cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Вайна за незалежнасць Інданезіі
Вынік
З 23 жніўня па 2 лістапада 1949 года ў Гаазе праходзіла мірная канферэнцыя. 27 снежня 1949 года Інданезія была прызнана незалежнай дзяржавай пад назвай Злучаныя Штаты Інданезіі, якая ўваходзіла ў склад Нідэрландска-Інданезійскага Саюза. Частка Новай Гвінеі па-ранейшаму заставалася пад пратэктаратам Галандыі. У выніку вайны Галандыя страціла значныя тэрыторыі ў Паўднёва-Усходняй Азіі і пацярпела сур’ёзнае паражэнне, панёсшы значныя страты. Інданезія дабілася незалежнасці.
Завалы
Зава́лы (, Завалы) — вёска ў Барысаўскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Мётчанскага сельсавета.
Нут культурны
Нут культурны, Нут пасяўны, таксама Бараноў гарох (Cicer arietinum) — кветкавая расліна сямейства , зернебабовая культура. Насенне нута культурнага — харчовы прадукт.
Апісанне
Аднагадовая расліна. Сцябло прамастойнае, пакрытае залозістымі валасінкамі. У вышыню дасягае 20—70 см. Лісце непарнаперыстае. Бабы кароткія, уздутыя, звычайна ўтрымліваюць 1—2 зернейка (часам — да 4 зярнят). Зярняткі нагадваюць галаву барана ці савы. Дыяметр ад 0,5 да 1,5 см. Колер — ад жоўтага да вельмі цёмнага. Маса тысячы зярнят у залежнасці ад гатунку вагаецца паміж 150 і 300 г. Самаапыляльная расліна, апыленне адбываецца ў фазе закрытай кветкі, часам перакрыжаванае апыленне.
Распаўсюджанасць
Культурны нут расце ў 30 краінах свету. Пад пасевы занята 8,6 млн га. 90 % усёй плошчы прыпадае на трапічную і субтрапічную Азію — у Індыі, Кітаі, Пакістане. У Афрыцы (Марока, Туніс, Эфіопія) і ў Амерыцы (Калумбія, Мексіка) пасевы займаюць невялікія плошчы. Сярэдняя ўраджайнасць складае 0,6—0,8 т/га.
Юрыдычны факультэт Санкт-Пецярбургскага дзяржаўнага ўніверсітэта
Юрыдычны факультэт Санкт-Пецярбургскага дзяржаўнага ўніверсітэта — адна з найстарэйшых і вядучых у Расіі прававых школ, а таксама адзін з найбуйнейшых навукова-даследчых цэнтраў Расійскай Федэрацыі. Дэкан факультэта — Сяргей Бялоў.
Факультэт займае будынак на 22-й лініі Васільеўскага вострава, а таксама некалькі малых карпусоў — на 23-й лініі і Вялікім праспекце Васільеўскага вострава. У будынку на 22-й лініі Васільеўскага вострава размяшчаецца Галіновы аддзел Навуковай бібліятэкі імя М. Горкага СПбДУ, якая з’яўляецца захавальніцай аднаго з лепшых спецыялізаваных фондаў краіны.
Гісторыя
Ідэя стварэння юрыдычнага факультэта Санкт-Пецярбургскага ўніверсітэта належыць Пятру I. У студзені 1724 года імператар выдаў Указ аб заснаванні ў Санкт-Пецярбургу Акадэміі навук і ўніверсітэта.
У 1760 годзе па рэкамендацыі і патрабаванню рэктара М. В. Ламаносава прафесарам права ва ўніверсітэце стаў акадэмік Г. Ф. Федаровіч.
Паколькі навуковая школа факультэта лічыла недапушчальнай узурпацыю паліцэйскага права, якое належыць усяму народу, якой б там не было групай, у тым ліку, прафесійнай паліцэйскай сілай і палітычнай партыяй (у адпаведнасці з ідэямі гэтай школы ў 1917 годзе паліцыя была перайменавана ў міліцыю), а Савецкая ўлада на практыцы прытрымлівалася процілеглых пазіцый, на факультэт абрынуліся рэпрэсіі, і ў 1930—1944 гадах у складзе Ленінградскага ўніверсітэта не было юрыдычнага факультэта. Яго аднавілі адразу ж пасля зняцця нямецкай блакады.
Адукацыйны працэс
Факультэт рэалізуе шматступенную сістэму навучання: Для абітурыентаў, якія жадаюць атрымаць другую вышэйшую адукацыю, у СПбДУ рэалізуецца праграма бакалаўрыята па юрыспрудэнцыі для асоб з вышэйшай адукацыяй.
Студэнты адукацыйнай праграмы па кірунку юрыспрудэнцыя атрымліваюць комплексныя тэарэтычныя веды па ўсіх галінах права, а таксама сумежных дысцыплінах: эканоміцы, паліталогіі, сацыялогіі, гісторыі і інш. Акрамя таго, выпускнікі атрымліваюць практычныя навыкі для далейшай працы ў заканадаўчай і праваахоўнай сферах, адвакатуры, у органах дзяржаўнай улады і юрыдычных кампаніях.
Асноўныя дысцыпліны: адміністрацыйнае права, канстытуцыйнае права, цывільнае права, крымінальнае права, працоўнае права, экалагічнае права, праваахоўныя органы, фінансавае права, крыміналогія, грамадзянскае працэсуальнае права, падатковае права, міжнароднае права, камерцыйнае права, зямельнае права.
Адукацыйны працэс забяспечваюць парадку 130 выкладчыкаў факультэта. З іх больш як 30 — прафесары, каля 70 — дацэнты, яшчэ 30 — старшыя выкладчыкі і асістэнты.
Працуе аспірантура і дактарантура. Навучанне вядзецца на бюджэтнай і дамоўнай (платнай) аснове.
Таксама ў СПбДУ рэалізуюцца адукацыйныя праграмы дадатковай адукацыі — павышэння кваліфікацыі і перападрыхтоўкі.
Баўтцэн (раён)
Ба́ўтцэн (Bautzen) — раён у Германіі. Цэнтр раёна — горад Баўтцэн. Раён уваходзіць у склад зямлі Саксонія. Падпарадкаваны дырэкцыйнай акрузе Дрэздэн. Займае плошчу 2390,65 км².
Афіцыйны код раёна — 14 6 25.
Развадава (прыпыначны пункт)
Разва́дава (, Развадово)  — прыпыначны пункт Магілёўскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Клічаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Размешчаны за 0,9 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Развадава; на лініі Асіповічы I — Магілёў II, паміж станцыяй Вонічы і прыпыначным пунктам Залічынка.
Майдан Крулеўскі (гміна)
Ма́йдан Круле́ўскі (Majdan Królewski) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Кальбушоўскага павета Падкарпацкага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Майдане Крулеўскім. Плошча гміны складае 155,8 км². Станам на 2009 год у гміне Майдан Крулеўскі пражывалі 9 657 чалавек, шчыльнасць — 62 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 7 салецтваў.
Логінаўка (Смаленская вобласць)
Логінаўка (Логиновка) — вёска ў Дарагабужскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Усвяцкага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
IC 1761
IC 1761 — галактыка тыпу S0-a (спіральная галактыка) у сузор’і Кіт.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Вальё-Сота
Вальё-Сота (Vagli Sotto) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Таскана, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Лука.
Насельніцтва складае 1123 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 28 чал./км². Займае плошчу 40 км². Паштовы індэкс — 55030. Тэлефонны код — 0583.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Regolo.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Жан-Мішэль Жар
Жан-Мішэль Андрэ Жар (фр. Jean-Michel André Jarre;, Ліён) — французскі кампазітар, адзін з піянераў электроннай музыкі, які грае ў асноўным на сінтэзатары, аўтар і пастаноўшчык грандыёзных светлавых шоў. Сусветную папулярнасць набыў дзякуючы альбому Oxygene (1976), які стаў класікай электроннай музыкі. Пачынаючы з 1979 года, правёў дзесяткі музычна-светлавых паказаў у розных кропках планеты.
Зальцгітэр
Зальцгітэр (Salzgitter) — горад у Германіі, у зямлі Ніжняя Саксонія.
Насельніцтва - 108,3 тыс. жыхароў (2005).
Узнік пры зліцці некалькіх населеных пунктаў і будаўніцтве металургічнага камбіната ў 1936 годзе. Вузел чыгунак і аўтадарог, порт на адгаліванні Сярэднегерманскага канала.
Лікагала
Лікагала (Lycogala) — род прасцейшых сямейства.
Кабальцін
Утрымлівае да 34 % кобальту, прымесі жалеза (да 16 %, феракабальцін). Крышталізуецца ў рамбічнай сінгоніі. Утварае крышталі кубічнай і актаэдрычнай формы, зярністыя агрэгаты, украпіны, пражылкі. Непразрысты. Колер серабрыста-белы з ружаватым адценнем. Бляск металічны. Колер рысы чорны. Цвёрдасць 5,5 па шкале Моаса. Шчыльнасць 6,1—6,2 (6,33 ) г/см³. Крохкі.
Сустракаецца ў гідратэрмальных жылах. Радовішчы ў Канадзе, Нарвегіі, Швецыі, Германіі, Аўстраліі, Марока, Дэмакратычнай Рэспубліцы Конга, Інданезіі, Азербайджане, Расіі (Каўказ, Урал, Краснаярскі край), Замбіі, на востраве Куба.
Кабальцін — важная руда на кобальт.
Асташа
Асташа́ (, Осташа) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Сапоцкінскага сельсавета.
Гісторыя
Вядома з пач. 18 ст. У 19 ст. — вёска і шляхецкі фальварк Аўгустоўскага павета, гміна (воласць) Валавічоўцы. У 1827 — 33 дамы і 172 жыхара. Да сяр. 19 ст. жыхары былі ўніятамі.
Да 16 сакавіка 1987 года вёска ўваходзіла ў склад Васілевіцкага сельсавета.
Пішчакіна
Пішча́кіна (, Пищакино) — былая вёска ў Талачынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіла ў склад Аболецкага сельсавета.
Скасавана 29 снежня 2021 года.
Макаў (гміна)
Ма́каў (Maków) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Скернявіцкага павета Лодзьскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Макаве. Плошча гміны складае 82,97 км². Станам на 2004 год у гміне Макаў пражывалі 5993 чалавекі, шчыльнасць — 72,2 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 10 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 12 населеных пунктаў.
Сельгастэхпраект
«Сельгастэхпраект» — колішні праектны інстытут у Мінску. Размяшчаўся ў будынку па вуліцы Крапоткіна, 44 (1978, арх. Б. Ларчанка, І. Васілевіч).
Гісторыя
Праектна-тэхналагічны інстытут Дзяржаўнага камітэта БССР па вытворча-тэхнічным забеспячэнні сельскай гаспадаркі створаны ў 1968 годзе на базе спецыяльнага канструктарска-тэхналагічнага бюро.
Ліквідаваны 14 красавіка 2018 года.
Кірункі працы
Асноўныя кірункі працы: паскарэнне навукова-тэхнічнага прагрэсу і павышэнне эфектыўнасці сельскагаспадарчай вытворчасці на аснове распрацоўкі поўнага комплексу тэхнічнай дакументацыі для стварэння новай тэхнікі, прагрэсіўных тэхналогій, арганізацыя вытворчасці, працы і кіравання на прадпрыемствах галіны; абагульненне і распаўсюджванне перадавога вопыту; распрацоўка праектна-каштарыснай дакументацыі для рэканструкцыі і будаўніцтва вытворчых аб’ектаў Дзяржкамсельгастэхнікі БССР, для механізацыі, электрыфікацыі, рэканструкцыі і будаўніцтве жывёлагадоўчых фермаў.
Разлогі
Разло́гі (, Разлоги)  — прыпыначны пункт Віцебскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці. Размешчаны за 2,3 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Палессе; на лініі Крулеўшчызна — Лынтупы, паміж прыпыначным пунктам Камайка і станцыяй Лынтупы.
Расмус Андрэсен
Біяграфія
Андрэсен правёў дзяцінства з большага ў Фленсбургу і належыць да дацкай меншасці Паўднёвага Шлезвіга. Скончыў школу ў Фленсбургу, у 2009 годзе атрымаў ступень бакалаўра ў галіне адміністрацыі і камунікатыўных навук ва ў Даніі. Падчас вучобы з 2008 года працаваў у Фолькетынгу. Вучыцца на магістра па спецыяльнасці «Кіраванне» ў Гагенскім завочным універсітэце.
Палітычная кар’ера
Пачаў займацца палітычнай дзейнасцю ў падлеткавым узросце, уступіўшы ў Саюз 90/Зялёныя (Германія) і (Данія). Да 2014 года займаў розныя пасады ў моладзевых групах абедзвюх партый, быў, між іншым, старшынёю «» на зямельным узроўні. У 2012 годзе стаў членам зямельнай рады партыі Саюз 90/Зялёныя, у 2013 годзе ўпершыню ўвайшоў у гарадскую раду Фленсбурга.
З 2009 па 2019 год Андрэсен быў членам ад Фленсбургу. На момант першага абрання ён быў самым маладым дэпутатам зямельнага парламента (23 года). З 2017 па 2019 год займаў пасаду віцэ-прэзідэнта.
Па выніках стаў дэпутатам Еўрапейскага парламента. З таго часу працуе ў Камітэце па бюджэце. Таксама з’яўляецца каардынатарам парламенцкай групы партыі Саюз 90/Зялёныя ў камітэце.
У дадатак да даручэнняў камітэта Андрэсен уваходзіць у дэлегацыю парламента па сувязях з Канадай. Таксама з’яўляецца членам Еўрапейскага інтэрнэт-форуму, і міжгрупы Еўрапейскага парламента па морах, рэках, астравах і прыбярэжных зонах.
Палітычныя пазіцыі
16 сакавіка 2021 года ўзяў шэфства над Ігарам Банцарам, франтменам гурта «» і беларускім палітычным зняволеным.
У маі 2021 года Андрэсен далучыўся да групы з 39 заканадаўцаў, пераважна з партыі Саюз 90/Зялёныя з Еўрапарламента, якая ў лісце заклікалі лідараў Германіі, Францыі і Італіі не падтрымліваць расійскі арктычны праект здабычы звадкаванага прыроднага газу «» коштам 21 мільярда даляраў ЗША ў сувязі з праблемамі для клімату.
Лук’яненкі
Лук’яненкі (Лукьяненки) — вёска ў Дарагабужскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Усвяцкага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Маркава (Дарагабужскі раён)
Маркава (Ма́рково) — вёска ў Дарагабужскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Усвяцкага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Антоні Мержаеўскі
Антоні Мержаеўскі (Antoni Mierzejewski) — дзяржаўны службовец.
Біяграфія
Паходзіў са шляхецкага роду Мержаеўскіх герба «Шэліга». Сын Яна Мержаеўскага, меў братоў Юзаф; Матэвуша (Мацвей), капітана французскай гвардыі 1-га польскага ўланскага палка, жыў у маёнтку Задзвея Навагрудскага павета; Мікалая; Францішка — прызнаныя ў дваранстве 10.(21).1793.
Сябра масонскай ложы «Сябры чалавецтва» ў Гродне, масон 4-й ст. і падскарбі ў 1820 годзе; ніжэйшага капітула «Святыні Спакою» ў Нясвіжы, масон 4-й ст. у 1820; «Святога Уладзіслава Ягайлы» ў Слуцку, масон 3-й ст. і падскарбі ў 1818, 4-й ст. — у 1820 годзе.
Магнус I Моцны
Магнус Моцны (Magnus den Stærke, Magnus den starke; 1106? — 4 чэрвеня 1134) — скандынаўскі кіраўнік, які кіраваў як дацкі герцаг у Гёталандзе (каля 1125 — каля 1130). Быў сынам дацкага караля Нільса і Маргарэты Фрэдкулы (Margareta Fredkulla), дачкі шведскага караля Інгэ I.
Біяграфія
Прэтэндаваў на шведскі трон пасля смерці Інгэ II. Гёты (тагачаснае насельніцтва Гёталанда) абралі яго сваім каралём, але свеі запрацівіліся, і ў 1130 ён быў выгнаны са Швецыі каралём свеяў Сверкерам.
Вярнуўшыся ў Данію, Магнус уступіў у канфлікт з герцагам Шлезвіга Кнудам Лавардам і забіў яго. Гэта забойства справакавала грамадзянскую вайну ў Даніі, і ў бітве ў бухты Фотэвік Магнус загінуў.
Сын Магнуса і Рыхезы Польскай Кнуд пазней таксама змагаўся за дацкую карону.
Ісламская архітэктура
Ісламская архітэктура — сукупнасць архітэктурных стыляў краін Блізкага і Сярэдняга Усходу, Каўказа, Індыі і Пірэнэйскага паўвострава. Прынцыпы мусульманскай архітэктуры сфармаваліся пасля VII стагоддзя пад уплывам ісламу як пануючай рэлігіі ў рэгіёне. Традыцыйна вылучаюць пяць архітэктурных школ: сірыйска-егіпецкую, персідскую, індыйскую, магрыбскую і асманскую (драбнейшыя — іракская, сярэднеазіяцкая, лічацца вытворнымі)
Гісторыя
Архітэктурны стыль узнік у VII стагоддзі на Блізкім Усходзе. Першая мячэць была пабудавана ў Медыне адразу пасля хіджры прарока Мухамеда. З паўночнага боку (звернутага ў Ерусалім) на пальмавых ствалах быў замацаваны дах для абароны вернікаў ад сонца.
Ужо першыя мячэці, якія былі пабудаваныя ў буйных гарадах заваяваных мусульманамі, мелі дах, які абапіраўся на калоны. Часам гэта былі ствалы дрэў, часам выкарыстоўвалі калоны разбураных будынкаў грэка-рымска-візантыйскага перыяду. Пасля таго, як Мека падпарадкавалася ісламу, у кожнай мячэці ўсталёўвалася ніша — міхраб, якая паказвала кіблу — кірунак на Меку.
Першыя мячэці будаваліся з аглядкай на візантыйскую царкоўную архітэктуру. Пасля ператварэння царквы Іаана Хрысціцеля ў Дамаску ў мячэць, на заваяваных землях сталі будаваць мячэці, якія паўтаралі план гэтага будынка. Некаторыя з іх паўтаралі крыжападобны план, характэрны для візантыйскіх цэркваў. Па такому плану пабудавана мячэць султана Хасана ў Каіры. Пазней такія мячэці пачалі абрастаць дапаможнымі памяшканнямі: бібліятэкамі, школамі, бясплатнымі сталовымі
Мячэць
Мячэць — месца для малітвы і набажэнства, малітоўны дом у мусульман. У сярэднія стагоддзі мячэць акрамя рэлігійных функцый адыгрывала і сацыяльныя — у ёй адбывалася навучанне, сходы жыхароў, падаваўся прытулак падарожнікам і г. д.
Рыбат
Рыбат — збудаванне, якое адначасова была мусульманскім кляштарам і крэпасцю
Грамадскія збудаванні
Для ісламскай архітэктуры характэрныя караван-сараі (заезныя двары), крытыя рынкі, грамадскія лазні (хамам) і інш. збудаванні
Персідская ісламская архітэктура
Ісламскае заваяванне Ірана ў VII стагоддзі прывяло да таго, што ісламская архітэктура ранняга перыяду пераняла і прыняла архітэктурныя традыцыі былой Персідскай імперыі.
У Х ст. з'яўляецца новы тып мячэцяў, якія плануюцца на ўзор зараастрыйскіх храмаў — квадратнае памяшканне вянчаецца купалам. Характэрным для іранскіх культавых збудаванняў стаў айван (ніша са скляпеннямі).
Для персідскага стыля ўласцівыя конусападобныя цагляныя калоны, вялікія аркады і аркі, якія падтрымліваюцца некалькімі калонамі. У Паўднёвай Азіі былі запазычаныя элементы індуісцкай архітэктуры, але пазней яны былі выцесненыя персідскімі матывамі.
У іранскай ісламскай архітэктуры вялікае значэнне надавалася адкрытайпрасторы ўнутранага двара. Гэта праяўлялася як у грамадзянскай архітэктуры (жылых дамах, караван-сараях, палацах), так і культавых збудаваннях (мячэцях і медрэсэ)
Магрыбская і іспанскі ісламская архітэктура
Гэтая мячэць вядомая сваімі велічнымі аркамі. Асаблівасцю ісламскай архітэктуры магрыба з'яўляецца падабенства мячэцяў да ўмацаванняў (агароджы, тоўстыя сцены, адсутнасць вокнаў звонку), нефы, якія размешчаны перпендыкулярна да міхрабных ніш і пашыраны Т-падобны трансэпт. Найвядомейшымі аб'ектамі магрыбскай архітэктуры ісламу з'яўляюцца Мячэць Укба ў Кайруане VII—XVII стст., мячэць Аль-Карауін IX—XI стст.
Нават пасля заканчэння Рэканкісты доўжыўся ісламскі ўплыў на іспанскую архітэктуру
Інда-ісламская архітэктура
Мусульманская архітэктура Індыі сфармавалася пад уплывам традыцый персідскага дойлідства. Аднак індыйская архітэктурная школа адрозніваецца ад персідскай перш за ўсё матэрыяламі, што ўжываліся падчас будаўніцтва. Самым выбітным прыкладам інда-ісламскай архітэктуры лічыцца Тадж Махал, будаўніцтва якога было скончана ў 1648 годзе імператарам Шах-Джаханам у гонар памяці аб сваёй жонцы Мумтаз-Махал.
Асманская архітэктура
Ісламская архітэктура Турцыі развівалася пад уплывам Візантыі, Персіі і Сірыі. Турэцкія архітэктары стварылі ўласны тып купала. Больш за 500 гадоў прынцыпы візантыйскай архітэктуры (сабор св. Сафіі) служылі асновай для будаўніцтва большасці мячэцяў.
Асманы авалодалі тэхнікай будаўніцтва будынкаў з вялікай унутранай прасторай пад бязважкімі на выгляд, але масіўнымі вежамі, і дасягнулі неперасягненай гармоніі паміж знешнай і унутранай прасторай
Зялёная Дубрава (Барысаўскі раён)
Зялёная Дубра́ва (, Зелёная Дубрава) — вёска ў Барысаўскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Мётчанскага сельсавета.
IC 1762
IC 1762 — галактыка тыпу SBbc (кампактная выцягнутая галактыка) у сузор’і Печ.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Ракітна (прыпыначны пункт)
Ракі́тна (, Ракитно)  — прыпыначны пункт Баранавіцкага аддзялення Беларускай чыгункі ў Лунінецкім раёне Брэсцкай вобласці. Размешчаны на поўнач ад вёскі Ракітна.
Макаў Падхаляньскі (гміна)
Ма́каў Падхаля́ньскі (Maków Podhalański) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Сухскага павета Малапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Макаве Падхаляньскім. Плошча гміны складае 108,94 км². Станам на 2012 год у гміне Макаў Падхаляньскі пражывалі 16 286 чалавек, шчыльнасць — 149,46 чал./км².
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 7 населеных пунктаў.
Міхайлаўка (Дарагабужскі раён)
Міхайлаўка (Михайловка) — вёска ў Дарагабужскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Усвяцкага сельскага паселішча.
Арашэнне
Арашэнне, таксама Абвадненне або Ірыгацыя  — падвядзенне вады на палі, якія адчуваюць нястачу вільгаці, і павялічэнне яе запасаў у пласце грунту, дзе знаходзяцца корні раслін, з мэтай павялічэння ўрадлівасці грунту. Ірыгацыя з’яўляецца адным з відаў меліярацыі. Арашэнне паляпшае сілкаванне корняў раслін вільгаццю і пажыўнымі рэчывамі, зніжае тэмпературу прыглебавага пласту паветра і павялічвае яго вільготнасць.
Гісторыя
Самым шырокім чынам арашальныя збудаванні развіліся ў Ламбардыі. Сетка арашальных каналаў у гэтай галіне, якая развівалася і ўдасканальвалась з часоў рымлян, ахоплівала да пачатку XX стагоддзя плошчу да 450 тысяч гектараў. Галоўныя каналы гэтай сеткі, у склад якіх увайшлі і старажытныя штучныя вадацёкі, пабудаваныя былі ў пачатку Сярэднявеччы часткова манахамі, часткова гарадамі Міланам, Крэмонай і іншымі пад валадарствам Вісконці, Сфорца, Палавічына, а ў вобласці Мантуі дынастыяй Ганзага. Найстаражытны канал Веталія быў пабудаваны ў 1057 годзе. Ужо ў 1216 годзе ў Мілане з’явіўся звод пастановаў пра карыстанне вадой, які пасля быў удасканалены і паслужыў падставай заканадаўства пра арашэнні 1747 года. У XI стагоддзі манахі Абацтва К'яравалле валодалі больш чым 8000 гектарамі арашаных лугоў і прадавалі лішак сваёй вады. Для вызначэння яе колькасці карысталіся адмысловымі вадамерамі, у якіх ваду прапускалі праз пэўную адтуліну шырынёй 0,029 м², пры сталым напоры 0,10 м. У хвіліну праз такую адтуліну працякае 2,1835 м³ вады, што называецца міланскай унцыяй. Пасля замест вадзяной унцыі сталі карыстацца для вымярэння выдатку іншымі прыладамі і прыборамі, званымі з часоў Саўдаці, першага вынаходніка такога прыбора ў XVI стагоддзі, модулямі.
З Ламбардыі нямецкія жаўнеры ў XVIII стагоддзі прынеслі з сабой мастацтва арашэння ў вобласць ніжняга Рэйна, дзе арашальныя прылады асабліва развіліся і ўмацаваліся ў наваколлях горада Зігена, дзякуючы намаганням бургамістра гэтага горада каля 1750 года. У Іспаніі арашэнне ўведзена было маўрамі, працамі якіх бязводныя наваколлі Валенсіі ператварыліся ў вобласць добрай урадлівасці. Разваліны гідратэхнічных збудаванняў маўраў у Іспаніі дагэтуль уражваюць сваёй веліччу. Маўрытанскія арашальныя прылады паслужылі ўзорам не толькі ў тэхнічных адносінах, але і ў дачыненні да заканадаўства і арганізацыі, бо тут з’явілася самая старажытная форма грамадскага карыстання арашэннем. Падведамныя маўрам правінцыі падзяляліся на арашальныя вучасткі, для якіх неабходная колькасць вады забяспечвалася загародай горных раўчукоў і рэчак у летні час. Для гэтага будаваліся вялікія плаціны. З створаных такім чынам вадасховішчаў вада праводзілася магістральнымі каналамі, а ад іх адгаліноўваліся бакавыя каналы, з якіх вада для арашэння асобных вучасткаў вычэрпвалі норыямі. Для кожнага з арашаных вучасткаў разлічана было дакладна патрэбная колькасць вады. Карыстанне ёю было строга рэгламентавана, і за выпуск залішняй вады ўсталяваныя былі штрафы. Для кантролю расходу вады карысталіся стрэлкавым вадамерам. У некаторых мясцовасцях Іспаніі прылады гэтыя захаваліся яшчэ ў цяперашні час. У Францыі вялікія арашальныя сістэмы знаходзяцца ў далінах Луары і Гароны, а таксама ў дэпартаментах Савоя, Верхняя Савоя, Буш-дзю-Рон, Эро, Гар і іншых. Англія, па ўласцівасцях клімату, патрабуе мала арашэння, але месцамі і тут сустракаюцца шырокія мясцовасці, якія карыстаюцца штучным абвадненнем, напрыклад самыя старажытныя арашальныя прылады знаходзяцца ва Уілтшыры, створаныя ў 1690-х—1700-х гадах, займаюць плошчу каля 20 тысяч гектараў.
Спосабы арашэння
Да асноўных спосабаў арашэння ставіцца:
Прысмакі
Прысма́кі (, Присмаки) — вёска ў Талачынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Аболецкага сельсавета.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Алёнавіцкага сельсавета.
Котбус
Котбус (Cottbus, Chóśebuz /ˈxɨɕɛbus/, Choćebuz) — горад на ўсходзе Германіі. Другі па велічыні горад зямлі Брандэнбург пасля Патсдама. Нягледзячы на тое, што доля сорбскага насельніцтва ў горадзе складае каля 1%, Котбус лічыцца іх палітычным і культурным цэнтрам у Ніжняй Лужыцы. Лужыцкая мова з’яўляецца афіцыйнай у горадзе.
Верджэмолі
Насельніцтва складае 345 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 13 чал./км². Займае плошчу 27 км². Паштовы індэкс — 55020. Тэлефонны код — 0583.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Santi Quirico e Giulitta.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Biohazard
«Biohazard» — амерыканскі хардкор-гурт з Нью-Ёрку, утвораны ў 1988 годзе. Вядомы перш за ўсім аднымі з першых спробаў змешвання хардкор-панка і хэві-метала з элементамі хіп-хопу. «Biohazard» з’яўляецца адным з найбольш значных прадстаўнікоў хардкор-сцэны першай паловы 90-х гадоў ХХ стагоддзя.
Гурт заявіў аб распадзе пад канец 2005 году, адразу пасля выдання плыткі «Means To An End». У 2008 годзе група аднавіла дзейнасць.
IC 1763
IC 1763 — галактыка тыпу Sbc (кампактная выцягнутая спіральна галактыка) у сузор’і Печ.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Наліўкі (Смаленская вобласць)
Наліўкі (Наливки) — вёска ў Дарагабужскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Усвяцкага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Рагнвальд Дурны
Рагнвальд Дурны (Ragnvald Knaphövde) — кароль Швецыі, які кіраваў прыблізна ў 1130 годзе. Бацькі невядомыя, магчыма быў сынам Інгэ Старэйшага.
Біяграфія
Пасля смерці Інгэ Малодшага ў Швецыі пачаліся смутныя часы. Ва Упландзе каралём быў абраны Рагнвальд. Па традыцыі новы кароль павінен быў здзейсніць «Эрыксгату» — аб’езд падуладных яму зямель. У выніку яго прызналі ў Эстэргётландзе, аднак пры наведванні Вестэргётланда Рагнвальд зрабіў глупства, не ўзяўшы ў закладнікі прадстаўнікоў знаці мясцовых гётаў. У выніку кароль быў забіты, а гёты абралі сваім каралём дацкага прынца Магнуса Моцнага. Улада свеяў над гётамі была адноўлена толькі праз некалькі дзесяцігоддзяў Сверкерам Старэйшым.
Аляксей Архіпавіч Лявонаў
Аляксей Архіпавіч Лявонаў (нар., сяло Ліствянка, Цісульскі раён, Заходне-Сібірскі край, РСФСР, СССР — 11 кастрычніка 2019, Масква, Расія) — савецкі касманаўт, першы чалавек, які выйшаў у адкрыты космас.
Біяграфічныя звесткі
Скончыў Чугуеўскае ваеннае авіяцыйнае вучылішча лётчыкаў (1957), Ваенна-паветраную інжынерную акадэмію імя Жукоўскага (1968).
3 1960 года ў атрадзе касманаўтаў. 18—19 сакавіка 1965 з П. Бяляевым здзейсніў палёт на касмічным караблі «Усход-2» (як 2-і пілот), у час якога ўпершыню ў свеце выйшаў у адкрыты космас (12 мінут); 15—21 ліпеня 1975 з В. Кубасавым — палёт на касмічным караблі «Саюз-19» (як камандзір) па праграме ЭПАС. У космасе правёў 7,02 сутак.
Творчасць
Член Саюза мастакоў Расіі.
Аўтар кнігі «Сонечны вецер» (1977), кнігі-альбома «Жыццё сярод зорак» (1981, з А. Сакаловым).
Чэмпіянат Беларусі па гандболе
Чэмпіянат Беларусі па гандболе — рэгулярныя штогадовыя спаборніцтвы па гандболе сярод гандбольных клубных каманд Беларусі.
Малянаў (гміна)
Маля́наў (Malanów) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Турэцкага павета Велікапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Малянаве. Плошча гміны складае 107,17 км². Станам на 2014 год у гміне Малянаў пражывалі 6 553 чалавекі, шчыльнасць — 61,24 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 17 салецтваў.
Карнэлія Якабс
Ганна Карнэлія Якабсдотэр Самуэльсан (Anna Cornelia Jakobsdotter Samuelsson; нар. 9 сакавіка 1992), больш вядомая як Карнэлія Якабс — шведская спявачка і аўтар песень. Дачка ўдзельніка гурта The Poodles спевака Якаба Самуэля. Пачала сваю кар’еру ў складзе жаночага гурта «Love Generation», які ўдзельнічаў у Мелодзіфестывалене 2011 і 2012 гадоў.
У 2022 годзе Якабс выйграла Мелодзіфестывален 2022 з песняй «Hold Me Closer», набраўшы 146 балаў. Прадстаўляла Швецыю на Еўрабачанні 2022 у Турыне, дзе заняла 4 месца, атрымаўшы 438 балы.
Карма (Барысаўскі раён)
Карма́ (, Корма) — вёска ў Барысаўскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Мётчанскага сельсавета.
Неднікі
Неднікі (Недники) — вёска ў Дарагабужскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Усвяцкага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Багдан Раманавіч Шуст
Багдан Шуст (Богдан Шуст; нар., Судова Вышня, Львоўская вобласць) — украінскі футбаліст (брамнік) і трэнер. Выступаў за нацыянальную зборную Украіны (2006—2007). У цяперашні час працуе трэнерам брамнікаў клуба «Інгулец» з Пэтровэ.
Калікст Мержаеўскі
Калікст Мержаеўскі (Kalikst Mierzejewski; каля 1786 — 19 красавіка 1854, Нэплі) — дзяржаўны службовец.
Біяграфія
У час вайны 1812 года 3 ліпеня быў выбраны дэлегатам на Генеральную Канфедэрацыю Каралеўства Польскага ад Брэсцкага павета. У 1817 годзе маршалак шляхты Брэст-Літоўскага павета. У 1818—1819 г. — гродзенскі губернскі маршалак, памешчык Брэсцкага і Пружанскага паветаў і Каралеўства Польскага. Дэпутат (пасол) сеймаў 1820 і 1830 г. «Быў у сяброўстве і сакрэтных зносінах з бунтаўшчыком маршалкам шляхты Брэсцкага павета Карлам Нямцэвічам наконт арганізацыі мецяжу», — гаварылася ў дакументах следства пасля паўстання 1830—1831 гадоў.
Сябра масонскай ложы «Сябры чалавецтва» ў Гродне, майстар стула ў 1818, масон 4-й ст.; сябра ложы 5-й ст. у 1819, 7-й ст. — у 1821 годзе; ганаровы сябра ложы «Шчаслівага Вызвалення» ў Нясвіжы, масон 7-й ст. у 1820—1821; сябра ніжэйшага капітула «Святыні Спакою» ў Нясвіжы, масон 7-й ст. у 1820.
Памёр 19 красавіка 1854 года ў в. Нэплі (цяпер Польшча). Пахаваны там жа, у паркавай капліцы.
Сям’я
У шлюбе з Юліяй з Арэшкаў (?1780-1867), дачкой Бенядыкта Арэшкі і Элеаноры з Урсын-Нямцэвічаў. Дзеці:
Ржэўка
Ржэ́ўка (, Ржевка) — вёска ў Талачынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Аболецкага сельсавета.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Алёнавіцкага сельсавета.
IC 1764
IC 1764 — галактыка тыпу SBb (кампактная выцягнутая галактыка) у сузор’і Авен.
Таварыства Phi Beta Kappa
Таварыства Phi Beta Kappa (Phi Beta Kappa Society) — найстарэйшае ганаровае студэнцкае таварыства (першапачаткова — брацтва) у Злучаных Штатах Амерыкі, заснаванае 5 снежня 1776 года. Грамадская арганізацыя студэнтаў вышэйшых навучальных устаноў.
Phi Beta Kappa — абрэвіятура з грэчаскага (Φιλοσοφία Βίου Κυϐερνήτης Philosophía Bíou Kubernḗtēs) азначае «Любоў да мудрасці — кіраўніцтва жыцця».
Азярышча (Дарагабужскі раён)
Азярышча (Озерище) — вёска ў Дарагабужскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Усвяцкага сельскага паселішча.
Таварыства Phi Beta Kappa
Гісторыя і дзейнасць
Членства ў брацтве лічыцца вышэйшай узнагародай (адрозненнем) у студэнтаў. У сярэднім членства даецца толькі аднаму са ста кандыдатаў. Кожнае таварыства ўстанаўлівае свае акадэмічныя стандарты, але ўсе прэтэндэнты павінны вывучаць гуманітарныя навукі, дэманстраваць «высокія маральныя якасці». Існуе абавязковы ўступны ўнёсак  станам на 2005 год), які часам пакрываецца ўніверсітэтам-ініцыятарам.
Першае таварыства было сфарміравана як тайная літаратурна-філасофская асацыяцыя ў каледжы Уільяма і Мэры, другое — у Гарвардскім універсітэце (4 снежня 1779 года), трэцяе — у Ельскім універсітэце (8 снежня 1779 года), затым шэраг наступных — у апошняй траціне XVIII стагоддзя. Ад статусу тайнага таварыства адмовіліся падчас антымасонскіх мерапрыемстваў у 1831 годзе. З моманту стварэння United Chapters of Phi Beta Kappa ў 1883 годзе было выбрана 25 старшыняў. Першая жанчына была прынята ў таварыства Phi Beta Kappa ва Універсітэце Вермонта ў 1875 годзе, першы чарнаскуры студэнт — праз два гады.
Кожны старшыня капітула абазначаецца штатам і грэчаскай літарай, якая пазначае паслядоўнасць стварэння, напрыклад, Альфа Пенсільваніі знаходзіцца ў Каледжы Дзікінсана, Бэта Пенсільваніі ва Універсітэце Лехі і г.д.
У 1988 годзе United Chapters of Phi Beta Kappa змянілі назву на Phi Beta Kappa Society. У 2004 годзе існавала 270 таварыстваў з колькасцю каля паўмільёна дзейных членаў.
Генеральнае консульства ГДР у Мінску
Генеральнае консульства ГДР у Мінску — дыпламатычная місія ГДР у Мінску (БССР). Размяшчалася ў будынку па вуліцы Захарава, 26.
Адкрыта 7 красавіка 1972 года. ахоплівала тэрыторыю БССР. Функцыі консульства былі вызначаны консульскім дагаворам, заключаным паміж СССР і ГДР 3 верасня 1971 года: садзейнічаць умацаванню сяброўскіх адносін паміж ГДР і СССР, развіццю эканомікі, гандлёвых, культурных, навуковых сувязяў і турызму. У задачы консульства ўваходзіла абарона правоў і інтарэсаў ГДР, яе грамадзян і юрыдычных асоб, назіранне за выкананнем дагавораў і пагадненняў, заключаных паміж СССР і ГДР, выкананне консульскіх, натарыяльных функцый.
Дэмерара
Дэмерара (Demerara) — рака ва ўсходняй Гаяне. Даўжыня — каля 345 км.
Цячэ з узвышшаў на поўнач ад Гвіянскага нагор’я, вядомых як горы Макары. Упадае ў Атлантычны акіян. У вусці месціцца сталіца Гаяны, горад Джорджтаўн. Праз гавань у вусці пабудаваны мост, даўжынёй м.
На працягу 40—48 км ад вусця рака Дэмерара суднаходная. Раён вакол ракі адыгрывае значную ролю ў эканоміцы Гаяны. Тут вядзецца здабыча баксітаў. У ніжняй плыні развіта сельская гаспадарка, вырошчваюцца рыс, цукровы трыснёг, какосавая пальма і інш. Найменне ракі ў Гаяне шырока асацыюецца з сапраўдным гаянскім, таму ўжываецца ў дачыненні лепшых прадуктаў — «цукар Дэмерара», «ром Дэмерара», «вокны Дэмерара» і г. д.
Пензева
Пензева (Пензево) — вёска ў Дарагабужскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Усвяцкага сельскага паселішча.
Нойс
Насельніцтва - 151,3 тыс. жыхароў (2009); ў 2000 г. - 149700.
Пензева
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Мальбарк (гміна)
Ма́льбарк (Malbork) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Мальбаркскага павета Паморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Мальбарку. Плошча гміны складае 100,93 км². Станам на 2004 год у гміне Мальбарк пражывалі 3991 чалавек, шчыльнасць — 39,5 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 18 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 19 населеных пунктаў.
Ігар Васілевіч Бурко
Ігар Бурко (нар. ) — беларускі футбаліст, абаронца жодзінскага «Тарпеда-БелАЗ».
Клубная кар’ера
Навучаўся футболу ў горадзе Беразіно, пасля паступіў у БДУФК. Падчас вучобы выступаў у чэмпіянаце Мінскай вобласці за клубы з Беразіно і Клецка.
У пачатку 2010 года разам з іншымі студэнтамі БДУФК быў запрошаны ў клуб Другой лігі «Вігвам» са Смалявічаў.
IC 1767
IC 1767 — галактыка тыпу S0-a (спіральная галактыка) у сузор’і Кіт.
Ігар Васілевіч Бурко
«Дынама» Брэст
Добрае выступленне за смалявіцкі клуб прывяло да інтарэсу з боку брэсцкага «Дынама». Пасля прагляду ўлетку 2010 года падпісаў кантракт з дынамаўцамі. Спачатку выступаў за дубль, але ўжо на наступны сезон стаў адным з асноўных абаронцаў.
Джозеф Сандэрс
Джозеф Сандэрс, Восіп Іванавіч Сандэрс (Joseph Saunders, у Расіі Осип Иванович Сандерс; 1773—1845) — мастак, графік і гравёр на медзі англійскага паходжання. Бацька Андрэя Сандэрса.
Букавіца
Букавіца — рака ў Лепельскім раёне Віцебскай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Свядзіца (басейн Заходняй Дзвіны).
Ігар Васілевіч Бурко
«Тарпеда-БелАЗ»
У снежні 2013 года перайшоў у «Тарпеда-БелАЗ». Стаў асноўным правым абаронцам жодзінцаў, правёў на гэтай пазіцыі ўсе 32 матчы чэмпіянату. У другой палове сезона вызначыўся двума шыкоўнымі галамі, якія прынеслі нічыі з мінскім «Дынама» (27 верасня, 1:1) і БАТЭ (27 кастрычніка, 2:2). Па заканчэнні сезона 2014 стала вядома аб цікавасці да Ігара з боку барысаўскага БАТЭ, але ў студзені 2015 года Ігар падоўжыў кантракт з жодзінцамі. У сезоне 2015 заставаўся асноўным правым абаронцам «аўтазаводцаў», толькі ў маі не гуляў з-за траўмы.
Букавіца
Даўжыня ракі 15 км. Пачынаецца ў лесе прыкладна за 0,3 км на паўночны захад ад вёскі Вялікія Таронкавічы, упадае ў раку Свядзіцу за 3,3 км на паўночны ўсход ад вёскі Далікі. Рэчышча звілістае. Шырыня рэчышча каля 0,5—1 метра. Берагі вышынёй 0,2—0,8 м.
Ігар Васілевіч Бурко
«Шахцёр»
У канцы 2015 года цікавасць да Бурко стаў праяўляць салігорскі «Шахцёр». У студзені 2016 года ён разам з Аляксандрам Сялявам афіцыйна стаў іграком салігорскага клуба. У сезоне 2016 згуляў ва ўсіх 30 матчах чэмпіянату, дзе, акрамя звыклай пазіцыі правага абаронцы, выкарыстоўваўся таксама ў паўабароне. У снежні 2016 года падоўжыў кантракт з «Шахцёрам». У сезоне 2017 стаў радзей з’яўляцца на полі, працягваў выступаць у якасці правага абаронцы ці паўабаронцы. У кастрычніку 2017 года стала вядома, што Бурко застанецца ў камандзе на наступны сезон.
Букавіца
Мае некалькі дробных прытокаў. На рацэ знаходзяцца вёскі Таронкавічы, Новыя Валосавічы, Весялова.
IC 1767
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Мастос
Мастос (μαστόςμαστός, mastosmastos) — старажытнагрэчаскі посуд, які атрымаў назву дзякуючы сваёй форме, якая нагадвае жаночыя грудзі. Мастосы выкарыстоўваліся ў грэчаскім. Іх характэрнай асаблівасцю была немагчымасць паставіць іх на стол, не дапіўшы налітае віно.
Ігар Васілевіч Бурко
«Шахцёр»
У лістападзе 2018 года падпісаў новы кантракт з «Шахцёрам». У верасні 2019 года падоўжыў пагадненне з клубам да канца 2020 года. У снежні 2020 года па заканчэнні кантракта пакінуў салігорскую каманду.
Вяртанне ў «Тарпеда-БелАЗ»
У студзені 2021 года вярнуўся ў «Тарпеда-БелАЗ», дзе стаў іграком асновы. У студзені 2023 года падоўжыў кантракт з жодзінскім клубам.
Міжнародная кар’ера
У кастрычніку 2015 года быў упершыню выкліканы ў нацыянальную зборную Беларусі, але тады так і не згуляў за яе. Дэбютаваў у зборнай 1 чэрвеня 2017 года, правёўшы на полі першы тайм таварыскага матча супраць Швейцарыі (0:1).
У 2018—2019 гадах не гуляў за зборную, а ў лютым 2020 года зноў быў выкліканы ў яе склад на таварыскі матч супраць Узбекістана (1:0), дзе выйшаў у стартавым складзе і быў заменены ў канцы сустрэчы.
Джозеф Сандэрс
Біяграфія
У пачатку валадарання імператара Аляксандра I лічыўся гравёрам яго вялікасці і складаўся пры Эрмітажы. У выдадзеным у 1805 году Ф. І. Лабенскім двухтомніку, прысвечаным маляўнічай калекцыі Эрмітажа, Сандэрсу належаць 48 гравюр з 75 (Леанарда да Вінчы, Тыцыян, Рубенс, Рафаэль, ван Дэйк, Рэмбрант, Веласкес, Пусэн і інш.), а таксама гравіраваныя партрэты Кацярыны і Аляксандра. Акрамя таго, Гаўрыла Дзяржавін прыцягнуў Сандэрса да працы ў галіне кніжнай графікі: з яго віньеткамі выйшлі ў 1804 г. дзяржавінскія «Анакрэантычныя песні», за імі рушылі ўслед «Лірычныя творы» Васіля Капніста і «Неспрактыкаваная муза» Ганны Бунінай.
Віярэджа
Насельніцтва складае 64 154 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 1995 чал./км². Займае плошчу 32 км². Паштовы індэкс — 55049. Тэлефонны код — 0584.
Джозеф Сандэрс
Біяграфія
Затым Сандэрс перабраўся ў Вільню і ў 1810 годзе стаў прафесарам гравіравання ў Віленскім універсітэце, дзе акрамя навучання розным тэхнікам графікі таксама чытаў курс гісторыі мастацтва — першы ў Расіі і адзін з першых у Еўропе. Гравіраваў шэраг мясцовых пейзажаў і партрэтаў мясцовых дзеячаў, па карцінах Яна Рустэма і Яна Дамеля. Займаўся збіраннем твораў Сымона Чаховіча, рыхтаваў выданне альбома яго работ (гравюры Сандэрса да гэтага выдання калі і былі выкананыя, то не захаваліся).
Віярэджа
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Джозеф Сандэрс
Біяграфія
У 18181818 годзе выехаў на лячэнне ў Італію, пакінуўшы ў Вільні сям'ю. Некаторы час жыў у Фларэнцыі, затым у Адэсе, на непрацяглы час вярнуўся ў Вільню, дзе толькі ў 1825 годзе афіцыйна выйшаў у адстаўку. Апошні раз прыязджаў у Вільню ў 1839 годзе на пахаванне сына. Рэшту жыцця правёў на Валыні.
Творчасць
Гравіраваў разцом. Акрамя двух эстампаў, якія даставілі яму званне акадэміка, і гравюр з карцін Эрмітажа ў выданні 1805 года, найважнейшымі яго працамі могуць лічыцца «Madonna della misericordia» з карціны Фра Барталамеа, «Цырульнік» па арыгінале Готфрыда Схалькена, а таксама партрэты князя Баграціёна (1805), князя А. А. Безбародкі, вялікай князёўны Кацярыны Паўлаўны, А. Л. Нарышкіна, архітэктара Джакама Кварэнгі.
Станаўка
Ста́наўка (, Становка) — вёска ў Талачынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Аболецкага сельсавета.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Алёнавіцкага сельсавета.
Аргонаплазменная каагуляцыя
Аргонаплазменная каагуляцыя або АПК - гэта медыцынская эндаскапічная працэдура, якая выкарыстоўваецца ў асноўным для супынення крывацёку з некаторых паражэнняў страўнікава-кішачнага тракту, а таксама часам, каб паменшыць аб'ём пухліны для пацыентаў, якім аперацыя не рэкамендуецца. Яе прызначаюць падчас эзафагагастрадуадэнаскапіі або каланаскапіі.
АПК выкарыстоўваецца для лячэння ў наступных выпадках:
Друк
Друк быў вядомы ўжо ў Старажытным Егіпце і дзяржавах Міжрэчча, дзе за тысячы гадоў да нашай эры рабілі пячаткі з іераграфічнымі знакамі. Першай вядомай формай друку быў ксілаграфічны друк, прыдуманы ў Кітаі — уцалелі вырабы, зробленыя да 220 года н.э. Пазней прыдумалі рухомыя літары (Бі Шэн). Друкарскі варштат Ёгана Гутэнберга з’явіўся ў 15 ст. ён болей для моў з невялікімі алфавітамі.
Рэкты
Рэкты (Ректы) — вёска ў Дарагабужскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Усвяцкага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Рандоўскі
Рандо́ўскі (, Рандовский)  — прыпыначны пункт Гомельскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Гомельскім раёне Гомельскай вобласці. Размешчаны за 3,8 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Рандоўка; на лініі Гомель — Калінкавічы, паміж станцыяй Цэнтраліт і прыпыначным пунктам Сады.
Генеральнае консульства ПНР у Мінску
Адкрыта 20 сакавіка 1972 года. ахоплівала тэрыторыю БССР і г. Вільнюс. Функцыі консульства былі вызначаны консульскай канвенцыяй, заключанай паміж СССР і ПНР 27 мая1971 года: садзейнічаць умацаванню сяброўскіх адносін паміж ГДР і СССР, развіццю эканомікі, гандлёвых, культурных, навуковых сувязяў і турызму. У задачы консульства ўваходзіла абарона правоў і інтарэсаў ПНР, яе грамадзян і юрыдычных асоб, назіранне за выкананнем дагавораў і пагадненняў, заключаных паміж СССР і ПНР, выкананне консульскіх, натарыяльных функцый.
Сырадэля
Арэал
Род налічвае каля 10 відаў (6 відаў ). Пашыраны пераважна ў тропіках і субтропіках. як кармавая расліна з канца XIX стагоддзя ўведзена ў культуру ў Еўропе, у тым ліку на тэрыторыі Беларусі.
Значэнне і выкарыстанне
Зялёная маса сырадэлі ідзе на корм і ўгнаенне. Меданосная расліна.
Мальчыцы (гміна)
Мальчы́цы (Malczyce) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Сьрэдскага павета Ніжнесілезскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Мальчыцах. Плошча гміны складае 52,57 км². Станам на 2010 год у гміне Мальчыцы пражывалі 5953 чалавек, шчыльнасць — 113 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 9 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 11 населеных пунктаў.
Выдавецкая справа
Выдавецкая справа — від чалавечай дзейнасці, адгалінаванне эканомікі, якое спецыялізуецца на падрыхтоўцы, стварэнні і масавым распаўсюджванні друкаванай, музычнай прадукцыі і іншых відаў кантэнту.
Першапачаткова выдавецкая справа была звязана з друкаваннем і распаўсюджваннем кніг, часопісаў, брашур, газет, буклетаў, мастацкіх альбомаў, нотных выданняў, візітак і паштовак.
Са з'яўленнем лічбавых інфармацыйных сістэм і Інтэрнэта маштабы выдавецкай дзейнасці пашырыліся і зараз уключаюць электронныя рэсурсы, такія як, электронныя версіі кніг і перыядычных выданняў, а таксама вэб-сайты, блогі, даведкавыя сістэмы на электронных носьбітах, аўдыё-, відэадыскі, касеты, камп’ютарныя гульні.
Леванова (Барысаўскі раён)
Левано́ва (, Леоново) — вёска ў Барысаўскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Мётчанскага сельсавета.
Да 17 жніўня 1963 года вёска ўваходзіла ў склад Аздзяціцкага сельсавета.
Уладзімір Іосіфавіч Навіцкі
Уладзімір Іосіфавіч Навіцкі (нар., ст. Боркавічы, , Беларусь) — доктар гістарычных навук (1990), прафесар (1999).
Біяграфія
Скончыў Полацкі лясны тэхнікум (1958), працаваў у Ласіцкім лясніцтве Пінскага лясгаса. У 1958-1961 гадах - служыў на флоце. Пасля скончыў гістарычны факультэт БДУ (1966), працаваў кіраўніком лектарскай групы Гродзенскага абкама камсамола, лектарам ЦК ЛКСМБ, дырэктарам Рэспубліканскай камсамольскай школы пры ЦК ЛКСМБ. З 1971 года знаходзіўся на партыйнай рабоце ў Мінскім райкаме КПБ, партыйным камітэце АН БССР. З 1984 года старшы, вядучы навуковы супрацоўнік, загадчык сектара, аддзела нацыянальна-культурнага развіцця Беларусі.
З 1973 года - малодшы навуковы супрацоўнік Інстытута гісторыі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі. З 1984 года - старшы, затым - вядучы навуковы супрацоўнік, загадчык сектара, загадчык аддзела гісторыі нацыянальна-культурнага развіцця Беларусі, в.а. намесніка дырэктара Інстытута гісторыі Акадэміі навук НАН Беларусі.
3 2010 года — прафесар кафедры тэорыі і гісторыі дзяржавы і права Акадэміі кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь, выкладае «Гісторыю Беларусі».
Навуковая дзейнасць
Аўтар больш за 200 навуковых, вучэбных і вучэбна–метадычных прац, у тым ліку больш за 20 манаграфій па праблемах грамадска-палітычнага жыцця ў савецкі час, гісторыі культуры і канфесій у ХIХ—ХХ ст.
Селенка (Смаленская вобласць)
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
IC 1768
IC 1768 — галактыка тыпу S0 (спіральная галактыка) у сузор’і Печ.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Васіль Фёдаравіч Дземіч
Васіль Фёдаравіч Дземіч (* — †28 снежня 1930) — украінскі дэрматолаг, венеролаг, ваенны ўрач Імператарскай арміі Раманавых.
Доктар медыцыны (1888). Даследчык ваеннай медыцыны. Этнограф.
Біяграфія
Нарадзіўся 6 сакавіка (па старым стылі) у вёсцы Свэса Чарнігаўскай губерні.
Пасля атрымання пачатковай адукацыі паступіў на медыцынскі факультэт Дерпцкага ўніверсітэта ў Эстоніі. Свае першыя даследаванні праводзіў на кафедры фармакалогіі пад кіраўніцтвам прафесара.
У 1888 годзе ў Дэрпцкім універсітэце абараніў доктарскую дысертацыю «Studien uber die wichtigsten russischen Volkscheilmittel aus dem Plauzeureiche. Diss., Derpt, 1888» (апублікавана і выдадзена на нямецкай мове). Пазней на працягу доўгага часу працаваў педыятрам у бальніцы прынца П. Г. Альдэнбургскага ў Пецярбургу.
З 1896 на ваенна-медыцынскай службе рускай арміі.
У 1891 годзе пераведзены ў Брэст-Літоўскі ваенны шпіталь на пасаду старэйшага ардынатара.
У 1899 годзе ўжо выконваў абавязкі малодшага ардынатара Кіеўскага ваеннага шпіталя. У гэтым жа годзе абраны медыцынскім факультэтам Універсітэта Святога Уладзіміра на пасаду асістэнта пры клінічным аддзяленні наскурных хвароб Кіеўскага ваеннага шпіталя.
Акрамя даследаванняў народнай медыцыны і педыятрыі Дземіч вывучаў дэрматавенералогію і ўнутраныя хваробы ў аддзяленні скурных і венералагічных хвароб клінікі прафесара.
З пачаткам Руска-японскай вайны Дземіч быў накіраваны на Далёкі Усход, дзе ён узначаліў Харбінскі зводны № 4 шпіталь. Гэта была найбуйнейшая па колькасці прадугледжаных месцаў ваенна-лячэбная ўстанова. Шпіталь функцыянаваў з 26 мая 1904 па 21 ліпеня 1906.