cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Паўночна-заходні рэгіён развіцця Румыніі
Транспарт
У рэгіёне размешчаны 4 аэрапорты — Клуж-Напока, Арадзя, Сату-Марэ і Бая-Марэ. Аэрапорты Клуж-Напока, Арадзя і Бая-Марэ маюць статус міжнародных, а аэрапорт Сату-Марэ выкарыстоўваецца для абслугоўвання толькі ўнутраных перавозак.
Канскі кінафестываль 1985
38-ы Канскі кінафестываль праходзіў з 8 па 20 мая 1985 года ў горадзе Каны, Францыя. Галоўную ўзнагароду кінафестывалю — Залатую пальмавую галіну — атрымаў фільм «» рэжысёра Эміра Кустурыцы.
Паўднёва-заходні рэгіён развіцця Румыніі
Паўднёва-заходні рэгіён развіцця Румыніі (Regiunea de dezvoltare Sud-Vest) — адзін з рэгіёнаў развіцця Румыніі. Не з'яўляецца адміністрацыйнай адзінкай, быў створаны ў 1998 годзе для лепшай каардынацыі мясцовага развіцця падчас уступлення Румыніі ў Еўрапейскі саюз.
Склад
У склад ПЗРР Румыніі ўваходзяць жудзецы:
Велікапольскае ваяводства
Велікапольскае ваяводства (województwo wielkopolskie) — ваяводства, размешчанае на захадзе Польшчы. Адміністрацыйны цэнтр і найбуйнейшы горад — Познань. Уключае 4 горада на правах павета, 31 павет і 226 гмін.
Насельніцтва — 3 462 196 жыхароў (2013 год).
ASIMO
Asimo (скарачэнне ад Advanced Step in Innovative MObility) — робат-андроід. Створаны карпарацыяй Хонда, у Цэнтры Фундаментальных Тэхнічных Даследаванняў Вако (Японія).
Першая мадэль ASIMO з’явілася на свет у 2000 годзе. Новае пакаленне (з’явілася ў 2011) — ужо шостае па ліку.
Навабеліцкая
Навабе́ліцкая (, Новобелицкая)  — станцыя Гомельскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Гомельскай вобласці. Размешчана на паўднёва-ўсходняй ускраіне горада Гомеля; на лініі Гомель — Куток, паміж станцыяй Гомель-Пасажырскі і станцыяй Лісічкі.
Канцяміраўскі раён
Канцямі́раўскі раён (Кантемировский район) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на паўднёвым захадзе Варонежскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр — пасёлак гарадскога тыпу Канцяміраўка.
Геаграфія
Канцяміраўскі раён мяжуе з Расашанскім і Багучарскім раёнамі, а таксама з расійскай Растоўскай вобласцю і Луганскай вобласцю Украіны. Плошча раёна складае 2330 км².
Гісторыя
Канцяміраўскі раён быў утвораны ў 1928 годзе, аднак пазней пасля стварэння Варонежскай вобласці быў скасаваны. 3 сакавіка 1964 года быў утвораны нанова ў адпаведнасці з пастановай Прэзідыума Вярхоўнага Савета РСФСР.
Эканоміка
Вядучай галіной эканомікі раёна з’яўляецца сельская гаспадарка.
Брэнтан Харысан Тарант
Брэнтан Харысан Тарант (Brenton Harrison Tarrant, нар. 1990,, Аўстралія) — аўстралійскі тэрарыст, нацыяналіст, ультраправы радыкал, арганізатар і выканаўца тэрарыстычнага акту ў мячэцях Крайстчэрча, у выніку якога забітыя 51 чалавек і 40 паранена.
Біяграфія
Нарадзіўся ў аўстралійскім горадзе Графтан у сям’і рабочых. Бацькі маюць шатландскія, ірландскія і брытанскія карані.
У 2014—2018 гадах, паводле інфармацыі шэрагу СМІ, браў удзел у канфлікце на ўсходзе Украіны на баку УСУ, меў сувязі з украінскімі правымі радыкаламі.
Тэракт
15 сакавіка Тарант пад’ехаў да мячэці Аль-Нур у Крайстчэрчы. Затым ён узяў з багажніка агнястрэльную зброю, увайшоў у храм і пачаў расстрэл людзей, якія сабраліся ў Аль-Нур для малітвы. Усё гэта ён трансляваў праз Фэйсбук у прамым эфіры.
Тарант правёў у мячэці некалькі хвілін, расстрэльваючы вернікаў. Першай яго ахвярай стаў мусульманін, які павітаўся з ім ля ўваходу. Ён забіў яшчэ двух чалавек на ўваходзе і многіх іншых у вялікім пакоі. Неўзабаве ён пакінуў мячэць, забраў іншую зброю са свайго аўтамабіля, а затым вярнуўся ў мячэць, каб забіць больш ахвяр, многія з якіх ужо былі параненыя і не змаглі ўцячы. Затым ён зноў выйшаў з мячэці і забіў парафіянку каля пешаходнай дарожкі, калі яна ўмольвала аб дапамозе. Неўзабаве пасля гэтага Тарант пакінуў месца зласынства на сваёй машыне. Тэрарыст застрэліў іншых яшчэ некалькіх людзей у гэтым раёне і на вялікай хуткасці з’ехаў, накіроўваючыся да ісламскага цэнтру Лінвуд, дзе забіў яшчэ пэўную колькасць мусульман.
На суддзе цалкам прызнаў сваю віну. 24 жніўня 2020 года быў асуджаны з пакараннем у выглядзе пажыццёвага пазбаўлення волі без права на ўмоўна-датэрміновае вызваленне.
Погляды
Перад злачынствам ён апублікаваў маніфест з нацыяналістычнымі антымусульманскімі ідэямі. Сам напад баевік трансляваў у інтэрнэце на сваю старонку ў Facebook. Ён паведаміў, што падтрымлівае Дылана Руфа і Андэрса Брэйвіка.
Перад атакай Тарант слухаў песню ваенізаваных нацыяналістычных падраздзяленняў, якія ўдзельнічалі ў вайне на Балканах 1992—1995 гадоў — «Serbia strong». На магазінах, а таксама на яго зброі, былі напісаны імёны гістарычных постацяў, якія супрацьстаялі Асманскай імперыі і асоб, якія атрымалі тэрміны за забойства і напады з-за ксенафобіі, у якога дома захоўвалася кніга Гітлера «Майн кампф», а таксама назвы некаторых гістарычных падзей, звязаных з Асманскай імперыяй (бітва пры Кагуле, абарона Шыпкі, бітва пры Лепанто, бітва пры Пуацье, Венская бітва, аблога Акры, бітва пры Сарыкамышы, бітва пры Булаірэ).
Таксама на зброі Брэнтана былі напісаныя дасылкі на кодавы лозунг («14 Words»), якія ўжываюць якасці прывітання ў белых нацыяналістаў.
Сам Тарант адносіць сябе да экафашыстаў, адзначаючы пры гэтым што да нацыстаў, антысэмітаў і кансерватараў ён сябе не адносіць.
Берда
Назву Берда маюць:
Уласнасць супольнасці
Перавагі супольнаснага ўладання ў інфраструктурных праектах, такіх як дамбы, сістэмы ірыгацыі, электрычных сетак патрабуюцца для уключэння падвышаннай адказнасці да патрэбаў гэтай супольнсці і супольнасці, якая ацэньвае гэтыя праекты больш высока. Таксама уласнасць супольнасці мае сэнс у жылых кварталах, дзе жыхары сумесна арганізуюць харчовыя, кніжныя крамы, а таксама месцы сумеснага адпачынку (напрыклад, кафэ) і сбораў.
Прыклады
У Брытаніі нават з'явіўся рух, які стымулюе стварэнне пабаў, якія базуюцца на уласнасці мясцовай супольнасці.
Урадавая брытанская ініцыятыва, тлумачыць, як можа быць арганізавана мадэль кіравання ветранымі або сонечнымі электрастанцыямі, засноўвачыся на уласнасці мясцовай супольнасці.
ФК Балоння
«Бало́ння» (Bologna F.C. 1909) — італьянскі футбольны клуб з горада Балоння, які размяшчаецца ў правінцыі Эмілія-Раманья. Заснаваны ў 1909 годзе і рэфармаваны ў 1993 годзе. Сяміразовы чэмпіён Італіі, двухразовы ўладальнік Кубка Італіі. Клуб мае мянушку «rossoblù» з-за чырвоных і сініх паласатых кашуляў, якія з’яўляюцца традыцыйнымі для клуба. Чырвоны і сіні, таксама, з’яўляюцца афіцыйнымі колерамі гораду. Хатнія матчы «Балоння» праводзіць на стадыёне «Рэната Даль’Ара», які здольны змясціць 38 279 гледачоў.
За сваю гісторыю клуб перамагаў у італьянскім чэмпіянаце сем разоў. Яны з’яўляюцца шостай самай паспяховай камандай у Серыі A. На міжнароднай арэне каманда дамагалася перамогі ў Кубку Інтэртота і Кубку Мітропы. Сезон 1998/99 можна лічыць адным з самым паспяховых: каманда здолела дабрацца да паўфіналу Кубка УЕФА, дзе саступіла марсельскаму «Алімпіку». У сезоне 2007/08 каманда заваявала пуцёўку ў Серыю А, вярнуўшыся пасля вылету ў сезоне 2004/05.
Раннія гады
Футбольны клуб «Балоння» быў сфарміраваны Эміліа Арнштайнам, аўстрыйцам які зацікавіўся футболам, калі вучыўся ва ўніверсітэтах у Вене і Празе. Ён і яго брат раней заснавалі яшчэ адзін футбольны клуб, «Black Star», у Аўстрыі.
Клуб быў заснаваны 3 кастрычніка 1909 года. Паводле яго фарміравання, Карла Сандоні стаў спонсарам клуба і генеральным менеджарам, швейцарац Луі Раўш стаў прэзідэнтам клуба, шляхціч Гвіда дэла Вале стаў віцэ-прэзідэнтам, Энрыка Пеналля стаў сакратаром клуба, Серхіа Лампронці касірам клуба, у той час як Эміліа Арнштайн і Леонэ Вінчэнцы сталі клубнымі дарадцамі.
20 сакавіка 1910 года «Балоння» адыграла сваю першую гульню супраць клуба «Віртус». «Балоння» стала мацней сваіх супернікаў, атрымаўшы перамогу з лікам 9:1.
Свой першы сезон клуб правёў у рэгіянальнай лізе, у якасці капітана ў тыя часы выступаў Арыга Градзі. «Балоння» атрымала перамогу ў розыгрышу лігі і прасунулася ў лігу Венета-Эміліяна. Клуб правёў чатыры сезоны ў гэтай лізе, ніколі не занімаючы месца ніжэйшае за пятае. «Балоння» атрымала пуцёўку ў Паўночную Лігу, перш чым усе футбольныя лігі былі адкладзены з-за пачатку Першай сусветнай вайны.
1920-я гады
Пасля Першай сусветнай вайны выступы «Балонні» сталі больш паспяховымі. Першыя дасягненні паўфіналу Паўночнага італьянскага чэмпіянату ў сезоне 1919/20, былі перасягнуты ў наступным сезоне, калі клуб дасягнуў фіналу, дзе саступіў з лікам 2:1 клубу «Про Верчэлі». У сезоне 1923/24 клуб зноў заняў другое месца ў Паўночнай італьянскай лізе, атрымаўшы паражэнне ў фінале ад чэмпіёна Італіі таго года, клуба «Джэноа».
Склад
Станам на ліпень 2023 года.
Альхаватка (Альхавацкі раён)
Альхаватка (Ольховатка) — пасёлак гарадскога тыпу ў Расіі, адміністрацыйны цэнтр Альхавацкага раёна Варонежскай вобласці. Насельніцтва складае 3416 чалавек (2017). Пасёлак размешчаны на рацэ Чорная Калітва, за 237 км на поўдзень ад горада Варонежа. Мае чыгуначнае злучэнне з горадам Росаш. У Альхаватцы нарадзіўся Павел Чэхаў, бацька расійскага пісьменніка Антона Чэхава.
У ХІХ стагоддзі сяло Альхаватка было ў складзе Альхавацкай воласці Астрагожскага павета Варонежскай губерні.
Аповесць пра Гэндзі
«Аповесць пра Гэндзі» (源氏物語, Гэндзі манагатары) — раман, адзін з найбуйнейшых твораў японскай класічнай літаратуры, напісаны ў эпоху Хэян (пачатак 11 стагоддзя). Аўтарам твора лічыцца Мурасакі Сікібу, дама пры двары імператрыцы Сёсі. «Аповесць пра Гэндзі» лічыцца першым у свеце раманам (варыянты: сучасным раманам, псіхалагічным раманам, альбо першым раманам, прызнаным класічным). Аснову рамана складае біяграфія прынца Гэндзі, пабочнага сына імператара. Сюжэт закальцаваны, што адпавядае канцэпцыі кармы, характэрнай для літаратуры эпохі Хэян, якая знаходзілася пад моцным уплывам будызму.
Структура твора
У рамане апісваецца жыццё Хікару Гэндзі, сына японскага імператара, у рамане названага імператар Кірыцуба, і яго малодшай фрэйліны, дамы з Паўлоўніевага павільёна. Па палітычных прычынах імператар пазбаўляе Гэндзі магчымасці атрымаць у спадчыну ўладу, паніжае яго да простага чалавека і дае прозвішча Мінамота, і прынцу даводзіцца дабівацца тытула пры двары. Раман апісвае рамантычныя прыгоды Гэндзі пры двары і адлюстроўвае арыстакратычную супольнасць таго часу.
Усяго твор складаецца з 54 главы, з іх адна не дайшла на нашага часу. Раман падзяляецца на тры часткі:
Спіс главаў
Глава «Хаванне ў аблоках» пустая і не ўваходзіць у нумарацыю. Існуе два варыянты, чаму так :
Альфрэд Сцёртэвант
Альфрэд Сцёртэвант, Стэртэвант (, г. Джэксанвіл, штат Ілінойс — ) — амерыканскі вучоны ў галіне генетыкі, адзін з заснавальнікаў храмасомнай тэорыі спадчыннасці. Член Нацыянальнай акадэміі навук ЗША. Скончыў Калумбійскі ўніверсітэт. З 1911 года ў лабараторыі Т. Х. Моргана. У 1928-62 гг. — прафесар Каліфарнійскага тэхналагічнага інстытута. Навуковыя працы па сістэматыцы і параўнальнай цытагенетыці відаў роду дразафіла. Абгрунтаваў тэорыю лінейнага рамяшчэння генаў, адкрыў супрэсію (1920) і эфект становішча гена (1925).
Малы Юган
Малы Юган — рака ў Ханты-Мансійскай аўтаномнай акрузе, правы прыток ракі Вялікі Юган (басейн Обі). Даўжыня 521 км, плошча басейна 10200 км². Цячэ па Васюганскіх балотах, рэчышча звілістае. Жыўленне змяшанае, з перавагай снегавога. Разводдзе з мая па ліпень, у верасні — кастрычніку бываюць дажджавыя паводкі. Сярэдні расход у 166 км ад вусця каля 60 м³/ сек. Замярзае ў кастрычніку, раскрываецца ў канцы красавіка — маі.
IC 1373
IC 1373 — галактыка тыпу S0 (спіральная галактыка) у сузор’і Вадаліў.
Юрга (Веткаўскі раён)
Юрга́ (, Юрга) — пасёлак у Веткаўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Стаўбунскага сельсавета.
Мясцовы час (гурт)
«Мясцо́вы час» — беларускі рок-гурт з Наваполацка.
Пачатак творчасці
Гурт нарадзіўся ў 1987 годзе ў Полацку. Заснавальнікамі гурта былі Алесь Кузьмін (Алуф) і Вячаслаў Макас — навучэнцы Полацкага палітэхнікума. Гурт першапачаткова меў назву «Местное время» і спяваў на рускай мове. У тым жа годзе да гурта далучыліся барабаншчык Аляксандр Свідрыцкі і гітарыст Валерый Драко.
Гурт робіць свой першы дэма-запіс «Местное время» і прымае ўдзел у некалькіх канцэртах, на якіх знаёміцца з «Мрояй». Пад уплывам «Мроі», а таксама Адама Глобуса, Сяржука Сакалова і Алеся Аркуша, гурт пачынае спяваць па-беларуску і мяняе назву на «Мясцовы час».
Першыя поспехі
У 1988 годзе «Мясцовы час» удзельнічае ў Наваполацкім гарадскім фэсце, дзе атрымлівае прыз «Надзея фэсту», прыз глядацкіх сімпатый і прыз за найлепшую аўтарскую песню.
Песня «Наш шлях» трапляе на хіт-парад радыёстанцыі «Беларуская маладзёжная» і перамагае па выніках галасавання. Пазней песні «Вартаўнік» і «Будзе так» трапляюць на зборнік «Хіт-Парад Беларускай Маладзёжнай», які выдавала ўсесаюзная фірма «Мелодыя».
У 1989 годзе запісваецца першы альбом Слота, гурт удзельнічае ў фэсце «Рок-крок». У тым жа годзе ў гурце з’яўляецца клавішнік Руслан Парфёнаў.
У 1992 годзе гурт зноў удзельнічае ў «Басовішчы», праводзіць канцэрты ў Мінскуу і Мазыры.
Распад гурта
Паступова ў гурце з’яўляюцца фінансавыя праблемы, пагаршаюцца адносіны паміж музыкамі. Алесь Кузьмін і Руслан Парфёнаў спрабуюць запісаць дэма для шведскай гуказапісваючай кампаніі. У канцы 1992 года гурт распадаецца.
У 1997 годзе Алесь Кузьмін, Аляксандр Свідрыцкі і Валеры Драко спрабуюць ізноў аднавіць гурт. Замест бас-гітарыста Вячаслава Макаса прыходзіць Уладзіслаў Пальшын. З новым складам гурт запісвае новы альбом Халі-галі, удзельнічае ў канцэрце «АнтыСНІД», фэсце «Стракаты сусвет» і ў «Славянскім базары».
У 1999 годзе Аляксандр Свідрыцкі трапляе за краты, а ў 2001 годзе вакаліст Алесь Кузьмін з’яжджае ў Германію. Гурт распадаецца канчаткова.
Някрашава
Някра́шава (, Некрашово) — вёска ў Сенненскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Какоўчынскага сельсавета.
(151) Абунданцыя
(151) Абунданцыя (Abundantia) — тыповы астэроід галоўнага пояса, які быў адкрыты 1 лістапада 1875 года аўстрыйскім астраномам Іаганам Палізай у абсерваторыі Пула і названы ў гонар Абунданцыі — рымскай багіні поспеху.
Уэстчэстэр (акруга)
Акруга Уэстчэстэр (Westchester County) — акруга штата Нью-Ёрк, ЗША. Плошча акругі складае 1295 км². Адміністрацыйны цэнтр акругі — горад Уайт-Плейнс.
Да 1874 года ўключала ў сабе Бронкс.
Дэмаграфія
Паводле перапісу насельніцтва ЗША 2000 года, у акрузе Уэстчэстэр пражывала 923 459 чалавек. Па выніках перапісу насельніцтва ЗША 2010 года, за 10 гадоў насельніцтва павялічылася на 2,8 %, да 949 113 чалавек. Шчыльнасць насельніцтва складала 846 чалавек на квадратны кіламетр.
Працэс 31-го
Працэс 31-го — палітычны судовы працэс над членамі КПЗБ ў Польскай Рэспубліцы.
В. З. Харужая была накіравана на падпольную работу ў Заходнюю Беларусь у лютым 1924 года. Падпольшчыца распаўсюджвала нелегальную партыйную літаратуру, арганізоўвала камсамольскія канферэнцыі і сходы, выступала на мітынгах, пісала адозвы і артыкулы для падпольных газет, арганізавала выданне газеты ЦК КСМЗБ «Малады камуніст». У чэрвені 1924 г. выбрана сакратаром ЦК КСМЗБ, членам ЦК КПЗБ і ЦК камсамола Польшчы. У верасні 1925 г. ў час падрыхтоўкі Беластоцкай акруговай канферэнцыі КПЗБ арыштавана.
Каб задушыць рэвалюцыйны рух у Заходняй Беларусі, польскія ўлады ў ноч на 7 лістапада 1925 г. правялі ў Брэсце і навакольных вёсках масавыя арышты. За краты трапіла каля 200 членаў КПЗБ і сначуваючых. 31 член КПЗБ быў прыцягнуты да судовай адказнасці. Сярод іх В. З. Харужая, З. Ф. Паплаўскі, Л. П. Герасімук, Р. М. Каленік, X. Д. Шэрцман, Ф. С. Строкач і інш.
Працэс над 31 членам КПЗБ проходзіў 10—17 лютага 1927 года ў будынку Брэсцкага гарадскога суда. Ён выліўся ў пратэст падсудных і працоўных горада супраць буржуазна-памешчыцкага ладу. В. З. Харужая, З. Ф. Паплаўскі, Л. П. Герасімук, X. Д. Шэрцман, А. X. Раф атрымалі па 8 гадоў зняволоння, Ф. С. Строкач — 5, астатнія па 4 гады. Пасля абвяшчання прыгавору асуджаныя за-спявалі «Інтэрнацыянал».
У 1965 годзе на будынку, дзе адбыўся працас, устаноўлена мемарыяльная дошка.
2021
2021 — невысакосны год, пачынаецца ў пятніцу.
Стэфан VI (VII)
Стэфан VI (VII) (Stephanus PP. VI (VII); ? — жнівень 897) — Папа Рымскі з 22 мая 896 года па жнівень 897 года. Задушаны ў турме.
Біяграфія
Рымлянін. Сын святара па імі Ян. Стэфан VI належаў да спалецкага феадальнага роду Гвіданідаў. Глава роду Гвіда і яго сын Ламберт прымусілі пантыфікаў Стэфана V (VI) і Фармозу каранаваць іх імператарамі Свяшчэннай Рымскай імперыі. Фармоз, аднак, павёў уласную гульню і паспрабаваў супрацьпаставіць Гвіданідам фігуру Арнульфа Карынтыйскага, у якім ён бачыў законнага спадчынніка прастола Карла Вялікага.
Пасля смерці Фармозы прыхільнікі Гвіданідаў ліквідавалі яго пераемніка Баніфацыя VI і авалодалі Рымам. Папам быў абраны Стэфан, які займаў тады епіскапскую кафедру ў Ананьі. Яго пантыфікат быў адзначаны беспрэцэдэнтным Трупным сінодам, ініцыятарам якога лічыцца Ламберт Спалецкі, каб дагадзіць спалетанцам, Стэфан VI інсцэніраваў жудасны суд над Фармозам, труп якога загадаў вырыць з магілы, апрануць у папскае адзенне і пасадзіць на лаву падсудных. Пасля судовага разбору Фармозу абвінавацілі ў парушэнні царкоўнага права. З яго знялі папскія адзення і адсеклі яму тры пальцы правай рукі, якой ён бласлаўляў народ. Затым пасечаны труп Фармоза быў кінуты ў Тыбр. Учынак Стэфана абурыў насельніцтва Рыма. Па сканчэнні некалькіх месяцаў тату заключылі ў турму, дзе ён быў задушаны.
Смерць Стэфана не прынесла царкве міру. На працягу наступных дванаццаці гадоў у Латэране панавалі міжусобіцы, кровапраліцце і тэрор.
Грос-Герау
Грос-Герау (Groß-Gerau) — горад у Германіі, раённы цэнтр, размешчаны ў зямлі Гесэн. Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Дармштат. Уваходзіць у склад раёна Грос-Герау. Насельніцтва складае 23 515 чалавек (на 30 чэрвеня 2007 года). Займае плошчу 54,47 км². Афіцыйны код 06 4 33 006.
Эміль Уладзіміравіч Лацяну
Эміль Уладзіміравіч Лацяну ( — ) — малдаўскі, савецкі і расійскі кінарэжысёр, сцэнарыст, педагог. Народны артыст РСФСР (1980).
Біяграфія
У 1953—1955 гадах вучыўся на акцёрскім факультэце Школы-студыі МХАТ. У 1962 годзе скончыў рэжысёрскі факультэт УДІКа (майстэрня Р. Рашаля і Ю. Генікі).
З 1973 года Лацяну працаваў на кінастудыі «Масфільм». Асаблівую папулярнасць яму прынеслі экранізацыя М. Горкага «Табар сыходзіць у неба», экранізацыя Чэхава «Мой ласкавы і пяшчотны звер» і фільм «Ганна Паўлава», прысвечаны жыццю вялікай расійскай балерыны.
У канцы 1980-х гадоў ён зноў вярнуўся на «Малдова-філм», працаваў на малдаўскім тэлебачанні, дзе экранізаваў паэму М. Эмінэску «Лучафэрул». У 1987—1992 гадах — прэзідэнт Саюза Кінематаграфістаў Малдовы. Выкладаў на курсах для акцёраў тэатра ў Кішынёўскім Інстытуце Мастацтваў.
У 1998 паставіў у МХАТ імя М. Горкага спектакль «Увесь ваш Антоша Чэхантэ» па творах Антона Паўлавіча Чэхава «Мядзведзь», «Вяселле». Аўтар некалькіх зборнікаў вершаў і апавяданняў, сцэнарыяў усіх сваіх фільмаў. Аўтар вершаў да фільма «Восьмы цуд свету» ​​(1981).
Памёр 18 красавіка 2003 года ў Маскве на 67-м годзе жыцця. Пахаваны на Ваганькаўскіх могілках у Маскве.
Кэльмэнці
Ке́льменцы ці Кэ́льмэнці (Кельменці) — пасёлак гарадскога тыпу ў Чарнавіцкай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Кельменецкага раёна. Насельніцтва 7389 чал. (2015).
Мала Вільшанка (Абухіўскі раён)
Мала Вільшанка (Мала́ Вільша́нка) — вёска ў Абухіўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Ніўнікі
Ні́ўнікі (, Нивники) — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Перабродскага сельсавета.
Геаграфія
Прыкладна за 0,7 км у напрамку на поўдзень ад ускраіны вёскі знаходзіцца возера Гарушка, за 0,3 км ад паўночнай ускраіны — возера Петкуны. Непадалёк ад вёскі знаходзіцца найвышэйшая кропка Браслаўскай грады — гара Маяк (210,9).
Гісторыя
Вёска з’яўляецца адным з цэнтраў рассялення старавераў у Беларусі.
У 1921—1939 гадах вёска ў складзе гміны Пераброддзе Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Крычына
Кры́чына (, Кричино) — вёска ў Барысаўскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Весялоўскага сельсавета.
Да 17 жніўня 1963 года вёска ўваходзіла ў склад Бытчанскага сельсавета, да 16 студзеня 1969 года — у склад Кішчынаслабодскага сельсавета.
Гісторыя
Згадваецца ў 1642 годзе як вёска ў Аршанскім павеце Вялікага Княства Літоўскага.
Метэазонд
Метэазонд — беспілотны аэрастат, прызначаны для вывучэння атмасферы. Складаецца з гумавай ці пластыкавай абалонкі, напоўненай вадародам ці геліем, і падвешанага да яе кантэйнера з апаратурай.
Прыборы дазваляюць вымяраць ціск паветра, вільготнасць, тэмпературу і іншыя параметры. Замеры перасоўвання шара дазваляюць вызначаць хуткасць ветра на розных вышынях. Інфармацыя, як правіла, перадаецца па радыё («радыёзонд»). Да ўкаранення радыё на метэазондах устанаўлівалі метэарографы, якія трэба было вяртаць на зямлю. Калі шар запускаюць толькі для вымярэння хуткасці ветру, то яго называюць «шар-пілот».
Вышынныя метэазонды могуць дасягаць вышыні 30-40 км. Рэкорд вышыні для ўльтратонкага поліэтыленавага метэазонда з дыяметрам 60 м складае 53,7 км (20 верасня 2013 года, Японія, Ціхі акіян).
Канскі кінафестываль 1984
37-ы Канскі кінафестываль праходзіў з 11 па 23 мая 1984 года ў горадзе Каны, Францыя. Галоўную ўзнагароду кінафестывалю — Залатую пальмавую галіну — атрымаў фільм «Парыж, Тэхас» рэжысёра Віма Вендэрса.
Два байцы
Два байцы (Два бойца) — мастацкі фільм, зняты рэжысёрам Леанідам Лукавым у эвакуацыі падчас Вялікай Айчыннай вайны, у 1943 годзе. У 1963 годзе кінастудыяй імя М. Горкага зроблена «новая рэдакцыя» фільма. Зняты паводле аповесці Льва Славіна «Мае землякі», які распавядае пра франтавое сяброўства двух савецкіх байцоў у гады Вялікай Айчыннай вайны.
Сюжэт
Planned
Макарыўка (Абухіўскі раён)
Макарыўка (Мака́рівка) — вёска ў Абухіўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
IC 1374
IC 1374 — галактыка тыпу S? (спіральная галактыка) у сузор’і Вадаліў.
ФК Дэпартыва Ла-Карунья
Пераможца чэмпіянату Іспаніі (2000) і яшчэ пяць разоў фінішаваў другім (1950, 1994, 1995, 2001 і 2002). Двойчы выйграваў Кубак Іспаніі і тройчы Суперкубак. Пяць разоў прымалі ўдзел у Лізе чэмпіёнаў і столькі ж разоў у Кубку УЕФА. Да правядзення чэмпіянату Іспаніі клуб шэсць разоў станавіўся чэмпіёнам Галісіі (1927, 1928, 1931, 1933, 1937, 1940).
Галоўным праціўнікам клуба з’яўляецца іншая каманда з Галісіі — «Сельта» з Віга. Традыцыйна гуляе ў бела-сініх паласатых кашулях і сініх шортах і гетрах.
Гісторыя
У 1902 годзе Хасэ Марыя Абала вярнуўся дадому ў Ла-Карунью пасля навучання ў Англіі, дзе ён пазнаёміўся з гульнёй у футбол. У 1904 годзе ён разам з сябрамі сабралі каманду, якую назвалі «Карунья» (Coruña). Гульня ў горадзе стала больш папулярнай, калі ў прэстыжнай гімназіі горада Sala Calvet футбол быў уведзены ў праграму навучання.
Рамонь
Рамонь (Рамонь) — пасёлак гарадскога тыпу ў Расіі, адміністрацыйны цэнтр Рамонскага раёна Варонежскай вобласці. Насельніцтва складае 8404 чалавекі (2017). Пасёлак размешчаны на рацэ Варонеж, за 37 км на поўнач ад горада Варонежа.
Упершыню згадваецца ў 1613 годзе як сяло. Сяло ўзнікла ў канцы XVI стагоддзя на месцы знішчанага мангола-татарамі ў XIII стагоддзі паселішча Родня. У канцы XVII стагоддзя паводле загаду Пятра I у Рамоні была пабудавана карабельная верф. У 1895 годзе была закладзена даследча-вытворчая станцыя па вырошчванні цукровых буракоў, што было абумоўлена пашырэннем цукровай вытворчасці на Рамонскім цукровым заводзе. У 1912 годзе станцыя атрымала статус даследча-селекцыйнай, дзе дагэтуль у поўнай меры была адпрацавана тэхналогія адбору найбольш прадукцыйных гатункаў цукровых буракоў. Увосень 1959 года доследную станцыю наведаў з працоўным візітам Мікіта Хрушчоў. На сёння цукровы завод ліквідаваны.
Іерусалімская акруга
Іерусалімская акруга — адна з сямі адміністрацыйных акруг Ізраіля. Яе плошча складае 653 км² (уключаючы Усходні Іерусалім). Адміністрацыйны цэнтр — горад Іерусалім, які з’яўляецца таксама сталіцай дзяржавы. У акругу ўваходзяць анексаваныя пасля Шасцідзённай вайны 1967 года ўсходнія раёны горада.
Насельніцтва
У працэнтных суадносінах:
Неяўрэйскае насельніцтва складаецца з 30,11 % мусульман, 1,18 % хрысціян і 1,26 % тых, хто не назваў веравызнанне.
Тканіна
Ткані́на — выраб, выраблены шляхам перапляцення нітак у працэсе ткацтва на ткацкім станку. Тканіны адрозніваюцца па зыходным матэрыялам нітак — шарсцяныя, шаўковыя, баваўняныя, сінтэтычныя і інш. а таксама па метадзе перапляцення нітак.
Адрозніваюць тканіны таксама з рэльефным малюнкам.
Нятканыя тканіны атрымліваюць змацаванне слаёў валокнаў рознымі спосабамі (флок, мікрафібра).
Малапольскае ваяводства
Малапольскае ваяводства (województwo małopolskie) — ваяводства, размешчанае на поўдні Польшчы. Адміністрацыйны цэнтр і буйнейшы горад — Кракаў.
Насельніцтва — 3 354 077 жыхароў (2013 год).
Барэц (Веткаўскі раён)
Барэ́ц (, Борец) — пасёлак у Веткаўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Хальчанскага сельсавета.
Добрая Лука
Гісторыя
Да 22 снежня 1959 года вёска ўваходзіла ў склад Рожанскага сельсавета, да 25 снежня 1962 года — у склад Чудзінскага сельсавета Ганцавіцкага раёна , да 28 лютага 1964 года знаходзілася ў адміністрацыйным падпарадкаванні Чырвонаслабодскага пассавета Любанскага раёна , да 29 снежня 2009 года ўваходзіла ў склад Рожанскага сельсавета Салігорскага раёна (да 1965 года— Любанскага раёна).
Луіза Пруская
Луіза Пруская:
Малі Дмытравычы
Малі Дмытравычы (Малі́ Дми́тровичі) — вёска ў Абухіўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Рыдштат
Рыдштат (Riedstadt) — горад у Германіі, у зямлі Гесэн. Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Дармштат. Уваходзіць у склад раёна Грос-Герау. Насельніцтва складае 21 380 чалавек (на 30 чэрвеня 2007 года). Займае плошчу 73,76 км². Афіцыйны код 06 4 33 011.
Арнольд з Вілановы
Арнольд з Вілановы (таксама Арнальдус з Вілановы, Арнольдус дэ Вільянава, Арнауду Віланова; Arnaldus Villanovanus, Arnaldus de Villanueva, Arnau de Vilanova; ок. 1235—1240, Валенсія — 1311) — іспанскі лекар і алхімік, быў адным з заснавальнікаў медыцынскай алхіміі, аўтар «Салернскага кодэкса здароўя». Даў апісанне ядаў, атрут, лекавых уласцівасцей розных раслін і спосабаў іх ужытку.
Ляхаўка (Барысаўскі раён)
Ля́хаўка (, Ляховка) — вёска ў Барысаўскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Весялоўскага сельсавета.
Сціснутабрухі
Сціснутабрухі (Sympetrum) — род сямейства сапраўдных стракоз. Каля 150 відаў. Пашыраны ўсюды (за выключэннем Арктыкі і засушлівых абласцей) паблізу вадаёмаў. Лічынкі жывуць у стаячых або павольнаплынных водах. На Беларусі 5 відаў; занесены ў Чырвоную кнігу Беларусі.
Апісанне
Даўжыня брушка 18-28 мм, задніх крылаў 21-29 мм. Афарбоўка разнастайная, акрамя блакітнай і зялёнай. Крылы з шырокай цёмнай перавяззю перад вяршыняй. Брушка ў самцоў чырвонае, у самак жоўтае. Лічынкі валасатыя або амаль голыя. Драпежнікі.
(152) Атала
(152) Атала (Atala) — даволі вялікі і вельмі цёмны астэроід галоўнага пояса, які прыналежыць да рэдкага спектральнага класа D.
Пракуратар
Пракуратар (procurator — загадчык, кіраўнік) — тытул розных службовых асоб Рымскай імперыі, пасада, якую ў асноўным займалі прадстаўнікі коннага саслоўя.
Фінансавыя пасады
Пасада фінансавага пракурора заўсёды была для коннага саслоўя, у адрозненне ад пасады губернатара, якую займалі пераважна сябры вышэйшага сенатарскага саслоўя. Прычынай увядзення падвойнай адміністрацыйнай структуры была ў тым, каб прадухіліць празмерную канцэнтрацыю ўлады ў руках губернатара, а таксама абмежаваць яго магчымасці для растрат. Не было вядома трэнняў, якія ўзнікалі паміж губернатарам і пракурорам з-за пытанняў юрысдыкцыі і фінансаў.
Губернатарскія пасады
Пракуратар Аўгуста (procurator Augusti) таксама мог быць губернатарам невялікіх імперскіх правінцый (гэта значыць, тыя абласцей, куды яго прызначалі губернатарам імператарам, а не рымскім сенатам). Такая ж пасада была ўведзена для фіскальных пракуратараў, якія дапамагалі губернатарам сенатарскіх правінцый (вядомых як legatus Augusti pro praetore, на якія заўсёды прызначаліся сенатары). Акрамя таго, пракуратар быў тытул, які прысвойваўся розным іншым службовым асобам ў Рыме і Італіі.
Хіма (народ)
Хіма, або хема (саманазва Bahima) — народ у Цэнтральнай Афрыцы. Жывуць пераважна ў Дэмакратычнай Рэспубліцы Конга і Угандзе. Агульная колькасць (2017 г.) - каля 3 829 000
Хіма першапачаткова належылі да нілотскай групы народаў, якая мігрыравала ва Усходнюю Афрыку ў другой палове 1 тысячагоддзя з тэрыторыі Паўднёвага Судана. Маюць агульнае паходжанне з тутсі. Сярод тутсі Руанды ў нашы дні вылучаецца субэтнічная група хіма, якая налічвае каля 12 000 чалавек. Галоўны традыцыйны занятак — пастаральная жывёлагадоўля.
Да XVII ст. хіма насялялі землі на поўдзень ад возера Вікторыя, адкуль былі выціснуты земляробамі-сукума. Далейшая міграцыя на паўночны захад суправаджалася прыняццём моў і культурных элементаў суседніх народаў банту. Хіма падзяліліся на 2 буйныя моўныя групы — паўднёвую і паўночную. Прадстаўнікі паўднёвай групы жывуць пераважна ў Дэмакратычнай Рэспубліцы Конга і размаўляюць на асобнай мове хіма, што адносіцца да групы моў банту. Паўночныя хіма насяляюць захад Уганды, некаторыя тэрыторыі Конга, Руанды і Танзаніі. Яны размаўляюць на дыялекце мовы нколе.
У 1994 г. хіма сталі адной з ахвяр генацыда ў Руандзе. З 1999 г. на паўночным усходзе Дэмакратычнай Рэспублікі Конга назіраецца канфлікт паміж хіма і суседнім народам ленду.
Асада Дзедзіна
Аса́да Дзе́дзіна (, Осада Дедина) — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Перабродскага сельсавета.
Андрэй Генадзевіч Лясюк
Андрэй Лясюк (нар., ) — беларускі футбаліст (нападнік) і трэнер. У цяперашні час працуе галоўным трэнерам пінскага «Стэнлеса».
Клубная кар’ера
Пачаў кар’еру ў Пінску, гуляў потым за розныя клубы. Найбольш праявіў сябе ў складзе магілёўскага «Дняпра», найлепшым бамбардзірам якога стаў у сезоне 2009.
«Нёман»
У сакавіку 2012 года падпісаў кантракт з гродзенскім «Нёманам». Пачынаў сезон 2012 на лаўцы запасных, але пазней стаў асноўным нападнікам «Нёмана», выцесніўшы Ігара Крывабока. Асабліва выдатна праявіў сябе ў канцы сезона 2012, калі забіў 5 галоў у 5 апошніх матчах, што дазволіла «Нёману» заняць выніковае пятае месца.
У студзені 2013 года заключыў новы кантракт з «Нёманам». Сезон 2013 распачынаў асноўным нападнікам, але ў маі быў выцеснены Мілашам Лачным. Пасля таго як Лачны ў ліпені 2013 года пакінуў «Нёман», Лясюк вярнуўся ў аснову, але ўжо ў жніўні атрымаў траўму, з-за якой выбыў да канца сезона. У лістападзе 2013 года кантракт з «Нёманам» быў разарваны.
«Хваля»
У сакавіку 2014 года, аправіўшыся ад траўмы, накіраваўся на прагляд у пінскую «Хвалю». 1 красавіка 2014 года заключыў пагадненне з пінчукамі. У складзе «Хвалі» стаў асноўным нападнікам і трывала вызначаўся галамі, што дазволіла неўзабаве ўзначаліць спіс бамбардзіраў Першай лігі. У ліпені 2014 года адправіўся на прагляд ва ўзбекскі «Наўбахор», але не падышоў гэтаму клубу. Пасля вяртання ў Беларусь, аднак, адмовіўся далей выступаць за «Хвалю».
«Гарадзея»
У канцы ліпеня 2014 года перайшоў у «Гарадзею». Стаў асноўным іграком «цукровых», за паўсезона згуляў у 10 матчаў і забіў 4 гола, але клуб здолеў заняць толькі 6 месца ў Першай лізе. У верасні і кастрычніку 2014 года не гуляў з-за траўмы.
У студзені 2015 года падоўжыў кантракт з «Гарадзеяй». Па выніках сезона 2015 дапамог «Гарадзеі» выйсці ў Вышэйшую лігу. У студзені 2016 года пакінуў клуб.
Літва
У сакавіку 2016 года праходзіў прагляд у «Нафтане», але бакі не дамовіліся аб умовах кантракту. У выніку ў першай палове 2016 года Андрэй заставаўся без клуба, а ў жніўні стаў іграком «Каўна Жальгірыса».
Па заканчэнні сезона 2016 пакінуў каўнаскі клуб. У лютым 2017 года знаходзіўся ў стане «Хвалі», якая прапанавала нападніку кантракт, аднак іграком пінскага клуба не стаў. У выніку, сезон 2017 распачаў у складзе клуба другога літоўскага дывізіёна «Нявежыс».
«Ліда» і «Белшына»
У студзені 2018 года вярнуўся ў Беларусь, стаўшы іграком «Ліды». Замацаваўся як трывалы ігрок асновы лідчан, з 8 галамі стаў найлепшым бамбардзірам каманды ў сезоне. У студзені 2019 года пакінуў лідскі клуб.
У сакавіку 2019 года пасля прагляду стаў іграком бабруйскай «Белшыны». Здолеў стаць адным з асноўных ігракоў, быў капітанам каманды, дапамог ёй выйсці ў Вышэйшую лігу, з 12 галам стаў другім бамбардзірам каманды. Па заканчэнні сезона пакінуў бабруйскі клуб.
У сакавіку 2020 года зноў падпісаў кантракт з «Лідай». Пачынаў сезон, выходзячы на замену, але хутка замацаваўся ў стартавым складзе каманды.
«Стэнлес»
У сакавіку 2021 года стаў іграком пінскага «Стэнлеса», дзе быў асноўным нападнікам. Па заканчэнні сезона 2021 пакінуў каманду і завяршыў кар’еру.
У жніўні 2022 года быў прызначаны галоўным трэнерам «Стэнлеса».
Дэвід Нівен
Джэймс Дэвід Грэм Нівен (James David Graham Niven,, , Вялікабрытанія — , Шато-д’Э, Швейцарыя) — брытанскі кінаакцёр, шатландзец па паходжанні.
Біяграфія
Нарадзіўся ў сям’і героя Першай сусветнай вайны, скончыў ваенную акадэмію ў Сэндхёрсце. У пачатку 1930-х гадоў па запрашэнні прадзюсара Сэмюэла Голдвіна прыбыў у Галівуд, дзе першапачаткова пасяліўся ў свайго таварыша Эрала Фліна. З’яўляўся ў эпізадычных ролях у такіх класічных стужках, як «Мяцеж на „Баўнці“» (1935) і «Атака лёгкай кавалерыі» (1936).
Падчас Другой сусветнай вайны вярнуўся ў брытанскую армію і ўступіў у фармаваныя сілы камандас (дзе яго ардынарцам быў Пітэр Усцінаў), прайшоў поўны курс падрыхтоўкі камандас у навучальным цэнтры Акнакеры пад кіраўніцтвам свайго сябра Роберта Лейкака. Вайну скончыў афіцэрам сувязі, за час вайны паспеў зняцца ў двух фільмах. Па вяртанні з вайны ажаніўся і атрымоўваў прапановы вядучых роляў — у карцінах «Жонка біскупа» (1947) і «Месяц блакітны» (1953), апошняя была забароненая па цэнзурных абставінах. У 1956 годзе сыграў Філеаса Фога ў экранізацыі рамана Жуля Верна «Вакол свету за восемдзесят дзён», а ў 1959 годзе выйграў «Оскар» за галоўную ролю ў фільме «За асобнымі столікамі», хоць агульны экранны час яго героя склала менш 16 хвілін.
Нівен працягваў здымацца ў 1960-я і 1970-я, згуляўшы галоўную ролю ў знакамітай камедыі «Ружовая пантэра» (1963) і яе працягах, а таксама Джэймса Бонда ў «неліцэнзійным» «Казіно Раяль» (1967).
Эвернія слівавая
Эвернія слівавая (Evernia prunastri) — від лішайнікаў роду.
Распаўсюджанне
Расце на ствале і галінах дубоў і некаторых іншых лісцяных і іглічных дрэў, у тым ліку на піхтах і хвоях, на мёртвай драўніне. Гэты лішайнік распаўсюджаны паўсюль у горных лясах умеранага клімату ў Паўночным паўшар’і, у тым ліку ў Францыі, Іспаніі, Партугаліі, краінах Цэнтральнай Еўропы і Паўночнай Амерыкі.
На тэрыторыі Беларусі сустракаецца паўсюдна.
Выкарыстанне
Экстракт (рэзіноід) Evernia prunastri выкарыстоўваецца ў сучаснай парфумернай прамысловасці для фіксацыі водараў. Камерцыйны збор расліны вядзецца ў краінах Паўднёвай і Цэнтральнай Еўропы. Сабраны ўраджай экспартуецца ў Францыю, дзе перапрацоўваецца.
Утрымлівае эверніевую і ўснінавую кіслоты.
Мацяшыўка (Абухіўскі раён)
Мацяшыўка (Матяші́вка) — вёска ў Абухіўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Іван Бабіч
Іван Бабіч (1930 — 3 кастрычніка 1994) — дзеяч беларускага нацыянальнага супраціву, сябра глыбоцкай групы беларускай моладзевай падпольнай паваеннай арганізацыі Саюз беларускіх патрыётаў (СБП). Брат Марыі Бабіч.
Біяграфія
Нарадзіўся ў 1930 г., у в. Бабічы Дзісенскага павета (Віленскае ваяводства, Польская Рэспубліка). У Другую сусветную вайну пасля адыхода немцаў разам з сястрой Марыяй Бабіч паступіў на вучобу ў Глыбоцкую педагагічную навучальню. У 1946 г. далучыўся да нелегальнай беларускай арганізацыі «За Беларусь», якая пазней улілася да Саюза беларускіх патрыётаў: студэнты вырашылі папулярызаваць беларускую мову і культуру, ідэю незалежнасці Беларусі. Трохі раней да арганізацыі далучылася Марыя Бабіч, але напачатку яны не здагадваліся пра ўдзел адзін аднаго. Належаў да глыбоцкай групы арганізацыі. Пра свой удзел у арганізацыі Іван Бабіч успамінаў так: «Мы мала што паспелі зрабіць. Ды і задачы ставілі перад сабой галоўным чынам культурна-асветніцкія: адстойваць сваю нацыянальную адметнасць, мову, культуру, гісторыю, свае традыцыі».
У лютым 1947 года савецкія спецслужбы пачалі арышты ўдзельнікаў арганізацыі: да пастаўскай групы ўвайшоў афіцэр МДБ Алег Стахоўскі, які падштурхоўваў да тэрарызму, выдаваўшы сябе за ўдзельніка антысавецкай арганізацыі. Праз тое з 8 лютага Іван з сястрой пераходзяць на паўлегальнае становішча. Але ў глыбоцкай педнавучальні таксама быў свой агент МДБ — Канстанцін Талапіла, які спрычыніўся да арышту Івана і Марыі Бабічаў: абое былі арыштаваныя 8 верасня 1947 г. падчас верагоднай спробы выезду ў Польшчу на станцыі Навадруцак каля Глыбокага.
Пасля арышту знаходзіўся ў полацкай турме. Быў асуджаны разам з маці Ганнай і дзядзькам Аляксеем Бабічам, якіх судзілі за неданясенне. Пад час судовага працэсу былі дапушчаныя грубыя фальсіфікацыі, Івана Бабіча асудзілі як паўналетняга, дзеля чаго наўмысна напісалі нібыта ён нарадзіўся ў 1929 г. Іван Бабіч тлумачыў, чаму атрымаў менавіта 25 гадоў, у той час як іншыя шараговыя сябры атрымалі 10: «Маю віну асабліва абцяжарыла «зброя». Мне адмералі аж 25 гадоў. А я ж зброю наогул у руках не трымаў па-сапраўднаму. Пад час свайго гуляння па гумнах, па лесе меў з сабой усяго толькі сцізорык - хлеба, сала адкроіць». Адбываў пакаранне ў канцлагерах Комі АССР, пад Тайшэтам, у Нарыльску (Горлагу). У маі—ліпені 1953 г. браў удзел у паўстанні вязняў, якое ахапіла нарыльскі Горлаг. У 1955 г. разам з сястрой быў накіраваны ў Маладзечна на перагляд судовай справы, а ў хуткім часе быў вызвалены.
Пасля вяртання ў Беларусь знаходзіўся пад цікам мясцовых савецкіх уладаў, таму разам з Марыяй Бабіч і яе мужам Львом Бялевічам, які таксама належаў да СБП, выехаў на заробкі ў Інту (Комі АССР). Там працаваў у шахце і электрыкам шахтавага абсталявання. Некалькі разоў яго прадстаўлялі да працоўных узнагарод, але у канцы яго заўжды выкрэслівалі са спіскаў праз тое, што раней быў палітзняволеным. Урэшце толькі падчас перабудовы Іван Бабіч быў узнагароджаны ордэнам «шахцёрскай славы».
Пасля выхаду на пенсію разам з жонкай Таццянай вярнуўся ў Беларусь, пасяліўся ў Ваўкавыску. Сястра Марыя Бабіч успамінала: «Перад смерцю, прадчуваючы свой канец, ён папрасіў нас, родных, каб паклалі яго ў труну з выявай «Пагоні» і бел-чырвона-белага сцягу, а на помніку напісалі: «Хай сняцца сны аб Беларусі». Мы выканалі ягоны запавет».
Памёр 3 кастрычніка 1994 г. пасля доўгай хваробы на рак, выкліканай пакутамі ў ГУЛАГу.
Афенбах (раён)
Афенба́х (ням. Landkreis Offenbach) — раён у Германіі. Цэнтр раёна - горад Дыцэнбах. Раён уваходзіць у зямлю Гесэн. Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Дармштат. Займае плошчу 356 кв. км. Насельніцтва 337,7 тыс. чал. (2010). Шчыльнасць насельніцтва 948 чалавек/кв.км. Афіцыйны код раёна 06 4 38.
Раён падзяляецца на 13 абшчын.
IC 1375
IC 1375 — галактыка тыпу C (кампактная галактыка) у сузор’і Малы Конь.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Сцюарт
Сцюарт (Stewart, Stuart) — англійскае, амерыканскае прозвішча, а таксама каралеўскі род.
Канцяміраўка
Канцямі́раўка (Кантемировка) — пасёлак гарадскога тыпу (з 1973 года) ў Расіі, адміністрацыйны цэнтр Канцяміраўскага раёна Варонежскай вобласці. Насельніцтва складае 11 060 чалавек (2017). Размяшчаецца за 279 км на поўдзень ад Варонежа. Маецца чыгуначная станцыя на лініі Росаш — Мілерава. Найбліжэйшыя да пасёлка гарады — Росаш і Багучар.
Будынак Брэсцкага гарадскога суда
Будынак Брэсцкага гарадскога суда — двухпавярховы будынак у Брэсце, размешчаны на рагу вуліц Будзённага (№ 31) і 17 Верасня.
Гісторыя
Пабудаваны ў канцы XIX стагоддзя ў псеўдарускім стылі. У 1920-х быў перабудаваны ў стылі канструктывізму. Будынак пазбавіўся цаглянай аздобы, вокны набылі строгі прамавугольны выгляд, будынак быў атынтаваны, ніжэй вакон першага і вышэй вакон другога паверхаў былі зроблены русты. Сам будынак працягваўся выкарыстоўвацца як гарадскі суд. 10—17 студзеня 1927 г. у будынку адбыўся палітычны працэс над 31 членам КПЗБ — т.зв. «працэс 31-го». Пасля вайны ў будынку размяшчалася ўпраўленне юстыцыі Брэсцкага аблвыканкама, пазней Суд Брэсцкага раёна. У 2007 годзе будынак быў унесены ў Спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь. У 2018 годзе быў праведзены рамонт паводле праекта таварыства Белрэстаўрацыя. Аноўлены будынак спалучыў першапачатковыя рысы і асноўны канструктывісцкі архітэктурны строй.
Архітэктура
Двухпавярховы прамавугольны ў плане будынак. Галоўны ўваход з вул. Будзённага вылучаны рызалітам, завершаным прамавугольным атыкам. Фасады раскрапаваны спаранымі лапаткамі і радамі гарызантальных паясоў. Фасад на вул. 17 Верасня сіметрычны, фланкіраваны рызалітамі. Унутраная планіроўка калідорная. У ёй вылучаецца прамавугольная зала пасяджэнняў. Дзве міжпаверхавыя лесвічныя клеткі размешчаны па вуглах дваровага фасада.
Суна
Назву Суна маюць:
Бастэр Кітан
Бастэр Кітан (Buster Keaton), сапраўднае імя Джозеф Фрэнк Кітан (Joseph Frank Keaton,  — ) — амерыканскі камедыйны акцёр і рэжысёр, адзін з найвялікшых комікаў нямога кіно, стваральнік фільмаў «Шэрлак-малодшы», «Навігатар» і «Генерал». Уладальнік пазаконкурснага ганаровага «Оскара» 1960 года з наступнай фармулёўкай сваіх заслуг — «за унікальны талент, які забяспечыў несмяротнасць нямой кінакамедыі».
Нові Бэзрадычы
Нові Бэзрадычы (Но́ві Безрадичі) — вёска ў Абухіўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
У ХІХ стагоддзі сяло Нові Бэзрадычы было ў складзе Вэлыка-Дмытраўскай воласці Кіеўскага павета Кіеўскай губерні.
Парашчына
Парашчына (Пара́щина) — вёска ў Абухіўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Туз
Туз, Туз-Гёлю (Tuz Gölü, літар. Салёнае возера; у старажытнасці — Tatta; стар.-Λιμνοθαλασσα εν Φρυγιη — «Фрыгійскае салёнае возера») — другое па велічыні возера ў Турцыі. Салёнасць возера складае 340 ‰. Размешчана ў цэнтры правінцыі Анатолія, за 105 км на паўночны ўсход ад Коньі і за 150 км на паўднёвы ўсход ад Анкары. Вялікую частку года гэта дробнае (1—2 м) і салёнае возера мае плошчу 1500 км². Яно звычайна мае даўжыню 80 км і шырыню 50 км, узровень зрэзу вады — 905 м над узроўнем мора.
Тры саляныя шахты на возеры здабываюць парадку 70 % ад усёй солі, якая спажываецца Турцыяй. Здабыча солі вызначае кірунак прамысловай дзейнасці ў рэгіёне, якая, галоўным чынам, звязана з ачысткай і перапрацоўкай солі. Возера атачаюць апрацоўваемыя землі, толькі на поўдні і паўднёвым захадзе апрацоўка зямлі немагчымая з прычыны затаплення засоленых глеб.
У 2001 годзе возера Туз разам з прылеглымі стэпамі было абвешчана асабліва ахоўнай тэрыторыяй. На групе астравоў у паўднёвай частцы возера гняздуецца вялікая папуляцыя фламінга. Акрамя таго, тут гняздуецца белалобы гусак, а ў навакольных вёсках — стэпавая пустальга.
Нярэйша (Какоўчынскі сельсавет)
Нярэ́йша (, Нерейша) — вёска ў Сенненскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Какоўчынскага сельсавета.
Паселішча вядома з XVII стагоддзя. Згадваецца ў 1658 г. у сувязі з падзеямі вайны Расіі з Рэччу Паспалітай. На пачатку XVIII стагоддзя была Пакроўская праваслаўная царква. У 1939 годзе ў вёску сселены жыхары населеных пунктаў Гаручкі, Заазер'е. Напярэдадні Вялікай Айчыннай вайны быў 41 двор, 218 жыхароў. Падчас вайны знішчаны 38 двароў, 4 жыхары. Пасля вайны адбудаваная.
Да 21 жніўня 1989 года вёска ўваходзіла ў склад Обальскага сельсавета.
Побач з вёскай знаходзяцца азёры Ляшчова, Карасёва і Кеўлена.
(153) Хільда
(153) Хільда (Hilda) — адзін з найбуйнейшых астэроідаў вонкавай часткі галоўнага пояса, з дыяметрам каля 170 км. Гэта цёмны астэроід даволі рэдкага спектральнага класа P. Яго адкрыў 2 лістапада 1875 года аўстрыйскі астраном Іаган Паліза і назваў у гонар дачкі іншага аўстрыйскага астранома Тэадора Апольцэра.
Новы Рожан
Но́вы Ро́жан (, Новый Рожан) — вёска ў Салігорскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Чырвонаслабодскага сельсавета.
Гісторыя
Да 22 снежня 1959 года вёска ўваходзіла ў склад Рожанскага сельсавета, да 25 снежня 1962 года — у склад Чудзінскага сельсавета Ганцавіцкага раёна , да 28 лютага 1964 года знаходзілася ў адміністрацыйным падпарадкаванні Чырвонаслабодскага пассавета Любанскага раёна , да 29 снежня 2009 года ўваходзіла ў склад Рожанскага сельсавета Салігорскага раёна (да 1965 года— Любанскага раёна).
Зоя Францаўна Бальшакова
Зоя Францаўна Бальшакова (,  — ) — беларуская савецкая спартсменка і трэнер па веласіпедным і канькабежным спорце. Заслужаны майстар спорту СССР (1952), заслужаны трэнер БССР (1965), заслужаны дзеяч фізічнай культуры БССР (1973). Жонка Барыса Аляксеевіча Бальшакова.
Біяграфія
З 1951 старшы трэнер зборнай жаночай каманды БССР па веласпорце. У 1955 годзе скончыла Беларускі інстытут фізічнай культуры. З 1956 трэнер па канькабежным спорце (адначасова старшы трэнер зборнай БССР), з 1971 інструктар па юнацкаму спорту ў абласным савеце ФСТ «Дынама».
Чэмпіёнка СССР па веласіпедным спорце ў каманднай гонцы на трэку (1947-48) і ў шашэйнай каманднай гонцы (1950). Сярод выхаванцаў Э. Матусевіч. Пахавана на Вайсковых могілках Мінска.
Залаты Рог
Залаты́ Рог (, Золотой Рог) — вёска ў Веткаўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Хальчанскага сельсавета.
Родгау
Родгау (Rodgau) — горад у Германіі, у зямлі Гесэн. Падпарадкоўваецца адміністрацыйнай акрузе Дармштат. Уваходзіць у склад раёна Афенбах. Насельніцтва складае 43201 чалавек (на 31 снежня 2007 года). Займае плошчу 65,04 км ². Афіцыйны код 06 4 38 011.
Горад падзяляецца на 5 гарадскіх раёнаў.
Лодзьскае ваяводства
Лодзьскае ваяводства (województwo łódzkie) — ваяводства, размешчанае ў цэнтральнай Польшчы. Адміністрацыйны цэнтр і найбуйнейшы горад — Лодзь.
Насельніцтва — 2 524 651 жыхароў (2013 год).
Талачынская цэнтральная раённая бальніца
УАЗ «Талачынская цэнтральная раённая бальніца» — комплекс лячэбна-прафілактычных устаноў Талачынскага раёна. Будынак ЦРБ знаходзіцца ў Талачыне.
Гісторыя
У 2015 годзе было адрамантавана інфекцыйнае аддзяленне. У 2017 годзе былі выдзелены сродкі на абнаўленне і пераабсталяванне аддзялення жаночай кансультацыі. У 2018 годзе было закуплена абсталяванне для лячэння анкалагічных захворванняў і абсталяванне функцыянальнай дыягностыкі.
З 2018 года Талачынская ЦРБ уключана ў рэспубліканскую праграму энергазберажэння. Дзякуючы рэалізацыі ініцыятывы «Свет без межаў», у Талачынскай ЦРБ было закуплена сучаснае абсталяванне для рэабілітацыі насельніцтва, аснашчэння гульнёвага пакоя ў дзіцячым аддзяленні і залы лячэбнай фізкультуры. На базе дзіцячага аддзялення з’явіўся рэабілітацыйны цэнтр.
Спіс лекава-прафілактычных устаноў
У склад установы аховы здароўя «Талачынская ЦРБ» уваходзяць:
Бяскіды
Бяскіды — раз’яднаныя хрыбты ў паўночнай частцы Карпат, у Польшчы, Чэхіі, Славакіі і Украіне.
Падзяляюцца на Заходнія Бяскіды і Усходнія Бяскіды. Даўжыня каля 300 м. Вышыня да 1725 (г. Бабіна).