cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Васіль Шуйскі
Біяграфія да ўзыходжання на царства
У 1591 вёў следства па справе царэвіча Дзмітрыя. Быў пад строгім наглядам Гадунова, Шуйскі прызнаў прычынай смерці царэвіча самазабойства, няшчасны выпадак. З гэтага жа года ізноў уведзены ў Баярскую думу. Пасля гэтага быў ваяводай наўгародскім. Першы ваявода палка правай рукі ў войскі Мсціслаўскага ў Крымскім паходзе да Серпухава 1598.
Пасля падзення Гадунова спрабаваў ажыццявіць пераварот, аднак быў арыштаваны і сасланы разам з братамі. Але Ілжэдзмітрыю неабходна была баярска падтрымка, і ў канцы 1605 года Шуйскія вярнуліся ў Маскву.
Падчас народнага паўстання 17 мая 1606 года Ілжэдзмітрый I быў забіты, а 19 мая група прыхільнікаў Васіля Іванавіча «выгукнула» Шуйскага царом. Быў каранаваны 1 чэрвеня Наўгародскім мітрапалітам Ісідорам. Васіль Іванавіч даў крыжацалавальны запіс, які абмяжоўваў яго ўладу. У пачатку чэрвеня ўрад Шуйскага абвясціў Барыса Гадунова забойцам царэвіча Дзмітрыя.
Кіраванне
Прыход Шуйскага да ўлады ўзмацніў барацьбу сярод баярства і паміж паўднёвым і сталічным дваранствам, што прывяло да паўстання пад кіраўніцтвам І. Балотнікава. У барацьбе з ім Шуйскі высунуў праграму кансалідацыі ўсіх пластоў класа феадалаў, улічваючы іх інтарэсы ў палітыцы па сялянскім (Укладанне 9 сакавіка 1607), халопскім (указы 1607—1608), зямельным і фінансавым пытаннях.
З канца 1608 пачаўся стыхійны народны рух супраць польскіх інтэрвентаў, узначаліць які ўрад Шуйскага (у асобе камандуючага руска-шведскім войскам князя М. В. Скопіна-Шуйскага) здолеў толькі з канца зімы 1609. Да сакавіка 1610 Масква і вялікая частка краіны былі вызвалены. Але яшчэ ў верасні 1609 пачалася адкрытая польская інтэрвенцыя.
Паражэнне войскаў Дзмітрыя Шуйскага пад Клушынам ад войска Жыгімонта III 24 чэрвеня 1610 і паўстанне ў Маскве прывялі да падзення Шуйскага. 17 (27) ліпеня 1610 часткай баярства, сталічнага і правінцыйнага дваранства Васіль IV Іаанавіч быў зрынуты з пасаду і гвалтоўна пастрыжаны ў манахі. У верасні 1610 ён быў выдадзены польскаму гетману Жалкеўскаму, які вывёз яго ў кастрычніку пад Смаленск, а пазней у Польшчу. Памёр у зняволенні ў Гастынскім замку, у 130 вёрстах ад Варшавы.
Намсен
Намсен (Namsen) — рака ў Нарвегіі. Знаходзіцца ў фюльке Трондэлаг у цэнтральнай частцы краіны, з’яўляецца найбуйнейшай ракой гэтай адміністрацыйна-тэрытарыяльнай адзінкі. Даўжыня — 229 км; рака працякае праз муніцыпалітэты Ройрвік, Намскуган, Гронг, Уверхала і Намсус. У мінулым актыўна выкарыстоўвалася для сплаву лесу ў Намсус, дзе знаходзіліся пільні. На Намсене пабудавана некалькі плацін.
Рака бярэ свой пачатак у крыніцах нацыянальнага парку Бёргеф’ель на мяжы фюльке Нурлан. Воды Намсена жывяць возера Намсватнет; затым рака ідзе праз плаціну ў паўночна-заходняй частцы гэтага возера ў муніцыпалітэце Ройрвік, далей праз Намдален (цэнтральную частку Нарвегіі), заканчваючыся ў Намсусе і ўпадаючы ў фіёрд Намсенфіёрд Нарвежскага мора. Сярод прытокаў Намсена — Туншоэльва і Сандэла. Агульная плошча басейна — 6273,86 км²; сярэдні расход вады — 285 м³/с. У 2012 годзе на Намсене распачата будаўніцтва гідраэлектрастанцыі.
Іван Аляксеевіч Мартынаў
Іван Аляксеевіч Мартынаў (, Тамбоўская вобласць —, Бешанковіцкі раён) — Герой Савецкага Саюза (1944).
Біяграфія
У жніўні 1942 года быў прызваны ў Чырвоную Армію і накіраваны ў ваеннае вучылішча. У 1943 годзе скончыў кулямётна-мінамётнае вучылішча.
У дзеючай арміі з верасня 1943 году. У снежні 1943 года ў складзе палка ўдзельнічаў у Невельскай наступальнай аперацыі Калінінскага фронту.
23 чэрвеня 1944 года, у самым пачатку аперацыі па вызваленне Беларусі, гвардыі старшы лейтэнант Мартынаў замяніў забітага камандзіра роты і паспяхова камандаваў падраздзяленнем ў наступных баях. 24 чэрвеня пры фарсіраванні ракі Заходняя Дзвіна каля вёскі Дворышча (Бешанковіцкі раён) першым пераправіў сваю роту на супрацьлеглы бераг. 24 чэрвеня пры адбіцці чарговай варожай контратакі быў цяжка паранены і 25 чэрвеня памёр.
Званне Героя Савецкага Саюза прысвоена пасмяротна 22 ліпеня 1944 года. Пахаваны ў брацкай магіле вёскі Узрэчча.
Бэрэгавэ (Феадосія)
Бэрэгавэ (Берегове) — вёска ў Феадосіі (Аўтаномная Рэспубліка Крым, Украіна). Падпарадкоўваецца Берагавому сельскаму савету.
Лакціёнаў
Лакціёнаў — прозвішча.
Праліў Прынца Уэльскага
Праліў Прынца Уэльскага (Prince of Wales Strait) — праліў, які аддзяляе востраў Банкс ад вострава Вікторыя, знаходзіцца ў Канадскім Арктычным архіпелагу.
Геаграфія
Праліў Прынца Уэльскага размешчаны ў заходняй частцы Канадскага Арктычнага архіпелага і з’яўляецца часткай аднаго з маршрутаў праз Паўночна-Заходні праход разам з пралівамі Бароў, Вайкаўнт-Мелвіл і Ланкастэр. Праліў Прынца Уэльскага злучае заліў Амундсена мора Бафорта на паўднёвым захадзе з пралівам Вайкаўнт-Мелвіл на паўночным усходзе. Даўжыня праліва складае 275 км. Сярэдняя шырыня роўная 16 км, мінімальная шырыня — 10,5 км. Максімальная глыбіня 160 метраў на паўднёвым захадзе, да поўначы заліў мялее. Праліў знаходзіцца ў палярнай вобласці і большую частку года пакрыты льдамі.
Смёрэброд
Смёрэброд (smørrebrød — «хлеб з маслам» ) — традыцыйная дацкая страва ў выглядзе бутэрбродаў, якія звычайна складаюцца з лустачкі чорнага хлеба, званага «ругброд», намазанага сметанковым маслам, маргарынам ці тлушчам, з салатай, курыцай, ялавічынай, памідорамі і г. д. Існуе цэлы шэраг рэгіянальных варыянтаў гэтай закускі, якія ўключаюць агуркі, ікру і іншыя інгрэдыенты. Смёрэброд звычайна ядуць нажом і відэльцам.
Першапачаткова ў якасці начынкі для гэтай стравы выкарыстоўваліся толькі сыр і каўбаса, а сама яна была папулярнай закускай у служачых падчас абедзенных перапынкаў. Папулярнасць смёрэброду ўзрасла з пачатку 1880-х гадоў, калі страва пачала з’яўляцца ў невялікіх рэстаранах Капенгагена.
Сан-Віта-Ло-Капа
Сан-Віта-Ло-Капа (San Vito Lo Capo) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Сіцылія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Трапані.
Насельніцтва складае 4180 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 70 чал./км². Займае плошчу 60 км². Паштовы індэкс — 91010. Тэлефонны код — 0923.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Убонратчатхані
Убонратчатхані (тайск. อุบลราชธานี) — горад і адміністрацыйны цэнтр аднайменнай правінцыі, што на ўсходзе Тайланда. Насельніцтва горада — 106 602 чалавек (на 2000 год), агламерацыі — каля 200 000 чалавек. Горад размешчаны па абодвух берагах ракі Мун.
У горадзе трапічны клімат з сухой зімой і дажджлівым летам. Сезон мусонаў прыпадае на красавік-кастрычнік. Сярэднегадавая тэмпература максімальная 33 °C, мінімальная 22,13 °C. Сярэднегадавая колькасць ападкаў 1 581.7 мм, дажджлівых дзён — 124.
Убонратчатхані абслугоўвае грамадзянскі аэрапорт, таксама ёсць ваенны аэрапорт і чыгуначная станцыя.
IC 3300
IC 3300 — галактыка тыпу Sc (кампактная спіральная галактыка) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Рымская Курыя
Рымская Курыя - адміністрацыйны апарат Папскага прастолу, якая выконвае разам з Папам Рымскім цэнтральнае кіраўніцтва ўсёй Каталіцкай царквой. Курыя каардынуе ўсю арганізацыю Царквы для дасягненні яе мэт.
Слова "курыя" ў сярэднявечным і пазнейшым лацінскім выкарыстанні азначала "суд" у сэнсе "каралеўскага суда", а не "суд па нормах агульнага права". Рымская Курыя з'яўляецца Папскім Судом і дапамагае Папе Рымскаму ў выкананні яго функцый. Рымская Курыя можа быць параўнавана з кабінетам міністраў, але толькі другая частка Сакратарыята, вядомага таксама як Секцыя адносін з дзяржавамі, Папская камісія па справам горада-дзяржавы Ватыкану і Кангрэгацыя каталіцкай адукацыі, можа быць непасрэдна ў параўнавана з міністэрствамі грамадзянскага ўрада.
Найбольш важнымі дэпартамэнтамі Курыі з'яўляюцца Дзяржаўны сакратарыят і кангрэгацыі, пасля якіх ідуць папскія рады і камісіі. Курыя складае асабісты персанал папы. Асобныя ведамствы Рымскай курыі ад імя і ўладай Папы Рымскага адказваюць на пытанні і просьбы, накіраваныя на адрас Святога Прастолу. У Курыі (перад Вярхоўным трыбуналам Апостальскай сігнатуры) абскарджваюцца як судовыя рашэньні вярхоўнага суда па царкоўных справах, так і асобныя адміністрацыйныя акты іншых ведамстваў.
Структура
У наш час Рымская курыя складаецца з:
Апроч гэтага ёсць таксама сінод біскупаў, кадравая служба, некалькі службаў, а таксама гістарычна якія склаліся ўстановы.
Убонратчатхані (правінцыя)
Убонратчатхані (тайск. อุบลราชธานี) — правінцыя (чангват), размешчаная ў рэгіёне Ісан (Тайланд); крайняя ўсходняя правінцыя краіны. Адміністрацыйны цэнтр і найбуйнейшы горад — Убонратчатхані. Плошча - 16 112,650 км ². Насельніцтва - 1844669 чалавек (на 2014 год). Мяжуе з правінцыямі Сісакет, Ясатхон, Амнатчарэн; на поўначы і ўсходзе - Сарван і Тямпасак (Лаос), поўдні - Махасаракхам (Камбоджа).
Метраном
Метраном (μέτρον — мера, — закон) — прыбор, здольны вырабляць адвольную колькасць тактавых доляў часу на слых. Служыць як дапаможны прыбор для ўстанаўлення дакладнага тэмпу ў музычным творы. Звычайна метраном складаецца з драўлянага корпуса пірамідальнай формы, адна з граняў якога зрэзана; на гэтым зрэзе знаходзіцца ківач з грузікам. Пазіцыя грузіка ўплывае на частату удараў метранома: чым вышэй грузік, тым радзей ўдары, і, адпаведна, чым грузік ніжэй, тым ўдары часцей. За маятнікам размешчана шкала, па якой устанаўліваецца частата удараў. Акрамя механічных, існуюць і электронныя метраномы.
Таксама метраном можа выкарыстоўвацца падчас фізічных практыкаванняў, лабараторных даследаванняў, у якасці музычнага інструмента («Сімфанічная паэма для 100 метранома» Дзьёрдзя Лігеці, Сюіта з музыкі да фільма «Мёртвыя душы» Альфрэда Шнітке). У блакадным Ленінградзе, калі радыё не працавала, у эфіры стукаў метраном: хуткі тэмп азначаў паветраную трывогу, павольны тэмп - адбой.
Камсамольск (Тысульскі раён)
Камсамольск (Комсомольск) — пасёлак гарадскога тыпу ў Тысульскім раёне Кемераўскай вобласці Расіі, адміністрацыйны цэнтр Камсамольскага гарадскога паселішча. Пасёлак размешчаны за 20 км на поўдзень ад Тысуля. Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 1952 года. Насельніцтва — 1593 чалавекі (2021).
Даманіўскі раён
Даманіўскі раён (Доманівський район) — адміністрацыйная адзінка ў складзе Мікалаеўскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр — Даманіўка (Доманівка).
Адміністрацыйны падзел
Тэрыторыя раёна адміністрацыйна складаецца з 1 пасялковага і 13 сельскіх саветаў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі раёна размешчаны 1 пасёлак гарадскога тыпу і 61 сяло.
Дэта Марыяна
Дета Марыяна (Detto Mariano; 27 ліпеня 1937, Мантэ-Урана — 25 сакавіка 2020, Мілан ) — італьянскі кампазітар, аранжыроўшчык, паэт-песеннік, піяніст, музычны прадзюсар і выдавец.
Супрацоўнічаў са многімі папулярнымі італьянскімі артыстамі і выканаўцамі, сярод якіх Адрыяна Чэлентана,, , , Марыа Дэль Монака, і , ствараючы аранжыроўкі песень, многія з якіх увайшлі ў гісторыю італьянскай поп-музыкі. Таксама пісаў музыку для многіх папулярных песень і кінафільмаў.
Біяграфія
Пачаў музычную кар’еру ў 1958 годзе. Падчас армейскай службы пазнаёміўся з Адрыяна Чэлентана, пасля чаго ўвайшоў у склад групы «''», як клавішнік, і студыі гуказапісу. Пісаў тэксты песень і быў афіцыйным аранжыроўшчыкам ўсіх песень студыі «Clan Celentano» ў 1962—1967 гадах.
Смерць
Памёр у Мілане ў ноч на 25 сакавіка 2020 года, ва ўзросце 82 гадоў. Быў шпіталізаваны ў рэанімацыю з-за COVID-19.
Джо Ледлі
Джозеф Крыстафер Ледлі (Joseph Christopher Ledley; нар., , Уэльс) — валійскі футбаліст, гуляў на пазіцыі цэнтральнага паўабаронцы ці левага вінгера. Ігрок нацыянальнай зборнай Уэльса (2006—2018).
Клубная кар’ера
Па заканчэнні сезона 2009/10 кантракт Джо з «Сіці» скончыўся, і ён стаў вольным агентам. У прэсе магчымымі новымі працадаўцамі паўабаронцы называлі англійскія «Вест Бромвіч Альбіён» і «Сток Сіці», а таксама італьянскую «Рому». Аднак 12 ліпеня 2010 года Ледлі перабраўся ў Шатландыю, дзе падпісаў 4-гадовы кантракт з глазгаўскім «Сэлтыкам».
Дэбют валійца ў першым складзе «кельтаў» адбыўся 28 ліпеня 2010 года, калі ў рамках трэцяга кваліфікацыйнага раўнду Лігі чэмпіёнаў «бела-зялёныя» сустракаліся з партугальскай «Брагай».
31 студзеня 2014 года Ледлі далучыўся да «Крыстал Пэлас» за 750 тысяч фунтаў, падпісаўшы кантракт на тры з паловай гады. Ён забіў у сваім дэбютным матчы супраць «Вест Бромвіча» галавой адправіўшы мяч у браму суперніка пасля падачы вуглавога. «Крыстал» такім чынам атрымаў перамогу з лікам 3:1. Улетку 2017 года па заканчэнні кантракта пакінуў «Крыстал Пэлас».
У лютым 2020 года далучыўся да аўстралійскага клуба «Ньюкасл Джэтс». У сакавіку 2021 года стаў іграком «Ньюпарт Каўнці», дзе гуляў да канца сезона 2020/21. У лістападзе 2021 года абвясціў пра завяршэнне кар’еры.
Міжнародная кар’ера
Дэбют паўабаронцы ў зборнай Уэльса адбыўся 7 верасня 2005 года, калі «цмокі» ў рамках адборачнага турніру да чэмпіянату свету 2006 года сустракаліся супраць зборнай Польшчы.
Аляксандр Мікалаевіч Башлачоў
Аляксандр Мікалаевіч Башлачоў (Алекса́ндр Никола́евич Башлачёв;, Чарапавец, Валагодская вобласць — , ) — савецкі рок-музыкант, паэт, бард, спявак, аўтар-выканаўца, мастак і журналіст. Праславіўся як адзін з найбольш вядомых прадстаўнікоў савецкага андэграўнду, уваходзіў у Ленінградскі рок-клуб. За сваё жыццё напісаў крыху больш за 100 вершаў, стварыўшы найбольш вядомыя свае творы на працягу двух гадоў.
Баршчыў
Баршчыў (Борщів) — горад у Цярнопальскай вобласці Украіны, былы раённы цэнтр, цэнтр тэрытарыяльнай грамады, чыгуначная станцыя.
Гісторыя
На месцы сучаснага горада існавала ўмацаванне часоў Кіеўскай Русі, якое з 1199 г. належала Галіцка-Валынскага княства. Пасля XIV ст. яно адышло да Вялікага Княства Літоўскага, а пасля — Каралеўства Польскага.
У канцы XV ст. пачаліся турэцка-татарскія напады на Падолле. Легенда тлумачыць назву горада тым, што ягоныя жыхары нібыта падчас аднаго з такіх набегаў утапілі татарына ў казані з баршчом.
У пачатку XVІІ ст. тут збудавалі замак, пасля перабудаваны на палац, які да нашага часу не захаваўся. У 1629 г. Баршчыў атрымаў магдэбургскае права. Горад атрымаў свой герб — залаты сноп на фоне падоўжных каляровых палос. А таксама права на тры штогадовых кірмашы і адзін штотыднёвы у чацвер.
У 1772 г. горад адыйшоў да Аўстрыі. У 1809—1815 гг. ён знаходзіўся пад уладай Расіійскай імперыі, пасля чаго быў вернуты да Аўстрыі, быў цэнтрам павета.
У пачатку ліпеня 1919 г. у горад пераехаў ўрад Заходне-Украінскай Народнай Рэспублікі на чале з прэзідэнтам Яўгенам Петрушэвічам. 8 ліпеня 1919 г. у горад прыбыў галоўны атаман арміі Украінскай Народнай Рэспублікі Сымон Пятлюра з прадстаўнікамі штаба арміі УНР для перамоваў з прэзідэнтам ЗУНР Яўгенам Петрушэвічам. На сустрэчы, улічваючы бязвыхаднасць сітуацыі, было прынята рашэнне аб пераходзе Украінскай Галіцкай арміі і ўрада ЗУНР за раку Збруч.
У 1919—1939 гг. горад уваходзіў у склад міжваеннай Польшчы. У 1939 г. далучаны да УССР.
Застружжа
Застру́жжа (, Застружье) — вёска ў Іванаўскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Моладаўскага сельсавета.
У 1940—1958 гадах цэнтр Застружскага сельсавета. Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Дастоеўскага сельсавета.
Гісторыя
Перад вайной у вёсцы жыло 455 чалавек у 87 дварах.
Падчас Вялікай Айчыннай вайны ў ліпені 1944 года акупантамі спалена 13 дамоў, забіта 103 чалавекі.
Сацыяльна-эканамічныя наступствы пандэміі COVID-19
Пандэмія каронавіруса COVID-19 мела далёка ідучыя наступствы акрамя самога распаўсюджвання хваробы і спроб розных краін арганізаваць каранцін.
Фінансы
У пачатку пандэмія аказвала лакальны ўплыў на фондавыя біржы Кітая, дзе з 21 студзеня 2020 года пачалі зніжацца аб’ёмы таргоў. Але ўжо 27 студзеня, на фоне росту колькасці хворых, падзенне закранула FTSE 100 і еўрапейскія біржы.
Далейшае развіццё падзей прывяло да глабальнага абвалу фондавага рынку, які пачаўся 20 лютага 2020 года. Прамысловы індэкс Доу-Джонса, індэкс S&P 500 і NASDAQ-100 упалі 27 лютага ў адну з горшых гандлёвых тыдняў пасля фінансавага крызісу 2007—2008 гадоў. Рынкі на працягу наступнага тыдня сталі надзвычайны валацільнымі, з ваганнямі ў 3% ці больш за штодзённую сесію. 9 сакавіка ўсе тры індэкса Уол-стрыт упалі больш чым на 7%, і большасць сусветных рынкаў паведамілі аб зніжэнні дзелавой актыўнасці, галоўным чынам у адказ на цэнавую вайну на нафтавым рынку паміж Расіяй і Саудаўскай Аравіяй. Падзенне атрымала назву Чорны панядзелак, і было горшым падзеннем з часоў Вялікай рэцэсіі ў 2008 годзе. Праз тры дні пасля Чорнага панядзелка адбылося яшчэ адно падзенне — Чорны чацвер, калі акцыі па ўсёй Еўропе і Паўночнай Амерыцы ўпалі больш чым на 9%. На Уол-стрыт адбылося самае вялікае аднадзённае зніжэнне працэнтных ставак з часоў Чорнага панядзелка ў 1987 годзе, а індэкс FTSE Mors of Borsa Italiana ўпаў амаль на 17%, стаўшы самым пацярпелым рынкам падчас Чорнага чацвярга.
Эканоміка
Непасрэдна пандэмія прывяла да закрыцця прадпрыемстваў у краінах з высокім адсоткам хворых, рэзкага ўзрастання попыту на прадукты штодзённага попыту, спекуляцыям на рынку пэўных тавараў: супрацьвірусных прэпаратаў, санітарных масак, сродкаў дэзінфекцыі.
З-за прыпынку прадпрыемстваў у Кітаі, а затым і ва ўсім свеце, попыт на нафту і нафтапрадукты значна ўпаў. На фоне зніжэння попыту Расія і АПЕК не змаглі дамовіцца аб скарачэнні здабычы нафты і пачалі цэнавую вайну на рынку вуглевадародаў што, у сваю чаргу, прывяло да абвальвання цэн на нафту.
Былі адменены бізнес-мерапрыемствы, як, напрыклад, авіясалон Фарнбаро.
Дэзінфармацыя
12 сакавіка 2020 г. прадстаўнік міністэрства замежных спраў КНР Чжан Ліцзянь заявіў, што, магчыма, вірус COVID-19 у КНР завезлі амерыканскія вайскоўцы. Пасля гэтага пасла КНР у ЗША Цуя Тянькая выклікалі ў Дзярждэпартамэнт ЗША, дзе яму быў выказаны пратэст супраць «нахабнай кампаніі па дэзінфармацыі».
Улады Ірана таксама выказалі здагадку, што COVID-19 — гэта біялагічная зброя ЗША, за што ўлады ЗША таксама абвінавацілі іх у дэзінфармацыі.
Ва ўнутранай справаздачы ЕС ад 16 сакавiка 2020 года гаворыцца пра тое, што нібыта звязаныя з расійскімі ўладамі «інтэрнэт-тролі» распаўсюджваюць заведама недакладную інфармацыю пра сітуацыю з пандэміяй COVID-19 для аказання ўплыву на грамадскую думку насельніцтва дзяржаў ЕС. У сваю чаргу, расійскія ўлады абвінавацілі заходнія дзяржавы ва ўмяшанні ва ўнутраныя справы Расіі з дапамогай ілжывай інфармацыі аб пандэміі ў сацыяльных сетках.
Закрыццё межаў
Ужо з сярэдзіны сакавіка 2020 многія краіны ЕС абмежавалі або цалкам забаранілі скрыжаванне сваіх межаў на нацыянальным узроўні. Знешнія межы ЕС і Шэнгенскай зоны сталі часова закрытымі для замежнікаў з поўдня 17 сакавіка.
13 сакавіка 2020 года прэзідэнт ЗША Дональд Трамп забараніў ўезд у ЗША з краін Шэнгенскай зоны.
Аналагічныя меры прынялі многія іншыя краіны.
Адукацыя
Пандэмія закранула сістэмы адукацыі ва ўсім свеце, што прывяло да масавага закрыцця школ і ўніверсітэтаў. Па стане на 20 сакавіка 2020 года ўрады ў 135 краінах абвясцілі або ажыццявілі закрыццё школ і ўніверсітэтаў.
Паралельна з гэтым пачаўся масавы пераход да навучання школьнікаў і студэнтаў праз інтэрнэт.
Спорт
Былі адменены або адкладзеныя мноства спаборніцтваў, у тым ліку буйныя міжнародныя, такія як:
Культура
Па ўсім свеце ў той ці іншай ступені было абмежавана наведванне кінатэатраў, кінафэсты былі адменены або адкладзены, кінарелізы і кінавытворчасць прыпынена.
Аднак разам з тым струменевае вяшчанне стала больш папулярным (у сувязі з гэтым Netflix, як і YouTube, прыйшлося знізіць якасць струменевага відэа, каб знізіць нагрузку на правайдэраў ), гэта прывяло да росту акцый Netflix.
Было адменена або адкладзена мноства фестываляў, выстаў і конкурсаў, у тым ліку Маскоўскі міжнародны кінафестываль, Канскі кінафестываль і конкурс песні «Еўрабачанне-2020».
Зволе
Зволе (Zwolle) — горад і муніцыпалітэт у Нідэрландах, сталіца правінцыі Аверэйсел. У мінулым — ганзейскі горад. Ляжыць на рэках Звартэ Ватэр і Эйсел. Па стане на 1 чэрвеня 2005 года насельніцтва складала 112 460 жыхароў. Плошча муніцыпалітэта — 119,28 км2. Па стане на 1 студзеня 2003 года ў Зволе было 4336 розных прадпрыемстваў і фірмаў, сумарны лік працоўных месцаў складаў 75 049.
Гісторыя
Горад паўстаў на высокім месцы пасярод багністай мясцовасці. Такія месцы назваліся «soule»; гэтае слова стала назвай селішча і пазней трансфармавалася ў цяперашнюю форму. Першае пісьмовае згадванне селішча ставіцца да 1040 г. У 1230 годзе селішча атрымала гарадскія правы. У XV ст., падчас свайго росквіту, горад уступіў у Ганзу. З помнікаў даўніны найболей вядомыя — вежа «пярэчніца» (Peperbus), атрымаўшая такую назву з-за сваёй формы, і гарадскія вароты Sassenpoort, а таксама астаткі гарадской сцяны, царква Св. Міхаіла і шматлікія старадаўнія хаты.
Транспарт
Зволе — вузел аўтамабільных і чыгуначных дарог. Тут размешчаны другі па велічыні ў краіне (пасля Утрэхта) чыгуначны вузел. З усіх відаў гарадскога транспарта прадстаўленыя толькі аўтобус і таксі.
Катлавіна Амундсена
Катлавіна Амундсена — падводная катлавіна ў Паўночным Ледавітым акіяне, паміж хрыбтамі Ламаносава і Гакеля. Даўжыня каля 2 тысяч км; шырыня 200—400 км. Глыбіня да 4485 м. Дно выраўнаванае, укрытае гліністымі глеямі. У межах катлавіны Амундсена знаходзіцца Паўночны полюс.
Названа ў гонар Руаля Амундсена.
Каласін
Каласін (тайск: กาฬสินธุ์) — горад на паўночным усходзе Тайланда, сталіца правінцыі Каласін. Насельніцтва — 34 429 чалавек (2015). Плошча — 16,96 км². Каласін знаходзіцца за 513 км на поўнач-паўночны ўсход ад Бангкока па дарозе.
Яўген Ільіч Лізюкоў
Яўген Ільіч Лізюкоў (1899, Гомель — 1944) — адзін з арганізатараў і кіраўнікоў партызанскага руху на тэрыторыі Мінскай вобласці. Брат Аляксандра Ільіча і Пятра Ільіча Лізюковых.
Біяграфія
Член КПСС з 1944 года. У Чырвонай Арміі ў 1918 — 1932, удзельнік грамадзянскай вайны. Працаваў дырэктарам канторы Галоўутарчэрмет у горадзе Джанкой Крымскай вобласці. У пачатку Вялікай Айчыннай вайны дабраахвотнікам пайшоў на фронт, быў цяжка паранены і дэмабілізаваны. Пасля заканчэння школы па падрыхтоўцы партызанскіх кадраў пры Цэнтральным штабе партызанскага руху (1942) накіраваны на акупаваную тэрыторыю Мінскай вобласці. Старшы лейтэнант, камандзір партызанскага атрада імя Дзяржынскага брыгады імя Фрунзэ, начальнік штаба атрада імя Чкалава 225-й брыгады імя Суворава, камандзір атрада імя Молатава 2-й Мінскай брыгады. Загінуў у баю з групай немцаў, якія прарваліся з акружэння каля вёскі Грэбень Пухавіцкага раёна. Пахаваны ў вёсцы Наваполле Пухавіцкага раёна, на магіле ўсталяваны помнік.
Рыта
Рыта, Вялікая Рыта, Велікарыта, Млынец — рака ў Маларыцкім і Брэсцкім раёнах Беларусі, левы прыток ракі Мухавец (басейн Віслы). Даўжыня 62 км. Плошча вадазбору 1730 км². Сярэднегадавы расход вады ў вусці 5,9 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,6 ‰.
Назва
Назва Рыта старабалцкага паходжання.
Узыходзіць да індаеўрапейскага *rī-ti «цекці», якое ад гнязда *rei- / *rī- / *roi- «цекці», адкуль, напрыклад, лацінскае *rei-ṷo-s «ручай» (> rīvum) або кельцкае *rei-no-s «плынь» (> рака Рэйн).
У балцкіх мовах гэтага паходжання корань *rei-t-, ад якога латышскае riest, rietēt «цекці, каціцца, плысці», літоўскае rytas «раніца» (як узыход-выцяканне сонца).
Гідранімічныя аналагі — назвы літоўскай ракі Ryt-upis «Цякучая (або Ранішняя) рака» (каля Марыямпале), латышскай Rīta-strauts «Цякучая (або Ранішняя) плынь».
Назва Рыта значыць «Плыткая (рака)».
Гідраграфія
Пачынаецца ад трубы-рэгулятара каля вёскі Сушытніца Маларыцкага раёна. Раней пачыналася з возера Крымна (Украіна), пасля меліярацыйнай рэканструкцыі верхняе цячэнне пераведзенае ў рэчку Маларыта (пры неабходнасці частка сцёку можа накіроўвацца ў Рыту).
Цячэ па Брэсцкім Палессі. Вусце каля ўсходняй ускраіны вёскі Літвіны Брэсцкага раёна. За 2 км вышэй аўтадарогі Ляхаўцы — Макраны частка сцёку Рыты накіроўваецца ў Лукаўскае вадасховішча, ніжэй вусця Маларыты рэчышча прымае прыродныя параметры.
Палаш
Палаш  (pałasz, pallos), ручная халодная зброя, прызначаная для нанясення колючага або сякучага ўдару. Меў даўжыню простага адналязовага клінка 85 — 90 см. , на канцы завостранага з двух бакоў, і дзяржанне з ахоўнай гардай. Вядомы ў Еўропе ў XVI ст. і разам з шабляй і шашкай прызначаўся для замены мяча. Форма дзяржання, блізкая да шабельнай, з XVIII ст. меў ахоўную чашку (гард). Насілі палаш у акаваных металам скураных похвах, якія мацавалі да пасы ці да сядла з левага боку. На Беларусі шырока выкарыстоўваўся ў XVII—XVIII ст. (быў на ўзбраенні гусараў, драгунаў і іншых). У войску Вялікага княства Літоўскага ім таксама ўзбройваліся паштовыя (радавыя кавалерыі нешляхецкага паходжання); афіцэры коннай гвардыі былі ўзброены гвардзейцы. Палаш з гардай, багата аздобленай пазалотай. Пісьмовыя крыніцы гэтага часу палаш часам называлі гусарскую шаблю. У Расіі быў на ўзбраенні з канца XVII ст. да канца XIX ст.; на флоце палаш, як від абардажнай зброі, меў больш кароткі клінок. Да 1917 г. палаш — частка форменнай амуніцыі гардэмарынаў. У 1940—1958 гг. палаш насілі курсанты савецкіх вышэйшых ваенна-марскіх вучылішчаў. У Ваенна-марскім флоце Рассіі і некаторых іншых дзяржаў палаш уваходзіць у склад форменнага рыштунку для асістэнтаў пры Баявым Сцягу.
Рыта
Гідраграфія
Абалона двухбаковая, нізкая, забалочаная (шырыня 0,3—0,5 км), перасечаная меліярацыйнымі каналамі, у верхнім і сярэднім цячэнні меліяраваная. Рэчышча каналізаванае амаль на ўсім працягу за выключэннем 3,5 км вышэй вусця. Берагі стромкія, месцамі абрывістыя.
Іван Сакольскі
Іван Сакольскі — рускі паэт-, перакладчык і педагог XVIII ст.
Біяграфія
Нарадзіўся на тэрыторыі сучаснага Кіржацкага раёна Уладзімірскай вобласці Расіі. Скончыў Пецярбургскую настаўніцкую семінарыю. У 1785—1788 гадах выкладчык у Славяна-грэкалацінскай акадэміі ў Маскве, у 1789—1796(?) настаўнік Полацкага галоўнага народнага вучылішча, удзельнічаў у мясцовым культурным жыцці.
Творчасць
Выдаў у Маскве (1786, 1788) і Пецярбургу (1808) некалькі перакладных кніг і зборнікаў. Аўтар кнігі «Кабінетны і купецкі сакратар, ці Збор найлепшых і ўжываемых пісьмаў» (1788, 2-е выдынне 1795). Актыўны праваднік ідэй, эстэтычных прынцыпаў класіцызму на Беларусі. У одах, якія пісаў з нагоды падзей у жыцці вучылішча, даказваў карысць навук, рухальнай сілай прагрэсу лічыў асвету. У одзе ад 30 чэрвеня 1794 апісаў голад на Беларусі, выказваў спачуванне да пакут народа.
Эканоміка Вялікабрытаніі
Вялікабрытанія — высокаразвітая постіндустрыяльная краіна, буйны пастаўшчык прамысловай прадукцыі на сусветны рынак і буйны экспарцёр капіталу (пераважна ў развітыя краіны). Па агульным аб'ёме ВУП у Еўропе саступае толькі Германіі. ВУП на душу насельніцтва складае 45 500 долараў (2018). На сферу паслуг прыходзіцца 79 % аб'ёму ВУП. У шматгаліновай прамысловасці вядучую ролю адыгрываюць сучасныя галіны: складанае і навукаѐмістае машынабудаванне, хімічныя вытворчасці. Сельская гаспадарка адрозніваецца высокім узроўнем прадукцыйнасці працы і выкарыстаннем інтэнсіўных тэхналогій.
Эканоміка краіны рынкавая, з частковым дзяржаўным рэгуляваннем. Ролю міністэрства фінансаў адыгрывае Скарбніца яе Вялікасці (Her Majesty's Treasury). Грашовая адзінка — фунт стэрлінгаў = 100 пенсаў — трэцяя пасля даляра і еўра рэзервовая валюта. Банкі Шатландыі і Паўночнай Ірландыі маюць права выпускаць уласную валюту пры ўмовах яе забеспячэння адпаведнай колькасцю фунтаў. Нягледзячы на развітую эканоміку, паводле дадзеных ААН (2017), ва ўмовах скарачэння сацыяльных выдаткаў каля 14 млн брытанцаў жывуць у беднасці, з іх больш за 1,5 млн — у галечы. Знешняя запазычанасць у 2018 складае 8,5 трлн даляраў — 2-е месца ў свеце пасля ЗША, і найвышэйшы % да ВУП пасля Ісландыі ды Люксембурга.
Сфера паслуг
Вядучую ролю ў брытанскай сферы паслуг займае фінансавая дзейнасць, якая вызначае спецыялізацыю краіны ў сістэме міжнародных эканамічных адносін. Лонданская фондавая біржа — адна з найбуйнейшых і найстарэйшых бірж Еўропы і адзін з найбольш вядомых сусветных рынкаў каштоўных папер. Вялікабрытанія ажыццяўляе 10 % сусветнага экспарту паслуг — банкаўскіх, страхавых, кансультацыйных, ІТ. З кожным годам расце ўдзельная вага "крэатыўнай эканомікі" — рэкламы, дызайну, моды, прэсы і інш. Лондан — адзін з трох "камандных цэнтраў" сусветнай эканомікі разам з Токіа і Нью-Ёркам, а таксама мае самы вялікі валавы прадукт паміж усіх гарадоў Еўропы.
Прамысловасць
Менавіта ў Вялікабрытаніі распачалася прамысловая рэвалюцыя. Напачатку яна ахапіла тэкстыльную галіну, у ХІХ стагоддзі яе гадаванцамі сталі вугальная прамысловасць, суднабудаванне і чорная металургія. На працягу ХХ стагоддзя, асабліва яго другой паловы, адбываўся паступовы заняпад гэтых традыцыйных галін прамысловасці.
Энергетыка
Энергетыка Вялікабрытаніі практычна цалкам грунтуецца на ўласных паліўных рэсурсах. Па запасах першасных крыніц энергіі (нафта, вугаль, прыродны газ) Альбіён займае першае месца ў Еўропе (без Расіі). У 2018 здабывалася 1 млн барэляў нафты штодзень — 2-е месца ў Еўропе пасля Нарвегіі. Больш за 60 % нафты, якая здабываецца з радовішчаў на шэльфе Паўночнага мора, паступае на экспарт. На тэрыторыі краіны знаходзіцца некалькі буйных вугальных басейнаў. Як вынік, дамінуючае становішча ў электраэнергетыцы Вялікабрытаніі займаюць ЦЭС. Здабыча каменнаа вугалю, што дасягнула піку ў гады Першай сустветнай вайны, да пачатку ХХІ стагоддзя значна скарацілася. У 2010-м Вялікабрытнанія здабыла 18 млн тон вугалю, у 2013 — 13 млн тон. У 2015 была закрыта апошняя глыбокая вугальная шахта. У электраэнергетыцы, акрамя ЦЭС, значную ролю граюць АЭС. На 8 брытанскіх АЭС выпрацоўваецца каля 15 % электраэнергіі. Пры гэтым усе яны мусяць быць закрыты да 2030 года. Развіваецца альтэрнатыўная энергетыка — у 2017 14 % электраэнергіі было выраблена на ветраных фермах.
Металургія
Металургія, якая некалі адыгрывала вырашальную ролю ў структуры прамысловасці, сёння страціла сваё значэнне. У другой палове 2010-х Вялікабрытанія выплаўляе каля 7,5 млн тон сталі штогод, саступаючы нават Бельгіі і Польшчы. Выкарыстанне пераважна імпартнай сыравіны абумовіла зрух вытворчасці ў прыморскія раёны. Алюмініевая прамысловасць Вялікабрытаніі сканцэнтравана паблізу ГЭС у Шатландыі.
Машынабудаванне
Машынабудаванне забяспечвае каля 40 % кошту прадукцыі апрацоўчай прамысловасці. Развітая вытворчасць электронікі і электратэхнікі. Брытанскія фірмы спецыялізуюцца на вытворчасці сродкаў сувязі, турбін, аўтамабільных, авіяцыйных рухавікоў і электрарухавікоў. Другім у свеце вытворцам матораў з'яўляецца кампанія Rolls-Royce. Кампанія BAE Systems займае вядучыя пазіцыі ў абарончай авіябудаўнічай прамысловасці — стварае кампаненты знішчальнікаў Eurofighter Typhoon і F-35, трэніровачныя самалёты Hawk. Каля 29 000 тыс. чалавек занята ў касмічнай індустрыі. Развіта аўтамабілебудаванне: у 2017 было выраблена 1,75 млн аўтамабіляў. Сярод славутых брытанскіх аўтамабільных брэндаў — Aston Martin, Bentley, Caterham Cars, Daimler, Jaguar, Lagonda, Land Rover, Lotus, McLaren, MG, Mini, Morgan і Rolls-Royce.
Іншыя галіны
У ліку найбольш развітых галін — хімічная прамысловасць, у тым ліку фармацэўтычная. Кожныя пятыя з найбольш прадаваных лекаў свету былі распрацаваны ў Злучаным Каралеўстве. Найстарэйшая галіна англійскай прамысловасці — тэкстыльная — згубіла ранейшае значэнне. Буйная харчовая (традыцыйная вытворчасць віскі, піва; перапрацоўка імпартнай сельскагаспадарчай сыравіны) прамысловасць; вытворчасць абутку, трыкатажу; вядомы англійскі фарфор.
Сельская гаспадарка
У сельскай гаспадарцы занята 1,6 % эканамічна актыўнага насельніцтва, вырабляецца 60 % патрэбных прадуктаў. Дзве траціны галіны прыпадае на жывёлагадоўлю: малочная і мяса-малочная жывёлагадоўля і беконная свінагадоўля; мяса-шарстная авечкагадоўля. Раслінаводства, якое вырабляе пераважна кармы, мае абслугоўваючае значэнне. Прыкладна 1/3 ворных угоддзяў занята сеянай травой і столькі ж — збожжавымі культурамі. Вырошчваюць пераважна ячмень, пшаніцу, цукровыя буракі, авёс, бульбу. Традыцыйна важнай галіной застаецца рыбалоўства, хоць яго аб'ёмы скарачаюцца.
Транспарт
На развіццё транспарту Вялікабрытаніі вызначальны ўплыў аказала яе астраўное становішча. Вядучую ролю ў ім адыгрывае марскі транспарт, які забяспечвае 90 % усіх грузаперавозак як унутры краіны, так і ў гандлі з іншымі краінамі. Найбуйнейшыя марскія парты Вялікабрытаніі — Лондан, Ліверпуль, Саўтгемптан. Міжнародныя пасажырскія перавозкі забяспечваюцца пераважна авіяцыйным транспартам. Найбуйнейшы міжнародны аэрапорт — Хітроў (80 млн пасажыраў у 2018 годзе). Перавозкі грузаў і пасажыраў унутры краіны ажыццяўляюцца аўтамабільным і, у меншай ступені, чыгуначным транспартам. Роля чыгуначнага транспарту ў перавозцы пасажыраў, што змяншалася ўсё ХХ стагоддзе, істотна ўзрасла пасля будаўніцтва Еўратунэля, які злучыў Вялікабрытанію з французскім узбярэжжам мацерыка, а таксама прыватызацыі галіны ў 1994–1997. Сёння на востраве Вялікабрытанія больш за 16 тыс.км. чыгунак, яшчэ каля 300 км — у Паўночнай Ірландыі.
Знешні гандаль
Паслугі складаюць 45 % брытанскага экспарту: ІТ — 21 %, фінансавая дзейнасць і страхаванне — 15 %, турызм і транспарт — па 5 %. У групе экспартных тавараў вылучаюцца аўтамабілі і дэталі самалётаў, лекі, нафта і прадукты нафтаперапрацоўкі, алкагольныя напоі. Імпартуюцца аўтамабілі, тэлефоны і ноўтбукі, золата, прадукты харчавання. На паслугі прыпадае каля 25 % імпарту, пераважаюць ІТ-паслугі. Галоўныя партнёры — Германія, ЗША, Кітай, Францыя, Нідэрланды.
Гандаль з Беларуссю
У 2017 гандлёвы абарот Вялікабрытаніі і Беларусі склаў $ 2656 млн з дадатным для Беларусі сальда. Аснову беларускага экспарту (2,4 млрд) складаюць нафтапрадукты, брытанскі імпарт у Беларусь — гэта пераважна рухаваікі, алкагольныя напоі, гербіцыды, лекі.
Мінскэнерга
Рэспубліканскае ўнітарнае прадпрыемства «Мінскэнерга» — дзяржаўнае прадпрыемства, якое ажыццяўляе электразабеспячэнне спажыўцоў Мінска і Мінскай вобласці, цеплазабеспячэнне гарадоў: Мінск, Маладзечна, Жодзіна, Барысаў, Вілейка, Салігорск, Слуцк і пасёлкаў Рудзенск, Дружны, Свіслач. Уваходзіць у склад дзяржаўнага вытворчага аб'яднання «Белэнерга». Прадпрыемства з'яўляецца адным з найбуйнейшых падаткаплацельшчыкаў Беларусі. Колькасць персаналу энергасістэмы перавышае 14 тыс. чалавек.
Устаноўленая электрычная магутнасць энергасістэмы — 1823 МВт (з блок-станцыямі).
Структура
У структуру РУП «Мінскэнерга» уваходзяць:
IC 3301
IC 3301 — галактыка тыпу E? (эліптычная галактыка) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Уяўны воўк (фільм)
«Уя́ўны воўк» (Мысленный волк) — расійскі мастацкі фільм рэжысёркі Валерыі Гай Германікі, які выйшаў на экраны ў 2019 годзе.
Фільм быў прадстаўлены ў асноўнай конкурснай праграме ігравога кіно 26-га Мінскага міжнароднага кінафестывалю «Лістапад».
Сюжэт
Зіма, месячная ноч… Дзве жанчыны з дзіцем прабіраюцца праз лясны гушчар. А дзесьці побач у пошуках ахвяры шнырыць воўк-пярэварацень. Ці то звер, ці то чалавек, ці то фантом…
Пятаў
Пятаў — прозвішча.
Клімава
Назву Клі́мава маюць:
Прозвішча
Клімава — жаночая форма прозвішча Клімаў. Вядомыя носьбіты:
Калідор
Калідор, праход, які злучае асобныя часткі пабудовы (будынка, збудавання) або ізаляванага памяшкання.
Кватэра
Кватэра (ад Quartier), ізаляванае жылое памяшканне, якое складаецца з аднаго або некалькіх жылых пакояў, кухні і іншых дапаможных памяшканняў, уваход у якое арганізаваны з прыдамавой тэрыторыі або з дапаможных памяшканняў жылога дома (калідора, хола, інш.).
Беларусь
За савецкім часам непрыватызаваную кватэру дазвалялася толькі абмяняць. Ад жыллёва-эксплуатацыйных службаў (ЖЭС) залежаў стан шматкватэрных дамоў. 16 красавіка 1992 г. Вярхоўны Савет Рэспублікі Беларусь зацвердзіў Закон «Аб прыватызацыі жыллёгавага фонду Рэспублікі Беларусь», паводле якога жыхары атрымалі права ўласнасці на свае кватэры. Паводле Жыллёвага кодэкса Рэспублікі Беларусь 1999 года, на ўласніках ляжала ўтрыманне нерухомай уласнасці. Пры наяўнасці права ўласнасці толькі на 1 кватэру ў шматкватэрным доме ўласнік вызваляўся ад падатку на нерухомасць з такога жытла. Пры наяўнасці больш як адной кватэры ўласнік вызваляўся ад падатку на нерухомую маёмасць з кватэры на яго выбар паводле пісьмовай заявы. Падатак на нерухомую маёмасць у Мінску складаў 0,2 % ад ацэнкавай цаны паводле Бюро тэхнічнай інвентарызацыі (БТІ), якая была ніжэйшай за рынкавую цану. Па-за сталіцай падатак складаў 0,1 % ад ацэнкавай цаны. Квартплата залежала ад ліку прапісаных у кватэры. Без завяшчання жытло пераходзіла ў спадчыну бліжэйшым сваякам. Суд мог выселіць наймальніка з непрыватызаванага жытла, калі той не плаціў за яго ўтрыманне звыш 6 месяцаў. 26 лістапада 2006 г. А.Лукашэнка падпісаў Дэкрэт № 18 «Аб дадатковых захадах дзяржаўнай абароны дзяцей у недабранадзейных сем’ях», паводле якога мясцовыя ўлады атрымалі паўнамоцтвы часова перасяляць у горшае жытло бацькоў, у якіх адабралі дзяцей. Вызваленае жытло мясцовыя ўлады ўпаўнаважваліся здаваць па найму з пералічэннем атрыманых грошай на рахунак дзіцячага дома, каб пакрыць выдаткі на ўтрыманне такіх дзяцей. На 1 студзеня 2011 года ў Беларусі налічвалася 3960,6 тыс. кватэр (у сярэднім 2,4 жыхара на кватэру) агульнай плошчай 224,8 млн кв.м (у сярэднім 56,7 кв.м. на кватэру). Прыватызаванымі былі 476,5 тыс. кватэр (12 %). На 2012 г. у Беларусі ва ўласнай маёмасці жыхароў знаходзілася звыш 85 % жытла. Урад Беларусі працягваў ажыццяўляць перакрыжаванае субсідаванне жыллёвых паслуг.
Арменія
З жыллёвым прызначэннем узводзяць будынкі розных тыпавых праектаў — жылыя (для сем’яў), гатэлі (для маласямейных і адзінокіх, а таксама прыезжых) і інтэрнаты (для студэнтаў, будаўнікоў і часовага пражывання). Падаткаабкладанне будынка вызначальна ўплывае на ўмовы жыцця людзей і санітарыю кватэр. Па гэтых параметрах будынкі падзяляюць на малапавярховыя і вышынныя (вышэй за 4 паверхі). Паслугі, у тым ліку сантэхніка, ліфта, цэнтралізаванага вывазу смецця, у шматпавярхоўках маюць высокі ўзровень. Кватэры ў такіх будынках заценены дрэвамі, каб абараніць іх ад перагрэву ў спякотныя дні. Малапавярховыя прыватныя дамы будуюць па адмысловых праектах паводле ўсіх санітарных умоў.
Расія
У Расіі апартаменты — нежылыя памяшканні (у адрозненне ад кватэр), не адносяцца да жылога фонду, але маюць неабходныя ўмовы для пражывання. Апартаменты прадаюць у адміністрацыйных будынках, а таксама ў будынках са статусам гатэля.
Адно з адрозненняў апартаментаў ад кватэр — немагчымасці аформіць рэгістрацыю па месцы жыхарства. Іншае адрозненне — кошт эксплуатацыйных выдаткаў, бо апартаменты фармальна не адносяцца да жылля, тарыфы на камунальныя паслугі разлічваюць як для камерцыйнага памяшкання.
Казахстан
У Казахстане апартаменты — як жылыя, так і нежылыя памяшканні. Для рынку нерухомасці Казахстана паняцце апартаменты адносна новае, пры тым што на Захадзе яно выкарыстоўваецца даўно і ўсім звыклае. У юрыдычным сэнсе апартаменты — кватэра плошчай ад 20 з абавязковай наяўнасцю кухні і санвузла.
Пентхаус
Пентхаус (penthouse) — кватэра на верхнім паверсе высотнага будынка ці асабняк на яго даху. Звычайна адрозніваецца ад іншых кватэр павышанай камфартабельнасцю і нават раскошай.
Трапані
Трапані (Trapani) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Сіцылія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Трапані.
Насельніцтва складае 70638al1gen2008 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 260 чал./км². Займае плошчу 272 км². Паштовы індэкс — 91100. Тэлефонны код — 0923.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Sant'Alberto degli Abati.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Сулкавіцы
Сулкавіцы (Sułkowice) — горад на поўдні Польшчы. Размешчаны за 30 км на поўдзень ад Кракава і за 330 км на поўдзень ад Варшавы. Уваходзіць у склад Мысляніцкага павета Малапольскага ваяводства, сядзіба вяскова-гарадской гміны Сулкавіцы. Плошча 16,46 км². Насельніцтва 6,5 тыс. чалавек.
Гагарын (Смаленская вобласць)
Гага́рын (Гагарин) — горад (з 1776 года) у Расіі, адміністрацыйны цэнтр Гагарынскага раёна Смаленскай вобласці. Да 1968 года называўся Гжацк (Гжатск). Насельніцтва 27,8 тыс. чалавек (2005). Заснаваны ў 1718 годзе.
Горад размешчаны на рацэ Гжаць (басейн Волгі), у паўднёвай частцы Гжацка-Вазузскай нізіны, за 239 км на паўночны ўсход ад Смаленска.
Машынабудаўнічы, светатэхнічны заводы, завод «Дынамік» (выпускае дынамікі для тэлевізараў і радыёпрыёмнікаў), лёгкая і харчовая прамысловасць.
Джузэпэ Пеана
Джузэпэ Пеана (Giuseppe Peano;  — ) — італьянскі матэматык. Унёс уклад у матэматычную логіку, аксіяматыку, філасофію матэматыкі. Стваральнік дапаможнай штучнай мовы лаціна-сінэ-флексіонэ. Больш за ўсё вядомы як аўтар стандартнай аксіяматызацыі натуральнай арыфметыкі — т.зв. арыфметыкі Пеана.
Заруддзе (Моладаўскі сельсавет)
Зару́ддзе (, Зарудье) — вёска ў Іванаўскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Моладаўскага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Дастоеўскага сельсавета.
Джузэпэ Пеана
Біяграфія
У Турынскім універсітэце ён зрабіўся дацэнтам у галіне злічэння бесканечна малых велічынь (1884), а ў 1890 годзе — прафесарам. Ён быў міжнародна вядомым матэматыкам, адным з найбольш важных у свой час.
Пеана быў таксама вядомы як стваральнік штучнай мовы лаціна-сінэ-флексіонэ. Яго мова была адным з першых праектаў натуралістычнай штучнай мовы. Пеана склаў слоўнік мовы ў 1915 годзе і стаў прэзідэнтам Акадэміі інтэрлінгвы (якая раней мела назву Акадэмія Валапюка). Нягледзячы на тое, што ён меў свой уласны праект штучнай мовы, ён дзейнічаў дзеля самой ідэі міжнароднай мовы і ніколі супраць іншых праектаў.
Кулой (рака, упадае ў Белае мора)
Куло́й (Куло́й ) — рака ў Архангельскай вобласці Расіі (басейн Белага мора). У верхнім сячэнні мае назву Сотка.
Даўжыня ракі 235 км, ад вытоку ракі Сотка — 350 км. Плошча вадазбору 19 000 км². Сярэдні расход вады ў верхнім цячэнні (каля вёскі Кулой ) складае 34 м³/с. Рака пад назвай Сотка бярэ пачатак на Беламорска-Кулойскім плато. Упадае ў Мязенскую губу Белага мора, утвараючы эстуарый. Жыўленне ракі пераважна снегавое. Замярзае ў кастрычніку — пачатку лістапада, вызваляецца ад лёду ў канцы красавіка — маі. Суднаходная на адлегласці 208 км (ад вёскі Кулагоры да сяла Даўгашчэлле). У верхнім цячэнні (рака Сотка) злучаецца каналам даўжынёй 6 км з ракой Пінега.
Прытокі Кулоя і Соткі: Качэва, Кёлда, Тойма, Ежуга, Лака, Со́яна, Чырка, Гразноўка, Вялікая Рэчка і інш.
Кулой
Назву Кулой маюць:
Жан-Віктор Панселе
Жан-Віктор Панселе (Jean-Victor Poncelet;  — ) — матэматык і інжынер, стваральнік праектыўнай геаметрыі, адзін з заснавальнікаў вывучэння ўласцівасці стомленасці матэрыялаў у раздзеле фізікі матэрыялазнаўства.
IC 3302
IC 3302 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Будынак
Будынак, сінонім: дом — разнавіднасць наземнага будаўнічага збудавання з памяшканнямі, створанага ў выніку будаўнічай дзейнасці ў мэтах ажыццяўлення пэўных спажывецкіх функцый, такіх як пражыванне (жыллё), гаспадарчая ці іншая дзейнасць людзей, размяшчэння вытворчасці, захоўвання прадукцыі або ўтрыманне жывёл. Будынак ўключае ў сябе сеткі інжынерна-тэхнічнага забеспячэння і сістэмы (абсталяванне) інжынерна-тэхнічнага забеспячэння. Будынак можа мець таксама эксплуатаваныя памяшканні ў падземнай частцы. Збудаванне, якое не мае надземнай часткі, не з'яўляецца будынкам.
Падзел па прызначэнні
Па прызначэнні будынкі прынята раздзяляць на: Разам з тым, дадзеная класіфікацыя склалася ў савецкі час і адносілася пераважна да будынкаў, якія зноў ўзводзяцца. У сувязі з гэтым у яе не патрапілі некаторыя групы будынкаў: Кожная з названых груп дзеліцца па ступені капітальнага (па Бніп II-А. 3—61 на 4 класа). Культурна-гістарычныя помнікі павінны захоўвацца на працягу стагоддзяў (тэатры, палацы, метрапалітэн, электрастанцыі…). Ад гэтага залежаць і патрабаванні да будаўніцтва і вогнеўстойлівасці, і інш. архітэктурныя патрабаванні.
Адміністрацыйныя будынкі
Адміністрацыйныя будынкі — збудаванні, аб'яднаныя агульнай архітэктурнай задачай стварэння асяроддзя для працы офісаў (у тым ліку офісаў для кіраўніцкага апарату) дзяржаўных і недзяржаўных (грамадскіх) гаспадарчых і іншых арганізацый і ўстаноў. Звычайна планіроўка ячэістая з размяшчэннем працоўных кабінетаў па адной або па абодвум бакам калідора. На першым паверсе знаходзіцца вестыбюль, гардэроб. Залы для сходаў размяшчаюцца на ніжніх паверхах ў выглядзе асобных аб'ёмаў або на верхнім паверсе асноўнага аб'ёму. Маюць вялікае архітэктурна-мастацкае і вобразнае значэнне для забудовы гарадоў і вёсак. Размяшчаюцца на галоўных плошчах і вуліцах, многія з'яўляюцца цэнтрамі архітэктурных ансамбляў. Вызначэнне: група будынкаў і памяшканняў, якая мае шэраг агульных функцыянальных і аб'ёмна-планіровачных прыкмет і прызначаная пераважна для разумовай працы і невытворчай сферы дзейнасці, адрозная ад будынкаў для ажыццяўлення дзейнасці па вытворчасці матэрыяльных каштоўнасцяў або паслуг насельніцтву.
Камерцыйныя
Камерцыйныя будынкі — якія выкарыстоўваюцца для вядзення бізнесу (продажу і інш). Гэтая катэгорыя будынкаў можа, у прыватнасці, ўключаць у сябе наступныя падгрупы: Камерцыйныя будынкі часта сумяшчаюць розныя з названых функцыі. У прыватнасці, існуе даволі шмат гандлёва-офісных будынкаў, якія выкарыстоўваюцца як для размяшчэння гандлёвых прадпрыемстваў, так і для размяшчэння офісаў (пераважна фронт-офісаў).
Вытворчыя
Вытворчыя будынкі — будынкі, якія выкарыстоўваюцца для арганізацыі і размяшчэння вытворчасці. Вытворчыя будынкі падзяляюцца на чатыры падгрупы:
Жылыя
Жылыя будынка — якія выкарыстоўваюцца для жылля (адно — або шматкватэрныя жылыя будынкі). Могуць быць як некамерцыйнымі (у прыватнасці: інтэрнаты і некамерцыйныя гасцініцы пры фабрыках ці навучальных установах, ваенныя казармы, жылыя дамы (акрамя даходных дамоў)), так і камерцыйнымі (у прыватнасці: гасцініцы, камерцыйныя інтэрната, даходныя дамы).
Канструкцыі будынкаў
Будынкі складаюцца з канструкцый, якія па сваёй функцыі дзеляцца на апорныя, агароджвальныя і сумешчаныя, якія адначасова выконваюць апорныя і агароджвальныя функцыі (напрыклад, сцены, абалонкі пакрыцця будынка). Таксама будынак ўключае інжынерныя сеткі і функцыянальнае забеспячэнне.