cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Аножкі
Ано́жкі (, Аножки) — вёска ў Капыльскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Капыльскага сельсавета.
За кіламетр ад вёскі Аножкі бярэ свой выток рака Каменка.
Таргошыцы
Тарго́шыцы (, Торгошицы) — вёска ў Пінскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Ахоўскага сельсавета.
Фест’ё
Фест’ё (Festieux) — камуна ў Францыі, знаходзіцца ў рэгіёне О-дэ-Франс. Дэпартамент камуны — Эна. Уваходзіць у склад кантона Лан-Поўдзень. Акруга камуны — Лан.
Код INSEE камуны 02309. Насельніцтва камуны на 2006 год складала 523 чалавека.
Аднарог
Аднарог — міфічная істота, якая сімвалізуе чысціню і ласку. Звычайна аднарога ўяўляюць у выглядзе каня з рогам. Паводле эзатэрычных вучэнняў мае белае цела, чырвоную галаву і блакітныя вочы.
Першыя выявы аднарога сустракаюцца прыблізна ў 4 ст. да н.э. на пячатках са старажытных гарадоў даліны Інда. Сустракаецца ў Атхарва-Веда і Махабхарата. Грэцкая і рымская традыцыі разглядалі аднарога як рэальную жывёліну, яго з’яўленне звязваюць з Афрыкай або Індыяй.
Старажытнаяўрэйская традыцыя
У старажытнаяўрэйскай традыцыі ёсць такая легенда: калі Яхве папрасіў Адама даць імёны ўсім жывёлам, аднарог быў першым, хто яго атрымаў, і, такім чынам, ён быў узведзены да найвышэйшага рангу. Калі Адам і Ева былі выгнаны з раю, Бог даў выбар аднарогу: застацца ў Эдэме або адправіцца з людзьмі. Аднарог абраў апошняе і быў назаўсёды блаславёны спагадаць людзям.
Хрысціянская традыцыя
У хрысціянстве адзіны рог аднарога — гэта сімвал чароўнай еднасці, духоўнай улады і высакароднасці, у сувязі з гэтым аднарог становіцца чынам Хрыста. Той факт, што аднарог невялікага росту, паказвае на аналогію зняважанасці Хрыста пры яго нараджэнні; яго белы колер сімвалізуе чысціню, тое, што неабходна атрымаць, каб ісці шляхамі сыноў Божых.
У геральдыцы
Сімвал аднарога ў геральдыцы пачынае з’яўляцца з 15 стагоддзя.
Сустракаецца на гербах Шатландыі, Канады, Вялікабрытаніі. Гл. таксама Бонча.
У беларускай культуры
У пражскім выданні Кнігі Быццё Скарыны, якое выйшла ў свет у 1519 годзе, на гравюры «Бог у раі» ёсць выява аднарога.
У сучасных фінансах
Кампаніі называюць «Аднарог» (unicorn companies), калі іх рынкавая капіталізацыя перавышае 1 мільярд даляраў ЗША. Пераважна выкарыстоўваецца ў стартап кампаніях або тых якія хутка выраслі.
Руда (значэнні)
Назву Руда́ маюць:
Туляцін
Туля́цін (, Тулятин) — вёска ў Пінскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Ахоўскага сельсавета.
Аргелаўшчына
Арге́лаўшчына (, Аргеловщина) — вёска ў Капыльскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Капыльскага сельсавета.
Да 24 мая 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Вялешынскага сельсавета.
Паўднёвы мост (Кіеў)
Даўжыня моста - 1256 м, шырыня - 41 м. Па мосце праходзіць Сырэцка-Пячэрская лінія Кіеўскага метро. Мост злучае Сапёрна-Слабодскую вуліцу, Сталічную шашы і Выдубічы (на правым беразе Дняпра) з праспектам Мікалая Бажана на левым беразе і з'яўляецца часткай аўтатрасы Е40, найкароткім шляхам злучае цэнтральную частку Кіева з Барыспалям - галоўным кіеўскім аэрапортам.
Гл. таксама
Масты Кіева
Кіеўская духоўная семінарыя
Кіеўская духоўная семінарыя (Київська духовна академія і семінарія) — вышэйшая спецыяльная навучальная ўстанова Украінскай праваслаўнай царквы Маскоўскага патрыярхата.
Гісторыя
Семінарыя была заснавана ў сувязі з выданнем новага Устава духоўных школ Рускай праваслаўнай царквы ад 1808 года і ўводзіла трохступеньчатую сістэму навучання. Семінарыя пачала сваю працу 27 кастрычніка 1817 года.
У гады грамадзянскай вайны семінарыя спыніла сваё існаванне.
У 1945 годзе Савет Міністраў СССР даў сваю згоду на адкрыццё ў Кіеве пастырска-багаслоўскіх курсаў. У 1946 годзе пачаўся працэс ператварэння курсаў у духоўныя семінарыі, і Кіеўская духоўная семінарыя была ўрачыста адкрыта 18 лютага 1947 года. У 1959 годзе ўлады пачалі падрыхтоўку да закрыцця Кіеўскай семінарыі. 8 чэрвеня 1960 года Навучальны камітэт пры Святым Сінодзе прыняў рашэнне пра закрыццё семінарыі. Студэнты былі переведзены ў Адэскую духоўную семінарыю.
NGC 7177
NGC 7177 (іншыя абазначэнні — PGC 67823, UGC 11872, MCG 3-56-3, ZWG 451.2) — спіральная галактыка з перамычкай (SBb) ў сузор’і Пегас.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Шкелькім Кані
Шкелькім Кані (Shkëlqim Cani;, Тырана) — албанскі эканаміст і банкір. Міністр фінансаў Албаніі 2013 г.
Адукацыя
Быў удастоены звання прафесара ў 2003 годзе і мае доктарскую ступень у галіне эканомікі ў Тыранскім універсітэце, спецыялізацыя — даследаванні ў банкаўскай сферы (1991). Ён завяршыў поўную аспірантуру па міжнароднай гандлі ва Універсітэце Тыраны, эканамічны факультэт (1981—1983). У 1980 годзе атрымаў ступень бакалаўра ў галіне фінансаў.
Ён свабодна валодае англійскай і мае добрае веды ў італьянскай, французскай, нямецкай і рускай мовах.
Кар'ера
Пачаў сваю палітычную кар'еру ў 1991 годзе, калі ён займаў пасаду віцэ-прэзідэнта Савета міністраў. Ён быў выбраны членам Народнага сходу Албаніі (1991—1992). За гэты час ён быў членам парламенцкай камітэта па эканоміцы і фінансах. Быў перавыбраны ў члены парламента ў 1997 годзе, а таксама быў членам парламенцкага камітэта па эканоміцы, фінансах і прыватызацыі. Кіраўнік Банка Албаніі (1997—2004). У гэты перыяд ён таксама займаў пасаду прадстаўніка МВФ і ШАГІ ў Албаніі. Выбраны дэпутатам у 2013 годзе.
Дакар (значэнні)
Назву Дакар маюць:
Шкелькім Кані
Кар'ера
У 1994 годзе ён быў узнагароджаны сертыфікатам даследаванняў у палітычных навуках і дзяржаўнай палітыцы Heidelbergense Tiffinae College у Злучаных Штатах (чэрвень) і сертыфікатам дзелавога адміністравання (май). У перыяд паміж студзенем і сакавіком 1989 года, прыняў удзел у прасунутым курсе для аналізу крэдытнай палітыкі, прававой і інстытуцыйнай базы экспартных фінансавых гарантый у Бундэсбанку і KfW, Германія. У перыяд паміж лютым і маем 1985 года, ён  праходзіў курсы па банкаўскай палітыцы і дакументацыі ў Laenderbank ў Вене, Аўстрыя.
Асабістае жыццё
Жанаты.
Быкоўцы
Быко́ўцы (, Быковцы) — пасёлак у Капыльскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Капыльскага сельсавета.
Ндонга (мова)
Ндонга, або ндунга (ндонга: oshindonga), — мова групы банту, распаўсюджаная на поўначы Намібіі і поўдні Анголы сярод народа авамба. Мова ндонга з’яўляецца па сутнасці стандартызаваным дыялектам мовы авамба (ашывамба), досыць блізкай мове кваньяма (Ethnologue кажа аб «частковай узаемнаразумеласці»). Па класіфікацыі Гасры належыць да зоны R і кадуецца як R22 (коды ад R20 да R29 адпавядаюць ашывамба ў цэлым).
Ашывамба — найбольш распаўсюджаная хатняя мова ў Намібіі (паводле перапісу 2001 года, на ёй размаўляе дома 49 % насельніцтва краіны), а ндонга, згодна з Ethnologue, самы вялікі дыялект гэтай мовы па ліку размаўлялых.
Ндонга валодае тыповым для моў банту аглюцынацыйных ладам, развітой сістэмай імянных класаў. Як і ў шматлікіх іншых мовах банту заходняй зоны, прэфіксы імянных класаў ндонга маюць аўгмент ў выглядзе дадатковага галоснага: у ндонга гэта амаль заўсёды o (у V класе — e), як і ў іншых блізкароднасных мовах, уключаючы герэра.
Гданьскае ваяводства (1945—1975)
Гданьскае ваяводства (Województwo gdańskie) — адно з ваяводстваў, якія існавалі ў Польшчы ў 1945—1975 гадах. Сядзібай ваяводскіх улад быў горад Гданьск.
Гданьскае ваяводства было ўпершыню створанае Прэзыдыумам Нацыянальнай народнай рады ў дзень, калі Гданьск быў заняты Чырвонай Арміяй — 30 сакавіка 1945 года. Яно ахоплівала тэрыторыю сучаснага Паморскага ваяводства (усходняя частка) і частку сучаснага Вармінска-Мазурскага ваяводства.
Бітва пры Дырахіі (1081)
Бітва пры Дырахіі (цяпер горад Дурэс у Албаніі) адбылася 18 кастрычніка 1081 года паміж арміямі Візантыйскай імперыі і нарманаў з Паўднёвай Італіі. Рамеямі кіраваў імператар Аляксей I Камнін, нарманамі — Роберт Гвіскар. Бітва адбывалася недалёка ад Дырахія (таксама вядомага як Дураца) — візантыйскай сталіцы Ілірыі — і скончылася перамогай нарманаў.
Пасля заваявання Паўднёвай Італіі і Сіцыліі нарманамі візантыйскі імператар Міхаіл VII Дука ажаніў свайго сына з дачкой Роберта Гвіскара. Калі Міхаіл быў зрынуты, яго цесць вырашыў напасці на Візантыю ў 1081 годзе. Салдаты Гвіскара пачалі аблогу Дырахія, аднак яго флот быў разбіты венецыянцамі. 18 кастрычніка нарманскія войскі сутыкнуліся з візантыйцамі пад камандаваннем Камніна. Бітва пачалася з нападу правага флангу візантыйцаў, які здолеў абыйсці левы фланг праціўніка і разбіць яго, прымусіўшы ўцякаць. Варажскія найміты пачалі праслед тых, хто адыходзіў, але яны былі аддзелены ад галоўных сіл і забіты. Напад нарманскіх рыцараў на візантыйскі цэнтр вырашыў зыход бітвы, і воінам Камніна прыйшлося адступіць.
Пасля гэтай перамогі, у лютым 1082 года Гвіскар захапіў Дырахій і працягнуў наступ, авалодаўшы большай часткай Македоніі і Фесаліі. Але з-за нападу Свяшчэннай Рымскай імперыі на яго саюзніка — Папу Рымскага — Роберту прыйшлося пакінуць Грэцыю. Камандаванне над арміяй у Грэцыі прыняў Баэмунд Тарэнцкі, які атрымаў перамогу над Камнінам у некалькіх бітвах, але ў выніку быў разбіты ім каля горада Ларыса. Пры адступленні ў Італію нарманы страцілі ўсе захопленыя тэрыторыі, і Візантыя змагла пачаць аднаўленне ад мінулых міжусобіц і войнаў.
Праспект Мікалая Бажана (Кіеў)
Праспе́к Мікала́я Бажана́ (Проспе́кт Мико́ли Бажана́) — праспект у Дарніцкім раёне горада Кіева, жылых масівах Пазнякі, Асакаркі і Харкаўскі. Пралягае ад Паўднёвага моста да Харкаўскай плошчы. Да праспекта Мікалая Бажана прымыкаюць вуліцы Зарэчная, Лізаветы Чаўдар, Рэвуцкага, Дзекабрыстаў, Армянская, Чарнігаўская, Днепрадзяржынская, Горлаўская, праспект Пятра Грыгарэнка, Дняпроўская набярэжная і Харкаўская шаша.
Гісторыя
Праспект пракладзены ў 1980-х гадах пад назвай Новая вуліца. У 1983-1984 гадах - праспект Дзекабрыстаў (цяпер гэта назва носіць суседняя з праспектам вуліца). Сучасная назва - з 1984 года, у гонар ўкраінскага паэта Міколы Бажана
Транспарт
Пад праспектам праходзіць Сырэцка-Пячэрская лінія метро, шэсць станцый якой маюць выхады на праспект - «Славутыч», «Асакаркі», «Пазнякі», «Харкаўская», «Вырліца», «Барыспальская».
NGC 7178
NGC 7178 (іншыя абазначэнні — PGC 67898, ESO 404-22, MCG -6-48-16) — спіральная галактыка з перамычкай (SBb) ў сузор’і Паўднёвая Рыба.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
NGC 7179
NGC 7179 (іншыя абазначэнні — PGC 67995, ESO 108-11) — галактыка ў сузор’і Індзеец.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Партызанская брыгада імя С. М. Кірава (Ф. М. Сінічкін, С. П. Васільеў)
'''Партызанская брыгада імя С. М. Кірава''' — партызанская брыгада, створаная ў чэрвені 1943 года з атрадаў, вылучаных Ленінскай партызанскай брыгадай. Дзейнічала на акупіраванай тэрыторыі Лідскага, Навагрудскага, Іўеўскага і Воранаўскага раёнаў. 7 ліпеня 1944 года брыгада (1028 партызан, 7 атрадаў) злучылася з Чырвонай Арміяй. Камандзіру брыгады Сінічкіну было прысвоена званне Героя Савецкага Саюза.
Склад
Брыгада была створана на базе атрадаў імя Варашылава, «Іскра» (арганізаваны ў лістападзе 1942 года на базе груп А. І. Феакцістава, А. Ярмолава і В. А. Дзямідава), «Кастрычніцкі» (арганізаваны ў красавіку 1942 года, як 96-ы атрад дзейнічаў у Навагрудскім і Дзятлаўскім раёнах) і «Балтыец» (арганізаваны ў маі 1943 года), вылучаных Ленінскай партызанскай брыгадай. У лістападзе 1943 года атрад імя Варашылава быў разгорнуты ў партызанскую брыгаду імя К. Я. Варашылава.
Гісторыя
У ліпені — снежні 1943 года партызаны разграмілі 7 паліцэйскіх участкаў, 20 валасных упраў, 38 маёнткаў, 20 верасня на чыгуначных участках Гаўя — Юрацішкі, Наваельня — Яцукі падарвалі больш за 330 рэек. 29 кастрычніка на станцыі Наваельня захапілі маняўровы цягнік і накіравалі яго на эшалон; у выніку былі разбіты паравоз і 8 вагонаў. У снежні на чыгуначных участках Ліда — Баранавічы і Ліда — Маладзечна зрабілі 8 дыверсій. Правялі 8 баёў, знішчылі 5 аўтамашын, захапілі 2 аўтамашыны, 2 кулямёты, 15 вінтовак. У студзені 1944 года правялі бой каля райцэнта Іўе, захапілі 25 вінтовак, 2 кулямёты, 3 аўтамашыны, праціўнік страціў шмат салдат. У час прарыву блакады партызанскага злучэння Шчучынскай зоны разграмілі гарнізон у пасёлку Бярозаўка (шклозавод «Нёман»), разбурылі воданапорную вежу і паваротнае кола на станцыі Ліда. У ліпені 1944 года да прыходу Чырвонай Арміі ўтрымлівалі пераправу цераз Нёман.
Гданьскае ваяводства (1975—1998)
Гданьскае ваяводства (Województwo gdańskie) — адно з ваяводстваў, якое існавала ў 1975—1998 гадах у Польшчы. Адміністрацыйны цэнтр — горад Гданьск.
У 1975 годзе падчас адміністрацыйна-тэрытарыяльнай рэформы ў Польскай Народнай Рэспубліцы ваяводства захавала назву, але трохі змяніла свае межы.
У новым адміністрацыйным падзеле Польшчы з 1999 года землі былога Гданьскага ваяводства ўвайшлі ў склад Паморскага ваяводства.
Буйнейшыя гарады (1998 год):
Васілеўшчына (Капыльскі раён)
Васіле́ўшчына (, Василевщина) — вёска ў Капыльскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Капыльскага сельсавета.
Да 24 мая 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Вялешынскага сельсавета.
Дзяржаўнае навукова-вытворчае аб’яднанне «Хімічныя прадукты і тэхналогіі»
Дзяржаўнае навукова-вытворчае аб'яднанне «Хімічныя прадукты і тэхналогіі» — навукова-вытворчае аб'яднанне ў структуры Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі.
Дзейнасць
Мэта дзейнасці аб'яднання - ажыццяўленне навуковай, навукова-тэхнічнай і інавацыйнай дзейнасці ў галіне хіміі і хімічных тэхналогій, стварэнне новых навукаёмістых відаў прадукцыі па замацаваных за ўдзельнікамі аб'яднання напрамках навуковай і навукова-тэхнічнай дзейнасці. Стратэгічна дзейнасць аб'яднання арыентавана на навукова-тэхналагічнае суправаджэнне работы прадпрыемстваў па вытворчасці мінеральных угнаенняў, функцыянальных палімерных матэрыялаў, прадуктаў малатанажнай хіміі, цеснае ўзаемадзеянне з арганізацыямі міністэрства архітэктуры і будаўніцтва, міністэрства транспарту і камунікацый па пытаннях хімізацыі грамадзянскага і дарожнага будаўніцтва.
Рамакрышна
Рамакрышна (сапр. Чатэрджы Гададхар; 18.2.1836, Камарпукур, Індыя — 16.8.1886) — індыйскі мысліцель, рэлігійны прапаведнік і грамадскі дзеяч.
Біяграфія
У юнацтве быў індуісцкім жрацом. Імкнуўся аб’яднаць адвайта-веданту Шанкары з вучэннем Рамануджы. Лічыў, што для адраджэння Індыі і ўсяго чалавецтва неабходна адзіная рэлігія; прапаведаваў духоўную роднасць усіх рэлігій. Асабістая яго рэлігійная практыка была звязана з пакланеннем жаночаму боскаму пачатку, цэнтральнаму персанажу індуісцкага пантэона багіні Калі (Вялікай Маці). Паводле Рамакрышны, галоўнае патрабаванне рэлігійнай этыкі — не адмаўленне ад свету, а выкананне сваіх абавязкаў.
Значна паўплываў на ідэалогію індыйскага нацыянальнага руху. У сучаснай Індыі Рамакрышну прыраўноўваюць да святых — да тых, хто пры жыцці дасягнуў духоўнага вызвалення, набыў пазаасобаснае быццё.
Вошкаты
Во́шкаты (, Вошкаты) — вёска ў Капыльскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Капыльскага сельсавета.
Да 24 мая 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Вялешынскага сельсавета.
Негеў
Негеў (הנגב, ст.-яўр. הַנֶגֶב: / ха-нэгэв /) — пустыня на Блізкім Усходзе, якая размяшчаецца ў Ізраілі (займае каля 60 % яго тэрыторыі). Плошча. Негеў абмежаваны Міжземным морам і Сінайскай пустыняй на захадзе, гарамі Мааў і Іўдзейскай пустыняй на поўначы, далінай Арава на ўсходзе, Эйлацкім залівам на поўдні. Рэгіён Негева прынята дзяліць на ўласна Негеў і Паўночны Негеў.
Слова «Негеў» у перакладзе азначае «поўдзень» на Торы, і «сухі».
З пункту гледжання геалогіі — гэта плато, размешчанае на вышыні 600—800 метраў над узроўнем мора. Для гэтага пустыннага раёна, складзенага вапнякамі, характэрныя розныя формы арыднай дэнудацыі. Толькі ў Негеве існуюць «махтэшым» — глыбокія авальныя ўпадзіны з роўнымі стромымі бакамі. Тыповы з такіх махтэшым, махтэшым Рамон, мае глыбіню 300 метраў, шырыню 8 кіламетраў і даўжыню 40 кіламетраў. Утварыліся яны па карстовым прынцыпе: падземныя патокі высушылі ніжнія скальныя пласты, пасля чаго верхнія «ўсохлі» і як бы «праваліліся», утварыўшы варонку.
Ралі «Дакар-2022»
Ралі «Дакар-2022» — 44-ы «Дакар». Праходзіў з 1 па 14 студзеня 2022 года па тэрыторыі Саудаўскай Аравіі.
Негеў
Уласна Негеў уяўляе сабой высмаглую пустыню. У Паўночны Негеў праведзены Усеізраільскі вадаправод, што дало магчымасць ператварыць яго ў зону інтэнсіўнага земляробства. Тут знаходзіцца мноства мошаваў і кібуцаў, а таксама гарады Ашкелон, Сдэрот, Нэцівот, Афакім. На тэрыторыі Паўночнага Негева таксама знаходзіцца Сектар Газа (амаль 100 % водазабеспячэння якога таксама ажыццяўляецца Усеізраільскім вадаправодам). Непасрэдна ў Негеве размешчаны Дымоне і Арад. Мяжой паміж Паўночным Негевам і ўласна Негевам лічыцца раён Беэр-Шэвы.
На поўначы Негева знаходзіцца і адзін з самых вялікіх у краіне лясных масіваў — Яцір. Работы па пасадцы дрэў тут былі пачаты ў 1964 годзе, колькасць дрэў перавышае чатыры мільёны.
Ралі «Дакар-2022»
Удзельнікі
Падалі заяўкі на ўдзел 1065 кіроўцаў: 750 у асноўны залік, 315 у залік «Dakar Classic». 209 прымалі ўдзел упершыню, 130 «легендаў» (тыя хто, удзельнічаюць 10 і больш год). 34 матацыклістаў заявіліся ў залік «Original by Motul». Сярод удзельнікаў 60 жанчын, 5 каманд цалкам жаночыя.
«Дакар-2022» атрымаў статус этапа чэмпіяната свету пад эгідай FIA. Такім чынам на спаборніцтва стала распаўсюджвацца забарона на выкарыстанне дзяржаўнай сімволікі, накладзеная на Расію ў сувязі з допінгавым скандалам. У выніку ўсе расійскія ўдзельнікі выступалі пад сцягам Расійскай аўтамабільнай федэрацыі (РАФ).
Перад стартам
30 снежня 2021 года падчас абкаткі перад стартам марафону багі Rebellion DXX каманды (экіпаж №251: пілот Аляксандр Пешы, штурман Стэфан Куні) загарэлася і было цалкам знішчана агнём. Каб выйсці на старт, Аляксандр Пешы замест знішчанай машыны ўзяў сабе багі, якое належала другому экіпажу каманды (№215: пілот Рамэн Дзюма, штурман Рамі Буланжэ). №215 атрымаў на замену Toyota Hilux.
NGC 7180
NGC 7180 (іншыя абазначэнні — PGC 67890, ESO 601-6, MCG -4-52-8) — лінзападобная галактыка (S0) ў сузор’і Вадаліў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Банкаўская сістэма Азербайджана
Банкаўская сістэма Азербайджана — Двухступеністая банкаўская сістэма Рэспублікі Азербайджан, рэгуляваная законам «Аб банках».
Дзейнасць
Цэнтральнай фігурай у банкаўскім справе (банкінгу) Азербайджана з'яўляецца Цэнтральны банк Азербайджанскай Рэспублікі, які забяспечвае наяўнасць грашовай масы, якая знаходзіцца ў абароце ў краіне, а таксама рэгулюе дзейнасць камерцыйных банкаў краіны. Цэнтральным банкам Азербайджана кіруе Праўленне банка, якое складаецца з сямі членаў. Члены Праўлення прызначаюцца тэрмінам на 5 гадоў. Цэнтральны банк падсправаздачны толькі Прэзідэнту Азербайджанскай Рэспублікі.
У сакавіку 2014 года агенцтва Fitch ацаніла сітуацыю ў банкаўскім сектары Азербайджана як «у цэлым стабільную».
Браварскі праспект (Кіеў)
Браварскі праспект (Броварськи́й проспе́кт) — адзін з праспектаў Кіева. Праходзіць праз Дняпроўскі і Деснянскі раёны. Цягнецца ад моста Метро да мяжы горада (Бравары). Узнік у старажытнасці як Чарнігаўская шаша. Сучасны выгляд і даўжыня — з 1950-х гадоў.
З’яўляецца часткай аўтадарогі міжнароднага значэння (Кіеў — Чарнігаў — Новыя Ярылавічы), які, у сваю чаргу, з’яўляецца часткай еўрапейскіх аўтамабільных дарог  і, аўтадарогі нацыянальнага значэння Н07 (Кіеў — Сумы — Юнакаўка).
Гісторыя
Праспект паўстаў у старажытнасці як шлях у Чарнігаў, быў вядомы як Чарнігаўская шаша, пачынаючы з 1920-х гадоў — Браварская шаша. З сярэдзіны 1920-х гадоў — праспект Першага Мая. З 1940-х гадоў — зноў ўжывалася назва Браварская шаша. Назва Браварскі праспект — з 1973 года). У 1977 годзе, у гонар 60-й гадавіны Кастрычніцкай рэвалюцыі, атрымаў назву праспект 60-годдзя Кастрычніка). Сучасная назва — з 1993 года.
Сучасны выгляд і даўжыня — з сярэдзіны 1960-х гадоў.
Асаблівасці праспекта
Амаль ўздоўж усяго праспекта праходзіць адкрыты ўчастак Святошынска-Браварскай лініі метрапалітэна. Уздоўж лініі метро распасціраецца зялёная паласа, таму забудова ўласна праспекта пачынаецца толькі ў пасёлке Быкоўня.
Уладзімір Якаўлевіч Варашылаў
Уладзі́мір Я́каўлевіч Варашылаў (, Сімферопаль —, Перадзелкіна, Маскоўская вобласць) — аўтар, рэжысёр і вядучы тэлеперадачы «Што? Дзе? Калі?».
Грыбы
Грыбы́ (Fungi або Mycota) — група гетэратрофных бесхларафільных арганізмаў, разнастайных паводле будовы, памераў і спосабу жыцця; адно з царстваў жывой прыроды, якое аб’ядноўвае эўкарыятычныя арганізмы.
Агульная характарыстыка
Грыбы спалучаюць прыкметы раслін (нерухомасць, верхавінкавы тып росту, наяўнасць клетачных сценак і інш.) і жывёл (гетэратрофны тып абмену, наяўнасць хіціну, утварэнне мачавіны і глікагену і інш.). Маюць асобы цыкл развіцця (змена ядзерных фаз, дыкарыятычны стан, разнаякаснасць ядзер у межах адной клеткі — гетэракарыёз і інш.). Раней грыбы адносілі да ніжэйшых раслін.
Вегетатыўнае цела большасці грыбоў уяўляе сабой міцэлій (грыбніцу), які складаецца з адна- ці шматклетачных разгалінаваных тонкіх ніцей — гіфаў, што ў працэсе развіцця ўтвараюць строму або пладовыя целы рознай марфалогіі. Арганізмы ніжэйшых грыбоў (слізевікі, хітрыдыяміцэты) прадстаўлены голымі плазмодыямі. У жыццёвым цыкле грыбоў магчымы розныя стадыі развіцця (плеямарфізм). Аднаклетачны стан назіраецца ў перыяд размнажэння (напр., у спор). Грыбы размнажаюцца вегетатыўным, бясполым і палавым спосабамі.
У аснову вызначэння сістэматычнага стану грыбоў пакладзены асаблівасці будовы грыбнога цела, палавога і бясполага споранашэння і формы пладовых цел. Вегетатыўнае размнажэнне ажыццяўляецца кавалкамі міцэлію (шапкавыя грыбы), пачкаваннем (дрожджы), асобнымі клеткамі — аідыямі (галасумчатыя), гемамі і хламідаспорамі (галаўнёвыя грыбы), бясполае размнажэнне — з дапамогай спор, што ўтвараюцца на асобных клетках міцэлію. Споры могуць фарміравацца эндагенна, унутры шарападобна пукатых канцоў гіфаў (спарангіяспоры, зааспоры; у ніжэйшых грыбоў) або экзагенна (канідыяспоры; у вышэйшых і некаторых ніжэйшых грыбоў). Для палавога размнажэння ўласціва зліццё аднолькавых або розных паводле памераў гамет (у ніжэйшых грыбоў), яйцаклеткі і сперматазоіда (у ааміцэтаў), вегетатыўных клетак з аднолькавымі або рознымі палавымі знакамі (у зігаміцэтаў), антэрыдыю і архікарпа з утварэннем сумкі (у аскаміцэтаў) або шляхам саматагаміі з утварэннем базідый (у базідыяміцэтаў). Утварэнню сумак і базідый звычайна папярэднічае развіццё на міцэліі пладовых цел — спецыяльных спараносных органаў. У аскаміцэтаў гэта клейстатэцый, перытэцый, апатэцый і інш., у базідыяльных грыбоў распасцёртыя, палачка-, куста-, шара-, зоркападобныя і іншыя пладовыя целы.
У прыродна-кліматычных зонах Беларусі трапляюцца прадстаўнікі ўсіх сістэматычных груп грыбоў, якія спецыялізаваны да розных экалагічных умоў існавання. Напрыклад, агарыкальныя, афілафаральныя, гастэраміцэты і іншыя сапрабіёнты развіваюцца ў лясах на гнілой драўніне, лясным подсціле, плесневыя грыбы — на прадуктах харчавання, кармах жывёл. Мучністарасяныя грыбы, іржаўныя, перанаспоравыя, хітрыдыевыя, гельмінтаспорый, фузарый, фітафтора, макраспорый, склератынія і іншыя групы фітапатагенных грыбоў паразітуюць на збожжавых, агароднінных, пладова-ягадных культурах.
Вядома больш за 200 відаў ядомых грыбоў і каля 40 відаў ядавітых грыбоў. Грыбы мінералізуюць раслінныя рэшткі ў глебе, патагенныя грыбы выклікаюць хваробы раслін, жывёл і чалавека. Грыбы — актыўныя накапляльнікі радыенуклідаў. Многія віды плесневых грыбоў выкарыстоўваюць у мікрабіялагічнай прамысловасці для атрымання вітамінаў, антыбіётыкаў, ферментаў, стэроідных гармонаў, дрожджы — у хлебапячэнні, піваварэнні, вінаробстве. Шэраг відаў грыбоў культывуюць (шампіньёны, вешанкі, труфелі).
Вывучае грыбы мікалогія.
NGC 7181
NGC 7181 (іншыя абазначэнні — PGC 67859, ZWG 377.14, NPM1G -02.0476) — лінзападобная галактыка (S0) ў сузор’і Вадаліў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
NGC 7182
NGC 7182 (іншыя абазначэнні — PGC 67864, MCG 0-56-6, ZWG 377.15, NPM1G -02.0477) — галактыка ў сузор’і Вадаліў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Палітычны савет іракскага супраціву
Палітычны савет іракскага супраціву (ПСІС; المجلس السياسي للمقاومة العراقية) — кааліцыя шасці галоўных суніцкіх паўстанцкіх арганізацый у Іраку.
Аб стварэнні ПСІС абвешчана 11 кастрычніка 2007 года яго прадстаўніком ў прамове, якая транслявалася па арабскаму спадарожнікаваму каналу «Аль-Джазіра», а таксама апублікаванай на некалькіх джыхадзісцкіх сайтах. Кааліцыя ўнікальна тым, што гэта адзін з першых выпадкаў, калі суніцкія паўстанцы аб’ядналіся ў спробе сфармаваць не ўзброеную групоўку, а палітычную фракцыю.
Склад
Палітычны савет іракскага супраціву складаецца з трох груповак «Фронту джыхаду і рэформаў», а таксама двух іншых вядомых арганізацый:
Ідэалогія
У заяве аб фармаванні прадстаўнік ПСІС прадставіў «палітычную праграму вызвалення Ірака» з 14 пунктаў.
Мартэ Олсбю-Ройселан
Мартэ Олсбю-Ройселан (Marte Olsbu Røiseland; нар. ) — нарвежская біятлоністка, трохразовая алімпійская чэмпіёнка, 13-разовая чэмпіёнка свету (з іх 11 — у эстафетах), пераможца Кубка свету па біятлоне ў сезоне 2021/22.
Кар’ера
У першай гонцы біятлоннай праграмы на Алімпійскіх гульнях у Карэі, Мартэ змагла заваяваць першую для сябе алімпійскую ўзнагароду - сярэбраны медаль у жаночым спрынце.
На чэмпіянаце свету па біятлоне ў Антхольцы (Італія) у 2020 годзе Мартэ Олсбю стала 5-разовай чэмпіёнкай, выйграўшы і заключную гонку з масавым стартам 23 лютага.
Бішнупрыя-маніпуры
Бішнупрыя-маніпуры (ইমার ঠার/বিষ্ণুপ্রিয়া মণিপুরী) — мова індаарыйскай групы. Распаўсюджаная ў Індыі (усходнія штаты Асам, Маніпур, Трыпура), Бангладэш, М'янме, некаторых іншых краінах. Агульная колькасць носьбітаў — каля 0,5 млн. чалавек.
Дабраслаўка
Дабрасла́ўка (, Доброславка) — вёска ў Беларусі, у Пінскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Бабрыкоўскага сельсавета.
У 1940—1954 гадах вёска была цэнтрам Дабраслаўскага сельсавета, да 20 мая 1957 года ўваходзіла ў склад Лышчаўскага сельсавета.
Палітычныя партыі Албаніі
З 1945 па 1990 гады ў Албаніі існавала аднапартыйная сістэма. Адзінай партыяй была Камуністычная партыя Албаніі (пазней — Албанская партыя працы).
У 1990 годзе была прынятая шматпартыйная сістэма. З моманту яе ўвядзення дамінуючымі партыямі ў палітычнай сістэме Албаніі з'яўляюцца кансерватыўная Дэмакратычная партыя Албаніі і пост-камуністычная Сацыялістычная партыя Албаніі.
Вусава (Капыльскі раён)
Ву́сава (, Усово) — вёска ў Капыльскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Капыльскага сельсавета. На усходнім ускрайку вёскі знаходзяцца могілкі.
Славутасці
Мураваная каталіцкая капліца ў Вусава была пабудавана ў 1863 годзе і асвечана. Адрамантавана ў 1898 годзе, асвечана ксяндзом Далецкім. 11 снежня 1900 года за № 5287 на імя Мінскага губернатара паступіў загад Міністэрства ўнутраных спраў Расійскай імперыі па дэпартаменту духоўных спраў іншаземных веравызнаньняў аб дазволе правядзення ў гэтай капліцы богаслужэнняў. У цяперашні час капліца знаходзіцца ў занядбаным стане.
Морбіус
«Морбіус» (Morbius) — амерыканскі фантастычны фільм, заснаваны на коміксах выдавецтва Marvel Comics, прэм’ера якога адбылася ў сакавіку 2022 года. У беларускі пракат фільм не выйшаў з-за байкоту буйных кінакампаній, звязанага з уварваннем Расіі ва Украіну.
Сюжэт
Майкл Морбіус з дзяцінства пакутуе ад рэдкага захворвання крыві і ўсё сваё свядомае жыццё прысвяціў пошукам лекаў. У нейкі момант Майкл бачыць магчымае выратаванне ў крыві кажаноў і вырашаецца на рызыкоўны эксперымент. Вопыт выклікае нечаканую рэакцыю: уступіўшы ў сувязь з хворымі клеткамі, ён мяняе цела Морбіуса, ператвараючы яго ў крыважэрнага монстра.
Людміла Дзмітрыеўна Сінькова
Людміла Дзмітрыеўна Сінькова (нар., Мазыр) — беларускі філолаг, літаратуразнавец, доктар філалагічных навук, прафесар.
Біяграфічныя звесткі
Дачка Дзмітрыя Бугаёва, літаратуразнаўцы, кандыдата філалагічных навук, прафесара, лаўрэата Дзяржаўнай прэміі БССР імя Якуба Коласа.
У 1981 годзе скончыла філалагічны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта па спецыяльнасці «Беларуская і руская мовы і літаратуры». У 1999—2004 гадах — загадчыца кафедры беларускай літаратуры XX стагоддзя; з 2004 года — прафесар кафедры беларускай літаратуры і культуры філалагічнага факультэта Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта, адначасова выкладае на кафедры літаратурна-мастацкай крытыкі факультэта журналістыкі БДУ. Валодае методыкай выкладання беларускай літаратуры, аўтар навучальных дапаможнікаў для студэнтаў і школьнікаў.
Навуковая дзейнасць
У 1985 годзе абараніла кандыдацкую дысертацыю па спецыяльнасці «Беларуская літаратура» на тэму «Некаторыя асаблівасці псіхалагічнага аналізу ў беларускай ваеннай прозе 70-80-х гг. (на матэрыяле творчасці В. Быкава, А. Адамовіча, В. Козькі)», у 1996 годзе — доктарскую дыссертацыю на тэму «Беларуская проза XX стагоддзя: дынаміка жанравых структур»; навуковы кансультант — член карэспандэнт НАН Беларусі прафесар А. А. Лойка. Сябар вучоных саветаў па абароне дысертацый у Беларускім дзяржаўным універсітэце ў сферы літаратуразнаўства і тэорыі і методыкі навучання і выхавання, рэдкалегій дзяржаўных і замежных навуковых выданняў. Старшыня рады па экспертызе навукова-даследчых праектаў па філалогіі пры Міністэрстве адукацыі (1999—2000 гады). Эксперт па гісторыі беларускай літаратуры ХХ-XXI стст., тэорыі літаратуры, кампаратывістыкі. Падрыхтавала 7 кандыдатаў навук.
Крос (рака)
Крос — рака ў Заходняй Афрыцы.
Бярэ пачатак у Камеруне, цячэ праз дэпартамент Манью на захад у Нігерыю. Паварочваючы на поўдзень і аддзяляючы нігерыйскі штат Крос-Рывер ад больш заходніх і Аква-Ібом, упадае ў Гвінейскі заліў.
Адным з асноўных народаў, якія насяляюць берагі ракі Крос, з’яўляецца.
NGC 7183
NGC 7183 (іншыя абазначэнні — PGC 67892, ESO 601-8, MCG -3-56-4, IRAS21596-1909) — галактыка ў сузор’і Вадаліў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Дарога Р31
Дарога  — аўтамабільная дарога рэспубліканскага значэння ў Беларусі, якая злучае Бабруйск, Мазыр і Ельск. Працягласць — 210 км. Праходзіць па тэрыторыі Бабруйскага, Светлагорскага, Калінкавіцкага, Мазырскага і Ельскага раёнаў.
Маршрут
Працягласць маршруту складае 206 км.
Іван Мікалаевіч Макараў (Герой Савецкага Саюза)
Іван Мікалаевіч Макараў (1904—1943) — чырвонаармеец Рабоча-Сялянскай Чырвонай Арміі, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза (1944).
Біяграфія
Іван Макараў нарадзіўся ў 1904 годзе ў вёсцы Есіпава (цяпер — Алексінскі раён Тульскай вобласці). Скончыў пачатковую школу. Служыў у Маскоўскай міліцыі, пазней працаваў у Туле на зброевым заводзе. У 1941 годзе Макараў быў прызваны на службу ў Рабоча-Сялянскую Чырвоную Армію. З таго ж года — на франтах Вялікай Айчыннай вайны.
Да верасня 1943 года чырвонаармеец Іван Макараў быў стралком 111-га стралковага палка 55-й стралковай дывізіі 61-й арміі Цэнтральнага фронту. Вызначыўся падчас бітвы за Дняпро. 16 верасня 1943 года ён у ліку першых пераправіўся праз раку Дзясна пад Чарнігавам і прыняў актыўны ўдзел у баях за захоп і ўтрыманне плацдарма на яе заходнім беразе. У канцы таго ж месяца Макараў пераправіўся праз Дняпро у раёне вёскі Радуль Рыпкынскага раёна Чарнігаўскай вобласці Украінскай ССР і правёў разведку нямецкай агнявой сістэмы. 12 лістапада 1943 года Макараў загінуў у баі. Пахаваны на паўднёвым ўсходзе ад вёскі Іванаўка Хойніцкага раёна Гомельскай вобласці Беларусі.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 15 студзеня 1944 года чырвонаармеец Іван Макараў пасмяротна быў удастоены высокага звання Героя Савецкага Саюза. Таксама быў узнагароджаны ордэнам Леніна і медалём.
Мелхія (значэнні)
Мелхія:
Забярэззе (Пінскі раён)
Забярэ́ззе (, Заберезье) — вёска ў Пінскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Бабрыкоўскага сельсавета.
Вялешына (Капыльскі сельсавет)
Вяле́шына (, Велешино) — вёска ў Капыльскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Капыльскага сельсавета.
У 1924—1960 гадах цэнтр Вялешынскага сельсавета.
Уладзіслаў Рэймант
Быў вандроўным акцёрам, чыгуначным служачым. Жыў у Францыі, Італіі, ЗША.
Бобрык (Пінскі раён)
Гісторыя
У 1559 г. вёска Бобрык ў Пінскім старостве Вялікага Княства Літоўскага, уласнасць «пана воеводы Троцкого». Пасля другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793 г.) у складзе Расійскай імперыі. З 1796 г. ў Пінскім павеце Мінскай губерні. У 1797 г. падаравана імператарам Паўлам I за ваенныя заслугі Маеру Бунацэма Нагелю. Пазней перайшла да яго сястры Капіталіны Нагелевай і яе дзяцей Міхаіла і Восіпа.
Паводле інвентара за 1844 г., маёнтак складаўся з вёсак Чамля, Бобрык, Задуб'е, 45 двароў, 158 рэвізскіх душ мужчынскага полу, у тым ліку ў в. Бобрык 21 двор, 70 рэвізскіх душ. У маёнтку было 1600 валок зямлі. Промыслы: мядовы, лесасплаў. У 1860-х гг. маёнтак Бартноўскіх у Дабраслаўскай сельскай грамадзе і воласці, 60 рэвізскіх душ; згадваецца паштовая станцыя на тракце Мінск — Пінск (9 коней, 4 экіпажы). У 1897 г. ў вёсцы 47 двароў, 287 жыхароў, піцейны дом, хлебазапасны магазін. На пачатку XX ст. 49 двароў, 344 жыхары.
У 1909 г. арганізавана сельскае народнае вучылішча (навучалася 40 вучняў). Вучыліся 3 гады і вывучалі граматыку, Закон Божы, рукапіс, гісторыю.
У 1921—1939 гг. вёска ў складзе Польшчы, у Дабраслаўскай гміне Лунінецкага, а з 1922 г. Пінскага павета Палескага ваяводства. У 1921 г. 68 двароў, 413 жыхароў.
У Вялікую Айчынную вайну ў ліпені 1941 — ліпені 1944 г. акупіравана нямецкімі захопнікамі, якія ў маі 1944 г. знішчылі 77 двароў. У барацьбе з ворагам загінулі 106 землякоў.
Пасля вайны створаны калгас імя Калініна. У 1954 г. 393 гаспадаркі, 1247 жыхароў.
З 25 снежня 1962 г. ў Пінскім раёне Брэсцкай вобласці. У 1970 г. ў складзе калгаса імя Чапаева, 172 двары 698 жыхароў, бальніца, амбулаторыя, аптэка, сярэдняя школа, камбінат бытавога абслугоўвання, аддзел сувязі.
У канцы XX ст. — 204 двары, 496 жыхароў. У 2005 г. — 202 гаспадаркі, 471 жыхар, сярэдняя школа, дзіцячы сад, Дом культуры, бібліятэка, ФАП, участковая бальніца.
Адукацыя
Да 2016 г. ў вёсцы працаваў дзіцячы сад.
Помнікі
Помнік землякам — усталяваны ў 1966 г. перад Домам культуры на ўвекавечанне памяці 106 аднавяскоўцаў, якія загінулі ў гады Вялікай Айчыннай вайны, а таксама ў пасляваенны час ад рук ворагаў савецкай улады.
Храм-капліца ў гонар Пакрова Прасвятой Багародзіцы (2015).
Мікалай Рэй
Мікалай Рэй (Mikołaj Rey;, мяст. Жураўна каля г. Галіч, Украіна — паміж 8.9. і 4.10.) — польскі пісьменнік, першы з вядучых прадстаўнікоў рэнесансавай літаратуры ў Польшчы.
Біяграфія
Вучыўся ў Скальбмежы, Львове, Кракаўскім універсітэце (1517-19). Служыў сакратаром пры двары ваяводы А. Тэнчынскага (1525-30), дэе пазнаёміўся з ідэямі Рэфармацыі і стаў кальвіністам. Асеў на вёсцы, але актыўна ўдзельнічаў у грамадскім жыцці, выступаў на сеймах 1540-42, 1558-59, 1569.
Большасць твораў напісаў на ўзор сучаснай яму замежнай л-ры, але запазычаную форму насычаў актуальным польскім зместам. Першы з буйных твораў Мікалая Рэя — сатырычны дыялог «Кароткая гутарка паміж трыма асобамі: Панам, Войтам і Плябанам» (1543) — звязаны з праграмай палітычнага шляхецкага руху «Экзекуцыя» за ўраўнаванне шляхты ў правах з магнатамі. Пратэстанцкія перакананні антыкаталіцкія і антыцаркоўныя матывы знайшлі адлюстраванне ў драме «Купец» (1549), зборніку пропаведзей «Пастыла» (1557). Спробы паказаць вобраз ідэальнага чалавека — у вялікай (10 тыс. вершаў) дыдактычна-алегарычнай паэме «Сапраўдны паказ жыцця пачцівага чалавека» (1558) і празаічнай кнізе «Зярцала» (1568). Паводле аўтара, гэта ідэал не толькі добрага сем'яніна, ветлівага гаспадара, але і шляхціца-грамадзяніна. Мікалай Рэй таксама напісаў зборнікі сатырычных эпіграм «Звярынец» і жартоўных вершаў, анекдотаў, баек «Забаўныя гісторыі» (абодва 1562). Мова яго твораў жывая, багатая, крыху грубаватая, блізкая да народнай.
Лічыцца "бацькам польскай літаратуры", таму што ён быў адным з першых польскіх паэтаў, які пісаў на польскай мове, а не на латыні.
Бабслей на зімовых Алімпійскіх гульнях 2018
Каляндар
Мясцовы час (UTC+9).
Камітэт па справах царства Польскага
Камітэт па справах Царства Польскага (1864-1881) быў заснаваны  25 лютага 1864 года  у якасці вышэйшага дарадчага органа пры расійскім імператары для абмеркавання рэформаў у царстве Польскім.
Стаў вышэйшым выканаўчым органам спраў  па царстве. Старшынстваваў у камітэце ў тых выпадках, калі ён не склікаўся пры асабістай прысутнасці імператара, князь П. П. Гагарын (да 1872); чальцамі яго былі прызначаны граф Панін, Чэўкін, граф Валуеў, генерал-ад'ютант Зялёной і М. А. Мілюцін; апошні лічыўся абавязковым чальцом камітэта па званні галоўнага начальніка ўласнай імператарскай канцылярыі па справах царства Польскага. Пры камітэце таксама была ўтворана адмысловая канцылярыя, пад вядзеннем кіраўніка справамі камітэтам (узначаліў яе С. М. Жукоўскі). У 1871 годзе, пры скасаванні у царстве Польскім ўстаноўчага камітэта, міністрам было прадпісана ўносіць ў наступных выпадках у камітэт і справы па спрэчках аб межах ўлады паміж адміністрацыйнымі і судовымі месцамі і паміж гэтымі апошнімі і духоўнымі ўладамі.
Партрэт Кацярыны Тэнчынскай
Партрэт Кацярыны Тэнчынскай — прыжыццёвы партрэт слуцкай княгіні Кацярыны Тэнчынскай. Партрэт раней упрыгожваў карцінную галерэю Слуцкага замка, цяпер захоўваецца ў Нацыянальным музеі ў Варшаве.
Апісанне
Слуцкую княгіню адлюстраваў невядомы мастак. Як мяркуецца, карціна была напісана ад канца 1578 года да сярэдзіны 1581 года — паміж смерцю першага мужа, Юрыя Юр’евіча Алелькавіча, і другім шлюбам з Крыштафам Радзівілам. Лацінскі надпіс на палатне кажа: «Год панскі 1580. Кацярына, графіня з Тэнчына, божай ласкай княгіня слуцкая, свайго ўзросту 35 гадоў». На самой жа карціне княгіня выглядае значна старэй.
Княгіня наказана амаль франтальна, пакаленна, у адзенні ўдавы. Рукі на каленях складзены накрыж, у правай — белая хустачка, якая разам з жалобным строем адзення сімвалізуе сямейнае гора.
На Кацярыне касцюм па іспанска-польскай модзе. Жанчына апранута ў чорную сукенку без рукавоў, так званы кшталт, што мае маленькі выраз ля шыі, праз які бачна белая кашуля з невялікім каўняром-. Доўгія рукавы кашулі плаўна завужаны да запясця. На форне чорнай сукенкі выразна выступаюць вузкія кісці зложаных на паясніцы рук. На галаве чорная шапачка-чапец на цвёрдай аснове. Паверх чапца нізка на лоб накінуты празрысты ільняны фламандскі рантух, свабодна ахінаючы спіну і плечы.
Побач з жанчынай — столік, пакрыты чырвонай драпіроўкай. Усю ўвагу мастак засяроджвае па твары княгіні — уводзіць крыніцу святла, якая знаходзіцца па-за карцінай. У твары вельмі адчувальныя рэалістычныя рысы. Мастак малюе поўную здароўя і жыццёвых сіл жанчыну. Княгіня смуткуе, але гэта смутак стрыманы, без роспачы, поўны ўласнай годнасці ўладарнай і ганарлівай арыстакраткі. Аўтар добра валодае малюнкам, адчувае аб’ём і пластыку. Побач з рэнесанснай ураўнаважанасцю і спакоем у партрэце заўважаюцца рысы маньерызму: рафінаванасць, паказная веліч і г. д.
Атрыбуцыя
У крыніцах падаецца, што аўтарам партрэту быў невядомы польскі жывапісец, магчыма. Паводле іншай версіі згодна архіўных звестак і даследаванняў вучонага-гісторыка А. Грыцкевіча гэты партрэт быў напісаны ў Слуцку і, верагодна, мясцовым мастаком. Аналіз жывапісных асаблівасцяў твора сведчыць пра знаёмства аўтара партрэта з кракаўскай мастацкай школай. Гэта не выпадкова, бо княгіня была родам з Кракава і сувязі слуцкага княжацкага двара з польскай сталіцай існавалі. Гэта ўзор распаўсюджанага ў той час тыпу «сармацкага партрэта».
NGC 7184
NGC 7184 (іншыя абазначэнні — PGC 67904, ESO 601-9, MCG -4-52-9, UGCA 425, IRAS21599-2103) — спіральная галактыка з перамычкай (SBc) ў сузор’і Вадаліў.
Санкт-Пецярбургская Рымска-каталіцкая семінарыя
Санкт-Пецярбургская Рымска-каталіцкая семінарыя ці Вышэйшай духоўнай семінарыі «Марыя — Каралева апосталаў» — вышэйшая каталіцкая спецыяльная навучальная ўстанова для падрыхтоўкі святароў у Санкт-Пецярбургу (Расія). З’яўляецца міждыяцэзіяльнай і адзінай каталіцкай семінарыяй ва ўсёй Расійскай Федэрацыі.
Гісторыя
Пасля закрыцця царскімі ўладамі Мінскай духоўнай семінарыі ў 1869 годзе яна з Мінска была пераведзена ў Санкт-Пецярбург. Такім чынам, гістарычная Санкт-Пецярбурская семінарыя, якая з’яўляецца наступніцай Мінскай, аднавіла сваю дзейнасць.
Напачатку ў гэтай духоўнай навучальнай установе не было належных умоваў. Так, з-за адсутнасці сталовай на пачатку семінарысты харчаваліся ў Ваенна-механічным інстытуце, які знаходзіўся паблізу. З часам семінарыі быў перададзены ўвесь будынак і прылеглая да яго пракатэдра. Пад кіраўніцтвам кс. прэлата Андрэя Стэцкевіча быў адрамантаваны і будынак семінарыі, і касцёл. Семінарыя атрымала афіліяцыю пры Папскім Латэранскім універсітэце ў Рыме. З таго часу яе выпускнікі атрымліваюць дыплом бакалаўра гэтай прэстыжнай навучальнай установы. Санкт-Пецярбурская духоўная семінарыя стала цэнтрам жыцця Каталіцкага Касцёла ў Расіі.
У верасні 1917 года семінарысты ўжо не змаглі прыступіць да заняткаў, а ў 1918 годзе будынак семінарыі быў адабраны ўладай.
У 1991 годзе быў заснаваны Каледж каталіцкай тэалогіі, філасофіі і гісторыі імя св. Тамаша Аквінскага. Яго дзейнасць праклала шлях да практычнай рэалізацыі мець у Расіі духоўную семінарыю. У 1993 годзе арцыбіскуп Тадэвуш Кандрусевіч, Мітрапаліт Мінска-Магілёўскі заснаваў семінарыю. На першы курс было прынята 17 семінарыстаў з Расіі і Казахстана.
Канатоп (Пінскі раён)
Канато́п (, Конотоп) — вёска ў Пінскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Бабрыкоўскага сельсавета.
Аліса ў Цудазем’і (фільм, 2010)
«Аліса ў Цудазем’і» (Alice in Wonderland) — амерыканскі фільм 2010 года Ціма Бёртана. Галоўныя ролі ў фільме выканалі Мія Васікоўска, Джоні Дэп, Хелена Бонем Картэр і Эн Хэтэўэй. Фільм атрымаў дзве прэміі «Оскар» — за найлепшыя дэкарацыі і за найлепшыя касцюмы.
Сюжэт
Жыццё 19-гадовай Алісы Кінгслі прымае нечаканае абарот. На віктарыянскай вечарынцы ў яе гонар Алісе робіць прапанову Хэміш — багаты, але дурны сын лорда і лэдзі Эскот. Не даўшы адказу, дзяўчына ўцякае і ідзе за трусам, заўважаным ёю на лужку. Трус як трус, вось толькі ён апрануты ў камзол і ўвесь час глядзіць на кішэнны гадзіннік.
Беларуская агучка
Афіцыйны беларускі пераклад быў падрыхтаваны студыяй «Кінаконг» і выйшаў у 2022 годзе на відэасэрвісе VOKA.
Галоўныя ролі:
Мелхія (Біблія)
Мелхія ці Мелкія - біблейскі персанаж, які згадваецца ў Кнізе прарока Ераміі, Раздзел: 21, Верш: 1.
Мелхія быў святаром у царстве Седэкія і бацькам Пасхора, пасланца царскага паведамлення да Ераміі, у якім той пытаў боскага ўмяшання ў вайну супраць Навухаданосара II
Вабішчэвіч
Вабішэвіч — беларускае прозвішча.
Ян Матусевіч
Ян Матусевіч (Ян Карповіч-Матусевіч ;,  — , ) — беларускі рэлігійны і грамадскі дзеяч, святар.
Нягледзячы на тое, што нарадзіўся будучы святар 24 ліпеня 1948 года, а. Ян Матусевіч заўсёды святкаваў свой Дзень народзінаў 24 чэрвеня — на свой Дзень анёла ў гонар Св. Яна Хрысціцеля.
Сямейныя карані
Паходзіць з пабожнай праваслаўнай сям'і з уніяцкімі каранямі. Яго бацька — Ян, сын Піліпа — паходзіў з шматдзетнай сям'і з в. Кандратавічы Лагойскага раёна Мінскай вобласці, у 1943 прымусова быў вывезены ў Германію, адкуль вярнуўся інвалідам, усё жыццё быў вельмі пабожным чалавекам і пакуль былі сілы хадзіў да царквы. Бацька Яна Матусевіча вельмі сябраваў з сваім стрыечным братам — праваслаўным святаром, якога ў канцы 1940-х расстралялі.
Бацькі пабраліся шлюбам перад вайной. У 1939 чакалі дзяўчынку, але яна нарадзілася мёртвай. Праз два гады ў сям'і Матусевічаў нарадзіўся сын Андрэй, аднак ён памёр у 1943 ад дыфтэрыі. У 1948 у сям'і нарадзіўся сын Ян, якога хрысцілі 29 жніўня 1948 ў царкве Св. Аляксандра Неўскага ў Мінску. Святыя Тайны Хрышчэння і Мірапамазання ўдзяліў протаіерэй Яўстах Баслык.
Рэлігійнае ўзгадаванне атрымліваў ад сваіх пабожных бацькоў і сваякоў. Падчас вакацыяў Янам Матусевічам апекавалася цётка — каталічка з Заслаўя, якая часта брала яго з сабой у касцёл у м. Краснае каля Маладзечна.
Шлях да святарства
Яшчэ падчас вучобы ў тэатральна-мастацкім інстытуце адчуў вялікае жаданне стаць святаром. У адпаведнасці з тагачасным савецкім заканадаўствам вымушаны быў звярнуцца да ўпаўнаважанага па справах рэлігіі па дазвол для паступлення ў каталіцкую семінарыю ў Каўнасе (тады ў СССР было ўсяго 2 семінарыі, яшчэ адна — ў Рызе). Спачатку ўлады спрабавалі адгаварыць ад намеру стаць каталіцкім святаром па прычыне адсутнасці каталіцкай семінарыі ў Беларусі, а потым паставілі ўмову Яну Матусевічу: яны дадуць адпаведны дазвол для права на паступленне ў каталіцкую семінарыю па-за межамі Беларусі толькі ў тым выпадку, калі ён дасць абавязак паведамляць пра ўсе антысавецкія выказванні выкладчыкаў і семінарыстаў. Гэтую прапанову — стаць сексотам — Ян Матусевіч катэгарычна адкінуў, тым самым шлях у каталіцкую семінарыю для яго стаў закрыты.
З студзеня па красавік 1974 спяваў у хоры ў царкве Св. Аляксандра Неўскага ў Мінску. Затым вымушаны быў з'ехаць з Беларусі ў Расію. Служыў панамаром ва Успенскім кафедральным саборы ў Смаленск, потым — псаломшчыкам у царкве г. Гагарын. Толькі такі шлях адкрыў Яну Матусевічу магчымасць стаць святаром. Савецкія ўлады далі дазвол, каб смаленскі праваслаўны епіскап высвяціў на святара. Спачатку яго высвяцілі на дыякана, а 29 жніўня 1974 епіскап Смаленскі і Вяземскі Феадосій высвяціў яго ў Смаленску на святара.
Дусаеўшчына
Дусае́ўшчына (, Дусаевщина) — вёска ў Капыльскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Капыльскага сельсавета.
Ян Матусевіч
Служэнне ў Праваслаўнай Царкве
Душпастырскую дзейнасць распачаў у в. Спас Новадугінскага раёна Смаленскай вобласці, у самай глухой парафіі, куды не хадзіў аніякі транспарт, а да бліжэйшпй чыгуначнай станцыі было 20 км. Настаяцелем праваслаўнай царквы Перамянення Гасподняга ў в. Спас праслужыў да 1978, затым вярнуўся ў Беларусь.
Дусаеўшчына
Да 24 мая 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Старакапыльскага сельсавета.
Ян Матусевіч
Служэнне ў Праваслаўнай Царкве
З студзеня 1978 выконваў святарскае служэнне ў праваслаўнай царкве Св. Аляксандра Неўскага ў Мінску, затым паўгады служыў настаяцелем Успенскай царквы ў в. Маркава каля Маладзечна.