cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сафійскі сабор (Полацк)
Барочны храм
У выніку работ, праведзеных у саборы ў сярэдзіне XVIII ст., з паўднёвага боку была прыбудавана новая апсіда, на поўдні размешчаны ўваход і дзве вежы. Гэта прывяло да пераарыентацыі падоўжнай восі храма перпендыкулярна першапачатковаму выгляду. Сабор стаў уяўляць сабой трохнефную аднаапсідную базіліку, арыентаваную на поўнач. З паўднёвага боку знаходзяцца дзве сіметрычныя вежы вышынёй 50 м. Перабудаваны ў стылі віленскага барока сабор атрымаў і новае рашэнне інтэр'ера. Акрамя барочных калон з'явілася шмат ляпных упрыгажэнняў, фігурныя карнізы і некалькі нязвыклая каляровая гама. Алтарная частка храма была аддзелена ад цэнтральнага нефа высокай трох'яруснай перагародкай, да якой на скляпенні прылягала барэльефная выява Троіцы Новазапаветнай. Другі і першы ярусы былі распісаны і ўпрыгожаны драўлянай скульптурай. Ад роспісаў на алтарнай перашкодзе захаваліся: копія вядомай фрэскі Леанарда да Вінчы «Тайная вячэра» і Спас Нерукатворны.
NGC 503
NGC 503 (іншыя абазначэнні — MCG 5-4-40, ZWG 502.65, NPM1G +33.0045, PGC 5086) — галактыка ў сузор’і Рыбы.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Эшвейлер (Люксембург)
Эшвейлер (люксемб. Eschweiler, фр. Eschweiler) — камуна ў Люксембургу, размяшчаецца ў акрузе Дзікірх. Камуна Эшвейлер (Люксембург) з'яўляецца часткай кантона Вільц. У камуне знаходзіцца аднайменны населены пункт.
Насельніцтва складае 847 чалавек ​​(на 2008 год), у камуне размяшчаюцца 302 хатнія гаспадаркі. Займае плошчу 19,88 км ² (па займаемай плошчы 57 месца з 116 камун). Найвышэйшая кропка камуны над узроўнем мора складае 518 м. (18 месца з 116 камун), найменшая - 296 м. (101 месца з 116 камун).
Вялікая Сліва
Вялі́кая Слі́ва (, Великая Слива) — вёска ў Слуцкім раёне Мінскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Ісернскага сельсавета.
Лучана Павароці
Луча́на Паваро́ці (Luciano Pavarotti;  — ) — знакаміты італьянскі (тэнар), адзін з самых вядомых спевакоў XX ст. як у оперы, так і ў іншых музычных жанрах.
Вялікая Сліва
Гісторыя
У 1924—1954 гадах цэнтр Вялікасліўскага сельсавета. Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Казловіцкага сельсавета.
Праз вёску працякае рака Вялікая Сліва (левы прыток ракі Случ).
Лучана Павароці
Біяграфічныя звесткі
Лучана Павароці нарадзіўся ў Італіі ў прыгарадзе Мадэны 12 кастрычніка 1935 года ў сям’і Адэлі Вентуры, якая працавала на тытунёвай фабрыцы, і Фернанда Павароці, пекара і спевака. Нягледзячы на тое, што Лучана добра адгукаўся пра сваё дзяцінства, сям’я жыла бедна. Падчас Другой сусветнай вайны (у 1943 годзе) сям’я пакінула горад. Калі Лучана было 9 гадоў, ён пачаў спяваць у невялікім царкоўным хоры, у якім спяваў яго бацька.
Грунтоўна вучыцца спяваць Лучана Павароці пачаў у 1954 годзе, калі яму было 19 год. Дэбютаваў у 29 красавіка 1961 года ў Муніцыпальным тэатры г. Рэджа-Эмілія. Неўзабаве Лучана ўжо выступаў у гэтай ролі ў оперным тэатры La Scala. У 1980-90-я г. набыў надзвычайную міжнародную вядомасць і папулярнасць, не толькі дзякуючы свайму высокаму майстэрству, але таксама і шырокаму распаўсюджанню кампакт-дыскаў, відэакасет, тэлезапісаў, удзелу ў праекце «Тры тэнары» (з П. Дамінга і Х. Карэрасам).
Творчасць
Выпусціў некалькі аўтабіяграфічных кніг, напр., «Павароці: Мая гісторыя» (1981) і «Павароці: Мой свет» (1995). З’яўляўся ініцыятарам супольных канцэртаў «Павароці і сябры» (у іх прымалі ўдзел М. Керы, Дзукеро, С. Дзіён, Э. Рамазоці, А. Бачэлі і інш.).
Спартак (кандытарская фабрыка)
«Спартак» — кандытарская фабрыка ў Гомелі, заснаваная ў 1924 годзе пад назвай «Прасвет». З 8 лістапада 1931 г. мае сучасную назву. У 1994 г. прадпрыемства акцыянавалі. У 1998 г. стала сумесным. 39,9 % паёў праз амерыканскае прадпрыемства «Дабл Стар Інтэрнэшнл» (Нью-Ёрк) валодае Марат Новікаў (нар. Мінск). СП мае крамы ў кожным абласным цэнтры Беларусі і прадстаўніцтвы ў ЗША (Нью-Ёрк) і Расіі (Масква). У 2006 г. з'яўлялася найбуйнейшым вытворцам кандытарскіх вырабаў у Беларусі.
Сірыус
Сі́рыус, α Вялікага Пса — зорка ў сузор'і Вялікага Пса.
Дайнава (рэгіён)
Дайнава, Дайнова (Dainava) — гістарычная вобласць у Літве і на паўночным захадзе Беларусі; іншыя назвы: Судавія (Судава, Судува), Яцвезь (Ятвезь, Яцвягія, Ятвягія). Дайнова — назва аднаго з заходнябалцкіх плямён, якое, паводле некаторых меркаванняў, разам з паляксянамі і ятвягамі складала адзіны заходнебалцкі племянны саюз ( яцвягі).
Сірыус
Бачная зорная велічыня −1,5. Самая яркая пасля Сонца зорка. Нябесныя каардынаты: прамое ўзыходжанне 6 гадз.45 мін.9 сек.; схіленне −16°42´58´´. Спектральны клас A1 V. Адлегласць ад Сонечнай сістэмы 9 светлавых гадоў.
Дайнава (рэгіён)
Першапачаткова Дайнава ўяўляла сабою, напэўна, тэрыторыю пляменнага княства, якое ў 2-й пал. XIII ст. ўвайшло ў склад ВКЛ. З цягам часу дайноўцы асіміляваліся большасцю ў беларусаў, а астатнія ў літоўцаў.
Сірыус
У Старажытным Егіпце ўзыход Сірыуса быў звязаны з разлівам ракі Ніл, што забяспечвала дабрабыт усёй краіны. Прычым з'яўленне Сірыуса на ўсходзе лічылася пачаткам Новага года. Гатак жа важнай зорка была ў старажытных рымлян, дзе яе называлі Канікула. Для рымлян з'яўленне зоркі на небе адзначала надыход самай спякотнай пары, калі людзі хаваліся па хатах, адпачывалі — адсюль слова «канікулы».
Дайнава (рэгіён)
Этымалогія назвы
У пісьмовых крыніцах тэрмін з'яўляецца толькі з сярэдзіны XIII ст. — тады, як на гэтай тэрыторыі ўжо не адно стагоддзе існавала балта-славянскае двухмоўе. Як адзначае А. Кібінь, дакладна ўстанавіць час з'яўлення і эвалюцыю значэння літоўскай назвы Dainava (як эквівалента славянскага тэрміна Ятвезь) не ўяўляецца магчымым. Паводле версіі С. Каралюнаса, назва звязана з daine, deina, deine («дойная карова») і ўзыходзіць да dainiai са значэннем «пастухі кароў».
Лакалізацыя
На думку некаторых даследчыкаў дайноўцы з канцы I тысячагоддзя да н.э. насялялі тэрыторыю паміж р. Нёман і вярхоўямі р. Нараў.
Асноўная тэрыторыя Дайнавы ахоплівала правабярэжжа Нёмана на паўночны ўсход ад Гродна, у ніжнім цячэнні р. Мяркіс (сучасны Варэнскі раён Літвы) і прылеглых частках сучасных Гродзенскага, Шчучынскага і Воранаўскага раёнаў Беларусі, адкуль адбывалася рассяленне далёка на поўдзень (нават на левабярэжжа Нёмана) і на ўсход. У XIII—XIV ст. княства дайноўцаў займала тэрыторыі паміж Нёманам (правыя прытокі Дзітва, Гаўя з р. Жыжма) і Віліяй, па р. Котра межавала з Гарадзенскім княствам.
Сляды пражывання дайноўцаў на землях Беларусі захаваліся ў шматлікіх тапонімах — Дзейнова, Дайнава, Дайноўка і інш., якія лакалізаваны ў міжрэччы Віліі і Верхняга Нёмана і ў раёнах Валожына, Гродна, Івянца, Радашковіч, Слоніма.
Гістарычны нарыс
Паводле летапісу «Манумента Германіка» вядома з 1217 гістарычная вобласць (зямля) Дайнова заселеная яцвяжскім племем. Упамінаецца ў 1255 у грамаце Міндоўга крыжакам (магчыма, падробленай). 3атым княства ў складзе дзяржавы Міндоўга. Па некаторых звестках з 1259 г. яго цэнтрам была цяперашняя вёска Дайнава (Воранаўскі раён). У XIII ст. землі Дайновы падвергліся нашэсцю Тэўтонскага ордэна. Частка насельніцтва была сілай пераселена ў Прусію, частка мігрыравала на іншыя тэрыторыі.
Мяркуецца, што з 1260-х гадоў дайноўцы, страціўшы сваіх князёў, запрасілі да сябе будучага вялікага князя літоўскага Трайдзеня (Трайдзена). Беларускі гісторык Вячаслаў Насевіч звяртае ўвагу, што прыкладна з часу Трайдзена дайнаўскія землі робяцца часткай Вялікага Княства Літоўскага — гэта лёгка тлумачылася б тым, што князь Дайнавы, стаўшы вярхоўным князем Літвы, зліў сваю вотчыну з уладаннямі папярэдняй дынастыі. У той жа час тэрыторыя Яцвягіі імкліва сціскаецца крыжакамі з захаду, мазаўшанамі і валынцамі з поўдня. Для ўладальніка самага ўсходняга з яцвяжскіх княстваў, Дайнавы, прадбачліва было не чакаць, пакуль варожая хваля дасягне яго землі, а загадзя шукаць паратунку ў зліцці з суседняй, адносна маналітнай Літвой, дзе якраз выявіўся недахоп князёў.
Культура
Для насельніцтва Дайнавы быў характэрны пахавальны абрад са стварэннем каменных курганоў, пазней — каменных магіл, які захаваўся і пасля асіміляцыі. На думку В. Сядова, дайноўцамм належаць каменныя могільнікі ў міжрэччы Нёмана і вярхоўях р. Віліі (Апонаўцы, Вензаўшчына, Клепачы, Маркіняты, Салапяцішкі, Пузелі і інш.).
IC 259
IC 259 — галактыка тыпу E-S0 (еліптична спіральна галактыка) у сузор’і Персей.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Бехістунскі надпіс
Бехісту́нскі на́дпіс — клінапісны тэкст на 400 радкоў, выразаны на скале Бехістун каля горада Керманшах у Заходнім Іране па загадзе персідскага цара Дарыя (522—486 да н.э.) на старажытнаперсідскай, вавілонскай і эламскай мовах.
У Бехістунскім надпісе пералічваюцца тэрыторыі, якія ўваходзілі ў склад дзяржавы Ахеменідаў, распавядаецца аб паўстанні народаў супраць персідскага валадарства (522—521 да н.э.) у Эламе, Мідыі, Асірыі, Егіпце, Арменіі, Маргіяне (Сярэдняя Азія) і аб здушэнні гэтых паўстанняў, а таксама аб няўдалым паходзе Дарыя ў Скіфію. На значэнне Бехістунскага надпісу для гістарычнай навукі ўпершыню звярнуў увагу рускі навуковец В. Ф. Дзітэль у 1842 годзе. Вывучэнне Бехістунскага надпісу англійскім навукоўцам Г. К. Роўлінсанам у 1845 годзе дало значны штуршок развіццю асірыялогіі.
Бехістунскі надпіс — важная гістарычная крыніца для вывучэння старажытнай гісторыі народаў Ірана, Закаўказзя і Сярэдняй Азіі.
Таліман
Таліман, α Цэнтаўра — зорная сістэма ў сузор'і Цэнтаўра, складаецца з трох кампанентаў. Бачная зорная велічыня -0,3. Нябесныя каардынаты: прамое ўзыходжанне 14 гадз.39 хвіл.37 сек.; схіленне -60°50´2´´. Спектральны клас G2V+K1V. Адлегласць ад Сонечнай сістэмы 4 светлавыя гады. Гэта самыя блізкая да нас зоркі (пасля Сонца).
Музей Аранжэры
У музеі прадстаўлены карціны Клода Манэ, Поля Сезана, Анры Маціса, Пабла Пікаса, П'ера Агюста Рэнуара, Амедэа Мадыльяні, Андрэ Дэра, Поля Гагена, Альфрэда Сіслея, Анры Русо і іншых мастакоў.
Галерэя
Афіцыйны сайт
Таемнае жыццё хатніх жывёл
«Таемнае жыццё хатніх жывёл» (The Secret Life of Pets) — амерыканскі анімацыйны фільм студыі «Illumination Entertainment» 2016 года. Прэм’ера стужкі ў Беларусі адбылася 18 жніўня 2016 года.
Сюжэт
Што робяць хатнія жывёлы, пакуль гаспадары на працы? З нудой глядзяць у вакно? Пакорліва спяць на дыванку каля дзвярэй? Нічога падобнага. Яны вядуць сваё таемнае жыццё.
Вязавец (Стаўбцоўскі раён)
Вязаве́ц (, Вязовец) — вёска ў Стаўбцоўскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Вішнявецкага сельсавета.
Люблінскі каталіцкі ўніверсітэт Яна Паўла II
Люблінскі каталіцкі ўніверсітэт Яна Паўла II (Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II) — польская рэлігійная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта і з сядзібай у горадзе Люблін, знаходзіцца пад упраўленнем Каталіцкага Касцёла.
Гсторыя
Пасля згоды на стварэнне ўніверсітэта канферэнцыяй польскіх біскупаў у Варшаве з удзелам кардынала Ахіла Раці (пазней — папы Пія XI), пачалаося навучанне на факультэтах: багаслоўскім, кананічнага права, права і сацыяльна-эканамічных навук, а таксама гуманітарных навук. Першым рэктарам стаў І. Б. Радзішэўскі, а большую частку выкладчыкаў ўніверсітэта складалі супрацоўнікі Санкт-Пецярбургскай дуоўнай акадэміі, прадаўжальнікам традыцый якой тады стаў Люблінскі ўніверсітэт.
У міжваенны перыяд універсітэт атрымаў свой уласны будынак (галоўны корпус), які з’яўляецца сядзібай універсітэта і па гэты дзень. Дзейнічаў пад назвай Люблінскага ўніверсітэта, прыметнік «каталіцкі» да назвы вучэльні быў дададзены ў 1928 годзе. У 1938 годзе ўніверсітэт атрымаў права прысуджаць навуковыя ступені. Заступнікам установы з’яўляецца Найсвяцейшае Сэрца Пана Езуса.
З 16 кастрычніка 2005 года, на падставе ўхвалы, зацверджанай польскім епіскапатам, навучальная ўстанова атрымала назву Каталіцкага ўніверсітэта ў Любліне імя Яна Паўла ІІ.
У цяперашні час універсітэт мае восем факультэтаў, на якіх адкрыта агулам 47 напрамкаў навучання з колькасцю студэнтаў каля 10 тысяч. У рэйтынгу вышэйшых навучальных устаноў свету ён займае 38 месца сярод 410 вышэйшых навучальных устаноў у Польшчы. Ён надае лепшую багаслоўскую адукацыю ў Польшчы, чацвёрты — па філасофіі, пяты — па філалогіі, а такія напрамкі як права, адміністрацыя, педагогіка, сацыялогія або псіхалогія, знаходзяцца ў раёне 10 месцаў рэйтынгаў.
Рыбінскае вадасховішча
Рыбінскае вадасховішча — вялікае вадасховішча на рацэ Волзе і яе прытоках Шэксне і Малозе. Размешчана ў асноўным у Яраслаўскай вобласці, на паўночным захадзе, часткова таксама ў Цвярской і Валагодскай абласцях Расіі.
Створана ў канцы 1930-х — пачатку 1940-х гадоў вадападпорнымі збудаваннямі Рыбінскага гідравузла, размешчанага ў паўночнай частцы Рыбінска, якія перакрываюць рэчышчы дзвюх рэк: Волгі і Шэксны. Гідравузел уключае ў сябе будынак Рыбінскай ГЭС магутнасцю 346 МВт (першапачаткова 330 МВт), збудаванай на старым рэчышчы Шэксны, земляныя рэчышчавыя плаціны і дамбы, якія спалучаюцца з німі, бетонную вадазліўную плаціну і двухніткавы шлюз, збудаваны на рэчышчы Волгі. Значэнне вадасховішча: суднаходства, рыбалоўства, выпрацоўка электраэнергіі Рыбінскай ГЭС.
Міністэрства прамысловасці Рэспублікі Беларусь
Міністэрства прамысловасці Рэспублікі Беларусь — рэспубліканскі орган дзяржаўнага кіравання Беларусі. З 3 кастрычніка 2022 года пасаду міністра займае Аляксандр Рагожнік.
Тэарэма Фалеса
Тэарэма Фалеса — адна з тэарэм планіметрыі. У тэареме няма абмежаванняў на ўзаемнае размяшчэнне сякучых. Яна справядлівая як для перасякальных прамых, так і для паралельных.
Калі ў тэарэме Фалеса роўныя адрэзкі пачынаюцца ад вяршыні (часта ў школьнай літаратуры выкарыстоўваецца такая фармулёўка), то будзе верная таксама і адваротная тэарэма. Для сякучых прамых яна фармулюецца так: калі прамыя, якія перасякаюць дзве іншыя прамыя (паралельныя або не), адсякаюць на абедзвюх з іх роўныя (ці прапарцыянальныя) паміж сабой адрэзкі, пачынаючы ад вяршыні, то такія прамыя паралельныя. Калі перасечаныя прамыя паралельныя адна адной, то неабходна патрабаваць роўнасць адпаведных адрэзкаў на абедзвюх перасечаных прамых, інакш дадзенае сцвярджэнне становіцца няверным (контрпрыклад — трапецыя, перасечаная прамой, якая праходзіць цераз сярэдзіны асноў).
Тэарэма Фалеса да гэтага часу выкарыстоўваецца ў марской навігацыі ў якасці правіла аб тым, што сутыкненне суднаў, якія рухаюцца з пастаяннай хуткасцю, непазбежна, калі захоўваецца курс суднаў адно на адно.
У замежнай нерускамоўнай літаратуры тэарэмай Фалеса часам называюць іншую тэарэму планіметрыі, а дакладней, сцвярджэнне аб тым, што ўпісаны вугал, які абапіраецца на дыяметр акружнасці, з'яўляецца прамым. Адкрыццё гэтай тэарэмы сапраўды прыпісваецца Фалесу, пра што ёсць сведчанне Прокла.
Каралішчавіцкі сельсавет
Утвораны 20 жніўня 1924 года як Каралішчавіцкі нацыянальны польскі сельсавет у складзе Самахвалавіцкага раёна Мінскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Самахвалавіцкім раёне БССР. 18 студзеня 1931 года ўключаны ў гарадскую рысу горада Мінска. З 26 мая 1935 года ў складзе Мінскага раёна. 23 жніўня 1937 года рэарганізаваны ў беларускі сельсавет. Пасля ўвядзення абласнога падзелу 20 лютага 1938 года ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. 5 сакавіка 1959 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Трасцянецкага (7 населеных пунктаў: Ветка, Ельніца, Каралішчавічы I, Каралішчавічы II, пасёлак Каралішчавічы, Мацавічы і Стайкі) і Абчацкага (5 населеных пунктаў: Верхняе Сіняло, Забылінне, Калодзежкі, Ніжняе Сіняло і Язвы) сельсаветаў.
На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 12 населеных пунктаў.
NGC 3815
NGC 3815 (іншыя абазначэнні — UGC 6654, MCG 4-28-25, ZWG 127.30, PGC 36288) — галактыка ў сузор’і Леў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Allium minutiflorum
Allium minutiflorum — від травяністых раслін сямейства ; эндэмік Ірана.
Апісанне
Лісткоў 2, доўгія выгнутыя серабрыста-попельныя. Сцябло моцнае, 20-25 см. Суквецце шчыльнае, амаль шарападобнае. Кветкі зоркавыя; лісточкі калякветніка ад белых да глыбокіх ружовых кожная з цэнтральнай пурпурнай лініяй; тычынкавыя ніткі пурпурныя.
Распаўсюджанне
Эндэмік цэнтральнага і паўночна-цэнтральнага Ірана.
Таемнае жыццё хатніх жывёл 2
«Таемнае жыццё хатніх жывёл 2» (The Secret Life of Pets 2) — амерыканскі анімацыйны фільм студыі «Illumination Entertainment» 2019 года. Прэм’ера стужкі ў Беларусі адбылася 30 траўня 2019 года.
Сюжэт
Гаспадары Макса з’яжджаюць за горад у госці на ранча і бяруць яго з сабой. Тым часам у Сняжка і Гіджэт свае прыгоды ў горадзе.
Арктур
Арктур, α Валапаса — зорка ў сузор'і Валапаса. Бачная зорная велічыня 0. Нябесныя каардынаты: прамое ўзыходжанне 14 гадз.15 мін.40 сек.; схіленне 19°10´57´´. Спектральны клас K0 III. Адлегласць ад Сонечнай сістэмы 36 светлавых гадоў.
Надмагілле
На надмагіллі звычайна пішуць імя нябожчыка, даты нараджэння і смерці, часта пішацца эпітафія. Выгляд надмагілля залежыць ад шматлікіх фактараў: завяшчання памерлага, рэлігійных і грамадскіх традыцый, матэрыяльнага становішча сям'і і г.д. , а таксама ад абставін падчас пахавання, напрыклад, баявыя дзеянні падчас вайны.
Дальнія Бандары
Да́льнія Бандары́ (, Дальние Бондари) — вёска ў Слуцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Казловіцкага сельсавета.
Копцевічы (Смаргонскі раён)
Ко́пцевічы (, Коптевичи) — вёска ў Смаргонскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Крэўскага сельсавета.
Да 25 чэрвеня 2008 года вёска ўваходзіла ў склад Ардашынскага сельсавета.
NGC 504
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Ганна Боберг
Ганна Катарына Боберг (Anna Boberg; 3 снежня 1864 — 27 студзеня 1935) — шведская мастачка. Была замужам за вядомым шведскім архітэктарам Фердынандам Бобергам.
Біяграфія
Ганна нарадзілася 3 снежня 1864 года, была шостым дзіцем з сямі ў сваёй сям’і. У дзяцінстве яна вывучала французскую мову, што спатрэбілася ёй, калі яна атрымлівала адукацыю ў Акадэміі Жуліяна ў Парыжы, дзе вывучала жывапіс. Акрамя таго, у Парыжы яна сустрэла будучага архітэктара Фердынанда Боберга, які ў гэты ж час падарожнічаў па Францыі. У 1888 годзе, нягледзячы на цяжкасці з фінансамі, маладыя людзі пажаніліся. Да гэтага часу Ганна падзарабляла, малюючы па заказах карціны і малюнкі.
У 1887 годзе Ганна Боберг сур’ёзна занялася творчасцю, карціны пісала акварэллю і алеем. У 1888 годзе адбылася яе першая выстава. У 1890-х гадах яна пісала карціны алеем на грубым палатне, гэтыя яе працы нагадвалі размаляваныя габелены і былі набытыя для ўпрыгожвання сцен у гатэлі Рыдберга.
На мяжы XIX і ХХ стагоддзяў Ганна шмат працавала ў галіне дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва. Яе вядомыя вазы «Паўлін», (Påfågelvasen), якія былі створаны ў 1897 годзе, зрабілі сенсацыю.
У 1900 годзе на Сусветнай выставе ў Парыжы яе муж Фердынанд быў аўтарам шведскага павільёна, а Ганна стварыла для гэтага павільёна шматлікія працы з тэкстылю, якія былі вытканыя на фабрыцы Handarbetets vänner і К.
У 1901 годзе, падчас падарожжаў па паўночнай Швецыі і Нарвегіі з мужам, Ганна была зачараваная краявідамі і прыродай гэтых краін. У наступныя 33 гады яна малявала па сваіх ўспамінах зімовыя пейзажы гэтых паўночных мясцін.
У 1903 годзе карціны Ганны выстаўляліся ў Стакгольме, а ў 1905 годзе — у Парыжы. Апошняя яе выстава адбылася ў 1927 годзе.
Пасля 1915 года яе муж пакінуў кар’еру архітэктара і з Ганнай падарожнічаў па Швецыі. Падчас паездак Боберг рабіла шляхавыя нататкі, якія пасля выдала асобнай кнігай. У 1925 годзе сям’я пераехала са Швецыі ў Парыж, але ў сакавіку 1929 года муж і жонка вярнуліся ў Стакгольм, дзе пражывалі на віле Blecktornet.
У 1935 годзе Ганна Боберг памерла пасля аперацыі. На яе пахаванні прысутнічалі члены Шведскай каралеўскай сям’і: наследны прынц Густаў Адольф, прынцэса Інгрыд і прынц Бертыль.
Літаратура
ISBN  1  91-540-5573-3 ISBN  1  91-7798-564-8
Эш-сюр-Альзет
Эш-сюр-Альзет (люксемб. Esch-Uelzecht, фр. Esch-sur-Alzette) — камуна ў Люксембургу, размяшчаецца ў акрузе Люксембург. Камуна Эш-сюр-Альзет з'яўляецца часткай кантона Эш-сюр-Альзет. У камуне знаходзіцца аднайменны населены пункт.
IC 260
IC 260 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) у сузор’і Персей.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Міхаіл Арцёмавіч Бухтуеў
Міхаіл Арцёмавіч Бухтуеў (, пас. Карагаш, Таджынскі раён —, станцыя Чорныя Брады, Акцябрскі раён) — Герой Савецкага Саюза (22.08.1944), механік-кіроўца 15-й гвардзейскай Рэчыцкай танкавай брыгады, гвардыі сяржант. Здзейсніў першы і адзіны ў гісторыі войнаў танкавы таран бронецягніка.
Біяграфія
Міхаіл Бухтуеў нарадзіўся ў сям'і рабочага. Член УЛКСМ. Міхаіл скончыў 7 класаў школы ў горадзе Кызыле. Па заканчэнні школы Міхаіл працаваў на залатой капальні, замяніўшы бацьку, які пайшоў на фронт.
Служба ў арміі
Міхаіл Бухтуеў прызваны ў войска ў 1943 годзе. Скончыў школу па падрыхтоўцы танкістаў у Чалябінскай вобласці. Прысвоена званне сяржанта. Для праходжання службы сяржант М. Бухтуеў прыбывае на 1-ы Беларускі фронт, у склад 15-й танкавай брыгады на пасаду механіка-кіроўцы танка Т-34. Бухтуеў уваходзіць у экіпаж лейтэнанта ].
24 чэрвеня 1944 года, пасля магутнай авіяцыйнай і артылерыйскай падрыхтоўкі, 65-я армія перайшла ў наступленне і прарвала варожую абарону. Прарыў лініі ворага праходзіў пры ўдзеле 1-га гвардзейскага танкавага корпуса, у склад якога ўваходзіла 15-я гвардзейская танкавая брыгада. Савецкія танкісты пераламалі супраціў праціўніка, прарвалі абарону і паглыбіліся на 20 кіламетраў. У першы дзень наступлення, танк Камарова і Бухтуева першым уварваўся ў в. Тумараўку і нанёс удар па праціўніку. Механік-кіроўца танка сяржант Бухтуеў, па дарозе раздушыў некалькі варожых артылерыйскіх гармат.
Подзвіг
Камандзір танка лейтэнант Камароў загадвае ісці на таран фашысцкага бронецягніка. На вялікай хуткасці, сяржант Бухтуеў накіраваў падпалены танк на бронецягнік. Тры платформы бронецягніка, з гарматамі і кулямётамі, былі скінутыя з рэек. Бронецягнік фашыстаў быў выведзены з бою. Міхаіл Бухтуеў геройскі загінуў у гэтым баі.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 22 жніўня 1944 года, за ўзорнае выкананне баявых заданняў камандавання на фронце барацьбы з нямецка-фашысцкімі захопнікамі і праяўленыя пры гэтым адвагу і геройства, гвардыі сяржанту Міхаілу Арцем'евічу Бухтуеву было пасмяротна прысвоена званне Героя Савецкага Саюза.
Пахаваны каля станцыі Чорныя Брады, пасля ўзбуйнення воінскіх пахаванняў яго прах быў перанесены ў брацкую магілу ў вёсцы Пратасы.
Allium minutum
Allium minutum — від травяністых раслін сямейства ; распаўсюджаны ў Кыргызстане і Таджыкістане.
Распаўсюджанне
Распаўсюджаны ў Кыргызстане і Таджыкістане.
Спіс памерлых у 2023 годзе
У гэтым спісе прадстаўлены пералік персон, памерлых у 2023 годзе.
Вілюйскае вадасховішча
Вілю́йскае вадасховішча — утворанае Вілюйскай ГЭС вадасховішча ў Расіі на рацэ Вілюй, прытоку ракі Лена. Тэрытарыяльна размешчана ў Якуціі паблізу рэспубліканскай мяжы з Краснаярскім краем, прыблізна за 80 км на ўсход ад ракі Ніжняя Тунгуска, правага прытоку Енісея.
NGC 3814
NGC 3814 (іншыя абазначэнні — MCG 4-28-24, ZWG 127.28, PGC 36267) — лінзападобная галактыка (S0) у сузор’і Леў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Міністэрства працы і сацыяльнай абароны Рэспублікі Беларусь
Міністэрства працы і сацыяльнай абароны Рэспублікі Беларусь — рэспубліканскі орган дзяржаўнага кіравання Беларусі.
Гісторыя
Дзеючае Палажэнне аб Міністэрстве працы і сацыяльнай абароны было зацверджана пастановай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 31 кастрычнiка 2001 года № 1589.
Таблічка з Кіша
Таблічка з Кіша — таблічка з пясчаніку, выяўленая пры раскопках Тэль аль-Ухайміра ў правінцыі Бабіль, Ірак, дзе раней знаходзіўся шумерскі горад Кіш. Таблічка датуецца каля 3500 г. да н.э. (сярэдні Урукскі перыяд). У наш час захоўваецца ў калекцыі Эшмалеанскага музея ў Оксфардзе.
Надпіс на таблічцы выкананы прымітыўнымі клінапіснымі знакамі; Stearns (2004) заве яе найстаражытным пісьмовым дакументам. Склад знакаў гэтай таблічкі па характары хутчэй больш піктаграфічны, адлюстроўвае пераходны этап ад протапісьменнасці да часткова складовага клінапіснага пісьма. Некалькі сот гліняных таблічак, выяўленыя ва Уруку (большая частка датуецца 3200–3100 гг. да н.э.), гэтак жа цяжкія для чытання, як і таблічка з Кіша, але па меркаванні Сцірнса яны ўяўляюць сабой гаспадарчыя запісы. Першыя дакументы, напісаныя несумнеўна на шумерскай мове, паходзяць з Джэмдэт-Насра (культура ранняга бронзавага веку) і датуюцца 3200–3100 гг. да н.э. Практычна ўсе яны, па Сцірнсу, уяўляюць сабой гаспадарчыя запісы.
Тэхналогія (выдавецтва)
Навукова-вытворчая кампанія «Тэхналогія» — недзяржаўная арганізацыя, якая накіроўвае сваю дзейнасць на стварэнне ў Беларусі рыначных адносін і грамадзянскай супольнасці. Выдавецтва заснавалі ў 1988 годзе. Выпускае пераважна даведнікі і навуковыя выданні.
Асноўныя кірункі дзейнасці — сувенірная прадукцыя, кнігавыдавецкая (выданне навуковай, навукова-папулярнай, даведкавай, навучальнай, вытворча-практычнай, мастацкай і рэкламнай літаратуры на мовах свету) і паліграфічная (выпуск кніг, брашур, бланкаў, візітак, буклетаў, праспектаў, грамат), продаж вырабаў медыцынскага прызначэння і медыцынскай тэхнікі, аптовы гандаль.
Круглянка
Кругля́нка (, Круглянка) — вёска ў Смаргонскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Крэўскага сельсавета.
Да 25 чэрвеня 2008 года вёска ўваходзіла ў склад Ардашынскага сельсавета.
Прахладны
Прахладны (Прохладный) — горад (з 1937) ў Расіі, адміністрацыйны цэнтр Прахладненскага раёна Кабардына-Балкарыі. Насельніцтва 60,8 тыс. чал. (2005). Заснаваны ў 1765 годзе.
Лесуны (Слуцкі раён)
Лесуны́ (, Лесуны) — вёска ў Слуцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Казловіцкага сельсавета.
Кіпрскі тэхналагічны ўніверсітэт
Кіпрскі тэхналагічны ўніверсітэт (Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Κύπρου) — кіпрская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Лімасол.
Пакуль ты спаў
«Паку́ль ты спаў» (While You Were Sleeping) ― кінафільм 1995 года,   рэжысёра.
Валгаградскае вадасховішча
Валгаградскае вадасховішча — вадасховішча, створана плацінай Волжскай ГЭС імя 22-га з’езду КПСС на Волзе, на тэрыторыі Валгаградскай і Саратаўскай абласцей Расіі. Запаўненне вадасховішча адбывалася на працягу 1958—1961 гг.
NGC 505
NGC 505 (іншыя абазначэнні — UGC 924, MCG 1-4-41, ZWG 411.41, PGC 5036) — лінзападобная галактыка (S0) у сузор’і Рыбы.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Эш-сюр-Сюр
Насельніцтва складае 281 чалавек ​​(на 2008 год), у камуне размяшчаюцца 155 хатніх гаспадарак. Займае плошчу 6,76 км ² (па займаемай плошчы 115 месца з 116 камун). Найвышэйшая кропка камуны над узроўнем мора складае 495 м. (27 месца з 116 камун), найменшая 267 м. (78 месца з 116 камун).
Вега
Вега, α Ліры — зорка ў сузор’і Ліры. Бачная зорная велічыня 0,0.
Самая яркая зорка летняга неба ў Паўночным паўшар’і. З Альтаірам і Дэнебам утварае т.зв. вялікі летні трохвугольнік.
Нябесныя каардынаты: прамое ўзыходжанне 18:36:56.19; схіленне +38°46′58.8″. Спектральны клас A0 V. Адлегласць ад Сонечнай сістэмы 26 светлавых гадоў ці 8 парсек. Свяцільнасць у 50 разоў большая за сонечную.
Гатаўскі сельсавет
Га́таўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Мінскага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр — вёска Гатава.
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Самахвалавіцкага раёна Менскай акругі БССР. У 1927 годзе цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Дзергаі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Самахвалавіцкім раёне БССР. 18 студзеня 1931 года ўключаны ў гарадскую рысу горада Менска. З 26 мая 1935 года ў складзе Менскага раёна. Пасля ўвядзення абласнога падзелу 20 лютага 1938 года ў Менскім раёне Менскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Гатава. 5 сакавіка 1959 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Навадворскага (6 населеных пунктаў: Аляксандрава, Асееўка, Гатава, Дзергаі, Дубкі і Цэсіна) і Самахвалавіцкага (5 населеных пунктаў: вёскі Кацягі, Плябанцы, Пярэсека, Чурылавічы і пасёлак Калініна) сельсаветаў.
На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 11 населеных пунктаў.
Рыгель
Рыгель, β Арыёна — зорка ў сузор’і Арыёна. Бачная зорная велічыня 0,1. Нябесныя каардынаты: прамое ўзыходжанне 5 гадз.14 хвіл.32 сек.; схіленне −8°12´6´´. Спектральны клас B8 I. Адлегласць ад Сонечнай сістэмы 910 светлавых гадоў.
Дзяўчына з жамчужнай завушніцай
Дзяўчына з жамчужнай завушніцай — шматзначны тэрмін:
IC 262
IC 262 — галактыка тыпу SB0 (кампактная выцягнутая галактыка) у сузор’і Персей.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
NGC 3813
NGC 3813 (іншыя абазначэнні — UGC 6651, MCG 6-26-19, ZWG 186.24, PGC 36266) — спіральная галактыка (Sb) у сузор’і Вялікая Мядзведзіца.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Працыён
Працыён, α Малога Пса — зорка ў сузор'і Малога Пса. Бачная зорная велічыня 0,4. Нябесныя каардынаты: прамое ўзыходжанне 7 гадз.39 мін.18 сек.; схіленне 5°13´30´´. Спектральны клас F5 IV. Адлегласць ад Сонечнай сістэмы 11 светлавых гадоў.
Жылінскія (Пастаўскі раён)
Жылі́нскія (, Жилинские) — вёска ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Навасёлкаўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Лучай Пастаўскага павета Віленскага ваяводства.
Да 20 мая 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Дунілавіцкага сельсавета. Да 17 ліпеня 1964 года вёска знаходзілася ў адміністрацыйным падпарадкаванні Варапаеўскага пассавета.
Леанід Міхайлавіч Нямцоў
Леанід Міхайлавіч Нямцоў (нар., в. Мазалава, Віцебскі раён, Віцебская вобласць) — беларускі ўрач-гастраэнтэролаг. Доктар медыцынскіх навук (2005), прафесар (2015).
Біяграфія
Скончыў Віцебскі дзяржаўны медыцынскі ўніверсітэт (спецыяльнасць «Лячэбная справа», 1981). Працаваў у Ходцаўскай участковай бальніцы Сенненскага раёна Віцебскай вобласці (1982—1986, галоўны ўрач); Віцебскай гарадской бальніцы № 3 (1988—1999, загадчык гастраэнтэралагічнага аддзялення); Віцебскім дзяржаўным медыцынскім універсітэце (з 1999; лячэбны факультэт, кафедра прапедэўтыкі ўнутраных хвароб, прафесар, у 2007—2008 — загадчык кафедры).
Навуковыя інтарэсы: гастраэнтэралогія; унутраныя хваробы.
Узнагароды
Знак «Выдатнік аховы здароўя Рэспублікі Беларусь» (2006).
Варанцэвічы (аграгарадок)
Варанцэ́вічы (, Воронцевичи) — аграгарадок у Талачынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Воўкавіцкага сельсавета.
Гісторыя
Вядомы прынамсі з сярэдзіны XV ст., калі належалі пану Івану Іллінічу і былі цэнтрам значнага маёнтка. Паводле В. Насевіча, у 1492—1506 гадах сыны друцкага князя Івана Пуцяты — князі Пуцяцічы, прадалі частку Варанцэвічаў пану Юрыю Іванавічу Іллінічу, з чаго можна было б думаць, што раней пан Іван Іллініч валодаў толькі доляй Варанцэвіцкага маёнтка. В. Насевіч спасылаецца на М. Любаўскага, аднак той звестак пра продаж не дае, а паведамляе, што Варанцэвічы былі маёнткам князёў Пуцяцічаў і ў часы вял. кн. Аляксандра перайшлі да пана Юрыя Іллініча, без крыніц і акалічнасцяў. У кожным разе, за варанцэвіцкімі падданымі быў замацаваны догляд шасці гародзен Друцкага замка, павіннасць захавалася і пры пане Іллінічы, і пры наступных уладальніках, таму можа думаць, што Варанцэвічы былі адным са старых удзелаў Друцкага княства.
Пасля смерці пана Ю. І. Іллініча ў 1527 годзе, маёнткам паловамі валодалі яго сын Станіслаў (1531) і дачка Ганна, жонка пана П. С. Кішкі. У Попісе 1528 года Варанцэвічы названы супольнай уласнасцю С. Іллініча і П. Кішкі, з якой яны ставілі 7 «коней». Паводле нормаў Попісу 1528 года, 1 «конь» ставіўся з 8 службаў, тым часам 1 службу, звычайна, трымалі дзве, радзей адна, яшчэ радзей тры роднасныя сялянскія сям’і. Такім чынам, у Варанцэвіцкім маёнтку Іллініча і Кішкі было каля 100—110 сем’яў, пры звычайнай сялянскай малой сям’і таго часу ў 6-8 чалавек, колькасць падданых можна ацаніць як 600—900 чалавек.
Пан Станіслаў Іллініч памёр у 1531 годзе. У 1551 годзе Варанцэвічамі валодаў ужо троцкі ваявода Мікалай Радзівіл Руды. Пасля адміністрацыйнай рэформы 1565—1566 гадоў уваходзіла ў склад Аршанскага павета. У 1584 годзе Мікалай Руды абмяняў Варанцэвіцкі маёнтак з канцлерам Астафіям Валовічам на яго долю маёнткаў Станькаў і Жыцін.
У 1593 годзе сяло належала віцебскаму кашталяну Марціну Стравінскаму (пам. 1594), праз шлюб яго дачкі Соф’і з Рыгорам Сапегам Варанцэвічы перайшлі да апошняга, а пасля яго смерці ў 1600 годзе да яго сына — старосты аршанскага Дажбога Сапегі (1585—1633). Каля 1613 года пан Дажбог запісаў сваёй жонцы Эльжбэце з Хадкевічаў грашовае забеспячэнне на маёнтку Варанцэвічы памерам у 30 тыс. злотых. На карце Т. Макоўскага (1613) Варанцэвічы пазначаны як мястэчка. У 1641 годзе, пасля раздзелу спадчыны Дажбога Сапегі паміж дачкамі Ганнай (жонкай Станіслава Нарушэвіча) і Хрысцінай (жонкай Яна Самуэля Паца), Варанцэвічы атрымала Хрысціна.
Пасля смерці Хрысціны ў 1649 годзе, Варанцэвічы перайшлі да яе мужа Я. С. Паца. Ва ўвязальным лісце, яго ў спадчыне жонкі, пералічаны паселішчы, якія былі ў складзе маёнтка — сёлы Старыя Варанцэвічы, Башарова, Клікаў, Крапівянка, Любавічы (Любанічы), Палачаны, Свіраны (Свірані), Слабада (Баркова Слабада), Старкове (напэўна, Стайкі), а таксама фальваркі Перавалочня (з сёламі Кучына, Марцюхова і 2-мя Перавалочнямі) і Альшанікі (з сёламі Альшанікі, Грушка-Панскае, Мачулішча-Сакаловічы, Шырневічы) і тры новазаснаваныя слабады. З ліста бачна, што да гэтага часу да Варанцэвіцкага маёнтка нейкім чынам была далучана тэрыторыя суседняга маёнтка Любавічы (Любанічы), які раней таксама быў часткай аднаго з удзелаў Друцкага княства. У 1650 годзе Я. С. Пац аддаў большую частку Варанцэвіцкага маёнтка ў заклад на 3 гады Івану Казелецкаму за 30 тыс. злотых. Сярод іншых закладзеных паселішчаў называна мястэчка Старыя Варанцэвічы (22 валокі, уніяцкая царква) і сяло Слабада. Пры гэтым Я. С. Пац валодаў толькі часткай Варанцэвіч, бо па смерці жонкі Хрысціны другая частка перайшла, напэўна, сыну яе сястры Ганны — старосце ушпольскаму Аляксандру Нарушэвічу.
Пасля 1-га падзелу Рэчы Паспалітай (1772) ў Расійскай імперыі.
У XIX ст. мястэчка належала Воўк-Ланеўскім. Станам на 1886 год у Варанцэвічах 8 двароў і 33 жыхары, багадзельня, праваслаўная прыходская царква. У 1887 годзе адкрыта прыходская школа. У 1924 годзе ў варанцэвіцкай школе каля 100 вучняў.
Ёсць Дом культуры, бібліятэка, дзіцячы садок і ўчастковая бальніца.
Горкаўскае вадасховішча
Горкаўскае вадасховішча — вадасховішча на рацэ Волзе. Утворана плацінай Ніжагародскай ГЭС, запоўнена ў 1955-1957 гадах. Плошча - 1590 км², аб'ём - 8,71 км³, сярэдняя глыбіня - 3,65 м, максімальная глыбіня - 22 м, даўжыня - 427 км, шырыня - да 16 км.
NGC 506
NGC 506 — зорка ў сузор’і Рыбы.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Кунцэвічы (род)
Кунцэвічы — шляхецкі род герба Лебедзь. Заснавальнік роду — Якуб Кунцэвіч (?—1523).
Радавод
?? ├─> Якуб Кунцэвіч, ж. — 1) Зоф’я Богдан з Алексін і Мігорас на Валыні; 2) Ганна Сапега (?—1544), д. Багдана Сапегі │  ├─>Маціс, эйшышскі баярын у 1558, ж. — Зоф’я Мікалаеўна Бакалар │  │  └─>Ян (?—1594), падкаморы новагародскі 1581, ляснічы мерацкі, аранскі, пралайскі, ж. — Барбара Янаўна Аўсянік │  │     └─>Самуэль (?—1643), пісар земскі 1618, суддзя земскі лідскі 1635, ж. — 1614 Ганна Палубінская, д. Аляксандра Палубінскага │  │        └─>Яўстах (?—1682), ж. — Марыяна Ваяводская │  │           └─>Казімір, ж. — Схаластыка Булгак │  │              └─>Юзаф, ротмістр навагародскі 1766 │  │                 └─>Стафан (1746—?), уладар маёнткаў Саваротва, Кунцэвічы, ж. — Ганна, д. Ежага Галімскага │  │                    └─>Францішка (1785—?), м. — Якуб Незабытоўскі │  └─>Міхал, ж. — княжна ?? Курбская │     └─>Мацей, уладар маёнтку Ганушышкі ў 1590 │        └─>Якуб Тэадор Кунцэвіч └─>Мацько Кунцэвіч, у 1494 будучы на службе ў троцкага ваяводы атрымаў 8 служылых людзей, цівун троцкі 1511—1529, намеснік волканіцкі і лепунскі ў 1524—1529
Іншыя дзеячы з прозвішчам Кунцэвіч
Прыведзеныя ніжэй асобы з прозвішчам Кунцэвіч адносяцца да іншых родаў і не маюць адносін да галіны, прадстаўленай вышэй.
Кунца Сакаловіч └─>Каспар Кунцовіч, уладар маёнтка Макраны, маршалак барысаўскі, намеснік барысаўскі 1523—1533 └─>Мікалай Кунца, ж. — 1) Палонія Янаўна, 2) Марына Сангушка, д. Васіля Сангушкі
Гаўрыла, радны магістрата Уладзіміра-Валынскага, ж. — Марына └─>Ян (у манасцве Іасафат) (1580—1623), уніяцкі архіепіскап полацкі
Церак (горад)
Церак (Терек) — горад (з 1967 года) у Расіі, адміністрацыйны цэнтр Церскага раёна Кабардына-Балкарыі. Насельніцтва 20,1 тыс. чал. (2005). Заснаваны ў 1876 годзе.
Завод алмазнага інструменту, кансервавы, вінны, камбікормавы заводы, харчовы камбінат, элеватар, друкарня.
Арцём Алегавіч Шуманскі
Арцём Шуманскі (нар., ) — беларускі футбаліст, нападнік кіпрскага клуба «Арыс» з Лімасола і моладзевай зборнай Беларусі.
Клубная кар’ера
Пачынаў займацца футболам у родным Віцебску, а вясной 2019 года далучыўся да барысаўскага БАТЭ, з 2020 года пачаў выступаць за дубль, дзе замацаваўся на наступны год, а таксама стаў прыцягвацца да асноўнай каманды. Дэбютаваў у асноўнай камандзе БАТЭ 22 чэрвеня 2021 года ў матчы Кубка Беларусі супраць «Баранавічаў» (6:1), дзе адгуляў першы тайм. 22 кастрычніка 2021 года ўпершыню згуляў у Вышэйшай лізе, выйшаўшы на замену ў канцы сустрэчы з гродзенскім «Нёманам» (2:0). У сезоне 2022 рэгулярна з’яўляўся ў асноўнай камандзе, пераважна выходзячы на замену.
Міжнародная кар’ера
У кастрычніку 2021 года і верасні 2022 года гуляў за юніёрскую зборную Беларусі (да 19 гадоў) у кваліфікацыйным раўндзе чэмпіянату Еўропы.
Кіпрскі адкрыты ўніверсітэт
Кіпрскі адкрыты ўніверсітэт (Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου) — кіпрская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Нікасія.
Арцём Алегавіч Шуманскі
Міжнародная кар’ера
16 лістапада 2022 года дэбютаваў у моладзевай зборнай Беларусі, калі выйшаў у стартавым складзе ў таварыскім матчы супраць Ірана (3:0) і быў заменены ў другім тайме.
Кіпрскі адкрыты ўніверсітэт
Агульная характарыстыка
Універсітэт прапануе навучанне з дапамогай метадаў дыстанцыйнага навучання. Такім чынам, студэнты маюць магчымасць вучыцца ў час, які яны выбіраюць, без неабходнасці фізічна прысутнічаць на занятках. Ступені, якія прысуджаюцца ВНУ, прызнаюцца эквівалентнымі тым, што прысуджаюцца традыцыйнымі ўніверсітэтамі. Адкрыты ўніверсітэт выкарыстоўвае розныя віды мультымедыйных сродкаў, каб забяспечыць сваіх студэнтаў матэрыяламі і навучальнымі дапаможнікамі такім чынам, каб яны маглі выконваць навучальную праграму ў любым месцы. У цяперашні час універсітэт выкарыстоўвае наступныя метады і прыёмы: забяспечвае студэнтаў мультымедыйнымі матэрыяламі, якія дасылаюцца праз Інтэрнэт, дасылаюцца на CD, DVD або ў друкаваным выглядзе, арганізацыя «віртуальных класаў» праз Інтэрнэт. Студэнты маюць доступ да спецыяльнай адукацыйнай платформы, дзе яны могуць знайсці, сярод іншага, навучальныя матэрыялы, звязвацца з выкладчыкамі з дапамогай такіх інструментаў, як чат, відэаканферэнцыі, форумы, абменьвацца ідэямі з іншымі студэнтамі і атрымліваць усю адпаведную інфармацыю.
NGC 3812
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
IC 263
IC 263 — галактыка тыпу S? (спіральная галактыка) у сузор’і Кіт.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Allium mirum
Allium mirum — від травяністых раслін сямейства ; распаўсюджаны ў Афганістане.
Апісанне
Цыбуліны амаль шарападобныя, больш ці менш адзіночныя. Сцёблы 20-40 см вышынёй. Лісткі ад эліптычных да вузка-яйкападобных, шызых, да 30 см даўжынёй. Парасонікі шарападобныя, дыяметрам 5-9 см, шматкветкавыя. Кветкі шырока-званочкавыя, да 1.2 см даўжынёй, ад светла-карычнева-пурпуровых да амаль белых з цёмнай жылкай.
Распаўсюджанне
Распаўсюджаны ў Афганістане.
Яленскія
Яле́нскія — шляхецкі род герба «Корчак». Паходзілі ад Станіслава, цівуна камянецкага, які згадваецца пад 1514. Валодалі маёнткамі ў Новагародскім ваяводстве Вялікага Княства Літоўскага.
Бадмінтон на летніх Алімпійскіх гульнях 2016
Катэгорыі і каляндар
Спартсмены змагаліся ў трох сесіях:
Малая Сліва
Мала́я Слі́ва (, Малая Слива) — вёска ў Слуцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Казловіцкага сельсавета.
Ахернар
Ахернар — яркая блакітная зорка з масай ад шасці да васьмі сонечных. Зорка галоўнай паслядоўнасці, яна ў тысячы разоў ярчэйшая за Сонца. Адлегласць ад зоркі да Сонечнай сістэмы - прыкладна 144 светлавых года.
Ахернар — найменш сферычная зорка з самых яркіх зорак неба. Зорка круціцца настолькі хутка, што яе сплесквае, і яе экватарыяльны дыяметр больш чым на 50% перавышае яе палярны дыяметр.
Умовы назірання
Зорка знаходзіцца ў Паўднёвым паўшар'і неба і бачная з шырот на поўдзень ад 33 ° наўн. ш., таму для многіх густанаселеных тэрыторый Паўночнага паўшар'я Зямлі зорка застаецца ніжэй гарызонту.
У краінах Паўднёвага паўшар'я лепшым часам для назірання зоркі з'яўляецца лістапад, калі зорка кульмініруе. На поўдзень ад 33 ° пд.ш. Ахернар ніколі не заходзіць за гарызонт.
Камскае вадасховішча
Камскае вадасховішча (Камское водохранилище) — вадасховішча Камскай ГЭС на рацэ Кама, у Пермскім краі Расіі.
Створана ў 1954 годзе пасля завяршэння будаўніцтва плаціны ГЭС. Падпор узроўню вады ў плаціны склаў 22 м і распаўсюдзіўся па Каме — на 350 км, па Чусавой — на 153 км, па Сылве — на 120 км, па Обве — на 90 км, па Іньве — на 80 км, па Косьве — на 60 км.
Агульная плошча вадасховішча ў нармальных умовах — 1910 км², аб’ём — 12,2 км³. Найбольшая шырыня — 14 км, але ў месцы зліцця Іньвы і Косьвы з Камай адлегласць паміж берагамі дасягае 27 км. Найбольшая глыбіня — 30 м.
На беразе вадасховішча размешчаны гарады Перм, Салікамск, Бярэзнікі, Дабранка, пасёлак Сылва і іншыя населеныя пункты.
Бэтмен (фільм, 2022)
«Бэтмен» (The Batman) — амерыканскі мастацкі фільм, заснаваны на коміксах выдавецтва DC Comics, прэм’ера якога адбылася ў сакавіку 2022 года. Рэжысёрам фільма выступіў Мэт Рыўз, у галоўнай ролі — Роберт Пацінсан.
У беларускі пракат фільм не выйшаў з прычыны байкоту буйных кінакампаній, звязанага з уварваннем Расіі ва Украіну.
Сюжэт
Пасля двух гадоў пошукаў правасуддзя на вуліцах Готэма Бэтмен становіцца для гараджан увасабленнем бязлітаснай адплаты. Калі ў горадзе адбываецца серыя жорсткіх нападаў на высокапастаўленых чыноўнікаў, доказы прыводзяць Бруса Уэйна ў самыя цёмныя закуткі злачыннага свету, дзе ён сустракае Жанчыну-кошку, Пінгвіна, Кармайна Фальконэ і Загадачніка. Цяпер пад прыцэлам аказваецца сам Бэтмен, якому трэба будзе адрозніць сябра ад ворага і аднавіць справядлівасць.
Анатоль Аляксандравіч Ляляўскі
Біяграфія
Скончыў Ташкенцкі тэатральна-мастацкі інстытут у 1952 годзе. У 1956—1986 гадах рэжысёр Беларускага дзяржаўнага тэатра лялек, адначасова ў 1975—1983 гадах выкладаў Беларускім тэатральна-мастацкім інстытуце.
Член Беларускага саюза тэатральных дзеячаў з 1957 года.
Творчасць
Яго пастаноўкам уласцівы жанравая разнастайнасць, беражлівыя адносіны да аўтарскай канцэпцыі і мастацкай своеасаблівасці мастацкага твора, дэталёвая распрацоўка ўнутранай лініі персанажа ў спалучэнні з дакладнасцю і выразнасцю знешняга малюнка ролі. Сярод лепшых пастановак па творах беларускіх аўтараў «Дзед і жораў» Віталя Вольскага (1957), «Сярэбраная табакерка» паводле Змітрака Бядулі (1961), «Марынка-крапіўніца» Артура Вольскага і Пятруся Макаля (1962), «Ліпавічкі» Уладзіслава Галубка (1969), «Скажы сваё імя, салдат» Анатоля Вярцінскага, «Сымон-музыка» паводле Якуба Коласа (1982). З іншых пастановак «Чароўная лямпа Аладзіна» (1956), «Кот у ботах» Г. Уладычынай (1959), «Канёк-гарбунок» паводле П. Яршова (1960), «Доктар Айбаліт» паводле К. І. Чукоўскага (1966), «Зорны хлопчык» паводле О. Уайлда (1978).
Узнагароды
Лаўрэат прэміі імя Л. Мазалеўскай (1992).
Зорны шлях
«Зорны шлях» (Star Trek) — папулярны навукова-фантастычны франчайз, які ўключае на сённяшні дзень шэсць тэлевізійных серыялаў (у тым ліку анімацыйны), 11 поўнаметражных фільмаў, сотні кніг і аповедаў, велізарную колькасць камп’ютарных гульняў. Паводле матываў кінаэпапеі створана мноства прац прыхільнікаў. «Зорны шлях» зрабіў значны ўплыў на амерыканскую масавую культуру і па праву заслужыў статус субкультуры.
Аўтарам ідэі «Зорнага шляху», а таксама серыялу «Зорны Шлях: Арыгінальны серыял», які паклаў пачатак эпапеі і выйшаў на экраны 8 верасня 1966 года, быў Джын Родэнберы.
Тэлевізійныя серыялы
Менавіта тэлевізійныя серыялы паклалі пачатак эпапеі: 24 чэрвеня 1964 года выходзіць пілотны эпізод Star Trek: The Original Series (TOS) «The Cage» («Клетка») на канале NBC з Джэфры Гантэрам у ролі капітана Крыстафер Пайк, папярэдніка Джэймза Т. Керка. Зрэшты, серыя не выклікала запалу ў кіраўніцтва канала, і праект быў адкладзены. Да таго ж адмовіўся ад здымак Гантэр. 26 жніўня 1965 года NBC заказвае другі пілотны эпізод («Where No Man Has Gone Before» — «Дзе перш ніхто не бываў»), але сцэнарый быў прыбраны ў далёкую шуфляду і серыя выйшла праз год у арыгінальным серыяле «Зорнага шляху». Яна была трэцяй па ліку ў першым сезоне. 8 верасня 1966 года на канале NBC адбылася прэм'ера «Зорны Шлях: Арыгінальны серыял». Увогуле на экраны вышлі тры сезоны, якія налічваюць у агулам 79 эпізодаў.
Дзеянне серыяла адбываецца ў другой палове XXIII стагоддзя (2264—2269 г.г.) і апавядае пра пяцігадовую навукова-даследчую місію зоркалёта Аб'яднанай федэрацыі планет «Энтерпрайз NCC-1701» пад камандаваннем капітана Кірка.
У верасні 2006 года «Арыгінальны серыял» быў перавыданы у больш высокай якасці і з новымі кампутарнымі спецэфектамі.
Фільмы
На сённяшні дзень знята 11 поўнаметражных фільмаў. Шэсць з іх звязаныя з «Арыгінальным серыялам», тры — з «Наступным пакаленнем» (Star Trek: The Next Generation) і адзін з іх, сёмы, уяўляе сабой злучнае звяно паміж «Арыгінальным серыялам» і «Наступным пакаленнем». У ім удзельнічаюць героі як «Арыгінальнага серыялу», так і «Наступнага пакалення».
Серыялы і фільмы «Зорнага шляху» ў храналагічным парадку
Храналагічны парадак падзей у сусвеце «Зорнага шляху» адрозніваецца ад парадку выхаду на экран фільмаў і серыялаў. Азначэнне храналогіі ўскладняецца тым, што ў некаторых фільмах і эпізодах героі падарожнічаюць у часе. Ніжэй прыведзены спіс фільмаў і серыялаў паводле храналогіі развіцця падзей:
Церак
Церак (Терек) — горная рака на Паўночным Каўказе. Упадае ў Каспійскае мора. Працякае па тэрыторыі Грузіі, Паўночнай Асеціі, Кабардзіна-Балкарыі, Стаўрапольскага края, Чачні і Дагестана.
Даўжыня ракі 623 км. Асноўныя прытокі: Ардон, Фіагдон, Малка і Сунжа. Водны рэжым Церака характарызуецца палаводдзем у цёплую частку года з найвышэйшым уздымам у ліпені—жніўні. Вялікую ролю грае ледавіковае і дажджавое жыўленне.
Торт
Торт (ад torta, раней ад tōrta, круглы хлеб) — дэсерт, разнавіднасць пірага, які складаецца з аднаго або некалькіх каржоў, прамочаных крэмам або джэмам. Зверху торт звычайна ўпрыгожваецца крэмам, глазурай і/або фруктамі.