cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Правы чалавека ў Польшчы
Свабода слова
У 2017 годзе Amnesty International выказала занепакоенасць свабодай сходаў у Польшчы, заявіўшы, што «ўлады выкарыстоўваюць такія метады, як сачэнне, пераслед і судовы пераслед, каб разагнаць і прадухіліць масавыя акцыі пратэсту». У ім таксама адзначалася, што «ўлады часта аддаюць перавагу праўрадавым і нацыяналістычным дэманстрацыям перад іншымі відамі сходаў».
Гісторыя фемінізму
Фемінізм у Польшчы пачаўся ў 1800-х гадах у эпоху падзелаў Рэчы Паспалітай, адзначаных грубым злоўжываннем уладай, асабліва з боку расіян, што таксама паўплывала на правы жанчын. Аднак да апошняга падзелу ў 1795 годзе жанчынам, якія плацяць падаткі, дазвалялася ўдзельнічаць у палітычным жыцці. Папярэдніца польскага фемінізму падчас падзелаў Нарцыза Жміхоўская, якая заснавала суполку суфражыстак у 1842 годзе, была пасаджана расіянамі на тры гады ў турму. З 1918 года, пасля вяртання незалежнасці, усе жанчыны маглі галасаваць. Польшча была 15-й (12-й суверэннай) краінай, якая ўвяла ўсеагульнае выбарчае права жанчын. Тым не менш, у сучаснай Польшчы існуе шэраг пытанняў, якія тычацца жанчын, такіх як права на аборт (фармальна дазволены толькі ў асаблівых выпадках) і «шкляная столь».
Гвалт над жанчынамі
Хатні гвалт, паводле справаздачы сайта TheNews.pl Польскага радыё за 2011 год, кожны пяты рэспандэнт успрымае як праблему. Трыццаць восем працэнтаў палякаў ведаюць прынамсі адну сям’ю, дзе адбываецца фізычны гвалт, а сем працэнтаў заявілі, што ведаюць прынамсі адну сям’ю, дзе меў месца сексуальны гвалт, вынікае з апытаньня, праведзенага ў лістападзе даследчым цэнтрам SMG KRC на замову міністэрства працы і сацыяльнай палітыкі. Апытанне паказала, што 27 працэнтаў рэспандэнтаў не жадаюць дзейнічаць супраць відавочных крыўдзіцеляў, баючыся, што гвалт можа быць перанесены на іх саміх, у той час як 17 працэнтаў лічаць, што ўзняцце гэтага пытання пагоршыць праблему для першапачатковай ахвяры. Кожны чацвёрты з апытаных лічыць, што суседзі ці знаёмыя не абавязаны дзейнічаць, калі ім даводзіцца да ведама пра хатні гвалт, лічачы, што цяжка судзіць, хто мае рацыю. 43 працэнты апытаных заявілі, што ўмяшанне ў сямейныя справы дапушчальна толькі тады, калі нехта просіць аб дапамозе, а 14 працэнтаў трэціх асоб сказалі, што не мае сэнсу паведамляць пра такі выпадак, бо ахвяра непазбежна адмовіцца ад суда незалежна ад гэтага. Прыкладна 13 % апытаных адзначылі, што такое гвалт з’яўляецца прыватнай сямейнай справай. У той жа час 16 працэнтаў адзначылі, што бываюць сітуацыі, калі гвалт у сям’і апраўданы. Каля 26 працэнтаў палякаў заяўляюць, што сталі ахвярамі фізічнага гвалту.
Згвалтаванне з’яўляецца незаконным і караецца пазбаўленнем волі на тэрмін да 12 гадоў (уключаючы згвалтаванне ў шлюбе). Пра сексуальныя дамаганні не паведамляецца з-за меркаванняў грамадства. У студзені 2014 года была ўведзена рэформа, якая спрашчае працэдуру, а таксама робіць яе крымінальным злачынствам, якое пераследуецца дзяржавай, а не прыватным актам абвінавачання. У Польшчы зрабіць аборт афіцыйным шляхам вельмі цяжка.
У сферы занятасці з-за ўяўленняў аб ролях жанчын беспрацоўе сярод жанчын высокае.
Правы ЛГБТК+
Польшча падпісала Дэкларацыю ААН аб правах ЛГБТК+, але аднаполыя саюзы ў Польшчы не прызнаюцца. Аднак Польшча не ўваходзіць у спіс краін, дзе гамафобія падтрымліваецца дзяржавай, і гомасексуалізм у Польшчы ніколі не быў крыміналізаваны ў польскай юрысдыкцыі. Гомасексуалізм быў пацверджаны законным у 1932 годзе, і Польшча таксама прызнае змену полу і не патрабуе стэрылізацыі сваіх транссексуалаў. Ганна Гродская стала дэпутатам на выбарах у польскі парламент у 2011 годзе і тады была адзіным вядомым транссексуальным дэпутатам у свеце. Згодна са справаздачай ILGA-Europe за 2021 год, у рэйтынгу 49 еўрапейскіх краін, які штогод публікуе ILGA-Europe, Польшча заняла самае нізкае месца з краін-членаў Еўрапейскага саюза і 43-е месца ў агульным заліку. У гэтым рэйтынгу выкарыстоўваюцца шырокія крытэрыі для ацэнкі прававой і палітычнай практыкі ў дачыненні да ЛГБТ.
У ліпені 2021 года Еўрапейская камісія абвясціла, што падала ў суд на Польшчу (разам з Венгрыяй) за парушэнне асноўных правоў ЛГБТК.
Ацэнка трэціх асоб
У справаздачы Бюро дэмакратыі, правоў чалавека і працы ЗША за 2010 год адзначалася, што «урад Польшчы ў цэлым паважае правы чалавека сваіх грамадзян»; аднак ён адзначыў праблемы, большасць з якіх — гэта неправамерныя паводзіны паліцыі, працяглае папярэдняе зняволенне і законы, якія абмяжоўваюць свабоду слова (хоць і рэдка выконваюцца), у дадатак да карупцыі ва ўрадзе і грамадстве.
Калісьці Даследчы інстытут Freedom House класіфікаваў Польшчу як краіну з першакласнымі палітычнымі і грамадзянскімі правамі, але па стане на 2020 год рэйтынг Польшчы ў справаздачы Freedom House «Nations in Transit» зніжаўся чатыры гады запар. Згодна з Global Peace Index, Польшча з’яўляецца 23-й самай міралюбнай краінай у свеце.
У 2020 годзе Камітэт па прадухіленні катаванняў выказаў «сур’ёзную заклапочанасць» з нагоды празмернага прымянення сілы польскай паліцыяй падчас арыштаў.
Жан-Мары Ле Пен
Пачаў палітычную кар'еру ў шэрагах пужадыстаў, стаў самым маладым членам парламента ў 1956 годзе. Лідар Нацыянальнага фронту з моманту яго заснавання ў 1972 па студзень 2011. Удзельнічаў у прэзідэнцкіх выбарах 1974, 1988, 1995 годзе. У 2002 годзе выйшаў у другі тур прэзідэнцкіх выбараў, атрымаўшы 16,86% галасоў у першым туры і 17,8% у другім. На выбарах 2007 года набраў 10,44% (чацвёртае месца). Асноўныя палажэнні яго праграмы - гэта памяншэнне іміграцыі і спыненне еўраінтэграцыі Францыі. Адмова ад еўраінтэграцыі і скарачэнне колькасці імігрантаў былы лідар Нацыянальнага фронту называе «аднаўленнем межаў Францыі».
З 2011 года партыю Нацыянальны фронт узначальвае яго дачка Марын Ле Пен.
Хаўхлянскі сельсавет
Хаўхля́нскі сельсавет (таксама Хо́ўхлаўскі сельсавет ) — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Уваравіцкага раёна Гомельскай акругі. Цэнтр — вёска Хоўхла.
Дом па вуліцы 17 верасня, 31 (Брэст)
Дом па вуліцы 17 верасня, 31 — будынак у Брэсце, размешчаны ў гістарычным цэнтры горада. Жылы дом пабудаваны ў канцы XIX — першай палове XX ст. з цэглы.
Архітэктура
Дамы № 29, 31, 33, 35, 37 складаюць ансамбль гарадской забудовы, які склаўся ў канцы XIX — першай палове XX ст. Будынкі маюць характэрную для таго часу блакіроўку, аб’яднаны ў самастойныя фрагменты. Галоўныя фасады выходзяць на «чырвоную лінію» забудовы.
Аднапавярховы будынак. Тарцовымі сценамі састыкаваны з дамамі № 29 і 33, што стварае адзіны фронт забудовы. Архітэктура без элементаў дэкору. Галоўны фасад з 4 прамавугольнымі вокнамі. Унутраная прастора падзелена капітальнымі сценамі на 3 кватэры.
Арцём Леанідавіч Цяплоў
Арцём Цяплоў (нар., ) — беларускі футбаліст, абаронца.
Клубная кар’ера
Выхаванец наваполацкага футбола, з 2011 года пачаў трапляць у асноўны склад «Нафтана». У сезонах 2012—2013 з-за траўмы страціў месца ў аснове і звычайна выступаў за дубль, тым не менш здолеў забіць 3 галы за асноўную каманду.
Сезон 2014 распачаў на лаўцы запасных, пазней стаў часам з’яўляцца ў асноўным складзе, звычайна на пазіцыі левага абаронцы або паўабаронцы. Толькі ў сезоне 2016 канчаткова замацаваўся ў аснове. У сезоне 2017 выступаў часцей на пазіцыі левага паўабаронцы. Застаўся ў «Нафтане» і ў сезоне 2018, калі каманда выбыла ў Першую лігу.
У сакавіку 2019 года далучыўся да «Смаргоні» і неўзабаве падпісаў кантракт з клубам. У кастрычніку 2019 года па пагадненні бакоў пакінуў смаргонскі клуб.
Міжнародная кар’ера
Гуляў за моладзевую зборную Беларусі да 20 гадоў на Кубку Садружнасці ў пачатку 2012 года ў Санкт-Пецярбургу. Быў прызнаны найлепшым абаронцам гэтага турніру. Пазней выступаў за моладзевую зборную ў таварыскіх матчах.
Раз’езд 98 (Кызылардзінская вобласць)
Раз’езд 98 — раз’езд у Казалінскім раёне Кызылардзінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Басыкарынскай сельскай акругі. Код КАТА — 434436700.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва раз’езда складала 13 чалавек (7 мужчын і 6 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у раз’ездзе пражывалі 18 чалавек (9 мужчын і 9 жанчын).
Стшэлін (гміна)
Стшэ́лін (Strzelin) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Стшэлінскага павета Ніжнесілезскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Стшэліне. Плошча гміны складае 171,69 км². Станам на 2013 год у гміне Стшэлін пражывалі 22 138 чалавек, шчыльнасць — 128,9 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 36 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 45 населеных пунктаў.
Ганна (прынцэса Вялікабрытаніі)
Прынцэса Ганна (The Princess Anne, Princess Royal, Anne Elizabeth Alice Louise; нар. 15 жніўня 1950, Лондан) — член брытанскай каралеўскай сям’і, адзіная дачка каралевы Елізаветы II.
На момант свайго нараджэння была на трэцім месцы ў парадку пераходу ў спадчыну прастола, пасля ўзыходжання на трон Елізаветы перамясцілася на другое месца (аж да нараджэння ў 1960 годзе свайго брата прынца Эндру). У наш час знаходзіцца на адзінаццатым месцы ў парадку пераходу ў спадчыну прастола.
З 1987 носіць тытул Каралеўскай прынцэсы (Princess Royal), які па традыцыі прысвойваецца старэйшай дачцы царствуючага манарха.
Біяграфія
Нарадзілася 15 жніўня ў 1950 годзе ў Лондане, з’яўляючыся на той момант другім дзіцем у сям’і каралевы.
З першым мужам — капітанам Маркам Філіпсам (нар. 1948) — пражыла 18,5 гадоў. Ад гэтага шлюбу — двое дзяцей: Пітэр Філіпс (1977) і Зара Філіпс (1981). Філіпс таксама прадстаўляла Вялікабрытанію ў конным спорце на Алімпійскіх гульнях 1972 і 1988 гадоў, і ў Сеуле-1988 нават выйграў срэбра ў камандным заліку ў трохбор’е. Пасля разводу з Філіпсам уступіла ў другі шлюб — з камандарам (цяпер — віцэ-адмірал) Цімаці Лорэнсам (нар. 1955).
Міхаіл Канстанцінавіч Лазар
Міхаіл Канстанцінавіч Лазар (, вёска Даўгінава, Уздзенскі раён) - беларускі краязнавец.
Ганна (прынцэса Вялікабрытаніі)
Біяграфія
Прынцэса вядомая сваёй дабрачыннай дзейнасцю і як адзіны член брытанскай каралеўскай сям’і, які ўдзельнічаў у Алімпійскіх гульнях (выступала ў спаборніцтвах па коннаму спорту на Алімпіядзе 1976 у Манрэалі і заняла 24-е месца ў асабістым першынстве па трохбор’і). У 1986—1994 гадах была прэзідэнтам Міжнароднай федэрацыі коннага спорту, была членам МАК.
Міхаіл Канстанцінавіч Лазар
Біяграфія
Вучыўся ў Даўгінаўскай пачатковай школе, Лашанскай няпоўнай сярэдняй школе, у 1941 г. скончыў Уздзенскую школу. У 1943 г. вывезены ў Германію, працаваў у трох лагерах. Пасля заканчэння вайны служыў у Чырвонай арміі, працаваў настаўнікам у Даўгінаўскай сямігадовай, Боркаўскай пачатковай школах, настаўнікам. завучам, дырэктарам Цялякаўскай, потым Слабада-Пырашаўскай сямігадовай школ. У 1954 г. закончыў Мінскі педагагічны інстытут імя М. Горкага.
1 верасня 1953 г. прызначаны завучам Хатлянскай сярэдняй школы, на гэтай пасадзе працаваў 17 гадоў. затым да выхаду на пенсію і яшчэ 5 гадоў працаваў настаўнікам у гэтай школе. Выдатнік народнай асветы. Вывучае гісторыю Хатлянаў і ўсёй Уздзеншчыны, апублікаваў шэраг артыкулаў у раённай і абласной газетах. Ініцыятар і стваральнік краязнаўчага музея ў Хатлянскай сярэдняй школе, якому прысвоена званне народнага. Арганізаваў рэстаўрацыю Свята-Пакроўскай царквы ў вёсцы Хатляны — помніка архітэктуры XIX ст.
Ганна (прынцэса Вялікабрытаніі)
Біяграфія
29 снежня 2010 года ў яе нарадзілася першая ўнучка — Саванна Філіпс, дачка Пітэра Філіпса, і, адпаведна, першая праўнучка каралевы Елізаветы II.
Герб
Як член каралеўскай сям’і мае асабісты герб, створаны на аснове дзяржаўнага герба Вялікабрытаніі.
Валенсійскі політэхнічны ўніверсітэт
Валенсійскі політэхнічны ўніверсітэт (Universidad Politécnica de Valencia) — іспанская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Валенсія ў аўтаномнай супольнасці Валенсія.
Рыгор Юр’евіч Азаронак
Рыгор Юр’евіч Азаронак (нар. 18 кастрычніка 1994, Мінск) — прапагандыст рэжыму Лукашэнкі ў Беларусі, стваральнік сюжэтаў на «Сталічным тэлебачанні» падчас пратэстаў 2020—2021 гадоў.
Грэчы
Грэчы (Greci) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Кампанія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Авеліна.
Рыгор Юр’евіч Азаронак
Біяграфія
Нарадзіўся ў сям’і тэлепрапагандыста Юрыя Азаронка. Навучаўся ў Акадэміі мастацтваў на рэжысёра, пасля чаго служыў у войску у 56-й асобным палку сувязі ВПС і войскаў СПА на пасадзе механіка-тэлефаніста апаратнай П-261 «Мушкат» і даслужыўся да тытула яфрэйтара. Пазней Рыгор Азаронак сцвярджаў, што міністр абароны Беларусі прысвоіў яму званне лейтэнанта запасу.
Грэчы
Насельніцтва складае 840 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 27 чал./км². Займае плошчу 30 58 км². Паштовы індэкс — 83030. Тэлефонны код — 0825.
Кашэвіцкі сельсавет
Кашэ́віцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Капаткевіцкага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — вёска Кашэвічы.
Рыгор Юр’евіч Азаронак
Біяграфія
Да 2020 года асвятляў рэгіянальныя падзеі на беларускім дзяржаўным тэлебачанні, але падчас кампаніі па выбарах прэзідэнта 2020 года пачаў здымаць сюжэты на палітычныя тэмы.
Грэчы
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Кашэвіцкі сельсавет
Створаны 20 жніўня 1924 года ў складзе Капаткевіцкага раёна Мазырскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Капаткевіцкім раёне БССР. З 8 ліпеня 1931 года па 12 лютага 1935 года ў Петрыкаўскім раёне. З 21 чэрвеня 1935 года ў Капаткевіцкім раёне Мазырскай акругі, з 20 лютага 1938 года — Палескай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Гомельскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Лучыцкага сельсавета.
Рыгор Юр’евіч Азаронак
Біяграфія
Пасля брутальнага разгону пратэстаў Рыгор Азаронак 20 лістапада 2020 года быў уключаны ў санкцыйныя спісы Латвіі, Літвы і Эстоніі. 2 снежня 2021 года ён трапіў у санкцыйны спіс Вялікабрытаніі. У 2022 годзе да санкцый супраць Азаронка далучыліся Канада, Еўрапейскі Саюз (гл. Чорны спіс Еўрасаюза) і Швейцарыя , у 2023 годзе — Украіна. З-за антыўкраінскай прапаганды ў сакавіку 2021 года Азаронак таксама быў унесены ў базу «Міратворца».
Прапагандысцкая актыўнасць (2020—2021)
Азаронак публічна абвінавачваў перадвыбарчы штаб Святланы Ціханоўскай у намерах пабудаваць у Беларусі «балотны канцлагер» і планах па арганізацыі масавых беспарадкаў, параўноўваў пратэстоўцаў з нацыстамі, пашыраў канспіралагічныя версіі адносна прычын масавых пратэстаў супраць рэжыму Лукашэнкі. Неназваных былых супрацоўнікаў беларускага дзяржаўнага тэлебачання Рыгор Азаронак абвінаваціў у дэманстратыўным звальненні і далучэнні да пратэстаў узамен на «вялікія грошы».
У верасні 2020 года Рыгор Азаронак зняў тэлесюжэт пра нібыта камфортныя ўмовы ўтрымання ў ізалятары на Акрэсціна, дзе, паводле шматлікіх сведчанняў, адбываліся катаванні затрыманых пратэстоўцаў. Тэлесюжэт выклікаў шматлікую крытыку ў СМІ. За сюжэт пра пахаванне Рамана Бандарэнкі, пратэстоўца, які загінуў пасля збіцця супрацоўнікамі лукашэнкаўскіх спецслужбаў, на Азаронка падала ў суд маці забітага. У сюжэце Азаронка выкарыстоўваліся матэрыялы тайнага праслухоўвання яе тэлефонных размоў.
11 студзеня 2021 года Аляксандр Лукашэнка падпісаў Указ № 13 «Аб узнагароджанні» медалём «За адвагу» Рыгора Азаронка «за высокі прафесіяналізм, вялікі асабісты ўклад у развіццё дзяржаўнай інфармацыйнай палітыкі і нацыянальнай журналістыкі». 16 студзеня 2021 года Лукашэнка асабіста ўручыў медаль Азаронку на прыёме ў выставачным цэнтры «БелЭкспа».
Усходняя аператыўная група стратэгічных зносін зазначыла як прыклад прапаганды ў Беларусі перадачы Азаронка на канале «СТБ», у якіх дэзынфармацыя суправаджаецца.
Датычны да разгрому беларускага незалежнага кніжнага выдавецтва «Янушкевіч». 16 мая 2022 года выдавецтва «Янушкевіч» адкрыла ўласную кнігарню «Кнігаўка» ў Мінску па вуліцы Змітрака Бядулі, 6. У гэты ж дзень у кнігарню прыйшлі прапагандысты рэжыму Лукашэнкі Рыгор Азаронак і Людміла Гладкая, якія спрабавалі правакаваць Андрэя Янушкевіча абсурднымі пытаннямі пра змест кніг, а таксама скардзіліся на пераважную беларускамоўнасць асартыменту. Сярод іншых правакацый, Азаронак назваў савецкага і літоўскага генерал-лейтэнанта Вінцаса Віткаўскаса, выяўленага ў адной з кніг выдавецтва, ветэранам СС. Увечары таго ж дня ў кнігарню прыйшлі з ператрусам сілавікі рэжыму Лукашэнкі, былі затрыманыя дырэктар Андрэй Янушкевіч і супрацоўніца кнігарні, кніжная блогерка Настасся Карнацкая. 17 мая стала вядома, што сілавікамі былі канфіскаваныя 200 кніг, 15 выданняў нібыта «будуць аддадзеныя на экспертызу». Андрэй Янушкевіч быў асуджаны на 10 сутак адміністрацыйнага арышту, Настасся Карнацкая была асуджаная на 13 сутак за нібыта «дробнае хуліганства».
Петр Ірачак
Раннія гады
Кар’ера Петра пачалася ў моладзевай камандзе клуба «Сокал» з яго роднага горада. Затым Ірачак стаў іграком «Баніка» з Сокалава. Двойчы клуб аддаваў яго ў арэнду, у «Бульдоцы» і ў «Славію». За моладзевы склад «Баніка» Петр выступаў на працягу дзесяці гадоў, а затым два гады гуляў у асноўнай камандзе. З 2008 па 2011 гады ён быў іграком «Вікторыі» з Пльзені, у яе складзе стаў чэмпіёнам Чэхіі.
Юлія Яраславаўна Стэц
Юлія Стэц (Юлія Ярославівна Стець; нар. ) — украінская футбалістка.
Петр Ірачак
«Вольфсбург»
У пачатку 2012 года іграка набыў нямецкі «Вольфсбург», у складзе «ваўкоў» Ірачак дэбютаваў 21 студзеня, у сустрэчы 18-га тура супраць «Кёльна». Петр выйшаў у стартавым складзе і на 80-й хвіліне саступіў месца Жазуэ. 10 лютага Ірачак упершыню вызначыўся за «Вольфсбург», забіўшы 2 галы ў браму «Фрайбурга».
Канятын (Сосныцкі раён)
Канятын (Конятин) — сяло ва Украіне, у Сосныцкім раёне Чарнігаўскай вобласці. Насельніцтва складае 825 чалавек (2001 г.). Утварае асобны Канятынскі сельскі савет.
Юлія Яраславаўна Стэц
Клубная кар’ера
Упершыню выйшла на поле ў складзе прафесійнай каманды ва ўзросце 11 гадоў. Пазней яе перавялі ў старэйшую групу. Гуляла ў херсонскай «Южанцы».
Петр Ірачак
«Гамбург»
Улетку 2012 года перабраўся ў іншы нямецкі клуб «Гамбург», дзе гуляў на працягу трох гадоў.
Юлія Яраславаўна Стэц
Клубная кар’ера
Калі споўнілася 16 гадоў, ёй прапанавалі пераехаць ва Умань і выступаць за мясцовы ЖФК «Ятрань». За гэты клуб яна гуляла чатыры гады. Потым паступіла першая прапанова з-за мяжы: яе паклікалі ў беларускі клуб «Універсітэт». Пазнея год у мінскай «Зорцы-БДУ», яшчэ год — у «Бабручанцы».
Канятын (Сосныцкі раён)
Геаграфія
Вёска знаходзіцца на правым беразе ракі Дзясны паміж вёскамі Зметнеў і Гута.
Петр Ірачак
Вяртанне ў Чэхію
У жніўні 2015 года стала вядома, што Ірачак пакідае «Гамбург» і вяртаецца ў Чэхію, у пражскую «Спарту». Сезон 2016/17 ігрок правёў у арэндзе ў клубе «Ябланец», а ўлетку 2017 года перайшоў у «Фастаў».
Міжнародная кар’ера
У нацыянальнай зборнай Чэхіі Петр дэбютаваў 3 верасня 2011 года ў адборачным матчы на ​​чэмпіянат Еўропы супраць зборнай Шатландыі. Першы гол забіў праз 1,5 месяцы, паразіўшы браму зборнай Чарнагорыі.
Дасягненні
«Вікторыя»
Пажыжмаўскі сельсавет
Пажы́жмаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Воранаўскага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — вёска Пажыжма.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года як Вяканцаўскі сельсавет у складзе Воранаўскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Вяканцы. З 20 верасня 1944 года ў складзе Гродзенскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года перайменаваны ў Пажыжмаўскі сельсавет, цэнтр перанесены ў вёску Пажыжма. 11 студзеня 1966 года сельсавет скасаваны, тэрыторыя далучана да Тракельскага (8 населеных пунктаў: Абрамаўшчызна, Вайцяшуны, Дайноўка, Лаўцуны, Малыя Германішкі, Маркаўшчызна, Мікянцы, Поліпніца), Пагародненскага (7 населеных пунктаў: Балотнікі, Вяканцы, Гартынкова, Жусіны, Лапацішкі, Нявошы, Рачкуны) сельсаветаў і Воранаўскага пассавета (3 населеныя пункты: Наваполле, Пажыжма, Цёмны Дол).
На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 18 населеных пунктаў.
IC 2294
IC 2294 — галактыка тыпу * (зорка) ў сузор’і Рак.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Ксілаграфа
Класіфікацыя
У род Xylographa уваходзіць 56 відаў:
Стратастат
Стратаста́т, вышынны свабодны аэрастат — некіроўны аэрастат, прызначаны для пад’ёму ў стратасферу экіпажа і абсталявання для навуковых даследаванняў і спартыўных мэт (правядзення рэкордных уздымаў, скачкоў з парашутам).
Асноўныя элементы канструкцыі стратастата:
Ўздым стратастата ажыццяўляецца за кошт пад’ёмнай сілы, створанай напаўняюць абалонку газам, і дзякуючы скідвання баласту (пясок або металічны шрот). Спуск пачынаецца пасля выпуску часткі газу праз клапан ў абалонцы або ў выніку паступовага яго ахаладжэння да тэмпературы навакольнага асяроддзя.
Гістарычныя звесткі
Першым перавысіў вышыню ўздыму 12 км (12 944 м ) амерыканец Хаўртан Грэй ў 1927 годзе ў адкрытай гандоле, але падчас другога палёту ў тым жа годзе ён загінуў з-за недахопу запасу кіслароду.
Першы ў свеце стратастат са сферычнай герметычнай гандолай з алюмінію, якая абараняла экіпаж ад непрыдатных для жыцця умоў стратасферы, сканструяваў і пабудаваў швейцарскі вучоны-фізік Агюст Пікар у 1930 годзе пры падтрымцы бельгійскага нацыянальнага фонду для навуковых даследаванняў Fonds National de la Recherche Scientifique  (FNRS). Названы ў гонар гэтай установы стратастат FNRS-1 меў абалонку аб’ёмам 14 130 м³ і гандолу з алюмінію таўшчынёй 3,5 мм і дыяметрам 2,1 м. Першы палёт на гэтым стратастаце Агюст Пікар разам з Паўлем Кіпферам здзейснілі 27 мая 1931 года і дасягнулі вышыні 15 785 м. 18 жніўня 1932 года адбыўся другі палёт стратастата «FNRS» з аэрадрома Дзюбендорф каля Цюрыха. У гэтым палёце Агюст Пікар і бельгійскі фізік Макс Козінс дасягнулі вышыні 16 201 м (па барографу). Гэтая вышыня і была зарэгістраваная па правілах Міжнароднай аэранаўтычнай федэрацыі як сусветны рэкорд, хоць па дакладным геадэзічным вымярэнняч была вызначана вышыня ўздыму 16 940 м.
Паспяховыя палёты А. Пікара заахвоцілі вучоных і канструктараў многіх краін свету прыступіць да праектавання новых стратастатаў. Лідарам новых стратасферных гонак у той час з’яўляліся ЗША, якія не толькі скарысталі вопыт Агюста Пікара, але і запрасілі ў якасці кансультанта яго брата — Жана-Фелікса Пікара.
У СССР
19 студзеня 1932 года ў Маскве адбылося першае пасяджэнне па вывучэнні стратасферы пад кіраўніцтвам старшыні Гідраметэаралагічнага камітэта РСФСР М. М. Спяранскага, быў заслуханы даклад метэаролага В. І. Віткевіча аб задачах вывучэння стратасферы і ўтворана Камісія па вывучэнні стратасферы пад яго старшынствам. Працу па стварэнні стратастата ўзначаліў камандзір Асобнага паветраплавальнага дывізіёна Г. А. Пракоф’еў. У праектаванні і пабудове прымалі ўдзел Аддзел паветраплавання ГК НДІ ВПС, кафедра паветраплавання Ваенна-паветранай акадэміі імя М. Я. Жукоўскага, навукова-даследчы інстытут гумавай прамысловасці і шэраг іншых арганізацый.
30 верасня 1930 года здзейсніў палёт першы савецкі стратастат «СССР-1» (з аб’ёмам 25 тыс. м³) і дасягнуў вышыні 18 800 м. 30 студзеня 1934 адбыўся палёт на вышыню 21 946 м на стратастаце «Осаавіяхім-1» з экіпажам у складзе П. Ф. Федасеенка, А. Б. Васенка, І. Д. Усыскін. Палёт скончыўся катастрофай і экіпаж загінуў.
Сярод іншых савецкіх стратастатаў: «СССР-2», «СССР-3», ВР-60 «Камсамол», «Асавіяхім-2».
Акцябрскі сельсавет (Віцебскі раён)
Акця́брскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Віцебскага раёна Віцебскай вобласці Беларусі. Цэнтр — аграгарадок (да 2010 года вёска) Акцябрская.
Сергій I
Сергій I (Sergius PP. I; 650 — 8 верасня 701) — Папа Рымскі з 15 снежня 687 года па 8 верасня 701 года. Стаў папам у сур’ёзнай барацьбе з антыпапамі Пасхаліем і Тэадорам. Адмовіўся падпісаць рашэнні Трульскага Сабора. У гэтай сувязі візантыйскі імператар Юстыніян II аддаў загад аб арышце Сергія, але народ перашкодзіў яго выкананню.
Акцябрскі сельсавет (Віцебскі раён)
Гісторыя
Утвораны 20 жніўня 1924 года як Кабыльнікаўскі (Кабыльніцкі) сельсавет у складзе Высачанскага раёна Віцебскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Кабыльнікі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Высачанскім раёне БССР. З 8 ліпеня 1931 года ў складзе Лёзненскага раёна БССР, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. 20 лістапада 1938 года вёска Кабыльнікі перайменавана ў Акцябр, а сельсавет — у Акцябрскі. З 24 жніўня 1951 года сельсавет у складзе Віцебскага раёна. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Сялюцкага сельсавета, цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Папоўка. 14 красавіка 1962 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Шапуры. 10 красавіка 1965 года ў склад сельсавета з Варонаўскага сельсавета перададзены 3 населеныя пункты (Бандары, Лужына і Селівоўшчына). У 1972 годзе ў склад Бабініцкага сельсавета перададзены 3 населеныя пункты (Білева, Селівоўшчына і Янапаль). У 1975 годзе цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Акцябрская. 16 лютага 1987 года ў склад Шапечынскага сельсавета перададзены 8 населеных пунктаў: пасёлак пры чыгуначнай станцыі Дыманова, вёскі Дыманова, Зазыбы 1, Макарава, Мяклава, Навікі, Ражнова і Старынцы. У 2011 годзе скасаваны вёскі Васюты і Шпілі (увайшлі ў склад Віцебска), 13 верасня 2016 года — вёска Лабаны.
Сергій I
Раннія гады
Сергій быў выхадцам з сірыйскай сям’і з Антыёхіі, якая пасялілася ў Палерма на Сіцыліі. Сергій пакінуў Сіцылію і прыбыў у Рым падчас пантыфікату Адэадата II. Леў II пасвяціў яго ў кардыналы царквы Санта-Сусана (Рым) 27 чэрвеня 683 года, і ён стаў падымацца па службовай лесвіцы духавенства. Заставаўся кардыналам Санта-Сусаны, пакуль яго не абралі Папам.
Акцябрскі сельсавет (Віцебскі раён)
Насельніцтва
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 4486 чалавек, з іх 82,1 % — беларусы, 14,5 % — рускія, 1,9 % — украінцы.
Сергій I
Абранне
Калі 21 верасня 687 года пасля працяглай хваробы памёр папа Конан, яго архідыякан Пасхалій падкупіў экзарха Равены, Яна II Плаціна, разлічваючы з яго дапамогай стаць папам. Аднак больш шматлікай апынулася фракцыя ў падтрымку протаіерэя Тэадора. Дзве фракцыі пачалі ўзброеную барацьбу, размясціўшыся ў розных частках Латэранскага палаца — папскай рэзідэнцыі. Каб выйсці з тупіка, прадстаўнікі грамадзянскіх уладаў, арміі, духавенства і насельніцтва горада сустрэліся ў імператарскім палацы і абралі Сергія, а затым узялі штурмам Латэранскі палац, прымусіўшы двух канкуруючых кандыдатаў прызнаць Сергія.
Акцябрскі сельсавет (Віцебскі раён)
Склад
На 1 студзеня 1974 года ў складзе Акцябрскага сельсавета знаходзіўся 31 населены пункт.
Сергій I
Абранне
Прытворна прызнаўшы Сергія, Пасхалій адправіў паслоў да Плаціна, абяцаючы яму вялікую суму золата ў абмен на ваенную падтрымку. Экзарх прыбыў у Рым, але прызнаў, што Сергій быў абраны законна. Аднак ён усё роўна запатрабаваў абяцанае золата. Пасля інтранізацыі Сергія 15 снежня 687 года Плацін пайшоў. Пасхалій працягнуў інтрыгаваць і ў рэшце рэшт быў сасланы ў манастыр па абвінавачванні ў вядзьмарстве.
Акцябрскі сельсавет (Віцебскі раён)
Іншае
На тэрыторыі сельсавета знаходзяцца аб’екты гісторыка-культурнай каштоўнасці Рэспублікі Беларусь: курганны могільнік VI—XIII стст. каля вёскі Лятохі, курганны могільнік IX—XIII стст. каля вёскі Сакольнікі і гарадзішча ранняга жалезнага веку (V ст. да н.э. — V ст.н.э.) каля вёскі Шапуры (усе 3-й катэгорыі каштоўнасці).
Сергій I
Абранне
Інтранізацыя Сергія скончыла апошні перыяд Sede Vacante перыяду «Візантыйскіх пап».
Пантыфікат
10 красавіка 689 года Сергій хрысціў караля Уэсекса Кэдвалу ў Рыме. Таксама пасвяціў святога Віліброрда біскупам фрызаў, Liber Pontificalis адзначае, што ён таксама пасвяціў Бертвальда арцыбіскупам Кентэрбэрыйскім.
Сергій прымаў актыўны ўдзел у спыненні спрэчкі аб трох раздзелах ў 698 годзе.
Сергій заснаваў дыяканію Санта-Марыя-ін-Віа-Лата на Корса, — часткі горада, якая актыўна развівалася ў VIII стагоддзі. Таксама аднавіў яго і аздобіў царкву Святых Касьмы і Даміяна.
Адказ на рашэнні Трульскага сабора
Сергій I не прысутнічаў на Трульскім Саборы 692 года, у якім прынялі ўдзел 226 або 227 епіскапаў, у пераважнай большасці з Канстанцінопальскага Патрыярхату. Удзел Васіля з Гарціны на Крыце, які належыў да Рымскай патрыярхіі, было прынята на Усходзе як рымскае адабрэнне, але на самой справе ён не быў папскім легатам.
Сергій прызнаў несапраўднымі рашэнні савета і заявіў, што «хутчэй памрэ, чым пагодзіцца з новымі памылкамі». Трульскі сабор асудзіў некаторыя рэлігійныя практыкі царквы на Захадзе, напрыклад, практыку набажэнстваў у буднія дні Вялікага посту, пост па суботах на працягу ўсяго года і т.п. Вялікія рознагалоссі былі выяўлены ў дачыненні да ўсходніх і заходніх святароў да бясшлюбнасці святароў і дыяканаў.
Папа Сергій I памёр 8 верасня 701 года.
Яго змяніў Іаан VI.
Стшэльна (гміна)
Стшэ́льна (Strzelno) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Магіленскага павета Куяўска-Паморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Стшэльне. Плошча гміны складае 185,28 км². Станам на 2004 год у гміне Стшэльна пражывалі 12 298 чалавек, шчыльнасць — 66,4 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 22 салецтвы.
Ротна
Ро́тна (, Ротно) — вёска ў Чашніцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Лукомльскага сельсавета.
Ян Юст ван Калькар
Ян Юст ван Калькар, таксама вядомы як проста Ян Юст (Везель або Калькар, каля 1450—1460 —, ) — нідэрландскі мастак.
Біяграфія
Да 1874 года Ван Калкар быў практычна невядомы, пакуль два гісторыкі мастацтва, сп. Вольф і д-р Эйзенман не знайшлі звесткі пра яго асобу.
Ван Калькар нарадзіўся прыкладна ў 1455 годзе ў Калькары або Везелі ў Клеўскім герцагстве (сёння знаходзіцца ў нямецкай зямлі Паўночны Рэйн-Вестфалія, раней моўна і культурна ўваходзіла ў Нідэрланды) як сын пары Генрыха Юста і Катарыны Багерт. З дакументаў мастацтвазнаўца Вольф устанавіў, што ў 1518 г. ён, напэўна, працаваў у сям’і Хакененгаў, пасля чаго з’ехаў у Італію, дзе наведаў Геную і Неапаль. Затым ён вярнуўся ў Нідэрланды і паехаў жыць у Харлем.
Яго вучнямі былі Бартэль Бруйн, яго швагер, і Ёс ван Клевэ.
Армія ЗША
Армія ЗША, або Сухапутныя войскі ЗША (United States Army) — від узброеных сіл ЗША, адказны, у першую чаргу, за сухапутныя ваенныя аперацыі. На 2008 год спісачны склад арміі склаў 539.675 салдат у страі, 360351 ў складзе Нацыянальнай гвардыі і 197024 ў рэзерве узброеных сіл. Армія кіруецца адмысловым дэпартаментам, узначаленым дзяржаўным сакратаром (адміністрацыйная, не ваенная пасада). Найвышэйшая пасада — Начальнік штаба арміі ЗША — уваходзіць у Аб'яднаны камітэт начальнікаў штабоў.
Знакі адрознення
Ніжэй прадстаўлены званні Сухапутных войскаў ЗША і іх эквівалентныя абазначэнні НАТА.
Навойка
Навойка (вымаўляецца: [naˈvɔi̯ka] ; XIV—XV стагоддзі) — паўлегендарная сярэднявечная польская жанчына, якая, як вядома, апраналася ў хлопчыка, каб вучыцца ў Кракаўскім універсітэце ў XV стагоддзі. Пазней стала манашкай. Яна лічыцца першай студэнткай і настаўніцай у Польшчы.
Легенды
Упершыню яе гісторыю распавёў абат Марцін з Лейбіца (пам. 1464 годзе) у Вене прыкладна ў 1429 годзе. Існуе некалькі розных версій легенды.
Адкрыцці
Навойка ўдала ўсіх падманула і вучылася два гады, праславіўшыся як выдатны вучоны і сур’ёзны студэнт. Згодна з пазнейшым дадаткам да гісторыі, ёй прапанавалі працу хатняй памочніцай аднаго з прафесараў, але яна адмовілася: у той час слугі павінны былі суправаджаць сваіх гаспадароў у лазню.
Аднойчы яе выкрылі як жанчыну. Версіі і тут разыходзяцца: па адной, два салдаты зрабілі заклад, што студэнт, які праходзіў побач, насамрэч жанчына, і выкрылі яе; паводле другой, яе знайшоў сын войта з Гнезна, які паступіў у школу; паводле трэцяга, яна захварэла, і лекар, які яе аглядаў, даведаўся праўду.
Гэтая гісторыя можа быць ня праўдай. Некаторыя гісторыкі кажуць, што, калі гэта праўда, яна вучылася ва ўніверсітэце прыкладна ў 1407—1409 гадах.
Спадчына
Ягелонскі ўніверсітэт не дазваляў жанчынам вучыцца да 1897 года, а займаць навуковыя пасады нельга было да 1906 года. Імем Навойкі быў названы першы ва ўніверсітэце жаночы інтэрнат, адкрыты ў 1936 годзе. Яе імем названа і адна з вуліц у Кракаве.
Камедулы
Камедулы, або камальдулы — манахі каталіцкага манаскага ордэна пустэльнікаў. Вылучыліся з бенедыкцінцаў дзякуючы рэформам Рамуальда з Камальдолі (Campus Malduli, каля Арэца ў Італіі, 1012 або 1023 год; адсюль назва). У 1072 года Папа Аляксандр II вызваліў камедулаў з-пад юрысдыкцыі біскупаў. Статут камедулаў засноўваўся на бенедыкцінскім, быў больш жорсткі і патрабаваў ад манахаў строгага пустэльнага жыцця, маўчання, шчырага посту, фізічнай працы, агульнай малітвы. Насілі габіты з белай воўны. Трымалі шматлікія шпіталі і аптэкі. З цягам часу падзяліліся на асобныя кангрэгацыі, у тым ліку з цэнтрамі ў Монтэ-Кароне ў Перуджы (Кангрэгацыя камедульскіх пустэльнікаў Монтэ-Кароны, Congregatio Eremitarum Camaldulensium Montis Coronae, ECMC, ErCam) і ў Камальдолі (Камедульская кангрэгацыя ордэна св. Бенядзікта, Congregatio Camaldulensis Ordinis Sancti Benedicti, OSBCam). У Польшчы камедулы з’явіліся ў пачатку XI ст., стала аселі ў пачатку XVII ст. У Вялікім княстве Літоўскім у 1662 годзе кляштар камедулаў заклаў канцлер Крыштаф Жыгімонт Пац у Пажаях каля Коўна, у 1667 — кароль Ян II Казімір на паўвостраве возера Вігры ў Гарадзенскім павеце. У 1685 годзе гэты кляштар атрымаў статут прыярата, да 1699 года закладзены мураваны касцёл паводле праекта, відаць, П. Пуціні, у 1800 годзе скасаваны прускімі ўладамі. Кляштары (пустэльні) камедулаў Рэчы Паспалітай падпарадкоўваліся ўладзе кляштара ў Монтэ-Кароне ў Італіі.
Базколь
Базколь — сяло ў Казалінскім раёне Кызылардзінскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр і адзіны населены пункт Базкольскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 51 км на паўднёвы захад ад раённага цэнтра, пасёлка Айтэке-Бі. Код КАТА — 434437100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1082 чалавекі (576 мужчын і 506 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 988 чалавек (530 мужчын і 458 жанчын).
Мышанскі сельсавет
Мы́шанскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Петрыкаўскага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — вёска Мышанка (да 1954 г. — вёска Беседкі).
Утвораны 20 жніўня 1924 года як Беседкаўскі сельсавет у складзе Капаткевіцкага раёна Мазырскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Беседкі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Капаткевіцкім раёне БССР. З 8 ліпеня 1931 года па 12 лютага 1935 года ў Мазырскім раёне. З 21 чэрвеня 1935 года ў Капаткевіцкім раёне Мазырскай акругі, з 20 лютага 1938 года — Палескай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Гомельскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Церабаўскага сельсавета, цэнтр перанесены ў вёску Мышанка. Пасля скасавання Капаткевіцкага раёна з 25 снежня 1962 года ў складзе Петрыкаўскага раёна. 18 лістапада 1967 года перайменаваны ў Мышанскі сельсавет.
Паводле перапісу 2009 года насельніцтва сельсавета складае 1877 чалавек, з іх 89,4 % — беларусы, 6,6 % — рускія.
Англа-саксонская хроніка
А́нгла-саксо́нская хро́ніка — збор летапісных дакументаў з гісторыі Антычнай і Сярэднявечнай Англіі. Быў складзены на загад караля Альфрэда Вялікага (~890), дапрацоўваўся і дапаўняўся рознымі аўтарамі да сяр. 12 ст. Пачатковай мовай збору была стараанглійская (англа-саксонская), пазнейшыя дадаткі з’яўляюць моцны ўплыў сярэдне-англійскай мовы. Вядомыя 9 розных версій або фрагментаў збору, усе яны адрозніваюца, часам вельмі значна, зместам і якасцю, разам апісваюць перыяд ~1-1154 гг.
Лаўра (камуна)
Лаўра (Lauro) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Кампанія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Авеліна.
Насельніцтва складае 3629 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 327 чал./км². Займае плошчу 11 км². Паштовы індэкс — 83023. Тэлефонны код — 081.
Заступнікам населенага пункта лічыцца Святы Себасцьян.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Дэзінфармацыя, звязаная з пандэміяй COVID-19 у 2019—2020 гадах
Пасля пачатку пандэміі каранавіруса 2019 года (COVID-19) сталі распаўсюджвацца канспіралагічныя версіі адносна паходжання, маштабу і розных іншых аспектаў гэтага захворвання. У ліку найбольш распаўсюджаных версій такога роду — сцвярджэнні, што вірус з’яўляецца біялагічнай зброяй з запатэнтаванай вакцынай, інструментам рэгулявання колькасці насельніцтва ці вынікам шпіёнскай аперацыі.
Меры па барацьбе з дэзінфармацыяй
Прадстаўнікі Facebook, Твітэр і Google заявілі, што іх кампаніі супрацоўнічаюць з СААЗ у барацьбе з «дэзінфармацыяй». У сваім блогу Facebook заявіў, што яны будуць выдаляць кантэнт, які парушае палітыку арганізацый аховы здароўя і мясцовых уладаў у дачыненні да дэзінфармацыі. Facebook таксама прадастаўляў бясплатную рэкламу СААЗ.
У канцы лютага 2020 года інтэрнэт-крама Amazon выдаліла з свайго каталога больш за мільён прадуктаў, якія характарызаваліся як здольныя вылечыць або абараніць ад каранавіруса, а таксама дзесяткі тысяч прадуктаў медыцынскага прызначэння з завышанай цаной.
Кітайская біялагічная зброя
Тым не менш размовы аб распрацоўках Кітаем біязброі не скончыліся. Амерыканскі сенатар Том Котан, прафесар Фрэнсіс Бойл, кансерватыўны палітычны аглядальнік Раш Лімбах , старшыня камітэта па абароне Палаты абшчын Вялікабрытаніі Тобіас Элвуд і ультраправых амерыканскі каментатар з Нью-Джэрсі Джош Бернштэйн заяўлялі, што COVID-2019 ёсць нішто іншае як вынік дзейнасці кітайскіх лабараторый.
29 студзеня англамоўны эканамічны Інтэрнэт-блог Zero Hedge без якіх-небудзь доказаў выказаў здагадку, што штамп COVID-19, адказны за выбліск каранавіруса, стварылі навукоўцы Уханьскага інстытута. Zero Hedge, выкарыстоўваючы доксінг, апублікаваў поўныя кантактныя даныя навукоўца, як мяркуецца, адказнага за гэта, у тым ліку яго імя, фота і нумар тэлефона, прапаноўваючы чытачам «нанесці [кітайскаму навукоўцу] візіт, калі яны хочуць ведаць, што сапраўды выклікала пандэмію каранавіруса». Пазней Twitter назаўжды заблакаваў рахунак блога за палітыку маніпулявання платформай.
У студзені амерыканскі навінавы сайт Buzzfeed News апублікаваў канспіралагічныя тэорыю пра сувязь паміж лагатыпам Уханьскага інстытута WIV і «Umbrella Corporation» — агенцтвам, якое стварыла вірус, што запускае Зомбі-апакаліпсіс у серыі камп’ютэрных гульняў Resident Evil. Гэтая тэорыя таксама бачыла сувязь паміж «Racoon» (галоўны горад у Resident Evil) і анаграмы «Corona» (назва віруса). Папулярнасць гэтай тэорыі прыцягнула ўвагу вэб-сайта Snopes, які спецыялізуецца на крытычным вывучэнні гарадскіх легенд, чутак і сумніўных гісторый, які даказаў, што лагатып быў не Уханьскага інстытута, а шанхайскай кампаніі Shanghai Ruilan Bao Hu San Biotech Limited, размешчанай прыкладна ў 500 мілях (800 км) ад Шанхая, і дадаткова ўказаў, што правільная назва горада ў Resident Evil — Raccoon City. Вэб-сайт Inverse паведаміў, што «Крыстафер Бузі, заснавальнік Bot Sentinel, правёў у Твітэры аналіз для Inverse і выявіў, што [анлайн]-боты і тролі вылучаюць мноства ілжывых сцвярджэнняў. Гэтыя боты сцвярджаюць, што Кітай наўмысна стварыў вірус, які з’яўляецца біялагічнай зброяй, а дэмакраты перабольшваюць пагрозу нанясення шкоды Дональду Трампу і г. д. Хоць мы не можам пацвердзіць паходжанне гэтых ботаў, яны рашуча выступаюць за Трампа».
Газета South China Morning Post паведаміла, што адна з вядучых даследчыкаў Уханьскага інстытута, Шы Чжэнлі, была мішэнню нападаў у кітайскіх сацыяльных сетках, якія сцвярджалі, што яе праца над вірусамі кажаноў з’яўляецца крыніцай віруса COVID-19, на што Шы адрэагавала так: «Я клянуся маім жыццём, [вірус] не мае нічога агульнага з лабараторыяй», і калі газета папрасіла даследчыка пракаментаваць атакі, Шы адказала: «Мой час павінен быць выдаткаваны на больш важныя пытанні». Кітайская медыягрупа Caixin паведаміла, што Шы выступіла з публічнымі заявамі супраць «меркаваных тэорый» капялюшыкаў з фальгі «як крыніцы новага віруса».
Біялагічная зброя ЗША
22 лютага 2020 года шэраг афіцыйных прадстаўнікоў ЗША заявіў, што Расія стаіць за кампаніяй дэзінфармацыі, выкарыстоўваючы тысячы рахункаў у сацыяльных сетках у Twitter, Facebook і Instagram для наўмыснага прасоўвання «тэорый змовы», якія сцвярджаюць, што вірус з’яўляецца біялагічным зброяй, распрацаваным ЦРУ, а ЗША вядзе эканамічную вайну з Кітаем, выкарыстоўваючы вірус. Выконваючы абавязкі памочніка дзяржсакратара па Еўропе і Еўразіі Філіп Рыкер заявіў, што «намер Расіі складаецца ў тым, каб сеяць разлад і падрываць інстытуты і альянсы ЗША знутры» і «распаўсюджваючы дэзінфармацыю аб каранавірусе, расійскія зламыснікі зноў вырашылі пагражаць грамадскай бяспекі, адцягваючы ад глабальных у адказ дзеянняў у галіне аховы здароўя». Афіцыйныя прадстаўнікі Расіі адмаўлялі гэтыя абвінавачванні, адзначаючы, што «гэта загадзя ілжывая гісторыя».
Роберт Бойль
Роберт Бойль (Robert Boyle, Robaird Ó Bhaoill;  — ) — фізік, хімік, багаслоў i крэацыяніст, сёмы сын Рычарда Бойля, графа Коркскага, вяльможы часоў Елізаветы Англійскай.
Дэзінфармацыя, звязаная з пандэміяй COVID-19 у 2019—2020 гадах
Біялагічная зброя ЗША
Паводле публікацыі ў амерыканскім кансерватыўнай часопісе The National Interest, хоць афіцыйныя расійскія каналы не вылучаюць тэорыю змовы аб біялагічнай зброі ў ЗША, іншыя расійскія СМІ не падзяляюць стрыманасць Крамля ў гэтым пытанні. Газета «Красная звезда», створаная міністэрствам абароны Расіі, апублікавала артыкул пад назвай «Каранавірус: амерыканская біялагічная вайна супраць Расіі і Кітая», у якой сцвярджаецца, што вірус закліканы нанесці шкоду эканоміцы Кітая, прыслабіўшы яе на наступным раўндзе гандлёвых перамоваў. Лідар ЛДПР Уладзімір Жырыноўскі заявіў у радыёінтэрв’ю, што вірус быў эксперыментам Пентагона і фармацэўтычных кампаній. Дыпламат Ігар Нікулін, былы саветнік генеральнага сакратара ААН, заявіў на расійскім тэлебачанне і ў іншых СМІ, што Ухань быў абраны для нападу, таму што наяўнасць там вірусалагічнай лабараторыі прадаставіла Пентагону і ЦРУ магчымасць прыкрыцця інфармацыі аб уцечцы вынікаў кітайскага біялагічнага эксперыменту.
Па паведамленні радыёстанцыі Farda, іранскі святар Саед Махамад Саід абвінаваціў прэзідэнта ЗША Дональда Трампа ў тым, што ён нацэліўся на горад Кум з дапамогай каранавіруса, «каб нанесці шкоду яго культуры і гонару». Саід заявіў, што Трамп выконвае сваё абяцанне ўразіць іранскія культурныя аб’екты, калі іранцы адпомсцяць за авіяўдар ЗША, ахвярай якога стаў камандуючы сіламі «Кодс» Касем Сулеймані.
Роберт Бойль
Біяграфія
Першапачатковае выхаванне і навучанне атрымаў дома і ў калегіі ў Ітане, а на дванаццатым годзе быў пасланы бацькам у Жэневу, дзе вучыўся некалькі гадоў пад кіраўніцтвам аднаго француза, а потым завяршыў сваю адукацыю падарожжам у Італію і Францыю.
Дэзінфармацыя, звязаная з пандэміяй COVID-19 у 2019—2020 гадах
Біялагічная зброя ЗША
Прадстаўнік іранскага тэлебачання Алі Акбар Рафіпур заявіў, што каранавірус з’яўляецца часткай праграмы «гібрыднай вайны», якую ЗША вядуць супраць Ірана і Кітая.
Роберт Бойль
Біяграфія
Вярнуўшыся ў Ірландыю, Бойль пасля смерці бацькі атрымаў значную спадчыну і пасяліўся ў сваім маёнтку Стальбрыджы, займаючыся спачатку пераважна філасофіяй і рэлігіяй. У 1654 г. перасяліўся ў Оксфардзе, дзе стаў больш аддавацца заняткаў фізікай і хіміяй і ўдзельнічаў у Таварыстве навук, якое потым у 1668 г. перамясцілася ў Лондан, а пасля пад назвай Лонданскае каралеўскае таварыства атрымала вялікую вядомасць. Роберт не быў жанаты; выконваў абавязкі прэзідэнта лонданскага Каралеўскага таварыства і шмат гадоў быў адным з дырэктараў Ост-Індскай кампаніі.
Дэзінфармацыя, звязаная з пандэміяй COVID-19 у 2019—2020 гадах
Біялагічная зброя ЗША
Брыгадны генерал Галям Рэза Джалал, кіраўнік Іранскай арганізацыі грамадзянскай абароны, заявіў, што каранавірус, верагодна, з’яўляецца біялагічнай атакай на Кітай і Іран з эканамічнымі мэтамі.
IC 2295
IC 2295 — галактыка тыпу * (зорка) ў сузор’і Рак.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Дэзінфармацыя, звязаная з пандэміяй COVID-19 у 2019—2020 гадах
Біялагічная зброя ЗША
Хасейн Саламі, кіраўнік Корпуса Вартавых Ісламскай рэвалюцыі, заявіў, што ўспышка хваробы ў Іране можа быць выкліканая «біялагічнай атакай» ЗША. Некалькі іранскіх палітыкаў таксама зрабілі падобныя заявы. Аднак намеснік міністра аховы здароўя Ірана Рэза Малехзаде адхіліў тэорыю біялагічнай вайны.
Былы прэзідэнт Ірана Махмуд Ахмадзінежад 9 сакавіка 2020 году накіраваў ліст у ААН, дзе сцвярджаў, што «міру ясна, што каранавірус быў выраблены ў лабараторыі» і што COVID-19 з’яўляецца «новай зброяй для стварэння і/або падтрымання палітычнага і эканамічнага вяршэнства на сусветнай арэне».
Па паведамленнях лонданскага часопіса The Economist, у кітайскіх інтэрнэт-рэсурсах шырока абмяркоўвалася канспіралагічныя тэорыі пра тое, што вірус COVID-19 створаны ЦРУ для падаўлення Кітая. Хоць у ЗША факт вядзення бактэрыялагічнай вайны супраць кітайскіх войскаў падчас Карэйскай вайны адмаўляецца, у Кітаі гэта лічыцца пэўным, што спрыяе распаўсюджванню гэтых канспіралагічных тэорый.
Некалькі кітайскіх канспіралагічных артыкулаў, якія адносяцца да эпохі атыповай пнеўманіі, усплылі ў час пандэміі са змененымі дэталямі (атыповая пнеўманія таксама аб’яўлена актам біялагічнай вайны ЗША супраць Кітая). У некаторых з гэтых артыкулаў сцвярджаецца, што кітайская кампанія BGI Group, якая спецыялізуецца на даследаваннях геному, прадала ЗША базу дадзеных аб генетычнай інфармацыі кітайцаў у ЗША, што дапамагло ЗША распрацаваць вірус, арыентаваны на геном этнічных кітайцаў.
26 студзеня 2020 года кітайскі навінавы сайт абароннай тэматыкі Xilu апублікаваў артыкул, у якім падрабязна распавядалася пра тое, як ЗША штучна стварылі вірус для «дакладнага нацэльвання на кітайцаў». Гэты артыкул была выдаленая з сайта ў пачатку лютага.
Некаторыя артыкулы на папулярных кітайскіх сайтах намякалі, што вірус COVID-19 у Кітай занеслі амерыканскія вайскоўцы — удзельнікі Сусветных ваенных гульняў ва Ухане ў 2019 годзе, якія працягваліся да канца кастрычніка 2019 года. На думку аўтараў гэтых артыкулаў, няўважлівае стаўленне і непрапарцыйна нізкія вынікі амерыканскіх спартсменаў у гульнях паказваюць на тое, што яны маглі знаходзіцца там для іншых мэтаў, і маглі на самай справе быць «баевікамі» біялагічнай вайны. Таксама паказвалася, што месца жыхарства амерыканскіх вайскоўцаў у горадзе было размешчана блізка да аптоваму рынку морапрадуктаў, дзе адзначаны першыя выпадкі заражэння.