cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Гісторыя Беларусі
БССР у 1945 — пачатку 1990-х гг
На выбарах 1990 камуністычнай партыі атрымала большасць месцаў у Вярхоўным Савеце. Аднак удзел іншых сіл раскалоў парламент на тры блокі: камуністычна-наменклатурны; антыкамуністычны; умераных па поглядах інтэлігентаў і радавых членаў кампартыі. На агульнасаюзным рэферэндуме ў сакавіку 1991 каля 83 % жыхароў Беларусі прагаласавалі за захаванне СССР. Становішча змянілася ў выніку спробы дзяржаўнага перавароту ў Маскве ў жніўні 1991. Кіраўніцтва рэспублікі і ЦК Камуністычнай партыі Беларусі не выступілі з асуджэннем перавароту, але пасля яго падаўлення вымушаныя былі рэагаваць на перамены і пачатак распаду Савецкага Саюза. лідар камуністычна-наменклатурнга блока ў ВС БССР Мікалай Дземянцей быў вымушаны сыйсці ў адстаўку з пасады старшыні Прэзідыума Вярхоўнага Савета, яго месца заняў лідар умераных Станіславаў Шушкевіч.
Беларусь на сучасным этапе (пач. 1990-х — пач. XXI ст.)
Прымаецца закон «Аб забяспячэнні палітычнай і эканамічнай самастойнасці БССР» і пастанова аб спыненні дзейнасці КПБ.
На пасаду старшыні Вярхоўнага савета Рэспублікі Беларусь узышоў Станіслаў Шушкевіч. 19 верасня 1991 года краіна атрымала новую назву — Рэспубліка Беларусь. Былі зацверджаны новыя дзяржаўныя сімвалы — герб «Пагоня» і бел-чырвона-белы сцяг.
10 ліпеня 1994 года першым прэзідэнтам краіны быў абраны Аляксандр Лукашэнка. Ён захаваў за сабой пасаду Прэзідэнта па выніках выбараў у 2001, 2006, 2010 і ў 2015 годзе.
24 лістапада 1996 года па ініцыятыве прэзідэнта і Вярхоўнага Савета прайшоў рэферэндум. Яго вынікам стала прыняцце новай рэдакцыі Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь. Прэзідэнт выступае кіраўніком дзяржавы і гарантам Канстытуцыі. Яму нададзена права заканадаўчай ініцыятывы. Згодна новай рэдакцыі Канстытуцыі створаны двухпалатны парламент — Нацыянальны сход Рэспублікі Беларусь. Ён складаецца з Палаты прадстаўнікоў — 110 дэпутатаў — і Савета Рэспублікі. Выканаўчая ўлада належыць Савету Міністраў.
19—20 кастрычніка 1996 г. у Мінску адбыўся першы Усебеларускі народны сход, які зацвердзіў «Асноўныя напрамкі сацыяльна-эканамічнага развіцця Рэспублікі Беларусь на 1996—2000 гады». Галоўная мэта, якая вызначаецца ў гэтым дакуменце, — пераадоленне крызісных з’яў у эканоміцы.
На падставе змен Канстытуцыі краіны Вярхоўны Савет быў рэарганізаваны, з яго дэпутатаў была створана Палата прадстаўнікоў першага склікання. Частка дэпутатаў адмовілася працаваць у Палаце.
2 красавіка 1997 года быў створаны Саюз Беларусі і Расіі. Яго неад’емнай часткай стаў Статут Саюза Беларусі і Расіі, якім прадугледжваецца забеспячэнне ўстойлівага сацыяльна-эканамічнага развіцця Беларусі і Расіі, іх бяспекі, абароназдольнасці, узаемавыгаднага супрацоўніцтва з краінмі Еўропы і свету. Працэс будаўніцтва саюзнай дзяржавы ідзе вельмі марудна, што звязана з эканамічнымі і палітычнымі супярэчнасцямі паміж краінамі.
У 1999 годзе адбыліся знікненні апазіцыйных палітыкаў, расследаванні якіх так і не былі завершаны.
У кастрычніку 2000 года адбыліся выбары ў Палату прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу, якія байкатаваліся апазіцыйнымі партыямі. У верасні 2001 года адбыліся другія прэзідэнцкія выбары, у выніку якіх А. Лукашэнка быў абраны прэзідэнтам Беларусі на другі тэрмін.
17 кастрычніка 2004 года адбыліся чарговыя парламенцкія выбары, на якіх былі абраныя 107 з 110 дэпутатаў. З кандыдатаў апазіцыйнай кааліцыі «Пяць плюс» не быў абраны ні адзін дэпутат.
У кастрычніку 2004 года на рэферэндуме было знята абмежаванне ў два тэрміны на знаходжанне на пасадзе прэзідэнта.
28 верасня 2008 года адбыліся чарговыя выбары ў Палату прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу, на якіх зноў апазіцыйныя кандыдаты не ўвайшлі ў склад парламента. Заходнія краіны прызналі выбары не адпаведнымі дэмакратычным стандартам, але заўважылі станоўчыя зрухі. У 2008—2009 гадах Беларусь удзельнічала ў праграме Усходняе партнёрства разам з Украінай, Малдовай, Грузіяй, Арменіяй і Азербайджанам. Была адменены забарона на ўезд у краіны ЕС шэрагу беларускіх чыноўнікаў, у выніку чаго Лукашэнка наведаў Італію і Ватыкан, а Сямашка і Мартынаў удзельнічалі ў саміце Усходняга партнёрства.
19 снежня 2010 года адбыліся чацвёртыя прэзідэнцкія выбары. Аляксандр Лукашэнка быў абраны на чацвёрты тэрмін. Пасля выбараў апазіцыйнымі кандыдатамі быў арганізаваны на Кастрычніцкай плошчы мітынг, які перайшоў, на думку суда, у масавыя беспарадкі.
11 красавіка 2011 года Уладзіславам Кавалёвым і Дзмітрыем Канавалавым у Мінску быў здзейснены тэракт, у выніку якога загінула 15 чалавек. 16 сакавіка 2012 года да іх была прыменена вышэйшая мера пакарання — смяротнае пакаранне. Працэс па гэтай справе выклікаў шырокі грамадскі рэзананс.
У 2011 годзе ў Беларусі выліўся фінансавы крызіс, рэзка ўзраслі кошты, абвешчаная дэвальвацыя беларускага рубля. Краіну ахапілі акцыі пратэсту, якія былі падушаныя ўладамі.
1 студзеня 2012 года на тэрыторыі Расіі, Беларусі і Казахстана створана Адзіная эканамічная прастора.
1 студзеня 2015 года Расія, Беларусь, Казахстан і Арменія аб’ядналіся ў ЕАЭС.
1 ліпеня 2016 года прайшла дэнамінацыя беларускага рубля.
У 2020 годзе адбыліся прэзідэнцкія выбары, пераможцам якіх быў афіцыйна абвешчаны Аляксандр Лукашэнка; пасля выбараў пачаліся самыя масавыя пратэсты ў гісторыі незалежнай Беларусі. Падчас акцый пратэсту загінулі некалька чалавек.
23 мая 2021 года адбыўся Інцыдэнт з рэйсам Ryanair 4978. Калі самалёт знаходзіўся над Беларуссю, ён быў перанакіраваны ў Нацыянальны аэрапорт Мінск у суправаджэнні ваеннага знішчальніка. Тут быў затрыманы беларускі апазіцыйны актывіст, былы рэдактар тэлеграм-канала «NEXTA» Раман Пратасевіч і яго сяброўка Соф’я Сапега.
24 лютага 2022 года Расія афіцыйна пачала ўварванне на Украіну. Беларусь падала для расійскага войска сваю тэрыторыю, што было пацверджана ўладамі краіны.
Чорны Ліс (Луцкі раён)
Чорны Ліс (Чорний Ліс) — вёска ў Луцкім раёне Валынскай вобласці Украіны.
Секста
Секста (sexta — шостая) — музычны інтэрвал шырынёй у шэсць ступеней, пазначаецца лічбай 6.
Разнавіднасці сексты
Павялічаная секста ўтвараецца:
Хапаранда
Хапаранда (швед. Haparanda, фін. Haaparanta) — населены пункт на поўначы Швецыі. Адміністрацыйны цэнтр аднайменнай камуны, размешчанай у лене Нарботэн. Размешчаны на заходнім беразе ракі Турнеэльвен ля упадзення яе ў Батнічны заліў. Па рацэ праходзіць мяжа з Фінляндыяй, на другім беразе размешчаны горад Торніа, фактычна утварае з горадам Хапаранда адзін населены пункт.
Насельніцтва па дадзеных на 2018 год складала 6715 чалавек.
M68 (аб’ект Месье)
M68 (каталог Месье) — шаравое скопішча ў сузор'і Гідры.
Цэзальпініевыя
Цэзальпініевыя (Caesalpinioideae)'' — падсямейства бабовых раслін, назва паходзіць ад назвы расліны Цэзальпінія.
Батанічнае апісанне
Цэзальпініевыя — пераважна дрэвы, распаўсюджаныя ў вільготных тропіках. Іх кветкі зігаморфныя, але вельмі розныя. Каранёвыя вузельчыкі сустракаюцца вельмі рэдка ў гэтым падсямействе, і нават калі сустракаюцца, маюць прымітыўную структуру.
Таксанамія
Таксанамічны статус гэтай групы не да канца выразны. У некаторых больш старых класіфікацыях, напрыклад сістэме Кронквіста, група класіфікавалася ў разрадзе сямейства, Caesalpiniaceae. Хоць група ўсё яшчэ прызнаецца, існуе сумнеў адносна размяшчэння многіх родаў (у гэтым падсямействе або ў іншых). Нядаўнія сістэматычныя даследаванні, выкарыстоўваючы малекулярныя дадзеныя пацвердзілі парафілетычнасць групы паводле подсемействаў Матыльковыя (Faboideae або Papilionoideae) і Mimosoideae і цяпер разглядаецца раскол групы.
Роды звычайна групуюцца ў чатыры трыбы, Caesalpinieae, Cassieae, Cercideae і Detarieae. Трыба Cercideae раней часам уключалася ў падсямейства Матыльковыя.
Вавель
Вавель (Wawel — узгорак) — замкавы комплекс на аднайменным узгорку ў горадзе Кракаў, старажытнай сталіцы Польшчы. Знаходзіцца на левым беразе Віслы, на поўдні ад Старога горада.
Гісторыя
У пачатку IX ст. тут існаваў умацаваны горад. З XI ст. да 1564 Вавель — галоўная каралеўская рэзідэнцыя. Вядомы комплексам помнікаў архітэктуры X—XVII ст.: ратонда Дзевы Марыі (2-я палова X ст.), каралеўскі замак (XIII—XVII ст.) з рэнесансавым аркадным унутраным дваром (1502—1516, архітэктар Ф. Ф’ёрэнціна, Б. Берэчы), заламі ў стылях готыкі, рэнесансу і барока (у т.л. «Пасольская» зала з разной столлю, упрыгожанай т. зв. Вавельскімі галовамі, 1531—1535 і з 1925, скульптар К. Дунікоўскі), гатычны кафедральны сабор (XIV ст., магільны склеп польскіх каралёў, епіскапаў і вядомых дзеячаў нацыянальнай гісторыі — А. Міцкевіча, Ю. Славацкага, Ю. Пілсудскага, Т. Касцюшкі і інш.) з раманскай крыптай св. Леанарда (каля 1100), рэнесансавай капліцай Жыгімонта I (1517—1533) і шматлікімі надмагіллямі (работы Ф. Штоса, Яна Міхаловіча і інш.). У замку — Дзяржаўныя мастацкія зборы (у т.л. вавельскія габелены; звон Жыгімонта). У архіве каштоўныя рукапісы XII ст.
Вавель занесены ЮНЕСКА ў спіс сусветнай спадчыны.
Музей
Замак — вядомы музейны цэнтр Польшчы. У яго запасніках ёсць калекцыі зброі, габеленаў, гістарычных дакументаў, звязаных з дзяржаўніцкай дзейнасцю Гуга Калантая і стварэннем Канстытуцыі 3 мая.
Навасільскі раён
Геаграфія
Навасільскі раён мяжуе з Карсакаўскім, Новадзеравенькаўскім, Вярхоўскім, Залегашчанскім і Мцэнскім раёнамі. Плошча раёна складае 778,3 км².
Гісторыя
Навасільскі раён быў утвораны 30 ліпеня 1928 года ў адпаведнасці з пастановай УЦВК і СНК РСФСР. У 1963 годзе раён быў скасаваны, але 12 студзеня 1965 года зноў адноўлены.
Славутасці
Раён валодае значнай культурнай спадчынай. Маецца Свята-Духавы мужчынскі манастыр у сяле Задушнае. Упершыню ён быў згаданы ў 1619 годзе, хоць існаваў яшчэ з XVI стагоддзя. З 2004 года на тэрыторыі сяла зарэгістраваная праваслаўная суполка Свята-Духава храма.
Кунгсбака
Кунгсбака (швед. Kungsbacka) — горад у Швецыі, адміністрацыйны цэнтр аднайменнай камуны лена Халанд.
Насельніцтва — 17 784 чалавек. Размешчаны за 30 км на поўдзень ад Гётэбарга. У горадзе маюцца некалькі дробных і сярэдніх кампаній, якія спецыялізуюцца ў сферы гандлю і паслуг, а таксама прадпрыемствы прамысловасці.
Барвінак (Луцкі раён)
Барвінак (Барві́нок) — вёска ў Луцкім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Смалыгіўскай вясковай абшчыны.
IC 3615
IC 3615 — галактыка тыпу Sc (кампактная спіральная галактыка) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Калінас
Калінас (Collinas) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Сардзінія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Медыя-Кампідана.
Насельніцтва складае 927 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 45 чал./км². Займае плошчу 21 км². Паштовы індэкс — 9020. Тэлефонны код — 070.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Тэхнічна-гандлёвая вучэльня імя Хелены Хадкоўскай у Варшаве
Тэхнічна-гандлёвая вучэльня імя Хелены Хадкоўскай у Варшаве (Uczelnia Techniczno-Handlowa im. Heleny Chodkowskiej) — польская прыватная вышэйшая навучальная ўстанова з сядзібай у Варшаве.
Агульная характарыстыка
Заснавана як Вышэйшая школа кіравання і маркетынгу, пазней таксама - Вышэйшая школа кіравання і права імя Хэлены Хадкоўскай у Варшаве, Хэленай Хадкоўскай у 1992 годзе. З 2000 года функцыянуе асобны факультэт ў Плоньску, а ў 2010-2014 гадах функцыянаваў факультэт ва Уроцлаве. ВНУ мае Цэнтр паслядыпломнай адукацыі, Цэнтр замежных моў, бюро кар'еры, праектнае бюро, бюро па падборы персаналу і ўласнае выдавецтва.
Элеанора Кастыльская (каралева Англіі)
Элеанора Кастыльская (Éléonore ou Aliénor de Castille; 1241—1290) — англійская каралева, жонка Эдуарда I, графіня Панцье.
Біяграфія
Дачка Фердынанда III — караля Кастыліі і Леона, і Жанны дэ Дамартэн — графіні Панцье. Дата нараджэння ўсталявана паводле апісанняў цырымоніі гадавіны пахавання (1291) — было 49 свечак, якія азначалі працягласць жыцця. Паколькі Фердынанд вярнуўся з вайны ў Андалузіі ў лютым 1241 года, то верагодна Элеанора нарадзілася ў канцы гэтага года.
Прызначалася ў жонкі Цібо II — каралю Навары. Але яго маці Маргарыта дэ Бурбон у 1252 годзе разарвала гэты шлюб.
Пра першыя гады жыцця Элеаноры ў Англіі практычна нічога не вядома. Падчас баронскай смуты 1260-х яна актыўна падтрымлівала інтарэсы мужа, выклікаўшы са свайго графства Панцье (атрыманага ў спадчыну ад маці) атрад лучнікаў. Падчас паланення Эдуарда трымаўся пад аховай у Вэстмінстэрскім палацы.
З 1266 года, калі мяцежныя бароны былі разбіты ў бітве пры Іўшэме, Эдуард пачаў адыгрываць значную ролю ў кіраванні дзяржавай, і Элеанора як яго жонка стала лічыцца адной з важных палітычных фігур. У 1270 годзе суправаджала мужа ў крыжовы паход. Падчас аблогі Акры Эдуард быў паранены кінжалам і вырашыў вярнуцца дадому. Пара пакінула Палесціну ў верасні 1272 года і на шляху ў Англію даведалася пра смерць караля Генрыха III.
Стаўшы каралевай, Элеанора суправаджала мужа ва ўсіх ваенных паходах. Падчас аднаго з іх, ва Уэльсе, у 1284 годзе нарадзіла сына Эдуарда, які там жа быў каранаваны як прынц Уэльскі.
Элеанора памерла 28 лістапада 1290 года і была пахавана ў Вэстмінстэрскім абацтве. У памяць пра яе Эдуард загадаў паставіць мноства крыжоў, у тым ліку знакаміты Чарынг-Крос.
Дзеці
Элеанора нарадзіла 16 дзяцей, з якіх да паўналецця дажылі шасцёра:
Арцём Мікалаевіч Кавалеўскі
Біяграфія
У 2001 г. скончыў факультэт журналістыкі Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. У 2004—2005 гадах навучаўся на факультэце паланістыкі Ягелонскага ўніверсітэта (Кракаў, Польшча) у рамках стыпендыяльнай праграмы Урада Польшчы для маладых навукоўцаў. У 2005 годзе скончыў аспірантуру БДУ. У 2009—2011 гадах працаваў рэдактарам аддзела мастацкай літаратуры ў часопісе «Бярозка». Выкладае ў Інстытуце журналістыкі БДУ, супрацоўнік кафедры літаратурна-мастацкай крытыкі, займаецца даследаваннем праблем інтэрпрэтацыі і аналізу сучаснай паэзіі. Працаваў рэдактарам аддзела крытыкі ў часопісе «Маладосць». Сябра Саюза беларускіх пісьменнікаў. Мае досвед працы рэдактара і сцэнарыста дакументальнага кіно ў РУП «Беларускі відэацэнтр».
Жыве ў Мінску.
Творчасць
З 1996 года публікаваў творы ў беларускіх літаратурных выданнях «Першацвет», «Маладосць», «Беларусь», «Полымя», «Літаратура і мастацтва» і інш.
Аўтар вершаў да зборніка літаратурна-мастацкіх паштовак «Горад. Шпацыр. Словы», 2001, кніг «АдмыСЛОВЫя гульні», 2003 (паэзія), «Аддаленасць і Адданасць», 2008 (паэзія і лірычная проза), «Мой сябра анёлак», 2010 (паэзія для дзяцей), «АКРЫ», 2013 (візуальна-паэтычны праект, супольна з дызайнерам Русланам Найдзеным), манаграфіі «Рэпрэзентацыя беларускай паэзіі ў нацыянальнай медыяпрасторы», 2020. Вершы з кнігі «Мой сябра анёлак» былі пакладзеныя на музыку Змітра Вайцюшкевіча і сталі асновай аднайменнага супольнага музычнага праекта з удзелам салістаў і музыкантаў з гуртоў «Дзецідзяцей», «Босае сонца», «Маўзер», «Дыліжанс», «Серебряная свадьба», «RockFolk» і інш.
Стваральнік і тэарэтык логафармізму, творчага метаду сучаснай візуальнай паэзіі. Займаецца перакладам з польскай і рускай моў. Творы А. Кавалеўскага перакладзены на англійскую, нямецкую, шведскую, славенскую, польскую і літоўскую мовы.
Узнагароды
У 2000 годзе атрымаў прэмію Саюза беларускіх пісьменнікаў «Супервобраз XXI стагоддзя — гук, колер, форма» за цыкл вершаў. Узнагароджаны Ганаровай граматай РВУ «Літаратура і Мастацтва» за лепшую публікацыю ў часопісе «Маладосць» у намінацыі «Паэзія» за 2007 год і за плённую дзейнасць у развіцці беларускай літаратуры і мастацтва, граматай РУП «Выдавецтва «Беларускі Дом друку» за шматгадовае творчае супрацоўніцтва і значны асабісты ўнёсак у выпуску часопіса «На экранах», дыпломам РВУ «Выдавецкі дом «Звязда» і часопіса «Маладосць» за адмысловую паэзію і асабістыя заслугі.
Вэлыкаалэксандрыўскі раён
Вэлыкаалэксандрыўскі раён (Великоолександрівський район) — былая адміністрацыйная адзінка ў складзе Херсонскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр — Вэлыка Алэксандрыўка (Велика Олександрівка).
Утвораны 7 сакавіка 1923 года. Насельніцтва раёна на года складае 26268 чалавек, плошча — 1541 км².
Скасаваны 17 ліпеня 2020 года пасля завяршэння адміністрацыйна-тэрытарыяльнай рэформы.
Адміністрацыйны падзел
Тэрыторыя раёна адміністрацыйна складаецца з 3 пасялковых і 16 сельскіх саветаў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі раёна размешчаны 4 пасёлкі гарадскога тыпу і 54 сяла.
Цярнопальскі нацыянальны педагагічны ўніверсітэт імя Уладзіміра Гнацюка
Цярнопальскі нацыянальны педагагічны ўніверсітэт імя Уладзіміра Гнацюка (Тернопільський національний педагогічний університет імені Володимира Гнатюка) — вышэйшая навучальная ўстанова педагагічнага профілю ў горадзе Цярнопаль ва Украіне.
Гісторыя
У 1620 г. у г. Крэменец была створана брацкая школа, якая вяла падрыхтоўку настаўнікаў для пачатковых класаў іншых брацкіх школ. У 1637 г. на яе базе вядомым асветнікам Пятром Магілай брацкая школа была рэарганізавана ў Крэменецка-Багаяўленскі калегіўм. У хуткім часе калегіўм пераходзіць да іезуітаў. У 1773 г. разам са скасаваннем Рапам Рымскім Кліментам XIV ордэна езуітаў Крэменецкі калегіум быў зачыненыя. Пазней у яго памяшканнях функцыянавалі свецкія школы, якія рыхтавалі настаўнікаў.
У 1920 г. загадам Ю. Пілдсудскага быў Крэменецкі ліцэй. Пры ім была створана настаўніцкая семінарыя на 6 курсаў, якая налічвала 86 хлопцаў і 120 дзяўчат, а таксама і гімназія імя Г Чацкага. У 1935 г. настаўніцкая семінарыя ліцэя была рэфармавана ў "Педагогіум". У 1940 г. пастановай Савета Народных Камісараў ад 15 красавіка на базе ліцэя быў адкрыты настаўніцкі інстытут, у якім упершыню заняткі пачаліся на ўкраінскай мове. У верасні 1944 г. Крамянецкі інстытут быў зноў адкрыты, а ў 1950 г. Савет Міністраў УССР пастановай рэарганізаваў Крэменецкі настаўніцкі інстытут у педагагічны.
У 1969 г. педагагічны інстытут быў пераведзены ў Цярнопаль. З гэтага часу вну называлася Цярнопальскім дзяржаўным педагагічным інстытутам. 9 чэрвеня 1997 г. выдадзена пастанова Кабінета Міністраў Украіны № 555 "Аб стварэнні Тэрнопальскага дзяржаўнага педагагічнага універсітэта". У гэтым жа годзе ўніверсітэту прысвоена імя вядомага ўкраінскага навукоўца Уладзіміра Міхайлавіча Гнацюка. У 2004 г. універсітэту надан статус нацыянальнага.
Біласток
Біласток (Білосто́к) — вёска ў Луцкім раёне Валынскай вобласці Украіны.
Файлавая сістэма
Файлавая сістэма – гэта спецыфічны спосаб захоўвання і арганізацыі іменаваных даных на носьбітах інфармацыі у камп'ютарах, а таксама ў розным іншым электронным абсталяванні: лічбавых камерах, мабільных тэлефонах і г.д. Файлавая сістэма вызначае фармат зместу і спосаб фізічнага захоўвання інфармацыі, якую прынята групаваць у выглядзе файлаў. Канкрэтная файлавая сістэма вызначае памер імя файла (папкі), максімальны магчымы памер файла і падзела, набор атрыбутаў файлу. Некаторыя файлавыя сістэмы прапануюць сэрвісныя магчымасці, напрыклад, размежаванне доступу ці шыфраванне файлаў.
Герат (правінцыя)
Герат (пушту هرات) — правінцыя на захадзе Афганістана ля мяжы з Іранам. На паўночным усходзе мяжуе з правінцыяй Бадгіс, а на поўдні з Фарах. У гады афганскай вайны (1979-1989) ў правінцыі дзейнічаў ўплывовы палявы камандзір Ісмаіл-хан, які пасля стаў мясцовым губернатарам.
Файлавая сістэма
Файлавая сістэма звязвае носьбіт інфармацыі з аднаго боку і API для доступу да файлаў — з іншага. Калі прыкладная праграма звяртаецца да файла, яна не мае аніякага уяўлення аб тым, якім чынам размешчана інфармацыя ў канкрэтным файле, таксама, як і на якім фізічным тыпе носьбіта(CD, цвёрдым дыску, магнітнай стужцы, блоку флэш-памяці ці іншым) ён запісаны. Усё, што ведае праграма — гэта імя файла, яго памер і атрыбуты. Гэтыя даныя яна атрымоўвае ад драйвера файлавай сістэмы. Менавіта файлавая сістэма вызначае, дзе і як будзе запісаны файл на фізічным носьбіце (напрыклад, цвёрдым дыску).
З пункту гледжання аперацыйнай сістэмы, увесь дыск уяўляе сабой набор кластараў (як правіла, памерам 512 байтаў і болей). Драйверы файлавай сістэмы арганізуюць кластары у файлы і каталогі (якія насамрэч з'яўляюцца файламі, што ўтрымліваюць спіс файлаў у гэтым каталозе). Гэтыя ж драйверы адсочваюць, якія з кластараў у цяперашні час ужываюцца, якія вольныя, якія пазначаны няспраўнымі.
Аднак файлавая сістэма не абавязкова наўпрост звязана з фізічным носьбітам інфармацыі. Існуюць віртуальныя файлавыя сістэмы, а таксама сеткавыя файлавыя сістэмы, якія з'яўляюцца толькі спосабам доступу да файлаў, што знаходзяцца на аддаленым камп'ютары.
Іерархія каталогаў
Практычна заўсёды файлы на дысках аб'яднаны ў каталогі.
У найпростым выпадку ўсё файлы на дадзеным дыску захоўваюцца ў адным каталогу. Такая аднаўзроўневая схема ужывалася ў CP/M і ў першай версіі MS-DOS 1.0. Іерархічная файлавая сістэма з укладзенымі адзін у другі каталогамі упершыню з'явілася ў Multics, потым у UNIX.
Wiki.txt Tornado.jpg Notepad.exe (Аднаўзроўневая файлавая сістэма)
Каталогі на розных дысках могуць ствараць некалькі асобных дрэваў, як у DOS/Windows, ці ж яднацца у адно дрэва, агульнае для ўсіх дыскаў, як у UNIX-падобных сістэмах.
C:  \Program files \CDEx \CDEx.exe \CDEx.hlp \mppenc.exe \Мае дакументы \Wiki.txt \Tornado.jpg D:  \Music \ABBA \1974 Waterloo \1976 Arrival \Money, Money, Money.ogg \1977 The Album (Іерархічная файлавая сістэма Windows/DOS)
У UNIX існуе толькі адзін каранёвы каталог, а усе астатнія файлы і каталогі укладзены ў яго. Каб атрымаць доступ да файлаў і каталогаў на якім-небудзь дыску, патрэбна замантаваць гэты дыск камандай <tt>mount</tt>. Напрыклад, каб адчыніць файлы на CD, трэба, кажучы простай мовай, сказаць аперацыйнай сістэме: «вазьмі файлавую сістэму на гэтым кампакт-дыску і пакажы яе ў каталозе <tt>/mnt/cdrom</tt>». Усе файлы і каталогі, што знаходзяцца на CD, з'явяцца у гэтым каталозе <tt>/mnt/cdrom</tt>, які завецца пунктам мантавання (mount point). У большасці UNIX-падобных сістэм здымныя дыскі (дыскеты і CD), флэш-носьбіты і іншыя вонкавыя прылады захоўвання даных мантуюць у каталог <tt>/mnt</tt>, <tt>/mount</tt> ці <tt>/media</tt>. Unix і UNIX-падобныя аперацыйныя сістэмы таксама дазваляюць аўтаматычна мантаваць дыскі пры загрузцы аперацыйнай сістэмы.
/usr /bin /arch /ls /raw /lib /libhistory.so.5.2 /libgpm.so.1 /home /lost+found /host.sh                        /guest /Pictures /example.png /Video /matrix.avi /news /lost_ship.mpeg (Іерархічная файлавая сістэма ў Unix і UNIX-падобных аперацыйных сістэмах)
Акрамя таго, варта адзначыць, што вышэйапісаная сістэма дазваляе мантаваць не толькі файлавыя сістэмы фізічных прылад, але і асобныя каталогі (параметр --bind) ці напрыклад вобраз ISO (опцыя loop). Такія надстройкі, як FUSE, дазваляюць таксама мантаваць целы каталог на FTP і яшчэ вельмі вялікую колькасць розных рэсурсаў.
Яшчэ больш складаная структура ужываецца ў NTFS і HFS. У гэтых файлавых сістэмах кожны файл ўяўляе сабой набор атрыбутаў. Атрыбутамі лічацца не толькі традыцыйныя <tt>толькі чытанне</tt>, <tt>сістэмны</tt>, але і назва файла, памер і нават змест. Такім чынам, для NTFS і HFS тое, што захоўваецца ў файле, — гэта толькі адзін з яго атрыбутаў.
Калі прытрымлівацца гэтай логікі, адзін файл можа ўтрымліваць некалькі варыянтаў змесціва. Такім чынам, у адным файле можна захоўваць некалькі версій аднаго дакумента, а таксама дадатковыя дадзеныя (іконка файла, звязаная з файлам праграма). Такая арганізацыя тыповая для HFS на Macintosh.
Класіфікацыя файлавых сістэм
Па прызначэнню файлавыя сістэмы можна класіфікаваць на наступныя катэгорыі.
Задачы файлавай сістэмы
Асноўныя функцыі любой файлавай сістэмы накіраваны на вырашэнне наступных задач:
У шматкарыстальніцкіх сістэмах з'яўляецца яшчэ адна задача: ахова файлаў аднаго карыстальніка ад несанкцыянаванага доступу іншага карыстача, а таксама забеспячэнне сумеснай работы з файламі, напрыклад, пры адкрыцці файла адным з карыстальнікаў, для іншых гэты ж файл часова будзе даступны толькі ў рэжыме «толькі чытанне».
Зборная Кіпра па футболе
Зборная Кіпра па футболе прадстаўляе Кіпр на міжнародных футбольных турнірах і таварыскіх сустрэчах. Кіруючая арганізацыя — Кіпрская футбольная асацыяцыя. Зборная яшчэ аніразу не брала ўдзел у фінальных стадыях чэмпіянатаў свету ці Еўропы, аднак кожны год у лютым яна бярэ ўдзел у Кубку Кіпрскай футбольнай асацыяцыі, спаборнічаючы з прадстаўнікамі розных краін.
Станам на 7 красавіка 2016 года зборная займае 80-е месца ў рэйтынгу ФІФА, а ў рэйтынгу УЕФА станам на 13 лістапада 2015 года — 44-е.
Аляксандр Сяргеевіч Корзун
Аляксандр Корзун (нар., Мінск) — беларускі футбаліст, нападнік клуба «Маладзечна».
Клубная кар’ера
Выхаванец клуба «Іслач», з 2017 года пачаў гуляць за дубль. У лютым 2020 года перайшоў у «Слонім-2017», дзе замацаваўся ў асноўным складзе, з 6 галамі стаў найлепшым бамбардзірам каманды.
У лютым 2021 года вярнуўся ў «Іслач», падпісаўшы двухгадовы кантракт. Выступаў за дубль, а 30 мая 2021 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе, выйшаўшы на замену ў другім тайме матча са «Слуцкам» (1:2). У ліпені 2021 года быў аддадзены ў арэнду ў «Оршу», дзе стаў гуляць у стартавым складзе. У лістападзе 2021 года вярнуўся з арэнды ў «Іслач» і адправіўся на службу ў арміі, з-за чаго прапусціў сезон 2022.
У лістападзе 2022 года падпісаў новы аднагадовы кантракт з «Іслаччу», аднак у лютым 2023 года пакінуў клуб і хутка стаў іграком «Маладзечна».
Мцэнскі раён
Мцэ́нскі раён (Мценский район) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на поўначы Арлоўскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр — горад Мцэнск, які не ўваходзіць у склад раёна.
Геаграфія
Мцэнскі раён мяжуе з Карсакаўскім, Навасільскім, Залегашчанскім, Арлоўскім і Болхаўскім раёнамі, а таксама з Тульскай вобласцю. Плошча раёна складае 1665,8 км².
Гісторыя
Мцэнскі раён быў утвораны 30 ліпеня 1928 года ў адпаведнасці з пастановай УЦВК і СНК РСФСР.
Трэлебарг
Трэлебарг (швед. Trelleborg) — горад у Швецыі, на беразе Балтыйскага мора, цэнтр аднайменнай камуны. Самы паўднёвы горад Швецыі.
Упершыню згадваецца ў 1257 годзе. У 1260 кароль Даніі Эрык IV падарыў Трэлебарг і Мальмё каралю Швецыі Вальдэмару I у якасці пасагу дачкі Эрыка Сафіі, якая выйшла замуж за Вальдэмара. Аднак неўзабаве Трэлебарг, як і ўся правінцыя Сконэ, вярнуўся ў склад Даніі. У 1619 годзе, пасля пажару пазбавіўся статусу горада. У 1658 годзе па Роскільскім міры адышоў да Швецыі. У 1840 годзе атрымаў статус гандлёвага горада, у 1867 — статус горада.
У Трэлебарг знаходзіцца галоўны офіс кампаніі «Trelleborg AB», якая вырабляе гумовыя вырабы. Трэлебаргскі порт — адзін з найбуйнейшых у Швецыі. Праз горад праходзяць еўрапейскія аўтамабільныя маршруты E22 і E06. Прафесійны футбольны клуб «Трэлебарг» ФФ выступае ў вышэйшай шведскай лізе.
IC 3616
IC 3616 — галактыка тыпу S? (спіральная галактыка) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Каркасон (значэнні)
Каркасон — шматзначны тэрмін:
Каркасон (настольная гульня)
Каркасо́н (Carcassonne) — настольная стратэгічна-эканамічная гульня нямецкага стылю, распрацаваная у 2000 годзе. Упершыню была выдадзена кампаніяй «Hans im Glück» у Германіі.
У 2001 годзе гульня была ўдастоена ўзнагароды «» ў Германіі, а ў 2004 годзе намініравалася на «Гульню года» ў Чэхіі. У цяперашні час «Каркасон» выпускаецца многімі сусветнымі выдаўцамі настольных гульняў. У 2014 годзе быў выкананы рэдызайн гульні. Перазапуск адбыўся ў снежні 2014 года: тады ў продаж паступіла англамоўная версія новай рэдакцыі «Каркасона». Гульня засталася ранейшай, але змяніла афармленне: над вокладкай гэтым разам папрацаваў Крыс Куільямс, а над квадратамі зямель — Анна Пецке. Дзеля сумяшчальнасці новай рэдакцыі гульні з першапачатковай версіяй і ўсімі дапаўненнямі, рубашку квадратаў пакінулі ранейшай. Да базавых кампанентаў у камплект гульні былі дададзены міні-дапаўненні «River» («Рака») і «The Abbot» («Абат»). На 2018 год у свеце прададзена больш за 10 мільёнаў экзэмпляраў гульні (улічваючы дапаўненні).
Гульня заключаецца ў пакрокавым збіранні гульнявога поля з квадратаў (тайлаў) і размяшчэнні на ім фішак сваіх падданых (міплаў). У залежнасці ад таго, на якую мясцовасць пастаўлена фішка — на горад, поле, манастыр ці дарогу, яна становіцца адпаведна рыцарам, селянінам, манахам або разбойнікам і прыносіць гульцу пэўную суму ачкоў пасля завяршэння будаўніцтва аб’екта або па завяршэнні гульні.
Фішкі падданых
Кожны гулец мае 8 фішак падданых (адна з іх выкарыстоўваецца для падліку ачкоў). Пасля таго, як гулец выставіў чарговы «квадрат» гульнявога поля, ён можа выставіць на гэты квадрат аднаго свайго падданага. Пры гэтым гулец не можа ставіць фігурку на ўжо заняты іншым гульцом аб’ект (горад, дарогу або поле). Аднак у працэсе гульні аб’екты могуць аб’ядноўвацца ў адно цэлае. Фігуркі вяртаюцца да гульца пасля таго, як іх аб’ект завершаны. Адпаведна фішка можа прыносіць ачкі некалькі разоў за гульню. Выключэнне складаюць сяляне — яны застаюцца на полі да канца гульні.
Ачкі
Выстаўленыя на поле фішкі прыносяць ачкі, як толькі аб’ект, які яны займаюць, завершаны. Гэта значыць, як толькі дарога аказалася скончана з абодвух канцоў, як толькі горад цалкам акружаны сценамі, а манастыр — акружаны са ўсіх дзевяці бакоў любымі квадратамі. Недабудаваныя аб’екты, а таксама занятыя сялянамі палі прыносяць ачкі ў канцы гульні, аднак у некаторых выпадках недабудаваныя аб’екты ацэньваюцца ніжэй, чым дабудаваныя.
Канец гульні
Гульня заканчваецца, як толькі заканчваюцца не выстаўленыя на гульнявое поле квадраты. Пасля гэтага выконваецца падлік ачкоў для фішак, што яшчэ стаяць на полі. Перамагае гулец, які набраў больш за ўсіх ачкоў.
Чэмпіянаты свету
Чэмпіянаты свету праводзяцца штогадова, пачынаючы з 2006 года. Традыцыйна чэмпіянаты праводзяцца ў межах выставы SPIEL у горадзе Эсен. У чэмпіянаце могуць прыняць удзел пераможцы нацыянальных турніраў. У 2020 годзе турнір не праводзіўся ў сувязі з пандэміяй COVID-2019. У 2021 годзе на турніры ўпершыню прынялі ўдзел па два прадстаўнікі ад краіны.
Камандныя анлайн-чэмпіянаты
Пачынаючы з 2020 года арганізацыя сarcassonne.сat пачала праводзіць анлайн-турніры па гульні Каркасон сярод зборных каманд. Пачынаючы з другога каманднага чэмпіяната свету, турніры прызнаны афіцыйнымі выдаўцом Каркасона Hans Im Gluck і праходзяць пры падтрымцы выдаўца. Апрача чэмпіянатаў свету, carcassonne.cat арганізуе камандныя чэмпіянаты Еўропы (ETCOC). Аналаг еўрапейскага кантынентальнага турніра для Паўночнай і Паўднёвай Амерыкі (Copa America) праводзіць арганізацыя Carcassonne Brasil.
Даноры
Даноры (Donori) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Сардзінія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Кальяры.
Насельніцтва складае 2102 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 60 чал./км². Займае плошчу 35 км². Паштовы індэкс — 9040. Тэлефонны код — 070.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
M83 (аб’ект Месье)
M83 (каталог Месье) — спіральная галактыка ў сузор’і Гідры.
Бакіўці (Луцкі раён)
Бакіўці (Ба́ківці) — вёска ў Луцкім раёне Валынскай вобласці Украіны.
Веласіпед
Веласіпед, або ровар — наземны транспартны сродак без рухавіка. Чалавек прыводзіць яго ў рух дзякуючы націсканню на педалі, якія праз ланцуг круцяць колы. Звычайна веласіпед мае два колы, якія змешчаны адно за другім, але бываюць і трох-, чатырох- і аднаколавыя веласіпеды. Веласіпед ужываецца для перасоўвання, а таксама для актыўнага адпачынку і спорту. Станам на 2014 год у свеце выкарыстоўваецца больш за мільярд веласіпедаў; такім чынам, веласіпед — найпапулярнейшы транспартны сродак, дзякуючы невысокаму кошту вытворчасці і эксплуатацыі, лёгкасці, малым памерам, адсутнасцю патрэбы ў паліве. У 2005 годзе па выніках апытання грамадскай думкі ў Вялікабрытаніі, ровар быў прызнаны найвялікшым вынаходствам з 1800 года. За ровар прагаласавала больш апытаных, чым за ўсе астатнія вынаходствы разам узятыя.
Назва
Слова веласіпед паходзіць ад французскага velocipede, якое ўтворана з лацінскіх: velox (velocis) = хуткі і pes (pedis) = нага, ступня. Слова ровар паходзіць ад назвы брытанскай фірмы «Rover», якая вырабляла веласіпеды. У іншых мовах назвы ровара часта ўтвораныя ад словаў два і кола, круг.
Гісторыя
Вынаходнікам першага ў свеце двухколавага ровара быў ураджэнец Прыкамскай зямлі Яфім Міхеевіч Артамонаў, прыгонны Пожвінскага заводу. Ровар, пабудаваны на Ніжнетагільскім заводзе, быў жалезным, меў выгляд двухколавай каляскі з педальным прыводам на пярэдняе кола і стырном, а пярэдняе кола было амаль у тры разы больш задняга. Колы, размешчаныя адно за адным, змацоўваліся выгнутай металічнай рамкай. Ровар прыводзіўся ў рух нагамі праз пачарговы націску на педалі, якія сядзелі на восі пярэдняга кола. Канструкцыя самаката была настолькі трывалая, што майстар змог здзейсніць на ім нялёгкае падарожжа (з хуткасцю 10 км/г) ад Урала да Пецярбурга на каранацыю Аляксандра I да 15(27) верасня 1801 г.
Вынаходства так здзівіла ўсіх прысутных і цара, што за стварэнне ровара Артамонаў з сям’ёю атрымаў вольную. Упадабаны цуд тэхнікі затым папоўніў царскую калекцыю рэдкасцяў, пасля чаго быў забыты. Другое нараджэнне ровара, як, зрэшты, і яго назвы (у перакладзе з лацінскага «ровар» — «хуткія ногі»), адбылося ў 1808 годзе ў Парыжы. У 1817 годзе нямецкі прафесар барон Карл фон Дрэз з Карлсруэ стварыў, а ў 1818 годзе запатэнтаваў першы двухколавы самакат, які ён назваў «машынай для бегу» (Laufmaschine). Двухколавы самакат Дрэза быў забяспечаны рулём і выглядаў у цэлым, як ровар без педалей; рама была драўлянай.
З 1870-х гадоў стала набываць папулярнасць схема «пені-фартынг». Назва апісвае несупамернасць колаў, бо манета пені памерам была нашмат большай за фартынг.
Выкарыстанне
Вылучаюць тры асноўныя сферы ўжывання веласіпедаў:
Partyzone
partYzone — беларускі рок-гурт з Мінска, заснаваны ў 1994 годзе.
Біяграфія
Гурт Partyzone узнік у 1994 годзе ў Мінску пасля пачатку супрацы спявака Уладзіміра Гнутава і гітарыста Яўгена Цылікава. За 2 тыдні да праходзіўшага тады фэсту «Next Stop» музыкі дабралі склад, адрэпетырывалі і паспяхова адыгралі на канцэрце. Пасля фестывалю з новых музыкаў у гурце застаўся толькі клавішнік Дзяніс Вячэрскі. Пад канец 1995 да Partyzone далучыўся гітарыст Андрэй Дзяменцьеў, які дапамог дабраць склад. Такім чынам, атрымаўся наступны склад гурта: Віктар Ступчык — бас-гітара; Андрэй Дзяменьцьеў — гітара; Дзяніс Вячэрскі — клавішы; Зміцер Гунько — ударныя; Уладзімір Гнутаў — вакал; Яўген Цылікаў - гітара, а таксама аўтар усіх песень і ідэйны натхняльнік праекта.
У 2000 годзе Яўген вырашыў зноў вярнуцца да Partyzone. У новы склад увайшлі маладыя музыкі: Павел Коцкі — бас-гітара; Антон Арлоў — ударныя; Сяргей Воранаў — клавішы.
Яўген Цылікаў пачаў спяваць, але ненадоўга. Некалькі неўдалых канцэртаў у гэтым складзе ахалодзілі стараннасць працаваўшых з ім юнакоў, і Partyzone на некаторы час замаўчаў. Тым часам Яўген працягваў працаваць над новым альбомам. У выніку паспяховых перамоваў са сваім даўнім сябрам і калегай Дзянісам Вячэрскім на тэму сваёй замены ля мікрафона (бо той меў дастатковы вопыт у гурце Сок ды іншых), апошні стаў спяваць у Partyzone. Альбом «Трэба Рабіць» быў створаны ў сакавіку-маі 2002, і ў той жа час паступіла прапанова ад БМАgroup удзельнічаць у hardcore-кампіляцыі. Супрацоўніцтва адбылося, прычым з нечаканым працягам: БМА прапанавалі заняцца таксама прамоўшанам Partyzone, на што гурт пагадзіўся.
Улетку 2002 музыкі прынялі ўдзел у фэсце беларускай альтэрнатыўнай музыкі «Басовішча», які адбыўся пад Беластокам у Польшчы 19-20 ліпеня і ўзялі там Гран-пры. Прызом з'явіўся запіс у польскай студыі.
На 2003 год каманда мела наступны склад: Дзяніс Вячэрскі — вакал; Яўген Цылікаў — гітара, бэк-вакал, музыка і тэксты; Юрась Сушчынскі — гітара; Зміцер Астроўскі — бас-гітара; Аляксей Яфрэменка — ударныя.
Partyzone працягнулі актыўную канцэртную дзейнасць. У маі 2003 года яны прынялі ўдзел у «Рок-каранацыі», якая праводзілася ў к/з «Мінск». У 2003 і 2005 гадах музыкі ўдзельнічалі ў «Басовішчы» ў якасці гасцей. Трэці альбом гурта, «Сьмерці няма», быў выдадзены ў 2005 годзе. У 2008 годзе гурт выпусціў два кліпа — «Смутак» і «Сьмерці няма». У 2008-2009 гадах Partyzone сталі удзельнікамі украінскага фестывалю «Be Free». Апошні на дадзены момант альбом «Падаць і ўзлятаць» выйшаў у маі 2011 года. Паралельна з усім гэтым, Partyzone ўдзельнічалі ў шматлікіх зборніках беларускай музыкі.
У 2012 годзе, выступаючы на канцэрце свайго другога гурта Litvintroll, загінуў басіст Алег Клімчанка.
2012-2022 - творчы перапынак.
2022 - узнаўленне дзейнасці.
Даўжанскі раён (Арлоўская вобласць)
Даўжа́нскі раён (Должанский район) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на паўднёвым усходзе Арлоўскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр — пасёлак гарадскога тыпу Доўгае.
Геаграфія
Даўжанскі раён мяжуе з Лівенскім і Калпнянскім раёнамі, а таксама з Ліпецкай і Курскай абласцямі. Плошча раёна складае 908,38 км².
Гісторыя
Даўжанскі раён быў утвораны 30 ліпеня 1928 года ў адпаведнасці з пастановай УЦВК і СНК РСФСР.
Любоў Гудчанка
Любоў Гудчанка (нар. ) — беларуская футбалістка, паўабаронца жаночай футбольнай каманды «Дняпро Магілёў». Майстрам спорту па футболе (2009), удзельніца фінальнай часткі чэмпіянату Еўропы (2009). Выступала за юніёрскую і маладзёжную зборныя Беларусі.
Біяграфія
Наведвала ў Маларыце д/с № 6, з 5 па 9 класы вучылася ў СШ № 3 г. Маларыты, затым закончыла СШ № 1.
Вініпег (возера)
Вініпег — буйное возера ў правінцыі Манітоба, Канада, прыкладна за 55 км на поўнач ад горада Вініпег. Геаграфічныя каардынаты — 52.11667°N, -97.25°W. Гэта найбуйнейшае возера ў межах паўднёвай Канады.
Возера Вініпег — пятае па плошчы прэснаводнае возера ў Канадзе, але яно адносна мелкае (сярэдняя глыбіня складае ўсяго 12 м, за выключэннем вузкага канала глыбінёй 60 метраў, які злучае паўночную і паўднёвую часткі возера). Возера Вініпег — 12 ае па плошчы прэснаводнае возера ў свеце.
На ўсходнім боку возера растуць некранутыя тайговыя лясы і цячэ мноства рэчак, гэты раён неўзабаве можа быць занесены ў спіс сусветнай спадчыны ЮНЕСКА. Возера мае выцягнутую форму, даўжыня з поўдня на поўнач — 416 км, на возеры працяглыя пясчаныя берагі, буйныя вапняковыя скалы і шмат пячор з кажанамі ў некаторых раёнах. На возеры больш за шэсцьсот астравоў, большасць з іх неабжытыя і дзікія. Плошча вадазбору возера складае каля 984200 км², гэта тэрыторыя ўключае правінцыі Канады Альберта, Саскачэван, Манітоба, Антарыа, а таксама штаты ЗША Мінесота, і Паўночная Дакота.
Некаторыя рэкі, якія ўпадаюць у возера:
Назва паходзіць ад індзейскага племені вінебага.
Дубычанскэ
Дубычанскэ (Дубича́нське) — вёска ў Луцкім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Смалыгіўскай вясковай абшчыны.
Андрэй Дзмітрыевіч Васільеў
Андрэй Васільеў (нар., , Расія) — расійскі футбаліст, абаронца беларускага клуба «Нёман» з Гродна.
Клубная кар’ера
З сямі гадоў займаўся футболам у структуры санкт-пецярбургскага «Зеніта», з 2010 года пачаў выступаць за яго моладзевую каманду. У студзені 2012 года перайшоў у «Растоў», у складзе якога 11 сакавіка 2012 года дэбютаваў у Прэм’ер-лізе ў матчы супраць «Крылаў Саветаў» (1:0), правёўшы на полі ўсе 90 хвілін. У далейшым выступаў у асноўным за моладзевую каманду растаўчан.
Дэвід Кард
Дэвід Эдвард Кард (David Edward Card; нар. 1956, Гуэлф, Антарыа, Канада) — канадска-амерыканскі эканаміст і прафесар эканомікі Каліфарнійскага ўніверсітэта ў Берклі. Узнагароджаны паловай прэміі па эканоміцы імя Альфрэда Нобеля 2021 года «за эмпірычны ўклад у эканоміку працы», а другую палову сумесна атрымалі Джошуа Ангрыст і Гвіда Імбенс.
Андрэй Дзмітрыевіч Васільеў
Клубная кар’ера
Улетку 2013 года быў аддадзены ў арэнду санкт-пецярбургскаму «Дынама», за якое гуляў у ФНЛ, а ў студзені 2014 года на правах арэнды перабраўся ў тульскі «Арсенал». Аднак, у сакавіку атрымаў траўму і выбыў да канца сезона 2013/14, па выніках якога клуб упершыню ў гісторыі выйшаў у Прэм’ер-лігу. У сезоне 2014/15 гуляў за «Арсенал» у Прэм’ер-лізе, спачатку быў асноўным абаронцам, але пазней страціў месца ў складзе.
Дэвід Кард
Ранняе жыццё і кар’ера
Дэвід Кард нарадзіўся ў Гуэлфе, Антарыа, у 1956 годзе. Яго бацькі былі жывёлаводамі. Кард атрымаў ступень бакалаўра мастацтваў ва Універсітэце Куінс у Кінгстане ў 1978 годзе і ступень доктара філасофіі па эканоміцы ў 1983 годзе ў Прынстанскім універсітэце, пасля завяршэння доктарскай дысертацыі пад назвай «Індэксацыя ў доўгатэрміновых працоўных кантрактах» пад кіраўніцтвам Орлі Эшэнфельтэра.
Андрэй Дзмітрыевіч Васільеў
Клубная кар’ера
У сезоне 2015/16 выступаў за «Зеніт-2» у ФНЛ. У пачатку 2017 года далучыўся да клуба «Чайка» з сяла Песчанакопскае, за які выступаў у трэцім расійскім дывізіёне. У сакавіку 2018 года падпісаў кантракт з беларускім клубам «Тарпеда» з Мінска, дзе замацаваўся ў стартавым складзе. У пачатку 2019 года стаў капітанам каманды.
У ліпені 2019 года перайшоў у «Гомель», дзе таксама стаў трывалым іграком асновы. У студзені 2020 года па заканчэнні кантракта пакінуў «Гомель» і неўзабаве папоўніў склад гродзенскага «Нёмана». Замацаваўся ў стартавым складзе каманды, дапамог «Нёману» заняць пятае месца ў Вышэйшай лізе.
Дэвід Кард
Ранняе жыццё і кар’ера
Кард пачаў сваю кар’еру ў Вышэйшай школе бізнесу Чыкагскага ўніверсітэта, дзе 2 гады быў дацэнтам кафедры эканомікі бізнесу. Працаваў на факультэце ў Прынстанскім універсітэце з 1983 па 1997 год, перш чым пераехаць у Берклі; з 1990 па 1991 год працаваў запрошаным прафесарам у Калумбійскім універсітэце. З 1988 па 1992 год Кард быў намеснікам рэдактара Journal of Labour Economics, а з 1993 па 1997 год ён быў сурэдактарам <i id="mwNg">Econometrica</i>. З 2002 па 2005 год ён быў сурэдактарам The American Economic Review.
Вучэбная праца
У пачатку 1990-х Кард разам са сваім тагачасным калегам з Прынстанскага ўніверсітэта Аланам Б. Кругерам прыцягнуў вялікую ўвагу да таго, што, насуперак шырока распаўсюджанаму меркаванню сярод эканамістаў, павышэнне мінімальнай заработнай платы ў Нью-Джэрсі не прывяло да скарачэння працоўных месцаў у фаст-фудах ў гэтым штаце. Пазнейшыя даследаванні павышэння мінімальнай заработнай платы, як правіла, пацвярджаюць высновы Карда і Кругера, а таксама шматлікіх эканамістаў, у тым ліку Джозефа Стыгліца і Пола Кругман.
Андрэй Дзмітрыевіч Васільеў
Міжнародная кар’ера
Выступаў за юніёрскую і моладзевую зборныя Расіі.
Дэвід Кард
Вучэбная праца
Дэвід Кард таксама ўнёс свой уклад у даследаванні іміграцыі, адукацыі, прафесійнага навучання і няроўнасці. Большая частка прац Карда засяроджана на параўнанні паміж ЗША і Канадай у розных сітуацыях. Што тычыцца іміграцыі, даследаванне Карда паказала, што эканамічны ўплыў новых імігрантаў мінімальны. Кард правёў некалькі тэматычных даследаванняў па хуткай асіміляцыі груп імігрантаў, выявіўшы, што яны практычна не ўплываюць на заработную плату. Напрыклад, Кард вывучыў эканамічныя наступствы Марыэльскага сыхода і параўнаў эканамічныя эфекты ў Маямі з тымі ж у Атланце, Х’юстане, Лос-Анджэлесе і Тампе, якія прымаюць менш кубінскіх імігрантаў. Кард выявіў, што, нягледзячы на рэзкае павелічэнне нізкакваліфікаванай працоўнай сілы ў Маямі на 7 %, заработная плата нізкакваліфікаваных рабочых істотна не пацярпела. Акрамя таго, ён выявіў, што агульны ўзровень беспрацоўя і заработная плата на рынку працы ў цэлым у Маямі не змяніліся з-за раптоўнага прытоку імігрантаў. У інтэрв’ю The New York Times Кард сказаў: «Я, шчыра кажучы, думаю, што эканамічныя аргументы [супраць іміграцыі] — гэта другі парадак. Яны амаль неактуальныя». Аднак гэта не азначае, што Кард лічыць, што іміграцыя павінна павялічвацца, проста імігранты не ўяўляюць пагрозы для рынку працы.
Нягледзячы на тое, што Кард часам даследуе праблемы з моцным палітычным падтэкстам, ён публічна не займае пазіцыю па палітычных пытаннях і не робіць палітычных прапаноў. Тым не менш, яго працу рэгулярна цытуюць у падтрымку заканадаўства аб павелічэнні іміграцыі і мінімальнай заработнай платы.
Працаваў сведкам-экспертам Гарварда па справам прыёму ў Гарвард.
Узнагароды
У 2021 годзе абраны членам Нацыянальнай акадэміі навук ЗША.
IC 3617
IC 3617 — галактыка тыпу Im ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Баглан (правінцыя)
Баглан (дары بغلان Baġlān, пушту بغلان) — правінцыя на поўначы усходзе Афганістана. Адміністрацыйны цэнтр - Кулі-Хумры. На захадзе мяжуе з правінцыяй Саманган, на поўначы з Кундуз, на паўночным усходзе з Тахар, на паўднёвым усходзе з Панджшэр, на паўднёвым-захадзе з Баміян, на поўдні з Парван.
Вялікі Іргіз
Вялі́кі Іргі́з (Большой Иргиз) — рака ў Саратаўскай і Самарскай абласцях Расіі, левы прыток ракі Волга.
Даўжыня ракі 675 км. Плошча вадазбору 24 000 км². Выток ракі знаходзіцца ў адгор’ях узвышша Агульны Сырт. Рака працякае ў шырокай даліне і ўпадае ў Валгаградскае вадасховішча. Сярэдні расход вады каля 23 м³/с (21,8 м³/с каля горада Пугачоў ). Аб’ём сцёку 0,688 км³/год. Вада ракі выкарыстоўваецца на арашэнне.
Сярод прытокаў — Маянга, Малы Кушум, Камялік, Сакма, Сухая Аўсянка, Аўсянка, Мокрая Аўсянка, Каралык, Вялікая Глушыца і інш.
На рацэ горад Пугачоў.
M65 (аб’ект Месье)
M65 (каталог Месье) — спіральная галактыка ў сузор’і Ільва.
Марыестад
Марыестад (швед. Mariestad) — горад у лене Вестра-Гёталанд Швецыі. Размешчаны на паўднёва-ўсходнім беразе возера Венерн. З’яўляецца цэнтрам аднайменнай камуны. Да 1997 года з’яўляўся сталіцай Скарабарга, а ў перыяд 1583—1646 быў рэзідэнцыяй біскупства Царквы Швецыі.