cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ватыкан
Культура
Ватыкан выдае сотні газет і часопісаў у розных краінах. Афіцыёз Ватыкана — штодзённая газета «Асерваторэ рамана» (тыр. каля 50 тыс. экз.). У Святога Прастола маецца сваё агенцтва друку — Аджэнцыя Інтэрнацыянале Фідэс (АІФ). Радыё Ватыкана вядзе свае перадачы на 41 мовах, у т.л. і на беларускай мове (гл.Радыё Ватыкана, беларуская служба) на большасць краін свету, у т.л. і на краіны СНД. Пры Ватыкане маецца «Ватыканскі тэлевізійны цэнтр» («Тэлепачэ»). З 1996 Ватыкан падключаны да сеткі Інтэрнэт.
Салтаны
Салтаны́ (, Солтаны) — вёска ў Маладзечанскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Гарадзілаўскага сельсавета.
Голацк
Го́лацк (, Голоцк) — аграгарадок у Пухавіцкім раёне Мінскай вобласці. Адміністрацыйны цэнтр Голацкага сельсавета.
Геаграфія
Знаходзіцца за 40 кіламетры на паўночны захад ад Мар’інай Горкі, 26 кіламетраў ад Мінска, 12 кіламетраў ад чыгуначнай станцыі Седча і Рудзенс на лініі Мінск-Асіповічы каля шашы Мінск-Мар’іна Горка.
Вялікае Княства Літоўскае
У 18 ст уласнасць Агінскіх, потым Манюшкаў. Населены пункт уваходзіў у склад Менскага павета Менскае ваяводства.
Пад уладай Расійскай імперыі
Пасля 2-га падзелу Рэчы Паспалітай (1793 г.) — у складзе Расійскай імперыі. У 19 - 20 стст. у Дукорскай волаці Ігуменскага павета Мінскай губерні.
У 1882 г. сялянамі в. Зазер'е, Рыбцы, Узляны, і іншымі былі куплены ў растэрміноўку на 40 гадоў землі памешчыка, які разарыўся.
у 1886 г. працаваў вінакурны завод.
Найноўшы час
У жніўні 1919 — ліпені 1920 вёска знаходзілася пад польскай уладай.
Пасля рэвалюцыі на базе вучылішча створана працоўная школа 1-ай ступені, у якой у 1922 г. вучылася 60 хлопчыкаў і дзяўчынак, працавала 2 настаўнікі.
20 жніўня 1924 года Голацк стаў адміністрацыйным цэнтрам Голацкага сельсавета, які быў створаны ў складзе Смілавіцкага раёна Мінскай акругі.
Пад час Другой сусветнай вайны з канца чэрвеня 1941 г. да 4 ліпеня 1944 г. акупіравана нямецкімі войскамі.
Адукацыя
У 1904 годзе адкрыта народнае вучылішча. У 1914 годзе узведзены школьны будынак. Зараз працуе:
Мікола Гамолка
Мікола Гамолка (Мікалай Іванавіч Гамолка;, в. Брынёў, Петрыкаўскі раён, Гомельская вобласць — ) — беларускі , і.
Біяграфія
Нападзіўся ў сялянскай сям’і.
Вучыўся на філалагічным факультэце Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта (1939—1940, завочна ў 1948—1952). У 1940—1946 гг. служыў у Савецкай Арміі. У 1947 г. паступіў на працу рэдактарам у Дзяржаўнае выдавецтва БССР, у 1948—1949 гг. — літсупрацоўнік рэдакцыі газеты «Літаратура і мастацтва», з 1949 г. загадваў аддзелам літаратуры і мастацтва рэдакцыі газеты «Чырвоная змена», у 1951—1962 гг. — адказны сакратар часопіса «Бярозка». З 1967 г. — адказны сакратар Камісіі па Дзяржаўных прэміях БССР пры Савеце Міністраў рэспублікі. У 1970—1980 гг. і ў 1982—1986 гг. — літкансультант СП БССР, у 1980—1982 гг. — дырэктар Бюро прапаганды мастацкай літаратуры СП БССР.
Творчасць
Першыя вершы надрукаваў у 1937 годзе (бабруйская газета «Камуніст»). Аўтар зборнікаў вершаў «Зварот шчасця» (1946) і «Б’юць куранты» (1950). Паасобныя вершы пакладзены на музыку. Працаваў пераважна ў жанры прозы. Выйшлі аповесці для дзяцей «Лета ў Калінаўцы» (1950, дапоўненае выданне ў 1956), «Добры дзень, школа!» (1953), «За вялікую трасу» (часопіс «Полымя», 1954), а таксама раман «Шосты акіян» (1959), аповесці «Лясная крэпасць» (1980), «Сокалы-сакаляняты» (1987), «Партызанскія сёстры» (1989), зборнік апавяданняў «Шлях адкрыты» (1960). На рускай мове выдаў аповесць-хроніку «Девушка шла по войне» (1972). У 1982—1983 гадах выйшлі Выбраныя творы ў 2 тамах.
Памяць
У сярэдняй школе № 1 г. Жыткавічы адкрыты мемарыяльны музей пісьменніка.
Кхуздул
Кхуздул (Khuzdul ці Khuzdûl, у перакладзе «гном’я») — мова гномаў у творах Дж. Р. Р. Толкіна аб Міжзем’і. Адна з выдуманых штучных моў, створаных Толкінам разам з квэнья і чорнай мовай.
Паводле легенды, апісанай у Сільмарыліяне, кхуздул прыдумаў Аўлэ, адзін з валар. Аўлэ стварыў гномаў з камянёў і пачаў вучыць іх мове, прыдуманай для іх. Гэта адбылося да таго, як гномы зноў заснулі, каб дачакацца, калі прыйдзе час іх Абуджэння. І да таго часу, як у Міжзем’е прыйшлі Сыны Эру эльфы і людзі. Такім чынам, магчыма сказаць, што кхуздул — старажытнейшая мова Міжзем’я (не лічачы Валарына і магчыма мовы энтаў).
Пасля іх абуджэння гэтая мова (як і ўсе мовы і ўсё іншае ў Ардзе) з цягам часу мянялася, набываючы адрозненні ў розных аддаленых адзін ад аднаго паселішчах гномаў. Але змены адбываліся так марудна, а адрозненні былі такімі нязначнымі, што нават у Трэцюю эпоху Гномы з розных родаў лёгка разумелі адзін аднаго. Кхуздул рэдка і неахвотна вывучалі прадстаўнікі іншых рас, мабыць з-за таго, што мова гномаў была складанай і немілагучнай. І самі гномы не вельмі хацелі расказваць пра яе іншым. Іх мова была «сакрэтам, які яны не адкрывалі добраахвотна нават сваім сябрам». Уласныя імёны гномаў, такія, якімі іх бачым у творах Толкіна, узятыя з мовы людзей. Сваіх сакрэтных, «унутраных» імёнаў, гномы не гавораць анікому, іх нават не выбіваюць на надмагільных камянях. Ва Уладары пярсцёнкаў і іншых творах Толкіна кхуздул ужываецца ў асноўным у геаграфічных назвах. Адной з нешматлікіх фраз, якія былі сказаныя на кхуздуле, з’яўляецца баявы выклік Гімлі, які ён пракрычаў падчас Аблогі Хорнбурга: "Барук Казад! Казад аі-мену! (Baruk Khazâd! Khazâd ai-mênu!) — «Сякеры Гномаў! Гномы (ідуць) на вас!»
Але, ў Першую эпоху, калі Людзі Дома Хадора прыйшлі ў Белерыянд і сустрэліся з гномамі з рода Доўгабародаў, паміж двумя народамі ўзнікла дружба, паколькі, людзі, з’яўляючыся добрымі наезнікамі, маглі прапанаваць гномам абарону ад оркаў. І гномы пазнаёмілі людзей са сваёй мовай, але людзі палічылі кхуздул вельмі складаным і цяжка засвойвалі што-небудзь большае, чым асобныя словы, вялікая колькасць з якіх, змяніўшыся, увайшлі ў іх ўласную мову. Здаецца, што кхуздул паўплываў на структуру першапачатковай мовы людзей — таліска, што бачна па больш позняй мове людзей — адунаіку.
Гісторыя стварэння Кхуздула
Толкін пісаў, што кхуздул «быў створаны ў накідах, з некаторымі дэталямі структуры і вельмі маленькім слоўнікам». Гэта, безумоўна, адбылося ў трыццатыя гады. Кхуздульскія словы Khazaddûm i Gabbilgathol з’яўляюцца ў раніх версіях «Сільмарыліёна». Відавочна, што асновай для мовы былі семіцкія мовы. Але Толкін не пакінуў падрабязных матэрыялаў па мове, і ўсё, што вядома — асобныя фразы аб структуры і невялікі лексікон слоў і выразаў. Мы ведаем некалькі назваў, імён, надпіс на магіле Баліна («Balin Funinul uzbad Khazaddûmu» — «Балін, сын Фундзіна, уладар Морыі») і баявы вокліч Гімлі («Baruk Khazâd! Khazâd ai-mênu!» — «Сякеры Гномаў! Гномы ідуць на вас!»). Але ёсць звесткі, што ў чарнавых накідах Толкіна, ёсць поўная граматыка Кхуздула, але яна не апублікаваная і знаходзіцца ў архіве аднаго з лінгвістычных толкінісцкіх часопісаў.
Структура Кхуздула
У вядомых кхуздульскіх словах былі наступныя зычныя: дзве выбухныя аспіраты — kh i th, гэта значыць, «к» і «т» з прыдыханнем. У кхуздуле таксама ёсць неаспірыраваныя зычныя, падобныя да «к» і «т», але, у адрозненне ад іншых моў, k i t -гэта самастойныя фанемы, якія трэба адрозніваць ад kh i th. Таксама ў кхуздуле ёсць звонкія выбухныя b, d, g, глухія спіранты f, sh i s, звонкія спіранты z i gh, бакавы l, вібрант r, насавыя n, m, паўгалосныя w i y, гартанны h.
Таксама, зыходзячы з табліцы рун Ангертас Морыя, у кхуздуле верагодна могуць быць і іншыя гукі — зычныя j, cg, v, mb, hw, dh, nj, ng, kw, gw, ghw, ngw, nw, rh, lh, nd, ps, ts, кароткія галосныя ö, ü. Таксама ёсць сімвал +h, які мае асобную руну, які мажліва азначаў аспіраванне (аглушэнне) зычных.
Базавая структура кхуздула падобна да структуры семіцкіх моў. Асновы, ад якіх утвараюцца словы, самі не з’яўляюцца вымаўлянымі словамі, а складаюцца толькі з зычных. Назоўнікі, прыметнікі, дзеясловы і г. д. утвараюцца шляхам устаўляння пэўных галосных паміж зычнымі асновы (Khuzd(ul) — Khazâd — Khizd(in) ад верагоднага кораня Kh-Z-D), а зрэдку — верагодна шляхам падваення адной з зычных.
У кхуздуле, як і ў семіцкіх мовах, корань звычайна складаецца з трох зычных. Магчымы карані з двух і адной зычнай.
Сенькаўшчына (Маладзечанскі раён)
Се́нькаўшчына (, Сеньковщина) — вёска ў Маладзечанскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Гарадзілаўскага сельсавета.
Кхуздул
Структура Кхуздула
Таксама ў словаўтварэнні выкарыстоўваюцца прыстаўкі і суфіксы: ai- (прыназоўнік «на»), -ul (суфікс прыметніка), -ûn (верагодна, вызначаны артыкль), -îт (паказальнік роднага склона) і г. д. Магчымы мутацыі ці асіміляцыі зычных каранёў у складаных словах (M-B-R у Barazinbar).
Сіні колер
Іншыя літаратурна-культурныя асацыяцыі
Сіні — колер Зеўса (Юпітэра) і Геры (Юноны).
Спасылкі
<!-- Устаўка з Ангельшчына-вікі, і пачатак яе перакладу. Хто перавядзе і выправіць чарговы фрагмент — выдаляйце ангел тэкст!
Naming and etymology
The English language commonly uses «blue» to refer to any color from blue to cyan.
The modern English word blue comes from the Middle English, where it began to be used along with bleu, an Old French word of Germanic origin (possibly Old High German blao, «shining»). A Scots and Scottish English word for «blue-grey» is blae, from the Middle English bla ("dark blue, " from the Old English bl?d). As a curiosity, blue is thought to be cognate with blond and black, also with Latin flavus («yellow»; see flavescent and flavine) and with Russian белы, belyi ("white, " see beluga), all of which derive (according to the  American Heritage Dictionary) from the Proto-Indo-European root *bhel- meaning «to shine, flash or burn», whence the names of various bright colors, and that of color black from a derivation meaning «burnt» (other words derived from this root include bleach, bleak, blind, blank, blush, blaze, flame, fulminate, flagrant and phlegm).
Лілія Станіславаўна Ананіч
Біяграфія
Нарадзілася 2 студзеня 1960 года ў вёсцы Леванова Барысаўскага раёна Мінскай вобласці. Бацька, Станіслаў Іосіфавіч Яцэвіч, працаваў дырэктарам школы. Маці, Вольга Гаўрылаўна Яцэвіч, працавала ў гэтай жа школе настаўніцай беларускай мовы і літаратуры. Акрамя Ліліі, у сям’і было яшчэ трое дзяцей.
Сіні колер
Naming and etymology
Many languages do not have separate terms for blue and green, instead using a cover term for both (when the issue is discussed in linguistics, this cover term is sometimes called grue in English). For example, in Vietnamese both tree leaves and the sky are xanh (to distinguish, one may use xanh la cay «leaf grue» for green and xanh nu?c «water grue» for blue). Chinese has a word ? qing that can refer to both, though it also has separate words for blue (? / ?, lan) and green (? / ?, lu). In traditional Welsh (and related Celtic languages), glas could refer to blue but also to certain shades of green and grey; however, modern Welsh is tending towards the 11-color Western scheme, restricting glas to blue and using gwyrdd for green and llwyd for grey. In Swedish, bla, the modern word for blue, was used to describe black until the early 20th century.
Лілія Станіславаўна Ананіч
Біяграфія
Да сёмага класа вучылася ў сярэдняй школе ў в. Леванова. Скончыла сярэднюю школу ў в. Дрычын. У 1983 годзе скончыла факультэт журналістыкі Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта па спецыяльнасці «Журналістыка», у 2000 годзе — Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь па спецыяльнасці «Дзелавое адміністраванне».
Сіні колер
Naming and etymology
On the other hand, Russian does not have a single word referring to the whole range of colors denoted by the English term «blue.» Instead, it treats light blue (галубай, goluboy) as a separate color independent from plain or dark blue (сіні, siniy), while in English the light blues like azure and cyan are considered mere shades of «blue» and not shades of a different color. To better understand this, consider that English makes a similar distinction between «red» and light red (pink, which is considered a different color and not merely a kind of red), but such a distinction is unknown in several other languages; for example, both «red» (? / ?, hong) and «pink» (??, fen hong, lit. «powder red») have traditionally been considered varieties of a single color in Chinese. Finally, it has been argued that Turkish treats dark or navy blue (lacivert, curiously a cognate of English azure and lapis lazuli) as a separate color from plain or light blue (mavi).
Лілія Станіславаўна Ананіч
Біяграфія
У 1983-1984 гадах працавала фотакарэспандэнтам мінскай раённай газеты «Шлях камунiзму».
Сіні колер
Sky
A clear sky on a sunny day appears blue because of Rayleigh scattering of the light from the Sun. Large quantities of water appear blue because red light around 750 nm is absorbed as an overtone of the O-H stretching vibration. Interestingly, heavy water is colorless, because the absorption band (~950 nm) is outside the visible spectrum.
Лілія Станіславаўна Ананіч
Біяграфія
У 1996-2001 гадах была намеснікам начальніка, начальнікам інфармацыйна-аналітычнага ўпраўлення Дзяржаўнага камітэта Беларусі па друку.
Сіні колер
Plants and animals
When a dog or cat is described as having a «blue» coat, it refers to a shade of grey which takes on a bluish tint, and diluted variant of a pure black coat. Breeds such as the Kerry Blue Terrier dog and Russian Blue cat have solid «blue» coats, as does the «British Blue» variety of the British Shorthair cat. Others, such as the Australian Shepherd and Border Collie, may have blue merle coats, which is «blue» mixed in with a solid, usually brown or black, base color. (See also Blue Dog Democrats, below).
Лілія Станіславаўна Ананіч
Біяграфія
16 кастрычніка 2015 года пастановай Савета Міністраў № 870 у складзе Урада склала свае паўнамоцтвы перад нававыбраным Прэзідэнтам Рэспублікі Беларусь, а 17 снежня 2015 года ўказам Прэзідэнта № 500 зноў зацверджана на пасадзе міністра.
Сіні колер
Plants and animals
The western skink has a brilliant cobalt blue tail.
Лілія Станіславаўна Ананіч
Біяграфія
28 верасня 2017 года вызвалена ад пасады міністра інфармацыі Беларусі.
Сіні колер
Books and written works
A «blue book» is an almanac or similar reference work. For example, the Oregon Blue Book is the official directory and fact repository of the state of Oregon, while the Harvard Bluebook dictates a style of legal citation. The Blue Book is a term for a policy document issued by the Federal Communications Commission in the United States in 1946, urging television networks to uphold their commitment to public service. The Kelley Blue Book is a popular guide used for automobile prices.
Лілія Станіславаўна Ананіч
Крытыка
У 2017 годзе палітолаг Вольф Рубінчык заўважыў, што ў 2003 годзе Л. Ананіч «прыбудавалася» ў якасці сааўтаркі да кнігі кандыдата філалагічных навук В. Вараб'ёва, прысвечанай СМІ ў Беларусі, не ўнёсшы дастатковага творчага ўкладу: «здаецца, тагачасная намміністра... лоўка скарыстала сваё службовае становішча».
Погляды і выказванні
У пачатку лістапада 2021 года Лілія Ананіч у эфіры ток-шоу «Будні» на «Альфа-Радыё» заявіла, што «публікацыі, у якіх пад выглядам навуковых разваг фарміруецца пэўная думка і пункт гледжання» патрэбна адносіць да экстрэмісцкіх матэрыялаў.
Сіні колер
Books and written works
Blue pages are a telephone directory of government offices—either an official blue book or a section of a commercial directory. Compare with the yellow pages or white pages.
Рагу
Рагу (ragoût; от ragoûter — выклікаць апетыт) — страва з невялікіх кавалачкаў спачатку абсмажанага, а затым тушанага мяса, рыбы, птушкі, дзічыны, гародніны ці грыбоў, часта ў густым соусе.
Нацыянальныя разнавіднасці
Стравы, прыгатаваныя падобным з рагу чынам, ёсць у многіх народаў. Найбольш вядомыя з іх французская закуска рагу фін, рагу па-цюрыхску, фрыкасэ або італьянскае балонскае рагу. Гуляш і бефстроганаў таксама адносяць да рагу. На Брытанскіх астравах стравы, роднасныя з рагу, называюцца сцью, найбольш вядомае з якіх — ірландскае рагу. Таксама да рагу можна аднесці нямецкую страву айнтопф.
Сіні колер
Books and written works
In The Hitchhiker's Guide to the Galaxy there are many references to the Hooloovoo, «a super-intelligent shade of the color blue.»
Спіс аб’ектаў PGC (2016001—2017000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2016001—2017000)
Сіні колер
Books and written works
On Being Blue: A Philosophical Inquiry is a book-length essay by William H. Gass.
Prizes
«Blue ribbon» is a term used to describe something of high quality, such as a blue-ribbon panel or a blue-ribbon commission. This comes from the practice of awarding blue ribbons for first place in competitions. The Blue Riband was a notional prize conferred since the 1860s to the ship that made the fastest trans-Atlantic crossing. The first ship actually to fly a blue pennant from her masthead upon winning this was the French liner Normandie in 1936.
National, athletic, and university associations
Azzurro, a light blue, is the national color of Italy. Blue (along with white) is the national color of Israel and the color is seen on the Israeli flag.
Dark blue is associated with the University of Oxford and light blue with the University of Cambridge. The sporting colors of these universities are called «the blues.»
A specific shade of dark blue is associated with Yale University. Blue Devils are the mascot of many American universities; Duke University's blue devils are the most famous. Ironically their rivals the University of North Carolina at Chapel Hill also uses a shade of blue as their school color. This has led many to associate their school colors to differentiate shades of blue in daily occurrences, with the darker blue known as «Duke blue» and the lighter powder blue as «Carolina blue.» Other universities with the mascot include Brigham Young University, Central Connecticut State University, Dillard University, Lawrence Technological University, State University of New York at Fredonia, and the University of Wisconsin-Stout.
Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Наваельня)
Свята-Раства-Багародзіцкая царква — мураваны праваслаўны храм у гарадскім пасёлку Наваельні Дзятлаўскага раёна Гродзенскай вобласці. Размешчана на паўднёвай ускраіне мястэчка, на вуліцы Наваельненская плошча. Пабудавана ў 1876—1879 гадах з цэглы паводле праекта архітэктара А. Лазінскага на месцы спаленай царквы.
Сіні колер
National, athletic, and university associations
The Columbus Blue Jackets are a National Hockey League team based in Columbus, Ohio. The Blue Jays are the mascots of the Toronto Blue Jays, a Major League Baseball team, and its two minor league affiliates: the Dunedin Blue Jays in Dunedin, Florida, and the Pulaski Blue Jays in Pulaski, Virginia.
Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Наваельня)
Гісторыя
У 1872 годзе члены Наваельненскага папячыцельства хадайнічаюць перад гродзенскай царкоўна-будаўнічай прысутнасцю: ''«Давно мы имеем необходимую нужду в новой церкви. Более десятка лет после того как сгорела от громового удара наша деревянная церковь мы должны были ходить на богослужение в ближайшую Дворецкую церковь… Мы в 1864 году устроили на свои скудные средства маленькую кладбищенскую церковь, покрыта соломой»''. У хадайніцтве далей просяць пабудаваць калі не мураваную, то хаця б драўляную царкву. Хадайніцтва было задаволена, і ў 1876—1879 гадах на месцы спаленай узводзіцца новая мураваная царква паводле праекта архітэктара А. Лазінскага.
Сіні колер
Social class, occupation, and military associations
Blue may denote the working class, derived from the traditional color of factory uniforms. Blue-collar workers are industrial workers and are often contrasted with white-collar office workers. However, in contrast to "blue collar, " the phrase «blue blood» is used to mean "from an aristocratic background, " because pale, untanned skin—historically, a sign of nobility—allows blue-tinged veins to show through.
Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Наваельня)
Гісторыя
У выданні «Гродненский православно-церковный календарь. Православие в Брестско-Гродненской земле в конце XIX века» апісваецца каменная царква з каменнай званіцай, абнесеная драўлянай агароджай. Царква пабудавана ў 1878 годзе на месцы былой драўлянай царквы, пастаўленай ў 1755 г., якая згарэла ў 1847 г. Пры царкве было заснавана царкоўна-прыходскае папячыцельства, працавалі дзве школы ў Ведравічах і Наваельні з 84 навучэнцамі хлопчыкамі і 11 дзяўчынкамі. Настаяцелем храма быў Аляксандр Дубінскі, рукапаложаны 2 ліпеня 1895 г.
Сіні колер
Social class, occupation, and military associations
Several vocations are associated with blue. Law enforcement, and uniformed police, often wear blue uniforms and have become associated with the color, as seen in phrases such as "boys in blue, " "blue line, " and «blue wall.» Most police cars have blue colors, and United Nations peacekeepers are uniformed in blue and white. «Bluecoat» (akin to «redcoat») refers to a uniformed police officer. Police in the People's Republic of China changed the color of their uniforms from green to blue in the late 1990s, partly to emphasize their civilian role. Since laws prohibit police from declaring a strike, the «blue flu» is a «sickout»: a type of strike action in which police call in sick.
Blue is associated with many air forces and navies because of the color of their dress uniforms, while green is associated with armies. Navy blue is a particular shade of blue worn by sailors in the Royal Navy since 1748 and subsequently adopted by other navies around the world. The Blue Angels are an acrobatic flight squadron of the U.S. Navy.
Political associations
Blue, like white, may represent authority, as opposed to revolutionary red or anarchist black.
During the American Civil War, blue was used to represent the Union, while gray represented the Confederacy. This representation was based on the uniforms worn by the respective armies, although uniforms remained non-standard throughout the war and sometimes the colors were switched.
The coalition with the Kuomintang, People's First Party, and the New Party in Taiwan, which favors unification with mainland China is called the Pan-blue coalition due to the color of the party banner of the Kuomintang which is considered the dominant party of the coalition.
Internationally, blue is the symbol for conservatism and conservative political parties. There are several notable exceptions and different meanings:
In the United States, since the 2000 presidential election, blue represents the left-wing Democratic Party, and «blue states» are states that tend to favor the Democrats. (The rival right-wing Republicans became associated with red, and states that favor the Republicans are «red states.» Prior to 2000, electoral maps either used blue to represent the incumbent and red for the challenger, or alternated. Each party uses all three national colors (red, white, and blue) in official materials. The Blue Dog Democrat coalition is a caucus of moderate Democrats in Congress.
Religion
Blue plays a symbolic role in a number of world religions. In the Hindu faith, persons of a transcendental, or divine nature are displayed as being blue in colour. The deity Krishna is probably the most famous of this type of depiction within Hindu art.
Television
Blue is the color and name of the main character (a dog) in the preschool animated educational television show Blue's Clues.
On Star Trek, medical and scientific personnel wear blue uniforms.
On Foster's Home For Imaginary Friends, there is a character named Blooregard Q. Kazoo, more commonly named Bloo, and pronounced blue. He is a blue bloblike imaginary friend.
Music
Blues is a music genre. A blue note is a note between the regular notes on the scale. Blue notes are the most important notes in the blues scale.
Bands called «Blue» include two British musical groups: the rock group Blue and the boy band Blue. Blue is the title of an album by the Canadian singer-songwriter Joni Mitchell, and Kind of Blue is the title of an album by Miles Davis, one of the world's best-selling jazz recordings. Blue Man Group is a performance art group founded in New York City in 1987.
Blue Train is an influential jazz album by John Coltrane. Rhapsody in Blue is a symphonic jazz composition for jazz band, piano, and orchestra by George Gershwin, while Love is Blue is a popular tune from the 1960s by Andy Williams, most notably performed by Paul Mauriat.
«Blue» has been used as a song title by many artists, notably LeAnn Rimes and Eiffel 65. Cristian Castro's song «Azul» (Spanish for «blue») repeats the line «This love is blue as the sea» (Este amor es azul como el mar).
Other songs which use the word blue include:
Use in painting
Traditionally, blue has been considered a primary color in painting, with the secondary color orange as its complement, but this is not consistent with modern scientific color theory. As the mixing of pigments is a subtractive color process, the true primary colors in painting and printing are cyan, magenta and yellow (with black often added for practical reasons; see CMYK color model). -->
Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Наваельня)
Гісторыя
У склад прыходу ўваходзілі вёскі Наваельня, Аханяны, Ведравічы, Варакомшчына, Карыца, Ліжэйкі, Навасёлкі, Рабкі, Селівонкі, Талкуны. Да царквы належала 814 прыхаджан мужчын і 888 жанчын, а разам 1702 чалавекі.
Памятныя кніжкі Гродзенскай губерніі захавалі прозвішчы некаторых святароў Свята-Раства-Багародзіцкай царквы, г.п. Наваельня: Уладзімір Шалкоўскі (1882), Якаў Іллюкевіч (1890—1892), Аляксандр Дубінскі (1895—1897), Віталь Лукашэвіч (1902), Ілля Маісевіч (1904), Канстанцін Кладніцкі (1906—1915) (даты пададзены па гадах выхаду Памятных кніжак Гродзенскай губерніі).
У 2010 годзе царква была занесена ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь як аб’ект гісторыка-культурнай спадчыны рэгіяльнага значэння.
Архітэктура
Помнік архітэктуры рэтраспектыўна-рускага стылю. Складаецца з кубападобнага аб’ёму малітоўнай залы пад пакатым 4-схільным дахам, прамавугольнай трапезнай (званіца над ёй была разбурана) і апсіды. На даху — цыбулепадобны купал на 8-гранным барабане. Над уваходам і апсідай — макаўкі. Арачныя аконныя праёмы і круглыя люкарны бакавых фасадаў аб’яднаны ў 2 ярусы агульнай кілепадобнай ліштвай. Кілепадобнымі аркамі вырашаны ўваходныя парталы 3 паперцей і абрамленні арачных аконных праёмаў. Дэкор фасадаў уключае крапаваныя шырынкамі пілястры, прафіляваныя карнізы, аркатурныя фрызы, нішы. Зала царквы перакрыта цыліндрычным скляпеннем на падпружных арках.
Хакей на летніх Алімпійскіх гульнях 1920
Рэгламент
Турнір праводзіўся па трохступеньчатай схеме. Спачатку ў гульнях на выбыванне быў вызначаны чэмпіён, потым каманды, якія прайгралі ў ходзе першага этапу чэмпіёну выявілі срэбранага прызёра, а на трэцім этапе, каманды, якія прайгралі срэбранаму прызёру выявілі бронзавага прызёра.
Сяргей Фёдаравіч Русаковіч
Сяргей Фёдаравіч Русаковіч (, в. Асавец, Бабруйскі павет, Мінская губерня, цяпер, Мінская вобласць — пасля , ) — беларускі празаік, перакладчык.
Біяграфія
У 1930 годзе паступіў у МБПТ. Быў членам літаратурнага гуртка навучэнцаў тэхнікума. Восенню 1931 года разам з З. Астапенкам, С. Астрэйкам, У. Дудзіцкім, Л. Калюгам, У. Сядурам і некаторымі іншымі «забастоўшчыкамі» за ўцёкі «з прарыву» па збіранні мерзлай бульбы ў калгасе «Сцяпянка» выключаны з тэхнікума з «воўчым білетам» як «нацдэм». У 1931 годзе паступіў у БДУ, але неўзабаве кінуў вучобу. Працаваў перакладчыкам Ваеннага выдавецтва.
Арыштаваны 23.2.1933 года ў Менску па адрасе: вул. Крапоткіна, д. 63б, кв. 1. Асуджаны асобай нарадай пры НКУС 10.8.1933 года як «член контр­рэвалюцыйнай нацдэмаўскай арганізацыі» да 3 гадоў пазбаўлення волі з адбываннем тэрміна пакарання ў папраўча-працоўных лагерах. Далейшы лёс невядомы. Рэабілітаваны судовай калегіяй па крымінальных справах Вярхоўнага суда БССР 24.8.1956 года. Асабовая справа С. Русаковіча № 14618-с з фотаздымкам захоўваецца ў архіве КДБ Беларусі.
Акно (возера)
Акно — возера ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці, за 23 км на паўночны захад ад горада Полацк, за 2 км на ўсход ад вёскі Балдышы, у басейне ракі Званіца.
Плошча паверхні 0,02 км². Даўжыня 0,15 км, найбольшая шырыня 0,1 км. Даўжыня берагавой лініі 0,32 км.
Схілы катлавіны вышынёй да 3 м, на паўночным усходзе 5—7 м, парослыя лесам. Выцякае ручай у раку Званіца.
Паніровачныя сухары
Паніровачныя сухары (paner — пасыпаць хлебнай крошкай) — крошка з сухога белага хлеба, выкарыстоўваецца для гатавання смажаных страў з мяса, рыбы і гародніны (напрыклад, квяцістай капусты). Таксама абсмажанымі ў сметанковым алеі паніровачнымі сухарамі, да прыкладу, пасыпаецца цеста пад начынкай пры гатаванні штрудэлю. Паніровачныя сухары можна прыгатаваць самастойна, выкарыстоўваючы падсушаны і здробнены хлеб. У продажы таксама маюцца гатовыя паніровачныя сухары.
Выкарыстоўваць паніровачныя сухары неабходна асцярожна і толькі ў тых стравах, дзе гэта прама прадпісана рэцэптам стравы, як напрыклад, каляровай капусты ці некаторых відах рамштэксаў, з-за таго што сухары па сваіх характарыстыках не адказваюць патрабаванням да паніраванні: не забяспечваюць поўнае і герметычнае пакрыццё прадукту і схільныя да падгарання.
Сяргей Пятровіч Папкоў (нар. 1957)
Сяргей Пятровіч Папкоў (, в. Расна, БССР) — беларускі дзяржаўны дзеяч, міністр сувязі і інфарматызацыі Рэспублікі Беларусь (2014 —2018).
Біяграфія
Нарадзіўся ў 1957 годзе ў вёсцы Расна Горацкага раёна Магілёўскай вобласці. У 1983 годзе скончыў Мінскі радыётэхнічны інстытут, у 1999 годзе — Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь. Спецыяльнасць па адукацыі — аўтаматычная электрасувязь; эканоміка і кіраванне на прадпрыемстве.
У 1975—1977 гадах служыў у радах Савецкай Арміі.
У 1983—1988 гадах — інжынер, старэйшы інжынер, начальнік станцыйнага ўчастка Заводскага лінейна-станцыйнага цэха Мінскай гарадской тэлефоннай сеткі.
У 1988—1996 гадах працаваў намеснікам начальніка Фрунзенскага лінейна- станцыйнага цэха Мінскай гарадской тэлефоннай сеткі, у 1996—1997 гадах — намеснікам начальніка сеткі Мінскай гарадской тэлефоннай сеткі рэспубліканскага дзяржаўнага аб’яднання «Белтэлекам».
З 1997 па 2008 год — галоўны інжынер Мінскай гарадской тэлефоннай сеткі «Белтэлекам».
Скарынавічы
Скары́навічы (, Скориновичи) — вёска ў Маладзечанскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Гарадзілаўскага сельсавета.
Сяргей Пятровіч Папкоў (нар. 1957)
Біяграфія
З 2008 па 2011 год — дырэктар філіяла «Мінская гарадская тэлефонная сетка» Рэспубліканскага унітарнага прадпрыемства электрасувязі «Белетелекам».
З 2011 года да 21 лютага 2014 года з’яўляўся генеральным дырэктарам РУП «Белтэлекам».
21 лютага 2014 года прызначаны міністрам сувязі і інфарматызацыі Рэспублікі Беларусь.
16 кастрычніка 2015 года пастановай Савета Міністраў № 870 у складзе Урада склаў свае паўнамоцтвы перад нававыбраным Прэзідэнтам Рэспублікі Беларусь, а 17 снежня 2015 года ўказам Прэзідэнта № 500 зноў зацверджаны на пасадзе міністра.
Паўночна-Каўказская ваенная акруга
Паўночна-Каўказская ваенная акруга, агульнавайсковае аператыўна-стратэгічнае тэрытарыяльнае аб’яднанне УС РФ. Заснаваны дэкрэтам Савета Народных камісараў 4 мая 1918 года на тэрыторыі Стаўрапальскай, Чарнаморскай, Дагестанскай губерніяў, абласцей войскаў: Данскога, Кубанскага, Церскага.
Соўлава
Со́ўлава (, Совлово) — вёска ў Маладзечанскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Гарадзілаўскага сельсавета.
У 1940—1954 гадах цэнтр Соўлаўскага сельсавета.
Прыволжска-Уральская ваенная акруга
Прыволжска-Уральская ваенная акруга, аператыўна-стратэгічнае тэрытарыяльнае аб’яднанне Узброеных сіл Расіі. Створаны 1 верасня 2001 года на базе Прыволжскай і Уральскай ваенных акруг. Ахоплівае тэрыторыю дваццаці суб’ектаў Расійскай Федэрацыі (насельніцтва 41 млн чал., плошча 2,78 тыс. кв. км.) Працягласць сухапутнай мяжы акругі перавышае 14 тысяч кіламетраў, марской — звыш 5 тысяч кіламетраў.
На тэрыторыі ПУрВА дыслакуецца 2-я гвардзейская агульнаваенная армія, у склад якой уваходзяць 16-я гвардзейская танкавая дывізія (Пермскі край), 27-я (Самарская вобласць) і 34-я (Екацярынбург) мотастралковыя дывізіі, 15-я асобная мотастралковая брыгада (міратворчая, Самарская вобласць), 92-я ракетная брыгада аператыўна-тактычных ракет, 385-я артылерыйская брыгада, 297-я зенітная ракетная брыгада, асобныя верталётныя палкі і эскадрыллі, 191-й асобны полк сувязі, 186-я інжынерна-сапёрная брыгада, брыгада радыяцыйнай, хімічнай і біялагічнай абароны, акруговыя навучальныя цэнтры, базы захоўвання ўзбраення і тэхнікі і іншыя часці і злучэнні цэнтральнага і акруговага падначалення. Апроч гэтага, у склад акругі ўваходзіць 201-я мотастралковая дывізія, дыслакаваная ў Таджыкістане. Агульная колькасць асабістага складу акругі дасягае 80 тысяч чалавек.
Парламенцкія выбары ў Германіі (1928)
Федэральныя выбары адбыліся ў Германіі 20 мая 1928 года. Сацыял-дэмакратычная партыя засталася найбуйнейшай партыяй у Рэйхстагу, павялічыўшы сваю прысутнасць да 153 месцаў з 491. Яўка выбаршчыкаў склала 75,6 %. Фарміраванне кааліцыйнага ўрада не ўяўляла фармальных цяжкасцяў, аднак амаль з самага пачатку ў ім выявіліся трэнні паміж «веймарскай кааліцыяй» (СДПГ, каталіцкая партыя Цэнтра і Нямецкая дэмакратычная партыя) і больш правай Нямецкай народнай партыяй.
Акрамя СДПГ, электаральны поспех спадарожнічаў камуністам і кансерватыўнай Імперскай партыі сярэдняга класа. Нямецкая нацыянальная народная партыя засталася на фармальным другім месцы, але знізіла прадстаўніцтва ў рэйхстагу з 20% да 14% галасоў.
Незадоўга да таго рэфармаваная Нацыянал-сацыялістычная партыя ўдзельнічала ў выбарах, аднак здолела правесці ў Рэйхстаг толькі 12 дэпутатаў. Магчымая прычына складаецца ў тым, што Гітлер мала цікавіўся гэтымі выбарамі, аддаючы перавагу сканцэнтраванню на ўмацаванні сваіх пазіцый унутры партыі.
Алаброгі
Алаброгі (Allobroges) — вялікі кельцкі народ у Нарбонскай Галіі, які жыў паміж Ронай і Ізерай, у паўночнай частцы Дафінэ і Савоі да Жэнеўскага возера.
Каля 123 да н.э. яны безпаспяхова спрабавалі абараніць Галію ад рымлян, якія каля 125 да н.э. пачалі рабіць першыя значныя заваяванні на паўднёвым усходзе гэтай краіны; у 121 да н.э. яны былі падпарадкаваны рымскаму валадарству Квінтам Фабіем Максімам, які атрымаў за гэту мянушку «Allobrogicus», але канчаткова ўвайшлі ў склад Нарбонскай правінцыі толькі пры Юліі Цэзары. Галоўным горадам алаброгаў была Віена, памежным жа з гельветамі — Жэнева. З іншых іх гарадоў варта згадаць яшчэ Куларо, пераназваны каля 379 у Гратыянопаліс, цяперашні Грэнобль.
Чалонак
Чало́нак — возера ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці, за 22 км на паўночны захад ад горада Полацк, каля вёскі Лагуны, у басейне ракі Званіца.
Плошча паверхні 0,043 км². Даўжыня 0,41 км, найбольшая шырыня 0,14 км. Найбольшая глыбіня 18,5 м, сярэдняя — 6,3 м. Даўжыня берагавой лініі 0,98 км. Аб’ём вады ў возеры 0,27 млн м³.
На захадзе злучана ручаём з возерам Чорнае.
Чэмпіянат Вялікабрытаніі па снукеры 2011
Пераможцам турніру стаў Джад Трамп, які перайграў на свяім шляху да тытула валійца Дамініка Дэйла (6:4), Роні О’Салівана (6:5), шатландца Стывена Магуайра ў чвэрцьфінале (6:3), аўстралійца Ніла Робертсана ў паўфінальным матчы (9:7) і Марка Алена з Паўночнай Ірландыі ў фінальным паядынку (10:8). Такім чынам, 22-гадовы англічанін выйграў свой сёмы прафесійны і другі рэйтынгавы турнір, а таксама трэцяе прафесійнае спаборніцтва ў сезоне (пасля турніру PTC у Глостэры і адкрытага чэмпіянату Антверпена).
Турнір
Чэмпіянат Вялікабрытаніі 2011 года стаў 35-м розыгрышам турніру, які быў засанаваны ў 1977 годзе і з 1984 года стаў рэйтынгавым спаборніцтвам. Турнір з'яўляецца адным з трох турніраў Трайной снукернай кароны (разам з Мастэрс і чэмпіянатам свету), а таксама самым прэстыжным і самым высокааплатным рэйтынгавым турнірам пасля чэмпіянату свету. З самога заснавання чэмпіянат Вялікабрытаніі праходзіў у такіх гарадах Англіі, як Блэкпул (1977), Прэстан (1978—1997), Борнмут (1998—2000), Ёрк (2001—2006) і Тэлфард (2007—2010). У 2011 годзе першынства зноў вярнулася ў Ёрк, дзе праходзіць у Barbican Centre.
Чэмпіянат Вялікабрытаніі 2011 праходзіў пад эгідай сусветнай асацыяцыі прафесійнага більярда і снукера (англ.: World Professional Billiards and Snooker Association) і ўваходзіў у каляндар мэйн-тура, а таксама з'яўляўся трэцім рэйтынгавым турнірам снукернага сезона 2011/2012.
Рэйтынгавыя ачкі
Чэмпіянат Вялікабрытаніі 2011 меў найвялікшае размеркаванне рэйтынгавых ачкоў сярод усіх спаборніцтваў пасля чэмпіянату свету. Пераможца турніру атрымаў 8000 ачкоў (пераможца чэмпіянату свету атрымліваў 10000 балаў).
Пётр Рыгоравіч Чавус
Пётр Рыгоравіч Чавус (нар., в. Старына, Петрыкаўскі раён, Гомельская вобласць) — ваенны і дзяржаўны дзеяч Беларусі, першы міністр абароны Беларусі (1991—1992).
Біяграфія
Сын загінулага партызана. Скончыў Мінскае сувораўскае ваеннае вучылішча, потым Ташкенцкае вышэйшае агульнавайскавое каманднае вучылішча. Службу пачаў на пасадзе камандзіра танкавага ўзвода ў Паўночна-Каўказскай ваеннай акруге. Пасля быў намеснікам камандзіра танкавага батальёна ў Беларускай ваеннай акрузе. У 1968 годзе ўдзельнічаў у ўводзе войскаў Варшаўскага дагавора ў Прагу. Завочна скончыў Ваенна-палітычную акадэмію імя Леніна. У 1978 годзе паступіў у Ваенную акадэмію Генеральнага штаба Узброеных Сілаў. З 1980 служыў у Сярэднеазіяцкай ваеннай акруге. З 1987 — саветнік начальніка генеральнага штаба Дэмакратычнай Рэспублікі Афганістан. У 1988—1991 — начальнік штаба Прыбалтыйскай ваеннай акругі. У 1991 годзе займаў пасады начальніка інстытута ваеннай гісторыі СССР, начальніка штаба і першага намесніка начальніка Грамадзянскай абароны СССР.
У канцы 1991 года падчас службовай камандзіроўкі ў Мінску прыняў прапанову ўзначаліць ствараемае Міністэрства па справах абароны Беларусі.
З мая 1992 года — намеснік міністра абароны Рэспублікі Беларусь.
У 1994—1995 быў саветнікам ва ўрадзе Рэспублікі Беларусь.
Пасля адстаўкі
Узначальвае міжнародны кадэцкі рух, з’яўляецца старшынёй Міжнароднай асацыяцыі сувораўскіх, нахімаўскіх і кадэцкіх аб’яднанняў «Кадэцкае братэрства», ганаровым старшынёй Беларускага Сувораўска-нахімаўскага саюза, перайменаванага пасля ў Беларускі саюз сувораўцаў і кадэтаў.
Узнагароды
Кавалер двух ордэнаў Чырвонай Зоркі, ордэна «За службу Радзіме ва Узброеных Сілах СССР» III ступені, двух ордэнаў Чырвонага Сцяга Дэмакратычнай Рэспублікі Афганістан, больш за трыццаць медалёў СССР, Рэспублікі Беларусь і замежных дзяржаў.
У 2005 годзе сярод першых быў узнагароджаны Міжнароднай асацыяцыяй «Кадэцкае братэрства» ордэнам «Кадэцкі крыж» I ступені.
У 2013 годзе Мітрапаліт Мінскі і Слуцкі, Патрыяршы Экзарх усяе Беларусі ўзнагародзіў яго ордэнам Беларускай праваслаўнай царквы — свяціцеля Кірылы Тураўскага II ступені.
Сям’я
Жанаты, мае сына, дачку, двух унучак, унука.
Сібірская ваенная акруга
Сібірская ваенная акруга — аператыўна-стратэгічнае тэрытарыяльнае аб’яднанне Узброеных сіл Расіі. Сібірская ваенная акруга сфарміраваны шляхам аб’яднання Забайкальскай ваеннай акругі і старой Сібірскай ваеннай акругі ў адпаведнасці з Указам Прэзідэнта РФ № 900 ад 27.07.1998 года і загадам МА РФ № 048 ад 11 жніўня 1998 года, рэальна пачаў сваю дзейнасць у новым складзе з 1 снежня 1998 года. Сібірская ваенная акруга стала правапераемнікам Забайкальскай ваеннай акругі, створанай 17 мая 1935 года, тады як старая Сібірская ваенная акруга, афіцыйнай датай стварэння якой з’яўляецца 24 снежня 1919 года, была ператворана ў 41-ю агульнавайсковую армію, якая ўвайшла ў склад цяперашняй Сібірскай ваеннай акругі.
Сёння СібВА ўключае ў сябе тэрыторыі 12 суб’ектаў Расійскай Федерациии і займае амаль 30 % тэрыторыі Расіі, у тым ліку:
Агульная плошча — 5114,8 тыс. км². У гэтых рэгіёнах пражываюць звыш 20,5 млн чалавек, або 14,3 % насельніцтва Расіі, знаходзіцца больш 4400 населеных пунктаў. Працягласць акругі з поўначы на поўдзень — 3566 км, з захаду на ўсход — 3420 км. Прымыкае на поўдні да дзяржаўнай мяжы Расіі з Кітаем (1255 км), Манголіяй (3316 км), Казахстанам (2697 км). Акруга мяжуе на захадзе з Прыволжска-Уральскай ВА, на ўсходзе — з Далёкаўсходняй ВА. Паўночную мяжу акругі складае ўзбярэжжа Паўночнага Ледавітага акіяна.
Камандуючы войскамі Сібірскага вайскоўца акругі — генерал-палкоўнік Постнікаў Аляксандр Мікалаевіч, начальнік штаба — генерал-лейтэнант Уладзімір Бакін. Штаб акругі знаходзіцца ў г. Чыта.
Звычайны мечнік
Звычайны мечнік (Conocephalus discolor) — насякомае надсямейства сапраўных конікаў.
Апісанне
Параўнальна буйнае (11-24 мм), стройнае, з вельмі доўгімі вусікамі, бледна-зялёнае, па краях з карычняватым адлівам насякомае. Уздоўж спіны праходзяць бледныя палосы. Галава конусападобная. Вусікі часам даўжэйшыя за цела амаль у 3 разы. Надкрылы даўжэй за брушка. Крылы даўжэйшыя чым надкрылы. Яйцаклад самкі (9-19 мм) амаль прамы, прыкладна такі ж па даўжыні, як заднія сцёгны. Цэркі самца на вяршыні не загнуты ўгару. Заднія сцёгны знізу звычайна з шыпікамі. Лічынкі могуць быць вострагаловымі і з чорнымі палосамі на спіне.
Пашырэнне
Транспалеарктычны, суббарэальны і стэпавы від. Сустракаецца ў Цэнтральнай і Паўночнай Еўропе. У Беларусі распаўсюджаны лакальна ў басейне р. Прыпяць і Бярэзіна. Насяляе балоты, забалочаныя ўчасткі і пойменныя лугі. Жыве калоніямі.
Асаблівасці біялогіі
Імага з'яўляецца ў канцы чэрвеня і жыве да кастрычніка. Гняздуецца калоніямі ля вады ў зарасніках аскакі і чароту. Зрэдку на пустках можна сустрэць выпадкова заляцелых асобін. Дробныя белаватыя яйкі самка адкладае па адным у лісце асакі. Часам самка спачатку робіць адтуліну ў лісце, а затым апускае яйцаклад у яго пазуху.
Стракатанне чуваць на адлегласці да 3 км. Песня складаецца з аднолькавых серый гукаў з частатой 10 сігналаў у секунду і можа працягвацца без перапынку працяглы час.
Міхал Ксаверый Сапега
Міхал Ксаверый Сапега (, Высокае, Берасцейскае ваяводства —, Беласток, Падляшскае ваяводства) — вялікалітоўскі дзяржаўны і ваенны дзеяч. Крайчы вялікі літоўскі (1759—1766), генерал-маёр (1756). Кавалер Ордэна Белага Арла (1759).
Біяграфія
З чарэйска-ружанскай лініі магнацкага роду Сапегаў герба «Ліс», сын Казіміра Леана і Караліны з Радзівілаў. Меў брата Аляксандра Міхала.
Рана страціў бацьку, спярша выхоўваўся маці і дзядзькам Юзафам Станіславам, потым дзядзькам Міхалам Антоніем, а таксама Міхалам Фрыдэрыкам Чартарыйскім.
Як палкоўнік польнай булавы 12 красавіка 1756 атрымаў званне генерал-маёра. У 1758 абіраўся паслом на сойм. У 1761—1764 далучыўся да партыі супраціўнікаў Фаміліі, у прыватнасці да гетмана вялікага кароннага Яна Клеменса Браніцкага. Па абранні на прастол Станіслава Аўгуста Панятоўскага атрымаў ад Міхала Фрыдэрыка Чартарыйскага абяцанне прабачыць ранейшыя спрэчкі пры ўмове падтрымкі абрання пэўных паслоў (люты 1766).
Дзяцей не меў. Пахавалі Міхала Ксаверыя Сапегу ў кляштары картузаў у Бярозе Картузскай.
Аўтатамія
Аўтатамія, самакалечанне — здольнасць некаторых жывёл самаадвольна аддзяляць часткі свайго цела пры рэзкім раздражненні. Звязана з уласцівасцю ўзнаўляць страчаныя часткі цела: у яшчаркі вырастае новы хвост замест адламанага, у рака — клюшні, у актынідыі — шчупальцы. Аўтатамія — ахоўнае прыстасаванне. якое выпрацавана ў працэсе эвалюцыі як спосаб пасіўнай абароны. Часам звязана з размнажэннем: адламаныя прамяні марскіх зорак могуць аднавіцца ў цэлую жывёліну. Уласціва многім прадстаўнікам фаўны Беларусі: гідрам (адкідваюць шчупальцы), кольчатым чарвям (канец цела), павукам, матылям, конікам і ракам (канечнасці), яшчаркам порсткай і жывароднай, вераценніцы ломкай, некаторым птушкам (глушцы, цецерукі), здольным пры небяспецы скідаць покрыўнае пер'е.
Укропава
Укро́пава (, Укропово) — вёска ў Маладзечанскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Гарадзілаўскага сельсавета.
NGC 887
NGC 887 (іншыя абазначэнні — MCG -3-7-1, IRAS02171-1617, PGC 8868) — спіральная галактыка з перамычкай (SBc) у сузор’і Кіт.
Гэты аб’ект уваходзіць у колькасць пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Крэпы
Асаблівасці гатавання
Выпякаюць крэпы на крэпніцы — вялікай патэльні-пласкадонцы без ручак або проста круглай гарачай паверхні.
Звычайна салёнай начынкай для крэпаў, якія падаюцца на абед ці вячэру, могуць быць сыр, вяндліна, яйкі, рататуй, грыбы, артышокі (у некаторых рэгіёнах) і розныя мясныя прадукты.
Салодкія крэпы можна ёсць пад час сняданка або ў якасці дэсерта. Салодкія крэпы могуць быць начынены або проста сервіраваны Nutella, варэннем, цукрам, кляновым сіропам, лімонным сокам, узбітымі вяршкамі, джэмамі з садавіны, заварным крэмам або кавалачкамі мяккай садавіны ці канфіцюрам.
Віды крэпаў
Крэпы асабліва папулярныя ў Францыі. Звычайна крэпы гатуюцца з наступных інгрэдыентаў: мукі, яек, малака, алею і дробку солі. Крэпы, як правіла, двух відаў: салодкія крэпы (crêpes sucrées) зроблены з пшанічнай мукі і злёгку падсалоджаныя; і салёныя галеты (crêpes salées) з грачанай мукі і непадсалоджаныя. Назва "галета" пайшла ад французскага слова galet ("галька"), бо першыя галеты гатаваліся на гальцы, якая награвалася з дапамогай агню. Цеста з грачанай мукі без глютэну, што робіць магчымым для людзей, якія маюць алергію або непераноснасць глютэну, есці гэты від крэпаў.
Яшчэ адзін традыцыйны французскі і бельгійскі від крэпаў — крэпы Сюзет, крэпы з злёгку нацёртай апельсінавай лупінай і лікёрам (звычайна Grand Marnier).
Культура і крэпы
У Францыі крэпы традыцыйна падаюцца на Грамніцы (La Chandeleur), які святкуюцца 2 лютага. Гэты дзень быў першапачаткова Днём Блаславення Дзевы Марыі, але стаў вядомы ў Францыі як "Le Jour des Crêpes" (літаральны пераклад "Дзень крэпаў", але часам яго ў размове называюць "Нацыянальны дзень крэпаў"), спасылаючыся на традыцыю частавання гасцёў крэпамі. Лічылася, што калі злавіць крэп патэльняй у правай руцэ, пасля таго як падкінуць яго ў паветра, і трымаючы залатую манету ў левай руцэ, у гэтым годзе будзе багацце.
Крэніца
Крэніца — возера ў Беларусі, у Полацкім раёне Віцебскай вобласці, за 22 км на паўночны захад ад горада Полацк, за 1 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Уладычына, у басейне ракі Званіца.
Плошча паверхні 0,03 км². Даўжыня 0,25 км, найбольшая шырыня 0,16 км. Даўжыня берагавой лініі 0,65 км.
Схілы катлавіны возера вышынёй 5—7 м, пад лесам і хмызняком, на ўсходзе і поўначы луг.
Маскоўская ваенная акруга
Маскоўская ваенная акруга — аператыўна-стратэгічнае тэрытарыяльнае аб’яднанне Узброеных сіл Расійскай Федэрацыі, дыслакаванае на тэрыторыі Масквы, Маскоўскай і прылеглых да яе абласцей. Упраўленне акругі знаходзіцца ў Маскве.
У цяперашні час ахоплівае тэрыторыі Белгародскай, Бранскай, Уладзімірскай, Варонежскай, Іванаўскай, Калужскай, Кастрамской, Курскай, Ліпецкай, Маскоўскай, Ніжагародскай, Арлоўскай, Разанскай, Смаленскай, Тамбоўскай, Цвярской, Тульскай, Яраслаўскай абласцей і горада Масквы.