cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Калоніі Герцагства Курляндскага
Заняпад
Герцагства Курляндскае знаходзілася ў сферы інтарэсаў Швецыі і Польшчы. У 1655 годзе шведская армія ўступіла на тэрыторыю герцагства і пачалася Паўночная вайна 1655-1660 гадоў. У 1658-1660 гадах герцаг Якаб знаходзіўся ў шведскім палоне. На працягу гэтага перыяду калонія з гандлёвымі караблямі і факторыямі была захоплена больш шматлікімі галандскімі каланістамі. Галандскія пасяленцы атачылі Форт Якаб і вымусілі курляндскага губернатара Хуберта дэ Беверына здацца.
Курляндыя афіцыйна саступіла Новую Курляндыю 11 снежня 1659 года. Тое ж самае адбылося і з курляндскай калоніяй ў Гвінеі, галандскі флот з другой спробы пасля працяглай аблогі авалодаў Фортам-Якабам і ўзяў у палон губернатара Ота фон Штыля. Вайна скончылася Аліўскім пагадненнем (падпісаным каля Гданьска) у 1660 годзе, на падставе якога Табага быў вернуты Курляндыі.
Пасяленцы пакінулі Табага ў 1666 годзе, магчыма, пасля пірацкай атакі, якая адбылася ў гэтым годзе. У 1668 годзе курляндскі карабель паспрабаваў зноў заняць Форт Якаб, але быў спынены галандцамі. Табага быў адноўлены зноў толькі на кароткі перыяд у канцы праўлення Якаба са спробай ў 1680 годзе зноў заснаваць калонію. Ён пачаў аднаўляць флот і факторыі, але герцагства так і не дасягнула ранейшага росквіту. Востраў быў пакінуты з сакавіка 1683 па чэрвень 1686 года, і ў маі 1690 года, неўзабаве пасля таго, як востраў быў прададзены, курляндцы канчаткова пакінулі Табага, хаця губернатары працягвалі прызначацца да 1795 года. Манумент каля Курляндскага заліва адзначае месца паселішча.
З 1654 года таксама вяліся перамовы з Папам Інакенціем Х па пытанні аб набыцці Курляндыяй калоній у Ціхім акіяне, але яны ні да чаго не прывялі, так як Папа запатрабаваў, каб у гэтыя калоніі дапускалі толькі каталіцкія місіянеры.
Гарадзянец
Гарадзяне́ц — возера ва Ушацкім раёне Віцебскай вобласці, за 17 км на паўднёвы ўсход ад гарадскога пасёлка Ушачы, каля вёскі Івахнава, у басейне ракі Выдрыца.
Схілы катлавіны вышынёй да 10 м, разараныя, на поўдні і ўсходзе вышынёй да 15 м, пад лесам. Берагі высокія, на поўдні і ўсходзе зліваюцца са схіламі. Злучана ручаём з возерам Вербна. У паўночнай частцы возера маецца невялікі востраў.
Лонданская школа эканомікі і палітычных навук
Лонданская школа эканомікі і палітычных навук (The London School of Economics and Political Science, LSE) — падраздзяленне Лонданскага ўніверсітэта. Школа заснавана ў 1895 годзе. Дэвіз школы «rerum cognoscere causas», прыняты ў 1922 годзе, азначае «спазнай прычыну рэчаў».
Гісторыя
Рашэнне стварыць школу было прынята 4 жніўня 1894 года чатырма фабіянцамі за сняданкам у Бора Фарм (Borough Farm) каля Мілфарда (графства Сурэй) — Беатрысай і Сідні Вебамі, Грэмам Уолесам і Джорджам Бернардам Шоу.
У 1900 годзе ЛШЭ далучылася да Лонданскага ўніверсітэта на правах факультэта эканомікі і да сённяшняга дня застаецца спецыялізаваным навучальна-даследчым інстытутам, адзіным такога роду ў Вялікабрытаніі.
Хутка развіваючыся ў наступныя гады школа размясцілася ў самым цэнтры Лондана на Клэр-Маркет і Хагтан-стрыт. У 1920 годзе першы камень у падмурак Старога будынка на Хагтан-стрыт заклаў кароль Георг V.
У гады Другой сусветнай вайны школа пераязджала часова ў Кембрыдж.
У паваенныя гады школа ўвесь час пашыралася, па-ранейшаму займаючы месца ў цэнтры Лондана паміж Лінкальнс-Ін-Філдс і Олдвіч па суседстве з Каралеўскім палацам правасуддзя.
У 1989 годзе ЛШЭ адкрыла Летнюю школу эканомікі ў Лондане, у 2004 годзе — у Пекіне.
Сучасная структура школы
У наш час у школе на пастаяннай аснове (full-time) навучаецца каля 9000 студэнтаў з розных краін свету (больш як са 140 за ўвесь час існавання школы), у тым ліку 32 % з Злучанага каралеўства, 19 % з краін ЕС і 49 % з іншых краін свету.
Навучальная структура ЛШЭ ўключае 23 кафедры (Departments), якія ахопліваюць шырокі спектр грамадскіх навук: эканоміка, права, сацыялогія, фінансы, бухгалтарскі ўлік, менеджмент, антрапалогія і інш. Бібліятэка ЛШЭ з'яўляецца самай буйной у свеце бібліятэкай па грамадскіх навуках. Заснаваная ў 1896 годзе яна вядомая ў свеце як Брытанская бібліятэка палітычных і эканамічных навук. Фонды бібліятэкі налічваюць больш за чатыры мільёны адзінак кніг і звыш 20000 найменняў друкаваных часопісаў. Агульная даўжыня паліц, да якіх маецца свабодны доступ чытачоў бібліятэкі, складае 50 км. У бібліятэцы прадстаўлена літаратура на ўсіх асноўных еўрапейскіх мовах. Бібліятэка мае падпіску на 20000 электронных часопісаў.
Медаль «За вызваленне Пальміры»
Медаль «За вызваленне Пальміры» (Медаль «За освобождение Пальмиры») — ведамасная ўзнагарода Міністэрства абароны Расійскай Федэрацыі. Заснавана загадам міністра абароны ад 14 мая 2016 года № 273 у сувязі з вызваленнем сірыйскага горада Пальміры.
Лонданская школа эканомікі і палітычных навук
Сучасная структура школы
Лонданская школа эканомікі мае некалькі гасцініц-інтэрнатаў для студэнтаў, размешчаных у розных раёнах Лондана, як правіла, недалёка ад навучальных будынкаў.
Медаль «За вызваленне Пальміры»
Палажэнне аб медалі
Медалём узнагароджваюцца :
Сама медаль (стужка медаля) носіцца на левым баку грудзей.
Апісанне медаля
Медаль зроблены з металу залацістага колеру, мае форму кола дыяметрам 32 мм з выпуклым борцікам з абодвух бакоў.
На адным баку медаля: рэльефная аднакаляровыя выява ўзыходзячага сонца, абрамленага рэльефнымі надпісамі: зверху па коле — «ЗА ОСВОБОЖДЕНИЕ» (ЗА ВЫЗВАЛЕННЕ), знізу — «ПАЛЬМИРЫ» (ПАЛЬМІРЫ). У ніжняй частцы медаля малюнак аліўкавых галін, перавязаных стужкай. На адваротным баку медаля: у цэнтры-рэльефная аднакаляровая выява эмблемы міністэрства абароны РФ (увянчаны каронай двухгаловы арол з распасцёртымі крыламі; у правай лапе птушкі — меч, у левай — дубовы вянок, на грудзях арла — трохкутны, выцягнуты дадолу шчыт, у полі шчыта — вершнік, які дзівіць дзідай дракона), па крузе — рэльефная надпіс: у верхняй частцы — «МИНИСТЕРСТВО ОБОРОНЫ» (МІНІСТЭРСТВА АБАРОНЫ), у ніжняй частцы — «РОСИЙСКОЙ ФЕДЕРАЦИИ» (РАСІЙСКАЙ ФЕДЭРАЦЫІ).
Медаль пры дапамозе вушка і кальца злучаецца з пяцікутнай калодкай, абцягнутай шаўковай муаравай стужкай шырынёй 24 мм з правага краю стужкі аранжавая паласа шырынёй 10 мм, абрамленая чорнай паласой шырынёй 2 мм, лявей — жоўтая паласа шырынёй 10 мм, абрамленая справа чырвонай паласой шырынёй 2 мм.
Семантыка
Элементы медаля сімвалізуюць:
Вядомыя ўзнагароджаныя
Медаля «За вызваленне Пальміры» ўдастоены: За канцэрт, які адбыўся ў вызваленай сірыйскай Пальміры 5 мая 2016 года: Узнагароджаныя другім варыянтам медаля «За вызваленне Пальміры»: За мужнасць, праяўленую пры вызваленні Пальміры, медалямі ўзнагароджаны шэраг вайскоўцаў брыгады спецаперацый «Тыгр»:
Слонімскі драматычны тэатр
Слонімскі драматычны тэатр — прафесійны тэатр, пачаў дзейнічаць 1 студзеня 1990 года ў Слоніме.
Кіраўніцтва
Першым дырэктарам і рэжысёрам у адной асобе стаў заслужаны дзеяч культуры Беларусі Мікалай Варвашэвіч (1934—2001). М. Варвашэвіч узначальваў тэатр да 2000 года.
Пастаноўкі
Калектыў тэатра ажыццявіў каля 100 пастановак для дарослых і юных гледачоў. У рэпертуары тэатра пераважаюць спектаклі камедыйнага жанру, пастаўленыя ў традыцыях беларускага народнага тэатра: «Прымакі» Я. Купалы, «Не забыцца і паспець на сябе хамут адзець» Л. Радзевіча, «Лекі ад кахання» і «Каханне з падманам» У. Галубка, «Трыбунал» А. Макаёнка.
Ставяцца п’есы сучасных беларускіх драматургаў: «Сабака з залатым зубам» У. Сауліча, «Жаніх па перапісцы» Андрэя Федарэнкі, «Чужыя грошы» Уладзіміра Бутрамеева, «Чарнакніжкік» С. Кавалёва, «Спакуса» А. Якімовіча, «Не пакідай мяне» А. Дударава.
Значнае месца ў рэпертуары тэатра займаюць п’есы класічнай і сучаснай рускай і замежнай драматургіі: «Жаніцьба Бальзамінава» і «На бойкім месцы» А. Астроўскага, «Сямейны партрэт з чужым» С. Лабазёрава, «Гаспадыня гасцініцы» К. Гальдоні, «Непаразуменне» А. Камю, «Жарты Парыжа» К. Манье, «Каханне ў стылі барока» Я. Стэльмаха, «Маю жонку завуць Марыс» Р. Шара, «Свабодны шлюб» Д. Фо, «Курыца» М. Каляды.
Тэатр шмат ставіць спектакляў на рускай і беларускай мовах для юных гледачоў і гастралюе з імі па Беларусі: «Дзень нараджэння» Н. Абрамцавай, «Залатое кураня» У. Арлова, «Новы калабок» П. Васючэнкі, «Мяфа» Н. Палешчанковай, «Малыш і Карлсан» К. Папова, «Зялёны атрад» В. Валжаніна, «Жыла-была Сыраежка» В. Зіміна, «Аднойчы гарачым-гарачым летам» В. Ткачова, «Дзень нараджэння ката Леапольда» А. Хайта, «Чарадзейнае люстэрка» І. Чаркашына і іншыя.
У асноўным калектыў тэатра абслугоўвае раённыя цэнтры і жыхароў вёсак у Гродзенскай, Брэсцкай і Мінскай абласцях. На сённяшні дзень у рэпертуары тэатра значацца 18 спектакляў для дзяцей і 15 пастановак для дарослых.
Лідскі ўніверсітэт
Лідскі ўніверсітэт, або Універсітэт Лідса (University of Leeds) — адзін з найбуйнейшых універсітэтаў Вялікабрытаніі, у якім працуе каля 7500 пастаянных супрацоўнікаў і навучаецца 32 тыс. вочных студэнтаў. Ён уваходзіць у першую дзясятку брытанскіх універсітэтаў як па аб'ёме навукова-даследчай працы, так і па колькасці студэнтаў. Таксама ўваходзіць у групу «універсітэтаў з чырвонай цэглы» і ў групу Расел. Кампус універсітэта размешчаны недалёка ад цэнтра Лідса.
Гісторыя
Стварэнне ўніверсітэта цесна звязана з развіццём Лідса як цэнтра тэкстыльнай і прамысловай вытворчасці ў Віктарыянскую эпоху. Да XIX стагоддзеа ў Англіі існавалі чатыры ўніверсітэты: у Оксфардзе, Кембрыджы, Лондане і Дарэме. Апроч геаграфічных абмежаванняў гэтыя ўніверсітэты былі адкрыты толькі членам англіканскай царквы. У адказ у Лідсе, а таксама Бірмінгеме, Ліверпуле і Манчэстэры з'явіліся вышэйшыя ўстановы, размешчаныя ў індустрыяльных раёнах і свабодныя ад канфесійных абмежаванняў.
У 1831 годзе ў Лідсе была адкрыта Школа медыцыны. Затым у 1874 годзе з'явіўся Ёркшырскі навуковы каледж, у якім выкладаліся эксперыментальная фізіка, матэматыка, геалогія, горная справа, хімія, уключаючы хімію фарбавальнікаў (прадмет значны для цэнтра тэкстыльнай вытворчасці). У 1887 годзе Каледж быў аб'яднаны са Школай Медыцыны. У 1888 годзе Ёркшырскі каледж далучыўся да федэральнага ўніверсітэта Каралевы Вікторыі разам з падобнымі ўстановамі ў Ліверпуле і Манчэстэры. У 1904 годзе па ўказе караля Эдуарда VIII аддзяленне ў Лідсе было ператворана ва ўласна Лідскі ўніверсітэт.
Сучасны статус
У наш час Лідскі ўніверсітэт з'яўляецца адной з лепшых навучальных устаноў у Вялікабрытаніі, якія лідыруюць у такіх абласцях як электроніка, вытворчасць прадуктаў харчавання, гарадское планаванне і транспарт, хімія фарбавальнікаў, выкладанне англійскай і замежных моў.
Вядомыя выкладчыкі
У Лідскім універсітэце выкладалі Уільям Брэг, Джон Толкін, Джэфры Хіл, Зыгмунт Баўман. Сярод выпускнікоў Джэф Хун (міністр абароны), Марк Нопфлер (гітарыст), Джэк Стро (міністр замежных спраў), Вале Шаінка (Нобелеўскі лаўрэат па літаратуры), Пірс Селерс (астранаўт).
У наш час працуюць, у прыватнасці, прафесар філасофіі Пітэр Сайманс, сусветна вядомы мастацтвазнавец і культуролаг.
Бараўское
Бараўско́е, Барова — бяссцёкавае возера ў Віцебскім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Шэсценка (прыток Храпаўлянкі), за 6 км у напрамку на поўнач ад Віцебска, за 4,5 км ад чыгуначнай станцыі Лужасна.
Плошча паверхні возера 0,17 км². Даўжыня каля 1,6 км, найбольшая шырыня 0,13 км. Катлавіна возера моцна выцягнутая ў напрамку з поўначы на поўдзень, размешчана сярод хвойнага лесу. Схілы катлавіны ўзгорыстыя. Берагавая лінія слабазвілістая. Возера бяссцёкавае. Упадаюць ручаі. На поўдні злучана каналам з возерам Дрыкольскае.
Каля возера ў вёсцы Дрыколле размешчана паляўніча-рыбалоўная база.
Мартышкавыя
Мартышкавыя (Cercopithecidae) — сямейства прыматаў, адзінае сучаснае сямейства «сабакагаловых» малпаў. Налічваючы больш за 140 відаў, з'яўляецца найбольш разгалінаваным сямействам прыматаў. Мартышкавыя дзеляцца на два падсямействы: і. Першыя з'яўляюцца ўсяеднымі жывёламі з зашчокавымі мяшкамі і нескладаным страўнікам, у той час як апошнія сілкуюцца пераважна лісцем, маюць складаны страўнік і не маюць зашчокавых мяшкоў. Да першага падсямейства ставяцца сярод іншых, , і , да другога — ,  і.
Грушавы сок
Грушавы сок — прадукт, які атрымліваецца з груш.
Сок
Свежавыціснуты грушавы сок звычайна мае каламутны выгляд і густую кансістэнцыю. Грушавы сок прадаецца ў крамах разліты ў пачкі або пластмасавыя ці шкляныя бутэлькі. Грушавы сок багаты хімічным складам. Высокае ўтрыманне калію дапамагае выводзіць камяні з нырак, умацоўвае сасуды і лечыць мочакаменную хваробу.
ГВК Гомель
ГВК Гомель (Гомельскі Валейбольны Клуб)— беларускі валейбольны клуб з горада Гомель.
Гісторыя
Клуб быў створаны 2 жніўня 1999 года.
Дасягненні
Чэмпіянат Беларусі па валейболе
Кубак Беларусі па валейболе
Сілвінью
Сі́лвіу Ме́ндыс Ка́мпус Жу́ніяр (Sylvio Mendes Campos Júnior; нар. 12 красавіка 1974, Сан-Паўлу), больш вядомы як Сілві́нью (Sylvinho) — бразільскі прафесійны футбаліст (левы абаронца) і трэнер. У цяперашні час працуе галоўным трэнерам нацыянальнай зборнай Албаніі.
Гульнявая кар’ера
Пачаў сваю прафесійную кар’еру ў 1994 годзе ў бразільскім клубе «Карынтыянс», у складзе якога стаў двойчы чэмпіёнам краіны. У 1999 годзе ён перайшоў у англійскі «Арсенал», за які выступаў 2 гады; першы сезон адыграў у асноўным складзе, у другім жа саступіў месца ў асноўным складзе Эшлі Коўлу, пасля чаго ў 2001 годзе перайшоў у «Сельту» з Віга. Адыграўшы ў «Сельце» 3 гады, у 2004 годзе ён перайшоў у «Барселону». Выступаючы за «Барсу», ён выйграў два чэмпіянаты Іспаніі, Суперкубак Іспаніі і дзве Лігі чэмпіёнаў. 24 жніўня 2009 года на правах свабоднага агента перайшоў у «Манчэстэр Сіці», падпісаўшы з «гараджанамі» аднагадовы кантракт.
У зборнай Бразіліі Сілвінью дэбютаваў у 1997 годзе ў гульні з расійскай зборнай. За нацыянальную каманду Сілвінью правёў 6 матчаў.
Сілвінью мае іспанскі пашпарт, атрыманы ў 2004 годзе пасля трох гадоў пражывання ў гэтай краіне.
9 ліпеня 2011 года Сілвінью завяршыў футбольную кар’еру. За ўсю кар’еру правёў 380 матчаў, забіў 25 мячоў.
Трэнерская кар’ера
З 2011 года працаваў асістэнтам галоўнага трэнера ў бразільскіх клубах, італьянскім «Інтэрнацыянале», нацыянальнай зборнай Бразіліі. У маі 2019 года быў прызначаны галоўным трэнерам французскага «Ліёна», быў звольнены з каманды ў кастрычніку таго ж года з-за незадавальняючых вынікаў.
Слонімскі раённы краязнаўчы музей імя Іосіфа Іосіфавіча Стаброўскага
Слонімскі раённы краязнаўчы музей імя Іосіфа Іосіфавіча Стаброўскага — музей у горадзе Слонім (Гродзенская вобласць, Беларусь).
Упершыню музей адкрыў свае дзверы для наведвальнікаў 20 верасня 1929 года. Яго экспазіцыя і фонды ўключалі ў сябе 5 тысяч экспанатаў. У 1957 годзе музей атрымаў двухпавярховы будынак на плошчы Леніна дом № 1, дзе знаходзіцца і сёння. За час свайго пасляваеннага існавання тры разы перабудоўвалася экспазіцыя музея. Цяперашняя плошча складае больш за 400 м². У трох экспазіцыйных залах размешчаны аддзел прыроды, у шасці — аддзелы гісторыі ад старажытных часоў да сучаснасці. Установа мае 2 выставачных залы: у будынку музея (36 м²) і ў вёсцы Жыровічы (270 м²). Штогод музей наведваюць больш за чалавек.
Фонд
Агульны музейны фонд уключае ў сябе больш за 23000 экспанатаў, сярод якіх ёсць вельмі рэдкія і ўнікальныя. Да рэдкіх і найбольш цікавых экспанатаў адносяцца: слонімскі ідал, калекцыя манет XVI—XIX стагоддзяў, у тым ліку скарб манет Вялікага Княства Літоўскага XVI—XVIII стагоддзяў, Статут Вялікага княства Літоўскага 1588 года (выданне 1647 года ў перакладзе на польскую мову), бронзавы бюст Напалеона, выкананы ў Парыжы ў 1885 годзе, каляровы план Слоніма 1825 года, планы асобных маёнткаў XVIII—XIX стагоддзяў, калекцыя дакументаў і старажытных рукапісаў XVI—XIX сттагоддзяў.
Мегаклітэ (спадарожнік)
Мегаклітэ (ад Μεγακλείτη) — натуральны спадарожнік Юпітэра.
Адкрыццё
Быў знойдзены групай астраномаў з Гавайскага ўніверсітэта пад кіраўніцтвам Скота Шэпарда 25 лістапада 2000 г. і атрымаў часовае абазначэнне S/2000 J 8.
Названы ў кастрычніку 2002 Мегаклітэ ў гонар каханай Зеўса, якая ў іншых крыніцах носіць імя Мегакло (дачка Макарэя з Лесбаса).
Арбіта
Абарот вакол Юпітэра здзяйсняе ў сярэднім на адлегласці 23.806.000 кіламетраў за 752 дня і 19 гадзін. Рэтраградная арбіта з эксцэнтрысітэтам 0,308 мае нахіл 150 ° да экліптыкі (148 ° да экватара). Уваходзіць у групу Пасіфэ.
Фізічныя характарыстыкі
Дыяметр Мегаклітэ складае каля 5 км. Шчыльнасць ацэньваецца 2,6 г/см³. Верагодна складаецца з сілікатных парод. Паверхня вельмі цёмная, альбеда складае 0,04. Зорная велічыня +21,7 m.
Корэ (спадарожнік)
Корэ (ад Κόρη) — нерэгулярны натуральны спадарожнік Юпітэра.
Адкрыццё
Адкрыты групай астраномаў з Гавайскага ўніверсітэта пад кіраўніцтвам Скота Шэпарда 8 лютага 2003 года. У адпаведнасці з класіфікацыяй Міжнароднага астранамічнага саюза атрымаў часовае абазначэнне S/2003 J 14 або XLIX. У 2007 годзе атрымаў назву Корэ (другое імя грэчаскай багіні Персефоны).
Арбіта
Корэ здзяйсняе поўны абарот вакол Юпітэра на адлегласці ў сярэднім 24.543.000 км за 779,2 дзён. Арбіта Корэ мае эксцэнтрысітэт 0,325. Нахіл рэтраграднай арбіты 145,0 °. Уваходзіць у групу Пасіфэ.
Фізічныя характарыстыкі
У сярэднім дыяметр Корэ складае каля 2 км. Шчыльнасць ацэньваецца 2,6 г/см³. Складаецца верагодна з сілікатных парод. Вельмі цёмная паверхня мае альбеда 0,04.
Грушавы мёд
Грушавы мёд (ням. Birnenhonig, таксама глейкая груша, густы грушавы сок, грушавы канцэнтрат) — непразрысты, цёмна-карычневы (аж да чорна-карычневага) загусцелы сок з грушы (часам у яго дадаюць яблычны сок). Вырабляецца ў асноўным у цэнтральнай Швейцарыі. Падобныя прадукты (vin cuit або raisinée) вядомыя ў кантонах Юра, Во і Фрыбур. Фабрычна вытворчасць пад лэйблам «Бірнель» наладжана фірмай Уніпекцін ў Эшенце.
Караль Камаеўскі
Караль Камаеўскі (Karol Komajewski; ? — 12 лістапада 1862) — ваенны дзеяч.
Біяграфія
Прадстаўнік шляхецкага роду Камаеўскіх.
Член масонскай ложы «Шчаслівага вызвалення» ў Нясвіжы.
Памёр 12 лістапада 1862 года. Пахаваны на могілках Роса ў Вільні.
Сям’я
У першым шлюбе з Адэляй са Штакеляў меў дзяцей:
Альтэрглабалізм
Альтэрглабалізм (таксама вядомы як альтэрнатыўная глабалізацыя, або анты-мандыялізм — глабальныя рухі за справядлівасць) — грамадскі рух, які з'явіўся ў XX стагоддзі і ставіць сваёй мэтай альтэрнатыўныя шляхі глабалізацыі. Альтэрглабалісты адпрэчваюць еўрапейска-амерыканскую ліберальную мадэль глабалізацыі, мяркуючы, што яна часта працуе на шкоду, ці не ў поўнай меры спрыяе развіццю чалавечых каштоўнасцей, такіх як ахова навакольнага асяроддзя, сацыяльная справядлівасць, ахова працы, абарона культур карэнных народаў і правоў чалавека, і спрабуюць знайсці іншыя шляхі развіцця працэсу. Альтэрглабалісты згодны, што працэс аб'яднання свету аб'ектыўны. Але яны адпрэчваюць глабальную ўладу капіталу, калі транснацыянальныя карпарацыі ператвараюцца ў сілу, параўнальную з сілай дзяржавы.
Назва альтэрглабалізм, магчыма, была ўзята з папулярнага лозунгу руху: "Іншы свет магчымы", які пайшоў з Сусветнага сацыяльнага форума. Многія альтэрглабалісты, у адрозненне ад антыглабалістаў, імкнуцца пазбягаць «роспуску мясцовай эканомікі і катастрафічных гуманітарных наступстваў». Большасць членаў гэтага руху пазбягаюць «антыглабалісцкага» ярлыка, як зневажальнага і няправільнага, таму што яны актыўна падтрымліваюць дзейнасць чалавецтва ў глабальным маштабе і не выступаюць супраць эканамічнай глабалізацыі.
Замест гэтага яны бачаць свой рух як альтэрнатыву таму, што яны называюць неаліберальнай глабалізацыяй, у якой міжнародныя інстытуты (Сусветная гандлёвая арганізацыя, Сусветны банк, Міжнародны валютны фонд і г.д.) і буйныя карпарацыі працуюць на ўзбагачэнне развітых краін свету, практычна не зважаючы на згубныя наступствы сваіх дзеянняў на людзей і навакольнае асяроддзе ў меней развітых краінах, краінах, урады якіх часта занадта слабыя ці занадта карумпаваныя, каб неяк супрацьстаяць ці рэгуляваць іх дзейнасць. Гэты рух не варта блытаць з пралетарскім інтэрнацыяналізмам, высунутым камуністамі, таму што альтэрглабалісты не абавязкова з'яўляюцца праціўнікамі свабоднага рынку, выступаючы супраць пэўных відаў рыначнай дзейнасці, якія часта прыводзяць да парушэнняў правоў чалавека.
Гегемонэ (спадарожнік)
Гегемонэ (ад Ἡγεμόνη) — натуральны спадарожнік Юпітэра, вядомы таксама як Юпітэр XXXIX.
Арбіта
Абарот вакол Юпітэра здзяйсняе ў сярэднім на адлегласці 23.947.000 км за 739 дзён, 14 гадзін і 24 хвіліны. Рэтраградная арбіта з эксцэнтрысітэтам 0,3276 мае нахіл 153 ° да экліптыкі (151 ° да экватара). Уваходзіць у групу Пасіфэ.
106-ы партызанскі атрад
Партызанскі атрад № 106 (атрад Зо́рына) (канец красавіка 1943 — ліпень 1944) — сямейны яўрэйскі партызанскі атрад, які дзейнічаў у Налібоцкай пушчы падчас Вялікай Айчыннай вайны. Камандзір атрада — Шолам Зорын, камісар — Хаім Фейгельман, начальнік штаба — Анатоль Вертгейм.
Да 25 сакавіка 1944 года атрад насіў назву «Сямейны атрад Зорына». Затым на падставе загада № 4 Беларускага штаба партызанскага руху па Баранавіцкай вобласці атрад быў перайменаваны ў самастойна дзейны «Партызанскі атрад № 106» Баранавіцкага партызанскага злучэння.
Закон вялікіх лікаў
Закон вялікіх лікаў у тэорыі імавернасцей сцвярджае, што эмпірычнае сярэдняе (сярэдняе арыфметычнае) досыць вялікай канчатковай выбаркі з фіксаванага размеркавання блізка да тэарэтычнага сярэдняга (матэматычнага чакання) гэтага размеркавання. У залежнасці ад выгляду збежнасці адрозніваюць слабы закон вялікіх лікаў, калі мае месца збежнасць па імавернасці, і ўзмоцнены закон вялікіх лікаў, калі мае месца збежнасць амаль усюды.
Заўсёды знойдзецца такі канчатковы лік выпрабаванняў, пры якім з любой зададзенай наперад імавернасцю менш за 1 адносная частата з'яўлення некаторай падзеі будзе як заўгодна мала адрознівацца ад яго імавернасці.
Агульны сэнс закона вялікіх лікаў — сумеснае дзеянне вялікай колькасці аднолькавых і незалежных выпадковых фактараў прыводзіць да выніку, які у мяжы не залежыць ад выпадку.
На гэтай уласцівасці заснаваныя метады ацэнкі імавернасці на аснове аналізу канчатковай выбаркі. Наглядным прыкладам з'яўляецца прагноз вынікаў выбараў на аснове апытання выбаркі выбаршчыкаў.
Слабы закон вялікіх лікаў
Хай ёсць бясконцая паслядоўнасць (паслядоўны пералік) аднолькава размеркаваных і некарэляваных выпадковых велічынь, вызначаных на адной імавернаснай прасторы. Гэта значыць іх каварыяцыя. Хай. Пазначым S_n выбарачнае сярэдняе першых n членаў:
.
Тады.
Гэта значыць для ўсякага станоўчага \varepsilon,
Узмоцнены закон вялікіх лікаў
Хай ёсць бясконцая паслядоўнасць незалежных аднолькава размеркаваных выпадковых велічынь, вызначаных на адной імавернаснай прасторы. Хай. Пазначым S_n выбарачнае сярэдняе першых n членаў:
Тады S_n \to \mu амаль заўсёды.
Гэта значыць
Заўвагі
Прыведзеная фармулёўка слабага закона вялікіх лікаў мяркуе, што выпадковыя велічыні маюць другі момант. Аднак гэта не абавязкова. З ўзмоцненага закона вялікіх лікаў выцякае, што сумы S_n незалежных выпадковых велічынь імкнуцца да нуля і па імавернасці пры ўмове існавання толькі першага моманту.
Юрый Навумавіч Трахтэнберг
Юрый Навумавіч Трахтэнберг (, Кіеў — 1991) — беларускі архітэктар.
Біяграфія
Сын архітэктара Навума Трахтэнберга. Скончыў Беларускі політэхнічны інстытут у 1969 годзе. Працаваў у Белдзяржпраекце, Белдзіпрагандлі, з 1971 года — кіраўнік групы архітэктараў, вядучы архітэктар у Мінскпраекце, з 1981 года — мастак у вытворчым камбінаце «Белгандальрэклама».
Член Саюза архітэктараў СССР з 1969 года. Пражываў у Мінску.
Творчасць
Асноўныя працы: інтэр’еры ўстаноў гандлю і бытавога абслугоўвання ў 9-павярховых жылых дамах па вул. В. Харужай, заводская сталовая на бульвары Талбухіна, навучальна-курсавая база па вул. Чырваназоркавай (1969—1980) у Мінску; у аўтарскім калектыве: мемарыяльны комплекс у Лідзе, бібліятэка і Музей баявой славы ў Мядзеле, афармленне крам, выставак (1973—1983).
S/2000 J 11
S/2000 J 11 — нерэгулярны спадарожнік Юпітэра.
Адкрыццё
Быў знойдзены 5 снежня 2000 года астраномамі з Гавайскага ўніверсітэта Скотам Шэпардам, Дэвідам Джуітам, Янгай Фернандэсам і Юджынам Магнаерам. Спадарожнік не атрымаў афіцыйнай назвы.
Аднак, у 2012 годзе С. Шэпард, М. Бразовіч і Р. Джэйкабсан зноў выявілі спадарожнік на здымках, зробленых у абсерваторыі Лас-Кампанас ў 2010 і 2011 гадах.
Арбіта
S/2000 J 11 здзяйсняе поўны абарот вакол Юпітэра на адлегласці ў сярэднім 12.173.700 км за 274 дні. Арбіта мае эксцэнтрысітэт 0,21. Нахіл арбіты да лакальнай плоскасці Лапласа складае 28,2 °.
Фізічныя характарыстыкі
Дыяметр S/2000 J 11 складае каля 4 км. Шчыльнасць ацэньваецца 2,6 г/см³, бо спадарожнік складаецца верагодна з пераважна сілікатных парод. Вельмі цёмная паверхня мае альбеда 0,04. Зорная велічыня + 22,4 m.
Антоні Гелгуд
Антоні Гелгуд (Antoni Giełgud,  — ) — польскі генерал, адзін з кіраўнікоў паўстання 1830 года ў Польшчы, Літве і Беларусі.
Біяграфія
Сын апошняга надворнага маршалка літоўскага і Элеаноры Тышкевіч.
У 1812 годзе ўдзельнічаў у нашэсці Напалеона на Расію. Пасля 1815 года Гелгуд быў прызначаны начальнікам брыгады ў Царстве Польскім.
Прыняў удзел у паўстанні 1830 года. Яму даручана было ўвайсці з асобым атрадам у Літву і далучыць да сябе атрады і, якія дзейнічалі там. Каля сярэдзіны мая 1831 злучэнне гэта ўдалося ажыццявіць. Пасля пад Райгродам супраць малаважнага рускага атрада генерала, удалага для Гелгуда, далей ён доўга марудзіў і толькі 7 (19) чэрвеня адважыўся атакаваць Вільню, прытым не ўсімі сваімі сіламі. Рускія тым часам паспелі атрымаць падмацаванне, і атака мяцежнікаў скончылася поўнай няўдачай. Далейшыя дзеянні Гелгуда абмежаваліся сутычкай з атрадам генерала 11 (23) чэрвеня і марнымі спробамі авалодаць горадам Шаўлі. Корпус Гелгуда быў падзелены на асобныя часткі, а сам ён адхілены ад камандавання. З атрадам Хлапоўскага Гелгуд прыбыў да прускай мяжы і 19 чэрвеня (1 ліпеня) перайшоў яе; але тут жа быў застрэлены паручнікам Скульскім, які падазраваў яго ў здрадзе.
Спіс прэзідэнтаў Бразіліі
Да 1889 года Бразілія была манархіяй. У 1806 годзе партугальскі кароль Жуан VI, ратуючыся ад напалеонаўскіх войнаў, перанёс свой двор у Рыа-дэ-Жанэйра, стаўшы, тым самым, першым еўрапейскім манархам, які кіраваў метраполіяй з калоніі. У 1821 годзе ён вярнуўся ў Партугалію, прызначыўшы сына віцэ-каралём, а ў 1822 годзе яго сын Педру I адмовіўся падпарадкоўвацца рашэнню партугальскага парламента аб роспуску віцэ-каралеўства і абвясціў незалежнасць Бразіліі. У 1831 годзе ён адрокся ад прастола на карысць свайго сына Педру II. Апошні быў зрынуты ў 1889 годзе ў выніку ваеннага перавароту. З гэтага моманту Бразілія стала прэзідэнцкай рэспублікай. Ніжэй прыведзены спіс яе прэзідэнтаў.
Санта-Ана
Санта-Ана — тапонім.
Спіс прэзідэнтаў Бразіліі
Рэспубліка 1946 года
У 1945 годзе Варгас быў зрынуты ў выніку ваеннага перавароту, але пасля быў ізноў выбраны прэзідэнтам. Падчас гэтай так званай Другой рэспублікі палітыка вызначалася суперніцтвам трох партый: левай Бразільскай рабочай партыяй і правацэнтрысцкай сацыял-дэмакратычнай, якія падтрымлівалі Варгаса, а таксама правага Нацыянальна-дэмакратычны саюз, які знаходзіўся ў апазіцыі да яго. Другая рэспубліка была палітычна нестабільная, пасля самагубства Варгаса ў 1954 годзе большасць прэзідэнтаў заставаліся ва ўладзе толькі на кароткія тэрміны. Галасаванне за прэзідэнта і віцэ-прэзідэнта праводзілася раздзельна. Апошні з прэзідэнтаў гэтай рэспублікі, Жуан Гуларт, быў зрынуты ў выніку ваеннага перавароту, пасля чаго ў Бразіліі на працяглы перыяд была ўсталявана ваенная дыктатура.
Новая рэспубліка (з 1985 года)
У канцы 1980-х гадоў пачаўся працэс паступовага пераходу да грамадзянскага кіравання. У 1985 годзе, калі скончыўся тэрмін апошняга ваеннага прэзідэнта, Танкрэду Невіс быў выбраны на пасаду прэзідэнта Камісіяй выбаршчыкаў, але памёр да ўступлення на пасаду. Першым грамадзянскім прэзідэнтам з 1964 года стаў Жазэ Сарней. У 1988 годзе была прынята новая канстытуцыя, па якой прэзідэнта пачалі выбіраць усенародным галасаваннем. З 1955 года дазваляецца абранне прэзідэнта на другі тэрмін.
Гурэвіч
Гурэвіч — беларускае прозвішча.
Дударна
Плошча паверхні 0,058 км². Даўжыня 0,37 км, найбольшая шырыня 0,23 км. Найбольшая глыбіня 12,2 м, сярэдняя — 5,8 м. Даўжыня берагавой лініі 0,96 км. Аб’ём вады ў возеры 0,34 млн м³.
На поўдні выцякае ручай у раку Ушача.
Нацыянальны саюз гарнякоў (Вялікабрытанія)
Быў заснаваны ў 1945 годзе членамі Федэрацыі шахцёраў Вялікабрытаніі. У 1946 годзе прафсаюз дасягнуў піка колькасці - 423 085 членаў. Найбольшую вядомасць атрымаў у ходзе забастовак шахцёраў у 1984-1985 гадах і кампаніі Lesbians and Gays Support the Miners.
Аляксандр Парфір’евіч Ярэміч
Аляксандр Ярэміч ( — ) — урач, грамадскі дзеяч, мецэнат. Знаёмы Янкі Купалы.
Жыццяпіс
Скончыў Ваенна-медыцынскую акадэмію ў Пецярбургу ў 1904 годзе. Доктар медыцынскых навук (1913). Працаваў хірургам у шпіталях Пецярбурга, Томска, Благавешчанска, на Ленскіх залатых прыісках у Сібіры. Удзельнік культурна-грамадскага руху беларусаў у Пецярбургу. У 1916—1917 гадах — член Пецярбургскага камітэта Беларускага таварыства па аказанні дапамогі пацярпелым ад вайны. Садзейнічаў адкрыццю дзіцячых ясляў, школаў для дзяцей уцекачоў. Пазней працаваў у Хабараўскім краі.
Аляксандр Ярэміч і Янка Купала
Алесь Пашкевіч гэтак апісвае абставіны гэта падзеі ў сваім рамане-біяграфіі «Круг»:
Узнагарода самаму каштоўнаму гульцу НБА
Узнагарода самаму каштоўнаму гульцу Нацыянальнай Баскетбольнай Асацыяцыі (НБА) (National Basketball Association Most Valuable Player Award (MVP)) — штогадовая ўзнагарода НБА, якая ўручаецца з сезона 1955/1956 найлепшаму гульцу рэгулярнага сезона.
Пераможца атрымлівае Трафей Морыса Падолафа, названы ў гонар першага камісіянера (тады прэзідэнта ) НБА, які займаў пасаду з 1946 да 1963 года.
Да сезона 1979/1980 самыя каштоўныя гульцы абіраліся галасаваннем гульцоў НБА. Пачынаючы з сезона 1980/1981 пераможцу абірае калегія спартыўных журналістаў і прадстаўнікоў вяшчальных кампаній з ЗША і Канады.
Кожны член калегіі галасуе за пяць найлепшых гульцоў. За кожнае першае месца ў галасаванні гулец атрымлівае 10 балаў, за другое — 7, за трэцяе — 5, за чацвёртае — 3 і за пятае — 1. Пачынаючы з 2010 года лёс аднаго бюлетэня вырашаюць фанаты праз інтэрнэт-галасаванне. Гулец, які атрымлівае найбольшую выніковую колькасць ачкоў, становіцца самым каштоўным гульцом.
Усе пераможцы ўзнагароды, прыдатныя для ўвядзення ў Залу славы імя Нейсміта, былі абраныя туды. Карым Абдул-Джабар станавіўся самым каштоўным гульцом рэкордныя 6 разоў. Біл Расэл і Майкл Джордан выйгравалі па 5 разоў, а Уілт Чэмберлен і Леброн Джэймс — па 4. Расэл і Джэймс — адзіныя баскетбалісты, якія станавіліся самымі каштоўнымі гульцамі па 4 разы за 5 паслядоўных сезонаў. Мозэс Мэлоўн, Лары Бёрд і Мэджык Джонсан выйгравалі ўзнагароду па 3 разы, а Боб Петыт, Карл Мэлоўн, Тым Данкан, Стыў Нэш і Стэфэн Кары — па 2. Двойчы самымі каштоўнымі гульцамі НБА станавіліся навічкі: Уілт Чэмберлен у сезоне 1959/1960 і Уэс Ансэлд у сезоне 1968/1969. За ўвесь час узнагароду выйгравалі чатыры гульцы, якіх НБА вызнае «міжнароднымі»: Хакім Алайджуван з Нігерыі, Тым Данкан з Амерыканскіх Віргінскіх астравоў , Стыў Нэш з Канады і Дзірк Навіцкі з Германіі.
У сезоне 2015/2016 Стэфэн Кары стаў адзіным пераможцам узнагароды, за якога прагаласавалі аднагалосна. Шакіл О’Ніл у сезоне 1999/2000 і Леброн Джэймс у сезоне 2012/2013 атрымалі на адзін голас менш за максімальную колькасць (абодва атрымалі 120 з 121). У сезоне 2016/2017 Расэл Уэстбрук стаў першым самым каштоўным гульцом з сезона 1982/1983, каманда якога выйграла менш за 50 гульняў у рэгулярным сезоне. Усе пераможцы ўзнагароды, акрамя Стыва Нэша і Дэрыка Роўза, па меншай меры адзін раз траплялі ў фінал НБА ў якасці гульца.
Малое Уклейна
Мало́е Укле́йна — возера ў Беларусі, ва Ушацкім раёне Віцебскай вобласці, за 18 км на паўднёвы захад ад гарадскога пасёлка Ушачы, на поўнач ад вёскі Капылоўшчына, у басейне ракі Альзініца.
Плошча паверхні 0,09 км². Даўжыня 0,53 км, найбольшая шырыня 0,24 км. Найбольшая глыбіня 6,3 м, сярэдняя — 4,65 м. Даўжыня берагавой лініі 1,39 км. Аб’ём вады ў возеры 0,42 млн м³.
Гімн Лівана
Ліванскі нацыянальны гімн быў напісаны Рашыдам Нахля, музыку стварыў Вадзіх Сабра. Гімн быў зацверджаны 12 ліпеня 1927 года падчас дзеяння Французскага мандата ў Сірыі і Ліване.
Кулікі (падатрад)
Кулікі (Charadrii) — устарэлы падатрад водных і каляводных птушак атрада.
Вылучаўся раней. Да яго адносілі сямействы:
Аднак усё часцей прыводзяцца аргументы на карысць таго, што сярод кулікоў ёсць дзве групы птушак, адна з якіх (сяўцы, шыладзюбы, кулікі-сарокі) роднасная чайкам і крачкам, а другая, якая складаецца з бакасавых птушак і якан і каляровых бакасаў, якія прымыкаюць да іх, складае самастойную эвалюцыйную галіну.
Знешні выгляд
Памеры вар’іруюць: маса цела некаторых відаў роду Calidris не перавышае 30 грамаў, маса буйных Numenius  перавышае 1 кілаграм. Многія віды даўгадзюбыя і даўганогія але не меншая колькасць каратканогіх і караткадзюбых. Афарбоўка таксама зменлівая. Большасць кулікоў афарбаваныя сціпла нават у шлюбным уборы, але, аднак, многія, напрыклад турухтан, большасць кнігавак, кулікі-сарокі, каменешарка, шыладзюбы, вераценнікі, некаторыя сяўцы маюць яркую і кантрасную афарбоўку
Размнажэнне
Пераважная большасць кулікоў гняздуецца на зямлі, толькі некаторыя могуць гнездавацца на дрэвах. У кладцы, як правіла, не больш за 4 яек. Яйкі маюць ахоўную афарбоўку, шкарлупіна кантрасна афарбаваная, з плямамі рознага колеру, формы і памеру. Маса яек адносна масы саміх птушак вельмі вялікая. Удзел у наседжванні і клопаце пра патомства бывае розны. Сустракаецца як і манагамія, пры якой бацькі ў роўнай ступені прымаюць удзел у наседжванні яек і клопаце пра патомства, так і іншыя віды шлюбных дачыненняў, напрыклад праміскуітэт, калі самец і самка сустракаюцца толькі для спаравання, а ўсе клопаты аб наседжванне яек і патомства прымае самка; паліандрыя, калі самка спароўваецца з некалькімі самцамі і адкладае некалькі кладак, якія наседжваюць самцы; палігінія, калі самец спароўваецца з некалькімі самкамі, але сам не наседжвае; здвоенае гнездаванне, калі самка адкладае 2 кладкі, адну з якіх наседжвае самец, а другую яна сама. Птушаняты вывадкавага тыпу.
Spodoptera exigua
Адкрыццё
Паходзіць з краін Паўднёва-Усходняй Азіі, быў упершыню выяўлены ў Паўночнай Амерыцы прыкладна ў 1876 годзе, калі ён быў знойдзены ў штаце Арэгон, а Фларыды дасягнуў ў 1924 годзе.
Мадэст Іванавіч Томах
Мадэст Іванавіч Томах (, ст. Мікітаўка, Данецкая вобласць — ) — беларускі архітэктар.
Біяграфія
Скончыў Ленінградскі інстытут інжынераў камунальнага будаўніцтва ў 1937 годзе. Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. Працаваў у Белдзяржпраекце, галоўным архітэктарам, начальнікам Гомельскага і Магілёўскага абласных аддзелаў архітэктуры, з 1965 па 1970 г. — намеснікам начальніка, начальнікам аддзела планіроўкі ў Белдзяржпраекце.
Член КПСС з 1929 года. Член Саюза архітэктараў СССР з 1937 года. З 1949 па 1955 г. — старшыня СА БССР.
Творчасць
Асноўныя працы (у аўтарскім калектыве): генпланы Магілёва, Завакзальнага раёна Менска (1937), Рэчыцы, пасёлкаў шаўковага камбіната і аўтазавода ў Магілёве (1940), Жодзінскага завода дарожных машын і жылога пасёлка (1952), заводаў швейных машын і аўтаклаўнай цэглы ў Оршы, вапнавых у Крычаве, Клімавічах (1953—1960), прамвузлы ў Баранавічах, Віцебску, Гомелі, Гродна, Мінску, Мазыры, Слуцку (1965—1970).
Узнагароды
Узнагароджаны ордэнам Чырвонай Зоркі (1945), Граматай Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР (1949).
Лясныя пажары ў Турцыі (2021)
Храналогія
Пажары пачаліся 28 ліпеня ў маланаселеным раёне ў 75 км на ўсход ад Анталлі. Да 29 ліпеня пажар дабраўся да пасёлка Караоз на поўнач ад горада. Да гэтага часу ахвярамі пажараў сталі 3 чалавекі, тысячы людзей былі эвакуяваныя, пажар распаўсюдзіўся на сем рэгіёнаў краіны. Пазней лясныя пажары ахапілі большую частку паўднёвай часткі турэцкага Міжземнамор’я. Прэзідэнт Турцыі Рэджэп Таіп Эрдаган абляцеў мясцовасць на самалёце, каб асабіста ўбачыць маштабы разбурэнняў і ацаніць намаганні па тушэнні пажараў.
31 ліпеня Эрдаган абвясціў пацярпелыя ад лясных пажараў рэгіёны краіны ў правінцыях Адана, Анталья, Мугла, Мерсін і Асманьі зонай бедства.
Да 31 ліпеня былі ўзятыя пад кантроль 88 лясных пажараў. Працягвалася тушэнне дзесяці пажараў у правінцыях Адана, Анталья, Мугла, Мерсін, Асманаў. Да 1 жніўня былі ўзятыя пад кантроль 107 лясных пажараў. Працягваліся пяць пажараў у правінцыях Анталья (раёны Манаўгат, Гюндогмуш) і Мугла (Мармарыс, Кейджэгіз, Міляс). Агульная колькасць ахвяр пажараў узрасла 8 чалавек, мелася 864 пацярпелых.
Прычына
Прэзідэнт Турцыі Рэджэп Таіп Эрдаган падчас выступу ў крызісным цэнтры ў Анталлі заявіў, што ўладамі разглядаецца версія падпалу. Да гэтага паліцыя затрымала падазраваных у падпалах лясоў у горадзе Манаўгат. Паводле звестак праваахоўных органаў, адзін з меркаваных вінаватых быў заўважаны мясцовымі жыхарамі падчас распальвання агню. Эрдаган таксама адзначыў, што да расследавання была прыцягнутая разведка.
Лясныя пажары ў Турцыі — штогадовая з’ява, а 2021-ы асабліва спрыяльны для з’яўлення новых ачагоў узгарання. Так, май гэтага года стаў самым гарачым маем у Турцыі за апошнія 50 гадоў. Акрамя таго, адзначалася засуха.
Між тым улады, разам з карыстальнікамі сацыяльных сетак, выказалі заклапочанасць аб тым, што пажары, верагодна, справа рук тэрарыстаў. Падазраецца забароненая ў Турцыі арганізацыя Рабочая партыя Курдыстана (РПК) і афіляваная з ёй арганізацыя «Ініцыятыва дзяцей агню». Абедзве арганізацыі маюць на сваім рахунку падпалы на тэрыторыі Турцыі. У 2019 годзе прыхільнікі РПК ужо бралі адказнасць за 27 падпалаў у перыяд з 11 ліпеня да 24 жніўня ў заходніх, паўночна-заходніх і паўднёвых правінцыях Турцыі. Таксама яны абвясцілі аб «вогненнай помсты» ўладам. Таксама адзін з высокапастаўленых членаў РПК Шэмдзін Сакык папярэдзіў, пра тое, што арганізацыя можа звярнуцца да падпалаў. Кіраўнік партыў Мурат Карайылан «павітаў» пажары. «Ініцыятыва дзяцей агню» 1 жніўня ўзяла адказнасць за падпалы. У заяве арганізацыі сказана, што на падпалы яны пайшлі «паколькі турэцкі рэжым не разумее ніякай іншай мовы, пара яго паставіць на калені агнём».
Вужачкі
Вужачкі — шматзначны тэрмін
Гравітацыя (фільм, 2013)
«Гравітацыя» (Gravity) — мастацкі фільм 2013 года рэжысёра Альфонса Куарона. Галоўныя ролі ў фільме выканалі Сандра Булак і Джордж Клуні.
Сюжэт
Доктар Раян Стоўн (Сандра Булак) — бліскучы медыцынскі інжынер, гэта яе першая місія на шатле, з ёй ветэран-астранаўт Мэт Кавальскі (Джордж Клуні), у якога апошні палёт да выхаду на пенсію. Але на, здавалася б, руцінным выхадзе ў адкрыты космас здараецца стыхійнае бедства. Шатл руйнуецца, пакідаючы Стоўн і Кавальскі сам-насам — прывязанымі адзін да аднаго ў пустэчы.
Узнагароды
Паводле інфармацыі сайта «Internet Movie Database» фільм быў адзначаны 240 кінаўзнагародамі і яшчэ 182 намінацыямі.
Міхаіл Іванавіч Смірноў (контр-адмірал)
Міхаіл Іванавіч Смірноў (18 чэрвеня 1880—1937, Лондан) — рускі марскі афіцэр, капітан 1-га рангу Расійскага Імператарскага флота (1916) і контр-адмірал Сібірскай Флатыліі (1918).
International Championship 2015 (снукер)
International Championship 2015 — прафесійны рэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 25 кастрычніка па 1 лістапада 2015 года ў тэлерадыёвяшчальным цэнтры Бай-ху, у Дацыне, Кітай. Турнір стаў чацвёртым розыгрышам International Championship, які быў заснаваны ў 2012 годзе. Прызавы фонд спаборніцтва склаў £657.000, з якіх £125.000 атрымаў пераможца.
Пераможцам турніру стаў Джон Хігінс, які перайграў на сваім шляху Эшлі Х'юджыла ў кваліфікацыі (6:1), маладога кітайца Чжаа Сіньтуна (6:2), Майкла Холта (6:3), Шона Мёрфі (6:0), Джо Пэры ў чвэрцьфінале (6:3), лідара сусветнага рэйтынгу Марка Сэлбі ў паўфінальным матчы (9:4) і Дэвіда Гілберта ў фінальным паядынку (10:5). Такім чынам, Хігінс выйграў свой другі рэйтынгавы тытул у сезоне і трэці ў 2015 годзе (пасля адкрытага чэмпіянату Уэльса і адкрытага чэмпіянату Аўстраліі), а таксама свой 28-ы рэйтынгавы тытул у кар'еры, што дазволіла яму зраўняцца па колькасці перамог рэйтынгавага ўзроўню са Стывам Дэвісам. Апроч таго, перамога на International Championship паспрыяла ўздыму 40-гадовага снукерыста з Шатландыі ў рэйтынгу на пяць пазіцый (з дванаццатай на сёмую).
Турнір
International Championship 2015 года стаў чацвёртым розыгрышам турніру International Championship, які быў заснаваны ў 2012 гозе ў якасці найбуйнейшага рэйтынгавага турніру ў Кітаі і праходзіў у горадзе Чэнду, Кітай. У 2015 годзе спаборніцтва было перанесена ў горад Дацын і праходзіць у тэлерадыёвяшчальным цэнтры Бай-ху.
International Championship 2015 праходзіў пад эгідай сусветнай асацыяцыі прафесійнага більярда і снукера (World Professional Billiards and Snooker Association) і ўваходзіў у каляндар мэйн-туру, а таксама з'яўляўся трэцім рэйтынгавым турнірам снукернага сезона 2015/2016.
Матчы асноўнай стадыі турніру (71 паядынак, уключаючы 4 адкладзеныя матчы 1/64 фіналу) гуляліся за васьмю сталамі ў тэлерадыёвяшчальным цэнтры Бай-ху, а 60 кваліфікацыйных паядынкаў спаборніцтва праходзілі менш чым за месяц да гэтага на арэне Метрадром у Барнслі, Англія.
Прызавыя грошы
Прызавы фонд самага прэстыжнага з кітайскіх турніраў павысіўся ў параўнанні з мінулым годам на £32.000 і склаў £657.000, стаўшы рэкордным прызавым фондам гэтага турніру. Першы прыз, які атрымаў пераможца спаборніцтва, склаў £125.000, як і на International Championship 2014. Больш каштоўнымі турнірамі ў плане рэйтынгавых ачкоў і прызавых грошай былі толькі турніры Трайной кароны — чэмпіянат Вялікабрытаніі і чэмпіянат свету.
Міхаіл Міхайлавіч Трагубовіч
Міхаіл Міхайлавіч Трагубовіч (нар., Мінск — ?) — беларускі тэхнік-архітэктар.
International Championship 2015 (снукер)
Прызавыя грошы
Згодна з рэйтынгавай сістэмай, якая прыняла статус афіцыйнай з сезона 2014/2015, прызавыя грошы сталі эквівалентнымі рэйтынгавым ачкам. Такім чынам, рэйтынг снукерыста адлюстроўвае суму прызавых грошай, якія ён зарабіў на рэйтынгавых турнірах за апошнія два гады.
Міхаіл Міхайлавіч Трагубовіч
Біяграфія
Вучыўся ў Беларускім політэхнічным інстытуце (1940). Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. З 1935 па 1976 г. працаваў чарцёжнікам, кіраўніком групы, брыгады архітэктараў у праектных арганізацыях Мінска.
International Championship 2015 (снукер)
Фармат турніру
На International Championship 2015 прыняло ўдзел 132 гульцы, з якіх 116 — удзельнікі мэйн-тура і 16 — аматары (4 — уладальнікі ўайлдкард). 120 гульцоў — усе, акрамя ўладальнікаў уалдкард і ўдзельнікаў адкладзеных матчаў стартавага раўнда, — пачалі турнір з адзінага кваліфікацыйнага раўнда ў фармаце матча на выбыванне, які праходзіў на працягу чатырох дзён з 30 верасня па 3 кастрычніка 2015 года (менш чым за месяц да асноўнай стадыі) на арэне Метрадром у Барнслі, Англія. Пры гэтым матчы з удзелам леташняга пераможцы (Рыкі Уолдэн), чэмпіёна свету (Сцюарт Бінэм) і двух лідараў сярод кітайскіх снукерыстаў (Дзін Цзюньхуэй і Лян Вэньбо) гуляліся ўжо ў першы дзень турніру на асноўнай арэне, у выніку чаго лічыліся матчамі асноўнай стадыі. У 1/64 фіналу першыя 64 сеяныя снукерысты гулялі супраць астатніх удзельнікаў. Такім чынам, у асноўную стадыю праз кваліфікацыю прайшлі 60 снукерыстаў, да якіх далучыліся 8 удзельнікаў адкладзеных матчаў 1/64 фіналу, а таксама яшчэ чацвёра ўладальнікаў уайлдкард, якія гулялі ў папярэднім уайлдкард раўндзе супраць чацвярых выпадковых гульцоў з 32 ніжэйшых сеяных, якія прайшлі кваліфікацыю.
Міхаіл Міхайлавіч Трагубовіч
Біяграфія
Член Саюза архітэктараў СССР з 1966 года. Пражывае ў Мінску.
International Championship 2015 (снукер)
Фармат турніру
Такім чынам, 56 пераможцаў кваліфікацыйнага этапа, 4 пераможцы матчаў уалдкард раўнда і 4 пераможцы адкладзеных матчаў кваліфікацыйнага этапа гулялі ў асноўнай стадыі на выбыванне, пачынаючы з 1/32 фіналу. Лёсаванне турніру прадвызначала немагчымасць сустрэчы гульцоў топ-32 раней за 1/16 фіналу, гульцоў топ-16 раней за 1/8 фіналу, гульцоў топ-8 раней чвэрцьфіналаў, гульцоў з першай чацвёркі сеяных раней паўфіналу і двух першых сеяных раней фіналу International Championship. Шэсць раўндаў асноўнай стадыі (а таксама ўайлдкард раўнд і адкладзеныя кваліфікацыйныя паядынкі) праходзілі на працягу васьмі дзён (гульні ўайлдкард раўнда, адкладзеных матчаў і 1/32 фіналу былі расцягнутыя на два дні, а паўфінальныя паядынкі гуляліся па аднаму ў дзень) у тэлерадыёвяшчальным цэнтры Бай-ху.
Міхаіл Міхайлавіч Трагубовіч
Творчасць
Браў удзел у распрацоўцы генпланаў Магілёва, Гродна, Жлобіна, Ліды, Полацка, Наваполацка, праекта рэканструкцыі Цэнтральнага батанічнага саду АН БССР, аўтадрома ў Мінску.
International Championship 2015 (снукер)
Кваліфікацыя
Пасеў ігракоў на International Championship 2015 быў утвораны паводле афiцыйнага рэйтынгу на 21 верасня 2015 года (пасля Шанхай Мастэрс 2015 года). Першы нумар пасеву атрымаў леташні пераможца турніру Рыкі Уолдэн, а другі — чэмпіён свету Сцюарт Бінэм.
Соценныя серыі
У 60 матчах кваліфікацыйнай стадыі было выканана 28 соценных серый. Снукерысты Ліам Хайфілд, які саступіў кітайцу Цаа Юйпэну, Марка Фу, які перамог Пола Дэвісана, Лука Брэсэль, які быў мацней за Дэвіда Грэйса, і Джэк Лісоўскі, які перайграў Хусэйна Вафаі Аюры, выканалі па дзве соценныя серыі ў сваіх матчах. 10-ы сеяны турніру Марк Ален у паядынку супраць Скота Дональдсана зрабіў брэйк у 142 балы, які стаў найвышэйшым на стадыі кваліфікацыі.
Ніжэй прадстаўленыя ўдзельнікі, упарадкаваныя па іх найвышэйшай серыі на турніры. Насупраць пералічаны ўсе соценныя брэйкі кожнага гульца.
Удзельнікі
У асноўнай стадыі International Championship 2015 прынялі ўдзел 60 снукерыстаў, якія перамаглі ў матчах кваліфікацыйнага раўнда, 8 снукерыстаў–удзельнікаў адкладзеных кваліфікацыйных матчаў, а таксама 4 уладальнікі ўайлдкард.
З усіх 72 удзельнікаў 18 снукерыстаў гулялі на International Championship у чацвёрты раз.