cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Фісташка сапраўдная
Батанічнае апісанне
Плады буйныя (звычайна ў некалькі разоў буйней, чым у іншых відаў гэтага роду) касцянкі, ад амаль лінейна-ланцэтных, вузка або шырока-яйкападобных да амаль круглявых, даўжынёй 0,8—1,5 см, шырынёй 0,6—0,8 см, у папярочным перасеку амаль круглыя або няправільна авальныя. Каляплоднік лёгка аддзяляльны (пры паспяванні), крэмавы, жоўта-крэмавы, ружовы, чырвоны, цёмна-чырвоны або цёмна-фіялетавы; (костачка) амаль заўсёды з касым аснаваннем, з аднаго боку звычайна тупа кілеваты. Ядра насення зеленаватыя, ядомыя, масляністыя.
Кожнае фісташкавага дрэва ў сярэднім дае каля 50 кг насення кожныя два гады. Абалонка фісташкі натуральна бэжавага колеру, але часам афарбаваная чырвоным або зялёным у камерцыйных фісташак. Першапачаткова фарбавальнік быў ужыты імпарцёрамі, каб схаваць плямы на абалонках, выкліканых ручным зборам насення. Большасць фісташак цяпер абіраюцца машынамі і абалонкі застаюцца неафарбаванымі, робячы фарбаванне непатрэбным за выключэннем задавальнення звычайных чаканняў спажыўцоў.
Цвіце ў сакавіку — маі. Плоданасіць у ліпені — верасні.
Распаўсюджанне і экалогія
У натуральных умовах сустракаецца па схілах гор Сярэдняй Азіі (Кыргызстан, Таджыкістан, Туркменістан, Узбекістан), на паўночным усходзе Ірана, у Сірыі і на поўначы Афганістана. У падобных кліматычных умовах разводзіцца і паспяхова культывуецца ў многіх раёнах свету, у тым ліку распаўсюджана ў Крыму, Малдове, Азербайджане і Грузіі.
Расце на камяністых і скалістых схілах у перадгор’ях і нізкагор’ях (вышыні ад 700 да 800 да 1500—1700 м над узроўнем мора), пераважна ў поясе эфемероідных лугоў, часам сустракаецца на паўднёвых схілах у поясе драўняна-хмызняковай расліннасці. Можа ўтвараць участкі самастойнай фісташкавай фармацыі.
Фісташка пустынная расліна і мае высокую талерантнасць да соляў у глебе. Паведамлялася, што яна добра расце пры абрашэнні вадой, якая мае 3000-4000 растваральных соляў. Фісташкавыя дрэвы даволі цягавітыя ў правільных умовах і могуць выжыць у дыяпазоне тэмператур ад −10 °C зімой да 48 °C у летні час. Яны маюць патрэбу ў сонечным месцы і добра дрэнаваных глебах. Фісташкавыя дрэвы адчуваюць сябе дрэнна ва ўмовах высокай вільготнасці і схільныя да каранёвай гнілі ўзімку, калі яны атрымліваюць занадта шмат вады, а глеба мае не дастаткова вольнага сліву. Доўгае і гарачае лета неабходна для належнага паспявання пладоў. Расліна любіць святло, цяпло, яна засухаўстойлівая, мае магутную і глыбокую каранёвую сістэму.
У культуры
Размнажаецца параснікам, пасевам насення, а культурныя сарты прышчэпкай.
Хваробы і шкоднікі
Фісташкавыя дрэвы ўразлівыя для многіх захворванняў. Сярод іх паражэнне грыбком роду, што прыводзіць да мяцёлак і парасткаў (сімптомы ўключаюць у сябе смерць кветак і маладых парасткаў), і можа прывесці да пашкоджання цэлыя садоў фісташкі. У 2004 годзе хутка развівальная фісташкавая прамысловасць Каліфорніі значна пацярпела ад пашкоджвання мяцёлак і парасткаў, упершыню адкрытага ў 1984 годзе. У 2011 выклікаў раптоўную страту паловы аўстралійскага ўраджаю фісташак. Некалькі гадоў цяжкай засухі ў Іране з 2008 па 2015 гадывыклікалі значнае зніжэнне вытворчасці.
Вытворчасць
У 2014 годзе Іран і Злучаныя Штаты былі асноўнымі вытворцамі фісташак, на іх у сукупнасці прыпадае 76 % ад агульнай сусветнай вытворчасці (табліца).
Хімічны склад
Семядолі (ядро насення) арэха багатыя тлустым алеем (да 60% ), які ўтрымлівае, монаненасычаныя тлустыя кіслоты і. Насычаныя тлустыя кіслоты ўключаюць пальміцінавую (10 % ад агульнай колькасці) і стэарынавую кіслоты (2 %). Алеінавая кіслата з’яўляецца асноўнай у складзе монаненасычанай тлустай кіслатой (51 % ад агульнай колькасці тлушчу), таксама ўтрымліваецца лінолевая кіслата (да 31 % ад агульнай тлустаці). У параўнанні з іншымі дрэвавымі арэхамі, фісташкі маюць больш нізкую колькасць тлушчу і каларыйнасць, але больш высокія колькасці калію, вітаміну К, γ-такаферолу і некаторых, такіх як і.
Тлусты алей фісташкі адносіцца да катэгорыі невысыхальных высакаякасных алеяў.
Лісце ўтрымлівае дубільныя рэчывы (да 20 %), пры ўтварэнні (нарастаў, выкліканых тлёй) іх колькасць узрастае да 30-45 і нават 50 %. Са ствалоў фісташкі пры выдзяляецца смала, з якой атрымліваюць эфірны алей, які змяшчае. У лісці каля 0,01 % эфірнага алею.
Даследаванні і ўплыў на здароўе
У ліпені 2003 года амерыканскае зацвердзіла першы кваліфікаваны пералік відаў насення, якія зніжаюць рызыку сардэчна-сасудзістых захворванняў: «Навуковыя дадзеныя сведчаць аб тым, але не даказваюць, што ўжыванне 1 унцыі (42.5 г) большасці арэхаў, такіх, як фісташкі, як частка дыеты з нізкім утрыманнем насычаных тлушчаў і халестэрыну, можа знізіць рызыку сардэчна-сасудзiстых захворванняў ». Нягледзячы на тое, фісташкі ўтрымліваюць шмат калорый, эпідэміялагічныя даследаванні далі пераканаўчыя доказы таго, што іх спажыванне не звязана з павелічэннем вагі або атлусценнем.
У 2015 годзе і   прыйшлі да высновы, што спажыванне фісташак людзьмі без цукровага дыябету, як уяўляецца, злёгку зніжае сісталічны і дыясталічны артэрыяльны ціск. Было прапанавана некалькі механізмаў гіпатэнзіўных уласцівасцяў фісташак. Гэтыя механізмы ўключаюць у сябе высокія ўзроўні амінакіслаты аргініну ( аксіду азоту — злучэння, якое вызывае дылатацыю крывяносных сасудаў); высокія ўзроўні і монаненасычаных тлустых кіслот; і палепшаная  функцыя клетак праз некалькі механізмаў, у тым ліку скарачэнне цыркулючых узроўняў акісленага  халестэрыну і супрацьзапаленчых хімічных сігналаў.
Таксіны і праблемы бяспекі
Як і ў іншых відах насення дрэў, ядры фісташак могуць утрымліваць пры дрэннай нарыхтоўцы ці апрацоўцы.
Афлатаксіны гэта магутныя канцэрагенныя хімічныя рэчывы, якія вырабляюцца такімі цвільнымі грыбамі, як і. Забруджванне цвіллю можа адбыцца ад глебы, дрэннага захоўвання ці заражэння насякомымі-шкоднікамі. Высокія ўзроўні росту цвілі звычайна выглядаюць як ніткападобныя валокны колерам ад шэрага да чорнага. Небяспечна есць фісташкі, якія паражаны цвіллю і ўтрымліваюць афлатаксін. Забруджванне афлатаксінам з’яўляецца частым рыскам, асабліва ў цёплых і вільготных умовах. Ежа, забруджаная афлатаксінамі, як было выяўлена, з’яўляецца прычынай частых выбліскаў вострых захворванняў у некаторых частках свету. У некаторых выпадках, напрыклад, у Кеніі, гэта прывяло да гібелі некалькіх людзей. Шкарлупіна фісташкавых арэхаў звычайна расшчапляецца натуральным чынам да збору ўраджаю, а корпус пакрывае непашкоджанае насенне. Корпус абараняе ядры ад ўварвання цвілі і насякомых, але гэтая абарона можа быць пашкоджана яшчэ на дрэве з-за дрэннага кіравання фруктовым садам, птушкамі або ўжо пасля збору ўраджаю, што робіць фісташкі больш схільнымі да заражэння. Некаторыя фісташкі перажываюць так званы «ранні раскол», калі расколваюцца і абалонка, і корпус. Пашкоджанні або раннія расколы могуць прывесці да забруджвання афлатаксінам. У некаторых выпадках, ураджай можна апрацаваць, каб зрабіць забруджванне ніжэй мер парогаў бяспекі харчовых прадуктаў; у іншых выпадках, цэлая партыя фісташак павінна быць знішчана з-за забруджвання афлатаксінам.
Як і іншыя прадстаўнікі сямейства (якое таксама ўключае, ,  і ), фісташкі ўтрымліваюць , раздражняльнік, які можа выклікаць алергічныя рэакцыі.
Спантаннае самазапальванне
Няправільнае захоўванне прадуктаў з фісташак навалам у кантэйнерах, як вядома, можа прывесці да пажару. З-за высокага ўтрымання ў іх тлушчу і нізкага ўтрымання вады, арэхі і асабліва ядры схільныя да самаразагрэва і пры захоўванні разам з валокнамі ці кудзелістымі матэрыяламі, якія напітваюцца алеем.
Гаспадарлівае значэнне і выкарыстанне
Семядолі пладоў фісташкі маюць прыемны арэхавы смак, духмяныя, выкарыстоўваюцца ў ежу як ласунак у свежым, засоленым і падсмажаным выглядзе, а таксама для кандытарскіх вырабаў: , кульфі, , ,  ,  , пахлаву, фісташкавы шакалад , халву , лукум,  і , у тым ліку мартадэлу. Амерыканцы робяць, якая змяшчае свежыя фісташкі або фісташкавы пудынг, узбітыя вяршкі і кансерваваную садавіну.
Гісторыя
Археолагі выявілі, што насенне фісташкі з’яўлялася звычайнай ежай ужо ў 6750 да н.э. Пліній Старэйшы пісаў у «», што pistacia, «добра вядомая сярод нас», была адным з унікальных дрэў у Сірыі, а яе насенне ўвозілася ў Італію рымскім праконсулам у Сірыі (у 35 г. н. э.) і ў Іспанію адначасова Пампеем Флакам. Манускрыпт «De observatione ciborum» («Аб захаванні харчовых прадуктаў») пачатку VI стагоддзя пацвярджае, што pistacia была вядома ў Еўропе ў позняй Антычнасці. Археолагі знайшлі пацверджанне падчас раскопак у Джарма на паўночным усходзе Ірака, што там спажываліся атлантычныя фісташкі. Згадвалася, што ў Вісячых садах Семіраміды раслі фісташкавыя дрэвы падчас праўлення цара каля 700 да нашай эры.
Сучасныя фісташкі віду Pistacia vera, уведзены ў культуру ў бронзавым веку на тэрыторыі Цэнтральнай Азіі, дзе першы прыклад — гэта у сучасным Узбекістане. Яны згаданы ў як pistakia (πιστάκια), якія атаясамліваюць з Pistacia vera па параўнанні з.
Акрамя таго, рэшткі атлантычнай фісташкі, яе насення і шкарлупіны былі выяўленыя археолагамі каля ў Ізраільскай даліне, яны датуюцца каля 780,000 гадоў таму. Адносна нядаўна фісташкі сталі вырошчваць ў многіх частках англійскамоўнага свету: у Аўстраліі, Нью-Мексіцы і Каліфорніі, дзе яна была ўведзена ў 1854 годзе як садовае дрэва. з міністэрства сельскай гаспадаркі ЗША ўвёў больш вынослівыя сарты, сабраныя ў Кітаі, у Каліфорніі ў 1904 і 1905 гадах, але яны не выкарыстоўваліся ў якасці камерцыйных да 1929 года. Фісташкі з Сірыі добра плоданасілі ў, штат Каліфорнія з 1917 года.
У медыцыне
Расліну лічылі моцным сродкам супраць ядаў жывёл. Насенне фісташкі валодае добрым агульнаўмацавальным дзеяннем, яго рэкамендуюць выкарыстоўваць пасля цяжкіх захворванняў, пры значнай фізічнай і разумовай нагрузцы.
У народнай медыцыне насенне выкарыстоўвалі як болесуцішальны пры пячоначных і страўнікавых коліках, пры анеміі, як, процікашлевы і процітуберкулёзны сродак , як сродак, які паляпшае дзейнасць сэрца і спрыяе выпрацоўцы спермы. Галы прапанаваныя для выкарыстання як звязальны сродак.
У прамысловасці
Ліставыя галы, вядомыя пад назвай «бузгунч», утрымліваюць 30-50 % таніну і прыдатныя для выпрацоўкі тэхнічнага і медыцынскага таніну.
Смала, якая атрымліваецца падсочкай дрэў, а таксама тлусты алей,  выкарыстоўваюцца ў лакафарбавай прамысловасці.
Дубільныя рэчывы здабываюць з ліставых галаў, арэшкападобных і краявых (выкліканых двума рознымі відамі тлей), прымяняюцца для дублення і афарбоўкі скуры, афарбоўкі шоўку і воўны ў пунцовы колер.
Таксанамія
Від Фісташка сапраўдная ўваходзіць у род сямейства  парадку.
Пазл
На думку псіхолагаў, збіранне пазлаў спрыяе развіццю вобразнага і лагічнага мыслення, адвольнай увагі, успрымання, у прыватнасці, адрозніванню асобных элементаў па колеры, форме, памеры і т. д.; вучыць правільна ўспрымаць сувязь паміж часткай і цэлым; развівае дробную маторыку рукі.
Віды пазлаў
У цяперашні час існуе вялікая колькасць розных відаў і мадыфікацый пазлаў. Мэта пры іх зборы адна — атрымаць з асобных элементаў адзіную карціну. Пазлы дзеляцца па памеры элементаў і па памеры адзінай карціны. Складанасць пазла ў межах аднаго ліку элементаў вызначаецца малюнкам, а галоўным крытэрыем з’яўляецца сам лік элементаў — чым ён вышэй, тым пазл больш і больш складаней.
Класічная колькасць элементаў у маленькім пазлы — 54 (пазлы прыкладна да 260 элементаў лічацца дзіцячымі). Памеры пазлаў вагаюцца ад невялікіх (каля 50 см²), да вельмі вялікіх (некалькі м²). Напрыклад, стандартны памер пазла з 500 элементаў — 47×33 см.
The Legend of Zelda: A Link to the Past
The Legend of Zelda: A Link to the Past (ゼルダ の 伝説 神 々 の トライフォース) - відэагульня, распрацаваная і выдадзеная Nintendo для платформы Super Nintendo Entertainment System у 1991 годзе. Была выпушчана на тэрыторыі Паўночнай Амерыкі вясной, а ў Еўропе восенню 1992 года. Гульня працягнула серыю The Legend of Zelda, стаўшы трэцяй, якая выйшла ў рамках гульнявой серыі, але з'яўлялася прыквелам да двух папярэднім гульняў - The Legend of Zelda і Zelda II: The Adventure of Link.
Над гульнёй працавала каманда распрацоўшчыкаў пад кіраўніцтвам Сігэру Міямото, аўтара ідэі і дызайнера першай гульні. A Link to the Past выкарыстала некалькі змененую механіку першай часткі серыі з праекцыяй «зверху-збоку». У гэтай гульні ўпершыню была выкарыстана ідэя перамяшчэння між двух светаў, што потым стала адметнай асаблівасцю гульняў серыі.
Гульня была прададзена ў колькасці больш за 4 млн копій і пазней перавыдадзеная для Game Boy Advance і сэрвісу Virtual Console Wii. Web-сайт GameSpot адзначыў A Link to the Past як гульню, якая ўнесла найбольш значны ўклад у развіццё серыі і адну з найвялікшых гульняў усіх часоў.
Сюжэт
Галоўным героем гульні з'яўляецца хлопчык з імём Лінк (Link), які жыве ў пачатку гісторыі са сваім дзядзькам ў доме на поўдзень ад замка Хайрул. Аднойчы ўвечары Лінк атрымлівае тэлепатычныя пасланне ад прынцэсы Зэльдэн, якая просіць яго аб дапамозе. Зэльден заключана ў цямніцу замка злым ведзьмаком з імём Агахнім (Agahnim), які пакараў смерцю яе бацьку, караля Хайрула, і захапіў уладу ў краіне. Агахнім плануе разбурыць пячатку, накладзеную стагоддзі таму Сямю Мудрацамі, і вызваліць Гэнона, прынца Цемры. У гэтым яму дапамагаюць каралеўскія салдаты, якімі ён кіруе з дапамогай магіі.
Дзядзька Лінка адпраўляецца ў замак ратаваць прынцэсу, але атрымлівае смяротнае раненне і гіне. Лінк вызваляе Зэльдэн з вязніцы самастойна, але ўцёкі прынцэсы са зняволення толькі на час спыняюць ажыццяўленне задумы Агахніма. Суправадзіўшы Зэльдэн ў таемнаю святыню, Лінк працягвае свае пошукі, настаўнікам у якіх для яго становіцца адзін з нашчадкаў Сямі Мудрацоў, самотнік з імём Sahasrahla.
Адзінай зброяй, здольнай супрацьстаяць цёмнай магіі Агахніма з'яўляецца Master Sword, старажытны магічны клінок, створаны для барацьбы «з тымі, у каго ў сэрцы пасялілася зло». Запячатаны ў п'едэстале, чароўны меч дазволіць ўзяць сябе ў рукі толькі сапраўднаму герою. Каб даказаць, што ён годны гэтага мяча, Лінку трэба знайсці тры магічных кулоны, схаваных у розных кутках каралеўства Хайрул. Аднак, атрымаўшы меч, ён высвятляе што Агахнім выявіў прытулак Зэльдэн, выкраў яе і перанёс у Мір Цемры (Dark World). Лінк ідзе за імі, наперадзе яго чакае сутычка з Агахнімам, а пасля і самім прынцам Цемры Гэнонам.
Геймплэй
Выкарыстаная ў папярэдняй гульні Adventure of Link двухузроўневая схема, пры якой перамяшчэнне па гульнявым свеце паказвалася ў выглядзе схематычна карты, а лакацыі і бойкі адлюстроўваліся ў рэжыме платформера, выклікала ў гульцоў шмат незадаволенасцяў, і кіраўнік праекта Міямото вырашыў выкарыстаць гульнявую механіку першай часткі, з адлюстраваннем гульнявога прасторы ў перспектыве «зверху-збоку».
Змены ў асноўным закранулі кіраванне (Лінк атрымаў магчымасць перасоўвацца па дыяганалі), нязначныя змены адбыліся са зброяй гульнявога персанажу (стрэлы сталі самастойным прадметам і пры стральбе з луку больш не расходваліся каштоўныя камяні Rubies, як гэта было ў першай гульні). Атака мячом магла паразіць праціўнікаў навокал гульнявога персанажу, а не толькі тых, якія стаяць перад ім, што палягчала вядзенне бою ва ўмовах колькаснага перавагі монстраў. З'явіўся індыкатар ўзроўню магіі (які з'яўляўся запазычаннем з Adventure of Link).
Гульня ўнесла ў серыю новыя элементы, якія пазней сталі часткай вядомага стылю серыі The Legend of Zelda: шматузроўневыя падзямеллі, новыя віды рыштунку (абардажным крук, боты-хуткаходы). Нарэшце, была ўведзена маштабавальная мапа, якая дазваляе гульцу з лёгкасцю арыентавацца ў навакольным свеце і спрашчае пошук ключавых персанажаў і прадметаў.
Карты лабірынтаў, як і ў першай гульні серыі, даводзіцца шукаць самастойна, дакладна таксама як і магічныя компасы, якія паказваюць размяшчэнне асноўных прадметаў, схаваных у падзямеллі.
Распрацоўка
Камерцыйны поспех першай гульні (The Legend of Zelda была прададзена ў колькасці 6`500`000 копій ) дазволіў Nintendo выдаткаваць на распрацоўку сіквела значны бюджэт і вызначыць большы перыяд часу для вытворчасці. Аднак на пачатковай стадыі (у 1988) гульню планавалася рэалізаваць на базе прыстаўкі NES, і толькі ў 1990 праект быў пераарыентаваны на наступную кансоль Nintendo - Super Famicom, вядомую за межамі Японіі як Super Nintendo Entertainment System. Павелічэнне даступных рэсурсаў спрыяла значнаму пашырэнню межаў гульнявога свету (8-мегабітны картрыдж для SNES дазваляў давесці аб'ём гульні да 1 Мб, у той час як 1-мегабітны картрыдж NES меў абмежаванне ў 128 Кб).
Прызнанне
У 1992 гульня атрымала тытул «Лепшы сіквел» ад часопіса EGM. У афіцыйным спісе Official Nintendo Magazine «100 найвялікшых гульняў Nintendo усіх часоў» гульня знаходзіцца на 8-м месцы (і з'яўляецца другой па рэйтынгу гульнёй серыі The Legend of Zelda, больш высокую пазіцыю - 2 месца - заняла The Legend of Zelda: Ocarina of Time для Nintendo 64).
Максымці
Максымці (Максимці́) — вёска ў Мастыскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Віске
Насельніцтва складае 1413 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 88 чал./км². Займае плошчу 16 км². Паштовы індэкс — 10030. Тэлефонны код — 011.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы апостал Варфаламей.
Мануйлава (Смаленская вобласць)
Мануйлава (Мануйлово) — вёска ў Гагарынскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Прачысценскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Лее
Лее, або Ліс (Leie, Lys) — рака ў Францыі і Бельгіі, бярэ свой пачатак у Паўночнай Францыі ў г. Лісбург, і ў Генце ў Бельгіі ўпадае ў Шэльду. Рака дала сваё імя бітве, якая адбылася на яе берагах 23—28 мая 1940 года паміж бельгійскімі і нямецка-фашысцкімі войскамі.
NGC 4396
NGC 4396 (іншыя абазначэнні — UGC 7526, IRAS12234+1556, MCG 3-32-34, VCC 865, ZWG 99.49, KUG 1223+159, PGC 40622) — галактыка ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Суша
Су́ша — частка зямной паверхні, не пакрытая акіянамі і морамі (мацерыкі і астравы).
Нікуліна (Старасельскае сельскае паселішча)
Нікуліна (Никулино) — вёска ў Смаленскай вобласці Расіі, у Сафонаўскім раёне. Насельніцтва — 21 жыхар (2007).
Геаграфія
Размешчана ў цэнтральнай частцы вобласці за 36 км на паўночны ўсход ад горада Сафонава, за 8 км на поўнач ад аўтадарогі, на беразе ракі Вязьма. За 12 км на поўдзень ад вёскі чыгуначная станцыя Алфёрава на лініі Масква — Мінск. Уваходзіць у склад Старасельскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупавана нямецкімі войскамі ў верасні 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Сіцылія
Сіцы́лія (Sicilia) — аўтаномны рэгіён Італіі (сталіца Палерма) і найбуйнейшы востраў у Міжземным моры. Плошча — 25700 км², насельніцтва — 5,1 млн чалавек. Знаходзіцца на паўднёвы захад ад Апенінскага паўвострава і аддзяляецца ад яго Месінскім пралівам (шырыня 3 км).
Рэгіён Сіцылія падзелены на 9 правінцый: Палерма, Катанія, Месіна, Сіракуза, Трапані, Рагуза, Кальтанісета, Эна, Агрыджэнта.
Макуніў
Макуніў (Макуні́в) — вёска ў Мастыскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Матарам
Матарам (Mataram Kuno) — сярэдневяковая яванская дзяржава (716—1016 гг.), адзін з галоўных культурных цэнтраў Паўднёва-Усходняй Азіі.
Гісторыя
Найбольш раннім сведчаннем існавання старажытнай дзяржавы Матарам з'яўляецца сангальскі надпіс, зроблены на ўсходзе Явы ў 732 г. У ім ўзгадваецца раджа Сана, які кіраваў востравам Ява. Пасля яго смерці адзіная дзяржава распалася, але была аб'яднана раджам Санджая, заснавальнікам новай дынастыі. Асноўным цэнтрам дзяржавы Санджая сталі землі вакол вулкана Мерапі. У раннім сярэднявеччы яны атрымалі назву Матарам. У старажытных надпісах краіна апісваецца як багатая на рыс і золата. Ужо ў VIII ст. асноўнай рэлігіяй з'яўляўся індуізм, вялося будаўніцтва храмаў.
У першай трэці IX ст. заходняя частка Явы апынулася пад кантролем суматранскай дзяржавы Шрывіджая. Дынастыя Сайлендра, што паходзіла ад шрывіджайскіх манархаў, выступала ў якасці магутнага і небяспечнага саперніка дынастыі Санджая. Раджа Ракаі Пікатан (833—856 гг.) ажаніўся з прадстаўніцай дынастыі Сайлендра і прыняў будызм. Яго пераемнікі выкарыстоўвалі тытул махараджа, каб падкрэсліць сваю незалежнасць ад Шрывіджаі. Аднак пасля смерці Ракаі Пікатана адбыўся раскол. Фактычна ў Матараме ўсталяваліся дзве дынастыі, адна з якіх спавядала будызм, другая — індуізм.
Сярод уцалелых сваякоў Дхармавансы быў балійскі прынц Эрланга. Ён збег у горы, але ўжо ў 1019 г. вярнуўся ў палітыку і да 1025 г. зноў аб'яднаў землі Ісьяна. Ён заключыў мірнае пагадненне з Шрывіджая і апекаваў як індуізм, так і будызм. Дзяржава Эрлангі з цэнтрам у Кахурыпане праіснавала да яго нечаканага адрачэння ў 1045 г.
Дзяржава і грамадства
Манархі Матарама лічыліся неабмежаванымі ўладарамі. Двор раджы кадатван з'яўляўся цэнтрам дзяржаўнай арганізацыі. Важнымі функцыямі манархаў былі рэлігійныя абрады, выданне законаў і суд. Пры двары жылі сваякі раджы. Яны складалі вышэйшы слой высакародных вяльможаў.
Іван Яфімавіч Дзянікін
Іван Яфімавіч Дзянікін (1807—1885) — маёр Асобнага корпуса пагранічнай варты, бацька А. І. Дзянікіна і Н. І. Дзянікінай.
Матарам
Дзяржава і грамадства
Падуладныя тэрыторыі разглядаліся як збор незалежных абшчын вануа, дзе інтарэсы раджы былі прадстаўлены дробнымі чыноўнікамі ракаі і самгет. У X ст. у выніку пабудовы складанай сістэмы ірыгацыі вылучыліся дзяржаўныя землі сіма, на якіх вырошчвалі рыс. Сіма за асобны падатак перадаваліся ў карыстанне абшчынам, але кантраляваліся чыноўнікамі, якія ўсё больш нагадвалі памешчыкаў. Кантроль над сіма мог перадавацца ад аднога чыноўніка да іншага за грошы. Валоданне сіма давалі ім дадатковыя прыбыткі і прывілегіі.
Грамадства Матарама падзялялася на чатыры касты. Касты брахманаў, кшатрыяў і вайш'яў не былі колькасна вялікімі. Асноўную частку насельніцтва прадстаўлялі шудры — пераважна сяляне-абшчыннікі. Сельская гаспадарка заставалася асноўнай галіной эканомікі. Даніну дзяржаве і чыноўнікам выплочвалі рысам. Запасы рысу вызначалі дзяржаўны і прыватны дабрабыт. У якасці грошай выкарыстоўваліся залатыя і сярэбраныя зліткі. У абшчынах і пры двары жылі рамеснікі. Таксама ўзгадваюцца прафесіі паляўнічых, салдат, музыкантаў, танцораў, маракоў і нават злодзеяў.
Галоўнымі дзяржаўнымі рэлігіямі былі індуізм і будызм, якія трапілі на Яву з Індыі праз Суматру. У аснове мясцовага індуізма палягаў шываізм. Будызм быў прадстаўлены вучэннем махаяна. Пры храмах меліся школы брахманаў, а таксама абшчыны будысцкіх манахаў. Некаторыя раджы ў канцы жыцця адракаліся ад прастола і праводзілі апошнія гады як пустэльнікі рышы або манахі. Разам з гэтым, захоўваліся некаторыя старажытныя анімістычныя вераванні і абрады. Вядома, што пры двары часцяком практыкавалі магію і звярталіся за дапамогай да шматлікіх духаў.
Літаратура
Пісьмовая культура дзяржавы Матарам фарміравалася пад моцным ўплывам індыйскай. Першыя вядомыя прысвячальныя надпісы (з VIII ст.) рабіліся на мове санскрыт. Той факт, што санскрыт таксама выкарыстоўваўся для складання імён і геаграфічных назваў, можа сведчыць пра вядзенне на ім дзяржаўная дакументацыі. Аднак менавіта ў перыяд існавання Матарам з'явілася старажытнаяванская мова каві. Першы вядомы надпіс на ёй быў зроблены ў 856 г. У IX ст. распаўсюдзілася форма паэтычных чатырохрадкоўяў какавін. Большасць знойдзеных твораў какавін — перакладная рэлігійная і эпічная літаратура. На старажытнаяванскую мову была перакладзена паэма «Рамаяна».
Архітэктура
Пад уплывам індыйскіх узораў, на Яве ў перыяд дамінавання дзяржавы Матарам пачалося будаўніцтва канды — манументальных аднапакаёвых свяцілішчаў з купалападобным навершам. Яны складаюць аснову храмавага індуісцкага комплекса Прамбанан. На землях, што кантраляваліся будысцкай дынастыяй Сайлендра, была ўзведзена вялізарная ступа Барабудур. Акрамя таго, знойдзены іншыя храмавыя пабудовы і магільні. У старажытных прысвячальных надпісах узгадваюцца пабудовы ў форме лінгамаў.
Выяўленчае мастацтва
Важнае месца ў аздабленні манументальных пабудоў адыгрывалі скульптурныя кампазіцыі і барэльефы. Звычайна яны адлюстроўвалі рэлігійныя сімвалы і сцэны з рэлігійных і эпічных тэкстаў. Аднак мастацкія творы таксама засноўваліся на асабістым вопыце стваральнікаў, таму дэманстравалі мясцовае жыццё, у тым ліку звычаі, вопратку, жывёльны і раслінны свет. Археолагамі знойдзены бронзавыя культавыя статуэткі, залатыя посуд і упрыгожванні.
Міхаіл Аляксандравіч Ульянаў
Міхаіл Аляксандравіч Ульянаў (, Бергамак, Мурамцаўскі раён, Сібірскі край (цяпер — Омская вобласць), РСФСР —, Масква, Расія) — савецкі і расійскі тэатра і кіно, , , , мастацкі кіраўнік Дзяржаўнага акадэмічнага тэатра імя Яўгена Вахтангава з 1987 па 2007 год. Народны артыст СССР (1969). Герой Сацыялістычнай Працы (1986). Лаўрэат Ленінскай (1966) і Дзяржаўнай прэміі СССР (1983). Член ВКП (б) з 1951 года.
Першапачатковае прозвішча Жукаў — па бацьку. Прозвішча Ульянаў узяў пасля вайны, перад паступленнем у тэатральнае вучылішча.
Мала Дзіброва
Мала Дзіброва (Мала́ Дібро́ва) — вёска ў Мастыскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Роберт Фрост
Роберт Фрост (Robert Frost;, Сан-Францыска — , Бостан) — адзін з найвядомейшых амерыканскіх паэтаў, чатырохразовы лаўрэат Пулітцэраўскай прэміі (1924, 1931, 1937, 1943).
Беларускія пераклады
Паасобныя вершы на беларускую мову пераклалі Васіль Зуёнак, Васіль Вітка, Лявон Баршчэўскі.
Кальцо (алгебра)
R
з дзвюма аперацыямі, якія ўмоўна называюцца «складаннем» (" + ") і «множаннем» (" \cdot "), прычым адносна складання
ёсць абелева група, а «множанне» ўзгоднена са «складаннем» паводле размеркавальнага закона.
Адмысловым выпадкам кальца з'яўляецца поле, якое адметна найперш тым, што для любога ненулявога элемента існуе адваротны (адносна множання), у выніку чаго становіцца магчымым вызначыць аперацыю дзялення. А вось у кальцы, у агульным выпадку, гэта не так.
Азначэнне кальца
Кальцо́м называецца мноства
R
з аперацыямі складання (" + ") і множання (" \cdot "), якія задавальняюць наступныя ўмовы:
Заўвага 1: у азначэнні кальца на аперацыю «множання» накладваецца толькі адна ўмова — размеркавальны закон (правы і левы). І таму, ўвогуле кажучы, у кальцы можа не існаваць адзінкі (адносна «множання»), «множанне» можа быць неперамяшчальным (некамутатыўным), могуць існаваць дзельнікі нуля і г.д.
Заўвага 2: наяўнасць двух размеркавальных законаў неабходна, таму што «множанне» можа быць неперамяшчальным (г.зн. значэнне «здабытку» залежыць ад парадку множнікаў).
Аксіёмы кальца
Мноства
R
з аперацыямі складання (" + ") і множання (" \cdot ") з'яўляецца кальцом, калі і толькі калі яно разам з аперацыямі задавальняе сістэму аксіём, якія называюцца аксіёмамі кальца:
Заўвага: дзеля зручнасці, у фармулёўках аксіём прапушчаны словы ўзору "для любых ".
Родас
Родас (Ρόδος, Rhodus)  — востраў агульнай плошчай 1398 км ², размешчаны на паўднёвым усходзе Грэцыі, у групе астравоў Дадэканес ў Эгейскім моры, за 270 марскіх міляў ад сталіцы Грэцыі горада Афіны. Адміністрацыйным цэнтрам з'яўляецца горад Родас, размешчаны на паўночным усходзе вострава.
Нова-Мяхнава
Нова-Мяхнава (Ново-Мяхново) — вёска ў Смаленскай вобласці Расіі, у Сафонаўскім раёне. Насельніцтва — 3 жыхары (2007).
Геаграфія
Размешчана ў цэнтральнай частцы вобласці за 9 км на ўсход ад горада Сафонава, за 4,5 км на поўдзень ад аўтадарогі, на беразе ракі Роў. За 4 км на захад ад вёскі чыгуначная станцыя Дурава на лініі Масква — Мінск. Уваходзіць у склад Баранаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупавана нямецкімі войскамі ў верасні 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Вістрорыа
Вістрорыа (Vistrorio) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Турын.
Насельніцтва складае 496 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 124 чал./км². Займае плошчу 4 км². Паштовы індэкс — 10080. Тэлефонны код — 0125.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Свята-Ільінская царква (Нарач, Мядзельскі раён)
Свята-Ільінская царква — праваслаўны храм у аграгарадку Нарач Мядзельскага раёна Мінскай вобласці.
Гісторыя
У цэнтры вёскі. Акаймавана бутавай агароджай з цаглянай брамай. Пабудавана ў 1860-я гг. з бутавага каменю і цэглы. Да 1990-х гг. не дзейнічала.
Архітэктура
Помнік архітэктуры сінадальнага накірунку рэтраспектыўна-рускага стылю. Будынак чатырохчасткавай аб’ёмна-прасторавай кампазіцыі: трох’ярусная шатровая званіца (васьмярык на 2 чацверыках), прамавугольная ў плане трапезная, кубападобны аб’ём малітоўнай залы, паўкруглая апсіда. На фоне бутавай муроўкі сцен вылучаюцца пабеленыя элементы архітэктурнага дэкору: лапаткі, кілепадобныя ліштвы арачных праёмаў. Прафіляваныя карнізы з сухарыкамі, круглыя разеткі з крыжамі, «ізумрудны» руст. Шатровыя дахі званіцы і асноўнага аб’ёму завершаны цыбулепадобнымі галоўкамі. Галоўны ўваход вырашаны магутным парталам з кілепадобнай аркай на 2 калонах, бакавыя прамавугольныя ўваходныя праёмы аформлены прафіляванымі арачнымі парталамі з круглымі разеткамі. Мастацкі эфект будынка ствараецца буйнамаштабнай бутавай муроўкай шэраружага колеру з запаўненнем вапнавых швоў дробнымі каменчыкамі, а таксама спалучэннем гэтакай паліхроміі з атынкаванымі элементамі архітэктурнага дэкору.
Інтэр’ер
Унутры памяшканні храма аб’яднаны ў агульную прастору шырокімі арачнымі прасветамі. Мастацкім акцэнтам інтэр'ера з’яўляецца драўляны разны двух’ярусны іканастас — твор народнага прыкладнога мастацтва мяжы 19 — 20 ст. У скразную арнаментальную разьбу царскіх варот укампанаваны абразы-тонды евангелістаў.
Матэматычная логіка
Матэматычная логіка, тэарэтычная логіка, сімвалічная логіка — раздзел матэматыкі, які вывучае матэматычныя доказы і пытанні асноў матэматыкі; адзін з напрамкаў сучаснай фармальнай логікі, заснаваны на выкарыстанні матэматычных метадаў даследавання. У матэматычнай логіцы аперацыі мыслення і пераважна вывадных ведаў вывучаюцца шляхам іх адлюстравання ў спецыяльных фармалізаваных мовах, або лагічных злічэннях.
Адным з асноўных метадаў матэматычнай логікі з'яўляецца метад фармалізацыі, або вывучэння аб'ектаў з дапамогай адносна жорсткіх фіксаваных элементаў іх формы (пры адцягненні ад унутранага зместу). Сістэма фармалізаваных аксіём і фармальных правіл вываду афармляецца ў выглядзе некаторага злічэння. Прасцейшыя з іх — злічэнні выказванняў, калі аперацыі з простымі выказваннямі аб'ядноўваюцца ў складаныя выказванні з дапамогай аператараў кан'юнкцыі, дыз'юнкцыі, імплікацыі, эквіваленцыі і адмаўлення (гл. логіка выказванняў).
У агульных злічэннях выказванняў — класічным і інтуіцыянісцкім (гл. інтуіцыянізм) — ужываюцца адны і тыя ж правілы вываду (падстаноўкі і вываду заключэння). Формула лічыцца класічна агульназначнай, калі правільнае ўсякае выказванне, якое выводзіцца з яе ў выніку падстановак любых выказванняў замест пераменных (А, В, С…); да ўсякага злічэння прад'яўляюцца патрабаванні несупярэчлівасці і паўнаты.
Другая форма — злічэнне прэдыкатаў, якое ўключае ў свой склад злічэнне выказванняў, але дадае да яго апарату аперацыі агульнасці і існавання (гл. логіка прэдыкатаў, квантары). Самастойным раздзелам у матэматычную логіку ўваходзіць злічэнне класаў, якое адпавядае вузкаму злічэнню аднамесных прэдыкатаў, або сілагістыцы Арыстоцеля (гл. логіка класаў).
Гісторыя
Зыходныя паняцці матэматычнай логікі былі ўжо ў вучэнні прадстаўнікоў мегарскай школы і стоікаў. На рубяжы 13—14 ст. іспанскі філосаф Р.Лулій сканструяваў спецыяльную «лагічную машыну», якая складалася з сямі канцэнтрычных кругоў са знакамі, літарамі і тэрмінамі і дазваляла атрымаць разнастайныя камбінацыі слоў і паняццяў.
Спроба стварэння «злічэння розуму», падобнага да матэматычнага злічэння і заснаванага на ўніверсальнай лагічнай мове, належала Г.Лейбніцу. Як самастойная дысцыпліна матэматычная логіка аформілася ў сярэдзіне 19 ст. ў працах англійскага матэматыка і логіка Д.Буля і ў распрацаванай ім алгебры логікі. Далей матэматычная логіка развівалася ў сувязі з распрацоўкай аксіяматычнага метаду, тэорыі мностваў, вызначэння несупярэчлівасці матэматычных злічэнняў і інш. Расійскі вучоны распрацаваў тэорыю лагічных роўнасцей і прапанаваў найбольш агульны метад знаходжання ўсіх эквівалентных форм пасылак і вынікаў з іх («Аб спосабах рашэння лагічных роўнасцей…», 1884). Ч.Пірс (ЗША) праводзіў даследаванні ў строгай і раздзяляльнай дыз'юнкцыі, матэрыяльнай імплікацыі, індукцыі і гіпотэзы, логікі адносін і іншых галінах матэматычнай логікі. Нямецкі логік Г.Фрэге прапанаваў аксіяматычную пабудову логікі выказванняў, сфармуляваў правіла падстаноўкі, увёў паняцце квантара, распрацаваў асноўныя прынцыпы лагічнай семантыкі.
Сучасную форму матэматычнай логіцы надаў італьянскі вучоны Д.Пеана, які распрацаваў сістэму аксіём для арыфметыкі натуральных лікаў і паказаў, як з дапамогай сімвалічнага злічэння можна практычна пабудаваць матэматычныя дысцыпліны («Фармуляр матэматыкі», т. 1—2, 1895—97).
Развіццю матэматычнай логікі садзейнічалі працы Б.Расела і А. Н. Уайтхеда («Прынцыпы матэматыкі», т. 1—3, 1910—13). У далейшым атрымалі развіццё даследаванні ў розных галінах матэматычнай логікі, была распрацавана тэорыя матэматычных доказаў на аснове выкарыстання лагічных злічэнняў да пытанняў асноў матэматыкі (Я.Лукасевіч, А.Гейцінг, А. М. Калмагораў, В. І. Шастакоў, С. К. Кліні, А. А. Маркаў і інш.).
Сучасная матэматычная логіка
Сучасная матэматычная логіка — гэта мноства спецыяльных логік (імавернасная логіка, індукцыйная логіка, інтуіцыянісцкая, камбінаторная, канструктыўная, мнагазначная, мадальная і г.д.), кожная з якіх уяўляе сабой больш або менш адпаведнае апісанне працэсаў лагічнага паходжання.
Далейшая фармалізацыя лагічных аперацый матэматычнай логікі і адкрытыя ёю новыя заканамернасці даюць магчымасць вырашэння рада складаных задач у матэматыцы, кібернетыцы, тэорыі рэлейна-кантактных схем, пры праектаванні і ў функцыянаванні ЭВМ, розных аўтаматычных апаратаў, а таксама ў матэматычнай лінгвістыцы, у тэорыі праграмавання, пры даследаваннях у квантавай фізіцы, тэорыі эвалюцыі, нейрафізіялогіі, праблем кіравання вытворчасцю і грамадствам. Сродкі матэматычнай логікі выкарыстоўваюцца ў даследаваннях уласцівасцей дэдуктыўных тэорый (гл. металогіка, метаматэматыка).
Праблематыка і навуковы метад матэматычнай логікі непасрэдна звязаны з іншымі навукамі пра мысленне і пазнанне, у тым ліку з дыялектычнай логікай.
Падвяззе (Прачысценскае сельскае паселішча)
Падвяззе (Подвязье) — вёска ў Гагарынскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Прачысценскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Кваліфікацыя да чэмпіянату свету па снукеры 2014
Кваліфікацыя да чэмпіянату свету па снукеры 2014 праходзіла з 8 па 16 красавіка 2014 года ў міжнародным спартыўным цэнтры «Ponds Forge» у Шэфілдзе, Англія.
Чэмпіянат уключаў у сябе чатыры кваліфікацыйныя раўнды, якія праводзіліся на працягу васьмі гульнявых дзён і ў якіх згулялі 112 удзельнікаў (105 прафесіянальных снукерыстаў і 7 аматараў). 16 пераможцаў апошняга кваліфікацыйнага раўнда трапілі ў ў тэатры Крусібл, дзе да іх далучыліся 16 першых сеяных ігракоў, і, пачынаючы з 1/16 фіналу, яны ўсе гулялі на выбыванне.
Першы дзень (8 красавіка)
Выбылі: Шэйн Кэсл,  Халід Бэлаід Абумдас (120),  Эндру Пэджэт (99),  Хамад Міа (103),  Крыс Норбэры (107),  Сандэрсан Лэм,  Раян Кларк (112),  Крыс Уэйклін (102),  Майкл Лэслі (90),  Джэк Джонс (116),  Джэймі О’Ніл (92)
Кваліфікацыя чэмпіянату свету 2014 пачалася 8 красавіка на арэне міжнароднага спартыўнага цэнтру «Ponds Forge» у Шэфілдзе і праходзіла на працягу трох сесій за адзінаццаццю сталамі. Такім чынам, у першы гульнявы дзень у другі раўнд прайшлі 11 ігракоў. Моцную гульню ў матчы супраць аматара Шэйна Кэсла прадэманстраваў Мартын О'Донэл, які стаў першым пераможцам на сусветным першынстве 2014, разграміўшы саперніка з лікам 10:1 з серыямі 100, 119, 139, 90, 64, 97 і 67 ачкоў. Ліам Хайфілд і Чжан Аньда атрымалі ўпэўненыя перамогі над Халідам Бэлаідам з Лівіі і Эндру Пэджэтам з Уэльса адпаведна з аднолькавым лікам 10:2. Яшчэ адзін разгром учыніў 42-гадовы Бары Пінчэс, перайграўшы суайчынніка Хамада Міа — 10:3. Больш чым праз гадзіну пасля гэтага Кайрэн Уілсан узяў верх над Крысам Норбэры з лікам 10:6 і соценным брэйкам у 119 балаў. Пры ліку 8:8 у матчы Танавата Тырапонгпайбуна з Сандэрсанам Лэмам тайскі снукерыст здзейсніў выдатнае заканчэнне паядынку і з брэйкамі ў 128 і 90 ачкоў у дзвюх апошніх партыях выйшаў у другі круг кваліфікацыйнай стадыі. 86-ы сеяны чэмпіянату Дэніэл Уэлс з Уэльса сустракаўся з англічанінам Раянам Кларкам. Валіец саступаў 3:6 пасля першай сесіі і 3:8 у пачатку другой, але здзейсніў цудоўны камбэк і выйграў матч з лікам 10:9, узяўшы сем з васьмі апошніх фрэймаў з падыходамі ў 92, 56, 69, 73, 65, 51 і 61 ачко. З тым жа лікам Пол Дэвісан перамог Крыса Уэйкліна, а аматар Крыстафер Кіган выбіў з турніру 90-га сеянага Майкла Лэслі з вынікам 10:6. Яшчэ адзін камбэк адбыўся ў матчы паміж 77-м нумарам сусветнага рэйтынгу Крэйгам Стэдмэнам і Джэкам Джонсам з Уэльса. Англійскі ігрок саступаў свайму праціўніку з лікам 2:6, але здолеў выйграць восем з дзевяці апошніх партый сустрэчы і з лікам 10:7 атрымаць месца ў другім раўндзе ў паядынку супраць шасціразовага чэмпіёна свету Стыва Дэвіса, які знаходзіўся пад пагрозай вылету з мэйн-тура. Апошнім удзельнікам другога круга, які вызначыўся ў гэты дзень, стаў кітайскі снукерыст Цаа Сіньлун, 114-ы сеяны першынства, які ў доўгім матчы перайграў Джэймі О’Ніла ў вырашальным фрэйме — 10:9.
Сярод паядынкаў, у якіх была праведзена толькі першая сесія, вылучаўся матч паміж ветэранамі 48-гадовым Тоні Дрэгам і 39-гадовым Робінам Халам. Фінскі снукерыст выйграў сем з дзевяці партый першай часткі матча і наблізіўся да агульнай перамогі. З такім жа адрывам кітаец Лі Хан скончыў першую сесію сустрэчы з Рачаёцінам Ятарукам, аформіўшы соценны брэйк у 104 ачкі. 19-гадовы бельгійскі ігрок Лука Брэсэль саступаў пасля першай паловы матча 108-му нумару пасеву Лі Пэйджу з лікам 4:5, нягледзячы на сэнчуры ў 118 балаў, які выканаў 67-ы нумар рэйтынгу, а ў паядынку ветэранаў паміж 44-гадовымі Джэймсам Уатанам з Тайланда і Алексам Боргам з Мальты азіят вырваўся наперад з лікам 5:2, але прайграў дзве апошнія партыі сесіі, і лік падраўняўся да 5:4 на карысць Уатаны.
Другі дзень (9 красавіка)
Выбылі: Тоні Дрэга (81),  Гэры Уілсан (83),  Рачаёцін Ятарук (109),  Энтані Пэрсанс,  Алан Тэйлар (110),  Лю Хаацянь (97),  Лі Пэйдж (108),  Сідні Уілсан,  Джэймс Уатана (69),  Майк Дан (72),  Сэм Бэйрд (70),  Адам Дафі (78),  Эндру Норман (104),  Алекс Дэйвіс (95),  Фрэйзер Патрык (111),  Эліат Слесар (105),  Дэвід Грэйс (85),  Ахмед Саіф (119),  Дэвід Морыс (88),  Напон Саенхам (94),  Шон О’Саліван (91)
9 красавіка ў Шэфілдзе прайшоў другі дзень першага кваліфікацыйнага раўнда чэмпіянату свету. Падчас дзённай сесіі свае матчы заканчвалі ігракі, якія правялі першую сесію 8 красавіка. Робін Хал з Фінляндыі давёў да перамогі паядынак супраць чвэрцьфіналіста розыгрыша 1988 года Тоні Дрэгі з лікам 10:3. Джэймс Кэхіл, які скончыў першую сесію матча супраць 83-га сеянага Гэры Уілсана з лідарствам 5:4 і брэйкам у 106 ачкоў, выйграў пяць стартавых фрэймаў другой часткі гульні і выйшаў у другі раўнд з лікам 10:4. Кітайскі снукерыст Лі Хан перамог Рачаёціна Ятарука з Тайланда з лікам 10:5, а яго суайчыннік Чэнь Чжэ перайграў аматара Энтані Пэрсанса з лікам 10:8. 82-гі сеяны турніру Джоэль Уолкер, прайграючы Алану Тэйлару з лікам 7:8, выйграў тры партыі і пуцёўку ў другі круг. Робі Уільямс выбіў з турніру іншага кітайскага іграка Лю Хаацяня з лікам 10:8, а Лука Брэсэль з Бельгіі, які прайграваў Лі Пэйджу пасля першай сесіі, давёў матч да перамогі з тым жа лікам. 75-ы нумер пасеву Майкл Уослі з Англіі ў цяжкім матчы перамог аматара Сідні Уілсана ў вырашальным фрэйме, прайграючы з лікам 7:8. Былы трэці нумар сусветнага рэйтынгу Джэймс Уатана, які даходзіў да 1/2 фіналу сусветных першынстваў у 1993 і 1997 гадах, прайграў з лікам 9:10 мальтыйскаму спартоўцу Алексу Боргу, які выканаў серыю ў 61 ачко ў вырашальным фрэйме. Ужо ў пачатку вячэрняй сесіі гульнявога дня Джон Эстлі абыграў 70-га сеянага турніру Сэма Бэйрда з лікам 10:9.
У ранішняй і вячэрняй сесіях другога гульнявога дня кваліфікацынай стадыі прайшлі астатнія 11 матчаў першага раўнда. 42-гадовы Майк Дан, які за тыдзень да гэтага ўпершыню ў сваёй кар’еры дайшоў да паўфіналу рэйтынгавага турніру, пацярпеў разгром 2:10 ад шатландскага аматара Рыса Кларка, вышэйшым брэйкам якога стала серыя ў 88 балаў. Адзіны бразільскі прафесіянальны ігрок Ігар Фігейрэда, які не прымаў удзелу ні ў адным турніры ў сезоне, упэўнена перайграў Адама Дафі з лікам 10:4, пазбавіўшы яго надзеі згуляць у Крусібле ў родным горадзе. Найвышэйшай серыяй бразільца стаў брэйк у 42 ачкі, але гэтага было дастаткова для выхаду ў другі раўнд чэмпіянату на Джэрарда Грына з Паўночнай Ірландыі. Сцюарт Кэрынгтан перамог суайчынніка Эндру Нормана з лікам 10:5, а двухразовы паўфіналіст чэмпіянату свету Джо Свэйл прайшоў у другі кваліфікацыйны раўнд, дзякуючы перамозе над Алексам Дэйвісам з лікам 10:7 і вышэйшым брэйкам у 87 балаў. З лепшай серыяй у 95 ачкоў Ян Бэрнс перамог шатландца Фрэйзера Патрыка з вынікам 10:6, а Лі Янь з Кітая прайграваў 105-му сеянаму Эліату Слесару з лікам 2:5, пасля чаго здолеў выйграць восем фрэймаў запар з брэйкамі ў 51 і 64 ачкі і выйсці ў наступны раўнд. 101-ы нумар пасеву Рос М’юр з Шатландыі гуляў супраць Дэвіда Грэйса і саступаў з лікам 1:4, але выйграў дзевяць з адзінаццаці наступных партый, уключаючы чатыры заключных фрэйма, і скончыў матч з лікам 10:6 на сваю карысць. Скот Дональдсан з Шатландыі выйграў пяць фрэймаў пры ліку 5:6 у матчы супраць катарскага снукерыста Ахмеда Саіфа, выйшаўшы ў наступны круг на кітайца Цаа Юйпэна, а швейцарскі прафесіянал Аляксандр Урсенбахер, саступаючы ў матчы супраць ірландца Дэвіда Морыса з лікам 2:6, здзейсніў камбэк і выйграў паядынак з лікам 10:7 і серыяй у 117 балаў у апошнім фрэйме. Аўстраліец Віні Калабрэзэ у матчы супраць Напона Саенхама з Тайланда саступаў з лікам 7:9, але выйграў тры заключныя фрэймы, давёўшы матч да перамогі зачысткай з жоўтага да ружовага шароў. Трэцім аматарам пасля Кігана і Кларка, які выйшаў у другі раўнд, стаў Мічэл Трэвіс, які здзейсніў сенсацыю падчас чэмпіянату Вялікабрытаніі, перайграўшы Марка Фу. У стартавым матчы кваліфікацыі ён перамог Шона О’Салівана з лікам 10:9, дзякуючы брэйку ў 84 ачкі ў вырашальным фрэйме.
Трэці дзень (10 красавіка)
Выбылі: Род Лоўлер (42),  Пол Дэвісан (73),  Бары Пінчэс (68),  Крыстафер Кіган,  Мартын О'Донэл (87),  Ліам Хайфілд (76),  Дэніэл Уэлс (86),  Танават Тырапонгпайбун (77),  Чжан Аньда (74),  Стыў Дэвіс (64),  Цаа Сіньлун (114)
10 красавіка ў «Ponds Forge» пачаліся матчы другога кваліфікацыйнага раўнда да чэмпіянату свету. Ён праходзіў у тым жа фармаце, што і папярэдні, і, такім чынам, у гэты дзень 11 снукерыстаў прабіліся ў трэці круг кваліфікацыі. 42-гадовы англічанін Род Лоўлер, які дайшоў да паўфіналу рэйтынгавага German Masters у гэтым сезоне, быў разгромлены Кайрэнам Уілсанам з лікам 3:10. Апроч соценнай серыі ў 114 балаў на рахунку Уілсана былі падыходы ў 92 і 79 ачкоў. Не менш упэўненую перамогу, 10:2, атрымаў 43-гадовы шатландскі снукерыст Алан Мак-Манус над Полам Дэвісанам. Альфі Бёрдэн, які толькі аднойчы, у 1998 годзе, дайшоў да асноўнай стадыі сусветнага першынства, выбіў з турніру 43-гадовага Бары Пінчэса з лікам 10:4 і брэйкамі ў 101, 50, 55, 87 і 85 ачкоў. Адыт’я Мехта з Індыі перайграў аматара Крыстафера Кігана з лікам 10:4 і вышэйшай серыяй у 81 бал. Мартын О'Донэл, які паказаў выдатную гульню ў першым матчы і зрабіў серыю ў 139 ачкоў, быў пераможаны 33-м сеяным турніру Эндру Хігінсанам з лікам 10:5, а 53-ці сеяны чэмпіянату Джымі Робертсан перамог Ліама Хайфілда з лікам 10:7 і брэйкамі ў 94, 80, 73 і 105 балаў. Курт Мэфлін, прадстаўнік Нарвегіі, з лікам 10:7 абыграў валійца Дэніэла Уэлса. У шаснаццатай партыі Мэфлін ішоў на максімальную серыю, якую афармляў ужо два разы ў сваёй кар’еры, і забіў усе 15 чырвоных шароў праз чорны, але памыліўся пры гульні ружовага шару і спыніўся на 134 балах. З найвышэйшым брэйкам у 78 ачкоў 44-ы сеяны Энтані Мак-Гіл з Шатландыі перамог тайца Танавата Тырапонгпайбуна — 10:7. Ужо пасля паўночы завяршыліся яшчэ тры матчы. Дэчават Пумджаенг з Тайланда перайграў кітайскага іграка Чжана Аньду з лікам 10:8 і найвышэйшым брэйкам у 91 ачко і выйшаў у трэці круг на Крэйга Стэдмэна, які з такім жа лікам перамог аднаго з найвялікшых снукерыстаў у гісторыі 56-гадовага Стыва Дэвіса. Стэдмэн скончыў першую сесію з лікам 6:3 на сваю карысць і найвышэйшым брэйкам у 122 балы, а ў вячэрняй сесіі здолеў павялічыць сваю перавагу да ліку 9:5. Дэвіс адыграў тры ачкі, аформіўшы серыю ў 98 ачкоў у пятнаццатай партыі, але 46-хвілінны васямнаццаты фрэйм матча застаўся за Крэйгам. Такім чынам, Стыў Дэвіс, які знаходзіўся ў мэйн-туры з 1978 года, страціў сваё месца сярод прафесіяналаў, не патрапіўшы ў топ-64 грашовага рэйтынгу паводле вынікаў сезону. Самы ўзроставы ігрок мэйн-туру не выйграў ніводнага паядынку ў асноўных стадыях рэйтынгавых турніраў у сезоне 2013/2014.
Апошняй гульнёй, якая завяршылася ў гэты дзень, стаў паядынак паміж 44-гадовым Пітэрам Лайнсам, які таксама знаходзіўся пад пагрозай вылету з мэйн-туру, і 114-м сеяным Цаа Сіньлунам з Кітая. Англічанін прайграваў з лікам 2:5, але скараціў адставанне да адной партыі да канца першай сесіі, а ў пачатку другой выйграў яшчэ тры фрэймы і павёў з лікам 7:5. Сіньлун прадэманстраваў выдатную гульню ў трох наступных партыях, выйграўшы іх з падыходамі ў 50, 117 і 57 ачкоў, а пазней наблізіўся да перамогі пры ліку 9:8. Пітэр перавёў гульню ў вырашальны фрэйм, у якім саступаў у ліку 2:39, але здзейсніў невялікі камбэк, выйшаўшы пераможцам у партыі і ў матчы пасля забітага апошняга сіняга шара.