cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Функцыянальнае тэставанне
Функцыянальнае тэставанне ўключае наступныя крокі:
Функцыянальнае тэставанне будзе больш эфектыўным, калі ўмовы выпрабаванняў (тэст-кейсы) будуць стварацца непасрэдна з бізнес-патрабаванняў (business requirements) ці патрабаванняў карыстальнікаў (user requirements). Калі ж умовы выпрабаванняў ствараюцца з сістэмнай дакументацыі (сістэмных патрабаванняў (system requirements) альбо дызайн-дакументаў (design documents)), дэфекты ў гэтай дакументацыі не будуць знойдзены шляхам тэставання, і гэта можа быць прычынай абурэння канчатковых карыстальнікаў, калі яны пачнуць выкарыстоўваць праграмны прадукт.
Вырвіна
Вырвіна — возера ў Беларусі, у Полацкім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Сосніца, за 34 км у напрамку на паўночны ўсход ад Полацка, за 5 км на захад ад вёскі Труды
Катлавіна возера лагчыннага тыпу. Берагавая лінія моцна звілістая. Берагі высокія, пераважна стромкія, парослыя хмызняком. На возеры 2 невялікіх вострава. Возера эўтрофнае, бяссцёкавае. Зарастае нязначна. У наваколлі возера адзначаны рэдкі від раслін, занесены ў Чырвоную кнігу Беларусі, — пярэсна еўрапейская.
У возеры водзяцца лешч, шчупак звычайны, судак, плотка, лінь, акунь, краснапёрка і іншыя віды рыб.
Франц Морыц Домашка
Франц Морыц До́машка, нямецкі варыянт — Франц Морыц Домашке (Franc Moric Domaška, Franz Moritz Domaschke, 24 верасня 1862,, каралеўства Саксонія — 26 верасня 1931 года, , Германія) — лютэранскі святар і сербалужыцкі пісьменнік.
Біяграфія
Нарадзіўся 24 верасня 1862 года ў вёсцы ў сям'і лютэранскага пастара і сербалужыцкага паэта Міхала Домашкі. У 1887—1883 гадах навучаўся ў педагагічным вучылішчы ў г. Любіў. З 1883 года працаваў дарэктарам і займаўся самаадукацыяй. У 1888 годзе паступіў на тэалагічны факультэт Лейпцыгскага ўніверсітэта, які скончыў у 1892 годзе. У 1893 годзе ўступіў у сербалужыцкае культурна-асветніцкае таварыства «Маціца сербская». Быў членам «Сербскага прапаведніцкага таварыства».
Служыў святаром у 1892—1898 гадах у, у 1898—1902 у Годзіі. Яго настаяцелем быў. У 1889 годзе займаўся ў арганізацыяй маладзёжнага летняга лагера «Схадзаванка». Пражываючы ў Годзіі, займаўся выданнем лютэранскага часопіса «Misionski Posoł», быў адным з яго рэдактараў. У 1902 годзе быў прызначаны настаяцелем у прыход, дзе служыў да сваёй смерці ў 1931 годзе.
Напісаў дзве аповесці, некалькі царкоўных гімнаў і вершаў. Займаўся напісаннем некралогаў. Апублікаваў мноства артыкулаў у розным сербалужыцкім перыядычным друку.
Роза Люксембург (Ельскі раён)
Геаграфія
Знаходзіцца за 19 км у напрамку на поўдзень ад горада Ельск, за 180 км ад Гомеля, за 11 км ад чыгуначнай станцыі Славечна. За 2 км ад вёскі пралягае аўтамабільная дарога.
Парк Гомельскага палацава-паркавага ансамбля
Парк Гомельскага палацава-паркавага ансамбля (раней парк імя Аляксандра Васільевіча Луначарскага, Парк культуры і адпачынку) — парк у Гомелі, частка Гомельскага палацава-паркавага ансамбля. Батанічны помнік прыроды рэспубліканскага значэння.
Парк быў заснаваны ў 1837 годзе. Сучасны выгляд парк набыў пры І. Ф. Паскевічы. Кіраваў работамі па разбіўцы парка польскі архітэктар Адам Ідзкоўскі. Парк падзелены Лебядзінай сажалкай на дзве часткі — паўднёвую, дзе знаходзіцца палац Румянцавых-Паскевічаў, Сабор св. Пятра і Паўла, капліца-склеп Паскевічаў, помнік М. П. Румянцаву, і паўночную, дзе цяпер размешчаны атракцыёны, Зімовы сад, аглядная вежа — былая труба цукровага завода. Усяго на тэрыторыі парка налічваецца каля 5 тысяч дрэў. Парк уяўляе асаблівую дэндралагічную каштоўнасць. На яго тэрыторыі растуць 84 віды дрэў і 79 відаў кустоў, сярод якіх шмат каштоўных рэдкіх драўняных відаў. У асноўным расце ліпа, акацыя, бяроза, каштан, ясень, клён вастралісты і інш. А таксама больш за 30 экзатычных для Беларусі відаў, сярод якіх, , , , , і інш.
1 жніўня 2014 года парк быў пераназваны ў «Парк Гомельскага палацава-паркавага ансамбля». Разам з яго пераўтварэннем, паменшыліся межы і плошча помніка прыроды на 7,3 га, з 25 га да 17,7 га. З яго плошчы выключылі зону, занятую атракцыёнамі, а таксама схіламі берага ракі Сож, на якіх не растуць каштоўныя драўняна-хмызняковыя віды. Акрамя таго, уведзены некаторыя новыя забароны, якія тычацца выдаленні драўняна-хмызняковай расліннасці, узвядзення аб'ектаў будаўніцтва, змены гідралагічнага рэжыму, пашкоджання жывога наглебавага покрыва, інтрадукцыі інвазіўных чужародных відаў раслін, руху і стаянкі механічных транспартных сродкаў, размяшчэння адходаў.
Плануецца поўная замена агароджы парку на новую, выкананую па ўзоры плота ў парку князя Паскевіча. Таксама ў парку будуць адноўлены вароты. Разглядаецца варыянт ўвесці платны ўваход.
Атэстацыя
Атэстацыя (ад ад  — сведчанне, пацверджанне) — вызначэнне кваліфікацыі, узроўню ведаў і ўменняў чалавека — водгук, характарыстыка.
Атрыманы ў выніку атэстацыі дакумент называюць атэстатам, а пацвярджэнне кваліфікацыі, ведаў, уменняў і гэтак далей называецца пераатэстацыяй.
Славечна (вёска)
Славе́чна (, Словечно) — вёска ў Ельскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Дабрынскага сельсавета.
Конюх
Конюх — работнік, які даглядае коней, таксама прозвішча.
Люк дэ Клап’е Вавенарг
Люк дэ Клап’е Вавенарг (, Экс-ан-Праванс — ) — французскі пісьменнік-мараліст, філосаф. Майстар афарыстычнага жанру.
Першы літаратурны досвед — «Разважанне пра свабоду» (напісаны ў 1737 годзе), пазней разгорнуты ў «Трактаце пра свабоду волі». З 1743 года перапісваўся з Вальтэрам. У 1745 годзе напісаў «Разважанне пра няроўнасць багаццяў». У 1746 годзе выдаў адзіную прыжыццёвую кнігу «Уводзіны ў пазнанне чалавечага розуму, а таксама Роздумы і максімы на розныя тэмы», дапоўненую «Парадоксамі і новымі роздумамі і максімамі». У цэнтры ўвагі — чалавечая прырода, якую ён лічыць зыходным пунктам чалавечых пачуццяў, інстынктаў, імпульсаў паводзін, з ёй ён звязвае ўяўленне пра спрадвечную дабрыню чалавека. Пачуццё ён супрацьпастаўляе розуму, сцвярджае перавагу першага і шукае шляхі прымірэння паміж імі.
Rosa persica
Rosa persica — від раслін, якія адносяцца да роду ружа (Rósa) сямейства Ружавыя.
Нізкі куст, або кусцік, які расце ў пустынях Цэнтральнай Азіі і Ірана. Выкарыстоўваецца ў садаводстве для атрымання гібрыдных сартоў руж.
Па дадзеных сайта The Plant List таксанамічны статус дадзенай расліны з'яўляецца нявызначаным.
Класіфікацыя
Hulthemia раней разглядалася ў якасці самастойнага роду, у цяперашні час — у якасці падроду роду Rosa.
У складзе адзінага ў падрозе віду Rosa (Hulthemia) persica вылучаюцца дзве формы ''R. persica var. persica і R. persica var. berberifolia''. Апошняя форма, распаўсюджаная на паўночным усходзе арэала, часам разглядаецца ў якасці самастойнага віду Rosa (Hulthemia) berberifolia.
Апісанне
Нізкі раскідзіста-галінасты калючы кусцік вышынёй 15-50 см. Лісце простае (у адрозненне ад большасці відаў Rosa), скурыстае, голае, прылісткаў няма. Кветкі адзінкавыя, зверху, дыяметрам 2,5-3,5 см, залаціста-жоўтага колеру з цёмна-пурпуровым аснаваннем пялёсткаў. Плады даўжынёй каля 1 см, густа абсыпаныя шыпікамі, ў спелым стане фіялетавых тонаў, пры высыханні карычневыя. Цвіце ў красавіку — пачатку мая, плады паспяваюць у чэрвені.
Распаўсюджанне
Від распаўсюджаны ў краінах Сярэдняй Азіі, Казахстане, Іране, Афганістане, на захадзе Кітая. У Расіі — на поўдні Заходняй Сібіры.
Расце на пустынных саланцаватых, шчабеністых або гліністых глебах. Часта сустракаецца ўздоўж дарог.
У культуры
У садках Заходняй Еўропы гэты від разводзіцца з 1836 года. Былі атрыманы шматлікія гібрыды з іншымі відамі шыпшыны ('Eyes For You').
У філатэліі
У 2006 годзе ва Узбекістане выпушчана паштовая марка з Rosa persica.
Баранцы (Ельскі раён)
Баранцы́ (, Баранцы) — вёска ў Ельскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Скараднянскага сельсавета.
Атэстат
Атэстат ( — сведчанне) — від дакумента. Гэта можа быць дакумент, які пацвярджае атрыманне пэўнага ўзроўню адукацыі (адукацыйнага цэнзу), або што выдаецца пры прысваенні вучонага звання дацэнта або прафесара, або ў некаторых іншых выпадках.
Атэстат аб сярэдняй адукацыі
У Расіі грамадзянам выдаюцца атэстаты аб асноўнай агульнай адукацыі выпускнікам IX класаў агульнаадукацыйных устаноў, атэстаты аб сярэдняй (поўнай) агульнай адукацыі выпускнікам XI класаў.
Бякі
Бякі́ (, Беки) — вёска ў Ельскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Скараднянскага сельсавета.
Луіджы Дзі Маё
Луіджы Дзі Маё (Luigi Di Maio; нар. 6 ліпеня 1986, Авеліна, Кампанія) — італьянскі прадпрымальнік і палітык, член Руху пяці зорак. Міністр эканамічнага развіцця, працы і сацыяльнай палітыкі Італіі, намеснік старшыні Савета міністраў Італіі (з 2018).
У 2004 годзе скончыў класічны ліцэй імя Віторыа Імбрыяні у Памільяна-д’Арка і паступіў на інжынерны факультэт Неапалітанскага ўніверсітэта, пазней перавёўся на юрыдычны факультэт. У 2006 годзе заснаваў ва ўніверсітэце асацыяцыю студэнтаў-юрыстаў, увайшоў у савет факультэта і стаў прэзідэнтам студэнцкага савета. Дзі Маё працаваў вэб-майстрам, валодае 50 % будаўнічай кампаніі Ardima S. R. L. у Памільяна-д’Арка, але не ўдзельнічае ў кіраванні ёю. У 2007 годзе далучыўся да Руху пяці зорак.
У 2010 годзе Дзі Маё няўдала балатаваўся ў камунальнай рады Памільяна-д’Арка, на парламенцкіх выбарах у 2013 годзе быў абраны ў Палату дэпутатаў XVII склікання, а 21 сакавіка 2013 годзе стаў адным з чатырох намеснікаў старшыні палаты (ва ўзросце 26 гадоў ён стаў самым маладым у гісторыі Італіі уладальнікам гэтай пасады).
23 верасня 2017 года па выніках анлайн-галасавання Дзі Маё быў абраны кандыдатам Руху пяці зорак на пасаду прэм’ер-міністра ў выпадку перамогі на наступных парламенцкіх выбарах.
Бацька Луіджы Дзі Маё, Антоніа, быў актывістам неафашысцкага Італьянскага сацыяльнага руху і пазней — Нацыянальнага альянсу.
Калуга (рыба)
Калуга (Huso dauricus) — рыба роду бялуг сямейства асятровых.
Пашырана на Далёкім Усходзе, у басейне Амура. Адрозніваюцца 2 формы: паўпрахадная (на нераст заходзіць у Амур) і рачная (пастаянна жыве ў Амуры). Трапляецца таксама ў азёрах.
Даўжыня да 5,6 м (часцей 1,5—2,5 м), маса да 1000 кг (звычайна 50—100 кг). Рот вялікі, паўмесяцавы.
Ікра буйная, да 4 мм у дыяметры. Маляўкі кормяцца бентасам, дарослыя — рыбай.
Жыве да 55 гадоў. Колькасць падтрымліваецца штучным развядэеннем. Занесена ў Чырвоную кнігу МСАП.
Дземіды
Дземіды́ (, Демиды) — вёска ў Ельскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Скараднянскага сельсавета.
Маўзалей Юнус-Хана
Маўзалей Юнус-Хана (Yunusxon maqbarasiYunusxon maqbarasi) — маўзалей Юнус-Хана Магалістанскага, знаходзіцца ў Ташкенце недалёка ад Маўзалея Шэйха Хавендзі ат-Тахура. Гэта адзін з двух манументальных будынкаў Ташкента XV-га стагоддзя, якія захаваліся да нашых дзён. Дакладныя гады ўзвядзення невядомыя, але яно адбывалася не раней 1487 (смерць Юнусхана) і не пазней 1502. Варта лічыць, што яно ажыццяўлялася сынамі кіраўніка.
Sibirionetta formosa
Anas formosa — птушка сямейства качыных.
Агульная характарыстыка
Качар гэтага віду мае цёмную галаву з малюнкам з камбінацыяй чорнага, жоўтага і зялёнага колераў. Чорна-белыя пёры на лапатках серпападобна загнутыя. У вадзе сядзіць глыбока, лётае высока, але вельмі хутка. Маса дарослай птушкі 500—600 г
Распаўсюджванне
Гняздуецца ў Паўночнай Азіі ад Таймыра да Ахоцкага мора. Як мяркуецца, існуе гняздоўе птушак і на Сахаліне. З-за рэзкага скарачэння колькасці віду ў цяперашні час гнездаванне гэтай качкі ў межах арэала стала разарваным і нерэгулярным. Зімаваў раней у Японіі, аднак цяпер асноўная частка птушак ляціць у Паўднёвую Карэю.
Лад жыцця
Від аддае перавагу дробным азёрам і густа зарослым вадаёмам.
Размнажэнне
Гнёзды будуе каля кустоў і дрэў. У кладцы да 10 яек.
Бэпэ Грыла
Джузэпэ П’ера «Бэпэ» Грыла (Giuseppe Piero "Beppe" Grillo; нар., ) — італьянскі комік, акцёр, блогер і палітык. У 2009 годзе заснаваў пратэстны палітычны рух «Пяць зорак». Партыя хутка стала популярнай і дабілась сур’ёзных поспехаў у палітычнай барацьбе. Трэцяе месца з болей за 25 % падтрымкі на парламенцкіх выбарах ў лютым 2013 года сталі галоўнай сенсацыяй гэтых выбараў.
Біяграфія
Ён нарадзіўся 21 ліпеня 1948 года ў Генуі. Заканчвае ўніверсітэт па спецыяльнасці бухгалтарскі ўлік, але з сярэдзіны 70-х гадоў пачынае працаваць як камедыйны акцёр у розных тэлевізійных шоў. Яго папулярнасць расце і ў сярэдзіне 80-х ужо вядзе ўласныя перадачы, якія пачынаюць спецыялізавацца ўсё больш на палітычнай сатыры. У 90-е гадах працуе больш у розных тэатрах. З 2009 годзе на чале партыі „Рух 5 зорак“, якая займае сацыял-ліберальныя пазіцыі і пры ім атрымала поспех у некалькі выбараў на ўзроўні правінцый.
Захаркі 2
Захаркі́ 2 (, Захарки 2) — былая вёска ў Ельскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіла ў склад Скараднянскага сельсавета.
Ліквідавана 13 мая 2010 года.
Валасянкавыя
Валасянкавыя, лескавыя (Sylviidae) — сямейства пеўчых птушак атрада вераб’інападобных.
Апісанне
Невялікіх памераў, рухавыя птушкі, палавы дымарфізм у большасці відаў адсутнічае, ёсць нязначны ўзроставы. Даўжыня цела 10—26 см, маса 6—30 г. Апярэцне мяккае, буравата-шаравата-аліўкавае, часам са стракацінкамі, больш светлае на брушку. Дзюба тонкая, шылападобная. Вельмі часта цяжка адрозніваюцца адзін ад аднаго, таму неабходна звяртаць увагу на голас, паводзіны і біятоп. Жывуць у лясах, хмызняковых зараснінах. Гнёзды ў кустах, на зямлі, у трыснягу. Нясуць 4—8 стракатых або белых яец. Кормяцца насякомымі, іх лічынкамі, ягадамі. Пералётныя.
Налічваецца каля 400 відаў. Пашыраны ў Еўразіі, Афрыцы, Аўстраліі, Амерыцы. На Беларусі звыш 20 відаў з родаў валасянак, пеначак, чарацянак.
Сістэматыка
Сямейства складаецца з 20 родаў. Найбольш вядомымі з’яўляюцца:
Валасянкі
Валасянкі (Sylvia) — род птушак сямейства валасянкавых атрада вераб'інападобных.
Апісанне
Даўжыня цела 12—15 см. Апярэнне шэрае з белым, чорным або рыжаватым адценнем, мяккае. Дзюба тонкая, шылападобная.
Некаторыя віды вядомыя сваімі спевамі (напр., валасянка чорнагаловая і валасянка садовая).
Пашырэнне
Адрозніваецца 17 відаў. Пашыраны ў Еўразіі, Паўночнай Афрыцы. Жывуць на ўзлесках, у садах, парках, на лугах, у хмызняку. На Беларусі 5 пералётных відаў: валасянка завірушка, валасянка садовая, валасянка чорнагаловая, валасянка шэрая, валасянка ястрабіная.
Зімуюць у паўднёва-заходняй частцы Еўразіі і Афрыцы.
Асаблівасці біялогіі
Гнёзды рыхлыя, шара- або чашападобныя на кустах, дрэўцах, сярод высокай травяністай расліннасці. Некаторыя высцілаюць гнёзды воласам (адсюль назва). Нясуць 4—6 яец.
Кормяцца насякомымі, іх лічынкамі і вусенямі, ягадамі.
Мядзведнае
Мядзве́днае (, Медведное) — вёска ў Ельскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Скараднянскага сельсавета.
Медрэсэ Абдулкасім Шэйха
Медрэсэ Абдулкасім Шэйха (Abdulkasim Sheikh Madrasah) — помнік архітэктуры, які знаходзіцца ў Ташкенце. Пабудаваны ў XVI стагоддзі. Першапачаткова гэта быў комплекс, які ўключаў мячэць, лазню і медрэсэ. Месца, дзе размешчаны комплекс, раней называлася Янгі Махаля і было адным з грамадскіх цэнтраў. Першапачаткова медрэсэ Абдулкасім Шэйха была аднапавярховым будынкам. У 1864 годзе, падчас аднаўлення медрэсэ, быў дабудаваны другі паверх. На працягу доўгага часу медрэсэ Абдулкасім Шэйха знаходзілася на ціхай вуліцы. Нядаўна медрэсэ набыло новага велічнага суседа — будынак парламента Узбекістана.
Вёскі з умацаванымі цэрквамі ў Трансільваніі
Паўднёва-ўсходняя Трансільванія ў Румыніі на сёння мае найбольшую колькасць захаваных абарончых храмаў 13—16 стагоддзяў. Тут знаходзіцца больш чым 150 добра захаваных абарончых храмаў, вельмі разнастайных па архітэктуры (усяго вядома каля 300 арыгінальных цэркваў-крэпасцей).
У спіс Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА пад назвай «Вёскі з умацаванымі цэрквамі ў Трансільваніі» ўключана сем вёсак (шэсць саксонскіх і адна секейская), заснаваных трансільванскімі саксамі. Дамінантай гэтых вёсак з'яўляюцца цэрквы-крэпасці, а самі паселішчы характарызуюцца асаблівай структурай, якая захавалася з позняга Сярэдневякоўя.
Спіс
У спіс Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА ўключана сем вёсак:
Гісторыя
Саксонскія вёскі Трансільванія ўзніклі ў 12 ст., калі каралі Венгрыі пасялілі тут нямецкіх каланістаў. Яны мелі асаблівы статус сярод навакольнага насельніцтва, і іх культура захавалася і развілася, утварыўшы вельмі моцную супольнасць хутаран, рамеснікаў і крамнікаў. Жывучы на землях, дзе пастаянна вісела пагроза асманскіх і татарскіх нашэсцяў, яны будавалі крэпасці розных памераў. Самыя важныя мястэчкі былі поўнасцю ўмацаваныя, а меншыя супольнасці рабілі ўмацаванні вакол царквы, дзе яны дабудоўвалі абарончыя вежы і сховішчы, каб захоўваць сваё дабро і трымаць доўгія аблогі.
Апісанне
Галоўны элемент — царква, размешчаная па сярэдзіне мястэчка. Можна сустрэць розныя тыпы ўмацаванняў: невялікая крапасная агароджа вакол царквы, рад умацаванняў вакол царквы ці сапраўдная крэпасць з некалькімі крапаснымі сценамі з царквою па сярэдзіне. Цэрквы прыстасаваныя для абарончых функцый. Усе яны ўяўляюць сабой альбо раманскія базілікі, альбо аднанефныя познегатычныя цэрквы. Цэрквы часта ўключаюць мноства дапаўненняў, узрост якіх можа ляжаць у прамежку ад часу збудавання цэркваў (Позняе Сярэдневякоўе) да 16 ст. Многія цэрквы таксама ўключаюць барочныя элементы, якія з'явіліся, калі гэты стыль распаўсюдзіўся ў рэгіёне.
Амаль ва ўсіх выпадках цэрквы размяшчаюцца ў зручных для абароны месцах, як правіла на вяршыні пагорка. Элементы ўмацаванняў, знойдзеныя ў галоўных гарадах вобласці, былі прыстасаваны тут і з'яўляюцца сведчаннем будаўнічых тэхналогій, якія гадамі прымяняліся саксонскай супольнасцю. Некаторыя крэпасці мелі назіральныя вежы, некаторыя з іх, будучы царкоўнымі вежамі, былі прыстасаваны пад патрэбы крэпасці. Матэрыялы былі традыцыйныя — камень і чырвоная цэгла, з чырвоным гліняным чарапічным дахам — тыповая асаблівасць вобласці.
Недалёка ад царквы была галоўная плошча вёскі, ці Tanzplaz (плошча танцаў), цэнтр грамадскага жыцця. Каля крэпасці знаходзіліся толькі грамадскія будынкі: школы ці сельскі клуб. Прыходскі дом, разам з дамамі самых заможных сялян, размяшчаліся вакол гэтай плошчы. Таксама ў большасці паселішчаў збожжасховішчы знаходзіліся недалёка ад цэнтра вёскі.
Стары Мост
Стары́ Мост (, Старый Мост) — вёска ў Ельскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Скараднянскага сельсавета.
Эмісійны спектр
Эмісійны спектр (<  — выпусканне), спектр выпраменьвання, спектр выпускання — адносная інтэнсіўнасць электрамагнітнага выпраменьвання аб'екта даследавання па шкале частот.
Звычайна вывучаецца выпраменьванне ў інфрачырвоным, бачным і ўльтрафіялетавым дыяпазоне ад моцна нагрэтага рэчыва. Спектр выпраменьвання рэчыва ўяўляюць альбо ў выглядзе гарызантальнай каляровай паласы — вынік расшчаплення святла ад аб'екта прызмай — ці ў выглядзе графіка адноснай інтэнсіўнасці, альбо ў выглядзе табліцы.
Фізіка ўзнікнення
Нагрэтае рэчыва выпраменьвае электрамагнітныя хвалі (фатоны). Спектр гэтага выпраменьвання на фоне спектру выпраменьвання абсалютна чорнага цела, пры дастатковай тэмпературы, на пэўных частотах мае ярка выяўленыя павелічэнні інтэнсіўнасці. Прычына павышэння інтэнсіўнасці выпраменьвання — у электронах, якія знаходзяцца ва ўмовах квантавання энергіі. Такія ўмовы ўзнікаюць ўнутры атама, у малекулах і крышталях. Узбуджаныя электроны пераходзяць са стану большай энергіі ў стан меншай энергіі з выпусканнем фатонаў. Розніца энергій узроўняў вызначае энергію выпушчанага фатона, і такім чынам яго частату ў адпаведнасці з формулай: тут Eф — энергія фатона, h — пастаянная Планка і ν — частата.
Квантаванне на энергетычныя ўзроўні залежыць ад магнітнага поля, таму ад яго таксама залежыць спектр выпраменьвання (гл. Расшчапленне спектральных ліній). Акрамя таго, зрух частаты дзякуючы эфекту Доплера таксама прыводзіць да змены палажэнняў ліній ў спектры аб'ектаў, якія рухаюцца.
Прымяненне
Асаблівасці спектру эмісіі некаторых элементаў бачныя няўзброеным вокам, калі рэчывы, якія змяшчаюць гэтыя элементы, нагрэтыя. Напрыклад, плацінавы провад, апушчаны ў раствор нітрату стронцыю і затым паднесены да адкрытага агню, выпускае чырвоны колер дзякуючы атаму стронцыю. Дакладна так жа, дзякуючы медзі полымя становіцца светла-блакітным.
Спектр выпраменьвання выкарыстоўваецца:
Бяржонка
Бяржонка — возера ў Беларусі, у Браслаўскім раёне Віцебскай вобласці, у басейне ракі Акунёўка, за 9 кіламетраў на паўднёвы захад ад горада Браслаў, за 1 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Ёдлавічы.
Назва
Азёраў з назвай Бяржонка тут два, другое больш на поўдзень, ля Багданаўскага возера.
«Бярозавыя» назвы азёраў і рэк — не рэдкасць у Літве: Berža, Beržoras, Beržuolis, Beržuvis (азёры), Beržas, Beržė, Beržuona (рэкі).
Яшчэ «дрэвавая» азёрная назва — у возера Опса на захад ад Бяржонкі. Назва звязаная з латышскім apse «асіна», прускім abse, таксама з фанетычна трохі далейшым літоўскім apušė, epušė «асіна».
Балцка-літоўскія «дрэвавыя» назвы таксама недалёка ад Бяржонкі каля Відзаў — тапонімы Ліпалаты і Бержалата. У другі бок, каля возера Вісяты — тапонім Пушалаты. Гэтыя назвы ад літоўскіх зборных назоўнікаў liepalotas «ліпняк», beržalotas «бярэзнік», pušalotas «сасоннік» (ад liepa «ліпа», beržas «бяроза», pušis «сасна»).
Назва возера Бяржонка значыць «Бярозавае (возера)».
Гідраграфія
Катлавіна возера выцягнутая ў напрамку з поўначы на поўдзень. Схілы катлавіны вышынёй да 2 метраў, пясчаныя, разараныя. Дно выслана сапрапелем. Зарастае. У заходняй частцы ў Бяржонку ўпадае ручай. У паўднёвай частцы выцякае ручай у возера Пагошча.
Мары-Луіз Калейра Прэка
Мары-Луіз Калейра Прэка (Marie-Louise Coleiro Preca, нарадзілася 7 снежня 1958, Кормі, брытанская калонія Мальта) — мальтыйскі палітык-лейбарыстка, прэзідэнт Мальты з 4 красавіка 2014 года па 4 красавіка 2019.
Біяграфія
Мары-Луіз Калейра Прэка нарадзілася ў цэнтры вострава Мальта (тады яшчэ брытанскай калоніі) ў горадзе Кормі ў канцы 1958 году. Скончыла Мальтыйскі ўніверсітэт.
Стала першай жанчынай, якая ўзначаліла мальтыйскую партыю, калі ў 1982—1991 гадах займала пасады генеральнага сакратара. Акрамя гэтага, яна ў розны час займала пасады члена нацыянальнага бюро сацыялістычнай моладзі, старшыні жаночага аддзела партыі (1996—2001) і выдаўца партыйнай газеты «Il-Ħelsien».
З 1998 года абіраецца ў Парламент Мальты ад Лейбарысцкай партыі Мальты. У сакавіку 2013 года ўвайшла ва ўрад Джозефа Муската як міністр па справах сям’і і сацыяльнай салідарнасці. У пачатку сакавіка 2014 года прэм’ер-міністр краіны рэкамендаваў яе на пасаду прэзідэнта Мальты, і неўзабаве яна была зацверджана ў гэтай пасады. 4 красавіка Мары-Луіз Калейра Прэка заступіла на пасаду прэзідэнта.
Oxyura leucocephala
Oxyura leucocephala — птушка сямейства качыных.
Агульная характарыстыка
Прысадзістая качка сярэдніх памераў. Даўжыня 43 — 48 см, маса 500—900 грамаў, даўжыня крыла ў самцоў 15,7 — 17,2 см, самак — 14,8 — 16,7 см, размах крылаў 62 — 70 см. Афарбоўка самца ў шлюбным уборы вельмі характэрная: белая галава з невялікай чорнай «шапачкай», блакітная, «ўздутая» ля падставы дзюба, афарбоўка цела складаецца са спалучэння цёмна-рудога, бурага, карычневага і вохрыстага колераў з дробным цёмным крапам у выглядзе бязформеннага сыпу або струйкаватага малюнка. У самкі афарбоўка ў цэлым як у самца, але галава таго ж колеру, што і астатняе цела і больш бурых тонаў у афарбоўцы; характэрныя светлыя падоўжныя палосы на шчоках, дзюба шэрая. У самца ў летнім уборы дзюба становіцца шэрай, чорная «шапачка» на галаве становіцца шырэй. Вясной і летам сустракаюцца самцы з амаль чорнай галавой з розным развіццём белага на шчоках — ад асобных пёраў да цалкам развітых плям; дзюба ў іх шэрая або блакітная, — гэта, хутчэй за ўсё, аднагадовыя птушкі. Маладыя падобныя на самку, але некалькі менш, а палосы на шчоках і пярэдняя частка шыі светлыя, амаль белыя. Пухавічкі цёмна-бурыя са светлымі палоскамі на шчоках. Ва ўсіх уборах і узростах адрозніваецца характэрнай манерай плаваць з паднятым амаль вертыкальна клінаватым хвастом з жорсткіх пёраў.
Адзіны абарыгенны прадстаўнік свайго падсямейства Oxyurinae у Палеарктыцы. Згодна з чырвоным спісам саюза аховы прыроды (Red List IUCN) лічыцца знікаючым відам (Endangered, EN).
Распаўсюджанне
Арэал палеарктычны, мазаічны, моцна фрагментарны. Распаўсюджаны ад Іспаніі і Марока ў Міжземнамор'і да заходняга Кітая і заходняй Манголіі. Вылучаюць 4 асноўных біягеаграфічных папуляцыі, межы паміж якімі дрэнна вывучаны :
Лад жыцця
Уся жыццё птушка праходзіць на вадзе, яна ніколі не выходзіць на сушу. Характэрнай асаблівасцю віду з'яўляецца яе манера плаваць з паднятым вертыкальна хвастом. Пры небяспецы гэтая качка апускаецца ў ваду вельмі глыбока, так што з вады тырчыць толькі верх спіны. Птушка выдатна нырае і плавае, праплываючы пад вадой 30-40 м. Вынырнуўшы з вады, тут жа здольная нырнуць яшчэ, нырае ціха, без усплёску, як быццам тоне. Узлятае неахвотна, з доўгага разбегу супраць ветру. Лётае неахвотна, пры небяспецы аддае перавагу занырванню.
Харчаванне
Корміцца саўка, пераважна, па начах, занырвая на розную глыбіню. Харчуецца гэтая качка малюскамі, воднымі насякомымі і іх лічынкамі, чарвякамі, ракападобнымі, лісцем і насеннем воднымі раслінамі. Даследаванні ў Іспаніі паказалі, што важным складнікам рацыёну птушкі з'яўляюцца бентасныя лічынкі званцоў.
Спасылкі
Жывёлы, апісаныя ў 1769 годзе
Аўксанометр
Аўксанометр — прыбор для вывучэння росту раслін.
Вывучаць рост раслін можна пры дапамозе лінейкі з нанесенымі на яе дзяленнямі. Пры больш дбайных і дробных вымярэннях ужываецца гарызантальна пастаўлены мікраскоп. Нарэшце, ужываюцца самазапісвальныя прыборы — аўксанометры рознай будовы.
На прыкладаемым малюнку намаляваны адзін з відаў. Да верхавіны доследнай расліны прымацоўваецца нітка з грузікам, перакінутая праз блок. Па меры росту расліны блок паварочваецца. Гэта часта нязначны рух павялічваецца пры дапамозе прымацаванага да блоку кола, праз якое перакінута нітка з грузамі на канцах. На адным канцы ніткі ўмацавана стрэлка. Апошняя датыкаецца да паваротнага барабана, абгарнутага паперай, пакрытай сажай, і малюе на ім крывую, якая паказвае сабой хуткасць росту ўзятай расліны за вядомы час.
У цяперашні час (2010) падобныя прыборы практычна не ўжываюцца.
Помнік Францыску Скарыну (Полацк)
Помнік Францыску Скарыну — першы ў свеце манумент Францыску Скарыну, узведзены ў 1974 годзе ў Полацку на пл. Ф. Скарыны. Скульптура гармануе з бліжэйшымі пабудовамі і з’яўляецца заканчэннем вуліцы Гогаля, якая плаўна ідзе ад чыгуначнага вакзала да гістарычнага цэнтра горада. Стваральнікамі помніка выступілі А. Заспіцкі, А. Глебаў, І. Глебаў, архітэктар В. Марокін. Вышыня бронзавай фігуры — 5,5 м, а скульптуры з пастаментам — 12 м.
Гісторыя
Помнік Ф. Скарыну ў Полацку планавалася паставіць яшчэ ў 1925 годзе. Месца для помніка было выбрана на Замкавай гары на беразе Дзвіны. Помнік планавалася зрабіць з бронзы і ўсталяваць на двух гранітных каменях вясной 1926 года. Аднак працы па падрыхтоўцы помніка зацягнуліся і ў выніку ён так і не быў пастаўлены.
Зондскія астравы
Зондскія астравы — група астравоў, частка Малайскага архіпелага. Большасць астравоў у Інданезіі (часткова тэрыторыі ў межах Малайзіі, уключае таксама Бруней і Усходні Тымор). Абмываецца Ціхім і Індыйскім акіянам і іх ускраінным морамі. Плошча больш 1,5 млн км². Падзяляецца на Вялікія Зондскія астравы і Малыя Зондскія астравы. Найбуйнейшыя астравы: Калімантан (другі ў свеце па плошчы пасля Грэнландыі), Суматра, Сулавесі, Ява (у групе Вялікіх Зондскіх астравоў). Адносяцца да Альпійскай геасінклінальнай вобласці. Рэльеф пераважна горны, актыўны вулканізм. Вільготныя трапічныя лясы, на поўдні — мусонныя лясы і саванны. Найбольшыя гарады: Бандунг, Семаранг, Джакарта (востраў Ява), Палембанг, Медан (востраў Суматра), Банджармасін, Пантыянак (востраў Калімантан), Уджунгпаднанг, Манада (востраў Сулавесі).
Лорэнс Гонзі
Лорэнс Гонзі (Lawrence Gonzi; нар. 22 красавіка 1948 года) — мальтыйскі палітык.
Біяграфія
Скончыў юрыдычны факультэт Мальтыйскага ўніверсітэта ў 1975 годзе. Працаваў у прыватнай юрыдычнай фірме. Актыўна ўдзельнічаў у руху ў абарону правоў інвалідаў. Быў старшынёй Нацыянальнай камісіі па справах асоб з абмежаванымі магчымасцямі ў 1987—1994 гадах.
Прэм’ер-міністр
Стаў прэм’ер-міністрам Мальты ў сакавіку 2004 года, пасля таго, як шматгадовы кіраўнік ўрада Фенек Адамі быў абраны прэзідэнтам краіны. У гады кіраўніцтва Гонзі ўрадам Мальта ўвайшла ў красавіку 2004 года ў склад Еўрасаюза, і паспяхова далучылася да еўразоны 1 студзеня 2008 года.
У 2008 годзе Гонзі прывеў партыю да перамогі на чарговых парламенцкіх выбарах і зноў сфарміраваў кабінет. Другі ўрад Гонзі паў 10 снежня 2012 года пасля таго, як у ходзе галасавання ў парламенце за бюджэт краіны страціў большасць. Лорэнс Гонзі вымушаны быў абвясціць аб роспуску палаты дэпутатаў і правядзенні ў сакавіку 2013 года новых выбараў.
Выбары 9 сакавіка 2013 года прынеслі паразу і пасля 15 гадоў знаходжання ва ўладзе Нацыяналістычная партыя сышла ў апазіцыю. На пасадзе прэм’ер-міністра краіны яго змяніў адзін з самых маладых кіраўнікоў дзяржаў і ўрадаў у свеце Джозеф Мускат.
Кормі
Кормі (Ħal Qormi) — горад у Рэспубліцы Мальта, востраў Мальта, займае 3-е месца ў краіне па колькасці насельніцтва. Горад знаходзіцца ў цэнтры выспы Мальта.
Медрэсэ Міры Араб
Медрэсэ Міры Араб (Mir-i Arab madrasasi, مدرسهٔ میر عرب Madrasa-ye mir-e arab) — ісламскае адукацыйнае, духоўна-асветніцкае і мэмарыяльна-культавае збудаванне XVI стагоддзя ў Бухары (Узбекістан). Частка архітэктурнага ансамбля Паі Калян. У 1993 годзе ў ліку іншых славутасцяў Бухары ўнесена ў Спіс Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА ва Узбекістане.
Кормі
Гісторыя
У 1743 годзе Вялікі Магістр Мальтыйскага ордэна Мануэл Пінту да Фансека прысвоіў Кармі статус горада і пераназваў яго ў «Città Pinto».
Пасля 1850 года Кармі становіцца адным з самых буйных гандлёвых і рамесных цэнтраў на Мальце, мае вода- і электразабеспячэнне, што было рэдкасцю ў тыя часы. Былі папулярныя конныя скокі.
Культура
Кармі мае найбольшую колькасць пякарняў ў краіне і прызнаецца мальтыйскай сталіцай пякарства. Некаторыя пякарні ўсё яшчэ працуюць традыцыйным спосабам з выкарыстаннем драўнянага паліва.
У Кармі таксама праводзяцца папулярныя сярод турыстаў штогадовыя фэсты: двухдзённы «Вінны фестываль Кармі» і «Птушыны фестываль».
Атрыбуцыя твору
Атрыбуцыя у філалогіі — вызначэнне сапраўднасці або падробленасці рукапіснага тэксту і ўстанаўленне яго аўтара. Атрыбуцыя ў мастацтвазнаўстве — вызначэнне аўтарства мастацкага твора. Атрыбуцыя у музеязнаўстве — апісанне экспаната па шэрагу прыкмет, да ліку якіх належаць: назва, прызначэнне, форма, канструкцыя, матэрыял, памеры, тэхніка вырабу, аўтарства.
Напрамкі атрыбуцыі
Атрыбуцыяй тэксту называюць як даследаванне па вызначэнні яго аўтарства, так і вынік гэтага даследавання. Праблема ўстанаўлення аўтарства ў літаратуры звязана з існаваннем ананімных і псеўданімных тэкстаў і ўяўляе сабой адну з самых старажытных філалагічных задач, якія ўваходзяць у вобласць тэксталогіі. У апошнія дзесяцігоддзі ў задачах атрыбуцыі прымяняюцца матэматычныя метады, робяцца спробы аўтаматызаваць эксперымент па вызначэнні аўтарства.
Атрыбуцыі падвяргаюцца: Атрыбуцыя твора мастацтва (тэксту ў семіятычным разуменні гэтага тэрміна, то есць любога звязанага набору знакаў, у тым ліку фільма, карціны, аўдые-творы, лісты) ставіць задачу знаходжання наступных дадзеных: Атрыбуцыі іконы з'яўляецца абгрунтаванне прыналежнасці іконы да пэўнай школы або асяродка, майстэрні якога-небудзь іканапісца.
Барбара (значэнні)
Ба́рбара — жаночае асабістае імя, заходнееўрапейскі варыянт імя Варвара, скарачэнні — Барбі, Бася, Бэбс (Бабс).
Уга Міфсуд Банічы
Уга Міфсуд Банічы (Ugo Mifsud Bonnici, нар. 8 лістапада 1932) — мальтыйскі палітык, прэзідэнт Мальты з 4 красавіка 1994 да 4 красавіка 1999 года.
Палітычная кар’ера
Навучаўся ў Каралеўскім універсітэце Мальты, дзе атрымаў ступень доктара права ў 1955. Працаваў юрыстам у судовай сістэме Мальты. У 1966 пачаў палітычную кар’еру, абраны ў парламент ад Нацыяналістычнай партыі, у далейшым нязменна станавіўся дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Мальты аж да свайго рашэння пакінуць дэпутацкі корпус у 1994. Быў актыўным членам Нацыяналістычнай партыі, адказваў у яе апараце за пытанні адукацыі. Пасля перамогі партыі на выбарах у 1987 годзе заняў пасаду міністра адукацыі Мальты, які захоўваў са зменамі ў змесце паўнамоцтваў аж да 1994 года. Прэзідэнт Мальты ў 1994—1999 гадах. Вядомы як аўтар шматлікіх публіцыстычных выступленняў у друку.
Сямейныя сувязі
Уга Міфсуд Банічы адбываецца з вядомай у мальтыйскай палітыцы сям’і, члены якой неаднаразова займалі самыя розныя пасады ў дзяржаўным апараце. Так, сын самога Уга Міфсуда Банічы, Кармела (н. 1960), з’яўляецца міністрам юстыцыі ў ўрадзе Лорэнса Гонзі, а стрыечны брат — таксама Кармела (р. 1933) быў прэм’ер-міністрам.
Еўра Players Tour Championship 2010/2011 – Этап 6 (снукер)
Еўра Players Tour Championship 2010/2011 – Этап 6 (таксама вядомы як Прага Класік 2010) — прафесійны нізкарэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 19 па 21 лістапада 2010 года на арэне Aréna Sparta Podvinný Mlýn, у Праге, Чэхія. Прызавы фонд турніру склаў €50,000, з якіх €10,000 атрымаў пераможца.
Marmaronetta angustirostris
Агульная характарыстыка
Птушка трохі драбней Anas formosa, маса гэтай качкі складае 400—600 г. Апярэнне самца і самкі шаравата-бурае са светлымі плямкамі.
Распаўсюджанне
Від распаўсюджаны ад Іспаніі да Цэнтральнай Азіі. Агульная колькасць гэтых качак ацэньваецца ў 50-55 тысяч. У Расіі, як мяркуецца, гэты від сустракаўся ў Прыкаспіі і дэльце Волгі (да 1920 года нават гнездаваўся). Аднак пасля 1984 года ніводнай сустрэчы з гэтымі качкамі ў межах Расіі зафіксавана не было. Зімоўкі віду знаходзяцца ў Паўночнай Афрыцы, Іране, Іраку, Пакістане і паўночнай Індыі. Ахоўваецца ў Гірканскім нацыянальным парку, Барсакельмескім запаведніку, Якуцкім заапарку, Парку дзікай прыроды імя Дарэла, нацыянальным парку Ішкель.
Лад жыцця
Ціхія, даверлівыя і маларухомыя птушкі. Яны плаваюць, даволі глыбока пагрузіўшыся ў ваду і, прыпадняўшы ўгору хвост, добра ныраюць. Часта садзяцца на дрэвы. Засяляе парослыя трыснягом невялікія азёры, салёныя і прэсныя, з хмызнякамі і дрэвамі па берагах. Гняздуецца на зямлі і на дрэвах, у дуплах або ў гнёздах іншых птушак. У кладцы ад 7 да 12 яек. На зімоўцы сустракаецца на буйных вадаёмах.
Харчаванне
Харчуецца пераважна дробнымі бесхрыбтовымі, якія жывуць ля вады і на плыткаводдзі.
Прычыны скарачэння колькасці
Галоўнай прычынай няўхільнага скарачэння колькасці віду з'яўляецца паляванне і знішчэнне натуральнага асяроддзя іх пражывання — дробных зарослых расліннасцю вадаёмаў.
Ацэтылцэлюлоза
Ацэтылцэлюлоза (ацэтат цэлюлозы) — воцатнакіслыя эфіры цэлюлозы.
Хімічныя ўласцівасці
Шчолачы і мінеральныя кіслоты паступова амыляюць ацэтылцэлюлозу.
Атрыманне
Ацэтат цэлюлозы атрымліваюць шляхам этэрыфікацыі цэлюлозы з воцатнай кіслатой: ці дзеяннем воцатнага ангідрыду на цэлюлозу.
Сыравінай для атрымання ацэтылцэлюлозы служыць бавоўна або драўняная цэлюлоза. Ацэтылцэлюлоза  валодае высокай святлоўстойлівасцю, негаручасцю, добрымі фізіка-хімічнымі ўласцівасцямі. Выкарыстоўваецца для вытворчасці асновы фота- і кінастужкі, ацэтатнага валакна, пластычных мас, лакаў і інш.
Другасны ацэтат атрымліваюць як вынік частковага гідролізу трыацэтата. Змяшчае да 55 % звязанай воцатнай кіслаты. Раствараецца ў ацэтоне, сумесі ацэтону і спірту, этылацэтаце, дыаксане і ў іншых арганічных растваральніках.
Players Tour Championship 2010/2011 – Этап 5 (снукер)
Players Tour Championship 2010/2011 – Этап 5 (таксама вядомы як Star Xing Pai Players Tour Championship 2010/2011 – Этап 5 ад назвы спонсара) — прафесійны нізкарэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 7 па 10 кастрычніка 2010 года ў акадэміі сусветнага снукера, у Шэфілдзе, Англія. Прызавы фонд турніру склаў £50,000, з якіх £10,000 атрымаў пераможца.
Гвіда дэ Марка
Пачатак кар’еры
Атрымаў адукацыю ў Каралеўскім універсітэце Мальты, дзе ў 1953 г. атрымаў ступень бакалаўра гуманітарных навук па філасофіі, эканоміцы і італьянскай мове, а ў 1955 г. — ступень доктара права. З 1956 г. працаваў у Вярхоўным судзе Мальты. З 1964 па 1966 гг. выконваў абавязкі дарадцы кароны пры ўрадзе Мальты. Прафесар крымінальнага права ў Універсітэце Мальты, дзе выкладаў з 1967 года.
Палітычная кар’ера
У красавіку 1966 года упершыню абраны дэпутатам ад Нацыяналістычнай партыі ў Палату прадстаўнікоў і пераабіраўся ў парламент на кожных ўсеагульных выбарах на працягу доўгага часу. У 1972-1977 гг. — Генеральны сакратар Нацыяналістычнай партыі, у 1977-1999 гг. — намеснік старшыні Нацыяналістычнай партыі.
У 1967 г. — абраны Палатай прадстаўнікоў дэлегатам у Парламенцкай Асамблеі Савета Еўропы, і на працягу амаль дваццаці гадоў з’яўляўся яе членам.
У 1987-1996 і 1998-1999 гг. — намеснік прэм’ер-міністра Мальты. Адначасова займаў важныя міністэрскія пасады:
1987-1990 гг. — міністр юстыцыі і міністр унутраных спраў,
1998-1999 гг. — міністр замежных спраў.
Players Tour Championship 2010/2011 – Этап 6 (снукер)
Players Tour Championship 2010/2011 – Этап 6 (таксама вядомы як Star Xing Pai Players Tour Championship 2010/2011 – Этап 6 ад назвы спонсара) — прафесійны нізкарэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 14 па 17 кастрычніка 2010 года ў акадэміі сусветнага снукера, у Шэфілдзе, Англія. Прызавы фонд турніру склаў £50,000, з якіх £10,000 атрымаў пераможца.
Дуброва (Ельскі раён)
Дубро́ва (, Дуброва) — вёска ў Ельскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Старавысокаўскага сельсавета.
Аўксіны
Аўксіны (ад — павялічваюся, расту) — стымулятары росту пладоў (парасткаў) раслін, апікальнае дамінаванне, расце па фотатрапізму (да святла), стымулюе рост каранеў па гравітрапізму (рост ўніз), валодаюць высокай фізіялагічнай актыўнасцю.
Прыродныя аўксіны з'яўляюцца вытворнымі індол — 3-(3-індаліл)прапіёнавая, індаліл-3-алейная, 4-хларындаліл-3-воцатная і 3-індалілвоцатная кіслоты. Найбольш распаўсюджаным аўксінам, шырока ўжыўным ў раслінаводстве, з'яўляецца гетэрааўксін - індаліл-3-воцатная кіслата.
= Спасылкі =
Калумбарый
Калумбарый (columbarium, першапачатковае значэнне — галубятня) — сховішча для урнаў з прахам пасля крэмацыі. У Старажытны Рыме для калумбарыяў узводзілі спецыяльныя будынкі з радамі паўкруглых ніш (Калумбарыі на Апіевай дарозе, 1 стагоддзе да н.э.). У наш час калумбарыі будуюцца на могілках і пры крэматорыях.
Крыш’яніс Баран
Кры́ш’яніс Ба́ран (Krišjānis Barons;, Струтэле, Курляндская губерня — 8 сакавіка 1923, Рыга) — латышскі пісьменнік, фалькларыст, і грамадскі дзеяч, збіральнік дайн — латышскіх народных песень. Актыўны ўдзельнік прагрэсіўна-нацыянальнага руху «младалатышоў» 1860-х гадоў.
Біяграфія
Нарадзіўся 31 кастрычніка 1835 года ў маёнтку Струтэле (цяпер Тукумскі край), дзе яго бацька служыў прыганятым. Пазней працягваў навуку ў Вэнтспілсе і Елгаве, дзе скончыў Елгаўскую гімназію. Вучыўся ў Дэрпцкім універсітэце, дзе пазнаёміўся з Крыш’янісам Валдэмарсам і актыўна браў удзел у дзейнасці латышскага студэнцкага кружка. З-за нястачы сродкаў быў змушаны перапыніць навуку.
У 1862 годзе браў удзел у выданні пецярбургскай латышскай газеты «Петэрбургас авізэс», а потым стаў яе рэдактарам. У 1865 годзе выданне газеты было забаронена, а К. Баран як палітычна нядобранадзейная асоба трапіў пад нагляд паліцыі.
Амаль 30 гадоў прапрацаваў у Варонежскай губерні дарэктарам у сям’і абшарніка Івана Станкевіча.
У 1893 годзе вярнуўся ў Латвію. У Крыш’яніса Барана было шмат прац, прысвечаных прыродазнаўчым навукам, геаграфіі і мовазнаўству, але найболей значнай працай, якому ён прысвяціў усё сваё жыццё, быў працяг (з 1878 года) працы Фрыцыса Брыўземніекса па збіранні, апрацоўцы, сістэматызацыі і выданні латышскіх народных песень — дайн. Акадэмічны зборнік дайн, які ўтрымвае 217 996 тэкстаў народных песень, з’яўляецца аднай з самых манументальных прац у вобласці фалькларыстыкі ў свеце.
Сканаў у Рызе 8 сакавіка 1923 года ва ўросце 87 гадоў. Пахаваны на Вялікіх могілках Рыгі.
Айван
Айван (таксама эйван, іван, ліван) — у ісламскай архітэктуры пазначае скляпеністае памяшканне, з трох бакоў абгароджанае сцяной і адкрытае з чацвёртага боку.
Айванам могуць называцца: У парфянскім і сасанідскім дойлідстве айваны служылі прыёмнымі заламі ў палацах, як, напрыклад, у парфянском палацы Кухе-Хаджа (Іран), або сасанідскім палацы Ктэсіфон (Ірак).
У Сярэднявечча айваны шырока выкарыстоўваліся ў палацавай і культавай архітэктуры Сярэдняга і Блізкага Усходу, напрыклад у мячэцях Ісфахан, Сервестанскім палацы, у мячэцях Бухары, Самарканда, Герата і многіх іншых.
Будкі (Ельскі раён)
Геаграфія
Знаходзіцца за 20 км на захад ад горада і чыгуначнай станцыі Ельск (лінія Каленкавічы — Оўруч), за 197 км ад Гомеля; каля аўтамабільнай дарогі Старое Высокае — Ельск.
На захадзе меліярацыйны канал.
Гісторыя
Упершыню хутар Мачалы-Будкі згадваецца ў XIX стагоддзі. У 1897 годзе паселішча ўваходзіла ў склад Скараднянскай воласці Мазырскага павета Мінскай губерні.
У 1931 году жыхары ўступілі ў калгас. Падчас Вялікай Айчыннай вайны ў ліпені 1942 годзе акупанты спалілі вёску і забілі 2 жыхароў. 9 жыхароў загінулі на фронце. У 1959 годзе ў складзе калгаса «Зорка» (цэнтр - вёска Старое Высокае). Размяшчаліся клуб, бібліятэка.
Aurelia
Aurelia — гэта род медуз.
Біялагічнае апісанне
Ёсць, па меншай меры, 13 відаў у родзе Aurelia у тым ліку многія, якія да гэтага часу фармальна не апісаны. Aurelia — гэта добра вывучаная група сцюдзяністага зоапланктону, а найбольш вывучаны від у родзе; два іншых віды,  і  таксама былі даследаваны. Паколькі большасць папярэдніх даследаванняў роду былі зробленыя без выкарыстання генетычнай ідэнтыфікацыі, нельга станоўча атрыбутаваць вынікі большасці даследаванняў відаў.
Арэал
Віды роду могуць быць знойдзены ў Атлантычным, Паўночным Ледавітым і Ціхім акіянах і з’яўляюцца агульнымі для водаў берагоў Каліфорніі, Паўночнага Кітаю, Японіі, Карэі, Аўстраліі, Новай Зеландыі, Чорнага мора, Інданезіі, усходняга узбярэжжа Злучаных Штатаў, а таксама Еўропы.
Аўдыенцыя
Кіраўнікі дыпламатычных прадстаўніцтваў і спецыяльных місій, незалежна ад іх класу або рангу, маюць права на аўдыенцыю. Акрамя таго, аўдыенцыя, як правіла, даецца пры ўручэнні даверчых або адзыўных грамат або па просьбе кіраўніка прадстаўніцтва або спецыяльнай місіі.
Зашыр’е
Зашы́р'е (, Заширье) — аграгарадок у Ельскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Старавысокаўскага сельсавета.
Еўра Players Tour Championship 2010/2011 – Этап 5 (снукер)
Еўра Players Tour Championship 2010/2011 – Этап 5 (таксама вядомы як Чэмпіянат Рура 2010 (Ruhr Championship 2010)) — прафесійны нізкарэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 12 па 14 лістапада 2010 года на арэне Sparkassen Arena, у Хаме, Германія. Прызавы фонд турніру склаў €50,000, з якіх €10,000 атрымаў пераможца.
Пераможцам турніру стаў шатладзец Джон Хігінс, які прымаў удзел на першым турніры з чэмпіянату свету 2010 з-за шасцімесячнай дыскваліфікацыі. На сваім шляху да тытула ён перайграў Джо Джогію (4:2), Дэйва Харальда (4:0), Мартына Гоўлда (4:3), Тома Форда (4:3), Энтані Хэмілтана ў чвэрцьфінале (4:2), свайго суайчынніка Грэма Дота у паўфінальным матчы (4:1) і Шона Мёрфі ў фінальным паядынку з лікам 4:2. Гэтая перамога стала першым турнірам PTC, выйграным 35-гадовым снукерыстам з Шатландыі, і другім тытулам Хігінса ў 2010 годзе пасля перамогі на адкрытым чэмпіянаце Уэльса ў канцы студзеня.
Прызавыя грошы
Прызавы фонд турніру склаў €50,000, як і на ўсіх астатніх турнірах серыі PTC 2010/2011, якія праходзілі у Еўропе. Пераможца спаборніцтва атрымаў €10,000.
Лукаўцы (Ельскі раён)
Лука́ўцы (, Лукавцы) — вёска ў Ельскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Старавысокаўскага сельсавета.
Scottish Masters 2000 (снукер)
Scottish Masters 2000 — прафесійны нярэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 24 па 29 кастрычніка 2000 года ў грамадскім цэнтры ў Мазэрвэле, Шатландыя. Турнір стаў 19-м розыгрышам Scottish Masters, які быў заснаваны ў 1981 годзе.
Юта-ацтэкскія мовы
Юта-ацтэкскія мовы — індзейская сям'я моў, распаўсюджаных у Паўночнай Амерыцы, пераважна на захадзе ЗША і ў Мексіцы.
Лінгвісты вылучылі гэтую сям'ю моў яшчэ ў канцы XIX ст., аднак унутраная класіфікацыя застаецца спрэчнай. Большасць даследчыкаў лічаць месцам яе фарміравання Вялікі Басейн, дзе ў пазнейшы перыяд дамінавалі галіны хопі і нумійская. Найбольш распаўсюджанай юта-ацтэкскай мовай з'яўляецца нахуатль, на якім размаўляюць ад поўначы Мексікі да Нікарагуа.
З юта-ацтэкскіх моў паходзяць агульнараспаўсюджаныя словы тамат, авакада, чылі, шакалад, каёт і інш.
Холмецкі сельсавет
Хо́лмецкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Рэчыцкага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок (да 2009 г. вёска) Холмеч.
Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Холмецкага раёна Рэчыцкай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Гомельскай акругі. З 4 жніўня 1927 года ў складзе Рэчыцкага раёна. 30 снежня 1927 года сельсавет узбуйнены, у яго склад увайшла тэрыторыя скасаваных Завужальскага і Калочынскага сельсаветаў. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Рэчыцкім раёне БССР. З 20 лютага 1938 года ў складзе Гомельскай вобласці. 2 красавіка 1959 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Артукоўскага сельсавета.
28 лютага 1992 года ўтвораны зноў у складзе Рэчыцкага раёна Гомельскай вобласці Беларусі з часткі Артукоўскага сельсавета. 26 верасня 2006 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Артукоўскага сельсавета (11 населеных пунктаў: вёскі Артукі, Вятхінь, Краснаполле, Надзвін, Пракісель, Церабееўка, пасёлкі Барбары, Вазнясенск, Кружок, Ляхавец, Рэлькі). 29 верасня 2017 года скасаваны пасёлак Кружок.
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 2761 чалавек, з іх 94,9 % — беларусы, 4,2 % — рускія, 0,5 % — украінцы.
Анна Кетлі
Анна Кетлі (Kéthly Anna,, Будапешт, Аўстра-Венгрыя — , Бланкенберге, Бельгія) — венгерскі палітык сярэдзіны XX стагоддзя сацыял-дэмакратычнага напрамку.
Біяграфія
Яна была адной з дзевяці дзяцей у беднай сям'і. У 1917 годзе яна ўступіла ў Венгерскую сацыял-дэмакратычную партыю і стала актыўным сябрам партыі. У 1919 годзе Кетлі была абраная ў камітэт партыі. У наступныя гады яна часта піша артыкулы ў партыйныя газеце партыі "Népszava". У 1922 абраны ў парламент ад Сацыял-дэмакратычнай партыі, і прадстаўляла сваю партыю ў парламенце без перапынку да нямецкага ўварвання ў Венгрыю ў сакавіку 1944 года. Пасля нямецкага ўварвання пакінула Будапешт і жыла ў Венгрыі па фальшывых дакументах.