cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Раіса Якаўлеўна Голант
Навуковая дзейнасць
Голант Р. Я. выступала за навуковае размежаванне псіхапаталогіі шызафрэніі ад псіхалогіі так званых шызоідаў, у супрацьлегласць многім аўтарам, якія імкнуліся сцерці гэтыя межы.
Працавала над вывучэннем хваробы Альцгеймера.
Болдзіна (Дарагабужскі раён)
Болдзіна (Бо́лдино) — вёска ў Дарагабужскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Міхайлаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Мангола-Маньчжурскі стэп
Мангола-Маньчжурскі стэп — засушлівы стэп, размешчаны ў Манголіі і поўначы Кітая.
Размяшчэнне
Мангола-Маньчжурскі стэп мае плошчу 887 300 км². Экарэгіён мае форму вялікага паўмесяца вакол пустыні Гобі, распасціраецца па тэрыторыі Цэнтральнай і Усходняй Манголіі, усходняй часткі Унутранай Манголіі, Усходняй і Цэнтральнай Маньчжурыі і на паўднёвым захадзе на Паўночна-Кітайскай раўніне. На паўночным усходзе і поўначы Селенга-Архонскі і Даурскі лесастэп утвараюць пераходную зону паміж стэпам і лясамі Сібіры на поўначы. На ўсходзе і паўднёвым усходзе стэп пераходзіць да ўмераных лісцевых і змешаных лясоў, у тым ліку змешаных лясоў Маньчжурыі, лісцевых лясоў Паўночна-Кітайскай раўніны і Цэнтральна-кітайскага лёсавага плато змешаных лясоў. На паўднёвым захадзе стэп распаўсюджваецца да ракі Хуанхэ, праз стэп плато Ордас.
Флора
Дамінуючай флорай з’яўляюцца некалькі відаў кавыля:, , ; , , , , і.
Паўднёва-заходнія схілы хрыбта маюць шыракалістыя лясы, або лісцевыя лясы таполяў  і ,  і.
Вугалеўшчына
Ву́галеўшчына (, Уголевщина) — вёска ў Талачынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Талачынскага сельсавета.
Да 10 кастрычніка 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Азярэцкага сельсавета.
Святлана Уладзіміраўна Адзінцова
Святлана Уладзіміраўна Адзінцова (нар., Ксты, Полацкі раён, Віцебская вобласць) — беларускі хірург, дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7 склікання. Кандыдат медыцынскіх навук.
Біяграфія
Нарадзілася 8 лістапада 1964 года ў в. Ксты Полацкага раёна Віцебскай вобласці.
Працавала медсястрой хірургічнага аддзялення Полацкай цэнтральнай раённай бальніцы; урачом-хірургам па аказанні экстраннай дапамогі хірургічнага аддзялення Полацкай цэнтральнай гарадской бальніцы; загадчыкам хірургічнага аддзялення, намеснікам галоўнага ўрача па лячэбнай рабоце, галоўным урачом Полацкай гарадской паліклінікі; намеснікам галоўнага ўрача па амбулаторна-паліклінічнай службе, галоўным урачом Полацкага гарадскога тэрытарыяльнага медыцынскага аб’яднання; галоўным урачом Полацкай цэнтральнай гарадской паліклінікі, намеснікам галоўнага ўрача па амбулаторна-паліклінічнай рабоце Полацкай цэнтральнай гарадской бальніцы.
Выбіралася дэпутатам Віцебскага абласнога Савета дэпутатаў 25, 26, 27 і 28-га скліканняў.
Дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7 склікання, член Пастаяннай камісіі па ахове здароўя, фізічнай культуры, сямейнай і маладзёжнай палітыцы. Уваходзіць у склад рабочай групы Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь па супрацоўніцтве з Парламентам Фінляндскай Рэспублікі.
Сям’я
Замужам, мае сына і дачку.
Пантонны
Пантонны — пасёлак у Расіі, унутрыгарадское муніцыпальнае ўтварэнне ў складзе Колпінскага раёна горада федэральнага значэння Санкт-Пецярбурга. Пасёлак размешчаны на ўсходзе Колпінскага раёна, на левым беразе ракі Нявы. Пасёлак падзелены чыгункай на дзве часткі. Паралельна чыгунцы праходзіць вуліца Паўднёвая, частка аўтадарогі Н135 («Петразаводская шаша»). Пасажырская чыгуначная платформа пантонныя на лініі Санкт-Пецярбург — Мга. Электрацягнікі ходзяць па маршрутах Санкт-Пецярбург — Мга — Волхаўстрой — Ціхвін і Санкт-Пецярбург — Мга — Кірышы — Будагашч. Праз пасёлак праходзяць трасы аўтобусных маршрутаў.
Марцюш
Марцюш (Мартю́ш) — пасёлак гарадскога тыпу ў паўднёвай частцы Свярдлоўскай вобласці Расіі, найбуйнейшы спадарожнік горада Каменска-Уральскага. Найбуйнейшы населены пункт Каменскага раёна і адпаведнай яму Каменскай гарадской акругі, адміністрацыйным цэнтрам якой з’яўляўся да 1 кастрычніка 2017 года. Насельніцтва — 3902 чалавекі (2021). Марцюш размешчаны на правым беразе ракі Ісеці, за 1 км на паўднёвы захад ад цэнтра горада Каменска-Уральскага. Ад Сінарскага раёна горада пасёлак аддзелены ракой Ісеццю, а з Краснагорскім мяжуе на ўсходзе. На захад ад Марцюша, вышэй па цячэнні Ісеці, размешчана сяло Брод.
Краматорскі тралейбус
Краматорскі тралейбус (Краматорський тролейбус) — тралейбусная сістэма ў Краматорску Данецкай вобласці.
Маршруты
Станам на 2017 год дзейнічала 8 маршрутаў, яшчэ 4 маршруты праектавалася.
Гам
Гам (ням.: Hamm) — горад зямельнага падпарадкавання на захадзе Германіі, у федэральнай зямлі Паўночны Рэйн-Вестфалія. Насельніцтва 183,3 тыс. чалавек (2007). У раёне Унтроп знаходзіцца буйная цеплавая электрастанцыя з дзеючымі энергаблокамі A, B, C і D, E, якія будуюцца.
Гарады-пабрацімы
Хам з'яўляецца горадам-пабрацімам наступных гарадоў:
Дзіванна
Дзіва́нна  (Verbáscum) — род кветкавых раслін сямейства, які ўключае ў сябе каля 250 (каля 350 ) відаў, распаўсюджаных у Еўропе і Азіі, з самай вялікай разнастайнасцю ў Міжземнамор’і.
Батанічнае апісанне
Аднагадовыя, двухгадовыя і шматгадовыя травяністыя расліны, пераважна густа апушаныя. Сцябло прамастойнае, высокае, простае або галінастае. Лісце чаргаванае або папарна збліжанае, простае, суцэльнае, зрэку перыстараздзельна. Кветкі звычайна жоўтага колеру, часам фіялетавага, адзіночныя або па 2—10 у гронкападобных або мяцёлчатых суквеццях. Плод — каробачка.
Распаўсюджванне і экалогія
Шырока распаўсюджаны ва ўмераных абласцях Еўразіі, у Паўночнай Афрыцы і — як заносная — у Паўночнай Амерыцы. Растуць па камяністых схілах, ў стэпах, сухім лугах, пясчаным месцах, каля дарог.
Міхаіл Міхайлавіч Паморцаў
Міхаіл Міхайлавіч Паморцаў (Михаи́л Миха́йлович Помо́рцев; 12 [24] ліпеня 1851, маёнтак Васільеўшчына, Наўгародская губерня — 19 чэрвеня [2 ліпеня] 1916, ) — рускі вынаходнік у галіне ракетнай тэхнікі, аэралогіі, Інжынер-генерал-маёр. Член Рускага фізіка-хімічнага грамадства (з 1884), Рускага геаграфічнага таварыства (з 1888), Рускага тэхнічнага таварыства (з 1892; у 1894—1897 член Савета таварыства; з 1895 — старшыня паветраплавальнага аддзела); член-заснавальнік Рускага астранамічнага таварыства (з 1891).
Брагін (значэнні)
Назву Брагін маюць:
Прозвішча:
Sonic Youth
Sonic Youth — амерыканскі рок-гурт, створаны ў 1981 годзе ў Нью-Ёрку.
Гурт моцна паўплываў на культуру і мастацтва 1980-х і 1990-х гадоў. Асноўнымі ўдзельнікамі былі Кім Гордан, Лі Ранальда, Цёрстан Мур і Стыў Шэлі. Мур і Ранальда сустрэліся ў Нью-Ёрку ў канцы 1970-х, калі на піку папулярнасці быў адзін з кірункаў пост-панку — нью-вейв. Абодва яны ў аркестрах авангарднага кампазітара Глена Бранкі. У 1981 годзе Sonic Youth быў заснаваны ў складзе з Мурам (гітара, вакал), Горданам (бас, гітара, вакал) і Ранальда (гітара, вакал). Праз гурт прайшла вялікая колькасць барабаншчыкаў, пакуль у 1986 годзе не прыйшоў Стыў Шэлі. Джым О’Рурк (бас, клавішы, гітара) быў удзельнікам гурта ў 1999—2005 гадах, а Марк Ібалд (гітара, бас) у 2006—2011 гадах. Творы Sonic Youth былі вельмі наватарскімі, іх дагэтуль лічаць адным з найінтрыгоўнейшых гуртоў тых часоў.
Нью-Амстэрдам
Нью-Амстэрдам (New Amsterdam) — порт і другі па значэнню горад Гаяны, знаходзіцца на ўзбярэжжы Атлатычнага акіяна ў вусці ракі Бербіс. Насельніцтва складае каля 33 тысяч чалавек (2005 г.)
Гісторыя
Нью-Амстэрдам — самы стары горад Гаяны. Быў заснаваны ў 1733 г. галандскімі каланістамі. Быў умацаваны крэпасцю Насау. У канцы XVIII ст. жыхары перасяліліся пад абарону крэпасці Святога Андрэя. У 1763 г. у раёне горада ўспыхнула паўстанне рабоў афрыканскага паходжання, аднак захапіць сам Нью-Амстэрдам яны не здолелі. У 1803 г. стаў часткай каланіяльных валоданняў Вялікабрытаніі. У 1966 г. увайшоў у склад незалежнай Гаяны.
Эканоміка
Нью-Амстэрдам — порт і важны гандлёвы цэнтр на рацэ Бербіс. Развіты харчовая прамысловасць, рыбалоўства (здабыча крэветак), абслугоўванне марскіх суднаў.
Культура
Нью-Амстэрдам мае этнічна стракатае насельніцтва. Большасць мясцовых жыхароў — нашчадкі чарнаскурых афрыканскіх рабоў або выхадцаў з Усходняй Індыі. Горад асабліва добра вядомы сваімі музычнымі традыцыямі. Пачатак ім паклалі пратэстанцкія місіянеры, якія ў XIX ст. стваралі царкоўныя хоры. Хоравыя спевы папулярны да нашага часу. Музыканты з Нью-Амстэрдама працавалі ў іншых гарадах Гаяны, ЗША, Вялікабрытаніі, краінах Карыбскага басейна.
IC 1779
IC 1779 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) у сузор’і Рыбы.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Сяргей Барысавіч Вольф
Біяграфія
Скончыў Куйбышаўскі дзяржаўны медыцынскі інстытут (спецыяльнасць «Лячэбна-прафілактычная справа», 1984), Гродзенскі дзяржаўны медыцынскі інстытут (аспірантура, 1994). Працаваў у Закаўказскай ваеннай акруге (г. Поці, зенітна-ракетная брыгада, 1984—1991, начальнік медыцынскага пункта), Гродзенскім дзяржаўным медыцынскім універсітэце (з 1991, прафесар кафедры фтызіяпульманалогіі, у 2002—2013 — загадчык кафедры, з 2013 — прарэктар па лячэбнай рабоце, з 2014 — прарэктар па навуковай рабоце).
Навуковыя інтарэсы: патагенетычная тэрапія хворых туберкулёзам; негатыўныя рэакцыі на процітуберкулёзныя прэпараты і іх карэкцыя.
Барздзілава
Барздзілава (Борздилово) — вёска ў Дарагабужскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Міхайлаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Маркушаў (гміна)
Марку́шаў (Markuszów) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Пулаўскага павета Люблінскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Маркушаве. Плошча гміны складае 40,39 км². Станам на 2004 год у гміне Маркушаў пражывалі 3021 чалавек, шчыльнасць — 74,8 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 10 салецтваў.
Сяргей Іванавіч Вабішчэвіч
Сяргей Вабішчэвіч (нар. ) — беларускі футбаліст, паўабаронца.
Клубная кар’ера
Выступаў за дубль брэсцкага «Дынама», з 2011 года часам праходзіў у асноўную каманду.
У сезоне 2013 гуляў у асноўным за дубль, за асноўную каманду правёў на полі ўсяго 7 хвілін. У сезоне 2014 увогуле не з’яўляўся на полі ў асноўнай камандзе, і ў студзені 2015 года пакінуў брэсцкі клуб і завяршыў прафесійную кар’еру.
Мост цераз Свіслач (Мінск, Аранская вуліца)
Мост пабудаваны ў 1956 годзе. Мае 3 пралёты, даўжыня складае 51 м, шырыня 20 м.
Унтальянка
Унталья́нка (, Унтальянка) — вёска ў Барысаўскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Мётчанскага сельсавета.
Будка Жалезнай Дарогі 21-ы км
Будка Жалезнай Дарогі 21-ы км (Будка Железной Дороги 21-й км) — вёска ў Дарагабужскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Міхайлаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Бадайбінскі раён
Бадайбінскі раён (Бодайбинский район) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка (раён) і муніцыпальнае ўтварэнне (муніцыпальны раён) у Іркуцкай вобласці Расіі.
Адміністрацыйны цэнтр — горад Бадайбо.
Галынка (Талачынскі раён)
Галы́нка (, Голынка) — вёска ў Талачынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Талачынскага сельсавета.
Святлана Уладзіміраўна Барташ
Святлана Уладзіміраўна Барташ (нар., Салава, Драгічынскі раён, Брэсцкая вобласць) — беларускі эканаміст, палітык, дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7 склікання.
Біяграфія
Нарадзілася 4 мая 1969 года ў вёсцы Салава Драгічынскага раёна Брэсцкай вобласці.
Аляксандр Фаміч Коршунаў
Алякса́ндр Фамі́ч Ко́ршунаў (, в. Палішына, Горацкі раён — ) — беларускі літаратуразнавец, кандыдат філалагічных навук. Інвалід Вялікай Айчыннай вайны.
Святлана Уладзіміраўна Барташ
Біяграфія
Скончыла Беларускі дзяржаўны эканамічны ўніверсітэт па спецыяльнасці «Эканоміка і кіраванне ў галінах аграпрамысловага комплексу».
Аляксандр Фаміч Коршунаў
Біяграфія
Скончыў БДУ (1950). 3 1954 працаваў у Інстытуце літаратуры АН Беларусі.
Святлана Уладзіміраўна Барташ
Біяграфія
Працавала эканамістам па працы, галоўным эканамістам калгаса «Іскра» Драгічынскага раёна; на розных пасадах у эканамічным аддзеле ўпраўлення сельскай гаспадаркі і харчавання Драгічынскага райвыканкама, намеснікам начальніка, начальнікам эканамічнага аддзела ўпраўлення сельскай гаспадаркі і харчавання Драгічынскага райвыканкама; старшынёй Драгічынскай раённай прафсаюзнай арганізацыі Беларускага прафесійнага саюза работнікаў аграпрамысловага комплексу; старшынёй Драгічынскага раённага Савета дэпутатаў.
Рытм (прыпыначны пункт)
Ры́тм (, Ритм)  — прыпыначны пункт Гомельскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Рэчыцкім раёне Гомельскай вобласці. Размешчаны за 3,4 км на паўночны ўсход ад вёскі Ліскі; на лініі Гомель — Калінкавічы, паміж станцыяй Дземяхі і прыпыначным пунктам Геолаг.
Аляксандр Фаміч Коршунаў
Біяграфія
Даследаваў беларускую старажытную літаратуру, вывучаў творчасць Францыска Скарыны, Сымона Буднага, Васіля Цяпінскага, царкоўна-палемічную і мемуарную літаратуру XVI—XVII стст.
Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Беларусі імя Якуба Коласа 1980 г. за ўдзел у двухтомным даследаванні «Гісторыя беларускай дакастрычніцкай літаратуры» і «Гісторыя беларускай савецкай літаратуры».
Святлана Уладзіміраўна Барташ
Біяграфія
Дэпутат Драгічынскага раённага Савета дэпутатаў дваццаць шостага, дваццаць сёмага і дваццаць восьмага скліканняў; член Пастаяннай камісіі па бюджэце і фінансах.
Сям’я
Мае сына.
IC 1780
IC 1780 — галактыка тыпу S? (спіральная галактыка) у сузор’і Авен.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Бад-Кёніг
Бад-Кёніг (Bad König) — горад у Германіі, курорт, размешчаны ў зямлі Гесэн. Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Дармштат. Уваходзіць у склад раёна Одэнвальд. Насельніцтва складае 9509 чалавек (на 30 чэрвеня 2007 года). Займае плошчу 46,73 км². Афіцыйны код 06 4 37 001.
Балаганскі раён
Балаганскі раён (Балаганский район) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка (раён) і муніцыпальнае ўтварэнне (муніцыпальны раён) у Іркуцкай вобласці Расіі.
Адміністрацыйны цэнтр — пасёлак гарадскога тыпу Балаганск.
Васілісіна (Дарагабужскі раён)
Васілісіна (Василисино) — вёска ў Дарагабужскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Міхайлаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Колпінскі раён
Колпінскі раён (Ко́лпинский райо́н) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на паўднёвым усходзе Санкт-Пецярбурга. Мяжуе з раёнамі: Неўскім, Фрунзенскім, Пушкінскім раёнамі Санкт-Пецярбурга, Усевалажскім раёнам Ленінградскай вобласці, Кіраўскім раёнам Ленінградскай вобласці, Тосненскім раёнам Ленінградскай вобласці
Назва раёна звязана з тым, што яго адміністрацыя размяшчаецца ў горадзе Колпіна. Раён першапачаткова ствараўся як індустрыяльна-прамысловы цэнтр і афіцыйна стаў часткай Ленінграда ў 1936 годзе пасля ліквідацыі Прыгараднага раёна Ленінградскай вобласці. У 1952 годзе адбылося пашырэнне Колпінскага раёна. Раён канчаткова сфармаваўся як адміністрацыйная адзінка ў 1954 годзе пасля ўваходжання ў раён некалькіх пасялковых саветаў.
Экзістэнцыялізм
Экзістэнцыялізм (existentialisme ад exsistentia — існаванне) — філасофія існавання — кірунак у філасофіі ХХ стагоддзя, які акцэнтуе сваю ўвагу на ўнікальнасці ірацыянальнага быцця чалавека. Экзістэнцыялізм развіваўся паралельна з роднаснымі напрамкамі персаналізму і філасофскай антрапалогіі, ад якіх ён адрозніваецца перш за ўсё ідэяй пераадолення (а не раскрыцця) чалавекам уласнай сутнасці і вялікім акцэнтам на глыбіні эмацыйнай прыроды.
Гісторыя тэрміна
У чыстым выглядзе экзістэнцыялізм як філасофскі кірунак ніколі не існаваў. Супярэчлівасць гэтага тэрміна зыходзіць з самога зместу «экзістэнцыі», бо яна па вызначэнні індывідуальная і непаўторная, азначае перажыванні асобна ўзятага індывіда, не падобнага ні на кога.
Гэтая супярэчлівасць з’яўляецца прычынай таго, што практычна ніхто з мысляроў, прылічаных да экзістэнцыялізму, фактычна не адносіў сябе да філосафаў-экзістэнцыялістаў. Адзіным, хто выразна выяўляў сваю прыналежнасць да гэтага напрамку, быў Жан-Поль Сартр. Яго пазіцыя была выкладзена ў дакладзе «экзістэнцыялізм — гэта гуманізм», дзе ён і распачаў спробу абагульніць экзістэнцыянальныя памкненні асобных мысляроў пачатку XX стагоддзя.
Адным з першых тэрмін «экзістэнцыйная філасофія» (Existenzphilosophie) увёў Карл Ясперс у 1931 у працы «Духоўная сітуацыя часу» «Духоўная сітуацыя часу», а ў 1938 ён вынес яго ў назву асобнай працы. У якасці заснавальніка экзістэнцыяльнай філасофіі Ясперс называе Кіркегора. У 1939 пасля смерці рускага філосафа-эмігранта Льва Шастова выходзіць яго кніга «Кіргегард і экзістэнцыйная філасофія», аднак знаёмства Шастова з творчасцю Кіркегора адбылося толькі ў 1928, калі рускі мысляр напісаў усе свае асноўныя працы. У 1943 кнігу з такой самай назвай выпускае Ота Бальноў. Тэрмін «экзістэнцыялізм» выкарыстоўвае ў назве сваёй працы Жан-Поль Сартр (L'existentialisme est un humanisme, 1946), дзе экзістэнцыялізм падзелены на рэлігійны (Карл Ясперс, Габрыэль Марсель) і атэістычны (Марцін Хайдэгер).
Асновы светапогляду
У цэнтры ўвагі экзістэнцыялізму — чалавек, праблемы яго існавання, ці быцця (найперш у т.зв. «пагранічных сітуацыях»). Спасцігаючы сябе як экзістэнцыю, чалавек дамагаецца свабоды, якая ёсць выбарам самога сябе, сваёй унутранай сутнасці, што накладвае на яго пэўную адказнасць за ўсе падзеі ў свеце. Прадстаўнікі экзістэнцыялізму лічаць, што асоба кожнага чалавека з’яўляецца яго ўласным унікальным стварэннем. Чалавек павінен імкнуцца выяўляць сваю свабодную волю і актыўна надаваць сэнс свайму ўласнаму існаванню, а не дазваляць навязваць яго збоку. Сярод галоўных аб’ектаў крытыкі з боку экзістэнцыялізму былі манатоннасць сучаснага жыцця, падаўленне свабоднай волі людзей, антыгуманныя грамадскія парадкі, няздольнасць рэалізацыі творчых здольнасцей індывідаў і да т.п. Асноўны сэнс і змест экзістэнцыялізму можна выказаць фразай: «Быць самім сабой, быць верным сабе, выбраць сябе самога».
Гісторыя і прадстаўнікі
Экзістэнцыялізм аказаў прыкметны ўплыў на заходнюю мастацкую культуру XX ст.
У Расіі экзістэнцыялізм паўстаў напярэдадні Першай сусветнай вайны (1914—1918):
У Германіі экзістэнцыялізм паўстаў пасля Першай сусветнай вайны:
Знайшоў сваіх паслядоўнікоў у перыяд Другой сусветнай вайны 1939 - 1945 у Францыі:
У 1940- 1950-я гадыэкзістэнцыялізм атрымаў распаўсюджанне і ў іншых еўрапейскіх краінах:
Аўстрыя:
У ЗША ідэі экзыстэнцыялізму папулярызавалі:
Талісман (балет)
«Талісман» (Le Talisman) — балет у 4 дзеях і 7 карцінах з харэаграфіяй Марыуса Петыпа і музыкай Рыкарда Дрыга. Лібрэта і Марыуса Петыпа. Прэм’ера адбылася 6 лютага (25 студзеня па ст. ст.) 1889 года ў Імператарскім Марыінскім тэатры ў Санкт-Пецярбургу, Расія. Гэты балет даў пачатак так званаму Talisman Pas de Deux, які сёння танцуюць многія балетныя трупы.
Экзістэнцыялізм
Гісторыя і прадстаўнікі
Вялікабрытанія:
Зімінскі раён
Зімінскі раён (Зиминский район) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка (раён) і муніцыпальнае ўтварэнне (муніцыпальны раён) у Іркуцкай вобласці Расіі.
Адміністрацыйны цэнтр — горад Зіма.
Уладзімір Сямёнавіч Васільеў
Уладзімір Сямёнавіч Васільеў (, г. Віцебск — ) — беларускі ўрач-інфекцыяніст. Доктар медыцынскіх навук (1983), прафесар (1983).
Біяграфія
Скончыў Віцебскі дзяржаўны медыцынскі інстытут (спецыяльнасць «Лячэбная справа», 1960). Працаваў у Юрацішкаўскам медыцынскам вучылішчы (1960—1963), Гродзенскім дзяржаўным медыцынскім універсітэце (з 1963, педыятрычны факультэт, кафедра інфекцыйных хвароб, прафесар, у 1977—1996 — загадчык кафедры, у 1980—1987 — прарэктар па навуковай рабоце, 1987—1992 — па вучэбнай рабоце, 1992—1998 — першы прарэктар). Навуковыя інтарэсы: імунапатагенез; цытахімія імунных клетак; лячэнне інфекцыйных хвароб; арганізацыя інфекцыйнай службы.
Сродкі масавай інфармацыі
Сро́дкі ма́савай інфарма́цыі (СМІ) — сродак данясення інфармацыі (славеснай, гукавой, візуальнай) паводле прынцыпу шырокавяшчальнага канала, які ахоплівае вялікую аўдыторыю і дзейнічае на пастаяннай аснове.
Да СМІ адносяцца:
З цягам часу разгляданне СМІ як «інфармуючых» адышло ў мінулае: у залежнасці ад вугла разглядання выкарыстоўваюцца эпітэты «забаўляльныя» і нават «фарміруючыя» (грамадскае меркаванне). Развіццё механізму зваротнай сувязі, то бок наяўнасць фармальнай магчымасці ўплыву ці выказвання свайго меркавання з боку слухачоў, гледачоў і чытачоў надае СМІ характар не аднанакіраванай камунікацыі. У сувязі з гэтым СМІ ў сацыялогіі вызначаюць як «сродкі масавай камунікацыі».
Свабода сродкаў масавай інфармацыі ў той ці іншай краіне вымяраецца індэксам свабоды прэсы.
Прычыны выкарыстання
Да выкарыстання СМІ спрычыняюцца наступныя патрэбы:
Беларусь
На ліпень 2013 года на ўліку ў Міністэрстве інфармацыі Рэспублікі Беларусь стаяла 523 друкаваныя перыядычныя выданні (газеты і часопісы), 166 радыёстанцый і 89 тэлеканалаў. Пагатоў у Беларусі распаўсюджвалі каля 4000 замежных газет і часопісаў, звыш паловы якіх складалі расійскія выданні. Астатнія друкаваныя выданні паходзілі з ЗША, Казахстана і 9 краін Еўропы: сумежных Латвіі, Літвы, Польшчы і Украіны, а таксама Вялікабрытаніі, Італіі, Нідэрландаў, Германіі і Фінляндыі. Агульны разавы наклад замежнай перыёдыкі складаў каля 1 млн асобнікаў. Таксама ў Беларусі паказвалі звыш 130 замежных тэлеканалаў, якія маглі дасягаць звыш 50% хатніх гаспадарак.
На 1 мая 2021 года ў Беларусі налічвалася 9 інфармацыйных агенцтваў, з іх 7 прыватных. Дзейнічала 262 электронныя СМІ, у тым ліку 181 (69 %) дзяржаўны. Сярод іх было: 1) 98 тэлеканалаў, з іх 54 прыватныя; 2) 164 радыёстанцыі, з іх 137 (83 %) дзяржаўных. Існавала 1615 друкаваных СМІ, у тым ліку 1183 (73 %) прыватных. Сярод іх было: 1) 854 часопісы, з іх 647 (75 %) прыватных; 2) 720 газет, з іх 506 (70 %) прыватных; 3) 41 альманах, бюлетэнь і каталог, з іх 30 прыватных.
Аніс
Аніс, аніс звычайны , або бядрынец анісавы (Pimpinélla anísum) — аднагадовая травяністая расліна сямейства.
Назвы
Аніс звычайны, аныш, ганыш, гануш , ганус.
Батанічнае апісанне
Аднагадовая, тонка- і коратка-апушаная травяністая расліна. Корань тонкі, верацянопадобны, стрыжнёвы. Сцябло вышынёй да 30-60 см, прамое, круглявае, бароздавае, коратка апушанае, у верхняй частцы галінастае.
Прыкаранёвае лісце круглавата-сэрцападобнае, з зубчастым краем, на доўгіх чаранках, сцябловае — складанаперыстарассечанае.
Плод-двухсямянка, шырока-сэрцападобна-яйкападобны, яйкападобны ці зваротна-грушападобны, карычнева-шэры ці шэра-зялёны, даўжынёй 3-4 мм, некалькі сціснуты з бакоў, са слаба выступаючымі спінавымі рэбрамі. Плады з прыемным пахам і саладкавата-рэзкім густам. Паўплодзікі з пяццю рабрынкамі, двума сакраторнымі канальчыках на плоскім і шматлікімі дробнымі канальчыках на выпуклым баку. Вага 1000 «семачкаў» (паўплодзікаў) 2-3,6 г.
Святло-, цяпло- і вільгацелюбівая расліна, патрабавальная ўрадлівасці глебы. Размнажаюць насеннем. Плады маюць да 6 % эфірнага і да 28 % тлустага алею.
Цвіце ў чэрвені — ліпені, плоданасіць у жніўні.
Арэал
Культывуецца ў Еўропе, Азіі, Паўднёвай Афрыцы і Амерыцы. На Беларусі малапашыраная культура, вырошчваецца ў адкрытым грунце і цяпліцах. У Расіі аніс расце як культурная расліна на вялікіх плошчах пераважна ў Варонежскай, Белгародскай, Курскай абласцях, у меншых памерах — у Краснадарскім краі прыкладна з 30-х гадоў XIX стагоддзя.
Таксанамія
Від Аніс уваходзіць у род сямейства  парадку.
Хімічны склад
Сухія плады ўтрымліваюць 1,2-3,5 % (часам 6 %) эфірнага алею, 8-28,4 % тлустага алею, да 19 % бялковых рэчываў, а таксама цукры і арганічныя кіслоты.
Галоўныя кампаненты эфірнага алею — (да 80 %) і  (10 %), акрамя таго, алей змяшчае, анісавы кетон, анісавы спірт, , , , , , ацэтальдэгід, аніскетон. Эфірны алей атрымліваюць перагонкай парай пладоў анісу.
Фармакалагічныя ўласцівасці
Прэпараты з аніса валодаюць супрацьзапаленчым, антысептычным, спазмалітычным, анестэзуючым і ветрагонным уласцівасцямі, дзейнічаюць як слабільнае. Плады анісу і яго прэпараты ўзмацняюць функцыю залозавага апарата бронхаў і кішачніка, павышаюць сакраторную функцыю страўнікава-кішачнага тракту, памяншаюць спазмы гладкай мускулатуры кішачніка. Павышаюць сакрэцыю малочных залоз і стымулююць маторную функцыю маткі. Малатаксічны.
Значэнне і выкарыстанне
Аніс ужываюць з глыбокай старажытнасці, пра гэта сведчыць насенне, выяўленае ў палевых пабудовах каменнага стагоддзя. Згадвалі пра яго старажытныя егіпцяне, старажытнагрэчаскія лекары — Гіпакрат, Тэафраст і.
Тлусты алей выкарыстоўваецца ў мылаварэнні, а яго шчыльная частка служыць заменнікам какава.
Выкарыстоўваецца ў парфумерыі і медыцыне.
Ад паху аніса гінуць насякомыя: вошы, клапы, молі, тараканы, чмялі, а таксама кляшчы.
Аніс — добрая нектараносная расліна.
Адходы перапрацоўкі пладоў анісу выкарыстоўваюць на корм свойскай жывёлы.
Выкарыстанне ў кулінарыі
Вострапрыпраўная расліна.
Плады і атрыманы з іх анісавыя алей знаходзяць шырокае прымяненне ў хлебапякарнай, кандытарскай і лікёрагарэлачнай прамысловасцях.
На аснове аніса вырабляюць моцныя спіртныя напоі, такія як аніс,, перна, рыкард, уза, цыпура, арак, , самбука, абсент, , пачаран.
Ужыванне ў медыцыне
Лекавыя сродкі: эфірны (уваходзіць у склад опіумна-бензойнай настойкі і ), плады аніса,  (гарбата), тлусты алей, грудны эліксір, нашатырна-анісавыя кроплі.
Дапамагаюць пры запаленні нырак і мачавога пузыра, выводзяць пясок з мочавыдзяляльных шляхоў. Ужываецца пры ўздуцці жывата, для стымуляцыі сакраторнай функцыі печані і падстраўнікавай залозы. Прэпараты аніса, у тым ліку ў лекавых зборах, рэкамендуюцца таксама пры анацыдных гастрытах, метэарызме і іншых парушэннях функцыі страўнікава-кішачнага тракта. Якія кормяць маці для павелічэння колькасці малака, для аддзялення макроты пры кашлю, а таксама пры коліках карысна ўжываць анісавы чай.
Анісавыя алей і плады ўжываюць галоўным чынам у якасці адхарквальнага сродку пры катары дыхальных шляхоў, трахеітах, ларынгітах і іншых захворваннях органаў дыхання. Анісавы алей часта камбінуюць з іншымі эфірнымі алеямі, антыбіётыкамі; яны ўваходзяць у склад розных адхарквальных мікстур.
Прэпараты валодаюць слабым дэзінфікуючым дзеяннем.
Лукомль
Луко́мль (, Лукомль) — аграгарадок у Чашніцкім раёне Віцебскай вобласці, на рацэ Лукомцы. Уваходзіць у склад Лукомльскага сельсавета.
Лукомль — колішні горад і замак, цэнтр былога ўдзельнага княства. Знаходзіцца за 20 км на поўдзень ад Чашнікаў, за 5 км на поўнач ад Новалукомлю, на аўтамабільнай дарозе.
Гісторыя
Лукомль — адно з найстаражытнейшых паселішчаў на тэрыторыі Беларусі. Уяўленні аб жыцці старажытнага Лукомля даюць археалагічныя раскопкі, якія пачалі праводзіцца яшчэ ў XIX ст.
Упершыню Лукомль упамінаецца ў 1078 годзе ў павучанні кіеўскага князя Уладзіміра Манамаха ў сувязі з падзеямі, якія там адбываліся.
У XI—XIII стагоддзях Лукомскі замак служыў умацаваным жыллём буйнога феадала і ўваходзіў у склад Полацкага княства. У другой палове XIII — пачатку XIV ст. Лукомль увайшоў у склад Вялікага Княства Літоўскага. Узрастанне ролі Лукомля фіксуецца з канца XIV ст.
У сувязі з тым, што Лукомскае княства знаходзілася ў прыгранічнай частцы ВКЛ, яно неаднойчы падвяргалася нападам ворагаў. Асаблівыя страты і разбурэнні здараліся ў гады Лівонскай вайны. Так, у 1563 годзе рускія войскі амаль ушчэнт разбурылі Лукомль, зруйнавалі Лукомскі замак і забралі шмат яго жыхароў у палон. Лукомскі замак больш не ўзнаўляўся.
З цягам часу ў выніку складанай гісторыі Лукомскага княства, войнаў і міжусобнай барацьбы яно часта разбуралася, нішчыліся яго здабыткі, і ў выніку былы горад ВКЛ ператварыўся ў мястэчка, пазней — у вёску. У 1812 годзе Лукомль пацярпеў ад французскіх і рускіх войск. 11 лістапада 1812 года ў Лукомлі начаваў граф генерал П. Х. Вітгенштэйн, які праследаваў адступаючых французаў. У 1882 годзе ў Лукомлі пражывалі 591 мужчына і 567 жанчын. У той час Лукомль належаў генералу Храпавіцкаму. Апошнім уладальнікам Лукомля быў памешчык Мілаш.
Напярэдадні Вялікай Айчыннай вайны ў Лукомлі было 220 двароў, 750 жыхароў. Тройчы вёска падвяргалася знішчэнню. У Германію адпраўлены 22 чалавекі, 16 вярнуліся дадому. Жудаснай трагедыяй стаў расстрэл 347 жыхароў яўрэйскай нацыянальнасці.
У кастрычніку 1943 года Сенненская партызанская брыгада разграміла нямецкі гарнізон у Лукомлі.
На цяперашні час аграгарадок Лукомль — цэнтр Лукомскага сельсавета і саўгаса «Лукомскі». На 1 студзеня 2005 года ў ім пастаянна пражывае 471 жыхар. У Лукомлі ёсць сярэдняя школа, дзіцячы садок, клуб, бібліятэка.
Журналістыка
Віды журналістыкі
Магчымыя змешванні гэтых відаў, напрыклад, фотажурналістыка можа быць газетнай, радыёпраграмы могуць перадавацца па інтэрнэце ў гукавым і тэкставым выглядзе, інтэрнэт-выданні могуць рыхтаваць праграмы для радыё і г. д.
Жанры журналістыкі
Існуе тры групы жанраў:
Інфармацыйныя (нататка, інфармацыйны допіс, інфармацыйная справаздача, інфармацыйнае інтэрв’ю, бліц-апытанне, пытанне — адказ, рэпартаж, некралог)
Мастацка-публіцыстычныя (эсэ, нарыс, замалёўка, фельетон, памфлет, т.зв. гонза-журналістыка і інш.)
Журналістыка як прафесія прадугледжвае спецыялізацыю па абласцях:
і інш.
Усць-Ілімскі раён
Усць-Ілімскі раён (Усть-Илимский район) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка (раён) і муніцыпальнае ўтварэнне (муніцыпальны раён) у Іркуцкай вобласці Расіі.
Адміністрацыйны цэнтр — горад Усць-Ілімск.
Васіна (Дарагабужскі раён)
Васіна (Васино) — вёска ў Дарагабужскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Міхайлаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Дроздава (Талачынскі раён)
Дро́здава (, Дроздово) — вёска ў Талачынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Талачынскага сельсавета.
Да 10 кастрычніка 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Азярэцкага сельсавета.
Эванс
Эванс (Evans) — англійскае прозвішча.
Пушкінскі раён (Санкт-Пецярбург)
Пушкінскі раён утвораны 5 чэрвеня 1938 года ў выніку рэарганізацыі гарадскога савета ў горадзе Пушкіне ў раённы савет з непасрэдным падпарадкаваннем Ленгарсавету. 25 ліпеня 1953 года пасля скасавання Паўлаўскага раёна Ленінградскай вобласці Кузьмінскі, Маскоўска-Славянскі, Цярлеўскі сельсаветы былі перададзеныя ў падпарадкаванне Пушкінскаму райсавету. 21 чэрвеня 1958 года быў утвораны рабочы пасёлак Шушары з падначаленнем Пушкінскаму райсавету, Маскоўска-Славянскі сельсавет ліквідаваны. 26 сакавіка 1959 года горад Паўлаўск перададзены ў падпарадкаванне Пушкінскаму райсавету. 2 красавіка 1959 года былі ўтвораны рабочыя пасёлкі Аляксандраўская і Цярлева з падначаленнем Пушкінскаму райсавету.
У 1995 годзе на тэрыторыі горада Паўлаўск утвораны самастойны Паўлаўскі раён Санкт-Пецярбурга. У 2005 годзе тэрыторыя Паўлаўскага раёна была зноў уключана ў склад Пушкінскага раёна.
Чорны Восаў
Чо́рны Во́саў (, Чёрный Осов) — вёска ў Барысаўскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Мётчанскага сельсавета.
Воранава (Дарагабужскі раён)
Воранава (Во́роново) — вёска ў Дарагабужскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Міхайлаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Леанід Рыгоравіч Гейштар
Леанід Рыгоравіч Гейштар (, г. Гомель, Беларуская ССР) — беларускі і савецкі канаіст, алімпійскі чэмпіён 1960 года, чэмпіён свету. Заслужаны майстар спорту СССР.
Біяграфія
Скончыў Гомельскі ўніверсітэт у 1969 годзе. З 1976 года трэнер ДЮСШ «Чырвоны сцяг».
Палітычныя погляды
Падпісаў адкрыты ліст спартыўных дзеячаў краіны, якія выступаюць за дзеючую ўладу Беларусі пасля жорсткіх падаўленняў народных пратэстаў у 2020 годзе.
Усць-Куцкі раён
Усць-Куцкі раён (Усть-Кутский район) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка (раён) і муніцыпальнае ўтварэнне (муніцыпальны раён) у Іркуцкай вобласці Расіі.
IC 1781
IC 1781 — галактыка тыпу S? (спіральная галактыка) у сузор’і Кіт.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Анклам
Анклам (Anklam) — горад у Германіі, раённы цэнтр, ганзейскі горад, размешчаны ў зямлі Мекленбург-Пярэдняя Памеранія.
Уваходзіць у склад раёна Усходняя Пярэдняя Памеранія. Насельніцтва складае 14092 чалавека (на 31 снежня 2006 года). Займае плошчу 41,65 км². Афіцыйны код — 13 0 59 002.
Узнаўляльная энергія
Узнаўляльная энергія — крыніцы энергіі, выкарыстанне якіх не прывядзе ў доўгатэрміновай перспектыве да іх нястачы. Звычайна да ўзнаўляльнай энергіі адносяць энергію ветру, сонечную энергію, геатэрмальную энергію, энергію хваляў і марскіх цячэнняў, рачную гідраэнергію, а таксама энергію атрыманую з біямасы (напр. біягаз атрыманы ад гніення арганічных рэчываў).
Апроч гэтага існуе неўзнаўляльная энергія, ці крыніцы энергіі, выкарыстанне якіх вядзецца значна большымі аб'ёмамі чым іх аднаўленне.
Узнаўляльная энергія, як і неўзнаўляльная, можа быць шкоднай да навакольнага асяроддзя.
Правы чалавека ў Сербіі
Правы чалавека ў Сербіі адлюстроўваюць сацыяльныя нормы краіны, мясцовыя палітычныя працэсы, дзяржаўную і прававую гісторыю і знешнія адносіны з краінамі. Як і правы чалавека ў больш агульным плане, гэтыя правы абараняюцца шляхам пастаяннага ўключэння глабальных нормаў у прававыя сістэмы і забеспячэння выканання закона з мэтай прыцягнення носьбітаў абавязкаў да адказнасці за іх прыняцце і кампенсацыі ахвярам іх парушэння. У нядаўніх справаздачах Human Rights Watch адзначаюцца пастаянныя недахопы, звязаныя з сістэматычнай ізаляцыяй цыганскай меншасці, пераследам прэсы і недастатковай абаронай асоб, якія шукаюць прытулку.
Агляд
У апошніх перыядычных справаздачах Камітэта па правах чалавека Арганізацыі Аб’яднаных Нацый па Сербіі адзначаюцца такія станоўчыя аспекты, як прыняцце ўсё больш інклюзіўнага заканадаўства. Тым не менш, згаданыя бягучыя праблемы, якія выклікаюць заклапочанасць, уключаюць недастатковае выкананне і фінансаванне антыдыскрымінацыйных мер, пастаяннае выключэнне цыган, дыскрымінацыю ЛГБТ і ВІЧ станоўчых асоб, адсутнасць прававой абароны для людзей з абмежаванымі магчымасцямі, недастатковы доступ да дакументаў, якія сведчаць асобу для бежанцаў і перамешчаных асоб народаў, і агульная няздольнасць збіраць інфармацыю аб этнічных і расавых меншасцях для забеспячэння падсправаздачнасці.
Косава
Пасля канфлікту, баючыся за сваю бяспеку, магчыма, да 250 000 сербаў і прадстаўнікоў іншых этнічных меншасцей пакінулі свае дамы і пайшлі на поўнач.
Апошнія справаздачы Арганізацыі Аб’яднаных Нацый
Трэцяя перыядычная справаздача аб грамадзянскіх і палітычных правах у Сербіі была завершана ў 2017 годзе, а другая перыядычная справаздача аб эканамічных, сацыяльных і культурных правах — у 2014 годзе. Яны падкрэсліваюць меры, прынятыя для рэалізацыі правоў чалавека з моманту падачы папярэдняй справаздачы ў Сербіі, а таксама бягучыя пытанні, якія выклікаюць заклапочанасць. Да станоўчых бакоў можна аднесці:
Тым не менш, аўтары таксама адзначаюць працяглыя злачынствы на глебе нянавісці, дыскрымінацыю і адсутнасць прававой абароны, асабліва ў дачыненні да цыган, ЛГБТІ і ВІЧ станоўчых асоб, людзей з абмежаванымі магчымасцямі, унутрана перамешчаных асоб, бежанцаў і асоб, якія шукаюць прытулку, рэлігійных меншасцей, і асабліва жанчын і дзяцей у гэтых групах. Яны таксама адзначаюць заклапочанасць у сувязі з гандлем людзьмі і працоўнай эксплуатацыяй, неадэкватным прымяненнем заканадаўства аб прытулку і абароне дзяцей, якія шукаюць прытулку, адмовай у дзяржаўных пенсіях раней перамешчаным асобам, неадэкватнай юрыдычнай адказнасцю за мінулыя парушэнні правоў чалавека і нізкім узроўнем абароны правоў праз урад. Гэтыя справаздачы ўтрымліваюць прапановы па прагрэсіўнай працы ў напрамку паляпшэння абароны правоў чалавека ў Сербіі, падобныя на прапановы, якія лічацца асноўным патрабаваннем у перамовах Сербіі аб уступленні ў ЕС.
Гарадок (Міхайлаўскае сельскае паселішча)
Гарадок (Городок) — вёска ў Дарагабужскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Міхайлаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Аляксандр Сяргеевіч Папуш
Аляксандр Папуш (нар., ) — украінскі футбаліст, абаронца.
Клубная кар’ера
Пачаў кар’еру ва Украіне, доўгі час гуляў за марыупальскі «Ільічовец», але так і не дасягнуў асноўнага складу. У 2008—2012 гадах гуляў у Беларусі (мінскі «Лакаматыў», жодзінскае «Тарпеда», брэсцкае «Дынама»).
У пачатку 2013 года стаў іграком казахскага «Кайсара», які выступаў у Першай лізе (другі па рангу дывізіён). У жніўні 2013 года вярнуўся ў Беларусь, стаўшы іграком рэчыцкага «Ведрыча-97». У сакавіку 2014 года па заканчэнні кантракта пакінуў рэчыцкі клуб.
З красавіка 2014 года стаў выступаць у чэмпіянаце Крыма за ялцінскую «Жамчужыну», але ўлетку 2014 года, пасля пераходу «Жамчужыны» ў расійскую ПФЛ (трэці дывізіён), не быў дапушчаны да ўдзелу.
З сакавіка 2015 года знаходзіўся ў складзе «Іслачы», дзе і пачаў сезон 2015. Дапамог клубу перамагчы ў Першай лізе і выйсці ў Вышэйшую. У сезонах 2016—2017 заставаўся іграком асновы «Іслачы», выступаў звычайна на пазіцыі правага абаронцы.
У красавіку 2019 года атрымаў адтэрміноўку па дыскваліфікацыі і неўзабаве зноў быў заяўлены за «Іслач», дзе стаў гуляць за дубль, а пазней вярнуўся ў асноўны склад. У снежні 2020 года па заканчэнні кантракта пакінуў «Іслач» і завяршыў кар’еру.
Крымскі тралейбус
Крымскі тралейбус (Кримський тролейбус) — унікальная сістэма міжгароднага тралейбуса, якая злучае Сімферопаль з курортамі Паўднёвага берага Крыму, якая ўключае самы доўгі ў свеце міжгародні тралейбусны маршрут (84 км; ад сімферопальскага аэрапорта - 96 км), а таксама наяўнасць на шэрагу участкаў 4-х талковых (па 2 лініі ў кожным кірунку (Сімферопаль) і нават 6-путных участкаў (трайное кальцо ў Алушце), якія дазваляюць вырабляць апярэджанне аднаго тралейбуса іншым (напрыклад, гарадскога міжгароднім) з мінімальным выкарыстаннем паветраных стрэлак, толькі падкрэслівае ўнікальнасць.
Ражанка (станцыя)
Ража́нка (, Рожанка)  — станцыя Баранавіцкага аддзялення Беларускай чыгункі ў Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці. Размешчана ў пасёлку Ражанка; на лініі Ліда — Масты, паміж прыпыначнымі пунктамі Логвіны і Бабры.
Машэва (гміна, Заходнепаморскае ваяводства)
Машэ́ва (Maszewo) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Галянёўскага павета Заходнепаморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Машэве. Плошча гміны складае 210,35 км². Станам на 2008 год у гміне Машэва пражывалі 8 370 чалавек, шчыльнасць — 40 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 24 салецтвы.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 33 населеныя пункты.
Паўночна-Дзвінскі канал
Паўночна-Дзвінскі канал — канал у Валагодскай вобласці Расіі, з’яўляецца часткай Паўночна-Дзвінскай воднай сістэмы. Большая частка праходзіць па тэрыторыі нацыянальнага парку «Руская Поўнач».
Злучае раку Шэксна, як частка Волга-Балтыйскага воднага шляху і раку Сухана, прыток Паўночнай Дзвіны. Пачынаецца ад населенага пункта Тапорня на Шэксне (664—665 км Волга-Балтыйскага воднага шляху), праходзіць праз раку Паразовіца, Кубенскае возера і раку Сухана да шлюза № 7 «Знакаміты» (вёска Шэра) у яе вытоку.
Да 30-х гадоў XX стагоддзя быў адзіным водным шляхам, які злучаў Волгу і Белае мора.
Агульная працягласць канала складае 127 кіламетраў. Шырыня канала — ад 26 да 30 метраў, глыбіня — 1,8 метраў (у цяперашні час, далей Сіверскага возера — 1,4-1,5 метраў).
Партызанская брыгада «Камсамолец»
Партызанская брыгада «Камсамолец» — партызанская брыгада, створаная ў снежні 1943 года, на базе атрадаў, вылучаных партызанскай брыгадай імя Г. К. Жукава. Дзейнічала на акупіраванай тэрыторыі Мірскага, Стаўбцоўскага, Карэліцкага раёнаў. 10 ліпеня 1944 года брыгада (588 партызан, 4 атрады) злучылася з Чырвонай Арміяй.
Гісторыя
У студзені 1944 года партызаны брыгады на чыгуначных участках Баранавічы — Ліда і Ліда — Маладзечна падарвалі 5 эшалонаў з ваеннымі грузамі, каля вёскі Агароднікі знішчылі мост. Толькі ў красавіку 1944 года зрабілі 11 дыверсій. У Мірскім раёне пашкодзілі 12,5 км тэлефонна-тэлеграфнай лініі. У сакавіку правялі некалькі баёў, разбілі гарнізон у вёсцы Загор’е Мірскага раёна і захапілі 40 вінтовак, разам з партызанскай брыгадай імя Жукава разбілі нямецкі гарнізон у гарадскім пасёлку Мір.
Памяць
У 1979 годзе ў вёсцы Ярэмічы Карэліцкага раёна ў гонар брыгады была пастаўлена стэла.
Шэлехаўскі раён
Адміністрацыйны цэнтр — горад Шэлехаў.
Ліміт функцыі
Лімі́т фу́нкцыі — значэнне, да якога прыбліжаецца (імкнецца) значэнне функцыі, калі яе аргумент імкнецца да некаторага пункта (магчыма, бесканечна аддаленага). Гэта адно з першасных паняццяў матэматычнага аналізу, на якім грунтуюцца асноўныя паняцці матэматычнага аналізу: непарыўнасць, вытворная, дыферэнцыял.
Аперацыя знаходжання ліміту функцыі называецца лімітавым пераходам.
Калі функцыя
f(x)
Жураўлі
Жураўлі́ (, Журавли) — вёска ў Талачынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Талачынскага сельсавета.
Гісторыя
Згадваецца ў 1669 годзе як вёска і цэнтр маёнтка ў Аршанскім павеце Вялікага Княства Літоўскага.
Ліміт функцыі
A
Жураўлі
Гісторыя
Да 15 кастрычніка 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Пярэвалачненскага сельсавета, да 10 кастрычніка 2013 года — у склад Азярэцкага сельсавета.
Ліміт функцыі
ў пункце
, гэта абазначаецца наступным чынам:
(ε, δ)-азначэнне (паводле Кашы)
Лік
A
называецца лімітам функцыі
f(x)
пры імкненні
x
да
a
, калі для любога ліку
існуе такі лік
δ > 0
, што для ўсіх
, якія задавальняюць умову справядлівая няроўнасць
Або, кажучы словамі, функцыя мае ліміт
ў некаторым пункце, калі і толькі калі для любога
ε > 0
можна знайсці такое наваколле гэтага пункта, у межах якога функцыя не адхіляецца ад
больш чым на
.
Азначэнне праз ліміт паслядоўнасці (паводле Гейнэ)
f
мае ў пункце
канечны ліміт
A
, калі і толькі калі для любой паслядоўнасці, якая збягаецца да пункта
a
адпаведная паслядоўнасць значэнняў функцыі збягаецца да
Крытэрый Кашы існавання канечнага ліміту
Функцыя
f(x)
мае ў пункце
a
канечны ліміт, калі і толькі калі для адвольнага
ε > 0
існуе такое
δ > 0
, што для любых
Ямна (Брэсцкі раён)
Я́мна (, Ямно) — вёска ў Брэсцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Тэльмінскага сельсавета. Размешчана за 10 км на ўсход ад Брэста, на р. Мухавец (прыток р. Заходні Буг).
Ліміт функцыі
Крытэрый Кашы існавання канечнага ліміту
і
x 2
Ямна (Брэсцкі раён)
Гісторыя
У XIX стагоддзі вёска — цэнтр маёнтка на р. Мухавец у Брэсцкім павеце Гродзенскай губерні. У 1849 годзе тут на пераправе цераз р. Мухавец дзейнічаў паром, які мог падняць каля 40 чалавек. У 1861 годзе ўладальнікам маёнтка быў пан Кавальскі. У красавіку гэтага ж года адбыліся сялянскія хваляванні. Сяляне адмовіліся выконваць інвентарныя павіннасці. Для падаўлення іх выступлення быў прысланы адзін баталён Велікалуцкага пяхотнага палка: сяляне былі пакараны розгамі. Двое сялян, якіх абвінавацілі ў падбухторванні, арыштаваны і зняволены. У 1870 годзе маёнтак ва ўладанні пана Жылея. Вёска з’яўлялася цэнтрам сельскагаспадарчага таварыства, у якое ўваходзілі сяляне вёсак Ямна, Тэльмы і Чэрні, мелі 320 дзесяцін зямлі. У 1879 годзе ў маёнтку працаваў вінакурны завод, на якім была ўстаноўлена паравая машына. Працавала школа граматы. Паводле перапісу 1897 года 2 аднайменныя вёскі: былых дзяржаўных сялян (9 двароў, 87 жыхароў, ветраны млын) і сялян-уласнікаў (37 двароў, 292 жыхары, хлебазапасны магазін, ветраны млын, карчма); у Косіцкай воласці Брэсцкага павета.
Ліміт функцыі
Крытэрый Кашы існавання канечнага ліміту
, узятых з δ-наваколля пункта
Ямна (Брэсцкі раён)
Гісторыя
Паводле Рыжскага мірнага дагавора 1921 года ў складзе Польскай Рэспублікі, у Косіцкай гміне Брэсцкага павета Палескага ваяводства. На 30 верасня 1921 года вёска і асада.
Ліміт функцыі
Крытэрый Кашы існавання канечнага ліміту
Заўвага: Крытэрый Кашы адрозніваецца ад азначэння паводле Кашы тым, што ў крытэрыі ніяк не ўдзельнічае значэнне ліміту. Крытэрый толькі сцвярджае існаванне ліміту, але нічога не кажа пра само лімітнае значэнне.
Ямна (Брэсцкі раён)
Гісторыя
З 1939 года ў складзе БССР. У ліпені 1944 года нямецка-фашысцкія захопнікі знішчылі 51 двор, загубілі 11 жыхароў; 11 вяскоўцаў загінулі на фронце, 3 — у партызанах.
Ліміт функцыі
Уласцівасці
Калі існуюць канечныя ліміты і, тады справядлівыя сцвярджэнні:
Ямна (Брэсцкі раён)
Гісторыя
У 1950 годзе арганізаваны калгас імя П. К. Панамарэнкі з 34 гаспадаркі, пазней увайшоў у склад саўгаса «Брэсцкі».