cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сіеніт
Сіеніт (ад Syene - Сіена, грэчаская назва старажытнаегіпецкага горада Сун, цяпер Асуан) — магматычная інтрузіўная горная парода з меншым, чым у граніту, утрыманнем кварца. Кіслотнасць. SiO2 52-65% - сярэдняя парода.
Прыазёрны (Гомельскі раён)
Прыазёрны (, Приозёрный) — пасёлак у Гомельскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Улукаўскага сельсавета.
Палац спорту (Растоў-на-Доне)
ЗСК «Спорт-Дон» — спартыўны комплекс, знаходзіцца ў горадзе Растоў-на-Доне, быў адкрыты 20 кастрычніка 1967 года.
Адно з самых буйных спартыўных збудаванняў Поўдня Расіі. Пабудаваны ў 1967 годзе па тыпавым праекце 1956 года, быў пабудаваны ў рэкордныя тэрміны — усяго за год. На той момант пабудаваны Палац спорту уваходзіў у пяцёрку лепшых спартыўных збудаванняў СССР.
Адрас: Расія, г. Растоў-на-Доне, пёр. Халтурынскі, 103
Чырвоны тэрор у Іспаніі
Чырвоны тэрор (Terror Rojo) у Іспаніі ― назва, дадзенае гісторыкамі розных актаў гвалту, учыненых у перыяд грамадзянскай вайны ў Іспаніі левымі групоўкамі.
Правы ваенны путч, які адбыўся ў ліпені 1936 годзе, выклікаў рэакцыю з боку рэспубліканцаў. Ніводная вобласць, якая знаходзілася пад іх кантролем, не змагла пазбегнуць гвалту з боку рэвалюцыянераў і антыклерыкалаў, хоць у Краіне Баскаў ён быў мінімальным. Падчас тэрору былі забіты дзясяткі тысяч людзей (у тым ліку 6832 каталіцкіх святара, пры гэтым пераважная большасць з іх загінула летам 1936 года, у пачатку баявых дзеянняў). Здзяйсняліся напады на буйных землеўладальнікаў, прамыслоўцаў, палітыкаў. Манастыры і цэрквы часта падвяргаліся апаганенню і спаленню.
Палац спорту (Растоў-на-Доне)
Апісанне
Галоўная спартовая арэна, плошчай 2800 кв. м., мае магчымасць без шкоды для якасці лёду, цягам некалькіх гадзін, ператварыць лёдавую арэну ў канцэртную залу. Ёмістасць відовішчна-спартовага комплексу складае 4000 гледачоў — варыянт з лёдам і 5000 гледачоў — спартыўны і канцэртны варыянты.
Чырвоны тэрор у Іспаніі
У часы Другой Іспанскай Рэспублікі ў краіне вялікімі тэмпамі адбываўся працэс палітычнай палярызацыі: рознагалоссі паміж палітычнымі партыямі з часам станавіліся ўсё больш жорсткімі. Вялікае палітычнае значэнне мела і пытанне аб рэлігійнай ідэнтычнасці. Каталіцкая Царква ў Іспаніі стаяла на баку правых, якія выступалі супраць сацыяльных рэформаў
Палац спорту (Растоў-на-Доне)
Апісанне
За час існавання Палаца спорту на спаборніцтвах пабывала каля 50 млн гледачоў.
Шэметава (станцыя)
Шэ́метава (, Шеметово)  — станцыя Мінскага аддзялення Беларускай чыгункі. Размешчана ў горадзе Мінску, каля аэрапорта Мінск-2, за 2,7 км на поўдзень ад вёскі Шэметава.
Чырвоны тэрор у Іспаніі
У пачатку XXI стагоддзя каталіцкая царква беатыфікавала сотні ахвяр чырвонага тэрору. 28 кастрычніка 2007 года 498 чалавек было беатыфікавана падчас царкоўнай цырымоніі: гэта была найбуйнейшая беатыфікацыя ў гісторыі царквы.
Ацэнкі колькасці забітых падчас чырвонага тэрору вар’іруюцца ад 38 000 да 72 344 чалавек. Даследчык Пол Прэстан, выступаючы ў 2012 годзе на прэзентацыі сваёй кнігі «The Spanish Holocaust», заявіў, што іх колькасць складае крыху менш за 50 000 чалавек.
Палац спорту (Растоў-на-Доне)
Апісанне
Палац спорту з'яўляецца хатняй арэнай хакейнага клуба «Растоў» і жаночага гандбольнага клуба «Растоў-Дон»
Хуткім часам плануецца зачыненне для рэканструкцыі.
Гісторыя
Узвядзенне будынка Палаца спорту ў Растове-на-Доне мае трохі змрочную гісторыю. Вядома, што да пабудовы Палаца на яго месцы знаходзіліся Новапасяленскія гарадскія могілкі, на якім былі пахаваны многія вядомыя жыхары горада і частка з іх дагэтуль ляжыць там. Першае згадванне пра могілкі ставіцца яшчэ да 1785 года. Восенню 1868 года на месцы могілкаў была збудавана новая каменная царква Усіх Святых. Пры савецкай уладзе ў 1930-х гадах могілкі былі знесены як «спадчына буржуазнага мінулага», а ў 1966 годзе зачынілі і храм, які потым быў падарваны.
У 1960-х гадах пачалася пабудова Палаца спорту, прытым месца пабудовы было загароджана плотам ад мясцовых жыхароў.
Урачыстае адкрыццё Растоўскага Палаца спорту адбылося 20 кастрычніка 1967 года. 23 лютага 1986 года пры Палацы быў адкрыты навучальна-спартыўны корпус «Сняжынка», якая ў 2004 годзе атрымала статус школы па зімовых відах спорту, стаўшы адзінай у сваім родзе ў Паўднёвай федэральнай акрузе на сённяшні дзень.
У снежні 2003 года ў Палацы спорту таксама была адкрыта лёдавая коўзанка.
NGC 3774
NGC 3774 (іншыя абазначэнні — MCG -1-30-16, PGC 36058) — спіральная галактыка з перамычкай (SBb) у сузор’і Чаша.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Сяргей Васільевіч Літоўчык
Сяргей Васільевіч Літоўчык (нар. ) — беларускі лёгкаатлет. Спецыялізуецца ў бегу на 1500 метраў, 3000 метраў з перашкодамі. Майстар спорту Беларусі.
Дасягненні
Чэмпіён Беларусі 2016 года ў бегу на 3000 метраў з перашкодамі з вынікам 8:42,31.
Навасёлкі (Ушацкі раён)
Навасёлкі (, Новосёлки) — вёска ва Ушацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Вяркудскага сельсавета.
Да 19 лютага 1958 года вёска ўваходзіла ў склад Зарачанскага сельсавета, да 8 красавіка 2004 года — у склад Дубраўскага сельсавета.
Хэнанскі палітэхнічны ўніверсітэт
Хэнанскі палітэхнічны універсітэт (кіт. 河南理工大学) — вышэйшая навучальная ўстанова Кітая ў горадзе Цзяоцзо правінцыі Хэнань. Месціцца на ўзбярэжжы ракі Хуанхэ, агульная плошча кампуса складае каля 2 км². У універсітэце навучаюцца звыш 20.000 студэнтаў. Заснаваны ў 1909 годзе. Першая афіцыйная назва — Цзяоцзоўскі тэхналагічны інстытут, у 2004 годзе быў перайменаваны ў Хэнаньсі палітэхнічны універсітэт. У тым жа годзе Міністэрствам адукацыі Кітая навучальнай установе было прысуджанана ганаровае званне «выдатнай» за высокі ўзровень падрыхтоўкі маладых спецыялістаў.
Сізіф
Сізіф (Сісіф, Σίσυφος) — у старажытнагрэчаскай міфалогіі будаўнік і цар Карынфа, пасля смерці (у Аідзе) прысуджаны багамі закатваць на гару цяжкі камень, які, ледзь дасягнуўшы вяршыні, кожны раз каціўся ўніз. Адсюль выразы «сізіфава праца», «сізіфавы камень», якія азначаюць цяжкую, бясконцую і безвыніковую працу і пакуты. Згодна з Гамерам - хітры, заганны і карыслівы чалавек. Першым сярод элінаў скарыстаўся хітрасцю і ашуканствам.
Казінет
З паўваўнянога казінету шылі форменную вопратку ніжніх грамадзянскіх чыноў. У М. Я. Салтыкова-Шчадрына ў казцы «Цацачнай справы людцы» ў віцмундзір шэрага казінету апранутая лялька-падзьячы, а ў рамане «» ў светла-зялёным казінетавым прыйшоў да абеду Фомушка. У ў «» Алёшка просіць купіць яму не казінетавыя, а плісавыя, каб яго не дражнілі. Казінетавае адзенне звязвалася з нізкім сацыяльным статусам, шырока выкарыстоўвалася ў мастацкай літаратуры для адпаведнай характарыстыкі персанажа, напрыклад, у Л. М. Талстога, М. С. Ляскова і І. А. Буніна. З трывалага казінету таксама шылі вопратку: паліто, пінжакі, пакрыццё кажухоў. У вёсках верхняе адзенне з казінету было святочным. З пачаткам XX стагоддзя казінет перасталі выпускаць, і само слова стала выходзіць з ужытку, хоць яшчэ ў 1919 годзе звяртаўся да Маякоўскага: «Простай як мыканне і  казінетавых / не стане Расія — так вяшчае Хата».
Сан-Куйрыка-д’Орча
Насельніцтва складае 2460 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 59 чал./км². Займае плошчу 42 км². Паштовы індэкс — 53027. Тэлефонны код — 0577.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Quirico e Giulitta.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Аўгустаў (гміна)
Аўгу́стаў (Augustów) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Аўгустоўскага павета Падляскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Аўгуставе. Плошча гміны складае 266,52 км². Станам на 2008 год у гміне Аўгустаў пражывалі 6576 чалавек, шчыльнасць — 24,67 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 36 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 42 населеныя пункты.
Джыда
Джыда (جدة Джыда) — горад у заходняй частцы Саудаўскай Аравіі. Мае колькасць насельніцтва больш за 3,6 мільёнаў чалавек (2009), з’яўляецца другім па велічыні горадам у краіне і яе «эканамічнай сталіцай».
Джыда мае порт на ўсходнім узбярэжжы Чырвонага мора, які прымае на сябе асноўны паток паломнікаў, якія накіроўваюцца на хадж у Мекку і Медзіну.
Сыраежка рудая
Сыраежка рудая (Russula decolorans) — шапкавы базідыяльны грыб з роду сямейства.
Апісанне
Пладовае цела грыба — шапка на ножцы. Шапка дыяметрам 5—12 см, паўшарападобная, пазней пляската-ўвагнутая, з тупым і гладкім краем. Колер шапкі цагляна-жоўты, аражава-жоўты. Скурка адстае ад мякаці да паловы шапкі. Мякаць белага колеру, крохкая, з мядовым пахам. З узростам колер мякаці становіцца брудна-шэрым. Ножка грыба мае даўжыню 5—10 см і да 2 см у дыяметры, суцэльная, цыліндрычная, часам звужаецца да нізу. Колер ножкі белы, з узростам становіцца попельна-шэрым. Пласцінкі прырослыя, белаватыя, потым жоўтыя і з узростам набываюць брудна-шэрую афарбоўку. Споры шыпаватыя, жаўтавата-вохрыстага колеру.
Ядомы грыб.
Осьна Любуске (гміна)
О́сьна Любу́ске (Ośno Lubuskie) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Слубіцкага павета Любушскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Осьна Любуске. Плошча гміны складае 197,97 км². Станам на 2009 год у гміне Осьна Любуске пражывалі 6353 чалавекі, шчыльнасць — 31,8 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 9 салецтваў.
Шаўляй
Шаўля́й (, Šiaulē, традыцыйная беларускай назва — Шаўлі́) — горад у паўночнай Літве. Плошча горада складае 81 км², насельніцтва 133,9 тыс. чалавек (4-ы паводле велічыні горад краіны). З’яўляецца адміністрацыйным цэнтрам Шаўляйскага павета, Шаўляйскага раёна і Шаўляйскага гарадскога самакіравання. Прамысловы, культурны і навуковы цэнтр этнаграфічнага рэгіёна Жамойць. Працуе Шаўляйскі міжнародны аэрапорт.
Гісторыя
Назва горада паходзіць ад saulys — выстрал. Верагодна, у наваколлі, каля возера Тальс, у сярэдневякоўі знаходзілася паселішча паляўнічых. Магчыма, назва горада ўпершыню згадваецца ў 1236 годзе ў сувязі з бітвай паміж літоўцамі і войскам Лівонскага ордэна.
Як горад Шаўлі упамінаюцца ў грамаце Жыгімонта Старога ў 1524 годзе. Гарадскі прывілей атрымаў у 1569 годзе, а з 1589 года тут створаная каралеўская эканомія, то бок увесь прыбытак горада ішоў на ўтрыманне каралеўскага двара. Да 1795 года Шаўляй уваходзіў у склад Вялікага Княства Літоўскага.
Аршанскі дзяржаўны медыцынскі каледж
Аршанскі дзяржаўны медыцынскі каледж — установа сярэдняй спецыяльнай адукацыі г. Орша. Размяшчаецца па адрасе вул. Леніна, 195.
Ключ 27
Ключ 27 厂 (піньінь chǎng) са значэннем «уцёс» са Спісу 214 ключоў Кансі, якія выкарыстоўваюцца пры напісанні іерогліфаў. Адзін з 23 ключоў, якія складаюцца з дзвюх рыс.
Аршанскі дзяржаўны медыцынскі каледж
Гісторыя
У 1925—1927 гадах былі заснаваныя курсы медсясцёр у адной з гарадскіх школ. З 1 верасня 1936 года гэтыя курсы былі ператвораныя ў двухгадовую школу медсясцёр. У школе навучалася 90 чалавек.
Ключ 27
У слоўніку Кансі налічваецца 129 іерогліфаў з гэтым ключом (з 49 030).
Аршанскі дзяржаўны медыцынскі каледж
Гісторыя
Да 1937 года ў будынку Аршанскай водагразелячэбніцы размяшчаліся вячэрнія курсы медсясцёр, на якіх вучыліся жыхары горада без адрыву ад вытворчасці.
Ключ 27
Варыянты значэння
Старажытны знак паходзіць ад выявы склону гары. У сучаснай мове выкарыстоўваецца ў значэнні «круты бераг», «абрыў», «скала».
Аршанскі дзяржаўны медыцынскі каледж
Гісторыя
27 чэрвеня 1944 года Орша была вызвалена ад нацысцкіх захопнікаў і на пасяджэнні Аршанскага гарадскога савета было прынята рашэнне аб аднаўленні школы медсясцёр. Першы год займаліся ў жылым будынку льнокамбіната, затым перайшлі ў будынак СШ №1. У 1954 годзе двухгадовая школа медсясцёр атрымала статус вучылішча, адкрыліся фельчарскае і акушэрскае аддзяленні. У красавіку 1956 года будынак знеслі, бо мост побач, па якім праходзіла траса Магілёў-Віцебск, зрабіўся аварыйным, і неабходна было тэрмінова будаваць новы.
Ключ 27
Прыклады іерогліфаў
У табліцы прыведзены прыкладны спіс іерогліфаў з ключом 厂.
Аршанскі дзяржаўны медыцынскі каледж
Гісторыя
Трэці раз вучылішча адкрылася ў студзені 1962 года на падставе загаду Міністэрства аховы здароўя БССР ад 16 верасня 1961 года. У 70-х гадах пачалося будаўніцтва новага будынка вучылішча. Вясной 1972 года вучылішча пераехала ў новы будынак. Тут мелася 9 аўдыторый, 17 кабінетаў, сталовая на 220 пасадачных месцаў, спартыўная зала, актавая зала на 500 месцаў, бібліятэка з чытальнай залай на 60 месцаў.
У 1988 годзе адкрыта новае стаматалагічнае аддзяленне на базе 11 класаў. У 1996 годзе адкрыта аддзяленне зубных тэхнікаў.
У 2006 годзе Аршанскае дзяржаўнае медыцынскае вучылішча становіцца Аршанскім дзяржаўным медыцынскім каледжам.
Іван Фёдаравіч Харламаў
Іван Фёдаравіч Харламаў (, в. Шарпілаўка, Гомельскі раён — ) — беларускі вучоны ў галіне педагогікі. Акадэмік Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (1995), акадэмік Акадэміі педагагічных навук СССР (1990), доктар педагагічных навук (1973), прафесар (1974). Заслужаны дзеяч навукі БССР (1980). Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны.
Біяграфія
Скончыў школу № 2 у г. Рагачоў, Гомельскі педагагічны інстытут (1952).
Мікалай Яўгенавіч Сігневіч
Мікалай Сігневіч (нар., ) — беларускі футбаліст, нападнік грэчаскага клуба «Апалон Смірніс» і былы ігрок нацыянальнай зборнай Беларусі.
Іван Фёдаравіч Харламаў
Узнагароды і прэміі
Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь у галіне навукі і тэхнікі (2000) — за працу «Падручнік „Педагогіка“ на беларускай мове для студэнтаў педагагічных вышэйшых навучальных устаноў».
Узнагароджаны ордэнамі Працоўнага Чырвонага Сцяга (1980), Айчыннай вайны II ступені (1985), медалямі.
Мікалай Яўгенавіч Сігневіч
Клубная кар’ера
Пасля заканчэння тэрміну арэнды ў снежні 2013 года далучыўся да БАТЭ. Сезон 2014 распачаў у складзе барысаўскага клуба, звычайна выходзячы на замену, але пазней стаў часцей з’яўляцца ў асноўным складзе. У выніку, у канцы сезона стаў чаргавацца ў стартавым складзе з Віталем Радзівонавым. У першым жа сезоне за барысаўчан забіў 9 галоў у чэмпіянаце.
Іван Фёдаравіч Харламаў
Навуковая дзейнасць
Навуковыя працы па пытаннях дыдактыкі, тэорыі і методыкі выхавання.
Апублікаваў больш за 200 навуковых прац, у тым ліку 22 кнігі.
Мікалай Яўгенавіч Сігневіч
Клубная кар’ера
У пачатку 2015 года не выступаў з-за траўмы, прапусціў у тым ліку Суперкубак Беларусі 2015, у якім БАТЭ па пенальці выйграў у салігорскага «Шахцёра». У сакавіку 2015 года падоўжыў кантракт з БАТЭ. У канцы красавіка аднавіўся ад траўмы, але доўгі час толькі з’яўляўся на замену. З верасня, пасля траўмы Віталя Радзівонава, замацаваўся ў стартавым складзе, але ў кастрычніку сам атрымаў траўму і выбыў да канца сезона.
У першай палове 2016 года не гуляў з-за траўмы, з чэрвеня стаў з’яўляцца на полі, але замацавацца ў аснове не здолеў, саступаючы канкурэнцыю Радзівонаву. У снежні 2016 года быў аддадзены ў паўгадавую арэнду грэчаскаму «Платаніясу». У маі 2017 года, па заканчэнні чэмпіянату Грэцыі, вярнуўся з арэнды ў БАТЭ. У складзе БАТЭ стаў гуляць у аснове на пазіцыі цэнтральнага нападніка, чаргуючы выхады ў стартавым складзе і на замену. 2 лістапада 2017 года ў матчы Лігі Еўропы з «Кёльнам» адзначыўся голам пасля ўдара праз сябе.
У сезоне 2018 заставаўся адным з асноўных нападнікаў БАТЭ, выхадзіў пераважна ў стартавым складзе каманды. 13 снежня 2018 года ў апошнім матчы сезона адзнаўчыўся дублем у браму грэчаскага ПАОКа ў Лізе Еўропы, а пазней атрымаў чырвоную карту і быў выдалены з поля (выніковы лік 3:1).
У снежні 2018 года перайшоў у венгерскі клуб «Ферэнцвараш», разам з якім двойчы стаў чэмпіёнам Венгрыі, гуляў у Лізе чэмпіёнаў. У верасні 2020 года далучыўся да падмаскоўных «Хімак», аднак у тым жа месяцы разарваў кантракт, правёўшы за клуб тры матча , і вярнуўся ў БАТЭ. У 2020 годзе з’яўляўся на полі эпізадычна, на наступны год з часам замацаваўся ў стартавым складзе. У снежні 2021 года па пагадненні бакоў разарваў кантракт з БАТЭ.
У студзені 2022 года падпісаў кантракт на 1,5 гады з грэчаскім клубам «Апалон Смірніс».
Міжнародная кар’ера
Выступаў за моладзевую зборную Беларусі.
У верасні 2014 года быў упершыню выкліканы ў нацыянальную зборную Беларусі. Дэбютаваў у зборнай 15 лістапада 2014 года, выйшаўшы на 68-й хвіліне на замену замест Сяргея Карніленкі ў матчы супраць Іспаніі (0:3). Наступны матч (18 лістапада 2014 года супраць Мексікі) распачаў у стартавым складзе і сваім голам дапамог беларусам атрымаць перамогу (3:2).
Kalush
Kalush — украінскі рэп-гурт, заснаваны ў 2019 годзе. Прадстаўнік Украіны, які стаў пераможцам конкурса песні Еўрабачанне 2022 з песняю «Стэфанія».
Геранім Фларыян Радзівіл
Геранім Фларыян Радзівіл (, г. Бяла Брэсцкага ваяв. — ) — дзяржаўны дзеяч ВКЛ, мецэнат.
Біяграфія
Сын Караля Станіслава Радзівіла і Ганны Кацярыны з Сангушкаў Радзівіл.
Атрымаў хатнюю адукацыю, у 1730—35 падарожнічаў за мяжой. 3 1731 стаў фактычным уладальнікам (юрыдычным з 1744) т.зв. «Нойбургскіх маёнткаў». Трымаў таксама Пшэмысльскае і Крычаўскае староствы.
Падчашы ВКЛ у 1739—50, вялікі харужы ВКЛ з 1750. Меў 6-тысячнае войска (па колькасці раўнялася войску ВКЛ). Гарнізоны размяшчаліся ў Слуцку (галоўныя сілы), Бялай, Біржах, Кейданах, Невелі, Себежы, Крычаве, Капылі, Нягневічах, Рубяжэвічах, Беліцы і набіраліся з мясцовай шляхты і ваенна-служылых людзей (зямян, выбранцаў і інш.); афіцэры запрашаліся часткова з-за мяжы. У Бялай, пасля ў Слуцку трымаў афіцэрскую школу (кадэцкі корпус). Геранім Фларыян Радзівіл захоўваў жорсткі парадак у сваіх гарадах і маёнтках, задушыў Крычаўскае паўстанне 1743-44. У 1756 пачаў будаваць на востраве Жыд-возера (перайменаваў яго ў Князьмор, цяпер воз. Чырвонае) мураваны замак пад назвай Венецыя; меркаваў стварыць на возеры флот з артылерыяй.
Заснаваў тэатр у Бялай і Слуцкі тэатр Радзівілаў (1751), артысты для якога рыхтаваліся ў спецыяльнай школе (першая ў Рэчы Паспалітай). Сабраў карцінную галерэю, вялікую бібліятэку, арганізаваў значнае будаўніцтва ў сваіх рэзідэнцыях — Бялай і Слуцку.
NGC 21
NGC 21 (іншыя абазначэнні — NGC 29, IRAS00082+3304, UGC 100, ZWG 499.66, MCG 5-1-48, KAZ 19, PGC 767) — галактыка ў сузор’і Андрамеда.
Геранім Фларыян Радзівіл
Біяграфія
У шлюбах з Тэрэзай Сапегай, Магдаленай Чапскай і Анеляй Мянчынскай дзяцей не меў, і яго маёнткі перайшлі да брата Міхала Казіміра Радзівіла «Рыбанькі».
NGC 21
Гэты аб’ект занесены ў новы агульны каталог некалькі разоў, з абазначэннямі NGC 21 і NGC 29.
Горныя Ключы
Горныя Ключы (Го́рные Ключи́) — курортны пасёлак у Кіраўскім раёне Прыморскага края Расіі, адміністрацыйны цэнтр Горнаключэўскага гарадскога паселішча. Пасёлак Горныя Ключы размешчаны на рацэ Усуры, у месцы ўпадзення ў яе пратокі Драгучына. Праз пасёлак праходзіць федэральная траса А370 Усуры. Адлегласць да раённага цэнтра, пасёлка Кіраўскі, складае 16 км, да найбліжэйшай чыгуначнай станцыі Шмакаўка 21 км. Найбліжэйшая чыгуначная станцыя, на якой спыняюцца ўсе пасажырскія цягнікі, — Ружына, знаходзіцца ў горадзе Лесазаводску. Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 1965 года.
NGC 21
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Колесава
Колесава — жаночая форма прозвішча Колесаў.
Павулле (Ушацкі раён)
Паву́лле (, Поулье) — вёска ва Ушацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Вяркудскага сельсавета.
Сцяг Працы
Сцяг Пра́цы (, Стяг Працы) — пасёлак у Гомельскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Улукаўскага сельсавета.
Рахмілевіч
Рахмілевіч — прозвішча.
Рычард Бах
Рычард Дэйвіс Бах (Richard Bach; нар. ) — амерыканскі пісьменнік, вядомы як аўтар такіх бестселераў як «Чайка па імені Джонатан Лівінгстан», «Ілюзіі: Падарожжы вымушанага месіі» ды інш. З 17 гадоў захапляецца лётаннем у якасці хобі. Творчасць Рычарда Баха звязана з палётамі на самалётах і лётаннем у метафарычным кантэксце.
Запіён
Запіён з’яўляецца адным з самых важных будынкаў у Афінах. У цяперашні час выкарыстоўваецца для дзяржаўных і прыватных выстаў і цырымоній. Запіён быў першым у свеце будынкам, пабудаваным спецыяльна для Алімпійскіх гульняў (1896).
Прафесар Ікс
«Прафесар Ікс» (Professor X), сапраўднае імя Чарлз/Шарль Фрэнсіс Ксаўе (Экзевіер, Ксаўер, Заўе) (Charles Francis Xavier) — персанаж, супергерой, які з’явіўся ў коміксах выдавецтва «Marvel Comics», вядомы як лідар і заснавальнік Людзей Ікс. Створаны сцэнарыстам Стэнам Лі і мастаком Джэкам Кірбі, персанаж з’явіўся ў першым коміксе пра Людзей Ікс у верасні 1963.
Ксаўер — прадстаўнік падвіда людзей, вядомага як мутанты, якія нараджаюцца са звышчалавечымі здольнасцямі. Ён выключна моцны тэлепат, які здольны чытаць думкі іншых людзей і кантраляваць іх. Каб даць прытулак і выхоўваць мутантаў з усяго свету, ён кіруе прыватнай школай у сядзібе Ікс. Ксаўе таксама імкнецца служыць агульнаму дабру, прасоўваючы мірнае суіснаванне і роўнасць паміж людзьмі і мутантамі ў свеце, дзе шырока распаўсюджаны фанатычны анты-мутантавы рух.
На працягу большай часткі гісторыі персанажа, Ксаўер пакутуе паралічам ніжніх канечнасцяў і перасоўваецца ў мадыфікаваным інвалідным крэсле. Ксаўе — геній, вядучы аўтарытэт у галіне генетыкі і адзін з самых магутных тэлепатаў-мутантаў у свеце. Ён распрацаваў Цэрэбра і іншае абсталяванне для ўзмацнення псіянічных здольнасцяў, а таксама для выяўлення і адсочвання людзей з мутантавым генам.
Сілы і здольнасці
Прафесар Х валодае моцнымі здольнасцямі тэлепата: ён можа чытаць думкі, выклікаць ілюзіі, часовы параліч, страту памяці аб якой-небудзь падзеі ці поўную амнэзію, пасылаць моцныя псіхічныя хвалі, а таксама адчуваць прысутнасць іншых мутантаў-тэлепатаў ў невялікім радыюсе.
Разам з Магнэта, прафесар Х прыдумаў і сканструяваў сістэму Цэрэбра — суперкамп'ютар, змешчаны ў спецыяльным пакоі, здольны знаходзіць мутантаў на вялізарнай тэрыторыі. Моц Цэрэбра ўзмацняецца, калі злучаецца з тэлепатычнай здольнасцю Ксавэрыя або іншага мутанта.
Біяграфія
Чарлз Ксаўе нарадзіўся ў Нью-Ёрку ў сям'і багатага вучонага-ядзершчыка Браяна Ксаўе і Шэран Ксаўе. Сям'я жыла ў вельмі вялікім асабняку ў акрузе Уэстчэстэр з-за багацця, якое прынеслі ім ядзерныя даследаванні яго бацькі. Пазней Чарлз вырастае і паступае ў Пембрук-каледж Оксфардскага ўніверсітэта, дзе атрымлівае прафесарскую ступень у галіне генэтыкі, а затым некалькі гадоў жыве спачатку ў Оксфардзе, а затым у Лондане. Уступаючы ў позняе юнацтва, Ксавэрыя атрымлівае ў спадчыну асабняк, у якім ён вырас, што дазваляе яму ператварыць яго ў Школу Ксаўе для адораных дзяцей, якую ён адкрывае разам з першымі Людзьмі Ікс.
Першыя пяць вучняў Ксавэрыя — Цыклоп, Айсмэн, Анёл, Звер і Фенікс становяцца арыгінальнымі Людзьмі Ікс. Пасля таго, як ён завяршае набор першапачатковай каманды Людзей Ікс, ён адпраўляе іх у бой з Магнэта.
Фільмы
У фільмах Людзі Ікс, Людзі Ікс 2, Людзі Ікс: Апошняя бітва, Людзі Ікс: Расамаха, Расамаха, Людзі Ікс: Дні мінулай будучыні Чарлза грае Патрык Сцюарт. Як і ў коміксах, ён перасоўваецца ў інвалідным крэсле і мае тэлепатычныя здольнасці. У фільмах Людзі Ікс: Першы клас, Людзі Ікс: Дні мінулай будучыні і Людзі Ікс: Апакаліпсіс яшчэ маладога Ксаўе грае Джэймс Макэвой. Ён прадстаўлены лідарам першых Людзей Ікс і сябрам маладога Магнэта. У фільме Доктар Стрэндж: У мульцісусвеце вар'яцтва Патрык Сцюарт грае Ксаўе з паралельнага сусвету, лідара Ілюмінатаў.
Жалезніца (род раслін)
Жале́зніца (Sideritis) — род кветкавых раслін сямейства.
Батанічнае апісанне
Аднагадовыя і шматгадовыя травяністыя расліны і паўкусты. Сцябло прамастойнае або ўзыходнае ў ніжняй частцы, апушанае. Лісце простае, супраціўнае, на кароткіх чаранках ці амаль сядзячае.
Распаўсюджанне і экалогія
Расліны роду распаўсюджаны у Міжземнамор’і, трапічных і ўмераных абласцях Паўночнага паўшар’я. На тэрыторыі Беларусі сустракаецца заносны від, адзначаная ў Полацку.
Лекавыя і меданосныя расліны. Атрутныя для коней.
Віды
Род налічвае больш за 60 відаў (189 ). Некаторыя з іх:
Дунай (Прыморскі край)
Дунай (Дуна́й) — пасёлак гарадскога тыпу ў Прыморскім краі Расіі. Уваходзіць у склад ЗАТУ Фокіна. Пасёлак размешчаны на беразе бухты Стралок заліва Пятра Вялікага. Насельніцтва — 7805 чалавек (2009).
NGC 3773
NGC 3773 (іншыя абазначэнні — UGC 6605, IRAS11356+1223, MCG 2-30-5, ZWG 68.14, MK 743, KUG 1135+123, PGC 36043) — лінзападобная галактыка (S0) у сузор’і Леў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Асвенцім (гміна)
Асве́нцім (Oświęcim) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Асвянцімскага павета Малапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Асвенціме. Плошча гміны складае 74,84 км². Станам на 2009 год у гміне Асвенцім пражывалі 17 337 чалавек, шчыльнасць — 231,7 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 12 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 13 населеных пунктаў.
Шасцёраўка (станцыя)
Шасцё́раўка (, Шестеровка)  — станцыя Магілёўскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Клімавіцкім раёне Магілёўскай вобласці. Размешчана ў пасёлку Вялікі Мох, за 2,3 км на паўднёвы захад ад вёскі Шасцёраўка.
Марыя Алегаўна Літвінко
Дасягненні
Пераможца Першынства Беларусі ў памяшканні 2016 года ў кіданні молата з вынікам 55,78 м.
Бенедыкт II
Бенедыкт II (Benedictus PP. II; 635 — 8 мая 685) — Папа Рымскі з 26 чэрвеня 684 да 8 мая 685. Рымлянін. Яго абранне доўга не зацвярджалася візантыйскім імператарам, аднак затым Бенедыкт усталяваў сяброўскія адносіны з кіруючай сям’ёй. Урэгуляваў пытанне аб падпарадкаванні Равенскай епархіі, змагаўся з манафеліцтвам. Імператар Канстанцін Паганат выдаў рэскрыпт, па якім дазвалялася неадкладна здзяйсняць прысвячэнне папы, як толькі ён будзе абраны трыма карпарацыямі Рыма: духавенствам, народам і войскам.
Паморскі медыцынскі ўніверсітэт у Шчэціне
Гісторыя
У 1948 годзе была створана Медыцынская акадэмія ў Шчэціне. У 1949 годзе акадэмія складалася з васьмі клінік і дзвюх устаноў. У 1949-1992 гадах вучэльня называлася Паморскай медыцынскай акадэміяй імя Караля Свярчэўскага. У 1992 годзе вучэльне было прысвоена назва Паморскай медыцынскай акадэміі ў Шчэціне, а ў 2010 годзе - Паморскі медыцынскі ўніверсітэт у Шчэціне.
У адпаведнасці з вебаметрычным рэйтынгам універсітэтаў свету ўніверсітэт займае 5-е месца ў Польшчы сярод медыцынскіх універсітэтаў, а ў свеце - 2479-е сярод усіх тыпаў ВНУ.
NGC 22
NGC 22 (іншыя абазначэнні — UGC 86, MCG 5-1-39, ZWG 499.55, PGC 690) — спіральная галактыка (Sb) у сузор’і Пегас.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Міжнародны крымінальны суд
Міжнародны крымінальны суд (International Criminal Court, ICC ці ICCt; Cour pénale internationale; скарочана — МКС) — першы пастаянны міжнародны орган крымінальнай юстыцыі, у кампетэнцыю якога ўваходзіць праследаванне асоб, адказных за генацыд, ваенныя злачынствы, злачынствы супраць чалавечнасці і агрэсію. Заснаваны на аснове Рымскага статуту, прынятага ў 1998 годзе. Афіцыйна пачаў сваю працу 1 ліпеня 2002 года.
У адрозненне ад іншых міжнародных спецыяльных (ad hoc) і змяшаных крымінальных судоў, МКС з'яўляецца пастаяннай установай. У яго кампетэнцыю ўваходзяць злачынствы, здзейсненыя пасля ўвахождання Рымскага статуту ў сілу.
Месцазнаходжаннем з'яўляецца Гаага, аднак па жаданні суда пасяджэння могуць праходзіць у любым іншым месцы. Міжнародны крымінальны суд не варта блытаць з Міжнародным судом ААН, які таксама засядае ў Гаазе, але мае іншую кампетэнцыю. МКС не ўваходзіць у афіцыйныя структуры Арганізацыі Аб'яднаных Нацый, хоць можа ўзбуджаць справы па прадстаўленні Савета Бяспекі ААН.
Гісторыя
Міжнародная супольнасць даўно імкнулася да стварэння пастаяннага міжнароднага крымінальнага суда, але з-за разнастайных рознагалоссяў гэта пытанне на працяглы час адкладвалася. Яшчэ ў 1948 годзе Генеральная Асамблея ААН у сваёй рэзалюцыі паказвала на неабходнасць стварэння спецыяльнага юрыдычнага органа, які б на пастаяннай аснове займаўся крымінальным праследаваннем асоб, адказных за здзяйсненне злачынстваў генацыду і іншых злачынстваў аналагічнага цяжару. Праца над гэтым пытаннем была даручана Камісіі міжнароднага права, якая прыйшла да высновы, што стварэнне такога органа з'яўляецца пажаданым і магчымым з пункту гледжання міжнароднага права, аднак пазней праца ў гэтым кірунку Генеральнай Асамблеяй была прыпынена ў сувязі з адсутнасцю кансенсусу ў вызначэнні паняцця агрэсія.
У сярэдзіне XX стагоддзя пасля Другой сусветнай вайны міжнародная супольнасць дасягнула кансенсусу толькі ў вызначэнні генацыду, злачынстваў супраць чалавечнасці і ваенных злачынстваў, прыняўшы адпаведныя міжнародныя дакументы па іх. Велізарны ўплыў на фарміраванне міжнароднага крымінальнага права аказалі Нюрнбергскі і Такійскі працэсы над асобамі, вінаватымі ў здзяйсненні ваенных злачынстваў, злачынстваў супраць міру і супраць чалавечнасці падчас Другой сусветнай вайны. У далейшым ва ўмовах біпалярнага свету і абвастрэння халоднай вайны пытанне аб заснаванні міжнароднага крымінальнага суда больш не ўздымалася.
Толькі ў канцы 1980-х — пачатку 1990-х гадах пасля заканчэння халоднай вайны да гэтага пытання было зноў прыцягнута ўвага. Спачатку ў 1989 годзе ўрад Трынідада і Табага звярнулася з літом у Генеральную Асамблею з просьбай аднавіць працу над пытаннем аб міжнародным крымінальным судзе, чыя б юрысдыкцыя распаўсюджвалася і на незаконны абарот наркатычных сродкаў. Затым у 1991 годзе ў былой Югаславіі пачалася кровапралітная грамадзянская вайна, а ў 1994 годзе ў Руандзе адбыўся генацыд. Савет Бяспекі ААН адрэагаваў на дзве апошнія сітуацыі і сваім рашэннем заснаваў ad hoc трыбуналы (МТБЮ і МТР) для прыцягнення да пакарання адказных асоб. Аднак, паколькі гэтыя трыбуналы былі створаны для расследавання злачынстваў, здзейсненых толькі ў пэўны час і ў рамках пэўнага канфлікту, міжнароднай супольнасцю была дасягнута агульная згода наконт таго, што канчаткова наспела пытанне аб заснаванні незалежнага і пастаяннага крымінальнага суда. На сваёй 52-й сесіі Генеральная Асамблея па гэтым пытанні пастанавіла склікаць у 1998 годзе пад эгідай ААН Дыпламатычную канферэнцыю ў Рыме з удзелам усіх дзяржаў. 17 ліпеня 1998 года міжнародная супольнасць дасягнула гістарычнай мяжы, калі 120 дзяржаў падпісала Рымскі статут — прававую аснову для стварэння пастаяннага міжнароднага крымінальнага суда.
Міжнародны крымінальны суд (МКС) з'яўляецца першым пастаянным міжнародным органам крымінальнага правасуддзя, створаным на аснове дагавора паміж дзяржавамі, які неабходны, у першую чаргу, для таго каб не дапусціць сітуацыі беспакаранасці асоб, якія здзейснілі самыя сур'ёзныя злачынствы, якія выклікаюць заклапочанасць усёй міжнароднай супольнасці ў цэлым. МКС мае статус незалежнай міжнароднай арганізацыі, і не з'яўляецца часткай структуры ААН. Ён размяшчаецца ў Гаазе, Нідэрланды. Расходы суда фінансуюцца за кошт яго дзяржаў-удзельнікаў, а таксама магчымыя добраахвотныя ўнёскі ад урадаў, міжнародных арганізацый, прыватных асоб, карпарацый і іншых суб'ектаў.
Рымскі статут набыў моц 1 ліпеня 2002 года пасля яго ратыфікацыі 60 краінамі.
Дзяржавы-ўдзельнікі
Дзяржавы становяцца ўдзельнікамі МКС, а злачынствы, дзейсненыя іх грамадзянамі або на іх тэрыторыі — падсуднымі яму, па факце ратыфікацыі Рымскага статуту.
Станам на красавік 2013 года Рымскі статут ратыфікавала 122 дзяржавы ва ўсім свеце. З 193 дзяржаў-членаў ААН ратыфікавала толькі 121 (астравы Кука не з'яўляюцца членам ААН), 31 — падпісалі, але не ратыфікавалі, а 41 — зусім не падпісалі.
Дзяржавы-ўдзельнікі, што ратыфікавалі Рымскі статут, падзяляюцца на наступныя рэгіянальныя групы:
Станам на на красавік 2013 года 34 дзяржавы-ўдзельніцы МКС адносяцца да афрыканскіх краін, 18 — да азіяцкіх, 18 — з Усходняй Еўропы, 27 — з Лацінскай Амерыкі і Карыбскага басейна і 25 — з Заходняй Еўропы і іншых дзяржаў.
Ажаравіцы (гміна)
Ажараві́цы (Ożarowice) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Тарнагурскага павета Сілезскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Ажаравіцах. Плошча гміны складае 43,72 км². Станам на 2011 год у гміне Ажаравіцы пражывалі 5565 чалавек, шчыльнасць — 127,29 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 7 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 7 населеных пунктаў.
Транзістар
Транзі́стар (ад transfer — пераносіць і resistor — супраціўленне) — трохэлектродны паўправадніковы электронны прыбор, у якім ток у контуры двух электродаў кіруецца трэцім электродам.
Кіраванне тока ў выхадным контуры ажыццяўляецца за кошт змянення ўваходнага тока (у біпалярным транзістары), або ўваходнага напружання (у палявым транзістары). Невялікае змяненне ўваходных велічынь можа прыводзіць да істотна большага змянення выхаднога напружання і тока.
Гэтая ўзмацняльная якасць транзістараў выкарыстоўваецца ў аналагавай тэхніцы (аналагавыя ТБ, радыё, сувязь і г. д.). У наш час у аналагавай тэхніцы дамінуюць біпалярныя транзістары (міжнародны тэрмін — BJT, bipolar junction transistor). Іншым важнейшым прымяненнем транзістараў з'яўляецца лічбавая тэхніка (логіка, памяць, працэсары, камп’ютары, лічбавая сувязь і г. д.).
Уся сучасная лічбавая тэхніка заснавана на МАП (метал-аксід-паўправаднік) транзістарах (МАПТ). Часам іх называюць МДП (метал-дыэлектрык-паўправаднік) транзістары, міжнародны тэрмін — MOSFET (metal-oxide-semiconductor field effect transistor). Транзістары вырабляюцца ў рамках інтэгральнай тэхналогіі на адным крэмніевым крышталі (чыпе) і з’яўляюцца элементарнай часткай для пабудовы памяці, працэсара, логікі і г. д. Памеры сучасных МАПТ складаюць ад 130 да 45 нм. На адным чыпе (звычайна памерам 1—2 см²) змяшчаюцца сотні мільёнаў МАПТ. На працягу 60 год адбываецца змяншэнне памераў (мініяцюрызацыя) МАПТ і павелічэнне іх колькасці на адным чыпе (ступень інтэграцыі), у бліжэйшыя гады чакаецца павелічэнне ступені інтэграцыі да мільярдаў транзістараў на чыпе. Памяншэнне памераў МАПТ прыводзіць таксама да павелічэння хуткадзейнасці працэсараў (тактавай частаты).
Кожную секунду сёння ў свеце вырабляюць паўмільярда МАП транзістараў.
Гісторыя
Першыя патэнты на прынцып работы палявых транзістараў былі зарегістраваны ў Германіі 1928 на імя Юлія Эдгара Ліліенфелда. У 1934 годзе нямецкі фізік Оскар Хэйл запатэнтаваў палявы транзістар. Палявыя транзістары (у тым ліку МАП (метал-аксід-паўправаднік) транзістары) заснаваныя на простым электрастатычным эфекце поля, іх фізіка істотна прасцейшая, чым у біпалярных, і таму яны былі прыдуманы і запатэнтаваны значна раней. Тым не менш, першы МАП транзістар, які складае аснову сучаснай камп’ютарнай індустрыі, быў выраблены пасля біпалярнага транзістара ў 1960 годзе. Толькі ў 90-х гадах 20 ст. МАП тэхналогія стала дамінаваць над біпалярнай.
Вынаходства транзістара, кампактнага, лёгкага і надзейнага, адкрыла перад светам новыя магчымасці. Транзістар дазволіў адмовіцца ад капрызных і грувасткіх электронных лямп, што дазволіла зрабіць электронную тэхніку невялікай па памерах і больш надзейнай.
Яшчэ ў 1941 г. В. Я. Лашкароў апублікаваў артыкулы, у якіх апісаў асноўныя прынцыпы работы транзістара. Вадзім Яўгенавіч раскрыў механізмы, на аснове якіх і дагэтуль дзейнічаюць усе транзістары. Зрабіў ён гэта значна раней, чым хто-небудзь у свеце. Першыя паведамленні ў амерыканскім друку аб з’яўленні транзістара з'явілася ў ліпені ў 1948 г. — праз 7 гадоў пасля артыкула В. Я. Лашкарова. Аднак працы Лашкарова не атрымалі прызнання. Усе даныя яго даследаванняў у СССР былі засакрэчаныя. Гэта не давала магчымасці навукоўцу заявіць пра свае правы на патэнт і замацаваць прыярытэт за СССР.
Пазней транзістары выціснулі вакуумныя лямпы ў большасці электронных прыстасаванняў, здзейсніўшы тым рэвалюцыю ў стварэнні інтэгральных схем і камп’ютараў.
Bell была патрэбная назва новый прылады. Прапаноўвалася назваць яго «паўправадніковы трыёд» (semiconductor triode), «Solid Triode», «Surface States Triode», «крысталічны трыёд» (crystal triode) і «Iotatron», але слова «транзістар» (transistor), якое прапанаваў Джон Пірс, перамагло ва ўнутраным галасаванні.
Сартэяна
Сартэана (Sarteano) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Таскана, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Сіена.
Транзістар
Гісторыя
Першапачаткова назва «транзістар» адносілася да рэзістараў, якія кіруюцца напружаннем. Паколькі транзістар можна ўявіць як супраціўленне, якое рэгулюецца напружаннем на адным электродзе (у палявых транзістараў, для якіх гэта аналогія больш правільная — напружаннем на засаўцы, у біпалярных транзістараў — напружаннем на базе альбо токам базы).
Сартэяна
Насельніцтва складае 4718 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 53 чал./км². Займае плошчу 85 км². Паштовы індэкс — 53047. Тэлефонны код — 0578.
Транзістар
Класіфікацыя транзістараў
Прынцып дзеяння і спосабы прымянення транзістараў істотна залежаць ад іх тыпу. Больш падрабязна аб кожным з іх глядзі ў адпаведным артыкуле.
Сартэяна
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Транзістар
Класіфікацыя транзістараў
Паводле выкарыстанага паўправадніка транзістары класіфікуюць на германіевыя (у наш час не выпускаюцца), крэмніевыя і арсенід-галіевыя. Іншыя матэрыялы транзістараў да нядаўняга часу не выкарыстоўваліся. У наш час ёсць транзістары на аснове, напрыклад, празрыстых паўправаднікоў для выкарыстоўвання ў матрыцах дысплеяў. Перспектыўны матэрыял для транзістараў — паўправадніковыя палімеры. Таксама ёсць асобныя паведамленні наконт транзістараў на аснове вугляродных нанатрубак.
Сартэяна
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Транзістар
Класіфікацыя транзістараў
Па магутнасці выдзяляюць маламагутныя транзістары (рассейваемая магутнасць парадку міліватаў), транзістары сярэдняй магутнасці (ад 0,1 да 1 Вт рассейванай магутнасці) і магутная транзістары (звыш 1 Вт).
Па выкананню выдзяляюць дыскрэтныя транзістары (корпусныя і бяскорпусныя) і транзістары ў складзе інтэгральных схем.
Улукаўе
Улу́каўе (, Улуковье) — аграгарадок у Гомельскім раёне Гомельскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Улукаўскага сельсавета.
Царква Усіх Святых (Растоў-на-Доне)
Царква Усіх Святых — праваслаўны храм, пабудаваны ў Растове-на-Доне ў 1868 годзе. Знаходзіўся на тэрыторыі новых гарадскіх могілкаў. Храм быў знесены ў 1966 годзе, а на яго месцы пабудавалі Палац спорту.
Гісторыя
15 снежня 1785 года на старых растоўскіх могілках была закладзена драўляная царква Усіх Святых. 19 мая 1787 года храм быў асвячоны протаіерэем Іяанам Андрэевым. Царква размяшчалася ў раёне скрыжавання Чырвонаармейскай вуліцы і Саборнага завулка. Яна была прыпісана да Пакроўскай царквы.
У першай палове XIX стагоддзя ў Растове былі ўладкаваны новыя гарадскія могілкі. Яны знаходзіліся паміж сучаснымі Чырвонаармейскай і Філімонаўскай вуліцамі, Далманаўскім і Халтурынскім завулкамі. 8 верасня 1864 года на могілках быў закладзены храм Усіх Святых. Збудаванне храма вялося на сродкі гарадскога галавы А. М. Байкова.
3 кастрычніка 1865 года, пакуль новая царква будавалася, у старым храме Усіх Святых адбыўся пажар. Большая частка царкоўнага начыння была выратавана і перанесена ў Казанскую царкву, якая размяшчалася паміж сучаснымі вуліцамі Серафімовіча і Сацыялістычнай. У 1868 годзе новы храм Усіх Святых быў дабудаваны, пасля чаго ў яго перанеслі выратаванае начынне старога храма. Храм Усіх Святых быў асвячоны 27 кастрычніка 1868 года.
Храм Усіх Святых быў сярэдняга памеру і складаўся з трох нэфаў. Асноўны аб'ём храма быў каранаваны купалам у стылі ампір з дэкаратыўным пяцігалоўем. У 1897 годзе на сродкі А. К. Міхайлава да царквы з захаду прыбудавалі двух'ярусную званіцу. Галоўны прастол храма быў асвячоны ў гонар свята Дзень усіх святых. Левы (паўночны) прыдзел быў асвячоны ў імя святога роўнаапостальнага цара Канстанціна і маці яго царыцы Алены; правы (паўднёвы) прыдзел — у гонар Вялікапакутніка Панцеляймона.
У 1930-х гадах храм зачынілі, і ў яго памяшканні размясціўся шарыкападшыпнікавы завод. Званіца і пяцігалоўе былі дэмантаваны. У 1942 годзе падчас нацысцкай акупацыі горада ў храме аднавіліся набажэнствы. Быў збудаваны новы збор храма, каранаваны частачкай з крыжам. Каля храма ўтварыўся рынак, званы ў народзе «Нахалаўскім». Храм заставаўся дзейным і пасля вайны. Храм быў зачынены і знесены ў 1966 годзе. Зносу папярэднічаў збор подпісаў працаўнікоў пад «вымогай ліквідацыі храма». Царква Усіх Святых стала апошнім храмам, знесеным у Растове-на-Доне. На месцы царквы і гарадскіх могілкаў у 1967 годзе быў пабудаваны Палац спорту.
Ключ 28
Ключ 28 厶 (піньінь sī) са значэннем «асабісты» са Спісу 214 ключоў Кансі, якія выкарыстоўваюцца пры напісанні іерогліфаў. Адзін з 23 ключоў, якія складаюцца з дзвюх рыс. Ад гэтага ключа таксама паходзіць знак 私.
У слоўніку Кансі налічваецца 40 іерогліфаў з гэтым ключом (з 49 030).
Бабяк (гміна)
Ба́бяк (Babiak) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Кольскага павета Велікапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Бабяку. Плошча гміны складае 133,58 км². Станам на 2006 год у гміне Бабяк пражывалі 7933 чалавекі, шчыльнасць — 59,1 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 30 салецтваў.
Ключ 28
Варыянты значэння
Старажытны знак адлюстроўваў нос ці вуха чалавека. У сучаснай мове выкарыстоўваецца ў значэнні «асабісты», «выключны», «нехта», «нешта».
Бабяк (гміна)
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 46 населеных пунктаў.
Ключ 28
Прыклады іерогліфаў
У табліцы прыведзены прыкладны спіс іерогліфаў з ключом 厶.
Леў II (Папа Рымскі)
Леў II (лац.: Leo PP. II), (611 — 3 ліпеня 683) — Папа Рымскі з 17 жніўня 682 да 3 ліпеня 683. Грэк, нарадзіўся на востраве Сіцылія. Вядома пра яго любоў да музыкі і дапамогі бедным. Пасля свайго абрання зацвердзіў анафемы манафелітам, абвешчаныя шостым Сусветным саборам. Пры ім Рымская царква пацярпела ад набегаў лангабардаў і хваляванняў у епархіі Равены. Пахаваны ў Рыме.
NGC 3772
NGC 3772 (іншыя абазначэнні — UGC 6598, MCG 4-28-6, ZWG 127.8, PGC 36005) — спіральная галактыка з перамычкай (SBa) у сузор’і Леў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Красная Грыва
Красная Грыва — колішнія мясцовасць пад Гомелем, якая ўключала ў сябе дарогу з вёскі Валатава ў кірунку сенажацей, поплава і балота на ім, што знаходзіліся на месцы будучага мікрараёна Мельнікаў Луг.
Па ўсім відаць, уяўляла сабой у дарожнай частцы выцягнутую граду ў пойме Сожа, якая разумелася намінатарамі як «красная», г. зн. «прыгожая».
Перыяд з’яўлення, бытавання і знікнення назвы з ужытку невядомы. Дакладная лакалізацыя, як дарогі, так і балота, адсутнічае. Магчыма, часткова супадала з дарогай на Прудок, вядомай з ваенна-тапаграфічнай карты 1855 г.
Пола (Ушацкі раён)
По́ла (, Пола) — вёска ва Ушацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Вяркудскага сельсавета.
Да 19 лютага 1958 года вёска ўваходзіла ў склад Зарачанскага сельсавета, да 8 красавіка 2004 года — у склад Дубраўскага сельсавета.
NGC 23
NGC 23 (іншыя абазначэнні — UGC 89, IRAS00073+2538, MCG 4-1-33, ZWG 477.62, MK 545, ZWG 478.34, KUG 0007+256, PGC 698) — спіральная галактыка з перамычкай (SBa) у сузор’і Пегас.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Пінскі камбінат хлебапрадуктаў
«Пі́нскі камбіна́т хлебапраду́ктаў» — дзяржаўнае прадпрыемства Беларусі, заснаванае ў верасні 1958 года ў Пінску (Брэсцкая вобласць) ў якасці млынкамбіната.
Ёсць найбольшым вытворцам камбікармоў і мукі ў Брэсцкай вобласці. На 2019 год ААТ «Пінскі камбінат хлебапрадуктаў» вырабляла:
Гісторыя
У 1958 годзе ў Пінску (Беларуская ССР) заснавалі млынкамбінат. У 1966 годзе пачалі ўзводзіць элеватары, млыны, камбікормавы цэх, склады, рамонтна-механічную майстэрню і лабараторны корпус. У 1975 годзе Пінскі млынкамбінат перайменавалі ў Пінскі камбінат хлебапрадуктаў (Пінскі КХП), які стаў адным з найбольшых прамысловых прадпрыемстваў Пінску. У 1996 годзе «Пінскі КХП» стаў адкрытым акцыянерным таварыствам. У 2003 годзе стварылі даччынае ўнітарнае прадпрыемства для збыту камбікормаў. У 2004 годзе ў склад «Пінскага КХП» уключылі Столінскае хлебапрыёмнае прадпрыемства на правах вытворчага ўчастку. У наступныя гады адчынілі фірмавыя крамы ў Пінску, Лунінцы і Століне.
На 2013 год ААТ «Пінскі камбінат хлебапрадуктаў» быў найбольшым вытворцам камбікормаў і мукі ў Брэсцкай вобласці. Прадпрыемства ўключала элеватар ёмістасцю 64 000 тонаў, млын гатунковага памолу пшаніцы, камбікормавы цэх са складам на 3600 тонаў, дзвюхсекцыйны млын памолу жытняй мукі, Лунінецкі і Столінскі вытворчыя ўчасткі, хлебны гарадок са складамі. Гандлёвая сетка «Пінскага КХП» налічвала 4 крамы. У Беларусі «Пінскі камбінат хлебапрадуктаў» забяспечваў жытняй і пшанічнай мукой 4 хлебазаводы Брэсцкай вобласці — Давыд-Гарадоцкі, Лунінецкі, Пінскі і Столінскі. Замежныя пастаўкі ажыццяўлялі ў 3 краіны — Малдову, Расію і Украіну. Муку вышэйшага гатунку выпускалі пад таварным знакам «Гасцінец з Палесся». Камбікормавы цэх «Пінскага КХП» забяспечваў адкорм у жывёлагадоўчых прадпрыемствах і птушкафабрыках 5 раёнаў Брэсцкай вобласці — Драгічынскім, Лунінецкім, Пінскім, Столінскім і Іванаўскім. Выпрацоўваліся камбікормы для свойскіх курэй, кароў, свіней, козаў, трусоў і сажалкавага карпу. Па выніках 2015 года ААТ «Пінскі камбінат хлебапрадуктаў» атрымала $25,1 млн неразмеркаванага прыбытку і стала 16-м найбольш прыбытковым прадпрыемствам Беларусі.
Ажараў (гміна)
Ажа́раў (Ożarów) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Апатоўскага павета Свентакшыскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Ажараве. Плошча гміны складае 183,29 км². Станам на 2004 год у гміне Ажараў пражывалі 11 585 чалавек, шчыльнасць — 63,2 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 34 салецтвы.
Помнік Алене Фёдараўне Колесавай
Помнік Алене Фёдараўне Колесавай — помнік у Крупках.
Гісторыя
У Крупках у 1967 годзе устаноўлены помнік А. Ф. Колесавай. Скульптар В. Палійчук, архітэктары В. Занковіч і Л. Левін.
Апісанне помніка
Помнік зроблены з бетона, вышыня скульптуры 2,5 м, стэла 2×8 м. Скульптура пастаўлена на нізкай пліце — стылабаце на фоне хвалепадобнай стэлы, якая нібы зрушана ўлева адносна цэнтральнай восі, што стварае ўражанне дынамікі. Мадэліроўка форм абагульненая. Дэталі адзення — ватоўка, падпяразаная салдацкай папругай, шапка-вушанка, а таксама аўтамат, закінуты за спіну, дапаўняюць вобраз гераіні. У верхнім куце стэлы — інфармацыйны тэкст.
Максім Аляксеевіч Ліпаўка
Дасягненні
На Чэмпіянаце Беларусі 2016 года заняў 4 месца на дыстанцыі 400 м 48,42.
Педру Пасуш Каэлью
Пе́дру Мануэ́л Маме́ды Па́суш Каэ́лью (Pedro Manuel Mamede Passos Coelho;, ) — партугальскі палітык, лідар Сацыял-дэмакратычнай партыі. У чэрвені 2011 года пасля перамогі яго партыі на парламенцкіх выбараў пачаў фарміраванне ўрада.
Нарадзіўся ў Каімбры, але да 1974 года жыў у Анголе, дзе яго бацька працаваў урачом. У 1991 годзе ўпершыню быў абраны ў парламент Партугаліі. У 2010 годзе быў абраны лідарам апазіцыйнай Сацыял-дэмакратычнай партыі. Падтрымаў дзеянні ўрада па скарачэнні дэфіціту дзяржаўнага бюджэту. Пасля перамогі яго партыі (СДП атрымала 105 месцаў у Асамблеі з 230 супраць 78 на выбарах 2009 года) Каэлью пачаў перамовы аб стварэнні новага ўрада з удзелам СДП і Народнай партыі (мае 24 месцы ў Асамблеі). Хутка прэзідэнт Анібал Каваку Сілва прапанаваў фарміраванне новага ўрада менавіта Каэлью як лідару партыі, якая перамагла на выбарах.