cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Аман
Знешняя палітыка
Гістарычна цесныя сувязі склаліся ў Амана з ЗША і Вялікабрытаніяй. Найболей важным іх складнікам з’яўляецца ваенна-палітычнае супрацоўніцтва. Аманское кіраўніцтва падпісала дамовы аб супрацоўніцтве ў вобласці бяспекі з ЗША (дагавор 1981) і Вялікабрытаніяй (дагавор 1970). У адпаведнасці з двухбаковым дагаворам Вашынгтон мае права на размяшчэнне ў Амане абмежаванага кантынгенту ваенна-паветраных і ваенна-марскіх сіл: востр. Масіра (база ВМС і ВПС), г. Тумрэйт (база ВПС), г. Сіб (база ВПС), г. Салала (база сухапутных сіл), г. Хасаб (РЛС сачэння за суднаходствам у Армузскім праліве).
Стратэгічным напрамкам дзейнасці аманской дыпламатыі з’яўляецца ўмацаванне і пашырэнне палітычных і гандлёва-эканамічных адносін з Іранам. Аман ацэньвае развіццё Іранам мірнай ядзернай праграмы як суверэннае і неад’емнае права Тэгерана. Тут не падтрымліваюць пазіцыю Захаду аб ваеннай скіраванасці іранскага імкнення па развіцці мірнага атама. У Амане лічаць, што ключом да дазволу дадзенай праблемы з’яўляецца палітыка-дыпламатычнае рашэнне дадзенай праблемы.
У сферы адмысловай увагі Султанату находзіцца ўзаемадзеянне с краінамі арабскага свету. Традыцыйна цесныя шматпланавыя адносіны Аман падтрымлівае з Індыяй і Пакістанам. У апошні час актыўна развіваюцца адносіны са краінамі АТР — пераважна з Кітаем, Паўднёвай Карэяй і Японіяй.
Султан Кабус — адзін з нешматлікіх арабскіх лідараў, якія падтрымалі Кемп-Дэвідскія дамовы 1978. Аман выступае за аднаўленне перагаворнага працэсу і ўсёабдымнае і справядлівае ўрэгуляванне на Блізкім Усходзе на аснове палажэнняў «дарожнай карты», адпаведных рэзалюцый СБ ААН і арабскай мірнай ініцыятывы. У Амане добра рэагуюць на ідэю правядзення міжнароднай канферэнцыі па блізкаўсходнім урэгуляванні.
Аман выказваецца ў карысць захавання тэрытарыяльнай цэласнасці і аднаўленне ўсёй паўнаты нацыянальнага суверэнітэту ў Іраку. Тут заклікаюць да рэалізацыі ідэі нацыянальнага прымірэння і стабілізацыі сітуацыі ў сферы бяспекі ў краіне.
Аманскае кіраўніцтва спадзяецца на скарэйшае дасягненне міжэтнічнай і міжканфесійнай згоды ў Ліване.
Аман — удзельнік большасці ўніверсальных міжнародных канвенцый па барацьбе з тэрарызмам, прыхільнік рэжыму нераспаўсюджання ЗМЗ.
Узброеныя сілы
Узброеныя сілы карыстаюцца рэпутацыяй досыць баяздольных сіл у Савет супрацоўніцтва арабскіх дзяржаў Персідскага заліва ССАГПЗ, другіх пасля Саудаўскай Аравіі. Колькасць узброеных сіл, якія камплектуюцца на кантрактнай аснове, па дадзеных на 2006 складае парадку 50 тыс. чал. У склад рэгулярнага султанскага войска ўваходзяць тры віды войскаў: сухапутныя войскі, ВПС і ВМС, а таксама султанская гвардыя. Да іншых ваенізаваных фарміраванняў адносяцца султанская паліцыя, служба бяспекі, берагавая ахова ў відзе корпусу марской паліцыі.
У 1996 створаны Савет абароны на чале з султанам. У яго ўваходзяць: міністр па справах султанскага двара (курыруе працу спецслужб), генеральны інспектар паліцыі і мытні, галоўнакамандуючыя відаў войскаў і султанскай гвардыі, а таксама кіраўнік Службы ўнутранай бяспекі.
Масавае забойства ў Арланда
Масавае забойства ў Арланда (штат Фларыда, ЗША) адбылося 12 чэрвеня 2016 года. 29-гадовы Амар Мацін адкрыў агонь з агнястрэльнай зброі ў начным гей-клубе Pulse, а затым захапіў закладнікаў. У выніку стральбы загінула 49 чалавек, 53 атрымалі раненні. У час паліцэйскай аперацыі закладнікі былі вызвалены, а нападнік застрэлены. Тэрарыстычная арганізацыя «Ісламская дзяржава» ўзяла на сябе адказнасць за тэракт, заявіўшы, што Мацін з'яўляўся яе баявіком.
Забойства ў Арланда стала самым масавым у гісторыі ЗША з моманту падзей 11 верасня 2001 года, апярэдзіўшы паводле колькасці ахвяр стральбу ў Віргінскім політэхнічным інстытуце (2007) і масавае забойства ў пачатковай школе «Сэндзі-Хук» (2012).
Ход падзей
Стральба побач з будынкам гей-клуба Pulse пачалася каля 2:15 (EDT). Супрацоўнік паліцыі, які знаходзіўся ў гэты момант недалёка ад клуба, адкрыў па Амары Маціне, узброеным паўаўтаматычнай вінтоўкай SIG Sauer MCX і пісталетам Glock 17, агонь з табельнай зброі, пасля чаго той уварваўся ўнутр клуба, дзе ў той момант знаходзілася каля 320 наведвальнікаў. Унутры Мацінаў працягнуў весці агонь па людзях.
Першыя выстралы былі прыняты наведвальнікамі Pulse за выбух петард, спецэфекты ці частку клубнай музыкі. Зразумеўшы, што адбываецца, людзі пабеглі да выхаду, многім удалося выбегчы на паркоўку перад будынкам і пакінуць месца стральбы. Каля 2:22 Мацін спыніў агонь і здзейсніў два званкі ў службу 911, паведаміўшы пра напад, назваўшы сябе прыхільнікам «Ісламскай дзяржавы» і заявіўшы пра падтрымку тэрарыстычнай арганізацыі «Джэбхат ан-Нусра» і арганізатараў выбухаў на Бостанскім марафоне братоў Царнаевых. У 2:09 на сайце клуба з'явіўся заклік «выбірацца з клуба і бегчы».
Неўзабаве на месца здарэння прыбылі супрацоўнікі сілавых структур, у будынак клуба былі накіраваны крызісныя перагаворшчыкі. Мацін, які захапіў наведвальнікаў, што засталіся ў жывых і не здолелі ўцячы, заявіў, што мае пры сабе выбуховае прыстасаванне.
Каля 5:00 сілавікі прынялі рашэнне пачаць штурм. Паводле слоў мэра Арланда Бадзі Даера, закладнікі знаходзіліся ў двух розных месцах: ад 5 да 8 чалавек былі ў адным пакоі з Мацінам, ад 15 да 25 чалавек — у іншым ізаляваным памяшканні. Паліцэйскі спецназ SWAT на бронеаўтамабілі высадзіў сцяну ізаляванага пакоя, вызваліўшы людзей, якія знаходзіліся там. Завязалася перастрэлка з Мацінам, у час якой ён быў забіты ; адзін паліцэйскі атрымаў датычнае раненне галавы пасля таго, як куля трапіла ў яго шлем. Пазней сапёры, якія прыбылі да будынка клуба, здзейснілі перад ім кантрольны выбух нейкага прыстасавання.
Злачынец
Напад здзейсніў грамадзянін ЗША Амар Мір Седык Мацін (Omar Mir Seddique Mateen). Ён нарадзіўся 16 лістапада 1986 года ў Нью-Ёрку у сям'і афганцаў і быў мусульманінам. У апошнія гады пражываў у горадзе (штат Фларыда), працаваў ахоўнікам у выпраўленчай установе для непаўналетніх, а затым у ахоўнай кампаніі, меў дазвол на схаванае нашэнне зброі. У 2009 годзе Мацін ажаніўся з жанчынай, якая нарадзілася ва Узбекістане, пазнаёміўшыся з ёй у Інтэрнэце. Паводле слоў жанчыны, яна неаднаразова падвяргалася пабоям з боку мужа, з-за чаго праз некалькі месяцаў пасля вяселля бацькі забралі яе з дома сям'і Маціна. У 2011 годзе ў судзе быў аформлены іх развод. Прыкладна ў 2013 годзе ён ажаніўся ў другі раз, у яго нарадзіўся сын.
Седык Мацін, бацька Амара, у Інтэрнэце выказваў словы падтрымкі байцам руху «Талібан». Паводле меркавання бацькі, дзеянні Маціна тлумачацца негатыўным стаўленнем да геяў. Адзін з яго сяброў адзначыў, што Мацін стаў вельмі рэлігійным пасля разводу і паломніцтва ў Саудаўскую Аравію. На працягу некалькіх гадоў ён наведваў ісламскі цэнтр у Форт-Пірсе, яго бацька таксама маліўся там, тры сястры Маціна былі валанцёрамі ў мячэці. Імам ісламскага цэнтра ахарактарызаваў Маціна як «спакойнага» чалавека, апошні раз ён там быў за два дні да стральбы. У 2011—2012 гадах Мацінаў двойчы здзейсніў умру (малое паломніцтва) у Саудаўскую Аравію, таксама наведаў ААЭ.
Супрацоўнікі Федэральнага бюро расследаванняў не выключаюць сувязь Маціна з радыкальным ісламам. Паводле іх звестак, мужчына ўжо трапляў у поле зроку сілавікоў у 2013 годзе, калі «зрабіў рэзкія каментарыі ў адрас калегаў, намякаючы на свае сувязі з тэрарыстамі». У ФБР праверылі словы сведак, запісы Маціна, а таксама двойчы дапыталі яго і ўзялі яго пад назіранне. Пацвердзіць сувязі мужчыны з тэрарыстамі на той момант не ўдалося, пасля чаго расследаванне было закрыта. Пасля гэтага інцыдэнту Маціна правяралі ў сувязі з тэрарыстам-смяротнікам абу-Салахам; агенты ФБР правялі гутарку з мужчынам і зрабілі выснову, што пагрозы ён не ўяўляе.
Паводле звестак Бюро алкаголю, тытуню, агнястрэльнай зброі і выбуховых рэчываў, Мацін набыў зброю афіцыйна, прычым зрабіў гэта незадоўга да нападу. «Мы ведаем, што гэты чалавек купіў прынамсі дзве адзінкі агнястрэльнай зброі. Ён не знаходзіцца пад забаронай, ён можа па законе зайсці ў магазін і набыць агнястрэльную зброю», — заявіў прадстаўнік бюро Трэвар Велінар. Пазней супрацоўнікі службы выявілі трэцюю адзінку зброі ў машыне Маціна.
Сувязь з «Ісламскай дзяржавай»
Неўзабаве пасля нападу крыніцы, блізкія да тэрарыстычнай арганізацыі «Ісламская дзяржава», заявілі пра яе датычнасць да стральбы.
Агенцтва Amaq, звязанае з ІД, праз некалькі гадзін назвала Маціна «салдатам халіфата». Раней прэс-сакратар ІД Абу Мухамад аль-Аднані заклікаў прыхільнікаў («ваўкоў-адзіночак») здзяйсняць напады за мяжой у часе свяшчэннага месяца Рамадан, асабліва адзначаючы ЗША ў якасці мішэні.
Прыхільнікі ІД у інтэрнэце віталі дзеянні Маціна, некаторыя ў даніну памяці замянілі свае аватары на яго фатаграфію. Таксама яны пачалі публікаваць у Twitter паведамленні з фатаграфіямі пакарання смерцю геяў, суправаджаючы іх хэштэгам #Pulse (паводле назвы клуба). У адным з акаўнтаў забойства назвалі «лепшым падарункам на Рамадан». The New York Times нагадала, што ІД карае смерцю геяў на сваіх тэрыторыях скідваючы з высокіх будынкаў ці забіваючы камянямі.
Прычыны
Сярод прычын трагедыі аналітыкі называюць магчымасць латэнтнай гомасексуальнасці нападніка і звязанай з апошняй т.зв. інтэрнальнай гамафобіяй, гэта значыць гамафобіяй, выкліканай уласным гомаэратызмам, відавочным ці скрытым.
Рэакцыя
Днём 12 чэрвеня 2016 года прэзідэнт ЗША Барак Абама выступіў са зваротам да краіны, у якім ахарактарызаваў тое, што адбылося як «тэракт і акт нянавісці». Паводле яго ўказа, аж да 16 чэрвеня будуць прыспушчаны дзяржаўныя сцягі над Белым домам і ўсімі грамадскімі будынкамі і ўстановамі ЗША, на амерыканскіх ваенных базах, караблях і ва ўсіх уладаннях. Таксама Абама даў распараджэнне аб аказанні федэральнай дапамогі праваахоўным органам Арланда.
Кандыдат у прэзідэнты ЗША ад Рэспубліканскай партыі Дональд Трамп запатрабаваў адстаўкі Барака Абамы, за тое, што той, паводле меркавання Трампа, не асудзіў «ісламскі тэрарызм». Акрамя таго, Трамп у чарговы раз заклікаў закрыць граніцы ЗША для мусульман і не пускаць іх у краіну. У сваю чаргу кандыдат у прэзідэнты ад Дэмакратычнай партыі Хілары Клінтан перасцерагла ад таго, каб «аб'яўляць вайну» ісламу ў цэлым.
Спачуванні ўладам і народу ЗША ў сувязі з тэрактам выказалі кіраўнікі і прадстаўнікі больш як 50 дзяржаў, у тым ліку федэральны канцлер Германіі Ангела Меркель , прэм'ер-міністр Індыі Нарэндра Модзі , прэзідэнт Рэспублікі Казахстан Нурсултан Назарбаеў , старшыня Кітайскай Народнай Рэспублікі Сі Цзіньпін , прэзідэнт Расійскай Федэрацыі Уладзімір Пуцін , прэзідэнт Украіны Пётр Парашэнка , прэзідэнт Фінляндыі Саўлі Нійнісцё , прэзідэнт Францыі Франсуа Аланд , прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка , а таксама Генеральны сакратар ААН Пан Гі Мун. У спецыяльнай заяве Савета бяспекі ААН масавае забойства ў Арланда ахарактарызавана як «тэрарыстычны напад, накіраваная супраць людзей з-за іх сексуальнай арыентацыі».
NGC 1217-2
NGC 1217-2 (іншыя абазначэнні — ESO 300-10, MCG -7-7-2, AM 0304-391, PGC 11642) — галактыка ў сузор’і Печ.
эты аб’ект не ўваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога» і быў дададзены пазней.
Герб Венгрыі
Герб Венгрыі уяўляе сабой падзелены вертыкальна напалам геральдычны шчыт. Геральдычна правая (для гледача левая) частка шчыта падзеленая на восем гарызантальных якія чаргуюцца чырвоных і срэбных палос. У левай частцы шчыта ў чырвоным полі срэбны шасціканцовы крыж, які стаіць на ўвянчаным залатой каронай зялёным грудзе, сярэднім з трох (дадзеная выява з'яўляецца некалькі перайначаным гербам Славакіі, якая доўгі час уваходзіла ў склад Венгрыі). Шчыт увянчаны каронай Святога Іштвана.
Агата Зубель
Біяграфія
Агата Зубель скончыла музычную школу імя Караля Шыманоўскага ў Вроцлаве і Музычны ўніверсітэт імя Караля Ліпінскага, дзе навучалася кампазіцыі ў Яна Віхроўскага. Агата Зубель з'яўляецца членам Маладзёжнага гуртка Саюза кампазітараў Польшчы і атрымлівае стыпендыю Міністэрства культуры і нацыянальнай спадчыны. У цяперашні час выкладае ў Акадэміі музыкі ў Вроцлаве (доктар філасофскіх навук). У 2013 годзе яна была ўзнагароджана Міжнароднай трыбунай кампазітараў Міжнароднага музычнага савета лепшым тытулам кампазіцыі для Not I, які яна напісала для сапрана, інструментальнага ансамбля і электронікі.
Алег Вітальевіч Кабяк
Біяграфія
Нарадзіўся 21 чэрвеня 1973 года ў Мінску ў сям’і настаўнікаў. У 1990 годзе скончыў СШ № 1 г. Мінска з залатым медалём. У 1995 годзе скончыў філасофска-эканамічны факультэт БДУ па спецыяльнасці «Сацыялогія» (атрымаў дыплом з адзнакай). У 1998 годзе абараніў кандыдацкую дысертацыю па спецыяльнасці 22.00.03 — «Эканамічная сацыялогія». У 2001 годзе атрымаў атэстат дацэнта па спецыяльнасці «Сацыялогія».
З 1998 па 2005 гады працаваў у Інстытуце сацыялогіі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі. У 1999 годзе выконваў абавязкі вучонага сакратара гэтага інстытута. У 2006 годзе быў загадчыкам сектара грамадска-функцыянальных інавацый у Інстытуце эканомікі НАН Беларусі. З лістапада 2006 па кастрычнік 2011 года — намеснік дырэктара па навуковай рабоце Мінскага навукова-даследчага інстытута сацыяльна-эканамічных праблем. З лістапада 2011 г. па красавік 2013 года — дырэктар гэтага інстытута. З лістапада 2013 года навучаецца ў дактарантуры на кафедры сацыялогіі Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. З верасня 2016 года працуе прафесарам кафедры сацыялогіі Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта.
Выкладчыцкай дзейнасцю займаецца з 1995 года. Працаваў у якасці дацэнта і прафесара ў Мінскім гарадскім інстытуце развіцця адукацыі, Інстытуце кіравання і прадпрымальніцтва, Акадэміі парламентарызму і прадпрымальніцтва, Міжнародным гуманітарна-эканамічным інстытуце, Інстытуце сучасных ведаў.
IC 4039
IC 4039 — галактыка тыпу C (кампактная галактыка) у сузор’і Валасы Веранікі.
Крандола-Вальсасіна
Крандола-Вальсасіна (Crandola Valsassina) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Ламбардыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Лека.
Насельніцтва складае 259 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 29 чал./км². Займае плошчу 9 км². Паштовы індэкс — 22050. Тэлефонны код — 0341.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Васток (Смаленская вобласць)
Васток (Восток) — вёска ў Вяземскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Кайдакаўскага сельскага паселішча.
Бітва пры Прэсбургу
Бітва пры Прэсбургу (цяпер Браціслава ў Славакіі; Bitka pri Bratislave, Schlacht von Pressburg, Pozsonyi csata) — адна або некалькі бітваў, якія адбыліся ў 907 годзе. Часам яе месца (Brezalauspurc, гэта значыць «град Браслава») вызначаюць не як Браціславу, а як Залавар на Балатане ў сучаснай Венгрыі. У ёй Баварыя пацярпела паражэнне ад венграў. Бітва амаль на 50 гадоў змяніла сітуацыю ў раёне сярэдняга Дунаю і дала магчымасць венгерскім плямёнам здзяйсняць наезды на суседнія тэрыторыі Цэнтральнай, Паўднёвай і Заходняй Еўропы.
Васток (Смаленская вобласць)
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Бітва пры Прэсбургу
Бітва
Дакладная дата бітвы невядомая. Часцей за ўсё называецца дата 4, 5 альбо 6 ліпеня; некаторыя крыніцы называюць даты трох бітваў, якія адбываліся ў гэтыя дні і 9 жніўня 907 года. Падзеі таксама апісаныя ў летапісах бегла і некалькі разоў змяняліся з цягам часу.
Маркграф Луітпольд Баварскі сабраў сваю армію і намерваўся даць вырашальны бой венграм, якія ўяўлялі сабой пагрозу многім краінам Цэнтральнай Еўропы. Яе колькасць, якая ацэньваецца ў 100 тысяч чалавек, выглядае звычайным перабольшаннем, уласцівым свайму часу. Колькасць войска Арпада складала ад 30 да 35 тысяч, аднак і гэтая лічба сумнеўная, паколькі рэдкае войска ў Сярэднявеччы налічвала больш за 10 000 воінаў.
Баварскае войска было падзелена на тры часткі, якія, аднак, нічога не здолелі супрацьпаставіць тактыцы венгерскіх коннікаў. Вялікая частка баварскага войска была абкружана, разбітая і знішчаная. У бітве загінуў сам Луітпольд, зальцбургскі архібіскуп Тэатмар, фрайзінгскі біскуп Ута, Захарыя,  35 баварскіх графаў, 19 баронаў, а таксама «незлічоная колькасць астатняга люду». Пераход у 907 годзе ўлады ў Венгерскай ардзе да малодшага сына Арпада Жольта ў абыход траіх ці нават чацвярых яго братоў дазваляе выказаць здагадку, што Арпад і яго старэйшыя сыны таксама маглі загінуць у гэтай бітве.
Рыкарда Вілья
Рыкарда Хуліа Вілья (Ricardo Julio Villa; нар. ) — аргенцінскі футбаліст, паўабаронца. Чэмпіён свету 1978 у складзе нацыянальнай зборнай Аргенціны.
Мідгард
Мідга́рд (Miðgarðr, Midgard) — «сярэдняя зямля» у скандынаўскай міфалогіі, свет, населены людзьмі.
Па легендах, Мідгард быў створаны Одзінам, Вілі і Ве з мяса Іміра, а затым адгароджаны павекамі Іміра ад іншых царстваў. Вакол Мідгарда размешчаны сусветны акіян, які немагчыма перасекчы і ў якім жыве вялікі марскі змей Ёрмунганд. Мідгард злучаны з Асгардам (краінай асаў) вясёлкавым мастом (Біўрэст).
Мідгард будзе разбураны ў выніку Рагнароку, апошняй бітвы.
Выпалзава (Смаленская вобласць)
Выпалзава (Выползово) — вёска ў Вяземскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Кайдакаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
NGC 1218
NGC 1218 (іншыя абазначэнні — UGC 2555, MCG 1-9-1, ZWG 416.2, 3C 78, NPM1G +03.0124, PGC 11749) — галактыка ў сузор’і Кіт.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
IC 4040
IC 4040 — галактыка тыпу SBcd ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Марк Вільматс
Марк Вільматс (Marc Wilmots; нар., Донгельберг, Бельгія) — бельгійскі футбаліст, былы капітан зборнай Бельгіі. Выступаў за бельгійскі «Стандард», «Шальке 04», «Бардо». На чэмпіянаце свету 2002 быў адным з найлепшых у складзе зборнай Бельгіі.
Глінішчы
Глі́нішчы (, Глинищи) — пасёлак ва Уздзенскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Уздзенскага сельсавета.
Кейн
Кейн — прозвішча.
ППМД
ППМД (Перасоўны пункт медыцынскай дапамогі; руск. ППМП, Передвижной пункт медицинской помощи) — беларуская браняваная медыцынская машына.
Апісанне
ППМД прызначана для арганізацыі ў раёнах баявых дзеянняў мабільных перавязачных пунктаў для аказання першай медыцынскай дапамогі параненым і пацярпелым. Можа перасоўвацца ва ўмовах бездарожжа па перасечанай мясцовасці, пераадольваць водныя перашкоды і абараняцца ад куль і аскепкаў.
У кармавой частцы машыны размяшчаецца адсёк аб’ёмам 8 м³, дзе размяшчаюцца шафы з медыцынскім абсталяваннем і інструментамі, запасам лекаў і перавязачных матэрыялаў. Там таксама размяшчаюцца адкідныя сядзенні для перавозкі лёгка параненых, ёсць магчымасць размяшчэння ў тры яруса насілак з цяжка параненымі. На стаянцы ля кармавога ліста корпуса машыны, насупраць кармавога люка можа разгортвацца палатка, якая служыць мабільным медпунктам (для апрацоўкі параненых у палявых умовах). У руху палатка ў складзеным выглядзе перавозіцца ў кошыках, размешчаных па бартам машыны. На машыне ўсталяваны кліматычная ўстаноўка, маецца бак пітной вады. Для забеспячэння энергазабеспячэння на машыне ўжываецца пераносны дызельны генератар пераменнага току магутнасцю да 5000 Вт.
Вольга Уладзіміраўна Савасцюк
Вольга Уладзіміраўна Савасцюк (нар., в. Пухавічы, Пухавіцкі раён, Мінская вобласць) — беларускі літаратар, паэтэса, галоўны рэдактар пухавіцкай раённай газеты «Пухавіцкія навіны» (2010—2020). Член Саюза пісьменнікаў Беларусі, Выдатнік друку Беларусі. Лаўрэат рэспубліканскага літаратурнага конкурсу «Найлепшы твор 2009 года» ў галіне дзіцячай літаратуры, лаўрэат Мінскай абласной прэміі ў галіне літаратуры ў намінацыі «Дзіцячая і юнацкая літаратура».
Біяграфія
Скончыла філалагічны факультэт і факультэт журналістыкі БДУ. Працавала карэспандэнтам, рэдактарам аддзела, галоўным рэдактарам раённай газеты «Пухавіцкія навіны», узначальвала літаратурнае аб’яднанне «Мар’інка».
Дэпутат Пухавіцкага раённага Савета дэпутатаў 28-га склікання.
Творчасць
Яе творы надрукаваны ў зборніку паэзіі «Вусны» (1985), «Самавар у лесе» (1995). Аўтар кнігі «Сустрэча» (1996). Выдала кнігі для дзяцей «Арэлі на вясёлцы» (1996), «Палахлівы матылёк» (2009), «Юлін рэстаран» (2014). Вершы, апавяданні і казкі ўвайшлі ў калектыўныя зборнікі «Ад калыханкі да забаўлянкі» (2018), «Масты» (2019), «Няўжо забыцца можна пра вайну» (2020), «Карані» (2020), «Жаночыя мары» (2022), «Уласным лёсам спалучаць вякі» (2022).
Дашкоўка (Смаленская вобласць)
Дашкоўка (Дашковка) — вёска ў Вяземскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Кайдакаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Ісак Майсеевіч Нісенбаум
Біяграфія
Нарадзіўся ў г. Бабруйску 30 снежня 1898 года ў яўрэйскай сям’і. Скончыў у 1926 годзе медыцынскі факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта.
1926 па 1931 год загадваў Мінскім павятовым, акруговым, гарадскім аддзеламі аховы здароўя. З 1931 па 1938 — асістэнт кафедры мікрабіялогіі Мінскага медінстытута, першы начальнік лячэбна-санаторнага ўпраўлення (лячэбнай камісіі) ЦК КП(б)Б.
Перад вайной ў 1938 годзе стаў дырэктарам Беларускага інстытута ўдасканалення медыцынскіх кадраў. У 1941 году сышоў у дзеючую армію і да 1945 года быў ваенным лекарам.
Пасля дэмабілізацыі ў 1945 годзе галоўны ўрач Мінскай інфекцыйнай клінічнай бальніцы. Працаваў асістэнтам кафедры мікрабіялогіі Мінскага медінстытута з 1945-га па 1968-ы гг.
Ісаак Майсеевіч правёў пэўную працу па вылучэнні і замацаванні самастойных клінічных баз для кафедраў інстытута ўдасканалення ўрачоў хірургічнага профілю, тэрапіі і педыятрыі. Рэалізаваў шэраг мер па арганізацыі філіяла БелДІУУ на базе Віцебскага медінстытута.
Памёр 27 кастрычніка 1981 года.
Узнагароды
Узнагароджаны ордэнам, медалямі, Ганаровымі граматамі Вярхоўнага Савета БССР.
Каменнавугальны перыяд
Каменнавугальны перыяд, скарочана карбон (С) - перадапошні (пяты) геалагічны перыяд палеазойскай эры. Пачаўся 358,9 ± 0,4 гадоў таму, скончыўся 298,9 ± 0,15 гадоў таму. Працягваўся, такім чынам, каля 60 млн гадоў. Назву атрымаў з-за моцнага ўтварэння вугалю ў гэты час.
Палеагеаграфія
Упершыню з'яўляюцца абрысы найвялікшага суперкантынента ў гісторыі Зямлі - Пангеі. Пангея ўтварылася пры сутыкненні Лаўразіі (уключала Паўночную Амерыку і Еўразію) са старажытным паўднёвым суперкантынентам Гандванай. Незадоўга да сутыкнення Гандвана павярнулася па гадзіннікавай стрэлцы, так што яе ўсходняя частка (Індыя, Аўстралія, Антарктыда) перамясцілася на поўдзень, а заходняя (Паўднёвая Амерыка і Афрыка) апынулася на поўначы. У выніку павароту на ўсходзе з'явіўся новы акіян - Тэтыс, а на захадзе зачыніўся стары - акіян Рэя. У той жа час акіян паміж Балтыкай і Сібір'ю станавіўся ўсё менш; неўзабаве гэтыя кантыненты таксама сутыкнуліся. <Center>
Флора і фауна
На працягу карбону з'явіліся сярод бязхрыбтовых: новыя атрады фарамінефер, перадняжаберныя і лёгачныя гастраподы, сярод пазваночных - рэптыліі (кацілазаўры і зверападобныя), сярод вышэйшых раслін - розныя голанасенныя: іглічныя, кардаітавыя і цыкадавыя.
Масавых выміранняў не назіралася. Вымерлі толькі некаторыя галаваногія малюскі, текаідэі і грапталіты (стэрэасталанаты).
У цэлым карбон характарызуецца росквітам многіх груп арганізмаў, такіх як, фарамініферы - фузулініды, каралы - табулятаідэі, хетэціды і ругозы, сярод малюскаў - гастраподы, науцілаідэі са спіральнай ракавінай, амонаідэі (гонааціты), мшанкі, замкавыя брахіяподы - прадукціды і спірыфірыды, марскія лілеі і старажытныя марскія вожыкі, таксама росквіт адчуваюць земнаводныя (сцегацэфалы), членістаногія (у асаблівасці казуркі) і вышэйшыя расліны (дзераза і хвашчы). У морах панавалі разнастайныя храстковыя рыбы (акулы і брадыядонты). Некаторыя акулы (напрыклад, камподусы) маглі дасягаць даўжыні да 13 метраў. Захоўваліся праснаводныя кісцяпёрыя. Рызод, напрыклад, дасягаў 8 метраў у даўжыню і быў самым страшным драпежнікам прэсных вод.
Адзначаецца вялікая разнастайнасць амфібій. Эагірынус - буйнае, да 4,5 м даўжынёй, земнаводнае, - магчыма, паляваў на манер алігатара. А 15-сантыметровы мікрабрахій харчаваўся драбнюткім жывёлам планктонам. У бранхіазаўра, падобнага на апалоніка, былі жабры. Заураплеўра і сцынказавр больш нагадвалі трытонаў. Акрамя асноўных груп «амфібій» - батрахаморфаў і рэптыліяморфаў - існавалі разнастайныя нешматлікія групы.
Рыгор Багданавіч Валовіч
Рыгор Валовіч (? — ) — дзяржаўны дзеяч ВКЛ. З роду Валовічаў, сын Багдана, брат канцлера Астафія Валовіча.
Біяграфія
Дваранін гаспадарскі з 1548, гараднічы гарадзенскі ў 1558—1566, маршалак гаспадарскі ў 1560—1563, лоўчы ВКЛ у 1567—1574, ваявода смаленскі з 1571; староста мсцібаўскі ў 1548—1567, мельніцкі і ласішскі з 1566, дзяржаўца эйшышскі, каняўскі, варнянскі, дубіцкі і зэльвенскі ў 1558—1569, мерацкі ў 1569—1576. Пасол у Маскве ў 1563.
Трошча (возера)
Трошча — возера ў Беларусі, ва Ушацкім раёне Віцебскай вобласці ў басейне Заходняй Дзвіны, за 16 км у напрамку на паўднёвы ўсход ад гарадскога пасёлка Ушачы, каля вёсак Белае і Гара.
Крэмена (Італія)
Крэмена (Cremeno) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Ламбардыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Лека.
Насельніцтва складае 1012 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 78 чал./км². Займае плошчу 13 км². Паштовы індэкс — 22040. Тэлефонны код — 0341.
Трошча (возера)
Плошча паверхні 0,51 км². Найбольшая глыбіня 38,2 м, сярэдняя 12,4 м. Даўжыня возера 1,33 км, найбольшая шырыня 0,49 км. Даўжыня берагавой лініі 3,24 км. Аб’ём вады 6,3 млн м³. Плошча вадазбору 2,4 км².
У возеры водзяцца шчупак, акунь, лешч, плотка, гусцяра, краснапёрка, лінь і іншыя віды рыб.
Спіс аб’ектаў PGC (852001—853000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (852001—853000)
Лаўжанскае
Плошча воднага люстэрка — 0,23 км², даўжыня — 0,54 км, шырыня: найбольшая — 0,42 км, сярэдняя — 0,41 км; сярэдняя глыбіня — 5,1 м. Аб'ём: поўны — 1,2 млн м³, карысны – 1,01 млн м³. Ваганні ўзроўню вады да 4,5 м.
Плошча вадазбору ракі Обаль у створы размяшчэння помпавай станцыі — 2095 км², адлегласць ад вусця — 40 км. Рэльеф вадазбору — сярэдне- і дробнаўзгорысты, разарана каля 27 %, лясістасць — 30%, забалочанасць — 10%. Сярэдні гадавы сцёк за шматгадовы перыяд у створы гідравузла — 451 млн м³, падчас паводкі — 180 млн м³. Паводка прыходзіцца на сакавік—красавік. Жыўленне ракі — змешанае з перавагай снегавога.
У склад збудаванняў гідравузла ўваходзяць загараджальная дамба, помпавая станцыя, вадаспуск, вадавыпускі. Загараджальная дамба — земляная, даўжынёй 1870 м, умацаванне верхавога адхону — за кошт травянога полага, максімальная вышыня плаціны — 10,7 м, шырыня плаціны па грэбні — 6,5 м. Помпавая станцыя, якая служыць для напаўнення вадасховішча, — стацыянарная, абсталявана пяццю помпамі агульнай прадукцыйнасцю 0,30 м³/с. Вадаспуск — тыпавы, дновы, трубчасты, дыяметрам 600 мм, разлічаны на пропуск максімальнага выдатку — 1,55 м³/с. Вадавыпускі (два) — дновыя, тыпавыя, трубчастыя, дыяметрам 600 і 200 мм, даўжыня кожнага 90 м, разлічаны на пропуск выдатку вады — 1,30 м³/с і 0,2 м³/с адпаведна.
Вадасховішча не выкарыстоўваецца, мае патрэбу ў рэканструкцыі.
Берлінская тэлевежа
Берлінская тэлевежа вышынёй у 368 м з'яўляецца самым высокім будынкам Германіі і пасля Астанкінскай тэлевежы ў Маскве (540 м), Кіеўскай тэлевежы і Рыжскай тэлевежы чацвёртай па вышыні тэлевежай Еўропы. Не варта блытаць Берлінскую тэлевежу з вежай Функтурм у заходняй частцы горада.
Планы
Планы будаўніцтва тэлевежы ў Берліне на паўднёвым усходзе горада на пагорках Мюгельберг з'явіліся яшчэ ў 1950-я гг., але ўзвядзенне вежы было прыпынена па прычыне блізкасці да аэрапорта Берлін-Шёнэфельд.
У 1964 г. старшынёй СЕПГ Вальтэрам Ульбрыхтам было прынята рашэнне аб будаўніцтве тэлевежы на Александэрплацы.
Краснае Трошына
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Спіс дуд
Спіс дуд прадстаўлены ніжэй.
Польшча
«Dudy» з’яўляецца агульным тэрмінам для польскіх дуд, хоць з 19 стагоддзя яны, як правіла, называюцца кобза з-за блытаніны з Koza і адноснай няпэўнасці адносна правільнай Kobza у Польшчы.
Бітва на рацэ Лех
Бітва на рацэ Лех (Schlacht auf dem Lechfeld, augsburgi csata) — бітва, якая адбылася 10 жніўня 955 года на рэчцы Лех каля Аўгсбурга, паміж германскімі войскамі на чале з каралём Атонам I і качэўнікамі-венграмі, што ўварваліся ў Цэнтральную Еўропу. Бітва скончылася поўнай перамогай немцаў, а спусташальныя набегі венграў на хрысціянскія краіны спыніліся назаўжды.
Бітва
10 жніўня 955 нямецкія войскі на чале з каралём Атонам I разграмілі качэўнікаў-венграў (мадзьярскія плямёны, якія пазней аселі на тэрыторыі сучаснай Венгрыі), якія ўварваліся ў Цэнтральную Еўропу, і назаўжды спынілі іх спусташальныя набегі на хрысціянскія краіны. Бітва адбылася на рацэ Лех каля Аўгсбурга. Бітве папярэднічала аблога і спроба штурму венграмі Аўгсбурга. Кароль сабраў 10 000 вершнікаў, але ўсё адно саступаў варварам па колькасці, хоць і пераўзыходзіў іх узбраеннем — цяжкая нямецкая конніца супраць лёгкай венгерскай. Перамога была дасягнута, у першую чаргу, дзякуючы дысцыпліне. Акружыўшы немцаў, венгры спешыліся і пачалі рабаваць абозы, што дазволіла Атону I знішчыць спешаных, а затым нанесці ўдар па галоўнай ардзе. Пераследваючы беглых, германскія атрады не парушалі парадку, памятаючы пра сваю малалікасць. Венграў, якія патрапілі ў палон, немцы пакаралі смерцю, у тым ліку аднаго з іх правадыроў Леле, а тым, хто застаўся ў жывых, адрэзалі насы і вушы і знявечанымі адправілі да сваіх.
Бітву на Леху часта называюць «нараджэннем нямецкай нацыі» («Geburt der deutschen Nation»).
Вуха
Ву́ха — складаны вестыбулярны-слыхавы орган, які выконвае дзве функцыі: успрымае гукавыя імпульсы і адказвае за становішча цела ў прасторы і здольнасць утрымоўваць раўнавагу. Гэта парны орган, які месціцца ў скроневых костках чэрапа, абмяжоўваючыся звонку вушнымі ракавінамі.
Вуха чалавека ўспрымае гукавыя хвалі даўжынёй прыкладна ад 20,625 м да 1,65 см, што адпавядае 16—20 000 Гц (ваганняў у секунду). У працэсе эвалюцыйнага развіцця вуха ўзнікла ў першачнаводных продкаў пазваночных з адмысловых скурных органаў пачуццяў.
Слова «вуха» можа быць выкарыстана для апісання як усяго органа, гэтак і толькі яго бачнай часткі. У людзей вонкавую частку вуха называюць вушной ракавінай. Пазваночныя маюць пару вушэй, якія размешчаны сіметрычна па абодва бакі галавы. Гэты механізм дапамагае ў здольнасці лакалізацыі крыніцы гуку.
Вонкавае вуха
Вонкавае вуха складаецца з вушной ракавіны і вонкавага слыхавога праходу. Вушная ракавіна ўяўляе сабой складанай формы пругкі храсток, пакрыты скурай, яго ніжняя частка, званая мочкай, з'яўляецца скурнай зморшчынай, якая складаецца з скуры і тлушчавай тканіны. Вушная ракавіна вельмі адчувальная да любых пашкоджанняў, таму ў барцоў гэта частка цела вельмі часта дэфармывана.
Вушная ракавіна ў жывых арганізмаў працуе як прыёмнік гукавых хваляў, якія затым перадаюцца ва ўнутраную частку слыхавога апарата. Значэнне вушной ракавіны ў чалавека нашмат меншая, чым у жывёл, таму ў чалавека яна практычна нерухомая. Але вось шматлікія звяры, паводзячы вушамі, здольны значна дакладней, чым чалавек, вызначыць знаходжанне крыніцы гуку.
Функцыя вушной ракавіны — улоўліваць гукі; яе працягам з'яўляецца храсток вонкавага слыхавога праходу, даўжыня якога ў сярэднім складае 25—30 мм. Храстковая частка слыхавога праходу пераходзіць у касцявую, а ўвесь вонкавы слыхавы праход высланы скурай, якая змяшчае сальныя, а таксама серныя залозы, якія ўяўляюць сабой перайначаныя потавыя залозы. Гэты праход заканчваецца слепа: ад сярэдняга вуха ён аддзелены барабаннай перапонкай. Улоўленыя вушной ракавіны гукавыя хвалі б'юцца ў барабанную перапонку і выклікаюць яе ваганні.
Для прадухілення разрыву барабанных перапонак ад ударнай хвалі выбуху, салдатам рэкамендавана па магчымасці загадзя адкрываць рот, калі чакаецца выбух. У сваю чаргу, ваганні барабаннай перапонкі перадаюцца ў сярэдняе вуха.
Сярэдняе вуха
Асноўнай часткай сярэдняга вуха з'яўляецца барабанная паражніна — невялікая прастора аб'ёмам каля 1 см³, якая знаходзіцца ў скроневай косці. Тут знаходзяцца тры слыхавыя костачкі: малаточак, кавадла і стрэмечка — яны перадаюць гукавыя ваганні з вонкавага вуха ва ўнутранае, адначасова ўзмацняючы іх.
Слыхавыя костачкі, як самыя маленькія фрагменты шкілета чалавека, якія ўяўляюць ланцужок, перадаюць ваганні. Дзяржальня малаточка цесна зраслася з барабаннай перапонкай, галоўка малаточка злучаная з кавадлам, а тая, у сваю чаргу, сваім доўгім атожылкам — са стрэмечкам. Падстава стрэмечка закрывае акно перадпачатку, злучаючыся такім чынам з унутраным вухам.
Поласць сярэдняга вуха звязана з насаглоткай пасродкам еўстахіевай трубы, праз якую выраўноўваецца сярэдні ціск паветра ўнутры і звонку ад барабаннай перапонкі. Пры змене вонкавага ціску часам «закладвае» вушы, што звычайна вырашаецца тым, што рэфлекторна выклікаецца пазяханне. Вопыт паказвае, што яшчэ больш эфектыўна заложаннасць вушэй вырашаецца глытальных рухамі або калі ў гэты момант дзмуць у заціснуты нос.
Унутранае вуха
З трох аддзелаў органа слыху і раўнавагі найбольш складаным з'яўляецца ўнутранае вуха, якое з-за сваёй мудрагелістай формы называюцца лабірынтам. Косткавы лабірынт складаецца з пераддзвер'я, уліткі і паўкругавых каналаў, якія размешчаны ва ўсіх трох узаемаперпендыкулярных плоскасцях і запоўненых вадкасцямі, перылімфай і эндалімфай. Ва ўнутраным вуху размешчана як скрутак, орган слыху, гэтак і вестыбюлярная сістэма, якая з'яўляецца органам раўнавагі і паскарэння.
Слыхавы праход тут перагароджаны барабаннай перапонкай, якая вібруе пры сутыкненні з гукавой хваляй, з частатой тым большай, чым вышэй гук. У сістэму костачак унутранага вуха ўваходзяць малаточак, кавадла і стрэмечка; малаточак прычэплены дзяржальняй да барабаннай перапонкі, стрэмечка размешчана на авальным вакне, а кавадла счэплена з розных бакоў з абедзвюма гэтымі касцьмі. Кавадла дазваляе павялічыць ціск на авальнае вакно ў 20 разоў у параўнанні з ціскам на барабанную перапонку. Ваганні авальнага вакна перадаюцца вадкасці, якая раздражняе размешчаныя ва ўлітцы рэцэптары, якія фармуюць, у сваю чаргу, нервовыя імпульсы.
Рэцэптары вестыбулярнага апарату — другасныя механарэцэптары, размешчаныя на крыстых каналах. Гэта валосковыя адчувальныя клеткі двух тыпаў: формы колбы з закругленым дном і формы цыліндру. Валасінкі на клетках размешчаны процілегла, з аднаго боку размешчаны стэрэацыліі, і зрушэнне ў іх бок выклікае ўзрушанасць, а з другога — кінацыліі, зрушэнне ў бок якіх выклікае тармажэнне.
Паталогія
Адрозніваюць прыроджаныя дэфекты, траўмы (Акустычная траўма, Баратраўма) і захворванні вуха (Атасклероз, Хвароба Меньера, Атыт, Унутраны атыт).
NGC 1219
NGC 1219 (іншыя абазначэнні — UGC 2556, MCG 0-9-6, ZWG 390.6, KUG 0305+019, IRAS03058+0154, PGC 11752) — спіральная галактыка (Sc) ў сузор’і Кіт.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
IC 4041
IC 4041 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Вільям Гобсан
Вільям Гобсан (William Hobson;, Уотэрфард, Ірландыя — 10 верасня 1842) — першы губернатар Новай Зеландыі і сааўтар Пагаднення Вайтангі.
25 жніўня 1803 года пачаў службу ў Каралеўскім ваенна-марскім флоце Вялікабрытаніі. 28 студзеня 1840 года ў сувязі з павышэннем цікавасці Францыі да земляў Акіяніі, Уільям Гобсан быў прызначаны першым лейтэнант-губернатарам Новай Зеландыі. 30 студзеня 1840 года Новая Зеландыя была абвешчана часткай калоніі Новы Паўднёвы Уэльс. 6 лютага 1840 года быў складзены дагавор Вайтангі, які з англійскага боку падпісаў Гобсан. Паводле дагавора, Новая Зеландыя станавілася асобнай калоніяй Вялікабрытаніі, а маоры атрымлівалі асобыя правы ў яе межах.
1 верасня 1840 года Гобсан заснаваў горад Окленд, які да 1865 года з’яўляўся афіцыйнай сталіцай Новай Зеландыі.
Выканаўцам абавязкаў губернатара Новай Калоніі Гобсан стаў 3 студзеня 1841 года, а зацверджаны на гэтай пасадзе 3 мая 1841 года. Заставаўся губернатарам да самай смерці 10 верасня 1842 года.
Жырмоны 1
Жырмо́ны 1 (, Жирмоны 1) — вёска ва Уздзенскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Уздзенскага сельсавета.
Івіян Саркас
Івіян Саркас (Ivian Lunasol Sarcos Colmenares; нар., ) — пераможца міжнароднага конкурсу прыгажосці Міс Свету 2011. Яе перамога стала для Венесуэлы шостай на Міс свету.
Івіян Саркас заснавала ўласны фонд дапамогі дзецям. Яе хобі — валейбол, альпінізм і паходы.
Рост Івіян Саркас — 179 см.
Карл VI Валуа
Карл VI Вар’ят, афіцыйная мянушка Каханы (Charles VI le Fol, ou le Bien-Aimé; (3 снежня 1368 — 21 кастрычніка 1422) — кароль Францыі з 1380 г., з дынастыі Валуа. Сын і пераемнік Карла V Мудрага.
Біяграфія
Праўленне псіхічнахворага Карла VI было адзначана жорсткай барацьбой паміж тагачаснымі феадальнымі групоўкамі: бургундцамі і арманьякамі. У красавіку 1392 года кароль захварэў на працяглую ліхаманку, якая пазней перайшла ў прыступы вар’яцтва. Пасля гэтай ліхаманкі кароль час ад часу пакутаваў ад хваравітай раздражняльнасці і нерваваўся ад любога гучнага або рэзкага гуку, але даволі хутка супакойваўся. Але ў ліпені 1392 года ў яго здарыўся першы прыступ вар’яцтва, падчас якога ён забіў мячом свайго пажа, аднаго са сваіх прыслужнікаў, параніў яшчэ трох рыцараў і кінуўся на роднага брата, якому пашанцавала ўцячы. Толькі праз гадзіну кароль быў раззброены і абезрухомлены. У далейшым прыступы пачашчаліся, працягваліся ад 3 да 9 месяцаў і чаргаваліся з трох-пяцімесячнымі перыядамі нармальнага жыцця. Цалкам магчыма, што гэта быў невылечны абсцэс або пухліна або кіста мозгу. Таксама не выключана, што гэта было спадчыннае псіхічнае расстройства (якім пакутавала яго маці), або нават атручэнне рожкамі, якія перыядычна давалі яму людзі, падкупленыя яго братам, герцагам Арлеанскім, які хацеў захапіць французскі трон. Усяго кароль перанёс ад 44 да 52 такіх прыступаў вар’яцтва.
Падчас Стагадовай вайны ў 1418 годзе ён быў захоплены бургундцамі, саюзнікамі англічан. Яго 15-гадовы сын (які пасля смерці бацькі стаў каралём Карлам VII) абвясціў сябе рэгентам караля. Але Карл VI, знаходзячыся ў палоне, падпісаў у 1420 годзе з англічанамі Труаскі дагавор, паводле якога англійскі кароль Генрых V, які стаў мужам яго дачкі Кацярыны, стаў яго рэгентам. Будучы сын ад шлюбу Генрыха V і Кацярыны павінен быў стаць спадчыннікам у абыход дафіна Карла. Гэтым планам аб’яднання двух еўрапейскіх карон не наканавана было спраўдзіцца толькі дзякуючы раптоўнай смерці Генрыха V і наступнай смерці Карла VI.
Асгард
А́сгард (Ásgarðr, Asgard, Asgård) — у скандынаўскай міфалогіі нябесны горад, мясціна богаў-асаў. Акрамя багоў і багінь, у Асгардзе жывуць панны-ваяўніцы — валькірыі. Адзін з трох каранёў Дрэва Міру — Іггдрасіля - цягнецца ў бок Асгарда. У Малодшай Эдзе распавядаецца, што Асгард быў пабудаваны ётунам-муляром з дапамогай свайго каня Свадзільфары, і за гэта асы павінны былі аддаць сонца, месяц і багіню Фрэю. Але Локі, ператварыўшыся ў кабылу, адцягнуў каня Свадзільфары ад працы, і, паколькі праца не была выкананая ў тэрмін, багі пазьбеглі адплаты. А волат быў забіты Торам, калі ў гневе стаў кідаць у асаў будаўнічыя камяні.
У Асгардзе размешчаная Вальхала, жыллё загінулых у баі ваяроў.
Паводле еўгемерычнай традыцыі, адлюстраванай у “Коле зямным” Сноры Стурлусана, Асгард – гэта рэальная зямная крэпасць, размешчаная ля берагоў Чорнага мора непадалёк ад падзеленага на два рукавы вусця ракі Танаіс (Дон), што не адпавядае актуальнай геаграфічнай сітуацыі. Між тым, паводле вынікаў апошніх даследаванняў, старажытны Танаіс сапраўды ўпадаў непасрэдна ў Чорнае мора, абмінаючы з усходу багністую мясцовасць на месцы сучаснага Азоўскага мора. Пры гэтым вусце Танаіса (сучасная Керчанская пратока) практычна супадала з вусцем Гіпаніса (Кубані), а абодва вусці ўяўлялі сабой падзеленыя вялікай выспай водныя рукавы, якія можна атаясніць з Ванаквіслам і Танаквіслам – рукавамі Танаіса, згаданымі Сноры Стурлусанам як месца рассялення ванаў і асаў.
З гэтага вынікае, што легендарнымі ванамі з’яўляюцца каланізаваўшыя ў сярэдзіне І тыс. да н.э. Керчанскую паўвыспу іанійскія грэкі, іанійцы, этнонім якіх на мясцовым пракрыце гучаў як “яваны”, Асамі, у сваю чаргу, з’яўляліся сінды (“народ ракі” на пракрыце), што ў гэты перыяд стварылі пачаткі дзяржаўнасці на Таманскім паўвостраве. Асабліва паказальнай у гэтым сэнсе з’яўляецца адна з этнапалітычных груп сіндаў – аспургіяне – якія ўяўлялі сабой ізаляваную супольнасць цяжкаўзброеных вершнікаў, адзначаных спецыфічным пахавальным рытуалам (пахаванні з коньмі). Іх сацыёнім “аспургіяне” з’яўляецца элінізаваным варыянтам пракрыцкага дэматыкона, роднаснага санскрыцкаму As-puraukas ‘жыхар крэпасці / горада асаў’ альбо ‘жыхар Асгарда, асгардзец’. Сам Асгард, хутчэй за ўсё, можна атаясніць з Лабрысам (Сямібратнім гарадзішчам).
NGC 1220
NGC 1220 (іншае абазначэнне — OCL 380) — рассеянае зорнае скопішча ў сузор’і Персей.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Асгард
Кроскультурнае ўзаемадзеянне іанійцаў і сіндаў, адлюстраванае ў скандынаўскай міфалагічнай традыцыі як узаемадзеянне ванаў і асаў, прывяло да ўзнікнення Баспорскага царства. Вынікам ранняй эканамічнай экспансіі часткі гэтай супольнасці стала з’яўленне асаў у Скандынавіі і Прыбалтыцы.
Дорыа
Дорыа (Dorio) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Ламбардыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Лека.
Насельніцтва складае 346 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 29 чал./км². Займае плошчу 12 км². Паштовы індэкс — 23824. Тэлефонны код — 0341.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Вілюй
Вілю́й — рака ў Расіі, у Рэспубліцы Саха і Краснаярскім краі, левы прыток ракі Лена.
Даўжыня 2650 км. Плошча дэльты 100 тыс. км². Плошча вадазбору 454 тыс. км². Сярэднегадавы расход вады ў вусці 1,48 тыс. м³/сек.
Мікалай Уладзіміравіч Аксаміт
Мікалай (Мікола) Уладзіміравіч Аксаміт  — беларускі палітык і праваабаронца, у 1990—1995 гадах — адзін з членаў Апазіцыі БНФ у складзе Вярхоўнага Савета БССР 12-га склікання.
Біяграфія
У красавіку 1995 года ўдзельнічаў у галадоўцы пратэсту супраць правядзення рэферэндуму, сярод пытанняў якога была змена дзяржаўнай сімволікі і наданне рускай мове статусу дзяржаўнай.
Працаваў юрыстам у праваабарончым цэнтры «Аслона».
У 2004 годзе быў даверанай асобай Мікалая Аўтуховіча на выбарах у Палату прадстаўнікоў. Пасля выбараў два тыдні трымаў галадоўку ў знак пратэсту супраць фальсіфікацыі вынікаў галасавання.
IC 4042
IC 4042 — галактыка тыпу SB0 (кампактная выцягнутая галактыка) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Прызыў ва Узброеныя сілы
Прызыў на ваенную службу — прыцягненне грамадзян да выканання воінскага абавязку (павіннасці) або іншых службовых абавязкаў у адпаведнасці з законам.
У Беларусі
У Рэспубліцы Беларусь паводле закону «Аб усеагульным воінскім абавязку і ваеннай службе» ад 1992 года існуюць наступныя віды прызыву:
Хаапсалу
Хаапсалу (Haapsalu), гістарычная назва Гапсаль (Hapsal, Hapsal) — горад на паўночным захадзе Эстоніі, адміністрацыйны цэнтр павета Ляэнэ. У перакладзе з эстонскай азначае «асінавы гай».
Гісторыя
Гістарычная селішча на месцы цяперашняга горада бесперапынна існавала сама меней з 1279 года, калі Гапсаль стаў галоўнай рэзідэнцыяй Озель-Вікскага біскупа і служыў ёй на працягу наступных 300 гадоў германскай (шведскай, дацкай і нямецкай) каланізацыі Эстоніі. Многія пабудовы той эпохі захаваліся ў архітэктурным абліччы горада — да прыкладу, замак Хаапсалу, а таксама заезны двор.
Герб Харватыі
Герб Харватыі ўяўляе сабой шчыт, на якім у шахматным парадку размешчана 25 чырвоных і белых квадратаў. Зверху шчыт упрыгожвае стылізаваная карона, якая складаецца з пяці звёнаў у выглядзе гістарычных гербаў Харватыі, Рэспублікі Дуброўнік, Істрыі, Далмацыі і Славоніі. Герб вядомы з часоў незалежнага Харвацкага каралеўства (XI стагоддзе).
Паводле старадаўняй легенды, квадраты шахматнага поля ў гербе Харватыі з'явіліся не выпадкова. Аднойчы славянскі кіраўнік Светаслаў Сурынія (X стагоддзе) згуляў з венецыянскім дожам П'етра II партыю ў шахматы. Той, хто выйграе, атрымліваў права на валоданне гарадамі Далмаціі. Па выніках партыі гэта права дасталося Святаславу, што і дало падставу адлюстраваць шахматы на яго гербе.
Гл. таксама
Гербы былых югаслаўскіх рэспублік
Герб Швейцарыі
На Гербе Швейцарыі бачны той жа самы белы крыж, што і на Швейцарскім Сцягу, але ён знаходзіцца на фоне чырвонага шчыта.
Як і Швейцарскі Сцяг, герб выкарыстоўваецца паўсюль — яго можна ўбачыць на швейцарскіх франках, рэгістрацыйных нумарах аўтамабіляў і г. д.
Жырмоны 2
Жырмо́ны 2 (, Жирмоны 2) — вёска ва Уздзенскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Уздзенскага сельсавета.
Валянцін Мікалаевіч Салаўёў
Біяграфія
У БДТ-2 з 1986 года пасля заканчэння БДТМІ. Акцёр шырокага творчага дыяпазону, выконвае ролі сацыяльных герояў. Унутраны драматызм, эмацыйная насычанасць, уменне раскрыць сутнасць вобраза. Удзел у міжнародных тэатральных фестывалях «Белая вежа» (2004, г. Брэст) і Турцыі (2004, Трабзон) са спектаклем «Бацька» А. Стрындберга, «Славянскія тэатральныя сустрэчы» (2005, г. Гомель) са спектаклем «Кацярына Іванаўна» А.Андрэева. Спектакль «Шагал…Шагал…» У.Драздова — на міжнародных тэатральных фестывалях у Англіі, Шатландыі, Францыі, Германіі, Расіі, Малдове, ЗША.
Рэпертуар
Акцёрскую працу ў рэпертуарным тэатры сумяшчае са здымкамі ў кіно і ўдзелам у спектаклях «Заслужанага калектыву рэспубліканскага тэатра беларускай драматургіі».
Іван Пятровіч Карнілаў
Іван Пятровіч Карнілаў ( — ) — расійскі дзяржаўны дзеяч, пісьменнік і географ.
Біяграфія
Быў інспектарам казённых вучэльняў Маскоўскай навучальнай акругі, памочнікам папячыцеля Пецярбургскай навучальнай акругі, папячыцелем Віленскай навучальнай акругі (1864—1868), членам савета міністэрства народнай асветы, ганаровым апекуном.
Заснаваў аддзяленне геаграфічнага таварыства ў Вільні, быў збіральнікам старажытнарускіх і славянскіх рукапісаў і кніг. Зладзіў публічную бібліятэку, архіў, займаўся ужываннем рускай азбукі да літоўскай мовы. У 1886—1887 пры яго ўдзеле распачата ўвядзенне літоўскай мовы ў праваслаўнае набажэнства.
Выпусціў зборнікі:
Кіеўская тэлевежа
Кіеўская тэлевежа — металічная прасторавая рашэтчатая пабудова вышынёй 385 метраў, знаходзіцца ў Кіеве, Украіна. Гэта самае высокае з рашэтчатых збудаванняў у свеце.
Будаўніцтва тэлевежы працягвалася з 1968 па 1973 гады. Маса металаканструкцый вежы — 2700 т. Вежа цалкам складаецца са стальных труб рознага дыяметра. Ніжняя частка вежы (база) складаецца з чатырох нахіленых рашэтчатых апор, якія падтрымліваюць прызматычную рашэтчатую частку. У цэнтральнай частцы вежы размешчана вертыкальная труба дыяметрам 4 метры.
NGC 1224
NGC 1224 (іншыя абазначэнні — UGC 2578, MCG 7-7-34, ZWG 540.55, PGC 11886) — галактыка ў сузор’і Персей.