cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Аляксандр Іосіфавіч Падлужны
Ацэнкі
Сваім удзелам у фундаментальных працах па нармалізацыі беларускага літаратурнага маўлення «Слоўнік беларускай мовы: Арфаэпія, арфаграфія, акцэнтуацыя, словазмяненне» і «Беларуская граматыка», дапамог «''стрымаць дэструктыўныя тэндэнцыі ў сістэме беларускай літаратурнай мовы ў канцы XX ст. і захаваць адносную стабільнасць норм беларускай літаратурнай мовы і яе функцыянаванне ў грамадстве''».
Дэзоксіхолевая кіслата
Дэзоксіхолевая кіслата — адна з другасных жоўцевых кіслот, якія з’яўляюцца пабочнымі прадуктамі метабалізму кішачных бактэрый. Дзве асноўныя жоўцевыя кіслоты, якія сакрэтуюцца печанню, — холевая кіслата і хенадэзоксіхолевая кіслата. Бактэрыі метабалізіруюць хенадэзоксіхолевую кіслату ў другасную жоўцевую кіслату — літахолевую, а холевую кіслату — у дэзоксіхолевую кіслату.
Растваральная ў спірце і воцатнай кіслаце. У чыстым выглядзе ўяўляе сабой крышталічны парашок ад белага да амаль белага колеру.
Дэзоксіхолевая кіслата даступная ў ЗША ў якасці непатэнтаваных лекаў з красавіка 2021 года і прадаецца, у прыватнасці, пад гандлёвай маркай Kybella.
Выкарыстанне
Дэзоксіхолевая кіслата з моманту яе адкрыцця выкарыстоўваецца ў розных галінах медыцыны чалавека. У арганізме чалавека дэзоксіхолевая кіслата выкарыстоўваецца пры эмульгаванні тлушчаў для ўсмоктвання ў кішэчніку. У некаторых краінах (уключаючы Швейцарыю) яна была ліцэнзавана ў якасці эмульгатара ў харчовай прамысловасці, але больш не выкарыстоўваецца.
У даследаваннях дэзоксіхолевая кіслата выкарыстоўваецца ў якасці мяккага дэтэргенту для вылучэння мембраназлучаных бялкоў. для дэзоксіхолевай кіслаты складае прыкладна 2.4-4 mM.
Дэзоксіхолат натрыю, натрыевая соль дэзоксіхолевой кіслаты, часта выкарыстоўваецца ў якасці біялагічнага дэтэргенту для лізіса клетак і салюбілізацыі клеткавых і мембранных кампанентаў. Дэзоксіхолат натрыю, змяшаны з фасфатыдзілхалінам, выкарыстоўваецца ў ін’екцыях для  і выкарыстоўваецца ў якасці альтэрнатывы хірургічнаму сячэнню пры лячэнні.
Дэзоксіхалаты і вытворныя жоўцевых кіслот у цэлым актыўна вывучаюцца як структуры для ўключэння ў нанатэхналогіі. Яны таксама знайшлі прымяненне ў мікралітаграфіі ў якасці святлаўстойлівых кампанентаў.
Веніямін (Тупека)
Мітрапаліт Веніямін (свецкае імя — Віталь Іванавіч Тупека;, г. Лунінец, Брэсцкая вобласць, БССР) — беларускі праваслаўны дзеяч. Мітрапаліт Мінскі і Заслаўскі, Патрыяршы Экзарх усяе Беларусі з 25 жніўня 2020 года. Епіскап Барысаўскі і Мар’інагорскі (з 2010). Кандыдат багаслоўя (1999).
Адукацыя. Пачатак служэння
16 снежня 1994 года ў Свята-Успенскім саборы намеснікам манастыра архімандрытам Гурыем (цяпер — архіепіскап Навагрудскі і Слонімскі) па благаславенні мітрапаліта Мінскага і Слуцкага Філарэта, Патрыяршага экзарха ўсяе Беларусі, пастрыжаны ў манаства з імем Веніямін у гонар, мітрапаліта Петраградскага і Гдоўскага.
9 студзеня 1995 года мітрапаліт Мінскі і Слуцкі Філарэт у часе літургіі ў Свята-Успенскім саборы Жыровіцкага манастыра пасвяціў Веніяміна ў іерадыякана, а 13 лютага 1995 года — у іераманаха.
12 студзеня 2005 года прызначаны на пасаду благачыннага Жыровіцкага манастыра. 20 мая 2006 года ўзведзены ў сан архімандрыта.
1 ліпеня 2009 года вызвалены ад пасады благачыннага Свята-Успенскага Жыровіцкага манастыра і прызначаны на пасаду намесніка Лядзенскага Свята-Благавешчанскага манастыра ў Мінскай епархіі.
Архірэйства
5 сакавіка 2010 года па рашэнні Свяшчэннага сінода Рускай праваслаўнай царквы прызначаны вікарыем Мінскай епархіі з тытулам «Барысаўскі». 20 сакавіка 2010 года ў крыжовым храме ў маскоўскім Данілавым манастыры Патрыярх Маскоўскі і ўсяе Русі Кірыл здзейсніў чын нарачэння архімандрыта Веніяміна ў епіскапа Барысаўскага, вікарыя Мінскай епархіі. На наступны дзень Патрыярх Кірыл узначаліў у кафедральным саборным Храме Хрыста Спасіцеля хіратонію архімандрыта Веніяміна ў епіскапа Барысаўскага, вікарыя Мінскай епархіі. На пасвячэнні прысутнічалі 4 мітрапаліты і 8 архірэяў.
Рашэннем Сінода Беларускай праваслаўнай царквы ад 4 чэрвеня 2010 года прызначаны старшынёй Выдавецкага савета Беларускай праваслаўнай царквы.
У чэрвені 2011 года скончыў двухгадовы курс павышэння кваліфікацыі ў.
26 чэрвеня 2014 года рашэннем Сінода БПЦ прызначаны старшынёй новаўтворанага Сінадальнага аддзела рэлігійнай адукацыі і катэхізацыі і намеснікам старшыні Царкоўнага суда Беларускай праваслаўнай царквы. 23 кастрычніка 2014 года ў сувязі з утварэннем самастойнай Барысаўскай епархіі атрымаў тытул «епіскап Барысаўскі і Мар’інагорскі». 19 лістапада 2014 года ўвайшоў у склад Сінода Беларускай праваслаўнай царквы з правам голаса.
Згодна з рашэннем Сінода Беларускай праваслаўнай царквы ад 3 чэрвеня 2015 года, быў вызвалены ад пасады намесніка Лядзенскага мужчынскага манастыра і старшыні Выдавецкага савета Беларускай праваслаўнай царквы, а таксама выведзены са складу Царкоўнага суда ў сувязі з занятасцю на агульнацаркоўных паслушаннях.
30 студзеня 2017 года епіскап Веніямін увайшоў у склад камісіі па багаслоўю і багаслоўскай адукацыі.
Патрыяршы Экзарх усяе Беларусі
25 жніўня 2020 года на пасяджэнні Свяшчэннага сінода Рускай праваслаўнай царквы было прынята прашэнне мітрапаліта Мінскага і Заслаўскага Паўла аб вызваленні ад пасады Патрыяршага экзарха ўсяе Беларусі. На гэтую пасаду быў прызначаны епіскап Барысаўскі і Мар’інагорскі Веніямін з захаваннем за ім часовага кіравання Барысаўскай епархіяй. Ён стаў першым беларусам, які ўзначаліў Беларускі экзархат. 6 верасня 2020 года быў узведзены ў сан мітрапаліта.
У верасні 2020 года выказаўся супраць магчымасці прадастаўлення аўтакефаліі Беларускай праваслаўнай царкве і падтрымаў выкарыстанне беларускай мовы ў богаслужэннях пры ўмове, што «гэта не павінна стварацца штучна і па нейкіх іншых меркаваннях». Па словах мітрапаліта, «на царкоўнаславянскай мове лягчэй маліцца, больш ўзнёслыя думкі, перажыванні».
29 верасня 2020 года ўзначаліў сваё першае на пасадзе Патрыяршага Экзарха ўсяе Беларусі пасяджэнне Сінода Беларускай праваслаўнай царквы.
Ацэнкі
Патрыярх Маскоўскі і ўсяе Русі Кірыл патлумачыў, чаму прызначыў мітрапаліта Веніяміна кіраўніком Беларускай праваслаўнай царквы:
Расійскі багаслоў і публіцыст Андрэй Кураеў станоўча выказаўся пра абранне епіскапа Веніяміна новым мітрапалітам Беларускай праваслаўнай царквы :
Беларускі праваслаўны святар Аляксандр Шрамко ахарактарызаваў мітрапаліта Веніяміна як вельмі кансерватыўнага і вельмі малітоўнага чалавека. На яго думку, «такі чалавек будзе хутчэй выконваць чыесьці загады, чым той жа мітрапаліт Павел, які не заўсёды слухаўся таго, што яму сказалі».
Бібліяграфія
Аўтар шэрагу публікацый, дакладаў на навуковых канферэнцыях. 20 мая 2010 года выступіў з прамовай перад Патрыярхам Маскоўскім і ўсяе Русі Кірылам і архірэямі з нагоды нарачэння ў епіскапа Барысаўскага, вікарыя Мінскай епархіі.
Маргіналіі
Маргіналіі ( «які знаходзіцца на краі»; ад margo «край») — малюнкі і запісы на палях кніг, рукапісаў, лістоў, якія змяшчаюць каментары, тлумачэнні, меркаванні адносна фрагментаў тэксту або думкі, выкліканыя імі.
Маргіналіі на палях старажытных кніг
Першапачаткова «маргінал» — малюнкі і арнаменты, якія ўпрыгожваюць палі сярэднявечнага ілюстраванага рукапісу, а часам нават надпіс на іх, якая магла зусім не адпавядаць агульнай канцэпцыі афармлення кнігі. Напрыклад — «Апакаліпсіс» з раскошна выкананымі сцэнамі канца света, а на палях надпіс перапісчыка: «як баляць пальцы ад холаду» ці «калі я нарэшце скончу гэтую главу». Шырока вядомыя маргіналы ў Астраміравым Евангеллі. У гэтым сэнсе тэрмін «маргінал» як «нешта лішняе, што выбіваецца з агульнага рэчышча» перавандраваў у сацыялогію.
Маргіналіі вядомых чытачоў
Гісторыкі, якія займаліся вывучэннем творчай спадчыны класікаў марксізму-ленінізму, сведчаць, што ў кнігах з асабістых бібліятэк У. І. Леніна і І. В. Сталіна маецца мноства паметак, каментарыяў, аўтографаў, зробленых чарнільнымі ручкамі і карандашамі чырвонага і сіняга колеру.
Велізарная колькасць паметак захавалася на палях кніг з асабістай бібліятэкі Вальтэра. Гэтыя запісы былі выдадзеныя ў некалькіх тамах пад назвай «Корпус чытацкіх памет Вальтэра».
Маргіналіі як літаратурны жанр
У літаратуры XX веку функцыянальныя асаблівасці маргіналій падштурхоўваюць розных аўтараў да выкарыстання тэрміна ў якасці вызначэння іх твораў — пераважна лірычных, свайго роду «запісак на палях» або «думак услых».
Маргіналіі ў тыпаграфіцы
У сучаснай тыпаграфіцы маргіналіяй або «ліхтарыкам» называецца загаловак, размешчаны на полі старонкі. Звычайна такія загалоўкі прымяняюцца ў навучальных або даведачных выданнях, каб палегчыць пошук па даведкавым звестках або не разрываць выклад матэрыялу. У большасці выпадкаў рэкамендуецца пазбягаць прымянення загалоўкаў-маргіналій, паколькі яны зніжаюць памер вобласці ліста, адведзенай пад асноўны тэкст.
Сольнак
Сольнак (Szolnok) — горад у цэнтральнай частцы Венгрыі, адміністрацыйны цэнтр медзье Яс-Надзькун-Сольнак.
Назва
Сольнак быў названы праз першага ўладальніка ўмацаванага замка — Саўнік (Szaunik) ці Заўнок (Zounok). Першыя згадкі пра горад Заўнок адносяцца да 1075 года. У наступных стагоддзях ён вызначаецца як Zounok, Saunic, Zounuc і Zawnuch.
Насельніцтва
Этнічныя групы (па складзе на 2001 год):
Клаўдзій II
Марк Аўрэлій Валерый Клаўдзій (Marcus Aurelius Valerius Claudius), больш вядомы як Клаўдзій II Гоцкі — рымскі імператар у 268—270 гадах. Падчас свайго кіравання паспяхова ваяваў з варварскім племем алеманаў, а таксама з готамі, над якімі атрымаў пераканаўчую перамогу ў бітве пры Нішы, за што і атрымаў мянушку «Гоцкі». Аднак, нягледзячы на тое, што Клаўдзій паклаў пачатак аднаўленні магутнасці Рымскай імперыі, яго праўленне аказалася вельмі кароткім: у 270 годзе ён памёр ад чумы. Клаўдзій насіў наступныя пераможныя тытулы: «Германскі Найвялікшы» — з 269 года, «Гоцкі Найвялікшы» — з 269 года, «Парфянскі Найвялікшы» — з 270 года. Уладу народнага трыбуна атрымліваў 3 разы: ў 268 годзе (двойчы: у сакавіку і 10 снежня) і ў 269 годзе.
Камаровічы (Чэрыкаўскі раён)
Камаро́вічы — былая вёска ў Магілёўскай вобласці Беларусі, Чэрыкаўскі раён. Насельніцтва 312 чал. (2002), 121 сям’я.
Геаграфія
Знаходзілася прыкладна за 100 км на паўночны ўсход ад Магілёва, за 12 км на паўночны ўсход ад горада Чэрыкаў. На ўездзе ў вёску папярэджваючы знак «Радыяцыйная небяспека. Уезд і ўваход забаронены». Вёска знаходзілася ў прыгожых мясцінах, на беразе рэчкі Яленка, каля месца ўпадзення ў раку Волчас. На тэрыторыі вёскі знаходзяцца два возеры.
Гісторыя
Згодна са звесткамі, у 1660 годзе ўладаром вёскі і маёнтку ў ёй быў Казімер Грушэцкі (з шляхецкага і дваранскага роду Грушэцкіх). Ад Казіміра пайшлі нашчадкі, якія ў 19 ст. жылі ў Копыскім, Магілёўскім і Чавускім паветах.
Перад вайной у вёсцы жыло 220 чалавек у 72 дварах. Падчас Вялікай Айчыннай вайны ў верасні 1943 года гітлераўцамі было спалена 70 хат.
У вёсцы знаходзілася драўляная царква, унесеная ў «Збор помнікаў гісторыі і культуры Беларусі» (не захавалася).
Апошнім часам вёска налічвала 121 сям’ю, 312 чалавек. Як адміністрацыйная адзінка, вёска згубіла свой статус у 2002 годзе.
Васіль Уладзіміравіч Пятроў
Васіль Уладзіміравіч Пятро́ў (Василий Владимирович Петров;  — ) — расійскі фізік, адзін з першых расійскіх электратэхнікаў, акадэмік Пецярбургскай акадэміі навук.
Біяграфія
Нарадзіўся ў горадзе Абаянь. У 1785 годзе скончыў Харкаўскі калегіум. Вучыўся ў Пецярбургскай настаўніцай семінарыі. У 1795—1833 гадах прафесар Медыка-хірургічнай акадэміі.
Навуковая дзейнасць
Адкрыў (1802) электрычную дугу (з дапамогай створанай ім буйнейшай для таго часу гальванічнай батарэі) і паказаў на магчымасць яе практычнага ўжывання. Даследаваў хімічнае дзеянне току, электраправоднасць, люмінесцэнцыю, электрычныя з’явы ў газах. Стварыў шэраг электрычных прылад.
Узброеныя сілы Кыргызстана
Узброеныя сілы Кыргызскай Рэспублікі (Кыргыз Республикасынын Куралдуу Күчтөрү) — сукупнасць органаў кіравання, злучэнняў, часцей і падраздзяленняў Міністэрства абароны, Нацыянальнай гвардыі, Дзяржаўнай пагранічнай службы ДКНБ, Унутраных войскаў МУС, прызначаныя для абароны нацыянальных інтарэсаў Кыргызскай Рэспублікі.
Структура
Узброеныя сілы Рэспублікі Кыргызстан складаюцца з наступных відаў узброеных сіл:
NGC 2823
NGC 2823 (іншыя абазначэнні — UGC 4935, MCG 6-21-8, ZWG 181.16, PGC 26340) — спіральная галактыка з перамычкай (SBa) ў сузор’і Рысь.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Бацылы
Бацылы — палачкападобныя бактэрыі, у цыкл развіцця якіх уваходзіць спораўтварэнне. У вузкім сэнсе бацылы — аэробныя і факультатыўныя анаэробныя грамстаноўчыя палачкападобныя прадстаўнікі роду Bacillus, што ўтвараюць тэрмаўстойлівыя эндаспоры.
Большасць бацыл — сапрафіты, удзельнічаюць у мінералізацыі арганічнага рэчыва і працэсах самаачышчэння асяроддзя. Выкарыстоўваюцца ў тэхнічнай мікрабіялогіі для атрымання ферментаў, антыбіётыкаў, мікрабіялагічных сродкаў барацьбы са шкоднікамі сельскагаспадарчых культур. Некаторыя бацылы з'яўляюцца ўзбуджальнікамі хвароб (сібірская язва, слупняк і інш.).
Антыфа (ЗША)
Антыфа (ЗША) — гэта леварадыкальны антыфашысцкі і антырасісцкі рух у ЗША. Гэты рух вельмі дэцэнтралізаваны і спалучае ў сабе мноства аўтаномных груп, аб’яднаных, акрамя дактрыны, метадалогіяй: яны аддаюць перавагу простаму дзеянню і зневажаюць шлях палітычных рэформ. Шмат актыўнасцяў антыфы — негвалтоўныя, уключаюць у тым ліку распаўсюджванне агітак, постараў, флаераў, узаемадапамогу, выступы, арганізацыю суполак па месцы, пратэстоўныя шпацыры па гарадах ЗША. Але яны не цураюцца і гвалтоўных тактык, асабліва супроць тых, каго яны лічаць фашыстамі, супроць неанацыстаў, расістаў, белых супрэматыстаў і іншых праварадыкальна накіраваных грамадзян. Менавіта ў гэтым яны і адрозніваюцца ад больш памяркоўных левых колаў у ЗША — менавіта антыфа гатовыя даваць просты фізічны і сеціўны адпор як фашыстам, так і, у некаторых выпадках, супрацоўнікам паліцыі. Сярод іх тактык адпору, акрамя фізічных сутычак, таксама вылучаюць доксінг, харасмент праціўнікаў і разбурэнне ўласнай маёмасці тых, каго яны лічаць праварадыкаламі.
Людзі, што належаць да антыфы, як правіла, прытрымліваюцца анты-аўтарытарнага, антыкапіталістычнага і анты-дзяржаўнага жыццяпозірку і распаўсюджваюць такія ідэалогіі як камунізм, анархізм, марксізм, сацыяльная дэмакратыя і сацыялізм. Штандар і імя антыфа ў ЗША запазычылі з аднайменнага руху ў Германіі. Антыфа атрымоўваюць шырокую падтрымку ад разнародных арганізацый і мецэнатаў, аднак яны атрымоўваюць і крытыку з боку больш памяркоўных левых у ЗША, з-за іх гатоўнасці да фізічнага супрацьстаяння. Крытыкі заўважаюць, што тактыкі антыфы, у сваю чаргу, радыкалізуюць і праварадыкалаў, якія таксама становяцца больш гвалтоўнымі. Некаторыя правыя ў ЗША мяркуюць, што антыфа з’яўляюцца хатнімі тэрарыстамі. Некаторыя даследчыкі лічаць, што, наадварот, радыкалізацыя антыфы — гэта адказ на радыкалізацыю з правага боку, і асноўная маса даследчыкаў не лічаць антыфу сур’ёзнай пагрозай ЗША.
Інегёл
Інегёл (İnegöl), горад у Турцыі, у правінцыі Бурса. Адміністрацыйны цэнтр раёна Інегёл. Адзін з цэнтраў турэцкай мэблевай прамысловасці.
Лу Ю
Лу Ю (, 13 лістапада 1125 — 26 студзеня 1210) — кітайскі дзяржаўны дзеяч, вядомы паэт часоў імперыі Сун.
Біяграфія
Паходзіў з сям’і чыноўніка Лу. Незадоўга да яго нараджэння на краіну напалі чжурчжэні, якія захапілі сталіцу імперыі Сун — Кайфэн. Таму Лу Ю нарадзіўся падчас уцёкаў яго сям’і на поўдзень у лодцы на рацэ Вэй.
Атрымаў добрую адукацыю. У 12 гадоў ужо пачаў складаць першыя вершы. У 1144 годзе паспрабаваў здаць дзяржаўны экзамен, аднак пацярпеў няўдачу. У 1145 годзе ўпершыню ажаніўся са сваёй стрыечнай сястрой Тан Ван, але бацькі марылі парадніцца з больш уплывовай сям’ёй, таму Лу Ю ў 1152 годзе па іх патрабаванні развёўся і ажаніўся з дзяўчынай з магутнага роду Ван. Выхоўваўся ў імкненні аднавіць тэрыторыю Сун, адваяваўшы паўночныя землі ў чжурчжэней. У 1154 годзе бліскуча здаў дзяржаўны экзамен. Аднак яго прасоўванню па кар’ернай лесвіцы перашкодзіў ўплывовы арыстакрат Цын Сун. Толькі пасля смерці апошняга Лу Ю змог пачаць працаваць у дзяржаўных органах. Зрэшты, яго спробы прапанаваць рэформы ў арміі сутыкнуліся з процідзеяннем канцлера Цынь Гуя. Аднак у 1163 годзе Лу Ю атрымаў падтрымку імператара Сяа-цзуна, атрымаўшы высокі сан цзіньсі. Лу Ю было даручана планаванне ваенных дзеянняў арміі. Лу Ю выступаў за актыўныя наступальныя дзеянні супраць чжурчжэняў, але не атрымаў падтрымкі пры імператарскім двары. У 1190 годзе ён сышоў у адстаўку. Пасяліўся ў горадзе Шаасін, дзе і памёр 26 студзеня 1210 года, займаючыся літаратурнымі практыкаваннямі.
Творчасць
Працаваў у жанрах шы і цы. Па розных звестках, Лу Ю стварыў ад 9 да 11 тысяч вершаў (частку сваіх вершаў ён знішчыў ва ўзросце 46 гадоў), аб’яднаных у 7 зборнікаў. Найбольш вядомымі з’яўляюцца «Калекцыя Вэйнань» і «Вершы Цыаньнань». Вядомая таксама паэма «Да майго сына», вершы «Фенікс» і «Сад Шэнь».
Беларускія пераклады
На беларускую мову перакладаў Мікола Мятліцкі.
Навасёлкаўскае радовішча жалезных руд
Выяўлена ў 1966 годзе сярод дакембрыйскіх парод Беларускай антэклізы. Складаецца з ільменіт-магнетытавых руд. Перспектыўныя запасы 165 млн. т. Рудная зона (даўжыня 1200 м, магутнасць 90—180 м) прадстаўлена серыяй пакладаў сярод габроідных інтрузій. Найбольш багатыя жалезныя руды выяўлены ў цэнтральнай частцы радовішча, дзе яны залягаюць у выглядзе трох рудных цел з маламагутнымі праслоямі больш беднай руды. Магутнасць багатых руд да 63 м. Глыбіня залягання да 150 м. Жалезныя руды маюць да 75—85% магнетыту і ільменіту, 23—35,7% жалеза, да 10% апатыту. Ускрышныя пароды складзены з верхнепратэразойскіх і мезазойскіх адкладаў (мел, гліны, пяскі, супескі).
Феадосій (Більчанка)
Архіепіскап Феадосій (свецкае імя Павел Захаравіч Більчанка; нар., Батумі) — беларускі праваслаўны дзеяч, архіепіскап.
Біяграфія
Нарадзіўся ў горадзе Батумі ў сям’і вайскоўцаў. З 1960 па 1964 гады навучаўся ў Харкаўскім электрамеханічным тэхнікуме, па заканчэнні якога працаваў у Інстытуце нізкіх тэмператур, затым у Інстытуце радыёфізікі і электронікі Акадэміі навук УССР і адначасова вучыўся ў Харкаўскім педагагічным інстытуце, які скончыў у 1970 годзе. З 1967 па 1970 год працаваў у Кіеўскім аддзяленні інстытута «Энергосетьпроект».
У 1970 годзе паступіў у Маскоўскую духоўную семінарыю і праз тры гады быў прыняты ў Маскоўскую духоўную акадэмію, якую скончыў у 1978 годзе.
Па заканчэнні вучобы выкладаў гамілетыку і працаваў на пасадзе памочніка, а ў 1983 годзе — старэйшага памочніка інспектара МДАіС. З 1986 па 1997 гады паслядоўна займаў пасады памочніка інспектара па завочнаму сектару МДАіС, памочніка рэктара па выкладчыцкай працы, начальніка харчовай службы МДАіС. З 1996 года выкладаў гамілетыку ў Маскоўскай духоўнай акадэміі.
Пастановай Свяцейшага Патрыярха Маскоўскага і ўсяе Русі Аляксія II і Свяшчэннага Сінода ад 17 ліпеня 1997 года архімандрыту Феадосію (Більчанку) вызначана быць епіскапам Полацкім і Глыбоцкім.
9 жніўня 1997 года ў Полацкім кафедральным Свята-Богаяўленскім саборы пасля ўсяночнага трывання Мітрапаліт Мінскі і Слуцкі Філарэт, Патрыяршы Экзарх усяе Беларусі ў саслужэнні членаў Святога Сінода Беларускай Праваслаўнай Царквы здзейсніў нарачэнне архімандрыта Феадосія ў епіскапа Полацкага і Глыбоцкага.
У лістападзе 2002 г. абараніў дысертацыю на ступень магістра багаслоўя.
24 лютага 2006 г. узведзены ў сан архіепіскапа.
Empire (гульня)
«Empire» ― шматкарыстальніцкая пакрокавая стратэгічная камп’ютарная гульня, створаная у 1972 годзе для камп’ютара. Арыгінальная гульня была страчана, але існуе мноства незалежных рэалізацый «Empire», створаных як самім Лэнгстанам, так і іншымі энтузіястамі для розных платформ.
Клаўдзіа Мантэвердзі
Клаўдзіа Мантэвердзі, старое напісанне Клаўдзіо Мантэвердзі  — (Claudio Monteverdi), вялікі італьянскі кампазітар Клаўдзіо Монтэвердзі, н. у м. Крэмона, у маі 1567, пам. , быў адной з выдатных асоб у развіцці і ўдасканальванні ранняй музыкі барока. Ён мог працаваць з рознымі інструментамі, як клвішнымі, так і струннымі.
Калі ў яго ішлі дваццатыя гады, ён пераехаў у м. Мантуя і ў 1601 годзе стаў музычным дырэктарам князя Вінчэнца Ганзага. Неўзабаве ён пачаў будаваць сваю бліскучую рэпутацыю ў кожным тыпе музыкі, якой ён надзяляў сваю ўвагу — драматычны мадрыгал, аркестровай музыцы, балетнай музыцы, дыялогі, гукі і скерцо музікалі, інтэрмедыі для гракоў, музыцы для турніраў, таксама касцёльныя кампазіцыі якія ўлучаюць музыку для Імшы.
Калі Монтэвердзі стаў музычным дырэктарам Св. Марка ў Венецыі ў 1613, яго імя і публікацыі былі ўжо вядомымі ў Еўропе. Музыкі прыязджалі з Англіі, Германіі і Скандынавіі для таго каб у яго вучыцца. Выдаўцы паўночных гарадоў, якія супернічалі з венецыянскімі, выдавалі ўсё новыя выданні яго твораў. Ён нёс на сабе мноства абавязкаў у Св. Марка Венецыі на працягу 30 год, і ў дадатак ён займаўся сваім хорам, займаў пасаду дзяржаўнага кампазітара, які ствараў музыку для асобных дзяржаўных святаў, але не гледзячы на тое, ён захоўваў інтарэс для свецкай і драматычнай музыцы. Фаміліі патрыцыяў даручалі яму выконваць імпрэзы ў сваіх вялікіх палацах; касцёлы, брацтвы, і рэлігійныя дамы прасілі яго дапамогі як у кампазітара і дырэктара для сваіх штогадовых урачыстасцей. Незалежна ад выпадка — ці то заказ дожа, ці міністраў, ці то творы ў гонар князя Фларэнцыі, шлюб, каранацыя, дзяржаўны візіт, Монтэвердзі заўсёды ствараў музыку, як невялічкія камерныя працы, так і вялікія творы для некалькіх аркестраў.
Апошнія гады Мантэвердзі ў Венецыі сведчаць аб працягу поспехаў у вобласці оперы, якая зараз пераўтвараецца з мастацтва, якое знаходзіцца пад прыватным патранажам у вялікія публічныя імпрэзы. Паколькі ён распрацоўваў складаныя і жываісныя сцэнічныя эфекты, ладанасць якіх узрастала, оперныя аркестры скарачаюцца ў сваёй колькасці і ў колькасці інструментаў. Такія змены стваралі некаторыя праблемы для кампазітараў, бо пагражалі моцы іх музычных твораў.
Шэдэўры Монтэвердзі займаюць выбітное месца ў міжнародным наборы ранняй музыкі.
Батык (Казахстан)
Батык — сяло ў Шэцкім раёне Карагандзінскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр і адзіны населены пункт Батыкскай сельскай акругі. Код КАТА — 356441100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 738 чалавек (360 мужчын і 378 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 799 чалавек (396 мужчын і 403 жанчыны).
Сямёнаўка (Акмолінская вобласць)
Сямёнаўка — сяло ў Цалінаградскім раёне Акмолінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Новаішымскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 32 км на паўночны захад ад цэнтра сяла Акмол. Код КАТА — 116659300.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 935 чалавек (452 мужчыны і 483 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 1004 чалавекі (497 мужчын і 507 жанчын).
Лука Марэнцыа
Лука Марэнцыа (Luca Marenzio; 1533, каля г. Брэшыя, Італія — ) — вядомы італьянскі кампазітар мадрыгалу.
Біяграфія
У 1572 Лука Марэнцыа прыехаў у Рым і, за выключэннем кароткага часу жыцця ў Італіі і Польшчы, жыў у гэтым горадзе да сваёй смерці. Ягоны мадрыгал экспрэсіўны і звычайна граецца ў чыстых жанрах. Такіж пладавіты, як і папулярны, Марэнцыа выпусціў 17 кніг мадрыгалу для 4, 5 і 6 галасоў. Усе яны перавыдаваліся ў розныя часы, а яго першая кніга для 5 галасоў, перавыдавалася 10 разоў паміж 1580 і 1608. Яго творы былі асабліва папулярныя ў Англіі, дзе большасць яго кніг была перакладзена на англійскую мову, а першыі дзве анталогіі мадрыгалу былі апублікаваныя ў гэтай краіне ў 1587 і 1590.
Оскар Айзек
Асабістае жыццё
Оскар Айзек нарадзіўся ў Гватэмале, яго бацька — кубінец Оскар Г. Эрнандэс, маці — гватэмалка. Айзек рос у Маямі, штат Фларыда. У Айзека таксама французскія і іншыя еўрапейскія карані. У Маямі ён гуляў на сола-гітары і быў вакалістам у сваёй групе «The Blinking Underdogs».
Кар’ера
Айзек скончыў Джульярдскую школу ў 2005 годзе. Яго першай значнай роляй была роля Ісака ў фільме «». Ён таксама атрымаў невялікія ролі ў фільмах «» і «Чэ». Айзек з’явіўся ў тэлесерыяле «».
Антоній (Даронін)
Біяграфія
У 1998 годзе скончыў Дубаўлянскую сярэднюю школу Мінскага раёна.
З 1991 года выконваў послух алтарніка ў Свята-Марыі-Магдалінінскім храме г. Мінска. У 1993 годзе скончыў двухгадовую нядзельную школу пры Свята-Марыі-Магдалінінскім прыходзе г. Мінска.
З кастрычніка 2005 года па ліпень 2006 года, пасля заканчэння 2-га курса МінДА, камандзіраваны ў Швейцарыю для праходжання навучання ў Вышэйшым інстытуце праваслаўнага багаслоўя пры Праваслаўным цэнтры Усяленскага Патрыярхату ў Шамбезі (Жэнева, Швейцарыя).
У верасні 2008 года ў Мінскай духоўнай акадэміі абараніў кандыдацкую дысертацыю на тэму: «Беларускія трэбнікі XVII—XVIII стст.: гісторыя і літургічнае багаслоўе».
З лютага 2007 па красавік 2010 года выконваў послух іпадыякана Высокапраасвяшчэннага Філарэта, Мітрапаліта Мінскага і Слуцкага, Патрыяршага Экзарха ўсяе Беларусі.
1 лістапада 2007 года прыняты на пасаду рэферэнта па сувязях з грамадскасцю ў Мінскае епархіяльнае ўпраўленне.
14 жніўня 2009 года ў Свята-Успенскім саборы Жыровіцкага мужчынскага манастыра Мітрапалітам Мінскім і Слуцкім Філарэтам, Патрыяршым Экзархам усяе Беларусі пастрыжаны ў мантыю з нарачэннем імені Антоній, у гонар прападобнага Антонія Рымляніна, Наўгародскага цудатворца.
28 жніўня 2009 года Мітрапалітам Філарэтам рукапаложаны ў іерадыякана ў Свята-Успенскім саборы Жыровіцкага манастыра.
31 жніўня 2009 года Указам Мітрапаліта Філарэта прызначаны клірыкам Свята-Духава кафедральнага сабора г. Мінска з даручэннем нясення послуху асабістага сакратара Патрыяршага Экзарха ўсяе Беларусі.
6 красавіка 2010 года Мітрапалітам Філарэтам пасвечаны ў іераманаха ў Свята-Успенскім саборы Жыровіцкага манастыра.
7 красавіка 2010 года Указам Мітрапаліта Філарэта прызначаны клірыкам Свята-Духава кафедральнага сабора г. Мінска.
14 снежня 2010 года Мітрапалітам Філарэтам узведзены ў сан ігумена.
З кастрычніка 2010 года па чэрвень 2011 года праходзіў навучанне ў Агульнацаркоўнай аспірантуры і дактарантуры імя святых раўнаапостальных Кірыла і Мяфодзія на кафедры «Кіравання і кананічнага права» па праграме павышэння кваліфікацыі.
Са жніўня 2011 года — духаўнік праваслаўнага моладзевага брацтва ў гонар святога апостала і евангеліста Іаана Багаслова пры Мінскім Свята-Духавым кафедральным саборы.
7 студзеня 2012 года Мітрапалітам Мінскім і Слуцкім Філарэтам, Патрыяршым Экзархам усяе Беларусі ўзведзены ў сан архімандрыта.
У снежні 2011 года прызначаны выкладчыкам прадмета «Агульнацаркоўная гісторыя» ў Мінскай духоўнай семінарыі; у кастрычніку 2012 года прызначаны выкладчыкам прадмета «Літургічнае багаслоўе» ў Мінскай духоўнай акадэміі.
20 сакавіка 2012 года ўказам Мітрапаліта Філарэта прызначаны на пасаду адказнага сакратара Упраўлення справамі Беларускага Экзархата.
24 лістапада 2012 года скончыў факультэт перападрыхтоўкі спецыялістаў адукацыі Інстытута павышэння кваліфікацыі і перападрыхтоўкі Беларускага дзяржаўнага педагагічнага ўніверсітэта па спецыяльнасці перападрыхтоўкі «практычная псіхалогія» з прысваеннем кваліфікацыі педагога-псіхолага.
У адпаведнасці з рашэннем Сінода Беларускага Экзархату ад 26 лютага 2014 года (журнал № 4) прызначаны кіраўніком спраў Беларускага Экзархату. У сувязі з адміністрацыйнай рэарганізацыяй структуры Беларускага Экзархату рашэннем Сінода Беларускага Экзархату ад 26 чэрвеня 2014 года (журнал № 26) прызначаны кіраўніком спраў Мінскай экзархіі.
Рашэннем Свяшчэннага Сінода ад 23 кастрычніка 2014 г. (журнал № 93) абраны епіскапам Слуцкім і Салігорскім.
Нарачоны ў епіскапа 11 лістапада 2014 г. у храме Уладзімірскай іконы Божай Маці Патрыяршай рэзідэнцыі ў Чыстым завулку ў Маскве. Хіратанісаны 3 студзеня 2015 г. за Бажэственнай літургіяй ва Успенскім саборы Маскоўскага Крамля. Набажэнства ўзначаліў Свяцейшы Патрыярх Маскоўскі і ўсяе Русі Кірыл.
У адпаведнасці з рашэннем Сінода Беларускага Экзархата ад 24 сакавіка 2016 года (журнал № 15) вызвалены ад абавязкаў кіраўніка спраў Мінскай экзархіі згодна з пададзенай заявай.
Гордыя хлопцы
Групоўка з’явілася спачатку на старонках праварадыкальнага часопіса «Taki's Magazine» у 2016 годзе пад кіраўніцтвам сузаснавальнікам «Vice Media» Гэвіна Макінэса, а імя ўзяла з песні «Proud of Your Boy» («Ганаруся тваім хлопцам») з дыснееўскага мюзікла Аладын з 2011 года.
Гордыя хлопцы паўсталі ў межах руху альт-райт, але з таго часу яны дыстанцаваліся ад альт-райтаў у бок альт-лайтаў, то бок, яны адмовіліся ад ідэнтыфікацыйнай палітыкі і расізма, але ў астатнім захавалі праварадыкальную павестку. Асабліва гэты дрыфт у бок альт-лайтаў сярод гордых хлопцаў узмацніўся пасля беласупрэматысцкага пратэсту «Аб’яднаем Правых» у 2017 годзе.
Камяніца (фестываль)
Камяніца — беларускі музычны фестываль. Праводзіцца з 2009 года.
Пра фэст
Першы каардынатар фестывалю Сяргей Чагрынец, потым яго функцыі ўзяў на сябе Алег Пашэк.
Месца правядзення фестывалю
«Беларускі дзяржаўны музей народнай архітэктуры і побыту». (пас. Азярцо, Мінскі раён, Беларусь.) На тэрыторыі музея сабраная калекцыя аўтэнтычнай беларускай драўлянай архітэктуры 18-20 стагоддзяў.
2009
У 2009 годзе фестываль прайшоў 12 верасня.
2010
У 2010 годзе фестываль праходзіў 4 верасня.
2011
Трэці фестываль «Камяніца» прайшоў 3 верасня 2011. На фестываль прыехала некалькі тысяч гледачоў.
2012
Чацвёрты фолк-фэст «Камяніца» прайшоў 15 верасня 2012. На фэсце было дзве сцэны: Галоўная сцэна і Сцэна аматарскіх калектываў.
2013
Пяты фестываль «Камяніца» адбыўся 7 верасня 2013 года. Упершыню на фестывалі выступілі музыкі з чатырох краін — Беларусі, Украіны, Расіі і Польшчы.
2014
Шосты фестываль «Камяніца» адбыўся 6 верасня 2014 года. Выступы праходзілі на двух сцэнах. У фестывалі прынялі ўдзел музыкі з пяці краін — Беларусі, Украіны, Расіі, Польшчы і Чэхіі.
2015
Сёмы фестываль «Камяніца» адбыўся 5 верасня 2015 года.
2016
Восьмы фолк-фэст «Камяніца» прайшоў 10 верасня 2016 года.
Каманда 4 (Конга)
Каманда 4 (4 Commando) — падраздзяленне еўрапеоідных наймітаў часоў Кангалезскага крызісу 1960-х.
Атрад
У падраздзяленні служылі ветэраны Другой сусветнай вайны, а таксама адстаўныя вайскоўцы армій Радэзіі і Ізраіля. У «Каманда 4», акрамя былых байцоў воінскіх часцей, набіралі лекараў і пілотаў. Фарміраванне ўзначальваў Майк Хоар. У нацыянальным плане сярод членаў групы пераважалі французы, бельгійцы, ірландцы і радэзійцы.
Баявы шлях
Група ваявала на баку сепаратыстаў Катангі. Яе ўдзел у канфлікце ў Конга быў абмежаваным і нядоўгім.
Замежнікі паспяхова супрацьстаялі Кангалезскай нацыянальнай арміі і апалчэнню народнасці балуба. Самае буйное ўзброенае сутыкненне з байцамі «Каманда 4» адбылося 7—11 красавіка 1961 года супраць міратворцаў ААН. Да жніўня/верасня 1961 года найміты былі выцеснены з Катангі, пацярпеўшы паражэнне ад міратворцаў з Малайзіі. Адначасна атрад паспеў адзначыцца падчас аблогі Жадавіля, дзе разам з катангцамі выступіў супраць ірландскіх вайскоўцаў пад камандаваннем Патрыка Куінлана.
Найміты моцна падвялі катангскіх сепаратыстаў, якія ўскладалі на іх вялікія надзеі ў справе сваёй барацьбы за незалежнасць. У снежні 1961 года Каманда 4 расфармавалі, але яго былы камандзір Хоар сабраў новы атрад, які атрымаў назву «Каманда 5».
NGC 2824
NGC 2824 (іншыя абазначэнні — UGC 4933, IRAS09160+2628, MCG 4-22-31, ZWG 121.57, MK 394, PGC 26330) — лінзападобная галактыка (S0) ў сузор’і Рак.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Копцеўская озавая града
Копцеўская озавая града знаходзіцца ў Завуццеўскім і Язненскім сельсаветах Мёрскага раёна ля вёсак Копцева, Субачава, Бор-Паляна.
Апісанне
Знаходзіцца за 9,5 км на паўднёвы ўсход ад Дзісны і столькі ж — да Завуцця (на паўночны ўсход); за 33 км на паўднёвы ўсход ад Мёраў.
Форма рэльефу мёртвага лёду ўтварылася 13 — 16 тысяч гадоў таму, адклады — дробназярністыя пяскі, алеўрыты і стужкавыя гліны.
Даўжыня грады — 3 км, і шырыня — 2,4 км, вышыня — 16 м. Плошча — 2,1 км².
Ізаляцыянізм
Ізаляцыянізм — тэрмін, які пераважна выкарыстоўваецца для абазначэння кірунку ў знешняй палітыцы, у аснове якога ляжыць ідэя неўцягвання ў справы іншых дзяржаў, нацый, народаў, этнасаў. У дачыненні да эканомікі ізаляцыянізм прыводзіць да аўтаркіі, калі знешні таварны абарот зводзіцца да мінімуму. Тэрмін ізаляцыянізм можна выкарыстоўваць у розных кантэкстах у якасці антоніма да паняццяў «пратэкцыянізм», «калабарацыянізм», «інтэрнацыяналізм» і некаторым іншым.
Яркі прыклад ізаляцыянізму — японская палітыка сакоку. Таксама ў якасці прыкладу ізаляцыянізму можна прывесці Народную Сацыялістычную Рэспубліку Албанію, якая ізалявалася нават ад сацыялістычных краін, а пасля 1976 разарвала адносіны з Кітаем, застаўшыся ў поўнай ізаляцыі. У наш час прыкладам ізаляцыі служыць Паўночная Карэя — палітыка Чучхэ.
Палітыка самаізаляцыі
Шэраг дзяржаў праводзіў палітыку цвёрдай самаізаляцыі, што выражалася ва ўсялякім абмежаванні кантактаў з іншымі дзяржавамі.
Найбольш вядомая палітыка самаізаляцыі, якая праводзілася Кітаем, Карэяй і Японіяй у XVII—XIX стагоддзях. Мэтай яе была кансервацыя існуючых феадальных парадкаў. Аб'ектыўна ж гэта палітыка прывяла да нарастання адставання гэтых краін ад еўрапейскіх дзяржаў, якія ўрэшце сілай прымусілі адмяніць рэжым самаізаляцыі.
Мануа
Мануа або Маноа (самоан.: Manu’a tele) — архіпелаг ва ўсходняй частцы астравоў Самоа. Уваходзіць у склад Амерыканскага Самоа. Плошча — 59 км². Насельніцтва — 1378 чал. (2000 г.), у асноўным самоанцы.
Геаграфія
Архіпелаг Мануа складаецца з 4 гарыстых астравоў вулканічнага паходжання, самы вялікі з якіх — востраў Таў. На ім знаходзіцца найвышэйшы пункт — гара Лата (969 м).
Гісторыя
У мінулым на астравах Мануа кіравалі спадчынныя правадыры Ту’і Мануа, якія вялі свой род ад танганскіх Ту’і Тонга.
У 1904 г. анексаваны ЗША.
У наш час на астравах развіваецца турызм.
Новы Сонч
Новы Сонч (Nowy Sącz) — горад на правах павета ў Польшчы, у Малапольскім ваяводстве. Новы Сонч стаіць на рацэ Дунаец.
Адлегласць па прамой паміж гарадамі Новы Сонч — Мінск 654 км, да Варшавы — 291 км.
Насельніцтва — 83 904 жыхароў (2014 год).
Родзіна (Акмолінская вобласць)
Родзіна — аул у Цалінаградскім раёне Акмолінскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр аульнай акругі Родзіна. Код КАТА — 116661100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва аула складала 1163 чалавекі (567 мужчын і 596 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у ауле пражывалі 1032 чалавек (490 мужчын і 542 жанчыны).
Марк Уэбер
Біяграфія
Марк нарадзіўся ў Куінбіяне (Новы Паўднёвы Уэльс, Аўстралія). Яго бацька, Алан, быў прадаўцом матацыклаў. З 1991 года Уэбер выступаў у картынгу, выйграў мясцовы чэмпіянат у 1993 годзе. Адначасова з гэтым працаваў інструктарам па ваджэнні. Выступы Марка былі заўважаныя камандай Van Diemen, якая ўзяла яго ў брытанскую Формулу Форд. Уэбер стаў другім у серыі ў 1996 годзе і заваяваў тытул «Навічок Года». У 1997 годзе - чацвёртае месца ў серыі Формула-3. Каманда Alan Docking Racing, за якую ён выступаў, адчувала фінансавыя праблемы, таму Уэбер пагадзіўся на пераход у гонкі кузаўных аўтамабіляў. Ён прыняў удзел у чэмпіянаце FIA GT за Mercedes ў 1998 годзе. На наступны год стартаваў за тую ж каманду ў 24 гадзін Ле-Мана, дзе трапіў у сур'ёзную аварыю - яго машыну перавярнула паветраным патокам на прамой - і вырашыў пакінуць кузаўны чэмпіянат і вярнуцца ў «Формулу». У 2000-х гадах Марк паспяхова выступаў у Формуле-3000, атрымаўшы цэлы шэраг перамог. У 2000 ён стаў трэцім у серыі, а ў 2001 - другім пасля Джасціна Уілсана. Таксама ён стаў тэст-пілотам «Arrows», галоўным спонсарам якіх у той перыяд была кампанія Пола Стодарта European.
Сомерсет (востраў)
Со́мерсет — гарысты востраў у канадскім Арктычным архіпелагу, размешчаны на поўдзень ад праліва Бароў. Тэрыторыя Канады.
Апсу
Апсу (шумер. ) — першародны салодкаводны акіян у шумера-акадскай міфалогіі. У эпасе "Энума Эліш" (2 тыс. да н. э.) малюецца як мужчынскі пачатак, які змешвае свае воды з Тыамат і такім чынам дае нараджэнне новым істотам.
Сомерсет (востраў)
Плошча вострава складае 24 786 км², з’яўляецца дзявятым па велічыні востравам у архіпелагу, дванаццатым — у Канадзе і 46-м — у свеце. Вышыні да 762 м.
Адкрыў востраў англійскі мараплавец Уільям Пары ў 1819 годзе і назваў яго ў гонар свайго роднага графства ў Англіі Сомерсет (Somerset). Джэймс Кларк Рос абследаваў востраў у 1848 годзе падчас сваёй экспедыцыі па пошуку Джона Франкліна. З 1937 па 1948 год на востраве існавала факторыя Форт-Рос Кампаніі Гудзонава заліва. У цяперашні час востраў незаселены.
Станцыя Закруцін
Ста́нцыя Закру́цін (, Станция Закрутин) — вёска ў Маларыцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Велікарыцкага сельсавета.
Утворана ў 2017 годзе.
Агадыр (Казахстан)
Агадыр — пасёлак у Шэцкім раёне Карагандзінскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Агадырскай пасялковай адміністрацыі. Код КАТА — 356431100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва пасёлка складала 10564 чалавекі (5090 мужчын і 5474 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у пасёлку пражывалі 9612 чалавек (4681 мужчына і 4931 жанчына).
Канстанцін Канстанцінавіч Шульган
Канстанцін Канстанцінавіч Шульган (нар. г. Бяроза, Брэсцкая вобласць) — беларускі дзяржаўны дзеяч.
Біяграфія
У 1989 годзе скончыў Мінскае вышэйшае інжынернае зенітнае ракетнае вучылішча проціпаветранай абароны. З чэрвеня 1989 года па студзень 1995 года праходзіў службу на пасадах інжынера трэцяга аддзела вайсковай часці 51458 і старшага афіцэра чацвёртага аддзела Дзяржаўнага цэнтра бяспекі інфармацыі пры Міністэрстве абароны Беларусі. Затым па чэрвень 2008 года займаў пасады старшага афіцэра, галоўнага спецыяліста, начальніка групы, начальніка аддзела ў структуры Дзяржаўнага цэнтра бяспекі інфармацыі пры Савеце Бяспекі Беларусі. У 2008—2013 гадах праходзіў ваенную службу на афіцэрскіх пасадах у Аператыўна-аналітычным цэнтры пры Прэзідэнце Беларусі. У красавіку 2016 года прызначаны намеснікам начальніка ААЦ.
У жніўні 2018 года прызначаны міністрам сувязі і інфарматызацыі Беларусі.
Унесены ў санкцыйныя спісы краін Балтыі і Канады.
Сержы-Парыжскі ўніверсітэт
Сержы-Парыжскі ўніверсітэт (CY Cergy Paris Université) — французская дзяржаўная эксперыментальная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта, якая знаходзіцца ў горадзе Сержы-Пантуаз каля Парыжа.
Агульная характарыстыка
Універсітэт быў створаны ў 2020 годзе ў выніку зліцця некалькіх вышэйшых школ: Універсітэта Парыж-Сена, Сержы-Пантуазскага ўніверсітэта і Міжнароднай школы навук аб адукацыі ў галіне інфармацыі. Практычная школа сацыяльнага абслугоўвання і Інстытут вышэйшай фізічнай адукацыі таксама сталі складнікамі новага ўніверсітэта.
Міхал Цюндзявіцкі
Міхал Яхім Цюндзявіцкі (Michał Ciundziewicki; або 1839, Вільянова, Барысаўскі павет — 21 мая (2 чэрвеня) 1863, Мінск) — удзельнік паўстання 1863—1864 гадоў, першая ахвяра царскіх карнікаў.
Біяграфія
З заможнай шляхецкай сям’і, сын Камілы з Багданавічаў (пам. 1862) і Мельхіёра Цюндзявіцкага (1790—1860), маршалка Барысаўскага павета і адстаўнога палкоўніка расійскай арміі, які ў вайну 1812 года служыў у расійскім войску і за мужнасць атрымаў залатую шаблю. Бацька валодаў маёнткам Вільянова ў Барысаўскім павеце. У сям’і было сямёр дзяцей, сярод іх у тым ліку: брат Эміль, які ажаніўся з Клацільдай з Шчытоў-Неміровічаў (іх дачка Сафія выйшла за Баляслава Цеханавецкага), сёстры Клемянціна, жонка Мечыслава Блаўдзевіча (іх дачка Марта выйшла за Ежы Здзіхоўскага), і Алімпія, жонка Іцнацыя Мянжынскага (іх дачка Ганна выйшла за графа Леана Жалтоўскага). Пляменнік Ганны Цюндзявіцкай з Прушынскіх.
Пасля смерці бацькі Міхал Цюндзявіцкі быў пад апекай дзядзькі Севярына Багдановіча. Як і бацька, Міхал выбраў вайсковую кар’еру. Пасля кадэцкага корпуса ў званні харунжага паступіў на службу. У праходзіў службу ў чыне прапаршчыка ў наразной лёгкай № 3 батарэі 8-й Артылерыйскай брыгады ў Санкт-Пецярбургу. У войску Міхал увайшоў у рэвалюцыйную арганізацыю, па заданні якой пры канцы 1862 года ўзяў адпачынак і накіраваўся ў вандроўку па вёсках Мінскай і Віленскай губерняў — заклікаць сялян да паўстання. Пераапрануты ў кажух, аб’ехаў шмат мясцін. 18 лютага 1863 года ён наведаўся ў карчму каля вёскі Камень, дзе сабралася дужа народу на хрэсьбіны. Калі гаворка перайшла да тэмы ўзброенага выступлення, Цюндзявіцкі дастаў з кішэні брашуру на беларускай мове (хутчэй за ўсё «Мужыцкую праўду») і стаў яе гучна чытаць. Адзін з сялянаў выказаў сумнеў: маўляў, цар і так аддасць зямлю, навошта паўстанне. Міхал адказаў :
Словы пачуў соцкі. Цюн­дзявіцкага арыштавалі і даставілі ў мінскую турму. Некалькі сялянаў пацвердзілі, што Міхал агітаваў іх. Падчас вобшуку знайшлі фота, на якім Цюндзявіцкі быў зняты ў крэсле з выявамі Пагоні і Арла ў фотамайстэрні Антона Прушынскага. Міхал не быў кіраўніком атрада, не ўдзельнічаў у сутычках, таму падставаў асудзіць яго на смерць не было. На момант арышту віленскім генерал-губернатарам быў Уладзімір Назімаў, які адрозніваўся большым лібералізмам, чым яго паслядоўнікі. Міхалу Цюндзявіцкаму быў вынесены прысуд, паводле якога ён быў разжалаваны ў радавыя і мусіў быць сасланы на Каўказ, аднак, Міхаіл Мураўёў, які замяніў Назімава на гэтай пасадзе, прынцыпова замяніў прысуд на расстрэл. Ён загадаў арыштаваць нават мінскага фатографа Прушынскага, у майстэрні якога быў зроблены здымак Цюндзявіцкага.
Расстрэлам 21 мая (2 чэрвеня) 1863 года ў Мінску 23-­гадовага Міхала Цюндзявіцкага пачалася акцыя па запалохванні насельніцтва ў Беларусі. Цюндзявіцкага ж у прысутнасці натоўпу мінчукоў паставілі да слупа недалёка ад скрыжавання вуліц Серпухаўскай (сёння Валадарскага) і Захар’еўскай (праспект Незалежнасці), дзе сёння знаходзіцца паштамт. Калі агучылі прысуд, Міхал папрасіў, каб карнікі не завязвалі яму вачэй. За хвіліну да залпу ля ног Цюндзявіцкага ўпаў букет кветак, кінуты дзяўчынай з вёскі Палонная.
Сведкай пакарання смерцю быў дзядзька Цюндзявіцкага Севярын Багдановіч, які пазней перадаў яго родным апошняе развітальнае пісьмо. З таго часу імя Міхал захоўваецца ў кожным пакаленні Цюндзявіцкіх, і стала радавым.
Яго пахавалі на месцы пакарання. Мемуарыст Эдвард Паўловіч адзначаў: «да магілы ішоў незлічоны натоўп усіх саслоўяў, веравызнанняў і нацыянальнасцей». Людзі былі «збратаныя, але і перапісаныя шпіёнамі». Каб пазбегнуць ператварэння магілы ў мемарыял, цела перазахавалі ў невядомым месцы. Вацлаў Студніцкі, які перакладаў дакументы судовай канцылярыі, пісаў:
Недалёка ад месца забойства брат Міхала Аляксандр Цюндзявіцкі ў 1870 пабудуе дом.
Памяць
Беларускі гісторык Адам Мальдзіс прапаноўваў усталяваць на месцы пакарання смерцю Міхала Цюндзявіцкага мемарыяльную дошку, аднак улады адмовілі яму.
Эмі (прэмія, 2019)
71-я цырымонія ўручэння прайм-таймавай прэміі «Эмі» адбылася ў 2019 годзе.
Намінацыі і ўзнагароды
Лідарамі ў колькасці намінацый былі «Гульня тронаў» (32 намінацыі), «» (20), «Чарнобыль» (19), праграма «» (18) і «» (17).
Яніс Рыцас
Я́ніс Ры́цас (грэч. Γιάννης Ρίτσος;, , Грэцыя — , , Грэцыя) — грэчаскі пісьменнік.
Біяграфія
Нарадзіўся 1 мая 1909 года ў Манемвасіі (Грэцыя).
У пачатку 1930-х гадоў знаёміцца з ідэямі марксізму. У 1948—1952 і 1967—1974 гадах зняволены ўладамі Грэцыі. Яго сацыяльна-палітычныя погляды адлюстраваны ў зборніку вершаў «Трактары» (1934), паэмах «Эпітафіі» (1936), «Песня для маёй сястры» (1937), дзе дамінуе імпрэсіянісцкае ўспрыманне рэчаіснасці. У зборніках лірыкі «Выпрабаванні» (1943), «Каменны час» (1949), «Бяссонне» (1954), «Дзённікі высылкі» (1975), «Нататкі сляпога» (1979), «Карані Элінства» (1981), паэмах «Марш акіяна» (1940), «Ранішняя зорка» (1955), «Няскораны горад» (1958), «Мост» (1960), «Васямнаццаць мелодый горкай радзімы» (1973), «Граганда», «Званіца» (абедзве 1974) імкненне дасягнуць глыбінь чалавечай душы, спасцігнуць таямніцы жыцця. Сюррэалістычныя рысы ўласцівыя вершам зборнікаў «Архітэктура дрэў» (1958), «Сведчанні» (ч. 1—2, 1963—66). У раманах «Асцярожны Арыёст» (1982), «Што за дзіўныя рэчы!» (1983), «Штуршком локця» (1984) паказана жыццё грэчаскай правінцыі. Пераклаў верш Я. Купалы «А хто там ідзе?» (1983). На беларускую мову яго вершы перакладала А. Кобец-Філімонава.
Памёр 11 лістапада 1990 года ў Афінах.
NGC 2825
NGC 2825 (іншыя абазначэнні — MCG 6-21-10, ZWG 181.17, PGC 26345) — спіральная галактыка (Sa) ў сузор’і Рысь.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Star Trek (гульня)
«Star Trek» ― класічная камп’ютарная гульня, заснаваная на тэлесерыяле «» на мове BASIC з тэкставым інтэрфейсам карыстальніка. Лічыцца, што першапачатковая версія гульні была створана Майкам Мэйфілдам (Mike Mayfield) у 1971 годзе, спачатку для «Sigma 7», а затым была перанесена на дыялект HP BASIC для міні-камп’ютараў фірмы «Hewlett-Packard». Зыходная гульня «Star Trek» спарадзіла мноства партоў і варыянтаў.
Структура гульнявога свету стала асновай і прабацькай шматлікіх відэагульняў 1980-х, прысвечаных даследаванню космасу, сярод якіх найболей прыкметна вылучаецца і сама па сабе моцна кланаваная гульня «Star Raiders» фірмы «Atari».
Тэксталогія
Тэксталогія (ад textum — сувязь слоў і λόγος — вучэнне) — раздзел філалогіі, які займаецца ўстанаўленнем дакладнага тэксту літаратурных помнікаў і гістарычных дакументаў для іх далейшага даследавання і навуковага выдання.
Тыямат
Тыямат (літаральна «мора») — першародны салёнаводны акіян у шумера-акадскай міфалогіі.
У эпасе «Энума Эліш» (2 тыс. да н. э.) паказана як жаночы пачатак, які змешвае свае воды з Апсу і такім чынам дае нараджэнне новым істотам. Пасля смерці Апсу прызначае сваім мужам Кінгу, збіраецца адпомсціць багам, але яе забівае Мардук. З цела Тыямат ён стварае зямлю і неба.
Гаспадарка
Гаспадарка — сукупнасць сродкаў вытворчасці, якія выкарыстоўваюцца ўладальнікам (ці грамадствам) для забеспячэння сваіх патрэбнасцей.
Таймыр
Таймыр — тапонім:
.бел
.бел — нацыянальны дамен верхняга ўзроўню для Рэспублікі Беларусь.
Заяўка на дэлегаванне дамена была адобраная 26 жніўня 2014 года. Рэгістраваць даменныя імёны можна будзе на рускай і беларускай мовах — падтрымліваюцца ў тым ліку апостраф, літары «ў» і «і». Правілы рэгістрацыі будуць ідэнтычныя існуючым для дамена .by.