cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Каор
Адміністрацыйны цэнтр дэпартамента Лот. Цэнтр раёна вінаградарства і вінаробства (чырвонае дэсертнае віно кагор атрымала сваю назву ад гэтага горада).
Міхаіл Міхайлавіч Анікееў
Сям’я
Жонка Зінаіда Аляксандраўна, сын Міхаіл, дзве дачкі — Алена і Людміла.
Спасылкі
]
Дручанскі сельсавет
Друча́нскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Бялыніцкага раёна БССР. Цэнтр — вёска Дручаны.
Утвораны 20 жніўня 1924 года як Брасневіцкі сельсавет у складзе Бялыніцкага раёна Магілёўскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Брасневічы. 21 кастрычніка 1924 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Дручаны, сельсавет перайменаваны ў Дручанскі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Бялыніцкім раёне БССР. У 1931 годзе скасаваны.
Джудзіт Арлен Рэзнік
Джудзіт Арлен Рэзнік (Judith Arlene Resnik) (, Акран, штат Агая —, мыс Канаверал, штат Фларыда) — амерыканская жанчына-астранаўт і інжынер. Здзейсніла адзін касмічны палёт (1984) і правяла ў космасе 145 гадзін. З ліку амерыканскіх астранаўтаў яна была другой жанчынай і другім чалавекам іўдзейскага веравызнання, якія пабылі ў космасе. Была ў складзе экіпажа з 7 астранаўтаў шатла «Чэленджэр» і загінула пры яго старце 28 студзеня 1986 г. у самым пачатку свайго другога палёту.
Антыёх XI Філадэльф
Антыёх XI Філадэльф (Антыёх XI Епіфан) — цар Сірыі з роду Селеўкідаў, які кіраваў у 95 годзе да н.э.—92 годзе да н.э. Другі сын Антыёха VIII Грыпа.
Кіраванне
Прыняў дыядэму ў 95 годзе да н.э. разам са сваім братам (магчыма, блізнём) Філіпам I Філадэльфам пасля перамогі Антыёха X Эўсебеса над старэйшым братам Антыёха Селеўкам VI Эпіфанам і смерці апошняга. Антыёх XI імкнуўся адпомсціць за смерць свайго брата
Ён пайшоў вайной на Антыёха X Набожнага, але быў пераможаны праз 2 годы і загінуў разам са сваім войскам.
Іван Аляксандравіч Чахоўскі
Іван Аляксандравіч Чахоўскі (, вёска Рыбцы Пухавіцкі раён, Мінская вобласць) — вучоны-медык. Доктар медыцынскіх навук, прафесар.
Біяграфія
У 1946 г. скончыў Пярэжырскую СШ, а ў 1951 г. — Мінскі медыцынскі інстытут. Служыў 6 гадоў у Ваенна-Марскім флоце на пасадзе доктара-гігіеніста. Дэмабілізаваўся ў званні капітана медыцынскай службы і паступіў у аспірантуру Мінскага медыцынскага інстытута. Працаваў галоўным санітарным урачом г. Мінска (1961—1967). З 1967 г. узначальвае кафедру гігіены ў Мінскім медыцынскім інстытуце.
Навуковая дзейнасць
Аўтар 160 навуковых прац і энцыклапедычнага дапаможніка «Культура харчавання».
Пневы (гміна, Мазавецкае ваяводства)
Пне́вы (Pniewy) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Груецкага павета Мазавецкага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Пневах. Плошча гміны складае 102,05 км². Станам на 2004 год у гміне Пневы, груецкі пражывалі 4579 павет чалавек, шчыльнасць — 44,9 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 38 салецтваў.
Эканоміка Харватыі
У Югаславіі Харватыя была адной з найболей эканамічна развітых рэспублік, прычым прыбытак ад яе прамысловасці нашмат пераўзыходзіў прыбытак ад сельскай гаспадаркі. Тут здабываецца вугаль, нафта і газ, развітыя чорная і каляровая металургія, машынабудаванне, тэкстыльная і гарбарна-абуткавая прамысловасць.
Цэнтральны банк Харватыі — Харвацкі народны банк (Hrvatska narodna banka).
Гандаль
Амаль 50 % харвацкіх эканамічных аб’ектаў удзельнічаюць у дыстрыбутыўным гандлі. Гэта дзейнасць выкарыстоўвае 15 % усёй працоўнай сілы і ажыццяўляе прыблізна 10 % харвацкага ВУП, які робіць гэту вобласць надзвычай важнай для ўсёй эканомікі краіны. Агульны прыбытак, дасягнуты гэтай галіной у 1998 годзе, налічваў 19 мільярдаў USD.
Трэві
Трэві (Trevi) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Умбрыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Перуджа.
Насельніцтва складае 8176 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 115 чал./км². Займае плошчу 71 км². Паштовы індэкс — 6039. Тэлефонны код — 0742.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Sant'Emiliano.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Бараўцы (Ушацкі раён)
Бараўцы́ (, Боровцы) — вёска ва Ушацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Жарскага сельсавета.
Папраўчыя працы
Папраўчыя працы — від крымінальнага пакарання, які заключаецца ў прымусовым прыцягненні асуджанага да працы з вылікам з яго заробку ў даход дзяржавы пэўнай часткі гэтага заробку.
Віды папраўчых работ
Папраўчыя працы дзеляцца на два віды: па месцы працы асуджанага і ў месцах, вызначаных органамі мясцовага самакіравання па ўзгадненні з органамі, наглядаючымі за выкананнем прысуду, як правіла, у раёне месца жыхарства асуджанага.
Пятніцкае шасэ (станцыя метро)
«Пятніцкае шасэ» (Пя́тницкое шоссе́) — канчатковая станцыя паўночна-заходняга радыуса Арбацка-Пакроўскай лініі Маскоўскага метрапалітэна. Да 30 жніўня 2018 года з’яўлялася самай заходняй станцыяй Маскоўскага метрапалітэна.
Жоўцевы грыб
Жоўцевы грыб, таксама Воўчы грыб (Tylopilus felleus) — неядомы з-за горкага смаку трубчасты грыб роду тылапіл (Tylopilus) сямейства балетавыя (Boletaceae). Пры гатаванні горыч гэтага грыба не знікае, а наадварот, узмацняецца.
Апісанне
Дыяметр шапкі складае 4—10 см (да 15 см), шапка мае паўшарападобную, пазней круглява-падушкападобную або раскінутую форму, навобмацак сухая, тонка-кудзелістая, з пушком або аксаміцістая, затым гладкая, у сырое надвор’е трохі клейкая, колер шапкі — жоўта-карычневы, жоўта-бураваты, светла-бураваты, шэра-вохрысты, шаравата-карычневы, радзей каштанава-карычневы або цёмна-буры.
Мякаць белая, чырванее або не змяняе колер на зрэзе, горкая на смак, без асаблівага паху, амаль ніколі не мае чарвей.
Ножка 3—12,5 см вышынёй і 1,5—3 см таўшчынёй, цыліндрычная або булавападобная, уздуцце ўнізе, колер крэмава-вохрысты, жаўтлявы, вохрысты-жоўты ці жоўта-карычневы, уверсе бялёсы або сметанкова-жоўты, з ярка акрэсленай сетачкай бурага, цёмна-карычневага ці нават чарнаватага колеру.
Жоўцевы грыб быў прапанаваны ў якасці жоўцегоннага сродку.
Лот (рака)
Лот (фр. Lot) — рака ў цэнтральнай частцы Францыі. З'яўляецца адным з буйных прытокаў ракі Гарона. Выток знаходзіцца ў Цэнтральным масіве Францыі. Цячэ ў паўночным напрамку.
Для гідралагічнага рэжыму ракі Лот характэрна зімовая паводка з снежня па сакавік, уключаючы максімум у студзені-лютым. Самы нізкі ўзровень вады ў рацэ назіраецца летам, у перыяд з ліпеня па верасень.
Даўжыня 481 км, сярэдні расход вады 155 м³/с. Плошча басейна 11254 км².
Даўгавечнасць
Даўгавечнасць — уласцівасць элемента або сістэмы доўгі час захоўваць працаздольнасць да наступу гранічнага стану пры пэўных умовах эксплуатацыі.
Крытэрыі даўгавечнасці
Даўгавечнасць вызначаецца двума ўмовамі: фізічным або маральных зносам
Паказчыкі даўгавечнасці
Да паказчыкаў даўгавечнасці аднесены наступныя паказчыкі надзейнасці:
Баўлійскія песні
Ба́ўлійскія песні (বাউল সাধক) — бенгальская містычная рэлігійная песенна-музычная традыцыя.
Баўлы
Баўлы — спевакі-містыкі, якія жывуць у сельскай мясцовасці Заходняй Бенгаліі і Бангладэш. Яны фарміруюць прафесійныя супольнасці, вандруюць з аднаго месца ў іншае, жывуць на зборы з музычных канцэртаў.
Заснаванне баўльскай традыцыі часам адносяць да IX ст. Аднак само слова ба́ўл বাউল вядома толькі з XVIII ст., упершыню было ўжыта факірам Лалон-Шахам, вандроўным бенгальскім філосафам і музыкантам. Пік папулярнасці баўлаў прыйшоўся на XIX — пачатак XX ст. Яны паўплывалі на творчасць вядомага бенгальскага пісьменніка Рабіндраната Тагора.
Лічыцца, што на баўлаў аказалі ўздзеянне папярэднія музычныя традыцыі вішнуізму і суфізму. Аднак баўлы не атаесамляюць сябе з пэўнай рэлігіяй або кастай, могуць быць як мусульманамі, так і індуістамі. Яны акцэнтуюць увагу на чалавечым целе як месцы існаввання Бога. Баўльскія паэзія, музыка, песні і танцы прысвечаны знаходжанню чалавека ў адносінах з Богам і дасягненню духоўнага вызвалення.
Асаблівасці песен
Баўлійскія песні ўяўляюць сабою вусную народную традыцыю, з дапамогай якой спевакі перадаюць свае перакананні, навучаюць маладых баўлаў сваёй філасофіі. У іх можа прысутнічаць і лірыка. Лірычныя тэмы носяць філасофскі характар і прымаюць форму алегорый пра стан раз'яднанасці паміж зямной душой і духоўным сусветам. Мова песень увесь час мадэрнізуецца, што надае ёй актуальнасць.
Спадчына
У 2008 г. баўльскія песні былі прызнаны ЮНЕСКА нематэрыяльнай спадчынай чалавецтва.
Валакаламская (станцыя метро)
«Валакаламская» (Волокола́мская) — станцыя Арбацка-Пакроўскай лініі Маскоўскага метрапалітэна.
Комплекс будынкаў БДАТУ
Комплекс будынкаў Беларускага дзяржаўнага аграрнага тэхнічнага ўніверсітэта ў Мінску ўключае галоўны (1956, арх. М. Бакланаў) і навучальна-лабараторныя карпусы, 6 студэнцкіх інтэрнатаў, сталовую.
Жоўтагаловы каралёк
Жоўтагаловы каралёк (Regulus regulus) — дробная пеўчая птушка сямейства каральковых атрада вераб’інападобных.
Апісанне
Гэта самы маленькі прадстаўнік арнітафауны ў Еўропе і Беларусі (гутарковая назва «еўрапейскі калібры»). Іншая адметная асаблівасць гэтай птушкі — яркая залаціста-жоўтая палоска на цемені, «карона», дзякуючы якой птушка набыла сваю навуковую і беларускую назву.
Комплекс будынкаў БДАТУ
Архітэктура
Галоўны корпус 5-павярховы, П-падобны ў плане, утварае курданёр перад уваходам. У цэнтральнай частцы па галоўнай восі парадны вестыбюль-фае, 2-светлавая актавая і спартыўная залы, адміністрацыйныя памяшканні, лабараторыі і аўдыторыі размешчаны ў бакавых крылах абапал калідораў, якія злучаюцца з цэнтральнай часткай. Парадны ўваход галоўнага фасада вылучаны порцікам з трохвугольным франтонам і падвойнымі трохчвэртнымі калонамі. Гарызантальная цяга падзяляе будынак на 2 ярусы: ніжні (1—2-гі паверхі) апрацаваны рустам, верхні (у бакавых крылах) — пілястрамі. Пры стварэнні параднага падыходу да будынка па вялікай лесвіцы ўдала выкарыстаны рэльеф. Пастаўленыя па тыпавых праектах будынкі 3-павярховага навучальна-лабараторнага корпуса, 5-павярховых студэнцкіх інтэрнатаў, 2-павярховай сталовай размешчаны ўнутры тэрыторыі комплексу.
Жоўтагаловы каралёк
Апісанне
Даўжыня цела 9—11 см, маса 5—7 г. Апярэнне мяккае, пушыстае. Спіна шаравата-эялёная, брушка светла-шэрае, хвост цёмна-буры, на крылах па дзве белыя палоскі, на галаве жаўтавата-аранжавы чубок з цёмнымі падоўжанымі палоскамі па баках. Верх галавы ярка-жоўты з чорнымi палоскамi па краях. У самца сярэдзiна галавы бывае наогул аранжавая, у самкi жоўтая пляма менш яркая. Маладыя падобныя да самкi або без жоўтай плямы.
Песня пачынаецца цiха, потым хутчэй i гучней, напрыканцы шчабятанне «сюіціці-сюіціці-сюіціці-сітр» (чым адрознiваецца ад чырвонагаловага каралька). Позыў — высокае «сi-сi», падобнае да галасоў многіх сiнiц i чырвонагаловага каралька.
Пашырэнне
Адрозніваецца шэраг падвідаў.
Асаблівасці біялогіі
Корміцца насякомымі і іх лічынкамі.
Вельмі рухомая птушка, пастаянна пырхае з адной галіны на другую, на тонкіх галінках рухаецца жвава, у тым ліку і ўніз галавой. Як правіла, трымаецца ў верхняй частцы кроны дрэў і малапрыкметныя з зямлі. Гняздуе ў хвойных і мяшаных лясах, у тым ліку глухой цёмнахваёвай тайзе, а таксама ў вялікіх садах і парках з удзелам старых яловых дрэў. Гнёзды пераважна на елках. Узімку збіваецца ў змешаныя чародкі з дробнымі сініцамі, і вандруе па-за межамі гнездавых біятопаў, сустракаючыся ў лісцяных лясах і ў хмызняковых зарасніках. У гнездавы перыяд скрытная птушка, у астатні час года вельмі даверлівая і падпускае чалавека на блізкую адлегласць. Вандроўны, часткова пералётны від, сваім спосабам жыцця шмат у чым нагадвае сініц.
Яйкі (8-11, часам 6-13) авальныя, з адным вузейшым канцом, крэмава-белыя або светла-карычневыя; плямкі вельмі дробныя, светла-карычневыя, чырванаватыя або шэра-карычневыя, звычайна згушчаныя на шырэйшым канцы. Памеры: 13,5 х 10,0 мм.
Сяргей Сарока
Сяргей Сарока (25 красавіка 1902, Вільня, Віленская губерня, Расійская імперыя — 1 снежня 1941, Янаў Падляскі, Беластоцкая акруга, Трэці рэйх) — беларускі палітычны і рэлігійны дзеяч, рэдактар, выдавец, публіцыст, пісьменнік.
Біяграфічныя звесткі
Паходзіў з беларускай праваслаўнай сям’і: бацькі — Якуб і Марыя (з дому Балушкаў) Сарокі. Скончыў Віленскую беларускую гімназію. Вучыўся на факультэце права Віленскага ўніверсітэта імя Стафана Баторыя (1930—1935). Сябра Акадэмічнага гуртка беларусаведы (1934—1935). Прымаў удзел у дзейнасці Беларускага студэнцкага саюза і студэнцкай карпарацыі «Скарынія».
Падтрымліваў ідэю аўтакефальнасці праваслаўнай царквы і яе беларусізацыі ў Заходняй Беларусі. Уваходзіў у склад рэдакцыйнай групы праваслаўнага часопіса «Сьветач Беларусі». Ачольваў «Беларускую Нацыяналістычную Сябрыну» і выдаваў газету «Беларусь працы». Звязаны з нацыянальна-рэлігійнай групоўкай Ф. Вернікоўскага і У. Більдзюкевіча.
У пачатку Другой сусветнай вайны знаходзіўся ў Варшаве, дзе пэўны час працаваў разам з Ф. Акінчыцам у беларускіх грамадска-палітычных арганізацыях. Пасля трох месяцаў працы не знайшоў з ім паразумення і выехаў у вёску. Пазней жыў на Белападляшшы. Займаў пасаду войта воласці Лазаў, а пасля выконваў абавязкі бурмістра ў в. Янаве Падляскім.
Паводле звестак А. Клімовіча і П. Ластаўка ў 1940 г. хварэў на тыф. Аслаблены пасля хваробы, памёр 1 снежня 1941 года ад запалення лёгкіх у Янаве Падляскім.
Палітыка Харватыі
Харватыя — парламенцкая рэспубліка, кіраўнік дзяржавы — Прэзідэнт (абіраецца на 5 гадоў), канстытуцыя прынятая 20 снежня 1990, незалежнасць ад Югаславіі — 25 чэрвеня 1991. Прынятыя папраўкі ў канстытуцыю: 1) аб правах меншасцяў, 2) змена паловапрэзідэнцкай мадэлі кіравання на парламенцкую мадэль кіравання, 3) аб рэформе парламента. Парламент (Харвацкі Сабар) аднапалатны (вялікая частка абіраецца па партыйных спісам, частка ад меншасцяў). Да 2001 мелася палата жупаній.
Старая Бухалаўка
Стара́я Бу́халаўка (, Старая Бухаловка) — вёска ў Гомельскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Цярэшкавіцкага сельсавета.
Аляксандраў Куяўскі (гміна)
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 41 населены пункт.
Сабор Святых Пятра і Паўла (Брно)
Сабор Святых Пятра і Паўла (Katedrála svatého Petra a Pavla, скарочана — Petrov) — каталіцкі храм, які знаходзіцца ў горадзе Брно, Чэхія. Сабор святых апосталаў Пятра і Паўла з'яўляецца кафедральным саборам епархіі Брно. Храм з'яўляецца нацыянальным помнікам Чэхіі і адным з самых важных архітэктурных помнікаў Паўднёвай Маравіі.
Гісторыя
Сабор святых апосталаў Пятра і Паўла быў пабудаваны ў раманскім стылі ў 1296 г. 5 снежня 1777 Святым Прастолам была заснавана епархія Брно і царква святых апосталаў Пятра і Паўла стала кафедральным саборам епархіі. На мяжы XIX і XX стагоддзяў храм быў перабудаваны ў неагатычным стылі. Інтэр'ер храма з'яўляецца пераважна барочнага стылю. Дзве 84-метровыя вежы царквы былі збудаваныя ў 1904—1905 гг. па праекце архітэктара Аўгуста Кірстэйна.
Бамберг
Бамберг (Bamberg, у Сярэднявеччы: Babenberg, на франконскім дыялекце: Bambärch) — горад акруговага падпарадкавання ў зямлі Баварыя, Германія. Горад з’яўляецца цэнтрам гарадскога самакіравання. У горадзе знаходзіцца Універсітэт Ота-Фрыдрыха, працуюць бровары і дзяржаўныя ўстановы. Бамберг, як і Рым, размешчаны на сямі гарах. У Сярэдневеччы Бамберг называлі «нямецкім Рымам». У саборы Бамберга пахаваны Клімент II (Папа Рымскі) — адзіны папа, пахаваны на поўнач ад Альпаў.
Бамберг — адзін з нямногіх старажытных гарадоў Германіі, ацалелых падчас Другой сусветнай вайны. У 1993 годзе горад Бамберг быў уключаны ў спіс Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА. Акрамя Бамберг — адзін з нямногіх старажытных гарадоў Германіі, ацалелых падчас Другой сусветнай
У горадзе пражываюць каля 7000 грамадзян іншых нацыянальнасцей, у тым ліку каля 4100 служачых Арміі ЗША з сем’ямі.
Гісторыя
Бамберг, як і Рым, размешчаны на сямі гарах. Бамберг упершыню згадваецца ў 902 годзе як уладанне роду Бабенбергаў Castrum Babenberch (вымаўляецца «Каструм Бабенберх»). У 973 імператар Атон II падараваў Бамберг свайму стрыечнаму брату Генрыху. Яго сын, Генрых II заснаваў тут у 1007 годзе біскупства і распачаў будаўніцтва Бамбергскага сабора. У 1430 годзе да горада падыйшлі гусіты, аднак маркграф Фрыдрых Брандэнбургскі здолеў адкупіцца ад аблогі за 12 000 гульдэнаў. У наступныя стагоддзі Бамберг моцна цярпеў ад іншаземных войскаў: у Трыццацігадовую вайну — ад шведскіх, у Сямігадовую — ад прускіх, а ў часы Напалеона — ад французскіх. Але ў перыяд барока, асабліва з канца XVII і да сярэдзіны XVIII стагоддзя, Бамберг перажывае культурны росквіт. З 1802 Бамберг у складзе Баварыі. Падчас Рэвалюцыі 1848—1849 гадоў Бамберг становіцца адным з цэнтраў кіруемых дэмакратамі. Пасля Другой Сусветнай вайны Бамберг знаходзіўся ў амерыканскай акупацыйнай зоне: з таго часу ў горадзе размешчаны гарнізон арміі ЗША. Ён грунтаваўся да верасня 2014 года.
Сточак Лукоўскі
Сточак Лукоўскі (Stoczek Łukowski) — горад у Польшчы, у гістарычнай вобласці Мазовія. Уваходзіць у склад Лукоўскага павета Люблінскага ваяводства. Утварае гарадскую гміну, таксама з’яўляецца сядзібай вясковай гміны Сточак Лукоўскі. Займае плошчу 9,15 км². Насельніцтва 2,5 тыс. чалавек (на 2018).
Людвінова (Драгічынскі раён)
Людвіно́ва (, Людвиново) — вёска ў Драгічынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Папінскага сельсавета.
Некаторы час вёска была маёнткам памешчыка Пятра Ажэшкі. У Людвінаве жыла польская пісьменніца Эліза Ажэшка, жонка Пятра Ажэшкі, яе памяць ушанавана мемарыяльным камнем з надпісам: «Тут, у вёсцы Людвінава ў перыяд з 1858 па 1864 гады пражывала пісьменніца, выдатны дзеяч нацыянальна-вызваленчага руху на Беларусі — Эліза Ажэшка (1848—1910 гг.)». Улетку 1863 года ў маёнтку Ажэшка знайшоў сабе часовы прытулак кіраўнік і ўдзельнік паўстання Рамуальд Траўгут.
Карат (плато)
Кара́т (Khorat Plateau) — плато на ўсходзе Тайланда.
Плошча каля 160 тыс. км². Вышыні ў цэнтральнай частцы каля 150 м, на ўскраінах — да 500 м і больш, дзе ўтвораны нізкагор’і Дангрэк і Дангн’яфай, якія стромка абрываюцца ў Менамскую нізіну і да басейна ніжняга цячэння ракі Меконг. Складзена з мезазойскіх чырванаколерных пясчанікаў і кангламератаў. Радовішчы каменнай і калійных соляў. Цераз плато працякае рака Мун (прыток Меконга).
Клімат субэкватарыяльны, мусонны. Ападкаў каля 1000 мм за год. Саванны і мусонныя лістападныя лясы, на ўскраінах вільготныя вечназялёныя лясы.
Рысаводства на арашальных землях. Жывёлагадоўля.
Мякініна (станцыя метро)
«Мякініна» (Мяки́нино) — станцыя Арбацка-Пакроўскай лініі Маскоўскага метрапалітэна. Наземная крыта аднапралётная станцыя з двума берагавымі платформамі. Першая станцыя Маскоўскага метрапалітэна, пабудаваная за межамі адміністрацыйных межаў Масквы, і першая ў практыцы расійскага метрабудавання, у фінансаванні будаўніцтва якой удзельнічаў прыватны капітал.
Броўчына
Бро́ўчына (, Бровчино) — вёска ва Ушацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Жарскага сельсавета.
Страгіно (станцыя метро)
«Страгіно» (Строгино́) — станцыя Арбацка-Пакроўскай лініі Маскоўскага метрапалітэна.
Вуліца Крупскай (Мінск)
Вуліца Крупскай — вуліца ў Заводскім раёне Мінска. Сваю назву атрымала ў 1977 годзе ў гонар савецкай грамадскай дзеячкі, педагога, жонкі У. Леніна Надзеі Канстанцінаўны Крупскай.
Размяшчэнне
Пачынаецца ад скрыжавання з вуліцамі Кабушкіна і Ташкенцкай, працягваючы вуліцу Машынабудаўнікоў, ідзе з паўднёвага ўсходу на паўночны захад, заканчваецца скрыжаваннем з Юнацкай вуліцай, працягваючыся 2-ім Юнацкім завулкам. Таксама перасякаецца з вуліцамі Малініна і Шышкіна. Ідзе паралельна вуліцы Айвазоўскага.
Світава
Світава (Svitava) — рака ў Чэхіі. Агульная працягласць ракі - каля 98 км. Плошча басейна налічвае 1149 км². Сіла цячэння характарызуецца сярэднім выдаткам вады, каля 5 м³ ў секунду. Сілкаванне ў асноўным снегавое і дажджавое. Паводка на рацэ адбываецца вясной. Прыток ракі Свратка.
Вуліца Крупскай (Мінск)
Грамадскі транспарт
Па вуліцы пралягае шэраг аўтобусных (59, 70, 79, 79д, 186) і тралейбусных (30, 49) маршрутаў. Паблізу размешчана станцыя метро «Аўтазаводская».
Вікторыя Алегаўна Колб
Вікторыя Алегаўна Колб (нар. ) — беларуская лёгкаатлетка. Спецыялізуецца ў штурханні ядра. Майстар спорту Беларусі міжнароднага класа.
Дасягненні
На Кубку Еўропы па кіданнях 2016 года заняла 4 месца ў штурханні ядра з вынікам 16.82.
На Чэмпіянаце Беларусі 2016 года заняла 4 месца ў штурханні ядра з вынікам 17.33.
Леслі Чун
Леслі Чун ( — ) — ганконгскі акцёр і спявак. Лічыцца «адным з бацькоў-заснавальнікаў кантапопа», паспяхова сумяшчаў акцёрскую і музычную кар'еры.
Біяграфія
Пакончыў жыццё самагубствам, выкінуўшыся з акна 24-га паверха гатэля Mandarin Oriental 1 красавіка 2003 года.
Вала-дзі-Нера
Вала-дзі-Нера (Vallo di Nera) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Умбрыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Перуджа.
Насельніцтва складае 419 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 12 чал./км². Займае плошчу 36 км². Паштовы індэкс — 6040. Тэлефонны код — 0743.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Sebastiano.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Пневы (гміна, Велікапольскае ваяводства)
Пне́вы (Pniewy) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Шаматульскага павета Велікапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Пневах. Плошча гміны складае 158,57 км². Станам на 2004 год у гміне Пневы пражывалі 11 917 чалавек, шчыльнасць — 75,2 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 21 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 34 населеныя пункты і горад Пневы.
Магілёўская скульптура
Магілёўская скульптура — працэс станаўлення самабытнай культавай разной скульптуры Магілёўшчыны адбываўся ў першай палове XVII стагоддзя і супаў па часе з фарміраваннем славутых нацыянальных школ у Галандыі, Іспаніі, Фландрыі і інш. У выніку сталых культурных сувязей узнікла самабытная непаўторная школа беларускага разьбярства — магілёўская скульптурная школа, якая стала сінтэзам заходне-еўрапейскага і мясцовага мастацтва. Магілёўскія майстры актыўна ўспрынялі пануючы ў Заходняй Еўропе стыль барока і ўключыліся ў агульна-еўрапейскі мастацкі працэс. Іх творы будаваліся на кантрастах, асіметрыі, дынамізме кампазіцыі, крывалінейнасці абрысаў, своеасаблівай дэкаратыўнасці, выяўлялі чалавечую дуалістычную прыроду, барацьбу нябеснага і зямнога пачаткаў. Драўляная магілёўская скульптура, што адносіцца да «высокага» барока, вызначалася вялікай стылістычнай свабодай, лаканічнай пластычнай мовай, цікавасцю да ўнутранага стану персанажаў, абагульненай трактоўкай фігуры і адзення («Ян Багаслоў» і «Марыя» з магілёўскай Спаскай царквы, пачатак XVII ст.). Для той часткі скульптур, якую часта называюць «нізавое» барока, было характэрна шырокае выкарыстаннне розных дэфармацый фігуры, частак цела, такіх як вялікія кісці рук, несуразмерныя з тулавам галовы («Анёл лятучы» з в. Гарадзец Быхаўскага раёна, першая паловая XVII ст.). Яны адлюстроўвалі простанародны тыпажы і мелі канкрэтныя (зямныя) рысы.
Яшчэ большым дэмакратызмам выдзялялася драўляная пластыка шматлікіх прыдарожных капліц, крыжоў і скульптур, што ўсталёўваліся на могілках. Традыцыйна скульптурныя творы выразалі з дрэва, радзей выкарыстоўвалі камень і стука (сумесь вапны, пяску, гіпсу, мармуровай крошкі і клею). Драўляныя скульптурныя выявы, за выключэннем рук і твараў, пакрывалі залатой ці сярэбранай фарбай, або рабілі паліхромнымі. Асноўнымі заказчыкамі скульптур у гэты час з’яўляліся ўніяцкія цэрквы і каталіцкія касцёлы. Большая іх частка стваралася і размяшчалася ў галоўных і бакавых алтарах, якія ўражвалі пышнасцю і хараством, стваралі ілюзію заможнасці.
Скасаванне Брэсцкай уніі падчас Полацкага сабору 1839 прывяло да рэзкага зніжэння попыту на драўляную пластыку і знішчэння многіх твораў уніяцкай магілёўскай сакральнай скульптуры. У выніку прафесійная магілёўская школа разьбярства заняпала, а яе традыцыі найбольш поўна захаваліся толькі у народнай разьбе па дрэве.
Пражскі маніфест (эсперанта)
Пражскі маніфест, эсперанта ( па эсп. - Manifesto de Prago гэта дэкларацыя руха за міжнародную мову эсперанта, прадстаўленая падчас LXXXI Сусветнага Кангрэса эсперанцістаў у 1996 годзе у Празе.
Трываласць
Уласцівасць канструкцыі выконваць прызначэнне, не руйнуючыся на працягу зададзенага часу.
Пражскі маніфест (эсперанта)
Уводзіны
У пачатку Пражскага маніфестападпісаўшыя яго:
Трываласць
Класіфікацыя
Трываласць падзяляюць на статычную, пад дзеяннем пастаянных нагрузак, дынамічную і стомленасную (цягавітасць), якая мае месца пры дзеянні цыклічных зменных нагрузак.
Для канструкцый адрозніваюць агульную трываласць — здольнасць ўсёй канструкцыі вытрымліваць нагрузкі без разбурэння, і мясцовую — тая ж здольнасць асобных вузлоў, дэталяў, злучэнняў.
Колькасны разгляд
У цяперашні час пры разліку на трываласць выкарыстоўваюць як разлік па дапушчальным напружанням, так і разлік па дапушчальнаму ліку цыклаў напружанняў. Асноўныя няроўнасці разліку па дапушчальным напружанням:
Прыкладное прымяненне
Забеспячэнне трываласці машын, апаратаў і канструкцый ажыццяўляецца наступным чынам. На стадыі іх праектавання вырабляецца разліковая або эксперыментальная ацэнка магчымасці развіцця ў апорных элементах праектаваных канструкцый працэсаў разбурэнняў розных тыпаў: стомленаснага, крохкага, квазістатычнага, разбурэння з прычыны ползучесть матэрыялу, карозіі, зносу ў працэсе эксплуатацыі і т. п. Пры гэтым павінны быць разгледжаны ўсе магчымыя ва ўмовах эксплуатацыі канструкцыі, вядомыя на дадзены момант механізмы разбурэння матэрыялу, з якога выкананы яе апорныя элементы. Для зноў ствараемага класа машын або апаратаў названыя механізмы разбурэння выяўляюцца на стадыі навукова-даследчага цыклу праектавання. З кожным з такіх механізмаў разбурэння звязваецца пэўны крытэрый трываласці — тая ці іншая характарыстыка фізічнага стану матэрыялу элементаў машын і апаратаў, якая вызначаецца разліковым або эксперыментальным шляхам. Для кожнага з крытэраў трываласці матэрыялу канструкцыі эксперыментальна вызначаюцца яго гранічныя значэння. Па гранічным значэнняў далей вызначаюцца дапушчальныя значэння гэтых крытэрыяў. Апошнія вызначаюцца, як правіла, шляхам дзялення гранічных значэнняў крытэрыю трываласці на адпаведны каэфіцыент запасу трываласці. Значэнні каэфіцыентаў запасу трываласці прызначаюцца на аснове вопыту эксплуатацыі з улікам ступені адказнасці праектаванай канструкцыі, разліковага тэрміну яе эксплуатацыі і магчымых наступстваў яе разбурэння.
Значэнні каэфіцыентаў запасу трываласці для розных механізмаў разбурэння розныя. Пры разліку па дапушчальных напружаннях яны змяняюцца, як правіла, у дыяпазоне значэнняў ад 1,05 (пры забеспячэнні трываласці элементаў лятальных апаратаў, якія маюць кароткі жыццёвы цыкл і не прызначаных для транспарціроўкі людзей) да 6 (пры забеспячэнні трываласці трасоў, якія выкарыстоўваюцца ў канструкцыях пасажырскіх ліфтаў). Пры разліку па дапушчальнаму ліку цыклаў нагружэння могуць выкарыстоўвацца істотна вялікія значэнні гэтых каэфіцыентаў. Разлік найбольш адказных і энерганасычаных канструкцый машын і апаратаў рэгламентуецца галіновымі нормамі і стандартамі. Па меры назапашвання вопыту эксплуатацыі, развіцця метадаў даследавання фізічнага стану канструкцый і ўдасканалення метадаў забеспячэння трываласці гэтыя нормы і стандарты перыядычна пераглядаюцца.
Адзінаццатая пяцігодка Беларускай ССР
Адзінаццаты 5-гадовы план развіцця народнай гаспадаркі Беларускай Савецкай Сацыялістычнай Рэспублікі на 1981—1985 гады.
Трываласць
Разбурэнні
Крохкае і глейкае разбурэнне маюць розныя віды разбуранай паверхні. Характар дэфектаў дае паняцце, якога роду разбурэнне мае месца. Пры крохкім разбурэнні паверхня надломленая. Пры глейкім разбурэнні паверхня нацягнута.
Адзінаццатая пяцігодка Беларускай ССР
Планы
План ставіў задачы паскарэння тэмпаў развіцця вытворчасці, павышэння яе эфектыўнасці, навукова-тэхнічнага прагрэсу, росту прадукцыйнасці працы, паляпшэння яе якасці, пераходу народнай гаспадаркі на інтэнсіўны шлях развіцця, эканоміі ўсіх відаў рэсурсаў.
Трываласць
Разбурэнні
Глейкасць разбурэння — гэта адноснае павышэнне расцягвальных высілкаў у вусце расколіны пры пераходзе яе ад стабільнай да нестабільнай стадыі росту.
Глейкасць разбурэння цесна звязана з паказчыкамі трываласці матэрыялу. Павелічэнне трываласці суправаджаецца зніжэннем пластычнасці і глейкасці разбурэння. Гэта тлумачыцца тым, што ў высокатрывалых матэрыялах малая энергія, паглынаецца пры разбурэнні, узровень якой вызначаецца велічыней пластычнай дэфармацыі ў вяршыні расколіны. Для высокатрывалых матэрыялаў эфект павелічэння трываласці істотна перакрываецца зніжэннем пластычнасці, у выніку чаго глейкасць разбурэння памяншаецца. Матэрыялы сярэдняй і нізкай трываласці пры пакаёвай тэмпературы, звычайна маюць больш высокія значэнні, чым высокатрывалыя. З паніжэннем тэмпературы трываласць расце і пры пэўных умовах паводзіны матэрыялу сярэдняй і нізкай трываласці становіцца такім жа, як у высокатрывалага матэрыялу пры пакаёвай тэмпературы. Пры нізкіх тэмпературах выпрабаванне глейкасці разбурэння можна праводзіць на узорах меншых памераў.
Пражскі маніфест (эсперанта)
Уводзіны
Далей яны ўказваюць на не страчаную больш за стагоддзе існавання мовы актуальнасць і значэнне эсперанта для сучаснага грамадства
Адзінаццатая пяцігодка Беларускай ССР
Вынікі пяцігодкі
Сярэднегадавыя тэмпы прыросту нацыянальнага даходу склалі 5,6% супраць 5,2% у 10-й пяцігодцы. Аб’ём вытворчасці павялічыўся амаль на 30%, прадукцыйнасць працы — на 21,4%. Далейшае развіццё атрымала аўтаматызацыя вытворчасці, асабліва робататэхніка. Высокімі тэмпамі нарошчваўся парк прамысловых робатаў. Калі ў 1980 годзе іх выраблена 170, то ў 1985 годзе — 2467. Узмацнялася матэрыяльна-тэхнічная база сельскай гаспадаркі, павысіўся ўзровень механізацыі працы. У 1985 годзе у сельскай гаспадарцы Беларусі працавала больш за 131 тыс. трактароў, каля 88 тыс. грузавых аўтамабіляў, амаль 40 тыс. збожжаўборачных камбайнаў. Ажыццяўляліся меры па меліярацыі, спецыялізацыі і хімізацыі сельскай гаспадаркі. На 2,5 млн. га асушаных сельскагаспадарчых угоддзяў вырошчвалася 30% прадукцыі раслінаводства. Заработная плата рабочых і служачых павялічылася на 15%, аплата працы калгаснікаў — больш чым у 1,5 раза. Узраслі асігнаванні на медыцынскую дапамогу, выплату пенсій, дапамог і інш. Экстэнсіўны шлях развіцця, вычарпанне сыравінных і працоўных рэсурсаў, зніжэнне фондааддачы ўзмацнялі крызісныя з’явы ў эканоміцы. Працягвалі замаруджвацца сярэднегадавьм тэмпы прыросту прадукцыі. У прамысловасці яны скараціліся з 7,2% у 10-й пяцігодцы да 5,4% у 11-й, сферы рэальных даходаў на душу насельніцтва адпаведна з 3,8% да 2,5%, рознічнага тавараабароту дзяржаўнага і кааператыўнага гандлю з 5,2% да 3,4%.
Трываласць
Мяжа трываласці
Дынамічная мяжа трываласці ёсць парогавая велічыня пераменнага механічнага напружання (напрыклад, пры ўдарным уздзеянні), перавышаючы якую пераменнае механічнае напружанне разбурыць цела з канкрэтнага матэрыялу.
Сучасныя метады разліку
Для разліку напружана-дэфармаванага стану канструкцыі і вызначэння яе трываласці прымяняюцца сучасныя навукаёмістыя тэхналогіі — сістэмы камп'ютэрнага інжынернага аналізу, заснаваныя на ўжыванні сеткавых метадаў рашэння задач матэматычнай фізікі. У цяперашні час адным з найбольш эфектыўных і ўніверсальных метадаў гэтага класа з'яўляецца метад канчатковых элементаў (МКЭ).
Найбольш распаўсюджаныя сістэмы КЭ аналізу:
ANSYS — універсальная сістэма КЭ аналізу з убудаваным прэ-/пастпрацэсарам;
MSC.Nastran — універсальная сістэма КЭ аналізу з прэ-/пастпрацэсарам;
ABAQUS — універсальная сістэма КЭ аналізу з убудаваным прэ-/пастпрацэсарам;
NEiNastran — універсальная сістэма КЭ аналізу з прэ-/пастпрацэсарам FEMAP;
NX Nastran — універсальная сістэма КЭ аналізу з прэ-/пастпрацэсарам FEMAP.
Помнік Кіраву (Растоў-на-Доне)
Апісанне
Помнік створаны скульптарам З. М. Віленскім і архітэктарам В. В. Барынавым. Бронзавая фігура з выцягнутай угару правай рукой усталявана ў поўны ўзрост на высокім пастаменце з чырвонага граніту. Кіраў намаляваны з добрай усмешкай і жыццярадасным тварам. На пастаменце выбіта цытата з прамовы Кірава, вымаўленай на XVII з'ездзе УКП(б) :
Гісторыя
Сяргей Міронавіч Кіраў быў у Растове вясной 1918 года. Тады ён браў удзел у I з'ездзе Саветаў Данской рэспублікі. Помнік Кіраву быў адкрыты 30 красавіка 1939 года на людным мітынгу. Помнік быў усталяваны ў скверы, што атрымаў імя Кірава. Раней у гэтым скверы стаяла Пакроўская царква, знесеная ў 1930 годзе. Па аповедах старажылаў, пры ўзвядзенні помніка выкарыстоўваліся мармуровыя пліты, што засталіся ад храма.
У гады Вялікай Айчыннай вайны жыхары Растова выратавалі помнік ад разбурэння, закапаўшы яго ў зямлю. Ужо ў 1945 годзе помнік ізноў аднавілі.
Помнік Кіраву раней з'яўляўся аб'ектам культурнай спадчыны федэральнага значэння, але ў 1997 годзе яго ахоўны статус панізілі да мясцовага.
У 2003 годзе казачае грамадства «Усевялікае Войска Данское» прапанавала аднавіць у Кіраўскам скверы Пакроўскую царкву, а помнік Кіраву перанесці ў іншае месца. Гэту прапанову падтрымаў архібіскуп Растоўскі і Новачаркаскі Панцеляймон. Вернікаў абурала таксама наяўнасць слова «Чорт» на пастаменце помніка. Супраць пераносу манумента выступілі камуністы і прадстаўнікі растоўскага аддзялення УТАПГК. Былі прызначаны грамадскія слуханні, і ў выніку было вырашана перанесці помнік у сквер на вугле Кіраўскага праспекта і вуліцы Пушкінскай.
Пражскі маніфест (эсперанта)
Склад маніфеста
Маніфест утрымлівае семь прынцыпаў руха эсперантыстаў, якія лічацца «асновапалагаючымі для справядлівага і эфектыўнага наладжвання міжнародных моўных зносін». Яны спрыяюць вырашэнню сучасных моўных праблем, звяртаючы асблівую ўвагу на моўную дэмакратыю і захаванне моўнай разнастайнасці.
Гамбузіі
Гамбузія (Gambusia) — род рыб сямейства пецыліевыя.
Апісанне
Невялікія жывародная рыбы. Даўжыня самак 6 см, самцоў — 3 см. Цела серабрыста-шэра-зялёнае ці жаўтаватае з цёмнымі плямамі. Самцы цямнейшыя.
Пашырэнне
Паходзяць з Паўночнай, Цэнтральнай і Паўднёвай Амерыкі. Большасць відаў прэснаводныя, некаторыя могуць жыць у саланаватай або салёнай вадзе.
Шэраг відаў акліматызавалі ў розных рэгіёнах (Еўропа, Аўстралія, Кітай, Японія, Гавайскія і Філіпінскія астравы, Сярэдняя Азія, Закаўказзе і г. д.) для барацьбы з малярыяй — рыбкі актыўна ядуць лічынак камароў.
Троіца-Лыкава (тэхнічная платформа)
«Троіца-Лыкава» (Троице-Лыково) — неафіцыйная назва тэхнічнай платформы, размешчанай пад пікетам ПК 209+01 Арбацка-Пакроўскай лініі Маскоўскага метрапалітэна.
Помнік Кіраву (Растоў-на-Доне)
Гісторыя
У кастрычніку 2005 года помнік Кіраву быў дэмантаваны і перасунуты ў майстэрню братоў Косцевых для рэстаўрацыі. У снежні таго ж года помнік быў адноўлены на новым месцы.
Макратэхналогія
Макратэхналогія — сукупнасць тэхналагічных працэсаў, якія адносяцца да стварэння і вытворчасці звышнавукаёмістай прадукцыі (між іншым, касмічная, авіяцыйная, мікраэлектронная, камп’ютарная, квантавая, ядзерная тэхнікі).
На 2009 год з ліку 50 г. зв. крытычных макратэхналогій 22 кантралююцца ЗША, 8–10 — Германіяй, 7 — Японіяй, па 3–5 — Велікабрытаніяй і Францыяй, па 1 — Швецыяй, Нарвегіяй, Італіяй, Швейцарыяй (т. ч., краіны «Вялікай сямёркі» разам кантралююць 46 з 50 крытычных макратэхналогій).
Троіца-Лыкава (тэхнічная платформа)
Станцыя выкарыстоўваецца толькі як службовая — на ёй пастаянна працуе персанал, для пасадкі і высадкі якога ў графіку руху цягнікоў, на выпадак неабходнасці, прадугледжаны прыпынак (уваход і выхад ажыццяўляюцца праз кабіну машыніста).
Авангард (прадпрыемства, Сафонава)
Авангард (раней — Сафонаўскі завод пластмас) — расійскае прадпрыемства, вытворца буйнагабарытных вырабаў з шклапластыка, а таксама прадукцыі з пластмас і гумы.
Гісторыя
Сафонаўскі завод пластмас быў створаны ў мэтах выканання распараджэння Савета Міністраў СССР ад 1 студзеня 1959 года.
Будаўніцтва завода па перапрацоўцы пластмас пачалося ў 1960 годзе спачатку ў выглядзе эксперыментальнага цэха на базе наземных збудаванняў шахты № 8, затым — і асноўных вытворчых карпусоў на паўднёвай ўскраіне горада. У 1962 годзе яму было прысвоена найменне «Сафонаўскі завод пластмас». Вытворчыя корпуса ўзводзіліся чэргамі, і да пачатку 90-х гг. завод стаў адным з найбуйнейшых прамысловых прадпрыемстваў вобласці.
У 1975 годзе пераўтвораны ў Вытворчае аб’яднанне «Авангард» (ВА «Авангард») у складзе: Сафонаўскі завод пластмас — галаўное прадпрыемства і Спецыяльнае канструктарска-тэхналагічнае бюро «Курс» (СКТБ «Курс»).
З 1998 года знаходзіцца ў падпарадкаванні Федэральнага касмічнага агенцтва.
У 2003 годзе праведзена рэарганізацыя прадпрыемства ў форме далучэння да яго даччынага дзяржаўнага унітарнага прадпрыемства СКТБ «Курс» і створана федэральнае дзяржаўнае ўнітарнае прадпрыемства «Авангард» (ФДУП «Авангард»).
Крылацкае (станцыя метро)
«Крылацкае» (Крыла́тское) — станцыя Арбацка-Пакроўскай лініі Маскоўскага метрапалітэна.
Авангард (прадпрыемства, Сафонава)
Гісторыя
У 2008 годзе пераўтворана ў адкрытае акцыянернае таварыства «Авангард».
Прадукцыя
Асноўнай сферай дзейнасці прадпрыемства з’яўляецца выраб вырабаў з шклапластыка, пластмас і гумы метадамі намоткі, прасавання, фармавання, ліцця, вакуумфармавання і інш. Акрамя таго, маюцца вытворчыя магутнасці па выпуску сінтэтычных смол. На прадпрыемстве маюцца унікальнае намотачнае абсталяванне для вытворчасці шклопластыкавыя труб дыяметрам ад 300 да 4270 мм і хімстойкіх ёмістасцяў аб’ёмам да 200 куб. м, а таксама вялікім паркам прэсаў з высілкам ад 63 да 9000 куб. см, металарэзнай абсталявання.
Асноўныя сферы спажывання прадукцыі, гэта ракетна-касмічная галіна, а таксама для чыгуначны транспарт, паліўна-энергетычная, металургічная галіна і хімічнай прамысловасці, жыллёва-камунальная гаспадарка.
Наменклатура ўключае корпуса ракетных рухавікоў цвёрдага паліва, корпуса транспартна-пускавых кантэйнераў і шклянак, радыёпразрыстыя хованкі, газаадвадныя ствалы дымавых труб, ёмістасці для захоўвання і транспарціроўкі агрэсіўных вадкасцяў і гаруча-змазачных матэрыялаў, насцілы для чыгуначных і трамвайных пераездаў, газаходы і пульповоды.
Узнагароды
За заслугі ў стварэнні і вытворчасці новай тэхнікі Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 12 жнiўня 1976 года прадпрыемства ўзнагароджана ордэнам Працоўнага Чырвонага Сцяга.
Ксенія Сяргееўна Церашкова
Біяграфія
У 2005 г. скончыла сярэднюю школу № 20 г. Оршы. У 2010 г. скончыла гістарычны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта, у 2011 г. — магістратуру БДУ. У 2014 г. скончыла аспірантуру Інстытута гісторыі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі. У 2016 г. абараніла кандыдацкую дысертацыю на тэму "Мяшчане ў сацыяльна-эканамічным развіцці Беларусі (1861−1914 гг.)" (навуковы кіраўнік — акадэмік, д.г.н., прафесар Міхаіл Паўлавіч Касцюк) па спецыяльнасці 07.00.02 "Айчынная гісторыя" (абаронена 11.05.2016, зацверджана 28.09.2016). Спецыялізуецца на даследаванні сацыяльна-эканамічнай гісторыі Беларусі канца XVIII — пачатку XX ст.
Аляксандр Аляксеевіч Казлоўскі
Аляксандр Аляксеевіч Казлоўскі (нар. ) — беларускі лёгкаатлет. Спецыялізуецца ў кіданні кап'я. Майстар спорту Беларусі міжнароднага класа.
Дасягненні
На Кубку Беларусі 2016 года заняў 4 месца ў кіданні кап'я з вынікам 69,10 м.
Свратка
Свратка (Svratka) — рака ў Паўднёвамараўскім краі Чэшскай рэспублікі. Пачынаецца на Чэшска-Мараўскім ўзвышшы, цячэ на паўднёвы ўсход, каля Брно прымае ў сябе раку Світава, і ў некалькіх кіламетрах ад Мікулава ўпадае ў раку Дые. На мясцовым мараўскім дыялекце рака называецца «Шварцава».
Пабядзіска (гміна)
Пабядзі́ска (Pobiedziska) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Пазнаньскага павета Велікапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Пабядзісцы. Плошча гміны складае 189,27 км². Станам на 2014 год у гміне Пабядзіска пражывалі 18 699 чалавек, шчыльнасць — 99 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 23 салецтвы.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 55 населеных пунктаў і горад Пабядзіска.
Гаметагенез
Гаметагенез — працэс выспявання палавых клетак, або гамет. Па прычыне, што ў ходзе гаметагенеза спецыялізацыя яйкаклетак і сперміяў адбываецца ў розных напрамках, звычайна вылучаюць аагенез і сперматагенез адпаведна.
Жужала
Жужала (Bombyliidae) — сямейства насякомых атрада двухкрылыя (Diptera).
Апісанне
Даўжыня цела складае ад 0,8 да 30 мм. Цела з шырокім кароткім брушкам, укрытае густымі валаскамі альбо лусачкамі, стракатае, з металічным бляскам. Вусікі з канцавым прыдаткам. Хабаток доўгі. Крылы празрыстыя, стракатыя.
Пашырэнне
Усяго налічваецца звыш 5000 відаў. Распаўсюджаныя шырока, у асноўным у сухіх трапічных і субтрапічных зонах. Выкапнёвыя рэшткі вядомыя з сярэдняй юры. На Беларусі адзначана каля 30 відаў.
Асаблівасці біялогіі
Лічынкі — драпежнікі і паразіты жукоў, перапончатакрылых, саранчовых, некаторыя — звышпаразіты, напр. саміх жужалаў. Дарослыя кормяцца нектарам.
Развіццё з поўным ператварэннем. Адна генерацыя за год. Зімуюць спелыя лічынкі пераважна ў глебе.
Мушмула японская (род раслін)
Мушмула японская (Eriobotrya) — род кветкавых раслін сямейства, які ўключае каля дзесяці відаў буйных вечназялёных кустоў і невялікіх дрэў, распаўсюджаных на ўсходзе і паўдневым усходзе Азіі.
Віды
Самым вядомым прадстаўніком з’яўляецца, якую вырошчваюць за яе ядомыя плады.
Значэнне
Віды роду выкарыстоўваюцца як харчовыя расліны лічынкамі некаторых лускакрылых, у прыватнасці.
Вацлавова
Вацлаво́ва (, Вацлавово) — вёска ва Ушацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Жарскага сельсавета.
У 1926—1938 гадах цэнтр Вацлавоўскага нацыянальнага латышскага сельсавета. Да 16 ліпеня 1954 года вёска ўваходзіла ў склад Завячэльскага сельсавета, да 10 мая 1958 года — у склад Мосарскага сельсавета.
Міхаіл Фядотавіч Жаўрыд
Міхаіл Фядотавіч Жаўрыд (1906, в. Малая Сліва, Слуцкі павет — да 1991, Мінск) — беларускі вучоны, выкладчык, дзяржаўны дзеяч.
Біяграфія
Нарадзіўся ў сялянскай сям’і. Скончыў Мінскі педагагічны тэхнікум (1926). У 1927 годзе паступіў на філалагічны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта, у 1929 г. перавёўся на сацыяльна-эканамічны факультэт Педагагічнага інстытута, які скончыў у 1932. З 1926 па 1930 гады працаваў у Мінскім акружным аддзеле адукацыі. У 1930—1933 гадах быў выкладчыкам і дырэктарам Мінскага будаўнічага тэхнікума, у 1933 г. пераведзены на працу ў Мінскі Гідратэхнікум. У 1935 годзе дырэктар Цэнтральнага інстытута павышэння кваліфікацыі кадраў народнай адукацыі. З 1936 года працуе ў Мінскім педагагічным інстытуце імя М. Горкага дэканам геаграфічнага факультэта і намеснікам дырэктара. У 1940 годзе паступіў у аспірантуру БДУ, падрыхтаваў дысертацыю па тэме «Размяшчэнне прамысловасці Магілёўскай вобласці БССР», але абараніць яе не паспеў. З пачаткам вайны быў эвакуіраваны ў Саратаўскую вобласць, дзе працаваў у школе настаўнікам геаграфіі. У 1943 г. быў накіраваны на станцыю Сходня каля Масквы для працы у адноўленым БДУ, дзе выконваў абавязкі старэйшага выкладчыка і загадчыка Фундаментальнай бібліятэкі БДУ. Пасля вызвалення тэрыторыі Беларусі ў сакавіку 1944 быў накіраваны на працу дырэктарам Мазырскага педагагічнага інстытута, з чэрвеня 1944 дырэктарам Мінскага педінстытута. У маі 1945 года быў прызначаны намеснікам Міністра народнай асветы БССР, у сакавіку 1948 года дырэктарам Мінскага педагагічнага інстытута замежных моў, сыйшоў з пасады дырэктара ў 1961 годзе. Паўторна падрыхтаваў і абараніў дэсертацыю. Кандыдат эканамічных навук, дацэнт. З 1953 па 1962 год — загадчык кафедры палітэканоміі Інстытута замежных моў, адначасова выкладаў у БДУ.
Узнагароды
Узангароджаны медалем «За доблесную працу ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.», двойчы ордэнам «Знак Пашаны» (1949, 1961).
Дванаццатая пяцігодка Беларускай ССР
Дванаццаты 5-гадовы план развіцця народнай гаспадаркі Беларускай Савецкай Сацыялістычнай Рэспублікі на 1986—1990 гады.
Вынікі пяцігодкі
Аб’ём прамысловай прадукцыі ў 1988 годзе склаў 122% супраць 1985 года. Найбольш значна ён павялічыўся ў машынабудаванні і металургічнай прамысловасці: створаны 424 узоры новай тэхнікі, пабудаваны і ўведзены ў дзеянне 24 новыя прамысловыя прадпрыемствы. Працягвалася рэканструкцыя існуючых прадпрыемстваў. У той жа час у 1990 годзе у параўнанні з 1985 годам скарацілі выпуск прадукцыі чорная металургія, машынабудаванне, металаапрацоўка, хімічная і нафтахімічная прамысловасць, іншыя галіны.
За гады пяцігодкі павялічыўся ўраджай збожжа, але патрэбы ў ім забяспечваліся толькі на 60—70%. Крыху лепш ішлі справы ў жывёлагадоўлі. У параўнанні з 11-й пяцігодкай павысіліся сярэднегадавая вытворчасць малака і нарыхтоўка мяса ў забойнай вазе. Па-ранейшаму вострай праблемай заставалася забяспечанасць сельскай гаспадаркі кармавой базай. У цэлым аграрны сектар не поўнасцю адпавядаў патрабаванням рэспублікі ў забяспечанасці сельскагаспадарчай прадукцыі, хоць да таго ж доля рэспублікі ў агульнасаюзным фондзе заставалася значнай. У пачатку 1990-х г. уведзена талонная сістэма размеркавання шэрагу прадуктаў харчавання.
Сыраежка пурпурова-чырвоная
Сыраежка пурпурова-чырвоная, сыраежка (Russula obscura Rom.) — шапкавы базідыяльны грыб з роду сямейства.
Апісанне
Пладовае цела грыба — шапка на ножцы. Шапка дыяметрам 4—8 см, паўшарападобная ў маладых грыбоў, пазней распасцёртая і ўвагнутая ў сярэдзіне. Край шапкі тоўсты, часам апушчаны ўніз і слаба рубчасты. Колер шапкі ад пурпурова-чырвонага з краю да пурпурова-бурага ў цэнтры. Мякаць крохкая, белаватая з ружаватым адценнем, з прыемным пахам і мяккім смакам. У спелых грыбоў мякаць набывае шараватую афарбоўку. Скурка на шапцы адстае ад краю да сярэдзіны. Ножка даўжынёй 3—8 см і 1—2,5 см у дыяметры, круглая, часам крыху выгнутая, суцэльная, белаватая з ружаватым адценнем. З узростам ножка становіцца рыхлай і набывае брудна-шараваты колер. Пласцінкі прырослыя або свабодныя, шырокія. Колер пласцінак у маладых грыбоў белаваты, з узростам становіцца вохрыста-жоўтым. Споры шыпаватыя, шырокаавальныя, светла-крэмавага колеру.
Ядомы грыб.
Экалогія і распаўсюджванне
Растуць у хвойных лясах. Пладовыя целы з'яўляюцца ў жніўні—верасні, паасобку або невялікімі групамі.
Вугальныя Копі
Вугальныя Копі (У́гольные Ко́пи) — пасёлак гарадскога тыпу ў Анадырскім раёне Чукоцкай аўтаномнай акругі. Утварае гарадское паселішча Вугальныя Копі. Размешчаны на беразе Анадырскага заліва Берынгава мора насупраць Анадыра. Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 1968 года. 3621 жыхар (2018). Аснова эканомікі — здабыча бурага вугалю. Паблізу пасёлка размешчаны найбуйнейшы ў рэгіёне міжнародны аэрапорт Вугальны.
Цярэшкавічы
Цярэ́шкавічы (, Терешковичи) — аграгарадок у Гомельскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Цярэшкавіцкага сельсавета.
Знаходзіцца за 20 км у напрамку на поўдзень ад Гомеля, каля вусця ракі Вуць.
Філалагічны факультэт БДУ
Гісторыя
Падрыхтоўка філолагаў вядзецца ў БДУ з 1921 г. — ад першых дзён заснавання ўніверсітэта. Аднак да 1939 г. асобнага філалагічнага факультэта не існавала. Да 1931 г. спецыялістаў па мове і літаратуры рыхтавалі на этнолага-лінгвістычным аддзяленні (пазней перайменавана ў літаратурна-лінгвістычнае аддзяленне) педагагічнага факультэта.