cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Княжаўка
У дакументах вотчыннага кіравання Гомельскага маёнтка Княжаўка фігуруе сярод «рэвізскіх сказак» 1798 і 1811 гадоў. Верагодна адносілася да Багуслаўскай эканоміі Румянцавых. Аднак у справаздачы аканома Гомельскага маёнтка 1833 г. ніводная з яго эканомій не мела ў сваім спісе вёскі з такой назвай. Няма яе і на карце наваколляў Гомеля 1838 г. — прыблізна на месцы яе імавернага знаходжання пазначаны будынак авечніка і «кирпичный сарай» (цагельня?). Прычына знікнення вёскі застаецца невядомай.
Heckler & Koch UMP
HK UMP уяўляе сабой зброю, пабудаваную па схеме са вольнай засаўкай. Агонь вядзецца з зачыненай засаўкі, ударна-спускавы механізм куркавый, мае двухбаковы засцерагальнік-перамыкач рэжыму агню, а таксама затворную затрымку, якая забяспечвае супын засаўкі ў адчыненым становішчы пасля сканчэння патронаў у магазіне. Рэжымы агню — адзінкавыя, аўтаматычны агонь і чэргі па 2 або 3 стрэлу (апцыянальна). Затворная скрынка выкананая з пластыка. Да яе знізу прымыкаецца таксама пластыкавая скрынка УСМ з прымачом крамы і пісталетнай дзяржальняй. Прыклад складанай убок. На ствале маецца мацаванне для глушыцеля, на цаўё ўзбоч і на ствольнай скрынцы зверху — накіроўвалыя для ўсталёўкі аксэсуараў, накшталт каліматарных і лазерных прыцэлаў, ліхтароў і т.п.
Міхаіл Андрэевіч Дабрынін
Міхаіл Андрэевіч Дабрынін (, с. Рабічы, Дубраўскі раён, Бранская вобласць, Расія — ) — педагог, спецыяліст у галіне агульнай педагогікі, гісторыі педагогікі і адукацыі. Доктар педагагічных навук (2001), прафесар (2004).
Біяграфія
Скончыў Віленскі настаўніцкі інстытут (1954), Калінінградскі дзяржаўны педагагічны інстытут (спецыяльнасць «Руская мова і літаратура», 1958), Акадэмію педагагічных навук СССР (аспірантура, 1970). Працаваў у школах Калінінградскай вобласці (1954—1957, дырэктар), папраўчых калоніях (1957—1959, намеснік начальніка), СШ № 25 г. Вільнюса (1959—1967, завуч), Вільнюскім гарадскім аддзеле народнай адукацыі (1967—1968, метадыст), СШ № 3 г. Вільнюса (1971—1972, дырэктар), Брэсцкім дзяржаўным універсітэце імя А. С. Пушкіна (з 1972 — выкладчык кафедры педагогікі і псіхалогіі, у 1974—1977 — загадчык кафедры педагогікі і методыкі пачатковай адукацыі, 1976—2009 — дацэнт, прафесар кафедры педагогікі).
Памёр 21 лістапада 2011 года, пахаваны на могілках «Плоска новая», г. Брэст.
Навуковыя інтарэсы: гісторыя педагогікі; педагагічная кампаратывістыка; сучасныя адукацыйныя сістэмы.
Фядосій Арцёмавіч Смалячкоў
Фядосій (Феадосій) Арцёмавіч Смалячкоў (, Падгор’е,, Магілёўская вобласць — ) — Герой Савецкага Саюза.
Біяграфія
Беларус. Скончыў школу фабрычна-заводскага навучання ў Ленінградзе. Працаваў мулярам на новабудоўлях горада, адначасова займаўся ў снайперскай школе. У пачатку Вялікай Айчыннай вайны з 5 ліпеня 1941 года ў 5-й дывізіі народнага апалчэння Выбаргскага раёна Ленінграда. Пазней баец асобнай разведроты 13-й стралковай дывізіі 42-й арміі Ленінградскага фронту. Выступіў ініцыятарам снайперскага руху на фронце, падрыхтаваў 10 снайпераў, знішчыў 125 ворагаў, на якіх затраціў 126 патронаў. Слава выдатнага снайпера выклікала жах у нацыстаў. Для барацьбы з ім і яго вучнямі нацысты стварылі спецыяльныя падраздзяленні. Загінуў у баі каля вёскі Вараніно на шашы Магілёў—Гомель 15 студзеня 1942 года.
Памяць
У вёсцы Вараніно Быхаўскага раёна, на радзіме і ў Санкт-Пецярбургу Смалячкову пастаўлены помнікі. Яго імем названы вуліцы ў Санкт-Пецярбургу, Мінску (устаноўлена мемарыяльная дошка) і Быхаве, пасёлак у Ленінградскай вобласці, саўгас у Быхаўскім раёне, піянерскія дружыны. Славутаму снайперу прысвяціў сваю паэму народны паэт Беларусі П. Броўка. Песню пра яго напісалі паэт А. Астрэйка і кампазітар Д. Лукус.
Аляксандр Адольфавіч Жамойцін
Аляксандр Адольфавіч Жамойцін (нар., в. Самаравічы, Зэльвенскі раён) — Герой Сацыялістычнай Працы (1972), былы старшыня калгаса «Маладая гвардыя», загадчык вытворчага ўчастка калгаса «Прагрэс».
Генрых Хрыстафоравіч Татур
Генрых Хрыстафоравіч Татур (, Мінск — ) — беларускі гісторык, археолаг, краязнавец, калекцыянер.
Міхаэль Грос
Міхаэль Грос (Michael Groß; нар., Франкфурт-на-Майне, ФРГ) — заходнегерманскі плывец, уладальнік трох залатых алімпійскіх медалёў, шматразовы чэмпіён свету, Еўропы і ФРГ, экс-рэкардсмен свету на дыстанцыях 100 і 200 м батэрфляем і 200 м вольным стылем.
Грос стаў першым заходнегерманскім плыўцом — алімпійскім чэмпіёнам. Вядомы таксама пад мянушкай Альбатрос, якую атрымаў з-за велізарнага размаху рук — 213 см.
Царскія псалмы
Царскія псалмы — некаторыя псалмы кнігі Псалтыр, у цэнтры якіх стаіць постаць цара і якія прысвечаны якой-небудзь важнай падзеі з ягонага жыцця. Напрыклад, узыходжанню на пасад (Псалом 2) або шлюбу (Псалом 44).
У строгім сэнсе тэрмін «царскія псалмы» не абазначае нейкі пэўны літаратурны тып. Ключавым крытэрам адпаведнасці тэрміну служыць постаць галоўнага героя.
Манапанк
Паходжанне тэрміну
«Манапанк» паходзіць ад спалучэння слоў «мана» (у камп’ютарных гульнях адзінка вымярэння запасаў магічнай энергіі) і англ. «punk» («смецце», «адкід»). Слова ўтворана па аналогіі з паняццямі «стымпанк», «кіберпанк» і інш.
Царскія псалмы
Царскія псалмы паказваюць адмысловую сувязь Бога і цароў, хоць дакладнае азначэнне прыроды гэтай сувязі не відавочнае. Яны часта супадаюць з месіянскімі псалмамі і псалмамі, якія маюць сэнс эсхаталагічны сэнс. Ранняя Царква чула ў такіх псалмах абяцанні аб Месіі. Пры гэтым царскія псалмы нярэдка ідэалізавалі зямных цароў, далёка не заўсёды адпавядаючы рэчаіснасці.
Манапанк
Спасылкі
Манапанк
Астравіты
Назву Астраві́ты маюць:
Астара
Астара:
Бай-Хаак
Бай-Хаак (Бай-Хаак; Бай-Хаак) — сяло, адміністрацыйны цэнтр Тандзінскага кажууна Рэспублікі Тыва. Адміністрацыйны цэнтр і адзіны населены пункт Бай-Хаакскага сумона. Размешчана за 78 км на поўдзень ад Кызыла.
Бжэзінскі павет
Бжэзінскі павет (Powiat brzeziński) — павет у Польшчы, уваходзіць у склад Лодзьскага ваяводства. Утвораны ў 1999 годзе. Цэнтр павета — горад Бжэзіны. Займае плошчу 358,56 км². Насельніцтва павета складае 31 тыс. чалавек.
IC 4800
IC 4800 — галактыка тыпу SBa (кампактная выцягнутая галактыка) ў сузор’і Паўлін.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Nutrien
Nutrien — канадская кампанія па здабычы калійнай солі. Найбуйнейшы вытворца калію і трэці па велічыні вытворца азотных угнаенняў у свеце.
Кампанія была створана ў 2018 годзе ў выніку зліцця двух канадскіх вытворцаў угнаенняў PotashCorp і Agrium.
В.а. генеральнага дырэктара кампаніі Кен Зэйц заявіў у лютым 2022 года, што «Nutrien» можа павялічыць вытворчасць на 29% з-за санкцый на «Беларуськалій».
Amazing Stories
Amazing Stories — масавы часопіс, цалкам прысвечаны навуковай фантастыцы, упершыню выйшаў як pulp-часопіс у красавіку 1926 года. Выдаўцом і рэдактарам першапачаткова быў пісьменнік Х’юга Гернсбек. Amazing Stories — першы часопіс навуковай фантастыкі ў ЗША.
NGC 2245
NGC 2245 (іншае абазначэнне — LBN 904) — адбівальная туманнасць у сузор’і Аднарог.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Кіроўца
Вадзіцель (таксама кіроўца) — фізічная асоба, якая кіруе транспартным сродкам. Да вадзіцеля прыраўноўваецца асоба, якая навучае кіраванню механічнага транспартнага сродку (якая прыймае кваліфікацыйны практычны экзамен на права кіравання механічным транспартным сродкам) і пры гэтым знаходзіцца ў ім, а таксама вершнік, паганяты скаціны.
Знакі салідарнасці
Пры неабходнасці зносін на дарозе вадзіцелі карыстаюцца наступнымі знакамі ветлівасці і салідарнасці. Таксама ў залежнасці ад дарожнай сытуацыі, мірганне дальнім святлом можа значыць, або прапусці мяне, або я цябе прапускаю.
Ветлівы вадзіцель заўсёды падзякуе, уключыўшы на дзве-тры сякунды аварыйную сігналізацыю. Калі наперадзе на вузкай дарозе ідзе дальнамер, ці аўтобус, тады яго вадзіцель папярэджвае вадзіцеляў ззаду правым сігналам павароту, што дарога свабодная, можна выканаць абгон, або левым, што абгон небяспечны.
Су Шуньцінь
Су Шуньцінь (苏舜钦, 1008 —1048) — кітайскі паэт, дзяржаўны служачы часоў дынастыі Сун.
Біяграфія
Нарадзіўся ў 1008 годзе ў Зічжоў (сучасная правінцыя Сычуань). Паходзіў з сям’і чыноўнікаў. З 15 гадоў пачаў пісаць вершы. У 1035 годзе паспяхова здаў правінцыйныя экзамены і ў тым жа годзе дзякуючы пратэкцыі бацькі атрымаў пасаду ў прэфектуры са сталіцай у г. Далі. У 1038 годзе перабраўся ў Кайфэн. Тут зблізіўся з высокапастаўленым чыноўнікам Фан Чжуньенам. Таксама затаварышаваў з. У 1040—1041 гадах займаўся даследаваннем прычын і наступстваў землетрасення ў Хадоне. Аднак пасля падзення Фан Чжуньена ў 1044 годзе Су Шуньцінь быў адпраўлены ў адстаўку. У тым жа годзе ён пераехаў у Сучжоў. Тут ён купіў закінуты сад і пабудаваў павільён на ўзгорку на поўнач ад саду. Ён назваў яго павільён Чаньлань (цяпер вядомы як і ўваходзіць у Спіс аб’ектаў Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА ў КНР у складзе аб’екта ) і напісаў верш пра яго. Па просьбе Су Шуньціня Ауян Сю таксама напісаў верш пра павільён. Су рэгулярна выкарыстоўваў павільён для сустрэч са сваімі сябрамі і напісання вершаў. Су Шуньцінь раптам сканаў у 1048 годзе.
Творчасць
Складаў вершы ў жанры. Надаваў вялікую ўвагу сацыяльнай тэматыцы. Так, Су Шуньцінь пісаў пра загінулых ад голаду сялянах, трупы якіх валяюцца на дарогах і становяцца здабычай сабак і сцярвятнікаў, у той час як у багацеяў поўна збожжа і мяса («Пішу Ауян Сю аб пачуццях, якія выпрабаваў на поўдзень ад горада»). У далейшым большасць яго вершаў была аб’яднана ў зборнік пад назвай «Працы майстра Су».
Су Шуньцінь вядомы як адзін з першых стваральнікаў патрыятычнай паэзіі. Найбольш вядомы яго верш, прысвечаны жорсткаму разгрому 1034 года сунскай арміі падчас набегу тангутаў з-за поўнай непадрыхтаванасці яе да баёў і нездаровых палкаводцаў («Пінчжоўскае паражэнне»).
Банк Англіі
Банк Англіі (Bank of England, афіцыйная назва Governor and Company of the Bank of England) — першапачаткова быў арганізаваны ў 1694 годзе як прыватны банк, і толькі пасля нацыяналізацыі ў 1946 годзе стаў «публічнай арганізацыяй, якая цалкам належыць ураду». Выконвае функцыі цэнтральнага банка Злучанага Каралеўства. Банк арганізуе працу Камітэта па грашовай палітыцы, які адказвае за кіраванне крэдытна-грашовай палітыкай краіны. Банк быў заснаваны ў 1694 г. па Акце Парламента ў якасці банка Урада Англіі. З таго часу і па цяперашні час ён з'яўляецца банкам Урада Вялікабрытаніі. Архітэктар будынка — Джон Соўн (пасля перабудавана Гербертам Бейкерам).
Атрохаўка
Атрохаўка (Атроховка) — вёска ў Рослаўльскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Астапкавіцкага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Атрохаўка абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з жніўня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Геаграфія
Праз вёску праходзіць аўтадарога.
Віктар Вячаслававіч Жыбуль
Віктар Вячаслававіч Жыбуль  — беларускі паэт і літаратуразнавец.
Біяграфія
Пачаў пісаць вершы ў раннім дзяцінстве, спачатку пісаў па-руску. Скончыў мінскую СШ № 87 (1995), філалагічны факультэт БДУ (2000), аспірантуру пры філалагічным факультэце БДУ (2003). Кандыдат філалагічных навук (2003). Працаваў у часопісе творчай моладзі «Першацвет» (1995—2002), пазней — у часопісах «Роднае слова» і «Arche». У сярэдзіне 1990-х гадоў некаторы час друкаваўся ў часопісе «Вожык». З 2009 — вядучы навуковы супрацоўнік Беларускага дзяржаўнага архіва-музея літаратуры і мастацтва (Мінск).
Удзельнік «Бум-Бам-Літ» (з вясны 1996), многіх літаратурна-музычных праектаў, мастацкіх акцый, перформансаў. Прычыніўся да дзейнасці музычных гуртоў «Левае зазямленне», «Буслік супраць Кадука», «Засралі казарму». Цяпер выступае з калектывам «Рацыянальная дыета», які апошнім часам ладзіць музычна-паэтычныя канцэрты, ставіць авангардныя спектаклі паводле твораў сучасных аўтараў, а таксама класікаў футурызму. Адна з апошніх роляў Віктара — Разбойнік у п’есе «Янко крУль албАнскай» Іллі Зданевіча.
Першае прызнанне атрымаў на мінскім гарадскім паэтычным конкурсе «Родны горад» (1994), пасля чаго, паводле ўласных слоў, зразумеў, што «пісаць па-беларуску атрымоўваецца лепей, вось так пачаў пісаць толькі на роднай мове». Набыў вядомасць як паэт-эксперыментатар, аўтар некалькіх паліндромных паэм. Аўтар зборнікаў паэзіі «Калі ў хаце дывэрсант» (1996), «Рогі гор» (1997), «Прыкры крык» (2001), «Дыяфрагма» (2003), «Забі ў сабе Сакрата!» (2008, у сааўтарстве з Верай Бурлак), «Стапеліі» (2012), «Дзяцел і дупло» (2016). Выступае як даследчык-літаратуразнаўца (сфера навуковых зацікаўленняў — авангардная паэзія, фармальны эксперымент у літаратуры, сінтэз мастацтваў). Разам з Верай Бурлак пераклаў кнігу Арнольда Макміліна «Беларуская літаратура дыяспары» (2003). Сабраў і выдаў спадчыну адметнага, але заўчасна памерлага паэта Дзяніса Хвастоўскага (кніга «Лугназад», 2006), двухтомнік Адама Бабарэкі (2011). Удзельнік праекта «(Не)расстраляныя» (з 2017). Вершы Віктара Жыбуля перакладаліся на англійскую, балгарскую, латышскую, літоўскую, нямецкую, польскую, рускую, украінскую, чэшскую мовы.
Сярод любімых пісьменнікаў называе Уладзіміра Дубоўку, Максіма Багдановіча, Уладзіміра Караткевiча, Лукаша Калюгу, Альгерда Бахарэвіча. Цікавіцца творчасцю забітых паэтаў 1920—1930-х гадоў, кажа пра моцнае ўражанне ад некаторых вершаў Алеся Пруднікава, Віктара Казлоўскага, Ядвігі Бяганскай.
Жанаты, мае дваіх сыноў. Захапляецца гісторыяй, генеалогіяй, падарожжамі.
Вера Бурлак
Вера Бурлак (нар., ; Псеўданімы: Джэці) — беларуская паэтэса, літаратуразнаўца.
Біяграфія
Скончыла музычную школу па класе фартэпіяна, філалагічны факультэт БДУ (2001), аспірантуру (2004). Кандыдат філалагічных навук (2005), сфера даследавання — дзіцячая літаратура «срэбнага веку». Выкладае рускую літаратуру ў БДУ. З 1997 года нязменна галоўная рэдактарка самвыдавецкага часопісу «Вясковыя могілкі». Жыве ў Мінску.
Творчасць
Вершы піша з дашкольных гадоў, актыўна друкавацца пачала ў 2001 годзе. Аўтар кніг паэзіі «За здаровы лад жыцьця!» (2003), «Забі ў сабе Сакрата!» (2008, сумесна з мужам Віктарам Жыбулем), кнігі прозы «Творы соннага жанру» (2011), аўдыёкнігі Phantom of the Literature (2006). Кнігу «Дзеці і здані» (2012) склалі вершы, замалёўкі і п’ескі, асобныя творы вызначаюцца іранічнай танальнасцю, разбурэннем літаратурных стэрэатыпаў, эксперыментальным пошукам.
Займаецца літаратуразнаўствам, даследуе паэзію для дзяцей, выдала манаграфію «Детская поэзия Серебряного века: Модернизм» (2004). Зрабіла шэраг перакладаў паэзіі і прозы з англійскай, рускай, украінскай моў. У яе перакладзе выйшла кніга Льюіса Кэрала «Скрозь Люстэрка і што ўбачыла там Аліса».
Выступае як аўтарка і выканаўца ўласных песень, як вакалістка і інструменталістка (гітара, клавішы) арт-панк-гурту «Засралі казарму». Супрацоўнічае з «ансамблем непапулярнай музыкі» «Рацыянальная дыета». Выканаўца галоўнай ролі ў п’есе «Янко крУль албАнскай» Іллі Зданевіча, пастаўленай гэтым калектывам.
Прэміі і ўзнагароды
Лаўрэатка Прэміі Шэрмана — 2018 за паспяховы сінтэз перакладчыцкіх тэхнік пры пераўвасабленні мастацкага ўніверсуму Льюіса Кэрала ў перакладзе кнігі «Скрозь Люстэрка і што ўбачыла там Аліса». Уручэнне прэміі адбылося 25 кастрычніка 2018 года. Лаўрэатка прэміі Цёткі ў намінацыі «Найлепшая кніга для дзяцей і падлеткаў» за кнігу вершаў «Фантазюркі».
Ганчарскі сельсавет
Ганча́рскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Лідскага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок (да 2009 г. вёска) Ганчары.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Лідскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. З 20 верасня 1944 года ў складзе Гродзенскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Нёманскага сельсавета. 30 жніўня 1957 года ў склад Траццякоўскага сельсавета перададзены вёскі Вялічкі, Мінойці і Пескі.
Хет Лоа
Першапачаткова тут стаяў паляўнічы домік герцагаў Гелдэрнскіх. У лістападзе 1684 года прынц Вільгельм Аранскі купіў маёнтак Хет Лоа з намерам пабудаваць тут раскошную паляўнічую рэзідэнцыю. 5 красавіка 1685 года быў складзены першы кантракт, і да верасня таго ж года быў выкананы каменны мур сярэдняй секцыі. У 1686 годзе былі дададзены крылы палаца, звязаныя з асноўным корпусам дзвюма каланадамі, разбіты сады вакол сцен палаца.
У кіраванне Вільгельма аж да яго смерці ў 1702 годзе інтэр'ер і мастацкае афармленне палаца знадворку падвяргаліся паўторным зменам і падфарбоўкам. У 1689 годзе Вільгельм стаў каралём Англіі, і гэта пацягнула пашырэнне палаца Хет Лоа. Паміж 1691 і 1694 гадамі каланады былі заменены чатырма павільёнамі, у якіх размясціліся новыя каралеўскія апартаменты, новая сталовая, доўгая галерэя і капліца. Пасля смерці караля палац у спадчыну атрымаў Вілемам IV (1711—1751), які, як і яго сын, Вілем V (1748—1806), выкарыстоўвалі палац як сваю летнюю рэзідэнцыю.
У 1960 годзе каралева Вільгельміна абвясціла, што пасля яе смерці палац павінен перайсці ва ўласнасць дзяржавы, што і было выканана ў 1962 годзе, пасля таго як каралева памерла ў палацы Хет Лоа. Цяпер, пасля поўнага аднаўлення, у палацы размяшчаюцца нацыянальны музей і бібліятэка, прысвечаныя Аранскаму дому. Тут таксама знаходзіцца музей канцылярыі загадаў каралеўства Нідэрланды (Museum van de Kanselarij der Nederlandse Orden).
П’ятыхаткы (Васыліўскі раён)
П’ятыхаткы (П'ятихатки) — вёска ва Украіне, ў Стэпагорскай пасялковай абшчыне Васільеўскага раёна Запарожскай вобласці. Насельніцтва складае 301 чалавек. Орган мясцовага самакіравання — П’ятыхацкі сельскі савет.
Гісторыя
Вёска заснавана ў 1890 годзе.
12 чэрвеня 2020 года П’ятыхацкі сельскі савет, у ходзе дэцэнтралізацыі, аб’яднаны з Стэпагорскай пасялковай абшчынай.
Расійскае ўварванне ва Украіну (2022)
З пачатку шырокамаштабнага расійскага ўварвання ва Украіну, з лютага 2022 года, вёска апынулася ў расійскай акупацыі і падвяргалася абстрэлам з боку расійскіх акупантаў.
18 чэрвеня 2023 года, падчас украінскага контрнаступлення, вёска была вызвалена ад расійскай арміі.
Ласэ Вірэн
Ласэ Артуры Вірэн (Lasse Artturi Virén; нар., Мюрскюля) — фінскі бягун на доўгія дыстанцыі, чатырохразовы алімпійскі чэмпіён.
Алімпійскі чэмпіён 1972 і 1976 гадоў на дыстанцыях 5000 і 10 000 м (1972 — з сусветным рэкордам); першы ў гісторыі, хто здолеў выйграць дыстанцыі 5000 і 10 000 м на двух Гульнях запар (яго дасягненне паўтарыў у 2016 годзе Махамед Фара). Бронзавы прызёр чэмпіянату Еўропы 1974 года на дыстанцыі 5000 м. Усталяваў 3 сусветныя рэкорды: 2 мілі — 8.14,0, 5000 м — 13.16,4, 10 000 м — 27.38,4 (1972).
Аўдыё
А́ўдыё («чую») — агульны тэрмін, які тычыцца гукавых тэхналогій. Часцей за ўсё пад тэрмінам аўдыё разумеюць гук, запісаны на гукавым носьбіце; радзей маецца на ўвазе запіс і прайграванне гуку і адпаведная апаратура.
Адрозніваюць аналагавае і лічбавае аўдыё (або аналагавы і лічбавы гук).
Кумар (князь)
Кумар — легендарны князь дулебаў.
Паданне пра Кумара і Гуда запісаў у XIX ст. Генрых Татур у Ігуменскім павеце. Паводле падання, Кумар быў кіраўніком племя дулебаў (у паданні дулаў), якое быццам вызначалася ціхім і добразычлівым норавам. Аднойчы выйшаўшы са свайго жытла, Кумар убачыў на дарозе «тор» ад колаў, які, на думку Г. Татура, быў слядамі перадавога атрада чужынцаў. Неўзабаве на землі дулебаў уварваліся варожыя плямёны. Іх правадыр Гуд выклікаў Кумара на двубой і, забіўшы яго, захапіў землі дулебаў.
Верагодна, паданне адлюстроўвае рэальныя падзеі, што адбываліся на тэрыторыі Беларусі ў II—III ст., калі праз яе прасоўваліся плямёны готаў, увасабленнем якіх і стаў Гуд. Назоў дулы, як лічыцца, ёсць варыянтам назову славянскага племя дулебаў. У выніку сутыкнення з готамі яны былі заваяваныя і ўвайшлі як даннікі ў склад Гоцкай дзяржавы.
Паданне пра Кумара і Гуда лягло ў аснову верша К. Каганца «Сцяты камень».
(878) Мілдрэд
878 Мілдрэд (878 Mildred) — астэроід галоўнага астэроіднага пояса. Адкрыты 6 верасня 1916 г. амерыканскім астраномам Сетам Барнсам Нікалсанам у абсерваторыі Маўнт-Вільсан, ЗША. Пасля астэроід быў страчаны, і выяўлены зноў у 1985 і 1991 гг. Астэроід названы ў гонар Мілдрэд Шэплі Мецьюз, дачкі амерыканскага астранома Харлау Шэплі. Мілдрэд не перасякае арбіту Зямлі і абарачаецца вакол Сонца за 3,63 юліянскіх гадоў.
Лэнчыцкі павет
Лэнчыцкі павет (Powiat łęczycki) — павет у Польшчы, уваходзіць у склад Лодзьскага ваяводства. Утвораны ў 1999 годзе. Цэнтр павета — горад Лэнчыца. Займае плошчу 772,75 км². Насельніцтва павета складае 50,9 тыс. чалавек.
Псалом 151
Псалом 151 - некананічны псалом, які адсутнічае ў Яўрэйскай Бібліі, але ёсць у Септуагінце і царкоўнаславянскім перакладзе. Не ўжываецца ў хрысціянскім богаслужэнні. Католікамі і пратэстантамі лічыцца апакрыфічным. Яўрэйскі тэкст быў знойдзены ў ХХ стагоддзі сярод рукапісаў Мёртвага мора, што дазволіла аднавіць яго яўрэйскі арыгінал.
Арланда Меджык у сезоне 2018/2019
Сезон 2018/2019 стаў 30-м сезонам у НБА ў гісторыі франшызы Арланда Меджык.
Спіс універсітэтаў штата Паўднёвая Караліна
У штаце Паўднёвая Караліна (ЗША) дзейнічаюць дзяржаўныя і прыватныя ўніверсітэты.
IC 4801
IC 4801 — галактыка тыпу S0-a (спіральная галактыка) ў сузор’і Паўлін.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Палятуха звычайная
Палятуха звычайная (Pteromys volans) — грызун з падсямейства палятухавых.
Апісанне
Знешне палятуха падобна да вавёркі, але амаль у 2 разы меншая. Даўжыня цела 14-17 см, маса 100—120 г. Галава невялікая з кароткімі вушамі, якія ў адрозненне ад вавёркі пазбаўлены кутасікаў. Вочы вялікія, пукатыя, чорныя. Хвост пушысты. Пярэднія чатырохпальцыя канечнасці крыху карацейшыя за пяціпальцыя заднія. Кіпцюры кароткія загнутыя, вельмі ўчэпістыя. Па баках цела паміж заднімі і пярэднімі канечнасцямі знаходзіцца пакрытая поўсцю скураная складка, пры дапамозе якой звярок планіруе з дрэва на дрэва. Футра густое, мяккае, шаўкавістае; зімой зверху серабрыста-шэрае, зрэдку з цёмнай рабізной, летам — буравата-попельна-шэрае
Распаўсюджанне
Насяляе лясную зону Еўразіі ад Карэліі да берагоў Ціхага акіяна: поўнач Еўрапейскай часткі Расіі, Сібір і Далёкі Усход, а таксама Паўночную Манголію, Паўночна-Усходні і Цэнтральны Кітай, востраў Хакайда ў Японіі, але ўсюды малаколькасны від. У Беларусі ў ХІХ ст. траплялася амаль паўсюдна, у 1920-1940-я г. толькі ў Віцебскай і Магілеўскай абласцях; у цяперашні час адзначана толькі ў Лёзненскім раёне.
Асаблівасці біялогіі
Начны звярок. Селіцца ў дуплах дрэў і старых вавёрчыных гайнах. Шарападобныя гнёзды будуе з сухой травы, лішайнікаў, кары. У вясенне-летні перыяд самка прыносіць часцей адзін прыплод (2-4 дзіцяняці). Гон і спароўванне ў лютым-сакавіку і траўні-чэрвені. Голыя і сляпыя малыя, з добра развітай паміж пярэднімі і заднімі канечнасцямі перапонкай, з’яўляюцца ў сакавіку-красавіку і чэрвені-ліпені. Месяц самка корміць іх малаком. Ва ўзросце 6 тыдняў яны робяцца самастойнымі, але зімуюць разам з самкай. Корміцца лісцем, парасткамі, пупышкамі і насеннем дрэў і кустоў, ягадамі, грыбамі і нават насякомымі, зімой — каташкамі вольхі і бярозы, пупышкамі хваёвых парод. На зіму робіць невялікія запасы корму.
Ахова
Від уключаны ў Чырвоную кнігу Беларусі (ІІІ катэгорыя аховы), Чырвоны спіс МСАП (LR/nt, ver. 2.3, 1994).
M60 (кулямёт)
Адзіны кулямёт М60 быў распрацаваны ў ЗША і прыняты на ўзбраенне войскаў у 1950 годзе, замяніўшы састарэлыя маральна і фізічна кулямёты М1917 і М1919. У сярэдзіне 1980-х гадоў заменены на новыя кулямёты М240 (FN MAG) бельгійскай распрацоўкі.
М60 уяўляе сабой аўтаматычную зброю, пабудаваную па схеме з газавым прывадам аўтаматыкі і замыканнем ствала паваротам засаўкі. Сілкаванне стужачнае. Ствол кулямёта — хутказ’ёмны, рэсурс аднаго ствала да змены — 200 стрэлаў бесперапынным агнём. Кулямёт меў шэраг недахопаў, у прыватнасці, з-за таго, што сошкі разам з газавым цыліндрам былі ўсталяваныя на здымным ствале, а сам ствол не меў дзяржальні для замены, змена гарачага ствала ў баявых умовах была даволі няёмкая і патрабавала наяўнасці цеплаахоўных пальчатак. Акрамя таго, не надта ўдалая канструкцыя затворной групы прыводзіла да частых паломак ударніка і элементаў вузла замыкання. Кулямёт мог выкарыстоўвацца як з сошак, так і з пяхотнага станка-трыножкі.
NGC 2246
NGC 2246 (іншае абазначэнне — LBN 948) — эмісійная туманнасць у сузор’і Аднарог.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Іван Шышман
Іван Шышман (Иван Шишман; пам. 3 чэрвеня 1395) — балгарскі цар у 1371—1395; разам з братам Іванам Срацімірам быў адным з двух апошніх балгарскіх цароў.
Біяграфія
Сын цара Івана Аляксандра ад яго другога шлюбу з яўрэйкай Сарай-Феадорай.
Яшчэ пры жыцці бацькі (каля 1356) быў каранаваны як суправіцель, што прывяло да пагаршэння адносін з яго братам Іванам Срацімірам, які, быўшы кіраўніком Відзінскага княства, стаў адасабляцца ад Тырнаўскага царства і ператварыўся ў незалежнага кіраўніка. Пасля смерці бацькі кіраваў Тырнаўскім царствам: адным з двух царстваў, на якія падзялілася Балгарыя. Тырнаўскае царства складалася са сталіцы Тырнава і ўсходняй Балгарыі і часткай Фракіі, якая заставалася за ёй. Яго брат, цар Іван Срацімір, валодаў Відзінскім царствам (сталіца горад Відзін і заходняя Балгарыя).
У самым пачатку яго кіравання, у 1371—1372, Балгарыя падверглася нападу турак, але Іван Шышман здолеў выратавацца саступкай часткі сваіх уладанняў. Пасля гэтага вёў амаль пастаянную вайну з туркамі: c 1371 па 1378 — у раёне Фракіі і Сафіі, c 1381 па 1386 — ізноў у вобласці Сафіі, у 1388—1389 ва ўсходняй частцы сваіх уладанняў, з 1391 па 1393 — таксама ва ўсходняй частцы ўладанняў, але ўжо разам са сваім васалам і сваяком влашскім князем Мірчам Старым. У 1393—1394 туркі ўзялі сталіцу царства, Тырнава, а затым у 1395 і апошнюю сталіцу, горад Нікопал, зрынуўшы Івана Шышмана.
Самагалтай
Самагалта́й — сяло, адміністрацыйны цэнтр Тэс-Хемскага кажууна Рэспублікі Тыва. Ранейшая сталіца Тывы. Сяло размешчана на федэральнай трасе M54, за 164 км на поўдзень ад сталіцы рэспублікі — горада Кызыл.
Стэнлі Коэн
Стэнлі Коэн (Stanley Cohen; нар., , Нью-Ёрк — , Нашвіл) — амерыканскі біяхімік, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіялогіі і медыцыне ў 1986 годзе разам з Р. Леві-Мантальчыні. Адкрыў фактар росту эпідэрмісу.
Біяграфія
Нарадзіўся 17 лістапада 1922 года ў раёне Флатбуш Брукліна (Нью-Ёрк). Яго бацькамі былі яўрэі-эмігранты з Расіі — Луі Коэн і Фані Коэн (Фейтэль). Скончыў Бруклінскі каледж (1943) і Оберлін-каледж у Агая (1946). З 1952 года — у Вашынгтонскім універсітэце, з 1959 года — ва ўніверсітэце Вандэрбільда ў г. Нашвіл.
Член Нацыянальнай АН ЗША і Амерыканскай акадэміі навук і мастацтваў.
Навуковая праца
Працуючы з Р. Леві-Мантальчыні (су-лаўрэат Нобелеўскай прэміі ў 1986 годзе) з Вашынгтонскага універсітэта ў Сэнт-Луісе ў 1950-х гадах, Коэн ізаляваў фактар росту нерваў, а затым адкрыў фактар росту эпідэрмісу. Ён працягваў свае даследаванні клеткавых фактараў росту пасля пераезду ва ўніверсітэт Вандэрбільда ў 1959 годзе. Яго даследаванні клеткавых фактараў росту маюць фундаментальнае значэнне для разумення развіцця рака і распрацоўкі супрацьракавых прэпаратаў.
З’яўляецца аўтарам навуковых прац па вывучэнні структур фактараў росту і іх уздзеянні на развіццё клеткі і органаў, эндакрыналогіі.
Школьная вуліца (Мінск)
Школьныя вуліцы ў Мінску:
Білі Мілс
Білі Мілс (Billy Mills, імя пры нараджэнні — лакота: Makata Taka Hela; нар., Пайн-Рыдж, Паўднёвая Дакота, ЗША) — амерыканскі стаер, алімпійскі чэмпіён у бегу на 10 000 метраў. Адзіны амерыканскі алімпійскі чэмпіён на гэтай дыстанцыі і другі ў гісторыі ЗША алімпійскі чэмпіён — прадстаўнік карэнных народаў Амерыкі.
Бывальскае
Бывальскае (Бывальское) — вёска ў Рослаўльскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Астапкавіцкага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з жніўня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Геаграфія
Праз вёску праходзіць аўтадарога.
Rhynchonellata
Rhynchonellata — клас замковых плечаногіх з падтыпу Rhynchonelliformea​​. Вядуць сядзячы лад жыцця, прымацоўваючыся да субстрату добра развітым сцяблом (ножкай). Ракавіна у большасці прадстаўнікоў абодвавыпуклая, форма яе вонкавай паверхні вагаецца ад цалкам гладкай да вельмі складкавай ​​або пакрытай вузкімі канцэнтрычнымі петлепадобнымі лініямі. Выкапнёвыя прадстаўнікі класа вядомыя з ранняга кембрыю, іх парэшткі знойдзеныя па ўсім свеце, уключаючы Антарктыку.
Класіфікацыя
У класе Rhynchonellata 3 сучасных і 7 выкапнёвых атрадаў :
Харэаграфія
Харэагра́фія (ад χορεία — танец, карагод +  — запісваць, пісаць) можа азначаць:
Аснову харэаграфіі складаюць арганізаваныя ў часе і прасторы вобразныя, умоўныя рухі чалавечага цела. Выразныя сродкі харэаграфіі фарміраваліся на працягу стагоддзяў шляхам адбору і абагульнення экспрэсіўнай пластыкі чалавека. Асноўныя з іх — лексіка (рухі, жэсты, позы), малюнак (размяшчэнне ў прасторы), кампазіцыя (драматургія, архітэктоніка). Харэаграфія цесна звязана з музыкай, якая вызначае яе рытміку і эмацыянальны настрой. Вялікую ролю ў харэаграфіі адыгрываюць касцюм і дэкаратыўнае афармленне.
Гісторыя
Харэаграфія ўзнікла ў першабытнаабшчынным грамадстве, дзе танец выконваў шмат функцый у жыцці людзей, выяўляў эмацыянальныя пачуцці; быў цесна звязаны з абрадамі, меў магічнае, рытуальнае значэнне, служыў сродкам зносін і перадачы вопыту. Працэсы працы, рухі жывёл і птушак, падзеі рэчаіснасці, паводзіны чалавека перадаваліся з вялікім падабенствам. Паступова пластыка набывала ўмоўны характар, станавілася спецыфічным выяўленнем эстэтычных ідэалаў людзей. У харэаграфіі знаходзілі адлюстраванне пачуцці і думкі народа, асаблівасці нацыянальнага характару, гістарычныя, геаграфічныя, эканамічныя ўмовы яго існавання. З цягам часу адбылася дыферэнцыяцыя харэаграфіі на народную, бытавую і сцэнічную, у якіх, у сваю чаргу, сфарміраваліся розныя танцавальныя формы і жанры. Найвышэйшая форма харэаграфіі — балет, які зарадзіўся ў XVI стагоддзі ў нетрах сінтэтычных музычна-тэатральных паказаў і ў XVIII стагоддзі стаў самастойным відам мастацтва.
Вытокі беларускай харэаграфіі — у старадаўніх абрадах, ігрышчах, карагодах, дзе танец быў цесна звязаны з песняй і драматычным дзеяннем. Яна займала вялікае месца ў творчасці скамарохаў, вядомых на Беларусі з XII стагоддзя. Пазней яе элементы ўваходзілі ў розныя формы тэатральнага мастацтва. Вялікую ролю адыгрывала харэаграфія ў дзейнасці прыватнаўласніцкіх тэатраў буйных магнатаў, дзе ставіліся цэлыя балетныя спектаклі.
У наш час харэаграфія — адзін з найбольш папулярных відаў мастацтва, аснова для творчай дзейнасці шматлікіх аматарскіх і прафесійных танцавальных калектываў і балетнага тэатра.
Hogwarts Legacy
Hogwarts Legacy (Спадчына Хогвартса) — ролевая гульня-экшн 2023 года, распрацаваная Avalanche Software і выдадзеная Warner Bros. Гульні пад лэйблам Portkey Games. Дзеянне гульні разгортваецца ў сусвеце Wizarding World, заснаванага на раманах пра Гары Потэра, і была выпушчана для PlayStation 5, Windows і Xbox Series X/S у 2023 годзе. Выпуск на PlayStation 4, Xbox One і Nintendo Switch запланаваны пазней у 2023 годзе.
Дзеянне адбываецца перад падзеямі раманаў, гулец кіруе студэнтам школы вядзьмарства і чараўніцтва Хогвартс у канцы 1800-х гадоў, які вучыцца валодаць рознымі магічнымі здольнасцямі і прадметамі пры дапамозе іншых студэнтаў і выкладчыкаў. Hogwarts Legacy — гэта першы рэліз Avalanche з моманту іх набыцця Warner Bros. у 2017 годзе. Распрацоўка пачалася ў 2018 годзе. Анансаваная ў 2020 годзе гульня была адкладзена спачатку да 2022 года, а пазней да канчатковай даты выпуску. Перад яго анонсам у 2018 годзе ў Інтэрнэт прасачыліся перадрэлізныя кадры гульнявога працэсу.
Гульня атрымала ў цэлым спрыяльныя водгукі ад крытыкаў, з пахвалой за бой, дызайн свету і персанажаў і крытыку за пабочныя місіі і тэхнічныя праблемы. Перад выхадам гульня выклікала спрэчкі з-за поглядаў на транссэксуалаў стваральніцы Гары Потэра Джоан Роўлінг і сцвярджэнняў, што гульня ўключала антысеміцкія тропы, што прывяло да заклікаў да байкоту.
Геймплэй
Hogwarts Legacy — гэта ролевая гульня-экшн, у якой гульцы могуць наведваць заняткі ў школе вядзьмарства і чараўніцтва Хогвартс. Гульцы могуць даследаваць месцы з франшызы Wizarding World, такія як Забаронены лес, Дыягон Алея і Хогсмід. Сярод іншых абласцей, якія яшчэ не бачылі візуальна ў іншых СМІ, — агульныя пакоі Хафлпафа і Рэйвенкло. Па ходзе гульні інтэр’ер і экстэр’ер замка візуальна змяняюцца ў адпаведнасці з сезонамі году.
Падчас стварэння персанажа гулец можа выбраць яго знешні выгляд, пол і адзін з чатырох дамоў Хогвартса. Гульцы могуць наладзіць голас свайго персанажа, тып целаскладу і дадаць аксэсуары, такія як акуляры. Павышэнне ўзроўню дазваляе гульцу атрымліваць і паляпшаць розныя загаворы, таленты і здольнасці. З дапамогай гульнявых выпрабаванняў персанаж гульца атрымлівае ачкі вопыту, каб атрымаць узроўні. Гэтыя выпрабаванні бываюць у выглядзе бою, квэстаў, даследаванняў, палявых даведнікаў і Пакоя патрабаванняў. Нягледзячы на тое, што ачкі для чатырох дамоў Хогвартса гуляюць ролю ў сюжэце гульні, на іх не ўплываюць дзеянні гульца. У гульні ёсць элементы налады навакольнага асяроддзя; гульцы могуць змяняць Пакой патрабаванняў па меры павышэння ўзроўню ў гульні.
Персанажы гульцоў могуць пасябраваць з персанажамі, якія не з’яўляюцца гульцамі. Па меры развіцця гэтых адносін школьныя таварышы становяцца кампаньёнамі, якія могуць суправаджаць гульцоў у іх падарожжы, пашыраць іх здольнасці і прапаноўваць унікальныя варыянты дыялогу, калі гульцы вывучаюць іх гісторыі.
Сюжэт
Hogwarts Legacy разгортваецца ў канцы 1800-х гадоў і расказвае пра студэнта, які пачынае вучыцца ў Хогвартсе на пятым курсе. Гульцы бяруць пад кантроль новага вучня Хогвартса, якога агучваюць Себасцьян Крофт або Амелія Гетынг у англійскай агучцы. Паколькі гулец пачынае навучанне ў школе пазней, чым іншыя студэнты, Міністэрства магіі забяспечвае яго гідам-чараўніком. Завяршэнне раздзелаў гэтага кіраўніцтва шляхам вывучэння дае дадатковую інфармацыю і ачкі вопыту. Персанаж гульца, які валодае ключом да «старажытнай таямніцы, якая пагражае разарваць свет чараўнікоў», здольны маніпуляваць таямнічай старажытнай магіяй і яму трэба будзе дапамагчы раскрыць, чаму гэтая забытая магія раптоўна адрадзілася і тыя, якія адначасова спрабуюць яго выкарыстаць.
Распрацоўка
Гульня была распрацавана кампаніяй Avalanche Software, якая была набыта Warner Bros. Interactive Entertainment ад Disney у студзені 2017 г. У тым жа годзе Warner Bros. стварыла новы выдавецкі лэйбл пад назвай Portkey Games, які быў прысвечаны кіраванню ліцэнзіяй Wizarding World. Стваральніца Гары Потэра Джоан Роўлінг не ўдзельнічала ў распрацоўцы.
Сцяг Навабеліцкага раёна
Сцяг Навабеліцкага раёна — афіцыйны геральдычны сімвал Навабеліцкага раёна, адзінкі ў складзе горада Гомеля. Сцяг зарэгістраваны ў Гербавым матрыкуле Рэспублікі Беларусь  года № 81.
Hogwarts Legacy
Распрацоўка
У гульні выкарыстоўваецца рухавік Unreal Engine. Кадры гульнявога працэсу ўпершыню з’явіліся ў 2018 годзе. Hogwarts Legacy быў абвешчаны на мерапрыемстве PlayStation 5 у верасні 2020 года, з планамі выпусціць яго для PlayStation 4, PlayStation 5, Windows, Xbox One і Xbox Series X/S у 2021 годзе. Гульня была адкладзена двойчы, спачатку на 2022 год, а потым на 10 лютага 2023 года. Версіі для PS4 і Xbox One былі адкладзены з лютага 2023 года на красавік. Выпуск порта Nintendo Switch запланаваны на 25 ліпеня 2023 года. Ранні доступ быў даступны з 7 лютага 2023 года людзям, якія папярэдне заказалі фізічнае калекцыйнае выданне або Digital Deluxe выданне гульні на кансолі або ПК.
Сцяг Навабеліцкага раёна
Апісанне
Прамавугольнае палотнішча блакітнага колеру з суадносінамі бакоў 1:2, якое мае справа выраз у форме «ластаўчын хвост», у цэнтры правага боку якога гербавая эмблема — рысь жоўтага колеру, якая ляжыць.
Hogwarts Legacy
Крытыка
Гульня ўвайшла ў некалькі спісаў самых чаканых гульняў 2023 года: CNET, CNN, ComingSoon, Den of Geek, Game Rant, GameSpot, IGN, PC Games, NPR, Polygon, Time, VentureBeat, VG247, і GamesHub.
Сцяг Навабеліцкага раёна
Апісанне
Рашэнне аб зацвярджэнні сцяга Навабеліцкага раёна г. Гомеля было прынята Адміністрацыяй Навабеліцкага раёна Гомеля 13 лютага 2001 года.
Hogwarts Legacy
Крытыка
Падчас ранняга доступу гульня дасягнула піка ў больш чым 489 000 адначасовых гульцоў у Steam. Да гэтага часу Hogwarts Legacy дасягнула другога па велічыні гульца для любой платнай аднакарыстальніцкай гульні.
Меркаванне крытыкаў
Згодна з агрэгатарам рэцэнзій Metacritic, Hogwarts Legacy атрымаў «у цэлым спрыяльныя» водгукі за свае версіі для ПК і PlayStation 5 і «ўсеагульнае прызнанне» за сваю версію для Xbox Series X.
IGN ацаніў розных персанажаў студэнтаў і прафесараў як «запамінальных» і «незаменных», сказаўшы, што яны пераадольваюць слабасць асноўнай сюжэтнай лініі і тэхнічнага выканання, каб стварыць «фантазію Хогвартса». PC Gamer спадабаўся погляд Legacy на Wizard Duels, але ён напісаў, што ў гульні можна было б выкарыстоўваць больш тэхнічную дасканаласць, заявіўшы: «Найбольш прыкметнымі з’яўляюцца кароткія, але частыя паўзы каля дзвярэй Хогвартса, калі гульня загружае ўсё, што ёсць на іншы бок». PCGamesN атрымліваў асалоду ад галаваломак і таямніц Хогвартса, але палічыў, што гульня не ўдалася, калі справа дайшла да пабочных квэстаў, апісваючы іх як «простыя заданні па здабычы, з некалькімі ворагамі, якіх трэба забіць па дарозе».
Абвінавачванні ў антысемітызме
Пасля выхаду першага геймплэйнага трэйлера ў сакавіку 2022 года, гульня атрымала крытыку за тое, што заснавана на эпохе Паўстання гоблінаў у гісторыі Чарадзейнага свету з сюжэтнай лініяй гульні, засяроджанай на тым, што гулец падаўляе паўстанне гоблінаў. Веды Чарадзейнага свету, якія атачаюць гоблінаў, часта абвінавачвалі ў тым, што яны заснаваныя на антысеміцкіх тропах. Крытыка вынікала з меркаванняў, што асноўны пасыл гульні заключаўся ў тым, што група гоблінаў меншасці павінна лічыцца ворагам за тое, што яны паўсталі супраць свайго прыгнятальніка і змагаліся за свабоду і роўныя правы. Цэнтральную сюжэтную лінію параўноўвалі з антысеміцкім міфам аб крывавым паклёпе, у якім габрэі крадуць і забіваюць дзяцей, каб выкарыстоўваць іх кроў у рытуалах, а таксама раскрытыкавалі тэкст пра выдуманае паўстанне гоблінаў у 1612 годзе з-за таго, што адбыўся сапраўдны пагром паміж 1612 і 1616 гг.
Тым не менш, выява гоблінаў як у гульні, так і ў больш шырокім сусвеце Гары Потэра была абаронена некаторымі, у тым ліку Англа-габрэйскай кампаніяй супраць антысемітызму, якая выпусціла заяву, у якой гаворыцца, што «вобраз гоблінаў у серыі Гары Потэра з’яўляецца твор з іх адлюстраваннем у заходняй літаратуры ў цэлым і з’яўляецца большым сведчаннем стагоддзяў антысемітызму хрысціянскага свету, чым зласлівасці сучасных мастакоў. Гэтак жа і Джоан Роўлінг, якая за апошнія гады зарэкамендавала сябе як нястомная абаронца габрэйскай супольнасці». Трэвіс Нортап, які піша для IGN, не пагаджаецца з тым, што ў гульні прысутнічаюць антысеміцкія тропы, напісаўшы ў Twitter: «Гісторыя не адлюстроўвае кабалу гоблінаў, якія кантралююць банкі, якія спрабуюць захапіць свет. Гаворка ідзе пра аднаго канкрэтнага гобліна, які паўстае супраць настойлівага патрабавання Чарадзейскага свету не дапускаць магіі да іх роду». Джон Сцюарт, які раней ствараў у некаторых уражанне, што ён падтрымлівае абвінавачванні, удакладніў, што ён «не абвінавачвае Дж. К. Роўлінг быць антысемітам».
Апазіцыя Дж. К. Роўлінг
Hogwarts Legacy стала прадметам спрэчак у адказ на супярэчлівыя погляды Роўлінг на транссэксуалаў. Шмат хто ў апазіцыі да Роўлінг заклікаў байкатаваць гульню як сродак праявы салідарнасці з транссэксуальнай супольнасцю і каб перашкодзіць фінансавым выгодам, якія яна атрымае ад яе выпуску ў выглядзе выплаты ганарараў. Іншыя, у тым ліку члены ЛГБТ-супольнасці, лічылі, што Hogwarts Legacy можна аддзяліць ад поглядаў стваральніка яе сусвету. У выніку спрэчкі некаторыя выданні вырашылі не асвятляць і не разглядаць Hogwarts Legacy у той час як вэб-сайт форуму ResetEra забараніў любое абмеркаванне гэтай тэмы. У адказ на спрэчку, а таксама на меркаваныя антысеміцкія тропы, Wired прааналізаваў гульню, але паставіў ёй 1/10 бала, заявіўшы, што яна «ў лепшым выпадку сярэдняя, і яе рэальную шкоду немагчыма ігнараваць». За некалькі тыдняў да запуску акцёр Себасцьян Крофт, які агучвае персанажа ў гульні, дыстанцыяваўся ад поглядаў Роўлінг. Ютубер-трансгендэр Джэсі Эрл напісала, што абодва бакі дыскусіі павінны вывучыць яе складанасці і прыйсці да ўласных высноў. Яна палічыла, што, хоць хацець згуляць у «Hogwarts Legacy» не было злом, тыя, хто гэта зрабіў, не павінны сцвярджаць, што падтрымліваюць транссупольнасць.
Avalanche і Warner Bros. адмаўлялі ўдзел Роўлінг у распрацоўцы гульні. Каманда таксама прадставіла транс-інклюзіўнага стваральніка персанажаў і першага трансгендэрнага персанажа франшызы, Сірону Раян. Адказваючы на спрэчку, студыя дадала, што «каманда палічыла, што вельмі важна стварыць гульню, якая адлюстроўвала б багаты і разнастайны свет Гары Потэра, а таксама групы людзей, якія гуляюць у гульні, у тым ліку LGBTQIA+ супольнасць.» Уключэнне Раяна ў гульню было адхілена некаторымі геймерамі і назіральнікамі як няшчырае. Паведамляецца, што распрацоўшчыкі, звязаныя з Hogwarts Legacy, таксама заявілі, што Раян быў «перфарматыўным нішто, створаным для таго, каб муціць ваду і адхіляць крытыку».
Трой Лівіт
У лютым 2021 года шэраг паведамленняў і відэаролікаў у сацыяльных сетках, апублікаваных вядучым дызайнерам Avalanche Software і Hogwarts Legacy Троем Лівітам, у якіх выказвалася падтрымка культурнага прысваення і Gamergate, атрымалі шырокую крытыку. Пасля спрэчак вакол яго дзейнасці ў сацыяльных сетках Лівіт пакінуў Avalanche Software і праект «Hogwarts Legacy» ; ён сказаў, што гэта не мае дачынення да спрэчкі. Кампанія Warner Bros. адмовілася ад каментароў.
Падзякі
Hogwarts Legacy была намінавана на «Самую чаканую гульню» на Game Awards 2022 і на «Самую жаданую гульню» на Golden Joystick Awards 2022, але абодва разы прайграла The Legend of Zelda: Tears of the Kingdom.
Эскімоска-алеуцкія мовы
Эскімоска-алеу́цкія мовы (таксама вядомыя як эскалеуцкія альбо інуіцка-юпікска-унанганскія ) — адна з першасных моўных сем'яў, на мовах якой размаўляюць у Алясцы, поўначы Канады, Грэнландыі і ўсходнім ускрайку Чукоцкага паўвострава. Падзяляецца на дзве галіны — эскімоскую і алеуцкую.
Алеуцкая галіна ў сваім складзе змяшчае толькі адну мову — алеуцкую, распаўсюджаную на Алеуцкіх астравох і астравох Прыбылова, што на паўднёвы захад ад Аляскі. Мова падзяляецца на некалькі дыялектаў.
Фарнезскі бык
Фарне́зскі бык — знакамітая мармуровая скульптурная група, якае адлюстроўвае пакаранне смерцю Дзіркі (ці Дзірцэі) братамі Амфіёнам і Зефам за жорсткае абыходжанне з іх маці Антыёпай. Браты прывязалі Дзірку да рогаў раз'юшанага быка, які разадраў яе. Створана грэчаскімі скульптарамі Апалоніям Тралескім і яго братам Таўрыскам.
Эскімоска-алеуцкія мовы
Эскімоская галіна мае падзел на дзве групы, юпікскую і інуіцкую. Юпікская група складаецца з некалькіх моваў, распаўсюджаных на захадзе і паўднёвым захадзе Аляскі, а таксама на ўсходзе Чукоткі. Інуіцкая група мае ў сваім складзе толькі адну мову (інуіцкая мова), распаўсюджаную на паўночны ўсход ад арэалу юпікскіх моваў, а менавіта на поўначы Аляскі, Канадзе і Грэнландыі. Інуіцкая мова ахоплівае вялікую тэрыторыю і падзяляецца на некалькі дыялектаў. Геаграфічна суседнія дыялекты лінгвістычна вельмі блізкія адзін да аднаго, тады як дыялекты краёў арэалу інуіцкае мовы (напрыклад, астравоў Дыяміда, што паміж Чукоткай і Аляскай, і ўсходу Грэнландыі) маюць вялікія адрозненні, праз што інуіцкую мову нярэдка могуць лічыць некалькімі асобнымі мовамі.
Фарнезскі бык
Скульптура была выяўлена ў 1546 годзе ў тэрмах Каракалы і была рэстаўрыравана пад назіраннем Мікеланджэла. Пладамі гэтай рэстаўрацыі з'яўляюцца галава быка, уся Антыёпа, акрамя ног, верхняя частка Дзірцэі і большая частка фігур, якія ўяўляюць сыноў Антыёпы.
Дапоўненая копія скульптуры, якая ўвайшла ў гісторыю як «Фарнезскі бык», першапачаткова знаходзілася на востраве Родас, а затым была перавезена ў Рым, дзе захоўвалася на віле Фарнезэ. У наш час — у Археалагічным музеі Неапаля.
Эскімоска-алеуцкія мовы
Існуе сірэніцкая мова, клясыфікацыя якой як эскімоска-алеуцкай даведзеная, аднак ня вызначаная яе пазыцыя адносна галінаў сям'і. Некаторымі даследаваннямі мова лічыцца як частка юпікскіх, тады як паводле іншых звестак мова лічыцца трэцяй, асобнай галіной у складзе эскімоска-алеуцкае сям'і нараўне зь юпікскай ды інуіцкай.
Паводле даследаванняў амерыканскага Цэнтру карэнных моваў Аляскі, агульная прамова (мова-продак) эскімоска-алеуцкіх моваў падзялілася на эскімоскую ды алеуцкую галіны прынамсі ў раёне 2000 г. да н. э.. Каля 500—1000 гг. н.э. эскімоскія мовы падзяліліся на юпікскую, інуіцкую групы, а таксама, верагодна, на сірэніцкую мову.
Эскімоска-алеуцкія мовы ў культуралагічным і этнаграфічным плане адносяцца да адных з аўтахтонных моваў Паўночнай Амерыкі. Тым ня менш, у лінгвістычным дачыненні эскімоска-алеуцкія мовы ня маюць сувязяў з іншымі сем'ямі аўтахтонных моваў Паўночнай Амерыкі, а таксама, як лічыцца, прадстаўляюць зь сябе вынік апошняга дагістарычнага перасялення людзей з Азіі.
Унутраная класіфікацыя
Эскімоска-алеуцкія мовы падзяляюцца на дзве галіны — алеуцкую ды інуіцкую. Яны ў сваю чаргу маюць падзел на групы моваў або на асобныя мовы.
Меркаванні наконт роднасці эскімоскіх і алеуцкіх моваў (і, адпаведна, складанні імі агульнага моўнага таксону) выказваліся з сярэдізны ХІХ ст. (Веніямінаў, Раск, Багараз, Іёхельсан). У 1951 годзе аднаразова і, хутчэй за ўсё, незалежна, з'явіліся два артыкулы К. Бэргслянда й Г. Марша ды М. Сўодэша, пасля якіх гэтую роднасць можна лічыць даведзенай. Алеуцкая й эскімоскія мовы на цяперашні момант не з'яўляюцца ўзаемназразумелымі.
Мяжа паміж інуіцкімі й юпікскімі мовамі праходзіць праз пасёлак Уналакліт, што на захадзе Аляскі.
Пытанне знешняй класіфікацыі
Эскімоска-алеуцкія мовы ня маюць лінгвістычных сувязяў з любой іншай прызнанай лінгвістамі моўнай сям’ёй у свеце (напрыклад, індаэўрапейскай); у прыватнасці, у лінгвістыцы існуе згода наконт адсутнасці сувязяў з моўнымі сем’ямі Паўночнай Амерыкі. У расійскай лінгвістычнай літаратуры эскімоска-алеуцкія мовы адносяць да палеаазіяцкіх, што, аднак, засноўваецца на тэрытарыяльнай прыкмеце.
Незважаючы на гэта, у лінгвістыцы высоўваюцца гіпотэзы па знаходжанні роднасці між эскімоска-алеуцкай ды іншымі моўнымі сем'ямі і, такім чынам, аб’яднанні іх у вышэйшыя таксоны — макрасем’і. У падобных гіпотэзах звычайна разглядаюцца мовы Еўразіі або Паўночнай Амерыкі.
Так, у 1818 годзе дацкі лінгвіст Расмус Раск заўважыў наяўнасць падабенстваў між грэнландскай і фінскай мовамі (апошняя ўваходзіць ва ўральскую сям’ю).
Зь іншых падобных гіпотэзаў адзначаецца ўрала-сыбірская гіпотэза, сфармуляваная брытанскім лінгвістам-паўночназнаўцам Майклам Фортэск’ю ў 1998 годзе. У 2000—2002 гадох амэрыканскім лінгвістам Джозэфам Грынбэргам была прапанаваная гіпотэза еўраазіяцкіх моваў, у якую ўваходзяць, апрача эскімоска-алеуцкіх, усе моўныя сем’і паўночнай Еўразіі за выняткам енісейскіх.