cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Вішоўскі сельсавет
Гістарычныя месцы
На тэрыторыі сельсавета знаходзіцца 14 воінскіх пахаванняў. Мемарыяльны комплекс «Сцефанава».
Састаў
Уключае 31 населены пункт.
Скасаваныя населеныя пункты:
Палёўка рыжая
Палёўка рыжая, палёўка лясная (Myodes glareolus) — від грызуноў сямейства хамяковых.
Апісанне
Даўжыня цела 8—13 см. Поўсць на спіне ржава-карычневая, бакі буравата-шэрыя, брушка белаватае. Вушы сярэдяіх памераў.
Пашырэнне
Пашырана ў Еўразіі (Еўропа, у Заходняй Сібіры, на ўсход да Алтая і гор Сярэдняй Азіі) і Паўночнай Амерыцы. На Беларусі трапляецца па ўсёй тэрыторыі, жыве ў лясах, хмызняках, пасевах сельскагаспадарчых культур, зімой у садах, пад сціртамі саломы, сена.
Асаблівасці біялогіі
Корміцца зялёнымі часткамі і насеннем раслін. Шкодзіць лесу і сельгаскультурам. Пераносіць узбуджальнікаў інфекцыйных хвароб.
Размнажэнне у маі — кастрычніку. За год дае да 4 прыплодаў па 5—6 (зрэдку да 9) дзіцянят у кожным.
Норы рые рэдка, гнёзды ў кучах ламачча, гнілых пнях і іншых прыродных укрыццях.
Бэн Алерс
Бэн Алерс (Ben Ahlers; 17 жніўня 1996, Форт-Додж, Аява, ЗША) — амерыканскі акцёр, найбольш вядомы дзякуючы ролям у тэлесерыялах «Калі запальваюцца вулічныя ліхтары», «Універсітэт»,  і.
Біяграфія
Бэн Алерс нарадзіўся 17 жніўня 1996 года ў Форт-Додж, штат Аява, ЗША. Ён атрымаў ступень бакалаўра ў універсітэце Мічыгана.
Ён пачаў здымацца ў 2017 годзе, калі ён выканаў ролю Бэна ў кароткаметражным фільме «Ганна Гарсія гуляе адну жанчыну».
У 2019 годзе ён згуляў другарадныя ролі ў дэтэктыўным тэлесерыяле, драматычных тэлесерыялах і «Універсітэт».
Бэн Алерс ў 2020 годзе выканаў адну з галоўных роляў у амерыканскім крымінальна-драматычным тэлесерыяле «Калі запальваюцца вулічныя ліхтары».
AKB48
«AKB48» (эйкэйбі́ фотіэ́йт, яп.: э:кэ:бі: фо:ціэйто) — японская дзявочая поп-група з горада Токіа. Яна была заснавана вядомым паэтам-спеўнікам і прадзюсарам Ясусі Акімота , які з’яўляецца аўтарам тэкстаў ўсіх іх песень.
Гурт названы ў гонар такійскага квартала Акіхабара, які для сцісласці называюць проста «Акіба». Ў Акіхабаре, на восьмым паверсе магазіна «Don Quijote», размешчаны ўласны тэатр групы.
Гурт быў створаны на базе гэтага тэатра ў 2005 годзе. Ідэя Акімота складалася ў тым, каб стварыць групу, прыхільнікі якой маглі б папросту наведаць тэатр і ўбачыць сваіх куміраў. Група і цяпер выступае там амаль кожны дзень, але зараз жадаючых пайсці столькі, што квіткі распаўсюджваюцца толькі праз латарэю.
Гурт занесены ў Кнігу рэкордаў Гінеса як «самая шматлікая поп-група» ў свеце. У цяперашні час яна складаецца з чатырох «каманд»: «Team A», «Team K», «Team B» і «Team 4», і ўсяго ў групе 59 дзяўчын (па стане на 2 верасня 2011 года).
Папулярнасць групы ў Японіі дасягнула фенаменальных вышынь. Апошнія дзесяць сінглаў гурта дасягнулі першага месца ў штотыднёвым чарце кампаніі Арыкон, прычым два іх сінгла сталі самымі прадаванымі за ўвесь 2010 год , яшчэ два за ўсю першую палову 2011 года , а апошнія два паставілі рэкорд сутачных продажаў. Ні адзін сінгл да гэтага ў Японіі не прадаваўся мільённым накладам за адзін дзень, а групе гэта ўдалося ўжо двойчы.
Team A
(«Каманда А» (チームA))
Team K
(«Каманда К» (チームK))
Team B
(«Каманда B» (チームB))
Team 4
(«Каманда 4» (チーム4))
Студыйныя альбомы
* перавыданне 2010 года
Будынак гасцініцы «Англійская» (Пінск)
Будынак гасцініцы «Англійская» — будынак у Пінску, размешчаны ў гістарычным цэнтры горада, па вуліцы Леніна, 2, на скрыжаванні з плошчай Леніна.
Гісторыя
На працягу другой паловы XIX стагоддзя на рагу Вялікай Кіеўскай (цяпер вул. Леніна) і Папярочна-Школьнай (цяпер вул. Бялова) змянялі адзін аднаго драўляны, затым мураваны аднапавярховы і, нарэшце, мураваны двухпавярховы дамы.
У пачатку 1890-х гадоў спадчыннікі першага вядомага гаспадара А. Німцовіча прадалі ўчастак з дзвюма пабудовамі на публічных таргах. Новая ўласніца Фейга Зільберфенш запісала нерухомасць свайму сыну Шэвелу. Пасля вялікага пажару ў 1921 годзе, які знішчыў частку дома з боку Папярочна-Школьнай вуліцы, Ш. Зільберфенш пачаў распродаж спадчыны. Да 1924 года ён па частках прадаў будынак і ўчастак Моўшы Шміду, буйному лесапрамыслоўцу.
Новы будынак пабудавана ў 1925—1928 гг. з цэглы па праекце пінскага архітэктара Мікалая Катовіча. Гасцініца «Англійская» адрознівалася ад астатніх не толькі першакласным інтэр’ерам. Упершыню ў Пінску ў кожным нумары быў устаноўлены тэлефон, што рабіла гасцініцу надзвычай зручнай для дзелавых людзей. У будынку знаходзіліся найлепшы ў горадзе магазін адзення і галантарэі Кагана, галантарэйная крама Фельдмана, паштовае прадстаўніцтва, рэстаран «Ritz» і рэстаран-кабарэ «Парадзіз» («Рай») Пятрыніча, які праславілі «фурданцэркі» (дамы для танцаў) і выдатны аркестр.
Увосень 1934 года ў будынку размяшчаўся часовы штаб экспедыцыі Луізы Бойд, адкуль даследчыца выязджала ў пінскія сёлы.
З уз’яднаннем Заходняй Беларусі з БССР у 1939 годзе будынак быў нацыяналізаваны і прыстасаваны пад сямейны інтэрнат лётчыкаў. З канца 1945 года ў ім адначасова размясціліся Беларускі электратэхнікум сувязі і Пінскі ўлікова–крэдытны тэхнікум з інтэрнатамі. Другі паверх на некалькі дзесяцігоддзяў ізноў занялі сем’і ваеннаслужачых. На першым паверсе да пачатку XXI стагоддзя працавала цырульня, крама галантарэйных тавараў.
Архітэктура
Пры будаўніцтве выкарыстаны прыёмы архітэктуры мадэрн. Трохпавярховы будынак пад пакатым двухсхільным дахам мае ў плане форму чатырохвугольніка. Крылы дома ўтвараюць вузкі ўнутраны дворык, у які вядзе праезд з боку вуліцы. Архітэктура будынка характарызуецца абмежаванай колькасцю дэкаратыўных дэталяў (міжпаверхавы прафіляваны паясок, расшыўка тынкоўкі пад руст, плоскія ліштвы праёмаў, ажурныя балконныя рашоткі). Пластычнасцю дэкаратыўнага вырашэння вызначаецца вуглавы эркер, які апіраецца на магутную прысадзістую калону, за якой хаваецца ўваход у будынак. Падчас рэстаўрацыі на калоне раскрылі даваенны надпіс на польскай мове: «A. L. Goldberg Sрizidaz komisowy» («Камісійны продаж А. Л. Гольдберг»). На вуглавым эркеры пазначаны гады будаўніцтва: 1925—1928, а над ім знаходзіцца адноўлены рэстаўратарамі атык у выглядзе аркады.
Алерс
Назву Алерс (Ahlers, Ahlers) маюць:
Нікас Анастасіядыс
Нікас Анастасіядыс (Νίκος Αναστασιάδης; нар. 27 верасня 1946) — дзеючы (з 2013 года) 7-ы прэзідэнт Рэспублікі Кіпр, лідар правацэнтрысцкай палітычнай партыі Дэмакратычнае аб’яднанне.
Біяграфія
Упершыню Анастасіядыс быў абраны ў Парламент Кіпра ў 1981 годзе і з’яўляецца лідарам партыі ДІСІ з 8 чэрвеня 1997 года. На парламенцкіх выбарах 22 мая 2011 года яго партыя Дэмакратычнае аб’яднанне атрымала 20 месцаў, больш чым любая іншая партыя, але менш за палову ад агульнай колькасці месцаў у Парламенце Кіпра.
Па сваёй прафесіі ён юрыст і з’яўляецца заснавальнікам юрыдычнай фірмы Nicos Chr. Anastasiades & Partners. Скончыў юрыдычны факультэт у Афінскім універсітэце і аспірантуру Універсітэцкага каледжа Лондана (Універсітэт Лондана).
Палітычныя погляды
Партыя Дэмакратычны сход выступае ў падтрымку таго, што трэба скараціць тэрмін вайсковай службы да мінімуму і ажыццяўляць набор у армію з ваенных прафесіяналаў.
Кіпрскае пытанне
Нікас Анастасіядыс быў галоўным прыхільнікам плана Кофі Анана па вырашэнні Кіпрскага пытання, хоць больш за палову (61 %) яго аднапартыйцаў прагаласавалі супраць.
Далучэнне да НАТА
У лютым 2011 года Парламент Кіпра прагаласаваў за праграму «Партнёрства дзеля міру» — апошні крок Кіпра па далучэнні да НАТА. Па ініцыятыве Нікаса Анастасіядыса партыі ДІСІ, ЕДЕК і ЕК падтрымалі гэта рашэнне. Аднак прэзідэнт Кіпра Дзімітрыс Хрыстофіяс (АКЕЛ) наклаў вета, заявіўшы, што гэта членства не супадае з яго абяцаннем дасягнуць мірнага вырашэння Кіпрскага пытання. Нікас Анастасіядыс заявіў, што Кіпр неадкладна ўступіць у НАТА, калі ён, Анастасіядыс, пераможа на прэзідэнцкіх выбарах у 2013 годзе.
Прэзідэнтцтва
У сакавіку 2012 годаНікас Анастасіядыс высунуў сваю кандыдатуру для ўдзелу ў выбарах прэзідэнта Кіпра ў 2013 годзе. Ён набраў 673 галасы (86,73 %), тады як за яго найбліжэйшага суперніка Алену Тэахарус прагаласавалі 108 чалавек (13,27 %).
У 2013 годзе перамог у другім туры прэзідэнцкіх выбараў на Кіпры
4 лютага 2018 года Нікас Анастасіядыс перавыбраны Прэзідэнтам Рэспублікі Кіпр. Па дадзеных міністэрства ўнутраных спраў, Нікас Анастасіядыс у другім туры набраў амаль 56 % галасоў выбаршчыкаў. Яго супернік, кандыдат ад левых сіл Стаўрас Малас, якога падтрымлівала ўплывовая Прагрэсіўная партыя працоўнага народа Кіпра, атрымаў падтрымку 44 % выбаршчыкаў.
Асабістае жыццё
Нікас Анастасіядыс жанаты з Андрай Мустакудзі з 1971 года, мае дзвюх дачок Эльзу і Іно, і чатыры ўнука Эндзі, Ніколь, Джордж і Ніка.
Мойзельвіц
Мойзельвіц (Meuselwitz) — горад у Германіі, у зямлі Цюрынгія. Уваходзіць у склад раёна Альтэнбург. Насельніцтва — чалавек (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 26,12 км². Афіцыйны код — 16 0 77 032.
ФК Неа Саламіна Фамагуста
Найбольш прыкметнымі дасягненнямі клуба з’яўляюцца перамога на кубку Кіпра і на суперкубку Кіпра ў 1990 годзе, а яго найлепшым дасягненнем у першым дывізіёне чэмпіянату Кіпра з’яўляецца трэцяе месца. На працягу першых пяці гадоў (1948—1953) каманда ўдзельнічала ў чэмпіянатах Аматарскай футбольнай федэрацыі Кіпра. У 1953 годзе Неа Саламіна далучылася да Кіпрскай федэрацыі футбола і стала рэгулярна прымаць удзел у чэмпіянатах і кубках краіны. Клуб гуляў у першым дывізіёне чэмпіянату больш чым 50 сезонаў, займаючы сёмае месца паводле гэтага паказчыку сярод усіх каманд.
«Неа Саламіна» дэбютавала ў еўракубках у 1990 годзе, прыняўшы ўдзел у Кубку ўладальнікаў кубкаў, а ў 1995, 1997 і 2000 гадах гуляла ў Кубку Інтэртота. Футбольная каманда з’яўляецца часткай спартыўнага клуба «Неа Саламіна Фамагуста», які быў заснаваны ў 1948 годзе і таксама ўключае ў сябе мужчынскую валейбольную каманду. Клуб быў названы ў гонар старажытнага кіпрскага горада Саламін, які знаходзіцца непадалёк ад сучаснага горада Фамагуста («Неа» перакладаецца з грэчаскай мовы як «новы»).
Мелані Уокер
Мелані Уокер (нар. ) — ямайская лёгкаатлетка, якая спецыялізуецца ў бар’ерным бегу, алімпійская чэмпіёнка.
Біяграфія
Валодае рэкордам Ямайкі ў бегу на 400 метраў з бар’ерамі.
Ручайкі (Смаленская вобласць)
Ручайкі (Ручейки) — вёска ў Вяземскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у Андрэйкаўскае сельскае паселішча.
Шмёльн
Шмёльн (Schmölln) — горад у Германіі, у зямлі Цюрынгія. Уваходзіць у склад раёна Альтэнбург. Насельніцтва — чалавек (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 41,60 км². Афіцыйны код — 16 0 77 043.
Горад падзяляецца на 13 гарадскіх раёнаў.
План Анана
План Кофі Анана быў ініцыятывай ААН па ўрэгуляванні кіпрскага канфлікту паміж двума раздзеленымі народамі Кіпра. Складаўся ў стварэнні новай дзяржавы Аб'яднанай Кіпрскай Рэспублікі. План быў названы ў гонар тагачаснага генеральнага сакратара ААН Кофі Анана, які ўнёс найбольш значны ўнёсак у яго складанне разам з Дзідзье Фіртэрам.
Рэферэндум
24 красавіка 2004 на Кіпры быў праведзены рэферэндум аб аб'яднанні вострава. Каля 75 % грэкаў-кіпрыётаў і 35 % туркаў-кіпрыётаў выказаліся супраць плана Анана.
Грэкаў-кіпрыётаў не задаволіла ў плане Анана тое, што ў ім не было абавязацельстваў для турэцкага боку вывесці з Кіпра войскі, а таксама дазваляў пражыванне на востраве перасяленцам з Турцыі, што ставіла пад пытанне магчымасць вяртання грэчаскіх уцекачоў, бо ў многіх з іх дамоў даўно былі новыя гаспадары — перасяленцы з Турцыі (з.н. для вяртання ўцекачоў трэба было выселіць каля 100 тысяч туркаў).
Пецькаўскі сельсавет
Пе́цькаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Кобрынскага раёна Брэсцкай вобласці. Цэнтр — вёска Пецькі.
Утвораны 16 ліпеня 1954 года ў складзе Кобрынскага раёна Брэсцкай вобласці БССР шляхам аб’яднання скасаваных Пескаўскага і Хідрынскага сельсаветаў. 4 верасня 1972 года ў склад Батчынскага сельсавета пералічаны пасёлак Фруктовы. 18 снежня 1972 года перайменаваны ў Хідрынскі сельсавет, цэнтр перанесены ў вёску Хідры.
Пекла
Пекла — у разуменні некаторых рэлігійных дэнамінацый (традыцыйныя хрысціянскія канфесіі, зараастрызм, іслам) — пасмяротнае месца пакарання грэшнікаў. Як правіла супрацьпастаўляецца раю і асацыюецца са станам вечнай пакуты.
Лабанаў
Лабанаў — прозвішча.
Аўстрыйская народная партыя
Аўстрыйская народная партыя (АНП) (Österreichische Volkspartei (ÖVP)), хрысціянска-дэмакратычная і кансерватыўная партыя ў Аўстрыі. Пераемнік Хрысціянска-сацыяльнай партыі канца 19 і пачатку 20 стагоддзя, яна падобная на Хрысціянска-дэмакратычную партыю Германіі па пытаннях ідэалогіі. Народная партыя была створана адразу ж пасля аднаўлення Федэратыўнай Рэспублікі Аўстрыі ў 1945 годзе, і з тых часоў разам з Сацыял-дэмакратычнай партыяй Аўстрыі (СДПА) з'яўляецца адной з двух найбуйнейшых аўстрыйскіх палітычных партый.
Дэмаграфія
На дзяржаўным узроўні Народная партыя ўжо даўно пераважае ў сельскіх землях: Ніжняя Аўстрыя, Верхняя Аўстрыя, Зальцбург, Штырыя, Ціроль і Форарльберг. Яна менш папулярная ў Вене і ў тых землях, дзе каталіцтва не моцна распаўсюджанае: Бургенланд і Карынція.
Ідэалогія
Класічная кансерватыўная партыя, выступае за захаванне традыцый і стабільнасць грамадскага парадку. Выступае за развіццё прыватнай ініцыятывы, якую лічыць асноўным рухавіком эканамічнага развіцця і росквіту. Прыхільнасць традыцыйным каталіцкім уяўленням аб маральнасці.
Ірына Анатолеўна Прывалава
Ірына Анатолеўна Прывалава (у першым шлюбе — Сяргеева; нар., Малахаўка, СССР) — савецкая і расійская лёгкаатлетка, алімпійская чэмпіёнка 2000 года, шматразовая чэмпіёнка свету, Еўропы, СССР, Расіі. Заслужаны майстар спорту Расіі. Першы віцэ-прэзідэнт і член Прэзідыума Усерасійскай федэрацыі лёгкай атлетыкі з 30 лістапада 2020 года.
Аўстрыйская народная партыя
Гісторыя
Народная партыя была створана 17 красавіка 1945 года. 20 кастрычніка 1945 года на першых пасляваенных выбарах у парламент партыя атрымала 49,5 працэнта сапраўдных галасоў і 85 мандатаў, атрымаўшы абсалютную большасць. З 1945 па 1965 года партыя фарміравала кааліцыйны ўрад разам з Сацыялістычнай партыяй Аўстрыі. Кіраўнікамі ўрада былі прадстаўнікі АНП (Леапольд Фігль, Юліус Рааб, Альфонс Горбач, Іозеф Клаус). Ва ўсеагульных выбараў 6 сакавіка 1966 года Народная партыя атрымала 85 месцаў і, такім чынам, абсалютную большасць галасоў. Аднапартыйны ўрад узначаліў Іозеф Клаус.
На парламенцкіх выбарах 1 сакавіка 1970 года сацыял-дэмакраты атрымалі большасць галасоў і месцаў. АНП перайшла на 17 гадоў у апазіцыю.
На выбарах у парламент 1999 года АНП атрымала трэцяе месца. Другое месца нечакана атрымала правая Партыя свабоды. Аднак сацыял-дэмакраты, якія выйгралі выбары не змаглі сфарміраваць урад. Канцлерам стаў Вольфганг Шусэль, які сфарміраваў кааліцыю з Партыяй свабоды. На выбарах 24 лістапада 2002 года АНП атрымала 42,3 працэнтаў галасоў і стала самай моцнай партыяй. Пасля выбараў 2006 года АНП уваходзіць ва ўрадавую кааліцыю, якую ачольваюць сацыял-дэмакраты.
Вільнянскі раён
Насельніцтва раёна на года складае 47852 чалавекі, плошча — 1280 км².
Населеныя пункты
На тэрыторыі раёна размешчаны 1 горад раённага значэння, 1 пасёлак гарадскога тыпу, 1 пасёлак сельскага тыпу і 105 сёлаў.
Ваганетка
Ваганетка — адкрыты вагон малой ёмістасці (0,5—6 м³), прызначаны для перавозкі грузаў, які перамяшчаецца па вузкакалейнай чыгунцы (па тэрыторыі прамысловых прадпрыемстваў, у прыватнасці, на шахтах і рудніках). Ваганеткі выкарыстоўваюцца для перавозкі грузаў (а часам і людзей) на невялікія адлегласці.
Па прызначэнні ваганеткі падпадзяляюць на грузавыя, пасажырскія і спецыяльныя. Грузавая ваганетка складаецца з кузава, рамы, буфераў і прычапных прыстасаванняў. Адрозніваюць наступныя асноўныя віды грузавых ваганетак: Найбольш распаўсюджанымі з'яўляюцца грузавыя ваганеткі з глухім неперакульваемым кузавам ёмістасцю да 4,2 м³ — для вугалю, і да 9,5 м³ — для руды. У каляровай металургіі і пры геалагічных разведачных работах выкарыстоўваюць ваганеткі ёмістасцю 0,35—1 м³ з глухім перакульваемым кузавам.
Інстытут меліярацыі НАН Беларусі
Інстытут меліярацыі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі быў утвораны ў 1910 годзе і ўваходзіць у склад навукова-практычнага цэнтра Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі па земляробстве. Знаходзіцца на вуліцы Някрасава, 39-2.
Апісанне
Інстытут выконвае распрацоўку і ўкараненне тэхналогій і сродкаў на вытворчасці. Найбольшую вядомасць атрымалі такія распрацоўкі як «Кніга гісторыі палёў», «Комплекс сродкаў відэадыягностыкі дрэнажу КСД-160», Пошукавыя прылады ПУ-2, насенне эліты і суперэліты шматгадовых траў. Апроч гэтага, Інстытут распрацоўвае тэхнічныя нормы, правілы, указанні і рэкамендацыі ў вобласці меліярацыі земляў. Акрамя навуковых падраздзяленняў, Інстытут у структуры мае вытворчы філіял: Віцебская дасведчаная меліярацыйная станцыя (а.г. Багданава, Сенненскі раён), які займаецца вытворчасцю насення эліты і суперэліты шматгадовых траў, сельскагаспадарчай дзейнасцю.
Аспірантура
РУП «Інстытут меліярацыі», як галаўная навуковая ўстанова ў краіне ў вобласці меліярацыі земляў і лугаводства вядзе падрыхтоўку аспірантаў і сушукальнікаў па наступных спецыяльнасцях:
Гуан’яна
Гуан'яна (Guagnano) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Апулія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Лечэ.
Насельніцтва складае 6075 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 167 чал./км². Займае плошчу 37 км². Паштовы індэкс — 73010. Тэлефонны код — 0832.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Madonna del Rosario.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Гаерсдорф
Гаерсдорф (Heyersdorf) — камуна ў Германіі, у зямлі Цюрынгія. Уваходзіць у склад раёна Альтэнбург. Насельніцтва — 154 чалавекі (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 3,78 км². Афіцыйны код — 16 0 77 017.
Пётр Бялінскі
Пётр Бялінскі (Piotr Bieliński; -6 сакавіка 1829, Варшава) — прэзідэнт соймавага суда Царства Польскага, пісар вялікі каронны ад 1787, сенатар-ваявода.
Біяграфія
Са шляхецкага роду Бялінскіх герба Шэліга.
Выкупіў стжыжоўскае дзяржанне ў Твардоўскага. Шамбалян караля польскага і вялікага князя літоўскага Станіслава Аўгуста (1782). Сакратар Пастаяннай Рады, пасол на Чатырохгадовы сойм. У 1784 выкупіў кадзеўскае староства ў Рагалінскага, атрымаў Ордэн святога Станіслава і быў камісарам кароннага скарбу. Пісар вялікі каронны ад 1787. 1 чэрвеня 1791 атрымаў Ордэн Белага арла. 22 ліпеня 1807 атрымаў французскі Ордэн Ганаровага Легіёна. У 1807 кароль саксонскі і князь варшаўскі Фрыдэрык Аўгуст прызначыў яго сенатарам і ваяводам (гэтыя пасады захаваў і пры ўтварэнні Царства Польскага). У 1825 атрымаў ад імператара Аляксандра І графскі тытул. У 1827 прэзідэнт соймавага суда.
Гідрасфера Марса
Гідрасфера Марса — гэта сукупнасць водных запасаў планеты Марс, прадстаўленая водным лёдам у палярных шапках Марса, лёдам пад паверхняй і магчымымі рэзервуарамі вадкай вады і водных раствораў солей у верхніх пластах літасферы Марса. Гідрасфера Марса з прычыны пануючых нізкіх тэмператур і знаходжання запасаў вады ў цвёрдым стане таксама называецца крыялітасферай.
Пошукі вады на Марсе
Марс вельмі падобны на Зямлю па шматлікіх паказчыках, што прымушала навукоўцаў XIX — пачатку XX стагоддзя дапускаць, што на ім ёсць жыццё і ёсць вадкая вада. Па меры росту аб'ёму даных пра планету, людзі прыдумалі спосабы для вывучэння атмасферы Марса і пошуку вады ў атмасферы з дапамогай спектраскапічных вымярэнняў. Аказалася, што вады ў атмасферы Марса была знойдзена нікчэмна малая колькасць, аднак даследаванні былі працягнуты.
На змену астранамічным назіранням і спектраскапічнаму вымярэнню, з пачаткам эры касманаўтыкі, прыйшло і прамое вывучэнне Марса і пошукаў вады на ім з дапамогай міжпланетных зондаў. Найперш увагу даследчыкаў прыцягнулі палярныя шапкі Марса, бо меркавалася, што яны складаюцца з воднага лёду па аналогіі з Антарктыдай ці Грэнландыяй на Зямлі. Пры пільным вывучэнні з дапамогай сучаснай апаратуры ў 2000 годзе было пацверджана, што апроч цвёрдага вуглякіслага газу, у масе льдоў марсіянскіх палярных шапак утрымліваецца каласальная колькасць цвёрдага воднага лёду.
Аб'ёмы запасаў вады на Марсе
У наш час адкрытыя і пэўна ўстаноўленыя аб'ёмы вады на Марсе засяроджаны пераважна ў так званай крыясферы — прыпаверхневым пласце вечнай мерзлаты магутнасцю ў дзясяткі і сотні метраў. Існуюць здагадкі, што пад палярнымі шапкамі могуць існаваць даволі буйныя рэліктавыя азёры салёнай вады. Паводле сабраных навуковых даных, запасы вады (у форме лёду), якія існуюць у наш час ва ўсім аб'ёме крыялітасферы Марса, мяркуецца, складаюць 7,7 грамаў (77 млн км³).
Вельмі вялікае значэнне пры ацэнцы водных запасаў Марса іграе нядаўняе адкрыццё каласальных запасаў воднага лёду пад паверхняй Паўднёвай палярнай шапкі. Раней лічылася што паўднёвы полюс Марса галоўным чынам прадстаўлены запасамі замёрзлага вуглякіслага газу, але выясветлілася, што аб'ёмы воднага лёду пад яго паверхняй настолькі вялікія, што дазваляюць пры яго растапленні пакрыць паверхню ўсяго Марса 11-мятровым слоем вады. Па папярэдніх ацэнках амерыканскіх вучоных, запасы вады на Паўднёвым полюсе Марса параўнальныя з запасамі вады Паўночнай палярнай шапкі Марса, і таўшчыня льдоў тут дасягае 3,7 км.
Уплыў на клімат Марса
Марс, як і Зямля, мае працяглую гісторыю развіцця, і шэраг эпох у гэтай гісторыі прыцягваюць увагу вучоных сваім адрозненнем ад таго кліматычнага становішча, якая пануе на чырвонай планеце ў цяперашні час. У прыватнасці, асабліва прыцягвае ўвагу людзей у гісторыі Марса наяўнасць гіганцкіх акіянаў на яго паверхні, шчыльнай атмасферы і высокіх тэмператур. Наяўнасць мораў на Марсе ў мінулым было пацверджана экспедыцыямі аўтаматаў Спірыт і Апарцьюніці у 2003—2004 гадах. Вывучэнне гэтых эпох марсіянскай гісторыі дазваляе пазнаць шмат новага не толькі пра Марс, але і пра іншыя планеты і іх развіццё. Вялікую цікавасць у геалагічным мінулым планеты Марс, выклікаюць два прамежкі часу — Гесперыйская эра, і Амазанійская эра.
Фядзяева (Андрэйкаўскае сельскае паселішча)
Фядзяева (Федяево) — вёска ў Вяземскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у Андрэйкаўскае сельскае паселішча.
IC 3075
IC 3075 — галактыка тыпу Sbc (кампактная выцягнутая спіральная галактыка) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Кадава
Кадава (саманазва ಕೊಡವ), вядомыя таксама як корг, кадагу, кург — дравідамоўны народ, блізкі па мове і культуры да канада. Насяляе горную мясцовасць на поўдні індыйскага штата Карнатака. Агульная колькасць - 129 тыс. чал.
Паходжанне
Паходжанне кадава з'яўляецца даволі спрэчным. Традыцыйна яны займаліся ваеннай справай і належылі да касты кшатрыяў. Першыя ўзгадкі пра іх у літаратуры на мове канада з'явіліся ў XII - XIV стст. Самі кадава лічаць сябе нашчадкамі багіні Парваці або ваяроў часоў напісання "Пуран".
Большасць даследчыкаў прылічаюць кадава да карэнных жыхароў поўдня Карнатакі, але ў XIX - першай палове XX стст. таксама высоўваліся думкі, што кадава з'яўляюцца нашчадкамі салдат Аляксандра Македонскага, арабскіх ці скіфскіх перасяленцаў, раджпутаў і г. д.
Традыцыйная культура
Ужо ў першых пісьмовых напамінках XII - XIV стст. кадава маляваліся як воіны. Брытанцы называлі іх шатландцамі Індыі, паколькі яны лічыліся бясстрашнымі салдатамі. Ваенная служба і ў наш час з'яўляецца найбольш ганаровым заняткам. Прычым, у арміі часцяком служаць не толькі хлопцы, але і дзяўчыны.
Другім важным заняткам з'яўляецца сельская гаспадарка. Кадава вырошчваюць рыс і каву, разводзяць птушак, авечак і свінняў на мяса. Кароў трымаюць толькі для атрымання малака і працы на палетках. Акрамя таго, яны палююць у горных лясах, здабываюць мёд дзікіх пчол, працуюць на пільнях, наймаюцца на працу на плантацыі і ў гарады. Рамёствы развіты слаба. Большасць неабходных рэчаў горцы купляюць у гарадах або ў заезджых гандляроў.
Вёскі кадава не вялікія, рэдка перавышаюць 400 жыхароў. Раней яны будавалі буйныя жытлы, у якіх месціліся пашыраныя сем'і. У XX ст. ім на змену прыйшлі глінабітныя або цагляныя хаціны з чарапічнымі дахамі. Сельскагаспадарчыя землі разам з прылеглымі пашамі і лясамі звычайна знаходзяцца ў маёмасці сям'і або роду.
Традыцыйная мужчынская вопратка ўключае вузкія белыя штаны і доўгія кафтаны з запахам на левы бок. Жаночы строй складаецца з кашулі з высокім каўняром і доўгімі рукавамі, а таксама сары і часам шаўковай хусткі. Аднак такое адзенне апранаюць толькі ў святочныя дні.
Кадава адрозніваюцца ад суседзяў правам на нашэнне зброі. У мінулым нараджэнне сына абавязкова віталі стрэлам з гарматы. У нашы дні зброя выкарыстоўваецца ў шматлікіх рытуалах. Найбольш папулярнае свята путхары, прысвечанае збору рысу.
Мова
Кадава размаўляюць на дравідыйскай мове кадагу. Пісьмовасць на аснове знакаў канада.
Рэлігія
Вернікі спавядаюць індуізм. Аднак у адрозненні ад іншых індуістаў кадава ядуць шмат мяса, ужываюць алкагольныя напоі, адносяцца даволі абыякава да многіх рэлігійных забарон. Выключэнне складаюць толькі ама, невялікая група, якая выконвае некаторыя святарскія функцыі. Яны застаюцца вегетарыянцамі, хаця не адмаўляюцца ад алкаголю.
Захоўваюцца культ продкаў, шматлікія родавыя культы.
Луні (род птушак)
Луні (Circus) — род драпежных птушак падсямейства луневых з сямейства ястрабіных.
Апісанне
Даўжыня 41-60 см. Доўгія крылы і хвост прыстасаваныя для павольнага бясшумнага палёту нізка над зямлёй, падчас якога луні выглядваюць грызуноў, птушанят, яшчарак, жаб і іншую здабычу. Ногі доўгія, што палягчае схопліванне здабычы ў траве. На баках галавы падабенства тваравага дыска, характэрнага для соў. Жывуць на адкрытых прасторах.
Распаўсюджанне
Распаўсюджаныя шырока, акрамя палярных абласцей.
Класіфікацыя
Род ўключае ў сябе 16 сучасных відаў і некалькі вымерлых:
Вяндліна
Вяндліна — прасолены і правэнджаны свіны кумпяк, задняя або радзей пярэдняя лапатка; вэндзяць і іншыя часткі, напрыклад, рэбры; бывае таксама вяндліна мядзведжая, аленевая, з індычкі, курыцы і інш.
Вяндліну ўмелі гатаваць ужо ў Старажытным Рыме, у прыватнасці, ужо ў I ст. да н. э. Марк Тэрэнцій Варон у сваім творы «Аб сельскай гаспадарцы» апісваў тэхналогію яе падрыхтоўкі.
Мільчанскі сельсавет
Назву Мільчаанскі сельсавет маюць:
Нобіц
Нобіц (Nobitz) — камуна ў Германіі, у зямлі Цюрынгія. Уваходзіць у склад раёна Альтэнбург. Насельніцтва — 3561 чалавек (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 27,93 км². Афіцыйны код — 16 0 77 036.
Камуна падзяляецца на 15 сельскіх акруг.
Данілу Соза Кампус
Данілу Соза Кампус (Danilo Sousa Campos; нар., Сан-Луіс, Бразілія), больш вядомы як проста Данілу ці Даніла — бельгійскі футбаліст бразільскага паходжання, паўабаронца кіпрскага клуба АПОЭЛ з Нікасіі.
Клубная кар’ера
Пачынаў займацца футболам у школе льежскага «Стандарда», дзе гуляў яго бацька, а ў 1998 годзе разам з бацькам перабраўся ў амстэрдамскі «Аякс». У чэрвені 2007 года падпісаў юнацкі кантракт з нідэрладскім клубам, у сезоне 2009/10 трапляў у заяўку на матчы Лігі Еўропы. У сезоне 2010/11 перайшоў у «Стандард», дзе дэбютаваў у прафесійным футболе, а ў лютым 2012 года падпісаў кантракт з данецкім «Металургам».
У ліпені 2014 года падпісаў аднагадовае пагадненне з расійскім клубам «Мардовія», у жніўні 2015 года вярнуўся ва Украіну, папоўніўшы склад днепрапятроўскага «Дняпра», аднак ужо ў снежні таго ж года пакінуў каманду. У студзені 2016 года стаў іграком турэцкага клуба «Антальяспор», падпісаўшы кантракт на 2,5 гады. У студзені 2019 года перайшоў у клуб «Аль-Вахда» з ААЭ, аднак неўзабаве пакінуў яго.
У лютым 2019 года падпісаў кантракт на 1,5 гады з беларускім клубам «Дынама» з Мінска. Быў адным з асноўны ігракоў каманды. У чэрвені 2020 года па заканчэнні кантракта пакінуў «Дынама».
У ліпені 2020 года далучыўся да кіпрскага АЭЛа. У ліпені 2021 года перайшоў у АПОЭЛ.
Міжнародная кар’ера
Выступаў за юнацкія і моладзевыя зборныя Бельгіі.
Месяцаход
Месяцаход («Праект Е-8») — серыя савецкіх дыстанцыйна кіраваных самаходных апаратаў-планетаходаў для даследавання Месяца.
Месяцаход-0
Аўтаматычны месяцаход, які павінен быў стаць першым, не быў дастаўлены на паверхню Месяца з прычыны няўдалага старту ракеты-носьбіта з апаратам Е-8 № 201 19 лютага 1969.
Месяцаход-1
Першы ў свеце планетаход, які паспяхова працаваў на паверхні іншага нябеснага цела — Месяца.
Прызначаўся для вывучэння асаблівасцей месяцавай паверхні, радыеактыўнага і рэнтгенаўскага касмічнага выпраменьвання на Месяцы, хімічнага саставу і ўласцівасцей грунта.
Быў дастаўлены на паверхню Месяца 17 лістапада 1970 савецкай міжпланетнай станцыяй «Месяц-17» і прапрацаваў на яе паверхні да 29 верасня 1971 (у гэты дзень быў праведзены апошні паспяховы сеанс сувязі з апаратам).
Месяцаход-2
Другі аўтаматычны месяцаход. Быў дастаўлены на паверхню Месяца 16 студзеня 1973 савецкай міжпланетнай станцыяй Месяц-21 (Е-8 № 204), якая стартавала 11 студзеня 1973.
Быў прызначаны для вывучэння механічных уласцівасцей месяцавай паверхні, фотаздымкі і тэлездымкі Месяца, правядзення эксперыментаў з наземным лазерным дальнамерам, назіранняў за сонечным выпраменьваннем і іншых даследаванняў.
У час працы апарата «Месяцаход-2» быў пастаўлены шэраг рэкордаў: рэкорд па працягласці актыўнага існавання, па масе апарата і па пройдзенай адлегласці (37 000 м), а таксама па скорасці руху і працягласці актыўных дзеянняў.
Афіцыйна работа спынена 4 чэрвеня 1973.
У снежні 1993 НВА імя Лавачкіна прадала «Месяцаход-2», які знаходзіцца на Месяцы, разам з АМС «Месяц-21» на аўкцыёне Сотбіс у Нью-Ёрку за $68500 сыну астранаўта прадпрымальніку Рычарду Гэрыоту.
Месяцаход-3
Трэці аўтаматычны месяцаход.
Павінен быў быць дастаўлены на паверхню Месяца ў 1977 савецкай міжпланетнай станцыяй Месяц-25 (запуск не адбыўся).
У цяперашні час знаходзіцца ў музеі НВА імя Лавачкіна.
Вожа (прыток Волмы)
Во́жа, канал Ільінка  — рака ў Смалявіцкім і Чэрвеньскім раёнах Мінскай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Волма (басейн Дняпра).
Даўжыня ракі 14 км (16, з іх 3 км на тэрыторыі Чэрвеньскага раёна ). Плошча вадазбору 68 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,98 м/км. Пачынаецца каля вёскі Ільінка Чэрвеньскага раёна, упадае ў Волму каля вёскі Адынь. Рэчышча Вожы каналізаванае на ўсім працягу.
Каля ракі вёскі Грыва, Старына, аграгарадок Драчкава.
Валмянскі біялагічны заказнік
Валмя́нскі — біялагічны заказнік рэспубліканскага значэння ў Смалявіцкім раёне Мінскай вобласці. Заснаваны ў 2001 годзе для аховы і захавання лясных экасістэм з рэдкімі і знікаючымі відамі раслін і жывёл. Плошча заказніка складае 614,5 га. Заходняя мяжа заказніка праходзіць па рацэ Волма.
Рэльеф хвалісты, на асобных участках плоскі і ўзгорысты, часткова — з камамі вышынёй 5—10 м. Глебы дзярнова-палева-падзолістыя. Пад лясамі (пераважна хваёвымі і яловымі) 94 % тэрыторыі. У флоры 450 відаў вышэйшых сасудзістых раслін, у Чырвонай кнізе; гарлянка пірамідальная, варанец звычайны, пярэсна еўрапейская, шпажнік чарапіцавы, лілея кучаравая і інш. У фаўне 11 відаў рыб, 7 — амфібій, 7 — рэптылій, 83 — птушак, 18 — млекакормячых. У Чырвонай кнізе: ручаёвая стронга, каршачок, сычы касманогі і вераб'іны, аляпка і інш. На тэрыторыі заказніка аднаўленчы ўчастак паляўнічых відаў: дзіка, казулі, ліса, бабра, зайцоў і інш.
Вулька (Антопальскі сельсавет)
Ву́лька (, Вулька) — вёска ў Драгічынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Антопальскага сельсавета.
Антопальскі сельсавет
Анто́пальскі сельсавет (Антопольский сельсовет) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Драгічынскага раёна Брэсцкай вобласці. Цэнтр — гарадскі пасёлак Антопаль.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года як Антопальскі пассавет у складзе Антопальскага раёна Брэсцкай вобласці БССР. З 8 жніўня 1959 года ў Драгічынскім раёне. 8 сакавіка 1960 года ў адміністрацыйнае падпарадкаванне пассавета перададзены населеныя пункты скасаванага Першамайскага сельсавета. 21 ліпеня 1980 года ў склад Галоўчыцкага сельсавета перададзены вёскі Корсунь, Пігановічы і Толкава. 17 верасня 2013 года створаны Антопальскі сельсавет, які ўключыў усе населеныя пункты скасаванага Антопальскага пассавета (Антопаль, Вулька, Горыцы, Губерня, Падлессе, Першамайск, Свеклічы, Татарнавічы) і скасаванага Дзеткавіцкага сельсавета (Бобкі, Буды, Дзеткавічы, Дубавая, Залессе, Каты, Лавы, Менявеж, Новая Цемра, Ражок, Рашын) і частку населеных пунктаў скасаванага Галоўчыцкага сельсавета (Асіпавічы, Галік, Навасёлкі, Хамічыцы, Ямнік).
Насельніцтва пассавета паводле перапісу 2009 года (7 населеных пунктаў без Антопаля) — 1173 чалавекі, з іх 94,1 % — беларусы.
Тулу
Ту́лу (саманазва ತುಳು) — дравідамоўны народ, што насяляе мясцовасць на поўдні індыйскага штата Карнатака і поўначы штата Керала. Агульная колькасць - каля 2 млн чал.
Тулу займаюцца трапічным земляробствам. Важную ролю адыгрывае вырошчванне какосавай пальмы, рысу, клубняплодаў. Для жыхароў узбярэжжа Аравійскага мора значным заняткам таксама з'яўляецца рыбалоўства. Земляробствам звычайна займаюцца жанчыны. Зямля перадаецца па спадчыне да дзяўчат. Мужчыны працуюць маракамі, рыбакамі, гандлююць уздоўж узбярэжжа. Ва ўнутраных раёнах - палююць, наймаюцца на працу на плантацыі і ў гарады.
Галоўная рэлігія - індуізм. Касты тулу падзяляюцца на групы балі, кожная з якіх мае татэмную назву. Невялікая група вернікаў спавядае джайнізм.
Мова тулу не мае сваёй пісьмовасці. Карыстаюцца знакамі моў канада або малаялам. Тым не менш, на ёй існуе літаратура, запісы фальклорных твораў.
Кумпяк
Кумпяк — у беларускай кухні мясны выраб са сцягна свіной тушы. Яго солюць сухой соллю або ў расоле, часам вэндзяць і вешаюць у халодным месцы. Мяса з кумпяка ядуць сырым, вараць у баршчы, а на Вялікдзень запякаюць у хлебным цесце.
Поніц
Поніц (Ponitz) — камуна ў Германіі, у зямлі Цюрынгія. Уваходзіць у склад раёна Альтэнбург. Насельніцтва — 1684 чалавекі (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 17,04 км². Афіцыйны код — 16 0 77 039.
Камуна падзяляецца на 5 сельскіх акруг.
Уладзіслаў Валянцінавіч Казакевіч
Уладзіслаў Валянцінавіч Казакевіч (нар., , Беларусь) — беларускі злачынец, які ў кастрычніку 2016 здзейсніў напад у ГЦ «Еўропа» ў Мінску. У выніку здарэння загінуў 1 чалавек, 2 пацярпелі.
Біяграфія
Нарадзіўся 17 снежня 1998 года ў Мінску. Бацькі — Валянцін і Вольга Казакевічы (пасля змяніла прозвішча на Мажэйка), у сям’і таксама выхоўвалася сястра. Паводле даных СМІ, сям’я была забяспечанай, аднак яе было цяжка назваць шчаснай: у прэсе паведамлялася, што маці і сястра-падлетак жылі за мяжой, бацька пражываў у беларускай сталіцы, аднак Уладзіслаў з 15 гадоў жыў у асобнай кватэры.
У 2014 годзе праходзіў лячэнне ў псіханеўралагічным дыспансеры.
У 2016 годзе Казакевіч паступіў у Міжнародны ўніверсітэт МІПСА на спецыяльнасць «Юрыст-міжнароднік», набраўшы пры паступленні 255 балаў. Практычна з самага пачатку навучальнага года пачаў прапускаць заняткі.
Суд
20 лютага 2017 года ў Мінскім гарадскім судзе пачалося пасяджэнне па справе аб нападзе ў ГЦ «Еўропа». Яму прад’явілі абвінавачанне па ч. 2 арт. 139 Крымінальнага кодэкса Рэспублікі Беларусь «Забойства з асаблівай жорсткасцю».
Сваю віну малады чалавек прызнаў. Матывам злачынства, паводле яго слоў, паслужыла расчараванне ў самім сабе, агіда да чалавецтва, дэпрэсіўны настрой. Сваёй мэтай нападнік ставіў забойства як мага большай колькасці людзей і хацеў сам быць забітым пры затрыманні. Да палітызаваных або экстрэмісцкіх груповак нападнік не належыў.
3 сакавіка суд прысудзіў абвінавачанага да максімальнага для непаўналетняга тэрміну — 15 гадоў пазбаўлення волі.
Турэмнае зняволенне
Па словах адміністрацыі папраўчай калоніі № 17 горада Шклова, дзе Казакевіч адбываў пакаранне, ён з першых дзён трапіў у катэгорыю праблемных зняволеных да кастрычніка 2017 года меў 17 дысцыплінарных спагнанняў, і адбыў больш за 170 дзён у штрафным ізалятары.
12 кастрычніка 2017 года здзейсніў напад з завострываннем на двух канваіраў, адзін з якіх быў паранены. Казакевічу былі прад’яўленыя абвінавачванні ў замаху на забойства 2 і больш асоб, па якім забойцу магло пагражаць павелічэнне тэрміну зняволення да 25 гадоў.
З-за напады на прадстаўніка адміністрацыі папраўчай установы яму павялічылі тэрмін зняволення да 22 гадоў пазбаўлення волі.
IC 3076
IC 3076 — галактыка тыпу * (зорка) ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Гуляйпольскі раён
Гуляйпольскі раён (Гуляйпільський район) — былая адміністрацыйная адзінка ў складзе Запарожскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр — Гуляйполэ (Гуляйполе).
Утвораны ў 1923 годзе. Насельніцтва раёна на года складала 27303 чалавекі, плошча — 1300 км².
Ліквідаваны 17 ліпеня 2020 года.
Адміністрацыйны падзел
Тэрыторыя раёна адміністрацыйна складалася з 1 гарадскога, 1 пасялковага і 18 сельскіх саветаў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі раёна размяшчаліся 1 горад раённага значэння, 1 пасёлак гарадскога тыпу, 2 пасёлкі сельскага тыпу і 56 сёлаў.
Love Story (песня Тэйлар Свіфт)
«Love Story» (бел. «Гісторыя кахання») — лід-сінгл амерыканскай кантры спявачкі Тэйлар Свіфт з яе другога студыйнага альбома «Fearless», выпушчаны 12 верасня 2008 пад лэйблам Big Machine і не паступаў у продаж у іншых краінах да вясны 2009 года. Песня была напісана самой Тэйлар. Кампазіцыя і відэакліп мелі значную папулярнасць (№ 1 у Billboard Pop Songs, Adult Contemporary, Hot Country Songs, № 2 у Вялікабрытаніі, № 1 у Аўстраліі, № 4 у Billboard Hot 100) і атрымалі станоўчыя водгукі, а таксама некалькі музычных узнагарод Country Music Association Awards, Country Music Television awards, BMI Country Awards і 8-разовы плацінавы статус RIAA. На цяперашні час «Love Story» з'яўляееца самай прадаванай самастойна напісанай жаночай кампазіцыяй за ўсю гісторыю лічбавай эры, а таксама самай паспяховай кантры-песняй за ўвесь час.
Агульная інфармацыя
"Тэйлар аб гісторыі стварэння песні: «Love Story» пра хлопца, з якім я амаль сустракалася. Але калі я пазнаёміла яго з маёй сям'ёй і сябрамі, ім ён не спадабаўся. Наогул нікому! Упершыню я магла параўнаць сваю жыццёвую сітуацыю з гісторыяй Рамэа і Джульеты, дзе толькі самі закаханыя хочуць быць разам, а ўсе астатнія супраць іх. Гэта самая рамантычная песня, якую я напісала, і яна нават не пра чалавека, з якім я сапраўды сустракалася."
Сюжэт песні нагадвае гісторыю шэкспіраўскіх «Рамэа і Джульету», але са шчаслівым канцом. Запіс «Love Story» праходзіў ў сакавіку 2008 года ў Blackbird Studios ў Нэшвіле (штат Тэнэсі, ЗША) разам з прадзюсарам Натанам Чапманам і іншым персаналам. Чапман раней ужо прадзюсаваў дэбютны альбом Тэйлар. Песня была запісана з выкарыстаннем праграмна-апаратнага комплексу Pro Tools і трэкіравання вакальных дарожак, якія Свіфт запісвала разам з музычнай групай, таксама выкарыстоўваліся акустычныя гітары, бас-гітары і іншыя інструменты. Такім чынам, «Love Story» — гэта кантры-поп песня даўжынёй 3 хвіліны 54 секунды ў танальнасці Рэ мажор ад Ля3 да Сі4 з музычным тэмпам 120 удараў у хвіліну.
У выніку сінл стаў больш, чым паспяховым: восем разў атрымаў плацінавы статус ад Recording Industry Association of America і стаў адным з 13 трэкаў з альбома «Fearless», якія ўвайшлі ў топ-40 хіт-парада Billboard Hot 100, што з'яўляецца рэкордам чарта.
Песня атрымала станоўчыя і змешаныя водгукі ад музычных крытыкаў і інтэрнэт-выданняў, сярод якіх: "Paste", "About.com" , "Slant Magazine" , "The Boston Globe" , "BBC" , "Country Weekly" , "Billboard" , "The Guardian". Выданне "Taste of Country" паставіла песню на 17 месца ў сваім спісе "Лепшых кантры-песень усіх часоў".
На 35-й цырымоніі People's Choice Awards «Love Story» была намінавана ў катэгорыі «Favorite Country», але саступіла песні Кэры Андэрвуд «Last Name». Песня таксама была намінавана ў катэгорыі «Fave Song» на цырымоніі Nickelodeon Australian Kids' Choice Awards 2009, але саступіла «The Black Eyed Peas» з «I Gotta Feeling» і атрымала такую ж намінацыю на Teen Choice Awards 2009, дзе саступіла Дэвіду Арчулета з «Crush». У 2009 годзе «Love Story» была названая «Лепшай кантры-песняй года» («Country Song of the Year») ад імя Broadcast Music Incorporated (BMI). .
Патаемнае пасланне — «Someday I'll Find This» (бел. «Калі-небудзь я знайду гэта»).
Музычнае відэа
Відэа выйграла дзве ўзнагароды CMT Music Awards 2009 у катэгорыях «Video of the Year» і «Female Video of the Year», перамагло ў Country Music Association Award 2009 ў катэгорыі «Music Video of the Year» і Myx Music Awards 2010 ў намінацыі «Favorite International Video». Акрамя таго, кліп быў прадстаўлены ў катэгорыі «Video of the Year» 45-й цырымоніі Academy of Country Music Awards, дзе саступіў Brad Paisley's з «Waitin' on a Woman»
Паўночная Амерыка
27 верасня 2008 года «Love Story» дэбютавала пад № 16 у амерыканскім хіт-парадзе Billboard Hot 100 з накладам больш за 97,000 лічбавых загрузак. На наступным тыдні сінгл падняўся на № 5 з накладам 159,000 копій. 18 кастрычніка 2008 года, пасля двух тыдняў знаходжання ў лепшай дзясятцы, сінгл спусціўся на № 13 і заставаўся ў топ-20 чарта Billboard Hot 100 11 тыдняў запар, адзін раз вярнуўшыся ў дзесятку лепшых пад № 7. 17 студзеня 2009 года, песня дасягнула № 4, што зрабіла «Love Story» самым паспяховым сінглам спявачкі на той момант.
Сінгл стаў адным з 13 трэкаў з альбома «Fearless», якія ўвайшлі ў топ-40 чарта Billboard Hot 100што з'яўляецца рэкордам чарта. Песня 8 разоў атрымала плацінавы статус ад Recording Industry Association of America і была прададзены тыражом у 5 млн копій у ЗША да мая 2011 года. Песня стала самай паспяховай для Свіфт на той момант і самым паспяховым лічбавым кантры-сінглам усіх часоў у ЗША, а таксама 9-м лічбавым бэстсэлерам усіх часоў у цэлым (без уліку жанраў). Да ліпеня 2015 года сінгл быў прададзены ў колькасці 5,872,000 копій у ЗША.
«Love Story» дасягнула другога месца у радэёэфірным хіт-парадзе ЗША Billboard Radio Songs з 106 мільёнамі ўсефарматнай аўдыторыію У кантры-чарце Hot Country Songs, сінгл дэбютаваў 27 верасня 2008 года пад нумарам 25, затым увайшоў у дзясятку лепшых на чацвёртым тыдні знаходжання ў чарце і дасягнуў дзяватага месца на дзявятым тыдні. У выніку песня стала трэцім № 1 у Hot Country Songs для Тэйлар. . На вяршыні кантры-чарта кампазіцыя пратрымалася 2 тыдні і ўсяго 13 тыдняў у хіт-парадзе. У поп-чарце Billboard Pop Songs песня дэбютавала 22 лістапада 2008 года пад нумарам № 34. На пятнаццаты тыдзень знаходжання ў ім 28 лютага 2009 года] сінгл дасягнуў у ім першага месца, што стала самым вялікім поспехам для любога кантры-сінгла з часу хіта Shania Twain's «You're Still the One», які дасягнуў № 3 у 1998 годзе. «Love Story» таксама дасягнула вяршыні у хіт-парадзе Billboard Adult Contemporary і трэцяга месца ў Billboard Adult Pop Songs, а таксама нечакана з'явілася ў лацінскім чарце Billboard Latin Pop Songs на 35 месцы.
У Канадзе сінгл дэбютаваў 18 кастрычніка 2008 года пад нумарам 88, дасягнуўшы 29 лістапада 2008 года чацвётрага месца і стаўшы для Свіфт першым яе хітом у канадскім топ-10. Кампазіцыя заставалася ў дзясятцы лепшых 10 тыдняў, а ва ўсім чарце 52 тыдня або цэлы каляндарны год. У выніку сінгл стаў восьмым у выніковым гадавым хіт-парадзе Канады і атрымаў дзве плацінавыя сертыфікацыі ад Music Canada за наклад у 160,000 лічбавых копій.
Еўропа і Акіянія
У ARIA charts «Love Story» дэбютавала 25 студзеня 2009 года з 38 месца, пазней падняўшыся на другую ступеньку, дзе заставалася 6 тыдняў. 29 сакавіка 2009 года сінгл узначаліў чарт, стаўшы першым у кар'еры Свіфт чарттоппером ў Аўстраліі. і атрымаўшы тры плацінавыя сертыфікацыі ад Australian Recording Industry Association за наклад больш за 210,000 копій. «Love Story» трапіла на дзясятую пазіцыю ў выніковым хіт-парадзе Аўстраліі за дзесяцігоддзе. 2 лютага 2009 года песня дэбютавала на 33 пазіцыі ў Recording Industry Association of New Zealand. 6 красавіка 2009 года, праз 9 тыдняў, сінгл дасягнуў трэцяга месца і быў сертыфікаваны ў плацінавым статусе Recording Industry Association of New Zealand за наклад больш за 15,000 копій.
Міхайла Бойчук
Міха́йла Льво́віч Бойчу́к (Михайло Львович Бойчук; 30 кастрычніка 1882,, Тэрэбоўлянскі павет, Каралеўства Галіцыі і Ладамерыі, Аўстра-Вугоршчына — 13 ліпеня 1937, Кіеў, УССР, СССР) — украінскі мастак, жывапісец-манументаліст, заснавальнік арыгінальнай школы ўкраінскага мастацтва , кіраўнік групы. Член (1912),  (1917). Адзін з заснавальнікаў Украіны XX стагоддзя. Прадстаўнік Расстралянага адраджэння.
Хаціслаўскі сельсавет
Хаці́слаўскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Маларыцкага раёна Брэсцкай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — аграгарадок Хаціслаў.
Чарлз Дыкенс
Чарлз Джон Хафам Дыкенс (Charles John Huffam Dickens;, Лендпорт, , Вялікабрытанія — , Гейдсхіл, , Вялікабрытанія) — вядомы брытанскі пісьменнік-раманіст, прадстаўнік рэалізму. Працаваў таксама журналістам газеты «Morning Chronicle», рэдактарам літаратурнага часопіса «Bentley's Miscellany».
Хаціслаўскі сельсавет
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (4 населеныя пункты) — 2196 чалавек, з іх 80,7 % — беларусы, 17,0 % — украінцы.
Чарлз Дыкенс
Літаратурная дзейнасць
Дыкенс знайшоў сябе найперш як рэпарцёр. Палітычнае жыццё, якое пашырылася, глыбокая цікавасць да дэбатаў, якія адбываліся ў парламенце, і да падзей, якімі гэтыя дэбаты суправаджаліся, павысілі цікавасць англійскай публікі да прэсы, узраслі колькасць і тыраж газет, патрэба ў газетных работніках. Як толькі Дыкенс выканаў на пробу некалькі рэпарцёрскіх заданняў, ён адразу быў адзначаны і пачаў узнімацца, чым далей, тым болей здзіўляючы сваіх таварышаў рэпарцёрскай іроніяй, жвавасцю выкладання, багаццем мовы. Дыкенс ліхаманкава ўхапіўся за газетную работу, і ўсё тое, што расквітнела ў ім яшчэ ў дзяцінстве і што атрымала своеасаблівы, крыху пакутлівы ўхіл у пазнейшую пару, вылівалася цяпер з-пад яго пяра, прычым ён цудоўна ўсведамляў не толькі, што ты самым ён даводзіць свае ідэі да ўсеагульнай увагі, але і тое, што робіць сваю кар'еру. Літаратура — вось што цяпер з’яўлялася цяпер яго лесвіцай, па якой ён узнімаецца на вяршыню грамадства, у той жа час здзяйсняючы добрую справу дзеля ўсяго чалавецтва, дзеля сваёй краіны і найперш дзеля ўсіх прыгнечаных.
Беларускія пераклады
Асобныя творы на беларускую перакладалі Г. Янкута, А. Ф. Брыль і інш.
Жыткавіцкі біялагічны заказнік
Жыткавіцкі біялагічны заказнік — былы біялагічны заказнік у Беларусі ў Жыткавіцкім раёне Гомельскай вобласці. Плошча заказнікі склада 15,0 га. Створаны ў 1978 годзе як батанічны заказнік рэспубліканскага значэння для аховы аховы дзікарослых лекавых раслін. Займаў лясны масіў, у якім пераважаюць чарнічныя хвойнікі, трапляюцца бярэзнікі, зрэдку чорнаалешнікі. Асноўныя лекавыя расліны: чабор, талакнянка, рабіна, чарніцы і інш.