cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Кавалі (Брагінскі раён)
Транспартная сістэма
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтадарозе Брагін—Хойнікі.
Планіроўка складаецца з прасталінейнай вуліцы, блізкай да мерыдыянальнай арыентацыі, да якой з усходу далучаюцца 2 прасталінейныя вуліцы. Жылыя хаты драўляныя, сядзібнага тыпу.
Гісторыя
Вядомая з XIX стагоддзя. У 1850 годзе валоданне графіні Ракіцкай. У 1931 годзе арганізаваны калгас. У 1959 годзе ў складзе калгаса «Чырвоная ніва» (цэнтр — вёска Буркі). Да 14 студзеня 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Мікуліцкага сельсавета.
Алясніца (Свентакшыскае ваяводства)
Алясніца  (Oleśnica) — горад у Польшчы, размешчаны за 235 км на поўдзень ад Варшавы і за 100 км на паўночны ўсход ад Кракава. Уваходзіць у склад Сташоўскага павета Свентакшыскага ваяводства, сядзіба вяскова-гарадской гміны Алясніца. Займае плошчу 10,04 км². Насельніцтва 1,9 тыс. чалавек.
Таццяна Аляксандраўна Наўка
Таццяна Аляксандраўна Наўка (нар., УССР, СССР) — савецкая, беларуская і расійская фігурыстка. Алімпійская чэмпіёнка (2006) у танцах на лёдзе ў пары з Раманам Кастамаравым, двухразовая чэмпіёнка свету (2004, 2005), трохразовая чэмпіёнка Еўропы (2004—2006), Двухразовая чэмпіёнка Беларусі (1997, 1998) у пары з Мікалаем Марозавым, трохразовая чэмпіёнка Расіі (2003, 2004, 2006), заслужаны майстар спорту Расіі (2004).
Біяграфія
Нарадзілася 13 красавіка 1975 года ў Днепрапятроўску, у яе ёсць малодшая сястра Наталля. Бацькі, эканаміст Раіса Анатольеўна і інжынер Аляксандр Пятровіч, у маладосці займаліся спортам, таму радаваліся захапленню дачкі фігурным катаннем, якое з’явілася ў яе пасля таго, як яна ўбачыла па тэлевізары выступ Алены Вадарэзавай. Спачатку Таццяне купілі ролікавыя канькі, і яна навучылася катацца на іх, а ў 1980 годзе ва ўзросце пяці гадоў будучая чэмпіёнка ўпершыню выйшла на лёд. Яе першымі трэнерамі былі Тамара Ярчэўская і Аляксандр Рожын. Наўка была чэмпіёнкай Украіны сярод юніёраў. У 1987 годзе Таццяна вырасла за лета на 14 см, што прывяло да таго, што ў яе разладзілася скачковая тэхніка. Пасля гэтага трэнеры параілі маме Таццяны перавесці дачку ў танцы на лёдзе. У 1988 годзе 13-гадовая фігурыстка пераехала ў Маскву ў групу Наталлі Дубавай (спортклуб «Масквіч»), якая абрала яе сярод мноства юных спартсменак і паставіла ў пару з Самвелам Гезалянам. Трэніраваліся спачатку ў Лядовым палацы ў Сакольніках, затым пара была адабрана Дубавай, якая заключыла кантракт у ЗША, для трэніровак у Паўночнай Амерыцы. Так Наўка апынулася ў Нью-Джэрсі, усяго ў ЗША пражыла больш за 15 гадоў. Некаторыя журналісты сцвярджаюць, што Наўка, акрамя расійскага, мае грамадзянства ЗША. Сама Наўка адмаўляе наяўнасць у яе амерыканскага грамадзянства. На думку НГА «Фонд барацьбы з карупцыяй», яна з’яўляецца падатковым рэзідэнтам ЗША.
Ужо ў 1991 годзе гэтая пара ўвайшла ў нацыянальную зборную СССР, была пераможцай буйных міжнародных турніраў Skate America і Nations Cup. Пасля распаду Савецкага Саюза Таццяна і Самвел выступалі за Беларусь, прадстаўлялі яе на Алімпійскіх гульнях у Лілехамеры, дзе апынуліся адзінаццацатымі. Займалі пятае месца на Чэмпіянаце свету (1994 г.) і чацвёртае месца на Чэмпіянаце Еўропы (1995).
З 1996 па 1998 год партнёрам Наўкі быў Мікалай Марозаў. Гэтая пара таксама прадстаўляла Беларусь, была пераможцай Мемарыяла Карла Шэфер, удзельнічала ў Алімпійскіх гульнях у Нагана. У 1996 годзе ў ЗША Тацяна трапіла ў поле зроку новага трэнера — куміра свайго юнацтва, экс-чэмпіёна свету Аляксандра Жуліна, з якім пазнаёмілася яшчэ ў 1993 годзе на залатым для яго Чэмпіянаце свету ў Празе. Хутка паміж імі, нягледзячы на розніцу ў 12 гадоў, успыхнулі схаваныя ад вачэй навакольных рамантычныя адносіны.
З 1998 года Наўка выступала за Расію ў пары з Раманам Кастамаравым (перспектыўнага партнёра, на 2 гады маладзейшага за Таццяны, ёй абраў Жулін). У фігурыстаў было ідэальнае спалучэнне роставых дадзеных: Наўка — 170 см, Кастамараў — 182 см. Спачатку яны трэніраваліся ў групе Наталлі Лінічук, якая, аднак, неўзабаве парэкамендавала Кастамараву змяніць партнёрку на Ганну Семяновіч і ён паслухаў шматдосведную настаўніцу. У сезоне 1999—2000 гадоў застаўшыся без пары Таццяна была цяжарная першай дачкой, але ўжо летам, выйшаўшы на лёд, прыняла прабачэнні Рамана і зноў пачала катацца з ім. З 2000 года яны трэніраваліся пад кіраўніцтвам Жуліна, пасля завяршэння кар’еры Наўка адзначала яго выдатны трэнерскі і педагагічны дар. З 2000 года цёмнавалосая Таццяна канчаткова прыняла на лёдзе імідж бландынкі, зрабіўшы, аднак, у 2008 годзе выключэнне для паказальнага нумару на «Спіс Шындлера». У розны час будучых алімпійскіх чэмпіёнаў таксама кансультавалі Алена Чайкоўская і Таццяна Тарасава.
Першы буйны поспех прыйшоў да фігурыстаў ў 2003 годзе, калі Наўка / Кастамараў першы раз сталі Чэмпіёнамі Расіі. У тым жа годзе яны ўпершыню занялі прызавое месца на Чэмпіянаце Еўропы ў Швецыі, выйграўшы бронзавыя медалі. Праз год пара, якая імкліва прагрэсавала, ужо не сыходзіла з вышэйшай прыступкі п’едэстала.
Пасля перамогі на Алімпійскіх гульнях у Турыне ў 2006 годзе Таццяна Наўка і Раман Кастамараў прынялі рашэнне завяршыць спартовую кар’еру. Адразу ж было вырашана, што пара захаваецца і будзе працягваць выступаць з паказальнымі нумарамі і ў прафесійных шоу.
Асабістае жыццё
У 2000 годзе Таццяна Наўка выйшла замуж за свайго трэнера, чэмпіёна свету ў танцах на лёдзе Аляксандра Жуліна, шлюб быў зарэгістраваны ў мэрыі Нью-Ёрка. 2 мая 2000 года ў Наўкі і Жуліна ў Нью-Ёрку нарадзілася дачка Аляксандра. У жніўні 2006 года, з пачаткам праекта «Зоркі на лёдзе», разам з мужам і дачкой вярнулася ў Маскву. Да 2008 года шлюб фактычна распаўся, а ў 2010 годзе Таццяна і Аляксандр афіцыйна абвясцілі пра развод.
У 2010 годзе Наўка пазнаёмілася з прэс-сакратаром прэзідэнта Расіі Дзмітрыем Пясковым, пазней у іх распачаўся раман. 21 жніўня 2014 года ў Падмаскоўі Таццяна нарадзіла другую дачку — Надзею; бацькам дзіцяці з’яўляецца Дзмітрый Пяскоў. 1 жніўня 2015 года ў Сочы адбылося вяселле Таццяны Наўкі і Дзмітрыя Пяскова.
Джын Келі
Джын Келі (Gene Kelly, Eugene Curran Kelly;  — ) — амерыканскі акцёр, харэограф, рэжысёр, спявак і прадзюсар. Вядомы перш за ўсё сваёй роляй у знакамітым мюзікле «Якія спяваюць пад дажджом», хоць ён быў зоркай Галівуда ў 1940-я і 1950-я гг., стварыўшы за гэты час дзясяткі выдатных фільмаў, якія ўвайшлі ў залаты фонд сусветнага кінематографа.
Чарняя
Чарняя́ (, Чернея) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Зялёнкаўскага сельсавета.
Сэстрыніўка
Сэстрыніўка (Сестри́нівка) — вёска ў Казятынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Іпуць (станцыя)
І́пуць (, Ипуть)  — станцыя Гомельскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Гомельскім раёне Гомельскай вобласці. Размешчана ў пасёлку Іпуць; на лініі Бярозкі — Касцюкоўка, паміж станцыяй Бярозкі і прыпыначным пунктам Раманавічы.
Глухоўскі
Глухоўскі — прозвішча.
Тайсайган (Атыраўская вобласць)
Тайсайган — сяло ў Кзылкагінскім раёне Атыраўскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Тайсайганскай сельскай акругі. Код КАТА — 234859100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 794 чалавекі (429 мужчын і 365 жанчын). Паводле дадзеных перепісу 2009 года, у сяле пражывалі 866 чалавек (456 мужчын і 410 жанчын).
Хроніка Лівоніі
Хроніка Лівоніі (Chronicon Livoniae) — наратыўная хроніка, створаная Генрыхам Латвійскім у ХІІІ ст. Дакумент апісвае падзеі ў Прыбалтыцы ад 1180-х гадоў да 1227 года.
Першы і самы вядомы твор сярэднявечнай прыбалтыйскай гістарыяграфіі, у навейшы час (1740-я — 1990-я гады) быў перавыданы каля 20 разоў на 6 мовах. Хроніка лічыцца каштоўнай крыніцай не толькі па гісторыі Лівоніі і хрысціянізацыі ліваў, латгалаў і эстаў, але і Літвы, Русі, Даніі, Швецыі.
Важная крыніца па перыядзе, які блізкі да часоў дзяржаваўтварэння Вялікага Княства Літоўскага. Адметна, што «этнічна літоўская дзяржава — папярэдніца ВКЛ» не згадваецца ў хроніцы ані разу.
Еськіна
Е́ськіна — возера ў Беларусі, у Шумілінскім раёне Віцебскай вобласці, за 23 км на паўночны захад ад гарадскога пасёлка Шуміліна, за 2 км на паўночны захад ад вёскі Зазаводка, у басейне ракі Обаль.
Плошча паверхні 0,05 км². Даўжыня 0,62 км, найбольшая шырыня 0,09 км. Даўжыня берагавой лініі 1,35 км.
Размешчана на паўднёва-ўсходняй ускраіне ўрочышча Обальскае балота. Схілы катлавіны невыразныя, вакол возера лес.
Сыгнал (Казятынскі раён)
Сыгнал (Сигна́л) — вёска ў Казятынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Гарналыжны спорт на зімовых Алімпійскіх гульнях 1936
Спаборніцтвы па гарналыжнаму спорту ўпершыню праходзілі на IV зімовых Алімпійскіх гульнях у гарналыжным комплексе «Гудыберг» непадалёк ад Гарміш-Партэнкірхен. Было разгуляна 2 камплекты ўзнагарод (1 у мужчын і 1 у жанчын). Спаборніцтвы праходзілі з 7 па 9 лютага 1936 года наступным чынам: 7 лютага, у мужчын і жанчын — хуткасны спуск; 8 лютага, у жанчын — слалам і 9 лютага, у мужчын — слалам.
Краіны-ўдзельніцы
8 дзяржаў прадстаўлялі мужчыны і жанчыны. Аўстрыю, Эстонію, Нідэрланды, Іспанію, і Швейцарыю прадстаўлялі толькі жанчыны.
Уолкат
Уолкат — прозвішча.
Канскі кінафестываль 1990
43-і Канскі кінафестываль праходзіў з 10 па 21 мая 1990 года ў горадзе Каны, Францыя. Галоўную ўзнагароду кінафестывалю — Залатую пальмавую галіну — атрымаў фільм «» рэжысёра Дэвіда Лінча.
Свята-Казьма-Дзям’янаўская царква (Сноў)
Свята-Казьма-Дзям'янаўская царква — праваслаўны храм у в. Сноў Нясвіжскага раёна Мінскай вобласці.
Гісторыя
На могілках. Пабудавана ў 1846 г. з цэглы, адрамантавана ў 1892 г.
Архітэктура
Помнік архітэктуры позняга класіцызму. Вырашана адзіным прамавугольным аб'ёмам, які пераходзіць у трохгранную апсіду. Над галоўным фасадам узвышаецца чацверыковая званіца, завершаная макаўкай. Уваход вырашаны прамавугольным прытворам, завершаным трохвугольным франтонам. Фасад прытвора па восі сіметрыі адзначаны арачным аконным праёмам і трайной аркадай увахода. Плоскасныя фасады расчлянёны арачнымі аконнымі праёмамі, дэкарыраванымі пластычнымі ліштвамі з трохвугольнымі сандрыкамі, і пілястрамі ў прасценках. Вуглы аб'ёму адзначаны калонамі, высокі цокаль — крапоўкай. Па перыметры будынак апяразаны тонкапрафіляваным карнізам з сухарыкамі.
Інтэр'ер
Унутры малітоўная зала перакрыта плоскай драўлянай столлю, апсіда вылучана мураванай перагародкай з драўляным трох'ярусным іканастасам, над уваходам хоры.
Сакілэць (Казятынскі раён)
Сакілэць (Сокіле́ць) — вёска ў Казятынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Сашанскэ
Сашанскэ (Соша́нське) — вёска ў Казятынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Капліца-пахавальня сям’і Кленцэ
Капліца-пахавальня сям’і Кленцэ — капліца ў Магілёве, размешчаная каля заходняй граніцы Успенскіх могілак. Выканана ў выглядзе багата аздобленага храма ў антах у стылі неакласіцызму, абнесенага агароджай з каванымі кратамі. Пахаванне датуецца 1909 г. клеп займае плошчу прыкладна тры на тры метры, вышыня 2,5 метра. У грабніцы добра захавалася мацаванні для ралета. На бакавой сцяне капліцы змешчана эпітафія :
Дні твайго жыцця падалі ў вечнасць, як ружовыя пялёсткі чыстыя і духмяныя.
Любімаму Жоржыку. Лёля, Коля і дзеці. Тыфліс. 15 мая 1909 г.
На іншай сцяне дзве мемарыяльныя дошкі. На першай імя Георгія Бернардавіча Кленцэ, больш сур’ёзна занатавана:
Георгій Бярнардавіч Кленцэ Студэнт Маскоўскага ўніверсітэта пам. 16 лютага 1809 года 23-х гадоў ад роду
«Тое, што Я раблю, Ты цяпер не разумееш, але зразумееш пасля» Ев. ад Іаана 13:7
Другая дошка прысвечана Соф’і Мацвееўне Кленцэ : Соф’я Мацвееўна Кленцэ Нар. Струпінская нар. 22 лютага 1853 г. пам. 20 лютага 1918 г.
Шчаслівыя чыстыя сэрцам, бо яны Бога ўбачаць. Ев. ад Мацвея 5:8.
IC 894
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Чорнае (Полацкі раён)
Чо́рнае (, Чёрное) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Зялёнкаўскага сельсавета.
2018
2018 — невысакосны год.
Год малой радзімы ў Беларусі.
Северадзвінск
Северадзвінск (Северодвинск) — горад (з 1938 года) у Расіі, у складзе Архангельскай вобласці. Насельніцтва 197,4 тыс. чалавек (2005). Заснаваны ў 1936 годзе. Горад размешчаны на беразе Белага мора, за 35 км на захад ад Архангельска.
Северадзвінск — адзін з буйнейшых цэнтраў абароннай прамысловасці, асабліва вайсковага суднабудавання Расіі. У горадзе знаходзяцца прадпрыемствы па вытворчасці і рамонту падводных лодак «Паўночнае машынабудаўнічае прадпрыемства» (былы завод № 402), «Цэнтр суднарамонта „Звёздочка“» (рамонт атамных падводных лодак, надводных караблёў і грамадзянскіх судоў, будаўніцтва свідравых усталёвак, агранка алмазаў), а таксама база атамных падводных лодак Паўночнага флота. Таксама функцыянуюць ваенныя заводы «Паўночны рэйд», «Арктыка».
Апроч гэтага, прамысловасць прадстаўлена заводам дарожных машын «Севдормаш», прадпрыемствамі харчовай галіны (хлебазавод, мясакамбінат, піваварны завод), працуе мэблевы цэх.
Моцеўцы
Мо́цеўцы (, Мотевцы) — вёска ў Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Васілішкаўскага сельсавета.
Да 25 лютага 1961 года вёска ўваходзіла ў склад Герніцкага сельсавета, да 28 жніўня 2013 года — у склад Галавічпольскага сельсавета (у 1961—1973 гадах — Касцянеўскі сельсавет).
Сярэдні канстрыктар глоткі
Сярэдні канстрыктар глоткі (musculus constrictor pharyngis medius) — мышца-сціскальнік глоткі чалавека. Акрамя сярэдняга канстрыктара маюцца іншыя сціскальнікі глоткі: ніжні і верхні канстрыктары глоткі і мышцы — падымальнікі глоткі: шылаглоткаваая і трубна-глоткавая.
Агульныя звесткі
Сярэдні канстрыктар глоткі — веерападобная папярочна-паласатая, адвольная (гэта значыць можа кіравацца свядома) цягліца. Яна складаецца з двух частак: Мае форму трохкутнай пласцінкі, размешчанай шырокім аснаваннем па шве глоткі і са звернутай да пад’язычнай косткі вяршыняй. Верхнія пучкі сярэдняга канстрыктара часткова закрываюць верхні канстрыктар глоткі. У сваю чаргу, ніжнюю частку сярэдняга канстрыктара прыкрывае ніжні канстрыктар глоткі.
Функцыя
Галоўная функцыя сярэдняга канстрыктара глоткі заключаецца ў звужэнні прасвету глоткі (сумесна з ніжнім і верхнім канстрыктарамі). Пры паступленні болюсаў (харчовага камяка або вадкасці) ў горла падоўжныя мышцы-паднімальнікі падымаюць горла дагары, а канстрыктары глоткі скарачаюцца паслядоўна ад верхняга канстрыктара да ніжняга, у выніку чаго болюс праціскваюцца па кірунку да страваводу.
Літаратура
''Сапин М. Р.'' Анатомия человека. В двух томах. Том 1.
Тэрмадынаміка
Тэрмадынаміка – раздзел фізікі, які вывучае найбольш агульныя ўласцівасці макраскапічным сістэм і спосабы перадачы і ператварэння энергіі ў такіх сістэмах. Тэрмадынаміку падзяляюць на агульную, тэхнічную, хімічную, тэрмадынаміку патоку і інш.
Тэрмадынаміка грунтуецца на двух зыходных палажэннях і трох пачатках (законах) тэрмадынамікі, якія атрыманы на аснове абагульнення доследа чалавецтва і доказаў не маюць.
Пры змене знешніх параметраў або пры перадачы энергіі ў сістэму ў ёй могуць узнікаць складаныя працэсы на макраскапічным і малекулярным узроўні, у выніку якіх сістэма пераходзіць у іншы стан. Раўнаважкая тэрмадынаміка не займаецца апісаннем гэтых пераходных працэсаў, а разглядае стан, усталёўваецца пасля рэлаксацыі нераўнаважных
Гісторыя
Людзі здольны непасрэдна адчуваць холад і цяпло, і інтуітыўнае ўяўленне аб тэмпературы i да якой ступені нагрэць цела паўстала задоўга да таго, як узніклі адпаведныя навуковыя паняцці. Развіццё навуковых вед аб цеплынi пачалiся разам з вынаходніцтва прыборaў, здольных вымяраць тэмпературу - тэрмометра. Лічыцца, што першы тэрмометр зрабіў Галілей у канцы 16 стагоддзя.
У 40-х гадах 19 стагоддзя Майер і Джоўль колькасна вызначылі сувязь паміж механічнай працай і цеплынёй і сфармулявалі універсальны закон захавання і ператварэння энергіі. У 50-я гады Клаузиус і Кельвін сістэматызавалі назапашаныя да таго часу веды і ўвялі паняцці энтрапіі і абсалютнай тэмпературы.
У канцы 19 стагоддзя фенаменалагічная тэрмадынаміка была развіта ў працах Гібса, які стварыў метад тэрмадынамічных патэнцыялаў, даследаваў агульныя ўмовы тэрмадынамічнай раўнавагі, усталяваў законы раўнавагі фаз і капілярных з'яў.
Аксиоматические асновы тэрмадынамікі былі ў строгай форме ўпершыню сфармуляваны ў працах Каратеодори ў 1909 году.
Курмангазы (Курмангазінскі раён)
Курмангазы (Құрманғазы), да 2018 года Ганюшкіна (Ганюшкин) — сяло ў Курмангазінскім раёне Атыраўскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр і адзіны населены пункт сельскай акругі Курмангазы. Код КАТА — 234630100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 12419 чалавек (6147 мужчын і 6272 жанчыны). Паводле дадзеных перепісу 2009 года, у сяле пражывалі 12750 чалавек (6301 мужчына і 6449 жанчын).
Папоўцы (Шклоўскі раён)
Папо́ўцы (, Поповцы) — вёска ў Шклоўскім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Старашклоўскага сельсавета.
Гісторыя
Згадваецца ў 1643 годзе як вёска ў складзе Шклоўскай воласці ў Аршанскім павеце Вялікага Княства Літоўскага.
Марынец (возера)
Мары́нец — возера ў Шумілінскім раёне Віцебскай вобласці, за 25 км на паўночны захад ад гарадскога пасёлка Шуміліна, за 2,5 км на паўднёвы захад ад вёскі Вішня, у басейне ракі Обаль.
Плошча паверхні 0,05 км². Даўжыня 0,3 км, найбольшая шырыня 0,22 км. Даўжыня берагавой лініі 0,8 км.
Размешчана сярод урочышча Обальскае балота. Схілы катлавіны невыразныя. На захадзе выцякае ручай.
IC 895
IC 895 — галактыка тыпу NF (у працэсе пацверджання) у сузор'і Гончыя Псы.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Трэцяя ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 1996
Трэцяя ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 1996  — трэці па рангу дывізіён па футболе сярод беларускіх каманд 1996-га года. Ліга, як і ў папярэднім сезоне, была падзелена на дзве падгрупы: А і Б. Першапачаткова ў турніры ўдзельнічалі 30 каманд (па 15 у кожнай падгрупе), але ў першым крузе са спаборніцтваў групы Б знялася каманда «Будаўнік» з Полацка (усе матчы з яе ўдзелам былі ануляваны), а падчас другога круга зняўся шклоўскі «Спартак» (усім, хто не паспеў з ім згуляць, прысуджана тэхнічная перамога 3:0). Пераможца кожнай падгрупы і пераможца стыкавых матчаў паміж клубамі, якія занялі другое месца ў падгрупах, складалі тройку, якая атрымоўвала павышэнне ў Другую лігу. У падгрупах А і Б перамаглі адпаведна барысаўскі БАТЭ і ФК «Вейна» з Магілёўскага раёна, якія разам з пераможцам стыкавых матчаў рагачоўскім «Дняпро» прайшлі ў дывізіён вышэй.
Стыкавыя матчы
Месца ў Другой лізе 1997 атрымаў «Дняпро».
Марыя Лупу Радзівіл
Марыя Лупу Радзівіл (Maria Lupu;, Ясы — , Львоў) — княгіня, другая жонка вялікага гетмана літоўскага Януша Радзівіла, дзеячка праваслаўнай царквы ВКЛ.
Паходжанне
Дачка малдаўскага гаспадара Васіле Лупу і Тудоскі Бучэч. Яе сястра Раксанда была замужам за сынам Багдана Хмяльніцкага Цімафеем.
Біяграфія
Марыя атрымала добрую адукацыю, ведала латынь і грэчаскую мову. З будучым мужам Янушам Радзівілам вяла перапіску на польскай мове, падпісваючыся «Maria hospodarowna ziem Moldawskich» (Марыя, дачка гаспадара Зямлі Малдаўскай).
Першай жонкай Януша Радзівіла была Катажына Патоцкая ― унучка гаспадара Малдовы Ераміі Водэ Мовіле. У канцы 1644 года Януш Радзівіл, заручыўшыся падтрымкай караля Уладзіславы IV Вазы і згодай бацькоў нявесты, пасватаўся да Марыі Лупу, паслаўшы ёй скрыні з тканінамі, залатыя і сярэбраныя вырабы.
Застаючыся, у адрозненне ад пратэстанта-мужа, праваслаўнай, пабудавала ў 1652 годзе ў Кейданах царкву. Падчас руска-польскай вайны 1654—1667, была на баку рускіх, абараняла з сялянамі маёнтак Віжуны ад шведаў.
Князь Багуслаў апратэставаў завяшчанне, спасылаючыся на ўшчамленне правоў сваёй жонкі Ганны Марыі (падчарыцы Марыі Лупу). Пратэст неаднаразова разглядаўся Літоўскім трыбуналам, завяшчанне так і не было выканана.
Памерла ў Львове. Астанкі былі пахаваныя да 1917 года ў цынкавай труне Слуцкага Трайчанскага манастыра.
Дэцл
Дэцл (Децл), сапр. Кірыл Аляксандравіч Талмацкі (,  —, ) — расійскі рэп-выканаўца. Былы ўдзельнік рэп-аб’яднання «Bad B. Альянс». Дэбютны альбом выканаўцы «Хто? ты» (2000) уваходзіць у спіс самых прадаваных альбомаў у Расіі, з накладам больш за мільён экзэмпляраў.
Біяграфія
Нарадзіўся 22 ліпеня 1983 года ў Маскве.
Вучыўся ў Швейцарыі, скончыў у Маскве British International School. Падчас навучання ў Швейцарыі жыў у інтэрнаце ў адным пакоі з афрыканцам — сынам прэзідэнта Замбіі, які суткамі напралёт слухаў рэп, пачынаючы кожную раніцу з запісаў Тупака Шакура. Вярнуўшыся ў Расію, запісваецца ў школу брэйк-данса і выпускае першы трэк «Пятніца» і кліп на яго.
Першы выступ Дэцла адбыўся на фестывалі Adidas StreetBall Challenge ў Маскве. Пасля гэтага твар рэпера быў змешчаны на вокладцы лістападаўскага выпуску часопіса «Птюч». У 2004 годзе выйшла сумесная праца Дэцла з Крысцінай Міліян.
Памёр 3 лютага 2019 года ў Іжэўску.
Віктар Аляксандравіч Іпацьеў
Віктар Аляксандравіч Іпа́цьеў (Виктор Александрович Ипатьев;  — ) — вучоны ў галіне лесазнаўства, глебазнаўства і радыеэкалогіі лесу. Доктар сельскагаспадарчых навук (1986), прафесар (1997), акадэмік Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (1996), замежны член Расійскай акадэміі сельскагаспадарчых навук (1998). Незалежны эксперт ААН па лесу ад краін Усходняй Еўропы (1996).
Плімут (Англія)
Плі́мут (Plymouth, Aberplymm) — партовы горад у Англіі, вылучаны ва ўнітарную адзінку са статусам «сіці», на паўднёвым захадзе цырыманіяльнага графства Дэван. Насельніцтва паводле звестак перапісу 2011 г. складае 256 384 жыхароў, пры сярэдняй шчыльнасці насельніцтва 3 211 чал./км². Плошча горада — 79 км². У горадзе размешчана ваенна-марская база.
Віктар Аляксандравіч Іпацьеў
Біяграфія
Нарадзіўся ў. Разам з бацькамі пераязджаў у Мічурынск, Мінск, Горкі. У 1959 годзе скончыў сярэднюю школу у Горках і паступіў на гідрамеліярацыйны факультэт Беларускай сельскагаспадарчай акадэміі. У 1962 годзе, пасля пераезду сям’і ў Мінск, перавёўся ў Беларускі тэхналагічны інстытут, які скончыў у 1965 годзе. У 1965 годзе быў прызваны на службу ў Савецкую Армію. У 1967 годзе паступіў у аспірантуру пры Беларускім тэхналагічным інстытуце. У 1966—1989 гг. інжынер-глебазнаўца, асістэнт, дацэнт, дэкан факультэта, загадчык кафедрай у Беларускім тэхналагічным інстытуце. у 1971 годзе абараніў кандыдацкую дысертацыю, у 1986 годзе — доктарскую. У 1985 годзе быў абраны сакратаром партыйнага камітэта інстытута. У 1989 годзе В. А. Іпацьеў прызначаны на пасаду дырэктара Беларускага навукова-даследчага інстытута лясной гаспадаркі, у 1992—2006 гг. Інстытута лесу Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі. Са снежня 2000 г. сакавік 2001 г. выконваў абавязкі Прэзідэнта НАН Беларусі.
У 1997—2001 гг. В. А. Іпацьеў уваходзіў у склад Савета Рэспублікі Нацыянальнага Сходу Рэспублікі Беларусь, у 1998—2001 гг. абіраўся дэпутатам Парламенцкага сходу Саюза Беларусі і Расіі.
Плімут (Англія)
Першыя паселішчы на тэрыторыі горада адносяцца да бронзаваму веку. Датай заснавання самога горада лічыцца XII стагоддзе. Назва горада азначае «Вусце Пліма» паводле яго размяшчэння.
Віктар Аляксандравіч Іпацьеў
Біяграфія
Памёр В. А. Іпацьеў 9 чэрвеня 2009 г.
Плімут (Англія)
Геаграфія
Размешчаны на паўвостраве Корнуал каля ўпадзення ракі Плім у Ла-Манш. Воды праліва абмываюць горад на поўдні і захадзе, на поўначы і ўсходзе мяжуе з неметрапольным графствам Дэван.
Віктар Аляксандравіч Іпацьеў
Навуковая дзейнасць
В. А. Іпацьеву належаць навуковыя працы па павелічэнню прадукцыйнасці лясоў на пераўвільготненых глебах, аптымізацыі мінеральнага жыўлення дрэвавых раслін і інш. Пасля катастрофы на Чарнобыльскай АЭС прымаў актыўны ўдзел у распрацоўцы мерапрыемстваў па змяншэнню наступстваў радыяцыйнага забруджання біягеацэнозаў. Узначальваў навуковы савет НАН Беларусі па праблемах лесу, уваходзіў у склад рэдакцыйных саветаў часопісаў «Лесное и охотничье хозяйство Беларуси», «Лесоведение» (Расія).
З’яўляецца аўтарам больш за 290 навуковых прац, у тым ліку 51 манаграфій, 22 вынаходніцтваў.
Іса (прыпыначны пункт)
І́са (, Исса)  — прыпыначны пункт Баранавіцкага аддзялення Беларускай чыгункі ў Слонімскім раёне Гродзенскай вобласці. Размешчаны за 2,3 км на паўночны ўсход ад вёскі Новая Стража; на лініі Лакаматыўнае дэпо — Ваўкавыск-Цэнтральны, паміж прыпыначным пунктам Іўная і прыпыначным пунктам Фабрычны.
Пратэсты ў Румыніі (2017—2018)
Пратэсты ў Румыніі пачаліся ў студзені 2017 года праз некалькі дзён пасля прысягі сацыял-дэмакратычнага ўрада пад кіраўніцтвам Сарына Грындзяну. Прычынай пратэстаў стаў намер урада памілаваць асуджаных па шэрагу артыкулаў крымінальнага кодэкса, у тым ліку па артыкулах аб карупцыі і перавышэнні паўнамоцтваў, і ўнесці папраўкі ў крымінальны кодэкс з мэтай дэкрыміналізацыі шэрагу артыкулаў і перафармулявання паняцця «перавышэнне паўнамоцтваў».
Тэрніўка (Казятынскі раён)
Тэрніўка (Терні́вка) — вёска ў Казятынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Вайнікішкі
Назву Вайнікі́шкі маюць:
Навумаўцы
Наву́маўцы (, Наумовцы) — вёска ў Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Васілішкаўскага сельсавета.
Да 25 лютага 1961 года вёска ўваходзіла ў склад Герніцкага сельсавета, да 28 жніўня 2013 года — у склад Галавічпольскага сельсавета (у 1961—1973 гадах — Касцянеўскі сельсавет).
O2 Арэна (Прага)
O2 Арэна (O2 Arena) — шматфункцыянальная арэна ў Празе, Чэхія.
Арэна была пабудавана ў 2004 годзе да чэмпіянату свету па хакеі. Да 2008 года называлася Sazka Арэна.
Арэна з'яўляецца хатняй пляцоўкай для клуба Чэшскай экстралігі «Славія», з 2012 па 2014 асобныя матчы тут праводзіў клуб КХЛ «Леў». 9 кастрычніка 2012 на арэне быў усталяваны рэкорд наведвальнасці хакейнага матча — 16 304 заўзятара, праведзенага ў сістэме, якая аб'ядноўвае Кантынентальную, Вышэйшую і Моладзевую хакейныя лігі.
З 6 па 8 сакавіка 2015 года на арэне прайшоў чэмпіянат Еўропы па лёгкай атлетыцы.
На арэне вельмі часта ладзяцца канцэрты сусветных музычных зорак.
Тытусіўка
Тытусіўка (Титусі́вка) — вёска ў Казятынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
ГУАМ (арганізацыя)
Арганізацыя ГУУАМ была створана ў 1997 годзе, аднак яе хартыя была падпісана толькі ў 2001 у Ялце, а статут — у 2006. За гэты час у Малдове ва ўладзе паспелі пабываць камуністы, якія на 5 гадоў адвярнулі краіну ад шляху еўраінтэграцыі, а Узбекістан пакінуў арганізацыю, забраўшы з сабой адну літару У. Паводле былога ўкраінскага прэзідэнта Віктара Юшчанкі, ГУАМ мае на мэце ўсталяванне і захаванне дэмакратычных каштоўнасцей, крокі ў бок аб'яднанай Еўропы, устойлівае развіццё і рэгіянальную бяспеку. З апошняй мэтай у 2007 была дасягнута дамоўленасць аб стварэнні міратворчага батальёна ГУАМ колькасцю ў 500 руляў.
Картэр Бёруэл
Картэр Бенедыкт Бёруэл (Carter Benedict Burwell; нар., Нью-Ёрк) — амерыканскі кінакампазітар.
Велікянцы
Назву Велікя́нцы маюць:
IC 896
IC 896 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) у сузор'і Дзева.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Шчаперня
Шчапе́рня (, Щеперня) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Зялёнкаўскага сельсавета.
Геаграфія
За 3 км у напрамку на паўночны ўсход ад вёскі знаходзіцца возера Святое.
Туча (Вінніцкая вобласць)
Туча (Ту́ча) — вёска ў Казятынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Верхачэнне
Назву Верхачэ́нне маюць:
Пітэр Фінч
Пітэр Фінч (англ.: Peter Finch, сапраўднае імя Фрэдэрык Джордж Пітэр Інгл-Фінч, 28 верасня 1916 — 14 студзеня 1977) — аўстралійскі акцёр, першы сярод акцёраў лаўрэат «Оскара», які атрымаў яго пасмяротна (за фільм «Тэлесетка»).
Дормаген
Дормаген (Dormagen) — горад у Германіі, у зямлі Паўночны Рэйн-Вестфалія. Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Дзюсельдорф. Уваходзіць у склад раёна Рэйн-Нойс. Насельніцтва — 64,3 тыс. чалавек (2019); у 2000 г. — 62,8 тысяч. Плошча — 85,4 км².
Горад падзяляецца на 16 гарадскіх раёнаў.
Azorella
Azorella — род раслін сямейства. Шматгадовыя травы ці паўкусты са скурыстым лісцем, якое ўтварае шчыльныя, часта цвёрдыя падушкі (часам дыяметрам да 1 м і масай да 150 кг).
Распаўсюджанне
Віды роду ў дзікай прыродзе растуць у Паўднёвай Амерыцы, аддаючы перавагу высакагор’ю Анд, на Фальклендскіх астравах і ў Новай Зеландыі.
Віды
Па інфармацыі базы дадзеных The Plant List, род уключае 29 відаў :
Свята-Троіцкая царква (Солаўе)
Гісторыя
На паўднёва-заходняй ускраіне вёскі. Пабудавана ў другой палавіне 19 ст. з цэглы.
Архітэктура
Помнік архітэктуры рэтраспектыўна-рускага стылю з рысамі рэтраспектыўнай готыкі. Кампазіцыйна крыжова-купальны храм складаецца з прамавугольнага прытвора, кубападобнай малітоўнай залы, пяціграннай апсіды з бакавымі рызніцамі. У сілуэце будынка пануе магутны цыліндрычны светлавы барабан са сферычным купалам. Плоскасныя атынкаваныя фасады члянёны арачнымі вокнамі з паўкруглымі люкарнамі ў стральчатых ліштвах (уплыў рэтраспектыўна-гатычнага стылю), апяразаны карнізам спрошчанага профілю. Такой жа аркай вырашаны галоўны ўваход.
Інтэр’ер
У інтэр'еры памяшканні раскрываюцца ў перакрытае светлавым барабанам на ветразях сяродкрыжжа шырокімі арачнымі прасветамі, бакавыя прыдзелы перакрыты цыліндрычнымі скляпеннямі, апсіда — гранёнай конхай.
Фларыаніўка
Фларыаніўка (Флоріа́нівка) — вёска ў Казятынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Казялужцы
Казялу́жцы (, Козелужцы) — былая вёска ў Брагінскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіла ў склад Чамярыскага сельсавета.
Пасля аварыі на Чарнобыльскай АЭС і радыяцыйнага забруджвання жыхары (48 сем'яў) пераселены ў 1986 годзе ў чыстыя месцы.
Размяшчэнне
У 9 км на паўночны ўсход ад Брагіна, 26 км ад чыгуначнай станцыі Хойнікі (на галінцы Васілевічы — Хойнікі ад лініі Калінкавічы — Гомель), 128 км ад Гомеля.
Транспартная сістэма
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтадарозе Камарын — Брагін.
Планоўка складаецца з кароткай прасталінейнай вуліцы мерыдыянальнай арыентацыі, забудаванай драўлянымі хатамі сядзібнага тыпу.
Гісторыя
Па пісьмовых крыніцах вядомая з XVIII стагоддзя. У 1811 годзе вёска ў Рэчыцкім павеце, валоданне Ракіцкіх.
З 8 снежня 1926 года па 30 снежня 1927 года цэнтр Казялужцаўскага сельсавета Брагінскага раёна Гомельскай акругі. У 1931 годзе арганізаваны калгас «Чырвоны Кастрычнік», працавала гамарня. У 1959 годзе ўваходзіла ў склад калгаса імя М. І. Калініна (цэнтр — вёска Глухавічы). Да 8 студзеня 1987 года вёска ўваходзіла ў склад Глухавіцкага сельсавета, да 26 верасня 2006 года — у склад Дублінскага сельсавета (у 1987—2005 гадах — Спярыжскі сельсавет). Вёска ліквідавана 20 жніўня 2008 года.
Балкудук
Балкудук — сяло ў Курмангазінскім раёне Атыраўскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Азгірскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 187 км на паўночны заход ад сяла Ганюшкіна. Код КАТА — 234633100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 2094 чалавекі (1027 мужчын і 1067 жанчын). Паводле дадзеных перепісу 2009 года, у сяле пражывалі 1899 чалавек (920 мужчын і 979 жанчын).
Вінсент Мінелі
Вінсент Мінелі (Vincente Minnelli; 28 лютага 1903 — 25 ліпеня 1986) — амерыканскі рэжысёр тэатра і кіно. Вядомы па пастановак мюзіклаў, якія сталі класікай жанру («Сустрэнь мяне ў Сэнт-Луісе», «Амерыканец у Парыжы», «Тэатральны фургон», «Жыжкі»). Бацька Лайзы Мінелі.
IC 897
IC 897 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) у сузор'і Валасы Веранікі.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Бадрыддзін Хілалі
Бадрыддзін Хілалі (بدرالدین هلالی; нар.  — пакараны смерцю ў ) — персідскі паэт-лірык.
Творчасць
Аўтар паэм «Лэйла і Меджнун», «Шах і жабрак» і «Якасці закаханых». Яго газэлі вельмі папулярныя ў народзе і перакладаюцца на музыку і ў нашы дні. Хілалі напісаў сатыру на ўзбекскага хана Убайдулу Шэйбаніда, і той пакараў смерцю паэта пры захопе Герата.
Галынец (возера)
Галыне́ц — возера ў Шумілінскім раёне Віцебскай вобласці, за 14 км на захад ад гарадскога пасёлка Шуміліна, каля вёскі Латкова, у басейне ракі Будавіца (верхняе цячэнне ракі Будавесць).
Плошча паверхні 0,01 км². Даўжыня 0,16 км, найбольшая шырыня 0,1 км. Даўжыня берагавой лініі 0,4 км.
Пагосцкая воласць
Пагосцкая воласць — адміністрацыйная адзінка ў складзе Ігуменскага павета Мінскай губерні Расійскай імперыі.
Найноўшы час
У Першую сусветную вайну ў лютым — снежні 1918 года была пад акупацыяй войскаў кайзераўскай Германіі.
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай воласць абвешчана часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. З 1 студзеня 1919 года ў адпаведнасці з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі воласць увышла ў склад БССР.
Геранім Кастравіцкі
Геранім Кастравіцкі (Hieronim Kostrowicki; ? — ) — дзяржаўны службовец, землеўласнік.
Біяграфія
Паходзіў са шляхецкага роду Кастравіцкіх герба «Байбуза». Сын Казіміра Кастравіцкага, брат Рамуальда, лідскага маршалка.
Віцэ-маршалак шляхты Слонімскага павета ў 1834 годзе. Уладальнік набытага ў 1826 годзе ад Швыкоўскіх маёнтка Астравец з мястэчкам Астравец, вёскамі Кавалі, Ліпнішкі, Пламняны. Памёр у 1845 годзе. Пахаваны разам з жонкай на цвінтары астравецкага касцёла. Помнік захаваўся. Побач пахаваная дачка Казіміра.
Cям’я
У шлюбе з Юліяй са Швыкоўскіх меў дачку Казіміру (1830—1852), якая атрымала ў спадчыну маёнтак Астравец. Казіміра была ў шлюбе з Аляксандрам Брахоцкім.
Новыя Гернікі
Но́выя Ге́рнікі (, Новые Герники) — вёска ў Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Васілішкаўскага сельсавета.
Да 25 лютага 1961 года вёска ўваходзіла ў склад Герніцкага сельсавета, да 28 жніўня 2013 года — у склад Галавічпольскага сельсавета (у 1961—1973 гадах — Касцянеўскі сельсавет).
Ліпнякі
Назву Ліпнякі́ маюць:
Мербуш
Мербуш (Meerbusch) — горад у Германіі, у зямлі Паўночны Рэйн-Вестфалія. Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Дзюсельдорф. Уваходзіць у склад раёна Рэйн-Нойс. Насельніцтва — 54,2 тыс. чалавек (2009); у 2000 г. — 55,0 тысяч. Плошча — 64,37 км². Афіцыйны код — 05 1 62 022.
Хлібаробнэ (Казятынскі раён)
Хлібаробнэ (Хліборо́бне) — вёска ў Казятынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Рахіль Савельеўна Гарадзінская
Рахіль Савельеўна Гарадзінская (Рахиль Савельевна Городинская;, Ломск, зараз Крупскі раён, Мінская вобласць — ?) — савецкі вучоны і даследчык у галіне гісталогіі, педагог. Арганізатар і нязменны кіраўнік кафедры гісталогіі Хабараўскага медыцынскага інстытута на працягу амаль 20 гадоў.
Біяграфія
Нарадзілася ў вёсцы Ломск у шматдзетнай сям’і дробнага служачага. У 1911 г. скончыла жаночую гімназію пры Ніжнетагільскім заводзе ў Пермскай губерні, у 1917 г. — Жаночы медыцынскі інстытут у Кіеве.
У жніўні 1932 г. была запрошаная прафесарам М.Дз. Бушмакіным на загадванне кафедры гісталогіі і эмбрыялогіі Далёкаўсходняга дзяржаўнага медыцынскага інстытута (ДУДМІ) і загадам Наркамздароўя зацверджана на пасадзе дацэнта, а у 1933—1941 гг. выконвала абавязкі прафесара.
Тарнола
Тарнола (Tornolo) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Эмілія-Раманья, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Парма.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Якаўцы
Я́каўцы (, Яковцы) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Зялёнкаўскага сельсавета.
Грамадзянская супольнасць
Грамадзянская супольнасць (у акадэмічных выданнях — грамадзянскае грамадства) — гэта сфера самавыяўлення свабодных грамадзян і добраахвотна сфармаваных некамерцыйна накіраваных асацыяцый і арганізацый, агароджаных ад прамога ўмяшання і адвольнай рэгламентацыі з боку дзяржаўнай улады і бізнэсу, а таксама іншых вонкавых фактараў. Паводле класічнай схемы Дэвіда Істана, грамадзянская супольнасць выступае як фільтр патрабаванняў і падтрымкі грамадства да палітычнай сістэмы.
Грамадзянская супольнасць — гэта некамерцыйная арганізацыя трэці сектар, адзін з гарантаў выканання правоў чалавека, сукупнасць грамадскіх дачыненняў па-за рамкамі ўладна-дзяржаўных і камерцыйных структур, але не па-за рамкамі дзяржавы як такой. Развітая грамадзянская супольнасць з’яўляецца найважнейшай перадумовай пабудовы прававой дзяржавы і яе раўнапраўным партнёрам.
Этымалогія
Тэрмін «грамадзянская супольнасць» паходзіць ад фразы Арыстоцеля koinōnía politikḗ, якая сустракаецца ў яго працы «Палітыка», дзе гаворыцца пра «палітычную грамадскасць», якая сувымерна грэчаскаму гораду-дзяржаве (полісу), які характарызуецца агульным наборам норм і этасаў, у якім жылі вольныя грамадзяне на аднолькавых умовах.
Канцэпцыя грамадзянскай супольнасці
У грамадскіх навуках вылучаюць наступныя асноўныя падыходы да вызначэння сутнасці грамадзянскай супольнасці: як проціпастаўленне анархіі; як супрацьлегласць царкве; як комплекс грамадскіх дачыненняў, процілеглых дзяржаве; як пэўны феномен заходняй цывілізацыі. Пра цяжкасці станаўлення грамадзянскай супольнасці сведчыць гісторыя распрацоўкі яе канцэпцыі ў заходняй грамадска-палітычнай думцы.
Грамадзянская супольнасць — гэта саюз індывідуальнасцей, калектыў, у якім усе яго члены атрымліваюць вышэйшыя чалавечыя якасці. Дзяржава пераважае над грамадзянскай супольнасцю.
Грамадзянская супольнасць — гэта грамадства варожасці людзей адзін да аднога, якое для яе спынення пераўтворыцца ў дзяржаву.
Грамадзянская супольнасць — дабро, а дзяржава — непазбежнае зло. Чым дасканалей грамадзянская супольнасць, тым меней яна мае патрэбу ў рэгуляванні з боку дзяржавы.
Грамадзянская супольнасць — сфера рэалізацыі найперш прыватных мэт і інтарэсаў індывідуальнай асобы. Сапраўднай свабоды ў грамадзянскай супольнасці няма, бо ў ёй увесь час прысутнічае супярэчнасць паміж прыватнымі інтарэсамі і ўладай, якая носіць усеагульны характар.
Грамадзянская супольнасць — сфера матэрыяльнага, эканамічнага жыцця і дзейнасці людзей. Менавіта яна з’яўляецца першаснай у адносінах да дзяржавы, грамадзянскае жыццё як сума разнастайных інтарэсаў змацоўвае дзяржаву.
Структура грамадзянскай супольнасці
Грамадзянская супольнасць ўяўляе сабою гарызантальна структураваную сукупнасць незалежных грамадскіх арганізацый і асацыяцый, якія дыстанцыраваліся ад дзяржаўных і камерцыйных структур і якія функцыянуюць у адпаведнасці са сваімі мэтамі і задачамі дзеля рэалізацыі грамадскіх інтарэсаў.
Грамадскія арганізацыі аб’ядноўваюцца ў адпаведнасці са сваімі мэтамі і задачамі, а таксама ў рамках ажыццяўляемых праектаў. Напрыклад, па ахове навакольнага асяроддзя ў рамках якой-небудзь рэгіянальнай праблемы. Шматлікія адукацыйныя арганізацыі, напрыклад, грамадскія ўніверсітэты і бібліятэкі арганізаваны як некамерцыйныя арганізацыі, што дазваляе ім атрымліваць гранты ад розных дабрачынных фондаў і мець падатковыя палёгкі ад дзяржавы.
Фінансуюцца такія арганізацыі ў рамках заяўленых праектаў на конкурснай аснове з боку мноства розных урадавых і няўрадавых нацыянальных і міжнародных дабрачынных фондаў, якія таксама маюць сваю спецыялізацыю: ахова навакольнага асяроддзя, прасоўванне дэмакратыі ў пэўнай краіне, абарона правоў чалавека і г.д. Напрыклад, фонд Ракфелера падтрымлівае розныя адукацыйныя праекты па ўсім свеце, праекты ў сферы аховы здароўя і г.д. ці найбуйнейшы ў свеце дабрачынны фонд Біла і Мелінды Гейтс, падтрымлівае праекты ў вобласці аховы здароўя і барацьбы з беднатой.
Дабрачынныя фонды пасродкам сваёй палітыкі вылучэння грантаў у значнай ступені кіруюць дзейнасцю некамерцыйных арганізацый, ажыццяўляючы маніторынг, курыруючы рэалізацыю праектаў, а таксама вызначаючы гуманітарныя тэхналогіі, якія ўжываюцца ў праектах.
Гістарычная роля
Ацэнкі ролі грамадзянскай супольнасці неадназначныя.
Істобкі (прыпыначны пункт)
Істо́бкі (, Истопки, нарматыўная назва — )  — прыпыначны пункт Гомельскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Жлобінскім раёне Гомельскай вобласці. Размешчаны ў вёсцы Істобкі; на лініі Жлобін — Калінкавічы, паміж прыпыначным пунктам Нівы і станцыяй Мормаль.
Галбея
Назву Галбе́я маюць:
IC 898
IC 898 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) у сузор'і Дзева.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Шыдлаў
Шыдлаў (Szydłów) — горад у Польшчы, размешчаны за 210 км на поўдзень ад Варшавы і за 115 км на паўночны ўсход ад Кракава. Уваходзіць у склад Сташоўскага павета Свентакшыскага ваяводства, сядзіба вяскова-гарадской гміны Шыдлаў. Займае плошчу 16,21 км². Насельніцтва 1,1 тыс. чалавек.
Трубяцкія
Трубяцкі́я (Трубецкие) — княскі род, лінія Гедзімінавічаў.
Трубчэўскае княства вернутае ў склад ВКЛ паводле Дэулінскага перамір'я 1618 г., страчана ў выніку вайны Маскоўскай дзяржавы з Рэччу Паспалітай 1654-67 гг. Кн. Юры Мікітавіч Трубяцкі атрымаў частку Трубчэўска ў 1621 годзе, ягоны ўнук кн. Юрый Пятровіч Трубяцкі выехаў у Маскоўскую дзяржаву ў 1657, ад яго працягваецца род Трубяцкіх.
Пачатковы радавод
Гедзімін (~1275 - 1341), вял. кн. літоўскі └─>Альгерд (~1295 - 1341), вял. кн. літоўскі └─>Дзмітрый Альгердавіч (? - 1399) кн. бранскі, трубчэўскі і старадубскі └─>Міхаіл Дзмітрыевіч Трубяцкі └─>Сямён Міхайлавіч Трубяцкі |    └─>Іван Сямёнавіч Трубяцкі |          └─>Андрэй Іванавіч Трубяцкі (?—1546) |          |     └─>Міхаіл Андрэевіч Трубяцкі (?—1577) + Ксенія |          |           └─>Фёдар Міхайлавіч Трубяцкі (?—1602) |          |                 └─>Анастасія |          └─>Іван Іванавіч Трубяцкі (?—1513) |          |     └─>Сямён Трубяцкі (?—1566) |          └─>Фёдар Іванавіч Трубяцкі └─>Юры Міхайлавіч Трубяцкі └─>Іван Юр'евіч Трубяцкі |    └─>Сямён Пярсідскі (?—1533) |          └─>Раман Сямёнавіч |          |     └─>Мікіта Раманавіч (?—1608) |          |     └─>Цімафей Раманавіч |           |          └─>Аляксандр Мяркуры (?—1610) |          └─>Васіль Сямёнавіч └─>Аляксандр Юр'евіч Трубяцкі └─>Багдан Аляксандравіч Трубяцкі └─>Сямён Багданавіч Трубяцкі (?—1533) + дачка Васіля Бардзіна └─>Багдан Аляксандравіч Трубяцкі (?—1565)
Хроніка Прускай зямлі
Хроніка Прускай зямлі (Chronicon terrae Prussiae) — зводная праца па гісторыі Прусіі, створаная Пятром з Дузбурга ў 1320-х гадах у Кёнігсбергу (асноўная частка была скончаная ў 1326, а пазней была дапісаная дадатковая частка, якая давяла апісанне падзей да 1330 года).
Складалася з 4 кніг. Трэцяя кніга прысвечана апісанню войнаў Тэўтонскага ордэна з прусамі, жамойтамі і літоўцамі ў час ад 1231 да 1326. Асабліва падрабязнай хроніка робіцца, пачынаючы з мяжы 13 ст. і 14 ст. Гістарычныя звесткі маюць амаль выключна ваенна-геаграфічны характар.
Свята-Успенская царква (Спягла)
Свята-Успенская царква — праваслаўны храм у в. Спягла Вілейскага раёна Мінскай вобласці.
Гісторыя
У цэнтры вёскі, на могілках. Пабудавана ў 1923 г. з дрэва.
Архітэктура
Помнік народнага дойлідства. Асноўны чатырохсценны зруб няправільнай прамавугольнай формы накрыты двухсхільным дахам. Над франтонам галоўнага фасада ўзвышаецца невялікі цыбулепадобны купал на чатырохгранным канічным барабане. Гарызантальна ашаляваныя сцены прарэзаны лучковымі ўваходным і аконнымі праёмамі ў ліштвах, цокальны пояс вылучаны вертыкальнай шалёўкай. Квадратны ў плане прытвор накрыты двухсхільным дахам, над якім узведзена невялікая чатырохгранная шатровая званіца. Невялікая прамавугольная апсіда накрыта 1-схільным дахам.
Шырока Грэбля (Казятынскі раён)
Шырока Грэбля (Широка Гре́бля) — вёска ў Казятынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Карст (горад)
Карст (Kaarst) — горад у Германіі, у зямлі Паўночны Рэйн-Вестфалія. Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Дзюсельдорф. Уваходзіць у склад раёна Рэйн-Нойс. Насельніцтва — 41,9 тыс. чалавек (2009); у 2000 г. — 42,0 тысяч. Плошча — 37,48 км². Афіцыйны код — 05 1 62 016.
Горад падзяляецца на 5 гарадскіх раёнаў.
Азгір
Азгір — сяло ў Курмангазінскім раёне Атыраўскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Азгірскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 171 км на паўночны заход ад сяла Ганюшкіна. Код КАТА — 234633200.
Пільчукі
Пільчукі́ (, Пильчуки) — вёска ў Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Васілішкаўскага сельсавета.
Да 25 лютага 1961 года вёска ўваходзіла ў склад Герніцкага сельсавета, да 28 жніўня 2013 года — у склад Галавічпольскага сельсавета (у 1961—1973 гадах — Касцянеўскі сельсавет).
Глыбошчына
Назву Глыбо́шчына маюць:
Пол Хоган
Пол Хоган (Paul Hogan, нар., Новы Паўднёвы Уэльс, Аўстралія) — аўстралійскі акцёр.
Біяграфія
Перад тым як пачаць граць у кінафільмах і тэлесерыялах, здымаўся ў рэкламных роліках.
Вядомасць Пол Хоган атрымаў у 1986 годзе пасля выканання ролі «Кракадзіла» Дандзі ў аднайменным фільме. За гэтую ролю ён атрымаў прэмію «Залаты глобус» (1986), а ў 1987 годзе быў намінаваны на прэмію «Оскар».
Быў двойчы жанаты. Першая жонка - Noelene Hogan (1958-1990), другая - Лінда Казлоўскі (з 1990 года па цяперашні час).
Пахучакаласнік духмяны
Пахучакаласні́к духмяны, пахучы каласок, Томка, Томка пахучая (Anthoxanthum odoratum) — від кветкавых раслін з роду  сямейства.
Батанічнае апісанне
Шматгадовая травяністая расліна вышынёй да 0,5 м, утвараючая густую дзярніну. Сцябло голае і гладкае. Лісце лінейнае, апушанае або голае, з тупым язычком даўжынёй да 2 мм. Суквецце — коласападобная мяцёлка зеленавата-бурага колеру. Каласкі трохкветкавыя, сціснутыя з бакоў, на валасістых або шыпаватых ножках. Плод — зярняўка.
Выкарыстанне
Расліна мае кумарыны, надаючы ёй прыемны пах свежага сена. Выкарыстоўваецца у медыцыне, харчовай і парфумернай прамысловасці.
Вяжанка
Вяжа́нка (Wieżanka), беларуская назва — Ве́жанка (па-падляску: Viežanka) — прысёлак вёскі Волька ў Гайнаўскім павеце Падляскага ваяводства Польшчы. Знаходзіцца ў гміне Чыжы.
Насельніцтва
Жыхары вёскі этнічныя беларусы, якія карыстаюцца падляскім дыялектам, праваслаўныя (прыход Св. Антонія Пячорскага ў Курашэве ). Невялікую частку насельніцтва складаюць палякі-каталікі (парафія Унебаўзяцця Найсвяцейшай Дзевы Марыі і Св. Біскупа Станіслава ў Нараве ).
Каршэнброх
Каршэнброх (Korschenbroich) — горад у Германіі, у зямлі Паўночны Рэйн-Вестфалія. Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Дзюсельдорф. Уваходзіць у склад раёна Рэйн-Нойс. Насельніцтва — 33,2 тыс. чалавек (2009); у 2000 г. — 33,7 тысяч. Плошча — 55,26 км². Афіцыйны код — 05 1 62 020.
Горад падзяляецца на 6 гарадскіх раёнаў.
IC 899
IC 899 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) у сузор'і Дзева.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Гумнішча
Гл. таксама
Гумнішчы
Роберт Цупрык
Роберт-Усевалад Цупрык ( — ) — беларускі грамадскі дзеяч. Старшыня Беларускага кангрэсавага камітэта Амерыкі (2001—2021).
Біяграфія
Нарадзіўся 26 верасня 1954 года ў Саўт-Рыверы (ЗША) ў сям’і Янкі Цупрыка і актрысы тэатра Ірэны Жылінскай. Пераняў ад бацькоў беларускую нацыянальную свядомасць, мову, а таксама рэлігійны светапогляд.