cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Рэвалюцыя 1848—1849 гадоў у Германіі
1848 год
Нягледзячы на гэта, пачаліся дыскусіі пра будучую канстытуцыю. Галоўнымі пытаннямі былі:
Неўзабаве падзеі пачалі апярэджваць дыскусіі. Дэпутат Роберт Блюм быў пасланы ў Вену сваімі левымі палітычнымі калегамі з мэтай высвятлення дэталяў прыгнечання тамтэйшага народнага паўстання ваенным шляхам. Р. Блюм удзельнічаў у вулічных баях, быў арыштаваны і пакараны смерцю 9 лістапада, насуперак сваім прэтэнзіям на недатыкальнасць як член Франкфурцкага парламента.
У снежні 1848 года «Фундаментальныя правы для Нямецкага народа» абвясцілі роўнасць усіх грамадзян перад законам.
1849 год
28 мая 1849 года яшчэ чарнавая канстытуцыя, нарэшце, прайшла. Новай Германіі наканавана было стаць канстытуцыйнай манархіяй, і тытул главы дзяржавы («імператар немцаў» ) павінен быў стаць спадчынным і насіць яго мусіў адпаведны кароль Прусіі. Гэта прапанова была падтрымана не больш як 290 галасамі за, астатнія 248 дэпутатаў устрымаліся. Канстытуцыя была прынята 29 маленькімі дзяржавамі, але не Аўстрыяй, Прусіяй, Баварыяй, Гановерам ці Саксоніяй. Імператарская карона была прапанавана каралю прускаму Фрыдрыху-Вільгельму IV, які ад яе адмовіўся, не жадаючы прымаць яе з рук рэвалюцыянераў і прытым на ўмовах, якія ставіла канстытуцыя.
Для абароны пастаноў парламента ў розных месцах (асабліва — у Саксоніі і ў Бадэне) адбыліся народныя паўстанні, але яны хутка былі задушаны пры дапамозе прускіх войскаў.
Агульнагерманскі парламент, які значна парадзеў, 30 мая 1849 г. пастанавіў перанесці свае пасяджэнні ў Штутгарт. Яшчэ некалькі дзён гэты "парламент-пазадкі" (Rumpfparlament) засядаў у Штутгарце, але 18 чэрвеня быў разагнаны ваеннай сілай.
Ачакіўскі раён
Ачакіўскі раён (Очаківський район) — адміністрацыйная адзінка ў складзе Мікалаеўскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр — Ачакіў (Очаків).
Утвораны ў 1923 годзе. Насельніцтва раёна на года складае 15746 чалавек, плошча — 1490 км².
Геаграфія
На усходзе знаходзіцца Дняпроўска-Бузкі ліман, на захадзе — Бэрэзанскі ліман.
Адміністрацыйны падзел
Тэрыторыя раёна адміністрацыйна складаецца з 11 сельскіх саветаў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі раёна размешчаны 1 пасёлак сельскага тыпу і 29 сёлаў.
Герлахаўскі Шціт
Ге́рлахаўскі Шціт (Gerlachovský štít) — самая высокая горная вяршыня Карпат. Вышыня 2655 м.
Знаходзіцца на тэрыторыі Славакіі. Складзена з гранітаў.
Уваходзіць у Татранскі нацыянальны парк.
Ленінскае (Шабалінскі раён)
Ленінскае (Ле́нинское) — пасёлак гарадскога тыпу, адміністрацыйны цэнтр Шабалінскага раёна Кіраўскай вобласці Расіі. Насельніцтва — 4406 чал. (2020). Адлегласць да абласнога цэнтра горада Кірава — 200 км. У пасёлку знаходзіцца чыгуначная станцыя Шабаліна Паўночнай чыгункі.
Курэнурме (прыпыначны пункт)
Курэнурме (Kurenurme) — былы прыпыначны пункт Эстонскай чыгункі ў павеце Валгамаа. Знаходзіўся ў вёсцы Курэнурме на лініі Рыга — Пскоў.
Пасажырскія цягнікі на прыпынку спыняліся да 2001 года, зараз на лініі ў асноўным працуюць грузавыя цягнікі.
Лешча (рака)
Ле́шча — рака ў Шклоўскім раёне Магілёўскай вобласці і Аршанскім раёне Віцебскай вобласці, левы прыток ракі Дняпро.
Даўжыня ракі 33 км. Плошча вадазбору 191 км². Сярэднегадавы расход вады ў вусці каля 1,2 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,3 м/км.
Пачынаецца за 2,5 км на паўночны захад ад вёскі Акунёўка Шклоўскага раёна, вусце ў межах вёскі Зорная Аршанскага раёна. Цячэ на паўночнай ускраіне Аршанска-Магілёўскай раўніны. Асноўны прыток — Хватаўка (справа).
Даліна ў вярхоўі невыразная, у сярэдняй і нізкай плыні скрынкападобная, шырынёй ад 0,2 да 1 км. Схілы парэзаны ярамі. Абалона двухбаковая, высокая, сухая. Рэчышча каналізаванае на працягу 20 км (ад вытоку да вёскі Лешча Шклоўскага раёна), ніжэй звілістае; шырыня яго ў нізкай плыні 5—6 м. Берагі ў высокай і сярэдняй плыні ўмерана стромкія і стромкія, у нізкай — абрывістыя.
IC 1324
IC 1324 — галактыка тыпу S0-a (спіральная галактыка) у сузор’і Казярог.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Несцераўка
Не́сцераўка (, Нестеровка) — былы пасёлак у Веткаўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіў у склад Свяцілавіцкага сельсавета.
У 1926—1927 гадах цэнтр Малкаванесцераўскага сельсавета. Ліквідаваны ў 2011 годзе.
Чэмпіянат Еўропы па акадэмічным веславанні 2009
Чэмпіянат Еўропы па акадэмічным веславанні-2009 прайшоў 18 верасня — 20 верасня 2009 года ў беларускім горадзе Брэсце на Брэсцкім вяслярным канале.
Спасылкі
Вынікі Чэмпіянату Еўропы-2009 на сайце FISA
Леслі Уайт
Ле́слі А́лвін Уайт ( — ) — амерыканскі культурантраполаг. Упершыню ў замежнай гуманітарнай навуцы прымяніў тэрмін культуралогія ў кнізе «Навука аб культуры» (1949). Лічыў, што культуралогія вывучае не ўзаемадзеянне індывідаў (як сацыялогія), а элементы культуры (напрыклад, міфалогію, мастацтва, філасофію). Сцвярджаў, што менавіта культура стварыла ў людзей ілюзію ўсемагутнасці, усёведання, давала людзям пачуццё ўпэўненасці ў сваіх сілах, пераконвала ў існаванні сэнсу жыцця, надзяляла іх духоўнымі сіламі для падтрымання жыццядзейнасці. Гэтым мэтам спрыялі такія віды культуры як міфалогія, рытуал, магія, касмалагічныя сістэмы і інш.
Вялікае Магеланава Воблака
Вялікае Магеланава Воблака (ВМВ, Large Magellanic Cloud, LMC) — карлікавая галактыка тыпу SBm, спадарожнік Млечнага Шляху, размешчаная на адлегласці каля 163 тысяч cв. гадоў ад нашай Галактыкі. Гэтая адлегласць удвая перавышае дыяметр нашай Галактыкі.
Дзмітрый Сяргеевіч Набокаў
Дасягненні
Чэмпіён Беларусі ў памяшканні 2016 года ў скачках у вышыню з вынікам 2,29 м.
Срэбраны прызёр чэмпіянату Беларусі 2016 года ў скачках у вышыню з вынікам 2,23 м.
Чэмпіён Еўропы сярод моладзі 2017 года ў скачках у вышыню з вынікам 2,24 м.
Ленінскае
Ленінскае — тапонім.
Буянава (Мёрскі раён)
Буя́нава (, Буяново) — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Перабродскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска, пазней засценак у складзе гміны Друя Дзісенскага павета (з 1926 года Браслаўскага павета) Віленскага ваяводства.
Рэчкі (Беліцкі сельсавет)
Рэ́чкі (, Речки) — былая вёска ў Сенненскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіла ў склад Беліцкага сельсавета.
Да 20 мая 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Латыгальскага сельсавета.
Скасавана 14 мая 2022 года.
Юзаф Антоні Касакоўскі
Юзаф Антоні Касакоўскі (1772, Марцінішкі — 28 кастрычніка 1842, Шырвінты) — літоўскі, польскі і французскі ваенны дзеяч. Прадстаўнік шляхецкага роду Касакоўскіх герба Слепаўрон.
Біяграфія
Сын каштяляна інфлянцкага Антонія Касакоўскага і Элеаноры Страшкевіч. Нарадзіўся ў радавым маёнтку Касакоўскіх — Марцінішках бліз Коўна. Атрымаў адукацыю ў калегіуме каталіцкага манаскага ордэна піяраў у Вільні.
Барацьба за незалежнасць Рэчы Паспалітай
У 1792 годзе Юзаф Антоній Касакоўскі, быўшы харунжым 8-й харугвы 1-й брыгады кавалерыі ВКЛ, удзельнічаў у вайне за незалежнасць. Затым, пры падтрымцы свайго дзядзькі Шымана Марціна Касакоўскага, атрымаў чын маёра і стаў камандзірам 3-й брыгады кавалерыі ВКЛ. Пасля вайны Юзэф Антоні збіраўся прыняць духоўны сан, каб стаць вікарыем другога свайго дзядзькі, біскупа інфлянцкага Юзафа Казіміра Касакоўскага. Аднак, у тым жа 1792 годзе стаў дарадцам Літоўскай генеральнай канфедэрацыі ў складзе Таргавіцкай канфедэрацыі.
У 1794 годзе Юзаф Антоні Касакоўскі ўдзельнічаў у паўстанні Касцюшкі, прыняў удзел у абароне Вільні ад рускай арміі. Пасля падаўлення паўстання некалькі гадоў пражываў у Парыжы, потым вярнуўся ў Літву, якая ўвайшла ў склад Расіі.
Удзел у Напалеонаўскіх войнах
Падчас французскага ўварвання ў Расію, Касакоўскі, праведзены ў брыгадныя генералы, знаходзіўся ў свіце імператара Напалеона I у якасці аднаго з трох польскіх флігель-ад’ютантаў імператара, нараўне з Яўстахіем Эразмам Сангушка і Людвігам Міхаілам Пацам. Удзельнічаў у бітве пад Смаленскам і Барадзінскай бітве. 29 верасня 1812 года быў прызначаны Напалеонам губернатарам Масквы, займаў гэтую пасаду тры дні. Падчас адступлення з Расіі прымаў удзел у бітве на рацэ Бярэзіне і ў шэрагу іншых сутычак і бітваў.
У 1813 годзе, падчас Вайны шостай кааліцыі, Касакоўскі, застаючыся флігель-ад’ютантам імператара, прыняў удзел у бітвах пад Лютцэнам, Баўцэнам, Дрэздэнам, Лейпцыгам і Ганаў.
У 1814 годзе з-за хваробы некалькі месяцаў не ўдзельнічаў у ваенных дзеяннях. Аднак, быў адным са сведкаў адрачэння Напалеона Банапарта ад імператарскага трона ў красавіку 1814 года ў Фантэнбло.
У тым жа 1814 годзе Юзаф Антоній Касакоўскі атрымаў тытул графа французскай Першай імперыі, а таксама стаў рыцарам Мальтыйскага ордэна. Пасля заканчэння ваенных дзеянняў вярнуўся на радзіму, дзе быў амніставаны. Стаў вядомы як калекцыянер рэліквій, звязаных з Напалеонаўскімі войнамі. Касакоўскаму належалі, у прыватнасці, адзін з мундзіраў і пасма валасоў Напалеона. У сваёй сядзібе паставіў помнік каню, які разам з ім удзельнічаў у Напалеонаўскіх паходах.
Вахау
Вахау — участак даліны Дуная паміж гарадамі Мелькам і Крэмсам у Аўстрыі, ландшафт якога мае вялікую эстэтычную каштоўнасць. З'яўляецца аб'ектам са спісу Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.
Па гэтым участку даліны Дуная можна прасачыць, як развіваліся архітэктурныя, горадабудаўнічыя і сельскагаспадарчыя традыцыі мясцовага насельніцтва, бо тутэйшыя землі культываваліся з дагістарычных часоў. Краявіды вузкай даліны, заціснутай паміж гор, вельмі маляўнічыя: манастыры, цэрквы, замкі, вёскі, пашы, вінаграднікі, велічныя руіны. Мясцовы ландшафт застаўся такім жа, як у Сярэднявечча. На тэрыторыі працягласцю ў 30 км сканцэнтравалася ўся гісторыя Еўропы з яе галоўнай гандлёвай артэрыяй — Дунаем, васаламі, якія рабавалі суда і будавалі свае непрыступныя замкі на горных вяршынях, з сялянамі, якія стагоддзямі апрацоўвалі зямлю і гатавалі віно. У 1970—1980 гг. існавала пагроза страціць гэтую вобласць: тут хацелі пабудаваць ГЭС, аднак мясцовае насельніцтва было супраць, і ў выніку даліну здолелі адстаяць.
IC 1327
IC 1327 — галактыка тыпу S0-a (спіральная галактыка) у сузор’і Арол.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Гутэнберг (выдавецтва)
Выдавецтва «Гутэнберг» — прыватнае беларускае выдавецтва ў Польшчы. Выдавецтва заснаванае ў 2023 годзе.
Гісторыя
Выдавецтва было заснавана ў 2023 у Кракаве беларусамі, што вымушана пакінулі радзіму.
Першымі выданнямі выдавецтва сталі адрыўны каляндар-слоўнічак «Мова вольных: 365 родных слоў» (365 беларускіх слоў з перакладам на ўкраінскую, польскую і англійскую), пазл «Бітва пад Воршай 1514» (на 1000 элементаў) і «Беларускі народны соннік» (укладзены Алінай Высоцкай).
У красавіку 2023 года выдавецтва ўпершыню прыняло ўдзел у кніжным кірмашы, у Беластоку на беларускім павільёне.
Кірункі дзейнасці
Асноўныя кірункі дзейнасці — выданне навуковых, навукова-папулярных, даведкавых і мастацкіх кніг, настольных гульняў, стварэнне факсіміле мапаў і гравюр, выраб сувенірнай прадукцыі і прадметаў аздаблення інтэр’еру.
Выдавецтва распрацавала і першым пачало пазначаць сваю прадукцыю знакам «No AI content inside» («Без ужыцця штучнага інтэлекту»).
Вабіна (прыпыначны пункт)
Пасажырскія цягнікі на прыпынку спыняліся да 2001 года, зараз на лініі ў асноўным працуюць грузавыя цягнікі.
Pawa
«Pawa» — беларускі гурт беларускай сярэднявечнай музыкі, які выконвае музыку напрамку Folktronica, Folk-Medieval, фолк-рок, сярэднявечную музыку. Заснаваны ў 2011 годзе ў Мінску.
У сваёй творчасці гурт засяроджвае ўвагу выключна на беларускай песеннай традыцыі, пры гэтым эксперыментуе з традыцыйнай народнай музыкай у кантэксце сучаснага гучання. Гурт «Pawa» спалучае ў сваёй музыцы традыцыі еўрапейскага сярэднявечча і электронныя аранжыроўкі.
Гісторыя
Гурт «Pawa» быў створаны ў 2011 годзе. У склад гурта увайшлі ўдзельнікі гурта «Testamentum Terrae», далучыўся да гурту і «электроншчык» Niko_S (Мікіта Седзянкоў). Па словах Юрася Панкевіча (дудар абодвух калектываў) галоўнай ідэяй праекту стала «прага дапоўніць прыгожыя і таямнічыя мелодыі сярэдневечных музычных твораў сілаю і энергетыкай сучаснага электроннага гучання». У кастрычніку 2011 года на беларускім лэйбле Vigma гурт выдаў дэбютны альбом «Pawa».
Святкаванне новага 2013 году і цэнтральны святочны салют у Мінску адбываліся пад творы гурта «Pawa».
Гурт браў удзел у шматлікіх музычных фестывалях: «Басовішча», WOŚP (Польшча), Tautų mugė (Літва), «Камяніца», «Наследие веков» (Беларусь), а таксама выступаў на сцэнах шматлікіх клубаў Беларусі, Польшчы, Расіі.
1975 год у гісторыі літаратуры
1975 год быў адзначаны шэрагам літаратурных падзей.
Лябяжжа (Кіраўская вобласць)
Лябяжжа (Лебя́жье) — пасёлак гарадскога тыпу ў Кіраўскай вобласці Расіі, адміністрацыйны цэнтр Лябяжскага раёна. Размешчаны на клінаватым узвышшы, на беразе Вяткі пры ўпадзенні ў яе рэчкі Лябёдка. Дата заснавання сяла — 1605 год. Ранейшая назва — сяло Нікольскае. Пераўтворана ў пасёлак гарадскога тыпу ў 1965 годзе.
Нінэль
Нінэ́ль (, Нинель) — пасёлак у Веткаўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Свяцілавіцкага сельсавета.
Лябяжжа
Лябяжжа — тапонім.
Якаў Рыгоравіч Крэйзер
Якаў Рыгоравіч Крэйзер (4 лістапада 1905, Варонеж — 29 лістапада 1969, Масква) — савецкі ваеначальнік, генерал арміі (1962), Герой Савецкага Саюза.
Біяграфія
Якаў Рыгоравіч Крэйзер нарадзіўся 4 лістапада 1905 года ў яўрэйскай сям’і ў Варонежы. У Чырвонай Арміі з 1921 года. Добраахвотнікам уступіў у 22-ю пяхотную школу. Пасля яе заканчэння быў прызначаны камандзірам узвода ў адну з частак Маскоўскага гарнізона. З 1928 года — у 1-й Маскоўскай Пралетарскай стралковай дывізіі, у якой прайшоў па ўсіх прыступках каманднай лесвіцы ад камандзіра роты да камандзіра палка. У 1939—1940 гг. спачатку намеснік камандзіра, затым камандзір 172-й стралковай дывізіі. У 1941 годзе пасля заканчэння курсаў удасканалення каманднага складу пры Ваеннай акадэміі імя М. В. Фрунзэ прызначаны камандзірам 1-й Маскоўскай пралетарскай дывізіі 7-га механізаванага корпуса.
У пачатку ліпеня 1941 года ў раёне горада Барысава 1-я мотастралковая заступіла шлях 18-й танкавай дывізіі вермахта і больш за дзесяць дзён стрымлівала яе прасоўванне ўздоўж аўтастрады Мінск — Масква. За гэты час войскі 2-га стратэгічнага эшалона РСЧА паспелі заняць абарону па Дняпры.
Аўрора (кінатэатр, Мінск)
Аўрора — шырокафарматны кінатэатр у горадзе Мінску, па адрасе вуліца Прытыцкага, дом 23. Кінатэатр адносіцца да катэгорыі мультыплексаў (3 залы). Кінатэатр «Аўрора» знаходзіцца ў муніцыпальнай уласнасці ўнітарнага прадпрыемства «Кінавідэапракат» Мінскага гарадскога выканаўчага камітэта.
Адзін з найбольш наведвальных кінатэатраў Мінска, за 2016 год кінатэатр прыняў 414 064 гледачы.
Гісторыя
У 1986 годзе газета «Вячэрні Мінск» і ўпраўленне кінафікацыі Мінгарвыканкама аб’явілі конкурс на лепшую назву кінатэатра. Лідарам конкурсу стала назва «Мінск», за якую выступілі 105 чалавек, аднак насуперк гэтаму была выбрана назва «Аўрора», за якую былі ўсяго 22 чалавекі, таму што ў 1970 годзе адзначалася 70-годдзе Вялікага Кастрычніка, адным з галоўных сімвалаў якога быў крэйсер «Аўрора».
Адкрыўся 23 студзеня 1988 года.
Архітэктура
Пабудаваны ў 1987 г. (арх. Б. Ларчанка, Н. Цямнова, Т. Кузьміна, В. Клюковіч) на скрыжаванні пр. Пушкіна і вул. Прытыцкага, уваходзіць у грамадскі цэнтр жылога раёна. Блакіруецца з чатырнаццаціпавярховым гатэлем «Арбіта» і ўтварае разам з ім ураўнаважаную аб’ёмна-прасторавую кампазіцыю. Трохзальны (на 496, 300 і 205 месцаў) кінатэатр размешчаны на ўчастку з перападам рэльефу ў 6,5 м. Усе залы стаяць адзін за адным адпаведна рэльефу. Фае-тэрасы вырашаныя ў трох узроўнях (з верхняга прадугледжаныя ўваходы ў летнія панадворкі) і звязаныя паміж сабой лесвіцамі. Сучасныя для таго часу формы дойлідства, я то схілы даху, ліхтары верхняга асвятлення, прапарцыянальныя і рытмічна размешчаныя на складаным рэльефе аб’ёмы ствараюць дынамічную кампазіцыю.
Характарыстыкі
У кінатэатры размешчаны прасторны вестыбюль, бар (на 2 паверсе). Побач аўтастаянка.
Імперскі горад
Імперскі горад (Reichsstadt) — у сярэдневяковай Германіі горад, падпарадкаваны непасрэдна імператару, гэта значыць грамадзяне горада (Burgerschaft) плацілі падаткі з даходаў не ў казну мясцовых зямельных феадалаў — князёў і герцагаў, а непасрэдна імператару. З XIII стагоддзя імперскія гарады, паводле выкупленых у кайзера прывілеяў (Reichsfreiheit), мелі шырокія правы самакіравання, амаль поўную палітычную самастойнасць.
Юрыдычна рабілі адрозненне паміж імперскімі гарадамі (Reichsstädte) і свабоднымі гарадамі (freie Städte). Свабодныя гарады раней кіраваліся князем-біскупам, але атрымалі незалежнасць ад яго ў канцы Сярэдневякоўя. Такімі гарадамі былі Базель (1000), Вормс (1074), Майнц (1244, адменена ў 1462), Страсбург (1272), Кёльн (1288) і Шпаер (1294). Хоць юрыдычныя дэталі з часам змяняліся, свабодныя гарады першапачаткова мелі больш правоў і прывілеяў, чым імперскія гарады. Свабодныя гарады павінны былі толькі падтрымліваць імператара ў крыжовых паходах і арганізаваць сваю ўласную абарону, у той час як імперскія гарады павінны былі таксама плаціць падаткі імператару і пастаўляць войскі для яго ваенных кампаній.
У XV стагоддзі свабодныя гарады разам з імперскімі гарадамі бралі ўдзел у рэйхстагах як саслоўе пад агульнай назвай «свабодныя і імперскія гарады» (Freie- und Reichsstädte), з часам у прастамоўі гэта формула ператварылася ў «свабодныя імперскія гарады». У рэйхстазе свабодныя і імперскія гарады складалі асобную палату — Савет імперскіх гарадоў (Reichsstädterat). Пры гэтым трэба памятаць, што адзін і той жа горад мог быць прадстаўлены ў Рэйхстазе як імперскі горад і як аднайменная дыяцэзія сваім біскупам. Напрыклад, Рэгенсбург быў прадстаўлены на рэйхстазе 1521 года імперскім князем каталіцкім біскупам Рэгенсбурга, імперскімі прэлатамі абатам кляштара Св. Эмерама і абатысамі кляштароў Нідэрмюнстэр і Обермюнстэр і імперскім горадам Рэгенсбург, муніцыпалітэт якога быў чыста лютэранскім.
Спіс свабодных і імперскіх гарадоў
Статус імперскага горада мог быць дадзены ці адняты, таму іх колькасць увесь час змянялася. Найбольшая колькасць склала 83 гарады (як свабодныя і імперскія на Вормскім рэйхстазе 1521 года зарэгістраваны 85 гарадоў, аднак некалькі запісаў няправільныя).
На 1800 год у Свяшчэннай Рымскай імперыі Германскай нацыі заставаўся 51 свабодны і імперскі горад:
Нідэрландскі горад Гронінген, які абвясціў сябе сябе свабодным імперскім горадам, ніколі афіцыйна не меў гэтага статусу.
Бжэг
Гісторыя
Горад быў заснаваны ў першай палове XIII стагоддзя ў выніку нямецкай каланізацыі ўсходніх земляў на месцы рыбацкага паселішча, якое існавала тут яшчэ да 1200 года. Пры заснаванні горада, спланаванага з выразна, пад прамым вуглом перасякальнымі вуліцамі з гандлёвай плошчай у цэнтры — звычайнай планіроўкай нямецкіх каланізацыйных паселішчаў на ўсходзе Еўропы, Бжэг быў акружаны магутнай крапасной сцяной, якая была абноўлена ў 1300 годзе, а затым — яшчэ двойчы, падчас Трыццацігадовай вайны і пры далучэнні горада да Прусіі ў 1742 годзе, калі былі збудаваны новыя бастыёны.
У 1311—1675 гадах Бжэг (які раней насіў назву Брыг, ням. Brieg) быў рэзідэнцыяй кіраўнікоў Бжэгскага герцагства, прадстаўнікоў адной з ліній сілезскіх Пястаў.
1976 год у гісторыі літаратуры
1976 год быў адзначаны шэрагам літаратурных падзей.
Краснадворцы
Краснадво́рцы (, Краснодворцы) — аграгарадок у Салігорскім раёне Мінскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Краснадворскага сельсавета.
Геаграфія
Знаходзіцца за 10 км у напрамку на паўночны захад ад горада Салігорск, за 130 км ад Мінска , за 2 км на захад ад аўтамабільнай дарогі.
Арбузынскі раён
Арбу́зынскі раён (Арбузинський район) — адміністрацыйная адзінка на поўначы Мікалаеўскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр — Арбузынка (Арбузинка).
Асноўныя рэкі — Паўднёвы Буг, Мэртвавод, Арбузынка.
Адміністрацыйны падзел
Тэрыторыя раёна адміністрацыйна складаецца з 2 пасялковых і 12 сельскіх саветаў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі раёна размешчаны 2 пасёлкі гарадскога тыпу, 2 пасёлкі сельскага тыпу і 62 сяла.
Лепасарэ (станцыя)
Лепасарэ (Lepassaare) — станцыя Эстонскай чыгункі ў павеце Валгамаа. Знаходзіцца ў вёсцы Лепасарэ на лініі Рыга — Пскоў.
Пасажырскія цягнікі на станцыі спыняліся да 2001 года, зараз на лініі ў асноўным працуюць грузавыя цягнікі.
Сіманаўка (Сенненскі раён)
Сі́манаўка (, Симоновка) — вёска ў Сенненскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Беліцкага сельсавета.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Ульянавіцкага сельсавета.
IC 1328
IC 1328 — галактыка тыпу Sc (кампактная спіральна галактыка) у сузор’і Казярог.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Новы Малкаў
Но́вы Ма́лкаў (, Новый Малков) — былая вёска ў Веткаўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіла ў склад Свяцілавіцкага сельсавета.
Вераб’ёва (Мёрскі раён)
Вераб’ёва (, Веробьёво) — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Перабродскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Друя, пазней у складзе гміны Пераброддзе Дзісенскага павета (з 1926 года Браслаўскага павета) Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Верхашыжам’е
Верхашыжам’е (Верхоши́жемье) — пасёлак гарадскога тыпу ў Верхашыжамскім раёне Кіраўскай вобласці Расіі, адміністрацыйны цэнтр Верхашыжамскага гарадскога паселішча. Насельніцтва 4108 жыхароў (2018). Пасёлак размешчаны на рацэ Шыжма. Адлегласць да адміністрацыйнага цэнтра горада Кірава — 85 км. У 1969 годзе Верхашыжам’е атрымала статус пасёлка гарадскога тыпу.
Уладзімір Уладзіміравіч Маскалёў
Дасягненні
На Чэмпіянаце Беларусі 2016 года заняў 4 месца на дыстанцыі 400 м з/б 52,88.
Бобі Ціманс
Бобі Ціманс (Bobby Timmons), сапр. Роберт Генры Ціманс (Robert Henry Timmons;  — ) — амерыканскі джазавы і, выканаўца ў стылі соўл-джаз, стваральнік музычнай кампазіцыі Moanin, больш вядомы як удзельнік джаз-бэнда Jazz Messengers.
Біяграфія
Нарадзіўся 19 снежня 1935 года ў Філадэльфіі, штат Пенсільванія, у музыкальнай сям'і. Яго бацькі, дзядзькі і цёткі ігралі на фартэпіяна. Яго дзед быў святаром у царкве, дзе маленькі Бобі Ціманс іграў на аргане. Паралельна займаўся класічнай музыкай у свайго дзядзькі Роберта Хэйбершоу, які меў ступень магістра па музыцы і прафесійна даваў урокі вакалу, фартэпіяна і аргана.
Адносна позна (ва ўзросце 16 гадоў) стаў вывучаць джаз. Ён вырас у тых жа мясцінах, што і вядомыя джазавыя музыканты браты Хіт. Адзін з іх — саксафаніст Джымі Хіт — стаў вучыць Бобі Ціманса гармоніі ў джазе. Іншы з братоў Хіт — барабаншчык Туці Хіт — пачаў іграць разам з Бобі Цімансам у складзе трыа ў студэнцкіх клубах вакол Універсітэта Пенсільваніі. Акрамя таго, Бобі Ціманс уваходзіў у біг-бэнд, дзе ў свой час таксама іграў пазней вядомы музыкант Лі Морган. Туці Хіт успамінаў, што яны спрабавалі імітаваць ігру вядомых джазменаў, якую чулі на запісах. Бобі Ціманс хацеў быць падобным асабліва на піяніста Ахмада Джамала. Калі Ахмад Джамал прыязджаў у Філадэльфію выступаць са сваім трыа, Туці Хіт і Бобі Ціманс былі занадта маладымі, каб трапіць у клуб, таму яны ўвесь вечар прастаялі звонку, схватваючы гукі, што даносіліся, калі дзверы былі адчыненыя. Паводле Туці Хіта, Бобі Ціманс тады меў добрае пачуццё гумару і густу наконт адзення. Пасля сканчэння школы Бобі Ціманс працягнуў навучанне ў Філадэльфійскай Музычнай Акадэміі.
У 1954 годзе Ціманс пераехаў у Нью-Ёрк, дзе амаль адразу пакінуў добрае ўражанне і стаў запатрабаваным джазавым піяністам. У 1956 годзе ён стаў іграць разам з трубачом Кені Дорэмам, увайшоўшы ў склад бэнда Jazz Prophets, дзе таксама іграў гітарыст Кені Бюрэл. Пасля, з 1956 па 1957 год, ён іграў з трубачом Чэтам Бэйкерам. У 1957 годзе таксама запісваўся з Хэнкам Моблі, Соні Сцітам, Лі Морганам і Кёрцісам Фулерам. У 1958 годзе рабіў сумесныя запісы з Артам Пеперам і Кені Бюрэлам. У тым жа годзе, ва ўзросце 23 гадоў, ён заняў месца піяніста ў вядомым джазавым бэндзе Jazz Messengers. У той перыяд ён склаў вядомую кампазіцыю "Moanin'", якая стала візітнай карткай бэнда і самога Бобі Ціманса на пряцягу ўсёй яго кар'еры. Два іншыя хіты — "Dis Here" і "Dat Dere" — ён склаў ў 1959 годзе, калі ён быў членам квінтэта Кэнанбола Эдэрлі. У 1960 годзе зноў далучыўся да гурта Jazz Messengers, дзе застаўся да 1961 года. Да гэтага часу ў Бобі Ціманса развілася цяга да алкагольных напояў, якую ён потым не зможа пераадолець.
У 1961 годзе распачаў плённую і насычаную сольную кар'еру, зрабіўшы шмат запісаў у фармаце трыа. Яго альбомы выдаваліся пераважна лэйбламі Riverside і Prestige. Да канца 1960-х гадоў колькасць запісаў рэзка скарацілася. У 1969 годзе ён з'явіўся на альбоме Дэкстэра Гордана. У пачатку 1970-х гадоў працаваў у маленькіх барах і клубах.
У 1974 годзе быў запрошаны ў біг-бэнд Кларка Тэры, з якім паляцеў на гастролі ў Еўропу. Па ўспамінах Джымі Хіта, Бобі Ціманс быў ужо п'яны ў самалёце, і ў яго здарылася абвастрэнне флебіта. Прыляцеўшы ў Мальмё, ён пайшоў у бар, дзе яму стала зусім кепска і яго адправілі назад у Нью-Ёрк. 1 сакавіка 1974 года Бобі Ціманс памёр ад цырозу печані ва ўзросце 38 гадоў, пакінуўшы пасля сябе жонку Эстэль і сына Бобі.
Творчасць
Бобі Ціманс прыўнёс з царквы ў джаз прынцыпы музыкі госпел. Кантрабасіст Рон Картэр адзначаў, што галоўным піяністам, паўплываўшым на Бобі Ціманса, быў Бад Паўэл, а таксама, у меншай ступені, Ахмад Джамал і Рэд Гарланд. Акрамя таго, Бобі Ціманс быў паслядоўнікам фанкавай канцэпцыі ігры на фартэпіяна, якую распрацаваў Хорас Сільвер. Сам Ціманс адзначаў, што ў яго было прыроднае пачуццё соўла, што не кожны можа спазнаць.
У шырокіх колах Бобі Ціманс вядомы больш як кампазітар. Але сам Ціманс катэгарычна адмаўляў такое стаўленне, адзначаючы, што ён як кампазітар — дылетант, і што ён ніколі адмыслова не садзіўся ствараць песні, прыкладаючы вялікія намаганні, а складаў кампазіцыі, гуляючы з нотамі з дапамогай насвіствання. Ціманс успамінаў, што напісаў Moanin' за 2 гады да таго, як прапанаваў яе кіраўніку бэнда Jazz Messengers Арту Блэйкі, які скардзіўся (moaning) на тое, што бэнду не ставала свежых кампазіцый. Але па версіі іншага чальца Jazz Messengers Бені Голсана, Бобі Ціманс напісаў невялічкі кавалак мелодыі, і канчатковую форму кампазіцыя атрымала пасля прапановы Голсана дапрацаваць мелодыю і дадаць туды брыдж. А назва Moanin' была дадзена за тое, што мелодыя гучала як енк.
Уплыў Бобі Ціманса і ягоны почырк можна пачуць у музыцы джазавых піяністаў наступнага пакалення 1970х гадоў, у першую чаргу Леса МакШэна і Рэмсі Льюіса.
Гуманітарныя навукі
Гуманіта́рныя наву́кі — навукі, што маюць дачыненне да чалавецтва, грамадскага быцця і свядомасці. Паводле прадмета і метаду часта атаясамліваюцца з грамадскімі навукамі, і супрацьпастаўляюцца прыродазнаўчым і тэхнічным навукам.
У склад гуманітарных навук звычайна ўключаюцца філалогія, правазнаўства, гісторыя, філасофія, сацыялогія, паліталогія, эканоміка. Да гуманітарных навук традыцыйна блізкія выяўленчае і выканаўчае мастацтва.
Малагерманскі шлях аб’яднання Германіі
Малагерманскі шлях аб’яднання Германіі (Kleindeutsche Lösung der Deutschen Frage) — адна з дзвюх асноўных мадэляў рашэння германскага пытання, выпрацаваных прадстаўнікамі германскай палітычнай думкі ў перыяд пасля завяршэння Напалеонаўскіх войнаў.
Прыхільнікі малагерманскага шляху лічылі, што краіны-ўдзельнікі Германскага саюза павінны аб’яднацца ў адзіную германскую дзяржаву пад кіраўніцтвам караля Прусіі і без удзелу Аўстрыйскай імперыі. Малагерманскаму шляху быў супрацьпастаўлены Вялікагерманскі шлях аб'яднання Германіі з уключэннем нямецкамоўных тэрыторый Аўстрыйскай імперыі, лідарства ў новым дзяржаўным утварэнні пры гэтым належала б аўстрыйскаму імператару. Малагерманскі шлях здаваўся яго прыхільнікам больш прывабным, чым аб’яднанне Германіі пад вяршэнствам Аўстрыйскай манархіі, з прычыны шматнацыянальнага характару насельніцтва Аўстрыі таго часу, доля немцаў у якой не дасягала і чвэрці. Іх таксама палохала пераважна рэакцыйная палітыка, якая праводзілася аўстрыйскім урадам у перыяд пасля Напалеонаўскіх войнаў.
З пачаткам Германскай рэвалюцыі 1848—1849 гг. малагерманскі шлях набыў папулярнасць сярод яе лідараў. Варыянты германскага дзяржаўнага будаўніцтва, заснаваныя на малагерманскай мадэлі, актыўна абмяркоўваліся на Франкфурцкім нацыянальным сходзе 1848 года. Найбольш яркім дзеяннем па практычнай рэалізацыі мадэлі ў перыяд рэвалюцыі стала зробленая дэлегатамі Сходу 5 красавіка 1849 года прапанова прускаму каралю Фрыдрыху Вільгельму IV кароны германскага імператара, якую ён, аднак, у рэзкай форме адхіліў, бо яна не адпавядала яго статусу «караля Божай ласкай».
Са здушэннем Германскай рэвалюцыі 1848—1849 гг. лідыруючае становішча Аўстрыі ў Германскім саюзе было адноўлена.
У 1862 годзе міністрам-прэзідэнтам (прэм’ер-міністрам) Прусіі становіцца Ота фон Бісмарк, які неўзабаве прыступае да крокаў па ажыццяўленні малагерманскага сцэнарыя аб’яднання Германіі ў жыццё. Аднак у адрозненне ад сваіх «франкфурцкіх» папярэднікаў у якасці асноўнага сродку для гэтага ён бачыў ваенную моц Прусіі (што знайшло адлюстраванне ў яго знакамітай фразе, сказанай ім у прускім ландтагу:  «Не высакамоўнымі прамовамі і галасаваннем большасці, але жалезам і крывёй вырашаюцца вялікія пытанні сучаснасці» ).
Кульмінацыі яго палітыка ў гэтым кірунку дасягнула ў 1866 годзе. Увесну гэтага года абвастрыліся адносіны Аўстрыі і Прусіі ў сувязі з пытаннем аб становішчы герцагстваў Шлезвіг і Гольштэйн, якія былі адваяваныя Аўстрыяй і Прусіяй у Даніі ў 1864 годзе і з тых часоў знаходзіліся ў іх сумесным валоданні. Аўстрыя перадала гэта пытанне на разгляд саюзнага савета Германскага саюза ў разліку на тое, што прадстаўнікі большасці германскіх дзяржаў падтрымаюць яе. У адказ на гэта 8 красавіка Бісмарк высунуў патрабаванне рэформы Саюза ў бок яго далейшай цэнтралізацыі, а таксама выключэння з яго Аўстрыі (а таксама Люксембурга, паколькі гэта герцагства ў той час кіравалася негерманскім манархам — каралём Нідэрландаў Вілемам III Аранскім).
14 чэрвеня 1866 г. Бісмарк абвясціў Германскі саюз несапраўдным. Праз тры дні ўспыхнула вайна паміж Аўстрыяй і Прусіяй, а таксама саюзнымі гэтым дзвюм дзяржавам германскімі дзяржавамі.
Вайна працягвалася сем тыдняў і скончылася паражэннем Аўстрыі і яе саюзнікаў. Германскі саюз канчаткова распаўся, а большасць германскіх дзяржаў увайшла ў склад новага дзяржаўнага ўтварэння, якое атрымала назву «Паўночнагерманскі саюз», які адрозніваўся большай ступенню інтэграванасці і безумоўным лідарствам у ёй Прусіі (прускі кароль афіцыйна абвешчаны «прэзідэнтам» саюза, канцлерам стаў Бісмарк). Нягледзячы на тое, што апроч Аўстрыі ў склад саюза не ўвайшло яшчэ некалькі буйных паўднёванямецкіх, пераважна каталіцкіх дзяржаў на поўдзень ад рэкі Майн (Баварыя, Бадэн, Вюртэмберг і інш.), поўнае аб’яднанне Германіі менавіта па малагерманскім сцэнарыі станавілася справай часу.
Завершана была рэалізацыя гэтага сцэнарыя пяццю гадамі пазней, калі пасля разгрому ў франка-прускай вайне апошняй буйной еўрапейскай дзяржавы, якая актыўна пярэчыла аб’яднанню Германіі — Французскай імперыі Напалеона III — была створана Германская імперыя. Пра стварэнне гэтай дзяржавы, у склад якой увайшлі дзяржавы-члены Паўночнагерманскага саюза і звязаныя з ім двухбаковымі дагаворамі 4 паўднёвагерманскія дзяржавы (Баварыя, Бадэн, Вюртэмберг і Гесэн), было афіцыйна абвешчана 18 студзеня 1871 года ў акупаваным германскімі войскамі Версалі.
Германамоўныя землі Аўстрыйскай імперыі (з 1867 года — Аўстра-Венгрыя) засталіся па-за аб’яднанай Германіяй. Пасля распаду Аўстра-Венгерскай імперыі ў 1918 годзе з іх была ўтворана Аўстрыйская рэспубліка, якая існуе і дагэтуль. Не ўвайшлі ў склад Германіі і Люксембург і малюсенькае альпійскае княства Ліхтэнштэйн, якія ўваходзілі раней у Германскі саюз і таксама захоўваюць сваю незалежнасць да нашых дзён.
Нягледзячы на тое, што вялікагерманская ідэя ў той ці іншай форме (напрыклад, у форме пангерманізму) і ў пазнейшыя часы захоўвала прыхільнікаў, якімі прадпрымаліся спробы яе рэалізацыі (напрыклад, аншлюс Аўстрыі Гітлерам у 1938 годзе і яе наступнае 7-гадовае знаходжанне ў складзе гітлераўскай Германіі) рэалізаваным застаецца толькі малагерманскі сцэнарый аб’яднання Германіі. Пры гэтым паражэнне Германіі ў Другой сусветнай вайне паклала канец вяршэнству ў ёй Прусіі — у 1947 годзе гэта дзяржава была ліквідавана рашэннем саюзных акупацыйных улад у Германіі. У наш час па сваім дзяржаўным ладзе Германія ўяўляе сабой федэрацыю 16 зямель, ніводная з якіх не мае практычнай магчымасці прэтэндаваць на пануючае становішча ў дзяржаве ў цэлым.
Юргамыш (Курганская вобласць)
Юргамыш (Юргамы́ш) — пасёлак гарадскога тыпу ў Курганскай вобласці Расіі, адміністрацыйны цэнтр Юргамышскага раёна, цэнтр гарадскога паселішча Юргамышскі пассавет. Размешчаны за некалькі кіламетраў на поўнач ад аднайменнай ракі. Чыгуначная станцыя на лініі Чалябінск — Курган, за 56 км на захад ад Кургана.
IC 1329
IC 1329 — галактыка тыпу *Grp (вялікая група зорак) у сузор’і Дэльфін.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Станюкі
Станюкі́ (, Станюки) — вёска ў Сенненскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Беліцкага сельсавета.
Да 20 мая 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Латыгальскага сельсавета.
Отса (прыпыначны пункт)
Отса (Otsa) — прыпыначны пункт Эстонскай чыгункі ў павеце Валгамаа. Знаходзіцца ў вёсцы Отса на лініі Рыга — Пскоў.
Крывічы (Салігорскі раён)
Крывічы́ (, Кривичи) — аграгарадок у Салігорскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Краснадворскага сельсавета.
Отса (прыпыначны пункт)
Пасажырскія цягнікі на прыпынку спыняліся да 2001 года, зараз на лініі ў асноўным працуюць грузавыя цягнікі.
Запольскі сельсавет (Віцебскі раён)
Запо́льскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Віцебскага раёна Віцебскай вобласці Беларусі. Цэнтр — вёска Заполле.
Насельніцтва
Перад Другой сусветнай вайной у сельсавеце пражывала 11 461 чалавек (2 439 двароў). Пасля вайны было адноўлена 1259 двароў, а ў ліпені 1969 года ў сельсавеце пражывала 3 619 чалавек. Падчас вайны нямецкія акупацыйныя ўлады знішчылі 870 чалавек і 2 361 двор; з 443 чалавек, якія былі адпраўлены на прымусовыя працы, вярнуліся 393 чалавекі. На франтах Другой сусветнай вайны загінула 729 жыхароў сельсавета, яшчэ 242 чалавекі загінулі ў савецкіх партызанскіх атрадах.
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 954 чалавекі, з іх 91,8 % — беларусы, 6,1 % — рускія, 0,7 % — узбекі, 0,5 % — украінцы.
Населеныя пункты
== Населеныя пункты, знішчаныя нямецкімі акупацыйнымі ўладамі ==
Cordulegaster
Cordulegaster — род разнакрылых стракоз у складзе сямейства Cordulegastridae.
Апісанне
Буйныя стракозы пераважна з чорна-жоўтай афарбоўкай цела. Яйцаклад самак вельмі доўгі, аднак, яйкі адкладаюцца на ляту ў грунт, на невялікую глыбіню вадаёмаў і без суправаджэння самца. Лічынкі насяляюць у праточных вадаёмах. У лічынак на дыстальным канцы бакавой лопасці маскі размяшчэнне зубцоў няправільнае, без упарадкавання ў групы. Рухомы кручок выдаецца некалькі мацней, чым зубцы.
Спіс відаў
У сусветнай фаўне налічваецца каля 25-26 прадстаўнікоў роду, у Расіі сустракаецца 2 віды.
Някрасава (Веткаўскі раён)
Някра́сава (, Некрасово) (да 1938 г. Хлусы) — вёска ў Веткаўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Свяцілавіцкага сельсавета.
У 1926—1927 гадах цэнтр Хлусоўскага сельсавета.
Тэзаўрацыя
Тэзаўрацыя (ад грэч. thesauros — скарб) — неарганізаванае назапашванне крэдытных грошай насельніцтвам, выняцце грошай з абарачэння шляхам скупкі каштоўных металаў, мастацкіх твораў і інш.
У больш шырокім сэнсе тэзаўрацыя азначае стварэнне залатога запасу цэнтральнымі банкамі і дзяржаўнымі фондамі краіны, альбо назапашванне каштоўных металаў у якасці скарбу.
2023 год у гісторыі кіно
2023 год быў адзначаны шэрагам кінематаграфічных падзей.
Першая папраўка да Канстытуцыі ЗША
Першая папраўка да Канстытуцыі ЗША была ратыфікавана Кангрэсам 15 снежня 1795 г. як частка дакументу, які ўвайшоў у гісторыю пад назвай "Біль аб правах". На гэту папраўку часцей за ўсе спасылаюцца ў амерыканскім правасуддзі.
Тэкст папраўкі
Кангрэс не павінен прыймаць ніякія законы ў падтрымку рэлігіі альбо для забароны магчымасцей свабодна яе вызнаваць; таксама нельга абмяжоўваць свабоду слова, друку, права на мірныя сходы і падаваць хадатайствы ўраду аб вырашэнні праблем.
"Congress shall make no law respecting an establishment of religion, or prohibiting the free exercise thereof; or abridging the freedom of speech, or of the press; or the right of the people peaceably to assemble, and to petition the Government for a redress of grievances."
Лябяжжа (Лябяжжаўскі раён)
Лябяжжа (Лебяжье) — пасёлак гарадскога тыпу, адміністрацыйны цэнтр Лябяжжаўскага раёна Курганскай вобласці Расіі. Сяло Лебяжжаўскае заснавана ў 1848 годзе. Пракладка чыгункі Чалябінск — Омск прывяла да рэзкага эканамічнага ўздыму сяла. 24 жніўня 1894 года была пабудавана станцыя Лябяжжа-Сібірская, якая стала адным з буйных перавалачных гандлёвых цэнтраў.
З 1945 года рабочы пасёлак.
IC 1330
IC 1330 — галактыка тыпу Sc (кампактная спіральна галактыка) у сузор’і Вадаліў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Інвестыцыя
Інвестыцыя — грашовыя сродкі, каштоўныя паперы і іншая маёмасць, а таксама маёмасныя правы з грашоваю ацэнкай, што ўкладаюцца ў аб’екты прадпрымальніцкай дзейнасці з мэтаю атрымання прыбытку ці іншага пазітыўнага эфекту.
Актывы могуць быць як формаю, так і аб’ектам інвестыцый.
Класіфікацыя інвестыцый
Па аб'ектах укладанняў:
Па формах уласнасьці:
Простыя інвестыцыі — інвестыцыі з мэтаю росту капіталу і ўдзелу ў кіраванні аб'ектам інвестыцыі (як правіла адбываюцца ў выглядзе набыцця буйнага пакету акцыяў: паводле МВФ: больш за 25 %)
Партфельныя інвестыцыі — інвестыцыі з мэтаю дыверсіфікацыі рызыкі ўкладанняў і атрымання бягучага даходу без удзелу ў кіраванні аб'ектам інвестыцыі
Хузары (прыпыначны пункт)
Хузары (Husari) — былы прыпыначны пункт Эстонскай чыгункі ў павеце Валгамаа. Знаходзіўся ў вёсцы Хузары на лініі Рыга — Пскоў.
Пасажырскія цягнікі на прыпынку спыняліся да 2001 года, зараз на лініі ў асноўным працуюць грузавыя цягнікі.
Вялікая Васількоўская вуліца
Вялікая Васількоўская вуліца (Велика Васильківська вулиця) — вуліца ў Шаўчэнкаўскім Пячэрскім, Галасееўскім раёнах Кіева.
Булавабрухі
Булавабрухі, кардулегастэрыды (Cordulegastridae) — сямейства стракоз з падатраду разнакрылых.
Апісанне
Вочы сутыкаюцца на цемі. Цела чорнае з металічнымі плямамі.
Класіфікацыя
У склад сямейства ўключаюць наступныя роды:
Бродаўка
Бро́даўка (, Бродовка) — вёска ў Барысаўскім раёне Мінскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Прыгараднага сельсавета.
Да 8 лютага 2010 года вёска ўваходзіла ў склад Бродаўскага сельсавета.
Геаграфія
Вёска знаходзіцца за 30 км у напрамку на паўночны ўсход ад горада Барысаў, за 106 км ад Мінска. У вёсцы на рацэ Бродня вадасховішча.
IC 1331
IC 1331 — галактыка тыпу S0-a (спіральная галактыка) у сузор’і Вадаліў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Кіпарыс вечназялёны
Кіпарыс вечназялёны (Cupressus sempervirens) — від хвойных вечназялёных дрэў.
Батанічнае апісанне
Дрэва вырастае вышынёй 25-30 м, з прамым ствалом да 50-60 см у дыяметры. Лісце цёмна-зялёнае, дыяметр шышак да 3,8 см. Вядома некалькі разнавіднасцяў — з пірамідальнай або разгалістай кронай.
Пашырэнне
У прыродзе сустракаецца на поўдні Еўропы і захадзе Азіі, дзе разводзіцца з антычных часоў. Расце даволі хутка, пераносіць працяглую засуху і кароткачасовыя паніжэнні тэмпературы да −20 °C. У культуры з антычных часоў.
Выкарыстанне
Культывуюцца часцей за ўсё пірамідальныя формы (напрыклад, у Крыме і на Чарнаморскім узбярэжжы Каўказа).
Альменева (Курганская вобласць)
Альменева (Альме́нево) — сяло, адміністрацыйны цэнтр Альменеўскага сельсавета і Альменеўскага раёна Курганскай вобласці Расіі. Сяло размешчана на ўсходнім беразе возера Альменьколь, у паўднёва-заходняй частцы Курганскай вобласці, за 125 км (191 км па аўтадарозе праз Шуміху) на паўднёвы захад ад Кургана. Бліжэйшая чыгуначная станцыя Шуміха за 47 км.
Кіпарыс вечназялёны
Выкарыстанне
Дажывае да 2000 гадоў. У Турцыі часта высаджваецца на могілках.
Ахова
Міжнародная Чырвоная кніга лічыць кіпарыс таксонам мінімальнай рызыкі.
(148) Галія
(148) Галія (Gallia) — даволі вялікі астэроід галоўнага пояса, прыналежны да светлага спектральнага класа S. Ён быў адкрыты 7 жніўня 1875 года французскімі астраномамі братамі Полем і Прасперам Анры ў Парыжскай абсерваторыі і названы ў гонар гістарычнай часткі Еўропы, вядомай як Галія.
Сеткавы грамадзянін
Тэрмін сеткавы грамадзянін (сецянін) — спалучэнне словаў Інтэрнэт і грамадзянін, кшталту «грамадзянін у сеціве». Ён апісвае персону, якая актыўна ўключана ў анлайн супольнасці або інтэрнэт увогуле. Гэты тэрмін звычайна мае на ўвазе цікавасць і актыўны ўдзел у паляпшэнні інтэрнэта, ствараючы інтэлектуальныя і сацыяльныя рэсурсы, або навакольныя палітычныя структуры, асабліва ў адносінах да адкрытага доступу, сеткавай нейтральнасці і свабоды слова. Сецыне таксама звычайна называюцца як кіберграмадзяне, што мае падобнае значэнне. Гэты тэрмін шырока прыняты ў сярэдзіне 1990-х для апісання тых, хто "пасяліўся" на прасторах інтэрнэта. Інтэрнэт піянер і аўтар Міхаіл Ф. Хаўбен (Michael F. Hauben) праславіўся сеяннем і папулярызацыяй гэтага тэрміна.
Цытата Міхаіла і Ронды Хаўбен
Хаўбен апісвае адрозненне інтэрнэт-карыстальнікаў у агульным, гаворачы:  Маё першпачатковае даследванне асноў і развіцця форума глабальнай дыскусіі Usenet....Я хацеў даследваць найбольшую Сетку і, што гэта было і яе значнасць. Гэта, калі маё даследванне адкрыла застаўшыеся дэталі, дапамагло мне вызначыць момант з'яўлення Сецяніна. Існуюць людзі анлайн, якія актыўна ахвяруюць у развіццё сеціва. Гэтыя людзі разумеюць значнасць калектыўная працы і агульных бакоў публічнай камунікацыі. Гэта тыя людзі, якія дыскутуюць і абмяркоўваюць тэмы ў канструктыўнай манеры, хто адказвае на імэйлы і дапамагае пачынаючым, хто падтрымлівае FAQ і іншыя публічныя рэпазіторыі, а таксама мэйлінг лісты. Гэтыя людзі актыўна абмяркоўваюць прыроду і ролю камунікацыі медыюмаў. Гэта людзі якія дзейнічаюць як грамадзяне сеціва.
У Кітае
На кітайскай мове тэрмін wǎngmín (网民, літаральна азначае «сеткавыя людзі») і wǎngyǒu (网友, літаральна  «сеткавы сябра») звычайна выкарыстоўваюцца ў сэнсе «Інтэрнэт карыстальнікі». А англійскае слова «сецянін» выкарыстоўваецца англамоўнымі медыя кантынентальнага Кітая для перакладу абодвух тэрмінаў. Гэта тлумачыць частае выкарыстанне гэтага англійскага слова ў паведамленнях медыя пра Кітай, нашмат часцей, чым выкарыстанне гэтага слова ў іншых кантэкстах.
Прыз сеткавага грамадзяніну
Міжнародная некамерцыйная арганізацыя «Рэпарцёры без меж» прысуджае штогадовую Прэмію сеткавага грамадзяніна ў знак прызнання  карыстальнікам інтэрнэту, блогерам, кібердысідэнтам або групе, якія спрыялі прасоўванню свабоды выказвання ў інтэрнэце. Арганізацыя выкарыстоўвае гэты тэрмін пры апісанні палітычных рэпрэсій супраць кібердысідэнтаў, такіх як прававыя наступствы вядзення блога ў палітычна рэпрэсіўным асяроддзі.
Падлогі
Падло́гі (, Подлоги) — былы пасёлак у Веткаўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіў у склад Свяцілавіцкага сельсавета.
Ліквідаваны ў 2011 годзе.
Прэзідэнт горада
Прэзідэнт горада — пасада ў гарадскім кіраванні ў Германіі, Швейцарыі і Польшчы. Функцыі прэзідэнта горада ў гэтых краінах адрозніваюцца.
Гарадскі прэзідэнт у Польшчы — пасада главы адміністрацыі буйных і сярэдніх гарадоў, з насельніцтвам, як правіла, ад 100000 (ці 50000 да 1990 года) чалавек.
У некаторых гарадах Германіі, Аўстрыі і Швейцарыі прэзідэнт горада — старшыня гарадскога савета, у той час як мэр — начальнік кіравання.
13 уланскі полк (паўстанне 1830-31 гг.)
13 уланскі полк (літоўскі) - кавалерыйская вайсковая адзінка, сфарміраваная падчас паўстання 1830-1831 гадоў.
Гісторыя
Сфарміраваны ў траўні 1831 года падчас уторгнення польскага экспедыцыйнага корпуса на тэрыторыі былога ВКЛ на базе 3-га швадрона на часткі 3-га палка польскіх уланаў Каралеўства Польскага. У склад новаўтворанага палка ўвайшоў таксама шэраг атрадаў літоўскіх паўстанцаў. Камандзір - ветэран напалеонаўскіх войнаў палкоўнік Алаіз Яновіч.
Полк прымаў удзел у 6-ці сражэннях на тэрыторіі Літвы і 3-х на тэрыторыі Польшчы:
Менавіта па ўланам 13-га палка рускія войскі зладзілі апошнія стрэлы паўстання каля мястэчка Ксентэ, калі рэшткі паўстанцкай арміі адступалі ў Прусію, дзе неўзабаве былі інтэрніраваны.
Кавалеры ордэна Virtuti Militari
Агулам полк атрымаў 14 крыжоў, у тым ліку 1 кавалерскі, 9 залатых і 4 срэбных.
Строй
Уланы 13-га палка малі абмундзіраванне, аналагічнае 3-му уланскаму палку, з адрозненнем у дэталях (напрыклад ужыванне гербу Пагоня замет польскага арла). Сукно мундзіра - гранатовае (цемна-сіняе), прыборнае сукно - жоўтае. Кватэра (верхняя частка) рагатыўкі жоўтага колеру. Гузікі белага металу з лічбай 13. Прапарцы на піках жоўта-белыя.
Коні
У 3 швадроне 3-га палка коні былі рыжай масці, маглі мець адрозныя ад асноўнага колеру т.зв. "зорку", праточыны і "шкарпэткі".
Эканаметрыка
Эканаметрыка, эканаметрыя — дапаможная эканамічная дысцыпліна, якая вывучае канкрэтныя колькасныя ўзаемасувязі эканамічных аб’ектаў і працэсаў з дапамогай матэматыка-статыстычных мадэляў.
Да эканаметрычных мадэляў належаць тыя эканоміка-матэматычныя мадэлі, якія дазваляюць праводзіць статыстычныя аперацыі. З прычыны таго, што за кожнай пераменнай у эканаметрычнай мадэлі стаіць пэўны статыстычны індыкатар, які з той ці іншай дакладнасцю вымярае нейкі бок гаспадарчага механізму, разлікі на базе гэтай мадэлі маюць высокую практычную каштоўнасць. Яны могуць быць выкарыстаныя пры выпрацоўцы эканамічнай палітыкі дзяржавы, рыначнай стратэгіі фірмы і вырашэнні іншых задач.
Вядучымі прадстаўнікамі і пачынальнікамі эканаметрыкі з’яўляюцца нобелеўскія лаўрэаты па эканоміцы Рагнар Фрыш, Ян Тынберген, Васіль Лявонцьеў. Мадэлі «выдаткі-выпуск» Лявонцьева, вынікі даследванняў Фрыша і Тынбергена і іх паслядоўнікаў, вытворчая функцыя Коба-Дугласа і іншыя буйныя эканаметрычныя распрацоўкі склалі фундамент аб’ёмных макрамадэляў доўгатэрміновага і сярэднетэрміновага прагназавання.