cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Удзельная фізічная велічыня
Удзельныя велічыні адметныя тым, што з імі нельга здзяйсняць матэматычныя аперацыі складання/аднімання і памнажэння/дзялення - то бок гэтыя велічыні інтэнсіўныя
Удзельныя велічыні адрозніваюцца ад адпаведных фізічных велічынь толькі колькасна, абазначаюцца маленькай літарай. Яны адлюстроўваюць тыя ж уласцівасці разглядаемага аб'екта, але аднесены да адзінкі зручнай, у дадзеным выпадку, іншай велічыні.
Калі ў якасці базавай велічыні выкарыстоўваюць масу, прынята ўжываць разам з назваю фізічнай велічыні прыметнік "удзельны", напрыклад:
Вуліца Веры Харужай
Вуліца Веры Харужай:
Зэлэныця (Ямільчынскі раён)
Зэлэныця (Зелени́ця) — вёска ў Ямільчынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.
Новая Аляксееўка (Клінцоўскі раён)
Новая Аляксееўка (Новая Алексеевка) — пасёлак у Клінцоўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Лопаценскага сельскага паселішча.
Гісторыя
Узнікае ў сярэдзіне XX ст., сустракаецца таксама пад назвай Фанзонаўшчына. Станам на 2020 год пасёлак фактычна не існуе.
Галь Гадот
Галь Гадот (גל גדות; нар., Рош-га-Аін, Ізраіль) — ізраільская і мадэль, найбольш вядомая ролямі ў серыі фільмаў «Фарсаж» і кінакоміксе «Бэтмен супраць Супермена: На світанку справядлівасці».
Біяграфія
Галь нарадзілася і вырасла ў невялікім горадзе Рош-га-Аін, у цэнтральным рэгіёне Ізраіля. На іўрыце яе імя азначае «хваля», а прозвішча — «берагі ракі» або «берагі». Яе сям’я іўрытызавала сваё прозвішча з Грынштейн на Гадот. Яе бацькі нарадзіліся ў Ізраілі, а баба і дзед прыехалі з Еўропы. .
Кар’ера
Галь спачатку планавала стаць юрыстам. Тым не менш, маючы 18 гадоў, яна прыняла ўдзел і перамагла ў конкурсе Міс Ізраіль 2004. Пасля гэтага яна адправілася ў Эквадор на конкурс Міс Сусвет дзе заняла месца па-за топ-15. З таго ж года Галь служыла ў ізраільскай арміі на працягу двух год.
У 2008 годзе грала галоўную ролю ў ізраільскай драме Bubot. Праз год з’явілася як Жызель у чацвёртым фільме серыі «Фарсаж». У 2010 годзе атрымала невялікую ролю ў прыгодніцкім фільме «Рыцар дня». У тым жа годзе з’явілася ў фільме Date Night у ролі Натаніі, сяброўкі персанажа Марка Уолберга. У 2011 Гадот працягнула працу над роллю Жызель у пятым фільме з франшызы «Фарсаж», а ў 2013 з’явілася ў шостай частцы.
У снежні 2013 года кампанія DC Entertainment абвясціла, што Гадот атрымлівае роль Цуда-Жанчыны ў фільме «Бэтмен супраць Супермена: На світанку справядлівасці» і падпісвае кантракт на два сіквелы, «Ліга Справядлівасці» і «Цуда-Жанчына». Гадот вучылася ўладаць мечам, кітайскаму баявому майстэрству, кікбоксінгу, капаэйры і бразільскаму джыў-джытсу для ролі.
Катарына-Амалія
Катарына-Амалія (Prinses Catharina-Amalia, Prinses van Oranje, prinses der Nederlanden, prinses van Oranje-Nassau; нар. 7 снежня 2003, Гаага) — прынцэса Нідэрландаў, прынцэса Аранская, старэйшая дачка караля Нідэрландаў Вілема-Аляксандра і каралевы Максімы, унучка каралевы Беатрыкс. Прынцэса Катарына-Амалія — першая ў лініі атрымання ў спадчыну прастола Нідэрландаў.
Нарэя
Нарэ́я (Norēia, Νορήϊα) — старажытны галоўны горад таўрыскаў у Норыку, па імі якога называлася ўся правінцыя.
Ён знаходзіўся ў цэнтры правінцыі на рацэ Мурыі і вядомы тым, што рымляне пацярпелі тут паражэнне пад правадырствам консула Гнея Папірыя Карбона ад кімвраў (113 да н.э.), а таксама няўдалай аблогай бояў у часы Юлія Цэзара. Рэшткі не выяўлены. Меркавана знаходзіўся ў раёне сучаснага Ноймаркта ў Штырыі.
Баранаўка
Назву Бара́наўка маюць:
Дзяржаўны ваенна-прамысловы камітэт Рэспублікі Беларусь
Дзяржаўны ваенна-прамысловы камітэт Рэспублікі Беларусь (ДВПК Беларусі) — ведамства ўрада Беларусі, упаўнаважанае парадкаваць вытворчасць і размяшчэнне зброі. Старшыня камітэта і 3 яго намеснікі прызначаюцца і здымаюцца з пасад прэзідэнтам. З 4 чэрвеня 2020 года пасаду старшыні камітэта займае Дзмітрый Пантус.
Задачы
Паводле Статута камітэт мае наступныя задачы:
Паўнамоцтвы
Паводле Статута ведамства мае паўнамоцтвы на:
Экспарт
У 2016 годзе экспарт прадукцыі вайсковага прызначэння ажыццяўляўся ў 60 краін, у 2017 — у 69 краін, а ў 2018 годзе — у 76 краін свету, што складае 110 % у дачыненні да 2017 года, прычым пастаўкі часта ўключалі высокатэхналагічнае ўзбраенне. Тады пастаўкі склалі прыкладна адзін мільярд долараў ЗША. Галоўным пакупніком з’яўляецца Расія. Так, у 2018 годзе тавараабарот Беларусі і РФ у ваеннай сферы склаў 600 мільёнаў долараў, а экспарт з краіны перавысіў расійскі імпарт. Буйныя партыі ажыццяўляліся ў Азербайджан, Судан, М’янму, Анголу, Нігерыю і В’етнам. Сярод ключавых пакупнікоў ёсць таксама Казахстан, Кітай, Лаос, Інданезія, Бангладэш, Індыя, ААЭ і Уганда. Аснову экспарту складаюць сістэмы РЭБ і СПА і камплектуючыя да ваеннай тэхнікі. Акрамя таго, аказваюцца паслугі па рамонце вайсковай авіяцыі. Такія краіны як Сербія, Балгарыя і Славакія з’яўляюцца амаль рэгулярнымі закупшчыкамі беларускіх боепрыпасаў. У спісе сусветных экспарцёраў зброі SIPRI па выніках 2020 года Беларусь заняла 19-е месца з 25-ці. Агульны аб’ём паставак ад сусветнага складае ўсяго 0,3 %. У параўнанні з узроўнем экспарту зброі ў 2011—2015 гады, паказчык істотна знізіўся — на 34 %. Асноўнымі атрымальнікамі экспартуемай з Беларусі зброі названыя такія краіны, як В’етнам (26 % ад агульнага аб’ёму), Сербія (каля 16 %) і Судан (роўна 13 %).
Санкцыі
У 2022 годзе камітэт, яго старшыня Пантус і многія беларускія ваенна-прамысловыя прадпрыемствы трапілі ў спіс спецыяльна прызначаных грамадзян і заблакіраваных асоб ЗША, а таксама пад санкцыі Вялікабрытаніі, Канады, Новай Зеландыі, Японіі, Аўстраліі, Украіны. Вышэйпералічаныя краіны, акрамя Японіі, унеслі ў санкцыйныя спісы і Вячаслава Расалая, намесніка старшыні камітэта. Таксама камітэт (у чэрвені 2022 года) і Пантус (у чэрвені 2023 года) былі уключаны ў санкцыйныя спісы ЕС і Швейцарыі.
Зосыміўка
Зосыміўка (Зо́симівка) — вёска ў Ямільчынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.
Другая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2005
Другая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2005 (15-ы чэмпіянат Рэспублікі Беларусь па футболе ў Другой лізе) — трэці па рангу дывізіён (пасля Вышэйшай і Першай ліг) па футболе сярод беларускіх каманд 2005-га года. У турніры прымалі ўдзел 14 каманд, якія змагаліся за дзве пуцёўкі ў Першую лігу. Перамогу ў турніры атрымала мінскае «Тарпеда-СКА», якое разам з клубам «Пінск-900» прайшло ў Першую лігу.
Вуліца Фрунзэ (Брэст)
Вуліца Фрунзэ  (гістарычная назва: Незалежная) — вуліца ў паўночнай частцы г.Брэста. Названа ў 1940 годзе ў гонар М.В.Фрунзэ. Працягласць 390 м, ад вуліцы Фартэчнай да вуліцы Загароднева. Пачала фарміравацца ў 1930-я гады. Забудавана пераважна дамамі сядзібнага тыпу.
Экстраліга 2014/2015
Экстраліга 2014/2015 (36-ы жаночы чэмпіянат Польшчы па футболе) — чэмпіянат Польшчы па футболе сярод польскіх жаночых каманд у сезоне 2014/2015.
NGC 2390
NGC 2390 — зорка ў сузор’і Блізняты.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Новы Расвет
Новы Расвет (Новый Рассвет) — пасёлак у Клінцоўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Лопаценскага сельскага паселішча.
Гісторыя
Пасёлак узнікае ў 1920-х.
З 1929 года ў складзе Клінцоўскай акругі, а з 1932 года ў Заходняй вобласці, у 1937 годзе перададзены ў склад Арлоўскай вобласці. У 1944 годзе ўвайшоў у склад Бранскай вобласці.
IC 4970
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Гранд Гатэль Еўропа
«Гранд Гатэль Еўропа» (да 1991 года — гасцініца «Еўрапейская») — пяцізоркавая гасцініца ў Санкт-Пецярбургу, размешчаная на Міхайлаўскай вуліцы, займае ўвесь яе левы бок (калі глядзець ад Неўскага праспекта ў бок плошчы Мастацтваў). Гатэль належыць кампаніі Belmond.
У 1873—1875 гадах на аснове былога гатэля Клее і даходнага дома А. С. Рогава будынак быў перабудаваны ў гасцініцу ў формах эклектыкі па праекце архітэктара Людвіга Францавіча Фантана. У 1905 годзе зроблены частковыя перабудовы будынка і быў створаны рэстаран «Еўропа».
З 1907 года і па 19 жніўня 1914 года пад кіраўніцтвам архітэктара Ф. І. Лідваля ажыццяўляліся рамонтныя работы, частковыя перабудовы (галоўная лесвіца, хол бельэтажа, чытальня), надбудова пятага і мансарднага паверхаў з рэстаранам «Дах». Таксама былі змененыя інтэр’еры і ўнутранае аздабленне. У 1918-м — пачатку 1920-х гадоў у будынку гасцініцы размяшчаўся Цэнтральны дзіцячы карантынна-размеркавальны пункт.
У 1932—1934 гадах была зроблена поўная перапланіроўка будынка, створана сістэма аднолькавых нумароў (арх. М. Анолік). У 1933 годзе гасцініца была перададзеная з акцыянернага таварыства «Гатэль Лімітэд» у акцыянернае таварыства «Інтурыст».
Падчас блакады Ленінграда ў верасні 1941 — красавіку 1942 года ў будынку размяшчаўся эвакашпіталь № 991 на 1300 ложкаў. У 2005—2008 гадах быў праведзены трэці этап рэканструкцыі з агульным аб’ёмам інвестыцый каля 2 млн долараў ЗША. Аўтарам праекта абнаўлення кафэ і нумароў гатэля стаў французскі дызайнер Мішэль Жуанэ.
Ілляшыўка (Ямільчынскі раён)
Ілляшыўка (Ілля́шівка) — вёска ў Ямільчынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.
Цэлюлоза
Цэлюло́за, таксама клятчатка (cellulose от «клетка») —, белае цвёрдае рэчыва, нерастваральнае ў вадзе, малекула мае лінейную (полімерную) будову, структурная адзінка — рэшта β-глюкозы [С6Н7О2(OH)3]n. Поліцукрыд, галоўная складовая частка клетачных абалонак усіх вышэйшых раслін.
Гусан
Гуса́н (Գուսան) — народны спявак у Арменіі, які выконвае песні і паданні пад акампанемент музычнага інструмента. Таксама гусаны былі акторамі і мімамі. Першапачаткова гусанамі называлі служкаў у храме бога Гісанэ, а ў эпоху элінізму — удзельнікаў фарсавых і сатырычных спектакляў. Хрысціянская царква пераследвала спевакоў, бо яны выконвалі творы пра зямное каханне, міфічныя паданні пра народных герояў і высмейвалі царкоўныя абрады і звычаі.
Габелен
Габелен (gobelin) — адзін з відаў дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва, сцянны бязворсавы дыван з выявай нейкага сюжэту ці арнаменту, які ткуць рукамі, перакрыжоўваючы ніткі. Для габеленаў выкарыстоўваюць шаўковыя і ваўняныя ніткі. Спачатку ткуць асобныя часткі, якія пазней сшываюць паміж сабой.
Спярша габелены называлі шпалерамі. У Еўропе таксама распаўсюджана назва арацы або арас (ад arras па назве горада Арас, дзе ў XIV стагоддзі выраблялі яркія шпалеры з выкарыстаннем залатой і сярэбранай ніткі).
У XVI стагоддзі ўзнікла слова вердзюра (паходзіць ад Verdure) — зеляніна, трава, лісце. Спярша так называлі выявы жывёл і птушак на фоне прыроды, але ў хуткім часе назва замацавалася за самімі творамі.
Слова «габелен» узнікла ў Францыі ў XVII стагоддзі, калі браты Габелены заснавалі там каралеўскую мануфактуру, а вырабы мануфактуры атрамалі назву габелены.
Герб Глуска
Герб Глуска — герб гарадскога пасёлка Глуска. Герб і сцяг зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад  года № 8.
Апісанне
У залатым полі іспанскага шчыта на зялёным падножжы чырвоны мураваны замак з круглай вежай.
Герб пасёлка зацверджаны рашэннем Глускага раённага выканаўчага камітэта ад 18 снежня 1996 года № 24/05. Аўтары герба В. У. Шчацько і У. А. Шулякоўскі, мастак М. М. Елінская.
Хіцін
Хіці́н (C8H13O5N) — азотазмяшчальны поліцукрыд, упершыню вылучаны з вонкавых абалонак тарантул. Хімічная назва: полі-N-ацэтыл-D-глюкоза-2-амін.
Назва рэчыва «хіцін» паходзіць ад грэчаскага «хітон» («χιτών», тып вопраткі), што сімвалізуе ключавую ролю хіціну ў пабудове покрываў шматлікіх арганізмаў.
Гэта жорсткі паўпразрысты матэрыял, які з’яўляецца галоўным складнікам экзашкілета членістаногіх і прысутнічае ў клеткавых сценках грыбоў. Хіцін таксама вырабляецца ў арганізмах іншых жывых істот — разнастайных чарвякоў, кішачнаполасцевых і іншых.
Хіцін — адзін з найбольш распаўсюджаных у прыродзе поліцукрыдаў: штогод на Зямлі вырабляецца і раскладаецца каля 10 гігатонаў гэтага рэчыва. Звычайна ў арганізмах, што вырабляюць і выкарыстоўваюць хіцін, ён утрымліваецца не ў чыстым выглядзе, але ў комплексе з іншымі поліцукрыдамі і пратэінамі. Нягледзячы на тое, што хіцін з’яўляецца рэчывам, вытворным ад цэлюлозы, у арганізмах, што вырабляюць цэлюлозу (расліны, бактэрыі) хіцін знайсці не атрымалася.
У медыцыне хіцін выкарыстоўваецца для паскарэння загойвання ранаў: пакрытае хіцінам валакно, губкі і плеўкі скарачаюць час загойвання ранаў на велічыню да 30 %. Асабліва перспектыўнае — выкарыстанне хіцінавых матэрыялаў і інструментаў з хіцінавым пакрыццём пры лячэнні апёкаў.
Акрамя таго хіцін выкарыстоўваецца і ў касметычнай галіне як бяспечны і не раздражняльны для скуры палімерны напаўняльнік касметычных сродкаў.
У водным асяроддзі хіцін выяўляе хэлятныя хімічныя ўласцівасці, дзякуючы чаму фільтры на аснове хіціну паспяхова выкарыстоўваюцца для ачысткі сцёкавых вод ад аніённых забруджвальнікаў і такіх рэчываў як ДДТ і поліхлорбензолы.
Кам’янагірка (Ямільчынскі раён)
Кам’янагірка (Кам'яногі́рка) — вёска ў Ямільчынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.
Катэрыніўка (Ямільчынскі раён)
Катэрыніўка (Катери́нівка) — вёска ў Ямільчынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.
Тадэвуш Сегень
Тадэвуш Сегень (Tadeusz Sieheń;  — ?) — дзяржаўны службовец.
Біяграфія
У 1856—1865 гадах займаў пасаду маршалка шляхты Ваўкавыскага павета.
23 чэрвеня 1859 г. памёрла незамужняй дамай Валерыя Біспінг, да яе ў маёнтак прыехаў дваюрадны брат Аляксандр Быхавец, каб заняцца падрыхтоўкай да пахавання. Аднак Тадэвуш Сегень сілай сваёй улады распарадзіўся апячатаць маёмасць, каб Быхаўцы не забралі яе. А. Быхавец быў вымушаны спыніць распараджацца і з’ехаць да дому, не патрапіўшы на пахаванне. У выніку гэтых падзей цела Валерыі пахавалі толькі праз 6 дзён, хоць стаяла лета. У сваёй скарзе на паводзіны Сегеня А. Быхавец пісаў, што той пры жыцці Валерыі быў яе асабістым ворагам, але так як не быў у стане ёй што-небудзь зрабіць, то адпомсціў яе парэшткам.
Сегень прыняў актыўны ўдзел у вырашэнні спрэчкі вакол завяшчання Валерыі Біспінг, якая пакінула сваю нерухомую маёмасць Казіміру Быхаўцу. Ён ыступіўшы павераным Разаліі Вессель, сястры Валерыі, якая настойвала на больш раннім завяшчанні, дзе яна і яшчэ дзве яе сястры былі пазначаны як спадчынніцы. У 1860 г. суд падзяліў спадчыну Валерыі паміж яе сёстрамі.
16 сакавіка 1863 года з прычыны нязгоды з палітыкай урада ў адносінах да пераўтварэнняў сялянскай рэформы падаў у адстаўку маршалак гродзенскага губернскага дваранства, паляк па нацыянальнасці, граф Віктар Старжынскі, накіраваўшы пры гэтым копію свайго пратэстнага ліста да ўсіх павятовых маршалкаў губерні. Да гонару павятовых маршалкаў у сакавіку 1863 года ў знак падтрымкі Старжынскага ад сваіх пасадаў адмовіліся 6 павятовых правадыроў дваранства з 9 існуючых паветаў губерні, у тым ліку і Тадэвуш Сегень. Аднак на гэтай пасадзе ён прабыў да 1865 года, гэта можна растлумачыць тым, што гродзенскі губернатар яго адстаўку не прыняў. 15 жніўня 1863 года віленскі генерал-губернатар Міхаіл Мураўёў адправіў гродзенскаму губернатару Івану Скварцову ліст з паметкай «сакрэтна». У ім звярталася ўвага на больш маштабнае паўстанне ў Ваўкавыскім павеце, чым у іншых паветах Гродзенскай губерні. У лісце са спасылкай на папярэдняга гродзенскага губернатара Уладзіміра Бобрынскага прыводзіўся аналіз сітуацыі паўстанцкага руху ў павеце. Паводле гэтага ліста Бобрынскі паведамляў, што з памешчыкаў Ваўкавыскага павета, аднымі з тых, хто больш за іншых прымаюць удзел у мецяжы, маршалак Тадэвуш Сегень і яго жонка Аляксандра, а сын маршалка знаходзіцца ў «шайцы».
Валодаў маёнткам Крамяніца.
Сям’я
У шлюбе з Аляксандрай з Вячфінскіх. Ад яе дзеці:
Кысэліўка (Ямільчынскі раён)
Кысэліўка (Киселі́вка) — вёска ў Ямільчынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.
Дом Берлянда
Дом Берлянда — будынак у Мінску, размешчаны ў квартале, які прымыкае да Верхняга Горада, па адрасе Інтэрнацыянальная вуліца, 13. Пабудаваны ў XIX ст. з цэглы.
Гісторыя
У XIX стагоддзі на гэтым зямельным пляцы, які знаходзіўся на рагу Саборнай плошчы і Праабражэнскай вуліцы, існавала драўляная і мураваная забудова. Драўляныя будынкі, якія выходзілі на вуліцу Праабражэнскую, былі цалкам знішчаны падчас вялікага пажару 1881 года, а мураваная забудова пашкоджана. Пасля пажару збоку вуліцы Праабражэнскай было пабудавана некалькі невялікіх мураваных дамоў і гаспадарчых пабудоў. На іх месцы ў канцы XIX стагоддзя быў збудаваны вялікі трохпавярховы мураваны жылы дом, падчас будаўніцтва якога былі выкарыстаны канструкцыі першапачатковых будынкаў, узведзеных у першай палове XIX стагоддзя. Новы будынак быў накрыты двухсхільным дахам, аддзеленым ад сцяны прафіляваным карнізам. Сіметрычнасць кампазіцыі галоўнага фасада падкрэслівалася трыма атыкамі. Паверхі былі падзелены прафіляванымі цягамі. Першы паверх быў аформлены рустам. Прамавугольныя аконныя і дзвярныя праёмы былі аздоблены прафіляванымі нішамі і сандрыкамі.
У пачатку XX стагоддзя уладальнікам гэтага будынка стаў купец Ісаак Берлянд. Паводле інвентарызацыі 1910 года значную частку першага паверха займала банкірская кантора Берлянда, а таксама Мінскае гандлёва-прамысловае таварыства ўзаемнай пазыкі, галантарэйная крама, прыватная друкарня, цырульня і іншыя. На другім паверсе знаходзілася яўрэйскае вучылішча. Значная частка памяшканняў выкарыстоўвалася пад жылыя кватэры.
У 1920 гады былы дом Берлянда быў нацыяналізаваны і выкарыстоўваўся пад камунальныя кватэры. У гады Вялікай Айчыннай вайны не пацярпеў.
У 1960-я гады будынак быў рэканструяваны і адначасова надбудаваны чацвёрты паверх. У выніку гэтай рэканструкцыі было амаль цалкам страчана першапачатковае дэкаратыўнае афармленне галоўнага фасада.
Архітэктура
Чатырохпавярховы, прамавугольны ў плане будынак. Плоскасць галоўнага фасада падзелена на гарызанталі карнізам, рытмічна члянёна прамавугольнымі аконнымі праёмамі. Сцяна 1-га паверха апрацавана рустам. Дваровы фасад вылучаны рызалітамі. Арачныя праёмы, якія аддзяляюць будынак ад суседніх пабудоў, перакрыты крыжовымі скляпеннямі. Выкарыстоўваецца як жылы.
NGC 2391
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
IC 4971
IC 4971 — галактыка тыпу S? (спіральная галактыка) ў сузор’і Паўлін.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Міжлескі сельсавет
Міжле́скі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Бярозаўскага раёна Брэсцкай вобласці Беларусі. Цэнтр — аграгарадок (да 2008 года вёска) Міжлессе.
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1140 чалавек, з іх 95,0 % — беларусы, 3,2 % — рускія.
Кыянка (Ямільчынскі раён)
Кыянка (Киянка) — вёска ў Ямільчынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.
1-я партызанская брыгада імя К. С. Заслонава
'''1-я партызанская брыгада імя К. С. Заслонава''' — партызанская брыгада, створаная ў ліпені 1942 года на базе атрадаў «Дзядзькі Колі», М. П. Харланава, В. П. Комлева і групы аршанскіх падпольшчыкаў. Дзейнічала на акупіраванай тэрыторыі Аршанскага, Сенненскага, Багушэўскага, Талачынскага, Чашніцкага і Халопеніцкага раёнаў. 28 ліпеня 1944 года брыгада (1826 партызан, 12 атрадаў) злучылася з Чырвонай Арміяй. Камандзіру брыгады К. С. Заслонаву было прысвоена званне Героя Савецкага Саюза.
Склад
У жніўні — верасні 1942 года ў выніку баёў з праціўнікам частка партызан з атрадаў В. П. Комлева, А. П. Завадскага, П. Д. Смірнова, «Хуткі» і група М. М. Лушчыка выйшла ў савецкі тыл. У верасні 1943 года атрад імя Суворава быў вылучаны для арганізацыі Багушэўскай партызанскай брыгады (2-га складу); атрады імя Чапаева, імя Лазо, імя Панамарэнкі, «Малады бальшавік», «Мсцівец», В. П. Комлева былі вылучаны для фарміравання 2-й партызанскай брыгады імя К. С. Заслонава, атрад «Камсамолец» у сакавіку 1944 года быў расфарміраваны. На момант злучэння з Чырвонай Арміяй у склад брыгады ўваходзілі:
Гісторыя
Партызаны праводзілі дыверсіі на чыгунках Орша — Смаленск, Віцебск — Полацк, Віцебск — Орша, Орша — Лепель, на шашэйных і грунтавых дарогах Віцебск — Бешанковічы — Камень, Орша — Мінск, Багушэўск — Сянно — Чашнікі, Сянно — Чарэя — Халопенічы, Сянно — Талачын, Орша — Сянно і іншых. Разбілі нямецкія гарнізоны ў вёсках Горбава Лёзненскага раёна (13.08.1942), Драгілі Руднянскага раёна Смаленскай вобласці (16.8.1942), Купаваць, Алексінічы, Расна Сенненскага, Янова Багушэўскага (лістапад — снежань 1942, студзень 1943 гадоў) раёнаў. У студзені — красавіку 1943 года ў час баявога рэйду па тэрыторыі Сенненскага, Багушэўскага, Віцебскага, Бешанковіцкага, Чашніцкага, Лепельскага, Халопеніцкага раёнаў правялі 8 баёў. У красавіку 1943 года разам з іншымі брыгадамі вывелі са строю чыгунку Орша — Лепель, разграмілі станцыі Смальяны, Лемніца, Бурбін, Вятны. У жніўні 1943 на чыгунцы Віцебск — Орша падарвалі больш за 1 тысячу рэек. У верасні 1943 вялі баі ў Сенненскім раёне на рубяжы вёсак Асінаўка — Шылькі — Чараўкі — Сінянка — Аўсішча. У кастрычніку 1943 удзельнічалі ў баях за горад Чашнікі, у лютым 1944 года разам з Сенненскай партызанскай брыгадай — за ўтрыманне апорнага пункта і аэрадрома каля вёскі Новая Беліца, у маі — чэрвені 1944 — за выхад з блакады на ўчастку возера Сялява — вёска Баркі Халопеніцкага раёна. У чэрвені 1944 года з часцямі Чырвонай Арміі вызвалялі населенныя пункты.
Памяць
У 1948 годзе быў створаны Аршанскі мемарыяльны музей Канстанціна Сяргеевіча Заслонава. У 1968 годзе ў вёсцы Сафіёўка Аршанскага раёна ў гонар брыгады быў пастаўлены помнік, у 1972 годзе каля вёскі, у лесе каля возера Ардышэва — помнік. У 1964 годзе на месцы гібелі Заслонава і яго таварышаў, каля вёскі Купаваць Сенненскага раёна была пастаўлена стэла.
Абрам Барысавіч Забораў
Абрам Барысавіч Забораў (, м. Лёзна, у Аршанскім павеце, Магілёўская губерня —, г. Кфар—Сава) — беларускі жывапісец і графік, бацька вядомага мастака Барыса Заборава.
Біяграфія
У 1930 годзе скончыў Віцебскі мастацкі тэхнікум, дзе яго настаўнікамі былі М. Эндэ і В. Руцай. Быў сябрам Саюза мастакоў БССР да 1978 года.
За творчыя поспехі быў узнагароджаны дзвюма Граматамі Вярхоўнага Савета БССР. Удзельнічаў у вайне супраць нацысцкай Германіі (1941—1945). З 1931 года жыў і працаваў у г. Мінску, у 1979 годзе эмігрыраваў у Ізраіль.
Творчасць
Працаваў у розных жанрах станковага жывапісу.
Аўтар сюжэтна-тэматычных карцін:
У творчай спадчыне мастака таксама партрэты і лірычныя пейзажы.
У 1930—я гады працаваў у кніжнай графіцы. Ім былі зроблены малюнкі да наступных кніг:
Сярод станковых графічных работ вылучаецца малюнак вугалем «Партызан» (1952).
Прымаў удзел ў мастацкіх выстаўках з 1931 г. Персанальная выстаўка была праведзена ў г. Мінску ў 1973 г.
З 27 мая па 28 чэрвеня 2011 года карціны Абрама Заборава экспанаваліся ў Нацыянальным мастацкім музеі Рэспублікі Беларусь у складзе выстаўкі «І даўжэй веку…».
Пыл
Пыл — дробныя цвёрдыя целы арганічнага або мінеральнага паходжання.
Звычайна пыл пад дзеяннем вільготнасці ператвараецца ў бруд.
Цікавыя факты
Вялікая частка пылу ў кватэры — гэта адпаўшыя часцінкі скуры. Пыл — гэта часцінкі сярэдняга дыяметра 0,005 мм і максімальнага — 0,1 мм. Буйнейшыя часціцы перакладаюць матэрыял у разрад пяску, які мае памеры ад 0,1 да 1 мм.
Вальдэмар IV Атэрдаг
Ва́льдэмар IV Атэрдаг (каля 1320 — ) — кароль Даніі ў 1340—75.
Аднавіў каралеўскую ўладу над большай часткай краіны. Пасля паўстання эстаў 1343—45 прадаў Паўночную Эстонію (1346) Лівонскаму ордэну. У вайне з нямецкім гандлёвым саюзам Ганзай 1367—70 за панаванне на Балтыйскім моры пацярпеў паражэнне, заключыў ганебны для Даніі Штральзундскі мір 1370.
Каржоўка-Галубоўка
Гісторыя
Сяло згадваецца з XVI ст. Спачатку сяло называлі то Каржоўкай, то Галубоўкай. Толькі ў XIX стагоддзі за ім замацавалася назва Каржоўка-Галубоўка.
Да Лютаўскай рэвалюцыі 1917 года сяло ў складзе Суражскага павета Чарнігаўскай губерні Расійскай імперыі.
У Гомельскай губерні РСФСР з 1919 года, з 1926 года ў Бранскай губерні. З 1929 года ў складзе Клінцоўскай акругі, у якім пачынаецца калектывізацыя і ў сяле ствараецца калгас «Новая вёска». У 1931 годзе ствараюцца яшчэ тры калгасы «Чырвоная лазка», «Першы май», «Багунскі», у 1933 годзе былі ўтвораны яшчэ два калгасы «Будзённы» і «Варашылаў». Калгасы засноўваліся ў асноўным на коннай цязе і ручной працы.
З 22 чэрвеня 1941 года па 29 верасня 1943 года пад германскай акупацыяй.
Дым
Дым — устойлівая дысперсная сістэма, якая складаецца з дробных цвёрдых часціц, змешчаных ва ўзважаным стане ў газах. Дым — тыповы аэразоль з памерамі цвёрдых часціц ад 10−7 да 10−5 м. У адрозненне ад пылу — больш грубадысперснай сістэмы, часціцы дыму практычна не абсоўваюцца пад дзеяннем сілы цяжару. Часціцы дыму могуць служыць ядрамі кандэнсацыі атмасфернай вільгаці, у выніку чаго ўзнікае смуга.
У нана-навуках назоўнік «дым» (fume) азначае воблака ў паветры, якое складаецца з часціц, у тым ліку і наначасціц нізкай лятучасці, і якое ўтвараецца кандэнсацыяй выпарэнняў, зробленых хімічнай або фізічнай рэакцыяй.
Дым і экалогія
Дым утвараецца, у прыватнасці, пры згаранні гаручых рэчываў, напрыклад у топках ЦЭС і розных прамысловых усталёвак, пры пажарах, асабліва лясных. Такія дымы могуць утрымоўваць буйныя часціцы незгарэўшага паліва і попела, вокіслаў металаў, сажы, смалы. Пры дрэннай ачыстцы дымавых газаў забруджваецца навакольная прастора, пагаршаецца мікраклімат, утвараецца смуга, зніжаецца натуральная асветленасць.
Карал Шварцэнберг
Карал Шварцэнберг (Karel Schwarzenberg ), нар. 10 снежня 1937, князь Шварцэнберг, герцаг Крумлаўскі, ландграф Клетгаў, граф Зульц — чэшскі палітык, міністр замежных спраў Чэхіі (2007—2009, 2010—2013). Мае падвойнае грамадзянства — Чэхіі і Швейцарыі.
Біяграфія
Кіраўнік княжацкага роду Шварцэнбергаў. Нарадзіўся ў Празе, пасля падзей 1948 года — у эміграцыі. Вучыўся ва універсітэтах Вены, Мюнхена і Граца. У 1984—1990 узначальваў Хельсінкскі праваабарончы камітэт, у 1990—1992 займаў пасаду кіраўніка справамі прэзідэнта Чэхаславакіі Вацлава Гавела. 9 студзеня 2007 атрымаў пасаду міністра замежных спраў Чэхіі ва ўрадзе Мірэка Тапаланэка. На гэтую пасаду Шварцэнберг быў рэкамендаваны Партыяй зялёных, якая ўваходзіла ў кіруючую кааліцыю. У перыяд старшынства Чэхіі ў Еўрасаюзе прадстаўляў Еўропу на міжнароднай арэне.
8 мая 2009 пакінуў свой пост у выніку адстаўкі прэм’ер-міністра Мірэка Тапаланэка і фарміравання новага ўрада Яна Фішэра. З 2009 года займае пасаду старшыні новай правацэнтрысцкай партыі ТАР 09 (Традыцыя. Адказнасць. Росквіт 09).
Па дадзеных на красавік 2010 года, ён з’яўляецца самым багатым палітыкам Чэхіі, што, па словах самога Шварцэнберга, робіць яго самым сумленным і непадкупным палітыкам у краіне, бо яму не патрэбныя хабары.
У новым кабінеце Пятра Нечаса з лета 2010 года займае пасаду міністра замежных спраў.
Бярэ ўдзел у першых усеагульных выбарах прэзідэнта Чэхіі ў 2013 годзе. З 23,40 % галасоў трапіў у другі тур разам з Мілашам Земанам.
Прыдняпроўская дзяржаўная акадэмія фізічнай культуры і спорту
Прыдняпроўская дзяржаўная акадэмія фізічнай культуры і спорту — украінская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова спартыўна-педагагічнага профілю, якая знаходзіцца ў Дніпры.
Агульная характарыстыка
Вучэльня ажыццяўляе падрыхтоўку спецыялістаў па ўзроўнях вышэйшай адукацыі бакалаўра і магістра па спецыяльнасцях "Фізічная культура і спорт", "Фізічнае выхаванне" і "Фізічная тэрапія, эргатэрапія". У адукацыйным працэсе задзейнічаны 13 прафесараў, 67 кандыдатаў навук, дацэнтаў. Павышэнне спартыўнага майстэрства забяспечваюць 3 заслужаных работніка фізічнай культуры Украіны, 7 заслужаных трэнераў Украіны, 2 заслужаных майстры спорту, 2 майстры спорту Украіны міжнароднага класа, 28 майстроў спорту Украіны.
Акадэмія праводзіць падрыхтоўку ў аспірантуры па ступені адукацыі доктара філасофіі, дзейнічае спецыялізаваны вучоны савет, у якім адбываецца абарона дысертацый на суісканне ступені па фізічным выхаванні і спорце. Больш за 100 навукоўцаў з больш за 40 устаноў вышэйшай адукацыі, сярод якіх 5 заслужаных трэнераў Украіны, 4 майстры спорту міжнароднага класа, 15 майстроў спорту Украіны атрымалі ў акадэміі дыпломы кандыдата навук і доктара філасофіі, у тым ліку больш за 40 аспірантаў і суіскальнікаў з самой акадэміі.
Матэрыяльная база
Акадэмія мае ўласную матэрыяльна-тэхнічную базу, якая ўключае: два навучальных корпуса, спартыўныя комплексы "Славуціч" з закрытым плавальным басейнам і лёгкаатлетычны манеж "Алімп", стадыён, воднаспартыўную базу на Дняпры. Навучальны працэс праводзіцца ў лекцыйных залах, забяспечаных аўдыё - і відэатэхнікай. Спартыўнае майстэрства павышаюць у вучэбна-трэніровачных залах спартыўных гульняў, барацьбы, гімнастыкі, бокса, трэнажорнай зале, на футбольным полі. Студэнты пражываюць у інтэрнаце кватэрнага тыпу на 500 месцаў.
Агульная плошча памяшканняў складае 33 тысячы м2, з іх выкарыстоўваецца ў навучальным працэсе - 23 тысячы м2, у тым ліку плошча вучэбна-лабараторных памяшканняў (лекцыйныя залы, аўдыторыі, спартыўныя залы, лабараторыі) - 2,5 тысяч м2. Навучальны працэс праводзіцца ў 4-х лекцыйных залах, 47 аўдыторыях, у тым ліку ў 14 метадычных кабінетах.
Прафесійна-практычная падрыхтоўка ажыццяўляецца ў 9 спартыўных залах агульнай плошчай складае 3 тысячы м2, у лёгкаатлетычным манежы са штучным пакрыццём, у плавальным басейне, на стадыёне з футбольным полем, на водна-спартыўнай базе.
Пісарэнка
Пісарэнка — прозвішча.
Феадор Лінен
Феадор Фелікс Конрад Лінен (Feodor Felix Konrad Lynen; 6 красавіка 1911, Мюнхен — 6 жніўня 1979, там жа) — нямецкі біяхімік. Праводзіў фундаментальныя даследаванні метабалізму тлустых кіслот і халестэрыну ў арганізме. Разам з Конрадам Блохам лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіялогіі і медыцыне 1964 года «за адкрыцці, якія тычацца механізмаў і рэгуляцыі абмену халестэрыну і тлустых кіслот».
Біяграфія
Феадор Фелікс Конрад Лінен нарадзіўся ў Мюнхене ў сям’і вучонага. У 1930 годзе паступіў у Мюнхенскі ўніверсітэт. Навучаўся на хімічным факультэце. У ліку яго настаўнікаў быў Нобелеўскі лаўрэат прафесар Генрых Віланд. У 1937 годзе абараніў дысертацыю «аб таксічных рэчывах у мухаморы». У гэтым жа годзе, 14 мая, ажаніўся з Евай Віланд, дачкой Генрыха Віланда. Застаўся працаваць ва універсітэце, спецыялізуючыся ў галіне біяхіміі.
Масачусет
Масачусет мелі агульнае паходжанне з вампаноаг і размаўлялі на адзінай мове, аднак не ўваходзілі ў склад іх канфедэрацыі. У 1614 г. налічвалі каля 3 000 чалавек, жылі ў 20 вёсках і падзяляліся на 5 родавых груп на чале правадыроў. Асноўнымі заняткамі з'яўляліся земляробства, рыбалоўства і паляванне. У 1614 - 1617 гг. моцна пацярпелі ад эпідэмічных захворванняў, завезеных еўрапейцамі, так што ў 1620 г. каланісты-пурытане знайшлі большасць іх вёсак спустошанымі. У 1633 г. масачусет зноў пацярпелі ад эпідэміі воспы.
Караліўка (Ямільчынскі раён)
Караліўка (Королі́вка) — вёска ў Ямільчынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.
Феадор Лінен
Біяграфія
Ад прызыву ў войска быў вызвалены па стане здароўя.
Масачусет
З 1633 г. пурытанскія місіянеры праводзілі сярод тубыльцаў актыўную працу па хрысціянізацыі, прычым ахрышчаныя індзейцы сяліліся ў асобных вёсках і прымалі еўрапейскія звычаі і норавы. У 1665 - 1669 гг. масачусет-пурытане ваявалі з магаўкамі. Падчас вайны караля Філіпа аказвалі дапамогу каланістам, служылі праваднікамі і перакладчыкамі, аднак у выніку падвяргаліся нападам як індзейцаў, так і белых. Да 1677 г. захавалася толькі каля 300 індзейцаў-хрысціян, сярод якіх былі не толькі масачусет, але нарангасет, вампаноаг, дэлавары і інш.
Феадор Лінен
Біяграфія
З 1942 года займаўся выкладчыцкай дзейнасцю. У 1947 годзе становіцца дацэнтам, а ў 1953 годзе — прафесарам біяхіміі Мюнхенскага універсітэта.
Масачусет
Нашчадкі масачусет і ў нашы дні насяляюць Садружнасць Масачусетс, аднак яны страцілі родную мову і не вызначаюцца ўрадам ЗША як самастойнае племя.
Феадор Лінен
Біяграфія
У 1964 годзе, разам з Конрадам Блохам, атрымаў Нобелеўскую прэмію па фізіялогіі і медыцыне.
Замежны член Нацыянальнай акадэміі навук ЗША (1962), Лонданскага каралеўскага таварыства (1975).
Уюнка (Клінцоўскі раён)
Уюнка (Вьюнка) — вёска ў Клінцоўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Каржовагалубоўскага сельскага паселішча. Сустракаецца таксама пад назвай Уюнкі (Вьюнки).
Гісторыя
Вядома з сярэдзіны XIX ст.
Вёска ў сярэдзіне XX ст. была цэнтрам сальсавета.
На тэрыторыі вёскі размешчаны парк і сядзіба фабрыканта Д. Сапажкова, якая камуністамі была нацыяналізавана і перароблена ў санаторый.
Сасноўка (Клінцоўскі раён)
Сасноўка (Сосно́вка) — сяло ў Клінцоўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Каржовагалубоўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
Сяло вядома ўжо ў сярэдзіне XIX ст. пад назвай Гнілуша, але і сустракаецца назва Іванаўка. Да 1917 года ў складзе Суражскага павета Чарнігаўскай губерні Расійскай імперыі.
У Гомельскай губерні РСФСР з 1919 года, з 1926 года ў Бранскай губерні. З 1929 года ў складзе Клінцоўскай акругі, а з 1932 года ў Заходняй вобласці, у 1937 годзе перададзена ў склад Арлоўскай вобласці. У 1944 годзе ўвайшло ў склад Бранскай вобласці.
У 1964 годзе Указам Прэзідыума ВС РСФСР сяло Гнілуша перайменавана ў Сасноўку.
Федэрацыя Босніі і Герцагавіны
У склад федэрацыі ўваходзяць дзесяць кантонаў, у кожным з якіх пераважае баснійская ці харвацкая этнічная большасць.
Мае межы на захадзе і поўначы з Харватыяй, на поўначы і ўсходзе — з Рэспублікай Сербскай. Таксама мае невялікі выхад да Адрыятычнага мора — каля 24,5 км берагавой лініі.
Марын Ле Пен
Марын Ле Пен (Marine Le Pen; імя пры нараджэнні: Марыён Ан Перын Ле Пен (Marion Anne Perrine Le Pen);, Нёі-сюр-Сен (О-дэ-Сен)) — французскі палітык. Дачка вядомага палітыка-нацыяналіста Жана-Мары Ле Пена.
Біяграфія
Скончыла Універсітэт Парыж II Пантэон-Асас са ступенню магістра права; працавала адвакатам. У 1986 годзе ўступіла ў Нацыянальны фронт.
З 2003 года займала пасаду выканаўчага віцэ-прэзідэнта Нацыянальнага фронту, дэпутат Еўрапарламента з 2004 года (у 2009 годзе пераабраная). Яна таксама з’яўляецца членам рэгіянальнага савета Нор-Па-дэ-Кале з сакавіка 2010 і членам муніцыпальнага савета Хенін-Бамонс (Па-дэ-Кале) з сакавіка 2008. У студзені 2011 Марын была абрана на пасаду кіраўніка Нацыянальнага фронту, які на працягу 38 гадоў займаў яе бацька.
Кандыдат на французскіх прэзідэнцкіх выбарах 2012 года. Як паказалі сацыялагічныя апытанні, праведзеныя агенцтвам Ifop па замове газеты France Soir і Інстытутам Харыса па замове газеты «Le Parisien», на прэзідэнцкіх выбарах 2012 года ў першым туры за яе былі гатовыя прагаласаваць ад 20 да 23 % французаў, што выводзіла яе ў тройку самых папулярных палітыкаў Францыі.
Глыбочына (возера, Полацкі раён)
Глыбо́чына — возера ў Беларусі, у Полацкім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Вядзеціца, за 41 км на паўночны ўсход ад Полацка.
Плошча паверхні возера 0,37 км². Даўжыня 1,5 км, найбольшая шырыня 0,7 км. Найбольшая глыбіня дасягае 6,8 м.
Катлавіна возера лагчыннага тыпу, выцягнутая з поўначы на поўдзень. Схілы катлавіны вышынёй 5—10 метраў, стромкія, складзены з пяскоў. Берагі пясчаныя, вышынёй 0,3—0,7 м. Месцамі берагі зліваюцца са схіламі катлавіны, на паўднёвым усходзе і паўночным захадзе возера — сплавінныя. Берагавая лінія звілістая. Літаральная зона стромкая. Дно возера ў паўночнай частцы пясчанае, у цэнтральнай і паўднёвай частках выслана сапрапелямі.
Возера эўтрофнае, слабапраточнае. Упадае ручай з возера Бярэзінак і выцякае ручай у возера Вядзета. Прыбярэжная расліннасць займае палосу да 10 м і пашырана да глыбіні ў 2 метры.
У возеры водзяцца лешч, плотка, шчупак, акунь, лінь і іншыя віды рыб.
Мікалай Пятровіч Пісарэнка
Мікалай Пятровіч Пісарэнка (, в. Ніколіна Балка, Стаўрапольскі край, РСФСР — ) — савецкі эканаміст. Доктар эканамічных навук (1977), прафесар (1981), акадэмік Беларускай інжынернай акадэміі (1993), член-карэспандэнт Міжнароднай інжынернай акадэміі (1994).
Біяграфія
У 1943 годзе ў сямнаццацігадовым ўзросце дабраахвотнікам уступіў у шэрагі Савецкай Арміі, дзе праслужыў у званні радавога да мая 1945 года.
Пасля сканчэння бухгалтарскага аддзялення Пяцігорскага кааператыўнага тэхнікума тры гады працаваў галоўным бухгалтарам райспажыўсаюза ў Туркменскім раёне і тры гады — у Качубееўскім раёне Стаўрапольскага краю. Потым па накіраванню Стаўрапольскага краёвага спажыўсаюза яго перавялі на пасаду галоўнага бухгалтара Чаркескага аблспажыўсаюза, дзе пасля ён працаваў намеснікам старшыні ўпраўлення па фінансах.
У 1961 годзе скочыў Усесаюзны завочны інстытут савецкага гандлю па спецыяльнасці «бухгалтар-эканаміст», у 1964 годзе скончыў аспірантуру ў Маскоўскім кааператыўным інстытуце.
З 1966 па 1973 год працаваў у Маскоўскім кааператыўным інстытуце. У 1973—1978 годзе працаваў старшым навуковым супрацоўнікам у Інстытуце эканомікі АН СССР. У 1978 годзе быў зацверджаны на пасаду прарэктара Маскоўскага кааператыўнага інстытута па Гомельскім філіяле. У 1980 годзе стаў першым рэктарам Гомельскага кааператыўнага інстытута Цэнтрасаюза. З 1996 па 2001 год працаваў у гэтым універсітэце загадчыкам кафедры эканомікі гандлю. Пасля 2001 года працаваў прафесарам гэтай кафедры.
З 17 лістапада 2003 года — галоўны рэдактар перыядычнага выдання — навукова-практычнага часопіса «Спажывецкая кааперацыя».
Узнагароды
За вялікі асабісты ўклад у падрыхтоўку і выхаванне кадраў для спажывецкай кааперацыі яму прысвоена званне «Ганаровы ветэран спажывецкай кааперацыі Беларусі».
Мікалай Аляксандравіч Еўдакімаў
Мікалай Аляксандравіч Еўдакімаў (1909, Малая Вішэра, Наўгародская губерня — ) — савецкі лётчык-парашутыст, капітан.
Біяграфія
Праходзіў навучанне ў Барысаглебскім лётным вучылішчы, скончыўшы якое, атрымаў накіраванне на Гатчынскі аэрадром. У 1930 годзе ўступіў у УКП (б). Быў першым у СССР парашутыстам, які выканаў зацяжны скачок з парашутам (22 мая 1932 года). У 1934 годзе быў адным з першых 14 чалавек, якія атрымалі званне «Майстар парашутнага спорту СССР». У 1935 годзе быў узнагароджаны ордэнам Леніна за выдатныя спартыўныя дасягненні; на гэты момант у Еўдакімава было выканана 76 скачкоў з зацяжным раскрыццём, а таксама двойчы усталяваны сусветны рэкорд вольнага падзення з вышыні 6,9 і 8,1 кіламетра. Браў актыўны ўдзел у вывучэнні працяглага падзення чалавека ў паветры, з’яўляецца аўтарам стылю вольнага падзення «ластаўка» (таксама вядомага як «ластаўка Еўдакімава»). Працаваў інструктарам парашутнай справы.
Займаўся грамадскай дзейнасцю; у 1936 годзе быў дэлегатам X з’езда УЛКСМ. Напісаў кнігу «Запiскi парашутыста».
Загінуў 11 студзеня 1938 года ў авіяцыйнай катастрофе пры выпрабаваннях новага самалёта ў 1938 годзе. Пахаваны ў Гатчыне на Новых могілках.
Машковіцкі сельсавет
Машко́віцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Бярозаўскага раёна Брэсцкай вобласці. Цэнтр — вёска Машковічы.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Бярозаўскага раёна Брэсцкай вобласці БССР. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Міжлескага сельсавета.
NGC 2392
NGC 2392 або туманнасць Эскимос — планетарная туманнасць у сузор’і Блізняты.
Пратэсты на плошчы Цяньаньмэнь (1989)
Пратэсты на плошчы Цяньаньмэнь — серыя акцый пратэсту на плошчы Цяньаньмэнь у Пекіне, якія працягваліся з 15 красавіка па 4 чэрвеня 1989 года, галоўнымі ўдзельнікамі былі студэнты. 4 чэрвеня пратэстоўцы былі разагнаны з прымяненнем танкаў, у выніку чаго загінула па розных дадзеных ад 200 да 1000 чалавек.
Ход падзей
Увесну 1989 года на плошчы Цяньаньмэнь, якая была звычайным месцам масавых пратэстаў, сабраліся разам людзі розных поглядаў, якіх яднала незадаволенасць рэформамі, што праводзіліся ўрадам Дэн Сяапіна. Студэнты, натхнёныя гарбачоўскай перабудовай у СССР, патрабавалі ад уладаў не толькі эканамічных пераўтварэнняў, але і галоснасці з дэмакратызацыяй. Бо Камуністычная партыя Кітая па-ранейшаму захоўвала манапольную ўладу. Рабочыя, па дабрабыце якіх ударылі эканамічныя пераўтварэнні, хацелі вярнуць парадак, які быў пры Мао Цзэдуне. Яшчэ частку людзей вывела на плошчу абурэнне маштабамі карупцыі ў галінах улады. «Далоў прадажных чыноўнікаў!» — такі быў адзін з галоўных лозунгаў плошчы Цяньаньмэнь. Пратэсты пачаліся 15 красавіка і не спыняліся, нягледзячы на заклікі ўлады разыходзіцца. За 4 дні студэнтамі Акадэміі мастацтваў Пекіна з пенапласту, пап’е-машэ і металічнай арматуры была створана і ўсталяваная на плошчы дзесяцімятровая статуя «Багіня дэмакратыі».
Праз месяц пасля пачатку пратэстаў у Пекіне ўвялі надзвычайнае становішча. Падобныя плошчы ўзніклі ў Шанхаі, іншых буйных гарадах. Тады было вырашана разагнаць пратэстоўцаў сілай.
Аперацыя пачалася 3 чэрвеня. Але амаль цэлыя суткі войска не магло дайсці да плошчы: людзі спынялі танкі і бронетранспарцёры і нават спалілі больш за дзясятак баявых машын. Салдаты з брані пачалі страляць у натоўп. Параненых у шпіталь везлі веларыкшамі. Колькасць ахвяраў сярод пратэстоўцаў дагэтуль невядомая. Паводле афіцыйных звестак — 242 чалавекі, але называліся лічбы і ў 1000 і ў некалькі тысяч, бо бойня ішла не толькі на плошчы, але і на прылеглых вуліцах. Усіх удзельнікаў пратэстаў абвесцілі злачынцамі, арыштоўвалі і трымалі без суда. Сотні пратэстоўцаў уцяклі за мяжу.
Пасля падзей на плошчы Цяньаньмэнь Кітай цвёрда стаў на рэйкі эканамічных пераўтварэнняў без палітычнай лібералізацыі.
Манькавіцкі сельсавет
Ма́нькавіцкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Столінскага раёна Брэсцкай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — вёска Манькавічы.
Гісторыя
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Столінскага раёна Пінскай вобласці, з 8 студзеня 1954 года ў Брэсцкай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Белагушскага сельсавета.
Утвораны зноў 2 сакавіка 1998 года.
Насельніцтва
Паводле перапісу 2009 года насельніцтва сельсавета складае 2698 чалавек, з іх 97,0 % — беларусы.
Васілюк
Васілюк — прозвішча.
Качычынэ
Качычынэ (Кочи́чине) — вёска ў Ямільчынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.
Першая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2000
Першая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2000  — другі па рангу дывізіён па футболе сярод беларускіх каманд 2000-га года.
Турнір, у якім прымалі ўдзел 16 каманд, праходзіў у два кругі. Перамогу атрымаў клуб «Маладзечна», які і атрымаў адзіную пуцёўку ў Вышэйшую лігу.
IC 4972
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Дудэргофка
Дудэргофка — рака на паўднёвым захадзе Санкт-Пецярбурга, цячэ па тэрыторыі Краснасельскага раёна праз Дудэргоф, Краснае Сяло, Гарэлава, Стара-Панова, Лігава і ўпадае ў Дудэргофскі канал. Невялікі ўчастак ракі знаходзіцца на тэрыторыі Ламаносаўскага раёна Ленінградскай вобласці. Выцякае з Дудэргофскага возера. Даўжыня — 21 км, шырыня — 2-10 м, глыбіня — да 0,8 м.
Рудольф I (кароль Чэхіі)
Рудольф I (Rudolf I; 1281 — 3/4 ліпеня 1307, Гораждзёвіцы) — з 16 кастрычніка 1306 года кароль Чэхіі і тытулярны кароль Польшчы, герцаг Аўстрыі і Штырыі (пад імем Рудольф III) з дынастыі Габсбургаў. Першы Габсбург на чэшскім троне.
Лойтэнталь
Лойтэнталь (Leutenthal) — былая камуна ў Германіі, у зямлі Цюрынгія, зараз частка камуны Ільмталь-Вайнштрасэ. Уваходзіць у склад раёна Веймар. Падпарадкоўваецца ўпраўленню Бутэльштэт. Насельніцтва — 264 чалавекі (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 5,50 км². Афіцыйны код — 16 0 71051.
Камуна падзялялася на 8 сельскіх акруг.
Мухамад Зія-уль-Хак
Мухамад Зія-уль-Хак (, Джаландхар — ) — пакістанскі ваенны і палітычны дзеяч.
Біяграфія
Удзельнік індыйска-пакістанскіх войнаў (1965, 1971). З 1973 года генерал і начальнік штаба сухапутнай арміі. У 1977 годзе ўзначаліў дзяржаўны ваенны пераварот, у 1977-78 кіраўнік урада і ваеннай адміністрацыі. З 1978 года прэзідэнт Пакістана. Імкнуўся да ісламізацыі эканамічнага і грамадскага жыцця ў краіне. Загінуў у авіякатастрофе.
Герб Кіраўска
Апісанне
У блакітным полі іспанскага шчыта на зялёным падножжы залаты сноп злакавых, пераплецены вяроўкай срэбнага колеру.
Герб горада і раёна і палажэнне аб ім зацверджаны рашэннем Кіраўскага раённага Савета дэпутатаў ад 28 снежня 2001 года № 12-3. Аўтар герба і мастак М. М. Елінская.
Чуўк
Чуўк, або састарэлая назва трук (саманазва Chuuk) — народ, карэнныя насельнікі Каралінскіх астравоў. Зараз жывуць ва ўсіх частках Федэратыўных Штатаў Мікранезіі. Абшчыны чуўк таксама ёсць у ЗША і на Гуаме. Колькасць у Федэратыўных Штатах Мікранезіі — 53595 чал. (2000 г.).
Гісторыя
Чуўк адносяцца да часткі мікранезійцаў, якая размаўляе на адной з усходніх малайска-палінезійскіх моў. Іх паходжанне да канца не высветлена. Мяркуецца, што першыя насельнікі з’явіліся на астравах Чуўк каля 2000 гадоў таму. Згодна паданням саміх чуўк, іх продкі Ірас і Качаў прыплылі ў XII—XIII стст. з усходу. Існуюць міфы, падобныя на палінезійскія, аб выманні першапродкамі астравоў з акіяну.
У XVI ст. чуўк упершыню сутыкнуліся з еўрапейцамі. Дзякуючы іспанцам, тубыльцы пазнаёміліся з жалезам, якое высока імі шанавалася. Арганізоўваліся марскія гандлёвыя экспедыцыі за жалезнымі рэчамі на Гуам.
З кан. XVIII ст. на астравах Чуўк з’явіліся прадстаўнікі іншых еўрапейскіх дзяржаў — Вялікабрытаніі, Францыі і Расіі. Прычым, адносіны паміж маракамі і абарыгенамі не заўсёды мелі мірны характар. З аднаго боку, чуўк былі зацікаўлены ў абмене правіянту на еўрапейскія тавары. З іншага, здаралісь напады на гандляроў і даследчыкаў, якія скончваліся вялікімі ахвярамі сярод саміх жа астравіцян. З кан. XIX ст. на астравах з’явіліся японскія гандляры.
З 1874 г. сярод чуўк пачало распаўсюджвацца хрысціянства.
У 1885 г. Каралінскія астравы былі анэксаваны Іспаніяй. У 1899 г. — абвешчаны калоніяй Германіі. У 1914 г. — заняты Японіяй. Японцы ўкаранілі сістэму школьнага выхавання, пабудавалі першы шпіталь, пачалі прымаць абарыгенаў на адміністрацыйныя пасады, уладковаць на працу на іншых астравах Мікранезіі. З 1930-ых гг. пачалася міграцыя каланістаў з Японіі (каля 4000 чал. з 18000 чал. агульнага насельніцтва на астравах Чуўк у 1937 г.), якія ўцягвалі мясцовае насельніцтва ў прамысловы лоў рыбы. «Мясцовыя людзі куплялі квіткі на параходы ў іншыя часткі Мікранезіі і веласіпеды для сваіх дзетак. У чуўк дагэтуль ніколі не было столькі грошай», — зазначаецца ў чарнавіку афіцыйнай справаздачы ўрада Федэратыўных Штатаў Мікранезіі.
У 1944 г. астравы былі акупаваны ЗША, якія пазней атрымалі ад ААН мандат на кіраванне Мікранезіяй як падапечнай тэрыторыяй. У 1986 г. быў створаны штат Чуўк у складзе Федэратыўных Штатаў Мікранезіі.