cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Цюлячы
Цюлячы — сяло, адміністрацыйны цэнтр Цюлячынскага раёна Татарстана. Сяло размешчана ў лесастэпавай зоне і не абаронена ад вятроў. Знаходзіцца на паўночным захадзе Татарстана, за 78 км ад Казані паблізу ўпадзення ракі Малая Мёша ў раку Мёша. Насельніцтва — 3928 чалавек (2021).
Марцін Стравінскі
Марцін Стравінскі (? — 1594) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага. Кашталян менскі (1590—1592) і віцебскі (з 1592).
Біяграфія
Быў цівуном і гараднічым троцкім. Войт магілёўскі з 1580. Маршалак гаспадарскі ў 1580—1590, потым кашталян менскі і віцебскі, таксама староста румбарскі (1589). Пазычаў грошы каралю Стэфану Баторыю на Інфлянцкую вайну 1558—1582.
Сям'я
Прадстаўнік роду Стравінскіх герба «Суліма», сын Яна. Меў братоў Эразма, Крыштафа і Бальцара.
Быў жанаты з Данімістрай Копаць, меў сына Гераніма Максіміліяна, старосту рагачоўскага, і дачку Соф'ю, якая выйшла за аршанскага падкаморага Рыгора Сапегу.
Ягор Пятровіч Шчалканаў
Ягор Пятровіч Шчалканаў (нар., Брэст) — беларускі паралімпійскі плывец з парушэннем апорна-рухальнай сістэмы.
Біяграфія
Займаецца плаваннем з 2012 года. Яго правая нага з нараджэння недаразвітая ніжэй за калена, таму ён носіць пратэз. Трэніраваўся ў Брэсце, з 2016 года — у Рэспубліканскім цэнтры алімпійскай падрыхтоўкі па паралімпійскіх і дэфлімпійскіх відах спорту пад кіраўніцтвам заслужанага трэнера Беларусі Г. А. Вішнякова. Выступае ў катэгорыях S9, SB9, SM9.
У 2016 годзе на у Празе заваяваў два залатыя медалі на дыстанцыях 50 і 100 м брасам і срэбра на дыстанцыі 50 м вольным стылем.
На Чэмпіянаце Еўропы 2018 года ў Дубліне заняў 9 месца ў заплыве на 100 м батэрфляем. Выступаў на Чэмпіянаце свету 2019 года ў Лондане на дыстанцыях 50 і 100 м — вольны стыль, 100 м — батэрфляй і 200 м — комплекснае плаванне, дзе заняў 5, 12, 18 і 8 месцы адпаведна.
У 2021 годзе на Чэмпіянаце Еўропы ў Фуншале заваяваў два бронзавыя медалі ў плаванні батэрфляем і на спіне на дыстанцыі 100 м, заняў чацвёртае месца на дыстанцыі 200 м комплексным плаваннем і пятыя месцы на дыстанцыях 50 і 100 м вольным стылем.
Удзельнік XVI летніх Паралімпійскіх гульняў 2020 года ў Токіа, дзе ў фінальным заплыве на 100-метроўцы на спіне заваяваў срэбны медаль, а таксама заняў 4 месца ў комплексным плаванні на дыстанцыі 200 м, 7 месца на дыстанцыі 100 м батэрфляем і 8 месца на 50 м вольным стылем.
Навучаецца ў Беларускім дзяржаўным універсітэце фізічнай культуры і спорту на кафедры спартыўнага менеджмента.
Карэджа
Антоніа да Карэджа (уласна Антоніа Алегры; італ. Correggio; Antonio Allegri; каля, Карэджа, Эмілія — каля , там жа) — італьянскі жывапісец перыяду Высокага Адраджэння.
Працаваў у Парме і Карэджа (ад якога атрымаў сваю мянушку), карыстаўся заступніцтвам графіні Карэджа паэтэсы Веранікі Гамбары, яна рэкамендавала яго мантуанскаму герцагу.
Выпрабаваў ўплыў Андрэа Мантэньі, Леанарда да Вінчы, Рафаэля, Мікеланджэла,. Поўныя мяккай грацыі і інтымнага зачаравання творы Карэджа адлюстроўваюць паступовую страту гераічных рэнесансных ідэалаў, складанне новых мастацкіх формаў і прынцыпаў. У манументальным жывапісе Карэджа гуллівая лёгкасць і дэкаратыўная вытанчанасць (роспісы ў манастыры Сан-Паола ў Парме, паміж 1517 і 1520 гг.) змяняюцца пошукамі дынамічнай экспрэсіі: у размалёўках царквы Сан-Джавані Эванджэліста (1520—1523) і сабора (1526—1530) у Парме складаныя ракурсы і скіраваная ўверх віхорападобная кампазіцыя апярэджвае прасторавыя эфекты эпохі барока.
Дзелавы цэнтр (станцыя метро, Вялікая кальцавая лінія)
«Дзелавы цэнтр» (Делово́й центр) — станцыя Вялікай кальцавой лініі Маскоўскага метрапалітэна.
Мадрыдскі політэхнічны ўніверсітэт
Мадрыдскі політэхнічны ўніверсітэт (Universidad Politécnica de Madrid) — іспанская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у Мадрыдзе.
Панай
Пана́й (Panay) — востраў у Філіпінскім архіпелагу. Абмываецца морамі Вісаян, Сібуян, Сулу. Пралівам Гімарас аддзелены ад бліжэйшага вострава Неграс.
Плошча вострава 12011,1 км² (11 500, 11 515 ). Даўжыня берагавой лініі 679,3 км. Вышыні да 2117 м (2049 ). Рэльеф гарысты. Расліннасць утварае саванны і мусонныя трапічныя лясы.
Насельніцтва вострава ў 1975 годзе складала 2,3 млн чалавек, у 2010 годзе — 4 031 636 чал. (разам з прылеглымі невялікімі астравамі). Буйнейшыя гарады на востраве: Ілаіла, Рохас.
Гаспадарчая дзейнасць: вырошчванне рысу, кукурузы, какосавай пальмы, рыбалоўства.
IC 2510
IC 2510 — галактыка тыпу SBab ў сузор’і Насос.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Алтэставэ
Алтэставэ (Алте́стове) — вёска ў Біляіўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Сары
Сары́ — горад на поўначы Ірана, адміністрацыйны цэнтр астана Мазендэран. Насельніцтва горада — каля 262 тыс. жыхароў (2006). Большую частку насельніцтва горада складаюць азербайджанцы. Чыгункай і шашой горад злучаны з Тэгеранам.
Сарманава
Сарманава (Сарманово, Сарман) — сяло ў Татарстане, адміністрацыйны цэнтр Сарманаўскага раёна і Сарманаўскага сельскага паселішча. Размешчана за 40 км ад чыгуначнай станцыі Заінск, каля сяла Іляксаз, рэк Татарскі Ілек, Мензеля. Насельніцтва — 7134 чалавекі (2021).
Сары
З прамысловасці развіта ачыстка рысу і бавоўны. Гарбатная і тытунёвая фабрыкі.
Ягмінаўскі сельсавет
Ягмі́наўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Дзівінскага раёна Брэсцкай вобласці. Цэнтр — вёска Ягмінава.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Дзівінскага сельсавета.
Венецыянская біенале
Біенале ў Венецыі (Biennale di Venezia) — самая вядомая ў свеце біенале мастацтваў, якая праходзіць у Венецыі пачынаючы з 1895 года.
Гісторыя
У 1930 у межах біенале заснаваны Фестываль музыкі, у 1932 — Міжнародны фестываль кіно, у 1934 — Тэатральны фестываль.
З 1968 спынена правядзенне персанальных, а праводзяцца тэматычныя выстаўкі.
У 1975 заснавана Міжнародная выстаўка архітэктуры.
Удзел беларускіх мастакоў
24 Біенале 1948.
49 Біенале 2001.
51 Біенале 2005. Беларусь прадстаўлена ўпершыню. Існаваў нацыянальны павільён.
Мастакі:
53 Біенале 2009. Існаваў нацыянальны павільён.
Мастакі: 54 Біенале 2011. Існаваў нацыянальны павільён.
Гл. таксама
Куратары: Энца Фарнара, Ларыса Міхневіч, Наталля Шаранговіч.
Азёрная (станцыя метро)
«Азёрная» (Озёрная) — станцыя Сонцаўскай лініі Маскоўскага метрапалітэна.
Бэрэгавэ (Біляіўскі раён)
Бэрэгавэ (Берегове́) — вёска ў Біляіўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Семнан
Семнан — горад у паўночным Іране, насельніцтва 119 778 жыхароў (2005), адміністрацыйны цэнтр астана Семнан. Семнан размешчаны на 1 138 метраў вышэй марскога ўзроўню каля паўднёвага падножжа гор Эльбурс. Рэгіянальны рынак збожжа і бавоўны.
Аляксандр Крычынскі
Аляксандр Крычынскі (? — ) — вайсковы дзеяч Вялікага Княства Літоўскага.
Біяграфія
Паходзіў татарскага княжацкага роду Крычынскіх герба «Радван» зменены.
Ротмістр. 3 пачатку паўстання Багдана Хмяльніцкага ў 1648 годзе камандаваў татарскімі харугвамі каронных войск на Украіне, удзельнічаў у бітвах супраць расійскіх войск.
У час вайны з Турцыяй 1672—1673 гадоў узбунтаваў частку татарскіх харугваў, якія шмат гадоў не атрымлівалі жалавання, і перайшоў з імі на султанскую службу. Быў прызначаны беем захопленай туркамі крэпасці Бар, але ў хуткім часе быў абвінавачаны супольнікамі ў здрадзе і забіты.
Шугайлава (Смаленская вобласць)
Шугайлава (Шугайлово) — вёска ў Дзямідаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Забор’еўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Арсіта
Арсіта (Arsita) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Абруца, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Тэрама.
Насельніцтва складае 961 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 28 чал./км². Займае плошчу 34 км². Паштовы індэкс — 64031. Тэлефонны код — 0861.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Nicola da Tolentino.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Вадавіцы Гурнэ (гміна)
Вадаві́цы Гу́рнэ (Wadowice Górne) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Мялецкага павета Падкарпацкага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Вадавіцах Гурнэ. Плошча гміны складае 87,16 км². Станам на 2013 год у гміне Вадавіцы Гурнэ пражывалі 7563 чалавек, шчыльнасць — 86,8 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 13 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 13 населеных пунктаў.
IC 2511
IC 2511 — галактыка тыпу SBab ў сузор’і Насос.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Градчанская плошча
Градчанская плошча (Hradčanské náměstí) — гарадская плошча ў Градчан у раёне Прага 1.
Размяшчаецца непасрэдна каля Пражскага Града, Першы двор якога з'яўляецца яе працягам з усходняга боку. Ад Першага двара аддзелены барочнай агароджай са скульптурамі Гігантаў абапал галоўнага праезду. З паўднёвага боку да плошчы ідзе вуліца Да Граду (Ke hradu), якая з'яўляецца частка т.з. Каралеўскай дарогі. Таксама на поўначы размяшчаецца тэраса з якой адкрываецца цудоўны краявід Прагі. На плошчы знаходзіцца першаму прэзідэнту Чэхаславакіі Томашу Масарыку, усталяваны ў гонар 150-годдзя з яго нараджэння.
Мінская (станцыя метро, Масква)
«Мінская» (Ми́нская) — станцыя Сонцаўскай лініі Маскоўскага метрапалітэна.
Бэрэзань (Біляіўскі раён)
Бэрэзань (Береза́нь) — вёска ў Біляіўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Пестрацы
Пестрацы́ (Пестрецы; Питрәч) — сяло ў Расіі, адміністрацыйны цэнтр Пестрачынскага раёна Татарстана. Знаходзіцца за 45 км ад Казані. Насельніцтва — 8 102 чалавекі (2010). У часы Расійскай імперыі сяло ўваходзіла ў склад Казанскай губерні.
Эдгарас Жарскіс
Клубная кар’ера
Пачынаў выступаць у складзе «Тракая», аднак у 2009 годзе перабраўся ў вільнюскі «Жальгірыс», дзе згуляў толькі ў двух матчах за аснову. У 2012 годзе быў аддадзены ў арэнду клайпедскаму «Атлантас» і пазней перайшоў у клуб на трывалай аснове, з 2014 года замацаваўся ў складзе каманды. У 2015—2016 гадах выступаў у другім дывізіёне за «Палангу», пазней пасля выступу за ёнаўскую «Ліетаву» на кароткі час вярнуўся ў «Атлантас».
З лета 2017 года выступаў за азербайджанскі «Сабаіл», а першую палову 2018 года правёў у складзе клуба «Бытовія» ў другім дывізіёне Польшчы. У жніўні 2018 года падпісаў кантракт з беларускім клубам «Гарадзея». У сезоне 2018 згуляў у чатырох матчах, часцей застаючыся на лаўцы запасных. У снежні 2018 года кантракт з абаронцам быў падоўжаны на наступны сезон. Сезон 2019 таксама пачаў на лаўцы запасных, а з мая стаў трывала прыцягвацца да стартавага складу. Да сезона 2020 пачынаў рыхтавацца з «Гарадзеяй», аднак у лютым 2020 года па пагадненні бакоў пакінуў каманду.
У хуткім часе пасля сыходу з «Гарадзеі» далучыўся да латвійскага клуба «Тукумс 2000», а ў ліпені 2020 года перайшоў у юрмальскі «Спартак». Першую палову 2021 года правёў у другім дывізіёне Польшчы ў складзе «Пушчы» з Непаламіцаў. У ліпені 2021 года стаў іграком эстонскага «Транса» з Нарвы.
У лютым 2022 года вярнуўся ў Літву, папоўніўшы склад «Джугаса» з Цяльшэя. Пакінуў клуб у снежні 2022 года. У красавіку 2023 года далучыўся да мальдыўскай «Мазіі».
Міжнародная кар’ера
Выступаў за моладзевую зборную Літвы.
Харэмабад
Харэмабад — горад на захадзе Ірана, адміністрацыйны цэнтр астана Лурэстан. Насельніцтва — 328 544 чалавекі. Харэмабад размешчаны ў гарах Загрос. Пераважная частка насельніцтва — луры. Важны сельскагаспадарчы цэнтр.
Чэмерскі сельсавет
Чэ́мерскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Дзівінскага раёна Брэсцкай вобласці. Цэнтр — вёска Чэмеры.
Важнэ (Біляіўскі раён)
Важнэ (Важне́) — вёска ў Біляіўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Шусты
Шусты (Шусты) — вёска ў Дзямідаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Забор’еўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Шэхрэ-Корд
Шэхрэ-Корд — горад у цэнтральным Іране, адміністрацыйны цэнтр астана Чахармахаль і Бахціярыя. Насельніцтва — 126 746 чалавек. Вытворчасць будаўнічых матэрыялаў, адзення. Клімат — сухі, халодныя зімы, лета — цёплае. Адзін з найбольш высакагорных гарадоў Ірана. У прыгарадах Шэхрэ-Корда размешчаны гарналыжны курорт.
Агламерацыя
Агламерацыя:
Віталь Леанідавіч Калеснікаў
Віталь Леанідавіч Калеснікаў (, пас. Зернесаўгас, Занальны раён, Алтайскі край, Расія — ) — беларускі спецыяліст у галіне хімічнай перапрацоўкі драўніны і камп’ютарызацыі хіміка-тэхналагічных сістэм. Доктар тэхнічных навук (1988), прафесар (1990).
Біяграфія
Скончыў Ленінградскую лесатэхнічную акадэмію (спецыяльнасць «Цэлюлозна-папяровая прамысловасць», 1958), Інстытут хіміі драўніны АН Латвійскай ССР (аспірантура, 1964).
Працаваў на Папяровая фабрыцы «Красный курсант» (пас. Мурыгіна, Кіраўская вобласць; 1958—1960, тэхнолаг); Беларускім дзяржаўным тэхналагічным універсітэце (1965—2021; кафедра хімічнай тэхналогіі драўніны, дацэнт, у 1968—1979 — загадчык кафедры цэлюлозна-папяровай вытворчасці, 1979—1983 — драўняных пліт, пластмас і паперы, 1990—1995 — аховы навакольнага асяроддзя і працы, з 1995 — кафедра інфармацыйных сістэм і тэхналогій, прафесар).
Навуковыя інтарэсы: калоідна-хімічныя ўзаемадзеянні рознародных, рознавялікіх, рознапатэнцыяльных і рознаіменна зараджаных часціц у водных мікрагетэрагенных сістэмах; камп’ютарнае мадэліраванне і аптымізацыя хіміка-тэхналагічных сістэм; сістэмны аналіз і інфармацыйныя тэхналогіі ў прамысловай экалогіі; распрацоўка самаакупных сістэм абаротнага водакарыстання з максімальнай ступенню замкнутасці.
Васыліўка (Біляіўскі раён)
Васыліўка (Васи́лівка) — вёска ў Біляіўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Ваганец (гміна)
Вага́нец (Waganiec) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Александроўскага павета Куяўска-Паморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Ваганцы. Плошча гміны складае 54,52 км². Станам на 2013 год у гміне Ваганец пражывалі 4562 чалавекі, шчыльнасць — 83,7 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 23 салецтвы.
IC 2512
IC 2512 — галактыка тыпу SBab ў сузор’і Насос.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Красная Горка (Шаркаўшчынскі раён)
Кра́сная Го́рка (, Красная Горка) — хутар у Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Германавіцкага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1939 гадах засценак у складзе гміны Сцефанполле, пазней у складзе гміны Германавічы Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Да 3 кастрычніка 1959 года хутар уваходзіў у склад Сцефанполлеўскага сельсавета Дзісенскага раёна, да 21 кастрычніка 1959 года ў падпарадкаванні Шаркаўшчынскага раёна, з 21 кастрычніка 1959 года ў складзе Германавіцкага сельсавета Шаркаўшчынскага раёна.
Новашашмінск
Новашашмі́нск (Новошешминск, Яңа Чишмә) — сяло ў Расіі, адміністрацыйны цэнтр Новашашмінскага раёна Татарстана. Знаходзіцца за 197 км ад Казані. Насельніцтва — 4 594 чалавекі (2017). Большасць насельніцтва — рускія (59,0 %), значную частку таксама складаюць татары (34,2 %) і чувашы (4,5 %).
Артэфакт
Артэфакт:
Барыс Кырвер
Барыс Кырвер (—) — эстонскі кампазітар. Народны артыст Эстонскай ССР (1965). Лаўрэат Сталінскай прэміі трэцяй ступені (1951).
Біяграфія
Нарадзіўся 17 (30) сакавіка 1917 года ў Таліне. У 1950 годзе скончыў Талінскую кансерваторыю па класе кампазіцыі Х. Элера. Памёр 17 жніўня 1994 года.
Харыс
Харыс (Harris) — прозвішча, тапонім.
Бейс-гамэдрэш Клойз
«Бейс-гамэдрэш Клойз», або «Шомрым-Лабокер» — колішняя сінагога ў Пінску, якая размяшчалася на вул. Акружнай, на поўнач ад Вялікай сінагогі. Пабудаваная ў 1920-х гг. на месцы коляшняга драўлянага будынка, што згарэў у 1921 г. Мураваная аднапавярховая сінагога знесена ў канцы 1960-х — пачатку 1970-х гг. пры будаўніцтве гарадскога Дома культуры.
Шчукіна (Смаленская вобласць)
Шчукіна (Щукино) — вёска ў Дзямідаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Забор’еўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Вэлыкы Дальнык
Вэлыкы Дальнык (Вели́кий Дальни́к) — вёска ў Біляіўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Альбіён
Альбіён (Albion, слова кельцкага паходжання) — найстаражытная назва вострава Вялікабрытанія, якая была вядомая яшчэ старажытным грэкам, яна, у прыватнасці, згадваецца ў Пталамея, і затым перайшла ў старажытнарымскую літаратуру. У наш час тэрмін ужываецца ў Англіі ва ўзнёслым стылі, у іншых краінах — звычайна ў трохі іранічным сэнсе. Эпітэт «туманны» (foggy, цалкам The Foggy Albion) абавязаны сваім існаваннем густому марскому туману, які ўвесь час ахутвае нізінныя часткі астравоў Вялікабрытаніі.
Часта гэта слова ўжываецца ў легендах пра караля Артура.
Рэшт
Рэшт  — горад у Іране, сталіца астана Гілян. Насельніцтва больш 620 000 жыхароў. Размешчаны на раўніне на поўдзень ад Каспійскага мора.
Горад з’яўляецца буйным гандлёвым цэнтрам з-за блізкасці да порта Бендэр-Энзелі, развітай сельскай гаспадарцы ў рэгіёне. Прамысловасць — тэкстыль, шкло.
Дэрык Роўз
Дэрык Мартэл Роўз (Derrick Martell Rose; нар. 4 кастрычніка 1988, Чыкага, штат Ілінойс) — амерыканскі прафесійны баскетбаліст, які выступае за каманду Нацыянальнай баскетбольнай асацыяцыі «Дэтройт Пістанс» і нацыянальную зборную ЗША. Гуляе на пазіцыі разыгрывальнага абаронцы. Быў абраны пад першым нумарам на драфце НБА 2008 года. Чэмпіён свету 2010 года. Лепшы пачатковец 2009 года. У сезоне 2010/2011 Роуз быў прызнаны самым каштоўным гульцом, стаўшы ва ўзросце 22 гадоў самым маладым уладальнікам гэтага прыза.
Джозеф Кітынгер
Джозеф Уільям Кітынгер II ( - ) — афіцэр ваенна-паветраных сіл ЗША, вядомы сваім удзелам у праектах Manhigh і Excelsior. Падчас вайны ў В'етнаме быў збіты і захоплены ў палон, у якім прабыў 11 месяцаў.
Ранняе жыццё і ваенная кар'ера
Нарадзіўся ў горадзе Тампа, штат Фларыда. У сакавіку 1949 года паступіў на службу ў ВПС ЗША і быў накіраваны ў школу падрыхтоўкі лётчыкаў. Пасля заканчэння трэніровак у сакавіку 1950 атрымаў званне пілота і чын малодшага лейтэнанта. Далейшую службу нёс на авіябазе Рамштайн ў складзе 86-га знішчальна-бамбавальнага крыла. У 1953 быў пераведзены на авіябазу Халаман ў Нью-Мексіка, дзе служыў афіцэрам па бяспецы палётаў, быў інструктарам па выжыванні і метадах катапультавання.
Праект «Эксельсіёр»
Першы скачок быў здзейснены з вышыні 23300 метраў 16 лістапада 1959. З-за непаладак стабілізуючы парашут не раскрыўся, і Кітынгер трапіў у штопар. Яго цела круцілася з хуткасцю 120 абаротаў у хвіліну, перагрузкі складалі 22g, і Джозеф страціў прытомнасць. Парашут адкрыўся з дапамогай прыбора аўтаматычнага раскрыцця парашута. 11 снежня ён скокнуў зноў, ужо з вышыні 22760 метраў, за што быў узнагароджаны «Парашутным медалём Леа Стывенса».
16 жніўня 1960 года адбыўся апошні скачок у рамках праекта «Эксельсіёр» з вышыні 31300 метраў. Раскрыўшы тармазны парашут для стабілізацыі, Джозеф Кітынгер падаў 4 хвіліны і 36 секунд, дасягнуўшы хуткасці 988 км/г (або 274 м/с) да адкрыцця асноўнага парашута на вышыні 5500 метраў. Герметычнасць правай пальчаткі была парушаная, і яго рука павялічылася ў памерах у два разы. Гэты скачок атрымаў некалькі рэкордаў: самы высокі скачок са стратастата, самы высокі скачок з парашутам, найбольш доўгае падзенне з тармазным парашутам і найбольшая хуткасць, дасягнутая пры падзенні. Усе гэтыя рэкорды зарэгістраваныя ВПС ЗША, ФАІ іх не прызнае, з-за выкарыстання стабілізуючага парашута падчас скачку.
Муслюмава (Муслюмаўскі раён)
Муслю́мава (Муслюмово, Мөслим) — сяло ў Расіі, адміністрацыйны цэнтр Муслюмаўскага раёна Татарстана. Знаходзіцца за 319 км ад Казані. Насельніцтва — 7 348 чалавек (2010). Да 1920 года знаходзілася ў складзе Уфімскай губерні. З 1920 года ўваходзіла ў Мензялінскі кантон Татарскай АССР, а з 10 жніўня 1930 года — цэнтр Муслюмаўскага раёна.
Фуна Накаяма
Фуна Накаяма (楓奈; ) — японская скейтбардыстка з горада Таяма. Накаяма заваявала бронзавы медаль у на летніх Алімпійскіх гульнях 2020 года ў Токіа, Японія.
Ярылава (Смаленская вобласць)
Ярылава (Яри́лово) — вёска ў Дзямідаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Забор’еўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Шырока Балка (Біляіўскі раён)
Шырока Балка (Широка Ба́лка) — вёска ў Біляіўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Паркер
Паркер (Parker) — англійскае прозвішча.
Аліева
Аліева (Əliyeva) — жаночая форма прозвішча Аліеў.
1985 год у гісторыі астраноміі
1985 год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.
Сцяг Сярэдняй Літвы
Сцяг Сярэдняй Літвы – прамавугольнае палотнішча тканіны чырвонага колеру, на якім пасярэдзіне былі змешчаныя выявы Арла i Пагоні без гербавай тарчы. Сцяг ужываўся ў дзяржаве Сярэдняя Літва ў 1920–1922 гадах. Быў уведзены Дэкрэтам Найвышэйшага Даводцы Войскаў з 12 кастрычніка 1920 года, апублікаваным у ''Сярэдняя Літва. Урадавы Дзённік Часовай Кіраўнічай Камісіі'' у № 1 17 лістапада 1920 года, арт. 5 і 6.
Вальцы (гміна)
Ва́льцы (Walce) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Крапкавіцкага павета Апольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Вальцах. Плошча гміны складае 69,29 км². Станам на 2004 год у гміне Вальцы пражывалі 6060 чалавек, шчыльнасць — 87,5 чал./км².
IC 2513
IC 2513 — галактыка тыпу Sab (кампактная выцягнутая галактыка) ў сузор’і Насос.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Кастэль-Кастан’я
Кастэль-Кастанья (Castel Castagna) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Абруца, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Тэрама.
Насельніцтва складае 540 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 32 чал./км². Займае плошчу 17 км². Паштовы індэкс — 64030. Тэлефонны код — 0861.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Pietro Martire.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Акадэмічная вуліца (Мінск)
Акадэмічная вуліца — вуліца ў Першамайскім раёне Мінска.
Размяшчэнне
Арыентавана з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход. Пачынаецца ад скрыжавання з праспектам Незалежнасці, перасякае вуліцы Сурганава і Платонава, з паўднёва заходняга боку да яе прымыкаюць вуліца Батанічная і завулак Казлова, пасля скрыжавання з якім пераходзіць у вуліцу Сталетава. Даўжыня вуліцы складае каля 1,9 км.
Паркі
Ад скрыжавання з вуліцай Сурганава і амаль да скрыжавання з завулкам Казлова вуліца праходзіць уздоўж паўднёва-заходняй граніцы Цэнтральнага батанічнага саду Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі, які далей пераходзіць у Сляпянскую водную сістэму.
Морыс
Морыс (Morris) — англійскае прозвішча.
Верхні Услон
Верхні Услон (Верхний Услон, Югары Ослан) — сяло ў Татарстане. Адміністрацыйны цэнтр Верхнеўслонскага раёна і муніцыпальнага ўтварэння «Верхнеўслонскае сельскае паселішча». Размешчана на абрывістым мысе на правым беразе Волгі (Куйбышаўскае вадасховішча) насупраць Казані, у блізкай зоне Казанскай агламерацыі. На захад ад сяла (1,5 км) размешчана сяло Пячышчы. Сяло Ніжні Услон размешчана за 7 км уніз па цячэнні. Насельніцтва — 4140 чалавек (2021).
Красоўшчына (Шаркаўшчынскі раён)
Красо́ўшчына (, Красовщина) — вёска ў Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Германавіцкага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах засценак i маёнтак у складзе гміны Германавічы Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Валім (гміна)
Ва́лім (Walim) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Валбжыхскага павета Ніжнесілезскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Валіме.
Плошча гміны складае 78,75 км². Станам на 2006 год у гміне Валім пражывалі 5698 чалавек, шчыльнасць — 129 чал./км².
Крыстэн Сцюарт
Крыстэн Джэймс Сцюарт (Kristen Jaymes Stewart; нар., , Каліфорнія, ЗША) — амерыканская актрыса. Атрымала шырокую вядомасць дзякуючы ролі Бэлы Свон у серыі фільмаў «Змрок». У 2010 годзе атрымала спецыяльную ўзнагароду BAFTA ў катэгорыі «Узыходзячая зорка». У 2012 годзе часопіс «Forbes» назваў Крыстэн Сцюарт самай высокааплатнай актрысай. У 2015 годзе стала першай актрысай-амерыканкай, ганараванай французскай прэміяй «Сезар» (у намінацыі «Найлепшая жаночая роля другога плана» ў драме «Зільс-Марыя»). У 2020 годзе Крыстэн Сцюарт атрымала ўзнагароду «Актрыса дзесяцігоддзя» ад Асацыяцыі галівудскіх крытыкаў. Таксама мае намінацыі на кінапрэміі Гільдыі кінаакцёраў ЗША (2008), «Выбар крытыкаў» (2022) і «Оскар» (2022).
Валім (гміна)
У гміне знаходзіцца замак Гродна.
Крыстэн Сцюарт
Іншыя вядомыя фільмы з удзелам актрысы: «Пакой страху» (2002), «У дзікіх умовах» (2007), «Парк культуры і адпачынку» (2009), «Ранэвэйс» (2010), «На дарозе» (2012), «Беласнежка і паляўнічы» (2012), «Усё яшчэ Эліс» (2014), «Ультраамерыканцы» (2015), «Роўныя» (2015), «Персанальны пакупнік» (2016) і «Спенсер» (2021).
IC 2514
IC 2514 — галактыка тыпу Sab (кампактная выцягнутая галактыка) ў сузор’і Насос.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Брыль (капялюш)
Брыль — капялюш з шырокімі палямі, традыцыйны мужчынскі галаўны ўбор беларусаў і ўкраінцаў.
Плеценыя з саломы, мятліцы, лазы, чароту брылі насілі летам, валеныя, лямцавыя — у кожную пару года. Разнастайнасцю прыёмаў пляцення, тонкасцю паверхневай структуры вызначаліся саламяныя брылі, якія плялі звычайна са сцёблаў жыта (у зубчыкі ці прама) і прашывалі суравымі ніткамі ці конскім воласам. Святочныя брылі паверх палёў абвязвалі каляровай тасьмой і ўпрыгожвалі штучнымі кветкамі. Валеныя, лямцавыя брылі формай і памерамі амаль не адрозніваліся ад саламяных, аднак аздабленне іх было больш сціплае.
Індаеўрапейскія мовы
Індаеўрапейскія мовы — самая распаўсюджаная ў міры моўная сям'я. Прадстаўленая на ўсіх заселеных кантынентах Землі, лік носьбітаў перавышае 2,5 млрд. Паводле сучасных гледжанняў шматлікіх лінгвістаў, з'яўляецца часткай макрасям'і настратычных моў.
Тэрмін «індаеўрапейскія мовы» (Indo-European languages) быў упершыню ўведзены англійскім даследчыкам Томасам Юнгам у 1813. Часам раней індаеўрапейскія мовы зваліся «арыйскімі», аднак у цяперашні час гэтым тэрмінам называецца падсям'я індаеўрапейскіх моў, якая ўключае ў сябе нурыстанскую галіну і індаіранскія мовы.
Паходжанне і гісторыя
Мовы індаеўрапейскай сям'і паходзяць ад адзінай праіндаеўрапейскай мовы, носьбіты якой жылі парадку 5—6 тыс. гадоў назад. Існуе некалькі гіпотэз аб месцы зараджэння праіндаеўрапейскай мовы, у прыватнасці, завуць такія рэгіёны, як Усходняя Еўропа, Блізкі Усход, стэпавыя тэрыторыі на стыку Еўропы і Азіі. З вялікай верагоднасцю старажытнымі індаеўрапейцамі (або адной з іх галін) можна лічыць так званую «ямную культуру», носьбіты якой у III тыс. да н.э. насялялі ўсход сучаснай Украіны і поўдзень Расіі.
Склад
Індаеўрапейская сям'я ўключае ў сябе албанскую, армянскую, грэчаскую мовы і раманскую, германскую, кельцкую, балтыйскую, славянскую, іранскую, індыйскую, анаталійскую (хета-лувійскую), тахарскую і італійскую моўныя групы. Пры гэтым анаталійская, тахарская і італійская групы прадстаўлены толькі мёртвымі мовамі.
Прызнаючы асаблівы характар ​​хета-лувійскай (анаталійскай) групы адносна астатніх, даследчыкі інтэрпрэтуюць індаеўрапейскую сям'ю як (макра)сям'ю, якая складаецца з двух падсямей — хета-лувійскай (анаталійскай) і ўласна індаеўрапейскай, макрасям'я называецца інда-хецкай. Абгрунтавана адасобленае вылучэнне і тахарскіх моў.
Хорсенс
Хорсенс (Horsens) — горад у Даніі, на ўсходзе паўвострава Ютландыя, цэнтр аднайменнай камуны. Порт на беразе Хорсенс-фіёрда, чыгуначны вузел. Радзіма Вітуса Берынга. Заснаваны ў XI ці XII стагоддзі. Быў умацаваным горадам з некалькімі манастырамі. У 1442 атрымаў першую гандлёвую хартыю і да XVIII стагоддзя стаў камерцыйным цэнтрам. Індустрыяльны музей. У Хорсенсе знаходзіцца буйны міжнародны ўніверсітэт, названы ў гонар Вітуса Берынга. З 2008 года, пасля яго аб’яднання з універсітэтам «Альфа-Цэнтр», Сярэднезаходнім Цэнтрам Вышэйшай адукацыі, Віта-цэнтрам вышэйшай адукацыі і Універсітэцкім Каледжам Ютландыі перайменаваны ў VIA University College.
Капялюш
Капялюш — галаўны ўбор, які складаецца з тульі — якая пакрывае галаву — і палёў. Капялюшы могуць упрыгожвацца пёрамі, пудзіламі, стужкамі і г. д.
Капялюш можа выкарыстоўвацца як сродак абароны галавы і валасоў (ад ападкаў, ветру, сонца), а таксама можа выконваць і дэкаратыўную функцыю.
Майсур
Майсу́р (ಮೈಸೂರು, Mysore) — горад у Індыі, у штаце Карнатака, цэнтр аднайменнай акругі. З’яўляецца трэцім па велічыні горадам у штаце Карнатака, Індыя. Быў сталіцай Майсурскага княства на працягу амаль шасці стагоддзяў, з 1399 года да 1947 года. Па даных перапісу Індыі 2011 года, насельніцтва Майсура —. Размешчаны ў адгор’ях Заходніх Гат, на вышыні 770 м над узроўнем мора, за 135 км ад Бангалора.
Мабюз
Ян Госарт (Jan Gossaert), па мянушцы Мабюз, (Mabuse; 1479—1541) — нідэрландскі жывапісец, графік і разьбяр па дрэве.
Біяграфія
Мянушку «Мабюз» (Мабежскі) атрымаў ад горада Мабёж, Францыя, у якім ён нарадзіўся каля 1479 года.
Магчыма, вучыўся ў Герарда Давіда. У 1502 г. быў прыняты ў гільдыю Святога Лукі ў Антверпене. Верагодна, у 1499 годзе ён адправіўся ў Англію, дзе пісаў пераважна партрэты.
Каля 1507 быў прыняты ў двор (бастарда Філіпа III Добрага). Суправаджаў яго падчас паездкі ў Рым (1508—1509). У далейшыя гады працягваў працаваць на Філіпа ў яго замках, у Антверпене, а таксама ў Мідэлбургу і выконваць заказы прадстаўнікоў сям'і Габсбургаў — двара ў Мехелене. Пісьмовыя крыніцы сведчаць, што ён выканаў партрэты Карла V і яго сястры Элеаноры Партугальскай, якія выхоўваліся ў Мехелене.
Калі Філіп Бургундскі атрымаў сан, Мабюз рушыў услед за ім у замак і дапамог у яго дэкарыраванні.
Памёр у Антверпене ў 1541.
Верагодна, менавіта ён натхніў свайго вучня на здзяйсненне доўгага еўрапейскага тура. З таго часу для нідэрландскіх мастакоў (у тым ліку і Рубенса і ван Дэйка) стала звычаем здзяйсняць еўрапейскія падарожжы.
Фостэр
Фостэр (Foster) — прозвішча.
Каменка
Каменка — назва розных геаграфічных аб'ектаў:
Андрэй Аляксеевіч Сарокін
Андрэй Сарокін (нар., ) — расійскі футбаліст, паўабаронца стаўрапальскага «Дынама».
Клубная кар’ера
Выхаванец маскоўскіх «Лакаматыва» і ЦСКА, з 2013 года пачаў выступаць за дубль ЦСКА. У 2015 годзе перайшоў у «Сахалін», за які выступаў у ПФЛ (трэці расійскі дывізіён). У пачатку 2017 года перайшоў у «Растоў», дзе гуляў за дубль, а ў сезоне 2017/18 вярнуўся ў «Сахалін» і дапамог клубу атрымаць перамогу ў зоне «Усход» ПФЛ.
У ліпені 2018 года падпісаў кантракт з беларускім клубам «Гарадзея». У сезоне 2018 згуляў за каманду ў пяці матчах. У лістападзе 2018 года падоўжыў кантракт з «Гарадзеяй» на адзін год. У 2019—2020 гадах гуляў у аснове «Гарадзеі», звычайна выхадзіў у стартавым складзе.
У лютым 2021 года стаў іграком стаўрапальскага «Дынама», пакінуў клуб у студзені 2022 года.
Міжнародная кар’ера
Выступаў за юнацкую зборную Расіі.
Вапна (гміна)
Ва́пна (Wapno) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Вангравецкага павета Велікапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Вапне. Плошча гміны складае 44,06 км². Станам на 2011 год у гміне Вапна пражывалі 3117 чалавек, шчыльнасць — 70,7 чал./км².
Ламаносаўскі праспект (станцыя метро)
«Ламаносаўскі праспект» (Ломоно́совский проспе́кт) — станцыя Сонцаўскай лініі Маскоўскага метрапалітэна.
Германцы
Гісторыя
Самі германцы не мелі ўласнай агульнай для ўсіх плямёнаў назвы. Найстаражытная з вядомых культур германцаў — культура Ястарф (ніжняя Эльба і Ютландыя, VII ст. да н.э.). Адгэтуль германцы прасоваліся ў Скандынавію праз Паўночную Германію, а затым, з IV ст. да н.э., на працягу стагоддзяў паступова распаўсюджваліся ў паўднёвым кірунку. Пры гэтым яны ўваходзілі ў судотык з кельтамі і выцяснялі іх; адначасова шматлікія германскія плямёны выпрабоўвалі кельцкі ўплыў.
Бальцар Стравінскі
Бальцар (Бальтазар) Стравінскі (? — 1633) — вялікалітоўскі дзяржаўны дзеяч. Цівун і гараднічы троцкі (згадв. 1596), староста мазырскі (1607—1620), кашталян берасцейскі (1624—1627) і смаленскі (1627—1631), ваявода менскі (з 1631). Неаднаразова абіраўся паслом на соймы.
Біяграфія
З роду Стравінскіх герба «Суліма», Меў братоў Марціна, Крыштафа і Эразма, пачынальнікаў разгалінаванага ў Мазырскім і Менскім паветах роду, з якога паходзіць кампазітар Ігар Стравінскі. Праз шлюб з Сапяжанкай і службу Льву Сапегу зрабіў выдатную палітычную кар’еру. Быў прызначаны соймам камісарам для разліку з Берасцейскімі канфедэратамі і недапушчэння рокашу ў 1607 годзе.
Каталік і фундатар першага касцёла ў Мазыры (1616). У 1616 годзе абраны соймам адным з камісараў-дарадчыкаў маладога каралевіча Уладзіслава Вазы ў паходзе на Маскву (1617). Таксама быў у вайсковай радзе пры Яне Каралі Хадкевічы падчас выправы пад Хацін (1621), аднак удзелу ў вайне не браў.
Быў электарам Уладзіслава IV Вазы ад Менскага ваяводства (1632).
Вількіна
Вількіна — прозвішча.
IC 2515
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Раменкі (станцыя метро)
«Раменкі» (Ра́менки) — станцыя Сонцаўскай лініі Маскоўскага метрапалітэна.
Сабор у імя Архістратыга Міхаіла (Мазыр)
Кафедральны сабор Святога Архангела Міхаіла — праваслаўны сабор у Мазыры, галоўны храм Тураўскай епархіі, пабудаваны як касцёл бернардынаў у XVIII стагоддзі ў стылі позняга барока ў выглядзе двухвежавай трохнефавай базілікі.
Гісторыя
У 1615 годзе кароль Рэчы Паспалітай Жыгімонт III Ваза фундуе манастыр бернардзінцаў у Мазыры. У 1645 годзе адстаўны палкоўнік Стэфан Лозка падарыў манахам драўляны кляштар, які пабудаваў насупраць Мазырскага замка. Гэты кляштар разам з усім местам быў зруйнаваны маскоўскім войскам падчас вайны Расіі з Рэччу Паспалітай (1654—1667).
Архітэктура
Кляштарны комплекс уяўляе сабой помнік архітэктуры позняга барока XVII—XVIII стагоддзяў у выглядзе прамавугольнага храма, падзеленага ўнутры двума шэрагамі калон на тры нефы: цэнтральны і два бакавых. Сабор вырашаны 3-нефавай 2-вежавай базілікай з 5-граннай апсідай. Галоўны 3-часткавы фасад — увагнута-выпуклая архітэктурная плоскасць, раскрапавана звязкамі пілястраў, тонкапрафіляванымі карнізамі. Барочныя рысы ў архітэктуры храма вылучыліся ў фігурных ліштвах аконных праёмаў і ўваходнага партала, складанай прафіліроўцы крапаваных карнізаў, увагнутых плоскасцях вежаў, слаістых пілястрах і арнаментальных капітэлях. Шатровыя пакрыцці 3-ярусныя вежы (васьмярык на 2 чацверыках) набылі ў 1829 г. ; над імі і прамежкавым трохвугольным франтонам (у тымпане ляпны медальён з барэльефам Хрыста Уседзяржыцеля) узнесены цыбулепадобныя купалкі з ажурнымі залачонымі крыжамі. Архітэктура завяршэння фасада набыла рысы класіцызму — трохвугольныя франтоны, арачныя праёмы з імпастамі ў прамавугольных нішах, карнізы з сухарыкамі. Партал увахода завершаны лучковым разарваным франтонам з прамавугольнай нішай для абраза па цэнтры. Рытм бакавых фасадаў ствараюць лучковыя аконныя праёмы і лапаткі ў прасценках.
Інтэр'ер
Прастора інтэр'ера 6 магутнымі пілонамі падзелена на 3 нефы: цэнтральны перакрыты цыліндрычным, нізкія бакавыя — крыжовымі скляпеннямі на здвоеных падпружных арках, абапёртых на слупавыя і насценныя пілястры. Скляпенні размаляваны сюжэтнымі евангельскімі сцэнамі. Апсіду з ляпным прысценным алтаром і глорыяй у завяршэнні вылучае 3-ярусны разны драўляны іканастас. Над скляпеністым нартэксам хоры з пластычна выгнутым парапетам, дэкарыраваным аркатурай. Пад апсідай знаходзіцца крыпта, перакрытая цыліндрычным скляпеннем. У алтары абраз «Хрышчэнне» і 2 скульптуры віленскай работы - «Хрыстос у цямніцы» і «Хрыстос».
Карлава плошча
Карлава плошча (Karlovo náměstí) — плошча ў Празе, самая буйная плошча Чэшскай рэспублікі, адна з самых буйных у Еўропе (80 550 м²), адміністрацыйна належыць да раёна Прагі 2.
Плошча названа ў гонар караля Карла IV, падчас кіравання якога ўласна і была заснавана і добраўпарадкавана.
Агульнае апісанне
Карлава плошча размешчана на поўдзень ад гістарычнага цэнтра горада ў гістарычным Новым Горадзе (адначасова гэта сучасны кадастравы раён), адміністрацыйна ж належыць да раёна Прага-2.
Ізола-дэль-Гран-Саса-д’Італія
Ізола-дэль-Гран-Саса-д'Італія (Isola del Gran Sasso d'Italia) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Абруца, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Тэрама.
Карлава плошча
Агульнае апісанне
Плошча ўяўляе сабой прамавугольнік з памерамі прыкладна 130 х 510 м, прычым большую частку прасторы займае сквер у цэнтральнай частцы плошчы.
Большасць будынкаў на поўдні і ўсходзе плошчы складаюць карпусы Агульнай бальніцы, у прыватнасці аддзяленне ўнутраных хвароб. Па цэнтры плошчу перасякае Ячна вуліца (Ječná ulicí, «Ячменная вуліца»). На захадзе і па Ячнай ходзіць трамвай.
Ізола-дэль-Гран-Саса-д’Італія
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Ценішава (Татарстан)
Ценішава (Тенишево, Тенеш) — пасёлак гарадскога тыпу ў Камска-Усцінскім раёне Рэспублікі Татарстан. Утварае муніцыпальнае ўтварэнне пасёлак гарадскога тыпу Ценішава са статусам гарадскога паселішча як адзіны населены пункт у яго складзе.
Карлава плошча
Гісторыя
Карлава плошча ўзнікла падчас кіравання караля Карла IV у сярэдзіне ХIV стагоддзя пры фарміраванні Нове Места і планавалася як адзін з гарадскіх грамадскіх асяродкаў. Доўгі час плошча называлася Добітчы трг (Dobytčí trh, «Скотны рынак»), бо тут гандлявалі скацінай.
Ценішава (Татарстан)
Насельніцтва — 708 чал. (2021). Пасёлак размешчаны на правым беразе Волгі (Куйбышаўскае вадасховішча), за 7 км на паўночны захад ад Камскага Вусця.
Карлава плошча
Гісторыя
Да 1789 года ў цэнтры Карлавай плошчы стаяў гатычны будынак капэлы Цела Хрыстова (Kaple božího těla).
Ценішава (Татарстан)
Населены пункт размешчаны на схіле Багародскіх гор. Побач знаходзіцца помнік прыроды Юр’еўская пячора.
Карлава плошча
Гісторыя
Сучасную назву плошча атрымала падчас уздыму чэшскага нацыянальнага руху — у год «Вясны народаў» (1848).
У 1860-х гадах у цэнтры Карлавай плошчы разбіты вялікі сквер.
У канцы XIX стагоддзя на Карлавай плошчы быў запушчаны трамвай.
У 1985 годзе на плошчы адкрылі аднайменную станцыю Пражскага метрапалітэна — «Карлава намнесці» (Karlovo náměstí).
Пасля ліквідацыі трамвайных шляхоў на Вацлаўскай плошчы (1980) вузел трамвайнай лініі быў перанесены на Карлаву плошчу.
Ценішава
Ценішава — прозвішча, тапонім.
Варка (гміна)
Ва́рка (Warka) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Груецкага павета Мазавецкага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Варцы. Плошча гміны складае 201,14 км². Станам на 2004 год у гміне Варка пражывалі 18 976 чалавек, шчыльнасць — 94,3 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 46 салецтваў.
1982 год у гісторыі астраноміі
1982 год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.
Мічурынскі праспект (станцыя метро, Калінінска-Солнцаўская лінія)
«Мічурынскі праспект» (Мичу́ринский проспе́кт) — станцыя Сонцаўскай лініі Маскоўскага метрапалітэна.
Свіна (Польшча)
Сві́на (Świna, Swine) — рака, якая падзяляе астравы Узедам і Волін і злучае Шчэцінскую лагуну з Памеранскай бухтай. З'яўляецца часткай эстуарыя Одры (праз Свіну ў моры трапляе да 75 % Одэрскай вады). Пры моцных вятрах з Балтыйскага мора напрамак цячэння ракі змяняецца. Даўжыня — каля 16 км, шырыня ад 100 да 1000 метраў.
Задні мозг
Задні мозг — аддзел галаўнога мозга. Складаецца з моста і мазжачка.
Мост
Мост прадстаўлены белым і шэрым рэчывамі. Праз яго праходзяць валокны, па якіх нервовыя імпульсы ідуць уверх да нейронаў вялікіх паўшар'яў або ўніз — да прадаўгаватага і спіннога мозга.
Свіна (Польшча)
У 1880 годзе ад выгіну Свіны на поўдзень ад Свінемюндэ праз востраў Узедам быў пракапаны канал Кайзерфарт, які аддзяліў ад Узедама новы востраў Карсібур.
У вусце Свіны знаходзіцца, вышэй па цячэнні маюцца малыя порты і. Адзіны мост цераз Свіну — Пястаўскі мост — размешчаны ў Свінауйсці.
Задні мозг
Мазжачок
Мазжачок (яго часам называюць малым мозгам) знаходзіцца ззаду прадаўгаватага мозга. Ён складаецца з сярэдняй звязваючай часткі (чарвяк мазжачка) і двух паўшар'яў.
Паўшар'і мазжачка пакрыты карой (шэрае рэчыва), якая мае шматлікія ўзвышэнні (звіліны) і паглыбленні (барозны). Белае рэчыва, якое ляжыць пад карой, звязвае паўшар'і мазжачка паміж сабой, а таксама з іншымі аддзеламі ЦНС. У мазжачок паступае інфармацыя ад мышцаў, сухажылляў, суставаў, рухальных цэнтраў галаўнога мозга. Усё гэта дазваляе мазжачку рэгуляваць мышачны тонус, кантраляваць раўнавагу, каардынаваць рухі. Пры пашкоджанні мазжачка паходка чалавека робіцца няўстойлівай, а ру рук і ног — рэзкімі. Страчваецца плаўнасць і каардынацыя рухаў.
IC 2516
IC 2516 — галактыка тыпу S0-a (спіральная галактыка) ў сузор’і Малы Леў.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Урусу
Урусу (Уруссу́, Урыссу) — пасёлак гарадскога тыпу, адміністрацыйны цэнтр Ютазінскага раёна Рэспублікі Татарстан. Утварае муніцыпальнае ўтварэнне пасёлак гарадскога тыпу Урусу са статусам гарадскога паселішча як адзіны населены пункт у яго складзе. Пасёлак размешчаны на левым беразе ракі Ік, за 380 км на паўднёвы ўсход ад Казані.
Праз пасёлак праходзяць некалькі аўтадарог рэспубліканскага і раённага значэння, а таксама чыгунка Уфа — Ульянаўск, станцыя Урусу.
Ладакх
Ладакх (लदाख, Ladakh) — саюзная тэрыторыя Індыі. Была вылучана 31 кастрычніка 2019 г. са складу штата Джаму і Кашмір. Плошча — 59 146 км². Насельніцтва — 274 289 чалавек (2011).
IC 2517
IC 2517 — галактыка тыпу S0    R  ў сузор’і Насос.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Говарава (станцыя метро)
«Говарава» (Го́ворово) — станцыя Сонцаўскай лініі Маскоўскага метрапалітэна.
Абсалютная неперарыўнасць
Абсалю́тная неперары́ўнасць, або абсалю́тная непары́ўнасць у матэматычным аналізе — уласцівасць функцый і мер, якая заключаецца, нефармальна кажучы, у выкананні тэарэмы Ньютана — Лейбніца пра сувязь паміж інтэграваннем і дыферэнцаваннем. Звычайна гэта тэарэма фармулюецца ў тэрмінах інтэграла Рымана і ўключае ў свае ўмовы інтэгравальнасць вытворнай па Рыману. Пры пераходзе да больш агульнага інтэграла Лебега, натуральнае патрабаванне існавання вымернай вытворнай амаль усюды становіцца занадта слабым, і для выканання суадносін, аналагічных тэарэме Ньютана — Лейбніца, неабходна больш тонкая ўмова, якая і называецца абсалютнай непарыўнасцю. Гэта паняцце пераносіцца на меры з дапамогай вытворнай Радона — Нікадзіма.
Балты
Балты — злучнасць індаеўрапейскіх этнасаў, якія размаўляюць ці размаўлялі на балтыйскіх мовах.
Гісторыя
Фарміраванне балтаў адбылося ў эпоху неаліту ў 3—2 тыс. да н.э., калі носьбіты культуры шнуравой керамікі праніклі ў сярэднюю і паўночную Еўропу і асімілявалі мясцовае насельніцтва. Арэал пашырэння балтаў ахопліваў басейны Віслы, Нёмана, Заходняй Дзвіны. У бронзавым веку балты займалі вельмі вялікую тэрыторыю. Яна распасціралася ад вярхоўяў ракі Волгі на ўсходзе амаль да ракі Одэр на захадзе. На поўначы землі балтаў даходзілі да Фінскага заліва, на поўдні — да Сярэдняга Падняпроўя. У канцы 3 тыс. да н.э. — 6 ст. складалі асноўную частку насельніцтва земляў сучаснай Беларусі.
Паводле аналізу тапанімікі, а таксама асаблівасцей матэрыяльнай культуры, пахавальных звычаяў і г.д. выяўленых археалагічнымі даследаваннямі, у 1-ай пал. 1 тыс. на поўдні і ўсходзе рассяленне балтаў дасягала вярхоўяў Дняпра, Акі, займала басейны Бярэзіны і Сажа. У 2-й пал. 1 тыс. усходнія балты былі выцесненыя альбо асіміляваныя славянамі.
У пісьмовых крыніцах балты ўпершыню згадваюцца Тацытам (I ст. н.э.) у сувязі з промыслам бурштыну. У II—V стст. балты перажывалі свой «залаты век». У гэты час дасягнулі росквіту іх рамяство і гандаль.
У 9—12 ст. пісьмовыя крыніцы ўзгадваюць шэраг балцкіх этнасаў (прусы, ятвягі, куршы, латгалы, земгалы, літоўцы і г.д.), якія насялялі паўднёвае і ўсходняе ўзбярэжжа Балтыйскага мора ад Віслы да Заходняй Дзвіны, а таксама паўночна-заходнюю частку сучаснай Беларусі.
Балты падзяляліся на заходніх, усходніх і дняпроўскіх. Заходнія балты займалі тэрыторыю ад Панямоння да Ніжняй Віслы. У Раннім сярэднявеччы сярод іх найбольш моцнымі былі прусы, яцвягі і куршы. Усходнія балты жылі па берагах рэк Нёман, Заходняя Дзвіна, Вілія. Да іх належала племя літва. Пра дняпроўскіх балтаў мала што вядома. Усе яны растварыліся сярод славян, якія прыйшлі пазней.
У 13 ст. рассяленне балтаў на поўдні і ўсходзе абмяжоўвалася умоўнай лініяй Гродна—Ваўкавыск—Слонім—Навагрудак—Браслаў. Балты, якія жылі на тэрыторыі Беларусі, у большасці былі асіміляваныя славянскімі перасяленцамі, што паўплывала на адметнасці і характэрныя рысы мясцовага славянскага насельніцтва, яго мовы і культуры.
Асіміляцыя часткі балтаў продкамі беларусаў працягвалася да 1-ай пал. 19 ст. Сучаснымі балтыйскімі народамі з'яўляюцца літоўцы і латышы.
Варлюбе (гміна)
Варлю́бе (Warlubie) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Свецкага павета Куяўска-Паморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Варлюбе. Плошча гміны складае 200,97 км². Станам на 2013 год у гміне Варлюбе пражывалі 6434 (według USC) чалавек, шчыльнасць — 32,01 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 9 салецтваў.
Мае думкі ціхія
Апісанне
«Думкі» — гісторыя пра вечныя каштоўнасці, праблему бацькоў і дзяцей. У яе цэнтры — украінец Вадзім, якога маці не пускае на працу ў Канаду, але ж ён вельмі жадае эміграваць. Перажыванні, эмоцыі, думкі Вадзіма і яго маці — тое, што разумеюць ва ўсіх краінах і сем’ях, якія бачылі вялікія хвалі эміграцыі.
Гэта глыбокая камедыя, якая пакідае ў сэрцы смутак і дае глебу для разваг.
Індаеўрапейцы
Індаеўрапейцы — народы-носьбіты індаеўрапейскіх моў. На думку некаторых даследчыкаў, індаеўрапейскія мовы адносяцца да макрасям'і настратычных моў.
Прадстаўнікі
Да індаеўрапейцаў адносяцца шматлікія старажытныя і сучасныя народы: армяне, балты, германцы, грэкі, ілірыйцы, індыйцы, іранцы, італікі, кельты, славяне, тахары, фракійцы, фрыгійцы, хеты.
Пры гэтым да балтаў адносяцца сучасныя латышы і літоўцы, а таксама вымерлыя прусы і некаторыя іншыя этнасы, сучасныя германскія народы — гэта аўстрыйцы, англічане, датчане, галандцы, немцы, нарвежцы, фрызы, шведы, фарэрцы, вымерлыя готы і іншыя зніклыя старажытнагерманскія плямёны.
Іранскае паходжанне маюць персы, белуджы, гілянцы, курды, мазендэранцы, асеціны, памірскія народы, сарыкольцы, таджыкі, талышы, язгулямцы.
Да італікаў адносіліся лаціны (часткай якіх былі рымляне, ад мовы якіх паходзяць раманскія мовы, якія ўключаюць італьянскую, французскую, правансальскую, рэтараманскую, іспанскую, каталонскую, партугальскую, румынскую, малдаўскую мовы), оскі і умбры.
Нашчадкамі кельтаў з'яўляюцца шатландцы, ірландцы, брэтонцы, валійцы і інш.
Да славян адносяцца сучасныя беларусы, балгары, лужычане, македонцы, палякі, рускія, сербы, славенцы, славакі, украінцы, харваты, чэхі, а таксама ў цяперашні час анямечаныя і паланізаваныя палабскія і паморскія славяне.
Нашчадкамі ілірыйцаў або фракійцаў магчыма з'яўляюцца сучасныя албанцы.