cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ашаканская бітва
Адкрыццё Памятнага комплексу (2011)
19 красавіка 2011 года прайшла ўрачыстая цырымонія адкрыцця Ашаканскага памятнага комплексу. У цырымоніі бралі ўдзел кіраўнік Сяргей Нарышкін, які знаходзіўся з візітам у Арменіі, і кіраўнік Апарата Прэзідэнта Арменіі Карэн Карапецян.
На адкрыцці таксама былі міністры і кіраўнікі адміністрацый Расіі і Арменіі, што ўдзельнічалі ў «Першым расійска-армянскім міжрэгіянальным форуме», што адбываўся ў Ерэване 18—20 красавіка.
Адранку сотні жыхароў з навакольных сёл і г. Эчміядзіна прыходзілі з жывымі колерамі, каб ускласці іх да мемарыяла загінулым ваярам.
Сяргей Нарышкін, падзякаваўшы ад імя рускага народа кіраўніцтва і народ Арменіі за асцярожнае стаўленне да памяці рускіх ваяроў-вызвольнікаў, сказаў:
«Шчыра рады быць на адкрыцці гэтага велічнага манумента рускім ваярам, якія аддалі жыцці за вызваленне Арменіі».
Моўная палітыка
Моўная палітыка — сукупнасць ідэалагічных прынцыпаў і практычных мерапрыемстваў па развязанні моўных праблем у соцыуме ці дзяржаве.
Тэрмін створаны ў 1945 годзе. Яго аўтар — Цэбалера.
Моўная палітыка адзначаецца асаблівай складанасцю ў шматнацыянальнай дзяржаве, бо тады яна павінна ўлічваць такія фактары, як шматмоўе, адметнасці нацыянальнага складу і міжнацыянальных дачыненняў, ролі паасобных моваў і іх носьбітаў у грамадскім жыцці.
Моўная палітыка з'яўляецца складавай часткай нацыянальнай палітыкі, і ў асноўных сваіх рысах залежыць ад агульных прынцыпаў нацыянальнай палітыкі.
У заходніх даследчыкаў паняцці моўнай палітыкі, моўнай ідэалогіі лічацца асобнымі, у прыватнасці моўная палітыка не лічыцца сумай моўнай ідэалогіі і практыкі. Аднак заўважаецца, што не толькі такая палітыка, але і наогул дыскусіі аб мове і яго ролі ў нацыянальнай (або нават у партыйнай) ідэалогіі могуць чыніць сур'ёзны выклік палітычнаму кіраўніцтву; прыкладам такіх выклікаў служыць вымушанае публічнае тлумачэнне Сталіна адносна няправільнасці тэорыі Мара абкласавым характары мовы.
Ілья Рыгоравіч Эрэнбург
Ілья Рыгоравіч Эрэнбург (Илья Эренбург;  — ) — савецкі, , з французскай і іспанскай моў. Лаўрэат дзвюх Сталінскіх прэмій і міжнароднай Сталінскай прэміі «За ўмацаванне міру паміж народамі». Быў карэспандэнтам шматлікіх савецкіх газет. Яму належыць лозунг «Забі немца!» Адольф Гітлер асабіста аддаў распараджэнне злавіць і павесіць Эрэнбурга. Пасля смерці Сталіна напісаў аповесць «Адліга» (1954), якая дала назву цэлай эпосе ў савецкай гісторыі.
Эрэнбург і Беларусь
Разам з пісьменнікам Васілём Гросманам займаўся зборам матэрыялаў пра гібель яўрэяў на акупаванай тэрыторыі БССР і падрыхтоўкай выдання «Чёрная книга о злодейском повсеместном убийстве евреев немецко-фашисткими захватчиками во временно оккупированных районах Советского Союза и в лагерях Польши во время войны 1941—1945 гг.» І. Эрэнбург асабіста падрыхтаваў для гэтай кнігі ўспаміны: «Рассказ инженера Пикман из Мозыря», «Трагедия моей жизни. Письмо красноярмейца Киселёва», «Письмо красноармейца Гофмана из Краснополья Могилёвской обл.», «Письмо белорусских детей» (Село Старые Журавичи, Гомельской области).
У пасляваенны час быў у Мінску і сустракаўся з пісьменнікам П. В. Броўкам.
Літаратурная творчасць
І. Эрэнбург пачынаў як паэт. Першы верш «Я шёл к тебе» надрукаваў у часопісе «Северные зори» ў 1910 г.
Ілля Эрэнбург вядомы як аўтар словазлучэння «День Победы», яно з’явілася 12 снежня 1941 года, у пачатку контрнаступлення пад Масквой. Таксама І. Эрэнбургу разам з К. Сіманавым належыць аўтарства закліка «Забі немца!» («Убей немца!»), упершыню ён прагучаў у вершы К. Сіманава «Забі яго!» («Убей его!»).
Міністэрства энергетыкі ЗША
Міністэрства ўзначальвае міністр энергетыкі, які падпарадкоўваецца непасрэдна прэзідэнту ЗША і з’яўляецца членам кабінета міністраў. Цяперашняя міністарка энергетыкі — Джэніфер Гранхольм, на пасадзе з 25 лютага 2021 года.
Для рэалізацыі навукаёмістай дзейнасці міністэрства, пад яго кіраўніцтвам знаходзіцца сістэма нацыянальных лабараторый.
Гісторыя
Папярэднікам міністэрства энергетыкі была створаная ў 1946 годзе Камісія па атамнай энергіі ЗША, якая займалася пытаннямі даследавання і развіцця атамнай энергетыкі, распрацоўкай і вытворчасцю ядзернай зброі і ядзерных рэактараў для патрэб флоту.
У сярэдзіне 1970-х Камісія па Атамнай Энергіі ЗША была пераўтворана ў 2 новыя органы: для кіравання мірнай ядзернай энергетыкай і  для кіраўніцтва распрацоўкай ядзернай зброі і праграм развіцця энергетыкі.
Энергетычны крызіс 1970-х прадэманстраваў неабходнасць адзінай арганізацыі. 1 кастрычніка 1977 года было створана Міністэрства энергетыкі. У яго паўнамоцтвы ўвайшоў кантроль за доўгатэрміновымі даследаваннямі і развіццём энергетычных тэхналогій, энергазберажэнне, даследаванні ў галіне ядзернай энергетыкі, збор даных а таксама прагназаванне ў галіне энергетыкі. У нашы дні асноўныя задачы Міністэрства Энергетыкі — забеспячэнне энергетычнай бяспекі Злучаных Штатаў, а таксама правядзенне навуковых даследаванняў, распрацоўка і ўкараненне інавацыйных тэхналогій, абарона навакольнага асяроддзя.
Пераход між сістэмамі злічэння
Перахо́д між сістэ́мамі злічэ́ння − перавод ліку з адной сістэмы злічэння ў іншую. Патрэба ў пераходзе да іншай сістэмы злічэння можа ўзнікнуць пры выкананні арыфметычных дзеянняў з лікамі, запісанымі ў розных сістэмах злічэння. Класічны прыклад – перавод ліку з дзесятковай сістэмы ў двайковую, або наадварот.
Калі адначасова ўжываюцца адразу некалькі сістэм злічэння, то, каб пазбегнуць неадназначнасцей, у запісе ліку ніжнім індэксам пазначаюць аснову сістэмы, у якой ён запісан. Напрыклад, 56_8 абазначае «васьмерковы лік 56».
Перавод ліку з дзесятковай сістэмы ў іншую пазіцыйную сістэму
Разгледзім пазіцыйную сістэму злічэння з асновай B (B-ковую сістэму). Лік A, які ў гэтай сістэме запісваецца як (дзе d_i – лічба B-ковай сістэмы), роўны Можна заўважыць, што ўсе складнікі ў выразе справа дзеляцца на B, акрамя d_0. Гэта значыць, што пры дзяленні A на B з астачай астача раўняецца d_0 (улічваючы, што d_i < B). У той жа час, няпоўная дзель A на B (або цэлая частка звычайнай дзелі) раўняецца
Мы атрымалі новы B-ковы лік, і яго апошняя лічба (паводле гэткай жа логікі) ёсць астачай ад яго дзялення на B. У той жа час, гэтая лічба ёсць перадапошняю лічбай ліку A (у B-ковым прадстаўленні). Такім чынам, паслядоўна дзелячы A (а потым вынік ад дзялення) на B, мы будзем паслядоўна атрымліваць у астачы ўсе лічбы B-ковага ліка A, ад наймалодшай да найстарэйшай.
У выніку маем наступны алгарытм пераводу ліку з дзесятковай сістэмы ў B-ковую:
1) У якасці ліку X узяць лік A
2) падзяліць лік X на B.
3) Астачу ад дзялення запісаць злева ад ужо атрыманых лічбаў ліку. (Калі папярэдніх лічбаў яшчэ няма, проста запісаць гэту лічбу.)
4) У якасці ліку X узяць няпоўную дзель X на B.
5) Калі X не роўны нулю, перайсці на крок 2.
Напрыклад,
Перавесці лік 345 у трайковую сістэму злічэння
Такім чынам,.
Перавод ліку ў дзесятковую сістэму з іншай пазіцыйнай сістэмы
Алгарытм пераводу ліку з B-ковай сістэмы ў дзесятковую заключаецца ў выкананні адваротных дзеянняў у адваротным парадку:
1) Прысвоіць ліку X значэнне 0
2) Прыбавіць к ліку X найстарэйшую (самую левую) лічбу ліку
3) Дамножыць X на B.
4) Дадаць да X наступную (другую злева) лічбу B-ковага ліку
6) Працягваць паслядоўна дадаваць лічбы да выніку і дамнажаць яго на B, паступова пераходзячы злева направа ад старэйшых разрадаў да малодшых. Тое, што атрымаецца пасля прыбаўлення самай малодшай лічбы, і будзе дзесятковым запісам ліку.
Напрыклад,
Перавесці лік 110100111012 з двайковай сістэмы злічэння ў дзесятковую
Такім чынам, 110100111012 = 169310.
GWR 4900 № 5972 Olton Hall
5972 Olton Hall — паравоз тыпу 2-3-0, прадстаўнік класа 4900 сеткі GWR (вядомы таксама як Hall Class). Атрымаў вядомасць пасля фільмаў пра Гары Потэра, дзе водзіць «Хогвартс-Экспрэс».
Ранняя эксплуатацыя
Паравоз быў пабудаваны Суіндонскім заводам у красавіку 1937 года і паступіў на Great Western Railway дзе пачаў працаваць у дэпо ў Ніце (Паўднёвы Уэльс). У жніўні 1950 года паравоз купіла British Railways, якая перавяла 5972 Olton Hall ў дэпо ў Кармартэне. Праз некалькі гадоў паравоз накіравалі на Суіндонскі завод для мадэрнізацыі, у ходзе якой ўсталявалі параперагравальнік, для чаго ў катле былі пастаўленыя тры шэрагу жаравых труб. Пасля гэтага паравоз быў накіраваны для працы ў дэпо Лэйра, што размяшчалася ў Плімуце. Апошнім месцам працы «Olton Hall» стаў усходні порт Кардыф. У студзені 1963 года паравоз выключылі з інвентара, а ў сакавіку 1964 года прадалі кампаніі Woodham Brothers на металалом.
Захаванне
Варта адзначыць, што пляцоўка кампаніі Woodham Brothers ўяўляе сабой хутчэй вялікую звалку, на якой паравозы могуць ржавець дзесяцігоддзямі. У сакавіку 1981 года 5972 «Olton Hall» быў выкуплены Horbury railway works і пасля аднаўлення паступіў у Нацыянальны чыгуначны музей (en) у Шылдане. Перыядычна ён здзяйсняе паездкі па West Coast Railways.
Пасля выхаду фільмаў пра Гары Потэра паравоз стаў папулярным, таму пачынаючы з 2004 года кожнае лета арандуецца прыватнымі тураператарамі для арганізацыі паездак фанатаў.
Хогвартс-Экспрэс
Першапачаткова на «ролю» паравоза «Хогвартс-Экспрэса» быў абраны «Taw Valley» класа SR West Country (en) таксама тыпу 2-3-0 і пабудаваны ў другой палове 1940-х гг Паравоз ужо быў перафарбаваны і перайменаваны, калі рэжысёр Крыс Каламбус нечакана яго забракаваў, палічыўшы занадта сучасным. Па гэтай прычыне было вырашана задзейнічаць 5972 «Olton Hall».
У фільмах «Olton Hall» водзіць склад з чатырох брытанскіх вагонаў тыпу Mark 1. Для здымак паравоз быў перафарбаваны ў цёмна-бардовы колер, замест стандартнага для пасажырскіх паравозаў зялёнага. Нумар 5972 захавалі, але паставілі таблічкі з новай назвай паравоза — «Hogwarts Castle». Такая назва, з улікам мадэлі (Hall Class) і сучаснасці назвы паравоза, стала нават своеасаблівай жартам: Зала, якая думае, што яна Замак (англ. The Hall that thinks it's a Castle ).
Юлія Уладзіміраўна Мендэль
Ю́лія Уладзі́міраўна Ме́ндэль (Юлія Володимирівна Мендель; нар. 3 верасня 1986 года, Генічэск, Херсонская вобласць, УССР, СССР) —, прэс-сакратар Прэзідэнта Украіны (3 чэрвеня 2019 — 9 ліпеня 2021).
Біяграфія
У чэрвені 2008 года скончыла Кіеўскі нацыянальны ўніверсітэт імя Тараса Шаўчэнкі, кандыдат філалагічных навук.
У 2012 годзе абараніла кандыдацкую дысертацыю на тэму «натурфіласофская металогія лірыкі ў кантэксце паэзіі 1970-90 гг».
Працавала журналістам на тэлеканалах ICTV,, «» і «Інтэр». Стала першай украінскай журналісткай, якая выйграла праграму Сусветнага інстытута прэсы World Press Institute.
Была пазаштатным карэспандэнтам The New York Times ва Украіне. Таксама супрацоўнічала з шэрагам такіх замежных выданняў і тэлеканалаў, як, , , The New York Times , , Spiegel Online. Была кансультантам па камунікацыях у офісе Сусветнага банка ва Украіне. У красавіку 2016 года выступіла ў якасці прадзюсара першага дакументальнага фільма аб посттраўматычным сіндроме «Кантужаны: траўма Украіны» («Shell-Shocked: Ukraine’s Trauma»).
Стажыравалася за мяжой у рамках праграмы Салідарнасці імя Леха Валенсы, праграмы THREAD у Ельскім універсітэце, прайшла курс Варшаўскай гадовай еўраатлантычнай акадэміі (WEASA).
3 чэрвеня 2019 года ўказам Прэзідэнта Украіны прызначаная прэс-сакратаром кіраўніка дзяржавы, выйграўшы конкурс на гэтую пасаду і абышоўшы 4 тыс. прэтэндэнтаў.
У сакавіку 2021 года Мендэль увайшла ў топ-100 самых паспяховых жанчын Украіны па версіі часопіса «», у катэгорыі «Дзяржчыноўніцы».
2019—2021: прэс-сакратар Прэзідэнта Украіны
У якасці прэс-сакратара Прэзідэнта Украіны Уладзіміра Зяленскага вядзе міжнародны кірунак. У прыватнасці, Зяленскі дае інтэрв’ю вядучым заходнім СМІ, такім як Le Monde, Der Spiegel , Gazeta Wyborcza , з’яўляецца на вокладках выданняў Time  і The Guardian. У жніўні 2020 года выходзіць інтэрв’ю Уладзіміра Зяленскага тэлеканалу Euronews на 13 мовах.
Таксама займаецца афіцыйнымі заявамі, якія маюць шырокі грамадскі рэзананс. У прыватнасці, былі зробленыя заявы Уладзіміра Зяленскі з нагоды і алігарха Ігара Каламойскага, дзе ўкраінскі прэзідэнт заявіў, што ў гісторыі з банкам «будзе абараняць толькі інтарэсы дзяржавы Украіна, інтарэсы кожнага ўкраінца», і што «Каламойскі не мае паўнамоцтваў выступаць ад імя Украіны ці Офіса Прэзідэнта».
Займаецца суправаджэннем Прэзідэнта Украіны ва ўсіх паездках рэгіянальнага і міжнароднага ўзроўню. Курыруе інфармацыйнае ўтрыманне афіцыйнага сайта Прэзідэнта Украіны, сацыяльных сетак, а таксама працу са СМІ.
9 снежня 2019 года брала ўдзел у перамовах Нармандскага фармату ў Парыжы.
30 ліпеня 2020 года, у амерыканскім выданні, выйшаў артыкул Юліі Мендэль пад назвай «Чаму Украіна сапраўды ідзе па дарозе рэформаў» («Why Ukraine Really Is On the Road to Reform»), дзе яна распавядае аб новых дзяржаўных ініцыятывах, прэзідэнцтве Зяленскага, магчымым падпале дома кіраўніка , зямельнай рэформе, а таксама траншы МВФ.
15 сакавіка 2021 года дэбютавала ў ролі вядучай праграмы «Погляд з » на тэлеканале «», аб запуску якой стала вядома толькі ў дзень першага эфіру. Пазней высветлілася, што Мендэль была не вядучай праграмы, а адным са спікераў ад Офіса прэзідэнта Украіны, і ў эфірах праграмы з’явяцца таксама іншыя калегі па працы ва ўладзе.
9 ліпеня 2021 года Юлія Мендэль завяршыла працу на пасадзе прэс-сакратара прэзідэнта.
2021 — цяперашні час
З ліпеня 2021 года Мендэль прызначаная пазаштатным дарадцам кіраўніка Офіса прэзідэнта Украіны, на гэтай пасадзе яна адказвае за працу з замежнымі СМІ.
11 ліпеня Юлія Мендэль выпусціла сваю кнігу «Кожны з нас — Прэзідэнт» (Кожен з нас - Президент, Каждый из нас - Президент).
Канфлікт інтарэсаў
У чэрвені 2019 года тэлеканал CNN выпусціў матэрыял пра канфлікт інтарэсаў Юліі Мендэль, якая ўдзельнічала ў конкурсе на пасаду прэс-сакратара і публікавала ў The New York Times матэрыялы аб украінскіх падзеях. Згодна з каментарыем прадстаўніка амерыканскай газеты, яны спынілі б супрацоўніцтва з ёй, «калі б яна паведаміла рэдактарам аб сваёй заяве аб прыёме на працу… улічваючы гэты сур’ёзны канфлікт інтарэсаў», у той жа час рэдактары NYT палічылі яе рэпартаж справядлівым і дакладным.
Пасля выхаду матэрыялу Мендэль у каментары для CNN, заявіла пра адсутнасць канфлікту інтарэсаў:
Адносіны з журналістамі
У канцы верасня 2019 года падвергнулася крытыцы з боку ўкраінскіх журналістаў і іх прафесійных аб’яднанняў (НСЖУ, Медыярух, Ініцыятыва 34), бо мінімум тройчы разам з аховай прэзідэнта фізічна замінала журналістам Радыё «Свабода» і LB.ua задаць пытанні прэзідэнту і кіраўніку яго офіса Андрэю Богдану. Тлумачачы свае дзеянні, Юлія Мендэль спаслалася на досвед ЗША, дзе журналіста могуць арыштаваць, калі ён пасля адмовы працягвае кідацца на палітыка і ўмешвацца ў яго асабістую прастору. Таксама яна абвінаваціла журналістаў у публікацыі недакладных звестак аб сабе. Журналісцкія арганізацыі запатрабавалі прабачэння / звальнення Мендэль, сам Уладзімір Зяленскі на брыфінгу 1 кастрычніка пажартаваў на гэтую тэму са сваім прэс-сакратаром.
Лі Эванс
Лі Эдвард Эванс (Lee Edward Evans;, Мадэра, Каліфорнія — , ) — амерыканскі лёгкаатлет (бег на 400 м). Двухразовы чэмпіён Алімпіяды 1968 г. у Мехіка (бег на 400 м, эстафета 4 × 400 м).
На Алімпіядзе ў Мехіка першым прабег 400 м хутчэй 44 секунд, усталяваўшы адзін з «вечных» сусветных рэкордаў (43,86), які быў перабіты толькі праз 20 гадоў.
Замошша (Акцябрскі сельсавет)
Замо́шша (, Замошье) — вёска ў Лагойскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Акцябрскага сельсавета.
Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Зарэчанскага сельсавета.
Выдрыха (Усходне-Казахстанская вобласць)
Выдрыха — сяло ў Шэманаіхінскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Выдрыхінскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 22 км на паўднёвы ўсход ад раённага цэнтра, горада Шэманаіха. Код КАТА — 636839100.
Сіў Мальмквіст
Сіў Ганель Маргарэта Мальмквіст (швед. Siw Gunnel Margareta Malmkvist; нар. 31 снежня 1936) — шведская спявачка і актрыса папулярная ў Скандынавіі і Заходняй Германіі. У яе быў хіт нумар адзін у Заходняй Германіі ў 1964 з «Liebeskummer lohnt sich nicht» («Не вартая Любоўная хвароба»), а 18 ліпеня 1964 года яна стала першай шведкай, якая атрымала хіт у чартах Billboard Hot 100, калі «Sole Sole Sole», дуэт з італьянскім спеваком Умберта Маркато, увайшоў у чарт, заняўшы 58-е месца.
Ранні перыяд жыцця
Мальмквіст нарадзілася ў Ландскруне, графства Сконе, Швецыя, малодшым дзіцёнкам у сям’і Зігрыды і Альберта Мальмквістаў. У яе было восем братоў і сясцёр, і яе ранняе дзяцінства было адзначана Другой сусветнай вайной; хаця Швецыя была нейтральнай краінай, рызыка ўварвання востра адчуваўся ў Ландскруне, размешчанай усяго 22 км ад сталіцы Даніі на другім баку Эрэсунда. Альберт Мальмвіст быў прызваны салдатам.
Кар’ера
У 1955 годзе 18-гадовая Мальмквіст перамагла ў шоу талентаў, у выніку чаго Арне Дамнэрус прыняў яе ў якасці спявачкі. У гэтым жа годзе выйшаў яе першы запіс «Tweedle Dee». Яна пачала супрацу з гуказапісвальнай кампаніяй Metronome ў 1958 годзе, і падавалася як новая Аліса Бабс, а ў 1959 годзе яна стала тэлевядучай, у забаўляльным Stora Famnen створаным Ленартам Хайлендам.
Маючы каля 40 хітоў у шведскім радыёчарце Svensktoppen і 20 на нямецкім чарце сінглаў, яна запісала каля 600 песень (і зрабіла запісы на дзесяці розных мовах: шведскай, дацкай, нарвежскай, фінскай, галандскай, нямецкай, англійскай, французскай, італьянскай і іспанскай) на працягу апошніх пяці дзесяцігоддзяў, што робіць яе адной з самых прадуктыўных і паспяховых шведскіх спявачак.
Як актрыса Мальмквіст выступала ў сцэнічных п’есах, мюзіклах і ў кіно. Яна сыграла Піпі Доўгуюпанчоху ў папулярнай дзіцячай музычнай пастаноўцы «Піпі Доўгаяпанчоха» Астрыд Ліндгрэн, з’явілася ў музычнай версіі «Хтосьці любіць гарачае» і сыграла партыю Луізы ў арыгінальнай шведскай і еўрапейскай пастаноўцы музыкі «Дзевяць» Моры Йестана ў 1983 годзе. У 2002 годзе яна з’явілася ў ролі «Маці» ў сцэнічнай п’есе Хасэ Альфрэдсана «Ліл Роні» ў «Maximteatern». Разам з акцёрам Торстэнам Флінкам яна запісала папулярны шведскі кавер на хіт Ніка Кейва / Кайлі Міноўг «Там, дзе растуць дзікія ружы» 1995 года.
У 2008 і 2009 гадах яна сыграла партыю Fräulein Schneider у мюзікле «Кабарэ» ў Стакгольмскім гарадскім тэатры, рэжысёр Колін Натлі. Мальмквіст некалькі разоў удзельнічала ў шведскім «Мелодыфестываліне», які з’яўляецца адборачным конкурсам на «Еўрабачанне». Яна прадстаўляла Швецыю на «Еўрабачанні-1960» у Лондане з «Alla andra får varann». У наступным годзе Мальмквіст спявала «April, april» разам з Гунарам Віклундам на «Мелодыфестываліне»; песня перамагла і была выканана Барбро «Lill-Babs» Свенсан у якасці прадстаўніцы Швецыі на міжнародным конкурсе, які праходзіў у Канах.
У 2016 годзе Сіў Мальмвіст была ўключана ў Шведскую залу музычнай славы.
Мальмвіст павінна была стаць танцорам знакамітасцяў у «Давайце танцаваць 2020» на TV4, але з-за абмежаванняў на каранавірус яна не магла ўдзельнічаць.
Альберта Хуантарэна
Альберта Хуантарэна Данхер (ісп. Alberto Juantorena Danger, нар. года, Сант’яга-дэ-Куба) — кубінскі бягун на кароткія і сярэднія дыстанцыі, алімпійскі чэмпіён 1976 г. у бегу на 400 і 800 м (з сусветным рэкордам). Усталяваў два сусветныя рэкорды: 800 м — 1.43,50 (1976), 1.43,44 (1977). Чэмпіён «Дружбы-84» у Маскве.
У 1987 годзе ўзнагароджаны сярэбраным Алімпійскіх ордэнам. Член Савета Міжнароднай асацыяцыі лёгкаатлетычных асацыяцый (ІААФ; англ. International Association of Athletics Federations).
Мэн Хо
Мэн Хо (? — ?) — кітайскі палітычны дзеяч пачатку III стагоддзя, ваенны з рэгіёну Наньчжун. Згадваецца ў біяграфіі Чжугэ Ляна ў «Гісторыі кітайскіх дзяржаў» (355). Адзін з правадыроў бірманскіх і тайскіх плямёнаў.
Біяграфія
У 225 годзе, падчас заваявальных паходу Чжугэ Ляна у Наньчжун, узначаліў бірманска-тайскую знаць, якая забіла Юн Кая. Вёў барацьбу супраць кітайскіх нападнікаў, але без асаблівых поспехаў.
Сем разоў трапляў у палон да Чжугэ Ляну, але атрымліваў свабоду. На сёмы раз быў уражаны чуллівасцю кітайскага генералітэту і прысягнуў на вернасць дынастыі Шу.
У «Рамане трох дзяржаў» паказаны ванам «». Муж.
Дэлас
Міфалогія
У старажытнагрэчаскай міфалогіі востраў Дэлас быў месцам нараджэння двайнят Артэміды і Апалона. Згодна міфу, востраў першапачаткова ўяўляў сабою плывучую скалу, у якую была пераўтворана тытаніда Астэрыя. Скала была нябачнай, таму звалася Адэлас (Αδῆλος, літаральна «схаваная»).
Зеўс дамагаўся сястру Астэрыі, Лета. Калі пра сувязь паміж богам і тытанідай стала вядома яго жонцы Геры, тая прыклала шмат намаганняў, каб пазбавіцца ад суперніцы. Зеўс звярнуўся за дапамогай да Пасейдона. Марскі валадар вылавіў у акіяне Адэлас, зачапіў яе да дна чатырма дыяментавымі слупамі і зрабіў бачным, адкуль і пайшла назва Дэлас (Δῆλος).
У міфах першародны Дэлас быў надзвычай багатым на прыроду, таму Лета здолела на ім адпачыць і вынасіць дзяцей Зеўса. Першай была народжана Артэміда каля невялікага возера на паўночнай частцы вострава, дзе расла пальма. Праз дзевяць дзён на гары Кінф (Цынфус — самы высокі пункт на востраве, 112 м) нарадзіўся Апалон. Маленькая Артэміда дапамагала маці ў родах.
Дэлас лічыўся адным з найважнейшых рэлігійных цэнтраў Старажытнай Грэцыі.
Гісторыя
Археолагамі выяўлена, што першыя пасяленні ўзніклі на Дэласе ў 3 тысячагоддзі да н. э. Магчыма, іх узвялі пеласгі або карыйцы. У 2 тысячагоддзі да н. э. тут з'явіліся прадстаўнікі мікенскай ахейскай культуры. На мяжы 2 тысячагоддзя — 1 тысячагоддзя да н. э. востраў насялілі іанійцы. Яны пабудавалі на ім храмы ў гонар Артэміды і Апалона, стварылі саюз з жыхарамі суседніх Кікладскіх астравоў для абароны і недатыкальнасці свяцілішчаў. Да V ст. да н. э. у саюз увайшлі амаль усе іанійскія полісы. У 478 - 454 гг. да н. э. храм Апалона з'яўляўся галоўным цэнтрам Дэласкага марскога саюза. У 425 г. да н. э. афіняне для захавання святой чысціні вострава ўвялі забарону нараджацца і паміраць на Дэласе. Адсюль былі выдалены ўсе магільні.
У эпоху македонскага панавання Дэлас быў пераўтвораны ў буйны гандлёвы поліс. У 166 г. да н. э. яго захапілі рымляне і абвясцілі вольным портам. Хаця на востраве з-за яго малых памераў не было зямлі для земляробства, і існавала нястача пітной вады, насельніцтва хутка расло і дасягнула 25 тысяч чал. Сюды пераязджалі гандляры не толькі з Грэцыі і Італіі, але таксама Паўночнай Афрыкі і Блізкага Усходу. Але перанаселенасць адмоўна паўплывала на мясцовую экалогію.
У I ст. да н. э. гандлёвая калонія на Дэласе моцна пацярпела ад нашэсця Мітрыдата Еўпатара. Асноўным гандлёвым цэнтрам ва Усходнім Міжземнамор'і стаў Родас, куды перамясціліся найбольш значныя гандляры. Гэта прывяло да эканамічнага заняпаду Дэласа. Распаўсюджанне хрысціянства прыпыніла рэлігійныя культы Артэміды і Апалона. З VIII ст. н. э. храмы і рэшткі горада не аднойчы рабаваліся іншаземцамі і піратамі. Асабліва значныя разбурэнні адбыліся пасля захопу Дэласа туркамі ў XV ст.
У 1872 г. французскія навукоўцы арганізавалі на востраве першыя археалагічныя раскопкі.
Ахова
У 1990 г. Дэлас быў унесены ў спіс сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.
Мяжоўка (Усходне-Казахстанская вобласць)
Мяжоўка — сяло ў Шэманаіхінскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Выдрыхінскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 10 км на паўднёвы ўсход ад раённага цэнтра, горада Шэманаіха. Код КАТА — 636839200.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 276 чалавек (124 мужчыны і 152 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 211 чалавек (103 мужчыны і 108 жанчын).
Парламенцкія выбары ў Германіі (1924, май)
Федэральныя выбары адбыліся ў Германіі 4 мая 1924 года, пасля роспуску Рэйхстагу 13 сакавіка. Сацыял-дэмакратычная партыя засталася найбуйнейшай партыяй у Рэйхстагу, заняўшы 100 месцаў з 472. Яўка выбаршчыкаў склала 77,4 %.
Іван Іванавіч Семянюк
Іван Іванавіч Семяню́к (, Мінск — ) — ваенны лётчык, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. Герой Савецкага Саюза (1944).
Нарадзіўся ў Мінску. Скончыў сямігодку і школу ФЗВ. Працаваў вучнем памочніка машыніста, слесарам у паравозным дэпо ў Оршы. У Чырвонай Арміі з 1938 года. У 1940 годзе скончыў ваенную авіяшколу пілотаў у Батайску. Падчас Вялікай Айчыннай вайны з чэрвеня 1941 г. на Паўднёвым, Закаўказскім, Паўночна-Каўказскім, Варонежскім, 1-м Украінскім франтах. Камандзір звяна, эскадрыллі. За гады вайны здзейсніў 430 баявых вылетаў, правёў 125 паветраных баёў, збіў 18 асабіста і 9 у групе самалётаў праціўніка.
Пасля вайны І. І. Семянюк працягваў службу у Ваенна-Паветраных Сілах. У 1948 годзе скончыў Ліпецкія вышэйшыя афіцэрскія лётна-тактычныя курсы. У званні палкоўніка на пасадзе камандзіра 256-га знішчальнага авіяпалка прымаў ўдзел у баявых дзеяннях падчас Карэйскай вайны 1952—1953 гг. З 1952 г. служыў у Паўночнай ваеннай акрузе У 1955 году скончыў Курсы удасканалення каманднага складу пры Ваенна-паветранай акадэміі ў Моніна.
З чэрвеня 1961 г. палкоўнік І. І. Семянюк у запасе. Жыў і працаваў у Мінску. Памёр 24 красавіка 1973 г. пахаваны ў Мінску на Усходніх (Маскоўскіх) могілках.
Зарэчча (Лагойскі раён)
Зарэ́чча (, Заречье) — вёска ў Лагойскім раёне Мінскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Акцябрскага сельсавета.
Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Зарэчанскага сельсавета.
Геаграфія
Вёска знаходзіцца за 44 км у напрамку на паўночны захад ад горада Лагойск, за 84 км ад Мінска.
Юрый Міхайлавіч Барзакоўскі
Юрый Міхайлавіч Барзакоўскі (Ю́рий Миха́йлович Борзако́вский; нар., Кратава, Раменскі раён, Маскоўская вобласць) — расійскі лёгкаатлет, алімпійскі чэмпіён 2004 года, чэмпіён свету і трохразовы чэмпіён Еўропы, заслужаны майстар спорту Расіі (2001), галоўны трэнер зборнай Расіі па лёгкай атлетыцы (з 2015 года).
Адзін з шасці алімпійскіх чэмпіёнаў ад Расіі ў мужчынскай лёгкай атлетыцы і адзіны — у бегавых дысцыплінах. Ганаровы грамадзянін горада Жукоўскі Маскоўскай вобласці.
Марыя Аляксееўна Львова-Бялова
Мары́я Аляксе́еўна Льво́ва-Бяло́ва (, Пенза, РСФСР, СССР) — расійскі дзяржаўны, палітычны і грамадскі дзеяч. Упаўнаважаны пры Прэзідэнце Расійскай Федэрацыі па правах дзіцяці з 27 кастрычніка 2021 года.
Спецыяліст па сацыялізацыі і сацыяльнай адаптацыі дзяцей-сірот, маладых дарослых з інваліднасцю і выпускнікоў дзіцячых дамоў.
Сенатар Расійскай Федэрацыі — прадстаўнік ад выканаўчай улады Пензенскай вобласці (21 верасня 2020 — 10 лістапада 2021). Член Грамадскай палаты Расійскай Федэрацыі (2017—2019).
Кіраўнік шэрагу дабрачынных праектаў — «Квартал Луі», «Дом Веранікі», «Новыя берагі», «Дом на Бярозаўскім» (да 2021 года).
З 16 чэрвеня 2022 года за падтрымку расійскай вайны супраць Украіны — пад санкцыямі Вялікабрытаніі, з 1 ліпеня — таксама і Аўстраліі, а з 23 жніўня — і Канады, акрамя таго, знаходзіцца ў санкцыйных спісах усіх краін Еўрасаюза і ЗША за высілкі па дэпартацыі дзясяткаў тысяч украінскіх дзяцей у Расію. 17 сакавіка 2023 года Міжнародным крымінальным судом у Гаазе быў выдадзены ордэр на арышт Львовай-Бяловай, разам з Уладзімірам Пуціным падазраванай у незаконнай дэпартацыі ўкраінскіх дзяцей падчас расійскага ўварвання ва Украіну.
Біяграфія
Нарадзілася ў 1984 годзе ў Пензе. Бацька — Аляксей Аляксандравіч Львоў-Бялоў (нар. 1963), музыкант, кампазітар, дзеяч культуры.
У 1990 годзе пайшла ў першы клас школы № 37, у 1995 годзе перавялася ў лінгвістычную гімназію № 6.
У 2002 годзе скончыла вучылішча культуры і мастацтваў імя А. А. Архангельскага па спецыяльнасці «Дырыжор эстраднага аркестра».
У 2003—2005 гадах вучылася ў Самарскай дзяржаўнай акадэміі культуры і мастацтваў (цяпер Самарскі дзяржаўны інстытут культуры).
З’яўляецца выпускніцай чацвёртага патоку ў так званай «школе губернатараў».
У 2019 годзе паступіла ў Пензенскі дзяржаўны тэхналагічны ўніверсітэт па кірунку «Менеджмент».
У 2008—2020 гадах — сузаснавальнік і кіраўнік Пензенскай рэгіянальнай грамадскай арганізацыі па садзейнічанні сацыяльнай адаптацыі «Благовест».
У 2011—2014 гадах — член Грамадскай палаты Пензенскай вобласці III склікання, у 2017—2019 гадах — член Грамадскай палаты Пензенскай вобласці IV і V скліканняў, адначасова ў 2017—2019 гадах член Грамадскай палаты Расійскай Федэрацыі.
З 2014 года Марыя Львова-Бялова была заснавальнікам і выканаўчым дырэктарам аўтаномнай некамерцыйнай арганізацыі садзейнічання сацыяльнай адаптацыі асобы «Квартал Луі». Рэабілітацыйны цэнтр, названы ў гонар джазавага музыканта Луі Армстронга, дапамагаў маладым людзям з абмежаванымі магчымасцямі здароўя, якія засталіся без апекі бацькоў, адаптавацца да самастойнага жыцця.
Канюхі (Лагойскі раён)
Канюхі́ (, Конюхи) — вёска ў Лагойскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Акцябрскага сельсавета.
Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Зарэчанскага сельсавета.
Марыя Аляксееўна Львова-Бялова
Біяграфія
У 2017 годзе па ініцыятыве Марыі Львовай-Бяловай у Пензе пачаў працаваць першы ў Расіі пансіён для маладых людзей з цяжкай ступенню інваліднасці «Дом Веранікі».
21 лістапада 2018 года прэзентавала рэалізаваныя ў Пензе праекты па сацыяльнай адаптацыі інвалідаў на сустрэчы старшыні Урада Расійскай Федэрацыі Дзмітрыя Мядзведзева з прадстаўнікамі некамерцыйных арганізацый.
У 2018 годзе Львова-Бялова прадставіла праект-рэзідэнцыю для пражывання маладых людзей з рознай формай інваліднасці Арт-маёнтак «Новыя берагі».
З 22 лютага 2019 года па 8 снежня 2021 года была адным з трох сустаршыняў рэгіянальнага штаба рэгіянальнага аддзялення Агульнарасійскага грамадскага руху «Народны фронт „За Расію“» у Пензенскай вобласці.
8 верасня 2019 года была абрана дэпутатам Пензенскай гарадской думы па адзінай акрузе ад партыі «Адзіная Расія», але адмовілася ад мандата дэпутата праз неабходнасць завяршэння праекта «Новыя берагі», згадаўшы ў інтэрв’ю: ''«Калі мне калі-небудзь наканавана трапіць у палітыку, значыць, гэта абавязкова адбудзецца. Напэўна, крыху пазней»''. Паводле некаторых звестак, Львову-Бялову вымусілі адмовіцца ад мандату ў досыць ультыматыўнай форме. Сітуацыя была вельмі негатыўна ўспрынятая экспертамі і грамадствам, нанесена рэпутацыйная шкода Адзінай Расіі.
У 2019 годзе ўступіла ў партыю «Адзіная Расія» (партыйны квіток ёй уручыў 23 лістапада 2019 года старшыня партыі Дзмітрый Мядзведзеў).
З 24 лістапада 2019 года па 4 снежня 2021 года — член Прэзідыума Генеральнага савета партыі «Адзіная Расія», у якім была сустаршынёй рабочай групы па падтрымцы грамадзянскай супольнасці.
У 2019 годзе ў рамках спецпраекта агенцтва «РІА „Sm-News“» «Чалавек рэгіёна-2019» Марыя Львова-Бялова стала чалавекам года Пензенскай вобласці.
У лютым 2020 года адзіная ад Пензенскай вобласці выйшла ў фінал конкурсу кіраванцаў «Лідары Расіі—2020» і ў верасні 2020 года стала адным з пераможцаў гэтага конкурсу.
8 верасня 2020 года распавяла пра праекты для людзей з інваліднасцю, што рэалізуюцца пад яе кіраўніцтвам некамерцыйнай арганізацыяй «Квартал Луі», падчас сустрэчы сустрэчы Прэзідэнта Расійскай Федэрацыі Уладзіміра Пуціна з пераможцамі конкурсу «Лідары Расіі».
1 жніўня 2020 года падчас выбараў губернатара Пензенскай вобласці кандыдатам на пасаду губернатара Пензенскай вобласці Іванам Белазерцавым была названая ў ліку трох кандыдатаў (разам з Аляксандрам Самакуцяевым і Аляксандрам Гулякавым) для надзялення паўнамоцтвамі члена Савета Федэрацыі — прадстаўніка ад выканаўчага органа дзяржаўнай улады рэгіёна ў выпадку яго абрання.
21 верасня 2020 года пастановай губернатара Пензенскай вобласці атрымала паўнамоцтвы сенатара Расійскай Федэрацыі — прадстаўніка ад урада Пензенскай вобласці на тэрмін яго паўнамоцтваў, гэта значыць да верасня 2025 года.
23 верасня 2020 года ўвайшла ў склад Камітэта Савета Федэрацыі па сацыяльнай палітыцы.
26 чэрвеня 2021 года стала выпускніцай прэзідэнцкага кадравага рэзерву РАНГіДС.
У жніўні 2021 года падчас датэрміновых выбараў губернатара Пензенскай вобласці кандыдатам на пасаду губернатара Пензенскай вобласці Алегам Мельнічэнкам была зноў названая ў ліку трох кандыдатаў (разам з Аляксандрам Гулякавым і Маратам Лебедзевым) для надзялення паўнамоцтвамі сенатара Расійскай Федэрацыі — прадстаўніка ад выканаўчага органа дзяржаўнай улады рэгіёна ў выпадку яго абрання.
28 верасня 2021 года пастановай губернатара Пензенскай вобласці Алега Мельнічэнкі была зноў надзелена паўнамоцтвамі сенатара Расійскай Федэрацыі — прадстаўніка ад урада Пензенскай вобласці на тэрмін яго паўнамоцтваў, гэта значыць да верасня 2026 года.
15 снежня 2022 года ўвайшла ў склад апякунскага савета Дзяржаўнага дабрачыннага фонду «Круг дабра» у адпаведнасці з Указам Прэзідэнта.
Дом на Бярозаўскім
«Дом на Бярозаўскім»  — адзін з першых у Расіі фарматаў суправаджанага пражывання інвалідаў. Праект дзейнічае па прынцыпе: пражыванне, навучанне, праца. Для выпускнікоў дзіцячых дамоў з інваліднасцю праект становіцца буфернай пляцоўкай паміж сацыяльнай установай і самастойным жыццём. Для гэтага праекта Марыя Львова-Бялова разам з мужам перабудавала і адаптавала свой дом у Бярозаўскім завулку г. Пензы, пераехаўшы ў бацькоўскі. Яго першымі жыхарамі сталі пяцёра маладых людзей на інвалідных калясках.
Дом Веранікі
21 чэрвеня 2017 года па ініцыятыве Марыі Львовай-Бяловай у Пензе пачаў працаваць першы ў Расіі актыўны пансіён для маладых людзей з цяжкай ступенню інваліднасці «Дом Веранікі». У цырымоніі адкрыцця прынялі ўдзел Міністр працы і сацыяльнай абароны Расійскай Федэрацыі Максім Тапілін, паўнамоцны прадстаўнік Прэзідэнта Расійскай Федэрацыі ў Прыволжскай федэральнай акрузе Міхаіл Бабіч, кіраўнік Інгушэціі Юнус-Бек Еўкураў і губернатар Пензенскай вобласці Іван Белазерцаў. Максім Тапілін выказаў захапленне гэтым праектам «Дом Веранікі», назваўшы яго «унікальным праектам» , таксама ён прывёў гэты праект у якасці паспяховага прыкладу працы з дзецьмі-інвалідамі, практыку якога мэтазгодна выкарыстоўваць. Міхаіл Бабіч выказаў меркаванне, што праект па стварэнні ў Пензе актыўнага пансіёну для маладых людзей з цяжкай ступенню інваліднасці «Дом Веранікі» важна тыражаваць у іншых рэгіёнах. Юнус-Бек Еўкураў даручыў ураду Інгушэціі «вывучыць вопыт спецыялістаў з Пензы і пераняць іх практыку», па яго запрашэнні Марыя Львова-Бялова ў жніўні 2017 года наведала Інгушэцію ў якасці эксперта па сацыялізацыі інвалідаў.
Сям’я
У 2003 годзе выйшла замуж. Маці і апякун 22 дзяцей, з іх пяцёра — кроўных (у 2005 годзе нарадзіла першае дзіця, у 2007 годзе — другое, у 2010 годзе — трэцяе, у 2014 годзе — чацвёртае, у 2018 годзе — пятае). Акрамя таго, у 2012 і 2013 гадах у яе сям’і з’явіліся чацвёра прыёмных дзяцей. У 2020 годзе ўзяла пад апеку восем маладых людзей з ментальнай інваліднасцю, у 2021 годзе аформіла апякунства яшчэ над пяццю недзеяздольнымі выпускнікамі дзіцячага дома. Цяпер, замест псіханеўралагічнага інтэрната, усе яны жывуць па сістэме суправаджанага пражывання ў арт-маёнтку «Новыя берагі». Пра гэтую сітуацыю Марыя Львова-Бялова пісала ў жніўні 2021 года: «што рабіць, калі толькі маё асабістае апякунства дазволіла 13 недзеяздольным маладым людзям перабрацца ў „Новыя Берагі“ і пачаць самастойнае жыццё?». Муж Павел Кагельман — святар Рускай Праваслаўнай Царквы (пасвечаны ў сан у 2019 годзе мітрапалітам Пензенскім і Ніжняломаўскім Серафімам). Да пасвячэння працаваў праграмістам. Сям’я жыве ў Маскве. У лютым 2023 года яна ўсынавіла 15-гадовага хлопчыка з Марыупаля.
Даходы
Сума дэклараванага даходу за 2020 год склала 2 млн 933 тыс. рублёў, яе сужэнца — 446 тыс. рублёў.
Міжнародныя санкцыі
16 чэрвеня 2022 года як высокапастаўлены чыноўнік РФ трапіла ў спіс людзей, супраць якіх Вялікабрытанія ўвяла персанальныя санкцыі праз вайну ва Украіне. На думку ўладаў краіны, Львова-Бялова ўдзельнічала ў незаконнай дэпартацыі дзяцей з тэрыторыі Луганскай і Данецкай абласцей у РФ з іх наступным прымусовым усынаўленнем.
1 ліпеня трапіла пад санкцыі Аўстраліі.
21 ліпеня 2022 года была ўключана ў санкцыйны спіс Еўрасаюза за падтрымку і рэалізацыю палітыкі, якая падрывае тэрытарыяльную цэласнасць, суверэнітэт і незалежнасць Украіны і за парушэнне правоў украінскіх дзяцей. У прыватнасці, Еўрасаюз адзначае, што Львова-Бялова з’яўляецца адной з датычных да незаконнай перавозкі ўкраінскіх дзяцей у Расію і іх усынаўлення расійскімі сем’ямі.
З 23 жніўня 2022 года ўключана ў санкцыйны спіс Канады «эліт і бліжэйшых паплечнікаў рэжыму» як «саўдзельнік агрэсіі расійскага рэжыму супраць Украіны».
Крытыка
У жніўні 2023 года Reuters выпусціла расследаванне, згодна з якім 27-гадовы дарадца ўпаўнаважанай пры Прэзідэнце РФ у правах дзіцяці ў Расіі Марыі Львовай-Бяловай Аляксей Пятроў у перыяд з 2011 да 2014 гг. размяшчаў у сацсетках пасты, звязаныя з групоўкай WotanJugend і іншымі неанацысцкімі аб’яднаннямі. Пятроў адпісаўся больш чым ад 150 груп УКантакце пасля таго, як агенцтва накіравала яму свае пытанні. У апараце ўпаўнаважанай Пятроў курыруе праект «Дзецям — у рукі», які збірае гуманітарную дапамогу для дзяцей з ЛНР і ДНР, а таксама кантраляванай Расіяй часткі Украіны. 5 красавіка быў адным з выступоўцаў на пасяджэнні Савета Бяспекі ААН, прысвечанаму вывазу ўкраінскіх дзяцей у Расію.
Крымінальны пераслед
Міжнародны крымінальны суд у Гаазе 17 сакавіка 2023 года выдаў ордэр на арышт упаўнаважанай па правах дзіцяці ў Расіі Марыі Львовай-Бяловай. Паводле даных крымінальнага суда ў Гаазе, Львова-Бялова «меркавана нясе адказнасць за ваеннае злачынства», якое заключаецца ў незаконнай дэпартацыі ўкраінскіх дзяцей з акупаваных тэрыторый Украіны ў Расійскую Федэрацыю. Суддзі Міжнароднага крымінальнага суда адзначаюць, што Марыя Львова-Бялова нясе асабістую адказнасць за дэпартацыю дзяцей, «здейсніўшы гэтыя дзеянні непасрэдна, сумесна з іншымі асобамі і/або праз дзеянні іншых асоб». Сама Бялова пракаментавала навіну наступным чынам:
Здорава, што міжнародная супольнасць ацаніла тую працу па дапамозе дзецям нашай краіны, што мы не пакідаем іх у зоне ваенных дзеянняў, што мы вывозім іх, што ствараем для іх добрыя ўмовы, акружаем іх любячымі клапатлівымі людзьмі. Былі санкцыі ўсіх краін, нават Японіі, у дачыненні мяне, зараз ордэр на арышт, цікава, што будзе далей. А мы працягваем працаваць.
крыніца=
Псіхалінгвістыка
Псіхалінгвістыка: навуковая дысцыпліна, якая паводле прадмету даследавання блізкая да лінгвістыкі, а паводле метадаў бліжэйшая да псіхалогіі.
Верх-Уба
Верх-Уба — сяло ў Шэманаіхінскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Верх-Убінскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 40 км на паўднёвы ўсход ад раённага цэнтра, горада Шэманаіха. Код КАТА — 636841100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 3174 чалавекі (1686 мужчын і 1488 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 2315 чалавек (1142 мужчыны і 1173 жанчыны).
Кратава (Маскоўская вобласць)
Кратава (Кра́тово) — пасёлак гарадскога тыпу (дачны пасёлак) у Раменскім раёне Маскоўскай вобласці Расіі; найбуйнейшы населены пункт гарадскога паселішча Кратава.
Насельніцтва — 9077 чал. (2020).
Размешчаны за 20 км на паўднёвы ўсход ад МКАД, на 40-м кіламетры Казанскай чыгункі. Мяжуе на ўсходзе з горадам Раменскае, на поўдні — з Жукоўскім, на захадзе — з пасёлкам Ільінскі. На поўнач ад Кратава размешчаны вёскі Папоўка і Хрыпань. Платформы Кратава, Отдых і Ясенінскае Казанскага напрамку Маскоўскай чыгункі.
Па тэрыторыі пасёлка працякаюць рэкі Хрыпань і Кунілаўка.
Галактыка
Галактыкі ўтрымліваюць розны лік планет, зорных сістэм, зорных скопішчаў і разных. У прамежку паміж гэтымі аб'ектамі ёсць разрэджанае міжзорнае асяроддзе газу, пылу і касмічных прамянёў. Звышмасіўныя чорныя дзіркі знаходзяцца ў цэнтры большасці галактык. Яны лічацца асноўным фактарам, які вызначае актыўнасць галактычных ядраў. Галактыка Млечны Шлях, як вядома, мае па меншай меры адзін такі аб'ект.
Галактыкі былі гістарычна класіфікаваныя ў залежнасці ад іх відавочнай формы. Распаўсюджанай формай з'яўляецца эліптычная галактыка, якая мае светлавой профіль у форме эліпса. Спіральныя галактыкі дыскападобныя з запыленымі выгнутымі рукавамі. Галактыкі нерэгулярнай ці незвычайнай формы вядомыя як няправільныя галактыкі. Яны, як правіла, паходзяць з парушэнняў ад прыцягнення суседніх галактык. Такія ўзаемадзеянні паміж суседнімі галактык, якія ў канчатковым выніку можа прывесці да зліцця, часам выклікаюць выпадкі зоркаўтварэння, якія вядуць да зоркаўтварэння галактык.
Ёсць, імаверна, больш за 170 млрд галактык ў назіраным Сусвеце. Большасць з іх ад 1000 да 100000 парсек у дыяметры і звычайна падзеленыя адлегласцямі парадку мільёнаў парсек (або мегапарсек). Міжгалактычная прастора (прастора паміж галактыкамі) запоўненая разрэджаным газам сярэдняй шчыльнасці менш аднаго атама на кубічны метр. Большасць галактык сабраныя ў групы і скопішчы, якія, у сваю чаргу, сабраныя, больш буйныя звышскопішчы. На найбуйнейшым маштабе, гэтыя групы, як правіла, размешчаны ў лісты і ніткі, якія акружаны вялізнымі пустэчамі.
Этымалогія назвы
Слова «галактыка» паходзіць ад грэчаскага тэрміна для нашай Галактыкі, Galaxias ((γαλαξίας), «малочны»), або Kyklos («круг») галактыкас ("малочны") за з'яўленні ў якасці лёгкай паласы ў небе. У грэчаскай міфалогіі Зеўс змяшчае свайго сына, народжанага ад смяротнай жанчыны, немаўля Геракла, на грудзях Геры у той час, як яна спіць так, што дзіця будзе піць яе цудоўнае малако і, такім чынам, стаць несмяротным. Гера прачынаецца падчас кармлення грудзьмі, а затым разумее, што яна няньчыць невядомае дзіця. Яна штурхае дзіця ў бок і струмень яе малака цячэ па начным небе, роблячы слабую паласу святла, вядомую як Млечны Шлях.
У астранамічнай літаратуры капіталізаванае слова «Galaxy» выкарыстоўваецца для абазначэння нашай галактыкі, Млечнага Шляху, каб адрозніць яго ад мільярдаў іншых галактык. Англійскі тэрмін Млечны Шлях можа быць прасочаны да аповеду Чосера:
""See yonder, lo, the Galaxyë Which men clepeth the Milky Wey, For hit is whyt.""
- Джэфры Чосер. Будынак сораму, c. 1380.
Калі Уільям Гершэль пабудаваў сваю каталог аб'ектаў далёкага космасу ў 1786 годзе, ён выкарыстаў імя спіральнай туманнасці для некаторых аб'ектаў, такіх як М31. Яны потым будуць прызнаныя велізарнымі кангламератамі зорак, калі сапраўдную адлегласць да гэтых аб'ектаў сталі браць пад увагу, і яны будуць названы астраўнымі сусветамі. Зрэшты, пад словам Сусвет разумеецца паўната існавання, так гэты выраз выйшаў з ужывання і аб'екты сталі вядомыя як галактыкі.
Наменклатура
Дзясяткі тысяч гэтых галактык ўжо былі каталагізаваныя. Толькі нешматлікія з іх маюць агульнапрынятую назву, такія як галактыка Андрамеды, Магеланавы воблакі, Галактыка Вадаварот і Галактыка Самбрэра. Астраномы працаваць з лікамі з пэўных каталогаў, такіх як каталог Месье, NGC (Новы агульны каталог), IC (Індэксны каталог), CGCG, (Каталог галактык і скопішчаў галактык), MCG (марфалагічны каталог галактык) і UGC (Агульны каталог галактык Упсала). Усу з вядомых галактык змяшчаюцца ў адным або больш з гэтых каталогаў, але кожны раз па розным лікам. Напрыклад, Месье 109, спіральная сістэма, якая мае нумар 109 у каталогу Месье, мае коды NCG3992, UGC6937, CGCG 269-023, MCG +09-20-044 і PGC 37617.