cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Максім Уладзіміравіч Аўгусціновіч
Клубная кар’ера
Выхаванец «Смаргоні», у 2020 годзе пачаў прыцягвацца да гульняў асноўнай каманды ў Першай лізе. З пачатку 2021 года, калі «Смаргонь» атрымала месца ў Вышэйшай лізе, стаў выступаць за дубль, а з кастрычніка пачаў з’яўляцца і ў асноўнай камандзе. 16 кастрычніка 2021 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе, выйшаўшы на замену ў канцы сустрэчы з «Віцебскам» (2:0).
Пінта
Пі́нта — адзінка вымярэння аб'ёму ў сiстэме англiйскiх мер. 1 пiнта прыкладна роўна 0,568 літра.
Акрамя англійскай пінты, існуюць амерыканская вадкая (0,473 л), амерыканская сухая (0,551 л) і метрычная пінты (0,5 л) (апошняя ўжываецца нефармальна).
У цяперашні час ў выніку ўвядзення метрычнай сістэмы мер пінта выкарыстоўваецца ў Вялікабрытаніі толькі ў вымярэнні піва ці сідра, радзей — малака. У Ірландыі ўжываецца толькі пры рознічнай продажы піва або сідра ў барах і пабах, у астатніх выпадках выкарыстоўваецца метрычная пінта.
Раней, да ўвядзення метрычнай сістэмы вымярэння гэтую меру аб'ёму выкарыстоўвалі і ў іншых еўрапейскіх краінах (Францыя, Галандыя).
Міхаіл Міхайлавіч Кацюбінскі
Міхаіл Міхайлавіч Кацюбінскі (Михайло Михайлович Коцюбинський;,  — , ) — украінскі , , грамадскі дзеяч, кіраўнік ў Чарнігаве, адзін з актыўных дзеячаў.
Клімена
Клімена (Κλυμένη) — у старажытнагрэчаскай міфалогіі імя некалькіх персанажаў:
Міхаіл Міхайлавіч Кацюбінскі
Біяграфія
Напэўна, не ад дабра Кацюбінскія пакінулі Вінніцу і пераехалі жыць у сяло, пасля — у мястэчка Бар. Тут Міхаіла аддалі ў пачатковую школу (1875—1876), дзе ён быў вельмі руплівым вучнем.
Maps.me
MAPS.ME (ранейшая назва — MapsWithMe, Карты са мной) — набор бясплатных праграм для мабільных прылад на аснове свабоднай геаграфічнай карты OpenStreetMap. З 2014 па 2020 г. MAPS.ME належыў VK і развіваўся ў межах яе міжнароднага праекта My.com. У 2020 годзе Maps.me быў прададзены Daegu Limited.
Функцыянальнасць
Праграмы MAPS.ME даступныя на платформах iOS, Android (уключаючы зборкі для планшэтаў Amazon Kindle Fire) і Blackberry. Перад пачаткам працы праграма загружае карты горада ці краіны з усімі аб'ектамі ў памяць прылады і застаецца цалкам функцыянальнай без падключэння да інтэрнэту.
Праграма ўмее арыентавацца па GPS, будаваць маршруты для аўтамабіляў і пешаходаў (у тым ліку, паміж рознымі рэгіёнамі і краінамі), праводзіць пошук па аб'ектах, экспартаваць і імпартаваць даныя ў фармаце KML, а таксама прадастаўляць падрабязную інфармацыю аб установах на карце.
Магчымасць работы з картамі без падключэння да сеткі і высокая дакладнасць і падрабязнасць створаных карыстальнікамі карт забяспечылі MAPS.ME вялікую папулярнасць. Па выніках 2014 сэрвіс увайшоў у лік лепшых праграм крамы Google Play і топ-25 Hi-Tech@Mail.Ru. Сэрвіс адзначыўся ў рэйтынгах лепшых праграм для падарожнікаў Huffington Post і PC Magazine.
Рукшэнай (Ігналінскі раён)
Рукшэна́й (Rukšėnai) — вёска ў Ігналінскім раёне Уцянскага павета Літвы. Уваходзіць у склад Лінкмяніскай сянюніі. Размешчана за 4 км ад Лінкмяніса, на паўночным узбярэжжы возера Швянтас. Насельніцтва 15 чал. (2001 г.).
Механіка суцэльных асяроддзяў
Механіка суцэльных асяроддзяў — раздзел механікі, фізікі суцэльных асяроддзяў і фізікі кандэнсаванага стану, прысвечаны руху газападобных, вадкіх і цвёрдых дэфармаваных цел, а таксама сілавым узаемадзеянням у такіх целах.
Акадэмік А. А. Ільюшын характарызаваў механіку суцэльных асяроддзяў як «шырокую і вельмі разгалінаваную навуку, якая ўключае тэорыю пругкасці, вязкапругкасці, пластычнасці і паўзучасці, гідрадынаміку, аэрадынаміку і газавую дынаміку з тэорыяй плазмы, дынаміку асяроддзяў з нераўнаважнымі працэсамі змены структуры і фазавымі пераходамі»
Акрамя звычайных матэрыяльных цел, падобных вадзе, паветры або жалезу, у механіцы суцэльных асяроддзяў разглядаюцца таксама асаблівыя асяроддзя - паля: электрамагнітнае поле, поле выпраменьванняў, гравітацыйнае поле і іншыя.
Механіка суцэльных асяроддзяў дзеліцца на такія асноўныя раздзелы: механіка дэфармаванага цвёрдага цела, гідрадынаміка, газавая дынаміка. Кожная з гэтых дысцыплін таксама падзяляецца на часткі (ужо больш вузкія); так, механіка дэфармаванага цвёрдага цела дзеліцца на тэорыю пругкасці, тэорыю пластычнасці, тэорыю расколін і г. д.
Метады механікі суцэльных асяроддзяў
У механіцы суцэльных асяроддзяў на аснове метадаў, развітых у тэарэтычнай механіцы, разглядаюцца рухі такіх матэрыяльных цел, якія запаўняюць прастору бесперапынна, грэбуючы іх малекулярная будовай. Разам з тым таксама лічацца бесперапыннымі характарыстыкі цел - такія, як шчыльнасць, напружанне, хуткасць і т. д. Гэта апраўдваецца тым, што лінейныя памеры, з якімі мы маем справу ў механіцы суцэльных асяроддзяў, значна больш міжмалекулярных адлегласцей. Мінімальна магчымы аб'ём цела, які дазваляе даследаваць яго некаторыя зададзеныя ўласцівасці, называецца прадстаўнічым аб'ёмам або фізічна малым аб'ёмам. Дадзенае спрашчэнне дае магчымасць прымянення ў механіцы суцэльных асяроддзяў добра распрацаванага для бесперапынных функцый апарата вышэйшай матэматыкі. Акрамя гіпотэзы бесперапыннасці, прымаецца гіпотэза аб прасторы і часу - усе працэсы разглядаюцца ў прасторы, у якой вызначаны адлегласці паміж кропкамі, і развіваюцца ў часе, прычым у класічнай механіцы суцэльных асяроддзяў час цячэ аднолькава для ўсіх назіральнікаў, а ў рэлятывісцкай - прастора і час звязваюцца ў адзіную прастору-час.
Механіка суцэльных асяроддзяў з'яўляецца распаўсюджваннем ньютанавай механікі матэрыяльнай кропкі на выпадак бесперапыннага суцэльнага матэрыяльнага асяроддзя, і сістэмы ўраўненняў, што складаюцца для рашэння розных задач МСА, ўключаюць у сябе класічныя законы Ньютана, але ў форме, спецыфічнай для гэтай галіны механікі. У прыватнасці, фундаментальныя фізічныя велічыні ньютанавай механікі маса і сіла ва ўраўненнях механікі суцэльных асяроддзяў выяўляюцца ва ўдзельных формах, адпаведна, шчыльнасці, і - для цвёрдых асяроддзяў - напружання, а для газаў і вадкасцей - ціску.
У механіцы суцэльных асяроддзяў распрацоўваюцца метады звесткі механічных задач да матэматычным, гэта значыць да задач аб адшуканні некаторых лікаў або лікавых функцый з дапамогай розных матэматычных аперацый. Акрамя таго, важнай мэтай механікі суцэльных асяроддзяў з'яўляецца ўсталяванне агульных уласцівасцей і законаў руху дэфармаваных цел, і сілавых узаемадзеянняў у гэтых целах.
Пад уплывам механікі суцэльных асяроддзяў атрымаў вялікае развіццё шэраг раздзелаў матэматыкі, напрыклад, некаторых раздзелаў тэорыі функцыі комплекснай зменнай, краявых задач для ўраўненняў у прыватных вытворных, інтэгральных ураўненняў і іншыя.
Аксіяматыка механікі суцэльных асяроддзяў
Зрэшты, шэраг спроб аксіяматизации механікі (і, у прыватнасці, механікі суцэльных асяроддзяў) быў зроблены. Ніжэй прадстаўлены асноўныя палажэнні механікі суцэльных асяроддзяў, якія граюць (у розных аксіяматычных пабудовах) роля альбо аксіём, альбо найважнейшых тэарэм.
У некласічных мадэлях механікі суцэльных асяроддзяў гэтыя аксіёмы могуць замяняцца іншымі. Напрыклад, замест першых двух аксіём могуць выкарыстоўвацца адпаведныя палажэнні тэорыі адноснасці.
Кругавец-Калінінскі сельсавет
Кругавец-Калі́нінскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Добрушскага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок (да 2010 г. вёска) Кругавец-Калініна.
Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года Кругавец-Калінінскі (Кругавецкі) сельсавет у складзе Чырванабудскага раёна Гомельскай акругі БССР. З 4 жніўня 1927 года ў складзе Церахоўскага раёна. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Церахоўскім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Гомельскай вобласці. 26 мая 1960 года ў склад Ленінскага сельсавета перададзены пасёлак Леніндар. З 25 снежня 1962 года ў складзе Добрушскага раёна. 29 жніўня 1974 года скасаваны пасёлак Гарадок.
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1109 чалавек, з іх 88,2 % — беларусы, 8,7 % — рускія, 2,7 % — украінцы.
Ніасцы
Ні́асцы або нія́сцы (саманазва Ono Niha, літаральна "людзі продкаў") — карэнныя насельнікі вострава Ніас у Інданезіі. Агульная колькасць - 911 тыс. чал. (2010 г.).
Паходжанне
Па мове ніасцы адносяцца да так званай протамалайскай галіны аўстранезійскай групы народаў Інданезіі — папярэднікаў малайскіх народаў у краінах Паўднёва-Усходняй Азіі. Мяркуецца, што продкі сучасных ніасцаў трапілі на востраў каля 12 тыс. гадоў таму, калі ўзровень акіяну быў значна ніжэйшы, і Ніас складаў адзінае цэлае з Суматрай. Геаграфічна неспрыяльныя ўмовы ўзбярэжжа прывялі да таго, што людзі сяліліся пераважна ў цэнтральнай узгорыстай частцы, і гэта садзейнічала іх ізаляванасці ад знешняга свету. Самі ніасцы лічаць, што паходзяць з мястэчка Гома ў цэнтры Ніаса.
Аднак у паходжанні ніасцаў маюцца свае неразгаданыя таямніцы. Справа ў тым, што жыхары паўночнай часткі вострава антрапалагічна адрозніваюцца ад жыхароў паўднёвай і знаходзяцца бліжэй да батакаў Суматры. На аснове гэтага некаторыя даследчыкі мяркуюць, што протамалайскім перасяленцам папярэднічалі тубыльцы больш ранняга часу, якія прыбылі прыкладна 55 тыс. гадоў таму. Жыхарам поўдня ў спадчыну засталіся іх гены. Іншыя даследчыкі сцвярджаюць, што ізаляванасць вострава мела вельмі адносны характар, таму існавалі познія перасяленні з Суматры, якія адбіліся на знешнім абліччы паўночных жыхароў. Генетычныя даследаванні, якія праводзіліся ў 2002—2003 гг., ускосна пацвярджаюць абодва пункты гледжання.
Гісторыя
Пісьмовыя звесткі пра востраў Ніас з'явіліся яшчэ ў IX ст. н.э. Але сталыя гандлёвыя кантакты з жыхарамі Паўночнай Суматры мясцовыя насельнікі пачалі толькі ў XV ст. Галоўным таварам, які цікавіў мусульманскіх гандляроў, былі рабы. Наўзамен яны пастаўлялі золата, тканіны, упрыгожанні. На паўночным усходзе вострава нават узнікла невялікае мусульманскае паселішча.
У 1857 г. Ніас быў далучаны да валоданняў Нідэрландаў. Дзякуючы працы нямецкіх місіянераў большасць мясцовага насельніцтва прыняло хрысціянства. У 1945 г. Ніас увайшоў у склад Інданезіі.
Культура
Асноўнымі заняткамі ніасцаў здаўна былі сельская гаспадарка, рыбалоўства, паляванне на дзікоў, аленяў і малпаў. Ніасцы вырошчвалі пераважна клубневыя культуры і фруктовыя дрэвы. Зямлю апрацоўвалі ўручную. Для спажывання і рытуальных мэт гадавалі свінняў і сабак. З XX ст. усё большую ролю адыгрываюць какосавая пальма, каўчуканосы, рыс, трымаюць курэй і кароў.
Асноўны тып паселішча - вёска. На поўдні вёскі вялікія з цэнтральнай вуліцай, умацаванай каменнымі плітамі. Па баках вуліцы месцяць каменныя выявы жывёл і людзей. Вакол вёсак ладзяцца каменныя валы і муры. На поўначы вёскі значна меншыя, узводзяцца на ўзгорках, але таксама ўмацоўваюцца валам, а часам і ровам.
Хаціны каркасныя, авальныя ў плане на поўначы, прамавугольныя на поўдні. Будуюцца на па́лях. Унутры вылучаецца агульны пакой са ступенямі, якія паднімаюцца да столі. На іх у дні святаў сядзяць госці. Месцы займаюць згодна індывідуальнаму рангу. У канцы агульнага пакоя ладзіцца агмень. За ім пачынаюцца пакоі дамачадцаў і гаспадарчыя памяшканні. Дахі высокія, двухсхільныя. Стрэхі заўсёды ўпрыгожаны разьбярствам. У кожнай хаціне ёсць месца для выяў продкаў.
Традыцыйная сацыяльная арганізацыя даволі складаная. Члены грамадства падзяляліся на 15 рангаў. Вышэйшы займалі правадыры сіулу або салава, улада якіх звычайна была спадчыннай, а шлюбы з простачыннымі людзьмі сата або сінхона не практыкаваліся. Ніжэйшы займалі рабы савую або салава, якім забаранялася жыць сярод свабодных абшчыннікаў. Найчасцей рабамі станавіліся сіроты або захопленыя ў палон жыхары іншых вёсак. Войны паміж вёскамі мелі сталы і даволі кровапралітны характар. З рэлігійнымі вераваннямі было звязана паляванне за галовамі.
Сем'і вялікія пашыраныя. Главой заўсёды з'яўляецца мужчына.
Традыцыйная вопратка — кавалкі тканіны, абгорнутыя вакол сцёгнаў, і куртка з лубу (гл. Сцябло) або бананавых валокнаў. У мінулым жанчыны хадзілі голымі вышэй пояса. Мужчыны і жанчыны апраналі плеценыя капелюшы. Мужчыны таксама ладзілі плеценыя шаломы і даспехі, якімі карысталіся падчас вайны. Адметнай рысай традыцыйнай вопраткі з'яўляюцца багатыя ўпрыгожанні, асабліва ў мужчын. На поўдні былі распаўсюджаны татуіроўка і пілаванне зубоў.
Ніасцы вядомы як выдатныя апрацоўшчыкі каменю. Са старажытнасці на востраве развівалася мегалітычная культура. У вёсках і вакол іх часцяком усталёўваюць каменныя выявы людзей і жывёлін, што маюць рытуальнае значэнне. Развіты пляценне і апрацоўка дрэва. Распаўсюджаныя жанры фальклору - казкі, генеалагічныя паданні, рытуальныя спевы, танцы. У дні святаў арганізуюцца скокі над камянямі.
Рэлігія
Старажытная рэлігія ніасцаў уяўляла сабою стракатую сумесь анімістычных рытуалаў, культу продкаў і шаманізму. З XV ст. на Ніасе быў вядомы іслам. У XIX ст. большасць мясцовых жыхароў прыняла хрысціянства. У наш час хрысціяне (пераважна пратэстанты) складаюць прыкладна 85% вернікаў, мусульмане — каля 15%.
Сале-Сан-Джавані
Сале-Сан-Джавані (Sale San Giovanni) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Кунеа.
Насельніцтва складае 184 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 23 чал./км². Займае плошчу 8 км². Паштовы індэкс — 12070. Тэлефонны код — 0174.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Мсціслаў Ізяславіч
Мсціслаў Ізяславіч (пачатак XI ст. — 1069 ) — князь наўгародскі (1054—1067), полацкі (1069).
Біяграфія
Сын Ізяслава Яраславіча.
У 1054 годзе, пасля смерці вялікага князя Яраслава, наўгародскі князь Ізяслаў Яраславіч заняў сталец у Кіеве, а Ноўгарад пакінуў Мсціславу.
У 1066 годзе полацкі князь Усяслаў Брачыславіч аблажыў Пскоў, не ўзяў яго, але разбіў на рацэ Чарэсе наўгародскае войска Мсціслава, якое ішло на дапамогу, і пасля захапіў Ноўгарад, напалову спаліў горад, вывеў палон і зняў з наўгародскага Сафійскага сабора званы, забраў царкоўнае начынне. Мсціслаў уцёк у Кіеў да бацькі.
Ізяслаў Яраславіч, па вяртанні з Польшчы ў 1069 годзе, паслаў сына наперад сябе ў Кіеў, дзе Мсціслаў учыніў расправу над завадатарамі паўстання, вінаватых у выгнанні бацькі забіў або асляпіў.
У 1069 годзе, пасля перамогі над Усяславам Брачыславічам, атрымаў ад бацькі сталец у Полацку, дзе неўзабаве памёр.
Вядомы сын Расціслаў (памёр 1.10.1093), князь берасцейскі.
Томаш Кубелка
Томаш Кубелка (Tomáš Kubelka;, Збраслаў, цяпер у складзе Прагі — , ) — чэшскі пісьменнік і паэт.
Выдаў 30 розных твораў для дзяцей і для народа, сярод іх зборнік вершаў «Květinky květnému a čilému stáří obětované» (1823), кнігі прозы «Hyrlanda, vévodkyně z Bretaně aneb Tak vítězí ctnost a nevinnost», «Nevím aneb Následky z nevědomosti», «Chlebíček ho vysvobodil», «Krátké povídky». Перакладаў на чэшскую мову творы Гелерта, Крыстафа фон Шміда і інш. У 1804—1812 гг. рэдагаваў газету «Noviny poštovské».
Кузняцова (Ельнінскі раён)
Кузняцова (Кузнецо́во) — вёска ў Ельнінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Бабровіцкага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена падчас Ельнінска-Дарагабужскай аперацыі ў 1943 годзе.
Такернак
Такернак (Tuckernuck Island) — востраў з'яўляецца часткай горада Нантакет у Масачусетсе. Знаходзіцца на захадзе ад вострава Нантакет і на ўсходзе ад вострава Маскігет (Muskeget). Адзін з магчымых перакладаў яго назвы — «бохан хлеба». Плошча вострава складае каля 900 акраў (1,4 квадратныя мілі).
Апісанне
Востраў знаходзіцца ў прыватнай уласнасці жыхароў. На Такернаку пабудавана каля 35 дамоў. Найстарэйшы дом на востраве быў пабудаваны ў сярэдзіне 18-га стагоддзя. На востраве няма ні дарог з цвёрдым пакрыццём, ні камунальных паслуг. Электрычнасць генерыруюць бензінавымі генератарамі і сонечнымі батарэямі. Вада паступае з некалькіх крыніц. На востраве ёсць некалькі легкавых аўтамабіляў, але большасць насельніцтва карыстаецца машынамі для гольфа.
Палікшчына
Палі́кшчына (, Поликщина) — вёска ў Валожынскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Валожынскага сельсавета.
Такернак
Сувязь з востравам
На паўднёвай частцы вострава ёсць узлётна-пасадачная паласа, але яе рэдка выкарыстоўваюць. Большасць жыхароў дасягае вострава на катарах.
Палікшчына
Да 30 кастрычніка 2009 года вёска ўваходзіла ў склад Бабровіцкага сельсавета.
NGC 4799
NGC 4799 (іншыя абазначэнні — UGC 8043, MCG 1-33-25, ZWG 43.66, IRAS12526+0310, PGC 44017) — спіральная галактыка (Sc) ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Эрэб
Паводле Гесіёда, Эрэб нарадзіўся з Хааса, брат Ночы (Нюкты), якая нарадзіла ад яго Гемеру (дзень) і Эфіра (святло).
Паводле іншых аўтараў, ад яго Нюкта таксама нарадзіла Танатаса (Смерць), Гіпнаса (Сон), Немезіду (Адплату), Керу (Гвалтоўную смерць; часам пад імем Кер выступае некалькі багінь), Мома (бога зласлоўя), Эрыс (Разлад), Гераса (Старасць), Аніра (Прарочыя і хлуслівыя сны), а таксама Харона, перавозчыка памерлых у Аід.
Пуцеправод па вуліцы Якубоўскага (Магілёў, стары)
Пабудаваны ў 1929 годзе, па ім праходзіла дарога на Мінск. Пасля ўзвядзення ў 1991 годзе новага пуцеправода па вуліцы Якубоўскага страціў сваё значэнне і стаў пешаходным.
Мае 4 пралёты, даўжыня складае 35,4 м, шырыня 14,4 м. У маі 2019 года пачалася рэканструкцыя пуцеправода. На ім былі ўстаноўлены металічныя круглыя аркі, бакавыя паверхні якіх аддзеланы пад дрэва са святлодыёдным падсвятленнем, частка арак звязаная паміж сабой металічнымі сувязямі, устаноўлена некалькі гандлёвых павільёнаў, індывідуальныя лаўкі, каляровай пліткай выкладзены пешаходная зона і веласіпедная дарожка, па цэнтральнай восі пуцеправода ў пакрыццё ўбудаваныя свяцільні. Ад моста лесвіца спускаецца да добраўпарадкаванай зялёнай зоны паміж чыгункай і вуліцай Астроўскага.
Надбароднік бязлісты
Надбароднік бязлісты (Epipogium aphyllum) — від шматгадовых раслін сямейства. Тыпавы від роду
Батанічнае апісанне
Шматгадовая травяністая сапрафітная расліна вышынёй 5—20 см. Карэнішча каралападобнай формы.
сцеблы светла-жоўтага колеру з чырвонымі палоскамі, крохкія. Лісце рэдукаванае да плёнкавых жаўтлявых лусках.
Суквецце — гронка. Кветкі жоўтыя, паніклыя, з ружовымі альбо пурпурнымі плямамі і светла-фіялетавай плямай. Звычайна размнажаецца вегетатыўна з дапамогай карэнішчаў, аплодненыя кветкі і насенныя каробачкі сустракаюцца вельмі рэдка.
Распаўсюджанне і асяроддзе пражывання
Доўгі час лічыўся зніклым відам для Беларусі, паколькі батанікі не знаходзілі яго на прасторах краіны з 1920-х гадоў. Аднак у 2009 годзе на тэрыторыі Браслаўскага раёна быў ізноў знойдзены адзінкавы асобнік.
Экалогія
Міка-гетэратрофная расліна: пажыўныя рэчывы атрымоўвае з грыбоў, на якіх паразітуе. Расце ў букавых, дубовых і хваёвых лясах на ўрадлівых глебах.
Ахоўны статус
Расліна абаронена ў многіх месцах, яна з’яўляецца выключна рэдкай і не павінна быць выдалена з асяроддзя пражывання або парушаная.
У Беларусі і Расіі від з нявызначаным статусам. Занесены ў Чырвоную кнігу Беларусі, Чырвоную кнігу Расіі і шэрагу суб’ектаў Расійскай Федэрацыі. Вымірае ў сувязі з асушваннем балот і высечкай лесу.
Hyphaene
Hyphaene — род раслін сямейства Пальмавыя, які ўключае ў сябе каля 8 відаў.
Біялагічнае апісанне
Ад іншых пальмаў адрозніваюцца тым, што іх сцеблы галінамі дыхатамічна, надаючы раслінам характэрны выгляд.
Распаўсюджанне
Віды роду растуць у саваннах або паўпустынях трапічнай і субтрапічнай Афрыкі, а таксама на Мадагаскары, у гарах Паўднёвай Аравіі, у Заходняй Азіі, на заходнім узбярэжжы Індыі і Шры-Ланкі.
Віды
Па інфармацыі базы дадзеных The Plant List, род уключае 8 відаў :
Зборная Габона па футболе
Зборная Габона па футболе прадстаўляе Габон у міжнародных матчах і турнірах па футболе. Кіруючая арганізацыя — Габонская федэрацыя футбола.
Гісторыя
Зборная Габона ні разу не ўдзельнічала ў фінальнай частцы чэмпіянаце свету і сем разоў станавілася ўдзельнікам фінальнай часткі Кубка афрыканскіх нацый. Калі ў першым розыгрышы — у 1994 годзе — габонцы былі жорстка бітыя ў групе егіпцянамі і нігерыйцамі з агульным лікам 0:7, то на наступным Кубку Афрыкі ў 1996 годзе ім удалося выйсці ў 1/4 фіналу — найвышэйшае іх дасягненне. У трэцім для сябе розыгрышы Кубка афрыканскіх нацый у 2000 годзе «Пантэры» выступілі гэтак жа няўдала, як і ў першым — апошняе месца ў групе. На Кубку афрыканскіх нацый 2010 у Анголе Габон быў блізкі да таго, каб паўтарыць свой поспех 1996 года, аднак, пры роўнасці ачкоў, але пры горшай розніцы забітых і прапушчаных галоў, «пантэры» засталіся на трэцім месцы ў сваёй групе.
Самы рэальны шанец патрапіць на чэмпіянат свету зборная Габона мела па ходзе адбору на чэмпіянат 2010 года, бо лідзіравала ў адборачнай групе пасля трох тураў, апярэджваючы магутную зборную Камеруна. У другой частцы камерунцы атрымалі тры перамогі запар пры ўсяго адной перамозе Габона зрабілі пераможцам групы менавіта «неўтаймоўных львоў».
Барахал
Барахал (Борохал) — вёска ў Асінскім раёне Іркуцкай вобласці Расіі.
Марыям Мірзахані
Марыя́м Мірзахані́ (3 мая 1977, Тэгеран — 15 ліпеня 2017, Стэнфард) — іранскі і амерыканскі матэматык, якая спецыялізавалася на геаметрыі Лабачэўскага, тэорыі Тэйхмюлера, эргадычнай тэорыі, сімплектычнай геаметрыі. У 2014 годзе атрымала Філдсаўскую прэмію, стаўшы першай жанчынай-лаўрэатам і першым лаўрэатам з Ірана.
Біяграфія
Сярэднюю адукацыю атрымала ў школе Фарзанеган — адной са школ спецыяльна для дзяўчат, якія ўваходзяць у структуру Нацыянальнай арганізацыі па развіццю выключных талентаў у Іране. У 1994 і 1995 гадах выйграла залатыя медалі на міжнародных матэматычных алімпіядах. У 1999 годзе закончыла Тэхналагічны ўніверсітэт Шарыф у Тэгеране.
З 1999 года жыла ў ЗША. У 2004 годзе атрымала доктарскую ступень у Гарвардскім універсітэце. З 2008 года — прафесар матэматыкі ў Стэнфардскім універсітэце.
У 2010 годзе на Міжнародным матэматычным кангрэсе была запрошаным дакладчыкам на тэму «Тапалогія, дынамічныя сістэмы і звычайныя дыферэнцыяльныя ўраўненні».
Памерла 14 ліпеня 2017 года ў ад наступстваў раку грудзей, які быў упершыню дыягнаставаны ў 2013 годзе.
Сям'я
Муж — Ян Вондрак (Jan Vondrák), вучоны ў галіне інфарматыкі чэшскага паходжання, дачка — Анахіта.
Дэферэнт
Деферент (deferens — які нясе) — паняцце, якое выкарыстоўваецца ў геацэнтрычнай мадэлі Пталямея. Згодна з гэтай мадэллю, кожная планета раўнамерна рухаецца па крузе, цэнтр якога, у сваю чаргу, рухаецца па іншым крузе, які і называецца дэферэнтам.
Падставай для такой штучнай канструкцыі паслужыла неабходнасць мадэляваць нераўнамерны рух планет, у прыватнасці,, а таксама растлумачыць змяненне іх бачнай яркасці, звязанае са зменай адлегласці ад Зямлі.
Лапаціна (Смаленская вобласць)
Лапаціна (Лопатино) — вёска ў Ельнінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Бабровіцкага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена падчас Ельнінска-Дарагабужскай аперацыі ў 1943 годзе.
Рукшышке
Рукшы́шке (Rukšiškė) — вёска ў Ігналінскім раёне Уцянскага павета Літвы. Уваходзіць у склад Ігналінскай сянюніі. Размешчана за 3 км ад Казокіне. Насельніцтва 16 чал. (2001 г.).
Маўрысіа Ісла
Маўрысіа Анібаль Ісла (Mauricio Isla; нар., , Чылі) — чылійскі футбаліст, паўабаронца клуба «Універсідад Католіка» і нацыянальнай зборнай Чылі.
Клубная кар’ера
Ісла — выхаванец чылійскага клуба «Універсідад Католіка». Быў заўважаны скаўтамі «Удзінезэ» пасля моладзевага чэмпіянату свету 2007, дзе Ісла і яго зборная прадэманстравалі запамінальную гульню. Падпісаўшы маладога паўабаронцу, «Удзінезэ» аддаў яго ў арэнду швейцарскаму «Лакарна», дзе той не правёў ніводнага матча. Усё ў тым жа 2008 годзе ён вярнуўся ў «Удзінезэ», паступова пачаўшы атрымліваць гульнявую практыку, а ў сезоне 2008/09 стаў іграком асновы (32 матчы).
Улетку 2012 года далучыўся да «Ювентуса». У афіцыйных матчах за «Старую Сеньёру» дэбютаваў 19 верасня таго ж года, выйшаўшы на замену ў гульні групавога этапу Лігі чэмпіёнаў супраць лонданскага «Чэлсі».
2 жніўня 2014 года адправіўся ў гадавую арэнду ў англійскі «Куінз Парк Рэйнджэрс», у якім правёў сезон 2014/15. 31 жніўня 2015 года на правах арэнды далучыўся да французскага «Марселя». У жніўні 2016 года перайшоў у «Кальяры», падпісаўшы трохгадовы кантракт.
У ліпені 2017 года перабраўся ў турэцкі клуб «Фенербахчэ». У чэрвені 2020 года разарваў кантракт са стамбульскім клубам.
У жніўні 2020 года далучыўся да «Фламенгу». У чэрвені 2022 года вярнуўся ва «Універсідад Католіка», дзе пачынаў кар’еру.
Міжнародная кар’ера
Ісла — бронзавы прызёр моладзевага чэмпіянату свету 2007. У дарослай зборнай дэбютаваў 7 верасня 2008 года, у таварыскім матчы зборных Чылі і Швейцарыі. Удзельнічаў у чэмпіянатах свету 2010 і 2014. У 2015 разам са зборнай Чылі стаў пераможцам Кубка Амерыкі.
Дасягненні
«Ювентус»:
«Фламенгу»:
Лугань
Лугань — рака ў Данецкай і Луганскай абласцях Украіны, правы прыток Северскага Данца (басейн Дона).
Рака Лугань бярэ пачатак на тэрыторыі горада Горлаўка, ля чыгуначнага насыпу ў раёне станцыі Байрак, і працякае па Данецкай і Луганскай абласцях (усход Украіны). З’яўляецца правым прытокам ракі Северскі Данец, адносіцца да басейна ракі Дон. Даўжыня ракі Лугань каля 200 км, плошча басейна 3740 км².
У гонар ракі названы горад Луганск.
Серабрыстая чайка
Серабрыстая чайка, чайка-клыгун, рагатуха (Larus argentatus) — птушка атраду сеўцападобныя (Charadriiformes), сямейства чайкавыя (Laridae).
Апісанне
Даўжыня цела 58-64 см, маса да 1,8 кг, размах крылаў 1,4-1,6 м (самая буйная з гняздоўных на Беларусі чаек). Самкі меншыя за самцоў. Апярэнне знізу белае, на спіне шэрае. Крылы шэрыя з чорнымі канцамі. Дзюба (даўжынёй да 6 см) жоўтая з чырвонай плямай на выступе паддзюб'я. Ногі бледна-жоўтыя. Маладыя птушкі шэра-бурыя з светлым нізам.
Арэал
[[Выява:Larus argentatus distribution map.png|thumb|274px|Распаўсюджанне серабрыстай чайкі
]] Арэал разарваны: узбярэжжы і суша Еўропы, заходнія, цэнтральныя, паўночныя і ўсходнія раёны Сібіры, поўнач Паўночнай Амерыкі. Насяляе скалістыя, пясчаныя або травяністыя ўзбярэжжы мораў або кантынентальных вадаёмаў; у некаторых раёнах — вялікія балоты. Пасля гнездавання — марскія прыбярэжныя раёны, вялікія азёры і рачныя даліны. У Еўропе паўднёвыя і заходнія папуляцыі аселыя, паўночныя — пералётныя. У Беларусі рэдкі і спарадычны на гнездаванні ў паўночнай частцы краіны пералётны від.
Асаблівасці біялогіі
Усёедная. Корміцца дробнай рыбай, яйкамі і птушанятамі, мышападобнымі грызунамі, насякомымі, ягадамі (багноўка, марошка).
Манагамная птушка. Гняздо ў калоніі, звычайна паблізу калоніі іншых птушак, на адкрытым месцы, на скалах, дзюнах, у апошні час — на дахах дамоў, часта на невялікіх земляных пагорках або ў купіне траў. На Беларусі гняздуецца невялікімі калоніямі (4-25 пар) або асобнымі парамі ў калоніях азёрных і шызых чаек.
Гняздо буйное, з грубага расліннага матэрыялу і ламачча. Гэта няшчыльная і багатая чаша, знешняя частка з кавалкаў і цэлых галінак, унутраная частка — з водарасцей і траў. На марскіх дзюнах гняздо часта ў выглядзе ямкі на пяску, скупа высланай сухой травой.
У Беларускае Паазер'е прылятае ў першай палове красавіка. Кладка ў канцы красавіка — першай палове мая з 2-4, часцей 3 яек памерамі 71,1 x 49,9 мм. Наседжванне 26-27 сутак. Вылупленне птушанят у канцы мая — першай палове чэрвеня. Узнімаюцца на крыло ва ўзросце каля 40 сутак. Вандроўкі і перамяшчэнні птушак у заходнім і паўднёва-заходнім напрамках з канца ліпеня. Зімуе ў Прыбалтыцы і Заходняй Еўропе.
Жанібек (Карагандзінская вобласць)
Жанібек — сяло ў Каркаралінскім раёне Карагандзінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Кіргізскай сельскай акругі. Код КАТА — 354869300.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 165 чалавек (85 мужчын і 80 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 96 чалавек (48 мужчын і 48 жанчын).
Салічэта
Салічэта (Saliceto) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Кунеа.
Насельніцтва складае 1433 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 60 чал./км². Займае плошчу 24 км². Паштовы індэкс — 12079. Тэлефонны код — 0174.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Лаўрэнцій.
Мацвей Уладзіслававіч Дукса
Мацвей Дукса (нар., ) — беларускі футбаліст, абаронца клуба «Смаргонь».
Клубная кар’ера
Пачынаў займацца футболам у Смаргоні, некаторы час знаходзіўся ў акадэміі брэсцкага «Дынама», у 2019 годзе вярнуўся ў «Смаргонь», на наступны год пачаў трывала прыцягвацца да асноўнай каманды, дзе рэгулярна выхадзіў на замену. З пачатку 2021 года, калі «Смаргонь» атрымала месца ў Вышэйшай лізе, стаў выступаць за дубль, а з лета пачаў з’яўляцца і ў асноўнай камандзе. 15 жніўня 2021 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе, выйшаўшы на замену ў канцы сустрэчы з салігорскім «Шахцёрам» (2:2).
Гархон (Іркуцкая вобласць)
Гархон (Горхон) — вёска ў Асінскім раёне Іркуцкай вобласці Расіі.
Клімена (акіяніда)
Клімена (Κλυμένη) — персанаж старажытнагрэчаскай міфалогіі. Акіяніда, дачка Акіяна і Тэфіды, жонка Япета, маці Праметэя, Эпіметэя, Менетыя і Атланта.
Паводле іншых радаводаў, жонка Праметэя, маці Дэўкаліёна ; па версіі, нарадзіла ад Зеўса Мнемасіну. Тоесная з акіянідай жонка Геліяса (які атаясамляецца з Апалонам ), маці Фаэтона  і Астрыды, а таксама геліяд. У іншай групе крыніц маці Фаэтона атаясамляецца з дачкой Мінія.
Клімена выратавала Персея (?). Згадана Вергіліем.
Магчыма ў гонар акіяніды Клімены названы астэроід (104) Клімена, які быў адкрыты 13 верасня 1868 года амерыканскім астраномам Дж. К. Уотсанам у Дэтройцкай абсерваторыі, ЗША і названы ў гонар аднаго з 10 персанажаў старажытнагрэчаскай міфалогіі з імем Клімена
Маскігет
Маскігет — невялікі пясчаны востраў на захадзе ад астравоў Такернак і Нантакет, у горадзе Нантакет, штат Масачусетс. Знаходзіцца за 5 міляў на паўднёвы ўсход ад вострава Мартас Віньярд. Даўжыня вострава каля 2 км, а шырыня — каля 0.4 км.
Вышыня вострава — 4.26 м. На яго паўночных берагах, знаходзяцца пясчаныя дзюны, а на паўднёвых берагах — ў асноўным балоты.
Большая частка вострава належыць людзям з горада Нантакет.
Гісторыя
У 1880-х — 1890-х гадах на востраве знаходзілася ратавальная станцыя і дзевятнаццаць іншых будынкаў, у асноўным рыбацкія хаціны. Зараз засталіся дзве нежылыя хаціны, яны з'яўляюцца рэшткамі старых будынкаў. Адзін з іх — гэта рэшткі ратавальнай станцыі, другі дом калісьці належаў некалькім рыбакам латвійскага паходжання. Будаўніцтва першай станцыі пачалося ў лютым 1883 года. Але 28 снежня 1889 станцыя згарэла дашчэнту. Аднаўленне новай станцыі на востраве было скончана ў 1897 годзе. У 1929 годзе станцыя спыніла сваё функцыянаванне і яе пачалі разбіраць на матэрыялы, якія мусілі быць ужытымі ў Нантакеце. Пасля гэтага, колькасць будынкаў на востраве скарацілася да 14 дамоў. З таго часу людзі наведваць яе толькі сезонна.
Сувязь з востравам
Маскігет застаецца недасяжным для большасці лодак з-за водмеляў. Сплаў на каяках можа быць вельмі небяспечным. Спецыяльныя лодкі адыходзяць з Нантакецкай бухты.
Васіль Канстанцінавіч Блюхер
Васі́ль Канстанці́навіч Блю́хер ( — ) — савецкі ваенны, дзяржаўны і партыйны дзеяч, Маршал Савецкага Саюза (1935). Кавалер Ордэна Чырвонага Сцяга № 1 (1918) і Ордэна Чырвонай Зоркі № 1 (1930).
Мухіна (Смаленская вобласць)
Мухіна (Му́хино) — вёска ў Ельнінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Бабровіцкага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена падчас Ельнінска-Дарагабужскай аперацыі ў 1943 годзе.
Статыстычная механіка
Статыстычная механіка — раздзел статыстычнай фізікі, які вывучае метадамі тэорыі імавернасцей паводзіны сістэм, якія складаюцца з (адвольнага) канечнага ліку часціц. Упершыню класічную статыстычную механіку адной часціцы разгледзеў Макс Борн ў 1955 годзе.
Статыстычная дынаміка сістэмы палёў выходзіць за рамкі статыстычнай механікі і адносіцца да статыстычнай тэорыі поля. Тым самым статыстычная фізіка фактычна дзеліцца на статыстычную механіку і статыстычную тэорыю поля. Статыстычную механіку звычайна дзеляць на раўнаважную і нераўнаважную. Паслядоўная пабудова раўнаважнай статыстычнай механікі была ажыццёўлена Дж. У. Гібсам ў 1902 годзе, а паслядоўная пабудова нераўнаважнай статыстычнай механікі была выканана Н. Н. Багалюбавым ў 1946 годзе. Пры апісанні сістэм у рамках статыстычнай механікі выкарыстоўваецца паняцце сярэдняга па ансамблі. Асноўнымі ўраўненнямі статыстычнай механікі з'яўляюцца ўраўненні Ліўвіля і ланцужок ураўненняў Багалюбава.
Паморшчына (Валожынскі сельсавет)
Памо́ршчына (, Поморщина) — вёска ў Валожынскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Валожынскага сельсавета.
Да 30 кастрычніка 2009 года вёска ўваходзіла ў склад Бабровіцкага сельсавета.
NGC 4800
NGC 4800 (іншыя абазначэнні — UGC 8035, MCG 8-24-4, ZWG 245.5, ARAK 393, IRAS12523+4648, PGC 43931) — спіральная галактыка (Sb) ў сузор’і Гончыя Псы.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
1917 (фільм, 2019)
«1917» — брытанская ваенная драма рэжысёра Сэма Мендэса, знятая па яго ўласным сцэнарыі, напісаным у суаўтарстве з Кірсці Уілсан-Кэрнс. Прэм’ера ў ЗША адбылася 25 снежня 2019 года. Выхад у пракат у Вялікабрытаніі — 10 студзеня 2020 года, у Беларусі — 30 студзеня 2020 года.
Сюжэт
Вясной 1917 года брытанская армія плануе наступ на Лінію Гіндэнбурга. Двое маладых салдат Блэйк і Скофід у амаль нерэальныя тэрміны павінны прынесці на перадавую загад аб адмене атакі, інакш батальён з 1600 салдат патрапіць у пастку. Для Блэйка гэтае заданне надзвычай важнае, бо ў тым батальёне служыць ягоны брат.
Прэм’ера і крытыка
Сусветная прэм’ера фільма адбылася 4 снежня 2019 года ў Вялікабрытаніі на адмысловым паказе.
Ленінскі сельсавет (Добрушскі раён)
Ле́нінскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Добрушскага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок (да 2009 г. вёска) Леніна.
1917 (фільм, 2019)
Прэм’ера і крытыка
На сайце «Rotten Tomatoes» фільм мае рэйтынг 89%, заснаваны на 352 рэцэнзіях. Кансэнсуснае меркаванне гучыць наступным чынам: «Жорсткі, захапляльны і тэхнічна ўражваючы фільм, „1917“ фіксуе акопную вайну Першай сусветнай з халоднай, здзіўляючай непасрэднасцю». Сайт «Metacritic» даў фільму сярэднюю адзнаку 79 са 100, улічваючы меркаванне 56 крытыкаў.
Ленінскі сельсавет (Добрушскі раён)
Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Чырванабудскага раёна Гомельскай акругі БССР. З 4 жніўня 1927 года ў складзе Церахоўскага раёна. 30 снежня 1927 года сельсавет узбуйнены, у яго склад увайшла тэрыторыя скасаванага Завідаўскага сельсавета, і рэарганізаваны ў Ленінскі нацыянальны рускі сельсавет. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Церахоўскім раёне БССР. У 1935 годзе рэарганізаваны ў беларускі сельсавет. З 20 лютага 1938 года ў складзе Гомельскай вобласці. 26 мая 1960 года ў склад сельсавета з Кругавец-Калінінскага сельсавета перададзены пасёлак Леніндар. З 25 снежня 1962 года ў складзе Добрушскага раёна. 1 снежня 2009 года ў склад сельсавета з Кузьмініцкага сельсавета перададзена вёска Чырвоны Партызан.
1917 (фільм, 2019)
Прэм’ера і крытыка
Фільм атрымаў шырокае прызнанне крытыкаў і патрапіў у некалькі спісаў найлепшых фільмаў года, сярод іх Бенджамін Лі («The Guardian»), Піт Трэверс («Rolling Stone»), Тод Макарці («The Hollywood Reporter»). Фільм атрымаў таксама мноства ўзнагарод і намінацый. Сярод іх — перамога на «Залатым глобусе» ў намінацыях «Найлепшы драматычны фільм» і «Найлепшы рэжысёр».
Ленінскі сельсавет (Добрушскі раён)
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (3 населеныя пункты) — 815 чалавек, з іх 90,9 % — беларусы, 4,7 % — рускія, 2,5 % — украінцы, 1,3 % — малдаване.
Васілёк рэйнскі
Васілёк рэйнскі (Centaurea rhenana) — травяністая расліна роду сямейства.
Апісанне
Двухгадовая расліна вышынёю 30—80 см. Сцябло ад сярэдзіны разгалінаваныя, усе галінкі падоўжаныя. Лісце перыста-рассечанае, укрытае кропкавымі залозкамі, ніжняе на чаранках, сярэдняе і верхняе сядзячае, самае верхняе часта суцэльнае. Кветкавыя кошыкі ружовыя. Абгортка яйцападобная, лісцікі яе пераходзяць у калючку.
Пашырэнне
Пашыраны ва ўмераным поясе Сярэдняй Еўропы і Паўночнай Амерыкі. На тэрыторыі Беларусі трапляецца ў паўднёвых раёнах. Расце па сухіх адкрытых мясцінах — узлесках, пясчаных буграх, уздоўж дарог. Цвіце ў ліпені—верасні.
Конфікс
Конфікс (цыркумфікс, бімарфема) — састаўная службовая марфема, якая складаецца з прэфікса і суфікса, якія ў адзіным фармальным комплексе далучаюцца да асновы слова. Выдзяляюцца толькі на словаўтваральным узроўні. Выконваюць толькі дэрывацыйную функцыю.
У структурным плане конфіксы складаюцца толькі з тых элементаў, якія існуюць як асобныя прэфіксы і суфіксы. Успрымаюцца як адзін фармальны кампанент і з'яўляюцца толькі спрадвечнабеларускімі па сваім паходжанні. У акадэмічных граматыках конфіксныя ўтварэнні называюць прыставачна-суфіксальнымі ўтварэннямі.
Хоць і аддзеленыя адзін ад аднаго коранем, яны выступаюць як адзіны словаўтваральны комплекс толькі ў словаўтваральным акце. У структурным плане не існуюць як самастойныя элементы (заморскі). Далучаюцца толькі да ўтваральнай асновы.
Літаратура
Circumfix
Гразнушка (Іркуцкая вобласць)
Гразнушка (Грязнушка) — вёска ў Асінскім раёне Іркуцкай вобласці Расіі.
Спіс вуліц Новалукомля
У гэтым спісе прыведзены бульвары, вуліцы, завулкі, паркі, плошчы, праезды, праспекты, спускі, тупікі, шасэ г. Новалукомль
Геаметрычная оптыка
Геаметрычная оптыка — раздзел оптыкі, які вывучае законы распаўсюджвання святла на аснове ўяўлення пра светлавыя прамяні як лініі, уздоўж якіх перамяшчаецца светлавая энергія.
У аднародным асяроддзі прамяні прамалінейныя, у неаднародным скрыўляюцца, на паверхні раздзела розных асяроддзяў мяняюць свой напрамак паводле законаў пераламлення і адбіцця святла. Асноўныя законы геаметрычнай оптыкі вынікаюць з ураўненняў Максвела, калі даўжыня светлавой хвалі значна меншая за памеры дэталей і неаднароднасцей, праз якія праходзіць святло; гэтыя законы фармулюцца на аснове прынцыпу Ферма.
У сілу таго, што святло ўяўляе сабой хвалевую з’яву, мае месца інтэрферэнцыя святла, у выніку якой абмежаваны пучок святла распаўсюджваецца не ў нейкім адным кірунку, а мае канчатковае вуглавое размеркаванне, г. зн. мае месца дыфракцыя. Аднак у тых выпадках, калі характэрныя папярочныя памеры пучкоў святла досыць вялікія ў параўнанні з даўжынёй хвалі, можна занядбаць разыходнасцю пучка святла і лічыць, што ён распаўсюджваецца ў адным адзіным напрамку: уздоўж светлавога прамяня.
Акрамя адсутнасці хвалевых эфектаў, у геаметрычнай оптыцы грэбуюць таксама квантавымі эфектамі. Як правіла, хуткасць распаўсюджвання святла лічыцца бясконцай (з прычыны чаго дынамічная фізічная задача ператвараецца ў геаметрычную), аднак улік канчатковай хуткасці святла ў рамках геаметрычнай оптыкі (напрыклад, у астрафізічных прыкладаннях) не ўяўляе цяжкасці. Акрамя таго, як правіла, не разглядаюцца эфекты, звязаныя з водгукам асяроддзя на праходжанне прамянёў святла. Эфекты такога роду, нават фармальна якія ляжаць у рамках геаметрычнай оптыкі, адносяць да нелінейнай оптыкі. У выпадку, калі інтэнсіўнасць светлавога пучка, які распаўсюджваецца ў дадзенаму асяроддзі, досыць малая для таго, каб можна было занядбаць нелінейнымі эфектамі, геаметрычная оптыка грунтуецца на агульным для ўсіх раздзелаў оптыкі фундаментальным законе аб незалежным распаўсюдзе прамянёў. Згодна з ім, прамяні пры сустрэчы з іншымі прамянямі працягвае распаўсюджвацца ў тым жа кірунку, не змяніўшы амплітуды, частаты, фазы і плоскасці палярызацыі электрычнага вектара светлавой хвалі. У гэтым сэнсе прамяні святла не ўплываюць адзін на аднаго і распаўсюджваюцца незалежна. Выніковая карціна размеркавання інтэнсіўнасці поля выпраменьвання ў часе і прасторы пры ўзаемадзеянні прамянёў можа быць растлумачаная з’явай інтэрферэнцыі.
Не ўлічвае геаметрычная оптыка таксама і папярочнага характару светлавой хвалі. З прычыны гэтага ў геаметрычнай оптыцы не разглядаецца палярызацыя святла і звязаныя з ёй эфекты.
Законы геаметрычнай оптыкі
У аснове геаметрычнай оптыкі ляжаць некалькі простых эмпірычных законаў:
Паколькі геаметрычная оптыка не ўлічвае хвалевай прыроды святла, у ёй дзейнічае пастулат, згодна з якім калі ў нейкай кропцы сыходзяцца дзве (або большая колькасць) сістэм прамянёў, то асветленасці, якія імі ствараюцца, складаюцца.
Аднак найбольш паслядоўным з’яўляецца выснова законаў геаметрычнай оптыкі з хвалевай оптыкі ў эйканальнам набліжэнні. У гэтым выпадку, асноўным ураўненнем геаметрычнай оптыкі становіцца ўраўненне эйканала, якое дапускае таксама слоўную інтэрпрэтацыю ў выглядзе прынцыпу Ферма, з якога і выводзяцца пералічаныя вышэй законы.
Прыватным выглядам геаметрычнай оптыкі з’яўляецца матрычная оптыка
Раздзелы геаметрычнай оптыкі
Сярод раздзелаў геаметрычнай оптыкі варта адзначыць
Гісторыя даследаванняў
Уяўленне пра светлавыя прамяні ўзнікла ў антычнай навуцы. У III ст. да н.э. Эўклід у «Оптыцы» сфармуляваў закон прамалінейнага распаўсюджвання святла і закон адбіцця святла.
Клаўдзій Пталамей даследаваў праламленне святла на мяжы паветра-вада і паветра-шкло.
Вялікую ролю ў развіцці оптыкі, як навукі, адыгралі навукоўцы Усходу, у прыватнасці, навукоўцы Азербайджана Бахманіяр аль Азербайджане і Насрэдзін Тусі. Яны таксама мелі свой погляд на прыроду святла і паказвалі, што святло мае як уласцівасці хвалі, так і ўласцівасці патоку часціц.
Арабскі навуковец Ібн ал-Хайс (Аль-Гасан) вывучаў законы праламлення і адлюстравання святла. Ён адным з першых выказаў думку аб тым, што крыніцай светлавых прамянёў з’яўляецца не вочы, а прадметы, якія свецяцца. Ён таксама даказаў, што малюнак прадмета ўзнікае ў крышталіка вока. Ён здолеў атрымаць выявы прадметаў у плоскіх, выпуклых, ўвагнутых, цыліндрычных шклах і лінзах; паказаў, што выпуклая лінза дае павялічаны малюнак.
Іаган Кеплер у трактаце «Дадаткі да Витэлия» («Аптычная астраномія», 1604) выказаў асновы геаметрычнай оптыкі, сфармуляваў закон аб зваротнай прапарцыйнай залежнасці асветленасці і квадрата адлегласці ад крыніцы.
Вілебрард Снэл у 1621 годзе адкрыў закон праламлення святла (закон Снэліуса).
Нікіціна (Бабровіцкае сельскае паселішча)
Нікіціна (Ники́тино) — вёска ў Ельнінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Бабровіцкага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена падчас Ельнінска-Дарагабужскай аперацыі ў 1943 годзе.
Зборная Гамбіі па футболе
Зборная Гамбіі па футболе прадстаўляе Гамбію ў міжнародных матчах і турнірах па футболе. Кіруючая арганізацыя — Футбольная асацыяцыя Гамбіі.
Гісторыя
Раней зборная выступала пад назвай «Брытанская Гамбія» (да 1965 года). Нягледзячы на ​​сваю мянушку — «Скарпіёны», зборная Гамбіі з’яўляецца адным з аўтсайдараў афрыканскага футбола. Гамбійцы ні разу не ўдзельнічалі ў фінальных частках ні чэмпіянату свету, ні Кубка афрыканскіх нацый.
Адзінае дасягненне — удзел у 2001 годзе ў фінале Кубка Амількара Кабрала — адным з рэгіянальных турніраў для краін Заходняй Афрыкі. Зборная была блізкая, каб трапіць на чэмпіянат свету па футболе 2010 і на Кубак афрыканскіх нацый 2010 года, аднак ёй не хапіла ўсяго аднаго ачка для таго, каб пацясніць Алжыр.
У маі 2014 года зборнай Гамбіі было забаронена ўдзельнічаць у Кубку афрыканскіх нацый з-за пастаяннага завышэння ўзросту сваіх ігракоў.
У 2021 годзе зборная Гамбіі ўпершыню прабілася ў фінальную частку Кубка афрыканскіх нацый, дзе адразу дайшла да чвэрцьфіналу.
Карл Шнабль
Карл Шнабль (Karl Schnabl; нар., Ахаміц, камуна Хоэнтурн, Аўстрыя) — аўстрыйскі скакун на лыжах з трампліна, Алімпійскі чэмпіён (1976), бронзавы прызёр Алімпійскіх гульняў (1976). Бронзавы прызёр чэмпіянату свету па палётах на лыжах (1975). Прызёр Турнэ 4-х трамплінаў (бронзавы — 1975, сярэбраны — 1976).
Скончыў медыцынскі інстытут у Інсбруку. З 1994 года кіраўнік інстытута спартыўнай медыцыны ў Карынтыі. У 2019 годзе выйшаў на пенсію.
NGC 4801
NGC 4801 (іншыя абазначэнні — MCG 9-21-60, ZWG 270.30, NPM1G +53.0141, PGC 43946) — лінзападобная галактыка (S0) ў сузор’і Вялікая Мядзведзіца.
Плоньскі павет
Плоньскі павет (Powiat płoński) — павет у Польшчы, уваходзіць у склад Мазавецкага ваяводства. Цэнтр павета — горад Плоньск. Займае плошчу 1383,67 км². Насельніцтва павета складае 88 тыс. чалавек (на 2018 год).
Храмасомная тэорыя спадчыннасці
Храмасо́мная тэо́рыя спа́дчыннасці — тэорыя аб лакалізацыі фактараў спадчыннасці ў храмасомах клетак. Распрацавана нямецкім эмбрыёлагам  (1902—1907) і амерыканскім  цытолагам У. Сетанам (1902—1903).
Эксперыментальнае абгрунтаванне лакалізацыі генаў у храмасомах было атрымана пазней Т. Морганам і яго супрацоўнікамі К. Брыджэсам, А. Сцёртэвантам і Г. Мёлерам, якія працавалі з пладовай мушкай Drosophila melanogaster. Асноўныя высновы сфармуляванай імі храмасомнай тэорыі спадчыннасці былі апублікаваны ў 1915 годзе ў кнізе «Механізм мендэлеўскай спадчыннасці».
У 1933 годзе Томасу Моргану за адкрыццё ролі храмасом у спадчыннасці была прысуджана Нобелеўская прэмія па фізіялогіі і медыцыне.
Храмасомная тэорыя спадчыннасці ўсталёўвае, што пераемнасць адзнак арганізмаў у шэрагу пакаленняў вызначаецца пераемнасцю іх храмасом. Гены, лакалізаваныя ў храмасоме, складаюць групу счаплення і перадаюцца сумесна; колькасць груп счаплення роўная гаплоіднай колькасці храмасом і пастаянная для кожнага віду арганізмаў; адзнакі, што залежаць ад счаплення генаў, таксама наследуюцца сумесна. адзнак парушаецца ў выніку, якое прыводзіць да пераразмеркавання генетычнага матэрыялу паміж гомалагічнымі храмасомамі ў працэсе меёзу.
Храмасомная тэорыя спадчыннасці дазволіла сфармуляваць адзін з найважнейшых прынцыпаў генетыкі аб адзінстве дыскрэтнасці і бесперапыннасці генетычнага матэрыялу.
Енісей (Іркуцкая вобласць)
Енісей (Енисей) — сяло ў Асінскім раёне Іркуцкай вобласці Расіі.
Ліст Іуды
Ліст апостала Іуды, Саборны ліст Свято́га Апо́стала Іуды, Саборнае Пасланне святога Апостала Іуды , Ліст Юды , Пасла́ньне Юды   — адзін з лістоў апосталаў, які ўваходзіць у спіс кніг Новага Запавету. Паводле ўсходняй традыцыі, змяшчаецца пасля трэцяга ліста апостала Іуды перад лістом да Рымлянаў, аднак паводле заходняй традыцыі пасля ліста Іуды ідзе кніга Адкрыцця Яна Багаслова.