cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Навукі аб Зямлі
Навукі пра Зямлю (геанавукі) ахапляюць навукі, якія займаюцца вывучэннем планеты Зямля (літасферы, гідрасферы і атмасферы), а таксама касмічнай прасторы вакол Зямлі. Вывучэнне зямлі служыць мадэллю для даследавання іншых планет зямной групы. Пасля з'яўлення касмічных зондаў, якія дазвалялі даследаваць аб'екты Сонечнай сістэмы, у навукі аб Зямлі была таксама ўключана планеталогія. Планеталогія займаецца вывучэннем Месяца, планет і іх спадарожнікаў, астэроідаў, метэарытаў і камет. Часта, кажучы пра навукі аб Зямлі, ужываюць больш агульны тэрмін: навукі аб Зямлі і аб Сусвеце.
Планету Зямля вывучаюць геадэзія (даследуе фігуру і памеры 3ямлі), астраномія (рух 3ямлі як нябеснага цела), геафізіка (стан рэчыва 3ямлі і фізічныя працэсы ва ўсіх геасферах), геахімія (размеркаванне хімічных элементаў 3ямлі і працэсы іх міграцыі), геалогія (гісторыю развіцця 3ямлі, склад, будову зямной кары і больш глыбокіх сфер), фізічная геаграфія і біялогія (прыродныя працэсы і з'явы, што адбываюцца ў геаграфічнай абалонцы і біясферы). 3ямля з'яўляецца канчатковым аб'ектам даследавання ўсіх навук, якія вывучаюць законы ўзаемадзеяння прыроды і грамадства.
Данькіўка (Тульчынскі раён)
Данькіўка (Данькі́вка) — вёска ў Тульчынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Уладзімір Мікалаевіч Васіленка
Уладзімір Мікалаевіч Васіленка (, в. Гіраўцы,, Магілёўскай вобласці) — беларускі палітык.
Біяграфія
Скончыў Магілёўскі тэхналагічны інстытут і Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце РБ.
Праходзіў тэрміновую вайсковую службу ў складзе 103-й Віцебскай паветрана-дэсантнай дывізіі. З мая 1982 года ўдзелнічаў у савецкім уварванні ў Афганістан. Загадваў аддзяленнем разведкі ў Кабуле.
Працаваў апаратчыкам паветрападзелу 5-га разраду, майстрам змены цэха аміячна-халадзільна-кампрэсарных установак, памочнікам начальніка вытворчасці сінтэтычнага валакна, начальнікам аддзела па мабілізацыйнай рабоце ААТ «Магілёўхімвалакно». За савецкім часам займаў на прадпрыемстве таксама пасаду сакратара камітэта камсамола.
Абіраўся дэпутатам Магілёўскага абласнога Савета дэпутатаў, дзе ўзначальваў пастаянную камісію па пытаннях законнасці і правапарадку.
Дэпутат Палаты прадстаўнікоў 4-га склікання ад Магілёўскай-Ленінскай выбарчай акругі № 84, член Пастаяннай камісіі па нацыянальнай бяспецы. Старшыня магілёўскага абласнога грамадскага аб’яднання «Беларускі саюз ветэранаў вайны ў Афганістане».
Узнагароды
Узнагароджаны медалямі «За адвагу», «За працоўныя заслугі», ганаровымі граматамі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, Міністэрства абароны Рэспублікі Беларусь, Магілёўскага абласнога Савета дэпутатаў, граматай Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР.
Асабістае жыццё
Жанаты, мае дзвюх дачок. Жыве ў Магілёве.
Duck Hunt
Геймплэй
Гульцу было неабходна патрапіць у вылятаюць з травы качак, адну ці дзве, у залежнасці ад выбранага тыпу гульні. Паводле сюжэту качак прымушала ўзлятаць безназоўная паляўнічая сабака. На трапленне у цэль адводзіцца тры патрона. Пры трапленні сабака пераможна высоўваецца з травы са здабычай, пры промаху — смяецца.
У гульні прысутнічае тры рэжымы: адна качка, дзве качкі і стральба па талерках. Апошні рэжым заключаецца ў знішчэнні адной або некалькіх невялікіх аддаляюцца талерак (імітацыя стэндавай стральбы). Гэты рэжым складаней першых двух з-за памяншэння памеру мэты. Малавядомы факт, але качкамі можна было кіраваць з другога джойсціка, гэта была нават апісана ў інструкцыі да гульні.
Як і многія раннія відэагульні, Duck Hunt не мае вызначанай канцоўкі. Калі гулец дасягае ўзроўня 99 і праходзіць яго, ўзровень мяняецца на 00, і качкі паскараюцца. Пасля 10 качак чырвоныя індыкатары трапленняў перамяшчаюцца налева. Калі іх не хапае, каб закрыць сінюю палоску ўнізе, гульня заканчваецца.
Малыя целы Сонечнай сістэмы
Малое цела Сонечнай сістэмы — гэты тэрмін уведзены Міжнародным астранамічным саюзам у 2006  годзе для апісання аб'ектаў Сонечнай сістэмы якія не з'яўляюцца ні планетамі, ні карлікавымі планетамі, ні іх спадарожнікамі:
Усе іншыя аб'екты, якія абарочваюцца вакол Сонца, за выключэннем спадарожнікаў, павінны быць аднесены да «Малых целаў Сонечнай сістэмы» ... У наш час у гэты спіс уключана большасць астэроідаў Сонечнай сістэмы, большасць транснептунавых аб'ектаў (ТНА), а таксама каметы і іншыя малыя целы.
Выключэннямі з'яўляюцца не толькі буйныя целы, якія маюць гідрастатычную раўнавагу, натуральныя спадарожнікі (месяцы) адрозніваюцца ад малых целаў Сонечнай сістэмы не памерамі, а арбітамі. Натуральныя спадарожнікі круцяцца не вакол Сонца, а вакол іншых аб'ектаў Сонечнай сістэмы, такіх як планеты, карлікавыя планеты, і самі малыя целы Сонечнай сістэмы.
Некаторыя з найбуйнейшых малых целаў Сонечнай сістэмы ў далейшым могуць быць перакласіфікаваны ў карлікавыя планеты, калі ў выніку далейшых даследаванняў высвятліцца, што яны знаходзяцца ў стане гідрастатычнай раўнавагі.
Арбіты пераважнай большасці малых целаў Сонечнай сістэмы размешчаны ў дзвюх розных абласцях, званых пояс астэроідаў і пояс Койпера. Гэтыя два пояса маюць свае ўнутраныя структуры, выкліканыя адхіленнем вялікіх планет (у прыватнасці Юпітэра і Нептуна адпаведна) і маюць дрэнна вызначаныя межы. Іншыя вобласці Сонечнай сістэмы таксама ўтрымліваюць малыя целы, але ў значна меншай канцэнтрацыі. Яны складаюцца з калязямных астэроідаў, кентаўраў, камет, аб'ектаў рассеянага дыска.
Ала Аляксандраўна Праневіч
Ала Аляксандраўна Праневіч (нар. ) — беларуская эканамістка. Доктар эканамічных навук (2010), прафесар (2014).
Біяграфія
Скончыла Беларускі дзяржаўны эканамічны ўніверсітэт (1987; аспірантура, спецыяльнасць «Эканамічная тэорыя», 1993; дактарантура, спецыяльнасць «Эканамічная тэорыя», 2004).
Працавала ў Беларускім эканамічным універсітэце (факультэт міжнародных эканамічных адносін, кафедра сусветнай эканомікі, прафесар, загадчык кафедры, прарэктар па вучэбнай рабоце).
Навуковыя інтарэсы: канкурэнтнае асяроддзе і канкурэнтаздольнасць эканомікі; канкурэнтная палітыка; міжнародная макраэканоміка; міжнародны гандаль; кан’юнктура і прагназаванне сусветных таварных рынкаў; транснацыяналізацыя сусветнай эканомікі; устойлівае развіццё эканомікі.
Жураўліўка (Тульчынскі раён)
Жураўліўка (Журавлі́вка) — вёска ў Тульчынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Ірына Анатолеўна Раінчык
Ірына Анатолеўна Раінчык (нар., Магілёў) — беларуская дзяржаўная дзяячка, член Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання.
Біяграфія
Скончыла Магілёўскі дзяржаўны педагагічны інстытут імя А. А. Куляшова (выхавацель), Магілёўскі дзяржаўны ўніверсітэт імя А. А. Куляшова (псіхолаг), Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь (ідэолаг).
Працавала выхавацелем, загадчыкам ясляў-сада № 36 Магілёўскага аўтамабільнага завода імя С. М. Кірава, загадчыкам санаторнага ясляў-сада № 36 аддзела адукацыі адміністрацыі Кастрычніцкага раёна горада Магілёва. Была начальнікам аддзела ідэалагічнай работы адміністрацыі Кастрычніцкага раёна горада Магілёва, намеснікам кіраўніка адміністрацыі Ленінскага раёна горада Магілёва па сацыяльнях пытаннях. У жніўні 2021 года абрана старшынёй Магілёўскага абласнога Савета дэпутатаў.
Выбіралася дэпутатам Магілёўскага абласнога Савета дэпутатаў, членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання.
Узнагароды
Узнагароджана юбілейнымі медалямі «65 гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.», «65 год вызвалення Рэспублікі Беларусь ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў», Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь.
Ёпала-Джанкаксіа
Ёпала-Джанкаксіа (Joppolo Giancaxio) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Сіцылія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Агрыджэнта.
Насельніцтва складае 1220 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 64 чал./км². Займае плошчу 19 км². Паштовы індэкс — 92010. Тэлефонны код — 0922.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Giuseppe (padre putativo di Gesù).
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Бенгела (правінцыя)
Бенгела (Benguela) — адна з васямнаццаці правінцый Анголы, якая размяшчаецца на захадзе краіны і мае выхад да Атлантычнага акіяна. Адміністрацыйны цэнтр — Бенгела. Плошча — 31 788 км², насельніцтва складае каля 600 000 чалавек.
Заазэрнэ (Тульчынскі раён)
Заазэрнэ (Заозе́рне) — вёска ў Тульчынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Жаночы Суперкубак Беларусі па футболе
Жаночы Суперкубак Беларусі па футболе — футбольнае спаборніцтва ў Беларусі, што праводзіцца перад пачаткам футбольнага сезона і складаецца з аднаго матча паміж пераможцам чэмпіянату Беларусі і ўладальнікам Кубка Беларусі папярэдняга сезона.
Берлінская сцяна
Берлінская сцяна (Berliner Mauer) — былая частка мяжы паміж Заходнім Берлінам і Германскай Дэмакратычнай Рэспублікай ад 13 жніўня 1961 года па 9 лістапада 1989. Стала адным з самых вядомых сімвалаў Халоднай вайны. Пры спробе пераходу Берлінскай сцяны загінула 231 чалавек.
Самыя вядомыя ўцёкі
Самымі вядомымі сталі ўцёкі ў жніўні 1961 года - на трэці дзень будаўніцтва сцяны - маладога салдата Конрада Шумана. Ён пераскочыў праз калючы дрот, не чакаючы завяршэння будаўніцтва сцяны. Гэты момант сфатаграфаваў Петэр Лэйбінг, фатограф-пачатковец. Назаўтра фота стала вядомым усяму свету.
Статыстыка
Агульная даўжыня - 155 км
Даўжыня ў межах Берліна - 43,1 км.
Даўжыня бетоннай сцяны - 17,3 км.
Вышыня бетоннай сцяны - ад 3,5 да 4,2 м.
Даўжыня металічнай агароджы-кратаў - 66,5 км.
Даўжыня кантрольна-следавай паласы - 124 км.
Сцежкі з павадкамі для сабак - 259.
IC 3424
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Берлінская сцяна
Статыстыка
Сабакі - 600.
Пагранічнікі - 14 тыс.
Паспяхова пераадолелі сцяну 5075 чалавек. У тым ліку 574 вайскоўцы.
За 38 гадоў пагранічнікі зрабілі 1693 стрэлы па парушальніках.
Забітыя пры спробе пераадолець сцяну - 231 чалавек.
Усе смяротныя ахвяры на дзяржаўнай граніцы ГДР за 1948 - 1982 гады, таксама разам з граніцай на Балтыцы - 1245.
Культурны аспект
Калі «ўсходні» бок Берлінскай сцяны ад самага пачатку да канца заставаўся жахлівым напамінам адчужэння, то «заходні» становіцца месцам для працы шматлікіх мастакоў, як прафесіяналаў так і аматараў. У 1989 кіламетры Берлінскай сцяны становяцца «выстаўкай» графіці. Пасля разбурэння сцяны яе фрагменты хутка ператварыліся ў аб'ект гандлю. Шматлікія фрагменты Берлінскай сцяны, былі закупленыя ў ЗША, напрыклад, у карпарацыю Microsoft, у штаб-кватэру ЦРУ і інш.
Ліберальная дэмакратыя
Ліберальная дэмакратыя з'яўляецца прававой дзяржавай, пабудаванай на аснове прадстаўнічай дэмакратыі, у якой воля большасці і здольнасць выбраных прадстаўнікоў ажыццяўляць уладу абмежаваны ў імя абароны правоў меншасці і свабод асобных грамадзян.
Ліберальная дэмакратыя ставіць сваёй мэтай роўнае забеспячэнне кожнаму грамадзяніну правоў на выкананне належных прававых працэдур, прыватную ўласнасць, недатыкальнасць асабістага жыцця, свабоду слова, свабоду сходааў і свабоду веравызнання. Гэтыя правы ліберальнай дэмакратыяй замацаваны ў вышэйшых законах (такіх, як канстытуцыя ці статут, або ж у прэцэдэнтных рашэннях, вынесеных вярхоўнымі судовымі інстанцыямі), якія, у сваю чаргу, надзяляюць розныя дзяржаўныя і грамадскія органы паўнамоцтвамі з мэтай забеспячэння гэтых правоў.
Характэрным элементам ліберальнай дэмакратыі з'яўляецца «адкрытае грамадства», якое характарызуецца памяркоўнасцю, плюралізмам, суіснаваннем і канкурэнцыяй самага шырокага спектра грамадска-палітычных поглядаў. Дзякуючы перыядычнаму правядзенню выбараў, кожная з груп, што прытрымліваюцца розных поглядаў, мае шанец набыць уладу. На практыцы экстрэмісцкія ці маргінальныя пункты гледжання вельмі рэдка адыгрываюць значную ролю ў ліберальна-дэмакратычным працэсе.
У ліберальнай дэмакратыі палітычная група, якая знаходзіцца ва ўладзе, — кіруючая партыя — не абавязана падзяляць усе аспекты ідэалогіі лібералізму (напрыклад, яна можа выступаць за дэмакратычны сацыялізм). Аднак яна абавязана падпарадкоўвацца згаданаму вышэй прынцыпу панавання права. Тэрмін ліберальны ў гэтым выпадку разумеецца гэтак жа, як у эпоху буржуазных рэвалюцый канца XVIII стагоддзя: які забяспечвае кожнаму чалавеку абарону ад дэспатызму з боку ўлады і органаў правапарадку.
Гарадзецкае (Рослаўльскі раён)
Гарадзецкае (Городецкое) — вёска ў Рослаўльскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Сыракоранскага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Гарадзецкае абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з жніўня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Зарычнэ (Тульчынскі раён)
Зарычнэ (Зарі́чне) — вёска ў Тульчынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Іван Іванавіч Ліштван
Іван Іванавіч Ліштван (, вёска Вялікая Дайнава, Валожынскі раён — ) — беларускі вучоны ў галіне фізіка-хіміі торфу і калоіднай хіміі. Акадэмік АН Беларусі (1980), замежны член Польскай акадэміі навук, доктар тэхнічных навук (1969), прафесар (1971). Заслужаны дзеяч навукі і тэхнікі БССР (1978).
Біяграфія
Скончыў Беларускі політэхнічны інстытут у 1956 годзе. З 1961 года працаваў у. У 1973—1987 гг. — дырэктар Інстытута торфу АН Беларусі, загадчык лабараторыі фізіка-хімічнай механікі торфу. З 1990 года — дырэктар Інстытута праблем выкарыстання прыродных рэсурсаў і экалогіі. У 1987—1992 гг. — віцэ-прэзідэнт, з 1992 года — акадэмік-сакратар Аддзялення хімічных і геалагічных навук АН Беларусі. Быў навуковым каардынатарам дзяржаўных праграм фундаментальных даследаванняў «Прыродакарыстанне» (1990—1995), «Бiясферна-сумяшчальныя тэхналогіі» (1996—2000).
Асноўныя манаграфіі
«Асноўныя ўласцівасці торфу i метады іх вызначэння» (Мінск, 1975), «Фізіка-хімічная механіка гумінавых рэчываў» (Мінск, 1976), «Фізіка-хімічныя асновы тэхналогіі тарфяной вытворчасці» (Мінск, 1983), «Фізічныя ўласцівасці торфу і тарфяных залежаў» (Мінск, 1985), «Фізічныя працэсы ў тарфяных залежах» (Мінск, 1989), «Фізіка-хімія торфу» (Масква, 1989), «Масаперанос у прыродных дысперсных сістэмах» (Мінск, 1992). Дзве з гэтых манаграфій перакладзены на кітайскую мову. Ім напісаны раздзелы ў кнігах «Торф у народнай гаспадарцы» (Масква, 1988), «Сусветныя рэсурсы торфу» (Фінляндыя, 1996).
Узнагароды і прэміі
Узнагароджаны ордэнам Дружбы народаў (1982), ордэнам Францыска Скарыны (1998), медалём «За працоўныя заслугі» (2009).
Сезон 2021 ФК Шахцёр Петрыкаў
У 2021 годзе футбольны клуб «Шахцёр» з Петрыкава прымаў удзел у адным афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад каманды
Станам на кастрычнік 2021 года.
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Бенедыкт Валовіч
Біяграфія
Паходзіў са шляхецкага роду Валовічаў герба «Багорыя». Нарадзіўся ў сям’і Юзафа Валовіча і Магдалены з Міхневічаў.
Жамойцкі земскі суддзя, староста лінгоўскі. Магчыма, ён ставіўся з бацькам у 1765 г. на попіс гарадзенскай павятовай харугвы з Гожскай парафіі «на буланым кані, з шабляй i пісталетамі».
Спіс эпізодаў тэлесерыяла «Гульня тронаў»
«Гульня тронаў», ці «Гульня прастолаў» (Game of Thrones) — амерыканскі тэлесерыял у жанры фэнтэзі, створаны па матывах цыкла раманаў «Песня Лёду і Агню» пісьменніка Джорджа Марціна. Прэм'ера ў ЗША адбылася на канале HBO 17 красавіка 2011 года.
Дзянісаўка (Рослаўльскі раён)
Дзянісаўка (Денисовка) — вёска ў Рослаўльскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Сыракоранскага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Дзянісаўка абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з жніўня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Ларыса Аляксандраўна Мурына
Ларыса Аляксандраўна Мурына (, в. Куляшыха, Хараўскі раён, Валагодская вобласць, Расія — ) — беларускі педагог, спецыяліст у галіне тэорыі і методыкі навучання рускай мове. Доктар педагагічных навук (1986), прафесар (1987).
Біяграфія
Скончыла Баранавіцкі настаўніцкі інстытут (1955), Азербайджанскі педагагічны інстытут моў (кваліфікацыя «Настаўнік рускай мовы і літаратуры», 1963). Працавала ў Ружанскай сярэдняй школе (Брэсцкая вобласць), школах і вышэйшых навучальных установах г. Баку (Азербайджан), Беларускім дзяржаўным універсітэце (1970—2005, філалагічны факультэт, кафедра рыторыкі і методыкі выкладання мовы і літаратуры, прафесар, у 1988—2003 — загадчык кафедры, 1996—2002 — дэкан факультэта), Нацыянальным інстытуце адукацыі Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь (з 2005, лабараторыя гуманітарнай адукацыі, галоўны навуковы супрацоўнік).
Навуковыя інтарэсы: культура маўлення; рыторыка; тэорыя і методыка выкладання рускай і беларускай моў; беларуска-рускія моўныя ўзаемадзеянні.
Узнагароды
Званне «Заслужаны дзеяч навукі Рэспублікі Беларусь» (2001).
Калыніўка (Тульчынскі раён)
Калыніўка (Кали́нівка) — вёска ў Тульчынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
IC 3425
IC 3425 — галактыка тыпу S0 (спіральная галактыка) ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Лампедуза-е-Ліноза
Лампедуза-е-Ліноза (Lampedusa e Linosa) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Сіцылія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Агрыджэнта.
Насельніцтва складае 6165 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 242 чал./км². Займае плошчу 25 км². Паштовы індэкс — 92010. Тэлефонны код — 0922.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Maria (madre di Gesù).
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Мурына (горад)
Мурына (Му́рино) — горад (з 2019 года) у Ленінградскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Мурынскага гарадскога паселішча Усевалажскага муніцыпальнага раёна. Адзін з найбуйнейшых па насельніцтве гарадоў-спадарожнікаў Санкт-Пецярбурга. Горад размешчаны ў заходняй частцы раёна на мяжы Санкт-Пецярбурга і Ленінградскай вобласці.
Праз горад праходзяць аўтадарогі 41К-065 (Санкт-Пецярбург — Матакса) і А118 (Кальцавая аўтамабільная дарога вакол Санкт-Пецярбурга). Адлегласць да раённага цэнтра — 23 км. У 1950—1960-х гг. у пасёлку з’явіліся панэльныя дамы тыпавой забудовы. У 1978 годзе была пабудавана станцыя метрапалітэна «Камсамольская» (з 1991 г. — «Дзявяткіна»). У 1988 годзе быў адноўлены і адкрыты храм Святой Кацярыны, які зараз дзейнічае і прызнаны помнікам гісторыі.
Недалёка ад храма на Кааператыўнай вуліцы знаходзяцца Стара-Мурынскія могілкі. На вуліцы Лясной размешчана Нова-Мурынскія могілкі. З канца 2000-х гадоў пачалася актыўная забудова цагляна-маналітнымі дамамі 16—27 паверхаў. Рэзкі рост насельніцтва адбыўся пасля 2010 года.
Епархіяльныя вучылішчы
Епархіяльныя вучылішчы — сярэднія жаночыя навучальныя ўстановы ў Расійскай імперыі. Заснаваны паводле Статута 1843 г. пераважна для дачок праваслаўнага духавенства. Утрымліваліся на сродкі збораў з цэркваў, свечачных заводаў і інш.
Падпарадкоўваліся Сіноду. Навучальны курс (6 класаў, з 1900 г. спецыяльны дадатковы 7-ы педагагічны клас) набліжаўся да курса жаночых гімназій. Епархіяльныя вучылішчы мелі розную арганізацыю і ў іх прымаліся толькі дачкі праваслаўнага духавенства. У 1868 г. атрымалі адзіны статут і для навучання сталі прымацца прадстаўніцы іншых саслоўяў. Пры гэтым дачкі святароў навучаліся бясплатна, а дзяўчынкі з іншых саслоўяў за аплату. Выпускніцы атрымлівалі права хатніх настаўніц і настаўніц пачатковых, пераважна сельскіх, школ (з 1884 г. — царкоўнапрыходскіх). Пры некаторых епархіяльных вычулішчах існавалі пачатковыя школы, у якіх выхаванкі старэйшых класаў праходзілі практыку.
У 1888 г. было 40 епархіяльных вучылішчаў, у якіх праходзілі навучанне 10 тыс. навучэнцаў. У 1912 г. існавала 70 вучылішчаў і 26,5 тыс. вучаніц. На тэрыторыі беларуска-літоўскіх губерняў існавалі наступныя епархіяльныя вучылішчы: Спаса-Ефрасіннеўскае каля Полацка (з 1844 г.), у Парычах (з 1860 г.), Мінску і Магілёве (1863 г.), Віцебску (1864 г.).
Ліквідаваны паводле пастановы Савета народных камісараў РСФСР ад 24 снежня 1917 г. і спынілі сваё існаванне ў 1918—пачатку 1920-х гадоў
Харольскі раён
Харольскі раён (Хорольський район) — былая адміністрацыйная адзінка ў складзе Палтаўскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр — Харол (Хорол).
Утвораны ў 1923 годзе. Насельніцтва раёна на года складае 34952 чалавекі, плошча — 1062 км².
Ліквідаваны 17 ліпеня 2020 года.
Адміністрацыйны падзел
Тэрыторыя раёна адміністрацыйна складаецца з 1 гарадскога і 19 сельскіх саветаў.
1908 год у гісторыі кіно
1908 год быў адзначаны шэрагам кінематаграфічных падзей.
Харольскі раён
Населеныя пункты
На тэрыторыі раёна размешчаны 1 горад раённага значэння і 92 сяла.
Сцяпан Рыгоравіч Аўсянікаў
Сцяпан Рыгоравіч Аўсянікаў ( в. Папкі, Рагачоўскі павет, Гомельская губерня — ) — беларускі эканаміст. Доктар эканамічных навук (1973), прафесар (1974). Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны.
Біяграфія
Нарадзіўся 27 ліпеня 1922 года ў в. Папкі Рагачоўскага павета Гомельскай губерні (цяпер — Жлобінскі раён Гомельскай вобласці).
Скончыў Усесаюзны завочны інстытут савецкага гандлю (улікова-эканамічны факультэт, 1955). Працаваў у Міністэрстве сельскай гаспадаркі Беларускай ССР (з 1951, начальнік аддзела бухгалтарскага ўліку ў калгасах), Беларускім дзяржаўным інстытуце народнай гаспадаркі імя В. У. Куйбышава (з 1955, улікова-эканамічны факультэт, кафедра бухгалтарскага ўліку і аналізу ў сельскай гаспадарцы, прафесар, загадчык кафедры, дэкан факультэта).
Клэбань
Клэбань (Кле́бань) — вёска ў Тульчынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Сцяпан Рыгоравіч Аўсянікаў
Біяграфія
Навуковыя інтарэсы: тэорыя і практыка бухгалтарскага ўліку і аналізу сельскагаспадарчых прадпрыемстваў.
Узнагароды
Званне «Заслужаны эканаміст Беларускай ССР» (1972) і інш.
Партызанскі праспект (Брэст)
Партызанскі праспект  — праспект ва ўсходняй частцы Брэста. Утвораны ў 1972 годзе. Працягласць 1147 м, ад Маскоўскай вуліцы да вул.Янкі Купалы. Злучае мікрараёны Усход-1 і Усход-2. Забудоўваўся з 1967 года. Для жылой забудовы тыповым з'яўляецца чаргаванне 5- і 9-павярховых дамоў з гандлёвымі аб'ектамі. У паўночнай частцы комплекс 9-павярховых інтэрнатаў і ансамбль зблакаваных 5-, 9- і 12-павярховым жылых дамоў.
Луіс Майкл Эйлшэміус
Луіс Майкл Элшэмус ( — ) — амерыканскі мастак, майстар пейзажаў і стылю ню. Мастак меў акадэмічную адукацыю, але большая частка яго работ мае характар наіўнага мастацтва.
Біяграфія
Луі Элшэмус нарадзіўся ў багатай сям’і непадалёк ад Ньюарк, Нью-Джэрсі. Элшэмус атрымаў адукацыю ў Еўропе, пасля чаго правёў два гады ў Карнэлскім універсітэце вывучаючы мастацтвазнаўства ў мастацкай студэнцкай Лізе Нью-Ёрка. Ён таксама вучыўся жывапісу ў прыватным парадку ў амерыканскага пейзажыста Роберта Кранеля (Crannell) (1839—1904). Пасля ён вучыўся таксама ў Бугеро, у Акадэміі Жуліяна ў Парыжы і шмат падарожнічаў па Еўропе, Афрыцы і Паўднёвым моры, вярнуўшыся ў сямейны асабняк у Нью-Ёрку.
Наста Кудасава
Наста Кудасава, поўнае імя Настасся Фёдараўна Кудасава (нар., , Гомельская вобласць) — беларуская паэтэса.
Біяграфія
Скончыла СШ № 5 г. Рагачова, аддзяленне рускай філалогіі філалагічнага факультэта БДУ (2006), магістратуру БДУ па спецыяльнасці «Літаратуразнаўства» (2007). Займаецца выхаваннем дваіх дзяцей: сына Ягора і дачкі Марыі.
Творчасць
Пачала пісаць вершы з шасці гадоў. У перыядычных выданнях вершы друкуюцца з 1999 г. («Наша Ніва», «Літаратурная Беларусь», «Дзеяслоў», «Маладосць», «Верасень» і інш.). Аўтар кніг паэзіі «Лісце маіх рук» (Логвінаў, 2006), «Рыбы» (2013), «Маё невымаўля» (2016), «Вясна. Вуснам цесна» (2021). З’яўляецца ўдзельнікам альманахаў «Скрыпторый», «Літаратурны квартал», зборніку паэзіі «Яна і я», удзельнік праекту «Начная чытанка» (2007) і розных паэтычных фестываляў.
Творы перакладзены на рускую, украінскую, англійскую, польскую, чэшскую і балгарскую мовы.
Ваенны пераварот у Буркіна-Фасо (студзень 2022)
Ваенны пераварот у Буркіна-Фасо — ваенны пераварот, здзейснены ў студзені 2022 года ўзброенымі сіламі Буркіна-Фасо. У выніку падзей зрынуты прэзідэнт краіны Рок Кабарэ.
Перадгісторыя
У 2014 годзе ў Буркіна-Фасо адбылося паўстанне, падчас якога быў скінуты Блез Кампаарэ — прэзідэнт, што кіраваў краінай з 1987 года. У 2015-м дзяржаву ўзначаліў Рок Марк Крысціян Кабарэ.
Геаграфія Германіі
Германія адносіцца да ліку самых буйных па плошчы краін Еўропы. Прырода Германіі разнастайная і моцна зменена чалавечай дзейнасцю. У рэльефе краіны выдзяляюць тры прыступкі: нізіна на поўначы, невысокія старыя горы ў цэнтральнай частцы, на поўдні праходзіць горная сістэма Альпаў. Клімат умераны, пераходны ад марскога да кантынентальнага, з адносна цёплай зімой і прахалодным летам. Галоўныя рэкі цякуць з поўдня на поўнач — гэта Одэр, Эльба, Рэйн. Жывая прырода за доўгую гісторыю асваення моцна пацярпела ад чалавека, аднак сёння Германія адносіцца да ліку краін з найбольш прагрэсіўным экалагічным заканадаўствам.
Ваенны пераварот у Буркіна-Фасо (студзень 2022)
Перадгісторыя
З 2015 года ў Буркіна-Фасо вядуць актыўную дзейнасць арганізацыі «Ісламская дзяржава» «Ансар уль-Іслам» і «Аль-Каіда». У 2021 годзе тэрарысты забілі больш за 2 тысячы мірных жыхароў. З 2019 года з-за дзейнасці баевікоў у некаторых правінцыях быў уведзены рэжым надзвычайнага становішча.
Геаграфія Германіі
Геаграфічнае становішча
Германія займае цэнтральнае становішча ў заходняй Еўропе. Германія мяжуе з дзевяццю краінамі: з Даніяй на поўначы (працягласць агульнай мяжы — 67 км), з Польшчай (442 км) на паўночным усходзе і з Чэхіяй (811 км) на ўсходзе, з Аўстрыяй (815 км) на паўднёвым усходзе, са Швейцарыяй (316 км) на поўдні, з Францыяй (448 км) на паўднёвым захадзе, з Люксембургам (135 км) і Бельгіяй (156 км) на захадзе і з Нідэрландамі (567 км) на паўночным захадзе. Агульная працягласць мяжы складае 3757 км. Частка межаў праходзіць па вялікіх рэках: польская мяжа — па Одэры (Одры), швейцарская і французская — па Рэйне. Паўднёва-ўсходнія і паўднёвыя рубяжы адзначаны гарамі: Багемскі лес і Рудныя горы на мяжы з Чэхіяй, Альпы — з Аўстрыяй і Швейцарыяй. На поўначы Германія мае выхад да Балтыйскага і Паўночнага мораў. Паміж морамі пракапаны Кільскі канал. Паўночнаморскае ўзбярэжжа вядома пад назвай Ватавага мора — тут у шырокай прыліўнай паласе чаргуюцца балоты і пясчаныя выспы.
Астравы
Проста насупраць Ватавага мора, якое працягваецца і ў Нідэрландах з Даніяй, знаходзяцца Фрызскія астравы. Паўночна-Фрызскія астравы, што ўзніклі ў выніку прасядання глебаў і наступнага затаплення ўзбярэжжа, а Усходне-Фрызскія астравы — у выніку прасядання алювіяльных глеб з-за паралельных плыняў, хваль і высокага узроўню асадкаў, што ў рэшце рэшт прывяло і да іх аддзялення ад мацерыка. Размешчаны сярод Нямецкай Бухты востраў Гельгаланд з'яўляецца самым аддаленым нямецім востравам з пастаяным насельніцтвам.
Самыя вялікія астравы ў Балтыйскім моры (з захаду на ўсход): Фёмарн, Пёль, Хідэнзэе, Руген і Узэндом. Руген з'яўляецца самым вялікім нямецкім востравом па плошчы. А самы вялікі паўвостраў — Фішланд-Дарс-Цынгіс. Усе астравы, акрамя Фемарна, з'яўляюцца часткай Бодэнскага ўзбярэжжа і былі створаны ў працэсе затаплення дновых марэн.
Крайнія кропкі
Глядзіце таксама: Спіс астравоў Германіі.
Ваенны пераварот у Буркіна-Фасо (студзень 2022)
Перадгісторыя
11 студзеня 2022 года па падазрэнні ў падрыхтоўцы ваеннага перавароту быў затрыманы шэраг вайскоўцаў.
19 студзеня 2022 года ў Буркіна-Фасо быў абмежаваны доступ да сацыяльнай сеткі Facebook, якую ўлады назвалі «адным з інструментаў дэстабілізацыі ў краіне». Таксама з’явіліся паведамленні аб перабоях у рабоце Інтэрнэту.
Геаграфія Германіі
Рэльеф
Тэрыторыя Германіі падзяляецца на тры буйныя шыротнаарыентаваныя вобласці, такі характар рэльефу абумоўлены геалагічнай будовай.
Клімат
Германія, як і ўся Заходняя Еўропа, адрозніваецца ўмераным марскім кліматам з агульнай заходняй цыркуляцыяй атмасферы. Паколькі ўзімку воды Паўночнай Атлантыкі цяплейшыя, чым суша, цёплае паветра распаўсюджваецца ў Еўропе, забяспечваючы тэмпературы нашмат вышэй сярэдніх для дадзеных шырот. На ўсход і на поўдзень клімат становіцца больш кантынентальным. Халоднае палярнае паветра, пранікаючы да поўдня, прыціскаецца да паверхні, а цёплае паветра рухаецца на поўнач і зацягваецца ў вільготныя катлавіны.
Ваенны пераварот у Буркіна-Фасо (студзень 2022)
Падзеі
22 студзеня ва Уагадугу зноў пачаліся пратэсты. Пратэстоўцы патрабавалі адстаўкі ўрада і перадачы ўлады вайскоўцам.
Геаграфія Германіі
Клімат
Нізкія тэмпературы назіраюцца пры распаўсюджванні над Еўропай антыцыклона, які прыносіць масы халоднага паветра з Сібіры. У такіх сітуацыях тэмпературы на Паўночна-Германскай нізіне могуць панізіцца да −12 °C. У цэлым узімку тэмпературы памяншаюцца да ўсходу: сярэдняя ізатэрма студзеня 0 °C праходзіць па лініі Любек — Бон. На поўдні краіны тэмпературы паніжаюцца за кошт бoльшых вышынь. Снежны полаг звычайна трымаецца 20-25 дзён на поўначы, больш 40 дзён у паўднёвай Баварыі і звыш 100 дзён у Альпах і на вяршынях Шварцвальда.
Улетку сітуацыя процілеглая. Тэмпературы падвышаюцца ў паўднёвым кірунку, і самыя высокія паказчыкі адзначаюцца на Верхнерэйнскай нізіне. Сярэдняя тэмпература ліпеня там 19 °C. Летнія тэмпературы на Паўночна-Германскай нізіне павышаюцца на ўсход і паўднёвы ўсход. Сярэдняя тэмпература ліпеня ў Берліне 18,5 °C.
Ваенны пераварот у Буркіна-Фасо (студзень 2022)
Падзеі
У ноч з 22 на 23 студзеня з’явіліся паведамленні аб стральбе каля рэзідэнцыі прэзідэнта. Улады назвалі тое, што адбылося «актамі дэманстрацыі незадаволенасці з боку вайскоўцаў». Армейцы патрабавалі адстаўкі ўрада, павелічэння колькасці ваеннаслужачых, выдзялення дадатковых сродкаў на барацьбу з тэрарыстамі і кампенсацыі сем’ям загінуўшых таварышаў па службе. У ходзе стральбы была пашкоджана машына прэзідэнта.
Геаграфія Германіі
Клімат
Сярэднія гадавыя сумы ападкаў на Паўночна-Германскай нізіне дасягаюць максімуму парадку 750 мм на ўзбярэжжы Паўночнага мора і паступова памяншаюцца да ўсходу. На поўдзень ад нізіны ва ўмовах рассечанага рэльефу размеркаванне ападкаў ускладняецца: у гарах выпадае звыш 1000 мм, а часам да 2000 мм ападкаў, тады як у некаторых ізаляваных катлавінах за год выпадае не больш 500 мм. Гэткія жа малыя сумы ападкаў выпадаюць у паласе, змешчанай да поўначы ад Сярэднегерманскіх гор, у іх дажджавым ценю. На поўдні і ўсходзе максімум ападкаў прыходзіцца на лета, паўночна-заходнія прыморскія раёны атрымліваюць бoльшую частку ападкаў узімку ва ўмовах мяккага надвор'я.
Ваенны пераварот у Буркіна-Фасо (студзень 2022)
Падзеі
Пратэстоўцы падпалілі штаб-кватэру кіруючай партыі «Народны рух за прагрэс». Пратэсты пачаліся і ў іншых гарадах краіны, а грамадзянскія пратэстоўцы заявілі аб салідарнасці з ваеннымі.
Геаграфія Германіі
Рэкі і азёры
З шасці рэк з найбуйнейшымі басейнамі, Рэйн, Эльба, Везер, Эмс (Паўночне мора) і Одэр (Балтыйскае мора) належаць да рэк Паўночнай Атлантыкі; і толькі Дунай ўпадае ў Чорнае мора, якое гідраграфічна мае сувязь з Міжземным морам. Вадазборы гэтых двух сістэм падзяляюцца адзін ад аднаго Галоўным Еўрапейскім водападзелам.
Ваенны пераварот у Буркіна-Фасо (студзень 2022)
Падзеі
Раніцай 24 студзеня пачалі паступаць паведамленні аб арышце Крысціяна Кабарэ на адной з ваенных баз, вайскоўцы патрабавалі ад яго сыходу ў адстаўку. СМІ паведамілі аб тым, што сям’я прэзідэнта пакінула краіну. Армейцы таксама вызвалілі асуджанага за спробу перавароту ў 2015 годзе генерала Жыльбэра Д’ендэрэ.
Геаграфія Германіі
Рэкі і азёры
Самая вялікая і славутая рака Германіі — Рэйн, які жывіцца ад велізарнага веера прытокаў у перадгор'ях Альпаў. Паміж Бінгенам і Бонам гэтая рака праразае глыбокую цясніну ў Рэйнскіх Сланцавых гарах, далей выходзіць на Паўночна-Германскую нізіну і ўпадае ў Паўночнае мора. Амаль палову сцёку Рэйн атрымлівае з Альпійскай вобласці. У пачатку лета адбываецца разводдзе, абумоўленае раставаннем снега ў гарах. Горы Сярэдняй Германіі, адкуль паступае другая палова сцёку, маюць цалкам іншы рэжым з максімумам сцёку ўзімку, калі выпарэнне мінімальнае. Спалучэнне гэтых двух крыніц забяспечвае Рэйну не толькі багаты, але і рэгулярны сцёк, што вельмі спрыяльна для суднаходства.
Ваенны пераварот у Буркіна-Фасо (студзень 2022)
Падзеі
24 студзеня прэзідэнт Буркіна-Фасо размясціў у сваім Twitter наступнае паведамленне :
Прэзідэнт не ўдакладніў сваё месцазнаходжанне.
Геаграфія Германіі
Рэкі і азёры
Большасць іншых рэк краіны пачынаецца ў гарах Сярэдняй Германіі. У асноўным гэта прытокі Рэйна, але ёсць і самастойныя рэкі, напрыклад Везер і Эльба, якія нясуць свае воды ў Паўночнае мора. Паколькі жыўленне ад снягоў Альпійскай вобласці адсутнічае, на гэтых рэках у канцы лета і ўвосень назіраецца межань. Одэр і яго асноўны прыток Нейсэ таксама бяруць пачатак у горах Сярэдняй Германіі. На поўдні краіны ў Шварцвальдзе пачынаецца і цячэ на ўсход Дунай. Яго водны рэжым фармуецца ў асноўным пад уплывам правых прытокаў (Ізар, Ін, Вертах), якія бяруць пачатак у Альпах. Летнія паводкі і зімовая межань ствараюць неспрыяльныя ўмовы для навігацыі.
Ваенны пераварот у Буркіна-Фасо (студзень 2022)
Падзеі
У той жа дзень група з 14 вайскоўцаў у прамым эфіры дзяржаўнага тэлеканала абвясціла аб узяцці ваеннымі ўлады ў краіне, роспуску ўрада і парламента, прыпыненні дзеяння Канстытуцыі і закрыцці межаў Буркіна-Фасо да асобага распараджэння.
Геаграфія Германіі
Рэкі і азёры
Натуральныя азёры ў асноўным ледавіковага паходжання. Ледавікі ўтварылі вялікую частку буйных азёр у перадгор'ях Альпаў, у Гальштынскай Швейцарыі (горныя) і ў Мекленбургу (старажытныя покрыўныя). Самым вялікі возерам, якое цалкам ляжыць на нямецкай тэрыторыі, з'яўляецца возера Мюрыц — частка Мекленбургскага паазёр'я. А самым вялікім памежным возерам, большая частка якога належыць Германіі, з'яўляецца Бодэнскае возера, акваторыя якога належыць таксама Аўстрыі і Швейцарыі.
Ваенны пераварот у Буркіна-Фасо (студзень 2022)
Наступствы
Новы рэжым не змог ліквідаваць праблему з радыкаламі і нават саступіў некаторыя тэрыторыі джыхадзістам і іншым баевікам. 30 верасня 2022 года ў Буркіна-Фасо адбыўся новы ваенны пераварот, у выніку якога часовы прэзідэнт Поль-Анры Сандаага Даміба быў скінуты. Яго места заняў Ібрагім Траорэ.
Геаграфія Германіі
Рэкі і азёры
Найбуйнейшыя і найбольш вядомыя астравы ва ўнутраных водах (азёрах або рэках) гэта — Райхенау, Майнау, Ліндау, а таксама Херэнінзэль у Кімзэ.
Глебы
Разнастайнасць глебаў залежыць пераважна ад мясцовых мацярынскіх парод і характару карэннага расліннага полага. Пясчаныя субстраты Паўночна-Германскай нізіны моцна вышчалачаны, асабліва пад верасоўнікамі і хваёвымі лясамі. Гэтыя бедныя кіслыя падзолістыя глебы не спрыяльныя для вырошчвання сельскагаспадарчых культур. Ёсць буйныя арэалы кіслых балотных глеб. Глебы прыбярэжных маршаў пасля правядзення меліярацыі становяцца ўрадлівымі.
Глебы гор Сярэдняй Германіі вельмі разнастайныя. Трывалыя карэнныя пароды горных масіваў доўгі час падвяргаліся выветрыванню ва ўмовах прахалоднага вільготнага клімату, і там сфармаваліся вышчалачаныя кіслыя бурыя лясныя глебы, якія часам утрымоўваюць шмат камянёў. Яны выкарыстоўваюцца пад пашы або лясы. Самыя ўрадлівыя глебы распаўсюджаныя на нізінах і рачных тэрасах, асабліва пры наяўнасці лёсавых адкладаў, — гэта чарназёмы, якія сустракаюцца на ўсход ад Гарца і ў Цюрынгіі і пераходзяць у бурыя лясныя глебы. У мінулым гэтыя раёны былі пакрыты шыракалістымі лясамі, у значнай ступені зведзенымі. Тут размешчаныя лепшыя ворныя землі. Глебы групы буразёмаў распаўсюджаныя на марэнных раўнінах усходняга Шлезвіг-Гальштэйна і перадгорных раўнінах Баварыі. Глебы Альп адрозніваюцца ў залежнасці ад вышыннага становішча мясцовасці і стромкасці схілаў. Гэта маламагутныя камяністыя глебы, вышчалачанасць якіх узрастае з вышынёй.
Флора
Германія цалкам знаходзіцца ва ўмеранай кліматычнай зоне. Таму, у асноўным, яе флора будзе прадстаўлена раслінамі шыракалістых і змешаных лясоў. Лакальна флора Германіі ў значнай ступені дыверсіфікавана такімі фактарамі, як геаграфічнае, геалагічнае і метэаралагічнае размяшчэнне. Расліннасць з захаду на ўсход мяняецца з-за пераходу ад марскога клімату да кантынентальнага. Агульная колькасць дзікіх відаў раслін у Германіі ацэньваюць у 9.500 відаў. Акрамя таго, расце каля 14.000 відаў грыбоў.
Флора Германіі, як і ў большасці краін умеранага кліматычнага пояса, застаецца аднароднай і без значнага ўплыву чалавека. Выключэннямі з гэтага правіла будуць толькі ўзбярэжжы рэк і азёр (не багатыя пажыўнымі рэчывамі), вельмі сухія месцы, верасовыя нізіны (пусткі) і балоцістая мясцовасць, а таксама альпійскія (Баварскія Альпы) і субальпійскія (Шварцвальд, Гарц і Усходнія Рудныя горы) вяршыні, на тэрыторыі якіх вельмі кепскія кліматычныя ўмовы для жыццядзейнасці якой-небудзь расліннасці.
Фауна
Сярод самых характэрных жывёл у лясах Германіі вылучаюцца вавёрка, дзік і лісіца. Звычайныя высакародны алень, казуля і лань. На высечках прыжыліся зайцы, трусы і іншыя грызуны, замест лясных птушак там распаўсюджваюцца тыповыя для адкрытых прастораў і жывых загарадзяў віды. На альпійскіх лугах жыве сурок. Забруджванне рэк пагражае існаванню выдры. Вільготныя раёны па берагах Балтыйскага і Паўночнага мораў маюць важнае значэнне для пералётных птушак Еўропы, асабліва качак, гусакоў і балотных птушак. На дахах паўночнай Германіі часам можна ўбачыць гнёзды буслоў.
Іван Фёдаравіч Андрэйкавец
Іван Фёдаравіч Андрэйкавец (10 верасня 1941, Колкі, Столінскі раён —) — беларускі гаспадарчы дзеяч. Заслужаны будаўнік Рэспублікі Беларусь (2001).
Біяграфія
У 1974 годзе скончыў Ленінградскі інстытут інжынераў чыгуначнага транспарта.
З 1977 г. начальнік перасоўнай механізаванай калоны № 89, з 1987 года па лістапад 2006 года — начальнік ГУСП «Столінская ПМК-24». Цяпер на заслужаным адпачынку.
Узнагароды
У 2001 годзе прысвоена ганаровае званне «Заслужаны будаўнік Рэспублікі Беларусь».
Рашэннем Столінскага раённага Савета дэпутатаў у снежні 2009 г. за шматгадовыя працоўныя заслугі і вялікі асабісты ўклад у будаўнічую галіну раёна прысвоена званне «Ганаровы грамадзянін Столінскага раёна».
Антрапалогія
Этымалогія
Тэрмін «антрапалогія» узнік у Старажытнай Грэцыі, першапачаткова азначаў сукупнае вывучэнне чалавека, аднак Арыстоцель пачаў яго ўжываць у адносінах да напрамка філасофскай думкі, што даследаваў духоўны свет чалавека. У гэтым кантэксце антрапалогія разглядалася да сяр. XIX—XX стст., калі пачалі развівацца розныя навуковыя і рэлігійныя напрамкі антрапалогіі.
Гісторыя
Людзей заўсёды цікавіла пытанне аб паходжанні чалавека і аб тым, што ён сабой уяўляе. Гэта адлюстроўвалася ў міфалогіі, рэлігійных вучэннях. Першыя навуковыя назіранні і ідэі на гэтую тэму з'явіліся ў Старажытнай Грэцыі (Гіпакрат, Герадот, Анаксагор, Сакрат, Арыстоцель). Цікавасць да фізічнага і духоўнага жыцця чалавека павялічылася ў эпоху Адраджэння (Леанарда да Вінчы, А. Дзюрэр і інш.). Вялікія геаграфічныя адкрыцці 15-16 ст. значна пашырылі гарызонты пазнання ў гэтай галіне, пазнаёмілі еўрапейцаў з іншымі чалавечымі расамі і народамі, якія насялялі Амерыку, Акіянію, Усходнюю Азію. Першыя сур'ёзныя спробы пабудаваць навуковыя гіпотэзы пра паходжанне чалавека і яго месца ў прыродзе ажыццёўлены ў 18 ст. (у Францыі — Ж.Ламетры, Д. Дзідро, К. Гельвецый, Ж. Бюфон, у Германіі — І. Кант, у Швецыі — К. Ліней).
У сярэдзіне 19 ст. сфармавалася антрапалогія як навука аб паходжанні і эвалюцыі фізічнай арганізацыі чалавека і яго рас. У яе станаўленні вялікае значэнне мела эвалюцыйнае вучэнне Ч. Дарвіна і Ж.-Б. Ламарка. Першапачаткова навука пра чалавецтва і народы развівалася пад назвай этналогія. Аднак ужо ў 1860-1890-я гг. у ЗША і Вялікабрытаніі дадзеная навука атрымлівае назву антрапалогіі. Прычым у ЗША — гэта культурная антрапалогія, а ў Вялікабрытаніі — сацыяльная антрапалогія.
Упершыню курс антрапалогіі быў прачытаны ў 1871 г. ва (ЗША) і ў 1884 г. у Оксфардскім універсітэце ў Вялікабрытаніі. Паступова ва ўсім англамоўным свеце замацаваўся падзел антрапалогіі на сацыяльную антрапалогію, з цэнтрам у Вялікабрытаніі і культурную антрапалогію з цэнтрам у ЗША. Росквіт і папулярызацыя антрапалогіі звязаны з завяршэннем Другой сусветнай вайны. Гэты тэрмін замацаваўся ў Заходняй Еўропе і ў еўрапейскіх калоніях Афрыцы і Азіі. У былым Савецкім Саюзе і ў сучаснай Расіі, а таксама на постсавецкай прасторы, навуку пра народы традыцыйна называлі этнаграфіяй. Антрапалогіяй ж называлі навуку аб біялагічнай разнастайнасці чалавецтва. У 1990-я гг. тэрмін антрапалогія паступова ўводзіцца ў навуковы абарот ў былых сацыялістычных краінах.
У Беларусі курс сацыяльна-культурнай антрапалогіі упершыню быў прачытаны ў 1998 г. П. У. Церашковічам у БДУ, які з'яўляецца яго распрацоўшчыкам. У аснову дадзенага курса Церашковіч паклаў стандарты ЗША. У цяперашні час у акадэмічнай традыцыі былога СССР паралельна выкарыстоўваюцца 3 тэрміны: антрапалогія, этналогія і этнаграфія. Да гэтага часу тэрміналагічны дыспут не завершаны.
Сент-Луіс
Сент-Лу́іс (St. Louis ці, Saint-Louis ) — незалежны горад у ЗША, у штаце Місуры. Названы французскімі каланістамі ў гонар караля Людовіка IX. Насельніцтва — 352 572 чалавек (2005). Неафіцыйныя назвы — «Горад-вароты» і «Горад курганоў».
У 1904 годзе ў горадзе адбыліся III Летнія Алімпійскія гульні.
Капііўка (Тульчынскі раён)
Капііўка (Копії́вка) — вёска ў Тульчынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
IC 3426
IC 3426 — галактыка тыпу * (зорка) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Заірэ (правінцыя)
Заірэ (Zaire) — адна з васямнаццаці правінцый Анголы, якая размяшчаецца на паўночным захадзе краіны і мае выхад да Атлантычнага акіяна, а таксама на поўначы мяжуе з Дэмакратычнай Рэспублікай Конга. Адміністрацыйны цэнтр — Мбанза-Конга. Плошча — 40 130 км², насельніцтва складае каля 600 000 чалавек. Асновай гаспадаркі рэгіёна з'яўляюцца сельская гаспадарка і здабыча карысных выкапняў, а таксама рыбалоўства.
Раздзяленне ўлад
Канцэпцыю падзелу ўладаў распрацавалі англічанін Джон Лок і француз Шарль Луі дэ Мантэск’ё. Дж. Лок прапанаваў падзяляць уладу на заканадаўчую, выканаўчую і федэратыўную, якая ахоплівае міжнародныя адносіны. Ш. Л. Мантэск’ё дапоўніў тэорыю падзелаў улады тым, што побач з заканадаўчай і выканаўчай вылучыў і судовую ўладу. Да таго ж спалучыў ліберальнае разуменне свабоды з ідэяй канстытуцыйнага замацавання механізма падзелу ўладаў.
Такім чынам, пры раздяленні ўлад існуюць:
Усе тры галіны ўлады павінны быць роўнымі, незалежнымі адна ад адной і адначасова супрацоўнічаць. Дзякуючы гэтай сістэме дзяржаўны апарат функцыянуе без перашкод. Пераход улады да адной асобы ці галіны ўлады вядзе да злоўжыванняў. Эфектыўнасць падзелу ўлады была прызнаная яшчэ ў XVIII стагоддзі.
Прынцып раздзялення ўлад упершыню і найбольш паслядоўна ўвасоблены ў Канстытуцыі ЗША (1787), дзе тры ўлады не толькі раздзелены, але і кантралююць адна адну праз т.зв. сістэму «стрымак і процівагаў». Менш паслядоўна прынцып раздзялення ўлад праведзены ў парламенцкіх дзяржавах, дзе парламенту належыць вяршэнства над органамі выканаўчай улады. У наш час падзяленне ўлады — гэта найбольш распаўсюджаная сістэма ўлады на свеце.
Нікабарцы
Паходжанне і гісторыя
Ужо ў XIX - пач. XX стст. даследчыкамі было выяўлена, што нікабарцы паходзяць з Паўднёва-Усходняй Азіі. Меркавалася, што яны сфарміраваліся ў выніку кантактаў аўстранезійцаў з найстаражытнейшымі насельнікамі Паўднёвай Азіі, блізкімі да карэнных жыхароў суседніх Андаманскіх астравоў.
Пазнейшыя даследаванні паказалі, што мовы нікабарцаў бліджэй да мон-кхмерскай і мундскай груп. Такім чынам, яны бліжэй да сучасных кхмераў і індыйскіх мунда, чым да інданезійцаў. Праўда, трэба зазначыць, што нікабарскія мовы вылучыліся з мон-кхмерскіх вельмі даўно і развіваліся ізалявана, так што стварылі вельмі своеасаблівую галіну, якую часам прапаноўваюць вылучаць у якасці самастойнай. Генетычныя даследаванні абверглі думку, што перасяленцам з Паўднёва-Усходняй Азіі папярэднічалі больш старажытныя тубыльцы.
Такім чынам, продкі нікабарцаў і шампен трапілі на Нікабарскія астравы ў выніку адной або дзвюх міграцый, дакладны час якіх пакуль не вызначаны.
З пачатку н. э. яны кантактавалі з індыйскімі, аўстранезійскімі і кітайскімі гандлярамі, якія спыняліся на Нікабарскіх астравах падчас гандлёвых паездак паміж Індыяй і Зондскім архіпелагам. У 1754 г. на астравах высадзіліся датчане. У 1768 г. - місіянеры з Маравіі. У 1807 г. астравы трапілі пад кантроль Вялікабрытаніі. У 1869 г. былі ёю анексаваны. Да II Сусветнай вайны большасць нікабарцаў ужо прыняла хрысціянства. На астравах з'явіліся мігранты з Індыі.
У 1942 - 1945 гг. Нікабарскія астравы акупаваны Японіяй. У 1947 г. увайшлі ў склад Індыі.
Традыцыйная культура
Паўднёвыя і цэнтральныя нікабарцы займаліся сельскай гаспадаркай. Вырошчвалі какосавую пальму, клубняплоды, цукровы трыснёг, рыс, трымалі сабак і свінняў. Аднак мяса хатняй жывёлы ўжывалася вельмі рэдка. Статкі свінняў гарантавалі іх уладальнікам прэстыж сярод супляменнікаў, з'яўляліся часткай пасагу або выкупу за нявесту. Важную ролю мела рыбалоўства, таму большасць паселішчаў прымыкалі да берага.
З рамёстваў былі развіты будаўніцтва лодак і вытворчасць керамікі. Апошняй славіліся жыхары вострава Чаўра. Паколькі гліну на іх востраве не здабывалі, яе прывозілі з суседніх астравоў. Чаўра лічылася галоўным мясцовым гандлёвым і рэлігійным цэнтрам, таму на чаўрскіх тубыльцаў астатнія нікабарцы глядзелі як на найбольш паважаных астравіцян. Ужо ў пач. XX ст. на Чаўра мелася прыватнае права на зямлю, і правадыр вёскі не меў права адабраць яе ў пэўнай сям'і. На іншых астравах у прыватнай сямейнай маёмасці знаходзіліся толькі пладовыя дрэвы.
Вёскі нікабарцаў могуць умяшчаць да некалькіх дзясяткаў сем'яў. Жылыя хаціны круглявай формы будавалі з трыснёгу і бамбуку на па́лях. У нашы дні пераважаюць чатырохвугольныя жылыя памяшканні. Наземныя збудаванні мелі чыста гаспадарчае прызначэнне. У вёсках узводзяцца таксама буйныя хаціны для агульных збораў.
Вопратка рабілася пераважна з птушынага пер'я і лісця. З-за прыхільнасці нікабарцаў да аголенасці старажытныя індыйцы называлі іх астравы "Голыя людзі". Разам з тым, мужчыны і жанчыны праколваюць розныя часткі цела для нашэння ўпрыгожанняў. У мінулым была папулярна дэфармацыя чарапоў немаўлят з дапамогай дошак.
Нуклеарныя сем'і аб'ядноўваюцца ў пашыраныя сем'і або роды па лініі бацькі. Зямля звычайна знаходзіцца ў маёмасці буйных аб'яднанняў. Прынята таксама аказваць дапамогу блізкім сваякам і суседзям.