cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сітуацыйная семантыка
Дыскурсіўная сітуацыя (Discourse situation) і Прамаўленчая ўключанасць (Speaker connection)
Гэтая тэорыя надзвычай трапна забараняе далейшае разрозненне выказанасці сітуацыі, што ў сваю чаргу мае на ўвазе дыскурсіўную сітуацыю і прамаўленчую ўключанасць. Дыскурсіўная сітуацыя ёсць той часткай выказанасці сітуацыі, якая звязана са знешнімі фактамі размовы, такімі як ідэнтыфікацыя прамоўцы і слухача, часовая і прасторавая лакалізацыя размовы. Дыскурсіўная сітуацыя павінна быць дапасавана перад тым, як інтэрпрытацыя будзе пралічана. Прамаўленчыя сувязі звязаны з лінгвістычнай абмежаванасцю, якая павінна падзяляцца прамоўцам і слухачом для эфектыўнай камунікацыі. Такім чынам, сувязь значэння можа быць пераведзена ў тэрміны дыскурсіўнай сітуацыі Е, прамаўленчай уключанасці Ж і апісанай сітуацыі Д: Е,Ж[А]Д
Паняцце прамаўленчай уключнасці збольшага базуецца на вызначэнні спасылкі некалькіх ясна спасылачных фразаў, такіх як пэўныя імёны і дакладныя апісанні. Так як большасць словаў таксама ў пэўным сэнсе спасылачныя, то іх рэферэнты могуць быць комплексам частковых аб'ектаў; гэта нагадвае натуральную працягласць арыгенальнага панятку. Прамаўленчыя сувязі, адсюль, з'яўляюцца наборам спецыфічна культурнымі канструкцыямі, з дапамогай якіх, карыстальнікі канкрэтнай мовы, з'яўляецца абмежаванымі для таго, каб забараніць сабе прызначаць значэнні нечаканасцям сваіх выказванняў.
Сітуацыйная семантыка і традыцыйныя семантыкі
Каб глыбей зразумець тэрміны і метадалогію сітуацыйнай семантыцы варта параўнаць яе з іншымі традыцыйнымі тэорыямі. Па-першае, частковасць з'яўляецца асноўнай і адной з самых галоўных катэгорый сітуацыйнай семантыцы. Частковасць супрацьстаіць варыяцыйнасці традыцыйнай семантыцы.
У традыцыйных тэорыях ісцінныя ўмовы маюць прэарытэт над зместам. Інтэпрытацыя сказа ёсць наборам магчымых рэальнасцей у якіх яна будзе ісцінна. Кожная такая рэальнасць татальна, і, адсюль, споўна дэтэрмінуе адказ на любое магчымае пытанне, якое можа быць пра яе зададзена. Некаторыя сказы будуць неабходна ісцінны і будуць прызначаць набор магчымых рэальнасцей, бо інтэпрытацыя робіць іх неразрознымі адной ад іншага. Іншыя, уключаючы ўсе сказы з неабходнай ісцінасцю, як канстытуюючая частка, форма набору лагічна эквівалентых сказаў, кожны з якіх выпрацоўвае тую ж інтэрпрытацыю. Такія рэзультаты ў сітуацыі, дзе намаганне стварыць сказ з яго інтэпрытацыі мае разультатам у сказе з суцэльна адрозным зместам, альбо патрэбны сказ звязаны з наборам неабходных ісцінаў.
Стасункавая тэорыя (relational theory) значэння прэзентуе больш магутны баланс паміж кантэкстам і зместам за большасць традыцыйных тэорый, дзе кантэкст з'яўляецца звычайна абмежаваным дэтэрмінацыяй пэўнай колькасці асноўных тэрмінаў. Такія акалічнасці, апроч іншых, не даюць падстаў фармалізаваць такія мовы як Нямецкая, ці Японская, у той жа час традыцыйныя тэорыі не могуць апісываць мовы з шырокай дэрэвацыйнай практыкай.
І пад канец, традыцыйныя тэорыі падразумеваюць статычную і ўсеаб'емную інтэрпрытацыю, якая прызначае дэнататы да лексічных формаў. Такая акалічнасць стварае дзве праблемы. Па-першае, у стасунку да словаў з дзвюма ці болей сэнсамі, невыяўлена як вырашыць які дэнатат абраць. Што патрэбна, дык гэта больш дынамічны механізм, які забараняе спадабанае прэрэгатыўнае прачытанне, у стасунку да кантэксту. Па-другое, існуе схаванае дапушчэнне, што ступень магчымых дэнататаў з'яўляецца агульным для ўсіх агляданых моў, і калі мы адмаўляем такое абмежаванне то мы становімся перад тварам метафізічнай праблемы пабудовы прыватных дэнататў для кожнай мовы па-за наборам невядомых прымітыўнасцей, з адсутнасцю філасофскага тлумачэння, чаму такая праблема ўзнікла.
IC 1646
IC 1646 — галактыка тыпу SBbc (кампактная выцягнутая галактыка) у сузор’і Рыбы.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Юрты (Іркуцкая вобласць)
Юрты (Юрты) — пасёлак гарадскога тыпу ў Тайшэцкім раёне Іркуцкай вобласці Расіі. Адзіны населены пункт Юрцінскага гарадскога паселішча. Знаходзіцца за 25 км ад раённага цэнтра — г. Тайшэт. У непасрэднай блізкасці ад пасёлка праходзіць федэральная магістраль М53. Статус пасёлка гарадскога тыпу з 1957 года. Утвораны на месцы лагера, зняволеныя якога будавалі дрэваапрацоўчы камбінат.
Джон Франклін
Джон ФРАНКЛІН (John Franklin;, Спілсбі, Лінкольншыр, Вялікабрытанія — , востраў Кінг-Уільям) — англійскі мараплавец, даследчык Арктыкі, контр-адмірал.
У 1818 удзельнічаў у экспедыцыі Д. Б'юкена, мэтай якой было прайсці з Атлантычнага акіяна праз Паўночны полюс у Ціхі акіян. У 1819—22 і 1825—27 кіраваў экспедыцыямі, якія даследавалі паўночнае ўзбярэжжа і ўнутраныя раёны Паўночнай Амерыкі. У 1845 узначаліў палярную экспедыцыю на суднах «Тэрор» і «Эрэбус» для пошуку Паўночна-Заходняга праходу. Удзельнікі экспедыцыі загінулі. На іх пошукі арганізавана каля 50 экспедыцый, якія зрабілі вялікі ўклад у даследаванні Канадскага Арктычнага архіпелага.
Імем Дж. Франкліна названы мыс, горы, заліў і праліў у Паўночнай Амерыцы.
Заходні Берлін
Заходні Берлін (анг.: West Berlin, фр. Berlin-Ouest, нем. West-Berlin) — асаблівае палітычнае ўтварэнне, якое існавала з 1949 па 1990 год на тэрыторыі амерыканскага, французскага і брытанскага сектараў акупацыі Берліна. Заходні Берлін быў анклавам, з усіх бакоў акружаны тэрыторыяй ГДР, якая ўключала ў сябе савецкую зону акупацыі ўласна Германіі плюс савецкі сектар у Берліне (Усходні Берлін).
Плошча 480 км², Быў падзелены на 12 гарадскіх раёнаў. Насельніцтва 1,9 млн чал. (1987).
Гісторыя
Утвораны пасля II сусветнай вайны. Статус Заходняга Берліна ў перыяд яго існавання вызначаўся сукупнасцю чатырохбаковых дагавораў СССР, Вялікабрытаніі, ЗША і Францыі (Ялцінская канферэнцыя). Органы ўлады Заходняга Берліна былі падкантрольныя ваеннай адміністрацыі акупацыйных улад.
23.6.1948 на Заходні Берлін пашырылася грашовая рэформа, праведзеная ў Заходняй Германіі. У адказ на гэта 24.6.1948 СССР перакрыў дарогі з Берліна на захад і ўстанавіў блакаду Заходняга Берліна (працягвалася 324 дні). Увесь гэты час жыццядзейнасць Заходняга Берліна праз «паветраны мост» забяспечвала авіяцыя саюзнікаў. 5.12.1948 у Заходнім Берліне праведзены выбары ў гарадскі парламент, 1.10.1950 прынята асобная заходнеберлінская канстытуцыя. У 1961 па рашэнню ўрада ГДР узведзена сістэма ўмацаванняў уздоўж мяжы Заходняга Берліна (Берлінская сцяна).
У 1971 прынята 4-баковае пагадненне, якое ўрэгулявала статус Заходняга Берліна як асобнай палітычнай адзінкі. У адрозненне ад Усходняга Берліна, які ўваходзіў у Германскую Дэмакратычную Рэспубліку і з'яўляўся, больш за тое, яе сталіцай, Заходні Берлін не быў часткай Федэратыўнай Рэспублікі Германія, ён не лічыўся федэральнай зямлёй, яго прадстаўнікі не мелі права голасу ў бундэстагу, а грамадзяне былі вызваленыя ад воінскай павіннасці. Вярхоўнай уладай у горадзе з'яўлялася трохбаковая ваенная камендатура. Заканадаўчую ўладу ажыццяўляла палата дэпутатаў (парламент), што выбіраюцца насельніцтвам на 4 гады, выканаўчую — Сенат Берліна (урад) на чале з кіруючым бургамістрам. Канстытуцыя ФРГ тут не дзейнічала, тым не менш, Заходні Берлін выкарыстоўваў у якасці валюты нямецкую марку ФРГ. Існаваў наземны і паветраны калідор, які злучаў Заходні Берлін і ФРГ.
Заходні Берлін быў буйным прамысловым цэнтрам — (машынабудаванне, хіміка-фармацэўтычная, харчовая, швейная прамысловасць). Асноўны знешнегандлёвы партнёр — ФРГ. Пасля аб'яднання ГДР і ФРГ (3.10.1990) асобны статус Заходняга Берліна скасаваны, абедзве часткі Берліна зліліся.
Галошаўка (пасёлак)
Гало́шаўка (, Галошевка) — пасёлак у Талачынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Коханаўскага сельсавета.
Нажніцы
Нажні́цы — прылада для разразання, якая складаецца з пары металічных лёзаў з'яднаныя для ўтварэння рычага, які змяншае патрабаваную моц, прыкладзеную для лёзаў. Лёзы слізгаюць адно па другім, у выніку чаго адбываецца разразанне прадметаў. Нажніцамі часта разразаюць паперу, кардон, тонкую пластмасу, тканіну, кабелі і іншыя прадметы. Акрамя звычайных нажніц існуюць таксама прамысловыя варыянты (напрыклад, для разразання металу). Ратаўнікамі часта выкарыстоўваюцца гідраўлічныя нажніцы.
Гісторыя
Даволі магчыма, што нажніцы былі вынайдзеныя ў 1500 гадах да нашай эры ў старажытным Егіпце. Самыя старыя, знойдзеныя ў Месапатаміі, нажніцы адносяць да 1-2 тысячагодзьдзяў да нашай эры.
Лясныя пажары ў Грэцыі (2007)
Лясныя пажары ў Грэцыі ў жніўні 2007 года сталі самымі інтэнсіўнымі і разбуральнымі пажарамі ў Грэцыі за апошнія 150 гадоў. Гарачае сухое надвор'е спрыяла стыхійнаму распаўсюджванню агню на значнай тэрыторыі краіны, перш за ўсё ў паўднёвай траціны краіны: на паўвостраве Пелапанес, востраў Эўбея, рэгіёны Атыка, Аркадыя. Урад Грэцыі абвясціў надзвычайнае становішча і правёў эвакуацыю дзясяткаў населеных пунктаў, заклікаў на дапамогу міжнародныя і замежныя арганізацыі, у тым ліку МНС Беларусі і Расіі. У выніку пажараў загінулі 79 чалавек. Агонь разбурыў мноства дамоў, ушчыльную падышоў да археалагічных помнікаў Старажытнай Алімпіі, якія ўсё ж удалося зберагчы. Не выключана, што адной з прычын такой колькасці пажараў сталі наўмысныя падпалы.
Клімат
Грэцыя, асабліва паўднёвая, вылучаецца цёплым, сухім кліматам (гл міжземнаморскі клімат), малой колькасцю ападкаў восенню і летам. Тут мала ападкаў, а рэчкі кароткія, нешматлікія і малаводные, большасць з іх перасыхае летам. Лета 2007 года было асабліва засушлівае, тры антыцыклоны з тэмпературамі да 40 °C паспелі прайсці над Грэцыяй за перыяд з чэрвеня па верасень, а ахвярамі эпізадычных пажараў да жніўня сталі 9 чалавек.
Геаграфія
Як і наогул у Міжземнамор’е, пераважны рэльеф на поўдні рэгіёну — пагоркі і невысокія засушлівыя горы і пласкагор'і (на ўсходзе) з пераважна сухой хмызняковай расліннасцю, у значнай ступені выгаралай да канца лета ад пякучага сонца.
Надвор'е
У жніўні-кастрычніку ў Грэцыі стаіць сухое цёплае надвор'е. Нават невялікія ветры, якія пачалі дзьмуць з мора спрыялі ўзмацненню пажару і распаўсюджванню дыму. У жніўні 2007 парывы ветру ўзмацніліся, а вільготнасць паветра знізілася да рэкордна нізкага ўзроўню ў 1 %. Падобныя ўмовы стварылі ідэальные перадумовы да бесперашкоднагп разрастання пажару. Дым ад пажару значна панізіў якасць паветра, абцяжарыў дыханне, скараціў бачнасць, у тым ліку ў сталіцы (Афіны).
Арганізацыя
Урад абвясціў надзвычайнае становішча і эвакуацыю насельніцтва з пацярпелых раёнаў, а таксама звярнуўся за дапамогай да міжнародных арганізацыям.
Ацэнкі шкоды
Летам 2007 у Грэцыі было зарэгістравана звыш 3 000 ачагоў узгарання. У цэлым пацярпела тэрыторыя плошчай 2 700 кв. км., сярод якіх значную долю складалі каштоўныя аліўкавыя гаі і іншыя сельскагаспадарчыя ўгоддзі. З 2 700 км², 1 500 (55,6 %) склалі дзікія лясы Паўднёвай Грэцыі.
Пруды (Стаўбцоўскі раён)
Пруды́ (, Пруды) — вёска ў Стаўбцоўскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Налібацкага сельсавета.
У 1954—1963 гадах цэнтр Прудскага сельсавета.
Плазма
Пла́зма (ад πλάσμα «вылепленае», «аформленае») — чацвёрты агрэгатны стан рэчыва, які характарызуецца высокай ступенню іанізацыі яго часціц пры роўнасці канцэнтрацый дадатна і адмоўна зараджаных часціц.
Плазма, якая ўтрымлівае электроны і дадатныя іоны, называюць электронна-іоннай. Калі ў плазме побач з зараджанымі часціцамі маюцца і нейтральныя малекулы, то яе называюць часткова іанізаванай. Плазма, якая складаецца толькі з зараджаных часціц, называюць цалкам іанізаванай.
Плазма шырока ўжываецца ў вытворчасці пры рэзцы і шліфоўцы металаў, траўленні розных паверхняў, увядзенні легіруючых дадаткаў у паўправаднікі, нанясенні ахоўных і ўмацоўных пакрыццяў.
Перспектывы выкарыстання плазмы навукоўцы звязваюць з новымі спосабамі вытворчасці энергіі: магнітагідрадынамічнае (МГД) пераўтварэнне ўнутранай энергіі ў электрычную і кіраваная тэрмаядзерная рэакцыя сінтэзу.
У МГД-генератары механічная энергія струменя электраправоднай вадкасці (ці газу) пераўтвараецца ў электрычную.
= Высокатемпературная плазма = Высокатэмпературная плазма, якая вынiкае з тэрмічнай іянізацыі, з'яўляецца раўнаважкай або, іншымі словамі, ізатэрмічны плазмай. Ступень яе іянізацыі вельмі вялікая, дзякуючы чаму яна з'яўляецца вельмі добрым правадыром - праводнасць высокатэмпературнай плазмы супастаўная з праводнасцю метал аў.
Высокатэмпературная плазма, якая вынiкае з тэрмічнай іянізацыі, з'яўляецца раўнаважкай або, іншымі словамі, ізатэрмічны плазмай. Ступень яе іянізацыі вельмі вялікая, дзякуючы чаму яна з'яўляецца вельмі добрым правадыром - праводнасць высокатэмпературнай плазмы супастаўная з праводнасцю металаў.
Гісторыя
Упершыню плазма была распазнана і апісана ў 1879 годзе Уільямам Круксам, які назіраў яе ў і назваў плазму «прамяністай матэрыяй» (radiant matter). Назву «плазма» прапанаваў Ірвінг Ленгмюр у 1928 годзе, магчыма таму што яркі разрад, запаўняючы аб'ём трубкі, прымаў яе форму ( — вылепленае, адлітае, адфармаванае). Лангмюр апісаў свае назіранні так:
За выключэннем вобласці каля электродаў, дзе ёсць «абалонкі», у якіх вельмі мала электронаў, іанізаваны газ утрымлівае іоны і электроны ў прыкладна роўных колькасцях, так што выніковы прасторавы зарад вельмі малы. Мы будзем карыстацца словам «плазма» для апісання гэтай вобласці з ураўнаважанымі зарадамі іонаў і электронаў.
Матэматычныя мадэлі
Уласцівасці плазмы ў знешніх палях апісваюцца кінетычным ураўненнем Больцмана (гл. кінетычная тэорыя газаў) і сістэмай ураўненняў Максвела, у якія ўваходзяць самаўзгодненыя (пэўным спосабам усярэдненыя) электрычныя і магнітныя палі. Калі ўласна плазменныя эфекты неістотныя, карыстаюцца больш грубымі прыбліжэннямі магнітнай гідрадынамікі. Многія ўласцівасці, характэрныя для плазмы, маюць таксама сукупнасці носьбітаў зараду ў паўправадніках і металах; іх асаблівасць — магчымасць існавання пры нізкіх (для газавай плазмы) тэмпературах — пакаёвай і ніжэй.
Асноўныя характарыстыкі плазмы
Усе велічыні дадзены ў Гаўсавых СГС адзінках за выключэннем тэмпературы, якая дадзена ў эВ і масы іонаў, якая дадзена ў адзінках масы пратона ; Z — зарадны лік; k — пастаянная Больцмана; λ — даўжыня хвалі; γ — адыябатычны індэкс; ln Λ — Кулонаўскі лагарыфм.
Янгель (пасёлак)
Янгель (Янгель) — рабочы пасёлак у Ніжнеілімскім раёне Іркуцкай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Янгелаўскага муніцыпальнага ўтварэння. Знаходзіцца на беразе Усць-Ілімскага вадасховішча паблізу ўпадзення ў яго ракі Макараў. Знаходзіцца за 62 км на паўночны захад ад раённага цэнтра — горада Жалезнагорск-Ілімскі, і за 534 км на поўнач ад Іркуцка.
Таронта Рэптарс у сезоне 2018/2019
Сезон 2018/2019 стаў 24-м сезонам у НБА ў гісторыі «Таронта Рэптарс».
«Таронта Рэптарс» сталі першай канадскай камандай, якая трапіла ў фінал НБА. Яны атрымалі перамогу ў фінальнай серыі супраць «Голдэн Стэйт Уорыярз» з лікам 4:2. «Таронта Рэптарс» выйгралі ўсе тры гульні на выездзе, у тым ліку шостую гульню фінальнай серыі, якая прайшла 13 чэрвеня на «Оракл-Арэне» ў Оклендзе.
Драфт
Таронта не мелі пікаў драфта 2018 года. Раней яны прадалі свае пікі «Бруклін Нетс», якія абралі Джанана Мусу ў першым раўндзе, і «Фінікс Санз», якія задрафтавалі Джорджа Кінга ў другім раўндзе.
Склад
Склад каманды станам на 12 красавіка 2019 года.
Хвастовічы (Калужская вобласць)
Хвастовічы (Хвасто́вичи) — сяло ў Хвастовіцкім раёне Калужскай вобласці Расійскай Федэрацыі. Адміністрацыйны цэнтр Хвастовіцкага раёна і сельскага паселішча «Сяло Хвастовічы». Сяло Хвастовічы размешчана за 187 км на паўднёвы захад ад Калугі, за 36 км ад аўтатрасы М3 «Украіна».
Плёсы (прыпыначны пункт)
Плё́сы (, Плёсы)  — прыпыначны пункт Гомельскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Гомельскім раёне Гомельскай вобласці. Размешчаны за 2,6 км на паўночны захад ад пасёлка Ільіч; на лініі Бярозкі — Касцюкоўка, паміж прыпыначным пунктам і прыпыначным пунктам Валатава.
IC 1647
IC 1647 — галактыка тыпу Sc (кампактная спіральна галактыка) у сузор’і Андрамеда.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Усохі (Барысаўскі раён)
Усо́хі (, Усохи) — вёска ў Барысаўскім раёне Мінскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Іканскага сельсавета.
Геаграфія
Вёска знаходзіцца каля ракі Пуста-Мсціжская (ручай Мрай). На поўдзень ад вёскі на рацэ плаціна і сажалка.
Кандык сібірскі
Канды́к сібірскі (Erythronium sibiricum) — від кветкавых раслін роду сямейства.
Батанічнае апісанне
Шматгадовая травяністая цыбульная расліна. Сцябло прамое, вышынёй да 35 см. Лістоў 2. Яны супраціўныя, прыкаранёвыя, даўжынёй да 15 см, простыя, суцэльныя, на кароткіх чаранках, з гладкім краем, завостранай верхавінкай. Колер лістоў зялёны з чырванавата-карычневымі плямамі. Кветкі адзіночныя, лілова-ружовыя, часам белыя. Плод — каробачка.
Распаўсюджанне і экалогія
Від занесены ў Чырвоную кнігу Расіі, ахоўваецца на тэрыторыі шэрагу рэгіёнаў.
Янталь
Янталь (Янталь) — рабочы пасёлак ва Усць-Куцкім раёне Іркуцкай вобласці Расіі. Размешчаны на левым беразе ракі Куты (прыток Лены), за 510 км на поўнач ад Іркуцка і 45 км на захад ад Усць-Кута.
Левін Клодзкі (гміна)
Ле́він Кло́дзкі (Lewin Kłodzki) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Клодзкага павета Ніжнесілезскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Левіне Клодзкім. Плошча гміны складае 52,19 км². Станам на 2009 год у гміне Левін Клодзкі пражывалі 1831 чалавек, шчыльнасць — 35,1 чал./км².
Геранім Уладзіслаў Сангушка
Геранім Уладзіслаў Сангушка (? — ) — духоўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага. Сын Сымона Самуэля Сангушкі і Ганны Завішы.
Біяграфія
Вучыўся ў Віленскай акадэміі, дзе ў 1628 стаў езуітам, у Кракаве, Сандаміры, Познані. У 1640 выйшаў з ордэна езуітаў. Сакратар Уладзіслава IV, суфраган (намеснік біскупа) віленскі з 1644, біскуп смаленскі з 1654.
Уладзімір Львовіч Леві
Уладзімір Львовіч Леві (род. 18 Лістапада 1938, Масква) — савецкі і расійскі пісьменнік, урач-псіхатэрапеўт і псіхолаг, аўтар кніг па розных аспектах папулярнай псіхалогіі. Кандыдат медыцынскіх навук.
Біяграфія
Уладзімір Львовіч Леві нарадзіўся ў сям'і вядомага вучонага ў галіне тэорыі і тэхналогіі атрымання ліцейных сплаваў, доктара тэхнічных навук, лаўрэата Сталінскай прэміі (1950), прафесара Маскоўскага інстытута сталі і сплаваў Льва Ізраілевіча Леві. Па бацькавай лініі сям'я паходзіла з габрэйскай земляробчай калоніі Новополтавка Херсонскай губерні.
Маці — Алена Аркадзьеўна Клячко, ураджэнка Антвэрпэна (з сям'і расійскіх эмігрантаў), працавала інжынерам-хімікам (Уладзімір Леві да 16 гадоў насіў прозвішча маці). Дзядзька (старэйшы брат маці) - доктар хімічных навук, прафесар Юры (Юстын) Аркадзьевіч Клячко.
Скончыў Першы маскоўскі медыцынскі інстытут (1961) і пасля аспірантуру пры кафедры псіхіятрыі там жа, працаваў ардынатарам і лекарам-псіхіятрам у Бальніцы імя П. П. Кашчанка, затым псіхатэрапеўтам, навуковым супрацоўнікам Інстытута псіхіятрыі Міністэрства аховы здароўя РСФСР (Усесаюзны навукова-метадычны суицидологический цэнтр праф. А. Г. Амбрумовой), дзе спецыялізаваўся ў галіне суицидологии - вывучэння і прафілактыкі самагубстваў; удзельнічаў у стварэнні «тэлефона даверу» і крызіснага стацыянара. Сумесна з А. Г. Амбрумовой працаваў над даследаваннем псіхалагічных аспектаў пресуицида (1974) як «стану асобы з падвышанай верагоднасцю здзяйснення суіцыдальных акта».
У далейшым працаваў у галіне навуковай і практычнай псіхалогіі ў інстытутах псіхалогіі РАН і Акадэміі адукацыі; займаўся праблемамі выхавання дзяцей, псіхатэрапіяй дзяцей і падлеткаў, псіхалагічнай дапамогай сем'ям, псіхатэрапіяй экстрэмальных станаў і асобасных крызісаў, псіхалогіяй мастацтва. У 1980-я гады займаўся таксама педагагічнай псіхалогіяй. На працягу многіх гадоў супрацоўнічаў з часопісам і выдавецтвам «Сям'я і школа».
Літаратурная дзейнасць
Уладзімір Леві — аўтар шэрагу кніг па папулярнай псіхалогіі і псіхатэрапіі для шырокага кола чытачоў.
На працягу 1960-х гадоў публікаваў навукова-папулярныя артыкулы ў часопісе «Веды-сіла" і іншых перыядычных выданнях. Першая кніга «Паляванне за думкай: Нататкі псіхіятра» выйшла ў 1967 годзе ў навукова-папулярнай серыі «Эўрыка» выдавецтва «Маладая гвардыя». Далей рушылі ўслед «Я і Мы» (першая прэмія Усесаюзнага таварыства «Веды»), «Мастацтва быць сабой», «Мастацтва быць іншым» (усе ў той жа серыі «Эўрыка» выдавецтва «Маладая гвардыя»), «Гутарка ў лістах», «Колер лёсу», «Везёт же людям», «Нестандартны дзіця», трохтомнік «Споведзь гіпнатызёр» і аднайменны аўдыёдыск з вершамі і аўтарскай музыкай ва ўласным выкананні (апошнія кнігі ў выдавецтвах «Сям'я і школа» і «Фізкультура і спорт»). Кнігі шматкроць перавыдаваліся, перакладзены на замежныя мовы.
Аўташкло
Пад тэрмінам  аўташкло  разумеюць састаўныя часткі шклення аўтамабіля, а менавіта: ветравое, задняе, кузаўное і дзвярное шкло, а таксама элементы шклення даху.
На большасці сучасных аўтамабіляў ветравое шкло выканана па тэхналогіі трыплекс, у той час як усё астатняе - з'яўляецца загартаваным.
Шматслойнае шкло
Шматслойнае шкло або трыплекс —  гэта два ці больш слаёў арганічнага або сілікатнага шкла, якія злучаны паміж сабой спецыяльнай палімернай плёнкай, здольнай пры ўдары ўтрымліваць аскепкі. Як правіла, вырабляецца з дапамогай прэсавання пры нагрэве. Існуе спецыяльнае шкло з падвышанымі шумапаглынальнымі ўласцівасцямі, з электраабаграваннем, каляровае, люстранае, электрахромнае і г. д.
Беларускае таварыства анестэзіёлагаў-рэаніматолагаў
Беларускае таварыства анестэзіёлагаў-рэаніматолагаў (БТАР) — добраахвотная прафесійная супольнасць Рэспублікі Беларусь.
Гісторыя
Пасля таго, як у 1966 годзе ў Маскве было створана Усесаюзнае навуковае таварыства анестэзіёлагаў-рэаніматолагаў (УНТАР), сталі стварацца навуковыя таварыствы анестэзіёлагаў-рэаніматолагаў саюзных рэспублік.
Устаноўчая канферэнцыя Рэспубліканскага навуковага таварыства анестэзіёлагаў і рэаніматолагаў БССР адбылася 2—3 верасня 1971 года ў Мінску.
У першае праўленне таварыства выбраны: Г. П. Аблам, Я. Б. Барысевіч, Г. М. Гецман, В. П. Яфімаў, Я. А. Жызнеўскі, А. Г. Захараў, С. В. Ісаенка, Ф. Б. Каган, І. З. Кляўзунік, М. П. Кавалёў, В. І. Казыра, Д. А. Кулак,, Д. В. Мірутка, А. А. Плавінскі, К. Е. Рыбачанка, С. П. Рынейскі, У. У. Спас, С. З. Фрадкін, і В. М. Шынкарык. Пасля здабыцця незалежнасці Рэспублікі Беларусі на X Сусветным кангрэсе анестэзіёлагаў-рэаніматолагаў у Гаазе ў 1992 годзе Беларускае навуковае таварыства анестэзіёлагаў-рэаніматолагаў прынята ў (ESA).
У 2007 годзе таварыства атрымала цяперашнюю назву — Беларускае таварыства анестэзіёлагаў-рэаніматолагаў (БТАР).
Сучаснасць
Актыўна супрацоўнічае з Еўрапейскім таварыстваў анестэзіёлагаў (ESA), Федэрацыяй анестэзіёлагаў-рэаніматолагаў Расіі, а таксама з (ЗША).
Вядзецца актыўная праца ў Інтэрнэце і сацыяльных сетках з мэтай распаўсюджвання актуальнай прафесійнай інфармацыі, пасяджэнні БТАР транслююцца на канале Youtube.
Эдуар Лакруа
Эдуар Лакруа ( — ) — французскі палітычны дзеяч.
Біяграфія
Эдуар Лакруа нарадзіўся ў сям’і акцёра і драматурга Жазефа Філіпа Сімона, які ўзяў псеўданім Лакруа.
У маладосці вывучаў жывапіс, у 1860 годзе добраахвотнікам прыняў удзел у экспедыцыі Джузэпэ Гарыбальдзі на востраў Сіцылію, потым у якасці мастака і сакратара ездзіў з Эрнестам Рэнанам у Палестыну і Сірыю, дзе правёў тры гады. Па вяртанні ў Парыж супрацоўнічаў у «Figaro» і «Rappel». Падчас аблогі Парыжа Лакруа камандаваў атрадам і браў удзел у бітве пры Бюзенвалі. 8 лютага 1871 года ён быў абраны ў Нацыянальны сход, дзе заняў месца на крайняй левай. Галоўным пунктам яго праграмы была дэцэнтралізацыя з развіццём самастойнасці абшчын.
Па абвінавачанні ва ўдзеле ў Парыжскай Камуне Лакруа быў арыштаваны і прасядзеў у турме да чэрвеня 1871 года. Ён выступаў за канстытуцыю 1875 года, за паданне суду міністраў 16 траўня, за амністыю, у 1881 годзе за перагляд канстытуцыі, пазней супраць каланіяльнай палітыкі Феры.
У 1885 годзе Эдуар Лакруа стаў міністрам гандлю ў кабінеце Фрэйсінэ, захаваў свой партфель у міністэрстве Габле і выйшаў у адстаўку разам з апошнім у 1887 годзе; праз год у кабінеце Флаке атрымаў партфель народнай асветы; у 1889 годзе быў міністрам прамысловасці і гандлю і актыўна абараняў ідэю будаўніцтва Эйфелевай вежы; у 1894 і 1895 гг. быў адным з віцэ-прэзідэнтаў Палаты дэпутатаў. У 1895 годзе быў прэзідэнтам бюджэтнай камісіі, у якой рашуча адстойваў падаходны падатак. У лістападзе таго ж года Лакруа стаў марскім міністрам у радыкальным кабінеце Леона Буржуа і займаў гэтую пасаду яшчэ пры двух прэм’ерах да 1899 года; быў прыхільнікам актыўнага развіцця ваенна-марскога флота.
У 1893 годзе на жыццё Лакруа быў здзейснены замах вар’ятам-рамізнікам Маарам.
Рудня Налібацкая
Ру́дня Налі́бацкая (, Рудня Налибокская) — вёска ў Стаўбцоўскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Налібацкага сельсавета.
Ізноскі
Ізноскі (Изно́ски) — сяло, адміністрацыйны цэнтр Ізноскаўскага раёна Калужскай вобласці Расіі і сельскага паселішча «Сяло Ізноскі». Аднайменная станцыя Маскоўскай чыгункі, адкрыта ў 1874 годзе на Ражск-Вяземскай чыгунцы. Сяло знаходзіцца на паўночным захадзе Калужскай вобласці, на берагах ракі Рашчэны, прытоку Шані. Геамарфалагічна размешчана на Смаленска-Маскоўскім узвышшы, за 108 км на паўночны захад ад абласнога цэнтра горада Калугі. Праз сяло праходзіць аднапутная неэлектрыфікаваная чыгунка лініі Вязьма — Сызрань.
Дуброўскія
Дубро́ўскія (, Дубровские) — вёска ў Талачынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Коханаўскага сельсавета.
Да 29 снежня 1961 года вёска ўваходзіла ў склад Сіманаўскага сельсавета, да 8 красавіка 2004 года — у склад Жукнеўскага сельсавета.
Тайшэцкі раён
Тайшэцкі раён (Тайшетский район) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка (раён) і муніцыпальнае ўтварэнне (муніцыпальны раён) у Іркуцкай вобласці Расіі.
Адміністрацыйны цэнтр — горад Тайшэт.
Геаграфія
Мяжуе на захадзе і поўначы з Краснаярскім краем, на паўночным усходзе — з Чунскім, на паўднёвым усходзе і поўдні — з Ніжняудзінскім раёнамі вобласці. Тайшэцкі раён займае плошчу 27724,59 км².
Шандар Сатмары
Шандар Сатмары (Szathmári Sándor;, Дзьюла – , Будапешт) — венгерскі пісьменнік, інжынер-механік, эсперантыст, літаратурны дзеяч мовы эсперанта.
Біяграфія
Сатмары нарадзіўся ў венгерскім горадзе Дзьюле. Яго бацька, якога таксама звалі Шандар, вывучаў права, іграў на скрыпцы і маляваў. Яго дзед быў цесляром. У свой час ён ахвяраваў 100 форынтаў для заснавання музычнай школы. Яго маці паходзіла з сям’і аптэкара, які жыў у горадзе Сегалом. Яна была адзінай дачкой у сям’і, нарадзіла 11 дзяцей, з якіх толькі сем дажылі да паўналецця.
Паколькі бацька Шандара быў чыноўнікам у Аўстра-Венгерскай імперыі, сям’я часта пераязджала. Яны жылі ў гарадах: Дзьюла, Сомбатхей,, , Лугаж.
Малады Шандар рос хваравітым хлопчыкам, не любіў фізкультуру, часта хварэў.
Пасля смерці сваіх двух старэйшых братоў Шандар стаў старэйшым у сям’і і яму часта даводзілася клапаціцца аб малодшых. Падчас вучобы ў школе, ён вызначыўся ў такіх навуках, як фізіка і хімія, любіў эксперыментаваць і марыў стаць інжынерам. У 1915 годзе ён скончыў школу і паступіў у тэхнічны універсітэт Будапешта (Венгрыя) на факультэт машынабудавання. Падчас вучобы ў гады вайны ў яго ніколі не было дастаткова грошай і ён быў пастаянна галодны.
За сваё жыццё Шандар Сатмары шмат працаваў у калектывах з прадстаўнікамі іншых народаў — славакаў, румынаў, немцаў і часта меў праблемы са зносінамі. На яго думку, універсальная мова зносін могла бы вырашыць гэтыя праблемы. Так паступова ён прыходзіў да мовы эсперанта.
У кніжнай краме ў Лугасе ён неяк убачыў граматыку эсперанта і купіў яе. Вывучаць жа граматыку ён пачаў ў 1919 годзе. У 1935 г. ён стаў носьбітам мовы, удзельнічаў у працы моўных курсаў у Будапешце. Памёр у Будапешце ў 1974 годзе.
Дзейнасць дзяля эсперанта
З міжнародным рухам эсперанта Шандар пазнаёміўся ў 1958 годзе, пасля з’яўлення яго рамана Kazohinia, напісаным на эсперанта. Яго першы артыкул на эсперанта з’явілася ў 1934 годзе ў часопісе Sennaciulo. З 1937 па 1942 гады ён быў прэзідэнтам вянгерскага таварыства аматараў эсперанта.
Сатмары на мове эсперанта напісаў апавяданні Maŝinmondo (1964), Tréfán kívül, пераклаў на венгерскую мову эсперантамоўны раман Kredu min, sinjorino!, пераклаў на эсперанта венгерскую дзіцячую кнігу Ĉu ankaŭ vi scias? (Ты таксама ведаеш?).
Змешаная брыгада (Іспанія)
Змешаная брыгада (brigada mixta) — асноўная тактычная адзінка рэспубліканскай арміі падчас грамадзянскай вайны ў Іспаніі. Усяго ў войсках Рэспублікі налічвалася 188 падобных злучэнняў.
Узнікненне
Вытокі канцэпцыі змешанай брыгады нявядомы. У гістарыяграфіі існуюць розныя тэорыі пра яе паходжанне. Меркавана ідэя ўзнікла ў 1920-х гадах у іспанскім генеральным штабе, дзе яе вылучылі ветэраны Рыфскай вайны. Некаторыя афіцэры, абапіраючыся на досвед канфлікту, прапанавалі сфармаваць адносна невялікія, гнуткія агульнавайсковыя часці. Таксама верагодна, што змешаныя брыгады канцэптуальна ўзніклі толькі з пачаткам грамадзянскай вайны.
Свята-Васкрасенскі сабор (Барысаў)
Васкрасенскі сабор, Сабор Уваскрэшання Гасподняга — праваслаўны храм у г. Барысаве. Знаходзіцца ў старай частцы Барысава на гандлёвай плошчы. Сабор з'яўляецца вельмі яскравым прыкладам маскоўска-яраслаўскага напрамку рэтраспектыўна-рускага стылю на Беларусі, прысутнічаюць прыкметы стылізацыі формаў маскоўскага царкоўнага будаўніцтва XVII стагоддзя.
Гісторыя
Да пабудовы сучаснага сабора на яго месцы знаходзілася драўляная Васкрасенская царква, збудаваная ў 1620—1648 гадах, якая згарэла ў 1865 ці 1867 годзе. Пасля гэтага архітэктарам П. Мяркулавым пры ўдзеле рэктара Акадэміі мастацтваў у Пецярбургу Л. М. Бенуа быў распрацаваны праект новага храма — сабора ў гонар Уваскрасення Хрыстовага з чырвонай цэглы.
Змешаная брыгада (Іспанія)
Асаблівасці
Сама канцэпцыя змешанай брыгады мяркуе ўпор не на колькасць, а на гнуткасць і манеўранасць. Таму першапачаткова яна была задумана як «кішэнная дывізія», інавацыйнае манеўранае агульнавайсковае фарміраванне. Падобныя злучэнні павінны былі дзейнічаць самастойна і групавацца ў больш буйныя толькі з мэтай вядзення канкрэтнай кампаніі або бітвы, але не ў якасці яго пастаянных кампанентаў.
Свята-Васкрасенскі сабор (Барысаў)
Гісторыя
Дадзены праект быў зацверджаны па асабістым хадайніцтве мінскага епіскапа. Ужо ў верасні 1871 на гандлёвай плошчы, на месцы ранейшага Спаса-Праабражэнскага храма, адбылася закладка сабора.
Змешаная брыгада (Іспанія)
Асаблівасці
З-за насычанасці спецыялізаванымі войскамі і службамі яна нагадвала дывізію, але з пункту гледжання колькасці яна была нашмат менш і налічвала каля 3700 чалавек. У плане арганізацыі і структуры была бліжэй да пяхотных палкоў. Недахоп кадравых афіцэраў, сяржантаў, зброі і рыштунку зрабілі першапачатковае ўладкаванне змешанай брыгады непрацаздольнай. Рэспубліканскі генеральны штаб перарабіў арганізацыйную структуру, паменшыўшы долю пяхотных падраздзяленняў, але і гэтыя меры апынуліся недастатковымі.
Свята-Васкрасенскі сабор (Барысаў)
Гісторыя
Будавалі сабор высокакваліфікаваныя муляры з Івянца, а для афармлення інтэр’еру былі запрошаныя віленскія мастакі Елішэўскі і. Пытаннямі фінансавання будаўніцтва і яго забеспячэннем неабходнымі матэрыяламі загадваў маршалак мясцовага дваранства Уладзімір Ярмольскі, а тэхнічнае кіраўніцтва ажыццяўляў архітэктар Сяргей Пятровіч Іваноў.
Асвячэнне новага сабора адбылося 20 кастрычніка 1874 года, яго ажыццявіў правялебны Аляксандр. Па дадзеных 1901, у парафіі налічвалася з гараджан 2954 мужчыны і 2966 жанчын і жыхары 9 навакольных вёсак. Сабор, закрыты ў 1937 годзе, узнавіў сваю дзейнасць у час вайны. У 1945 годзе быў перададзены вернікам.
Архітэктура
Сабор уяўляе сабой дзевяцікупальны трохнефны трохапсідны храм з трыма прытворамі.
Храм з'яўляецца крыжовым у плане, цэнтральны аб'ём у плане квадратны. Яго памеры наступныя — даўжыня складае 27 метраў, шырыня — 23 метра, а вышыня — 12 метраў. Кубападобны асноўны аб'ём завершаны традыцыйным для праваслаўнага храмабудаўніцтва пяцікупаллем на чатырохсхільным даху, які мае ў цэнтры цыліндрычны светлавы барабан і купал-цыбуліну, а па кутах узведзены цыліндрычныя барабаны з макаўкамі. Такія ж купалы прысутнічаюць над апсідай і бакавымі прыбудовамі. Сярод дэкаратыўных элементаў багата ўпрыгожанага фасада — какошнікі, ліштвы і (як арачных аконных, так і дзвярных праёмаў) з паўкруглымі і трохвугольнымі франтонамі, прафіляваныя карнізы, вуглавыя руставаныя пілястры, філёнгі, кантрастуючы з чырвоным киричным фонам. Для падкрэслення галоўнага арачнага ўваходу выкарыстаны вялікі партал, які выглядае прафіляванай аркай на 4 бочкападобных слупах.
Асаблівую ўрачыстасць і вытанчанасць вобразу сабора надае каларыстычны кантраст чырвоных цагляных сцен, упрыгожаных элементамі архітэктурнай пластыкі: вуглавымі калонамі, налічнікамі вокнаў, парталамі, кілепадобнымі какошнікамі.
Званіца
У 1907  годзе перад храмам на адной восі з ім узведзена цагляная званіца, створаная з цэглы ў стылі самога храма па праекце архітэктара В. Струева. Званіца, якая ўяўляе сабой вежападобны шатровы будынак, з'яўляецца трох'яруснай — васьмярык на двух чацверыках — і завяршаецца макаўкай. Першы ярус займае брама. У ліку іншых званіца сведчыць аб добрым веданні Струевым народнага дойлідства і дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва Беларусі.
Інтэр'ер
Унутраная прастора, якая асвятляецца двума радамі аконных праёмаў, падзелена чатырма магутнымі слупамі на 3 нефы, перакрытых крыжовымі скляпеннямі. Тыя ж чатыры слупы пры дапамозе парусаў падтрымліваюць светлавы барабан са сферычным купалам, што знаходзіцца над сяродкрыжжам.
Сцены раскрапаваны пры дапамозе профіляў і лапатак. У канцы апсіды знаходзіцца фрэскавая выява, на крыжавых скляпеннях на падпружных арках — арнаментальная размалёўка. Над уваходам у царкву знаходзяцца хоры, адкрытыя арачным праёмам. На хоры вядзе лесвіца з тамбура. Галоўны у імя Уваскрэсення Хрыстова размешчаны ў апсідзе, па левы бок ад яго знаходзіцца прастол у гонар святога князя Уладзіміра, па правую ж — пасад у гонар святога князя Аляксандра Неўскага. Усе тры іканастасы зробленыя з дубу і з'яўляюцца неафарбаванымі. Галоўны з'яўляецца чатырох'ярусным з 24 абразамі, іканастасы з абодвух прыдзелаў — аднаярусныя з 10 абразамі кожны. Іх упрыгожваюць пазалочаныя калоны, разьба, рамы і карнізы.
Цынк
Цынк (Zincum) Zn — хімічны элемент II групы перыядычнай сістэмы; атамны нумар 50, атамная маса 65,38.
Метал сіневата-белага колеру. Шчыльнасць 7130 кг/м³, тэмпература плаўлення 419,5 °C.
Прыродныя крыніцы
Буйнейшыя радовішчы цынкавых руд — у КНР, Аўстраліі, Перу, Расіі, Бельгіі, Швецыі.
Прымяненне
Абарона сталі ад карозіі (цынкаванне), выраб сплаваў (з меддзю — латунь, з алюмініем, меддзю і магніем — тыпаграфскія сплавы), пакрыццё стартавых канструкцый для запуску ракет, медыцынскія і касметычныя прэпараты.
Тулунскі раён
Адміністрацыйны цэнтр — горад Тулун.
Цэзій
Цэзій (Caesium), Cs — хімічны элемент I групы перыядычнай сістэмы; атамны нумар 55.
Адкрыты ў 1860 годзе Р. Бунзенам і Г. Кірхгофам. Металічны цэзій атрыманы ў 1882 годзе К. Сэтэрбергам.
Зямная кара утрымлівае 0,00065 % па масе. Цэзій — тыповы рассеяны элемент. Мінералы : авагардыт, палуцыт, ізаморфна замяшчае калій і рубідый у палявых шпатах і слюдах. Прамысловае значэнне мае мінерал палуцыт. Радовішчы ў ЗША, Швецыі, Канадзе, Казахстане.
Металічны цэзій атрымліваюць шляхам уздзеяння металічных кальцыю, магнію, алюмінію на хларыд цэзію ў вакууме.
Хімічныя ўласцівасці
Валентнасць: 1. Ступень акіслення ў злучэннях: +1.
137Cs — адзін з найважнейшых кампанентаў радыеактыўнага забруджвання біясферы адыходамі атамнай памысловасці і энергетыкі.
Канна
Ка́нна (Canna) — род кветкавых раслін сямейства парадку. Адзіны род у сямействе.
Батанічнае апісанне
Шматгадовыя травяністыя расліны з галінастым карэнішчам. Сцябло прамое. Лісце буйное, суцэльнае, з гладкім краем. Кветкі чырвоныя, аранжавыя, жоўтыя, ружовыя з адценнямі, у верхавінкавых суквеццях. Плод — каробачка. Насенне буйное, карычневага колеру.
Распаўсюджанне і экалогія
Расліны распаўсюджаны на тэрыторыі Цэнтральнай і Паўднёвай Амерыкі, Індыі і Кітая. Святлолюбівыя, вільгацелюбівыя і цяплолюбівыя расліны, патрабавальны да якасці глебы.
Віды
Паводле сайта The Plant List род налічвае 12 відаў.
Лесьна (гміна)
Ле́сьна (Leśna) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Любаньскага павета Ніжнесілезскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Лесьне. Плошча гміны складае 104,5 км². Станам на 2009 год у гміне Лесьна пражывалі 10 637 чалавек, шчыльнасць — 102 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 14 салецтваў.
Amaroka (гурт)
«AMAROKA» — беларускі панк-гурт, створаны Змітром Афанасенкам у Мінску ў снежні 2005 года. Стыль — панк-рок. Мовы тэкстаў — беларуская і англійская. Альбомы «Raketa» (2007), «Trably» (2009), «PULS» (2011), «Pastka» (2013), Virus (2014), некалькі сінглаў, а таксама ўдзел у некалькіх складанках беларускай музыкі «Чарнобыльскі вецер» і «НезалежныЯ».
Назва гурта
Лідар гурта знайшоў слова «Амарока» ў перавыданні слоўніка Вацлава Ластоўскага 1924 года. Яно азначае прывід, або здань, якая ўплывае на ўсё вакол, паводле іншых крыніц, «амарока» значыць «галюцынацыі».
Першапачатковыя склады гурта. Альбом «Raketa» (2005—2008)
Гурт быў створаны ў снежні 2005 года. На той час сярод удзельнікаў гурта былі:
Вялікую частку песеннага матэрыялу Зміцер узяў ад свайго папярэдняга гурта «Каранцін», які быў створаны яшчэ падчас вучобы ў 10-м класе. Таксама музыкі гралі каверы на свае ўлюбёныя каманды. З цягам часу гурт напрацаваў свае «амарокаўскія» спевы, распачалася падрыхтоўка да канцэртаў. На кароткі час (2006 год) да гурта далучыўся другі гітарыст — Уладзіслаў.
Ужо ў студзені 2006 года быў запісаны першы сінгл гурта — «Людзі», які трапляе на зборнік «Чарнобыльскі вецер», прымеркаваны да 20-х угодкаў аварыі на ЧАЭС. Дарэчы, гэта песня была перазапісана і ўвайшла ў склад новага альбома «Pastka». Першым поспехам для гурта стаў канцэрт культавага «N.R.M.», дзе «AMAROKA» разагравала публіку. Але ў хуткім часе гурт пакідае другі гітарыст (у гэты перыяд хлопцы граюць на такіх канцэртах, як «Панк Рэвалюцыя 1,2,3»).
У вясну 2007 года ў гурт прыходзіць Міхаіл Млявы (лід-гітара) старэйшы брат бас-гітарыста Сіда. Міхаіл актыўна далучаецца да працы, прымае ўдзел у стварэнні новых спеваў, распрацоўвае партыі да ўжо існуючых. Пачалося плённае супрацоўніцтва, вынікам якога стаў першы альбом гурта — «Raketa» (снежань 2007). Альбом атрымаўся неадназначным, што можна патлумачыць рознабаковым стаўленнем да музыкі кожнага ўдзельніка, неакрэсленасцю стылю, пошукам сябе. Альбом быў запісаны на хатняй студыі вакаліста — «Karantin Rec.» (бубновыя партыі студыя Seper 8).
Праз часты пропускаў рэпетыцый, гурт пакідаюць адразу два ўдзельнікі — Стас Млявы (бас-гітара) і Сяргей Белабоцкі (барабаны). Вакансію бас-гітарыста займае даўні сябар гурта — Міхаіл Шэстак, а на месца ударніка прыходзіць Айзік (Стас Навіцкі). Менавіта новаму ўдарніку гурт абавязаны сучаснай стылістыкай: на змену дэпрэсіўнаму цяжкаму року з элементамі хард-кору прыходзіць пазітыўны і вясёлы панк-рок. У гэты час з’яўляюцца такія песні, як «Траблы», «Верагоднасць», робіцца перааранжыроўкі на старыя творы. Песня «Імёны Свабоды» трапляе на зборнік «НезалежныЯ». Летам 2008 года гурт прыпыняе працу з-за адсутнасці пастаяннага склада ўдзельнікаў.
Станаўленне стылю. EP «Trably» (2008—2009)
З верасня па снежань 2008 года «AMAROKA» грае на шэрагу фэстаў: у падтрымку Міхаіла Млявага адбываецца беспрэцэдэнтны канцэрт «Military STOP» у ваеннай частцы, граюцца гаражнікі.
У кастрычніку да гурта далучаецца трубач Пятрусь (Андрэй Шулякоўскі), што набліжае стыль да ska-punk. У пачатку 2009 года гурт прымае ўдзел у такіх канцэртах, як PUNK-ROCK (AMAROKA & !OtHERos!) і UnReal Student Life 2009.
Май прыносіць «папаўненне» — трамбон (Максім Канавалаў з гурта «Делай Зарядку»). У жніўні вяртаецца з войска гітарыст Міхаіл Млявы, акрэсліваецца стыль выканання (паміж брытанскім і каліфарнійскім панк-рокам), вядзецца падрыхтоўка да новай канцэртнай праграмы.
З верасня па снежань 2009 года гурт прымае ўдзел у такіх імпрэзах, як «Rock Battle 2009», «Positive Punk Rock», «Такія Пернікі» і інш.
У лістападзе быў запісаны EP пад назвай «Trably», у склад якога ўвайшлі толькі новыя спевы: «Cry Baby», «Сэрца ў Нью-Ёрку», «MTV», «Траблы». А ўжо 20 снежня адбылася яго прэзентацыя ў клубе «Добрыя Мыслі». За некалькі дзён да прэзентацыі гурт пакідаюць Стас Млявы і Сяргей Белабоцкі. Канцэрт адбываецца ў міні-складзе: Зміцер Афанасенка (вакал, ударныя), Міхаіл Млявы (сола-гітара) і Міхаіл Шэстак (бас-гітара).
Канцэртны перыяд (2010)
Невялікі перапынак і ў лютым да гурта далучаецца ўдарнік Санчэс (Аляксандр Кунскі), высокі ўзровень валодання інструментам дадае гурту больш выразнасці і стылістычнай акрэсленасці.
Канцэрты за гэты час: «Kill your TV set», «Tribute to RAMONES in Minsk», фестываль «Второе Дыхание», «PunkRock Show», «NoN-stop Punk Gig», «Positive Punk-rock AMAROKA in Эндорфин», «Палац мастацтваў», «AMAROKA at FleshMobFest».
Канец восені 2010 года — гурт фактычна распадаецца. Міхаіл Млявы сыходзіць з гурта і ўтварае ўласны гурт Turbo Lovers, разам з ім сыходзяць басіст Міхаіл Шэстак і бубнач Аляксандр Кунскі. Выпадкова на адным з канцэртаў Зміцер заўважае на сцэне гітарыста гурта «Априори» Аляксея Вінакурава, падыходзіць да яго пасля сэта і запрашае граць панк-рок, на што Аляксей адказвае, што заўжды марыў граць панк. Такім чынам з гурта «Априори» пераходзяць новы лідар-гітарыст Аляксей Вінакураў і пазней бубнач Ціхан Батура. У гурт вяртаецца Міхаіл Шэстак — бас-гітара. Рыхтуецца новая праграма, адбываюцца канцэрты ў Мінску.
EP «PULS». Рост папулярнасці (2011—2012)
Май 2011. Выходзіць альбом «Puls». Запіс адбыўся ў Ваўкавыску на студыі «Seventh Heaven Records» гукааператар Андрэй Шлык, мастэрынг рабіў сябра гурта з Гродна — Ян Каламыцкі з гурта SND, выдавецтвам займаліся самі ўдзельнікі. Прэзентацыя праходзіць пры поўнай зале ў клубе «Салтайм».
Далей гурт прымае ўдзел у фестывалях: «Басовішча» (Польшча), «The Second Wave» (Слуцк), таксама ў прэзентацыі гульні «World of Tanks», грае на «Рок дзяды 2011».
У жніўні ў гурта рабуюць рэпетыцыйную кропку, крадуць гітары, мікрафоны і ўзмацняльнае абсталяванне, але канцэртная дзейнасць не спыняецца, а следства па справе нічога не дае. З інструментамі дапамагаюць сябры, прыходзіцца перабівацца і прасіць інструменты ў музыкантаў з розных гуртоў.
У снежні 2011 адбываецца прэзентацыя першага афіцыйнага кліпу на песню «Пульс», на новай культурніцкай пляцоўцы — «Арт Сядзіба».
У вясну 2012 гурт выпраўляецца і грае некалькі канцэртаў у Польшчы: «Салідарныя з Беларуссю» (Гданьск, Шчэцін), удзельнічае ў фестывалі «Прамень сонца» з гуртамі «N.R.M.» і «Папрыка Корпс».
15 верасня 2012 гурта забараняюць канцэрт у клубе «Салтайм» з-за крамольнай назвы «Вусатая вечарына». Гурт запрашаюць на фестываль «Амбасовішча» ў пасольстве ЗША ў Мінску. Амерыканскі консул высока ацэньвае музыку і выкананне гурта.
Восенню 2012 гурт рыхтуецца да запісу новага альбома і грае некалькі канцэртаў у Польшчы (Варшава і Беласток).
Альбом «Pastka» (2013)
Люты 2013 — прэзентацыя кліпаў на песні «Budź ščaślivaj» і «Naš čas», якія былі запісаны зімой 2012 і ўваходзяць у склад альбома «PULS». У сакавіку з гурта сыходзіць па сямейных абставінах ударнік Ціхан Батура і на яго месца вяртаецца стары ўдзельнік Санчэз. Пачынаецца праца над чацвёртым альбомам «Pastka».
Запіс інструментаў адбываецца ў Мінску на студыі «Mapletree», вакал музыкі едуць пісаць у Ваўкавыск да — гукарэжысёра Андруся Шлыка, мастэрынг робіць Ян Каламыцкі на студыі «BigBrain Production» у Гданьску (Польшча). Прэзентацыя альбома адбылася 26 мая ў клубе «Re:Public», горад Мінск.
Альбом «Virus» (2014)
У 2014 годзе гурт скончыў працу над альбомам «Virus». Альбом распаўсюджваўся нетрадыцыйным метадам: той, хто жадаў атрымаць яго, запаўняў спецыяльную форму і атрымоўваў паштоўку з QR-кодам, праз які можна было спампаваць песні. У 2014 годзе адбываліся забароны выступаў гурта, у тым ліку была забаронена прэзентацыя альбома «Virus».
У 2016 годзе было абвешчана пра спыненне існавання калектыву. Пазней былі прадстаўленыя публіцы некалькі рэлізаў, якія гурта Амарока не паспеў прэзентаваць. Сінглы: «Abdymi» (2016), «Dzied tata j Ja» (2016).
У 2017—2019 гадах Зміцер Афанасенка працягваў акустычныя выступы з праграмай гурта AMAROKA, з удзелам гітарыста Уладзя Лепяшынскага з гурта «Лепшы Квас».
У 2018 годзе гурт поўным складам выступае на юбілейным канцэрце каля тэатра оперы і балета.
У 2022 годзе гурт выпускае два новых самотніка: «Paliacim» (2022) і «Zorki» (2022). На трэк «Paliacim» быў зроблены кліп, які быў зняты адным дублем і намаляваны мастачкай Крысцінай Тарасевіч.
2006
20.02.2006 AMAROKA_Ludzi/ skladanka Charnobylski Viecer
7.05.2006 AMAROKA/N.R.M. Palac Mastactvau
14.11.2006 Punk Revolucyja №X. Simple 68
2007
23.08.2007 Punk Revolucyja №X. in Borisov DK
7.10.2007 BGU Takija Perniki festyval
20.12.2007 AMAROKA/RAKETA Prezetnacyja albumu
2008
22.02.2008 AMAROKA na UnReal student life 2008.
25.03.2008 AMAROKA_Imiony svabody/Nezaleznyja skladanka
20.04.2008 AMAROKA akustyka. Masherava 8
14.05.2008 My rock/ Rock may. Da club
31.05.2008 Punk Revolucyja №X. Akvaryum
14.12.2008 Millitary STOP. Army bace № 86
30.12.2008 AMAROKA vs !OtHERos!. Garaz 32
2009
3.02.2009 Batttle (Butle))) AMAROKA & GOST, Coffeecore band. Garaz 32
6.02.2009 Кватэрнік AMAROKA!!!!+ гурт Сонечны Сахалін)))
6.03.2009 AMAROKA in Garaz. Garaz 32
22.03.2009 PUNK-ROCK (AMAROKA & !OtHERos!) Сядзіба БНФ
31.03.2009 UnReal student life 2009:)
30.04.2009 МИР,ТРУД,ПАНК. DA Club
7.10.2009 AMAROKA in Chocolate club
2.11.2009 AMAROKA на Rock Battle 2009