cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
САЛЕА-Кобрын
Гісторыя
З 1976 года завод пачаў цесна супрацоўнічаць з Мінскім трактарным заводам, для якога штогод выраблялі па 60-70 тыс. буксірных прылад да трактара МТЗ-80. У 1997 годзе ААТ «Завод гідраўлічнага машынабудавання „Гідрамаш“». Прадпрыемства стала галаўным і адзіным у Беларусі заводам па выпуску гідрацыліндраў розных мадыфікацый з поўным цыклам вытворчасці. Быў асвоены выпуск культыватараў, седлавых канструкцый да велікагрузных аўтамабіляў. Асноўныя спажыўцы прадукцыі — Мінскія аўтамабільны і трактарны заводы, «Гомсельмаш», «Лідсельмаш» і інш.
У 2014 годзе ААТ «Гідрамаш» увайшло ў холдынгавую кампанію «САЛЕА», было перайменавана ў ААТ «САЛЕА-Кобрын».
IV акруга Парыжа
4-я акруга Парыжа, Arrondissement de l'Hôtel de Ville, з'яўляецца адной з найстарэйшых частак Парыжа. Плошча акругі складае 160 га.
Геаграфічнае становішча
4-я акруга размешчаны на правым беразе Сены. На поўначы ён мяжуе з 3-й, на поўдні з 5-й, на захадзе з 1-й, на ўсходзе з 11-й і 12-й акругамі. У склад акругі ўваходзіць востраў Сен-Луі і ўсходняя частка вострава Сітэ.
Шастакова
Назву Шастако́ва маюць:
Аляксей Макаравіч Смірноў
Атрымаў шырокую вядомасць дзякуючы камедыйным ролям у кіно, найбольш вядомай з якіх стаў дармаед Федзя з фільма Леаніда Гайдая «Аперацыя «Ы» і іншыя прыгоды Шурыка» (1965). Пазней Смірноў быў «адкрыты» гледачу як таленавіты драматычны акцёр, перш за ўсё дзякуючы ролі механіка Макарыча ў фільме Леаніда Быкава «У бой ідуць адны „старыя“» (1973).
Царква Святога Яна (Тарту)
Царква Святога Яна (Jaani kirik) — лютэранская царква ў Тарту, Эстонія. Адзін з яскравых прыкладаў цаглянай готыкі ў Паўночнай Еўропе. У царкве захаваліся больш за 1 000 унікальных для еўрапейскага мастацтва тэракотавых фігур.
Гісторыя
Археалагічныя раскопкі паказваюць, што на месцы царквы Святога Яна існавала ў XII стагоддзі драўляная царква. Сучасная царква была заснавана ў XIV стагоддзі і спачатку была каталіцкай. Будынак моцна пацярпеў падчас Лівонскай і Вялікай Паўночнай войнаў, пасля чаго неаднаразова рэстаўраваўся і дабудоўваўся цягам XVIII—пачатку XX стагоддзяў. Падчас Другой сусветнай вайны царква згарэла падчас бамбарзіроўкі Тарту 26 жніўня 1944 года. Рэстаўрацыю пачалі праводзіць толькі ў 1989 годзе і ўрачыста адкрылі адбудаваную царкву 29 чэрвеня 2005 года.
Турызм
Царква Святога Яна з’яўляецца крайнім паўночна-ўсходнім пунктам Еўрапейскага шляху цаглянай готыкі.
Дзянісова
Дзянісо́ва (, Денисово) — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Мёрскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Чарасы, пазней у складзе гміны Мёры Дзісенскага (з 1926 года Браслаўскага) павета Віленскага ваяводства.
Да 12 чэрвеня 1958 года вёска ўваходзіла ў склад Глінаўскага сельсавета, да 27 сакавіка 1959 года — у склад Чэраскага сельсавета, да 24 жніўня 1992 года — у склад Якубаўшчынскага сельсавета, да 8 красавіка 2004 года — у склад Чэраскага сельсавета.
15 сакавіка
15 сакавіка — 74-ы (75-ы ў высакосны год) дзень года па Грыгарыянскім календары.
UTC-12:00
UTC-12 — часавы пояс, які выкарыстоўваецца ў навігацыі і размяшчаецца паміж 180° і 172°30′ заходняй шыраты. У дадзеным часавым поясе няма заселеных тэрыторый, яго выкарыстоўваюць толькі караблі.
Huso horario
Чыжыноўцы
Чыжыно́ўцы (, Чижиновцы) — вёска ў Карэліцкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Турэцкага сельсавета.
Такахіро Ямада
(山田 隆裕; нар. ) — японскі футбаліст. У 1994 годзе выступаў за нацыянальную зборную Японіі.
NGC 7564
NGC 7564 — галактыка ў сузор’і Рыбы.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Шведская Вікіпедыя
Шведская Вікіпедыя (Svenskspråkiga Wikipedia) — раздзел Вікіпедыі на шведскай мове. Заснаваны 3 мая 2001 года.
На сённяшні дзень колькасць артыкулаў у раздзеле складае 1 005 097, па ліку артыкулаў раздзел знаходзіцца на 8 месцы і займае 4 месца сярод германскіх Вікіпедый. Усяго ў раздзеле зарэгістравана 335 057 удзельнікаў, з іх 2 843 актыўных.
15 чэрвеня 2013 года быў напісаны 1000000-ы артыкул.
Гарбачы (Краснінскі раён)
Гарбачы (Горбачи) — вёска ў Краснінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Мерлінскага сельскага паселішча.
Геаграфія
Размешчана ў заходняй частцы вобласці за 16 км на паўночны ўсход ад пасёлка гарадскога тыпу Красны.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Станульскае
Стану́льскае, Станулеўскае — возера ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Бярозаўка, за 4 км у напрамку на паўночны ўсход ад горада Глыбокае, каля вёскі Станулі.
Плошча паверхні возера 0,14 км². Даўжыня 0,58 км, найбольшая шырыня 0,35 км. Даўжыня берагавой лініі 1,6 км.
Аляксей Смірноў
Аляксей Смірноў:
Карыятыда
Карыятыда — статуя апранутай жанчыны, якая была ўведзена ва ўжыванне старажытнагрэчаскім дойлідствам для падтрымкі антаблемента і, такім чынам, замяняла сабой калону ці пілястры.
Упершыню згадваецца Вітрувіем у яго трактаце прысвечаным Актавіяну Аўгусту.
''«Так, напрыклад калі хто-небудзь у сваёй пабудове паставіць замест калон мармуровыя статуі жанчын у доўгіх адзеннях, званыя карыятыдамі, і змесціць на іх мутулы і карнізы, то цікаўным ён дасць такое тлумачэнне: пелапанескі горад Кары склаў супраць Грэцыі саюз з непрыяцелямі — персамі; пасля грэкі, са славаю заваяваўшы сабе свабоду пераможным канчаткам вайны, з агульнай згоды абвясцілі вайну карыйцам. І вось, узяўшы іх горад, перабіўшы мужчын і спустошыўшы іх дзяржава, яны адвялі іх жонак у рабства, пры гэтым не дазволіўшы ім зняць ні іх доўгіх адзенняў, ні іншых убораў замужніх жанчын не толькі для таго, каб правесці іх адзін раз у трыўмфальным шэсці, але каб яны, служачы цяжкім прыкладам рабства, пакрытыя вечнай ганьбай, відавочна плаціліся за злачынства сваіх суграмадзян. Дзеля гэтага тагачасныя архітэктары ўжылі для грамадскіх будынкаў статуі гэтых жанчын, змясціўшы іх для нясення цяжару, каб і нашчадства памятала пра пакаранне карійцыў.»''
Вітрувій «10 кніг пра архітэктуру» кн.1, гл.1., 5
Калі такая статуя малюе жанчыну з кошыкам пладоў ці кветак на галаве, то яна завецца таксама канефорай. Назва, прысвоенае гэтаму архітэктурнаму матыву, паходзіць, як мяркуюць, ад дзяўчын г. Карыя у Аркадыі, якія, на святах у гонар багіні Артэміды, здзяйснялі рэлігійныя танцы з кошыкамі на галовах.
Найбольш вядомыя карыятыды антычнага часу — у порціку Эрэхтэёна на афінскім Акропалі, вядомага таксама як порцік карыятыд ці Пандрасіён, па імі німфы Пандросы, і ў скарбніцы сіфносцаў у Дэльфах.
У Сярэднявеччы карыятыды амаль зусім не ўжываліся, і зноў сталі нярэдка з'яўляцца ў архітэктуры, пачынаючы з эпохі Адраджэння. У найноўшым мастацтве карыятыдамі завуцца не толькі жаночыя фігуры, апранутыя, ці напаўаголеныя, якія падтрымліваюць бэлькі, ці якой б там ні быў выступ будынка, але і падобныя ж мужчынскія фігуры, хоць больш правільная назва апошніх — атланты.
Галоўны горад (Гданьск)
Галоўны горад (Główne Miasto, Rechtstadt) — гістарычная мясцовасць у цэнтральнай частцы Гданьска.
Палажэнне
Галоўны горад размешчаны ў цэнтральнай частцы гістарычнага цэнтра Гданьска на заходнім беразе ракі Матлава. З поўначы па вуліцы Старамесцкія падвалы мяжуе са Старым горадам, з усходу праз масты Зялёны і Кравові злучаецца з Востравам збожжасховішчаў. З поўдня праз Прадмейскія падвалы мяжуе са Старым прадмесцем, а з захаду — з Новымі агродамі.
Уладзімір і Рагнеда
Уладзімір і Рагнеда — гістарычнае палатно, створанае Антонам Ласенкам. Захоўваецца ў калекцыі Дзяржаўнага Рускага музея.
«Уладзімір і Рагнеда» — гэта першае палатно на тэму расійскай гісторыі. Да гэтага творы на гістарычныя сюжэты грунтаваліся на грэчаскіх, рымскіх або скандынаўскіх міфах, альбо на паданнях антычнасці або сярэднявечнай Еўропы.
Гісторыя
А. Ласенка атрымаў званне акадэміка і пасаду ад’ютант-прафесара.
Сюжэт карціны адносіцца да X стагоддзя. Дачка полацкага князя Рагвалода Рагнеда адхіліла сватанне наўгародскага князя Уладзіміра Святаславіча. Тады Уладзімір каля 980 года захапіў Полацк, забіў бацькоў і двух братоў Рагнеды, а яе сілай узяў у жонкі. На карціне Антон Ласенка паказаў момант, калі, убачыўшы адчай і гора Рагнеды, збянтэжаны князь спрабуе яе суцешыць.
Гістарычнасць карціны
Карціна не прэтэндуе на рэалістычнасць — яе змест носіць умоўны характар. Кампазіцыя і дэкарацыі нагадваюць тэатральную сцэну, жэсты і міміка таксама падкрэслена тэатральныя, патэтычныя. Не выпадкова галоўнага героя мастак напісаў са свайго сучасніка, вядомага трагічнага акцёра.
Апісанне
Карціна з’яўляецца некалькі наіўнай і меладраматычнай, але ўпершыню прадставіла рускую старажытнасць наглядна, на прынятай у той час мастацкай мове.
Мастак не толькі стаў заснавальнікам расійскага гістарычнага жывапісу, але і адным з першых захаваў на палатне пачуцці і страсці сваіх герояў. У той час ўнутраныя перажыванні было прынята перадаваць у літаратуры, у тэатры. А выяўленчае мастацтва дэманстравала парадныя партрэты або абстрагаваныя, ідэальныя вобразы.
Касцюм Уладзіміра складаецца з доўгай ніжняй тунікі з вузкімі рукавамі да запясця, якая пашыта з залататканай візантыйскай парчы і падпяразана шэрым шаўковым поясам, ды нешырокіх аксамітных нагавіц чырвонага колеру, калашыны якіх запраўлены ў чырвоныя саф’янавыя боты. Каўнер тунікі ўпрыгожаны ажарэлкам з нашытымі каштоўнымі камянямі. Вышыўкай і каштоўнымі камянямі абшыты таксама канцы рукавоў тунікі. Зверху апрануты плашч-апашань з чырвонага аксаміту, падшыты і аблямаваны. На галаве маладога князя з такога ж аксаміту высокая шапка з гарнастаевай апухай, якая аздоблена залатымі трохкутнікамі і плюмажам пышных пёраў.
Нягледзячы на асобныя гістарычныя недакладнасці (княжацкая шапка звычайна мела паўсферычны верх і не мела плюмажа з пер’яў, а боты ў тыя часы былі па вышыні толькі да паловы галёнкі), агульны ўсходневізантыйскі характар параднага княжацкага касцюма Старажытнай Русі і яго канструкцыйныя асаблівасці заўважаны і перададзены мастаком, у той час як адзенне суправаджаючых Уладзіміра асоб і маладой служанкі Рагнеды, несумненна, больш позняга часу.
Ляда (Мастоўскі раён)
Ля́да (, Лядо) — вёска ў Мастоўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Мастоўскага сельсавета.
Да 1978 года вёска ўваходзіла ў склад Зарудаўеўскага сельсавета, да 28 мая 2001 года — у склад Мастоўскага сельсавета, да 28 жніўня 2013 года — у склад Зарудаўеўскага сельсавета.
Начаўскі сельсавет
На́чаўскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Ляхавіцкага раёна Брэсцкай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — аграгарадок (да 2010 года вёска) Нача.
Утвораны 17 лістапада 1959 года як Рачканскі сельсавет у складзе Ляхавіцкага раёна Брэсцкай вобласці БССР шляхам аб’яднання скасаваных Ляхавіцкага і Перахрэсцеўскага сельсаветаў з цэнтрам у вёсцы Рачканы, тады ж у адміністрацыйнае падпарадкаванне Ляхавіцкага гарсавета перададзена вёска Вялікая Лотва. 7 лютага 1972 года скасаваны вёскі Буракоўцы, Горка, Паўлюкоўшчына і Свянцецкія. На 1 студзеня 1974 года ў складзе Рачканскага сельсавета 10 населеных пунктаў. 5 жніўня 1974 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Перахрэсце. 4 чэрвеня 1979 года сельсавет перайменаваны ў Начаўскі, цэнтр перанесены ў вёску Нача.
Паводле перапісу 2009 года насельніцтва сельсавета — 1876 чалавек, з іх 82,2 % — беларусы, 13,3 % — палякі, 3,3 % — рускія.
Галавічпольскі сельсавет
Галавічпо́льскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Шчучынскага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок (да 2010 г. вёска) Галавічполе. Плошча — 8180 га.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года як Касцянеўскі сельсавет у складзе Васілішкаўскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Касцянева. З 20 верасня 1944 года ў складзе Гродзенскай вобласці. З 20 студзеня 1960 года ў складзе Шчучынскага раёна. 25 лютага 1961 года да сельсавета далучана частка скасаванага Герніцкага сельсавета (7 населеных пунктаў: Вялікае Сяло, Карабкі, Моцеўцы, Навумаўцы, Новыя Гернікі, Пільчукі і Старыя Гернікі), таксама ў склад сельсавета з Шайбакпольскага сельсавета перададзены 7 населеных пунктаў (Ваейкаўцы, Валодкаўшчына, Верхняя Лябёдка, Вялікія Казлы, Галасавічы, Русанаўцы і Русачкі). 12 сакавіка 1973 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Галавічполе, сельсавет перайменаваны ў Галавічпольскі. 28 жніўня 2013 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Васілішкаўскага сельсавета.
Гарадзец (Краснінскі раён)
Гарадзе́ц (Городе́ц) — вёска ў Краснінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Мерлінскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Галавічпольскі сельсавет
На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 24 населеныя пункты: аграгарадкі Галавічполе, Гурнофель, вёскі Алешкаўцы, Банюкі, Баяры, Ваейкаўцы, Вялікае Сяло, Вялікія Казлы, Галасавічы, Глебаўцы, Карабкі, Касцянева, Красная, Лазаўцы, Лялюшаўцы, Маркаўцы, Моцеўцы, Навумаўцы, Новыя Гернікі, Пільчукі, Русанаўцы, Русачкі, Свірыды, Старыя Гернікі.
V акруга Парыжа
Пятая акруга Парыжа, акруга Пантэона (фр. Arrondissement de Panthéon) — адна з 20 муніцыпальных парыжскіх акругаў, найстарэйшы раён горада. У склад акругі ўваходзіць Лацінскі квартал, забудова якога рымлянамі пачалася ў антычнасці. Плошча акругі складае 254 га.
Геаграфічнае становішча
5-я акруга размешчана на левым беразе Сены. На поўдні яна мяжуе з 14-й, на захадзе з 6-й, на ўсходзе з 13-й, на поўначы (супрацьлеглы бераг) — з 4-й акругамі Парыжа. Тры моста злучаюць тэрыторыю акругі з востравам Сітэ, два — з востравам св. Людовіка.
Сельская гаспадарка Індыі
Індыя — адна з найбуйнейшых сусветных сельскагаспадарчых дзяржаў. Сельскагаспадарчы сектар складае амаль 15 % эканомікі Індыі, якую ацэньвалі ў $2,9 трыльёна, але ў ім занята каля паловы жыхароў краіны. Звыш 50 % працоўнай сілы залежыць ад сельскай гаспадаркі, пры тым па меншай меры 70 % вясковых хатніх гаспадарак атрымліваюць сродкі для існавання толькі ад сельскагаспадарчага сектара.
Паводле прагнозаў ААН, у сярэднетэрміновай перспектыве яна выйдзе на першае месца ў свеце па колькасці насельніцтва, апярэдзіўшы Кітай. Па плошчы ворных земляў Індыя з'яўляецца безумоўным сусветным лідарам: каля 160 мільёнаў гектараў. Па водных рэсурсах — 7-е месца. Галоўная крыніца вады для ірыгацыі ў Індыі — грунтавыя рэсурсы. У многіх рэгіёнах краіны сітуацыя з імі становіцца крытычнай: спажыванне значна апярэджвае аднаўленне з натуральных крыніц, узровень вод паніжаецца, адбываецца іх засаленне.
Асноўныя спажывецкія культуры — рыс і пшаніца. Індыя забяспечвае свае патрэбнасці ў харчаванні, хаця і на даволі нізкім узроўні — каля 250 кг на душу насельніцтва ў год. Індыя займае першае месца ў свеце па вырошчванні чаю (820 тыс. т у год) і бананаў (16,8 млн т у год), другое месца ў свеце па вырабе цукру (14 млн т у год). Індыя — другі ў свеце вытворца (77 млн т у год) і буйнейшы спажывец шоўку. Таксама Індыя займае першае месца ў свеце па колькасці буйной рагатай жывёлы (звыш 200 млн галоў, каля 25 % сусветнага пагалоўя), першае месца па вытворчасці малака, але адно з апошніх па спажыванні мяса, што тлумачыцца рэлігійнымі поглядамі насельніцтва краіны.
У Індыі найбольш паспяхова і стабільна развіваецца вытворчасць агародніны і садавіны. Па вагавых паказчыках гэтая галіна апярэджвае вытворчасць зернебабовых. Індыя займае другое месца ў свеце пасля Кітая па вытворчасці агародніны і садавіны і лідзіруе па аб'ёме сабранага ўраджаю такіх культур, як бананы, манга, зялёны гарошак. Галоўнымі збожжавымі культурамі ў краіне з'яўляюцца рыс (гадавы ўраджай — больш за 100 мільёнаў тон) і пшаніца (80—90 мільёнаў тон).
Індыя найбуйнейшы ў свеце вытворца малака. Галоўная культура індыйскага харчовага экспарту — рыс, які складае каля траціны ад усяго харчовага экспарту Індыі. Улічваючы крытычны стан запасаў грунтавых вод і хуткі рост насельніцтва, можна спрагназаваць, што вытворчасць і экспарт гэтай культуры з Індыі будзе скарачацца. Акрамя рысу, краіна экспартуе значную колькасць мяса, рыбнай прадукцыі і вострых спецый.
Вядомыя асобы Вялікага Ноўгарада
Вядомыя ўраджэнцы Вялікага Ноўгарада:
Б
Г
Басценавічы
Басце́навічы (, Бастеновичи) — аграгарадок у Мсціслаўскім раёне Магілёўскай вобласці, на рацэ Кашанка. Уваходзіць у склад Капачоўскага сельсавета. Знаходзіцца за 22 км на захад ад Мсціслава, за 14 км ад чыгуначнай станцыі Ходасы (лінія Орша — Сураж). Насельніцтва на 2009 год — 313 чалавек.
Гісторыя
Па пісьмовых крыніцах вёска вядома з пачатку XVIII стагоддзя, хаця звесткі аб мясцовай царкве адносяцца да XVII стагоддзя. У 1777 годзе значыцца як сяло ў Чэрыкаўскай акрузе Магілёўскай губерні, у 1816 годзе — у Чэрыкаўскім павеце, уласнасць памешчыка. Па выніках перапісу 1897 года, Басценавічы знаходзіліся ў Доўгавіцкай воласці Чэрыкаўскага павета, працавалі школа граматы і карчма, штогод 20 ліпеня і 15 жніўня праводзіліся кірмашы. Апрача зямляробства, насельніцтва займалася сталярным і бандарным промысламі. У пачатку XX стагоддзя пачала дзейнічаць школа, у якой у 1905 годзе навучаліся 45 хлопчыкаў і 10 дзяўчынак, у 1907 годзе — 50 хлопчыкаў і 15 дзяўчынак.
З 1919 па 1924 гады вёска знаходзілася ў складзе Смаленскай губерні РСФСР, аднак у выніку першага ўзбуйнення БССР 17 ліпеня 1924 года была вернута ў склад Беларусі. У 1929 годзе ў Басценавічах быў арганізаваны калгас «1 мая», які ў 1932 годзе меў 257 га ворнай зямлі, аб’ядноўваў 38 гаспадарак, меў уласную кузню і абслугоўваўся Хлышчоўскай МТС. З 20 лютага 1938 года вёска знаходзіцца ў складзе Магілёўскай вобласці.
Падчас Другой сусветнай вайны ад ліпеня 1941 да 29 верасня 1943 года Басценавічы знаходзіліся пад нямецкай акупацыяй. На ўшанаванне памяці 96 загінулых вяскоўцаў у 1965 годзе ў цэнтры паселішча быў пастаўлены абеліск, на могілках знаходзіцца брацкая магіла палеглых салдат.
Станам на 1990 год, Басценавічы з’яўляліся цэнтрам калгаса імя Энгельса, працавалі бібліятэка, дзіцячы сад-яслі, комплексны прыёмны пункт абслугоўвання насельніцтва, клуб, аддзяленні банка і сувязі, школа, сталовая, фельчарска-акушэрскі пункт, крама, гандлёвы цэнтр. У 2007 годзе вёска была цэнтрам СВК імя Энгельса, дзейнічалі школа, бібліятэка, клуб, аддзяленне сувязі, фельчарска-акушэрскі пункт, крама. Аграгарадок забудоўваецца паводле генеральнага плану, распрацаванага ў 1981 годзе «Белкалгаспраектам».
Штогод у вёсцы на Святую Варвару ладзіцца абрад «Варварынская свяча», які ў 2011 годзе быў унесены ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь як аб’ект нематэрыяльнай спадчыны, «поўная аўтэнтычнасць і дакладнасць якога безумоўная і нязменная».
Кітайская Вікіпедыя
Кітайская Вікіпедыя — раздзел Вікіпедыі на кітайскай мове.
Гаварова (гміна)
Гаваро́ва (Goworowo) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Астралэнцкага павета Мазавецкага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Гаварове. Плошча гміны складае 218,93 км². Станам на 2011 год у гміне Гаварова пражывалі 8710 чалавек, шчыльнасць — 40 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 45 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 50 населеных пунктаў.
Свенюнга (камуна)
Камуна Свенюнга (Svenljunga kommun) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка мясцовага самакіравання, якая знаходзіцца ў лене Вестра-Гёталанд у паўднёва-заходняй Швецыі.
Свенюнга 118-ая па памеры тэрыторыі камуна Швецыі. Адміністрацыйны цэнтр камуны — горад Свенюнга.
Населеныя пункты
Камуне падпарадкаваныя 7 гарадскіх пасяленняў (tätort) і некалькі сельскіх, найбольшыя з якіх:
Цэла
Цэла (cella) — унутраная частка грэчаскага і рымскага храма.
Першапачаткова маленькі (пазней і вялікі) пакой для харчовых прыпасаў у рымскіх дамах; таксама ўнутраная частка культавых будынкаў, асабліва храмаў, у якой знаходзіліся выява божастваў; унутранае свяцілішча, куды быў забаронены ўваход усім, акрамя пэўнага кола духавенства.
Памер цэлы класічных храмаў быў невялікі і адрозніваўся прастатой аздаблення, у параўнанні з вонкавым бокам храма, дзе абшчына вернікаў збіралася для правядзення абрадаў.
У цэле, папярэднікам якой з'яўляюцца мінойскія і мікенскія мегароны без знешняга порціка і калон (пранаас), захоўваліся скарбы храма, ахвяраванні вернікаў.
За цэлай, у апістадоме, знаходзіўся адытон — святая святых храма, куды ўваход быў схаваны, каб не дапусціць рабаванні скарбаў. Размяшчэнне калон адносны цэлы вызначае розныя віды храмаў (антавы храм, прастыль, перыптар, псеўдаперыптар, дыптар, псеўдадыптар).
Аканавічы
Ака́навічы (, Акановичи) — вёска ў Карэліцкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Цырынскага сельсавета.
VI акруга Парыжа
6-я акруга Парыжа, Arrondissement du Luxembourg, з'яўляецца разам з 5-й найстарэйшымі часткамі Парыжа. Плошча акругі складае 215 га.
Геаграфічнае становішча
6-я акруга знаходзіцца на левым беразе ракі Сена. На ўсходзе мяжуе з 5-й, на поўдні з 14-й, на поўначы (супрацьлеглы бераг) з 1-й і на захадзе з 7-й і 15-й муніцыпальнымі акругамі.
Насельніцтва
У 2005 годзе ў 6-й акрузе пражывалі 45800 чалавек пры шчыльнасці насельніцтва 21303 чал./км ². Такім чынам тут пражываюць 2,1% парыжскага насельніцтва.
Данілаўка (Краснінскі раён)
Данілаўка (Даниловка) — вёска ў Краснінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Мерлінскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
15 снежня
15 снежня — трыста сорак дзевяты (трыста пяцідзесяты ў высакосны год) дзень года па Грыгарыянскім календары.
NGC 7566
NGC 7566 (іншыя абазначэнні — PGC 70901, MCG -1-59-10) — спіральная галактыка (Sa) ў сузор’і Рыбы.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
UTC-11:00
UTC-11 — часавы пояс, выкарыстоўваецца ў Амерыканскім Самоа, Мідуэе, Ніуэ, Самоа, рыф Кінгмен.
Быстрыца (Мсціслаўскі раён)
Бы́стрыца (, Быстрица) — вёска ў Мсціслаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Капачоўскага сельсавета.
UTC-11:00
Huso horario
Двухстворкавыя
Двухстворкавыя малюскі, пласціністашчэлепныя малюскі (Bivalvia, Lamellibranchia) — клас водных беспазваночных малюскаў.
Пашырэнне
Падзяляюцца на 3 надатрады, 14 атрадаў, 130 сучасных сямействаў, каля 1 тыс. родаў, 20 тыс. відаў. Пашыраны ў прэсных вадаёмах, саленаватых азёрах, у акіянах і морах Еўразіі, Амерыкі, Афрыкі. Донныя маларухомыя жывёлы. На Беларусі найбольш вядомы прадстаўнікі з родаў гарошынкі і шароўкі (каля 30 відаў), бяззубкі і перлаўкі.
Асаблівасці біялогіі
Біяфільтратары. Кормяцца планктонам або дэтрытам. Корм рыб і марскіх жывёл.
Промысел і выкарыстанне
Аб’екты промыслу і аквакультуры.
Любоў Сяргееўна Сакалова
Любоў Сяргееўна Сакалова (Любовь Сергеевна Соколова) — савецкая і расійская актрыса. Згуляла парадку чатырохсот роляў, стаўшы адной з самых здымаюцца акторак. Народная артыстка СССР (1990).
Біяграфія
Скончыла УДІК (1946). У 1951-1956 гадах — актрыса драматычнага тэатра групы Савецкай Арміі ў Германіі (Патсдам), у 1946-1951 гадах і з 1956 г. — актрыса Дзяржаўнага тэатра-студыі акцёра.
Узнагароджаны медалямі.
Пахавана ў Маскве на Кунцаўскіх могілках.
Восень патрыярха
Восень патрыярха (El otoño del patriarca) — раман, напісаны Габрыэлем Гарсія Маркесам у 1975 годзе.
«Паэма аб адзіноце ўлады», як коратка апісаў аўтар свой твор, апавядае пра жыццё і смерць адвечнага дыктатара адной з лацінаамерыканскіх краін. Кожны з шэсці раздзелаў кнігі прысвечаны гісторыі бясконцай сілы архетыпічнага карыбскага тырана.
Сюжэт
Галоўным героем рамана з’яўляецца генерал, які вельмі даўно захапіў уладу ў краіне і аўтарытарна правіць там з вялікай жорсткасцю. Думкі генерала ў кнізе перадаюцца з дапамогай вялікіх звілістых сказаў, якія амаль што не падзелены на абзацы. Ён прадстае чалавекам, які знаходзіцца ў стане пастаяннай адзіноты і страху, бо нікому не можа давяраць.
Генерал у кнізе мае богападобны статус, людзі ставяцца да яго з бясконцым трапятаннем і павагай. Дыктатары, такія як Франка, Самоса і Трухілья, утрымлівалі ўладу ў краіне, нягледзячы на сур’ёзныя ўнутраныя палітычныя крызісы, якія часам тапілі ў крыві. У рамане Гарсія Маркеса сімвалам гэтага з’яўляецца апісанне сцэны самотнай смерці дыктатара ў прэзідэнцкім палацы, якое паўтараецца на працягу кнігі некалькі разоў.
Папулярнасць
Паводле даследавання Іспанскага інстытута кнігі, Восень Патрыярха была самай папулярнай кнігай, якая прадавалася ў Іспаніі ў 1975 годзе.
Кулак
Кулак — прозвішча і шматзначны тэрмін.
Дульскія
Ду́льскія (, Дульские) — хутар у Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Мёрскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Чарасы Дзісенскага (з 1926 года Браслаўскага) павета Віленскага ваяводства.
Да 12 чэрвеня 1958 года хутар уваходзіў у склад Глінаўскага сельсавета, да 27 сакавіка 1959 года — у склад Чэраскага сельсавета, да 24 жніўня 1992 года — у склад Якубаўшчынскага сельсавета, да 8 красавіка 2004 года — у склад Чэраскага сельсавета.
Наато Отакэ
(大嶽 直人; нар. ) — былы японскі футбаліст. У 1994 годзе выступаў за нацыянальную зборную Японіі.
Духа
Духа (Духо) — вёска ў Краснінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Мерлінскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Фядоры
Фядо́ры (, Федоры) — аграгарадок у Столінскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Фядорскага сельсавета.
Праз аграгарадок праходзяць аўтадарогі і. За 3,3 км на паўночны захад ад вёскі знаходзіцца старычнае возера Дзямяне.
Гісторыя
Вядома з 1524 года з прывілея каралевы Боны як уласнасці шляхціца Багдана Веляціцкага. З 1793 года ў складзе ў Расійскай Імперыі. З 1921 года ў складзе Польшчы. З 1939 года ў БССР.
У 2011 годзе нададзены статус аграгарадка. .
Фінская Вікіпедыя
Фінская Вікіпедыя (фін.: Suomenkielinen Wikipedia) — раздзел Вікіпедыі на фінскай мове. Гэта 13-ы па велічыні раздзел Вікіпедыі ў свеце, заснаваны ў 2002 годзе. 21 лютага 2006 колькасць артыкулаў у фінскай Вікіпедыі дасягнула 50 000, a 11 лютага 2007 — 100 000. Змяшчае больш за 100 618 артыкулаў (на 15 лютага 2007 года).
Сваятыцкі сельсавет
Свая́тыцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Ляхавіцкага раёна Брэсцкай вобласці. Цэнтр — вёска Сваятычы.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Ляхавіцкага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. З 8 студзеня 1954 года ў Брэсцкай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Навасёлкаўскага сельсавета.
NGC 7567
NGC 7567 (іншыя абазначэнні — PGC 70885, UGC 12468, MCG 3-59-19, ZWG 454.16, KUG 2313+155A, IRAS23136+1534) — галактыка ў сузор’і Пегас.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Канстанцін Аляксандравіч Увядзенскі
Біяграфія
Нарадзіўся ў 1851 годзе. Пачатковую адукацыю атрымаў у Віленскай першай гімназіі, а потым да 1872 года вучыўся.
Пасля заканчэння курса па першым разрадзе са званнем архтэктарскага памочніка, паступіў на службу малодшым інжынерам гродзенскага губернскага праўлення. Адначасова з гэтым да 1875 года быў гарадскім архітэктарам у Брэст-Літоўску. З 1875 года Канстанцін Аляксандравіч паслядоўна займаў пасады малодшага архітэктара падольскага будаўнічага аддзялення, епархіяльнага архітэктара (з 1877), архангельскага губернскага інжынера (з 1880) і мінскага губернскага інжынера (з 1886 па 1892 год).
Перыптар
Унутры перыптар звычайна складаўся з пранааса і нааса (лацінскае цэла), ззаду нааса звычайна рабіўся апістадом. Як і ў большасці храмаў, размяшчэнне ўваходу традыцыйна было на ўсходнім боку. Перыптар склаўся да пачатку VII ст. да н.э. і стаў найбольш распаўсюджаным тыпам храма ў перыяд архаікі.
Паняцце ўвёў Вітрувій, ім жа дадзена тыпалогія старажытнагрэчаскіх храмаў: мегарон, прастыль, амфіпрастыль, перыптар, дыптар.
Самы знакаміты з захаваных перыптараў — Парфенон афінскага Акропаля (447—438 гг. да н.э.). Да выкарыстання знешніх формаў перыптара звярталіся архітэктары заходнееўрапейскага класіцызму, неакласіцызму і ампіру XVII—XIX стст..
VII акруга Парыжа
7-я акруга Парыжа, Arrondissement du Palais Bourbon, узнік падчас пашырэння межаў Парыжа ў XIX стагоддзі. Плошча акругі складае 408,8 га.
У ёй знаходзіцца сімвал Парыжа — Эйфелева вежа на плошчы Бранлі, дзякуючы якой тут заўсёды шмат турыстаў. Акрамя таго 7-я акруга з'яўляецца разам з 8-я акругай палітычным цэнтрам горада — тут знаходзіцца мноства міністэрстваў і Нацыянальны сход Францыі.
Геаграфічнае становішча
7-я акруга размешчаны непасрэдна на левым беразе Сены. На ўсходзе мяжуе з 6-й, на поўдні з 15-й, на процілеглым беразе яго суседзямі з'яўляюцца 16-я, 8-я і 1-я акругі.
Казбек Бейсенавіч Нуржанаў
Казбек Бейсенавіч Нуржанаў (, в. Актагай, Джэзказганская вобласць, Казахстан — ) — Герой Савецкага Саюза.
Біяграфія
Скончыў Каркаралінскі педагагічны тэхнікум, працаваў настаўнікам. У Чырвонай Арміі з кастрычніка 1939 года.
На фронце з красавіка 1942 года. Удзельнік бітваў пад Дуброўкай, Гарадзішчам, Арлом. Удзельнік фарсіравання рэк Зуша, Дзісна, Сож, Днепр, Друць, Бярэзіна.
Камандзір узвода разведкі 61-га асобнага знішчальна-процітанкавага дывізіёна 5-й стралковай дывізіі 3-й арміі 2-га Беларускага фронту старшы сяржант Нуржанаў, будучы ўдзельнікам рухомай групы, пры ўзяцці горада Ваўкавыска, выйшаўшы з групай захопу ў фланг паспешліва заняўшаму абарону праціўніку на вышынях горада Ваўкавыск, сваім рашучым дзёрзкім манеўрам навёў паніку ў стане ворага, праціўнік уздрыгнуў і, кінуўшы тэхніку, у паніцы пабег. Пераследуючы па пятах бягучага праціўніка, расстрэльваў ў кароткіх сутычках з немцамі: узяў у палон трох немцаў і афіцэра. Першым уварваўся ў горад Ваўкавыск, дзе на ўскраіне горада быў цяжка паранены ў галаву.
24 ліпеня 1944 года памёр ад ран. Пахаваны ў брацкай магіле вёскі Дзярэчын Зэльвенскага раёна. Указам Прэзідыюма Вярхоўнага Савета СССР 24 сакавіка 1945 года прысвоена званне Героя Савецкага Саюза (пасмяротна).
Памяць
Казахскі акын Жэніс Кашкынаў напісаў пра Нуржанава твор «Казбек Нуржанаў», «Батырдын анасы» («Маці героя»). У памяць аб Нуржанаве ў Актагаі названая вуліца, у саўгасе «Коунрат» — сярэдняя школа. У цэнтры — узведзены помнік. Штогод на ўшанаванне яго памяці ў Ваўкавыску праводзяцца спартыўныя спаборніцтвы.
UTC-10:00
UTC-10 — часавы пояс для:
Марына Аляксандраўна Кісканен
Марына Кісканен (нар., Вялікі Ноўгарад, Расія) — расійская футбалістка, паўабаронца. Выступала ў нацыянальнай зборнай Расіі.
Клубная кар’ера
Выхаванка маскоўскай футбольнай школы «Чартанава», першым трэнерам была Алена Нікуліна.
Выступала за расійскія клубы — «Расіянка», «Чартанава», фінскі «Куапіён Паласеура», іспанскія «Дэпартыва Алавес» і «Алама ЭльПаза», сезоны 2021—2022 правяла ў маскоўскім ЦСКА. У лютым 2023 года падпісала кантракт з «Мінскам».
У 2009 годзе дэбютавала ў юніёрскай зборнай Расіі.
Benz Patent-Motorwagen Nummer 1
Benz Patent-Motorwagen, Бенц Патэнт-Маторваген — першы ў свеце аўтамабіль, пабудаваны ў 1885 годзе Карлам Бенцам, нямецкім вынаходнікам. Узор быў гатовы ў кастрычніку 1885 года. 29 студзеня 1886 Карл Бенц атрымаў патэнт № 37435 на «Транспартны сродак, з рухавіком, які працуе на бензіне».
Перш чым аформіць патэнт, Бенц амаль год выпрабоўваў сваё дзецішча, з меркаванняў сакрэтнасці выязджаў па начах і толькі ў двары яго фабрыкі газавых матораў Rheinische Gasmotorenfabrik Benz und Cie. Такім чынам, патэнт быў выдадзены на цалкам працаздольны ўзор, а не на абстрактнае вынаходства, што нярэдка здараецца.
Публічная дэманстрацыя Benz Patent Motorwagen адбылася 3 ліпеня 1886 года на вуліцы Рынгштрассэ ў Мангейме.
У 1925 годзе Карл Бэнц перадаў свой першы аўтамабіль у Тэхнічны музей Мюнхена.
Апісанне канструкцыі
Першы аўтамабіль Бенца ўяўляў сабой трохколавы двухмесны экіпаж на высокіх колах са спіцамі.
На аўтамабілі быў усталяваны аднацыліндровы чатырохтактны бензінавы рухавік унутранага згарання рабочым аб’ёмам 954 см³. Рэальная магутнасць гэтага аўтамабіля — 0,9 к.с. пры 400 абаротах у хвіліну, хоць у патэнце на вынаходства ўказаны 2/3 конскія сілы пры 250 абаротах. Гэты рухавік меў значную масу (каля 100 кг). Развіваў хуткасць да 13 кіламетраў у гадзіну.
Паліва паступала з бака аб’ёмам 4,5 л у карбюратар выпарвальнага тыпу, а адтуль — праз залатніковы клапан ў камеру згарання адзінага гарызантальнага цыліндру рухавіка. Узгаранне выраблялася свечкай запальвання ўласнай канструкцыі, напруга на якую падавалася ад шпулькі Румкорфа.
Першы аўтамабіль Бенца адрозніваўся велізарным махавіком рухавіка, размешчаным гарызантальна, паколькі Бенц хацеў пазбегнуць уплыву гіраскапічнага эфекту на кіравальнасць.
Скрынкі перадач не было, прывад ажыццяўляўся рамянём, які перакідвалі з халастога барабана на вядучы.
Падарожжа ў Пфорцхайм
У 1886 годзе Карл прадэманстраваў бюргерам Мангейма свой трохколавы самарушных экіпаж з бензінавым рухавіком. Аднак навінка выклікала не столькі цікавасць, колькі раздражненне. Так, напрыклад, калі Бенц вырашыў праехаць па горадзе, шум матора папалохаў конь мясніка. Яна панесла, рассыпаў па дарозе груз. Каб замяць скандал, Карл купіў увесь сапсаваны тавар.
З 1886 года, як толькі Карл Бенц стаў атрымліваць патэнты на свае вынаходкі, ён паспрабаваў прадаць некалькі сваіх мадэляў трохколавых транспартных сродкаў. Але без паспяхова. Потым ужо ў 1888 годзе з гэтай жа мэтай ён прыняў удзел у выставе электронных механізмаў, якая праходзіла ў горадзе Мюнхене. І нягледзячы на хвалебныя артыкулы журналістаў, на атрыманы на выставе залаты медаль, і нават на шматгадзінны «тэст-драйв» свайго аўтамабіля, пакупнікоў Бенц не знайшоў.
Шырокая вядомасць прыйшла да Бенца толькі пасля пяцідзённага падарожжа яго жонкі. Дарэчы, гісторыкі лічаць яго першым у свеце аўтапрабегам.
У 1888 годзе жонка Карла Бенца — Берта Бенц разам з сынамі ў таямніцы ад мужа на трэцім аўтамабіле Бенца здзейсніла прабег даўжынёй у 180 км з Мюнхена ў Пфорцхайм.
Падчас аўтапрабегу падарожнікаў чакалі цяжкасці, але Берта знаходзіла выхад з іх. Пасля праезду Брюзаля лопнуў скураны прывадны рамень, які дапамог залатаць мясцовы шавец. Прабітую ізаляцыю для электрычнага дроту запальвання яна замяніла на панчошную падвязку, а корак у паліўнай трубцы прачысцілі шпількай ад капялюшы. Бензазапраўкамі па шляху руху машыны служылі аптэкі, у якіх бензін прадаваўся ў якасці лекаў ад скурных хвароб. Вечарам занепакоенаму Бенцу тэлеграфавалі аб удалым завяршэнні падарожжа.
Аб гэтым незвычайным падарожжы Берты з дзецьмі хутка стала вядома з прэсы. Цяпер усе былі перакананыя ў карыснасці вынаходкі Бенца, які вельмі хутка стаў атрымліваць заказы на свае аўтамабілі. Ужо ў 1889 годзе ён прадаў пяцьдзясят мадэляў сваіх аўто. Гэтыя першыя поспехі і грамадскае прызнанне акрыляе Бенца. У 1893 годзе сканструяваў чатырохколавы аўтамабіль, які быў аж да 1901 года рэалізаваны тыражом у 600 асобнікаў.
Гэтым падарожжам Берта Бенц не толькі эфектна прарэкламавала аўтамабіль, але і стала першай жанчынай за рулём. 1 верасня 1888 года ёй быў выдадзены дакумент «з найвышэйшым дазволам паліцыі» на паездкі ў раёне Мангейма.
Першынства
Benz Patent Motorwagen прынята лічыць першым аўтамабілем у свеце, хоць гэта шмат у чым заслуга піяр-менеджараў Daimler-Benz і такіх гісторыкаў тэхнікі як Паўль Зіберц. У 1936 годзе ў Германіі вырашылі з помпай зацвердзіць нацыянальны прыярытэт ў аўтамабілебудаванні. І тут вынаходства Бенца прыйшлося як нельга дарэчы. Да гэтага часу нават у нямецкіх выданнях першым аўтамабілем называлі канструкцыю француза Эдуара Делямар-Дебутвіля, пабудаваную двума гадамі раней.
У 1884 годзе Эдуар Делямар-Дебутвіль разам з напарнікам Леонам Полем Шарлем Маландэнам распрацоўвае праект чатырохколавага экіпажа з двума гарызантальнымі аднацыліндравымі рухавікамі агульным рабочым аб’ёмам 8128 см³ і сумарнай магутнасцю 8 к.с. пры 250 аб / хв. Але не захавалася сведчанняў аб пабудове хоць бы аднаго ўзору аўтамабіля. Гэта акалічнасць пасля паслужыла галоўным аргументам для немцаў, якія сцвярджаюць, што аўтамабіль вынайшаў Карл Бенц.
Аўстрыйцы мяркуюць, што бацькам-заснавальнікам аўтамабілебудавання быў не Бенц, а аўстрыец Зігфрыд Маркус, аўтамабіль якога, экспануюцца ў венскім тэхнічным музеі, нядаўна ўзяты пад ахову дзяржавы — у рэестры дзяржаўных помнікаў Аўстрыі яму прысвоены нумар 3848/2001. Магутнасць яго рухавіка складае 0,75 к. с., створаны ён у перыяд паміж 1875 і 1889 гадамі. Дакладней датаваць год нараджэння, магчыма, дазволіць дбайнае вывучэнне асноўных вузлоў рухавіка і шасі.
Гл. таксама
Аўтамабіль
Груша
Груша, ігруша (Pyrus) — род пладовых дрэў сямейства ружакветных.
Батанічнае апісанне
Дрэвы вышынёй 15—20 м. Крона пірамідальная. Лісце яйкападобнае, шчыльнае, бліскучае. Кветкі белыя або ружаватыя, у шчытках. Плады мясістыя, з камяністымі клеткамі, жоўтыя ці зялёныя, з румянцам або без яго. Плады ўтрымліваюць цукры, арганічныя кіслоты, вітаміны В, С, карацін.
У культуры
У Беларусі ў дзікай прыродзе 1 від  —, часам разглядаецца, як падвід  — распачынальнік многіх культурных сартоў. Расце ў лісцевых лясах, хмызняках, на ўзлесках. Культывуецца ў розных раёнах Беларусі: у большай ступені на паўднёвым захадзе, у паўночна-ўсходніх рэгіёнах менш пашыраная з-за недастатковай халадаўстойлівасці. Дрэва пачынае пладаносіць на 3-4-ы год, перыяд гаспадарчага выкарыстання да 50—60 гадоў. Плады выспяваюць у жніўні — верасні.
Класіфікацыя
Род уключае 69 відаў, якія размеркаваны ў дзвюх секцыях Pashia і Pyrus.
Гвінейскі франк
Першы гвінейскі франк
Першы гвінейскі франк быў уведзены ў 1959 годзе каб замяніць франк КФА. Былі ўведзены манеты наміналам 1, 5, 10 і 25 франкаў (вырабленыя з алюмінію і бронзы) і банкноты (датаваныя 1958 годам) наміналам 50, 100, 500, 1000, 5000 і 10 000 франкаў. Другая серыя банкнот была ўведзена ў 1960 годзе без банкноты 10 000 франкаў. Гэта другая серыя мела тыя ж малюнкі, але іншыя колеры і дызайн адваротнага боку. Манеты новай серыі былі выраблены з мельхіёра.
Другі гвінейскі франк
Другая серыя была ўведзена ў абарачэнне ў 1998 годзе, былі заменены банкноты 25 і 50 франкаў на манеты. У 2006 годзе была ўведзена трэцяя серыя банкнот вартасцю 500, 1000 і 5 000 франкаў. 11 чэрвеня 2007 года была ўведзена банкнота 10 000 франкаў.
Hollywood Undead
Hollywood Undead (з «Галівудская нечысць») — амерыканскі рок-гурт з Лос-Анджэлеса, заснаваны ў 2005 годзе. Творчасць калектыву грунтуецца на змешванні рок-музыкі з хіп-хопам і, адпаведна, у асноўным класіфікуецца як рэп-рок.
На дадзены момант гурт выпусціў восем студыйных альбомаў: Swan Songs (2008), American Tragedy (2011), Notes from the Underground (2013), Day of the Dead (2015), Five (2017),  New Empire, Vol. 1 (2020), New Empire, Vol. 2 (2020), Hotel Kalifornia (2022), тры міні-альбомы: Swan Songs B-Sides EP, Swan Songs Rarities EP і PSALMS. А таксама зборнікі Desperate Measures (2009) і American Tragedy Redux (2011). Удзельнікі гурта на канцэртах і фотасесіях носяць маскі. Усяго было прададзена больш за 10 мільёнаў копій альбомаў гурта па ўсім свеце. У студзені 2013 года дэбютны альбом Swan Songs атрымаў плацінавую сертыфікацыю ад Амерыканскай асацыяцыі гуказапісвальных кампаній.
Фарміраванне (2005—2007)
Гурт быў створаны ў 2005 годзе пасля Deuce (Арон Эрліхман) і J-Dog (Джорел Деккер) размясцілі на MySpace песню пад назвай The Kids. Атрымаўшы станоўчы водгук, яны знайшлі іншых удзельнікаў гурта ў Інтэрнэце. У 2005 годзе склад гурта быў такім: Shady Jeff (Джэф Мэцью Філіпс), Johnny 3 Tears (Джордж Артур Рэйган), Funny Man (Дылан Пітэр Альварэз), Charlie Scene (Джордан Крыстафер Тэрэл), Da Kurlzz (Мэцью Бусек) і The Phantasm (Джасцін Лафаэт Раман). У інтэрв’ю часопісу Shave J-Dog растлумачыў: «Той, хто ў патрэбны момант быў у пакоі і граў на інструменце, стаў удзельнікам гурта». Датычна назвы «Hollywood Undead» J-Dog распавёў, што першая сумесна запісаная песня называлася «Hollywood» (пазней назва была зменена на «No.5»), а гурт планавалі назваць проста «Undead». Убачыўшы дыск з песняй, адзін знаёмы гурта сказаў: «Undead Hollywood», а затым, прачытаўшы наадварот: «Hollywood Undead? Крутая назва!».
Shady Jeff пазней сышоў з Hollywood Undead і адкрыў сетку аўтазаправачных станцый, якія спецыялізуюцца на біяпаліве. Адной з асаблівасцяў гурта сталі маскі, з дапамогай якіх музыканты хаваюць сваю знешнасць. Па меры росту папулярнасці калектыву на Hollywood Undead звярнулі ўвагу ў нядаўна створаным лэйбле MySpace Records, і іх песня «No.5» ўвайшла ў зборнік Myspace Records Vol. 1; тады ж гурт зняў відэакліп на гэты трэк. Свайму поспеху на MySpace яны шмат у чым абавязаны іх агульнаму сябру Джэфры Стару, які да таго часу ўжо быў сур’ёзна раскручаны ў гэтай сацыяльнай сетцы і дапамагаў ім прасоўваць старонку гурта.
Кантракт з лэйблам, Swan Songs і Desperate Measures (2007—2010)
Крыху больш за год спатрэбілася Hollywood Undead на запіс трэкаў для альбома. Яшчэ каля двух гадоў яны займаліся пошукамі лэйбла, які не будзе падвяргаць цэнзуры іх альбом. Першапачаткова ў гурта быў падпісаны кантракт з MySpace Records але пасля таго як лэйбл паспрабаваў падвергнуць цэнзуры іх альбом, гурт разарваў з ім кантракт і стаў шукаць іншы лэйбл. У выніку гурта падпісаў кантракт з A&amp;M/Octone Records і выпусціў свой дэбютны альбом Swan Songs 2 верасня 2008 года. Альбом прадзюсавалі Дон Гілмар (Don Gilmore) і Дэні Лонер (Danny Lohner), вядомыя па працы з такімі гуртамі як Linkin Park і Nine Inch Nails. За месяц да выпуску альбома гурт даў свой першы live-выступ на Virgin Mobile Festival з такімі песьнямі, як «Undead», «Black Dahlia», «California».
Swan Songs дэбютаваў на 22 месцы ў Billboard 200 з 21 000 копій альбома, прададзеных за першы тыдзень. У канцы 2009 года гурт выйграў Rock on Request Awards у намінацыі «Лепшая кранк/рэп-рок-гурт».
Канфлікт з Deuce
У 2009 годзе вакаліст і заснавальнік гурта Deuce нечакана не прыняў удзел у Vatos Locos Tour. Charlie Scene заявіў у інтэрв’ю: «Ён хацеў асабістага памочніка (сябар Deuce, Джымі Юма, які прымаў удзел у стварэнні масак, а таксама запісваў разам з Deuce песню „This Love, This Hate“) падчас тура. Ні ў каго з нас не было асабістага памочніка, мы ж не эгаманьякі. Нам гэтага не трэба, а ён хацеў, каб гурт плаціў за гэта цягам чатырох месяцаў… Мы паехалі ў аэрапорт, каб вылецець на наступны выступ. Ён не з’явіўся. Мы патэлефанавалі яму, але ён не ўзяў слухаўку. І на працягу двух тыдняў мне давялося спяваць замест яго».
Тады гурт запрасіў свайго старога сябра Даніэля Мурылья выконваць вакальныя ролі Deuce падчас тура. Даніэль пагадзіўся, перапыніўшы тым самым кар’еру вакаліста ў пост-хардкор гурце Lorene Drive і выступ у вядомым шоу American Idol. У сярэдзіне студзеня 2010 года гурт афіцыйна абвясціў яго новым удзельнікам, даўшы псеўданім Danny. Увесну 2010 года Deuce запісвае песню «Story of a Snitch», у якой сцвярджае, што яго выгналі з гурта. У адказ на гэта Hollywood Undead заявілі, што не будуць паддавацца на гэтыя правакацыі, каб «не апускацца да яго ўзроўню». Пасля сыходу з Hollywood Undead Deuce заняўся сольнай кар’ерай.
American Tragedy і Redux (2010—2012)
На пачатку 2010 года гурт пачаў запіс матэрыялу для новага альбома. 1 красавіка на iHeartRadio адкрываецца станцыя «Undead Radio». Гурт сумесна з кіраўніком лэйбла A&amp;M/Octone Джэймсам Дынерам (James Diener) заявілі, што збіраюцца выпусціць альбом восенню 2010 года. Дзінер таксама выказаў меркаванне, што «альбом чакае поспех, бо гурт зрабіў вялікі крок наперад». Таксама гурт пацвердзіў, што прадзюсарам альбома стане Дон Гілмар.
Запіс альбома скончыўся ў сярэдзіне лістапада. 8 снежня 2010 года гурт анансаваз сінгл «Hear Me Now». 13 снежня песня трапляе ў ратацыю радыёстанцый. Лічбавы сінгл выходзіць 21 снежня. 11 студзеня гурт паведамляе, што новы альбом будзе называцца American Tragedy, і прызначае яго выхад на 8 сакавіка 2011 года. На наступны дзень на YouTube канале гурта з’яўляецца прэв’ю альбома. 21 студзеня становіцца даступная дэма-версія трэка «Comin’ in Hot». 22 студзеня гурт адпраўляецца ў Nightmare After Christmas Tour разам з Avenged Sevenfold і Stone Sour. 5 лютага 2011 года становіцца даступнай для запампоўкі песня «Been to Hell». 22 лютага гурт пераносіць дату выхаду альбома на 5 красавіка. 15 сакавіка 2011 года выходзяць адразу два сінглы ў падтрымку альбома — «Been to Hell» і «Coming Back Down».
5 красавіка 2011 года адбыўся выхад альбома American Tragedy. У першы тыдзень было прададзена каля 67 000 капій альбома. Альбом заняў чацвёртую пазіцыю ў Billboard 200 і першае месца ў Top Hard Rock Albums. У Канадзе альбом заняў 5-е месца, а ў Вялікабрытаніі — 43-е. Рэміксаваная версія песні «Levitate» гучыць у гульні «Shift 2: Unleashed». Песня «Glory» выкарыстоўвалася ў рэкламе спартыўнага тэлеканала «ESPN».
У падтрымку альбома Hollywood Undead ў красавіку — маі 2011 года гастралявалі разам з 10 Years, New Medicine і Drive-A ў турнэ Revolt Tour. Пасля гэтага гурт адыграў некалькі канцэртаў у Еўропе, Аўстраліі і Канадзе. У сярэдзіне лета гурт разам з All That Remains і Hyro Da Hero адправіліся ў Endless Summer Tour. У жніўні быў абвешчаны конкурс аматарскіх відэа, лепшыя з якіх увойдуць у відэакліп на песню «My Town», якую планавалася выпусціць сінглам. Аднак сінгл і кліп так і не выйшлі.
У жніўні 2011 года гурт абвясціў пра выхад новага альбома, American Tragedy Redux, які складаецца з рэміксаў песень з альбома American Tragedy. У канцы жніўня быў абвешчаны конкурс фанацкіх рэміксаў на песні «Le Deux» і «Bullet», лепшы з якіх увойдзе ў альбом, а пераможца атрымае грошы, футболку і аксэсуары з атрыбутыкай Hollywood Undead. У кастрычніку гурт зняў і выпусціў сінгл і кліп на рэмікс песні «Levitate». 1 лістапада 2011 года гурт адправіўся ў тур «World War III» разам з гуртамі Asking Alexandria, We Came As Romans, Borgore і DRUGS. 21 лістапада адбыўся рэліз альбома American Tragedy Redux. Пасля гэтага гурт адправіўся ў турнэ «Buried Alive» разам з Avenged Sevenfold, Black Veil Brides і Asking Alexandria.