cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Торстэйн Паўльсан
Біяграфія
Скончыў Камерцыйны каледж і Ісландскі ўніверсітэт, у 1974 абараніў дысертацыю, атрымаў ступень бакалаўра. Яшчэ ў гады вучобы пачаў займацца журналістыкай. Пасля заканчэння ўніверсітэта працаваў у штодзённай газеце «Morgunblaðið», а пазней узначаліў рэдакцыю газеты «Vísir».
Кшэшыцы (гміна)
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 25 населеных пунктаў.
IC 1565
IC 1565 (також позначається як IC 1567) — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) у сузор’і Рыбы.
TRAPPIST-1
Планетная сістэма
Сем адкрытых экзапланет сістэмы TRAPPIST-1 па памеры блізкія да памеру Зямлі. Іх маса вымерана, і хутчэй за ўсё, планеты з’яўляюцца жалезна-каменнымі, як і планеты зямной групы ў Сонечнай сістэме. Перыяды абарачэння дзвюх унутраных планет вакол бацькоўскай зоркі адпаведна складаюць каля 1,51 і 2,42 сутак. Абедзве планеты, магчыма, з’яўляюцца гарачымі аналагамі Венеры. Перыяд трэцяй планеты спачатку не быў вызначаны, і была выказана здагадка, што ён ляжыць у межах ад 4,6 да 72,8 сутак. Але 22 лютага, разам з адкрыццём іншых 4 планет, было ўстаноўлена, што яна абарочваецца за 4,049 сутак. У населенай зоне знаходзяцца 3 з чатырох знойдзеных планет: e, f і g.
Антапольскі сельсавет
Антапо́льскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Чашніцкага раёна Віцебскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — вёска Антаполле.
Гісторыя
Утвораны 20 жніўня 1924 года як Слідчанскі сельсавет у складзе Чарэйскага раёна Барысаўскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Слідчаны. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Аршанскай акругі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Чарэйскім раёне БССР. З 8 ліпеня 1931 года ў складзе Чашніцкага раёна БССР, з 21 чэрвеня 1935 года — Лепельскай акругі, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. 16 верасня 1957 года ў склад сельсавета са Старасельскага сельсавета перададзены 5 населеных пунктаў (Асяродкі, Бараўцы, Жукі, Коравічы і Ракаўшчына). 25 снежня 1959 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Антаполле. З 25 снежня 1962 года сельсавет у складзе Бешанковіцкага раёна, з 6 студзеня 1965 года ў складзе адноўленага Чашніцкага раёна. 7 чэрвеня 1966 года ў склад сельсавета з Чарэйскага сельсавета перададзены 5 населеных пунктаў (Бельнякі, Будзілава, Замачак, Мар’іна і Сабалі). 7 чэрвеня 1968 года сельсавет перайменаваны ў Антапольскі. 3 ліпеня 1970 года ў склад сельсавета з Лукомльскага сельсавета пералічаны 4 населеныя пункты (вёскі Барок, Камянец, Мялешкавічы і Слабодка), 8 красавіка 2004 года — яшчэ 2 населеныя пункты (вёскі Восава і Жучкі). На 1 студзеня 1974 года ў складзе Антапольскага сельсавета 28 населеных пунктаў. 10 кастрычніка 2013 года сельсавет скасаваны, яго тэрыторыя далучана да Кругліцкага сельсавета.
Насельніцтва
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1168 чалавек, з іх 98,7 % — беларусы, 1,0 % — рускія.
Склад
На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 28 населеных пунктаў: вёскі Антаполле, Бабоўка, Бараўцы, Барок, Барсукі, Баяры, Белая Дуброва, Бельнякі, Будзілава, Будзішча, Восава, Дайлідаўка, Жукі, Жучкі, Замачак, Камянец, Коравічы, Мар’іна, Мялешкавічы, Падмошша, Рыжанкі, Сабалі, Слабодка, Слідчаны, Тоўпіна, Хаўчы, Хмялёўка і Церабені.
Аліса Брунаўна Фрэйндліх
З 1983 года — адна з вядучых актрыс Вялікага драматычнага тэатра імя Г. А. Таўстаногава.
Фільмы з яе ўдзелам ўвайшлі ў «залаты фонд» расійскага кінематографа. Найбольш вядомая дзякуючы карцінам: «Саламяны капялюшык» (1974), «Агонія» (1974), «Службовы раман» (1977), «Д’Артаньян і тры мушкецёры» (1978), «Сталкер» (1979), «Жорсткі раманс» (1984), цыклу фільмаў «Жаночая логіка» і фільму «Паўтары пакоі, або Сентыментальнае падарожжа на радзіму» (2009).
Уладальніца двух нацыянальных тэатральных прэмій «Залатая Маска» (2001, 2006) і трох прэмій Расійскай Акадэміі кінематаграфічных мастацтваў «Ніка» (1994, 2005, 2017).
Манон Леско (опера Пучыні)
«Манон Леско́» (фр. Manon Lescaut) — опера ў 4 дзеяннях Джакама Пучыні, лібрэта Р. Леанкавала, Марка Прагі, Л. Ілікі, Дж. Джакозы, Д. Алівы і А. Малагардзі па аднайменным рамане абата Прэво. Прэм'ера оперы адбылася 1 лютага 1893 года ў Турыне.
Урбанаўка
Урба́наўка (, Урбановка) — вёска ў Старадарожскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Языльскага сельсавета.
Пляшчаны
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Хаценчыцы Вілейскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Гасцінка
Гасцінка (Гостинка) — вёска ў Шумяцкім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Надзейкавіцкага сельскага паселішча.
Х’ю Томпсан
Х’ю Клаўэрс Томпсан-малодшы (Hugh Clowers Thompson Jr.; 15 красавіка 1943 — 6 студзеня 2006) — вайсковец Арміі ЗША, удзельнік В’етнамскай вайны. Вядомы дзякуючы спробе абараніць в’етнамскіх мірных жыхароў ад расправы ў вёсцы Сангмі.
Біяграфія
Х’ю Томпсан нарадзіўся ў Атланце, штат Джорджыя. З 1961 года служыў у ВМС ЗША, з 1966 — у Арміі ЗША. У В’етнаме служыў са снежня 1967 пілотам разведвальнага верталёта OH-23 у складзе роты B 123-га авіяцыйнага батальёна 23-й пяхотнай дывізіі.
16 сакавіка 1968 года верталёт Х’ю Томпсана (бортынжэнер — Глен Андрэота, бортстралок — Лоўрэнс Колберн) аблятаў вёску Сангмі. З борта верталёта Томпсан і яго таварышы заўважылі трупы мірных жыхароў, а таксама сталі сведкамі забойства бяззбройнай в’етнамскай жанчыны камандзірам высаджанай у вёсцы роты капітанам Эрнэстам Медынай.
Прызямліўшыся каля канавы з целамі мясцовых жыхароў, Х’ю Томпсан (уорэнт-афіцэр) запатрабаваў ад камандзіра ўзвода другога лейтэнанта Уільяма Кэлі растлумачыць, што адбываецца. Кэлі сказаў, што ён тут камандзір, і запатрабаваў не ўмешвацца. Томпсан падняўся ў паветра і, заўважыўшы групу в’етнамскіх сялян, якія ўцяклі ад амерыканскіх салдат, што збіраліся іх забіць, пасадзіў верталёт паміж імі. Ён загадаў бортстрэлку і бортінжынеру адкрыць агонь па пяхотніках, калі тыя паспрабуюць забіць в’етнамцаў. Потым Томпсан выклікаў верталёты для эвакуацыі жыхароў вёскі (было эвакуіравана 11 чалавек, яшчэ адно дзіця было падабранае ў арашальнай канаве, дзе ляжалі мёртвыя і паміраючыя).
Вярнуўшыся з вылету, Х’ю Томпсан далажыў аб здарэнні свайму камандзіру. Інфармацыя дасягнула камандзіра брыгады падпалкоўніка Баркера, які пачаў высвятляць, што адбываецца ў Сангмі, у выніку чаго капітан Медына аддаў загад аб спыненні агню. Рапарт Томпсана прывёў да таго, што камандаванне 23-й пяхотнай дывізіі адмяніла запланаваныя аперацыі групоўкі «Баркер» у іншых вёсках у гэтым раёне і тым самым, магчыма, выратавала іх ад знішчэння.
Пасля пачатку расследавання падзей у Сангмі Х’ю Томпсана выклікалі для ўдзелу ў закрытым паседжанні камітэта Палаты Прадстаўнікоў ЗША па ўзброеных сілах. Там ён падвергнуўся рэзкай крытыцы. Старшыня камітэта Мендэл Рыверс заявіў, што калі кагосьці варта судзіць за ўдзел у падзеях у Сангмі, то гэта павінен быць Томпсан (за пагрозу прымяніць зброю супраць суайчыннікаў). Рыверс беспаспяхова спрабаваў прыцягнуць Томпсана да суда. Пасля таго, як аб дзеяннях Томпсана стала вядома грамадскасці, ён стаў атрымліваць ананімныя званкі з пагрозамі і да яго ганка падкідвалі знявечаныя трупы жывёл.
Х’ю Томпсан працягваў служыць ва В’етнаме, чатыры разы быў збіты і атрымаў пералом пазваночніка. Ён заставаўся ў арміі да 1983 года.
У 1998 годзе Х’ю Томпсан наведаў вёску Сангмі, дзе сустрэўся з некалькімі выратаванымі ім в’етнамцамі.
Памёр у Александрыі (штат Луізіяна) ад рака. Пахаваны з воінскімі ўшанаваннямі на могілках у Лафает.
Узнагароды
Узнагароджаны Крыжам «За выдатныя лётныя заслугі» за тое, што ён выратаваў в’етнамскае дзіця, якое «трапіла ў інтэнсіўную перастрэлку», і «яго правільныя рашэнні істотна палепшылі в’етнамска-амерыканскія адносіны ў аператыўнай зоне».
У 1998 годзе разам з Гленам Андрэотай і Колбернам Томпсан быў удастоены Салдацкага медаля — найвышэйшай ваеннай узнагародай ЗША за гераізм, праяўлены ў небаявой абстаноўцы (Андрэота быў узнагароджаны пасмяротна — ён загінуў у В’етнаме 8 красавіка 1968 года).
Карыца
Карыца, або цынамон — высушаная кара галін карычных дрэў роду карычнік.
Матава-жоўта-бурага колеру, з тонкім пахам. Таўшчыня слоя 0,5 мм. Змяшчае эфірны алей (1-2 %), крухмал, гумі, цукар, дубільныя рэчывы.
Лепшыя гатункі карыцы робяцца з кары цэйлонскага і кітайскага карычных дрэў. Ужываюць у кандытарскай прамысловасці, кулінарыі, медыцыне, фармакалогіі і парфумерыі (карычны алей).
IC 1566
IC 1566 — галактыка тыпу S0-a (спіральная галактыка) у сузор’і Рыбы.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Дарожкаўка
Дарожкаўка (Дорожковка) — вёска ў Шумяцкім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Надзейкавіцкага сельскага паселішча.
Торэ-Сан-Патрыцыа
Насельніцтва складае 2126 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 178 чал./км². Займае плошчу 12 км². Паштовы індэкс — 63010. Тэлефонны код — 0734.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Patrizio.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Галееўка (Шумяцкі раён)
Гале́еўка (Галеевка) — вёска ў Шумяцкім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Надзейкавіцкага сельскага паселішча.
Вёска звязана з прозвішчам Галееўцеў.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
Нейтроннае выпраменьванне
Нейтроннае выпраменьванне ўзнікае пры ядзерных рэакцыях (у ядзерных рэактарах, прамысловых і лабараторных усталяваннях, пры ядзерных узрывах).
Свабодны нейтрон — гэта нестабільная, электрычная нейтральная часціца з часам жыцця прыблізна 15 хвілін (880.1 ± 1.1 секунд).
Умоўна нейтроны ў залежнасці ад кінетычнай энергіі падзяляюцца на хуткія (да 10 МэВ), звышхуткія, прамежкавыя, марудныя і цеплавыя. Марудныя і цеплавыя нейтроны ўступаюць у ядзерныя рэакцыі, у выніку могуць утварацца стабільныя ці радыеактыўныя ізатопы.
Пры няпругкіх узаемадзеяннях узнікае другаснае выпраменьванне, якое можа складацца як з зараджаных часціц, так і з гама-квантаў.
Пры пругкіх узаемадзеяннях магчыма звычайная іанізацыя рэчыва. Пранікальная здольнасць нейтронаў вельмі вялікая па прычыне адсутнасці зараду і, як вынік, слабага ўзаемадзеяння з рэчывам. Пранікальная здольнасць нейтронаў залежыць ад іх энергіі і саставу атамаў рэчыва, з якімі яны ўзаемадзейнічаюць. Слой палавіннага аслаблення нейтроннага выпраменьвання для лёгкіх матэрыялаў у некалькі разоў меншы, чым для цяжкіх. Цяжкія матэрыялы, напрыклад металы, горш аслабляюць нейтроннае выпраменьванне, чым гама-выпраменьванне.
Нейтронная бомба
Нейтронная бомба адрозніваецца ад «класічных» відаў ядзернай зброі — атамнай і вадароднай бомб — перш за ўсё магутнасцю. Яна мае магутнасць каля 1 кілатоны ў тратылавым эквіваленце, што ў 20 разоў менш за магутнасць бомбы, скінутай на Хірасіму, і прыкладна ў 1000 разоў менш вялікіх (мегатонных) вадародных бомб. Ударная хваля і цеплавое выпраменьванне, якое ўзнікае пры ўзрыве нейтроннай бомбы, у 10 раз слабейшыя, чым пры паветраным узрыве атамнай бомбы тыпу «Хірасіма». Так, узрыў нейтроннай бомбы на вышыні 100 м над зямлёй, выклікае разбурэнні толькі ў радыусе 200—300 м. Пагібельнае для ўсяго жывога дзеянне аказвае выпраменьванне хуткіх нейтронаў, шчыльнасць патоку якіх пры ўзрыве нейтроннай бомбы ў 14 раз вышэй, чым пры ўзрыве «класічных» ядзерных бомб. Нейтроны забіваюць усё жывое ў радыусе 2,5 км. Паколькі нейтроннае выпраменьванне стварае кароткачасовыя радыеізатопы, да эпіцэнтра ўзрыву нейтроннай бомбы можна «бяспечна» наблізіцца — па сцвярджэнню яе стваральнікаў — ужо праз 12 гадзін. Для параўнання, вадародная бомба надоўга заражае радыеактыўнымі рэчывамі тэрыторыю радыусам каля 7 км.
Райнгау-Таўнус (раён)
Райнгау-Таўнус (ням. Rheingau-Taunus-Kreis) — раён у Германіі. Цэнтр раёна - горад Бад-Швальбах. Раён уваходзіць у зямлю Гесэн. Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Дармштат. Займае плошчу 811 кв. км. Насельніцтва 183,1 тыс. чал. (2010). Шчыльнасць насельніцтва 226 чалавек / кв.км. Афіцыйны код раёна 06 4 39.
Раён падзяляецца на 17 абшчын.
Асамблея няўрадавых дэмакратычных арганізацый
Асамблея няўрадавых дэмакратычных арганізацый (Асамблея НДА) — саюз грамадскіх аб’яднанняў у справе развіцця прававой дзяржавы, заснаваны ў лютым 1997 годзе.
Гісторыя
22 лютага 1997 года адбыўся Устаноўчы сход Асамблеі дэмакратычных няўрадавых арганізацый Беларусі з удзелам звыш 250 грамадскіх аб’яднанняў. У пачатку лістапада 1998 г. прайшоў 2-і з'езд Асамблеі НДА з удзелам звыш 500 грамадскіх аб’яднанняў, якія складалі звыш 25% з амаль 2000 грамадскіх аб’яднанняў Беларусі. Першапачаткова Асамблея НДА дапамагала ў рэгістрацыі няўраўдавых арганізацый. Прычым работнікі Міністэрства юстыцыі самі арыентавалі арганізацыі, якія хочуць прайсці рэгістрацыю, звяртацца па дапамогу ў Асамблею НДА. У 2001 годзе Асамблея налажзіла кампанію «Выбирай!», у якой бралі ўдзел каля 200 НДА. Кампанія праводзілася асобна ад палітычнай агітацыйнай прэзідэнцкай кампаніі для павышэння электаральнай актыўнасці. Яе асноўнымі задачамі было «данесці аб'екіыўную інфармацыю пра перавыбарчае становішча і агульную сітуацыю ў краіне да асноўных груп насельніцтва, стварыць аптымістычны пасыл і веру ў магчымасць пераменаў да лепшага, у пераадоленне страху перад рэпрэсіямі і боязі застацца ў меншасці, паведаміць як мага большай колькасці людзей, што неабходна прагаласаваць менавіта ў дзень выбараў — 9 верасня, што значна паменшыць магчымасць фальсіфікацый».
Асамблея правяла грамадзянскія кампаніі «Зробім лепш» (2002—2003), «Наша салідарнасць» (2003—2005), «За свабоду» (2005—2007). Да 2012 года прайшло 7 кангрэсаў Асамблеі.
Па стане на 2016 год налічвала больш за 300 аб’яднанняў-членаў. У склад Асамблеі ўваходзяць як зарэгістраваныя арганізацыі, так і незарэгістраваныя ініцыятывы. Асамблея працуе таксама з НДА, якія не ўваходзяць у яе склад, але прыярытэтная ўвага аддаецца сваім сябрам — як зарэгістраваным арганізацыям, так і незарэгістраваным ініцыятывам.
Асамблея НДА спрабавала тройчы атрымаць рэгістрацыю ў Беларусі, аднак, па розных прычынах, Міністэрства юстыцыі Рэспублікі Беларусь адмаўляла ў рэгістрацыі.
З 2009 г. уручае прэмію «Чэмпіёны грамадзянскай супольнасці».. У ліпені 2011 года Асамблея НДА была зарэгістраваная ў Літве.
Адсутнасць выразных прыярытэтаў у дзейнасці і супольных мэьах у арганізацый-членаў вызначылі крызіс самаідэнтыфікацыі гэтай структуры. Пачынаючы з сярэдзіны 2000-х гадоў значнасць Асамблеі для арганізацый-членаў знізілася, хоць бюракратычная структура захавалася. Асамблея страціла свой кансалідацыйны патэнцыял.
Мэты і задачы
Асамблея НДА вызначае для сябе наступныя кірункі дзейнасці:
Аўтарскае права
Аўтарскае права — галіна грамадзянскага права, якая рэгулюе правазносіны, датычныя стварэння і выкарыстання (распаўсюджвання, паказу і г. д.) твораў мастацтва, навукі і літаратуры, якія з’яўляюцца аб’ектыўным вынікам творчай дзейнасці людзей у гэтых галінах. Праграмнае забеспячэнне і базы звестак таксама ахоўваюцца аўтарскім правам. З юрыдычнага пункту гледжання яны разглядаюцца як літаратурныя творы і зборы, адпаведна. Паняцце «капірайт» (copyright — права на капіраванне), якое часта выкарыстоўваецца як паказчык выканання патрабаванняў па ахове аўтарскага права, у вузкім сэнсе азначае толькі права на стварэнне копій.
Паняцце «капірайт» — у замежнай, з большасці заходняй, практыцы больш агульны тэрмін, які ўключае ў сабе паняцце «аўтарскае права»
Рэгуляванне аўтарскага права ў Беларусі
У Беларусі аўтарскае права рэгулюецца Законам Рэспублікі Беларусь ад 17 мая 2011 года № 262-З «Аб аўтарскім праве і сумежных правах». Гэтым законам вызначаныя асноўныя паняцці ў галіне аўтарскага права і сумежных праў, аб’екты і суб’екты, правы аўтара і праваўладальнікаў, тэрміны і сфера дзеяння, калектыўнае кіраванне маёмаснымі правамі, спосабы аховы аўтарскага права і сумежных праў і кампенсацыі за яго парушэнне.
Суб’екты аўтарскага права
Суб’ектамі аўтарскага права таксама з’яўляюцца асобы, якія валодаюць выключнымі маёмаснымі правамі на твор, якія перайшлі да іх ад аўтара па розных падставах (у сілу закона ці ў сілу дагавора). Такія суб’екты называюцца праваўладальнікамі. Такімі праваўладальнікамі могуць быць:
Яшчэ адным, спецыфічным суб’ектам аўтарскага права, з’яўляюцца арганізацыі, якія кіруюць маёмаснымі правамі аўтараў на калектыўнай аснове. У асобных краінах замежжа такія арганізацыі атрымалі шырокае распаўсюджванне. <div style="float:right; margin: 0 0 0.2em 0.2em; padding: 0.1em 0.3em; font-size: 1000%; line-height:1.1em; background-color:#AAAAAA; border:1px solid #aaaae0">
Праваўладальнік (аўтар ці яго правапераемнік) дзеля апавяшчэння аб выключным праве на твор, якое належыць яму, мае права выкарыстоўваць знак аховы аўтарскага права, які змяшчаецца на кожным экзэмпляры твора і абавязкова складаецца з наступных кампанентаў:
Вуліца Дзяржынскага
Вуліца Дзяржынскага — назва вуліц на тэрыторыі былога СССР, названых у гонар Фелікса Дзяржынскага.
Манон (опера Маснэ)
«Мано́н» (Manon) — лірычная опера ў пяці актах французскага кампазітара Жуля Маснэ. Французскае лібрэта Анры Мельяка і Філіпа Жыля паводле рамана «Гісторыя кавалера дэ Грыё і Манон Леско» (1731) французскага пісьменніка Антуана Франсуа (абата) Прэво. Прэм’ера адбылася ў Апера-Камік у Парыжы 19 студзеня 1884 года.
Гісторыя стварэння і пастаноўкі
Маснэ працаваў над операй пачынаючы з 1881 года, пераважна ў сваім загарадным доме каля Парыжа; акрамя таго, падчас працы над «Манон» кампазітар некаторы час жыў у Гаазе, у тым самым доме, дзе калісьці жыў Прэво.
З першай пастаноўкі 19 студзеня 1884 года ў парыжскай Апера-Камік «Манон» стала адной з жамчужын яе рэпертуару: у 1919 годзе быў дадзены тысячны спектакль, у 1952 годзе — двухтысячны.
У 1885 годзе адбыліся брытанская прэм’ера ў Ліверпулі і амерыканская прэм’ера ў Нью-Ёрку. У Венскай прыдворнай оперы «Манон» была ўпершыню пастаўлена ў 1890 годзе, у Лондане — у 1891 годзе, у Турыне — у 1893 годзе, у Рыме — у 1894 годзе, першае прадстаўленне ў Метрапалітэн-опера прайшло ў 1895 годзе.
Хаменкі
Хаме́нкі (, Хоменки) — вёска ў Беларусі, у Сенненскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Студзёнкаўскага сельсавета.
Манон (балет)
«Мано́н» (англ.: Manon, фр.: L’histoire de Manon) — трохактны балет Кенета Мак-Мілана паводле рамана Антуана Франсуа Прэво «Гісторыя кавалера дэ Грыё і Манон Леско», пастаўлены на музыку, сабраную з розных твораў Жуля Маснэ. Аранжыроўка партытуры і аркестроўка асобных твораў — кампазітара Лейтана Лукаса ў супрацоўніцтве з Хільдай Гонт. Сцэнаграфія і касцюмы — Нікаласа Георгіядзіса.
У адрозненне ад арыгінальнага рамана дзеянне балета перанесена з эпохі Рэгенцтва ў канец XVIII стагоддзя, напярэдадні французскай рэвалюцыі, для чаго мастак-пастаноўшчык старанна вывучаў іканаграфічныя матэрыялы таго часу. Такое рашэнне балетмайстра прывяло да гістарычнай неадпаведнасці, бо ў 1764 годзе, пасля заканчэння каланіяльнай вайны, Новы Арлеан, дзе адбываецца апошняе дзеянне балета, быў перададзены Францыяй Іспаніі і перастаў быць часткай французскіх калоній.
Прэм’ера спектакля адбылася 7 сакавіка 1974 года на сцэне лонданскага тэатра Ковент-Гардэн у выкананні артыстаў Каралеўскага балета (Манон Леско — Антуанэт Сіблі, кавалер дэ Грыё — Энтані Даўэл, Леско — Дэвід Уол, Наглядчык — Дэвід Дру).
Вішнеўская
Вішнеўская — жаночая форма прозвішча Вішнеўскі.
Свіно (возера, Гарадоцкі раён)
Свіно́ — возера ў Беларусі, у Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Свіна́ (прыток Обалі) на мяжы з Полацкім раёнам.
IC 1568
IC 1568 — галактыка тыпу S0 (спіральная галактыка) у сузор’і Рыбы.
Свіно (возера, Гарадоцкі раён)
Катлавіна возера лагчыннага тыпу, выцягнутая з паўднёвага захаду на паўночны ўсход і складаецца з двух плёсаў, злучаных пратокай (паўднёва-заходні плёс — Вялікае Свіно, паўночна-ўсходні — Малое Свіно). Схілы катлавіны спадзістыя, берагі нізкія. Плошча вадазбору 180 км².
IC 1568
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Свіно (возера, Гарадоцкі раён)
Возера эўтрофнае, слабапраточнае. Паласа прыбярэжнай расліннасці шырынёй да 220 м. У возера ўпадаюць ручаі і рака Чарнец, выцякае рака Асмоціца, злучаючая Вялікае Свіно з возерам Вялікая Восмата.
Вялікае Свіно
Паўднёва-заходні плёс возера носіць назву Вялікае Свіно́. Плошча люстра 3,44 км², даўжыня 4,1 км, найбольшая шырыня 1,5 км. Найбольшая глыбіня 9,8 м. Даўжыня берагавой лініі 13,4 км.
Малое Свіно
Малое Свіно́ з’яўляецца паўночна-заходнім плёсам возера, злучаным з Вялікім Свіно невялікай пратокай (на некаторых картах у гэтым месцы пазначаны брод). Плошча люстра складае 1,06 км², даўжыня 2,9 км, шырыня 0,9 км. Найбольшая глыбіня 6,7 м. Даўжыня берагавой лініі 6,7 км. Упадаюць ручаі з возера Даты́на і з возера Макеенскае.
Лукомльскі сельсавет
Луко́мльскі сельсавет  — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Чашніцкага раёна Віцебскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — аграгарадок Лукомль.
Гісторыя
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Чарэйскага раёна Барысаўскай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Аршанскай акругі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Чарэйскім раёне БССР. З 8 ліпеня 1931 года ў складзе Чашніцкага раёна БССР, з 21 чэрвеня 1935 года — Лепельскай акругі, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. 10 мая 1958 года ў склад сельсавета з Чарэйскага сельсавета пералічаны 6 населеных пунктаў (Багатыр, Вал, Дудары, Новыя Лаўкі, Старыя Лаўкі і Стражэвічы). 1 красавіка 1960 года ў склад Пачаевіцкага сельсавета перададзены 6 населеных пунктаў (Граеўшчына, Карнілаўка, Кругліца, Паршчэўшчына, Ротніца і Рудніца). З 25 снежня 1962 года ў складзе Бешанковіцкага раёна. 17 ліпеня 1964 года ў склад сельсавета з Пачаевіцкага сельсавета перададзены 13 населеных пунктаў (Барок, Восава, Граеўшчына, Жучкі, Зялезькі, Камянец, Карнілаўка, Кругліца, Мялешкавічы, Паршчэўшчына, Ротніца, Рудніца і Слабодка). З 6 студзеня 1965 года сельсавет у складзе адноўленага Чашніцкага раёна. 3 ліпеня 1970 года ў склад Антапольскага сельсавета перададзены 4 населеныя пункты (Барок, Камянец, Мялешкавічы і Слабодка). На 1 студзеня 1974 года ў складзе Лукомльскага сельсавета 28 населеных пунктаў. 8 красавіка 2004 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Чарэйскага сельсавета (7 населеных пунктаў: вёскі Белая Царква, Болюта, Бярозкі, Гара, Канстанцінава, Навазёмава і Чарэя), у склад Антапольскага сельсавета перададзены 2 населеныя пункты (вёскі Восава і Жучкі).
Насельніцтва
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1797 чалавек, з іх 95,1 % — беларусы, 3,7 % — рускія, 0,4 % — украінцы.
Князі разанскія
Мурама-Разанскае княства вылучылася з Чарнігаўскага ў 1127 годзе, калі Яраслаў Святаславіч быў выгнаны з Чарнігава сваім пляменнікам ад старэйшага брата Усеваладам Ольгавічам.
Ніжэй прыведзены спіс князёў Разанскага княства:
Князі ў Разані
Вялікія князі:
Князі ў Пераяславе-Разанскім
Вялікія князі:
Князі:
Вялікія князі: Кіраванне маскоўскіх намеснікаў Вялікія князі:
Іван Іванавіч стаў апошнім разанскім князем. Яго паланенне, і наступныя ўцёкі ў Вялікае Княства Літоўскае, дазволіла Маскоўскаму княству цалкам уключыць яго землі ў склад сваіх уладанняў, а тытул вялікага князя разанскага — у Гасудараў тытул.
Каросу
Каросу — невялікі незаселены астравок у Гвінейскім заліве Атлантычнага акіяна. Размешчаны прыкладна ў двух кіламетрах на паўднёвы ўсход ад вострава Прынсіпі, ад яго крайняга паўднёвага пункта. Уваходзіць у склад акругі Пагуі (дзяржава Сан-Тамэ і Прынсіпі).
Луіза Ульрыка Пруская
Луіза Ульрыка Пруская, таксама Ловіса Ульрыка Пруская (Luise Ulrike von Preußen, Lovisa Ulrika av Preussen; 24 ліпеня 1720 — 16 ліпеня 1782) — пруская прынцэса, дачка караля Фрыдрыха Вільгельма I, малодшая сястра Фрыдрыха Вялікага. З 1751 года — каралева Швецыі.
Біяграфія
Нарадзілася ў сям’і караля Прусіі Фрыдрыха Вільгельма I і яго жонкі Сафіі Даратэі Гановерскай. Яна была пятай з шасці дачок прускага манарха. У адрозненне ад іншых дзяцей караля-салдата бойкая прынцэса праяўляла жывую цікавасць да ваеннай справы і заслужыла гэтым любоў свайго бацькі.
29 жніўня 1744 года 24-гадовая Луіза Ульрыка па патрабаванні свайго брата Фрыдрыха II Прускага выйшла замуж за шведскага кронпрынца Адольфа Фрэдрыка з Гольштэйн-Готарпскай дынастыі, пасля абранага каралём Швецыі ў 1751 годзе. У 1747 годзе Фрыдрых II заключыў саюз са Швецыяй, паводле якога Прусія абавязалася аказаць Швецыі дапамогу ў выпадку пагрозы з боку Расіі. Ажыўленая перапіска брата і сястры, у якой кароль Прусіі дзеліцца сваім ваенным вопытам, сведчыць аб іх блізкіх адносінах.
У 1751 годзе муж Луізы Ульрыкі ўзышоў на трон Швецыі, і вакол манархавай пары сфарміравалася прыдворная партыя, у якую спачатку ўваходзілі іх блізкія сябры з вышэйшай арыстакратыі, а таксама прадстаўнікі літаратуры і мастацтва, якіх прыцягнула захопленая мастацтвам каралева. Пазней у прыдворную партыю ўступалі афіцэры і чыноўнікі, якія пакідалі старыя партыі ў надзеі на асабістыя выгоды. Прыдворная партыя адрознівалася ад партыі капелюшоў і партыі каўпакоў: яна не была звязаная ні з адным з саслоўяў і не вылучала ніякай палітычнай ці эканамічнай праграмы. Яе ідэя складалася ў прынцыповым процідзеянні парламенцкай Канстытуцыі і ўмацаванні каралеўскай улады.
На рыксдагу 1751—1752 гадоў прыдворная партыя дамаглася некаторых прывілеяў для манархавай пары без якіх-небудзь кардынальных змен у сістэме ўлады. Канфлікт паміж прыдворнай партыяй і партыяй капелюшоў працягваў абвастрацца. Кульмінацыя наступіла ў 1756 годзе, калі быў папярэджаны дзяржаўны пераварот, арганізаваны бліжэйшымі сябрамі каралевы Луізы Ульрыкі. Змоўшчыкі былі своечасова выкрытыя, некалькі членаў прыдворнай партыі былі прысуджаныя да смяротнага пакарання або вымушана адправіліся ў эміграцыю. Парламент вынес каралеве строгае папярэджанне.
Па патрабаванні брата Фрыдрыха II Луіза Ульрыка вярнулася на радзіму ў Прусію праз 28 гадоў пражывання ў Швецыі пасля смерці мужа. Луізу Ульрыку, характар якой з узростам толькі псаваўся, тым не менш сустрэлі з вялікім цяплом. Адносіны з сынам Густавам III заставаліся нацягнутымі.
Праспект Леніна
Праспект Леніна:
Гуль Рахман
Гуль Рахман (ګل رحمان; памёр 20 лістапада 2002) — грамадзянін Афганістана, які па падазрэнні ў тэрарыстычнай дзейнасці знаходзіўся ў зняволенні ў Солт-Піт, сакрэтнай турме ЦРУ.
Біяграфія
Аб жыцці Гуля Рахмана амаль нічога невядома.
Па словах брата афганца, Хабіба, у 1994 годзе ён удзельнічаў у вызваленні з турмы Хаміда Карзая, прэзідэнта Афганістана з 2001 па 2014 год.
Увосень 2002 года Рахман выехаў з Пешавара ў Ісламабад для медыцынскага агляду. Мужчына супыніўся ў доме, зяця вядомага пакістанскага ісламіста. 29 кастрычніка абодва арыштаваны ў ходзе сумеснай аперацыі агентаў ЗША і пакістанскіх сілавікоў.
Рахман трапіў у турму Солт-Піт. Афіцыйныя асобы ЗША сцвярджалі, што ён адмаўляўся супрацоўнічаць, у тым ліку пагражаў забіць ахоўнікаў, які адказаў збіццём вязня. Падчас зняволення афганец пацярпеў ад катаванняў. У дачыненні да Рахмана ўжыты 48-гадзіннае пазбаўленнн сну, слыхавая перагрузка, поўная цемра, ізаляцыя, халодны душ і грубае абыходжанне. У апошні раз затрыманага распранулі дагала ніжэй пояса і прыкавалі кайданамі да халоднай цэментнай сцяны, дзе тэмпература складала прыкладна 36 ° F (2 ° C). Як вынік, ён замёрз і памёр.
Гібель мужчыны выклікала ўнутраную праверку ЦРУ і паляпшэнне інструкцый да «пашыраных метадаў допыту», але ніхто не быў абвінавачаны ў яго смерці.
Пасля гібелі
Яго імя трымалася ў сакрэце амерыканскімі ўладамі больш за сем гадоў. У 2010 годзе Associated Press апублікавала інфармацыю пра Рахмана. Як адзначалася, урад ЗША не паведаміў пра гібель Гуля яго сям’і (той меў жонку і чатырох дачок).
У снежні 2014 года была апублікаваная справаздача сенацкага камітэта разведкі аб катаваннях ЦРУ, дзе казалася, што Рахман пацярпеў ад катаванняў. У крыніцы гаворыцца, што ён быў адзіным палонным, які, як вядома, памёр у зняволенні ЦРУ.
У кастрычніку 2015 года Амерыканскі саюз грамадзянскіх свабод падаў пазоў ад імя Рахмана і двух іншых былых зняволеных супраць двух псіхолагаў, Джэймса Мітчэла і Бруса Джэсена. Яны нібыта былі адказны за распрацоўку пратаколаў, што ўскосна прывялі да смерці афганца. Справа стала першым судовым працэсам, распачатым супраць асоб, датычных да катаванняў ЦРУ.
У ліпені 2017 года акруговы суддзя ЗША Джасцін Квакенбуш адхіліў хадайніцтвы абодвух бакоў аб вынясенні рашэння ў парадку спрошчанага судаводства.
Турэц (Карэліцкі раён)
Турэ́ц (, Турец) — аграгарадок у Карэліцкім раёне Гродзенскай вобласці. Адміністрацыйны цэнтр Турэцкага сельсавета. Насельніцтва 670 чал. (2000). Знаходзіцца за 15 км на паўднёвы ўсход ад Карэлічаў, за 32 км ад чыгуначнай станцыі Гарадзея; на аўтамабільнай дарозе Карэлічы — Мір.
Вішнеўскі
Вішнеўскі — прозвішча.
Турэц (Карэліцкі раён)
Гісторыя
Першы ўспамін Турца змяшчаны ў Галіцка-Валынскім летапісе і датуецца 1276 годам, калі галіцка-валынскія князі разам з татарамі пайшлі на Наваградак і Гродна. У XIV ст. мясцовасць знаходзілася ва ўладанні князя Уладзіміра Альгердавіча. Яго сын князь Аляксандр (Алелька) перадаў навакольныя землі Лаўрышаўскаму манастыру.
У XVI ст. Турэц атрымаў статус мястэчка, уваходзіў у склад Наваградскага павета і знаходзіўся ва ўладанні магнатаў Хадкевічаў. Ад гэтага часу тут пасяліліся яўрэі, якія займаліся пераважна дробным гандлем. Паводле звестак на 1717 год яўрэйская абшчына Турца плаціла 340 злотых пагалоўнага падатку. З XVII ст. у мястэчку існаваў невялікі касцёл, пабудаваны гетманам К. Хадкевічам. Побач з касцёлам стаяла грэка-каталіцкая царква. Апроч гэтага, дзейнічала праваслаўная драўляная Юр'еўская царква.
У выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай (1795) Турэц апынуўся ў складзе Расійскай імперыі, у Ярэміцкай воласці Наваградскага павета. Станам на 1799 год у мястэчку было 152 дымы. На 1880—171 двор, 2 праваслаўныя царквы, сінагога, яўрэйская малітоўная школа, 3 млыны, 2 карчмы, 5 крам. Побач — фальварак і маёнтак Ліпніцкіх і Свідзінскіх. У 1888 годзе расійская адміністрацыя пабудавала ў Турцы новую мураваную царкву. У 1890 годзе адкрылася народнае вучылішча. Паводле вынікаў перапісу (1897) у Турцы было 230 двароў, царква, капліца, 2 яўрэйскія малітоўныя дамы, народная вучылішча, хлебазапасны магазін, пошта, 18 крам, 2 ветраныя млыны, 7 заезных дамоў; рэгулярна (23 красавіка і 1 кастрычніка) адбываўся кірмаш, кожны аўторак — таргі. Станам на 1908 год у мястэчку было 363 двары.
Згодна з Рыжскім мірным дагаворам (1921) Турэц апынуўся ў складзе міжваеннай Польскай Рэспублікі, у Ярэміцкай гміне Наваградскага павета, з 1926 — цэнтр гміны Стаўбцоўскага павета. У верасні 1921 года ў мястэчку было 218 двароў, сямікласная агульнаадукацыйная школа, клуб, прыватная бібліятэка, пошта, 5 корчмаў. Станам на 1931 — 3 млыны, 25 крам, ашчадна-крэдытная каса.
У 1939 годзе Турэц увайшоў у склад БССР, дзе 12 кастрычніка 1940 года стаў цэнтрам сельсавета. Статус паселішча панізілі да вёскі. У гэты час тут было 311 двароў. На 1 студзеня 2000 года ў вёсцы было 292 двары.
Інфраструктура
У Турцы працуюць сярэдняя школа, дашкольная ўстанова, бальніца, дом культуры, бібліятэка.
Павязынь
Павя́зынь (, Повязынь) — вёска ў Беларусі, у Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Хаценчыцкага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Хаценчыцы Вілейскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Якавіна Града
Я́кавіна Града́ (, Яковина Гряда) — вёска ў Старадарожскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Языльскага сельсавета.
Мадам Батэрфляй
«Мадам Батэрфляй» (Madama Butterfly) — опера Джакама Пучыні ў трох актах (у першай рэдакцыі ў двух актах) на лібрэта Луіджы Іліка і Джузэпэ Джакоза, па матывах аднайменнай драмы Дэвіда Беласка (1900). Драма Беласка ўяўляе сабой перапрацоўку апавядання «Мадам Батэрфляй» амерыканскага пісьменніка Джона Лютэра Лонга (1898), натхнёнага, у сваю чаргу, аўтабіяграфічным раманам французскага пісьменніка і вандроўніка П’ера Лоці «Мадам Хрызантэма» (1888).
Прэм’ера оперы ў першай рэдакцыі адбылася ў міланскім тэатры «Ла Скала» 17 лютага 1904 года і гучна правалілася; у другой рэдакцыі — у тэатры «Грандэ», у Брэшыа, 28 траўня 1904 года з вялікім поспехам. З’яўляецца адной з найбольш выкананых опер ва ўсім свеце.
Дуброўка (Надзейкавіцкае сельскае паселішча)
Дуброўка (Дубровка) — вёска ў Шумяцкім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Надзейкавіцкага сельскага паселішча.
Ступеняванне
Узвядзе́нне ў ступе́нь (ці падвышэ́нне да ступе́ні ), або ступеняванне — арыфметычная аперацыя над двума лікамі: асновай b і пака́зчыкам (або ступе́нню) n. На пісьме ступеняванне пазначаецца як bn. Калі n ёсць натуральным лікам, ступеняванне адпавядае кратнаму (паўтаральнаму) множанню; інакш кажучы, b ў ступені n — гэта здабытак n множнікаў, кожны з якіх роўны b (такі здабытак таксама называецца ступенню):
Тут відаць падабенства з аперацыяй множання на натуральны лік, якая адпавядае кратнаму складанню:
Некаторыя ступені маюць свае ўласныя назвы:
Таксама варта падкрэсліць некаторую розніцу паміж тэрмінамі «ўзвядзенне ў ступень» і «ступеняванне»: Аднак у якасці назвы аперацыі і ў выпадках, калі не трэба падкрэсліваць сталасць ці зменнасць аргументаў, аднолькава можна ўжываць і «ступеняванне», і «ўзвядзенне ў ступень».
Як адзначалася вышэй, ступень bn можна вызначыць і для адмоўных цэлых n, калі b не нуль. Не існуе натуральнага пашырэння ступенявання на ўсе рэчаісныя асновы b і паказчыкі n, аднак калі аснова b з'яўляецца дадатным рэчаісным лікам, ступеняванне bn можна вызначыць для ўсіх рэчаісных і нават камплексных паказчыкаў n з дапамогай паказнікавай функцыі ez. Трыганаметрычныя функцыі таксама можна выразіць праз камплекснае ступеняванне.
Ступеняванне матрыц выкарыстоўваецца пры развязанні сістэм лінейных дыферэнцыяльных ураўненняў.
Ступеняванне паўсюдна сустракаецца ў шматлікіх мадэлях і вылічэннях у самых разнастайных галінах навукі і прамысловасці, сюды можна ўключыць фізіку (хвалі, ядзерны распад), хімію (хімічная кінетыка), біялогію (рост папуляцый), эканоміку (складаныя працэнты) і камп'ютарныя навукі (крыптаграфія з адкрытым ключом).
Натуральныя паказчыкі
Фармальнае азначэнне:
і зваротнай формулы
Са спалучальнасці множання вынікае, што для любых натуральных m і n,
Адвольныя цэлыя паказчыкі
Пры ненулявых b і натуральных n зваротныя суадносіны з папярэдняга падраздзела можна перапісаць у выглядзе
Лічачы гэтыя суадносіны справядлівымі да ўсіх цэлых n і ненулявых b, атрымліваем
ці больш агульна,
для любой ненулявой асновы b і любога цэлага паказчыка n.
Варта адзначыць наступнае:
Тоеснасць
спачатку вызначаная толькі для натуральных m і n, спраўджваецца для адвольных цэлых m і n, з тым толькі абмежаваннем, што m і n павінны быць дадатнымі, калі b — нуль.
Камбінаторнае вытлумачэнне
Для неадмоўных цэлых n і m, ступень
nm
Тоеснасці і ўласцівасці
Без дужак, якія змяняюць парадак вылічэнняў, па дамоўленасці парадак ступенявання зверху-ўніз, а НЕ знізу-ўверх.
Заўвага: У вышэйпрыведзенай формуле пра парадак вылічэнняў можна здагадацца дзякуючы адрозненням у памерах шрыфту, якім пададзеныя паказчыкі ступені. Тым не менш, дамоўленасць распаўсюджваецца і на радковыя запісы ўзору b^p^q = b^(p^q) ≠ (b^p)^q (такое адлюстраванне ўласціва камп'ютарным сістэмам алгебры).
IC 1569
IC 1569 — галактыка тыпу S0 (спіральная галактыка) у сузор’і Рыбы.
Ступеняванне
Рацыянальныя паказчыкі
Корань n-й ступені з ліку b — такі лік x, n-ая ступень якога роўная b:
IC 1569
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Ступеняванне
Рацыянальныя паказчыкі
.
Калі b — дадатны рэчаісны лік, а n — натуральны, тады існуе адзінае рэчаіснае рашэнне ўраўнення
. Гэтае рашэнне называецца арыфметычным коранем ступені n  з b. Ён абазначаецца як \sqrt[n]{b}, дзе сімвал √   — так званы радыкал; іншым шляхам гэта можна запісаць як
bundefined
. Напрыклад: 41/2 = 2, 81/3 = 2.
Калі кажуць корань n-й ступені з дадатнага рэчаіснага ліку b, звычайна маюць на ўвазе арыфметычны корань n-й ступені.
Калі n — цотны, то ўраўненне
мае два рэчаісныя рашэнні пры дадатным b: дадатны і адмоўны карані n-й ступені. Пры адмоўным b ураўненне не мае рашэнняў.
Пры няцотным n ураўненне
мае адзінае рэчаіснае рашэнне. Яно дадатнае пры дадатным b і адмоўнае пры адмоўным b.
Няхай
— нескарачальны дроб.
Прыклады: (−27)1/3 = −3, (−27)2/3 = 9, а 43/2 мае два карані 8 і −8.
Калі b адмоўны, а n цотны, пры вызначэнні ступені
bm/n
даводзіцца выкарыстоўваць уяўную адзінку i, як апісана ніжэй у раздзеле Ступені камплексных лікаў. Прычынай гэтага з'яўляецца адсутнасць рэчаісных рашэнняў ураўнення x² = −1.
Такім чынам, ступень рэчаіснага ліку b з рацыянальным паказчыкам
(нескарачальны дроб) можна вызначыць праз цэлую ступень і корань:
дзе m — цэлы лік, а n — натуральны лік.
Заўвага: ужываючы ступенныя тоеснасці ў выпадку адмоўнага значэння кораня n-ай ступені, нельга губляць пільнасці. Напрыклад: выснова −27 = (−27)((2/3)⋅(3/2)) = ((−27)2/3)3/2 = 93/2 = 27 відавочна няправільная. Праблема, з якой мы тут сутыкнуліся, заключаецца ў адвольнасці выбару нейкага аднаго значэння кораня з мноства магчымых яго значэнняў. Яшчэ выразней гэта ж праблема выяўляецца пры вызначэнні ступеней камплексных лікаў (гл. раздзел Няздатнасць ступенных і лагарыфмічных тоеснасцей). З гэтай прычыны ў якасці значэння кораня n-ай ступені варта браць значэнне арыфметычнага кораня.
Рэчаісныя паказчыкі
Прыведзеныя вышэй для цэлых паказчыкаў тоеснасці і ўласцівасці спраўджваюцца таксама і для дадатных рэчаісных лікаў з няцэлымі паказчыкамі. Аднак тоеснасць
нельга пашырыць на адмоўныя рэчаісныя асновы b (гл. Рэчаіснае ступеняванне з адмоўнымі асновамі). Непрыдатнасць гэтай тоеснасці ляжыць у аснове праблем са ступенямі камплексных лікаў, разгледжаных падрабязней у раздзеле Непрыдатнасць ступенных і лагарыфмічных тоеснасцей.
Пашырэнне ступенявання на рэчаісныя паказчыкі можна ажыццявіць або непарыўна працягваючы рацыянальныя ступені да рэчаісных, або выкарыстоўваючы паказнікавую функцыю і адваротны ёй натуральны лагарыфм.
Граніцы рацыянальных ступеней
А раз ірацыянальны лік можна прыблізіць рацыянальным, то ступеняванне дадатнага рэчаіснага ліку b с адвольным рэчаісным паказчыкам x можна вызначыць непарыўным працягам згодна з правілам
Вугляводы
Вугляво́ды (цукрыды) — агульная назва шырокага класа прыродных арганічных злучэнняў. Гэта арганічныя рэчывы, якія змяшчаюць і некалькі гідраксільных груп. Назва класа злучэнняў паходзіць ад слоў «вугаль» і «вада», яна была ўпершыню прапанавана К. Шмітам ў 1844. З'яўленне такой назвы звязана з тым, што першыя з вядомых навуцы вугляводаў апісваліся брута-формулай Cx(H2O)y, фармальна з'яўляючыся злучэннямі вуглярода і вады.
Ступеняванне
Граніцы рацыянальных ступеней
bx
з патрэбнай дакладнасцю.
Вугляводы
Тэрмін з'яўляецца найбольш распаўсюджаным у галіне біяхіміі, дзе ён з'яўляецца сінонімам цукрыдаў. Вугляводы падзяляюцца на чатыры хімічныя групы: монацукрыды, дыцукрыды, алігацукрыды і поліцукрыды. Увогуле, монацукрыдаў і дыцукрыдаў, звычайна называюць цукрамі.
Ступеняванне
Граніцы рацыянальных ступеней
Напрыклад, няхай
Бад-Швальбах
Бад-Швальбах (Bad Schwalbach) — горад у Германіі, раённы цэнтр, размешчаны ў зямлі Гесэн. Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Дармштат. Уваходзіць у склад раёна Райнгау-Таўнус. Насельніцтва складае 11341 чалавек (на 31 снежня 2007 года). Займае плошчу 40,27 км². Афіцыйны код 06 4 39 002.
Ступеняванне
Граніцы рацыянальных ступеней
і
b > 1
. Тады каб атрымаць прамежкі, якія сцягваюцца да пункта і абмежаваныя рацыянальнымі ступенямі, (дзякуючы строгай манатоннасці рацыянальных ступеней) можна выкарыстаць бесканечнае дзесятковае прадстаўленне
Гэтыя прамежкі збягаюцца да адзінага рэчаіснага ліку, абазначанага як
bπ
Бад-Швальбах
Горад падзяляецца на 8 гарадскіх раёнаў.
Ступеняванне
Граніцы рацыянальных ступеней
. Гэты спосаб можна ўжываць для атрымання любой ірацыянальнай ступені ліку b. Такім чынам, функцыя
вызначана для любога рэчаіснага ліку x.
Паказнікавая функцыя
Вядомая матэматычная сталая e (таксама вядомая як лік Ойлера і прыблізна роўная 2,718) з'яўляецца асновай натуральнага лагарыфма. І хоць ступеняванне ліку e можна разгледзець такім жа чынам, як і ступеняванне ўсіх іншых рэчаісных лікаў, такі падыход пакідае па-за ўвагай некаторыя прыгожыя і карысныя ўласцівасці. Сярод іншага, гэтыя ўласцівасці дазваляюць натуральным чынам абагульніць ступеняванне ліку e на іншыя віды паказчыкаў, такія як камплексныя лікі ці, нават, матрыцы.
Як вынік, запіс
ex
звычайна пазначае абагульненую паказнікавую функцыю
exp(x)
, якую можна вызначыць некалькімі раўназначнымі спосабамі, напрыклад як :
Сярод іншых уласцівасцей функцыя
задавальняе паказчыкавую тоеснасць:
Паказнікавая функцыя
вызначана пры ўсіх цэлых, дробных, рэчаісных і камплексных значэннях x. Гэтае азначэнне можна выкарыстоўваць нават пры пашырэнні ступенявання на некаторыя нялікавыя велічыні, такія як квадратныя матрыцы (у гэтым выпадку паказчыкавая тоеснасць спраўджваецца, толькі калі x і y перастаўляльныя).
А раз
, і функцыя
задавальняе паказчыкавую тоеснасць, то адразу атрымоўваем, што азначэнне функцыі
з дапамогай граніцы раўназначнае кратна-дамнажальнаму азначэнню
для цэлых x, адсюль вынікае супадзенне пры ўсіх рацыянальных паказчыках, а далей праз непарыўнасць і пры ўсіх рэчаісных паказчыках.
Ступеняванне праз лагарыфмаванне
Натуральны лагарыфм ln(x) з'яўляецца адваротнай функцыяй да паказнікавай функцыі ex. Ён вызначаны пры b > 0 і задавальняе тоеснасць
З лагарыфмічных і паказчыкавых тоеснасцей вынікае, што для любога рэчаіснага ліку x справядліва тоеснасць
Гэту тоеснасць можна выкарыстаць у якасці яшчэ аднаго азначэння рэчаіснай ступені bx, якое ўзгоднена з вышэй прыведзеным азначэннем, заснаваным на выкарыстанні рацыянальных паказчыкаў і непарыўнасці. Азначэнне ступенявання праз лагарыфмаванне шырока ўжываецца ў камплексным аналізе, гл. ніжэй.
Рэчаісныя ступені з адмоўнымі асновамі
Ступені дадатных рэчаісных лікаў заўсёды з'яўляецца дадатнымі рэчаіснымі лікамі. Аднак ураўненне x² = 4 мае два рашэнні: 2 і −2. Галоўным, або арыфметычным, значэннем кораня 41/2 ёсць 2, але −2 таксама дапушчальнае значэнне квадратнага кораня. Такім чынам, тут узнікае неадназначнасць. І калі ў азначэнні ступенявання дазволіць выніку гэтай аперацыі прымаць адмоўныя значэнні, то паводзіны вызначанай так ступені становяцца цяжка апісальнымі і губляюць пры гэтым шматлікія карысныя ўласцівасці.
Пры адмоўным b ні праз лагарыфмаванне, ні з дапамогай граніцы па рацыянальных паказчыках нельга вызначыць
br
як рэчаісны лік для ўсіх рэчаісных лікаў r. Больш таго,
Вугляводы
Вугляводы выконваюць шматлікія ролі ў жывых арганізмах. Поліцукрыды служаць для захоўвання энергіі, як то крухмал і глікаген, а таксама з'яўляюцца структурнымі кампанентамі, як то цэлюлоза раслін і хітын ў членістаногіх. Пяцівугляродны монацукрыд рыбоза з'яўляецца важным кампанентам каферментаў і асновай генетычнай малекулы вядомай як РНК. Дэзоксірыбоза з'яўляецца складовай часткай ДНК. Цукрыды і іх вытворныя рэчывы ўключаюць мноства іншых важных біялагічных малекул, якія гуляюць ключавую ролю ў імуннай сістэме, прадухілення патагенезу, згусальнасці крыві і развіцця.
Ступеняванне
Рэчаісныя ступені з адмоўнымі асновамі
з'яўляецца дадатным пры любым рэчаісным значэнні r, таму
ln(b)
не вызначаны для
Война
Война — прозвішча.
Ступеняванне
Рэчаісныя ступені з адмоўнымі асновамі
b ≤ 0
Вугляводы
У харчовай навуцы і ў многіх неафіцыйных кантэкстах тэрмін вугляводаў часта азначае любую ежу, якая асабліва багатая складанымі вугляводамі крухмаламі, як то збожжавыя прадукты, хлебабулачныя і макаронныя вырабы, ці простыя вугляводы, як то цукар у цукерак, варэнні і дэсертах.
Ступеняванне
Рэчаісныя ступені з адмоўнымі асновамі
Спосаб рацыянальных паказчыкаў нельга выкарыстаць для адмоўных значэнняў b, таму што ён заснаваны на непарыўнасці. Функцыя
Эрнест Шасон
Эрнест Шасон (Amédée Ernest Chausson,  — ) — французскі кампазітар і музычны дзеяч, адзін з самых вядомых прадстаўнікоў школы Сезара Франка. Шасон з’яўляецца злучным звяном паміж двума пакаленнямі супрацьлеглых музычных груповак Парыжа канца XIX стагоддзі. Як перакананы вагнерыст, ён супрацьстаяў самым заўзятым рэтраградам Акадэміі, а таксама падтрымліваў у асобе Дэбюсі і Саці такія наватарскія плыні, што зараджаліся, як імпрэсіянізм.
Эрнест Шасон пражыў нядоўгае жыццё і напісаў не так шмат твораў, аднак ён пакінуў аб сабе добрую памяць і заняў трывалае, асаблівае месца ў гісторыі французскай музыкі.
Ступеняванне
Рэчаісныя ступені з адмоўнымі асновамі
f(r)
нават не з'яўляецца непарыўнай на мностве рацыянальных лікаў r, для якіх яна вызначана.
Напрыклад, разгледзім b = −1. Корань n-ай ступені з −1 роўны −1 пры любых няцотных натуральных n. Так што пры няцотным натуральным n маем