cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Арыфметыка
Арыфметыка ў філасофіі і мастацтве
Лічэнне было адным з выпрабаванняў Буды. Пасля спаборніцтваў у стральбе з лука, бегу і плаванні матэматык Ар'юна загадаў яму назваць усе лікавыя ступені больш за 10^9. Буда назваў дваццаць дзве ступені да 10^{53} (толькі няцотныя ступені мелі назвы), і гэта быў толькі першае лічэнне, у другім лічэнні Буда працягнуў да 10^{421}. Наступным заданнем Буда палічыў лік атамаў у мілі, а затым і ў Сусвеце. Падобныя «лікавыя лесвіцы» сустракаюцца неаднаразова ў індыйскай рэлігійнай паэзіі, пры гэтым словы для абазначэння лікаў могуць адрознівацца. Прызначэнне такіх лесвіц — падняцца над светам смяротных. У індыйскай кнізе «Лілавацістара» апісваюцца спаборніцтвы паміж жаніхамі гаспадарыні зямлі, прыгожай Гопы, у пісьменства, арыфметыцы, барацьбе і мастацтве кідання стрэл. Выпрабаванням у арыфметыцы прысвечана значная частка твора.
Як і ў Індыі, вельмі вялікія лікі, сканструяваныя штучна жрацамі мая, гавораць аб імкненні забрацца вышэй па «лікавай лесвіцы», бліжэй да багоў.
Зноскі
<references group="ком."/>
Глікемічны індэкс
Глікемічны індэкс, паказчык уплыву прадуктаў харчавання пасля іх спажывання на ўзровень цукру ў крыві. Глікемічны індэкс з'яўляецца адлюстраваннем параўнання рэакцыі арганізма на прадукт з рэакцыяй арганізма на чыстую глюкозу, у якой глікемічны індэкс роўны 100. Ва ўсіх астатніх прадуктаў ён мяняецца ад 0 да 100 і болей у залежнасці ад таго, як хутка яны засвойваюцца. Калі прадукту прысвойваецца нізкі глікемічны індэкс, гэта азначае, што пры яго ўжыванні ўзровень цукру ў крыві паднімаецца павольна. Чым вышэй глікемічны індэкс, тым хутчэй падымаецца ўзровень цукру ў крыві пасля ўжывання прадукта і тым вышэй будзе аднамаментны ўзровень цукру ў крыві пасля спажывання ежы. Глікемічны індэкс прадукта залежыць ад некалькіх фактараў - від вугляводаў якія ён змяшчае, колькасць клятчаткі што ён змяшчае, як прадукт тэрмічна апрацоўваўся, змест бялкоў і тлушчоў.
Вынаходніцтва глікемічнага індэксу
Паняцце глікемічны індэкс упершыню ўведзена ў 1981 доктарам Дэвідам Джэнкінсам, прафесарам універсітэта Таронта ў Канадзе, каб вызначыць, якое харчаванне найбольш спрыяльна для людзей, хварэючых на дыябет. У той час дыета для людзей з дыябетам была заснавана на сістэме вугляводнага разліку і была вельмі складаная і не заўсёды лагічная. Разлік вугляводаў палагаўся на тым, што ўсе прадукты, якія змяшчаюць цукар аказваюць аднолькавае дзеянне на ўзровень цукру ў крыві. Джэнкінс быў адным з першых вучоных, які сумніўна паставіўся да гэтага і стаў даследаваць, як рэальныя прадукты харчавання паводзяць сябе ў арганізмах рэальных людзей. Была пратэставана вялізная колькасць распаўсюджаных прадуктаў. Некаторыя вынікі былі дзіўнымі. Напрыклад, марожанае, нягледзячы на высокі змест у ім цукру, мела значна меншы эфект на ўзровень цукру ў крыві, чым звычайны хлеб. На працягу 15 гадоў медыкі-даследчыкі і навукоўцы па ўсім свеце тэставалі ўплыў прадуктаў харчавання на ўзровень цукру ў крыві і распрацавалі новае паняцце класіфікацыі вугляводаў, заснаванае на глікемічным індэксе.
Для вызначэння глікемічнага індэксу праводзілася серыя эксперыментаў, падчас якіх добраахвотнікі спажывалі розныя прадукты харчавання змяшчаючыя пэўную колькасці вугляводаў (50 г.), а на працягу наступных двух-трох гадзін, кожныя 15 хвілін на працягу першай гадзіны і затым кожныя паўгадзіны, браліся аналізы крыві на вызначэнне ўзроўня цукру. Па выніках аналізаў складаўся графік узроўня цукру ў крыві. Гэты графік параўноўваўся з графікам аналізаў пасля спажывання 50 г. парашка чыстай глюкозы.
Карысць ведання аб глікемічным індэксе
Для большасці людзей у большасці выпадкаў ежа з нізкім глікемічным індэксам пераважней. Павольнае засваенне ежы і паступовыя ўздым і спад цукру ў крыві пры нізкім глікемічным індэксе дапамагае людзям з дыябетам кантраляваць цукар. Выключэнне складаюць толькі спартсмены, для якіх ежа з высокім глікемічным індэксам можа быць карысная падчас і пасля спаборніцтваў - ежа з высокім глікемічным індэксам дапамагае хутка аднавіць сілы для наступнага спаборніцтва. Ежа з нізкім глікемічным індэксам, спажытая за 2 гадзіны да спаборніцтва, можа дапамагчы спартсменам, забяспечваючы мышцы павольна вылучаемай энергіяй. Гэты жа эфект можа таксама дапамагчы здаровым людзям схуднець.
Хлебная адзінка
Іншыя даследчыкі бралі за стандарт для вымярэнняў не глюкозу, а белы хлеб.
Інава Малое
І́нава Мало́е (, Иново Малое) — вёска ў Браслаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Цяцеркаўскага сельсавета.
Музей Мунка
Музей Мунка (Munch-museet, Munch-museet i Oslo) — музей у Осла, якая займаецца зборам, апрацоўкай і папулярызацыяй творчасці нарвежскага мастака і графіка Эдварда Мунка.
У цяперашні час музейны фонд складае каля 1100 карцін, 4500 малюнкаў, 18000 графічных файлаў. Акрамя твораў мастака ў музеі захоўваюцца некалькі асабістых рэчаў мастака, у тым ліку і тыя, якія ён завяшчаў горадзе пасля сваёй смерці (1944).
Музей быў урачыста адкрыты ў 1963 годзе.
Варашылаўскі сельсавет (Горацкі раён)
Варашы́лаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Горацкага раёна Магілёўскай вобласці. Цэнтр — вёска Лукі.
Утвораны 21 жніўня 1925 года як Асталопаўскі сельсавет у складзе Горацкага раёна Аршанскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Асталопава. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Горацкім раёне БССР. 20 лістапада 1934 года вёска Асталопава перайменавана ў Варашылава, а сельсавет — у Варашылаўскі. З 20 лютага 1938 года ў складзе Горацкага раёна Магілёўскай вобласці БССР. Пасля вайны цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Лукі. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Ленінскага сельсавета.
Хайку
Хайку (俳句), таксама хоку — у японскай паэзіі монастрафічны трохрадковы верш. Вылучыўся з танкі, з’яўляецца яе скарочанай формай. У хайку адсутнічае рыфма, але захоўваецца пэўная колькасць складоў у вершарадах: у 1-м і 3-м — 5 складоў, у 2-м — 7. У японскай паэзіі майстры хайку Мацуа Басё, Ёса Бусон, Кабаясі Іса. У беларускай паэзіі цыкл хайку напісаў Максім Танк. Гэту форму выкарыстоўваюць Адам Глобус, Міраслаў Шайбак, Уладзімір Сцяпан, інш.
Антоні Сухадольскі
Антоні Сухадольскі (Antoni Suchodolski; ? — ) — вялікалітоўскі дзяржаўны дзеяч, кашталян смаленскі (1790—1793) і мерацкі (1793—1794), ваявода гарадзенскі (1794—1795).
Біяграфія
Паходзіў з роду Сухадольскіх герба «Слепаўрон», які з даўніх часоў жыў у Ваўкавыскім павеце. Бацька Антонія — ваўкавыскі крайчы Казімір Сухадольскі, маці — Антаніна з дому Пукшта.
Займаў розныя пасады ў Ваўкавыскім павеце: крайчы (з гэтай пасадай згадваецца ў 1764 годзе, калі падпісаў у сваім павеце элекцыю Станіслава Аўгуста), гродскі суддзя (1769—1771), земскі суддзя (з 1771). У 1770-ых гадах Сухадольскія разам з Булгарынамі былі галоўнымі прадстаўнікамі Антонія Тызенгаўза ў сваім павеце.
У 1778 годзе быў паслом на сойм ад Ваўкавыскага павета, на гэтым сойме быў абраны ў склад Скарбовай Камісіі. У 1788 годзе пры асабістай падтрымцы Станіслава Аўгуста абраны паслом на Чатырохгадовы сойм ад Смаленскага павета. Бараніў Вайсковы дэпартамент ад ліквідацыі. Калі ж Дэпартамент ліквідавалі, патрабаваў, каб наваствораная Вайсковая камісія была падзелена на польскую і літоўскую. Калі і гэту прапанову адкінулі, жадаў, каб колькасць камісараў у адзінай камісіі была роўнай. Бараніў Раду 13 і 19 студзеня 1789 года. У маі 1789 сышоў з пасады скарбніка ВКЛ, каб яе заняў ягоны сын Ян. 27 жніўня 1789 года патрабаваў выдзеліць сродкі на ўніяцкія духоўныя семінарыі. 3 верасня 1790 года выступіў супраць выгнання адступнікаў ад Уніі, лічачы, што гэта не віна простага люду.
У лістападзе 1790 года быў прызначаны смаленскім кашталянам. Стаўленне яго да прыняцця Канстытуцыі 3 мая невядомае. У чэрвені выступаў за падзел Камісіі паліцыі на польскую і літоўскую. У 1792 годзе быў канцлерам Таргавіцкай канфедэрацыі ВКЛ, а на наступны год стаў аднім з нешматлікіх сенатараў, якія ўдзельнічалі ў Гарадзенскім сойме. Быў вельмі актыўны і займаў, па словах расійскага пасла Сіверса, «умераную апазіцыю». Актыўна выступіў супраць другога падзелу Рэчы Паспалітай.
У паўстанні 1794 года ўдзелу не прымаў з прычыны недаверу да яго паўстанцкіх уладаў.
Меў рэзідэнцыю ў в. Рагозніца, дзе ў 1791 г. пабудаваў палац. Быў жанаты з Тэрэзай з Быхаўцаў. Меў 2 сыноў — Яна і Ігнацыя — і дачку Францішку.
Пра цела і душу
«Пра цела і душу» (Testről és lélekről) — венгерскі драматычны фільм 2017 года рэжысёркі. Галоўныя ролі выканалі і.
Казімір Аркадзевіч Шабан
Казімір Аркадзьевіч Шабан (22 чэрвеня 1922 — 9 ліпеня 1945) — лётчык 809-га штурмавога авіяцыйнага палка 264-й штурмавой авіяцыйнай Кіеўскай Чырванасцяжнай ордэна Кутузава дывізіі 5-га штурмавога авіяцыйнага корпуса 2-й паветранай арміі 1-га Украінскага фронту, старшы лейтэнант. Герой Савецкага Саюза.
Пра цела і душу
Сюжэт
Эндрэ і Марыя працуюць разам на бойні. Эндрэ, фінансавы дырэктар вялікага прадпрыемства, мае фізічны дэфект, а Марыя, педантычны інспектар па якасці, пакутуе на расстройства аўтыстычнага спектру. У ходзе расследавання крадзяжу прэпарата на фабрыцы праводзіцца псіхалагічнае даследаванне ўсіх супрацоўнікаў, і галоўныя героі фільма выпадкова даведваюцца, што ім сніцца адзін і той жа сон, дзе яны сустракаюцца ў лесе ў вобразе закаханых аленяў. Сон дапамагае Эндрэ і Марыі знайсці шлях адзін да аднаго ў рэальным жыцці, хоць гісторыя развіцця іх узаемаадносін ледзь не сканчваецца катастрофай.
Узнагароды
Паводле інфармацыі сайта «Internet Movie Database» фільм быў адзначаны 17 кінаўзнагародамі і яшчэ 19 намінацыямі.
Казімір Аркадзевіч Шабан
Біяграфія
Нарадзіўся 22 чэрвеня 1922 года ў вёсцы Шабаны цяпер Мінскага раёна Мінскай вобласці Беларусі ў сялянскай сям’і. Беларус. Скончыў 10 класаў і аэраклуб у Менску.
У Чырвоную Армію прызваны Мінскім гарваенкаматам Беларускай ССР у 1940 годзе. У 1941 годзе скончыў Тамбоўскую школу ваенных пілотаў. На франтах Вялікай Айчыннай вайны з чэрвеня 1943 года. Член ВКП(б), з 1944 года.
Лётчык 809-га штурмавога авіяцыйнага палка старшы лейтэнант Казімір Шабан да ліпеня 1944 года на самалёце-штурмавіку «Іл-2» здзейсніў сто дваццаць тры паспяховых баявых вылету на штурмоўку жывой сілы і тэхнікі ворага.
Удзельнічаў у Курскай бітве, Корсунь-Шаўчэнкаўскай, Львоўска-Сандамірскай наступальных аперацыях, у вызваленні Румыніі, Венгрыі, Чэхаславакіі.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 2 жніўня 1944 года за ўзорнае выкананне баявых заданняў камандавання і праяўленыя пры гэтым мужнасць і гераізм старэйшаму лейтэнанту Шабану Казіміру Аркадзевічу прысвоена званне Героя Савецкага Саюза з уручэннем ордэна Леніна і медалі «Залатая Зорка».
Пасля вайны працягваў службу ў ВПС намеснікам камандзіра авіяэскадрыллі. Старшы лейтэнант К. А. Шабан загінуў 9 ліпеня 1945 года ў авіякатастрофе на самалёце Іл-10 пры выкананні службовых абавязкаў у раёне горада Брно. Пахаваны на Другіх хрысціянскіх могілках у Адэсе.
Узнагароджаны ордэнам Леніна, трыма ордэнамі Чырвонага Сцяга, ордэнамі Аляксандра Неўскага, Айчыннай вайны 1-й ступені, медалямі.
Скрыпнёвыя
Скрыпнёвыя, таксама Асліннікавыя (Onagraceae) — сямейства двухдольных кветкавых раслін.
Налічвае больш за 20 родаў, якія аб’ядноўваюць звыш 640 відаў. На тэрыторыі Беларусі каля 25 відаў.
Апісанне
Пераважна шматгадовыя травы, часам кусты і паўкусты, рэдка невялікія дрэвы. Лісце чаргаванае або супраціўнае, суцэльнае, звычайна ланцэтнае, суцэльнакрайнае або зубчастае. Кветкі адзіночныя або з лісцінкамі ў коласпадобных, гронкападобных або мяцёлкавых суквеццях, большай часткай правільныя і абодваполыя, звычайна чатырохчленікавыя, з кветкавай трубкай, прырослыя да завязі. Плод — каробачка або арэхападобны, рэдка — ягадападобны.
Роды
Сямейства налічвае два падсямействы, шесць трыб і 20 родаў :
Падсямейства Ludwigioideae Падсямейства Onagroideae
Паводле The Plant List на 2013 год, у склад сямейства ўваходзяць 45 родаў, якія ўключаюць 832 віды.
Значэнне і выкарыстанне
Дэкаратыўныя, лекавыя, кармавыя, меданосныя расліны. Некаторыя віды — пустазелле.
Луке
Луке — прозвішча, тапонім.
Вона КНДР
Вона КНДР, паўночнакарэйская вона — з 1947 года грашовая адзінка Карэйскай Народна-Дэмакратычнай Рэспублікі, раўняецца 100 чонам.
З моманту далучэння Карэі да Японіі яе грашовай адзінкай стала карэйская ена Цёсэн-банка (былы Банк Карэі) у Сеуле. Банкноты для Карэі (10, 20, 50 сэн, 1, 5, 10 іен) друкаваў Першы Нацыянальны банк Японіі. Выпускаліся манеты 0,5, 1, 5, 10, 20 чон, 0,5, 5, 10 і 20 вон. У 1945 годзе савецкія войскі выкарыстоўвалі надрукаваныя ў СССР купюры 1, 5, 10, 100 вон ваеннага выпуску. На тэрыторыі Паўночнай Карэі банкноты Цёсэн-Банка ў карэйскіх іенах былі абменены на ўведзеныя ў 1947 годзе воны Цэнтральнага банка Паўночнай Карэі ў суадносінах 1:1. У 1959 годзе гэтыя банкноты былі дэнамінаваныя 100:1.
Рэформа 2009
На 4 снежня сума, дазволеная да легальнага абмену, прыкладна адпавядала $ 60 па курсе чорнага рынку. Па дадзеных BBC, дадзеныя меры ўрада прывялі да масавых праяў незадаволенасці насельніцтва: незадаволеныя грамадзяне публічна спальвалі груды старых вон.
Мікіта Уладзіміравіч Салавей
Мікіта Уладзіміравіч Салавей — беларускі урач-інфекцыяніст і неўролаг. Кандыдат медыцынскіх навук (2014), дацэнт.
Біяграфія
Скончыў Беларускі дзяржаўны медыцынскі ўніверсітэт у 2008 годзе, у 2008—2009 гадах праходзіў інтэрнатуру па спецыяльнасці «Інфекцыйныя хваробы» ў Гарадской клінічнай інфекцыйнай бальніцы г. Мінска, затым у 2009—2010 гадах працаваў урачом-інфекцыяністам інфекцыйнага аддзялення Слуцкай ЦРБ.
У 2010—2013 гадах — аспірант кафедры інфекцыйных хвароб БДМУ. З 2013 года асістэнт, з 2016 года — дацэнт той жа кафедры. У 2014 годзе абараніў кандыдацкую дысертацыю па спецыяльнасці інфекцыйныя хваробы («Тактыка рацыянальнай антыбактэрыйнай тэрапіі інфекцый, выкліканых Pseudomonas aeruginosa», навуковы кіраўнік — прафесар І. А. Карпаў). Мае вышэйшую ўрачэбную катэгорыю. Са снежня 2016 года — галоўны пазаштатны спецыяліст Камітэта па ахове здароўя Мінгарвыканкама па інфекцыйных і паразітарных захворваннях, з верасня 2017 года — рэзервовы спецыяліст Міністэрства аховы здароўя Рэспублікі Беларусь па інфекцыйных захворваннях. У 2018 годзе скончыў спецыялізацыю па неўралогіі з прысваеннем кваліфікацыі «урач-неўролаг».
У час пандэміі каранавіруса ён шмат разоў даваў каментарыі і інтэрв’ю СМІ, праводзіў анлайн-стрымы па тэмах прафілактыкі, лячэння і вакцынацыі ад COVID-19.
Пасля масавых фальсіфікацый на прэзідэнцкіх выбарах 2020 года, жорсткага разгону акцый пратэстаў, збіцця і катаванняў затрыманых пратэстоўцаў Мікіта Салавей адкрыта выступаў у акцыях салідарнасці медыкаў, падпісаў «Зварот беларускіх навукоўцаў супраць гвалту», крытыкаваў дзеянні ўладаў, а ў лістападзе далучыўся да Кардынацыйнай рады. 25 студзеня 2020 года на сваёй старонцы ў Facebook рэзка выступіў супраць палітычнага ціску і затрыманняў урачоў і медпрацаўнікоў, якія так патрэбныя на сваіх рабочых месцах у час эпідэміі. На наступны дзень быў зняты з пасады галоўнага пазаштатнага спецыяліста камітэта па ахове здароўя Мінгарвыканкама па інфекцыйных і паразітарных захворваннях.
Узнагароды
Узнагароджаны Ганаровымі Граматамі Камітэта па ахове здароўя Мінскага гарадскога выканаўчага камітэта (2015, 2019), Ганаровай Граматай Міністэрства аховы здароўя Рэспублікі Беларусь (2018). Стыпендыят Спецыяльнага фонду Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь (2019).
Навуковая дзейнасць
Сфера навуковых інтарэсаў: антыбактэрыйная тэрапія полірэзістэнтных інфекцый, інфекцыйныя і аўтаімунныя паражэнні нервовай сістэмы. Аўтар больш як 80 навуковых публікацый.
На варце
«На ва́рце» — заходнебеларуская штотыднёвая грамадска-палітычная і літаратурная газета. Выдавалася ў сакавіку-красавіку 1930 г. ў Варшаве на беларускай мове. Выдавец — Сялянска-Работніцкі Пасольскі Клуб.
У першым нумары былі празрыста акрэслены мэты выдання: «Вырашана было выдаваць гэтую газету, каб праз яе мацней звязацца з мільёнамі працоўных Заходняй Беларусь». Газета распавядала пра рабочых Заходняй і Усходняй Беларусі, часам параўноўваючы іх. На старонках выдання можна сустрэць шматлікую крытыку польскага ўрада ў дачыненні да Заходняй Беларусі.
Ікі-Бурульскі раён
Ікі-Бурульскі раён (И́ки-Буру́льский район, Ик Буурл район) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Рэспублікі Калмыкія Расійскай Федэрацыі, у межах якой утвораны муніцыпальны раён Ікі-Бурульскае раённае муніцыпальнае ўтварэнне.
Адміністрацыйны цэнтр — пасёлак Ікі-Бурул.
Геаграфія
Плошча тэрыторыі раёна — 6363 км². Адлегласць ад горада Элісты — 66 км.
Ікі-Бурульскі раён мяжуе:
У геаграфічным плане раён уключае тры геамарфалагічныя зоны: большую частку раёна займае паўднёва-ўсходняя частка Ергенінскага ўзвышша, усход і паўночны ўсход раёна займае Прыкаспійская нізіна, паўднёвую ўскраіну — Кума-Маныцкая ўпадзіна.
Асноўныя рэкі — Усходні і Заходні Маныч (на мяжы са Стаўрапольскім краем), Улан-Зуха і іншыя. Большасць рэк раёна летам перасыхае. Асноўныя вадаёмы — возера Лысы Ліман, Чаграйскае вадасховішча.
Клімат
Клімат рэзка кантынентальны — лета гарачае і вельмі сухое, зіма маласнежная, часам з вялікімі халадамі. Максімальная тэмпература ліпеня — +42 °C, мінімальная тэмпература студзеня — мінус 34—36 °C, сярэдняя тэмпература студзеня — мінус 5—8 °C, сярэдняя тэмпература ліпеня — плюс 23—26 °C. Вегетацыйны перыяд з тэмпературай вышэй за 10 °C працягваецца ад 180 да 213 дзён. Сярэднегадавая колькасць ападкаў — ад 210 да 340 мм. Сухасць клімату ўзмацняецца з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход.
IC 4487
IC 4487 — галактыка тыпу Sbc (кампактная выцягнутая спіральная галактыка) ў сузор’і Валапас.
Залужжа (Гарадоцкі раён)
Залужжа (Залу́жжя) — вёска ў Гарадоцкім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
IC 4487
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Соналюмінесцэнцыя
Соналюмінесцэнцыя — з’ява ўзнікнення ўспышкі святла пры спляскванні кавітацыйных бурбалак, узніклых у вадкасці дзякуючы магутнай ультрагукавой хвалі. Тыповы вопыт па назіранні соналюмінесцэнцыі выглядае наступным чынам: у ёмістасць з вадой змяшчаюць рэзанатар і ствараюць у ёй стаячую сферычную ультрагукавую хвалю. Пры дастатковай магутнасці ўльтрагуку ў самым цэнтры рэзервуара з’яўляецца яркая кропкавая крыніца блакітнаватага святла — гук ператвараецца ў святло.
Зашкавычы
Зашкавычы (За́шковичі) — вёска ў Гарадоцкім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Аўтамабільная прамысловасць Сербіі
Аўтамабільная прамысловасць Сербіі з'яўляецца адным з найважнейшых сектараў прамысловасці краіны, прадукцыя якой складае 15 % ад усёй прамысловай прадукцыі Сербіі і 18 % ад усяго экспарту па стане на 2013 год.
Гісторыя
Сербская аўтамабільная прамысловасць існуе ўжо на працягу больш за 70 гадоў, узыходзячы да часоў Югаславіі, калі ў горадзе Крагуевац у 1939 годзе была заснавана прамысловая кампанія, якая вырабляла розныя мадэлі аўтамабіляў па ліцэнзіі Fiat.
Застава выпускала прадукцыю ў адпаведнасці з высокімі вытворчымі стандартамі, што дазволіла ёй канкураваць з іншымі заходнімі вытворцамі аўтамабіляў, такіх як Mercedes-Benz, Ford,, Renault і Opel.
Сёння аўтамабільная прамысловасць з'яўляецца адной з самых развітых вытворчых галін у Сербіі, на якую прыпадае амаль 10 % усяго аб'ёму ў Сербіі з 2000 года. 27 міжнародных інвестараў ўклалі амаль 1,5 млрд еўра ў гэты сектар, тым самым стварыўшы больш за 19 000 працоўных месцаў. Сербскі аўтапрам пастаўляе прадукцыю практычна ўсіх асноўным еўрапейскім і таксама некаторых азіяцкім вытворцам аўтамабіляў.
Асноўнай прадукцыяй сербскага аўтапрама з'яўляюцца запчасткі для хадавых частак аўтамабіляў, асабліва шыны і дэталі падвескі. Іншымі найважнейшымі прадуктамі з'яўляюцца элементы электраправодкі і аўтамабільныя акумулятары. Таксама ў вытворчасці знаходзяцца розныя дэталі рухавікоў, пераважна адліваныя, разам з каванымі дэталямі накшталт размеркавальных валаў, тармазных дыскаў, клапанаў і махавікоў.
Fiat Automobili Srbija
У 2008 годзе кампанія FIAT набыла кантрольны пакет акцый Zastava Automobili і інвеставала больш за $1 млрд у аўтазавод у перыяд з 2008 па 2012 год, які цяпер выпускае 200 000 аўтамабіляў у год. У выніку гэтага назва «Zastava» цяпер не выкарыстоўваецца ў назве прадукцыі, і канвеер у Крагуевац цяпер вырабляе аўтамабілі FIAT.
Акрамя асноўнага завода, які цяпер выпускае мадэлі FIAT, у Zastava group таксама ўваходзяць Zastava specijalni automobili і Zastava Kamioni.
BIK
BIK (Bus industries Kragujevac), у супрацоўніцтве з беларускім вытворцам грузавых аўтамабіляў і аўтобусаў МАЗ, пачаў вытворчасць аўтобусаў мадэлі BIK-203 у канцы 2000-х. Гэтыя аўтобусы былі набытыя адміністрацыямі некалькіх сербскіх гарадоў і цяпер выкарыстоўваюцца ў якасці грамадскага транспарту.
FAP
У 1952 годзе была заснавана (FAP). Год праз пачаўся выпуск грузавікоў на аснове ліцэнзіі ад аўтамабільнай кампаніі Saurer. У 1970 годзе FAP падпісала кантракт аб вытворчым, тэхнічным і фінансавым супрацоўніцтве з. У 1978 ФАП пачала сваё супрацоўніцтва з і пачала распрацоўку і вытворчасць ваеннай тэхнікі. У цяперашні час ФАП вырабляе ваенныя машыны, грузавікі, трактары і аўтобусы.
Ikarbus
таксама з'яўляецца адным з сербскіх вытворцаў аўтобусаў. Кампанія ўпершыню была заснавана ў 1923 годзе і займалася вытворчасцю самалётаў. Пасля Другой сусветнай вайны кампанія была нацыяналізаваная і два іншых сербскіх авіавытворцы, і, былі аб'яднаны ў Ікарус. Аднак падчас 1950-х гадоў большасць работнікаў і асноўная частка абсталявання авіяцыйнага завода была перамешчаная ў, і з тых часоў Ікарус цалкам засяродзіўся на вытворчасці аўтобусаў, спачатку па ліцэнзіі ад Saurer і MAN, а пазней перайшоўшы да распрацоўкі ўласных канструкцый. У 1992 годзе прадпрыемства было прыватызавана, але з-за спрэчкі з венгерскім вытворцам аўтобусаў Ikarus, яно змянілі назву на Ikarbus.
Neobus
Neobus быў яшчэ адным заводам па вытворчасці аўтобусаў. Заснаваны ў Нові-Садзе ў 1952 годзе пад назвай Autokaroserija. Цесна супрацоўнічаў са славенскім заводам. У 1992 годзе, пасля набыцця Славеніяй незалежнасці, супрацоўніцтва скончылася. Autokaroserija стала незалежным вытворцам аўтобусаў і змяніла сваю назву на Neobus. У 2012 годзе Neobus абвясціў банкруцтва.
IMT
IMT займаецца вытворчасцю трактароў і іншай сельскагаспадарчай тэхнікі з 1950 года.
Герб Філіпінаў
Герб Філіпінаў быў прыняты ў 1940 годзе. Гэта шчыт з сонцам Філіпінаў пасярэдзіне, 8 прамянёў якога ўяўляюць 8 абласцей (Батангас, Булакан, Кавітэ, Маніла, Лагуна, Нуэва Экія, Пампанга і Тарлак); трыма пяціканцовымі зоркамі, якія ўяўляюць тры астраўныя групы: Лусон, Вісая і Мінданаа, якія складаюць Філіпінскі архіпелаг. У напамін аб каланіяльным мінулым Філіпінаў у сіняй вобласці герба намаляваны белагаловы арлан — нацыянальны сімвал Злучаных Штатаў, у чырвонай вобласці справа — неўтаймаваны леў — сімвал панавання Іспаніі.
Надпіс на стужцы — «Рэспубліка Філіпіны» на мове філіпіна.
Прэзідэнцкія выбары ў Джыбуці (2005)
Прэзідэнцкія выбары ў Джыбуці прайшлі 8 красавіка 2005 г.
Кампанія
Дзеючы прэзідэнт Ісмаіл Амар Геле з'яўляўся адзіным кандыдатам, бо галоўныя апазіцыйныя партыі Джыбуці не вылучылі сваіх кандыдатаў і заклікалі сваіх прыхільнікаў байкатаваць выбары па прычыне, што «змены праз выбары ў Джыбуці не магчымы». Адзін з лідараў апазіцыі Махамед Дауд Чэхем у 10 сакавіка 2005 г. адмовіўся ад удзелу ў выбарах з-за фінансавых праблем.
У дзень саміх выбараў у горадзе Джыбуці прайшлі пратэсты супраць выбараў, якія былі разагнаны сіламі паліцыі, якая выкарыстала слёзацечны газ.
Кацялёўскі сельсавет
Кацялё́ўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Горацкага раёна Магілёўскай вобласці. Цэнтр — вёска Кацялёва.
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Горацкага раёна Аршанскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Горацкім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Магілёўскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад новаўтворанага Будскага сельсавета.
Тэмі
Тэмі (саманазва Batemi), таксама вядомыя як сонджа (Wasonjo) — народ ва Усходняй Афрыцы. Жывуць на поўначы Танзаніі каля ўсходняга адхону Вялікага Рыфту, не далёка ад возера Натрон. Агульная колькасць (2023 г.) — 60 000 чалавек.
Паходжанне
Тэмі — адзін з народаў банту, які размаўляе на мове, блізкай да моў меру і камба. Мяркуецца, што продкі тэмі перасяліліся на землі сучаснай паўночнай Танзаніі праз тэрыторыю Кеніі не пазней за сярэднявечча. Яны здаўна практыкуюць ірыгацыйнае земляробства і, паводле адной з гіпотэз, мелі прамое дачыненне да будаўніцтва Энгарукі. У міфах саміх тэмі месцам іх першапачатковага жыцця часцей называюцца землі на поўнач ад возера Натрон.
Культура
Тэмі насяляюць засушлівую мясцовасць, дзе большасць рэк перасыхае у двойчы на год. Тым не меней, іх асноўным заняткам з'яўляецца земляробства. Яны практыкуюць так званае «абрашэнне па барознах», неглыбокіх каналах, што адводзяць ваду ад крыніц і ручаёў рыфтавага схілу на іх палеткі. Прэсная вада здаўна мае сакральны сэнс. Дзякуючы ёй тэмі вырошчваюць проса, кукурузу, бабовыя, гародніну. Асноўныя камерцыйныя прыбыткі прыносіць продаж цыбулі. Зямлю апрацоўваюць завостранымі каламі. Мужчыны рыхтуюць палеткі да эксплуатацыі, высякаюць хмызнякі, рыюць «барозны». Астатняя праца на зямлі лічыцца жаночай.
Другі важны занятак — адгонная жывёлагадоўля. Ён не дае сталых прыбыткаў, але мае надзвычайнае сацыяльнае значэнне. Жывёлу пасвяць выключна мужчыны, яна выкарыстоўваецца як чыннік дабрабыту, абмен жывёлай паміж гаспадарамі азначае ўсталяванне сяброўскіх або саюзных адносін. Жывёльным гноем угнойваюць палеткі. Дадатковыя заняткі — паляванне і збіральніцтва.
Асноўны тып паселішча — вёскі каая. Яшчэ ў першай палове XX ст. іх налічвалася толькі 6. Агульная колькасць насельніцтва кожнай не перавышала 600 — 700 чалавек. Каая мелі раскіданую планіроўку, звычайна будаваліся на схілах. Узводзіліся знешнія ўмацаванні як перасцярога ад нападу масаяў. Тыповае жытло ўяўляла круглявую каркасную хаціну, крытую саломай. У склад каая абавязкова ўваходзілі свяшчэнныя гаі і крыніцы з пітной вадой. Межы паміж землямі пэўнай вясковай абшчыны і суседзямі былі размытымі, што з цягам часу з-за павелічэння насельніцтва і імкнення да стварэння новых палеткаў прывяло да канфліктаў як паміж абшчынамі саміх тэмі, так і з масаямі.
У мінулым тэмі амаль не карысталіся вопраткай, у прахалоднае надвор'е ахіналіся накідкамі з каровінай скуры. У нашы дні ў паўседзённым побыце карыстаюцца еўрапейскім адзеннем, падчас святаў апранаюць строі, падобныя на масайскія, дзе асноўныя элементы — плашч накшталт тогі або кароткая спадніца. Мужчыны жанчыны маюць шмат упрыгожванняў. Падлеткі і маладыя мужчыны маюць доўгія валасы, жанчыны, наадварот, часцяком голяць галаву.
Сем'і кіруюцца бацькам. Адлік сваяцтва толькі па мужчынскай лініі. Распаўсюджаны звычай палігініі. Вылучаецца некалькі родавых супольнасцей, раскіданых паміж рознымі вёскамі. Кожная з іх мае пэўны сацыяльны статус, вышэйшы або ніжэйшы за астатнія. Шлюбы знутры роду забаронены. У астатнім родавыя адносіны амаль не ўплываюць на грамадства. Большую ролю адыгрываюць бекарані — нефармальныя саюзы мужчын аднаго ўзросту, якія разам праходзяць падлеткавую ініцыяцыю. Адносіны знутры іх будуюцца на прызнанні аўтарытэту пэўных правадыроў, сяброўстве і ўзаемнай дапамозе.
Тэмі імкнуцца захоўваць традыцыйную культуру і адмоўна ставяцца да вонкавага ўплыву. Яны вядомы маляўнічымі традыцыйнымі святамі, звязанымі з земляробчым календаром. Падчас іх арганізуюцца супольныя танцы. Музычнае мастацтва адметна перавагай рытмікі. У фальклоры асаблівае месца займаюць міфічныя і гістарычныя паданні нгана-я-кала. Папулярна постаць бога і культурнага героя Гамбагеу.
Рэлігія
Традыцыйная рэлігія тэмі заснавана на шанаванні бога Мугвэ, які разглядаецца як заснавальнік сусвету і адначасова як сам сусвет. Іншыя значныя багі, сярод якіх асабліва вылучаюцца Сонца і Месяц, у той ці іншай ступені з'яўляюцца яго ўвасабленнямі. Тэмі вераць, што іх жыццё падтрымліваецца дзякуючы гітэмі — звычаёваму праву, што мае сакральны характар. Любыя парушэнні гітэмі прыводзяць да небяспечных наступстваў. Важную ролю адыгрываюць рытуалы, у тым ліку ахвярапрынашэнні.
У нашы дні сярод тэмі працуюць каталіцкія і пратэстанцкія місіянеры. Тым не меней, большасць працягвае прытрымлівацца традыцыйных вераванняў.
NGC 1838
NGC 1838 (іншае абазначэнне — ESO 56-SC64) — рассеянае скопішча ў сузор’і Залатая Рыба.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Ведамства
Ведамства — цэнтральная ўстанова, якая ўзначальвае якую-небудзь галіну кіравання або ўпраўленне ў распараджэнні якога-небудзь афіцыйнага органа або асобы. Міністэрства, камітэт, служба ў пераносным, агульным значэнні.
Джон Кенет Гелбрэйт
Джон Кенет Гелбрэйт (John Kenneth Galbraith;, Аён-Стэйшн, Канада — ) — амерыканскі эканаміст, прадстаўнік старой (Вебленскай) інстытуцыйнай і кейнсіянскай плыней, адзін са значных эканамістаў-тэарэтыкаў XX стагоддзя.
Скончыў універсітэт у Таронта. Выкладаў у Каліфарнійскім, Гарвардскім і Прынстанскім універсітэтах. Прэзідэнт Амерыканскай эканамічнай асацыяцыі ў 1972 г. Лаўрэат прэмій Ф. Сейдмана (1979). (1975), Вебла-Команса (1976) і В. Лявонцьева (2000). Прадстаўнік інстытуцыйнага напрамку ў эканамічнай навуцы. Замежны член АН СССР (1988).
Крэпасць Акерсхус
Замак або крэпасць Акерсхус (Akershus Festning, Akershus slott) - замак у Осла, сталіцы Нарвегіі.
Гісторыя
Заснавальнікам замка лічыцца кароль Хокан V Магнуссан. Разам з крэпасцю ў нарвежскім Тэнсбергу яна была наймацнейшай цытадэллю Скандынавіі. Паводле легенды, кароль заклаў замак пасля таго, як на яго напаў Альва Эрлінгссан з Сарпсборга. Гэта першы выпадак у гісторыі нарвесжкай архітэктуры, калі замак быў пабудаваны з цэглы і каменя.
Замак перажыў аблогу 1308 года (шведы пад кіраўніцтвам Эрыка Кнутссана). У 1527 г. замак згарэў дашчэнту і быў перабудаваны з каменя цыстэрыянскага абацтва з суседняга вострава.
Зэлэны Гай (Гарадоцкі раён)
Зэлэны Гай (Зелений Гай) — вёска ў Гарадоцкім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
IC 4488
IC 4488 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) ў сузор’і Валапас.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Веньямін Міхайлавіч Захараў
Веньямін Міхайлавіч Заха́раў (нар., , БССР) — беларускі. Заслужаны артыст Беларусі (1994).
Гобі
Го́бі (па-мангольску: Говь, па-кітайску: 戈壁 (gē bì shamò), раней таксама Шамо) — пустынная і паўпустынная вобласць у Цэнтральнай Азіі, на тэрыторыі Манголіі і Кітая. Пасля Сахары другая па велічыні пустыня Зямлі.
Прырода
Акружана на поўначы гарамі Мангольскага Алтая і Хангая, на поўдні — Наньшанем і Алтынтагам. Працягнулася амаль на 2 тыс. км, плошча больш за 2 млн км². Падзяляецца на Заалтайскую Гобі, Мангольскую Гобі, Алашаньскую Гобі, Гашунскую Гобі і Джунгарскую Гобі.
Веньямін Міхайлавіч Захараў
Узнагароды
Лаўрэат міжнародных конкурсаў артыстаў балета імя С. Дзягілева (Масква, 1992, 2-я прэмія СЛіфара), «Арабеск-92» (Перм, Расія), 7-га Міжнарароднага конкурсу артыстаў балета (Масква, 1993, 2-я прэмія і прыз за лепшае выкананне сучаснай харэаграфіі), прэміі імя Л. Александроўскай у складзе групы салістаў балета «Страсці» (1996).
Гобі
Прырода
У рэльефе пераважаюць камяністыя, гліністыя, месцамі пясчаныя раўніны вышынёй 900—1200 м, трапляюцца асобныя кароткія горныя масівы вышынёй да 1800 м і ўчасткі драбнасопачніку. Клімат рэзка кантынентальны з самай вялікай на Зямлі амплітудай вагання тэмператур (каля 85 °C; летам да 45 °C, зімой каля 40 °C). Ападкаў 70—200 мм за год. Пастаянных вадатокаў няма; у паніжэннях дробныя бяссцёкавыя азёры. Глебы шэрыя і бурыя, месцамі саланчакі і такыры. Расліннасць бедная, разрэджаная, пераважаюць злакі, палын, салянкі, зараснікі саксаулу; на захадзе ёсць аазісы з таполі. Жывёльны свет: дзікі вярблюд, асёл-кулан, конь Пржэвальскага, некалькі відаў антылоп; ёсць паўзуны, рэптыліі. У флоры і фауне шмат эндэмічных відаў.
Гаспадарка
Пашавая жывёлагадоўля (вярблюды, авечкі, коні). Ачаговае земляробства па далінах рэк. Вялікі Габійскі запаведнік (Манголія).
У 2018 годзе ўведзена ў эксплуатацыю ў правінцыі Цынхай першая у Кітаі буйная фотатэрмічная геліаэлектрастанцыя (ГеЭС) камерцыйнага прызначэння магутнасцю 50 МВт. ГеЭС размешчана на плошчы 2,46 км² і можа стабільна выпрацоўваць электрычнасць 24 гадзіны ў суткі.
Год
Год, таксама рок (aнахранізм) — прамежак часу, роўны, або прыблізна роўны, перыяду абарачэння Зямлі вакол Сонца. Складанасць руху Зямлі вакол Сонца з’яўляецца прычынай існавання розных паняццяў года, якія выкарыстоўваюцца ў розных галінах навукі і практычным жыцці. Адрозніваюць год трапічны, зорны, юліянскі, грыгарыянскі, месячны, драканічны, анамалістычны.
У Старажытным Кітаі і Егіпце ўжо ўмелі вымяраць год даволі дакладна. Гіпарх вызначыў год роўным «365 1/4 дня без 1/300 дня», што адрозніваецца ад сучасных значэнняў толькі на 6 1/2 мін.
Зушыці
Зушыці (Зушиці) — вёска ў Гарадоцкім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Казіміраўскі сельсавет (Горацкі раён)
Казімі́раўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Горацкага раёна БССР. Цэнтр — вёска Казіміраўка.
Утвораны 21 жніўня 1925 года ў складзе Горацкага раёна Аршанскай акругі БССР падчас скасавання Горацкага сельсавета. У яго склад увайшла тэрыторыя скасаванага Горацкага сельсавета, акрамя горада Горкі, дзе быў утвораны гарсавет. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Горацкім раёне БССР. 25 сакавіка 1931 года сельсавет уключаны ў гарадскую рысу горада Горкі. 11 ліпеня 1931 года скасаваны, тэрыторыя перададзена ў адміністрацыйнае падпарадкаванне Горацкага гарсавета.
Альхоўцы (Браслаўскі раён)
Альхо́ўцы (, Ольховцы) — вёска ў Браслаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Слабодкаўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1939 гадах вёска ў складзе гміны Слабодка Браслаўскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
NGC 1839
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Алена Рыгораўна Дзянісава
Біяграфія
У 1995—1996 гадах працавала настаўнікам Нарачанскай СШ. З 2003 года выкладчык, дацэнт кафедры гісторыі Беларусі Старажытнага часу і Сярэдніх вякоў БДУ.
Навуковая дзейнасць
Напрамкі даследаванняў: канфесійная гісторыя Беларусі канца X — XVIII стагоддзяў, праваслаўныя манастыры, гісторыя адукацыі і культуры беларускіх зямель у часы Вялікага Княства Літоўскага.
Цэбар
Цэбар — вялікая пасудзіна для вады ці іншых вадкасцяў, на верхнім боку якой з процілеглых бакоў размешчаны выступы з адтулінамі ці ручкі («вушы»), якія выкарыстоўваюцца для пераноскі двума ці больш людзьмі.
Драўляны цэбар — адкрыты бандарны выраб, у якім вушы зроблены з дапамогай двух даўжэйшых дошчачак-клёпак, а у іх верхняй частцы, якая выступае, знаходзяцца адтуліны для палкі для пераноскі. Тыповая ёмістасць драўлянага цэбару — ад 60 да 120 літраў.
Металічны цэбар (звычайна для малака) мае ёмістасць 18 ці 36 літраў, вырабляецца з алюмінію або сталі (нержавеючай або луджанай дэкапаванай), мае ручкі для пераноскі.
Іаган Міхаэль Гайдн
Іаган Міхаэль Гайдн (Johann Michael Haydn; 14 або 15 верасня 1737, Рорау —, Зальцбург) — аўстрыйскі і арганіст. Малодшы брат кампазітара Іозефа Гайдна.
Біяграфія
Іаган Міхаэль Гайдн нарадзіўся ў вёсцы Рорау (цяпер — у зямлі Ніжняя Аўстрыя). Яго бацька, Маціяс Гайдн, быў музыкантам-фалькларыстам, а маці — прыдворнай кухарка ў замку мясцовага арыстакрата. Бацька спрыяў таму, каб абодва браты вучыліся спевам. Паводле некаторых крыніц, Гайдн з 1745 года быў спеваком у капэле сабора св. Стэфана ў Вене, якую пакінуў ў 1754 годзе. З 1757 быў капельмайстрам пры двары біскупа ў Орадзя (Румынія).
З 1763 Гайдн замяшчаў Леапольда Моцарта на пасадзе канцэртмайстра і прыдворнага арганіста (у 1781 годзе, пасля пераезду Вольфганга Моцарта ў Вену) у капэле арцыбіскупа Зальцбургскага. Леапольд Моцарт ставіўся да Гайдна непрыязна. Пасля калегай Гайдна быў Вольфганг Амадэй Моцарт, які, у адрозненне ад бацькі, па-сяброўску ставіўся да Гайдна.
Дзякуючы сваім выдатным выканальніцкім дадзеным, Гайдн ў 1777 годзе заняў месца арганіста царквы св. Тройцы. З 1804 — член Шведскай музычнай акадэміі. Пазней займаўся выкладаннем, сярод яго вучняў лічацца Карл Марыя фон Вебер, І. Вельфль, Антон Дыябелі.
Катэрынычы
Катэрынычы (Катери́ничі) — вёска ў Гарадоцкім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Голас нізу
«Голас нізу» (тагач. «Голос нізу») — нелегальны рукапісны часопіс на беларускай мове. Выпускаўся ў 1906, у Капылі, членамі Сацыял-дэмакратычнай рабочай партыі. Часопіс быў высока ацэнены Максімам Горкім.
Вышэйшая тэхніка-эканамічная школа ў Чэске-Будзеёвіцах
Вышэйшая тэхніка-эканамічная школа ў Чэске-Будзеёвіцах  — чэшская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова з сядзібай у Чэске-Будзеёвіцах.
Характарыстыка
Гэта дзяржаўная ўстанова вышэйшай адукацыі неўніверсітэцкага тыпу. Створана 27 красавіка 2006 года. Гэта так званая практыкаарыентаваная вышэйшая навучальная ўстанова, таму яна факусуецца на спалучэнні выкладання з супрацоўніцтвам з рознага роду кампаніямі ў адпаведных галінах.
1-я гвардзейская мотастралковая дывізія
1-я гвардзейская мотастралковая Пралетарская Маскоўска-Мінская ордэна Леніна, двойчы Чырванасцяжная, ордэнаў Суворава і Кутузава дывізія — матарызаваная стралковая дывізія РСЧА, Узброеных сіл СССР, а пасля распаду СССР — Узброеных сіл Расійскай Федэрацыі. Прымала ўдзел у Прыбалтыйскай кампаніі (1940), Вялікай Айчыннай вайне (1941—1945), Аперацыі «Дунай» (1968) і Першай чачэнскай вайне (1994—1996).
Гісторыя
У пачатку Вялікай Айчыннай вайны дывізія ўдзельнічала ў абарончай аперацыі ў Беларусі, Смаленскай аперацыі: абарончыя баі на рацэ Бярэзіне (горад Барысаў), на аршанскім напрамку і пад Магілёвам.
У 1941 годзе ў пачатковы перыяд Вялікай Айчыннай вайны была знішчана пад Магілёвам і Смаленскам і перафарміравана зноўку з тым жа нумарам і з захаваннем усіх узнагарод і ганаровых найменняў. 21 верасня 1941 года пад баявыя заслугі асабістага складу стала гвардзейскай.
На працягу зімы 1943—44 гадоў дывізія вяла цяжкія наступальныя баі на віцебскім напрамку. 13 ліпеня 1944 года за бяспрыкладны подзвіг пры вызваленні сталіцы Беларусі горада Мінска дывізія атрымала найменне «Мінская». За мужнасць і гераізм пры фарсіраванні ракі Нёман 11 воінаў-гвардзейцаў былі ўдастоены высокага звання Героя Савецкага Саюза.
1 чэрвеня 2002 года ў сувязі з рэфармаваннем дывізія была ператворана ў 7-ю гвардзейскую асобную мотастралковую брыгаду з захаваннем за яе ўсіх ганаровых найменняў і баявых узнагарод. У 2010 годзе брыгада ператворана ў 7-й гвардзейскі асобны мотастралковы Пралетарскі Маскоўска-Мінскі ордэна Леніна двойчы Чырванасцяжны ордэнаў Суворава і Кутузава полк берагавых войскаў Балтыйскага флоту.
IC 4489
IC 4489 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) ў сузор’і Валапас.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Аляксандр Мікалаевіч Рагожнік
Аляксандр Мікалаевіч Рагожнік (нар., ) — беларускі дзяржаўны і гаспадарчы дзеяч. Міністр прамысловасці Рэспублікі Беларусь (з 2022 года).
Біяграфія
У 1998 годзе скончыў Гомельскі дзяржаўны ўніверсітэт імя Ф. Скарыны па спецыяльнасці «Бухгалтарскі ўлік, кантроль і аналіз гаспадарчай дзейнасці». У 2011 годзе ў Акадэміі кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь атрымаў другую вышэйшую адукацыю па спецыяльнасці «Дзяржаўнае кіраванне нацыянальнай эканомікай».
З 2011 па 2018 год працаваў на пасадзе дырэктара адкрытага акцыянернага таварыства «Оптаэлектронныя сістэмы» ў горадзе Мінску.
З 2018 па 2022 год займаў пасаду генеральнага дырэктара Мінскага маторнага завода.
3 кастрычніка 2022 года прызначаны Міністрам прамысловасці Рэспублікі Беларусь.
Заброддзе (Баранавіцкі раён)
Забро́ддзе (, Забродье) — вёска ў Баранавіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Крошынскага сельсавета. Размешчана за 10 км на ўсход ад Баранавіч. Насельніцтва 39 жыхароў, 17 гаспадарак (2005).
Гісторыя
Паводле перапісу 1897 годзе ў Дараўскай воласці Навагрудскага павета. Побач з вёскай знаходзіліся 2 аднайменныя фальваркі (уладанні Кадзевічаў і Рымашэўскіх).
З 1921 года ў складзе Польшчы, у Дараўскай гміне Баранавіцкага павета Навагрудскага ваяводства.
З 1939 года ў БССР, з 15 студзеня 1940 года ў Навамышскім раёне Баранавіцкай, з 8 студзеня 1954 года Брэсцкай абласцей, з 8 красавіка 1957 года ў Баранавіцкім раёне.
У Вялікую Айчынную вайну з канца чэрвеня 1941 года да 8 ліпеня 1944 года вёска акупіравана нямецка-фашысцкімі захопнікамі.
З 16 ліпеня 1954 года па 22 сакавіка 1962 года вёска ўваходзіла ў склад Лаўрынавіцкага сельсавета, да 26 чэрвеня 2013 года — у склад Каўпеніцкага сельсавета.
Інфраструктура
Працуе магазін.
Юлія Аляксандраўна Рэйдэр
Юлія Аляксандраўна Рэйдэр (Юлия Александровна Рейдер; 1870, Харкаў — 20 мая 1941, Адэса ) — расійская і савецкая оперная спявачка (лірыка-драматычнае сапрана), вакальны педагог.
Біяграфія
Вучылася ў Харкаве ў Селіны Мотэ (1887—1890), затым удасканальвалася ў Санкт-Пецярбургу пад кіраўніцтвам Дар’і Лявонавай і ў Італіі ў Себасцьяна Ранконі і Марціна Петца. У 1891 г. дэбютавала ў Вялікім тэатры ў партыі Гарыславы («Руслан і Людміла»). Затым спявала на оперных сцэнах Іркуцка і Екацярынбурга, як канцэртная спявачка правяла два сезоны ў Вятцы (1900—1902).
Неўзабаве пасля прыезду Ю. А. Рэйдэр у Магілёў, восенню 1902 г. яна адкрыла ў горадзе курсы спеву. Курсы размяшчаліся ў доме Бочке па Дняпроўскім праспекце. 1902—1909 гг. сталі часам росквіту сольнага спеву ў Магілёве дзякуючы нястомнай і рознабаковай дзейнасці Рэйдэр. Апроч курсаў, яна выкладала вакал у некалькіх навучальных установах горада: Марыінскай жаночай гімназіі, прыватнай гімназіі С. Залескай, яўрэйскім рамесным вучылішчы. Мясцовыя аматары вакальнага мастацтва адразу ацанілі з’яўленне ў горадзе таленавітай артысткі. У губернскай газеце пасля першага выступлення Рэйдэр — гэта быў дабрачынны канцэрт у гарадскім тэатры, дадзены на карысць жаночай гімназіі, — з’яўляецца артыкул, аўтар якога выражаў жаданне «ўтрымаць даўжэй спадарыню Рэйдэр у Магілёве» ў якасці добрага прафесара спеву.
Высокі аўтарытэт спявачкі, яе відавочны педагагічны талент прыцягнулі шматлікіх магілёўцаў, якія валодалі добрымі пеўчымі данымі, да наведвання вакальных курсаў. У сваёй методыцы навучання спеву Ю. А. Рэйдэр абапіралася на галоўныя прынцыпы выкладання вядомых італьянскіх вакальных педагогаў Ранконі і Петца, у якіх яна вучылася сама. Пры навучанні спеву галоўную ўвагу выкладчык звяртала на пастаноўку голасу і развіццё правільнага дыхання пры спеве. Пра Рэйдэр яка педагога потым пісалі, што «яе ўрокі з’яўляліся цудоўнай вакальнай школай, яна ўмела выхоўваць у вучнях музычнасць, глыбокае разуменне музыкі, мастацкасць выканання». Ю. А. Рэйдэр і яе вучні — Я. А. Касмачэўскі, Э. М. Мейнгарт, Міна, А. Р. Сно, Эбін, С. Л. Сімховіч, Нячаева, С. І. Мігай, О. Н. Цітова — часта выступалі ў розных гарадскіх канцэртах. Некаторыя з іх мелі вялікі поспех у публікі. Увесну кожнага года Ю. А. Рэйдэр ладзіла ў гарадскім тэатры канцэрты вучняў і вучаніц сваіх курсаў, у якіх яна сама таксама брала ўдзел. У праграмы гэтых канцэртаў уваходзілі рамансы, арыі і ансамблі і сцэны з опер рускіх і заходнееўрапейскіх кампазітараў. Сярод вучняў Ю. А. Рэйдэр меліся вельмі таленавітыя выканаўцы. Самыя адораныя з іх, Э. М. Мейнгарт і С. І. Мігай, пасля стануць прафесійнымі спевакамі.
Член Магілёўскага літаратурна-музычна-драматычнага гуртка.
У 1909 годзе з заснаваннем Адэскай кансерваторыі ўзначаліла вакальную кафедру. Сярод вучняў Рэйдэр — Арнольд Азрыкан, Марыя Бем, Вольга Благавідава, Міхаіл Грышко, Іосіф Лахвіцкі-Ланской, Сяргей Мігай, Уладзімір Шахрай.
Як адзначаў А. М. Пружанскі ў слоўніку «Айчынныя спевакі, 1750—1917», Рэйдэр «валодала гнуткім, гучным, роўным голасам шырокага дыяпазону, валодала бліскучай вакальнай школай».
Благавешчанск
Благавешчанск (Благовещенск) — горад (з 1858) ў Расіі, адміністрацыйны цэнтр Амурскай вобласці. Насельніцтва 217,7 тыс. чал. (2005).
Горад размешчаны на паўднёвым захадзе Зейска-Бурэінскай раўніны, на левым беразе Амура, пры ўпадзенні ў яго ракі Зеі, за 7985 км на ўсход ад Масквы. На процілеглым беразе Амура — кітайскі горад Хэйхэ.
Гісторыя
Упершыню рускія з’явіліся пры зліцці Амура і Зеі летам 1644 года, калі тут спыніўся першапраходзец Васіль Паяркаў са сваім атрадам. У 1653 годзе землепраходзец Ерафей Хабараў вырашыў пабудаваў тут астрог, але пасля падпісання ў 1689 годзе Нерчынскай дамовы рускія пакінулі левы бераг Амура.
Часам заснавання Благавешчанска лічыцца 1856 год, калі быў закладзены Усць-Зейскі вайсковы пост. Да 1856 года Расійская імперыя здзейсніла шэраг захадаў для замацавання за сабой левага берага Амура. Урэшце, 2 чэрвеня 1856 года ад вусця Зеі прыбыў вайсковы атрад з каля 500 салдат, які заняўся расчысткай тэрыторыі для будаўніцтва горада і размяшчэння будучых рускіх перасяленцаў.
Міхайлаўскі сквер
Міхайлаўскі сквер — сквер у цэнтральнай частцы Мінска.
Размяшчэнне
Сквер знаходзіцца паміж вуліцамі Ленінградскай, Свярдлова, Кірава і Міхайлаўскім завулкам.
Гісторыя
Сквер каля Віленскага кірмаша быў закладзены ў 1925 г. У 1934 г. перайменаваны ў Міхайлаўскі сквер.
У 1998 годзе адкрыты пасля рэканструкцыі (кіраўнік — арх. Барыс Юрцін). Лаўкі выкананы па індывідуальным праекце. Паводле ўспамінаў архітэктара, сквер стаў першым, дзе была выкарыстана тратуарная плітка. Шырыня пешаходных дарожак складае чатыры з паловай метра, лаўкі прыбраны ў кішэні, каб не заміналі пешаходам. Вялікія валуны былі спецыяльна выбраны і прывезены з кар’ера.
Закінутае бамбасховішча часоў Першай сусветнай вайны, размешчанае пад узгоркам з боку вуліцы Ленінградскай, меркавалася ператварыць у музей.
У скверы ў 1998 годзе на газоне была ўстаноўлена скульптурна «Незнаёмка», у 1999 — «Курыльшчык», у 2000 «Дзяўчынка з парасонам» (У. Жбанаў).
Транспарт
Прыпынак «Вуліца Кірава (Вакзал)»: аўтобус: 1, 3с, 5т, 35с, 43, 47, 52, 69, 79, 79д, 85с, 102, 175э, 192; тралейбус: 3, 20, 30
Скрыпуны
Скрыпуны (Saperda) — род жукоў з сямейства вусачоў (Cerambycidae), якое адносіцца да падсямейства ламііны. Каля 30 відаў. Пашыраны ўсюды, пераважна ў Паўночным паўшар'і. Трапляюцца налісцевых пародах дрэў. На Беларусі 11 відаў, найбольш пашыраны.
Прэзідэнцкія выбары ў Джыбуці (2011)
Прэзідэнцкія выбары ў Джыбуці прайшлі 9 красавіка 2011 г.