cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Федэратыўная Рэспубліка Германіі (1949—1990)
Гісторыя
Федэратыўная Рэспубліка Германія была створана ў 1949 годзе на тэрыторыі брытанскай, амерыканскай і французскай акупацыйных зон. 24 мая 1949 набыў моц Асноўны закон ФРГ (канстытуцыя), такім чынам, была абвешчана Федэратыўная Рэспубліка Германія. Сталіцай ФРГ стаў горад Бон. Першым федэральным канцлерам ФРГ (1949—1963 гг.) стаў Конрад Адэнаўэр, які высунуў канцэпцыю сацыяльнай рыначнай эканомікі. Адэнаўар быў адзін з заснавальнікаў (1946) і з 1950 года старшынёй партыі Хрысціянска-дэмакратычны саюз.
Напачатку 1952 г. Сталіным было паднята пытанне аб аб'яднанні Германіі. 10 сакавіка 1952 года Савецкім Саюзам было прапанавана ўсім акупацыйным дзяржавам (Вялікабрытаніі, Францыі, і ЗША) неадкладна і пры ўдзеле агульнагерманскага ўрада пачаць распрацоўку мірнага дагавора з Германіяй, праект якога прыкладаўся. СССР гатовы быў пагадзіцца на аб'яднанне краіны, дапусціць існаванне нямецкай арміі, ваеннай прамысловасці і свабоднай дзейнасці дэмакратычных партый і арганізацый, але пры ўмове неўдзелу Германіі ў ваенных блоках. Захад фактычна адпрэчыў савецкую прапанову, настойваючы на тым, што аб'яднаная Германія павінна быць свабоднай для ўступлення ў НАТА. Па рашэнні ААН была створана камісія па правядзенні ўсеагульных выбараў. Аднак па рашэнні Сталіна прадстаўнікі камісіі не былі дапушчаны на тэрыторыю ГДР.
Да 1969 года краінай кіравала партыя ХДС (звычайна ў блоку з ХСС і радзей з СВДП). У 1950-х гадах быў распрацаваны шэраг надзвычайных законаў, забаронены шматлікія арганізацыі, у тым ліку Камуністычная партыя, уведзены забароны на прафесіі. Быў працягнуты ўнутрыпалітычны курс, звязаны з дэнацыфікацыяй, гэта значыць ухіленнем наступстваў знаходжання нацыстаў ва ўладзе, недапушчэннем адраджэння нацысцкай ідэалогіі і арганізацый. У 1955 годзе ФРГ увайшла ў НАТА.
У 1969 годзе да ўлады прыйшлі сацыял-дэмакраты. Яны прызналі непарушнасць паваенных межаў, прыслабілі надзвычайнае заканадаўства, правялі шэраг сацыяльных рэформаў. У гады кіравання федэральных канцлераў Вілі Бранта і Гельмута Шміта адбылося істотнае паляпшэнне адносін ФРГ і СССР, што атрымала далейшае развіццё ў палітыцы разрадкі. Маскоўскі дагавор паміж СССР і ФРГ 1970 г. зафіксаваў непарушнасць межаў, адмову ад тэрытарыяльных прэтэнзій (Усходняя Прусія) і дэклараваў магчымасць аб'яднання ФРГ і ГДР. У далейшым сацыял-дэмакраты і хрысціянскія дэмакраты чаргаваліся ва ўладзе.
Бас-Тэр
Бас-Тэр — сталіца Гвадэлупы, заморскага дэпартамента Францыі ў Цэнтральнай Амерыцы. Горад знаходзіцца ў заходняй частцы вострава Гвадэлупа.
Акрамя таго, што Бас-Тэр з’яўляецца сталіцай Гвадэлупы, гэта яшчэ і другі па велічыні горад дэпартамента пасля Пуант-а-Пітр, з насельніцтва 12 400 чалавек, а з прыгарадамі 44 864 чалавек.
Вэрба (Корапскі раён)
Вэрба (Верба́) — вёска ў Корапскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Вэрбаўскага сельсавета.
Аперацыя «Нептун»
Аперацыя «Нептун» (Operation Neptune, Opération Neptune) або высадка войскаў у Нармандыі (Normandy landings, Débarquement de Normandie) — марская дэсантная аперацыя, якая была праведзена 6 чэрвеня 1944 года ў Нармандыі падчас Другой сусветнай вайны сіламі саюзнікаў — ЗША, Вялікабрытаніі, Канады і іншыхсупраць нацысцкай Германіі. Першая частка стратэгічнай аперацыі «Аверлорд», якая прадугледжвала захоп саюзнікамі паўночна-заходняй Францыі.
Біблейская школа Акты
Школа звязана з арганізацыяй царква IMI і арганізацыяй Нарвежская місія.
Кубак Беларусі па футболе 2015/2016
Кубак Беларусі па футболе 2015—2016 — 25-ы розыгрыш Кубка Беларусі. Фінал кубка прайшоў 21 мая 2016 года ў Брэсце на стадыёне АСК «Брэсцкі». Уладальнікам Кубка ўпершыню ў гісторыі стала жодзінскае «Тарпеда-БелАЗ», якое ў фінале па пенальці перайграла барысаўскі БАТЭ (0:0, пен. 3:2).
Рэгламент
У турніры маюць права прымаць удзел клубы (каманды) Вышэйшай, Першай і Другой ліг, а таксама каманды — уладальнікі кубкаў абласцей і горада Мінска. Розыгрыш Кубка праводзіцца па сістэме з выбываннем, пераможца пары папярэдняга, першага і другога адборачных раўндаў, а таксама пераможца ў фінале вызначаецца па выніках аднаго матча. У матчах розыгрышу 1/16, 1/8, 1/4 і 1/2 фіналу Кубка пераможца пары вызначаецца па выніках двух матчаў (матч на сваім полі і поле суперніка).
Лёсаванне
Склад пар вызначаецца лёсаваннем. Для правядзення лёсавання папярэдняга, адборачных раўндаў і 1/16 фіналу выкарыстоўваюцца два кашы, для 1/8, 1/4, 1/2 фіналу Кубка — адзін кош.
1-ы адборачны раўнд
Каманды — уладальнікі кубкаў абласцей і горада Мінска прымаюць на сваім полі каманды другой лігі. Склад пар вырашаецца лёсаваннем. Для каманд другой лігі, якія сустракаюцца паміж сабой, для вызначэнне гаспадара поля таксама праводзіцца лёсаванне. У выпадку ўдзелу ў першым адборачным раўндзе больш за 32 каманды прадугледжана правядзенне папярэдняга раўнда.
Удзельнікі 1-га адборачнага раўнда
У першым адборачным раўндзе прынялі ўдзел 14 клубаў:
Удзельнікі 2-га адборачнага раўнда
У другім адборачным раўндзе прынялі ўдзел 32 клубы:
Заўвага: зорачкай * - пазначаны клубы-пераможцы 1-га адборачнага раўнда.
Удзельнікі 1/16 фіналу
У 1/16 фіналу прынялі ўдзел 32 клубы:
Заўвага: зорачкай * - пазначаны клубы-пераможцы 2-га адборачнага раўнда.
Вэлыкы Ліс (Корапскі раён)
Вэлыкы Ліс (Вели́кий Ліс) — вёска ў Корапскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Кубак Беларусі па футболе 2015/2016
Удзельнікі 1/8 фіналу
У 1/8 фіналу прымалі ўдзел 16 клубаў:
Cucullia scrophulariae
Cucullia scrophulariae — від начных матылькоў з сямейства соўкі.
Арэал
Еўропа, акрамя поўначы; пераважнае Сярэдняя Еўропа, дзе-нідзе ў Паўднёвай; Еўрапейская частка Расіі, Малая Азія. Сустракаецца даволі часта. Насяляе на лугах, узлесках лясоў, лясных палянах, у стэпе, парках і садах.
Кубак Беларусі па футболе 2015/2016
Матчы 1/8 фіналу
Матчы прайшлі 8 верасня, з 12 па 30 лістапада 2015 года.
Чвэрцьфінал
Першыя матчы прайшлі 19 і 20 сакавіка 2016, адказныя — 6 красавіка 2016.
Cucullia scrophulariae
Апісанне
Размах крылаў 38-47 мм. Пярэднія крылы ля свайго пярэдняга і ўнутранага краёў маюць каштанава-буры колер. Вонкавы край пярэдніх крылаў з вострымі зубцамі. Белая падоўжная пляма — размазаныя, у полі вонкавага краю відаць невыразна. Заднія крылы у самца бялёсага колеру з чорна-шэрай перавяззю ў вонкавага краю, а ў самкі — больш цёмныя.
Біялогія
Перыяд лёту з красавіка па ліпень. У год развіваецца адно пакаленне. Вусень цыліндрычнай формы, тоўстая, блакітна-белая або зелянява-белая, з жоўтымі палоскамі ў чорных плямах. Па баках мае чорныя плямы; галава — жоўтая. Стадыя вусеня з ліпеня па жнівень. Кармавыя расліны вусеняў:, , , , , ,. Кукалка бура-жоўтага колеру.
Кубак Беларусі па футболе 2015/2016
Паўфінал
Першыя матчы прайшлі 20 красавіка 2016, адказныя — 4 мая 2016.
Бамбардзіры
Крыніца: football.by
Асьмакы (Корапскі раён)
Асьмакы (Осьмаки́) — вёска ў Корапскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Вэрбаўскага сельсавета.
Зара (Любанскі раён)
Зара́ (, Заря) — пасёлак у Любанскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Рачэнскага сельсавета.
Бастэр
Бастэр (Basseterre) — сталіца і самы вялікі горад Сент-Кітс і Невіса. Ранейшая назва — Сент Крыстафер. З'яўляецца адным з самых старых гарадоў Цэнтральнай Амерыкі, заснаваны французамі ў 1627. Насельніцтва налічвае каля 15 тыс. чалавек. Цэнтрам горада з'яўляецца плошча Незалежнасці, якая раней выкарыстоўвалася як рынак рабоў. Горад значна пацярпеў падчас пажару 1867. Бастэр з'яўляецца камерцыйным і прамысловым цэнтрам краіны. У горадзе ёсць міжнародны аэрапорт, марскі порт, праз які ідзе знешні гандаль краіны. З іншымі гарадамі краіны Бастэр звязаны аўтамабільнымі дарогамі і чыгункай. Прамысловасць прадстаўлена прадпрыемствамі харчовай прамысловасці. У Бастэры знаходзяцца адміністрацыйныя будынкі федэральнага ўраду, а таксама штаб-кватэра Усходне-Карыбскага Цэнтральнага Банка і некалькіх іншых рэгіянальных фінансавых арганізацый.
Смілэ (Корапскі раён)
Смілэ (Смі́ле) — вёска ў Корапскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Гімн Фіджы
Meda Dau Doka ці God Bless Fiji (Божа, Блаславі Фіджы) з’яўляецца нацыянальным гімнам Фіджы. Словы і музыка былі напісаны Майклам Фрэнсісам Аляксандрам Прэскатам (Michael Francis Alexander Prescott) і зацверджаны ў якасці афіцыйнага гімна пасля атрымання незалежнасці ў 1970 годзе. Словы гімна на англійскай і фіджыйскай мовах не маюць нічога агульнага.
Англійскі тэкст
God Bless Fiji
Сярэдняя школа Оя
Сярэдняя школа Оя — лютэранская прыватная сярэдняя школа, размешчаная ў вёсцы Кволь у Мелхусе. Школа спецыялізуецца на прыродакарыстанні. У ёй у агульнай складанасці навучаецца каля 260 вучняў (2017). Школа была заснавана як навучальны цэнтр Фонду Оя ў 1979 годзе і змяніла сваю назву на сельскагаспадарчую школу Оя ў 1987 годзе. Сваю сучасную назву школа атрымала ў 1997 годзе. У 2015 годзе на востраве адкрылася асобная сярэдняя школа, якая разлічана на 60 вучняў. У жніўні 2017 года сярэдняя школа атрымала ўласны новы школьны будынак. Рэктар — Оле-Ёрген Стэвік.
Мэзін
Мэзін (Ме́зин) — вёска ў Корапскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Дэснянскэ (Корапскі раён)
Дэснянскэ (Деснянське) — вёска ў Корапскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Металападобніца залатая
Металападобніца залатая (Diachrysia chrysitis) — начны матылёк з сямейства совак.
Апісанне
Даўжыня пярэдняга крыла 16-18 мм Размах крылаў 28-35 мм. Вусікі шчацінкападобныя, у самцоў з кароткімі раснічкамі. Ніжнегубныя шчупікі ў 1,5 раза даўжэй за галаву, загнутыя ўверх і назад, з доўгім 3-м членікам. Пярэднія крылы карычневага колеру з палямі ў прыкаранёвай і постдыскальнай галінах, колер якіх з’яўляецца вельмі варыябельным. Гэтыя палі нярэдка злучаныя паміж сабой перамычкай. Сярэдняе поле і прыкаранёвая зона цёмна-карычневага колеру. Вонкавае прыкаранёвае поле і каёмкавае — зялёнага колеру з характэрным металічным бляскам залацістага або латуннага адценняў. Плямы мала выступаюць, абведзеныя светлымі абадкамі. Заднія крылы карычневага або карычнева-шэрага колеру.
Пашырэнне
Від жыве на тэрыторыі Еўропы, на Каўказе і ў азіяцкай частцы Расіі. На Беларусі насяляе палі, лугі, лясы, паркі, сады.
Біялогія
Развіваецца ў двух пакаленнях за год. Час лёту першага пакалення — з сярэдзіны мая па пачатак чэрвеня, другога пакалення — з канца чэрвеня па верасень.
Стадыя вусеня: першае пакаленне — з верасня па май, другое пакаленне — з чэрвеня па ліпень. Вусені харчуюцца на розных травяністых раслінах — крапіва, крапіва двудомная, яснотка, чартапалох і мацярдушка звычайная, трыпутнік, шалфей, сіняк, зябер. Зімуе вусень.
Агенда 3:16
«Агенда 3:16» — нарвежскі лютэранскі штомесячны часопіс, які выходзіць з 2001 года. Ён рэдакцыйна аддзелены ад свайго ўладальніка, Нарвежскай місіі.
«Агенда 3:16» мае на 1 студзеня 2017 года тыраж 9 000 экзэмпляраў, каля 8 000 падпісчыкаў і каля 40 000 чытачоў. Часопіс з’яўляецца працягам выданняў «Занадта бедныя і багатыя» і «Сантал». Рэдактарам часопіса з’яўляецца Крысцін Венема Мальмін.
Часопіс неаднаразова атрымліваў узнагароды і быў удастоены ганаровага згадвання нарвежскай асацыяцыі гандлёвай прэсы.
Сан-Вэлі (Айдаха)
Сан-Вэлі (Sun Valley) — курортны горад у заходняй частцы ЗША, у цэнтры штата Айдаха ў даліне ракі Вуд.
Выбух на АЗС у Махачкале
14 жніўня 2023 года каля 21:50 па мясцовым часе на адной з АЗС горада Махачкала адбыўся выбух. Месца першапачатковага выбуху знаходзілася ў найбліжэйшым аўтасэрвісе, але пазней пажар распаўсюдзіўся на АЗС. Там выбухнулі дзве цыстэрны з палівам. Плошча пажару склала 600 квадратных метраў, яго патушылі праз тры гадзіны. Загінулі 35 чалавек, паранена ад 80 да 105 чалавек. У Дагестане абвешчана жалоба.
Храналогія
Каля 21:50 у аўтасэрвісе, размешчаным на скрыжаванні Кулінскай вуліцы і Федэральнай шашы ў вёсцы Навакулі на выездзе з Махачкалы, падчас работ па тэхнічным абслугоўванні аўтамабіляў адбылося ўзгаранне, а пасля і выбух. Пажар перакінуўся на найбліжэйшую АЗС «Нафта-24». Там здэтанавалі дзве з васьмі цыстэрнаў з палівам. Праз ударныя хвалі людзі, якія прыйшлі паглядзець на пажар у аўтасэрвісе, і знаходзіліся ў радыусе 50 метраў ад яго, апынуліся накрытыя падпаленым палівам. Магутнасць выбуху склала 35 тон у тратылавым эквіваленце.
Відавочцы выбуху кінуліся дапамагчы параненым. Агульная плошча пажару склала 600 квадратных метраў, да яго тушэння было прыцягнута 70 чалавек і 20 адзінак тэхнікі. Таксама на месцы дзяжурылі каля 200 супрацоўнікаў паліцыі. У 01:00 пажар быў ліквідаваны.
Ахвяры і шкода
Па даных МНС Расіі, у выніку выбуху загінулі 35 чалавек. Міністэрства аховы здароўя паведамляла пра 80 параненых, з якіх 63 знаходзіліся на стацыянарным лячэнні, у тым ліку 11 у цяжкім стане. МНС паведамляе пра 105 параненых. 15 жніўня было абвешчана ў Дагестане днём жалобы па загінулых.
У выніку выбуху было пашкоджана 40 прыватных дамоў і гасцініца, аўтасэрвіс і АЗС былі знішчаны.
Наступствы
У Кумтаркалінскім раёне Дагестана ўвялі рэжым надзвычайнай сітуацыі. У мікрараёне Махачкалы, дзе адбыўся выбух, абмежавалі падачу газу. Рух па трасе ў раёне выбуху быў перакрыты, арганізавана аб'язная дарога. Да раніцы 15 жніўня рух быў адноўлены. Следчы камітэт па Дагестану распачаў крымінальную справу па артыкуле 238 КК РФ «Выкананне работ або аказанне паслуг, якія не адпавядаюць патрабаванням бяспекі». Пасля справа была перададзена ў цэнтральны апарат Следчага камітэта. У вышук быў абвешчаны ўладальнік склада ў аўтасэрвісе, дзе захоўвалася каля 100 тон салетры; як мяркуецца, з гэтага склада і пачалося ўзгаранне. Улады Дагестана заявілі аб планах выплаціць па адным мільёне рублёў сем'ям загінулых.
Бастыя
Бастыя — камуна і горад у рэгіёне Корсіка, прэфектура дэпартамента Верхняя Корсіка.
Насельніцтва — 42,9 тыс. жыхароў (2005).
Бастыя знаходзіцца на паўночна-ўсходнім узбярэжжы вострава ў пачатку мыса Корс, з’яўляючыся асноўным портам і важным эканамічным цэнтрам Корсікі. Клімат міжземнаморскі з сярэднемесячнымі тэмпературамі ад 8 ° С зімой да 23 ° C летам (сярэднегадавая каля 15 ° C). Вятры частыя і умеренныя, ападкаў выпадае каля 700 мм у год.
Diloba caeruleocephala
Diloba caeruleocephala — начны матылёк з сямейства совак. Распаўсюджаная ў Палеарктыцы.
Апісанне
Матылёк лётае позняй восенню (верасень, кастрычнік). Пярэднія крылы чырванавата-бурыя, з двума чорнымі папярочнымі лініямі. Злітыя паміж сабой пупышкападобная і круглая пляма — зелянява-жоўтыя. Заднія крылы светла-шэрыя. Вусікі самца пільчатыя. Размах крылаў 3,5—4,5 см.
Вусень у маі і чэрвені — блакітнавата- або зелянява-белы, з трыма жаўтлявымі падоўжнымі палоскамі, дробнымі чорнымі бародаўкамі, пакрытымі шчацінкамі, і з блакітнай галавой. Акрамя фруктовых дрэў аб’ядаюць лісце цёрну, глогу, ліпы, ляшчыны і дуба. Акукліваецца на ствалах і галінах у пергаментападобным кокане. Зімуе ў выглядзе яек, якія адкладваюцца матыльком позднею восенню паасобку на галіны.
Зарэчкі
Зарэ́чкі (, Заречки) — вёска ў Любанскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Рачэнскага сельсавета.
Іванькіў (Корапскі раён)
Іванькіў (Іва́ньків) — вёска ў Корапскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Зэлэна Паляна (Корапскі раён)
Зэлэна Паляна (Зелена Поля́на) — вёска ў Корапскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Крыскы
Крыскы (Кри́ски) — вёска ў Корапскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Курыліўка (Корапскі раён)
Курыліўка (Кури́лівка) — вёска ў Корапскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Гімн Тонга
Ko e fasi ʻo e tuʻi ʻo e ʻOtu Tonga — дзяржаўны гімн Тонга. Гімн выкарыстоўваецца з 1874 года. Яго афіцыйная назва з танганскай мовы перакладаецца як «Песня караля астравоў Тонга». Словы — прынца Уэлінгатані Нгу Тупаўмалахі, музыка — Карла Густава Шміта.
Ko e fasi ʻo e tuʻi ʻo e ʻOtu Tonga
Пульскі ўніверсітэт
Пульскі ўніверсітэт імя Юрая Добрылы (Sveučilište Jurja Dobrile u Puli, Universitas studiorum Polensis Georgii Dobrila) — універсітэт у істрыйскім горадзе Пула, Харватыя, заснаваны ў 2006 годзе.
Пакошычы
Пакошычы (Поко́шичі) — вёска ў Корапскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Вобласць H II
Вобласць (зона) , або вобласць іанізаванага вадароду (разнавіднасць эмісійнай туманнасці) — гэта воблака гарачага газу і плазмы, дасягае некалькіх сотняў светлавых гадоў у папярочніку, якая з'яўляецца вобласцю актыўнага зоркаўтварэння. У гэтай вобласці нараджаюцца маладыя гарачыя блакітна-белыя зоркі, якія багата выпраменьваюць ультрафіялетавае святло, тым самым іанізуючы навакольную туманнасць.
Вобласці H II могуць нараджаць тысячы зорак за перыяд усяго ў некалькі мільёнаў гадоў. У рэшце рэшт, выбухі звышновых і магутны зорны вецер, выходны ад найбольш масіўных зорак у зорным скопішчы, рассейваюць газы гэтай вобласці, і яна ператвараецца ў групу накшталт Плеяд.
Гэтыя вобласці атрымалі сваю назву з-за вялікай колькасці іанізаванага атамарнага вадароду, які пазначаецца астраномамі як H II (вобласць HI — зона нейтральнага вадароду, а H2 пазначае малекулярны вадарод). Іх можна заўважыць на значных адлегласцях па ўсім Сусвеце, і вывучэнне такіх абласцей, якія знаходзяцца ў іншых галактыках, важна для вызначэння адлегласці да апошніх, а таксама іх хімічнага складу.
Гісторыя назіранняў
Некалькі найбольш яркіх абласцей H II бачныя няўзброеным вокам. Але, відаць, ні адна з іх не была апісана да вынаходства тэлескопа (у пачатку XVII стагоддзя): дзве самыя яркія з іх — туманнасць Арыёна і Тарантул — спачатку прынялі за зоркі, пазначыўшы першую як θ Арыёна, а другую як 30 Залатой рыбы. Пазней Галілей апісаў зорнае скопішча Трапецыя, якое знаходзіцца ўнутры туманнасці Арыёна, але не заўважыў саму туманнасць — яе першаадкрывальнікам (у 1610) лічыцца французскі назіральнік Нікалас-Клод Фабры дэ Пейрэск. З часу гэтых ранніх назіранняў у нашай і іншых галактыках было адкрыта яшчэ мноства абласцей H II.
Спектры іншых туманнасцей выглядалі інакш. Замест інтэнсіўнага бесперапыннага спектру з накладзенымі лініямі паглынання, туманнасць Кацінае Вока (першая даследаваная Хагінсам газавая туманнасць) і іншыя падобныя аб'екты мелі толькі невялікая колькасць эмісійных ліній Аналагічны вынік быў атрыманы Хагінсам праз год і для туманнасці Арыёна. Даўжыня хвалі найбольш яркай з гэтых ліній складала 500,7 нм, што не адпавядала ніводнаму вядомаму хімічнаму элементу. Спачатку было вылучана здагадка, што гэтая лінія належыць новаму хімічнаму элементу. Так, падобная ідэя пры вывучэнні спектру Сонца ў 1868 прывяла да адкрыцця гелію. Новы элемент назвалі нэбуліем (ад nebula — «туманнасць»).
Аднак, у той час як гелій, неўзабаве пасля яго адкрыцця ў спектры Сонца, быў вылучаны на Зямлі, нэбулій атрыманы не быў. У 1927 Генры Норыс Расел выказаў здагадку, што даўжыня хвалі 500,7 нм належыць хутчэй не новаму элементу, а ўжо вядомаму элементу, але які знаходзіцца ў невядомых умовах.
Ужо ў тым жа годзе Айра Спрэг Боўэн паказаў, што ў газе надзвычай малой шчыльнасці электроны могуць запоўніць узбуджаны метастабільны энергетычны ўзровень атамаў і іонаў, які пры больш высокай шчыльнасці губляе гэтую ўласцівасць з прычыны сутыкненняў. Электронныя пераходы з аднаго з такіх узроўняў у двойчы іанізаваным кіслародзе і абумоўліваюць лінію ў 500,7 нм. Гэтыя спектральныя лініі называюцца забароненымі лініямі і могуць назірацца толькі для газаў нізкай шчыльнасці. Такім чынам, было даказана, што туманнасці складаюцца з надзвычайна разрэджанага газу.
Назіранні на працягу XX стагоддзя паказалі, што вобласці H II часта ўтрымліваюць яркія і гарачыя OB-зоркі. Такія зоркі ў шмат разоў масіўней Сонца, але маюць кароткі тэрмін жыцця, усяго некалькі мільёнаў гадоў (для параўнання, працягласць жыцця зорак накшталт Сонца — некалькі мільярдаў гадоў). З прычыны гэтага была прапанавана гіпотэза, што вобласці H II з'яўляюцца абласцямі актыўнага зоркаўтварэння. За некалькі мільёнаў гадоў унутры такой вобласці фарміруецца зорнае скопішча, а затым прамяністы ціск гарачых маладых зорак рассейвае туманнасць. Калі скопішча, што засталася, не будзе дастаткова масіўным і гравітацыйна звязаным, яно можа ператварыцца ў так званую OB-асацыяцыю. Прыкладам зорнага скопішча, якое «прымусіла ўлятучыцца» яго зону H II і пакінуць пасля сябе толькі рэшткі адбівальнай туманнасці, з'яўляюцца Плеяды.
Нарвежская місія (лютэранства)
Нарвежская місія (Normisjon) — гэта лютэранская місіянерская арганізацыя, якая налічвае больш за 70 000 чалавек па ўсёй Нарвегіі, уключаючы дзяцей. У большасці буйных гарадоў місія мае свае ўласныя кангрэгацыйныя абшчыны. Нарвежская місія таксама праводзіць шырокія аперацыі ў малітоўных дамах і ў супольнасцях.
Місія была заснавана 1 студзеня 2001 года пасля аб'’яднання нарвежскай лютэранскай аб’яднанай унутранай місіі. Арганізацыя з’яўляецца незалежным рухам, цесна супрацоўнічае з Нарвежскай лютэранскай царквой і іншымі лютэранскімі структурамі. Нарвежская місія з’яўляецца часткай кансерватыўнага напрамку сярод лютэран Нарвегіі.
Нарвежская місія працуе па ўсёй Нарвегіі ў 13 рэгіёнах, а таксама ў Індыі, Бангладэш, Камбоджы, Эквадоры, Малі, Азербайджане, Бутане, Непале, Кубе, Сенегале і Тайландзе.
З 2020 года генеральным сакратаром арганізацыі з’яўляецца Кьетыль Вэстэль Хага.
Гісторыя
Місія Сантал быў заснаваны ў 1867 годзе місіянерам Ларсам Альсэнам Скрэфсрудам (1840-1910) і Хансам Петэрам Берэсэнам (1825-1901). Нарвежская лютэранская кампанія ўнутранай місіі была заснавана ў 1868 годзе. Гэтыя дзве арганізацыі, а таксама Унутраная місія фьёрда Лангесуна аб’ядналіся ў Нарвежскую місію ў 2001 годзе.
Школы Нарвежскай місіі
Рэгіёны Нарвежскай місіі з'яўляюцца ўладальнікам, саўладальнікам або маюць іншую прыналежнасць да наступных нацыянальных каледжаў: Альта, Бакетун, Бьеркелі, Данвік, Сёрландэ, Фредлі, Грэнлан, Хаугетун, Нордфьёрд, Нордвестландэ, Рысой, Сагаволь, Сальборг і Сунфьёрд і Вікен. Такім чынам, Нарвежская місія ў цэлым з’яўляецца найбуйнейшым у свеце уладальнікам дзяржаўнай сярэдняй школы.
Часопісы
«Агенда 3:16» — найбуйнейшы хрысціянскі штомесячны часопіс Нарвегіі. Часопіс выдаецца выдавецтвам «Normition» і накіраваны на перадачу Веры і хрысціянскіх каштоўнасцяў. Выдаецца, як правіла, на 60 старонках, надрукавана на глянцавай паперы, змацавана паслядоўна чатырохколерна. На 2018 года: каля 8 500 выдань.
Рыхлы
Рыхлы (Рихли́) — вёска ў Корапскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Нарвежская місія (лютэранства)
Часопісы
Арганізацыя таксама пяць раз у год публікуе дзевяць рэгіянальных часопісаў, прысвечаных таму, што адбываецца ў Нарвежскай місіі на мясцовым узроўні. Бясплатны часопіс «Perishware», які ў асноўным прысвечаны міжнароднай працы арганізацыі, выходзіць чатыры разы на год.
Аша
Горад размешчаны на крайнім захадзе вобласці, ля мяжы з Башкартастанам, ля падножжа хрыбта Каратаў, на рацэ Сім (прыток ракі Белай), ля ўпадзення ў яе ракі Аша, за 377 км на захад ад Чалябінска.
Заводы — металургічны, святлотэхнічны (электраарматуры), лесахімічны камбінат, вытворчасць будматэрыялаў.
Міхаіл Міхайлавіч Казлоў
Міхаіл Казлоў (нар., ) — беларускі футбаліст, паўабаронца гродзенскага «Нёмана».
Клубная кар’ера
З 2008 года гуляў за дубль магілёўскага «Дняпра», з 2010 года стаў трапляць у аснову. У сезоне 2012 як трывалы ігрок асновы дапамог клубу перамагчы ў Першай лізе.
Пасля выхаду ў Вышэйшую лігу захаваў трывалае месца ў аснове, звычайна гуляў на пазіцыі апорнага паўабаронцы. У сезоне 2014 часам выкарыстоўваўся ў якасці флангавага абаронцы.
У студзені 2015 года знаходзіўся на праглядзе ў салігорскім «Шахцёры», але беспаспяхова. У лютым 2015 года разарваў кантракт з «Дняпром» і стаў іграком «Віцебска».
У складзе віцебскага клуба замацаваўся ў якасці асноўнага апорнага паўабаронцы. У ліпені-жніўні 2015 года не гуляў з-за траўмы, пазней вярнуўся ў асноўны склад. Пачатак сезона 2016 прапусціў з-за чарговай траўмы, з чэрвеня зноў стаў асноўным апорным паўабаронцам. У сезоне 2017 выхадзіў на поле ва ўсіх 30 матчах чэмпіянату Беларусі. У сезоне 2018 быў адным з асноўных ігракоў каманды (толькі ў канцы сезона стаў радзей выхадзіць на поле з-за траўмы), дапамог ёй заняць высокае чацвёртае месца ў чэмпіянаце Беларусі, а сам трапіў у спіс 22 найлепшых ігракоў чэмпіянату. У сезоне 2019 заставаўся асноўным іграком віцебскай каманды.
У снежні 2019 года перайшоў у мінскае «Дынама». У сезоне 2020 пареважна з’яўляўся ў стартавым складзе, у 2021 годзе стаў часцей выхадзіць на замену. У студзені 2022 года падоўжыў кантракт са сталічным клубам. У першай палове сезона 2022 чаргаваў выхады ў стартавым складзе і на замену, з лета замацаваўся ў аснове. У снежні 2022 года па заканчэнні кантракта пакінуў сталічны клуб.
У студзені 2023 года стаў трэніравацца з гродзенскім «Нёманам» і неўзабаве афіцыйна папоўніў склад каманды.
Міжнародная кар’ера
У 2011 годзе згуляў адзін матч за моладзевую зборную Беларусі.
Радычыў
Радычыў (Ра́дичів) — вёска ў Корапскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Адкрытыя даныя
Адкрытыя даныя — ідэя, каб даныя былі свабодна даступныя для выкарыстання і паўторнай публікацыі кожнаму па жаданню, без абмежаванняў аўтарскага права, патэнтнага заканадаўства або іншых механізмаў кантролю. Мэты руху адкрытых даных вельмі падобныя да іншых «Адкрытых» рухаў як адкрытыя рэсурсы, адкрытая апаратнае забеспячэнне, адкрыты доступ. Філасофія адкрытых даных мае доўгую гісторыю, але тэрмін «адкрытыя даныя» сам па сабе нядаўні, падвышэнне папулярнасці якога расло з распаўсюджваннем Інтэрнэт і Сусветнага павуціння (web), і асабліва з запускам ініцыятыў урадаў у галіне адкрытых даных такія як Data.gov і Data.gov.uk.
Агульны агляд
Канцэпцыя адкрытых даных не новая. Але фармалізаванае вызначэнне адносна новае. Рэсурс Адкрытыя Вызначэнні http://opendefinition.org/ падсумоўвае «Кавалак даных з’яўляецца адкрытым, калі ён свабодны для выкарыстання, паўторнага карыстання, паўторнага распаўсюджванню яго, толькі пры ўмове адзначэння аўтарства і або распаўсюджванню на тых жа ўмовах».
Адкрытыя даныя часта сфакусаваны на не тэкставых матэрыялах, а на карты, геномы, хімічныя структуры, матэматычныя і навуковыя формулы, медыцынскія даныя і практыка, біянавукі, і біяразнастайнасць. Праблемы часта ўзнікаюць таму, што яны маюць камерцыйнае вымярэнне або могуць быць сабраны ў каштоўныя творы. Доступ да або паўторнае выкарыстанне даных кантралюецца арганізацыямі прыватнымі і публічнымі. Кантроль можа адбывацца праз абмежаванне доступу, ліцэнзаванне, аўтарскае права, патэнты, плату за доступ або паўторнае выкарыстанне. Прыхільнікі адкрытых даных сцвярджаюць, што гэтыя абмежаванні накіраваны супраць агульнага дабрабыту і, што гэтыя даныя варта зрабіць свабоднымі і безкаштоўнымі. У дадатак варта адзначыць, што даныя з’яўляюцца «паўторна выкарыстоўваемымі», калі непатрэбны запыт на наступнае выкарыстанне, але тыпы паўторнага выкарыстання (такія як стварэнне залежных твораў) могуць знаходзіцца пад кантролем ліцэнзіі.
Тыповае апісанне неабходнасці адкрытых даных:
"Шматлікія навукоўцы звярталі ўвагу на іронію гістарычнага моманту, калі мы маем тэхналогіі, якія дазваляюць атрымліваць агульнасусветную карысць і распаўсюджваць апрацоўку навуковых даных, шырокае супрацоўніцтва і паскарэнне хуткасці і глыбіні даследаванняў... мы заняты блакіраваннем звестак і прадухіленнем выкарыстання адпаведных пасунутых тэхналогій ведаў. Джон Вілбэнкс, віцэ-прэзідэнт па навуцы, Creative Commons"
Аргументы за і супраць адкрытых даных
Палеміка пра Адкрытыя Даныя дагэтуль трывае. Найлепшыя прылады адкрытых урадаў спрабуюць шукаць шляхі да ўзмацнення грамадзян, дапамагаюць малым бізнесам, або ствараюць дадатковую вартасць некаторымі іншымі пазітыўнымі і канструкцыйнымі шляхамі. Адкрытыя даныя ўрадаў — гэта толькі адзін са спосабаў у паляпшэнні адукацыі, паляпшэнні ўраду і будаванні прылад для вырашэння праблем у рэальным свеце. Выкладзена шмат аргументаў у дыскусіі за або супраць адкрытых даных. Гэтыя аргументы часта залежаць ад тыпу даных і патэнцыяльнага іх выкарыстання.
Аргументы ў падтрымку Адкрытых Даных уключаюць наступнае:
Звычайна маецца на ўвазе, што фактычныя звесткі не могуць быць закапірайчэны. Аднак выдаўцы часта дадаюць капірайты (забараняючы паўторнае выкарыстанне) на навуковыя даныя з публікацый. Гэта можа быць невідавочна ўспрынята, што фактычныя звесткі ва ўсім тэксце знаходзяцца пад аховай капірайта (аўтарскага права).
У той час пакуль падсумаванні фактаў чалавекам з папяровых публікацый нармальна ўспрымаюцца (як законнае дзеянне), машынная апрацоўка робатамі абмежавана.
У адрозненне ад Адкрытага Доступа, дзе групы выдаўцоў абазначылі свае інтарэсы, Адкрытыя Даныя — гэта выклік для прыватных інстытутаў. Іх агрументы абмеркаваны меней у публічнай прасторы і існуе меней цытат на гэты конт.
Самародак
Самаро́дак — прыроднае адасабленне аднаго з самародных элементаў (золата, радзей серабро, плаціна, медзь), якое значна перавышае па велічыні сярэднія памеры часціц таго ж хімічнага элемента ў радовішчах.
Маса самародкаў складае ад 1 грама (зрэдку 10 мг) да соцень тон (медзь). Галоўным чынам утвараюцца ў працэсе рудаўтварэння з гідратэрмальных раствораў, а таксама ў зонах акіслення рудных радовішчаў і магматычных горных пародах. Часцей за ўсё сустракаюцца ў асадкавых пародах у выглядзе россыпаў.
Самародкі часта маюць цікавую форму і з’яўляюцца калекцыйным матэрыялам. Найбольш буйныя і арыгінальныя па форме часам атрымліваюць уласныя назвы (напрыклад, «Пліта Холтэрмана» і «Жаданы незнаёмец» з Аўстраліі, «Вялікі трохвугольнік» з Урала).
Абухавэ
Абухавэ (Обу́хове) — вёска ў Талалаіўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Бакал
Бакал (Бакал) — горад (з 1951) у Расіі, у складзе Саткінскага раёна Чалябінскай вобласці. Насельніцтва 22,0 чалавек (2005). Заснаваны ў 1757 годзе.
Горад размешчаны на заходнім схіле Паўднёвага Урала, паміж хрыбтамі Сулея і Вялікая Сука, за 258 км на захад ад Чалябінска.
Здабыча і ўзбагачэнне жалезнай руды, завод па вытворчасці запасных частак для экскаватараў, рамонту горнаўзбагачальнага абсталявання.
Глюкі (гурт)
«Глюкі» — беларускі рок-гурт. Узнік у 1998 годзе ў Магілёве (Беларусь). Граў у стылі панк-рок і драбч-кор.
1998
Першая згадка пра гурт «Глюкі» прыходзіцца на 1998 год. Першапачатковы склад калектыву: Аляксей Паронкін (вакал, гітара), Кірыл Падліпскі (гітара), Раман Жыгараў (ударныя). Першыя рэпетыцыі гурту праходзілі на кватэры Аляксея Паронкіна. Музыкі эксперыментавалі, гралі альтэрнатыўны рок, панк і рок-н-рол.
1999—2000
Да гурту далучаецца барабаншчык Рыгор Грыбаноўскі. Пачынаюцца рэпетыцыі на заводзе «Трансмаш». Першы канцэрт сыграны ў доме культуры імя Куйбышава. Гурт «Глюкі» прымае ўдзел у канцэртах мастацкай самадзейнасці на заводзе «Тэхнапрыбор».
2001—2002
У гурце ўзнікае канфлікт між Падліпскім і Грыбаноўскім. У выніку Падліпскі сыходзіць з «Глюкаў». У гэты ж час да музыкаў далучаецца Марына Грыбаноўская (клавішныя). У «Глюкаў» з'яўляецца свой дырэктар Віталь Шум. У сакавіку 2002 года гурт дае серыю канцэртаў у Магілёве і набывае папулярнасць у горадзе. Выступленні «Глюкаў» вылучаюцца яскравай энергетыкай і сучасным гучаннем.
2003—2007
З 2003 года «Глюкі» былі ўдзельнікамі шматлікіх магілёўскіх канцэртаў і фестываляў. Вясною 2004 года гурт заняў першае месца па папулярнасці сярод магілёўскіх рок-гуртоў па выніках апытанняў, праведзеных сярод наведвальнікаў канцэртаў. У песнях гурту яскрава вылучаюцца бунтарскія, патрыятычныя і суіцыдальныя матывы. 9 студзеня 2005 года ў магілёўскім клубе «Joker» гурт прадставіў свой першы альбом «». У 2006 годзе «Глюкі» выступілі на фестывалі «Рок-каранацыя», а таксама занялі першае месца ў хіт-парадзе «Тузін Хітоў» з песняй «Ападкі». Быў выдадзены канцэртны альбом «Хэдлайн-фэст», цалкам да выдання падрыхтаваны студыйны рэліз альбома «Ідыятызм». На працягу года гурт выступаў з канцэртамі ў Магілёве і Мінску. Музыкаў заўважыла прэса. Вясною 2006 года ў Магілёве створаны фан-клуб «Глюкаў». Да гурту далучаецца магілёўскі музыка Станіслаў Мытнік (вакал, гітара) і барабаншчык Юрый Дзьюд.
У 2007 годзе песня «AntiEMO (Parquet)» з будучага альбома «Idyatyzm» трапіла ў хіт-парад «Тузін Хітоў» і стала найлепшай песняй па выніках года.
2008—2009
У 2008 годзе «Глюкі» прынялі ўдзел у фестывалі «Басовішча» і занялі на ім трэцяе месца сярод канкурсантаў. Па прыездзе, 23 ліпеня аб сыходзе з гурту паведамілі барабаншчык Юры Дзьюд, спявак Аляксей Паронкін і клавішніца Марына Грыбаноўская. Раман Жыгараў і Станіслаў Мытнік абяцалі скончыць працу над альбомам Idyatyzm. Гурт «Глюкі» ў звычайным складзе спыніў сваё існаванне. Намаганнямі прыхільнікаў у 2009 годзе выдадзены другі альбом гурту на лэйбле БМА. У 2009 з'явілася песня «Краіна 2.0» у апрацоўцы дзвюх магілёўскіх гуртоў Mauzer і Green Che. Кампазіцыя была зроблена ў стылі рэп з захаваннем прыпеву першапачатковай версіі «Краіна 1.0», прэзентаванай у 2006 годзе. Пасля распаду «Глюкаў» Раман Жыгараў і Станіслаў Мытнік з барабаншчыкам Паўлам Емяльянавым з гурту Nevma ўтварылі гурт Akute.
Батанічны сад Белфаста
Батанічны сад Белфаста (Botanic Gardens) — батанічны сад у горадзе Белфаст (Паўночная Ірландыя, Вялікабрытанія). Сад размешчаны ў паўднёвай частцы горада на Станміліс-роўд, паблізу універсітэта Квінс. Музей Ольстэра размешчаны ля галоўнага ўваходу батанічнага саду.
Гісторыя
Сад быў адкрыты ў 1828 годзе як прыватны Каралеўскі батанічны сад Белфаста. Да 1895 быў адкрыты для грамадскасці толькі па нядзелях. Затым сад стаў грамадскім паркам.
Найбольш адметным у батанічным садзе з'яўляецца зімовы сад у Пальмавай аранжарэі. Першы камень у падмурак быў закладзены маркізам Данегалам у 1839 годзе, працы былі завершаны ў 1840 годзе. Гэта адзін з самых ранніх прыкладаў крывалінейных чыгунных аранжарэй у свеце. Распрацавана Чарльзам Ланьянам і пабудавана Рычардам Цёрнерам, белфасцкая Пальмавая аранжарэя з'яўляецца папярэдніцай аранжарэі ў К'ю і Ірландскага нацыянальнага батанічнага саду ў Гласневіне. Цёрнер пабудаваў абедзве гэтыя аранжарэі. Пальмавая аранжарэя складаецца з двух крылаў — прахалоднага крыла і трапічнага крыла, якое мае купал. Ланьян змяніў свае першапачатковыя планы і павялічыў вышыню купала, што дазваляе вырошчваць нашмат вышэйшыя расліны. У мінулым тут расла 11-мятровая лілея Doryanthes palmeri, радзімай якой з'яўляецца Аўстралія, яна нарэшце заквітнела ў сакавіку 2005 года пасля 23 гадоў чакання. У Пальмавай аранжарэі таксама расце 400-гадовая Xanthorrhoea.
У батанічным садзе ёсць і іншая аранжарэя, пабудаваная ў 1889 годзе, якая мае унікальны дызайн. У 1932 годзе быў пабудаваны ружоўнік.
Соўка бульбяная
Соўка бульбяная ці Соўка балотная (Hydraecia micacea) — матылёк сямейства совак, шкоднік многіх сельскагаспадарчых культур.
Апісанне
Матылі сярэдніх памераў. Размах крылаў складае 28-45 мм. Даўжыня пярэдняга крыла 14-21 мм. Пярэднія крылы шырокія, з крыху выгнутым вонкавым краем, шаравата-жоўтыя, цёмна- або карычнева-шэрыя, з некаторым чырванаватым адценнем, з папярочнымі лініямі і плямамі. Заднія крылы шаравата- ці ружавата-жоўтага колеру, з цёмнай палоскай ў верхняй траціне крыла. Ніжнегубныя шчупікі ў 1,5 разы даўжэй за галаву, значна выступаюць на лоб. Вусікі самцоў пілаватыя, з пучкамі раснічак на зубцах.
Асаблівасці біялогіі
Насяляюць палі, лугі, лясы, сады, паркі. На Беларусі матылі сустракаюцца з сярэдзіны ліпеня да сярэдзіны верасня; вусені ў маі — ліпені.
Самка адкладае ў жніўні-верасні 70-90 яец у двух-трох паралельных шэрагах. Перазімавалыя яйкі развіваюцца ў канцы красавіка — пачатку мая. Вусені сілкуюцца на розных травах, у тым ліку на бульбе. У канцы чэрвеня — сярэдзіне ліпеня вусені акукліваюцца.
Шкодзіць бульбе, равяню, хмелю, тамату, кукурузе, цыбулі, часнаку, суніцам, маліне, дэкаратыўным раслінам (ліліям, касачам і інш.). Вусені часта развіваюцца на трыснягу, асацэ, касачы, пырніку, Glyceria і інш. Харчуюцца вусені на лісці, затым у сцеблах травы, пазней пераходзяць на расліны з тоўстым сцяблом. Пашкоджваюць сцяблы, карэнішчы.
Капусная соўка
Капусная соўка, Капусны начнік (Mamestra brassicae) — матылёк сямейства совак, распаўсюджаны па ўсёй Еўропе.
Апісанне
Размах крылаў 34-50 мм. Пярэднія крылы бурыя і плямістыя. Заднія крылы шэрыя. На працягу года з’яўляюцца два ці тры новых пакалення, дарослыя асобіны можна ўбачыць з мая па кастрычнік, а часам і ў іншы час года. Ноччу матылькі ляцяць да святла, таксама іх прыцягвае цукар і нектар кветак.
Вусені зялёныя, шэра-карычневыя або карычневыя з цёмнымі плямамі, жаўтаватай паласой уздоўж цела.. Яны вырастаюць прыкладна на 25 мм задоўга да акуклення. Зімуюць альбо лічынкі або кукалкі. На платах, кары дрэў і г. д.
Экалогія
Мнагаядны шкоднік. Вусені пашкоджваюць расліны з крыжакветных (асабліва капусту), бабовыя культуры, цукровыя буракі. Усяго яны сілкуюцца раслінамі больш за 70 відаў з 22 сямействаў. У капусце вусені выядаюць вялікія дзіркі ў лісці, затым пранікаюць у качан і забруджваюць яго экскрэментамі.
Эн Сафі фон Отэр
Эн Сафі фон Отэр (швед. Anne Sofie von Otter; нар. 9 мая 1955, Стакгольм, Швецыя) — шведская спявачка мецасапрана. У яе рэпертуары — lied, оперы, араторыі, а таксама рок- і поп-песні.
Ранні перыяд жыцця
Фон Отэр нарадзілася ў Стакгольме, Швецыя. Яе бацькам быў Геран фон Отэр, шведскі дыпламат у Берліне падчас Другой сусветнай вайны. Яна расла ў Боне, Лондане і Стакгольме. Яна вучылася ў Стакгольме і ў Лонданскай школе музыкі і драмы Гілдхола, дзе сярод яе выкладчыкаў была Вера Роза. Яе прафесійны оперны дэбютадбыўся ў 1983 годзе ў оперы Базель, як Альчыны ў «Orlando paladino» Франца Іозефа Гайдна. Яе дэбют у Каралеўскім оперным тэатры ў Ковент-Гардэне адбыўся ў 1985 годзе, а ў 1987 годзе дэбютавала ў La Scala. Дэбют яе сталічнай оперы адбыўся ў снежні 1988 года ў ролі Херубіна ў оперы «Жаніцьба Фігаро».
Кар’ера
Яе запіс песень Грыга стаў пераможцам Грамафона, як лепшы запіс 1993 года, упершыню ў гісторыі ўзнагароду атрымаў запіс песень. У 2001 годзе яна выпусціла свой альбом з Элвісам Кастэла «For the Stars» за які атрымала прэмію Эдысана. Яна атрымала прэмію «Грэмі» за лепшае класічнае вакальнае сола ў 2015 годзе за альбом французскіх песень «Douce France». З 1980 года яе пастаянны акампаніятар — піяніст Бенгт Форсберг.
У 2006 годзе фон Отэр спявала «Evangelist» у прэм’еры «Забавы ордэна» Свэна-Дэвіда Сандстрома. Іншыя працы ў сучаснай музыцы ўключаюць спеў ролі Жанчыны ў «Senza Sangue» Пятра Этвеса. У іншых сродках масавай інфармацыі яна знялася ў фільме «Позняя чацвёрка».
У 2007 годзе яна выпусціла музычны альбом, напісаны кампазітарамі, зняволенымі ў нацысцкім гета канцэнтрацыйнага лагера Тэрэзіенштадт (таксама вядомага як Тэрэзін) да іх перавозкі ў лагер смерці Асвенцым. Яна супрацоўнічала ў гэтым праекце з Крысціянам Герхаэрам (барытон) і камернымі музыкамі. Яна заявіла, што гэты матэрыял мае для яе асаблівае значэнне, бо яе бацька беспаспяхова спрабаваў распаўсюдзіць інфармацыю, якую ён атрымаў ад афіцэра СС Курта Герштэйна пра нацысцкія лагеры смерці.
У 2016 годзе фон Отэр спявала Леанору ў рамках сусветнай прэм’еры фільма Томаса Адэса «Анёл-знішчальнік» і зноў у 2017 годзе ў Каралеўскім оперным тэатры ў Ковент-Гардэне. Яна выканала галоўную ролю Шарлоты ў оперы «Восеньская саната» Себасцьяна Фагерлунда ў 2017 годзе па матывах фільма Інгмара Бергмана 1979 года ў Фінскай нацыянальнай оперы ў Хельсінках пад кіраўніцтвам Джона Сторгардса.
Сямейнае жыццё
Фон Отэр была замужам за Бені Фрэдрыксанам да яго самагубства 17 сакавіка 2018 года. Ён быў акцёрам і кіраўніком Стакгольмскага Дома культуры, у тым ліку Stadsteater (Стакгольмскі гарадскі тэатр). У пары нарадзілася двое дзяцей. Зараз яна жыве ў сталіцы — Стакгольме.
Альбомы
(Пікавыя пазіцыі ў Сверыгетапліплістане, шведскі нацыянальны чарт)
Neoitamus socius
Neoitamus socius — від двухкрылых насякомых з сямейства ктыраў. Распаўсюджаны ў Албаніі, Бельгіі, Даніі, Германіі, Фінляндыі, Францыі, Югаславіі, Аўстрыі, Польшчы, Румыніі, Швейцарыі, Іспаніі, Чэхіі, Славакіі, Венгрыі і Азіі. Даўжыня цела іімага 12-18 мм. Сілкуюцца перапончатакрылымі і двухкрылыми.
Балотныця (Талалаіўскі раён)
Балотныця (Боло́тниця) — вёска ў Талалаіўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Барселона
Барселона (Barcelona, Barcelona ) — горад на паўночным усходзе Іспаніі, у міжрэччы рэк Бесос і Льябрэгат, на ўзбярэжжы Міжземнага мора. Адміністрацыйны цэнтр аўтаномнай вобласці Каталонія і правінцыі Барселона. Буйнейшы горад Каталоніі і другі пасля Мадрыда па колькасці жыхароў горад Іспаніі. Важны эканамічны і культурны цэнтр.
Тапаніміка
Першакрыніца назвы Барселона невядомая, наконт гэтага існуюць розныя тэорыі і інтэрпрэтацыі чытання. Назва горада ўзнікла магчыма з фінікійскай мовы як Баркэно (Barkeno). Маюцца сведкі на старажытнай манеце з надпісам рукапісным іберыйскім шрыфтам, што гучыць на старажытнагрэцкай як Βαρκινών, Barkinṓn.
Гісторыя
Горад быў заснаваны ў 3 стагоддзі да н. э. як рымская калонія, але паступова стала адным з буйных гандлёвых цэнтраў Серадземнага мора. Некаторы час горад належаў Карфагену, але пасля Другой Пунічнай вайны зноў увайшоў ў склад Рымскай імперыі. Пасля распаду Рымскай імперыі горад быў заваяваны ў 406 годзе вандаламі, а ў 416 годзе вестготамі, якія ўтварылі ў Іспаніі ўласную дзяржаву. Некаторы час Барселона была сталіцай гэтай дзяржавы.
У 712 годзе горад быў заваяваны маўрамі й каля стагоддзя знаходзіўся пад іх уладай. У 801 годзе быў заваяваны сынам Карла Вялікага — Людовікам і стаў сталіцай краіны, залежнай ад імперыі Карла Вялікага. З 874 да 1137 года Барселона была сталіцай незалежнага графства, а потым стала сталіцай Арагонскага каралеўства. Пасля аб’яднання Арагона з Кастыліяй горад перажываў заняпад.
У ХХ стагоддзі Барселона перажыла буйное развіццё гандлю і прамысловасці. У наш час гэта сучасны горад, жыхары якога маюць высокі ўзровень жыцця.
У 1924 годзе быў адкрыты метрапалітэн.
У горадзе адбыліся Сусветныя выстаўкі ў 1888 і 1929. У час грамадзянскай вайны ў Барселоне знаходзіўся рэспубліканскі урад (1937-39). 3 1977 адміністрацыйны цэнтр аўтаномнай вобласці Каталонія. У Барселоне прайшлі XXV летнія Алімпійскія гульні 1992.
Адміністрацыйны падзел
З 1997 года Барселона падзелена на 10 раёнаў:
Клімат
Барселона знаходзіцца ў зоне серадземнаморскага клімату, з цёплымі й вільготнымі зімамі й сухімі, спякотнымі летамі. Самыя нізкія тэмпературы назіраюцца ў студзені й лютым (+10 °C). Вельмі рэдка выпадае снег. Самымі спякотнымі месяцамі з’яўляюцца ліпень і жнівень, калі сярэдняя тэмпэратура сягае +30 °C (самая высокая зарэгістраваная тэмпература складае +38,6 °C).
Дэмаграфія
У 1900 годзе колькасць насельніцтва складала 533 тыс. чалавек і хутка расла да 1950 года, калі ў Барселону прыяжджалі жыхары меней развітых раёнаў краіны. Самая высокая колькасць насельніцтва горада была ў 1979 годзе, калі тут жыло 1 906 998 чалавек.
Эканоміка
Барселона з’яўляецца адным з першых раёнаў Еўропы, дзе пачалася індустрыялізацыя (у канцы XVIII стагоддзя). У сярэдзіне ХІХ стагоддзя горад пераўтварыўся ў буйны цэнтр лёгкай прамысловасці і машынабудавання. Пасля гэтага прамысловасць грала асноўную ролю ў жыцці горада, але ў нашы дні абслугоўваючы сектар пачынае пераважаць над прамысловым. У наш час асноўнымі галінамі прамысловасці Барселоны з’яўляюцца лёгкая, хімічная, фармацэўтычная, аўтамабільная й электронная галіны. У Барселоне знаходзяцца аўтамабільныя заводы «SEAT», а таксама «Renault», «Peugeot» і «Ford».
Барселона кожны год прымае кірмаш «La Fira», таксама тут праводзяцца шматлікія міжнародныя эканамічныя форумы.
Прамысловасць
Асноўныя галіны прамысловасці: тэкстыльная, машынабудаванне (у т.л. аўта-, судна-, лакаматывабудаванне), хімічная, паліграфічная, цэментная, гарбарная, харчовая і інш. Праводзяцца міжнародныя гандлёва-прамысловыя кірмашы.
Транспарт
Вузел чыгунак і аўтадарог. Порт на Міжземным моры, аўтамабільныя паромныя зносіны з партамі Балеарскіх і Канарскіх астравоў, суседніх краін. Міжнародны аэрапорт. Метрапалітэн. Фунікулёр Тыбідаба. Блакітны трамвай.
Навука, адукацыя, культура
Барселонскі ўніверсітэт, Барселонскі аўтаномны ўніверсітэт, Каталонскі адкрыты ўніверсітэт, Каталонскі міжнародны ўніверсітэт, Каталонскі політэхнічны ўніверсітэт, Універсітэт імя Пумпеу Фабра, Універсітэт імя абата Алібы. Музеі: археалагічны, народных рамёстваў і мастацтваў, Федэрыка Марэса, гісторыі горада, прыгожых мастацтваў у Каталоніі, сучаснага мастацтва, Музей Пікаса. У горадзе таксама знаходзіцца Абсерваторыя Фабра.
Архітэктура і планіроўка
Стары і Новы гарады звязаны плошчаю Пласа дэ Каталунья, якая акружана фантанамі і скульптурнымі групамі (1927), з’яўляецца дзелавым цэнтрам Барселоны. Помнікі архітэктуры: раманская царква Сан-Пабла дэль Кампе (Х-ХІІІ ст.); гатычныя сабор (1298 — XV ст.); царква Санта-Марыя-дэль-Мар (1320-70); біржа (1380-92); судовая палата «Аўдыенсія» (XV ст.); барочная царква Нуэстра Сеньёра дэ Белен (1687—1729). У канцы XIX — пач. XX ст. Барселона — буйны цэнтр архітэктуры стылю мадэрн і авангардызму. Своеасаблівасць гораду надаюць мудрагелістыя пабудовы архітэктара Антоніа Гаўдзі (паркавы комплекс Гуэль, 1885-89; царква Саграда Фамілія, з 1884, не закончана; жылыя дамы Каса Бальё, 1905-07, і Каса Міла, 1905-10). Сучасныя пабудовы: аўтамабільны завод «SEAT», Дом гандлю, будынак Калегіі архітэктараў з фрызам па эскізах Пабла Пікаса.
1935 год у гісторыі тэатра
1935 год быў адзначаны шэрагам тэатральных падзей.
Імхавы
Імхавы́ (, Имховой) — пасёлак у Любанскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Рачэнскага сельсавета.
Бэрэзіўка (Талалаіўскі раён)
Бэрэзіўка (Березі́вка) — вёска ў Талалаіўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Марфа Рабкова
Марфа Рабкова (нар. ) — беларуская праваабаронца, палітычная зняволеная.
Біяграфія
У 2012 годзе Марфа Аляксандраўна Рабкова паступіла ў БДПУ імя Максіма Танка, але ў 2016 годзе змушана была забраць дакументы. Гэта было звязана з акцыяй каля ўніверсітэту падчас прэзідэнцкіх выбараў 2015 года, калі Марфу затрымалі. У 2017 годзе яна спрабавала аднавіцца ў Магілёўскім універсітэце імя А. Куляшова, але беспаспяхова. У 2017 годзе паступіла ў ЕГУ на спецыяльнасць «міжнароднае права».
Была затрыманая 17 верасня 2020 года, у кватэры быў праведзены ператрус. Абвінавачана ў межах крымінальнай справы па ч. 3 арт. 293 Крымінальнага кодэксу (навучанне ці іншая падрыхтоўка асоб для ўдзелу ў масавых беспарадках, альбо фінансаванне такой дзейнасці). 19 верасня яе перавялі з ІЧУ ў СІЗА-1 у Мінску. 23 лістапада 2020 года шэфства над палітычнай зняволенай узяла Агнешка Бругер, дэпутатка Бундэстага. 11 лютага 2021 года Марфе Рабковай прад’явілі новыя абвінавачванні па ч. 3 арт. 130 (распальванне сацыяльнай варажнечы да ўлады групай нявысветленых асоб) і ч. 2 арт. 285 КК (удзел у злачыннай арганізацыі), паводле якой ёй пагражае да 12 год пазбаўлення волі.
У падтрымку Марфы Рабковай і з патрабаваннем яе неадкладнага вызвалення выказаліся міжнародныя праваабарончыя арганізацыі: Amnesty International,, Абсерваторыя па абароне праваабаронцаў (партнёрства і ).