cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сінец
Пашырэнне
Пашыраны ў вадаёмах басейнаў Балтыйскага, Азоўскага, Каспійскага, Чорнага мораў. Азёрна-рачная рыба, якая водзіцца толькі ў праточных азёрах, што ляжаць у рэчышчах. Насяляе раўнінныя ўчасткі рэк з ціхім цячэннем, больш шматлікі ў вусцевых участках буйных рэк. На тэрыторыі Беларусі ў невялікай колькасці водзіцца ў рацэ Дняпро і яго прытоках (Прыпяць, Сож, Бярэзіна).
Асаблівсці біялогіі
Жыве чародамі. Зімуе на ямах у рэчышчах. Пасля таго як сыходзіць лёд, пакідае зімавальныя ямы і ідзе на пойму для нерасту.
Палаваспелымі становяцца асобіны на 4-м годзе жыцця пры даўжыні каля 20 см. Адкладвае ікру пры тэмпературы вады 7—9 °C. Нерасцілішчамі служаць залітыя паніжаныя ўчасткі пойм, затокі з леташняй расліннасцю. Плоднасць 4—25 тыс. ікрынак і больш.
Корміцца зоапланктонам, пераважна ніжэйшымі ракападобнымі, і бентасам.
Тэмп росту невысокі. Напрыклад у возеры Палік у 6-гадовым узросце маса сінца была каля 400 г.
Промысел
Прамысловае значэнне невялікае.
Плужніца (гміна)
Плужні́ца (Płużnica) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Вамбжэскага павета Куяўска-Паморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Плужніцы. Плошча гміны складае 119,33 км². Станам на 2004 год у гміне Плужніца пражывалі 5026 чалавек, шчыльнасць — 42,1 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 16 салецтваў.
Барыс Хрыстаў
Бары́с Хры́стаў (Борис Христов;, , Балгарыя — , , Італія) — балгарскі оперны спявак (бас). Народны артыст Балгарыі (1975).
Біяграфія
Скончыў Сафійскі ўніверсітэт. Спевам вучыўся ў Італіі. З 1942 жыў у Рыме. Выступаў у многіх тэатрах свету, з 1946 годасаліст тэатра «Ла-Скала».
Творчасць
Прадаўжальнік традыцый Ф. Шаляпіна. Сярод лепшых партый: Барыс Гадуноў («Барыс Гадуноў» М. Мусаргскага), Філіп II («Дон Карлас» Дж. Вердзі), Мефістофель («Фаўст» Ш. Гуно) і інш.
Праперцый
Секст Праперцый (Sextus Propertius; паміж 50 і 45 да н.э., магчыма ў Асізіюме — хутка пасля 15 н.э.) — рымскі. Да нашых часоў дайшлі чатыры кнігі яго элегій.
Праперцый сябраваў з Вергіліем і, таксама як і гэты апошні, карыстаўся заступніцтвам Мецэната. Многія яго вершы прысвечаныя жанчыне, якую ён заве Цынтыя (Cynthia), і сапраўднае імя якой, паводле Апулея, было Гостыя.
Сцяг Мардовіі
Сцяг Мардовіі з'яўляецца дзяржаўным сімвалам Мардовіі. Прыняты 30 сакавіка 1995 года.
Апісанне
Сцяг Рэспублікі Мардовія ўяўляе сабою прамавугольнае палатно, якое складаецца з размешчаных гарызантальна ў паслядоўнасці зверху ўніз трох палосаў марэнавага (цёмна-чырвонага), белага і цёмна-сіняга колераў. Верхняя і ніжняя паласы па памеры аднолькавыя. Шырыня кожнай з іх складае 1/4 шырыні сцяга. Суадносіны бакоў сцяга — 1:2.
Ручная піла
Ручная піла — цяслярскі і сталярны інструмент, прызначаны для распілоўкі драўніны. Пілы па канструкцыі бываюць некалькіх відаў.
У залежнасці ад прызначэння і формы зубоў падзяляюцца на папярочныя, падоўжныя, дробназубые і выкружные.
Лучковая піла
Выкарыстоўваецца для падоўжнага пілавання. Складаецца з лучка і нацягнутага у ім пільны палатна. Цыбулька складаецца з двух стоек, распоркі, двух ручак, нацяжны цецівы і закруткі.
Замест закруткі можа прымяняцца шруба з гайкай, злучаныя металічнай (драцяной) цецівой.
Шырокая нажоўка
Ужываюць для папярочнага раскрою дошак, брускоў, плітных матэрыялаў. Агульная даўжыня складае 750 мм, шырыня палатна ад 60 да 160 мм, таўшчыня ад 1 да 1,5 мм. Зуб’і маюць форму раўнабедранага або прастакутнага трохвугольніка. Куты рэзання і завострывання такія ж, як у лучковых піў.
Ручная ланцуговая піла
Ручная ланцуговая піла — піла з ручкамі для распілоўкі драўніны ўручную. Выкарыстоўваецца як для працы ўдваіх, так і ў адзіночку. Для нармальнага рэжыму працы пілу неабходна прагібаць, апускаючы (падымаючы) пры працы рукаяці ніжэй ўзроўню пілячшай паверхні, каб піла як бы ахоплівала дрэва пры піленні. Вялікая плошча судотыку працоўнай паверхні забяспечвае больш хуткі вынік.
Гірканскі нацыянальны парк
Гірканскі нацыянальны парк (Hirkan Milli Parkı) — створаны ў 2004 на тэрыторый Ленкаранскага раёна і Астарынскага раёна. Плошча 42,797 га (427.97 км²).
Мэта стварэння
Асноўная мэта стварэння парку — абарона ландшафтаў вільготных субтропікаў, а таксама абарона рэліктавых і эндэмічных відаў раслін.
Флора
З 435 відаў дрэў і хмызнякоў, распаўсюджаных на тэрыторыі Азербайджана, 150 маюцца ў Гірканскіх лясах, у тым ліку занесеныя ў «Чырвоную кнігу» Азербайджана, (жалезнае дрэва), , , , , , , ,  і іншыя. Для ўключэння гірканскіх лясоў у спіс прыроднай і культурнай спадчыны ЮНЕСКА, дакументы былі перададзеныя ў сакратарыят ЮНЕСКА.
Фаўна
З жывёл тут маюцца:, , , , , і.
Аляксандр Міхайлавіч Дзядзько
Біяграфія
Дзяцінства прайшло ў Чарнігаве. Скончыў лячфак 2-га Ленінградскага медінстытута, праходзіў інтэрнатуру ў Смаленскай абласной бальніцы, там яму прапанавалі стаць анестэзіёлагам-рэаніматолагам. Затым быў накіраваны ў ЦРБ пасёлка Хіславічы Смаленскай вобласці.
У 1990-я гады ўдзельнічаў у стварэнні медыцынскага цэнтра МТЗ. У 1998 годзе ён стаў загадчыкам аддзялення анестэзіялогіі 9-й гарадской бальніцы Мінска, ператворанай затым у Мінскі НПЦ хірургіі, транспланталогіі і гематалогіі. Вясной 2008 года Аляксандр Дзядзько разам з калегамі выканалі першую аперацыю па перасадцы печані. З 2009 года паралельна працуе ў Беларускай медыцынскай акадэміі паслядыпломнай адукацыі.
По інфармацыі «Народнай Волі» 15 мая 2019 года яго выклікалі на размову ў Дэпартамент фінансавых расследаванняў Камітэта дзяркантролю, а пасля ён быў затрыманы. Прадстаўнік Следчага камітэту 17 мая пацвердзіў факт затрымання Аляксандра Дзядзько. Следчым камітэтам была заведзена і расследуецца крымінальная справа ў дачыненні А. Дзядзько па фактах атрымання хабараў ад прадстаўнікоў камерцыйных структур за вырашэнне пытанняў, якія ўваходзяць у ягоную кампетэнцыю. Аднак 20 мая Аляксандр Дзядзько выйшаў на працу, яму змянілі меру стрымання на падпіску аб нявыездзе.
Узнагароды
Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Беларусі за распрацоўку і ўкараненне тэхналогій трансплантацыі органаў у дзяцей і дарослых. 25 студзеня 2019 года атрымаў з рук Аляксандра Лукашэнкі дыплом доктара медыцынскіх навук. Быў ганараваны званнем «Мінчанін года — 2013» у галіне аховы здароўя.
Еўрапейскі політэхнічны ўніверсітэт
Еўрапейскі політэхнічны ўніверсітэт (Европейски политехнически университет) — балгарская прыватная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Пернік.
Агульная характарыстыка
Ён належыць італьянскай адукацыйнай групе "Pegaso International", якая мае яшчэ 2 універсітэты ў Італіі і 1 на Мальце. Навучальны профіль ВНУ — спецыяльнасці ў галіне інфарматыкі і камп'ютарных навук, камунікацыйных і камп'ютэрных сетак і сістэм, архітэктуры і горадабудаўніцтва, цывільнага будаўніцтва і інавацыйнага прадпрымальніцтва. На ўсіх спецыяльнасцях і ступенях навучанне вядзецца па аднолькавых вучэбных планах на балгарскай і англійскай мовах. Універсітэт забяспечвае навучанне па сумесных праграмах з іншымі еўрапейскімі універсітэтамі. Як шматнацыянальны і шматкультурны адукацыйны цэнтр, універсітэт прытрымліваецца еўрапейскіх каштоўнасцяў і этычных стандартаў.
Зёлава
Зёлава (, Зёлово) — вёска ў Драгічынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Імянінскага сельсавета.
Суткі (значэнні)
Назву суткі маюць:
Картыніцкі сельсавет
Карты́ніцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Лельчыцкага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — вёска Картынічы.
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Лельчыцкага раёна Мазырскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Лельчыцкім раёне БССР. З 21 чэрвеня 1935 года ў Лельчыцкім раёне Мазырскай акругі, з 20 лютага 1938 года — Палескай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Гомельскай вобласці. 17 снежня 1959 года скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад новаўтворанага Маркоўскага сельсавета.
Аляксандр Юзаф Уніхоўскі
Суддзя земскі менскі з 1695, кашталян жамойцкі з 1709.
Мантэнера-Сабіна
Мантэнера-Сабіна (Montenero Sabino) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Лацыа, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Рыеці.
Насельніцтва складае 316 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 14 чал./км². Займае плошчу 23 км². Паштовы індэкс — 2040. Тэлефонны код — 0765.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы san cataldo.
Trypophloeus asperatus spiculatus
Trypophloeus asperatus spiculatus — падвід жукоў-слонікаў з падсямейства. Прадстаўнікі распаўсюджаны ад Заходняй Еўропы да Еўрапейскай часткі Расіі. Кармавая расліна лічынак і дарослых жукоў — асіна.
Таксанамія
Першае апісанне таксона было зроблена нямецкім энтамолагам Гансам Эгерсам па матэрыяле, сабраным каля Кланы (тэрыторыі сучаснай Харватыі). Пры гэтым аўтар палічыў новую групу самастойным відам роду  —. У выніку больш позніх таксанамічных даследаванняў становішча гэтага таксона было перагледжана, і ў цяперашні час таксон разглядаюць у якасці падвіду ў складзе віду.
Забалацце (Сарочынскі сельсавет)
За́балацце (, Заболотье) — вёска ва Ушацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Сарочынскага сельсавета.
У 2004 — 2005 гадах у складзе Вяркудскага сельсавета.
Венецыянскі кінафестываль 2021
78-ы Венецыянскі кінафестываль праходзіў з 1 па 11 верасня 2021 года. Галоўную ўзнагароду кінафестывалю — Залатога льва — атрымаў фільм «Падзея» рэжысёркі.
Каўнакес
Каўнакес (καυνάκης < gaunakka) — адзенне з даўгашэрснага футра, якую з III тысячагоддзя да н. э. насілі шумеры і жыхары Маргіяны. Пазней каўнакесам пачалі называць матэрыю з, які імітуе футра.
Археалагічныя знаходкі складовых і пячатак-амулетаў з раскопак паселішчаў у Туркменістане сведчаць, што каўнакес быў распаўсюджаны сярод носьбітаў бактра-маргіянскай цывілізацыі. Гэта была прасторная сукенка з шырокімі выразам і рукавамі. Гэтыя сукенкі ці ўпрыгожваліся, або складаліся з доўгіх язычкоў воўны, што ў некалькі шэрагаў бруямі спускаліся ад выраза да падола.
У дачыненні да каўнакесам называюць ваўняныя альбо тканыя шмат’ярусныя спадніцы, часта аздобленыя махрамі.
У каўнакеса быў цэлы шэраг працягаў. Насцегнавыя пакрывалы з футра вельмі доўга захоўваліся ў царкоўным абрадзе аж да Сярэдневякоўя, а махры да гэтага часу выкарыстоўваюцца ў абавязковым малітоўным яўрэйскім касцюме —.
Пасьет
Пасьет (Посьет) — пасёлак гарадскога тыпу ў Хасанскім раёне Прыморскага края Расіі, разам з сялом Гвоздзева ўтварае Пасьецкае гарадское паселішча.
Раба Выжна (гміна)
Ра́ба Вы́жна (Raba Wyżna) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Наватаргскага павета Малапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Рабе Выжне. Плошча гміны складае 88,28 км². Станам на 2015 год у гміне Раба Выжна пражывалі 14 643 чалавекі, шчыльнасць — 165,87 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 8 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 8 населеных пунктаў.
Пасьет
Насельніцтва — 1646 чал. (2021). Знаходзіцца на паўвостраве Наўгародскі ў заліве Пасьета Японскага мора. Чыгуначная станцыя. Адлегласць да раённага цэнтра, пасёлка Славянка, 74 км, да Уладзівастока — каля 270 км.
Пасьет — адзін з самых паўднёвых населеных пунктаў Далёкага Усходу Расіі і самы паўднёвы порт Расіі.
Фёдар Іванавіч Шаляпін
Фё́дар Іва́навіч Шаля́пін (, Казань —, Парыж) — рускі оперны спявак (бас), у розны час саліст Вялікага і Марыінскага тэатраў, а таксама тэатра Метрапалітэн Опера, першы народны артыст Рэспублікі (1918), у 1918—1921 гадах — мастацкі кіраўнік Марыінскага тэатра. Мае рэпутацыю артыста, злучыў у сваёй творчасці «прыроджаную музычнасць, яркія вакальныя дадзеныя, незвычайнае акцёрскае майстэрства». Займаўся таксама жывапісам, графікай і скульптурай. Аказаў вялікі ўплыў на сусветнае опернае мастацтва.
Марыя Ганна Іспанская
Марыя Ганна Іспанская (María Ana de España;, Эскарыял — , Лінц) — іспанская інфанта, першая жонка Фердынанда III, імператара Свяшчэннай Рымскай імперыі і караля Венгрыі.
Шлюб
Напачатку 1620-х гадоў Якаў I разглядаў Марыю Ганну як магчымую нявесту для свайго сына і спадчынніка Карла I. Карл I нават наведаў Мадрыд, каб сустрэцца з ёй. Аднак паколькі Карл I адмовіўся прыняць каталіцызм, а Марыя Ганна адмовілася выйсці замуж за ератыка, гэты саюзы не мог адбыцца.
20 лютага 1631 года Марыя Ганна выйшла замуж за свайго кузена, будучага імператара Фердынанда III, ад якога ў яе было 6 дзяцей.
Пластун (Прыморскі край)
Пластун (Пласту́н) — пасёлак гарадскога тыпу Цярнейскага раёна, на паўночным усходзе Прыморскага края Расіі, порт на беразе аднайменнай бухты Японскага мора. Аўтадарога да яго ідзе на поўнач ад пасёлка Рудная. Прыстань Дальнягорскай гарадской акругі. На паўночны захад ад пасёлка Пластун ідзе дарога да сяла Мельнічнае Краснаармейскага раёна. Аўтадарога праходзіць па паўднёвай мяжы Сіхатэ-Алінскага запаведніка. Да Мельнічнага — каля 130 км, да Новапакроўкі — каля 250 км, да Дальнярэчанска — каля 326 км. Насельніцтва — 4815 чалавек (2021).
Партызанская брыгада «Перамога»
Партызанская брыгада «Перамога» — партызанская брыгада, створаная ў снежні 1943 года на базе арганізаванага ў маі 1943 года атрада «Перамога», вылучанага Ленінскай партызанскай брыгадай. Дзейнічала на акупіраванай тэрыторыі Зэльвенскага, Слонімскага, Дзятлаўскага, Казлоўшчынскага раёнаў. 13 ліпеня 1944 год брыгада (901 партызан, 4 атрады) злучылася з Чырвонай Арміяй.
Гісторыя
Партызаны ў лютым — красавіку 1944 года на чыгуначным участку Слонім — Ваўкавыск падарвалі 13 эшалонаў, на шашэйных і грунтавых дарогах знішчылі 22 масты, каля 8 км тэлеграфна-тэлефоннай лініі. Правялі 17 баёў, у тым ліку на дарозе Слонім — Казлоўшчына, знішчылі 10 аўтамашын, захапілі 2 гарматы, 3 мінамёты, 13 кулямётаў, 55 вінтовак. У час карнай аперацыі супраць партызан Шчучынскай зоны (чэрвень 1944 года) утрымлівалі абарону на рацэ Шчара, у ноч на 11 чэрвеня 1944 года прарвалі блакаду на дарозе Слонім — Вільнюс, у ноч на 19 чэрвеня каля вёскі Дзераўная другі раз прарвалі акружэнне, у баі падбілі два танкі.
Ёхан Шобер
Ёхан Шобер (Johann Schober; 14 лістапада 1874 — 19 жніўня 1932, Бадэн) — аўстрыйскі паліцэйскі, які тройчы прызначаўся на пасаду Федэральнага канцлера Аўстрыі.
Біяграфія
Шобер служыў у аўстрыйскай паліцыі да 1918 года і падзення Аўстра-Венгерскай манархіі. Хоць ён і падтрымліваў стварэнне рэспублікі, але спрыяў бяспечнай эміграцыі з краіны членаў каралеўскай сям’і, за што набыў ўдзячнасць грамадскасці за мірную перадачу ўлады.
У значнай меры дзякуючы садзейнічанню саюзніцкіх сіл яму прапанавалі пасля заканчэння першай сусветнай вайны заняць пасаду старшыні ўрада ў 1921 годзе пры падтрымцы Хрысціянска-сацыяльнай партыі і паннямецкіх сіл.
Шобер атрымаў міжнароднае прызнанне сваёй працы ў якасці паліцэйскага адміністратара і стаў вядомы як бацька Інтэрпола. Знаходзячыся на пасадзе начальніка паліцыі Вены ў 1923 годзе, ён склікаў у Вене 2-і Міжнародны кангрэс крымінальнай паліцыі, заручыўшыся падтрымкай паліцыяй дзевятнаццаці дзяржаў. Кангрэс прыняў пастанову аб неабходнасці стварэння калектыўнага органа — Міжнароднай крымінальнай паліцэйскай камісіі (ICPC). Таксама быў распрацаваны статут камісіі і працягнутая праца над пастановамі 1-га Кангрэсу (які праходзіў у Манака ў 1914 годзе). Шобер праявіў гасціннасць і прапанаваў фінансаваць мерапрыемства, таму Вена была абраная месцам размяшчэння пастаяннай штаб-кватэры Камісіі. Акрамя таго, Шобер быў абраны прэзідэнтам выканаўчага камітэта, а яго суайчыннік — доктар Оскар Дрэслер, дыпламаваны юрыст і на той момант кіраўнік федэральнай паліцыі Аўстрыі — стаў сакратаром міжнароднага паліцэйскага кангрэса.
Пасля сыходу з пасады канцлера Шобер вярнуўся да кіраўніцтва паліцыяй. Але ён згубіў аўтарытэт у ліпені 1927 года, калі яго дзеянні прывялі да гібелі 100 чалавек, якія прымалі ўдзел у вулічных беспарадках у Вене.
Гібель Яўгена Патаповіча
Інспектар ДАІ лейтэнант міліцыі Яўген Патаповіч знік у Магілёве 16 мая 2019 года, праз некалькі гадзін яго знайшлі ў лесе мёртвым. Здарэнне выклікала рэзананс з прычыны меркаванага выкрадання і забойства міліцыянера, супрацоўнікі праваахоўных органаў пераследавалі цыганоў. Пазней следчыя прыйшлі да высновы, што міліцыянер інсцэніраваў сваё забойства і здзейсніў суіцыд.
Асоба ахвяры
Яўгену Патаповічу было 22 гады. Нарадзіўся ён у 1996 годзе ў г. Магілёве. У 2018 годзе скончыў Магілёўскі інстытут МУС Рэспублікі Беларусь, пасля чаго праходзіў службу ў батальёне дарожна-патрульнай службы ДАІ УУС Магілёўскага аблвыканкама. Пражываў у мікрараёне каля завода імя Кірава ў Задняпроўі.
Меркаванае выкраданне і зайбоства
16 мая 2019 года ў Магілёве ўвечары, каля 18:00-18:30, невядомымі на «Волзе» быў выкрадзены і пазней знойдзены забітым супрацоўнік ДАІ Магілёва. Як стала вядома з расшыфроўкі аўдыёзапіса арыентоўкі міліцыі, каля 18 гадзін ён выбыў для разгляду на ДТЗ. У 18:27 даслаў паведамленне па Viber: «Тэрмінова. Чорная „волга“. Тры цыганы. Рэгістрацыйны знак — рускі». Пасля гэтага ён знік з табельнай зброяй.
Увечары ў Магілёўскай вобласці міліцыю паднялі па трывозе, у рэгіёне быў уведзены ў дзеянне план «Сірэна», на дарогах па ўсёй Беларусі выставілі блокпасты.
Народная армія вызвалення Судана
Народная армія вызвалення Судана — кіруючы палітычны рух у Паўднёвым Судане, былая паўстанцкая групоўка, якая вяла барацьбу спачатку за аўтаномію, а затым і за незалежнасць паўднёвых негра-хрысціянскіх правінцый Судана ад араба-ісламскага ўрада. Заснавана ў 1983 Джонам Гарангам. З 2005 выконвала перамір'е, а лідар арганізацыі па пасадзе з'яўляўся віцэ-прэзідэнтам Судана. Падтрымлівалася ўрадамі Эфіопіі і Уганды. 9 ліпеня 2011 Рэспубліка Паўднёвы Судан стаў незалежнай дзяржавай. Пасля здабыцця незалежнасці ў 2011 годзе, НВАС сфарміруе ядро ўзброеных сіл Паўднёвага Судана.
Гібель Яўгена Патаповіча
Меркаванае выкраданне і зайбоства
Пазней у лесе за два кіламетры ад Магілёва, у лесапаласе на скрыжаванні аб’язной дарогі (Прысна — Масток — Дрыбін — Горкі) і шашы  (Магілёў — Шклоў) былі выяўлены зброя і цела інспектара з кайданкамі на руках. У тэлеграм-канале Nexta з’явіліся фота забітага — раздзетага і са слядамі здзекаў.
На месца, дзе было выяўлена цела прыехала перасоўная крыміналістычная лабараторыя, якая працавала ўсю ноч. Раніцай 17 мая прыбыў першы намеснік старшыні Следчага камітэта Аляксей Волкаў.
Следчы камітэт завёў крымінальную справу паводле арт. 362 КК — забойства супрацоўніка органаў унутраных спраў пры выкананні ім абавязкаў па ахове грамадскага парадку. Ход расследавання ўзяў на асабісты кантроль глава камітэта Іван Наскевіч.
Вышук і следства
Вышук забойцаў працягваўся ўсю ноч і на наступны дзень. У Магілёўскай, Гомельскай і Віцебскай абласцях на вуліцах і дарогах знаходзіцца шмат міліцыі, усе «Волгі» спыняюць, да агляду некаторых прыцягваюць АМАП.
Увечар і ўначы ў магілёўскім раёне Чапаева працавала міліцыя: прадстаўнікоў цыганскай дыяспары дапытвалі, некаторых затрымоўвалі. Сярод затрыманых былі жанчыны, старыя людзі і нават падлеткі. Па расказах людзей, сілавікі паводзілі сябе агрэсіўна, крычалі, пагражалі цыганам тым, што «жыцця ім не будзе».
Па словах уласніка аўтамабіля «Волга» з рэгістрацыйным нумарам «У694ОР98», Васіля Н. (ураджэнец Смаленскай вобласці), які мае беларускае грамадзянства і жыве ў Віцебску, «машына цэлы дзень стаяла пад вокнамі інтэрната, дзе мы жывём разам з жонкай. Учора ўвечары прыйшла міліцыя, машыну забралі. Цяпер яна ў іх на экспертызе».
20 мая на брыфінгу ў Мінску начальнік галоўнага следчага ўпраўлення Следчага камітэта Яўген Архірэеў заявіў, што асноўная версія смерці — суіцыд. Следства ўстанавіла што ў дзень гібелі Патаповіч на спадарожным аўтамабілі дабраўся да чыгуначнага пераезду ў раёне вуліцы Першамайскай і Вакзальнай. У гэты дзень супрацоўнік самастойна прыняў рашэнне выбыць ва ўказанае месца, праігнараваўшы ўказанні аператыўнага дзяжурнага выбыць для афармлення дарожна-транспартнага здарэння на завулку Арлоўскім. Паводле следчых, згаданы раней аўтамабіль «Волга» з расійскімі нумарамі ў перыяд з 18 да 21 гадзіны 16 мая на відэазапісах з камер вонкавага назірання па вуліцах Першамайскай і Крупскай не зафіксаваны.
На целе супрацоўніка не знойдзена цялесных пашкоджанняў, акрамя агнестрэльнага ранення. Прадстаўнікі Следчага камітэта і МУС назвалі дэзінфармацыяй паведамленні, што рукі супрацоўніка былі «далонямі вонкі».​ Таксама акцэнтавалі ўвагу на тым, што ніякіх раненняў у вобласці пахвіны не было, кроў на ніжняй бялізне апынулася там з-за позы цела. Адсутнасць на міліцыянце штаноў у патлумачылі тым, што яны былі наўмысна спалены загіблым з дапамогай вадкасці для распальвання. Паводле следчых, падчас агляду месца здарэння знойдзены табельны пісталет, два магазіны, 15 патронаў, тры пакеты дроў, вадкасць для распальвання, іншыя асабістыя рэчы. Каля 11 гадзін у адной з крамаў Магілёва Патаповіч купляў дровы, вадкасць для распальвання агню і рыдлёўку, пра што сведчыць запіс з усталяванай у краме відэакамеры.
Следства пацвердзіла інфармацыю пра факт спробы супрацоўніка ДАІ Яўгена Патаповіча звесці рахункі з жыццём у красавіку. У выніку вывучэння ноўтбука Яўгена Патаповіча аператыўнікі ўстанавілі, што 1 красавіка ён падрыхтаваў шэраг паведамленняў сваім супрацоўнікам і сваякам, якія ўтрымлівалі звесткі пра яго суіцыдальныя намеры.
Бацькі загінулага лейтэнанта не прызнаюць версію з самазабойствам.
Пераслед цыганоў
16 мая былі затрыманы дзясяткі цыганоў у магілёўскіх пасёлках Грабянёва і Чапаеўка, дзе яны кампактна пражываюць. Супрацоўнікі праваахоўных органаў урываліся ў дамы цыган гвалтам, гаспадароў збівалі, пасля чаго везлі ў раённыя аддзелы міліцыі. Кожны быў дапытаны па справе забойства Патаповіча, некаторыя сцвярджаюць, што з іх спрабавалі выбіць паказанні. Цыганоў утрымлівалі пад вартай, як дробных хуліганаў. 19 мая іх вызвалілі з ізалятара часовага ўтрымання.
Паводле старшыні грамадскага аб’яднання «Беларуская дыяспара цыганоў» Алега Казлоўскага, затрыманні былі не толькі ў Магілёве: да цыганоў прыходзілі міліцыянеры ва ўсіх рэгіёнах Беларусі.
Цыганы з магілёўскага пасёлка Чапаеўка звярнуліся да памочніка прэзідэнта па Магілёўскай вобласці Міхаіла Русага, каб той абараніў іх ад «ціску і пагрозаў з боку праваахоўных органаў». 21 мая першы намеснік міністра ўнутраных спраў Іван Падгурскі на пытанне БелаПАН, ці не лічыць ён, што МУС павінна папрасіць прабачэння перад цыганамі, адказаў: «Можа быць, і трэба. Не ведаю, ці будзем».
23 мая міністр унутраных спраў Ігар Шуневіч, адказваючы на пытанні журналістаў перад пасяджэннем у парламенце, заявіў, што «ў міністра няма ні нагоды, ні падставаў прасіць прабачэння ў цыганоў» Ён таксама ацаніў дзеянні сваіх падначаленых у гэтай частцы як абсалютна абгрунтаваныя, якія адпавядаюць тым абставінам, у якіх праводзілася раскрыццё гэтага асабліва цяжкага злачынства.
Пахаванне
18 мая адбылося ўрачыстае развітанне з Яўгенам Патаповічам, прыехалі сілавікі з усёй Беларусі, а таксама кіраўніцтва МУС, нябожчыка адпеў праваслаўны святар. Яўгена Патаповіча пахавалі ў вёсцы Вішоў Бялыніцкага раёна Магілёўскай вобласці.
Мантэ-Сан-Джавані-ін-Сабіна
Мантэ-Сан-Джавані-ін-Сабіна (Monte San Giovanni in Sabina) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Лацыё, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Рыеці.
Насельніцтва складае 765 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 25 чал./км². Займае плошчу 31 км². Паштовы індэкс — 2040. Тэлефонны код — 0765.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Рагачоўскае благачынне
Рагачоўскае благачынне, Рагачоўская благачынная акруга — акруга ў Гомельскай і Жлобінскай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае прыходы Рагачоўскага раёна і Кармянскага раёна Гомельскай вобласці.
Благачынныя настаяцелі
Протаіерэй Алексій (Сматрыцкі).
Прыморскі
Прыморскі:
Праабражэнне (Прыморскі край)
Праабражэнне (Преображе́ние) — пасёлак гарадскога тыпу ў Лазоўскім раёне Прыморскага края Расіі. Размешчаны на беразе бухты Праабражэнне Японскага мора. З боку сушы акружаны Лазоўскім дзяржаўным запаведнікам. Адлегласць да Уладзівастока па аўтадарозе — 315 км, па моры — 195 км. Злучана аўтатрасай Р448 з сялом Лазо, адлегласць да раённага цэнтра 80 км.
Бухта Праабражэння, у гонар якой быў названы пасёлак, была адкрыта 19 жніўня 1860 года — у дзень праваслаўнага свята Праабражэння Гасподняга. Сам пасёлак быў заснаваны крыху пазней, у пачатку XX стагоддзя.
Насельніцтва пасёлка — 6529 чал. (2021).
Багуслаў Аляксандр Уніхоўскі
Багуслаў Аляксандр Уніхоўскі (? — чэрвень ) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага.
Пісар земскі новагародскі ў 1678—1687, дэпутат Скарбовага Трыбунала ў 1683, маршалак Літоўскага Трыбунала ў 1687 і 1696, ваявода новагародскі ў 1689, троцкі з 1689.
Прыморскі (Прыморскі край)
Прыморскі (Приморский) — пасёлак гарадскога тыпу ў Хасанскім раёне Прыморскага края Расіі, цэнтр Прыморскага гарадскога паселішча. Пасёлак быў заснаваны карэйцамі ў 1885 годзе. Першапачатковая назва — Усць-Мангугай (спачатку — проста Мангугай — ад назвы ракі). Размешчаны паміж рэк Кедравая і Барабашоўка, за 1 км ад берага Амурскага заліва, насупраць Уладзівастока. Адлегласць па прамой да раённага цэнтра, пасёлка Славянка, 31 км, да Уладзівастока — 22 км. Чыгуначная станцыя на лініі Бараноўскі — Хасан.
Завячэлле
Завячэ́лле (, Завечелье) — вёска ва Ушацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Сарочынскага сельсавета.
У 1924—1954 гадах цэнтр Завячэльскага сельсавета. Да 2004 года ўваходзіла ў склад Мосарскага сельсавета.
Сцяг Рэспублікі Саха
Сцяг Якуціі з'яўляецца дзяржаўным сімвалам Якуціі. Прыняты 14 кастрычніка 1992 года.
Вісус
Вісус, або Падшыванец (Daredevil) — выдуманы персанаж, супергерой у коміксах, якія выдаюцца кампаніяй Marvel Comics. Персанаж быў створаны сцэнарыстам-рэдактарам Стэнам Лі, мастаком Білам Эверэтам і часткова мастаком Джэкам Кёрбі. Вісус вядомы пад такімі эпітэтамі як «Чалавек без страху» і «Д’ябал пякельнай кухні».
Сцяг Рэспублікі Саха
Апісанне
Дзяржаўны сцяг Якуціі ўяўляе сабою прамавугольнае палатно, якое складаецца з чатырох розных па памеру гарызантальных палосаў адпаведна блакітнага, белага, чырвонага і зялёнага колераў. Суадносіны шырыні палосаў да шырыні сцяга: блакітнай паласы — 3/4 шырыні сцяга, белай паласы — 1/16 шырыні сцяга, чырвонай паласы — 1/16 шырыні сцяга, зялёнай паласы — 1/8 шырыні сцяга. На сярэдзіне блакітнай паласы размешчаны круг белага колеру. Дыяметр круга складае 2/5 шырыні сцяга. Адносіны шырыні сцяга да яго даўжыні — 1:2.
Вісус
Мэт Мёрдак вырас у крымінальным раёне «Пякельная кухня» ў Нью-Ёрку і аднойчы быў аслеплены радыеактыўным рэчывам, якое выпала з грузавіка. Ён страціў зрок, але атрымаў асаблівыя здольнасці. Яго бацька, баксёр па імені Джэк Мёрдак, любіць свайго сына і спрабуе навучыць яго будаваць лепшае жыццё для сябе. Пазней Джэка забіваюць гангстары і Мэт становіцца сіратой. Каб абараніць сябе, Мэт пачаў трэніравацца, каб адтачыць свае фізічныя здольнасці і звышчалавечыя пачуцці, у канчатковым выніку стаўшы высокакваліфікаваным і дасведчаным майстрам баявых мастацтваў.
Здольнасці
Нягледзячы на слепату, Мэт валодае чатырма абвостранымі пачуццямі ўспрымання, дзякуючы чаму яго магчымасці выходзяць далёка за межы здольнасцяў відушчых людзей. Вісус развіў «радарны нюх», які нагадвае эхалакацыю. Па прызнанні сцэнарыста Стэна Лі, ён турбаваўся пра тое, што сляпыя людзі будуць абражаныя тым, наколькі моцна ён перабольшыў абвастрэнне пакінутых пачуццяў сляпога чалавека, аднак яго асцярогі былі развеяныя лістамі, у якіх гаварылася, што сляпым людзям спадабаліся коміксы пра Вісуса.
Уласная зброя Вісуса ўяўляе сабой спецыяльна распрацаваную самім Мэтам Мёрдакам дубінку. У паўсядзённым жыцці адвакат маскіруе яе як кій для сляпых. Яна складаецца з дзвюх частак, змацаваных высоўным тросам. Гэта прыстасаванне можна выкарыстоўваць у якасці нунчак, манрыкігусары, звычайнай дубінкі або троса з гакам. Зброю можна таксама злучыць у адну дубінку. Унутраныя механізмы дазваляюць акуратна намотваць і размотваць трос, а магутная спружына актывуе кіданне.
Кіно
У лютым 2003 года, кампанія 20th Century Fox выпусціла фільм «Вісус» ад рэжысёра і сцэнарыста Марка Стывена Джонсана, дзе ролю Мэта Мёрдака / Вісуса выканаў Бен Афлек.
У красавіку 2015 года Disney і Marvel выпусцілі на Netflix першы сезон серыяла «Вісус» з Чарлі Коксам у галоўнай ролі. Другі сезон выйшаў 18 сакавіка 2016, а трэці — 19 кастрычніка 2018.
Чарлі Кокс зноў выканаў ролю Мэта Мёрдака ў фільме «Чалавек-павук: Няма шляху дадому» 2021 года.
Галіна Іосіфаўна Кеда
Галіна Іосіфаўна Ке́да (,  — ) — вучоны ў галіне геалогіі і палеанталогіі, кандыдат геолага-мінералагічных навук (1954).
Навуковая дзейнасць
Г. І. Кеда апісала больш за 600 відаў спор раслін дэвонскага і каменнавугальнага перыядаў. Сааўтар рэгіянальнай схемы дэвону і карбону на тэрыторыі Беларусі. З’яўлялася членам палеанталагічнай камісіі.
Мікалай Зявела
Мікалай Зявела (Mikołaj Zeweło (Zewełło); 6 снежня 1651, Літва — 28 мая 1714, Коўна) — святар, педагог.
Уступіў у Таварыства Ісуса 24 ліпеня 1671 г. у Вільні. Прэфект школ у Гродне (1684—1685), прафесар філасофіі ў Варшаве (1685—1687), прафесар маральнай тэалогіі і прэфект школ у Крожах (1688—1689). Прафесар філасофіі ў Полацку (1689—1692), прафесар маральнай тэалогіі і прэфект школ у Крожах (1692—1693). З 1694 па 1697 гг. — пракуратар Літоўскай правінцыі Таварыства Ісуса, а з 1697 па 1700 гг. — рэктар Полацкага езуіцкага калегіума. Прэфект школ у Крожах (1700—1701), Коўне (1704—1705) і Пашаўшэ (1705—1706). У 1710—1711 гг. — віцэ-рэктар, а ў 1711—1714 гг. — рэктар Ковенскага езуіцкага калегіума.
Светлая
Светлая:
Рахане (гміна)
Раха́не (Rachanie) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Тамашоўскага павета Люблінскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Рахане. Плошча гміны складае 94,05 км². Станам на 2004 год у гміне Рахане пражывалі 5805 чалавек, шчыльнасць — 61,7 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 14 салецтваў.
Джон Говард
Джон Уінстан Говард або Ховард (англ.: John Winston Howard, нар. 26 ліпеня 1939) — прэм’ер-міністр Аўстраліі з сакавіка 1996 да 3 снежня 2007. Ён быў другім па працягласці знаходжання на пасадзе аўстралійскага прэм’ер-міністра пасля Сэра Роберта Мензіса.
Палітычная кар’ера
Джон Говард быў членам Палаты прадстаўнікоў аўстралійскіх федэральных выбараў 1974 года і аўстралійскіх федэральных выбараў 2007, ад штата Новы Паўднёвы Уэльс. Ён служыў казначэем Аўстраліі ва ўрадзе Малкалма Фрэйзера з 1977 па 1983 год. Ён быў лідарам Ліберальнай партыі і Апазіцыі з 1985 па 1989, улічваючы аўстралійскія федэральныя выбары 1987 супраць Боба Хоўка. Ён быў пераабраны ў якасці лідара апазіцыі ў 1995 годзе.
Арсіноя III
Арсіноя III — егіпецкая царыца, дачка Пталамея III і Берэнікі II. Верагодна, народжана паміж лістападам 246 і чэрвенем 245 гг. да н.э., відавочна, абвешчана царыцай пры сваім нараджэнні. Выйшла ажанілася са сваім братам Пталамеем IV у кастрычніка-лістападзе 220 г. да н.э., ад якога яна мела адзінага сына Пталамея V. Была аб'яднана разам з мужам у дынастычны культ багоў Філапатараў (Кахаючых бацьку) у 216—215 гг да н.э. Магчыма, адхілена Пталамеем V у канцы лета 204 г. да н.э., меркавана забіта Філімонам як агентам Сасібія або самога Пталамея IV, магчыма, згарэла пры пажары ў палацы. Пасмяротна ўшанавана з 199—198 г. да н.э. жрыцай дынастычнага культу ў Александрыі. У літаратуры існуе блытаніна адносна яе сапраўднага імя.
Лівій заве яе Клеапатрай, а Юстын — Эўрыдзікай (у гэтым выпадку яна павінна быць Эўрыдзікай II).
Ёсукэ Ідэгуці
Ёсукэ Ідэгуці (井手口 陽介; нар. ) — японскі футбаліст. У 2017—2019 гадах выступаў за нацыянальную зборную Японіі.
ФК Бешыкташ
Раннія гады
«Бешыкташ» быў створаны ў 1903 годзе ў позні перыяд існавання Асманскай імперыі. Група з 22 маладых людзей сабраліся ў пэўны днень каб заняцца цялеснымі практыкаваннямі ў раёне Бешыкташ. Яны пачалі займаццца ўвосень 1902 года, у садзе маёнтка Асмана Пашы, які тады праходзіць службу ў медынскай гвардыі. Розныя спартыўныя мерапрыемствы, якімі займаліся маладыя людзі, уключалі ў сябе практыкаванні на турніку, паралельных брусах, барацьбу, цяжкую атлетыку і гімнастыку. Сярод удзельнікаў такі практыкаванняў былі сын Асман Пашы, Мехмет Шаміл і Хусейн Берэкет, і іншыя маладыя людзі. Султан Абдул-Хамід II меў тайных агентаў, якая хадзілі па горадзе, паведамляючы султану пра любыя мерапрыемствы і зборы, якія маглі несці палітычны характар. Гэтыя агенты даведаўшыся пра спартыўны гурт арыштавалі маладых людзей і павезлі ў паліцэйскі вучастак. Аднак напружаная сітуацыя хутка вырашылася, бо некаторыя з гэтых маладых людзей былі блізкія да палацавых афіцэраў.
Групе дазволелі працягваць свае практыкаванні, бо яны не гулялі ў футбол, які ў тыя дні быў забаронены ў Турцыі. На самай справе, Сехзадэ Абдулхалім, які меў дачыненне да султанскай адміністрацыі падтрымліваў заняткі юнакаў.
Гімнастычны клуб Берэкету быў заснаваны спецыяльным дазволам у 1903 годзе. Іхнія спартыўныя мерапрыемствы атрымалі большыя свабоды пасля стварэння канстытуцыйнай манархіі ў 1908 годзе. Пасля палітычных падзей 31 сакавіка 1909 года, Фуат Балкан і Мазгар Казанчы, якія былі ў Эдзірнэ, дайшлі ў Стамбул з рухам арміі. Пасля сцішэння палітычных падзей Фуат, які быў добрым трэнерам па фехтаванні, і Мазхар, які быў добрым штангістам і займаўся барацьбой, падтрымалі моладзь і атрымалі іхную згоду на ўдзел у спартыўных мерапрыемствах разам. Фуат Балкан зрабіў у сваім доме штаб-кватэру клуба, які тым часам атрымаў назву «Бешыкташ».
Першыя гады ў футболе
З ростам папулярнасці футбола ў Асманскай імперыі ў 1910 годзе, члены спартыўнага клуба «Бешыкташ» павольна пачалі больш увагі надаваць футболу. У жніўні 1911 года, Ахмет Шэрафецін Бей стварыў на базе клуба футбольную каманду. «Бешыкташ» не ўваходзіў у ніводную мясцовую лігу да 1918 года, калі яны атрымалі перамогу ў сваім першым чэмпіянаце адной з ліг Стамбула. У 1921 годзе яны атрымалі перамогу ў лізе яшчэ раз. У 1924 годзе «Бешыкташ» разам з «Галатасараем» і «Фенербахчэ» ўтварылі чэмпіянат Стамбула.
Склад
Станам на жнівень 2023 года.
Нажоўка па дрэве
Нажоўка па дрэве — сталярны інструмент, разнавіднасць ручной пілы для распілоўвання драўніны.
Шырокая нажоўка
Шырокая нажоўка выкарыстоўваецца для распілоўвання ўручную буйнагабарытных нарыхтовак з драўніны і драўляных матэрыялаў пры выкананні сталярных і слясарных работ. Нажоўкі вырабляюць для папярочнага (тып 1, выкананне 1 і 2), падоўжнага (тып 2, выкананне 1 і 2) распілоўвання драўніны і універсальныя (тып 3). Яны могуць камплектавацца зменнымі палотнамі рознага тыпу і выканання.
Зубы нажовак павінны быць заточаныя і разведзеныя, прычым зуб павінен быць разведзены ўздоўж не менш чым на 2/3 сваёй вышыні ад вяршыні. Зубы нажовак 2 тыпу выканання 1 павінны мець прамую завострыванне толькі пярэдняй мяжы зуба.
Прыклад умоўнага пазначэння шырокай нажоўкай па метале з палатном тыпу 1, выканання 1, з даўжынёй рэжучай часткі палатна 500 мм і крокам зубоў 5 мм:
Нажоўка вузкая
Нажоўка вузкая пры выкананні распілоўвання ў большай ступені, чым шырокая нажоўка, схільная адхіляцца ад зададзенага кірунку распілоўвання. У сувязі з гэтым, пры неабходнасці ажыццявіць дакладны разрэз ўздоўж вызначанай лініі, ёю варта выконваць распілоўванне павольней, чым шырокай нажоўкай. Аднак пры гэтым, вузкай нажоўкай можна выконваць больш тонкія працы. Таму вузкай нажоўкай распілоўваюць тонкія піламатэрыялы, выпілоўваюць крывалінейныя дэталі і выконваюць скразныя прапілоўкі.
Абушковая нажоўка
Пры піленні нажоўка (будзь то вузкая або шырокая) схільная да выгібам, так як выраблена з гнуткага палатна. Гэтыя выгібы падчас працы зніжаюць хуткасць пілавання і прадукцыйнасць. У шырокай і вузкіх нажовак схільнасць да выгібам зніжаецца за кошт павелічэнне калянасці палатна, а гэта дасягаецца, у тым ліку, за кошт павелічэння яго таўшчыні. Пры гэтым, аднак, павялічваецца таўшчыня разрэзу ў драўляным вырабе. Каб выключыць выгібы нажоўка пры піленні, у яе ў верхняй частцы палатна выконваюць своеасаблівае рабро калянасці — абушок. Пры гэтым становіцца магчымым паменшыць таўшчыню палатна, а значыць, і таўшчыню разрэзу. Але гэта не дазваляе абушковым нажоўкам рабіць разрэзы глыбіні большай, чым шырыня палатна, так як абушок перашкаджае праходжанню палатна далей у дрэва.
Матэрыялы
Палотна нажовак вырабляюць з інструментальных сталей марак 8ВЧ, 9ХФ, 9ХС па ДАСТ 5950-73, або У7, У7А, У8, У8А, У8Г, U8GA, У9А, У10 па ДАСТ 1435-74, або з сталі марак 65Г, 60С2А па ДАСТ 14959-79.
Вуліца Дзяржынскага (Полацк)
Вуліца Дзяржынскага — вуліца ў мясцовасці Задзвінне горада Полацка.
Апісанне
Вуліца працягнулася амаль на два з паловай кіламетры ад вуліцы Петруся Броўкі паблізу кругавога скрыжавання да вуліцы Юбілейнай непадалёк ад старога маста цераз Заходнюю Дзвіну.
Помнік абаронцам узбярэжжа
Помнік абаронцам узбярэжжа (Pomnik Obrońców Wybrzeża) — помнік у Гданьску на паўвостраве Вестэрплятэ, ля ўваходу ў марскі порт. Помнік у выглядзе кургана (не называецца курганам) з абеліскам вышынёй 25 метраў усталяваны ў памяць абаронцаў польскага ўзбярэжжа Балтыйскага мора ў верасні 1939 года.
Агульная характарыстыка
Ініцыятарам будаўніцтва выступіла Рада аховы памяці змагання і пакутніцтва. Помнік складаецца з 236 гранітных блокаў, дастаўленых з кар'ераў у Стшэгаме і Бораве, агульнай вагой 1 150 тон. Ён упрыгожаны барэльефамі і надпісамі. Тэксты ўспамінаюць абарону польскага ўзбярэжжа ў 1939 годзе ад нацыстаў, назвы месцаў марскіх бітваў Другой сусветнай вайны, у якіх удзельнічалі польскія маракі і салдаты. На вяршыні помніка — фігуры матроса і салдата. Форма помніка нагадвае вышчэрблены штык, уторкнуты ў зямлю. Сем свечак ля падножжа помніка адзначаюць сем дзён абароны Вестэрплятэ.
Патсдамскі ўніверсітэт
Агульная характарыстыка
Гэта дзяржаўны ўніверсітэт у Патсдаме, сталіцы зямлі Брандэнбург. Ён у асноўным размешчаны ў трох кампусах горада. Некаторыя будынкі факультэтаў з'яўляюцца часткай новага палаца Сан-Сусі, які вядомы сваім статусам аб'екта Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА. Патсдамскі ўніверсітэт з'яўляецца найбуйнейшым універсітэтам Брандэнбурга і чацвёртым па велічыні ў сталічным рэгіёне Берлін-Брандэнбург. Больш за 8 000 чалавек працуюць тут у сферы навукі і адукацыі.
Рэйтынг сусветнага гран-пры ў сезоне 2015/2016
Рэйтынг сусветнага гран-пры ў сезоне 2015/2016 прадстаўляе сабой суму ачкоў, якія снукерысты набралі на рэйтынгавых і нізкарэйтынгавых турнірах з пачатку сезона 2015/2016 да адкрытага чэмпіянату Гдыні 2016 года. 32 лідары гэтага рэйтынгу атрымлівалі права на ўдзел у сусветным гран-пры 2016 года. Уключаючы аматараў, якія ўдзельнічалі ў турнірах серыі PTC усяго на рэйтынгавых і нізкарэйтынгавых турнірах на гэтым адрэзку прынялі ўдзел больш за 500 снукерыстаў, але набралі ачкі 182 з іх. Ніжэй прадстаўлены спіс гэтых снукерыстаў і ачкі, якія яны набралі на кожным турніры.
Мілашавіцкі сельсавет
Мі́лашавіцкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Лельчыцкага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок (да 2009 г. — вёска) Мілашавічы.
Створаны 20 жніўня 1924 года ў складзе Лельчыцкага раёна Мазырскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Лельчыцкім раёне БССР. З 21 чэрвеня 1935 года ў Лельчыцкім раёне Мазырскай акругі, з 20 лютага 1938 года — Палескай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Гомельскай вобласці. З 25 снежня 1962 года па 6 студзеня 1965 года ў Мазырскім раёне.
У склад сельсавета ўваходзяць аграгарадкі Мілашавічы і Прыбалавічы.
Беларуская служба Польскага радыё
Беларуская служба Польскага радыё вяшчае на беларускай мове з тэрыторыі Польшчы, уваходзіць у структуру Радыё Палонія — Праграмы для Замежжа грамадскага Польскага радыё.
Беларуская служба Польскага радыё заснавана 13 студзеня 1992, але першая перадача на беларускай мове выйшла ў эфір ужо 15 снежня 1991.
ФК Грасхопер Цюрых
«Грасхопер» (Grasshopper-Club Zürich) — швейцарскі футбольны клуб з Цюрыха, які выступае ў Чэлендж-лізе. Заснаваны ў 1886 годзе. Хатнія матчы праводзіць на стадыёне «Летцыгрунд», які змяшчае 26 500 гледачоў.
Беларуская служба Польскага радыё
Паступова павялічыўся эфірны час: з 25 хвілін у першы год дзейнасці да 2,5 гадзін. Апрача кароткіх хваляў перадачы стала магчыма слухаць па спадарожніку і праз Інтэрнэт. Перадачы таксама рэтранслююцца станцыямі ў Літве.
У першы перыяд дзейнасці Беларуская служба Польскага радыё інфармавала слухачоў у Беларусі перадусім пра найважнейшыя падзеі з розных галін жыцця польскай дзяржавы, пра польска-беларускія ўзаемадачыненні, пра сітуацыю нацыянальных меншасцяў: беларускай у Польшчы і польскай у Беларусі. Разам са зменаю палітычнай сітуацыі ў Беларусі, з прыходам да ўлады прэзідэнта Аляксандра Лукашэнкі, служба ўзяла на сябе дадатковы абавязак — паведамлення пра падзеі ў Беларусі ды пра трактоўку беларускіх уладаў міжнароднай грамадскай думкаю. Некаторая частка эфірнага часу прызнaчаецца таксама дасягненням беларускай дыяспары ў Вялікабрытаніі, ЗША, Канадзе.
Беларуская служба Польскага радыё імкнецца наладзіць супрацоўніцтва з іншымі СМІ, якія працуюць на беларускай мове. У прыватнасці, ідзе супольная праца з Рэдакцыяй нацыянальных меншасцяў Радыё Беласток. Ажыццяўляліся агульныя праекты і з медыямі ў Беларусі: з радыёстанцыяй «Беларуская маладзёжная», «Радыё 101,2», Радыё «Сталіца», а таксама з Беларускай службай Радыё «Свабода», з недзяржаўнай прэсай у Беларусі.
У склад рэдакцыі ўваходзяць: Анна Задрожна, Валера Саўко, Яланта Смялоўская, Тамаш Саевіч, Эльвіра Богдан-Сянкевіч, Наталля Грышкевіч-Шымковяк, Дзмітрый Гурневіч, Алена Пытэль, кіраўнік — Ніна Баршчэўская. Польскае Радыё мае сваіх карэспандэнтаў у абласных цэнтрах Беларусі, а таксама ў Вільні.
Праграмы Беларускай службы Польскага радыё закранаюць пытанні палітыкі, эканомікі, адукацыі, культуры. Наладжана двухбаковая сувязь са слухачамі. Служба выдае бюлетэнь «Камунікат».
Дэклараванай місіяй Беларускай службы Польскага радыё з’яўляецца ліквідаваньня інфармацыйнай блакады ў Беларусі, прыбліжэнне вобразу сучаснай Польшчы, выхаванне пашаны да нацыянальных беларускіх традыцый, гісторыі і культурнай спадчыны.
Перадачы Беларускай службы Польскага радыё для замежжа выходзяць у эфір на кароткіх хвалях а 16.30 і 19.30 паводле беларускага часу (адпаведныя частаты: 7180, 6035 і 6060 kHz).
Дуброўка прамастойная
Дубро́ўка прамастойная, калган, вузік (Potentilla erecta) — кветкавая расліна, від роду сямейства.
Батанічнае апісанне
Шматгадовая травяністая апушаная карэнішчавая расліна вышынёй да 50  см. Карэнішча моцнае, клубнепадобнае, цёмна-карычневага колеру. Сцябло тонкае, прамастойнае або крыху распасцёртае, галінастае. Сцябловае лісце чаргаванае, трайчастае, сядзячае, з вялікім прылісткам, зубчастае па краі. Прыкаранёвае — на доўгіх чаранках і адмірае да часу цвіцення. Кветкі адзіночныя, 10—12  мм у дыяметры, з чатырма пялёсткамі, жоўтыя. Плод — сухі шматарэшак.
Распаўсюджанне і экалогія
Расліна распаўсюджана ва ўмераных абласцях Еўразіі і на Азорскіх астравах. Натуралізавалася на тэрыторыі Паўночнай Амерыкі.
Святлолюбівая і ценевынослівая расліна, мезафіт, алігатроф, мезатроф. Расце у светлых лясах, на ўзлесках і палянах, на сухадольных лугах і балотах, пашах і пустках, па берагах вадаёмаў і ў іншых месцах.
Ахоўваецца на тэрыторыі Арменіі, шэрагу рэгіёнаў Расіі і Украіны.
Гаспадарчае значэнне
Лекавая, дубільная (у карэнішчы маецца да 35 % танідаў ) і фарбавальная расліна.
Дзераўная (Драгічынскі раён)
Дзераўна́я (, Деревная) — вёска ў Драгічынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Імянінскага сельсавета. Размешчана за 18 кіламетраў ад Антопаля, за 25 км ад Драгічына і за 30 км ад Бярозы.
У вёсцы працуе васьмігадовая школа, дзейнічае сельскі дом культуры з кіназалай і сельскай бібліятэкай, ёсць свая лаўка, пошта і лазня, са школай суседнічае медыцынскі пункт — Дзераўнянскі ФАП. За школай раскінуўся вясковы парк, абсаджаны ўжо шматгадовымі тапалінымі дрэвамі па яго ўскрайку і маладымі рабінамі з дубам узжоўж акрая. У цэнтры парка размешчана футбольнае поле і валейбольная пляцоўка. Таксама на тэрыторыі парка ляжыць кацельня, якая топіць школу і сельскі клуб у халодны перыяд года.
Раней вёска мела сваю царкву, якая стаяла на невялікім узгорку ў колішнім цэнтры вёскі, які звалі і яшчэ сёння завуць Цвынтаром. Але з прыходам савецкай улады яе расцягнулі бульдозерамі і спалілі. Пасля гэтага царкву ніхто не аднаўляў, а вяскоўцы едуць — хто канём, хто на машынах — у суседнія вёскі Дзеткавічы, Зёлава, Субаты на вялікія царкоўныя святы.
Гісторыя
Дакладная рэканструкцыя гістарычнага мінулага вёскі дастаткова цяжкая і ў некаторыя перыяды магчымая толькі з ускосных крыніц. Вядома, што ў старажытныя часы тэрыторыю засялялі плямёны дрыгавічоў.
У 1616 годзе на Брэстчыне адкрылася місія езуітаў. У 1620 годзе пры дапамозе Брэсцкага ваяводы Яўстафія Валовіча місія езуітаў была ператворана ў рэзідэнцыю, а ў складзе маёнтка Дзераўная з сёламі Мосткі і Меневеж быў утвораны езуіцкі калегіум. За адносна кароткі час дзякуючы падатковым прывілеям, укладам і каралеўскім дарам езуіты сталі ўласнікамі 269 сялянскіх гаспадарак Берасцейскага павета. . Пасля трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай у 1795 года Дзераўная ў складзе Драгічыншчыны перайшла да Расійскай імперыі ў складзе Кобрынскага ўезду Слонімскай губерні. Пачынаючы з 1797 года вёска ў складзе Літоўскай губерні Расіі, а з 1801 года — ў Гродненскай.
У польскія часы вёска была маёнткам польскіх паноў. Пры Польшчы каля лесу пачаў будавацца піўны завод (магчыма завод алкагольных напояў), але пасля змены ўлады яго будаўніцтва было прыпынена, а цэглу жыхары вёскі разнеслі на будаўніцтва ўласных хат. У польскія часы ў месцы, якое сёння на вясковым дыялекце завецца Двор, быў закладзены батанічны сад з рэдкімі для Беларусі пародамі дрэваў. Непадалёку ад Двара ў сасняку знаходзіцца магільны склеп пані Завадскай. Невялікі бярозавы гай па правы бок ад Сукацкай дарогі носіць яе назву і завецца Паніна Бярэзіна (мясцовы дыялект: Паніна Бырызына).
У 1940—1954 гадах цэнтр Дзераўноўскага сельсавета Антопальскага раёна.
Наваколле
Наабапал амаль што кожнай прасёлачнай дарогі ў наваколлі вёскі цягнуцца ірвы, узнікшыя ў выніку асушэння балот мясцовасці. Па наваколлю вёскі раскідана шмат невялічкіх саджалак і азёр, назвы якіх вядомыя толькі на мясцовым дыялекце: Одырванцы, Кар’еры, Лужкы. З поўдня і захаду да самай вёскі падступае лес: хвойны (пераважна сасновы з невялікімі бярозавымі гайкамі) у напрамку дарогі на Сукачы, асінавы лісцвянік наабапал лясной дарогі на Дзеткавічы, бярозавы гай непадалёку ад Новага Сяла (частка і раён Дзераўной). Праз выганы і палі праходзіць Цэнтральны канал.
Флора і фауна
Тыповыя жыхары навакольнага лесу — воўк, дзік, ліса, заяц, лось, рысь, казуля, гадзюка звычайная, вуж, мядзянка. На палях шмат буслоў, курапатак. Буслы в’юць свае гнёзды на вясковых хатах і электрычных стаўпах. У невялікіх навакольных сажалках водзіцца пераважна срэбны карась.