cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ПрайдзіСвет
«ПрайдзіСвет» — беларускі інтэрнэт-часопіс, прысвечаны перакладу мастацкай літаратуры.
Гісторыя
Часопіс перакладной літаратуры «ПрайдзіСвет» узнік у 2008 г. як ідэя віртуальнага перыядычнага выдання, цалкам прысвечанага замежнай літаратуры ў перакладах на беларускую мову. Маладыя перакладчыкі аб'ядналі свае сілы, каб пашырыць прастору беларускай культуры за кошт увядзення ў яе кантэкcт новых перакладаў замежных аўтараў, а таксама знаёмства з новымі імёнамі сусветнай літаратуры. Першы нумар часопіса выйшаў на прасторы інтэрнэту ў траўні 2009 г.
Барбара Эрні
Барбара Эрні (Barbara Erni;,  — , ) — жанчына з Ліхтэнштэйна, якая здзяйсняла крадзяжы ў заезных дварах па ўсёй Заходняй Еўропе. У ліхтэнштэйнскіх легендах яна вядомая як «Golden Boos». Яна была апошнім чалавекам, пакараным смерцю на тэрыторыі Ліхтэнштэйна.
Біяграфія
Эрні нарадзілася ў Фельдкірхе ў бяздомнай пары. У 1779 годзе яна выйшла замуж за нейкага «Цірольца Франца», якога лічылі бандытам.
Паводле легенды, «Golden Boos» — гэта жанчына вялікай сілы са светла-рудымі валасамі, якая ездзіла па Еўропе з вялікім куфрам ці мяшком. Калі яна спынялася дзесьці на ноч, яна патрабавала, каб яе куфар замкнулі ў самым надзейным пакоі, бо ў ім, нібы, знаходзяцца скарбы. Калі куфар ці мяшок «са скарбамі» быў замкнёны і надыходзіла ноч, адтуль вылазіў карлік і забіраў захаваныя ў гэтым пакоі каштоўнасці, пасля чаго Эрні і карлік збягалі. Яна дзейнічала па гэтай схеме шмат гадоў і забагацела. Хто быў яе памочнікам — невядома.
Эрні і яе саўдзельнік былі арыштаваныя ў Эшэне і зняволеныя ў Вадуцы 27 мая 1784 года. На судзе Ліхтэнштэйна яна прызналася ў сямнаццаці крадзяжах, праведзеных такім спосабам. 7 снежня 1784 года суд пастанавіў, што Барбара Эрні і ёсць «Golden Boos», прызнаў яе вінаватай і прысудзіў да пакарання смерцю праз абезгалоўліванне. Публічнае пакаранне смерцю адбылося ў Вадуцы ў прысутнасці прыкладна тысячы гледачоў. Лёс яе саўдзельніка невядомы.
З той пары ніхто больш не быў пакараны ў Ліхтэнштэйне ажно да афіцыйнай забароны смяротнага пакарання смерцю ў 1987 годзе.
Марш у імя Ісуса
Марш у імя́ Ісу́са — штогадовае міжканфесійнае мерапрыемства, падчас якога хрысціяне праходзяць маршам па гарадах у розных краінах свету.
Гісторыя
Упершыню марш прайшоў у Лондане ў 1987 годзе як гарадскі марш з удзелам прыкладна 15 000 чалавек і быў вынікам супрацоўніцтва трох царкоўных груп: групы евангельскіх цэркваў «Піянер»,  і «». Разам з царкоўным лідарам Грэхэмам Кендрыкам яны ўзначалілі гэты рух, які цягам трох гадоў распаўсюдзіўся па ўсёй Вялікабрытаніі, Еўропе і Паўночнай Амерыцы, а пасля і ў іншых рэгіёнах.
25 мая 1994 года адбыўся першы Сусветны марш у імя Ісуса, які аб'яднаў больш за дзесяць мільёнаў хрысціян болей чым 170 народаў. Хоць арганізацыя, якая была ініцыятарам правядзення маршаў, распалася пасля Маршу 2000 года, Марш у імя Ісуса арганізоўваецца ў шмат якіх краінах рознымі арганізатарамі і ў разных формах. Паводле некаторых ацэнак, у Сусветным маршы 10 чэрвеня 2000 года ўзялі ўдзел больш за 60 мільёнаў чалавек у 180 краінах свету.
Turkcell
Turkcell (па-беларуску прамаўляецца Цюрксэл; nyse: TKC, ) — турэцкая кампанія, найбуйнейшы аператар сотавай сувязі краіны. Штаб-кватэра — у Стамбуле. Заснаваная ў 1994 годзе, калі была запушчаная першая ў Турцыі GSM-сетка.
Уласнікі і кіраўніцтва
Станам на 2008 года, уладальнік 51 % акцый аператара — Turkcell Holding, які належыць Cukurova Telecom Holdings (53 %) і шведска-фінскай TeliaSonera (47 %). Напрост Cukurova Group належыць яшчэ каля 13,5 % акцый Turkcell, а TeliaSonera — 13,07 %. Расійская Altimo (тэлекамунікацыйная кампанія «Альфа-груп») валодае 49 % акцый кампаніі Cukurova Telecom Holdings (CTH), кантралявалай Turkcell праз Turkcell Holding. У свабодным звароце знаходзіцца 23,4 % акцый Turkcell. Капіталізацыя: на 17 красавіка 2007 года — $12,46 млрд; на 1 ліпеня 2008 года — $12,8 млрд.
Станам на 2022 год, 26,2 % акцый аператара Turkcell належаць Фонду нацыянальнага дабрабыту Турцыі (Turkey Wealth Fund, TWF), 19,8 % — кампаніі LetterOne (уваходзіць у расійскі фінансава-інвестыцыйны кансорцыум «Альфа-групп»), астатнія акцыі знаходзяцца ў вольным звароце.
Галоўны кіраўнік кампаніі — Музафер Акпінар.
Пол Ньюман
Пол Леанард Ньюман (Paul Leonard Newman;  — ) — амерыканскі акцёр, рэжысёр, прадзюсар, якога называюць адным з апірышчаў Галівуда і ўладальнікам самых знакамітых блакітных вачэй у гісторыі кіно. Дзесяць раз вылучаўся на прэмію «Оскар», з іх восем — у намінацыі за найлепшую мужчынскую ролю. Бізнесмен і грамадскі дзеяч, сабраў і ахвяраваў больш за 250 мільёнаў долараў на адукацыю і дабрачыннасць як уладальнік-заснавальнік буйной харчовай фірмы «Newman’s Own». Вядомы таксама як спартсмен-аўтагоншчык, выйграў некалькі нацыянальных чэмпіянатаў ЗША па аўтагонках як кіроўца, а таксама як кіраўнік і ўладальнік лепшай каманды ў чэмпіянатах Champ Car.
Turkcell
Дзейнасць
GSM-сетка кампаніі пакрывае 80,44 % тэрыторыі Турцыі, на якой пражывае 97,21 % яе насельніцтва. Turkcell у канцы 2006 года абслугоўвала 31,8 млн абанентаў. Выручка кампаніі за 2006 год — $4,7 млрд, чысты прыбытак — $832,9 млн.
Кампанія 29 ліпеня 2008 года набыла 80 % акцый ЗАТ «БеСТ». Turkcell планавала ўкласці за 10 гадоў у свой беларускі актыў суму каля 500 млн долараў. Па завяршэнні пагаднення на астатнія 20 % акцый «БеСТ» пачала дзейнічаць пяцігадовая забарона продажу. Станам на 2022 год валодае 100 % акцый ЗАТ «БеСТ».
Эавін
Э́авін (Éowyn) — адна з галоўных гераінь «Уладара Пярсцёнкаў» Дж. Р. Р. Толкіна. Унучка роханскага кароля Тэнгела, пляменніца кароля Тэадэна, сястра Эамера Эадзіга. Жонка Фараміра.
Імя
Хутчэй за ўсё, імя складаецца з двух старажытнаанглійскіх каранёў — éo (конь) і wyn (радасць).
Біяграфія
У час падзей Вайны за Пярсцёнак Эавін была прызначана сваім дзядзькам на месца захавальніцы Эдараса (на час пахода рахірымаў на Сарумана). Пасля, выдаўшы сябе за воіна Дзернхельма, таемна далучылася да роханскага войска, якое ішло на дапамогу Гондару і ўдзельнічала ў Пеленорскай бітве.
Менавіта Эавін ажыццявіла старажытнае прароцтва і забіла сваёй рукой важака назгулаў, пры гэтым ёй аказаў дапамогу збраяносец Тэадэна — хобіт Мэры, але сама была цяжка паранена. У шпіталі Мінас Тырыта пазнаёмілася з намеснікам Гондара Фарамірам і неўзабаве стала яго жонкай і княгіняй Іціліэна.
Хізава-Гуцкі сельсавет
Хі́зава-Гу́цкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Веткаўскага раёна Гомельскай акругі. Цэнтр — вёска Хізава Гута.
Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Свяцілавіцкага раёна Гомельскай акругі БССР. З 4 жніўня 1927 года ў складзе Веткаўскага раёна. 30 снежня 1927 года скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад новаўтворанага Хізоўскага нацыянальнага рускага сельсавета.
Міжнародны гуманітарна-эканамічны інстытут
Міжнародны гуманітарна-эканамічны інстытут (МГЭІ) — вышэйшая прыватная навучальная ўстанова, якая дзейнічала ў Мінску па вул. Маякоўскага, 129. Заснаваны ў 1994 годзе як Гуманітарна-эканамічны інстытут. З 2000 года існуе пад назвай «Міжнародны гуманітарна-эканамічны інстытут». Рыхтаваў па спецыяльнасцях: «Псіхалогія», «Міжнародныя адносіны», «Эканоміка і кіраўніцтва на прадпрыемствах», «Правазнаўства» і «Паліталогія». За 1994—2018 гады падрыхтаваў 25 тыс. спецыялістаў. 3 01.04.2021 знаходзіцца ў працэсе ліквідацыі.
Шчэрбінскі Мох
Шчэрбінскі Мох — балота нізіннага (61 %), вярховага (28 %) і мяшанага (11 %) тыпаў на поўначы Дубровенскага раёна, у вадазборы р. Вярхіта. Плошча балота складае 1,4 тысяч га, у межах прамысловага паклада 1,3 тысяч га. Глыбіня торфу да 7 м, сярэдняя 3,4 м, ступень распаду 28 % (нізінны), 24 % (мяшаны), 20 % (вярховы), попельнасць адпаведна 7,6 %, 4,9, 3,3 %. На 1984 год запасы торфу складалі каля 2,3 млн т. На балоце ёсць падсцілачны торф, на асобных участках — сапрапель магутнасцю да 1,5 м. На 0,7 тыс. га здабыча торфу на паліва. На неасвоенай тэрыторыі пераважае рэдкі хваёвы лес.
Life:) (Беларусь)
Гісторыя
У лістападзе 2007 года кампанія правяла рэбрэндынг і падала новы дэвіз «Свой сярод сваіх».
29 ліпеня 2008 года турэцкая тэлекамунікацыйная кампанія Turkcell падпісала пагадненне аб набыцці 80 % акцый ЗАТ «Беларуская сетка тэлекамунікацый». Частка акцый кампаніі «Беларуская сетка тэлекамунікацый» набыта ў Дзяржкаммаёмасці Беларусі (заснавальнікі кампаніі без выплат перадалі яму права кіравання акцыямі).
У снежні 2008 года кампанія зрабіла чарговы рэбрэндынг і пачала аказваць паслугі пад гандлёвай маркай life :), якая выкарыстоўваецца даччынай кампаніяй Turkcell на Украіне. Дэвіз кампаніі стаў «Магчыма ўсё».
У лістападзе 2009 года life :) (Беларусь) першым у краіне пачаў аказваць паслугі сувязі стандарту 3G, а з сакавіка 2010 года — беларускі мабільны аператар life :) пачаў выкарыстоўваць сетку 3.75G (HSPA+).
У сакавіку 2011 года life :) першым у Беларусі пачаў тэставанне тэхналогіі LTE (4G) . Сёння кампанія працягвае працаваць у напрамку павышэння хуткасці і эфектыўнасці перадачы дадзеных.
23 мая 2012 года life :) (Беларусь) запусціў унікальную для краіны праграму лаяльнасці my life :), якая дазваляе атрымліваць значныя скідкі на розныя мерапрыемствы і пакупкі. Праз год, 11 чэрвеня 2013 года, праграма афіцыйна названа Лепшай праграмай лаяльнасці ў рэгіёне Усходняя Еўропа на цырымоніі атрымання ўзнагарод самага прэстыжнага сусветнага конкурсу ў вобласці розных праграм лаяльнасці The Loyalty Awards.
У лістападзе 2012 года life :) (Беларусь) прапанаваў сваім абанентам новую лінейку тарыфных планаў пад назвай «йо» у камплекце з наборам карысных паслуг.
У лютым 2014 года кампанія ўпершыню ў Беларусі запусціла сістэму «SMS — білет» — аналаг існуючага жэтона на адну паездку ў метрапалітэне.
Вясной 2014 года life :) (Беларусь) запусціў новую кампанію пад назвай «life:) Вялікая сетка». Мэта кампаніі — зламаць мяжу паміж рознымі сеткамі і стварыць камфортныя і выгадныя ўмовы для зносін незалежна ад таго, паслугамі якога беларускага мабільнага аператара карыстаецца выкліканы абанент. Таксама кампанія прапанавала сваім абанентам новую лінейку тарыфных планаў «XS», «S», «M», «L» і «XL», распрацаваную з улікам актуальных патрэбаў і найбольш сучасных тэндэнцый на рынку мабільнай сувязі.
13 красавіка 2017 года life :) адкрыў бясплатны доступ да Facebook і TUT.BY. На старонцы https://0.freebasics.com/ абаненты life :) могуць бясплатна чытаць навіны, дазнавацца пра надвор’е, знаёміцца з рознымі артыкуламі пра здароўе, адукацыю і многае іншае.
Як заўважыў у 2018 годзе намеснік міністра антыманапольнага рэгулявання і гандлю Беларусі Іван Вежнавец, ЗАТ «БеСТ» не займае настолькі вялікай долі на рынку сотавай сувязі, каб прызнаць яго дамінуючым суб’ектам.
20 верасня 2018 года аператар абвясціў пра абнаўленне візуальнага стылю. Фірмовымі колерамі кампаніі сталі ярка-сіні і жоўты.
4 мая 2021 года Life:) першым у Беларусі запусціў бескантактны перанос нумара ў сваю сетку. Цяпер карыстальнікам неабавязкова наведваць салон, дастаткова купіць сім-карту ў інтэрнэт-краме аператара ці ў партнёраў (больш за 900 гандлёвых кропак па ўсёй Беларусі. Стойкі з сім-картамі размешчаны каля кас і ў брэнд-зонах аператара) і актываваць у дадатку «life:) Рэгістрацыя», выбраўшы пункт «Перанесці свой нумар», працэдура займае 24 гадзіны, на гэты час даецца часовы нумар.
25 жніўня 2021 года аператар стаў першым у Беларусі, які запусціў цалкам аддаленае падключэнне на тарыфы з eSIM. Аформіць eSIM і выбраць тарыф можна не выходзячы з дому — у дадатку «life:) Рэгістрацыя».
Статыстыка
На май 2014 года сетка 2G life :) ахоплівае 93,7 % тэрыторыі Беларусі, на якой пражывае каля 99,74 % насельніцтва краіны. Сетка 3G life :) ахоплівае 29,6 % тэрыторыі краіны, на якой пражывае каля 82,10 % насельніцтва.
Сетка life :) на Беларусі абслугоўваецца каля 4 000 базавымі станцыямі стандарту GSM900/DCS1800/NODEB2100.
Салоны life :) прысутнічаюць у 120 гарадах краіны.
Таксама па ўсёй Беларусі працуе да 100 актыўных прадаўцоў (прамоўтараў) кампаніі на 50 месцах.
Нумар абанента life:)
Аператар life :) (Беларусь) выдае нумары з сеткавым кодам 25. Тэлефонныя нумары ў міжнародным фармаце: +375 25 ххх хх хх. З уводам у Рэспубліцы Беларусь паслугі «Перанос нумара» (MNP) нумары абанентаў могуць прымаць яшчэ значэнні.
Крытыка
Беларускi тэлеграм-канал «За Байнэт» не аднойчы фiксуе адыход аператара да блакiровак iнтэрнэту з 2020 года. Амаль таго life:) прыняў рашэнне аб прадастаўленні бонусаў сваім абанентам. Як нагадала прэс-служба аператара, прычынай праблем сталі меры, прынятыя ўпаўнаважанымі дзяржаўнымі органамі.
Банцараўшчына
Банцараўшчына — гарадзішча жалезнага веку ў Беларусі, на беразе ракі Свіслач каля былой вёскі Банцараўшчына Мінскага раёна.
Пляцоўка авальная (55 х 35 м), з поўначы і паўночнага захаду ўмацавана 2 валамі вышынёй каля 2 м і равамі. Культурны пласт 0,2—1,8 м; мае 2 гарызонты: ніжні (III ст. да н.э. — IV ст. н.э.) адносіцца да культуры штрыхаванай керамікі, верхні — VI—VII стст. — ад яго атрымала назву банцараўская культура. Выяўлены рэшткі драўляных наземных пабудоў з разваламі печаў-каменак, вырабы з жалеза (сярпы, наканечнікі коп’яў, нажы, брытвы), бронзы (пярсцёнкі, фібула, лунніца, бранзалет і інш.), гліны (посуд, тыглі, льячка, прасліцы), шкляная пацерка і інш.
Бараньская кульня
Бара́ньская кульня — бараньскі кульны двор, майстэрня па вырабе ядраў і куль для гармат і гакаўніц на тэрыторыі Беларусі ў 16 — сярэдзіне 18 ст.
Брэгуцца
Брэгуцца (Breguzzo) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Трэнціна — Альта-Адыджэ, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Трэнта.
Насельніцтва складае 595 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 17 чал./км². Займае плошчу 35 км². Паштовы індэкс — 38081. Тэлефонны код — 0465.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
NGC 6373
NGC 6373 (іншыя абазначэнні — UGC 10850, MCG 10-25-23, ZWG 300.22, PGC 60220) — спіральная галактыка з перамычкай (SBc) ў сузор’і Дракон.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Базай (Усходне-Казахстанская вобласць)
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 461 чалавек (226 мужчын і 235 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 435 чалавек (218 мужчын і 217 жанчын).
Леанід Бенецыянавіч Гельфанд
Біяграфія
Скончыў Беларускі політэхнічны інстытут у 1959 годзе. Працаваў архітэктарам, кіраўніком групы архітэктараў у Белпрампраекце, з 1966 года — галоўны архітэктар праектаў у Мінскпраекце.
Тулес
Распаўсюджаны ў тундры Паўночнай Амерыкі і Еўразіі. Пералётная птушка. На Беларусі сустракаецца падчас асенніх і вясенніх пералётаў.
Мікалай Васілевіч Грунтовіч
Мікалай Васілевіч Грунтовіч (нар., в. Забалоцце, Барысаўскі раён, Мінская вобласць) — беларускі спецыяліст у галіне энергетыкі і тэхнічнай дыягностыкі. Доктар тэхнічных навук (1994), прафесар (2008).
Леанід Бенецыянавіч Гельфанд
Біяграфія
Член Саюза архітэктараў СССР з 1962 года. Пражывае ў Мінску.
Мікалай Васілевіч Грунтовіч
Біяграфія
Скончыў Севастопальскае вышэйшае ваенна-марское інжынернае вучылішча (кваліфікацыя «Ваенны інжынер-электрык», 1966), Ваенна-марскую акадэмію імя А. А. Грэчкі (Ленінград; спецыяльнасць «Карабельныя электраэнергетычныя сістэмы», 1976). Служыў на Паўночным флоце (1966—1974; з 1968 — камандзір групы міжпаходавай падрыхтоўкі электраэнергетычных сістэм падводных лодак); працаваў у Севастопальскім вышэйшым ваенна-марскім інжынерным вучылішчы (1974—1994; з 1985 — начальнік кафедры АСК атамных энергетычных установак); ААТ «Белэнергарамналадка» (1994—1998, начальнік лабараторыі тэхнічнай дыягностыкі); НТРУП «ДаЭкАс» (Мінск; 1998—1999, намеснік генеральнага дырэктара па навуцы); ААТ «Белгархімпрам» (1999—2008; у 1999—2003 — начальнік галіновага навукова-тэхнічнага цэнтра энергазберажэння і дыягностыкі, з 2003 — загадчык аддзела дыягностыкі энергетычнага абсталявання); Гомельскім дзяржаўным тэхнічным універсітэце імя П. В. Сухога (з 2008, кафедра электразабеспячэння, прафесар).
Леанід Бенецыянавіч Гельфанд
Творчасць
Асноўныя працы (у аўтарскім калектыве): (1963),  (1966), 9-павярховыя (1970-80) і 12-павярховы (1986) жылыя дамы па вул. Пуліхава, школа па вул. Слясарнай (1977), Палац тэніса па праспекце Машэрава (1978), рэканструкцыя стадыёна «Дынама» (1980), комплекс інжынерна-лабараторных карпусоў па вул. Магілёўскай (1984), навучальны камбінат па вул. Шчадрына (1984), лабараторна-вытворчы корпус трэста «Аўтарамбудмантаж» па вул. Чарвякова (1985) у Мінску.
Мікалай Васілевіч Грунтовіч
Біяграфія
Навуковыя інтарэсы: энергетыка; энергаэфектыўнасць; тэхнічная дыягностыка. 5 пасведчанняў на вынаходствы.
Берасцейскае ваяводства
Гісторыя
Вылучылася з Троцкага ваяводства (1566). Падзялялася на два паветы: Берасцейскі, куды ўвайшлі тэрыторыі былых Камянецкага і Кобрынскага паветаў і Пінскі, у які ўвайшлі Тураў, Давыд-Гарадок, Дубровіцкае княства.
Ваеннае ліхалецце прычыніла павету вялікае спусташэнне. Сойм ВКЛ 1661 г. характарызаваў стан ваяводства як «у большай сваёй частцы ператворана ў папялішча і поўнасцю разбурана».
Першы ваявода — Юрый Тышкевіч. З канца XVII ст. у адрозненні ад Брэст-Куяўскага ваяводства ў Польшчы называлася Брэст-Літоўскім.
У 1791 г. утвораны Кобрынскі і Пінска-Зарэчны (з цэнтрам у Плотніцы) паветы. У 1792 г. Пінска-Зарэчны павет перайменаваны ў Запінскі з цэнтрам у Століне. У 1793 г. у выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай Пінскі павет увайшоў у склад Расійскай імперыі і стаў паветам Мінскай губерні. У выніку трэцяга падзелу Берасцейскае ваяводства скасавана, большая яго частка ўвайшла ў Слонімскую губерню Расійскай імперыі, заходняя (забужская) частка Берасцейскага павета трапіла ў склад Аўстрыі.
Несцераўшчына (курганны могільнік)
Несцераўшчына — курганны могільнік каля вёскі Несцераўшчына Докшыцкага раёна Віцебскай вобласці.
Хізава-Гарыстаўскі сельсавет
Хі́зава-Га́рыстаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Веткаўскага раёна Гомельскай акругі. Цэнтр — вёска Хізы.
Несцераўшчына (курганны могільнік)
Курганны могільнік-2
Знаходзіцца за 1,1 км на паўночны захад ад вёскі. 36 насыпаў вышынёй да 3 м і дыяметрам каля 10 м. У 1938 годзе абследавалі польскія археолагі А. Цэгак-Галубовіч і У. Галубовіч, у 1971 годзе — А. Р. Мітрафанаў.
Хізава-Гарыстаўскі сельсавет
Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Свяцілавіцкага раёна Гомельскай акругі БССР. З 4 жніўня 1927 года ў складзе Веткаўскага раёна. 30 снежня 1927 года скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад новаўтворанага Хізоўскага нацыянальнага рускага сельсавета.
Тарлаўлы (Аягозскі раён)
Тарлаулы — сяло ў Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Тарлаўлінскай сельскай акругі. Код КАТА — 633485100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 2577 чалавек (1403 мужчыны і 1174 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 1928 чалавек (988 мужчын і 940 жанчын).
NGC 6374
NGC 6374 (іншыя абазначэнні — NGC 6383, GCL 70, OCL 1026, ESO 393-SC7) — рассеянае скопішча ў сузор’і Скарпіён.
Гэты аб’ект занесены ў новы агульны каталог некалькі разоў, з абазначэннямі NGC 6374, NGC 6383.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Брэзіма
Брэзіма (Bresimo) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Трэнціна — Альта-Адыджэ, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Трэнта.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Шчэрбінская Дача
Шчэрбінская Дача — лясны масіў у Дубровенскім і Аршанскім раёнах, у вярхоўі р. Вярхіта, на тэрыторыі Шчэрбінскага лясніцтва Аршанскага лясгаса. Плошча масіву складае каля 10 тыс. га.
Рэльеф пласкахвалісты. Сярод лясоў шмат азёр, найбольшае возера Казённае. Пераважаюць бярэзнікі і асіннікі. У паўночна-заходняй, найбольш забалочанай частцы дачы — бярэзнікі даўгамошна-чарнічныя на падзоліста-глеевых глебах, развітых на водна-ледавіковых слабазавалуненых суглінках. Вялікія паніжэнні сярод іх укрыты сфагнавымі хвойнікамі. Паўднёва-ўсходняя частка дачы менш забалочаная. Тут пашыраны кіслічныя асіннікі і бярэзнікі на лёсападобных сугліністых глебах. Невялікімі ўчасткамі трапляюцца чарнічна-кіслічныя ельнікі.
Каменюкі
Каменюкі́ (, Каменюки, сустракаецца назва Камяню́кі ) — аграгарадок у Камянецкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Камянюцкага сельсавета.
З 14 красавіка 1964 г. з'яўляецца цэнтрам Камянюцкага сельсавета.
Геаграфія
Знаходзіцца за 21 км у напрамку на поўнач ад горада Каменец, за 60 км ад Брэста, за 47 км ад чыгуначнай станцыі Жабінка, на рацэ Правая Лясная.
Мёнх
Мёнх (Mönch — манах) — горная вяршыня ў Бернскіх Альпах.
Разам з Эйгер і Юнгфрау фарміруе групу гор бачную з вялікага адлегласці. Мёнх знаходзіцца на мяжы паміж кантонамі Берн і Вале ў Швейцарыі, і з’яўляецца часткай горнай грады паміж Юнгфрау і перавалам Юнгфраўёх на захадзе, і Эйгер на ўсходзе. Гара знаходзіцца на захад ад перавала Мёнхсёх і альпійскага прытулку Мёнхсёхютэ (3657 м), і на поўнач ад Юнгфраўфірн і Эвігшнеэфельд — двух прытокаў Вялікага Алецкага ледавіка. Паўночны бок гары Мёнх фарміруе выступ сцяны над далінай Лаўтэрбрунен.
Спіс аб’ектаў PGC (1926001—1927000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1926001—1927000)
Аляксандр Міхайлавіч Ажгірэй
Аляксандр Міхайлавіч Ажгірэй (, в. Блонь,  ) — беларускі эканаміст. Кандыдат эканамічных навук.
Біяграфія
З 1992 г. намеснік старшыні Камітэта па кіраванні дзяржмаёмасцю, старшыня фонду дзяржмаёмасці Рэпублікі Беларусь. З 1994 г. генеральны дырэктар АТ «Белэканінвест».
Пенсільванскі ўніверсітэт у Чэйні
Пенсільванскі ўніверсітэт у Чэйні (Cheyney University of Pennsylvania) — амерыканская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам ўніверсітэта, размешчаная ў мясцовасці Чэйні, акруга Чэстэр, штат Пенсільванія.
Уладзімір Васільевіч Грабавецкі
Уладзімір Васільевіч Грабавецкі (Володимир Васильович Грабовецький;  — ) — украінскі гісторык, доктар гістарычных навук, прафесар.
Біяграфія
Нарадзіўся 24.07.1928 г. у вёсцы Печанежын Каламыйскага раёна Івана-Франкоўскай вобласці ў сям’і селяніна-ткача, удзельніка нацыянальна-вызваленчых змаганняў 1918—1920 гг.
Пенсільванскі ўніверсітэт у Чэйні
Агульная характарыстыка
Заснаваны ў 1837 годзе як Інстытут каляровай моладзі, гэта найстарэйшая ўстанова з усіх гістарычна «чорных» каледжаў і універсітэтаў у Злучаных Штатах.
Уладзімір Васільевіч Грабавецкі
Біяграфія
Пачатковую адукацыю атрымаў у роднай вёсцы, вучыўся ў Каламыйскай украінскай гімназіі (1939), Малой духоўнай семінарыі ў Львове (1942—1944), Вінніцкай сярэдняй школе рабочай моладзі (1946—1947), скончыў ф-т гісторыі Львоўскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Івана Франко (1952), пасля заканчэння якога выкладаў у Вінніках.
Лепшыя гады жыцця — юнацтва (1942—1956) акадэмік Уладзімір Грабавецкі правёў у Вінніках. Тут жыў і вучыўся, а затым працаваў настаўнікам, завучам, дырэктарам Віннікаўскай сярэдняй школы рабочай моладзі знакаміты вучоны, вывучаў гісторыю Віннікаў, удзельнічаў у мясцовых Шаўчэнкаўскіх вечарах.
З 1953 г. працаваў старшым навуковым супрацоўнікам аддзела гісторыі Украіны Інстытута грамадскіх навук АН УССР у Львове.
Грунтовіч
Грунтовіч — беларускае прозвішча.
Уладзімір Васільевіч Грабавецкі
Біяграфія
У 1958 г. абараніў кандыдацкую дысертацыю (тэма: «Сялянскі рух на Прыкарпацці ў другой палове XVII ст.»), у 1968 г. — доктарскую (тэма: «Антыфеадальная барацьба Закарпацкага апрышкаўства в. 16-19 стст.»).
22 гады (1953—1975) працаваў у Львове. З 1975 г. працуе ў Прыкарпацкім нацыянальным універсітэце імя Васіля Стэфаніка, а з 1990 г. на працягу сямнаццаці гадоў узначальваў кафедру гісторыі Украіны.
памёр 4 снежня 2015 г. у г. Івана-Франкоўску.
Узнагароды
Ордэн «За заслугі» I ступені (12 мая 2015 г.) — За значны асабісты ўклад у развіццё нацыянальнай адукацыі, падрыхтоўку высокакваліфікаваных спецыялістаў, шматгадовую плённую навукова-педагагічную дзейнасць і ў сувязі з 75-годдзем з дня нараджэння заснаванне дзяржаўнай вышэйшай навучальнай установы «Прыкарпацкі нацыянальны ўніверсітэт імя Васіля Стэфаніка».
Ордэн «За заслугі» III ступені (16.09.1998) — За значныя дасягненні ў працы, высокае прафесійнае майстэрства.
Заслужений діяч науки і техніки України (15 березня 1995) — За значний особистий внесок у розвиток національної освіти, впровадження сучасних форм навчання і виховання молоді.
Ордэн «Знак Пашаны» 1989
Медаль за доблесную працу 1970
Медаль «Ветэран працы». 1985
«Выдатнік адукацыі Украіны» (двойчы, 1997, 2000).
Уладзімір Грабавецкі ўзнагароджаны медалямі, у тым ліку медалём Макаранкі (1988), сярэбраным медалём з нагоды святкавання тысячагоддзя хрысціянства ва Украіне (1988) і залатым медалём з нагоды 2000-годдзя Нараджэння Хрыстова (2000). .
Усеагульная дэкларацыя правоў чалавека
Усеагульная дэкларацыя правоў чалавека — дэкларацыя, якая была прынята і абвешчана Генеральнай Асамблеяй Арганізацыі Аб’яднаных Нацый 10 снежня 1948 года ў Парыжы. Прыняўшы гэтае рашэнне гістарычнага значэння, Асамблея звярнулася з заклікам да ўсіх дзяржаў-членаў Арганізацыі абнародаваць тэкст Дэкларацыі і зрабіць усё магчымае для «яе распаўсюджвання, абвяшчэння і растлумачэння, галоўным чынам у школах і іншых навучальных установах, без адрознення, якое заснавана на палітычным статусе краін або тэрыторый». Яго аўтарамі былі Джон Пітэр Хампрэй, Элеанора Рузвельт і Ренэ Касан.
Гэты дакумент меў толькі статус рэкамендацыі, тым не менш 48 краін мусілі былі прыняць гэты ўніверсальны дакумент. Ніводная краіна не прагаласавала супраць, але 8 устрымаліся. Гэта наступныя краіны:
Краіны сацыялістычнага блоку ўстрымаліся таму, што не згаджаліся з прынцыпам універсальнасці, які быў пазначаны ў артыкуле 2 (першай частцы).
Краіны, якія зусім не ўдзельнічалі ў галасаванні:
Дэкларацыя перкладзена прынамсі на 375 моў і дыялектаў.
Дэкларацыя з’яўляецца першым сусветным азначэннем правоў, якімі валодаюць усе людзі.
Юзаф Каліноўскі
Юзаф Андрэевіч Каліноўскі, '''Св. Рафал''' (,  —, кляштар у м. Чэрна каля Кракава, Польшча) — каталіцкі рэлігійны дзеяч, мемуарыст, удзельнік паўстання 1863—1864 гадоў
Біяграфія
Нарадзіўся 1 верасня 1835 года ў Вільні. Скончыў Мікалаеўскую ваенна-інжынерную акадэмію ў Пецярбургу (1856). У 1859—1860 працаваў тапографам на будаўніцтве чыгункі Адэса — Курск. У 1860—1863 гадах служыў інжынер-капітанам у Брэсцкай крэпасці. У маі 1863 выйшаў у адстаўку і пераехаў у Вільню. Доўгі час быў закаханы ў Цэліну Грушэцкую (1835—1863), шляхцянку, малодшую сястру жонкі яго брата Віктара, якая жыла ў в. Студзёнкі пад Нясвіжам, але шлюбам з ёй так і не пабраўся.
Удзельнічаў у навуковых даследаваннях Сібіры. У 1873 годзе вярнуўся на Радзіму; стаў выхавальнікам сына князя У. Чартарыйскага Аўгуста, пераехаў у Парыж. У 1877 годзе пераехаў у Грац (Аўстрыя). Даўняе захапленне каталіцкай духоўнай літаратурай паўплывала на тое, што Ю. Каліноўскі ўступіў у Ордэн кармелітаў босых, прыняў манаскае імя Рафал. У 1880 годзе накіраваны ў кляштар у мястэчку Чэрна, дзе стаў прыёрам. З 1899 года — генеральны вікарый кармелітаў босых у Галіцыі. Напісаў успаміны пра паўстанне 1863—1864 гадоў; аўтар рэлігійна-філасофскіх трактатаў.
Кананізаваны каталіцкай царквой 17 лістапада 1991 года.
Георгій Валяр’янавіч Дэрвіз
Біяграфія
Нарадзіўся ў Маскве ў сям’і геолага, прадстаўніка вядомага , які быў рэпрэсаваны савецкай уладай. Скончыў медыцынскі факультэт Маскоўскага ўніверсітэта, 1921; загадчык бія-хімічнай лабараторыі Інстытута прафесійных захворванняў у Маскве, 1921—1929; прысвоена вучонае званне прафесара, 1929.
Загадчык кафедры біялагічнай хіміі Маскоўскага абласнога навукова-даследчага клінічнага інстытута, 1932—1938. Загадчык біяхімічнай лабараторыі Цэнтральнага інстытута гематалогіі і пералівання крыві, 1938—1960; прысуджана вучоная ступень доктара медыцынскіх навук, 1950; навуковы кансультант лабараторыі, 1960—1966.
Памёр і пахаваны ў Маскве.
Сям’я
З жонкай Аленай Канстанцінаўнай Сакаловай мелі двух дзяцей
NGC 6375
NGC 6375 (іншыя абазначэнні — UGC 10875, MCG 3-44-9, ZWG 111.42, KCPG 519B, NPM1G +16.0475, PGC 60384) — эліптычная галактыка (E) ў сузор’і Геркулес.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Навасёлкаўскі сельсавет (Барысаўскі раён)
Навасё́лкаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Барысаўскага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок (да 2008 года вёска) Навасёлкі.
Гісторыя
Утвораны 20 жніўня 1924 года як Навасёлкаўскі (Навасельскі) сельсавет у складзе Барысаўскага раёна Барысаўскай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Менскай акругі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Барысаўскім раёне БССР. З 20 лютага 1938 года ў складзе Мінскай вобласці. 28 мая 2013 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Лошніцкага сельсавета.
Насельніцтва
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года складала 924 чалавекі, з іх 93,7 % — беларусы, 4,8 % — рускія, 0,8 % — украінцы, 0,5 % — армяне.
Склад
На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 7 населеных пунктаў: аграгарадок Навасёлкі, вёскі Вышні Стан, Зарослае, Лабачыха, Млёхава, Раннае і Ратуцічы.
Пенсільванскі ўніверсітэт у Блумсбергу
Пенсільванскі ўніверсітэт у Блумсбергу (Bloomsburg University of Pennsylvania), таксама Блумсбергскі ўніверсітэт (Bloomsburg University) — дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова (фактычна — універсітэт), якая месціцца ў горадзе Блумсберг, штат Пенсільванія, ЗША. З’яўляецца часткай Сістэмы вышэйшай адукацыі штата Пенсільванія.
Агульная характарыстыка
Ён быў заснаваны як Блумсбергская акадэмія ў 1839 годзе. У 1856 годзе быў перайменаваны ў Блумсбергскі літаратурны інстытут. У 1869 годзе назва стала «Блумсбергскі літаратурны інстытут і дзяржаўная нармальная школа». У 1916 годзе штат Пенсільванія ўзяў установу пад свой кантроль і назваў яе «Блумсбергская дзяржаўная нармальная школа». У 1927 годзе назва была зменена на Блумсбергскі дзяржаўны педагагічны каледж. У 1960 годзе назва была зменена на Блумсбергскі дзяржаўны каледж. 1 ліпеня 1983 года назва была зменена на цяперашнюю: Пенсільванскі ўніверсітэт у Блумсбергу.
У ліпені 2021 года чыноўнікі вышэйшай адукацыі штата абвясцілі, што Блумсбергскі ўніверсітэт аб’яднаецца з Мэнсфілдскім універсітэтам і Лок-Хейвенскім універсітэтам у адказ на фінансавыя цяжкасці і скарачэнне колькасці студэнтаў, і кожная ўстанова будзе юрыдычна кампусам адзінага ўніверсітэта. У сакавіку 2022 года новая ўстанова была створана для кантролю за трыма кампусамі і атрымала назву «Універсітэт Садружнасці Пенсільванія» (фармальна — не ўніверсітэт, а ўсяго толькі кіруючае агентства), хаця яе ўстановы (кампусы) працягваюць выдаваць дыпломы ад свайго ўласнага імя як універсітэты.
Брэц
Брэц (Brez) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Трэнціна — Альта-Адыджэ, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Трэнта.
Насельніцтва складае 738 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 41 чал./км². Займае плошчу 18 км². Паштовы індэкс — 38021. Тэлефонны код — 0463.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Floriano.
Довер (Дэлавэр)
Довер (Dover) — горад у ЗША, сталіца штата Дэлавэр і адміністрацыйны цэнтр акругі Кент. У 2010 годзе насельніцтва горада складала 36047 чалавек. Паблізу горада размешчана авіябаза Довер.
Гісторыя
Довер быў заснаваны як месца размяшчэння суда для зноў створанай акругі Кент у 1683 годзе Уільямам Пенам, заснавальнікам Пенсільваніі і ўладальнікам тэрыторыі, вядомай як «Ніжнія акругі на Дэлавэр», і атрымаў сваю назву ў гонар брытанскага горада Дуўр. Пазней, у 1717 годзе, гораду быў дадзены афіцыйны статус спецыяльнай камісіяй Генеральнай Асамблеі штата Дэлавэр.
Сталіца штата Дэлавэр была перанесены сюды з Ньюкасла ў 1777 годзе з-за цэнтральнага размяшчэння Довера і адноснай бяспекі ад брытанскіх рэйдаў на рацэ Дэлавэр. Згодна з актам, прынятым у кастрычніку 1779 года, Асамблея выбірала для пасяджэнняў любое падыходзячае месца, збіраючыся ў гарадах Уілмінгтан, Льюіс, Довер, Ньюкасл і зноў у Льюісе, пакуль, нарэшце, не спынілася канчаткова ў Доверы ў кастрычніку 1781 года.
Геаграфія і клімат
Плошча горада складае каля 59 кв.км з якіх суша займае каля 58 кв.км. Клімат — субтрапічны акіянічны, мякчэе за кошт уплыву Дэлавэрскага заліва і ахоўнага дзеяння Апалачаў. Зіма — мяккая, звычайна за год выпадае каля 36 см снегу, аднак, як правіла, ён не застаецца на зямлі занадта доўга. Лета — гарачае і вільготнае, амаль трапічнае, з 29 днямі ў годзе з тэмпературай, якая дасягае або перавышае 32 °C. Вясна і восень працяглыя. Ападкі распаўсюджваюцца на працягу года даволі раўнамерна.
Насельніцтва
Паводле даных перапісу 2010 года насельніцтва горада складала 36 047 чалавек, мелася 12 340 хатніх гаспадарак і пражывала 7 502 сям’і.
Сярэднегадавы даход 19 445 долараў ЗША на душу насельніцтва (даныя 2000 года). Сярэдні ўзрост гараджан — 33 года.
Акбулак (Аягозскі раён)
Акбулак — станцыя ва Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Тарлаўлінскай сельскай акругі. Код КАТА — 633485200.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва станцыі складала 125 чалавек (60 мужчын і 65 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у населеным пункце пражывалі 48 чалавек (28 мужчын і 20 жанчын).
Ляцкія (Камянецкі раён)
Ля́цкія (, Ляцкие) — вёска ў Камянецкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Камянюцкага сельсавета.
Да 14 красавіка 1964 года вёска ўваходзіла ў склад Навіцкавіцкага сельсавета.
Рудня-Шлягінскі сельсавет
Ру́дня-Шля́гінскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Свяцілавіцкага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — вёска Рудня-Шлягіна.
Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Свяцілавіцкага раёна Гомельскай акругі БССР. З 4 жніўня 1927 года ў складзе Веткаўскага раёна. 30 снежня 1927 года сельсавет узбуйнены, у яго склад увайшла тэрыторыя скасаванага Рудня-Гулеўскага сельсавета, і рэарганізаваны ў Рудня-Шлягінскі нацыянальны польскі сельсавет. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Веткаўскім раёне БССР. У 1935 годзе сельсавет рэарганізаваны ў беларускі. З 12 лютага 1935 года ў складзе адноўленага Свяцілавіцкага раёна, з 20 лютага 1938 года — Гомельскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Рэчкаўскага сельсавета.
Старое Запонне (археалагічны помнік)
Старое Запонне — археалагічны помнік каля вёскі Беразіно Докшыцкага раёна Віцебскай вобласці.
Гарадзішчы
Знаходзіцца на ўсходняй ускраіне вёскі. Пляцоўка памерам 59×51 м, з захаду і поўначы ўмацавана валам. У 1971 годзе абследаваў А. Р. Мітрафанаў. У час шурфоўкі знойдзены фрагменты глінянага посуду, абпаленыя камяні, кавалкі шлаку. Адносіцца да днепра-дзвінскай і штрыхаванай керамікі культур (III—IV ст.). У 1970-я гады за 0,5 км ад Гарадзішча, на тарфяніку асушанай поймы ракі Поня знойдзены каменны выраб светлашэрага колеру, які нагадвае форму «кубіка» з ёмістасцю і дзвюма адтулінамі ў дне. Можна меркаваць, што гэта тыгль, які служыў для выплаўкі дроту з жалеза, здабытага з балотнай руды.
Курганны могільнік
Знаходзіцца за З км на паўночны захад ад вёскі, у лесе. 9 насыпаў вышынёй каля 1 м і дыяметрам да 6 м. У 1971 годзе абследаваў А. Р. Мітрафанаў.
Саміт Расія — ЗША ў Жэневе
Перадгісторыя
Да гэтага саміту Байдэн і Пуцін сустракаліся адзін раз, у Маскве ў сакавіку 2011 года, калі Байдэн быў віцэ-прэзідэнтам, а Пуцін — старшынём урада. Пасля сустрэчы Байдэн ахарактарызаваў яе ў сваіх мемуарах як «спрэчную»; калі ён і Пуцін сустрэліся сам-насам, Байдэн сказаў: «спадар прэм’ер-міністр, я гляджу ў вашы вочы і думаю, што ў вас няма душы». На гэта Пуцін адказаў: «Мы разумеем адзін аднаго». Дадзены дыялог адсылае на сустрэчу Пуціна і Джорджа Буша-малодшага ў Славеніі, у чэрвені 2001 года, калі апошні заявіў, што паглядзеў расійскаму прэзідэнту ў вочы і змог зразумець яго душу.
Будучы віцэ-прэзідэнтам, Байдэн заклікаў прэзідэнта Украіны Пятра Парашэнкі ліквідаваць пасрэднікаў, такіх як украінскі алігарх Дзмітрый Фірташ, з газавай галіны краіны і зменшыць залежнасць краіны ад імпарту расійскага прыроднага газу. Фірташ сказаў, што ён быў прызначаны пасярэднікам расійскім кіраўніком арганізаванай злачыннасці ўкраінскага паходжання Сямёнам Магілевічам; Пуцін, як паведамляецца, пагадзіўся на гэта прызначэнне. З 2014 года Фірташ стаў змагацца з экстрадыцыяй у ЗША па федэральнай абвінавачванні. Ён і іншыя прарасійску настроеныя ўкраінцы былі замяшаныя ў намаганнях Рудольфа Джуліяні і яго паплечнікаў па пошуку інфармацыі, якая магла б нашкодзіць прэзідэнцкім перспектывам Байдэна ў 2020 годзе. Гэтыя намаганні з’яўляюцца прадметам двух федэральных расследаванняў, якія праводзяцца пракуратурамі Манхэтэна і Брукліна.
Разведвальная супольнасць Злучаных Штатаў паведаміла ў сакавіку 2021 года, што расійскія разведчыкі распаўсюджвалі апавяданні аб меркаванай карупцыі ў дачыненні да Байдэна, яго сына Хантэра Байдэна і Украіны, па меншай меры, з 2014 года. За два месяцы да саміту адміністрацыя Байдэна прыняла меры па пакаранні Расіі за варожыя дзеянні, такія як умяшанне ў прэзідэнцкія выбары 2016 і 2020 гадоў. Саветнік па нацыянальнай бяспецы Джэйк Саліван заявіў, што гэтыя меры ўключаюць ''«меры па абароне амерыканскіх інтарэсаў у адказ на шкоднасныя дзеянні Расіі», уключаючы фінансавыя санкцыі.
У маі 2021 года адміністрацыя Байдэна адмяніла санкцыі Countering America's Adversaries Through Sanctions Act у дачыненні да кампаніі, якая стаіць за расійскім газаправодам Паўночны паток — 2 у Германію, і яе галоўнага выканаўчага дырэктара. Намеснік міністра замежных спраў Расіі Сяргей Рабкоў вітаў гэты крок як «шанец для паступовага пераходу да нармалізацыі нашых двухбаковых адносін». Выступаючы перад амерыканскімі вайскоўцамі ў Вялікабрытаніі па шляху на саміт, Байдэн сказаў: ''«Мы не імкнемся да канфлікту з Расіяй, мы хочам стабільных і прадказальных адносін. Нашы краіны нясуць вялікую адказнасць, у тым ліку па забеспячэнню стратэгічнай стабільнасці і падтрыманню дамоўленасцей па кантролі над узбраеннямі»''.
На сустрэчы з саюзнікамі па НАТА ў Брусэлі за два дні да саміту Байдэн абверг зацвярджэнне прэзідэнта Украіны Уладзіміра Зяленскага аб тым, што НАТА пагадзілася прыняць Украіну ў альянс. Лаяльнасць Украіны была пастаянна спрэчным пытаннем паміж Расіяй і Злучанымі Штатамі.
Напярэдадні саміту Байдэн стаяў на сваім рашэнні не ўдзельнічаць у сумеснай прэс-канферэнцыі з Пуціным пасля саміту, вынікаючы радзе расійскіх экспертаў, каб пазбегнуць жадання Пуціна выглядаць так, як быццам ён узяў верх над Байдэнам.
Праграма
Па задумцы саміт вызначыць кірунак адносінаў паміж Расіяй і адміністрацыяй Байдэна. Гэта будзе першая сустрэча тварам да твару паміж двума лідарамі з тых часоў, як Байдэн ўступіў на пасаду прэзідэнта ў студзені. Аднак афіцыйныя асобы абедзвюх краін пераменшылі шанцы на значны прарыў у адносінах.
Байдэн заявіў, што падыме пытанне аб правах чалавека. Гэта патэнцыйна можа ўключаць атручванне і турэмнае зняволенне расейскага апазіцыянера Аляксея Навальнага. Чакалася, што будзе абмяркоўвацца кібербяспека, умяшанне ў выбары і суверэнітэт Украіны. На аснове мінулых тэлефонных званкоў паміж двума прэзідэнтамі, афіцыйныя асобы ЗША плануюць падоўжыць перамовы.
Расія заявіла, што разлічвала абмеркаваць пандэмію COVID-19, глабальныя канфлікты, тэрарызм і скарачэнне колькасці ядзернай зброі. У студзені два лідары дамовіліся падоўжыць на пяць гадоў СНУ-III.
Сустрэча адбылася ў гістарычнай віле Ла-Гранж, будынку XVIII стагоддзя з выглядам на Жэнэўскае возера. Швейцарская паліцыя і салдаты закрылі паркі, навакольныя вілу, напярэдадні мерапрыемства, усталяваўшы барыкады і калючы дрот.
Правядзенне
Перамовы праходзілі ў бібліятэцы вілы Ла Гранж. Першы раўнд сустрэчы прадугледжваў перамовы ў вузкім складзе. З боку Расіі акрамя Пуціна ў іх прымаў удзел міністр замежных спраў Сяргей Лаўроў. Амерыканскага прэзідэнта Байдэна суправаджаў дзяржсакратар Энтані Блінкен. Пасля завяршэння першага раўнда лідараў чакалі перамовы ў пашыраным складзе з перапынкам. Увогуле саміт працягваўся 4,5 гадзіны з улікам перапынку. Ён скончыўся некалькі раней, чым планавалася: другі раўнд пашыраных перамоваў так і не адбыўся.
Пасля прэзідэнты выступілі на асобных прэс-канферэнцыях. ЗША і Расія загадзя адмовіліся ад сумеснай сустрэчы з журналістамі.
Бакі дамовіліся запусціць дыялог па кібербяспецы, а таксама прынялі сумесную заяву па стратэгічнай стабільнасці і дамовіліся аб вяртанні паслоў Расіі і ЗША на свае працоўныя месцы ў Маскве і Вашынгтоне. У адказ на пытанне пра Украіну Пуцін заявіў, што гэтая тэма закраналася, але Расіі няма чаго да яе дадаць, акрамя таго, што Мінскія пагадненні павінны выконвацца. Ён таксама адхіліў абвінавачванні ў мілітарызацыі Арктыкі, а таксама адмовіўся казаць аб чырвоных лініях ў дыялогу з ЗША — на яго думку, абедзве краіны занадта далёкія адзін ад аднаго, каб нешта дзяліць. Па словах расійскага прэзідэнта, ён таксама закрануў пытанне расійскіх зняволеных у амерыканскіх турмах.
Байдэн на сваёй прэс-канферэнцыі падкрэсліў, што дакладна данёс да Пуціна усе прэтэнзіі ЗША. Але, паводле яго слоў, Масква і Вашынгтон абавязаны дзейнічаць разам па кантролі над узбраеннямі і кібербяспекай. Амерыканскі лідар застаўся задаволены вынікамі перамоваў і адзначыў, што цяпер у Расіі і ЗША ёсць трывалая база для выбудоўвання адносін. Як удакладніў Байдэн, канкрэтныя дамоўленасці павінны быць распрацаваны дыпламатамі з абодвух бакоў і аб поспеху гэтага працэсу свет даведаецца прыкладна праз паўгода.
Дзмітрый Андрэевіч Вашкевіч
Дзмітрый Вашкевіч (нар., ) — беларускі футбаліст, нападнік жодзінскага «Тарпеда-БелАЗ» (у арэндзе з бабруйскай «Белшыны»).
Клубная кар’ера
Выхаванец гродзенскай СДЮШАР «Нёман», выступаў у юнацкім першынстве, у 2016 годзе пачаў гуляць за дубль. У першай палове 2017 года гуляў на юнацкім узроўні за мінскае «Дынама», пасля вярнуўся ў «Нёман».
У чэрвені 2020 года на правах арэнды стаў іграком «Смаргоні», дзе пераважна выхадзіў на замену. Па заканчэнні сезона 2020 вярнуўся ў «Нёман», а ў красавіку 2021 года стаў іграком бабруйскай «Белшыны», дзе таксама рэгулярна з’яўляўся ў складзе, звычайна на замену. Па выніках сезона 2021 дапамог «Белшыне» выйсці ў Вышэйшую лігу.
У лютым 2022 года падоўжыў кантракт з бабруйскім клубам. 20 сакавіка 2022 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе, адгуляўшы другі тайм матча першага тура супраць магілёўскага «Дняпра» (0:0). З лета стаў рэгулярна з’яўляцца на полі, пераважна выходзячы на замену, а з кастрычніка замацаваўся ў стартавым складзе каманды. Сезон 2023 пачынаў у складзе «Белшыны», а ў сакавіку быў арандаваны жодзінскім «Тарпеда-БелАЗ».
Барацінка
Барацінка — пашыраная сярод нумізматаў назва медных шэлегаў Польскага Каралеўства і ВКЛ 1659—66, якія чаканіліся па ініцыятыве трымальніка манетных двароў Ціта Лівія Бараціні. На Беларусі барацінкі выпускаў Брэсцкі манетны двор.
Апісанне
Барацінкі мелі на авэрсе галаву караля Яна Казіміра ў лаўровым вянку, надпіс ''.IOAN. — CAS. REX вакол галавы падзеленыя літарамі T.L.B'' (ініцыялы Баратыні). Рэвэрс польскіх манет выяўляе польскага арла са шчытом гербу Ваза на грудзях. Вакол надпіс SOLID.REGN — POLON і год. Рэвэрс літоўскіх манет ішоў з выявай герба Пагоні.
Колькасць манет
Першапачаткова планавалася вырабіць каля 180 000 000 адзінак манет каб заплаціць войску, аднак у выніку вырабілі каля 1-1,8 млрд манет. Да тагож медныя шэлягі вельмі часта падраблялі (прычым некаторыя падробкі былі якаснее арыгіналаў).
Цяперашні кошт
З-за вялікай колькасці і дрэннай якасці матэрыялу манет, цяперашні кошт Барацінкаў сярод нумезматаў рэдка перавышае 1$. Аднак за адзінкі з добрым станам цэны могуць быць значна вышэй.
NGC 6376
NGC 6376 (іншыя абазначэнні — UGC 10855, KCPG 516A, MCG 10-25-25, KAZ 135, ZWG 300.24, 7ZW 712, KUG 1724+588, PGC 60258) — спіральная галактыка (Sc) ў сузор’і Дракон.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
2016 год у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва
2016 год уключаў шэраг падзей, якія пакінулі след у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва.
Пенсільванскі ўніверсітэт у Шыпенсбергу
Пенсільванскі ўніверсітэт у Шыпенсбергу (Shippensburg University of Pennsylvania) — амерыканская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам ўніверсітэта, размешчаная ў мясцовасці Шыпенсберг, штат Пенсільванія.
Пасёлкі гарадскога тыпу Магілёўскай вобласці
У Рэспубліцы Беларусь крытэрыі аднясення населеных пунктаў да катэгорый устаноўлены Законам Рэспублікі Беларусь ад 5 мая 1998 г. № 154—З «Аб адміністрацыйна-тэрытарыяльным дзяленні і парадку вырашэння пытанняў адміністрацыйна-тэрытарыяльнага ўладкавання Рэспублікі Беларусь».
Пасёлкі гарадскога тыпу падзяляюцца на наступныя катэгорыі:
Карта размяшчэння пасёлкаў гарадскога тыпу Магілёўскай вобласці
Пасёлкі гарадскога тыпу з насельніцтвам:
Чырвоным колерам пазначаны пасёлкі гарадскога тыпу, насельніцтва якіх змяншаецца.
Колькасць пасёлкаў гарадскога тыпу і іх жыхароў
На 14 кастрычніка 2009 года (перапіс насельніцтва) ў Магілёўскай вобласці Беларусі было 9 пасёлкаў гарадскога тыпу, сярод якіх 6 гарадскіх пасёлкаў і 3 рабочыя пасёлкі, у тым ліку:
На 1 студзеня 2017 года заставалася 8 пасёлкаў гарадскога тыпу, у тым ліку 6 гарадскіх пасёлкаў і 2 рабочыя пасёлкі.
18 студзеня 2017 года перайшлі з катэгорыі гарадскіх пасёлкаў да гарадоў раённага падпарадкавання Бялынічы і Круглае.
Спіс пасёлкаў гарадскога тыпу Магілёўскай вобласці
Назвы лацінкай у спісе прыводзяцца адпаведна з афіцыйнымі правіламі транслітарацыі.
Коцкія Альпы
Коцкія Альпы (Alpes Cottiennes, Alpi Cozie) — горы, частка Заходніх Альп на тэрыторыі Францыі і Італіі. Коцкія Альпы аддзеленыя ад Прыморскіх Альп (на поўдні) перавалам Ларш (Мадалена), ад Грайскіх Альп (на поўначы) — перавалам Мон-Сеніс, ад Альп Дафінэ (на захадзе) — перавалам Галіб'е.
Вёшкі (Маскоўская вобласць)
Вёшкі (Вёшки) — пасёлак у гарадской акрузе Мыцішчы Маскоўскай вобласці Расіі.