cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ганявічы
Назву Ганяві́чы маюць:
Цецярук у Беларусі
Цецярук для Беларусі — абарыгенны від птушак, прадстаўнік атраду курападобныя. Паляўнічы від.
Гісторыя
У Беларусі некаторае скарачэнне колькасці цецерука было адзначана ва ўсходніх раёнах яшчэ ў пачатку ХХ стагоддзя. Вынікі ўлікаў, якія праводзіліся М. С. Долбікам, паказалі, што да канца 1970-х гадоў шчыльнасць цецерука знізілася амаль удвая ў параўнанні з канцом 1950-х, паменшылася колькасць токаў, таксама як і колькасць самцоў, якія вылятаюць на адзін ток. Прычынай такога зніжэння колькасці паслужылі змяненні ўсяго комплексу месцапражыванняў гэтага віду ў выніку інтэнсіўнай меліярацыі і сельскагаспадарчага асваення натуральных угоддзяў з аптымальнымі для цецерукоў структурнымі паказчыкамі (спалучэннем адкрытых прастор з пэўным тыпам драўняна-хмызняковай расліннасці). Неабходна адзначыць, што навуковыя даследаванні гэтых гадоў не дазваляюць дакладна ацаніць колькасць цецерука, аднак яны паказваюць на тэндэнцыі змены колькасці ў той перыяд.
Да канца 1980-х гадоў у Беларусі былі адзначаны стабілізацыя колькасці і павышэнне шчыльнасці папуляцыі цецерука. Колькасць цецерука ў гэты перыяд вагалася ў межах 40-54 тысяч асобін. Па дадзеных вясновых улікаў у 1997 годзе было ўлічана 53525 птушак. Такім чынам, можна канстатаваць, што на працягу 1980-1990-х гадоў колькасць цецерука па дадзеных ведамасных улікаў практычна не змянялася.
З 2001 года назіралася сталае скарачэнне колькасці, і да 2008 года яна скарацілася на 21 %, а да 2012 — ужо на 30,4 %. У 2013 годзе вясновая колькасць гэтага віду на тэрыторыі Беларусі складала прыкладна 36 тысяч асобін.
Сучасная папуляцыя
Па стане на 1 студзеня 2020 года колькасць склала 44017 асобін (пры аптымальных 138033). Па абласцях: Брэсцкая — 3716, Віцебская — 9816, Гомельская — 13862, Гродзенская — 763, Мінская — 7221, Магілёўская — 8639.
Біялогія
У Беларусі насяляе падвід. У папуляцыях Беларускага Палесся некаторыя асобіны маюць адзінкавыя прыкметы (пачатак зоны інтэрградацыі падвідаў).
Звычайны нешматлікі гнездзіць аселы від. Распаўсюджаны шырока, але нераўнамерна. Часцей за ўсё сустракаецца ў паўночна-ўсходніх раёнах рэспублікі і ў цэнтральнай частцы Палесся.
Ахова
Да неспрыяльных фактараў, якія выклікаюць скарачэнне колькасці цецерука, у першую чаргу адносяцца некаторыя віды гаспадарчай дзейнасці чалавека: рассейванне ядахімікатаў, механізаваная ўборка траў і інш. Адмоўна адбіваюцца таксама выпас жывёлы ў месцах гнездавання птушак, фактар ​​турботы, асабліва ў перыяд ранняга ўзросту птушанят, празмерны на токах. З чатырохногіх драпежнікаў на цецерукоў палююць і руйнуюць яго гнёзды лісы, янотападобны сабака, куніца; з птушак — ястраб-цецяроўнік, буйныя арлы; на птушанят і маладых птушак часам нападаюць малы арлец і канюк.
Паляванне
Паляўнічы від.
Дамброва Хэлміньска (гміна)
Дамбро́ва Хэлмі́ньска (Dąbrowa Chełmińska) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Быдгашчскага павета Куяўска-Паморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Дамброве Хэлмінскай. Плошча гміны складае 124,62 км². Станам на 2010 год у гміне Дамброва Хэлмінска пражывалі 7792 чалавекі, шчыльнасць — чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 15 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 22 населеныя пункты.
Хрыбет Пятра Першага
Хрыбет Пятра́ Пе́ршага — горны хрыбет у Таджыкістане, на Заходнім Паміры, паміж рэкамі Сурхоб і Абіхінгоў.
Даўжыня хрыбта складае каля 200 км. Вышыні да 6785 м (пік Масква). Складзены пераважна з пясчанікаў і кангламератаў. Рэльеф высакагорны. Ва ўсходняй частцы хрыбта шмат ледавікоў (Сагран, Гандо і інш.).
Леанід Анатольевіч Барысенка
Леанід Анатольевіч Барысенка (нар., Шклоў, Магілёўская вобласць) — беларускі спецыяліст у галіне тэорыі механізмаў і машын, робататэхнікі. Доктар тэхнічных навук (1995).
Біяграфія
Скончыў Ленінградскі горны інстытут (кваліфікацыя «Горны інжынер-механік», 1961). Працаваў у Беларуска-Расійскім універсітэце (з 1971, прафесар кафедры «Асновы праектавання машын», у 1977—1988 — загадчык кафедры, 2000—2001 — прарэктар па вучэбнай рабоце і замежных сувязях).
Навуковыя інтарэсы: механіка прасторавых рычажных механізмаў; дынаміка цвёрдага цела; выкарыстанне тэорыі матрыц і тэорыі кватэрніёнаў да задач механікі маніпулятараў.
Ксёнж Велькапольскі
Ксёнж Велькапольскі (Książ Wielkopolski) — горад у Польшчы. Размешчаны за 300 км на захад ад Варшавы і за 60 км на паўднёвы ўсход ад Познані. Уваходзіць у склад Сьрэмскага павета Велікапольскага ваяводства, сядзіба вяскова-гарадской гміны Ксёнж Велькапольскі. Займае плошчу 1,96 км². Насельніцтва 2,7 тыс. чалавек.
11 сакавіка
11 сакавіка — 71-ы (72-і) дзень года па Грыгарыянскім календары.
Аляксей Іванавіч Крайко
Аляксей Іванавіч Крайко (,  — 2 сакавіка 1943) — чырвонаармеец Рабоча-сялянскай Чырвонай арміі, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. Герой Савецкага Саюза (1943).
Біяграфія
Нарадзіўся 18 мая 1911 года ў вёсцы Раўнаполле (цяпер у Пухавіцкім раёне Мінскай вобласці Беларусі). Працаваў у шахце. У 1941 годзе прызваны на службу ў Рабоча-сялянскую Чырвоную армію, з таго ж часу на франтах Другой сусветнай вайны. Да сакавіка 1943 года гвардыі чырвонаармеец А. Крайко быў стралком 78-га гвардзейскага стралковага палка 25-й гвардзейскай стралковай дывізіі 6-а войска Паўднёва-Заходняга фронту. Вызначыўся ў час адбіцця атак праціўніка 2—6 сакавіка 1943 года каля чыгуначнай станцыі Тараноўка (ў сучасным Змііўскім раёне Харкаўскай вобласці Украіны) ў складзе ўзвода пад камандаваннем гвардыі лейтэнанта П. М. Шыроніна. Загінуў у баі.
Пахаваны ў брацкай магіле ў сяле Тараніўка.
Муравэйнык (Ноўгарад-Сівэрскі раён)
Муравэйнык (Мураве́йник) — вёска ў Ноўгарад-Сівэрскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Сувальскі павет
Сувальскі павет (Powiat suwalski) — павет у Польшчы, уваходзіць у склад Падляскага ваяводства. Утвораны ў 1999 годзе. Цэнтр павета — горад Сувалкі (не ўваходзіць у склад павета). Займае плошчу 1307,31 км². Насельніцтва павета складае 36 628 чалавек (на 2018 год).
Пагор’е (Карэліцкі раён)
Паго́р'е (, Погорье) — вёска ў Карэліцкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Красненскага сельсавета.
NGC 7476
NGC 7476 (іншыя абазначэнні — PGC 70427, ESO 290-45, MCG -7-47-15, IRAS23023-4322) — галактыка ў сузор’і Журавель.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Бурштынавы шлях
Бурштынавы шлях — старажытны гандлёвы шлях, па якому ў антычнасці з Прыбалтыкі ў Міжземнамор’е пастаўляўся бурштын. Упершыню яго згадвае «бацька гісторыі» Герадот, хаця шлях дзейнічаў за тысячагоддзі да яго нараджэння: вырабы з балтыйскага бурштыну былі знойдзены ў грабніцы Тутанхамона.
У раннім сярэднявеччы шлях пачынаўся на землях прусаў, у гандлёва-рамесных цэнтрах Кауп і Труса, пасля ішоў на поўдзень па плыні Віслы, перасякаў Дунай каля Карнунта, праходзіў па тэрыторыі цяперашніх Чэхіі, Славакіі (праз Дзевін), Аўстрыі і Славеніі і канчаўся ў Аквілее.
Джэдзі
Джэдзі (Oued Djedi) — вадзі ў Алжыры. Размешчана па каардынатах 34.65°N, 5.91667°W і мае працягласць каля 480 км.
Рака бярэ свой пачатак у Сахарскім Атласе і цячэ на ўсход, недалёка ад горада Лагуат. Яна ўпадае ў салёнае возера Шот-Мельгір. Падчас сезону дажджоў рака дапамагае павялічыць узровень вады ў возеры.
Балота Эпідэмій
Балота Эпідэмій — малое месяцавае мора, размешчанае ў паўднёва-заходняй частцы бачнага боку Месяца. Аб'ект знаходзіцца на паўднёвым захадзе ад Мора Аблокаў і на паўднёвы ўсход ад Мора Вільготнасці.
Па звесткам альтыметрычных вымярэнняў, зробленых касмічным апаратам «Clementine», глыбіня заходняга і ўсходняга ўскрайкаў аб'екта мае розніцу ў 2 кіламетры.
На захадзе Балота Эпідэміі пралягае сетка разораў, званая разоры Рамсдена. Найбольш шырокая з іх разора Гесіёда распасціраецца ад цэнтра да паўночна-ўсходняга ускрайку на 300 кіламетраў. З поўдня ад цэнтра размясціўся кратар Капуан, на заходнім ускрайку — кратар Рамсден, на ўсходнім — кратэр Чэка Д'Асколі.
Беларускае казацтва
Беларускае казацтва — грамадская арганізацыя ў Беларусі. Зарэгістравана 9 кастрычніка 1995 года. Мэта арганізацыі — адраджэнне сацыяльна-культурнага пласта казацтва ў Рэспубліцы Беларусь на аснове хрысціянства, патрыятызму, служэнні Айчыне, адданасці беларускаму народу, яго Прэзідэнту і законнаму ўраду.
Колькасць удзельнікаў — каля 1,5 тысячы чалавек. Шырока супрацоўнічае з Беларускай праваслаўнай царквой.
Перадумовы для ўступлення
У арганізацыі фіксаванае сяброўства фізічных асоб. Чальцамі могуць быць паўналетнія грамадзяне Рэспублікі Беларусь, якія з’яўляюцца праваслаўнымі, казакамі па паходжанні і якія лічаць сябе казакамі, якія падзяляюць і бяруць удзел у выкананні мэтаў і задач згуртавання, якія прызнаюць і выконваюць патрабаванні Статута Беларускага казацтва, казачых запаведзяў і выплачваюць ўваходныя і сяброўскія ўнёскі.
Чальцамі задзіночання могуць быць таксама дзеці, якія дасягнулі 16 гадоў альбо тыя, хто не дасягнулі гэтага ўзросту, але якія маюць адпаведны пісьмовы дазвол сваіх законных прадстаўнікоў. Яны валодаюць усімі правамі і абавязкамі сябра Беларускага казацтва, за выключэннем права абіраць і быць абраным у выбарныя органы. Ва ўстановах адукацыі з гэтымі членамі арганізацыі ў форме пазакласнай работы дарослыя чальцы, якія валодаюць педагагічнай і спецыяльнай падрыхтоўкай, ва ўстаноўленым парадку праводзяць заняткі па патрыятычным выхаванні, асновах ваеннай падрыхтоўкі ва ўмовах казачых кадэцкіх класаў.
Уступленне
Казачая абшчына (арганізацыя) можа прыняць у свой склад прыпісное казаком любога чалавека праваслаўнага веравызнання. Акт прыняцця — заліку ў казакі — павінен быць пацверджаны ва ўстаноўленым парадку Вярхоўным атаманам і святаром. Прыём у сябры казацтва казакоў, раней якія складаліся ў іншых казачых арганізацыях, ажыццяўляецца толькі Саветам атаманаў.
Прыём у сябры Беларускага казацтва ажыццяўляецца Кругом абласной акругі, да якой прыпісваецца казак па рашэнні атамана акругі, па пісьмовым прашэнні чалавека, пры наяўнасці не меней за двух казакоў-членаў казацтва, якія рэкамендуюць, з наступным сцвярджэннем рашэння аб прыёме і прыпісцы загадам Вярхоўнага атамана. Прыём у сябры арганізацыі можа ажыццяўляцца і Саветам атаманаў. Прыёму папярэднічае шасцімесячны выпрабавальны тэрмін, на працягу якога будучыя чальцы вывучаюць статут Беларускага казацтва, казачыя запаведзі, знаёмяцца з гістарычнымі каранямі казацтва і традыцыйна спраўляюць казачую форменную вопратку. Тыя, хто рэкамендуюць, нясуць персанальную адказнасць за якасць падрыхтоўкі і далейшае паводзіны зноў прынятага чальца, выкананне ім патрабаванняў статута і казачых запаведзяў.
Пры прыёме ў Беларускае казацтва казакі ўзводзяцца ў першы чын у адпаведнасці з наяўным воінскім (спецыяльным) званнем. У асобных выпадках, якія вызначаюцца Вярхоўным Атаманам, дазваляецца узвядзенне у першы чын на адну прыступку вышэй наяўнага ў казака воінскага звання. Усе, хто ўступае у Беларускае казацтва, даюць Казачае Слова.
Ўлік чальцаў Беларускага казацтва вядзецца ў арганізацыйных структурах іх атаманам ў форме спісаў. Копіі гэтых спісаў пасля іх штогадовага аднаўлення да 15 студзеня падаюцца ў Савет атаманаў.
Некаторыя азначэнні са статуту
Казак — грамадзянін Рэспублікі Беларусь, замежны грамадзянін і асоба без грамадзянства, які пастаянна пражывае ў Рэспубліцы Беларусь, які з’яўляецца прамым нашчадкам казакоў, а таксама прылічвае сябе да гэткіх.
Вялікі круг — калегіяльны найвышэйшы орган Беларускага казацтва, які склікаецца з казакоў задзіночання для вырашэння любых пытанняў статутнай дзейнасці арганізацыі ў адпаведнасці з заканадаўствам і Статутам.
Атаман — кіраўнік казачай аргструктуры (раённага, гарадскога аддзела; абласнога акругі), а таксама кіраўнік прадугледжанага штатным раскладам звяна ў сістэме кіравання Беларускага казацтва, або які арганізуе статутную дзейнасць казакоў, якія пражываюць на тэрыторыі адміністрацыйна-тэрытарыяльнай адзінкі.
Структура кіравання
Усе пасяджэнні калегіяльных органаў афармляюцца пратаколамі, а рэвізіі — актамі. Адказнасць за своечасовае (не пазней 10 дзён) і якаснае падрыхтаванне пратаколаў нясе кіраўнік адпаведнага калегіяльнага органа.
Скаргі на рашэнні Савета атаманаў Беларускага казацтва, Кантрольна-рэвізійнага органа, службовых асоб і аргструктур могуць падавацца членамі арганізацыі на паседжаннях Круга адпаведнай аргструктуры, а таксама на Вялікім крузе.
Выключэнне з сябраў кіруючага і кантрольна-рэвізійнага органаў ажыццяўляецца толькі Вялікім кругам.
Тэрміны знаходжання казакоў-членаў арганізацыі на пасадзе Вярхоўнага атамана, у складзе Савета атаманаў, Савета старэйшын і Кантрольна-рэвізійнага органа не рэгламентуюцца.
Акругі
Акругі ствараюцца і ліквідуюцца загадам Вярхоўнага атамана на падставе рашэння Савета атаманаў. Працай акругі кіруе атаман арганізацыйнай структуры. У Савет атаманаў акругі ўваходзяць атаман казацкай акругі (кіраўнік), атаманы раённых, гарадскіх аддзелаў і атаманы, прызначаныя Вярхоўным атаманам для арганізацыі статутнай працы сярод казакоў, якія пражываюць на тэрыторыі адміністрацыйна-тэрытарыяльнай адзінкі, дзе казачыя аддзелы не створаны.
Кругі
Вышэйшым органам арганізацыйных структур Беларускага казацтва з’яўляецца круг. Круг з’яўляецца правамоцным, калі ў ягонай рабоце прынялі ўдзел не менш за 2/3 казакоў ад спісачнага складу арганізацыйнай структуры. Рашэнне круга лічыцца прынятым, калі за яго прагаласавала 2/3 і больш удзельнікаў круга. Вырашэння круга па разглядаемых ім пытаннях прымаюцца адкрытым галасаваннем. Кругі праводзяцца па меры неабходнасці, але не радзей за адзін раз на год. Круг абірае атамана арганізацыйнай структуры, заслухоўвае яго справаздачы аб праведзенай працы. Атаман аргструктуры кіруе яе дзейнасцю ў перыяд паміж кругамі.
Кругі абласных акругаў у адпаведнасці са статутам казацтва вызначаюць ўмовы, парадак, формы і метады статутнай работы, напрамкі дзейнасці па рэалізацыі рашэнняў Савета атаманаў і Вялікага круга.
Вялікі круг
Вышэйшым органам з’яўляецца Вялікае круг, які праводзіцца адзін раз за 5 гадоў. Пазачаргова Вялікі круг можа быць скліканы па ініцыятыве Вярхоўнага атамана і па рашэнні Савета атаманаў, а таксама па патрабаванню не менш за 2/3 чальцоў Беларускага казацтва. У апошнім выпадку Савет атаманаў абавязаны склікаць Вялікі круг.
Час і месца правядзення, норма прадстаўніцтва, парадак дня Вялікага круга паведамляюцца аргструктурам ня пазней, чым за месяц да даты яго правядзення.
Вялікі круг правамоцны пры ўдзеле ў яго рабоце больш за палову дэлегатаў, абраных кругамі аргструктур паводле ўсталяванай Саветам атаманаў норме прадстаўніцтва. Рашэнні прымаюцца простай большасцю галасоў дэлегатаў, прысутных на Вялікім крузе.
Савет атаманаў
Пасяджэнні Савета атаманаў праводзяцца па меры неабходнасці, але не радзей за адзін раз на тры месяцы. Савет атаманаў правамоцны пры ўдзеле ў яго пасяджэнні не меней за палову яго сяброў.
Рашэння Савета атаманаў прымаюцца простай большасцю галасоў прысутных на пасяджэнні яго чальцоў.
Вярхоўны атаман
Кіраўніцтва дзейнасцю казацтва у перыяд паміж пасяджэннямі Савета атаманаў ажыццяўляе Вярхоўны атаман, які абіраецца Вялікім кругам тэрмінам на 5 гадоў.
Функцыі Вярхоўнага атамана
Вярхоўны атаман валодае правамі і абавязкамі кіраўніка юрыдычнай асобы, у тым ліку:
Распарадчая дзейнасць Вярхоўнага атамана ажыццяўляецца шляхам выдання загадаў, распараджэнняў, указанняў ў рамках яго кампетэнцыі, абавязковых для выканання ўсімі членаміарганізацыі.
Савет старэйшын
Савет старэйшын Беларускага казацтва у складзе 7 чалавек (у тым ліку і яго старшыня, які ўваходзіць у склад Савета старэйшын) абіраюцца тэрмінам на 5 гадоў Вялікім кругам. Чальцамі Савета старэйшын абіраюцца члены арганізацыі, якія мудрыя, дасведчаныя, добра ведаюць і выконваюць казачыя запаведзі і традыцыі, якія карыстаюцца павагай і аўтарытэтам і дасягнулі 60-гадовага ўзросту.
Сябры Савета старэйшын могуць прымаць удзел у рабоце Савета атаманаў з правам дарадчага голасу. Паседжанні Савета старэйшын праводзяцца па меры неабходнасці, але не радзей за адзін раз на год. Пратакол паседжання вядзецца Старшынёй Савета старэйшын. Прынятыя на пасяджэннях Савета старэйшын рашэнні па пытаннях, якія разглядаюцца носяць для органаў казацкага кіравання рэкамендацыйны характар.
У сваёй працы Савет старэйшын кіруецца заканадаўствам Рэспублікі Беларусь, казачымі традыцыямі, статутам арганізацыямі і рашэннямі Вялікіх кругоў.
Кантрольна-рэвізійны орган
КРО не меней за раз на год праводзіць праверкі (рэвізіі) фінансава-гаспадарчай дзейнасці ўсіх арганізацыйных структур і юрыдычных асоб, заснаваных Беларускім казацтвам, і адпаведнасці заканадаўству Рэспублікі Беларусь і статуту арганізацыі загадаў і іншых дакументаў, якія выдаюцца і прымаюцца органамі казацкага кіравання. Рашэнні аб правядзенні праверак прымаюцца Старшынёй КРО ў адпаведнасці з планам работы КРО. Для правядзення праверак кіраўнік КРО можа прыцягваць штатных супрацоўнікаў альбо па ўзгадненні з Вярхоўным атаманам адмыслоўцаў з боку. Па выніках праверак аб выяўленых парушэннях заканадаўства і статута кіраўнік КРО пісьмова дакладвае Вярхоўнаму атаману і Савету атаманаў для прыняцця імі мер па ліквідацыі выяўленых парушэнняў.
Чальцы КРС не могуць уваходзіць у склад Савета атаманаў, а таксама займаць пасады кіраўнікоў і галоўных спецыялістаў іншых юрыдычных асоб, заснаваных Беларускім казацтвам.
Склад кіраўніцтва
Вярхоўны атаман — Мікалай Улаховіч.
Духоўнік — протаірэй О. Ігар (Карасцеляў)
Правы казака
Казак-сябра Беларускага казацтва мае права:
Абавязкі казака
Сябра Беларускага казацтва абавязаны:
Выключэнне казака
Выключэнне казака з чальцоў з’яўляецца крайняй мерай і дапушчальна толькі ў выпадках, калі іншыя меры выхаваўчага ўздзеяння не далі станоўчага выніку. Выключэнне з сяброў можа быць ажыццёўлена Саветам атаманаў Беларускага казацтва ў наступных выпадках:
Выключаны з арганізацыі казак можа быць адноўлены ў сяброўстве Саветам атаманаў па яго матываванай пісьмовай заяве.
Званні
У пададзенай табліцы змешчаныя вайсковыя званні Рэспублікі Беларусь і іх адпаведнікі ў арганізацыі.
Прасоўванне па службе
Казакі (як мужчыны, так і жанчыны) узводзяцца ў казачыя чыны Вярхоўным Атаманам персанальна і ў паслядоўным парадку. Пры узвядзенні ў казачы чын ўлічваецца ваенная ці іншая спецыяльная падрыхтоўка, займаная пасада і іншыя прадугледжаныя гэтым становішчам ўмовы.
Чыны афіцэраў Беларускае казацтва падпадзяляюцца на першыя і чарговыя. У першыя чыны узводзяцца казакі, атэставаныя ў афіцэрскі склад. Права падачы па камандзе прашэння аб узвядзенні належыць атаману — непасрэднаму начальніку атэставанага казака.
У чарговыя чыны ўзводзяцца казакі пасля сканчэння ўстаноўленага тэрміну выслугі ў папярэднім казачым чыне з улікам адпаведнасці займанай пасады і станоўчай атэстацыі. Тэрмін выслугі ў казачым чыне лічыцца з дня падпісання загаду аб узвядзенні ў казачы чын. Пры ўзвядзенні ў першы казачы чын, які адпавядае воінскаму званню казака, тэрмін выслугі ў казачым чыне вылічаецца з моманту прысваення воінскага звання. Казакі, якія праходзяць ваенную службу, узводзяцца ў казачыя чыны ў адпаведнасці з наяўнымі ў іх воінскімі званнямі на падставе просьбы, пададзенай на імя Вярхоўнага Атамана.
У чарговыя казачыя чыны казакі могуць узводзіцца датэрмінова ці на адну прыступку вышэй чыну, прадугледжанага па займаемай пасадзе, у якасці заахвочвання за актыўны ўдзел у працы арганизацыі або за:
Пазбаўленне звання
Пазбаўленне казака чыну да казацкага генерала выконвае Вярхоўны Атаман за правіны, што ганяць казака і казацтва. Ініцыятарам пазбаўлення казацкага чыну могуць быць акруговы круг, Савет старэйшын і Савет атаманаў.
Смаргонская мядзведжая акадэмія
«Смаргонская акадэмія» — жартоўная назва промысла адлову і дрэсіроўкі мядзведзяў, заснаванага князямі Радзівіламі ў Смаргоні; адна са школ беларускіх скамарохаў.
Промысел існаваў з XVII ст. да канца XVII ст., паводле іншых звестак — да пачатку ХІХ ст. Мядзведзяў дрэсіравалі паблізу Смаргоні (на г.зв. «французскіх узгорках») у некалькі этапаў. Спачатку маладых мядзведзяў вучылі «танцаваць», для чаго саджалі па 2—3 у адмысловую клетку, у якой падагравалася дно, і прывучалі стаяць на задніх лапах, перамінацца з адной лапы на другую (болевы рэфлекс пад удары бубна, мелодыю дуды і іншых інструментаў), потым вучылі барукацца, кланяцца. Павадыры («мядзведнікі») з вучонымі звярамі хадзілі па заробкі на кірмашы Расіі, Венгрыі, Германіі і іншых краін, вялі прыбытковы гандаль дрэсіраванымі мядзведзямі. Сцэна з дрэсіраваным мядзведзем была і ў батлейцы, паказвалі лялек — скамароха і мядзведзя, якіх называлі «смаргонскі вучыцель з вучнем» (1902, Міншчына).
Падобныя акадэміі былі і ў іншых гарадах. Паводле гарадскіх інвентароў, у Глыбокім на пачатку XVIII ст. сярод рамеснікаў было каля дзесяці скамарохаў-мядзведнікаў (Глыбоцкія скамарохі-мядзведнікі). У кнізе «Литовские епархиальные ведомости» № 23 за 1869 год пра візітаванне ў грэкакаталіцкіх цэрквах, у 1784 годзе, напісана, што у Глыбокім была царква Святой Тройцы, якая мела філіяльную царкву на вуліцы Дворнай (вядомая па інвентарах царква Святога Пятра). Пры царкве Святога Пятра было брацтва Святога Антонія, якое падзялася на тры аддзелы: св. Антонія (шаўцоў і гарбароў), Трох Свяціцеляў (краўцоў) і св. Мікалая — мядзведнікаў. Вядома, што з канца XV ст. і да пачатку XIX ст. Глыбокае і Смаргонь належалі адным уладальнікам — спачатку Зяновічам, а з 1628 года Радзівілам. Раней прынята было лічыць, што мядзведжая акадэмія ў Смаргоні заснавана Радзівіламі, але навейшыя звесткі паказваюць на Зяновічаў, як заснавальнікаў і Радзівілаў, як пераемнікаў гэтай справы.
У 2004 годзе прыняты герб Смаргоні — сярэбраным полі на чырвонай рашотцы чорны мядзведзь, якім стаіць на задніх лапах і трымае ў пярэдніх лапах герб Радзівілаў. За аснову гербавага сюжэту ўзяты факт існавання «Смаргонскай акадэміі».
Nine inch nails
Прыхільнікі андэграунднай музыкі цёпла прынялі NIN у іх раннія гады. У 1990-я гг. група выпусціла некалькі значных запісаў, якія дасягнулі шырокай папулярнасці: шматлікія песні NIN сталі хітамі на радыё, два запісы выйгралі Грэмі, і група прадала больш 20 млн альбомаў у свеце і 10 млн у ЗША. У 1996 годзе выходзіць гульня Quake, музыку для якой напісаў Трэнт Рэзнар. У 2004 годзе часопіс «Rolling Stone» змясціў NIN на 94 месца ў сваім спісе 100 найвялікшых рок-артыстаў усіх часоў. Нягледзячы на гэты цёплы прыём, у групы было некалькі канфліктаў са гуказапісываючай індустрыяй. У 2007 годзе Трэнт Рэзнар заявіў, што NIN будзе далей развівацца незалежна ад гуказапісвальных лэйблаў. У мінулым NIN нячаста выпускалі вялікія студыйныя альбомы; рэміксы і канцэртныя альбомы запаўнялі гэтыя прабелы ў каталогу групы. Рэзнар спасылаецца на свае асабістыя праблемы як на прычыну гэтых паўзаў; ў сваіх песнях ён часта даследуе змрочныя староны свайго «Я».
З 1989 года, Nine Inch Nails зрабілі 8 буйных студыйных рэлізаў. Самыя апошнія рэлізы, Ghosts I–IV і The Slip, выдадзеныя ў 2008, выйшлі пад ліцэнзіяй Creative Commons. Абое спачатку былі выпушчаны лічбова, а потым паследаваў фізічны рэліз. Лічбовы рэліз The Slip быў даступны цалкам бясплатна. NIN былі намінірованы на 12 узнагарод Грэммі і выйгралі дзве з ніх за песні "Wish" і "Happiness in Slavery" у 1992 і 1995 адпаведна.
Канцэртны склад Nine Inch Nails
За ўсю гісторыю гурта, толькі Трэнт Рэзнар заставаўся нязменным удзельнікам канцэртаў Nine Inch Nails.
Крушын (Відзіборскі сельсавет)
Кру́шын (, Крушин) — вёска ў Столінскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Відзіборскага сельсавета.
ФК Лімановія Ліманова
Гарадскі спартыўны клуб Лімановія Ліманова (Miejski Klub Sportowy Limanovia Limanowa) — польскі аматарскі футбольны клуб з Ліманова Малапольскага ваяводства Польшчы. У цяперашні час выступае ў IV лізе (усходняя малапольская група).
Лучыцы
Назву Лучыцы маюць:
Мураўі (Ноўгарад-Сівэрскі раён)
Мураўі (Мурав'ї́) — вёска ў Ноўгарад-Сівэрскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Забела
Забела — беларускае і ўкраінскае прозвішча
Асвальда Гуаясамін
Асвальда Гуаясамін (ісп.: Oswaldo Guayasamín,  — ) — эквадорскі мастак, манументаліст і скульптар, нашчадак індзейцаў кечуа. Вядомы майстар Лацінскай Амерыкі XX стагоддзя. Маляваў сценапісы, партрэты, пейзажы, сімвалічныя вобразы ў карцінах. Вучань Хасэ Клементэ Ароска.
Біяграфія
Сам мастак дзяліў усю сваю творчасць толькі на два перыяды:
Больш цікавым і значным аказаўся цыкл «Дарога слёз». Створаны за два гады, цыкл складаецца са 103 карцін і аднаўляе жыццё індзейцаў Лацінскай Амерыкі. Графічная манера жывапісу Гуаясаміна з выкарыстаннем мастацкага вобраза-знака і абмежаванага каларыстычнага ладу дазваляла працаваць вельмі хутка.
Пасля вялікага вернісажу ў Кіта ў 1951 годзе карціны выстаўлялі ў шматлікіх мастацкіх цэнтрах свету. У 1956 годзе ў Іспаніі цыкл атрымаў прэмію.
Гуаясамін неаднаразова звяртаўся да стварэння партрэтаў, Сярод іх — Фідэля Кастра, Саскіі Гуаясамін, Тоці Радрыгеса, Габрыэлы Містраль, некалькі аўтапартрэтаў.
Валерый Андрэевіч Кім
Валерый Андрэевіч Кім (нар., калгас «Шлях Ільіча», Гур’еўская вобласць, Казахстан) — беларускі спецыяліст у галіне калёснага і гусенічнага машынабудавання. Доктар тэхнічных навук (2004), прафесар (2008).
Біяграфія
Скончыў Беларускі політэхнічны інстытут (спецыяльнасць «Аўтамабілі і трактары», 1970; аспірантура, 1975). Працаваў у Беларуска-Расійскім універсітэцуе (1970—1983 і з 1990, аўтамеханічны факультэт, кафедра «Тэхнічная эксплуатацыя аўтамабіляў», прафесар).
Хеншэла (правінцыя)
Хеншэла — адзін з сарака васьмі вілаяў у Алжыры, які знаходзіцца на паўночным усходзе краіны. Адміністрацыйны цэнтр — Хеншэла. Плошча — 9 811 км², насельніцтва 384 268 (на 2008 год).
Прудзец
Назву Прудзе́ц маюць:
Навэнькэ (Ноўгарад-Сівэрскі раён)
Навэнькэ (Нове́ньке) — вёска ў Ноўгарад-Сівэрскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Кладонія зорчатая
Кладонія зорчатая, ці Кладзіна зорчатая (Cladonia stellaris) — гіпаактамантанны лішайнік роду кладонія (Cladonia). Класіфікавана ў 1971 годзе.
Апісанне
Цела кусцістае матавае 1,3—2 см вышынёй. Колеры ад бялёса-шэрага да светла-шаравата-зялёнага. Да субстрату не прымацаваны. Галінкі багата разгалінаваныя.
Жыццёвы цыкл
Размнажаецца непалавым (пікнаканідыямі і фрагментамі слаявіны) і палавым шляхамі.
Пашырэнне
Арктыка. Сустракаецца ў Паўднёвай Азіі (Кітай, Непал), Паўночнай Амерыцы і Грэнландыі.
Ахова
Уключаны ў трэцяе выданне Чырвонай кнігі Украіны (2009).
Казлоўцы
Казло́ўцы (, Козловцы) — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Завуццеўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1939 гадах вёска ў складзе гміны Сцефанполле, пазней у складзе гміны Мікалаёва Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Гравітацыйная сінгулярнасць
Гравітацыйная сінгулярнасць (часам сінгулярнасць прасторы-часу) — пункт (або падмноства) у прасторы-часе, праз які немагчыма гладка працягнуць, якая ўваходзіць у яго. У такіх абласцях прасторы-часу становіцца непрымянімым базавае прыбліжэнне большасці фізічных тэорый, у якіх прастора-час разглядаецца як гладкая без краю. Часта ў гравітацыйнай сінгулярнасці велічыні, якія апісваюць гравітацыйнае поле, становяцца бесканечнымі або нявызначанымі. Да такіх велічынь адносяцца, напрыклад, або шчыльнасць энергіі ў спадарожнай сістэме адліку.
У рамках класічнай агульнай тэорыі адноснасці сінгулярнасці абавязкова ўзнікаюць пры фарміраванні чорных дзір пад гарызонтам падзей, у такім выпадку яны неназіраемыя звонку. У некаторых выпадках сінгулярнасці могуць быць бачныя вонкаваму назіральніку — так званыя, напрыклад, касмалагічныя сінгулярнасць ў тэорыі Вялікага выбуху.
З матэматычнага пункту гледжання гравітацыйная сінгулярнасць з’яўляецца мноствам рашэння ўраўненняў Эйнштэйна. Аднак пры гэтым неабходна строга адрозніваць так званую «каардынатную сінгулярнасць» ад сапраўднай гравітацыйнай. Каардынатныя сінгулярнасці ўзнікаюць тады, калі прынятыя для рашэння ўраўненняў Эйнштэйна каардынатныя ўмовы аказваюцца няўдалымі, так што, напрыклад, самі прынятыя каардынаты становяцца мнагазначнымі (каардынатныя лініі перасякаюцца) ці наадварот, не пакрываюць усёй мнагастайнасці (каардынатныя лініі разыходзяцца, і паміж імі аказваюцца «кліны», якія не пакрываюцца імі). Такія сінгулярнасці можна ліквідаваць, прыняўшы іншыя каардынатныя умовы, г.зн. пераўтварэннем каардынат. Прыкладам каардынатнай сінгулярнасці служыць сфера Шварцшыльда r=2r_s ў ў шварцшыльдаўскіх каардынатах, дзе кампаненты метрычнага тэнзара становяцца бесканечнымі. Сапраўдныя гравітацыйныя сінгулярнасці ніякімі пераўтварэннямі каардынат ліквідаваць нельга, і прыкладам такой сінгулярнасці служыць пункт r=0 у тым жа рашэнні.
Сінгулярнасці не назіраюцца непасрэдна і з’яўляюцца, пры цяперашнім узроўні развіцця фізікі, толькі тэарэтычнай пабудовай. Лічыцца, што апісанне прасторы-часу паблізу сінгулярнасці павінна даваць квантавая гравітацыя.
Прудцы
Назву Прудцы́ маюць:
Паланая
Палана́я (, Полоная) — вёска ў Карэліцкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Красненскага сельсавета.
У 1954—1987 гадах цэнтр Паланаеўскага сельсавета.
Маган
Маган (Маҕан) — сяло на тэрыторыі гарадской акругі «Якуцк», у 24 км на паўночны захад ад горада Якуцка. З’яўляецца транспартным цэнтрам. У межах пасёлка — аэрапорт, дапаможныя службы лётнай гаспадаркі, цэнтральная сядзіба рэспубліканскай сортавыпрабавальнай станцыі «Маган». Асноўныя галіны гаспадаркі — гадаванне буйной рагатай жывёлы, земляробства (бульбаводства, агародніцтва). Ёсць клуб, сярэдняя агульнаадукацыйная школа, установы аховы здароўя, гандлю і бытавога абслугоўвання.
Насельніцтва — 1768 чалавек (2007).
Гісторыя
У час Вялікай Айчыннай вайны аэрадром Магана выкарыстоўваўся для пасадкі самалётаў амерыканцаў для пастаўкі тавараў па ленд-лізу, бо найблізкі аэрадром да Якуцка не падыходзіў для гэтых мэтаў з-за менш удалага месцазнаходжання і часта быў пакрыты смугой. Для прыёму цяжкіх транспартных самалётаў саюзнікаў была пабудавана самая доўгая грунтавая пасадачная паласа ў СССР, даўжынёю 3,4 км.
Аднесены да катэгорыі рабочых пасёлкаў у 1978 годзе. У 2004 годзе пасёлак Маган аднесены да катэгорыі сельскіх населеных пунктаў.
Дамброва Зялёна (гміна)
Дамбро́ва Зялё́на (Dąbrowa Zielona) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Чэнстахоўскага павета Сілезскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Дамброве Зялёнай. Плошча гміны складае 100,33 км². Станам на 2004 год у гміне Дамброва Зялёна пражывалі 4140 чалавек, шчыльнасць — 41,3 чал./км².
Эш-Шэліф (правінцыя)
Эш-Шэліф — адзін з сарака васьмі вілаяў у Алжыры, які знаходзіцца на поўначы краіны. Адміністрацыйны цэнтр — Шэліф. Плошча — 4 975 км², насельніцтва 1 013 718 (на 2008 год).
Нацыянальны гістарычны помнік ЗША
Усе Нацыянальныя гістарычныя помнікі аўтаматычна ўключаюцца ў Нацыянальны рэестр гістарычных месцаў ЗША.
Статус Нацыянальнага гістарычнага помніка прысвойваецца з 1960 года.
Семятыцкі павет
Семятыцкі павет (Powiat siemiatycki) — павет у Польшчы, уваходзіць у склад Падляскага ваяводства. Утвораны ў 1999 годзе. Цэнтр павета — горад Семятычы. Займае плошчу 1459,58 км². Насельніцтва павета складае 45 817 чалавек (на 30 чэрвеня 2016 года).
Вялікія Бялевічы
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала яе разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР. У сакавіку 1924 года вёску вярнулі БССР, з 17 ліпеня 1924 года ў складзе Магілёўскага раёна Магілёўскай акругі (да 26 ліпеня 1930 года), з 20 лютага 1938 года ў Магілёўскай вобласці. У 1924—1954 гадах цэнтр Вялікабялевіцкага сельсавета.
У Вялікую Айчынную вайну з ліпеня 1941 года да 27 чэрвеня 1944 года акупіравана нямецкімі войскамі. У вёсцы базіраваўся нямецкі апорны пункт, які быў разгромлены 121-м партызанскім атрадам.
З 16 ліпеня 1954 года вёска ў Семукацкім, з 22 ліпеня 1960 года ў Вендаражскім, з 4 чэрвеня 1965 года зноў у Семукацкім сельсаветах.
Макс Гублер
Макс Гублер (,  —, ) — швейцарскі мастак.
Біяграфія
Макс Гублер быў сынам жывапісца. Два яго старэйшыя браты Эдуард (1891—1971) і Эрнст (1895—1958) таксама былі мастакамі. Пераехаў у Берлін у 1920 годзе. З 1923 па 1927 год ён жыў у асноўным на востраве Ліпары, дзе напісаў шмат карцін. З 1930 па 1937 год жыў у Парыжы, а потым вярнуўся ў Цюрых.
Эксперыментаваў з рознымі сучаснымі стылямі, пакуль не выпрацаваў свой асабісты яркі стыль пейзажнага жывапісу на Ліпары. Пазней ён звярнуўся да абстракцыі, але працягваў выкарыстоўваць яркія колеры. У 1956 годзе ён зрабіў серыю пастэльных ілюстрацый да «Стары і мора» Эрнэста Хэмінгуэя. У яго позніх творах пераважаюць больш цёмныя колеры.
Яго работы дэманстраваліся ў многіх галерэях. У 1963 годзе ў Ленбаххаўсе ў Мюнхене прайшлі выставы яго работ і ў 1969 годзе ў Музеі мастацтваў у Берне. Пасля яго смерці ў 1975 годзе ў Цюрыхскім кунстхаўсе адбылася рэтраспектыва.
11 снежня
11 снежня — трыста сорак пяты (трыста сорак шосты ў высакосны год) дзень года па Грыгарыянскім календары.
Санта-Барбара (Каліфорнія)
Са́нта-Ба́рбара (Santa Barbara) — горад і аднайменная акруга ў Каліфорніі (ЗША). Насельніцтва — 91 364 чал. (2019 г.).
Геаграфія
Санта-Барбара месціцца на беразе Ціхага акіяна за 145 км на паўночны захад ад Лос-Анджэлеса. З поўначы горад абмежаваны горнай градой, схілы якой пакрыты чапаралем і дубовымі лясамі. Клімат міжземнаморскі, блізкі да клімату паўночнай Італіі і паўднёвай Францыі, таму Санту-Барбару і наваколле часцяком клічуць каліфарнійскай Рыўерай.
Гісторыя
4 снежня 1786 г. іспанскі місіянер Фермін дэ Ласуэн заснаваў на месцы сучаснага горада францысканскую місію Святой Барбары. Яна прыцягвала навакольных індзейцаў, якія акрамя хрысціянізацыі навучаліся ў ёй сельскай гаспадарцы і еўрапейскаму ладу жыцця. На беразе акіяна каля місіі паўстала паселішча Лагуна-дэ-ла-Кансепсьён. Яго насельнікі займаліся жывёлагадоўляй. У 1812 г. і 1825 г. місія і паселішча моцна пацярпелі ад землятрусаў. У 1818 г. Лагуна-дэ-ла-Кансепсьён была атакавана піратамі, аднак індзейцы пад кіраўніцтвам францысканцаў разам з невялікім атрадам іспанскіх салдат здолелі абараніць мясцовых жыхароў.
У 1821 г. Каліфорнія ўвайшла ў склад незалежнай Мексікі. У 1833 г. мексіканскі ўрад секулярызаваў маёмасць місіі. На аснове яе архіва была створана бібліятэка, якая ў наш час з'яўляецца адной з найстарэйшых і найбуйнейшых у Паўночнай Амерыцы. Падчас амерыкана-мексіканскай вайны ў 1846 г. навакольныя землі былі заняты амерыканскім батальёнам і ў 1848 г. афіцыйна ўключаны ў склад ЗША. У 1850 г. склалася выбранае гарадское кіраўніцтва Санта-Барбары. У 1851 г. было распачата гарадское планаванне. Паміж 1850 г. і 1860 г. насельніцтва павялічылася ўдвая. Аднак характэрна, што да пачатку 1870-х гг. большая частка гарадскіх афіцыйных дакументаў пісалася на іспанскай мове.
Развіццю эканомікі горада садзейнічала будаўніцтва ў 1872 г. чыгункі. Да 1929 г. дзейнічала сетка гарадскіх чыгуначных дарог, што спачатку працавалі на на коннай цязе, а потым былі электрафікаваны. У пачатку XX ст. недалёка ад горада вялася здабыча нафты. У 1910 — 1922 гг. Санта-Барбара з'яўлялася адным з важных цэнтраў амерыканскай кінаіндустрыі.
У другой палове XX ст. Санта-Барбара развівалася як турыстычны і сучасны прамысловы горад. Пераезд у яго заможных грамадзян з Лос-Анджэлеса паступова ператварыў гарадскую нерухомасць у адну з самых дарагіх у Каліфорніі. Горад і наваколлі моцна пацярпелі ад пажараў у 1964 г., 1977 г., 1990 г., 2009 г., 2018 г.
Эканоміка і інфраструктура
Санта-Барбара — важны турыстычны і прамысловы цэнтр Каліфорніі. Каля дзесятай часткі дарослага насельніцтва працуе на прадпрыемствах авіякасмічнай, ваеннай і харчовай прамысловасці. Акруга Санта-Барбара лічыцца радзімай яечнага макмафіна. Турысты наведваюць горад для сёрфінгу, знаёмства з прыроднымі і гістарычнымі славутасцямі. Акрамя таго, Санта-Барбара знакаміта як цэнтр мастацтваў, арганізацыі спартыўных спаборніцтваў і фестываляў, у тым ліку 2 фестываляў незалежнага кіно.
У горадзе існуюць універсітэт, кансерваторыя, некалькі каледжаў і інстытутаў, буйная грамадская бібліятэка, музеі, батанічны сад, заапарк, аэрапорт, чыгуначная станцыя і порт для круізных суднаў.
Раскосмас
Дзяржаўная карпарацыя па касмічнай дзейнасці «Раскосмас» — дзяржаўная карпарацыя, якая адказвае за касмічную праграму Расійскай Федэрацыі. Створана ў 2015 годзе шляхам пераўтварэння Федэральнага касмічнага агенцтва «Раскосмас» у дзяржаўную карпарацыю па ініцыятыве Дзмітрыя Рагозіна.
Супрацоўніцтва з Беларуссю
Паміж Саветам Міністраў Рэспублікі Беларусь і «Раскосмасам» існуе два пагадненні — аб супрацоўніцтве ў галіне даследавання і выкарыстання касмічнай прасторы ў мірных мэтах і аб супрацоўніцтве ў галіне выкарыстання і развіцця расійскай глабальнай навігацыйнай спадарожнікавай сістэмы ГЛОНАСС. Таксама 21 студзеня 2020 года паміж Нацыянальнай акадэміяй навук Рэспублікі Беларусь і «Раскосмасам» была падпісана дамоўленасць аб удзеле Беларусі ў расійскіх даследаваннях далёкага космасу і аб пашырэнні магчымасцяў беларуска-расійскай арбітальнай групоўкі касмічных апаратаў дыстанцыйнага зандзіравання Зямлі.
Карытніца
Назву Кары́тніца маюць:
NGC 7477
NGC 7477 (іншае абазначэнне — PGC 1245518) — спіральная галактыка (S) ў сузор’і Рыбы.
Дамбравіцы (гміна)
Дамбраві́цы (Dąbrowice) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Кутноўскага павета Лодзьскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Дамбравіцах. Плошча гміны складае 46,15 км². Станам на 2014 год у гміне Дамбравіцы пражывалі 1943 чалавекі, шчыльнасць — 42 чал./км².
Свята-Пакроўская царква (Богіна)
Свята-Пакроўская царква — праваслаўны храм у в. Богіна Браслаўскага раёна, Віцебскай вобласці.
Гісторыя
Царква занесена ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь як аб’ект гісторыка-культурнай спадчыны рэгіянальнага значэння.
Архітэктура
Архітэктура храма вырашана ў рэтраспектыўна-рускім стылі. Мураваны будынак узведзены паводле традыцыйнай чатырохчасткавай схемы.
Кампазіцыю манументальнага будынка складаюць размешчаныя па падоўжанай восі аб’ёмы званіцы, бабінца, малітоўнай залы і апсіды. Асноўны аб’ём накрыты высокім чатырохсхільным дахам з цыбулепадобным купалам на барабане. На даху ўздоўж асноўнай восі храма — 2 драўляныя мансарды, упрыгожаныя разнымі падзорамі. У сілуэце храма дамінуе квадратная ў плане трох’ярусная чацверыковая вежа-званіца з гранёным шатром і макаўкай у завяршэнні. На ўсіх ярусах маюцца вялікія праёмы. Архітэктурны дэкор запазычаны са старажытнарускага дойлідства: карнізныя паясы гарадкоў, кілепадобныя ліштвы арачных аконных праёмаў, какошнікі.
Інтэр’ер
Царква мае цікавыя абразы: «Маці Божая з дзіцем» (XVIII ст., перанесены з закрытай у 1967 годзе царквы ў аг. Казяны Браслаўскага раёна), «Георгій Перамоганосец» і «Іосіф з дзіцем» (створаны на мяжы XVIIІ—XIX стст.).
Кохтла (станцыя)
Кохтла (Vaivara) — чыгуначная станцыя ў Эстоніі. Знаходзіцца ў гарадскім пасёлку Кохтла-Ныме на лініі Талін — Нарва.
Чыгуначны вакзал Кохтла быў заснаваны ў 1876 годзе.
Вакзал
Першы будынак станцыі быў пабудаваны па тыповым праекце. У Другой сусветнай вайне будынак быў разбураны, і на яго месцы быў пабудаваны новы ў 1950 годзе, які быў знесены ў 2005 годзе.
Аляксандр Барысавіч Гудкоў
Аляксандр Барысавіч Гудкоў (нар., Растоў-на-Доне РСФСР) — беларускі палітык. Палкоўнік запасу. Старшыня Віцебскай абласной арганізацыі грамадскага аб’яднання «Беларускі саюз ветэранаў вайны ў Афганістане».
Біяграфія
Скончыў Разанскае вышэйшае ваеннае паветрана-дэсантнае каманднае вучылішча, афіцэр з вышэйшай спецыяльнай адукацыяй. Служыў у радах Узброеных Сіл у складзе абмежаванага кантынгенту савецкіх войскаў у Рэспубліцы Афганістан, іншых войнаў і лакальных канфліктаў. Працаваў старшынёй Віцебскай асацыяцыі ветэранаў вайны ў Афганістане, старшынёй Віцебскага абласнога саюза ветэранаў вайны ў Афганістане.
Выбіраўся дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь другога і трэцяга скліканняў.
Луіза Брандэнбургская
Луіза Даратэя Сафія Брадэнбургская (Luise Dorothea Sophie von Brandenburg; 29 верасня 1680, Берлін — 23 снежня 1705, Касель) — прынцэса Брадэнбургская, у замужжы спадчынная прынцэса Гесэн-Касельская.
Біяграфія
Луіза — адзіная дачка будучага караля Прусіі Фрыдрыха I Гогенцолерна, якая нарадзілася ў яго першым шлюбе з Лізаветай Генрыэтай Гесэн-Касельскай, дачкой ландграфа Гесэн-Касельскаго Вільгельма VI.
31 мая 1700 года ў Берліне Луіза выйшла замуж за свайго стрыечнага брата, наследнага прынца Фрыдрыха Гесэн-Касельскага. Раскошныя вясельныя ўрачыстасці працягваліся на працягу некалькіх тыдняў у Берліне, Араніенбурге, Патсдаме і Каселе. Усе пяць гадоў свайго замужжа Луіза пастаянна хварэла і памерла ва ўзросце 25 гадоў, не пакінуўшы нашчадкаў. Ранняя смерць жонкі дазволіла Фрыдрыху ўступіць у новы шлюб з Ульрыкай Элеанорай Шведскай і пасля ў 1720 годзе ўзыйшощ на шведскі трон.
Пахавана ў касцёле Святога Марціна ў Каселе.
Атлантычная хартыя
Атлантычная хартыя — адзін з асноўных праграмных дакументаў антыгітлераўскай кааліцыі. Абмяркоўваўся і быў прыняты на Атлантычнай канферэнцыі «Riviera» брытанскім прэм'ерам У. Чэрчылем і Прэзідэнтам ЗША Ф. Д. Рузвельтам, на ваенна-марской базе Арджэнтыя ў Ньюфаўндлендзе, пра што было заяўлена 14 жніўня 1941. Пазней, 24 верасня 1941 г., да хартыі далучыўся і СССР.
Атлантычная хартыя была заклікана вызначыць упарадкаванне свету пасля перамогі саюзнікаў у Другой сусветнай вайне, нягледзячы на тое, што Злучаныя Штаты ў вайну яшчэ не ўступілі.
Структура дакумента
Дакумент уключае наступныя пункты:
Пункт 4 надзвычай цікавы з пункту гледжання паваеннага ўпарадкавання свету і выглядае больш падрабязна так:
На наступнай нарадзе ў Лондане 24 верасня 1941 згоду з прынцыпамі хартыі выказалі прадстаўнікі ўрадаў Бельгіі (у эміграцыі), Чэхаславакіі (у эміграцыі), Грэцыі, Люксембурга (у эміграцыі), Нідэрландаў (у эміграцыі), Нарвегіі (у эміграцыі), Польшчы (у эміграцыі), СССР, і Югаславіі, а таксама «Свабоднай Францыі» Шарля дэ Голя.
Церабішча
Церабі́шча (, Теребище) — вёска ў Столінскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Відзіборскага сельсавета.
Аршанская фабрыка мастацкіх вырабаў
Аршанская фабрыка мастацкіх вырабаў — заснавана 1935 г. у г. Орша як швейная арцель, з 1937 г. арцель «20 гадоў Кастрычніка». У 1938 г. абсталявана вытворчае памяшканне, у 1960 г. плошчы прадпрыемства пашыраны. У 1971 г. пабудаваны новы будынак. У 1998 г. фабрыка правяла тэхнічнае перааснашчэнне вытворчасці. З 2000 г. РУП з сучаснай назвай.
Цікавыя факты
У рэзідэнцыі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь карыстаюцца сталовай бялізнай, якая вышыта золатам на блакітным і бардовым ільне. Яна выраблена аршанскімі майстрыхамі. У Нацыянальнай бібліятэцы Рэспублікі Беларусь знаходзіцца васьміметровы абрус, шасціметровая дарожка і сурвэткі, якія выкананы на гэтай фабрыцы.
Пятрыкі (Карэліцкі раён)
Пятры́кі (, Петрики) — вёска ў Карэліцкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Красненскага сельсавета.
Да 16 сакавіка 1987 года вёска ўваходзіла ў склад Паланаеўскага сельсавета.
Эль-Баяд (правінцыя)
Эль-Баяд — адзін з сарака васьмі вілаяў у Алжыры, які знаходзіцца на захадзе краіны. Адміністрацыйны цэнтр — Эль-Баяд. Плошча — 78 870 км², насельніцтва 262 187 (на 2008 год).
Дэль-Мар (Каліфорнія)
Дэль-Мар (Del Mar) — горад у акрузе Сан-Дыега, штат Каліфорнія, ЗША. Заснаваны 15 ліпеня 1959 года. «Дэль-Мар» па-іспанску азначае «ля мора», што адлюстроўвае яго размяшчэнне на ўзбярэжжы Ціхага акіяна. Колькасць насельніцтва - 4 347 чалавек (2018 год).
Гісторыя
У 1885 палкоўнік Джэйкаб Тэйлар купіў 338 акраў (1,37 км2) у Энаха Талберта, маючы намер пабудаваць марскі курорт для багатых і знакамітых. Ваенна-марскі флот ЗША эксплуатаваў ваенна-марскую дапаможную авіяцыйную базу для дырыжабляў у Дэль-Мары падчас Другой сусветнай вайны.
Рэльеф
Асноўная маса насельніцтва горада пражывае ўздоўж узбярэжжа і скалаў над акіянам. Аднак гэтая ўласцівасць робіць яго вельмі ўразлівым перад зменамі клімату і выкліканым ім павышэннем узроўня акіяна і наступнай эрозіяй узбярэжжа. Ужо цяпер транспартная інфраструктура горада знаходзіцца пад пагрозай. У горадзе ёсць план адаптацыі да зменаў клімату, у якім аднак няма стратэгіі кіраванага адступленням горада ўглыб кантынента пад націскам вады, хоць ён і быў рэкамендаваны Прыбярэжнай камісіяй штата Каліфорнія ў 2019 годзе.
Валянцін Барысавіч Нямцоў
Валянцін Барысавіч Нямцоў ( 24 лютага 1936, в. Навасёлкі, Пухавіцкі раён - 14 мая 2012) — беларускі вучоны ў галіне статыстычнай механікі. Кандыдат тэхнічных навук (1965), доктар фізіка-матэматычных навук (1988), прафесар (1989).
Біяграфія
Скончыў Беларускі лесатэхнічны інстытут (1959), аспірантуру Беларускага політэхнічнага інстытута (1964).
Доктар фізіка-матэматычных навук, прафесар, член Міжнароднага таварыства па вадкіх крышталях, член рэдкалегіі Міжнароднага часопіса «Нелінейныя з'явы ў складаных сістэмах». Працуе ў Беларускім дзяржаўным тэхналагічным універсітэце з 1966 г., загадчык кафедры тэарэтычнай механікі з 1992 па 2001 г. З 2001 г. прафесар кафедры тэарэтычнай механікі.
Кютэйыу (станцыя)
Кютэйыу (Küttejõu) — былая чыгуначная станцыя ў Эстоніі. Знаходзілася на ўсходняй ускрайне горада Кютэйыу на лініі Талін — Нарва.
У 1925 годзе быў пабудаваны чыгуначны вакзал, абслугоўваў блізкі ад станцыі кар’ер гаручага сланца.
11 студзеня
11 студзеня — адзінаццаты дзень года па Грыгарыянскім календары
Вал Антаніна
Антані́наў вал (Вал Антаніна; Antonine Wall, Vallum Antonini) — старажытнарымскае абарончае збудаванне паміж нізоўямі ракі Клайд і залівам Ферт-оф-Форт у Шатландыі.
Гісторыя
Пабудаваны ў 145 годзе Лоліем Урбікам у час праўлення імператара Антаніна Пія для абароны паўночных межаў Рымскай імперыі ад варвараў. Мае 19 асноўных і шэраг дадатковых фортаў па-за межамі вала для абароны флангаў. Вышыня 3 м, шырыня каля 4,5 м, з паўночнага боку ўмацаваны ровам. У 155 годзе Антанінаў вал часова пакінуты пакінуты рымскімі войскамі. Уінстан Чэрчыль у сваёй кнізе «Нараджэнне Брытаніі» паказвае іншую дату гэтай падзеі — 186 год.