cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Гісторыя эсперанта
Гісторыя эсперанта у Беларусі
Мінская радыёстанцыя пачала выпускаць у лютым 1926 года урокі міжнароднай мовы (45 хвілін па панядзелках), і раз у месяц эсперантамоўныя перадачы па пісьмах эсперантысцкіх карэспандэнтаў. Курсы эсперанта на радыё вёў Янка Маўр. Колькасць перадач на эсперанта з цягам часу павялічылася да 10 у месяц у 1935 годзе. Пра гэтыя перадачы згадвае Кандрат Крапіва у адным са сваіх апавяданняў.
Зм. Снежка склаў беларуска-эсперанцкі і эсперанта-беларускі слоўнікі, падручнік эсперанта на беларускай мове, пераклаў п’есу «Гута» Р. Кобеца на эсперанта, але выдаць гэтыя кнігі не паспелі. Іх далейшы лёс невядомы.
На эсперанта перакладаліся творы Якуба Коласа, Янкі Купалы, П. Галавача, Цішкі Гартнага.
Прудок (Расонскі раён)
Прудо́к (, Прудок) — вёска ў Расонскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Альбрэхтаўскага сельсавета.
Гісторыя эсперанта
Гісторыя эсперанта у Беларусі
Падчас рэпрэсій у 1936 годзе шмат хто з актывістаў эсперанта-руху быў арыштаваны, вярнуліся на радзіму адзінкі.
Прудок (Расонскі раён)
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Дварышчанскага сельсавета. У 2004 — 2005 гадах у складзе Краснапольскага сельсавета.
Гісторыя эсперанта
Гісторыя эсперанта у Беларусі
Існавалі суполкі эсперантыстаў у Беластоку, Брэсце, Баранавічах, Пінску і іншых гарадах. Нярэдка можна было сустрэць эсперантыстаў і ў заходнебеларускіх вёсках.
Адраджэнне эсперантысцкага руху на Беларусі адбылося ў 1957 годзе, калі была заснаваны Саюз Эсперантыстаў Беларусі (СЭБ).
У студзіне 1958 года Цэнтральнае Бюро СЭБ накіравала ў Савет Міністраў БССР пісьмо, з просьбай аб рэгістрацыі саюза і тлумачальнай запіскай. Адтуль пісьмо было накіравана ў ЦК КПБ. Адказу беларускія эсперантысты не дачакаліся. Існавалі эсперантысцкія гурткі ў розных гарадах Беларусі.
У гады перабудовы была заснавана Асацыяцыя эсперантыстаў Рэспублікі Беларусь (AERoBo), праўленне размяшчалася ў Гродна, але ў сярэдзіне 1990-ых гадоў яна не прайшла перарэгістрацыю ў Мінюсце.
У 1992 годзе ў Мінску выйшаў з друку падручнік «Мова эсперанта». Яго напісаў Адам Паўлюкавец, які выдаваў таксама машынапісны часопіс «Эсперантыст Беларусі», пісаў і перакладаў на эсперанта вершы.
Дыялекты, праекты рэформ і вытворныя мовы
Эсперанта, у адрозненне ад нацыянальных моў, не распаўся на рэгіянальныя дыялекты. Верагодна, гэта звязана з тым, што эсперанта для паўсядзённых зносін выкарыстоўвае малая колькасць людзей. Але, прынамсі, тры іншых фактару шкодзяць узнікненню дыялектаў: цэнтраімклівая сіла Fundamento, уплыў Plena vortaro і яго пераемнікаў, якія аб’ядноўваюць, а таксама транснацыянальныя амбіцыі эсперанта-таварыства. Слэнг і жаргон эсперантыстаў у пэўнай ступені існуюць, але іх імкнуцца пазбягаць, паколькі яны шкодзяць універсальным зносінам.
Але ў пачатку XX стагоддзя былі прапанаваны шматлікія рэформы. Амаль усе яны былі мертванароджанымі, але першы, Іда, дасягнуў значнага поспеху на працягу некалькіх гадоў. Іда быў прапанаваны ў Парыжы ў кастрычніку 1907 года Дэлегацыяй па прыняццю міжнароднай дапаможнай мовы. Асноўныя рэформы закранулі алфавіт, семантыку, набліжэнне некаторых асаблівасцяў да раманскіх моў, выдаленне дапасавання прыметнікаў, а таксама неабавязковае выкарыстанне вінавальнага склону. Першапачаткова шмат хто з вядучых эсперантыстаў падтрымалі праект Іда, але потым развіццё праекта замарудзілася і спынілася ў сувязі са смерцю аднаго са стваральнікаў Іда і наступнымі рэформамі мовы. Цяперашняя колькасць людзей, якія размаўляюць на Іда ацэньваецца ў 250—5000 чалавек. Але гэтая мова была багатай крыніцай для слоўніка эсперанта.
Іншыя, больш мэтанакіраваныя праекты рэформаў, закранаюць толькі асаблівасці мовы, і атрымалі нязначную колькасць прыхільнікаў. Адным з такіх праектаў з’яўляецца «riism», які змяняе мову на менш сэксісцкую і дадае ў яе гендэрна-нейтральныя займеннікі. Але большасць з гэтых праектаў з’яўляюцца спецыфічнымі для асобных нацыянальнасцяў (напрыклад «riism» для англамоўных).
Эсперанта прыпісваюць уплыў і натхненне на стварэнне больш позніх штучных моў, такіх як акцыдэнталь (1922) і навіяль (1928), але яны заўсёды адставалі ад эсперанта па папулярнасці.
Вышэнькы (Барыспільскі раён)
Вышэнькы (Ви́шеньки) — вёска ў Барыспільскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
У ХІХ стагоддзі сяло Вышэнькы было ў складзе Браварскай воласці Асцёрскага павета Чарнігаўскай губерні.
Тура Бергер
Ту́ра Бе́ргер (Tora Berger, нар., Рынгерыке, Бускеруд) — нарвежская біятланістка, алімпійская чэмпіёнка, васьміразовая чэмпіёнка свету і шматразовы прызёр чэмпіянатаў свету.
Кар’ера
Тура Бергер з 8 гадоў пачала займацца лыжнымі гонкамі, але затым перайшла ў біятлон. У сезоне 1999/2000 юная Тура выйграла першы медаль чэмпіянату Еўропы сярод юніёраў, а затым і першы медаль чэмпіянату свету сярод юніёраў. У наступным сезоне яе вынікі крыху знізіліся, таму пасля заканчэння выступленняў сярод юніёраў яна перабралася ў Кубак Еўропы. Набраўшыся вопыту, Тура Бергер дэбютуе ў Кубку свету ў сезоне 2001/2002. Аднак ні хуткасць, ні стральба Туры не дазваляюць прэтэндаваць на высокія пазіцыі. Упарта працуючы над стральбой, у сезоне 2004/2005 яна дамагаецца пэўных вынікаў, у ліку якіх можна назваць яе перыядычнае трапленне ў дваццатку лепшых на спаборніцтвах этапа Кубка свету, два подыўма на этапе ў Турыне, семнаццатае месца ў агульным заліку Кубка свету. У 2006 годзе Тура Бергер упершыню заваёўвае медаль чэмпіянату свету, а праз год — яшчэ два медалі.
На Алімпіядзе ў Ванкуверы Тура Бергер заваявала золата ў індывідуальнай гонцы. Гэтая ўзнагарода стала першым залатым алімпійскім медалём у нарвежскім жаночым біятлоне. Але неспадзявана гэты медаль апынуўся таксама 100-й залатым медалём у гісторыі алімпійскай зборнай Нарвегіі.
На першым этапе Кубка свету па лыжных гонках 2011/2012 года ў нарвежскім Шушэне стала чацвёртай у гонцы на 10 км вольным стылем, а таксама дапамагла другому складу зборнай Нарвегіі заняць другую пазіцыю ў эстафеце, прычым яе час стаў другім па хуткасці на каньковых этапах гонкі ўслед за вынікам шведкі Шарлот Калы.
На чэмпіянаце свету па біятлоне 2012 года ў Рупольдынгу выйграла ў індывідуальнай гонцы сваю першы асабісты залаты медаль.
Дасягнення
Тура Бергер з’яўляецца адзінай біятланісткай ў свеце, якая заваявала медалі на ўсіх гонках чэмпіянату свету.
У 2012 годзе Нарвежскай асацыяцыяй спартыўных журналістаў Тура Бергер прызнана «Спартсменкай года» ў Нарвегіі, стаўшы першай у краіне жанчынай-біятланісткай, якая ўдастоілася падобнай узнагароды.
На чэмпіянаце свету 2013 у чэшскім Нове-Места-на-Мораве паўтарыла дасягненне сваёй суайчынніцы Ліў-Грэце Пуарэ, выйграўшы 4 залатыя медалі на адным чэмпіянаце, стаўшы васьміразовай чэмпіёнкай свету. На этапе Кубка свету ў Сочы (2013) паўтарыла сусветны рэкорд Магдалены Форсберг па колькасці подыумаў запар у асабістых гонках на этапах Кубка свету (10 подыумаў). А калі ўлічваць эстафеты (12 подыумаў), то і перасягнула Магдалену.
Па агульнай колькасці подыумаў за адзін сезон (19) паўтарыла дасягненне Магдалены Форсберг.
З’яўляецца адзінай у свеце біятланісткай, якая заваявала ўсе Крыштальныя глобусы ў адным сезоне — Вялікі крыштальны глобус, чатыры малыя ў асабістых спаборніцтвах і два малых у складзе нацыянальнай зборнай у заліку эстафет (сезон 2012/2013). У гэтым жа сезоне жаночая зборная Нарвегіі на чале з Турай Бергер стала ўладальніцай Кубка нацый. Туры Бергер належыць рэкорд па колькасці набраных ачкоў у адным кубкавым сезоне — 1234 ачкі ў сезоне 2012/2013.
Асабістае жыццё
Тура Бергер — малодшая сястра нарвежскага лыжніка і біятланіста Ларса Бергера.
19 чэрвеня 2010 года адбыўся шлюб алімпійскай чэмпіёнкі Туры Бергер і Тронда Тэўдаля, з якім яна знаёма больш за 10 гадоў. Урачыстая цырымонія прайшла ў царкве Лес’і.
У 2009 годзе ў Туры быў дыягнаставаны рак скуры. Спартсменцы прыйшлося перанесці аперацыю. Дзякуючы таму, што хвароба была выяўлена ў пачатку свайго развіцця, Тура Бергер змагла выздаравець. Больш за тое, з такім дыягназам яна не спыняла сваю спартыўную кар’еру, паспяхова выступіўшы на Алімпійскіх гульнях 2010 года.
Ліскі (станцыя)
Лі́скі (, Лиски)  — станцыя Гомельскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Рэчыцкім раёне Гомельскай вобласці. Размешчана за 1,6 км на поўнач ад вёскі Ліскі на лініі Гомель–Лунінец-Брэст, паміж прыпыначным пунктам Геолаг і Бабічамі.
Глыбокэ (Барыспільскі раён)
Глыбокэ (Глибоке) — вёска ў Барыспільскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
IC 1071
IC 1071 — галактыка тыпу S0 (спіральная галактыка) у сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Цанеры
Цанеры (წანერი) — складаны далінны ледавік на паўднёвым схіле Галоўнага Каўказскага хрыбта (Грузія).
Даўжыня ледавіка складае 10,1 км, плошча - 28,8 км². Вобласць сілкавання знаходзіцца на вышынях да 4150 м і ля грэбеня змыкаецца з фірнавым басейнам ледавіка Безенгі, які бяжыць на поўнач. Фірнавая лінія ляжыць на вышыні 3190 м; язык спускаецца да 2390 м і дае пачатак рэчцы Мулхра, праваму прытоку Інгуры. З пачатку XX стагоддзя канец ледавіка адступіў на 1,5 км; у цяперашні час гэты працэс працягваецца.
Чудвы
Чудвы (Чудви́) — вёска ў Кастопільскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Мальва (вобласць)
Ма́льва (मालवा) — гістарычная вобласць у цэнтральнай Індыі на тэрыторыі сучаснага штата Мадх’я-Прадэш. Агульная плошча — 81 767 км².
Уяўляе сабою вулканічнае плато, сфарміраванае ў мелавы перыяд, з сярэдняй вышынёй 550 - 600 м над узроўнем акіяну. Клімат мяккі субтрапічны. Значная частка паверхні пакрыта ўрадлівымі бурымі глебамі. Захаваліся сухія шыракалістыя лясы. Карысныя выкапні: жалеза і мармур.
Земляробчыя культуры вядомы з эпохі энеаліту. У часы складання Махабхараты было заселена малавамі, ад наймення якіх паходзіць сучасная назва. У VI - VII стст. тут склалася самастойная дзяржава, што некаторы час аспрэчвала гегемонію ў Паўднёвай Азіі. Пазней уваходзіла ў склад розных дзяржаўных утварэнняў. У выніку на тэрыторыі Мальвы жывуць нашчадкі з розных кутоў Індыі. Большасць вернікаў спавядаюць індуізм і іслам.
Іларыён (Капрал)
Мітрапаліт Іларыён (Metropolitan Hilarion; свецкае імя Ігар Аляксеевіч Капрал;, Спірыт-Рывер, Канада — , Нью-Ёрк), Першаіерарх Рускай праваслаўнай царквы за мяжой.
Нарадзіўся ў сям’і выхадцаў з Заходняй Украіны. У 1972 годзе скончыў Свята-Троіцкую духоўную семінарыю ў Джордавіле. У 1974 годзе пастрыжаны ў манахі, у 1975 годзе ўзведзены ў сан іерадыякана, у 1976 годзе — у сан іераманаха.
Скончыў Сіракузскі ўніверсітэт (ЗША) па спецыяльнасці руская літаратура ў 1976 годзе. З 1984 года — епіскап Манхэтэнскі, сакратар Архіерэйскага Сінода РПЦЗ, з 1995 года — епіскап Вашынгтонскі, з 1996 года — архіепіскап Сіднейскі і Аўстралійска-Навазеландскі. У 2003 годзе ўзнагароджаны правам насіць дыямантавы крыж на клабуку. З 2006 года — першы намеснік старшыні Архіерэйскага Сінода РПЦЗ.
12 мая 2008 года пасля смерці мітрапаліта Лаўра (Шкурлы) абраны першаіерархам РПЦЗ. 14 мая таго ж года быў зацверджаны Свяшчэнным Сінодам Маскоўскага Патрыярхату на пасады Першаіерарха.
Памёр 16 мая 2022 года ў адной з лякарняў Нью-Ёрка ў дзве гадзіны дня па нью-ёркскім часе пасля працяглай хваробы.
Бельведэрэ-Острэнсэ
Бельведэрэ-Острэнсэ (Belvedere Ostrense) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Марке, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Анкона.
Вуглы (Астрынскі сельсавет)
Вуглы́ (, Углы) — вёска ў Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Астрынскага сельсавета.
Бельведэрэ-Острэнсэ
Насельніцтва складае 2273 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 79 чал./км². Займае плошчу 29 км². Паштовы індэкс — 60030. Тэлефонны код — 0731.
Вуглы (Астрынскі сельсавет)
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Навадворскага сельсавета.
Бельведэрэ-Острэнсэ
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Пётр.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Крыжаўзвіжанская царква (Бабры)
Царква ў гонар Уздвіжання Крыжа Гасподняга  — праваслаўны храм у в. Бабры (Лідскі раён). Размешчана ў цэнтры вёскі. Храм вырашаны ў традыцыях народнага драўлянага дойлідства. Пабудавана ў 1810 г.
Гісторыя
У 1829 г. пры Баброўскай царкве дзейнічаў шпіталь для адзінокіх старых і сірот, жылі ў ім 6 чалавек.
У 1880 г. над бабінцам царквы надбудавалі званіцу, а пры ўваходзе зрабілі тамбур. Царква агароджана невысокім мурам, з якога найлепш захавалася фасадная частка.
Пры канцы XIX ст. царква мела 2 дзесяціны раллі. Замест сенакосу да 1891 г. маёнтак плаціў святару «ругу». Прыход налічваў 120 двароў, 478 мужчын і 457 жанчын. Псаломшчык гэтай царквы Ігнат Філіповіч выкладаў у Баброўскай школе пісьменнасці, Закон Божы выкладаў святар.
Вядома, што праваслаўным святаром на пачатку 1920-х гг. у Бабрах быў Аляксандр Бяляеў. Ён распаўсюджваў сярод вернікаў беларускую газету «Крыніца», праводзіў беларускую асветніцкую працу. Наступны святар, Канстанцін Мяцеліца, з 10.09.1927 г. быў адміністратарам царкоўнай філіі ў Бабрах Лябёдскай гміны. 15 траўня 1931 г. сюды быў пераведзены (з паніжэннем) святар-беларус Мікалай Мышкоўскі, дзеці якога вучыліся ў беларускай гімназіі ў Вільні.
2011 год у гісторыі кіно
2011 год быў адзначаны шэрагам кінематаграфічных падзей.
Крыжаўзвіжанская царква (Бабры)
Гісторыя
У 1935 г. Баброўскі храм быў рэстаўраваны.
4 сакавіка 1937 года ў айца Мышкоўскага на Лідскім вакзале з кішэні злодзеі выцягнулі 500 злотых. Святар ехаў у Вільню, каб зрабіць заказ, і гэтыя грошы былі сабраны парафіянамі на закуп царкоўнага звона. Магчыма, здарылася гэта з-за прыхільнасці айца да моцных напояў.
З 1990-х царква ў Бабрах знаходзіцца ў добрым стане і дзейнічае.
Архітэктура
Падоўжна-восевая кампазіцыя храма складаецца з прытвора, бабінца, малітоўнай залы, прамавугольнай апсіды з трымя рызніцамі. Над бабінцам у 1880 г. ўзведзены шатровы чацвярык званіца з макаўкай у завяршэнні. Архітэктурная выразнасць будынка дасягаецца ярусным спалучэннем асобных дахаў зрубаў (агульнага над асноўным аб’ёмам і апсідай), вылучэннем на вертыкальнай шалёўцы сцен прамавугольных аконных праёмаў у простых ліштвах.
У малітоўную залу шырокімі прасветамі адкрываюцца бабінец і апсіда, вылучанная драўляным іканастасам. У апсідзе захавалася маляўнічая размалёўка з выявай краявіду.
Лорд-захавальнік Малой пячаткі
Лорд-захава́льнік Мало́й пяча́ткі (Lord Keeper of the Privy Seal) — адна з найстарэйшых пасад у англійскім, а затым і ў брытанскім урадзе.
Гісторыя і паўнамоцтвы
Першапачаткова Лорд-захавальнік Малой пячаткі адказваў за захаванасць асабістай пячаткі караля Англіі. У наш час ён з’яўляецца 5-м па рангу сярод Вышэйшых саноўнікаў дзяржавы і з’яўляецца адным з вышэйшых чыноўнікаў Вялікабрытаніі. У гісторыі краіны носьбіты гэтага тытула былі найбольш уплывовымі саноўнікамі, таму што ў мінулым не існавала сучаснай іерархіі чынавенства, і Лорд-захавальнік Малой пячаткі мог займаць самую высокую ўрадавую пасаду (як і Лорд-канцлер ці Першы лорд казначэйства (Лорд-скарбнік). У рэдкіх выпадках англійскай гісторыі пасада Лорда-захавальніка Малой пячаткі замяшчалі спецыяльна створаныя камісіі.
У наш час Лорд-захавальнік Малой пячаткі прызначаецца каралём (каралевай) Вялікабрытаніі па прапанове прэм'ер-міністра. Звычайна гэту пасаду займаюць Старшыні Палаты абшчын ці Палаты лордаў парламента Вялікабрытаніі. Становішча Лорда-захавальніка Малой пячаткі адпавядае пасадзе міністра без партфеля. Акрамя Лорда-захавальніка Малой пячаткі ў Вялікабрытаніі існуе таксама пасада Лорда-захавальніка Вялікай пячаткі (афіцыйнай пячаткі дзяржавы).
З 2014 года лордам-захавальнікам Малой пячаткі з’яўляецца Ціна, баранэса Стоўэл Бістанская.
Гнідын
Гнідын (Гні́дин) — вёска ў Барыспільскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Бэрэзіўка (Корэцкі раён)
Бэрэзіўка (Бере́зівка) — вёска ў Корэцкім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Сенат ЗША
Сенат ЗША (the United States Senate) — адна з двух палат Кангрэса ЗША, так званая верхняя палата.
Парадак фарміравання
Сенат складаецца са 100 членаў, па два ад кожнага штата, якія выбіраюцца тэрмінам на 6 гадоў. Першапачаткова сенатараў абіралі члены заканадаўчых сходаў штатаў, але з 1913 года, пасля ўступлення ў сілу 17-й папраўкі да Канстытуцыі, выбары сенатараў сталі прамымі. Яны праводзяцца адначасова з выбарамі ў палату прадстаўнікоў, пры гэтым кожныя два гады ў парадку ратацыі пераабіраецца 1/3 складу сената. Выбарчая акруга па выбарах у сенат - увесь штат. Сенатарам ЗША можа быць абрана асоба, якая дасягнула 30 гадовага ўзросту, якая з'яўляецца грамадзянінам ЗША як мінімум 9 гадоў перад выбарамі і якая з'яўляецца жыхаром штата, які жадае прадстаўляць.
Масавая культура
Масавая культура або поп-культура, маскультура, культура большасці — новы тып, разнавіднасць культуры індустрыяльнага і постіндустрыяльнага грамадства. Іншыя яе назвы - камерцыйная, спажывецкая, папулярная, агульнадаступная культура.
Распаўсюджаная, г.зн. папулярная і пераважаючая сярод шырокіх слаёў насельніцтва ў грамадстве. Яна складаецца з такіх з'яў, як спорт, забавы, побыт, музыка, у тым ліку і поп-музыка, літаратура, сродкі масавай інфармацыі, выяўленчае мастацтва, у тым ліку і біенале і г. д.
Змест масавай культуры абумоўлены штодзённымі падзеямі, імкненнямі і запатрабаваннямі, якія складаюць жыццё большасці насельніцтва (т.з. мэйнстрыму).
Яе ўзнікненне было абумоўлена навукова-тэхнічнай рэвалюцыяй, урбанізацыяй, разбурэннем лакальных супольнасцей і размываннем тэрытарыяльных і сацыяльных межаў. Тэрмін «масавая культура» ўзнік у 1940-х г. у ЗША ў тэкстах М. Хоркхаймера і Д. Макдональда, прысвечаных крытыцы тэлебачання. Тэрмін атрымаў шырокае распаўсюджванне дзякуючы працам прадстаўнікоў Франкфурцкай сацыялагічнай школы.
Масавая культура з'яўляецца супрацьлегласцю традыцыйнай культуры. Арыентавана на масавае распаўсюджанне сваіх духоўных і матэрыяльных каштоўнасцей на ўзроўні «усярэдненага» масавага спажыўца; функцыянуе як прамыслова-камерцыйная вытворчасць. З’яўляецца своеасаблівым «мастацтвам для ўсіх, для кожнага». Масавая культура атрымала найбольшае распаўсюджанне ў другой палове XX ст. у сувязі з хуткім развіццём сродкаў масавай інфармацыі — тэлебачання і радыё, аўдыё- і відэатэхнікі, камп’ютараў, Інтэрнэту, перыядычных і іншых выданняў (газеты, часопісы, буклеты, альбомы) і г.д. Галоўным вытворцам масавай культуры з'яўляюцца Злучаныя Штаты Амерыкі, а асноўнымі спажыўцамі — прадстаўнікі пераважна заходняй цывілізацыі. Заснавана на розных ілюзіях, фантазіях, стэрэатыпах масавай свядомасці, моцна залежыць ад сучаснай моды, разлічана на прадстаўнікоў розных нацый, полаўзроставых супольнасцей і да т.п. Характэрныя асаблівасці масавай культуры — прымітывізацыя чалавечых адносін (г.зн. звядзенне іх сутнасці да канфлікту «добрых» і «дрэнных» людзей), культ моцнай асобы, грошай, поспеху, асабістага абагачэння, прапаганда канфармізму ў грамадскай свядомасці, жорсткасці, насілля, сексу, выкарыстанне разнастайных паўзабароненых і ўзбуджаючых тэм, вобразаў і мастацкіх сродкаў (напрыклад, сенсацыйныя «жоўтыя» факты, містычныя таямніцы), штучная забаўляльнасць, натуралізм і інш.
Асноўнымі кірункамі масавай культуры ў розных відах культуры можна лічыць наступныя: у літаратуры — дэтэктыў, прыгоды, фантастыка, т.зв. «бульварная літаратура»; у кіно — баявік, трылер, меладрама, «мыльная опера»; у выяўленчым мастацтве — карыкатура, комікс; у музыцы — рок- і поп-музыка; а таксама разнастайныя шоу (напр., эстрадныя канцэрты, музычна-тэатральныя пастаноўкі, цыркавыя, спартыўныя прадстаўленні, мастацкія акцыі, выступленні гумарыстаў-сатырыкаў, стрыптыз). Тыповымі героямі і сімваламі масавай культуры з'яўляюцца, напр., суперагент Джэймс Бонд, Тэрмінатар, усякія супермены, разнастайныя секс-сімвалы і інш.
Па свайму ўзроўню масавая культура стаіць звычайна ніжэй за элітарную культуру і народную культуру.
Рудня (Альбрэхтаўскі сельсавет)
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Дварышчанскага сельсавета. У 2004 — 2005 гадах у складзе Краснапольскага сельсавета.
Асаўскі сельсавет (Докшыцкі раён)
Асаўскі́ сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Докшыцкага раёна Віцебскай вобласці. Цэнтр — вёска Асавы.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Бягомльскага раёна Барысаўскай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Мінскай акругі. Пасля скасавання акруговага падзелу 26 ліпеня 1930 года ў Бягомльскім раёне БССР. З 21 чэрвеня 1935 года ў складзе Лепельскай акругі, з 20 лютага 1938 года — Мінскай вобласці. З 20 студзеня 1960 года ў складзе Докшыцкага раёна Віцебскай вобласці. 20 мая 1960 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Бягомльскага пассавета.
Калодна (возера, Бешанковіцкі раён)
Калодна — возера ў Беларусі, у Бешанковіцкім раёне Віцебскай вобласці, за 22 км на паўночны захад ад гарадскога пасёлка Бешанковічы, каля вёскі Зарэчча, у басейне ракі Ула.
Катлавіна возера лагчыннага тыпу. Схілы катлавіны вышынёй да 7 м, стромкія, пад лесам і хмызняком. Берагі зліваюцца са схіламі катлавіны, пераважна нізкія і пясчаныя. На поўдні ў Калодна ўпадае ручай з возера Лешна, на поўначы выцякае ручай у раку Ула.
Тэкстыль
Тэкстыль (textile — тканіна, матэрыя) — вырабы з тканіны, выпрацаваный з гнуткіх, мяккіх валокнаў і нітак (тканіны, вата, сеткі і г. д.), якія вырабляюцца звычайна з прадзіва на ткацкім станку.
Слова тэкстыль — вытворнае ад лацінскага textere, што азначае плесці, пераплятаць. Хоць ткацтва — найбольш распаўсюджаны спосаб вырабу тэкстылю, існуюць і іншыя спосабы: вязанне, пляценне, намотванне і валянне.
Гісторыя
Першымі тэкстыльнымі валокнамі, верагодна, былі амаль не апрацаваныя парасткі травы. З іх у дагістарычныя часы плялі шырмы, торбы, рыбалоўныя сеткі і вяроўкі. Пазней людзі навучыліся выкарыстоўваць больш тонкія матэрыялы — ільняное, канаплянае, джутавае валакно, поўсць жывёл.
Найстаражытнейшыя вядомыя навуцы тканіны з'явіліся ў Старажытным Егіпце — іх ткалі з лёну больш 7 тысяч гадоў назад.
З III тысячагоддзя да н. э. пачалі выкарыстоўваць іншыя валокны, у прыватнасці шоўк у Кітаі і бавоўна ў Індыі. Верагодна, яшчэ раней на Блізкім Усходзе з'явіліся ваўняныя тканіны. Гэтыя тэкстыльныя вырабы былі ў старажытнасці важным прадметам абмену і гандлю.
Вынаходства Джонам Кеям круцільнай машыны (1730) і самалётнага чоўна (1733), а затым прадзільных машын Рычардам Аркрайтам і Сэмюэлем Кромптанам механізавала вытворчасць баваўняных тканін і стымуляваў пачатак Прамысловай рэвалюцыі ў Вялікабрытаніі.
З канца XIX стагоддзя ўсё большае распаўсюджванне атрымліваюць штучныя (на аснове прыродных палімераў) і сінтэтычныя (з вуглевадароднай сыравіны) валокны, сярод якіх найбольш вядомыя віскоза, нейлон і лайкра.
Галавурыў
Галавурыў (Голову́рів) — вёска ў Барыспільскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Багданіўка (Корэцкі раён)
Багданіўка (Богда́нівка) — вёска ў Корэцкім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Золатурн
Золатурн — сталіца кантона Золатурн у Швейцарыі. Тут жыў і памёр Тадэвуш Касцюшка.
Геаграфія
Горад размешчаны на рацэ Аарэ, ля падножжа Юрскіх гор.
Архітэктура
Горад лічыцца найбуйнейшым швейцарскім горадам, які быў пабудаваны ў стылі барока. Стары горад будаваўся з 1530 па 1792, у яго архітэктуры спалучаюцца італьянскі, французскі і швейцарскі стыль. У 2004 у горадзе пражывала 15,137 чалавек.
У 1980 годзе Золатурну была прысвоена прэмія за развіццё і захаванне архітэктурнай спадчыны.
Alcelaphus buselaphus
Alcelaphus buselaphus — парнакапытнае млекакормячае сямейства пустарогія; адносіцца да падсямейства бубалаў («каровіных антылоп»).
Пішч
Пішч — прозвішча.
Чэрапаўка
Чэ́рапаўка (, Череповка) — вёска ў Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Акцябрскага сельсавета.
Генадзь Фёдаравіч Пінаеў
Генадзь Фёдаравіч Пінаеў (нар., Капейск, Чалябінская вобласць, Расія) — беларускі хімік-неарганік. Доктар хімічных навук (1985), прафесар (1987).
Біяграфія
Скончыў Уральскі політэхнічны інстытут (1959). Працаваў у Беларускім дзяржаўным тэхналагічным універсітэце (1966—2015, факультэт хімічнай тэхналогіі і тэхнікі, кафедра тэхналогіі неарганічных рэчываў і агульнай хімічнай тэхналогіі, прафесар).
Навуковыя інтарэсы: тэарэтычныя асновы хімічнай тэхналогіі; хімія і тэрмадынаміка хімічных элементаў і солепадобных злучэнняў.
IC 1072
IC 1072 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) у сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Мікалай Васілевіч Зябніцкі
Мікалай Васілевіч Зябніцкі (, г. Краснаармейск, Казахская ССР —, ) — маёр дзяржбяспекі, удзельнік партызанскага руху падчас Вялікай Айчыннай вайны. Герой Савецкага Саюза (1944).
Біяграфія
Мікалай Васільевіч Зябніцкі нарадзіўся 17 снежня 1919 года ў вёсцы Новасухоціна (цяпер — горад Тайынша Паўночна-Казахстанскай вобласці Казахстана). Атрымаў сярэднюю адукацыю, пасля чаго працаваў настаўнікам. У 1940 годзе Зябніцкі быў прызваны на службу ў Чырвоную армію. У 1941 годзе ён скончыў Арлоўскае пяхотнае вучылішча. З чэрвеня таго ж года — на франтах Вялікай Айчыннай вайны. У верасні 1941 года Зябніцкі ўзначаліў узвод атрада спецыяльнана прызначэння Заходняга фронту, які выконваў спецыяльныя заданні ў варожым тыле на тэрыторыі Смаленскай і Віцебскай абласцей.
У красавіку 1942 года Зябніцкі быў прызначаны камісарам партызанскага атрада НКГБ БССР імя Дзяржынскага (больш вядомы як атрад «Другія»). Група выконвала спецыяльныя аперацыі на тэрыторыі Беларускай ССР. Так, 4 ліпеня 1942 года атрад захапіў сакрэтныя дакументы аб дыслакацыі і стане некалькіх нямецкіх часцей. Падчас бою атрымаў цяжкае раненне, ад якога неўзабаве памер, камандзір атрада Павел Качуеўскі. Зябніцкі прыняў камандаванне атрадам на сябе. Атрад пад яго кіраўніцтвам праводзіў аперацыі ў Магілёўскай, Гомельскай, Арлоўскай, Смаленскай, Палескай, Чарнігаўскай абласцях, знаходзчыся ў тыле ворага дваццаць месяцаў. За гэты час атрад здабыў вялікую колькасць важнейшай інфармацыі, пераданай у Цэнтр. Байцы атрада знішчылі 5 эшалонаў, 19 легкавых і грузавых аўтамашынаў, 377 салдатаў і афіцэраў праціўніка, разгромлены 13 акупацыйных валасных упраўленняў і турма ў Васілевічах, што дазволіла вызваліць 90 зняволеных, некалькі гарнізонаў. Байцы атрада рапрагандавалі цэлы паліцэйскі атрад, які са зброяй перайшоў на іх бок. На базе атрада былі сфарміраваны яшчэ тры разведвальныя групы. Яго колькасць узрасла да 219 чалавек.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 1 студзеня 1944 года за «ўзорнае выкананне баявых заданняў у тыле ворага і асаблівыя заслугі ў развіцці партызанскага руха ў Беларусі» старшы лейтэнант Мікалай Зябніцкі быў удастоены высокага звання Героя Савецкага Саюза з уручэннем ордэна Леніна і медаля «Залатая Зорка» за нумарам 3206.
Пасля заканчэння вайны Зябніцкі працаваў у органах дзяржаўнай бяспекі СССР. У сакавіку 1955 года быў звольнены ў запас. Жыў у Гомелі. Памер 29 лістапада 1975 года. Пахаваны на могілках «Асаўцы» ў Гомелі.
Быў узнагароджаны двума ордэнамі Леніна, ордэнамі Чырвонага Сцяга і Чырвонай Зоркі і шэрагам медалёў.
15 снежня 2022 г. адкрылі памятную дошку ў Гомелі на фасадзе дома на праспекце Перамогі, дзе жыў М. В. Зябніцкі.
Бокшын
Бокшын (Бо́кшин) — вёска ў Корэцкім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Парламент Італіі
Парламент Італіі (італ. Parlamento Italiano) — нацыянальны парламент Італіі, двухпалатны заканадаўчы орган, у які ўваходзяць 945 абраныя парламентарыі (parlamentari).
Выбары
З 2005 года для абедзвюх палат выкарыстоўваецца прапарцыйная сістэма галасавання. Большасць атрымлівае кааліцыя, якая дамаглася перамогі на нацыянальным (у Палаце дэпутатаў) і рэгіянальным (у Сенаце) узроўнях. Парламент выбіраецца тэрмінам на пяць гадоў.
Палата абшчын
Палата абшчын (House of Commons) — назва адной з палат Парламента Вялікабрытаніі і адной з палат Парламента Канады.
У двухпалатным парламенце Вэстмінстэрскай сістэмы Палатай абшчын гістарычна называлася Ніжняя палата. Палата абшчын звычайна мае нашмат больш паўнамоцтваў, чым Верхняя палата (Сенат у Канадзе ці Палата лордаў у Злучаным каралеўстве). Глава партыі большасці ў Палаце абшчын звычайна становіцца прэм'ер-міністрам.
Ядаў (гміна)
Я́даў (Jadów) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Валамінскага павета Мазавецкага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Ядаве. Плошча гміны складае 116,87 км². Станам на 2011 год у гміне Ядаў пражывалі 7710 чалавек, шчыльнасць — 66 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 28 салецтваў.
Палата абшчын
Большасць дзяржаў з Вэстмінстэрскай сістэмай пазней змянілі назвы сваіх ніжніх палат на Палату прадстаўнікоў. Станам на 2015 год існуе толькі дзве Палаты абшчын:
Палатай абшчын называлася таксама Ніжняя палата Ірландыі да яе роспуску паводле Закону аб аб'яднанні 1801 і Парламент паўднёвай Ірландыі ў 1920, які пазней быў заменены Дол-Эарынам (Палатай прадстаўнікоў, Dáil Éireann) Ірландскай свабоднай дзяржавы. Акрамя таго, Палатай абшчын называлася Ніжняя палата Паўночнай Ірландыі да яе роспуску ў 1972.
Ядаў (гміна)
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 29 населеных пунктаў.
Лістапады (прыпыначны пункт)
Лістапа́ды (, Листопады)  — прыпыначны пункт Мінскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Валожынскім раёне Мінскай вобласці. Размешчаны ў вёсцы Лістапады; на лініі Маладзечна — Ліда, паміж станцыяй Валожын і прыпыначным пунктам Ластаянцы.
Маўзалей
Маўзалей (mausoleum — ад Μαυσωλει̃ον; на Усходзе:  — мазар) манумент, пахавальнае збудаванне, што ўключае ў сябе камеру з астанкамі памерлага, і часам памінальны зал. Названы паводле раскошнай магільніцы карыйскага цара Маўсола ў горадзе Галікарнас (каля сучаснага горада Бадрум у Турцыі). Маўзалеі атрымалі шырокае распаўсюджанне ў Старажытным Рыме, ісламскіх краінах, будуюцца і ў цяперашні час (маўзалеі Леніна, Атацюрка, Н. І. Пірагова і г.д.).
Браніў
Браніў (Брані́в) — вёска ў Корэцкім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Зябраўка (Зябраўскі сельсавет)
Зя́браўка (, Зябровка) — вёска ў Гомельскім раёне Гомельскай вобласці. Цэнтр аднайменнага сельсавета. За 12 кіламетраў на паўднёвы ўсход ад Гомеля, 2 кіламетры ад чыгуначнай станцыі Зябраўка.
Дарога (раман)
Сюжэт
Дзеянне рамана адбываецца праз гады пасля невядомай глабальная катастрофы, магчыма ядзернай вайны, якая разбурыла гарады і стала прычынаю смерці людзей, жывёл і раслін. Галоўныя героі — бацька і маленькі сын, які нарадзіўся ўжо пасля катастрофы. Яны разам пешкі спрабуюць перайсці тэрыторыю колішніх ЗША і выйсці да мора, бо разумець, што не змогуць перажыць зіму ў паўночных шыротах. Яны пакутуюць ад хвароб і голаду. Кантакты з іншымі людзьмі таксама небяспечны, бо шмат з іх з'яўляюцца бандытамі і канібаламі. Маці хлопца згубіўшы ўсялякую надзею, здзейсніла самагубства задоўга да падзей рамана. Бацька хлопца хварэе і кашляе кроўю разумеючы, што павольна памірае. Апошнія надзеі на будучыню сына ён ускладае на падарожжа да мора. Ён увесь час паўтарае сыну «мы добрыя» і «мы нясём агонь» у супрацьвагу страціўшым чалавечае аблічча бандытам. Яны таксама маюць рэвальвер, але толькі з двума патронамі. Бацька таксама спрабаваў навучыць сына карыстацца ім каб не патрапіць у рукі канібалаў. Усе свае рэчы яны перавозяць у вазку з супермаркета.
На сваім шляху яны спаткаюць групу марадзёраў, але адзін з марадзёраў заўважае іх і бацька вымушаны забіць таго стрэлам з рэвальвера. Яны збягаюць ад астатніх марадзёраў кінуўшы амаль усе свае рэчы. Шукаючы ежу бацька з сынам трапляюць у вялікую сядзібу, дзе ў склепе ўтрымліваліся голыя, скалечаныя людзі. Разумеючы, што яны патрапілі ў логава канібалаў, яны ў жаху збягаюць у лес.
Церпячы доўгі час ад голаду ім пашанцавала патрапіць на схаваны бункер з вялізарнымі запасамі ежы, адзежы і іншых рэчаў неабходных для выжывання. Яны застаюцца там на некалькі дзён дзеля таго каб аднавіць свае сілы. Бацька вырашае, што заставацца там даўжэй небяспечна і яны выпраўляюцца ў дарогу загрузіўшы шмат ежы ў новы вазок.
Па дарозе бацьку здаецца, што хтосьці іх пераследуе. Яны хаваюцца і бачаць траіх знясіленых мужчын і цяжарную жанчыну. Пазней бацька з сынам знаходзяць іх лагер з парэшткамі засмажанага немаўляці.
Нарэшце, бацька з сынам выходзяць да мора, дзе знаходзяць старую яхту з харчамі і сігнальнай ракетніцай. Хлопчык пачынае хварэць. Пакуль бацька даглядаў за сынам, іх вазок быў скрадзены. Яны даганяюць злодзея і бацька пагражаючы рэвальверам прымушае злодзея аддаць вазок, а таксама яго вопратку і абутак. Гэты ўчынак вельмі ўзрушыў хлопчыка. Яны беспаспяхова спрабуюць адшукаць таго мужчыну разумеючы, што без вопраткі ён хутчэй за ўсё памрэ.
Гора (Барыспільскі раён)
Го́ра (Го́ра) — вёска ў Барыспільскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Вядомыя асобы
На Горных хутарах нарадзіўся Пётр Пятровіч Верна (1876-1966), вядомы разьбяр па дрэве, заслужаны майстар народнай творчасці Украіны.
Апочка
Апочка (Опочка) — горад (з 1777 года) у Расіі, адміністрацыйны цэнтр Апочацкага раёна Пскоўскай вобласці. Насельніцтва 13,6 тыс. чалавек (2005). Заснаваны ў 1414 годзе.
Горад размешчаны на рацэ Вялікая (басейн Пскоўскага возера), за 130 км ад Пскова.
Гісторыя
Першае ўмацаванае паселішча на месцы Апочкі існавала ў XIV стагоддзі пад назвай Каложа. У 1406 годзе яно было разбурана войскамі Вітаўта. Восенню 1414 года паселішча было адноўлена пад новай назвай, якую яно атрымала ад вапнякоў, што ўсцілалі рачное дно. У XV стагоддзі Апочка мела земляны вал і драўляныя сцены. Пачынаючы ад 1426 года паселішча вытрымала некалькі аблог Вялікага Княства Літоўскага, Лівонскага ордэна і Рэчы Паспалітай.
Неўзабаве тэрыторыя горада павялічылася, і апроч Верхняга горада (вала) з’явіўся і Ніжні. У XVI стагоддзі ў Апочцы меліся два манастыры — жаночы Успенскі і мужчынскі Мікольскі (скасаваныя ў 1764 годзе).
Хінганск
Хінга́нск (Хинга́нск) — пасёлак гарадскога тыпу ў Аблучанскім раёне Яўрэйскай аўтаномнай вобласці Расіі. Насельніцтва — 1459 жыхароў (перапіс 2010). Знаходзіцца на рацэ Левы Хінган (басейн ракі Хінган).
За 19 км ад адміністрацыйнага цэнтра горада Аблучча (на паўднёвы захад). Пасёлак Хінганск пачаў будавацца адначасова з камбінатам «Хінганалава», у склад якога ўваходзілі руднік і абагачальная фабрыка. Хінганскае радовішча волава было адкрыта ў 1944 годзе. Да 29 лістапада 1957 года пасёлак насіў назву Мікаянаўск.
Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 1948 года.
Галіна Пятроўна Трыбунах
Галіна Пятроўна Трыбунах (нар., Гарадок Чачэрскага раёна Гомельскай вобласці) — беларускі аграрый, член Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання.
Біяграфія
Скончыла Буда-Кашалёўскі аграрны каледж, Беларускую дзяржаўную сельскагаспадарчую акадэмію.
Працавала рабочай калгаса «Сцяг камунізму» Чачэрскага раёна, падлікоўшчыцай Чачэрскага райаграпрамзабеспячэння, вучаніцай тынкоўшчыка-маляра Плюскай кааператыўнай дзяржаўнай будаўнічай арганізацыі Пскоўскай вобласці, сакратаром-машыністкай, загадчыкам склада Чачэрскай міжраённай перасоўнай механізаванай калоны № 118, спецыялістам першай катэгорыі па дыспетчарызацыі ўпраўлення сельскай гаспадаркі і харчавання Чачэрскага райвыканкама, інспектарам аддзела кадраў Чачэрскага раённага вытворчага аб’яднання «Сельгасхімія». Была сакратаром-машыністкай, галоўным спецыялістам па кадрах, дыспетчарызацыі ўпраўлення сельскай гаспадаркі і харчавання Чачэрскага райвыканкама.
Дырэктар адкрытага акцыянернага таварыства «Звязда» Чачэрскага раёна.
Выбіралася дэпутатам Гомельскага абласнога Савета дэпутатаў, Чачэрскага раённага і Залескага сельскага Саветаў дэпутатаў 27-га склікання, членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання.
Камерата-Пічэна
Камерата-Пічэна (Camerata Picena) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Марке, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Анкона.
Насельніцтва складае 1917 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 165 чал./км². Займае плошчу 12 км². Паштовы індэкс — 60020. Тэлефонны код — 071.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Santa Caterina d'Alessandria.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Шанхай Мастэрс 2010 (снукер)
Шанхай Мастэрс 2010 (Shanghai Masters 2010, таксама вядомы як Roewe Shanghai Masters 2010 — ад назвы спонсара) — прафесійны рэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 6 па 12 верасня 2010 года на шанхайскай гранд-сцэне, у Шанхаі, Кітай. Турнір стаў чацвёртым розыгрышам Шанхай Мастэрс, які праходзіць штогод з 2007 года. Кампанія Roewe у трэці раз запар спансіравала Шанхай Мастэрс. Прызавы фонд турніру склаў £325,000 (на £25,000 больш, чым у мінулым годзе), з якіх £60,000 атрымаў пераможца (на £5,000 больш, чым у мінулым годзе).
Турнір
Шанхай Мастэрс 2010 года стаў чацвёртым розыгрышам Шанхай Мастэрс (Shanghai Masters), які праходзіць штогод з 2007 года на шанхайскай гранд-сцэне, у Шанхаі, Кітай.
Шанхай Мастэрс 2010 праходзіў пад эгідай сусветнай асацыяцыі прафесійнага більярда і снукера (World Professional Billiards and Snooker Association) і ўваходзіў у каляндар мэйн-тура, а таксама з'яўляўся другім рэйтынгавым турнірам снукернага сезона 2010/2011.
Матчы асноўнай стадыі турніру (38 паядынкаў) гуляліся за чатырма сталамі на шанхайскай гранд-сцэне ў шанхайскім раёне Сюйхой, а кваліфікацыя спаборніцтва праходзіла за месяц да гэтага ў Акадэміі Сусветнага снукера ў Шэфілдзе, Англія.
Прызавыя грошы
Кампанія Roewe у трэці раз запар спансіравала Шанхай Мастэрс. Прызавы фонд турніру павысіўся ў параўнанні з мінулым годам на £25,000 і склаў £325,000, стаўшы рэкордным прызавым фондам гэтага турніру. Таксама на £5,000 больш у параўнанні з розыгрышам 2009 года атрымаў пераможца турніру — £60,000.
Рэйтынгавыя ачкі
Шанхай Мастэрс 2010 меў такое ж размеркаванне рэйтынгавых ачкоў, як на World Open і адкрытым чэмпіянаце Кітая. Пераможца турніру атрымаў 7000 рэйтынгавых ачкоў. Больш каштоўнымі турнірамі (у плане рэйтынгу) былі толькі чэмпіянат Вялікабрытаніі (пераможца атрымаў 8000 ачкоў) і чэмпіянат свету (пераможца атрымаў 10000 балаў).
Соценныя серыі
У 64 матчах кваліфікацыйнай стадыі было выканана 22 соценныя серыі. Джэймі Джонс і Майкл Уайт былі адзінымі снукерыстамі, якія здзейснілі па два сэнчуры. Ліам Хайфілд выканаў найвышэйшы брэйк кваліфікацыі ў 138 ачкоў у матчы другога кваліфікацыйнага раўнда супраць Джымі Уайта. Такім чынам, ён атрымаў узнагароду ў £400 за найвышэйшы брэйк у кваліфікацыі.
Ніжэй прадстаўлены ўдзельнікі, упарадкаваныя па іх найвышэйшай серыі на турніры. Насупраць пералічаны ўсе соценныя брэйкі кожнага гульца.
Удзельнікі
У асноўнай стадыі Шанхай Мастэрс 2010 прынялі ўдзел 16 гульцоў, якія мелі найвышэйшыя нумары пасеву, 16 снукерыстаў, якія перамаглі ў матчах чацвёртага кваліфікацыйнага раўнда, а таксама 8 уладальнікаў уайлдкард.
8 язіяцкіх аматараў атрымалі ўайлдкард ад арганізатараў турніру: Лі Янь, які ўжо два разы ўдзельнічаў на турніры ў якасці аматара, Цянь Пэнфэй і Цзінь Лун, якія таксама ўжо атрымлівалі гэты прывілей, а таксама навічкі турніру Жоўцзы Маймайці, Махамад Саджад, Пасакорн Суванават, Мэй Сівэнь і Лі Хан.
У 2010 годзе на шанхайскую гранд-сцэну патрапіла 10 дэбютантаў: Марк Дэвіс (25), Роберт Мілкінс (35), Джэймі Бёрнэт (36), Мартын Гоўлд (42), Джо Дэлані (60), Жоўцзы Маймайці, Махамад Саджад, Пасакорн Суванават, Мэй Сівэнь і Лі Хан.
Да гэтага ніводны гулец не здолеў выйграць тытул Шанхай Мастэрс два разы. Два ўдзельнікі розыгрышу 2010 года станавіліся пераможцамі спаборніцтва: Рыкі Уолдэн (2008) і Роні О’Саліван (2009).
Самым узроставым удзельнікам асноўнай стадыі Шанхай Мастэрс 2010 года стаў 53-гадовы Стыў Дэвіс. Дэйву Харальду падчас турніру было 43 гады, а Стывенц Хендры — 41. Самым маладым іграком, які патрапіў на турнір стаў 17-гадовы Лі Янь. Лі Хану было 19 гадоў, а Джаду Трампу — 21.
Ніжэй прадстаўлена табліца, якая дэманструе статыстыку выступленняў удзельнікаў спаборніцтва на ўсіх папярэдніх турнірах Шанхай Мастэрс.
Ход турніру
Зняўся: Роні О’Саліван (1)
Яшчэ да пачатку гульняў асноўнай стадыі Шанхай Мастэрс леташні пераможца Роні О’Саліван, які ў фінале розыгрышу 2009 года перамог Ляна Вэньбо з лікам 10:5, зняўся з турніру, у сувязі з чым пераможца матча ўайлдкард раўнда паміж Джэймі Бёрнэтам і Цянем Пэнфэем аўтаматычна праходзіў у 1/8 фіналу турніру.
Уайлдкард раўнд
Шэсць кітайскіх аматараў і два аматара з іншых азіятскіх краін атрымалі ўалдкард ад арганізатараў турніру: Цянь Пэнфэй, Жоўцзы Маймайці, Махамад Саджад, Цзінь Лун, Пасакорн Суванават, Мэй Сівэнь, Лі Хан і Лі Янь. Яны гулялі ў папярэднім раўндзе за права выступаць у першым крузе асноўнага турніру супраць васьмярых гульцоў з самымі нізкімі нумарамі пасеву, якія прайшлі кваліфікацыйны раўнд: Джэймі Бёрнэта, Эндру Хігінсана, Кена Доэрці, Роберта Мілкінса, Дэйва Харальда, Майка Дана, Мартына Гоўлда і Джо Дэлані.
Фінал
Для абодвух фіналістаў, Джэймі Бёрнэта і Алістэра Картэра, фінал Шанхай Мастэрс стаў першым фіналам у сезоне 2010/2011. Апроч таго, снукерысты не паказалі высокіх вынікаў на пяці першых міні-рэйтынгавых турнірах PTC сезона. Найлепшым дасягненнем Бёрнэта стала 1/32 фіналу першага этапу PTC у Шэфілдзе, дзе ён саступіў Найджэлу Бонду з лікам 0:4. Англічанін дайшоў да 1/16 фіналу Пол Хантэр Класік за тыдзень да пачатку шанхайскага турніру, дзе быў пераможаны Стывам Дэвісам з лікам 4:1.
Джэймі Бёрнэт стаў першым шатландскім снукерыстам, які дайшоў да фіналу Шанхай Мастэрс. Да гэтага фіналістамі турніру станавіліся толькі англічане, валійцы і кітаец.
Серыі, вышэйшыя за 50 ачкоў
У 38 матчах Шанхай Мастэрс гульцы аформілі 20 соценных серый, што на 4 сэнчуры менш, чым у 2009 годзе. Колькасць серый, большых за 50 ачкоў, дасягнула 142 брэйкаў, што ў сярэднім азначае больш, чым 3,5 паўсоценных серый у матчы.
Ніводны ўдзельнік Шанхай Мастэрс 2010 года не аформіў больш за два сэнчуры-брэйкі. Па дзве соценныя серыі на турніры выканалі Джад Трамп, пераможца спаборніцтва Алістэр Картэр, Марк Сэлбі і Марк Дэвіс. Па колькасці серый «50+» лідарамі з вялікім адрывам сталі фіналісты турніру Алістэр Картэр (15 брэйкаў) і Джэймі Бёрнэт (12 брэйкаў). Прыз за найвышэйшы брэйк, зроблены ў асноўнай стадыі турніру, роўны £2000, атрымаў Сцюарт Бінэм, які аформіў серыю ў 142 балы ў матчы 1/16 фіналу супраць Марка Алена.
Ніжэй прадстаўлены ўдзельнікі, упарадкаваныя па іх найвышэйшай серыі на турніры. Насупраць пералічаны ўсе соценныя і паўсоценныя брэйкі кожнага гульца.
Зябраўка
Назву Зя́браўка маюць:
Гарабііўка (Барыспільскі раён)
Гарабііўка (Горобії́вка) — вёска ў Барыспільскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Тэя Грэгарын
Тэ́я Грэ́гарын (Teja Gregorin, нар., Любляна, Югаславія) — славенская біятланістка, бронзавы прызёр Алімпійскіх гульняў 2014 года ў гонцы пераследу.
Спартыўная кар'ера
Тэя пачала сваю кар'еру з лыжнымі гонкамі, у 1998—2003 гадах выступаючы на спаборніцтвах FIS. Пікам кар'еры славенкі стаў адбор і ўдзел у сезоне-2001/02 у Алімпіядзе. Пасля гэтага яна паступова пераключылася на біятлонныя гонкі.
Ужо з першых стартаў у Кубку Еўропы Грэгарын змагла паказваць не толькі адносна нядрэнную хуткасць на лыжні, але і змагла з мінімумам незбітых мішэняў праходзіць агнявыя рубяжы (так агульная трапнасць стрэлаў на спаборніцтвах кубка свету ў наступныя гады стабільна перавышала 80 %, а статыстыка стрэлаў лежачы і зусім стабільна была больш за 90 %). Пасля года на рэгіянальных спаборніцтвах у сезоне-2003/04 Грэгарын упершыню была ўключана ў склад славенскай зборнай у Кубку свету.
Выйсці адразу ж на добры сярэдні ўзровень не атрымоўваецца, але паступова прагрэсуем славенка ўсё часцей трапляе ў ачковую зону на фінішы, а ў сезоне 2005/06 упершыню заканчвае год у ліку трыццаці наймацнейшых біятланістак агульнага заліку. З сезона 2003/04 жа пачынаюцца і першыя выступы Тэі за эстафетную каманду. Не абыходзіцца без правальных гонак, Грэгарын, як правіла, максімальна чыста праходзіць агнявыя рубяжы, з'яўляючыся адной з апорных спартсменак пры дасягненні выніку камандай. Тройчы зборная з ёй у складзе фінішуе на подыумны пазіцыях (у тым ліку аднойчы — на чэмпіянаце свету).
З гадамі агульная стабільнасць вынікаў расце і ў асабістых гонках. Грэгарын перыядычна фінішуе ў Top10 і нават на подыумах асобных гонак, а таксама дапускае ўсё менш няўдалых гонак па ходу сезона. У сезоне 2006/07 яна ўпершыню заканчвае год у Top20 агульнага заліку Кубка свету, а праз тры гады — у Top10. Лепшым вынікам Грэгарын у барацьбе за малы крыштальны кубак па асобных дысцыплінах з'яўляецца пятае месца ў заліку індывідуальных гонак у сезоне 2007/08.
Акрамя асноўных спаборніцтваў Грэгарын з'яўляецца рэгулярнай ўдзельніцай чэмпіянатаў свету сярод вайскоўцаў (2-разовая чэмпіёнка свету) і летніх чэмпіянатаў свету на лыжаролерах (2-разовая чэмпіёнка свету, 4-разовы прызёр падобных першынстваў).
Брыкіў (Корэцкі раён)
Брыкіў (Бри́ків) — вёска ў Корэцкім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Лі Грант
Лі Грант (Lee Grant; ) — амерыканская актрыса, уладальніца прэмій «Оскар» і «Эмі», а таксама кінарэжысёр, якая патрапіла ў 1950-я гады ў «Чорны спіс» Галівуда.
Бабіна (возера, Бешанковіцкі раён)
Бабіна — возера ў Бешанковіцкім раёне Віцебскай вобласці, за 22 км на паўночны захад ад гарадскога пасёлка Бешанковічы, за 0,7 км на ўсход ад вёскі Бортнікі 1-я, у басейне ракі Ула.
Плошча паверхні 0,02 км². Даўжыня 0,22 км, найбольшая шырыня 0,12 км. Даўжыня берагавой лініі 0,52 км.
Гарадзішча (Барыспільскі раён)
Гарадзішча (Городи́ще) — вёска ў Барыспільскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Голдзішкі
Го́лдзішкі (, Голдишки) — вёска ў Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Астрынскага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Навадворскага сельсавета.
Назва
Ранейшая назва "Гаўдзішкі" (на даваенных польскіх картах яшчэ "Gaudziszki", на дарэвалюцыйных расійскіх — "Говдишки").
Назва ад аднаасноўнага балцка-літоўскага імя тыпу Gaudys (> Гаўдзіс > Гоўдзь). Аснова Gaud- таксама ў двухасноўным імені Каргаўд (Kar-gaud'as), ад якога назва Каргаўды ў Воранаўскім раёне.
Аснова Gaud- звязаная з літоўскім gauti "здабываць, атрымліваць", gaudyti "лавіць, здабываць" і ў іменніку несла значэнне здабыцця ваеннай здабычы. Гэтая ж аснова была ў імені Гаўдзіманта, якое насіла дачка князя Трайдзеня.
Рум (Расонскі раён)
Рум (, Рум) — вёска ў Расонскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Альбрэхтаўскага сельсавета.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Дварышчанскага сельсавета. У 2004 — 2005 гадах у складзе Краснапольскага сельсавета.