cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Канстанцін Іванавіч Рудакоў
Біяграфія
1929 да канца жыцця выкладаў у ЛИЖСА, а таксама на графічным аддзяленні Ленінградскага інстытута інжынераў камунальнага будаўніцтва. У 1938—1940 працаваў у Эксперыментальнай літаграфскага майстэрні ЛОСХ. У 1940-х стварыў эскізы касцюмаў да пастановак «Гора ад розуму» А. Грыбаедава для Ленінградскага акадэмічнага тэатра драмы імя А. С. Пушкіна, «Вяселле» А. Чэхава (1942) і «Шмат шуму з нічога» У. Шэкспіра (1943 г., не ажыццёўлена) для Ленінградскага тэатра эстрады. У гады Вялікай Айчыннай вайны і блакады стварыў серыю партрэтаў байцоў СПА, працаваў над тэатральнымі дэкарацыямі, выконваў жывапісныя пано для гарадскіх плошчаў і вуліц, супрацоўнічаў у часопісе «Костёр».
З’езд беларускіх арганізацый і партый (1917)
З'езд беларускіх арганізацый і партый праходзіў з 8 па 10 ліпеня 1917 г. у Мінск.
Гісторыя
З'езд пацвердзіў імкненне яго ўдзельнікаў дабівацца аўтаноміі Беларусі ў складзе дэмакратычнай і федэратыўнай Расійскай рэспублікі.
Цэнтральнай тэмай стала дыскусія паміж Беларускай партыяй народных сацыялістаў (БПНС) і Беларускай сацыялістычнай грамадой (БСГ) па пытанню выбараў новага прадстаўнічага органа беларускіх арганізацый. Перамогу атрымала БСГ. Замест Беларускага нацыянальнага камітэту быў утвораны Выканаўчы камітэт Цэнтральнай рады беларускіх арганізацый, у якой пераважалі прадстаўнікі БСГ. Гэта арганізацыя імкнулася аб'яднаць усе дэмакратычныя сілы на тэрыторыі Беларусі і за яе межамі.
Па ініцыятыве настаўнікаў-дэлегатаў з'езда быў утвораны Беларускі вучыцельскі хаўрус.
Гаршчэўшчына
Гаршчэ́ўшчына (, Горщевщина) — аграгарадок у Талачынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Аболецкага сельсавета.
Да 2004 года ўваходзіў у склад Алёнавіцкага сельсавета.
Кракава (Смаленская вобласць)
Кракава (Кряково) — вёска ў Дарагабужскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Алексінскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Кароткія нарды
Кароткія нарды — адзін з найбольш папулярных відаў гульні ў нарды.
Кароткія нарды — гульня для двух гульцоў, на дошцы, якая складаецца з дваццаці чатырох вузкіх трохвугольнікаў, якія называюцца пунктамі. Трохвугольнікі чаргуюцца па колеры і аб’яднаныя ў чатыры групы па шэсць трохвугольнікаў у кожнай. Пункты нумаруюцца для кожнага гульца асобна, пачынаючы з дома дадзенага гульца. Самы далёкі пункт з'яўляецца 24-м пунктам, ён таксама з'яўляецца першым пунктам апанента. Для белых намарацыя пунктаў зробленая паводле гадзіннікавай стрэлкі, для чорных — супраць гадзіннікавай стрэлкі.
Пачатковая пазіцыя
Кароткія нарды — гульня для двух гульцоў, на дошцы, якая складаецца з дваццаці чатырох вузкіх трохвугольнікаў, якія называюцца пунктамі. Трохвугольнікі чаргуюцца па колеры і аб’яднаныя ў чатыры групы па шэсць трохвугольнікаў у кожнай. Пункты нумаруюцца для кожнага гульца асобна, пачынаючы з дома дадзенага гульца. Самы далёкі пункт з'яўляецца 24-м пунктам, ён таксама з'яўляецца першым пунктам апанента. Для белых намарацыя пунктаў зробленая паводле гадзіннікавай стрэлкі, для чорных — супраць гадзіннікавай стрэлкі.
Пункты аб'яднаны ў групы. Гэтыя групы называюцца — дом (1-6), двор (7-12), дом саперніка (19-24), двор саперніка (13-18). Дом і двор падзеленыя паміж сабой планкай, якая выступае над гульнявым полем і называецца бар. У кожнага гульца маецца 15 шашак. Пачатковая расстаноўка шашак такая: у кожнага з гульцоў па дзве шашкі ў дваццаць чацвёртым пункце, пяць у трынаццатым, тры ў восьмым і пяць у шостым. У кожнага гульца маецца свая пара ігральных костак і спецыяльная шклянка, якая выкарыстоўваецца для таго, каб змяшаць косткі. Кубік (куб Даве) з нанесенымі на яго грані лікамі 2, 4, 8, 16, 32 і 64 выкарыстоўваецца для таго, каб сачыць за бягучай стаўкай гульні.
Мэта гульні
Мэта гульні — перавесці ўсе свае шашкі ў свой дом і затым зняць іх з дошкі. Першы гулец, які зняў усе свае шашкі, выйграе партыю.
Пачатковы жэраб
Каб пачаць гульню, кожны гулец кідае адну костку. Гэтым вызначаецца, які з гульцоў ходзіць першым і якія лікі для свайго першага ходу ён выкарыстоўвае. Калі ў абодвух гульцоў выпалі аднолькавыя колькасці, яны абодва кідаюць косткі да таго часу, пакуль не выпадуць розныя значэнні.
Рух шашак
Гулец, у якога выпала большая колькасць падчас жэраба, перасоўвае свае шашкі ў адпаведнасці з лікамі на абедзвюх касцях. Пасля першага ходу гульцы па чарзе кідаюць па дзве косткі і выконваюць хады.
Колькасці на кожнай косткі паказваюць, на колькі пунктаў, або піпсаў, гулец павінен перасунуць свае шашкі. Шашкі заўсёды рухаюцца толькі ў адным кірунку, ад пунктаў з большымі нумарамі да пунктаў з меншымі. Для белых — па гадзінннікавай стрэлцы. Для чорных — супраць гадзіннікавай стрэлкі. Пры гэтым прымяняюцца наступныя правілы: шашка можа рухацца толькі на адкрыты пункт, гэта значыць на такі, які не заняты двума або больш шашкамі супрацьлеглага колеру.
Як пабіць і зарадзіць шашку
Пункт, заняты толькі адной шашкай, носіць назву блот. Калі шашка супрацьлеглага колеру спыняецца на гэтым пункце, блот лічыцца пабітым і кладзецца на бар. У любы момант, калі адна ці некалькі шашак знаходзяцца на бары, першая абавязак гульца — гэта зарадзіць шашкі ў доме суперніка. Шашка уступае ў гульню, перамяшчаючыся на пункт, адпаведны выкінутая значэнні косткі. Да прыкладу, калі гульцу выпала 4 і 6, ён можа зарадзіць шашку ў чацвёрты альбо ў шосты пункты, калі яны не занятыя двума або больш шашкамі праціўніка. Калі абодва пункта, адпаведныя значэнням выкінутых костак, занятыя, гулец прапускае свой ход. Калі гулец можа ўвесці некаторыя з сваіх шашак, але не ўсе, ён павінен зарадзіць ўсе шашкі, якія магчыма, і затым прапусціць астатнюю частку ходу. Пасля таго, як усе шашкі будуць уведзены з бара, нявыкарыстаныя значэнні костак можна выкарыстоўваць, як звычайна, перамяшчаючы шашку, якую вы зарадзілі, альбо любую іншую шашку.
Як выкінуць шашкі з гульні
У стадыі выкідання шашак ўсе шашкі гульца павінны знаходзіцца ў яго доме. Калі шашка будзе пабітая ў працэсе выкідання шашак, то гулец павінен прывесці шашку назад у свой дом, перш чым ён працягне выкідаць шашкі. Той, хто першы зняў усе шашкі з дошкі, выйграе партыю.
Даве
У нарды, як правіла, гуляюць на грошы пры дамоўленай стаўцы за адно выйгранае ачко. Кожная гульня пачынаецца пры стаўцы ў адно ачко. У працэсе гульні гулец, які адчувае, што ў яго даволі вялікая перавага ў гульні, можа прапанаваць даве (гэта значыць падвоіць стаўкі). Ён можа гэта зрабіць толькі перад пачаткам свайго ходу да таго, як ён кіне косткі. Калі гулец, якому прапанавалі падвоіць стаўкі, пасуе, то ён здае гэтую партыю і прайграе адно ачко. У адваротным выпадку ён павінен прыняць даве і гуляць з падвоенымі стаўкамі. Гулец, які прыняў даве, становіцца ўладальнікам куба, і толькі ён можа зараз зноўку падвоіць стаўкі. Сустрэчнае падваенне ставак у адной і той жа гульні носіць назву басе (або рэдабл). Калі гулец здаецца ў гэты момант, ён прайграе столькі ачкоў, колькі стаяла на коне перад гэтым рэдаблам. У адваротным выпадку куб пераходзіць да яго, і гульня працягваецца далей з яшчэ раз падвоеным значэннем ставак. Абмежаванняў на лік рэдаблаў не існуе.
Спецыяльны куб Даве мае грані з лічбамі 2, 4, 8, 16, 32, 64 — для кратнасці павелічэння стаўкі. Ён паказвае, у колькі разоў павялічана бягучая стаўка. Выкарыстанне куба Даве значна падымае азарт у нарды, бо пачатковая стаўка можа павялічыцца ў 64 разы.
Марс і Кокс
У канцы гульні, калі прайграючы гулец паспеў зняць хоць бы адну шашку з дошкі, ён прайграе столькі ачкоў, колькі каштуе да гэтага моманту на кубіку (адно ачко, калі ніхто з гульцоў не казаў даве). Аднак, калі той, хто прайграў, не паспеў выкінуць з дошкі ні адной шашкі, ён прайграе марс і губляе падвоены лік ачкоў. Калі ж, больш за тое, той, хто прайграў не зняў ні адной шашкі і адна або некалькі яго шашак засталіся на бары або ў доме суперніка, ён прайграе кокс і губляе патроены лік ачкоў.
Дадатковыя правілы
Некаторыя дадатковыя правілы атрымалі шырокае распаўсюджванне ў гульні.
У 2006 годзе апублікаваны пераклад з англіскай фундаментальнай кнігі Пола Магрыла (двухразовага чэмпіёна свету) «Нарды».
Ёсць нюанс ў правілах каўказскіх нард, які абвяшчае: у сваім доме нельга забіць шашку праціўніка і схавацца. Іншымі словамі, шашку, якая біла шашку праціўніка, нельга гэтым жа ходам перасунуць так, каб яна ўстала на іншую шашку і была здвоенай, гэта значыць па-за дасяжнасцю для ўдару. Забіць і накрыць тых, хто біў шашку другога — можна. Забіць і перасунуць далей на свабоднае поле, але не хавацца — можна. Забіць і выкінуць (калі няма іншага ходу) — можна. У міжнародных правілах такіх абмежаванняў на гульню ў хаце няма.
Натацыя
Натацыя у нарды прызначана для запісу якая праводзіцца гульні, яна была распрацавана Полам Магрылем (Paul Magriel), адным з самых вядомых гульцоў і выкладчыкаў гульні ў нарды, у 1970-х гадахх.
Выпадзенне кубікаў запісваецца ў выглядзе пары лікаў, падзеленых працяжнікам, напрыклад, «5-2» азначае, што на адным кубіку выпала 5, а на другім 2. Пункты на дошцы (трохвугольнікі) нумаруюцца ад 1 да 24, пры гэтым для праціўніка нумарацыя процілеглая, г. зн. пункт 24 для яго будзе пунктам 1, пункт 23 — пунктам 2 і г. д. Запіс перамяшчэння фішак вырабляецца ў выглядзе двух лікаў, падзеленых мяжой, можа, напрыклад, «8/4», што азначае, што гулец перамясціў адну фішку з пункта 8 на пункт 4. Цалкам запіс ходу складаецца са значэнняў, якія выпалі на кубіках, і зробленых перасоўванняў, напрыклад:
Гэта азначае, што ў гульца выпала на кубіках 4 і 2 і што ён ажыццявіў перасоўванне двух фішак: з пунктаў 8 і 6 на пункт 4.
Аднолькавыя хады паказваюцца лікам у дужках, напрыклад, «8/4 (2)» азначае, што былі перамешчаныя дзве фішкі з пункта 8 на пункт 4. Калі ўзнікае сітуацыя, калі здзейсніць ход паводле правіл немагчыма, выкарыстоўваецца сімвал «Ø». Напрыклад, «6/1, Ø» азначае, што гулец сыграў адну фішку з пункта 6 на пункт 1, аднак другі лік, які выпаў на кубіках, ён выкарыстоўваць не можа, бо няма ніводнага легальнага ходу.
Калі ў выніку ходу адбылося ўзяцце фішкі саперніка, ход пазначаецца сімвалам «*». Напрыклад, запіс «13/7 *» азначае, што фішка перайшла з пункта 13 на пункт 7, дзе адбылося пабіццё фішкі суперніка. Запіс «13/7*/5» азначае, што на кубіках выпала 6-2, і быў зроблены ход фішкай з пункта 13 на пункт 5 з прамежкавым ўзяццем фішкі суперніка на пункце 7.
У выпадку, калі адбываецца вяртанне пабітай фішкі у гульню з бара, робіцца запіс выгляду «Бар/22», што азначае, што гулец вярнуў у гульню фішку з бара, паставіўшы яе ў пункт 22. Калі адбываецца зняцце фішкі з поля, выкарыстоўваецца запіс выгляду «6/off», што азначае зняцце фішкі з поля з пункта 6.
Эфектыўнае выкарыстанне фішак у гульні
З-за таго, што гульня ў нарды, у адрозненне, напрыклад ад шашак ці шахмат, значна залежыць ад выпадковасці, калі немагчыма прадказаць, якая камбінацыя хадоў выпадзе на кубіках, гулец павінен старацца забяспечваць сабе ў кожную стадыю гульні максімальную колькасць магчымых хадоў і, адначасова, абмяжоўваць колькасць камбінацый, якія могуць быць выгадныя яго саперніку. Здзяйсняючы ход, гульцу варта думаць не столькі пра тое, наколькі далей ён можа прасунуць свае фішкі да фінішу, а пра тое, як стварыць найбольш спрыяльнае для сябе размяшчэнне фішак на поле з улікам таго, якія камбінацыі лікаў могуць выпасці ў наступных кідках ў яго, і як стварыць максімальна неэфектыўнае размяшчэнне фішак у саперніка.
Звядзенне гульні толькі да гонцы, калі прыярытэтам становіцца толькі перасоўванне фішак ад пачатку да фінішу, амаль заўсёды будзе прыводзіць да пройгрышу, так як нарды мяркуюць дастаткова шчыльнае ўзаемадзеянне з праціўнікам, які можа, маючы вялікую колькасць фішак і, здавалася б, большую колькасць хадоў, патрэбных для завяршэння гульні, тым не менш перамагчы, пазбавіўшы апанента магчымасці перамяшчацца, замкнуўшы яго фішкі сваімі.
Дасведчаныя гульцы ўмеюць пралічваць магчымыя будучыя хады пры розных варыянтах выпадзення лікаў на кубіках. Такім чынам, яны маюць магчымасць выкарыстоўваць нават нявыгадныя не першы погляд камбінацыі, якія на самай справе могуць уваходзіць у разгледжаныя імі варыянты развіцця сітуацыі. Такім чынам, дасведчанасьць гульца заключаецца ў здольнасці кіраваць гульнёй па-за залежнасці ад выпадковага характару выпадзення кубікаў, шляхам стварэння максімальна выгадных для сябе пазіцый, калі ўдалая камбінацыя дазволіць яму здзейсніць не проста добры ход, а максімальна эфектыўны.
Канвандо (КНДР)
Канвандо  — правінцыя ў КНДР з адміністрацыйным цэнтрам у горадзе Вансан. Перад падзелам Карэі ў 1945 Канвандо Паўночнай Карэі і аднайменная правінцыя ў Паўднёвай Карэі, складалі адзіную правінцыю.
Кароткія нарды
Эфектыўнае выкарыстанне фішак у гульні
У агульным выпадку, мэтамі пры здзяйсненні ходу не павінна з'яўляцца максімальную прасоўванне фішак або ўзяцце фішак саперніка. Галоўнае стратэгічнай мэтай павінна быць стварэнне перавагі, і калі пабіццё фішкі праціўніка такога перавагі не дае, то варта яго пазбегнуць. Адначасова трэба сачыць за тым, каб у праціўніка было як мага менш магчымасцей пабіць вашыя фішкі. Для гэтага трэба імкнуцца пазбягаць прамых шотаў (шэсць і меней крокаў) або жа, калі даводзіцца пакідаць фішку без абароны, абмяжоўваць лік прамых шотов мінімальным іх колькасцю. Лепш, калі фішка трапляе пад непрамы шот (сем і больш крокаў). Таксама трэба імкнуцца пры здзяйсненні хадоў ствараць зачыненыя пункты, якія з'яўляюцца базавымі пунктамі для абароны і напады.
Канвандо (КНДР)
Геаграфія
Канвандо мяжуе з правінцыяй Хамген-Намдо на поўначы, з Хванхэ-Пукто і Пхенан-Намдо на захадзе, з Кэсонам на поўдні. Мае таксама агульную мяжу з Паўднёвай Карэяй. З усходу абмываецца Японскім морам.
Большая частка пакрыта гарамі, найбольш знакамітыя з якіх «Алмазныя горы» (Кымгансан).
Кароткія нарды
Стратэгіі гульні
Можна вылучыць некалькі стратэгій пры гульні ў нарды. Адна з іх — стратэгія «імклівай гульні». У аснове гэтай стратэгіі ляжыць прынцып гонкі, калі ў разглядаецца як мага больш хуткае перасоўванне сваіх фішак да фінішу з мэтай абгону суперніка. У агульным выпадку «чыстая гонка» у нарды немагчымая, так як фішкі гульца сустракаюцца з фішкамі праціўніка, які можа замкнуць вашы фішкі або пабіць іх. Сутнасць стратэгіі імклівай гульні заключаецца ў бяспечным праходжанні фішкамі перашкод і ўваходжанне іх у гонку — сітуацыю, калі фішкі праціўніка ўжо не могуць перашкодзіць прасоўванню да фінішу.
Тактыка імклівай гульні прадугледжвае некалькі момантаў. Па-першае, першымі павінны пачынаць рух далёкія фішкі, так як ім трэба будзе правесці большы шлях. Адначасова, трэба ствараць перашкоды для прасоўвання далёкіх фішак суперніка. Па-другое, чым далей прасунулася фішка, тым больш сур'ёзна яна павінна быць абаронена ад пабіцця, так як у гэтым выпадку ёй давядзецца вярнуцца да пачатку шляху. Таму фішкі на падыходзе да дома павінны быць абаронены, а калі прыходзіцца падстаўляць фішку пад удар, то трэба сачыць, каб яна не трапляла пад прамой шот, а толькі пад непрамы. Адпаведна, узяцце фішак суперніка, асабліва тых, што прасунуліся далёка, вельмі эфектыўна. Па-трэцяе, важна ствараць зачыненыя пункты, што абцяжарвае прасоўванне праціўніка і ўвод у гульню яго пабітых фішак. У цэлым, трэба імкнуцца як мага хутчэй зняць з дошкі максімальна магчымую колькасць сваіх фішак.
Прокшына (станцыя)
Про́кшына (, Прокшино)  — станцыя Магілёўскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Аршанскім раёне Віцебскай вобласці. Размешчана за 1,8 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Прокшына.
Кароткія нарды
Стратэгіі гульні
Другі стратэгіяй гульні з'яўляецца «ўтрымлівальная гульня». Прынцып яе процілеглы «імклівай гульні». Дадзеная стратэгія дапускае адставанне ў гонцы, аднак гулец застаецца ў выйгрышнай пазіцыі за кошт размяшчэння сваіх фішак ў доме і двары саперніка, што дазваляе біць чужыя фішкі пры іх спробе ўваходу ў дом. Вядзенне ўмтрымлівальнай гульні больш складанае, бо тут большы акцэнт робіцца на выбудоўванне выгаднай дыспазіцыі, што патрабуе сур'ёзнай стратэгічнай падрыхтоўкі. Важнымі момантамі пры вядзенне ўстрымлівальнай гульні з'яўляецца закрыццё вашых пунктаў 5, бар-пункта і пункта 4, пры гэтым пункт 5 з'яўляецца найважнейшым. Чым бліжэй адзін да аднаго размешчаны закрытыя пункты, тым яны больш эфектыўныя. Для стварэння гэтых закрытых пунктаў спатрэбяцца фішкі-будаўнікі, якія трэба правесці да патрэбных пазіцыях, магчыма, ідучы на пэўны рызыка. Таксама вызначальным з'яўляецца пабудова перадавога якарнай пункта — гэта закрытыя пункты 4 ці 5 праціўніка.
Усе хады ў сваім доме павінны быць сур'ёзна абгрунтаваныя, тут магчымыя толькі самыя неабходныя хады, так як галоўнай мэтай з'яўляецца перасоўванне фішак ў іншых квадрантах. Увод фішак у дом павінен ажыццяўляцца з выкарыстаннем невялікіх рухаў - на адзін-два пункты. Калі ж праціўнік трымае пункт у вашым доме, то не варта ўводзіць фішкі ўнутр яго, лепш трымаць іх на адлегласці. Заўсёды варта ўлічваць магчымасць выпадзення вялікіх дубляў з тым, каб мець магчымасць бяспечна іх разыграць, без пакідання блотаў. Далёкія фішкі не павінны заставацца ў адзіноце, што робіць іх уразлівымі, яны павінны размяшчацца парай.
Яшчэ адной стратэгіяй з'яўляецца «блакавальная гульня». Сутнасць яе складаецца ў тым, што на полі выстройваюцца паслядоўна некалькі закрытых пунктаў, што перашкаджае прасоўванні фішак саперніка аж да поўнай блакады, калі ствараецца загароджа з 6 запар закрытых пунктаў. Аднак нават 5-пунктовую блакаду перайсці надзвычай складана. Суцэльныя блакады найбольш эфектыўныя, але і разбітыя блакады, калі паміж некалькімі заблакаванымі пунктамі ёсць разрыў, таксама далёка не заўсёды лёгка пераадолець. Стварэнне блакады таксама з'яўляецца эфектыўным сродкам супраць аналагічнай блакады праціўніка. Умелае стварэнне ўласнай блакады можа прымусіць суперніка пачаць разбураць свае пазіцыі першым. Калі сітуацыя прымушае разбураць вас ўласную пабудаваную блакаду, то трэба пачынаць гэта рабіць, пачынаючы з найбольш аддаленых пунктаў.
Таксама можна вылучыць «атакавалую гульню», якая бывае эфектыўная пры некаторых пазіцыях, напрыклад, калі вы захапілі перадавы якарны пункт у доме суперніка ці атрымалася зачыніць больш пунктаў у сваім доме, чым гэта змог сапернік. Атаку магчыма зрабіць і тады, калі ў саперніка маецца некалькі блотащ, якія можна было забіць без занадта вялікай рызыкі. Вызначальным пры правядзенні нападу з'яўляецца валоданне 5 пунктам праціўніка. Атакавалая гульня звязана з вялікімі рызыкамі, чым іншыя, дапушчальна ісці на пэўныя ахвяры, каб правесці карысную атаку. Напрыклад, узяцце двух фішак суперніка ў сваім доме надзвычай эфектыўны ход, дзеля якога можна нават дапусціць з'яўленне ўласнага блота. Таксама, калі ў агульным выпадку разумнай тактыкай з'яўляецца закрыццё ўнутраных пунктаў, варта разгледзець магчымасць правядзення закрыцця аддаленых пунктаў, як больш добрую. У выпадку, калі ў саперніка маюцца фішкі на бары, трэба зрабіць захады па назапашванні «будаўнічага матэрыялу» для захопу пунктаў у вашым Доме. Спробы забяспечыць абарону блота па-за Дома ў дадзеным выпадку не з'яўляюцца выйгрышным рашэннем.
Падваенне ставак
Адным з найважнейшых аспектаў гульні ў нарды з'яўляецца падваенне ставак. Своечасовае, абдуманае рашэнне аб прапанове падваення істотна ўзмацняе гульню. У цэлым, пытанне падваенне настолькі важнае, што без якаснага валодання гэтым прыём немагчыма дасягнуць колькі-небудзь значных вынікаў, нават ведучы выдатную гульню фішкамі. Умелае карыстанне падваення — прыкмета прафесійнай гульні, паколькі не існуе якіх-небудзь адназначных правілаў, калі і ў якіх пазіцыях падваенне выгадна ці наадварот.
Адным з агульных прынцыпаў, якія тычацца падваення, з'яўляецца так званы прынцып «тры да аднаго»: калі імавернасць перамогі саперніка больш за 75% (гэта значыць больш чым тры да аднаго), варта пасаваць пры прапанове ім падваення. Калі яго шанцы менш — прапанову варта прыняць. Дакладныя разлікі шанцаў далёка не заўсёды здзяйсняльныя, таму варта ацэньваць сітуацыю ў цэлым, належачы на здаровы сэнс і вопыт. Прапаноўваць падваенне ставак варта вельмі абачліва, бо ёсць шанец пазбавіць сябе магчымасці падвоіць стаўку яшчэ раз. Крытычным з'яўляецца становішча дабл-куба.
Помнік камсамольцам (Полацк)
Помнік камсамольцам — помнік у Полацку. Знаходзіцца помнік камсамольцам на праспекце Францыска Скарыны.
Апісанне помніка
Помнік уяўляе сабой бетонную гарызантальна выцягнутую стэлу, на якой у тэхніцы контурнага рэльефу створана шэсць сюжэтных кампазіцый: 5 сюжэтаў на фасаднай плоскасці, адзін на тыльнай. Выявы рознамаштабныя, разгортваюцца па гарызанталі на розных узроўнях. На фасаднай плоскасці: постаці маладых чырвонаармейцаў і дзяўчыны; сцэны – расставанне юнака з маці і каханай, салдаты грамадзянскай вайны ідуць у бой; сюжэт «Нашы сучаснікі» – на фоне індустрыяльнага пейзажу выявы галоў юнака, дзяўчыны і салдата; побач у імклівым руху ва ўвесь рост фігуры салдата, матроса, дзяўчыны, юнака і маладога вучонага. Кампазіцыю завяршаюць алегарычная фігура Маці-Радзімы (у нацыянальным беларускім адзенні з дзіцём на руках) і выява воіна-пераможцы ў Вялікай Айчыннай вайне. На тыльным боку – выявы жанчыны ў жалобе і 5 салдат. Побач са стэлай з бетону ўзведзены стылізаваны сцяг, канец якога злучаецца са стэлай.
Румынскі атэнэум
Румынскі атэнэум (Ateneul Român) — канцэртная зала ў цэнтры Бухарэста (Румынія). Адзін з галоўных арыенціраў румынскай сталіцы. Цяпер — галоўная канцэртная зала горада, месца правядзення штогадовага міжнароднага музычнага фестывалю. З 1889 г. — галоўная канцэртная пляцоўка.
Гісторыя
У 1865 годзе шэраг румынскіх дзеячаў культуры і навукі заснаваў румынскае культурнае таварыства Атэнэум (Atheneum). З мэтай служэння мастацтву і навуцы, у 1888 годзе ў Бухарэсце быў адкрыты румынскі Атенеум.
Будынак быў пабудаваны па праекце французскага архітэктара Альберта Галерона, на сродкі знатнага валашскага баярскага роду — Вакарэску і ўрачыста адкрыты ў 1888 годзе, хоць працы па яго аздабленні працягваліся да 1897 г. Частка сродкаў на будаўніцтва была атрымана па адкрытай падпісцы на працягу 28 гадоў. У Румыніі да гэтага часу памятаюць заклік: «Ахвяруйце адзін лей на Атэнэум !».
Пасля распаду Аўстра-Венгрыі, 29 снежня 1919 г., Атэнэум быў месцам правядзення канферэнцыі вядучых румынскіх дзеячаў, тых, хто прагаласаваў за ратыфікацыю дагавора аб далучэнні Бесарабіі, Трансільваніі і Букавіны да Каралеўства Румынія, у так званую, Вялікую Румынію.
Будынак Атенеума
Багата упрыгожаны, купалападобны, круглы па форме будынак, неакласічнага стылю, з элементамі рамантызму. Перад будынкам знаходзіцца невялікі парк з помнікам румынскаму паэту Міхаю Эмінэску.
Унутры, на першым паверсе размешчаны вялікая канферэнц-зала, вышэй — глядзельная зала на 600 месцаў у партэры і 52 — у ложах.
Унутраную частку круглай сцяны канцэртнай залы 75 м у даўжыню і 3 м у шырыню ўпрыгожвае фрэска мастака, якая паказвае найбольш важныя моманты румынскай гісторыі, пачынаючы з заваёвы Дакіі рымскім імператарам Траянам і заканчваючы узнікненнем Вялікай Румыніі ў 1918 годзе.
У 1992 годзе былі праведзены рэстаўрацыйныя работы на суму 9 мільёнаў еўра, сродкі на якія былі выдзелены ў роўных долях урадам Румыніі і Саветам Еўрапейскага банка развіцця.
Румынскі атэнэум сёння з'яўляецца сімвалам румынскай культуры. У 2007 годзе будынак быў унесены ў Спіс еўрапейскай спадчыны.
Янка Філістовіч
Янка (Іван Андрэевіч) Філісто́віч (, в. Паняцічы, цяпер  — пасля 11 лістапада, ) — беларускі грамадска-палітычны дзеяч на эміграцыі, удзельнiк антысавецкага руху на Беларусі, публіцыст.
Біяграфія
Раннія гады Я. Філістовіча прайшлі ў Заходняй Беларусі. У час 2-й сусветнай вайны, у маі 1943 г. (па іншых звестках восенню 1943 г.) Я. Філістовіч быў мабілізаваны ў 13-ы паліцэйскі батальён (Вілейка, Мінск); перад прыходам Чырвонай Арміі эмігрыраваў у Германію. У жніўні 1944 г. вайсковая частка, дзе ён служыў, была накіраваная ў Італію, дзе да студзеня 1945 г. брала ўдзел у баях супраць англа-амерыканскіх войск. У лютым 1945 г. у Чэхаславакіі за спробу перайсці да чэшскіх партызанаў Я. Філістовіч быў адпраўлены ў турму г. Паддубіца, адкуль быў вызвалены 8 мая 1945 г.
Пасля вайны Я. Філістовіч перабраўся ў Францыю. Вывучаў гісторыю ў Сарбонскім (Францыя) і Лювенскім (Бельгія) універсітэтах. Выдаваў часопіс «Моладзь», быў адным з лідараў Беларускай Незалежніцкай Арганізацыі Моладзі ў Францыі (створана на з'ездзе 26 сакавіка 1949). У Парыжы наладзіў кантакт з Міколам Абрамчыкам, з 11 сакавіка 1951 — сябра Рады Беларускай Народнай Рэспублікі, упаўнаважаны прадстаўнік ураду БНР. У сакавіку 1951 узяўся за місію наладжвання кантакту беларускіх эміграцыйных уладаў з падполлем на тэрыторыі БССР. Пасля трохмесячнай падрыхтоўкі на базе Каўфбэрэн каля Мюнхена, быў накіраваны ў раён з якога паходзіў у складзе амерыканскага дэсанту 9 верасня 1951 г.
5 верасня 1952 г. аператыўнай групай МГБ БССР была праведзеная аперацыя па ліквідацыі групы Я. Філістовіча. Аднак яму ўдалося ўцячы і ён меркаваў перайсці мяжу з Польшчай, але 9 верасня 1952 г. у вёсцы Ярмолічы Маладзечанскай вобл., у выніку здрады, быў арыштаваны групай мясцовага ўпраўлення МГБ.
Судовы працэс пачаўся 17 кастрычніка 1953 г. у Мінску. Я. Філістовіч быў асуджаны ваенным трыбуналам Беларускай ваеннай акругі да смяротнай кары. Апошні дакумент, які ўласнаручна падпісаў Я. Філістовіч, гэта яго касацыйная скарга ў Ваенную калегію Вярхоўнага суда СССР, якая датуецца 11 лістапада 1953 г. (скарга напісана ў Мінску). Пасля гэтай даты Я. Філістовіч, як мяркуецца, быў расстраляны. Супраць яго сваякоў і тых, хто дапамагаў у яго дзейнасці, праведзены рэпрэсіі.
Дакументальныя крыніцы
Крымінальная справа № 3383 па абвінавачванні Івана Андрэевіча Філістовіча захоўваецца ў Цэнтральным архіве КДБ Рэспублікі Беларусь у Мінску. У справе 23 тамы. Матэрыялы, галоўным чынам пратаколы допытаў Філістовіча, прадстаўляюць сабой каштоўную крыніцу па гісторыі паваеннай беларускай эміграцыі ў Францыі і Бельгіі. У канверце, прыкладзеным да 23-га тома, захоўваюцца арыгіналы і копіі данясенняў Філістовіча, запісаных яго рукой; нумары эмігранцкага часопіса «Моладзь».
Тэксты шасці шпіёнскіх данясенняў Філістовіча разам з некаторымі іншымі матэрыяламі з крымінальнай справы № 3383 надрукаваны ў часопісе «Беларуская думка» (2009, № 8, с. 74-81).
Юзаф Францішак Сапега
Юзаф Францішак Сапега ( — ) — вялікалітоўскі дзяржаўны дзеяч. Падскарбі надворны літоўскі (з 1713).
Біяграфія
Быў паслом з берасцейскага сойміка на элекцыйны сойм 1697. Пасля вучыўся ва ўніверсітэце горада Грац (Аўстрыя), наведаў Баварыю, Францыю, Галандыю, Іспанію, Турцыю.
У першыя гады Паўночнай вайны 1700—1721 прытрымліваўся нейтралітэта, але ў 1706 канчаткова падтрымаў Станіслава Ляшчынскага, потым Аўгуста II, які ў 1713 надаў яму ўрад надворнага падскарбія ВКЛ. На працягу свайго жыцця беспаспяхова імкнуўся вярнуць пад уладу надворнага падскарбія эканоміі. Адзін з актыўных дзеячаў Віленскай канфедэрацыі 1716, быў адным з 3 паслоў ад канфедэратаў з-пад Ленчнай да Аўгуста II, выбраны кансіліярыюшам ад шляхты Берасцейскага ваяводства.
Сям'я
Быў сынам Францішка Стэфана і Ганны Крысціны Любамірскай. Меў братоў Яна Казіміра і Ежы Феліцыяна. Ажаніўся ў 1709 з Крысцінай Браніцкай (памерла ў 1761), сястрой вялікага кароннага гетмана Яна Клеменса Браніцкага, меў з ёй сына Тадэвуша і дачку Тэрэзу (памерла да 1784), якая выйшла першы раз за літоўскага харунжага Гераніма Фларыяна Радзівіла, але потым развялася і выйшла другі раз за літоўскага падчашага Яўхіма Караля Патоцкага.
Цэнтральная рада беларускіх арганізацый
Цэнтральная рада беларускіх арганізацый, ЦРБА — каардынацыйны орган беларускіх нацыянальных партый і грамадскіх арганізацый. Створана на З’ездзе беларускіх арганізацый і партый, дзейнічала ў ліпені — кастрычніку 1917.
ЦРБА імкнулася аб’яднаць усе нацыянальна-дэмакратычныя сілы на тэрыторыі Беларусі і за яе межамі. Друкаваны орган — газета «Вольная Беларусь».
У склад выканаўчага камітэту абраны правадзейныя члены: У. Галубок, Я. Лёсік, А. Лявіцкі (Ядвігін Ш.), А. Смоліч (фактычны кіраўнік), У. Фальскі. Дамінуючае становішча ў Радзе займалі прадстаўнікі Беларускай сацыялістычнай грамады.
Рада дзейнічала ва ўмовах, калі паглыбленне сістэмнага крызісу ў Расіі садзейнічала далейшаму разгортванню беларускага нацыянальнага руху. Насуперак масіраванаму ціску агульнарасійскіх партый і арганізацый, ідэі беларускага нацыянальнага самавызначэння і аўтаноміі Беларусі знаходзілі ўсё болей прыхільнікаў у беларускай вёсцы, абуджалася цікавасць да гэтых ідэй у гарадах і мястэчках.
На 1-й сесіі ЦРБА ў пачатку жніўня 1917 быў прыняты статут, у якім абвешчаны палітычны і сацыяльны прынцыпы дзейнасці: «поўны дэмакратызм, перадача ўсёй зямлі без выкупу працоўнаму народу і абарона інтарэсаў работнікаў». Цэнтральная рада была прызнана сесіяй як адзіны кіраўніцкі і прадстаўнічы орган «усея беларускае справы». Згодна са статутам Рада складалася з дэпутатаў, якіх дэлегіравалі палітычныя беларускія арганізацыі, гарады, мястэчкі, бежанскія арганізацыі і вайсковыя часці. Сесія абрала новы склад выканаўчага камітэту, правадзейныя члены: Я. Лёсік, Я. Дыла, Р. Астроўскі, П. Галавач, Ф. Шантыр, А. Смоліч, С. Курчыловіч-Сяўрук (сакратар), П. Бадунова, З. Жылуновіч.
ЦРБА патрабавала прызнаць патрэбу аўтаноміі Беларусі, роднай мовы і развіцця беларускай нацыянальнай культуры. Ва ўмовах нарастаючых супярэчнасцей у краіне кіраўніцтва Цэнтральнай рады беларускіх арганізацый актывізавала дзейнасць па стварэнню нацыянальнага беларускага фронту на аснове рэалізацыі ідэі нацыянальна-культурнай аўтаноміі ў межах дэмакратычнай Расіі.
Дзейснай формай выхавання беларускай нацыянальнай самасвядомасці сталі шматлікія грамадскія, культурна-асветніцкія, літаратурныя, тэатральна-мастацкія суполкі і арганізацыі, якія кантактавалі з ЦРБА. Агульная колькасць членаў розных беларускіх згуртаванняў, якія мелі прадстаўніцтва ў ЦРБА, у кастрычніку 1917 года складала за 27 тыс. чал.
Ва ўмовах татальнага эканамічнага крызісу, асабліва выяўленага пад восень 1917, беларускія нацыянальна-дэмакратычныя сілы правялі на 2-ой сесіі ЦРБА (праходзіла з 5 па 12 кастрычніка) яе рэарганізацыю. Новы кіруючы цэнтр беларускіх сіл з’явіўся пад назвай Вялікая беларуская рада.
Знак Зора (фільм, 1974)
«Знак Зо́ра» (The Mark of Zorro) — амерыканскі прыгодніцкі тэлефільм 1974 года, пастаўлены рэжысёрам. Ролю Зора выканаў Фрэнк Ланджэла.
Новая Уцеха
Но́вая Уце́ха (, Новая Утеха) — вёска ў Барысаўскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Маісееўшчынскага сельсавета.
Малы Рэзвы востраў
Малы Рэзвы востраў (Ма́лый Ре́звый остров) — востраў у дэльце ракі Екацярынгофкі на тэрыторыі Санкт-Пецярбурга, насупраць Невельскай вуліцы. Плошча 2,2 га, даўжыня 300 м, шырыня — каля 100 метраў. Мастом злучаецца з Гутуеўскім востравам. Названы ад мянушкі ўладальніка вострава — гандляра рыбы Мікалая Рэзвага.
Каханова
Кахано́ва (, Коханово) — вёска ў Івацэвіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Быценскага сельсавета.
Да 9 жніўня 2022 года вёска ўваходзіла ў склад Даманаўскага сельсавета.
IC 1726
IC 1726 — галактыка тыпу C (кампактная галактыка) у сузор’і Рыбы.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Ноглікі
Ноглікі (Но́глики) — пасёлак гарадскога тыпу, адміністрацыйны цэнтр муніцыпальнага ўтварэння «Гарадская акруга Ноглікская» Сахалінскай вобласці Расіі. Насельніцтва — 10 090 чал. (2018). Размешчаны на паўночным усходзе вострава Сахалін, на правым беразе ракі Тымь, за 9 км ад яе ўпадзення ў Ныйскі заліў Ахоцкага мора. Чыгуначная станцыя, аэрапорт.
Любень Куяўскі (гміна)
Лю́бень Куя́ўскі (Lubień Kujawski) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Улацлаўскага павета Куяўска-Паморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Любені Куяўскім. Плошча гміны складае 150,21 км². Станам на 2004 год у гміне Любень Куяўскі пражывалі 7603 чалавекі, шчыльнасць — 50,6 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 27 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 58 населеных пунктаў.
Ляпешкі (Смаленская вобласць)
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Адам Казімір Касцюшка
Адам Казімір Касцюшка (Adam Kazimierz Kościuszko; ? — да 1729) — ураднік Вялікага Княства Літоўскага.
Біяграфія
Паходзіў са шляхецкага роду Касцюшкаў герба «Рох III».
Мечнік і падчашы інфлянцкі, стараста зельборскі, ландгофмайстар і радца Курляндскага герцагства.
Тымаўскае
Насельніцтва — 7476 чал. (2018). Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 1963 года. Малочны камбінат, хлебакамбінат, чыгуначная станцыя.
Акупацыя. Містэрыі
'''«Акупацыя. Містэрыі»''' — беларускі мастацкі фільм, зняты рэжысёрам Андрэем Кудзіненкам у 2003 годзе пры ўдзеле студый «Навігатар» і «XXI».
Сюжэт
Фільм складаецца з ўступлення і некалькіх навэл, звязаных паміж сабой агульнымі героямі і падзеямі, і паказанымі не ў храналагічным парадку. Твор, дзеянне якога адбываецца ў 1942 годзе, пачынаецца з дакументальных кадраў часоў нямецкай акупацыі Беларусі, у якіх паказваецца разбурэння, бедствы, злачынствы нацыстаў супраць мірнага насельніцтва, а таксама арганізацыя імі Беларускай краёвай абароны. Пасля дакументальных здымак з’яўляюцца двое беларускіх паліцаяў, якія едуць у санях. Адзін з іх спявае песні з савецкіх фільмаў, а затым кажа, што пасля вайны збіраецца здымаць кіно, але «не савецкае або нямецкае, а наша, беларускае». Другі адказвае, што «ніякага беларускага кіно ніколі не было, няма, і не будзе».
Скразным персанажам усіх містэрый з’яўляецца партызанскі ваяка Штыркін у выкананні Аляксандра Колбышава. У першай частцы яго забіваюць, але ён «уваскрасае»: гісторыі ідуць у адваротным парадку.
Містэрыя першая. «Адам і Ева»
Вясковы хлопец Адам (Аляксандар Малчанаў), які йшоў у партызаны, застаецца на хутары ў абдымках каханай. Ён трапляе ў пастку жаночых чараў і забівае свайго правадніка Штыркіна.
Містэрыя другая. «Маці»
Нямая жанчына ратуе параненага нацыста, які замяняе ёй сына, што загінуў.
Містэрыя трэцяя. «Бацька»
Маленькі хлопчык так імкнецца адшукаць зніклага бацьку, што прыводзіць у дом людзей, якія забіваюць яго айчыма і маці.
Прэм’ера
Забаронены да паказу ў Беларусі ў 2004 годзе, пракатнае пасведчанне вярнулі ў 2010 годзе. Беларуская прэм’ера карціны на вялікім экране адбылася 15 лютага 2010 года ў кінатэатры «Піянер» у рамках кінаклуба «Формула кіно».
Кутб-Мінар
Мінарэт Ала-і-Мінар
Мінарэт Ала-і-Мінар пачаў будаваць Алаудзін Хільджы, які збіраўся зрабіць яго ў два разы вышэй, чым Кутб-Мінар. Але будаўніцтва было спынена, калі канструкцыя дасягнула 24,5 метраў і быў пабудаваны толькі адзін ярус пасля смерці Алаудзіна. Першы ярус будынка захаваўся да нашых дзён.
Мячэць Куват-уль-Іслам
Мячэць Куват-уль-Іслам (што значыць Моц Іслама) вядомая таксама як мячэць Кутб, ці вялікая мячэць Дэлі, была пабудавана, заснавальнікам ці Дынастыі Рабоў. Будаўніцтва мяэці пачалось у 1190 годзе. У якасці будаўнічых матэрыялаў выкарысталі дваццаць сем разбураных індуісцкіх і джайнісцкіх храмаў. Гэта была першая мячэць, пабудаваная ў Дэлі пасля заваявання.
Потым мячэць пашыралася и дабудоўвалася.
Цяпер мячэць разбурана, але маштабныя руіны дазваляюць судзіць аб ісламскай архітэктуры.
На захад ад мячэці знаходзіцца магіла, пабудаваная ў 1235 годзе. Будаўніцтва маўзалея паказвае адыход ад індыйскіх звычаяў крэмацыі.
Вароты Ала-і-Дарваза
Пышныя вароты Ала-і-Дарваза былі пабудаваны першым султанам Дэлі з дынастыі Хільджы Алаудзінам.
Калона з унікальнага жалеза
Вялікай загадкай з'яўляецца жалезная калона вышынёй 7 метрай і весам у 6 тон. Калона была ўведзена царом Кумарагуптай I з дынастыі Гупта, якая правіла ў Паўночнай Індыі ў перыяд 320—540 гадоў. Першапачаткова калона знаходзілася у храме Вішну горада, а на калоне быў размешчаны. Калона была перанесена на гэта месца і увайшла ў склад індуісцкага храма. Усе астатнія пабудовы храма былі разбураны і выкарыстаны як будаўнічыя матэрыялы для мінарэта Кутб-мінар і мячэці Куваі-ул-Іслам.
На калоне застаўся надпіс, прысвечаны Вішну і цару (375—413 гады). За 1600 гадоў калона амаль не падверглася карозіі, аб прычыне гэтага вядуцца спрэчкі. Існавала тэорыя, што калона зроблена з метэарытнага жалеза (супраць якой сведчыла адсутнаць нікеля). Згодна з іншымі меркаваннямі, у калоне выкарыстоўваўся асаблівы сплаў, вынайдзены індыйскімі металургамі. У выніку аналіза старажытнай тэхналогіі вытворчасці жалеза, было вызначана, што імавернай прычынай было невывядзенне фосфару ў шлакі пры адсутнасці вапны ў тэхналагічным працэсе, у выніку чаго ўтварылася асаблівая ахоўная корка з высокім утрыманнем фосфару, якая перашкаджае карозіі.
Вакол калоны пабудавана агароджа. Лічыцца, што калі стаць да калоны спіной і абхапіць яе ззаду рукамі, гэта прынясе шчасце.
Грабніца Імама Заміна
У паўночна-заходнім баку ад Варот Ала-і-Дарваза знаходзіцца невялікая грабніца суфійскага святога XV ст. імама Мухамаада Алі, больш вядомага як Імам Замін. Ураджэнец Туркестана Імам Замін прыйшоў у Індыю ў час праўлення (1488—1517) Ён быў членам суфійскага ордэна чыштыя. Грабніца была ўзведзена пры яго жыцці ў 1537-38 гадах, а праз год ён памёр.
Уладзімір Іванавіч Язерскі
Уладзімір Язерскі (Володимир Єзерський; нар., ) — былы ўкраінскі футбаліст, абаронца. Выступаў за нацыянальную зборную Украіны (1998—2008).
Любін (гміна)
Лю́бін (Lubin) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Любінскага павета Ніжнесілезскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Любіне. Плошча гміны складае 290,15 км². Станам на 2008 год у гміне Любін пражывалі 12 268 чалавек, шчыльнасць — 42,3 чал./км².
Шаша Рэвалюцыі
Шаша Рэвалюцыі — вуліца ў Чырвонагвардзейскім раёне Санкт-Пецярбурга, праходзіць ад Піскароўскага праспекта да вуліцы Камуны. Даўжыня каля 4,5 км.
У 1824 годзе было вырашана пракласці новую дарогу ў Парахавыя, якая павінна была стаць заменай старой віхлявай дарогі. Пракладаць яе вырашылі практычна ад сядзібы графаў Кушалевых-Безбародкаў, таму праектная назва была — Безбародкінская шаша.
Пабудавана дарога была толькі ў 1857 годзе, пасля адкрыцця яе называлі дарога на Охценскія Парахавыя заводы, шаша на Парахавы завод. У 1868 годзе за дарогай замацавалася назва Парахаўская шаша. Дарога звязала Кушалеўскі завулак і Колтушскую шашу.
22 сакавіка 1922 года Парахаўская шаша была пераназвана ў шашу Рэвалюцыі.
У 1930-я гады ў склад шашы Рэвалюцыі быў уключаны ўчастак Рабаўскай шашы ад вуліцы Камуны да чыгуначнай станцыі «Ржэўка», а Рабаўская шаша была пракладзена ўздоўж Ірынаўскай трамвайнай лініі; у месцы зліцця дарог была добраўпарадкавана Ржэўская плошча. Аднак ужо ў 1940-я гады вялікая частка гэтага ўчастка ўвайшла ў тэрыторыю Охцінскага хімкамбіната.
Маска Зора
«Маска Зо́ра» (The Mask of Zorro) — амерыканскі прыгодніцкі фільм 1998 года рэжысёра. Галоўныя ролі выканалі Антоніа Бандэрас, Энтані Хопкінс, Кэтрын Зета-Джонс, і.
Сюжэт
Дон Дыега Дэ Ла Вега ўсё жыццё быў абаронцам свайго народа ад злых дзеянняў іспанскага губернатара Рафаэля Мантэра. Ён чыніў дабро пад імем Зора. Але прыйшла старасць, а смерць жонкі, расставанне з дачкой і доўгія гады зняволення ў турме яшчэ больш падкасілі яго здароўе. Прыйшла пара знайсці годнага пераемніка для чорнай маскі. Сам лёс зводзіць Алехандра Мур’ета і Дыега Дэ Ла Вегу. Але дасведчаны дон Дыега яшчэ шмат чаму павінен навучыць маладога і гарачага Алехандра, перш чым ажыццявіць план помсты Мантэра. А ўзнагародай Алехандра стане не толькі смерць тырана, але і каханне дачкі Дыега — Элены.
Хрысціна з Касцюшкаў
Xрысціна з Касцюшкаў (? — ?) — рэлігійная дзяячка Вялікага Княства Літоўскага.
Біяграфія
Паходзіў са шляхецкага роду Касцюшкаў герба «Рох III».
IC 1727
IC 1727 — галактыка тыпу SBm у сузор’і Трыкутнік.
Гэты аб’ект уваходзіць у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Палік (вёска)
Палі́к (, Палик) — вёска ў Барысаўскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Маісееўшчынскага сельсавета.
Карл Раўхфус
Карл Андрэевіч Раўхфус (ням. Karl Gottlieb Rauchfuß), (27 лістапада (9 снежня) 1835,  — 14 (27) лістапада 1915, ) — адзін з першых педыятраў Расіі, доктар медыцыны.
Патомны дваранін у першым пакаленні, сапраўдны тайны саветнік (1912), ініцыятар будаўніцтва, адзін з аўтараў праекта і першы галоўны ўрач Дзіцячай бальніцы прынца Пятра Ольденбургскага ў Санкт-Пецярбургу; Член Уласнай Яго Імператарскай Вялікасці канцылярыі па ўстановах імператрыцы Марыі, старшыня Санкт-Пецярбургскага Таварыства дзіцячых урачоў, таварыш старшыні Таварыства школьных дач для Санкт-Пецярбургскіх сярэдніх навучальных устаноў; Дырэктар прытулку ў памяць Марыі, Кацярыны і Георгія, старшыня Таварыства апекі над бедных і хворых дзецях («Сіні крыж»); старшыня і папячыцель Школы нянь Гаспадарыні Імператрыцы Аляксандры Фёдараўны; лейб-педыятр Двара Яго Імператарскай Вялікасці (1876).
Валейкішкаўскі сельсавет
Валейкішкаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Астравецкага раёна Маладзечанскай вобласці. Цэнтр — вёска Валейкішкі.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Астравецкага раёна Вілейскай вобласці БССР. З 20 верасня 1944 года ў складзе Маладзечанскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Быстрыцкага сельсавета.
Грачыхі (Талачынскі раён)
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Алёнавіцкага сельсавета.
Лукты (Смаленская вобласць)
Лукты (Лукты) — вёска ў Дарагабужскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Алексінскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Аляксандр Павел Сапега
Аляксандр Павел Сапега ( — ) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага.
Біяграфія
Вучыўся ў езуіцкім калегіуме ў Брунсбергу (Браневе), у 1685—1689 у Парыжы. Чашнік ВКЛ у 1692, маршалак дворны ў 1692—1698, маршалак вялікі ў 1698—1703, 1705—1708 і з 1713. Удзельнічаў у Алькеніцкай бітве 1700, у час Паўночнай вайны 1700—1721 стаў на бок шведаў, караля Станіслава Ляшчынскага, які таксама даў яму пасаду вялікага маршалка (1705—1708). Пасля аднаўлення ўлады Аўгуста II у 1709 у апазіцыі да яго. Валодаў Друяй, Іказню, Сапежынам, Дуброўнам і іншымі маёнткамі.
Лыткіна (Смаленская вобласць)
Лыткіна (Лыткино) — вёска ў Дарагабужскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Алексінскага сельскага паселішча.
Уладзіслаў Валер’евіч Фядотаў
Уладзіслаў Фядотаў (нар., ) — беларускі футбаліст, паўабаронца.
Клубная кар’ера
Выхаванец маладзечанскай ДЮСШ-4, на дарослым узроўні дэбютаваў у 2015 годзе, выступаючы ў Другой лізе за «Маладзечна-ДЮСШ-4». У сезоне 2015 правёў за маладзечанскі клуб 25 матчаў і забіў 2 гола.
У студзені 2016 года падпісаў трохгадовы кантракт з дэбютантам беларускай Вышэйшай лігі — клубам «Іслач». Сезон 2016 распачаў у дубліруючым складзе. 7 ліпеня 2016 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе, выйшаўшы на замену ў канцы матча супраць БАТЭ (1:3). Пазней яшчэ некалькі разоў з’яўляўся на полі ў асноўнай камадзе «Іслачы», выходзячы на замену.
Сезон 2017 пачынаў у дублі, але хутка атрымаў траўму. Вярнуўся на поле ў ліпені, у другой палове 2017 года працягваў гуляць за дубль, не з’яўляючыся ў асноўнай камандзе. У пачатку 2018 года трэніраваўся з асновай «Іслачы», аднак у лютым не трапіў на другі турэцкі збор каманды. У сакавіку праходзіў прагляд у «Смаргоні», аднак так і не перайшоў у гэты клуб. Толькі ў маі вярнуўся ў «Іслач», дзе зноў стаў гуляць за дубль.
У ліпені 2018 года планавалася аддаць паўабаронцу ў арэнду ў пінскую «Хвалю», аднак пераход не адбыўся, і футбаліст вярнуўся ў «Іслач». У жніўні 2018 года на правах арэнды далучыўся да «Ліды», дзе стаў іграком асновы. Па заканчэнні сезона ў лістападзе 2018 года вярнуўся ў «Іслач», аднак у сакавіку 2019 года пакінуў клуб.
У красавіку 2019 года зноў стаў іграком «Маладзечна», а ў чэрвені таго ж года перабраўся ў «Андэрдог». У красавіку 2020 года, пасля таго як чысцінскі клуб не быў дапушчаны да ўдзелу ў Першай лізе, вярнуўся ў «Маладзечна». Працягваў выступаць за каманду і пасял таго, як у 2021 годзе яна далучылася да Першай лігі. Пакінуў маладзечанскі клуб у ліпені 2023 года.
Любішын (гміна)
Любі́шын (Lubiszyn) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Гажоўскага павета Любушскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Любішыне. Плошча гміны складае 205,3 км². Станам на 2004 год у гміне Любішын пражывалі 6726 чалавек, шчыльнасць — 32,8 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 15 салецтваў.
Штаты ЗША
Штаты ЗША (state, літаральна "дзяржава") — асноўныя палітычныя суб'екты, якія разам утвараюць Злучаныя Штаты Амерыкі (усяго 46 штатаў і 4 садружнасці з правамі штатаў). Яны маюць значную ступень суверэнітэту ва ўнутраных справах, аднак саступаюць усе паўнамоцтвы ў адносінах з замежнымі дзяржавамі, а таксама частку канстытуцыйных паўнамоцтваў федэральным уладам. Усе штаты з'яўляюцца раўнапраўнымі паміж сабою.
Этымалогія
Англійскае слова state паходзіць ад лацінскага status (літаральна "стан" або "становішча"). У дачыненні да дзяржаўнага кіравання выкарыстоўвалася з XIV ст. Англійскія калоніі ў Паўночнай Амерыцы называліся штатамі з XVII ст. У Дэкларацыі незалежнасці ЗША 1776 г. ўсе суб'екты новага дзяржаўнага ўтварэння былі названы штатамі. На самой справе, 3 з іх афіцыйна зваліся садружнасцямі. У наш час садружнасцямі з'яўляюцца Вірджынія, Пенсільванія, Масачусетс і Кентукі.
Прыняцце штатаў у склад ЗША
У 1776 г., калі была абвешчана незалежнасць ЗША, у іх склад уваходзіла толькі 13 суб'ектаў (10 штатаў і 3 садружнасці з правамі штатаў), аднак у наш час іх колькасць дасягае 50. Гэта стала магчымым дзякуючы праву ўключэння новых суб'ектаў. Іх прыняццю папярэднічае складаная працэдура: абавязковае прыняццё ўласнай Канстытуцыі, ратыфікацыя Канстытуцыі ЗША і задавальненне з боку Кангрэса ЗША. Забараняецца стварэнне новых штатаў шляхам выхаду з ужо існуючых або праз злучэнне ўжо існуючых штатаў без дазволу Кангрэса. На практыцы, большасць штатаў была ўтворана на федэральных землях ЗША. Выключэнне складаюць Вермонт, Кентукі, Мэн, Тэхас, Каліфорнія і Заходняя Вірджынія. Прычым, толькі Тэхас і Каліфорнія з'яўляліся незалежнымі дзяржавамі да ўваходу ў склад ЗША. Апошнімі штатамі, прынятымі ў склад ЗША, былі Аляска (3 студзеня 1959 г.) і Гаваі (29 жніўня 1959 г.).
Выхад са складу ЗША
Хаця Канстытуцыя ЗША не забараняе выхад штатаў са складу ЗША, пастанова Вярхоўнага суда ЗША ад 1868 г. не прызнае аднабаковае аддзяленне. Адзіная спроба выхаду са складу ЗША была прадпрянята 11 суб'ектамі, якія ў 1861 г. стварылі Канфедэратыўныя Штаты Амерыкі, што прывяло да грамадзянскай вайны.
Легенда Зора
«Легенда Зо́ра» (The Legend of Zorro) — амерыканскі прыгодніцкі фільм 2005 года рэжысёра. Галоўныя ролі выканалі Антоніа Бандэрас, Кэтрын Зета-Джонс,, і.