cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Часовы ўрад Расіі
Звяржэнне Часовага ўрада
года Часовы ўрад звярнуўся да народу цераз кадэцкую газету «Наша речь» з апошнімі словамі: «''Кастрычніцкі мяцеж... працу Часовага ўрада абарваў за некалькі дзён да ўсенародных і свабодных выбараў у Устаноўчы сход... Змучаныя трохгадовай вайной, салдацкая і рабочая масы, спакушаныя прывабнымі лозунгамі „неадкладнага міру, хлеба і зямлі“, справядлівымі па сутнасці, але няздзейсным неадкладна, узялі ў рукі зброю, арыштавалі Часовы ўрад, сталі захопліваць найважнейшыя дзяржаўныя ўстановы, знішчаць грамадзянскія свабоды і пагражаць жыццю і бяспецы грамадзян, безабаронных перад абліччам распачатай анархіі... Баючыся, што гвалт не спыніцца і перад тым, каб падняць руку нават і на Устаноўчы Сход, калі яно не будзе тварыць іх волю, Часовы ўрад заклікае ўсіх грамадзян арміі і тылу да аднадушнай абароны Устаноўчага сходу для забеспячэння яму магчымасці ўладна і цвёрда выказаць народную волю...''»
Сляпы гадзіншчык
Уплыў
Журналіст Дзік Паўнайн апісаў выдадзеную ў 2005 годзе кнігу Шона Кэрала пра эвалюцыйную біялогію развіцця «Бясконцыя формы найпрыгажэйшага» як самую важную навукова-папулярную кнігу пасля «Сляпога гадзіншчыка», «і па сутнасці яе працяг».
Часовы ўрад Расіі
Лёс членаў Часовага ўрада
З сямнаццаці членаў апошняга Часовага ўрада восем эмігрыравалі ў 1918—1920 гадах. Усе яны памёрлі сваёй смерцю, за выключэннем С. М. Траццякова (завербаваны АДПУ у 1929, у 1942 арыштаваны гестапа як савецкі агент і ў 1944 расстраляны ў нямецкім канцлагеры). Ваенна-марскі міністр адмірал Д. М. Вердзярэўскі ў маі 1945 года з'явіўся ў савецкае пасольства ў Францыі, паспеў атрымаць савецкі пашпарт. Памёр у 1947 годзе ва ўзросце 73 гадоў.
С. М. Пракаповіч быў выслан у 1922 годзе. Ён таксама памёр сваёй смерцю.
З папярэдніх складаў Часовага ўрада ў савецкі час трое былі расстраляныя: Ф. Ф. Какошкін і А. І. Шынгароў былі забітыя ў турэмным шпіталі; У. М. Львоў памёр у турме.
Філарэт (Патрыярх Кіеўскі)
Філарэт (свецкае імя Міхаіл Антонавіч Дзенісенка, Михайло Антонович Денисенко);, сяло Благадатнае, Амвросіеўскі раён Данецкай вобласці Украіны) — украінскі праваслаўны царкоўны дзеяч, архірэй. Трэці прадстаяцель Украінскай праваслаўнай царквы Кіеўскага патрыярхату, Патрыярх Кіеўскі і ўсёй Русі-Украіны (з 1995).
Біяграіфя
Нарадзіўся ў 1929 г. ў сяле Благадатным на Данбасе, у рабочай сям’і Антона Дзмітрыевіча Дзенісенка і ягонай жонкі Маланні Кірылаўны. Дзед будучага патрыярха загінуў ад Галадамору. Айцец Антон Дзенісенка ў складзе 103-га гвардзейскага стралковага палка 34-й гвардзейскай стралковай дывізіі загінуў падчас бітвы за Днепр у баі за сяло Канавалава 24 верасня 1943 г., дзе і быў пахаваны. Смерць бацькі вельмі паўплывала на светапогляд Міхаіла і ягоны выбар стаць святаром.
15 студзеня 1950 г. Патрыярхам Алексіем І быў пасвечаны ў сан іерадыякана, а ў 1951 г. (у дзень Св. Тройцы), — у сан іераманаха. У 1952 г. скончыў курс Маскоўскай духоўнай акадэміі з вучонай ступенню кандыдата багаслоўя і быў прызначаны выкладчыкам Святога Пісання (Новы Запавет) у Маскоўскай духоўнай семінарыі. Адначасова выконваў абавязкі благачыннага Троіца-Сергіевай Лаўры. З 1953 г. выкладаў у Маскоўскай духоўнай акадэміі.
У 1953—1954 навучальным годзе вучоны савет Маскоўскай духоўнай акадэміі прысвоіў званне дацэнта. У тым жа 1953 г. быў прызначаны на пасаду старэйшага памочніка акадэміі. У 1956 г. прызначаны інспектарам Саратаўскай духоўнай семінарыі з узвядзеннем у сан ігумена. У 1957 г. пераведзены на пасаду інспектара Кіеўскай духоўнай семінарыі, а 12 ліпеня 1958 г. узведзены ў сан архімандрыта і прызначаны рэктарам Кіеўскай духоўнай семінарыі.
У 1960 г. прызначаны кіруючым справамі Украінскага экзархата і настаяцелем Уладзімірскага кафедральнага сабора Кіева, а з чэрвеня 1961 г. па студзень 1962 г. быў настаяцелем падворка Рускай Праваслаўнай Царквы пры Александрыйскім Патрыярхаце ў горадзе Александрыі.
12 студзеня 1962 г. рашэннем Патрыярха Алексія І і Свяшчэннага Сінода РПЦ быў абраны епіскапам Лужскім, вікарыем Ленінградскай епархіі, з даручэннем кіраваць Рыжскай епархіяй. 4 лютага 1962 г. адбылася епіскапская хіратонія ў Ленінградзе, у якой прынялі ўдзел мітрапаліт Пімен (Ізвекаў), архіепіскап Нікадзім (Ротаў), епіскап Кіпрыян (Зернов), епіскап Міхаіл (Васкрасенскі), епіскап Міхаіл (Чуб) і епіскап Нікадзім (Руснак).
3 чэрвеня па кастрычнік 1962 г. выконваў абавязкі Экзарха Сярэдняй Еўропы. Пасля ўтварэння на тэрыторыі Аўстрыі епархіі Рускай Праваслаўнай Царквы ў кастрычніку 1962 г. прызначаны епіскапам Венскім і Аўстрыйскім. 12 снежня 1964 г. прызначаны епіскапам Дзмітраўскім, вікарыем Маскоўскай епархіі, рэктарам Маскоўскай духоўнай акадэміі і семінарыі. 14 мая 1966 г. узведзены ў сан архіепіскапа і прызначаны пастаянным членам Свяшчэннага Сінода, Экзархам Украіны, архіепіскапам Кіеўскім і Галіцкім. 25 лютага 1968 г. Патрыярхам Алексіем узведзены ў сан мітрапаліта.
У 1971 г. Патрыярхам Піменам удастоены права нашэння двух панагій. За царкоўныя заслугі ўзнагароджаны ордэнамі рускай, александрыйскай, антыяхійскай, іерусалімскай, балгарскай і грузінскай, польскай, чэхаславацкай праваслаўных цэркваў.
22 студзеня 1979 г. Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР за патрыятычную дзейнасць у абарону міру узнагароджаны ордэнам «Дружбы народаў».
Мітрапаліт Філарэт прымаў удзел у канферэнцыі ЮНЕСКА, прысвечанай святкаванню 1000-годдзя Хрышчэння Русі. З-за хваробы патрыярха Пімена, усю працу па падрыхтоўцы і правядзенні святкавання 1000-годдзя Хрышчэння Русі-Украіны вёў мітрапаліт Філарэт.
Утварэнне Украінскай праваслаўнай царквы
Пасля смерці патрыярха Пімена 3 мая 1990 г. Свяшчэнным Сінодам таемным галасаваннем быў абраны Месцаахоўнікам Маскоўскага патрыяршага пасаду. 5 чэрвеня 1990 г. Архіерэйскім Саборам Рускай Праваслаўнай Царквы тайным галасаваннем быў абраны Месцаахоўнікам на Маскоўскі Патрыяршы Пасад. Быў старшынёй Памеснага сабора РПЦ 7-8 чэрвеня 1990 г. Епіскапат Украінскай Праваслаўнай Царквы па ініцыятыве Мітрапаліта Філарэта прыняў зварот да Патрыярха Маскоўскага і ўсяе Русі Аляксія II і архірэяў Рускай Праваслаўнай Царквы аб прадастаўленні Украінскай Праваслаўнай Царквы самастойнасці і незалежнасці ў кіраванні.
25-27 кастрычніка 1990 г. Архірэйскі Сабор РПЦ даў УПЦ самастойнасць і незалежнасць ва ўпраўленні, а мітрапаліт Філарэт аднагалосна абраны ўкраінскім епіскапатам Прадстаяцелем Украінскай Праваслаўнай Царквы з тытулам «мітрапаліт Кіеўскі і ўсёй Украіны». 26 кастрычніка 1990 г. у Сафійскім саборы пасля Літургіі патрыярх Алексій II абвясціў рашэнне Архірэйскага Сабора РПЦ і ўручыў мітрапаліту Філарэту Патрыяршую грамату на права быць Прадстаяцелем Украінскай Праваслаўнай Царквы.
Утварэнне Кіеўскага Патрыярхата
Пасля прыняцця рашэння Вярхоўнай Радай Украіны 24 жніўня 1991 г. Акта аб абвяшчэнні Украіны незалежнай дзяржавай, мітрапаліт Філарэт 1-3 лістапада 1991 г. склікаў Памесны Сабор УПЦ, які аднагалосна прыняў рашэнне аб поўнай кананічнай незалежнасці, гэта значыць аўтакефаліі Украінскай Праваслаўнай Царквы. Сабор звярнуўся да Патрыярха Алексія II і епіскапата РПЦ з гэтым рашэннем, але Архірэйскі Сабор РПЦ 1-2 красавіка 1992 г. прыняў рашэнне разгледзець пытанне стварэння Аўтакефальнай Украінскай праваслаўнай царквы на наступным Памесным Саборы РПЦ. Таксама, Архірэйскі сабор прыняў да ведама заяву Мітрапаліта Філарэта аб тым, што ён дзеля царкоўнага міру падасць прашэнне аб сыходзе з Кіеўскай Мітрапалічай кафедры на бліжэйшым Архірэйскім саборы УПЦ. Аднак пасля вяртання ў Кіеў мітрапаліт адхіліў сваё абяцанне, публічна заявіўшы, што гэтыя словы з яго былі ўзятыя пад ціскам.
На архірэйскім саборы РПЦ 11-га чэрвеня 1992 г. мітрапаліт Філарэт быў пазбаўлены ўсіх ступеняў святарства. Філарэт не прызнаў за сабой віны і не падпарадкаваўся рашэнню сабора, лічачы яго некананічным і незаконным.
25 чэрвеня 1992 г. адбыўся Усеўкраінскі праваслаўны сабор, на якім адбылося аб’яднанне часткі кантраляваных Філарэтам суполак Украінскай Праваслаўнай Царквы і Украінскай Аўтакефальнай Праваслаўнай Царквы ва «Украінскую праваслаўную царкву — Кіеўскі Патрыярхат». Сабор прызнаў незаконным рашэнне Архірэйскага Сабора РПЦ і Мітрапаліта Філарэта абралі намеснікам Патрыярха Кіеўскага і ўсёй Русі-Украіны. Мітрапаліт Філарэт, нягледзячы на ўсе нападкі і інтрыгі працягвае змагацца за стварэнне ва Украіне памеснай Праваслаўнай Царквы Кіеўскага Патрыярхату.
22 кастрычніка 1995 г. на ўсеўкраінскім Памесным Саборы мітрапаліт Філарэт абраны Патрыярхам Кіеўскім і ўсёй Русі-Украіны. З таго часу плённа працуе над развіццём памеснай Праваслаўнай Царквы ва Украіне, робячы нямала і для аб’яднання праваслаўных вернікаў Украіны ва ўлонні Украінскай Праваслаўнай Царквы Кіеўскага Патрыярхату.
У 1997 г. па прадстаўленні епіскапату УПЦ (МП) Архірэйскі Сабор РПЦ выдаў «Акт аб адлучэнні ад царквы манаха Філарэта (Дзенісенка)» (сана мітрапаліта ён быў пазбаўлены на Саборы УПЦ (МП) у 1992 г.), матывуючы гэта «працягам раскольніцкай дзейнасці».
11 кастрычніка 2018 г. Сінод Усяленскага Патрыярхата ў Канстанцінопале на чале з патрыярхам Варфаламеем І зняў з патрыярха Філарэта анафему (адлучэнне ад царквы), накладзеную на яго Маскоўскім Патрыярхатам, і вызнаў ягоны кананічны статус як правячага архіерэя. .
Сучасная дзейнасть
У сакавіку 2013 г. ад імя Украінскай праваслаўнай царквы Кіеўскага патрыярхату заклікаў украінцаў і палякаў да ўзаемнага прабачэння за трагедыю польска-ўкраінскага канфлікту ў гады Другой сусветнай вайны.
Падчас падзей снежня 2013 г. — студзеня 2014 г. неаднаразова выказваўся ў падтрымку Еўрамайдану.
У час развязанай расейскімі спецслужбамі вайны на ўсходзе Украіны выступіў 29 жніўня 2014 г. на тэлебачанні ў праграме Шустэр Live і вымавіў пропаведзь пра вайну і мір, праўду і хлусню. У прыватнасці, даў тлумачэнні, чаму Бог дапусціў гэтую вайну. 5 верасня 2014 г. апублікаваў заяву «новы Каін».
14 красавіка 2015 г. падчас інтэрв’ю выданню «Апостроф» параўнаў дзеянні расейскіх уладаў з дзеяннямі радыкальных ісламістаў з тэрарыстычнай арганізацыі «Ісламская дзяржава». Акрамя таго ён выказаў надзею, што падзеі апошніх гадоў будуць спрыяць аб’яднанню праваслаўнай царквы ва Украіне.
20 лютага 2018 г. ў Міхайлаўскім Златаверхам саборы адслужыў разам з духавенствам і ўладыкамі Агапітам і Епіфанам паніхіду за спачын душ расстраляных мірных удзельнікаў Рэвалюцыі Годнасці.
28 лютага 2018 г. прыняў у сваёй рэзідэнцыі сваякоў загінулых абаронцаў Украіны — вайскоўцаў 128-й асобнай горна-пяхотнай Закарпацкай брыгады і пасмяротна ўзнагародзіў медалямі «За ахвярнасць і любоў да Украіны» воінаў, якія загінулі на вайне з Расеяй. Уручаючы ўзнагароды родным загінулых патрыярх, у прыватнасці, сказаў: «Дзякуй, што выхавалі такіх сыноў, мужоў, якія нягледзячы на сваю любоў да вас, аддалі сваё жыццё за Украіну. Дзякуючы іх подзвігу мы маем свабоду, а за іх любоў Гасподзь змесціць іх там дзе тыя, хто любіць — у Царстве Нябесным».
6 сакавіка 2018 г. сустрэўся з абаронцамі Данецкага аэрапорта. У пачатку сустрэчы ваенны святар Максім Бервінаў уручыў прадстаяцелю Кіеўскага Патрыярхату падзяку за малітоўную і матэрыяльную падтрымку абаронцаў Радзімы. 29 сакавіка прыняў у сваёй рэзідэнцыі дзяцей з Данбаса. 2 красавіка Патрыярх Філарэт асвяціў і перадаў кулічы для байцоў АТА.
Кыпу (воласць)
Кыпу (Kopu) — воласць у Эстоніі, у складзе павета Вільяндзімаа.
Палажэнне
Плошча воласці — 258,7 км², колькасць насельніцтва на 1 студзеня 2010 года складала 759 чалавек.
Аміната Хаідара
Аміната Хаідара (нар., Кот-д’Івуар) — івуарыйская футбалістка, паўабаронца. Выступала за зборную Кот-д’Івуара.
Біяграфія
У 2019 года падпісала кантрак з гродненскім «Нёманам», дзе правяла два сезоны, згуляўшы 36 матчаў і забіўшы 4 галы.
У 2015 годзе дэбютавала за зборную Кот-д’Івуара.
NGC 4480
NGC 4480 (іншыя абазначэнні — UGC 7647, MCG 1-32-87, ZWG 42.139, VCC 1290, IRAS12278+0431, PGC 41317) — спіральная галактыка з перамычкай (SBc) ў сузор’і Дзева.
Майсей Абрамавіч Сягаль
Майсе́й Абра́мавіч Сяга́ль (, мясцечка Шаўлі, Ковенская губерня — ) — беларускі дзяржаўны і партыйны дзеяч. У 1925—1928 гг. наркам юстыцыі і пракурор БССР.
Біяграфія
Скончыў камерцыйнае вучылішча ў г. Рызе, поўны курс юрыдычнага факультэта ветэрынарнага інстытута, экстэрнам — эканамічны факультэт політэхнічнага інстытута.
Пасля рэвалюцыі быў намеснікам старшыні ваеннага трыбунала Каўказскага фронту і Каўказскай арміі, першым пракурорам Маскоўскай ваеннай акругі, ваенным пракурорам Вярхоўнага суда РСФСР, пракурорам пры Наркамюсце РСФСР.
Рашэннем ЦВК БССР ад 6 красавіка 1925 года прызначаны пракурорам Беларускай ССР, з 16 красавіка — наркам юстыцыі БССР, вызвалены ад займаемых пасад 7 чэрвеня 1928 года.
У 1927—1928 гадах — дацэнт Беларускага дзяржаўнага універсітэта, займаў пасаду намесніка дэкана факультэта права.
З чэрвеня 1928 года быў дэканам арганізаванага факультэта савецкага права Казанскага дзяржаўнага ўніверсітэта.
Пасля ён быў на пасадзе рэктара ўніверсітэта ў Ташкенце, кіраваў трыма ВНУ ў Маскве ў другой палове 1930-х гадоў. Пасля працаваў дырэктарам упраўлення Пяцігорскага курорта.
Мышкінскі раён
Мышкінскі раён (Мы́шкинский райо́н) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка (раён) і муніцыпальнае ўтварэнне (муніцыпальны раён) у складзе Яраслаўскай вобласці Расійскай Федэрацыі. Адміністрацыйны цэнтр — горад Мышкін.
Геаграфія
Плошча — 1111,25 км² (17-е месца сярод раёнаў). Раён мяжуе на поўначы з Некаузскім, на ўсходзе — з Рыбінскім і Велікасельскім, на поўдні — з Угліцкім раёнамі Яраслаўскай вобласці, на захадзе — з Цвярской вобласцю.
Гісторыя
Раён утвораны 10 чэрвеня 1929 года на частцы тэрыторыі былога Мышкінскага павета (1777—1923) у складзе Рыбінскай акругі Іванаўскай прамысловай вобласці. У 1935 годзе ў новаўтвораны Велікасельскі раён перададзены Алексінскі і Гарскі сельсаветы. 11 сакавіка 1936 года раён увайшоў у склад Яраслаўскай вобласці. 18 снежня 1944 года 7 сельсаветаў адышлі да новаўтворанага Маслоўскага раёна. 6 сакавіка 1959 года ў сувязі з ліквідацыяй Маслоўскага раёна ў Мышкінскі раён увайшлі Багародскі, Мартынаўскі і Раждзественскі сельсаветы.
Таўтаграма
Гісторыя формы
Развілася з пашыранага ў старажытнай паэзіі алітэрацыйнага верша, у якім радкі пачыналіся з адной літары. У эпоху Сярэднявечча таўтаграма набыла асаблівую папулярнасць. Таўтаграмныя фрагменты можна знайсці ў "Слове пра паход Ігараў". У 1530 г. манах-дамініканец Жан-Леон Плацэнтый стварыў паэму на лацінскай мове "Пабоішча парсюкоў" (Pugna porcorum), усе словы якой пачынаюцца з літары p, напрыклад: Plaudite porcelli, porcorum pigra propago. Progreditur, plurea porci pinguedine pleni Pugnantes pergunt, pecudem pare prodigiosa Perturbat pede petrosas plerumque plateas, Pars portentose populorum prata profanat Pars pungit populando potens...
Вядомасць атрымала і паэма Хрысціяна Піэра "Хрыстос укрыжаваны" (Christus Crucifixus, 1576).
Таўтаграма ў беларускай літаратуры
Усходнеславянскія таўтаграмы ўпершыню з'явіліся ў вусным фальклоры (прымаўкі, скорагаворкі, моўныя гульні і г.д.), а пазней гэтая форма перайшла ў дзіцячыя кнігі. У «дарослай» паэзіі беларускія аўтары выкарыстоўваюць прынцып таўтаграмы з 1920-х. Першую «чыстую» таўтаграму (усе словы верша з адной літары) апублікаваў у 1975 г. Рыгор Крушына (верш «Спевы сняжынак»). Да гэтай формы звярталіся ў сваёй творчасці і іншыя паэты: Эдуард Акулін, Ірына Хадарэнка, Сяргей Чыгрын, Віктар Жыбуль, Вера Бурлак і г. д.
Каваў каваль каня. Конь каваля капытом, Каваль каня кнутом.
Спінар
Спінар (spin — вярцецца ) — матэматычная велічыня, якая характарызуецца асаблівым законам ператварэння ў выпадку пераходу ад адной сістэмы каардынат да іншай.
Барайкішкес
Бара́йкішкес (Bareikiškės), традыцыйная беларуская назва Барэ́йкаўшчына — вёска ў Вільнюскім раёне Вільнюскага павета Літвы, уваходзіць у склад Рукайнейскай сянюніі. Знаходзіцца на трасе Вільнюс — Мінск за 14 км ад Вільнюса. Колькасць жыхароў — 62 чалавекі (2001).
Ляпіна (Смаленская вобласць)
Ляпіна (Ляпино) — вёска ў Гагарынскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Радаманаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Суўрэ-Яані (воласць)
Суўрэ-Яані (Suure-Jaani) — воласць у Эстоніі, у складзе павета Вільяндзімаа.
Плошча воласці — 748,8 км², колькасць насельніцтва на 1 студзеня 2006 года складала 6222 чалавек.
Усця (Мыкалаіўскі раён)
Усця (У́стя) — вёска ў Мыкалаіўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Артханк
Артханк (Orthanc) — у свеце Толкіна вежа вышанёй 500 футаў (каля 150 метраў), якая стаіць у цэнтры Ізенгарда — горада Сарумана Белага.
Бэрэздзіўці
Бэрэздзіўці (Березді́вці) — вёска ў Мыкалаіўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
UTC+00:30
UTC+0:30 — часавы пояс, які выкарыстоўваўся ў брытанскай каралеўскай сям’і, і вядомы як Sandringham — час. У 1936 годзе яго выкарыстанне спынілася.
Ён таксама выкарыстоўваўся ў Швейцарыі (бернскі час) да пераходу на цэнтральнаеўрапейскі час у 1894 годзе.
NGC 4481
NGC 4481 (іншыя абазначэнні — MCG 11-15-57, ZWG 315.40, PGC 41222) — галактыка ў сузор’і Дракон.
Рыма-Сан-Джузэпэ
Рыма-Сан-Джузэпэ (Rima San Giuseppe) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Верчэлі.
NGC 4481
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Рыма-Сан-Джузэпэ
Насельніцтва складае 65 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 2 чал./км². Займае плошчу 34 км². Паштовы індэкс — 13020. Тэлефонны код — 0163.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Santa Maria Assunta.
Стратэгія ў рэальным часе
Стратэгія ў рэальным часе (real-time strategy, RTS).
Зорныя войны. Эпізод I: Уяўная пагроза
«'''Зорныя войны. Эпізод I: Уяўная пагроза'''» (Star Wars Episode I: The Phantom Menace) — амерыканскі эпічны навукова-фантастычны фільм 1999 года, які быў выпушчаны кампаніяй «Лукасфільм» і распаўсюджваўся кампаніяй «20th Century Fox». Аўтарам сцэнарыя і рэжысёрам стаў Джордж Лукас. Гэта чацверты па ліку фільм кінасагі «Зорныя войны», галоўныя ролі ў якім згулялі Ліям Нісан, Юэн Мак-Грэгар, Наталі Портман, Джэйк Лойд, Рэй Парк, Іэн Мак-Даярмід, Энтані Дэніэлс, Кені Бэйкер, Перніла Аўгуст і Фрэнк Оз.
Падзеі карціны адбываюцца за 32 гады да арыгінальнага фільма. Асноўнымі персанажамі з’яўляюцца майстар джэдай Квай-Гон Джын і яго вучань Обі-Ван Кенобі, якія абараняюць каралеву Амідалу і спадзяюцца на мірнае завяршэнне маштабнай міжпланетнай гандлёвай спрэчкі. Разам з Энакінам Скайуокерам — маладым рабом з надзвычайна высокай канвергенцыяй Сілы — яны адначасова супрацьстаяць таямнічаму вяртанню сітхаў.
Лукас пачаў вытворчасць фільма, калі прыйшоў да высновы, што спецэфекты ў кінематографе прасунуліся да ўзроўню, які ён лічыў неабходным для чацвёртага фільма сагі. Здымкі пачаліся 26 чэрвеня 1997 года на кінастудыі ў Ліўздэне, у пустэльні Туніса і іншых месцах. Візуальныя эфекты стужкі ўключалі ў сябе шырокае выкарыстанне кампутарнай графікі: некаторыя з персанажаў былі цалкам кампутарызаваныя і не існавалі ў рэальным свеце. Фільм быў першай рэжысёрскай працай Джорджа Лукаса пасля 22-гадовага перапынку, калі ў 1977 годзе ён выпусціў першы фільм сагі «Зорныя войны».
Гіруцішке I
Гіруці́шке I (Girutiškė I) — вёска ў Ігналінскім раёне Уцянскага павета Літвы. Уваходзіць у склад Дукштаскай сянюніі. Размешчана за 4 км ад Сянас Дукштаса. Насельніцтва 0 чал. (2001 г.).
Зорныя войны. Эпізод I: Уяўная пагроза
Прэм’ера фільма адбылася 19 мая 1999 года, амаль праз 16 гадоў пасля прэмьеры папярэдняга фільма «Зорныя войны. Эпізод VI: Вяртанне джэдая». Яна шырока асвятлялася ў сродках масавай інфармацыі і была чаканай падзеяй з-за вялікай культурнай спадчыны арыгінальнай трылогіі фільмаў серыі. Нягледзячы на змешаныя водгукі крытыкаў, якія, як правіла, хвалілі візуальны складнік, але крытыкавалі сцэнарый, характары персанажаў і развіццё падзеяў, фільм сабраў больш за $924 мільёны ва ўсім свеце падчас прэм’ернага паказу, стаўшы другім касавым фільмам у гісторыі пасля карціны «Тытанік». Ён стаў самым касавым фільмам 1999 года і самым касавым фільмам кінасагі (да выхаду «Зорныя войны: Абуджэнне Сілы» ў 2015 годзе) і зараз уваходзіць у дваццатку самых касавых фільмаў у Паўночнай Амерыцы без уліку інфляцыі. 3D-перавыданне, дзякуючы якому фільм сабраў яшчэ больш за $100 мільёнаў і перасягнуў адзнаку ў $1 мільярд, было выпушчана ў лютым 2012 года. Фільм мае два сіквелы «Зорныя войны. Эпізод II: Атака клонаў», выпушчаны ў 2002 годзе, і «Зорныя войны. Эпізод III: Помста сітхаў», выпушчаны ў 2005 годзе, разам з якімі складае другую трылогію сагі.
Сюжэт
Падзеі фільма адбываюцца за 32 гады да бітвы пры Явіне 4 і 10 гадоў да пачатку «вайны клонаў». Два рыцары-джэдаі — настаўнік Квай-Гон Джын і яго вучань Обі-Ван Кенобі — прызначаюцца пасламі і накіроўваюцца на касмічную станцыю Гандлёвай федэрацыі для вырашэння гандлёвага канфлікту паміж ёй і планетай Набу. Перамовам не наканавана адбыцца. Касмічны карабель паслоў знішчаюць у доку станцыі Гандлёвай федэрацыі, а саміх джэдаяў спрабуюць забіць. Квай-Гон Джын разам з Обі-Ван Кенобі бягуць на планету Набу. Тым часам Гандлёвая федэрацыя па загаду Дарта Сідыуса ажыццяўляе захоп планеты Набу. На паверхні планеты Квай-Гон Джын выратоўвае ад баявога дроіда мясцовага жыхара Джа Джа Бінкса. Джа Джа згаджаецца дапамагчы джэдаям і паказвае ім шлях у падводны горад гунганаў. Уладар горада адмаўляе паслом у дапамозе. Ён не сябруе з надводнымі жыхарамі планеты і абараняць іх ад агрэсіі з боку Гандлёвай федэрацыі не збіраецца, але дае джэдаям падводная лодка, каб тыя маглі хутка дабрацца да сталіцы, горада Цід.
Гандлёвая федэрацыя паспявае ўзяць у закладнікі каралеву Падмэ Амідалу. Квай-Гон Джын і Обі-Ван Кенобі вызваляюць Падмэ і разам бягуць з Набу на планету Карусант. У космасе карабель каралевы абстрэльваюць. Дзякуючы дроіду R2-D2, які здолеў крыху адрамантаваць карабель, джэдаі і каралева дабіраюцца да Татуіна. На Татуіне карабель робіць вымушаную пасадку дзеля якаснага рамонту. На планеце Квай-Гон Джын сустракае Энакіна Скайуокера, які зьўляецца рабом Уота, мясцовага вельмі сквапнага гандляра тэхналагічным абсталяваннем. Энакін прапаноўвае гасцям сваю хатку, дзе ён жыве разам са сваёй маці Шмі Скайуокер, якая таксама належыць Уота. Квай-Гон адчувае ў хлопчыку вялікую моц і вырашае вызваліць яго. Ён лічыць Энакіна абраным. Аднак вызваліць хлопца вельмі складана, бо Уота не хоча даваць Энакіну волю і прадаваць таксама не хоча. Адзінае, на што ён згаджаецца, гэта ісці ў заклад. Каб атрымаць абсталяванне для карабля і сваю волю, хлопчык мусіць перамагчы ў вельмі небяспечных гонках. Аднак моц на баку будучага джэдая, і Энакін перамагае ў гонках. Перад самым адлётам на Квай-Гон Джына нападае сітх Дарт Мол. Квай-Гон вымушаны адступіць.
Пад час палёту на Карусант паміж хлопцам і каралевай узнікае сімпатыя. На Карусанце Квай-Гон Джын паказвае Энакіна Савету джэдаяў. Але тыя не хочуць, каб хлопчык пачынаў навучанне, тлумачачы сваё рашэнне вельмі вялікім узростам Энакіна. Нягледзячы на забарону ордэна, Квай-Гон Джын пачынае сам вучыць Энакіна. Тым часам у галактычным сенаце ідуць спрэчкі наконт канфлікту вакол планеты Набу. Амідала выказвае ў сенаце вотум недаверу канцлеру Велоруму. На яго месца абіраецца таямнічы канцлер Палпацін. Падмэ вырашае ляцець на сваю родную планету і бараніць яе незалежнасць. Разам з Амідалай на Набу Савет джэдаяў адпраўляе Квай-Гон Джына і Обі-Вана Кенобі, таксама разам з імі туды ляціць і Энакін Скайуокер.
Гісторыя стварэння
Для пастаноўкі трукаў у новай трылогіі быў наняты Нік Гілард. Ён распрацаваў новы стыль бойкі на светлавых мячах. У адным з інтэрв’ю Гілард заявіў, што бой на светлавых мячах — нешта накшталт гульні ў шахматы, «дзе кожны ход павінен быць прадуманы». Лукас пазней адзначыць, што джэдаі ў большай ступені «пасярэднікі», чым салдаты, таму рукапашны бой дазваляе паказаць больш духовасць і інтэлектуальную ролю джэдаяў.
Здымкі пачаліся 26 чэрвеня 1997 года і скончыліся 30 верасня 1997 года. У асноўным яны праходзілі ў студыі «Leavesden Film» у Англіі, здымкі пустыні планеты Татуін і падзей на гэтай планеце здымаліся ў Тунісе. Каралеўскі палац на планеце Набу здымаўся ў італьянскім палацы ў горадзе Казерта. Для арыгінальнай трылогіі былі створаны 9 мадэлей R2-D2. Сем з іх былі здольныя ездзіць па пустыні, адна для Кені Бэйкера, і адна была здольна варушыць 3 нагамі. На працягу здымак арыгінальнай трылогіі мадэлі, што працавалі ў пустыні, хутка ламаліся, бо іх рухавік забруджваўся жвірам. Каб пазбегнуць гэткіх праблем у новым фільме, Лукас даручыў дзвюм кампаніям — «Industrial Light & Magic» і брытанскаму аддзелу сваёй працоўнай групы па спецэфектах — стварыць новую версію R2-D2.
Саўндтрэк
Музычнае суправаджэнне да фільма «''Зорныя войны. Эпізод I: Уяўная пагроза''» напісаў Джон Уільямс.
3D
У лютым 2012 года фільм Зорныя войны. Эпізод I: Уяўная пагроза выйшаў у 3D.
Струга (Столінскі раён)
Стру́га (, Струга) — аграгарадок у Столінскім раёне Брэсцкай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр Стружскага сельсавета.
Геаграфія
Знаходзіцца каля ракі Гарынь, за 5 кіламетраў у напрамку на паўднёвы ўсход ад горада Столін, за 250 кіламетраў ад Брэста, за 14 км ад чыгуначнай станцыі Гарынь.
Гісторыя
У ліпені 1944 года гітлераўцамі было спалена 144 дамоў, забіта 15 чалавек.
Мабуя
Мабуя (Mabuya) — род яшчарак сямейства Mabuyidae са стройным целам даўжынёй да 22 см, пашыраная ў Афрыцы, Паўднёвай Азіі, Паўднёвай і Цэнтральнай Амерыцы.
Гімн Бурундзі
Любімае Бурундзі (рундзі: Burundi Bwacu) - дзяржаўны гімн Бурундзі.
Быў напісаны групай аўтараў пад кіраўніцтвам каталіцкага святара Жан-Батыста Нтахакайі на музыку Марка Баренгаяба. Гімн афіцыйна быў прыняты пасля набыцця незалежнасці краіны ў 1962 годзе.
Прывалле (Смаленская вобласць)
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Бэрэзына (Мыкалаіўскі раён)
Бэрэзына (Березина) — вёска ў Мыкалаіўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Без канца
Сюжэт
Адвакат Антоні Зыра памірае ад сардэчнага прыступу. Пасля смерці мужа, яго жонка Уршуля губляе сэнс свайго існавання, Антэк быў для яе самым блізкім чалавекам. Ні праца перакладчыцай, ні выхаванне сына не могуць вярнуць ёй жаданне жыць. Неўзабаве да яе па дапамогу звяртаецца Ёанна, жонка рабочага Дарыюша Стаха, асуджанага за арганізацыю забастоўкі. Антэк быў яго адвакатам. Шчыра жадаючы дапамагчы, Уршуля бярэцца знайсці новага адваката, яна праглядае паперы мужа і знаходзіць імя адваката Лабрадара. Праз нейкі час, Уршуля зноў вяртаецца да мужавых папераў і заўважае, што побач з прозвішчам Лабрадара стаіць пытальнік, выведзены чырвоным фламастарам. Спярша яна думае, што гэта зрабіў яе сын Яцак, але неўзабаве ў яе з’яўляецца іншая думка. Яна пачынае падазраваць, што гэта знак ад Антэка.
Дэпрэсія снегавой лініі
Дэпрэсія снегавой лініі ( - уцісканне, зніжэнне) - яе зніжэнне з прычыны кліматычных змен, спрыяльных для захавання балансу масы ледавікоў. Паколькі баланс масы - гэта прамая функцыя акумуляцыі і абляцыі, ваганні вышыні снегавой лініі адлюстроўваюць сумарны эфект змяненняў тэмператур і атмасферных ападкаў М. Р. Гросвальд мяркуе, што кажучы аб дэпрэсіі снегавой лініі, можна таксама казаць і пра дэпрэсіі мяжы жыўлення ледавікоў і мяжы зледзянення.
Максімальныя амплітуды дэпрэсіі снегавой лініі былі ўласцівы ледавіковым эпохам. Як паведамляе М. Р. Гросвальд, абагульненне дадзеных аб дэпрэсіі снегавой лініі ў максімум апошняга зледзянення Зямлі прывяло Ю. Бюдэля да выснову аб тым, што паверхні сучаснай і старажытнай снегавой лініі раўналежныя і знаходзяцца адзін ад адной на 1000 м. Амерыканскі геолаг Стывен Портэр правёў больш дбайныя даследаванні і ўсталяваў, што гэтая дэпрэсія была ўсюды прыблізна аднолькавая і была роўная 900 ± 100 м. Аднак гэта можа быць верным толькі для горных краін умераных шырот. Наогул, трэба адзначыць, што роскід у ацэнках дэпрэсіі снегавой лініі рознымі даследчыкамі для адных і тых жа тэрыторый часам адрозніваецца ў два-тры разы. Напрыклад, вялікай папулярнасцю карыстаецца гіпотэза аб тым, што ў раёнах з марскім кліматам яна была значна больш, чым у кантынентальных раёнах. Зніжэнне снегавой лініі да ўзроўню мора магло спрыяць развіццю абляднення кантынентальных шэльфаў пры спрыяльных палеаакіяналагічных умовах.
Сучасныя ацэнкі дэпрэсіі снегавой лініі для максімуму апошняга зледзянення горных раёнаў Цэнтральнай Азіі і Байкальскага рэгіёну, напрыклад, вар'іруюць у розных аўтараў ад 500 да 1300 метраў. Адсюль зразумела, што ледавікі і ледавіковыя полагі рэканструююцца гэтымі аўтарамі на любы канкрэтны храналагічны зрэз і вагаюцца ў шырокіх межах морфагенетычных тыпаў ледавікоў - ад каравых і карава-далінных ледавікоў да сеткаватых ледавіковых сістэм шпіцбергенскага тыпу і ледавіковых полагаў. Адгэтуль ясна, што аднадушна агульнапрынятых метадаў ацэнкі дэпрэсіі снегавой лініі ў навуковым супольнасці няма, як няма пакуль і саміх аднадушна прынятых ацэнак.
Вышыня снегавой лініі падвяргаецца і сезонным зменам, у халоднае лета, ці адразу пасля снегападаў, яна добра бачная здалёк, хоць, строга кажучы, гэты свежы снег кліматычнае становішча снегавой лініі характарызаваць не можа.
Сіняк (горны масіў)
Сіняк (Синяк) — горны масіў Вулканічнага хрыбта Усходніх Карпат у Закарпацкай вобласці Украіны.
Ляжыць на правабярэжжы ракі Латарыцы. Цягнецца на 18-20 км з захаду на ўсход, на 22 км з поўначы на поўдзень. Абсалютныя вышыні 900—1000 м, адносныя перавышэнні на далінамі рэк 300—850 м. Найвышэйшая вяршыня — Дунаўка (1018 м).
У геалагічнай будове масіва ўдзельнічаюць эфузіўныя (андэзіты, андэзіта-базальты, дацыты) і флішавыя (пескавікі, сланцы) пароды.
Грэбянёвыя паверхні хрыбтоў пераважна вострыя, лакальна купалападобныя, расчлянёныя далінамі рэчак і ярамі. Схілы крутыя, прамыя і пукатыя, з густой эразійнай сеткай. Здараюцца апоўзні, селі, паводкі.
Даліны рэк Вызныцы, Абавы, Матэковай, Пыні V-падобныя і каньёнападобныя.
Пераважаюць нізкагорныя мясцовасці з дубова-букавымі (да вышыні 600 м) і букавымі лясамі з невялікім дамешкам хвойных парод.
Развіта земляробства і агародніцтва. Прыродныя лячэбныя мінеральныя воды выкарыстоўваюцца на кліматычных бальнеалагічных курортах «Сыняк» і «Карпаты».
Тарвасту
Тарвасту (Tarvastu) — воласць ва ўсходняй частцы павета Вільяндзімаа, на поўдні Эстоніі. Плошча — 409 км?, насельніцтва — 4415 чалавек (2008). Адміністрацыйны цэнтр — пасёлак Мустла.
Прыкладна 40 % тэрыторыі воласці пакрыты лясамі, на яе ўсходзе змесцавана возера Выртс'ярв, другое па велічыні ў Прыбалтыцы. Па тэрыторыі воласці працякаюць рэкі Тарвасту і Ыхне. На тэрыторыі воласці Тарвасту бярэ свой пачатак рака Ярма (яна ж Эрма).
Воласць складаецца з пасёлак Мустла і 37 вёсак. Колькасць насельніцтва ў 2004 годзе была 4510 чалавек, у 2008 годзе 4415 чалавек. Шчыльнасць насельніцтва складае 10,79 чал./км? (2008). Насельніцтва воласці Тарвасту, як і па ўсёй Эстоніі, паступова змяншаецца.
Більчэ (Мыкалаіўскі раён)
Більчэ (Бі́льче) — вёска ў Мыкалаіўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Капліца Святога Казіміра (Ружаны)
Каплі́ца Свято́га Казі́міра, таксама Касцё́л Святога Казіміра — каталіцкі храм у Ружанах Пінскай дыяцэзіі. Помнік архітэктуры ранняга класіцызму.
Гісторыя
Пабудову капліцы фундаваў уласнік ружанскага маёнтка Аляксандр Сапега. Праект выканаў саксонскі архітэктар Ян Самуэль Бекер. Будаўніцтва звязваюць з мошчамі святога Казіміра, якія ў сярэдзіне XVII стагоддзя захоўваліся ў ружанскіх уладаннях Сапегаў. Першапачаткова капліца ўваходзіла ў склад комплексу базыльянскага кляштара.
Камбінацыйная схема
Камбінацыйная схема — схема (г.зн. функцыя), якая будуецца камбінацыяй булевых функцый.
Больш шырокі клас схем ахопліваюць паслядоўныя схемы. Камбінацыйныя схемы адрозніваюцца ад паслядоўных тым, што не маюць магчымасці запамінаць папярэдні стан схемы.
Акупацыя Дамініканскай Рэспублікі войскамі ЗША (1965—1966)
Акупацыя Дамініканскай Рэспублікі войскамі ЗША 1965—66 гг. (англ. United States occupation of the Dominican Republic) ваенная аперацыя пад кодавай назвай «Сілавы вузел» (англ. Operation Power Pack). У аперацыі удзельнічалі армія ЗША, а таксама Панамерыканскія міратворчыя сілы (ПМС) (Бразілія, Гандурас, Коста-Рыка, Сальвадор, Нікарагуа, Ямайка і Парагвай) Мэтай аперацыі было фармальна аб’яўлена абарона грамадзян ЗША ў краіне, дзе ішла грамадзянская вайна паміж ваеннай хунтай (якая кантралявала ўсю краіну з 1963 па красавік 1965 г. і поўнач Дамініканскай Рэспублікі з 25 краксавіка 1965 г.) і прыхільнікамі аднаўлення Канстытуцыі 1963 г на чале з часовым прэзідэнтам Кааманьё і левымі сіламі, якія кантралявалі поўдзень краіны і сталіцу).
Аперацыя пачалася 28 красавіка 1965 года высадкай марской пехоты ЗША у гарадах Бараёна і Айна. З 29 красавіка армія ЗША пачала штурм сталіцы краіны Санта-Дамінга, які працягнуўся да 19 мая.
31 жніўня 1965 г. удзельнікі грамадзянскай вайны падпісалі Дамініканскі акт прымірэння (канчатковае мірнае пагадненне) і быў абраны часовы прэзідэнт Эктор Касерас, а 1 чэрвеня 1966 г. паўнапраўным прэзідэнтам краіны быў абраны Хоакін Балагер. Пасля гэтага у верасні 1966 г. амерыканскія войскі пакінулі Дамініканскую рэспубліку (засталіся толькі саветнікі). У выніку аперацыі загінула 44 і было паранена 283 амерыканскіх вайскоўца, а таксама паранена 17 салдат ПМС Дамініканцы страцілі некалькі тысяч чалавек з абодвух бакоў, без уліку мірнага насельніцтва.
Балоня
Балоня (Болоня) — вёска ў Мыкалаіўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Халістэ (воласць)
Халістэ (Halliste) — воласць у Эстоніі, у складзе павета Вільяндзімаа.
Палажэнне
Плошча воласці — 266,4 км?, колькасць насельніцтва на 1 студзеня 2010 года складала 1697 чалавек.
Нацыянал-сацыялістычны саюз урачоў
Нацыянал-сацыялістычны саюз нямецкіх урачоў (Nationalsozialistischer Deutscher Ärztebund, скар. NSD-Ärztebund або NSDAB) — грамадская арганізацыя ў Германіі (1935—1944), якая аб’ядноўвала ў сваіх шэрагах урачоў-членаў НСДАП.
2-я армія (Расійская імперыя)
2-я а́рмія (2А) — агульнавайсковае аператыўнае аб'яднанне злучэнняў, часцей і ўстаноў Варшаўскай ваеннай акругі, Рускай Імператарскай арміі падчас Першай сусветнай вайны.
Нацыянал-сацыялістычны саюз урачоў
Створаны ў 1929 годзе па ініцыятыве ўрача і выдаўца Людвіга Лібля.
2-я армія (Расійская імперыя)
Па стану на ліпень 1914 года
Палявое ўпраўленне створана ў ліпені 1914 года пры штабе Варшаўскай ваеннай акругі.
На пачатак вайны ў склад арміі ўваходзілі:
Нацыянал-сацыялістычны саюз урачоў
Згодна са статутам, прынятым у 1929 годзе, саюз меў наступныя задачы:
2-я армія (Расійская імперыя)
Па стану на канец вайны
На канец 1917 года штаб арміі знаходзіўся ў Слуцку і армія мела ў сваім складзе:
Нацыянал-сацыялістычны саюз урачоў
2. Стварыць службовую этыку нямецкіх урачоў і ўсёй аховы здароўя ў духу нацыянал-сацыялістычнага светапогляду і ўкараняць гэтыя прынцыпы таксама ў свядомасць грамадскасці.
2-я армія (Расійская імперыя)
Па стану на канец вайны
Армія была ліквідавана ў пачатку 1918 года.
Нацыянал-сацыялістычны саюз урачоў
3. Ажыццяўляць узаемную падтрымку і дапамогу ў прафесійных справах, выхоўваць нацыянал-сацыялістычнае падрастаючае пакаленне, у тым ліку студэнтаў, у духу нацыянал-сацыялістычнай прафесійнай этыкі.
2-я армія (Расійская імперыя)
2-я армія ў баях ва Усходняй Прусіі ў 1914—1915 гадах
Камандуючы 2-й арміяй генерал Самсонаў загадам ад 16 жніўня змяніў загаданае штабам фронту напрамак наступлення, паслаўшы галоўныя сілы замест паўночнага у паўночна-заходнім напрамку з мэтай больш глыбокага ахопу германскіх дывізій і для перахопу шляхоў на Віслу. У выніку быў істотна павялічаны разрыў з 1-й арміяй. 2-я армія перайшла мяжу 20 жніўня, маючы супраць сябе 20-ы корпус генерала Шольца (3,5 дывізіі).
Нацыянал-сацыялістычны саюз урачоў
Членамі саюза маглі стаць урачы, аптэкары, ветэрынары і стаматолагі, якія маюць допуск да практыкі, прызнаны кіраўніком саюза, і калі яны з’яўляюцца членамі НСДАП.
2-я армія (Расійская імперыя)
2-я армія ў баях ва Усходняй Прусіі ў 1914—1915 гадах
З 26 жніўня армія ўдзельнічала ў Бітве пад Таненбергам, якая скончылася поўным паражэннем і разгромам. Страты 2-й арміі склалі 6 тыс. забітымі, паранена каля 20 тысяч (амаль усе трапілі ў палон), палонных — 30 тысяч (разам з якія трапілі ў палон параненымі — 50 тыс.), захоплена 230 гармат. Былі забітыя 10 генералаў (у тым ліку і камандуючы, які застрэліўся), 13 узятыя ў палон. Агульныя страты 2-й арміі забітымі, параненымі і палоннымі — 56 тысяч чалавек.
Нацыянал-сацыялістычны саюз урачоў
Кандыдатамі ў члены саюза маглі стаць урачы, якія не з’яўляюцца членамі НСДАП, але падтрымліваюць мэты саюза. Пытанне аб прыёме ў якасці члена або кандыдата вырашаў кіраўнік саюза.
Кіраўніцтва
Першым старшынёй саюза (1929—1932) быў Людвіг Лібль.
У 1932 годзе яго змяніў Герхард Вагнер, якому ў 1934 годзе было прысвоена званне Reichsärzteführer.
Пасля смерці Вагнера ў 1939 годзе саюз узначаліў Леанарда Конці.
Камсамольская вуліца (Магілёў)
Камсамольская вуліца (Комсомольская улица) — вуліца ў Ленінскім раёне Магілёва, у гістарычным цэнтры горада. Працягласць вуліцы ад Першамайскай вуліцы да плошчы Арджанікідзэ складае 330 м.
Гісторыя
Фарміраванне вуліцы пачалося ў канцы 19 ст., калі на скрыжаванні Дняпроўскага праспекта (цяпер Першамайская вуліца) і вул. Дваранскай утварылася Тэатральная плошча з будынкам тэатра (пабудаваны ў 1888). Першапачаткова насіла назву Дваранская вуліца, якая атрымала назву, верагодна, ад дома Дваранскага сходу, які размяшчаўся на ёй. У 1922 годзе перайменавана пад сучасную назву. Сучаснае аблічча вуліцы складаецца з 1930-х гадоў, калі пачалося масавае жыллёвае і грамадзянскае будаўніцтва.
Фарміраванне вуліцы працягвалася ў пасляваенныя гады, калі паводле генплана 1947−1950 гадоў пачалася рэканструкцыя цэнтральнай часткі горада і яе галоўнай магістралі вул. Першамайскай.
Забудова
У забудове вуліцы пераважаюць 2-, 3-, 4-, 5-павярховыя, пераважна жылыя, дамы. Вышыннай дамінантай з’яўляюцца 11-павярховы інтэрнат педвучылішча, узведзены ў 1987. З найбольш старых пабудоў захаваўся касцёл кармелітаў, помнік архітэктуры барока першай паловы 18 ст. На вуліцы размешчаны таксама Магілёўскі дзяржаўны каледж мастацтваў (у гэтым будынку ў час Вялікай Айчыннай вайны размяшчаўся шпіталь для абаронцаў горада; у час нямецкай акупацыі тут была створана падпольная група «Непакорныя», у памяць пра якую ў 1968 на будынку вучылішча пастаўлена мемарыяльная дошка), Сацыяльна-гуманітарны каледж.
У савецкі час размяшчаліся прыёмны пункт трыкатажнага атэлье, аддзяленне сувязі № 14, Гарпалівазбыт, камітэт ДТСААФ Цэнтральнага раёна, Магілёўскі аддзел Віцебскага ВА «Маналіт».
Бродкы
Бродкы (Бро́дки) — вёска ў Мыкалаіўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
NGC 4482
NGC 4482 (іншыя абазначэнні — IC 3427, UGC 7640, MCG 2-32-98, ZWG 70.130, VCC 1261, PGC 41272) — эліптычная галактыка (E) ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Горкас
Го́ркас (Gorkos) — вёска ў Ігналінскім раёне Уцянскага павета Літвы. Уваходзіць у склад Міелагенайскай сянюніі. Размешчана за 13 км ад Цэйкінея. Насельніцтва 5 чал. (2001 г.).
Рымаска
Рымаска (Rimasco) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Верчэлі.
Насельніцтва складае 154 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 6 чал./км². Займае плошчу 24 км². Паштовы індэкс — 13026. Тэлефонны код — 0163.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Giacomo.
Дзень Арафат
Згодна з ісламскай традыцыяй, Арафат — гэта месца, дзе ісламскі прарок Мухамад правёў развітальную пропаведзь з групай мусульм, якія суправаджалі яго ад хаджу да канца свайго жыцця.
У гэты дзень узнагароджанне або кара мусульманам за добрыя або грахоўныя ўчынкі павялічваецца. Роўна, як і вага грахоў у гэты дзень павялічваецца ў некалькі разоў. Да заходу сонца вернікі стаяць і замольваюць грахі. За свае набожныя дзеі чалавек, які імкнецца да Алаха з чыстым намерам, у Судны дзень убачыць узнагароджанне за яго. Пост у дзень Арафат лічыцца самым важным з тых учынкаў, якія набліжаюць вернікаў да Алаха.
Бронетранспарцёр
Бронетранспарцёр (БТР) — баявая бранявая колавая або гусенічная машына для перавозу мотастралкоў (да 28 чалавек), вядзення бою і агнявой падтрымкі, разведкі, аховы на маршы, патрулявання і сувязі. Таксама выкарыстоўваецца для буксавання гарматы і мінамёта, эвакуацыі параненых і перавозу боепрыпасаў. Узброены 20-міліметровай аўтаматычнай гарматай і кулямётам або 2-ма кулямётамі, часам гранатамётам і процітанкавамі кіруемымі ракетамі. Хуткасць на колах дасягае 110 км/гадз. Запас ходу да 1000 км. На гусеніцах адпаведна 75 км/гадз. і 400 км. Найчасцей плывучы, прыстасаваны для паветранага перавозу і дэсантавання, аснашчаны радыёстанцыяй і прыладай для стральбы ноччу. У ЗША вырабляецца плывучы гусенічны M113, у Германіі і Расіі — плывучыя колавыя «Фукс» і БТР-80 адпаведна.
Пакрокавая стратэгія
Пакрокавая стратэгія (turn-based strategy, TBS) — від стратэгій.
Адрозніваецца ад стратэгіі ў рэальным часе (RTS) тым, што тут ёсць вызначаны парадак дзеянняў — хады, якія сапернікі выконваюць па чарзе. Выкарыстоўваюцца не толькі ў камп’ютарных, але і ў настольных гульнях.
Самы яскравы прыклад пакрокавай стратэгіі — шахматы.
Магонія
Магонія (Mahonia) — род сямейства.
Арэал
Пашыраная ў Паўночнай і Цэнтральнай Амерыцы, Азіі.
Значэнне і выкарыстанне
На Беларусі вырошчваецца як дэкаратыўная.
Антсла (воласць)
Антсла (Antsla) — воласць у Эстоніі, у складзе павета Вырумаа.
Морыя
Самі шахты вельмі вялікія, і ўяўляюць сабой цэлы горад. Каб прайсці з аднаго канца да другога патрэбна 3-4 дні.|У 1980 г. Трэцяй Эпохі Дьюрына VI забіў Балрог. Ён выйшаў з вялікіх глыбінь, куды Гномы палезлі ў пошуках каштоўнага металу Міфрыл. Пасля гэтага Морыю і захапілі оркі, а Балрог стаў на яе ахове.
У 3019 г., калі адбываліся асноўныя падзеі вядомай кнігі Дж. Р. Р. Толкіна «Уладар Пярсцёнкаў», Балрога забіў Гэндальф Шэры. Тады ж быў разбураны мост Казад-дума.
Гластанберскае абацтва
Гісторыя
Існуе сярэдневяковае паданне, нібыта абацтва было заснавана ў I стагоддзі адным з вучняў або прыхільнікаў Хрыста Іосіфа Арымафейскага. Гэтая неверагодная легенда шчыльна звязаная яшчэ з адной версіяй, прапанаванай паэтам Робертам дэ Баронам у XII стагоддзі, нібыта тут знаходзіцца Авалон, месцазнаходжанне Святога Граалю і пахавання караля Артура.
Абацтва заснаванае брытамі на пачатку VII стагоддзя. Пасля бітвы пад Пеонумам яно перайшло ў рукі саксонцаў.
У X стагоддзі гластанбергскі абат святы Данстан разбудаваў царкву і ўсталяваў у абацтве Статут святога Бенедыкта.
Пасля заваёвы Англіі нарманамі ў 1066 новы нарманскі абат Тэрстын заняўся дабудовай царквы. Аднак у 1077 годзе ён быў зняты з пасады за забойствы манахаў, учыненыя яго ўзброенымі слугамі непасрэдна ля алтару.
Кляштар быў значна пашкоджаны падчас пажару ў 1184 годзе. Амаль неадкладна пачалася пабудова новае царквы, і ўжо ў 1186 адбылася кансекрацыя. Набажэнствы ў рэкансекраванай Вялікай царкве пачаліся на Ражство 1213 года.
У XIV стагоддзі Гластанбергскае абацтва саступала па заможнасці і магутнасці толькі Вэстмінстэрскаму. Падчас вайны ружаў яго ваколіцы былі абкружаны мурамі дзеля аховы.
Падчас секулярызацыі Генрыха VIII абацтва было разрабавана, апошні абат Рычард Уайтынг у 1539 быў павешаны, выпатрашаны і чацвяртаваны як здраднік. Камяні і волава з руінаў абацтва былі расцягнуты на пабудову іншых будынкаў.
Да XIX стагоддзя мясцовасць пераходзіла да розных уласнікаў, якія таксама выкарыстоўвалі руіны як будаўнічы матэрыял і нават як каменаломню. Урэшце парламенцкі акт 1882 года спыніў далейшы заняпад і адкрыў шлях да першых археалагічных і гістарычных даследаванняў абацтва.
У 1908 годзе рэшткі Гластанбергскага абацтва былі набыты дыяцэзіяй Бата і Уэльса і з тае пары належаць царкве Англіі. З 1924 сюды ладзяцца пілігрымкі; набажэнствы ладзяцца ў англіканскай, каталіцкай і праваслаўнай традыцыях.
Волга (значэнні)
Назву Волга маюць:
Нівальна-гляцыяльная зона
У палярных і субпалярных абласцях гэтая зона часта апускаецца да ўзроўню мора і нават ніжэй (у некаторых сектарах краю Антарктычнага ледавіковага полага). Ва ўнутрыкантынентальных абласцях нівальна-гляцыяльная зона займае самае высокае становішча. Так, у арыдных гарах Цэнтральнай Азіі, а таксама ў паўднёваамерыканскіх Андах гэты пояс падымаецца часам вышэй 6500 м над узроўнем мора.
Для нівальна-гляцыяльнай зоны характэрныя нівальна-гляцыяльныя кліматы і, адпаведна, наяўнасць нівальна-гляцыяльных сістэм, то ёсць шматгадовых запасаў снегу, фірну і лёду — пераважна, у складзе ледавікоў. У цэлым нівальна-гляцыяльнай зоне ўласціва спалучэнне снежнікаў і ледавікоў з выхадамі карэнных парод, асыпкамі, курумамі. Тут інтэнсіўна адбываюцца працэсы фізічнага, галоўным чынам марознага, выветрывання.
Арганічны свет бедны, аднак даволі экзатычны. У высакагор'і нівальна-гляцыяльнага поясу можна сустрэць снежных барсаў (ірбісаў), мядзведзяў, горных бараноў — тэкё і г. д. Глебы на адкрытых ад снегу і лёду паверхнях прымітыўныя, шкілетныя, ці адсутнічаюць зусім.
Вэлыка Воля
Вэлыка Воля (Вели́ка Во́ля) — вёска ў Мыкалаіўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Сельва
Сельва (selva ад silva — лес) — геаграфічны тэрмін, які ўжываецца для пазначэння вільготных трапічных лясоў (джунгляў) у Паўднёвай Амерыцы пераважна ў басейне ракі Амазонка.
Сельва ўтвараецца на шырокіх нізінных участках сушы ва ўмовах сталага прэснаводнага ўвільгатнення, з той прычыны, што глеба сельвы вельмі бедная на мінеральныя рэчывы, вымываемыя трапічнымі дажджамі. У сельве часта назіраецца моцная забалочанасць. Раслінны і жывёльны свет адрозніваецца буйствам фарбаў і разнастайнасцю відаў раслін, птушак і сысуноў.
Амазонская сельва — самы буйны ў свеце трапічны лес. Яна размешчана на шырокай, амаль плоскай раўніне, якая ахоплівае амаль увесь басейн ракі Амазонка. Межы сельвы выразна акрэслены ўсходнім падножжам Андаў, а таксама схіламі Бразільскага і Гвіянскага нагор'яў. Грандыёзны масіў займае 5,5 мільёна квадратных кіламетраў — палову агульнай плошчы такіх лясоў на планеце. Яна знаходзіцца на тэрыторыі дзевяці дзяржаў — Бразіліі (найвялікшы кавалак), Перу, Калумбіі, Венесуэлы, Эквадора, Балівіі, Гаяны, Сурынама, Французскай Гвіяны.