cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Пліса (прыток Нёмана)
Гідраграфія
Пачынаецца за 1 км на поўдзень ад вёскі Забалаць і за 8 км ад Навагрудка. Генеральны кірунак цячэння — поўнач і паўночны ўсход.
Працякае ў межах Навагрудскага ўзвышша. Рэчышча ў верхнім цячэнні на працягу 9 км каналізавана. Упадае ў Нёман за 0,6 км на захад ад вёскі Мікалаева Іўеўскага раёна. Рэчышча ў верхнім цячэнні на працягу 9 км каналізаванае.
Асноўныя прытокі — Беніца, Ляхаўка (справа) і Лешчанка (злева).
Упадае ў Нёман каля вёскі Мікалаева. Шырыня ракі ў ніжнім цячэнні каля 10 метраў, хуткасць цячэння — 0,2 м/с.
Кокараўка
Кокараўка (Ко́коревка) — пасёлак гарадскога тыпу ў Суземскім муніцыпальным раёне Бранскай вобласці Расіі. З’яўляецца адзіным населеным пунктам муніцыпальнага ўтварэння «Кокараўскае гарадское паселішча». Насельніцтва — 1724 чал. (2018). размешчаны за 83 км на поўдзень ад Бранска. Чыгуначная станцыя на лініі Масква — Кіеў. Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 1949 года.
Тэлевізар
Тэлеві́зар (тэлевізійны прымач) — электронная прылада для прыёму і адлюстравання тэлевізійных праграм, а таксама адлюстраванняў і гуку ад прылад відэапрайгравання.
Тэлевізар быў вынайдзены ў XX стагоддзі. Вынаходца тэлевізара — прафесар Пецярбургскага тэхналагічнага інстытута Барыс Розінг. 9 мая 1911 года ён атрымаў першае тэлевізійнае адлюстраванне. Яго вучань, рускі эмігрант, Уладзімір Казьміч Зварыкін у 1928 годзе атрымаў першы патэнт на тэлевізар у ЗША. Першыя тэлевізары мелі механічную разгортку. Затым з'явіліся чорна-белыя тэлевізары з электроннай разгорткай і электронна-прамянёвай трубкай у якасці крыніцы малюнка.
Існуе шмат стандартаў перадачы тэлевізійнага адлюстравання, якія адрозніваюцца колькасцю радкоў, частатой разгорткі, адлегласцю паміж нясучымі малюнка і гуку, а таксама спосабам кадавання колеру. (Некаторыя сістэмы ўжо змерлі — напрыклад, англійская сістэма з 405 радкамі або французская з 819 радкамі.) Асноўныя сістэмы каляровага тэлебачання — гэта SECAM, PAL, NTSC. Сістэма SECAM прынятая ў краінах былога СССР, а таксама ва Францыі (вельмі хутка ў Паўднёвай Карэі і ў Японіі гэтая сістэма будзе прынятая). Сістэма PAL прынятая ў краінах Заходняй Еўропы, акрамя Францыі выкарыстоўваны SECAM. Сістэма NTSC прынятая на амерыканскім кантыненце і ў Японіі (У былым СССР яна не прынятая). Гэтыя тры стандарту былі распрацаваныя з улікам магчымасці прыёму каляровага тэлесігналу старымі чорна-белымі тэлевізарамі. У цяперашні час ідзе распрацоўка, а ў некаторых краінах уводзіны лічбавых стандартаў, перавага якіх — павялічаны дазвол малюначка і памехаабароненасць сігналу. У Расіі пераход на лічбавае вяшчанне плануецца ажыццявіць у 2010 годзе.
Прыкладна да 90-х гадоў мінулага стагоддзі выкарыстоўваліся тэлевізары выключна на аснове электронна-прамянёвай трубкі. У пачатку нашага стагоддзя з'явіліся праекцыйныя тэлевізары (з электронна-прамянёвай трубкай, вадкакрысталічныя, а таксама на аснове мікрамеханічнага аптычнага модулятора), а таксама тэлевізары на аснове вадкакрысталічных дысплеяў. Тэлевізары з вельмі вялікім фарматам малюнка могуць вырабляцца на аснове матрыц з дыскрэтных святлодыёдаў або на аснове плазменных панэляў.
Памер экрана сучасных тэлевізараў можа даходзіць да некалькіх метраў.
Таксама тэлевізары дзеляцца на аналагавыя і лічбавыя. Адсотак аналагавых тэлевізараў паступова памяншаецца.
Чэшскі сельскагаспадарчы ўніверсітэт у Празе
Чэшскі сельскагаспадарчы ўніверсітэт у Празе  — чэшская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта і з сядзібай у Празе.
Агульная характарыстыка
Вывучэнне сельскай гаспадаркі было пачата ў Чэшскім тэхнічным універсітэце ў 1906 годзе, а першыя інжынеры-аграрыі скончылі яго ў 1911 годзе. У 1920 годзе быў створаны факультэт сельскай і лясной гаспадаркі, а ў 1952 годзе факультэт стаў незалежнай навучальнай установай — Вышэйшай сельскагаспадарчай школай ў Празе. У 1966 годзе яна пераехала ў новы мадэрністычны кампус, дзе і знаходзіцца з тых часоў.
Факультэт лясной гаспадаркі, заснаваны ў 1952 годзе, быў часткай Чэшскага тэхнічнага ўніверсітэта да 1959 года, а затым быў часткай Вышэйшай сельскагаспадарчай школы да 1964 года, калі ён стаў незалежным Інстытутам лясных навук. Ён уваходзіць у склад Чэшскага сельскагаспадарчага ўніверсітэта з 1990 года.
Сваю цяперашнюю назву ўніверсітэт атрымаў у 1995 годзе.
Падчас камуністычнага праўлення ў Чэхаславакіі ўніверсітэт шчодра фінансаваўся ў рамках дзяржаўнай падтрымкі калектывізаванай сельскай гаспадаркі.
Місія ААН у Эфіопіі і Эрытрэі
Місія ААН у Эфіопіі і Эрытрэі (United Nations Mission in Ethiopia and Eritrea, UNMEE) — міротворчыя сілы ААН, разгорнутыя ў канцы 2000 года ў эфіопа-эрытрэйскім памежжы ў адпаведнасці з рэзалюцыяй Савета Бяспекі 1312 ад 31 ліпеня 2000 года. Разгортванне місіі пачалося ў верасні 2000 года і было завершана ў студзені 2001-га. Міратворцы дзейнічалі да 2008 года.
Кантынгент прызначаўся для пераадолення наступстваў эфіопа-эрытрэйскага ўзброенага канфлікту 1998—2000 гадоў і нармалізацыі ўзаемаадносін Эфіопіі і Эрытрэі. У круг задач місіі ўваходзілі: кантроль за адводам войск бакамі за межы часовай зоны бяспекі (шырынёй 25 км) і захаванне імі рэжыму спынення агню, арганізацыя працэсу рэпатрыяцыі былых ваеннапалонных і часова перамешчаных асоб, забеспячэнне бяспечнага размініравання мясцовасці, запуск механізмаў дэмаркацыі эфіопа-эрытрэйскай граніцы.
Колькасны склад воінскага кантынгенту — 4 200 чалавек, у тым ліку 3 900 вайскоўцаў у складзе падраздзяленняў, 90 штабных афіцэраў і 210 ваенных назіральнікаў.
Альхоўка (вёска, Клімаўскі раён)
Альхоўка (Ольховка) — вёска ў Клімаўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Сачкавіцкага сельскага паселішча.
Гісторыя
Вёска вядома з сярэдзіны XIX ст.
Да Лютаўскай рэвалюцыі вёска ў складзе Навазыбкаўскага павета Чарнігаўскай губерні. 20 лістапада 1917 года вёска абвяшчалася часткай Севершчыны Украінскай Народнай Рэспублікі. 25 снежня 1917 года вёска ўключана ў склад Украінскай рэспублікі Саветаў.
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. Аднак да мая 1919 года ў складзе Чарнігаўскай губерні Украінскай ССР, пасля чаго была перададзена ў Гомельскую губерню РСФСР, а пасля ліквідацыі губерні ў 1926 годзе ў Бранскую губерню.
Алігаполія
Алігаполія (ад ὀλίγος — малалікі, і  — прадаю, гандлюю) — рынак, на якім некалькі фірм прадаюць стандартызаваныя ці дыферэнцыяваныя прадукты; рынак, доступ на які ўскладнены для іншых фірм, і на якім кантроль над коштам прадукцыі абмежаваны ўзаемазалежнасцю фірм (за выключэннем тых выпадкаў, калі маецца змова), і на якім звычайна дзейнічае моцная някоштавая канкурэнцыя.
Алігаполія — гэта стандартная рынкавая форма. У якасці колькаснага апісання гэтай формы, можа быць скарыстана наступныя суадносіны — дзель чатырох фірм-лідараў галіны павінна быць больш 40 %.
Часта, фірмы ўладкоўваюць змову з мэтай стабілізаваць няўстойлівы рынак, або каб «паменшыць рызыкоўнасць інвестыцый, уласцівых для гэтага рынку». У большасці краін існуюць законныя абмежаванне на падобныя змовы. Афіцыйная дамова не абавязкова для змовы (хоць, для таго, каб гэтая змова быў нелегальным, паміж фірмамі павінны быць цесныя сувязі) — для прыкладу, у некаторых галінах, можа існаваць вызначаны рынкавы лідар, які неафіцыйна ўсталёўвае кошт, і іншыя ўдзельнікі рынку ёй прытрымліваюцца. Такая сітуацыя завецца коштавым лідарствам.
У іншых выпадках, канкурэнцыя сярод прадаўцоў у алігаполіі можа быць вельмі актыўнай, выклікаючы нізкія кошты і высокі выпуск. Гэта можа прывесці рынак да стану, падобнаму на дасканалую канкурэнцыю. Канкурэнцыя ў алігаполіі можа быць вышэй, калі ў галіны існуе досыць вялікая колькасць фірм, або, да прыкладу, гэтыя фірмы прывязаныя рэгіянальна і не канкуруюць паміж сабою напроста.
Для мадэлявання паводзін фірм-удзельнікаў рынку ў тэорыі алігаполіі ўжываюцца метады тэорыі гульняў. Найболей вядомымі мадэлямі алігаполіі з’яўляюцца:
Суземка
Геаграфія
Размешчаны за 134 км на поўдзень ад Бранска. Станцыя Суземка — бліжэйшая да мяжы з Украінай станцыя Маскоўскай чыгункі. На вакзале станцыі размешчаны мытны пост.
Маскоўскі дзяржаўны тэхнічны ўніверсітэт імя М. Э. Баўмана
'''Маскоўскі дзяржаўны ўніверсітэт імя М. Э. Баўмана (поўная назва Федэральная дзяржаўная бюджэтная адукацыйная ўстанова вышэйшай прафесійнай адукацыі «Маскоўскі дзяржаўны ўніверсітэт імя М. Э. Баўмана», таксама вядомы як Баўманка, Баўманскі, МВТУ''') — першы і адзін з найбуйнейшых тэхнічных універсітэтаў у Расіі, адна з вядучых тэхнічных навучальных устаноў у Еўропе, навуковы цэнтр, асабліва каштоўны аб’ект культурнай спадчыны Расіі.
МДТУ актыўна ўдзельнічае ў Балонскім працэсе, а яго дыплом традыцыйна прызнаецца за мяжой. МДТУ атрымаў узнагароду «Еўрапейская якасць» «за імкненне дасягнуць высокай якасці адукацыйных паслуг у адпаведнасці з міжнароднымі стандартамі». МДТУ імя М. Э. Баўмана за больш чым 10 гадоў з’яўляецца галаўным універсітэтам Асацыяцыі тэхнічных універсітэтаў, у якую ўваходзяць 130 расійскіх вышэйшых навучальных устаноў. МДТУ — першы расійскі ўніверсітэт, які стаў членам асацыяцыі «Top Industrial Managers for Europe» (Вышэйшыя кіраўнікі прамысловасці для Еўропы).
Свята-Дабравешчанская царква (Вялікія Матыкалы)
Свята-Дабравешчанская царква — мураваны праваслаўны храм у аграгарадку Вялікія Матыкалы Брэсцкага раёна Брэсцкай вобласці. Знаходзіцца на вуліцы Міра, 1.
Гісторыя
Першыя звесткі аб царкве адносяцца да 1766 года.
7 жніўня 1991 года на месцы разбуранага храма быў закладзены першы камень у падмурак ніжняй царквы. У 1997 годзе ніжні храм быў асвячоны. 7 мая 2009 года верхні храм быў асвячоны епіскапам Іаанам.
Архітэктура
Цагляны храм збудаваны ў неарускім стылі, мае верхні і ніжні ярус-крыпту. Тры званы змесцаваны ў левай вежы храма. Архітэктарам храма з’яўляецца Анатоль Міхайлавіч Гуляка.
Бондарава (Шумілінскі раён)
Бо́ндарава (, Бондарево) — вёска ў Шумілінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Каўлякоўскага сельсавета.
Віктар Іванавіч Мярэжка
Віктар Іванавіч Мярэжка (Виктор Иванович Мережко,  — ) — савецкі і расійскі кінаакцёр, кінарэжысёр, сцэнарыст, драматург, пісьменнік, тэлевядучы. Народны артыст Расійскай Федэрацыі (2014).
Біяграяія
Нарадзіўся 27 ліпеня 1937 года на хутары Альгенфельд Аляксандраўскага раёна Растоўскай вобласці РСФСР.
У 1964—1968 гадах вучыўся ва Усерасійскім дзяржаўным інстытуце кінематаграфіі імя С. А. Герасімава.
У 1989—1995 гадах вёў папулярную ў СССР і Расіі праграму «Кінапанарама».
Пачынаючы з 1990-х гадоў Мярэжка здымаўся як акцёр, у асноўным у крымінальных серыялах.
Памёр 30 студзеня 2022 года.
Стараанглійскае Шасцікніжжа
Стараанглійскае Шасцікніжжа з’яўляецца сумесным праектам канца, які ўтрымлівае пераклад усіх кніг  на стараанглійскую, як мяркуецца, пад рэдакцыяй. Гэта першы агульнаўжывальны пераклад першых шасці кніг Старога Запавету, г. зн. пяці кніг Торы (Кнігі Быццё, Выхад, Левіт, Лічбаў і Другі закон) і Кніга Ісуса Навіна.
Рукапісы
Пераклад захаваўся ў сямі манускрыптах, большасць з якіх з’яўляюцца фрагментарнымі. Самы вядомы з іх — багата ілюмінаваны рукапіс захоўваецца ў Лондане: Брытанская бібліятэка, Cotton MS Claudius B.iv. Яшчэ адна копія тэксту, без раскошных ілюстрацый, але з перакладам з Кнігі Суддзяў (такім чынам, таксама званая Стараанглійскае Шасцікніжжа), знаходзіцца ў Оксфардскай Бадліянскай бібліятэцы, Laud Misc. 509.
Claudius B.iv. верагодна, быў складзены ў другой чвэрці XI стагоддзя ў Абацтве Святога Аўгусціна, Кентэрберы. Ён уключае ў сябе пераклад і прадмову, у той час як астатнія часткі перакладу былі зробленыя ананімнымі аўтарамі. кажа аб тым, што  адказваў за складанне, а таксама часткова за пераклад.
Адзін або, што больш верагодна, некалькі мастакоў суправадзілі апавяданне 394 каляровымі ілюстрацыямі, якія змяшчаюць каля 550 сцэн, многія з якіх з’яўляюцца незавершанымі, на розных стадыях скончанасці. У іх сцэны Старога Запавету паказаны ў абставінах, сучасных аўтарам ілюстрацый, без аніякіх змен, і таму даюць каштоўныя звесткі пра многія аспекты англасаксонскага свету. Шырокія ілюстрацыі паказваюць, што яны былі ў асноўным распрацаваныя для выкарыстання ў скрутках.
Grandala coelicolor
Grandala coelicolor — від вераб’інападобных птушак сямейства. Жыве ў Гімалаях, Тыбеце і Кітаі. Гэта адзіны прадстаўнік манатыпнага роду.
Апісанне
Даўжыня птушкі 19-23 см, маса 38-52 г. Віду ўласцівы палавы дымарфізм. Самцы маюць яркую, лазурна-блакітную афарбоўку. Крылы, хвост, дзюба і лапы чорныя, з чорнымі палосамі паміж дзюбай і вачыма. Самкі маюць карычнева-шэрую афарбоўку, усеяную белымі плямамі, гузка і надхвосце блакітныя, на крылах белыя палоскі. Афарбоўка маладых птушак падобная з афарбоўкай самак, але гарбінка і верхнія покрыўныя пёры хваста не блакітныя. Птушкі валодаюць ціхім цвырканнем і шчабятаннем.
Распаўсюджанне і экалогія
Птушкі распаўсюджаны ад Пакістана да Бутана і ад усходняга Цынхая і паўночна-заходняга Ганьсу да паўночнай Юньнані. Улетку яны сустракаюцца значна вышэй, на вышыні ад 3900 да 5500 м над узроўнем мора, дзе жывуць на горных лугах, на скалістых вяршынях гор і асыпках, у зарасніках высакагорных кустоў. Узімку горныя папуляцыі мігруюць у даліны, у прыватнасці ў паўночную М’янму, на вышыні ад 300 да 4300 м над узроўнем мора, рэдка ніжэй за 2000 м над узроўнем мора.
Паводзіны
Прадстаўнікі віду часта ўтвараюць вялікія чароды. Харчуюцца насякомымі і ягадамі, ежу шукаюць пераважна на зямлі. Увосень яны таксама ласуюцца садавінай у садках. Сезон размнажэння доўжыцца з мая па ліпень. Чашападобнае гняздо будуецца з сухой травы, высцілаецца мохам і пер’ем, і размяшчаецца на каменным выступе. У кладцы 2 зеленаватыя яйкі, усыпаных фіялетавымі плямамі.
Іванаўскае (Якімавіцкае сельскае паселішча)
Іванаўскае (Ивановское) — вёска ў Рослаўльскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Якімавіцкага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Іванаўскае абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з жніўня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
З 2004 па 2019 год адміністрацыйны цэнтр Іванаўскага сельскага паселішча.
Геаграфія
Праз вёску праходзіць аўтадарога. За 10 км на поўдзень размяшчаўся раз’езд Шчопаць.
C/2022 E3 (ZTF)
C/2022 E3 (ZTF) — доўгаперыядычная камета з воблака Оарта, набліжаецца да Сонца раз у 50 тыс. гадоў.
Была адкрыта з дапамогай агляду неба 2 сакавіка 2022 года. Яна знаходзілася паміж арбітамі Юпітэра і Марса на адлегласці каля 640 млн км ад Зямлі. Гэтая вобласць вядомая як пояс астэроідаў, і спачатку даследнікі прынялі яе за астэроід. Але наступныя назіранні адкрылі шчыльную кому, характэрную для камет. Мае ярка-зялёнае свячэнне вакол яе ядра, якое звязана з уздзеяннем сонечнага святла на яе малекулы.
Перыгелія яна дасягнула 12 студзеня 2023 года, а перыгея (найбліжэйшага пункта ад Зямлі) — 2 лютага. У гэты момант C/2022 E3 (ZTF) знаходзіцца ад Зямлі за 40 млн км (больш як у тры разы бліжэй, чым Сонца), бачная няўзброеным вокам.
Магдалінаўка (Акмолінская вобласць)
Магдалінаўка — сяло ў Атбасарскім раёне Акмолінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Яраслаўскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна ў 13 км на поўдзень ад цэнтра горада Атбасар. Код КАТА — 113867400.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 299 чалавек (156 мужчын і 143 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 240 чалавек (129 мужчын і 111 жанчын).
Электроліз
Электро́ліз («электра» + гр. λύσις «люзіс» — вызваленне, паслабленне) — хімічныя рэакцыі, якія працякаюць пад дзеяннем электрычнага току на электродах, утопленых у раствор, расплаў або цвёрды электраліт.
Працэс выдзялення складючых часткак (іонаў) растворанага рэчыва (электраліту) пад дзеяннем знешняга электрычнага поля. Электроліз з'яўляецца адным з тыпаў электрычнага току. У адрозненне ад току ў металах, электроліз абумоўлены пераносам рэчыва.
У электрычным полі дадатна зараджаныя іоны (катыёны) рухаюцца да катода, адмоўна зараджаныя (аніёны) — да анода. На катодзе адбываецца аднаўленне, на анодзе — акісленне іонаў або мапекул, якія ўваходзяць у састаў электраліту. Колькасць рэчываў, што ўтвараюцца на электродах, і электрычны зарад, які праходзіць праз электраліт, звязаны законамі Фарадэя.
Звычайна электроліз ажыццяўляюць у электралізёрах. 3 дапамогай электролізу ажыццяўляюць рэакцыі акіслення і аднаўлення з вялікім выхадам і высокай селектыўнасцю, якія ў звычайных хімічных працэсах цяжка дасягальныя. Гэта дазваляе выкарыстоўваць лектроліз для прамысловага атрымання і ачысткі многіх рэчываў. Напрыклад, электролізам водных раствораў атрымліваюць і ачышчаюць медзь, цынк, кадмій, нікель і іншыя металы. Электролізам расплаваў — атрымліваюць алюміній, натрый, літый, кальцый і інш. Электроліз выкарыстоўваюць таксама ў гальванатэхніцы, электрасінтэзе і інш.
Фелбрыджскі псалтыр
Фелбрыджскі псалтыр — ілюмінаваны рукапісны псалтыр сярэдзіны XIII стагоддзя ў Англіі, які мае вышыты, які, верагодна, датуецца пачаткам XIV стагоддзя. Гэта самая старая захаваная кніга з Англіі, якая мае. Вышыўка выканана тонкім лёнам з ілюстрацыяй Дабравешчання на пярэдняй вокладцы і ілюстрацыяй Укрыжавання на адвароце.
Вышыўка
Вокладка ўпрыгожана вышыўкай памерам 19,5*14,5 см, выявы зігзагападобным узорам тонкай. Астатняя частка апрацавана льняной ніткай з дапамогай, які накіраваны незалежна ад сеткі палатна. На думку, вышыўка на гэтай кнізе вельмі якасная: «Я не ведаю ніводнага іншага асобніка, адпаведнасць якога выканання або шарм дызайну маглі б параўнацца з гэтым, самым раннім з усіх». Дэвенпорт высока ацэньвае як тэхнічную якасць пашыву, так і ўвогуле адлюстраванне фігур і драпіровак.
Дэвенпорт апісвае заднюю вокладку наступным чынам:
"На ніжнім баку на залатой аснове, падобнай да той, што на верхняй вокладцы, намаляваны малюнак Укрыжавання. Наш Збаўца апрануты ў чырвонае адзенне вакол паясніцы, а вакол яго галавы чырвона-жоўты, яго ступні скрыжаваныя так, як гэта часта можна ўбачыць на ілюстрацыях у старажытных рукапісах. Крыж жоўты з зялёным кантам, падножжа пашыраецца ў патройную арку, усярэдзіне якой знаходзіцца маленькі анёл, які кленчыць у малітоўным палажэнні. Справа ад крыжа — фігура Панны Марыі ў бледна-блакітным і жоўтым адзенні, з белым галаўным уборам і зялёна-жоўтым вянком. Злева іншая фігура, якая, верагодна, прадстаўляе святога Яна, апранутага ў чырвонае і сіняе адзенне з німбам вакол галавы з канцэнтрычных кольцаў чырвонага і жоўтага. Гэтая фігура, на жаль, знаходзіцца ў вельмі дрэнным стане. Краі аркушаў кнігі намаляваны геральдычнымі знакамі ў ромбападобных прасторах сям’і Фельбрыдж: «Гюлес, леў, які разгульвае», або напераменку з іншым «лазур, 32 флёр-дэ-ліс»."
Да канца XIX стагоддзя, калі Дэвенпорт пісаў, кніга была пераплецена ў скуру. Вышыўка на заднім баку была цалкам знішчана, а вышытыя бакі былі пашкоджаныя як часам, так і намаганнямі пры рамонце. Дзве панэлі былі ўкладзены ў пераплёт з цялячай скуры XVIII стагоддзя. Ніякая іншая вышытая англійская кніга не захавалася з гэтага ранняга перыяду; наступны самы асобнік датуецца прыкладна 1536 годам.
пісала ў 1928 годзе: «Фелбрыджскі псалтыр — адзіны прыклад існуючага Opus Anglicanum, які працаваў да 1350 года з „паверхневым“ ».
Права ўласнасці
Кніга атрымала сваю назву ад Ганны дэ Фелбрыдж, манашкі з манастыра мінарэсак у, графства Суфалк, якая, як вядома, была адной з першых уладальніц кнігі і, верагодна, вышывала яе. Ганна дэ Фелбрыдж мела арыстакратычнае паходжанне: яна была дачкой сэра Саймана дэ Фелбрыджа з, які быў сцяганосцам Рычарда II.
У XVIII стагоддзі Псалтыр знаходзіўся ў валоданні Ганса Слоана, калекцыя якога стала асновай для Брытанскай бібліятэкі, якая адкрылася ў 1753 годзе. Ён занесены ў каталог як MS Sloane 2400.
Тэлеграфны завулак (Мінск)
Тэлеграфны завулак — завулак у Ленінскім раёне Мінска. Знаходзіцца паміж вул. Рыбалкі і Нахімава. На гэтым завулку знаходзіцца толькі адзін дом (№3).
Слотца
Сло́тца — возера ў Расонскім раёне Віцебскай вобласці Беларусі, за 28 км у напрамку на паўночны захад ад гарадскога пасёлка Расоны, за 1,5 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Валясы, у басейне ракі Свольна.
Плошча паверхні 0,1 км². Даўжыня 0,5 км, найбольшая шырыня 0,25 км. Даўжыня берагавой лініі 1,25 км.
Размешчана сярод лесу, на ўсход ад возера Лісна.
Арыстана
Арыстана (Oristano) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Сардзінія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Арыстана.
Насельніцтва складае 32454 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 389 чал./км². Займае плошчу 85 км². Паштовы індэкс — 9170. Тэлефонны код — 0783.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Sant'Archelao.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Дубраўка (пасёлак, Дубраўскі раён)
Дубраўка (Ду́бровка) — пасёлак у Бранскай вобласці Расіі, адміністрацыйны цэнтр Дубраўскага раёна і Дубраўскага гарадскога паселішча.
Геаграфія
Размешчаны на рацэ Сешча, прыток Дзясны. Чыгуначная станцыя на лініі Бранск — Смаленск, за 81 км на паўночны захад ад Бранска.
Гісторыя
З 1929 года — райцэнтр, з 1931 года — пасёлак гарадскога тыпу.
У 2012 годзе статус пасёлак гарадскога тыпу зменены на пасёлак.
Народны камісарыят тэкстыльнай прамысловасці БССР
Наро́дны камісарыя́т тэксты́льнай прамысло́васці Белару́скай ССР быў утвораны 26 верасня 1939 года. З 1946 года пераўтвораны ў Міністэрства тэкстыльнай прамысловасці БССР.
Дом-музей Гегеля
Дом-музей Гегеля (Hegelhaus) — музей у доме ў Штутгарце, у якім у 1770 годзе дзе нарадзіўся філосаф Георг Вільгельм Фрыдрых Гегель. Ён пражыў у Штутгарце 18 гадоў і памёр у 1831 годзе ў Берліне.
Дом на Эберхардштрасэ 53 пабудаваны ў XVI стагоддзі.
На першым паверсе музея праходзяць дзве выстаўкі: «Штутгарт у часы Гегеля 1770—1831» і «Са Штутгарта ў Берлін — Этапы жыцця Гегеля». На паказ выстаўлены рукапісы, выявы і дакументы Гегеля. Наведванне дому-музея займае прыблізна адну гадзіну.
Краснаборскі раён
Краснаборскі раён (Краснобо́рский райо́н) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка (раён) і муніцыпальнае ўтарэнне (муніцыпальны раён) у складзе Архангельскай вобласці Расійскай Федэрацыі.
Адміністрацыйны цэнтр — сяло Краснаборск, якое знаходзіцца на беразе Паўночнай Дзвіны каля ўпадзення ў яе ракі Уфцюга.
Геаграфія
Краснаборскі раён прыраўнаваны да раёнаў Крайняй Поўначы. Муніцыпальны раён размешчаны ў паўднёва-ўсходняй частцы Архангельскай вобласці, плошча яго тэрыторыі — 9,47 тыс. км².
Мяжуе на захадзе з Усцьянскім раёнам, на поўначы з Верхнятоемскім раёнам, на паўночным усходзе з Удорскім раёнам Рэспублікі Комі, на ўсходзе з Ленскім раёнам, на поўдні з Котласкім раёнам. У раёне працякаюць 113 рэк (басейн Белага мора). Галоўная рака — Паўночная Дзвіна.
Анры Мюржэ
Анры Мюржэ (Henri Murger; 24 ці 27 сакавіка 1822,  —, там жа) — французскі пісьменнік і паэт.
Біяграфія
Пачынаючы з 1839 года Мюржэ спрабуе свае сілы ў вершах, але галеча прымушае яго брацца за кожны літаратурны заробак. Да 1843 года ён сілкуецца ці ледзь не сухім хлебам, зарабляючы грошы на супрацоўніцтве ў модных і дзіцячых часопісах і кіруючы рэдакцыяй часопіса «Castor», прысвечанага кушнерству.
Тэарэма
Тэарэ́ма (θεώρημα — «выгляд, паданне, становішча») — навуковае палажэнне, ісціннасць якога вызначаецца доказам. Асобным выпадкам тэарэм з’яўляюцца аксіёмы, якія прымаюцца праўдзівымі без усякіх доказаў або абгрунтаванняў. Для аксіём доказам служыць пустуая выснова.
Доказ тэарэмы заключаецца ў прывядзенні яе да папярэдніх тэарэм або да прапаноў, якія з'яўляюцца лагічнай асновай дадзенай тэорыі — аксіёмамі.
Многія тэарэмы можна выказаць у форме 1 «калі А, то Б», дзе А — умова тэарэмы, Б — заключэнне. Тэарэма 2 «калі Б, то А» называецца адваротнай адносна 1. Тэарэмы 1 і 2 ўзаемна адваротныя. Калі яны справядлівыя, то А называюць неабходнай і дастатковай умовай для Б (крьггэрыем Б). Тэарэма 3 «калі не А, то не Б» называецца процілеглай 1. Тэарэма 4 «калі не Б, то не А», адваротная да процілеглай 3, раўнасільная 1. Спосаб доказу 1 прывядзеннем яе да 4 называецца метадам ад процілеглага.
Прыклады тэарэм: калі сума лічбаў ліку дзеліцца на 3, то лік дзеліцца на 3, адваротная тэарэма справядлівая; калі трохвугольнік прамавугольны, то яго 2 вуглы вострыя, адваротаая тэарэма не справядлівая.
Жлобінскі раённы выканаўчы камітэт
Жлобінскі раённы выканаўчы камітэт — выканаўчы і распарадчы орган мясцовага кіравання базавага тэрытарыяльнага ўзроўню на тэрыторыі Жлобінскага раёна Гомельскай вобласці Беларусі. Падсправаздачны і падкантрольны Прэзідэнту Рэспублікі Беларусь і Гомельскаму аблвыканкаму, падсправаздачны таксама Жлобінскаму раённаму Савету дэпутатаў па пытаннях, аднесеных да яго кампетэнцыі. Агульнае кіраўніцтва дзейнасцю райвыканкама ажыццяўляе Старшыня выканкама. Выканаўчы камітэт размешчаны ў цэнтры горада Жлобіна, у будынку па вул. Пятроўскага, 31.
IC 3871
IC 3871 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
NGC 1275
NGC 1275 (іншыя абазначэнні — UGC 2669, MCG 7-7-63, ZWG 540.103, 3C 84, IRAS03164+4119, PGC 12429) — лінзападобная галактыка (S0) ў сузор’і Персей.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Бонькі
Бо́нькі (, Боньки) — вёска ў Шумілінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Каўлякоўскага сельсавета.
Да 20 мая 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Навікоўскага сельсавета, да 13 студзеня 1984 года — у склад Бешанковіцкага сельсавета.
Радзіёнаўка (Акмолінская вобласць)
Радзіёнаўка — сяло ў Атбасарскім раёне Акмолінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Яраслаўскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 17 км на паўднёвы ўсход ад цэнтра горада Атбасар. Код КАТА — 113867500.
Раіса Адамаўна Кудашава
Раіса Адамаўна Кудашава (15 жніўня,  —, ) — савецкая паэтэса, пісьменніца.
Аўтар слоў вядомай дзіцячай навагодняй песні «В лесу родилась ёлочка».
Паходжанне
Прадстаўніца знакамітага беларускага княжацкага роду Гедройц з зямель Вялікага Княства Літоўскага. У летапісных крыніцах упершыню род успамінаецца ў XII стагоддзі. Падчас вайны 1812 года Гедройцы выступілі супраць Расіі і падтрымалі Напалеона, за што былі высланы з Беларусі. Мяркуюць, такім чынам бацька аўтара Адам — чыноўнік Маскоўскага паштамту, які даслужыўся да надворнага саветніка — і апынуўся ў Маскве.
Жыццё
Пра жыццё вядома мала. Скончыла жаночую гімназію М. Б. Пусэль. Служыла гувернанткай у князя Кудашава, з якім пазней абралася шлюбам. Па водгуках блізкіх, валодала педагагічным талентам. Працавала настаўніцай, а ў радавы (савецкі) час колькі дзесяцігоддзяў — бібліятэкарам.
Літаратурная дзейнасць
З дзяцінства пісала вершы на беларускай і рускай мовах. Першы твор — рускамоўны верш «Ручейку» — з'явіўся ў друку ў 1898 годзе ў часопісе «Малютка». З тых часоў вершы і дзіцячыя казкі Кудашавай сталі з'яўляцца на старонках шматлікіх радавых (савецкіх) дзіцячых часопісаў, такіх як «Малютка», «Светлячок», «Подснежник», «Солнышко» пад псеўданімамі «А. Э.», «А. Эр.», «Р. К.». «Я не хацела быць вядомай, але й не пісаць не магла», — пасля казала яна. У 1899 годзе ў часопісе «Русская мысль» была апублікавана рускамоўная аповесць Кудашавай «Лери», якая так і засталася яе адзіным творам для дарослых. У аповесці расказваецца пра малалецтва і юнацтва дзяўчыны з княжацкае сям'і, яе першым вялікім каханні да прыгожага афіцэра.
Раіса Кудашава — аўтар рускамоўнага верша «Ёлка», частка гэтага вершу была пакладзена на музыку. Так з'явілася песня «В лесу родилась ёлочка».
Вядомасць і прызнанне прыйшлі да пісьменніцы толькі ў канцы 1950-х гадоў, калі ёй ішоў ужо восьмы дзесятак. У той час былі надрукаваныя два інтэрв'ю з пісьменніцай: адно — у часопісе «Огонёк», другое — у газеце «Вечерняя Москва». У часопісе «Огонёк» — захавалася адзіная фатаграфія Раісы Адамаўны ў вельмі старэчым узросце.
Артур Эшкін
Артур Эшкін (Arthur Ashkin; нар., Нью-Ёрк — , Рамсон, Нью-Джэрсі) — амерыканскі фізік, вынаходнік, піянер у галіне стварэння аптычных пастак, развіццё якіх прывяло да кіравання атамамі, малекуламі, і біялагічнымі клеткамі. Акрамя аптычнага пінцэта, вядомы даследаваннямі ў галіне фотарэфракцыі, генерацыі другой гармонікі і нелінейнай оптыкі ў валокнах. Лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіцы за 2018 год.
Днепра-дзяснінская культура
Днепра-дзяснінская культура, сожская культура — археалагічная культура эпохі мезаліту ( — V-е тыс. да н.э.). Першыя звесткі аб помніках днепра-дзвінскай культуры з’явіліся у 1920-я г. паводле даследаванняў М. Я. Рудзінскага і К. М. Палікарповіча ў басейнах рэк Дзясна і Сож. Арэал распаўсюджання помнікаў і характэрныя рысы культуры вылучаны У. П. Ксяндзовым у сярэдзіне 1980-х г., першапачаткова ім выкарыстоўвалася іншая назва — верхнедняпроўская культура. Арэал культуры ўключае больш за 30 помнікаў на верхнім Дняпры, Бярэзіне, Сажы, Прыпяці, Дзясне і ў Падзвінні. На фоне суседніх мезалітычных культур лясной зоны Усходняй Еўропы (бутаўскай, фэнскай, кундскай, кудлаеўскай, яніславіцкай) днепра-дзяснінская вылучаецца шэрагам характэрных рыс крамянёвага інвентару, якія прасочваюцца на працягу ўсяго перыяду яе развіцця. Тэхніка расшчаплення крэменю заснавана на падпрызматычным, пірамідальным, падканічным нуклеусе пры наяўнасці аморфных і сплошчаных форм з-за моцнай спрацаванасці. Нуклеусы адна- і двухпляцовачныя, аднабаковага зняцця, пляцоўкі гарызантальныя альбо злёгку скошаныя. У крамянёвым інвентары праяўляюцца як свідэрскія, так і лінгбійскія рысы. Аблічча дадзенай культуры вызначаюць наканечнікі стрэл. Найбольш распаўсюджаны чаранковыя (тронкавыя) постсвідэрскія, або «хвалібогавіцкія». Асноўная іх асаблівасць — рэзкае вылучэнне чаранка (тронкі) выемкамі па абодвух краях нарыхтоўкі, якія апрацаваны крутой альбо паўкрутой рэтушшу з боку спінкі альбо з брушка і плоскай рэтушшу з брушка. Другі тып постсвідэрскіх наканечнікаў прадстаўляюць івалісныя — лістападобнай формы наканечнікі, насад якіх толькі намячаўся рэтушшу па абодвух краях і апрацоўваўся плоскай рэтушшу з брушка. Менш распаўсюджаны чаранковыя (тронкавыя) сіметрычныя і чаранковыя (тронкавыя) асіметрычныя, а таксама наканечнікі з бакавой выемкай. Кожны тып наканечнікаў сустракаецца на помніках суседніх фінальнапалеалітычных і мезалітычных культур, што тлумачыцца агульнасцю іх паходжання, узаемаўплывам і аднолькавым ладам жыцця першабытных людзей. Пры ўзаемадзеянні насельніцтва 2 культурных традыцый — свідэрскай і лінгбійскай — утварылася новае этнакультурнае адзінства — днепра-дзяснінская культура, чым і тлумачыцца наяўнасць у інвентары яе паселішчаў постсвідэрскіх, сіметрычных і асіметрычных наканечнікаў.
Бена
Бена:
Днепра-дзяснінская культура
Вылучаюцца 2 храналагічныя групы помнікаў. Найбольш раннюю групу ўтвараюць паселішчы Баркалабава і Смячка (Быхаўскі раён), Каралёва Слабада (Светлагорскі раён), Шыхаў (Жлобінскі раён), Раска, Чыжаха (Бярэзінскі раён). Да 2-й храналагічнай групы належаць Берагавая Слабада (Рэчыцкі раён), Гарадзішча-2 (Бярэзінскі раён), Навабыхаў, Рдыца, Тайманава (Быхаўскі раён) на Дняпры, Гарадок-4 (Жлобінскі раён), Краснаўка (Светлагорскі раён), Глівін (Барысаўскі раён) на Бярэзіне, Кліны-2 (Слаўгарадскі раён), Горкі (Чэрыкаўскі раён) на Сажы, Загорыны-1 (Мазырскі раён), Дарашэвічы (Петрыкаўскі раён) на ніжняй Прыпяці, Гарадок (Чашніцкі раён) у Падзвінні. Насельніцтва днепра-дзяснінскай культуры дало пачатак верхнедняпроўскай неалітычнай культуры.
Reboot
halt і reboot — утыліта ў UNIX-сістэмах, якая ачышчае файлавы сістэмны кэш, дасылаючы ўсім працэсам сігнал аб завяршэнні, і, адпаведна, выключае ці перазапускае камп'ютар. Выкананае дзеянне заносіцца ў сістэмны лог.
Ужыванне
<tt>fasthalt</tt> і <tt>fastboot</tt> — з'яўляюцца аліасамі. Параметры:
Гарачка
Гарачка — прозвішча.
Жэрар Муру
Жэрар Альбер Муру (Gérard Albert Mourou; нар. ) — амерыканскі і французскі фізік. У 1985 годзе разам з Донай Стрыкленд прапанаваў новую тэхніку атрымання звышмагутных лазерных імпульсаў — узмацненне чырпіраваных імпульсаў. Лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіцы за 2018 год.
Уфцюга (прыток Паўночнай Дзвіны)
Геаграфія
Даўжыня — 236 км, плошча вадазборнага басейна — 6300 км². Жыўленне змяшанае, з перавагай снегавога. Сярэднегадавы расход вады — за 55 км ад вусця 37,5 м³/с. Замярзае ў другой палове кастрычніка — лістападзе, адкрываецца ў канцы красавіка — першай палове мая. Сплаў лесу і суднаходства актыўна развіваліся толькі за савецкім часам. Паводле даных на 1984 год Уфцюга была суднаходная ад прыстані Кулікова. Найбольш буйныя прытокі — Мацьма, Сетра, Лахома.
З 2015 года частка басейна вярхоўяў Уфцюгі ўваходзіць у склад Уфцюга-Ілешскага заказніка.
Леанід Мікалаевіч Ніканаў
Біяграфія
Л. М. Ніканаў нарадзіўся з 1872 годзе ў Маскве. У 1897 годзе скончыў Новаалександрыйскі інстытут сельскай гаспадаркі і лесаводства. З 1936 года ў Віцебскім педагагічным інстытуце, загадчык кафедры батанікі. З 1941 года ў Кустанайскім настаўніцкім інстытуце — загадчык кафедры прыродазнаўства і геаграфіі. З 1943 года Л. М. Ніканаў выкладаў у Беларускім дзяржаўным універсітэце, у 1943—1946 гадах загадчык кафедры сістэматыкі вышэйшых раслін, у 1943—1950 гадах прафесар БДУ.
Аўтар прац па методыцы выкладання прыродазнаўства, падручнікаў. Сярод іх:
Пальмас-Арбарэа
Пальмас-Арбарэа (Palmas Arborea) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Сардзінія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Арыстана.
Насельніцтва складае 1464 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 37 чал./км². Займае плошчу 39 км². Паштовы індэкс — 9090. Тэлефонны код — 0783.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
NGC 1310
NGC 1310 (іншыя абазначэнні — ESO 357-19, MCG -6-8-4, IRAS03191-3716, FCC 13, PGC 12569) — спіральная галактыка з перамычкай (SBc) ў сузор’і Печ.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Малы Тучок
Малы́ Тучо́к — возера ў Расонскім раёне Віцебскай вобласці Беларусі, за 28 км на паўночны захад ад гарадскога пасёлка Расоны, за 2 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Валясы Верхнядзвінскага раёна, за 0,5 км на ўсход ад возера Лісна, у басейне ракі Свольна.
Элісан
Элісан (Ellison, Allison) — прозвішча.
Малы Тучок
Плошча паверхні 0,1 км². Даўжыня 0,46 км, найбольшая шырыня 0,35 км. Даўжыня берагавой лініі 1,25 км.
Размешчана сярод ляснога масіву. Схілы катлавіны вышынёй 3—4 м (на поўначы і поўдні вышынёй 13—18 м), пад лесам.
Кадзьяк
Кадзьяк:
IC 3872
IC 3872 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Ніжняя Крыватынь
Ніжняя Крыватынь (Нижняя Кривотынь) — вёска ў Рослаўльскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Якімавіцкага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Ніжняя Краватынь абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з жніўня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
З 2004 па 2019 год у складзе Іванаўскага сельскага паселішча.
Джэймс Элісан
Джэймс Элісан (James P. Allison; нар., Аліс, штат Тэхас) — амерыканскі імунолаг, спецыяліст па імунатэрапіі рака. Член Нацыянальнай Акадэміі навук (1997) і Медыцынскай акадэміі (2007) ЗША, доктар філасофіі, прафесар Анкалагічнага цэнтра імя М. Д. Андэрсана Тэхаскага ўніверсітэта. Лаўрэат Нобелеўскай прэміі па медыцыне і фізіялогіі 2018 года за «адкрыццё тэрапіі анкалагічных захворванняў шляхам інгібіравання негатыўнай імуннай рэгуляцыі» і многіх іншых прэстыжных прэмій.
Шчопаць (раз’езд)
Шчопаць (Щепоть)  — нядзеючы прыпыначны пункт (раней — раз’езд) Маскоўскай чыгункі на лініі Рослаўль — Фаянсавая, паміж прыпыначнымі пунктамі 23 км і 37 км. Раз’езд размешчаны ў лясным масіве, на далёкім аддаленні ад населеных пунктаў, тэрытарыяльна адносіцца да Рослаўльскага раёна Смаленскай вобласці, але ў некаторых крыніцах раз’езд адносяць да Бранскай вобласці.
Рэвалюцыя (раман)
Сюжэт
Масква 2000-х. Горад, дзе віруюць ашаламляльныя грошы і пануюць стальныя норавы. Дзе чалавек існуе ў каардынатах падначалення і спакусы, дзе воля — гэта найчасцей воля да ўлады.
Галоўны герой, выкладчык-эмігрант з Беларусі, патрапляе ў вір выпрабаванняў, якія вымушаюць яго нанова спасцігнуць тое, чаму адмова ад індывідуальнай свабоды ёсць такой салодкай.
Сам аўтар патлумачыў, што «Рэвалюцыя» — гэта раман пра ўладу, які пісаўся 12 гадоў.
Стаўленне ўладаў
З пачатку 2021 года беларуская мытня перастала выпускаць за граніцу пасылкі з раманам. У студзені 2021 года, падчас ператрусу ў выдавецтве «Кнігазбор», канфіскавалі 558 асобнікаў раману «Рэвалюцыя». Забралі ўвесь наяўны тыраж, нават бракаваныя асобнікі.
Павел Канстанцінавіч Лыжын
Павел Канстанцінавіч Лыжын (нар., Высокае, Брэсцкая вобласць, БССР) — беларускі лёгкаатлет. Спецыялізуецца ў штурханні ядра, кіданні дыска. Майстар спорту Беларусі міжнароднага класа.
Дасягненні
На Алімпійскіх гульнях 2008 года — 5-ы, Алімпійскіх гульнях 2004 — 17-ы, Чэмпіянаце свету 2009 — 6-ы, сярэбраны прызёр Чэмпіянату Еўропы 2007, на Чэмпіянаце Еўропы 2010 — 7-ы.
Чэмпіён Беларусі 2016 года ў штурханні ядра з вынікам 20.13.
Бялянкава
Бяля́нкава (, Белянково) — вёска ў Шумілінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Каўлякоўскага сельсавета.
Да 20 мая 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Навікоўскага сельсавета.
Іспанскі рэспубліканскі флот
Ваенна-марскі флот Другой Іспанскай Рэспублікі (Marina de Guerra de la República Española) — ваенна-марскі складнік Узброеных сіл Іспанскай Рэспублікі 1931—1939 гадоў.
Гісторыя
Ад зрынутага ў 1931 годзе манархічнага ўрада новы рэжым атрымаў буйны флот, які галоўным чынам прызначаўся для абароны заморскіх тэрыторый. У Іспаніі ваенна-марская служба, у параўнанні з арміяй і ВПС, валодала вялікім прэстыжам, чым ахвотна карысталіся старшыя афіцэры ВМФ. Распачатыя рэформы рэспубліканскіх уладаў камандаванне флоту сустрэла з падазрэннем, бо на пост ваеннага міністра прызначылі Мануэля Асанья. Ён не быў вайскоўцам і не ведаў усіх тонкасцяў работы с прадстаўнікамі ВМС.
Да ўладаў лаяльнасць праяўлялі малодшыя афіцэры і радавыя матросы. У адрозненні ад кансерватыўнага кіраўніцтва флоту, яны падзялялі левыя погляды.
Падчас падзей ліпеня 1936 года, калі паўстанцамі-нацыяналістамі арганізавана ўзброенае паўстанне, прыхільнікамі апазіцыі важная роля адводзілася іспанскім ваенна-марскім сілам. Яны маглі альбо перакінуць мяцежную Афрыканскую армію з Марока ў Іспанію, альбо пакінуць яе ў Афрыцы. Так, 18 ліпеня эсмінец «Чурука» не дасведчаны аб мецяжы, перакінуў у Андалусію батальён «Бандэру» Замежнага легіёну, які падтрымаў бунт. Але наскоры экіпаж даведаўся пра путч і адмовіўся выконваць загады афіцэраў і ўзяў камандаванне на сябе. Аналагічныя падзеі адбыліся на крэйсерах «Лібертад» і «Сервантэс». Няўдачай скончылі спробы змоўшчыкаў займець хаця б адну падводную лодку.
У выніку большая частка флоту засталася ў Рэспублікі.
Склад
Напярэдадні грамадзянскай вайны ў Іспаніі на рахунку ВМФ знаходзіліся 2 лінкоры, 7 крэйсераў, 17 эсмінцаў, 8 мінаносцаў, 5 кананерскіх і 12 падводныя лодкі, дзе з улікам берагавых часцей служыла каля 35 тысяч чалавек.
Важыца
Важыца (Важица) — пасёлак у Клімаўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Сачкавіцкага сельскага паселішча.
Гісторыя
Пасёлак узнікае на беразе аднайменнай ракі ў 1930-х гадах у складзе Заходняй вобласці, у 1937 годзе перададзены ў склад Арлоўскай вобласці. У 1944 годзе ўвайшоў у склад Бранскай вобласці.
Станам на 2020 год фактычна не існуе.
Народны камісарыят камунальнай гаспадаркі БССР
Наро́дны камісарыя́т камуна́льнай гаспада́ркі Белару́скай ССР быў утвораны 25 ліпеня 1931 года на базе Галоўнага ўпраўлення камунальнай гаспадаркі пры Савеце Народных Камісараў БССР. З 1946 года пераўтвораны ў Міністэрства камунальнай гаспадаркі БССР.
Гісторыя
З моманту ўтварэння БССР і да 1930 года камунальнай гаспадаркай кіраваў Народны камісарыят унутраных спраў БССР. 15 снежня 1930 года ён ліквідуецца і ствараецца самастойнае Галоўнае ўпраўленне камунальнай гаспадаркі.
Храшчоўка (Акмолінская вобласць)
Храшчоўка — сяло ў Атбасарскім раёне Акмолінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Яраслаўскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна ў 17 км на поўдзень ад цэнтра горада Атбасар. Код КАТА — 113867700.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 449 чалавек (233 мужчыны і 216 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 306 чалавек (160 мужчын і 146 жанчын).
IC 3873
IC 3873 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Валерый Віталевіч Святоха
Валерый Віталевіч Святоха  — беларускі лёгкаатлет (кіданне молату).
Удзельнік Алімпійскіх гульняў 2012 года ў катэгорыі кіданне молату патрапіў у фінал.
Аксіёма
Аксіёма (ἀξίωμα — сцвярджэнне, становішча) або пастулат — сцвярджэнне, прыманае без доказаў.
Аксіяматызацыя тэорыі — відавочнае ўказанне канчатковага набору аксіём. Сцвярджэнні, якія выцякаюць з аксіём, завуцца тэарэмамі.
Прыклады розных, але раўнасільных набораў аксіём можна сустрэць у матэматычнай логіцы і еўклідавай геаметрыі.
Набор аксіём завецца несупярэчлівым, калі з аксіём набору, карыстаючыся правіламі логікі, нельга прыйсці да супярэчнасці. Аксіёмы з'яўляюцца свайго роду «пунктамі адліку» для пабудовы любой навукі, пры гэтым самі яны не даказваюцца, а выводзяцца непасрэдна з эмпірычнага назірання (досведу).
Упершыню тэрмін «аксіёма» сустракаецца ў Арыстоцеля (384—322 да н. э.) і перайшоў у матэматыку ад філосафаў Старажытнай Грэцыі. Еўклід адрознівае паняцці «пастулат» і «аксіёма», не тлумачачы іх адрознення. З часоў Баэцыя пастулаты перакладаюць як патрабаванні (petitio), аксіёмы — як агульныя паняцці. Першапачаткова слова «аксіёма» мела значэнне «ісціна, відавочная сама па сабе». У розных манускрыптах Пачаткаў Еўкліда разбіццё сцвярджэнняў на аксіёмы і пастулаты рознае, не супадае іх парадак. Верагодна перапісчыкі прытрымваліся розных поглядаў на адрозненне гэтых паняццяў.
Лона
Ло́на — возера ў Расонскім раёне Віцебскай вобласці, за 22 км на паўночны захад ад гарадскога пасёлка Расоны, за 1,7 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Ізубрыца (Верхнядзвінскі раён), у басейне ракі Свольна.
Плошча паверхні 0,09 км². Даўжыня 0,4 км, найбольшая шырыня 0,32 км. Даўжыня берагавой лініі 1,1 км.
Размешчана сярод забалочанага лесу. На ўсходзе выцякае ручай у раку Лонніца.
Дабрынь (Клімаўскі раён)
Дабрынь (Добрынь) — вёска ў Клімаўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Сачкавіцкага сельскага паселішча.
Гісторыя
Вядома ў пачатку XIX ст. як Варварына Слабодка, але ў сярэдзіне стагоддзя ўжо мае назву хутар Дабрынь.
Да Лютаўскай рэвалюцыі вёска ў складзе Навазыбкаўскага павета Чарнігаўскай губерні. 20 лістапада 1917 года вёска абвяшчалася часткай Севершчыны Украінскай Народнай Рэспублікі. 25 снежня 1917 года вёска ўключана ў склад Украінскай рэспублікі Саветаў.
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. Аднак да мая 1919 года ў складзе Чарнігаўскай губерні Украінскай ССР, пасля чаго была перададзена ў Гомельскую губерню РСФСР, а пасля ліквідацыі губерні ў 1926 годзе ў Бранскую губерню.
З 1929 года ў складзе Клінцоўскай акругі, а з 1932 года ў Заходняй вобласці, у 1937 годзе перададзена ў склад Арлоўскай вобласці. У 1944 годзе ўвайшла ў склад Бранскай вобласці.
Станам на 2020 год ад вёскі засталіся толькі могілкі.
Утыліта
Утыліта (utility ці ) — дапаможная камп’ютарная праграма ў складзе агульнага праграмнага забеспячэння для выканання спецыялізаваных тыповых задач, звязаных з работай абсталявання і аперацыйнай сістэмы (АС).
Утыліты даюць доступ да магчымасцяў (параметраў, налад), недасяжных без іх ужывання, або робяць працэс змянення некаторых параметраў прасцей, (аўтаматызуючы яго).
Утыліты могуць уваходзіць у склад аперацыйных сістэм, пастаўляцца ў камплекце са спецыялізаваным абсталяваннем або распаўсюджвацца асобна.
Віды утыліт па сувязі з АС
Па залежнасці ад аперацыйнай сістэмы можна адрозніваць:
Мікалай Іванавіч Крывашэін
Мікалай Іванавіч Крывашэін (Николай Иванович Кривошеин) (,, Цвярская губерня, Расійская імперыя — , , СССР) — удзельнік Кастрычніцкай рэвалюцыі і грамадзянскай вайны ў Беларусі.
Біяграфія
Паходзіў з мяшчан. Працаваў прыказчыкам, адукацыя ніжэйшая. Падчас 1-й сусветнай вайны мабілізаваны ў расійскую армію. Член РСДРП(б). З 1915 года на Заходнім фронце, вёў рэвалюцыйную агітацыю сярод салдат. У 1917 салдат 37-га пяхотнага запаснога палка. З сакавіка 1917 года член Мінскага Савета рабочых і салдацкіх дэпутатаў, з красавіка член бальшавіцкай фракцыі выканкама Заходняга фронту 1-га склікання, дэлегат 1-й Паўночна-Заходняй абласной канферэнцыі РСДРП(б). З лістапада 1917 года член часовага бюро ВРК Заходняга фронту, старшыня выканкома Савета сялянскіх дэпутатаў Мінскай і Віленскай губерні, ганаровы старшыня Мазырскага Савета сялянскіх дэпутатаў. У канцы 1917 года абраны ва Усерасійскі ўстаноўчы сход па Мінскай выбарчай акрузе і ад Заходняга фронту па спісе № 9 (бальшавікі).
У ноч з 17 на 18 снежня 1917 года ўдзельнічаў у разгоне Першага Усебеларускага з'езда.
Са студзеня 1918 года намеснік старшыні Мінскага Савета рабочых і салдацкіх дэпутатаў, ў лютым член штаба Заходняга фронту, са снежня начальніка гарнізона Мінска. З ліпеня 1919 г. на Заходнім фронце, камандаваў чырвонаармейскім атрадам пад Баранавічамі.
З 1926 года начальнік аддзела канторы «Саюзтэкстыльшвейгандаль» (Масква). Арыштаваны НКУС ў ліпені 1936 года. 4 кастрычніка 1936 года Ваеннай калегіяй Вярхоўнага суда СССР прыгавораны да расстрэлу. Рэабілітаваны ў 1989 годзе.
NGC 1317
NGC 1317 (іншыя абазначэнні — NGC 1318, ESO 357-23, MCG −6-8-6, FCC 22, IRAS03208-3716, PGC 12653) — спіральная галактыка з перамычкай (SBa) ў сузор’і Печ.