cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сезон 2015 ФК БАТЭ
Рэзервовы склад
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Прыйшлі ў клуб
* З арэнды
Вярнуліся і пакінулі клуб
* З арэнды ** У арэнду
Пакінулі клуб
* У арэнду
Могілкі Святога Мікалая
Могілкі святога Мікалая, або Мі́клаўшк (Mikławšk; Nicolaifriedhof) — каталіцкія могілкі, гістарычны некропаль, які знаходзіцца ў старой частцы горада Баўтцэн, Германія. Гістарычны помнік лужыцкага народа.
Могілкі былі заснаваны ў 1455 годзе. Першыя пахаванні праводзіліся па-за межамі гарадскіх варот Святога Мікалая ў паўночнай частцы горада. Сваё найменне некропаль атрымаў ад каталіцкага храма Святога Мікалая, які быў пабудаваны ў 1444 годзе. Царква святога Мікалая была разбурана ў 1634 годзе пры ўзяцці Будзішына саксонскімі войскамі ў час Трыццацігадовай вайны. У 1852 годзе на тэрыторыі могілак была пабудавана невялікая капліца, якая да гэтага часу выкарыстоўваецца для правядзення пахавальных абрадаў.
На могілках пахаваныя вядомыя прадстаўнікі лужыцкага народа і дзеячы каталіцкай царквы.
Таварыства працаўнікоў беларускага мастацтва
Таварыства працаўнікоў беларускага мастацтва — беларуская культурна-асветная арганізацыя ў 1919—1920 гг. Старшыня М. Чарот. Налічвала каля 100 чал.
Мэты і задачы
Ставіла за мэту: пашырэнне нацыянальнай тэатральнай, вакальнай і музычнай творчасці, маральную і матэрыяльную падтрымку маладых беларускіх пісьменнікаў, музыкантаў і спевакоў, дабрачынную дзейнасць на карысць дзяцей, юнацтва і бедных слаёў насельнінтва. Непасрэднымі задачамі таварыства былі: пашырэнне дзейнасці ў Мінску і, асабліва, у правінцыі, стварэнне па ўсёй Беларусі новых культурна-асветных гурткоў, таварыстваў, тэатральна-музычных студый для падрыхтоўкі артыстаў, выданне старых і новых тэатральных, музычных і харавых твораў.
Гісторыя
Утворана ў верасні 1919 г. у Мінску ва ўмовах польскай акупацыі замест тэатральнага гуртка «Маладзік», які дзейнічаў з лета 1919 г. Зарэгістравана польскай адміністрацыяй у якасці юрыдычнай асобы. Сядзіба таварыства месцілася ў «Беларускай хатцы». Складалася з 4 секцый: драмычнай (12 чал., рэжысёр — У. Галубок), харавой (Беларускі хор пад кіраўніцтвам У. Тэраўскага — каля 35 чал.), музычнай (7 чал.) і літаратурна-выдавецкай. За паўгоддзе дзейнасці таварыства дало больш за 30 спектакляў, харавых і музыкальных канцэртаў, паміж якімі раз у тыдзень ладзіліся т. зв. народныя мастацкія прадстаўленні па зніжаным кошце білетаў. У рэпертуары п’есы Я. Купапы, Ф. Аляхновіча, У. Галубка, Я. Коласа, А. Іванова, М. Чарота і інш., народная і аўтарская харавая музыка і спевы. Пры падтрымцы арганізацыі ў маі 1920 г. у Баранавічах створаны культурна-асветны гурток «Прамень». Таварыства падрыхтавала да выдання каля 20 рукапісаў новых сцэнічных твораў. Падтрымлівала сувязь са слуцкай арганізацыяй «Папараць-кветка», з беларускімі культурна-асветнымі гурткамі Вільні, Гродна, Бабруйска, Барысава і інш. Спыніла дзейнасць у канцы 1920 г. У ліку актыўных членаў таварыства: У. Фальскі, А. Александровіч, М. Міцкевіч, С. Станюта, Я. Рамановіч, В. Адамовіч, К. Ламака, К. Пуроўскі і інш.
Акіта
Акіта:
Вэнгажэва
Вэнгажэва (Węgorzewo, Angerburg) — горад у Польшчы, адміністрацыйны цэнтр Вэнгажэўскага павета Вармінска-Мазурскага ваяводства. Сядзіба вяскова-гарадской гміны Вэнгажэва. Насельніцтва — каля 11 тыс. жыхароў.
Гісторыя
Паміж 1260 і 1283 гадамі гэтыя землі былі захопленыя тэўтонцамі, якія ў 1312 годзе пабудавалі недалёка ад вусця ракі Вэнгарапы з возера Мамры драўляны замак, названы Ангербургам, пры якім у 1335 годзе было створана паселішча. Замак быў разбураны ў 1365 і 1397 гадах войскамі Вялікага Княства Літоўскага. Новы замак будуецца ў 1398 годзе за 2 км на паўночны ўсход ад папярэдняга на рачным востраве. У тым жа годзе пры замку было створана паселішча рамеснікаў. У 1412 годзе ён і атрымаў гарадскія правы. У 1734 годзе ў замку гасцяваў кароль Станіслаў Ляшчынскі, калі збег з краіны пад напорам расійскіх войскаў, якія ўзвялі на трон Аўгуста ІІІ. З Вэнгажэва Станіслаў Ляшчынскі адправіўся ў Францыю. Да 1945 года горад быў чыгуначным вузлом, з якога разыходзілася пяць ліній (цяпер дзейнічае толькі адна, і тая толькі як таварная). Падчас Першай сусветнай вайны ў ваколіцах вяліся баі паміж нямецкімі і рускімі войскамі. У міжваенныя гады гэтая мясцовасць стала папулярным курортам і цэнтрам водных відаў спорту. У студзені 1945 года горад быў заняты войскамі III Беларускага фронту. Забудова горада была разбурана прыкладна на 80 % Савецкай Арміяй пры наступе.
Спіс аб’ектаў PGC (2380001—2381000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2380001—2381000)
Акіта (горад)
Акіта — цэнтральны горад Японіі, адміністрацыйны цэнтр аднайменнай прэфектуры. Плошча — 905,67 км², насельніцтва — 318 926 чалавек (1 жніўня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 352,14 чал./км². Знаходзіцца ў заходняй частцы прэфектуры, з’яўляецца адным з найбуйнейшых населеных пунктаў рэгіёна Тахоку. Горад узнік на аснове прызамкавага паселішча кіраўнікоў княства Кубота і порта Цутыдзакі, прызначанага для купецкіх караблёў Японскага мора. У цэнтры горада размешчаны гандлёва-камерцыйныя раёны, на поўначы — порт і цеплавая электрастанцыя, а на поўдні — аэрапорт.
Аомары (значэнні)
Аомары:
Карл Аксель Магнус Ліндман
Карл Аксель Магнус Ліндман (Carl Axel Magnus Lindman;,  — ) — шведскі батанік і мастак, які атрымаў вядомасць за ілюстраваную працу пра паўночную флору «Bilder ur Nordens Flora», апублікаваную ў 1901—1905 гадах.
Біяграфія
З ранняга дзяцінства Карл рос без бацькі, які памёр у 1857 годзе. У 1864 годзе сям’я пераехала ў Векшэ, дзе Карл пайшоў у пачатковую школу. Атрымаўшы сярэднюю адукацыю, у 1874 годзе Ліндман паступіў ва Упсальскі ўніверсітэт, дзе ў 1878 годзе стаў бакалаўрам батанікі і заалогіі. У 1884 годзе ён стаў ад’юнкт-прафесарам батанікі і доктарам філасофіі.
З 1887 года Ліндман выкладаў прыродазнаўства ў школе Norra Latin у Стакгольме, працаваў у Шведскім музеі натуральнай гісторыі і выконваў абавязкі асістэнта ў Бергіянскім батанічным садзе.
У 1892—1894 гадах Ліндман здзейсніў падарожжа ў Бразілію і Парагвай, пасля чаго вярнуўся да выкладчыцкай дзейнасці. У выніку паездак атрымаў багатыя калекцыі расліннасці Паўднёвай Амерыкі. Апрацаваўшы звесткі, атрыманыя за акіянам, Ліндман апублікаваў вялікую колькасць артыкулаў пра папараці і расліны сямействаў асаковыя, бабовыя, браміліевыя.
З 1896 па 1900 год Ліндман быў настаўнікам сыноў будучага караля Швецыі Густава V.
У 1905 годзе Ліндман быў прызначаны на пасаду прафесара батанікі Шведскага музея натуральнай гісторыі. На гэтай пасадзе ён знаходзіўся да выхаду на пенсію ў 1923 годзе. У 1913 годзе быў абраны членам Шведскай каралеўскай акадэміі навук.
Шчаўе прыморскае
Шчаўе прыморскае (Rúmex maritimus) — травяністая расліна, від роду сямейства.
Батанічнае апісанне
Аднагадовая травяністая расліна.
Сцябло прамое, вышынёй 10-60 см, бароздавае, голае; у верхняй частцы галінастае.
Лісце ланцэтнае, вострае, да аснавання клінавата звужанае. Верхняе — сядзячае, ніжняе — кароткачарашковае.
Кветкі двухполыя, дробныя. Цвіце ў чэрвені — ліпені.
Суквецце — галінастае; унізе з расстаўленых, уверсе — са збліжаных мутовак.
Плады — арэшкі чырванавата-бурага колеру. Спеюць у ліпені — жніўні.
Хімічны склад
У каранях знойдзены антрахіноны (хрызафанол, эмадзін, фісцын).
У надземнай частцы ўтрымліваюцца сапаніны, флаваноіды, антрахіноны, вітаміны С, РР, карацін.
У насенні выяўленыя дубільныя рэчывы.
Шчаўе крывянае
Шча́ўе крывянае (Rumex sanguineus) — кветкавая травяністая расліна сямейства драсёнавых. Пустазелле.
Рута (значэнні)
Рута
Аомары (прэфектура)
Аомары   — прэфектура Японіі, знаходзіцца ў рэгіёне Тахоку, на поўначы вострава Хонсю. Цэнтр прэфектуры — горад Аомары. Плошча прэфектуры — 9644,55 км², насельніцтва — 1 353 283 чалавекі (1 жніўня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 140,32 чал./км².
Асновай эканомікі з’яўляецца сельская гаспадарка, у прыватнасці вырошчванне яблыкаў. На тэрыторыі прэфектуры размешчаны вулканічнае возера Товада, вулканічная града Хакада, а таксама горы Сіракамі — аб’ект Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА. Сярод культурных помнікаў — археалагічная стаянка Сана-Маруяма — найбуйнейшае пасяленне ў Японіі эпохі неаліту, руіны сярэднявечнага замка Хірасакі.
Умоўна дзеліцца на тры асноўныя урбаністычныя зоны: палітыка-адміністрацыйны цэнтр Аомары, прамыслова-гаспадарчы раён Хатынахэ і культурна-гістарычны раён Хірасакі.
Ібаракі (прэфектура)
Ібаракі  — прэфектура, знаходзіцца ў рэгіёне Канто, на востраве Хонсю, Японія. Плошча прэфектуры — 11 636,28 км², насельніцтва — 1 038 364 чалавекі (1 жніўня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 89,24 чал./км². Адміністрацыйны цэнтр прэфектуры — горад Міто.
Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел
У прэфектуры Ібаракі размешчаны 32 гарады і 7 паветаў (10 пасёлкаў і 2 вёскі).
Сезон 2017 ФК Любань
У 2017 годзе футбольны клуб «Любань» прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад
Станам на кастрычнік 2017 года.
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Татыгі (прэфектура)
Татыгі  — прэфектура Японіі, знаходзіцца ў рэгіёне Канто, на востраве Хонсю. Плошча прэфектуры — 6408,28 км², насельніцтва — 1 975 117 чалавек (1 ліпеня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 308,21 чал./км². Адміністрацыйны цэнтр прэфектуры — горад Уцуномія.
Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел
У прэфектуры Татыгі размешчаны 14 гарадоў і 5 паветаў (11 пасёлкаў).
Спіс аб’ектаў PGC (2381001—2382000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2381001—2382000)
Сезон 2017 ФК Прамень Мінск
У 2017 годзе футбольны клуб «Прамень» з Мінска прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах:
Склад каманды
Станам на жнівень 2017 года, згодна з афіцыйным сайтам клуба.
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Уладзімір Анатольевіч Піпін
Уладзімір Анатольевіч Піпін (нар., г. Орша, Віцебская вобласць) — беларускі скульптар.
Аблога Хомса (2011—2014)
Аблога Хомса — серыя ваенных аперацый, якія праводзіліся ўзброенымі сіламі Сірыі з мая 2011 па май 2014 года з мэтай разгрому ўзброеных фарміраванняў апазіцыі ў горадзе Хомс і аднаўлення кантролю над ім.
Уладзімір Анатольевіч Піпін
Біяграфія
Скончыў у 1991 годзе Мінскае мастацкае вучылішча, у 1997 годзе Беларускую акадэмію мастацтваў. 3 1994 года ўдзельнік мастацкіх выставак.
Шчаўе лжэсаланчаковае
Шчаўе лжэсаланчаковае (Rumex pseudonatronatus) — від раслін сямейства, распаўсюджаны ў Цэнтральнай і Усходняй Еўропе, Сярэдняй Азіі, Сібіры.
Аблога Хомса (2011—2014)
Хомс быў адным з першых гарадоў, дзе ўспыхнулі ўзброеныя сутыкненні грамадзянскай вайны ў Сірыі, у сувязі з чым сярод сірыйскай апазіцыі ён вядомы як «сталіца рэвалюцыі».
Уладзімір Анатольевіч Піпін
Біяграфія
З 2005 года працуе на кафедры малюнка, жывапісу, скульптуры Беларускай акадэміі мастацтваў. Выкладае акадэмічны рысунак, дэкаратыўную пластыку і архітэктоніку. Распрацаваў метадычны дапаможнік «Асновы акадэмічнага рэльефа».
Аблога Хомса (2011—2014)
Першае наступленне ўрадавых войскаў было арганізавана ў лютым 2012 года, а 12 красавіка заключана пагадненне аб спыненні агню.
Уладзімір Анатольевіч Піпін
Біяграфія
Член Беларускага саюза мастакоў.
Шчаўе лжэсаланчаковае
Апісанне
Шматгадовая расліна. Сцябло прямое, 100—120 см вышынёй. Пласцінкі ніжняга лісця ланцэтныя або лінейна-ланцэтныя, 10-30 × 1.5-5 см, паступова завостраныя, ля аснавання часам клінаватыя, па краі кучаравыя. Верхняе лісце больш вузкае і кароткае.
Аблога Хомса (2011—2014)
Пазней баевікі вярнуліся ў Хомс, але 30 снежня ўрадавыя войскі зноў узялі горад пад свой кантроль, пры гэтым паўстанцы панеслі вялікія страты ў жывой сіле і тэхніцы.
Шчаўе лжэсаланчаковае
Апісанне
Суквецці вузка мяцёлкавае, з коса ўверх накіраванымі галінамі. Кветаножкі ў сярэдняй або ніжняй частцы з патоўшчаным сучляненнем. Унутраныя лісточкі калякветніка пры пладах амаль круглявыя, 3-4.3 мм у даўжыню і ў шырыню, ля аснавання трохі сэрцападобныя, на верхавіне адцягнутыя, амаль цэльнакрайнія. Плады 2.1-2.3 × 1.2 мм, чырванавата-бурыя.
Сезон 2016 ФК Прамень Мінск
У 2016 годзе футбольны клуб «Прамень» з Мінска прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах:
Шчаўе лжэсаланчаковае
Распаўсюджанне
Распаўсюджаны ў Цэнтральнай і Усходняй Еўропе (у тым ліку Украіна), Сярэдняй Азіі, Сібіры; інтрадукаваны ў Вялікабрытанію, пд. Канады і пн. ЗША.
Аблога Хомса (2011—2014)
У чэрвені 2013 года ўрадавыя войскі пачалі трэцяе наступленне на Хомс.
Да пачатку 2014 г. пад кантролем узброеных сіл знаходзілася вялікая частка Хомса, за выключэннем двух раёнаў. У маі пры пасярэдніцтве ААН было заключана пагадненне аб спыненні агню, у адпаведнасці з якім рэшткі паўстанцаў здалі зброю і пакінулі горад. У выніку Хомс цалкам перайшоў пад кантроль урада. Трохгадовыя баі ў горадзе прывялі да значных разбурэнняў і ахвяр.
Ацэнка стратэгічнага значэння Хомса
Горад Хомс з’яўляецца буйным прамысловым цэнтрам і транспартным вузлом, тут знаходзіцца нафтаперапрацоўчы завод і некалькі нафтасховішчаў, праз яго ідуць трубаправоды ад нафтавых радовішчаў усходу Сірыі да партоў Тартус і Баніяс і найбуйнейшых гарадах краіны — Дамаску, Алепа і ў правінцыю Латакія. Кантроль над Хомсам дазваляў ускладніць становішча ў паліўна-энергетычным комплексе і эканоміцы Сірыі.
Размяшчэнне за 30 км ад мяжы з Ліванам і наяўнасць шашы давала магчымасць наладзіць забеспячэнне буйной групоўкі баевікоў, а таксама пачаць аперацыю па перакрыцці стратэгічнай дарогі Дамаск-Алепа, якая злучае паўднёвыя і паўночныя раёны краіны
Існуе меркаванне, што Хомс павінен быў стаць апорным пунктам апазіцыі падчас генеральнага наступлення на сталічны Дамаск.
2012
У пачатку лютага 2012 года горад і яго наваколле падвергнуліся артылерыйскім абстрэлам як апазіцыі, так і ўрадавай арміі.
У ноч з 28 на 29 лютага сірыйская армія правяла перагрупоўку і засяроджванне сіл. Пасля пачалася наступальная аперацыі. Вайсковыя падраздзяленні хутка змялі кантрольна-прапускныя пункты паўстанцкіх сіл у двух кварталах горада — Баб Амр і Хальдэна і працягнулі свой рух далей. Салдаты, пры падтрымцы агню артылерыі, прасоўваліся ад будынка да будынка, абшукваючы ўсе памяшканні і падвалы. У ходзе аперацыі вайскоўцамі быў знойдзены падземны тунэль даўжынёй паўтары мілі, які выкарыстоўваўся баевікамі для перакідання людзей і грузаў у акружаны горад.
У канцы дня паступілі паведамленні, што паўстанцаў атрымалася выбіць з Хомса у квартал Іншат і сельгасугоддзі на захад ад горада.
Міягі (прэфектура)
Прэфектура Міягі размешчана на паўночным усходзе Японскага архіпелага, на ўзбярэжжы Ціхага акіяна. На поўначы мяжуе з прэфектурай Іватэ, на поўдні — з прэфектурай Фукусіма, а на захадзе і паўночным захадзе, па лініі гор Оу, мяжуе з прэфектурамі Ямагата і Акіта.
Сезон 2016 ФК Прамень Мінск
Склад каманды
Станам на красавік 2016 года .
Аблога Хомса (2011—2014)
2012
У выніку баявых дзеянняў інфраструктура горада атрымала сур’ёзныя пашкоджанні, у многіх раёнах горада спынілася падача электрычнасці і водазабеспячэння, выйшла са строю каналізацыя, у насельніцтва ўзніклі праблемы з прадуктамі харчавання.
Сезон 2016 ФК Тарпеда Магілёў
У 2016 годзе футбольны клуб «Тарпеда» з Магілёва прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах:
Аблога Хомса (2011—2014)
2012
1 сакавіка войскі атачылі пазіцыі паўстанцаў у раёне Баб-Амр і выбілі іх з горада.
Сезон 2016 ФК Тарпеда Магілёў
Склад каманды
Станам на кастрычнік 2016 года .
Аблога Хомса (2011—2014)
2012
Наступны тыдзень сірыйская армія займалася ліквідацыяй апошніх ачагоў супраціву мяцежнікаў. Па словах сірыйскіх паліцыянтаў, удзельнікаў баявых дзеянняў у Хомсе, супраць іх змагаліся «у асноўным рознага роду прафесіяналы з іншых краін: афганцы, лівійцы, туркі, саудзіты і іншыя». У наступныя дні ўрадавыя сілы займаліся размініраваннем горада (пры адступленні баевікі замініравалі многія будынкі). 5 сакавіка ў квартале Баб Амр былі знойдзены целы 115 жыхароў горада, забітых апазіцыянерамі.
Сезон 2016 ФК Тарпеда Магілёў
Склад каманды
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Аблога Хомса (2011—2014)
2012
10 сакавіка ў Хомсе зноў ўспыхнулі баі. 26 сакавіка баевікі распачалі спробу ўсталяваць кантроль над горадам. У цэнтральных кварталах Баб-Сба, Сафсафа, Уорша і Сук-эль-Хашыш пачаліся вулічныя баі, у якіх ўрадавыя войскі ўжылі танкі. 27 сакавіка Хомс наведаў прэзідэнт Сірыі Башар Асад, дзе сустрэўся з вайскоўцамі сірыйскай арміі і насельніцтвам. 12 красавіка ўступіла ў сілу пагадненне аб спыненні агню, але яно было неўзабаве парушана — 14 красавіка экстрэмісты абстралялі з гранатамётаў квартал Захра, тры ракеты разарваліся на плошчы. Па дадзеных медыцынскіх крыніц, загінуў 1 чалавек і 29 атрымалі раненні.
У красавіку, пасля таго, як падраздзялення урадавай арміі і бронетэхніка былі выведзеныя з Хомса, абстаноўка ў горадзе ўскладнілася, актывізаваліся баевікі, мела месца эскалацыя гвалту. 20 чэрвеня супрацоўнікі Міжнароднага камітэта Чырвонага Крыжа ўдалося дасягнуць пагаднення аб часовым спыненні агню ў горадзе, каб эвакуіраваць мірных жыхароў. Аднак баевікі перашкаджалі эвакуацыі насельніцтва.
У пачатку верасня часці ўрадавай арміі ўступілі ў баі ў горадзе Хомс, у раёне Бэб-Сба і Бэб-Туркман імі быў знішчаны буйны атрад баевікоў і некалькі джыпаў з кулямётамі. Адступіўшыя ісламісты напалі на хрысціянскую вёску Гасанія, дзе забілі 5 і захапілі ў закладнікі 17 мясцовых жыхароў. Па стане на 6 верасня, урадавыя войскі ўтрымлівалі 80% тэрыторыі горада Хомс.
29 снежня спецпадраздзялення ўрадавай арміі правялі паспяховую аперацыю па выдушванню мяцежнікаў з захопленых імі кварталаў у горадзе Хомс, салдаты ўвайшлі ў раён Дэйр-Бальба, які баевікі ўтрымлівалі больш за год. У рэпартажы сірыйскага тэлебачання былі паказаны разбураныя падземныя тунэлі, хованкі і склады боепрыпасаў, якія дазвалялі апазіцыі на працягу доўгага часу супрацьстаяць часцям рэгулярнай арміі. Працягваючы наступленне, войскі пачалі падрыхтоўку да штурму апошняй апоры баевікоў у квартале Халід, на поўнач ад старадаўняй частцы Хомса. У баях 29 снежня ў Хомсе былі знішчаны некалькі дзясяткаў замежных баевікоў. 30 снежня армія Сірыі цалкам вызваліла горад. Тым не менш, актыўнасць баевікоў у раёне Хомса не спынілася.
2013
У пачатку студзення мяцежнікі пасбрабавалі прарвацца ў гарадскія кварталы, баі працягваліся ў некалькіх гарадскіх раёнах — Эль-Кэрліс і Эль-Кусейр. 21 студзеня ў раёне Халід горада Хомс спецпадраздзяленне ўрадавай арміі знішчыла групу з 70 баевікоў. 6 лютага ля вайсковай установы былі ўзарваны два замініраваных аўтамабіля, у выніку не менш за 35 чалавек загінулі, 30 былі паранены. 28 лютага ў раёне Вадзі аль-Дахаб выбухнуў яшчэ адзін замінаваны аўтамабіль, у выніку выбуху былі забітыя і параненыя. 21 сакавіка ў раёне Вадзі аль-Жахаб выбухнуў яшчэ адзін замінаваны аўтамабіль, тэракт суправаджаўся ахвярамі. У сакавіку ўрадавыя войскі аднавілі кантроль над цэнтральным раёнам Баб Амр, куды раней праніклі баевікі, якія захапілі некалькі гарадскіх кварталаў. У пачатку красавіка ў ходзе аперацыі ў Хомсе сірыйскімі войскамі былі знішчаны некалькі тэрарыстаў, два камандзіры баевікоў, два тайніка са зброяй і боепрыпасамі, размініравалі аўтамашыну «Фольксваген» з 10 зарадамі выбухоўкі, прыпаркаваную ля школы «Um al-Banen». 29 чэрвеня сірыйская армія пачала інтэнсіўны абстрэл горада Хомс. Артылерыя і танкі абстрэльвалі раёны, якія знаходзяцца пад кантролем паўстанцаў. З паветра ўрадавыя войскі падтрымлівала авіяцыя. Па стане на 10 ліпеня 30% горада знаходзілася пад кантролем узброеных фарміраванняў апазіцыі.
2014
У пачатку мая 2014 года ўрад Сірыі і паўстанцы заключылі пагадненне аб спыненні агню ў горадзе Хомс і эвакуацыі мірных жыхароў і баевікоў. Кожнаму апазіцыянеру было дазволена ўзяць з сабой аўтамат, заплечнік з асабістымі рэчамі, і па гранатомёту і кулямёту на кожны аўтобус. Першая група эвакуяваных прыбыла ў гарады Талбіса і Дар-аль-Кабір за 20 км на поўнач.
8 мая губернатар Хомса Таляль аль-Баразі заявіў, што вызваленне старадаўніх кварталаў Хомса завяршылася, але паўстанцы кантралююць прадмесця горада, а таксама адзін з умацаваных цэнтраў — Растан. З Хомса былі вывезены 980 чалавек, большасць — члены узброеных груповак. Такім чынам, колькасць эвакуіраваных за два дні склала каля 2 тыс. чалавек. Муніцыпальныя службы прыступілі да тэрміновых аднаўленчых работ і размініраванні ў раёнах, якія знаходзіліся больш за два гады пад кантролем баевікоў. Аль-Баразі сказаў, што «поспех прымірыцельнай ініцыятывы ў Хомсе надасць імпульс працэсу нацыянальнага згоды па ўсёй Сірыі напярэдадні заплянаваных на 3 чэрвеня прэзідэнцкіх выбараў».
9 мая сотні мірных жыхароў увайшлі ў раёны Хомса, каб паглядзець, што засталося ад іх дамоў. У той жа час у горад уваходзяць урадавыя войскі.
Рэакцыя
Прадстаўнікі МУС Сірыі выступілі з заявай, што баевікі распальваюць канфлікт і вінаваты ў «здзяйсненні цяжкіх злачынстваў супраць мірных грамадзян, забойствах, захопаў жылля, выкраданняў і рабаванняў». У заяве міністэрства тлумачыла, што «кампетэнтныя органы максімальна стрыманы і давалі тэрарыстам шэраг магчымасцяў, каб вярнуцца на шлях выпраўлення ... аднак яны адмовіліся пайсці на гэты крок і працягнулі тэрор з падачы іншых краін ... Усё гэта падштурхнула ўладаў умяшацца ў сітуацыю і аднавіць парадак і бяспеку у Хомсе».
Шэраг заходніх сродкаў масавай інфармацыі, а таксама прэс-службы ўрадаў Турцыі і Францыі назвалі аперацыю «разнёй».
У адказ на абстрэл Хомса 4 сакавіка 2012 года дэманстранты здзейснілі напады на пасольства Сірыі ў Афінах, Берліне, Каіры, Кувейце і Лондане. Ліга арабскіх дзяржаў ўнесла на галасаванне ў Савет Бяспекі ААН рэзалюцыю па вырашэнні канфлікту ў Сірыі. Расія і Кітай наклалі вета на дакумент.
19 красавіка 2012 года, напярэдадні сустрэчы міністраў замежных спраў 14 дзяржаў Еўропы, Блізкага Усходу і ЗША, мэтай якой павінна была стаць выпрацоўка мер па ўзмацненні ціску і жорсткасці санкцый супраць урада Сірыі, прэзідэнт Францыі Нікаля Сарказі абвінаваціў прэзідэнта Сірыі Башара Асада ў спробе «сцёрці Хомс з твару зямлі», параўнаўшы аперацыю з спробамі лівійскага ўрада вызваліць Бенгазі.
Сезон 2016 ФК Прамень Мінск
Склад каманды
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Шчаўе пірамідальнае
Шчаўе пірамідальнае (Rumex thyrsiflorus) — від раслін сямейства, распаўсюджаны ў Еўропе і ўмеранай і субарктической Азіі.
Акіта (прэфектура)
Акіта  — прэфектура ў паўночнай частцы Японіі, знаходзіцца ў рэгіёне Тахоку. Адміністрацыйны цэнтр прэфектуры — горад Акіта. Плошча прэфектуры — 11 636,28 км², насельніцтва — 1 038 364 чалавекі (1 жніўня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 89,24 чал./км².
Асновай эканомікі з’яўляецца сельская гаспадарка, машынабудаванне, гандаль, турызм. На тэрыторыі прэфектуры размешчаны горы Сіракамі, пакрытыя першабытнымі самшытавымі лясамі, аб’ект Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА. Прэфектура знаходзіцца далёка ад асноўных палітыка-эканамічных цэнтраў Японіі, што спрыяла кансервацыі многіх формаў японскай матэрыяльнай і духоўнай культуры, якая знікла пад націскам сярэднявечнай кітаізацыі або вестэрнізацыі новага часу.
Шчаўе пірамідальнае
Апісанне
Суквецце — пірамідальная мяцёлка. Кветкі дробныя, аднаполыя; тычынак 6. Унутраныя лісточкі калякветніка пры плодзе 3-3.5 мм даўжынёй. Арэшкі карычневыя, круглаватыя, трохкутныя, бліскучыя.
Акіта (прэфектура)
Геаграфія
Па плошчы тэрыторыі прэфектура займае 6-е месца ў краіне сярод іншых прэфектур.
У прэфектуры Акіта пераважае гарысты рэльеф. Высокія горы на ўсходзе, пакрытыя іглічнымі і змяшанымі лясамі, паступова змяняюцца пагоркамі на захадзе. Асноўнымі горнымі масівамі з’яўляюцца горы Оу, Дэва, Тайхэй, Сіракамі і пагоркі Сасаморы. Самы высокі пункт прэфектуры — гара Цёкай.
У цэнтральнай частцы прэфектуры, у ніжнім цячэнні ракі Амона, знаходзіцца раўніна Акіта. Уздоўж паўночнага і паўднёвага ўзбярэжжа ляжаць раўніны Насіра і Хандзё. У горнай мясцовасці ляжаць нізіны Одатэ, Такасі, Карын і Ёкотэ. Па раўнінах і нізінах працякаюць рэкі, якія ўпадаюць у Японскае мора. Найбуйнейшымі з іх з’яўляюцца Ёнэсіра, Амона і Коёсі.
Шчаўе пірамідальнае
Распаўсюджанне
Распаўсюджаны ў Еўропе і ўмеранай і субарктической Азіі. Насяляе лугі, абочыны дарог, двары, шыракалістыя лясы, краю ручаёў.
Ва Украіне від расце на поймавых лугах, па схілах, на вільготных саланчаковых месцах — амаль на ўсёй тэрыторыі (магчыма, акрамя горных раёнаў).
Міягі (прэфектура)
Гістарычна землі прэфектуры Міягі складалі паўднёвую частку правінцыі Муцу. У старажытнасці яе засялялі плямёны эмісі, асіміляваныя японцамі ў 12 стагоддзі. На працягу 17 — 19 стагоддзя землі прэфектуры кантраляваліся удзельным княствам Сэндай. Яно ваявала на баку антыўрадавых сіл падчас грамадзянскай вайны 1868—1869 гг. У выніку, прэфектура, утвораная на землях надзелу, атрымала назву Міягі, а не Сэндай, па назве старадаўняй воласці Міягі.
Уладзімір Анатольевіч Піпін
Творчасць
Працуе ў манументальнай, станковай і мемарыяльнай скульптуры. Матэрыял — граніт, бронза.
Сярод твораў: скульптуры князя Усяслава Чарадзея, «Шэры анёл» (Орша), «Сон воіна» (Магілёў), «Валькірыя» (Ломжа, Польшча), кампазіцыі «Тэатр», «Русалачка» (Сувалкі, Польшча), рэльеф «Старонкі да жыцця» (Мінск), памятнага знака «Полацк — калыска беларускай дзяржаўнасці» ў Полацку (арх. А. Сардараў) , помніка Льву Сапегу ў Слоніме (у сааўтарстве з Іванам Міско і Сяргеем Логвіным).
Творы знаходзяцца ў галерэях і прыватных калекцыях.
Міягі (прэфектура)
Каля 50 % насельніцтва прэфектуры пражывае ў Сэндай або яго ваколіцах — гарадах Тагадзё, Наторы, Іванума.
Сезон 2015 ФК Бяроза-2010
У 2015 годзе футбольны клуб «Бяроза-2010» з горада Бяроза прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад
Станам на жнівень 2015 года, згодна з афіцыйным сайтам клуба .
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Спіс аб’ектаў PGC (2382001—2383000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2382001—2383000)
Сезон 2016 ФК Мантажнік Мазыр
У 2016 годзе футбольны клуб «Мантажнік» з горада Мазыр прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад
Станам на кастрычнік 2016 года .
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Уладзімір Анатольевіч Піпін
Творчасць
Помнік пісьменніку Івану Шамякіну ў Добрушы (у сааўтарстве з Канстанцінам Касцючэнкам).
Сезон 2015 ФК Кобрын
Склад
Станам на жнівень 2015 года .
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Сезон 2014 ФК Мінск-2
У 2014 годзе футбольны клуб «Мінск-2» прымаў удзел у адным афіцыйным турніре на рэспубліканскім узроўні:
Склад
Па стане на верасень 2014 .
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Сезон 2014 ФК Бяроза-2010
У 2014 годзе футбольны клуб «Бяроза-2010» з горада Бяроза прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад
Па стане на жнівень 2014, згодна з афіцыйным сайтам клуба .
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Шчаўе дамашняе
Шчаўе дамашняе (Rumex longifolius) — від травяністых раслін сямейства. Этымалогія: longus — «доўгі», i — саюз, folius — «ліст».
Апісанне
Расліны шматгадовыя, вышынёй 60-120 см. Сцеблы прамыя і неразгалінаваныя да суквецці. Лісце, сабранае ў прыкаранёвую разетку, з доўгімі хвосцікамі (даўжынёй з пласціны); ствалавое лісце — кароткачарашковае; пласціны валасатыя на ніжнім баку ўздоўж жылак, ад ланцэтных да шырока яйкападобна-ланцэтных або даўгавата-ланцэтных, звычайна 25-50 (60) × 7-15 см, прыкладна ў 3-4 разы даўжэй шырыні аснавання шырока клінаватыя, верхавіны вострыя або падвострыя. Суквецці займаюць дыстальную палову часткі сцябла. Кветкі: звычайна двухполыя, зеленаватыя, маленькія, 2-3 мм шырынёй, правільныя; лісточкі калякветніка ў двух завітках; тычынак 6. Плод — бліскучы карычневы арэшак, трохкутны у папярочным перасеку, (2.5)3-3.5(4) × 1.5-2 мм. 2n = 60. Цвіце позняй вясной, летам і верасні.
Распаўсюджанне
Еўропа (Эстонія, Латвія, Літва, Расія, Украіна, Германія, Данія, Фінляндыя, Ісландыя, Нарвегія, Швецыя, Вялікабрытанія, Францыя, Іспанія); Азія (Расія, Кітай, Японія); Паўночная Амерыка (Грэнландыя, Канада, пн ЗША). Натуралізаваны ў некаторых іншых месцах.
Засяляе пусткі, абочыны, апрацаваныя палі, даліны рэк, лугі.
Ва Украіне расце ў лесастэпе, рэдка.
Валерый Паўлавіч Пуставойценка
Валерый Паўлавіч Пуставойценка (Пустовойтенко Валерій Павлович, нар. 23 лютага 1947, сяло Адамаўка (з 1964 года разам з трыма іншымі сёламі ўтварыла пасёлак Бэрэзанка), Бэрэзанскі раён, Мікалаеўская вобласць, УССР, СССР) — украінскі дзяржаўны дзеяч, прэм’ер-міністр Украіны з 1997 года па ліпень 1999 года.
Амброзія палыналістая
Амбро́зія палыналістая (Ambrosia artemisiifolia) — від кветкавых раслін роду сямейства.
Батанічнае апісанне
Аднагадовая травяністая апушаная расліна са сцяблом вышынёй 20—200 (20—150 ) см і моцным разгалінаваным коранем, пранікаючым на глыбіню да 4 м. Сцябло разгалінаванае ў верхняй частцы. Верхняе лісце чаргаванае, перыстараздзельная і амаль сядзячая, ніжняе — супраціўнае, на кароткіх чаранках. Верхні бок лісця цёмна-зялёнага колеру, ніжні — шараваты. Пераважна аднадомная расліна. Мужчынскія (тычынкавыя) кветкі дробныя, жоўтыя, па 5—25 кветак у кошыках, сабраных у коласападобныя суквецці па канцах парасткаў. Жаночыя кветкі знаходзяцца па 2—3 у пазухах лісця. Плод — сухая сямянка.
Арэал і экалогія
Амброзія палыналістая паходзіць з Паўночнай Амерыкі. Паўсюдна расце на тэрыторыі Канады, усходніх і паўднёва-ўсходніх штатаў ЗША. У 1863 годзе завезена ў Германію, потым у Францыю, распаўсюдзілася ў даліне ракі Рона, на тэрыторыі Бельгіі, Нідэрландаў, Вялікабрытаніі, Венгрыі, Расіі, на Балканскім паўвостраве. У цяперашні час сустракаецца ў Еўропе, Малдове, Міжземнамор’еі, на Каўказе, на тэрыторыі Украіны, Расіі, Казахстана, у Сярэдняй і Малой Азіі, Іране, Кітаі, Японіі, Афрыцы, Аўстраліі, Паўднёвай Амерыцы.
Каранцінны від на тэрыторыі Беларусі.
Расліна высушвае глебу, пагаршае яе ўрадлівасць, прыгнятае культурныя расліны на пасевах. На лугах і пашах выцясняе злакавыя і бабовыя расліны, зніжае кармавую якасць сена (з прычыны ўтрымання ў лісцях горкіх эфірных алеяў жывёла іх не паядае). Пылок амброзіі палыналістай з’яўляецца алергенам.
Рута (род раслін)
Ру́та (Ruta) — род кветкавых раслін сямейства. У складзе роду 10 відаў, распаўсюджаны ў міжземнаморска-чарнаморскім рэгіёне. Таксама некаторыя віды інтрадукаваныя і культывуюцца за межамі натуральнага распаўсюджання.
Апісанне
Гэта вечназялёныя расліны, паўкусты або кусты. Яны багатыя эфірнымі алеямі, таму маюць інтэнсіўны пах. Сцеблы 15-75 см, голыя. Чаргова размешчанае лісце 1—3-пёрыстыя; ліставыя фрагменты даўгаватыя. Кветкі знаходзяцца ў канчатковых кластарах або мяцёлках. Чашалісцікі злітыя на іх аснове. Жаўтлявыя пялёсткі цэлыя, зубчастыя або раснічастыя. Восем ці дзесяць тычынак утвараюцца. Сферычныя або пляската-сферычныя каробачкі дыяметрам ад 6 да 8 міліметраў і ўтрымліваюць некалькі насенін. Чорнае насенне — ад 2 да 2,5 міліметраў даўжынёй.
Класіфікацыя
Род Рута ўваходзіць у сямейства парадку.
Аблога Тэль-Калаха (2011)
Аперацыя
15 мая сірыйскія вайскоўцы ўвайшлі ў горад Тэль-Калаха, размешчаны на мяжы з Ліванам. Затым рушылі ўслед паведамленні аб тым, што байцы забіваюць членаў сірыйскай апазіцыі. У асноўным інфармацыя паступала ад грамадзянскіх асоб, што беглі за раку Кабір у Ліван, ратуючыся ад гвалту.
Па дадзеных сірыйскай апазіцыі, 16 мая ахвярамі ўрадавай арміі сталі некалькі чалавек, 18 мая загінулі яшчэ восем. Людзі былі забіты з аўтаматычнай зброі. У асноўным падзеі разгортваліся ў раёне Харэль-аль-Борджа і на ўскраіне горада.
19 мая аперацыя была завершана, і ўлады Сірыі пачалі вывад часцей з тэрыторыі горада.
Ігнацій (Луковіч)
Ігнацій (свецкае імя Ігар Іванавіч Луковіч; нар., Маладзечна) — беларускі праваслаўны царкоўны дзеяч, епіскап.
Біяграфія
Нарадзіўся 28 сакавіка 1970 г. у Маладзечне Мінскай вобласці. Ахрышчаны ў маі 1970 г. у Пакроўскім храме горада Маладзечна. У 1987 г. скончыў сярэднюю школу № 2 у Маладзечне. У 1987—1988 гг. праходзіў навучанне па спецыяльнасці «радыёмеханік» у тэхнічным вучылішчы № 87 у Маладзечне, у 1988—1989 гг. працаваў па спецыяльнасці. У 1989 г. праходзіў тэрміновую вайсковую службу ў Савецкай арміі і скончыў Віцебскі вучэбны авіяцыйны цэнтр.
У 1989—1994 гг. навучаўся ў Мінскай духоўнай семінарыі. 28 лістапада 1990 г. прыняты ў лік браціі Успенскага Жыровіцкага мужчынскага манастыра. 5 красавіка 1993 г. намеснікам манастыра архімандрытам Гурыем (Апалька) пастрыжаны ў манаства з імем Ігнацій у гонар свяціцеля Ігната (Бранчанінава). 27 красавіка 1993 г. за літургіяй ва Успенскім саборы Жыровіцкага манастыра Патрыяршым Экзархам усяе Беларусі Мітрапалітам Мінскім і Слуцкім Філарэтам пасвечаны ў сан іерадыякана. У 1994—1995 г. навучаўся на завочным аддзяленні Маскоўскай духоўнай акадэміі, якую скончыў са ступенню кандыдата багаслоўя. З 31 жніўня 1995 г. па верасень 2003 г. выконваў паслушэнства выкладчыка і памочніка інспектара Мінскай духоўнай семінарыі, выкладаў гісторыю царквы і літургіку. 20 мая 1997 г. за літургіяй ва Успенскім саборы Жыровіцкага манастыра Мітрапалітам Мінскім Філарэтам пасвечаны ў сан іераманаха. 28 лістапада 2002 г. указам епіскапа Брэсцкага і Кобрынскага Іаана прыняты ў клір Брэсцкай епархіі і прызначаны настаяцелем прыхода храма ў гонар Ціхвінскай іконы Божай Маці ў Брэце з даручэннем пабудаваць храм. У 2003 г. пераехаў на пастаяннае месца жыхарства ў Брэст. З 15 верасня 2003 г. — старшыня паломніцкага аддзела Брэсцкай епархіі. 8 красавіка 2007 г., да свята Святой Вялікадня, узведзены ў сан ігумена. Будаўніцтва царквы было завершана ў 2012 г., 9 ліпеня 2012 г. храм быў асвечаны епіскапам Брэсцкім Іаанам.
Ісікава
Ісікава — прозвішча, тапонім.
Шчаўе клубкаватае
Шчаўе клубкаватае (Rumex conglomeratus) — від кветкавых раслін сямейства. Этымалогія: conglomeratus — «згрупаваныя разам».
Апісанне
Шматгадовая травяністая расліна хуткага росту ад 30 да 80 сантыметраў вышынёй. Лісце базальнае і разеткавае, з хвосцікамі, авальна-ланцэтнае або авальна-даўгаватае, даўжынёй да 20 см і шырынёй 6 см. Суквецці: мяцёлка, дзе сабраны гермафрадытныя кветкі. Плод — сямянка, 1,6-1,9 мм, мае цёмна-чырвона-карычневы колер. Цвіце з чэрвеня па жнівень. Лік храмасом 2n = 20.
Распаўсюджанне
Радзіма: Афрыка: Алжыр; Лівія; Марока; Туніс; ПАР. Каўказ: Азербайджан; Грузія; Расія — Перадкаўказзе, еўрапейская частка. Азія: Таджыкістан; Туркменістан; Узбекістан; Афганістан; Кіпр; Іран; Ірак; Ізраіль; Іарданія; Ліван; Сірыя; Турцыя. Еўропа: Беларусь; Малдова; Украіна; Бельгія; Чэхія; Германія; Венгрыя; Нідэрланды; Польшча; Славакія; Данія; Ірландыя; Швецыя; Вялікабрытанія; Індыя; Боснія і Герцагавіна; Балгарыя; Харватыя; Грэцыя; Італія; Паўночная Македонія, Мальта, Чарнагорыя, Румынія, Сербія; Славенія; Францыя; Партугалія; Іспанія. Натуралізаваны: Партугалія — Азорскія астравы, Мадэйра; Іспанія — Канарскія астравы; Аўстралія; Новая Зеландыя; Канада; Мексіка; Злучаныя Штаты; Аўстралія; Аргенціна; Чылі; Эквадор; Перу.
Расце на вільготнай, багатай глебе. Расліна характэрна для абласцей вільготных траў: канавы, затокі, абрашаныя поля, вільготныя лугі і вільготныя лясныя сцяжынкі.
Шчаўе тупалістае
Шчаўе тупалістае (Rumex obtusifolius) — кветкавая травяністая расліна, від роду сямейства.
Назва
Шчаўе тупалістае, карнач, шчаўлюк вадзяны.
Батанічнае апісанне
Прыкаранёвае лісце сядзяць на доўгіх хвосціках, з плоскай і бліскучай ліставай пласцінкай даўгавата-яйкападобнай формы, у даўжыню да 25 см і 12 см шырынёй, канцы лісця тупыя або слабазавостраныя, з сэрцападобным аснаваннем. Лісце на сцеблах кароткачарашковае, авальна-ланцэтнай формы.
Суквецце аблісцвенае, мяцёлкавае, з адхіленымі галінамі. Кветкі двухполыя, дробныя, зялёнага колеру, сабраны ў друзлыя калатоўкі. Калякветнік складаецца з шасці авальна-трохкутных лісточкаў. Падчас паспявання пладоў унутраныя лісточкі становяцца цёмна-бурымі. Тычынак у колькасці шэсць, песцік з трыма слупкамі і гронкападобнымі лычыкамі.
Лёгка гібрыдызуецца з іншымі відамі шчаўя, напрыклад, са або.
Распаўсюджанне і асяроддзе пражывання
Від распаўсюджаны ў Заходняй і Цэнтральнай Еўропе, у Скандынаўскіх краінах, на Балканскім паўвостраве, у Міжземнамор’і, у Малой Азіі і Іране. На тэрыторыі Расіі сустракаецца ў еўрапейскай частцы на захад ад Камы і Волгі, акрамя паўночных раёнаў і Крыма, прысутнічае на Каўказе.
Расце ў лясах, на ўзлесках і ў зарасніках кустоўя. Ля жылля чалавека селіцца як рудэральная і пустазельная расліна.
Значэнне і выкарыстанне
Лісце расліны можа быць выкарыстана ў якасці салаты ці як шпінат, могуць адварвацца. Лісце змяшчае шчаўевую кіслату, ужыванне якой у вялікай колькасці можа быць небяспечным.
Высушанае насенне выкарыстоўваецца ў якасці вострай прыправы.
Вегетатыўныя часткі могуць выкарыстоўвацца ў якасці лекавай сыравіны.
Спіс аб’ектаў PGC (2383001—2384000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2383001—2384000)
Спіс аб’ектаў PGC (1058001—1059000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1058001—1059000)
Vojstrau
«Vojstrau» (альбо Vojstraŭ (Войстраў), раней вядомы як Wartha (Варта)) — беларускі металёвы гурт з аднаго чалавека.
Назва
Значэнне новай назвы патлумачылі наступным чынам:"Гэта састарэлая форма слова «востраў», тое самае, што «выспа», «island». Толькі з вішанкай. У новы год у новай вопратцы. Жыве Вечна."Тлумачэнне назвы «Wartha» і пра змену яе:"Наша ранейшая назва «Wartha» — гэта вельмі дзіўная лацінізацыя беларускага слова «Варта», якое на лацінцы будзе як «Varta». Што азначае «guard», «guardians», «protectors». Мы абралі гэтую дзіўную лацінізацыю, бо арыгінальнае слова «Varta» лацінскімі літарамі супадае з назвай фірмы з Польшчы. «Varta» — гэта польскі брэнд, які вырабляе батарэйкі ды акумулятары. Гэта не вельмі добра для паганскага металу. Таму мы вырашылі зрабіць назву больш злой і і чарнаватай. Вядома, «Wartha» гэта яшчэ назва горада ва Усходняй Германіі і для многіх іншых рэчаў. Часамі сапраўды дзіўнае імя. Мы шукалі нешта звязанае з прыродай альбо фальклорам. Гэта крыху цяжка,бо на лацінскім алфавіце большасць нашых слоў будзе мець спецыфічныя сімвалы. Няважка, што гэта пераклад з кірыліцы, — большасць людзей не будзе здольна прачытаць і вымавіць гэта. Такім чынам, у нас заняло трошкі часу ў бібліятэках са старымі кнігамі, каб знайсці штосьці цікавае, штосьці, што мы можам напісаць лацінкай без праблем для чытання іншых людзей."
Wartha
Гурт быў заснаваны ў 2008 годзе. Ужо ў 2009 годзе дае першы канцэрт. У 2013 годзе на «Stygian Crypt Records» быў выдадзены дэбютны альбом «Paŭstań». Пасля некалькіх сінглаў выдаецца другі альбом «Azure Lakes». У снежні дае першы канцэрт за 2 гады і апошні пад назвай «Wartha». 31 снежня 2015 года праект змяняе назву на «Vojstraŭ».
Vojstraŭ
У лістападзе 2016 года быў выдадзены дэбютны альбом (а па сутнасці трэці) «Vaśmikancovaja». 31 кастрычніка 2018 года быў выпушчаны сінгл «Pahonia» на верш Ігара Кулікова.
Vaśmikancovaja (Васьміканцовая, 2016)
У красавіку 2019 года ў афіцыйнай суполцы выкладаецца інструментальная версія альбома.
На запіс былі запрошаныя
Гук:
Цікавае
Трэк №6 (Paŭstań) гэта перапісаная ва ўсіх сэнсах песня гурту «Wartha» з альбома «Paŭstań», выпушчанага «Stygian Crypt productions» у 2013 годзе.
У 2015 Wartha зьмяніла назву на Vojstraŭ.
Вокладку маляваў Алег Зелянкевіч.
Стрэліца (значэнні)
Стрэліца
Ісікава (прэфектура)
Ісікава  — прэфектура, знаходзіцца ў рэгіёне Цюбу, на востраве Хонсю, Японія. Плошча прэфектуры — 4185,67 км², насельніцтва — 1 155 996 чалавек (1 ліпеня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 276,18 чал./км². Адміністрацыйны цэнтр прэфектуры — горад Канадзава.
Гісторыя
Ісікава ўтварылася ў выніку зліцця правінцый Кага і Нато.
Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел
У прэфектуры Ісікава размешчана 11 гарадоў і 5 паветаў (8 пасёлкаў).
Сідзуока
Сідзуока:
Таяма (прэфектура)
Таяма  — прэфектура ў Японіі, размешчана ў раёне Цюбу, на востраве Хонсю. Адміністрацыйны цэнтр прэфектуры — горад Таяма. Плошча прэфектуры — 4247,61 км², насельніцтва — 1 071 045 чалавек (1 ліпеня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 252,15 чал./км².
Таяма
Таяма:
Анаптыхія раснічастая
Анапты́хія раснічастая (Anaptychia ciliaris) — від лішайнікаў з роду сямейства.
Батанічнае апісанне
Слаявіна лішайніка буйная, цвёрдая, ляжачая або крыху прыўзнятая над субстратам у выглядзе кусцікаў карычнева-шэрага ці бураватага колеру. Часам утвараюцца падушачкі дыяметрам да 20 см. Лопасці з хвалістым краем, павіслыя, вілавата разгалінаваныя, з цёмнымі раснічкамі да 6 мм у даўжыню. Пладовыя целы (апатэцыі) шматлікія, дыяметрам 4—6 мм (да 8 мм ), сподкападобныя, сядзячыя або прыўзнятыя. Дыск апатэцыю пляскаты або ўвагнуты, карычнева-шэры, з тоўстым, часта зубчастым краем, голы ці з белым налётам. У сумцы 8 двухклетачных спор карычневага колеру.
Распаўсюджанне і экалогія
Анаптыхія раснічастая распаўсюджана на тэрыторыі Еўропы, Паўночнай Амерыкі і Афрыкі. Расце на кары і галінах лісцевых парод дрэў, пераважна асіны. Зрэдку сустракаецца на імшыстых скалах. Аддае перавагу адкрытым месцам (узлескі, лясныя паляны, берагі вадаёмаў).
Індыкатарная расліна на забруджанне атмасфернага паветра. Ахоўваецца на тэрыторыі Еўрапейскай часткі Расіі і ў Херсонскай вобласці Украіны.
Яманасі
Яманасі:
Тыба
Тыба:
Лаза (значэнні)
Лаза
Масціцкі
Масціцкі — прозвішча.
Вакаяма
Вакаяма:
Кіі
Кіі:
Яманасі (прэфектура)
Яманасі  — прэфектура Японіі, знаходзіцца ў рэгіёне Цюбу, на востраве Хонсю. Плошча прэфектуры — 4465,37 км², насельніцтва — 840 774 чалавекі (1 жніўня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 188,29 чал./км². Адміністрацыйны цэнтр прэфектуры — горад Кофу.
Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел
Прэфектура Яманасі складаецца з 13 гарадоў і 5 паветаў (8 пасёлкаў і 6 вёсак). Горад Кофу з’яўляецца сталіцай і мае статус адмысловага.
Біла (Кіцманскі раён)
Бі́ла (Бі́ла) — вёска ў Кіцманскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Фукуока (значэнні)
Фукуока:
Генадзь Баляслававіч Хоміч
Генадзь Баляслававіч Хоміч (нар. 1971, в. Заполле, Шчучынскі раён, Гродзенская вобласць) — беларускі дзяржаўны дзеяч.
Біяграфія
У 1993 годзе скончыў Беларускую сельскагаспадарчую акадэмію, у 2017 годзе — Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь.
З 1993 года працаваў начальнікам Воранаўскага аграхімаддзела Гродзенскай абласной праектна-вышукальнай станцыі хімізавання Воранаўскага раёна, з 1996 года — аграномам-насенняводам калгаса «Наперад» Воранаўскага раёна, з 1998 года — галоўным аграномам камунальнага сельскагаспадарчага ўнітарнага прадпрыемства «Саўгас „Вялікае Мажэйкава“» Шчучынскага раёна, з 2008 года — намеснікам дырэктара, а з 2010 года — дырэктарам гэтага ж прадпрыемства. З 2014 года — першы намеснік старшыні — начальнік упраўлення сельскай гаспадаркі і харчавання Шчучынскага раённага выканаўчага камітэта. З 7 сакавіка 2018 года прызначаны на пасаду старшыні Слонімскага раённага выканаўчага камітэта.
Узнагароды
У 2017 годзе ўзнагароджаны Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь.
Сям’я
Жанаты, мае дваіх дзяцей.
Шабельнік
Ша́бельнік  (Comarum) — алігатыпны род кветкавых раслін, які ўваходзіць у падсямейства  сямейства.
Батанічнае апісанне
Шматгадовыя травяністыя расліны ці паўкусты. Сцеблы прамыя або ўздымаюцца. Лісце размешчана чаргова, пёрыста-рассечанае. Кветкі звычайна сабраны ў невялікіх колькасцях ў суквецці-шчыткі. Гіпантыі плоскай або сподкападобнай формы, падчас утварэння пладоў павялічваюцца ў памерах, чырванаватага або бялёсага колеру. Чашалісцікі ў колькасці пяці, з узростам не ападаюць. Пялёсткі — таксама ў колькасці пяці; чырвонага, цёмна-бэзавага або белага колеру. Кветаложа паўшарападобнай формы. Тычынак да 25, з ніткападобнымі ніткамі і шарападобнымі пылавікамі. Песцікі шматлікія. Лік храмасом: n = 7.
Ашыхлібы
Ашыхлібы (Оши́хліби) — вёска ў Кіцманскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Яманасі (горад)
Яманасі — горад у Японіі, знаходзіцца ў прэфектуры Яманасі. Плошча горада — 289,87 км², насельніцтва — 35 467 чалавек (1 жніўня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 122,35 чал./км². Горад размешчаны на востраве Хонсю, у рэгіёне Цюбу. З ім мяжуюць гарады Кофу, Косю, Фуэфукі, Тытыбу і вёска Каваку.
Брусэнкы
Брусэнкы (Брусенки́) — вёска ў Кіцманскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Оршыўці
Оршыўці (О́ршівці) — вёска ў Кіцманскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Барыўці
Барыўці (Борівці́) — вёска ў Кіцманскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Востра (Чарнавіцкая вобласць)
Востра (О́стра) — вёска ў Кіцманскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Брусныця (вёска)
Брусныця (Брусни́ця) — вёска ў Кіцманскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Сіга (прэфектура)
Сіга  — японская прэфектура ў рэгіёне Кансай, на востраве Хонсю. Плошча прэфектуры — 4017,36 км², насельніцтва — 1 416 207 чалавек (1 ліпеня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 352,52 чал./км². Адміністрацыйны цэнтр — горад Оцу.
Геаграфія
Сіга мяжуе з прэфектурамі Фукуі на поўначы, Гіфу на ўсходзе, Міэ на поўдні і Кіёта на захадзе.
Біва — самае вялікае возера ў Японіі, займае сёмую частку тэрыторыі прэфектуры. Тэрыторыю прэфектуры атачаюць горныя хрыбты Хіра, Ібуку і Судзукі.
На поўначы прэфектуры — халодныя зімы і снегапады.
Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел
У прэфектуры сіга размешчана 13 гарадоў і 3 павета (6 пасёлкаў).
Вэрхні Станіўці
Вэрхні Станіўці (Верхні Стані́вці) — вёска ў Кіцманскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Таяма (горад)
Таяма — цэнтральны горад Японіі, адміністрацыйны цэнтр прэфектуры Таяма. Размешчаны на беразе Японскага мора, на востраве Хонсю, за 300 км на паўночны захад ад Токіа. Заснаваны 1 красавіка 1889 года. Плошча горада — 1241,85 км², насельніцтва — 419 008 чалавек (1 ліпеня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 337,41 чал./км². У горадзе знаходзіцца порт, чыгуначная станцыя, міжнародны аэрапорт.
Сяргей Анатольевіч Логвін
Сяргей Анатольевіч Логвін (нар., г. Мінск) — беларускі скульптар. Дацэнт.
Біяграфія
У 1974—1978 гадах вучыўся ў Мінскім мастацкім вучылішчы, у 1981—1987 гадах у Беларускім тэатральна-мастацкім інстытуце (выкладчыкі А. Арцімовіча, Г. Мурамцава, А. Анікейчыка). Дыпломная праца — манументальны твор, прысвечаны ваеннапалонным, расстраляным у гады Вялікай Айчыннай вайны. 3 1985 года ўдзельнік мастацкіх выставак.
Пасля заканчэння інстытута працаваў на кафедры малюнка, пасля — кафедры малюнка, жывапісу і скульптуры факультэта дызайну і дэкаратыўна-прыкладнага мастацтва.
Творчасць
Працуе ў манументальнай, станковай і мемарыяльнай скульптуры. Матэрыял — граніт, бронза.