cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Георгій Васільевіч Чычэрын
Георгій Васільевіч Чычэрын (, в. Караул, Тамбоўская губерня, Расійская імперыя —, Масква, РСФСР) — савецкі палітычны і дзяржаўны дзеяч.
Біяграфія
Пляменнік Б. М. Чычэрына. Скончыў Пецярбургскі універсітэт (1896). 3 1897 года працаваў у Міністэрстве замежных спраў. 3 1904 года удзельнічаў у сацыял-дэмакратычным руху. У 1904—1917 гадах у эміграцыі (Германія, Франція, Англія). У часы эміграцыі сакратар Цэнтральнага бюро замежных груп рускіх палітэмігрантаў. 3 1905 года член РСДРП, з 1906 года прыхільнік меншавізму. У першую сусветную вайну інтэрнацыяналіст.
У студзені 1918 годзе вярнуўся ў Расію. У 1918—1930 гадах наркам замежных спраў СССР (да 1922 года РСФСР). У складзе савецкай дэлегацыі падпісаў Брэсцкі мір 1918.
Узначальваў савецкія дэлегацыі на Генуэзской канферэнцыі 1922 года, Лазанскай канферэнцыі 1922—1923. Падпісаў Рапальскі дагавор 1922 года з Германіяй і інш. Член ЦК ВКП(б) у 1925—1930 гадах.
Аўтар прац па гісторыі рэвалюцыйнага руху, міжнародных адносін.
Памяць
У Мінску яго імем названа вуліца (1922), на доме № 1 мемарыяльная дошка (1977).
Бары Фіцджэральд
Бары Фіцджэральд (Barry Fitzgerald, народжаны Уільям Джозэф Шылдс William Joseph Shields; 10 сакавіка 1888 — 14 студзеня 1961) — ірландскі акцёр тэатра, кіно і тэлебачання, уладальнік прэміі «Оскар» і «Залаты глобус» за ролю айца Фіцгібона ў фільме «Ісці сваім шляхам» (1944). Ён увекавечаны двума зоркамі на Галівудскай алеі славы.
Біяграфія
Бары Фіцджэральд нарадзіўся ў горадзе Дублін, Ірландыя, у сям’і Фані Сафіі (у дзявоцтве Унгерленд) і Адольфуса Шылдса. Яго бацька быў ірландзец, а маці — немка. Ён быў старэйшым братам ірландскага акцёра Артура Шылдса.
Бары Фіцджэральд ніколі не быў жанаты і не меў дзяцей. Памёр ў 1961 годзе ва ўзросце 72 гадоў.
Медаль «За вяртанне Крыма»
Гісторыя
Медаль быў заснаваны адразу пасля падпісання расійскім прэзідэнтам Уладзімірам Пуціным загаду пра далучэнне Крыма і Севастопаля да Расіі.
Прататыпам знешняга выгляду медаля паслужыў вопытны ўзор савецкага медаля «За вызваленне Крыма», праект якога быў створаны ў 1944 годзе, аднак так і не рэалізаваны.
Першыя ўганараванні адбыліся 24 сакавіка 2014 года. Узнагароды атрымалі супрацоўнікі і ваенныя спецпадраздзялення «Беркут», расійскія марскія пехацінцы, афіцэры з камандавання Чарнаморскага флоту Расіі і кіраўнік «урада Крыма» Сяргей Аксёнаў.
Апісанне
Медаль выраблены з металу серабрыстага колеру ў форме кола дыяметрам 32 мм і мае пукаты борцік з абодвух бакоў.
У цэнтры аверсу — рэльефная выява контуру Крымскага паўвострава, акаймаванага ў ніжняй частцы лаўравымі галінамі, у месцы скрыжавання якіх — пяціканцовая зорка. На адваротным баку ў верхняй частцы рэльефная выява эмблемы Мінабароны РФ, пад якой — рэльефны надпіс у тры радкі: «ЗА ВОЗВРАЩЕНИЕ / КРЫМА / 20.02.14 — 18.03.14»; па коле — рэльефны надпіс: у верхняй частцы — «МИНИСТЕРСТВО ОБОРОНЫ», у ніжняй частцы — «РОССИЙСКОЙ ФЕДЕРАЦИИ».
Медаль з дапамогай вушка і колца злучаная з пяцікутнай калодкай, абцягнутай шаўковай муаравай стужкай шырынёй 24 мм. З правага края стужкі аранжавая стужка шырынёй 10 мм, акаймаваная справа чорнай палоскай шырынёй 2 мм, лявей — белая палоска, акаймаваная справа сіняй і злева чырвонай палосамі шырынёй 2 мм кожная.
Панасавічы
Пана́савічы (, Панасовичи) — вёска ў Бярозаўскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Сялецкага сельсавета. Размешчана за 22,5 км ад Бярозы, за 22 км ад чыгуначнай станцыі Бяроза-Картузская.
Гісторыя
Паводле перапісу 1897 года вёска ў Маскоўскай воласці Пружанскага павета Гродзенскай губерні, дзейнічаў хлебазапасны магазін.
З 1915 года акупіраваны германскімі войскамі, з 1919 года да ліпеня 1920 г. і з жніўня 1920 года — войскамі Польшчы. У ліпені 1920 устаноўлена савецкая ўлада.
З 1921 года ў складзе Палескага ваяводства Польшчы, у Насоўскай, з 1926 года — у Сялецкай гміне.
У 1941—1944 гг. акупіравана нямецка-фашысцкімі захопнікамі. Акупанты загубілі ў вёсцы 4 жыхароў, на фронце загінулі 7 воінаў-землякоў.
З 1954 года ў Сялецкім сельсавеце. Паводле перапісу 1970 года — у калгасе «Усход». 7 лютага 1972 года была выключана з рэестра в. Ракавічы (у 1940 — 17 двароў, 85 жыхароў, у 1959 — 20 будынкаў, 24 гаспадаркі, 106 жыхароў, у 1970 — 104 жыхары), якая злілася з в. Панасавічы.
Вядомыя асобы Рослаўля
Вядомыя ўраджэнцы Рослаўля:
Yonaka
Yonaka (стылізавана як YONAKA) — брытанскі рок-гурт, заснаваны ў Брайтане. У склад гурта ўваходзяць Тэрэза Джарвіс на вакале, Джордж Эдвардс на гітары, Алекс Кросбі на басе і клавіятуры і Роберт Мейсан на барабанах. Гурт выпусціў дэбютны альбом «Don't Wait 'Til Tomorrow» 31 мая 2019 года.
Святы (фільм)
«Святы» (Šventasis) — літоўскі мастацкі фільм, зняты рэжысёрам Андрыусам Блажэвічусам у 2016 годзе. У 2017 годзе атрымаў галоўную літоўскую ўзнагароду ў сферы кінематографа «Сярэбраны журавель».
Благанраваў
Благанраваў — прозвішча.
Каралеўскі ваенна-марскі флот Вялікабрытаніі
Гісторыя флоту пачынаецца з 18 стагоддзя, калі ён адыграў важную ролю ў станаўленні і пашырэнні Брытанскай імперыі. У 19—20 стагоддзях быў самым магутным флотам свету, адыграў значную ролю ў паспяховых ваенных дзеяннях краіны ў двух сусветных войнах. Сярод краін НАТА цяпер другі па моцы пасля Флоту ЗША флот альянсу, здольны праводзіць ваенныя аперацыі ў глабальным маштабе.
Цяперашні флот Вялікабрытаніі мае ў сваім складзе каля 90 караблёў, уключаючы авіяносцамі  «Арк Роял» і  «Іластрыяс», падраздзяленнямі  марской пяхоты і ваеннай авіяцыі.
Арганізацыя
Каралеўскі ваенна-марскі флот Вялікабрытаніі кіруецца Міністэрствам абароны. Да 1964 года гэта функцыя выконвалася Адміралцействам, затым яно ўвайшло ў склад Міністэрства абароны. Вышэйшы орган кіравання флотам — Адміралцейскі Камітэт, старшынёй якога з’яўляецца Першы Лорд Адміралцейства, адначасова Дзяржаўны сакратар па абароне (эквівалент міністра абароны; да 1964 — старшынёй быў ваенна-марскі міністр), асоба грамадзянская, як правіла, прадстаўнік кіруючай партыі, дэпутат парламента.
Да 1964 г у Адміралцейскі Камітэт у залежнасці ад становішча ўваходзілі звычайна ад 9 да 15 членаў (асноўнае ядро): Першы Лорд Адміралцейства (ваенна-марскі міністр), Першы марскі лорд (начальнік галоўнага марскога штаба), Другі марскі лорд (начальнік асабовага склада флоту), Трэці марскі лорд (начальнік караблебудавання і ўзбраенні флоту), Чацвёрты марскі лорд (начальнік забеспячэння і транспарту флоту), Пяты марскі лорд (начальнік марской авіяцыі).
Невілье
Невілье (Neviglie) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Кунеа.
Насельніцтва складае 416 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 52 чал./км². Займае плошчу 8 км². Паштовы індэкс — 12050. Тэлефонны код — 0173.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Giorgio.
Пятранішке (Дзіджасаліская сянюнія)
Пятрані́шке (Petroniškė) — вёска ў Ігналінскім раёне Уцянскага павета Літвы. Уваходзіць у склад Дзіджасаліскай сянюніі. Размешчана за 12 км ад Дзісны.
Броцэнскі край
Броцэнскі край (Brocēnu novads) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на паўднёвым захадзе Латвіі ў вобласці Курзэмэ. Край складаецца з чатырох воласцей і горада Броцэні, які з'яўляецца цэнтрам краю.
Мяжуе з Салдускім, Кандаўскім, Яўнпілскім, Добэльскім, Аўцкім краямі.
Насельніцтва на 1 студзеня 2010 года склала 7068 чалавекі. Плошча края — 498,5 км².
Зінаіда Васілеўна Бандарэнка
Зінаіда Васілеўна Бандарэнка (, Машанакі, Магілёўскі раён) — Герой Сацыялістычнай Працы (1981). Ганаровы хімік СССР (1976).
Біяграфія
З 1955 года прадзільніца, з 1975 апаратчыца фармавання хімічнага валакна прадзільнага цэха завода штучнага валакна імя Куйбышава магілёўскага вытворчага аб’яднання «Хімвалакно» імя Леніна. Член ЦК КПБ з 1981 года. Дэпутат Вярхоўнага Савета БССР у 1976—1981 гг.
Балтуціна-1
Балтуціна-1 (Болтутино-1) — вёска ў Глінкаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Балтуцінскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена падчас Ельнінска-Дарагабужскай аперацыі ў 1943 годзе.
Наваспаскае (Смаленская вобласць)
Наваспаскае (Шарапово) — вёска ў Ельнінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Леанідаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
Вядома з канца XVIII стагоддзя (у 1786 годзе збудавана каменная царква). Вёска належала бацькам М. І. Глінкі. У сядзібе Глінак была аранжарэя, у якой вырошчвалі паўднёвыя і экзатычныя садавіна. Парк каля 20 га., расліны для якога прывозіліся з Галандыі і іншых краін. М. І. Глінка нарадзіўся ў вёсцы і жыў да 1817 года. Апошні раз наведваў малую радзіму ў 1851 годзе. Пасля смерці сястры Глінкі Вольгі сядзіба была прададзеная купцу Рыбакову, які ў 1879 годзе разабраў дом і перавёз у Каломну. Парк быў запушчаны.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена падчас Ельнінска-Дарагабужскай аперацыі ў 1943 годзе.
У 1982 годзе галоўны дом Глінак быў адноўлены па старых чарцяжах і ў канцы мая 1982 у ім адкрыты Дом-музей М. І. Глінкі.
Усохскі сельсавет
Назву Усо́хскі сельсавет маюць:
Хабл (тэлескоп)
Касмічны тэлескоп «Хабл» (Hubble Space Telescope) — аўтаматычная абсерваторыя на арбіце вакол Зямлі, адпраўленая ў космас у 1990 годзе. «Хабл» — сумесны праект НАСА і Еўрапейскага касмічнага агенцтва. Тэлескоп названы ў гонар амерыканскага астранома Эдвіна Хабла.
Размяшчэнне тэлескопа ў космасе дае магчымасць рэгістраваць электрамагнітнае выпраменьванне ў дыяпазонах, у якіх зямная атмасфера непразрыстая; у першую чаргу — у інфрачырвоным дыяпазоне. Дзякуючы адсутнасці ўплыву атмасферы, распазнавальная здольнасць тэлескопа ў 7—10 разоў большая, чым у аналагічнага тэлескопа, размешчанага на Зямлі.
«Хабл» - адзіны касмічны тэлескоп, які абслугоўваецца астранаўтамі. Усяго было праведзена пяць экспедыцый па абслугоўванні і наладцы новага абсталявання.
Місія тэлескопа скончыцца пасля 2030 года. Потым будзе запушчаны тэлескоп «Джэймс Уэб».
Спасылкі
(3D-мадэль — выява KMZ для Google Earth)
Прастора ў фізіцы
У фізіцы тэрмін прастора разумеюць, у асноўным, у двух сэнсах:
1) так званая звычайная прастора, якая называецца таксама фізічнай прасторай  — трохмерная прастора нашага штодзённага свету і/або прамое развіццё гэтага паняцця ў фізіцы (развіццё, магчыма, часам дастаткова дасканалае, але прамое, так што можна сказаць: наша звычайная прастора на самай справе такая). Гэта прастора, у якой вызначаецца становішча фізічных цел, у якім адбываецца механічны рух, геаметрычнае перасоўванне розных фізічных цел і аб’ектаў.
2) розныя абстрактныя прасторы ў тым сэнсе, як яны разумеюцца ў матэматыцы, якія не маюць да звычайнай («фізічнай») прасторы ніякага дачынення, акрамя адносіны больш ці менш далёкай фармальнай аналогіі (часам, у асобных простых выпадках, праўда, праглядаецца і генетычная сувязь, напрыклад для прасторы скарасцей, імпульснай прасторы). Звычайна гэта тыя ці іншыя абстрактныя вектарныя або лінейныя прасторы, зрэшты, часта забяспечаныя разнастайнымі дадатковымі матэматычнымі структурамі. Як правіла, у фізіцы тэрмін прасторы ўжываецца ў гэтым сэнсе абавязкова з удакладняючым вызначэннем або дадаткам (прастора скарасцей, каляровая прастора, прастора станаў, гільбертава прастора, прастора спінараў), ці, у крайнім выпадку, у выглядзе непарыўнага словазлучэння абстрактная прастора. Такія прасторы выкарыстоўваюцца аднак для пастаноўкі і вырашэння цалкам «зямных» задач у звычайнай трохмернай прасторы.
Разглядаюцца ў фізіцы і шэраг прастор, якія займаюць як бы прамежкавае становішча ў гэтай простай класіфікацыі, гэта значыць такія, якія ў прыватным выпадку могуць супадаць са звычайнай фізічным прасторай, але ў агульным выпадку — адрознівацца ад яе (як, напрыклад, канфігурацыйная прастора) або ўтрымліваць звычайную прастору ў якасці падпрасторы (як фазавую прастору, прастору-час або прастору Калуцы).
У тэорыі адноснасці ў яе стандартнай інтэрпрэтацыі прастора аказваецца адным з праяўленняў адзінай прасторы-часу, і выбар каардынат у прасторы-часу, у тым ліку і падзел іх на прасторавыя і часавую, залежыць ад выбару канкрэтнай сістэмы адліку.
У большасці раздзелаў фізікі самі ўласцівасці фізічнай прасторы (размернасць, неабмежаванасць і г. д.) ніяк не залежаць ад прысутнасці ці адсутнасці матэрыяльных цел. У агульнай тэорыі адноснасці аказваецца, што матэрыяльныя целы мадыфікуюць уласцівасці прасторы, а дакладней, прасторы-часу, «скажаюць» прастору-час.
Адным з пастулатаў любой фізічнай тэорыі (Ньютана, АТА і г. д.) з’яўляецца пастулат аб рэальнасці тае ці іншай матэматычнай прасторы (напрыклад, еўклідавай у Ньютана).
Уільям Окам
Аўтар знакамітага філасофскага прынцыпу Лязо Окама.
Насенне гарбуза
Насенне гарбуза (semen cucurbitae) — ядомае насенне гарбузоў або кабачкоў, звычайна, авальнае і плоскае. У большасці разнавіднасцяў гарбузоў пакрытыя шчыльнай жорсткай абалонкай белага колеру. У ежу ідзе спелае, ачышчанае ад рэшткаў каляплодніка і высушанае без падагрэву насенне.
Падрыхтоўка
Пасля здабыцця з пладоў насенне старанна прамываюць пад праточнай вадой і сушаць на адкрытым паветры пад падстрэшкамі або на гарышчах з добрай вентыляцыяй. Пры парушэнні правілаў сушкі яны цямнеюць, броснеюць і набываюць старонні пах. Некандыцыйнае насенне ўжываць не варта. У рознічны продаж насенне паступае як у абалонцы, так і ачышчаным.
Склад
У гарбузовым насенні змяшчаецца тлушч (да 40 %), у склад якога ўваходзяць гліцэрыды ліноленавай (да 45 %), алеінавай (да 25 %), пальміцінавай і стэарынавай (каля 30 %) кіслот; эфірны алей, фітастэрыны — кукурбітол, смалістыя рэчывы, арганічныя кіслоты; вітаміны C, B1 (да 0,2 мг/%); караціноіды і карацін разам — 20 мг/%, амінакіслоты.
Выкарыстанне
Гарбузовае насенне найбольш папулярнае ў Мексіцы і Усходняй Еўропе. Насенне гарбуза — адзін з інгрэдыентаў мексіканскай падліўкі.
Насенне ўжываюць для перакусу ў сырым выглядзе або вараць, смажаць, пражаць на духу з дадаваннем цукру, карыцы або солі. Цеплавая апрацоўка памяншае ўтрыманне вітамінаў, але не ўплывае на змяшчэнне мікраэлементаў.
У афіцыйнай медыцыне насенне гарбузоў ужываюць як процігліставы сродак, у тым ліку пры інвазіі стужачнымі глістамі. У народнай медыцыне насенне раяць ужываць пры прастатыце.
Алей
З-за моцнага водару пры гатаванні ежы яго звычайна змешваць з іншымі відамі расліннага алею. Колер вар'іруецца ад рудавата-карычневага да цёмна-зялёнага. Гэты алей папулярны на паўднёвым усходзе Еўропы, асабліва ў краінах колішніх уладанняў Габсбургаў. Пацверджана яго эфектыўнасць для палягчэння сімптомаў адэномы прастаты. З гарбузовага алею выпрацоўваюць лекавы прэпарат «Тыквеол».
Маёўка
Маёўка (, Маёвка) — пасёлак у Бярэзінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Капланецкага сельсавета.
Да 28 мая 2013 года пасёлак уваходзіў у склад Сялібскага сельсавета.
Ёган Морыц Насау-Зігенскі
Князь Ёган-Морыц Насау-Зігенскі (Johann Moritz Fürst von Nassau-Siegen;,  — , Гау) — фельдмаршал Злучаных правінцый, празваны «бразіліянцам».
Біяграфія
Прадстаўнік Насаўскага дому, нарадзіўся ў фамільным замку Дыленбург. Як малодшы ў сям’і ён не разлічваў атрымаць у спадчыну вотчыны продкаў. Траюрадны пляменнік Вільгельма Маўклівага, у 1621 годзе ён паступіў на галандскую службу, дзе служыў пад кіраўніцтвам свайго кузена, прынца Фрыдэрыка Генрыха. У 1626 годзе адрозніўся пры ўзяцці Хертагенбоса.
У 1636 годзе па рэкамендацыі прынца Фрэдэрыка Генрыха Галандская Вест-Індская кампанія прызначыла Насау-Зігена кіраўніком галандскімі ўладаннямі ў Бразіліі. У пачатку наступнага года ён прыбыў у Рэсіфі і за кароткі час пашырыў уладанні галандцаў на адрэзак узбярэжжа ад Сержыпі да Сан-Луіса. Пад яго кіраўніцтвам галандцы адабралі ў партугальцаў востраў Сан-Тамэ, крэпасць Сан-Жоржы-да-Міна на Залатым беразе і горад Луанда.
Кіраванне Бразіліяй зрабіла Морыца адным з найбагацейшых грамадзян Злучаных правінцый. Ён пабудаваў у Рэсіфі новы горад, названы ў яго гонар Маўрыцстадам, а ў Гаазе побач з Біненхофам узвёў уласную рэзідэнцыю — Маўрыцхёйс. Паэт Каспар Барлеус апеў яго дасягненні ў паэме на латыні. Тым не менш яго марнатраўнасць і грандыёзныя заваявальныя планы ўстрывожылі кіраўніцтва Вест-Індскай кампаніі. Пасля няўдалай экспедыцыі ў Чылі ён быў адкліканы ў Еўропу (у 1644 годзе).
Насау-Зіген разлічваў прыняць удзел у Трыццацігадовай вайне, аднак яна неўзабаве скончылася, і ён прыняў прапанову курфюрста Брандэнбурга стаць яго намеснікам у Юліх-Клевэ-Бергу. Ён стаў камандорам ордэна Святога Іаана і ў 1652 годзе быў ганараваны тытулам імперскага князя (фюрста).
Князь Насау-Зіген быў халасты і бяздзетны. Апошнія гады правёў у Клевэ. Знакаміты авантурыст Карл Насау-Зіген лічыў сябе нашчадкам яго старэйшага брата. Бразілец Паўлу Сетубал напісаў пра яго гістарычны раман.
NGC 4744
NGC 4744 (іншыя абазначэнні — ESO 323-22, MCG -7-27-6, DRCG 56-57, DCL 332, IRAS12495-4047, PGC 43661) — галактыка ў сузор’і Цэнтаўр.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Абалонавец
Абалонавец (Оболоновец) — вёска ў Ельнінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Леанідаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена падчас Ельнінска-Дарагабужскай аперацыі ў 1943 годзе.
Рагачы (Бярозаўскі раён)
Гісторыя
Паводле перапісу 1897 года в. Рагачы ў Наскоўскай воласці Пружанскага павета Гродзенскай губерні. Каля вёскі знаходзілася лясная кантора.
Брытва Окама
Брытва Окама або «Лязо О́кама» — метадалагічны прынцып, які атрымаў сваю назву ад імя англійкага манаха-францысканца, філосафа-наміналіста Уільяма Окама (каля 1285—1349). У спрошчаным выглядзе ён сцвярджае: «Не варта множыць існае без неабходнасці» (або «Не варта прывабліваць новыя існасці без вялікай на тое неабходнасці»). Гэты прынцып фармуе базіс метадалагічнага рэдукцыянізму, які таксама называецца прынцыпам ашчаднасці, або законам эканоміі.
Рагачы (Бярозаўскі раён)
Гісторыя
З 1915 года акупіравана германскімі войскамі, з 1919 г да ліпеня 1920 года і з жніўня 1920 года — войскамі Польшчы.
З 1921 года ў складзе Наскоўскай гміны Палескага ваяводства. Польшчы, з 1926 года ў Сялецкай гміне.
Планіроўка
Планіровачна складаецца з кароткай вуліцы, арыентаванай з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход, і асобных участкаў забудовы.
Абыйскі ўлус
Абыйскі ўлус (раён) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка (улус або раён) і муніцыпальнае ўтварэнне (муніцыпальны раён) у Рэспубліцы Саха (Якуція) Расійскай Федэрацыі. Адміністрацыйны цэнтр — пасёлак гарадскога тыпу Белая Гара.
Геаграфія
Размешчаны ў Запаляр’і (геаграфічныя каардынаты: 146°25′ усходняй даўгаты і 68°32′ паўночнай шыраты), на Калымскай нізіне. Мяжуе з Алаіхаўскім, Сярэднекалымскім, Верхнекалымскім, Момскім і Усць-Янскім улусамі. Тэрыторыя — 69,4 тыс. км².
Па тэрыторыі раёна працякае адзінаццатая па даўжыні рака Расіі Індыгірка і рака Уяндзіна. У раёне знаходзяцца наступныя населеныя пункты: Сутуруоха, Куберганя, Абый, Сыяганах, Кенг-Кюель.
Віктар Аляксеевіч Радус-Зяньковіч
Ві́ктар Аляксе́евіч Ра́дус-Зяньковіч (,, Расійская імперыя — , , РСФСР) — савецкі партыйны і дзяржаўны дзеяч, старшыня СНК Кіргізскай (Казахскай) АССР (1920—1921), народны камісар рабоча-сялянскай інспекцыі БССР (1925—1927).
Біяграфія
Сын палітычнага ссыльнага. Вучыўся ў Маскоўскім універсітэце (не скончыў). У 1898 годзе ўступіў у РСДРП, бальшавік. Вёў партработу ў Мікалаеве, Баку, Маскве, Пецярбурзе, Гельсінгфорсе. У 1898 годзе быў арыштаваны, асуджаны да адміністрацыйнай высылцы, у 1899 годзе — вызвалены. У 1902 годзе — зноў арыштаваны, асуджаны да адміністрацыйнай высылцы на 3 гады ў Іркуцкую губерню; у жніўні 1902 года збег. У 1902—1903 гг. — у эміграцыі (Швейцарыя). У лістападзе 1903 года вярнуўся ў Расію. У сакавіку 1904 года — зноў арыштаваны, у наступным годзе — вызвалены, але ў 1906 годзе зноў падвергнуўся арышту. У 1906—1907 гг. служыў у рускай арміі, быў дэмабілізаваны.
У 1908 годзе быў арыштаваны, асуджаны да 6-ці гадоў катаржных работ (Бутырская турма); у 1913 годзе быў высланы ў Іркуцкую губерню. У сакавіку 1917 годзе быў амніставаны і вызвалены.
З жніўня 1920 па 1922 год працаваў у Казахстане: быў членам Кіргізскага абласнога бюро ЦК РКП(б), у верасні—кастрычніку 1920 года старшыня Кіргізскага рэвалюцыйнага камітэта, у 1920—1921 гг. — старшыня Савета Народных Камісараў Кіргізскай (Казахскай) АССР.
У 1922 г. — памочнік пракурора РСФСР па агульных пытаннях.
У 1923—1930 гг. — член Цэнтральнай кантрольнай камісіі УКП(б) у 1926—1930 гг. — кандыдат у члены Прэзідыума.
У 1925—1927 гг. — у Беларусі, народны камісар рабоча-сялянскай інспекцыі Беларускай ССР і старшыня Цэнтральнай кантрольнай камісіі КП(б) Беларусі.
У 1930—1933 гг. — намеснік народнага камісара працы РСФСР. У 1933—1937 гг. — старшыня ЦК саюза работнікаў сувязі. У 1938—1940 гг. — начальнік музейна-краязнаўчага ўпраўлення Народнага камісарыята асветы СССР. З 1940 года працаваў у Інстытуце Маркса-Энгельса-Леніна—Маркса-Энгельса-Леніна-Сталіна пры ЦК УКП(б)-КПСС.
Член Цэнтральнай кантрольнай камісіі РКП(б)—УКП(б) (1923—1930). Дэлегат XII—XVII (1923—1925, 1930, 1934) і XXII (1961) з’ездаў УКП(б)—КПСС. Член Кіраблбюро РКП(б), Прэзідыума Кірабкама РКП(б) і Кірбюро ЦК РКП(б).
З 1956 года на пенсіі.
Савет Нацыянальнай Бяспекі ЗША
Савет Нацыянальнай Бяспекі (National Security Council, скарочана СНБ) — кансультатыўны орган пры прэзідэнце ЗША для вырашэння найбольш важных пытанняў нацыянальнай бяспекі і знешняй палітыкі, і каардынацыі дзеянняў усіх асноўных ведамстваў, звязаных з названымі пытаннямі.
Гісторыя
Савет нацыянальнай бяспекі быў створаны ў 1947 годзе законам аб нацыянальнай бяспецы. Яго стварэнню паслужыла перакананасць уплывовых амерыканскіх палітыкаў у тым, што дыпламатыя Дзяржаўнага дэпартаменту ЗША больш не была здольная стрымліваць СССР пры напружаных адносінах паміж СССР і ЗША. Канчатковай мэтай яго стварэння было забеспячэнне ўзгодненасці дзеянняў паміж ваенна-марскімі сіламі, Корпусам марской пяхоты, сухапутнымі войскамі і ваенна-паветранымі сіламі ЗША.
Атасу (Байдалы бійская сельская акруга)
Атасу — сяло ў Жанааркінскім раёне Карагандзінскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Байдалы бійскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 1 км на ўсход ад раённага цэнтра, пасёлка Атасу. Код КАТА — 354449100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1037 чалавек (605 мужчын і 432 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 887 чалавек (461 мужчына і 426 жанчын).
Канстытуцыя
Канстыту́цыя (constitutio — устанаўленне) — асноўны закон дзяржавы. Вызначае грамадскі і дзяржаўны лад, парадак і прынцыпы стварэння прадстаўнічых органаў дзяржаўнай улады, выбарчую сістэму і прававое становішча асобы, парадак арганізацыі, кампетэнцыю органаў улады і кіравання, арганізацыю і асноўныя прынцыпы правасуддзя. Канстытуцыя мае вышэйшую юрыдычную сілу ў параўнанні з усімі іншымі нарматыўна-прававымі актамі пэўнай нацыянальнай прававой сістэмы. Першай канстытуцыяй у сучасным яе разуменні была Канстытуцыя ЗША.
Жан-Жазеф Санфурш
Жан-Жазеф Санфурш (вядомы проста як Санфурш;, Бардо — , Сен-Леанар-дэ-Наблат) — французскі жывапісец, паэт, дызайнер і скульптар.
Канстытуцыя
Класіфікацыя
Па форме канстытуцыі дзеляцца на 2 групы: Пісаныя канстытуцыі (канстытуцыі ў фармальным сэнсе) ўяўляюць сабой альбо адзіны нарматыўны акт (існуюць у пераважнай большасці краін), альбо сукупнасць некалькіх канстытуцыйных або арганічных законаў (напрыклад, канстытуцыя Швецыі, канстытуцыя Іспаніі).
Няпісаныя канстытуцыі складаюцца з нормаў канстытуцыйнага характару, «якія былі раскіданыя» па вялікай колькасці актаў, а таксама змяшчаюцца ў канстытуцыйных звычаях (характэрныя для краін англа-саксонскага прававой сям’і (за выключэннем ЗША).
У сваю чаргу, пісаныя канстытуцыі дзеляцца на:
Статут ВКЛ 1588 года
У 1588 годзе правазнаўцамі Вялікага Княства Літоўскага на чале з канцлерам Астафеем Валовічам і падканцлерам Львом Сапегам распрацаваны статут ВКЛ. Ён быў зацверджаны вялікім князем Жыгімонтам III у студзені 1588 года. Заснаваны на Статутах 1529 і 1566 гадоў, пастановах соймаў і вялікакняжацкіх прывілеяў. Выкарыстоўваў дасягненні еўрапейскага права.
Статут фактычна з’яўляўся канстытуцыяй ВКЛ. Ён замацоўваў юрыдычна суверэнітэт дзяржавы, правы, абавязкі жыхароў, грамадскі і дзяржаўны лад, рэлігійную талерантнасць. Ён з’яўляўся асновай для прыняцця судовых рашэнняў у краіне.
Статут быў надрукаваны на тагачаснай беларускай мове, што рабіла яго зразумелым для простых жыхароў дзяржавы: «Не обчим яким языком, але своим власным права списаные маем и каждого часу чого нам потреба ку отпору всякое крывды ведати можем».
На большай частцы Вялікага Княства Літоўскага Статут меў юрыдычную сілу да 1831 года, а ў Гродзенскай, Мінскай і Віленскай губернях (Расійскай імперыі) — да 1840.
Канстытуцыя Рэчы Паспалітай
3 мая 1791 года Вялікі сойм (1788—1792) прыняў першую канстытуцыю ў Еўропе. У працы над праектам Канстытуцыі працавалі самыя розныя асобы: нават кароль Станіслаў-Аўгуст прыняў непасрэдны ўдзел у распрацоўцы гэтага вялікага дакумента. Нарады наконт Канстытуцыі адбываліся таемна ў каралеўскім палацы, дзе жыў лекар караля ксёндз Сцыпіён Піятолі. Канстытуцыя 3 мая складалася з 11 артыкулаў. Былі ліквідываныя права «Liberum Veto», выбары караля шляхтай і абавязковасць соймікавых інструкцый для паслоў, уводзілася спадчынная манархія, выканаўчая ўлада перадавалася каралю, які падпарадкоўваўся Сойму. Становішча сялян не было палепшаным. Канстытуцыя 3 мая зрабіла крок да стварэння цэнтралізаванай унітарнай дзяржавы: адзінае войска, скарб і пад. З гэтым не пагадзіліся паслы ВКЛ, якія дамагліся заключэння 20 кастрычніка 1791 «Узаемнай гарантыі» ВКЛ і ПК, дзе былі абумоўленыя ўмовы раўнапраўнага ўдзелу прадстаўнікоў ВКЛ і ПК у кіраванні краінай.
Асацыяцыя абароны Ольстэра
Утворана ў верасні 1971 годзе ў адказ на стварэнне каталіцкай Ірландскай рэспубліканскай арміі (ІРА — Irish Republican Army). Налічвае да 4 тыс. членаў. Статутная мэта — «абарона пратэстанцкага насельніцтва Ольстэра ад тэрарыстаў і процідзеянне спробам аддзяліць Паўночную Ірландыю ад Вялікабрытаніі».
Канстытуцыя
Канстытуцыі БССР
Канстытуцыя БССР 1927 года мела выключна важнае значэнне для далейшага ўтварэння нацыянальных саветаў і паляпшэння іх працы. Яна развіла агульныя палажэнні Канстытуцыі рэспублікі 1919 года аб роўнасці нацыянальнасцей. Разам з гэтым яна ўтрымлівала шэраг нормаў простай дзейнасці. У артыкуле 15 Асноўнага Закону было прызнана за ўсімі грамадзянамі права карыстання роднай мовай на з’ездах, у судзе, кіраванні і ў грамадскім жыцці. Нацыянальным меншасцям забяспечвалася рэальнае права адукацыі ў школе на роднай мове. У дзяржаўных і грамадскіх установах і арганізацыях усталёўвалася поўнае раўнапраўе беларускай, польскай, яўрэйскай (ідыш) і рускай моў. Было вызначаным, што найважнейшыя заканадаўчыя акты павінны друкавацца на беларускай, польскай, яўрэйскай і рускай мовах.
Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь
15 сакавіка 1994 на 13-ай сесіі Вярхоўнага Савета 12-га склікання была прынятая Канстытуцыя Рэспублікі Беларусь
Асацыяцыя абароны Ольстэра
Галоўнымі крыніцамі фінансавання лічацца гандаль наркотыкамі і выкраданне людзей.
Супернічае з іншай аналагічнай пратэстанцкай арганізацыяй — «Добраахвотніцкімі сіламі Ольстэра» (Ulster Volunteer Force).
Георг Отс
Георг Отс (Georg Ots;, Петраград, Расійская СФСР — 5 верасня 1975, Талін, Эстонская ССР) — папулярны савецкі і эстонскі оперны і эстрадны спявак (лірычны барытон). Народны артыст СССР (1960), лаўрэат дзвюх Сталінскіх (1950, 1952) і Дзяржаўнай прэміі СССР (1968). Член ВКП(б) з 1946 года.
Біяграфія
Нарадзіўся 21 сакавіка 1920 года ў Петраградзе (Расійская СФСР).
З 1944 года артыст хора, з 1945 года саліст тэатра оперы і балета «Эстонія». Скончыў у 1951 годзе Талінскую кансерваторыю (клас Ц. Куўзіка), у 1951—1552 яе рэктар.
Памёр 5 верасня 1975 года ў Таліне (Эстонская ССР). Пахаваны ў Таліне на Лясных могілках.
Поп-арт
Поп-арт (pop art ад popular art — агульнадаступнае мастацтва) — кірунак, які напачатку склаўся ў мадэрнісцкім выяўленчым мастацтве, а потым стаў пашыраным у розных сферах масавай культуры 2-й паловы 20 ст.
Гісторыя
Узнік у 1950-я г. ў ЗША і Вялікабрытаніі. Атрымаў перамогу над абстракцыянізмам на міжнароднай выстаўцы ў Венецыі (1964), дзе галоўная прэмія была прысуджана амерыканскаму мастаку Р.Раўшэнбергу за «прадметную кампіляцыю», складзеную са стракатых паштовак, абрыўкаў плакатаў, выразак з ілюстраваных часопісаў і фатаграфіі забітага прэзідэнта Дж. Кенэдзі. Прадстаўнікі поп-арта прапаноўвалі гледачу мастацтва, што аперыравала звыклымі прадметамі, вырванымі са звычайных іх сувязей з навакольнымі аб’ектамі і пададзенымі ў выпадковых, парадаксальных спалучэннях. «Новая прадметнасць», якую ў пачатку 20 ст. сцвярджаў кубізм, вярнулася ў прадметных кампіляцыях поп-арта. Звярнуўшыся да свету рэчаў, поп-арт хутка ўвайшоў у сферу сучаснай масавай культуры і злучыўся з рэкламай, дызайнам, афармленчым і сцэнічным мастацтвам.
Арлоўскі раён (Арлоўская вобласць)
Арлоўскі раён (Орловский район) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка (раён) і муніцыпальнае ўтварэнне (муніцыпальны раён) у Арлоўскай вобласці Расіі.
Геаграфія
Арлоўскі раён мяжуе з Болхаўскім, Мцэнскім, Залегашчанскім, Свярдлоўскім, Кромскім, Урыцкім і Знаменскім раёнамі. Плошча раёна складае 1700,28 км².
Гісторыя
Арлоўскі раён быў утвораны 30 ліпеня 1928 года ў адпаведнасці з пастановай УЦВК і СНК РСФСР.
Іаханес Окегем
Іаханес (Жан) дэ Окегем (Ockeghem, Okeghem, Hocquegam, Ockenheim etc.) (каля 1425, Сен-Жыслен, непадалёк ад Монса —, Тур) — фламандскі кампазітар, буйны прадстаўнік нідэрландскай школы.
Уяндзіна
Уяндзіна (Уя́ндина; Уйаандьы) — рака ў Расіі, працякае па тэрыторыі Якуціі. Утвараецца пры зліцці рэк Бакы і Іргічан, упадае ў раку Індыгірку на 599 км ад яе вусця.
Рэчышча ракі моцна звілістае, замярзае ў кастрычніку, выкрываецца ў канцы траўня — пачатку чэрвеня, характэрныя наледзі. Рака не суднаходная. Вышыня вытоку вышэй за 169 метраў над узроўнем мора. Вышыня вусця каля 23 метраў над узроўнем мора.
У 2015 годзе на рацэ Уяндзіна ў вечнай мерзлаце на тэрыторыі Абыйскага раёна былі ўпершыню выяўлены дзве муміі дзіцянят пячорнага льва.
Пятранішке (Даўгелішкіская сянюнія)
Пятрані́шке (Petroniškė) — вёска ў Ігналінскім раёне Уцянскага павета Літвы. Уваходзіць у склад Наўясісдаўгелішкіскай сянюніі. Размешчана за 6 км ад Наўясіс Даўгелішкіса. Насельніцтва 3 чал. (2001 г.).
Піранскі заліў
Піранскі заліў — заліў у паўночнай частцы Адрыятычнага мора, з’яўляецца часткай паўднёвага ўскрайку заліва Трыест.
Заліў быў названы ў гонар горада Піран. Берагі заліва дзеляцца паміж Харватыяй і Славеніяй. Заліў Піран аддзяляецца лініяй, якая злучае Мыс Савудрыі на поўдні да мыса Мадоны на поўначы і складае каля 19 км². З 1990-х гадоў назва заліва Савудрыя выкарыстоўваецца ў Харватыі.
На ўсходнім славенскім узбярэжжы заліва размешчаны горад Піран, Портараж і Луцыя.
Азеранск (Ельнінскі раён)
Азеранск (Озеренск) — вёска ў Ельнінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Леанідаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена падчас Ельнінска-Дарагабужскай аперацыі ў 1943 годзе.
Балтуціна-2
Балтуціна-2 (Болту́тино-2) — вёска ў Глінкаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Балтуцінскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена падчас Ельнінска-Дарагабужскай аперацыі ў 1943 годзе.
Бандарэнка
Бандарэнка — украінскае прозвішча, паходзіць ад назвы прафесіі бондар.
Нікаля-Жазэф-Ларан Жыльбер
Нікаля-Жазэф-Ларан Жыльбэр (Nicolas Joseph Laurent Gilbert;, Фантэнуа-ле-Шато — , ) — французскі.
Біяграфія
Нікаля-Жазэф-Ларан Жыльбэр нарадзіўся 15 снежня 1751 года ў Фантэнуа-ле-Шато (Латарынгія) у небагатай сям'і, аднак, атрымаў прыстойную адукацыю. Апынуўшыся ў Нансі без сродкаў да існавання, ён займаўся дробнай літаратурнай працай і ўрокамі з надзеяй на будучую славу. Яго першы паэтычны дэбют быў няўдалы; ён прыняў удзел у акадэмічным конкурсе 1772 года п'есай «Le génie aux prises avec la fortune ou le poète malheureux», якая не спадобілася нават ганаровага водгуку. Гэта паслужыла першай прычынай азлаблення Жыльбера на грамадства; калі ж у 1774 годзе, прыехаўшы ў Парыж з рэкамендацыйным лістом да д'Аламбера, ён сустрэў халоднасць і абыякавасць ва ўсяго гуртка энцыклапедыстаў, злосць абудзіла ў ім прыродны сатырычны талент. У цэлым шэрагу сатырычных твораў ен зло і таленавіта абсмяяў сучасных яму філосафаў, норавы грамадства і распаўсюджаныя ў ім заганы. Асабліва дасталася асабістым літаратурным ворагам Жыльбера, як, напрыклад, Лагарпу. Сатыра Жыльбера стварыла яму шмат ворагаў, са слоў якіх з'явіліся легенды пра вар'яцтва паэта, аб яго п'янстве і самагубстве ў прыпадку шаленства. Ва ўсіх гэтых доўга трывалых чутках аб прычыне заўчаснай смерці Жыльбера не было нават падабенства праўды, гэтак жа, як і ў аповядах яго абаронцаў аб яго надзвычайнай беднасці.
Поўны збор твораў Жильбера быў апублікаваны ў 1778 годзе, перавыдадзены і дапоўнены. Ш. Надзье ў 1840 годзе.
Сцяг В’етнама
Сцяг В’етнама ўведзены 30 лістапада 1955 года як сцяг Дэмакратычнай Рэспублікі В'етнам, што займала тады паўночную частку краіны (Паўночны В'етнам). На ім намаляваная жоўтая пяціканцовая зорка на чырвоным фоне. Суадносіны бакоў сцягу складаюць 2:3. У 1945-1955 абрысы зоркі на сцягу былі крыху іншымі.
Зорка увасабляе лідарства камуністычнай партыі В'етнама, чырвоны колер азначае поспех рэвалюцыі, а пяць прамянёў зоркі часам выкладаюцца як рабочыя, сяляне, салдаты, інтэлігенцыя і моладзь.
З 1976 года, калі Паўднёвы В'етнам афіцыйна аб'яднаўся з Паўночным - сцяг Сацыялістычнай Рэспублікі В'етнам.
Ніела-Бельба
Ніела-Бельба (Niella Belbo) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Кунеа.
Насельніцтва складае 425 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 39 чал./км². Займае плошчу 11 км². Паштовы індэкс — 12050. Тэлефонны код — 0173.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Георгій Перамаганосец.
Валкаўскі край
Валкаўскі край (Valkas novads) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на поўначы Латвіі ў вобласці Відзэмэ. Край складаецца з пяці воласцей і горада Валка, які з'яўляецца краявым цэнтрам.
Насельніцтва на 1 студзеня 2010 года складала 10 513 чалавек. Плошча края — 908 км².
Грымюр Хаўконарсан
Грымюр Хаўконарсан (Grímur Hákonarson; нар. 1977) — ісландскі рэжысёр, сцэнарыст, мантажор.
Нарадзіўся ў 1977 годзе ў Ісландыі. Скончыў кінаакадэмію выканаўчых мастацтваў у Празе ў 2004 годзе. Дыпломная праца «Славек — лайно» стала першым фільмам, які атрымаў міжнароднае прызнанне. Карціна атрымала перамогу ў секцыі «Cinefoundation» Канскага кінафестывалю ў 2005 годзе і выйграла прызы на 12-ці кінафестывалях, у тым ліку «Сярэбранага Х’юга» ў Чыкага. Прэм’ера кароткаметражкі «Змаганне» адбылася ў 2007 годзе на фестывалі ў Лакарна. Стужка стала адной з самых паспяховых кароткаметражных карцін у Ісландыі, атрымаўшы 25 фестывальных узнагарод па ўсім свеце.
NGC 4745
NGC 4745 (іншыя абазначэнні — NGC 4745A, MCG 5-30-105A, ZWG 159.94, PGC 43539) — лінзападобная галактыка (SB0) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект занесены ў новы агульны каталог некалькі разоў, з абазначэннямі NGC 4745, NGC 4745A.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Дзянісава (Глінкаўскі раён)
Дзянісава (Дени́сово) — вёска ў Глінкаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Балтуцінскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена падчас Ельнінска-Дарагабужскай аперацыі ў 1943 годзе.
Футуралогія
Футуралогія (ад futurum - будучыня + грэч. logos - вучэнне) — агульная канцэпцыя будучыні Зямлі і чалавецтва, у вузкім - галіна навуковых ведаў, якая ахоплівае перспектывы сацыяльных працэсаў.
Сядзіба Вейсенгофаў (Русаковічы)
Сядзіба Вейсенгофаў — колішняя сядзіба у вёсцы Русаковічы Пухавіцкага раёна Мінскай вобласці.
Арлы (Смаленская вобласць)
Арлы (Орлы́) — вёска ў Ельнінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Леанідаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена падчас Ельнінска-Дарагабужскай аперацыі ў 1943 годзе.
Сядзіба Вейсенгофаў (Русаковічы)
Гісторыя
З 1904 г да пачатку першай сусветнай вайны у маёнтку жыў Генрых Уладзіслававіч Вейсенгоф.
Талдыбулак (Карагандзінская вобласць)
Талдыбулак — сяло ў Жанааркінскім раёне Карагандзінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Байдалы бійскай сельскай акругі. Код КАТА — 354449200.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 702 чалавекі (386 мужчын і 316 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 714 чалавек (384 мужчыны і 330 жанчын).
Калымская нізіна
Калымская нізіна (Колымская низменность) — нізінная раўніна, размешчаная на паўночным усходзе Якуціі ў басейне рэк Алазея, Вялікая Чукоч’я і левабярэжжа ніжняга цячэння Калымы. Разам з Яна-Індыгірскай нізінай, якая ляжыць на захад, утварае шырокую Усходне-Сібірскую нізіну.
У нізіне размешчана возера Павылон. З поўначы абмежавана Усходне-Сібірскім морам, з поўдня гарамі Чэрскага, распасціраючыся на 750 км. З захаду і ўсходу абмежавана Алазейскім і Юкагірскім пласкагор’ем. Сярэдняя вышыня нізіны 50-100 метраў над узроўнем мора. Сустракаюцца рэдкія масівы сопак у 200—300 метраў вышынёй. У асноўным рэльеф мерзлотна-тэрмакарставых формаў. Мноства азёр і балот. Найбуйнейшыя азёры — Іліргыткін і Магатоева.
Месціна
Ме́сціна (, Местино) — вёска ў Бярэзінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Капланецкага сельсавета.
Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Сялібскага сельсавета.
Роксі Пантэр
Роксі Пантэр — венгерская порнаактрыса.
Анюйскі хрыбет
Анюйскі хрыбет з’яўляецца часткай Усходне-Сібірскага нагор’я. На поўначы ён мяжуе з Усходне-Сібірскім морам, на ўсходзе — з Анадырскім хрыбтом, на паўднёвым усходзе — з Анадырскім пласкагор’ем, на паўднёвым захадзе — з Калымскім нагор’ем, і на захадзе — з Усходне-Сібірскай нізінай.
Анюйскі хрыбет складзены пясчанікамі, сланцамі, аргілітамі, прадранымі гранітнымі інтрузіямі. Хрыбет пакрыты расліннасцю. У далінах рэк размешчаны рэдкія лістоўнічныя лясы, схілы гор пакрыты тундравай расліннасцю, а на вяршынях — горная тундра.
Оіта (горад)
Оіта Фунаі (府内) — цэнтральны горад Японіі, адміністрацыйны цэнтр прэфектуры Оіта. Размешчаны на востраве Кюсю, на паўднёва-заходнім боку Унутранага Японскага мора.
Плошча горада складае 501,28 км², насельніцтва — 472056 чалавек (1 чэрвеня 2010), шчыльнасць насельніцтва — 941,70 чал./км ².
Пінская партызанская брыгада
Пінская партызанская брыгада — партызанская брыгада, створаная ў жніўні 1943 года загадам па штабу Пінскага партызанскага злучэння на базе атрадаў вылучаных з партызанскай брыгалы імя В. М. Молатава. Да сакавіка 1944 года дзейнічала на тэрыторыі Пінскага, Жабчыцкага, Іванаўскага раёнаў БССР і Любэшыўскага раёна Валынскай вобласці.
Гісторыя
Партызаны праводзілі дыверсіі на чыгунцы Іванава — Пінск — Лунінец, шашы Пінск — Столін, Пінск — Лагішын. З верасня 1943 да мая 1944 разбурылі 2,8 км чыгуначнага палатна, знішчылі 21 мост, пашкодзілі 27,5 км тэлефонна-тэлеграфнай лініі, спалілі 4 склады з боепрыпасамі. Разбілі нямецкія гарнізоны ў горадзе Камінь-Кашырскі Валынскай вобласці (Камень-Кашырская аперацыя), у вёсках Добрая Воля Пінскага, Крамно Драгічынскага, Дубае Жабчыцкага, Яромічы Кобрынскага, Радастава Дзівінскага раёнаў, Оўзічы Іванаўскага, Лахвычы Любэшыўскага раёнаў. У сакавіку — красавіку 1944 года разам з Чырвонай Арміяй вялі баі з праціўнікам у Пінскім і Іванаўскім раёнах.
30 сакавіка 1944 года брыгада (1071 чалавек, 6 атрадаў) злучылася з Чырвонай Арміяй.
Памяць
У 1969 годзе каля вёскі Зарэчка Драгічынскага раёна ў гонар брыгады быў пастаўлены помнік.
Перадзельнікі
Перадзельнікі (Передельники) — вёска ў Ельнінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Леанідаўскага сельскага паселішча.
Кардывач
Возера размешчана ў горнай катлавіне, акружанай гарамі: з захаду вяршыняй Лаюб (2970 м), з поўначы і ўсходу Кардывацкім горным вузлом (вяршыні Цындышха (3139,5 м), Кардывач Галоўная (3140,5 м) і Кардывач Вузлавая), з паўднёвага ўсходу хрыбтом Кутэхеку. Возера ўтворана ў выніку руху ледавікоў.
Марк Тулій Цыцэрон
Марк Тулій Цыцэрон (Marcus Tullius Cicero, 3 студзеня 106 да н.э. — 7 снежня 43 да н.э.) — выдатны старажытнарымскі прамоўца, філосаф, палітык.
Біяграфія
Цыцэрон нарадзіўся ў правінцыяльнай сям'і. Ён быў з так званых «homo novus» — новых людзей, продкі якіх ніколі не займалі высокіх дзяржаўных пасадаў. «Homo novus» рэдка карысталіся вядомасцю і сустракаліся з абыякавым ці нават варожым стаўленнем да іх рымскіх сенатараў, калі спрабавалі пачаць палітычную кар'еру.
У складаныя для Рыма 80-я гады да н.э. Цыцэрон займаўся адукацыяй і развіццём сваіх талентаў — першапачаткова ён вучыўся ў Рыме, а пасля ў гарадах Грэцыі (у тым ліку ў Афінах). Там ён займаўся перш за ўсё рыторыкай і філасофіяй. Пасля вяртання ў Рым Цыцэрон атрымаў вядомасць як прамоўца ў судовых справах. Цыцэрон прайшоў праз асноўныя дзяржаўныя пасады квестара, эдыла і прэтара, пасля чаго стаў консулам 63 года да н.э. У час свайго консульства ён выкрыў змову Катыліны, за што ён атрымаў велізарную ўдзячнасць ад рымлян. Яго нават празвалі «pater patriae», што магчыма перавесці як «бацька Бацькаўшчыны».
Аднак хутка яго ворагі, якія зайздросцілі яго ўзвышэнню, вымусілі Цыцэрона на некаторы час адправіцца ў «добраахвотнае» выгнанне. Там Цыцэрон актыўна працаваў над сваімі вядомымі творамі. Хутка Цыцэрона зноў запрасілі ў Рым, дзе ён быў адным з лідараў сенатараў, якія выступалі супраць Цэзара і падтрымлівалі Пампея. У час грамадзянскай вайны паміж імі Цыцэрон хутка перабег да Цэзара, які вельмі прыязна сустрэў яго.
Пасля забойства Цэзара Цыцэрон захоўваў прыязныя адносіны са сваім вучням Аўгустам, але той быў вымушаны даць згоду на забойства Цыцэрона, бо да гэтага імкнуўся вораг Цыцэрона і часовы палітычны саюзнік Аўгуста Марк Антоній.
Спадчына Цыцэрона
Цыцэрон напісаў шмат трактатаў у форме дыялогаў на тэмы філасофіі, рыторыкі, права, палітыкі. Таксама захаваліся запісанымі некаторыя яго прамовы. Акрамя таго, ад Цыцэрона захавалася велізарная колькасць лістоў да розных рымлян і адказы ад іх.
Лацінская мова яго твораў лічыцца ідэальнай. Шмат хто з пазнейшых рымскіх літаратараў і прамоўцаў імкнуўся да падабенства да Цыцэрона.
NGC 4745B
NGC 4745B (іншае абазначэнне — PGC 43529) — лінзападобная галактыка (S0) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект не ўваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога» і быў дададзены пазней.
Зафіра
Zafira (Псеўданімы: Zafira Blundchen, Zafira Klass, Betty, Bettina, Yasmin, Lafira, Lafirma; нар., , Венгрыя) — венгерская порнаактрыса і эратычная мадэль.
У 2006 годзе французская гандлёвая марка Shaï зняла яе ў кліпе з другой мадэллю — Сафі Мун, для рэкламнай кампаніі анлайн, якая складалася з некалькіх невялікіх парнаграфічных фільмаў, спалучаных з каталогам адзення.
У пачатку 2008 года Зафіра зрабіла аперацыю па павелічэнні грудзей, бо адна была большая за другую.
Ніела-Танара
Ніела-Танара (Niella Tanaro) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Кунеа.
Насельніцтва складае 1124 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 75 чал./км². Займае плошчу 15 км². Паштовы індэкс — 12060. Тэлефонны код — 0174.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Santi Anna e Gioacchino.
Каменка (Глінкаўскі раён)
Каменка (Ка́менка) — вёска ў Глінкаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Балтуцінскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена падчас Ельнінска-Дарагабужскай аперацыі ў 1943 годзе.
Пятрова (Ельнінскі раён)
Пятрова (Петро́во) — вёска ў Ельнінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Леанідаўскага сельскага паселішча.
Абраў
Абраў (Абра́у) — самае вялікае прэснаводнае возера Краснадарскага края Расіі, размешчана на паўднёвым захадзе, на нізкагорным Абраўскім паўвостраве, за 14 км ад Новарасійска. На беразе возера размешчана сяло Абраў. Помнік прыроды з 1979 года. Найбольшая глыбіня возера складае каля 11 метраў, пры сярэдняй глыбіні 5,8 метра. Плошча возера — 0,6 км², вадазборных плошча — 20,3 км².
Каськова (Глінкаўскі раён)
Каськова (Касько́во) — вёска ў Глінкаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Балтуцінскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена падчас Ельнінска-Дарагабужскай аперацыі ў 1943 годзе.
Нітрабензол
Алеепадобная вадкасць зеленаватага колеру з пахам горкага міндалю. Малекулярная маса 123,12 а.а.м. Шчыльнасць 1,2037 г/см³ пры тэмпературы 20 °С. Тэмпература плаўлення 5,85 °C. Тэмпература кіпення 211,03 °C. Добра раствараецца ў бензоле, раствараецца ў арганічных растваральніках (дыэтылавым эфіры, этаноле і інш.), мала раствараецца ў вадзе (0,19 г на 100 г вады пры тэмпературы 20 °C ).
Атрыманне
Нітрабензол атрымліваюць нітраваннем бензолу сумессю канцэнтраванай азотнай і сернай кіслот.
Выкарыстанне
Нітрабензол выкарыстоўваецца ў вытворчасці аніліну, бензідыну, азабензолу, ханаліну і інш., у якасці растваральніка і ўваходзіць паліравальных сумесяў для паліравання металаў.
Шкоднае ўздзеянне
Нітрабензол з’яўляецца атрутным рэчывам. Гранічна дапушчальная канцэнтрацыя ў паветры рабочай зоны 0,003 мг/л. Усмоктваецца праз скуру. Уздзейнічае на цэнтральную нервовую сістэму, печань, парушае абмен рэчываў, акісляе гемаглабін да метагемаглабіну.
Выраб 64992 (Т-100 ЛТ)
Лёгкі танк з комплексам Т-100 (унутранае абазначэнне — 64992) — савецкі эскізны праект ракетнага танка. Распрацаваны ў ВНДІ-100.
Гісторыя стварэння
У сярэдзіне 1960-х гадоў з СССР былі разгорнутыя работы па стварэнні новага лёгкага авіядэсантнага танка, максімальна уніфікаванага з лёгкімі машынамі. Найбольш прыдатнай базай для танка апынулася дасведчаная баявая машына пяхоты «Аб’ект 765». Работы былі даручаны ВНДІ-100. Комплексам узбраення займалася ГСКБ-47. Кампаноўкай і ўстаноўкай у якасці асноўнага ўзбраення комплексу Т-100 кіраваў Л. С. траянаў.