cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Куяльніцкі ліман
Куяльніцкі ліман (Куяльницький лиман) — на паўночным узбярэжжы Чорнага мора, каля г. Адэса (Украіна). Даўжыня 28 км. Сярэдняя глыбіня 3 м. Ад мора аддзелены пясчаным перасыпам шырынёй да 3 км. Упадае рака Вялікі Куяльнік. На дне — ілавыя адклады, якія змяшчаюць серавадарод. Летам тэмпература вады да 28-30 °C. Салёнасць да 74,3 %. На беразе бальнеалагічны гразевы Куяльніцкі курорт.
Гінькава
Гі́нькава возера — возера ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці Беларусі ў басейне ракі Нехрысць (прыток Авуты), за 33 км на паўночны ўсход ад горада Глыбокае, за 4,5 км на поўнач ад вёскі Зябкі. Трэцяе па глыбіні на Беларусі.
Граздоўнік рамонкалісты
Граздоўнік рамонкалісты (Botrychium matricariifolium) — від шматгадовых травяністых раслін роду граздоўнік сямейства вужоўнікавых.
Апісанне
Шматгадовая раўнаспоравая папарацепадобная кароткакарэнішчавая расліна з дыферэнцыраванай на стэрыльны і спараносны ўчасткі ліставой пласцінкай (ваі). Вышыня да 20 см. У ніжняй частцы сцябло нярэдка чырванаватае.
Неспараносная (вегетатыўная) ліставая пласцінка адыходзіць вышэй сярэдзіны расліны, прадаўгавата-яйкападобная, на кароткай ножцы, перыста- або, радзей, 2-перыстарассечаная на 3-5 і больш пар лопасцевых або раздзельных сегментаў з тупымі няправільнымі долямі.
Пашырэнне
Еўрапейска-паўночнаамерыканскі барэальна-лясны від. Пашырэнне: Скандынавія, Сярэдняя і Атлантычная Еўропа, усходняя частка Паўночнай Амерыкі. Ва ўсім арэале сустракаецца рэдка, у некаторых краінах знік. У Беларусі находзіцца ў ізаляваных лакалітэтах за паўднёва-ўсходняй мяжой арэала. Месцы росту: сухадольныя (пераважна пусткавыя) нізкатраўныя разнатраўна-злакавыя лугі, лясныя паляны і ўзлескі ў сасновых, яловых і ялова-шыракалістых лясах кіслічнага тыпу, ядлоўцавыя рэдкалессі. Расце паасобнымі экземплярамі.
Асаблівасці біялогіі
Размнажэнне споравае. Спараносіць у маі-чэрвені, у вільготныя гады пазней. Пасля споранашэння надземная частка звычайна засыхае.
Ахова
Уключаны ў Чырвоную кнігу Беларусі 2-га выдання (1993). Знаходзіцца пад дзяржаўнай аховай у Літве, Польшчы і Латвіі. Уключаны ў Дадатак I да Бернскай канвенцыі.
16 снежня
16 снежня — трыста пяцідзясяты (трыста пяцьдзясят першы ў высакосны год) дзень года па Грыгарыянскім календары.
Гінькава
Катлавіна возера лагчыннага тыпу, моцна выцягнутая з паўночнага ўсходу на паўднёвы захад, серпападобнай формы. Схілы катлавіны вышынёй 20-30 м, вельмі стромкія, пад хмызняком, сугліністыя. У паўднёвай і паўночнай частках возера схілы катлавіны вышынёй да 3—6 м. Берагавая лінія слабазвілістая. Берагі большай часткай зліваюцца са схіламі катлавіны. Мелкаводдзе (глыбіня да 2 м) вельмі вузкае і займае каля 6 % плошчы возера. Дно да глыбіні 6–10 м пясчанае, глыбей — ілістае. Зарастае слаба.
Возера мезатрофнае з прыкметамі алігатрафіі. Слабапраточнае. У возера ўпадае ручай з Шылаўскага возера, выцякае пратока ў раку Нехрысць. Возера зарастае слаба. Шырыня паласы расліннасці да 25 м.
У возеры водзяцца акунь, лешч, сняток, плотка, гусцяра і іншыя віды рыб.
Кудрыўка
Кудрыўка (Ку́дрівка) — вёска ў Сосныцкім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Скорычы
Ско́рычы (, Скоричи) — вёска ў Карэліцкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Ярэміцкага сельсавета.
У 1940—1954 гадах цэнтр Скорыцкага сельсавета.
Карэйская народная армія
Карэйская народная армія (조선인민군, КНА) — узброеныя сілы Карэйскай Народна-Дэмакратычнай Рэспублікі.
У склад КНА ўваходзяць: органы ваеннага кіравання, сухапутныя войскі, ваенна-паветраныя і супрацьпаветраныя сілы, ваенна-марскія сілы з 2012 года — стратэгічныя ракетныя войскі, а таксама з 2017 года — спецыяльныя тактычныя войскі. Агульная колькасць кадравых вайскоўцаў у арміі складае, па розных ацэнках, ад 850 000 да 1 200 000 чалавек. У рэзерве налічваецца каля 4 000 000 чалавек. Мабілізацыйны рэзерв 4,7 мільёна чалавек, мабілізацыйныя рэсурсы 6,2 мільёна чалавек, а прыдатныя да вайсковай службы 10 мільёнаў чалавек. Пры гэтым значная частка выконвае небаявыя заданні (будаўнічыя войскі). Тэрміновая служба ў Карэйскай Народнай арміі доўжыцца 10 гадоў для мужчын і 3 гады для жанчын (КНДР з’яўляецца адной з нямногіх краін у якіх жанчыны праходзяць тэрміновую службу нароўні з мужчынамі).
Гісторыя
У КНДР гісторыю існавання Карэйскай народнай арміі адлічваюць ад стварэнняАнтыяпонскай народнай партызанскай арміі (АНПА), створанай 25 красавіка 1932 года на базе партызанскіх атрадаў карэйскіх камуністаў, якія змагаліся супраць японскіх акупантаў на тэрыторыі Маньчжурыі, дзе пражывала больш за 1 млн карэйцаў, і ў паўночных раёнах Карэі.
Згодна савецкай гістарыяграфіі, у 1934 АНПА была ператворана ў Карэйскую народна-рэвалюцыйную армію (КНРА) і ва ўзаемадзеянні з кітайскімі народна-рэвалюцыйнымі сіламі правяла на паўночным усходзе Кітая шэраг аперацый супраць японскіх акупантаў. Адным з камандзіраў КНРА, згодна з паўночнакарэйскай гістарыяграфіі, быў Кім Ір Сен. У Паўночнай Карэі заяўляюць, што ў 1945 годзе яна ўдзельнічала сумесна з войскамі Савецкай Арміі ў баях супраць «імперыялістычнай Японіі».
Гісторык А Ланькоў адмаўляе само існаванне КНРА, адносячы ўсю дзейнасць антыяпонскіх партызан у Маньчжурыю ў перыяд 1932—1941 гадоў на рахунак народнай Антыяпонскай партызанскай арміі.
З іншага боку, у 1939 годзе ў Яньані, Кітай, быў сфармаваны Корпус Карэйскіх Добраахвотнікаў пад камандаваннем Кім Му Чжона і Кім Ду Бона, які меў да 1945 годзе колькасць да 1000 штыкоў. Пасля паразы Японіі корпус аб’яднаўся з часткамі кітайскіх камуністаў у Маньчжурыі і да верасня 1945 года папоўніў сваю колькасць да 2500 чалавек (за кошт карэйцаў Маньчжурыі і Паўночнай Карэі). Аднак зробленая ў кастрычніку 1945 года спроба арганізаванага праходу корпуса ў Карэю была негатыўна сустрэтая савецкімі ўладамі.
У пачатку 1946 года Часовы народны камітэт Паўночнай Карэі стаў ствараць першыя рэгулярныя воінскія часткі. Першыя часткі камплектаваліся на аснове прынцыпу добраахвотнасці. У сярэдзіне 1946 года была сфарміравана адна пяхотная брыгада і дзве школы па падрыхтоўцы каманднага і палітычнага складу для арміі. У 1947—1949 гадах канчаткова сфармавалася Карэйская народная армія. Былі дадаткова сфармаваныя пяхотная дывізія, асобная танкавая брыгада, асобныя артылерыйскі, зенітна-артылерыйскі і інжынерны палкі, полк сувязі; пачалося фарміраванне ВПС і ВМС. У склад КНА былі ўключаныя 5-я і 6-я карэйскія пяхотныя дывізіі, якія ў складзе Народна-вызваленчай арміі Кітая удзельнічалі ў Грамадзянскай вайны ў Кітаі.
У першай палове 1950 года ў сувязі з напружанасцю ў адносінах з Паўднёвай Карэяй было скончана перафармаванне арміі КНДР. Агульная яе колькасць разам з войскамі Міністэрства ўнутраных спраў да пачатку вайны склала 188 тыс. чалавек:
Кіраўніцтва ўзброенымі сіламі ажыццяўлялася Міністэрствам абароны праз Генеральны штаб і камандуючых відамі узброеных сіл і родаў войскаў.
25 чэрвеня 1950 года КНА ўварвалася ў Паўднёвую Карэю. У ходзе Карэйскай вайны (1950—1953) КНА ператварылася ў кадравую армію. 481 воіну было прысвоена званне Героя КНДР, звыш 718 тыс. чалавек было ўзнагароджана ордэнамі і медалямі. Страты падчас вайны склалі больш за паўмільёна чалавек. 8 лютага доўгі час адзначаўся ў КНДР як дзень КНА.
У ліпені 1987 года ўрад КНДР высунуў прапанову аб паэтапным скарачэнні агульнай колькасці войскаў на поўначы і поўдні Карэйскага паўвострава і паведаміў пра намер у аднабаковым парадку скараціць колькасць узброеных сіл на 100 тыс.чалавек да канца 1987 года. 14 снежня 1987 года КНДР завяршыла скарачэнне колькасці сваіх узброеных сіл на 100 тыс. чалавек, аднак ЗША і Паўднёвая Карэя не сталі скарачаць свае войскі.
Арганізацыйная структура
У адпаведнасці з Канстытуцыяй КНДР 1972 года, кіраўніцтва народнымі ўзброенымі сіламі (НВС) ажыццяўляе Камітэт абароны Карэйскай Народна-Дэмакратычнай Рэспублікі (ДКА); Старшыня ДКА — Вярхоўны Галоўнакамандуючы (з 2011 года — маршал Кім Чэн Ын), намеснікі старшыні — генерал арміі Аб Гык Роль і віцэ-маршал Кім Ён Чун і Ры Ён Му. Старшыня Дзяржаўнага камітэта абароны КНДР камандуе і кіруе ўсімі ўзброенымі сіламі, ведае абаронай краіны ў цэлым. ДКА ўпаўнаважаны аб’яўляць у краіне ваеннае становішча, выдаваць загад аб мабілізацыі. Тэрмін паўнамоцтваў ДКА роўны тэрміну паўнамоцтваў Вярхоўнага народнага сходу. У падначаленні ў ДКА знаходзіцца Міністэрства народных узброеных сіл, у склад якога ўваходзяць палітычны аддзел, аперацыйны аддзел і аддзел тылавых службаў. Таксама Камітэту падпарадкавана Міністэрства народнай бяспекі, Міністэрства аховы дзяржаўнай бяспекі і рэзервовыя кампаненты Узброеных Сіл. Генеральны штаб (начальнік Генштаба-генерал Хён Ён Чхоль з ліпеня 2012 года ), які дзейнічае ў якасці кансультатыўнага камітэта пры Міністэрстве НВС, і штабы ВПС і ВМФ ажыццяўляюць непасрэднае кіраўніцтва НВС, вырашае задачы аператыўнага кіравання і баявой гатоўнасці.
У склад НВС ўваходзіць:
У КНДР дзейнічае абавязковая вайсковая павіннасць як для мужчын, так і для жанчын, прызыву падвяргаюцца грамадзяне па дасягненні 17 гадоў. Мабілізацыйны рэзерв — 4,7 млн чалавек, мабілізацыйныя рэсурсы — 6,2 млн чалавек, у тым ліку прыдатных да вайсковай службы — 3,7 млн чалавек. Тэрмін службы складае дзесяць гадоў для мужчын і тры гады для жанчын.
Сухапутныя войскі
Колькасць сухапутных войскаў на 2012 год складае парадку 1 020 000 чалавек. Перыяд тэрміновай службы ў сухапутных войсках — 5—12 гадоў.
У баявым складзе сухапутных войскаў налічваецца 20 карпусоў (12 пяхотных, 4 механізаваных, бранятанкавы, 2 артылерыйскіх, абароны сталіцы), 27 пяхотных дывізій, 15 танкавых і 14 механізаваных брыгад, брыгада аператыўна-тактычных ракет, 21 артылерыйская брыгада, 9 брыгад ракетных сістэм залпавага агню, ракетны полк тактычных ракет. На ўзбраенні знаходзіцца: каля 3500 сярэдніх і асноўных баявых танкаў і звыш 560 лёгкіх танкаў, больш за 2500 бронетранспарцёраў, больш за 10400 артылерыйскіх гармат (у тым ліку 3500 буксіруемых і 4400 самаходных), звыш 7500 мінамётаў, больш за 2500 РСЗА, каля 2000 установак ПТУР, 34 установак тактычных ракет, 30 установак аператыўна-тактычных ракет, 11 000 зенітных артустановак (з іх на стацыянарных пазіцыях каля 3000), каля 10000 ПЗРК. У КНДР уздоўж мяжы з РК засяроджана 8 тысяч артылерыйскіх гармат і рэактыўных сістэм залпавага агню, прычым Сеул знаходзіцца ў зоне дасяжнасці не менш за палову Паўночнакарэйскіх «ствалоў».
Ваенна-паветраныя сілы
Па стане на 1996 год, ВПС КНДР складаліся з шасці авіядывізій (трох баявых, двух ваенна-транспартных і адной вучэбна-трэніровачнай), якія знаходзіліся ў прамым падначаленні Нацыянальнага авіяцыйнага камандавання.
Персанал ВПС і СПА КНДР складае каля 110 000 (2008, 2012). Тэрмін службы прызыўніка ў войсках ВПС і СПА складае 3—4 гады.
Па стане на 2007 год, на ўзбраенні ВПС КНДР складалася каля 1100 самалётаў і верталётаў, такім чынам, ваенная авіяцыя КНДР з’яўляецца адной з найбольш шматлікіх у свеце. Большая частка з іх-гэта мадэрнізаваныя савецкія і кітайскія машыны састарэлых мадэляў, аднак маюцца і сучасныя ўзоры.
У складзе ВПС знаходзіцца каля 590 баявых самалётаў. Аснову іх парку складаюць МіГ-17/J-5 (107), МіГ-19/J-6 (159), МіГ-21/J-7 (159). У войсках маюцца таксама Су-25 (34) і МіГ-29 (20). Маецца парадку 300 транспартных самалётаў розных марак.
Сярод верталётаў маецца: 24 — Мі-24, 80 — «Х’юз-500 Д», 48 — Z-5, 15 — Мі-8/-17, 139 — Мі-2.
Ваенна-марскія сілы
У склад Ваенна-марскіх Сіл КНДР уваходзяць два флота: усходні флот, які дзейнічае ў Японскім моры (галоўная база — Ёхоры), і Заходні флот, які дзейнічае ў Карэйскім заліве і Жоўтае мора (галоўная база — Нампхо). У асноўным, флот прызначаны для вырашэння баявых задач у 50-км прыбярэжнай зоне.
Па стане на 2008 год, колькасць ВМФ КНДР складала 46 000 чалавек, на 2012 год 60 000. Тэрмін службы па прызыву 5—10 гадоў.
На ўзбраенні ВМФ складаецца каля 650 судоў, сумарным водазмяшчэннем 107 тыс. тон. У іх склад уваходзяць 5 карветаў КРЗ, 18 малых супрацьлодкавых караблёў, 40 ракетных, 134 тарпедных і 108 артылерыйскіх катэраў, 203 дэсантных катэры, больш за 100 падводных лодак (з іх 22 — дызельныя Падводныя лодкі праекта 633, 29 — малыя падводныя лодкі тыпу «Сан-О»). На ўзбраенні знаходзяцца супрацькарабельныя ракеты тыпу П-15 «Тэрміт» (SS-N-2 Styx).
Берагавая абарона: 2 Палка пускавых установак супрацькарабельных ракет «Сілкуарм» і C-2 «Сопка» (усяго 52 комплексу), 122 -, 130 — і 152-мм прылады (288 адзінак).
Ракетныя войскі стратэгічнага прызначэння
31 снежня 2017 года лідар КНДР Кім Чэн Ын у эфіры Цэнтральнага тэлебачання краіны заявіў аб завяршэнні стварэння нацыянальных ядзерных сіл.
Ракетнае ўзбраенне РВСН КНДР:
Ядзерная праграма
22 лютага 1990 года старшыня КДБ СССР Уладзімір Кручкоў у дакладной запісцы ў ЦК КПСС «Да пытання аб стварэнні атамнай зброі ў КНДР» пісаў: "У КНДР працягваюцца навуковыя і доследна-канструктарскія работы па стварэнні атамнай зброі. Паўночнакарэйскія кіраўнікі, у прыватнасці Кім Чэн Ір, асабіста кантралюючыя названыя даследаванні, імкнуцца дасягнуць ваеннай перавагі над Паўднёвай Карэяй, а таксама пераследуюць прэстыжную мэту ўвайсці ў лік дзяржаў, якія валодаюць такой зброяй. У цэнтры ядзерных даследаванняў КНДР, размешчаным у горадзе Ёнбён правінцыі Пхенанпукта, завершана распрацоўка першага атамнага выбуховага прыстасавання. Яго выпрабаванне ў цяперашні час не плануецца ў інтарэсах утойвання ад сусветнай грамадскасці і кантралюючых міжнародных арганізацый самога факту вытворчасці ў КНДР атамнай зброі."Лічыцца, што былі перапрацаваныя 8000 апрамененых уранавых паліўных стрыжняў. З атрыманага плутонію магчыма вытворчасць ад 5 да 10 ядзерных зарадаў.
Паводле ацэнак экспертаў, пасля трэцяга паспяховага выпрабавання ядзернага баявога зарада магутнасцю 6-10 кілатон у 2013 годзе, як мяркуецца, у КНДР мелася ў распараджэнні ад 12 да 15 ядзерных зарадаў і розныя ракетныя носьбіты да іх.
6 студзеня 2016 года былі праведзены чацвёртыя па ліку ядзерныя выпрабаванні, як заяўлена паўночнакарэйскімі афіцыйнымі прадстаўнікамі, паменшанай па магутнасці версіі вадароднай бомбы, якія маментальна выклікалі грамадскі рэзананс. Вялікая колькасць краін выступіла супраць ядзерных выпрабаванняў у Радзе Бяспекі ААН.
9 верасня 2016 года КНДР правяла другое ядзернае выпрабаванне. Лідар КНДР Кім Чэн Ын запатрабаваў спынення поўнамаштабных штогадовых вучэнняў, якія праводзяць Сеул і Вашынгтон ля берагоў КНДР і ліквідацыі вайсковай базы ЗША ў Паўднёвай Карэі.
Ваенная дактрына
У аснове ваеннай дактрыны ляжаць элементы савецкай ваеннай дактрыны, тактыка кітайскай лёгкай пяхоты і вопыт, атрыманы ў ходзе Карэйскай вайны 1950—1953 гадоў. Асноўныя прынцыпы дактрыны:
Паўднёвей лініі Пхеньян—Вансан дыслакуюцца больш за 60 % ад агульнай колькасці злучэнняў і частак сухапутных войскаў, больш за 40 % частак і злучэнняў ВПС і СПА. Самалёты ВПС базуюцца ў асноўным на 30 з 70 аэрадромаў вакол Пхеньяна. Каля 60 % карабельнага складу размяшчаюцца на перадавых базах Усходняга і заходняга ўзбярэжжа. У паўднёвых правінцыях, уздоўж ваенна-дэмаркацыйнай лініі па 38 паралелі, якая падзяляе КНДР і Рэспубліку Карэя, працягласцю 250 км абсталявана абарона 4-х армейскіх карпусоў. У паласе кожнага корпуса прарыта па 5-6 тунэляў працягласцю некалькі кіламетраў для сувязі тылавых раёнаў карпусоў з зонай дэмаркацыйнай лініі. Практычна паўднёвыя раёны краіны пры выкананні нацыянальнай задачы па ператварэнні тэрыторыі краіны ў «непрыступную крэпасць» прадстаўляюць суцэльную зону загарод. Яе аснову складаюць шматлікія падземныя хованкі, умацаваныя раёны, раёны абароны танкавых вежаў, інжынерныя загароды.
Супрацьдэсантную абарону ўсходняга ўзбярэжжа КНДР ажыццяўляюць тры вайсковыя корпусы ва ўзаемадзеянні з берагавымі ракетна-артылерыйскімі часткамі ўсходняга флоту і баявым авіяцыйным камандаваннем ВПС і СПА, часткай сіл корпуса карэйскіх памежных войскаў, маючы ў аператыўнай глыбіні два механізаваныя корпусы.
Заходняе ўзбярэжжа ў супрацьдэсантнай абароне затуляюць 4 вайсковыя корпусы ва ўзаемадзеянні з берагавымі ракетна-артылерыйскімі часткамі Заходняга флоту і двума баявымі авіяцыйнымі камандаваннямі, а таксама з часткай сіл корпуса Карэйскіх памежных войскаў, маючы ў аператыўнай глыбіні танкавы корпус. Зону Пхеньяна абараняе камандаванне па абароне сталіцы.
Нягледзячы на тое, што кітайскае кіраўніцтва, дэманструючы незадаволенасць Пекіна пазіцыяй КНДР у ядзерным пытанні, у пачатку верасня 2003 года размясціла ўздоўж мяжы з Паўночнай Карэяй па фронце 1360 км пяць дывізій агульнай колькасцю каля 150 тысяч чалавек, (2) на поўначы знаходзяцца толькі часткі корпуса карэйскіх памежных войскаў, колькасцю да 30 тысяч чалавек.
Ваенна-эканамічны патэнцыял КНДР
Ваенная прамысловасць КНДР дазваляе забяспечыць гадавы аб’ём вытворчасці 200000 адзінак аўтаматычнай стралковай зброі, 3000 цяжкіх гармат, 200 танкаў, 400 бронеаўтамабіляў і амфібій. У Паўночнай Карэі вырабляюцца ўласныя Падводныя лодкі, хуткасныя ракетныя катэры і баявыя караблі іншых тыпаў. Уласная вытворчасць дазваляе КНДР утрымліваць шматлікія ўзброеныя сілы пры адносна нізкіх вайсковых выдатках. Абаронная прамысловасць мае тры напрамкі вытворчасці: вытворчасць зброі, забеспячэнне ваенных паставак і вытворчасць прадукцыі падвойнага прызначэння.
На бягучы момант ВПК КНДР у цэлым задавальняе патрэбы Карэйскай народнай арміі ў артылерыйска-стралковым узбраенні. Паўночнакарэйскія прадпрыемствы вырабляюць самаходныя артылерыйскія ўстаноўкі тыпу М-1975, М-1977, М-1978 «Каксан», М-1981, М-1985, М-1989 і М-1991, бронетранспарцёры М-1973.
Наладжаны выпуск узораў танкаў: найбуйнейшага ў свеце плавальнага танка М1985 (Тып-82), танка «Чхонмахо», створанага на базе Савецкага Т-62, а таксама найноўшага танка «Покпхунхо».
На тэрыторыі КНДР вырабляюцца запасныя часткі да многіх самалётаў ВПС, уключаючы МІГ-21, МіГ-23, МіГ-29, Су-25. Паблізу населенага пункта Токхён маецца найбуйнейшы ў КНДР авіяцыйны завод, меншае па памерах авіяцыйнае прадпрыемства размешчана ў Чханджыне. Значная частка судоў ВМС пабудаваная на Паўночнакарэйскіх верфях на аснове савецкіх і кітайскіх праектаў.
Бурна развіваецца ракетная тэхніка КНДР, якая дазваляе не толькі забяспечваць сваё войска ракетамі класа «зямля-зямля», але і экспартаваць іх у іншыя краіны. Актыўна вядуцца работы ў галіне стварэння міжкантынентальных балістычных ракет і атамных тэхналогій.
У цэлым, нягледзячы на цяжкае эканамічнае становішча, КНДР здольная вырабляць большую частку неабходнага для вядзення баявых дзеянняў узбраення. Разам з тым, КНДР мае патрэбу ў пастаўках высокатэхналагічнай тэхнікі, запасных частак і вузлоў, а таксама тэхналогій з-за мяжы, у прыватнасці з краін СНД. Часткова гэтая праблема вырашаецца закупкай тэхнікі ў Кітаі.
Прадукцыя ВПК КНДР экспартуецца ў шэраг краін свету, пераважна Афрыкі і Блізкага Усходу. Так, у 2008 годзе за мяжу было прададзена ўзбраенняў і ваеннай тэхнікі на суму каля 100 млн даляраў (пераважна гэта былі ракетныя тэхналогіі, ўстаноўкі залпавага агню і баявыя караблі).
Паўночнакарэйскі лідар Кім Чэн Ын на 5-ым пленуме ЦК ТПК 7-га склікання, які прайшоў з 28 па 31 снежня 2019 года ў Пхеньяне абвясціў аб тым, што КНДР хутка прадставіць новае стратэгічнае ўзбраенне.
Ідэалагічная праца
На мяжы XX—XXI стагоддзяў у сродках масавай інфармацыі КНДР сталі з’яўляцца згадкі пра так званыя «ідэі сангун». Паняцце сангун пераводзяць на беларускую мову словазлучэннем «прыярытэт арміі».
«Часон інмінгун» («Карэйская Народная армія») — орган Міністэрства народных узброеных сіл КНДР.
Воінскія званні і знакі адрознення
На паўсядзённа-выходнай і параднай форме знакі адрознення носяцца на пагонах, на палявой — на пятліцах. Выпадкі нашэння палявой формы пашыраны ў параўнанні з сучаснымі еўрапейскімі войскамі.
Хрысціянія
Хрысція́нія (Вольны горад Хрысціянія) — часткова самакіравальная, неафіцыйная «дзяржава пасярод дзяржавы», якая знаходзіцца ў раёне Хрысціянсхаўн Капенгагена, дацкай сталіцы. Хрысціянія, насуперак праціўнікам сярод дацкіх улад, мае адмысловы паўлегальны статус у Даніі і частковую незалежнасць.
Грыфіцы (гміна)
Грыфі́цы (Gryfice) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Грыфіцкага павета Заходнепаморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Грыфіцах. Плошча гміны складае 261,3 км². Станам на 2008 год у гміне Грыфіцы пражывалі 23 528 чалавек, шчыльнасць — 90 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 31 салецтваў.
Неапалітанская Вікіпедыя
Неапалітанская Вікіпедыя (па-неапалітанску: Wikipedia napulitana) — раздзел Вікіпедыі на неапалітанскай мове.
Сонечнае зацьменне 25 красавіка 1884 года
Сонечнае зацьменне 25 красавіка 1884 года — частковае сонечнае зацьменне 146 сараса.
Зацьменне мела велічыню 0,7563 і дасягнула свайго максімуму ў 14:46:17 UTC у пункце з каардынатамі 71° пд. ш. 5° у. д..
Зацьменне 25 красавіка 1884 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1884 годзе і 204-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 27 сакавіка 1884 года, наступнае — 19 кастрычніка 1884 года.
Цуёсі Кітадзава
(北澤 豪; нар. ) — былы японскі футбаліст. У 1991—1999 гадах выступаў за нацыянальную зборную Японіі.
NGC 7608
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Купчычы
Купчычы (Ку́пчичі) — вёска ў Сосныцкім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Малая Глінаўка
Мала́я Глі́наўка (, Малая Глиновка) — хутар у Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Мёрскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Чарасы, пазней у складзе гміны Мёры Дзісенскага (з 1926 года Браслаўскага) павета Віленскага ваяводства.
Да 1954 года Малая Глінаўка ўваходзіла ў склад Новакрукоўскага сельсавета, у 1954—1959 гадах цэнтр Глінаўскага сельсавета. Да 2004 года хутар уваходзіў у склад Чэраскага сельсавета.
Іварс Годманіс
І́варс Го́дманіс (Ivars Godmanis; нар. 27 лістапада 1951, Рыга) — латвійскі дзяржаўны і палітычны дзеяч. Вышэйшую адукацыю атрымаў на фізіка-матэматычным факультэце Латвійскага дзяржаўнага ўніверсітэта.
З 1972 года працаваў выкладчыкам у тым жа ўніверсітэце, у 1983 годзе абараніў дысертацыю. Пазней працаваў настаўнікам у школе, а затым, з 1986 па 1990 год, навуковым супрацоўнікам у Інстытуце фізікі цвёрдага цела.
Палітычную кар’еру зрабіў у Народным фронце Латвіі (НФЛ), які быў утвораны ў савецкі час і змагаўся за аднаўленне незалежнасці Латвіі. У 1989 годзе ён стаў намеснікам старшыні НФЛ, у 1990  годзе быў выбраны дэпутатам Вярхоўнага савета, а з 1990 па 1993 год узначальваў Савет міністраў. З мая 1990 па сакавік 1991 з’яўляўся членам Савета міністраў СССР разам з главамі ўрадаў іншых саюзных рэспублік. У 1993 годзе балатаваўся ў 5-ы парламент па спісе НФЛ, аднак партыя не пераадолела 4-працэнтны бар’ер, і І. Годманіс часова сышоў з палітыкі.
У жніўні 1996 года І. Годманіс быў выбраны ў выканаўчы камітэт Латвійскага Алімпійскага камітэта, а ў 1997 годзе ўступіў у партыю «Латвіяс Цэльш» (ЛЦ). У 1998 годзе ён быў выбраны ў Сейм па спісе гэтай партыі і займаў пасаду міністра фінансаў ва ўрадзе Віліса Крыштапанса.
У 2002 годзе Годманіс не прайшоў у 8-ы Сойм, а ў 2006 годзе ён ізноў стаў дэпутатам ад аб’яднанага спісу Латвійскай Першай партыі і ЛЦ. У папярэднім урадзе Айгарса Калвітыса займаў пасаду міністра ўнутраных спраў. У красавіку 2007 года Годманіс быў высунуты кандыдатам на пасаду прэзідэнта Латвіі, аднак пазней сваю кандыдатуру адклікаў. У снежні 2007 года зноў узначаліў урад краіны. Ва ўмовах нарастання сацыяльнага крызісу ў краіне 20 лютага 2009  года быў вымушаны падаць у адстаўку з пасады прэм’ер-міністра.
18 чэрвеня 2008 года Годманіс патрапіў у ДТЗ. Аўтамабіль, у якім ехаў прэм’ер-міністр, сутыкнуўся з мікрааўтобусам. Пасля аварыі быў дастаўлены ў бальніцу са страсеннем мозгу і расколінай скроневай косці. Акрамя самога прэм’ер-міністра ў аварыі таксама пацярпела пажылая пасажырка аўтобуса.
Са жніўня 2011 года жанаты з дзяржсакратаром МУС Ілзэ Петэрсанэ. У Годманіса трое дзяцей ад першага шлюбу з Рамонай Годмане: Рыхард, Катрына і Эдгар.
Сарвасы
Сарвасы́ (, Сарвасы) — вёска ў Мастоўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Курылавіцкага сельсавета.
Заснавана ў 2-й палове XVIII ст. Мела назву Саўрасы ад прозвішча сялян Саўрасаў. У 1794 годзе ў вёсцы было 4 сялянскія гаспадаркі, усе гаспадары мелі прозвішча Саўрас.
Падлужжа (Мсціслаўскі раён)
Знаходзіцца каля правага берага ракі Сож і вусця ракі Малатоўка, за 12 км на паўднёвы ўсход ад горада Мціслаў, за 107 км ад Магілёва.
Кырыіўка (Сосныцкі раён)
Кырыіўка (Кирі́ївка) — вёска ў Сосныцкім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Чорная (хутар)
Чо́рная (, Чёрная) — хутар у Карэліцкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Ярэміцкага сельсавета.
Гліннае (Гардзееўскі раён)
Гліннае (Глинное) — сяло ў Гардзееўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр.
Геаграфія
Размешчана за 13 км на паўночны ўсход ад сяла Гардзееўка, да бліжэйшай чыгуначнай станцыі Сураж — 23 км.
Гісторыя
Заснавана ў сярэдзіне XVIII стагоддзя.
Інфраструктура
У вёсцы маюцца аддзяленне сувязі, бібліятэка, Царква Тройцы Жываначальнай.
Лага-Маджорэ
Лага-Маджорэ  (Lago Maggiore — вялікае возера) — возера на мяжы Швейцарыі і Італіі. Швейцарская частка возера размешчана ў кантоне Тычына, італьянская — у П’емонце і Ламбардыі. Возера Лага-Маджорэ з’яўляецца самай нізкай кропкай Швейцарыі.
Агульная інфармацыя
Лага-Маджорэ размешчана ў тэктанічнай катлавіне ў заходняй частцы Ламбардскіх Альпаў на вышыні 193 м над узроўнем мора. Паабапал возера стромкія і высокія маляўнічыя берагі. Азёрная катлавіна з’явілася на месцы старажытнага ледавіка. Даўжыня — 66 км, шырыня — да 10 км, плошча — 212,5 км², глыбіня — да 372 м. Панавальныя вятры: трамантана (з іт. «ранішні») з возера і інверна (з іт. «вячэрні») на возера. Частыя буры адбывюцца, калі дзьмуць заходнія (іт. «мергоца») і паўночныя (іт. «маджорэ») вятры.
Праз Лага-Маджорэ працякае суднаходная рака Тычына, левы прыток ракі По. Найбольшай вышыні ўзровень вады дасягае ў чэрвені-ліпені, у сярэднім складае 4 м. Возера не замярзае зімой. Кліматычная зона даволі мяккая, што забяспечвае возера курортнымі мясцінамі: Лакарна, Аскона, Канобіа, Стрэза і інш.
Практыкуецца суднаходства, рыбалоўства (фарэль, акунь), турызм, водны спорт. У возера ўпадае рака Верзаска.
Вялікі Супонец
Вялі́кі Супо́нец — возера на мяжы Глыбоцкага і Ушацкага раёнаў Віцебскай вобласці ў басейне ракі Альзініца, за 19 км у напрамку на захад ад гарадскога пасёлка Ушачы, каля вёскі Скрабатуны, сярод лесу.
Плошча паверхні 0,42 км². Даўжыня 0,96 км, найбольшая шырыня 0,55 км. Даўжыня берагавой лініі 2,62 км. Найбольшая глыбіня 23,8 м, сярэдняя 8,4 м. Аб'ём вады 3,52 млн. м³. Плошча вадазбору 6,13 км².
Катлавіна возера эварзійнага тыпу, выцягнутая ў напрамку з поўначы на поўдзень. Схілы катлавіны вышынёй 15—18 м, стромкія (у паўночнай частцы вышынёй 5—10 м, спадзістыя). Берагавая лінія слабазвілістая. Берагі вышынёй 0,1—0,2 м (на захадзе і поўначы месцамі да 0,7 м), пясчаныя. Дно складанай будовы (чаргуюцца ўпадзіны і мелі). Зона мелкаводдзя вузкая, выслана пяскамі і ілам, глыбей пашыраны сапрапелі.
Возера мезатрофнае, малапраточнае. Расліннасць уздоўж берагоў утварае паласу шырынёй 8—50 м да глыбіні 5 м. У возера ўпадаюць ручаі. Злучана пратокай з возерам Малы Супонец.
У возеры водзяцца шчупак, лешч, акунь, плотка, лінь, мянтуз і іншыя віды рыб.
Трэнт Рэзнар
Майкл Трэнт Рэзнар (нарадзіўся 17 мая 1965) — амерыканскі музыкант, прадзюсар. Заснавальнік музычнага праэкта Nine Inch Nails. Таксама вядомы па ўдзелу ў гуртах Option 30, Exotic Birds і Tapeworm. Рэзнар пакінуў Interscope Records ў 2007 годзе, і зараз ён незалежны музыкант.
Рэзнар пачаў сачыняць музыку ў раннія гады свайго жыцця. Пасля ўдзелу ў шматлікіх гуртах у сярэдзіне 80-х гадоў, Рэзнар атрымаў працу ў Right Track Studios і пачаў ствараць сваю ўласную музыку пад назвай Nine Inch Nails. Першы рэліз Рэзнара ў Nine Inch Nails Pretty Hate Machine (1989), меў камерцыйны поспех, і з таго часу ён выпусціў 7 буйных студыйных рэлізаў.
Піліп Пятровіч Дайнека
Біяграфія
Член КПСС з 1939 года. Скончыў Вышэйшую Партыйную Школу пры ЦК КПСС (1958). З 1935 года на савецкай рабоце. У партызанах са жніўня 1941 года: палітрук роты, камандзір групы, у красавіку-лістападзе 1943 года камісар атрада, у лістападзе 1943 — ліпені 1944 гадоў камісар партызанскай брыгады імя Аляксандра Неўскага, адначасова са студзеня 1944 года сакратар Гродзенскага падпольнага РК КП(б)Б. З ліпеня 1944 года на партыйнай рабоце ў Гродзенскім і Мастоўскім райкамах КП(б)Б. З 1965 года 1-ы сакратар Гродзенскага РК КПБ, 1970 года загадчык аддзела Гродзенскага абкама КПБ. Званне Героя Сацыялістычнай Працы прысвоена за поспехі ў развіцці жывёлагадоўлі, павелічэнні вытворчасці і нарыхтовак сельскагаспадарчай прадукцыі. Кандыдат у члены ЦК КПБ у 1960 — 1961 гадах Дэпутат Вярхоўнага Савета БССР у 1963 — 1971 гадах.
Янік Герс
Янік Роберт Герс (Janick Robert Gers, 27 студзеня 1957, Гартпул, Англія) ― англійскі рок-музыка, аўтар музычных твораў, перш за ўсё вядомы як гітарыст папульрнага хэві-металічнага гурта Iron Maiden. Яго бацька, Баляслаў, быў афіцэрам польскага ваена-марскога флота.
Неапалітанская мова
Неапаліта́нская мо́ва (па-неапалітанску: lengua napulitana, італ. lingua napoletana) — дыялект італьянскай мовы. Распаўсюджаны ў Паўднёвай Італіі, у Кампаніі, Неапалі, Гаеце ды Соры, акругах паўднёвага Лацыё, у частцы Асколі у Марке, у паўночнай Калабрыі, паўночнай ды цэнтральных частках Апуліі.
Уруст (камуна)
Камуна Уруст (Orusts kommun) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка мясцовага самакіравання, якая знаходзіцца ў лене Вестра-Гёталанд у паўднёва-заходняй Швецыі.
Уруст 217-ая па памеры тэрыторыі камуна Швецыі. Адміністрацыйны цэнтр камуны — горад Генан.
Насельніцтва
Насельніцтва складае 15 083 чалавек (па стане на верасень 2012 года).
Населеныя пункты
Камуне падпарадкаваныя 7 гарадскіх пасяленняў (tätort) і некалькі сельскіх, найбольшыя з якіх:
Адрыян Сміт
Адрыян Фрэдэрык Сміт (Adrian Frederick Smith,, Лондан, Англія) — англійскі рок-музыка, мастак, аўтар песень, прадзюсар, перш за ўсё вядомы як адзін з трох гітарыстаў хэві-металічнага гурта «Iron Maiden».
Лавы (Сосныцкі раён)
Лавы (Ла́ви) — вёска ў Сосныцкім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
NGC 7609
NGC 7609 (іншыя абазначэнні — PGC 71076, MCG 1-59-47, ZWG 406.65, VV 20, ARP 150, HCG 95A) — галактыка ў сузор’і Пегас.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Станкевіч
Станке́віч — беларускае, польскае і ўкраінскае прозвішча.
Малайская Вікіпедыя
Малайская Вікіпедыя (па-малайску: Wikipedia Bahasa Melayu) — раздзел Вікіпедыі на малайскай мове, заснаваны 12 жніўня 2003 года.
Гэта 41-ы па велічыні раздзел Вікіпедыі змяшчае больш за 17 380 артыкулаў (на 8 лютага 2007 года).
Барыс Эмануілавіч Школьнікаў
Барыс Эмануілавіч Школьнікаў (, Гомель) — беларускі архітэктар. Член-карэспандэнт, прафесар Міжнароднай акадэміі архітэктуры.
Біяграфія
Скончыў у 1971 годзе Брэсцкі інжынерна-будаўнічы інстытут. Працаваў у Брэстграмадзянпраекце, з 1976 года — кіраўнік групы архітэктараў, галоўны архітэктар праектаў у Мінскпраекце. Кіраўнік «Творчая майстэрня Б. Э. Школьнікава».
Член Саюза архітэктараў СССР з 1976 года, Беларускага саюза архітэктараў. Пражывае ў Мінску.
Творчасць
Асноўныя працы (у аўтарскім калектыве): зала пленумаў Брэсцкага абкама КПБ у Брэсце (1976), праект комплексу Палаца піянераў і музычнай школы па вул. Матусевіча (1978), станцыя метрапалітэна «Плошча Перамогі» і падземны пераход з рэканструкцыяй плошчы (1979), 72-кватэрны жылы дом па вул. Старавіленскай (1981), Дом жалобных абрадаў (1982), харэаграфічнае вучылішча па вул. Прытыцкага (1984) у Мінску, школа мастацтваў у Светлагорску (1987), офісны будынак «Лукойл-Беларусь» на вул. Нямізе (2000), адміністрацыйна-гандлёвы будынак «Аляксандраў Пасаж» на пр. Незалежнасці (2006—2008), шматкватэрны жылы дом па Казарменным завулку (2002—2004), жылы комплекс «Каскад» з офісным цэнтрам на вул. Кальварыйскай (2009—2014), цэнтр продажаў і сэрвісны цэнтр Mercedes-Benz на вул. Ціміразева (2007—2012), цэнтр «Фольксваген — Атлант-М» на вул. Шаранговіча (2000), адміністрацыйна-камерцыйны цэнтр Royal Plaza (2009—2013) у Мінску, гасцінічна-дзелавы цэнтр «Парк Перамогі» па у Маскве (2006—2013), забудова «Марозава-Хаус» у Дзмітраўскім раёне Маскоўскай вобласці (2011).
Узнагароды
Узнагароджаны дыпломамі ўсесаюзных конкурсаў маладых архітэктараў (1977, 1981).
Сям’я
У шлюбе з архітэктарам Ларысай Аляксееўнай Мінінай, айчым біятланісткі Дар’і Домрачавай і архітэктара Мікіты Домрачава.
Андрэй Дзмітрыевіч Архангельскі
Андрэй Дзмітрыевіч Архангельскі (Андре́й Дми́триевич Арха́нгельский, 26.11(8.12).1879,  —, ) — савецкі геолаг, акадэмік АН СССР (1929; член-карэспандэнт 1925).
Біяграфія
Скончыў Маскоўскі ўніверсітэт (1904) і працаваў там на кафедры геалогіі; пасля абароны доктарскай дысертацыі (1912) працаваў у Геалагічным камітэце. З 1918 года прафесар Маскоўскага ўніверсітэта, адначасова выкладаў у Горнай акадэміі і ў Межавым інстытуце, а з 1930 года ў Маскоўскім геолагаразведачным інстытуце. З 1925 па 1930 год загадчык геалагічнага аддзела і намеснік дырэктара Дзяржаўнага навукова-даследчага нафтавага інстытута. З 1931 года кіраваў літалагічным аддзелам Інстытута мінералогіі і геалогіі. Дырэктар Геалагічнага інстытута АН СССР (1934—1939) і арганізатар комплекснай экспедыцыі АН СССР па вывучэнні Еўрапейскай часткі Расіі.
Сярод апублікаваных прац:
Памяць
На будынку Геалагічнага інстытута РАН у Маскве ўстаноўленая мемарыяльная дошка з імёнамі акадэмікаў А. Д. Архангельскага, М. М. Страхава, А. Д. Архангельскага, М. С. Шацкага, А. В. Пейвэ, У. В. Менера, П. М. Крапоткіна.
Ядзерны навукова-даследчы цэнтр у Ёнбёне
Ядзерны навукова-даследчы цэнтр у Ёнбёне — найбуйнейшы ядзерны аб’ект КНДР, які кіруе першым ядзерным рэактарам. Размешчаны ў Ёнбёне (правінцыя Пхёнан-Пукто).
Заснаваны ў 1964 годзе пры садзейнічанні СССР.
У 1965 годзе ўведзены ў дзеянне савецкі ядзерны рэактар ІРТ-2000 магутнасцю 2 мегавата.
16 красавіка 2009 года інспектары МАГАТЭ з гэтага цэнтра былі выдвараныя з краіны.
Пітэр Мэнсфілд
Сэр Пітэр Мэнсфілд (Peter Mansfield; 9 кастрычніка 1933, Лондан, Вялікабрытанія — 8 лютага 2017, Нотынгем, Вялікабрытанія)  — англійскі фізік, які ў 2003 годзе атрымаў Нобелеўскую прэмію па фізіялогіі і медыцыне разам з Полам Лотэрбурам за адкрыцці ў галіне магнітна-рэзананснай тамаграфіі (МРТ). Мэнсфілд быў прафесарам Нотынгемскага ўніверсітэта.
Лазава (Сосныцкі раён)
Лазава (Лозова́) — вёска ў Сосныцкім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Пітэр Мэнсфілд
Ранні перыяд жыцця
Мэнсфілд нарадзіўся ў Ламбеце, Лондан, у сям’і Сідні Джорджа (1904—1966) і Ліліян Роўз Мэнсфілд (1905—1984; у дзявоцтве Тэрнер). Мэнсфілд — малодшы з трох сыноў, Конрада (нар. 1925) і Сідні (нар. 1927).
Ва ўзросце 18 гадоў, захапіўшыся ракетнай тэхнікай, Мэнсфілд уладкаваўся на працу ў Дэпартамент ракетнага руху Міністэрства паставак у Уэсткот, графства Бакінгемшыр. Праз васемнаццаць месяцаў яго прызвалі на нацыянальную службу.
Адукацыя
Мэнсфілд атрымаў ступень бакалаўра ў каледжы каралевы Марыі ў 1959 годзе. Яго дыпломны праект, якім кіраваў Джэк Паўлз, заключаўся ў стварэнні партатыўнага транзістарнага спектрометра для вымярэння магнітнага поля Зямлі. Бліжэй да канца гэтага праекта Паўлз прапанаваў Мэнсфілду пасаду ў сваёй даследчай групе ЯМР (ядзерны магнітны рэзананс). Зацікаўленасць Паўлза была ў вывучэнні малекулярнага руху, у асноўным вадкасці. Праект Мэнсфілда заключаўся ў стварэнні імпульснага ЯМР-спектрометра для вывучэння цвёрдых палімерных сістэм. У 1962 годзе атрымаў ступень доктара філасофіі; яго дысертацыя была на тэму "Рэлаксацыя пратоннага магнітнага рэзанансу ў цвёрдых целах пераходнымі метадамі ".
Кар’ера
Пасля атрымання ступені доктара філасофіі Мэнсфілд быў запрошаны ў дактарантуру з Чарлі Сліхтэрам ва Універсітэт Ілінойса ў Эрбане-Шампейне, дзе ён правёў ЯМР-даследаванне легаваных металаў.
У 1964 годзе ён вярнуўся ў Англію, каб выкладаць у Нотынгемскім універсітэце, дзе ён мог працягнуць навучанне ў галіне шматімпульснага ЯМР. Ён быў паслядоўна прызначаны старшым выкладчыкам у 1968 годзе і чытачом у 1970 годзе. У гэты перыяд яго каманда распрацавала абсталяванне для МРТ з дапамогай грантаў Савета медыцынскіх даследаванняў. Толькі ў 1970-х гадах з распрацоўкамі Пола Лотэрбура і Мэнсфілда ЯМР можна было выкарыстоўваць для атрымання малюнкаў цела. У 1979 годзе Мэнсфілд быў прызначаны прафесарам кафедры фізікі да выхаду на пенсію ў 1994 годзе.
Мэнсфілду прыпісваюць вынаходніцтва «вылучэння зрэзаў» для МРТ — гэта значыць метаду, з дапамогай якога можна выбарачна адлюстраваць лакалізаваны восевы зрэз суб’екта, а не ўвесь суб’ект  — і разуменне таго, як радыёсігналы ад МРТ могуць быць матэматычна прааналізаваны, што робіць магчымасць інтэрпрэтацыі сігналаў у карысны вобраз. Яму таксама прыпісваюць выяўленне таго, наколькі хуткая візуалізацыя можа быць магчымай, распрацаваўшы пратакол МРТ, які называецца эха-планарнай візуалізацыяй. Эхапланарная візуалізацыя дазваляе збіраць узважаныя выявы T2* у шмат разоў хутчэй, чым гэта было магчыма раней. Гэта таксама зрабіла магчымай функцыянальную магнітна-рэзанансную тамаграфію (фМРТ).
Падчас працы ў Нотынгемскім універсітэце Мэнсфілд выпрабаваў першы прататып поўнага корпуса, усталяваны перад Калядамі 1978 года. Мэнсфілд быў настолькі зацікаўлены, што падахвоціўся праверыць гэта сам і зрабіў першае сканаванне жывога пацыента. Прататып машыны зараз знаходзіцца на выставе ў медыцынскай секцыі Навуковага музея.
Асабістае жыццё
Мэнсфілд ажаніўся з Джын Маргарэт Кібл (нар. 1935) 1 верасня 1962 года. У іх было дзве дачкі.
Мэнсфілд памёр у Нотынгеме 8 лютага 2017 года ва ўзросце 83 гадоў.
16 студзеня
16 студзеня — шаснаццаты дзень года па Грыгарыянскім календары
Iron Maiden
«Iron Maiden» — брытанскі хэві-метал гурт, заснаваны Стывам Харысам у 1975. Гурт выпусціў 14 студыйных альбомаў, 9 канцэртных запісаў, 4 міні-альбомы і 8 зборнікаў.
Гурт лічаць адным з заснавальнікаў паджанру НВОБХМ (з анг. NWOBHM — New Wave Of British Heavy Metal). Гурт набыў папулярнасць у 1980-я і пасля шэрагу змен у складзе запісаў некалькі залатых і платынавых альбомаў: The Number of the Beast (1982), Piece of Mind (1983) і іншыя.
Першыя часы (1975—1978)
Пасля таго, як Стыў Харыс пакінуў свой былы гурт Smiler, у 1975, напярэдадні Новага года ён стварыў гурт Iron Maiden. Сам Гарыс кажа, што такую назву ён абраў у гонар стужкі па рамане Аляксандра Дзюма «Чалавек у жалезнай масцы», дзе ўбачыў аднайменнае прыстасаванне для катавання.
Стыў Харыс і Дэйв Мюрэй — былі і застаюцца найбольш «сталымі» членамі гурта. Першы вакаліст Пол Дэй быў звольнены за «недахоп энергіі і харызмы на сцэне». Спачатку яго змяніў Дэніс Вілкок, прыхільнік гурта Kiss. У 1977 годзе гурт наняў яшчэ аднаго гітарыста Боба Соера, што выклікала некаторыя непаразуменні паміж Мюрэем і Вілкокам. З-за чаго Гарыс быў вымушаны звольніць абодвух. Такім чынам склад гурта на канцэрце ў Брыджхаўсе (лістапад 1977) быў наступны: клавішныя — Тоні Мур, гітара — Тэры Вепрэм, ударныя — Бэры Пёркіс. Выступ быў настолькі няўдалым, што Гарыс быў вымушаны звольніць усіх, аднавіць Дэйва Мюрэя на пасадзе гітарыста і наняць ударніка Дуга Сэмпсана.
Шлях да папулярнасці (1978—1981)
Выпадковая сустрэча ў пабе Red Lion (Лейтанстоўн) прывяла да з’яўлення ў гурце новага вакаліста Поля Ды’Ана.
Нягледзячы на тое, што гурт існаваў ужо тры гады, бракавала запісаных кампазіцый. Таму, напярэдадні Новага Года ў 1978, члены гурта запісалі дэма-альбом The Soundhouse Tapes. Нягледзячы на тое, што ў альбоме было толькі тры песні, усе 500 копій вельмі хутка раскупілі. Адна з кампазіцый "Prowler" заняла першае месца ў рэйтынгу Neal Kay’s Heavy Metal Soundhouse charts часопіса Sounds. Яшчэ дзве кампазіцыі «Sanctuary» і «Wrathchild» увайшлі ў зборнік Metal for Muthas (15 лютага 1980).
Уплыў Iron Maiden
Шмат іншых гуртоў запісалі мноства трыб'ютаў Iron Maiden, у запісе апошняга ўдзельнічалі такія гурты, як Metallica і Machine Head :
Грыфіна (гміна)
Грыфі́на (Gryfino) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Грыфінскага павета Заходнепаморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Грыфіне. Плошча гміны складае 253,62 км². Станам на 2005 год у гміне Грыфіна пражывалі 31,238 чалавек, шчыльнасць — 123,2 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 28 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 42 населеныя пункты.
Дэйв Мюрэй
Дэйв Майкл Мюрэй (Dave Michael Murray, 23 снежня 1956 года, Лондан, Англія) ― англійскі рок-музыка, аўтар музычных твораў, перш за ўсё вядомы як гітарыст папульрнага хэві-металічнага гурта Iron Maiden.
Сонечнае зацьменне 27 сакавіка 1884 года
Сонечнае зацьменне 27 сакавіка 1884 года — частковае сонечнае зацьменне 108 сараса.
Зацьменне мела велічыню 0,1436 і дасягнула свайго максімуму ў 06:02:11 UTC у пункце з каардынатамі 72° пн. ш. 8° з. д..
Зацьменне 27 сакавіка 1884 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1884 годзе і 203-ім у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 30 кастрычніка 1883 года, наступнае — 25 красавіка 1884 года.
Чарлёнка (Курылавіцкі сельсавет)
Чарлёнка (, Черлёнка) — вёска ў Мастоўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Курылавіцкага сельсавета.
Павел Леанідавіч Мачалаў
Біяграфія
Скончыў у 1995 годзе Віцебскі індустрыяльна-тэхналагічны тэхнікум, у 2000 годзе Беларускую дзяржаўную політэхнічную акадэмію. У 2000—2001 гадах архітэктар у «Творчай майстэрні архітэктара Кузняцова Я. С.», у 2001—2012 гадах у праектнай арганізацыі ЗАТ «Сіці-Арх», з 2012 года «Сіці-Арх плюс». Член Беларускага саюза архітэктараў з 2004 года.
Пражывае ў Віцебску па вул. Праўды, 66/1.
Даманавіцкі канал
Даманавіцкі канал, Даманавіцкая канава — меліярацыйны канал у Салігорскім раёне Мінскай вобласці і Жыткавіцкім раёне Гомельскай вобласці, левы прыток ракі Случ. Даўжыня 30 км. Пачынаецца з Асавецкага канала за 2 км на поўнач ад вёскі Абідземля Салігорскага раёна, вусце насупраць паўночнай ускраіны вёскі Мілевічы Жыткавіцкага раёна. У басейне канала знаходзіцца возера Даманавіцкае.
Ляшкіўці
Ляшкіўці (Ля́шківці) — вёска ў Сосныцкім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Крынкаўскі сельсавет
Назву Кры́нкаўскі сельсавет маюць:
Грыфаў Слёнскі (гміна)
Гры́фаў Слё́нскі (Gryfów Śląski) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Львавэцкага павета Ніжнесілезскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Грыфаве Слёнскім. Плошча гміны складае 66,61 км². Станам на 2004 год у гміне Грыфаў Слёнскі пражывалі 10 416 чалавек, шчыльнасць — 156,4 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 7 салецтваў.
Людміла Лявонаўна Жукоўская
Біяграфія
Скончыла Віцебскі тэхналагічны інстытут лёгкай прамысловасці, інжынер-тэхнолаг. Працавала інжынерам-нарміроўшчыкам, зменным майстрам, начальнікам трыкатажнага цэха № 2 Мазырскай трыкатажна-ткацкай фабрыкі імя Н. К. Крупскай, дырэктарам адкрытага акцыянернага таварыства «Мазырская швейная фабрыка „Надэкс“».
Выбіралася дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь трэйяга склікання
Узнагароды
Узнагароджана медалём «За працоўную доблесць», Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, Ганаровай граматай Парламенцкага Сходу Саюза Беларусі і Расіі.
Малэ Вусця
Малэ Вусця (Ма́ле У́стя) — вёска ў Сосныцкім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Народны камісарыят асветы БССР
Наро́дны камісарыя́т асве́ты Белару́скай ССР быў утвораны 17 снежня 1920 года на базе Камісарыята асветы Ваенрэўкама БССР. З 1946 года пераўтвораны ў Міністэрства асветы БССР.
NGC 7610
NGC 7610 (іншыя абазначэнні — NGC 7616, PGC 71087, ZWG 432.42, UGC 12511, KUG 2317+099B, MCG 2-59-25, IRAS23171+0954) — спіральная галактыка з перамычкай (SBc) ў сузор’і Пегас.
Гэты аб’ект занесены ў новы агульны каталог некалькі разоў, з абазначэннямі NGC 7610, NGC 7616, і входит в число перечисленных в арыгінальной редакции «Нового общего каталога».
Малая Кавалеўшчына
Мала́я Кавале́ўшчына (, Малая Ковалевщина) — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Мёрскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Чарасы Дзісенскага (з 1926 года Браслаўскага) павета Віленскага ваяводства.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Чэраскага сельсавета.
NGC 7611
NGC 7611 (іншыя абазначэнні — PGC 71083, UGC 12509, MCG 1-59-49, ZWG 406.66) — галактыка ў сузор’і Рыбы.
17-я партызанская брыгада
17-я партызанская брыгада — партызанская брыгада, створаная ў жніўні 1943 года на базе 4-га батальёна партызанскага палка «Трынаццаць» (у чэрвені 1943 група атрада былой партызанскай брыгады «Звязда» ўвайшла ў полк як 4-ы батальён). Дзейнічала на акупіраванай тэрыторыі Дрыбінскага, Чавускага, Прапойскага і Быхаўскага раёнаў. 1 кастрычніка і 2 снежня 1943 года брыгада (457 партызан, 3 атрады) злучылася з Чырвонай Арміяй.
Гісторыя
У кастрычніку 1942 — лютым 1943 гадоў партызаны групы атрадаў правялі 16 баёў з немцамі, якія імкнуліся прарвацца ў зону дыслакацыі партызан. У аперацыі «рэйкавая вайна» на чыгунцы Магілёў — Крычаў падарвалі больш за 570 рэек. У кастрычніку 1943 года ўдзельнічалі ў баях з немцамі ў Быхаўскім раёне, потым разгрупіраваліся на асобныя падраздзяленні, якія вялі манеўраныя абарончыя баі. 1 кастрычніка і 2 снежня брыгада злучылася з Чырвонай Арміяй.
Імрэ Меч
Імрэ Меч (Mécs Imre, нар. 4 верасня 1933, Будапешт) — венгерскі палітык. Удзельнік антыкамуністычнага паўстання 1956 года. За гэта прысуджаны да пажыццёвага зняволення. Выпушчаны ў 1963 годзе, працаваў інжынерам-электрыкам. У 1988 годзе — адзін з заснавальнікаў партыі Альянс свабодных дэмакратаў (SZDSZ). У перыяд з 1990 па 2010 гады член парламента (1990-2006 ад SZDSZ, 2006-2010 ад Венгерскай сацыялістычнай партыі (MSZP)).
Гжэгожаў (гміна)
Гжэго́жаў (Grzegorzew) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Кольскага павета Велікапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Гжэгожаве. Плошча гміны складае 73,43 км². Станам на 2006 год у гміне Гжэгожаў пражывалі 5615 чалавек, шчыльнасць — 75,9 чал./км².