cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Савет Еўропы
Кангрэс Мясцовых і Рэгіянальных Уладаў
У 1994 г. Савет Еўропы заснаваў Кангрэс Мясцовых і Рэгіянальных Уладаў Савета Еўропы ў якасці дарадчага органа, які замяніў былую Сталую Канферэнцыю мясцовых і рэгіянальных уладаў Еўропы. Сёння Кангрэс — гэта голас мясцовых еўрапейскіх уладаў, якія рэпрэзентуюць больш за 200 тысяч рэгіёнаў і муніцыпалітэтаў з 47 краін.
Кангрэс складаецца з дзвюх палат: Палаты мясцовых уладаў і Палаты рэгіёнаў. У Асамблею Кангрэса ўваходзяць 306 сталых сяброў і 306 іх намеснікаў, кожны з якіх з’яўляецца абраным прадстаўніком аднаго з больш як 200 тысяч органаў мясцовай і рэгіянальнай улады краін-сяброў Рады Еўропы. Палаты па чарзе абіраюць Старшыню Кангрэса на двухгадовы тэрмін.
Сесіі Кангрэса адбываюцца адзін раз на год у Страсбургу. Удзел у іх таксама прымаюць як прадстаўнікі іншых еўрапейскіх арганізацый, так і дзяржаў, якія не з’яўляюцца членамі Савета Еўропы — у якасці спецыяльна запрошаных ці назіральнікаў.
У час паміж пленарнымі сесіямі Кангрэса Пастаянны Камітэт, у склад якога ўваходзяць прадстаўнікі нацыянальных дэлегацый, праводзіць свае сесіі ў краінах-сябрах. Кангрэс арганізуе сваю працу на падставе чатырох статутных камітэтаў:
За выкананне задач, якія стаяць перад Кангрэсам, нясе адказнасць яго Выканаўчы дырэктар. Ён займаецца бюджэтнымі пытаннямі і адказвае за дзейнасць 40 супрацоўнікаў — сакратарыята Кангрэса.
Еўрапейскі Суд па правах чалавека
Міжнародны судовы орган, юрысдыкцыя якога распаўсюджваецца на ўсе дзяржавы-члены Савета Еўропы, якія ратыфікавалі Еўрапейскую Канвенцыю аб абароне Правоў Чалавека і асноўных свабод, і вырашае ўсе пытанні, якія паўстаюць пры тлумачэнні і прымяненні Канвенцыі, у тым ліку — міждзяржаўныя справы і скаргі прыватных асоб.
Больш інфармацыі — тут.
Камісар па правах чалавека
Бюро Камісара па правах чалавека — гэта незалежная структура ў складзе Савета Еўропы. Камісар адказвае за інфармаванасць насельніцтва ў справе прынцыпаў правоў чалавека і за павагу гэтых прынцыпаў з боку дзяржаў, якія ўваходзяць у Савет Еўропы. Камісар выконвае пераважна «прафілактычныя» функцыі і гэтым кардынальна адрозніваецца ад Еўрапейскага суда па правах чалавека.
З 1 красавіка 2012 года пост Камісара па правах чалавека займае Нілс Муйжніекс (Латвія). Да яго гэту пасаду займалі Томас Хамарберг (2006—2012 гг.) і Альвара Хіль-Раблес (1999—2006 гг.).
Канферэнцыя МНА
Канферэнцыя міжнародных няўрадавых арганізацый аб’ядноўвае больш за 400 МНА. Яна з’яўляецца адзіным форумам для прадстаўнікоў гэтых арганізацый і забяспечвае ўстойлівую сувязь паміж палітыкамі і грамадзянскай супольнасцю. Досвед і экспертная веда міжнародных няўрадавых арганізацый узбагачаюць працу іншых органаў Савета Еўропы і дазваляюць палітыкам трымаць руку на пульсе праблем еўрапейскага грамадства.
Генеральны сакратар
Генеральны сакратар Савета Еўропы абіраецца Парламенцкай Асамблеяй (ПАСЕ) на пяцігадовы тэрмін і адказвае за стратэгічнае і бюджэтнае планаванне, а таксама агульнае кіраванне Саветам Еўропы. Дзейсны Генеральны сакратар Савета Еўропы — Турб’ерн Ягланд (ад 2009 г.).
Беларусь і Савет Еўропы
16 верасня 1992 г. Парламенцкая асамблея Савета Еўропы (ПАСЕ) надала статус «спецыяльна запрошанага» Вярхоўнаму Савету Рэспублікі Беларусь.
12 сакавіка 1993 г. Рэспубліка Беларусь падала заяўку на далучэнне да Савета Еўропы. Аднак у студзені 1997 г. Бюро ПАСЕ прыняло рашэнне аб прыпыненні статусу «спецыяльна запрошанага» у дачыненні да Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь, у выніку чаго разгляд заяўкі Рэспублікі Беларусь аб далучэнні да Савета Еўропы быў прыпынены. Нягледзячы на гэта, стасункі Беларусі з Саветам Еўропы працягваюць развівацца.
Рэспубліка Беларусь ад 1993 года з’яўляецца ўдзельнікам Еўрапейскай культурнай канвенцыі.
У снежні 2008 г. Кангрэс Мясцовых і Рэгіянальных Уладаў Савета Еўропы надаў статус назіральніка Савету па ўзаемадзеянні органаў мясцовага самакіравання пры Савеце Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь.
У студзені 2009 г. Беларусь далучылася да Пашыранага частковага пагаднення Савета Еўропы па спорце.
Па ўзаемнай дамоўленасці Урада Беларусі і Савета Еўропы ў чэрвені 2009 г. у Мінску на базе Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта пачаў сваю працу Інфармацыйны пункт СЕ. Прызначэннем Інфапункта СЕ з’яўляецца інфармаванне дзяржаўных органаў, грамадскіх арганізацый, СМІ, ВНУ і грамадзян краіны аб Савеце Еўропы, яго каштоўнасцях, прававых інструментах, дасягненнях і прыярытэтах.
Плісаўка
Плі́саўка — рака ў Беларусі, у Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці, правы прыток ракі Галбіца (басейн Заходняй Дзвіны).
Даўжыня ракі 14 км. Плошча вадазбору 49 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 2 м/км. Выцякае з возера Пліса за 2 км на паўночны ўсход ад вёскі Луцк Казлоўскі, вусце каля вёскі Піскуны. Цячэ па паўднёва-заходняй частцы Полацкай нізіны. Рэчышча ад вытоку на працягу 12,3 км каналізаванае.
Савет Еўропы
Беларусь і Савет Еўропы
Ад студзеня 2010 г. Беларусь удзельнiчае ў Канвенцыі аб крымінальнай адказнасці за карупцыю і ў Канвенцыі аб грамадзянска-прававой адказнасці за карупцыю. Беларусь увайшла ў Групу дзяржаў супраць карупцыі (ГРЭКА).
Ад кастрычніка 2010 г. прадстаўнік Беларусі прымае ўдзел у сесіях Еўрапейскай камісіі за дэмакратыю праз права (Венецыянская камісія) у статусе асацыяванага сябра.
У 2010 годзе Беларусь атрымала запрашэнне Камітэта міністраў СЕ далучыцца да Канвенцыі СЕ аб процідзеянні гандлю людзьмі. У цяперашні час унутрыдзяржаўныя працэдуры па далучэнні да гэтай канвенцыі знаходзяцца на стадыі завяршэння.
Ад траўня 2011 г. Рэспубліка Беларусь прымае ўдзел у рэалізацыі асобных кампанентаў Інструмента Еўрапейскага звязу і Савета Еўропы ў рамках ініцыятывы ЕС «Усходняе партнёрства».
У чэрвені 2012 г. адбылося падпісанне пагаднення паміж Беларуссю і Саветам Еўропы па падрыхтоўцы інфармацыі аб развіцці культуры Беларусі для прэзентацыі ў інфармацыйнай сістэме СЕ «Кампендыум».
Беларусь прымае паўнавартасны ўдзел у 4 кіруючых камітэтах Савета Еўропы (па культуры, спадчыне і ландшафце; па адукацыйнай палітыцы і практыцы; па моладзі; па пытаннях Сусветнага антыдопінгавага агенцтва) і ў некалькі іншых камітэтах Савета Еўропы ў якасці назіральніка.
Беларусь таксама прымае ўдзел у праграме Савета Еўропы «Песталоцi», якая прадугледжвае абмен перадавым вопытам і распрацоўкамі ў сферы адукацыі. Наша краіна прысутная ў праграме ENIC Network, якая дзейнічае з мэтай спрашчэння працэдур прызнання дакументаў аб адукацыі.
Фіялка палявая
Фіялка палявая (Viola arvensis) — кветкавая травяністая расліна сямейства фіялкавых.
Батанічнае апісанне
Сустракаецца двух- і аднагадовая расліна, якая мае эфемерныя, яравыя і азімыя формы з стрыжнёвым коранем. Сцябло простае, вышынёй да 40 см. Адна расліна дае да 3 тысяч насенін.
Значэнне
Засмечвае пасевы збожжавых, лёну, канюшыны, прапашных і іншых культур, лугі і пашы.
Патсдамскі эдыкт
Патсдамскі эдыкт (Edikt von Potsdam) — эдыкт аб верацярпімасці, выдадзены Фрыдрыхам Вільгельмам, курфюрстам Брандэнбурга, у Патсдаме 29 кастрычніка 1685 г., як адказ на скасаванне Нанцкага эдыкту эдыктам Фантэнбло. Эдыкт заклікаў пратэстантаў пераехаць у Брандэнбург.
Перадумова
Па ацэнкам, Свяшчэнная Рымская Імпэрыя страціла трэць свайго насельніцтва, як рэзультат забойстваў, голаду і чумы падчас Трыццацігадовай вайны. Брандэнбург-Прусія вельмі абязлюдзела і сутыкнулася з вялікім недахопам працоўнай сілы.
Эдыкт
Указ выключаў любыя пошліны або іншыя падаткі на актывы, якія мігранты маглі прывесці з сабой. Мігранты будуць размешчаны ў занядбаных і старых дамах, ва ўласнікаў якіх не хапіла грошай, каб зрабіць іх прыдатнымі для жыхарства. Мігранты атрымаюць сваю ўласнасць без іпатэкі або іншых даўгоў і абавязкаў, і яны будуць бясплатна забяспечаны неабходнай драўнінай і іншымі будаўнічымі матэрыяламі. Усе мінулыя ўласнікі атрымаюць кампенсацыю за перадачу маёмасці, якая была выдана мігрантам, і новыя ўладальнікі атрымаюць шасцігадовы водпуск ад любых падаткаў на маёмасць (хоць і будуць абкладвацца тымі жа падаткамі на спажытак, што і іншыя грамадзяне).
Было напісана, што французская сям’я мігрантаў, як толькі яны пасяляюцца ў горадзе або ў вёсцы, пачынае карыстацца поўнай юрыдычнай і грамадскай роўнасцю. Яны не будуць падвяргацца дыскрымінацыі і іншым праблемам, якія будуць ў іншаземных мігрантаў у іншых каралеўствах, штатах ці рэспубліках. Мігрантам дазвалялася весці царкоўныя службы на роднай французскай мове і адкрываць сваі школы.
Вынік
Па ацэнкам, прыкладна 20 000 бежанцаў-гугенотаў пераехалі ў Брандэнбург-Прусію ў адказ на Патсдамкі эдыкт. Кантраст паміж шчодрасцю Патсдамскага эдыкту прускага правіцеля і эдыкта помслівага «караля-сонца» Фонтэнбло быў шырока адзначаны. Дзяржава стала цэнтрам еўрапейскай эміграцыі, яе рэлігійная свабода прываблівала не толькі французскіх пратэстантаў, але і прыгнечаных Расіяй, Нідэрландамі і Багеміяй. Такім чынам, іміграцыя стабілізавала і значна палепшыла эканоміку пасля разбуральных войн у Еўропе ў XVII стагодзі.
Пастдамскі эдыкт не быў проста альтруізмам альбо рэкламай амбіцый немецкай улады. Ён умацаваў пазіцыі правіцеля ў стаўленні да зямельнага дваранства. У дзяржаве з абмежаваным доступам да прыродных рэсурсаў таксама былі значнымі эканамічныя аргументы на карысць вяртання зямлі да прадуктыўнага выкарыстоўвання, якая была занядбана з часу Трыццацігадовай вайны.
Букакэ
Букакэ (ад 打っ掛ける, букакэру — «распырскваць ваду», часам няслушна — «букейк») — форма групавога сексу, пры якім, у самім распаўсюджаным выпадку, група мужчын, напераменку мастурбуючы, эякулююць на адну ўдзельніцу, пераважна на яе твар і рот. Лічыцца, што ўзнікненне букакэ адбылося ў выніку цэнзурных абмежаванняў парнаграфіі ў Японіі: рэжысёры, страціўшы магчымасць дэманстраваць на экране палавыя органы акцёраў, былі змушаныя вынайсці новы, візуальна прывабны і ў той жа час не парушаючы законы Японіі прыём паказу сексу.
Спіс аб’ектаў PGC (912001—913000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (912001—913000)
Марыя Рудквіст
Кар’ера
У Кубку свету Рудквіст дэбютавала ў 2003 годзе, у сакавіку 2007 года першы раз у кар’еры трапіла ў тройку лепшых на этапе Кубка свету, у эстафеце. Усяго на сённяшні момант мае 3 траплення ў тройку лепшых на этапах Кубка свету, усё гэтак жа ў эстафетах, у асабістых гонках не паднімалася вышэй за 10-е месца. Лепшым дасягненнем Рудквіст у агульным выніковым заліку Кубка свету з’яўляецца 31-е месца ў сезоне 2010/11.
За сваю кар’еру прымала ўдзел у трох чэмпіянатах свету, лепшы вынік 6-е месца ў скіятлоне 7,5 + 7,5 км на чэмпіянаце свету 2011 года.
Хелен Рыпа
Хелен Барбру Рыпа (швед. Helene Barbro Ripa, нар., Спонга) — шведская паралімпійская спартсменка, плыўчыха, вясляр на каноэ, арыентыроўшчыца. Чэмпіёнка зімовых Паралімпійскіх гульняў 2014 года па лыжных гонках на дыстанцыі 15 км, сярэбраны прызёр ў змешанай эстафеце 4 × 2,5 км. Удзельнічала таксама ў летніх Паралімпійскіх гульнях 1992 года па плаванні і ў гульнях 2016 года ў веславанні на каноэ.
Казахстанскі
Казахстанскі — населены пункт у Шэманаіхінскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Разінскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 12 км на поўнач ад раённага цэнтра, горада Шэманаіха. Код КАТА — 636849300.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва населенага пункта складала 12 чалавек (5 мужчын і 7 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у населеным пункце пражывалі 12 чалавек (6 мужчын і 6 жанчын).
Праміскуітэт
Праміскуітэт (ад лац. promiscuus — змяшаны, агульны) — бязладныя, нічым не абмежаваныя палавыя сувязі са шматлікімі партнёрамі. Праміскуітэт сустракаецца як сярод мужчын, так і сярод жанчын.
Французскі багет
Французскі багет (baguette (de pain) — доўгі і тонкі хлебабулачны  выраб, мяккі ўнутры, з хрумсткай скарыначкай, часта прыпудраная мукой. У стандартнага багета даўжыня прыкладна 65 см, шырыня 5-6 см і вышыня 3-4 см. Вага прыблізна 250 г. Своеасаблівы сімвал Францыі.
Уласцівасці і віды багета
Мае ўласцівасць чарсцвець да канца дня. Па традыцыі багет не рэжуць, а ламаюць. У французскай булачнай можна набыць некалькі відаў такога хлеба, розных па смаку і форме:
Сексуальная арыентацыя
Сексуальная арыентацыя — адзін з пяці кампанентаў чалавечай сексуальнасці, вызначаны як больш або меней сталае эмацыйнае, рамантычнае, сексуальнае або эратычная (пачуццёвае) цяга індывіда да іншых індывідаў вызначанага полу.
Іншыя чатыры кампанента сексуальнасці — гэта біялагічны пол (ва ўсёй яго сукупнасці — генетычны, ганадны, гарманальны, вонкавы і ўнутраны генітальны пол), гендэрная ідэнтычнасць (псіхалагічная прыналежнасць да вызначанага полу, не абавязкова супадальнаму з біялагічным полам), сексуальная ідэнтычнасць (самаідэнтыфікацыя з асобамі той або іншай сексуальнай арыентацыі, не абавязкова супадальная з праўдзівай сексуальнай арыентацыяй індывіда) і сацыяльная гендэрная роля (паводзіны індывіда ў грамадстве, якое адпавядае культурным нормам і стэрэатыпам, што прадпісваюць то або іншае «тыпова мужчынскія» або «тыпова жаночыя» паводзіны).
Сучаснай сексалогіі вядомыя тры тыпы сексуальнай арыентацыі:
Сексуальная арыентацыя як паняцце адрозніваецца ад сексуальных паводзін тым, што яна мае стаўленне да пачуццяў і эмоцыям чалавека, а не да яго дзеянням (паводзінам). Чалавек можа і не выяўляць сваю сексуальную арыентацыю ў сваіх рэальных сексуальных паводзінах або сексуальнай практыцы, або падтрымліваць альбо імітаваць сексуальныя паводзіны, якое не адпавядае яго рэальнай сексуальнай арыентацыі (і наогул сексуальнасці).
Сексуальная арыентацыя як паняцце таксама адрозніваецца і ад сексуальнай ідэнтычнасці: сексуальная арыентацыя — гэта то, кім чалавек «з'яўляецца ў рэчаіснасці», яго думкі, жаданні, пачуцці, эмоцыі, а сексуальная ідэнтычнасць — гэта то, кім чалавек сябе лічыць і як ён самавызначаецца.
Сексуальныя дэвіяцыі і перверcіі — такія, як педафілія, заафілія або некрафілія — не разглядаюцца як варыянты сексуальнай арыентацыі, паводле азначэння сексуальнай арыентацыі як цягі да таго або іншаму палоў.
У той жа час раней, да ўводзін самога паняцці сексуальнай арыентацыі і вылучэнні восі гома/бі/гетэрасексуальнасці (шкала Кінсі), гомасексуальнасць і бісексуальнасць разглядаліся сексолагамі менавіта як сексуальныя дэвіяцыі або перверзіі.
Сексуальнасць варта адрозніваць ад так званай псіхасексуальнасці. Псіхасексуальнасць разумеецца як перавага на псіхалагічным узроўні людзей вызначанага полу, без абавязковай сексуальнай цягі да іх. Так, асексуальнасць можа разумець наяўнасць псіхасексуальнасці (у выглядзе псіхалагічнай цягі да вызначанага полу) без наяўнасці палавой цягі.
Круасан
Круасан (croissant)  — невялікая хлеба-булачны кандытарскі выраб у форме маладзіка з пластовага або дражджавога цеста з утрыманнем слівачнага масла не менш за 82% тлустасці. Вельмі папулярны ў Францыі, дзе падаецца на сняданак да кавы для дарослых або какава («Гарачы шакалад» па-французску) для дзяцей.
Эма Рыбум
Эма Рыбум (Emma Ribom; нар. года, Калікс, Швецыя) — шведская лыжніца, прызёр этапу Кубка Свету. Чэмпіёнка свету сярод юніёраў 2019 у спрынце.
У 2019 годзе выйграла залаты медаль у спрынце на чэмпіянаце свету сярод юніёраў у Обервізентале, а таксама дзве бронзавыя ўзнагароды ў 10 і 15-кіламетровых гонках.
Мацеева
Да 30 кастрычніка 2009 года вёска ўваходзіла ў склад Ізбішчанскага сельсавета.
Беарнскі соус
Беарнскі соус (фр. sauce béarnaise) — французскі яечна-масляны соус. Гатуецца з распаленага сметанковага масла, цыбулі-шалота, кервеля, эстрагону і белага віннага воцату. Назву соус атрымаў у гонар знакамітага ўраджэнца Беарна - караля Францыі Генрыха IV.
Чарняхоўскі (Лагойскі раён)
Чарняхо́ўскі (, Черняховский) — пасёлак у Лагойскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Лагойскага сельсавета.
Да 30 кастрычніка 2009 года пасёлак уваходзіў у склад Знаменкаўскага сельсавета.
Мядзведка (Усходне-Казахстанская вобласць)
Мядзведка — сяло ў Шэманаіхінскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Разінскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 12 км на паўночны ўсход ад раённага цэнтра, горада Шэманаіха. Код КАТА — 636849400.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 559 чалавек (268 мужчын і 291 жанчына). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 500 чалавек (255 мужчын і 245 жанчын).
Увярэднік
Увярэ́днік (Pediculáris) — род кветкавых раслін сямейства.
Батанічнае апісанне
Аднагадовыя і шматгадовыя травяністыя расліны. Лісце пёрыста-рассечанае або пёрыста-раздельнае, чаргаванае або ў кальчаках. Кветкі ружова-фіялетавыя, пурпуровыя, жоўтыя, белыя, у верхавінкавых коласападобных або мяцёлкападобных суквеццях. Плод — каробачка.
Арэал
Налічвае каля 600 відаў, пашыраных у Паўночным паўшар’і (пераважна ў Гімалаях і Кітаі, 1 від у Паўднёвай Амерыцы ).
Віды
Род уключае каля 600—800 відаў. Некаторыя з іх:
Значэнне і выкарыстанне
Расліны, здольныя да паразітызму. Некаторыя віды ядавітыя. Лекавыя, кармавыя і дэкаратыўныя расліны. У народнай медыцыне і ветэрынарыі часам выкарыстоўваюцца пераважна ў якасці інсектыцыдных сродкаў.
Магдалена Паяла
У Кубку свету Паяла дэбютавала ў 2008 годзе, у студзені 2010 года ўпершыню трапіла ў дзясятку лепшых на этапе Кубка свету ў спрынце. Усяго на сённяшні момант мае 2 трапленні ў дзясятку лепшых на этапах Кубка свету, абедзве ў спрынце. Лепшым дасягненнем у агульным выніковым заліку Кубка свету з’яўляецца 35-е месца ў сезоне 2009-10.
На Алімпіядзе-2010 у Ванкуверы, прыняла ўдзел у двух гонках: спрынт — 10-е месца, эстафета — 5-е месца.
Оге Нільс Бор
Оге Нільс Бор (Aage Niels Bohr;, Капенгаген, Данія -, там жа) — дацкі фізік. Член Дацкай каралеўскай акадэміі навук (1955), шэрагу іншых акадэмій свету. Лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіцы (1975).
Біяграфія
Оге Бор нарадзіўся ў Капенгагене ў сям'і Маргарэт і Нільса Бора, быў іх чацвёртым дзіцем. Сталеючы сярод такіх фізікаў, як Вольфганг Паўлі і Вернер Гейзенберг, ён таксама пачаў захапляцца фізікай. У 1940 годзе, праз некалькі месяцаў пасля акупацыі Даніі, Оге Бор паступіў у Капенгагенскі ўніверсітэт і неўзабаве пачаў асіставаць бацьку пры напісанні артыкулаў і лістоў. У кастрычніку 1943 года сіламі Супраціву быў перапраўлены разам з бацькам на лодцы ў Швецыю, а адтуль на бамбавіку ў Англію. Як асістэнт Нільса Бора, удзельнічаў у працы над атамным праектам, у 1944-1945 з'яўляўся супрацоўнікам Лос-Аламаскай нацыянальнай лабараторыі.
У жніўні 1945 Оге Бор вярнуўся ў Данію і працягнуў навучанне, праз год атрымаўшы ступень магістра. У 1946 ён стаў супрацоўнікам Інстытута тэарэтычнай фізікі (Інстытут Нільса Бора), праходзіў стажыроўку ў Прынстанскім і Калумбійскім універсітэтах (з студзеня 1949 года па жнівень, 1950, пад кіраўніцтвам Ісідара Рабі). Там ён пазнаёміўся з Джэймсам Рэйнуотэрам і Бэнам Мотэльсанам, з якім працягнуў супрацоўніцтва па вяртанні ў Капенгаген. Іх сумесная праца дазволіла развіць у пачатку 1950-х гадоў так званую калектыўную (абагульненую) мадэль ядра. У 1958 разам Д. Пайнсам яны прапанавалі так званую звышцякучую мадэль ядра, разгледзеўшы магчымасць існавання звышцякучасці адронаў ў ядрах. У далейшым Бор і Мотэльсан працавалі над абагульненнем ведаў аб структуры ядра ў выглядзе манаграфіі, першы том якой «адначасткавы рух» выйшаў ў 1969, другі том - «Дэфармацыі ядра» - ў 1975. Праца Оге Бора ў галіне тэорыі ядра паслужыла падставай для ўручэння Нобелеўскай прэміі па фізіцы за 1975 «за адкрыццё ўзаемасувязі паміж калектыўным рухам і рухам асобнай часціцы ў атамным ядры і развіццё тэорыі будовы атамнага ядра, якая базуецца на гэтай ўзаемасувязі» (сумесна з Мотэльсанам і Рэйнуотэрам).
Адначасова з працай у Інстытуце Оге Бор выкладаў у Капенгагенскім універсітэце, з 1956 - у званні прафесара. Пасля смерці Нільса Бора ў 1962 годзе ўзначаліў Інстытут і быў яго дырэктарам да 1970. З 1957 Оге Бор уваходзіў у кіраўніцтва Інстытута тэарэтычнай атамнай фізікі (Nordisk Institut for Teoretisk Atomfysik), у 1975-1981 з'яўляўся яго дырэктарам. У апошнія гады жыцця ён сканцэнтраваўся на выкладчыцкай дзейнасці.У 1950 Оге Бор ажаніўся з Марыетай Софер, ад якой меў чатырох дзяцей. Пасля яе смерці ён ажаніўся ў другі раз (ў 1981) з Бентай Меер Шарф.
Сілічы (Лагойскі раён)
Сі́лічы (, Силичи) — вёска ў Лагойскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Лагойскага сельсавета. Размешчана за 5 км на поўдзень ад Лагойска на шашы.
Гісторыя
З 1800 года вядомы маёнтак Сілічы Лагойскай воласці Барысаўскага павету, які належаў С. Тышкевічу і складаўся з адной аднайменнай вёскі. Станам на 1816 год прынамсі частка Сіліч ужо ва ўласнасці Д. Паўлікоўскага. У 1846 годзе невялікая частка Сіліч належала таксама І. і А. Жалязоўскім. Тым часам Сілічы адносіліся да праваслаўнага прыходу лагойскай Праабражэнскай царквы.
У 1860 годзе частку (140 дзес.) маёнтка Сілічы атрымала ў спадчыну Іазэфа Ігнатаўна Узлоўская і валодала ім прынамсі да 1888 года. Гэтым жа часам, іншай часткай маёнтка (40 дзес.) валодаў Станіслаў Венядзіктавіч Узлоўскі. Станам на 1870 год у вёсцы размяшчалася карчма («піцейны дом») і хлебазапасны магазін. Да канца XIX ст., напэўна, пасля раздзелу памешчыка з сялянамі, побач з вёскай з'явіўся аднайменны фальварак (або засценак). На пачатку XX ст. 6 гаспадарак (74,8 дзес.) з Сіліч уваходзілі ў Старынскае сялянскае таварыства, куды ўваходзілі астатнія, і ці уваходзілі наогул, невядома. У 1915 годзе ў вёсцы ў найманым памяшканні адкрылася земская школа, пасля рэвалюцыі на яе базе створана пачатковая школа, якую наведвалі дзеці з 4 навакольных вёсак і фальварка.
Падчас 1-й сусветнай вайны, у лютым-снежні 1918 года Сілічы на тэрыторыі акупаванай кайзераўскімі войскамі. Потым тэрыторыя была занята бальшавікамі, а з жніўня 1919 па ліпень 1920 года—польскімі войскамі. Затым у БССР, з 20.8.1924 па 26.7.1930—у Падонкаўскім сельсавеце Лагойскага раёна Мінскай акругі, з 20.2.1938 - у Мінскай вобласці. У Сілічах створаны калгас імя Молата, працавала кузня. Падчас 2-й сусветнай вайны, з пачатку ліпеня 1941 да пачатку ліпеня 1944, вёска на тэрыторыі акупаванай нямецкімі войскамі. Сілічы былі спалены, акупанты загубілі 8 жыхароў, а яшчэ 8 вывезлі ў Германію, 14 жыхароў загінула на фронце. Пасля вайны паселішча адноўлена.
Да 30 кастрычніка 2009 года вёска ўваходзіла ў склад Знаменкаўскага сельсавета. У 2010 годзе ў вёсцы адкрыта аграсядзіба. Паблізу Сіліч размяшчаецца гарналыжны цэнтр «Сілічы».
Палітыка Аўстраліі
Аўстралія (Аўстралійскі Саюз) — федэратыўная, парламенцкая канстытуцыйная манархія. Глава дзяржавы — кароль Вялікабрытаніі, прадстаўлены генерал-губернатарам. Фактычная ўлада належыць парламенту і ўраду на чале з прэм'ер-міністрам. Адміністрацыйна падзяляецца на шэсць штатаў і дзве тэрыторыі, якія маюць свае парламентыі ўрады і карыстаюцца значнай самастойнасцю.
Унутраная палітыка
Фармальна Аўстраліяй кіруе кароль Вялікабрытаніі Карл ІIІ, прадстаўлены генерал-губернатарам (з 1 ліпеня 2019 — Дэвід Хёрлі). Акрамя генерал-губернатара, кароль прызначае губернатараў для кожнага штата і адміністратараў для тэрыторый. Усе гэтыя чыноўнікі практычна не ўплываюць на мясцовую палітыку.
Вышэйшы заканадаўчы орган — Парламент Аўстраліі, які складаецца з Сената і Палаты прадстаўнікоў. Галоўную ролю ў ажыццяўленні заканадаўчых функцый мае Палата прадстаўнікоў, 150 дэпутатаў якой абіраюць усеагульным таемным галасаваннем тэрмінам на 3 гады.
Выканаўчую ўладу здзяйсняе ўрад, прызначаны з ліку парламентарыяў, на чале з прэм'ер-міністрам, лідарам партыі, якая перамагла на выбарах. Цікава, што аўстралійскія прэм'еры нярэдка змяняюць на працягу аднаго парламенцкага цыклу — так бягучы прэм'ер Энтані Албаніз у маі 2022 года змяніў на пасадзе Скота Морысана.
Найважнейшыя судовыя рашэнні прымае Высокі суд Аўстраліі. Свой федэральны суд маецца ў кожным штаце.
Знешняя палітыка
Цягам апошніх дзесяцігоддзяў вернымі сябрамі і партнёрамі Аўстраліі застаюцца ЗША і Новая Зеландыя, з якімі Аўстралія звязана дамовай АНЗЮС. У пачатку ХХІ стагоддзя важнасць набыў і азіяцкі дыпламатычны вектар: Аўстралія ладзіць стасункі з краінамі Паўднёва-Усходняй Азіі (АСЕАН) і Усходняй Азіі, што сталі яе найважнейшымі эканамічнымі партнёрамі. Таксама Аўстралія будуе адносіны з геаграфічнымі суседзямі па частцы свету, Акіяніі, — праз Форум ціхаакіянскіх астравоў. Аўстралія аказвае істотную дапамогу краінам, якія развіваюцца, у тым ліку, дзяржавам паўднёвай часткі Ціхага акіяна (каля 700 млн. аўстр. дол. у год).
Мерта Норберг
Мерта Норберг (швед. Märta Norberg,, Сідэншэ — ) — шведская лыжніца, прызёр чэмпіянатаў свету.
Палітыка Аўстраліі
Беларуска-аўстралійскія адносіны
Адносіны паміж Рэспублікай Беларусь і Аўстраліяй ўстаноўлены ў 1992 годзе (Нота ад 9 студзеня 1992 г. «[Пагадненне аб усталяванні дыпламатычных адносін паміж Рэспублікай Беларусь і Аўстраліяй]»).
18 красавіка 2012 г. Пасол Рэспублікі Беларусь у Інданезіі і па сумяшчальніцтве ў Аўстраліі Уладзімір Лапата-Загорскі ўручыў даверчыя граматы Генерал-губернатару Аўстралійскага Саюза Квенцін Брайс.
Мерта Норберг
На Алімпійскіх гульнях 1952 года ў Осла заняла 4-е месца ў дэбютнай алімпійскай жаночай лыжнай гонцы на 10 км. На чэмпіянатах свету заваявала два бронзавыя медалі, у эстафетах на чэмпіянатах 1954 і 1958 гадоў, акрамя таго на чэмпіянаце свету 1958 года была 10-й у гонцы на 10 км.
Палітыка Аўстраліі
Беларуска-аўстралійскія адносіны
26 чэрвеня 2013 г. адбыўся візіт намесніка Міністра замежных спраў Рэспублікі Беларусь Валянціна Рыбакова ў Аўстралію, а таксама шэраг сустрэч з прадстаўнікамі парламента Аўстраліі. 17 кастрычніка 2016 далейшае развіццё двухбаковых адносін абмеркавалі міністр замежных спраў Беларусі Уладзімір Макей і пасол Аўстраліі ў Расіі і Беларусі (па сумяшчальніцтве) Пітар Цеш.
Адміністрацыйны падзел
Тэрыторыя – каля 7,7 млн. км2. Адміністрацыйна падзяляецца на шэсць штатаў – Новы Паўднёвы Уэльс, Вікторыя, Квінслэнд, Паўднёвая Аўстралія, Заходняя Аўстралія, Тасманія і дзве тэрыторыі – Паўночная і Аўстралійская сталічная, якія маюць свае парламенты (аднапалатны ў тэрыторыях і Квінслэндзе, двухпалатны ў астатніх штатах) і ўрады і карыстаюцца значнай самастойнасцю. Кожны штат мае свайго прэм'ера, кожная тэрыторыя — галоўнага міністра ( У прынцыпе, тэрыторыі карыстаюцца тымі ж самастойнасцямі, што і штаты, за выняткам таго, што Федэральны парламент можа перайначыць ці адмяніць законы, прыянятыя парламентамі тэрыторый.
У 1915 урад Аўстраліі выкупіў у штата Новы Паўднёвы Уэльс тэрыторыю Джэрвіс-Бэй, дзе былі размешчаны сталічны гандлёвы порт і ваенна-марская база. Джэрвіс Бэй — трэцяя тэрыторыя мацерыковай Аўстраліі. Таксама Аўстраліі належыць мноства астравоў і архіпелагаў у Ціхім і Індыйскім акіянах, аб'яднаных у сем заморскіх тэрыторый: Востраў Херд і Астравы Мак-Доналд, Астравы Ашмор і Карцье, астравы Каралавага мора, Востраў Раства, Какосавыя астравы, Востраў Норфалк. Тры першыя адзінкі не маюць сталага насельніцтва. Раней Востраў Нарфолк карыстаўся большай аўтаноміяй, аднак у 2015 ён быў ураўнаны ў правах з іншымі тэрыторыямі. Дыскусійным застаецца статус сёмай, Антарктычнай тэрыторыі — Аўстралія мае найзайздроснейшы антарктычны апетыт, прэтэндуючы на 40 % плошчы ледзянога мацерыка.
Музей Куму
Мастацкі музей Куму (Kumu Kunstimuuseum) — мастацкі музей у Таліне, Эстонія. Музей з'яўляецца найбуйнейшым у і адным з найбуйнейшых музеяў у Паўночнай Еўропе. З'яўляецца адным з чатырох філіялаў Эстонскага мастацкага музея, у якім да таго ж знаходзіцца асноўны офіс.
У Куму прадстаўлены як пастаянныя калекцыі, так і часовыя выставы. Асноўная калекцыя ахоплівае мастацтва Эстоніі ад XVIII стагоддзя, уключае працы савецкага перыяду (1941-1991) і паказвае і сацыялістычны рэалізм, і. Часовыя выставы паказваюць замежнае і эстонскае.
Куму — гэта абрэвіятура ад эстонскага «KUnstiMUuseum» (мастацкі музей). Дызайнерам стаў фінскі архітэктар Пека Вапавуёры, які выйграў конкурс у 1994. Музей быў пабудаваны ў перыяд з 2003 па 2006 гады.
Куму атрымаў узнагароду Еўрапейскага музея 2008 года Еўрапейскага музейнага форуму.
Гісторыя музея
Мастацкі Музей Эстоніі размяшчаўся ў некалькіх розных часовых месцах, пакуль не вярнуўся назад у палац у 1946 годзе. У верасні 1991 года Палац Кадрыёрг быў зачынены, таму што да гэтага часу знаходзіўся ў засмучальным стане. У канцы года Вярхоўны Суд Эстоніі пастанавіў гарантаваць будаўніцтва новага памяшкання для Мастацкага Музея Эстоніі ў Кадрыёрге. Да таго моманту Дом Knighthood ў Вышгарадзе працаваў як часовы асноўны будынак Мастацкага Музея Эстоніі. Выставы тут былі адкрыты 1 красавіка 1993 года. Мастацкі Музей Эстоніі зачыніў выставы ў гэтым будынку ў кастрычніку 2005 года.
У канцы 1970 гадоў, у 1980 гадах былі заснаваныя першыя філіялы Мастацкага Музея Эстоніі. Пачынаючы з 1995 года, усе філіялы прапануюць розныя адукацыйныя праграмы для дзяцей і моладзі. У 1996 годзе была адкрыта выставачная зала на першым паверсе Салянога сховішча Ротэрмана, гэты філіял быў зачынены ў маі 2005 года. Летам 2000 года адноўлены Палац Кадрыёрг быў адкрыты, але не як асноўны будынак Мастацкага Музея Эстоніі, а як філіял. У Мастацкім Музеі Кадрыёрг цяпер выстаўлены замежныя калекцыі Мастацкага Музея Эстоніі.
У цяперашні час існуе пяць дзеючых філіялаў Мастацкага Музея Эстоніі: Мастацкі Музей Кадрыёрг (Палац Кадрыёрг і Музей Мікеля), Музей Нігулистэ, Музей Адамсан-Эрыка, Дом-музей Крысціяна Рауда і Мастацкі музей Куму.
Упершыню за амаль стогадовую гісторыю, Мастацкі Музей Эстоніі мае будынак, які адпавядае патрабаванням музея і годны эстонскага мастацтва. Куму ўключае выставачныя залы, аўдыторыю, якая прапануе розныя магчымасці, і адукацыйны цэнтр для дзяцей і знатакоў мастацтва.
Свята-Пакроўская царква (Дзеткавічы)
Свята-Пакроўская царква — помнік драўлянага дойлідства ў вёсцы Дзеткавічах Драгічынскага раёна Брэсцкай вобласці. Занесена ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь як аб’ект гісторыка-культурнай спадчыны рэспубліканскага значэння.
Гісторыя
Пабудавана ў 1740 годзе. Перабудавана ў 1884 годзе інжынерам Аляксандрам Рэмерам ..
Архітэктура
Помнік драўлянага народнага дойлідства. Складаецца з прамавугольных у плане асноўнага і алтарнага зрубаў, накрытых агульным дахам з трохвугольнымі навісямі ў месцы злучэння зрубаў і невялікай грашёнай галоўкай над галоўным фасадам. Па падоўжанай восі да алтарнага зруба прыбудавана нізкая рызніца з аднасхільным дахам што надае кампазіцыі храма ступеньчаты абрыс. Сцены гарызантальна ашаляваны і завершаны развітым прафіляваным карнізам.
Галоўны фасад аздоблены 4 лапаткамі рознай вышыні, завершаны шчытом з франтончыкам над ім і рамбічным акном у цэнтры. Двух’ярусная чацверыковая званіца-брама размешчана асобна на восі царквы. Канструкцыі верхняга скразнога яруса званіцы маюць таксама малюнак у выглядзе ромбаў.
Зала храма перакрыта плоскай бэлечнай столлю. Рызніца размешчана за апсідай, якая вылучана створаным у 1830-я гады іканастасам, над уваходам — хоры. Абрызы 19 ст. «Невядомы святы», «Укрыжаванне».
Званіца
Перад царквой стаіць 2-ярусная (чацвярык на чацверыку) званіца. Першы ярус-брама ашаляваны вертыкальна, другі скразны ярус накрыты шатром. Паміж стойкамі 2-га яруса зроблены падкосы.
Папоўцы (Лагойскі раён)
Папо́ўцы (, Поповцы) — вёска ў Лагойскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Задор’еўскага сельсавета.
Да 30 кастрычніка 2009 года вёска ўваходзіла ў склад Ізбішчанскага сельсавета.
Конха
Кóнха (от κόγχη — ракавіна) — элемент старажытнавізантыйскай храмавай архітэктуры, які ўяўляе паўкупал, які перакрывае паўцыліндрычныя часткі збудаванняў, такімі як апсіда ці ніша.
Узніклі ва ўсходне-эліністычнай архітэктуры, шырока выкарыстоўваліся ў рымскім і візантыйскім дойлідстве, у сярэдневечных хрысціянскіх храмах, а таксама ў Расійскай імперыі ў канцы XIX — пачатку XX стагоддзяў (неавізантыйскі стыль), конхі, як правіла, мелі ролю малых купалаў, якія як бы падпіраюць знізу аб'ём цэнтральнага купала. Іх барабаны выступаюць з будынка ў выглядзе апсід. Знізу конхі, як правіла, падтрымліваліся прытворамі да будынка храма. Часцей за ўсё вакол цэнтральнага купала ў храмаў візантыйскага стылю размешчаны чатыры конхі, і храм, такім чынам, вянчае пяць глаў. Барабаны конх, як правіла апяразвае такая ж аконная аркада, як і ў асноўнага барабана.
У кохах звычайна змяшчаліся мазаікі ці размалёўкі, нярэдка спалучаліся з распалубкамі і нервюрамі.
Первамайскі (Усходне-Казахстанская вобласць)
Первамайскі — пасёлак у Шэманаіхінскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Первамайскай пасялковай адміністрацыі. Знаходзіцца прыкладна за 40 км на поўдзень ад раённага цэнтра, горада Шэманаіха. Код КАТА — 636857100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва пасёлка складала 7693 чалавекі (3548 мужчын і 4145 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у пасёлку пражывалі 4597 чалавек (2126 мужчын і 2471 жанчына).
Сара Ліндбург
У Кубку свету Ліндбург дэбютавала ў 2004 годзе, у лістападзе 2009 года атрымала адзіную перамогу на этапе Кубка свету, у эстафеце. Акрамя гэтага на сённяшні момант мае 3 трапленні ў тройку лепшых на этапах Кубка свету, таксама ў эстафетах, у асабістых гонках не паднімалася вышэй 12-га месца. Лепшым дасягненнем Ліндбург ў агульным выніковым заліку Кубка свету з’яўляецца 64-е месца ў сезоне 2008/09.
За сваю кар’еру прымала ўдзел у двух чэмпіянатах свету, лепшы вынік 16-е месца ў мас-старце на 30 км класічным стылем на чэмпіянаце свету 2007 года.
Ісерна
І́серна (, Исерно) — аграгарадок у Слуцкім раёне Мінскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр Ісернскага сельсавета.
Геаграфія
Аграгарадок знаходзіцца за 20 км у напрамку на паўднёвы ўсход ад горада Слуцк, за 125 км ад Мінска, каля ракі Случ.
Сакавічы (Лагойскі раён)
Са́кавічы (, Саковичи) — вёска ў Лагойскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Задор’еўскага сельсавета.
Да 30 кастрычніка 2009 года вёска ўваходзіла ў склад Ізбішчанскага сельсавета.
Пратва
Пратва́ (Протва́)  — рака ў Маскоўскай і Калужскай абласцях Расіі, левы прыток ракі Ака (басейн Волгі).
Даўжыня ракі 282 км. Плошча вадазбору 4620 км². Сярэдні расход вады каля 25 м³/с (каля вёскі Спас-Загор'е 19,8 м³/с). Сярэдні шматгадовы сцёк 625 км³/год. Пачынаецца на Смаленска-Маскоўскім узвышшы, у напрамку на захад ад вёскі Мокрае (Мажайскі раён). Упадае ў Аку каля вёскі Дракіна (Серпухаўскі раён). Замярзае ў лістападзе, ледаход у канцы сакавіка — пачатку красавіка.
Сярод прытокаў: Аложа, Іча, Бароўна, Угодка, Лужа, Мжут, Руць і інш.
На рацэ гарады Вярэя, Бо́раўск, Обнінск, Пратвіно́.
Ліса Ларсен
У Кубку свету Ларсен дэбютавала ў 2009 годзе, у лістападзе 2012 года адзіны раз у кар’еры трапіла ў тройку лепшых на этапе Кубка свету, у эстафеце. Акрамя гэтага на сённяшні момант мае 3 трапленні ў дзясятку лепшых на этапах Кубка свету, 2 у камандных гонках і 1 у асабістых. Лепшым дасягненнем Ларсен у агульным выніковым заліку Кубка свету з’яўляецца 84-е месца ў сезоне 2009-10.
За сваю кар’еру ў чэмпіянатах свету і Алімпійскіх гульнях удзелу пакуль не прымала. У перыяд з 2008 па 2010 гады заваёўвала 3 сярэбраныя і 2 бронзавыя медалі на моладзевых чэмпіянатах свету.
Залаты дождж
Урафілія (уралагнія) — разнавіднасць рэніфлексу (фетышызму), пры якой нюхальным фетышам служыць пах мачы. Урафіліяй таксама завуць атрыманне сексуальнага задавальнення ад жадання памачыцца на партнёра або ад таго, каб партнёр памачыўся на яго (на яе). Гэты выгляд сексуальных гульняў з’яўляецца адной з формаў урэтральнага эратызму. Ён можа быць звязаны з мастурбацыяй, тэхніка якой патрабуе ўвядзення ва ўрэтру для сексуальнай стымуляцыі старонніх аб’ектаў; можа сустракацца як у мужчын, так і ў жанчын.
Смакавым эквівалентам экскрэментафіліі з’яўляецца пітво вылучэнняў — урафагія.
Урафілаў узбуджае мача або яе вылучэнне. Гэта бывае нярэдка звязана з урафагіяй.
Сексуальная тэхніка урафіліі
Пры падрыхтоўцы да дадзенага выгляду сексуальных гульняў, актыўны партнёр п’е як правіла вялікую колькасць вадкасці (вады, ананасавы сок, фруктовая гарбата і г.д. або есць, напрыклад, кавун). Пры гэтым мача разводзіцца настолькі, што не мае ні рэзкага паху, ні характэрнага колеру.
Іншыя прыхільнікі урафіліі, наадварот аддаюць перавагу ранішняй мачы, бо яна мае найболей характэрны пах і смак.
Аспартам і іншыя штучныя падсласціцелі не пераварваюцца, а выводзяцца з мачой, а таму некаторыя аддаюць перавагу іх ужываць перад заняткам урафіліяй. Нікатын і кава, наадварот, адмоўна ўплываюць на смакавыя якасці мачы.
Праявы урафіліі
Ёсць мноства варыянтаў урафіліі:
Марыя Крыжаноўская
Марыя Крыжаноўская (нар., Рэчыца, Беларусь) — прафесійная беларуская баскетбалістка. Выступала за зборную Беларусі.
Біяграфія
Выхаванка рэчыцкага СДЮШАР № 1.
Некалькі гадоў адыграла ў гродзенскай «Вікторыі», потым у «Алімпіі». У 2020 годзе пачала гуляць у Расіі, дзе выступала за «Платаў» з Растова-На-Дону, «Юнасць» з Пензы і «Надзежда-2» з Арэнбурга. У ліпені 2021 года падпісала кантракт з арэнбургскай «Надзеждай».
Выступала за зборную U-16 (2015), U-18 (2016—2017) і U-20 (2019).
Догінг
Догінг (ад англ. dog — сабака) — англійскае слэнгавае паняцце, якое пазначае секс у публічных месцах на вачах іншых людзей (як у сабак), часта ў парках або на імправізаваных пікніках. Часам супастаўляецца з оргіяй або свінгам, аднак догінг не абавязкова падразумявае «выпадковасць» палавых сувязяў. У догінгу можа прымаць удзел сямейная пара і не пераходзіць пры гэтым фармальную грань блуду. Асноўны акцэнт у догінгу робіцца на атрыманне задавальнення ад эксгібіцыанізму і вуаерызму, гэта значыць на дэманстратыўным сексе на вачах іншых, часта незнаёмых людзей, аднак публіка ў сваю чаргу таксама можа быць загадзя (праз Інтэрнэт) папярэджана і свядома прыходзіць паглядзець на секс.
Спасылкі
Swinging
Багун балотны
Багу́н балотны  (Ledum palustre) — від кветкавых раслін сямейства.
Назва
Народныя назвы: багно, багон, бахун , , клапоўнік, бор.
Батанічнае апісанне
Шматгадовазялёны куст вышынёю 30—120 см з прамастойным галінастым сцяблом. Верхавінкі маладых галінак, кветаножкі і лісце знізу ўкрытыя іржава-бурым лямцам. Лісце чаргаванае, лінейна-падоўжанае, на кароткіх чаранках, шчыльнае, скурыстае. Кветкі дробныя, белыя, адурманьвальна-духмяныя, у верхавінкавых парасонападобных шчытках. Плод — сухая шматнасенная каробачка.
Распаўсюджанне
На тэрыторыі Беларусі расце на сфагнавых балотах і ў забалочаных хваёвых лясах, утварае зараснікі.
Барашкі (Усходне-Казахстанская вобласць)
Барашкі — сяло ў Шэманаіхінскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Первамайскай пасялковай адміністрацыі. Знаходзіцца прыкладна за 45 км на поўдзень ад раённага цэнтра, горада Шэманаіха. Код КАТА — 636857200.
Марсаход
Марсаход — планетаход, прызначаны для перамяшчэння па паверхні Марса. Марсаходы маюць шэраг пераваг перад стацыянарнымі пасадачнымі апаратамі: яны даследуюць больш тэрыторыі, іх можна накіроўваць да цікавых аб’ектаў, яны могуць размяшчацца на сонечных месцах каб перажыць зімовыя месяцы ў больш спрыяльных умовах, і яны могуць пашыраць веды аб тым, як ажыццяўляць звышдалёкае кіраванне рабатызаваным транспартным сродкам. Яны служаць іншым мэтам, чым арбітальныя касмічныя станцыі, такія як Mars Reconnaissance Orbiter. Больш сучаснай распрацоўкай ідэі іншапланетнай рухомай даследчай станцыі з’яўляецца марсіянскі верталёт.
На жнівень 2023 года налічваецца шэсць марсаходаў, што паспяхова працавалі на Марсе. Першымі пяццю былі створаныя Лабараторыяй рэактыўнага руху (па даце марсіянскай пасадкі): Sojourner (1997), Spirit (2004–2010), Opportunity (2004–2018), Curiosity (з 2012) і Perseverance (з 2021). Шосты, Zhurong (з 2021), створаны Кітайскім нацыянальным касмічным упраўленнем.
24 студзеня 2016 года NASA паведаміла, што актуальнымі даследаваннямі Марса, для якіх будуць выкарыстоўваць Opportunity і Curiosity, будзе пошук доказаў існавання ў мінулым жыцця на Марсе, у тым ліку біясферы, заснаванай на аўтатрофных, хематрофных або хемалітааўтатрофных мікраарганізмах, а таксама старажытнай вады, у тым ліку рэчна-азёрных асяроддзяў(раўніны, якія суадносяцца з існаваўшымі ў мінулым старажытнымі рэкамі або азёрамі), якія маглі быць прыдатнымі для жыцця. Зараз асноўнай задачай NASA з'яўляецца пошук доказаў прыгоднасці для пражывання, тафанаміі (звязанай з выкапнямі) і арганічнага вугляроду на Марсе.
Савецкія зонды «Марс-2» і «Марс-3» былі фізічна з’яднаныя з пасадачным модулем праз кабель; Sojourner залежаў ад свайго пасадачнага модуля Mars Pathfinder для сувязі з Зямлёй; Opportunity, Spirit і Curiosity створаны цалкам самастойнымі. Па стане на жнівень 2023 года Curiosity па-ранейшаму актыўны, у той час як Spirit, Opportunity і Sojourner ужо выйшлі з ладу, выканаўшы свае місіі. 18 лютага 2021 года на Марс паспяхова сеў найноўшы амерыканскі марсаход Perseverance. 14 мая 2021 года кітайскі марсаход Zhurong стаў першым неамерыканскім марсаходам, які паспяхова працаваў на Марсе.
Місіі
На Марс было адпраўлена некалькі марсаходаў:
Зноскі
<references group="" responsive="0">
Ларыса Віктараўна Кабакова
Ларыса Віктараўна Кабакова (дзявочае Бязніцкая;, в. Вугалеўшчына, Талачынскі  раён, Віцебская  вобласць, БССР) — беларуская вяслярка на байдарках і каноэ. Заслужаны майстар  спорту  СССР (1973). Майстар спорту СССР  міжнароднага  класа (1973).
Біяграфія
Скончыла ў 1976 годзе Рэспубліканскую школу трэнераў. Чэмпіёнка свету і Еўропы ў веславанні на байдарцы-чацвёрцы (1973, г. Тамперэ, Фінляндыя), сярэбраны прызёр чэмпіянату свету (1974, Мехіка), чэмпіянату свету і Еўропы (1975, Бялград) на байдарцы-чацвёрцы на дыстанцыі 500 м. Чэмпіёнка СССР (1972, 1974), на байдарцы-двойцы на дыстанцыі 500 м. З 1973 інструктар Спарткамітэта Беларусі. Да 1997 — трэнер па плаванні.
Хацень (Лагойскі раён)
Хаце́нь (, Хатень) — вёска ў Лагойскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Задор’еўскага сельсавета.
Да 30 кастрычніка 2009 года вёска ўваходзіла ў склад Ізбішчанскага сельсавета.
Вадзім Васілевіч Свірыдаў
Навуковая дзейнасць
Асноўныя працы па фотахіміі неарганічных сістэм, хіміі фатаграфічных працэсаў, хіміі цвёрдага цела. Устанавіў заканамернасці тэрмічнага раскладання, фатолізу і радыёлізу цвёрдых соляў металаў, фотахімічных ператварэнняў на паверхні цвёрдых цел ў водным асяроддзі, фарміравання ультрадысперсных складаных аксідаў з сумесна абложаных гідраксідаў металаў. Выявіў эфекты істотнага павышэння святлоадчувальнасці ў мікрагетэрагенных сістэмах і ўсталяваў заканамернасці фотахімічных працэсаў у фотахромных мікрагетэрагенных сістэмах на аснове галагенідаў розных металаў. Распрацаваў навуковыя асновы і тэхналагічныя прынцыпы атрымання тонкіх плёнак металаў з выкарыстаннем рэакцый хімічнага аблогі ў водных растворах, прынцыпы фотаселектыўнай аблогі металаў і выкарыстання для атрымання нясрэбраных і срэбраных фатаграфічных малюнкаў.
Памяць
Мемарыяльная дошка на будынку хімічнага факультэта Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта (вуліца Ленінградская, 14).
Індэкс забароненых кніг
Індэкс забароненых кніг (Index Librorum Prohibitorum) — спіс публікацый, якія былі забароненыя да чытання Рымска-Каталіцкай Царквой пад пагрозай адлучэння. Некаторыя выданні Спіса ўтрымлівалі таксама ўказанні Царквы з нагоды чытання, продажу і цэнзуры кніг. Афіцыйнай мэтай складання Індэкса была абарона веры і маральнасці ад замахаў і багаслоўскіх памылак.
Кнігі, якія прайшлі цэнзуру, друкаваліся з грыфам Nihil obstat («ніякіх перашкод») і Imprimatur («няхай будзе надрукавана») на тытульным лісце.
Каталіцкія аўтары мелі права абараняць свае творы і маглі падрыхтаваць новае, выпраўленае выданне, каб зняць забарону. Спіс быў вельмі эфектыўны: на працягу многіх гадоў кнігі, якія трапілі ў спіс, было вельмі цяжка знайсці ў каталіцкіх краінах, асабліва за межамі буйных гарадоў. Спіс адмянілі ў 1966 годзе, калі ён быў скасаваны Другім Ватыканскім саборам. Аднак засталося маральнае абавязацельства каталіка не прадаваць і не чытаць кнігі, якія могуць падвергнуць небяспецы веру або мараль.
Першы такі спіс быў апублікаваны ў Нідэрландах у 1529 годзе. Венецыя і Парыж узялі прыклад з Нідэрландаў ў 1543 і 1551 гадах адпаведна. Першы рымскі спіс быў складзены Папам Паўлам IV. Цэнзурныя прынцыпы гэтага спісу былі прызнаныя занадта жорсткімі, і пасля таго, як Трыдэнцкі сабор змяніў царкоўнае заканадаўства ў галіне забароны кніг, Папа Пій IV распаўсюдзіў у 1564 годзе т. зв. Трыдэнцкі спіс. Гэты спіс служыў асновай ўсіх наступных спісаў забароненых кніг, пакуль ў 1897 годзе Папа Леў XIII не апублікаваў свой спіс, Index Leonianus.
У 1571 годзе была сфармаваная Святая Кангрэгацыя Спіса, спецыяльна прызначаная для выяўлення забароненай літаратуры, унясення дапаўненняў у спіс, а таксама стварэння спісаў выпраўленняў у тых выпадках, калі патрабаваліся выпраўлення кнігі, а не безумоўны яе забарону. У такіх выпадках кніга была ўнесена ў спіс з адмысловымі пазнакамі, напрыклад, «donec corrigatur» (забаронена, калі не выпраўлена) або «donec expurgetur» (забаронена, калі не ачышчана). У выніку часам з’яўляліся вельмі доўгія спісы выпраўленняў, якія публікаваліся ў адмысловым выданні — Index Expurgatorius.
Кангрэгацыя Спіса была скасаваная ў 1917 годзе, пасля чаго спісам пачаў займацца Свяцейшы Кабінет. Пры гэтым правілы чытання кніг былі перанесены ў новы Кодэкс кананічнага права (Codex Iuris Canonici). Спіс працягваў рэгулярна абнаўляцца і пасля гэтага. Апошняе, 32-е выданне спісу выйшла ў 1948 годзе. Туды трапілі 4000 кніг, забароненых з-за ерасі, амаральнасці, элементаў парнаграфіі, палітычнай некарэктнасці і г. д.
У розны час у спіс уваходзілі сачыненні такіх аўтараў, як Ларэнца Вала, Эразм Ратэрдамскі, Лорэнс Стэрн, Вальтэр, Даніэль Дэфо, Джардана Бруна, Капернік, Анарэ дэ Бальзак, Сартр і іншыя. Поўны спіс аўтараў, якія трапілі ў спіс, прыводзіцца ў кнізе «J. Martinez de Bujanda, Index librorum prohibitorum, 1600—1966» (Жэнева, 2002). Амаль усе вядомыя заходнія філосафы былі ўключаныя ў спіс — у тым ліку і вернікі, як напрыклад Дэкарт, Кант, Берклі. Некаторыя атэісты, напрыклад Шапенгаўэр і Ніцшэ, не былі ўключаныя ў спіс на падставе агульнага правіла, што любыя работы, якія крытыкуюць або асуджаюць элемент каталіцкай веры, забароненыя па факце.
У спіс трапілі і некаторыя нацысцкія творы, у прыватнасці творы нацысцкага ідэолага Розенберга. З іншага боку, у спіс не трапіла кніга Гітлера «Майн Кампф».
Шамаўка (Лагойскі раён)
Ша́маўка (, Шамовка) — вёска ў Лагойскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Задор’еўскага сельсавета.
Да 30 кастрычніка 2009 года вёска ўваходзіла ў склад Ізбішчанскага сельсавета.
Фрыда Карлсан
Фрыда Карлсан (Frida Karlsson; нар. ) — шведская лыжніца, чэмпіёнка свету 2019 года ў эстафеце, шасціразовы прызёр чэмпіянатаў свету, трохразовая чэмпіёнка свету сярод юніёраў 2018 і 2019 гадоў.
Спартыўная кар’ера
Да 2016 года сур’ёзна займалася лёгкай атлетыкай: на юнацкім чэмпіянаце Еўропы 2016 года была шостай у фінале бегу на 3000 метраў.