cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ёакім Трыер
Біяграфія
Адукацыю атрымаў у (Капенгаген). Пасля выпуску займаўся здымкамі рэкламных ролікаў і працаваў на тэлебачанні. Дэбютам у вялікім кіно стала карціна «Рэпрыза», прэм’ера якой адбылася 3 ліпеня 2006 года ў межах асноўнай конкурснай праграмы Кінафестывалю ў Карлавых Варах. 9 верасня 2006 года Трыер адправіўся на 31-ы Міжнародны кінафестываль у Таронта, дзе добра зарэкамендаваў свой праект; стужкай зацікавіліся Харві і Боб Вайнштэйны і дапамаглі спрадзюсіраваць праект у ЗША. Другая праца, «Осла, 31-га жніўня» ўмацавала статус пачаткоўца і прынесла шырокую вядомасць у Еўропе і вялікую колькасць узнагарод. У наступнай працы, фільме «Грамчэй, чым бомбы», зняліся Ізабэль Юпер, Джэсі Айзенберг і Гэбрыэл Бірн. Стужка «Тэльма» атрымала поспех на кінафестывалях па ўсім свеце.
Пячатка
У канцы X ст. праз Візантыю трапілі на Русь. Найбольшая колькасць віслых пячатак знойдзена ў Ноўгарадзе, а свінцовых пячатак для тавараў (пломбаў) — у Драгічыне на Бугу (цяпер у Падляскім ваяводстве Польшчы).
Беларусь
Знойдзены пячаткі XII ст. — Ефрасінні Полацкай і яе маці Сафіі, полацкіх епіскапаў Дыянісія і Міны. Пячаткі і з выявамі расквітнелага крыжа і Святога Глеба належалі менскаму князю Глебу Усяславічу. У Тураве знойдзена пячатка кіеўскага мітрапаліта Кірылы XIII ст. У першай палове XIV ст. ў Полацку карысталіся свінцовымі буламі, у канцы XIV —XV стст. ужываліся віслыя і прыкладныя васковыя пячаткі. Паводле тыпаў пячатак XIV—XV стст. былі княжацкія, епіскапскія, гарадскія, баярскія і іншыя.
У Польшчы і Вялікім Княстве Літоўскім у XV—XVIII стст. ужываліся асабістыя пячаткі-пярсцёнкі (сыгнеты). З прыняццем магдэбургскага права ў XIV—XVII стст. многія беларускія гарады мелі пячаткі з выявамі гербаў. Старажытныя адбіткі пячатак падзяляюцца на металічныя (X—XV ст.), васковыя (XIV—XVII ст.), сургучныя (з канца XVII ст.), курадымныя (XVIII—XIX стст.). У канцы XIX ст. ўзніклі каўчуковыя штэмпелі і спецыяльная масціка, каб рабіць адбітак на паперы.
Брэа
Брэа — прозвішча.
Дудзіцкі сельсавет (Рудзенскі раён)
Ду́дзіцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Рудзенскага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр сельсавета — вёска Дудзічы.
Гісторыя
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Самахвалавіцкага раёна Мінскай вобласці БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Самахвалавіцкім раёне БССР. З 18 студзеня 1931 года сельсавет у Пухавіцкім раёне, з 12 лютага 1935 года — у Рудзенскім раёне, з 6 ліпеня 1935 года — у Смілавіцкім раёне, з 11 лютага 1938 года — зноў у Рудзенскім раёне. Пасля ўвядзення абласнога падзелу 20 лютага 1938 года ў Рудзенскім раёне Мінскай вобласці. Пад час Другой сусветнай вайны з чэрвеня 1941 года да ліпеня 1944 года тэрыторыя сельсавета акупіравана нямецкімі войскамі. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Узлянскага сельсавета.
У 1930-х гадах сакратаром Дудзіцкага сельсавета быў Уладзімір Хадыка.
Чарніца (прыток Цны)
Чарні́ца — рака ў Лагойскім раёне Мінскай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Цна (басейн Дняпра).
Асноўны прыток — рака Каменка ці Мікалаеўшчына (праваруч).
Пачынаецца за 1 км на паўночны захад ад вёскі Станавішча, вусце за 2 км на паўночны захад ад вёскі Чабатары. Цячэ па паўночна-ўсходніх схілах Мінскага ўзвышша.
Даліна трапецападобная, месцамі У-падобная (шырыня 0,5—1,5 км). Схілы даліны пераважна стромкія, вышынёй 10—12 м, зрэдку абрывістыя. Пойма двухбаковая, у высокай і нізкай плыні забалочаная, у сярэдняй меліяраваная. Рэчышча ў сярэдняй плыні на працягу 7,2 км дадолу па плыні ад вёскі Каменская Слабада каналізаванае. Шырыня яго ў высокай плыні да 5 м, у нізкай да 10 м.
Каля ракі населеныя пункты Станавішча, Чарніца, Каменская Слабада, Наваганцавіцкая Рудня.
Чэхаславацкі ўрад у выгнанні
Чэхаславацкі ўрад у выгнанні — неафіцыйная назва Нацыянальнага камітэта вызвалення Чэхаславакіі, які першапачаткова атрымаў дыпламатычнае прызнанне ў якасці ўрада ад Вялікабрытаніі. Назва стала выкарыстоўвацца іншымі краінамі-саюзнікамі Вялікабрытаніі ў Другой сусветнай вайне, а пасля імі быў прызнаны і сам урад.
Сцяг Прагі
Сцяг Прагі — адзін з афіцыйных сімвалаў сталіцы Чэхіі горада Прагі.
Чэхаславацкі ўрад у выгнанні
Камітэт вызвалення першапачаткова быў створаны былым чэхаславацкім прэзідэнтам Эдвардам Бенешам у Парыжы ў кастрычніку 1939 года. Няўдалыя перамовы з Францыяй наконт яго дыпламатычнага статусу, а таксама наступная нацысцкая акупацыя Францыі вымусілі Камітэт у 1940 годзе перамясціцца ў Лондан. Адтуль ён у 1941 годзе пераехаў у Эстан-Эбатс, дзе знаходзіўся ў адноснай бяспецы ад нямецкіх бамбардзіровак Лондана.
Сцяг Прагі
Апісанне
Сцяг Прагі складаецца з дзвюх роўнавялікіх гарызантальных палос жоўтага і чырвонага колеру. Суадносіны шырыні і даўжыні сцяга: 2:3. Дапускаецца размяшчаць герб Прагі на фоне сцяга.
Чэхаславацкі ўрад у выгнанні
На працягу Другой сусветнай вайны гэты ўрад прызнаваўся законным урадам Чэхаславакіі (у прыватнасці, Савецкі Саюз усталяваў з ім дыпламатычныя адносіны праз пасольства СССР пры Саюзных урадах у Лондане). Быўшы антыфашысцкім, ён імкнуўся адмяніць прызнанне законнасці Мюнхенскага пагаднення і наступнай нямецкай акупацыі Чэхаславакіі і аднавіць рэспубліку ў яе межах 1937 года. Такім чынам, з боку тых краін, якія яго прызнавалі, ён дэ-юрэ з’яўлялася ўрадам Першай Чэхаславацкай Рэспублікі, якая працягвала існаваць.
NGC 5515
NGC 5515 (іншыя абазначэнні — UGC 9096, MCG 7-29-52, ZWG 219.57, KUG 1410+395, IRAS14105+3932, PGC 50750) — спіральная галактыка (Sab) ў сузор’і Валапас.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Мырцюкы
Мырцюкы (Миртюки) — вёска ў Стрыйскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Багданы (Жабінкаўскі раён)
Багданы́ (, Богданы) — вёска ў Жабінкаўскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Ленінскага сельсавета.
Сезон 2003 ЖФК Бабруйчанка
У 2003 годзе жаночы футбольны клуб «Бабруйчанка» з Бабруйска прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Касцёл Найсвяцейшай Тройцы (Бездзеж)
Касцёл Найсвяцейшай Тройцы — помнік архітэктуры ў в. Бездзеж Драгічынскага раёна Брэсцкай вобласці. Ставіцца да Пінскага дэканату Пінскай дыяцэзіі. Касцёл пабудаваны ў 1818 годзе, паводле іншых звестак касцёл быў узведзены ў 1914 годзе.
Архітэктура
Храм уяўляе сабой прамавугольны ў плане аб'ём, накрыты двухсхільным вальмавым дахам. Па цэнтральнай восі галоўнага фасада размешчаны ўваходны партал з сандрыкам, над ім люнет, франтон з круглым акном у тымпане і невялікая цыліндрычная сігнатурка з крыжам у завяршэнні. Бакавыя фасады расчлянёны прамавугольнымі арачнымі праёмамі. На лаканічных фасадах выдзелены антаблемент, для простай дэкарацыі выкарыстаны карнізныя цягі з зубчыкамі, лапаткі на вуглах і ў прасценках. Уваход аформлены парталам з паўкруглай люкарнай. У інтэр'еры бэлечная столь. Над уваходам размешчаны крывалінейнага абрысу хоры.
Арэра
Арэра (Orero) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Лігурыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Генуя.
Насельніцтва складае 576 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 36 чал./км². Займае плошчу 16 км². Паштовы індэкс — 16010. Тэлефонны код — 0185.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Madonna di Caravaggio e Madonna del Carmine.
Сяргей Васілевіч Маркевіч
Сяргей Васілевіч Марке́віч ( — ) — вучоны ў галіне фізічнай хіміі, доктар тэхнічных навук (1971).
Біяграфія
Нарадзіўся ў вёсцы Стайкі (зараз ва Віцебскай вобласці Беларусі). У 1940 годзе скончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт. У час Вялікай Айчыннай вайны ў партызанах, намеснік камандзіра па разведцы Чашніцкай партызанскай брыгады «Дубава». У 1944—1946 гадах на пасадах старшыні Чашніцкага раённага выканаўчага камітэта, загадчыка аддзела Дзяржплана БССР. З 1946 года працаваў у Інстытуце фізіка-арганічнай хіміі Акадэміі навук БССР, дзе ў 1952—1958 гадах займаў пасаду намесніка дырэктара, з 1958 года — загадчыка лабараторыі. Адначасова ў 1946—1963 гадах выкладаў у Беларускім інстытуце народнай гаспадаркі. З 1989 года С. В. Маркевіч у Інстытуце радыяцыйных фізіка-хімічных праблем НАН Беларусі.
Навуковая дзейнасць
Займаўся даследаваннем элементарных працэсаў каталізу, па радыяцыйным каталізе, радыёлізе арганічных і неарганічных дыэлектрыкаў. Стваральнік медыцынскага прэпарата «Рондэкс» — заменніка плазмы крыві.
Дораці Кейлі
Біяграфія
Яна нарадзілася на Цэйлоне, дзе яе бацька, сэр, быў 14-м. Кейлі прыехала ў Англію са Шры-Ланкі, калі ёй было сем гадоў і вучылася ў. Пасля гэтага яна пераехала ў Германію, дзе вывучала музыку. Яна вывучала навуку некаторы час, перад тым, як скончыць курс раслінаводства ва Універсітэцкім каледжы Рэдынга.
Дасягненні
Дораці таксама была таленавітай мастачкай, яна малявала грыбы, якія яна аглядала.
Першая сусветная вайна
У 1910 годзе Кейлі займалася валанцёрскай працай у цэнтры. Да таго, як былі створаны лабараторыі, яна была вымушана працаваць на гарышчы сядзібнага дома. прапанаваў ёй малую стыпендыю ў 1911 годзе. У перыяд з 1914 па 1918 год яна ўдзельнічала ў вайне, выконваючы шырокі спектр ваенных работ, такіх як: нарэзка папараці ў на подсціл для армейскіх коней і наладка інструментаў для фабрыкі самалётаў «». У 1916 годзе яна пакінула стыпендыят, каб узяцца за дапамогу на апошнія 18 месяцаў вайны. Дораці дапамагала Каралеўскай арміі ў медыцынскіх даследаваннях слупняка ў ў Лондане. У 1919 годзе яна вярнулася ў цэнтр імя Джона Інэса і была прызначана студэнткай, пазней у тым жа годзе ёй прысвоілі званне «міколаг».
Адкрыцці
Яна была членам-заснавальнікам Генетычнага таварыства ў 1919 годзе і адным з піянераў вывучэння генетыкі грыбоў у Злучаным Каралеўстве. Яна выявіла, што прыгожыя з’явы «разрыву цюльпанаў» тлумачыліся вірусам, верагодна, распаўсюджвальным тлёй, і незвычайнае змяненне колеру не было вынікам генетыкі. Аматары цюльпанаў, якія захацелі «сапраўдных колераў», былі задаволены, калі палічылі змены раздражняльнымі. Кейлі не толькі знайшла прычыну, але і прапанавала лячэнне. Яна апублікавала свае высновы ў 1928 годзе. Больш прыземленая Кейлі цікавілася формамі слізевікоў, і яна стварыла больш глыбокае разуменне палавога размнажэння ў іх.
Дораці выйшла на пенсію ў 1938 годзе, а праз год яна стала віцэ-прэзідэнтам ў 1939 годзе.
Юсукэ Мінагава
(皆川 佑介; нар. ) — японскі футбаліст. У 2014 годзе выступаў за нацыянальную зборную Японіі.
Кермадэк
Кермадэк (Kermadec) — астраўная дуга ў паўднёвай частцы Ціхага акіяна. Агульная плошча архіпелага - каля 33 км ², з іх плошча вострава Раўль - 29,4 км ². Належыць Новай Зеландыі. Сталага насельніцтва няма.
Геаграфія
Астравы размешчаны ў 800-1000 км на паўночны ўсход ад Паўночнага вострава Новай Зеландыі і больш чым у 1100 км на паўднёвы захад ад Ата (Тонга). Названы архіпелаг у гонар французскага мараплаўца Ёна дэ Кермадэка.
Плошча Кермадэцкага архіпелага - каля 33 км ², з іх плошча вострава Рауль - 29,4 км ². Склад - чатыры вострава і некалькі скал. На захадзе астравам абмываюцца морам Фіджы, на ўсход размешчаны глыбакаводны жолаб Кермадэк.
Астравы часткова пакрытыя трапічнымі і субтрапічным лясамі, некаторыя мясцовыя віды эндэмікі (Метрасідэрас кермадэцкі, Myrsine kermadecensis). На астравах - буйныя калоніі марскіх птушак.
Гісторыя
Лічыцца, што да прыбыцця еўрапейцаў палінезійцы двойчы прадпрымалі спробы каланізацыі астравоў Кермадэк — каля X - XI стст. і ў XIV ст. Але па невыяўленым прычынам яны пакідалі свае паселішчы.
30 чэрвеня 1788 г. астравы былі адкрыты брытанскімі мараплаўцамі. Яны былі даследаваны і нанесены на карту французскай экспедыцыяй 1793 г., якая шукала Жана-Франсуа дэ Лаперуза. Архіпелаг атрымаў сваю назву ў гонар Ёна дэ Кермадэка, капітана аднаго з караблёў экспедыцыі.
У XIX - першай палове XX стст. прадпрымаліся спробы каланізацыі еўрапейскімі і навазеландскімі перасяленцамі, але яны скончыліся няўдачай. Тым не менш, у 1886 г. Вялікабрытанія абвясціла аб анэксіі астравоў. У 1887 г. яны былі перададзены пад кіраванне ўрада Новай Зеландыі.
У 1938 - 1964 гг. на востраве Раўль працавалі радыё- і метэаралагічная станцыі, але яны былі эвакуяваныя ў сувязі з чарговым вывяржэннем мясцовага вулкана.
З 1990 года архіпелаг з'яўляецца прыродным запаведнікам. Сталага паселішча больш няма.
Полацкі раён
По́лацкі раён — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Віцебскай вобласці Беларусі. Утвораны 17 ліпеня 1924 года, у сучасных межах з 1960 года. Падзелены на 17 сельскіх саветаў. Размешчаны ў цэнтральнай частцы Віцебскай вобласці. Мяжуе з Расонскім, Верхнядзвінскім, Мёрскім, Глыбоцкім, Ушацкім, Шумілінскім і Гарадоцкім раёнамі, а таксама з Невельскім раёнам Расійскай Федэрацыі.
Геаграфія
У тэктанічных адносінах раён прымеркаваны да паўночнай ускраіны Вілейскага пахаванага выступу Беларускай антэклізы і паўднёва-ўсходняй ускраіны Латвійскай седлавіны. Зверху залягаюць пароды антрапагенавага ўзросту паазерскага, сожскага, дняпроўскага, у ледавіковых лагчынах — бярэзінскага і беларускіх зледзяненняў магутнасцю ад 30—50 м на водападзелах да 163 м у ледавіковых лагчынах; ніжэй дэвонскія да 300 м, на захадзе ардовікскія да 10—20 м і кембрыйскія да 50 м, паўсюдна верхнепратэразойскія (венд) да 300—350 м адклады. Пароды крышт. фундамента на глыбіні 600—800 м ніжэй узроўню мора.
Глебы раёна адносяцца да Полацкага (большая частка), Сенненска-Расонска-Гарадоцкага (на паўночным усходзе) і часткова Шаркоўшчынска-Верхнядзвінскага (на паўднёвым захадзе) аграглебавых раёнаў. Глебы сельскагаспадарчых угоддзяў пераважна дзярнова-падзолістыя і дзярнова-падзолістыя забалочаныя, а таксама тарфяна-балотныя. Вядомы шматлікія радовішчы торфу, таксама радовішчы пясчана-жвіровага матэрыялу, глін і суглінкаў, будаўнічых пяскоў.
Налічваецца 311 азёраў, агульная плошча якіх складае 106 кв.км. Азёры: і іншыя.
Асноўная рака — Заходняя Дзвіна з прытокамі Обаль, Палата, Ушача, Нача, Сосніца, Тураўлянка і інш. Усяго — 21 рака.
Заказнікі
На тэрыторыі Полацкага раёна знаходзяцца 4 дзяржаўныя заказнікі, якія займаюць 4,5 % ад агульнай плошчы лясоў. Заказнікі ўключаюць участкі прыродных ландшафтаў, прызначаныя для захавання і ўзнаўлення аднаго або некалькіх кампанентаў прыроды ў спалучэнні з абмежаваным гаспадарча-рэкрэацыйным выкарастаннем іншых аб’ектаў.
На тэрыторыі раёна знаходзяцца 4 геалагічныя заказнікі мясцовага значэння:
У 2015 годзе ў Полацкім раёне створаны 2 водна-балотныя заказнікі мясцовага значэння «Патокі» і «Шапавальскі мох».
Насельніцтва
На тэрыторыі раёна знаходзіцца 405 населеных пунктаў (2007).
Колькасць насельніцтва раёна (без уліку Полацка і Наваполацка):
Транспарт
Праз раён праходзяць чыгункі Невель—Полацк—Маладзечна і Віцебск—Полацк—Даўгаўпілс. Аўтадарогамі раён звязаны з гарадамі Віцебск, Рыга, Лепель, Глыбокае, Мёры, Верхнядзвінск, а таксама гарадскімі пасёлкамі Асвея і Расоны.
Адукацыя
Сістэма дашкольных устаноў раёна налічвае: 29 ясляў-садоў, 9 дзіцячых садоў, 1 цэнтр развіцця дзіцяці, 13 дзіцячых садоў-школ. У тым ліку: групы з парушэннем функцый апорна-рухальнага апарату, група для дзяцей з цяжкасцямі ў навучанні, санаторныя групы, спецыяльныя групы для дзяцей з парушэннямі зроку, інтэграваныя групы, кругласутачныя групы, вучэбна-педагагічныя комплексы.
У раёне 30 устаноў агульнай сярэдняй адукацыі, у тым ліку 2 гімназіі, кадэцкае вучылішча, 9 сярэдніх школ, 5 базавых школ, 13 вучэбна-педагагічных комплексаў, школа-інтэрнат для дзяцей-сірот і дзяцей, якія засталіся без апекі бацькоў, міжшкольны цэнтр дапрызыўнай падрыхтоўкі. Ва ўстановах агульнай сярэдняй адукацыі Полацкага раёна на 1 верасня 2018 года навучаецца 10205 вучняў, у тым ліку 1054 навучэнцаў — у гімназіях, 224 навучэнцаў — у кадэцкім вучылішчы.
Ахова здароўя
Медыцынскае абслугоўванне насельніцтва ў раёне ажыццяўляе ўстанова аховы здароўя «Полацкая цэнтральная гарадская бальніца».
Шляміца
Шляміца (Szlamica) — рака ў Польшчы і Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці Беларусі.
Адносіцца да басейна Нёмана, правы прыток Марыхі.
На Шляміцы стаіць вёска Калеты.
Манастырэць (Стрыйскі раён)
Манастырэць (Монастире́ць) — вёска ў Стрыйскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Імя Сцяпана Разіна
Імя Сцяпана Разіна (Имени Степана Разина) — рабочы пасёлак (з 1942) у Расіі, у складзе Лукаянаўскага раёна Ніжагародскай вобласці. Насельніцтва 3,1 тыс. чалавек (2005).
Размешчаны за 203 км на паўднёвы ўсход ад Ніжняга Ноўгарада, за 20 км на паўднёвы захад ад раённага цэнтра — горада Лукаянаў.
Шкляны завод, ляспрамгас.
Сцяг Чэске-Будзеёвіцаў
Сцяг Чэске-Будзеёвіцаў — адзін з афіцыйных сімвалаў чэшскага горада Чэске-Будзеёвіцы.
Геранёны (пагранічная застава)
Пагранічная застава «Геранёны» — падраздзяленне Лідскага пагранічнага атраду на ўчастку беларуска-літоўскай граніцы. Размешчана па адрасе: аграгарадок Геранёны, вул. Палявая.
Гісторыя
Сфарміравана паводле Указа Старшыні Дзяржпагранкамітэта ад 4 лютага 2011 года № 47 з месцам дыслакацыі ў аграгарадку Геранёны Іўеўскага раёна. З 6 ліпеня 2011 года пагранічная застава «Геранёны» прыступіла да аховы дзяржаўнай граніцы агульнай працягласцю каля 30,5 кіламетраў. Адлегласць ад пагранічнай заставы да дзяржаўнай граніцы каля 4 кіламетраў. Новы комплекс пагранічнай заставы, пабудаваны па Праграме ўладкавання знешняй граніцы Саюзнай дзяржавы на перыяд 2007—2011 гадоў і абсталяваны найноўшым тэхналагічным абсталяваннем, інфармацыйнымі, тэлекамунікацыйнымі, інжынернымі сеткамі і сістэмамі відэаназірання.
Васіль Сямёнавіч Ланавы
Васіль Сямёнавіч Ланавы (Василий Семёнович Лановой;, Масква — , Масква) — савецкі і расійскі акцёр кіно, майстар мастацкага слова (чытальнік), грамадскі дзеяч, педагог. З 1957 года — артыст Дзяржаўнага акадэмічнага тэатра імя Я. Вахтангава.
Народны артыст СССР (1985). Лаўрэат Ленінскай прэміі (1980). Член КПСС з 1968 года.
Чудзін
Чу́дзін (, Чудин) — аграгарадок у Беларусі, у Ганцавіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Адміністрацыйны цэнтр Чудзінскага сельсавета. Цэнтр СПК «Лань».
Геаграфія
Размешчаны за 40 км на ўсход ад горада Ганцавічы і чыгуначнай станцыі Ганцавічы (на лініі Лунінец — Баранавічы), на правым беразе ракі Лань, на аўтадарозе Ганцавічы — Чырвоная Слабада.
Гісторыя
Вядомы з XVI ст. як сяло ў Новагародскім ваяводстве Вялікага Княства Літоўскага. У XIX — пачатку XX ст. Чудзін — сяло (паводле іншых крыніц — вёска), у Круговіцкай воласці Слуцкага павета Мінскай губерні. У 1867 г. пабудавана з дрэва Георгіеўская царква, якая захавалася да нашага часу.
Жолаб Кермадэк
Жолаб Кермадэк — глыбакаводны жолаб у паўднёва-заходняй частцы Ціхага акіяна. На поўначы злучаецца з жолабам Тонга. Размяшчаецца ля ўсходняга падножжа астравоў Кермадэк, амаль мерыдыянальнага напрамку.
Даўжыня каля 1200 км. Кермадэк быў адкрыты ў 1889 годзе, экспедыцыяй брытанскага судна «Пінгвін». Максімальная глыбіня 10047 м - была замераная ў 1958 годзе, падчас рэйса савецкага навукова-даследчага судна «Віцязь».
Чудзін
Гісторыя
У 1886 годзе — сяло, 39 двароў, 349 жыхароў, царква. У канцы XIX ст. у Чудзіне жыў і працаваў вядомы фалькларыст і этнограф А. К. Сержпутоўскі. Паводле перапісу 1897 г. вёска, 87 двароў, 698 жыхароў. У 1909 г. 118 двароў, 787 жыхароў.
У лістападзе 1919 г. ўстаноўлена савецкая ўлада. У лютым 1918 г. акупіравана германскімі войскамі, з сакавіка 1919 г. — войскамі Польшчы. Савецкая ўлада аднаўлялася ў пачатку 1919 г. і ліпені-жніўні 1920 г. З сакавіка 1921 г. Чудзін у складзе Польшчы, вёска Чучавіцкай гміны Лунінецкага павета Палескага ваяводства, у верасні 1921 г. 182 дамы, 994 жыхары. З 1939 г. ў складзе БССР, з 15.01.1940 г. ў Ганцавіцкім раёне Пінскай вобласці, з 12.10.1940 г. цэнтр сельсавета. У 1940 г. ў вёсцы 269 двароў, 1146 жыхароў, створаны калгас, працавалі няпоўная сярэдняя школа, сельпо, тэлефон, фельчарскі пункт.
У Вялікую Айчынную вайну з канца чэрвеня 1941 г. да 07.07.1944 г. вёска была акупіравана нямецка-фашысцкімі захопнікамі, у лясах каля Чудзіна базіраваліся Ганцавіцкія падпольныя райкамы КП(б)Б і ЛКСМБ, партызанская брыгада імя Леніна Пінскага злучэння. Партызаны брыгады разграмілі ў вёсцы гітлераўскі гарнізон. 14.10.1942 г. акупанты спалілі 204 двары і загубілі 16 жыхароў.
З 08.01.1954 г. ў Брэсцкай вобласці 16.07.1954 г. Чудзінскі сельсавет скасаваны, тэрыторыя яго далучана да Рожанскага сельсавета. 22.12.1959 г. цэнтр сельсавета перанесены ў Чудзін, сельсавет перайменаваны ў Чудзінскі (у 1964 г. Рожанскі сельсавет быў адноўлены ў ранейшых межах у складзе Любанскага раёна, з 1965 г. — у Салігорскім раёне). Паводле перапісу 1959 г. 1663 жыхары. З 25.12.1962 г. да 30.07.1966 г. Чудзін у Ляхавіцкім раёне. Паводле перапісу насельніцтва 1970 г. 1918 жыхароў.
Інфраструктура
У Чудзіне размешчаны выканкам сельсавета, млын, ветэрынарны пункт, лясніцтва, комплексны прыёмны пункт бытавога абслугоўвання насельніцтва, сярэдняя школа, Дом культуры, бібліятэка, бальніца, аптэка, аддзяленне сувязі, аўтаматычная тэлефонная станцыя, дзіцячыя яслі-сад, некалькі магазінаў.
Нэжухіў
Нэжухіў (Нежу́хів) — вёска ў Стрыйскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
NGC 3926B
NGC 3926B (іншыя абазначэнні — NGC 3926-2, ZWG 127.76, UGC 6829, VV 218, MCG 4-28-73, NPM1G +22.0350, KCPG 305B, PGC 37080) — галактыка ў сузор’і Леў.
Гэты аб’ект не ўваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога і быў дададзены пазней.
Даніэла Ірашка-Штольц
Даніэла Ірашка-Штольц (Daniela Iraschko-Stolz; нар., Айзенерц, Аўстрыя) — аўстрыйская спартсменка, якая спецыялізуецца на скачках з трампліну. Чэмпіёнка чацвёртага агульнага сезона кубку свету сярод жанчын у 2014/2015.
Спаборнічае ў скачках з трампліну з 2000 года. Стала вядомай, дзякуючы тром асобным перамогам на гарналыжным фестывалі ў Гальменколене. У сезоне 2009/2010 стала пераможцай Кантынентальнага кубку сярод жанчын. Заваявала залаты медаль на Зімовай Універсіядзе 2007 года ў Турыне, залаты медаль на чэмпіянаце свету па скачках з трампліну 2011 года ў Гальменколене і срэбны медаль на Зімовай Алімпіядзе 2014 года.
NGC 5516
NGC 5516 (іншыя абазначэнні — ESO 221-34, AM 1412-475, PGC 50960) — галактыка ў сузор’і Цэнтаўр.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Луі Брэа
Людавіка (Луі) Брэа (іт. Ludovico Brea, фр. Louis Brea; 1450,, Сардзінскае каралеўства — 1523) — мастак французскага паходжання, працы якога ў асноўным захоўваюцца ў прыбярэжных гарадах сучасных Лігурыі (Італія) і ўсходняй частцы Францыя).
Славінская мова
Славінская мова класіфікуецца як ці самастойная мова, ці як дыялект кашубскай мовы ці польскай мовы.
Ёй карысталася заходнеславянскае племя славiнцаў (па-нямецку Slowinzen, Lebakaschuben), якое пражывала на землях паміж азёрамі Гардна i Лебска, а таксама гарадамі Слупск і Леба.
Славінская мова вымерла ў пачатку XX стагоддзя.
Бусні
Бусні́ (, Бусни) — вёска ў Жабінкаўскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Ленінскага сельсавета.
Ныжня Лукавыця
Ныжня Лукавыця (Ни́жня Лука́виця) — вёска ў Стрыйскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Забалаць (пагранічная застава)
Пагранічная застава «Забалаць» — падраздзяленне Лідскага пагранічнага атраду на ўчастку беларуска-літоўскай мяжы. Размешчана па адрасе вёска Забалаць, вул. Савецкая, 29.
Гісторыя
Пачала фарміравацца ў студзені 1993 года, у складзе камендатуры «Ліда» Смаргонскага пагранічнага атраду. З 1 лістапада 1993 года падраздзяленне ўзяло пад ахову дзяржаўную мяжу працягласцю каля 20 км. Першапачаткова адміністрацыйныя памяшканні падраздзялення размяшчаліся ў «Доме калгасніка» у мястэчку Забалаць. Па заканчэнні будаўніцтва будынка пагранічнай заставы ў 1995 годзе ў адпаведнасці з Праграмай уладкавання граніцы Саюзнай дзяржавы Беларусі і Расіі, падраздзяленне перадыслакавалі на новае месца на ўскраіне мястэчка Забалаць.
Іншадумства
Іншадумства — меркаванне ў галіне маралі або грамадскага жыцця, якое адрозніваецца ад прынятага ў грамадстве або калектыве; а таксама адкрытае адстойванне дадзенага меркавання. Людзі, якія выказваюць падобнага роду меркаванні, называюцца іншадумцамі.
У таталітарных дзяржавах і грамадскіх структурах пераследуецца іншадумства. Меры пакарання вар'іруюцца ад самых жорсткіх (забойства, смяротнае пакаранне, спаленне на вогнішчы, катаванні) да адносна мяккіх: грамадскай вымовы, адміністрацыйных пакаранняў.
Ініцыятыва Вольная Беларусь
Ініцыятыва Вольная Беларусь — няўрадавая арганізацыя, якая падтрымлівае дэмакратычны рух у Беларусі. Зарэгістравана 24 ліпеня 2006 года.
Дзейнасць ініцыятывы грунтуецца на трох напрамках:
Ініцыятыва разам з TVP і сталіцай Варшавай з’яўляецца арганізатарам штогадовых канцэртаў «Салідарныя з Беларуссю».
У 2010 годзе была ўзнагароджана Еўрапейскай Грамадзянскай Прэміяй.
Старшынёй праўлення з’яўляецца Фелікс Тушко.
Іван Антонавіч Катовіч
Іван (Іаан) Антонавіч Катовіч (, в. Чаравачыцы, Кобрынскі павет, Гродзенская губерня — ) — праваслаўны царкоўны дзеяч, гісторык, публіцыст, журналіст, фалькларыст. Магістр багаслоўя (1873).
Біяграфія
У 1861 годзе заняў пасаду настаўніка ў Кобрынскім духоўным вучылішчы, пачаў друкавацца ў газеце «Дух христианина», рэдактар якой А. Гумілеўскі настойліва рэкамендаваў яму для працягу адукацыі ехаць у Пецярбургскую духоўную акадэмію. Ужо раней талент і розум I. Катовіча былі заўважаны мітрапалітам Іосіфам Сямашкам. 5 снежня 1863 года без экзаменаў залічылі ў Духоўную акадэмію.
Закончыўшы акадэмію, у 1867 годзе прыязджае ў Вільню, дзе на працягу года працуе ў Публічнай бібліятэцы, чакаючы адкрыцця штата ў найстаражытнейшым Віленскім саборы Нараджэння Багародзіцы. 2 жніўня 1868 года мітрапаліт Іосіф прыняў прашэнне прызначыць І. Катовіча святаром у названы сабор.
Навуковая дзейнасьць
Рана выступіўшы на педагагічнай ніве ў розных навучальных установах (выкладаў у Кобрынскім і Віленскім духоўных вучылішчах, Віленскім рэальным вучылішчы), выявіў сябе не толькі як арганізатар і кіраўнік навучальнага працэсу, але і як чалавек, неабыякавы да пытанняў пастаноўкі адукацыі ў краі. Пра гэта сведчыць шэраг яго артыкулаў па царкоўна-школьнай справе, народнай адукацыі, педагогіцы, а таксама тое, што ён быў нязменным старшынёй і кіраўніком епархіяльных з’ездаў, 11 гадоў быў членам педагагічнага сходу кіравання Літоўскай духоўнай семінарыі.
У 1873 годзе I. Катовіч пад кіраўніцтвам прафесара М. Каяловіча абараніў магістарскую дысертацыю «Первоначальная история христианства в нынешнем Северо-Западном крае России до Великого князя Литовского Ягайлы».
У 1875 годзе быў узведзены ў сан протаіерэя і неўзабаве прызначаны настаяцелем саборнай царквы ў Вільні.
Аўтар шматлікіх даследчых прац, артыкулаў. Ужо ў перыяд настаўніцтва ў яго выяўляюцца схільнасці да даследчай працы па вывучэнні свайго краю. Родам з Кобрыншчыны, І. Катовіч памятаў свае карані, падтрымліваў цесныя сувязі са сваёй сям’ёй і ўвесь час цікавіўся падзеямі гісторыі і сучаснасці сваёй малой радзімы. На старонках газеты «Литовские епархиальные ведомости» наш зямляк друкуе артыкулы: «О православных церквях в г. Кобрине», «Об обычаях ставить кресты на открытых местах северо-западного края России», «Из Кобринского уезда», «Завещание помещицы Верещаковой», «О событиях 8 сентября в с. Берёза», «Освящение каменной Соборной церкви в городе Кобрине», «Протоирей Антоний Котович», «О построении и освещении церквей», «Праздник в девятый четверг после Пасхи — в память воссоединения униатов с Православной Церковью».
Даследаваў гісторыю распаўсюджвання хрысціянства на Беларусі, праваслаўных храмаў Кобрына, Вільні. Падчас працы ў Кобрынскім духоўным вучылішчы збіраў палескі фальклор для выдання «Сборник памятников народного творчества в Северо-Западном крае» Пятра Гільтэнбранда. Ён удзельнічаў у падрыхтоўцы да друку матэрыялаў для кнігі «Дакументы, якія тлумачаць гісторыю Заходнярускага краю і яго адносіны да Расіі і Польшчы» (1865), а таксама прымаў актыўны ўдзел у падрыхтоўцы прац IX археалагічнага з’езда ў Вільні (1893).
Узнагароды
Сярод найвышэйшых узнагарод І. Катовіча — ордэн Св. Ганны I ступені.
Працы
Котович, Иван Антонович. Слово 7-го ноября 1898 года на заупокойной литургии накануне освящения и открытия памятника графу Михаилу Николаевичу Муравьеву / [Соч.] Кафедр. прот. Иоанна Котовича. — Вильна : тип. Св.-Дух. Братства, 1898. — 10 с. Котович, И. А. Первоначальная история христианства в нынешнем Северо-Западном крае России до великого литовского князя Ягайлы / И. А. Котович.- СПб., 1873. Котович, И. А. Историческая записка о Литовской духовной семинарии / И. А. Котович. — Вильна, 1878. — С. 99-100. Котович, И. А. Слово в день празднования 300-летнего юбилея со времени построения Свято-Духовским братством церкви Св. Духа в г. Вильне / И. А. Котович. — Вильна, 1897.
Таццяна Іванаўна Шрамок
Клубная кар’ера
Футболам займаецца з 1999 года. Спачатку выступала за беларускія клубы «Надзея» і «Бабруйчанка». У 2003 годзе выступала ў чэмпіянаце Беларусі па міні-футболе сярод жаночых камандаў у складзе каманды «Бабруйчанка».
У 2004 годзе выступала за гродзенскую «Ніву». Выступаў за каманды, «Спартак» Ніжні Ноўгарад (Расія), «Гурнік» Лэнчна (Польшча). У 2007 годзе падпісала кантракт з калушскім «Нафтахімікам», за які згуляў 17 матчаў (забіла 5 галоў) у чэмпіянаце Украіны.
Ныжня Стынава
Ныжня Стынава (Ни́жня Сти́нава) — вёска ў Стрыйскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Кунда
Кунда (Kunda) — горад на поўначы Эстоніі ў павеце Ляэнэ-Віру.
Эканоміка
Кунда — важны прамысловы і партовы горад паўночна-ўсходняй Эстоніі. Тут дзейнічае цэментны завод (943 тысяч тон прадукцыі у 2006 г.), гандлёвы порт (1,7 мільёна тон грузаў у 2007 г.), у 2006 годзе пабудаваны цэлюлозны завод магутнасцю 140 тысяч тон.
Электрадэпо Шэнгавіт
«Шэнгавіт» (Շենգավիթ) — электрадэпо Ерэванскага метрапалітэна, здадзена ў эксплуатацыю 26 снежня 1985 года.
Пры дэпо знаходзіцца аднакалейная станцыя «Чарбах», праз якую ажыццяўляецца чоўнавы рух да станцыі «Шэнгавіт».
Да адкрыцця дэпо «Шэнгавіт», у 1981—1985 гадах, Ерэванскі метрапалітэн абыходзіўся без паўнавартаснага дэпо, для тэхнічнага абслугоўвання цягнікоў выкарыстоўваліся два тупікі ў станцыі «Сасунцы Давід». Пасля адкрыцця дэпо на гэтых шляхах размясцілася мыйня вагонаў.
У дэпо «Шэнгавіт» ёсць 16 канаваў для электрарухомага складу (крайні нэф, у якім могуць месціцца яшчэ 4 канавы, пустуе), а таксама мота-дэпо. Каля дэпо на асобнай тэрыторыі месцяцца з'яднаныя майстэрні па рамонце рухомага састава.
Давыд Навумавіч Рубінштэйн
Давыд (Якаў) Навумавіч Рубінштэйн (Вайхман;, Лодзь, цяпер Польшча — , Менск, НКУС) — беларускі навуковец, журналіст.
Біяграфія
З сям’і рабочага. Уступіў у ВКП(б). Працаваў у мінскай польскай газеце «Орка» («Ворыва»), «Рабочым». Навуковы супрацоўнік камісіі па вывучэнні Заходняй Беларусі пры БелАН.
Арыштаваны 4.8.1937 у кватэры № 64 Дома спецыялістаў па вул. Савецкай, д. 148. Асуджаны «тройкай» НКУС 28.11.1937 за «шпіянаж на карысць разведкі буржуазнай Польшчы» да ВМП з канфіскацыяй маёмасці. Расстраляны. Рэабілітаваны ваеннай калегіяй Вярхоўнага суда СССР 31.3.1956. Асабовая справа Р. (адноўленая) № 5897-с захоўваецца ў архіве КДБ СССР.
Трактар (стадыён, Мінск)
«Трактар» — футбольны стадыён у Мінску, Беларусь. У сезоне 2020 года з’яўляецца хатняй арэнай для футбольных клубаў «Іслач» і «Мінск», якія выступаюць у Вышэйшай лізе чэмпіянату Беларусі. Умяшчальнасць стадыёна складае 17 600 месцаў.
Гісторыя
Будаўніцтва спартыўнай арэны пачалося ў 50-я гады XX стагоддзя. Пасля ўзвядзення драўляных трыбун на стадыёне пачалі праводзіць спаборніцтвы сярод работнікаў Мінскага трактарнага завода. Пад канец 1950-х гадоў быў пабудаваны першы ярус арэны. У 1976 абласны савет «Чырвоны Сцяг» перадаў спартыўны аб’ект на баланс МТЗ. У тым жа годзе пачалася рэканструкцыя стадыёна. Над заходняй трыбунай быў надбудаваны другі ярус, па перыметры арэны былі ўзведзены земляныя трыбуны. З’явіліся асвятляльныя мачты і дрэнаж футбольнага поля.
З 1992 года стадыён стаў прымаць матчы чэмпіянату Беларусі па футболе. Новая рэканструкцыя спартыўнага аб’екта пачалася ў 1997 годзе і скончылася ў маі 2000, калі арэна набыла сучасны выгляд. Былі ўсталяваныя індывідуальныя пластыкавыя сядзенні, замест земляных трыбун былі ўзведзены жалезабетонныя, падтрыбунныя памяшканні сталі адпавядаць еўрапейскім стандартам. Газон на стадыёне натуральны, усталявана электроннае табло. Памеры поля — 105×68 метраў. Падагрэў і штучнае асвятленне футбольнага поля адсутнічаюць.
NGC 3926A
NGC 3926A (іншыя абазначэнні — NGC 3926-1, ZWG 127.76, UGC 6829, VV 218, MCG 4-28-74, NPM1G +22.0349, KCPG 305A, PGC 37079) — галактыка ў сузор’і Леў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Abraxas (гурт)
Abraxas — чэшскі рок-гурт, створаны ў 1976 годзе пасля распаду гурта Abraam. Гурт узначальвае гітарыст і кампазітар Славек Янда, які з’яўляецца адзіным удзельнікам, што застаўся ў Abraxas з моманту яго стварэння.
П’евэ-Лігурэ
Насельніцтва складае 2474 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 728 чал./км². Займае плошчу 3 км². Паштовы індэкс — 16030. Тэлефонны код — 010.
Abraxas (гурт)
Удзельнік-заснавальнік Іван Секіра памёр у чэрвені 2012 года ва ўзросце 59 гадоў.
Франчэска Брэа
Франчэска (Франсуа) Брэа (1495,  — 1562, Ніца) — італьянскі жывапісец.
Біяграфія
Франчэска Брэа, сын Антоніа і пляменнік Луі, дзейнічаў у асноўным у Лігурыі і асабліва ў Таджы, і значная частка яго ацалелых твораў захоўваецца ў мясцовым дамініканскім кляштары.
2 мая 1512 г. ён увайшоў у духоўны стан, але ў 1536 г. ажаніўся з Франчэтай. У 1543 г. напісаў Распяцце ў парафіяльным касцёле Таджа; ён працягнуў пісаць фрэскі ў палацы Камунале ў 1544 годзе з паліптыхам Сан-Тамаза і Сан-Джавані Евангеліста (1546) для кляштара Сан-Даменіка. У наступным годзе ён скончыў паліптых Санта-Кацярыны д’Алесандрыйскай для царквы Святых Пятра і Паўла ў Цэрыяне.
Навашына
Навашына (Навашино) — горад (з 1957) у Расіі, адміністрацыйны цэнтр Навашынскага раёна Ніжагародскай вобласці. Насельніцтва 17,1 тыс. чалавек (2005). Заснаваны ў 1957 годзе.
Горад размешчаны правам беразе Акі, за 158 км ад Ніжняга Ноўгарада. Чыгуначная станцыя.
Пыла
Пыла (Пила́) — вёска ў Стрыйскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Хутар (значэнні)
Хутар — від сельскага населенага пункта невялікага памеру.
Назву Ху́тар маюць:
Керман
Керман (перс. کرمان) — горад на паўднёвым усходзе Ірана, адміністрацыйны цэнтры астана Керман. 300 тыс. жыхароў (1997). Гандлёва-транспартны пункт. Аэрапорт. Саматужна-рамесная вытворчасць (дываноў, шаляў і інш.) Харчовая і тэкстыльная прамысловасць. Вытворчасць будматэрыялаў. У раёне Кермана - здабыча каменнага вугалю і жалезнай руды.
NGC 5517
NGC 5517 (іншыя абазначэнні — UGC 9100, MCG 6-31-79, ZWG 191.63, KUG 1410+359B, PGC 50758) — галактыка ў сузор’і Валапас.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Доцішкі (пагранічная застава)
Пагранічная застава «Доцішкі» — падраздзяленне Лідскага пагранічнага атраду на ўчастку беларуска-літоўскай граніцы. Размешчана па адрасе вёска Доцішкі, вул. Савецкая, 2.
Ян Правост
Ян Правост (Jan Provoost; 1462/5, г. Монс — студзень, г. Бругэ) — фламандскі мастак. Ён быў адным з самых вядомых свайго пакалення.
Правост нарадзіўся ў г. Монсе. Ён быў пладавітым майстрам, які пакінуў сваю майстэрню у Валансьене, каб арганизаваць яшчэ дзве: адну ў Бругэ, дзе ён быў зроблены бюргерам у 1494, другую адначасова ў Антверпене, які быў эканамічным цэнтрам Ніжніх зямель. Правост быў таксама картографам, інжынерам і архітэктарам.
Ён ажаніўся з удавой мініяцюрыста і мастака Сімона Марміёна, пасля смерці якога ён атрымаў у спадчыну значную колькасць нерухомасці Марміёна. Памёр у Бругэ.
Марыха
Мары́ха (Seina; Marycha) — рака ў Польшчы, Літве і Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці Беларусі.
Адносіцца да басейну Нёману, левы прыток Чорнай Ганчы. Даўжыня — 80 км. Цячэ праз Аўгустоўскую пушчу.
На Марысе стаіць горад Сейны. Па рацэ праходзяць дзяржаўная мяжа Рэспублікі Беларусь з Польшчай і Літвой.
Ад літоўскай назвы ракі паходзіць назва горада Сейны.
Дубнікоўскі канал
Дубніко́ўскі кана́л — меліярацыйны канал у Беларусі, у Любанскім раёне Мінскай вобласці, правы прыток ракі Таліца.
Даўжыня канала 8 км. Пачынаецца за 1 км на паўднёвы захад ад вёскі Дубнікі, вусце за 3 км на на поўнач ад горада Любань.
Підгірці (Стрыйскі раён)
Підгірці (Підгі́рці) — вёска ў Стрыйскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Антоніа Брэа
Антоніа Брэа ( — 1527) — італьянскі жывапісец эпохі Адраджэння, брат Луі Брэа.
Біяграфія
У 1516 годзе ён зрабіў паліптых Сан-Мікеле Арканджэла ў Дыяна-Барэла, а праз два гады, у 1518 годзе, зрабіў паліптых Мадонны Суцяшэння і Мадонны з Дзіцяткам у Дыяна-Барганца. Таксама разам з Ронцэнам ён падпісаў у 1522 годзе «Святы Іосіф і святыя» для царквы Сан-Луіджы ў Марселі.
Van Halen
«Van Halen» — амерыканскі хард-рок-гурт.
Сцяг Кунды
Сцяг Кунды — адзін з афіцыйных сімвалаў эстонскага горада Кунды. Зацверджаны 29 верасня 1994 года.
Апісанне
Сцяг Кунды складаецца з дзвюх роўнавялікіх гарызантальных палос жоўтага і чырвонага колеру. Суадносіны бакоў 7:11.
Пішчаны
Пішчаны (Піща́ни) — вёска ў Стрыйскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Лямпа Мафусаіла, або Крайняя бітва чэкістаў з масонамі
«Лямпа Мафусаіла, або Крайняя бітва чэкістаў з масонамі» («Лампа Мафусаила, или Крайняя битва чекистов с масонами») — чатырнаццаты раман рускага пісьменніка Віктара Пялевіна, апублікаваны ў 2016 годзе.
У рамане аўтар разважае пра рэлігію, фемінізм, апазыцыйнасць. Аўтар звязвае складанае міжнароднае становішча Расіі з вострым канфліктам расійскага кіраўніцтва з сусветным масонствам, робіць спробу ўласнай трактоўкі галоўных краевугольных камянёў у сучаснай палітыцы і эканоміцы, культуры і антрапагенезе.
Змест
Кніга складаецца з чатырох частак:
Вулька (Жабінкаўскі раён)
Ву́лька (, Вулька) — вёска ў Жабінкаўскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Ленінскага сельсавета.
Фрык
Фрык можа значыць:
Міхаіл Анатольевіч Жураўкоў
Міхаі́л Анато́льевіч Жураўко́ў (,, Мінская вобласць, цяпер Беларусь) — беларускі дзяржаўны дзеяч, міністр адукацыі Рэспублікі Беларусь (2014—2016), доктар навук.
Біяграфія
Нарадзіўся 19 лістапада 1961 года ў Салігорску. Скончыў механіка-матэматычны факультэт БДУ (1979—1984), завочную аспірантуру пры БДУ (1984—1987), доктар фізіка-матэматычных навук (1993).
У 1993—1996 — намеснік начальніка службы аўтаматызаванай сістэмы кіравання прадпрыемствам па распрацоўцы і ўкараненні на прадпрыемстве Беларуськалій.
У 1996—1997 — прафесар кафедры тэарэтычнай механікі БНТУ. З 1997 года — прафесар кафедры тэарэтычнай механікі і робататэхнікі БДУ, з 1999 — загадчык кафедры, з сакавіка 2007 — дэкан механіка-матэматычнага факультэта. Са студзеня 2009 года — першы прарэктар.
27 снежня 2014 года прызначаны міністрам адукацыі Беларусі.
16 кастрычніка 2015 года пастановай Савета Міністраў № 870 у складзе Урада склаў свае паўнамоцтвы перад нававыбраным Прэзідэнтам Рэспублікі Беларусь. , а 17 снежня 2015 года ўказам Прэзідэнта № 500 зноў зацверджаны на пасадзе міністра. Пакінуў пасаду міністра ў снежні 2016 года. Вярнуўся працаваць у БДУ, на кафедру тэарэтычнай і прыкладной механікі механіка-матэматычнага факультэта.
Дынабургскі замак
Дынабургскі замак (Dinaburgo pilis, Dünaburg) — замак у Наўенскай воласці Латгаліі (Латвія), непадалёк ад Даўгаўпілса. Пабудаваны Лівонскім ордэнам між 1273—1277 годамі, разбураны маскоўскімі войскамі да 1577 года. Рэшткі замка даступныя для наведвання.
Гісторыя
У 1273 годзе Магістр Лівонскага ордэна збудаваў замак Дынабург ва ўладаннях вялікага літоўскага князя Трайдзеня. Замак меў стратэгічнае значэнне: служыў базай для наездаў Ордэна на цэнтральную Літву, каб прымусіць Трайдзеня аказваць падтрымку земгалам, што змагаліся з лівонцамі. У 1277 Трайдзень пачаў аблогу замка. За месяц ён зладзіў 4 спробы штурма абложнымі вежамі, аднак вымушаны быў адступіць. Майстар фон Ратцэбург у адказ зладзіў у 1278 годзе беспаспяховы паход углыб Літвы, які скончыўся разгромам пад Ашэрадэнам (цяперашняе Айзкраўклэ).
Пупачнік
Пупачнік (Omphalodes) — род раслін сямейства, які ўключае 9 відаў.
Арэал
Расліны гэтага роду шырока распаўсюджаныя ў Паўночным паўшар’і, асабліва ў Міжземнамор’і і Усходняй Азіі. Маецца некалькі паўночнаамерыканскіх відаў.
Шашкі (значэнні)
Шашкі — тапонім, а таксама інтэлектуальная гульня
Падарожне (Стрыйскі раён)
Падарожне (Подоро́жнє) — вёска ў Стрыйскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Карл Фрэдэрык фон Брэда
Карл Фрэдэрык фон Брэда ( — ) — шведскі мастак, вучыўся і правёў большую частку сваёй кар’еры ў Брытаніі. Нарадзіўся ў Стакгольме ў 1759 годзе і пераехаў у Брытанію, дзе быў вучнем Джошуа Рэйналдса. Брэда спецыялізаваўся на малюванні партрэтаў і называўся «Шведскім Ван Дэйкам». Вярнуўся ў Швецыю ў 1796 годзе, дзе стаў прафесарам Акадэміі мастацтваў, папулярным партрэтыстам і прыдворным жывапісцам. Брэда ажаніўся ў 22 гады, і яго сын Юхан Фрэдрык таксама быў мастаком, які вучыўся ў бацькі. Брэда памёр у Стакгольме ў 1818 годзе. Брэда намаляваў Джэймса Уата.
Сцяг Мельніка
Сцяг Мельніка — адзін з афіцыйных сімвалаў чэшскага горада Мельніка.
Апісанне
Сцяг Мельніка складаецца з дзвюх роўнавялікіх гарызантальных палос: верхняй чырвонай і ніжняй жоўтай.
NGC 3925
NGC 3925 (іншыя абазначэнні — MCG 4-28-71, ZWG 127.75, PGC 37078) — спіральная галактыка (Sb) у сузор’і Леў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Пукэнычы
Пукэнычы (Пуке́ничі) — вёска ў Стрыйскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Шыпілавіцкі канал
Шыпі́лавіцкі кана́л — меліярацыйны канал у Любанскім раёне Мінскай вобласці, правы прыток ракі Арэса. Даўжыня 9,9 км. Пачынаецца за 1 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Вобчын, вусце за 2,5 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Шыпілавічы.
Шашкі (Ганцавіцкі раён)
Шашкі́ (, Шашки) — вёска ў Ганцавіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Агарэвіцкага сельсавета. Размешчаны за 12 км на ўсход ад раённага цэнтра і чыгуначнай станцыі Ганцавічы (на лініі Лунінец — Баранавічы).
Гісторыя
У 19 — пачатку 20 ст. вёска ў Круговіцкай воласці Слуцкага павета Мінскай губерні. У 1816 г. 5 двароў, уласнасць памешчыкаў Абуховічаў. Шашкі адносіліся да Круговіцкага праваслаўнага прыхода. У 1890 г. 12 двароў. Паводле перапісу 1897 г. 23 двары 164 жыхары. У 1909 г. 27 двароў, 1890 жыхароў.
З сакавіка 1921 г. ў складзе Польшчы, вёска Круговіцкай гміны Лунінецкага павета Палескага ваяводства, у верасні 1921 г. 44 дамы, 243 жыхары.
У Вялікую Айчынную вайну з канца чэрвеня 1941 г. да пачатку ліпеня 1944 г. вёска была акупіравана нямецка-фашысцкімі захопнікамі. На франтах вайны загінулі ў баях ці прапалі без вестак 16 воінаў-землякоў.
З 08.01.1954 г. Брэсцкай вобласці. Паводле перапісу 1959 г. у вёсцы 512 жыхароў. З 25.12.1962 г. да 30.07.1966 г. ў Ляхавіцкім раёне. Паводле перапісу 1970 г. 502 жыхары.
Інфраструктура
Клуб, аддзяленне сувязі, магазін. Аснову забудовы складаюць 2 паралельныя прамалінейныя вуліцы, арыентаваныя з паўночнага ўсходу на поўдзень, яшчэ адна вуліца перасякае іх пад прамым вуглом у паўночнай частцы; да іх прымыкае шэраг адасобленых домаўладанняў.
NGC 5518
NGC 5518 (іншыя абазначэнні — MCG 4-34-6, ZWG 133.13, NPM1G +21.0389, PGC 50817) — галактыка ў сузор’і Валапас.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Паўлава (горад)
Паўлава (Павлово) — горад (з 1919) у Расіі, адміністрацыйны цэнтр Паўлаўскага раёна Ніжагародскай вобласці. Насельніцтва 62,5 тыс. чалавек (2006). Заснаваны ў 1566 годзе.
Драбішуны (пагранічная застава)
Пагранічная застава «Драбішуны» — падраздзяленне Лідскага пагранічнага атраду на ўчастку беларуска-літоўскай граніцы. Размешчана па адрасе вёска Паляцкішкі, вул. Пагранічная, 1.
Гісторыя
З’яўляецца правапераемнікам пагранічнага паста «Паляцкішкі», які з 1 студзеня 1993 года ахоўваў участак граніцы каля 30 км. Новы комплекс пагранічнай заставы, пабудаваны па Праграме ўладкавання знешняй граніцы Саюзнай дзяржавы на перыяд 2007—2011 гадоў і дзейнічае з 25 снежня 2009 года.
Паўлава (горад)
Горад размешчаны на правым беразе Акі, за 79 км ад Ніжняга Ноўгарада.
Аўтобусны завод, машынабудаўнічы завод, ААТ «Гідраагрэгат» (вытворчасць авіякасмічнага і прамысловага гідраабсталявання), інструментальны завод, вопытна-эксперыментальны завод і інш.
Кацярына Станіславаўна Матулайціс
Кацярына (Катрэ) Станіславаўна Матулайціс (Katrė Matulaitytė; 1900, Вільня — 1938) — беларускі гісторык.
Біяграфія
Пражывала у кватэры № 41 Дома спецыялістаў па вул. Савецкай у Менску. Арыштавана там 9.8.1937. Асуджана «тройкай» НКУС 12.4.1938 як «агент літоўскай разведкі» і за «выдачу інфармацыі пра падпольную кампартыю Літвы» да ВМП. Рэабілітавана ваеннай калегіяй Вярхоўнага суда СССР 8.12.1956. Справа М. № 9844-с захоўваецца ў архіве КДБ Беларусі.
Сям’я
У шлюбе з Каралісам Пажэлам мела дачку Маю Пажалайце (Maja Poželaitė; нар. 1927), якая стала мастачкай і гісторым архітэктуры Літвы.
Замак Данвеган
Замак Данвеган (Dunvegan) знаходзіцца на востраве Скай у вобласці Хайленд у Шатландыі.
Інфармацыя для наведвальнікаў
Наведванне замка і садоў: дарослыя — £8 (фунтаў), дзеці (3-15 гадоў) = £4.00, студэнты/пенсіянеры, CITIZENS/GROUPS = 6.50, сямейны квіток (2 дарослых, 4 дзіцяці): = 23.00.
Час працы: з 1 красавіка па 15 кастрычніка 2010 г. (10.00 — 17.30 (апошні запуск гасцей 17.00)
Замак і сады зачынены для наведванняў з 20 снежня 2010 г. па 3 студзеня 2011 г.
Кэнго Кавамата
(川又 堅碁; нар. ) — японскі футбаліст. У 2015—2018 гадах выступаў за нацыянальную зборную Японіі.
Прапата
Прапата (Propata) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Лігурыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Генуя.
Насельніцтва складае 167 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 10 чал./км². Займае плошчу 17 км². Паштовы індэкс — 16027. Тэлефонны код — 010.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы san Lorenzo.
П’ятнычаны (Стрыйскі раён)
П’ятнычаны (П'ятнича́ни) — вёска ў Стрыйскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Джон Лоу
Джон Лоу (John Lowe; нар., Нью-Таптан, Дэрбішыр, Англія) — прафесійны гулец у дартс, які стаў вядомы ў прамежку з 1970-х па 1980-я гады, на тэрыторыі Злучанага Каралеўства. З’яўляецца адным з 5 гульцоў, які перамагаў на Чэмпіянатах свету 3 разы.
У 1995 годзе стаў двухразовым чэмпіёнам Расіі.
Саха (ворная прылада)
Саха́ — сельскагаспадарчая ворная прылада. Традыцыйна выкарыстоўвалася для апрацоўкі глебы ва Усходняй Еўропе, на Урале, у Сібіры.
На Беларусі
На тэрыторыі Беларусі саха вядома з канца 1-га тысячагоддзя. Найбольш распаўсюджаны 3 канструкцыі:
Ёжыкі
Ёжыкі (, Ёжики) — вёска ў Жабінкаўскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Ленінскага сельсавета.
Сэйны
Сэ́йны (Sejny, Seinai, традыцыйная беларуская назва — Сейны) — горад на паўночным усходзе Польшчы, адміністрацыйны цэнтр Сэйнэнскага павета Падляскага ваяводства. Утварае гарадскую гміну, таксама з'яўляецца сядзібай вясковай гміны Сэйны.
Становішча і агульная характарыстыка
Горад знаходзіцца недалёка ад літоўска-польскага пагранічнага пункта Лаздзіяй — Агроднікі. Звязаны шашы з Сувалкамі і Аўгуставам.