cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Гісторыя Японіі
Японская імперыя
У 1937 годзе Японія ўрываецца і ў іншыя часткі Кітая, пачынаючы другую япона-кітайскую вайну (1937—1945), пасля чаго ЗША накладваюць на яе нафтавае эмбарга. 7 снежня 1941 года Японія напала на Пёрл-Харбар і абвясціла вайну ЗША і Вялікабрытаніі. Гэта прыводзіць да ўдзелу ЗША ў Другой сусветнай вайне. Японская імперыя заваявала Ганконг, Філіпіны і Малаку, але ў 1942 годзе паражэнне ў Каралавым моры пазбавіла яе перавагі на моры. Пасля атамных бамбардзіровак Хірасімы і Нагасакі 6 і 9 жніўня 1945 года авіяцыяй ЗША, а таксама пасля далучэння СССР да ваенных дзеяннямі, Японія падпісала 2 верасня 1945 года Акт аб безумоўнай капітуляцыі.
Сучаснасць
У 1947 годзе Японія прыняла новую пацыфісцкую канстытуцыю, у якой робіцца акцэнт на ліберальную дэмакратыю. Акупацыя Японіі саюзнымі войскамі скончылася з прыняццем Сан-Францыскага мірнага дагавора, які набыў моц у 1952 годзе, а ў 1956 годзе Японія ўступіла ў ААН. Пазней Японія дамаглася рэкорднага эканамічнага росту, які працягваўся чатыры дзесяцігоддзі і складаў у сярэднім 10 % штогод. У 1991 годзе эканамічны рост змяніўся крызісам, з якога краіна здолела выбрацца толькі ў 2000 годзе.
Падказулічча
Падказу́лічча (, Подкозуличье) — вёска ў Кіраўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Мышкавіцкага сельсавета.
Да 22 лютага 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Казуліцкага сельсавета.
Ляскі (Кіраўскі раён)
Ляскі́ (, Лески) — вёска ў Кіраўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Мышкавіцкага сельсавета.
Да 22 лютага 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Казуліцкага сельсавета.
China International 1999 (снукер)
China International 1999 — прафесійны рэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 8 па 14 сакавіка 1999 года ў Shanghai JC Mandarin Hotel, у Шанхаі, Кітай. Турнір стаў другім розыгрышам China International, які быў заснаваны ў 1997 годзе, але быў нярэйтынгавым спаборніцтвам. Прызавы фонд чэмпіянату склаў £255,500, з якіх £42,000 атрымаў пераможца.
Турнір стаў першым і адзіным рэйтынгавым спаборніцтвам у гісторыі снукера, у паўфінал якога выйшлі чатыры шатландскія снукерысты.
Пераможцам турніру стаў чэмпіён свету і лідар сусветнага рэйтынгу Джон Хігінс з Шатландыі, які перайграў на сваім шляху да тытула свайго суайчынніка Джэймі Бёрнэта (5:4), валійцаў Мэцью Стывенса (5:0) і Пола Дэйвіса ў чвэрцьфінале (5:2) і яшчэ двух шатландцаў Алана Мак-Мануса ў паўфінальным матчы (6:4) і Білі Снэдана ў фінальным паядынку з лікам 9:3. Такім чынам, 23-гадовы шатландзец выйграў свой 11-ы рэйтынгавы тытул у кар’еры, а таксама чацвёртае спаборніцтва ў сезоне (пасля перамог на чэмпіянаце Вялікабрытаніі, Мастэрс і Charity Challenge).
Прызавыя грошы
Прызавы фонд China International 1999 склаў £250,500, што стала найменшым прызавым фондам рэйтынгавага спаборніцтва ў сезоне 1998/1999. Да іх таксама дадаліся £5,000 за максімальны брэйк, які быў выкананы ў кваліфікацыі спаборніцтва. Першы прыз турніру склаў £42,000.
Удзельнікі
Ніжэй прадстаўлена табліца з інфармацыяй пра ўсіх удзельнікаў спаборніцтва.
Уайлдкард раўнд
Чатыры кітайскія аматары атрымалі ўалдкард ад арганізатараў турніру: Ян Цзяньюнь, Пан Вэйго, Паа Шань і Чжан Кай. Яны гулялі ў папярэднім раўндзе за права выступаць у першым крузе асноўнага турніру супраць чатырох выпадковых гульцоў, якія прайшлі кваліфікацыйны раўнд: Майкла Холта, Пітэра Лайнса, Дэйва Фінбау і Энтані Дэйвіса.
Брэйкі, вышэйшыя за 50 ачкоў
Ніжэй прадстаўлены ўдзельнікі, упарадкаваныя па іх найвышэйшай серыі на турніры. Насупраць пералічаны ўсе соценныя і паўсоценныя брэйкі кожнага гульца.
Глебавічы
Гле́бавічы (, Глебовичи) — вёска ў Бераставіцкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Канюхоўскага сельсавета.
У 1940—1973 гадах цэнтр Глебавіцкага сельсавета. Мураваная капліца пад тытулам св. Ганны была пабудавана ў Глебавічах ў XIX ст. Пасля 1864 года капліца была перададзена праваслаўным, а ў 1922 — вернута каталікам. Пасля вайны капліца была зачынена. Мясцовы жыхар Юзаф Нарбут збярог алтар і табернакулюм святыні. Капліца была адноўлена каля 1997 года.
Смароднік
Да 16 верасня 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Мехаўскага сельсавета.
Казлы (Бераставіцкі раён)
Казлы́ (, Козлы) — вёска ў Бераставіцкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Канюхоўскага сельсавета.
Слабодка (Гарадоцкі раён)
Слабо́дка (, Слободка) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Бычыхінскага сельсавета.
Да 16 верасня 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Мехаўскага сельсавета.
Магіляны (Бераставіцкі раён)
Магіля́ны (, Могиляны) — вёска ў Бераставіцкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Канюхоўскага сельсавета.
Азёркі (Вайханскі сельсавет)
Азёркі (, Озёрки) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Вайханскага сельсавета.
Да 10 мая 1958 года вёска ўваходзіла ў склад Вайханскага сельсавета, да 8 красавіка 2004 года — у склад Прудніцкага сельсавета.
Знайдзіна
Зна́йдзіна (, Знайдино) — вёска ў Бераставіцкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Канюхоўскага сельсавета.
Падрэчча (Кіраўскі раён)
Падрэ́чча (, Подречье) — вёска ў Кіраўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Мышкавіцкага сельсавета.
Да 22 лютага 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Казуліцкага сельсавета.
Сарасекі
Сарасе́кі (, Саросеки) — вёска ў Бераставіцкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Канюхоўскага сельсавета.
Байцарава
Ба́йцарава (, Байцерово) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Вайханскага сельсавета.
Падлессе (Кіраўскі раён)
Падле́ссе (, Подлесье) — былая вёска ў Кіраўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіла ў склад Мышкавіцкага сельсавета.
Да 22 лютага 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Казуліцкага сельсавета.
У 2015 годзе далучана да вёскі Пацава Слабада. .
Плябанаўцы (Бераставіцкі раён)
Пляба́наўцы (, Плебановцы) — вёска ў Бераставіцкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Канюхоўскага сельсавета.
У 2005 годзе вяскоўцы вырашылі перабудаваць пад капліцу будынак клуба. 10 верасня 2006 года біскуп Аляксандр Кашкевіч асвяціў новую капліцу пад тытулам Вастрабрамскай Божай Маці (Міласэрнасці) і далучыў яе да Індурскай парафіі.
Пацава Слабада
Па́цава Слабада́ (, Пацева Слобода) — вёска ў Кіраўскім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Мышкавіцкага сельсавета.
Да 22 лютага 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Казуліцкага сельсавета.
Знаходзіцца за 6 км у напрамку на паўночны захад ад горада Кіраўск, за 93 км ад Магілёва, каля аўтамабільнай дарогі.
Астраўляне (Гарадоцкі раён)
Астраўля́не (, Островляне) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Вайханскага сельсавета.
Вёска знаходзіцца за 16 км у напрамку на паўднёвы захад ад горада Гарадок, за 50 км ад Віцебска. У 1995 годзе ў вёсцы 112 двароў, 287 жыхароў.
Карагеоргіевічы
Карагеоргіевічы (Карађорђевићи) — кіруючая княжацкая (1842—1859) і каралеўская (1903—1941) дынастыя ў Сербіі і Югаславіі.
Заснавана кіраўніком першага сербскага паўстання (1804—1813) супраць Асманскай імперыі Карагеоргіем. На працягу XIX стагоддзя ў барацьбе за ўладу ў Сербіі супернічала з дынастыяй Абрэнавічаў. Пасля звяржэння апошніх у 1903 годзе стала каралеўскай дынастыяй у Сербіі, з 1918 года — у Каралеўстве Сербаў, Харватаў і Славенцаў, а з 1929 года — у Каралеўстве Югаславія. Была зрынута ў 1945 годзе, калі пасля заканчэння Другой сусветнай вайны да ўлады ў Югаславіі прыйшлі камуністы пад кіраўніцтвам Іосіпа Броза Ціты.
Сучасныя Карагеоргіевічы
У 2004 годзе дачка прынца-рэгента Паўла Карагеоргіевіча — Лізавета Карагеоргіевіч была кандыдатам у прэзідэнты Сербіі і Чарнагорыі і заняла 6 месца з 15 кандыдатаў. У 2008 годзе Яе Высокасць прынцэса Катарына, жонка Спадчынніка прастола Сербіі і Югаславіі Аляксандра II Карагеоргіевіча была ўзнагароджана прэміяй Фонду адзінства праваслаўных народаў.
Бегуны
Бегуны́ (, Бегуны) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Вайханскага сельсавета.
Жамчужныя каралі
Жамчужныя каралі (Pearl necklace) — тэрмін, які адносіцца да палавога акту, пры якім адбываецца мужчынская эякуляцыя на шыю (або каля яе) партнёра, грудную клетку або жаночыя грудзі. Гэта можа адбыцца падчас нарвасадаты ці аральнага сексу. Вынік візуальна нагадвае жамчужныя каралі, адсюль і назва тэрміна.
Барбарова
Назву Барбарова маюць:
Белахвостава
Белахво́става (, Белохвостово) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Вайханскага сельсавета.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Прудніцкага сельсавета.
Белакозы
Белако́зы (, Белокозы) — вёска ў Бераставіцкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Канюхоўскага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Макаравецкага сельсавета.
Астапкаўшчына
Аста́пкаўшчына (, Остапковщина) — вёска ў Бераставіцкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Канюхоўскага сельсавета.
Казімір Мікалай Міхалкевіч
Казімір Мікалай Міхалкевіч (Kazimierz Mikołaj Michalkiewicz;,  — ) — рымска-каталіцкі і польскі дзеяч, біскуп.
З шляхецкага роду Ковенскай губерні, сын Юстына Міхалкевіча. У 1884 паступіў у Магілёўскую каталіцкую семінарыю ў Пецярбургу. 23 кастрычніка 1886 высвечаны на святара. Пасля заканчэння семінарыі ў 1888 служыў у віцебскім парафіяльным касцёле Св. Антонія, а з 1890 у розных парафіях Віцебскай губерні. У 1896 яго прызначылі на пасаду пробашча Кранштацкага рымска-каталіцкага ваенна-марскога касцёла і адначасова ваеннага капелана марскіх і сухапутных войскаў Расійскай імперыі.
У 1900 стаў пробашчам мінскага касцёла Святой Тройцы. Адразу пачаў актыўна займацца гаспадарчымі справамі і ў першую чаргу рамонтам парафіяльных будынкаў. На яго ініцыятыву ў 1903 у горадзе стварылі камітэт, які распачаў працу па падрыхтоўцы будаўніцтва навага парафіяльнага храма на Залатой Горцы. Для распрацоўкі праекта новай святыні з Варшавы быў запрошаны вядомы архітэктар Юзаф Дзяконскі.
Займаўся асветніцкай дзейнасцю — навучаннем польскай мовы, гісторыі і культуры. З'яўляўся прыхільнікам уключення Віленшчыны ў склад Польшчы. 11 студзеня 1907 года быў абраны старшынёй (1907—1907) Польскага Таварыства «Асвета» у Мінску. Аднак праз некалькі месяцаў (у кастрычніку 1907) ксёндз Казімір Міхалкевіч пакінуў гэту пасаду, паехаўшы ў Вільню. Прычынай пераезду Міхалкевіча ў Вільню было тое, што пасля высылкі ў кастрычніку 1907 г. віленскага біскупа Эдварда Ропа, мінскі дэкан Казімір Міхалкевіч пачаў выконваць абавязкі адміністратара Віленскай дыяцэзіі ,
У 1907—1917 фактычна адміністатар Віленскай дыяцэзіі. 12 студзеня 1923 прызначаны тытулярным біскупам Фіятырскім і біскупам-суфраганам Віленскай дыяцэзіі. Кансекраваны 10 чэрвеня 1923.
Курганы (Кіраўскі раён)
Курганы́ (, Курганы) — вёска ў Кіраўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Любоніцкага сельсавета.
Генюшы (Бераставіцкі раён)
Генюшы́ (, Генюши) — вёска ў Бераставіцкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Канюхоўскага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Макаравецкага сельсавета.
Жалеза-марганцавыя канкрэцыі
Жалеза-марганцавыя канкрэцыі — мінеральныя ўтварэнні (сцяжэнні) гідравокіслаў жалеза і марганцу, якія ўтварыліся на дне сучасных мораў і акіянаў; часта абагачаны Ni, Co, Cu, Pb, Mo, Pt і іншыми элементамі.
Пашырэнне
На дне Ціхага, Атлантычнага і Індыйскага акіянаў утвараюць намнажэнні (каля 10% плошчы акіянічнага ложа).
Выкарыстанне
Перспектыўная мінеральная сыравіна.
Кострычы
Ко́стрычы (, Костричи) — вёска ў Кіраўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Любоніцкага сельсавета.
Дольны Уснар
До́льны У́снар (, Дольный Уснар) — хутар у Бераставіцкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Канюхоўскага сельсавета.
Да 2013 года хутар уваходзіў у склад Макаравецкага сельсавета.
Вялікія Стайкі
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Прудніцкага сельсавета.
Вялікае Лосвіда
Вялі́кае Ло́свіда (, Великое Лосвидо) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Вайханскага сельсавета.
Гісторыя
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Прудніцкага сельсавета.
Беразнякі (Гарадоцкі раён)
Беразнякі́ (, Березняки) (да 30 ліпеня 1964 года Сінябрухі ) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Вайханскага сельсавета.
Ігнацоўка
Ігнацо́ўка (, Игнацовка) — вёска ў Кіраўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Любоніцкага сельсавета.
Да 16 ліпеня 1954 года вёска ўваходзіла ў склад Бацэвіцкага сельсавета Клічаўскага раёна.
Вішнеўка (Бераставіцкі раён)
Ві́шнеўка (, Вишневка) — вёска ў Бераставіцкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Канюхоўскага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Макаравецкага сельсавета.
Морхавічы
Мо́рхавічы (, Морховичи) — вёска ў Кіраўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Любоніцкага сельсавета.
Забумер’е
Забу́мер’е (, Забумерье) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Вайханскага сельсавета.
Ігнатавічы
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Макаравецкага сельсавета.
Кудрычы (Бераставіцкі раён)
Ку́дрычы (, Кудричи) — вёска ў Бераставіцкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Канюхоўскага сельсавета.
Залучча (Гарадоцкі раён)
Залу́чча (, Залучье) — вёска ў Беларусі, у Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Вайханскага сельсавета.
Любонічы
Любо́нічы (, Любоничи) — аграгарадок у Кіраўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Любоніцкага сельсавета.
Знаходзіцца за 18 км у напрамку на захад ад Кіраўска, за 105 км ад Магілёва, за 2 км ад аўтадарогі , на перакрыжаванні аўтадарог  і.
Зарэцкія (Гарадоцкі раён)
Зарэ́цкія (, Зарецкие) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Вайханскага сельсавета.
Заходы (Гарадоцкі раён)
Захо́ды (, Заходы) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Вайханскага сельсавета.
Сяргеевічы (Кіраўскі раён)
Сярге́евічы (, Сергеевичи) — вёска ў Кіраўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Любоніцкага сельсавета.
Сістэма кіравання агнём
Сістэма кіравання агнём (СКА) — аўтаматызаваная сістэма, якая аб’ядноўвае комплекс датчыкаў і тэхнічных сродкаў. Забяспечвае пошук, выяўленне і апазнаванне цэляў; падрыхтоўку ўзбраення да стральбы, іх навядзенне і вырашэнне задачы паражэння цэлі.
Сістэмы кіравання агнём выкарыстоўваюцца на ваенных караблях, падводных лодках, самалётах, танках, самаходных артылерыйскіх устаноўках, комплексах CПА. У якасці датчыкаў часта выкарыстоўваюцца санары, радары, інфрачырвоныя выяўляльнікі, лазерныя далямеры, анэмометры, флюгеры, тэрмометры. У склад СКА таксама ўключаюцца прыцэлы.
Сярод выканаўчых прылад можна назваць стабілізатар узбраення, сістэмы праграмавання і навядзення кіраванага ўзбраення.
Курчоўцы (Бераставіцкі раён)
Курчо́ўцы (, Курчёвцы) — вёска ў Бераставіцкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Канюхоўскага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Макаравецкага сельсавета.
Лішкі
Лі́шкі (, Лишки) — вёска ў Бераставіцкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Канюхоўскага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Макаравецкага сельсавета.
Валосавічы (Кіраўскі раён)
Вало́савічы (, Волосовичи) — вёска ў Беларусі, у Кіраўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Мышкавіцкага сельсавета.
Букіно
Букіно́ (, Букино) — вёска ў Кіраўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Мышкавіцкага сельсавета.
Спіс аб’ектаў PGC (2162001—2163000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2162001—2163000)
Лапенеўцы
Лапе́неўцы (, Лапеневцы) — вёска ў Бераставіцкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Канюхоўскага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Макаравецкага сельсавета.
Марка Фу
Марка Фу (сапраўднае імя: Фу Гуцзюнь; 傅家俊; нар., ) — прафесійны гулец у снукер з Ганконга. Фіналіст двух турніраў трайной кароны (чэмпіянату Вялікабрытаніі 2008 і Мастэрс 2011). Адзін з трох азіяцкіх снукерыстаў (разам з Джэймсам Уатанам і Дзінам Цзюньхуэем), якія даходзілі да паўфіналаў чэмпіянату свету (2006, 2016). Пераможца трох рэйтынгавых турніраў (уваходзіць у топ-25 снукерыстаў у гісторыі па колькасці перамог рэйтынгавага ўзроўню). З 2000 года нязменна ўваходзіць у топ-32 сусветнага рэйтынгу.
Стаў прафесіяналам у 1998 годзе і тады ж дайшоў да фіналу Гран-пры, перайграўшы Роні О’Салівана, які займаў трэці радок у сусветным рэйтынгу, і Пітэра Эбдана, а ў канцы сезона дэбютаваў на чэмпіянаце свету. У 2000 годзе атрымаў уайлдкард на Мастэрс, патрапіўшы на найбуйнейшы нярэйтынгавы турнір па снукеры, а дзякуючы паспяховым выступам на рэйтынгавых турнірах, ужо ў сезоне 2000/2001 увайшоў у топ-16 сусветнага рэйтыннгу, аднак пратрымаўся там толькі адзін год. У 2006 годзе дайшоў да паўфіналу сусветнага першынства, што з’яўляецца яго найлепшым вынікам на найбуйнешым снукерным спаборніцтве, а ў 2007 выйграў свой першы рэйтынгавы тытул, Гран-пры, перамогшы ў фінальным паядынку Роні О’Салівана. У канцы 2008 года дайшоў да фіналу чэмпіянату Вялікабрытаніі, а ў 2011 — да фіналу Мастэрс. У 2013 годзе дайшоў да фіналу German Masters і ў пачатку сезона 2013/2014 атрымаў другую рэйтынгавую перамогу на адкрытым чэмпіянаце Аўстраліі, а пазней дайшоў да фіналу International Championship 2013, пасля чаго падняўся на шостае месца ў рэйтынгу, якое з’яўляецца яго найвышэйшай пазіцыяй у табелі аб рангах. У 2016 годзе ў другі раз дайшоў да паўфінальнай стадыі чэмпіянату свету і здабыў трэці рэйтынгавы тытул на адкрытым чэмпіянаце Шатландыі.
Займаў пятае месца ў сусветным рэйтынгу амаль два месяцы. Апроч трох рэйтынгавых першынстваў выйграў нізкарэйтынгавы адкрыты чэмпіянат Гібралтара 2015 і 2 іншыя прафесійныя турніры: прэм’ер-лігу 2003 года і Championship League 2010 года. Таксама за нацыянальную зборную спартовец з Ганконга выйграў 3 залатыя медалі азіяцкіх гульняў (1998, 2002, 2010), уключаючы 1 медаль у адзіночным разрадзе, і 1 залаты медаль (у камандным разрадзе) усходне-азіяцкіх гульняў (2009). За сваю кар’еру аформіў больш за 450 соценных брэйкаў і ўваходзіць у топ-10 самых серыйных гульцоў у гісторыі снукера, а таксама зарабіў больш за 2 мільёны фунтаў стэрлінгаў прызавых грошай, уваходзячы у топ-20 снукерыстаў у гісторыі па гэтым паказчыку. За сваю кар’еру выканаў чатыры максімальныя брэйкі (шостае месца ў гісторыі пасля Роні О’Салівана, Стывена Хендры, Джона Хігінса, Дзіна Цзюньхуэя і Шона Мёрфі).
Феафан Спаведнік
Феафа́н Спаве́днік (Феафан Сігрыянскі, Θεοφάνης Ὁμολογητής, Theophanes Confessor; каля 760—818) — візантыйскі манах, летапісец, шануецца праваслаўнай царквой як прападобны, спаведнік. Памяць 12 сакавіка. Біяграфія яго вядомая з «Жыція Святога Феафана Спаведніка» пяра патрыярха Мяфодзія (843—847), а таксама з яго ўласнага твора «Хранаграфія».
Раннія гады
Прападобны Феафан Спаведнік нарадзіўся каля 760 года ў Канстанцінопалі ад набожных і знатных бацькоў Ісака і Феадоты. Ісак быў у сваяцтве з візантыйскім імператарам Львом III Ісаўрам і, нягледзячы на сваё іконашанаванне, знаходзіўся ў такім даверы ў імператара—іканаборца Канстанціна V, што той прызначыў Ісака стратыгам фемы Эгейскага мора, а пасля асабіста клапаціўся пра тое, каб рана асірацелы Феафан атрымаў добрую адукацыю.
Як і яго бацька, Феафан абраў кар’еру чыноўніка і даволі хутка атрымаў поспех: пры Льве IV Хазары ён, нягледзячы на сваю маладосць, быў прызначаны стратарам, а неўзабаве, услед за гэтым, атрымаў тытул спафарыя. Пры тым жа імператары Феафан узяў шлюб з Мегала, дачкой візантыйскага патрыцыя Льва. Аднак па згодзе з нявестай Феафан захаваў цноту, жадаючы прыняць манаства.
Пострыг
Наведаўшы аднойчы з жонкай манастыры ў Сігрыянскай вобласці (Малая Азія), Феафан сустрэў старца Грыгорыя Стратыгія, які прадказаў жонцы Феафана, што яе муж будзе ўдастоены мучаніцкага вянца. Праз некаторы час жонка Феафана была пастрыжана ў манашкі ў адным з манастыроў Віфініі, а Феафан прыняў манаскі пострыг ад старца Грыгорыя.
Па блаславенні старца Феафан стварыў манастыр на востраве Каланім у Мармуровым моры і закрыўся ў келлі, займаючыся перапісваннем кніг багаслоўскага зместу. У гэтым занятку Феафан дасягнуў высокага майстэрства. Затым прападобны Феафан заснаваў яшчэ адзін манастыр у Сігрыянскай вобласці, у месцы, званым «Вялікае Сяло» (або — «Вялікае Поле») на ўзбярэжжы Мармуровага мора, паміж Кізікам і вусцем Рындака, і стаў яго ігуменам. Прападобны сам браў удзел ва ўсіх манастырскіх работах і для ўсіх быў прыкладам працавітасці і подзвігу. Яму прыпісваецца дар цудатварэння: вылячэнне хвароб і выгнанне д’ябла.
VII Усяленскі сабор
У 787 годзе ў Нікеі сабраўся Другі Нікейскі сабор, які асудзіў ерась іканаборства. Жыціе паказвае, што Феафан браў удзел у Саборы, але імя яго не сустракаецца сярод ігуменаў і архімандрытаў, якія падпісалі дзеянні сабору. У супрацьлегласць студытам, ён займаў прымірэнчую пазіцыю патрыярха свяціцеля Тарасія ў рознагалоссях, выкліканых у Царкве скасаваннем шлюбу Канстанціна VI.
Смерць
Ва ўзросце 50 гадоў прападобны цяжка захварэў і да самай смерці пакутаваў. Пасля ўзыходжання на прастол імператара Льва V Армяніна, калі святы быў ужо глыбокім старцам, у 815 годзе аднавілася іканаборства. Імператар выклікаў Феафана ў Канстанцінопаль і прымушаў прыняць ерась, але святы цвёрда запрацівіўся гэтаму і быў пасаджаны ў вязніцу. Яго манастыр «Вялікае Сяло» быў спалены. Прабыўшы ў вязніцы 23 дні, прападобны спаведнік сканаў у 818 годзе.
Паводле іншых крыніц пасля гадавога зняволення прападобнага саслалі на в. Самафракію, дзе ён неўзабаве і памёр. Пасля смерці Льва Армяніна манастыр «Вялікае Сяло» быў адноўлены, і туды перанесены былі святыя мошчы спаведніка.
Хранаграфія
Адзінае сачыненне Феафана — «Хранаграфія» («Жыццяпісы візантыйскіх цароў») было складзена ім як працяг незакончанай сусветнай хронікі яго сябра Георгія Сінкела, па настойлівай просьбе апошняга. Хоць Феафан і падкрэслівае выпадковасць свайго звяртання да гісторыі (ён саступіў толькі просьбам паміраючага Георгія), ім створаны адзін з найбольш значных помнікаў візантыйскай гістарыяграфіі. Асабліва каштоўная «Хранаграфія» пры вывучэнні гісторыі Візантыі ў VII—VIII стст., пра якія да нашых дзён дайшло мала іншых сведчанняў. Апавяданне пачынаецца там, дзе спыніўся Георгій, — з 284 года, і даходзіць да 813 года. Сачыненне прэтэндуе на сусветны ахоп: Феафан піша пра падзеі, якія адбываліся ў персаў, арабаў і іншых народаў. Наступныя візантыйскія гісторыкі шмат у чым залежалі ад яе: «Хранаграфію» цытуе Сімяон Лагафет, вытрымкі з яе прыводзіў у трактаце «Пра кіраванне імперыяй» Канстанцін VII Парфірародны, абапіраліся на яе і іншыя летапісцы аж да Фёдара Скрутарыёта (XIII стагоддзе).
Аўтарства «Хранаграфіі» небясспрэчна. На стварэнне велізарнага па аб’ёме летапісу ў Феафана было толькі некалькі гадоў: з часу смерці Сінкела ў 813 да арышту ў 815/816 і ўласнай смерці ў 818. Нічога не гаворыцца пра летапісанне ў «Жыціі» прападобнага. Аднак менавіта Феафану Спаведніку прыпісваюць гэту працу Анастасій Бібліятэкар (810—878), які перавёў «Хранаграфію» на латынь, і імператар Канстанцін Парфірародны (913—959).
Калонія (Гарадоцкі раён)
Кало́нія (, Колония) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Вайханскага сельсавета.
Новае Стаўпішча
Но́вае Стаўпі́шча (, Новое Столпище) — вёска ў Кіраўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Мышкавіцкага сельсавета.
Каралеўства Сербія
Каралеўства Сербія (Краљевина Србија) — балканская дзяржава, утворанае з Княства Сербія пасля каранацыі князя Мілана IV Абрэнавіча у 1882 годзе.
Гісторыя
У 1885 годзе была Сербска-балгарская вайна, якая скончылася паражэннем Каралеўства Сербія. Пасля таго як у 1903 годзе Аляксандр Абрэнавіч быў застрэлены разам з жонкай, Драгай, прыхільнікамі дынастыі Карагеоргіевічаў — арганізацыяй «Аб'яднанне або смерць!» (Уједињење или смрт), таксама вядомай як «Чорная рука», якую ўзначальваў палкоўнік Дунайскай дывізіі Драгуцін Дзмітрыевіч (Апіс), каралём становіцца Пётр I Карагеоргіевіч.
У 1912—1913 годзе Каралеўства Сербія ўдзельнічала ў Першай Балканскай вайне, якая скончылася падпісаннем Лонданскага мірнага дагавора, у выніку чаго пашырыла свае межы.
У 1913 годзе Каралеўства Сербія ўдзельнічала ва Другой Балканскай вайне, якая скончылася падпісаннем Бухарэсцкага мірнага дагавора, у выніку чаго яшчэ больш пашырыла свае межы.
З 1914 года ўдзельнічае ў Першай сусветнай вайне аж да яе заканчэння і стварэння ў 1918 годзе Дзяржавы Славенцаў, Харватаў і Сербаў пад кіраваннем сербскага караля Пятра I Карагеоргіевіча.
Кіраванне
Заканадаўчы орган — Нацыянальны сход, глава дзяржавы — Кароль, выканаўчы орган — Міністэрскі Савет, прадстаўнічыя органы акруг — акруговыя сходы (окружне скупштине), выканаўчыя — акруговыя камітэты (окружни одбори), прадстаўнічыя органы абшчын — абшчынныя сходы (општински збор), выканаўчыя — абшчынныя камітэты (општински одбор), старшынямі якіх з'яўляліся кметы.
Стаўпішча
Стаўпі́шча (, Столпище) — вёска ў Кіраўскім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Мышкавіцкага сельсавета.
Геаграфія
Вёска знаходзіцца за 6 км у напрамку на паўднёвы захад ад гарадскога пасёлка Кіраўск, за 93 км ад Магілёва, за 20 км ад чыгуначнай станцыі Беразіна, за 3 км ад аўтамабільнай дарогі, прыкладна за 1,5 км ад аўтамабільнай дарогі. У напрамку на захад ад вёскі знаходзіцца выток ракі Даранка (прыток Алы).
Гісторыя
Вядома з 1560 года як сяло ў дзяржаўнай уласнасці Бабруйскага староства Вялікага Княства Літоўскага. З 1621 года было ва ўладанні С. Рагозы. У 1738 годзе ў Стаўпішчы налічвалася 27 гаспадарак. У другой палове XVIII стагоддзя вёска была цэнтрам староства. У 1766 годзе сяляне ўзнялі паўстанне, якое ахапіла і большую частку Любоніцкага староства. Паўстанне было задушана, а яго кіраўнікі П. Лагойка, Л. Самадзелка, М. Пячонка пакараныя смерцю. З 1793 года вёска ў Бабруйскім павеце Расійскай імперыі. У 1897 годзе ў Стаўпішчы 100 двароў, 724 жыхары. Дзейнічалі школа, 2 вятракі, 2 крупадзёркі, цагельны завод, бровар, хлебазапасны магазін. З 1916 года працавала народнае вучылішча.
З 20 жніўня 1924 года Стаўпішча ў Бабруйскім раёне, з 12 лютага 1935 года — у Кіраўскім раёне. Вёска была цэнтрам калгаса імя Кірава. Да 22 лютага 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Казуліцкага сельсавета.
Інфраструктура
Дзейнічаюць: Аддзяленне «Стаўпішча» ААТ «Рассвет» імя К. П. Арлоўскага, спажывецкі кааператыў па газіфікацыі «Стаўпішча-2019», фельчарска-акушэрскі пункт, дзіцячы сад, базавая школа, аддзяленне сувязі.
Суянец
Суяне́ц (, Суянец) — вёска ў Кіраўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Мышкавіцкага сельсавета.
Казінова
Казіно́ва (, Казиново) — вёска ў Беларусі, у Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Вайханскага сельсавета.
Да 10 мая 1958 года вёска ўваходзіла ў склад Вайханскага сельсавета, да 3 ліпеня 1970 года — у склад Прудніцкага сельсавета.
Канцэптуальны альбом
Канцэ́пт-альбо́м — музычны альбом, у якім кампазіцыі не проста сабраныя пад адной вокладкай, але і аб'яднаныя агульнай тэматыкай, увасабляюць адну ідэю, з'яўляюцца часткамі адной гісторыі, альбо пераклікаюцца мелодыямі і пераходзяць адна ў адну. У канцэпт-альбомах парадак песень заўсёды мае істотнае значэнне, афармленне пласцінкі таксама адмысловае, адпаведнае музыцы і тэкстам песень. Канцэпт-альбомы — з'ява, ўласцівая ў асноўным рок-музыцы і іншым не-мэйнстрымавым музычным плыням: поп-альбомы, разлічаныя на радыйную ратацыю, звычайна не маюць ніякага парадку і ніякай ідэі.
Першым у гісторыі канцэпт-альбомам можна лічыць Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band гурта The Beatles. Росквіт канцэпт-альбомаў прыпадае на 70-я гады XX стагоддзя: у прагрэсіў-рока абсалютная большасць альбомаў — суцэльныя творы, што ўвасабляюць пэўныя філазофскія ідэі. Самыя славутыя канцэпт-альбомы створаныя гуртамі Jethro Tull (Thick as a Brick, A Passion Play), Pink Floyd (The Wall), King Crimson (нізка з чатырох альбомаў In the Court of the Crimson King, In the Wake of Poseydon, Lizard, Islands). У наступныя гады канцэпт-альбомы ўзнікаюць у музыцы новай хвалі (напрыклад, у The Alan Parsons Project, Kraftwerk) і ў метале (напрыклад, у Dream Theater). З пашырэннем паўэр- і сімфа-метала ў канцы 90-х гадоў узнікла шмат канцэпт-альбомаў, заснаваных на фентэзыйных гісторыях ці сярэднявечных легендах (так, Excalibur Grave Digger напісаны па матывах гісторый пра караля Артура, Nightfall in Middle-Earth Blind Guardian — паводле творчасці Дж. Р. Р. Толкіна, а ўсе альбомы гурта Rhapsody распавядаюць гісторыі пра адзін і той жа фентэзыйны свет, прыдуманы музыкамі гурта).
У Савецкім Саюзе канцэпт-альбомы ўпершыню пачаў запісваць рок-гурт «Аквариум». Першы беларускі канцэпт-альбом — Сон у трамваі гурта Новае Неба; да паняцця канцэпту набліжаюцца пазнейшыя пласцінкі гуртоў Neuro Dubel і N.R.M.
Краўцова (Гарадоцкі раён)
Краўцо́ва (, Кравцово) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Вайханскага сельсавета.
Цейкавічы
Це́йкавічы (, Тейковичи) — вёска ў Кіраўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Мышкавіцкага сельсавета.
Мелкае (возера, Чашніцкі раён)
Ме́лкае — возера ў Чашніцкім раёне Віцебскай вобласці Беларусі ў басейне ракі Усвейка, за 18 км у напрамку на паўднёвы ўсход ад горада Чашнікі, за 0,4 км на поўнач ад вёскі Бельнякі.
Плошча паверхні возера 0,18 км². Даўжыня 0,72 (0,76 ) км, найбольшая шырыня 0,3 (0,28 ) км, даўжыня берагавой лініі 1,8 км. Найбольшая глыбіня 2,6 м. Аб'ём вады ў возеры 0,32 млн м³. Плошча вадазбору 3,5 км².
Клінічная ардынатура
Клінічная ардынатура — гэта частка шматузроўневай сістэмы вышэйшай прафесійнай адукацыі медыцынскіх працаўнікоў у СССР і краінах постсавецкай прасторы. Ардынатура, разам з інтэрнатурай, з'яўляецца этапам паслядыпломнай адукацыі лекараў на базе медыцынскіх вышэйшых навучальных устаноў, навукова-даследчых інстытутаў, а таксама інстытутаў удасканалення лекараў. Тым, хто сончыў падрыхтоўку ў клінічнай ардынатуры, у дадатак да дыплому аб базавай вышэйшай медыцынскай адукацыі выдаецца сертыфікат спецыяліста ўстаноўленага ўзору, які дае права на самастойную медычную дзейнасць.
Задача ардынатуры
Асноўная мэта навучання ў клінічнай ардынатуры — падрыхтоўка высокакваліфікаваных спецыялістаў для самастойнай працы ў органах і ўстановах аховы здароўя або ў парадку прыватнай практыкі. Такім чынам, асноўнымі задачамі, якія навучаюцца з'яўляецца:
Парадак навучання ў ардынатуры
Лекары для навучання ў ардынатуры адбіраюцца па конкурсе. Тэрмін навучання ў ардынатуры складае 2 гады. У некаторых асобных выпадках па хадайніцтве вучонага Савета установы, які ажыццяўляе падрыхтоўку клінічных ардынатараў, Міністэрства аховы здароўя Расійскай Федэрацыі можа падоўжыць тэрмін навучання да 5 гадоў. Паводле Палажэння аб клінічнай ардынатуры ад 17.02.93, тэрмін навучання ў клінічнай ардынатуры залічваецца ў працоўны стаж лекара, што, аднак, не ўжываецца на практыцы, у прыватнасці, пры прызначэнні датэрміновай пенсіі. Навучэнцам клінічнай ардынатуры выплачваецца стыпендыя за кошт навучальнай установы.
Навучанне клінічных ардынатараў ажыццяўляецца па спецыяльнасцях, прадугледжаных дзеючай «Наменклатурай урачэбных спецыяльнасцяў» і ў адпаведнасці з вучэбным планам і праграмай па кожнай спецыяльнасці. Падрыхтоўка ажыццяўляецца ў адпаведнасці з індывідуальным планам, складзеным сумесна з кваліфікаваным кіраўніком і зацверджаным кіраўніком кафедры ці іншага падраздзялення, на якім адбываецца навучанне клінічных ардынатараў. Гэтым індывідуальным планам абавязкова прадугледжваецца здача залікаў па асноўнай спецыяльнасці падрыхтоўкі і сумежных дысцыплінах, а таксама перыядычныя даклады на канферэнцыях.
Канчане
Канча́не (, Кончане) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Вайханскага сельсавета.
У 1924—1960 гадах цэнтр Канчанскага сельсавета.
Васіль I
Васіль I:
Макараўцы (Бераставіцкі раён)
Мака́раўцы (, Макаровцы) — аграгарадок у Беларусі, у Бераставіцкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Канюхоўскага сельсавета.
Да 2013 года Макараўцы ўваходзілі ў склад Макаравецкага сельсавета.
Геаграфія
Знаходзіцца за 24 км у напрамку на паўночны захад ад гарадскога пасёлка Вялікая Бераставіца, за 41 км ад Гродна, за 34 км ад чыгуначнай станцыі Бераставіца. На поўдзень ад аграгарадка працякае рака Уснарка.
Макары (Гарадоцкі раён)
Макары́ (, Макары) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Вайханскага сельсавета.
Малое Кашо
Мало́е Кашо́ (, Малое Кошо) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Вайханскага сельсавета.
Барсукі (Паўлавіцкі сельсавет)
Барсукі́ (, Барсуки) — аграгарадок у Кіраўскім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Паўлавіцкага сельсавета.
Парэчча (Бераставіцкі раён)
Парэ́чча (, Поречье) — вёска ў Бераставіцкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Канюхоўскага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Макаравецкага сельсавета.
Вадзім Аляксандравіч Папоў
Вадзі́м Алякса́ндравіч Папо́ў (нар., г. Дзямідаў Смаленскай вобласці, РСФСР) — беларускі дзяржаўны дзеяч.
Біяграфія
У 1971 годзе скончыў Беларускі інстытут механізацыі сельскай гаспадаркі (завочна), у 1984 — Мінскую Высшую партыйную школу.
Працоўную дзейнасць пачаў у 1961 годзе механікам саўгаса ў Алтайскім краі.
З 1964 года — выкладчык Крычаўскага СПТВ – 38, інструктар, загадчык аддзела, 2-і сакратар Крычаўскага, 1-ы сакратар Краснапольскага райкамаў, інструктар Магілёўскага абкама ЛКСМБ.
У 1972 – 1976 і 1992 – 1993 гадах — дырэктар саўгаса ў Краснапольскім, намеснік старшыні калгаса ў Магілёўскім раёнах.
Вішанька (Кіраўскі раён)
Ві́шанька (, Вишенька) — вёска ў Кіраўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Паўлавіцкага сельсавета.
Вадзім Аляксандравіч Папоў
Біяграфія
З 1993 года — намеснік генеральнага дырэктара ВА «Магілёўаблаграснаб», з 1995 года — генеральны дырэктар холдзінга «Аграмашсэрвіс».
У 1999 — 2000 гадах — 1-ы намеснік міністра сельскай гаспадаркі і харчавання Рэспублікі Беларусь.
З 14 ліпеня 2000 года па 21 лістапада 2000 года — міністр сельскай гаспадаркі і харчавання Рэспублікі Беларусь.
З лістапада 2000 года — старшыня Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 2-га склікання.
У кастрычніку 2004 года абраны дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 3-га склікання, быў старшынёй Пастаяннай камісіі Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь па міжнародных справах і сувязях з СНД.
Дзесяціны
Дзесяці́ны (, Десятины) — вёска ў Кіраўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Паўлавіцкага сельсавета.
Малое Лосвіда
Мало́е Ло́свіда (, Малое Лосвидо) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Вайханскага сельсавета.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Прудніцкага сельсавета.
Пачобуты
Пачо́буты (, Пачёбуты) — вёска ў Бераставіцкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Канюхоўскага сельсавета.
Мілаславіцкае вадасховішча
Мілаславіцкае (сажалка Цімошкі ) — вадасховішча ў Беларусі, у Клімавіцкім раёне Магілёўскай вобласці на рацэ Іпуць, каля вёсак Мілаславічы, Лядзешня і Цімошкі, Якімавічы.
Вадасховішча створана ў 1981 годзе плацінай на рацэ Іпуць. Плошча паверхні 1,45 км². Даўжыня 5 км, найбольшая шырыня 0,4 км. Найбольшая глыбіня 2,6 м, сярэдняя 1,26 м. Плошча вадазбору 112 км². Ваганні ўзроўню вады на працягу года каля 0,6 м. Вадасховішча моцна праточнае. Сярэдні шматгадовы сцёк 19 млн м³.
У вадасховішчы водзяцца шчупак звычайны, акунь, плотка, гусцяра, краснапёрка, язь, ялец, лінь і іншыя віды рыб.
Зарубін Вугал
Зару́бін Ву́гал (, Зарубин Угол) — вёска ў Кіраўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Паўлавіцкага сельсавета.
Безодня
«Безодня» (бездань) — украінскі альтэрнатыўны рок-гурт з Хмяльніцкага заснаваны ў 2005 годзе.
Група «Безодня» быў заснаваны 18 красавіка 2005 г. Аляксандрам Банашко (гітара-вакал) і Міхасем Мельнікам (гітара). У стартавай чацверцы таксама былі Віталь Клак (барабаны) і Ігар Когут (бас-гітара). У такім складзе музыканты адыгралі свой першы канцэрт. Пасля да групы далучыўся Сяргей Леўчанка (гітара).
Група прымала ўдзел у дабрачынных акцыях, іграла на розных музычных пляцоўках, перш за ўсе ў Хмяльніцкім, выступала на разагрэве папулярнай групы «Таліта Кум». Гэта быў першы канцэрт калектыву на вялікай сцэне.
Пасля групу пакінуў бас-гітарыст. Замест яго быў запрошаны Аляксей Брагін.
У 2006 г. на аматарскай студыі было запісана дэма-песні «Страчаныя людзі» і «Не забывай», якія хутка набылі папулярнасць у горадзе і за яго межамі. Гэтага ж году група ў складзе барабаншчыка Уладзіміра Дамброўскага запісаў песню «Сіла вады», выступіў на маштабных фэсьцевалях «Тарас Бульба», «Высадка», «Сурочыць».
У канцы 2006 г. із-за несупадзення музычных поглядаў групу пакінулі Сяргей Леўчанка і Аляксей Брагін. Замест іх узялі Яўгена Вэбера (гітара) і Мікалая Цімчанка (бас-гітара). У новым складзе група заняла першае месца на адборачным фэсьце «Червона Рута-2006».
У 2007 г. была скончаная праца над дэбютным альбомам «Не мовчи» («НЕ МАЎЧЫ!»), якій змяшчаў 11 кампазіцый. У сакавіку 2008 г. пласцінку паспяхова прэзентавано. Таго ж года група выступала на фэсьцевалях «Высадка», «Разбурэнне», «Зрыў», з групамі «Тол», «АННА», «Фліт», «Димна Суміш» та іншымі.
У ліпені 2008 г. па асабістых прычынах гурт пакінуў гітарыст Міхась Мельнік. Некаторы час група выступала ўчатырох. У пачатку верасня да калектыву часова вярнуўся Сяргей Леўчанка. На вакансію гітарыста быў узяты Сяргей Касцюк.
У 2010 г. гурт пакінуў Яўген Вэбер. Гітарыстам стаў Аляксандр Банашко. 25 студзеня было прадстаўлена відэа на працу на песню «Сіла вады». На працягу года калектыў гастраляваў: гуляў у клубах, на фэстывалях («Захад-2010», «Бандерштат».
У 2011 г. група працягвае выступаць у заходняй і цэнтральнай Украіне. У чэрвені на радыестанцыях і ў сеціве адбылася прэм'ера песні «Не затрымлівай час». У верасні быў выпушчаны сінгл «Жыві», група працягвае працаваць над новым матэрыялам і запісамі.
У 2013 прэзентаваны сінгл «Аромати» (Водары), запісаны сумесна з экс-удзельніцай гурта «Карна» Аляксеем Ярашам.
5 снежня 2013 года выдадзены сінгл «Відсутність мрій» («Адсутнасць жаданняў»), які мае патрыятычную тэматыку.
Пяцельчыцы
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Макаравецкага сельсавета.
China International 1997 (снукер)
China International 1997 — прафесійны рэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 17 па 20 верасня 1997 года ў Шанхаі, Кітай. Турнір стаў першым розыгрышам China International, які пасля стаў рэйтынгавым спаборніцтвам. Пераможца чэмпіянату атрымаў £10,000.
Пераможцам турніру стаў Стыў Дэвіс, які перайграў на сваім шляху да тытула мясцовага снукерыста Хасыму Туэрсюня (4:0), лідара сусветнага рэйтынгу Стывена Хендры ў чвэрцьфінале (5:0), Джэймса Уатану з Тайланда ў паўфінальным матчы (6:1) і Джымі Уайта ў фінальным паядынку з лікам 7:4. Такім чынам, 40-гадовы англічанін выйграў свой 79-ы прафесійны тытул у кар’еры, а таксама другое спаборніцтва ў 1997 годзе (пасля перамогі на Мастэрс у лютым).
Удзельнікі
На China International 1997 прынялі ўдзел 6 прафесійных гульцоў і 6 аматараў з Кітая: Хасыму Туэрсюнь, Пан Вэйго, Сюй Сіньцзянь, Го Хуа, Да Хайлінь і Гаа Фэн.
Ніжэй прадстаўлена табліца з інфармацыяй пра ўсіх удзельнікаў спаборніцтва.
Брэйкі, вышэйшыя за 50 ачкоў
Ніжэй прадстаўлены ўдзельнікі, упарадкаваныя па іх найвышэйшай серыі на турніры. Насупраць пералічаны ўсе соценныя і паўсоценныя брэйкі кожнага гульца.
Мялюзіна
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Прудніцкага сельсавета.
Русакі (Бераставіцкі раён)
Русакі́ (, Русаки) — вёска ў Бераставіцкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Канюхоўскага сельсавета.
Машок (Кіраўскі раён)
Машо́к (, Мошок) — вёска ў Кіраўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Паўлавіцкага сельсавета.
Ізабеліна (Кіраўскі раён)
Ізабе́ліна (, Изабелино) — вёска ў Кіраўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Паўлавіцкага сельсавета.
Радзіма Героя Савецкага Саюза Рыгора Аляксандравіча Худалеева (1902—1964).
Лешчанка (Кіраўскі раён)
Ле́шчанка (, Лещенка) — вёска ў Кіраўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Паўлавіцкага сельсавета.
З 20 жніўня 1924 года па 24 чэрвеня 1960 года цэнтр Лешчанскага сельсавета. Да 8 ліпеня 1960 года вёска ў складзе Добасненскага сельсавета.
Нандаткі
Нанда́ткі (, Нандатки) — вёска ў Кіраўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Паўлавіцкага сельсавета.
Рэпавічы
Рэ́павічы (, Реповичи) — вёска ў Бераставіцкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Канюхоўскага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Макаравецкага сельсавета.
Служкі (Бераставіцкі раён)
Слу́жкі (, Служки) — хутар у Бераставіцкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Канюхоўскага сельсавета.
Да 2013 года хутар уваходзіў у склад Макаравецкага сельсавета.
Стывен Магуайр
Стаў прафесіяналам у 1998 годзе ва ўзросце 17 гадоў, а ў 1999 упершыню прымаў удзел на рэйтынгавым турніры. У 2004 годзе выйграў свой першы рэйтынгавы турнір, адкрыты чэмпіянат Еўропы, і дэбютаваў на чэмпіянаце свету, а ў наступным сезоне ўвайшоў у топ-32 сусветнага рэйтынгу, перамог на першым турніры Трайной кароны, чэмпіянаце Вялікабрытаніі, і дэбютаваў на найбуйнейшым запрашальным спаборніцтве, Мастэрс, пасля чаго падняўся на трэці радок рэйтынгу ў сезоне 2005/2006. У 2007 годзе ўпершыню дайшоў да паўфіналу на чэмпіянаце свету, выйграў Трафей Паўночнай Ірландыі, які стаў яго трэцім тытулам рэйтынгавага ўзроўню, і дайшоў да фіналу чэмпіянату Вялікабрытаніі. У 2008 годзе атрымаў чацвёртую рэйтынгавую перамогу на адкрытым чэмпіянаце Кітая, а ў сезонах 2008/2009 і 2009/2010 займаў другое месца ў сусветным рэйтынгу, якое з’яўляецца найвышэйшай пазіцыяй у яго кар’еры. У 2012 годзе ў другі раз выйшаў у паўфінал чэмпіянату свету, а ў 2013 годзе выйграў свой пяты рэйтынгавы тытул на адкрытым чэмпіянаце Уэльса. Пасля гэтага на працягу чатырох сезонаў не даходзіў да рэйтынгавых фіналаў і ў сярэдзіне сезона 2015/2016 упершыню за 10 гадоў вылецеў з топ-16. На найбуйнейшым запрашальным турніры Мастэрс чатыры разы даходзіў да паўфіналаў, але ніколі не праходзіў далей.
Апроч пяці рэйтынгавых турніраў, выйграў 3 нізкарэйтынгавыя турніры серыі PTC (уваходзіць у топ-10 гульцоў па колькасці перамог у гісторыі серыі) і 1 прафесійны нярэйтынгавы турнір. У 2011 і 2015 гадах разам з Джонам Хігінсам прадстаўляў зборную Шатландыі на кубку свету, дайшоўшы да фіналу ў 2015 годзе, а ў 2014 годзе стаў чэмпіёнам свету па снукеры з шасцю чырвонымі шарамі. За прафесійную кар’еру аформіў больш за 360 сэнчуры-брэйкаў і ўваходзіць у топ-15 гульцоў з найбольшай колькасцю соценных серый у гісторыі снукера, а таксама зарабіў больш за два мільёны фунтаў стэрлінгаў, уваходзячы ў топ-20 снукерыстаў у гісторыі па гэтым паказчыку. За сваю кар’еру выканаў тры максімальныя брэйкі.
Ганна Святаслаўна
Ганна Святаслаўна (? — ) — вялікая княгіня літоўская, жонка Вітаўта.
Біяграфія
Паводле крыжацкага паведамлення, шлюб Вітаўта і Ганны адбыўся яшчэ пры жыцці вялікага князя літоўскага Альгерда (памёр у 1377). Відаць, вяселле адбылося ў 1360-я, калі Вітаўт быў удзельным князем берасцейскім.
У 1382 спрыяла ўцёкам мужа з вязніцы, куды яго пасадзіў Ягайла. У 1392 абяцала пры набыцці Вітаўтам пасады вялікага князя літоўскага, што яе муж выканае ўмовы прысягі, прынесенай ім каралю польскаму Ягайле і Кароне Польскай.
Мела дачку Соф’ю Вітаўтаўну, выдадзеную замуж за вялікага князя маскоўскага Васіля Дзмітрыевіча, а таксама іншых дзяцей, дакладных звестак пра якіх не захавалася.
Пахавалі вялікую княгіню ў Віленскім кафедральным касцёле.
Скрыпкі
Скры́пкі (, Скрипки) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Вайханскага сельсавета.
Сілкі
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Прудніцкага сельсавета.
Новыя Дваранінавічы
Но́выя Дварані́навічы (, Новые Дворяниновичи) — вёска ў Кіраўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Паўлавіцкага сельсавета.
Сямёнаўка (Бераставіцкі раён)
Сямёнаўка (, Семёновка) — вёска ў Бераставіцкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Канюхоўскага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Макаравецкага сельсавета.
Ураўненне Дзірака
Ураўне́нне Дзіра́ка — квантава-механічнае рэлятывісцкае хвалевае ўраўненне руху для свабодных элементарных часціц са спінам 1/2.
Уведзена Полем Дзіракам (1928) для апісання 1-й элементарнай часціцы — электрона, які падпарадкоўваецца адначасова законам квантавай механікі і спецыяльнай тэорыі адноснасці.
На аснове ўраўнення Дзірака прадказана 13-я антычасціца — пазітрон і дадзена тэарэтычнае абгрунтаванне спіна. Ураўненне Дзірака дало пачатак агульнай тэорыі рэлятывісцкіх хвалевых ураўненняў 1-га парадку ва ўніверсальнай матрычнай форме (гл. метад праектыўных аператараў).
Выкарыстоўваецца для апісання лептонаў і кваркаў як першасных крыніц узаемадзеяння элементарных часціц.
Троцкае княства
Тро́цкае кня́ства — удзельнае княства ў складзе Вялікага Княства Літоўскага, якое існавала ў XIV — пачатку XV стагоддзя.
Гісторыя
Пасля смерці Вялікага князя літоўскага Гедзіміна, яго сыны — Альгерд і Кейстут дамовіліся падзяліць паміж сабой уладу ў Літве. Альгерд стаў Вялікім князем, кіраўніком Вільняй і Усходняй Аўкштотай. Кейстут атрымаў заходнія вобласці (сучасныя Заходняя Літва, Заходняя Беларусь і Падляшша), якія дзяліліся на Жамойць і іншыя землі, атрымаўшыя статус Троцкага княства са сталіцай у літоўскай крэпасці Трокі).
У 1382 годзе падчас грамадзянскай вайны ў Вялікім Княстве Літоўскім 1381—1384 гадоў Кейстут, быўшы ўжо Вялікім князем, быў схоплены сваім пляменнікам Ягайлам і зняволены ў вязніцы ў Крэўскім замку, дзе загінуў пры смутных акалічнасцях (верагодна, быў задушаны). Троцкім князем стаў Скіргайла — брат новага Вялікага князя Ягайлы. Сын Кейстута Вітаўт, жадаючы вярнуць бацькаўскія землі, распачаў другую грамадзянскую вайну. Барацьба скончылася складзеннем Востраўскага пагаднення, па якім Вітаўт атрымліваў Жамойць, Троцкае княства і станавіўся Вялікім князем літоўскім як васал караля польскага.
2 кастрычніка 1413 года па ўмовах Гарадзельскай уніі Княства ператваралася ў Троцкае ваяводства, якім з гэтага часу кіравалі ваяводы, прызначаныя Вялікім князем.
Тэрыторыя
Прыкладныя межы княства выглядалі наступным чынам: ад мяжы з Лівоніяй на поўначы да горада Кобрынін у Мазовіі на поўдні, і ад мяжы з Жамойцю і Польшчай на захадзе да віленскіх земляў на ўсходзе. У склад княства ўваходзілі такія гарады, як Коўна, Горадня, Наваградак.
Пруднікі (Гарадоцкі раён)
Пру́днікі (, Прудники) — вёска ў Беларусі, у Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Вайханскага сельсавета.
Да 2004 года з’яўлялася цэнтрам Прудніцкага сельсавета (да 16 ліпеня 1954 года — Аляксандраўскі сельсавет).
Геаграфія
Знаходзіцца за 7 км у напрамку на поўдзень ад горада Гарадок, за 32 км на поўнач ад Віцебска, за 7 км ад чыгуначнай станцыі Гарадок.
Падвішанне
Падві́шанне (, Подвишенье) — вёска ў Кіраўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Паўлавіцкага сельсавета.