cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Антонаўка (Гардзееўскі раён)
Антонаўка (Анто́новка) — вёска ў Гардзееўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Унашаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
Згадваецца з сярэдзіны XVIII стагоддзя як слабада, валоданне Кіева-Пячэрскай лаўры.
Да Лютаўскай рэвалюцыі вёска ў складзе Суражскага павета Чарнігаўскай губерні. 20 лістапада 1917 года вёска абвяшчалася часткай Севершчыны Украінскай Народнай Рэспублікі. 25 снежня 1917 года вёска ўключана ў склад Украінскай рэспублікі Саветаў.
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад Гомельскай губерні РСФСР, а пасля ліквідацыі губерні ў 1926 годзе ў Бранскую губерню.
З 1929 года ў складзе Клінцоўскай акругі, а з 1932 года ў Заходняй вобласці, у 1937 годзе перададзена ў склад Арлоўскай вобласці. У 1944 годзе ўвайшла ў склад Бранскай вобласці.
Пасля аварыі на ЧАЭС вёска аднесена да зоны радыеактыўнага забруджвання і мае статус зоны пражывання з правам на адсяленне.
IC 3954
IC 3954 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Спіс сталіц свету
Ніжэй прыведзены спіс сталіц дзяржаў свету, згрупаваных па часткам свету.
Андрэй Уладзіміравіч Архіпаў
Андрэй Архіпаў (нар. ) — беларускі футбаліст, абаронца.
Клубная кар’ера
Выхаванец пастаўскай акадэміі ПМЦ, выступаў таксама за юнацкую каманду БАТЭ. У сезоне 2014 далучыўся да мінскага «Промня», які выступаў у Другой лізе. На наступны год замацаваўся ў аснове і разам з камандай выйграў турнір. У 2016—2017 гадах гуляў за «Прамень» у Першай лізе, быў трывалым іграком стартавага складу і дапамог камандзе выйсці ў Вышэйшую лігу.
Сезон 2018 пачынаў у стартавым складзе сталічнай каманды, аднак з мая згубіў месца ў аснове. З верасня стаў выступаць за дубль. У студзені 2019 года пакінуў «Прамень» і неўзабаве далучыўся да польскага клуба «Вісьлане». Пазней выступаў таксама за «Бахэнскі КС».
У лютым 2020 года вярнуўся ў Беларусь, стаўшы іграком «Ліды». Пакінуў клуб у кастрычніку 2020 года і пераехаў у Польшчу, дзе ў пачатку 2021 года папоўніў склад клуба «Падлясе». Гуляў у гэтым клубе да канца сезона 2020/21.
Слабадскі Чашын
Слабадскі́ Ча́шын (, Слободской Чашин) — вёска ва Уздзенскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Слабадскога сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Камянкоўскага сельсавета.
Спіс аб’ектаў Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА ў Арменіі
Спіс аб'ектаў Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА ў Арменіі
Снукерны сезон 2008/2009
Снукерны сезон 2008/2009 уяўляе сабой серыю турніраў па снукеры, якія праходзілі ў часовым прамежку паміж 4 чэрвеня 2008 і 10 мая 2009.
Піддубці (Луцкі раён)
Піддубці (Підду́бці) — вёска ў Луцкім раёне Валынскай вобласці Украіны.
1935 год у гісторыі астраноміі
1935 год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.
Астранамічныя з’явы
1935 год — адзіны год XX стагоддзя, у які адбылося ажно 5 сонечных зацьменняў.
Ёнас Гектар
Ёнас Гектар (Jonas Hector; нар., ) — нямецкі футбаліст, абаронца. Ігрок нацыянальнай зборнай Германіі (2014—2019).
Маттальчыята
Матальчыята (Mottalciata) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Б'ела.
Насельніцтва складае 1415 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 79 чал./км². Займае плошчу 18 км². Паштовы індэкс — 13030. Тэлефонны код — 0161.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Палонка (Луцкі раён)
Палонка (Поло́нка) — вёска ў Луцкім раёне Валынскай вобласці Украіны.
IC 3955
IC 3955 — галактыка тыпу SB0 (кампактная выцягнутая галактыка) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Yucca glauca
Yucca glauca — шматгадовая вечназялёная аднадомная бессцябловая або з невялікім дравяністым сцяблом расліна, від роду Yucca сямейства.
Апісанне
Шматгадовы вечназялёны куст. Сцябло да 0,4 м вышынёй, лісце лінейнае, шыза-зялёнае, даўжынёй 40-60 да 70 см, 0,8-1,2 см у шырыню з рэдкімі, тонкімі, завітымі ніткамі па краі.
Плод сухая каробачка 5-9 × 3-5 см, Насенне чорнае, пляскатае 9-12 × 8-9 мм.
Распаўсюджанне
Прэрыі Паўночнай Амерыкі. Арэал ад Канадскай правінцый Альберта на поўначы, да штата Тэхас ў ЗША на поўдні.
Мае самае шырокае распаўсюджанне сярод усіх паўночнаамерыканскіх прадстаўнікоў роду.
Смаляры (Уздзенскі раён)
Смаляры́ (, Смоляры) — вёска ва Уздзенскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Слабадскога сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Камянкоўскага сельсавета.
Бульвар Мулявіна (Мінск)
Бульвар Мулявіна — бульвар у цэнтры Мінска, у Савецкім раёне.
Апісанне
Знаходзіцца паміж праспектам Незалежнасці і Залатой Горкай.
На бульвары знаходзіцца Беларуская дзяржаўная філармонія (адрас — праспект Незалежнасці, 50), дзе Уладзімір Мулявін доўгі час працаваў.
Гісторыя
Да 1965 года — Дрэваапрацовачная вуліца, пасля — бульвар Луначарскага. У 2004 годзе быў пераназваны ў гонар Уладзіміра Георгіевіча Мулявіна.
NGC 2172
NGC 2172 (іншае абазначэнне — ESO 57-SC65) — рассеянае скопішча ў сузор’і Залатая Рыба.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Рыгор Андрэевіч Кастусёў
Рыго́р Андрэ́евіч Кастусё́ў (нар. 17 красавіка 1957, в. Цяхцін, Бялыніцкі раён, Магілёўская вобласць) — беларускі палітык, старшыня Партыі БНФ.
Біяграфія
Нарадзіўся 17 красавіка 1957 года ў вёсцы Цяхцін Бялыніцкага раёна Магілёўскай вобласці. Па заканчэнні Цяхцінскай сярэдняй школы, у 1974 годзе стаў рабочым саўгаса «Друць» Бялыніцкага раёна.
З 1975 па 1977 год служыў у Савецкай Арміі. У 1977 годзе паступіў у Беларускую сельскагаспадарчую акадэмію, якую скончыў у 1982 годзе з спецыяльнасцю інжынер-механік. Вярнуўся ў саўгас «Друць», дзе працаваў загадчыкам майстэрні, з 1983 па 1988 год займае пасаду галоўнага інжынера. У 1988 годзе абраны дырэктарам саўгаса «Іскра» Бялыніцкага раёна. У 1991 годзе пераведзены на працу ў Шклоў, дзе займае пасаду галоўнага механіка МПМК-283. З 1995 па 2001 год на пасадзе дырэктара Шклоўскага раённага аб’яднання жыллёва-камунальнай гаспадаркі.
З 2002 па 2004 год працаваў дырэктарам сумеснага беларуска-ўкраінскага прадпрыемства «Гідрасіла — Белая Русь» у Магілёве. З 2008 года быў супрацоўнікам ТАА «СтройАрком» (Санкт-Пецярбург), пазней намеснік генеральнага дырэктара ТАА «Асвейская будаўнічая кампанія».
Палітычная і грамадская дзейнасць
З 1990-х сябра БНФ. У 1993 годзе абраны старшынёй Шклоўскай раённай арганізацыі БНФ. З 1996 года сябра Сойма БНФ. З 2002 па 2009 год старшыня Магілёўскай абласной арганізацыі БНФ. З 2009 года намеснік старшыні Партыі БНФ. 30 верасня 2017 года абраны старшынёй Партыі БНФ.
У 1987, 1991 і 1995 гадах абіраўся дэпутатам мясцовых Саветаў. У 2004, 2008 гадах быў кандыдатам у дэпутаты Палаты прадстаўнікоў па Шклоўскай выбарчай акрузе. У час прэзідэнцкіх выбараў 2006 года быў даверанай асобай Аляксандра Мілінкевіча. На выбарах 2010 года быў кандыдатам у прэзідэнты, паводле афіцыйных вынікаў ЦВК Беларусі набраў 1,97 % галасоў. На прэзідэнцкіх выбарах 2015 года ўвайшоў у ініцыятыўную групу Таццяны Караткевіч, якую падтрымала Партыя БНФ.
У час прэзідэнцкіх выбараў 2020 года Партыя БНФ не падтрымала ніводнага з кандыдатаў, удзельнічаў у міжпартыйнай кампаніі па назіранні на ўчастках «Права выбару — 2020». 12 красавіка 2021 года быў затрыманы супрацоўнікамі КДБ Беларусі ў сваім доме ў Шклове, змешчаны ў следчы ізалятар КДБ Мінска. Кастусёва разам з Аляксандрам Фядутам і Юрасём Зянковічам абвінавачваюць у спробе перавароту ў Беларусі.
5 верасня 2022 года судом Мінскага раёна Рыгор Кастусёў прысуджаны да 10 гадоў пазбаўлення волі.
29 сакавіка 2021 года праваабарончыя арганізацыі Беларусі прызналі Кастусёва палітычным зняволеным.
Узнагароды
Узнагароджаны медалём 100 гадоў БНР Рады Беларускай Народнай Рэспублікі.
Сям’я
Жанаты, мае траіх дзяцей.
TQFP
TQFP (Thin Quad Flat Pack) — тып корпусу мікрасхемы. Мае тыя ж перавагі, што QFP, але адрозніваецца меньшай таўшчынёй (1 міліметр) і мае стандартны памер вывадаў (2 міліметры). Магчымая колькасць вывадаў ад 32 да 176 пры памеры аднаго боку корпуса ад 5 да 20 міліметраў. Выкарыстоўваюцца медныя вывады з крокам 0.4, 0.5, 0.65, 0.8 і 1 міліметр.
TQFP дазваляе вырашыць такія задачы, як павелічэнне шчыльнасці змяшчэння кампанентаў на друкаваных платах, памяньшэнне памераў падложкі, змяньшэнне таўшчыні карпусоў прылад.
Спаск-Разанскі
Спаск-Разанскі (Спасск-Рязанский) — горад (з 1778 года) у Расіі, адміністрацыйны цэнтр Спаскага раёна Разанскай вобласці. Насельніцтва 7,9 тыс. чалавек (2009). Заснаваны ў 1629 годзе.
Горад размешчаны на левым беразе ракі Акі, за 55 км ад Разані, насупраць гарадзішча Старая Разань.
Гісторыя
Заснаваны на месцы сяла Спаскае, якое існавала ў 15 стагоддзі. Пасля заснавання Спаскага Зарэцкага манастыра сяло стала яго вотчынай, гэта значыць сяляне, якія жылі ў ім, плацілі манастыру чынш. Манастыр у 1651 годзе прыпісаны да Звенігародскага Савіна-Старажэўскага манастыра, у 1764 годзе скасаваны і звернуты ў прыхадскую царкву. Спаскае перастала быць манастырскім вотчынным сялом і зажыло самавызначэннем у складзе Разанскага павета Маскоўскай губерні. У 1778 годзе ўказам імператрыцы Кацярыны II была ўтворана Разанская губерня, і Спаск атрымаў статус павятовага горада ў яе складзе. У 1929 годзе да імя «Спаск» было дададзена «Разанскі», каб адрозніваць яго ад Спаска-Дальняга і іншых.
Эканоміка: гарбарня, хлебакамбінат, завод металавырабаў, швейная фабрыка, фабрыка па вытворчасці мяккай мэблі.
Загрузачны сектар
Загрузачны сектар, бутсектар (boot sector) — гэта асаблівы сектар на цвёрдым дыску, дыскеце ці іншай дыскавай прыладзе захоўвання інфармацыі. (Для дыскеты гэта першы фізічны сектар, для цвёрдага дыска — першы фізічны сектар для кожнага раздзела) У працэсе загрузкі камп'ютара з дыскеты ён загружаецца ў памяць праграмай POST (у камп'ютарах архітэктуры IBM PC звычайна з адраса 0000:7c00), яму перадаецца кіраванне камандай long jump.
Загрузачны сектар, які часам называюць stage1, гэта значыць першым этапам загрузкі аперацыйнай сістэмы, загружае праграму другога этапа загрузкі аперацыйнай сістэмы stage2 (другасны загрузчык, часам у якасці stage2 загружаецца boot manager альбо праграма аўтарызацыі і аховы доступу). У некаторых АС ролю stage1 выконвае MBR, і ў час загрузкі АС з цвёрдага дыска загрузачны сектар не выкарыстоўваецца. На незагружальных раздзелах цвёрдага дыска загрузачныя сектары таксама могуць не змяшчаць праграму загрузкі.
Лепча
Лепча, або ронгкап (саманазва: ᰛᰩᰵᰀᰪᰱ, літаральна «дзеці далін») — народ, карэннае насельніцтва паўднёвых Гімалаяў. Насяляюць Сікім у Індыі, суседнія раёны Непала і Бутана. Агульная колькасць (2021 г.) — 81 800 чалавек.
Паходжанне
Лепча адносяцца да сіна-тыбецкай групы народаў. Доўгі час даследчыкі лічылі іх нашчадкамі перасяленцаў з суседняга Тыбета, якія з'явіліся на поўдні Гімалаяў раней за бхотыя. Аднак вывучэнне іх мовы паказала, што яна бліжэй да моў кіратаў і горных народаў паўночнага ўсходу Індыі, чым да тыбецкай. Мяркуецца, што старажытныя продкі лепча мігрыравалі на поўдзень праз тэрыторыю сучаснай М'янмы, а потым паступова рушылі на захад пакуль не апынуліся на сучаснай населенай імі тэрыторыі. Самі лепча лічаць сябе спрадвечнымі тубыльцамі Сікіма і называюць сябе ронгкап, «дзецьмі далін». Больш распаўсюджаная назва лепча з'яўляецца экзонімам, паходзіць ад непальскай мянушкі людзей, што размаўляюць невыразна.
Мова
Родная мова лепча адносіцца да сіна-тыбецкай групы моў. У XVII стагоддзі будысцкі манах Тыкунг Менсалонг склаў пісьмовасць лепча на аснове тыбецкага пісьма. З 1845 года еўрапейскія місіянеры друкавалі на ёй кнігі. У нашы дні мова лепча з’яўляецца адной з афіцыйных моў Сікіма, вывучаецца ў школах. Аднак вобласць яе ўжывання скарачаецца. ЮНЕСКА разглядае яе як адну з моў, што мае пагрозу знікнення.
IC 3956
IC 3956 — галактыка тыпу C (кампактная галактыка) у сузор’і Гончыя Псы.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Фёдараўка 2-я (Гардзееўскі раён)
Фёдараўка (Фёдоровка) — вёска ў Гардзееўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Унашаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
Узнікла ў другой палове XIX стагоддзя ў складзе Суражскага павета Чарнігаўскай губерні. 20 лістапада 1917 года вёска абвяшчалася часткай Севершчыны Украінскай Народнай Рэспублікі. 25 снежня 1917 года вёска ўключана ў склад Украінскай рэспублікі Саветаў.
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад Гомельскай губерні РСФСР, а пасля ліквідацыі губерні ў 1926 годзе ў Бранскую губерню.
З 1929 года ў складзе Клінцоўскай акругі, а з 1932 года ў Заходняй вобласці, у 1937 годзе перададзена ў склад Арлоўскай вобласці. У 1944 годзе ўвайшла ў склад Бранскай вобласці.
Пасля аварыі на ЧАЭС вёска аднесена да зоны радыеактыўнага забруджвання і мае статус зоны пражывання з правам на адсяленне.
Вышэйшая эканамічная школа ў Празе
Вышэйшая эканамічная школа ў Празе  — чэшская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова эканамічнага профілю з сядзібай у Празе.
Агульная характарыстыка
Установа была заснавана ў 1919 годзе як кафедра Чэшскага тэхнічнага ўніверсітэта ў Празе, якая спецыялізавалася на аптовым гандлі, банкаўскай справе і арганізацыі прамысловых прадпрыемстваў.
У 1949 годзе была створана Вышэйшая школа палітычных і эканамічных навук, якая ў 1953 годзе была рэарганізвана і атрымала новую назву. Установа зведала значную рэформу ў 1989 годзе пасля Аксамітнай рэвалюцыі.
З 2020 года ўстанова на англійскай мове афіцыйна называецца Пражскім універсітэтам эканомікі і бізнесу (Prague University of Economics and Business).
TSOP
Thin Small-Outline Package (TSOP) (тонкі малагабарытны корпус) — тып корпусу мікрасхем. Выкарыстоўваецца ў модулях аператыўнай памяці DRAM і для чыпаў флэш-памяці, асабліва для ўпакоўкі нізкавольных мікрасхем з-за іх малога аб'ёма і вялікай колькасці штыркоў (кантактаў). В больш сучасных модулях памяці (DDR2 SDRAM, DDR3 SDRAM) выціснуты кампактнейшымі схемамі тыпу BGA.
Універсітэт Нуакшота
Універсітэт Нуакшота — універсітэт у горадзе Нуакшот, сталіцы Маўрытаніі. Створаны ў 1981 годзе і мае больш 8000 студэнтаў.
Румынскі фронт
Румынскі фронт — агульнавайсковае аператыўна-стратэгічнае фарміраванне (аб'яднанне, фронт) Рускай арміі на паўдневым крыле руска-германскага фронту ў Першай сусветнай вайне. Утвораны 3 (16) снежня 1916 года ў сувязі з разгромам румынскай арміі войскамі германскай кааліцыі, якія адбыліся восенню 1916 года.
Скарочанае найменне — РФ.
Стварэнне фронту
Уступленне Румыніі ў вайну 14 (27 жніўня) 1916 года не палепшыла сітуацыю для Антанты. Страціўшы ў баявых дзеяннях 1916 года амаль усю сваю тэрыторыю і каля 250 тысяч чалавек забітымі, параненымі і палоннымі, Румынія практычна выбыла з вайны. Рускія войскі, якія прыйшлі на дапамогу румынскай арміі, спынілі ў снежні 1916 — студзені 1917 года аўстра-германскія войскі на рацэ Сірэт. Быў створаны Румынскі фронт Рускай арміі, у які ўвайшлі кіраванне, Дунайская армія, 6-я армія з Петраграда, 4-я армія са складу Заходняга фронту і 9-я армія са складу Паўночна-Заходняга фронту, а таксама рэшткі румынскіх войскаў.
Пасля летняй кампаніі 1916 года ў пазіцыйных ваенных дзеяннях на Заходнім тэатры вайны Расіі наступіла зімовая перадышка, «адпачыць» не атрымалася толькі Румынскаму фронту, дзе працягваліся баявыя дзеянні. Так, агульныя страты РІА, з 31 снежня па 6 студзеня 1917 года, склалі 2 723 забітых, 7 656 параненых, 373 кантужаных і 453 зніклых без вестак. У тым ліку 2 245 забітых (82,5 %) – на Румынскім фронце. У студзені ў склад фронту падыходзіла па 4 воінскія эшалоны з падмацаваннямі ў суткі, замест трох у снежні 16-га. Некамплект асабістага людскога складу ў першай дэкадзе студзеня 17-га меўся толькі на Румынскім фронце, таму камандаванне фронту адпраўляла заяўкі на папаўненне, так да 1 красавіка 1917 года Румынскі фронт прасіў паставіць 380 маршавых рот у яго склад.
Склад фронту (перыяд)
Працягласць Першай лініі (перадавой лініі, лініі фронту) — 600 кіламетраў. Да канца 1916 года на Румынскім фронце размяшчалася 1/4 частка дзеючых Узброеных сіл Расіі (35 пяхотных і 13 кавалерыйскіх дывізій).
Румынскі фронт у 1917 годзе
Актыўныя баявыя дзеянні на Румынскім фронце былі адноўленыя ў ліпені 1917 года пасля праваленага чэрвеньскага наступлення. У бітве ў Мэрэшці (пачалася 22 ліпеня) румынскай арміі пад камандаваннем генерала А. Авярэску ўдалося вызваліць каля 500 кв. км тэрыторыі [крыніца не паказаны 41 дзень]. У адказ, наступленне аўстра-германскіх войскаў пад камандаваннем генерал-фельдмаршала Макензена ўдалося спыніць у бітве пры Мэрэшэшці. Рускія часткі ў гэтых баявых дзеяннях былі даволі пасіўныя з-за ўзмацняючагася раскладання рускай арміі. Да 8 верасня фронт канчаткова стабілізаваўся, і гэта былі апошнія актыўныя баявыя дзеянні на Усходнім фронце ў 1917 годзе.
Бальшавіцкі ўплыў на салдацкія масы тут у цэлым быў невялікім, тым больш што і ў тыле гэтага фронту адсутнічалі буйныя бальшавіцкія арганізацыі, якія маглі б стаць крыніцамі такога ўплыву. Інфармацыя аб палітычных падзеях, якая паступала з Петраграда і Масквы, старанна фільтравалася камандаваннем і эсэра-меньшавісцкімі салдацкімі камітэтамі. Вялікую «трэцюю сілу» на Румынскім фронце ўяўляла Цэнтральная Рада. Эсэрамі, меншавікамі і прадстаўнікамі мясцовых нацыянальных партый вялася масіраваная і небеспаспяховая контрбальшавісцкая прапаганда. Дзякуючы сітуацыі, якая склалася эсэро-меньшавісцкае кіраўніцтва салдацкіх камітэтаў і камандаванне фронту здолела перахапіць палітычную ініцыятыву ў бальшавікоў. У першыя паслякастрычніцкія дні тут былі ўтвораны эсэра-меньшавісцкія франтавы і армейскія ваенна-рэвалюцыйныя камітэты. 30 кастрычніка (12 лістапада) 1917 года франтавы камітэт прыняў рашэнне аб непрызнанні савецкай улады. Камандаванне фронтам адмовілася падпарадкоўвацца новаму Вярхоўнаму галоўнакамандуючаму бальшавіку М. В. Крыленка.
Мясцовыя бальшавікі па прыкладу Паўночнага і Заходняга франтоў пачалі ствараць свае рэўкомы і прызначаць явачным парадкам у часці і злучэнні савецкіх камісараў. Прадпрымаліся бальшавікамі і спробы перавыбрання салдацкіх камітэтаў, аднак было ўжо позна. Да таго ж камандаванне фронту мела моцную падтрымку ў асобе ўзброеных фарміраванняў Цэнтральнай рады, а салдацкія масы, як і на іншых франтах, усяляк ухіляліся ад аказання ваеннай дапамогі як бальшавікам, так і іх палітычным праціўнікам. .
Румынскі фронт фактычна спыніў свае існаванне ў сярэдзіне снежня 1917 года. Тады ж румынскія войскі са згоды генерала Шчэрбачова ўварваліся ў Бесарабію — пад падставай аховы рускіх і румынскіх межаў і падтрымання парадку і спакою ў сваім тыле.
Вядомыя асобы
На Румынскім фронце служылі:
Суперкантынент
Суперкантныент — у тэктоніцы пліт кантынент, які змяшчае амаль усю кантынентальную кару Зямлі. Вывучэнне гісторыі перасоўвання кантынентаў паказала, што з перыядычнасцю каля 600 млн гадоў усе кантынентальныя блокі збіраюцца ў адзіны блок, які затым расколваецца. Некаторыя даследчыкі тлумачаць гэту паслядоўнасць пераходам мантыі Зямлі ад адной ячэйкі (падчас існавання суперкантынента), калі ўсе сыходныя струмені накіраваны пад кантынент, да дзвюхячэістай сістэме плыняў.
NGC 2173
NGC 2173 (іншае абазначэнне — ESO 33-SC34) — рассеянае скопішча ў сузор’і Сталовая Гара.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Муццана
Муццана (Muzzano) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Б'ела.
Насельніцтва складае 673 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 135 чал./км². Займае плошчу 5 км². Паштовы індэкс — 13895. Тэлефонны код — 015.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Вёска
Вёска (стараж.-слав. въсь) — населены пункт з некалькімі дзесяткамі або сотнямі хат індывідуальнага збудавання, пераважным заняткам жыхароў якога з'яўляецца сельская гаспадарка і промыслы. Асноўнае адрозненне вёскі ад сяла ў кананічнай тапаніміцы — адсутнасць царквы ў вёсцы, што, аднак, не з'яўляецца агульным правілам.
Гісторыя
Першыя вёскі ўзніклі як адасобленыя адзінкі побач з пагостамі і сёламі, аднак яны не з'яўляліся грамадавамі ці вотчыннымі цэнтрамі. Тэрмін «вёска» ў X—XI стст. меў шырокае агульнаславянскае распаўсюджванне (палякі, чэхі, славакі, кашубы, верхнія і ніжнія лужычане, славенцы і іншыя). Этымалагічнае паходжанне слова, аднак, узыходзіць да старажытнаславянскага «весь», што абазначала меру даўжыні. Да ХVI ст. рускімі і ўкраінцамі гэты тэрмін быў страчаны. Слова «вёска» набыла распаўсюджанне на беларускіх землях досыць позна, толькі ў XVII ст. , паводле тагачасных інвентароў тэрміны «вёска» і «сяло» ўжываліся ў аднолькавай меры.
Значны ўплыў на развіццё вёсак, як віду паселішчаў, зрабіла рэформа «Устава на валокі» 1557 года, згодна з якой адзінкамі феадальнай павіннасці сталі валокі замест ранейшых службаў (двара ці некалькіх двароў).
Казловіцкі сельсавет (Зэльвенскі раён)
Казло́віцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Зэльвенскага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — вёска Казловічы.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года як Сянкоўшчынскі сельсавет у складзе Зэльвенскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Сянкоўшчына. З 20 верасня 1944 года ў складзе Гродзенскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года сельсавет перайменаваны ў Казловіцкі, цэнтр перанесены ў вёску Казловічы. З 17 красавіка 1962 года па 30 ліпеня 1966 года ў складзе Слонімскага раёна. 18 сакавіка 1967 года сельсавет скасаваны, тэрыторыя далучана да Пляцяніцкага (5 населеных пунктаў: Елка, Казловічы, Сынкавічы, Шулякі, Ярнева) і Кастровіцкага (6 населеных пунктаў: Бярдовічы, Куцэйкі, Мілаванне, Сянькоўшчына, Шышкі і Ягнешчыцы) сельсаветаў.
На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 11 населеных пунктаў.
Будынак спецыялізаванага канструктарскага бюро завода радыётэхналагічнай аснасткі
Будынак спецыялізаванага канструктарскага бюро завода радыётэхналагічнай аснасткі — будынак у Гомелі, размешчаны на рагу вуліц Фядзюнінскага і Лепяшынскага. Пабудаваны ў 1982 годзе па праекце архітэктара С. Пеўнага. У наш час адміністрацыйны будынак свабоднай эканамічнай зоны «Гомель-Ратон».
Архітэктура
Складаецца з вышыннага дванаццаціпавярховага корпуса і круглага ў плане аб’ёму канферэнц-залы (на 550 месцаў), пастаўленых на двухпавярховы прамавугольны ў плане стылабат. Кампазіцыя дванаццаціпавярховага корпуса заснавана на спалучэнні 2 аб’ёмаў, вырашаных у выглядзе пласцін. У аснове кампазіцыі фасадаў — кантраст глухіх і зашклёных паверхняў сцен. Стылабат мае стужкавае зашкленне фасадаў. Падоўжную кампазіцыю ўзмацняюць гарызантальныя цягі парапетаў. Пластычная круглая форма аб’ёму канферэнц-залы і пласціны вышыннага корпуса ствараюць кантраст у архітэктуры будынка. Фасады аб’ёму апрацаваны дэкаратыўнай тынкоўкай, гранітнымі і мармуровымі плітамі, стэмалітам. У аддзелцы інтэр’ераў выкарыстаны мармур, траверцін, ракушачнік, гіпс, алюміній. У дванаццаціпавярховым аб’ёме размешчаны службовыя памяшканні, у двухпавярховым стылабаце — вестыбюльная група памяшканняў, сталовая, кулуары канферэнц-залы, службовыя і дапаможныя памяшканні.
У час рэканструкцыі фасады абліцаваны металакасетамі.
Паўры
Паўры (पौड़ी) — горад у індыйскім штаце Утаракханд, адміністрацыйны цэнтр рэгіёна Гархвал. Насельніцтва (2011 г.) — 25 440 чал.
Паўры стаў адміністрацыйным цэнтрам Гархвала ў 1840 г. Як асобная муніцыпальная адзінка вылучыўся ў 1998 г. Аснова эканомікі — сельская гаспадарка і турызм. Горад вядомы сваімі горнымі краявідамі, ідуісцкімі храмамі і святамі.
Ускосная мова англійскай мовы
Ускосная мова англійскай мовы (англ. - the reported speech of the English language) гэта ўсе змены, якія дапускае англійская мова пры перадачы простай мовы ўскосным чынам. Такія змены могуць уключаць у сябе дапасаванне форм часу, а таксама асабовых займенннікаў і іншых слоў, як патрабуе кантэкст.
Магчымыя дапасаванні форм часу пры перадачы сказаў простай мовы ўскоснай мовай
Калі выказванні простай мовы ўводзяцца дзеясловамі цяперашняга часу, ніякія змены пры пераходзе ва ўскосную мову не адбываюцца (He says: "We work here" (Ён кажа: "Мы працуем тут) - He says they work here (Ён кажа, што яны працуюць тут)). Неабходнасць дапасаваць форму часу простай мовы пры пераходзе ва ўскосную можа ўзнікнуць, калі ўводны дзеяслоў прамой мовы стаіць у адной з форм прошлага часу, напрыклад: Не declared: "(простая мова)" - Ён аб'явіў: "(простая мова)". Дапасаванне форм часу пры перадачы сказаў простай мовы ўскоснай мовай не з'яўляецца абавязковымі для англійскай мовы. Найчасцей формы часу застаўюцца нязменнымі калі гаворка ідзе пра шырока вядомыя факты (He said Shakespear wrote Hamlet - Ён казаў, што Шэкспір напісаў "Гамлета", нельга had written) або пра факты, якія не аспрэчваюцца ў пэўнай сітуацыі (He told me his brother is a doctor - Ён казаў мне, што яго брат працуе доктарам). У апошнім прыкладзе, як і ў некаторых іншых сітуацыях, захаванне цяперашняга часу ва ўскоснай мове падкрэслівае, што сітуацыя не змянілася з цягам часу. Магчыма і захаванне нязменнай недапасаванай формы часу простай мовы ва ўскоснай мове і па жаданню размоўцы.
Цяпершні час
Калі сказ простай мовы стаіць у цяперашнім простым часе (Present Simple), яго мяняюць на прошлы просты час (Past Simple) пры пераходзе з прамой ва ўскосную мову. Гэта розніца можа і не захавацца ў беларускім перакладзе. (She said: "I work here" - She said she worked there (Яна казала: "Я тут працую" - Яна казала, што яна тут працуе / або працавала)).
Калі сказ простай мовы стаіць у цяперашнім працяглым часе (Present Continuous), яго мяняюць на прошлы працяглы час (Past Continuous) пры пераходзе з прамой ва ўскосную мову. (She said: "I am working here" - She said she was working there (Яна казала: "Я тут працую" - Яна казала, што яна тут працуе / або працавала)).
Калі сказ простай мовы стаіць у цяперашнім завершаным часе (Present Perfect), пры пераходзе з прамой ва ўскосную мову яго мяняюць на прошлы завершаны час (Past Perfect). У такой сітуацыі магчыма ў якасці формы дапасавання выбраць i прошлы просты час (Past Simple), калі зразумела, якое дзеянне ідзе за другім. Але ў беларускім перакладзе розніца паміж усімі гэтымі варыянтамі знікае (She said: "I have read it". I did it before signing - She said she had read / read it (Яна казала: "Я прачытала гэта. Я прачытала перад тым як падпісаць" - Яна казала, што яна прачытала гэта)).
Сказ простай мовы у цяперашнім завершана-працяглым часе (Present Perfect Continuous) пераходзіць у прошлы завершана-працяглы час (Past Perfect Continuous) ва ўскоснай мове. (She said: "I have been working here for 3 days" - She said she had been working there for 3 days (Яна казала: "Я тут працуюўжо 3 дні" - Яна казала, што яна тут працуе / або працавала ўжо 3 дні)).
Прошлы час
Магчымыя дапасаванні датычацца толькі форм прошлы просты час (Past Simple) і прошлы працяглы час (Past Continuous), якія мяняюцца пры пераходзе сказа ва ўскосную мову на прошлы завершаны час (Past Perfect) і прошлы завершана-працяглы час (Past Perfect Continuous) адпаведна. У сувязі з адсутнасцю адпаведных форм працяглага часу ў беларускай мове, ў перакладзе розніца паміж гэтымі формамі не бачна. (She said: "I worked / was working here - She said she had worked / had been working there (Яна казала: "Я тут працавала - Яна казала, што яна тут працавала)). Дзеясловы ў формах прошлага завершанага часу (Past Perfect) і прошлага завершана-працяглага часу (Past Perfect Continuous) пры пераходзе з простай мовы ва ўскосную не мяняюць формы.
Будучы час і мадальныя дзеясловы
Усе варыяцыі дапасавання форм будучага часу ва ўскоснай мове можна звесці да змены дапаможнага дзеяслова will яго формай прошлага часу, характэрнай для даданых сказаў умовы і некаторых іншых сітуацый. (He confessed: "I will go to Paris" - He confessed that he would go to Paris (Ён прызнаўся: "Я паеду ў Парыж - Ён прызнаўся, што паедзе ў Парыж)). На месцы дзеяслова will, які можа быць не толькі дапаможным, але і мадальным, могуць знаходзіцца іншыя мадальныя дзеясловы. Большасць з іх не мяняе формы пры пераходзе сказа ва ўскосную мову. Выключэнне складаюць мадальныя дзеясловы can i may, якія ва ўскоснай мове могуць прыймаць свае формы прошлага часу could i might адпаведна.
Іншыя змены пры пераходзе сказа з простай мовы ва ўскосную
Іншыя змены пры пераходзе сказа з простай мовы ва ўскосную можна падзяліць на абавязковыя і факультатыўныя. Але абедзве гэтыя групы аб'ядноўвае незалежнасць ад таго ў якім часе стаіць дзеяслоў, якім уводзіцца фраза простай мовы.
Абавязковыя змены
Імператыў у сказе простай мовы змяняецца на інфінітыў (Mother says to her son: "Go to bed." - Mother tells her son to go to bed (Маці кажа сыну: "Ідзі спаць." - Маці кажа сыну ісці спаць.)) Пры гэтым, калі ў сказе простай мовы загаднага ладу стаіць часціна "не", яна заўваецца і ў інфінітыве ўскоснай мовы (He ordered: "Do not smoke here". - He ordered not to smoke there (Ён загадаў: "Не куры(це) тут". - Ён загадаў не курыць там)).
У адпаведнасці з сітуацыяй абавязковай можа быць замена займеннікаў 1-й асобы на 3-ю незалежна ад ліку: І (я) і we (мы) на he / she (ён / яна) i they (яны) адпаведна.
Але змены, азначаныя ў вышэй прыведзенай табліцы з'яўляюцца абавязковымі калі прамая мова ўведзена дзеясловам прошлага часу (I said (я сказаў), he reported (ён паведаміў)), а не цяперашняга (We announce (мы аб'яўляем), she utters (яна вымаўляе)).
Неабавязковыя змены
Сярод змен, якія могуць быць але не з'яўляюцца абавязковымі можна адзначыць змену дзеяслова say на tell (абодва маюць значэнне "казаць, гаворыць, паведаміць", але апошні звычайна ідзе з назоўнікам у сінтактычнай ролі дапаўнення "паведаміць каму-небудзь"). Таксама ў некаторых сітуацыях магчыма выкарыстанне займеннікаў that / those (тая, той / тыя) замест this / these (гэта, гэты / гэтыя) пры трансфармацыі думкі з простай мовы ва ўскосную.
Сказы з ускоснай мовай з'яўляюцца складаназалежнымі, таму увядзенне даданага сказа з ускоснай мовай магчыма з выкарыстаннем злучніка that (што). Нярэдка яго апускаюць у нефармальных і нккаторых іншых сітуацыях (напрыклад, з дзеясловамі, якія выкарыстоўваюцца часта). Але з такімі дзеясловамі як complain (скардзіцца), deny (адмаўляць), confide (дзяліцца сакрэтам), grumble (журыцца), speculate (разважаць, спекуляваць), warn (папярэджваць), answer (адказваць), argue (спрачацца) i reply (адказваць) лічыцца непажаданым яго не выкарыстоўваць для злучэння дзвюх часткак сказа (He replies that he does not work here - Ён адказвае, што ён тут не працуе).
IC 3957
IC 3957 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Parategeticula
Parategeticula - гэта род матылькоў сямейства Prodoxidae, адзін з трох родаў, вядомых як юкавыя молі; яны мутуялістычныя апыляльнікі розных відаў роду Yucca.
Вігілій (Папа Рымскі)
Вігілій, Папа Рымскі (537—555).
Пасля смерці Агапія Юстыніян паслаў у Рым свайго кандыдата на папскі прастол, асабістага сябра і сакратара Агапія. У гэты час у Італіі адбывалася вайна між Візантыяй і Остгоцкім каралеўствам, і стаўленік Візантыі не быў даспадобы каралю Тэадагату, таму яшчэ да прыезду Вігілія Папам быў прызначаны Сільверый. Пасля аблогі і няцця Рыму візантыйскімі войскамі і новай аблогі Рыму остгоцкім каралём Віцігесам Сільверый быў скінуты, і генерал Велізарый прызначыў на папскі прастол Вігілія. Пасля заняцця Рыму войскамі остгоцкага караля Тоцілы (546), Вігілій мусіў уцякаць з Рыма на Сіцылію, потым 10 гадоў жыў у Канстанцінопалі, там ухваліў шэраг мераў на карысць монафізітаў, якіх да таго папскі Рым лічыў ератыкамі. Потым Вігілій змяніў пазіцыю, выступіў супраць монафізіцтва. За гэта быў выкрэслены Юстыніянам з «дыптыху» (спісу асоб, дастойных асаблівай павагі царквы). Двойчы каяўся перад Юстыніянам, атрымаў ад таго дазвол вярнуцца ў Рым, але ў дарозе памёр.
Старыя Маргі
Стары́я Маргі́ (, Старые Морги) — вёска ва Уздзенскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Слабадскога сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Камянкоўскага сельсавета.
Марк-Андрэ тэр Штэген
Марк-Андрэ тэр Штэген (Marc-André ter Stegen; нар., Мёнхенгладбах, Германія) — нямецкі футбаліст, брамнік іспанскага клуба «Барселона» і нацыянальнай зборнай Германіі.
Шацк (Разанская вобласць)
Шацк (Шацк) — горад у Расіі, адміністрацыйны цэнтр Шацкага раёна Разанскай вобласці. Насельніцтва 6,8 тыс. чалавек (2009). Заснаваны ў 1553 годзе.
Горад размешчаны на левым беразе ракі Шача (левы прыток ракі Цны), за 163 км ад Разані. Да 1923 года быў павятовым горадам Шацкага павета Тамбоўскай губерні.
Эканоміка: швейная фабрыка, лікёрагарэлачны завод, мясакамбінат, сантэхнічная база NovaFlex цэнтральнага рэгіёна, прадпрыемства «Шацктруб», лесанарыхтоўкі, турызм.
Прэцэсія
Прэцэсія - з'ява, пры якой момант імпульсу цела змяняе свой ​​кірунак у прасторы пад дзеяннем моманту вонкавай сілы.
Прэцэсія гіраскопа
Назіраць прэцэсіі досыць проста. Трэба запусціць ваўчок і пачакаць, пакуль ён пачне запавольвацца. Першапачаткова вось кручэння турка вертыкальна. Затым яго верхняя кропка паступова апускаецца і рухаецца па разбежнай спіралі. Гэта і ёсць прэцэсія восі турка.
Галоўнае ўласцівасць прэцэсіі - безінэрцыйнасць: як толькі сіла, якая выклікае прэцэсіі турка, знікне, прэцэсія спыніцца, а ваўчок зойме нерухомае становішча ў прасторы. У прыкладзе з турком гэтага не адбудзецца, паколькі ў ім выклікае прэцэсіі сіла - гравітацыя Зямлі - дзейнічае пастаянна.
Можна атрымаць эфект прэцэсіі, не чакаючы запаволення кручэння турка: штурханіце яго вось (прыкладзеце сілу) - пачнецца прэцэсія. З прэцэсіі наўпрост звязаны іншы эфект, паказаны на ілюстрацыі ніжэй - гэта нутацыя - вагальныя руху восі цела, якое зведвае прэцэсію. Хуткасць прэцэсіі і амплітуда нутацыі звязаныя з хуткасцю кручэння цела (змяняючы параметры прэцэсіі і нутации ў выпадку, калі ёсць магчымасць прыкласці сілу да восі верціцца цела, можна змяніць хуткасць яго кручэння).
Прэцэсія нябесных цел
Падобны рух здзяйсняе вось кручэння Зямлі, што было адзначана Гіпархам як папярэднічанне раўнадзенстваў. Па сучасных дадзеных, поўны цыкл зямной прэцэсіі складае каля 25765 гадоў.
Ваганне восі кручэння Зямлі цягне змена становішча зорак адносна экватарыяльнай сістэмы каардынатаў. У прыватнасці, праз некаторы час Палярная зорка перастане быць бліжэйшай да паўночнага канцавосся Зямлі яркай зоркай, а Турайс будзе Паўднёвай Палярнай зоркай прыкладна ў 8100 годзе н. э.
Меркавана, з прэцэсіі звязана перыядычнае змена клімату Зямлі.
Фізіка з'явы
У аснове тлумачэння з'явы прэцэсіі ляжыць эксперыментальна сцвярджалы факт, што хуткасць змены моманту імпульсу цела, якое верціцца \vec L прама прапарцыйная велічыні прыкладзенай да цела моманту сілы \vec M:
Фрыдрых Аўстрыйскі, герцаг Цешынскі
Фры́дрых Мары́я Альбрэ́хт Вільге́льм Карл (Friedrich von Österreich-Teschen;, замак Грос-Зеелавіц, Жыдлаховіцэ, Маравія — , Мадзьяравар) — эрцгерцаг Аўстрыйскі, герцаг Цешынскі, военачальнік, галоўнакамандуючы аўстра-венгерскай арміі падчас Першай сусветнай вайны. Аўстрыйскі фельдмаршал (8 снежня 1914 года), германскі генерал-фельдмаршал (22 чэрвеня 1915 года).
Біяграфія
Нарадзіўся ў сям’і эрцгерцага Карла Фердынанда і эрцгерцагіні Лізаветы. Калі эрцгерцаг Карл Фердынанд памёр, Фрыдрыха і яго братоў Карла Стэфана і Яўгена ў 1874 годзе ўсынавіў яго дзядзька, фельдмаршал эрцгерцаг Альбрэхт.
У 5-гадовым узросце запісаны лейтэнантам у Цірольскі егерскі полк, дзейсную службу пачаў 19 сакавіка 1871 года. У маі 1876 года пераведзены ў 42-і пяхотны полк. У 1877 годзе ўзведзены ў маёры і пераведзены ў 25-ы пяхотны полк. 15 верасня 1878 атрымаў чын падпалкоўніка і пераведзены ў 13-ы пяхотны полк. З 23 кастрычніка 1879 года — камандзір 18-га пяхотнага палка, палкоўнік. З 1882 года — генерал-маёр, камандзір 27-й пяхотнай брыгады, з 31 ліпеня 1886 года — 14-й пяхотнай дывізіі, з 31 ліпеня 1889 — V армейскага корпуса (Прэсбург).
8 кастрычніка 1878 года эрцгерцаг Фрыдрых ажаніўся з прынцэсай Ізабелай фон Круа-Дзюльмен (von Croy-Duelmen). У 1892 годзе ў іх нарадзілася восьмая дачка і толькі ў 1897 годзе з’явіўся спадчыннік.
У лютым 1895 годзе наследваў пасля смерці эрцгерцага Альбрэхта тытул Цешынскага герцага і велізарныя зямельныя і прамысловыя валоданні, стаўшы адным з найбагацейшых людзей Аўстрыі. Яго маёнткі размяшчаліся ў Багеміі, Маравіі, Сілезіі і Венгрыі. Акрамя таго Фрыдрых валодаў і буйнымі прамысловымі прадпрыемствамі, ён быў адным з найбуйнейшых у Аўстрыі вытворцаў цыгар, брэндзі, цукру і малочных прадуктаў. Пра яго казалі, што «эрцгерцаг Фрыдрых поіць малаком усю Вену». Таксама быў вядомы як аматар мастацтва, мецэнат і калекцыянер карцін і манет. Нумізматычная калекцыя эрцгерцага была адной з найбуйнейшых у свеце.
З 11 красавіка 1905 года — генерал-інспектар узброеных сіл, з 25 чэрвеня 1907 года — галоўнакамандуючы ландвера. 11 ліпеня 1914 года эрцгерцаг Фрыдрых быў прызначаны галоўнакамандуючым узброеных сіл Аўстра-Венгрыі. Пасля смерці Франца-Іосіфа Фрыдрых 2 снежня 1916 года быў зняты з пасады імператарам Карлам I. Некаторы час ён заставаўся намеснікам галоўнакамандуючага, але ўжо 11 лютага 1917 года быў канчаткова адхілены ад камандавання.
Пасля распаду Аўстра-Венгрыі страціў большую частку сваіх маёнткаў. Выйшаў у адстаўку і з’ехаў у свае венгерскія маёнткі. У 1921 годзе прыняў венгерскае грамадзянства.
Дзеці
Эрцгерцаг Фрыдрых і яго жонка жадалі, каб адна з дачок стала жонкай эрцгерцага Франца Фердынанда. Але наследнік прастола ажаніўся марганатычным шлюбам з прыдворнай дамай эрцгерцагіні Ізабелы — графіняй Сафіяй Хотэк. Гэта прывяло да сваркі і ўскладніла ваенную кар’еру эрцгерцага Фрыдрыха. У 1914 годзе з-за канфліктаў з Францам Фердынандам ён быў вымушаны пакінуць вайсковую службу і вярнуўся толькі пасля гібелі прынца.
Вільгельм Орлік-Рукеман
Вільге́льм Казі́мер О́рлік-Рукема́н (Wilhelm Orlik-Rückemann; 1 жніўня 1894, Львоў, Каралеўства Галіцыі і Ладамерыі — 18 кастрычніка 1986, Атава, Канада) — польскі ваенны дзеяч, брыгадны генерал Войска Польскага, галоўнакамандуючы польскімі войскамі ў бітве пад Шацкам, апошні камандзір Корпуса аховы памежжа (1939).
Біяграфія
Вільгельм Орлік-Рукеман нарадзіўся 1 жніўня 1894 года ў Львове ў польскамоўнай сям’і яўрэйскага паходжання. Навучаўся ў першай гарадской рэальнай гімназіі, дзе ў 1910—1911 гадах арганізаваў скаўцкі атрад «Вугольчыкі» (Zarzewie). У наступным годзе паступіў у Вышэйшую політэхнічную школу на факультэт дарожна-маставога будаўніцтва, які не скончыў з-за пачатку Першай сусветнай вайны.
У 1914 годзе далучыўся да польскіх легіёнаў, дзе выслужыўся да афіцэра шостага пяхотнага палка. Ад 13 лістапада да 26 снежня 1915 г. часова выконваў абавязкі каменданта першага батальёна шостага пяхотнага палка, а ад 15 сакавіка да 4 красавіка 1916 г. знаходзіўся на аналагічнай пасадзе ў трэцім батальёне. У 1917 г., пасля крызісу, выкліканага адмовай часткі жаўнераў прысягнуць на вернасць Польскаму Каралеўству, Рукеман быў пераведзены ва ўзброеныя сілы Аўстра-Венгрыі, дзе служыў, у тым ліку, у 19-ым стралковым палку. У наступным годзе скончыў школу афіцэраў рэзерву. 4 лістапада таго ж года быў прыняты на службу ў Войска Польскае. Падчас польска-ўкраінскай вайны быў узяты ў палон, аднак вызвалены пасля падпісання дамовы паміж Юзафам Пілсудскім і Сымонам Пятлюрам. У польска-савецкай вайне зарэкамендаваў сябе як здольны вайскавод і ўжо 16 жніўня 1920 года быў прызначаны камандзірам першага танкавага палка, у якім праслужыў да 1921 года.
У 1921 годзе атрымаў дазвол на даданне да радавога прозвішча Рукеман дадатковае імя Казімер Орлік. У 1921—1922 г. працаваў інспектарам танкавых часткаў у Дэпартаменце пяхоты Міністэрства вайсковых спраў. Ад 1922 да мая 1927 г. зноў узначальваў першы танкавы полк. У гэты час паспеў скончыць адукацыйны курс для камандзіраў танкавых падраздзяленняў у французскай Вышэйшай вайсковай школе, пасля сканчэння якога быў прызначаны начальнікам бронетанкавага аддзелу Дэпартамента інжынерыі Міністэрства вайсковых спраў. У студзені 1928 года стаў працаваць на пасадзе другога камандзіра пяхоты 23-й Верхнесілезскай пяхотнай дывізіі ў Катавіцах. Ад 6 снежня 1930 да 31 ліпеня 1931 г. Вільгельм Орлік-Рукеман лічыўся слухачом пятага курсу Цэнтра вышэйшага ваеннага навучання ў Варшаве, пасля заканчэння якога вярнуўся на апошняе месца службы ў якасці першага камандуючага дывізійнай пяхотай.
27 лютага 1932 г. узяў камандаванне дзявятай пяхотнай дывізіяй. 21 снежня таго ж году польскі прэзідэнт Ігнацы Масціцкі павысіў колішняга палкоўніка да брыгаднага генрала са старшынствам у адпаведным корпусе з 1 студзеня 1933 г. У снежні 1938 года быў прызначаны на пасаду намесніка камандзіра Корпуса аховы памежжа, а 31 жніўня 1939 года цалкам прыняў камандаванне гэтым памежным фармаваннем.
Пасля пачатку польскай вераснёвай кампаніі узначаліў давераныя яму ўзброеныя падраздзяленні. Пасля далучэння Савецкага Саюза да ўдзелу ў Другой сусветнай вайне Вільгельм Орлік-Рукеман загадаў перадыслакавацца разам з падлеглымі яму войскамі ў кірунку Варшавы разам з адзінкамі Самадзейнай аператыўнай групы «Палессе» генерала Францішака Клееберга. 20—22 верасня 1939 г. ён вырашыў сканцэнтраваць вялікую колькасць незадзейнічаных у баях з савецкімі войскамі адзінак з двухсоткіламетровага адрэзка ўсходняй мяжы і распачаў паход у заходнім кірунку. Яго злучэнне налічвала каля 9000 памежнікаў, дзве артылерыйскія батарэі, невялікую колькасць узбраення і ежы.
У ноч з 27 на 28 верасня 1939 года злучэнне падыйшло да ўкраінскага мястэчка Шацк. Пасля непрацяглай бітвы з савецкімі войскамі мясцовасць была адваявана ў 52-й стралковай дывізіі, якая пры гэтым панесла значныя страты. 30 верасня акружаныя польскія адзінкі фарсіравалі Буг і падыйшлі да вёскі Вытычна. 1 кастрычніка яны былі атакаваны 45-й савецкай стралковай дывізіяй. Пасля абароны, якая працягвалася цэлы дзень, генерал Орлік-Рукеман выдаў загад аб расфармаванні Корпуса аховы памежжа і адыходзе невялікімі часткамі. Некаторая колькасць жаўнераў, здольная да аброны, уначы адыйшла да тэрыторыі, на якой дзейнічала аператыўная група «Палессе» і працягнула ўдзел у вайне.
Брыгадны генерал разам з жаўнерамі ўцёк ад савецкіх войскаў і неўзабаве эміграваў у Літву, а пасля — у Швецыю. Адтуль, з дапамогай польскага консульства ён выехаў у Вялікабрытанію. Да канца Другой сусветнай вайны працягваў займаць розныя штабавыя пасады, у 1945—1947 гадах служыў у Генеральным сакратараце Польскага корпуса перасялення і размяшчэння ў Вялікабрытаніі. У 1947 годзе Вільгельм Орлік-Рукеман выйшаў у адстаўку і застаўся ў эміграцыі: спачатку жыў у Лондане, а ў 1972 г. пераехаў да сям'і ў Канаду. Памёр у Атаве 18 кастрычніка 1986 года і быў пахаваны на мясцовых могілках.
Быў жанаты на Розе Фаянс, якая паходзіла з вядомай варшаўскай сям'і Фаянсаў, уладальнікаў судаходнай кампаніі «Рух па Вісле» і актыўных дзеячоў яўрэйскай грамады.
Нетра
Насельніцтва складае 988 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 78 чал./км². Займае плошчу 13 км². Паштовы індэкс — 13896. Тэлефонны код — 015.
Заступнікам населенага пункта лічыцца Святая Дзева Марыя.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Спіс аб’ектаў PGC (1788001—1789000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1788001—1789000)
Мяу кисс ми
Мяу кисс ми (Мяў кіс мі) — трэці студыйны альбом гурта «Би-2», выдадзены ў 2001 годзе.
NGC 2174
NGC 2174 (іншае абазначэнне — CED 67A) — эмісійная туманнасць у сузор’і Арыён. Находится на расстоянии 6400св. лет от Солнца.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
IC 3958
IC 3958 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Спіс аб’ектаў Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА ў Азербайджане
У спісе Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА ў Азербайджанскай Рэспубліцы значацца 2 наймення (на 2011 год), гэта складае ад агульнага ліку ( на  год). Абодва аб'екта ўключаны ў спіс па культурных крытэрыях. Акрамя гэтага, па стане на 2011 год, 10 аб'ектаў на тэрыторыі Азербайджана знаходзяцца ў ліку кандыдатаў на ўключэнне ў спіс Сусветнай спадчыны. Азербайджанская Рэспубліка ратыфікавала Канвенцыю аб ахове сусветнай культурнай і прыроднай спадчыны 16 снежня 1993 года. Першы аб'ект, які знаходзіцца на тэрыторыі Азербайджана быў занесены ў спіс у 2000 годзе на 24-ай сесіі Камітэта Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.
Спіс
У гэтай табліцы аб'екты размешчаны ў парадку іх дадання ў спіс Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.
Суткі (Уздзенскі раён)
Су́ткі (, Сутки) — вёска ва Уздзенскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Слабадскога сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Камянкоўскага сельсавета.
Яўген Іванавіч Курто
Яўген Іванавіч Курто (, хутар Рачыборак, Бярэзінскі раён, Мінская вобласць — ) — беларускі празаік.
Біяграфія
У час Вялікай Айчыннай вайны ўдзельнік камсамольскага падполля ў Багушэвічах, а з 1943 г. — партызан. Быў цяжка паранены (1944).
Працаваў бухгалтарам Бярэзінскага райпрамкамбіната, загадваў Капланецкім млыном.
З 1960 года — рэдактар, потым старшы рэдактар Дзяржаўнага выдавецтва БССР (пазней — «Беларусь»), у 1972—1987 гадах — старшы рэдактар выдавецтва «Мастацкая літаратура».
Сябра СП СССР і СП БССР з 1962 года.
Узнагароды
Узнагароджаны ордэнам Айчыннай вайны I ступені, медалямі.
Творчасць
У друку выступіў у 1949 годзе.
Пераклаў на беларускую мову казкі народаў СССР, паасобныя творы К. Чапека, Э. Раўда, Ш. Бейшаналіева, Т. Цыруліса, Л. Імерманіса і іншых пісьменнікаў.