cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Максім Пятровіч Скавыш
Міжнародная кар’ера
Гуляў за моладзевую зборную Беларусі, з ёй выйграў бронзавы медаль чэмпіянату Еўропы 2011 у Даніі, на гэтым чэмпіянаце забіў мяч у вароты зборнай Ісландыі. З 2011 года гуляў за алімпійскую зборную Беларусі. На Алімпійскіх гульнях 2012 выйшаў на замену ў адным матчы.
IC 675
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Максім Пятровіч Скавыш
Міжнародная кар’ера
3 чэрвеня 2013 года дэбютаваў у нацыянальнай зборнай Беларусі ў таварыскім матчы супраць Эстоніі. Пасля 2014 года доўгі час не выклікаўся ў зборную, але ў сакавіку 2017 года зноў трапіў у каманду пасля таго, як яе ўзначаліў галоўны трэнер «Тарпеда-БелАЗ» Ігар Крывушэнка.
Крыштаф Зяновіч (ваявода берасцейскі)
Крыштаф Зяновіч (каля 1540 — 1614) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага. Кашталян (1585—1588) і ваявода берасцейскі (з 1588). Таксама быў старостам чачэрскім і прапойскім (з 1577).
Біяграфія
Вучыўся ва ўніверсітэце Цюрыха.
Падчас бескаралеўя ў 1586 годзе быў прыхільнікам групоўкі Астафія Валовіча і кандыдатуры Жыгімонта Вазы.
Быў актыўным прыхільнікам кальвінізму. У 1599 г. прымаў удзел у Віленскай канфедэрацыі праваслаўных і пратэстантаў, напраўленай супраць контррэфармацыі і Берасцейскай уніі.
Зрабіў сваёй галоўнай рэзідэнцыяй Смаргонь, дзе ў 1606—1612 гг. збудаваў кальвінскі збор. Таксама заклаў у Смаргоні паперню.
Крыштаф Зяновіч быў аўтарам рукапіснага твора на польскай мове «Трагедыя, альбо Пачатак значнага ўпадку ў доме княства Літоўскага», у якім апісана сварка паміж віленскім ваяводам Крыштафам Радзівілам і віленскім кашталянам Геранімам Хадкевічам з-за спадчыны згаслага роду Алелькавічаў.
Сям'я
З шляхецкага роду Зяновічаў герба «Дэспат», сын Юрыя Мікалаевіча (невядома, ад якой з яго дзвюх жонак — Соф'і Глябовіч або Ганны Слушкі).
Быў жанаты з Фядорай Валовіч, дачкой новагародскага кашталяна Рыгора. Меў сына Мікалая Багуслава і дачку Соф'ю (жонка Станіслава Кішкі, а потым Аляксандра Слушкі).
Садкы (Астрожскі раён)
Садкы (Садки́) — вёска ў Астрожскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Забалоцкае
Забало́цкае (, Заболотское) — вёска ў Крупскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Бобрскага сельсавета.
Гісторыя
З 20.08.1924 вёска ў складзе Бобрскага сельсавета Крупскага раёна Барысаўскай, з 09.06.1927 г. Аршанскай акругі, з 20.02.1938 г. Мінскай вобласці, з 31.03.1977 г. Бобрскага пасялковага Савета. У 1930-я гады вяскоўцы аб'ядналіся ў калгас. На франтах Вялікай Айчыннай вайны загінулі 10 чалавек. З 1967 г. ў складзе саўгаса, потым саўгаса—калгаса "Колас". На 01.01.1998 г. 7 гаспадарак, 7 жыхароў.
Сіянці
Сіянці (Сі́янці) — вёска ў Астрожскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Прыбузкэ (Вінніцкі раён)
Прыбузкэ (Прибу́зьке) — вёска ў Вінніцкім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Валерый Уладзіміравіч Путаў
Валерый Уладзіміравіч Путаў (нар., Коханава, Талачынскі раён, Віцебская вобласць) — расійскі ваенны дзеяч, генерал-палкоўнік. Удзельнік Другой чачэнскай вайны.
Біяграфія
Скончыў Вышэйшае памежнае ваенна-палітычнае Чырванасцяжнае вучылішча КДБ пры Савеце Міністраў СССР імя К. Я. Варашылава (1975), ваенную акадэмію імя М. В. Фрунзэ (1984), акадэмію Генеральнага штаба РФ (1998).
Служыў у Забайкальскай памежнай акрузе, у Кокуйскім памежным атрадзе (старшым афіцэрам штаба).
З 1984 года — начальнік штаба Градзякоўскага памежнага атрада, затым — начальнік Скавародзінскага памежнага атрада.
З 1993 года — намеснік начальніка штаба Упраўлення групы пагранічных войск Расіі ў Рэспубліцы Кыргызстан, затым — намеснік камандуючага войскамі Забайкальскай пагранічнай акругі.
Займаў пасады начальніка Забайкальскага рэгіянальнага ўпраўлення, начальніка штаба Паўночна-Каўказскага рэгіянальнага ўпраўлення Федэральнай памежнай службы Расіі (з 2000 года).
Кіраваў у Чачні аперацыямі супраць банды Гелаева (2000), а таксама супраць банды брыгаднага генерала Хусэйна Ісабаева (2002).
З чэрвеня 2003 года — генерал-лейтэнант.
З 2003 года ўзначальваў Паўночна-Усходняе памежнае ўпраўленне берагавой аховы ФСБ РФ, у 2006—2009 гадах — Рэгіянальнае памежнае ўпраўленне ФСБ Расіі па Далёкаўсходняй федэральнай акрузе.
З 2011 года — віцэ-прэзідэнт ТАА «Аналітык груп».
Член Саюза журналістаў Расіі, аўтар артыкулаў і кніг пра жыццё пагранічнікаў.
Даманаўскі
Дамана́ўскі (, Домановский)  — прыпыначны пункт Мінскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Размешчаны за 2,8 км на ўсход ад вёскі Даманава; на лініі Полацк — Маладзечна, паміж прыпыначным пунктам Красны Беражок і прыпыначным пунктам Тышкевічы.
Берлінскі слоўнік егіпецкай мовы
Берлінскі слоўнік егіпецкай мовы (Wörterbuch der ägyptischen Sprache) — фундаментальны слоўнік егіпецкай мовы, створаны ў першай палове XX стагоддзя пры падтрымцы некалькіх германскіх акадэмій А. Эрманам і Г. Грапавым пры ўдзеле егіптолагаў розных краін. Слоўнік ахоплівае ўвесь лексічны матэрыял вядомых у той час іерагліфічных і іератычных тэкстаў. Іератычныя напісанні даваліся ў іерагліфічнай транскрыпцыі.
Складанне
Праца над стварэннем слоўніка пачалася ў 1897. Асновай для стварэння слоўніка паслужыў створаны раней Тэзаўрус лацінскай мовы (Thesaurus Linguae Latinae). Тэкст разбіваўся на ўрыўкі каля 30 слоў. Адзін урывак пісалі на картку. Кожную картку перапісвалі ад рукі каля 40 разоў, гэта значыць па адной на кожнае слова ўрыўка і дзесяць на запас. На кожнай з 30 картак адпаведнае слова падкрэслівалі чырвоным і яго ж пісалі ў верхнім правым вугле. У выніку кожнае слова тэксту атырмлівала сваю картку з урыўкам. Карткі складвалі ў алфавітным парадку ў скрыню. Гэты метад дазваляў цалкам ахапіць увесь лексічны матэрыял кожнага тэксту, а таксама паказаць ужыванне кожнага слова ў дадзеным кантэксце.
За першыя 9 гадоў збору матэрыялу колькасць картак і скрынь стала такой вялікай, што для працы над слоўнікам прыйшлося выдзяліць тры вялікія пакоі на верхнім паверсе новага Берлінскага музея. У зборы матэрыялу для слоўніка ўдзельнічалі 27 навукоўцаў з розных краін. У прыватнасці, Дж. Брэстэд распісваў надпісы з галоўных еўрапейскіх музеяў, А. Гардынер — папірусы з Лейдэна і Турына, К. Зэтэ займаўся Тэкстамі Пірамід, Г. Юнкер — надпісамі з храмаў грэка-рымскага перыяду. Усяго за час стварэння слоўніка было напісана каля 1,5 мільёна картак.
Выданні
Поўнае выданне слоўніка выйшла ў 5-ці тамах у Лейпцыгу ў 1926—1931, у 1935—1953 выйшла 5 тамоў спасылак (Belegstellen), а ў 1950 — нямецка-егіпецкі паказальнік слоў (Deutsch-ägyptisches Wörterverzeichnis). У 1955 і ў 1971 гадах у Берліне выходзілі рэпрынтныя выданні слоўніка.
У 2005 на базе Берлінскага слоўніка быў створаны электронны Тэзаўрус егіпецкай мовы (Thesaurus Linguae Aegyptiae, TLA), які ўвесь час папаўняецца новым матэрыялам. У яго склад у аблічбаваным відзе ўключана таксама ўся картатэка.
Эйдур Гудзьёнсен
Ранні этап кар’еры
24 красавіка 1996 года Арнор і Эйдур Гудзьёнсен увайшлі ў гісторыю футбола, згуляўшы разам у міжнародным матчы за зборную Ісландыі супраць каманды Эстоніі ў Таліне. Арнор гуляў з пачатку матчу, а Эйдур у другім тайме замяніў бацьку. Гэта быў першы раз, калі бацька і сын прымалі ўдзел у адным міжнародным матчы.
У канцы 1996 года Эйдур зламаў ладыжку і доўга аднаўляўся пасля гэтай траўмы. За гэты час ПСВ скасаваў з ім кантракт. Эйдур перайшоў у англійскі «Болтан» у 1998 годзе і забіў 21 гол у сваім першым сезоне (1999/2000) у першай лізе і дапамог камандзе дайсці да паўфіналаў Кубка Англіі і Кубка англійскай лігі.
«Чэлсі»
У 2000 годзе з-за фінансавых праблем у «Болтане» Гудзьёнсена прадалі ў «Чэлсі» за £ 4 млн. Разам з галандцам Джымі Флойдам Хасельбайнкам Эйдур склаў смяротную для варот суперніка пару ў нападзе, забіў 23 галы сам і дапамог Хасельбайнку з яго 27 галамі.
«Барселона»
14 чэрвеня 2006 года падпісаў трохгадовы кантракт з «Барселонай». У складзе «Барселоны» разглядаўся як замена шведу Хенрыку Ларсану, які вырашыў правесці канец кар’еры ў сябе на радзіме.
Апошнія гады кар’еры
У 2009 годзе перайшоў у «Манака», прычынай таму была недастатковая колькасцю гульнявога часу ў «Барселоне». Неўзабаве зноў апынуўся ў Англіі, гуляў за такія клубы, як «Тотэнхэм», «Сток Сіці» і «Фулхэм». З 2011 года выступаў у Грэцыі і Бельгіі.
5 снежня 2014 года было абвешчана аб вяртанні Гудзьёнсена ў «Болтан» да канца сезону 2014/15. У ліпені 2015 года ў якасці свабоднага агента падпісаў кантракт з кітайскім клубам «Шыцзячжуан Юнчан», дзе выступаў да лістапада.
У лютым 2016 года стаў іграком нарвежскага «Мольдэ», які пакінуў у жніўні таго ж года. Пазней далучыўся да індыйскага клуба «Пуна Сіці», аднак хутка пакінуў яго, так і не згуляўшы. У канцы 2016 года выказаў жаданне гуляць за бразільскі «Шапекаэнсі», які пацярпеў авіякатастрофу, аднак пераход не адбыўся.
У верасні 2017 года абвясціў аб завяршэнні кар’еры.
Індэрскі раён
Індэрскі раён (Индер ауданы) — раён на поўначы Атыраўскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр — пасёлак Індэрборскі.
Пулціўці
Пулціўці (Пу́лтівці) — вёска ў Вінніцкім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Альберт Фёдаравіч Трафімаў
Альберт Фёдаравіч Трафімаў (нар., г. Барысаў, Мінская вобласць) — беларускі вучоны ў галіне ветэрынарыі. Член-карэспандэнт Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (2003), член-карэспандэнт Акадэміі аграрных навук Рэспублікі Беларусь (1996—2002). Доктар ветэрынарных навук (1988), прафесар (1991).
Біяграфія
З 1963 года галоўны ветурач эксперыментальнай базы «Зарэчча» Смалявіцкага раёна. З 1975 года малодшы, з 1978 года старшы навуковы супрацоўнік, з 1988 года загадчык аддзела, з 2002 года галоўны навуковы супрацоўнік Інстытута жывёлагадоўлі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі. З 2006 года галоўны навуковы супрацоўнік Навукова-практычнага цэнтра Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі па жывёлагадоўлі.
Навуковая дзейнасць
Навуковыя працы ў галіне ветэрынарнай санітарыі, заагігіены і тэхналогіі вытворчасці прадуктаў жывёлагадоўлі. Выканаў асноўныя работы па тэарэтычнаму абгрунтаванню сістэм і спосабаў ўтрымання жывёл на фермах і комплексах, энерга- і рэсурсазберагальных тэхналогій вытворчасці малака і вырошчвання рамонтнага маладняку. Распрацаваў параметры рэканструкцыі малочна-таварных ферм, нормы тэхналагічнага праектавання для будаўніцтва і рэканструкцыі жывёлагадоўчых ферм. Адзін з аўтараў Рэспубліканскай комплекснай праграмы павышэння эфектыўнасці вытворчасці малака, праграмы па комплекснай ацэнцы тэхналогіі вядзення жывёлагадоўлі з мэтай яе аптымізацыі, зніжэння сабекошту вытворчасці прадукцыі ў гаспадарках Брагінскага, Хойніцкага і іншых раёнаў Гомельскай і Магілёўскай абласцей, праграмы па адпрацоўцы сістэмы безпрывязнага ўтрымання жывёл і даеннем у даільнай зале, праграмы гігіенічных і тэхналагічных мерапрыемстваў, якія забяспечваюць зніжэнне экалагічнага ціску на навакольнае асяроддзе.
Аўтар больш за 300 работ, у тым ліку 7 манаграфій, 2 падручнікаў, 13 аўтарскіх пасведчанняў і патэнтаў.
Слабідка (Астрожскі раён)
Слабідка (Слобі́дка) — вёска ў Астрожскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Ужыцы
Ужыцы (Ужице) — горад на захадзе Сербіі. Паводле перапісу 2002 г. колькасць насельніцтва складае 55 025 чалавек.
Адміністрацыйны цэнтр муніцыпалітэта Ужыцы і акругі Злацібар. Размешчаны на беразе ракі Джэтыня.
У сацыялістычнай Югаславіі Ужыцы былі перайменаванны ў Цітава-Ужыцы. Гэта адзін з 8 гарадоў, пераназваных у гарады Ціта. У 1992 годзе вернута старая назва.
Этнічны склад
2002 год
Сямак
Сямак — шматзначны тэрмін.
Рывэць
Рывэць (Ріве́ць) — вёска ў Вінніцкім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Стадныкы (Астрожскі раён)
Стадныкы (Ста́дники) — вёска ў Астрожскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
NGC 3041
NGC 3041 – галактыка каталога NGC, знаходзіцца ў Сузор’і Ільва. Бачная зорная велічыня: 11,5. Бачны размер: 3,7' × 2,4'. Прамое ўзыходжанне: 9 гадз. 53 мін. 7,1 сек. Схіленне: +16° 40' 39".
Байкоў
Байкоў — прозвішча.
IC 676
IC 676 — галактыка тыпу SB0-a (кампактная выцягнутая галактыка) у сузор'і Леў.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Саламір’е
Саламі́р'е (, Соломирье) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Вароніцкага сельсавета.
Руда (Удзінэ)
Руда (Ruda) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Фрыўлі-Венецыя-Джулія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Удзінэ.
Насельніцтва складае 2970 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 155 чал./км². Займае плошчу 19 км². Паштовы індэкс — 33050. Тэлефонны код — 0431.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Santo Stefano.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Слабада-Дашкавэцка
Слабада-Дашкавэцка (Слобода-Дашковецька) — вёска ў Вінніцкім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Ота Юльевіч Шміт
О́та Ю́льевіч Шміт (, Магілёў — ) — савецкі матэматык, астраном, даследчык Поўначы, акадэмік Акадэміі навук СССР, з 1935 года (сябра Украінскай Акадэміі навук з 1934, член-карэспандэнт АН СССР з 1933), Герой Савецкага Саюза (1937). Заснавальнік і загадчык кафедры вышэйшай алгебры (1929—1949) фізіка-матэматычнага факультэта / механіка-матэматычнага факультэта МДУ. У 1930—1934 гадах кіраваў знакамітымі арктычнымі экспедыцыямі на ледакольных параходах «Георгий Седов», «Александр Сибиряков» і «Челюскин». Распрацоўваў касмаганічную гіпотэзу ўтварэння целаў Сонечнай сістэмы ў выніку кандэнсацыі каласонечнага газава-пылавага воблака.
Альтаміра (фільм)
«Альтаміра» (Altamira) — іспанскі біяграфічны драматычны фільм 2016 года з Антоніа Бандэрасам у галоўнай ролі. Гэта першая праца рэжысёра Х’ю Хадсана пасля карціны «Я марыла аб Афрыцы» 2000 года.
Ота Юльевіч Шміт
Аўтар прац па вышэйшай алгебры (тэорыі групаў). Адзін з заснавальнікаў і галоўны рэдактар «Большой Советской Энциклопедии» (1924—1942).
Альтаміра (фільм)
Сюжэт
Марселіна Санз дэ Саўтуола — іспанскі юрыст і археолаг-аматар — разам са сваёй дзевяцігадовай дачкой Марыяй ва ўласных уладаннях знайшоў пячору з наскальныя малюнкі эпохі каменнага веку. Саўтоле давялося сутыкнуцца з кпінамі з боку навуковай супольнасці і гневам царквы, якая не прызнае нічога, што разыходзіцца са святым пісьмом. Толькі пасля смерці імя Саўтолы было ачышчана, а пячора Альтаміра занесеная ў спіс сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.
Ота Юльевіч Шміт
З 28 лютага 1939 года па 24 сакавіка 1942 года быў віцэ-прэзідэнтам АН СССР.
Альтаміра (фільм)
Саўндтрэк
Музыку да фільма напісалі брытанскі рок-музыкант Марк Нопфлер і шатландская перкусіяністка і кампазітар Эвелін Глен.
Ота Юльевіч Шміт
Продкі Ота Шміта па бацькоўскай лініі паходзяць з немцаў-каланістаў, якія перабраліся ў Латвію ў ІІ пал. 18 стагоддзя, а па матчынай — латышы з суседняга хутара.
Ота Шміт з’яўляецца бацькам Сігурда Отавіча Шміта (нар. у 1922), савецкага і расійскага гісторыка.
Сакырынці (Вінніцкі раён)
Сакырынці (Соки́ринці) — вёска ў Вінніцкім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Тэрэмнэ
Тэрэмнэ (Тере́мне) — вёска ў Астрожскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Тэсіў
Тэсіў (Те́сів) — вёска ў Астрожскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Бярозавая Рошча (Смаргонскі раён)
Бяро́завая Ро́шча (, Берёзовая Роща) — вёска ў Смаргонскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Сольскага сельсавета.
Tinder
Tinder — праграма для мабільных платформ Android і Apple iOS, прызначаная для падбору кандыдатур для зносін адпаведна зададзеным параметрам. У красавіку 2014 года праграмай штодня карысталіся да 10 млн чалавек. У сакавіку 2015 года з’явіліся дадатковыя платныя функцыі і абмежаванні на колькасць бясплатных лайкаў.
Vimeo
Vimeo — бясплатны відэахостынг. Адкрыўся ў лістападзе 2004 года. Сайт знаходзіцца пад кіраваннем InterActiveCorp. На сайце можна выкладаць відэа, агульны памер якіх не можа быць больш за 500 мегабайт у тыдзень (пры наяўнасці бясплатнага акаўнта). Даступныя мовы інтэрфейсу: англійская, іспанская, французская, нямецкая і японская. У 2010 годзе Vimeo быў намінаваны ў катэгорыі «Лепшае супольнасць» на прэмію 14th Annual Webby Awards.
Паходжанне назвы
Назва сайта была прыдумана Якабам Лодзьвігам: назва паходзіць ад слова «video», толькі літара «d» была змененая на «m», утвараючы гібрыд ангельскіх слоў «video» і «me» («я»). Таксама слова «vimeo» з'яўляецца анаграмай слова «movie» («кіно»).
Праблема адлюстравання статыстыкі
Староннія карыстальнікі не могуць убачыць поўную статыстыку праглядаў. Цалкам статыстыку бачыць толькі ўладальнік акаўнта.
Канскі кінафестываль 2018
71-ы Канскі кінафестываль праходзіў з 8 па 19 мая 2018 года ў горадзе Каны, Францыя. Галоўную ўзнагароду кінафестывалю — Залатую пальмавую галіну — атрымаў фільм «Крамныя зладзеі» рэжысёра Хірокадзу Корээды.
Сасонка (Вінніцкі раён)
Сасонка (Сосо́нка) — вёска ў Вінніцкім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Аляксандр Георгіевіч Белых
Аляксандр Георгіевіч Белых (, Новасібірск — ) — беларускі архітэктар.
Біяграфія
Скончыў у 1970 годзе Новасібірскі інжынерна-будаўнічы інстытут. Працаваў у Новасібірску, Гомельскім філіяле Белдзіпрагандлю, Белжылпраекце ў Гомелі.
Член Саюза архітэктараў СССР з 1976 года.
Творчасць
Асноўныя працы: сталовая ў Рэчыцы (1977), універсамы па праспекце Кастрычніка (1978) і па вул. Ільіча (1979) у Гомелі; у аўтарскім калектыве: Дом Саветаў у Кіраўскім раёне Новасібірска (1977), рэканструкцыя кафэ «Залаты пеўнік» (1977), адміністрацыйны будынак з крамай «Пчалярства» (1979) у Гомелі, помнік загінулым партызанам у в. Міхалькі Гомельскай вобласці (1977).
IC 677
IC 677 — галактыка тыпу Sbc (кампактная выцягнутая спіральна галактыка) у сузор'і Леў.
Дамачава (прыпыначны пункт)
Дама́чава (, Домачево)  — прыпыначны пункт Брэсцкага аддзялення Беларускай чыгункі ў Брэсцкім раёне Брэсцкай вобласці. Размешчаны за 2,8 км на паўднёвы ўсход ад гарадскога пасёлка Дамачава; на лініі Брэст-Паўднёвы — Уладава, паміж прыпыначным пунктам Кабёлка і прыпыначным пунктам Ліпінкі.
Судкоў
Судкоў — назва геаграфічных аб'ектаў.
Яўгенія Эргардаўна Пфляўмбаўм
Яўгенія Эргардаўна Пфляўмбаўм (, — 14 студзеня 1996, Мінск) — беларуская паэтэса.
Біяграфія
Нарадзілася ў Мінску ў сям'і чыгуначніка-немца Эргарда Карлавіча Пфляўмбаўма і Алены Кандратаўны Лагун. У 1930 годзе скончыла літаратурна-лінгвістычнае аддзяленне педагагічнага факультэта Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. Актыўна ўдзельнічала ў літаратурна-грамадскім жыцці: спачатку была членам аб'яднання «Маладняк», потым — БелАПП, а пазней уваходзіла ў склад кіраўніцтва гэтых арганізацый. У 1930—1932 гг. працавала бібліёграфам Кніжнай палаты пры Дзяржаўнай бібліятэцы БССР, літсупрацоўнікам рэспубліканскай газеты «Звязда».
Улетку 1931 г. выйшла замуж за Максіма Лужаніна. У 1933 годзе, калі Лужанін быў рэпрэсаваны і сасланы на два гады ў сібірскі Марыінск, выправілася следам за мужам, каб быць з ім побач. Пфляўмбаум была вымушана прадаць ўсю сваю асабістую бібліятэку з унікальнымі выданнямі, каб набыць білет на цягнік. Пасля вызвалення мужа пераязджае разам з ім у Маскву, дзе ў 1935—1945 гг. працуе рэдактарам Абароннага дзяржаўнага выдавецтва («Оборонгиз»).
Падчас Вялікай Айчыннай вайны служыла ў супрацьпаветранай абароне Масквы. З 1945 года і да самай смерці жыла ў Мінску.
Памерла 14 студзеня 1996 года. Пахаваная на могілках вёскі Паперня ў Мінскім раёне, дзе пазьней поруч з ёю быў пахаваны Максім Лужанін.
Творчасць
Пачала выступаць у друку з 1924 г. у часопісах «Маладняк», «Полымя», у газетах «Савецкая Беларусь», «Звязда». У 1926 г. разам з З. Бандарынай і Н. Вішнеўскай выдала калектыўны зборнік «Вершы». Пасля вяртання з ссылкі Лужанін вырашае рабіць усё так, як патрабуе кіруючая партыя. Паэтэса не пагаджаецца з мужам, і амаль усё сваё жыццё піша ў стол, не спадзеючыся калі-небудзь пабачыць напісанае ў друку.
Перакладала з англійскай мовы творы Джорджа Байрана і Джэка Лондана, а таксама з рускай — Антона Чэхава і Максіма Горкага. Усе пераклады друкаваў Максім Лужанін.
Перад смерцю Пфляўмбаўм хацела выдаць трэцюю кнігу вершаў «Зімовае сонца». Але, нягледзячы на намаганні Лужаніна, які пасля смерці жонкі рыхтаваў зборнік да друку, кніга так і засталася нявыдадзенай.
Падгорыца
Падгорыца (раней Цітаград (1946—1992 гг.) і Рыбніца (раней 1326 г.) — адміністрацыйны цэнтр і найбуйны па насельніцтве горад Чарнагорыі. (У адпаведнасці з артыкулам 7 канстытуцыі, сталіцай Чарнагорыі з'яўляецца горад Цэтынэ. Аднак большасць дзяржаўных устаноў, у тым ліку ўрад і парламент, раскватараваныя ў Падгорыцы, якая вызначаная канстытуцыяй (артыкул 7) як «галоўны горад».)
Старынкі (Полацкі раён)
Стары́нкі (, Старинки) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Вароніцкага сельсавета.
Альдраванда пухіраватая
Альдраванда пухіраватая, Альдраванда пузырчатая (Aldrovanda vesiculosa) — водная насякомаедная расліна сямейства.
Агульная характарыстыка
Шматгадовая водная расліна без каранёў, з гарызантальна размешчаным ніткападобным крыху галінастым сцяблом даўжынёй З-15 см, свабодна плавае на паверхні вады. Лісце ў кальчаках па 6-9, круглаватае, каля асновы зрослае, з шырокімі і плоскімі клінападобнымі чаранкамі. Кожны ліст мае расшыраны чаранок з 4-6 шчацінкамі ў верхняй частцы і пласцінку з 2 акруглых палавінак з валаскамі па краі (лоўчы апарат) і стрававальнымі залозкамі пасярэдзіне. Кветкі дробныя, адзіночныя, пазушныя, белыя. Плод — шарападобная каробачка.
Харчуецца дробнымі воднымі жывёламі. Пры раздражненні палова ліста змыкаецца і заціскае здабычу. Ліст пры гэтым прымае форму бурбалкі. Працэс стрававання можа доўжыцца больш за месяц. Пасля гэтага ліст збольшага адмірае.
Распаўсюджанне
Належыць да монатыпічнага трапічнага роду. Сустракаецца як рэліктавы і магчыма заносны натуралізаваны палеатрапічны від ва ўмераных шыротах. Пашырэнне: Цэнтральная і Паўднёвая Еўропа, Усходняя Азія, Індыя, Афрыка, Аўстралія. У Беларусі знаходзіцца ў асобных лакалітэтах у Прыпяцкім Палессі і Паазер’і, на паўночна-ўсходняй мяжы сярэднеэўрапейскага фрагмента арэала. Месцы росту: эўтрофныя, сярэднемінералізаваныя азёрныя і рачныя затокі, старыцы, зарослыя суднаходныя і меліярацыйныя каналы, абводненыя балоты. Дэкаратыўная расліна.
Ахоўны статус
Від занесены ў Чырвоную кнігу Беларусі 1-га і 2-га выданняў (1981, 1993) і Украіны (2009). Водныя фармацыі альдраванды пухіраватай занесены ў Зялёную кнігу Украіны (1987) як «рэдкія, знікаючыя і тыповыя раслінныя супольнасці, якія маюць патрэбу ў ахове».
Ахоўваецца ў Літве і Польшчы. Уключаны ў Дадатак I да Бернскай Канвенцыі і ў Дадатак II да Дырэктывы Еўрапейскага Саюза аб месцах пражывання.
Тачэвыкы
Тачэвыкы (Точевики́) — вёска ў Астрожскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Стадныця (Вінніцкі раён)
Стадныця (Ста́дниця) — вёска ў Вінніцкім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
NGC 3054
NGC 3054 – галактыка каталога NGC, знаходзіцца ў Сузор’і Гідры. Бачная зорная велічыня: 11,4. Бачны размер: 3,8' × 2,4'. Прамое ўзыходжанне: 9 гадз. 54м 28,7 сек. Схіленне: -25° 42' 13".
Лужа
Назву Лужа маюць:
Спаская вежа
Спаская вежа (раней — Фралоўская вежа) — адна з 20 вежаў Маскоўскага Крамля, якая выходзіць на Чырвоную плошчу. У вежы размешчаны галоўныя вароты Крамля — ​​Спаскія, у шатры вежы ўстаноўлены знакаміты гадзіннік — куранты Маскоўскага Крамля.
Барысаўскі дрэваапрацоўчы камбінат
Барысаўскі дрэваапрацоўчы камбінат — найбуйнейшае дрэваапрацоўчае прадпрыемства Беларусі, размешчанае ў горадзе Барысаве па адрасе вуліца Заводская, 45.
Касіні (касмічны апарат)
«Касіні» — аўтаматычная міжпланетная станцыя. Названа ў гонар італьянска-французскага астранома Джавані Касіні. Частка касмічнай праграмы Касіні-Гюйгенс.
Барысаўскі дрэваапрацоўчы камбінат
Гісторыя
Заснаваны ў 1912 годзе як лесапільнае прадпрыемства, з 1926 года мэблевы камбінат імя Камінтэрна. У 1930 годзе засвоена вытворчасць гнутай, у 1935 — гарнітурнай мэблі. У 1971—1991 гадах у складзе вытворчага дрэваапрацоўчага аб’яднання «Барысаўдрэў». З 1996 года ААТ з сучаснай назвай.
Касіні (касмічны апарат)
Апарат запушчаны 15 кастрычніка 1997 года. Бюджэт праекта больш $3 млрд.
Барысаўскі дрэваапрацоўчы камбінат
Гісторыя
Уключае (2005): завод па вытворчасці драўнянавалакністых пліт сухім спосабам (адзіны ў Беларусі), дрэваапрацоўчая вытворчасць, участак па вырабе паліўных драўняных гранул (пелетаў).
Касіні (касмічны апарат)
Для разгону апарат выкарыстоўваў гравітацыйнае поле трох планет. Ён два разы праляцеў побач з Венерай — у 1998 і 1999 гадах, затым, у жніўні 1999 года са скорасцю 69 тыс. км/г прайшоў каля Зямлі, зімою 2000 года праляцеў міма Юпітэра, перадаўшы на Зямлю яго фатаграфіі. На гэты момант сістэма арыентацыі стала даваць збоі, аднак праз некаторы час усё наладзілася. Спецыялісты палічылі, што ў махавікі ненадоўга патрапіла смецце.
Барысаўскі дрэваапрацоўчы камбінат
Прадукцыя
Асноўная прадукцыя (2005) — драўнянавалакністыя пліты, піламатэрыялы; пастаўляецца больш як у 30 краін свету.
Касіні (касмічны апарат)
У 2008 годзе НАСА падоўжыла місію «Касіні» да 2010, а па заканчэнні гэтага тэрміна — да 2017, так што апарат чакаюць некалькі дадатковых збліжэнняў з Энцэладам, а таксама — з іншымі месяцамі газавага гіганта.
15 верасня 2017 года Касіні завяршыў сваю 20-гадовую місію ў сістэме Сатурна і згарэў у атмасферы газавага гіганта. NASA трансліравалі апошнія хвіліны жыцця зонда ў прамым эфіры.
Камп’ютар
Апарат утрымлівае ўнушальнае камп’ютарнае начынне. Фактычна кожны навуковы інструмент забяспечаны ўласным мікракамп’ютаром, а ўсе інжынерныя сістэмы — двума (з мэтай павышэння надзейнасці). Асноўны камп’ютар — вытворчасці фірмы IBM. Камп’ютар спраектаваны для выкарыстання ў авіяцыі і раней даказаў сваю высокую надзейнасць у экстрэмальных умовах эксплуатацыі. Камп’ютарная сістэма мае многаступеньчатую сістэму абароны ад памылак і збояў. Захоўванне навуковай і службовай інфармацыі ажыццяўляецца з дапамогай флэш-памяці, якая не мае рухомых частак (на папярэдніх апаратах выкарыстоўвалася магнітная стужка).
Аляксандр Казіміравіч Авяр’янаў
Авяр’янаў Аляксандр Казіміравіч (нарадзіўся 17 студзеня 1955 года ў г. Калінінград РСФСР) — беларускі дзяржаўны дзеяч, дыпламат. У 2014—2019 гадах надзвычайны і паўнамоцны пасол Рэспублікі Беларусь у Рэспубліцы Польшча.
Біяграфія
У 1977 годзе скончыў Беларускі політэхнічны інстытут па спецыяльнасці «Электрычныя сістэмы», у 1997 годзе — Мінскі дзяржаўны лінгвістычны універсітэт, кафедра замежных моў для спецыялізаваных дзяржаўных служачых, у 2000 годзе з адзнакай скончыў Акадэмію кіравання Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь па спецыяльнасці «Сусветная эканоміка і міжнародныя эканамічныя адносіны».
З 1977 г. да 1993 г. — працаваў на розных інжынерныхпасадах у інстытуце «Белэнергасецьпраект».
З 1993 г. да 1994 г. — намеснік начальніка аддзела перспектыўнага развіцця ў Міністэрстве энергетыкі Рэспублікі Беларусь.
Са студзеня 2004 г. да лістапада 2004 г. — намеснік начальніка Дэпартамента Расіі і Саюзнай дзяржавы Міністэрства замежных спраў Рэспублікі Беларусь.
З 2004 г. да 2009 г. — кіраўнік гандлёва-эканамічнай службы Пасольства Рэспублікі Беларусь у Рэспубліцы Польшча.
З 3 снежня 2013 да 12 лютага 2019 года — Надзвычайны і Паўнамоцны пасол Рэспублікі Беларусь у Рэспубліцы Польшча, даверчыя граматы ўручыў 11 лютага 2014 года.
Сям’я
Жанаты, мае сына.
Багушоўка (Шклоўскі раён)
Багушо́ўка (, Богушовка) — вёска ў Шклоўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Александрыйскага сельсавета.
Гісторыя
Згадваецца ў 1650 як вёска ў Вышкаўскім войтаўстве Шклоўскага графства ў Аршанскім павеце ВКЛ.
Стэпаніўка (Вінніцкі раён)
Стэпаніўка (Степа́нівка) — вёска ў Вінніцкім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
IC 678
IC 678 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) у сузор'і Леў.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Сан-Даніэле-дэль-Фрыулі
Сан-Даніэле-дэль-Фрыулі (San Daniele del Friuli) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Фрыўлі-Венецыя-Джулія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Удзінэ.
Насельніцтва складае 8152 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 235 чал./км². Займае плошчу 35 км². Паштовы індэкс — 33038. Тэлефонны код — 0432.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Michele Arcangelo e Daniele.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Хорыў (Астрожскі раён)
Хорыў (Хо́рів) — вёска ў Астрожскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Эльдар Аляксандравіч Разанаў
Эльда́р Алякса́ндравіч Раза́наў (Эльда́р Алекса́ндрович Ряза́нов;,  — , ) — расійскі і савецкі кінарэжысёр, сцэнарыст, акцёр, паэт. Народны артыст СССР (1984). Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі СССР (1977) і Дзяржаўнай прэміі РСФСР імя братоў Васільевых (1979).
Біяграфічныя звесткі
Скончыў Усесаюзны дзяржаўны інстытут кінематаграфіі (майстэрня Рыгора Козінцава) у 1950 годзе. Пасля на працягу пяці гадоў працаваў у дакументальным кіно на Цэнтральнай студыі дакументальных фільмаў. У 1956 годзе зняў фільм «Карнавальная ноч», які прынёс яму вядомасць.
Творчасць
Паставіў камедыі (ад лірычных да вострасатырычных): «Карнавальная ноч» (1956), «Дзяўчына без адраса» (1958), «Гусарская балада» (1962, паводле п’есы А. Гладкова «Даўным-даўно»), «Дайце кнігу скаргаў», (1965), «Сцеражыся аўтамабіля» (1966), «Зігзаг удачы» (1969), «Старыя-разбойнікі» (1972), «Незвычайныя прыгоды італьянцаў у Расіі» (1973, з Італіяй), «Іронія лёсу, альбо З лёгкай парай!» (1975), «Службовы раман» (паводле п’есы Р. і Э. Брагінскага «Калегі», 1977), «Гараж», «Пра беднага гусара закіньце слова» (абодва 1980), «Вакзал для дваіх» (1983), «Жорсткі раманс» (1984, паводле п’есы А. Астроўскага «Беспасажніца»), «Забытая мелодыя для флейты» (1987), «Дарагая Алена Сяргееўна» (1988), «Нябёсы запаветныя» (1991), «Прадказанне» (1993), «Прывітанне, дуралеі» (1996), «Старыя клячы» (1999), «Ціхія віры» (2000) і інш.
Аўтар сцэнарыяў, аповесцей, п’ес (пераважна з Брагінскім), мемуараў, кнігі вершаў і навел-успамінаў «Настальгія» (1999).
Валэйкавічы
Валэ́йкавічы (, Валейковичи) — вёска ў Смаргонскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Сольскага сельсавета.
Назва
Паходзіць ад балцка-літоўскага антрапоніма (імя) /, які ўтвораны ад асновы  і суфікса. Недалёка ад Валэйкавічаў таксама Валэйкуны і Валэйкішкі, таго ж паходжання. Гэтая ж аснова прысутнічае і ў назве Валойці, якая ад антрапоніма тыпу.
Смурфы
Смурфы (The Smurfs), вядомыя таксама пад назвамі смерфы, штрумфы, штрумпфы (Les Schtroumpfs) — істоты, прыдуманыя і намаляваныя бельгійскім мастаком П'ерам Кюлліфарам (Pierre Culliford), што працаваў пад псеўданімам Пейо (Peyo). Упершыню свет пабачыў смурфаў у журнале коміксаў «Le Journal de Spirou» 23 кастрычніка 1958 года, у 1980-х пачаў выпускацца анімацыйны серыял «Smurfs», менавіта тады ў англамоўным свеце адбыўся ўсплёск папулярнасці гэтых маленькіх істот.
Смурфы і кніга рэкордаў Гінэса
На сакавік 2011 года калекцыя Андрэаса Шюссера (Германія) налічвала 3173 розных смурфаў. Збіраць фігуркі смурфаў Андрэас пачаў ў 2000 годзе.
Сусветны дзень смурфаў
25 чэрвеня 2011 адбыўся Сусветны дзень смурфаў. Акцыя была прымеркаваная да дня нараджэння стваральніка казачных герояў, бельгійскага мастака Пейо (25 чэрвеня яму споўнілася б 83 гады), і выхаду фільма «Смурфікі» на вялікім экране 11 жніўня 2011 года.
У рамках «Сусветнага дня смурфаў» ўсіх прыхільнікаў работ Пейо з усяго свету запрасілі на смурфамерапрыемствы, каб, сярод іншага, усталяваць новы сусветны рэкорд у «Кнізе рэкордаў Гінэса»: самая шматлікая група людзей у касцюмах смурфаў за суткі. Мерапрыемства праходзіла адначасова ў дзясятцы краін.
Каб увайсці у «Кнігу рэкордаў Гінэса», неабходна было сабраць не менш 2510 смурфікі у 12 гарадах свету, а каб стаць смурфікам, удзельнікам мерапрыемства неабходна было пераапрануцца ў адпаведны смурфастрой: белую смурфашапачку, белыя штаны і чаравікі, блакітныя футболкі, а таксама папаўняць сінімі.
Гарады-ўдзельнікі акцыі «Сусветнага дня смурфікаў»: Брусель (Бельгія), Афіны (Грэцыя), Гаага (Галандыя), Дублін (Ірландыя), Мехіка (Мексіка), Панама-Сіці (Панама), Варшава (Польшча), Йаганесбург (ПАР).
Канскі кінафестываль 2017
70-ы Канскі кінафестываль праходзіў з 17 па 28 мая 2017 года ў горадзе Каны, Францыя. Галоўную ўзнагароду кінафестывалю — Залатую пальмавую галіну — атрымаў фільм «Квадрат» рэжысёра Рубена Эстлунда.
Дамашаны (прыпыначны пункт)
Дамаша́ны (, Домашаны)  — прыпыначны пункт Мінскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Смалявіцкім раёне Мінскай вобласці. Размешчаны за 1,8 км на паўночны захад ад вёскі Арэшнікі, за 2,6 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Дамашаны; на лініі Орша-Цэнтральная — Мінск-Пасажырскі, паміж прыпыначным пунктам Загор'е і прыпыначным пунктам Слабада.
Цюцькы
Цюцькы (Тю́тьки) — вёска ў Вінніцкім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Замак Дафілд
Замак быў размешчаны на стромкім скалістым мысе з выглядам на раку, што зручна з пункту гледжання абароны; хоць невядома, ці была гэтая мясцовасць заселеная ў дагістарычныя часы. У руінах была знойдзена значная колькасць рымскай або рамана-брытанскай керамікі, у тым ліку чарапіца рымскага ўзору. На жаль, хоць некаторыя з знаходак былі перададзеныя пасля выяўлення ў Музей і мастацкую галерэю Дэрбі, а іншыя ўтрымліваліся ў парафіяльных памяшканнях, многія з іх зніклі.
IC 679
IC 679 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) у сузор'і Чаша.
Замак Дафілд
У 1066 годзе ці каля яго Генрых дэ Фер'ер за заслугі перад Вільямам Заваёўнікам атрымаў землі ў Дэрбішыры, цяпер вядомыя як Дафілд Фрыт (Duffield Frith). Ён пабудаваў замак Татберы як сталіцу, і замак Дафілд — для абароны зямель на поўначы (Дафілд, як мяркуецца, быў пабудаваны з дрэва). Яго трэці сын Роберт праславіўся ў Бітве штандараў супраць шатландцаў у 1138 годзе, і быў узнагароджаны тытулам графа Дэрбі. Яго прапраўнук Уільям ў 1162 годзе далучыўся да сыноў караля Генрыха II Плантагенета ў паўстанні, быў пазбаўлены тытулаў, звярнуўся да караля з прашэннем, быў памілаваны, але ў 1173 годзе абодва замка былі разбураныя з-за недаверу караля. Наступны Уільям быў у фаворы ў караля Іаана Беззямельнага і аднавіў графства і шэраг сядзібаў; тады ж замкі былі адбудаваныя ў камені. Граф Роберт, які належыў да сёмага пакалення, паўстаў супраць Генрыха III, быў памілаваны, але зноў паўстаў у 1269 г.; замак Дафілд быў знішчаны пры падаўленні паўстання. Нягледзячы на тое, што руіны зараслі, захоўвалася памяць аб тым, што замак раней быў тут. У 1769 г. містар Рэйнальд (Reynold) піша, што замак Дафілд стаяў на ўзвышэнні ля верхняга краю горада Дафілд і ў ракі Дэрвент, часткова насупраць Макіні (Makeney), і мясцовасць гэтую дагэтуль называюць замкам-садам, нягледзячы на адсутнасць бачных руін замка вышэй дзірвана.
IC 679
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Замак Дафілд
Вывучэнне руін пачалося ў 1885 годзе. У археалагічных даследаваннях у аснове замка быў знойдзены класічны нарманскі мот і бейлі 98 футаў у даўжыню і 95 футаў у шырыню, над якім была каменная надбудова. Аснова была захавана і ў 1899 годзе перададзена ў Нацыянальны фонд як ранні археалагічны помнік. Далейшыя даследаванні праводзіліся ў 1930 і ў 1957 гадах; ў іх была зроблена малая колькасць сярэднявечных знаходак. Універсітэт Брэдфарда правёў геафізічнае даследаванне мясцовасці ў 2001 годзе, і выявіў сляды структур таго ж перыяду на поўдні і паўднёвым усходзе ад замка; адшукваюцца сродкі на далейшае вывучэнне гэтых аб'ектаў, уключаючы магчымыя рэшткі сцен і блізкія да прастакутным структуры. Няясна, ці адносіцца гэтыя аб'екты да замка або да больш ранняга паселішча.
Замак знаходзіцца ў межах горада, выкарыстоўваецца як невялікі гарадскі парк. Побач праходзіць дарога A6.
NGC 3055
NGC 3055 — галактыка каталога NGC, знаходзіцца ў Сузор’і Секстанта. Бачная зорная велічыня: 11,9. Бачны размер: 2,1' × 1,3'. Прамое ўзыходжанне: 9 гадз. 55 мін. 17,8 сек. Схіленне: +04°16'10".
Хрыніў
Хрыніў (Хрі́нів) — вёска ў Астрожскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Крагуевац
Крагуевац (Крагујевац, ад старажытнаславянскага слова крагуй «каршак, сокал») — горад у Сербіі, сталіца адміністрацыйнага рэгіёна Шумадыя.
Першая згадка пра горад датуецца 1476 г. Горад з’яўляўся сталіцай Новай незалежнай Сербіі, вызваленай ад турэцкага панавання. Пратрымаў статут да 1941. Падчас Другой сусветнай вайны ў выніку карнай аперацыі 21-21 кастрычніка, гітлераўцамі тут было забіта каля 5 тыс. чал.
Насельніцтва горада складае 193 390 жыхароў (з прыгарадамі 211 580 чал.), гэта чацвёрты паказчык па краіне.
Прамысловы і навуковы цэнтр. У горадзе дзейнічае вялікая колькасць спартыўных і культурных цэнтраў.
Чэрняхіў (Астрожскі раён)
Чэрняхіў (Черняхі́в) — вёска ў Астрожскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Масавае забойства беларусаў Падляшша (1946)
Масавае забойства беларусаў Падляшша ў 1946 годзе — акты гвалту ў дачыненні да праваслаўных беларусаў, здзейсненыя бандай былых байцоў польскай Арміі Краёвай на чале з капітанам Рамуальдам Райсам на тэрыторыі Беластоцкага ваяводства ў студзені — лютым 1946 года. У часе рэйда бандай Райса было спалена пяць вёсак і паводле этнічнай прыкметы забіта 79 праваслаўных беларусаў, уключна з малымі дзецьмі, жанчынамі і старымі.
Перадгісторыя
28 студзеня 1946 года банда Райса, частка Нацыянальнага вайсковага задзіночання, апынулася каля вёскі Лазіца. Там палякі спынілі абоз фурманак, якім мясцовыя сяляне ехалі на нарыхтоўку дроў для школы. Райс адпусціў фурманаў каталіцкага веравызнання, а праваслаўных прымусіў перавозіць яго банду. 29 студзеня аддзел «Бурага» здзейсніў паспяховы напад на савецкі гарнізон у Гайнаўцы, забіўшы двух савецкіх салдат і ўзяўшы ў палон падпалкоўніка, якому ў выніку ўдалося ўцячы. 30 студзеня банда «Бурага», праяжджаючы праз вёску Краснае Сяло, вырашыла памяняць некаторых вазакоў. Солтысу вёскі было загадана падрыхтаваць новыя падводы. З Краснага Сяла выехалі з аддзелам 12 фурманаў, з якіх назад вярнуліся толькі чацвёра.
Спаленне вёсак Заляшаны і Выганоўская Волька
29 студзеня 1946 года банда «Бурага» прыбыла ў вёску Заляшаны. У Заляшанах Рамуальд Райс загадаў сабраць усіх людзей на сход у хаце Дзмітрыя Сахарчука. 16-гадовага Пятра Дземянюка, а таксама чырвонаармейца Аляксандра Зелінко вывелі на двор і расстралялі. Дзверы хаты заблакавалі і падпалілі будынак. У людзей атрымалася вызваліцца і выратавацца. Райс загадаў падпаліць усю вёску, і 16 чалавек, уключна з дзецьмі і жанчынамі, або згарэлі ў полымі, або былі застрэленыя на панадворках, калі спрабавалі ратавацца ад агню.
Далей батальён Райса «Бурага» пераехаў у суседнюю Выганоўскую Вольку. За адмову аказаць дапамогу палякі падпалілі хлявы і застрэлілі двух жыхароў: Яна Зінкевіча і Стэфана Бабулевіча.
Забойства фурманаў
Агулам у тую ноч было забіта 30 або 31 чалавек з 12 вёсак (Краснае Сяло, Збуч, Чыжы, Вялікія Пасечнікі, Ягаднікі, Лазіца, Махнатае, Заляшаны, Ракавічы, Крывая, Арэшкава, Выганоўская Волька).
Спаленне вёсак Зані і Шпакі
2 лютага банда Райса спаліла вёскі Зані (забіўшы 24 чалавекі) і (загінулі 9 чалавек). Бандыты расстрэльвалі тых, хто спрабаваў выратавацца з агню. Самому старому забітаму было 83 гады, самому малодшаму — 4 гады.
Суд і следства
Рамуальд Райс быў схоплены камуністычнай польскай уладай у 1948 годзе. Яго судзілі ў Беластоку і павесілі ў 1949 годзе. Райс не прызнаў сваёй віны ў разні беларусаў і пераводзіў адказнасць за забойствы на свайго намесніка.
Ацэнкі
Польскі камуністычны рэжым выкарыстоўваў разню 1946 года ў мэтах прапаганды. Аднак, гэтыя падзеі не было прынята абазначаць як акт генацыду або этнічныя чысткі.
У 1970 годзе ў вёсцы Зані была ўсталявана мемарыяльная дошка ў памяць пра ахвяр разні. Месцы пахавання некаторых ахвяр удалося высветліць толькі праз 50 гадоў пасля трагедыі. Пасля падзення камуністычнага рэжыму быў створаны «Камітэт сем’яў забітых фурманаў», было праведзенае перапахаванне рэшткаў ахвяр трагедыі на вайсковых могілках у Бельску Падляскім і пастаўлены помнік з высечанымі на ім імёнамі ахвяраў і іх ката. На гадавіны трагедыі адбываюцца афіцыйныя памятныя мерапрыемствы ў Заляшанах і Бельску Падляскім.
Дзеячы беларускай меншасці ў Польшчы ацэньваюць разню 1946 годзе як адну з найважнейшых падзей пасляваеннай гісторыі рэгіёна. Паводле Яна Максімюка, трагедыя «з’яўляецца той найважнейшай гістарычнай падзеяй, якая застаецца ў свядомасці ўсіх беларусаў Беласточчыны і ў ацэнцы якой яны абсалютна згодныя». Паводле ацэнкі гісторыка Алега Латышонка, рэйд Бурага «спрыяў таму, што беларусы большую надзею звязвалі з камуністычнай Польшчай, чымся з аднаўленнем даваеннай».
Нацыяналістычныя сілы ў Польшчы імкнуцца да рэабілітацыі Рамуальда Райса і яго банды. У лютым 1991 года ў Польшчы быў прыняты закон, на падставе якога прысуды супраць рэпрэсаваных за дзейнасць на карысць незалежнай польскай дзяржавы былі адменены. Такім чынам Рамуальд Райс «Буры» быў фактычна рэабілітаваны. У 1995 годзе Ваенны суд у Варшаве скасаваў смяротны прысуд Рамуальду Райсу і рэабілітаваў яго, пастанавіўшы, што «стан найвышэйшай неабходнасці прымусіў іх прымаць рашэнні, якія не заўсёды былі этычна адназначныя». Ягоным нашчадкам была выплачана кампенсацыя.
Следства ў справе крывавага рэйду «Бурага» доўгія гады вёў польскі Інстытут нацыянальнай памяці. У 2005 годзе Інстытут зрабіў афіцыйнае заключэнне, што расправа банды Райса над жыхарамі беларускіх вёсак у 1946 годзе была злачынствам з прыкметамі генацыду. Гэтае рашэнне не мела ніякіх наступстваў: нікога ў гэтай справе дадаткова не абвінавацілі, не адмянілі рэабілітацыі «Бурага» і не выплацілі кампенсацыі сем’ям закатаваных і спаленых людзей. Акруговы суд у Беластоку ў тым жа годзе заявіў, што дзеянні банды Райса былі злачынствам генацыду.
2 лютага 2012 года, у дзень знішчэння вёсак Зані і Шпакі, польскі Сойм прыняў рашэнне пра адзначэнне 1 сакавіка «Дня выклятых жаўнераў».
У культуры
Падзеям 1946 года прысвечаная мастацкая кніга «Акулярнік» вядомай польскай пісьменніцы беларускага паходжання Катажыны Бонды.
Дамашэвічы (раз’езд)
Дамашэвічы (, Домаше́вичи)  — раз’езд Баранавіцкага аддзялення Беларускай чыгункі ў Баранавіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Размешчаны ў вёсцы Дамашэвічы.
Сяргей Васілевіч Бяляеў
Сяргей Васілевіч Бяляеў (, в. Пышчуг, Пышчугскі раён, Кастрамская вобласць) — беларускі архітэктар. Кандыдат архітэктуры (1964), дацэнт (1968).
Біяграфія
Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны.
Скончыў у 1949 годзе Інстытут жывапісу, скульптуры і архітэктуры ў Ленінградзе. Працаваў у праектных арганізацыях Ленінграда, Харкава, з 1952 года — у Белдзяржпраекце, з 1958 года — асістэнт, старэйшы выкладчык, дацэнт кафедры архітэктуры жылых і грамадскіх будынкаў Беларускага політэхнічнага інстытута.
Член Саюза архітэктараў СССР з 1955 года. Пражывае ў г. Мінску.
Творчасць
Асноўныя працы (у аўтарскім калектыве): жылыя дамы па вул. Сацыялістычнай у Пензе (1950), Сувораўскае вучылішча ў Курску (1952), жылыя дамы ў Полацку (1952), навучальны корпус Беларускай сельскагаспадарчай акадэміі ў Горках (1956), інтэрнат № 4 Беларускага політэхнічнага інстытута на Ленінскім праспекце (1956), праект планіроўкі і забудовы 2-й чаргі Ленінскага праспекта (1955) у Мінску.
Май публікацыі.
Узнагароды
Узнагароджаны ордэнам Айчыннай вайны II ступені (1985), медалямі.
Канскі кінафестываль 2016
69-ы Канскі кінафестываль праходзіў з 11 па 22 мая 2016 года ў горадзе Каны, Францыя. Галоўную ўзнагароду кінафестывалю — Залатую пальмавую галіну — атрымаў фільм «» рэжысёра Кена Лоўча.
Хыжынці (Вінніцкі раён)
Хыжынці (Хи́жинці) — вёска ў Вінніцкім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Таўкачы (Полацкі раён)
Таўкачы́ (, Толкачи) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Вароніцкага сельсавета.
Варакумшчына
Вараку́мшчына (, Варакумщина) — вёска ў Смаргонскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Сольскага сельсавета.
Мікалай Багуслаў Зяновіч
Мікалай Багуслаў Зяновіч (? — ) — дзяржаўны і ваенны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага.
Староста чачэрскі і прапойскі з 1614, кашталян полацкі з 1618.
Удзельнічаў у бітве пад Хацінам 1621, дзе і памёр ад атрыманых ран.
Сям'я
З шляхецкага роду Зяновічаў герба «Дэспат», сын Крыштафа і Фядоры Валовіч, дачкі Рыгора Валовіча.
Быў двойчы жанаты: з Ганнай Хадкевіч (дачка віленскага кашталяна Гераніма, памерла ў 1620), а ў 1621 ажаніўся паўторна з Ганнай Пац (дачка менскага ваяводы Яна Паца).
Ад першага шлюбу меў дзвюх дачок:
Навесы
Наве́сы (, Навесы) — вёска ў Крупскім раёне Мінскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Бобрскага сельсавета.
Гісторыя
Вядома з канца XVIII стагоддзя. У 1790 годзе 19 двароў. З XIX стагоддзя ў складзе Бобрскай воласці Сенненскага павета. Пасля ўстанаўлення Савецкай улады ў Бобрскім сельсавеце Крупскага раёна. У 1930-я гады вяскоўцы аб’ядналіся ў калгас «Ленінскі шлях». У Вялікую Айчынную вайну загінулі 23 чалавекі. Пасля вайны вёска ў складзе калгаса «Чарвоны сцяг», потым — саўгаса, потым — калгаса «Бобр».
Насельніцтва
На 01.01.1998 г. 21 гаспадарка, 39 жыхароў.
Ада (кароль Берніцыі)
Ада (Adda, забіты ў ) — кароль Берніцыі (560—568) з дынастыі Ідынгаў.
Ада быў сынам караля Іды. У 560 годзе ён узышоў на прастол Берніцыі, стаўшы пераемнікам свайго брата Глапы. У 568 годзе ў бітве пры Грэу Ада, у саюзе з Элам, разбіў брытаў пад камандаваннем Перэдура ап Эліфера. Англа-саксы перамаглі, але Ада апалы ў баі.
Маргарыта Іванаўна Бялянкіна
Маргарыта Іванаўна Бялянкіна (, г. Яшкар-Ала) — беларускі архітэктар.
Біяграфія
Скончыла ў 1963 годзе Беларускі політэхнічны інстытут. Працавала ў праектных арганізацыях Новасібірска, Мінска, з 1973 года — у ГалоўАПУ Мінгарвыканкама.
Член Саюза архітэктараў СССР з 1974 года (Мінск).
Творчасць
Асноўныя працы (у аўтарскім калектыве): у Новасібірску, рэканструкцыя завода ў пас. Прыяміна (1963—1967), інтэр’еры прадпрыемстваў грамадскага харчавання ў Брэсце, Барысаве (1968—1970).
Жукі
Цвердакрылыя, або жукі (Coleoptera) — атрад насякомых, прадстаўнікі якога характарызуюцца выглядазменай пярэдніх крылаў ў цвёрдыя, моцна склератызаваныя, альбо скурыстыя надкрылы, пазбаўленыя жылкавання, з захаваннем перепончатых задніх (ніжніх) крылаў, якія служаць для палёту і ў спакойным стане складзеныя пад надкрыламі (вельмі рэдка крылы і надкрылы рэдукаваныя); ротавы апарат — грызучы. Форма і памеры цела вельмі разнастайныя — ад 0,3-1,0 мм да 167 мм.
Развіццё з поўным ператварэннем і праходжаннем стадыі яйка, лічынкі, кукалкі і імага.