cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Лечэ-ней-Марсі
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Biagio Vescovo e Martire.
Першы двор
Першы двор або Ганаровы двор (První nádvoří Pražského hradu) — адзін з чатырох двароў Пражскага Граду. Уяўляе сабой парадны курданёр, які фарміруе ўваход з Градчанскай плошчы ў Пражскі Град.
Першы двор знаходзіцца на месцы, дзе калісьці існаваў глыбокі яр, які адлучаў Градчаны ад Пражскага Граду; злучаліся яны толькі праз некалькі мастоў. Падчас кіравання Марыі Тэрэзіі прыдворныя архітэктары і, засыпаўшы яр у 1763—1771 гг., утварылі вялікі разраўнаваны пляц. На яго тэрыторыі былі ўзведзены тры будынкі ў венскім стылі, якія ўтварылі П-падобную прастору. З узвядзеннем Новага палаца і іншых будынкаў, што ўтварылі Другі двор, Пражскі Град пераўтварыўся ў пышную імператарскую рэзідэнцыю. была створана барочная агароджа са скульптурамі Гігантаў на пілонах, якія абрамляюць уваходны праём. У Другі двор вядзе.
Двор выкарыстоўваецца для ўрачыстай сустрэчы высокіх гасцей прэзідэнта Чэшскай Рэспублікі з удзелам. У Паўднёвым і Паўночным крылах і ў наш час існуюць залы для прыёму высокіх гасцей. Заходняе крыло служыць для афіцыйных цырымоній.
Мяжа (фільм, 2018)
«Мяжа́» (Gräns) — шведскі фэнтэзійны фільм 2018 года, пастаўлены рэжысёрам Алі Абасі па ўласным сцэнарыі, напісаным у суаўтарстве з і. Фільм зняты на аснове аднаймённага апавядання Айвідэ Ліндквіста са зборніка «». Галоўныя ролі ў фільме выканалі Ева Меландэр і.
Прэм’ера фільма адбылася 10 мая 2018 года ў межах 71-га Канскага кінафестывалю, дзе фільм быў адзначаны прэміяй «Асаблівы погляд». Таксама карціна была ўключана ў афіцыйныя праграмы кінафестываляў у Лос-Анджэлесе, Таронта і Мюнхене. Карціна была абрана кандыдатам на.
Сюжэт
Памежніца Ціна надзвычай добра выяўляе кантрабандыстаў. Аднак аднойчы з парома сходзіць чалавек падазронага выгляду, і яна аказваецца няздольнай вызначыць, што ён хавае. Яна становіцца апантанай ім і той трывожнай аўрай, што ён выпраменьвае. Расследаванне Ціны выяўляе значна больш, чым чакалася, і яна неўзабаве вымушана сутыкнуцца з жахлівымі адкрыццям пра сябе і ўсё чалавецтва.
IC 2480
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Сухалужжа
Сухалужжа (Сухолу́жжя) — вёска ў Білгарад-Дністроўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
RCA Records
RCA Records — адзін з гуказапісных лэйблаў кампаніі Sony Music Entertainment. Заснаваны ў 1901 годзе. Аб'ядноўвае тры лэйбла — RCA Records (рок-музыка, поп-музыка, кантры), RCA Victor (брадвейскія мюзіклы, блюз, музыка народаў свету, джаз), RCA Red Seal (класічная музыка).
Кумінава (Смаленская вобласць)
Кумінава (Куминово) — вёска ў Дзямідаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Забор’еўскага сельскага паселішча.
Мэрыбара (Квінсленд)
Мэрыбара (Maryborough) — горад у Аўстраліі. Размешчаны на рацэ Мэры ў паўднёва-ўсходняй частцы Квінсленда, прыкладна за 250 км ад Брысбена. Паводле перапісу 2006 года, колькасць насельніцтва Мэрыбара складала 21 501 чалавек.
Кумінава (Смаленская вобласць)
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Удобнэ
Удобнэ (Удо́бне) — вёска ў Білгарад-Дністроўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Эўгеніюс Бартуліс
Эўгеніюс Бартуліс (Eugenijus Bartulis; нар. 7 снежня 1949 года, Каўнас, Літоўская ССР, СССР) — літоўскі каталіцкі біскуп. Ваенны ардынарый Літвы ў 2000—1010 гадах. Біскуп шаўляйскі з 28 мая 1997 года.
Біяграфія
Пасля заканчэння ў 1968 годзе сярэдняй школы ў Каўнасе вучыўся ў Каўнаскай семінарыі (1971—1976). Пасля паспяховага заканчэння семінарыі пасвечаны ў святары 30 мая 1976 года. Служыў у прыходах Кяльме, Радзвілішкіса і Каўнаса. У 1989 годзе стаў настаяцелем кафедральнага сабора Каўнаса. Выкладаў у Каўнаскай семінарыі, а ў 1996 годзе быў прызначаны яе рэктарам.
28 мая 1997 года быў прызначаны першым біскупам ізноў утворанай Шаўляйскія дыяцэзіі, кафедру якой ён займае па цяперашні час. Біскупская хіратонія адбылася 29 чэрвеня 1997 года, яе ўзначальваў архібіскуп Сігітас Тамкявічус. Пасля таго, як у 2000 годзе ў Літве быў створаны Ваенны ардынарыят, Бартуліс стаў яго першым главой. У 2010 годзе падаў у адстаўку з пасады ваеннага ардынарыя.
Эскадраны мінаносец Arquebuse
Эскадраны мінаносец Arquebuse — адзін з 20 эсмінцаў тыпу Arquebuse, пабудаваных для французскага флоту ў першым дзесяцігоддзі XX стагоддзя.
Васількова (Шаркаўшчынскі раён)
Васілько́ва (, Васильково) — вёска ў Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Германавіцкага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Германавічы Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Караазек (станцыя, Кызылардзінская вобласць)
Караазек — станцыя ў Кызылардзінскай вобласці Казахстана. Знаходзіцца ў падпарадкаванні гарадской адміністрацыі Кызыларды. Уваходзіць у склад Кызылазекскай сельскай акругі. Код КАТА — 431045300.
Тышоўцы (гміна)
Тышо́ўцы (Tyszowce) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Тамашоўскага павета Люблінскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Тышоўцах. Плошча гміны складае 129,48 км². Станам на 2009 год у гміне Тышоўцы пражывалі 5921 чалавек, шчыльнасць — 45,7 чал./км².
Караазек (станцыя, Кызылардзінская вобласць)
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва станцыі складала 496 чалавек (249 мужчын і 247 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у населеным пункце пражывалі 575 чалавек (279 мужчын і 296 жанчын).
Іпсуіч
Іпсуіч:
Чабанскэ
Чабанскэ (Чаба́нське) — вёска ў Білгарад-Дністроўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Кронбарг
Кронбарг — каралеўскі замак у горадзе Хельсінгёр (Эльсінар) у Даніі.
Будаўніцтва гэтага выбітнага замка эпохі Адраджэння пачалося ў 1574 г., а затым яго абарончыя збудаванні былі ўзмоцнены ў адпаведнасці з канонамі ваеннай архітэктуры канца XVII ст.
Замак застаецца ў нязменным стане да цяперашняга часу і шырока вядомы як Эльсінар — месца дзеяння шэкспіраўскага «Гамлета».
Дзераўноўскі сельсавет (Антопальскі раён)
Дзераўно́ўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Антопальскага раёна Брэсцкай вобласці. Цэнтр — вёска Дзераўная.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года. Скасаваны 16 ліпеня 1954 года, тэрыторыя сельсавета ўвайшла ў склад новаўтворанага Імянінскага сельсавета.
Іпсуіч (Квінсленд)
Іпсуіч (Ipswich) — горад у штаце Квінсленд, Аўстралія. З’яўляецца цэнтрам гарадской тэрыторыі Іпсуіч. Насельніцтва — 163 000 чал. (Па ацэнцы 2009 года). Горад уваходзіць у склад агламерацыі Брысбена. Названы ў гонар брытанскага горада Іпсуіч.
Чэркэсы
Чэркэсы (Черкеси́) — вёска ў Білгарад-Дністроўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Лабанава (Смаленская вобласць)
Лабанава (Лобаново) — вёска ў Дзямідаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Забор’еўскага сельскага паселішча.
Дзяржаўны Рускі музей
Дзяржаўны Рускі музей (Государственный Русский музей; да 1917 года «Рускі Музей Імператара Аляксандра III») — самы шырокі буйны музей рускага мастацтва ў свеце. Знаходзіцца ў Санкт-Пецярбургу, у будынку Міхайлаўскага палаца. Філіялы музея размешчаны ў Міхайлаўскім замку, у Мармуровым і Строганаўскім палацы. У вядзенні музея знаходзяцца таксама Міхайлаўскі і Летні сад з Летнім палацам Пятра I, а таксама Дамок Пятра I. Дырэктар музея — Уладзімір Аляксандравіч Гусеў.
Гісторыя стварэння
Заснаваны расійскім імператарам Мікалаем II у памяць аб сваім бацьку — імператару Аляксандры III. Кіраванне справай стварэння музея было ўскладзена на вялікага князя Георгія Міхайлавіча, на імя якога 7 сакавіка 1898 года (у дзень адкрыцця музея) быў дадзены найвысокі рэскрыпт-падзяка.
Адкрыты 7 (19) сакавіка 1898 года ў вышэйшай прысутнасці.
Сябры Рускага музея
19 сакавіка 1997 года заснавана міжнароднае таварыства «Сябры Рускага музея», станам на 2023 год у ліку сяброў 400 чалавек, 85 фірм і арганізацый. Таварыства аб’ядноўвае тых, хто аказвае музею фінансавую, тэхнічную і арганізацыйную дапамогу. Апякунскі савет узначальвае В. П. Еўтушэнкаў.
IC 2481
IC 2481 — галактыка тыпу Sab (кампактная выцягнутая галактыка) ў сузор’і Гідра.
Лужок (Смаленская вобласць)
Лужок (Лужо́к) — вёска ў Дзямідаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Забор’еўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Леапольд Інфельд
Скончыў Ягелонскі ўніверсітэт у Кракаве (1921). 3 1930 у Львоўскім універсітэце, з 1933 у Кембрыджы (Вялікабрытанія). У 1936—38 у Прынстанскім інстытуце перспектыўных даследаванняў у А. Эйнштэйна, з 1939 у Таронцкім універсітэце (Канада). 3 1950 у Варшаўскім універсітэце, адначасова з 1951 дырэктар Інстытута тэарэтычнай фізікі.
Навуковыя працы па агульнай тэорыі адноснасці, нелінейнай электрадынаміцы, квантавай механіцы. Даў інтэрпрэтацыю неазначальнасцей суадносін, вывеў хвалевае ўраўненне электрона (з галандскім матэматыкам Б. Л. Ван-Дэр Вардэнам), з А. Эйнштэйнам і Б. Гофманам вывеў ураўненні руху сістэмы цел у гравітацыйным полі ў прыбліжэнні больш высокім за ньютанаўскае.
Аўтар публіцыстычных твораў, мастацкіх біяграфій вучоных.
Пахаваны ў Варшаве.
Замак Эгескаў
Замак Эгескаў (Egeskov Slot) знаходзіцца на паўночна-заходнім пабярэжжы Фіёніі ў Даніі. З'яўляецца налепш захаваным замкам на вадзе эпохі еўрапейскага рэнесансу. Пабудаваны ў 1554 г.
Тлухова (гміна)
Тлухо́ва (Tłuchowo) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Ліпноўскага павета Куяўска-Паморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Тлухове. Плошча гміны складае 98,67 км². Станам на 2004 год у гміне Тлухова пражывалі 4562 чалавекі, шчыльнасць — 46,2 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 20 салецтваў.
Чыставоднэ
Чыставоднэ (Чистово́дне) — вёска ў Білгарад-Дністроўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Замак Мальбарк
Замак Мальбарк (Ordensburg Marienburg) — трохчасткавая абарончая крэпасць у гатычным стылі аб’ёмам больш за 250 000 м³. Складаецца з нізкага, сярэдняга і высокага замкаў. Гэта адзін з найвялікшых гатычных архітэктурных ансамбляў у свеце. Першапачатковая назва замка была ўжыта Тэўтонскім ордэнам і гучала як «Марыенбург» (Marienburg), ці «горад Марыі». Ад 14 верасня 1309 да 1457 замак у Мальбарку быў рэзідэнцыяй вялікага магістра, а горад — сталіцай ордэнскай краіны.
Пачатак пабудовы — камандорскі замак
Падрыхтоўка да пабудовы распачалася ў 1278 годзе, калі будаўнікі пачалі выразаць лес і збіраць будаўнічыя матэрыялы (цэглу, драўніну і каменне на фундамент). Найвялікшых намаганняў патрабавала прадукцыя цэглы і дахоўкі. Іх у 1278—1280 гадах было выкарыстана каля 4 480 000 адзінак, з якіх 1 280 000 затрачваліся на пабудову абарончых муроў, а 3 200 000 на пабудову замку адпаведна.
Першы этап будаўніцтва можна датаваць 1278—1281 гадамі — ад пачатку будаўніцтва да пераносу канвента з бліжэйшага Зантыра. У гэты перыяд замак з’яўляўся камандорскім. Ён складаўся з галоўнага замка (пазней названага «высокім замкам») і прызамчышча (пазней — «сярэдні замак»). Спачатку было пабудавана паўночнае крыло, дзе размясціліся найважнейшыя памяшканні: капліца, капітуляр і інтэрнат. Потым будавалася заходняе крыло, якое размяшчала пакой комтура і рэфекторыум. Паўднёвую і ўсходнюю часткі замыкалі драўляныя склепы, майстэрні і стайні.
Чарговым важным элементам замка была высунутая на паўднёвы захад над дахам замка абарончая вежа, злучаная з замкавым будынкам, якую звалі данскерам. Яна павінна была выконваць ролю санітарнай вежы і астатняга пункта абароны. Таксама была пунктам агляду роўналегла ўтвораных гарадоў Мальбарка. Другая вежа, якую звалі «клешай», пабудаваная да канца XIII ст., знаходзілася ў процілеглым данскеру куту. Першапачаткова вежа мела абарончае значэнне, але пасля пашырэння замка страціла сваю неабходнасць.
Рэзідэнцыя вялікіх магістраў (1309—1457)
У 1309 годзе было вырашана перанесці рэзідэнцыю вялікага ордэнскага магістра з Венецыі ў Мальбарк, які адгэтуль стаў сталіцай Тэўтонскага ордэна. Разам з вялікім магістрам у замак прыбыла вялікая колькасць братоў законных, што патрабавала перабудовы і пашырэння існуючага комплексу. У «высокім замку» больш за ўсё месца занялі інтэрнаты. Акрамя таго, тут размясціўся капітуляр і рэфекторыум канвента. Значна пашырыўся замкавы касцёл Найсвяцейшай Дзевы Марыі — яго працягнулі ад усходу, пад ім змясцілі капліцу Св. Ганны, прызначаную для пахавання вялікіх магістраў. На ўсходнім фасадзе, у аконным паглыбленні размясцілі вялікую фігуру Маці Божай з Дзіцем, якая пазней была пакрытая мазайкай (знішчана ў 1945 годзе разам з усходняй часткай касцёла).
На ранейшым перадзамчышчы («сярэднім замку») размясцілі адпаведную рэзідэнцыю вялікіх магістраў. Палац, які ўзнік тут, меў на галоўным паверсе (першым паверсе з боку дзядзінца) цудоўныя рэпрэзентацыйныя памяшканні, а яго частка з боку Нагата, зробленая ў форме абарончай вежы, належыць да найвялікшых дасягненняў еўрапейскай готыкі. Мальбарк у 1410 годзе пасля Грунвальдскай бітвы быў абложаны польска-літоўскімі войскамі на чале з каралём Уладзіславам II Ягайлам.
Рэзідэнцыя польскіх каралёў (1457—1772)
Падчас Трынаццацігадовай вайны замак быў прададзены ў 1457 годзе польскаму каралю Казіміру Ягелончыку за 190 тыс. фларынаў праз чэшскага камандзіра наймітаў Ульрыка Чарвонку, які атрымаў замак узамен на закладзеную плату, з якой выплочваў ордэн. Польскі кароль трыумфальна ўехаў у замак 7 чэрвеня 1457 года. З таго часу ажно да 1772 года гэта была адна з рэзідэнцый польскіх каралёў. Высокі замак выконваў ролю майстэрні, а вялікі рэфекторыум стаў месцам, у якім адбываліся каралеўскія мерапрыемствы. Рэзідэнцыя караля размяшчалася ў Палацы вялікіх магістраў. У другой палове XVI стагоддзя на галоўнай вежы быў усталяваны гадзіннік і рэнесансны шлем. У 1618 годзе касцёл на замку прынялі езуіты і перабудавалі ўнутраны бок у барочным стылі. 17 ліпеня 1626 года замак захапілі шведскія войскі на чале з Густавам Адольфам.
Сучаснасць
З’яўляючыся асабліва яркім прыкладам сярэдневяковага цаглянага замка, ён пазней прыйшоў у заняпад, але быў старанна адрэстаўраваны ў XIX — пачатку XX стст. Шматлікія метады кансервацыі, якія ўвайшлі цяпер у шырокую практыку, упершыню былі ўжыты менавіта тут.
Пасля жорсткіх разбурэнняў у час Другой сусветнай вайны замак быў адрэстаўраваны яшчэ раз, з выкарыстаннем дэталёвай дакументацыі, падрыхтаванай папярэднімі рэстаўратарамі.
Замак унесены ў спіс Сусветнай спадчыны.
Палёвэ (Білгарад-Дністроўскі раён)
Палёвэ (Польове́) — вёска ў Білгарад-Дністроўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Талсуат
Талсуат — сяло ў Кызылардзінскай вобласці Казахстана. Знаходзіцца ў падпарадкаванні гарадской адміністрацыі Кызыларды. Адміністрацыйны цэнтр Талсуацкай сельскай акругі. Код КАТА — 431046100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 471 чалавек (233 мужчыны і 238 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 677 чалавек (340 мужчын і 337 жанчын).
Геаграфія Літвы
Плошча Літвы — 65 200 кв. км. Літва размешчана ва Усходняй Еўропе. На думку літоўскіх географаў (пацверджаную французскімі калегамі) менавіта ў Літве знаходзіцца геаграфічны цэнтр Еўропы.
Рэльеф
Літва размешчаная на заходняй ускраіне Усходне-Еўрапейскай раўніны. Ландшафт раўнінны, нізінны. Вышыня над узроўнем мора не перавышае 300 метраў. Вузкая нізіна з вышынямі да 50 м апаясвае Балтыйскае ўзбярэжжа. У цэнтральнай частцы Літвы, з поўначы на поўдзень, працягнулася Сярэднелітоўская нізіна з вышынямі 16-90 м над у.м. Найбольш прыўзнятыя часткі тэрыторыі — Балтыйская града з вышынямі да 294 м, якая працягнулася з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход уздоўж мяжы з Беларуссю, і Жамойцкае ўзвышша на захадзе. Да Балтыйскай грады належыць найвышэйшы пункт Літвы — Аукштояс (Высокая гара), 293,8 м.
Карысныя выкапні
Заходняя Літва і літоўскі шэльф Балтыйскага мора — перспектыўныя раёны здабычы нафты і прыроднага газу. На паўднёвым усходзе маюцца невялікія радовішчы жалезнай руды. Сустракаюцца вынахады гранітаў. У раёне Акмяне, які стаў цэнтрам вытворчасці цэменту, вядзецца здабыча вапнякоў. На марскім узбярэжжы сустракаецца бурштын.
Клімат
Літва знаходзіцца ў пераходнай зоне паміж марскім і кантынентальным кліматам. Сярэднемесячныя тэмпературы студзеня −5 °C, ліпеня 17 °C. Гадавая сума ападкаў — ад 540 мм у цэнтральных раёнах да 930 мм на ўзбярэжжы. Тры чвэрці атмасферных ападкаў выпадае ў выглядзе дажджоў. Увесну і ўвосень частыя туманы, узімку — адлігі.
Унутраныя воды
Большасць рэк (Нярыс, Мяркіс, Шашупе) належаць басейну Нямунаса (Нёмана), галоўнай ракі Літвы (агульная працягласць ракі 937 км, з якіх 475 км прыходзяцца на Літву). У Літве больш за 5 тыс. азёр, якія ўтвараюць паазер'і. Азёры пераважна ледавіковага паходжання. Найбуйнейшае возера Літвы — Друкшай (па-беларуску, Дрысвяты) на мяжы з Беларуссю. Самае глыбокае возера — Таўрагнас.
Расліннасць і жывёльны свет
Вялікая частка тэрыторыі Літвы мае спрыяльныя ўмовы для вядзення сельскай гаспадаркі. Пераважаюць падзолістыя глебы. Найбольш урадлівыя глебы размешчаныя ў цэнтральных раёнах. Плошча сельскагаспадарчых угоддзяў складае 3,6 млн га.
Ахова прыроды
Унікальныя прыродныя аб'екты Літвы ўзяты пад ахову ў запаведніках і нацыянальных парках.
Вінцэнтава
Вінцэ́нтава (, Винцентово) — хутар у Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Германавіцкага сельсавета.
Да 3 кастрычніка 1959 года хутар уваходзіў у склад Сцефанполлеўскага сельсавета Дзісенскага раёна, да 21 кастрычніка 1959 года ў падпарадкаванні Шаркаўшчынскага раёна, з 21 кастрычніка 1959 года ў складзе Германавіцкага сельсавета Шаркаўшчынскага раёна.
Майстар спорту СССР
«Ма́йстар спо́рту СССР» (стандартнае скарачэнне ў спартыўнай даведачнай літаратуры — МС) — спартыўнае званне, заснаванае ў 1935 годзе Вышэйшым саветам фізічнай культуры пры ЦВК СССР (у шахматах званне МС СССР было заснавана раней).
Гісторыя
Званне прысвойвалася спартсменам СССР; з увядзеннем у 1937 годзе Адзінай усесаюзнай спартыўнай класіфікацыі — за выкананне ўстаноўленых у ёй нарматываў. Прысваенне звання скончылася ў 1992 годзе.
Знакі ўзору 1935 года не мелі нумароў. У 1949 годзе быў зацверджаны новы знак (больш ужо не мяняў свой выгляд); знак № 1 быў уручаны Альберту Абрамяну за перамогу на чэмпіянаце СССР па гімнастыцы ў вольных практыкаваннях.
На 1 студзеня 1975 года званне атрымалі каля 108,1 тыс. чалавек, да 1988 года — каля 250 тыс. чалавек.
Ганаровы майстар спорту
У 1959 годзе быў уведзены «Ганаровы знак „Майстар спорту СССР“», які прысвойваўся спартсменам, 5 гадоў запар выконваўшым нарматыў звання «майстар спорту СССР». Пастановай Дзяржкамспорту СССР ад 26 чэрвеня 1986 года ўзнагароджанне гэтым знакам было спынена.
У спартыўнай літаратуры ўладальнікі гэтага знака называюцца «Ганаровы майстар спорту СССР» (стандартнае скарачэнне — ГМС).
Майстар спорту па нацыянальных відах спорту
У 1950-я — 1960-я гады ў шэрагу саюзных рэспублік былі заснаваны званні «майстар спорту па нацыянальных відах спорту». Званне прысвойвалася па нацыянальных відах спорту, якія маюць правілы спаборніцтваў, зацверджаныя спорткамітэтамі рэспублік. Так, Адзіная ўсерасійская класіфікацыя па нацыянальных відах спорту, прынятая ў 1970 годзе, уключала ў сябе 17 відаў спорту — гонкі на аленевых запрэжках, гонкі на сабачых запрэжках, нацыянальная барацьба, лапта, гіравы спорт і інш.
Аналагічныя званні
Аналагічныя званні існавалі ў Балгарыі, Польшчы (існуюць і цяпер), ГДР, Румыніі, Чэхаславакіі. Пачынаючы з 1992 года, званні «майстар спорту» заснавалі шэраг дзяржаў, якія раней уваходзілі ў склад СССР — Расія, Украіна, Беларусь, Казахстан, Кіргізія, Малдова, Таджыкістан, Узбекістан.
Палянка (Білгарад-Дністроўскі раён)
Палянка (Поля́нка) — вёска ў Білгарад-Дністроўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Заніўеўскі сельсавет
Зані́ўеўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Антопальскага раёна Брэсцкай вобласці. Цэнтр — вёска Заніўе.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года. Скасаваны 16 ліпеня 1954 года, тэрыторыя сельсавета ўвайшла ў склад новаўтворанага Імянінскага сельсавета.
IC 2482
IC 2482 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) ў сузор’і Гідра.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Трэці двор
Трэці двор (Třetí nádvoří Pražského hradu) — асноўны і буйнейшы з чатырох двароў Пражскага Граду. Размешчаны ўсходней іншых, у цэнтральнай частцы замка, які на працягу тысячы гадоў з'яўлялася рэлігійным і палітычным цэнтрам краіны. На заходнім боку ў Цэнтральным крыле Новага палаца знаходзіцца праход у Другі двор, на поўначы ад двара ідзе, на ўсходзе праз праход паміж Саборам Св. Віта і Старым каралеўскім палацам злучаецца з. на паўднёвым боку двара спускаецца да.
Першапачаткова двух'ярусны двор быў выбрукаваны гранітам у XX ст. Плечнікам.
Эскадраны мінаносец Fronde
Эскадраны мінаносец Fronde — адзін з 20 эсмінцаў тыпу Arquebuse, пабудаваных для французскага флоту ў першым дзесяцігоддзі XX стагоддзя.
Луколі
Луколі (Lucoli) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Абруца, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Л'Аквіла.
Насельніцтва складае 995 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 9 чал./км². Займае плошчу 110 км². Паштовы індэкс — 67045. Тэлефонны код — 0862.
Заступнікам населенага пункта лічыцца Святы Ян Хрысціцель.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Тлушч (гміна)
Тлушч (Tłuszcz) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Валамінскага павета Мазавецкага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Тлушчы. Плошча гміны складае 102,83 км². Станам на 2011 год у гміне Тлушч пражывалі 19 350 чалавек, шчыльнасць — 188,2 чал./км².
Маклакава (Дзямідаўскі раён)
Маклакава (Маклаково) — вёска ў Дзямідаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Забор’еўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Качыныя
Апісанне
Падзяляюцца на 3 падсямействы, 47 родаў, 146 відаў. Пашыраны ўсюды, акрамя Антарктыды. Большасць пералётныя птушкі, ёсць нелятаючыя віды. На Беларусі 2 падсямействы, 34 віды (у т.л. крыжанка, гогаль, лебедзь-шыпун, свіязь, шылахвостка і інш.).
Даўжыня 29—150 см, маса 0,2—13 кг. Дзюба шырокая, краі надцзюб'я і падцзюб'я ўтвараюць цадзільны апарат. Шыя доўгая, цела пранікападобнае, апярэнне шчыльнае, густое, з пухам. Ліняюць 2 разы на год. Крылы доўгія, завостраныя, хвост кароткі. Маюць 4 пальцы, 3 пярэднія злучаны плавальнай перапонкай. Многія качыныя добра ныраюць, здабываюць раслінны і жывёльны корм у вадзе ці на дне вадаёмаў. Харахтэрны палавы дымарфізм.
Аб'ект спартыўнага і прамысловага палявання.
Таледскія горы
Таледскія горы (Montes de Toledo) — горная сістэма ў Цэнтральнай Іспаніі.
Памеры сістэмы: каля 350 км у даўжыню і 50-100 км у шырыню, працягласць — з захаду на ўсход. Таледскія горы з’яўляюцца водападзелам рэк Таха і Гвадыяны.
Горы Таледа размешчанына поўдзень ад Цэнтральнай Кардыльеры на тэрыторыі правінцый Касерэс, Таледа і Сьюдад-Рэаль.
Сексуальныя дэвіяцыі
Сексуальныя дэвіяцыі (deviation от deviare — збівацца з дарогі; сінонімы — парафіліі, парапатыі, парэрозіі, сексуальныя парэстэзіі, перверсітэты, разм. вычварэнствы) — розныя формы адхіленняў ад сексуальнай нормы, характэрнай для дадзеных культурна-гістарычных умоў.
Дэвіяцыі варта адрозніваць ад сексуальнай арыентацыі. Згодна з заўвагай да класа F66 МКХ-10, сама па сабе сексуальная арыентацыя наогул не разглядаецца як разлад. Па асацыятыўных характарыстыках (распаўсюджанасць, IQ, нейраанатомія, працэнт ляўшуноў) дэвіяцыі істотна адрозніваюцца ад сексуальнай арыентацыі, але гэта заключэнне з’яўляецца даволі папярэднім.
Папаздра
Папаздра (Попаздра́) — вёска ў Білгарад-Дністроўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Геаграфічны цэнтр Еўропы
Пастаянная спрэчка на тэму геаграфі́чнага цэ́нтра Еўро́пы пачалася ў XVIII стагоддзі і працягваецца да сёння. Розныя погляды асноўваюцца на вылічэннях, якія залежаць ад межаў (найдалей пакладзеных пунктаў Еўропы) і на розных спосабах вылічэння канчатковых вынікаў.
Паводле разлікаў Французскага нацыянальнага геаграфічнага інстытута, зробленых у 1989 годзе, на поўнач ад Вільні, недалёка ад вёскі, знаходзіцца пункт, ад якога роўная колькасць кіламетраў аддзяляе любую ўскраіну Старога Свету. 1 мая 2004 года, у гонар уступлення Літвы ў ЕС, ля шашы Вільня — Малетай быў адкрыты манумент работы скульптара Гедзімінаса Якубоніса — калона з белага мармуру, увянчаная каронай з залатымі пяціканцовымі зоркамі.
У 2000 беларускія навукоўцы і супрацоўнікі РУП «Белкосмааэрагеадэзія» абнародавалі разлікі, паводле якіх геаграфічны цэнтр Еўропы размешчаны ў Віцебскай вобласці, паблізу возера Шо, умоўны пункт — ля берага возера Івесь у аднайменным пасёлку. Для разлікаў выкарыстоўвалася камп’ютарная праграма, якую адмыслова распрацавалі. Еўропу прынялі за адзінае цэлае, уключыўшы акваторыі Белага і Балтыйскага мораў, Вялікабрытанію, Ірландыю і іншыя астраўныя землі. Атрыманую ў выніку прастору пакрылі інтэгральнай сеткай і па ёй вылічылі цэнтральны пункт. У 2008 г. сталі вядомыя паўторныя разлікі, паводле іх цэнтр Еўропы знаходзіцца на 55º30´ пн.ш. і 28º48´ у.д. у горадзе Полацку. Памятны знак «Геаграфічны цэнтр Еўропы» адкрыўся ў Полацку 30 мая 2008 года.
Асіпавіцкі сельсавет (Антопальскі раён)
Асі́павіцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Антопальскага раёна Брэсцкай вобласці. Цэнтр — вёска Асіпавічы.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года. Скасаваны 16 ліпеня 1954 года, тэрыторыя сельсавета далучана да Галоўчыцкага сельсавета.
Іпсуіч (Англія)
Іпсуіч (Ipswich) — горад і порт ва Усходняй Англіі, размешчаны ў эстуарыі ракі Оруэл, якая ўпадае ў Паўночнае мора. Адзін з найстарэйшых гарадоў Англіі. Знаходзіцца прыкладна за 80 міль ад Лондана. Адміністрацыйны цэнтр графства Суфалк. Насельніцтва ў 2014 годзе было ацэнена ў 135 тыс. чалавек.
Камайскі крыж
Кама́йскі крыж — каменны крыж XV—XVI стст. у в. Камаі Пастаўскага раёна. Знаходзіцца ў самым цэнтры паселішча за 30 м на захад ад касцёла Яна Хрысціцеля. Высечаны з ружовага гранітнага валуна ў форме лацінскага крыжа.
Вышыня 2,5 м, шырыня гарызантальнай папярочкі 1,88 м, таўшчыня — 0,6 м. Вертыкальная частка крыжа мае форму трапецыі, звужанай дагары. У сяродкрыжжы трохвугольная ніша для распяцця, пад ёй чатыры рады высечаных ледзь прыкметных знакаў. Ніжэй высечаны круг дыяметрам каля 9 см, пад якім маецца знак у выглядзе парасона.
На тыльнай і часткова фасаднай плоскасцях надпісы лацінскім шрыфтам пазнейшага паходжання (не расшыфраваны). Над нішай захаваліся літары і лічбы «R 1803». На паўночным баку крыжа ніжэй папярэчыны захавалася літара «В».
Высечаны крыж з вялікага валуна ружовага граніту рапаківі, які, меркавана, быў прынесены сюды 20 — 17 тыс. гадоў таму са Скандынавіі. Наконт даты ўзвядзення крыжа ёсць некалькі версій. У томе «Збор помнікаў гісторыі і культуры Беларусі. Віцебская вобласць» сцвярджаецца, што высечаны ён у XV—XVI стагоддзях. Аўтары артыкула «Гэтыя дзіўныя камяні Пастаўшчыны» ў кнізе «Памяць. Пастаўскі раён» схіляюцца да версіі, што крыж быў пастаўлены ў час будаўніцтва храма ў 1603—1606 гг. Краязнаўцы І. Зямчонак і Я. Драўніцкі прымяркоўваюць узвядзенне крыжа да 200-годдзя будаўніцтва касцёла (1803 г.) Але, пэўна, крыж усё-такі створаны значна раней XIX стагоддзя, бо дужа архаічна выглядае ён побач з касцёлам і ў параўнанні з падобнымі помнікамі таго часу.
Прывітнэ (Білгарад-Дністроўскі раён)
Прывітнэ (Привітне) — вёска ў Білгарад-Дністроўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Васіль Андрэевіч Канавалаў
Васіль Андрэевіч Канавалаў ( —, Масква) — савецкі военачальнік. Генерал-маёр, былы камандзір 283 Гомельскай Чырванасцяжнай стралковай дывізіі, якая ў ліпені 1944 года вызваляла г. Навагрудак ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў.
Біяграфія
Браў удзел у Гомельска-Рэчыцкай наступальнай аперацыі. Летам 1944 года дывізія пад яго камандаваннем паспяхова дзейнічала ў Беларускай наступальнай аперацыі.
Мэрая Кэры
Мэрая Кэры (Mariah Carey; нар. 27 сакавіка 1969)  — амерыканская поп-, рытм-энд-блюз-, аўтар-выканаўца, музычны прадзюсар і актрыса. Пачала музычную кар’еру ў 1990 годзе пад кіраўніцтвам выканаўчага дырэктара Columbia Records Томі Матолы. Кэры стала першай спявачкай у ЗША, чые першыя пяць сінглаў узначалілі чарт Billboard Hot 100. Пасля шлюбу з Матолай у 1993 годзе і запісу шэрагу хітоў кампанія Columbia Records прызнала спявачку самай паспяховай у гісторыі гуказапісной кампаніі.
Развёўшыся з Матолам у 1997 годзе, Кэры ўключыла ў сваю музыку элементы хіп-хопа, што спрыяльна адбілася на яе кар’еры, аднак да 2001 года яна пакінула лэйбл і папулярнасць пачала спадаць. Яна заключыла 80-мільённы кантракт з Virgin Records, якія засталіся незадаволены вынікамі працы і пасля выкупілі кантракт. Збольшага гэта адбылося праз фізічнае знясіленне і эмацыйны зрыў, пра які ўвесь час пісалі ў прэсе, а таксама камерцыйнага правалу Бляску, яе фільма і саўндтрэка. У 2002 годзе яна заключыла кантракт з Island Records і пасля яшчэ аднаго камерцыйнага правалу вярнулася на вяршыні чартаў з альбомам The Emancipation of Mimi (2005).
Кэры з’яўляецца адной з самых прадаваных спявачак у гісторыі музыкі — яе дыскі былі прададзены агульным тыражом больш 200 млн копій. У 1998 годзе яна была названа самым прадаваным выканаўцам дзесяцігоддзя, а ў 2000 — самай камерцыйна паспяховай спявачкай тысячагоддзя на цырымоніі World Music Awards. Паводле даных Амерыканскай асацыяцыі гуказапісных кампаній, яна з’яўляецца трэцяй па камерцыйным поспеху спявачкай, чые альбомы ў ЗША былі прададзены тыражом 63 млн копій. У 2008 годзе песня «Touch My Body» узначаліла чарт Billboard Hot 100, што зрабіла Кэры адзіным артыстам у гісторыі музыкі, чые песні 18 разоў займалі першае месца гэтага чарта. Таксама яна з’яўляецца ўладальніцай пяці прэмій «Грэмі».
Асабістае жыццё
З 2015 года Кэры сустракалася з аўстралійскім мільярдэрам Джэймсам Пэкерам і 21 студзеня 2016 года абвясціла пра заручыны з ім. Аднак да кастрычніка 2016 года яны скасавалі заручыны. У кастрычніку 2016 года яна пачала сустракацца з амерыканскім харэографам Браянам Танака.
Спіс кіраўнікоў Тасканы
Спіс кіраўнікоў Тасканы — рэгіёна ў цэнтральнай Італіі.
У канцы VIII стагоддзя на тэрыторыі Тусцыі ўтварылася Тасканская марка (маркграфства), якая кіравалася графамі Лукі. У 931 годзе Гуга Арльскі, які абвясціў сябе каралём Італіі, перашкодзіў Баніфацыям аб'яднаць усе важныя феадальныя ўладанні Італіі. Ён перадаў Таскану свайму брату Базо, і яна кіравалася яго нашчадкамі вядомымі як Базаніды да 1001 года. У 1027 годзе Раньеры быў пазбаўлены маркі Конрадам II. У 1027 годзе герцагства перайшло да дому Каноса. Баніфацый III выкарыстоўваў тытулы герцага і маркграфа. Ён меў вялікую ўладу, аб'яднаў уладанні сям'і, якая кіравала таксама Модэнай, Рэджыа і Мантуяй. Пасля смерці яго дачкі Мацільды ў 1115 годзе, цэнтральная ўлада ў Таскане практычна перастала існаваць. У той перыяд насельніцтва галоўных гарадоў пачало расці, ператвараючы іх непасрэдна ў камуны.
Да пачатку 15-га стагоддзя Фларэнцыя пачала адыгрываць значную ролю ў Таскане. Быўшы першапачаткова камунай, Фларэнцыя ператварылася ў рэспубліку і неўзабаве падпарадкавала сабе большую частку паўночнай і цэнтральнай Тасканы і пачала адыгрываць адну з найважнейшых роляў у палітычнай сістэме сярэднявечнай Італіі. У 1434 годзе ў Фларэнційскай рэспубліцы ўсталявалася ўлада роду Медычы, пры якім дзяржава трансфармавалася ў аднаасобную сіньярыю. У XIV стагоддзі Фларэнцыя стала вядучым цэнтрам італьянскага Адраджэння. У перыяд Італьянскіх войнаў у рэспубліцы быў усталяваны ўраўняльны тэакратычны рэжым Саванаролы, аднак пры падтрымцы Францыі і Папства Медычы ў 1512 годзе аднавілі сваю ўладу. У 1532 годзе рэспубліканскі лад Фларэнцыі быў ліквідаваны, і краіна ператварылася ў спадчынную манархію — герцагства Фларэнцыя, а з 1569 года ў Вялікае Герцагства Таскана.
Першым вялікім герцагам быў Козіма I. Яго нашчадкі кіравалі там да згасання дынастыі Медычы ў 1737 годзе. Тады вялікае герцагства атрымаў у спадчыну Франц Стэфан, герцаг Латарынгіі і зяць імператара Карла VI. Такім чынам вялікім герцагствам сталі кіраваць Габсбургі.
Баніфацыі
Першапачаткова графы Лукі, яны пашырылі сферу свайго ўплыву кіруючы суседнімі дзяржавамі.
Базаніды
Сваякі караля Італіі Гуга Арльскага.
Дом Каноса
Нашчадкі графаў Каноса.
Габсбургі
Вялікае герцагства Тасканскае захоплена Сардзінскім каралеўствам.
IC 2483
IC 2483 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) ў сузор’і Леў.
Ашурадэ
Геаграфія
Востраў Ашурадэ месціцца на паўднёвым усходзе Каспійскага мора за 266 км на паўночны ўсход ад Тэгерана, сталіцы Ірана. Сфарміраваўся ў выніку складаных тэктанічных працэсаў, калі ўзняцце марскога дна прывяло да намывання на яго асадкавых парод. З-за сталых змен узроўню Каспійскага мора абрысы вострава і яго плошча змяняюцца. Так, у пачатку XIX ст. ён уяўляў сабою архіпелаг з 3 асобных астравоў, а ў канцы XIX ст. фактычна ператварыўся ў паўвостраў.
Паверхня раўнінная з доўгімі пяшчанымі выдмамі. Найвышэйшы пункт — каля -27 м над узроўнем сусветнага акіяна.
Клімат сухі субтрапічны. Зімовыя тэмпературы рэдка сягаюць ніжэй за 2°C. Улетку сярэдняя тэмпература трымаецца каля 25°C, зрэдку падвышаецца да 32°C. Сярэднегадавая колькасць ападкаў — 398 мм.
Прырода і яе ахова
Сухі клімат і пясчаныя глебы Ашурадэ абмяжоўваюць развіццё расліннасці. Пераважаюць травы і хмызнякі-ксерафіты. Каля пакінутай вёскі захоўваюцца фруктовыя дрэвы. На востраве шмат птушак. Тут гняздуюць або спыняюцца качкі, пеліканы, бакланы, фазаны. У прыбярэжных водах вядзецца лоў асятровых, здабываецца каля 40% іранскай чорнай ікры.
У 1975 г. Ашурадэ абвешчаны Рамскарскім угоддзем, на ім была абмежавана гаспадарчая дзейнасць. Аднак у 2004 г. каля 380 га плошчы вострава былі перададзены ў прыватную маёмасць. На гэтай тэрыторыі развіваецца турызм. Іранскія экалагічныя арганізацыі, а таксама пракуратура дамагаюцца вяртання адчужаных зямель у дзяржаўную маёмасць.
Гісторыя
Хаця некаторыя даследчыкі мяркуюць, што Ашурадэ ўзгадваўся пад іншымі назвамі ўжо ў сярэднявеччы, гэтаму няма падцверджанняў. У канцы XVIII — XIX ст. ён разглядаўся як важны пункт для пранікнення ў Мазендэран. У 1781 г. Ага Махамед Хан Каджар дазволіў М. Вайновічу, які ўзначальваў расійскую экспедыцыю, заснаваць на тэрыторыі сучаснага вострава гандлёвую факторыю. Калі замест яе была ўзвеждзена крэпасць з 18 гарматамі, Ага Махамед арыштаваў некалькіх расійскіх афіцэраў і вымусіў іх пакінуць занятае месца. Тым не меней, у 1838 г. расійскія караблі занялі Ашурадэ быццам бы для барацьбы з туркменскім піратам Кіятам. Нягледзячы на пратэсты з боку Ірана, акупацыя працягвалася да 1921 г. і была скончана ў выніку дагавора паміж іранскім і савецкім урадамі.
У XX ст. на востраве знаходзілася туркменскае паселішча, жыхары якога займаліся рыбалоўствам, працавалі мячэць і рыбалоўны порт. У 1975 г. Ашурадэ быў абвешчаны Рамсарскім угоддзем, усталяваны рэжым аховы прыродных рэсурсаў. Падвышэнне ўзроўню Каспійскага мора прывяло да адсялення мясцовага насельніцтва. У нашы дні на Ашурадэ спыняюцца рыбакі, дзейнічаюць ваенны і памежны пасты, востраў наведваюць турысты.
Асіпавіцкі сельсавет
Назву Асі́павіцкі сельсавет маюць:
Шо (значэнні)
Назву Шо маюць:
Павел Пятровіч Зюбін
Біяграфія
Вызначыўся пры прарыве абароны праціўніка ў Сіроцінскім раёне. Артылерыйскі полк пад камандаваннем гвардыі маёра П. П. Зюбіна з 22 па 24 чэрвеня 1944 года знішчыў агнявую сістэму праціўніка каля в. Сіроціна, 12 назіральных пунктаў, 80 агнявых кропак і шмат жывой сілы. Загінуў у баі 24 чэрвеня 1944 года.
Памяць
Пахаваны на Мемарыяльным комплексе «Бессмяроцце» ў г. Гарадок, дзе яго імя носіць вуліца.
Прыморскэ (Білгарад-Дністроўскі раён)
Прыморскэ (Примо́рське) — вёска ў Білгарад-Дністроўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Вуглы (Шаркаўшчынскі раён)
Вуглы́ (, Углы) — былая вёска ў Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіла ў склад Германавіцкага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1939 гадах вёска, пазней засценак у складзе гміны Германавічы, з 1929 года ў складзе гміны Галубічы Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Да 4 сакавіка 1987 года вёска ўваходзіла ў склад Шкунціцкага сельсавета. 26 студзеня 2022 года скасавана.
Ухане (гміна)
Уха́не (Uchanie) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Грубяшоўскага павета Люблінскага ваяводства. Сядзіба размешчана ва Ухане. Плошча гміны складае 120,75 км². Станам на 2004 год у гміне Ухане пражывалі 5114 чалавек, шчыльнасць — 42,4 чал./км².
Сяло Геолагаў
Сяло Геолагаў — сяло ў Кызылардзінскай вобласці Казахстана. Знаходзіцца ў падпарадкаванні гарадской адміністрацыі Кызыларды. Уваходзіць у склад Талсуацкай сельскай акругі. Код КАТА — 431046300.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 460 чалавек (238 мужчын і 222 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 476 чалавек (240 мужчын і 236 жанчын).
Жырона (значэнні)
Жырона:
Разкішнэ (Білгарад-Дністроўскі раён)
Разкішнэ (Розкі́шне) — вёска ў Білгарад-Дністроўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Жырона (правінцыя)
Жырона (Girona), Херо́на (Gerona) — правінцыя на паўночным усходзе Іспаніі, у складзе аўтаномнай супольнасці Каталонія. Адміністрацыйны цэнтр — горад Жырона. Плошча тэрыторыі — км² (40-е месца сярод правінцый краіны). Насельніцтва — чалавекі (дадзеныя 2021 года). Па тэрыторыі правінцыі цячэ рака Муга.
Уэйпа
Уэйпа (Weipa) — невялікі горад у паўночнай частцы аўстралійскага штата Квінсленд. Насельніцтва горада паводле ацэнак на 2008 год складала прыкладна 3,2 тысячы чалавек. Уэйпа — апошні буйны населены пункт паўночнай часткі Квінсленда. Бліжэйшы буйны горад — Кэрнс (размешчаны за 650 км на паўднёвы усход).
Махалія Джэксан
Махалія Джэксан (Mahalia Jackson;, Новы Арлеан — , ) — амерыканская , якая шмат у чым вызначыла сучаснае гучанне музыкі ў жанрах госпел і спірычуэлс, і кампазітар.
Узнагароды
Грэмі (Grammy)
У 1998 годзе Махалія Джэксан удастоена запісу ў Зале Славы Рок-н-Рола за выкананне «Move On Up A Little Higher»
Раманіўка (Білгарад-Дністроўскі раён)
Раманіўка (Рома́нівка) — вёска ў Білгарад-Дністроўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Малое Закусцішча
Малое Закусцішча (Малое Закустище) — вёска ў Дзямідаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Забор’еўскага сельскага паселішча.
IC 2484
IC 2484 — галактыка тыпу NF (у працэсе падцверджання) ў сузор’і Ветразі.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Мальяна-дэ’-Марсі
Мальяна-дэ’Марсі (Magliano de' Marsi) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Абруца, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Л’Аквіла.
Насельніцтва складае 3829 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 56 чал./км². Займае плошчу 68 км². Паштовы індэкс — 67062. Тэлефонны код — 0863.
Заступнікам населенага пункта лічыцца Святая Люцыя.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Шаўляйская дыяцэзія
Шаўляйская дыяцэзія (Šiaulių vyskupija) — адна з сямі дыяцэзій рымска-каталіцкай царквы ў Літве з кафедрай у горадзе Шаўляй (Шаўляйскі павет, Літва). Уваходзіць у склад Каўнаскай мітраполіі. З’яўляецца суфраганнай дыяцэзіяй Каўнаскай архідыяцэзіі. Лацінская назва дыяцэзіі — «Dioecesis Siauliensis». Кафедральным саборам Шаўляйскай дыяцэзіі з’яўляецца касцёл Святых Пятра і Паўла.
Дыяцэзія заснавана ў 1997 годзе. З моманту заснавання (з 28 мая 1997 года) біскупскую кафедру займае Эўгеніюс Бартуліс.
Дэканаты
Шаўляйская дыяцэзія падзелена на 5 дэканатаў:
Тувумба
Тувумба (Toowoomba) — горад у паўднёва-ўсходняй частцы аўстралійскага штата Квінсленд, цэнтр аднайменнага раёна мясцовага самакіравання. Насельніцтва горада паводле ацэнак на 2006 год складала прыкладна 114,5 тысяч чалавек, а насельніцтва ўсяго раёна — 155 тысячаў чалавек (2008). Бліжэйшы буйны горад — Брысбен.
Рускаіваніўка
Рускаіваніўка (Руськоіванівка) — вёска ў Білгарад-Дністроўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Ландшафтны заказнік
Ландша́фтныя зака́знікі — від заказнікаў, створаных у мэтах аховы асабліва каштоўных тыповых прыродных рэдкіх або маляўнічых ландшафтаў і ландшафтных комплексаў.
На тэрыторыі ландшафтных заказнікаў забаронена суцэльная высечка лесу, пасьба жывёлы, будаўніцтва, гідрамеліярацыйныя работы і іншае ўмяшанне ў прыроду, здольнае змяніць ці пашкодзіць ландшафт.
На тэрыторыі Беларусі створаны шэраг ландшафтных заказнікаў мясцовага і рэспубліканскага значэння. Сярод заказнікаў рэспубліканскага значэння такія, як Альманскія балоты (Брэсцкая вобласць), Міжазёрны (Віцебская вобласць), Мазырскія яры (Гомельская вобласць), Азёрны, Свіцязянскі (Гродзенская вобласць), Сялява, Блакітныя азёры, Белая Русь, Купалаўскі (Мінская вобласць).
Альмадэн
Альмадэн (Almadén) — горад і муніцыпалітэт у Іспаніі, уваходзіць у правінцыю Сьюдад-Рэаль, у складзе аўтаномнай супольнасці Кастылія — Ла-Манча. Муніцыпалітэт знаходзіцца ў складзе раёна (камаркі) Валье-дэ-Алькудыя. Займае плошчу 240 км². Насельніцтва — 6175 чалавек (на 2010 год).
Са спрадвечных часоў Альмадэн служыў (і застаецца) сусветным цэнтрам вытворчасці ртуці (радовішча Альмадэн). Назапашаная за шмат стагоддзяў прамысловая інфраструктура ўнесена ЮНЕСКА ў спіс Сусветнай спадчыны (разам з аналагічнымі збудаваннямі ў славенскай Ідрыі).
У 2011 годзе стартаваў 7-ы этап шматдзённай велагонкі Вуэльта.
Энтані Перкінс
Энтані Перкінс (Anthony Perkins;, , Нью-Ёрк, ЗША — , , Каліфорнія, ЗША) — амерыканскі акцёр, спявак і рэжысёр. Сын знакамітага тэатральнага акцёра Осгуда Перкінса. Найбольш вядомы па ролі Нормана Бейтса ў фільме Альфрэда Хічкока «Псіха» (1960) і яго сіквелах.
Намінант на прэмію «Оскар» і двухразовы намінант на прэмію «Тоні».
Садовэ (Білгарад-Дністроўскі раён)
Садовэ (Садо́ве) — вёска ў Білгарад-Дністроўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Дзямідаўшчынскі сельсавет
Дзямі́даўшчынскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Антопальскага раёна Брэсцкай вобласці. Цэнтр — вёска Дзямідаўшчына.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года. Скасаваны 16 ліпеня 1954 года, тэрыторыя сельсавета ўвайшла ў склад новаўтворанага Грушаўскага сельсавета.
Міхайлаўскае (Смаленская вобласць)
Міхайлаўскае (Михайловское) — вёска ў Дзямідаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Забор’еўскага сельскага паселішча.
Наталі Вуд
Наталі Вуд (Natalie Wood, сапраўднае імя Наталля Мікалаеўна Захаранка, Natalia Nikolaevna Zakharenko;  — ) — амерыканская актрыса. Уладальніца дзвюх прэмій «Залаты глобус» і трохразовая намінантка на прэмію «Оскар».
IC 2485
IC 2485 — галактыка тыпу NF (у працэсе падцверджання) ў сузор’і Насос.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Корсакі
Ко́рсакі — вялікалітоўскі арыстакратычны род уласнага герба «Корсак» (змененая «Катвіца»).
Паходзяць з полацкага баярства. Родапачынальнік Фёдар згадваецца ў 1385 годзе, калі атрымаў ад полацкага князя Андрэя Альгердавіча землі каля возера Беразвеч. Яго сын — Дзмітрый Корсак меў сыноў Саву, Якава (Яшку) і Васіля, яны ўзвысіліся пры вялікім князю Свідрыгайлу (1430—1432).
Ад Савы пайшла галіна, якая ўжывала прозвішча Савічы-Корсакі і герб «Ліс» з гербам «Катвіца» ў клейнодзе. Савічы-Корсакі ў XV ст. валодалі Уздой у Менскім павеце і іншымі маёнткамі ў Новагародскім і Менскім ваяводствах. У XIX ст. зацверджаны ў дваранстве Расійскай імперыі.
Вялікае Сяло (Шаркаўшчынскі раён)
Вялі́кае Сяло́ (, Великое Село) — аграгарадок у Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Германавіцкага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Германавічы Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Тасбагет
Тасбагет — пасёлак у Кызылардзінскай вобласці Казахстана. Знаходзіцца ў падпарадкаванні гарадской адміністрацыі Кызыларды. Адміністрацыйны цэнтр Тасбугецкай пасялковай адміністрацыі. Код КАТА — 431047100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва пасёлка складала 16922 чалавекі (8896 мужчын і 8026 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у пасёлку пражывалі 18875 чалавек (9437 мужчын і 9438 жанчын).
Спаса-Праабражэнскі Гусліцкі манастыр
Спаса-Праабражэнскі Гусліцкі манастыр - манастыр Рускай Праваслаўнай Царквы ў г. Кураўское Максоўскай вобласці Расійскай Федэрацыі.
Гісторыя
Манастыр быў заснаваны ў студзені 1859 года мітрапалітам Маскоўскім і Каломенскім пасля прапановы імператара Аляксандра II заснаваць манастыр у Гусліцкай воласці для таго, каб распаўсюджуваць сярод раскольнікаў-старавераў, каторыя з'яўляюцца большасцю ў гэтай тэрыторыі, Праваслаўную веру. Мітрапаліт Філарэт прызначыў схіігумена кіраўніком будавніцтва манастыра. Схіігумен абраў месца для будаўніцтва ў пагосце Спас-на-Мошэве на рацэ Нерскай, дзе знаходзілась Спаса-Праабражэнская царква 14 стагоддзя, заснаваў каторую, калі цудным чынам ратаваўся ў рацэ Нерскай і яму явілась ікона Ісуса Хрыста. У 1860 годдзе была асвячаная хутка пабудованая новая Праабражэнская царква. У 1879-1884 гадах быў пабудаваны новы Праабражэнскі сабор. У манастыры знаходзіліся старэйшая царкоўна-прыхадская школа Маскоўскай губерні і шмат культурных каштоўнасцяў. У час некаторыя люді, звязаныя з Гусліцкім манастыром, былі расстраляныя, Іоасаф (Крымзін), Пётр (Мамантаў), Серафім (Булашоў) і іншыя былі прылічаныя да ліку святых Рускай Праваслаўнай Царквой. У 1998-2008 гадах быў адноўлены Спаса-Праабражэнскі сабор. У 2013 годзе мітрапалітам Круціцкім і Каломенскім у трапезнай манастыра была асвячана Царква ў гонар Царскіх Пакутнікаў.
Намеснікі
(1859 - жнівень 1872)
...
Іеранім (да 1895)
(да 9 лютага 1907)
Георгій (Хлебнікаў) (9 ліпеня 1998 - 8 жніўня 2009)
Стэфан (Макараў) (8 жніўня 2009 - 28 кастрчніка 2015)
Серафім (Галаванаў) (з 28 кастрычніка 2015)
Ніжнія Маховічы
Ніжнія Маховічы (Нижние Моховичи) — вёска ў Дзямідаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Забор’еўскага сельскага паселішча.
Уданін (гміна)
Уда́нін (Udanin) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Сьрэдскага павета Ніжнесілезскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Уданіне. Плошча гміны складае 110,71 км². Станам на 2004 год у гміне Уданін пражывалі 5665 чалавек, шчыльнасць — 51,2 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 19 салецтваў.
Ніжнія Маховічы
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Салганы
Салганы (Салгани́) — вёска ў Білгарад-Дністроўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Тасканская марка
Тасканская марка (або Тасканскае маркграфства) — марка, створаная Каралінгамі на землях былога Лангабардскага каралеўства. На поўначы яна межавала з Італьянскім каралеўствам, на ўсходзе і поўдні — з Папскай вобласцю, на захадзе абмывалася Лігурыйскім морам. Сама марка ўяўляла сабой набор графстваў (галоўным чынам у даліне Арно).
Першым маркграфам Тасканскім быў Адальберт I, які атрымаў гэты тытул у 846 годзе. Яго дзед і бацька — Баніфацый I і Баніфацый II — таксама былі носьбітамі высокіх тытулаў і кантралявалі большасць графстваў рэгіёна. Іх нашчадкі кантралявалі марку да 931 года; у канцы IX — пачатку X стагоддзяў падтрымка маркграфа Тасканы была важная для любога кандыдата на трон караля Італіі.