cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Бесступеньчатая перадача
Электрычная бесступеньчатыя перадачы выконваецца па сістэме генератар — рухавік. Яны выкарыстоўваецца ў транспартных машынах і інш. для перадачы вялікіх магутнасцяў (гл. электрычны прывод).
Выкарыстанне бесступеньчатых перадач павышае прадукцыйнасць машын, паляпшае магчымасці кіравання.
Чэмпіянат Беларусі па гандболе сярод жанчын 2007/2008
Чэмпіянат Беларусі па гандболе сярод жанчын 2007/2008 — 16-ы чэмпіянат Рэспублікі Беларусь па гандболе.
IC 204
IC 204 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) у сузор’і Кіт.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Мышка
Мышка (таксама вядомая пад назвай «Мухля») — адна з рэк воднай сістэмы Мінска.
Цячэ на захадзе беларускай сталіцы. Адзіная рака, якая бярэ пачатак не за межамі горада. Пачынаецца на тэрыторыі былой вёскі Міхалова і праз некалькі кіламетраў упадае ў раку Лошыца, якая ў сваю чаргу ўпадае ў галоўную раку Мінска — Свіслач.
Да 1960-х гадоў рака Мышка лічылася добрым месцам для адпачынку і рыбалкі. Падчас Другой сусветнай вайны побач з ракой знаходзілася нямецкая гаспадарка.
У 1960-х гадах пачалося абмяленне ракі ў сувязі з будаўнічымі і воднаінжынернымі работамі ў наваколлі. Пасля гэтага даўжыня ракі скарацілася з 7 да 2 км. Фактычна пераўтворана ў вадасховішча на ўзор і па аналогіі з ракой Слепняй на ўсходзе Мінска.
Лаід Саідзі
Лаід Саідзі — грамадзянін Алжыра і супрацоўнік дабрачыннай арганізацыі «». Па падазрэнні ў тэрарыстычнай дзейнасці знаходзіўся 16 месяцаў у зняволенні ў Солт-Піт, сакрэтнай турме ЦРУ ў Афганістане.
Біяграфія
Да зняволення Саідзі працаваў у арганізацыі «Аль-Харамейн». Гэта ісламскі дабрачынны фонд, заснаваны ў Саудаўскай Аравіі. У верасні 2004 года Міністэрства фінансаў ЗША западозрыла арганізацыю ў прамых сувязях з кіраўніком Аль-Каіды Усамай бен Ладэнам, таму дзейнасць фонду забаронена рашэннем Савета Бяспекі ААН. Неўзабаве прадстаўнікі «Аль-Харамейн» трапілі пад нагляд ЦРУ.
Падставай для затрымання стаў запіс тэлефоннай размовы, у якім Саідзі вымавіў слова «тайрат», якое на гутарковай арабскай мове азначае «шыны». Аднак супрацоўнікам спецслужбаў пачулася падобнае па гучанні слова (з трохі іншым гукам «т»), якое азначае «самалёты».
У ліпені 2003 года, знаходзячыся ў Танзаніі, мужчына быў арыштаваны, а затым праз Малаві перанакіраваны ў Афганістан. Наступныя 16 месяцаў ён правёў у турме Солт-Піт, дзе пацярпеў ад катаванняў. Так, Саідзі падвешвалі рукі да столі, з-за чаго на яго запясцях утварыліся шнары. Пасля публікацыі 600-старонкавага несакрэтнага рэзюмэ справаздачы Камітэта Сената ЗША па разведцы аб катаваннях ЦРУ былі апублікаваны дадатковыя падрабязнасці злоўжываннях у дачыненні да алжырца.
Вызваленне з турмы адбылося толькі пасля таго, як падчас допыту, дзе ў яго прысутнасці заслухвалі запіс тэлефоннай размовы, высветлілася непаразуменне.
Чарлз Эванс Х’юз
Чарлз Эванс Х'юз (Charles Evans Hughes;  — ) — амерыканскі дзяржаўны дзеяч, які займаў пасады губернатара Нью-Ёрку, дзяржаўнага сакратара ЗША і галоўнага суддзі Вярхоўнага Суда ЗША.
Ід Ках
Ід Ках (Святочная, на эйд (ід — «свята», гах — «месца», уйг. ھېيتگاھ مەسچىتى, Hëytgah Meschiti) — самая вялікая мячэць у Кітаі. Размешчана на цэнтральнай плошчы населенага ўйгурамі-мусульманамі горада Кашгар.
Мае плошчу ў 16 800 м² і месціць да 20 000 людзей.
Пабудавана ў 1442 годзе, хоць найбольш старажытныя ўчасткі можна аднесці да IX—X стагоддзяў. Пасля пашыралася і перабудоўвалася.
Мае вароты з жоўтай цэглы з устаўкамі з гізума.
NGC 459
NGC 459 (іншыя абазначэнні — UGC 832, MCG 3-4-17, ZWG 459.24, PGC 4665) — галактыка ў сузор’і Рыбы.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Хефінген
Хефінген (люксемб. Hiefenech, фр. Heffingen) — камуна ў Люксембургу, размяшчаецца ў акрузе Люксембург. Камуна Хефінген з'яўляецца часткай кантона Мерш. У камуне знаходзіцца аднайменны населены пункт.
Насельніцтва складае 1000 чалавек ​​(на 2008 год), у камуне размяшчаюцца 370 хатніх гаспадарак. Займае плошчу 13,34 км ² (па займаемай плошчы 94 месца з 116 камун). Найвышэйшая кропка камуны над узроўнем мора складае 405 м. (54 месца з 116 камун), найменшая 277 м. (87 месца з 116 камун).
Навасёлкі 2 (Пастаўскі раён)
Навасёлкі 2 (, Новосёлки 2) — вёска ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Лынтупскага сельсавета.
У 1940—1959 гадах цэнтр Навасёлкаўскага 2-га сельсавета. Да 2004 года вёска ўваходзіла ў склад Камайскага сельсавета.
Універсітэт Яна Каханоўскага ў Кельцах
Універсітэт Яна Каханоўскага ў Кельцах (Uniwersytet Jana Kochanowskiego w Kielcach) — польская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта і з сядзібай у горадзе Кельцы.
Агульная характарыстыка
У 1981 годзе быў створаны факультэт ў Пётркаве Трыбунальскім, які пасля стаў філіялам універсітэта. У 2000 годзе была створана Свентакшыская акадэмія, якая ў 2008 годзе была ператворана ва Універсітэт гуманітарных навук Яна Каханоўскага ў Кельцах. 1 кастрычніка 2011 года вучэльня атрымала сучасную назву і статус. У канцы 2016 года на базе скасаванагабылоў Дзяржаўнай вышэйшай прафесійнай школы ў Сандаміры быў утвораны факультэт Універсітэта Яна Каханоўскага.
Такім чынам, вучэльня за сваю гісторыю мела наступныя назвы:
Па стане на 1 кастрычніка 2019 года ва ўніверсітэце працавала каля 900 супрацоўнікаў, у тым ліку 76 прафесароў. У 2018/2019 навучальным годзе ва ўніверсітэце навучалася 11 339 студэнтаў, у тым ліку 8 749 - на стацыянарных студыях першай і другой ступені вышэйшай адукацыі. На канец 2015 года універсітэцкая бібліятэка ў Кельцах мела ў сваіх фондах больш за 481 тыс. выданняў, больш за 69 тыс. асобнікаў перыядычных выданняў і каля 10,5 тыс. інвентарных адзінак спецыяльных сбораў.
Lynx (браўзер)
Lynx — адзін з першых тэкставых браўзераў.
Не падтрымлівае табліцы і JavaScript. Пачаткова ў распрацоўцы ўдзельнічалі, Майкл Гроўб , Чарлз Рызак. Працуе даволі шпарка, пераносны, мае вялікую колькасць наладак, з’яўляецца незаменным памочнікам пры рабоце ў тэрмінале vt100, аднак зараз больш зручным тэкставым браўзерам можна лічыць Links. Надзвычай зручны для прагляду вэб-старонак людзям са слабым зрокам. Распаўсюджваецца па ліцэнзіі GNU GPL.
Allium longisepalum
Allium longisepalum — від травяністых раслін сямейства, распаўсюджаны ў Заходняй Азіі.
Апісанне
Кветаножкі даўжынёй 15-25 (30) мм. Кветкі шырока-званочкавыя, у верхняй частцы не звужаныя, даўжынёй 10-15 мм, ружовай афарбоўкі або чыста белыя.
Распаўсюджанне
Распаўсюджаны ў Заходняй Азіі (дзяржавы Персідскага заліва, Іран, Ірак, Кувейт, Ліван, Сірыя, паўднёвы ўсход Турцыі).
IC 205
IC 205 — галактыка тыпу SBa (кампактная выцягнутая галактыка) у сузор’і Кіт.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Іаган Баптыст Крамер
Іаган Баптыст Крамер (ням.: Johann-Baptist Cramer;, Мангейм — , Лондан) — брытанскі піяніст і кампазітар германскага паходжання.
Біяграфія
У 1824 г. разам з кампаньёнамі заснаваў фірму Cramer & Co., Пад рознымі назвамі, так ці інакш выкарыстоўвалі яго імя, вытворцы фартэпіяна і выдаўцы музычнай літаратуры на працягу 140 гадоў (у 1964 г. паглынутая Kemble & Co.).
Хобшэйд
Хобшэйд (люксемб. Habscht, фр. Hobscheid) — камуна ў Люксембургу, размяшчаецца ў акрузе Люксембург. Камуна Хобшэд з’яўляецца часткай кантона Капелен. У камуне знаходзіцца аднайменны населены пункт.
Насельніцтва складае 3026 чалавек ​​(на 2008 год), у камуне размяшчаюцца 1275 хатніх гаспадарак. Займае плошчу 17,55 км ² (па займаемай плошчы 68 месца з 116 камун). Найвышэйшая кропка камуны над узроўнем мора складае 389 м. (70 месца з 116 камун), найменшая 242 м. (56 месца з 116 камун).
Sud-Aviation SA.330 Puma
Sud-Aviation SA.330 Puma — французскі сярэдні транспартны верталёт. Здзейсніў першы палёт 15 красавіка 1965 года, усяго пабудавана каля 700 машын. Шырока пастаўляўся на экспарт. Нягледзячы на тое што верталёт створаны ў Францыі, гэтак жа было ліцэнзавана выкарыстанне для такіх краін як: Інданезія, Вялікабрытанія, Паўднёва-Афрыканская Рэспубліка.
Світка
Сві́тка, сві́та — верхняе мужчынскае і жаночае адзенне з сукна ў беларусаў, літоўцаў, рускіх і ўкраінцаў. Бытавала да 1930-х гадоў.
Гісторыя
Світа як верхняе мужчынскае і жаночае нераспашное адзенне розных слаёў насельніцтва была вядомая з XI стагоддзя. На падставе фрагмента мужчынскай світы XII-XIII стагоддзяў, знойдзенай беларускімі археолагамі ў Віцебску, была зроблена рэканструкцыя. Яна была нерасхінутай вопраткай, без каўняра, прамога крою з доўгімі прамымі рукавамі і зашпількай ад гарлавіны да лініі таліі на 6 гузікаў з і падпяразвалася поясам з тканіны. Каля в. Перавоз Глыбоцкага раёна Віцебскай вобласці археолагі знайшлі мініяцюрны рукапіс, паводле якога стала магчыма вызначыць крой світы. Яна служыла таксама лёгкім відам вопраткі, накшталт сучаснага пінжака.
Мужчынскія світы таго часу былі шарсцянымі і зашпільваліся на ксцяныя, драўляныя, металічныя гузікі або фібулы.
Апісанне
Звычайна світкі шылі з даматканага сукна колеру авечай поўсці, святочныя, напрыклад на Украіне, з сукна чырвонага колеру. На поўначы Беларусі шылі світкі прамога крою, у цэнтральных раёнах з адразной і неадразной спінкай, звужанай ў таліі. На Палессі насілі світкі «з вусамі» — клінамі, ушытымі ад таліі па баках да нізу, і ўпрыгожанымі вышыўкай, каляровымі шнурамі. Даўжыня — ніжэй калена.
Мікола Мятліцкі
Біяграфія
Закончыў філалагічны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта (1977). Працаваў карэспандэнтам штотыднёвіка «Літаратура і мастацтва» (1977—1983), старэйшым рэдактарам рэдакцыі крытыкі, літаратуразнаўства і драматургіі выдавецтва «Мастацкая літаратура» (1983—2002). У 2002—2014 гадах — галоўны рэдактар часопіса «Полымя».
Памёр 27 лістапада 2021 года.
Творчасць
Першы зборнік вершаў «Абеліск у жыце» выйшаў у свет у 1980 годзе. Выдаў кнігі паэзіі «Мой дзень зямны» (1985), «Ружа вятроў» (1987), «Горкі вырай» (1988), «Шлях чалавечы» (1989), «Палескі смутак» (1991), «Блаславенне» (1991), «Чаканне сонца» (1994), «Бабчын. Кніга жыцця.» (1996), «Бабчин. Книга жизни» (1997) і іншыя. Для дзяцей — вершы «Няправільныя санкі» (1991).
Шмат часу аддае перакладам паэзіі народаў свету. Сярод іх кніга паэзіі казахскага асветніка, першапраходца на ніве прыгожага пісьменства Абая «Стэпавы прастор». У 2012-м паэт выдаў анталогію «Пад крыламі Дракона: Сто паэтаў Кітая», затым пабачыла свет анталогія «Пялёсткі лотаса і хрызантэмы: 100 паэтаў Кітая ХХ стагоддзя».
Член Саюза пісьменнікаў Беларусі з 1981 года.
Арыжня
Назву Ары́жня маюць:
IC 206
IC 206 — галактыка тыпу S0 (спіральная галактыка) у сузор’і Кіт.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
NGC 460
NGC 460 (іншае абазначэнне — ESO 29-SC39) — рассеянае скопішча з эмісійнай туманнасцю ў сузор’і Тукан.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Zygaena purpuralis
Zygaena purpuralis — від матылёў сямейства, якія пераважна сустракаецца ў Еўропе, у тым ліку і на тэрыторыі Беларусі.
Апісанне
Размах крылаў каля 30—34 мм. Лёт у чэрвені — пачатку ліпеня. Матылі лётаюць падчас усяго дня.
Вялікая Кракотка
Да Вялікай Кракоткі далучана суседняя Малая Кракотка, цяпер паўднёва-заходняя частка вёскі.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Сялявіцкага сельсавета.
Allium longivaginatum
Allium longivaginatum — від травяністых раслін сямейства ; эндэмік Ірана. 2n=16.
Распаўсюджанне
Эндэмік Ірана.
Рына (Невада)
Рына  (Reno) — горад на захадзе штата Невада, ЗША. Адміністрацыйны цэнтр акругі Уоша. Насельніцтва — 233 294 чалавек (4-ы горад Невады па колькасці жыхароў пасля Лас-Вегаса, Хендэрсана і Норт-Лас-Вегаса). Горад размешчаны ў даліне каля гор Сьера-Невада, за 80 км ад возера Таха.
Сноўка (прыток Даколькі)
Назва
Назва старабалцкага паходжання. Пярвейшая назоўная форма — Сноў.
Прамыя гідранімічныя адпаведнікі — назвы буйной дзесенскай ракі, малой ракі Сноўка (< Сноў) у басейне Нёмана.
Ад індаеўрапейскага *(s)nā- / *(s)nāu- / (s)neu- «цекці». Ад яго з дапамогай пашыральніка -l- назва рэк Нальша (двойчы на Павоччы, таксама меркавана на цяперашнім беларуска-літоўскім памежжы), літоўская Nalija, пскоўская Наліца (< *Nālia). З дапамогай пашыральніка -t- назва рэк Нача, пруская *Nātangā, літоўскія водныя назвы Nota, Notė, Notija, Notera.
Нікадзім (таемны вучань Хрыста)
Нікадзім (Νικόδημος — «які перамагае народ» ) — паводле біблейскага падання, вядомы фарысей, член сінедрыёна, або вярхоўнага іудзейскага савета. Меў таемную начную гутарку з Ісусам Хрыстом, пасля якой стаў яго шчырым вучнем. Ён адкрыта выступіў супраць першасвяшчэннікаў і фарысеяў, якія пасылалі сваіх служак захапіць Ісуса Хрыста. Пасля пакут і ўкрыжавання Ісуса Хрыста прыняў хрышчэнне ад апосталаў, за што быў выгнаны іудзеямі з сінедрыёна і з Іерусаліма. Яму прыпісваецца апакрыфічнае евангелле (: Евангелле ад Нікадзіма).
Сербская мова
Сербская мова — адна са славянскіх моў. Разам з балгарскай, македонскай, славенскай, харвацкай і баснійскай адносіцца да паўднёваславянскай падгрупы. Апошнія дзве мовы часта аб'ядноўваюць з сербскай у адну (сербахарвацкую мову); у гэтым выпадку асобныя сербская, харвацкая і баснійская мовы лічаць рэгіянальнымі варыянтамі сербахарвацкай. Пералік адрозненняў сербскай мовы ад харвацкай і баснійскай — на старонцы сербахарвацкая мова.
Сацыялінгвістычныя дадзеныя
На сербскай мове размаўляюць у Сербіі і Чарнагорыі, у асобных усходніх раёнах Харватыі, а таксама ў баснійскім рэгіёне Рэспубліка Сербская. Лік сербскамоўных — каля 12 млн. чалавек. Большасць носьбітаў — сербы, якія вызнаюць праваслаўе.
Пісьменнасць
Сербская мова выкарыстоўвае ў якасці пісьменнасці два алфавіта: заснаваны на кірыліцы («вуковіца») і заснаваны на лацініцы («гаевіца»). У кожным па 30 літар; існуе адназначная адпаведнасць паміж літарамі аднаго і другога алфавіта (але простае аўтаматычнае пераўтварэнне тэксту магчыма толькі ў адзін бок, бо лацінскія дзіграфы зрэдку адпавядаюць парам асобных кірылічных літар).
Некаторыя сербскія курсіўныя і рукапісныя літары (маленькія г, д, п, т, вялікія Б, Д, Н, гл. артыкул «Грамадзянскі шрыфт») істотна адрозніваюцца ў напісанні ад тых жа літар у большасці цяперашніх кірылічных азбук. Аднак гэтая розніца часта не падтрымліваецца распаўсюджанымі камп'ютарнымі выдавецкімі сістэмамі, дзе курсіў кірыліцы адлюстроўваецца толькі ў «рускім» напісанні.
Хозінген
Хозінген (люксемб. Housen, фр. Hosingen) — камуна ў Люксембургу, размяшчаецца ў акрузе Дзікірх. Камуна Хозінген з'яўляецца часткай кантона Клерво. У камуне знаходзіцца аднайменны населены пункт.
Сербская мова
Нябуквенныя арфаграфічныя знакі
З нябуквенных арфаграфічных знакаў у сербскай пісьменнасці (як у кірыліцы, так і ў лацініцы) выкарыстоўваюцца:
Хозінген
Насельніцтва складае 1842 чалавек (на 2008 год), у камуне размяшчаюцца 710 хатніх гаспадарак. Займае плошчу 45,28 км ² (па займаемай плошчы 7 месца з 116 камун). Найвышэйшая кропка камуны над узроўнем мора складае 535 м. (10 месца з 116 камун), найменшая 230 м. (45 месца з 116 камун).
Інстытут палітычных даследаванняў «Палітычная сфера»
Інстытут палітычных даследаванняў «Палітычная сфера» (Institute of political studies "Political sphere") — беларуская даследчая і экспертная ўстанова. Інстытут быў заснаваны ў 2009 годзе ў Мінску, афіцыйна зарэгістраваны ў Літве.
Місія
Мэтамі Інстытута «Палітычная сфера» з’яўляецца сістэмнае вывучэнне палітыкі і грамадства Беларусі і Цэнтральна-Усходняй Еўропы; Фарміраванне прафесійнай супольнасці даследчыкаў палітыкі ў Беларусі, у тым ліку стварэнне неабходнай інфраструктуры для іх прафесійнай дзейнасці; Інтэграцыя беларускіх даследчыкаў у рэгіянальны, еўрапейскі і міжнародны акадэмічны кантэкст, а таксама спрыянне сумеснай даследчай дзейнасці.
Гісторыя
Інстытут сфармаваўся на падставе супольнасці даследчыкаў, якія згуртаваліся вакол выдання часопіса «Палітычная сфера» (выдаецца з 2001 года). У 2001—2006 гг. дзейнасць супольнасці часопіса «Палітычная сфера» адбывалася ў Беларускім дзяржаўным універсітэце (кафедра паліталогіі юрыдычнага факультэта). У 2006—2009 гг. дзейнасць супольнасці часопіса адбывалася ў Еўрапейскім гуманітарным універсітэце ў Вільні, Літва. У верасні 2009 года было публічна абвешчана аб заснаванні Інстытута «Палітычная сфера». Пасаду дырэктара Інстытута ад часу яго ўтварэння займае палітолаг, доктар палітычных навук Андрэй Казакевіч.
Асноўныя кірункі дзейнасці Інстытута
Даследаванні і экспертная дзейнасць
Выдавецкая дзейнасць
Публічныя падзеі
Дзейнасць па развіцці акадэмічнай супольнасці і адукацыі
Яўген Максімавіч Палосін
Яўген Максімавіч Пало́сін ( — ) — беларускі, савецкі акцёр тэатра і кіно. Народны артыст БССР (1956). Народны артыст СССР (1969).
Біяграфія
Нарадзіўся 24 снежня 1911 (6 студзеня 1912) года ў вёсцы Урыўкі (цяпер Ялецкі раён, Ліпецкая вобласць, Расія). У 1934—1939 гадах вучыўся ў Маскве, у Дзяржаўным інстытуце тэатральнага мастацтва імя А. Луначарскага (курс Л. М. Леанідава).
Сцэнічную дзейнасць пачаў на сцэне Тульскага ТРАМа (Алёшка ў спектаклі «Дружная горка», кампазітары У. Дзешавоў і М. Дворыкаў), затым Тульскага тэатра юнага гледача.
З 1939 года — акцёр Гомельскага драматычнага рускага тэатра, які быў створаны на аснове акцёрскага курса народнага артыста СССР Л. М. Леанідава (ГІТІС). У перыяд Вялікай Айчыннай вайны — артыст 1-й франтавой канцэртнай беларускай брыгады па абслугоўванні дзеючай арміі. У 1945—1948 гадах — акцёр Магілёўскага драматычнага тэатра, куды была перакладзеная трупа Гомельскага тэатра.
З 1949 да 1976 год — акцёр Дзяржаўнага рускага драматычнага тэатра Беларускай ССР (цяпер Нацыянальны акадэмічны драматычны тэатр імя М. Горкага) (Мінск).
Член ВКП(б) з 1939 года. Член Беларускага саюза тэатральных дзеячаў з 1949 года.
Памёр 25 мая 1982 года (па іншых крыніцах — у 1981 годзе). Пахаваны на Нова-Волкаўскіх могілках Ленінграда.
Тэарэма Пойнтынга
Тэарэма Пойнтынга (Poynting's theorem) — тэарэма, якая апісвае закон захавання энергіі электрамагнітнага поля. Тэарэма была даказаная ў 1884 Джонам Генры Пойнтынгам. Усё зводзіцца да наступнай формулы:
Дзе S — вектар Пойнтынга, J — шчыльнасць току і E — электрычнае поле. Шчыльнасць энергіі u (\epsilon_0 — электрычная пастаянная, \mu_0 — магнітная пастаянная).
Тэарэма Пойнтынга ў інтэгральнай форме:
дзе — паверхня, якая абмяжоўвае аб'ём V \!.
У тэхнічнай літаратуры тэарэма звычайна запісваецца так (u — шчыльнасці энергіі):
Кіно маёй краіны
«Кіно маёй краіны» — тэлевізійны аўтарскі праект Уладзіміра Арлова, прымеркаваны да 95-годдзя беларускага кінематографа. Трансляваўся на тэлеканале «Беларусь 3» ў 2020 годзе. Аўтар фільма дзеліцца назіраннямі і развагамі прафесіянала, які ведае ўвесь працэс знутры, распавядае пра знакавыя падзеі і стужкі за 95-гадовую гісторыю беларускага кіно.
Тэарэма Пойнтынга
Вывад
Тэарэма можа быць выведзена з дапамогай двух ураўненняў Максвела (для прастаты лічым, што асяроддзе - вакуум (μ = 1, ε = 1); для агульнага выпадку з адвольным асяроддзем, трэба ў формулы да кожнага ε0 і μ0 прыпісаць ε і μ):
Дамножыўшы абедзве часткі ўраўнення на \mathbf{B}, атрымаем:
Дамножыўшы абедзве часткі ўраўнення на \mathbf{E}, атрымаем:
Адымаючы першае з другога, атрымаем:
Нарэшце:
Паколькі вектар Пойнтынга \mathbf{S} вызначаецца як:
гэта раўнасільна:
Абагульненне
Механічная энергія апісанай вышэй тэарэмы
дзе u_m — кінетычная энергія шчыльнасці ў сістэме. Яна можа быць апісана як сума кінетычнай энергіі часціц \alpha
— паток энергіі, або «механічны вектар Пойнтынга»:
Ураўненне бесперапыннасці энергіі або закон захавання энергіі
Альтэрнатыўныя формы
Можна атрымаць і іншыя формы тэарэмы Пойнтынга. Замест таго, каб выкарыстоўваць вектар патоку, можна выбраць форму Абрагама , форму Мінкоўскага , або якую-небудзь іншую.
Ваенная палітыка Беларусі
Ваенная дактрына
Ваенная палітыка краіны вызначаецца ваеннай дактрынай. Дзеючы яе варыянт быў прыняты ў 2016 годзе. У дакуменце вызначаны ваенная арганізацыя дзяржавы і асновы яе прымянення, ваенна-эканамічныя аспекты (датычыцца ВПК), меры па забеспячэнні ваеннай бяспекі, у тым ліку, упершыню ў Беларусі распрацаваны план дзеянняў супраць гібрыднай вайны і каляровай рэвалюцыі.
Асноўнымі мэтамі ваеннай палітыкі Рэспублікі Беларусь з’яўляюцца падтрыманне міжнароднага міру і бяспекі, прадухіленне пагрозы развязвання вайны і забеспячэнне гарантыі нацыянальнай бяспекі дзяржавы ад магчымых ваенных пагроз. Яна фармавалася згодна з палажэннямі Статута ААН, Хельсінскім пагадненнем 1975 года, Парыжскай хартыі 1990 года, Стамбульскай хартыі 1999 года і іншым міжнародным дагаворам, пагадненням і дамоўленасцям. На падставе гэтага былі закладзены прынцыпы, па якіх краіна : Прыярытэтнымі напрамкамі ў кааліцыйнай палітыцы названы Саюзная дзяржава з Расіяй, АДКБ і СНД. Адносіны з Еўрасаюзам у дактрыне характарызуюцца як «добрасуседскія і ўзаемавыгадныя», а з НАТА — «партнёрскія».
Ваенная арганізацыя
Ваенная арганізацыя ў Беларусі прадстаўлена ўзброенымі сіламі (Узброеныя Сілы Рэспублікі Беларусь), органамі ваенна-палітычнага (Савет бяспекі Рэспублікі Беларусь, Савет Міністраў Рэспублікі Беларусь і органы мясцовага кіравання) і ваеннага кіравання (Міністэрства абароны Рэспублікі Беларусь і Генеральны штаб Узброеных Сіл Рэспублікі Беларусь), абаронным сектарам эканомікі (Дзяржаўны ваенна-прамысловы камітэт Рэспублікі Беларусь і Ваенна-прамысловы комплекс Беларусі), а таксама іншымі арганізацыямі і вайсковымі фармаваннямі. Агульнае кіраўніцтва ажыццяўляе галоўнакамандуючы — Прэзідэнт Беларусі.
У Беларусі, акрамя вышэйпералічаных, да ажыццяўлення ваеннай абароны могуць прыцягвацца ваенізаваныя арганізацыі. Гэтыя органы маюць права набываць баявую ручную стралковую і іншую зброю. Пералік ваенізаваных арганізацый устанаўліваецца законам. У заканадаўстве Беларусі пад імі разумеюцца органы ўнутраных спраў (міліцыя, Унутраныя войскі Міністэрства ўнутраных спраў Рэспублікі Беларусь і інш.), органы фінансавых расследаванняў Камітэта дзяржаўнага кантролю, органы і падраздзяленні па надзвычайных сітуацыях. Пры гэтым існуе сістэма ваенізаванай аховы.
Дапамогу ў забеспячэнні нацыянальнай і ваеннай бяспекі аказваюць таксама КДБ і ДПК.
Воінскі абавязак
Воінскі абавязак з’яўляецца абавязковым для грамадзян мужчынскага полу, прызнаных ва ўстаноўленым парадку прыдатнымі да яе праходжання. Ва Узброеных сілах могуць служыць прыдатныя па стане здароўя і фізічнаму развіццю да яе выканання, незалежна ад паходжання, сацыяльнага і маёмаснага становішча, расавай і нацыянальнай прыналежнасці, адукацыі, мовы, адносін да рэлігіі, роду і характару заняткаў, палітычных і іншых перакананняў. Прызыўнікі набіраюцца ва ўзросце 18—27 гадоў. Тэрмін іх службы залежыць ад наяўнай адукацыі. Так, для асоб, якія не маюць вышэйшай адукацыі, ён складае 18 месяцаў, з вышэйшым — 12, а ваенным — 6.
Ваеннае будаўніцтва
Узброеныя сілы Рэспублікі Беларусь фармаваліся з часцей Беларускай ваеннай акругі. Ад СССР краіне дасталася буйная ваенная групоўка з вялікай колькасцю ўзбраення і добрай ваенна-тэхнічнай базай. Беларусь не магла самастойна ўтрымліваць вялікі армейскі кантынгент, таму на пачатковым этапе рэфармаванне зводзілася ў асноўным да скарачэння Узброеных Сіл. У 1992—1996 гадах былі скарочаны або перафармаваны 250 вайсковых часцей. У гэты час завершана ракетна-ядзерная дэмілітарызацыя Беларусі.
Рэальнае рэфармаванне ваеннай арганізацыі пачалося з сярэдзіны 90-х гадоў. У рамках гэтага перабудоўваліся органы ваеннага кіравання, змянялася сістэма падрыхтоўкі кадраў, рэфармавалася большасць аб’яднанняў, злучэнняў і воінскіх часцей, ствараліся мабільныя сілы.
Асаблівасцю ваеннага будаўніцтва ў 2000-я гады стала развіццё тэрытарыяльнай абароны.
У 2010-х гадах прыярытэтнымі мэтамі сталі прывядзенне беларускай арміі ў адпаведнасць існуючым выклікам і эканамічным магчымасцям дзяржавы, пераўзбраенне на сучасныя сістэмы і ўзоры ўзбраення і ваеннай тэхнікі, развіццё ваеннай інфраструктуры. Рэалізоўваліся праекты па стварэнні шматузроўневай аўтаматызаванай сістэмы кіравання, беспілотных авіяцыйных комплексаў і распрацоўка айчыннай аб’яднанай сістэмы навігацыі, сувязі і апазнавання, а таксама пераўзбраення зенітных ракетных войскаў, радыётэхнічных войскаў і перавод перспектыўных узораў ўзбраення і тэхнікі на колавую базу ўласнай вытворчасці.
Ідэалагічная работа
Пытаннямі дадзенай сферы займаецца Галоўнае ўпраўленне ідэалагічнай работы Міністэрства абароны, створанае 20 лютага 2004 года. У складзе мае ўпраўленне інфармацыі і ўпраўленне маральна-псіхалагічнага забеспячэння. Органу падпарадкоўваюцца ваеннае інфармацыйнае агенцтва «Ваяр», тэлекампанія «ВаенТВ», а таксама ўпраўленне па ўвекавечанні памяці абаронцаў Айчыны і ахвяр войн Узброеных Сіл.
Ідэалагічная работа заклікана сфармаваць патрыятычныя пачуцці, высокі маральны дух як у вайскоўцаў і грамадзянскіх супрацоўнікаў беларускай арміі, так і ў насельніцтва. Важнае месца займаюць сацыяльна-псіхалагічная адаптацыя і падтрымка дысцыпліны. Ідэалагічная работа вядзецца па выхаваўчым, інфармацыйна-прапагандысцкім, псіхалагічным, сацыяльна-прававым і сацыяльна-культурным кірунках. У арганізацыйным аспекце дадзеная дзейнасць ажыццяўляецца ў выглядзе ідэалогічакай падрыхтоўкі, сістэм інфармавання, лекцыйнай прапаганды, адзіных дзён інфармавання, выкарыстання сродкаў візуальнай інфармацыі і сцяннога друку, работы мясцовых радыёвузлоў і індывідуальнай выхаваўчай работы.
Міжнароднае супрацоўніцтва
Пытаннямі ўзаемадзеяння з іншымі дзяржавамі займаецца Дэпартамент міжнароднага ваеннага супрацоўніцтва міністэрства абароны.
Згодна з канцэпцыяй міжнароднага ваеннага супрацоўніцтва МА РБ ад 10 лістапада 2010, яно ажыццяўляецца ў ваенна-палітычнай, ваеннай, ваенна-тэхнічнай і іншых галінах. Першае ахоплівае пытанні, звязаныя з ваенна-палітычнымі аспектамі забеспячэння ваеннай бяспекі дзяржавы і міжнароднай бяспекі. Другое ўяўляе дзейнасць па сумеснаму рашэнню ўласна ваенных праблем у сферы забеспячэння нацыянальнай і міжнароднай бяспекі. Пад апошнім маецца на ўвазе распрацоўка, вытворчасць, пастаўка ўзбраенняў і ваеннай тэхнікі, а таксама выкананнем работ і аказанне паслуг ваенна-тэхнічнага прызначэння.
Узброеныя канфлікты
Па ваеннай дактрыне 2016 года Беларусь асуджае любы ваенны канфлікт і разглядае прымяненне Узброеных Сіл толькі як крайнюю меру. Як адзначаецца ў дакуменце, у краіны няма праціўнікаў зыходзячы з выключна абарончага характару ваеннай палітыкі. Аднак Рэспубліка збіраецца адстойваць свае нацыянальныя інтарэсы з выкарыстаннем усіх наяўных сродкаў, у тым ліку з дапамогай прымянення ваеннай сілы, і пакідае за сабой права прыняцця комплексу прэвентыўных мер стратэгічнага стрымлівання ў мэтах недапушчэння нападу або нейтралізацыі ўнутранага канфлікту.
Міністр абароны Андрэй Раўкоў (2014—2020), каментуючы дакумент, сярод іншага заявіў, што ўдзелу краіны ў баявых дзеяннях за мяжой «не будзе ніколі». Аднак міжнароднымі і двухбаковымі расійска-беларускімі дамовамі прадугледжаны выпадкі, калі пэўны кантынгент беларускіх УС можа ўдзельнічаць у баявых дзеяннях за мяжой. Але пералік такіх сітуацый строга абмежаваны. Па канстытуцыі вайскоўцы тэрміновай службы не могуць прымаць удзел у баявых дзеяннях за межамі Беларусі, але для выканання міратворчых і антытэрарыстычных задач Мінск можа накіроўваць кантрактнікаў пры ўмове, што кожны з іх падасць індывідуальна рапарт прэзідэнту і атрымае персанальны дазвол. Такім чынам, беларускія ваенныя могуць удзельнічаць у складзе КСАР АДКБ.
Яшчэ ўлетку 1990 года дэпутаты ад БНФ прапанавалі Вярхоўнаму Савету БССР прыняць закон, які б забараняў накіроўваць беларускіх прызыўнікоў за межы краіны; тады яшчэ існаваў СССР, была адзіная савецкая армія, і такая прапанова большасці дэпутатаў здалася абсурднай. Але пасяджэнне сесіі ішло ў прамой радыётрансляцыі, людзі даведаліся аб прапанове, і ў Вярхоўны Савет пайшлі тысячы лістоў і тэлеграм ад бацькоў прызыўнікоў, якія баяліся за сваіх дзяцей. Парламент прыняў рашэнне, якое забараняе накіроўваць вайсковыя падраздзяленні, што дыслакуюцца ў Беларусі, у зоны ваенных канфліктаў за межамі рэспублікі. Аднак для міністэрства абароны СССР рашэнні рэспубліканскіх парламентаў законамі не былі — ваеннае камандаванне кіравалася саюзнымі законамі, і цэнтр прыняцця рашэнняў заставаўся ў Маскве.
У сваёй сучаснай гісторыі Рэспубліка Беларусь не брала ўдзелу ў якіх-небудзь узброеных канфліктах і ўсяляк імкнецца іх прадухіліць. З пачаткам эскалацыі баявых дзеянняў у розных рэгіёнах краіна традыцыйна заклікае бакі да пошуку мірнага вырашэння супярэчнасцяў. Тым не менш, з прычыны палітычных, эканамічных, гісторыка-геаграфічных фактараў Беларусь і яе грамадзяне аказваюцца ў рознай ступені ўцягнутасці ў тыя ці іншыя канфлікты.
Нямецкі ўльтыматум Літве
Нямецкі ўльтыматум Літве — вусны ўльтыматум, прад’яўлены міністру замежных спраў Літвы Юозасу Урбшысу міністрам замежных спраў Трэцяга рэйха Іаахімам фон Рыбентропам 20 сакавіка 1939 года.
Германія патрабавала, каб Літва саступіла ёй Клайпедскі край (Мемельланд), аддзелены ад Германіі паводле вынікаў Першай сусветнай вайны. У адваротным выпадку вермахт быў гатовы да ўварвання.
Літва была вымушана прыняць ультыматум 22 сакавіка. Для Германіі Клайпедскі край стаў апошняй набытай тэрыторыяй перад пачаткам Другой сусветнай вайны. У Літве яго страта выклікала сур'ёзнае пагаршэнне эканамічнай сітуацыі і зніжэнне маральнага духу нацыі. У Еўропе яшчэ больш павялічылася перадваеннае напружанне.
IC 207
IC 207 — галактыка тыпу S0-a (спіральная галактыка) у сузор’і Кіт.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Чэмпіянат Беларусі па гандболе сярод жанчын 1996/1997
Чэмпіянат Беларусі па гандболе сярод жанчын 1996/1997 — 5-ы чэмпіянат Рэспублікі Беларусь па гандболе.
BAC Strikemaster
BAC 167 Strikemaster — брытанскі вучэбна-баявы самалёт. Здольны дзейнічаць з няроўных узлётна-пасадачных палос. Абсталяваны падвойнымі катапультнымі сядзеннямі, прыдатнымі нават для ўцёкаў з малых вышынь.
Варыянты
Распрацаваны шматлікія мадыфікацыі самалёта, сярод якіх:
Падвішняк
Падвішня́к (, Подвишняк) — вёска ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Лынтупскага сельсавета.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Камайскага сельсавета.
NGC 462
NGC 462 (іншыя абазначэнні — NPM1G +03.0047, PGC 4667) — эліптычная галактыка (E) у сузор’і Рыбы.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Стацыя (павіннасць)
Паходзіла ад старажытна-рускага палюддзя. Стацыя дастаўлялася князю ў час яго знаходжання на тэрыторыі той ці іншай абшчыны ў выглядзе натуры (мяса, збожжа, мука, мёд, сена, піва і інш.). Пазней стацыя была заменена зборам, незалежна ад прыезду князя (у Віленскім і Троцкім ваяводствах — у пачатку XVI стагоддзя).
«Устава на валокі» канчаткова вызначыла памеры стацыі: 1 ялавіца, 2 бараны з 30 валок, 1 курыца, 30 яек або 2,5 гроша з валокі.
Паступова ў другой палове XVII — пачатку XVIII стагоддзя натуральная форма змянілася на грашовую. У падняпроўскіх і падзвінскіх гарадах стацыя была адменена, а ў сельскіх абшчынах заменена іншымі зборамі.
Норт-Лас-Вегас
Норт-Лас-Вегас  (North Las Vegas) — горад у акрузе Кларк (штат Невада, ЗША), размешчаны ў агламерацыі Лас-Вегаса. Норт-Лас-Вегас атрымаў гарадскія правы 16 мая 1946 года. Авіябаза Неліс. Размешчаны ў пустыні Махавэ на поўдні штата Невада, на поўнач ад горада Лас-Вегас і на паўночны захад ад Санрайз-Манор. Плошча горада — 203,3 км².
Кумарын
Кумары́н — лактон о-оксікарычнай кіслаты.
Уласцівасці
Бясколерныя крышталі з пахам свежаскошанага сена; tпл 70 °C, tкіп 291 °C. Кумарын раствараецца ў спірце і эфіры, у вадзе - дрэнна.
Знаходжанне ў прыродзе
У выглядзе гліказідаў змяшчаецца ў многіх раслінах, сярод іх - прадстаўнікі сямейства астравых (гербера, рамонак, крываўнік), а таксама баркун, зуброўка, рута пахучая і інш.
Кумарын атрымліваюць і з вечназялёных дрэў роду дыптэрыкс, якія растуць у Мексіцы.
Ужыванне
Кумарын прымяняецца як духмянае рэчыва ў вытворчасці тытунёвых вырабаў і ў парфумернай прамысловасці. Вытворныя кумарына (кумарыны) выкарыстоўваюцца ў лазерах на фарбавальніках. У медыцыне ўжываюцца ў якасці антыкаагулянтаў непрамога дзеяння. Таксама выкарыстоўваецца ў гальванічнай прамысловасці ў якасці моцнага бляскаўтваральніка.
Раман Аляксандравіч Юнеман
Раман Аляксандравіч Юнеман (нар. 3 красавіка 1995, Даттельн, Германія ) — расійскі палітык і грамадскі дзеяч, кіраўнік палітычнага руху «Грамадства.Будучыня».
Біяграфія
Нарадзіўся ў сям'і лекара і інжынера-будаўніка. Продкі па бацьку - з паволжскіх немцаў, продкі па маці - з сібірскіх казакоў. З 2016 года жанаты.
Скончыў школу ў Карагандзе. У 2013 годзе стаў студэнтам Вышэйшай школы эканомікі. У 2015 годзе — перамог у намінацыі «Сярэбранае птушаня» прэміі «Залатая Вышка» за дасягненні ў навучальнай і навуковай дзейнасці. У якасці валанцёра выкладаў англійскую мову дзецям з дзіцячага дома ў Багаце (Калумбія). У 2016 годзе скончыў курсы параўнальнай паліталогіі, макраэканомікі і статыстыкі ў Мюнхенскім універсітэце. У 2017 годзе скончыў з адзнакай Вышэйшую школу эканомікі (бакалаўрыят) па спецыяльнасці "Міжнародныя адносіны" (факультэт сусветнай эканомікі і палітыкі), у 2019 годзе скончыў магістратуру і працягвае навучанне ў аспірантуры, спецыялізуючыся ў галіне ўзаемаадносін паміж Расіяй і Казахстанам. У 2020 годзе стаў лаўрэатам прэміі сярод выпускнікоў Вышэйшай школы эканомікі “HSE Alumni Awards 2020” у намінацыі “Сацыяльная місія”.
У 2018 годзе працаваў стратэгічным кансультантам у расейскім філіяле міжнароднай кансалтынгавай кампаніі Boston Consulting Group. Распрацоўваў стратэгіі расійскіх кампаній і гарадоў, склаў план падрыхтоўкі рэканструкцыі Траццякоўскай галерэі. У 2019 годзе заснаваў аўтаномную некамерцыйную арганізацыю "Жыллёвая ініцыятыва", занятую пытаннямі ЖКГ у Маскве. У рамках арганізацыі працуе над сеткай праектаў у Чартанава ў сферах добраўпарадкавання, ЖКГ і юрыдычнай дапамогі. У 2019 годзе стаў паўфіналістам конкурсу кіраўнікоў "Лідэры Расіі".
У 2019 годзе заявіў аб сваім вылучэнні ў Маскоўскую гарадскую думу па 30 выбарчай акрузе горада Масквы як незалежны кандыдат. Выбарчая кампанія Юнэмана прыцягнула ўвагу расійскай і міжнароднай прэсы. Падчас акцый пратэсту ў Маскве летам 2019 года Юнэман разам з апазіцыйнымі кандыдатамі, якім было адмоўлена ў рэгістрацыі на выбарах, падпісаў ліст пратэсту ў Маскоўскую выбарчую камісію.
Фігура Юнэмана на гэтых выбарах выклікала шэраг крытычных заўваг, у тым ліку абвінавачванні ў нацыяналістычным і антымігранцкім парадку дня.
На выбарах у 30 акрузе, якія адбыліся 8 верасня 2019 года, перамагла Маргарыта Русецкая, якая была падтрымана партыяй Адзіная Расія. Яна перамагла з адрывам у 84 галасы, у сукупнасці набраўшы 9645 галасоў выбаршчыкаў. Раман Юнэман набраў 9561 голас выбаршчыкаў і заняў другое месца. Падтрыманы Аляксеем Навальным у межах праграмы “Разумнае галасаванне” кандыдат ад КПРФ Уладзіслаў Жукоўскі заняў трэцяе месца, набраўшы 8346 галасоў. Рашэнне Навальнага аб падтрымцы ў гэтай акрузе Жукоўскага, а не Юнэмана выклікала пытанні ; сам Навальны выказаў шкадаванне наконт здарэння, але растлумачыў, што сістэма «Разумнага галасавання» не можа прадугледзець з'яўленне на выбарах папулярнага палітыка без мінулага: падтрымка Жукоўскага, а не Юнэмана была, паводле яго слоў, матываваная высокімі вынікамі КПРФ у гэтай выбарчай акрузе на папярэдніх. выбарах.
У акрузе, дзе балатаваўся Юнеман, у парадку эксперыменту было прыменена электроннае галасаванне, вынікі якога прыкметна адрозніваюцца ад вынікаў галасавання на ўчастку: у электронным галасаванні Маргарыта Русецкая набрала 1120 галасоў (47,12%), тады як Юнеман і Жукоўскі атрымалі 455 і 465 адпаведна. Аляксей Навальны расцаніў вынікі электроннага галасавання як падазроныя, падобнае меркаванне выказалі ўдзельнікі круглага стала, праведзенага па ініцыятыве шэрагу дэпутатаў Маскоўскай гарадской думы. Юнэман паспрабаваў аспрэчыць вынікі электроннага галасавання ў судзе, спасылаючыся на памылкі і збоі, якія ўзнікалі пры гэтым, а таксама на магчымы ціск на выбаршчыкаў; Чартанаўскі раённы суд Масквы пазоў Юнэмана адхіліў. У далейшым Юнэман правёў самастойнае расследаванне, па выніках якога заявіў, што значная частка ўдзельнікаў электроннага галасавання - гэта супрацоўнікі бюджэтных арганізацый, прымушаныя да ўдзелу менавіта ў электронным галасаванні сваім начальствам.
Дзейнасць пасля выбараў у Масгардуму
На працягу 2020 г. Юнэман прыняў удзел у розных пратэстных мерапрыемствах, звязаных з экалогіяй, у тым ліку супраць будаўніцтва ў Маскве Паўднёва-Усходняй хорды. Таксама ён выступаў з крытыкай дзеянняў расійскіх уладаў наконт эпідэміі COVID-19 у Расіі. У ходзе кампаніі па прыняцці паправак да Канстытуцыі Расіі ініцыяваў правядзенне сацыялагічнага апытання масквічоў аб іх стаўленні да гэтых папраўак.
Выбары ў Дзяржаўную Думу
У лютым 2021 года аб'явіў аб удзеле ў выбарах у Дзяржаўную думу. Балатаваўся ў якасці самавылучэнца, таму для рэгістрацыі патрабавалася сабраць і здаць у тэрытарыяльную выбарчую камісію амаль 15 тысяч подпісаў. Нягледзячы на ​​тое, што выбарчаму штабу ўдалося сабраць патрэбную колькасць подпісаў, камісія забракавала іх, спаслаўшыся на неадпаведнасць шэрагу подпісаў дадзеным у базе МУС і палічыўшы, што падпісны ліст не адпавядае патрабаванай форме. Рашэнне было абскарджана, але суд не палічыў довады пераканаўчымі. Пасля адмовы ў рэгістрацыі Раман Юнеман са сваёй камандай далучыўся да кампаніі паплечніка Даніла Махніцкага, сузаснавальніка «Грамадства.Будучыня», які вылучыўся ад партыі «Новыя людзі» ў Навамаскоўскай 202-ай акрузе. Даніл Махніцкі быў падтрыманы «Разумным галасаваннем» і заняў 2 месца па акрузе, саступіўшы месца кандыдату ад «Адзінай Расіі» Дзмітрыю Сабліну.
Грамадства. Будучае
У студзені 2020 года Раман Юнеман заснаваў цэнтр «Грамадства. Будучае», а 24 чэрвеня на прэзентацыі ўласнай версіі Канстытуцыі Расіі Юнеман абвясціў пра яго пераўтварэнне ў палітычны рух. 11 лістапада 2020 г. удзельнікі руху сабраліся на Графскай прыстані Севастопаля для ўстановы «Грамадства. Будучае», прымеркаваўшы яго да стагоддзя Рускага зыходу. 14 лістапада 2020 г. у Маскве адбылася прэзентацыя руху, мерапрыемства сабрала каля трохсот чалавек з розных рэгіёнаў Расіі. На прэзентацыі Раманам Юнеманам былі выкладзены прынцыпы і мэты «Грамадства. Будучае»: структура руху, праграмныя дакументы і планы ўдзелу «Грамадства. Будучае» ў палітычным жыцці краіны.
Стратэгія руху складаецца ў «стварэнні вобразу будучыні Расіі і яго рэалізацыя» праз распрацоўку праграмы канструктыўных зменаў для Расіі, удзелу ў выбарах і агульнадэмакратычным руху. Галоўная «тактычная» задача, на думку руху, перамога на выбарах.
Суд у Слабадзе
«Суд у Слабадзе» – аповесць Віктара Казько, прысвечаная тэме апаленага вайной жыцця не толькі дарослых, але і дзяцей, у якіх аднялі маленства. У аснове твора ляжаць сапраўдныя падзеі.
Сюжэт
Слабада. Пасляваенны час. Галоўны герой, падлетак Колька Лецечка, ужо каторы месяц жыве ў спецдзетдоме, не ведаючы свайго мінулага. Яго прызналі “недаробкам”, пасадзілі з другімі дзецьмі ў ізалятар. Ён кахае прыгожую дзяўчынку Лену Лазу, у яго ёсць сябры і ўсё ідзе добра. Але аднойчы, вартаўнік дзетдома Захар’я паведаміў, што яго ўжо заве да сябе зямля і на світанку бедны малы памрэ. З тых пор кожную раніцу Колька прачынаецца ў страху, але не верыць у сваю скорую пагібель. За тыя дні, пакуль ён чакаў смерць, адбылося вельмі шмат важных падзей. Лецечка першы раз цалуе сваю каханую, якая быццам і не з ім цалуецца, даведваецца аб мінулым бабы Зосі і Захар’і, але самае важнае, канечне, тое, што ў Слабаду прывозяць на суд паліцэйскіх. Да гэтага моманту Колька аб сваім маленстве памятае толькі таямнічы пакой і як яго адтуль выцягнулі салдаты Савецкай Арміі, забраўшы малога ў шпіталь. Калі той зноў навучыўся хадзіць, яго аддалі ў дзетдом. Гэта было ў яго памяці. Але расказы паліцэйскіх на судзе адамкнулі дзверы да мінулага хлопца, паказаўшы, як фашысты аднялі яго ў маці, забралі ў свой канцлагер, і там забіралі ў такіх як ён дзяцей кроў для параненых нямецкіх салдат і афіцэраў. Праўда знішчае Кольку. Лена Лаза ўжо пакахала другога, і зламаны маральна Лецечка апошні раз жадае сябрам “добрай ночы”. Пахавалі Кольку Лецечку ў вялікае свята – дзень вызвалення горада ад нямецкай акупацыі.
Спіс жанчын-лаўрэатаў Нобелеўскай прэміі
У дадзеным спісе пералічаныя жанчыны, якія былі ўзнагароджаны Нобелеўскай прэміяй (у тым ліку і прэміяй памяці Нобеля па эканоміцы).
Пры гэтым, першая жанчына-лаўрэат Марыя Кюры атрымала прэмію двойчы: у 1903 годзе па фізіцы (сумесна з П’ерам Кюры і Анры Бекерэлем) і ў 1911 годзе па хіміі. Дачка Марыі Кюры Ірэн Жаліё-Кюры таксама была ўзнагароджана Нобелеўскай прэміяй па хіміі ў 1935 годзе. Самай маладой лаўрэаткай з’яўляецца Малала Юсуфзай з Пакістану, якая атрымала Нобелеўскую прэмія міру 2014 года ў 17 гадоў; самай старэйшай — брытанка Дорыс Лесінг (Нобелеўская прэмія па літаратуры ў 2007), 88 гадоў. Лаўрэатка прэміі міру 1991 года Аун Сан Су Чжы атрымала прэмію знаходзячыся пад арыштам. Найбольшая колькасць жанчын (5 лаўрэатак) з’явілася ў 2009 годзе. Таксама Нобелеўская прэмія прысуджалася адразу некалькім жанчынам у 1976, 1991, 2004, 2011, 2014, 2015, 2018 і 2020 гадах.
Ратамскі сельсавет
Ра́тамскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Мінскага раёна Мінскай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Ратамка.
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Заслаўскага раёна Мінскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Заслаўскім раёне БССР. 18 студзеня 1931 года ўключаны ў гарадскую рысу горада Мінска. З 26 мая 1935 года ў складзе Мінскага раёна. Пасля ўвядзення абласнога падзелу 20 лютага 1938 года ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. 8 красавіка 1957 года ў склад Мядзвежынскага сельсавета пералічаны вёскі Дзегцяроўка, Кунцаўшчына, Ляхаўшчына, Тарасава і Яркова. 20 студзеня 1960 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Ждановіцкага сельсавета.
Касцёл Святога Міхаіла Арханёла і кляштар францысканцаў (Івянец)
Касцёл Святога Міхаіла Арханёла і кляштар францысканцаў (Белы касцёл) — рымска-каталіцкі культавы комплекс у Івянцы. Размешчаны на скрыжаванні вуліц 1-га Мая і Пушкіна. Помнік віленскага барока. Належыць да Івянецкага дэканата Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі.
Архітэктура
Касцёл — мураваная трохнефавая крыжовая базіліка.
Галоўны фасад фланкіраваны пяціяруснымі вежамі. Прастора перакрыта цыліндрычным скляпеннем. Храм вылучаецца надзвычай багатай на галоўным фасадзе ордарнай пластыкай і ляпнінай.
Жылы корпус прымыкае да заходняга боку касцёла. Г-падобны ў плане двухпавярховы будынак накрыты вальмавым дахам. Брама размешчана па восі касцёла і з’яўляецца архітэктурна-мастацкім акцэнтам агароджы комплексу. Уяўляе сабой трохчасткавую кампазіцыю з чатырох руставаных слупоў з арачным лучковым праёмам, завершаным крывалінейным франтонам.
Гісторыя
27 студзеня 1702 года мінскі стольнік Тэадор Антоній Ваньковіч запрасіў у Івянец францысканцаў, выдзяліўшы для іх гарадскую і фальваркавую зямлю і падарыўшы значныя грашовыя сродкі, якія дазволілі спачатку ўзвесці драўляны касцёл і кляштар францысканцаў, а пасля распачаць будаўніцтва каменных кляшторных будынкаў. Драўляны касцёл Святога Арханёла Міхаіла быў пабудаваны, хутчэй за ўсё, адразу пасля фундацыі, факт якой пацвярджаецца ў кнігах мінскага магістрата.
Будаўніцтва новага мураванага касцёла ў стылі позняга, «віленскага» барока побач з ужо існуючым драўляным касцёлам распачалося ў 1740 годзе. Будоўля фінансавалася пляменнікам фундатара Уладзіславам Тадэвушам Ваньковічам і мясцовымі мяшчанамі-дабрачынцамі. Будаўніцтвам кіраваў мясцовага майстар — айцец Ансельм Чаховіч. Пагорак на якім узводзіліся будынкі касцёла і кляштара ўзмацнілі брукаваным каменнем і вуглём. Рэчышча ракі Волмы на ўчастку, які прылягае да кляштара было часткова зменена так, што пад час павелічэння ўзроўня вады яна менш шкодзіла агароджы кляштара і фундаменту касцёла. Звесткі пра ход будоўлі касцёла, заканчэнне яго будаўніцтва і асвячэнне адстунічаюць. Аблічча будынка касцёла за 250-гадовы перыяд існавання практычна не змяніўся і выключэннем з’яўляецца толькі замена матэрыялаў пакрыцця будынка і змяненне верхніх ярусаў веж.
Пасля здушэння паўстання 1830—1831 гадоў расійскія ўлады закрылі ў 1832 годзе кляштар. На яго месцы стварылі пансіянат для састарэлых каталіцкіх святароў.
1856—1860 — адбыліся рэстаўрацыйныя работы кляштара францысканцаў пад кіраўніцтвам архітэктара В. Бяляўскага і мастака Я. Кураткевіча.
Пасля здушэння паўстання 1863 года шматлікія каталіцкія касцёлы і кляштары былі зачынены. У лісце, з міністэрства ўнутраных спраў у мінскую губернскую канцэлярыю напісана: «В Ивенце по-монастырский римско-католический костёл, обращённый в приходской, расположен так, что приезжающие в Ивенец торговать люди совращаются в латинство… Костёл необходимо закрыть… передав со всеми строениями в ведомтсво православного духовенства, ксёндзов перевести в другой приход».
12 снежня 1868 года — па загаду галоўнага начальніка края генерал-лейтэнанта князя Баграціёна касцёл быў зачынены. У архівах горада Санкт-Пецербурга захоўваюцца падпісныя лісты парафіян з просьбаю аб адчыненні касцёла ў Івянцы, але ўлады ігнаруюць прашэнне і ў канцы 1868 года касцёл перадаецца праваслаўнаму духавенству.
У 1880—1885 гг. касцёл быў перабудаваны пад праваслаўную царкву. Каталіцкія літургічныя атрыбуты былі заменены на праваслаўныя. Верхнія ярусы веж змянілі цыбулепадобныя купалы.
1915 год — праваслаўныя ўлады вырашылі адчыніць у былым францысканскім кляштары праваслаўны жаночы манастыр.