cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Digi Communications
Digi Communications — румынскі тэлекамунікацыйны холдынг, які працуе ў Румыніі, Венгрыі, Іспаніі і Італіі. Кампанія была заснаваны Золтанам Тэсары, які з'яўляецца мажарытарным уладальнікам прадпрыемства. Акцыі кампаніі гандлююцца на Бухарэсцкай фондавай біржы з 16 мая 2017 года. На 2019 год Digi мела долю рынку ў Румыніі ў 51%, а пераважная большасць яе абанентаў была падключана па сетцы з аптычным валакном. Такім чынам, кампанія зрабіла важны ўнёсак у статус Румыніі як краіны з адной з самых высокіх фіксаваных хуткасцей шырокапалоснага Інтэрнэту ў свеце. Акрамя таго, кампанія валодае спадарожнікавым тэлебачаннем пад брэндам Digi TV. У красавіку 2015 года Digi запусціла паслугу энергазабеспячэння. Аднак, пазней у 2019 годзе кампанія пазбавілася энергітычнага бізнесу праз незвычайнай хісткасці коштаў на электрычнасць.
Свята-Мікалаеўскі сабор (Добруш)
Свята-Мікалаеўскі сабор — праваслаўны храм у горадзе Добрушы Гомельскай вобласці. Знаходзіцца на вуліцы князя Паскевіча, 58.
Гісторыя
Пабудаваны ў 1995 годзе з цэглы.
Габес (вілает)
Габес (ولاية قابس) — адзін з дваццаці чатырох вiлаетаў Туніса. Размешчаны ў паўднёва-ўсходняй частцы краіны. Тэрыторыя — 7175 км² з насельніцтвам 343 тыс. жыхароў (2004).
Адміністрацыйны цэнтр — горад Габес.
Геаграфія
На поўначы мяжуе з вілаетам Сфакс, Сідзі-Бу-Зід і Гафса, на захадзе з вілаетам Кебілі, на поўдні з вілаетам Медзенін. На ўсходзе амываецца водамі Міжземнага мора (заліў Габес).
Любань (прыпыначны пункт)
Лю́бань (, Любань)  — прыпыначны пункт Баранавіцкага аддзялення Беларускай чыгункі ў Лунінецкім раёне Брэсцкай вобласці. Размешчаны ў вёсцы Любань; на лініі Калінкавічы — Лунінец, паміж станцыяй Сінкевічы і станцыяй Лахва.
IC 1110
IC 1110 — галактыка тыпу Sa (спіральная галактыка) у сузор’і Малая Мядзведзіца.
Струкі (Буда-Кашалёўскі раён)
Струкі́ (, Струки) — вёска ў Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Ліпініцкага сельсавета.
Юраўка (Шчучынскі раён)
Ю́раўка (, Юровка) — вёска ў Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Астрынскага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Навадворскага сельсавета.
Абрадавіч
Абрадавіч — прозвішча.
Эстафета (біятлон)
Эстафе́та — каманднае спаборніцтва ў біятлоне. Каманда ў мужчын, жанчын і юніёраў складаецца з чатырох спартсменаў — прадстаўнікоў адной краіны, а ў юніёрак, юнакоў і дзяўчат — з трох. Кожны біятланіст праходзіць адзін этап, які складае 7,5 км, для мужчын, юніёраў і юнакоў і 6 км для жанчын , юніёрак і дзяўчат з двума агнявымі рубяжамі.
Гісторыя
Эстафета — найстарэйшы від біятлонных спаборніцтваў. На зімовых Алімпійскіх гульнях эстафеты ў біятлоне ўпершыню прайшлі ў 1968 годзе ў мужчын і ў 1992 годзе ў жанчын. Першымі алімпійскімі чэмпіёнамі, якія ўзялі залаты медаль у эстафеце, сталі біятланісты з СССР Аляксандр Ціханаў, Мікалай Пузанаў, Віктар Маматаў і Уладзімір Гундарцаў, а першымі алімпійскімі чэмпіёнкамі ў гэтым жа выглядзе спаборніцтваў — выступалі за зборную Францыі Карэн Ніагрэ, Вераніка Кладэль і Ганна Брыян. Упершыню эстафеты ў рамках Чэмпіянатаў свету былі праведзены ў 1966 і 1984 гадах у мужчын і ў жанчын адпаведна. Першымі чэмпіёнамі свету на гэтай дыстанцыі сталі нарвежскія біятланісты н Істад, Рагнар Твейтэн, Івар Нордкіл і Олаў Ёрде, а першымі чэмпіёнкамі свету — савецкія біятланісткі Венера Чарнышова, Людміла Забалотная і Кая Парве. На Алімпійскіх гульнях у 2014 годзе, алімпійскімі чэмпіёнамі сталі расійскія біятланісты Аляксей Волкаў, Яўген Усцюгаў, Дзмітрый Малышка, Антон Шыпулін, а алімпійскімі чэмпіёнкамі ў гэтым жа выглядзе спаборніцтваў — выступаючыя за зборную Украіны Віта Семярэнка, Юлія Джыма, Валянціна Семярэнка, Алена Підгрушная.
Рэгламент гонкі
Па аднаму прадстаўніку ад кожнай краіны стартуюць адначасова і, прабегшы свой этап, перадаюць эстафету наступнаму біятланісту з сваёй каманды. Першая стральба — лежачы, другая — стоячы. Біятланісты займаюць сабе месца на стрэльбішчы ў адпаведнасці са сваім стартавым нумарам. Спартсмен мае па тры запасных патрона на кожнай стральбе. Калі біятланіст патраціць запасныя патроны, то за кожную незакрытую мішэнь прадугледжана праходжанне штрафнога круга, роўнага 150 м.
Пошта Румыніі
Пошта Румы́ніі (Poșta Română) — нацыянальны аператар у галіне паштовых паслуг у Румыніі. Арганізацыя пасля прыватызацыі з’яўляецца акцыянерным таварыстам, але і знаходзіцца пад кантролем румынскага ўрада. Пошта актыўна працуе на свабодным рынку паштовых паслуг, а таксама канкуруе з іншымі кампаніямі ў такіх галінах, як знешні гандаль, лагістыка, навукова-даследчая і тэхналагічнае дзейнасць, інфармацыйны дызайн, адукацыя і сацыяльна-культурныя паслугі.
Яўген Дамінікавіч Будзінас
Яўген Дамінікавіч Будзінас (, Масква —, Мінск) — беларускі пісьменнік і журналіст.
Біяграфія
Нарадзіўся ў сям'і служачых, у 1946 годзе сям'я пераехала ў Вільнюс. Вучыўся ў школе рабочай моладзі, з 9-га класа адначасова працаваў лабарантам Вільнюскага радыётэхнічнага вучылішча (1960—1961). Вучыўся завочна ў радыётэхнічным інстытуце (спачатку ў Разанскім, пасля ў Мінскім, які скончыў у 1972 г.). Працаваў слесарам у Разані (1961—1962), манцёрам Мінскага гарадскога аўтатрэста (1963—1965), цесляром, камісарам камсамольска-маладзёжнага будатрада ў Цюменскай вобласці, затым настаўнікам матэматыкі, рускай мовы і літаратуры вячэрняй школы ў пасёлку Светлы Цюменскай вобласці (1967—1968). З 1968 года на журналісцкай працы ў Мінску — літаратурны супрацоўнік, загадчыкам аддзела ў газеце «Знамя юности» (1968—1972), уласным карэспандэнтам АПН (цяпер РИА «Новости») у БССР (1972—1975), карэспандэнт часопіса «Рабочая смена» (1975—1976), спецыяльны карэспандэнт часопіса «Дружба народов» па БССР і Прыбалтыцы (з 1982). Член СП СССР (з 1986). Старшыня праўлення выдавецтва «Паліфакт. Ltd» (1991—1997). Член рэдсавета часопіса «Дружба народов».
Жыў у Мінску. Меў двух дачок і сына. Памёр 4.10.2007 каля 9:30 у бальніцы, дзе знахадзіўся апошні тыдзень жыцця. Пахаваны ў Дудутках.
Дзейнасць
Дэбютаваў у 1966 годзе нарысам (часопіс «Нёман»). Пісаў на рускай мове. Аўтар кніг нарысаў і публіцыстыкі «Один практический шаг» (Масква, 1983), «Дом в сельской местности» (Масква, 1985), «Действующие лица» (1986), «Преждевременный конфликт» (Масква, 1988), рамана-даследавання «Промежуточный человек» (1990), аўтабіяграфічных раманаў «Дураки» (Масква, 2001), «Давайте, девочки» (Масква, 2007). Як публіцыст друкаваўся ў часопісах «Знамя» (1985, № 8), «Дружба народов».
Лаўрэат прэміі Саюза журналістаў СССР (1985).
Класічная логіка
Класічная логіка (або стандартная логіка або логіка Фрэгэ-Расела ) — клас дэдукцыйнай логікі, які найбольш шырока выкарыстоўваецца і інтэнсіўна вывучаецца. Класічная логіка аказала вялікі ўплыў на аналітычную філасофію.
Абагульненая семантыка
Са з’яўленнем алгебраічнай логікі стала відавочным, што класічнае злічэнне выказванняў дапускае іншую семантыку. У булевай семантыцы (для класічнай логікі выказванняў) ісцінныя значэнні з’яўляюцца элементамі адвольнай булевай алгебры; «true» адпавядае максімальнаму элементу алгебры, а «false» — мінімальнаму. Прамежкавыя элементы алгебры адпавядаюць значэнням праўдзівасці, акрамя «ісціна» і «хлусня». Прынцып бівалентнасці выконваецца толькі тады, калі булева алгебра лічыцца двухэлементнай алгебрай, якая не мае прамежкавых элементаў.
Святая Агата
Святая Агата (Sancta Agatha), у праваслаўі Святая Агафія — хрысціянская святая мучаніца. Дні шанавання — 5 лютага (каталіцкая царква), 18 лютага (праваслаўная царква).
Жыццё і мучаніцтва
Мартырыі Святой Агаты склаліся ў перыяд сярэднявечча. Паводле легенд, яна паходзіла з багатай сям’і з Катаніі на востраве Сіцылія. У маладосці прыняла хрысціянства і захоўвала цноту. Аднак у яе закахаўся нехта Квінтыліян, які пачаў судовы пераслед святой. Агата вытрымала зневажэнне публічным домам, турмой і катаваннямі, у тым ліку разарванне і адразанне грудзяў. Яе падтрымлівалі малітвы і бачанні Святога Пятра.
Падчас чарговага катавання пачаліся вывяржэнне вулкана Этна і землятрус. Насельнікі Катаніі запатрабавалі спыніць здзекаванні. Святая Агата вярнулася ў вязніцу, дзе і памерла з малітвай на вуснах (прыкладна 251 г.).
Шанаванне
Найстаражытнейшыя звесткі пра культ Святой Агаты адносяцца да VI ст. Але мартырый Святой Люцыі ўзгадвае пакланенне мошчам Святой Агаты ўжо ў пач. IV ст. Святая Агата шануецца ўсімі хрысціянамі. Лічыцца заступніцай жанчын, якія вытрымоўваюць сексуальныя дамаганні, ахоўвае ад пажараў, апякунка ад хваробаў свойскай жывёлы.
Пётр з Ганёндза
Пётр з Ганёндза (1525—30, Ганёндз, цяпер Падляскае ваяводства, Польшча — ) — ідэолаг Рэфармацыі ў Вялікім Княстве Літоўскім, антытрынітарый.
Біяграфія
Нарадзіўся ў сялянскай сям'і. Скончыў каталіцкую семінарыю і атрымаў капланскае пасвечанне. У 1551 г. скончыў Ягелонскі ўніверсітэт у Кракаве, удасканальваў веды ў Італіі, Швейцарыі. У 1554 прафесар сафістыкі ў Падуанскім універсітэце.
Святая Агата
Шанаванне
Святы ў гонар Агаты шырока распаўсюджаны на Сіцыліі, Мальце, Краіне Баскаў і г. д.
Пётр з Ганёндза
Біяграфія
Паслядоўнік рэлігійна-філасофскага вучэння іспанскага вучонага М. Сервета і сацыяльна-палітычных ідэй мараўскіх антыбаптыстаў. Адмаўляў царкоўна-тэалагічную і філасофскую схаластычную традыцыі; выступаў супраць прыватнай уласнасці, сацыяльнай няроўнасці, войнаў, феадальнага права, свецкай улады, пакарання смерцю. Удзельнічаў у антытрынітарскіх сінодах, палемізаваў з С. Будным.
Святая Агата
Шанаванне
Атрыбуты шанавання — кветкі лілеі, пальмавыя галіны, званы. На іконах і ў жывапісу часта малюецца з адрэзанымі грудзямі на падносе.
Пётр з Ганёндза
Біяграфія
Выдаў на лацінскай мове творы «Супраць боскасці Ісуса Хрыста» (1557), «Аб першахрысціянскай царкве» (1563?; не зберагліся), на польскай мове «Пра Трох», «Пра сына Божага» і «Пра хрысціянскае хрышчэнне» (усе каля 1570).
Яго паслядоўнікі Павел з Візны, Якуб з Калінаўкі і інш.
Джулія Манкуса
Джулія Манку́са (Julia Mancuso, нар., Рына, штат Невада, ЗША) — амерыканская гарналыжніца, алімпійская чэмпіёнка 2006 года ў гіганцкім слаламе, двухразовая віцэ-чэмпіёнка Алімпіяды 2010 у хуткасным спуску і суперкамбінацыі, уладальніца 5 медалёў чэмпіянатаў свету.
Біяграфія
Джулія вырасла на беразе возера Тахо, у яе ёсць 2 сястры: старэйшая Эйпрыл і малодшая Сара.
Бацька Джуліі Чыра Манкуса (нар. 1949), сын італьянскіх імігрантаў, быў адным з найбуйнейшых наркадылераў у гісторыі ЗША, які арганізаваў наркакартэлі па вытворчасці і продажы марыхуаны і какаіну. У 1995 годзе Чыра быў асуджаны на 9 гадоў турмы за кантрабанду марыхуаны. Пасля выхаду з турмы Чыра падтрымлівае добрыя адносіны з Джуліяй і нават удзельнічае ў яе гарналыжнай кар'еры.
Цікава, што Джулія ўпершыню выйграла этап Кубка свету ўжо пасля таго, як стала алімпійскай чэмпіёнкай, пры гэтым у гіганцкім слаламе, які яна выйграла на Алімпіядзе 2006 у Турыне, яна не перамагала ў Кубку свету ні разу. Усяго за кар'еру больш за 30 разоў падымалася на прызавы подыум на этапах Кубка свету, выйграўшы 7 разоў.
Перамогі на этапах Кубка свету (7)
Па стане на 02 лютага 2014 года
Пратэсты ў Беларусі (2017)
Пратэсты ў Беларусі супраць прэзідэнцкага Дэкрэта № 3 «Аб папярэджанні сацыяльнага ўтрыманства» і эканамічнай палітыкі ўлад пачаліся 17 лютага 2017 года з «Маршу абураных беларусаў» у Мінску, а затым перакінуліся на іншыя буйныя гарады краіны — Бабруйск, Баранавічы, Брэст, Віцебск, Гомель, Гродна, Магілёў, Маладзечна, Оршу, Пінск і інш. Удзельнікі акцый пратэсту патрабавалі адмены Дэкрэта № 3 і адстаўкі Прэзідэнта Беларусі Аляксандра Лукашэнкі, які быў ініцыятарам т.зв. «падатку на дармаедства». Большасць акцый прайшла пад назвай «Марш недармаедаў». Пасля 25 сакавіка, калі ў Мінску адбыліся масавыя затрыманні ўдзельнікаў, акцыі былі ўжо адносна нешматлікія, у вулічных пратэстах удзельнічалі пераважана палітычныя актывісты.
Прычыны
2 красавіка 2015 года Прэзідэнт Рэспублікі Беларусь Аляксандр Лукашэнка выдаў Дэкрэт № 3 «Аб папярэджанні сацыяльнага ўтрыманства», які ўстанавіў абавязак грамадзян Беларусі, замежных грамадзян, якія ўвесь час пражываюць у краіне, і асоб без грамадзянства, якія не ўдзельнічалі ў фінансаванні дзяржаўных расходаў ці ўдзельнічалі ў такім фінансаванні менш як 183 каляндарныя дні ў мінулым годзе, выплаціць збор у памеры 20 базавых велічынь.
Падатковыя органы накіравалі каля 470 тысяч паведамленняў на выплату падатку на дармаедства. 20 лютага 2017 года скончыўся апошні тэрмін выплаты збору. Збор выплацілі толькі каля 54 тыс. грамадзян (прыкладна 11,5 %). Пэўная колькасць грамадзян звярнулася ў мясцовыя органы ўлады з заявамі аб вызваленні ад выплаты збору. Для тых, што не выплаціў збор, або выплаціў яго несвоечасова, прадугледжвалася адміністрацыйная адказнасць. У гэтым выпадку меў быць складзены пратакол, што накіроўваўся на разгляд у суд для рашэння або аб прыцягненні да адміністрацыйнай адказнасці ў выглядзе штрафу ў памеры ад 2 да 4 базавых велічынь, або аб адміністрацыйным арышце. У выпадку адміністрацыйнага арышту грамадзянін мусіў быць прыцягнуты да грамадска карысных прац, пасля адбыцця якіх сума збору лічылася б выплачанай. Адміністрацыйны арышт мог быць накладзены на тэрмін да 15 сутак.
У 2011 годзе Беларусь перажыла фінансавы крызіс. Эканамічныя праблемы ў Рэспубліцы Беларусь, адсутнасць структурных рэформаў, а таксама шэраг іншых фактараў (сярод якіх і расійская інтэрвенцыя ва Украіну і далейшая дэвальвацыя расійскага рубля ) істотна паўплывалі і на курс беларускага рубля, прывялі да падзення пакупніцкай здольнасці насельніцтва, росту беспрацоўя і г.д. . Таксама ў Беларусі па-ранейшаму адбываліся сістэмныя парушэнні правоў чалавека.
17 лютага — Марш абураных беларусаў
Напярэдадні «Марша абураных беларусаў» ад удзелу ў ім адмовіліся Партыя БНФ, рух «За свабоду» і кампанія «Гавары праўду». Лідар Партыі БНФ Аляксей Янукевіч выказаў здагадку, што акцыя стане чарговым «лятучым пікетам», гэта значыць, не збярэ вялікай колькасці ўдзельнікаў і не стане значнай падзеяй у грамадска-палітычным жыцці Беларусі. Таксама ён дадаў, што мэтазгодна сканцэнтраваць грамадскую ўвагу і арганізацыйныя высілкі на Дні Волі. Лідар кампаніі «Гавары праўду» Андрэй Дзмітрыеў патлумачыў няўдзел тым, што, на яго думку, пакуль не вычарпаны мірныя і законныя шляхі адмены Дэкрэта № 3. Старшыня руху «За свабоду» Юрый Губарэвіч адзначыў, што замест арганізацыі вулічнай акцыі, якая, на яго думку, наўрад ці магла стаць паспяховай, члены арганізацыі сканцэнтраваліся на аказанні юрыдычнай дапамогі тым, хто трапіў пад дэкрэт. Але Губарэвіч не выключыў, што далучыцца да акцыі, калі на яе выйдуць шырокія колы беларусаў.
17 лютага 2017 года ў цэнтры Мінска адбыўся «Марш абураных беларусаў» супраць Дэкрэта «Аб папярэджанні сацыяльнага ўтрыманства», на які выйшла больш за 2000 чалавек. Арганізатарамі акцыі сталі Мікалай Статкевіч, Уладзімір Някляеў і іншыя. Марш пачаўся а 18-й гадзіне на Кастрычніцкай плошчы. На прыступках Палаца Рэспублікі з прамовамі выступілі арганізатары і некаторыя ўдзельнікі акцыі. Удзельнікі скандавалі «Не — дэкрэту № 3», «Жыве Беларусь», «Не бойцеся!». Мікалай Статкевіч заявіў, што Дэкрэт № 3 «гэта адкрыты здзек над грамадствам і над кожным з нас», і заклікаў прыняць рэзалюцыю, у якой высоўваюцца патрабаванні адмяніць Дэкрэт, спыніць зніжэнне рэальных даходаў насельніцтва, адмяніць павышэнне пенсійнага ўзросту, вярнуць народу свабодныя і справядлівыя выбары. Удзельнікі мітынгу падтрымалі рэзалюцыю. Пасля гэтага Марш рушыў па праспекце Незалежнасці да будынка Міністэрства па падатках і зборах Беларусі, размешчанага па вуліцы Савецкай № 9, каля Дома ўрада.
Каля Міністэрства па падатках і зборах адбыўся кароткі мітынг, падчас якога на яго прыступках удзельнікі Маршу спалілі ў вядры свае «лісты шчасця» — паведамленні з патрабаваннем аплаціць збор. У 19:12 арганізатары аб’явілі, што «Марш абураных беларусаў» завершаны. Пад канец Мікалай Статкевіч запатрабаваў ад уладаў выканання ўсіх патрабаванняў мітынгоўцаў да 25 сакавіка. Інакш, паводле яго слоў, у Дзень Волі людзі зноў збяруцца і будуць патрабаваць адстаўкі цяперашняй улады.
Пасля «Маршу абураных беларусаў» невядомыя ў цывільным напалі на актывістаў анархісцкага руху, якія накіроўваліся дамоў. У іх забралі транспарант, аднак самім актывістам удалося пазбегнуць затрымання.
Гомель
У нядзелю, 19 лютага 2017 года мітынг супраць Дэкрэта № 3 адбыўся і ў другім па памеры горадзе Беларусі. Сход пачаўся апоўдні на плошчы Паўстання, ад якой праз дзесяць хвілін вялікая калона па вуліцы Савецкай рушыла да плошчы Леніна. На чале калоны ішлі прадстаўнікі палітычных і прафсаюзных рухаў. Гучалі палітычныя лозунгі, лозунгі супраць падаткаў на «дармаедства». Калона расцягнулася на сотні метраў, аўтамабілі віталі ўдзельнікаў шэсця працяглымі гукавымі сігналамі. Удзельнікі акцыі скандавалі «Не дэкрэту нумар тры! Лукашэнка, ухадзі».
Па розных падліках, на плошчы Леніна знаходзілася ад адной да трох тысяч чалавек. На мітынг у Гомелі, як і ў Мінску, выйшлі людзі розных узростаў і розных сацыяльных статусаў. Мітынг супраць Дэкрэта № 3 стаў самай масавай вулічнай акцыяй пратэсту ў Гомелі пасля 1990-х гадоў, калі тут праходзілі шматлікія страйкі. Многія ўдзельнікі мітынгу адзначалі, што іх натхніў марш у Мінску.
Арганізатары акцыі пратэсту ў Гомелі заявілі, што, калі ўрад не адменіць дэкрэт, то на Дзень Волі 25 сакавіка будзе арганізавана ўсерэспубліканская акцыя пратэсту.
Магілёў
У Магілёве гарадскія ўлады забаранілі правядзенне «Марша недармаедаў» па пешаходнай вуліцы Ленінскай. Чыноўнікі аргументавалі тым, што арганізатары ў заяўцы на акцыю пратэсту месцам яе правядзення абралі не вызначаную гарвыканкамам пляцоўку для масавых мерапрыемстваў, якая размешчана ўдалечыні ад людных мясцін горада. У выніку было вырашана правесці 19 лютага па той жа вуліцы «Прагулку недармаедаў», у якой узялі ўдзел прынамсі паўтысячы чалавек, у т.л. старшыня Аб’яднанай грамадзянскай партыі Анатоль Лябедзька. Выступоўцы гаварылі пра антынародную і антыканстытуцыйную скіраванасць дэкрэта аб дармаедах, патрабавалі яго адмены і заклікалі аб’ядноўвацца дзеля абароны сваіх правоў.
Пазней на заяўнікаў «Марша недармаедаў» — каардынатара-актывіста Беларускай хрысціянскай дэмакратыі Алега Аксёнава і актывіста Аб’яднанай грамадзянскай партыі Уладзіміра Шанцава — былі складзены пратаколы адміністрацыйнага правапарушэння па абвінавачванні ў арганізацыі несанкцыянавага шэсця.
Іншыя гарады
У іншых абласных цэнтрах 19 лютага акцыі не былі падрыхтаваны. Пасля падзей у Гомелі людзі пачалі стыхійна збірацца а 14-й гадзіне ў цэнтрах Брэста, Гродна і Віцебска.
У Брэсце сабралося не больш за сто чалавек. Мерапрыемства працягвалася каля гадзіны. Удзельнікі пратэсту выйшлі на плошчу Леніна каля будынку абласнога выканаўчага камітэта без плакатаў і сцягоў. Аўтамабілісты ў знак салідарнасці сігналілі. Шэсце не адбылося, пасля выступу некалькіх удзельнікаў людзі разышліся.
У Гродне на акцыю выйшлі некалькі дзясяткаў чалавек. Адначасова на Савецкай плошчы актывісты збіралі подпісы за адмену Дэкрэта № 3.
Віцебск
На мітынг у Віцебску людзі сабраліся праз сацыяльныя сеткі, сама акцыя праходзіла досыць стыхійна, малаарганізавана. Удзел у пратэсце ўзялі людзі розных пакаленняў і сацыяльных груп. Удзельнікі акцыі прайшлі шэсцем ад плошчы Перамогі да плошчы Леніна.
Удзельнікі мітынгу скандавалі «Жыве Беларусь!». Некалькі невядомых са схаванымі тварамі час ад часу выкрыквалі «Слава Расіі!», не атрымліваючы падтрымкі ад пратэстоўцаў.
Пад канец акцыі пратэсту член БХД Таццяна Севярынец заклікала правесці наступнае шэсце 25 сакавіка, на Дзень Волі. Пасля заканчэння акцыі, каля 15:10 Севярынец была затрымана супрацоўнікамі міліцыі.
Іншыя гарады
У Бабруйску ў акцыі пратэсту на плошчы Леніна ўзялі ўдзел больш за 400 чалавек. Перад пратэстоўцамі выступіў ураджэнец горада і адзін з кіраўнікоў Беларускай хрысціянскай дэмакратыі Віталь Рымашэўскі.
У Баранавічах у акцыі пратэсту на плошчы Леніна ўзялі ўдзел больш за 300 чалавек. Сярод удзельнікаў пераважалі людзі старэйшага ўзросту, у тым ліку бацькі, чые дзеці не могуць знайсці працу. Падтрымаць пратэстоўцаў прыехаў Анатоль Лябедзька. Машыны, якія праязджалі каля плошчы, сігналілі ў знак падтрымкі.
У Брэсце ў акцыі пратэсту ўзялі ўдзел каля 300 чалавек. Шэсце прайшло ад плошчы Леніна да пешаходнай вуліцы Савецкай. Удзельнікі акцыі скандавалі «Не дэкрэту нумар тры! Лукашэнка, ухадзі!», таксама папулярным слоганам падчас пратэсту быў «Баста!». Машыны на вуліцы Леніна сігналілі ў знак падтрымкі.
5 сакавіка — Брэст
Напярэднані, 3 сакавіка 2017 года на выхадзе з пад’езда ўласнага дома была затрымана міліцыяй і змешчана ў псіхіятрычную лячэбніцу Наталля Папкова, актывістка «Маладой Беларусі» і адна з арганізатараў вулічных акцый пратэсту ў Брэсце. Паводле словаў самой затрыманай, ёй не патлумачылі прычыну затрымання, а таксама куды яе вязуць, па прыбыцці ж у лячэбніцу проста трымалі там без якога-небудзь лячэння.
Підлозці
Підлозці (Підлозці́) — вёска ў Млыніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Підлозціўскай вясковай абшчыны.
Пратэсты ў Беларусі (2017)
5 сакавіка — Брэст
Раніцай 5 сакавіка пад Івацэвічамі затрымалі машыну, у якой на акцыю пратэсту ехалі лідары Аб’яднанай грамадзянскай партыі Анатоль Лябедзька і Беларускай хрысціянскай дэмакратыі Віталь Рымашэўскі, а таксама актывісты Мікалай Казлоў (АГП) і Вольга Кавалькова (БХД). Іх машыну забралі, Лябедзьку і Рымашэўскага прывезлі ў Бярозаўскае РУУС.
Падтрымаць пратэстоўцаў у Брэсце прыехаў блогер Максім Філіповіч, адзін з актывістаў пратэстнага руху ў Гомелі.
Акцыя пратэсту ў Брэсце 5 сакавіка пачалася апоўдніна плошчы Леніна. Пратэстоўцы з плошчы рушылі да будынка Брэсцкага гарвыканкама, які размешчаны непадалёк. Старшыня гарвыканкама Аляксандр Рагачук запрасіў людзей на гутарку ў актавую залу гарвыканкама, на што пагадзілася толькі невялікая колькасць пратэстоўцаў. Большасць пратэстоўцаў засталася на вуліцы, скандуючы «На вуліцу!».
Да мітынгу далучыліся анархісты з транспарантам «Чыноўнік — галоўны дармаед» (Чиновник главный тунеядец) і чорнымі сцягамі, якія і ўзялі на сябе функцыю лідараў пратэсту. Удзельнікі акцыі пратэсту скандавалі «Жыве Беларусь!», «Баста!», «Не дэкрэту нумар тры! Лукашэнка, ухадзі», а таксама «Нет зарплаты, есть налог — депутату в кошелек!» і «Настоящий дармоед — тот, кто выдумал декрет». Анархісты павялі шэсце праз цэнтр горада, па вуліцах Пушкінскай і Савецкай. Па дарозе шэсце разраслося да некалькіх тысяч чалавек. Людзі з ганкаў крамаў падтрымлівалі дэманстрантаў апладысментамі.
Шэсце завяршылася каля ЦУМа на праспекце Машэрава. Пры канцы актывісты заклікалі людзей 11 сакавіка падтрымаць аналагічны пратэст у Пінску.
Увечары 5 сакавіка міліцыя затрымала чатырох анархістаў, якія ўдзельнічалі ў акцыі пратэсту. Судовы працэс над імі прайшоў увечары 6 сакавіка ў судзе Ленінскага раёна Брэста. Усе абвінавачаныя былі прызнаны вінаватымі ў парушэнні закона аб масавых мерапрыемствах, трое былі асуджаны на 5 сутак арышту, адзін — на 4 сутак.
10 сакавіка — Маладзечна
9 сакавіка 2017 года Аляксандр Лукашэнка фактычна прыпыніў збор падатку на дармаедства за 2015 год, але грамадскія дзеячы заявілі, што патрабуюць поўнай адмены дэкрэта. Многія выказвалі сумнеў, што пасля замарозкі на наступных акцыях пратэсту збярэцца дастатковая колькасць людзей, паколькі гэты шаг збавіў градус напружання ў грамадстве.
10 сакавіка акцыя пратэсту ў Маладзечне пачалася а 18 гадзіне на Цэнтральнай плошчы. Да пачатку акцыі з’явіліся паведамленні, што ў Маладзечанскім музычным каледжы імя Міхала Клеафаса Агінскага студэнтаў закрылі ў аўдыторыях і не выпускаюць. На плошчы была ўключана гукаўзмацняльная апаратура, якая транслявала папярэджанне МНС пра небяспеку пажараў.
А 18 гадзіне на плошчы сабралося 300—400 чалавек, перад прысутнымі з пастамента помніка Леніну выступілі лідар БХД Віталь Рымашэўскі і старшыня АГП Анатоль Лябедзька, які таксама заклікаў прыязджаць на «Марш недармаедаў» у Мінск 15 сакавіка. Старшыня руху «За свабоду» Юрась Губарэвіч заклікаў чыноўнікаў выйсці пагаварыць з народам, людзі пачалі скандаваць прозвішча старшыні райвыканкама «Яхнавец» і «Жыве Беларусь!». Таксама скандавалі «Слава Генадзю Карпенку», падтрымліваючы былога старшыню Маладзечанскага гарвыканкама (1991—1994), які правёў у горадзе значныя эканамічныя пераўтварэнні і карэнным чынам дэсаветызаваў гарадскую тапаніміку, а сённяшнім кіраўнікам — «Ганьба». Да людзей на плошчы выйшаў старшыня райвыканкама Аляксандр Яхнавец, які прапанаваў дэлегаваць сваіх прадстаўнікоў у будынак выканкама, але пратэстоўцы адмовіліся і запатрабавалі, каб выключылі гукаўзмацняльнікі, праз якія ішло папярэджанне МНС пра пажары. Яхнавец сышоў, а апазіцыйныя лідары зачыталі тэкст рэзалюцыі з патрабаваннем адмяніць дэкрэт, які быў ухвалены пратэстоўцамі.
Людзі шэсцем прайшлі з Цэнтральнай плошчы па пешаходнай вуліцы Прытыцкага да падатковай інспекцыі. Пратэстоўцы скандавалі «Верым, можам, пераможам», «Жыве Беларусь!» і «Уладу — народу!». Шэсце дайшло амаль да чыгуначнага вакзала, каля якога размешчана падатковая, аўтамабілісты сігналілі ў знак падтрымкі. Апазіцыйныя лідары прыляпілі на дзверы падатковай ліст з тэкстам рэзалюцыі, пасля чаго акцыя была скончана. Паводле ацэнак, у гэтай акцыі пратэсту прынялі ўдзел да 1000 чалавек, што зрабіла яе найбуйнешай у гісторыі горада.
Пасля акцыі быў затрыманы 16 гадовы хлопец з арафаткай на твары, а таксама яшчэ пяць чалавек, якія ехалі ў таксі з мітынга.
Пасля былі затрыманыя таксама лідар АГП Анатоль Лябедзька, сустаршыня БХД Віталь Рымашэўскі, старшыня руху «За свабоду» Юрась Губарэвіч, сацыял-дэмакрат Алесь Абрамовіч, актывістка БХД Вольга Кавалькова і журналіст БелаПАН Сяргей Каралевіч. Анатоль Лябедзька трансляваў затрыманне ў сваім фэйсбуку. Нейкі час яго, Губарэвіча і Каралевіча суправаджалі людзі ў цывільным, пасля чаго накінуліся і сталі збіваць.
11 сакавіка — Пінск
У Пінску ў суботу 11 сакавіка акцыя пратэсту, якая анансавалася як «Палескі марш недармаедаў», пачалася апоўдні на плошчы Леніна. Да пачатку акцыі ўваход у Пінскі райвыканкам і падыход да помніка Леніну былі агароджаны. На плошчы сабралося больш за 400 чалавек. Падчас акцыі асобы ў цывільным спрабавалі затрымаць блогера з Гомеля Максіма Філіповіча, але пратэстоўцы адбілі яго ў іх. Пасля заканчэння акцыі, каб абараніць ад затрымання Філіповіча, некалькі дзясяткаў чалавек суправаджалі яго да чыгуначнага вакзала.
Бабруйск
Да пачатку акцыі ў Бабруйску была затрымана прафсаюзны лідар, актывістка Аб’яднанай грамадзянскай партыі Ганна Смірнова.
Акцыя пратэсту ў Бабруйску 12 сакавіка апоўдні на плошчы Перамогі. У ёй узялі ўдзел больш за 800 чалавек. Большасць удзельнікаў складалі пенсіянеры. Людзі былі настроеныя радыкальна, выказваючы сваю незадаволенасць Дэкрэтам № 3, паўсюдным беспрацоўем і малымі заробкамі. Пратэстоўцы скандавалі «Жыве Беларусь!», «Баста!», «Не дэкрэту нумар тры, Лукашэнка, ухадзі!» і «Бабры не рабы!». У Бабруйску было шмат транспарантаў і плакатаў з лозунгамі «Дэкрэты і налогі — хутка працягнем ногі», «Баста», «Не дэкрэту № 3», «Бабры не рабы!», «Мы не рабы», «Разам мы сіла» і да т.п.
Орша
«Марш недармаедаў» пачаўся а 13 гадзіне на Цэнтральнай плошчы, на якой сабралося каля 700 чалавек. На плошчы гучна транслявалася музыка, што замінала правядзенню акцыі. Перад пратэстоўцамі выступілі Павел Севярынец, праваабаронца і член РГПА «БХК» Васіль Бераснеў, а таксама колішні лідар рабочага руху Віктар Андрэеў, які прапанаваў прыняць рэзалюцыю з патрабаваннем адмены Дэкрэта № 3 і занесці яе ў райвыканкам. Пратэстоўцы шэсцем прайшлі па вуліцы Міру да вуліцы Астроўскага, на якой размешчаны будынак Аршанскага райвыканкама. Да ўдзельнікаў акцыі выйшаў намеснік старшыні Аршанскага райвыканкама Алег Смірноўскі, які заявіў, што акцыя незаконная, але запрасіў прадстаўнікоў пратэсту ў залу. Пратэстоўцы адмовіліся ад прапановы і ўручылі чыноўніку рэзалюцыю. Выступоўцы абмяркоўвалі неабходнасць адмены кантрактаў, скасаванне падвышэння пенсійнага ўзросту, беспрацоўе, нізкія заробкі. У канцы акцыі Севярынец заклікаў аршанцаў далучацца да акцый пратэсту 15 і 25 сакавіка ў Мінску: «Вырашацца ўсё будзе ў сталіцы. 15 і 25 сакавіка мы павінны праявіць салідарнасць». Акцыя пратэсту супраць Дэкрэту № 3 і эканамічнай палітыкі ўладаў стала самай масавай у Оршы з 1991 года.
Пасля акцыі былі затрыманы Павел Севярынец і кіроўца аўто, які яго вёз, а таксама журналістка Радыё Свабода Галіна Абакунчык, фатограф БелаПАН Андрэй Шаўлюга і блогерка Анастасія Пілюгіна. Пазней за спробу ўзяць у будынку РУУС каментарый у затрыманага Севярынца ў жывым эфіры была затрымана група тэлеканала «Белсат», на аператара Аляксандра Баразенку складзены адміністрацыйны пратакол. Акрамя таго былі затрыманы Васіль Бераснеў, які вёў мітынг, а таксама аршанскія актывісты Ігар Грышанаў, Віктар Міхасёў, Віктар Андрэеў, Яўген Анішчанка і горацкія актывісты Андрэй Юркоў і Валерый Кісялевіч.
Рагачоў
За паўгадзіны да пачатку акцыі каля Рагачова ДАІ спыніла аўтамабіль з журналістамі «Белсат».
Акцыя пратэсту ў Рагачове пачалася а 16 гадзіне. Хоць дата і час былі абвешчаны загадзя, арганізаванага мітынгу не выйшла, усё адбывалася стыхійна. Спачатку адна група сабралася на плошчы перад Рагачоўскім райвыканкамам, другая — каля завода «Дыяпраектар». Пасля людзі ад «Дыяпраектара» накіраваліся на плошчу. Агулам у акцыі ўзялі ўдзел каля 400 чалавек, збольшага людзі сталага ўзросту. У Рагачове адсутнічалі апазіцыйныя лідары, акцыя прайшла без прамоваў і заклікаў. Людзі абменьваліся думкамі і абураліся адсутнасцю працы, малымі пенсіямі і Дэкрэтам № 3. Акцыя працягвалася больш за паўтары гадзіны.
Брэст
Каля 12:30 у Брэсце на плошчы Леніна на акцыю супраць Дэкрэта № 3 стыхійна сабраліся каля 60 чалавек. Акцыя не была загадзя анансавана, але перад яе пачаткам у горадзе былі затрыманы актывіст Партыі БНФ з Кобрына Алесь Мех і блогер Сяргей Пятрухін, якія планавалі ўзяць у ёй удзел. Пасля пратэстоўцы прайшлі па вуліцы Савецкай, заклікаючы на акцыі пратэсту 25 сакавіка ў Мінску і 26 сакавіка ў Брэсце.
Паміж акцыямі
Пасля масавых затрыманняў журналістаў дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Беларусі Алена Анісім накіравала звароты на адрас Міністра інфармацыі Ліліі Ананіч і Старшыні Вярхоўнага Суда Валянціна Сукалы, у якіх падтрымала затрыманых, адзначыўшы, што журналісты дзейнічалі ў адпаведнасці са сваімі прафесійнымі абавязкамі і інфармавалі грамадскасць краіны і органы ўлады пра сітуацыю ў розных гарадах. Таксама ў зваротах гаварылася, што за затрыманнямі могуць стаяць людзі, якія не жадаюць дзейнічаць на карысць дзяржавы, а пераследуюць іншыя інтарэсы. У канцы яна звярнулася да Ананіч з просьбай прыняць адпаведныя меры для абароны пацярпелых журналістаў і зрабіць усё неабходнае, каб не дапусціць падобнага ў далейшым, а да Сукалы з просьбай даць адказ, на падставе якіх заканадаўчых актаў гэтыя журналісты былі асуджаны.
13 сакавіка ў судзе Цэнтральнага раёна Гомеля па абвінавачванні ва ўдзеле ў акцыі пратэсту супраць Дэкрэта № 3, які адбыўся ў Гомелі 19 лютага, завочна былі асуджаныя Віктар Рубцоў і відэаблогер Максім Філіповіч. Рубцоў атрымаў 14 сутак адміністрацыйнага арышту, Філіповіч — 13 сутак. Увечары таго ж дня каля 21.00 Філіповіча затрымалі ў вёсцы Каранёўка Гомельскага раёна. Да гэтага ён праз відэасувязь паведаміў, што каля яго хаты дзяжураць «ціхары». У затрыманні ўдзельнічалі супрацоўнікі АМАПа.
Мінск
Арганізатарамі акцыі супраць падатку на «дармаедства» 15 сакавіка выступіла кааліцыя — Аб’яднаная грамадзянская партыя, Беларуская партыя левых «Справядлівы свет», рух «За Свабоду», аргкамітэт па стварэнні партыі «Беларуская хрысціянская дэмакратыя», Партыі працоўных, «Надзея», Беларуская сацыял-дэмакратычная партыя (Грамада), Беларуская партыя «Зялёныя» і грамадзянская кампанія «Наш дом». Ад удзелу ў ёй адмовіўся Мікалай Статкевіч, які ўзяў на сябе адказнасць за шэсце 25 сакавіка, на Дзень Волі. Правядзенне мітынгу ад Акадэміі навук да плошчы Бангалор было санкцыявана Мінгарвыканкамам. Акцыя была прымеркавана да Дня Канстытуцыі, адразу дзевяць артыкулаў якой, паводле меркавання арганізатараў, парушае Дэкрэт аб дармаедстве.
Напярэдадні мітынгу была выказана ідэя змяніць маршут шэсця і пайсці ў цэнтр горада. Пасля гэтага міліцыя выклікала арганізатараў на гутарку і прыстрашыла адказаць сілай на несанкцыянаваны пратэст.
Перад пачаткам акцыі была перакрыта станцыя метро Акадэмія навук, каля месца збору не спыняліся аўтобусы. Некалькі аўтазакаў знаходзіліся на вуліцы Акадэмічная, што насупраць месца збору.
Акцыя пратэсту пачалася ў 17:30 перад кінатэатрам «Кастрычнік». У ёй узялі ўдзел каля 3000 чалавек, у тым ліку Уладзімір Някляеў, лідары грамадзянскай кампаніі «Гавары праўду» Андрэй Дзмітрыеў і Таццяна Караткевіч, старшыня прафсаюза РЭП Генадзь Фядыніч. Лідары АГП, БХД і «За Свабоду!» не змаглі ўзяць удзел, паколькі былі затрыманы пасля мітынгаў, якія напярэдадні прайшлі ў Маладзечне і Оршы. На мітынгу прысутнічала дэпутат Палаты прадстаўнікоў ад АГП Ганна Канапацкая на мыліцах, якая распавяла, што запрашала і іншых дэпутатаў прыйсці на мітынг і пагутарыць з народам. На пляцоўцы перад кінатэатрам «Кастрычнік» прысутнічала і група анархістаў (паводле назіранняў палітолага Вольфа Рубінчыка — ад 15 да 20), які хавалі свае твары пад маскамі. Міліцыя патрабавала ад іх адкрыць твар або пакінуць месца, аднак яны засталіся, падтрымліваючы выступоўцаў лозунгамі і барабанамі.
Пратэстоўцы прынялі рэзалюцыю «Марша недармаедаў», у якой адзначаецца, што Дэкрэт № 3 не адпавядае Канстытуцыі і міжнародным абавязацельствам Беларусі, парушае правы чалавека, прадугледжвае сацыяльна несправядлівы збор і прымяненне прымусовай працы. Таксама яны запатрабавалі адмяніць дэкрэт і вызваліць з-пад адміністрацыйнага арышту ўсіх затрыманых удзельнікаў пратэстаў да 25 сакавіка, прыняць новы эканамічны курс, арыентаваны на стварэнне новых рабочых месцаў, адмяніць кантрактную сістэму, правесці сумленныя і свабодныя выбары.
А 18 гадзіне пачалося шэсце ад станцыі метро Акадэмія навук па праспекце Незалежнасці і далей па вуліцы Сурганава да плошчы Бангалор. Наперадзе калоны неслі вялізны чырвона-зялёны сцяг, таксама было шмат бела-чырвона-белых сцягоў. У хвасце неслі імправізаваную труну беларускай Канстытуцыі. Пратэстоўцы, якіх было каля двух тысяч, скандавалі «Жыве Беларусь!», «Не дэкрэту № 3! Лукашэнка, ухадзі!», «Свабоду! Працу!». Акцыя была скончана каля 19:15.
Увечары пасля «Маршу» пачаліся затрыманні ўдзельнікаў пратэсту. Паводле звестак праваабаронцаў, у Мінску было затрымана больш за 50 чалавек.
Першая спроба забраць удзельнікаў акцыі (паводле словаў сведкаў, прадстаўнікоў анархісцкага руху) адбылася яшчэ на плошчы Бангалор, але іх «адбілі» мінакі. Яны з’ехалі на тралейбусе, але неўзабаве на праспекце Машэрава ўнутр салона ўварваліся невядомыя — і правялі «зачыстку» з выкарыстаннем слязістага газу. Ад газу пацярпелі і звычайныя пасажыры. Каля дзясятка хлопцаў і пары дзяўчын павезлі на мікрааўтобусах без якіх-небудзь апазнавальных знакаў. Сталічная міліцыя адмовілася даваць каментарыі на гэтую тэму.
16 сакавіка прайшлі суды над удзельнікамі «Маршу недармаедаў», якія атрымалі ад 12 да 15 сутак арышту. Сведкамі выступілі супрацоўнікі АМАПа.
Гродна
Да пачатку акцыі каля Ліды быў затрыманы аўтамабіль Аляксея Янукевіча, які накіроўваўся на марш недармаедаў у Гродне.
У парку Жылібера сабралася каля 1.000 чалавек, пасля ўдзельнікі мітынгу выйшлі на плошчу да помніка Леніна, намеснік старшыні Гродзенскага гарвыканкама запрашала пратэстуючых на перамовы ў залу, разлічаную на 250 месцаў, плёну яе прапанова не мела, мітынг на плошчы прадоўжыўся.
Мазыр
За два дні да пратэсту міліцыя афіцыйна папярэдзіла мясцовага актывіста Рыгора Крывіцкага, які падаў заяўку на пікет 26 сакавіка ў Мазырскі райвыканкам, каб ён не выходзіў на плошчу.
Да пачатку акцыі ДАІ спыніла машыны, у якіх на акцыю пратэсту ў Мазыры ехалі журналісты-фрылансеры.
18 сакавіка ў Мазыры, каб выказаць незадавальненне Дэкрэтам № 3, эканамічнай сітуацыяй у горадзе і краіне, на акцыю пратэсту на плошчу Леніна, нягледзячы на дождж і мокры снег, стыхійна выйшла некалькі дзясяткаў чалавек. Да людзей падыйшоў намеснік начальніка РАУС, які папярэдзіў, што сход незаконны. На плошчу на некалькі хвілін прыйшоў Рыгор Крывіцкі, які расказаў пра сваё папярэджанне.
Адразу пасля акцыі быў адзін з удзельнікаў акцыі, суд над якім павінен быў адбыцца 20 сакавіка.
Барысаў
Напярэдадні ў Барысаве былі затрыманы па падазрэнні ў арганізацыі несанкцыянаванай акцыі член БАЖ Алесь Абрамовіч і член АГП Іван Помазаў.
18 сакавіка ў жывым эфіры ў цэнтры горада былі затрыманы журналісты тэлеканала «Белсат» Вольга Чайчыц і Сяргей Кавалёў, якія прыбылі для асвятлення магчымай акцыі пратэсту. Пазней яны былі адпушчаны.
Іншыя гарады
Акцыі пратэсту прайшлі таксама ў Светлагорску, Кобрыне і Лунінцы.
Запланаваныя акцыі ў Лідзе, Жодзіна, Асіповічах, Наваполацку, Рэчыце і Горках не адбыліся.
Слонім
Пратэстоўцыя выказвалі абурэнне тым, што за апошнія гады ў горадзе закрыўся шэраг прадпрыемстваў: аўтарамонтны завод, «Тэкстыльнік», «Пух-пяро», «Сельгастэхніка», а іншыя прадпрыемствы скарачаюць супрацоўнікаў. На плошчы ўдзельнікаў акцыі пратэсту сустрэў старшыня Слонімскага райвыканкама Алег Таргонскі і іншыя чыноўнікі. Падчас рэзкай гутаркі яму прыгадалі запалохванне людзей перад акцыяй, на што старшыня райвыканкама папрасіў усіх, хто будзе мець на працы праблемы пасля акцыі, звяртацца асабіста да яго. Пратэстоўцы патрабавалі працы, на што Таргонскі адказаў, што гатовы да кампрамісу. Таксама ўдзельнікі акцыі выступілі за поўную адмену Дэкрэта № 3, скандуючы «Адмяніць! Адмяніць!». Пасля прыняцця рэзалюцыі акцыя была скончана. Таргонскі запрасіў усіх на прыём у райвыканкам па індывідуальных пытаннях.
Баранавічы
19 сакавіка на плошчы Леніна ў Баранавічах сабралася ад 50 да 70 чалавек.
Падзеі перад Днём Волі
23 сакавіка ў судзе Ленінскага раёна Мінска павінны былі адбыцца суды над Мікалаем Статкевічам і Уладзімірам Някляевым за несанцыянаваны «Марш абураных беларусаў», які прайшоў 17 лютага ў сталіцы. Суд адклаў разгляд справы Статкевіча «да належнага паведамлення пра суд», а суд над Някляевым быў перанесены на наступны дзень — 24 сакавіка.
Увечары 23 сакавіка на канспіратыўнай кватэры быў затрыманы Мікалай Статкевіч, які раней узяў на сябе адказнасць за правядзенне акцыі пратэсту на Дзень Волі. З 24 сакавіка ён знаходзіўся ў СІЗА КДБ. Яму інкрымінавалі падрыхтоўку з 2011 года масавых беспарадкаў (у 2011—2015 ён знаходзіўся ў калоніі ўзмоцненага рэжыму). Звесткі пра месцазнаходжанне палітыка адсутнічалі да 27 сакавіка, калі ён быў адпушчаны на свабоду.
Раніцай 24 сакавіка ў сацсетцы «ВКонтакте» і месэнджары Viber ад імя Статкевіча было распаўсюджана паведамленне з заклікам не ісці на акцыю 25 сакавіка. У той жа дзень былі ўзламаны акаўнты Марыны Адамовіч, жонкі Мікалая Статкевіча, і яе сына Юрася ў Facebook. Увечары паведамленне пра адмену акцыі 25 сакавіка было таксама размешчана на сайце statkevich.org. Пазней у Facebook Марыны Адамовіч было змешчана паведамленне, што ўсе папярэднія заявы яе мужа не фэйк і што ён не прыме ўдзелу ў акцыі 25 сакавіка ў Мінску. Многія адзначылі, што ў тэксце, апублікаваным на беларускай мове, адсутнічалі літары «ё» («сення» і «ен»), што нетыпова для Адамовіч.
25 сакавіка — Дзень Волі
25 сакавіка да 14-й гадзіны мірныя акцыі, прысвечаныя Дню Волі, прайшлі ў Гродне, Брэсце, Гомелі, Віцебску.
Напярэдадні, 24 сакавіка гарадскія ўлады Мінска прапанавалі мінскім арганізатарам «Дня Волі» правесці свой збор і мітынг у мінскім парку Дружбы народаў на плошчы Бангалор. Аднак арганізатары мітынгу на гэта не згадзіліся і адклікалі сваю заяўку на мітынг. Гарадскія ўлады папярэдзілі аб тым, што ўсе несанкцыянаваныя сходы людзей у горадзе прызнаюцца незаконнымі, адпаведна, іх удзельнікі падпадаюць пад дзеянне адміністрацыйнага кодэкса.
Нягледзячы на гэта, 25 сакавіка ў раёне 14.00 у Мінску ўдзельнікі несанкцыянаванай акцыі спрабавалі сабрацца каля будынка Акадэміі навук і кінатэатра «Кастрычнік», але АМАП не даваў нават спыняцца, адпраўляючы ў аўтазакі тых, што не жадаюць пакідаць плошчу. Цягнікі метро не спыняліся на трох станцыях: «Плошча Я. Коласа», «Акадэмія навук», «Парк Чалюскінцаў», наземны транспарт таксама не спыняўся ў цэнтры, таму частка жадаючых прыняць удзел у акцыі сабралася на праспекце, у раёне БНТУ. Затрыманні адбываліся на подступах да Акадэміі навук, у раёне плошчы Якуба Коласа, вуліцы Казлова, на праспекце Машэрава, у раёнах вуліц Сурганава, Кузьмы Чорнага, плошчы Калініна і інш.
Тым не менш, некалькі тысяч чалавек сканцэнтраваліся ў раёне плошчы Якуба Коласа, а затым рушылі ў бок цэнтра. У некалькіх месцах праспект Незалежнасці і бліжэйшыя вуліцы былі заблакаваныя аўтазакамі і АМАПам са шчытамі. Жорсткія масавыя затрыманні былі на ўсім працягу праспекта, а таксама на плошчы Я. Коласа. Канчатковая «зачыстка» адбылася каля 15.30, праз паўтары гадзіны пасля пачатку акцыі, калі з калоны, якая рухалася да Кастрычніцкай плошчы, сталі выцягваць людзей. Таксама затрымлівалі тых, хто выходзіў з падземнага пераходу на плошчы Перамогі. Затрыманымі аказаліся і многія журналісты. Паводле ацэнак праваабаронцаў, у час акцыі, прысвечанай Дню Волі, у Мінску было затрымана больш за 700 чалавек. Пасля 17.30 частку людзей выпусцілі з міліцыі, у адносінах да іншых быў прыменены адміністрацыйны арышт. У афіцыйных беларускіх СМІ было адзначана, што мэты, якія былі высунуты арганізатарамі несанкцыянаванай акцыі ў Мінску, не былі падтрыманы ў беларускім грамадстве, а асобныя ўдзельнікі акцыі наўмысна паводзілі сябе правакацыйна.
На наступны дзень, 26 сакавіка, каля 12 гадзін дня на Кастрычніцкай плошчы сабралася некалькі дзясяткаў чалавек. Людзі выйшлі на знак салідарнасці з затрыманымі напярэдадні ўдзельнікамі Дня Волі. Да плошчы былі сцягнутыя аўтазакі і аўтобусы з АМАПам. Людзей затрымлівалі перад Палацам Рэспублікі і каля ўніверсама «Цэнтральны». Колькасць затрыманых склала некалькі дзясяткаў чалавек.
26 сакавіка
26 сакавіка, пасля Дня Волі, па ўсёй краіне павінны былі адбыцца акцыі супраць Дэкрэта № 3. Але, на ўвазе жорсткага разгону мітынгу 25 сакавіка ў Мінску, народу выйшла мала і не ва ўсіх гарадах.
Спіс гарадоў, у якіх адбыліся мітынгі:
9 красавіка — Бабруйск
Акцыя пачалася а 12:00 перад уваходам на стадыён фабрыкі «Славянка». Пратэстоўцы накіраваліся да плошчы Перамогі, дзе да іх выйшаў намеснік старшыні гарвыканкама, якому мітынгоўцы задавалі розныя пытанні. Акцыя скончылася а 13.30 і ў ёй удзельнічала каля 100 чалавек.
Іванаўка (Пачынкаўскі раён)
Іванаўка (Ивановка) — вёска ў Пачынкаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Ленінскага сельскага паселішча.
Пратэсты ў Беларусі (2017)
26 красавіка — Чарнобыльскі шлях
Акцыя 26 красавіка была дазоволена Мінскім гарадскім выканаўчым камітэтам. Заяўнікамі ЧШ-2017 сталі прадстаўнікі «Зялёных», БНФ, руху «За свабоду», БХД і «Гавары праўду». Акрамя іх, у аргкамітэт увайшлі АГП і рух салідарнасці «Разам».
Дэманстранты сабраліся каля кінатэатра «Кастрычнік» а 18 гадзіне, але першапачаткова акцыя планавалася каля Опернага тэатру. Першапачаткова апазіцыя хацела прайсці шэсцем ад Опернага тэатра да плошчы Бангалор. Улады санкцыянавалі толькі традыцыйнае месца збору і ссунулі яе час на 14.00. Апазіцыя пагадзілася на новае месца збору, але назвала «здзекам» прызначэньне пачатку акцыі на працоўны час у будні дзень. У выніку Мінгарвыканкам даў дабро на збор у 18.00.
Правы ЛГБТ у Беларусі
Беларусь стала шостай рэспублікай былога СССР, якая адмяніла крымінальнае пакаранне за гомасексуальнасць. 1 сакавіка 1994 года парламент незалежнай Беларусі змяніў артыкул 119-1 Крымінальнага кодэкса Рэспублікі Беларусь, і гомасексуальнасць стала законнай. Аднак, у Крымінальным кодэксе Рэспублікі Беларусь да гэтага часу захаваліся архаічныя тэрміны тыпу «мужаложства» і «лесбіянства», што можа прыводзіць да паталагізіруючага ўспрымання аднаполых адносін. Цяпер як мужчынскія, так і жаночыя аднаполыя сексуальныя кантакты з'яўляюцца легальнымі ў Беларусі, але гаспадарчая дзейнасць аднаполых пар не мае права на такую ж юрыдычную абарону, якая даступна для разнаполых пар.
Пратэсты ў Беларусі (2017)
26 красавіка — Чарнобыльскі шлях
На акцыі прысутнічалі лідары БХД Павал Севярынец і Віталь Рымашэўскі, кіраўнік руху «За свабоду» Юрась Губарэвіч, лідары партый БНФ Аляксей Янукевіч і АГП Анатоль Лябедзька. Усяго да пачатку акцыі сабралася 250—300 чалавек. Міліцыя выбарачна надглядала заплечнікі.
У 18:20 калона пачала рух да плошчы Бангалор. Пасля шэсце аб’ядналася з мітынгучымі з партыі КХП-БНФ, якія праводзілі сваю акцыю ў Кіеўскім скверы і якія таксама атрымалі дазвол Мінгарвыканкама. Мітынг скончыўся а 20 гадзіне. Яе ўдзельнікі прынялі рэзалюцыю, якая змяшчае патрабаванні спыніць будаўніцтва АЭС у Астраўцы і засваенне чарнобыльскіх зямель і прамысловая вытворчасць прадуктаў харчавання на іх, вярнуць праграмы сацыяльнай абароны ліквідатарам аварыі на ЧАЭС.
Мінск
13 красавіка прадстаўнікі незалежных прафсаюзаў, якія ўваходзяць у склад Беларускага кангрэсу дэмакратычных прафсаюзаў падалі ў Мінскі гарвыканкам заяўку на правядзенне ў Міжнародны дзень салідарнасці працоўных сумесны марш. У Аргкамітэт увайшлі прадстаўнікі прафсаюзаў, а таксама Аб’яднаная грамадзянская партыя, Беларуская партыя аб’яднаных левых «Справядлівы свет», Беларуская хрысціянская дэмакратыя, Беларуская партыя працоўных, Беларуская партыя жанчын «Надзея», рух «За Свабоду». Арганізатары меркавалі правесці шэсце ад Акадэміі навук да парку Бангалор і мітынг у парку. Мінскі гарвыканкам не дазволіў шэсце, даўшы згоду толькі на мітынг на Бангалоры. У адказ арганізатары адклікалі сваю заяўку, адмовіўшыся і ад мітынгу.