cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Іскуі Абалян
Біяграфія
Удзел у фестывалях працягнула ў рамках «Памуккале-97» у Турцыі, конкурс прынёс выканаўцы дыплом FIDOF «За вялікі творчы патэнцыял», прыз уручаў прэзідэнт FIDOF Арманда Марэна.
На фестывалі «Залаты Шлягер-97» Іскуі Абалян заваявала Гран-пры і Прыз глядацкіх сімпатый.
Завяршальным этапам у конкурсным перыядзе Іскуі стаў удзел у конкурсе «Discovery-98» у Балгарыі, дзе ёй уручылі Першую прэмію.
У 1999 годзе ўпершыню стала мамай, нарадзіўшы дзяўчынку.
З 2004 года жыве ў Мінску, дзе рэгулярна ўдзельнічае ў розных музпраектах.
Курт Зелігман
Курт Зелігман (ням. і англ.: Kurt Seligmann;,  — , Нью-Ёрк) — швейцарскі і амерыканскі мастак-сюррэаліст, графік і пісьменнік.
Вучыўся ў Жэневе. У 1929 годзе з’ехаў у Парыж, дзе заставаўся да 1938 года; тут ён пазнаёміўся з сюррэалістамі і масткамі групы «Абстракцыя — Творчасць» і зазнаў уплыў Ханса Арпа і Жуана Міро. У 1939 годзе пераехаў у ЗША, дзе стварыў серыю візіянерскіх карцін («Прывіды Шабата», 1939, Музей сучаснага мастацтва, Нью-Ёрк).
Іскуі Абалян
Біяграфія
2014 год стаў для Іскуі перыядам зменаў у асабістым жыцці: спявачка ў другі раз выйшла замуж і праз год нарадзіла другую дачку.
У лістападзе 2018 года Прэзідэнтам Рэспублікі Беларусь быў падпісаны ўказ аб прысуджэнні ёй звання «Заслужаны артыст Рэспублікі Беларусь».
NGC 3786
NGC 3786 (іншыя абазначэнні — UGC 6621, KCPG 295A, MCG 5-28-8, ZWG 157.9, MK 744, VV 228, KUG 1137+321, ARP 294, PGC 36158) — галактыка ў сузор’і Вялікая Мядзведзіца.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Фердынанд III Габсбург
Фердынанд III (Ferdinand III.;, Грац — , Вена) — імператар Свяшчэннай Рымскай імперыі з 15 лютага 1637 года, кароль Венгрыі (часткі каралеўства з 26 лістапада 1625 года, (каранацыя 8 снежня 1626 года), усяго каралеўства ў 1637—1647 гадах), кароль Чэхіі з 21 лістапада 1627 года (каранацыя 25/26 лістапада 1627 года). Імперскі фельдмаршал (1634 год). Сын Фердынанда II і Марыі Ганны (8 снежня 1574 — 8 сакавіка 1616), дачкі герцага Баварскага Вільгельма V.
Біяграфія
Яшчэ пры жыцці бацькі, у 1625 годзе, ён быў каранаваны каралём Венгрыі, а ў 1627 годзе і каралём Багеміі, тым не менш імператар зусім не даваў яму актыўна ўмешвацца ў справы. Толькі ў апошнія гады жыцця бацькі, асабліва пасля смерці Валенштэйна, Фердынанд III выступае на ніву палітычнай дзейнасці.
У 1634 годзе, падчас Трыццацігадовай вайны ён нанёс шведам рашучае паражэнне пры Нёрдлінгене (6 і 7 верасня), пасля чаго яго войска страшна разрабавалі Вюртэмберг і іншыя землі, якія патрапілі ім у рукі.
У 1647 годзе Фердынанд ледзь не патрапіў у палон да шведскага правадыра партызанаў-наезнікаў Гельмгольда Урангеля, яго паспелі выратаваць з вялікай цяжкасцю.
У 1648 годзе Фердынанд нарэшце пагадзіўся на складанне Вестфальскага міру, які падараваў вядомыя правы пратэстантам (рэфарматам і лютэранам). Вызваліць свае ўладанні ад блукаўшых там і сям ваенных і разбойніцкіх шаек Фердынанду атрымалася толькі ў 1654 годзе. Валадаранне яго ва ўнутранай гісторыі імперыі прайшло бясследна. Ён быў здольным музыкантам і кампазітарам.
Сям’я
У 1631 годзе ажаніўся з Марыяй Ганна Іспанскай, малодшай дачкой караля Філіпа III. Дзеці:
У 1648 годзе Фердынанд ажаніўся другі раз з Марыяй Леапальдзінай, эрцгерцагіняй Аўстрыйскай, дачкой Леапольда V. Мелі аднаго сына:
У 1651 годзе ён ажаніўся з Элеанорай Ганзага, дачкой Карла II Ганзага. Дзеці:
Спіс аб’ектаў PGC (834001—835000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (834001—835000)
Сідзуока (горад)
Сідзуо́ка — горад, вызначаны ўказам ўрада Японіі, адміністрацыйны цэнтр прэфектуры Сідзуока. Размешчаны на паўночна-заходнім беразе заліва Суруга. Плошча горада складае 1411,82 км ², насельніцтва — 715827 чалавек (1 чэрвеня 2010), шчыльнасць насельніцтва — 507,02 чал./км ².
Галікарнаскі маўзалей
Галікарнаскі маўзалей (старажытнагрэцк. ὁ Τάφος τοῦ Μαυσσώλου; τὸ Μαυσσώλειον Ἁλικαρνασσεύς, τὸ Μαυσ(σ)ωλ(λ)εῖον τοῦ Ἁλικαρνασσοῦ}} — ho Táphos tou Maussôllou, tò Maussôleíon Halikarnasseús, tò Mausôleíon toû Halikarnassoû, «Магіла Маўсола»; лац. «sepulcrum Mausoli Halicarnasense», «Маўзалей у Галікарнасе») — раскошны помнік і маўзалей персідскаму сатрапу і цару Карыі Маўсолу II, з’яўляецца пятым з Сямі цудаў свету старажытнасці.
Маўзалей быў пабудаваны прыблізна паміж 368 — 350 гадамі да н.э. ў Галікарнасе, новай сталіцы Карыі ў Малой Азіі, сёння горад Бодрум на ўсходнім узбярэжжы Эгэйскага мора ў Турцыі. Узвядзенне фундамента пачалося на выступе скалістага схіла з памерамі 105 на 244 метраў, які з цягам часу акружылі абвадной сцяной (περίβολος — перыбалас). Памеры фундаментнай пліты складалі 32 метра шырыні і 38,40 метраў даўжыні, вышыня пабудовы дасягала каля 46 метраў. Трохступенчаты цокаль маўзалея быў пабудаваны з вулканічных горных парод зялёнага колеру з мармуравай абліцоўкай. Вакол кожнай ступені цокаля, якія будаваліся ў прапорцыі 3:4:5, стаялі скульптурныя кампазіцыі, перад ніжняй ступенню — размешчанныя на выступаючым фундаменце сцэны бітваў конных воінаў паміж грэкамі і персамі прыкладна ў натуральную велічыню, перад сярэдняй ступенню — гераічныя фігуры, а перад найвышэйшай — сцэны палявання двойчага памеру натуральнай велічыні.
Ілжывая ківа
Ілжывая ківа (False Kiva) — круг камянёў невядомага паходжання, які знаходзіцца у натуральнай пячоры ў нацыянальным парку Каньёнлэндс, штат Юта, ЗША. Сваю назву атрымаў з-за падабенства з храмам індзейцаў-пуэбла.
Сам помнік цяжкадаступны: ён не нанесены на карты парку, шлях туды не вызначаны, патрабуюцца навыкі альпінізму. Нягледзячы на гэта, ён часта выкарыстоўваецца фатографамі, каб зрабіць фотаздымкі зорнага неба.
П’янкастан’яіё
П'янкастан'яна (Piancastagnaio) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Таскана, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Сіена.
Насельніцтва складае 4189 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 61 чал./км². Займае плошчу 69 км². Паштовы індэкс — 53025. Тэлефонны код — 0577.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Шабаны (станцыя)
Шабаны́ (, Шабаны)  — станцыя Мінскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Размешчана на паўднёва-ўсходняй ускраіне горада Мінска.
Зорка Давіда
Зорка Давіда (іўр. מָגֵן דָּוִד — Маген Давід, «Шчыт Давіда», у ідышы вымаўляецца могендовід) — эмблема ў форме шасціканцовай зоркі (гексаграмы), у якой два роўнабаковыя трохвугольнікі накладзеныя адзін на другі: верхні — вяршыняй уверх, ніжні — вяршыняй уніз, утвораюць структуру з шасці роўнабаковых трохвугольнікаў, далучаных да бакоў шасцівугольніка.
Зорка Давіда намалявана на сцягу Дзяржавы Ізраіль і з'яўляецца адным з асноўных яго знакаў. Паводле легенды, гэты знак быў намаляваны на шчытах воінаў цара Давіда.
У старажытнасці
Гексаграма — інтэрнацыянальны сімвал старажытнага паходжання. Ад пачатку гексаграма не з'яўлялася адмысловым сімвалам яўрэяў і іўдаізму. На Сярэднім і Блізкім Усходзе яна была сімвалам багіні Іштар. Пачынаючы з бронзавага веку гексаграма часта выкарыстоўваецца ў дэкаратыўных і чарадзейных мэтах у шматлікіх народаў, якія знаходзіліся на вялікай адлегласці адзін ад аднаго. На Іберыйскім паўвостраве знойдзеныя выявы гексаграм датычных па часе да жалезнага веку. Трэба адзначыць, што пентаграма значна часцей выкарыстоўвалася ў якасці чарадзейнага сімвала. Тым не менш абедзве геяметрычныя фігуры мажліва знайсці на старонках шматлікіх сярэднявечных кніг па алхіміі і чараўніцтву.
Найбольш ранняя на Блізкім усходзе выява гексаграмы сустракаецца на яўрэйская пячатцы 7 ст. да н.э., якая належыла Ісусу Бен Асаяху і знойдзеная ў Сідоне.
Галееўка (Гомельскі раён)
Гале́еўка (, Галеевка) — вёска ў Гомельскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Урыцкага сельсавета.
У 1926—1927 гадах цэнтр Галееўскага сельсавета. Да 26 верасня 2006 года вёска ўваходзіла ў склад Старабеліцкага сельсавета.
Плошча
Плошча — лікавая характарыстыка двухмернай (плоскай або скрыўленай) геаметрычнай фігуры, якая, нефармальна кажучы, паказвае памер гэтай фігуры. Гістарычна вылічэнне плошчы называлася квадратурай. Канкрэтнае значэнне плошчы для простых фігур адназначна выцякае з прад'яўленых да гэтага паняцця практычна важных патрабаванняў (гл. ніжэй). Фігуры з аднолькавай плошчай называюцца роўнавялікімі.
Агульны метад вылічэння плошчы геаметрычных фігур прадаставіла інтэгральнае вылічэнне. Абагульненнем паняцці плошчы стала тэорыя меры мноства, прыдатная для больш шырокага класа геаметрычных аб'ектаў.
Для набліжанага вылічэння плошчы на практыцы выкарыстоўваюць палеткі або спецыяльны вымяральны прыбор — планіметр.
Дзяржава
Дзяржа́ва — адмысловая арганізацыя грамадства, аб’яднанага агульнымі сацыяльнымі і культурнымі інтарэсамі. Займае акрэсленую тэрыторыю, мае ўласную сістэму кіравання, валодае ўнутраным і вонкавым суверэнітэтам.
Дзяржава аперуе пэўнымі метадамі захавання і падтрымання дзяржаўнай цэласнасці, суверэнітэту, правапарадку, традыцый ўнутры грамадства, усталёўвае пэўны парадак узаемаадносін паміж грамадзянамі дзяржавы, і залучае ў сваю дзейнасць усё насельніцтва на ўласнай і іншых тэрыторыях, у адпаведнасці з міжнароднымі дамовамі дзяржавы. Парадак узаемаадносін паміж членамі грамадства і прымянення ўлады вызначаецца канстытуцыяй, законамі і іншымі прававымі дакументамі дзяржавы, якія з’яўляюцца часткай будовы дзяржавы; а таксама традыцыямі, якія сфарміраваліся ўнутры дзяржавы, у гістарычнай рэчаіснасці.
У сучасных капіталістычных дзяржавах, яе асноўнымі мэтамі дэкларуюцца:
Тэрмін звычайна выкарыстоўваецца ў прававым, палітычным, а таксама сацыяльным кантэкстах. У цяперашні час уся сухапутная тэрыторыя на планеце Зямля, за выключэннем Антарктыды і прылеглых да яе астравоў, падзелена паміж прыкладна дзвюма сотнямі дзяржавамі. У параўнанні з суполкай, якая з’яўляецца простым грамадствам, дзяржава ўтрымлівае ў сабе сацыяльны клас (або класы), прафесійным заняткам якога (або якіх) з’яўляецца кіраванне агульнымі справамі (пры абшчыннай будове кожны супольнік датычны да кіравання справамі).
Вызначэнне дзяржавы ў міжнародным праве
На 2005 год няма юрыдычнага вызначэння дзяржавы, прызнанага ўсімі краінамі свету. Арганізацыя Аб’яднаных Нацый, хоць і з’яўляецца найбуйнейшай міжнароднай арганізацыяй, не мае паўнамоцтваў сцвярджаць, што штосьці з’яўляецца дзяржавай.
«''Прызнанне новай дзяржавы або ўрада — гэта акт, які могуць здзейсніць або адмовіцца здзейсніць толькі дзяржавы і ўрады. Як правіла, яно азначае гатоўнасць усталяваць дыпламатычныя адносіны. Арганізацыя Аб’яднаных Нацый — гэта не дзяржава і не ўрад, і таму яна не валодае ніякімі паўнамоцтвамі прызнаваць тую або іншую дзяржаву або ўрад.''»
Адзін з нешматлікіх дакументаў, што даюць вызначэнне тэрміну «дзяржава» ў міжнародным праве, гэта Канвенцыя Монтэвідэа, падпісаная ў 1933 некалькімі амерыканскімі дзяржавамі. СССР і Беларусь яе не падпісвалі.
Вызначэнне дзяржавы ў навуцы
У падручніку «Агульная тэорыя права і дзяржавы» прапаноўваецца наступнае вызначэнне дзяржавы — гэта «адмысловая арганізацыя палітычнай улады грамадства, якая выклікае прыхільнасць адмысловым апаратам прымусу, што выказвае волю і інтарэсы панавальнага класа або ўсяго народа».
Некаторыя іншыя вызначэнні тэрміна:
«Дзяржава ёсць адмысловая досыць устойлівая палітычная адзінка, якая з’яўляе аддзеленую ад насельніцтва арганізацыю ўлады і адміністравання і прэтэндуе на вярхоўнае права кіраваць (патрабаваць выканання дзеянняў) пэўнымі тэрыторыяй і насельніцтвам без залежнасці ад згоды апошняга; мае сілы і сродкі для ажыццяўлення сваіх прэтэнзій» (Гринин Л. Г. 1997. Фармацыі і цывілізацыі: сацыяльна-палітычныя, этнічныя і духоўныя аспекты сацыялогіі гісторыі // Філасофія і грамадства. № 5. З. 20).
«Дзяржава — гэта незалежная цэнтралізаваная сацыяльна-палітычная арганізацыя для рэгулявання сацыяльных адносін. Яно існуе ў складаным, стратыфікаваным грамадстве, размешчаным на вызначанай тэрыторыі і які складаецца з двух асноўных страт — кіраўнікоў і кіраваных. Адносіны паміж гэтымі пластамі характарызуюцца палітычным панаваннем першых і падатковымі абавязаннямі другіх. Гэтыя адносіны ўзаконеныя падзялянай, прынамсі, часткай грамадства ідэалогіяй, у аснове якой ляжыць прынцып узаемадзеяння» (Claessen H. J. M. 1996. State // Encyclopedia of Cultural Anthropology. Vol. IV. New York. P.1255).
«Дзяржава ёсць машына для прыгнёту аднаго класа іншым, машына, каб трымаць у падпарадкаванні аднаму класу іншыя падпарадкаваныя класы» (Ленін У. І., Поўны збор складанняў, 5 изд., т.39, з.75).
2026
2026 (дзве тысячы дваццаць шосты) год па грыгарыянскім календары — невысакосны год, які пачынаецца ў чацвер. Гэта 2026-ы год нашай эры, 26-ы год 3-га тысячагоддзя, 26-ы год XXI стагоддзя, 6-ы год 3-га дзесяцігоддзя XXI стагоддзя, 7-ы год 2020-х гадоў.
Дзяржава
Вызначэнне дзяржавы ў навуцы
«Дзяржава ёсць увасабленне права ў грамадстве».
Дзяржава або краіна?
Хоць паняцці краіна і дзяржава часта выкарыстоўваюцца як сінанімічныя, паміж імі існуе сутнасная розніца.
Паняцце дзяржава пазначае палітычную сістэму ўлады, усталяваную на вызначанай тэрыторыі, адмысловага роду арганізацыю, у то час як паняцце краіна хутчэй ставіцца да культурным, агульнагеаграфічным (агульнасць тэрыторыі) і іншым фактарам. Тэрмін краіна таксама мае меней афіцыйную афарбоўку. Падобнае адрозненне ёсць і ў англійскай мове са словамі country (якое бліжэй да паняцця краіна) і state (дзяржава), хоць у вызначаным кантэксце яны могуць выступаць як узаемазаменныя.
2026
Па рашэнні ААН 2026 год быў абвешчаны Міжнародны годам пашавых угоддзяў і пашавай жывёлагадоўлі.
Дзяржава
Дзяржава, саюзная дзяржава (федэрацыя) або саюз дзяржаў?
Часам праблематычна правесці выразную грань у азначэнні адрозненняў паміж паняццямі «дзяржава», «унітарная дзяржава», «саюзная дзяржава» і «саюз дзяржаў».
Паходжанне дзяржавы
Адзінага меркавання пра чыннікі ўзнікнення дзяржавы няма. Існуюць некалькі тэорый, якія тлумачаць паходжанне дзяржавы, аднак ні адна з іх не можа з’яўляцца канчатковай ісцінай. Найбольш старажытнымі вядомымі дзяржавамі з’яўляюцца дзяржавы Старажытнага Усходу (на тэрыторыі сучасных Ірака, Егіпту, Індыі, Кітая).
Тэорыі паходжання дзяржавы:
Узнікненне новай дзяржавы
Гісторыя ведае такія спосабы ўтварэння новых дзяржаў, якія цяпер засталіся ў мінулым, як заснаванне дзяржаў на незаселеных тэрыторыях або нягледзячы на наяўнае на іх мясцовае насельніцтва, калі гэтыя тэрыторыі разглядаюцца як прыдатныя для атрымання.
Новая дзяржава можа ўзнікаць шляхам зліцця, калі дзве (ці больш) дзяржавы з спыненнем сваёй незалежнасці зліваюцца ў адну (прыклады: заснаванне Паўночнагерманскага Саюза ў 1867 годзе, з якога ў 1871 годзе з’явіўся Нямецкі Рэйх; зліцця Егіпта і Сірыі ў Аб’яднаную Арабскую Рэспубліку ў 1958 годзе). У выпадку сецэсіі тэрыторыя дзяржавы распадаецца і ўзнікае новая дзяржава або адасобленая частка далучаецца да іншай дзяржавы (прыклад: аддзяленне Панамы ад Калумбіі ў 1903 годзе).
Для з’яўлення новай дзяржавы вырашальным з’яўляецца факт наяўнасці эфектыўнай дзяржаўнай улады, з’яўляецца прадметам асаблівай увагі міжнароднай супольнасці. Аднак у ходзе дэкаланізацыйных працэсаў ХХ ст. прызнанне супольнасцю дзяржаў некаторых новых дзяржаў (у прыватнасці, улічваючы прыняцце ў ААН) мела месца нягледзячы прыкметную неэфектыўнасць новай дзяржаўнай улады ў інтарэсах правы народаў на самавызначэнне.
Затое не мае вырашальнага значэння згода папярэдняй дзяржаўнай улады: станаўленне новай дзяржавы часта адбываецца ў спрэчцы з ёй.
Функцыі дзяржавы
Першапачаткова любая дзяржава выконвала трыадзіную задачу: -кіраваць гаспадаркай і грамадствам; -абараняць уладу класа эксплуататоров і душыць супраціўленне эксплуатаваных; -абараняць уласную тэрыторыю і (калі маецца магчымасць) рабаваць чужую. Па меры развіцця грамадскіх адносін з’явілася магчымасць больш цывілізаваных паводзін дзяржавы:
Прырода дзяржавы і яго становішча ў палітычнай сістэме мяркуюць наяўнасць шэрагу спецыфічных функцый, якія адрозніваюць яго ад іншых палітычных інстытутаў. Функцыямі дзяржавы завуцца асноўныя кірункі яго дзейнасці, звязаныя з суверэнітэтом дзяржаўнай улады. Ад функцый адрозніваюцца мэты і задачы дзяржавы, якія адлюстроўваюць асноўныя кірункі абіранай тым або іншым урадам або рэжымам палітычнай стратэгіі, сродкі яе рэалізацыі.
Да вонкавых функцый дзяржавы ставяцца:
Таксама праводзіцца падзел паміж:
Характарыстыкі дзяржавы
Кожная дзяржава звычайна характарызуецца формай дзяржаўнага кіравання (характарызуе арганізацыю дзяржаўнай улады, сістэму вышэйшых дзяржаўных органаў: у разнастайных варыянтах — манархія ці рэспубліка), формай дзяржаўнага ладу (спосаб тэрытарыяльнай арганізацыі дзяржавы ці дзяржаў, што ўтвараюць саюз: унітарная дзяржава, федэрацыя, канфедэрацыя), палітычным рэжымам (спосаб функцыяніравання дзяржаўнай улады: дэмакратычны, аўтарытарны, іншы) і інш.
Дзяржавы свету
Да канца 19 стагоддзя ўся населеная людзьмі паверхня Зямлі была падзелена паміж існаваўшымі на той момант дзяржавамі з больш-менш дакладна акрэсленымі міждзяржаўнымі межамі.
Нарэшце, асобнымі асобамі або групамі людзей абвешчаныя таксама віртуальныя дзяржавы (мікрадзяржавы, мікранацыі), якія не маюць этнічнай, тэрытарыяльнай і гістарычнай легітымнасці, а часта — і тэрыторыі.
У апошнія гады ў міжнароднай палітычнай практыцы ўжываецца тэрмін «недзеяздольныя дзяржавы» (Failed States), якім абазначаюцца дзяржавы, улады якіх не здольныя кантраляваць цэласнасць тэрыторыі, палітычную, эканамічную, крымінагенную, дэмаграфічную сітуацыю ў краіне. Да іх адносяць, у прыватнасці, Самалі, Судан, Зімбабве, Чад, Ірак. Фактычна, размова ідзе ў такіх выпадках аб адсутнасці дзяржавы.
Аструда (гміна)
Астру́да (Ostróda) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Аструдскага павета Вармінска-Мазурскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Аструдзе. Плошча гміны складае 401,06 км². Станам на 2013 год у гміне Аструда пражывалі 15 821 чалавек, шчыльнасць — 39,6 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 39 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 80 населеных пунктаў.
Бітва пад Вішняўцом (1512)
Бітва каля Вішняўцом — бітва, якая адбылася 28 красавіка 1512 года каля с. Лапушна (цяпер Лопушне Ланавецкага раёна Цярнопальскай вобласці). Злучанае вялікалітоўскае і польскае войска перамагло крымскіх татар.
Саюзнікі прывялі на поле каля 6 тыс. вояў — каля 2 тыс. вялікалітоўскага (у т.л. валынскае рушэнне), 4 тыс. польскай кавалерыі і 1 рота польскай пяхоты, 2 гарматы; пад камандаваннем вял. гетм. літоўскага К. І. Астрожскага і вял. гетм. кароннага. Татары, колькасцю 10-20 тыс., заўважылі набліжэнне праціўніка і перайшлі ў наступленне, прычыняючы польска-літоўскаму войску цяжкія страты. У баі прымалі ўдзел Міхаіл Вішнявецкі з сынамі, Ян Радзівіл «Барадаты», Пётр Кміта Сабенскі, вызначыўся Ян Тарноўскі.
"Татаре поражены от наших. Того ж року князь Константин Острозский з литвою и русью 25 000 под Вишневцем татар перекопских побил, a з ним был Михаил Вишневецкий з сынами и князь Андрей Збаразский, a сам царь татарский Мендли Гирей ушол в малой дружинѢ"
У 1512 г. падчас чарговай маскоўска-літоўскай вайны каля 20 тысяч татар на чале з трыма малодшымі прадстаўнікамі роду Гірэяў быццам без дазволу хана Менглі-Гірэя зайшлі далёка ў глыб Рускага ваяводства ў Польшчы, сталі у ваколіцах Буска і выслалі  да Перамышля. Жыгімонт Стары даручыў кароннаму гетману М. Камянецкаму з дворнымі харугвамі даць адпор крымскім татарам, на дапамогу былі пасланы вялікалітоўскія сілы на чале з К. І. Астрожскім, а з Падолля старосты Ланцкаронскі і Твароўскі; было абвешчана паспалітае рушэнне. Пасля некалькіх сутыкненнях з чамбуламі злучанае войска ўдарыла 26 красавіка 1512 г. на вялікі татарскі лагер паблізу Вішняўца, загінула да 5 тыс. татараў, саюзнікі здабылі 10 тыс. коней, адабралі значную колькасць нарабаванага і вызвалілі 16 тыс. палонных. Некаторыя крыніцы сцвярджаюць, што загінулі ўсе татарскія кіраўнікі — тры ханы і зяць Менглі-Гірэя.
Зарэчча (Ушацкі раён)
Зарэ́чча (, Заречье) — вёска ва Ушацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Вяркудскага сельсавета.
Рыгор Фёдаравіч Маліноўскі
Рыгор Фёдаравіч Маліноўскі (нар., в. Галалобаўка, Горацкі раён, Магілёўская вобласць) — беларускі ўрач-афтальмолаг, хірург. Доктар медыцынскіх навук (2007), прафесар (2010).
Біяграфія
Скончыў Віцебскі дзяржаўны медыцынскі інстытут (1970), Беларускі дзяржаўны інстытут удасканалення ўрачоў (ардынатура, 1982). Працаваў у 2-я абласной бальніцы г. Мазыра (1970—1972, хірург); Скрыгалаўскай участковай бальніцы, Мазырскі раён (1972—1976, галоўны ўрач); Мазырскай раённай паліклініке (1976—1980, галоўны ўрач); Мінскай абласной дзіцячай клінічнай бальніцы (1982—1989, урач-афтальмолаг); Беларускай медыцынскай акадэміі паслядыпломнай адукацыі (з 1989, кафедра афтальмалогіі, з 1994 — дацэнт, з 2007 — прафесар). Навуковыя інтарэсы: паталогія слёзных шляхоў; дакрыяцыстарынастамія; лакапратэзаванне; хірургія глаўкомы; кератапластыка; захворванні сятчаткі і сасудзістай абалонкі вока. 13 патэнтаў, 22 рацыяналізатарскія прапановы.
Артур Мікалаевіч Чылінгараў
Артур Мікалаевіч Чылінгараў (Арту́р Никола́евич Чилинга́ров; нар. года,, СССР) — савецкі і расійскі вучоны-акіянолаг, даследчык Арктыкі і Антарктыкі, член-карэспандэнт РАН (2008). Дэпутат Дзяржаўнай Думы Федэральнага сходу Расійскай Федэрацыі VII і VIII склікання (з 2016). Першы віцэ-прэзідэнт Рускага геаграфічнага таварыства, прэзідэнт Дзяржаўнай палярнай акадэміі, прэзідэнт Асацыяцыі палярнікаў. Доктар геаграфічных навук, прафесар.
Спецыяльны прадстаўнік Прэзідэнта Расійскай Федэрацыі па міжнародным супрацоўніцтве ў Арктыцы і Антарктыцы.
Герой Савецкага Саюза (1986). Герой Расійскай Федэрацыі (2008). Заслужаны метэаролаг Расійскай Федэрацыі (2005). Заслужаны географ Расійскай Федэрацыі (2021). Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі СССР (1981). Член Савета Федэрацыі Федэральнага Сходу РФ (2011—2014). Член бюро Вышэйшай рады партыі «Адзіная Расія». Член экспертнай рады нацыянальнай прэміі «Хрустальны компас».
Санет
Санет (sonetto — песенька) — адна з так званых цвёрдых форм лірычнай паэзіі. З'явіўся ў Італіі ў XIII стагоддзі, першыя санеты стварыў Гвітонэ Дарэца, найбольшую вядомасць набылі санеты Франчэска Петраркі.
Санет складаецца з 14 радкоў па 11 складаў у кожным, са строгай рытмічнай і лагічнай структурай. Вылучаюць некалькі асобных форм санета. Італьянскі санет складаецца з дзвюх частак: першая з васьмі радкоў (у ёй фармулюецца праблема твора), другая з шасці (вырашэнне праблемы). Парадак рыфмаў — a-b-a-b a-b-b-a c-d-e-c-d-e (ці c-d-c-c-d-c), 9-ы радок вылучаецца інтанацыйна. Нязначна адрозніваецца ад яго французскі санет са схемай a-b-b-a a-b-b-a c-d-d c-e-e. У Англіі XVI стагоддзя склалася альтэрнатыўная форма санета (вядомая як «шэкспіраў санет») з рыфмамі a-b-a-b c-d-c-d e-f-e-f g-g. У паэзіі мадэрнізму санетамі часта называюцца вершы з чатырнаццаці радкоў больш вольнай структуры.
Санет з'яўляецца базай для больш буйной вершаванай формы — вянку санетаў (15 санетаў, у санетах з 2-га па 14-ы першы радок супадае з апошнім радком папярэдняга санету, 15-ы санет — магістрал — складаецца з запісаных па парадку першых радкоў 1-га — 14-га санетаў).
У беларускай літаратуры першы ўжыў форму санета Янка Купала (выдаваліся асобнай кнігай), затым да гэтай цвёрдай формы звярнуўся Максім Багдановіч.
Ян Казімір Хадкевіч
Ян Казімір Хадкевіч ( — ) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага. Канюшы вялікі літоўскі (1623—1633), кашталян віленскі (з 1646).
Біяграфія
З магнацкага роду Хадкевічаў герба ўласнага («Касцеша» змененая), сын Крыштафа, ваяводы віленскага, і Альжбеты з Кішкаў.
20 ліпеня 1623 атрымаў пасаду канюшага вялікага літоўскага, а 13 красавіка 1646 — кашталяна віленскага.
31 жніўня 1636 года ў Вільні пабраўся шлюбам з Соф’яй Пац, дачкой літоўскага падканцлера Стэфана Паца. Меў сыноў Ежы Караля, Міхала Канстанціна і дачок Тэрэзу і Ганну.
Памёр 13 сакавіка 1660 года, быў пахаваны ў Бераставіцы Вялікай.
NGC 3785
NGC 3785 (іншыя абазначэнні — UGC 6620, MCG 5-28-7, ZWG 157.8, PGC 36148) — лінзападобная галактыка (S0) у сузор’і Леў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Зялёныя Лукі
Зялёныя Лу́кі (, Зелёные Луки) — вёска ў Гомельскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Урыцкага сельсавета.
Да 26 верасня 2006 года вёска ўваходзіла ў склад Старабеліцкага сельсавета.
Ефрасіння Рыгораўна Брэўс
Ефрасіння Рыгораўна Брэўс (,  — ) — беларускі арганізатар аховы здароўя. Заслужаны ўрач БССР (1960). Галоўны ўрач Рэспубліканскага псіханеўралагічнага дыспансера (1953—1978).
Біяграфія
Скончыла Мінскі медыцынскі інстытут у 1936 годзе. Удзельніца Вялікай Айчыннай вайны.
Загадчык кабінета, малодшы навуковы супрацоўнік Навукова-даследчага інстытута неўралогіі і фізіятэрапіі (1946—1952), галоўны ўрач Рэспубліканскага псіханеўралагічнага дыспансера (1953—1978).
Альшаніцкая бітва
Альшаніцкая бітва 1527. Адбылася паміж войскамі ВКЛ і крымскіх татар каля ракі Альшаніцы (прыток Дняпра), за 30 км на паўднёвы усход ад Кіева 27 студзеня. Са снежня 1526 года татары шматлікімі набегамі на польскія, паўднёва-беларускія і літоўскія землі прычынялі вялікія страты. 7000 коннікаў ВКЛ на чале з вялікім гетманам К. Астрожскім і палявым гетманам Я. Радзівіллам, а таксама войскі князёў Юрыя Сямёнавіча Слуцкага, Андрэя Неміровіча, Івана і Аляксандра Вішнявецкіх і іншыя дагналі татар (24000 чалавек на чале з царэвічам Малаем) на рацэ Альшаніцы, разбілі іх і вызвалілі 80000 палонных, вярнулі нарабаваную маёмасць, Малай узяты ў палон, а потым забіты. Крымскае ханства спыніла значныя набегі на землі ВКЛ.
Паша Парфеній
Паша Парфеній (нар., Архей, МССР) — малдаўскі спявак і кампазітар, былы саліст гурта «SunStroke Project». Прадстаўнік Малдовы на конкурсе песні Еўрабачанне ў 2012 годзе з песняй Lăutar і ў 2023 годзе з песняй «Soarele și Luna».
Біяграфія
Нарадзіўся 30 мая 1986 года ў горадзе Архей у сям’і музыкантаў: маці была педагогам па фартэпіяна, а бацька — спеваком і гітарыстам. У 7 гадоў ён паступае ў музычную школу ў Археі па спецыяльнасці «фартэпіяна», а ў 2002 годзе падае дакументы ў Ціраспальскі музычны каледж на секцыю «фартэпіянны джаз».
У 2002 годзе стаў салістам ВІА «Электрамаш». У 2006 годзе паступіў у Дзяржаўную Акадэмію Мастацтваў на эстрадна-джазавае аддзяленне. З 2007 года — артыст Маладзёжнага тэатра эстраднай песні Культурнага цэнтра «Элат». Удзельнічаў у шматлікіх творчых конкурсах і фестывалях.
Остраў (гміна)
О́страў (Ostrów) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Рапчыцка-Сэндзішоўскага павета Падкарпацкага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Остраве. Плошча гміны складае 96,62 км². Станам на 2004 год у гміне Остраў пражывалі 6806 чалавек, шчыльнасць — 70,4 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 9 салецтваў.
Паштамт
Паштамт (Postamt, ад Post — «пошта» і Amt — «служба, кіраванне») — буйное прадпрыемства агульнадаступнай паштовай службы з уласным даставачным раёнам, якое ажыццяўляе ўсе віды паштовай, тэлеграфнай і тэлефоннай сувязі і дастаўку перыядычных выданняў.
Як правіла, у падначаленні у паштамта знаходзіцца шэраг паштовых аддзяленняў (аддзяленняў сувязі), а сам ён падпарадкаваны паштова-тэлеграфнаму кіраванню, часам — галоўнаму паштамту.
Палітыка КНДР
КНДР — адна з найбольш мілітарызаваных і зачыненых ад знешняга свету дзяржаў. Афіцыйная ідэалогія, чучхэ — сумесь камунізму, карэйскага нацыяналізму і аўтаркіі. Сябе КНДР называе сацыялістычнай дзяржавай, што абапіраецца на ўласныя сілы. Вышэйшая ўлада афіцыйна належыць Дзяржаўнаму камітэту абароны на чале з Кім Чэн Ынам, які таксама займае пасады Вышэйшага кіраўніка і першага сакратара ЦК ППК. Дэмакратыя і свабодныя выбары адсутнічаюць, назіраецца культ асобы Кім Ір Сена і яго нашчадкаў ва ўрадзе. Унітарная дзяржава, падзяляецца на 9 правінцый, 2 гарады цэнтральнага падпарадкавання, тры спецыяльных рэгіёны. Паўночная Карэя (зрэшты, як і іх паўднёвыя антыподы) лічыць сябе легітымнай уладай над усім паўвостравам.
Ідэалогія
КНДР — аўтарытарная аднапартыйная, цэнтралізаваная дзяржава. Канстытуцыя 1972 замацавала чучхэ, абвешчаную Кім Ір Сенам у 1955 гозе, як дзяржаўную ідэалогію. З таго часу ў Канстытуцыю было ўнесена нямала змяненняў (1992, 1998, 2009, 2012, 2013, 2016), якія, аднак, не пахіснулі палітычных устояў. І ў канцы 2010-х Паўночная Карэя называе сябе рэвалюцыйнай сацялістычнай дзяржавай, што абапіраецца на прынцыпы чучхе і сангун. Адзінай істотнай палітычнай сілай з'яўляецца Працоўная партыя Карэі (ППК) на чале з прадстаўніком кіруючай дынастыі Кімаў. ППК узначальвае Аб'яднаны дэмакратычны айчынны фронт, куды ўваходзяць Сацыял-дэмакратычная партыя Карэі, Партыя маладых сяброў рэлігіі нябеснага шляху, масавыя грамадскія арганізацыі. Усе палітычныя работнікі краіны мусяць быць членамі фронту. Палітычныя стадарты і сам лад жыцця паўночных карэйцаў вызначаюцца «Дзесяццю прынцыпамі адной ідэалогіі».
Вярхоўная ўлада
Сённяшні прэзідэнт КНДР — Кім Чэн Ын — займае ўсе вярхоўныя пасады ў дзяржаве (старшыня ПКП, галоўнакамандуючы і т.п.), як і яго бацька Кім Чэн Ір (пасля смерці "Вечны Генеральны сакратар") і дзед Кім Ір Сен ("Вечны прэзідэнт"). Сваякі прэзідэнта — "дынастыя Кімаў" — займаюць многія ключавыя пасады.
Заканадаўчая і выканаўчая ўлада
Заканадаўчы орган — Вярхоўны Народны Сход (ВНС), што складаецца з 687 членаў, якія выбіраюцца кожныя 5 гадоў на безальтэрнатыўнай аснове. Нягледзячы на даволі шырокія паўнамоцтвы і актыўную заканатворчую працу, выпадкі, калі б ВНС крытыкаваў або змяняў дасланыя ім з вышыняў законы, невядомыя. Выканаўчая ўлада фармальна належыць прэм'ер-міністру, двум віцэ-прэм'ерам, 31 міністру і яшчэ некалькім важным чыноўнікам (напрыклад, прэзідэнту акадэміі навук).
Знешняя палітыка
У 1950-я – 1960-я гады Паўночная Карэя была актыўным удзельнікам сацыялістычнага блока, адным з заснавальнікаў Руху недалучэння. Пачынаючы з 1990-х, КНДР праводзіць палітыку самаізаляцыі, маючы паўнавартыя адносіны толькі з іншымі камуністычнымі ўрадамі, якіх на планеце ўсё меней (В'етнам, Лаос). У той жа час крызісныя з'явы ў эканоміцы, неабходнасць атрымання гуманітарнай дапамогі падштурхнулі ўрад КНДР да наладжвання ўзаемаадносін з развітымі краінамі. Большасць замежных амбасадаў у КНДР знахозяцца не ў Пхеньяне, а ў Пекіне. Па стане на 2015 КНДР мае дыпламатычныя адносіны з 166 краінамі і амбасады ў 47. Некаторыя краіны ўвогуле не прызнаюць паўночнакарэйскай дзярўжаўнасці — ЗША, Аргенціна, Францыя, Эстонія, у першую чаргу, у сувязі са станам правоў чалавека ў КНДР. Адносіны з суседзямі — Паўднёвай Карэяй і Японіяй — і гэтак не вельмі бліскучыя, былі пагоршаны пасля выбуху паўднёвакарэйскага Боінга над Андаманскім морам у 1987 і выкрадання па меншай меры 13 японскіх грамадзян у 1970-х – 1980-х. У 2010-я асноўны нерв знешняй палітыкі звязаны з ракетнымі ядзернымі выпрабаваннямі, якімі захапляецца ўрад Кім Чэн Ына.
Карэйска-Беларускія адносіны
Дыпламатычныя адносіны з Рэспублікай Беларусь устаноўлены ў лютым 1992 года. З 2016 у Мінску існуе амбасада КНДР (2-і завулак Шчадрына). Пры гэтым першы пасол — Зу Зен Бон — прыбыў у Беларусь толькі 11 красавіка 2019 года.
Гутлянка
Пачынаецца за 2 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Бярозаўка Кармянскага раёна, вусце за 2 км на поўнач ад пасёлка Ільіч Рагачоўскага раёна. Цячэ па паўднёвай ускраіне Аршанска-Магілёўскай раўніны. Даліна пераважна трапецападобная, яе шырыня 1,5 — 2 км. Пойма двухбаковая, супясчаная і тарфяністая, шырынёй 0,05 — 0,1 км, у высокай і нізкай плыні забалочаная. Рэчышча на ўсім працягу каналізаванае, акрамя 0,5 км у вусці. Асноўны прыток — рака Доўгая (злева).
Аспарух
Аспарух (каля 640—701) — протабалгарскі хан, заснавальнік Першага Балгарскага царства ў 2-й палове VII ст.
Біяграфія
Аспарух, паводле падання, быў сынам Кубрата, які стварыў Вялікую Балгарыю на тэрыторыю сучаснай Украіны. З-за ціску хазараў, протабалгары пад кіраўніцтвам Аспаруха перайшлі Дняпро і Днестр і прыйшлі ў Дабруджу, паціснушы такім чынам жыўшых тут славянаў, якія затым перасяліліся на захад і поўдзень.
Аспарух скарыстаў арабскі наступ на Канстанцінопаль, захапіў Мезію і пабудаваў галоўны горад сваёй новай дзяржавы — горад Пліску, размешчанную паблізу Шумена.
У 689 годзе Аспарух разарваў мірны дагавор з Візантыяй і разбіў візантыйскае войска ў Фракіі. Падставай для гэтага стаў паход Юстыніяна II у Македонію. Яго мэтай было перасяліць мясцовых славян у Малую Азію. У пачатку яму спадарожнічаў поспех і ён разбіў войскі балгараў і славян. Хутчэй за ўсё ён ваяваў з балгарамі хана Кубера, старэйшага брата Аспаруха, які да таго часу засялялі Македонію з часткай балгарскай арды. Юстыніян II дайшоў да Фесалонік і перасяліў вялікую колькасць славян. Аднак на зваротным шляху ў горных праходах Фракіі яго чакала балгарскае войска на чале з Аспарухам. Акружаны балгарамі Юстыніян II ледзь змог сысці з мноствам параненых, а яго войскі былі разгромлены.
Аспарух памёр у 701 годзе падчас барацьбы з хазарамі, улада перайшла яго сыну Тэрвелу.
Дачка Аспаруха, Феадора, у 703 годзе выйшла замуж за Юсцініяна II.
Сінантропныя арганізмы
Сінантропныя арганізмы, сінантропы, сінантропныя віды (ад інш.-грэч. σύν  — разам і ἄνθρωπος   — чалавек) — жывёлы (не прыручаныя), расліны і мікраарганізмы, лад жыцця якіх звязаны з чалавекам і яго жыллём, напрыклад, прусакі, пакаёвыя мухі, дамавыя мышы, пасцельныя блашчыцы.
Унутраныя і вонкавыя паразіты чалавека, напрыклад, гельмінты, кляшчы, блохі, камары, мухі могуць быць поўнымі сінантропнымі арганізмамі (калі жывуць у жыллі чалавека) ці частковымі (вандроўныя сабакі) сінантропнымі арганізмамі (калі жывуць па-за жыллём чалавека, але ў населеным пункце).
Адны сінантропныя арганізмы — многія бесхрыбетныя і пазваночныя — знаходзяць у дамах не толькі прытулак і спрыяльны мікраклімат, але і ежу. Іншыя, напрыклад, ластаўкі і стрыжы, карыстаюцца пабудовамі толькі як прытулкамі.
Сінантропныя арганізмы можна падзяліць на дзве групы:
Рада-ін-К’янці
Рада-ін-К'янці (Radda in Chianti) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Таскана, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Сіена.
Насельніцтва складае 1668 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 21 чал./км². Займае плошчу 80 км². Паштовы індэкс — 53017. Тэлефонны код — 0577.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Клясер
Кля́сер (ад лац. Clasis — разрад, клас) — філатэлістычны альбом (часам папка) спецыяльнага вырабу, прызначаны для захоўвання марак і іншых філатэлістычных матэрыялаў (блокаў, канвертаў).
Клот
Клот (Klodt) — прозвішча.
Пётр Карлавіч Клот
Пётр Карлавіч Клот (Пётр Карлович Клодт, Peter Clodt von Jürgensburg; 24.5(5.6).1805, Санкт-Пецярбург — 8(20).11.1867) — расійскі скульптар і ліцейны майстар.
Біяграфія
З 1829 года наведваў класы Імператарскай Акадэміі мастацтваў, дзе з 1838 года быў прафесарам і загадваў ліцейнай майстэрняй. Асноўныя творы: 4 групы утаймавальнікаў коней на Анічкавым мосце (бронза, 1830-я гады, устаноўлены ў 1849-50), помнік І. А. Крылову ў Летнім садзе (бронза, граніт, 1848-55) і Мікалаю I (бронза, 1856-59, сумесна са скульптарамі М. А. Рамазанавым і Р. К. Залеманам) у Санкт-Пецярбурзе; «Кані на вадапоі» (бронза, Рускі музей, Санкт-Пецярбург); мадэлі для каслінскага ліцця.
Калкі
Калкі́ (, Колки) — вёска ва Ушацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Вяркудскага сельсавета.
Да 19 лютага 1958 года вёска ўваходзіла ў склад Зарачанскага сельсавета, да 8 красавіка 2004 года — у склад Дубраўскага сельсавета.
Рокаш (гурт)
«Рокаш» (Rokash) — мінскі музычны гурт. Стылі хард-энд-фолк (hard’n’folk), фолк-рок, фолк-метал.
Гісторыя
Ідэя стварэння гурта «Рокаш» з’явілася яшчэ пад канец 2003 году, калі чацвёрка сяброў, аб’яднаных агульнымі поглядамі на гісторыю, музыку, мову і лад жыцця вырашыла паспрабаваць свае сілы ў музычнай сферы. Гурт пачыналі Стась Багданаў, Мікола Ліпневіч, Мікола Маркоўнік і Лявон Казакоў. Першапачатковай канцэпцыяй патэнцыяльнага гурта быў стыль beerfolk, ці піўны фолк. На працягу 2003 года Лявонам былі напісаныя некалькі песень у гэтай стылістыцы. Але існавала праблема са складам — гэтыя песні фактычна не было каму граць, у гурце ад пачатку было два ўдарнікі і два вакалісты.
Дзякуючы Алене (Decadence) і Наташы (Venomous Butterfly) у студзені 2004 года ўдзельнікі гурта пазнаёміліся з гітарыстам Алесем Акульчыкам, што і стала сапраўдным стартам для гурта. Дзякуючы яму пачалі стварацца першыя мелодыі. Акрамя гэтага быў здзейснены канцэптуальны паварот у ідэйнай афарбоўцы песень. Поруч са старымі бірфолкавымі тэмамі пачынаюць з’яўляцца новыя кампазыцыі, якія мелі патрыятычную, сярэднявечную і, у некаторых выпадках, нават філасофскую афарбоўку. Самай яскравай песняй гэтага перыяду можна назваць «Баляду пра ліцьвіна», якая на доўгі час стала візітоўкай «Рокаша». Разам з тым моцна адчуваецца недахоп інструментаў. Пачынаюцца пошукі чалавека, які мог бы граць на якім-небудзь духавым інструменце. Нарэшце, летам 2005 года адзін з сяброў, Паша Грабчыкаў, знаёміць гурт з флейтысткай Вольгай Драпезай. Дзякуючы яе прыходу ужо пачынае фармавацца індывідуальны саўнд «Рокаша». У гэты ж час астатнія ўдзельнікі гурта пакрысе пачынаюць асвойваць новыя інструменты. Усіх здзіўляе Мікола Ліпневіч, які за кароткі час здолеў навучыцца граць на блок-флейтах. У той жа час Лявон пачынае аздабляць песні гукамі варгану. Старыя кампазіцыі атрымоўваюць новую афарбоўку.
Менавіта ў верасні 2004 году на сярэднявечным фэсце «Беларусь сярэднявечная», які праводзіўся Рыцарскім родам снежнага барсу ў Мінску, адбываецца дэбютнае выступленне гурта «Рокаш». Некаторыя ўдзельнікі гурта не любяць згадваць гэты канцэрт, гурт апынуўся не падрыхтаваным да выступлення. «Рокаш» адыграў дваццаціпяціхвілінную праграму, у якую ўваходзілі наступныя песні: «Наша піва», «Карчма», «Хмяльны бранль», «Баляда пра ліцьвіна» і сярэднявечная кампазіцыя «In taberna». Гэты канцэрт акрэсліў асноўныя недахопы гурта. Працягваліся інтэнсіўныя рэпетыцыі.
Нарэшце, узімку 2005 году адбылася падзея, якая аказалася каласальным штуршком у развіцці гурта. Дзякуючы Вользе ў гурце з’явілася Паліна Дулінец, з чыім яркім і запамінальным голасам найдалей і пачаў асацыявацца гурт «Рокаш». Апроч цудоўнага вакалу, Паліна мела нешэраговыя кампазітарскія здольнасці. З’яўляецца шэраг новых кампазіцый на вершы Лявона і музыку Паліны. З новай праграмай гурт выступае на шэрагу імпрэзаў таварыства «Этна», на вечарыне-ўшанаванні памяці славутага польскага музыканта Чэслава Немана і інш.
У сакавіку 2005 года «Рокаш» прымае ўдзел у конкурсе маладых выканаўцаў сярэднявечнай музыкі «У гонар каралевы Боны». На гэтым фэсце гурт атрымоўвае спэцыяльны прыз ад радыёканала «Культура» — некалькі гадзінаў запісу на студыі, а таксама спецыяльным дыпломам за лепшы вакал была адзначаная Паліна Дулінец. Вясною-летам 2005 года гурт прымае ўдзел у шэрагу фэстаў і імпрэзаў, найбольш значнымі з якіх можна назваць фэст «Замак Гедыміна» ў Лідзе, Лошыцкі фэст у Мінску, гурт грае ў мінскім клубе «Рэактар» на разагрэве ў «Стары Ольса», прадстаўляе на выставе «СМІ ў Беларусі» радыёканал «Культура». З’яўляюцца новыя песні. Найбольш значнымі з іх сталі «Стары замак» і «Запалі агонь». Пад канец лета на студыі канала «Культура» робіцца запіс некалькіх песень. Восенню з найбольш значных імпрэзаў можна адзначыць удзел у фэсце сярэднявечнай культуры «Legenda Autuna», на дні беларускага пісьменства ў Камянцы, на рыцарскім фэсце «Беларусь сярэднявечная-2», дзе «Рокаш» цалкам рэабілітаваўся за мінулагодні не вельмі ўдалы выступ, на канцэрце «Сярэднявечныя каляды». Зімою 2006 года з гурта, па асабістых прычынах, сыходзіць адзін са стваральнікаў гурта і вакалістаў Мікола Маркоўнік.
Ствараюцца новыя кампазыцыі. Гурт прымае ўдзел у шэрагу супольных канцэртаў. У чэрвені 2006 года важнай падзеяй у развіцці гурта стаў удзел у фэсце «Spotkania Folkowe „Z wiejskiego podwórza“», які адбыўся ў польскім горадзе Чэрэмшув. Там «Рокаш» граў на адной сцэне з такімі знакавымі калектывамі ўсходнееўрапейскай фолкавай музыкі, як «Ilgi» (Латвія), «Paniks» (Сербія-Венгрыя), «Teksoj Banda» (Украіна), «Sarakina» (Польшча) і інш. На зваротным шляху разам з беларускім гуртом «Ліцьвінскі хмель» «Рокаш» даў канцэрт у польскім горадзе Гайнаўка. Восенню 2006 года «Рокаш» прымае ўдзел у шэрагу супольных канцэртаў з рознастылёвымі гуртамі беларускай андэграўнднай сцэны. Сярод найбольш важных з такіх імпрэзаў можна адзначыць dark-art fest «Memento Mori III», «Vox Femina: tribute to Flёur», «Folk Haloween party» і інш. Менавіта ў гэты час канчаткова фармуецца адыход ад medieval-folk у бок такіх стыляў, як neofolk, acoustіс folk-rock. Паступова творчасць гурта пачынае выходзіць за межы Беларусі. Восенню 2006 года адбылося выступленне ў Вільнюсе, а ў студзені 2007 года гурт «Рокаш» з поспехам даў канцэрт у культавым маскоўскім клубе «Археология». У гэты ж час у гурт прыходзіць ударнік і перкусіяніст Міхаіл Кінчын (Маўс).
У ліпені 2011 года гурт выдаў свой дэбютны дыск «Запалі агонь».
NGC 3784
NGC 3784 (іншыя абазначэнні — MCG 5-28-6, ZWG 157.6, PGC 36147) — спіральная галактыка з перамычкай (SBa) у сузор’і Леў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Францішак Ксаверый Пуслоўскі
Францішак Ксаверый Пуслоўскі (, вёска Пескі,, Гродзенская губерня, Расійская імперыя — , , Царства Польскае, Расійская імперыя) — шляхціц роду Пуслоўскіх. Калекцыянер, аматар мастацтваў, філантроп.
Біяграфія
Быў сынам Войцеха Пуслоўскага і князёўны Юзэфы Друцкай-Любецкай. Ахрышчаны 22 верасня 1806 г.
Скончыў Collegium Nobilium у Варшаве. Падарожнічаў па Германіі, Англіі, Францыі, Італіі. У 1830-я гг. маршалак шляхты Слонімскага павета, з 16 лютага 1840 па 1846 год маршалак шляхты Гродзенскай губерні. Надворны саветнік.
У палацы Крулікарня пад Варшавай сабраў калекцыю карцін, бронзавай і мармуровай скульптуры, гравюр, габеленаў, бібліятэку. Узначальваў Варшаўскае таварыства дабрачыннасці. У 1869 г. ад рымскага Папы Пія IX атрымаў графскі тытул.
Шалавічы (прыпыначны пункт)
Шалаві́чы (, Шаловичи)  — прыпыначны пункт Баранавіцкага аддзялення Беларускай чыгункі ў Слуцкім раёне Мінскай вобласці. Размешчаны за 1,3 км на поўдзень ад вёскі Шалавічы; на лініі Асіповічы I — Русіно, паміж прыпыначным пунктам Усход і прыпыначным пунктам Морач.
Сіды-Бель-Абес
Сі́ды-Бель-Абе́с (سيدي بلعباس) — горад на паўночным захадзе Алжыра, адміністрацыйны цэнтр аднайменнай правінцыі і акругі. Насельніцтва — 200 000 чал. (па ацэнцы 2005 года).
Харламаў
Харламаў — прозвішча.
Бутыркі (Рослаўльскі раён)
Бутыркі (Бутырки) — вёска ў Рослаўльскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Сыракоранскага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Бутыркі абвяшчаліся часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з жніўня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
З 2004 па 2019 год у складзе Савееўскага сельскага паселішча.
Тамара Іванаўна Шкурко
Тамара Іванаўна Шкурко (, Буркі, Брагінскі раён, Гомельская вобласць — ) — Герой Сацыялістычнай Працы. Аграхімік. Кандыдат сельскагаспадарчых навук (1971). Дэпутат Вярхоўнага Савета Беларускай ССР (1951—1955).
Біяграфія
Выпускнік Беларуская дзяржаўная сельскагаспадарчай акадэміі (1957). Працавала ў калгасе «Чырвоная ніва» Брагінскага раёна (1944—1948, звеннявая звяна па вырошчванні жыта).
Сэм Вуд
Сэмюэль (Сэм) Гросвенар Вуд (Samuel Grosvenor (Sam) Wood;,  — , ) — амерыканскі і. Уладальнік імянной зоркі на Галівудскай «Алеі славы».
Спачатку Сэм Вуд працаваў брокерам па нерухомасці, затым працаваў на трубаправодах для нафтавых кампаній.
Пад артыстычным псеўданімам Чад Эплейджэт сыграў некалькі эпізадычных роляў у нямым кіно, у 1915 годзе пачаў працу асістэнтам рэжысёра Сесіла Блаўнт Дэміля. У 1919 годзе Сэм Вуд зняў свой першы фільм у якасці самастойнага рэжысёра «Двайная хуткасць».
Будацін
Бу́дацін (, Будатин) — пасёлак у Гомельскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Улукаўскага сельсавета.
Мантаньяры
Мантаньяры (Montagnards - людзі на вяршыні, горцы) — рэвалюцыйна-дэмакратычная групоўка дэпутатаў Нацыянальнага Канвента ў час Вялікай французскай рэвалюцыі. Назва групоўкі паходзіць ад таго, што дэпутаты-мантаньяры займалі верхнія лавы ў зале пасяджэнняў Нацыянальнага Канвента. Партыя мантаньяраў у асноўным складалася з прадстаўнікоў клуба якабінцаў. Мантаньяры займала пануючае становішча ў Канвенце з моманту пакарання Людовіка XVI да пакарання Рабесп’ера.
У пачатку рэвалюцыі, пануючую ролю ў Канвенце займала групоўка жырандыстаў. Мантаньяры вылучыліся як асобны рух у 1792 годзе, як апазіцыя жырандыстам. Сацыяльнай базай мантаньяраў з'яўлялася бедная буржуазія і санкюлоты. Падчас паўстання 31 мая - 2 червеня мантаньярам удалося адваяваць уладу ў жырандыстаў і ўстанавіць свой дыктат.
Мантаньяры ніколі не былі маналітным, сярод іх можна было вылучыць тры асноўныя фракцыі:
Падчас эпохі тэрору Рабесп’ер расправіўся са сваімі супернікамі - дантаністамі і эбертыстамі і заняў ключавое месца ў Канвенце. Аднак, з-за гэтых дзеянняў, пакінутыя ў жывых умераныя дантаністы і радыкальныя эбертысты аб'ядналіся супраць Рабесп'ера, здзейснілі 9 тэрмідора пераварот, скончыўшы тым самым панаванне мантаньяраў у Канвенце.
Земляныя арэхі
Земляныя арэхі
Cimicidae
Cimicidae — невялікае сямейства паўцвердакрылых з падатраду клапоў, якое ўключае ў сябе каля ста відаў. Члены сямейства сілкуюцца выключна крывёю чалавека і іншых цеплакроўных жывёл і з’яўляюцца касмапалітамі. Пасцельныя блашчыцы не з’яўляюцца строга начнымі насякомымі, аднак больш актыўныя ноччу, калі могуць непрыкметна карміцца на гаспадары. Дзень насякомыя праводзяць у зацішных месцах, напрыклад, у шчылінах мэблі, за карцінамі, шпалерамі, у свідравінах электраправодкі і гэтак далей, а ўначы выходзяць на паляванне. Самы вядомы член сямейства —.
Апісанне
Клапы маленькіх памераў, чые памеры не перавышаюць 9 мм. Цела клапоў плоскае, авальнае, афарбоўка вар’іруецца ад жаўтлява-белага да цёмна-бурага. Таксама маюць вельмі кароткія не функцыянальныя крылы.
Распаўсюджанне
Распаўсюджаныя па ўсім свеце. У Паўночнай Амерыцы распаўсюджаныя 15 відаў з 8 родаў, з якіх 7 відаў распаўсюджаныя ў Канадзе.
Экалогія
Клапы — паразіты; німфы і імага харчуюцца крывёй цеплакроўных жывёл, у асноўным млекакормячых і птушак.
Геранім Крышпін-Кіршэнштэйн
Геранім Крышпін-Кіршэнштэйн (каля 1622 — пасля 5 снежня 1681) — дзяржаўны і вайсковы дзеяч Вялікага Княства Літоўскага.
Біяграфія
Сын каралеўскага двараніна Крышпіна (або Крыштафа) Кіршэнштэйна, і Ганны Шэмет, дачкі смаленскага кашталяна Вацлава Шэмета.
Выступаў супраць Кейданскага дагавора 1655 і быў зняволены шведамі. Пасля ваяваў за вызваленне Жамойці ад шведаў.
Сям’я
Яго жонкай была Ганна Млоцкая, дачка аршанскага старосты Андрэя Млоцкага.
Пакінуў сыноў Міхала Антонія, Марціна Міхала, Францішка Казіміра, Андрэя Казіміра і Яна Гераніма.