cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Слуцкая гімназія
Навучальны працэс
У 1809—1836 гадах Слуцкая гімназія двойчы рэфармавалася: уводзіліся новыя прадметы, упершыню быў прызначаны свецкі дырэктар. Паступова школа пачала пераходзіць з польскай на рускую мову навучання. У сценах гімназіі разгарнулася барацьба паміж прыхільнікамі польскай і рускай культур. Яна дасягнула свайго кульмінацыйнага пункта ў 1862—1863 гадах. У 1863 годзе, пасля падаўлення паўстання пад кіраўніцтвам К. Каліноўскага выкладанне польскай мовы ў Слуцкай гімназіі было адменена назаўсёды.
У адной з залаў гімназіі выступаў Якуб Колас. У 1923 годзе ў Слуцку праходзілі курсы павышэння кваліфікацыі для настаўнікаў, і Колас чытаў лекцыі па методыцы выкладання беларускай мовы. Для слухачоў курсаў паэт упершыню прачытаў сваю паэму «Новая зямля».
Цэнтральная даліна Чылі
Цэнтральная даліна Чылі (Valle Central de Chile або Zona Central) — даліна, размешчаная паміж Чылійскім прыбярэжным хрыбтом і галоўным хрыбтом Анд. Згодна з геалагічных вызначэннем, Цэнтральная даліна распасціраецца ад Сант'яга да перашыйка. Іншыя вызначэнні лічаць паўднёвай мяжой раку Бія-Бія (гістарычную мяжу Чылі) або горад Пуэрта-Монт, за тое, што на поўдзень ад яго даліна апускаецца ніжэй за ўзровень мора (за выключэннем ўсходняй часткі — вострава Чылаэ).
Стаўповіскі
Стаўпо́віскі (, Столповиски) — вёска ў Камянецкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Дзмітровіцкага сельсавета.
Тырэс
Тырэс (Tires) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Трэнціна — Альта-Адыджэ, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Бальцана.
Насельніцтва складае 948 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 23 чал./км². Займае плошчу 42 км². Паштовы індэкс — 39050. Тэлефонны код — 0471.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Георгій Перамаганосец.
Парагвай
Парагва́й, Рэспубліка Парагвай (República del Paraguay, гуарані: Tetã Paraguái) — краіна ў Паўднёвай Амерыцы. Мяжуе з Аргенцінай на поўдні і паўднёвым захадзе, Бразіліяй на ўсходзе і паўночным усходзе, Балівіяй на паўночным захадзе. Непасрэднага выхаду да мораў не мае. Сталіца — горад Асунсьён. Дзень Незалежнасці — 14 мая.
Індзейцы гуарані пражывалі на тэрыторыі Парагвая перад прыходам іспанцаў у 16 стагоддзі, калі Парагвай стаў часткай Іспанскай каланіяльнай імперыі. Парагвай атрымаў незалежнасць ад Іспаніі ў 1811 годзе.
18 лістапада 1992 г устаноўлены дыпламатычныя адносiны памiж Рэспублiкай Беларусь i Рэспублiкай Парагвай.
Гісторыя
У дакалумбаву эпоху на тэрыторыі Парагвая жылі індзейцы (гуарані, аравакі і гуайкуру), якія займаліся збіральніцтвам, паляваннем, рыбнай лоўляй, вырошчвалі сельскагаспадарчай культуры. У 1537 г. у Парагваі з’явіліся іспанцы, якія заснавалі г.Асунсьён — адміністрацыйны цэнтр іспанскай калоніі на паўночным усходзе Паўднёвай Амерыкі. У 1588 г. з’явіліся місіянеры-езуіты. З мэтай хрысціянізацыі гуарані яны стварылі спецыяльныя пасяленні — рэдукцыі, у Кіх індзейцы займаліся земляробствам. У хуткім часе рэдукцыі ператварыліся ў своеасаблівую «дзяржаву езуітаў». У 1767 г. іспанскі кароль Карл III выгнаў езуітаў з іспанскіх калоній, рэдукцыі былі знішчаны, а іх землі захапілі іспанскія каланісты. З 1776 г. Парагвай — частка іспанскага віцэ-каралеўства Ла-Плата з цэнтрам у г.Буэнас-Айрэс. У выніку антыіспанскага паўстання 14 мая 1811 г. абвешчана незалежнасць Парагвая. У 1814 — 1840 гг. кіраўнік дзяржавы Х.Г.Франсія праводзіў палітыку ізаляцыі Парагвая ад знешняга свету. У 1844 г. прэзідэнтам стаў К.А.Лопес, які спрыяў развіццю гандлю, будаўніцтву чыгунак, школ, стварыў моцную армію. У 1862 г. прэзідэнтам абраны яго сын Ф.С.Лопес, у час кіравання якога краіна ўцягнута ў вайну з Бразіліяй, Аргенцінай і Уругваем (1864 — 1870 гг.) — Парагвайская вайна. У выніку паражэння Парагвай страціў амаль палавіну тэрыторыі і насельніцтва.
Пасля вайны ў Парагвая вялася працяглая барацьба за ўладу паміж рознымі клікамі, за 1870 — 1932 гг. змяніліся больш як 30 прэзідэнтаў. У 1954 г. у Парагваі ўсталявалася дыктатура генерала А.Стрэснера, які абапіраўся на ваенныя вярхі і партыю «Каларада». У час яго дыктатуры (1954 — 1989 гг.) у выніку рэпрэсій загінула больш за 12 тысяч чалавек. У лютым 1989 г. Стрэснер скінуты генералам А.Радрыгесам, які пачаў палітычную лібералізацыю рэжыму. У маі 1993 г. адбыліся першыя за 40 гадоў свабодныя выбары, на якіх прэзідэнтам абраны лідар партыі «Каларада» Х.К.Васмосі. У 1997 г. у 1-м туры прэзідэнцкіх выбараў перамог кандыдат «Каларада» Х.Аўеда. Арыштаваны пазней па абвінавачванні ў забойстве палітычнага саперніка. Новы прэзідэнт Р.А.Кубас Грау вызваліў Аўеда, але пад пагрозай імпічменту ў 1999 г. уцёк з краіны. У сакавіку 1999 г. прэзідэнтам Парагвая абвешчаны кіраўнік Сената Л.А.Г.Макі.
Геаграфія і клімат
Краіна падзелена на дзве няроўных часткі ракой Парагвай. На захад ад ракі знаходзіцца вобласць Гран-Чако, пустынны край, які займае каля 60% плошчы краіны. На ўсходзе, дзе сканцэнтравана асноўная частка насельніцтва, знаходзяцца ўрадлівыя раўнінныя землі і субтрапічныя лясы. Клімат Парагвая субтрапічны.
Насельніцтва
Насельніцтва краіны (па ацэнцы (на 2009 год) складае каля 6 349 000 чалавек, сярэдняя шчыльнасць насельніцтва каля 15,6 чалавек на км2.
Этнічныя групы: метысы (дзеці ад змяшаных шлюбаў іспанцаў і індзейцаў) - 95%, іспанцы, гуарані, японцы, італьянцы, партугальцы. Мова: іспанская (дзяржаўная), гуарані. Веравызнанне: каталікі - 90% (дзяржаўная рэлігія), пратэстанты (у асноўным менаніты).
Палітычная структура
Дзяржаўны лад — рэспубліка. Кіраўнік дзяржавы - прэзідэнт. Парламент Рэспубліки Парагвай мае дзвюхпалатную структуру і складаецца з Сенату і Палаты дэпутатаў.
Эканоміка
Парагвай - аграрная краіна, адзін з найбуйнейшых у свеце вытворцаў соі (6-е месца ў свеце).
Мячэць Кетшава
Была заснавана ў 1612 годзе. У 1845—1962 гадах падчас французскай акупацыі выкарыстоўвалася як Сабор Святога Філіпа. Галоўныя ўваходныя дзверы, да якіх вядуць 23 прыступкі, упрыгожаны порцікам з чатырма чорнымі мармуравымі калонамі. Дах ляжаць на шэрагу скляпенняў, якія падтрымліваюцца калонамі з белага мармуру, частка якіх захавалася ад першапачатковай пабудовы.
Гуайра (дэпартамент)
Гуайра (ісп. Guairá) — дэпартамент Парагвая, размешчаны ў цэнтры краіны. Тэрыторыя — 3,846 км², насельніцтва — 190 035 чалавек (2007). Адміністрацыйны цэнтр — горад Вільярыка. Падзяляецца на 18 акруг.
Войкаўская ГЭС
Войкаўская ГЭС — малая гідраэлектрастанцыя на рацэ Дзвінаса ў Лагойскім р-не, у 3,6 км ад г.п. Плешчаніцы. Вызначаная магутнасць 100 кВт. Штогадовая выпрацоўка электраэнергіі 413 тыс. кВт*г.
ГЭС каштавала больш за 600 млн бел.руб., у т.л. 220 млн. — на набыццё турбіны (крас. 2008). Усталявана адна турбіна ГЭУ-100 вытворчасці ААТ «Прамысловы саюз — Энергія» (Гродна). ГЭС аўтаномная, патрабуе толькі кантролю за тэмпературай падшыпнікаў і абмоткі ўзбуджэння. Вадазбор створанага плацінай вадасховішча (Дзвінаса і некалікі драбнейшых рэк) дазваляе размясціць побач яшчэ адну ГЭС. Работы выконваў ДУ «Аб'яднанне Мінскмеліявадгас» сіламі Лагойскага ПМС. Перад будаўніцтвам была пераселеная калонія баброў. На час будаўніцтва быў выкапаны 800-мятровы адвадны канал. ГЭС будавалася на адсыпанай на балоце пляцоўцы.
Тэхнік ГЭС — Віктар Дрынкевіч (крас. 2008).
NGC 6332
NGC 6332 (іншыя абазначэнні — UGC 10773, MCG 7-35-54, ZWG 225.82, PGC 59927) — спіральная галактыка (Sa) ў сузор’і Геркулес.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Валкушанская культура
Валкушанская культура — археалагічная культура эпохі фінальнага палеаліту. Вылучана ў 1-й палове 1990-х гадоў К. Шымчакам на падставе матэрыялаў з тэрыторыі паўночна-ўсходняй Польшчы, паўднёвай Літвы, заходняй Беларусі і паўночнай Украіны. Адначасова з'яву аналагічна апісаў, вызначыўшы краснасельскую культуру. Матэрыялы культуры пад іншымі назвамі згадваліся ў літаратуры з сярэдзіны XX ст. як «прыбалтыйскі мадлен» (Р. Рымантэнэ), «група Вільнюс» (Я. К. і С. К. Казлоўскія), «арэнсбургская культура» (Л. Кальцоў), «лінгбійская культура sensu largo» (С. К. Казлоўскі), «комплексы тыпу Вільня» (З. Сульгастоўска), «дасвідэрскія матэрыялы» (Р. Шыльд). Валкушанская культура разам з лінгбійскай, арэнсбургскай, свідэрскай і грэнскай культурамі належыць да тэхнакомплексу з чаранковымі наканечнікамі стрэл. К. Шымчак адзначае падабенства крамянёвых комплексаў Валкушанскай культуры з гэтымі фінальнапалеалітычнымі культурамі. Паводле Л. Л. Залізняка, Валкушанская культура сфарміравалася на аснове лінгбійскай і ўключае помнікі з грэнскімі наканечнікамі, грэнская група помнікаў з'яўляецца падасновай для пясочнароўскай і іенеўскай мезалітычных культур.
Дэванагары
Дэванагары (देवनागरी, літар.: «пісьмо горада багоў») — разнавіднасць індыйскага пісьма; паходзіць ад старажытнаіндыйскага пісьма брахмі. Склалася паміж 8 і 12 стагоддзямі. Прымяняецца ў санскрыце, хіндзі, маратхі, сіндхі, непалі і некаторых іншых мовах Індыйскага субкантынента. Характэрная асаблівасць — верхняя гарызантальная рыса, да якой прымацоўваюцца літары, нібыта звісаючы з яе.
Валкушанская культура
Храналагічна культура да перыяду 10 800—10 300 гг. да н.э. Крамянёвы інвентар Валкушанскай культуры характарызуюць нуклеусы двухпляцовачныя монафрантальныя ад пласцін без дадатковай апрацоўкі бакоў і контрфронту, аднапляцовачныя ад пласцін з частковай апрацоўкай бакоў і контрфронту; скрабкі на пласцінах; розныя тыпы разцоў з перавагай рэтушаваных і нуклеападобных; пласціны са скошаным дробнай рэтушшу канцом; чаранковыя наканечнікі стрэл без плоскай рэтушы насады з брушка.
Арэал Валкушанскай культуры ахоплівае басейны рэк Вісла і Нёман, заходнюю частку Беларускага і Украінскага Палесся. Да Валкушанскай культуры належаць археалагічныя помнікі Бурдзенішкі-4, Багатэры Лесьны-2, Волкуш-3, Волкуш-5, Возьна Весь-1, Рыдна-10, Станькавічы-1 (усе ў Польшчы), Краснасілля-Е, Лютка-Б, Нобель 2Б, Вялікі Мідськ, Аносава (Украіна), Вільнюс-1, Эжарынас-8, 15—17 (Літва). На тэрыторыі Беларусі матэрыялы культуры вядомы з помнікаў Жылічы-1—3, Жукевічы-1, 2, Кавальцы-1, 4, Ліхачы ўрочышча «Востраў Ліхацкі», Ліхачы ўрочышча «Востраў Салацкі» (Гродзенскі раён), Краснасельскі-6 (Ваўкавыскі раён), Беліца-1, Збляны-2 (Лідскі раён), Моталь-1, 5, 17, Опаль-5 (Іванаўскі раён), Вялічкавічы-1—5, 7—8, Коладна-1—3 (Камянецкі раён), Галачова (Брэсцкі раён), Рубяжэвічы (Стаўбцоўскі раён).
Спіс вуліц Краснасельскага
У гэтым спісе прыведзены бульвары, вуліцы, завулкі, паркі, плошчы, праезды, праспекты, спускі, тупікі, шасэ г.п. Краснасельскі
Капа (Капінская сельская акруга)
Капа — сяло ў Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Капінскай сельскай акругі. Код КАТА — 633461100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1438 чалавек (737 мужчын і 701 жанчына). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 1029 чалавек (539 мужчын і 490 жанчын).
Зігмунд Казіміравіч Зіновіч
Біяграфія
Скончыў Брэсцкі дзяржаўны педагагічны інстытут імя А. С. Пушкіна (1960).
Працаваў у Брэсцкім політэхнічным інстытуце (з 1972, прафесар кафедры хіміі, у 1974—1998 — загадчык кафедры), адначасова ў Люблінскай палітэхніцы (Польшча, з 1989). Навуковыя інтарэсы: тэхналогія высоканапоўненых кампазіцыйных матэрыялаў і тэрмаўстойлівых палімераў.
Анатоль Занковіч
Анатоль Занковіч (нар. 11 мая 1925) — грамадскі дзеяч беларускай дыяспары ў ЗША. Сябра Беларуска-амерыканскага задзіночання.
Біяграфія
Нарадзіўся 11 мая 1925 года ў в. Сіўцы Вілейскага павета Віленскай зямлі ў Польскай Рэспубліцы. Бацькі мелі досыць вялікую гаспадарку, якая была раскінутая па ўсёй вёсцы.
У Другую сусветную вайну з пачаткам савецкай акупацыі бацькі былі раскулачаныя, сям’я была вымушана жыць у адной хаце разам з дзесяцьма дзяцьмі. Да нямецкай акупацыі вучыўся ў Вілейскай беларускай гімназіі пад кіраўніцтвам Мікалая Грышкевіча, але скончыць апошні курс не паспеў. У ягонай роднай вёсцы нямецкае войска з’явілася 1-2 ліпеня 1941 года, але нікога не чапала. Згодна з нямецкімі законамі нельга было мець больш чым адну гімназію ў акрузе, таму навучальная ўстанова ператварылася на семінарыю, але навучанне працягвалася па праграме гімназіі. Паводле ўспамінаў Анатоля Занковіча, з прыходам савецкіх партызанаў, большасць з якіх была рускімі, пачалася трагедыя: сярод іншых сялянаў толькі за тое, што былі беларусамі, партызаны забілі ягоных два брата і сястру, нягледзячы на тое, што тыя не супрацоўнічалі з немцамі. З прычыны польскіх даносаў, якія абвінавачвалі ў камуністычнай дзейнасці, у турме СД былі закатаваныя два дзядзькі Анатоля Занковіча, а бацьку не выдавалі ліцэнзію на краму.
У маі 1944 г. паступіў у афіцэрскую школу Беларускай краёвай абароны, але неўзабаве разам з нямецкімі войскамі мусіў адступаць і праз Вільню эвакуяваўся ў Германію. З нейкай прычыны разам з некалькімі іншымі беларусамі замест беларускай вайсковай адзінкі быў накіраваны да школы Рускай вызваленчай арміі пад Шчэцінам, а потым пад Ульмам. Пасля разам з іншымі здаўся амерыканскаму войску.
У 1946 г. скончыў Беларускую гімназію імя Янкі Купалы ў Міхельсдорфе, нядоўга вучыўся ў Тэалагічна-філасофскай вышэйшай школе ў Рэгенсбургу. Быў заснавальнікам і старшынёй Рэгенсбургскага аддзела Згуртаваня беларускіх студэнтаў у Германіі. З другога семестру перавёўся на медыцынскі факультэт Мюнхенскага ўніверсітэта Людвіга Максімільяна. У 1949 годзе пасля правядзення ў Заходняй Германіі грашовай рэформы застаўся без грошай і разам з іншымі беларусамі апынуўся ў бельгійскім Лювене, дзе вучыўся ў мясцовым універсітэце, які скончыў у 1956 годзе, атрымаўшы дыплом доктара медыцыны. Два гады працаваў у бельгійскім шпіталі. Ажаніўся з бельгійкай Матыльдай.
У 1958 годзе выехаў у ЗША. У Чыкага здаў дадатковыя іспыты і атрымаў ліцэнзію на лекарскую дзейнасць, а потым чатыры гады вучыўся на хірурга. У 1963 годзе пачаў працаваць хірургам, працаваў у трох шпіталях Чыкага. Актыўна займаўся беларускай справай. Адпрацаваўшы 40 гадоў у галіне медыцыны, выйшаў на пенсію. У 1993 годзе ўдзельнічаў у Першым з’ездзе беларусаў свету. У 1999 г. пераехаў з жонкай да дачок і ўнукаў у Нью-Ёрк, удзельнічае ў святкаваннях угодкаў 25 Сакавіка. Разам з іншымі дасылаў свае ўспаміны Барысу Рагуле для кнігі «Беларускае студэнцтва на чужыне». Напісаў невялікія ўспаміны «У Чыкага я ніколі не забываў пра беларускую справу» для кнігі Аляксандра Адзінца «Паваенная эміграцыя: скрыжаванні лёсаў: зборнік успамінаў».
Сезон 2004 ЖФК Інфабанк-Белкард
У 2004 годзе жаночы футбольны клуб «Інфабанк-Белкард» з Гродна прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Бліда (горад)
Блі́да (البليدة) — горад у Алжыры, адміністрацыйны цэнтр правінцыі Бліда. Насельніцтва — каля 264 598 чалавек (2005). Размешчаны прыкладна за 45 км на паўднёвы захад ад сталіцы краіны — горада Алжыр. Назва Бліда паходзіць ад арабскага слова «белда» — горад.
NGC 6334
NGC 6334 (іншыя абазначэнні — ESO 392-EN9, CED 140, Каціная лапа, Мядзведжая лапа ) — эмісійная туманнасць у сузор’і Скарпіён.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Ключагорская ГЭС
Будаўніцтва гідраэлектрастанцыі пачалося ў 1949 годзе. Запушчана ў эксплуатацыю 28 чэрвеня 1953 года. Вышыня плаціны складала 7,1 м. Магутнасць электрастанцыі — 350 кілавольт-ампер. Першымі электрычную энергію гідраэлектрастанцыі атрымалі калгасы «Вапняк», імя Дзяржынскага і гарадскі пасёлак Езярышча, у наступныя 4 гады — калгасы імя Карла Маркса, «Новае жыццё», «Віраўлянскі» і гаспадаркі Халамерскага сельсавета.
Унучкі
Уну́чкі (, Унучки) — вёска ў Камянецкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Дзмітровіцкага сельсавета.
Паштова-дабрачынная марка
Пашто́ва-дабрачы́нная ма́рка — знак паштовай аплаты з дадатковым наміналам, які прызначаны для адлічэння ў фонд пэўных арганізацый на дабрачынныя мэты.
Апісанне
Паштова-дабрачынныя маркі адносяць да марак агульнага выкарыстання. На іх, як правіла, пазначаецца сума паштовага збору, які можа быць аплачаны дадзенай маркай, і велічыня надбаўкі на дабрачынныя мэты. Разам з тым, вядомыя выпускі, на якіх надрукавана адна толькі сума паштовага збору, а неабходнасць іх продажу па павышаным кошце для атрымання дабрачыннай надбаўкі вызначалася асаблівымі ўмовамі.
Прычыны выпуску паштова-дабрачынных марак могуць быць самымі рознымі і вызначаюцца многімі фактарамі эканоміка-сацыяльнага характару той ці іншай пэўнай краіны. З дапамогай паштова-дабрачынных марак арганізуецца збор сродкаў на сацыяльныя патрэбы: у фонд дапамогі беспрацоўным, хворым і інвалідам, на паляпшэнне жыцця дзяцей і пенсіянераў, пацярпелым ад стыхійных бедстваў: землетрасенняў, паводак і г. д.
Каагуасу (дэпартамент)
Геаграфія
Клімат — мяккі і дажджлівы, Каагуасу — адзін з найбольш прыдатных у Парагваі раёнаў для сельскай гаспадаркі. З поўначы на поўдзень дэпартамент перасякае Кардыльера-дэ-Каагуасу. Яна ўтворана невысокімі ўзгоркамі, вышынёй не больш за 200 м, на ўсходзе дасягае 250 м.
Ітапуа
Ітапуа (Itapúa) — дэпартамент на паўднёвым усходзе Парагвая, тэрыторыя — 16 525 км². Насельніцтва — 453 692 чал. (8,9 % усяго насельніцтва краіны) (2002). Адміністрацыйны цэнтр — горад Энкарнасьён.
Геаграфія
Мяжуе з дэпартаментамі: Альта-Парана (на поўначы), Каасапа (на паўночным захадзе), Місьёнес (на паўднёвым захадзе) і з Аргенцінай (на ўсходзе і паўднёвым усходзе). Клімат — субтрапічны, вільготны. Сярэднегадавая тэмпература складае 15 ° C, дасягае максімуму 40 ° C і мінімуму −3 ° C. Узровень ападкаў — 1700 мм у год.
Тырола
Тырола (Tirolo) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Трэнціна — Альта-Адыджэ, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Бальцана.
Насельніцтва складае 2380 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 93 чал./км². Займае плошчу 26 км². Паштовы індэкс — 39019. Тэлефонны код — 0473.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Каасапа (дэпартамент)
Каасапа (Caazapá) — дэпартамент у Парагваі, займае тэрыторыю 9 496 км². Насельніцтва — 139 517 чал. (2002), адміністрацыйны цэнтр — горад Каасапа. Большая частка дэпартамента прадстаўлена пагорыстай мясцовасцю, пакрытай лясамі. Тут размешчаны нацыянальны парк Каагуасу (16 га) і запаведнік Галандрына (24 га).
Валерый Рымантасавіч Стрыпейкіс
У цяперашні час працуе трэнерам у наваполацкім «Нафтане».
Клубная кар’ера
Пазней гуляў за розныя іншыя клубы, амаль усюды адрозніваўся вялікай колькасцю забітых мячоў. У 2004—2005 гадах, вярнуўшыся ў «Нафтан», двойчы стаў найлепшым бамбардзірам чэмпіянату Беларусі.
У 2006—2007 гадах гуляў за «Гомель», дзе аднавіўся тандэм Стрыпейкіса з Васілюком.
У 2009 годзе чарговы раз трапіў у Наваполацк. Дапамог наваполацкаму клубу здабыць першы ў гісторыі трафей — Кубак Беларусі 2009, у фінале якога забіў мяч у браму салігорскага «Шахцёра».
Трэнерская кар’ера
У канцы сезона 2011 абвясціў аб завяршэнні кар’еры і перайшоў на трэнерскую працу ў «Нафтане».
У другой палове 2012 года ў якасці аматара гуляў за клуб «Мёры» з Другой лігі, адначасова заставаўся трэнерам у «Нафтане». У студзені 2013 года стаў старшым трэнерам наваполацкага клуба. У чэрвені 2013 года, пасля пераходу галоўнага трэнера Паўла Кучарава на працу ў мінскае «Дынама», быў прызначаны выканаўцам абавязкаў галоўнага трэнера «Нафтана». У гэтай якасці ён прывёў «Нафтан» да 10 месца ў чэмпіянаце 2013.
У снежні 2013 года быў зацверджаны галоўным трэнерам «Нафтана». Пад кіраўніцтвам Стрыпейкіса «Нафтан» добра выступіў у чэмпіянаце 2014, дзе доўгі час прэтэндаваў на медалі, але ў выніку фінішаваў пятым. У 2016 годзе наваполацкі клуб пакінула значаная колькасць футбалістаў, і праз некаторы час каманда апынулася на апошнім радку. У жніўні 2016 года Стрыпейкіс пакінуў пасаду галоўнага трэнера «Нафтана».
У студзені 2020 года зноў апынуўся ў «Нафтане», дзе стаў памочнікам Тараса Чопіка. У маі 2021 года пасля звальнення Чопіка стаў выканаўкам абавязкаў галоўнага трэнера каманды, а ў ліпені быў зацверджаны на пасадзе. У студзені 2022 года, пасля прызначэння новым трэнерам наваполацкага клуба Вячаслава Герашчанкі, застаўся ў трэнерскім штабе ў якасці яго памочніка.
Песцік
Пе́сцік, або пладні́к — асноўная частка кветкавых, удзельнічае ва ўтварэнні плода. Утвараецца з аднаго (просты) ці некалькіх (складаны) пладалісцікаў.
Песцік складаецца з завязі, слупка і рыльца. Самая важная і абавязковая частка песціка — завязь. У завязі знаходзяцца семязачаткі. У кожным семязачатку ў працэсе развіцця фарміруецца зародкавы мяшок. У кожным зародкавым мяшку развіваецца па адной жаночай палавой клетцы — яйцаклетцы і некалькі дапаможных клетак. Абавязковай часткай песціка з’яўляецца рыльца, на якое асядае пылок. Слупок паднімае рыльца над завяззю, што робіць больш простым пападанне на яго пылку. Слупок — гэта неабавязковая частка песціка. Напрыклад, у маку слупок адсутнічае, таму яго рыльца сядзячае.
Колькасць песцікаў і іх будова ў розных раслін розныя. Сукупнасць усіх песцікаў кветкі складае гінецэ́й (жаночая частка кветкі). Ён можа быць адначленным, калі ў яго склад уваходзіць адзін пладалісцік (адзін просты песцік), ці мнагачленным — калі некалькі. Калі мнагачленны гінецэй утвараецца некалькімі простымі песцікамі, ён завецца апакарпным, а калі адным складаным — цэнакарпным. Многа песцікаў у малін, суніц; адзін песцік у гароху, вішні, агурка.
Сцяг Гуама
Дзяржаўны сцяг Гуама — прыняты 9 лютага 1948 года (з 4 ліпеня 1917 года выкарыстоўваўся сцяг без чырвонай аблямоўкі).
Апісанне і сімволіка
Сцяг Гуама ўяўляе сабой сіняе палатно з чырвонай аблямоўкай з усіх бакоў. У цэнтры сцяга знаходзіцца выява герба Гуама. На гербе намаляваны лодка проа ў бухце горада Хагатна, сталіцы Гуама, бераг з какосавай пальмай, рака і надпіс чырвонымі літарамі «GUAM». Удалечыні — мясцовая скала «Puntan Dos Amantes». Па форме герб нагадвае форму базальтавага/каралавага каменя, які выкарыстоўваўся мясцовымі жыхарамі на паляванні і ў вайне.
Сцяг быў распрацаваны Хелен Л. Полам (Helen L. Paul), жонкай ваенна-марскога афіцэра, які служыў на Гуаме.
Помнік Адміралу Карнілаву
Помнік Адміралу Карнілаву — помнік расійскаму адміралу Уладзіміру Карнілаву ў Севастопалі.
Гісторыя
5 кастрычніка 1854 года каля 11 гадзін дня Уладзімір Карнілаў прыбыў на Малахаў курган. Агледзеўшы пазіцыі і ніжні ярус вежы, ён вырашыў агледзець таксама і рэзервы ў Ушаковай бэльцы. Адмірал не паспеў дайсці некалькі крокаў да батарэі № 28 (батарэі Станіслаўскага), дзе стаяў яго конь, калі варожае ядро раздрабніла яму левую нагу каля пахвіны. Смяротна паранены адмірал сказаў: «Адстойвайце жа Севастопаль!» і страціў прытомнасць. Лекар В. І. Паўлоўскі аказаў яму медыцынскую дапамогу. Але намаганні медыкаў былі дарэмныя: у той жа дзень у палове чацвертага віцэ-адмірал Карнілаў памёр. Аднымі з апошніх яго слоў былі: «Скажыце ўсім, як прыемна паміраць, калі сумленне спакойнае», потым, праз гадзіну: «Дабраславі, Госпадзе, Расію і гасудара, выратуй Севастопаль і флот». Па загадзе адмірала Нахімава на месцы смяротнага ранення Карнілава севастопальскі юнга Дзмітрый Бобыр са сваімі таварышамі-юнгами выклаў крыж з варожых бомбаў і ядраў. Гэты крыж стаў першым помнікам адміралу. У кастрычніку 1854 г. па загадзе імператара Мікалая I бастыён на Малахавым кургане стаў называцца Карнілаўскім.
Цэнтральны Балкан
Нацыянальны парк «Цэнтральны Балкан» (Национален парк Централен Балкан) — запаведная зона, якая знаходзіцца ў цэнтры Балгарыі, у Балканскіх гарах. Вышыня парку вар'іруецца ад 550 м, каля горада Карлава да 2376 м каля гары Боцеў, самай высокай вяршыні Балкан. Заснаваны 31 кастрычніка 1991 года. Трэцяя па плошчы запаведная зона Балгарыі: 716,69 км² агульная плошча, даўжыня — 85 км з захаду на ўсход, сярэдняя шырыня 10 км. Размяшчаецца ў пяці абласцях: Ловечскай, Габраўскай, Сафійскай, Плоўдзіўскайй і Старазагорскай. Уключае дзевяць запаведнікаў: Боацін, Царычына, Казяны-Сцяна, Стенета, Северен-Джендем, Пеешці-Скале, Саколна, Джендема і Стара-Рака.
Цэнтральны Балкан — адзін з самых буйных і каштоўных нацыянальных паркаў у Еўропе. МСАП прысудзіў яму катэгорыю II (нацыянальны парк). Восем запаведнікаў парку, як і сам парк, уваходзяць у спіс асабліва ахоўных зон ААН, чатыры запаведніка ўваходзяць у Сусветную сетку біясферных рэзерватаў праграмы ЮНЕСКА «Чалавек і біясфера». Паўнавартасны член фонду PAN Parks.
Парк размяшчаецца ў зоне Радопскага змешанага лесу. З'яўляецца домам для мноства рэдкіх раслін і жывёл, а таксама мае вялікае гістарычнае і культурнае значэнне для навукі. Флора прадстаўлена 2340 разнавіднасцямі дрэў і раслін, лясы займаюць 56% зоны. Налічваецца 59 відаў млекакормячых, 224 віды птушак, 14 відаў рэптылій, 8 відаў амфібій, 6 відаў рыб і 2387 відаў беспазваночных.
Гісторыя
Парк створаны ў 1991 годзе для захавання ўнікальнай прыроднай спадчыны і абароны ад згубнага гарадскога ўплыву. Кіраваннем парку займаецца дырэктарат, які падначальваецца Міністэрству аховы навакольнага асяроддзя і водных рэсурсаў. Дырэктарат супрацоўнічае з многімі арганізацыямі для дасягнення мэтаў па ахове парку.
Экасістэмы
Шматвяковыя лясы з бука, елкі, піхты, граба і скальнага дуба займаюць большую частку парку. Больш за палову флоры Балгарыі было знойдзена ў парку: 10 відаў і 2 падвіда з'яўляюцца эндэмікамі і больш не сустракаюцца нідзе ў свеце. Больш за 130 раслін і жывёл парку занесены ў Чырвоную кнігу.
Вядомыя 166 відаў лекавых раслін, 12 з іх ахоўваюцца законам. Таксама ёсць 229 відаў моху, 256 відаў грыбоў, 208 відаў водарасцяў. Цэнтральная частка Балканскага хрыбта — дом для 70% усіх беспазваночных арганізмаў і 62% пазваночных жывёл Балгарыі. Налічваецца 224 віды птушак, што робіць нацыянальны парк важным міжнародным запаведнікам для птушак.
Фінансуемы Еўрасаюзам праект CORINE BIOTOPS прапанаваў метадалогію класіфікацыі месцаў пражывання, і 49 тыпаў месцаў пражывання з праекта прадстаўлены ў Цэнтральным Балкане. 24 тыпы занесены ў «Спіс знаходзячыхся пад пагрозай знікнення месцаў пражывання» і патрабуюць спецыяльных мер абароны ў адпаведнасці з Канвенцыяй Еўрасаюза аб асяроддзях пасялення.
Рэльеф
Сустракаюцца высакагорныя лугі, вертыкальныя скалы, абрывы, глыбокія каньёны, вадаспады і шматлікія вяршыні, з якіх каля 20 з'яўляюцца двухтысячнікамі. Цэнтральны Балкан з'яўляецца любімым месцам для турыстаў, натуралістаў і навукоўцаў.
Усход (станцыя метро)
Усход  — станцыя Маскоўскай лініі Мінскага метрапалітэна. Размешчана на Маскоўскай лініі, паміж станцыямі «Барысаўскі тракт» і «Маскоўская».
Марыа Абда Бенітэс
Марыа Абда Бенітэс (Mario Abdo Benítez; нар., ), таксама Марыта Бенітэс — парагвайскі бізнесмен і правы нацыянал-кансерватыўны палітык. Адзін з лідараў партыі Каларада, старшыня Сената Парагвая ў 2015—2016 гадах. Атрымаў перамогу на выбарах 2018 года, з 15 жніўня 2018 года — Прэзідэнт Рэспублікі Парагвай.
Усход (станцыя метро)
Канструкцыя
Станцыя скляпеністага тыпу, выканана са зборных жалезабетонных элементаў трох тыпапамераў заводскай вытворчасці.
У аснове архітэктурна-мастацкага афармлення інтэр’ера пакладзеная тэма «Савецкая моладзь і гераічнае асваенне космасу». Нетрадыцыйна вырашаны ўвесь унутраны аб’ём. Станцыя — сучаснае інжынернае збудаванне, якое па форме нагадвае касмічны карабель з вокнамі ілюмінатарамі.
Выхады
Выхады са станцыі вядуць да жылога мікрараёна «Усход-1», новага будынка Нацыянальнай бібліятэкі і сада.
Пуцявое развіццё
За станцыяй у бок «Барысаўскі тракт» размешчаны пашорсны з’езд, бо станцыя з’яўлялася канцавой з 31 снежня 1986 года да 7 лістапада 2007 года.
Турцэвіч
Турцэвіч — прозвішча.
Каракум (Усходне-Казахстанская вобласць)
Каракум — сяло ў Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Капінскай сельскай акругі. Код КАТА — 633461200.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 157 чалавек (86 мужчын і 71 жанчына). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 85 чалавек (49 мужчын і 36 жанчын).
Міжзем’е
Міжзе́м’е (Middle-earth; Сярэдзінная зямля) — месца дзеяння ў выдуманым сусвеце легендарыума Дж. Р. Р. Толкіна. У Міжзем’і цалкам разгортваюцца падзеі «Хобіта» і «Уладара Пярсцёнкаў» і часткова — «Сільмарыліёна» і «Няскончаных паданняў». Міжзем’е — цэнтральны кантынент выдуманага сусвету, а не назва ўсяго свету Толкіна, як памылкова лічаць некаторыя.
Толкін падрыхтаваў некалькі карт Міжзем’я і асобных яго абласцей, дзе адбываюцца падзеі яго твораў. Не ўсе яны былі апублікаваны пры жыцці. Асноўнымі картамі былі тыя, што былі апублікаваны ў «Хобіце», «Уладары Пярсцёнкаў», «Сільмарыліёне» і «Няскончаных паданнях». Большасць падзей Першай Эпохі адбывалася на субкантыненце Белерыянд, які ў канцы таго перыяду пайшоў пад ваду. Блакітныя Горы на правым краю карты Белерыянда — гэта тыя ж Блакітныя Горы, якія з’яўляюцца ў левым верхнім вугле карты Міжзем’я ў Другой і Трэцяй Эпохах. Карты Міжзем’я Толкіна ахопліваюць толькі невялікую частку свету: не паказаны значныя часткі Руна і Харада, а таксама іншыя кантыненты.
Толкін не раз адзначаў, што Міжзем’е знаходзіцца на нашай Зямлі (дакладней, «знаходзілася» ў далёкім мінулым). Ён казаў пра гэта і ва «Уладары Пярсцёнкаў», і ў лістах. Паводле яго слоў, Трэцяя Эпоха завяршылася прыкладна шэсць тысяч гадоў назад. Наваколлі Шыра — гэта цяперашняя Паўночна-Заходняя Еўропа (Хобітан, напрыклад, размешчаны на той жа шыраце, што і Оксфард). Зрэшты, у адказах на некаторыя лісты ён адклікаўся пра свае гісторыі як пра «іншую рэальнасць» (secondary or sub-creational reality, secondary belief). Падчас інтэрв’ю ў студзені 1971 года, калі яго спыталі, ці можна лічыць, што апісанае ім адбывалася ў іншую эпоху, ён адказаў: «Не… на іншым узроўні ўяўлення — так». Тым не менш ён пацвердзіў, што дзеянне адбываецца на Зямлі; параўноўваючы Мідгард і Міжзем’е, ён сказаў: «Так, гэта адно і тое ж слова. Большасць людзей робяць памылку, лічачы, што Міжзем’е — гэта іншы свет ці іншая планета, як у навуковай фантастыцы, але гэта проста старамоднае слова, якое пазначае свет у якім мы жывём і які ўяўляўся акружаным Акіянам». У канцы 1971 года ён ізноў пацвердзіў, што апісанае ім — гэта «кароткі эпізод у гісторыі» Зямлі.
Геаграфія
Міжзем’е ўяўляе сабой вялікі кантынент з працяглай берагавой лініяй на захадзе, якая паступова адхіляецца на паўднёвы ўсход. Берагі Міжзем’я абмываюцца Вялікім Морам (акіянам). На поўначы воды мора ўтвараюць замярзальны заліў Форахел, агароджаны ланцугамі Блакітных гор, на поўдні — Белфалас, на берагах якога знаходзіцца гондарскі порт Пеларгір і магутны замак Дол-Амрат, яшчэ далей на поўдзень — Умбар, цытадэль карсараў. У заліве Лун стаіць эльфійскі горад-порт Шэрыя Гавані — адзіны, адкуль караблі адпраўляюцца ў Валінар. У Вялікае мора ўпадаюць рэкі Ізен (Ангрэн), Брендывайн (Барандуін) і Андуін.
Кантынент рассечаны напалам хрыбтом пад назвай Імглістыя горы, на поўначы якіх знаходзіцца Ангмар. Ля заходняга падножжа гор стаіць Рывендэл. На захад ад хрыбта размешчаны лясістыя раўніны Арнара і Эрыядара, з якімі на поўдні мяжуе Шыр. На ўсход ад хрыбта ляжаць гандлёвыя гарады Дэйл і Эсгарот на берагах Доўгага возера, вотчына Бардынгаў, а таксама вялікае царства гномаў Эрэбар; Адзінокая Гара. Ля паўднёвых адгор’яў Імглістых гор знаходзіцца лес Фангарн, на поўнач ад яго — Латлорыэн, а на паўднёвым захадзе — Ізенгард, цытадэль Сарумана.
З паўночна-ўсходніх адгор’яў Імглістых гор сцякае рака Андуін, якая працякае праз стэпы Рохана. Далей рака цячэ праз Анорыэн і Ітыліэн, аддзяляючы Гондар ад захопленага Мордарам Ітыліэна, і ўпадае ў Вялікае Мора ў раёне Белфаласа. На яе правым беразе ляжыць каралеўства паўднёвых дунэдайн Гондар са сталіцай у горадзе-крэпасці Мінас Тырыт, прама на рацэ стаіць гондарская крэпасць Асгіліят. На левым беразе, на ўсход ад ракі цягнецца ланцужок Папялістых гор, якія адразаюць ад усяго свету Мордар, краіну оркаў і цёмнага ўладара Саўрана. На поўдзень ад Гондара і Мордара ляжыць гарачая, пустынная краіна Харад.
Усход Міжзем’я мала вывучаны і населены, галоўным чынам, качавымі плямёнамі істэрлінгаў, якія насяляюць стэпы на ўсход ад Рохана і на паўднёвы ўсход ад Доўгага возера, на берагах унутранага мора Рун.
Тэрыторыя, якая ахопліваецца картай (створанай самім аўтарам) — прамавугольнік прыблізна 2000 на 1400 міль. Гэта прыкладна 7 млн км² (калі не ўлічваць моры, то гэта адпавядае тэрыторыі Еўропы).
Спіс вуліц Казлоўшчыны
У гэтым спісе прыведзены бульвары, вуліцы, завулкі, паркі, плошчы, праезды, праспекты, спускі, тупікі, шасэ г.п. Казлоўшчына
NGC 6335
NGC 6335 (іншае абазначэнне — ESO 454-**10) — група зорак у сузор’і Скарпіён.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Блуд
Блуд (распуста) — цялесная блізкасць асоб, якія не знаходзяцца ў законным шлюбе. У хрысціянстве залічаецца да галоўных грахоў (грахоўных страсцей). Тлумачыцца ўхіленнем ад Божага провіду праз ідалапаклонства і нявер’е.
У Старым Запавеце
У Старым Запавеце 7-я запаведзь Майсеева — «не распуснічай» (гл. Вых.20: 14; Паўт.5: 18) — не праводзіць выразнай мяжы паміж паняццямі пералюбы і распусты, таму гэтая запаведзь ставіцца да ўсіх выпадкаў парушэння палавой маралі.
Блуд у Новым Запавеце
У Новым Запавеце прысутнічаюць значна больш строгія паняцці пра цнатлівасць, пра стаўленне да цела, адпаведныя высокаму прызначэнню чалавека — яднанню з Богам: цела не для распусты, а для Бога, і Бог для цела (1Кар.6: 13). Апостал Павел называе цела храмам які жыве ў хрысціянах Святога Духа (гл. 1Кар.6: 19) і супрацьпастаўляе лад жыцця грэшніка (які робіцца адным целам з блудніцай), злучэнню верніка з Целам Хрыста — Яго Царквой (гл. 1Кар.6: 15-17). Хрыстос звяртае ўвагу на тое, што пералюб (як і блуд) здзяйсняецца перш за ўсё ў сэрцы чалавека, г.зн. у думках і пачуццях: Хто глядзіць на жанчыну з пажадай, ужо ўчыніў пералюб з ёй ў сэрцы сваім (Мф.5: 28). Распуста паказваецца Хрыстом у ліку злых намераў, якія выходзяць з сэрца і апаганьваюць чалавека (гл. Мф.15: 19; Мк.7: 21), цнатлівасць жа апостал Павел называе Божым асвячэннем хрысціян (гл. 1Сал.4: 3-5). Таму распуста і ўсялякая нечысць не павінныя нават называцца ў хрысціян, як прыстойна святым (Еф.5: 3). У сувязі з гэтым вызначаецца лёс блудадзеяў і пералюбцаў, якія Царства Божага не спадкуюць (1Кар.6: 9-10; пар .: Адкр.22: 15), бо блуд разбэшчвае душу і цела, астуджае чалавека ў яго імкненні да Бога, разлучае з Богам.
Вольга Сяргееўна Савасцьян
Вольга Сяргееўна Савасцьян (нар. ) — беларуская футбалістка, варатар. Выступала за зборную Беларусі.
Клубная кар’ера
У чэмпіянаце Беларусі па міні-футболе сярод жаночых камандаў 2003 гады выступала ў складзе «Белкард» (Гродна), прызнана лепшым брамнікам турніру. У 2004 годзе выступаза за гродненскую «Ніву». У наступным сезоне гуляла за «Бабруйчанку».
У 2010 годзе гуляла ў вышэйшай лізе Беларусі за клуб «Вікторыя-86» (Брэст), таксама выходзіла на поле за «Вікторыю» (Воранава). У 2011—2012 гадах была асноўным брамнікам клуба «Ніва-Белкард»/«Нёман» (Гродна).
З пачатку 2013 года гуляла ў вышэйшым дывізіёне Расіі за клуб «Мардовачка» (Саранск).
Аляксей Іванавіч Кайгарадаў
Аляксей Іванавіч Ка́йгарадаў (Алексей Иванович Кайгородов;, Вялікі Ноўгарад — ) — кліматолаг і геафізік, доктар фізіка-матэматычных навук (1934), правадзейны член АН БССР (з 1947 года, член-карэспандэнт з 1936), прафесар (1949).
Біяграфія
Скончыў Пецярбургскі ўніверсітэт (1907). З 1914 года працаваў у Галоўнай геафізічнай лабараторыі ў Петраградзе. З 1930 — дырэктар Геафізічнай абсерваторыі ў Мінску. Адначасова ў 1932—1938 гадах вучоны спецыяліст у Фізіка-тэхнічным інстытуце Акадэміі навук БССР, у 1936—1938 гадах — член Прэзідыума Акадэміі навук БССР. З 1938 года працаваў у Галоўным упраўленні гідраметэаслужбы СССР, у 1941—1944 гадах у Маскоўскім гідраметэаралагічным інстытуце на пасадзе загадчыка кафедры. З 1945 года А. І. Кайгарадаў займаў пасаду загадчыка кафедры ў Маскоўскім абласным педагагічным інстытуце.
Член ЦВК БССР у 1924—1926 гадах.
Сакольшчына (Дзяржынскі раён)
Сако́льшчына (, Сокольщина) — вёска ў Дзяржынскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Дабрынёўскага сельсавета.
Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Рубілкаўскага сельсавета.
Гленда Джэксан
Гленда Мэй Джэксан (Glenda May Jackson, нар. 9 мая 1936) — брытанская актрыса і палітык, якая набыла вядомасць выкананнем роляў валявых, разумных жанчын у кіно, тэлестужках і спектаклях 1960-х і 1970-х гадоў.
Традэна-нель-парка-натурале
Традэна-нель-парка-натурале (Trodena nel parco naturale) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Трэнціна — Альта-Адыджэ, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Бальцана.
Насельніцтва складае 963 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 48 чал./км². Займае плошчу 20 км². Паштовы індэкс — 39040. Тэлефонны код — 0471.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Ганна Леанідаўна Трынчэр
Ганна Леанідаўна Трынчэр (Анна Леонідівна Трінчер;, Кіеў, Украіна) — украінская актрыса і спявачка. Прадстаўніца Украіны на «Дзіцячым Еўрабачанні 2015» ў Сафіі, Балгарыя. Удзельніца другога сезона «Голас. Дзеці» і суперфіналістка восьмага сезона «Голас краіны», актрыса ўкраінскага серыяла «Школа».
Біяграфія
Нарадзілася 3 жніўня 2001 года ў Кіеве.
Ва ўзросце 6 гадоў пачала спяваць у хоры. Затым 2 гады ў музычнай школе вучылася граць на бандуры. У 9 гадоў пачала сольную кар’еру. Улетку 2017 года пазнаёмілася з акцёрам Багданам Асадчуком на здымках тэлесерыяла «Школа». Пачала сустракацца з ім у 2018-м, а ў 2020 на YouTube- сказала Трынчэр аб разрыве. У чэрвені 2020 года пазнаёмілася з Аляксандрам Валошыным, вясной 2021 пачалі сустракацца. 22 кастрычніка 2021 Валошын прапанаваў Трынчэр ажаніцца.
Творчасць
У 2014 годзе ўдзельнічала ў нацыянальным адборы на «Дзіцячае Еўрабачанне 2014» з песняй «Небо знає», але тады першае месца заняў гурт «Sympho-Nick».
У 2015 годзе стала ўдзельніцай другога сезона тэлепраекта «Голас. Дзеці».
У 2015 годзе, пасля перамогі ў нацыянальным адборы, прадстаўляла Украіну на дзіцячай «Новай хвалі», дзе заняла пятае месца.
У 2015 годзе зноў падала заяву на ўдзел у «Дзіцячым Еўрабачанні». Нарэшце 22 жніўня атрымала перамогу ў фінале адбору з песняй «Почни з себе». Такім чынам атрымала права прадстаўляць Украіну на «Дзіцячым Еўрабачанні 2015». Фінал конкурсу адбыўся 21 лістапада ў Сафіі, дзе Ганна была 12-й з пачатку і ў выніку выступу заваявала адзінаццатае месца.
Заняла трэцяе месца на XIII Міжнародным фестывалі моў і Культур (The International Festival of Language and Culture), які адбыўся ў маі 2015 года ў Бухарэсце, Румынія.
16 лютага 2016 года адбылася прэм’ера яе кліпа на песню «Почни з себе». «Гэта нейкі правобраз таго, што цяпер адбываецца ў свеце, дзе людзі забываюць пра чалавечнасць і адзін аднаго. Вінавацяць іншых у сваіх бедах, калі вінаватыя ва ўсім самі», — так пракаментавала гэты кліп Ганна.
У чэрвені 2016 года Ганна стала лаўрэаткай прэміі мэра горада Кіева «За асаблівыя дасягненні моладзі ў развіцці сталіцы Украіны». 20 лістапада таго ж года яна прыняла ўдзел у «дзіцячым Еўрабачанні 2016» як апавяшчальніца, абвяшчаючы вынікі галасавання ўкраінскага журы.
У пачатку сакавіка 2017 года ў Дняпры адбыўся вакальна-харэаграфічны фестываль «Планета натхнення» у якім Ганна атрымала гран-пры у памеры 5-ці тысяч грыўняў.
У 2018 годзе Трынчэр прыняла ўдзел у восьмым сезоне «Голас краіны». На сляпых праслухоўваннях выканала песню Джамалы «Злива». Да яе павярнуліся крэслы ўсіх чатырох трэнераў, яна абрала менавіта каманду Джамалы. Падчас вакальных баёў разам з Сафіяй Кістругай выканалі песню Dua Lipa «Blow Your Mind», да наступнага этапу Джамала абрала Трынчэр. Выканаўшы ў накаўтах песню «TDME» украінскага гурта «Антитіла», яна прайшла ў этап прамых эфіраў. У чвэрцьфінале выканала хіт Брытні Спірс «Oops! … I Did It Again».. Па выніках галасавання гледачоў прайшла ў паўфінал. У паўфінале 22 красавіка праспявала «Не питай мене» Ліліі Сандулесы. Па суме балаў ад тэлегледачоў і настаўніцы яна значна абышла іншую паўфіналістку з каманды Джамалы — Крысціну Храмавую. У фінале 29 красавіка Трынчэр сольна выканала «Candyman» Крысціны Агілеры. Па выніках галасавання ўвайшла ў тройку суперфіналістак. У наступным раўндзе дуэтам з настаўніцай праспявала песню Беёнсэ «Crazy in Love». У канчатковым этапе суперфіналу, на жаль, не патрапіла — яе абышлі Андрэй Рыбарчук і Алена Луцэнка. Такім чынам, заняла трэцяе месца ў восьмым сезоне «Галасу краіны».
15 верасня ў Кіеўскім гандлёвым цэнтры «Globus» прэзентавала песню «Love Story», якая напярэдадні гучала ў канцы пятнаццатай серыі другога сезона серыял «Школа. Недзіцячыя гульні».
4 сакавіка 2019 года Ганна Трынчэр прадставіла музычнае відэа на саўндтрэк «#Школа» да аднайменнага серыяла, у здымках відэа ўдзельнічалі галоўныя акцёры серыяла, у прыватнасці Багдан Асадчук, Ірына Кудашова, Мікіта Вакулюк і Яніна Андрэева.
Акцёрская дзейнасць
Увесну 2015 года выйшаў на экраны амерыканскі музычны фільм «Эні», у якім Трынчэр была адной з акторак дубляжу тэксту і песень, а таксама агучыла гераіню ў амерыканскай камедыі «Крампус: выкрадальнік Раства».
У жніўні 2016 года прайшла акцёрскія курсы філіяла New York Film Academy ў Лос-Анджэлесе. Каб атрымаць дыплом, знялася ў некалькіх пробных кароткаметражках.
У верасні таго ж года, каб замацаваць дыплом, Трынчэр знялася ў галоўнай ролі аднаго з эпізодаў «Рэальнай Містыкі» на ТРК «Украіна».
У красавіку 2017 года Трынчэр прайшла кастынг на ролю Наты ў серыяле "Школа"тэлеканала «1+1», здымкі якога прайшлі ў Кіеўскай школе № 106 з 1 жніўня па 4 лістапада 2017 года. Дзякуючы серыялу актрыса атрымала яшчэ большую папулярнасць: колькасць падпісчыкаў у Instagram вырасла ў дзясяткі разоў, яе сталі часцей пазнаваць на вуліцы.
Улетку 2018 года Трынчэр вярнулася да ролі Школьніцы Наты ў другім сезоне серыяла «Школа. Недзіцячыя гульні», а ўжо восенню пачала навучанне ў Кіеўскім універсітэце культуры на акторку тэатра і кіно.
У снежні выйшаў амерыканскі анімацыйны фільм «Чалавек-павук: Праз сусветы» у якім Трынчэр агучыла пілота робата-павука, Пені Паркер. У тым жа месяцы на тэлеканале СТБ адбылася прэм’ера тэлефільма «Навагодні анёл» (Новогодний ангел), дзе яна сыграла падлеткавую Ксенію.
Міжнародны ўніверсітэт МІПСА
Міжнародны ўніверсітэт «МІПСА» («МІПСА», да лютага 1992 года — Вышэйшая школа прафсаюзнага руху Беларусі) — установа вышэйшай адукацыі Рэспублікі Беларусь. Заснаваны 15 сакавіка 1930 года.
Гісторыя
Навучальная ўстанова заснавана 15 сакавіка 1930 года як Вышэйшая школа прафсаюзнага руху. Гэта падзея з’яўляецца пачаткам вышэйшай прафсаюзнай адукацыі Беларусі і гісторыі ўніверсітэта.
У лютым 1992 года рашэннем Прэзідыума Федэрацыі прафсаюзаў Беларусі быў створаны Міжнародны інстытут працоўных і сацыяльных адносін.
30 чэрвеня 2011 года «Міжнародны інстытут працоўных і сацыяльных адносін» перайменаваны ў Міжнародны ўніверсітэт «МІПСА». Міжнародны ўніверсітэт «МІПСА» з’яўляецца заснавальнікам міжнароднай юрыдычнай алімпіяды «Моладзь за мір».
5 красавіка 2017 года былы кіраўнік Мінабароны і Дзяржпагранкамітэта Леанід Мальцаў стаў прарэктарам па інавацыйнай і навуковай працы.
Мова Нанова Мінск. Першы сезон
Першы сезон бясплатных курсаў беларускай мовы «Мова Нанова» распачаўся 13 студзеня 2014 года ў галерэі «Ў». Апошнія заняткі сезону адбыліся 9 чэрвеня 2014 года.
Вядуць курсы журналіст Глеб Лабадзенка і філолаг Алеся Літвіноўская.
Адбыліся 21 заняткі на тэмы прыведзеныя ніжэй.
Заняткі № 1
Адбыліся 13 студзеня 2014 года. Тэмай заняткаў былі «Віншаванні і зычэнні». На заняткі прыйшло звыш 300 чалавек. Студэнты ў той вечар даведаліся, як можна звяртацца да чалавека па-іншаму: напрыклад, «шаноўны спадар» — «шаноўнае спадарства!» і інш. Вывучалі правілы граматыкі.
У госці прыйшоў беларускамоўны пекар Кастусь Ларкоў, які распавёў пра свае працы, адказваў на розныя пытанні і пачаставаў гасцей зробленым сваімі рукамі хлебам. У новай рубрыцы скайп госцем быў былы шведскі пасол у Беларусі Стэфан Эрыксан. Пад канец занятку выступаў гурт HandmadE.
Заняткі № 4
Адбыліся 3 лютага 2014 года. Тэма: «Медыцына». Заняткі сабралі каля 270 чалавек. У граматычнай частцы быў разбор прыналежных прыметнікаў. Татаў — а не тацін, Вользін (Вольжын) — а не Вольгін, Анатолеў — а не Анатолін, Жэнеў (пра хлопчыка) і Жэнін (пра дзяўчынку). Студэнты разабралі слоўнік па тэме «Медыцына», а таксама прымаўкі на гэтую тэму і допісы пра лекараў ды хваробы з «Нашай Нівы» за 1910 год.
Пасля з’явіліся тры самыя сапраўдныя беларускамоўныя лекары. Дзіцячыя рэаніматолагі Андрэй Вітушка і Зміцер Салошкін, а таксама прафесар медыцынскага ўніверсітэта Аляксандр Арцішэўскі. Адбылася гутарка са студэнтамі, за найлепшыя пытанні слухачы атрымалі прызы ад кампаніі «Будзьма беларусамі» і тэлеканала «Белсат».
Музычную аздобу вечара забяспечыў Ігар Палынскі, лідар полацкага гурта Sumarok.
Заняткі № 6
Адбыліся 17 лютага 2014 года. Тэма заняткаў: «Сваякі». У той дзень на занятках было 230 чалавек. Філолаг Уладзь Кошчанка заклікаў пісаць лісты ў абарону беларускай тапаніміі. У раздзеле «Культура мовы» казалі пра неўласцівыя беларускай мове суфіксы дзеясловаў. Не патруліраваць, а патруляваць. Не капіраваць, а капіяваць. Не інфарміраваць, а інфармаваць. Крысціна Вітушка і Юлія Малахоўская расказалі пра свой цудоўны сайт www.dzietki.org. Студэнт Юрась Адамовіч падзяліўся інфармацыяй, як знайсці сваіх продкаў. Быў засвоены цэлы слоўнік «Сваякі» — слухачы даведаліся, хто такія і залоўка, і ятроўка, і байструк. Слухачы пабачылі некалькі дзясяткаў фотаздымкаў сям'і Радзівілаў — ад 1863 да 1939 года. Музычным госцем заняткаў стаў гурт Rahis, які зладзіў сапраўднае харавое караоке!
Заняткі № 7
Адбыліся 24 лютага 2014 года. Тэма заняткаў: «Птушкі». На занятках было каля 220 чалавек. Ніна Шыдлоўская, каардынатар кампаніі «Будзьма беларусамі», якая з'яўляецца партнёрам «Мовы нановы», расказала пра розныя кірункі дзейнасці «Будзьмы» і запрасіла ўсіх на сайт www.budzma.by. . Граматычнай тэмай быў правапіс прыставак — цяпер студэнты ў гэтым пытанні не прамахнуцца! Скайп-госць з Чэхіі Святлана Вранава — адначасна і арнітолаг, і перакладчыца з беларускай на чэшскую — расказала пра свае прыгоды з беларускай мовай, а таксама пра тое, якіх беларускіх птушак яна марыць пабачыць. Госцем у рэале стаў старшыня «Аховы птушак Бацькаўшчыны» Аляксандр Вінчэўскі. Ён у добрым сэнсе ўразіў прысутных тым, якія розныя і цікавыя птушкі жывуць у Беларусі. І, натуральна, расказаў пра кожную з паказаных на экране птушак шмат незвычайных фактаў. Музычным госцем быў гурт «Босае сонца», які, апроч уласна песень, зладзіў і караоке для студэнтаў.
Заняткі № 8
Адбыліся 3 сакавіка 2014 года. Сустрэча слухачоў была прысвечана памяці народнага паэта Беларусі Рыгора Барадуліна. Выступалі Сяргей Шапран, Алесь Камоцкі, Павел Бераговіч. Алеся Сівохіна выканала два рамансы на вершы Рыгора Барадуліна. Глядзелі здымкі, відэа, слухалі голас Рыгора Барадуліна.