cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Радзіма-маці (Валгаград)
Скульптура «Радзіма-маці кліча!» — кампазіцыйны цэнтр помніка-ансамбля «Героям Сталінградскай бітвы» на Мамаевым кургане ў Валгаградзе.
Твор скульптара Я. В. Вучэціча і інжынера М. В. Нікіціна ўяўляе сабой шматметровую фігуру жанчыны, якая зрабіла крок наперад з узнятым мячом. Статуя з’яўляецца алегарычным вобразам Радзімы, якая кліча сваіх сыноў на бой з ворагам. У мастацкім сэнсе статуя ўяўляе сабой сучасную інтэрпрэтацыю антычнай багіні перамогі Нікі, якая заклікае сваіх сыноў і дачок даць адпор ворагу, працягнуць далейшае наступленне.
Будаўніцтва манумента было пачалося ў маі 1959 года і завершана 15 кастрычніка 1967 года. Скульптура на момант стварэння была самай высокай у свеце статуі. Рэстаўрацыйныя работы на Галоўным мануменце помніка-ансамбля праводзіліся двойчы: у 1972 і 1986 гадах, у прыватнасці ў 1972 годзе быў заменены меч.
Green card
Green card (грын кард, зялёная картка) — ідэнтыфікацыйная картка сталага рэзідэнта ЗША, які не мае амерыканскага грамадзянства. Яна з’яўляецца доказам таго, што ўладальнік карткі мае права стала жыць на тэрыторыі ЗША.
Назва карткі тлумачыцца тым, што раней форма (Alien Registration Receipt Card) мела зялёны колер. Цяпер форма мае назву Permanent Resident Card або I-551, і мае іншы колер.
Латарэя
Адзін са спосабаў атрымаць зялёную картку — праз штогадовую латарэю ўрада ЗША (Diversity Visa Program, скарочана DV-2021), якая дае пераможцам магчымасць атрымаць права на сталае жыхарства ў Злучаных Штатах Амерыкі.
Штогод латарэя дае права легальнай іміграцыі ў ЗША прыкладна чалавек з розных краін свету.
З 2004 года ўдзел у латарэі магчымы толькі праз інтэрнэт (афіцыйны вэб-сайт). Падаць заяўку на ўдзел у латарэі можа любы чалавек, народжаны ў той краіне, якая мае права ўдзельнічаць у латарэі. Грамадзяне Беларусі маюць права ўдзелу ў латарэі, а, напрыклад, грамадзянам Расіі забаронены ўдзел у латарэі (спіс дазволеных краін можа змяніцца).
У 2004 годзе green card выйгралі 925 беларускіх грамадзян.
Патрабаванні
Галоўным патрабаваннем да ўдзельнікаў латарэі з’яўляецца грамадзянства — яны мусяць быць народжаны ў краіне, якой дазволены ўдзел. Калі ва ўдзельніка грамадзянства краіны, якая не дапушчана да ўдзелу, ён можа карыстацца краінай нараджэння свайго сужэнца або аднаго з бацькоў. Станам на 2022 год грамадзяне Рэспублікі Беларусь могуць удзельнічаць у дыверсіфікацыйнай латарэі.
З 2019 года, усе ўдзельнікі латарэі павінны падаваць нумар дзейнага пашпарта. У лютым 2022 года гэтае правіла было адменена федэральным суддзём Злучаных Штатаў.
Паводле апошніх інструкцый на 2022 год, каб запоўніць заяўку на рознапланавую латарэю, заяўнікам трэба будзе паведаміць імя, пол, дату нараджэння, родны горад, родную краіну, краіну дазволеную да ўдзелу ў латарэі, фотаздымкі ўдзельнікаў, паштовы адрас, цяперашнюю краіну жыцця, нумар тэлефона, адрас электроннай пошты, актуальны найвышэйшы ўзровень адукацыі, актуальны сямейны стан, колькасць дзяцей.
Пуцеправод па вуліцы Ваўпшасава (Мінск)
Пуцеправод па вуліцы Ваўпшасава — аўтамабільна-пешаходны пуцеправод у Мінску. Праходзіць над чыгуначнымі пуцямі станцыі Мінск-Прамысловы. Па пуцеправодзе праходзіць вуліца Ваўпшасава.
Green card
Пераможцы
Праграма дыверсіфікацыйнай латарэі дзейнічае адпаведна з палажэннямі раздзела 203 (c) Закона аб іміграцыі і грамадзянстве і штогод дае да 55 000 віз на пастаяннае жыхарства людзям з краін з нізкім узроўнем іміграцыі ў Злучаныя Штаты.
Вынікі DV-2023 былі абвешчаныя ў 2022 годзе. Паводле афіцыйнай статыстыкі, сярод пераможцаў было 1 535 грамадзян Рэспублікі Беларусь.
Аўсяніца
Аўся́ніца, Мурожніца (Festuca) — род кветкавых раслін сямейства метлюжковых.
Апісанне
Шматгадовыя травяністыя расліны, утвараюць шчыльныя дзярніны або маюць паўзучыя падземныя парасткі. Сцяблы прамастойныя, вышынёй 10—150 см, з замкнёнымі ці расшчэпленымі похвамі, ланцэтападобнымі вушкамі або без іх, з пераважна кароткімі язычкамі. Лісце лінейнае, пляскатае, складзенае ўдоўж ці згорнутае ў вузкія трубачкі, звычайна шурпатае або валасістае, рэдка голае і гладкае. Суквецці — слабараскідзістыя, сціснутыя і гронкападобныя шматкаласковыя мяцёлкі. Каласкі 2—15-кветныя. Ніжняя кветкавая лускавінка звычайна з кароткім асцюком. Плод — зярняўка.
Пашырэнне
Налічваецца каля 500 відаў. Пашыраны пераважна ва ўмераных і халодных паясах Зямлі, у субтропіках і горных сістэмах тропікаў. На Беларусі 11 дзікарослых і 8 інтрадукаваных відаў; дзікарослыя —, , , ,  — на тэрыторыі краіны сустракаюцца два падвіды: і , , , , , ,.
Выкарыстанне
Амаль усе віды — кармавыя расліны, выкарыстоўваюцца для пашы, газонаў і інш. Выведзены шматлікія сарты розных відаў аўсяніцы. Некаторыя віды замацавальнікі рухомых пяскоў і пясчаных схілаў, дэкаратыўныя расліны.
Аляксандр Андрэевіч Кірпічэнка
Аляксандр Андрэевіч Кірпічэнка (нар., в. Чырына Віцебскага раёна, Віцебская вобласць) — беларускі вучоны ў галіне псіхіятрыі. Доктар медыцынскіх навук (1972), прафесар (1973).
Навуковая дзейнасьць
Мае працы па даследаванні нейрафізіялагічных механізмаў псіхічнай дзейнасці чалавека ў норме і паталогіі.
Джозеф Грымальдзі
Дзяцінства і асабістае жыццё
Грымальдзі нарадзіўся ў лонданскім раёне і быў сынам італьянца, сіньёра Джузэпэ (або Язэпа) «Жалезнаногага» Грымальдзі, пантаніміста, цыркавога мастака і балетмайстра тэатра «Друры-Лейн» , і Рэбекі Брукер, танцоркі кардэбалета. Бацька Грымальдзі памёр у 1788 годзе, калі Язэпу было дзевяць гадоў, пакінуўшы сям'ю ў пазыках. Ва ўзросце менш за два гады Джозеф быў прадстаўлены на сцэне «Друры-Лейн», ва ўзросце менш за тры гады ён пачаў з’яўляцца на сцэне тэатра Садлерс Уэлс.
Стаўшы маладым чалавекам, Грымальдзі закахаўся ў дачку асноўнага ўладальніка Садлерс Уэлс і ажаніўся з ёй. Мары Грымальдзі памерла падчас родаў праз 18 месяцаў пасля заключэння іх шлюбу. Ён знайшоў суцяшэнне ў працы, і ў канцы канцоў ажаніўся яшчэ раз на Марыі. Сын, Джозеф Грымальдзі Сэмюэль, пасля нараджэння далучыўся да сямейнай прафесіі, але ва ўзросце да трыццаці гадоў спіўся і памёр.
Кар'ера
Як пантамім блазан Грымальдзі лічыўся непераўзыдзеным, і самага вялікага поспеху ён дасягнуў у пастаноўцы «Казак Матухны гускі» у Каралеўскім тэатры Ковент-Гарден (у 1806 годзе і пры далейшых пастаноўках).
Джозэф Грымальдзі быў інаватарам, яго блазан Джой (Joey) быў сучасным клоўнам, заснаваным на традыцыйнай ролі прасцяка і дурня, якая ішла з часоў камедыі дэль артэ: ён стаў цэнтральным персанажам арлекінад. Яго камедыйная грацыя была незвычайная, ён добра прыдумляў візуальныя трукі і буфанады, выклікаючы смех аўдыторыі. Калі сталі папулярныя мюзік-холы, ён увёў у тэатр жаночую пантаніму і завёў традыцыю ўдзелу аўдыторыі ў прадстаўленні.
Знакаміты «анекдот аб журботным клоуне» (у якім доктар раіў кліенту розныя спосабы выхаду з цяжкай дэпрэсіі, і ў выніку парэкамендаваў схадзіць на прадстаўленне аднаго клоўна, пасля чаго кліент прызнаўся, што ён і ёсць той самы блазан) першапачаткова распавядалі аб Грымальдзі.
Сыход на пенсію
Да 1828 года ён быў спустошаны, і ў Ковент Гардэн (28 чэрвеня) і Садлер Уэлс (17 сакавіка) прайшлі дабрачынныя спектаклі. Фондам Друры-Лейн была прызначаная пенсія ў 100 фунтаў стэрлінгаў у год. Грымальдзі ледзь мог хадзіць, але праводзіў апошнія гады ў карчме Cornwallis Tavern, і яго арэндадаўца Джордж Кук па вечарах адносіў яго ў яго кватэру. Грымальдзі стаў інвалідам з-за свайго блазнавання, і памёр у ноч на 31 мая 1837 года. Газета London Illustrated News у некралогу напісала, што «Грымальдзі мёртвы, і не пакінуў сабе роўных. Мы баімся, што дух пантанімы згублены» (Grimaldi is dead and hath left no peer. We fear with him the spirit of pantomime has disappeared).
Грымальдзі прасіў, каб пасля яго смерці ён быў абезгалоўлены перад пахаваннем, нібыта з-за страху пахавання жыўцом.
Магіла Джозэфа Грымальдзі знаходзіцца ў парку Джозэфа Грымальдзі (раней у двары капліцы Сент-Джэймс), на Пентанвіл-роўд ў іслінгтане. На будынку ў Granville Road ёсць сіняя таблічка ў памяць, што ён калісьці жыў непадалёк.
Сонечнае зацьменне 30 снежня 1815 года
Сонечнае зацьменне 30 снежня 1815 года — частковае сонечнае зацьменне 148 сараса.
Зацьменне мела велічыню 0,4273 і дасягнула свайго максімуму ў 14:38:39 UTC у пункце з каардынатамі 67° пд. ш. 146° у. д..
Зацьменне 30 снежня 1815 года стала 3-ім сонечным зацьменнем у 1815 годзе і 39-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 6 ліпеня 1815 года, наступнае — 27 мая 1816 года.
Эльза Марантэ
Эльза Марантэ (Elsa Morante ;,  — , ) — італьянская пісьменніца.
Біяграфія
Незаконная дачка настаўніцы яўрэйскага паходжання, пасля ўдачарылі. З 1933 года пачала публікаваць у часопісах прозу для дзяцей.
У 1936 годзе пазнаёмілася з Альберта Маравія, у 1941-м выйшла за яго замуж (разышліся ў 1961-м). На час вайны пераехала з Рыма ў невялікае мястэчка Фондзі, непадалёк ад Касіна. Перакладала прозу Кэтрын Мэнсфілд. У 1983 годзе зрабіла спробу самагубства. Памерла ад наступстваў хірургічнай аперацыі пасля перанесенага шырокага інфаркту.
Творчасць і прызнанне
З напісанага Моранте найбольш вядомы раман аб Другой сусветнай вайне «Гісторыя» (1974), па ім зняты тэлевізійны фільм Луіджы Каменчыні (1989, у галоўнай ролі Клаўдзія Кардынале). На вершы Марантэ пісалі музыку Ханс Вернер Хенцэ, Франка Данатоні і іншыя кампазітары.
Радзіма-маці
Радзіма-маці — адзін з шырока распаўсюджаных вобразаў, якія выкарыстоўваліся ў сусветнай культуры. Асабліва папулярным вобраз стаў у СССР часоў Вялікай Айчыннай вайны.
Спіс аб’ектаў PGC (868001—869000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (868001—869000)
Вуліца Чкалава (Мінск)
Вуліца Чкалава — вуліца ў Кастрычніцкім раёне Мінска. Названа ў 1939 у гонар Валерыя Паўлавіча Чкалава (1904—1938), савецкага лётчыка-выпрабавальніка, Героя Савецкага Саюза.
NGC 3290
NGC 3290 (іншыя абазначэнні — MCG -3-27-20, Arp 53, PGC 31347, IRAS10328-1701, PGC 31346) — галактыка ў сузор’і Гідра.
Вуліца Чкалава (Мінск)
Забудоўвалася паступова ў 1926-35, канчатковы выгляд набыла ў 1950-я. Пачынаецца ад пуцеправода, які злучае яе з вуліцай Маскоўскай, перасякаецца з вуліцай Аэрадромнай і ідзе да аэрапорта «Мінск-1», утварае галоўны пад’езд да яго. Ад яе бяруць пачатак вуліцы Брылеўская, Варанянскага, Магілёўская.
NGC 3290
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога», а таксама ўключаны ў атлас пекулярных галактык.
Тросненская бітва
Тросненская бітва (1368) — бітва паміж войскам ВКЛ на чале з вялікім князем Альгердам і старажавым атрадам Вялікага княства Маскоўскага. Адбылася 21 лістапада 1368 (у аўторак, на Увядзенне; некаторыя крыніцы падаюць памылковую дату 21.12) на рацэ Тросне. Кампанія 1368 ("первая Литовщина" маскоўскіх летапісаў) была распачата Альгердам у падтрымку саюзнага ВКЛ Вялікага княства Цвярскога. Раптоўнае з'яўленне войска ВКЛ "в силе тяжце" з паўднёвага захаду (чакалася з боку Ржэвы), забяспечанае поўнай сакрэтнасцю руху войска, заспела вялікага князя маскоўскага Дзмітрыя і яго саюзнікаў знянацку. Першую перамогу літоўскае войска атрымала над князем Сямёнам Дзмітрыевічам Cтарадубскім–Крапівай на рацэ Хоўхал (левы прыток ракі Пратвы), затым — над князем абаленскім Канстанцінам Юр'евічам і наблізілася да Масквы, дзе на рацэ Тросне (левы прыток ракі Нары) яе сустрэла “застава” на чале з ваяводамі Дзмітрыям Мініным і Акінфам Шубам. Цяжкаўзброеная літоўская конніца ўшчэнт разграміла лёгкую, дрэнна ўзброеную і тактычна недасведчаную маскоўскую, абодва ваяводы і амаль усе ратнікі былі забіты ці ўтапіліся ў Тросне. Перамога ў Тросненскай бітве адкрыла Альгерду шлях на Маскву, трохдзённая аблога якой была, аднак, безпаспяховай (за год да гэтага быў пабудаваны мураваны Маскоўскі крэмль). Тросненская бітва — найбольш буйная перамога ВКЛ над ВКМ у XIV ст.
Бітва пад Дзюнабургам (1262)
Бітва пад Дзюнабургам (1262), бітва літоўскага войска і войска Інфлянцкага рыцарскага ордэна недалёка ад горада Дзюнабург. Ордэнскае войска разбіла літву.
Кубак памяці Кей Сюзан па снукеры
Кубак памяці Кей Сюзан (Kay Suzanne Memorial Cup) або Трафей памяці Кей Сюзан (Kay Suzanne Memorial Trophy) — былы прафесійны нізкарэйтынгавы турнір па снукеры. Ён быў заснаваны ў 2011 годзе і заўсёды праходзіў у паўднёва-заходняй акадэміі снукера ў Глостэры, Англія.
У 2013 годзе турнір праходзіў на працягу чатырох дзён у пачатку лістапада (першы розыгрыш турніру праходзіў у пачатку кастрычніка), а ў апошнюю нядзелю былі згуляныя матчы 1/8 фіналу, чвэрцьфіналы, паўфіналы і фінальны двубой спаборніцтва.
Фармат кубку памяці Кей Сюзан уключаў у сябе тры кваліфікацыйныя раунды, якія праходзілі ў першы дзень турніру і ў якіх маглі прыняць удзел усе жадаючыя аматары за пэўную плату (у 2011 і 2012 гадах праходзіла толькі па два кваліфікацыйныя раунды). У асноўную стадыю трапляла 128 снукерыстаў, якія гулялі на выбыванне, пачынаючы з 1/64 фіналу.
Пераможцам першага розыгрышу турніру стаў Роні О’Саліван, а турнір 2012 года застаўся за Джонам Хігінсам. Пераможцам апошняга спаборніцтва ў 2013 годзе стаў Марк Ален з Паўночнай Ірландыі. На трафеі памяці Кей Сюзан 2012 года Курт Мэфлін выканаў серыю ў 145 балаў, якая стала найвышэйшай у гісторыі спаборніцтва.
Conops flavipes
Conops flavipes — від двухкрылых роду з сямейства. Іх лічынкі — эндапаразіты чмялёў роду. Ён распаўсюджаны на большай частцы Еўропы.
Вайна Вялікага Княства Літоўскага з Маскоўскай дзяржавай (1368—1372)
Паходы Альгерда на Маскву (1368—1372) — серыя ваенных кампаній Вялікага Княства Літоўскага супраць Вялікага княства Маскоўскага, выкліканых спаборніцтвам паміж дзвюма буйнейшымі дзяржавамі Усходняй Еўропы за палітычную гегемонію ў рэгіёне, у першую чаргу, за ўплыў на Вялікае княства Цверскае. Кампаніі адбываліся на фоне даўняй і цяжкай вайны з нямецкімі ордэнамі, якую вяло ВКЛ на захадзе.
Першы паход
У жніўні 1368 г. вялікі князь маскоўскі Дзмітрый не прызнаў пераход вялікакняжацкай улады да Міхаіла Аляксандравіча (брата жонкі Альгерда Ульяны), прыхільніка ўмацавання дзяржаўнай самастойнасці Цверы і збліжэння з ВКЛ і падтрымаў выступленне супраць яго Міхаіла Васільевіча, прымусіўшы Міхаіла Аляксандравіча ўцячы ў Літву. Увосень 1368 г. войска ВКЛ на чале з Альгердам пры падтрымцы Смаленска разбіла маскоўскія войскі ў Тросненскай бітве і падступіла да Масквы, але аблога была беспаспяховай. У выніку першага паходу Альгерда («первой Литовщины» маскоўскіх летапісаў) улада Міхаіла Аляксандравіча над Вялікім княствам Цвярскім была адноўленая. Іншым поспехам ВКЛ было вяртанне Ржэвы, стратэгічнай крэпасці на Волзе, якая незадоўга да гэтага была захоплена Масквой. Падзеі гэтага паходу ў легендарнай форме перадае Хроніка Быхаўца.
Трэці паход
Вясной 1372 Масква ізноў пачала падрыхтоўку да нападу на Цвер. Апярэджваючы яго, 7 красавіка 1372, адначасова з выступленнем Міхаіла Аляксандравіча на Дзмітраў, войскі ВКЛ на чале з Кейстутам і Андрэем Полацкім напалі на Пераяслаў Залескі. Кампанія 1372 працягвалася паходамі літоўска-цверскага войска на спрэчныя паміж Цвер'ю і Масквой гарады Кашын і Таржок. 12 ліпеня 1372 цверскае і літоўскае войскі на чале з Альгердам злучыліся ля Любуцка для трэцяга паходу на Маскву. Туды ж падышлі асноўныя сілы маскоўскага войска. Ніводзін з бакоў не меў дастаткова сіл, каб схіліць ваенны поспех на свой бок, і ў сярэдзіне ліпеня ВКЛ, Цвер і Масква падпісалі Любуцкі дагавор 1372. У выніку паходаў Альгерда было праведзена размеркаванне сфер уплыву паміж ВКЛ і Масквой, ваенных дзеянняў паміж якімі не вялося да 1406.
Брылеўская вуліца
Назву атрымала ад старой дарогі, якая вяла да фальварка Брылевічы (вядомы з 16 стагоддзя).
Перасячэнні
Працягвае вуліцу Чкалава ад перасячэння з вуліцай Варанянскага. Перасякаецца з вуліцамі:
Сонечнае зацьменне 6 ліпеня 1815 года
Сонечнае зацьменне 6 ліпеня 1815 года — поўнае сонечнае зацьменне 143 сараса.
Зацьменне мела велічыню 1,0593 і дасягнула свайго максімуму ў 23:43:07 UTC у пункце з каардынатамі 88° пн. ш. 163° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 3 хв. 13 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 470 км.
Зацьменне 6 ліпеня 1815 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1815 годзе і 38-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 10 студзеня 1815 года, наступнае — 30 снежня 1815 года.
Крысціян Карамбё
Крысціян Карамбё (Christian Karembeu; нар., востраў Ліфу, Новая Каледонія) — французскі футбаліст, паўабаронца. Чэмпіён свету 1998 у складзе нацыянальнай зборнай Францыі.
Эдуар Даладзье
Эдуар Даладзье (Édouard Daladier; 18 чэрвеня 1884 — 10 кастрычніка 1970) — французскі палітык, дзяржаўны дзеяч, прэм’ер-міністр Францыі ў 1933, 1934, 1938—1940 гадах.
Дубраўскі сельсавет (Добрушскі раён)
Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Чырванабудскага раёна Гомельскай акругі БССР. З 4 жніўня 1927 года ў складзе Церахоўскага раёна. 30 снежня 1927 года сельсавет узбуйнены, у яго склад увайшла тэрыторыя скасаванага Чырванабудскага сельсавета. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Церахоўскім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Гомельскай вобласці. З 25 снежня 1962 года ў складзе Добрушскага раёна. 1 снежня 2009 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Усохабудскага сельсавета.
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года складала 685 чалавек, з іх 95,8 % — беларусы, 2,8 % — рускія, 1,0 % — украінцы.
На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 4 населеныя пункты: вёскі Дзімітраўка, Дубраўка, Красная Буда і Лук’янаўка.
Intel
Intel Corporation (вымаўляецца «Інтэл Карпэрэйшн») — амерыканская карпарацыя, вытворац шырокага спектру электронных прылад і камп’ютарных кампанентаў, уключаючы мікрапрацэсары, наборы сістэмнай логікі (чыпсэты) і інш. Штаб-кватэра ў горадзе Санта-Клара (Каліфорнія, ЗША).
Гісторыя
Intel заснавана ў Маўнтын-Вію (Каліфорнія, ЗША) у 1968 годзе Горданам Мурам і Робертам Нойсам, 18 ліпеня 1968 года зарэгістравана пад назвай NM Electronics, але неўзабаве пераназваная ў Intel.
У 1971 годзе акцыі Intel размешчаны на Нью-Ёркскай фондавай біржы. Intel стварыў першы камерцыйна даступны мікрапрацэсар (Intel 4004) таксама у 1971 годзе.
У 2005 годзе кампанія Apple абвясціла пра пачатак выкарыстання працэсараў Intel.
У 2010 годзе за $ 7,68 млрд набыта кампанія ў сферы камп’ютарнай бяспекі McAfee, на яе аснове створана падраздзяленне Intel Security Group.
У 2015 годзе за $ 16,7 млрд набыта кампанія Altera, якая распрацоўвае праграмуемыя лагічныя інтэгральныя схемы.
У красавіку 2011 года Intel пачаў пілотны праект з ZTE Corporation для вытворчасці смартфонаў з выкарыстаннем працэсара Intel Atom для ўнутранага рынку Кітая.
Спіс аб’ектаў PGC (1834001—1835000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1834001—1835000)
Gymnochiromyia flavella
Gymnochiromyia flavella — від двухкрылых сямейства. Сустракаецца ў Палеарктыцы.
Сезон 2019 ФК Маладзечна
У 2019 годзе футбольны клуб «Маладзечна» з Маладзечна прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад каманды
Станам на кастрычнік 2019 года.
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Баршчэўнік
Баршчэ́ўнік (Heracleum) — род кветкавых раслін сямейства парасонавых.
Апісанне
Двух- або шматгадовыя травяністыя расліны з тоўстым прамастойным галінастым сцяблом вышынёй да 5—6 м. Лісце чаргаванае, трайчастае, перыстае або двойчыперыстае. Кветкі дробныя, белыя, зеленавата-жоўтыя, ружовыя, у складаных парасоніках. Плод — яйцападобны або адваротнаяйцападобны плоскі віслаплоднік.
Пашырэнне
Адрозніваецца каля 70 відаў. Пашыраны ва ўмеранай і субтрапічнай зонах Еўропы, Азіі і Паўночнай Амерыкі. На тэрыторыі Беларусі 2 дзікарослыя —, нар. назвы баршаўка, бядрыца, баршч і ; каля 10 інтрадукаваных відаў, з якіх найбольш вядомы.
Выкарыстанне
Кармавыя, лекавыя, дэкаратыўныя, харчовыя, меданосныя і эфіраалейныя расліны. Сок большасці відаў, асабліва баршчэўніка Сасноўскага выклікае дэрматыты.
Пастушок вадзяны
Вадзяны пастушок, таксама пастушок (Rallus aquaticus) — невялікая водная птушка сямейства.
Апісанне
Даўжыня цела 22—30 см, размах крылаў 36—45 см. Доўгая, чырвоная, злёгку загнутая ўніз дзюба, крыху сціснутая з бакоў. Падхвосце белае. Ногі бледна ружаватыя з доўгімі пальцамі. Маладыя менш кантрастныя, з шэра-крэмавай дзюбай. Птушаняты ў чорным пуху са светлай дзюбай. Голас: свісты, віскат і рохканне.
Пашырэнне
Арэал разарваны: Еўропа (акрамя поўначы), Паўднёвая, Цэнтральная і Усходняя Азія. Насяляе плыткія вадаёмы з плаваючай расліннасцю, невялікімі вокнамі адкрытай вады, а таксама зонамі густой надводнай расліннасці, забалочаныя лугі. У Балгарыі адзначаўся ў гарах да вышыні 1700 м. На Беларусі нешматлікі пералётны і транзітна мігрыруючы від.
Пералёты від, адзінкавыя асобіны застаюцца на зімоўку. Месцы зімовак часткова ў межах гнездавога арэала, а таксама паўднёвы захад Еўропы, басейн Міжземнага мора, Сінайскі паўвостраў, Малая Азія, Паўднёвая Азія. Заходнееўрапейскія і паўднёваеўрапейскія папуляцыі аселыя.
Асаблівасці біялогіі
Гняздо робіць у купіне пад прыкрыццем густой расліннасці (часта ля куста) паблізу вады. Яно ўяўляе няшчыльны шар у выглядзе стажка з сухіх лістоў і сцёблаў надводных раслін, часта размешчаны сярод расліннасці і зверху нябачны.
Яйкі (7—10, часам 5—16) крыху падоўжаныя з тупым вузейшым канцом, белаватыя, крэмавыя або пясочна-жоўтага колеру з чырванаватым або блакітнаватым адценнем. Глыбокія плямы рэдкія, больш густыя на шырокім канцы, чырвона-карычневыя альбо папялістыя з фіялетавым адценнем; паверхневыя — большага памеру, бурыя або ржавыя.
NGC 3291
NGC 3291 — зорка ў сузор’і Малы Леў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Карпарацыя
Карпарацыя (ад  — аб’яднанне) — юрыдычная асоба, якая з’яўляецца аб’яднаннем фізічных асоб, пры гэтым незалежна ад іх (гэта значыць самакіруецца). У шырокім сэнсе пад карпарацыяй можна разумець усякае аб’яднанне з эканамічнымі мэтамі дзейнасці.
Юрыдычная аддзяленне карпарацыі ад яе ўдзельнікаў дае ёй перавагі, недаступныя іншым формам аб’яднанняў, напрыклад таварыствам з абмежаванай адказнасцю. Канкрэтны прававы статус і праваздольнасць карпарацыі вызначаецца месцам яе стварэння.
Himantoglossum hircinum
Himantoglossum hircinum — від аднадольных кветкавых раслін роду сямейства. Тыпавы від роду.
Адкрыццё
Від пад агульнапрынятай назвай быў апісаны нямецкім навукоўцам Куртам Шпренгелем у 1826 годзе ў трэцім томе Systema vegetabilium. Самы стары запіс і малюнак расліны ставяцца да 1583 года (гербарый ). У 1753 годзе ў сваёй працы Species Plantarum Карл Ліней апісаў від пад назвай Satyrium hircinum. Акрамя яго, пад рознымі назвамі расліну апісвалі Каспар Баўгін,, Жан Франсуа Сег’е.
Сінаніміка
Паводле базы дадзеных The Plant List, у сінаніміку віду ўваходзяць наступныя назвы :
Іаахім фон Рыбентроп
Ульрых Фрыдрых Вільгельм Іаахім фон Рыбентроп (Ulrich Friedrich Wilhelm Joachim von Ribbentrop;,  — , ) — нямецкі дзяржаўны дзеяч і дыпламат. З 1934 года — кіраўнік замежнапалітычнага аддзела нацыянал-сацыялісцкай партыі. Актыўна ўдзельнічаў у заключэнні англа-германскага пагаднення (1935) і «антыкамінтэрнаўскага пакту» (1936). Пасол Германіі ў Вялікабрытаніі (1936—1938), міністр замежных спраў Германіі (1938—1945). У 1939 годзе падпісаў, так званы Пакт Молатава — Рыбентропа. На Нюрнбергскім працэсе быў асуджаны да смяротнага пакарання і павешаны.
ФК Чыта
«Чыта́» — расійскі футбольны клуб з Чыты, выступае ў Другім дывізіёне. Заснаваны ў 1974 годзе пад назвай «Лакаматыў» Чыта. У 2006 годзе быў выключаны з Першага дывізіёна з-за недахопаў у дакументацыі, затым быў рэарганізаваны, змяніў назву і быў пераведзены ў Другі дывізіён. У сезоне 2008 клуб заняў 1-е месца ў зоне «Усход» Другога дывізіёна і вярнуўся ў Першы дывізіён, але ў сезоне 2009 заняў 17-е месца ў Першым дывізіёне і зноў вярнуўся ў зону «Усход» Другога дывізіёна.
Язненская дуброва
Я́зненская дуброва — батанічны помнік прыроды рэспубліканскага значэння ў Язненскім лясніцтве ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Дуброва ялова-сніткавая. Плошча дубровы складае 22 га. Сярэдні ўзрост дрэў каля 150 гадоў (асобных экземпляраў да 200—250 гадоў), вышыня да 25 м, дыяметр 0,5 м. Рэдкі для поўначы Беларусі па ўзросце i прадукцыйнасці масіў дубовага лесу. Ахоўны статус нададзены ў 1963 годзе.
Бітва пад Ваплаўкен (1311)
Войска Віценя (4 тыс. чал.) вярталася з набегу на Прусію (Эрмінскую зямлю), дзе быў, між іншым, спалены Лідзбарк, вяло з сабою 1200 чалавек палону, і стала табарам каля Ваплаўкен. Там яго нагнала ордэнскае войска пад камандаваннем маршала ордэна Хайнрыха фон Плоцке (нямецкія хронікі паведамляюць, што немцаў было «ў 8 разоў меней», г.зн. каля 500 чал.). Бітва перамяшчалася ад табару да возера Муй, у яе ходзе шмат літоўцаў было пасечана, а рэшту загналі ў возера, дзе яны патанулі. У тым самым возеры, мяркуецца, былі патопленыя і нарабаваныя літоўцамі літургічныя прадметы. Аднак, каля 1000 літоўцаў удалося збегчы.
Нямецкія хронікі (Марцін Маўрыцый у «Хроніцы прускіх магістраў») паведамляюць, што Віцень быццам выхваляўся перад палоннымі хрысціянамі, што «іх бог ім не дапамагае». Тым большай была радасць як вызваленых, так і вызваліцеляў. Каля месца бітвы была пастаўленая капліца (заняпала і разбурылася ў часы Рэфармацыі). Вялікі магістр Карл фон Трэвір фундаваў, у гонар гэтай перамогі, кляштар бенедыктынак у Торуні.
Касмагонія
Касмаго́нія (κοσμογονία, ад — Сусвет γονή — нараджэнне) — раздзел астраноміі, які распрацоўвае праблемы паходжання і эвалюцыі нябесных целаў і іх сістэм, у прыв., праблему паходжання Сонечнай сістэмы. Правільнае развязанне гэтай праблемы можа мець істотнае значэнне для разумення сучасных геафізічных і геалагічных працэсаў, якія адбываюцца ў нетрах Зямлі. Таксама распрацоўваюцца праблемы зоркаўтварэння.
Пячора Каске
КАСКЕ — пячора з палеалітычным жывапісам. Францыя, дэпартамент Ардэш, міжземнаморскае ўзбярэжжа каля вусця р. Роны, у некалькіх км на поўдзень ад Марселю.
NGC 3292-1
NGC 3292-1 (іншыя абазначэнні — MCG -1-27-23, PGC 31370) — лінзападобная галактыка (S0) ў сузор’і Секстант.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Пячора Каске
Адкрытая ў 1991. Уваход у пячору, размешчаны на глыбіні 36 м пад вадой і які ўяўляе сабою пачатак доўгага (160 м) нахільнага калідора, быў вядомы раней, але пракрасціся ў сухую частку пячоры Анры Каске смог толькі ў 1991. На сценах сухой часткі пячоры захаваліся адбіткі далоняў, малюнкі канёў, казлоў, цюленяў і, відаць, пінгвінаў, якія жылі тут у ледніковы перыяд. Радыёвугляродная датыроўка: выявы далоняў, зробленыя чорнай фарбай на аснове вугля (27870±430, 27110±390, 27110±350 і 26360±400). Затым, пасля паўзы амаль у 9 тыс. гадоў, ідзе серыя з 6 маляўнічых малюнкаў канёў, бізонаў і драпежніка: 19200±220, 18820±310, 18840±240, 18420±420, 18530±180, 18030±370. Апошняя датыраўка з К.: 16370±350 гэта кавалачак вугля, хутчэй усяго ад паходні, які мог быць скарыстаны і пры найпознім наведванні пячоры да таго, як уваход у яе стаў запаўняцца марской вадой. Карэктнасць датыроўкі чорных адбіткаў рук падвергнуў сумненню Р. Беднарык, зазначыўшый, што датаваны быў толькі дрэўны вугаль, а не момант стварэння малюнка рукі. Для гэтага мадленскі чалавек, як і любы іншы дагістарычны чалавек, мог, па меркаванні Р. Беднарыка, браць вугаль ва ўжо існуючым агмені. У К. як раз была такая магчымасць: на падлозе залы з роспісамі захаваўся агмень, датаваны таксама каля 27000.
Мемарыяльная царква кайзера Вільгельма
Мемарыяльная царква кайзера Вільгельма (ням. Kaiser-Wilhelm-Gedächtniskirche або каротка Gedächtniskirche — Гедэхтніскірхэ) — пратэстанцкая царква ў Берліне на вуліцы Курфюрстэндам, адзін з сімвалаў сталіцы Германіі і адна з самых любімых цэркваў берлінцаў.
Мемарыяльная царква была пабудавана па праекце архітэктара Франца Швехтэна ў 1891—1895 гадах у гонар першага германскага кайзера Вільгельма I па загадзе яго ўнука, апошняга кайзера Германіі Вільгельма II. Доўгі час яна была самай высокай царквой Берліна (яе вышыня складала 113 м).
Калі пасля вайны паўстаў план пабудаваць на месцы разбуранай царквы новы будынак, толькі адна з шматлікіх берлінскіх газет атрымала больш за 47 тысяч гнеўных лістоў пратэсту.
Сонечнае зацьменне 10 студзеня 1815 года
Сонечнае зацьменне 10 студзеня 1815 года — кольцападобнае сонечнае зацьменне 138 сараса.
Зацьменне мела велічыню 0,9143 і дасягнула свайго максімуму ў 13:57:06 UTC у пункце з каардынатамі 64° пд. ш. 24° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 7 хв. 55 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 438 км.
Зацьменне 10 студзеня 1815 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1815 годзе і 37-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 17 ліпеня 1814 года, наступнае — 6 ліпеня 1815 года.
Вуліца Каліноўскага (Мінск)
Вуліца названа ў 1963 годзе ў азнаменаванне 100-годдзя Паўстання 1863—1864 гадоў у гонар Кастуся Каліноўскага (1838—1864), рэвалюцыянера-дэмакрата, мысліцеля і публіцыста, кіраўніка Паўстання 1863—1864 гадоў на Беларусі і ў Літве.
Размяшчэнне
Вуліца рацягнулася на 3,3 км ад Лагойскага тракту да праспекта Незалежнасці.
Сцяг Род-Айленда
Сцяг Род-Айленда (Flag of Rhode Island) - адзін з дзяржаўных знакаў амерыканскага штата Род-Айленд.
Сцяг уяўляе сабой белае палотнішча з суадносінамі бакоў 29:33 з намаляванымі ў цэнтры па крузе трынаццаццю залатымі пяціканцовымі зоркамі (Род-Айленд ўвайшоў у ЗША ў ліку першых 13 штатаў). У крузе размешчаны залаты якар, пад якім знаходзіцца сіняя стужка з залатым надпісам «HOPE» (Надзея). Часам выкарыстоўваецца сцяг з залатымі махрамі па краях.
Сучасны сцяг выкарыстоўваецца з 1897 года.
Арцём Аляксандравіч Бруй
Арцём Бруй (нар., ) — беларускі футбаліст, абаронца наваполацкага «Нафтана» (у арэндзе з «Мінска»).
Клубная кар’ера
Выхаванец клуба «Мінск», выступаў за юнацкія каманды клуба, з 2019 года пачаў гуляць за дубль. Летам 2021 года пачаў прыцягвацца да асноўнай каманды. 15 жніўня 2021 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе, адгуляўшы ўсе 90 хвілін у матчы з барысаўскім БАТЭ (0:1).
Восенню 2021 года за наўмысны штуршок іграка саперніка, з-за якога той атрымаў цяжкую траўму, быў дыскваліфікаваны на 21 матч з улікам першынства дублёраў.
У пачатку 2022 года на правах арэнды далучыўся да «Оршы», а ў чэрвені перайшоў у рагачоўскі «Макслайн», дзе замацаваўся ў стартавым складзе і дапамог клубу выйсці ў Вышэйшую лігу, куды ён, аднак, не быў дапушчаны.
Са студзеня 2023 года трэніраваўся з наваполацкім «Нафтанам» і ў лютым афіцыйна стаў іграком клуба.
Міжнародная кар’ера
У кастрычніку 2019 года гуляў за юнацкую зборную Беларусі (да 17 гадоў) у кваліфікацыйным раўндзе чэмпіянату Еўропы.
Маяк (гара, Пастаўскі раён)
Гара Маяк — узгорак у Беларусі, размешчаны каля дарогі Казнадзеюшкі — Каптаруны за 0,2 км на ўсход ад вёскі Рынкяны Пастаўскага раёна Віцебскай вобласці. Гара Маяк з’яўляецца вышэйшай кропкай Пастаўскага раёна і Свянцянскіх градаў на тэрыторыі Беларусі.
Абсалютная вышыня гары Маяк складае 240,5 метраў над узроўнем мора, адносная вышыня складе 15-25 метраў. Спадзістасць схілаў дасягае 20 %. Гара выцягнута з поўначы на поўдзень на 250 метраў пры шырыні 200 метраў і мае плошчу 13,0 га. Абвод — 1,5 кіламетра. Паверхня ўзгорка няроўная: неглыбокімі вузкімі лагчынамі ён падзелены на тры адасобленыя часткі. Складзена гэта форма рэльефу канцова-марэннымі адкладамі з марэнных суглінкаў з галькай і жвірам. На вяршыні і па схілах сустракаецца шмат невялікіх валуноў. Гара Маяк утварылася ў выніку дзейнасці паазёрскага ледавіка 17-20 тысяч гадоў таму шляхам выціскання і пераадкладання горных парод каля краю актыўнай лядовай масы.
Распаўсюджванне COVID-19 у Бельгіі
Першы выпадак захворвання COVID-19 у Бельгіі упершыню быў пацверджаны 4 лютага 2020 года, калі жыхар краіны ў складзе групы з дзевяці бельгійцаў, рэпатрыіраваных з Уханя ў Брусэль, даў станоўчы вынік на вірус. Перадача ў межах Бельгіі была пацверджана ў пачатку сакавіка ў канцы школьных канікул на карнавале, калі многія турысты вярнуліся з Паўночнай Італіі на працу або ў школу, што прывяло да эпідэміі з хуткім павелічэннем колькасці выпадкаў захворвання ў сакавіку—красавіку 2020 года. Да канца сакавіка выпадкі былі зарэгістраваныя ва ўсіх 10 правінцыях краіны.
Па стане на 18 красавіка 2020 года бельгійскія ўлады паведамілі пра 38 496 пацверджаных выпадках захворвання, у агульнай складанасці 5683 памерлых і 8757 выпісаных пацыентаў. На той момант 5161 чалавек у бельгійскіх бальніцах ляжалі з COVID-19, у тым ліку 1140 у рэанімацыі. Аднак фактычная колькасць інфіцыраваных, верагодна, нашмат вышэй, чым колькасць дыягнаставаных выпадкаў, паколькі лабараторныя тэсты абмяжоўваліся канкрэтнымі людзьмі і/або людзьмі з цяжкімі сімптомамі, а таксама таму, што многія людзі з лёгкімі або адсутнымі сімптомамі не звярталіся па медыцынскую дапамогу, нават калі яны маглі перадаваць вірус.
Станам на 2023 год у краіне зафіксавана 4,8 млн выпадкаў заражэння, у тым ліку 34 тысячы смерцяў.
NGC 3292-2
NGC 3292-2 (іншыя абазначэнні — MCG −1-27-22, NPM1G −05.0370, PGC 31364) — лінзападобная галактыка (S0) ў сузор’і Секстант.
Гэты аб’ект не ўваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога» і быў дададзены пазней.
Аляксандр Ван дэр Бэлен
Аляксандр Ван дэр Бэлен (Alexander Van der Bellen, вядомы таксама як VdB (ФАУ-дэ-бе); нар. 18 студзеня 1944, Вена, Трэці рэйх) — аўстрыйскі эканаміст і палітычны дзеяч, лідар Аўстрыйскай партыі зялёных (Die Grünen — Die Grüne Alternative) у 1997—2008 гадах, 4 снежня 2016 года абраны прэзідэнтам Аўстрыі (уступіў на пасаду 26 студзеня 2017 года).
Сцяг Пенсільваніі
Сцяг Пенсільваніі (Flag of Pennsylvania) - адзін з афіцыйных знакаў амерыканскага  штата  Пенсільванія.
Гісторыя і апісанне
Сцяг Пенсільваніі складаецца з размешчанага на сінім фоне па цэнтры сцяга герба штата. Першы сцяг з выявай герба быў прыняты Генеральнай асамблеяй  штата ў 1799 годзе. Падчас грамадзянскай вайны злучэннямі Пенсільваніі выкарыстоўваўся сцяг, падобны да сцяга краіны, але з выявай герба штата ў полі з зоркамі. 13 чэрвеня 1907 года Генеральная асамблея штата пастанавіла выкарыстоўваць у якасці фону сцяга сіні колер. На сённяшні дзень гэта апошняе змяненне сцяга.
Герб
Першы герб Пенсільваніі, галоўнага элемента сцяга, упершыню з'явіўся ў 1777 годзе на папяровых грошах штата. Яго знешні выгляд амаль супадаў з пячаткай штата. У 1778 годзе Калеб Лоунс (Caleb Lownes) з Філадэльфіі стварыў новы герб. Ён складаўся з шчыта, на якім былі намаляваны знакі з пячаткі штата: карабель, плуг і снапы пшаніцы; на нашлемніку - арол; па баках шчыта - два вараных каня. Дэвізам герба стала выслоўе «Дабрачыннасць, Свабода і Незалежнасць» (Virtue, Liberty and Independence). Пад шчытом былі намаляваныя перасякальныя галіны алівы і сцябло кукурузы. Першапачаткова сцеблы кукурузы былі намаляваныя і за коньмі, але ў 1805 годзе яны былі выключаны з герба. У перыяд да 1873 года ў афармленне герба былі ўнесены некаторыя змены, галоўным чынам яны датычыліся колеру і размяшчэння коней. У 1874 годзе легіслатура штата прызначыла камісію для ўстановы афіцыйнага герба. У наступным 1875 годзе камісія абвясціла аб афіцыйным прыняцці амаль нязменным герба, распрацаванага яшчэ Лоунсам амаль стагоддзе таму. Герб, прыняты камісіяй, выкарыстоўваецца на сцягу Пенсільваніі без змен да гэтага часу.
Цікавыя факты
Паводле апытання, праведзенага ў 2001 годзе Вексілалагічнай Асацыяцыяй ЗША, сцяг Пенсільваніі размясціўся толькі на 57 месцы сярод 72 сцягоў штатаў ЗША,  тэрыторый ЗША і  канадскіх правінцый.
Эмэ Жуль Далу
Эмэ Жуль Далу (Aimé-Jules Dalou;, Парыж — , Парыж) — французскі скульптар, прадстаўнік натуралістычнай школы.
Жыццё і творчасць
Ва ўзросце 11 гадоў Далу паступіў у школу малявання, дзе вучыўся ў класе скульптара Жана-Баптыста Карпо, які выкладаў яму маляванне і пластыку на антычных узорах. Як лепшаму вучню, Далу дазвалялася працаваць у майстэрні Карпо. У 1856 году Далу перайшоў у мастацкае атэлье Францыска Жазефа Дзюрэ, але заставаўся там нядоўга. Пазней малады скульптар некаторы час працаваў у якасці аўтара мадэляў для ювеліраў і майстроў па бронзе.
У 1862 годзе ён дэбютаваў на выставе ў парыжскай Школе вытанчаных мастацтваў, прадставіўшы там сваю гіпсавую статую. У 1870 годзе ён стварыў статую «вышывальшчыца», за якую атрымаў прэмію на Парыжскім салоне. Падчас Франка-прускай вайны скульптар служыў у Нацыянальнай гвардыі; абвінавачаны ва ўдзеле ў Парыжскай камуне, Далу быў вымушаны эміграваць у Англію, дзе яго працы карысталіся вялікім поспехам.
Пасля вяртання ў 1879 годзе ў Францыю ён выставіў свае творы ў салоне 1883 года і атрымаў за два выстаўленыя барэльефы 2 ганаровыя медалі (адзін з барэльефаў Далу рабіў па замове Нацыянальнага сходу Францыі).
Баршчоўскі сельсавет (Добрушскі раён)
Баршчо́ўскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Добрушскага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок (да 2011 г. вёска) Баршчоўка.
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 664 чалавекі, з іх 90,5 % — беларусы, 6,8 % — рускія, 2,0 % — украінцы.
Касмалогія
Касмалогія — раздзел астраноміі, які вывучае Сусвет як адзінае цэлае, выяўляе геаметрычную структуру Сусвету, яе эвалюцыі і паходжання ўсіх аб'ектаў, якія яе запаўняюць. Назіральныя асновы касмалогіі абапіраюцца на дадзеныя астрафізікі і зорнай астраноміі, а тэарэтычныя — на найбольш агульныя законы фізікі: агульную тэорыю адноснасці, фізіку элементарных часціц і электрадынаміку.
Вуліца Лук’яновіча (Мінск)
Вуліца Лук’яновіча — вуліца ў Савецкім раёне Мінска, злучае вуліцу Максіма Багдановіча і Лагойскі тракт.
Да перайменавання ў 1997 вуліца насіла назву 3-я Пасялковая.
Шэрая курапатка
Шэрая курапатка (Perdix perdix) — шырока распаўсюджаны від з роду курапатак. Цяжка адрозны ад іншага віду, барадатай курапаткі. Аб’ект палявання.
Апісанне
Прадстаўнікі віду — сярэдняй велічыні курапаткі. Даўжыня цела 28-35 см, размах крылаў 45-55 см.
Дзюба і ногі цёмнага колеру. Верхняя частка апярэння рабая, карычневага колеру, бакі і хвост рудыя. Шпоры на нагах адсутнічаюць. Палавыя адрозненні зводзяцца толькі да таго, што самкі афарбаваныя крыху святлей. Каштанавага колеру плямай на грудзях больш выразная ў самцоў і адсутнічае ў маладых. У палёце бачныя рулявыя ржавага колеру.
Пашырэнне
Арэал: Еўропа (акрамя поўначы і цэнтральна-паўднёвай часткі Пірэнейскага п-ва), Малая Азія, Цэнтральная Азія. Насяляе палі (ахвотней з групамі кустоў на межах), лугі і ўзгоркі з высокай расліннасцю, стэпы і лесастэпы, маладыя лясы (5-15 гадоў), дзюны, берагі рэк і азёр. На Каўказе пранікае далінамі ў горы да вышыні каля 2700 м. На Беларусі звычайны аселы і часам качуючы від, але з вельмі зменлівай колькасьцю па гадах.
Асаблівасці біялогіі
Гняздо ў ямцы, высланай сухой травой і лісцем (спарадычна пер’ем самкі) у выглядзе правільнага паўшар’я, схаванае сярод раслін (у сельскагаспадарчых пасевах звычайна на межах, у канюшыне, люцэрне, радзей у збожжы).
На асцерагаючы, прарэзлівы крык усе птушкі чародкай узлятаюць амаль адначасова. Калі небяспеку відаць здаля, хутка і скрытна адбягаюць.
Спіс скрэбняў Беларусі
У Беларусі налічваецца не 16 відаў скрэбняў.
Лаваш
Лаваш (lavaş, fetir, լավաշ, lavaş, lәvәş,  — lavâš, ლავაში) — прэсны белы хлеб у выглядзе тонкай ляпёшкі з пшанічнай мукі, распаўсюджаны пераважна ў народаў Каўказа і іншых рэгіёнаў Блізкага Усходу.
Ураўненне Паўлі
Ураўненне Паўлі — ураўненне нерэлятывісцкай квантавай механікі, якое апісвае рух зараджанай часціцы са спінам 1/2 (напрыклад, электрона) у вонкавым электрамагнітным полі. Прапанавана Вольфгангам Паўлі ў 1927 годзе. Не блытаць з, якое таксама часам называюць ураўненнем Паўлі.
Ураўненне Паўлі з’яўляецца абагульненнем ураўнення Шродзінгера, якое ўлічвае наяўнасць у часціцы ўласнага механічнага моманту імпульсу — спіна. Часціца са спінам 1/2 можа знаходзіцца ў двух розных спінавых станах з праекцыямі спіна +1/2 і −1/2 на некаторы (адвольна выбраны) кірунак, які прымаецца звычайна за вось z. У адпаведнасці з гэтым хвалевая функцыя часціцы \psi (r,t) (дзе r — каардыната часціцы, t — час) з’яўляецца двухкампанентнай: Пры паваротах каардынатных восей \psi_1 i \psi_2 пераўтвараюцца як кампаненты спінара. У прасторы спінарных хвалевых функцый скалярны здабытак \psi i \psi' мае выгляд Аператары фізічных велічынь з’яўляюцца матрыцамі 2×2, якія для велічынь (назіраных), незалежных ад спіна, кратныя адзінкавай матрыцы.
У сілу агульных законаў электрадынамікі электрычна зараджаная сістэма з ненулявым спінавым момантам \vec{s} валодае і магнітным момантам, прапарцыянальным \vec{s}: (g — гірамагнітныя адносіны). Для арбітальнага моманту, дзе е — зарад, m — маса часціцы; спінавыя гірамагнітныя адносіны аказваюцца ў два разы большымі:. У вонкавым магнітным полі напружанасці \vec{B} магнітны момант валодае патэнцыяльнай энергіяй, дабаўленне якой у гамільтаніян H электрона ў вонкавым электронна-магнітным полі з патэнцыяламі \phi і A прыводзіць да ўраўнення Паўлі: дзе \hat p — аператар імпульсу, \hat I — адзінкавы аператар, а \hat \sigma прапарцыянальны аператару спіна:.
Прапанаванае першапачаткова на аснове эўрыстычных меркаванняў ураўненне Паўлі аказалася натуральным следствам рэлятывісцкі-інварыянтнага ўраўнення Дзірака ў слабарэлятывісцкім прыбліжэнні, у якім улічваюцца толькі першыя члены раскладання па адваротных ступенях скорасці святла.
Калі напружанасць вонкавага магнітнага поля не залежыць ад прасторавых каардынат, то арбітальны рух часціцы і змяненне арыентацыі яе спіна адбываюцца незалежна. Хвалевая функцыя пры гэтым мае выгляд, дзе \Phi (r,t) — скалярная функцыя, якая падпарадкоўваецца ўраўненню Шродзінгера, а спінар задавальняе ўраўненню З гэтага ураўнення вынікае, што сярэдняе значэнне спіна прэцэсіруе вакол напрамку магнітнага поля: Тут — цыклатронная частата, \vec{n} — адзінкавы вектар уздоўж магнітнага поля.
На аснове ўраўнення Паўлі можа быць разлічана расшчапленне ўзроўняў электронаў у атаме ў вонкавым магнітным полі з улікам спіна (эфект Зеемана). Аднак больш тонкія рэлятывісцкія эфекты ў атамах, абумоўленыя спінам электрона, могуць быць апісаны толькі пры ўліку больш высокіх членаў раскладання рэлятывісцкага ўраўнення Дзірака па адваротных ступенях скорасці святла.
Мадонна з дзіцем пад яблыняй
Мадонна з дзіцем пад яблыневым дрэвам — карціна, якая напісана майстрам паўночнага рэнесансу Лукасам Кранахам Старэйшым ў 20-х гадах XVI стагоддзя ў перыяд росквіту свайго таленту.
Магчыма, карціна была абрэзаная.
Апісанне
Колеравая гама карціны разнастайная і насычана высакародным чырвоным, жоўтым, залацістым, зялёным і іх адценнямі.
«Мадонна з дзіцем пад яблыняй» выказвае нямецкі народны ідэал прыгажосці чалавека і патрыятычныя пачуцці любові да роднай зямлі. Мастак адлюстраваў Мадону ў вобразе чароўнай зямной жанчыны з немаўляткам на руках, якая размясцілася ў яблыневым садзе. Яе рудыя валасы, як у прынцэс з нямецкіх казак, свабодна спадаюць па плячах. Адзенне Мадоны адпавядае вопратцы нямецкіх арыстакратак, празрыстая газавая тканіна, якая затуляе яе шыю, яшчэ больш павялічвае гэта падабенства з Венерай, Лукрэцыяй або алегарычнай фігурай Чадалюбові.
З мэтай падкрэсліць ролю Маці Божай, як захавальніцы святла і радасці свету, мастак змясціў беззаганную Дзеву Марыю і немаўля на высокай гары, узмацняючы перспектыву далёкім саксонскім пейзажам ля падножжа гор.
Сучаснае месцазнаходжанне
Пераведзеная з дрэва на палатно карціна паступіла ў Эрмітаж у 1851 годзе, дзе і знаходзіцца цяпер.
Люфа
Люфа, луфа (Luffa) — род кветкавых раслін сямейства гарбузовых.
Апісанне
Апісана да 50 відаў. Аднагадовыя травы з лазячымі сцёбламі. Лісце пераважна 5—7-лопасцевае. Кветкі аднаполыя, аднадомныя, буйныя, жоўтыя ці белыя; тычынкавыя — у гронках, песцікавыя — адзіночныя. Плод падоўжана-цыліндрычны, даўжынёй 15—50 см (да 1 м), сухі, валакністы.
Распаўсюджванне
Распаўсюджаны ў тропіках. Старажытная культура (з 6 ст. да н.э.) Афрыкі, Індыі і Кітая. Культывуецца люфа цыліндрычная, або мачальны гарбуз, і люфа граністая, або вострарабрыстая.
Выкарыстанне
Харчовыя, лекавыя, тэхнічныя расліны. Маладыя плады ядуць, спелыя ўжываюць як мачалкі, для вырабу туфляў, капелюшоў, кошыкаў, ізаляцыйных матэрыяляў і інш. З насення здабываюць тэхнічны алей.
Сонечнае зацьменне 17 ліпеня 1814 года
Сонечнае зацьменне 17 ліпеня 1814 года — поўнае сонечнае зацьменне 133 сараса.
Зацьменне мела велічыню 1,0774 і дасягнула свайго максімуму ў 06:30:29 UTC у пункце з каардынатамі 31° пн. ш. 85° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 6 хв. 33 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 254 км.
Зацьменне 17 ліпеня 1814 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1814 годзе і 36-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 21 студзеня 1814 года, наступнае — 10 студзеня 1815 года.
Юхан Крысціян Клаўсен Даль
Юхан Крысціян Клаўсен Даль (Johan Christian Klausson Dahl;,  — , ) — нарвежскі жывапісец, графік, заснавальнік нарвежскага нацыянальнага пейзажу.
Сцяг Тэнесі
Сцяг Тэнэсі (Flag of Tennessee) - адзін з дзяржаўных знакаў амерыканскага штата Тэнесі.
Апісанне сцяга
Сцяг уяўляе сабой прамавугольнае палотнішча чырвонага колеру з вузкай сіняй паласой па правым краі. У цэнтры знаходзіцца сіні круг з белай аблямоўкай, усярэдзіне яго - тры белых зоркі. Зоркі павінны быць размешчаны такім чынам, каб лінія, праведзеная праз цэнтры любых з двух зорак не была раўналежна бакам сцяга.
Сімволіка сцяга
Тры зоркі сімвалізуюць тры асноўныя часткі штата - Усходні, Сярэдні і Заходні Тэнэсі. Сіні круг, на які змешчаны зоркі, сімвалізуе адзінства штата. Сіняя паласа ў вольнай часткі, са слоў аўтара сцяга палкоўніка Лероя Рывеса (LeRoy Reeves), нясе дэкаратыўную функцыю. Часопіс National Geographic ў кастрычніку 1917 года памылкова паведамляў, што зоркі сімвалізуюць штат Тэнэсі як трэці штат, які ўвайшоў у склад ЗША, пасля першапачатковых трынаццаці.
Эмблема, намаляваная ў цэнтры сцяга, выкарыстоўваецца ў сімволіцы некаторых буйных кампаній (Першы Банк Тэнэсі) і спартыўных каманд штата (футбольная каманда Тэнэсі Тайтанс з Нацыянальнай футбольнай лігі).
Катастрофа Boeing 737 у Стамбуле
Катастрофа Boeing 737 у Стамбуле — авіяцыйная катастрофа, якая адбылася 5 лютага 2020 года. Авіялайнер Boeing 737-800 авіякампаніі Pegasus Airlines выконваў унутраны рэйс PC2193 з Ізміра ў Стамбул, але пры пасадцы ў пункце прызначэння выкаціўся за межы ўзлётнай паласы і зваліўся з абрыву. Ад удару аб зямлю самалёт разбурыўся на тры часткі і загарэўся. На яго борце знаходзіліся 183 чалавек (177 пасажыраў і 6 членаў экіпажа), з іх загінулі 3.
NGC 3293
NGC 3293 (іншыя абазначэнні — OCL 816, ESO 128-SC5) — рассеянае скопішча ў сузор’і Кіль.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
PIKO Spielwaren GmbH
PIKO Spielwaren GmbH (ПІКА Шпільварэн) — нямецкая фірма-вытворца мадэляў і аксесуараў для чыгуначнага мадэлізма.