cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Орля Пэрць
Гісторыя
Шлях задумаў ў 1901 г. Францішак Навіцкі, польскі паэт і горный гід. Маршрут пабудаваў і пазначыў ксёндз Валенты Гадоўскі паміж 1903 і 1906 гг.; аднак скрыжаванні і другія дапаможныя маршруты былі праведзеныя і пазначаныя да 1911 г. Пасля некалькіх смяротных выпадкаў, ў 2006 горны гід Ірэна Рубіновска і Пётр Мікуцкі, рэжысёр, апеліравалі да ўлады, каб размантавала ўсе дапамогі пры ўзыходжанню уздоўж шляху і змяніла іх на «віа фэррата». Зварот сустрэўся з рознымі рэакцыямі прафесійных груп, уцягнутых ў турбізнес. Было зроблена заключэнне, што гэта гістарычны шлях і што будзе заставацца без зменаў. Таму што многія выпадкі здарыліся калі турысты праходзілі ў процілеглых кірунках, Ўлада ад ліпня 2007 ўводзіла аднабаковы рух на частцы ад перавала Заврат да Каз'яга Верху.
Аляксей Станіслававіч Бутарэвіч
Клубная кар’ера
У ліпені 2020 года пакінуў «Смалявічы» і неўзабаве папоўніў склад мінскага «Дынама», дзе стаў часцей заставацца на лаўцы запасных, зрэдку выходзячы на поле. У сакавіку 2021 года быў аддадзены ў арэнду «Слуцку», у ліпені арэнда была падоўжана да канца сезона 2021. У слуцкай камандзе быў трывалым іграком асновы. У снежні 2021 года па заканчэнні арэнды пакінуў «Слуцк».
У студзені 2022 года падоўжыў кантракт з «Дынама». У пачатку сезона 2022 з’яўляўся на полі, але неўзабаве страціў месца ў складзе. У ліпені 2022 года пакінуў сталічны клуб і хутка стаў іграком валгаградскага «Ротара». Пакінуў валгаградскі клуб па заканчэнні кантракта ў чэрвені 2023 года.
У ліпені 2023 года далучыўся да санкт-пецярбургскага «Зеніта-2».
Міжнародная кар’ера
У кастрычніку 2015 года выступаў за юніёрскую зборную Беларусі да 19 гадоў у адборачным раўндзе чэмпіянату Еўропы.
5 чэрвеня 2018 года дэбютаваў у моладзевай зборнай Беларусі, адгуляўшы ўсе 90 хвілін у таварыскім матчы супраць Албаніі (2:3).
Сакалоўскі сельсавет (Бярозаўскі раён)
Сакало́ўскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Бярозаўскага раёна Брэсцкай вобласці Беларусі. Цэнтр — аграгарадок (да 2008 года вёска) Сакалова.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Бярозаўскага раёна Брэсцкай вобласці БССР. 8 сакавіка 1960 года ў склад Самойлавіцкага сельсавета перададзены вёскі Зарэчча, Круглае і Мормажава. На 1 студзеня 1974 года ў складзе Сакалоўскага сельсавета было 5 населеных пунктаў.
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 2036 чалавек, з іх 92,6 % — беларусы, 5,2 % — рускія.
Первез Мушараф
Ваенная кар’ера
Неўзабаве пасля заканчэння Ваеннай акадэміі, удзельнічаў у двух войнах супраць Індыі.
Первез Мушараф займаў розныя пасады ва ўзброеных сілах Пакістана, уключаючы камандуючага пяхотнай дывізіяй (1991) і камандуючага элітнага 1-га корпуса (1995). З’яўляўся намеснікам начальніка сакратарыята міністэрства абароны Пакістана, з 1993 па 1995 год займаў пасаду генеральнага дырэктара ўпраўлення агульнавайсковых аперацый галоўнага камандавання ўзброеных сіл.
7 кастрычніка 1998 года ўзведзены ў генералы і прызначаны начальнікам штаба сухапутных войскаў Пакістана.
На чале дзяржавы
Первез Мушараф прыйшоў да ўлады ў 1999 годзе ў выніку дзяржаўнага перавароту і кіраваў краінай да 2008 года.
Пасля адстаўкі
З 2014 года ў адносінах да яго ішлі судовыя пасяджэнні аб дзяржздрадзе. З 2016 экс-прэзідэнт жыве ў Дубаі. За мяжу яго адпусцілі на лячэнне, і на судзе ён не быў ні разу. 17 снежня 2019 года былога прэзідэнта Пакістана завочна прысудзілі да смяротнага пакарання. 13 студзеня 2020 смяротны прысуд быў скасаваны. Вышэйшы суд у Лахоры прызнаў неканстытуцыйным фармаванне складу спецыяльнага трыбуналу, які завочна судзіў Первеза Мушарафа.
Алі Хасан аль-Маджыд
Алі Хасан Абд аль-Маджыд ат-Тыкрыці (30 лістапада 1941—25 студзеня 2010) — іракскі дзяржаўны і ваенны дзеяч, міністр абароны Ірака ў гады праўлення Садама Хусейна, яго стрыечны брат. У заходняй прэсе быў вядомы як Хімічны Алі (Chemical Ali). Прысуджаны да смяротнага пакарання праз павешанне за дачыненне да праграмы Анфаль (знішчэнне курдскага насельніцтва).
Біяграфія
Паводле афіцыйнай версіі, Алі аль-Маджыд нарадзіўся ў 1941 г. у Тыкрыце, але дакладная дата яго нараджэння не ўстаноўлена. Як і яго стрыечны брат, ён належаў да племя Абу Насір і рос у беднай сям’і. Ён працаваў на матацыкле кур’ерам і кіроўцам у іракскай арміі да таго часу, пакуль партыя Баас не захапіла ўладу ў 1968 годзе.
Абапіраючыся на падтрымку стрыечнага брата, Алі аль-Маджыд хутка падымаўся па кар’ернай лесвіцы. Пасля ўступлення ў партыю ён спачатку стаў памочнікам міністра абароны Ірака Хамадзі Шыхаба, затым кіраўніком урада ў бюро бяспекі. У 1979 годзе Садам Хусейн уступіў на пасаду прэзідэнта краіны і Алі Хасан стаў адным з яго бліжэйшых ваенных саветнікаў.
29 сакавіка 1987 ён прызначаны генеральным сакратаром Паўночнага бюро партыі Баас з цэнтрам у Кіркуку, і ў яго руках была ўлада над элітнымі першым і пятым карпусамі іракскай арміі, дыслакаванымі адпаведна ў гарадах Кіркук і Эрбіль, а таксама Галоўным упраўленнем бяспекі і Галоўным упраўленнем ваеннай разаведкі. Фактычна аль-Маджыд стаў намеснікам Садама Хусейна на поўначы краіны. У дакладзе Human Rights Watch «Генацыд у Іраку» прыводзяцца два дакументы, якія вызначаюць асаблівыя паўнамоцтвы Алі. Дзякуючы гэтаму ён правёў кампанію «Анфаль» і шэраг іншых ваенных аперацый супраць курдскіх сераратыстаў, выкарыстоўваючы ўсе ўзброеныя сілы і ўсе часці спецыяльнага прызначэння, якія былі дыслакаваны на поўначы краіны.
Вельмі хутка ваенныя аперацыі ператварыліся ў ці ледзь не мэтанакіраванае знішчэнне курдскага насельніцтва. Перыядычна, падчас такіх мерапрыемстваў ужывалася хімічная зброя, за што заходнія СМІ ахрысцілі палітыка «Хімічны Алі».
У гады вайны ў Персідскім заліве ўзначаліў мухафазу Кувейт, створаную на месцы Каралеўства Кувейт. Ён пераназваў захопленую тэрыторыю ў новую правінцыю Ірака — Садамія. У верасні Аль-Маджыд прыняў указ, па якім усе будынкі з эмблемай або карцінамі кувейцкага эміра павінны быць спалены, а ўладальнікі арыштаваны. Жыхарам забаранілі насіць і адрошчваць бароды. Пасля паражэння тут іракскіх войск у Іраку адбылася хваля паўстанняў шыітаў і курдаў, жорстка падушаных пад кіраўніцтвам аль-Маджыда.
У лістападзе 1990 г. ён быў прызначаны на пасаду міністра ўнутраных спраў. А ў 1991—1995 гадах — міністр абароны, член Савета рэвалюцыйнага камандавання, узначальваў мясцовы райкам партыі. Хімічны Алі страціў пасаду міністра абароны, пасля таго як Садам даведаўся, што той займаўся незаконнай кантрабандай збожжа ў Іран. У снежні 1998 года, аднак, ён быў прызначаны камандзірам паўднёвых раёнаў Ірака.
Незадоўга да амерыканскай агрэсіі супраць Ірака Садам прызначыў стрыечнага брата камандаваць Паўднёвай ваеннай акругай. Падчас апошняй вайны Алі некаторы час кіраваў абаронай горада Басры. Кіраваў досыць паспяхова — прынамсі, брытанцы не маглі ўзяць Басру некалькі тыдняў. Акрамя таго, Аль-Маджыд прадухіліў паўстанне шыітаў, на якое ў пачатку аперацыі супраць Садама Хусейна вельмі разлічвалі амерыканцы.
Паводле некаторых звестак, Аль-Маджыд камандаваў атрадамі партызан на поўдні Ірака пасля поўнай акупацыі краіны, аднак у жніўні Алі Хасан быў злоўлены.
Над палітыкам пачалося зацяжное следства па справе аб яго злачынствах. Усяго было вынесена чатыры смяротных прысуда, апошняе з якіх у студзені 2010. У панядзелак 25 студзеня 2010 года Алі Хасан аль-Маджыд быў павешаны ў Багдадскай турме. Пахаваны ў родным паселішчы Садама Хусейна Аль-Аўджа недалёка ад яго магілы.
Недастверныя паведамленні аб гібелі
Па сцвярджэнні брытанскага камандавання, у 9.30 раніцы 4 красавіка 2003 года падчас абстрэлу Басры па доме аль-Маджыда была нанесена серыя ўдараў ракетамі з лазерным навядзеннем, а сам ён загінуў. 7 красавіка паведамлялася таксама, што было знойдзена цела генерала, аднак ніякіх доказаў гібелі Алі прадстаўлена не было. Пазней медсястра адной з бальніц Багдаду прызналася, што аль-Маджыд знаходзіцца ў шпіталі, дзе жартуе з персаналам. Потым ён збег з бальніцы. Пазней сталі прыходзіць паведамленні і аб палоне Алі аль-Маджыда. Першапачаткова аб захопе Аль-Маджыда паведамлялася ўжо ў красавіку 2003 пасля бамбардзіроўкі яго дома ў Басры. Аднак, гэтая інфармацыя так і не пацвердзілася. Зрэшты, генерал даволі хутка зразумеў, што супраціўляцца войскам кааліцыі іракцы доўга не змогуць і палічыў за лепшае знікнуць, імітаваўшы ўласную гібель. Неўзабаве пасля паведамлення аб гібелі Аль-Маджыда з’явіліся сведкі, якія сцвярджалі, што бачылі яго цалкам жывым і здаровым. Амерыканцы, у сваю чаргу, заяўлялі, што ўпэўненыя ў гібелі «Хімічнага Алі» на 99%, аднак пошукаў генерала не спынялі.
Міхал Грабоўскі (канюшы вялікі літоўскі)
Міхал Гжэгаж Грабоўскі (Michał Grzegorz Grabowski;  — ) — ураднік Вялікага Княства Літоўскага.
Біяграфія
Паходзіў са шляхецкага роду Грабоўскіх герба «Окша». Нарадзіўся ў сям’і Тамаша Мар’яна і Дароты з Отэнгаўзенаў.
Шамбялян караля і канюшы вялікі літоўскі з 1791 года. Удзельнічаў у падрыхтоўцы паўстання 1794 года, быў звязаны з Я. Ясінскім. Член Найвышэйшай Літоўскай рады.
У 1812 годзе па прапанове Напалеона арганізоўваў Беластоцкі дэпартамент у складзе адроджанага Вялікага Княства Літоўскага. Пасля ў эміграцыі.
Таркачоўскі сельсавет
Таркачо́ўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Дзятлаўскага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — вёска Таркачы.
Гісторыя
12 кастрычніка 1940 года ўтвораны Таркацкі сельсавет у складзе Дзятлаўскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Таркачы. З 8 студзеня 1954 года сельсавет у складзе Гродзенскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Навасёлкаўскага сельсавета, які быў утвораны ў складзе Дзятлаўскага раёна Гродзенскай вобласці БССР шляхам аб’яднання скасаваных Заройскага і Таркацкага сельсаветаў з цэнтрам у вёсцы Навасёлкі. З 25 снежня 1962 года Навасёлкаўскі сельсавет у складзе Навагрудскага раёна. З 6 студзеня 1965 года ў складзе адноўленага Дзятлаўскага раёна. 12 лістапада 1973 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Таркачы, сельсавет перайменаваны ў Таркачоўскі. 14 лютага 1977 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Ахонаўскага сельсавета (9 населеных пунктаў: вёскі Ахонава, Боцкавічы, Бубны, Клішавічы, Марозавічы, Панікарты, Рыбакі, Сінявічы і Яцукі). 21 красавіка 1977 года частка сельсавета (7 населеных пунктаў: вёскі Барышына, Зарой, Кузьмічы, Лапушна, Лезнявічы, Уланаўшчына і Чудоўшчына) вылучана ў склад новаўтворанага Лезнявіцкага сельсавета. 13 ліпеня 2007 года сельсавет скасаваны, яго тэрыторыя далучана да Данілавіцкага сельсавета.
Склад
На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 19 населеных пунктаў: Ахонава, Боцкавічы, Брычыцы, Бубны, Бярозаўка, Дзяракі, Дубатоўка, Клішавічы, Ліжэйкі, Марозавічы, Навасёлкі, Панікарты, Паўсаты, Рыбакі, Сінявічы, Таркачы, Хрольчыцы, Юзафіны, Яцукі.
Холмскі павет
Холмскі павет (Powiat chełmski) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў XVI—XVIII стст. ў Польскім каралеўстве. Цэнтр — г. Холм (цяпер Хэлм, Рэспубліка Польшча). Бярэ пачатак з Холмскай зямлі ў складзе Галіцка-Валынскага княства. Пасля абрання там у 1340 годзе на княжанне Любарта Холмская зямля ў складзе Вялікага Княства Літоўскага, у 1377—1387 гадах у Венгрыі, з 1387 у Польшчы. У 1430 годзе ў склад зямлі ўключаны тэрыторыі Верхняй Прыпяці. З пачатку XVI ст. Холмская зямля ў складзе Рускага ваяводства, падзялялася на Холмскі і Краснастаўскі паветы. У склад Холмскага паветы ўваходзілі землі Заходняга Палесся, у т.л. с. Радастава, Павіцце, Лелікава і інш. (паўднёвая частка сучасных Кобрынскага і Драгічынскага раёнаў Беларусі). З XIII ст. існавала праваслаўная Холмская епархія (з 1596 года ўніяцкая), з XIV ст. — каталіцкае Холмскае біскупства. Пасля 3-га падзелу Рэчы Паспалітай у 1795 годзе заходняя частка Холмскага павета далучана да Аўстрыйскай імперыі, усходняя частка з папрыпяцкімі землямі — да Расійскай імперыі.
Старыя Юркавічы
Стары́я Ю́ркавічы (, Старые Юрковичи) — вёска ў Брагінскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Малажынскага сельсавета.
Размяшчэнне
За 11 км на паўднёвы ўсход ад Брагіна, 40 км ад чыгуначнай станцыі Хойнікі (на галінцы Васілевічы — Хойнікі ад лініі Калінкавічы — Гомель), 130 км ад Гомеля.
Гідраграфія
На поўначы сетка меліярацыйных каналаў.
Транспартная сетка
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтамабільнай дарозе Камарын — Хойнікі.
Планоўка складаецца з ледзь выгнутай шыротнай вуліцы, забудаванай драўлянымі хатамі сядзібнага тыпу.
Гісторыя
Вядомая з XIX стагоддзя як вёска Юркавічы ў Рэчыцкім павеце Мінскай губерні. Некаторы час існавалі два населеных пункта: сяло Старыя Юркавічы і вёска Новыя Юркавічы. У 1862 годзе знаходзіліся сядзіба абшарніка, 2 вятракі). У 1877 годзе ў сяле Старыя Юркавічы пабудавана царква, у вёсцы Новыя Юркавічы з 1880 года дзейнічала хлебазапасны магазін, з 1884 года працавала народнае вучылішча (у 1889 годзе 80 вучняў). У 1885 годзе працавалі школа, царква, 5 вятракоў, крама. У 1890-х гадах вёска Новыя Юркавічы далучылася да сяла. Цэнтр воласці, у склад якой у 1890 годзе ўваходзілі 10 населеных пунктаў з 1434 дварамі. Паводле перапісу 1897 года размяшчаліся царква, народная вучэльня, 2 хлебазапасных крамы, 3 крамы, карчма. У 1909 г. 3795 дзесяцін зямлі, дзейнічалі лячэбны пункт і вінная крама. Падчас акупацыі германскім войскам у снежні 1918 года жыхары вёскі забілі гетманскага валаснога галаву, абяззброілі атрад нямецкіх салдатаў і адправілі іх у Гомель.
З 8 снежня 1926 года ў складзе БССР. У 1931 годзе арганізаваны калгас. У 1959 годзе ў складзе калгаса «XVIII партз'езд» (цэнтр — вёска Крыўча).
Да 8 студзеня 1987 года вёска ўваходзіла ў склад Крыўчанскага сельсавета, да 26 верасня 2006 года — у склад Дублінскага сельсавета (у 1987—2005 гадах — Спярыжскі сельсавет ) , да 1 снежня 2009 года — у склад Чамярыскага сельсавета , пасля — у складзе Малажынскага сельсавета.
Роберт Гуральнік
Роберт Гуральнік (нар., ) — амерыканскі матэматык. Працуе прафесарам матэматыкі ва Універсітэце Паўднёвай Каліфорніі (які з’яўляецца яго альма-матар). У 2012 годзе быў абраны членам Амерыканскага матэматычнага таварыства. У 2014 годзе прыняў удзел у Брытанскім матэматычным калоквіуме. У 2018 годзе атрымаў прэмію Коўла па алгебры.
Кручынкіна
Кручы́нкіна — жаночая форма прозвішча Кручынкін.
Лука (Ямільчынскі раён)
Лука (Лука́) — вёска ў Ямільчынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.
IC 4974-1
IC 4974-1 — галактыка тыпу S/P (спіральная галактыка) ў сузор’і Паўлін.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
NGC 2394
NGC 2394 — група зорак у сузор’і Малы Пёс.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Джон Цёрнер
Джон Нейпір Віндхэм Цёрнер (John Napier Wyndham Turner;, Рычманд, Сурэй, Вялікабрытанія) — канадскі дзяржаўны і палітычны дзеяч.
Калектывізацыя
Калектывізацыя - працэс кааперацыі сялянскіх гаспадарак, пераход ад індывідуальнай да калектыўнай вытворчасці.
Першыя калектыўныя гаспадаркі (калгасы, саўгасы, камуны, арцелі і таварыствы па сумеснай апрацоўцы зямлі) ўзніклі з усталяваннем савецкай ўлады (1917 – 1920 гг.) У 1922 – 1928 гг. ўлады БССР падтрымлівалі дабраахвотную калектывізацыю з мэтай аб'яднання дробных сялянскіх гаспадарак.
Джон Цёрнер
Біяграфія
1962—1993 гг. — дэпутат Палаты абшчын федэральнага парламента Канады.
Калектывізацыя
У 1929 г. былі абвешчаны суцэльная калектывізацыя і ліквідацыя кулакоў. Пастановы ЦК КП(б)Б 1930 г. арыентаваліся на паскоранае завяршэнне стварэння калгасаў і саўгасаў. У выніку, працэс калектывізацыі набыў прымусовы характар. Да 1939 г. было калектывізавана 90 % сялянскіх гаспадарак. У кожным раёне дзейнічалі МТС.
Джон Цёрнер
Біяграфія
З 14 мая 1963 года па 8 верасня 1965 года — парламенцкі сакратар Міністра па справах Поўначы і нацыянальных рэсурсаў.
З 18 снежня 1965 года па 3 красавіка 1967 — Міністр без партфеля.
З 4 красавіка па 20 снежня 1967 — Генеральны рэгістратар Канады (начальнік службы рэгістрацыі актаў грамадзянскага стану)
З 21 снежні 1967 года па 5 ліпеня 1968 — Міністр па справах спажыўцоў і карпарацый.
28 студзеня 1972 г. — 9 верасня 1975 года — Міністр фінансаў Канады.
З 30 красавіка па 4 лістапада 1984 г — Прэм'ер-міністр Канады.
Лёніўка
Лёніўка (Льо́нівка) — вёска ў Ямільчынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.
Сцяг Клімавічаў
Сцяг Клімавічаў — афіцыйны геральдычны сімвал горада Клімавічы Магілёўскай вобласці. Сцяг зарэгістраваны ў Гербавым матрыкуле Рэспублікі Беларусь  года № 83.
Апісанне
Прамавугольнае палотнішча блакітнага колеру з суадносінамі бакоў 1:2, у дрэўкавай частцы якога — апраўлены белай аблямоўкай герб горада Клімавічы i Клімавіцкага раёна.
Сцяг створаны ў нашы дні шляхам размяшчэння гістарычнага герба ў палотнішчы блакітнага колеру. Гербавая эмблема не зліваецца з тканінай, паколькі яна мае аблямоўку белага колеру.
Сцяг горада і раёна і палажэнне аб ім былі зацверджаны рашэннямі Клімавіцкага раённага выканаўчага камітэта ад 28 лютага 2001 года № 3-12 і раённага Савета дэпутатаў ад 2 сакавiка 2001 г. № 13/11.
Валока
Павінна была складацца з 3 роўных палёў, што адпавядала трохпольнай сістэме земляробства. Часта да палявога надзелу дадавалі 3 маргі на сядзібу і агарод. «Устава на валокі» 1557 года прадугледжвала валоку ў 33 маргі, па 11 маргоў у кожным полі. Пры кепскай зямлі практыкаваліся т.зв. «наддаўкі», таму памер валокі вагаўся ад 30 да 46 маргоў, але ўсе валокі абкладаліся аднолькавымі павіннасцямі. Паводле ўмоў плацяжу адрознівалі валокі цяглыя (паншчына), асадныя (грашовы чынш), вольныя ад павіннасці. Былі валокі аселыя (знаходзіліся ў пастаянным карыстанні сялян), прыёмныя, або бакавыя (у часовым карыстанні), пустыя (не ўзятыя ў карыстанне).
Халасле
Хала́сле (halászlé) — традыцыйны венгерскі рыбны суп. Назва паходзіць ад hal — рыба (або halász — рыбак) і lé — булён.
Для прыгатавання халасле дробна сечаную рэпчатую цыбулю і нарэзаную на дробныя кавалачкі рыбу або рыбную дробязь хутка пасеруюць з чырвоным перцам на свіным тлушчы, затым заліваюць вадой (таматавым сокам) і вараць да таго часу, пакуль рыба зусім не разварыцца. Пасля гэтага суп прапускаюць праз сіта. Затым туды дадаюць буйныя кавалкі рыбы (карп, сом, шчупак) і вараць да гатоўнасці. Суп халасле сервіруюць ў збанках з белым хлебам.
Пакістанская рупія
Пакіста́нская ру́пія (на ўрду روپي, код ISO 4217: PKR) — афіцыйная валюта Пакістана. Эмісія кантралюецца Дзяржаўным банкам Пакістана. Распаўсюджанае скарачэнне рупіі — Rs.
Гісторыя
Паходжанне слова «рупія» ідзе ад санскрытскага слова rūp ці rūpā, што азначае «срэбра» ў многіх Інда-Арыйскіх мовах. На санскрыце слова rūpyakam азначае манету з срэбра.
Пакістанская рупія была ўведзена ў абарачэнне пасля атрымання краінай незалежнасці ад Брытаніі ў 1947 годзе. Некалькі першых месяцаў незалежнасці, Пакістан карыстаўся індыйскімі манетамі з паметкай «Пакістан». Новыя манеты і банкноты былі выпушчаны ў абарачэнне ў 1948 годзе. У 1961 годзе быў уведзены сучасны падзел рупіі на 100 пайсаў.
Рэспубліканскі савет па гістарычнай палітыцы
Рэспубліканскі савет па гістарычнай палітыцы пры Адміністрацыі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь — пастаянна дзеючы орган па правядзенні адзінай дзяржаўнай палітыкі ў сферы гістарычнай памяці. Створаны 4 лютага 2022 года распараджэннем прэзідэнта Беларусі А. Лукашэнка.
Склад
У склад савета уваходзяць навукоўцы ў галіне гуманітарных ведаў, грамадскія дзеячы, прадстаўнікі палітычных партый, грамадскіх аб'яднанняў, экспертнай супольнасці, дзяржаўных органаў і арганізацый.
(99) Дзіку
(99) Дзіку — астэроід галоўнага пояса, які адносіцца да цёмнага спектральнага класа C. Ён быў адкрыты 28 мая 1868 года французскім астраномам Альфонсам Барэлем у Марсельскай абсерваторыі, Францыя і названы ў гонар Дзіку, старажытнагрэчаскай багіні праўды і справядлівасці.
Абацтва Даўнтан
Абацтва Даўнтан (Downton Abbey) — брытанскі тэлесерыял ад стваральнікаў Госвард-Парка зроблены паводле арыгінальнага сцэнарыя Джуліяна Фелаўза кампаніяй «Carnival films». Прэм’ера адбылася 26 верасня 2010 года на тэлеканале ITV. Фільм дасканала передае атмасферу Англіі пачатку XX стагоддзя не толькі характарамі галоўных герояў, але і самім антуражам у кадры. Закранае такія моманты як тэхнічны прагрэс (вынаходніцтва электрычнасці, аўтамабілю, тэлефона), эмансіпацыю жанчын, Першую сусветную вайну, эпідэмію іспанскага грыпу, ды інш.
У 2011 годзе «Абацтва Даўнтан» увайшоў у кнігу рэкордаў Гінэса, як серыял, што атрымаў найвышэйшую ацэнку крытыкаў.
6 лістапада 2011 года Гарэт Нім, выканаўчы прадзюсар, паведаміў, што кіраўніцтва серыяла рашыла працягнуць гістарычную драму на шосты сезон.
28 студзеня 2015 года ў брытанскім часопісе The Daily Mirror з’явілася інфармацыя пра тое, што шосты сезон стане апошнім.
Сюжэт
Падзеі першага сезона адбываюцца ў 1912 годзе. Серыял пачынаецца з навіны пра смерць нашчадка графа Грэнтэма — той трагічна загінуў на Тытаніку. Паколькі нашчадкаў-мужчын у радзіне не засталося, сям’я чакае, што ўся іх ўласнасць і капітал пяройдуць да старэйшай дачкі. Але граф Роберт Грэнтэм, які цэлае жыццё аддаў радзіннаму маёнтку, адмаўляецца адстойваць правы сваёй дачкі Мэры, мяркуючы, што ўсё, разам з немалым капіталам яго жонкі, павінна належаць нашчадку яго графскага тытула — невядомаму далёкаму сваяку.
Узнагароды і намінацыі
У 2011 годзе: У 2012 годзе: за найлепшую жаночую ролю другога плана ў драматычным тэлесерыяле — Мэгі Сміт
стылісты прычосак Эн «ношак» Олдхэм і Крысцін Грынвуд [11];
кампазітар Джон Ланн
У 2013 годзе: У 2014 годзе: У 2015 годзе:
Майдан (Ямільчынскі раён)
Майдан (Майда́н) — вёска ў Ямільчынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.
NGC 2395
NGC 2395 (іншае абазначэнне — OCL 502) — рассеянае скопішча ў сузор’і Блізняты.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Мала Глумча
Мала Глумча (Мала́ Глумча́) — вёска ў Ямільчынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.
Падліпка
Падлі́пка (, Подлипка) — вёска ў Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Лужкоўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1939 гадах вёска ў складзе гміны Язна, пазней у складзе гміны Лужкі Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Вароўскага (Клінцоўскі раён)
Вароўскага (Воровского) — пасёлак у Клінцоўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Каржовагалубоўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
Пасёлак узнікае ў пачатку ХХ ст.
Падатак на дададзеную вартасць
Падатак на дададзеную вартасць (ПДВ) — сістэма абкладання тавараў і паслугаў падаткам на суму вартасці, дададзенае да зыходнага кошту сыравіны на кожным этапе іхняе вытворчасці, абмену або перапродажу. Працэнтная стаўка можа адрознівацца ў залежнасці ад віду прадукцыі.
ПДВ улучаецца вытворцам у цану тавара, аплочваецца пакупніком і разьлічваецца як розніца між ПДВ, уплочаным пакупніком, і ПДВ, уплочанага ў сувязі з выдаткамі, якія ўлучаюцца ў сабекошт прадукцыі. У выплатных дакументах ПДВ выдзяляецца асобным радком.
IC 4974-2
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Джэймс Мак-Кернан
Джэймс Мак-Кернан (James MacKernan; нар., ) — брытанскі матэматык, займаў пасаду прафесара па матэматыцы ў Масачусецкім тэхналагічным інстытуце з 2007 па 2013 гады.
Па заканчэнні ў 1985 годзе Кембрыджскага ўніверсітэта атрымаў ступень бакалаўра навук.
Мак-Кернан і яго калега Крыстафер Хэкан сталі лаўрэатамі дзвюх прэмій Коўла і Клэя. У 2010 годзе ён здаваў даклад на Міжнародным кангрэсе матэматыкаў па тэме «Алгебраічная геаметрыя».
Зэльвенская ГЭС
Зэ́львенская ГЭС — малая гідраэлектрастанцыя на рацэ Зэльвянцы ў Зэльве Зэльвенскага раёна. Дамба ўтварае Зэльвенскае вадасховішча. Уведзена ў эксплуатацыю ў снежні 2006 года. Вызначаная магутнасць 150 кВт, штогадовая выпрацоўка электраэнергіі ў сярэдні па воднасці год ~0,5 млн кВт*гадзін.
Кабакоўскі сельсавет
Кабако́ўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Бярозаўскага раёна Брэсцкай вобласці. Цэнтр — вёска Кабакі.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Бярозаўскага раёна Брэсцкай вобласці БССР. 14 красавіка 1964 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Блудзенскага сельсавета.
Пільтэнская акруга
Пільтэнская акруга (Districtus Regii Piltensis, Kreis Pilten) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў Рэчы Паспалітай у XVI—XVIII стст. Знаходзілася ў Інфлянтах (на захадзе сучаснай Латвіі), складалася з 3 адасобленых тэрытарыяльных масіваў. Галощныя гарады — Пільтэн (Пільтэнэ), Газенпот (Айзпутэ). З XIII ст. гэта тэрыторыя Курляндскага біскупства, у 1559 годзе біскуп прадаў свае ўладанні Даніі. У 1583 годзе Рэч Паспалітая пачала вайну з Даніяй за гэтыя землі, якая скочылася падпісаннем 10 красавіка 1585 года Кроненборгскага дагавора. Данія за 30 тыс. талераў адмовілася ад акругі на карысць Рэчы Паспалітай. У 1611 годзе створана аўтаномная Пільтэнская акруга, падначаленая непасрэдна каралю польскаму і вялікаму князю літоўскаму. У 1656 курляндскаму герцагу ўдалося падначаліць акругу сабе, аднак у 1717 годзе прызначаная каралём камісія пазбавіла герцага правоў на яе. Вярхоўным органам улады ў Пільтэнскай акругі была ландрацкая калегія (6 ландратаў і 1 пісар), якую выбіраў курляндскі ландтаг з ліку пільтэнскай шляхты і зацвярджаў кароль. Ландрацкая калегія была і вышэйшым судом у акрузе. З 1611 года дзейнічаў асобы свод права — Пільтэнскі статут. Чатырохгадовы сойм 1788—1792 гадоў пераўтварыў у 1791 годзе акруга ў Пільтэнскі павет. Пасля 3-га падзелу Рэчы Паспалітай у 1795 годзе ў складзе Расійскай імперыі.
Адміністрацыйны падзел Японіі
Японія афіцыйна падзяляецца на 47 адміністрацыйных адзінкі вышэйшага ўзроўню. Яны аб’яднаны ў сістэму тодофукэн (яп. 都道府県 то-до:-фу-кэн). Па гэтай сістэме краіна складаецца з адной сталіцы то (яп. 都) — Токіа, адной вобласці до (яп. 道) — Хакайда, дзвюх гарадоў фу (яп. 府?), якія маюць статус прэфектуры, — Кіёта і Осака — і сарака трох прэфектур кэн (яп. 県). Дзеля зручнасці ў Заходнім японазнаўстве прынята называць вышэйназваныя адзінкі «прэфектурамі».
Прэфектуры падзяляюцца на меншыя адміністрацыйныя адзінкі. Гэта акругі Хакайда, адмысловыя гарады, вызначаныя ўказам урада, і паветы. Акругі, якіх налічваецца 14, існуюць толькі ў Хакайда. Для астатніх прэфектур адзінкай падзелу з’яўляецца павет. Да адмысловых гарадоў, вызначаных указамі ўрада, належаць гарады, насельніцтва якіх перавышае 500 тысяч чалавек. Гэтыя гарады ўключаюць Кобэ (1956), Кіёта (1956), Нагоя (1956), Осака (1956), Якагама (1956), Кітакюсю (1963), Фукуока (1972), Кавасакі (1972), Сапара (1972), Хірасіма (1980), Сэндай (1989), Тыба (1992), Сайтама (2003), Сідзуока (2005), Сакаі (2006), Ніігата і Хамамацу (2007). Сталіца Токіа да ліку падобных гарадоў не прыналежыць, таму што з’яўляецца гарадскім кангламератам, а не горадам.
Сучасная сістэма адміністрацыйнага падзелу была ўкаранёна ў перыяд Мэйдзі ў 1871 годзе, у выніку чаго былі скасаваны феоды хан і створаны прэфектуры. Гэтая падзея носіць назву хайхан цікэн (яп. 廃藩置県). Спачатку колькасць прэфектур адпавядала колькасці былых феодаў — больш за 300 адзінак. З часам іх скарацілі да 72, а ў 1888 годзе — да 47. Закон аб мясцовай аўтаноміі даў прэфектурам больш уладарных паўнамоцтваў. Нарэшце, улічваючы імпэтнае развіцце ўрбанізацыі ў Японіі, японскі ўрад разглядае праект рэфармавання прэфектур у 10 больш буйных адміністрацыйных адзінак.
Акрамя прэфектур і паветаў, у краіне існуе адміністрацыйныя адзінкі муніцыпальнага ўзроўню, якія карыстаюцца шырокай аўтаноміяй. Гэта цэнтральныя гарады прэфектур, адмысловыя гарады, уласна гарады, 23 спецыяльныя раёны Токіа, а таксама пасёлкі і вёскі.
Спіс прэфектур
Табліца паказвае падзел на прэфектуры ў парадку па ISO 3166-2:JP
Прэфектуры часта дзеля зручнасці падзяляюць на рэгіёны (вобласці) ціхо (地方). Гэтыя рэгіёны злажыліся гістарычна, яны не маюць адміністрацыйнага апарата і не з’яўляюцца адміністрацыйнымі адзінкамі.
Табліца паказвае агульнапрынятае падзел прэфектур па рэгіёнам з поўначы на поўдзень.
Петэр Шольцэ
Біяграфія
Нарадзіўся ў Дрэздэне, вырас у Берліне, наведваў гімназію імя Генрыха Герца ў Фрыдрыхсгайне. У складзе зборнай Германіі ўдзельнічаў у Міжнароднай матэматычнай алімпіядзе, дзе выйграў тры залатыя і адзін сярэбраны медаль. Вывучаў матэматыку ў Бонскім універсітэце, атрымаў ступень доктара філасофіі пад кіраўніцтвам Міхаэля Рапапорта.
З чэрвеня 2011 года — супрацоўнік Матэматычнага інстытута Клэя. У 2017 годзе абраны ў нямецкую акадэмію прыродазнаўцаў «Леапальдзіна». У 2016 годзе выступіў з пленарным дакладам на Еўрапейскім матэматычным кангрэсе, у 2018 годзе — з пленарным дакладам на Міжнародным кангрэсе матэматыкаў.
Жанаты, мае дачку.
Малы Крыватын
Малы Крыватын (Ма́лий Кривоти́н) — вёска ў Ямільчынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.
Барталамеус Пітыскус
Барталаме́ус Піты́скус (Bartholomäus Pitiscus, 1561 — 1613) — нямецкі матэматык, астраном, тэолаг-кальвініст. Унёс уклад у развіццё трыганаметрыі, у тым ліку прапанаваў сам тэрмін «трыганаметрыя» ў якасці назвы гэтай навукі.
Карлас Тэвес
Ка́рлас Альбе́рта Тэ́вес (Carlos Alberto Tévez; нар., , Аргенціна) — аргенцінскі футбаліст (нападнік) і трэнер. Ігрок нацыянальнай зборнай Аргенціны (2004—2015).
Клубная кар’ера
Тэвес пачаў сваю прафесійную кар’еру ў клубе «Бока Хуніярс» ва ўзросце шаснаццаці гадоў. У першы раз ён выйшаў на поле 21 кастрычніка 2001 года ў матчы супраць «Тальерэс». У складзе аргенцінскага клуба Тэвес дасягнуў прыкметнага поспеху, некалькі разоў стаўшы чэмпіёнам краіны і некалькі міжнародных кубкаў.
У снежні 2004 года Тэвес перайшоў у склад бразільскага клуба «Карынтыянс» за 20 млн долараў. Гэтая здзелка стала самым гучным трансферам за ўсю гісторыю амерыканскага футбола. Першапачаткова Тэвес не быў добра сустрэты заўзятарамі «Карынтыянса» — уключаючы прэзідэнта Бразіліі Лулу да Сілву. Аднак неўзабаве ён стаў капітанам і зоркай каманды, якая пад яго кіраўніцтвам выйграла ў 2005 годзе чэмпіянат Бразіліі.
23 жніўня 2006 года выданне «Sky Sports» абвясціла, што Тэвес вырашыў скончыць свой ​​выступ за «Карынтыянс». У артыкуле сцвярджалася, што ён, верагодна, адправіцца ў Еўропу, у «Чэлсі» альбо «Манчэстэр Юнайтэд». Але 31 жніўня, у дзень закрыцця еўрапейскага трансфернага вакна, Тэвес паведаміў на сваім уэб-сайце, што ён і Хаўер Маскерана пераходзяць у «Вест Хэм Юнайтэд» за 12 млн фунтаў стэрлінгаў. Гэтая здзелка шакавала футбольны свет і спарадзіла мноства чутак у прэсе адносна сапраўднай прыроды і ўмоў трансферу.
Пераход Тэвеса ў «Манчэстэр Юнайтэд» быў спалучаны з вялікімі цяжкасцямі, паколькі першапачаткова кіраўніцтва «Вест Хэма» не жадала вызваляць аргенцінца ад клубнай рэгістрацыі. Аднак, разарваўшы кантракт з «малатабойцамі», Тэвес узгадніў умовы сваёй двухгадовай арэнды з «Манчэстэр Юнайтэд» падпісаўшы новы кантракт 10 жніўня 2007 года. Ужо праз пяць дзён, 15 жніўня 2007 года аргенцінец дэбютаваў за «Юнайтэд» выйшаўшы на замену ў матчы супраць «Портсмута». У гэтай гульні ён адзначыўся галявой перадачай на Пола Скоўлза, што дазволіла зрабіць выніковы лік матча 1:1. Свой першы гол за «Юнайтэд» Тэвес забіў 23 верасня 2007 года ў пераможным хатнім паядынку супраць «Чэлсі».
26 чэрвеня 2013 года афіцыйны сайт «Ювентуса» паведаміў аб падпісанні трохгадовага кантракту з Тэвесам. У новым клубе аргенцінец атрымаў 10 нумар, пад якім да яго гуляў легендарны футбаліст клуба Алесандра Дэль П’ера. Паводле паведамленняў СМІ сума трансферу склала 12 млн еўра. У складзе «Ювентуса» Карлас здолеў стаць адным з лідараў, двойчы дапамог клубу стаць чэмпіёнам Італіі.
У чэрвені 2015 года, калі Тэвес выступаў за зборную на Кубку Амерыкі, было абвешчана аб вяртанні нападніка ў «Бока Хуніярс». У складзе «Бока Хуніярс» выйграў чэмпіянат і Кубак Аргенціны. У снежні 2016 года падпісаў кантракт з кітайскім клубам «Шанхай Шэньхуа», дзе стаў самым высокааплачваемым футбалістам свету.
У студзені 2018 года стала вядома аб тым, што Тэвес вяртаецца ў «Бока Хуніярс». Пакінуў клуб у чэрвені 2021 года.
Міжнародная кар’ера
Дэбют Тэвеса за зборную Аргенціны адбыўся 30 сакавіка 2004 года ў матчы адборачнага тура чэмпіянату свету 2006 года супраць зборнай Эквадора. Зборная Аргенціны паспяхова прайшла кваліфікацыю і атрымала пуцёўку ў фінальную стадыю турніру.
Трэнерская кар’ера
У чэрвені 2022 года, пасля года без клуба, абвясціў аб завяршэнні кар’еры і неўзабаве быў прызначаны галоўным трэнерам клуба «Расарыа Сентраль». Пакінуў пасаду ў лістападзе 2022 года.
Дасягненні
«Бока Хуніярс»:
«Карынтыяс»:
«Манчэстэр Юнайтэд»:
Сцяг Круглага
Сцяг Круглага — афіцыйны геральдычны сімвал горада Круглае Магілёўскай вобласці. Сцяг зарэгістраваны ў Гербавым матрыкуле Рэспублікі Беларусь  года № 95.
Карлас Тэвес
Дасягненні
«Ювентус»:
Сцяг Круглага
Апісанне
Прамавугольнае палотнішча блакітнага колеру з суадносінамі бакоў 1:2, у цэнтры правага боку якога гербавая эмблема — жоўтая падкова шыпамі дагары, паміж імі кавалерскі крыж таго ж колеру.
Карлас Тэвес
Дасягненні
Зборная Аргенціны:
Сцяг Круглага
Апісанне
Сучасны сцяг прапанаваны раённай камісіяй па аднаўленню гербавай сімволікі горада Круглае на чале са старшынёй Круглянскага раённага Савета дэпутатаў А. А. Рыльковым.
Сцяг горада і палажэнне аб iм зацверджаны рашэннямі Круглянскага раённага выканаўчага камітэта ад 25 студзеня 2002 года № 1-5 і Круглянскага раённага Савета дэпутатаў ад 27 чэрвеня 2002 года № 15-6. Мастак А. У. Леўчык.
Лейтэнант-адмірал
Лейтэнант-адмірал (Luitenant-Admiraal, Lieutenant Admiral) — вышэйшае ваенна-марское званне ў некаторых краінах свету. У Каралеўскіх ваенна-марскіх сілах Нідэрландаў з’яўляецца званнем вышэй за віцэ-адмірала, але ніжэй за званне адмірала, якое было скасавана ў 1956 годзе, т.б. гэта званне з’яўляецца найвышэйшым ваенна-марскім званнем у ВМС Нідэрландаў. У некаторых іншых флотах свету гэта званне адпавядае званню поўнага адмірала.
У XVII стагоддзі кожны лейтэнант-адмірал галандскага флоту ўзначальваў адно з сямі адміралцействаў Нідэрландаў і ў перыяды войнаў на моры кіраваў баявой эскадрай, якая складалася з парусных караблёў, прыпісаных да адпаведнага адміралцейства.
За ваенныя заслугі знакамітым флатаводцам Нідэрландаў XVII стагоддзя — Міхілу Адрыянсану дэ Руйтэру (чын прысвоены ў лютым 1673; штатгальтар Нідэрландаў Вільгельм III меў у той час вышэйшы ваенна-марскі чын Нідэрландаў — адмірал-генерал — чын (званне) Вярхоўнага галоўнакамандуючага Флотам Нідэрландаў) і Карнелісу Тромпу (чын прысвоены 6 лютага 1679 года, у 1665 годзе часова выконваў абавязкі Вярхоўнага галоўнакамандуючага флотам Нідэрландаў, з 8 мая 1678 года быў адмірал-генералам Даніі) было прысвоена ваенна-марское званне (чын) лейтэнант-адмірал-генерал (luitenant-admiraal-generaal).
Крухмал
Крухмал  — поліцукрыды амілозы і амілапекціну, монамераў, якой з'яўляецца альфа-глюкоза. Формула крухмалу:(C6H10O5)n. Крухмал, які сінтэзуецца рознымі раслінамі ў хларапласце, пад дзеяннем святла пры фотасінтэзе, крыху адрозніваецца па структуры зерняў, ступені полімерызацыі малекул, будове палімерных ланцугоў і фізіка-хімічным уласцівасцям.
Граза (Клінцоўскі раён)
Граза (Гроза) — пасёлак у Клінцоўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Каржовагалубоўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
Вёска ўзнікла ў пачатку 1920-х, а перад Вялікай Айчыннай вайной налічвала 12 жыхароў.
Крыстафер Хэкан
Крыстафер Дэрэк Хэкан (Christopher Derec Hacon; нар., ) — брытанскі матэматык італьянска-амерыканскага паходжання, займаецца вывучэннем алгебраічнай геаметрыі. Прафесар матэматыкі ва Універсітэце Юты, член Лонданскага каралеўскага таварыства (2019).
21 cm Mörser 16
21 cm Mörser 16 (21 cm Mrs 16) — нямецкая цяжкая гаўбіца. Выкарыстоўвалася падчас Першай сусветнай вайны, Другой сусветнай вайны
Гісторыя
Распрацавана на прадпрыемстве Krupp і выраблялася на ўласным заводзе ў горадзе Эсэн з 1916 года. У 1916 годзе, перад пачаткам баявога ўжывання, 21 cm Mrs 16 транспартавалася ў разабраным на дзве часткі стане (лафет і ствол, кожная на асобных калясках) з дапамогай конскай цягі. Дапушчалася перавозка марціры ў баявым (неразабраным) стане на невялікія адлегласці. Спачатку звычайна ўжывалі толькі конную цягу, аднак у 1917 з'явілася магчымасць ужываць і механічную цягу — быў распрацаваны і ўкаранёны ў вытворчасць артылерыйскі цягач «Krupp-Daimler» з бензінавым рухавіком магутнасцю 100 конскіх сіл. Пры ўласнай масе 8000 кг гэты цягач мог буксіраваць каляскі агульнай масай да 10 000 кг з максімальнай хуткасцю 36 км/г. Паколькі такі цягач мог буксіраваць марціру ў сабраным выглядзе, фірма Krupp распрацавала яе варыянт, спецыяльна прызначаны для буксіроўкі механічнай цягай з вялікай хуткасцю. Пры гэтым захоўвалася магчымасць транспартавання гаўбіцы ў выглядзе дзвюх калясак з выкарыстаннем коннай цягі.
Апісанне канструкцыі
Замыканне канала ствала ажыццяўлялася гарызантальнай клінавай засаўкай. Гармата мела гідраўлічную сістэму адкату. Лафет рухомы, колавы. Колы зробленыя са сталі, з унутранага боку змантаваны дыск для перамяшчэння па накіравальніках. Колы абсталёўваліся шырокімі дубовымі пласцінамі, апраўленымі для жорсткасці металічнай рамкай для змяншэння ціску на глебу. У 1934—1935 гадах праведзена чарговая мадэрнізацыя — з гаўбіцы зняты шчыт, разбіральная каляска стала неразборнай. Таксама былі ўсталяваныя рысоры на хадавую частку, удасканаленыя прычапныя прылады і колы новага ўзору з адліванымі гумовымі абадамі, што павялічыла хуткасць буксіроўкі каляскі — з 7-8 да 20 км/г. Абслуговы разлік марціры быў 14-15 жаўнераў.
Гісторыя
Яны заставаліся на ўзбраенні, пакуль у 1940 годзе іх не замяніла 21 cm Mörser 18. Потым яны выкарыстоўваліся для навучання. У 1918 годзе Швецыя купіла дзесяць гармат, дзе яны заставаліся на службе да 1950 года. Шведы ўжывалі ў гармаце свае бетонныя прабіўныя снарады, 210 ткр 51/65-ps R- / 33 вагой 120,75 кілаграма. Падчас Савецка-фінляндская вайна (1939—1940) фіны закупілі чатыры гарматы ў шведаў, хоць яны іх і не здолелі скарыстаць у вайне па прычыне адсутнасці машын для буксіроўкі цяжкіх гаўбіц. Падчас Савецка-фінскай вайны (1941—1944) была сфармавана 10-я асобная батарэя. Пасля вайны яны былі пакінутыя ў рэзерве і засталіся там да канца 1960-х гадоў.
Litara-A
Litara-A — культурніцкі мультымедыйны праект, накіраваны на папулярызацыю беларускай літаратуры. Заснаваны ў кастрычніку 2013 года ў Мінску супольнымі намаганнямі рэжысёра, аператара, кіраўніка студыі відэапрадакшну Zvonka Паўла Доўнара і мадэлі, настаўніка польскай ды беларускай мовы і літаратуры Дзяніса Бурко.
Назва праекту — своеасаблівае скарачэнне слова «літаратура», а таксама сімвал пачатку, бо літара «а» — першая ў алфавіце. Заснавальнікі лічаць сваю дзейнасць менавіта пачаткам, сваім першым крокам на шляху да папулярызацыі беларускасці.
Галоўная ідэя «Litara-A» — стварэнне відэазамалёвак, на якіх кожны жадаючы можа прадэкламаваць верш ці прозу па-беларуску. За час існавання ініцыятывы ўдзел у праекце прынялі вядомыя беларускія асобы, сярод якіх тайбаксёр Віталь Гуркоў, рэпер і акцёр Vinsent, паэт і перакладчык Андрэй Хадановіч, журналіст і выкладчык курсаў беларускай мовы «Мова нанова» Глеб Лабадзенка, паэт Віталь Рыжкоў, журналістка Ганна Трубачова, пісьменнік, мастацтвазнаўца і журналіст Віктар Марціновіч.
Малы Яблунэць
Малы Яблунэць (Ма́лий Яблуне́ць) — вёска ў Ямільчынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.
Джо Кларк
Чарлз Джозеф Кларк (Charles Joseph Clark; нар. 5 чэрвеня 1939, Хай-Рывер, правінцыя Альберта, Канада) — канадскі дзяржаўны і палітычны дзеяч. З чэрвеня 1979 па сакавік 1980 — прэм’ер-міністр Канады.
NGC 2396
NGC 2396 (іншае абазначэнне — OCL 579) — рассеянае скопішча ў сузор’і Карма.
Зара (Клінцоўскі раён)
Зара (Заря) — пасёлак у Клінцоўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Каржовагалубоўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
Вёска ўзнікла ў пачатку 1920-х, а перад Вялікай Айчыннай вайной налічвала 11 жыхароў.
Малаглумчанка
Малаглумчанка (Малоглумча́нка) — вёска ў Ямільчынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.
Хіраку Накадзіма
Хіраку Накадзіма (нар. ) — японскі матэматык. Ph.D. (Такійскі ўніверсітэт, з 1991). У 2002 годзе ўдзельнічаў у Міжнародным матэматычным кангрэсе ў Пекіне, дзе выступаў у якасці пленарнага спікера. Атрымаў прэмію Коўла па алгебры за 2003 год. Даказаў гіпотэзу Някрасава. У 2014 годзе яму была ўручана прэмія Японскай акадэміі навук. З 2018 года поўны прафесар Інстытута імя Каўлі (каля Токіа).
IC 4975
IC 4975 — галактыка тыпу SB0 (кампактная выцягнутая галактыка) ў сузор’і Тэлескоп.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Віхранская ГЭС
Віхранская ГЭС, ГЭС «Старыя Віхраны» — малая гідраэлектрастанцыя на рацэ Віхра каля вёскі Каробчына ў Мсціслаўскім раёне Магілёўскай вобласці.
Пабудаваная ў 1926 годзе з вызначанай магутнасцю 75 кВт. Рэканструяваная — 250 кВт.
Аквітанія
Аквітанія:
Метраном у Празе
Метраном у Празе — славутасць у Празе.
Гісторыя стварэння
У 1991 годзе ў Празе на час правядзення Усеагульнай Чэхаславацкай выставы на месцы помніка Сталіну на стары п’едэстал было вырашана паставіць вялізны метраном. Па задумцы аўтара, архітэктара Враціслава Карэла Новака, рух метранома вышынёй у 24 метра над Прагай павінны быў падкрэсліць няўмольнасць бегу часу. Даўжыня штангі — 20 метраў. Паводле першапачатковага плану па заканчэнні выставы метраном павінен быў быць дэмантаваны, але затым гарадскія ўлады вырашылі пакінуць славутасць.
Месца з’яўляецца ўлюбёным месцам адпачынку пражскіх скейтбардыстаў.
Fable (гульня)
Fable — камп’ютарная гульня жанру фэнтэзійнага квэсту, выпушчаная кампаніямі Telstar Electronic Studios і Sir-Tech Software ў 1996 годзе.
Сюжэт
Дзеянне гульні адбываецца на далёкай планеце, свет якой разбураны прышэльцамі. Гульня пачынаецца з размовы галоўнага героя — Гудторпа (Goodthorpe, у першым выданні Quicktorpe) з кіраўніком невялікага паселішча, у якім ён жыў. Гудторпа пасылаюць на небяспечную місію. Яму трэба знайсці чатыры каштоўных магічных каменя, каб, выкарыстаўшы іх, выратаваць свет ад разбурэння.
Канцоўка
У першапачатковым выданні гульні канец быў вельмі нечаканым: аказвалася, што «байку» (Fable, назва гульні) распавядаў адзін са зняволеных бандытаў іншым. Але выдавец гульні, Sirtech, настаяў на змене такога відавочна непрадуманага ходу. У выніку гульня заканчваецца больш лагічна і здавальняюча для гульца, хоць і не ідэальна з прычыны абмежаванасці часу перапрацоўкі канца.
Красная Зара (Клінцоўскі раён)
Красная Зара (Красная Заря) — пасёлак у Клінцоўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Каржовагалубоўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
Узнікае ў 1930-х гг., а перад Вялікай Айчыннай вайной пасёлак налічваў 12 жыхароў.
Газавая лямпа
Першы прататып газавай лямпы — нафтавая лямпа — была апісана Ар-Разі ў Багдадзе IX стагоддзі. Сучасная газавая лямпа была вынайдзеная аптэкарам Ігнатам Лукасевічам і Янам Зехам ў 1853 годзе ў Львове.
Сувіды
Суві́ды (, Сувиды) — былая вёска ў Брагінскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіла ў склад Хракавіцкага сельсавета.
Пасля катастрофы на Чарнобыльскай АЭС і радыяцыйнага забруджвання жыхары (83 сем'і) пераселены ў 1986 годзе ў чыстыя месцы. Афіцыйна ліквідавана 20 жніўня 2008 года.
Размяшчэнне
У 25 км на поўдзень ад Брагіна, 16 км ад чыгуначнай станцыі Ёлча (на лініі Оўруч — Палтава), 143 км ад Гомеля.
Транспартная сетка
Побач аўтадарога Камарын — Брагін. Планоўка складаецца з прасталінейнай вуліцы, арыентаванай з паўднёвага ўсходу на паўночны захад і забудаванай драўлянымі хатамі сядзібнага тыпу.
Гісторыя
Па пісьмовых крыніцах вядомая з XVI стагоддзя як вёска ў валоданні князя Вішнявецкага, а ва 2-й палове XVII стагоддзя — Каняцпольских. Пасля 2-га раздзела Рэчы Паспалітай (1793 год) у складзе Расійскай імперыі. У 1811 годзе валоданне Ракіцкіх. Паводле перапісу 1897 года размяшчаліся хлебазапасны магазін, карчма. У 1908 годзе ў Савіцкай воласці Рэчыцкага павета Мінскай губерні.
З 8 снежня 1926 года па 30 снежня 1927 года цэнтр Сувідавіцкага сельсавета Камарынскага раёна Рэчыцкай, з 9 чэрвеня 1927 года Гомельскай акруг. Дзейнічала пачатковая школа.
У 1930 годзе арганізаваны калгас «Чырвоная Беларусь», працавалі 2 вятракі і гамарня. У 1959 годзе ўваходзіла ў склад саўгаса «Брагінскі» (цэнтр — вёска Піркі).
З 30 снежня 1927 года па 8 студзеня 1987 года вёска ўваходзіла ў склад Піркаўскага сельсавета, пасля — у склад Савіцкага сельсавета, які 26 сакавіка 1987 года быў перайменаваны ў Хракавіцкі сельсавет.
Першая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2001
Першая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2001  — другі па рангу дывізіён па футболе сярод беларускіх каманд 2001-га года.
Турнір, у якім прымалі ўдзел 15 каманд (колькасць паменшылася пасля адмовы ад удзела мінскага СКАФа), праходзіў у два кругі. Перамогу атрымаў клуб «Тарпеда» з Жодзіна, які разам з мінскай «Зоркай-ВА-БДУ» перайшоў у Вышэйшую лігу.
Мар’яніўка (Ямільчынскі раён)
Мар’яніўка (Мар'я́нівка) — вёска ў Ямільчынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.
Вуліца Натуралістаў (Мінск)
Размяшчэнне
Пачынаецца ад скрыжавання з праспектам Незалежнасці, заканчваецца скрыжаваннем з вуліцай Кедышкі. Ідзе паралельна вуліцы Талбухіна.
Грамадскі транспарт
Рух грамадскага транспарту непасрэдна па вуліцы адсутнічае, але на вуліцы Кедышкі ёсць прыпынак «Натуралістаў», на якім спыняецца шэраг тралейбусных маршрутаў. Бліжэйшая станцыя метро — «Парк Чалюскінцаў».
Герб Круглага
Герб Круглага — афіцыйны геральдычны сімвал горада Круглае Магілёўскай вобласці. Герб зарэгістраваны ў Гербавым матрыкуле Рэспублікі Беларусь  года № 95.
Апісанне
У блакітным полі іспанскага шчыта залатая падкова шыпамі дагары, паміж імі кавалерскі крыж таго ж металу.
У аснову сучаснага герба пакладзены шырока распаўсюджаны шляхецкі герб, якім валодалі многія роды ў Вялікім Княстве Літоўскім.
Герб горада і палажэнне аб iм зацверджаны рашэннямі Круглянскага раённага выканаўчага камітэта ад 25 студзеня 2002 года № 1-5 і Круглянскага раённага Савета дэпутатаў ад 27 чэрвеня 2002 года № 15-6. Мастак А. У. Леўчык.
Давыд Гарадзенскі
Давыд (? — ) — староста гарадзенскі, военачальнік вялікага князя літоўскага Гедзіміна.
Біяграфія
Паходжанне невядома. На думку Васіля Тацішчава, быў сынам пскоўскага князя Даўмонта і гэта меркаванне пашырана, але пацвярджэнняў гэтаму няма. У нямецкіх хроніках называецца кашталянам або старостам Гарадзенскага замка, у Пскоўскім летапісе — князем.