cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Летнія Паралімпійскія гульні 2016
Адхіленне расійскай зборнай
У сувязі з адхіленнем расійскай зборнай ад удзелу ў Летніх Паралімпійскіх гульнях 2016 года расійскія тэлеканалы адмовіліся ад іх трансляцыі. 6 верасня 2016 года тэлеканал МАТЧ-ТБ адмовіўся ад трансляцыі Паралімпійскіх гульняў 2016 з-за адсутнасці на гульнях расійскай зборнай, а адпаведна і цікавасці аўдыторыі Расіі. Замест Паралімпійскіх гульняў 2016 канал будзе трансляваць спаборніцтвы расійскіх спартсменаў паміж сабой.
На цырымоніі адкрыцця Паралімпійскіх гульняў 2016 член беларускай дэлегацыі Андрэй Фомачкін пранёс сцяг Расіі на працягу чвэрці круга па стадыёне, перш чым сцяг у яго адабралі арганізатары. Учынак Фомачкін падтрымалі прадстаўнікі Беларусі і Расіі.
Трынідад і Табага
Рэспу́бліка Трыніда́д і Таба́га (Republic of Trinidad and Tobago) — краіна на поўдні Карыбскага мора. Астраўная дзяржава складаецца з двух асноўных астравоў — Востраў Трынідад і Востраў Табага — і 21 меншага. Сталіца — горад Порт-Оф-Спейн. Нягледзячы на прыналежнасць да Вест-Індыі, астравы болей нагадваюць суседнія краіны Паўднёвай Амерыкі: падобныя геалагічная будова, характар рэльефу, карысныя выкапні, субэкватарыяльны клімат, раслінны і жывёльны свет.
Этнічны і рэлігійны малюнак Трынідада і Табага вельмі стракаты, што абумоўлена насычанай падзеямі гісторыяй каланізацыі. Дзяржаўная мова — англійская. Сталіца не з’яўляецца буйнейшым горадам.
Узровень жыцця насельніцтва вельмі высокі, паводле ВУП на душу насельніцтва ў Амерыцы краіна саступае толькі ЗША і Канадзе. Аснову дабрабыту складаюць здабыча прыроднага газу і яго экспарт у звадкаваным стане, здабыча нафты і прыроднага асфальту, турызм, афшорная дзейнасць. Негатыўны бок заключаецца ў моцнай залежнасці эканомікі ад кошту нафты.
Этымалогія
Хрыстафор Калумб назваў востраў «Ла-Ісла-дэ-ла-Трынідад» («Востраў Сёмухі»), выканаўшы зарок, зроблены адплыццём у трэцяе падарожжа. Востраў жа Табага, хутчэй за ўсё, атрымаў назву ад сваёй цыгарэтнай формы.
Геаграфія
Трынідад і Табага, у адрозненні ад большасці Антыльскіх астравоў, знаходзяцца на кантынентальным шэльфе Паўднёвай Амерыкі, то бок, маюць мацерыковае паходжанне, Табага — з праявамі даўнейшай вулканічнай дзейнасці. Горы Трынідада (да 940 м., гара Арыпа) і Табага (да 640 м) з'яўляюцца працягам венесуэльскіх Андаў. Паўднёвая і цэнтральная частка Трынідада нізінная, чатка Табага ўяўляе сабою вапняковае плато. На востраве Трынідад маюцца радовішчы нафты (на сушы і на шэльфе), асфальту (возера Піч-Лейк), прыроднага газу. Піч-лейк на паўднёва-заходнім беразе вострава Трынідад з'яўляецца найбуйнейшым прыродным рэзервуарам асфальту ў свеце.
Клімат субэкватарыяльны, гарачы, вільготны. Сярэднемесячныя тэмпературы 25-27 °С. Ападкаў за год ад 1200 на захадзе да 3800 мм на усходзе (на наветраных схілах). Дажджлівы сезон цягнецца з чэрвеня па снежань. Астравы ляжаць на поўдзень ад зоны трапічных цыклонаў, і большасць ураганаў абыходзяць іх бокам. На Трынідадзе ёсць рэкі: Карані (40 км) і Артойрэ (50 км), на Табага — толькі ручаі.
Трапічныя лясы (трынідадскі цік, карыбская хвоя, махагоні, чырвоны сандал, бальса) займаюць 46 % тэрыторыі. На Трынідадзе з падветранага боку распаўсюджаныя ўчасткі другасных саван. Фаўна мае падабенства з фаўнай Паўднёвай Амерыкі. Трапляецца пекары, ацэлот, апосум, агуці, малпа-капуцын, кажаны, чарапахі. Багатая арнітафаўна: чырвоныя ібісы і чырванахвостая чачалака, якія з'яўляюцца сімваламі астравоў Трынідад і Табага адпаведна, трымаюць шчыт на гербе дзяржавы. Пырхаюць на гербе і калібры. На астравах сустракаецца 650 відаў матылькоў. Ёсць рэзерваты і марскі запаведнік.
Гісторыя
31 жніўня 1962 г. Трынідад і Табага абвясціў незалежнасць у складзе Садружнасці нацый. 1 жніўня 1978 г. абвешчана рэспубліка. Да сярэдзіны 1980-х гадоў у палітычным жыцці краіны дамінаваў Народны нацыянальны рух, які адлюстроўваў інтарэсы пераважна афратрынідадцаў. З канца 1980-х гадоў значны ўплыў набыў Аб'яднаны нацыянальны кангрэс, які адлюстроўваў інтарэсы пераважна індатрынідадскай абшчыны. У 1990 ўзброенай групоўкай «Jamaat al Muslimeen» была зроблена спроба дзяржаўнага перавароту, узяты ў закладнікі ўрад, але праз пяць дзён тэрарысты былі абясшкоджаны.
Палітыка
Трынідад і Табага — парламенцкая рэспубліка ў складзе Садружнасці нацый. Па канстытуцыі, прынятай 1 жніўня 1976 г., кіраўніком дзяржавы з'яўляецца прэзідэнт, які выбіраецца калегіяй выбаршчыкаў з членаў парламента на 5 гадоў.
Заканадаўчая ўлада належыць двухпалатнаму парламенту, які складаецца з Сената (31 член; зацвярджаецца прэзідэнтам (16 членаў — паводле рэкамендацыі прэм'ер-міністра, 6 — паводле рэкамендацыі лідара апазіцыі і 9 — паводле меркаванні прэзідэнта з улікам неабходнасці прадстаўніцтва ў парламенце вядомых дзяржаўных, грамадскіх і рэлігійных дзеячаў), які зацвярджаецца прэзідэнтам, і Палаты прадстаўнікоў (36 дэпутатаў), якія выбіраюцца на 5 гадоў паводле сістэмы адноснай большасці.
Выканаўчую ўладу ажыццяўляе ўрад на чале з прэм'ер-міністрам, лідарам партыі, якая складае большасць у парламенце. Урад прызначаецца з ліку членаў Сената і Палаты прадстаўнікоў і нясе адказнасць перад парламентам.
Адміністрацыйны падзел
Трынідад і Табага — унітарная рэспубліка, якая падзяляецца на 5 муніцыпалітэтаў, 9 рэгіянальных карпарацый і самакіравальную тэрыторыю Табага.
Насельніцтва
Рост насельніцтва ў апошнія гады нават адмоўны, што звязана з высокім узроўнем эміграцыі (у 2017 натуральны прырост склаў 0.4 %, міграцыйны адток — -0.6 %). Індатрынідадцы — 37 %, афратрынідадцы — 36 % (нашчадкі закантрактаваных рабочых). Дзяржаўная мова — англійская. У гутарцы выкарыстоўваюцца трынідадская крэольская і бхаджпуры. Рэлігійны склад: 55 % — хрысціяне (пераважна пратэстанты), 18 % — індуісты. . Сталіца краіны Порт-оф-Спейн з'яўляецца трэцім па колькасці насельніцтва горадам (37 тыс.), саступаючы гарадам Чагуанас (83 тыс.), Сан-Фернанда (48 тыс.).
Эканоміка
Да пачатку 20 стагоддзя Трынідад стаў цэнтрам плантацыйнага гаспадаркі, асноўнымі культурамі былі какава і кава (у сярэдзіне (XX стагоддзя плантацыі загінулі ў выніку эпідэмій і ўраганаў, какававыя былі часткова адноўленыя). У другой палове (XIX стагоддзя ля возера Піч-Лейк пачалася здабыча нафты (адна з першых у свеце). Сёння экспарт нафты і звадкаванага газу (6 месца ў свеце, 17 млрд м³ у 2015) — найважнейшая крыніца даходу (40 % ВУП, 80 % экспарту пры ўсяго 5 % занятых). Негатыўны бок заключаецца ў моцнай залежнасці эканомікі ад цаны на нафту. У 2015 па 2017 год ва ўмовах нізкіх цэн на нафту ВУП краіны ўпаў на 8 %. Вырошчваюцца какава, перац, какосавыя арэхі. Найважнейшы знешнеэканамічны партнёр — ЗША (да 50 % экспарту і 27 % імпарту). Як і большасць Карыбскіх астравоў Трынідад з'яўляецца цэнтрам турызму і афшорнай зонай.
Підлісы
Підлісы (Підлі́си) — вёска ў Ковэльскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Вэлыцкай вясковай абшчыны.
Такантынс
Такантынс:
Зігнема
Зігнема (Zygnema) — род ніткавых зялёных водарасцей сямейства зігнемавых.
Апісанне
Ніткі доўгія (5—60 мкм), негалінастыя, у тоўстым слізістым чахле, свабодна плаваюць або прымацаваны да субстрату рызоідамі, пры неспрыяльнх умовах лёгка распадаюцца на асобныя клеткі.
Клеткі зігнемы багатыя дубільнымі рэчывамі, цыліндрычныя, даўжыня аднолькавая з шырынёй ці ў 4 разы большая. Характэрнай асаблівасцю з’яўляюццца 2 буйныя, зоркападобныя хларапласты, кожны з буйным пірэноідам. Клетачнае ядро цэнтральнае.
Пашырэнне
Апісана звыш 100 відаў, пашыраных па ўсім зямным шары, пераважна ў прыбярэжнай зоне вадаёмаў, стаячых ці слабапраточных водах. На Беларусі зігнема адзначана ў азёрах, рэках, сажалках, ручаях, канавах, лужынах.
Асаблівасці біялогіі
Размнажэнне вегетатыўнае (часткамі ніткі ці асобнымі клеткамі) і полавае — лесвічная, радзей бакавая кан’югацыя.
Плошча Парыжскай Камуны (Мінск)
Плошча Парыжскай Камуны — плошча ў цэнтры Мінска. Плошча размешчана ў Цэнтральным раёне паміж вуліцамі Максіма Багдановіча, Янкі Купалы, Куйбышава і Пашкевіч.
На плошчы размешчаны Нацыянальны акадэмічны Вялікі тэатр оперы і балета Рэспублікі Беларусь. Астатнюю частку плошчы займае сквер Траецкая гара, на бакавой алеі якога ўстаноўлены помнік беларускаму паэту Максіму Багдановічу. Па перыметры плошчы размешчаны, будынка гарадской клінічнай бальніцы № 2, Траецкага прадмесця, Мінскае сувораўскае ваеннае вучылішча, а таксама павільён Нацыянальнага выставачнага цэнтра «Белэкспа» да яго зносу. З боку вуліцы Куйбышава да плошчы прымыкае Піянерскі парк, у якім стаіць помнік піянеру-герою Марату Казею.
Гісторыя
У другой палове XVI ст. на гэтым месцы паўстаў Траецкі базар, які стаў адным з найбуйнейшых у Мінску. Плошча, занятая кірмашом, стала называцца Траецкай плошчай. У 1919 г. плошча была перайменаваная ў памяць аб Парыжскай камуне 1871 г. Рынак існаваў да 1933 г., калі пачалося ўзвядзенне Дзяржаўнага акадэмічнага Вялікага тэатра оперы і балета БССР па праекце архітэктара І. Р. Лангбарда. Тэатр адкрыўся ў 1938 г. Падчас вайны будынак тэатра не быў разбураны. У 1950 г. на плошчы быў разбіты дэкаратыўны сад. У 1981 г. быў адкрыты помнік Максіму Багдановічу ў гонар 90-годдзя з дня яго нараджэння.
Сцяг Сербіі
Сцяг Сербіі — трыкалор, які складаецца з панславянскіх колераў. Тры паласы, на якія ён падзелены, з'яўляюцца (зверху ўніз) чырвонай, сіняй і белай (што з'яўляецца як бы люстраным адлюстраваннем расійскага сцяга зверху ўніз). Суадносіны бакоў 2:3. Кожная паласа займае адну траціну палотнішча. Дадаткова на сцягу намаляваны малы герб Сербіі. Ён цэнтраваны па вертыкалі, а па гарызанталі размешчаны на адлегласці 5/14 даўжыні палотнішча ад тронка. Для грамадскага ўжывання дазволены таксама варыянт без герба, які з'яўляецца таксама афіцыйным сцягам Рэспублікі Сербскай у складзе Босніі і Герцагавіны.
Прыняцце
17 жніўня 2004 сербскі парламент выдаў рэкамендацыю аб ужыванні новых дзяржаўных знакаў. У 2006, пасля таго як Чарнагорыя ў выніку рэферэндуму абвясціла аб сваёй незалежнасці, дзяржава Сербія і Чарнагорыя распалася. 8 чэрвеня 2006 новы сербскі сцяг быў упершыню падняты перад будынкам ААН. З тых часоў сербскі сцяг замяніў сцяг Сербіі і Чарнагорыі.
Уэксфард
Уэ́ксфард (Wexford; Loch Garman) — горад у Ірландыі, адміністрацыйны цэнтр графства Уэксфард (правінцыя Ленстэр), а таксама яго найбуйнейшы горад. Горад знаходзіцца ў паўднёва-ўсходняй частцы краіны.
Транспарт
Магістраль і нацыянальная чыгунка злучае Уэксфард з Дублінам. Мясцовая чыгунка была адчынена 17 жніўня 1874 года.
Підрыжжя
Підрыжжя (Підрі́жжя) — вёска ў Ковэльскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Вэлыцкай вясковай абшчыны.
Була (рака)
Бу́ла — рака ў Слонімскім раёне Гродзенскай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Грыўда (прыток Шчары, басейн Нёмана).
Назва
Назва Була балцкага паходжання, верагодна яцвяжская.
Корань Bul- таксама ў назве дзвінскай ракі Буліжа. Побач з ёй рака Вяліжа. У абодвух гэтых гідронімаў карані пашыраныя пашыральнікам тыпу -iž-, як у літоўскіх гідронімах тыпу Gabižis, Gumyža. Пашыральнік -ž- выкарыстоўваецца ў літоўскім слова- і назваўтварэнні, утвараючы вытворныя формы (varlė «жаба» — varlėža «жабка»).
Корань Bul- у прускім тапоніме Bulithien (Bul-, -it-, «Буліты»).
Звязана з літоўскім bulas «бязрогі; галалобы, лысы», bulis «таўсцейшы канец іголкі», bul-akis «чалавек з вялікімі вачыма», bulžys «каржакаваты чалавек з вялікай галавой і тоўстымі вуснамі», з агульнай семантыкай акругласці.
Яцвяжская таксама назва ракі Грыўды, у якую Була ўцякае.
Гідраграфія
Пачынаецца за 2 км у напрамку на поўнач ад вёскі Какошчыцы, працякае па раўніннай мясцовасці, упадае ў Грыўду за 1 км на паўднёвы захад ад вёскі Старадзевяткавічы. На ўсім працягу каналізаваная. Вадазбор раўнінны.
Адукацыя
У залежнасці ад характару падрыхтоўкі чалавека да жыцця і працы адрозніваюць агульную адукацыю і спецыяльную адукацыю; у залежнасці ад аб’ёму — пачатковую, сярэднюю і вышэйшую (толькі спецыяльная); паводле адносін да царквы (уплыву царквы) — свецкая і канфесійная. Падраздзяленні адукацыі адрозніваюцца ў розных адукацыйных сістэмах.
Узровень агульнай і адмысловай адукацыі абумаўляецца патрабаваннямі вытворчасці, станам навукі, тэхнікі і культуры, а таксама грамадскімі адносінамі. Адукацыя — сацыяльны інстытут, які выконвае функцыі падрыхтоўкі і ўключэнні індывіда ў розныя сферы жыццядзейнасці грамадства, прылучэнні яго да культуры.
Беларуская нацыянальная сістэма адукацыі ўключае агульную, прафесійную адукацыю, сямейнае, грамадскае выхаванне, самаадукацыю і самавыхаванне. У залежнасці ад аб'ёму і тэрмінаў навучання адрозніваюць агульную адукацыю (пачатковы, базавы і сярэдні ўзроўні), прафесійную адукацыю (дапрафесійная арыентацыя, адбор, сярэдняя прафесійная падрыхтоўка), вышэйшую адукацыю (падрыхтоўка спецыялістаў вышэйшай кваліфікацыі для розных галін навукі, тэхнікі і культуры) і адукацыю дарослых (паслядыпломная адукацыя). Паводле формы навучання адукацыя бывае дзённая (стацыянарная), вячэрняя і завочная; паводле адносін да царквы - свецкая (незалежная ад уплыву царквы) і канфесійная, якую кантралюе царква. Змест адукацыі вызначаецца станам навукі, тэхнікі, культуры, мастацтва, міжнародным і нацыянальным стандартамі, вучэбнымі планамі і праграмамі.
Ала Емяльянаўна Літвінава
Ала Емяльянаўна Літвінава (, в. Зарэка, Шумілінскі раён, Віцебская вобласць) — беларускі архітэктар.
Адукацыя
Філасофія адукацыі
Iдэя якаснай адукацыі, якая развівае чалавека і грамадства, зыходзіць з разумення Асветы. Асвета — гэта прылучэнне чалавека да свядомага саўдзелу ў сваім жыцці — прыняцце маральнасці чалавечай прыроды.
Ала Емяльянаўна Літвінава
Біяграфія
Скончыла Беларускі політэхнічны інстытут у 1958 годзе. З 1958 г. — галоўны архітэктар праектаў у Белпрампраекце.
Адукацыя
Філасофія адукацыі
Адукацыя пачынаецца з азначэння сябе: я — ёсць Чалавек Разумны. Мая разумная прырода патрабуе адукацыі і культуры, без чаго годнае жыццё немагчыма. Адукацыя — сістэма спазнання ісціны аб міры і жыцці, заснаваная на дыялогу вучня і настаўнікі.
Падыходы да адукацыі
На працягу стагоддзяў вядуцца дыскусіі аб адукацыі — чаму і як трэба вучыць людзей.
Ала Емяльянаўна Літвінава
Узнагароды
Узнагароджана бронзавым медалём ВДНГ СССР (1965).
Адукацыя
Падыходы да адукацыі
Адукацыя павінна спалучаць універсальнасць і спецыялізацыю, як таго патрабуе прырода інфармацыі і чалавека, які інафармацыю засвойвае. Універсальнасць дыктуецца Адзінствам прыроды міру, часткай якой з’яўляецца чалавек разумны, а спецыялізацыя — разнастайнасцю ўмоў жыцця і магчымасцяў індывіда. Элітарнасць у адукацыі падобная абмежаванасці ў мысленні, што несумесна з прыродай розуму.
«Мудры той, хто ведае не шматлікае, а патрэбнае» — Эсхіл «Не імкніся ведаць усё, каб не стаць ва ўсім невукам» — Дэмакрыт
Узроўні адукацыі
+ Бакалаўрыят + Магістратура
Вэрбіўка (Антрацыціўскі раён)
Вэрбіўка (Вербі́вка) — вёска ў Антрацыціўскім раёне Луганскай вобласці Украіны.
З 2014 года вёска знаходзіцца на непадкантрольнай тэрыторыі ўкраінскага ўрада, з-за акупацыі тэрарыстаў. На гэтай тэрыторыі дзейнічае асобы рэжым АРДЛА.
Барбют
Барбют, барбута (barbotta), чэлата, тып шлему, які быў створаны ў Італіі (2-я пал. 14 ст.) на ўзор антычных карынфскіх шлемаў, і адтуль распаўсюдзіўся ў іншыя войскі Еўропы 14—15 ст., пераважна ў пяхоту. У Германіі меў назву італьянскі салад, у Францыі — французскі салад. Часам гэты тып залічваецца ў салады.
Шлем адметны разбудаваным звонам, які ўтварае суцэльныя доўгія шчокі і напатылічнік. Твар адкрыты толькі на невялікай плошчы, або ў Т-відным ці Y-відным выразе. Такі шлем мала перашкаджаў агляду і дыханню. Дадаткова барбют мог дапаўняцца барміцай або абойчыкам, часам навушамі-рондалямі або заслонай. Канструкцыйна падобны да малога бацынета, галоўнае адрозненне — моцна развітыя шчокі.
NGC 5198
NGC 5198 (іншыя абазначэнні — UGC 8499, MCG 8-25-15, ZWG 246.10, 1ZW 59, PGC 47441) — эліптычная галактыка (E1) ў сузор’і Гончыя Псы.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Клетачная сценка
Клетачная сценка, абалонка клеткі — структурнае ўтварэнне на перыферыі клеткі, якое забяспечвае ёй трываласць, форму, засцерагае пратапласт ад вонкавых уздзеянняў і ўдзельнічае ў абмене рэчываў.
Размяшчаецца зверху цытаплазматычнай мембраны клетак і ўяўляе сабой тоўсты слой, які складаецца з розных рэчываў; ёсць у часткі пратыстаў, грыбоў і раслін. У раслін асноўным рэчывам, якое надае трываласць клетачнай сценцы, з’яўляецца цэлюлоза, у грыбоў — хіцін, а ў бактэрый — мурэін. Дзякуючы клетачнай сценцы клетка захоўвае сваю форму.
Абалонка клетак раслін
Абалонка клетак раслін знаходзіцца за межамі клетачнай мембраны. Яе аснову (каркас) складаюць упарадкаваныя, паслойна перакрыжаваныя мікрафібрылы з малекул цэлюлозы, апушчаныя ў аморфную масу (матрыкс) з геміцэлюлозы і пекцінавых рэчываў.
Абалонка клетак жывёл
Абалонка клетак жывёл — спецыялізаваны слой на іх паверхні, які складаецца з плазматычнай мембраны (плазмалемы) і ўласна абалонкі. Плазмалема ёсць ва ўсіх клетках, пабудавана з бялкоў і ліпідаў, акгыўна ўдзельнічае ў абмене рэчываў, можа ўтвараць нарасці (мікраварсінкі) і ўцягванні. Уласна абалонка ёсць не ва ўсіх жывёльных клетках. Яна можа ўтварацца самой клеткай і за кошт сакрэтаў клетак, складаецца лераважна з вугляводаў і іх злучэнняў з бялкамі, здольная выконваць ролю вонкавага шкілета клеткі (пелікула прасцейшых, хідціавая кугыкула членістаногіх), аховы ад вонкавых уздзеянняў (шматслойная абалонка яйцаклетак, абалонка цыстаў) і іншыя функцыі.
Кашаніль
Кашаніль (Dactylopius coccus, Cochenille, ад Cochinilla) — насякомае з атрада паўцвердакрылыя (даўжыня самак 2—4 мм, самцоў 10—12 мм).
У XX стагоддзі з развіццём вытворчасці сінтэтычных фарбавальнікаў развядзенне кашанілі рэзка скарацілася, аднак натуральны кармін яшчэ выкарыстоўваецца ў некаторых галінах прамысловасці: харчовай, парфумернай і інш, а таксама для афарбоўкі гісталагічных прэпаратаў. Фарба здабываецца шляхам забойства самак насякомага ў воцатнай кіслаце, альбо ад уздзеяння высокай тэмпературы.
Вэрхіўці (Самбірскі раён)
Вэрхіўці (Ве́рхівці) — вёска ў Самбірскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Канектыкуцкі ўніверсітэт
Канектыкуцкі ўніверсітэт (University of Connecticut) — дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам даследчага ўніверсітэта, галоўны кампус якой месціцца ў вёсцы Сторс, штат Канектыкут, ЗША.
Быў заснаваны ў 1881 годзе як сельскагаспадарчая школа. У 1893 годзе школа стала дзяржаўным каледжам, які ў 1939 годзе ператварыўся ва ўніверсітэт.
Рудка-Мырынска
Рудка-Мырынска (Рудка-Миринська) — вёска ў Ковэльскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Вэлыцкай вясковай абшчыны.
Партугальская мова
Партуга́льская мо́ва (парт.: língua portuguesa) — мова раманскай групы індаеўрапейскай сям'і моў.
Афіцыйная мова Партугаліі, Бразіліі, Анголы, Мазамбіка, Каба-Вердэ, Гвінеі-Бісау, Сан-Тамэ і Прынсіпі, Усходняга Тымора і Макаа. Пісьменнасць на аснове лацінскага алфавіту. Развілася з сярэдневяковай галісійска-партугальскай мовы. Існуюць два асноўныя варыянты — еўрапейскі (pt-pt) і бразільскі (pt-br), якія адрозніваюцца адзін ад аднаго на ўзроўні фанетыкі, лексікі, арфаграфіі і, у меншай ступені, граматыкі. У Анголе і Мазамбіку выкарыстоўваецца еўрапейскі варыянт партугальскай мовы з вялікай колькасцю лексічных запазычанняў з афрыканскіх моў. У іншых афрыканскіх краінах партугальская мова, прынамсі ў сферы паўсядзённага выкарыстання, у значнай ступені крэалізаваная.
Уладзімір Сямёнавіч Кахановіч
Уладзімір Сямёнавіч Кахановіч (, в. Бранавічы, Слуцкі раён, Мінская вобласць — ) — беларускі спецыяліст у галіне электраэнергетыкі. Доктар тэхнічных навук (1990), прафесар (1991).
Біяграфія
Скончыў Беларускі політэхнічны інстытут (спецыяльнасць «Электрычныя станцыі, сеткі і сістэмы», 1953). Працаваў у Інстытуце цепла- і масаабмену АН БССР (1958—1964), Беларускім філіяле Энергетычнага інстытута імя Г. М. Кржыжаноўскага (1964—1981, старшы навуковы супрацоўнік, начальнік аддзела, загадчык сектара, загадчык лабараторыі інфармацыйна-вымяральнай тэхнікі), Беларускай дзяржаўнай політэхнічнай акадэміі (1953—1958 і 1981—1992, энергетычны факультэт, кафедра «Тэарэтычныя асновы электратэхнікі», у 1987—1992 — загадчык кафедры).
Узнагароды
Званне «Заслужаны вынаходнік Беларускай ССР» (1970) і інш.
Вэрхіўці (Крапыўныцкі раён)
Вэрхіўці (Ве́рхівці) — вёска ў Крапыўныцкім раёне Кіраваградскай вобласці Украіны.
Міцуноры Фудзігуці
(藤口 光紀; нар. ) — японскі футбаліст. У 1972—1978 гадах выступаў за нацыянальную зборную Японіі.
Трызобіа
Трызобіа (Trisobbio) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Алесандрыя.
Насельніцтва складае 674 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 72 чал./км². Займае плошчу 9 км². Паштовы індэкс — 15070. Тэлефонны код — 0143.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Задарожжа (Валожынскі раён)
Задаро́жжа (, Задорожье) — вёска ў Валожынскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Пяршайскага сельсавета.
Блэкуотэр (рака)
Блэкуотер (An Abhainn Mhór) — рака ў Ірландыі. Агульная даўжыня — 168 км.
Рака бярэ свой пачатак у гарах Макгілікадзіс Рыкс на тэрыторыі графства Керы і працякае ва ўсходнім напрамку праз графствы Уотэрфорд і Корк. Далей русла ракі паварачвае на поўдзень і ўпадае ў Кельцкае мора каля порта Югал.
Вэрхіўці (Чарткіўскі раён)
Вэрхіўці (Ве́рхівці) — вёска ў Чарткіўскім раёне Цярнопальскай вобласці Украіны.
Прэзідэнт
Прэзідэнт — выбарная пасада кіраўніка дзяржавы або тэрытарыяльна-адміністрацыйнага ўтварэння ці старшыні калегіяльнага органа, грамадскага аб'яднання або камерцыйнай арганізацыі, а ў некаторых краінах (напрыклад, у ЗША) — таксама пажыццёвы тытул асобы, якая займала такую пасаду ў мінулым. У дзяржавах з прэзідэнцкай формай кіравання прэзідэнт з'яўляецца кіраўніком выканаўчай улады, з парламенцкай — толькі кіраўніком дзяржавы. У наш час прэзідэнтамі афіцыйна мянуюць сябе таксама некаторыя дыктатары.
Паводле этымалогіі прэзідэнт — значыць «старшыня» (ад prae (перад) + sedere (сядзець)). Сучасныя паняцці «прэзідэнт таварыства», «прэзідэнт фірмы» і т. п. узыходзяць менавіта да гэтага значэння. Упершыню званне «прэзідэнт» стала выкарыстоўвацца як тытул кіраўніка нацыі падчас войн за незалежнасць амерыканскіх калоній, прычым Джордж Вашынгтон, які насіў яго, першапачаткова быў «прэзідэнтам Кантынентальнага кангрэса», гэта значыць старшынёй з'езду прадстаўнікоў паўстаўшых супраць брытанскай кароны штатаў. Толькі падчас распрацовак канстытуцыі 1787 гады тытул «прэзідэнт» быў аддзелены ад узначаленага ім органа (Кангрэса) і прымеркаваны да дзяржаве у цэлым.
Сільцэ (Ковэльскі раён)
Сільцэ (Сільце́) — вёска ў Ковэльскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Вэлыцкай вясковай абшчыны.
Дацкая Эстляндыя
Ге́рцагства Эстля́ндыя (Hertugdømmet Estland, Ducatus Estonie) або «Дацкая Эстляндыя» — валоданне каралеўства Данія, якое існавала 127 гадоў з 1219 па 1346 гады са сталіцай у Рэвелі, якое атрымала сваю назву менавіта ў гэты перыяд. Да таго часу горад быў вядомы пад рускай назвай Калыванаў і з'яўляўся перавалачным пунктам на гандлёвым шляху рускіх купцоў. Каланізацыю Прыбалтыкі здзяйснялі ў асноўным нямецкія найміты з Вестфаліі. Крызіс дацкай манархіі ў 1346 годзе і смута ў Даніі сярэдзіны XIV стагоддзя пагоршыліся сялянскай вайной 1343—1345 гадоў, калі эстонскія сяляне пры дапамозе пскавічоў падняліся на барацьбу з дацка-нямецкімі феадаламі.
З-за таго, што дацкая ўлада была нетрывалай у сілу адноснай аддаленасці Даніі і яе невялікага дэмаграфічнага патэнцыялу, пад ціскам нямецкіх рыцараў дацкія тэрыторыі ў Эстляндыі былі прададзены ў 1346—1561 гадах Лівонскаму Ордэну. Пасля сваёй працяглай адсутнасці ў Прыбалтыцы, у 1559—1645 гадах датчане здолелі вярнуць пад свой кантроль астравы Саарэмаа і Муху, а таксама Курляндскае епіскапства з цэнтрам у Пільтэнэ на паўночным захадзе сучаснай Латвіі. Але ўжо ў 1645 годзе ўсе дацкія землі захапіла Швецыя. У ходзе Паўночнай вайны 1700—1721 гадоў Расія авалодала ўсімі землямі ў Прыбалтыцы.
Марыя Дашкіна Медукс
Марыя «Маша» Дашкіна Медукс (Марія Дашкіна Меддукс; 1986, Кіеў, УССР) — украінская танцорка мадэрна і выкладчыца танцаў. Яна з’яўляецца былой вядучай танцоўшчыцай танцавальнай трупы Марты Грэм і з’яўляецца заснавальнікам і дырэктарам танцавальнага фестывалю Wake Forest.
Маладосць і адукацыя
Марыя Дашкіна Медукс нарадзілася ў Кіеве. У дзяцінстве займалася класічным балетам, вучачыся па методыцы Ваганавай. У юным узросце пераехала ў ЗША і вучылася пад кіраўніцтвам Рут Вайзен ў Моладзевым балеце Томаса Армора ў Маямі, штат Фларыда. Скончыла Новую сусветную школу мастацтваў у Маямі.
Кар’ера
У 2007 годзе Дашкіна Медукс далучылася да танцавальнай трупы Марты Грэм у Нью-Ёрку і пасля атрымала званне галоўнай танцоркі. Яна выканала шмат галоўных роляў у творах Марты Грэм, уключаючы нявесту ў Апалацкай вясне, Арыядну ў Поручні ў лабірынт, Жанчыну ў чырвоным у Адцягненне анёлаў, Еву ў Баявым садзе, дуэт Размова закаханых, і танцавала асноўныя ролі ў Смерці і ўваходах, кіраўнік «Крокаў на вуліцы» з «Хронікай», кіраўнік хору ў «Начным падарожжы», «Артэміда» у «Федры» і сольная партыя Серэнаты Марыскі.
Акрамя твораў Грэм, Дашкіна Медукс таксама выконвала творы сучасных харэографаў, у тым ліку Лары Кейгвіна, Рычарда Моува, Лукі Вегеці, Лара Любовіча, Буларэяунга Пагарлавы, Адоніса Фоніадакіса, Ганны Сакалоў, Роберта Уілсана і Эйзур Бартон. Яна была з’явілася ў навучальным відэа па тэхніцы Марты Грэм для пачаткоўцаў, знятым Мікі Арыхара і С’юзан Кікучы і спрадзюсаванага Dance Spotlight.
Пра яе пісалі Dance Magazine, Dior Magazine, Broadway Dance Magazine. Яшчэ яна здымалася ў фільме Fall to Rise рэжысёра Джэйса Бартока. Яна таксама была мадэллю для танцавальных фатографаў і фігуравала ў кнігах. «Кветка дэсерту» Гільерма Лікурга і «Мастацтва руху» Кена Бровара і Дэбары Оры.
Цэрусіт
Цэрусіт, белая свінцовая руда — мінерал, карбанат свінца, каштоўная свінцовая руда. Назва паходзіць ад κηρός — воск, —  бялілы, ад падабенства колеру (перш за цэрусіт выкарыстоўваўся ў касметыцы як пудра), назва дадзена ў 1845 годзе аўстрыйскім мінералогам В. Хэйдзінгерам.
Радовішчы
Месцы праявы — Германія, Зімбабвэ, Аўстралія (Брокен), ЗША (Арызона, Каліфорнія, Нью-Мексіка, Каларада), Польшча (Ніжняя Сілезія), Расія (Усходняе Забайкалле, Алтай), Казахстан. Крышталі, прыдатныя для агранкі, сустракаюцца ў Чэхіі, Італіі (Сардзінія), Аўстрыі (Блайберг), Шатландыі, Намібіі (Цумеб), ЗША (Пенсільванія, паўднёвая частка Скалістых гор).
Зблытаць агранены цэрусіт можна з алмазам і іншымі бясколернымі і карычняватымі ювелірнымі камянямі.
Томас Бабінгтан Маколей
Томас Бабінгтан Маколей (Thomas Babington Macaulay,, Ротлі-Тэмпл, Вялікабрытанія — , Лондан) — брытанскі гісторык і палітычны дзеяч.
Біяграфія
Вучыўся ў Кембрыджскім універсітэце.
У 1833—1838 гадах член Вярхоўнага савета пры віцэ-каралю Індыі: кіраваў складаннем крымінальнага кодэкса, правёў рэформу асветы, накіраваную на пашырэнне сеткі школ і прымусовае ўкараненне англійскай культуры і мовы.
Ваенны міністр Вялікабрытаніі ў 1839—1841 гадах.
Выступаў супраць ідэі ўсеагульнага выбарчага права, у якім бачыў пагрозу цывілізацыі.
Аўтар «Гісторыі Англіі» з 1685 па 1702 (т.1—5, 1849—1861), а таксама папулярных гістарычных твораў, дзе ў бліскучай літаратурнай форме паказваў гісторыю Англіі як няспынны рух да росквіту пад кіраўніцтвам вігаў. Самай значнай падзеяй сусветнай гісторыі лічыў англійскую «Славутую рэвалюцыю» (дзяржаўны пераварот 1688—1689).
Сезон 2010/2011 «Гарызонта» Мінск
У сезоне 2010/2011 жаночага баскетбольнага клуба Гарызонт з Мінска прымаў удзел:
Вэрхіўці (Ярмалынецкі раён)
Вэрхіўці (Ве́рхівці) — вёска ў Ярмалынецкім раёне Хмяльніцкай вобласці Украіны.
Кашмірская даліна
Кашмірская даліна (кашм. कश्मीर वादी) — даліна паміж Гімалаямі і горным ланцугом Пір-Панджал. Джахангір быў уражаны далінай і назваў яе «раем на Зямлі». Яна цалкам знаходзіцца ў межах індыйскай часткі штата Джаму і Кашмір. Срынагар размешчаны ў кашмірскай даліне і з'яўляецца яе галоўным горадам, а таксама сталіцай штата. Іншыя асноўныя гарады Анантнаг і Барамула. У даліне не раз адбываліся сутычкі паміж паўстанцамі і індыйскімі ўзброенымі сіламі.
Характарыстыка
Плошча даліны - 135 км у даўжыню і 32 км у шырыню, тут працякае рака Джэлам. Даліна злучаецца з астатняй часткай Індыі праз тунэль Джавахар каля горада Казігунд, а таксама нацыянальнай аўтадарогай 1А з Джаму (якая зачынена з-за снегападу ў зімовы перыяд). Сярод папулярных турыстычных месцаў у даліне - горналыжныя курорты Гульмарг і Пахалгам, возера Даў, пячоры Амарнатх.
NGC 5199
NGC 5199 (іншыя абазначэнні — UGC 8504, MCG 6-30-24, ZWG 190.16, NPM1G +35.0274, PGC 47492) — лінзападобная галактыка (S0) ў сузор’і Гончыя Псы.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Аркадзь Дзмітрыевіч Качан
Аркадзь Дзмітрыевіч Качан (, в. Вірышча, Карэліцкі раён, Гродзенская вобласць — ) — беларускі спецыяліст у галіне цеплаэнергетыкі. Доктар тэхнічных навук (1992), прафесар (1993).
Біяграфія
Скончыў Беларускі політэхнічны інстытут (1962; аспірантура). Працаваў у Маладзечанскім політэхнічным тэхнікуме (з 1962), Беларускім нацыянальным тэхнічным універсітэце (з 1965, энергетычны факультэт, кафедра «Цеплавыя электрычныя станцыі», прафесар, у 1975—1983 — загадчык кафедры, 1979—1984 — дэкан факультэта). Навуковыя інтарэсы: аптымізацыя рэжымаў і тэхналагічных працэсаў ЦЭС.
Іціро Хасотані
(細谷 一郎; нар. ) — былы японскі футбаліст. У 1978 годзе выступаў за нацыянальную зборную Японіі.
Вуглы (Ковэльскі раён)
Вуглы (У́гли) — вёска ў Ковэльскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Вэлыцкай вясковай абшчыны.
Гарадышчэ (Самбірскі раён)
Гарадышчэ (Городи́ще) — вёска ў Самбірскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Раджкот
Раджкот (राजकोट) — горад у індыйскім штаце Гуджарат. Чацвёрты па колькасці насельніцтва горад штата, пасля Ахмедабада, Сурата і Вадодары. Раджкот утварае 35-ую па велічыні гарадскую агламерацыю Індыі з насельніцтвам больш за 1,28 мільёна чалавек (2012 год). Раджкот — адзін з найбольш хутка растучых гарадоў свету. Адміністрацыйны цэнтр акругі Раджкот. Размешчаны за 245 км на захад ад сталіцы штата — горада Гандзінагар на берагах рэк Аджы і Ніяры. З 15 красавіка 1948 года па 31 кастрычніка 1956 года Раджкот з’яўляўся сталіцай штата Саўраштра (да яго далучэння да штата Бамбей 1 лістапада 1956 года). З 1 мая 1960 года — у складзе штата Гуджарат.
NGC 5200
NGC 5200 — падвойная зорка ў сузор’і Дзева.
Дубавэ (Ковэльскі раён)
Дубавэ (Дубове́) — вёска ў Ковэльскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Дубаўскай вясковай абшчыны.
NGC 5200
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Працэнт
Працэ́нт (ад pro centum — за сто) або адсотак — сотая частка лікавага значэння велічыні, прынятай за адзінку. Пазначаецца знакам %.
Выкарыстоўваецца для спрашчэння разлікаў, магчымасці хутка параўнаць частку ліку з самім лікам, лікі паміж сабой і г.д.
Задачы на працэнты
Існуюць 3 тыпы задач:
Хайман Блум
Хайман Блум (Hyman Bloom;  — ) — амерыканскі мастак латышскага паходжання. На яго творчасць паўплывалі яўрэйская культура і ўсходнія рэлігіі, а таксама мастакі, у тым ліку Альтдорфер, Груневальд, Караваджа, Рэмбрант, Блэйк, Энсар і Суцін. Упершыню ён стаў вядомы, калі яго работы былі ўключаны ў выставу Музея сучаснага мастацтва 1942 года «Амерыканцы 1942 — 18 мастакоў з 9 штатаў».
Яго працы былі адабраны як для выставаў Венецыянскага біенале 1948 і 1950 гадоў. Ён працягваў маляваць да сваёй смерці ў 2009 годзе ва ўзросце 96 гадоў.
Іслачоўка
Іслачо́ўка (, Ислачёвка) — хутар у Валожынскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Пяршайскага сельсавета.
Надзейкавіцкае сельскае паселішча
Надзейкавіцкае сельскае паселішча (Надейковичское сельское поселение) — муніцыпальнае ўтварэнне ў складзе Шумяцкага раёна Смаленскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр - вёска Надзейкавічы. На тэрыторыі селішча знаходзяцца 20 населеных пунктаў.
Мангейм
Манге́йм (Mannheim) — горад у Германіі, трэці (пасля Штутгарта і Карлсруэ) па велічыні горад у зямлі Бадэн-Вюртэмберг.
Гісторыя
Вёска Mannenheim упершыню ўспамінаецца ў Лоршскім кодэксе пад 766 годам. У 1607 годзе паселішча атрымала гарадскія правы. Пазней быў пабудаваны цяперашні гістарычны цэнтр горада ў форме падковы, з палацам, перпендыкулярнымі вуліцамі, якія дзялілі горад на квадратныя кварталы, адсюль і назва цэнтра Квадраты. У 1720 годзе ў Мангейм з Гайдэльберга была перанесена рэзідэнцыя пфальцкіх курфюрстаў, такім чынам горад атрымаў палітычнае значэнне. У XVIII стагоддзі быў пабудаваны Мангеймскі палац у стылі барока, адзін з буйнейшых замкаў Еўропы.
Купэ нумар шэсць
«Купэ нумар шэсць» (Hytti nro 6, Купе номер шесть) — мастацкі фільм 2021 года рэжысёра Юха Куасманена. Галоўныя ролі выканалі Сейдзі Хаарла і Юрый Барысаў. Фільм з’яўляецца сумеснай вытворчасцю Фінляндыі, Расіі, Эстоніі, Германіі.
Карціна была ўдастоена Гран-пры Канскага кінафестывалю.
Сюжэт
Студэнтка з Фінляндыі сядае ў цягнік Масква—Мурманск, спрабуючы збегчы ад свайго таямнічага маскоўскага кахання. Па волі лёсу ёй даводзіцца раздзяліць доўгую паездку і цеснае купэ з грубаватым рускім шахцёрам. Выпадковае суседства дапамагае абаім пасажырам купэ нумар шэсць усвядоміць сваю адзіноту і тугу па чалавечых адносінах.
Узнагароды
Паводле інфармацыі сайта «Internet Movie Database» фільм быў адзначаны 6 кінаўзнагародамі і яшчэ 9 намінацыямі. У тым ліку Гран-пры Канскага кінафестывалю.
Рузаеўка
Рузаеўка (Рузаевка, Орозай) — горад (з 1937 года) у Расіі, адміністрацыйны цэнтр Рузаеўскага раёна Мардовіі. Насельніцтва 49,0 тыс. чал. (2005). Заснаваны ў 1631 годзе.
Горад размешчаны на рацэ Інсар (басейн Волгі), за 25 км ад Саранска.
Завод хімічнага машынабудавання, завод «Лісма РОЗЭМА», завод электравакуумнага машынабудавання, завод «Рузтэкст» завод «Вісмут», малаказавод, прадпрыемствы чыгуначнага транспарту.
Валенца
Валенца (Valenza) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Алесандрыя.
Насельніцтва складае 20471 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 409 чал./км². Займае плошчу 50 км². Паштовы індэкс — 15048. Тэлефонны код — 0131.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Giacomo.
Sphex funerarius
Sphex funerarius — адзін з самых вядомых відаў вос з сямейства.
Апісанне
Восы дасягаюць памеру ад 16 да 25 мм (самкі) і ад 15 да 19 мм (самцы). Пярэдняя частка брушка чырвонага колеру, астатняя задняя частка чорнага колеру. Выкормліваюць лічынак паралізаванымі насякомымі (ловяць саранчу, конікаў і цвыркуноў).
Распаўсюджанне
Расія: поўдзень еўрапейскай часткі Расіі, Алтай. Кітай (Ганьсу, Унутраная Манголія, Хэйлунцзян), Манголія, Афганістан, Іран, Казахстан, Сярэдняя Азія, Турцыя, ПЗ Азія, Паўднёвая Еўропа, Паўночная Афрыка.
Сінанімія
Доўгі час гэты від быў вядомы пад іншымі імёнамі, але пасля рэвізіі Menke & Pulawski (2000) для вырашэння праблем гаманіміі валідным прызнана менавіта Sphex funerarius:
Уціла
Насельніцтва — 1979 чал. (2001 г.)
Геаграфія і прырода
Востраў Уціла з’яўляецца адным з найбуйнейшых у групе Іслас-дэ-ла-Баія. Плошча вострава — 42 км². Даўжыня — каля 11 км, шырыня — да 4 км. Уціла мае часткова вулканічнае, часткова каралавае паходжанне.
Клімат вільготны трапічны. Сярэднегадавая тэмпература складае прыкладна 29 °C. У зімовую пару колькасць ападкаў дасягае 600 мм у месяц.
Востраў амаль цалкам пакрыты зялёнымі гаямі. Найбольш каштоўныя прадстаўнікі фаўны — ігуаны і марскія чарапахі.
Гісторыя
Востраў быў населены індзейцамі ў VI ст. да н. э. У 1502 годзе адкрыты Хрыстафорам Калумбам, які палічыў мясцовае насельніцтва канібаламі. Гэта стала прычынай таго, што іспанскія законы, накіраваныя на абарону мірных індзейцаў, тут не дзейнічалі. Таму ў 1516 г. большасць тубыльцаў была знішчана іспанцамі, астатнія ператвораны ў рабоў і вывезены на Кубу.
У XVI—XVIII стагоддзях кантроль над востравам аспрэчвалі іспанцы і англійскія піраты, якія былі зацікаўлены ў здабычы мясцовых чарапах. Некаторыя гісторыкі сцвярджаюць, што Даніэль Дэфо апісаў востраў у сваім творы пра Рабінзона Круза.
У 1836 годзе пасля адмены рабства ў брытанскіх калоніях на Уціле пасяліліся выхадцы з Кайманавых астравоў. У нашы дні яны складаюць большасць насельніцтва. Распаўсюджана гаворка англійскай мовы, вельмі блізкая да той, што існуе на Кайманавых астравах. Некаторы час востраў кіраваўся адміністрацыяй Ямайкі.
У 1860 годзе востраў Уціла ўвайшоў склад Гандураса.
Дубрыўка (Самбірскі раён)
Дубрыўка (Дубрівка) — вёска ў Самбірскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Эрнст I Гогенлоэ-Лангенбургскі
Эрнст I Гогенлоэ-Лангенбургскі (Ernst I. zu Hohenlohe-Langenburg; 7 мая 1794, Лангенбург — 12 красавіка 1860, Бадэн-Бадэн) — чацвёрты князь дому Гогенлоэ-Лангенбург.
Біяграфія
Эрнст Крысціян Карл Гогенлоэ-Лангенбургскі — старэйшы сын князя Карла Людвіга Гогенлоэ-Лангенбургскага і яго жонкі графіні Амаліі Генрыэты Сольмс-Баруцкай (1768—1847).
Эрнст правучыўся тры гады ў Цюбінгенскім і Гайдэльбергскім універсітэтах, затым паступіў на службу ў вюртэмбергскую армію. У 1819 годзе стаў дэпутатам вюртэмбергскага саслоўнага сходу. Слабое здароўе вымусіла Эрнста адмовіцца ад актыўнай грамадскай дзейнасці. Памёр падчас знаходжання ў Бадэн-Бадэне і быў пахаваны ў Лангенбургу.
Нашчадкі
18 лютага 1828 года Эрнст Гогенлоэ-Лангенбургскі ажаніўся ў Кенсінгтонскім палацы з прынцэсай Феадорай Лайнінгенскай, адзінай дачкой Эміха Карла Лайнінгенскага і яго другой жонкі прынцэсы Вікторыі Саксен-Кобург-Заальфельдскай, старэйшай сястры ад адной маці каралевы Вялікабрытаніі Вікторыі.
У шлюбе з Феадорай Лайнінгенскай нарадзіліся:
Легенды Айзенвальда
«Legends of Eisenwald» (Легенды Айзенвальда) — аднакарыстальніцкая тактычная ролевая гульня ад беларускай кампаніі «Aterdux Entertainment». Сродкі на гульню былі сабраныя праз краўдфандзінгавую кампанію на «Kickstarter» (2013), 2 ліпеня 2015 года гульня выйшла на платформе «Steam».
Гульнявы працэс
Гульнявы працэс падзяляецца на дзве галоўныя часткі: узаемадзеянні на вялізнай карце, выкананне заданняў, гандаль зброяй, даспехамі, зёлкамі і іншымі рэчамі, узбраенне войска, кіраванне замкамі і іншымі ўладаннямі, і ўласна бітвы.
У гульнявым свеце ў рэальным часе, акрамя героя, рухаюцца і дзейнічаюць атрады іншых феадалаў і забойцаў. Асноўнай крыніцай прыбыткаў і сацыяльнага статусу з’яўляецца замак, дзе можна аднавіць здароўе, адпачыць і наняць ваяроў. Таксама кантроль над замкам дазваляе не марнаваць грошы на ўтрыманне войска. Рэкрутаваць салдат можна ў вёсках, замках, гарадах і манастырах, у кожным з якіх можна наняць толькі пэўны іх від, а таксама наняць наймітаў у шынках.
Бітвы складаюцца з супрацьстаяння атрадаў героя (могуць складацца з 11 адзінак) і варожымі атрадамі. У канцы бітвы пераможца атрымлівае пункты досведу. Усе адзінкі атрымліваюць досвед прапарцыйна свайму ўдзелу ў бітве. Пры назапашванні патрэбнай колькасці досведу войскі павялічваюць свае ўменні, калі такія дасяжныя. Паляпшэнне адзінак бясплатнае і можа быць зроблена неадкладна альбо ў пазнейшы час. Акрамя гэтага, вайсковыя адзінкі можна ўзмацняць з дапамогай амулетаў і зёлак.
У пачатку кампаніі гулец можа абраць свой клас (рыцар, баранэса ці містык). Кожны клас мае свае перавагі. Напрыклад, рыцар здольны навучыцца скакаць на кані, баранэса можа карыстацца лукамі і арбалетамі, а маг можа засвоіць групавыя закляцці. У адрозненне ад звычайных войск, героі не змяняюць свой выгляд пры паляпшэннях і могуць засвойваць новыя ўменні.
Дрэвы ўменняў герояў падзяляюцца на тры галіны: баявая, феадальная і камандная. Баявыя ўменні ўнікальныя для кожнага класа, а феадальныя і камандныя аднолькавыя.
Сюжэт
«Legends of Eisenwald» — фэнтэзійная РПГ, дзеянне якой адбываецца ў выдуманым княстве Айзенвальд у сярэднявечнай Германіі часоў Свяшчэннай Рымскай імперыі. Асноўныя падзеі засяроджаны на жыцці малодшага сына барона Лянштайна, які па вяртанні ў родныя мясціны даведваецца, што сямейны замак закрыты для ўваходу. Магчымыя два розныя сцэнарыі: «Маскарад» і «Пракляты замак» — у розных месцах Айзенвальда.
Прыняцце
Аглядальнік часопіса «Игромания» Станіслаў Сцепанчанка даў гульні ацэнку 8 з 10 балаў. Станоўча былі ацэнены баявая сістэма, агульная атмасфера гульні і сюжэтныя хады, прэтэнзіі выклікала тэхнічнае афармленне гульні. Дадатак атрымаў 6,5 балаў.
Брагінскі сельсавет
Бра́гінскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Брагінскага раёна Гомельскай акругі. Цэнтр — мястэчка Брагін.
Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Брагінскага раёна Рэчыцкай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Гомельскай акругі. 30 снежня 1927 года сельсавет скасаваны ў сувязі з утварэннем Брагінскага местачковага Савета.
Залужаны (Самбірскі раён)
Залужаны (Залужа́ни) — вёска ў Самбірскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Ларыса Давыдаўна Фінкельштэйн
Ларыса Давыдаўна Фінкельштэйн (, Іашкар-Ала, Марыйская АССР, РСФСР) — беларускі і расійскі мастацтвазнаўца, арт-крытык, галерыст, куратар выставак сучаснага мастацтва, экспадызайнер, педагог Вышэйшай школы, калекцыянер. Аўтар і вядучая рубрык на радыё і ў друкаваных выданнях, заснавальнік першай беларускай галерэі — Аўтарскай некамерцыйнай канцэптуальнай галерэі «Брама». Аўтар канцэпцыі і арт-дырэктар галерэі «Брама». Член Беларускага саюза мастакоў, Беларускага Саюза дызайнераў, Беларускага Саюза літаратурна-мастацкіх крытыкаў, член Міжнароднай асацыяцыі мастацтвазнаўцаў АІС (Масква).
Біяграфія
З’яўляецца спецыялістам у галіне сучаснага беларускага мастацтва:
У 1992—2002 гадах — выкладчык аўтарскага спецкурса па мастацтвазнаўству ў Ліцэі БДУ.
У 1999—2001 гадах — дацэнт кафедры мастацтвазнаўства Інстытута сучасных ведаў імя А. М. Шырокава.
У 2003—2006 гадах — вядучы мастацтвазнаўца праекта «Інтэрнэт-Інтранэт тэхналогій» Беларускага дзяржаўнага універсітэта інфарматыкі і радыёэлектронікі.
З 2006 года — дацэнт кафедры культуралогіі факультэта міжнародных адносін Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта.
З’яўлялася старшынёй беларускага журы Сусветнага конкурсу «Дзеці свету малююць Іерусалім» (Мінск, 2000), журы Рэспубліканскага конкурсу дыпломных работ мастацкіх ВНУ Беларусі «Арт-сесія» (Віцебск, 1999), членам пастаяннай Рэспубліканскай камісіі па прысуджэнні і пацвярджэнні звання «Народны калектыў». Пастаянны рэцэнзент дыпломных работ выпускнікоў мастацкіх факультэтаў і ВНУ (Беларускай Дзяржаўнай Акадэміі Мастацтваў, Беларускага Дзяржаўнага Універсітэта Культуры і Мастацтва, Беларускага дзяржаўнага педагагічнага універсітэта імя М. Танка, Інстытута сучасных ведаў імя А. М. Шырокава). Упершыню ўвяла ў лексікон мастацтвазнаўства паняцце «філасофская кераміка». Аўтар ідэі I Беларускага рэспубліканскага пленэра «аб’ёмнага тэкстылю» (2012), Рэспубліканскай мастацкай выставы «Разумны метал» (2014).
Жыве і працуе ў Мінску.
Хісао Сэкігуці
(関口 久雄; нар. ) — былы японскі футбаліст. У 1978 годзе выступаў за нацыянальную зборную Японіі.
Бахіў (Ковэльскі раён)
Бахіў (Ба́хів) — вёска ў Ковэльскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Дубаўскай вясковай абшчыны.
NGC 5201
NGC 5201 (іншыя абазначэнні — UGC 8480, MCG 9-22-69, ZWG 271.45, PGC 47324) — галактыка ў сузор’і Вялікая Мядзведзіца.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Міжнародны паралімпійскі камітэт
Міжнародны паралімпійскі камітэт (МПК, International Paralympic Committee) — міжнародная няўрадавая арганізацыя, якая кіруе паралімпійскім рухам. Камітэт прымае рашэнні па пытаннях правядзення Паралімпійскіх гульняў, а таксама з'яўляецца спартыўнай федэрацыяй для шэрагу паралімпійскіх відаў спорту. Штаб-кватэра камітэта знаходзіцца ў Боне. Прэзідэнтам МПК з'яўляецца сэр Філіп Кравен.
МПК вызначае, якія віды спорту будуць прадстаўлены на Паралімпійскіх гульнях, агульную схему арганізацыі гульняў, якія ўжываюцца стандарты і да т.п. Але непасрэдна арганізацыю Паралімпійскіх гульняў ажыццяўляе Арганізацыйны камітэт Алімпійскіх гульняў, які створаны ў адпаведнай краіне для правядзення Алімпійскіх і Паралімпійскіх гульняў.
Цяпер членамі МПК з'яўляюцца 161 нацыянальны паралімпійскі камітэт, 5 рэгіянальных арганізацый (паводле частак свету), 10 міжнародных спартыўных федэрацый (паводле відаў спорту) і 4 міжнародныя арганізацыі спорту для інвалідаў (паводле тыпу інваліднасці). Да спартыўных арганізацый інвалідаў адносяцца Міжнародная спартыўная федэрацыя калясачнікаў і ампутантаў, Міжнародная асацыяцыя спорту і вольнага часу для людзей з цэрэбральным паралічам, Міжнародная федэрацыя спорту сляпых і Міжнародная спартыўная федэрацыя для асоб з парушэннем інтэлекту. Вышэйшым органам МПК з'яўляецца Генеральная асамблея яго членаў, якая збіраецца кожныя 2 гады.
Чэмпіянат Еўропы па футболе
Чэмпіянат Еўропы па футболе (UEFA European Championship) — галоўнае спаборніцтва нацыянальных зборных, якое праводзяць пад эгідай УЕФА. Спаборніцтва праводзяць кожныя 4 гады, пачынаючы з 1960 года, яно праходзіць паміж Чэмпіянатамі свету. Першапачаткова турнір называўся «Нацыянальны Еўрапейскі кубак», у 1968 годзе назву змянілі на «Чэмпіянат Еўропы па футболе».
Жаночы Чэмпіянат Еўропы па футболе ўпершыню адбыўся ў 1984 годзе, а з 1997 года яго праводзяць кожныя 4 гады.
Юха Куасманен
Юха Куасманен (Juho Kuosmanen, нар., ) — фінскі кінарэжысёр, акцёр, сцэнарыст і прадзюсар.
Біяграфія
З 2004 па 2014 год навучаўся кінематаграфіі ў Вышэйшай школе мастацтваў, дызайну і архітэктуры Універсітэта Аалта.
Серыя A 2022/2023
Турнірная табліца
Станам на 5 чэрвеня 2023 года (фінальная версія)
Юха Куасманен
Біяграфія
У 2010 годзе яго дыпломны фільм «Гандляры карцінамі» быў намініраваны на пяць прэмій фінскай кінаакадэміі (найлепшы фільм, найлепшы рэжысёр, найлепшая актрыса, найлепшы сцэнарый, найлепшы мастак-пастаноўшчык) і ўдастоены прэміі «Cinéfondation» на Канскім кінафестывалі.
Серыя A 2022/2023
Бамбардзіры
Станам на 1 ліпеня 2023 года (фінальная версія).
Юха Куасманен
Біяграфія
У 2016 годзе яго фільм «Усмешлівы чалавек» («Найшчаслівейшы дзень у жыцці Олі Мякі») атрымаў галоўны прыз у праграме «Асаблівы погляд» Канскага кінафестывалю, а таксама прэтэндаваў на прэмію «Залатая камера», якая ўручаецца за найлепшую дэбютную поўнаметражную карціну. У сакавіку 2017 года фільм атрымаў прэмію Юсі — галоўную кінематаграфічную прэмію Фінляндыі — у намінацыі «Найлепшы фільм года».
Серыя A 2022/2023
Дадатковы матч за 17-е месца
Спецыя - Верона - 1:3
У выніку, права застацца ў Серыі A у сезоне 2023/2024 атрымала Верона.
Фінансавыя махінацыі ў «Ювентусе»
20 студзеня 2023 года Федэральны апеляцыйны суд Італіі прыняў рашэнне пакараць «Ювентус» за фінансавыя махінацыі папярэдняга кіраўніцтва. Клуб пазбаўлены 15 ачкоў у бягучым сезоне Серыі A. Былыя дырэктары турынскага клуба адхілены ад футбольнай дзейнасці: Андрэа Аньелі — на 2 гады, Маўрыцыа Арывабенэ — на 2 гады, Федэрыка Курубіні — на 1 год і 4 месяцы, Павел Недвед — на 8 месяцаў.
Вэрбка (Ковэльскі раён)
Вэрбка (Ве́рбка) — вёска ў Ковэльскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Дубаўскай вясковай абшчыны.