cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Volkswagen Passat
Passat B6
«Шосты» Passat пабудаваны на мадэрнізаванай платформе Golf V — канструктары вярнуліся да папярочнага размяшчэння рухавіка і пярэдняй падвесцы McPherson (па такой схеме былі пабудаваныя «трэці» і «чацвёрты» Пасаты) .
Лінейка рухавікоў была прадстаўлена дзевяццю мадэлямі. Шэсць бензінавых рухавікоў: 1.4 TSI (122 к.с.), 1.6 (102 к.с.), 1.8 TSI (152 і 160 к.с.), 2.0 FSI (150 к.с.), 2.0 TFSI (200 к.с.), 3.2 FSI V6 (250 к.с.) і тры дызелі: 1.9 TDI (105 к.с.) і два аб’ёмам 2.0 TDI (140 і 170 к.с.).
У ліпені 2010 года вытворчасць Passat B6 была спынена.
Passat CC
У 2008 Volkswagen годзе пашырыў мадэльны шэраг, прадставіўшы чатырохдзвернае купэ Passat CC.
У 2012 на Мотаршоу ў Лос-Анджэлесе была прадстаўлена рэстайлінгавая версія Passat CC. Абноўлены аўтамабіль атрымаў кароткае імя Volkswagen CC.
Passat B7
Passat B7 быў прадстаўлены на Парыжскім аўтасалоне восенню 2010 года.
Аўтамабіль пабудаваны на мадэрнізаванай платформе свайго папярэдніка. Увогуле канструкцыя шасі засталася без зменаў — сур'ёзная мадэрнізацыя закранула толькі дызайн кузава ды лінейку рухавікоў, ледзь абнавіўся інтэр'ер.
У Еўропе "сёмы" Passat прапанаваўся з дзесяццю рухавікамі: чатыры бензінавыя, аб’ёмам 1,4, 1,8, 2,0 і 3,2 літра і магутнасцю 122, 160, 211 і 300 конскіх сіл адпаведна; рухавік які працуе на прыродным газе (1,4 магутнасцю 150 к.с.), рухавік, прыстасаваны пад выкарыстанне біяпаліва, а таксама чатыры турбадызелі. Базавы 1,6 развівае 105 сіл, а тры двухлітровыя агрэгаты даступныя ў версіях магутнасцю 140 або 170 конскіх сіл. Трансмісіі — альбо механічная, альбо шасці- і сяміступеньчатыя робаты DSG.
Passat Alltrack
У 2011 годзе на аўтасалоне ў Токіа канцэрн Volkswagen прадставіў універсал павышанай праходнасці Passat Alltrack.
У параўнанні з VW Passat Variant мае павялічаны на 30 мм дарожны прасвет — 165 мм. Паўнапрывадная трансмісія і электроніка аналагічныя VW Tiguan. У звычайным рэжыме 90% моманту падаецца на пярэднюю вось, а задняя падключаецца электронікай праз шматдыскавую муфту Haldex.
Passat B8
Прэм'ера Passat восьмага пакалення адбылася ў кастрычніку 2014 года на Парыжскім аўтасалоне. Выпуск ажыццяўляецца ў Германіі (на заводах ў Эмдэне і Цвікау) і Кітаі (Чанчунь). У 2015 годзе Passat стаў пераможцам конкурсу «Еўрапейскі аўтамабіль года».
У 2019 годзе быў абноўлены. Асноўныя змены закранулі абсталяванне: з'явіліся дадатковыя хадавыя асістэнты, абнавілася мультымедыйная сістэма, электрамеханічны стаяначны тормаз стаў на ўсіх версіях і інш.
У 2021 годзе вытворчасць седанаў была скончана.
Тэхнічныя характарыстыкі
У аснове аўтамабіля знаходзіцца падоўжаная версія модульнай платформы MQB — MQB-B.
Пераход на платформу MQB дазволіў зменшыць масу на 85 кг. На долю звычайнай сталі прыпадае толькі 55%, астатняе — гэта высокатрывалая (27%) і звышвысокатрывалая (17%) сталі, а таксама 1% алюмінія. Жорсткасьць кузава на кручэнне складае 30.000 Нм/градус. Колавая база павялічылася на 80 мм да 2791 мм, аўтамабіль стаў на 14 мм ніжэй (1456 мм) і на 12 мм шырэй (1832 мм), пры гэтым агульная даўжыня паменшылася на 2 мм — да 4767 мм.
Рухавікі — чатырохцыліндравыя, з турбанаддзіманнем і прамым упырскам паліва. Бензінавы шэраг рухавікоў складаецца з 1,4-літровага агрэгата магутнасцю 125 і 150 конскіх сіл, 1,8-літровага (180 к.с.), а таксама 2,0 л (у варыянтах 220 і 280 к.с.). У 2018 годзе на еўрапейскім рынку з'явіўся рухавік 1,5 TSI Evo (125-150 к.с.) з сямейства ЕА211, з функцыю адключэння двух цыліндраў у рэжымах малой нагрузкі, а таксама абсталяваны фільтрам цвёрдых часціц OPF. Дызелі — 1,6-літровы (120 к.с.) і тры двухлітровыя магутнасцю 150, 190 і 240 конскіх сіл. Трансмісіі — шасціступеньчатая механічная або сямідыяпазонны «робат» з двума счапленнямі.
Passat GTE
Упершыню ў сямействе з'явілася гібрыдная мадыфікацыя з магчымасцю падзарадкі батарэй ад бытавой электрасеткі (plug-in hybrid) — Volkswagen Passat GTE.
Аўтамабль атрымаў сілавы агрэгат, які складаецца з 156-моцнага бензінавы турбарухавіка аб'ёмам 1.4 л, электрарухавіка магутнасцю 114 к.с., камплекта літый-іённых батарэй ёмістасцю 9,9 кілават-гадзін і шасціступеньчатай «рабатызаванай» каробкі перадач з двума счапленнямі. Агульная магутнасць агрэгата склала 218 к.с. Запас ходу на электрацязе — да 50 кіламетраў. Акрамя сілавой устаноўкі GTE адрозніваецца ад звычайнага «Пасата» радыятарнымі кратамі з сінімі ўстаўкамі, перайначаным пярэднім бамперам і святлодыёднымі дзённымі хадавымі агнямі, інтэграванымі ў фары галаўнога святла. У салоне — іншае рулявое кола, абцягнутае скурай, іншы селектар каробкі перадач, а таксама ўстаўкі з чорнага пластыка і алюмінія. Мультымедыйны комплекс з 6,5-цалёвым сэнсарным дысплеем выводзіць усе даныя, якія датычацца працы агрэгатаў і эканамічнасці язды.
Першае пакаленне (2011)
Спецыяльна для рынку Паўночнай Амерыкі Volkswagen прадставіў VW Passat NMS (New Midsize Sedan — новы сярэднепамерны седан). Дэбют мадэлі адбыўся на Дэтройтскім аўтасалоне 2011 года. Вытворчасць мадэлі была разгорнута на заводзе Фальксваген у горадзе Чатануга, штат Тэнэсі.
Аўтамабіль пабудаваны з выкарыстаннем архітэктуры еўрапейскага Passat B7. Аднак у параўнанні з ім даўжыня, шырыня і памер колавай базы амерыканскага аўтамабіля сталі больш.
Другое пакаленне (2019)
У снежні 2021 года вытворчасць амерыканскай версіі была згорнута. У гонар заканчэння вытворчасці была выраблена развітальная партыя Limited Edition. Колькасць машын серыі склала 1973 адзінак (у гонар 1973 года, калі з'явілася першае пакаленне Passat). Сярод іх :
Агулам з 2011 па 2021 год у ЗША было выраблена больш за 800 000 адзінак Passat NMS.
Кульгаі (раз’езд)
Кульгаі́ (, Кульгаи)  — раз'езд Віцебскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Размешчаны ў вёсцы Кульгаі; на лініі Полацк — Маладзечна, паміж станцыяй Загацце і прыпыначным пунктам Палевачы.
Спаскае (Полацкі раён)
Спа́скае (, Спасское) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Палатоўскага сельсавета.
Да 1957 года вёска ўваходзіла ў склад Палатоўскага сельсавета, да 20 мая 1960 года — у склад Тросніцкага сельсавета, пасля — у склад Палатоўскага сельсавета. Да 10 кастрычніка 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Юравіцкага сельсавета.
Еўдакія Барысаўна Пасько
Еўдакія Барысаўна Пасько (, Ліпенка, Туркестанская АССР —, ) — савецкая ваенная лётчыца, штурман эскадрыллі 46-га гвардзейскага начнога бамбардзіровачнага авіяцыйнага палка, Герой Савецкага Саюза.
Біяграфія
Нарадзілася ў сяле Ліпенка (цяпер — Джэты-Агузскага раёна Ісык-Кульскай вобласці Кыргызстана) у сялянскай сям’і. Украінка.
У 1938 годзе скончыла 10-ы клас 25-й школы горада Барнаула і паступіла на механіка-матэматычны факультэт МДУ. З чацвёртага курса ўніверсітэта пайшла добраахвотнікам у войска — была залічана ў ліку сямнаццаці студэнтак універсітэта ў авіягрупу № 122 (авіягрупу М. М. Раскавай). Скончыўшы паскораныя штурманскія курсы ў авіяцыйнай школе горада Энгельс, з мая 1942 года да канца вайны была штурманам эскадрыллі 46-га гвардзейскага начнога бамбавальнага авіяцыйнага палка. Член КПСС з 1943 года.
Паводле даных лётнай кніжкі, здзейсніла 790 баявых вылетаў і 10 вылетаў на спецзаданні. Агульны налёт склаў 1220 гадзін. На пазіцыі ворага было скінута больш за 100 тон бомб. Пацверджана знішчэнне чатырох складоў з гаручым, трох з боепрыпасамі, трох пражэктараў, дзвюх перапраў, 11 аўтамашын і аднаго самалёта на зямлі; 157 моцных выбухаў, 109 ачагоў пажару. Акрамя таго, у тыле праціўніка было скінута да 2 мільёнаў лістовак.
Шэсць братоў Еўдакіі Пасько змагаліся з гітлераўскімі захопнікамі са зброяй у руках, пяцёра з іх загінулі ў баях.
У канцы 1945 г. гвардыі старшы лейтэнант Е. Б. Пасько звольнены ў запас. Пазней ёй было прысвоена воінскае званне «капітан».
Вярнулася ў Маскву і паспяхова скончыла апошнія курсы мехмата МДУ (1949), аспірантуру. На працягу 33 гадоў працавала старшым выкладчыкам Маскоўскага вышэйшага тэхнічнага вучылішча.
Пахаваная з вайсковымі ўшанаваннямі на Траекураўскіх могілках Масквы.
Грутвікен
Грутвікен (Grytviken, «кацельны заліў») — адміністрацыйны цэнтр брытанскай заморскай тэрыторыі Паўднёвая Георгія і Паўднёвыя Сэндвічавыя астравы. Знаходзіцца на паўночна-ўсходнім беразе вострава Паўднёвая Георгія. Гэта самая паўднёвая «сталіца» ў свеце, галоўны пасёлак краіны, якая хоць і залежная, і нават не мае карэннага насельніцтва, усё ж такі не з'яўляецца часткай іншай дзяржавы. Грутвікен размешчаны на ўсходнім беразе паўвострава Тэтчэр, у невялікім заліве Кінг Эдуард (так і назвалі «Грутвікен» першапачаткова), частка бухты Усходні Камберланд на паўночна-ўсходнім узбярэжжы вострава Паўднёвая Георгія.
Леў IV Хазар
Леў IV Хазар (25 студзеня 750 — 8 верасня 780) — візантыйскі імператар з Ісаўрыйскай дынастыі, які кіраваў у 775—780 гг.
Леў IV быў сынам імператара Канстанціна V. Мянушку «Хазар» — указанне на этнічную прыналежнасць яго маці, імператрыцы Ірыны. За яго кароткае валадаранне ганенні на іконы амаль спыніліся. Па словах Феафана, імператар Леў на кароткі час паказаў сябе набожным і прыхільнікам Багародзіцы і манахаў. Толькі незадоўга да смерці ён зноў змяніўся і аднавіў ганенні на іконашанавальнікаў. Неўзабаве пасля гэтага карбункулы пакрылі яго галаву, ён запаў у жорсткую гарачку і памёр. Прычынай захворвання, паводле храналогіі Феафана, стала яго жаданне валодаць каронай Маўрыкія, якая была пахаваная разам з целам імператара Іраклія. Карона была вынятая з магілы і Леў, надзеўшы яе на сваю галаву, нібыта атрымаў атручванне ад трупнага яду.
1965 год у гісторыі кіно
1965 год быў адзначаны шэрагам кінематаграфічных падзей.
Клімавічы (Шклоўскі раён)
Клі́мавічы (, Климовичи) — вёска ў Шклоўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Старашклоўскага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Чарнаруцкага сельсавета.
Гісторыя
Згадваецца ў 1643 як вёска ў складзе Шклоўскай воласці ў Аршанскім павеце ВКЛ.
Herochroma baibarana
Herochroma baibarana — від матылькоў сямейства.
Апісанне
Дадзены від сустракаецца ў Кітаі, на Тайвані, Шры-Ланцы, у паўночна-ўсходняй частцы Гімалаяў, на Малакскім паўвостраве, Суматры і Барнеа.
Hypocrisy
1992-1995
Дэбютны поўнафарматны альбом гурта выйшаў у кастрычніку 1992 года на лэйбле Nuclear Blast Records і атрымаў назву Penetralia. Пасля выпуску альбома з групы сышоў гітарыст Ёнас Остэрберг. Наступным рэлізам Hypocrisy стаў EP Pleasure of Molestation. З верасні выходзіць ужо другі паўнавартасны альбом Osculum Obscenum на Nuclear Blast Records. Акрамя іншых на альбом увайшла кавер-версія кампазіцыі гурта Venom пад назвай Black Metal.
Пасля выхаду Osculum Obscenum з групы сышоў вакаліст Масе Броберг, а сама група адправілася ў турнэ па Еўропе разам з Brutality, у той жа час выпусціўшы EP Inferior Devoties. Пасля турнэ ў канцы лета 1994 года быў выпушчаны трэці поўнафарматны альбом пад назвай The Fourth Dimension. Альбом стаў больш павольным у параўнанні з папярэднімі, выпрабаваўшы ўплыў некаторых іншых стыляў і кірункаў. Акрамя таго, па словах Тэктгрэна, на альбоме атрымалася стварыць атмасферу дэпрэсіі. Па некаторых ацэнак за тры месяцы альбом разышоўся ў колькасці 45 000 асобнікаў. Напярэдадні новага альбома ў 1995 годзе лімітаваным накладам у 3000 асобнікаў выходзіць EP Maximum Abduction, на які, апроч іншых, увайшла кавер-версія кампазіцыі Strange Ways групы Kiss.
З 1996
У 1996 годзе выходзіць Abducted, на запіс якога было выдаткавана вялікая колькасць часу і нададзена значная ўвага да дэталяў гучання. На альбоме закраналася тэматыка НЛА, самагубства, дэпрэсіі, смерці і рэлігіі. У падтрымку альбома група наведала ЗША і Мексіку. Увосень 1997 года выходзіць альбом The Final Chapter, які павінен быў стаць апошнім у дыскаграфіі гурта. Альбом выпрабаваў ўплыў мноства жанраў, захаваўшы пры гэтым меладычнасць мінулага альбома. Акрамя таго альбом з’явіўся канцэптуальным ў лірычным напаўненні і падзелены на тры часткі: ён распавядае гісторыю маладога хлопца, над якім праводзілі свае эксперыменты іншапланецяне. Першая частка альбома прысвечана эксперыментам іншапланецян над яго ДНК, другая — ўсведамленню хлопцам учыненых над ім дзеянняў, у трэцяй частцы хлопец пад ціскам прышэльцаў здзяйсняе самагубства.
У жніўні 1998 года гурт выступае на фэсце Wacken Open Air, а ў лютым 1999 года выдаюць гэта выступленне ў выглядзе канцэртнага альбома VHS Hypocrisy Destroys Wacken. Нарэшце становіцца ясным, што папярэдні альбом быў зусім не апошнім і ў студыі The Abyss ажыццяўляецца запіс будучага альбома, працоўнай назвай якога было Cloned. У красавіку 1999 года група выступае ў ЗША на фестывалі March Metal Meltdown Festival і ў гэты ж час аб’яўляецца афіцыйная назва альбома — Hypocrisy. Альбом выходзіць 25 мая 1999 года. Пасля выхаду альбома рушылі ўслед канцэртныя выступленні, у тым ліку еўрапейскі тур разам з Destruction.
Ужо ўлетку 2000 года выходзіць новы альбом — Into the Abyss. У 2001 годзе выходзяць DVD Live & Clips, на які ўвайшло відэа з выступу на фестывалі Wacken Open Air раней выходзіла на VHS Hypocrisy Destroys Wacken, а таксама ўсе раннія відэакліпы, і двайны зборнік 10 Years of Chaos and Confusion, які выйшаў у гонар дзесяцігоддзя групы. Адзін CD утрымліваў раннія і рэдкія запісы групы, у тым ліку з першых дэмазапісу, другі дыск ўяўляў сабой зборнік лепшых кампазіцый групы.
Тэматыка песень
У Hypocrisy ўзору 1990-х многія тэксты песень, а таксама цэлыя альбомы і іх вокладкі (The Final Chapter), былі прысвечаны тэматыцы НЛА, праблеме пазаземных цывілізацый. У большасці сваёй гурт не друкуе тэкстаў у буклетах альбомаў па прычыне іх забароны Маркусам Стайгер з Nuclear Blast з прычыны іх сапсаванасці і непрыстойнасці. Зрэшты, па словах Петэра Тэктгрэна, тэксты не так важныя, як музыка, а іх напісанне часцяком адбываецца ўжо пасля таго, як напісана апошняя песня.
Для сучасных пласцінак Hypocrisy характэрная брутальная, крывавая тэматыка (да прыкладу, назвы некаторых песень з альбома Virus: «Які ірвецца да новага забойства», «Няхай гаворыць нож», «Зрэзаны, перш чым памерці», «Маніякальны псіхоз», «Прасякнуты крывёю», «Жыве, каб памерці»).
Ігаломя-Ваўжэньчыцы (гміна)
Ігало́мя-Ваўжэньчы́цы (Igołomia-Wawrzeńczyce) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Кракаўскага павета Малапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Ваўжэньчыцах. Плошча гміны складае 62,59 км². Станам на 2004 год у гміне Ігаломя-Ваўжэньчыцы пражывалі 7629 чалавек, шчыльнасць — 121,9 чал./км².
Мар’яніўка (Здалбуніўскі раён)
Мар’яніўка (Мар'я́нівка) — вёска ў Здалбуніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны. Насельніцтва складае 102 чалавек.
AVN Awards
AVN Awards — кінапрэмія амерыканскага часопіса AVN (Adult Video News), якія ўручаюцца за дасягненні ў стварэнні порнастужак.
«Порна-Оскар»
Часопіс AVN упершыню арганізаваў цырымонію AVN Awards у лютым 1984 года. Зараз мерапрыемства праходзіць напачатку студзеня, у Лас-Вегасе, у рамках штогадовай выстаўкі AVN Adult Entertainment Expo, якая таксама ажыццяўляецца AVN.
Каб стаць намінантам AVN Awards, рэліз фільма павінен адбыцца ў перыяд паміж 1 кастрычніка — за два гады да цырымоніі — да 30 верасня года, папярэдняга цырымоніі, а таксама ён павінен прадавацца як мінімум у 10 пунктах аптовай або 100 пунктах рознічнага продажу да 30 верасня папярэдняга цырымоніі года.
Усяго існуе каля сотні намінацый, частка з якіх з’яўляецца чыста спецыфічнай для жанру порна, а іншая частка, дакладна тая ж, што і іншых кінаўзнагарод, — «лепшая аператарская праца», «лепшая гукарэрысёрская праца», etc. Прэмію AVN Awards неафіцыйна завуць «Оскарам» для порнастужак.
Узнагароды гей-порнастужак былі часткай AVN Awards з 1986 па 1998 год. Але колькасць намінацый, якая ўвесь час павялічвалася, у гэтым жанры прывяла да стварэння ў 1999 годзе, асобнай штогадовай цырымоніі кінаўзнагарод у вобласці стварэння гей-порнастужак.
Кінапрэмія
Кінапрэ́мія — кінематографічная ўзнагарода; можа ўручацца ў некалькіх намінацыях. У адрозненне ад кінафестывалю, кінапрэмія не суправаджаецца публічным паказам конкурсных фільмаў. Кінапрэмія звычайна прысуджаецца па выніках тайнага галасавання экспертаў — радзей па выніках абмеркавання журы.
П’яндзімелета
П'яндзімелета (Piandimeleto) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Марке, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Пезара-э-Урбіна.
Насельніцтва складае 2097 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 52 чал./км². Займае плошчу 40 км². Паштовы індэкс — 61026. Тэлефонны код — 0722.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Дубній
Дубній (Dubnium) Db — хімічны элемент V групы перыядычнай сістэмы; атамны нумар 105.
Прыродныя крыніцы
Няма ў прыродзе, можа быць атрыманы толькі штучна.
Мыротын
Мыротын (Мирóтин) — вёска ў Здалбуніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны. Насельніцтва складае 578 чалавек.
IC 1034
IC 1034 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) у сузор’і Валапас.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Нарушышкі
Нару́шышкі (, Нарушишки) — былы хутар у Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіў у склад Лынтупскага сельсавета. Ліквідаваны 20 чэрвеня 2008 года.
Македонія (зямля)
Македонія — гістарычная зямля на Балканскім паўвостраве ў басейне р. Вардар і прылеглых тэрыторыях на захад, поўдзень і ўсход. На сённяшні дзень рэгіён уключае часткі шасці балканскіх краін: Грэцыя, Паўночная Македонія, Балгарыя, Албанія, Сербія і Косава. Ён займае прыблізна 67 000 квадратных кіламетраў (25 869 квадратных міль) і мае насельніцтва 4,76 мільёна чалавек.
Гісторыя
Заселена чалавекам з часоў неаліту. Першае гістарычна вядомае насельніцтва — фракійцы і ілірыйцы, з пач. 1 тыс. д.н.э.
У старажытнасці гэтымі землямі валодалі Старажытная Македонія, Рым, Візантыя.
У сярэднявеччы — Балгарыя, Сербія, Турцыя.
Руднева
Руднева — жаночая форма прозвішча Руднеў, тапонім.
Кемяны (Шчучынскі раён)
Кемя́ны (, Кемяны) — вёска ў Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Мажэйкаўскага сельсавета.
У 1940—1965 гадах вёска ў складзе Вялікабаярскага сельсавета, у 1965—1966 гадах — у складзе Шчучынскага сельсавета.
Ракіўка (Вышгарадскі раён)
Ракіўка (Ракі́вка) — вёска ў Вышгарадскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Шарль Франсуа Дзюмур’е
Шарль Франсуа Дзюмур'е (Charles François Dumouriez; 25 студзеня 1739, Камбрэ — 14 сакавіка 1823, Тэрвіл-Парк) — французскі генерал і міністр.
Мізачак
Мізачак (Мі́зочок) — вёска ў Здалбуніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны. Насельніцтва складае 254 чалавек.
Ніобій
Ніобій (Niobium) Nb — хімічны элемент V групы перыядычнай сістэмы; атамны нумар 41. Метал светла-шэрага колеру.
Прыродныя крыніцы
Трапляецца звычайна разам з танталам. Важнейшыя для прамысловасці мінералы — калумбіт, нанталіт, лапарыт.
Прымяненне
Выкарыстоўваецца ў асноўным у сплаве з жалезам (фераніобій): выраб хімічнай і нафтахімічнай апаратуры, дэталей рэактыўных рухавікоў, газавых турбін.
Рыкунь
Рыкунь (Рику́нь) — вёска ў Вышгарадскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Мікалай Шчаглоў-Куліковіч
Мікалай Шчаглоў-Куліковіч (, Смаленшчына — , ) — беларускі кампазітар, музыколаг, этнограф, паэт і дзеяч беларускага руху ў эміграцыі.
Біяграфія
Скончыў Маскоўскую кансерваторыю. З 1936 жыў у Мінску, працаваў настаўнікам музыкі, быў адным з арганізатараў Тэатра оперы і балета Беларусі, дырыжорам яго сімфанічнага аркестра, з 1939 быў дырыжорам сімфанічнага аркестра Усебеларускага Радыёкамітэту, музычным рэдактарам Беларускага радыё. Падчас нямецкай акупацыі займаўся творчай працай у Мінску. У 1943 выдаў «Зборнік купальскіх і жніўных беларускіх песняў». З 1944 у эміграцыі ў Германіі, з 1950 — у ЗША (у Чыкага). У 1950 заснаваў у Нью-Ёрку беларускі хор, потым кіраваў беларускімі хорамі ў Кліўлендзе і Чыкага. Пакінуў вялікую музычную спадчыну; быў аўтарам опер, сімфоній, вакальных твораў, апрацовак народных песень.
Пахаваны на могілках Святога Адальберта ў, прыгарадзе Чыкага. Там жа пахаваная ягоная жонка.
Пасля смерці Міколы Куліковіча-Шчаглова ягоная жонка Надзея Градэ-Куліковіч сабрала ўсе паперы кампазітара і перадала іх у архіў Беларускай бібліятэкі імя Францішка Скарыны ў Лондане, дзе яны і захоўваюцца да сёння.
Сям’я
У першым шлюбе з Наталля Дзмітрыеўна Чамярысава (пасля ў шлюбе з Майсеевым), ад якой меў дачку Наталлю (Цюсю; 1928-1967). Наталля пабралася шлюбам з Уладзімірам Кушалем, сынам Францішка Кушаля і паэткі Наталлі Арсенневай. У шлюбе мела двух дзяцей, Пятра і Наталлю, якіх пасля яе смерці пасля цяжкай хваробы даглядалі свёкры. У другім шлюбе са спявачкай Надзей Градэ-Куліковіч.
Кульшычы (прыпыначны пункт)
Ку́льшычы (, Кульшичи)  — прыпыначны пункт Баранавіцкага аддзялення Беларускай чыгункі ў Мастоўскім раёне Гродзенскай вобласці. Размешчаны за 1,3 км на поўдзень ад вёскі Кульшычы; на лініі Масты — Ваўкавыск-Цэнтральны, паміж ст. Масты і раз’ездам Старына.
1966 год у гісторыі кіно
1966 год быў адзначаны шэрагам кінематаграфічных падзей.
IC 1035
IC 1035 — галактыка тыпу S0 (спіральная галактыка) у сузор’і Валапас.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Масты (Здалбуніўскі раён)
Масты (Мости́) — вёска ў Здалбуніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны. Насельніцтва складае 176 чалавек.
Шумацёнкі
Шумацёнкі (, Шуматёнки) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Палатоўскага сельсавета.
Да 20 мая 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Палатоўскага сельсавета, да 17 ліпеня 1964 года — у склад Грамоўскага сельсавета , да 10 кастрычніка 2013 года — у склад Юравіцкага сельсавета.
Рэспубліка Эдзо
Рэспубліка ўзнікла падчас Вайны Басін. Пасля таго, як прыхільнікі сёгуна пацярпелі паражэнне ад войскаў імператара Японіі, частка флоту сёгуна з некалькімі тысячамі салдатаў і французскімі ваеннымі саветнікамі прыбыла на Эдзо. 15 снежня 1868 гады адбыліся першыя ў гісторыі Японіі выбары, на якіх адмірал Энамота Такэакі быў абраны прэзідэнтам новай рэспублікі.
Сярод ваеннага кіраўніцтва было шмат французскіх ваенных саветнікаў; галоўным сярод іх быў Жуль Брунэ. Хоць галоўнакамандуючым быў японец Аторы Кэйсукэ, на чале кожнай з 4 брыгад, на якія была падзелена армія, стаяла па французскім афіцэры.
На працягу ўсяго існавання рэспублікі не спынялася Хакадацкая ваенная аперацыя, распачатая 20 кастрычніка 1868 года. Пасля абвяшчэння рэспублікі імператар яе не прызнаў. 20 сакавіка 1869 да тэрыторыі, якую кантралявала Эдзо, быў накіраваны флот і 7000 чалавек пяхоты, і 6 мая 1869 паміж флотам Японскай імперыі і флотам рэспублікі Эдзо адбылася бітва ў бухце Міяка, названая ў японскай гістарыяграфіі бітва Міяка, у якой перамог флот Японскай імперыі. Пасля гэтага французскія саветнікі пакінулі востраў, а 17 мая здаўся апошні ачаг супраціўлення — крэпасць Гарокаку. 27 чэрвеня рэспубліка Эдзо афіцыйна спыніла існаванне. Неўзабаве пасля гэтага, 15 жніўня, востраў быў пераназваны ў Хакайда.
Энамота Такэакі быў асуджаны, пасля адбыцця турэмнага тэрміна займаў розныя дзяржаўныя пасады, у тым ліку японскага пасла ў Расіі.
Гларус (кантон)
Гларус (Glarus, Glaris, Glarona, Glaruna) — нямецкамоўны кантон на ўсходзе Швейцарыі. Сталіца - горад Гларус. Насельніцтва 38 тыс. чалавек (23-е месца сярод кантонаў; дадзеныя 2003 г.).
Геаграфія
Плошча 685 км ² (17-е месца сярод кантонаў).
Нава Машчаныця
Нава Машчаныця (Нова́ Мощани́ця) — вёска ў Здалбуніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны. Насельніцтва складае 850 чалавек.
Рытні
Рытні (Ри́тні) — вёска ў Вышгарадскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Кіралі
Кіралі́ (, Кирели) — вёска ў Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Мажэйкаўскага сельсавета.
Раўжы
Раўжы (Ровжі́) — вёска ў Вышгарадскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Красная Горка (Шклоўскі раён)
Кра́сная Го́рка (, Красная Горка) — вёска ў Шклоўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Старашклоўскага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Чарнаруцкага сельсавета.
Імельна (гміна)
Іме́льна (Imielno) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Енджэёўскага павета Свентакшыскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Імельне. Плошча гміны складае 101,01 км². Станам на 2010 год у гміне Імельна пражывалі 4524 чалавекі, шчыльнасць — 45 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 21 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 46 населеных пунктаў.
Рыхта
Рыхта (Ри́хта) — вёска ў Вышгарадскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Новы Світ (Здалбуніўскі раён)
Новы Світ (Но́вий Світ) — вёска ў Здалбуніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны. Насельніцтва складае 66 чалавек.
Навамыльск
Навамыльск (Новоми́льськ) — вёска ў Здалбуніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны. Насельніцтва складае 845 чалавек.
П’етрарубія
Насельніцтва складае 718 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 55 чал./км². Займае плошчу 13 км². Паштовы індэкс — 61020. Тэлефонны код — 0722.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Sant'Antonio di Padova.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Фергана
Геаграфія
Фергана знаходзіцца на ўсходзе Узбекістана, прыблізна за 420 км на ўсход ад Ташкента — сталіцы краіны, і за 75 км на захад ад Андыжана. У горадзе пражывае больш за 220 000 чалавек, што робіць яго трэцім па велічыні горадам Ферганскай Даліны. Тэрыторыя Ферганы — 70 км². Размешчаны горад на вышыні 580 метраў над узроўнем мора.
Клімат
Клімат Ферганы, як і ўсёй даліны, кантынентальны. Зіма — мяккая. Сярэдняя тэмпература студзеня — 3,2 ° (для Ферганы), абсалютны мінімум — 25 °. Снегавое покрыва нядоўгачасовае. У асобныя зімовыя дні бывае цёплае надвор’е. Лета гарачае. Сярэдняя тэмпература ліпеня 28 °, максімальная 42,4 °.
Равы (Вышгарадскі раён)
Равы (Рови́) — вёска ў Вышгарадскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Вадзім Юр’евіч Паноў
Біяграфія
Вадзім Паноў нарадзіўся 15 лістапада 1972 года ў «класічнай сям'і ваеннага ўзору». Часта мяняў месца жыхарства і школы. У 1983 годзе сям'я Пановых пераехала ў Маскву, дзе Вадзім, скончыўшы школу, у 1989 годзе паступіў у Маскоўскі авіяцыйны інстытут (МАІ), на факультэт радыёэлектронікі лятальных апаратаў (ФРЭЛА). Падчас вучобы ён актыўна прымаў удзел у дзейнасці студэнцкага тэатра «Зеркало», дзе ў 1994 годзе па яго п'есе быў пастаўлены спектакль «Такія гульні». У МАІ Вадзім сустрэў сваю будучую жонку — Наталлю. У 1995 годзе Паноў скончыў МАІ з дыпломам радыёінжынера.
Літаратурная дзейнасць Панова пачалася ў 2001 годзе, калі быў апублікаваны «фэнтэзійна-гарадскі» раман «Войны начинают неудачники», які паклаў пачатак цыклу «Тайный город», пісьменніку ў той час было 29 гадоў.
Па словах самога Панова: «Мне спадабалася пісаць кнігі, я рады, што мае гісторыі цікавы многім людзям, а таму пасля „Тайного города“ з'явіліся „Анклавы“ і зборнік „La Mystique De Moscou“, містычная серыя, якую я вельмі хачу працягнуць». Пісьменнік рэгулярна праводзіць сустрэчы з чытачамі, дае шмат інтэрв'ю, падтрымлівае стасункі з прыхільнікамі на форуме свайго сайта.
Паноў — бацька двух дачок, Паліны і Ірыны. Жонка пісьменніка, Наталля, першы і самы «суровы крытык» усіх яго твораў. Вадзім Паноў акрамя творчасці займаецца бізнесам.
IC 1036
IC 1036 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) у сузор’і Валапас.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Нежалішкі
Нежалішкі (, Нежелишки) — былы хутар у Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіў у склад Лынтупскага сельсавета.
Яўгенія Максімаўна Руднева
Яўгенія Максімаўна Руднева ( — ) — штурман 46-га гвардзейскага начнога бамбардзіровачнага авіяцыйнага палка 325-й начной бамбардзіровачнай авіяцыйнай дывізіі, гвардыі старшы лейтэнант. Герой Савецкага Саюза.
Біяграфія
Нарадзілася 24 снежня 1920 года ў горадзе Бярдзянску, цяпер Запарожскай вобласці Украіны, у сям’і служачага.
Жыла ў пасёлку Салтыкоўка Маскоўскай вобласці, у горадзе Бабушкін (цяпер у межах горада-героя Масквы). У старшых класах вучылася ў маскоўскай школе № 311 (знаходзілася ў Лабкоўскім завулку, цяпер вуліца Макаранкі).
У адным выпуску з Рудневай (выпуск 1938 года) вучыліся і скончылі школу № 311 шэраг вядомых людзей, сярод якіх быў і вядомы савецкі пісьменнік Юрый Нагібін. Па ўспамінах таварышаў, у школе Яўгенія была самай бачнай грамадзянскай актывісткай, сакратаром камсамольскай арганізацыі. З 9-га класа яна пачала займацца ў астранамічным гуртку і хутка ў Жэні нарадзілася цвёрдае жаданне — быць астраномам.
У 1938 годзе Жэня скончыла сярэднюю школу з атэстатам з адзнакай і паступіла на механіка-матэматычны факультэт Маскоўскага дзяржаўнага ўніверсітэта. Дзякуючы сваёй незвычайнай працавітасці і дапытлівасці Жэня і ва ўніверсітэце хутка зрабілася адной з найлепшых студэнтак курса. У тым жа годзе яна пачала працаваць ва Усесаюзным астранома-геадэзічным таварыстве (ВАГА) у аддзеле Сонца, на наступны год яе выбіраюць загадчыцай гэтага аддзела. Адначасова яна працавала і ў аддзеле Пераменных зорак, з захапленнем, часта ночы напралёт праводзіла назіранні ў абсерваторыі на Прэсне. У 1939 годзе ў «Бюлетэні ВАГА» № 3 быў надрукаваны першы навуковы артыкул Я. Рудневай: «Біялагічныя назіранні падчас Сонечнага зацьмення 19 чэрвеня 1936 г.».
Летам 1941 года Жэня здавала вясновую экзаменацыйную сесію, заканчваючы 3-ці курс.
Была штурманам самалёта, затым эскадрыллі, а потым і палка. Да моманту сваёй гібелі штурман гвардыі старшы лейтэнант Я. М. Руднева здзейсніла 645 баявых начных вылетаў на знішчэнне перапраў, чыгуначных эшалонаў, жывой сілы і тэхнікі суперніка. Пад яе кіраўніцтвам былі падрыхтаваны 22 штурманы. Член УКП(б) з сакавіка 1943 года.
Загінула смерцю адважных у ноч на 9 красавіка 1944 года пры выкананні, разам з Панай Пракоп’евай, баявога задання на поўнач ад горада Керч Крымскай АССР. Пахавана ў горадзе-героі Керч на Воінскіх мемарыяльных могілках. 4 жніўня 1944 г. яна была прадстаўлена да звання Героя Савецкага Саюза.
Пярыльнае
Пярыльнае, Пярыльня — возера ва Ушацкім раёне Віцебскай вобласці, за 8 км на паўднёвы захад ад гарадскога пасёлка Ушачы, каля вёскі Ільюшына, на забалочанай пойме ракі Ушача.
Плошча паверхні 0,056 км². Даўжыня 0,4 км, найбольшая шырыня 0,25 км. Найбольшая глыбіня 0,8 м, сярэдняя — 0,6 м. Даўжыня берагавой лініі 0,975 км. Аб’ём вады ў возеры 0,028 млн м³.
Схілы катлавіны невыразныя, берагі сплавінныя. На поўначы пратокай злучана з ракой Ушача. Істотна зарастае.
Навасілкы (Здалбуніўскі раён)
Навасілкы (Новосі́лки) — вёска ў Здалбуніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны. Насельніцтва складае 565 чалавек.
Разціснэ
Разціснэ (Розті́сне) — вёска ў Вышгарадскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Камбрэ
Камбрэ (Cambrai) — горад і камуна на поўначы Францыі, рэгіён О-дэ-Франс, дэпартамент Нор, кантоны Камбрэ-Эст і Камбрэ-Вест. Горад размешчаны на рацэ Шэльда за 52 км ад Ліля і за 36 км ад Араса.
Насельніцтва (2008) — 32346 чал.
1895 год у гісторыі кіно
1895 год быў адзначаны шэрагам кінематаграфічных падзей.
Курасоўшчына (прыпыначны пункт)
Курасо́ўшчына (, Курасовщина)  — прыпыначны пункт Мінскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Мінскай вобласці. Размешчаны на паўднёвай ускраіне горада Мінска; на лініі Інстытут Культуры — Баранавічы-Палескія, паміж станцыяй Мінск-Сартыравальны і прыпыначным пунктам Гай.
Эльзас-Латарынгія
Імперская зямля Эльзас-Латарынгія (Reichsland Elsaß-Lothringen, Alsace-Lorraine) — «імперская зямля» Германскай імперыі, размешчаная на тэрыторыі сённяшняй Усходняй Францыі. Уключала Эльзас і ўсходнюю Латарынгію, звязаныя агульнай гісторыяй.
Дзяржаўны лад
У адрозненне ад дзяржаў ці прускіх правінцый, якія ўваходзяць у склад імперыі, Эльзас-Латарынгія непасрэдны падпарадкоўвалася імператару, прадстаўленаму намеснікам (Statthalter); у 1871—1879 гадах яго функцыі выконваў обер-прэзідэнт (Oberpräsident). З 1911 года ў Эльзаса-Латарынгіі з'явіўся ландтаг, які складаўся з першай палаты і другой палаты, да гэтага яго функцыі выконваў зямельны камітэт (Landesausschuss), якія выбіраўся трыма бецырктагамі, выканаўчым органам з'яўлялася міністэрства (Ministerium), на чале якога стаяў дзяржаўны сакратар (Staatssekretär), вышэйшым судовым органам — Вышэйшы зямельны суд Кольмара (Oberlandesgericht Colmar), прадстаўнікоў у Бундэсраце Эльзас-Латарынгія не мела, у Рэйхстаг прамым галасаваннем выбірала 15 членаў. Тэрыторыя Эльзас-Латарынгіі была падзелена на адміністрацыйныя акругі (Regierungsbezirk), прадстаўнічыя органы адміністрацыйных акруг — бецыркстагі (Bezirkstag), інтарэсы імператара прадстаўлялі ўрадавыя прэзідэнты (Regierungspräsident).
Утварэнне «імперскай зямлі»
Пасля франка-прускай вайны значная частка Латарынгіі і амаль увесь Эльзас былі перададзены Германіі. У той жа час у Францыі актыўным быў рэваншысцкі рух у падтрымку аднятых правінцый, у гонар Эльзаса і Латарынгіі ў многіх гарадах краіны называліся вуліцы, у Нансі — старажытнай сталіцы Латарынгіі, якая засталася ў складзе Францыі — быў адкрыты алегарычны помнік дзвюм правінцыям.
Супрацьпраўныя і правакацыйныя дзеянні ваенных колаў Германіі ў стаўленні да жыхароў эльзаскага гарадка Цаберн (цяпер — Саверн) (Цабернскі інцыдэнт) у 1913 г. прывялі да палітычнага крызісу ў Германіі.
У часы Першай сусветнай вайны эльзасцы і латарынгцы адмаўляліся ваяваць у нямецкай арміі, іх дэвізам быў лаканічны выраз: «Без нас!». У лістападзе 1918 г. была абвешчана Эльзаская Савецкая Рэспубліка, але да канца вайны саюзнікі занялі значную частку Эльзаса і Латарынгіі. Паводле ўмоў Версальскага мірнага дагавора, Францыя ў 1918 годзе вярнула сабе гэтыя землі.
Далейшая гісторыя
Пасля акупацыі Францыі ў 1940 годзе, Эльзас і Латарынгія зноў перайшлі пад кантроль Германіі. У 1944 годзе яны былі заняты саюзнымі войскамі, і пасля вайны афіцыйна вернуты Францыі. На тэрыторыі Эльзаса і Латарынгіі сёння размешчаны французскія дэпартаменты Верхні Рэйн, Ніжні Рэйн і Мозель.
Інаўроцлаў (гміна)
Інаўро́цлаў (Inowrocław) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Інаўрацлаўскага павета Куяўска-Паморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Інаўроцлаве. Плошча гміны складае 171,05 км². Станам на 2007 год у гміне Інаўроцлаў пражывалі 11 257 чалавек, шчыльнасць — 65,8 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 26 салецтваў.
Піўчэ (Здалбуніўскі раён)
Піўчэ (Пі́вче) — вёска ў Здалбуніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны. Насельніцтва складае 374 чалавек.
Осмій
Осмій (Osmium) Os — хімічны элемент VIII групы перыядычнай сістэмы; атамны нумар 76; атамная маса 190,2. Адносіцца да сямейства плацінавых металаў.
Белы з шэра-блакітным адценнем метал. Шчыльнасць 2250 кг/см². Тэмпература плаўлення 3050 °C.
Прымяненне
Выкарыстоўваецца як кампанент звышцвёрдых і зносаўстойлівых сплаваў (з ірыдыем, рутэніем і інш.) для прыладабудавання, вырабу эталонаў і г. д.
IC 1037
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Гларус
Гларус (Glarus, Glaris, Glarona, Glaruna) — населены пункт на ўсходзе Швейцарыі, сталіца нямецкамоўнага кантона Гларус. Насельніцтва на 2009 г. 12,166 чал.
Адным з пабрацімых гарадоў Гларусу прыходзіцца беларускі горад Кобрын.
Станіслаў Ежы Агінскі
Станіслаў Ежы Агінскі (1710 — 14 чэрвеня 1748) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага. Кашталян мсціслаўскі (1738—1740) і віцебскі (з 1740).
Трымаў Мерацкае, Жукаўскае і Вярбоўскае староствы.
Сям’я
Паходзіў са старэйшай княскай лініі роду Агінскіх, сын Марцыяна Міхала і Тэрэзы з Бжастоўскіх. Быў жанаты з Марыянай Агінскай, дачкой віленскага ваяводы Казіміра Дамініка. Меў сыноў Матэвуша і Алёйзыя.
Кіран Гібс
Клубная кар’ера
Прафесійную кар’еру пачаў у 2007 годзе ў «Арсенале», куды перайшоў з акадэміі «Уімблдана» ў 2004.
У жніўні 2017 года перайшоў у «Вест Бромвіч Альбіён», падпісаўшы чатырохгадовы кантракт. У сакавіку 2021 года стала вядома, што ў ліпені па заканчэнні пагаднення з «Вест Бромвічам» абаронца папоўніць склад амерыканскага клуба «Інтэр Маямі». У лютым 2023 года па пагадненні бакоў разарваў кантракт з «Інтэр Маямі» і завяршыў кар’еру.
Міжнародная кар’ера
Гібс гуляў за зборную Англіі да 19 гадоў у адборачным турніры да чэмпіянату Еўропы 2008 і ў фінальнай стадыі чэмпіянату свету 2009.
Гібс разам са сваім аднаклубнікам па «Арсенале» Тэа Уолкатам выступаў за зборную да 21 года на моладзевым чэмпіянаце Еўропы 2009, а пасля ў кваліфікацыі да чэмпіянату Еўропы 2011.
Кіран Гібс два сезоны пакутаваў ад траўм, аднак пасля набыў добрую форму і як след быў выкліканы новым трэнерам зборнай Роем Ходжсанам у зборную ў 2013 годзе.
Дасягненні
«Арсенал»:
Андрэй Мікалаевіч Хлебасолаў
Андрэй Хлебасолаў (нар., ) — беларускі футбаліст (нападнік) і трэнер. У цяперашні час працуе трэнерам у клубе «Баранавічы».
Клубная кар’ера
Выхаванец баранавіцкага футбола, распачаў кар’еру ў родным горадзе, а ў 1988 годзе перайшоў у брэсцкае «Дынама», дзе за чатыры гады забіў 36 галоў. Пасля распаду СССР некаторы час гуляў у Польшчы і Расіі. У сезоне 1993/1994 гуляў за бабруйскі «Фандак», а пасля паўгода ў самарскіх «Крылах Саветаў» перайшоў у іншы бабруйскі клуб  — «Белшыну», за якую забіў 69 галоў у 100 матчах, двойчы (у сезонах 1996 і 1997) стаў найлепшым бамбардзірам чэмпіянату. Скончыў кар’еру іграка ў 2000 годзе.
Міжнародная кар’ера
На працягу 1996—1997 гадоў гуляў за нацыянальную зборную Беларусі. Усяго правёў 6 матчаў, галамі не адзначаўся.
Трэнерская кар’ера
У ліпені 2016 года, пасля зыходу з каманды Ігара Кунаша, быў прызначаны выканаўцам абавязкаў галоўнага трэнера, а ў жніўні зацверджаны на пасадзе. Па заканчэнні сезона пакінуў пасаду галоўнага трэнера, аднак застаўся ў трэнерскім штабе ў якасці асістэнта.
У лютым 2019 года зноў узначаліў баранавіцкі клуб, аднак у сакавіку саступіў месца Дзянісу Яцыну. У верасні 2019 года, пасля звальнення Яцыны, стаў выканаўцам абавязкаў галоўнага трэнера да канца сезона. У красавіку 2020 года быў зацверджаны галоўным трэнерам каманды. Пакінуў пасаду ў лютым 2021 года, аднак застаўся ў трэнерскім штабе каманды.
Рудня-Дымэрска
Рудня-Дымэрска (Ру́дня-Ди́мерська) — вёска ў Вышгарадскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Підгайнэ (Здалбуніўскі раён)
Підгайнэ (Підга́йне) — вёска ў Здалбуніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны. Насельніцтва складае 76 чалавек.
Беларускае выдавецкае таварыства
Беларускае выдавецкае таварыства (БВТ) існавала ў Вільні ў 1913—1915 і 1919—1930 гг., выдавала і распаўсюджвала творы беларускай літаратуры.
Заснавана таварыства 1 (14 ліпеня) 1913 года на базе выдавецтва «Нашай Нівы» Б. Даніловічам, І. Луцкевічам, К. Шпакоўскім і іншымі. Знаходзілася пад ідэйным уплывам Беларускай сацыялістычнай грамады. Галоўную мэту сваёй дзейнасці бачыла ў духоўным адраджэнні беларускага народа.
Першы этап існавання (1913—1915)
У 1913—1914 гадах сакратаром выдавецтва працаваў Я. Купала. Старшынёй яго стаў Вацлаў Іваноўскі, які прадставіў памяшканне і грашовыя сродкі; значныя субсідыі таварыству выдзяляла княгіня Магдалена Радзівіл. На першым этапе існавання выпусціла ў свет 15 кніг агульным тыражом 50 тыс. экз. Сярод іх творы Я. Коласа, М. Гарэцкага, Ядвігіна Ш., К. Буйло, П. Беларуса, Я. Лёсіка і інш., «Велікодная пісанка», «Апавяданні і легенды вершам», «Беларускія календары» на 1914, 1915 гады.
Цэнтрам распаўсюджання выдадзеных кніг стала заснаваная ў жніўні 1913 годзе пры ўдзеле БВТ беларуская кнігарня Вацлава Ластоўскага. У той час гэта было адзінае беларускае выдавецтва, якое выплачвала аўтарскія ганарары.
Выдавецтва спыніла дзейнасць у 1915 годзе з прычыны Першай сусветнай вайны.
Другі этап існавання (1919—1930)
Таварыства аднавіла дзейнасць у 1919 годзе (напачатку з дадаткам у назве «Крыніца»). Выпускала навукова-папулярную, навучальную і мастацкую літаратуру. Уздым нацыянальна-вызваленчага руху ў сярэдзіне 1920-х гадоў актывізаваў працу выдавецтва. У яго кіраўніцтва (працавала на кааператыўных пачатках) уваходзілі вядомыя культурна-грамадскія дзеячы Заходняй Беларусі. Вядучае месца заняло выданне мастацкай літаратуры.
У другі перыяд існавання ў таварыстве выйшлі «Выбраныя творы» Я. Коласа, п’есы «У іншым шчасці няшчасце схавана» К. Каганца, «Суд» У. Галубка, «Атрута» М. Гарэцкага, «Лекары і лекі» А. Гаротнага, зборнік вершаў «зорным шляхам» Х. Ільяшэвіча, зборнік заходнебеларускіх паэтаў і пісьменнікаў «Рунь веснаходу», «Хрэстаматыя новай беларускай літаратуры» І. Дварчаніна, крытычныя нарысы «Адбітае жыццё» А. Навіны, філасофскія эцюды «Адвечным шляхам» І. Абдзіраловіча (І. Канчэўскага), успаміны «За дваццаць пяць гадоў (1903—1928)» А. Луцкевіча, «Асновы дзяржаўнасці Беларусі» М. Доўнар-Запольскага і інш.
У перакладзе на беларускую мову выдадзены творы М. Лермантава, У. Караленкі, У. Гаршына, Г. Сянкевіча. Выдала кнігу палітычных і эканамічных артыкулаў "Зборнік «Наша ніва», працы па педагогіцы С. Паўловіча, вучэбныя дапаможнікі «Беларуская правапісь з практыкаваннямі» і «Правапісь чужых слоў» Я. Станкевіча, зборнік артыкулаў аб кааперацыі, кнігі па сельскай гаспадарцы Я. Пачопкі, «Беларускі спеўнік з нотамі» (вып. 1, у яго ўвайшлі народныя песні і творы, народжаныя вызваленчым рухам), «Беларускія календары» на 1926, 1927 і 1929 гады.
Спыніла дзейнасць у пачатку 1930-х гадоў пасля забароны ўрадам Польшчы легальных форм вызваленчага руху.
Рэліз
Рэлі́з (release) — вызваленне, выпуск:
Вільгельм Фуртвенглер
Вільгельм Фуртвенглер (Gustav Heinrich Ernst Martin Wilhelm Furtwängler;, ,  — , , Германія) — нямецкі і кампазітар. Адзін з найвялікшых дырыжораў дваццатага стагоддзя.
Пеляка (вёска)
Пеляка́ (, Пелека) — вёска ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Лынтупскага сельсавета.
Палыкавічы (Шклоўскі раён)
Палы́кавічы (, Полыковичи) — вёска ў Шклоўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Старашклоўскага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Чарнаруцкага сельсавета.
Савэнкы (Вышгарадскі раён)
Савэнкы (Савенки́) — вёска ў Вышгарадскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
П’ёбіка
П'ёбіка (Piobbico) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Марке, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Пезара-э-Урбіна.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Santo Stefano.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Підцуркіў
Підцуркіў (Підцуркі́в) — вёска ў Здалбуніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны. Насельніцтва складае 102 чалавек.
Курган (прыпыначны пункт)
Курга́н (, Курган)  — прыпыначны пункт Баранавіцкага аддзялення Беларускай чыгункі ў Лідскім раёне Гродзенскай вобласці. Размешчаны за 2 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Радзівонішкі; на лініі Ліда — Масты, паміж прыпыначным пунктам Парачаны і прыпыначным пунктам Семашкі.
Лілейныя
Лілейныя (Liliáceae) — сямейства аднадольных раслін парадку. Прадстаўнікі сямейства распаўсюджаныя амаль па ўсім зямным шары; для іх характэрны доўгае лінейнае лісце і ўтварэнне запасальных органаў — карэнішчаў, цыбулін і клубнецыбулін. Многія віды — папулярныя дэкаратыўныя прыгожаквітнеючыя расліны.
Агульная колькасць родаў (па стане на 2012 год) — 19, агульная колькасць відаў — 610.
Батанічнае апісанне
Травы, у асноўным — шматгадовыя, радзей — кусты або дрэвы.
Лісце заўсёды суцэльнае, без прылісткаў і толькі па выключэнні з хвосцікамі.
IC 1038
IC 1038 — галактыка тыпу S0 (спіральная галактыка) у сузор’і Валапас.
1968 год у гісторыі кіно
1968 год быў адзначаны шэрагам кінематаграфічных падзей.
Лілейныя
Батанічнае апісанне
Надземны парастак у большасці выпадкаў просты (гэта значыць не мае разгалінаванняў). Падземны парастак звычайна перайначаны, мае выгляд карэнішча, цыбуліны ці клубнецыбуліны, з дапамогай якіх расліны захоўваюцца падчас халадоў або засухі (у гарачых краінах).
IC 1038
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Лілейныя
Батанічнае апісанне
Кветкі абодваполыя, правільныя або злёгку развітыя мацней у адзін бок, чым у іншы, то ёсць двухсіметрычныя. Калякветнік даліатны, ярка афарбаваны. Лік 3 захоўваецца ва ўсіх пяці колах, так што колькасць частак калякветніка і тычынак 6. Завязь верхняя, рэдка паўніжняя; у яе трох гнёздах па многу або па некалькі семязавязяў, якія ператвараюцца ў бялковае насенне. Формула кветкі:
Распаўсюджанне і экалогія
Прадстаўнікі сямейства распаўсюджаныя паўсюль, але больш за ўсё ў цёплых краінах, менш - паміж тропікамі, яшчэ менш у халодных краінах і высока нагорных.
Роды
Спіс заснаваны на базе даных Каралеўскіх батанічных садоў у К’ю (2006 год) :
Гаспадарчае значэнне і прымяненне
Многія прадстаўнікі сямейства Лілейные складаюць здаўна ўпрыгожваюць сады (цюльпаны, лілеі, рабчыкі).
Востраў Святога Паўла (Аляска)
Востраў Святога Паўла — адзін з астравоў Прыбылова штата Аляска ў Берынгавым моры побач з заходнім узбярэжжам штата. Плошча вострава — 104 км², насельніцтва — каля 500 чалавек, якія жывуць усё ў адным і тым жа месцы, горадзе Сент Пол, які ахоплівае цэлы востраў. Каля вострава Святога Паўла маюцца незаселеныя скалы Отэр і Волрус.
Востраў быў адкрыў Гаўрыілам Прыбыловым 12 ліпеня 1788, падчас пошуку месца размнажэння паўночных марскіх коцікаў. Тры гады пазней на ўзбярэжжы вострава пацярпела крушэнне судна «Ян Прадвеснік». Яно лічылася зніклым без вестак, пакуль у 1793 тых, хто выжыў з членаў каманды не забраў з вострава Герасім Ізмайлаў.
Кінафестываль
Кінафестываль — фестываль твораў кінамастацтва. Кінафестываль звычайна суправаджаецца публічным паказам шматлікіх фільмаў і прыездам іх аўтараў. Падчас большасці фестываляў праводзіцца конкурс фільмаў, па выніках якога ўручаюцца прызы (гран-пры, прыз гледачовых сімпатый і іншыя). Вынікі конкурса звычайна ацэньвае экспертнае журы — радзей праводзіцца галасаванне экспертаў.
Міжнародная федэрацыя асацыяцый кінапрадзюсараў і кінафестывальны рух
Найбольш прэстыжнымі кінафестывалямі з'яўляюцца агляды з конкурснай праграмай, якія маюць акрэдытацыю Міжнароднай федэрацыі асацыяцый кінапрадзюсараў (Fédération Internationale des Associations de Producteurs de Films, FIAPF). Для таго, каб атрымаць акрэдытацыю, кінафестываль павінен адпавядаць некалькім крытэрыям: быць міжнародным; праводзіцца штогод; карыстацца падтрымкай мясцовай кінаіндустрыі; у конкурсе не павінна быць фільмаў, якія раней удзельнічалі ў іншых фестывалях. Акрамя таго, у адной краіне можа быць толькі адзін падобны фестываль.
Акрамя таго, акрэдытацыю маюць 5 неконкурсных фестываляў гульнявых фільмаў і 28 конкурсных фестываляў спецыялізаваных гульнявых фільмаў. Увогуле акрэдытацыю FIAPF маюць.
Сычыўка (Вышгарадскі раён)
Сычыўка (Сичі́вка) — вёска ў Вышгарадскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Вале (кантон)
Вале (Valais, Wallis, Vallese, Vallais, Valês) — двухмоўны (62,8% насельніцтва гавораць па-французску, 28,4% па-нямецку) кантон на паўднёвым захадзе Швейцарыі. Сталіца — горад Сьён. Насельніцтва — 286,5 тыс. чалавек (9-е месца сярод кантонаў; дадзеныя 2004 г.).
Геаграфія
Плошча 5224 км² (3-е месца сярод кантонаў).