cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сарая Аль-Харасані
Арганізацыя
Групоўка названа ў гонар Абу Мусліма Аль-Харасані, мусульманскага дзеяча VIII стагоддзя.
Вярхлессе
Назву Вярхлессе маюць:
Сарая Аль-Харасані
Арганізацыя
Групоўка ідэалагічна блізка да шыіцкага Ірана. Яе лагатып скапіяваны з эмблемы іранскага КВІР.
Басілан
Басілан (Basilan) — найбуйнейшы востраў архіпелага Сулу. Складае асобную правінцыю з адміністрацыйным цэнтрам у Ламітане (да 2017 г. — у горадзе Ісабэла). Плошча — 1234,2 км². Насельніцтва (2010 г.) — 293 322 чал.
Геаграфія
Басілан знаходзіцца за межамі пояса тайфунаў. Клімат трапічны вільготны. Сярэднегадавая тэмпература трымаецца каля +26,6°C. Гадавая колькасць ападкаў — 1100 мм.
Прырода
У мінулым востраў Басілан быў пакрыты трапічным лесам. У нашы дні захавалася меней за 3000 га ляснога фонду. Тут налічваецца каля 88 відаў флоры. Фаўна сушы бедная, прадстаўлена птушкамі, яшчаркамі, земнаводнымі. З сысуноў вядомы толькі 2 віды кажаноў.
Гісторыя
Да XV ст. Басілан з'яўляўся цэнтрам дзяржавы Кумаларанг, адкуль у Кітай прывозілі жэмчуг. У XVII — XIX стст. востраў аспрэчваўся паміж Іспаніяй і султанатам Сулу. Мусульмане з Сулу сяліліся пераважна на паўднёвым беразе, хрысціяне з іспанскіх валоданняў — вакол горада Ісабэла. Астатнюю частку насялялі тубыльцы якан. У 1899 г. востраў быў акупаваны ЗША і далучаны да Філіпінаў.
Сарая Аль-Харасані
Арганізацыя
Па даных Reuters на 2015 год, у складзе «Сарая Аль-Харасані» налічвалася ад 1,5 да 3 тысяч баевікоў.
Басілан
Гісторыя
У 1973 г. Басілан быў вылучаны ў асобную правінцыю. У 2001 г. далучаны да аўтаномнага рэгіёна ў Мусульманскім Мінданаа. На востраве развіваюцца турызм, робяцца захады для аднаўлення прыбытковасці сельскай гаспадаркі.
Сарая Аль-Харасані
Рыштунак
Групоўка ўзбройваецца як у сябе на радзіме ў Іраку, так і за кошт іранскіх паставак. Сярод стралковай зброі пераважаюць аўтаматы Калашнікава, M16, снайперскія вінтоўкі Драгунова і ручныя гранатамёты. Апалчэнцы перасоўваюцца на аўтамабілях Mitsubishi і Honda.
Донас
Донас (Donnas) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Вале-д’Аоста.
Насельніцтва складае 2683 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 79 чал./км². Займае плошчу 34 км². Паштовы індэкс — 11020. Тэлефонны код — 0125.
Тэцуо Сугамата
(菅又 哲男; нар. ) — былы японскі футбаліст. У 1978—1984 гадах выступаў за нацыянальную зборную Японіі.
Наталля Міхайлаўна Багамолец-Лазурская
Наталля Міхайлаўна Багамолец-Лазурская (Наталя Михайлівна Богомолець-Лазурська; 9 лістапада 1880 — ) — украінская актрыса і гісторык украінскага тэатра.
Біяграфія
Наталля Багамолец нарадзілася 9 лістапада 1880 года ў сяле Лыхачыў Казелецкага павета Чарнігаўскай губерні (цяпер Насоўскі раён Чарнігаўскай вобласці), у сям’і двараніна Міхаіла Міхайлавіча Багамольца, які быў дзядзькам украінскага фізіёлага, акадэміка А. Багамольца.
У 1890-х гадах сям’я жыла ў Кішынёве, дзе яе бацька працаваў на пасадзе кіраўніка акцызнымі зборамі Бесарабскай губерні. У 1894—1898 гг. Наталля вучылася ў кішынёўскай гімназіі.
У канцы XIX — пачатку ХХ ст. грала ў спектаклях М. Садоўскага разам з М. Занькавецкай. У пачатку ХХ ст. вучылася на гісторыка-філалагічным факультэце адэскіх вышэйшых жаночых курсаў, удзельнічала ў працы гісторыка-літаратурнага гуртка.
У 1908 годзе выйшла замуж за прыват-дацэнта Імператарскага Наварасійскага ўніверсітэта Ф. Лазурскага. У 1917 годзе разам з мужам арганізавала ў Казельцы, а потым у Адэсе Украінскае мастацкае таварыства ім. М. Занькавецкай.
На старонках газет «Адэскі лісток» і «Маладая Украіна» выступала за развіццё украінскай культуры і, у прыватнасці, тэатра.
У пачатку 1940-х гг. апублікавала нататку аб гісторыі Адэсы. Пасля смерці мужа ў 1947 годзе пераехала да сына ў Кіеў, аднак кожны год наведвалася ў Адэсу.
Яе галоўным укладам у гістарычную біяграфістыку ёсць нарыс жыцця і творчасці М. Занькавецкай, які, нягледзячы на лаканічнасць, лічыцца найбольш дакладным, бо быў ухвалены самой актрысай. Да таго ж яна кансультавала І. Дурыліна, аўтара вялікай манаграфіі Аб М. Занькавецкай. Напісала ўспаміны пра С. Дурыліна і Марка Крапіўніцкага.
Памерла ў Кіеве ў 1958 годзе. Пахаваная на Байкавых могілках.
Schweizerische Industrie Gesellschaft
Агнястрэльная зброя
З 1860 па 2000 год, SIG рабіў агнястрэльную зброю. Прадукцыя пастаўлялася ў ЗША пад маркай SIG Arms.
У сувязі са швейцарскімі абмежаваннямі на экспарт зброі, SIG ўступіла ў адносіны з нямецкай кампаніяй JP Sauer & Sohn з мэтай, каб атрымаць доступ на сусветны рынак зброі.
Олдржых Гуер
О́лдржых Гу́ер (Oldřich Hujer;, Пацэржыцэ-у-Турнава — , Прага) — чэшскі мовазнавец.
Біяграфія
Пасля сканчэння пржыбрамскай гімназіі вучыўся на філасофскім факультэце Пражскага ўніверсітэта, па профілі індаеўрапейскага мовазнаўства. У 1905 годзе атрымаў ступень доктара філасофіі па профілі санскрыту, Авесты і літаратуры на санскрыце пад кіраўніцтвам праф. Ё. Зубатага. Пасля кароткай працы ў гімназіях Часлава і Прага-Вінаградскай перайшоў у Карлаў універсітэт на пасаду дацэнта (1911), экстраардынарнага (1919), ардынарнага (1924) прафесара, стаў пераемнікам праф. Ё. Зубатага. Член Чэшскага каралеўскага навуковага таварыства, Чэшскай акадэміі навук і мастацтваў (1924), ганаровы член Лонданскага філалагічнага таварыства.
Навуковая дзейнасць
Даследаваў славянскае мовазнаўства і гісторыю чэшскай мовы дапісьмовага перыяду: «Славянскае іменнае скланенне» (1910), «Развіццё чэхаславацкай мовы» (1934). У працы «Уводзіны ў гісторыю чэшскай мовы» (3-е выд., 1946) разглядаў праблемы адносін славянскіх моў да балцкіх, працэс вылучэння праславянскай мовы з індаеўрапейскай, асноўныя рысы фанетыкі, граматыкі і слоўнікавага складу агульнаіндаеўрапейскай мовы. Адзін з заснавальнікаў (1922) і рэдактараў часопіса «Slavia» («Славія»).
Гюнэш Алісафаеўна Абасава
Гюнэш Алісафаеўна Абасава (нар., Баранавічы) — беларуская эстрадная спявачка азербайджанскага паходжання, вакалістка Маладзёжнага тэатра эстрады.
Біяграфія
Нарадзілася 2 верасня 1979 года ў Баранавічах.
З дзяцінства займалася музыкай. Педагогам быў музыкант і кампазітар Ф. Жыляк. Займалася ў студыі «Сябры» народнага артыста Беларусі А. І. Ярмоленкі. У 2005 годзе прымала ўдзел у конкурсе маладых выканаўцаў «Славянскі Базар у Віцебску». У 2006 годзе запісаны першы сольны альбом.
20 чэрвеня 2014 года выйшла замуж за турэцкага футбаліста Гекхана Джынгеза, з якім пазнаёмілася ў сацсетках.
Жыве ў Мінску, працуе ў Маладзёжным тэатры эстрады.
Шылуцкі раён
Шылуцкі раён (Шылуцкае раённае самакіраванне; Šilutės rajono savivaldybė) — муніцыпальнае ўтварэнне ў Клайпедскім павеце Літвы.
Населеныя пункты
Колькасць насельніцтва (2001):
Адміністрацыйны падзел
Шылуцкі раён падзелены на 11 старостваў:
Януковіч
Януковіч — беларускае прозвішча. Паходзіць ад беларускага імя Янук — народнай формы імя Ян.
Вярхі
Назву Вярхі маюць:
Мар’ян Іванавіч Стралюк
Мар’ян Іванавіч Стралю́к (, вёска Мохавічы, Лідскі раён, Гродзенская вобласць — ) — беларускі вучоны ў галіне энергетыкі. Доктар тэхнічных навук (1986), прафесар (1987), член-карэспандэнт НАН Беларусі (1989).
Навуковая дзейнасць
Шматлікія яго распрацоўкі адносяцца да тэорыі і практыкі даследавання электрычнай устойлівасці токаправодных канструкцый. Асабліва значны ўклад унёс у распрацоўку тэорыі дынамікі гнуткіх правадоў пад дзеяннем электрадынамічных сіл ад токаў кароткага замыкання і кліматычных фактараў. Складзеныя на аснове гэтай тэорыі алгарытмы і пакеты камп’ютарных праграм шырока выкарыстоўваюцца ў Беларусі, Расіі, Паўднёвай Карэі і іншых краінах пры праектаванні токаводных канструкцый павышанай надзейнасці з скарочанымі габарытамі.
Кіраваў больш за 30 навукова-даследчымі праектамі і праграмамі, шэрагам важных гаспадарчых дамоў па стварэнні аптымальных рэжымаў электразабеспячэння, у тым ліку Жлобінскага металургічнага камбіната. Намеснік старшыні экспертнай рады па праблемах энергетыкі галоўнага кіравання навукова-даследчых прац Дзяржадукацыі СССР, навуковы кіраўнік першай міжвузаўскай праграмы фундаментальных даследаванняў па энергетыцы «Прыярытэт». Падрыхтаваў 10 кандыдатаў і доктара тэхнічных навук. Старшыня спецыялізаванай рады па прысуджэнні навуковых ступеняў, намеснік старшыні БРФФД. 120 публікацый у айчынных і замежных навукова-тэхнічных часопісах і выданнях, тры вынаходствы.
Ушанаванне
Акадэмік Міжнароднай акадэміі навук вышэйшай школы (1993), заслужаны дзеяч навукі Беларусі (1999), ганаровы энергетык (1995). Узнагароджаны медалём «За працоўную адзнаку», Ганаровай граматай Міністэрства прамысловасці РБ.
Гаструла
Гаструла (, ад γαστήρ — страўнік, чэрава) — адна з стадый зародкавага развіцця мнагаклетачных жывёл. Зародак на стадыі гаструлы мае двухслаёвую сценку і поласць (гастрацэль), стасуецца з вонкавым асяроддзем пры дапамозе адтуліны — бластапора. Вонкавая сценка называецца эктадэрма, унутраная — энтадэрма. Гэта першасныя зародкавыя лісткі. У склад энтадэрмы, радзей эктадэрмы спачатку ўваходзіць і матэрыял сярэдняга лістка — мезадэрмы. Да канца гаструляцыі мезадэрма вылучаецца ў самастойны пласт, і зародак ператвараецца з двухслаёвы ў трохслаёвы.
Пераход ад бластулы да гаструлы ў розных жывёл адбываецца па-рознаму.
На стадыі гаструлы могуць быць ужо выяўленыя некаторыя адрозненні ва ўласцівасцях зародкавых лісткоў, якія папярэднічаюць іх марфалагічнаму дыферэнцыяванню. Адрозненні ў будове зародкаў розных жывёл на гэтай стадыі развіцця абумоўлены як тыпам будовы іх яек, так і розным ладам жыцця зародкаў. У большасці жывёл зародак стадыю гаструлы праходзіць у яйкавых абалонках або ў целе маці; у некаторых гідроідаў гаструла — свабодная лічынка.
Зарэчча (Ракаўскі сельсавет)
Зарэ́чча (, Заречье) — вёска ў Валожынскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Ракаўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе Польскай Рэспублікі, Віленскага ваяводства, Вілейскага павета (з 1927 года Маладзечанскага павета), гміны Гарадок.
Дзігціў
Дзігціў (Дігтів) — вёска ў Уладзімір-Валынскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Зарычанскай вясковай абшчыны.
Герб Інгушэціі
Герб Інгушэціі з'яўляецца дзяржаўным сімвалам Інгушэціі. Прыняты Парламентам Рэспублікі 26 жніўня 1994 года.
Апісанне
Герб Інгушэціі ўяўляе сабой круг, у цэнтры якога намаляваны арол з распасцёртымі крыламі, — знак высакароднасці і мужнасці, мудрасці і пэўнасці. У цэнтры герба па вертыкальнай восі на фоне Каўказскіх гор размешчаная баявая вежа, сімвалізуючая старажытную і маладую Інгушэцію. У левым боку ад вежы намаляваная Сталовая гара («Маьт лоам»), у правай гара Казбек («Башлоам»). Над горамі і вежай намаляваны паўкола Сонца, размешчанага ў зеніце, ад якога зыходзяць уніз сем прамых промняў. У ніжняй частцы малога круга намаляваны салярны знак, сімвалізуючы вечны рух Сонцы і Землі, узаемасувязь і бясконцасць усяго існага. Дугападобныя промні салярнага знака звернутыя супраць рухі гадзіннікавай стрэлкі. Паміж вялікім і малым кругамі надпіс: уверсе — «Рэспубліка Інгушэція», унізе — «ГIалгIай Мохк».
Місісіпі (штат)
Місісіпі (Mississippi) — штат на поўдні ЗША, 20-ы па ліку штат, які ўвайшоў у склад саюзнай дзяржавы. Насельніцтва 2.800.000 чалавек (31-е месца ў ЗША; дадзеныя 2000 года). Сталіца і найбуйнейшы горад — Джэксан. Афіцыйная мянушка — «Штат магноліі» (анг. Magnolia State), неафіцыйная — «Штат гасціннасці».
Геаграфія
Місісіпі займае плошчу 125.546 км². На поўначы штат мяжуе з Тэнесі, на ўсходзе — з Алабама, на паўднёвым-захадзе — з Луізіянай, на паўночным захадзе — з Арканзас. На поўдні Місісіпі абмываецца водамі Мексіканскага заліва. Сваю назву штат атрымаў ад ракі Місісіпі, што цячэ ўздоўж яго заходняй мяжы.
Станіслаў Грос
Станіслаў Грос (Stanislav Gross;, Прага, Чэхаславакія — , Прага, Чэхія) — чэшскі палітык, прэм’ер-міністр Чэхіі з 4 жніўня 2004 года па 25 красавіка 2005 года.
Тыяра Сайтаферна
Тыя́ра Сайтафе́рна (tiare de Saïtapharné) — залатая тыяра, прыпісваемая скіфскаму цару Сайтаферну і набытая Луўрам у 1896 годзе, але якая апынулась падробкай.
Станіслаў Грос
Біяграфія
Нарадзіўся 30 кастрычніка 1969 года ў Празе (Чэхаславакія). Скончыў тэхнічную школу ў Празе, працаваў памочнікам машыніста. Пазней атрымаў адукацыю на юрыдычным факультэце Карлавага ўніверсітэта.
Тыяра Сайтаферна
Была створана па заказу адэскіх гандляроў антыкварыятам Гохманаў адэскім ювелірам Ізраілем Рухамоўскім у 1895 годзе і выдавалася Гохманамі за працу майстроў калячарнаморскага антычнага горада Ольвіі, якую тыя зрабілі ў падарунак скіфскаму цару Сайтаферну ў якасці выкупа.
Алічэ-Суперыёрэ
Алічэ-Суперыёрэ (Alice Superiore) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Турын.
Тыяра Сайтаферна
Тыяра увайшла ў гісторыю мастацтва як адна з самых славутых музейных падробак і з 1970-ых гадоў сама стала аб’ектам фальсіфікацый.
Станіслаў Грос
Біяграфія
Уключыўся ў актыўную палітычную дзейнасць адразу пасля «аксамітавай рэвалюцыі», уступіў у ЧСДП. У 1992 годзе быў выбраны ў парламент Чэхіі, у 2000 годзе быў прызначаны міністрам унутраных спраў ва ўрадзе Мілаша Земана.
Алічэ-Суперыёрэ
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Марцін Турскі.
Тыяра Сайтаферна
Апісанне
Дыяметр і вышыня залатой тыяры 18 см; выявы сцэн са старажытнагрэчаскай міфалогіі. На старажытнагрэчаскай мове зроблены надпіс: «Цару вялікаму і непераможнаму Сайтаферну. Савет і народ Ольвіі».
Станіслаў Грос
Біяграфія
У 2004 годзе Уладзімір Шпідла, які сыйшоў у адстаўку з-за няўдалага выступлення партыі на выбарах у Еўрапарламент, перадаў сваю пасаду Гросу, які ў момант свайго прызначэння быў адным з самых папулярных палітыкаў у Чэхіі. Аднак вельмі хутка Грос быў вымушаны сысці ў адстаўку па прычыне падзення яго асабістага рэйтынгу; у прыватнасці, яму інкрымінавалася купля дарагой кватэры ў Празе за грошы незразумелага паходжання.
Памёр 16 красавіка 2015 года ў Празе.
Тыяра Сайтаферна
Гісторыя набыцця
Тыяра была набыта Луўрам за велізарную па тым часам суму ў 200000 франкаў (50000 рублёў). Сам Рухамоўскі атрымаў толькі 1800 рублёў. Якасць працы была настолькі вялікай, што дырэктар Луўра Кемпфен, кіраўнік аддзела антычнага мастацтва дэ Вільфос і шэраг буйнейшых навукоўцаў Францыі: Рэйнак, Мішон, Бенуа, Малінье — безумоўна прызналі тыяру сапраўднай. Тыяра была набыта, на што патрабавалась спецыяльнае дазваленне парламента Францыі, і выстаўлена ў зале антычнага мастацтва. Але ў хуткім часе з’явіліся сумненні.
Сучаснасць
Тыяра і цяпер захоўваецца ў Луўры, у аддзеле дэкаратыўных мастацтваў. У 1997 годзе Музей Ізраіля ў Іерусаліме экспанаваў тыяру ў рамках выставы, прысвечанай Рухамоўскаму. У 1998 тыяра выстаўлялася таксама ў Музее мастацтваў у Атланце.
22 красавіка 2014 года на доме, дзе Рухамоўскі стварыў тыяру (Адэса, вул. Осіпава, 6), была ўсталявана мемарыяльная дошка (ініцыятар — краязнаўца А. Гун, скульптар — А. Князік).
NGC 5252
NGC 5252 (іншыя абазначэнні — UGC 8622, MCG 1-35-22, ZWG 45.56, VV 100, PGC 48189) — лінзападобная галактыка (S0) ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Адміністрацыйны падзел Ганы
Гана падзелена на 10 рэгіёнаў, якія складаюцца з 170 абласцей, у тым ліку 40 гарадскіх утварэнняў і 6 метраполій.
Жамойцкае ваяводства
Жамойцкае ваяводства (Palatinatus Samogitiae, Województwo żmudzkie) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Рэчы Паспалітай, якая існавала ў 1793—1795 гг. Сталіца — Расіены.
Жамойцкае ваяводства было ўтворана ў адпаведнасці з рашэннем Гарадзенскага сойма 23 лістапада 1793 г. Поўнасцю завяршыць працэс арганізацыйна-прававога афармлення новай адміністрацыйна-тэрытарыяльнай адзінкі так і не ўдалося з-за пачатку паўстання пад кіраўніцтвам Тадэуша Касцюшкі і апошняга падзелу Рэчы Паспалітай.
Ваяводства павінна было мець сем прадстаўнікоў у сойме — двух сенатараў (ваявода і кашталян) і шэсць паслоў (дэпутатаў), якія выбіраліся б на кадэнцыю ў чатыры гады па два прадстаўніка ад кожнай з трох зямель ваяводства — расіенскай, шавельскай і цельшайскай.
Свята-Пакроўская царква (Буй)
Гісторыя
Пабудавана ў канцы XIX стагоддзя з дрэва. Станам на 2014 год ад храма застаўся толькі падмурак.
Архітэктура
Царква мела ўнікальны архаічны выгляд. Драўляны будынак быў падзелены на тры роўныя часткі. Цэнтральнае месца займала зала ў выглядзе велізарнага чатырохкутнага аб’ёму кубавай формы, над сценамі якой узвышаўся чатырохскатны дах, пераходзячы ў васьмігранны з невялікім барабанам і купалам у выглядзе цыбуліны. Бабінец і апсіда былі значна ніжэй і ўяўлялі сабой выцягнутую прамавугольную пабудову.
Сцены галоўнага аб’ёму былі прарэзаны вялікімі чатырохкутнымі вокнамі са шматячэістымі рамамі. Па цэнтры, на два бакі галоўнага аб’ёму, былі прарэзаны дзверы, упрыгожаныя трохвугольным франтонам. Дзверы і вокны мелі простыя ліштвы. А вось бабінец і апсіда ўпрыгожваліся вокнамі ў форме ромбаў.
Званіца не захавалася. Яна магчыма стаяла асобна, побач з царквой.
Вашчатын
Вашчатын (Воща́тин) — вёска ў Уладзімір-Валынскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Зарычанскай вясковай абшчыны.
Дуэ (Вале-д’Аоста)
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Biagio vescovo e martire.
Вяснянка (Erophila)
Вяснянка (Erophila) — род кветкавых раслін, якія адносяцца да сямейства.
Раймунда Орсі
Раймунда Бібіяні «Мума» Орсі (Raimundo Bibiani «Mumo» Orsi;  — ) — аргенцінскі і італьянскі футбаліст, нападнік. Чэмпіён свету 1934 у складзе зборнай Італіі.
Плошча Карла Маркса (Свіслач)
Плошча Карла Маркса — цэнтральная плошча ў г. Свіслачы Гродзенскай вобласці. Гістарычна насіла назву Рынак або Гімназічная плошча. Апошняя назва фактычна датычылася ўсёй плошчы, але магла таксама выкарыстоўвацца як азначэнне толькі заходняй яе часткі, якая прылягала да гімназічнага ансамбля. Жонка графа Вінцэнта Тышкевіча Тэрэза Панятоўская адразу пасля замужжа запатрабавала перабудаваць Свіслач так, каб мястэчка было падобнае да Варшавы. Тышкевічам была праведзена поўная перапланіроўка мястэчка. У цэнтры створана прасторная чатырохбаковая плошча. Ад плошчы, як промні сонца, разыходзіліся прамыя вуліцы: Мсцібаўская (Каліноўскага), Брэсцкая (Леніна), Гродзенская (Камсамольская), Варшаўская (Савецкая), Рудаўская (Першамайская) і Дворная (Дзяржынскага).
Па ўспамінах графа Лявона Патоцкага ''«ў самым цэнтры мястэчка была квадратная рыначная плошча, упрыгожаная абеліскам, што завяршаўся пазалочаным шпілем. Вялі да яго з чатырох бакоў шырокія, пад шнур пракладзеныя вуліцы, забудаваныя ладнымі дамамі, пакрытымі гонтай… У самым цэнтры рынкавай плошчы, паміж вуліцамі Мсцібаўскай і Рудаўскай, узвышалася прамавугольнае збудаванне, пабудаванае з каменя, з 48 крамамі… На самой плошчы пяць заезных двароў: пад Арлом, Аленем, Волам, Аднарогам і Лебедзем. У адным куце аптэка, у іншым — кафенгаўз (кавярня), самавіты, з більярдам, для забавы прыезджых. Насупраць кафенгаўза распасціраўся вялікі пляц, на левым боку якога знаходзіўся драўляны парафіяльны касцёл з вежай і гадзіннікам…»''.
Гаструляцыя
Гаструляцыя — складаны працэс морфагенетычных змяненняў, які суправаджаецца размнажэннем, ростам, накіраваным перамяшчэннем і дыферэнцыроўкай клетак, у выніку чаго ўтвараюцца зародкавыя лісткі (эктадэрма, мезадэрма і энтадэрма) - крыніцы зародкаў тканак і органаў. Другі пасля драбнення этап антагенезу. Пры гаструляцыі адбываецца перасоўванне клеткавых мас з утварэннем з бластулы двухслаёвага або трохслаёвага зародка - гаструлы.
Тып бластулы вызначае спосаб гаструляцыі.
Зародак на гэтай стадыі складаецца з відавочна падзеленых пластоў клетак - зародкавых лісткоў: вонкавага (эктадэрма) і ўнутранага (энтадэрма).
У мнагаклетачных жывёл, акрамя кішачнаполасцевых, паралельна з гаструляцыяй ці, як у ланцэтніка, услед за ёй узнікае і трэці зародкавы лісток - мезадэрма, які ўяўляе сабой сукупнасць клеткавых элементаў, размешчаных паміж эктадэрмай і эндадэрмай. З прычыны з'яўлення мезадэрмы зародак становіцца трохслаёвым.
У многіх груп жывёл менавіта на стадыі гаструляцыі з'яўляюцца першыя прыкметы дыферэнцыявання. Дыферэнцоўка (дыферэнцыяцыя) - працэс узнікнення і нарастання структурных і функцыянальных адрозненняў паміж асобнымі клеткамі і часткамі зародка.
З эктадэрмы утвараецца нервовая сістэма, органы пачуццяў, эпітэлій скуры, эмаль зубоў; з энтадэрмы - эпітэлій сярэдняй кішкі, стрававальныя залозы, эпітэлій жабраў і лёгкіх; з мезадэрмы - цягліцавая тканка, злучальная тканка, крывяносная сістэма, ныркі, палавыя залозы і інш.
У розных груп жывёл адны і тыя ж зародкавыя лісткі даюць пачатак адным і тым жа органам і тканкам.
Беларусь на летніх Паралімпійскіх гульнях 2016
Беларусь на летніх Паралімпійскіх гульнях 2016 будзе прадстаўлена ў 5-і відах спорту (дзюдо, лёгкай атлетыцы, плаванні, акадэмічнае веславанне і фехтаванне). У склад зборнай Беларусі ўвайшлі 20 чалавек (10 мужчын і 10 жанчын).
25px Дзюдо
Жанчыны
Скандал са сцягам Расіі
23 жніўня 2016 кіраўнік Паралімпійскага камітэта Беларусі Алег Шэпель заявіў, што беларускія спартсмены на адкрыцці Паралімпіяды панясуць беларускія і расійскія сцягі, чыя каманда была раней у поўным складзе дыскваліфікавана Міжнародным паралімпійскім камітэтам на падставе дакладу Мак-Ларэна, дзе сцвярджалася, што ўжыванне допінгу падтрымлівалася ў Расіі на дзяржаўным узроўні. У прэс-службе Міжнароднага паралімпійскага камітэта адзначылі, што Расія не мае права выступаць на Паралімпійскіх гульнях у 2016 годзе ў Рыа-дэ-Жанэйра, таму, калі беларускія спартсмены панясуць расійскія сцягі падчас цырымоніі адкрыцця, то гэта будзе разглядацца як палітычны пратэст, а ў дачыненні да адпаведных спартсменаў і / або нацыянальнага паралімпійскага камітэта будуць прынятыя пэўныя захады. Алег Шэпель быў апраўдваўся, што яго словы няправільна інтэрпрэтавалі, і афіцыйная дэлегацыя на стадыёне «Маракана» будзе несці толькі дзяржаўны сцяг Беларусі. Пазней з інтэрв’ю прэс-сакратара Прэзідэнта Беларусі Наталлі Эйсмант стала вядома, што беларуская дэлегацыя планавала несці вялікі расійскі сцяг на чале калоны побач з беларускім, але ён быў канфіскаваны прадстаўнікамі Міжнароднага паралімпійскага камітэта.
На адкрыцці Летніх Паралімпійскіх гульняў 2016 у Рыа-дэ-Жанэйра, якое адбылося 7 верасня на стадыёне «Маракана», беларускі спартыўны функцыянер Андрэй Фомачкін выйшаў разам з беларускай камандай са сцягам Расіі, прайшоў са сцягам па стадыёне некалькі дзясяткаў метраў, перад тым як яго забралі.
У МПК заявілі, што прымуць рашэнне аб дысцыплінарных мерах. 8 верасня Міжнародны паралімпійскі камітэт пазбавіў Фомачкіна акрэдытацыі, 10 верасня той вярнуўся ў Мінск.
Пасля акцыі А. Фомачкіна кіраўнік Паралімпійскага камітэта Беларусі А. Шэпель заявіў, што гэта быў жэст салідарнасці з адхіленымі ад гульняў расійскімі атлетамі.
Прэс-сакратар Міністэрства спорту і турызму Беларусі Уладзімір Несцяровіч, каментуючы акцыю, заявіў, што яна не была санкцыянавана міністэрствам. Прэс-сакратар МЗС Беларусі Дзмітрый Мірончык на брыфінгу паведаміў, што беларускі спартсмен, які вынес сцяг Расіі на цырымоніі адкрыцця Паралімпіяды, паступіў па-таварыску і па-мужчынску, а Беларусь гатовая адказваць за яго ўчынак. Прэс-сакратар Прэзідэнта Беларусі Наталля Эйсмант падкрэсліла :
«Вынас сцяга падчас цырымоніі адкрыцця — ініцыятыва беларускай дэлегацыі. Тым не менш, я хачу падкрэсліць, што гэта пазіцыя дзяржаўная, і гэта ў тым ліку пазіцыя прэзідэнта краіны і прэзідэнта нашага Паралімпійскага камітэта. Мы салідарныя з расійскімі паралімпійцамі.»
Пазней і сам Аляксандр Лукашэнка адзначыў, што ўхваляе гэты крок, які з’яўляецца праявай «салідарнасці і пратэсту супраць несправядлівасці».
Прэс-сакратар Прэзідэнта Расіі Дзмітрый Пяскоў заявіў, што ўчынак беларуса, які пранёс на адкрыцці Паралімпіяды сцяг Расіі, заслугоўвае захаплення. Віцэ-прэзідэнт Паралімпійскага камітэта Расіі выступіла з ініцыятывай узнагародзіць Андрэя Фомачкіна ордэнам Дружбы.
Шэф беларускай місіі на Паралімпіядзе Мікалай Шудзейка ў інтэрв’ю The Guardian сказаў, што беларускія паралімійцы «засмучаны і абураны» разгортваннем расійскага сцяга над афіцыйнай дэлегацыяй. Паводле яго слоў, Фомачкін патлумачыў свой учынак тым, што ён рускі паводле паходжання і хацеў выразіць падтрымку расійскім паралімпійцам. У навінавым эфіры тэлеканала «Беларусь 1» было аднак заяўлена, што інтэрв’ю Шудзейкі брытанскаму выданню з’яўляецца няпраўдай.
Сам Андрэй Фомачкін падкрэсліў пасля, што падтрымаў бы кожную каманду, якую несправядліва б адхілілі ад Алімпіяды або Паралімпіяды.
3.10.2016 ў Маскве ў рамках мультымедыйный прэс-канферэнцыі беларускія паралімпійцы перадалі расійскім калегам той самы сцяг, што пабываў у Рыа-дэ-Жанейра.
Глеб Самойлоff & The Matrixx
Глеб Самойлоff & The Matrixx (скарочана The Matrixx) — расійскі рок-гурт, створаны адным з удзельнікаў гурта «Агата Кристи» Глебам Самойлавым у 2010 годзе пасля спынення яе існавання. Грае ў стылі неа-пост-готыка, готык-рок.
Прынц Аранскі
Прынц (Насау)-Аранскі (Prins van Oranje-Nassau) — тытул, які меў у гісторыі Нідэрландаў розныя значэння. Цяперашні прынц Аранскі - Вілем Аляксандр.
Першапачаткова гэта спадчынны тытул манарха суверэннага княства Аранія на поўдні Францыі, які дакладней перакладаць як "князь», чым «прынц ». З XVI стагоддзя дыленбургская галіна Насаускага дома, да якой перайшло валоданне Араніяй, іграла ключавую ролю ў нідэрландскай палітыцы. Найбольш знакаміты прынц Вільгельм I Аранскі па мянушцы «Маўклівы», адзін з лідараў Нідэрландскай рэвалюцыі і Рэфармацыі XVI стагоддзя.
Нашчадкі Вільгельма традыцыйна абіраліся на пасаду штатгальтэра Злучаных правінцый. Прынц Вільгельм III Аранскі, які кіраваў Нідэрландамі з 1672, у 1689 стаў таксама каралём Англіі і Шатландыі. Пасля смерці бяздзетнага Вільгельма адразу некалькі яго далёкіх сваякоў заявілі свае правы на валоданне Араніяй: так, кіраўнікі прускай дома Гогенцолернаў дагэтуль носяць гэты тытул як адзін з другарадных.
Па выніках Напалеонаўскіх войнаў і Венскага кангрэса (1815) Нідэрланды сталі незалежнай манархіяй, а прынцы Аранскія ператварыліся ў кіруючую Аранскую дынастыю гэтага каралеўства. З таго часу тытул прынца ўжываецца, як гэта звычайна ў манархічным доме, як тытул наследніка прастола; калі спадкаемніца — жанчына, яна таксама мае тытул прынцэсы Аранскай (у адрозненне, напрыклад, ад Вялікабрытаніі, дзе жанчына-спадкаемніца не тытулуецца прынцэсай Уэльскай, а так называецца толькі жонка спадкаемца).
Аляксандр Іванавіч Смолік
Аляксандр Іванавіч Смо́лік (нар. ) — вучоны, гісторык і культуролаг, кандыдат гістарычных навук (1973), доктар культуралогіі (2000), прафесар (1999).
Біяграфія
Нарадзіўся ў вёсцы Каловічы Вілейскага раёна Мінскай вобласці. Скончыў Мінскі педагагічны інстытут у 1968 годзе. Працаваў у ім з 1968 года, у 1972—1992 гадах дэкан факультэта. З 1992 года прарэктар Беларускага інстытута культуры, з 2010 года загадчык кафедры культуралогіі. У 2018 годзе прайшоў курсы павышэння кваліфікацыі ў Рэспубліканскім інстытуце вышэйшай школы.
Навуковая і грамадская дзейнасць
Член рэдакцыйнай калегіі часопіса «Искусство и культура».
Валерый Васільевіч Сліўкін
Валерый Васільевіч Сліўкін (нар., Ліда) — беларускі географ, краязнавец.
Біяграфія
Закончыў Маскоўскі дзяржаўны ўніверсітэт (1968) і аспірантуру пры МДУ (1971), абараніўшы кандыдацкую дысертацыю. Кандыдат геаграфічных навук.
Працаваў выкладчыкам у Казахскім універсітэце, у геалагічных арганізацыях на Далёкім Усходзе, у Магаданскай вобл. і Казахстане. У 1982 годзе вярнуўся ў Ліду. Працаваў ва ўстановах будаўніцтва і ў бізнесе, з 1998 г. старшы навуковы супрацоўнік Лідскага гісторыка-мастацкага музея.
Пасля 31-га нумара «Лідскага летапісца» Сліўкін не меў ніякага дачынення да выдання часопіса і толькі фармальна лічыўся яго выдаўцоў. Часам рэдактар часопіса С. Суднік друкаваў пераклады яго артыкулаў з рускай мовы. З сярэдзіны 2000-х гг. Сліўкін пачаў імкліва пераходзіць у лагер заходне-русаў і ўсе часцей у сваіх артыкулах выказваць антыбеларускія думкі і рабіць адпаведныя высновы.
Да 2021 года выйшла 94 нумары «Лідскага летапісца». Пасля выхада 94-га нумара часопіса, у кастрычніку 2021 года, паводле ліста Валерыя Сліўкіна Міністэрства інфармацыі анулявала Пасведчанне аб дзяржаўнай рэгістрацыі выдання, але часопіс працягвае выхад.
Ласкіў
Ласкіў (Ла́сків) — вёска ў Уладзімір-Валынскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Зарычанскай вясковай абшчыны.
Вінаградаў
Вінаградаў — рускае прозвішча, таксама тапонім.
Федарук
Федарук — прозвішча.
Бажанаў
Бажа́наў — прозвішча.
Штатгальтар
Штатга́льтар (Statthalter), ці статха́ўдар (stadhouder; у абедзвюх мовах азначае трымаць замест [кагосьці]) — у шэрагу дзяржаў Еўропы службовая асоба, якая ажыццяўляла дзяржаўную ўладу і кіраванне на якой-небудзь тэрыторыі дадзенай дзяржавы. Раўназначна венецыянскаму тытулу «дож».
Намесніцтва паходзіць з старажытнасці. Калі памеры дзяржавы не дазвалялі кіраўніку дзяржавы аператыўна рэагаваць на падзеі ў аддаленых правінцыях, то ён прызначаў свайго штатгальтара. Іх часта называлі губернатарамі.
Найбольшую вядомасць атрымалі штатгальтары Рэспублікі Злучаных правінцый (Галандыі).
Бадэлеіт
Бадэлеі́т, бразіліт — мінерал падкласа простых аксідаў, двухвокіс цырконію ZrO2. Назву атрымаў у гонар Дж. Бадэлея (Joseph Baddeley), знайшоўшага мінерал на Шры-Ланцы. Утрымлівае ў сваім складзе 96,3—99 % ZrO2, дамешкі гафнію. Крышталі прызматычныя, пляскатыя, зрэдку таблітчастыя, празрыстыя, жоўтага, карычневага, зялёнага, чорнага колеру або бясколерныя. Крохкі. Мае тлусты бляск. Цвёрдасць 6,5 па шкале Моаса. Шчыльнасць 5,4—6 г/см³.
Выкарыстанне
Бадэлеіт выкарыстоўваецца ў вытворчасці керамікі, абразіваў, ферасплаваў, металічнага цырконію.
Кадзумі Цубота
(坪田 和美; нар. ) — былы японскі футбаліст. У 1981—1984 гадах выступаў за нацыянальную зборную Японіі.
Альпетэ
Насельніцтва складае 258 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 52 чал./км². Займае плошчу 6 км². Паштовы індэкс — 10080. Тэлефонны код — 0124.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святыя апосталы Пётр і Павел.
Навасілкы (Уладзімір-Валынскі раён)
Навасілкы (Новосі́лки) — вёска ў Уладзімір-Валынскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Зарычанскай вясковай абшчыны.
Новыя левыя
Новыя левыя — шырокі спектр левых рухаў, якія атрымалі шырокае распаўсюджванне ў 1960-х у ЗША і Заходняй Еўропе. Само паняцце «новых левых» звязана з крытычным стаўленнем прадстаўнікоў гэтых рухаў да так званых «старых левых» — сацыял-дэмакратаў і камуністаў.
На фармаванне руху аказалі ўплыў такія гістарычныя падзеі, як выкрыццё культу асобы Сталіна, венгерскае паўстанне 1956 года, дэкаланізацыя і антыімперыялістычная барацьба краін «трэцяга свету», рух за грамадзянскія правы ў ЗША ў 1960-я, кубінская рэвалюцыя, в’етнамская вайна, мааізм і раскол у сусветным камуністычным руху. Згодна з асноўнай устаноўкай новых левых, традыцыйная барацьба за вызваленне прыгнечаных класаў, якая арыентуецца на звыклыя формы рабочага руху, збанкрутавалася, і ёй на змену павінна прыйсці палітыка, звязаная з барацьбой за правы не толькі рабочага класа, але і іншых слаёў насельніцтва, якія падвяргаюцца прыгнёту: расавыя, нацыянальныя і сексуальныя меншасці, студэнты і беспрацоўныя.
Тэарэтычныя асновы руху новых левых складаліся пад уплывам ідэй Антоніа Грамшы, Жана-Поля Сартра, Гі Дэбора, Франца Фанона, Герберта Маркузэ, Тэадора Адорна.
Свайго найвышэйшага піка рух дасягнуў у канцы 1960-х — сярэдзіне 1970-х (антываенны рух у ЗША, усеагульная забастоўка 1968 у Францыі, аўтанамісцкі рух у Італіі). У 2000-х гадах ідэйная спадчына новых левых аказала ўплыў на фармаванне ідэалогіі антыглабалізму.
Марцін Гатала
Марцін Гатала (Martin Hattala;, Трсцена — , Прага) — славацкі мовазнавец.
Прафесар Карлавага ўніверсітэта ў Празе (з 1854), член-карэспандэнт Пецярбургскай АН. Аўтар першай «Граматыкі славацкай мовы» (1850), якая адыграла значную ролю ў нармалізацыі літаратурнай славацкай мовы на сярэднеславацкай дыялектнай аснове. Займаўся пытаннямі чэшскай літаратурнай мовы.
Вясёлы
Назву Вясёлы маюць:
Дняпроўска-Бугскі канал
Дняпроўска-Бугскі канал, Мухавецкі канал, Каралеўскі канал — канал, які злучае раку Мухавец (басейн Заходняга Буга) з ракой Пінай (басейн Прыпяці).
Апісанне
Пралягае ў Брэсцкім, Жабінкаўскім, Кобрынскім, Драгічынскім, Іванаўскім, Пінскім раёнах. Агульная даўжыня 196 км, штучная частка шляху (ад Кобрына да вёскі Дубае на Піне) 110 км.
Вытокам канала ўмоўна лічыцца водападзельная лінія каля вёскі Селішча (у вусці Белаазёрскага канала), дзе вада цячэ па 2 кірункам — на захад і ўсход. Канал складаецца з 2 частак: адна належыць да Заходняга Буга (даўжыня 52 км), другая — да Прыпяці (даўжыня 58 км). Праходзіць па плоскай, забалочанай раўніне, перасечанай старымі русламі і асушальнымі канавамі. Асноўная крыніца падачы вады — яе перакід з Прыпяці праз азёры Валянскае, Белае і Белаазерскі канал.
Гісторыя
Будаўніцтва пачата ў 1775 годзе. Спачатку называўся Мухавецкім, затым Каралеўскім, з 1846 Дняпроўска-Бугскім. У 1837—1867 гадах праведзены гідратэхнічныя работы па паглыбленні канала, будаўніцтве плацін і каналаў з Арэхаўскага, Белага, Валянскага азёр.
У XIX стагоддзі канал выкарыстоўваўся для лесасплаву і транзітнай транспарціроўкі грузаў на суднах. У пачатку XX стагоддзя з-за абмялення рэгулярнага судаходства не было. У 1942 канал рэканструявалі. У Вялікую Айчынную вайну гідразбудаванні былі разбураны, пасля вайна адноўлены і рэканструяваны.
Пляшчэева возера
Пляшчэева возера, Пераслаўскае возера — возера на паўднёвым захадзе Яраслаўскай вобласці Расіі. Плошча 50,8 км², глыбіня да 25 метраў. Упадае рака Трубеж, выцякае рака Нерль (пад назвай Векса-Пляшчэеўская). Замярзае ў лістападзе, крыгалом у красавіку. Ваганні ўзроўню вады 1,3 м. Рыбалоўства. На паўднёва-ўсходнім беразе — горад Пераслаўль-Залескі.
Варвара Андрэеўна Карынская
Варвара Андрэеўна Карынская (Barbara Karinska;, Харкаў, Расійская імперыя — , Нью-Ёрк, ЗША) — украінская і амерыканская мастачка па касцюмах, аўтар сцэнічных касцюмаў для кіно і балета, яе праца аказала моцны ўплыў на сучасны выгляд балетнай пачкі.
Лаўрэат прэміі «Оскар» за лепшы дызайн касцюмаў для фільма «Жанна д’Арк».
Біяграфія
Нарадзілася 3 кастрычніка 1886 года ў Харкаве ў сям’і харкаўскага купца-мільянера Андрэя Якаўлевіча Жмудскага (трэцяя з 10 яго дзяцей, старэйшая дачка). З дзяцінства захаплялася вышываннем. Вывучала права ў Харкаўскім універсітэце.
У 1908 годзе выйшла замуж за Аляксандра Майсеенку, сына багатага харкаўскага прамыслоўца. Яе муж памёр у 1909 году, праз некалькі месяцаў пасля нараджэння іх дачкі Ірыны. У 1910 годзе выйграла судовы працэс са сваім старэйшым братам, Анатолем, уладальнікам газеты «Утро», у выніку чаго атрымала апеку над яго двухгадовым сынам Уладзімірам.
Неўзабаве Варвара зноў выйшла замуж за адваката Мікалая Карынскага (1873—1948). З паспяховым развіццём яго юрыдычнай практыкі ў 1915 годзе сям’я Карынскіх пераехала ў Маскву, дзе Варвара набыла кватэру. Варвара стала гаспадыняй салона, які прымаў інтэлігентную публіку кожны вечар пасля тэатральных ці балетных спектакляў. Развівала ўласную мастацкую тэхніку, дзе выкарыстоўвала камбінацыю кавалкаў каляровай шаўковай марлі з фатаграфіямі і малюнкамі. Тэмай яе першых прац быў балет. Пасля працяглага самаўдасканалення яна выставіла 12 сваіх прац у папулярнай маскоўскай галерэі.
У 1921 годзе Карынская вярнулася ў Маскву, дзе неўзабаве выйшла замуж за Уладзіміра Мамантава, сына аднаго з багатых маскоўскіх дарэвалюцыйных прамыслоўцаў. Ва ўмовах НЭП Карынская зноў адкрыла салон, дзе збіраліся мастакі, інтэлектуалы і чыноўнікі. Яна адкрыла мадэльнае атэлье па пашыве адзення і капялюшыкаў haute-couture, антыкварную краму і школу вышывання, якую савецкая ўлада неўзабаве нацыяналізавала.
У 1924 годзе пры падтрымцы наркама асветы РСФСР Анатоля Луначарскага Варвара з сям’ёй выехала за мяжу СССР пад выглядам арганізацыі выстаўкі прац яе вучняў у краінах Еўропы. Пасля нядоўгага знаходжання ў Берліне і Бруселі яна аказалася ў Парыжы, а ў 1939 годзе пераехала з сям’ёй у Нью-Ёрк.
Працавала з Сальвадорам Далі, Маркам Шагалам ды іншымі мастакамі. Стварала касцюмы для трупы «Ballet Russe de Monte Carlo» і іншых балетных труп.
Пры вырабе гарнітураў Карынская ўжывала мяккія спадніцы, якія не замінаюць рухам танцоркі. Карынская лічыцца стваральнікам менавіта агульнапрынятай сёння ў свеце балетнай пачкі. Яна адышла ад выкарыстання абручоў і спіц, вырабляла шматслаёвыя лёгкія пачкі, якія паказвалі і стан, і ногі балярыны.
Стала лаўрэатам прэміі «Оскар» за лепшы дызайн касцюмаў для фільма «Жанна д’Арк». Была намінавана на «Оскар» за касцюмы да фільма-балета «Ганс Хрысціян Андэрсан».
Памерла 18 кастрычніка 1983 года ў Нью-Ёрку.
Катэрына Сакелярапулю
Катэрына Сакелярапулю (Αικατερίνη Σακελλαροπούλου; нар. (,, Грэцыя) — грэчаскі палітык, дзеючы Прэзідэнт Грэцыі з 13 сакавіка 2020 г.
Біяграфія
У кастрычніку 2015 г. яе назначылі віцэ-прэзідэнтам Дзяржаўнага савета, а ў кастрычніку 2018 г. яе аднагалосна абралі прэзідэнтам Дзяржсавета.
22 студзеня 2020 г. «падзелены» парламент Грэцыі, прадэманстраваўшы «незвычайную аднадушнасць» выбраў (261 дэпутат «за», «супраць» — 0) К. Сакелярапулю прэзідэнтам Грэцыі. Такім чынам, упершыню Прэзідэнтам Грэчаскай Рэспублікі была прызначана жанчына.
Эмарэз
Эмарэз (Emarèse) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Вале-д’Аоста.
Насельніцтва складае 215 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 22 чал./км². Займае плошчу 10 км². Паштовы індэкс — 11020. Тэлефонны код — 0166.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Пётр Леанідавіч Капіца
Пётр Леанідавіч Капіца (, Кранштат —, Масква) — фізік, акадэмік АН СССР (1939), член Прэзідыума АН СССР (з 1957), двойчы Герой Сацыялістычнай Працы (1945, 1974).
Лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіцы (1978) за фундаментальныя адкрыцці і вынаходствы ў галіне фізікі нізкіх тэмператур. Двойчы лаўрэат Сталінскай прэміі (1941, 1943). Узнагароджаны вялікім залатым медалём імя М. В. Ламаносава АН СССР (1959). Адзін з заснавальнікаў Маскоўскага фізіка-тэхнічнага інстытута. Член Яўрэйскага антыфашысцкага камітэта.
У 1955 годзе падпісаў «Ліст трохсот».
Вята
Назву Вя́та маюць:
Аўрыл Лавін
Аўры́л Лаві́н (Avril Lavigne, ) — канадская спявачка і актрыса.
Яе сям’я франка-канадскага паходжання; па-французску яе імя вымаўляецца як Аўры́ль Лаві́нь (ад avril — красавік і la vigne — вінаграднік), па-англійску — А́ўрыл Лавы́н. Муж —, былы муж — Дэрык Уіблі.
Індэпэндэнс I
Індэпэндэнс I (Independence I) — археалагічная культура палеаэскімосаў на поўначы Грэнландыі і паўночнай часткі астравоў Канадскага Арктычнага архіпелага. Існавала ў сярэдзіне 3 - канцы 2 тысячагоддзяў да н. э. Адкрыта ў 1938 г. у раёне грэнландскага фіёрда Індэпэндэнс, хаця асобныя знаходкі рабіліся з пачатку XX ст.
Знікненне культуры Індэпэндэнс I супадае з пахаладаннем клімату ў паўночным паўшар'і.
Арані
Арані (Ора́ні) — вёска ў Уладзімір-Валынскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Зарычанскай вясковай абшчыны.
Хадакі
Назву Хадакі маюць:
Кодзі Танака
(田中 孝司; нар. ) — японскі футбаліст. У 1982—1984 гадах выступаў за нацыянальную зборную Японіі.
Андратэ
Андратэ (Andrate) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Турын.
Насельніцтва складае 476 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 53 чал./км². Займае плошчу 9 км². Паштовы індэкс — 10010. Тэлефонны код — 0125.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Pietro in Vincoli.
Гасціны двор (Свіслач)
Гасціны двор — колішні будынак у г. Свіслачы Гродзенскай вобласці. Размяшчаўся ў цэнтры Рынкавай плошчы, паміж вуліцамі Мсцібаўскай (Каліноўскага) і Рудаўскай (Першамайскай).
Будынак гасцінага двара ўяўляў сабой замкнёную кампазіцыю з чатырох аднапавярховых крылаў пад двухсхільнымі гонтавымі дахамі, утвараючы прастакутны цэнтральны двор, і складаўся з 48 аднапавярховых ячэек-пакояў. Кожная мела бакавое акно і двое дзвярэй. Двор меў тры складскія памяшканні. У цэнтры доўгіх крылаў былі зроблены арачныя праезды на двор. Над адным з праездаў размяшчалася зала для купецкіх сходаў. Гасціны двор арандавалі купцы на час знакамітых Свіслацкіх кірмашоў. Першы кірмаш быў праведзены 15 жніўня 1792 года, а затым з 25 жніўня па 25 верасня праводзіўся штогод на працягу ста гадоў. У 1872 годзе гасціны двор згарэў.
Аперацыя «Сіндбад»
Аперацыя «Сіндбад» (Operation Sinbad) — сумесная ірака-брытана-дацкая ваенная аперацыя супраць баевікоў «Армія Махдзі» на поўдні Ірака, праведзеная з верасня 2006 года па люты 2007 года. Заяўленая мэта аперацыі складалася ў тым, каб выкараніць карумпаваную паліцыю, а таксама аказаць дапамогу жыхарам раёна ў аднаўленні гаспадаркі. Паводле ацэнак, 2300 вайскоўцаў іракскай арміі і 1000 брытанскіх салдат прынялі непасрэдны ўдзел у кампаніі, яшчэ 2000 задзейнічаны ў рамках падрыхтоўкі да перадачы бяспекі горада Басра іракскаму ўраду.
Аднаўленне
Місія па аднаўленні гаспадаркі ў вызваленых раёнах была ў асноўным выканана іракскімі інжынерамі. Яны ажыццявілі рамонт школ і базавай інфраструктуры, напрыклад пешаходных мастоў, уборку вуліц і рамонт вулічных ліхтароў, рамонт кабеляў і паляпшэнне сістэм водазабеспячэння, рамонт і рэканструкцыю бальніц, распаўсюджванне навучальных матэрыялаў , аднаўленне мясцовых сельскагаспадарчых плантацый.
Ваенны аспект
Ваенны аспект складаўся ў тым, каб ліквідаваць карупцыю сярод мясцовай іракскай паліцыі, у якую пачалі пранікаць шыіцкія апалчэнцы. Сілы, якія складаліся з «пераходных груп» брытанскай каралеўскай ваеннай паліцыі, планавалася ўвесці ў мясцовыя паліцэйскія ўчасткі для пошуку тых, хто «не можа ці не жадае выконваць свае абавязкі», прычым гэтыя групы павінны былі дзейнічаць у кожным участку да 30 дзён.
Храналогія
25 снежня брытанскія войскі пры падтрымцы іракскай арміі атакавалі штаб-кватэру падраздзялення па барацьбе з цяжкімі злачынствамі ў Басры пасля атрымання разведданых аб тым, што карумпаваныя паліцэйскія рыхтуюцца пакараць смерцю ўсіх 127 зняволеных, якія змяшчаюцца там. Брытанцы разбурылі будынак, забіўшы сем баевікоў. Усе зняволеныя былі выратаваны, некаторыя з іх, як паведамляецца, мелі сляды катаванняў
28 студзеня 2007 года, абапіраючыся на звесткі разведкі, брытанскія салдаты правялі рэйды ў Аз-Зубайры, блізу Басры. У адным з дамоў былі выяўлены боепрыпасы, ракеты, прыналежнасці для вырабу бомбаў, радыёабсталяванне і таймеры. Пазней каля 500 мінамётных снарадаў былі канфіскаваны з комплексу, дзе раней вайскоўцы заўважылі людзей, якія перавозілі зброю на двух машынах. У палон трапілі да пяці баевікоў.
18 лютага аперацыя завяршылася, і амаль адразу ж прэм’ер-міністр Вялікабрытаніі Тоні Блэр заявіў у тэлезвароце, што ў бліжэйшыя месяцы 3000 з больш чым 7000 брытанскіх вайскоўцаў будуць выведзены з Ірака. Да ліпеня было выведзена 1500 вайскоўцаў, але новы брытанскі прэм’ер-міністр Гордан Браўн заявіў, што больш войскі Ірак не пакінуць.
Казакі (Валожынскі раён)
Казакі́ (, Казаки) — вёска ў Валожынскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Ракаўскага сельсавета.
Оскар Альберта Арціс
Оскар Альберта Арціс (Oscar Alberto Ortiz; нар. ) — аргенцінскі футбаліст, паўабаронца. Чэмпіён свету 1978 у складзе нацыянальнай зборнай Аргенціны.
NGC 5253
NGC 5253 (іншыя абазначэнні — ESO 445-4, MCG −5-32-60, UGCA 369, AM 1337—312, IRAS13370-3123, PGC 48334) — галактыка ў сузор’і Цэнтаўр.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Рычард Баляслававіч Смольскі
Рычард Баляслававіч Смольскі  — беларускі тэатразнавец, педагог. Доктар мастацтвазнаўства (1991), прафесар (1999).
Суходалы (Уладзімір-Валынскі раён)
Суходалы (Сухо́доли) — вёска ў Уладзімір-Валынскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Зарычанскай вясковай абшчыны.
Рычард Баляслававіч Смольскі
Біяграфія
Член Беларускага саюза тэатральных дзеячаў з 1977 года, член Беларускага саюза літаратурна-мастацкіх крытыкаў з 1997 года.
Навуковая дзейнасць
Даследуе праблемы рэжысуры, акцёрскай творчасці, сцэнічнай героікі, рускай тэатральнай культуры на Беларусі. Аўтар шэрагу кніг, п’ес і сцэнарыяў дакументальных фільмаў.
Агата Кристи
«Агата Кристи» — расійскі рок-гурт, існаваў у 1988—2010 гадах. Заснаваны Вадзімам Самойлавым, Аляксандрам Казловым і Пятром Маем у 1988 годзе ў Свярдлоўску (цяпер Екацярынбург). Непасрэдным папярэднікам «Агаты Кристи» быў ВІА «УПИ-РТФ». Падчас запісу альбому «Второй фронт» да групы далычыўся Глеб Самойлаў.
На працягу свайго існавання творчасць групы перасякаецца са шматлікімі накірункамі рок-музыкі, аднак з усіх прыкметна пераважае пост-панк. Склад таксама некалькі разоў змяняўся, але творчым касцяком групы ўвесь час заставаліся браты Самойловы. Візітнай карткай групы з’яўляецца нейкая містычнасць, асуджанасць, дэпрэсіўная атмасфера, экспрэсіўная манера выканання і прасякнутыя «магіяй» тэксты песень. Такія кампазіцыі як «Как на войне», «Опиум для никого», «Сказочная тайга» і «Ковёр-вертолёт» сталі прызнанымі хітамі.
Усяго група выпусціла дзесяць студыйных альбомаў, пяць сборникаў, два альбома з рэміксамі, тры макси-сінгла, васямнаццаць відэакліпаў. Альбомы:
У 2009 годзе было аб’яўлена аб спыненні існаванні гурта пасля выхаду апошняга альбому «Эпилог» і заключнага канцэрнага тура, што і адбылося з 2010 годзе. Сёння Глеб Самойлаў з’яўляецца лідарам гурта «Глеб Самойлоff & The Matrixx». Вадзім займаецца прадзюсарскай дзейнасцю, барацьбой з пірацтвам, а таксама абяцае па хуткім часе стварыць сваю групу.
Партызанская брыгада імя В. У. Куйбышава
'''Партызанская брыгада імя В. У. Куйбышава''' — партызанская брыгада, створаная ў лістападзе 1943 года загадам штаба партызанскага злучэння Пінскай вобласці. Дзейнічала на тэрыторыі Целяханскага і Лагішынскага раёнаў.
Гісторыя
10 ліпеня 1944 года брыгада (771 партызан, 3 атрады) злучылася з Чырвонай Арміяй. 12—14 ліпеня 1944 года разам з часцямі Чырвонай Арміі ўдзельнічалі ў вызваленні Лагішына, станцый Лунін і Лоўча.
Людвіг Гатэрман
Людвіг Гатэрман (Friedrich August Ludwig Gattermann,, Гослар — , Фрайбург) — нямецкі хімік-арганік. З 1900 г. прафесар Фрайбургскага ўніверсітэта.
У 1888 г. атрымаў чысты хлорысты азот. У 1890 г.паказаў, што атрыманыя ім n-азоксіанізол і n-азоксіфенатол валодаюць ўласцівасцямі вадкіх крышталяў. Прапанаваў спосаб сінтэзу араматычных альдэгідаў (Гатэрмана-Коха рэакцыя). Шырока вядома кіраўніцтва Гатэрмана для практычных заняткаў па арганічнай хіміі (1894).