cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Бягун па лязе 2049
Сюжэт
Начальніца Кея, лейтэнант Джошы (Робін Райт), якую Кей называе «мадам», загадвае яму знішчыць усе доказы, звязаныя са справай, і забіць дзіця, паколькі яна лічыць, што веды пра здольнасць рэплікантаў да размнажэння небяспечныя і могуць прывесці да вайны. Кей, занепакоены яе загадам забіць дзіця, наведвае штаб-кватэру заснавальніка карпарацыі Wallace Ніяндэра Уолеса (Джарэд Лета), які ідэнтыфікуе цела як Рэйчэл, эксперыментальнага рэпліканта. У працэсе ён даведвецца пра яе рамантычную сувязь з ветэранам-бегуном па лязе Рыкам Дэкардам (Харысан Форд). Уолес — галоўны антаганіст фільма, сляпы, але ўсёвідушчы пры дапамозе лятучых дронаў геній, які ўявіў сябе богам у акружэнні сваіх шматлікіх рэплікантаў-паслугачоў, «анёлаў», таксама імкнецца знайсці «цуд» — істоту, народжаную рэплікантам. Верагодна, мяркуючы, што натуральнае размнажэнне рэплікантаў можа падтрымаць іх вытворчасць і пашырыць іх магчымасці, але не маючы тэхналогій, каб даць ім гэту магчымасць самому, Уолес пасылае рэпліканта-баявіка Лаў, якая павінна ісці за Кеем, каб перахапіць яго цэль — дзіця Рэйчэл.
Вяртаючыся на ферму Мортана, Кей выяўлян дату, выразаную на ствале сухога дрэва, пад якім была знойдзена скрыня з рэшткамі рэпліканта. Гэта дата адпавядае яго дзіцячаму ўспаміну пра цацачнага драўлянага коніка, з выразанай на ім такой самай датай. (Пазней па сюжэце фільма Кей знаходзіць гэтага цацачнага коніка ў дзіцячым доме на тым самым месцы, у якім пакінуў яе ў сваіх дзіцячых успамінах, пераканаўшыся, што яго ўспаміны, якія ён лічыў імплантаванымі, з'яўляюцца рэальнымі.) Джой, віртуальная сяброўка Кея, настойвае, што гэта цацка з датай з успамінаў — доказ таго, што Кей насамрэч чалавек. Пры пошуку запісаў пра нараджэнне па гэтай даце яны ўдваіх з Джой выяўляюць анамалію: двайняткі хлопчык і дзяўчынка нарадзіліся ў той дзень з ідэнтычнай ДНК (пры тым, што ў разнаполых людзей паводле не можа быць ідэнтычнай ДНК), і толькі хлопчык лічыцца жывым. Дзяўчынка загінула, а хлопчыка аддалі ў прытулак. Кей шукае доктара Ану Стэлін (Карла Юры), дызайнера памяці, якая паведамляе яму, што гэта незаконна — праграмаваць рэплікантаў з рэальнымі ўспамінамі людзей, што пераконвае Кея, што ён можа быць сынам Рэйчэл. Пасля правалу тэсту Кея спыняе Джошы, але ён гаворыць, што ён не прайшоў тэст, таму што ён завяршыў сваю місію па забойстве дзіцяці. Джошы дае яму 48 гадзін, каб знікнуць. Кей пераносіць Джой на мабільны эмітар, нягледзячы на тое, што калі ён будзе пашкоджаны, яна будзе выдалена. Неапазнаны, Кей аналізуе цацку і знаходзіць сляды радыяцыі, якія прыводзяць яго да руін Лас-Вегаса, дзе ён знаходзіць Дэкарда. Дэкард гаворыць, што ён выправіў запіс пра нараджэнне, каб замесці сляды і быў вымушаны пакінуць цяжарную Рэйчэл з рухам за свабоду рэплікантаў, каб абараніць яе.
Лаў і яе людзі забіваюць Джошы, адсочваюць месцазнаходжанне Кея і выкрадаюць Дэкарда. Яны пакідаюць параненага Кея паміраць і знішчаюць эмітар з Джой. Пазней яго ратуе рух за свабоду рэплікантаў, які таксама сачыў за ім. Іх лідар Фрэйса (Хіям Абас) гаворыць, што ён памыляўся, лічачы, што ён адыгрывае ўнікальную ролю ў руху, і што дзіця Рэйчэл — насамрэч дзяўчынка. Кей вырашае, што Стэлін — дачка Дэкарда, таму што яна адзіная здольная ствараць памяць і імплантаваць яе ў яго. Фрэйса заклікае да таго, каб Уолес не раскрыў тайну размнажэння рэплікантаў, гэтага трэба дамагчыся любымі сродкамі, у тым ліку праз забойства Дэкарда.
У Лос-Анджэлесе Дэкард паўстае перад Уолесам, які лічыць, што пачуцці Рэйчэл да яго былі спраектаваны, каб праверыць магчымасць таго, што рэплікант можа зацяжарыць. Калі Дэкард адмаўляецца супрацоўнічаць, Уолес загадвае Лаў падвергнуць яго катаванням для атрымання інфармацыі. Падчас перавозкі Дэкарда Кей збівае дзве машыны з аховай, вымушае трэцюю машыну здзейсніць пасадку, у перастрэлцы забівае астатнюю ахову і пілота. У рукапашным бам з Лаў Кей атрымлівае сур'ёзныя раненні, але бярэ над ёй верх і забівае яе. Далей ён інсцэнуе смерць Дэкарда, каб абараніць яго ад Уолеса і рэплікантаў. Ён вядзе Дэкарда ў офіс Стэлін. Дэкард асцярожна ўваходзіць у кабінет і падыходзіць да Стэлін.
Вытворчасць
Паводле слоў акцёра Лені Джэймса, гэта самы сакрэтны праект, у якім ён браў удзел.
Здымкі
Здымкі фільма пачаліся ў ліпені 2016. Здымачны працэс завяршыўся ў лістападзе 2016 года ў Венгрыі. Падчас здымак загінуў рабочы, які зваліўся з платформы.
Музыка
У час здымак аўтарам музыкі да фільма называлі Ёўхана Ёўхансана, які да гэтага ўжо супрацоўнічаў з Вільнёвам над папярэднімі стужкамі  Палонніцы,  Сікарый і  Прыбыццё. У ліпені 2017 далучыліся Цымер і Бэнджамін Уолфіш. Але ў верасні праз не названыя акалічнасці Ёўхансан сышоў.
Аўтары музыкі Ганс Цымер і Бэнджамін Уолфіш, калі не пазначана іншае.
Маркетынг
У снежні 2016 года выйшаў першы тызер да фільма. У афіцыйных трэйлерах выкарыстоўвалася арыгінальная музычная тэма Вангеліса.
Кароткаметражныя прыквелы
29 жніўня 2017 года на YouTube-канале ColliderVideos з'явілася першая афіцыйная кароткаметражка, якая распавядае перадгісторыю фільма. Падзеі карціны пад назвай «2036: Адраджэнне Nexus» (2036: Nexus Dawn) разгортваюцца ў 2036 годзе, праз 17 гадоў пасля падзей першага фільма і за 13 гадоў да сюжэту сіквела.. У цэнтры сюжэту апыняецца Ніяндэр Уолес, персанаж Джарэда Лета. Герой прадстаўляе новую мадыфікацыю рэплікантаў серыі Nexus 9, якіх называе ідэальнымі. Рэжысёрам кароткаметражкі выступіў Люк Скот. Апроч Лета, у адной з галоўных роляў заняты Бенедыкт Вонг.
16 верасня 2017 года быў прадстаўлены другі кароткаметражны фільм-прыквел, які таксама зняў Люк Скот — «2048: Няма куды бегчы» (2048: Nowhere to run). Падзеі адбываюцца за год да асноўнага сюжэту фільма і паказваюць частку гісторыі збеглага рэпліканта серыі Nexus 8 Сапера Мортана. Яго ролю выканаў Дэйв Батыста. Цікавы факт — Адам Сэвідж (Адам Сэвідж — адзін з вядучых перадачы Myth Busters), які з'яўляецца вялікім фанатам сусвету Blade Runner, зняўся ў гэтай кароткаметражцы ў маленькай эпізадычнай ролі наведвальніка крамы гандляра бія-матэрыяламі.
Трэцім па храналогіі стварэння кароткаметражным прыквелам стала 15 хвілінная анімэ-карціна Blade Runner Black Out 2022, аўтарам сцэнарыя і рэжысёрам якой выступіў Shinichiro Watanabe ( Сін'ітыра Ватанабэ), стваральнік культавага анімэ Cowboy Bebop. Стужка выйшла 27 верасня 2017 года і паказвае падзеі 2022 года, калі ў выніку тэракту, здзейсненага рэплікантамі, адбыўся Вялікі Блэкаўт, гэта значыць поўнае адключэнне ўсіх электронных сістэм і практычна поўнае знішчэнне электронных архіваў чалавецтва, а таксама становіцца зразумела, што пасля падзей першага фільма былі выпушчаны новыя серыі рэплікантаў, са знятым абмежаваннем на 4 гады жыцця.
Рэйтынг
Падобна да арыгінальнага фільма, «Бягун па лязе 2049» атрымаў рэйтынг R на тэрыторыі ЗША. Стваральнікі вырашылі не рабіць фільм больш масавым змякчэннем апавядання да рэйтынгу PG-13.
Зборы
Станам на 29 кастрычніка 2017 года фільм сабраў 81,4 млн долараў у Злучаных Штатах і Канадзе і 142 млн долараў на іншых тэрыторыях; увогуле фільм сабраў 223,4 мільёна долараў ва ўсім свеце.
У Злучаных Штатах і Канадзе «Бягун па лязе 2049» быў выпушчаны разам з фільмамі «Паміж намі горы» і «My Little Pony у кіно», і першапачаткова меркавалася, што ён збярэ 43-50 млн долараў у 4 058 кінатэатрах за першы ўік-энд. У верасні 2017 года апытанне Fandango паказала, што фільм быў адным з самых чаканых рэлізаў сезона. Фільм сабраў 4 млн долараў ад начных паказаў у чацвер, у тым ліку 800 000 долараў з кінатэатраў IMAX, але ўсяго толькі 12,6 млн долараў у першы дзень, панізіўшы прагнозы на выхадныя да 32-35 млн долараў. У суботу фільм сабраў 11,4 млн долараў, а па выніках першых трох дзён дэбютаваў з касай у 32,8 млн долараў, што значна ніжэй за першапачатковыя прагнозы. Тым не менш фільм заняў першае месца ў пракаце, а дэбют стаў адным з самых касавых у кар'ерах Вільнёва і Гослінга. Deadline.com тлумачыў такія зборы 163-хвіліннай працягласцю фільма, што абмяжоўвала колькасць сеансаў у кінатэатрах, адсутнасцю ўвагі асноўнай аўдыторыі і «расплывістым» маркетынгам, які спадзяваўся на настальгію і фан-базу.
Кенжэколь
Кенжэколь — сяло ў Паўладарскай вобласці Казахстана. Знаходзіцца ў падпарадкаванні гарадской адміністрацыі Паўладара. Адміністрацыйны цэнтр Кенжэкольскай сельскай акругі. Код КАТА — 551043100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 2848 чалавек (1358 мужчын і 1490 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 3978 чалавек (1957 мужчын і 2021 жанчына).
Каралінова
Назву Караліно́ва маюць:
Хамід Хусейнавіч Мансураў
Хамід Хусейнавіч Мансураў (Ҳамид Ҳусейнович Мансуров; 25 снежня 1925, Самарканд, Узбекская ССР, СССР — 25 жніўня 2013, Душанбэ, Таджыкістан) — акадэмік (1978). Заслужаны дзеяч навукі Таджыкскай ССР (1976). Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі імя Абуалі ібн Сіна (1981), прэміі імя Я. М. Паўлоўскага (2003). Доктар медыцынскіх навук (1960), прафесар (1961).
Біяграфія
У 1947 годзе скончыў па спецыяльнасці «Унутраныя хваробы». У 1950 годзе скончыў аспірантуру пры Інстытуце тэрапіі у Маскве. Пасля паспяховай абароны кандыдацкай дысертацыі пераехаў у Душанбэ, дзе працаваў асістэнтам, дацэнтам, в. а. загадчыка кафедры шпітальнай тэрапіі (1959—1974). Сваю педагагічную і навуковую дзейнасць ён працягваў у. Навуковыя даследаванні вучонага ў галіне ўнутраных хвароб завяршыліся абаронай доктарскай дысертацыяй.
У 1962 годзе быў абраны членам-карэспандэнтам. У 1962—2002 гадах быў дырэктарам, затым з 2002 года — ганаровым дырэктарам Інстытута гастраэнтэралогіі. Інстытут гастраэнтэралогіі, які шмат гадоў знаходзіўся ў складзе Акадэміі навук Таджыкістана, у 2010 годзе з’явіўся той асновай, на базе якой арганізавана Акадэмія медыцынскіх навук Таджыкістана, у якую ўвайшлі 12 медыцынскіх устаноў рознага профілю, якія вядуць не толькі лячэбную, але і навуковую працу. У 1989—1995 гадах быў віцэ-прэзідэнтам.
Навуковая і творчая дзейнасць
Хамід Мансураў напісаў 700 навуковых прац і 12 кніг.
Асноўныя напрамкі навуковай дзейнасці: гастраэнтэралогія, гепаталогія. Ён прадстаўляў сваю працу на нацыянальных і міжнародных кангрэсах у Польшчы, Японіі, Вялікабрытаніі, Чэхаславакіі, Германіі, Венгрыі, Францыі, Швецыі, Даніі.
У 1974 годзе быў абраны ганаровым членам Асацыяцыі гастраэнтэролагаў Венгрыі, у 1976 годзе — членам-карэспандэнтам Асацыяцыі інтэрністаў Польшчы, а ў 1977 годзе — Ганаровым членам медыцынскага навуковага таварыства гастраэнтэролагаў Балгарыі.
Узнагароды
Узнагароджаны:
(7632) Станіслаў
(7632) Станіслаў (іншыя абазначэнні: (7632) Stanislav, 1982 UT5, 1972 TC1, 1984 FP) — астэроід галоўнага поясу. Адкрыты 20 кастрычніка 1982 года у, што знаходзіцца бліз пасёлка Навучны.
Астэроід названы ў гонар — украінскага паэта, празаіка і літаратурнага крытыка, брата дырэктара. Назва была прысвоена 14 снежня 1997 года.
Аюбіды
Айюбі́ды (الأيوبيون) — сярэднявечная мусульманская дынастыя блізкаўсходніх кіраўнікоў курдскага паходжання (1169—1525). Прадстаўнікі галоўнай лініі дынастыі Аюбідаў кіравалі Егіптам (1169—1252, з 1174 года з тытулам Султан), з'яўляючыся пры гэтым сюзерэнам для бакавых галін дынастыі, якія кіравалі ў розных рэгіёнах Блізкага Усходу (у Палесціне, Сірыі, Іраку, Аравіі, Малой Азіі).
Першапачаткова васалы дынастыі Зенгідаў у Халебе. Пасланыя ў 1169 годзе атабекам Нур ад-Дзінам Махмудам на дапамогу фацімідскаму халіфу для арганізацыі супраціўлення крыжакам, атрымалі ад яго пасаду вялікага везіра Егіпта. Пасля смерці ў 1171 годзе апошняга халіфа аль-Адзід лі-Дзіні-Лаха, ліквідавалі Фацімідскі халіфат, фармальна абвясцілі Егіпет часткай дзяржавы султаната Зенгідаў і прызналі духоўную ўладу Абасідаў.
У 1174 годзе абвясцілі незалежнасць ад дынастыі Зенгідаў і пачалі свае заваяванні.
Яе заснавальнік Салах-ад-Дзін зрынуў шыіцкую дынастыю Фацімідаў, абапіраючыся на цюркска-сельджукскія войскі, якія знаходзіліся ў Егіпце. Улада Аюбідаў распаўсюдзілася на Кірэнаіку і Трыпалітанію (1173), Емен (1173), Сірыю (1174), верхнюю Месапатамію (1180-86). Яны нанеслі шэраг паражэнняў крыжакам, пераследвалі шыітаў. У рэлігійным жыцці ўмацоўвалася панаванне сунізму. Усе выхадцы з роду Аюба мелі ў самастойным кіраванні асобныя правінцыі. У 1238 годзе дзяржава распалася на ўдзелы. У 1250 годзе мамлюкі забілі апошняга султана з Аюбідаў і захапілі ўладу.
Дзяржава Аюбідаў падзялялася на шматлікія ўдзелы. Глава дынастыі насіў тытул султана, іншыя члены дынастыі — малікаў і аміраў.
У часы Аюбідаў усеагульнае распаўсюджанне атрымалі сацыяльныя інстытуты позняга Сярэднявечча, а менавіта (у выніку рэформы 1181 года) ваенна-ленная сістэма ікта. Пры захаванні рэгламентацыі і дзяржаўнай  манаполіі на вытворчасць і збыт некаторых відаў прадукцыі павялічвалася значэнне прыватна- гаспадарчых адносін, свабоднага  рамяства і прыватнага  гандлю. У рэлігійным жыцці зацвердзілася перавага сунізму, распаўсюдзіліся суфізм і дэрвішскія ордэны. Сацыяльнае і палітычнае жыццё зведала ўплыў ірана-цюркскіх традыцый Сельджукідаў.
Найважнейшыя прадстаўнікі:
Пасекі (Ваўкавыскі раён)
Па́секі (, Пасеки) — вёска ў Ваўкавыскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Ваўкавыскага сельсавета.
Гісторыя
У 1796 г. у складзе Ваўкавыскага староства, належала Тадэвушу Сегеню, пражывалі 4 сям'і. У 1836 г. прыватная вёска, 5 двароў, 25 жыхароў. У 1914 г. 18 двароў, 21 жыхар.
Насельніцтва
На 01.01.2004 г. 9 двароў, 12 жыхароў.
ХК Ак Барс Казань
«Ак Барс» — расійская каманда па хакеі з шайбай з Казані. З’яўляецца шматразовым уладальнікам Кубка Гагарына.
Сент-Агюр
Рэзкі смак блакітнай цвілі добра гармануе з мяккім сметанковым смакам сыру. Мае больш далікатную кансістэнцыю і смак, чым ракфор.
Выраб
Сыр вырабляецца з пастэрызаванага каровінага малака з даданнем слівак.
Нова Ушыця
Нова Ушыця (Нова́ У́шиця) — пасёлак гарадскога тыпу ў Наваушыцкім раёне Хмяльніцкай вобласці Украіны. Цэнтр раёна і аб'яднанай тэрытарыяльнай грамады. Насельніцтва каля 4 тыс. жыхароў. Да 1829 г. паселішча мела назву Літніўцы.
Пасекі
Назву Па́секі маюць:
Каранёўка
Назву Каранёўка маюць:
Маркавічы (Гомельскі раён)
Ма́ркавічы (, Марковичи) — вёска ў Гомельскім раёне, цэнтр Маркавіцкага сельсавета.
Знаходзіцца за 40 км у напрамку на паўднёвы ўсход ад Гомеля, каля правага берага ракі Быкоўка.
За 4,1 км на захад ад вёскі знаходзіцца прыпыначны пункт чыгункі Краўцоўка (можна даехаць па шашэйнай дарозе Маркавічы — Краўцоўка).
Гісторыя
У пісьмовых крыніцах згадваецца ў 1526—1531 гг. Але Міхайлаўская царква, якая стаяла ў цэнтры вёскі, была пабудавана яшчэ ў 1448 годзе.
Юрый Андрэевіч Збаражскі
Юрый Андрэевіч Збаражскі (? — да 3 мая 1580) — ураднік Вялікага Княства Літоўскага, князь.
Біяграфія
Паходзіў з княжацкага роду Збаражскіх герба «Карыбут». Нарадзіўся ў сям’і Андрэя Сямёнавіча Збаражскага.
Матс Хумельс
Матс Юліян Хумельс (Mats Julian Hummels; нар., Бергіш-Гладбах, Германія) — нямецкі футбаліст, абаронца дортмундскай «Барусіі» і нацыянальнай зборнай Германіі, разам з якой стаў чэмпіёнам свету 2014.
Клубная кар’ера
Выхаванец футбольнай школы мюнхенскай «Баварыі», дзе яго бацька, Герман Хумельс, з’яўляўся трэнерам. Пачынаў кар’еру на пазіцыі апорнага паўабаронцы, але затым быў пераведзены ў цэнтр абароны.
З 2005 года выступаў у рэгіянальнай лізе за другую каманду «Баварыі», дзе за два сезоны згуляў 42 матчы і забіў 5 мячоў. З сезона 2006/07 пачаў трэніравацца з асноўным складам «Баварыі», а ў 2007 годзе падпісаў кантракт з клубам на 2 гады. У Бундэслізе дэбютаваў 19 мая 2007 года ў матчы супраць «Майнца», які завяршыўся перамогай мюнхенцаў з лікам 5:3. У 2008 годзе Хумельс быў аддадзены ў арэнду «Барусіі» з Дортмунда, бо маладому абаронцу не знаходзілася месца ў асноўным складзе «Баварыі». У «Барусіі» Матс хутка стаў іграком асновы, шмат у чым дзякуючы галоўнаму трэнеру Юргену Клопу. У пачатку студзеня 2009 года, Хумельс, у адным з матчаў чэмпіянату надарваў звязкі правай лодыжкі і выбыў на шэсць тыдняў. Менш чым праз месяц стала вядома, што Матс мае намер застацца ў «Барусіі» і не вяртацца ў «Баварыю».
26 лютага 2011 года забіў гол галавой у браму сваёй былой каманды ў матчы 24 тура Бундэслігі. Лік матча пасля яго гола стаў 3:1 на карысць дортмундцаў.
У маі 2016 года стала вядома, што Хумельс улетку вернецца ў «Баварыю». 23 мая мюнхенскі клуб афіцыйна абвясціў аб падпісанні кантракта, які пачаў дзейнічаць з 1 ліпеня.
У чэрвені 2019 года была дасягнута дамоўленасць аб вяртанні Хумельса ў «Барусію» за 38 млн еўра.
Міжнародная кар’ера
Дэбютаваў за зборную Германіі ў таварыскім матчы супраць зборнай Мальты 13 мая 2010 года ў Ахене. Матч скончыўся перамогай немцаў з лікам 3:0.
Дасягненні
«Баварыя»:
Германія
Дыегу Коста
Дые́гу да Сі́лва Ко́ста або Дыега Коста (Diego da Silva Costa; нар., Лагарту, Бразілія) — бразільскі і іспанскі футбаліст, нападнік бразільскага клуба «Батафогу». Ігрок нацыянальнай зборнай Іспаніі (2014—2018).
Клубная кар’ера
Дыегу Коста пачынаў гуляць у футбол у штаце Сан-Паўлу. У лютым 2006 года падпісаў кантракт з партугальскім клубам «Брага», але выступаў толькі за рэзервовую каманду клуба. Улетку 2006 года на правах арэнды адправіўся ў клуб «Пінафіел».
У снежні 2006 года быў прададзены ў «Атлетыка» за 1,5 млн еўра, аднак неўзабаве быў арэндаваны «Брагай» да канца сезона. У тым сезоне Дыегу Коста забіў свой першы гол за «Брагу» ў браму італьянскай «Пармы» ў розыгрышы Кубка УЕФА. Наступныя два сезоны Коста правёў у арэндзе ў «Сельце» і «Альбасетэ». 8 ліпеня 2009 года Коста перайшоў у «Рэал Вальядалід» як частка здзелкі аб пераходзе Серхіа Асенха ў «Атлетыка». Аднак у наступным сезоне вярнуўся ў «Атлетыка», дзяуючы выдатным выступам за клуб.
У канцы ліпеня 2011 года на перадсезонным зборы «Атлетыка» Дыегу Коста атрымаў сур’ёзную траўму калена, з-за якой прапусціў палову сезона. У студзені нападнік на правах арэнды перайшоў у «Рая Вальекана», у складзе якога ў 16 матчах забіў 10 мячоў. Улетку 2012 года вярнуўся ў «Атлетыка». Улетку 2013 года англійскі «Ліверпул» намагаўся выкупіць іграка, але здзелка не адбылася, а ўжо на старце новага сезона 2012/13 пасля сыходу з клуба Радамеля Фалькаа Дыегу стаў сапраўдным лідарам клуба, стала забіваючы мячы за «матрацнікаў».
Калі Дыегу прайшоў медыцынскі агляд у чэрвені, «Чэлсі» 1 ліпеня 2014 года абвясціў пра дамоўленасць, якая была дасягнута з мадрыдскім «Атлетыка» на пераход Косты. Паводле дагавору «Чэлсі» выплаціў за іграка 32 млн фунтаў стэрлінгаў. 15 ліпеня лонданскі клуб афіцыйна пацвердзіў завяршэнне здзелкі. Дыегу Коста падпісаў кантракт на пяць гадоў, зарабляючы пры гэтам 150 тысяч фунтаў на тыдзень.
У складзе «Чэлсі» адразу стаў адным з лідараў, у сезоне 2014/15 дапамог лонданскаму клубу стаць чэмпіёнам Англіі, забіўшы 20 галоў у чэмпіянаце. Пасля няўдалага для «Чэлсі» сезона 2015/16 здолеў паўтарыць поспех (чэмпіёнства і 20 галоў) у сезоне 2016/17. Аднак, падчас сезона 2016/17 нападнік увайшоў у канфлікт з галоўным трэнерам каманды Антоніа Контэ, і ў чэрвені 2017 года італьянскі спецыяліст паведаміў Косце, што не разлічвае на яго ў новым сезоне.
У верасні 2017 года было абвешчана аб вяртанні Косты ў «Атлетыка», аднак з-за забароны мадрыдскаму клубу на трансферы ён зможа выступаць за новую каманду толькі са студзеня 2018 года. У снежні 2020 года «Атлетыка» дамовіўся аб разарванні кантракта з нападнікам.
У пачатку 2021 года заставаўся без каманды, а ў жніўні стаў іграком «Атлетыку Мінейру». Дапамог клубу стаць чэмпіянам Бразіліі. Пакінуў каманду ў студзені 2022 года.
У верасні 2022 года стаў іграком «Вулверхэмптан Уондэрэрс», падпісаўшы аднагадовы кантракт. Пакінуў клуб па заканчэнні сезона 2022/23. У жніўні 2023 года стаў іграком «Батафогу».
Міжнародная кар’ера
Аднак у кастрычніку 2013 года Дыегу атрымаў выклік у зборную Іспаніі, паколькі валодае яшчэ і іспанскім грамадзянствам. Коста зрабіў канчатковы выбар на карысць іспанскай каманды, зрабіўшы афіцыйны запыт у ФІФА на дазвол удзелу ў міжнародных матчах на баку зборнай Іспаніі. 5 сакавіка 2014 года Коста дэбютаваў у складзе зборнай Іспаніі ў таварыскім матчы супраць зборнай Італіі.
Дасягненні
«Атлетыка»:
«Атлетыку Мінейру»:
Каранеўшчына
Назву Каране́ўшчына маюць:
Выдрыца (прыток Аршыцы)
Выдрыца — рака ў Дубровенскім і Аршанскім раёнах Віцебскай вобласці, левы прыток ракі Аршыца (басейн Дняпра).
Войскі сельсавет
Во́йскі сельсавет (Войский сельсовет) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Камянецкага раёна Брэсцкай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — аграгарадок (да 2009 года вёска) Войская.
Гісторыя
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Камянецкага раёна Брэсцкай вобласці БССР. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Агародніцкага сельсавета.
Аляксей Анатольевіч Міхалевіч
Алесь (Аляксей) Анатольевіч Міхалевіч (нар. 15 траўня 1975 г., Мінск, Беларуская ССР) — беларускі грамадскі і палітычны дзеяч, кандыдат у прэзідэнты Рэспублікі Беларусь у 2010 годзе,палітвязень Беларусі, вязень сумлення, адвакат Чэшскай палаты адвакатаў.
Войскі сельсавет
Гісторыя
14 красавіка 1964 года ўтвораны зноў з часткі скасаванага Агародніцкага сельсавета ў складзе 9 населеных пунктаў (Войская, Гершоны, Задвараны, Кашчэнікі, Лісоўчыцы, Лускалы, Перкавічы, Русілы і Селяховічы). На 1 студзеня 1974 года ў складзе сельсавета 7 населеных пунктаў. 4 верасня 1972 года скасаваны вёскі Гершоны і Русілы (зліліся з вёскай Лісоўчыцы). 19 мая 1986 года да сельсавета далучана частка тэрыторыі скасаванага Камянецкага сельсавета (11 населеных пунктаў: Бабічы, Багачы, Горы, Жылічы, Завадзькавічы, Зянькі, Ліпна, Мікалаева, Палінаўка, Робенка і Сюлкі). 16 сакавіка 1987 года ў склад сельсавета з Ратайчыцкага сельсавета перададзены вёскі Бучамль I, Бучамль II, Бучамль III, Зарачаны, Свішчова, і Шастакова. 16 верасня 2008 года ў склад Белавежскага сельсавета перададзены вёскі Зарачаны, Кашчэнікі і Шастакова.
Аляксей Анатольевіч Міхалевіч
Біяграфія
Нарадзіўся ў Мінску ў сям’і навуковых супрацоўнікаў Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (тады — Акадэміі навук БССР). Вучыўся ў матэматычнай школе № 19 г. Мінска, Беларускім гуманітарным ліцэі імя Якуба Коласа.
У 1997 годзе скончыў юрыдычны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта па спецыяльнасці «палітолаг-юрыст». Падчас вучобы ва універсітэце ўзначальваў Задзіночанне беларускіх студэнтаў — грамадскую арганізацыю, якая абараняе правы навучэнцаў беларускіх ВНУ. Стажыраваўся ў Варшаўскім (Польшча) і Оксфардскім (Англія) універсітэтах.
Войскі сельсавет
Насельніцтва
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 2034 чалавекі, з іх 81,1 % — беларусы, 10,5 % — украінцы, 6,5 % — рускія.
Аляксей Анатольевіч Міхалевіч
Біяграфія
У 1997 годзе, па сканчэнні універсітэта, стварыў і ўзначаліў арганізацыю, якая займалася маладзёжнымі абменамі і турызмам і дзякуючы якой больш за 2000 маладых людзей здолелі наведаць краіны Заходняй і Цэнтральнай Еўропы.
З 2000 года працаваў намеснікам дырэктара, генеральным дырэктарам СП «Аркадыя», якое спецыялізавалася на турыстычным бізнесе. У сувязі з удзелам кіраўніка прадпрыемства ў парламенцкіх выбарах 2004 года сама кампанія стала аб’ектам шматлікіх праверак і інспекцый. Сёмая праверка прывяла Алеся Міхалевіча да рашэння пакінуць пост генеральнага дырэктара СП «Аркадыя».
З 2005 г. — антыкрызісны ўпраўляючы, акрэдытаваны Міністэрствам эканомікі РБ.
У 2007—2008 гг. — юрысконсульт Асацыяцыі інвалідаў вайны ў Афганістане.
У 2008—2010 гг. — юрыст Беларускага незалежнага прафсаюза.
З 2010 года — дырэктар Агенцтва перакладаў і юрыдычных паслуг.
У верасні 2020 года ўвайшоў у пашыраны склад Каардынацыйнага савета беларускай апазіцыі.
Палітычная дзейнасць
У 2004—2008 гг. — намеснік старшыні партыі БНФ. Пасля вылучэння на пост старшыні партыі ў 2008 г. і прапановы праграмы па яе рэфармаванні выключаны з арганізацыі за публічную крытыку кіраўніцтва.
З 2003 па 2007 гг. — дэпутат Пухавіцкага раённага савета Мінскай вобласці, каардынатар Асамблеі дэпутатаў мясцовых саветаў. У той жа час — выдавец газеты «Рэгіён» (г. Мар’іна Горка Мінскай вобласці), ініцыятар шэрагу рашэнняў па пашырэнні паўнамоцтваў органаў мясцовага самакіравання.
24 жніўня 2010 г. узначаліў аб’яднанне «За мадэрнізацыю», пасля перарэгістраванае ў Чэхіі як «Асацыяцыя за мадэрнізацыю».
Прэзідэнцкія выбары 2010 года
27 студзеня 2010 года публічна абвясціў аб пачатку сваёй кампаніі па вылучэнні на пост прэзідэнта Беларусі ў якасці незалежнага кандыдата.
27 мая 2010 года Міхалевіч прадставіў тэзісы сваёй перадвыбарнай праграмы «Беларусь: стратэгія эвалюцыі». Праграма ўключала ў сябе тры асноўных падзелы: эканамічны рост, эфектыўная дзяржава і актыўнае грамадства.
27 верасня 2010 года ў Цэнтральнай Выбарчай Камісіі РБ была зарэгістраваная ініцыятыўная група па вылучэнні Міхалевіча ў прэзідэнты. Колькасць ініцыятыўнай групы палітыка склала 1795 чалавек.
25 кастрычніка ініцыятыўная група пераадолела рубеж у 100 000 подпісаў, неабходных для рэгістрацыі кандыдатам у прэзідэнты. Выніковая колькасць сабраных подпісаў склала 120 531, з якіх ЦВК было прынята 111 399.
18 лістапада Міхалевіч быў зарэгістраваны кандыдатам у прэзідэнты Рэспублікі Беларусь на выбарах 2010 года. Згодна з выніковымі звесткамі ЦВК, Міхалевіч атрымаў падтрымку 1,02 % усіх выбаршчыкаў, што амаль у два разы меншая за колькасць людзей, якія падпісаліся ў падтрымку яго вылучэння.
Афіцыйныя вынікі галасавання не былі прызнаныя назіральнікамі АБСЕ, Еўрапейскім саюзам ,ЗША , а таксама выклікалі крытыку з боку ААН.
Праз некалькі дзён пасля выбараў, у эфіры Першага канала расійскага тэлебачання быў паказаны ролік, зроблены схаванай камерай на 48 выбарчым участку Мінска. У роліку член выбарчай камісіі некалькі разоў удакладняе ў калегаў, куды класці бюлетэнь з голасам за Міхалевіча, пры тым, што паводле афіцыйных дадзеных, на гэтым участку за яго ніхто не прагаласаваў.
Нікадзімава (археалагічныя помнікі)
Нікадзі́мава — археалагічныя помнікі, гарадзішча і селішча днепра-дзвінскай культуры каля вёскі Нікадзімава Горацкага раёна Магілёўскай вобласці Беларусі.
Марыінскі тэатр
Марыінскі тэатр (з 1934 па 1992 год — Ленінградскі дзяржаўны акадэмічны тэатр оперы і балета імя С. М. Кірава) — тэатр Санкт-Пецярбурга, адлічвае сваю гісторыю ад заснаванага ў 1783 годзе па загадзе імператрыцы Кацярыны Вялікай Вялікага тэатра, які размяшчаўся ў будынку, пазней перабудаваным пад Санкт-Пецярбургскую кансерваторыю. Уваходзіў у склад Імператарскіх тэатраў Расіі. 12 ліпеня 1783 года быў выдадзены Указ аб зацвярджэнні тэатральнага камітэта «для кіравання відовішчамі і музыкай». 5 кастрычніка ўрачыста адкрыты Вялікі Каменны тэатр на Карусельнай плошчы, ад якога вядзе адлік гісторыя тэатра. Пазней Карусельная плошча змяніла назву на Тэатральную.
Нікадзімава (археалагічныя помнікі)
Гарадзішча
Гарадзішча 3-й чвэрці 1-га тысячагоддзя за 0,6 км на паўднёвы ўсход ад вёскі, на левым беразе рацэ Быстрая (правы прыток ракі Проня), на мысе паміж 2 ярамі. Мае складаную сістэму ўмацаванняў і 3 раздзеленыя валамі пляцоўкі памерамі 48 х 36 м (з боку поля), 48 х 48 м (сярэдняя) і 7 х 7 м (мысавая); 2 першыя ўзвышаюцца над поймай на 12—18 м. 3 боку поля ўмацавана валам вышынёй 4,5 м, шыр. да 20 м, з боку мыса — 2 валамі.
Марыінскі тэатр
У 1859 годзе згарэў размешчаны насупраць Вялікага тэатра Тэатр-цырк. На яго месцы архітэктар Альберта Кавос пабудаваў новы тэатр, які быў названы Марыінскім ў гонар жонкі Аляксандра II імператрыцы Марыі Аляксандраўны. Першы тэатральны сезон у новым будынку адкрыўся 2 кастрычніка 1860 «Жыццём за цара» Глінкі. У 1886 годзе стары будынак тэатра быў перабудаваны пад кансерваторыю, а рэпертуар цалкам перанесены на сцэну Марыінскага тэатра. У 1920 годзе тэатр змяніў назву на «Дзяржаўны акадэмічны тэатр оперы і балета» (ДАТОБ), з 1935 года яму было прысвоена імя С. М. Кірава.
16 студзеня 1992 тэатру вярнулі яго гістарычную назву.
Дзіцячы конкурс песні Еўрабачанне 2010
Дзіцячы Конкурс песні Еўрабачанне 2010 — восьмы дзіцячы конкурс песні Еўрабачанне. Яго фінал адбыўся 20 лістапада 2010 года у сталіцы Беларусі — Мінску, на пляцоўцы Мінск-Арэны. Пераможцай конкурса стаў прадстаўнік Арменіі — Уладзімір Арзуманян с песняй «Мама».
Месца правядзення
У лютым 2009 года ў Кіеве адбылося паседжанне прадстаўнікоў Еўрапейскага Вяшчальнага Саюза (ЕВС), на якім былі абраны тры краіны, якія могуць прыняць у сябе Дзіцячы Конкурс песні Еўрабачанне ў 2010. Гэтымі краінамі сталі Расія, Мальта і Беларусь. 5 чэрвеня 2009 ў выніку галасавання пераможцай стала сталіца Беларусі — Мінск. Было вырашана, што фінал конкурса пройдзе 20 лістапада на пляцоўцы Мінск-Арэны. Арганізатарам Конкурса стала Белтэлерадыёкампанія, якая зэяўляецца адзіным удзельнікам ЕВС ад Беларусі. На прыканцы кастрычніка 2010 на «Мінск-Арэне» пачалася зборка сцэны па праекце шведскага дызайнера Улафа Мартэнсана. Зборка скончылася 15 лістапада.
Фармат
28 ліпеня ЕВС падцвердзіў спіс краін, якія будуць удзельнічаць ў «Дзіцячым Еўрабачанні 2010». У ім 14 краін. Дэбютыравала Малдова, таксама вярнуліся Літва і Латвія. У Швецыі замест TV4 за конкурс пачаў адказваць тэлеканал SVT. 6 верасня быў аб’яўлены кастынг на месца вядучых «Дзіцячага Еўрабачання 2010». Імі сталі Дзяніс Кур’ян — адзін з найблольш папулярных тэлевядучых ў Беларусі і студэнтка факультэта журналістыкі БДУ Лейла Ісмаілава. 14 кастрычніка ў Мінску адбыўся сход прадстаўнікоў тэлекампаніі — удзельнікаў конкурса на якім разглядадіся апошнія арганізацыйныя маенты і была праведзена жэрэб’ўёка. 15 кастрычніка былі аб’яўлены выніковыя рэзультаты жэрэб’ёўкі. 24 кастрычніка Белтэлерадыёкампанія прэзентавала песню UNICEF «A Day Without War», якая была выканана Дзмітрыем Калдуном падчас 15-хвіліннага галасавання. 15 лістапада прайшло афіцыйнае адкрыцце восьмага Дзіцыячага Конкурса песні «Еўрабачанне 2010». Цэрэмонія адбылася ў Палацы Рэспублікі. 18 лістапада адбылася першая вылікая прэс-канферэнцыя. 20 лістпада адбыўся фінал восьмага Дзіцыячага Конкурса песні «Еўрабачанне 2010».
Аляксей Анатольевіч Міхалевіч
Храналогія пераследу
Затрыманы 19 снежня 2010 г.у Мінску за ўдзел у мітынгу супраць вынікаў прэзідэнцкіх выбараў 19 снежня 2010 г. Змешчаны у СІЗА КДБ. Правёў у следчым ізалятары КДБ каля двух месяцаў, абвінавачваўся па крымінальнай справе «арганізацыя масавых беспарадкаў» артыкул 293 КК РБ.
11 студзеня 2011 года Amnesty International прызнала Міхалевіча вязнем сумлення.
Пасля вызвалення з СІЗА пад падпіску аб нявыездзе Міхалевіч правёў прэс-канферэнцыю, на якой паведаміў, што ўмовай ягонага вызвалення стала дадзенае пад катаваннямі згода на наступнае супрацоўніцтва са спецслужбамі .У ходзе выступлення, Міхалевіч заявіў пра разрыў гэтай дамовы і пра намер праінфармаваць Камітэт супраць катаванняў ААН пра абставіны свайго затрымання і знаходжання ў следчым ізалятары КДБ.
У сакавіку 2011 года Міхалевіч тайна выехаў з Беларусі, растлумачыўшы гэта пагрозай «рэальнай фізічнай расправы», і праз некалькі тыдняў атрымаў палітычны прытулак у Чэхіі. 23 сакавіка 2011 года Міхалевіч атрымаў палітычны прытулак у Чэхіі. У адказ беларуская пракуратура абвясціла Міхалевіча ў міжнародны вышук па лініі Інтэрпола, які цэнтральны офіс арганізацыі ў выніку адмовіўся выконваць як палітычна матываваны.
У эміграцыі Міхалевіч заняўся акадэмічнай дзейнасцю і інфармаваннем міжнароднай супольнасці аб становішчы палітвязняў у Беларусі. Вядома, што ён выступіў з лекцыямі па палітычнай сітуацыі ва Усходняй Еўропе ў шэрагу паўночнаамерыканскіх і заходнееўрапейскіх вышэйшых навучальных устаноў, у прыватнасці, у універсітэтах Таронта, Нью-Ёрка, Манрэаля, Маастрыхта, Прагі і іншых гарадоў.
У кастрычніку 2014 года Міхалевіч звярнуўся з просьбай аднавіць яго сяброўства ў партыі БНФ у адмысловым лісьце да дэлегатаў партыйнага з’езду. Нягледзячы на супраціў старшыні партыі Аляксея Янукевіча, з’езд большасцю галасоў прагаласаваў за задавальненне дадзенага запыту.
8.09.2015 вярнуўся ў Беларусь з вымушанай эміграцыі .Алесь Міхалевіч вярнуўся ў Беларусь, нягледзячы на свой статус абвінавачанага па справе аб масавых беспарадках, выехаўшы ў Мінск на прамым цягніку з Вільні. У ходзе праходжання пашпартнага кантролю на станцыі Гудагай Міхалевіч быў затрыманы беларускімі памежнікамі як асоба, якая знаходзіцца ў нацыянальным вышуку, аднак праз некалькі гадзін быў адпушчаны пад падпіску аб нявыездзе з абавязацельствам з’явіцца на допыт у Следчы камітэт. Каментуючы прычыны вяртання з палітычнай эміграцыі, Міхалевіч паведаміў пра сваё жаданне уз’яднацца з сям’ёй і нагадаў, што даўно абяцаў вярнуцца ў Беларусь пры ўмове вызвалення ўсіх беларускіх палітвязняў.
Па прыбыцці ў Мінск Міхалевіч падаў хадайніцтва аб спыненні ў дачыненні да яго крымінальнай справы, у чым яму было адмоўлена. Такім чынам, ён застаецца адзіным абвінавачаным па справе аб арганізацыі масавых беспарадкаў у ноч пасля прэзідэнцкіх выбараў 19 снежня 2010 года.
Асабістае
Алесь Міхалевіч з юнацтва захапляецца рок-музыкай (The Beatles, The Doors, Deep Purple; «ДДТ»; «Н. Р. М.», «Крама», «Нейра Дзюбель») і гістарычнай літаратурай. Гуляе ў сквош і настольны тэніс. Акрамя родных беларускай і рускай, таксама вольна ведае польскую і англійскую мовы, вывучае нямецкую.
Радавы запасу УС РБ (не праходзіў тэрміновую службу па прычыне блізарукасці сярэдняй ступені).
Быў жанаты (з 26 жніўня 1999 года па 4 лістапада 2022 года ), бацька дзвюх дочак. Былая жонка — Мілана, настаўніца англійскай мовы. Дочкі — Леся (нар. 2000) і Алёна (нар. 2009).
Нікадзімава (археалагічныя помнікі)
Гарадзішча
Вядома з 1903 года. Абследавалі ў 1936 годзе А. Дз. Каваленя, у 1978 годзе В. І. Шадыра, у 1985 годзе А. А. Седзін. Даследаваў у 1986—1992, 1995, 2003, 2004 гадах А. А. Седзін (плошча 1058 м²). Палеабатанічны матэрыял даследавалі Н. А. Кір’янава і Дз. І. Траццякоў, астэалагічны — В. В. Шчаглова і А. А. Разлуцкая. Культурны пласт ад 1 м, на мысавай пляцоўцы да 3,2 м.
На сярэдняй пляцоўцы выяўлены рэшткі замкнёнай пабудовы авальнай формы (43 х 18 м) слупавай канструкцыі, з унутраным дваром, жылым і гаспадарчымі памяшканнямі. Падобныя збудаванні вядомы ў тушамлінскіх старажытнасцях Смаленшчыны (Дзямідаўка, Тушамля, Слабада-Глушыца). Другая пляцоўка магла выкарыстоўвацца ў абарончых і гаспадарчых мэтах. На мысавай пляцоўцы праводзіліся крэмацыя і пахаванне памерлых.
Знойдзены жалезныя прадметы ўзбраення, рыштунак каня і вершніка: наканечнікі коп’яў і кідальных дроцікаў утулкавыя (лісце-, ланцэта-, ромба-, полымяпадобныя, двухшыпныя), наканечнікі стрэл тронкавыя (трохлопасцевыя, ромбападобны, бранябойны), фрагмент кальчугі, шпоры, цуглі, збруйныя спражкі, фрагмент двухлязовага мяча (шырыня клінка 5,5 см); жалезныя нажы, шылы, крэсівы, пінцэты, долаты, кнотавыя трубачкі, рыбалоўны кручок, спружынныя нажніцы, сякеры, малаток, дробныя кавальскія інструменты, каса-гарбуша, сярпы, бронзавыя фібулы (пальчатыя, антрапазааморфная, двухпласціністая), бранзалеты, прывескі ў выглядзе званочкаў, пранізкі, кольцы, бляшкі, накладкі, бурштынавыя пацеркі, вырабы са срэбра (бранзалет, кольца, падвеска), шкляныя, з гліны і каменю (біканічныя прасліцы, льячкі, лінейныя формачкі, тачыльныя брускі). Керамічны посуд слабапрафіляваны, таўстасценны, многія пасудзіны глянцаваныя. Знойдзены скарб, у якім быў скураны пояс, упрыгожаны бляшкамі, з прымацаванымі бронзавай спражкай, нажом і крэсівам; зліткі і звыш 1000 дробных бляшак-упрыгажэнняў з алавяніста-свінцовага сплаву. Выяўлены косткі жывёл свойскіх (буйная і дробная рагатая жывёла, свіння, конь, сабака) і дзікіх (лісіца, вадзяная палёўка).
Знаходкі шматлікіх прадметаў узбраення, рыштунку каня i вершніка, упрыгажэнняў, скарбу, вялікай колькасці зерня культурных раслін (ячмень, проса, пшаніца, гарох, боб кармавы, авёс, жыта, каноплі) пры адносна малой колькасці земляробчых прылад дазваляюць меркаваць аб тым, што гарадзішча з’яўлялася адміністрацыйна-тэрытарыяльным цэнтрам значнай акругі. Тут знаходзілася сядзіба правадыра і яго дружыны. Гарадзішча загінула ў выніку пажару, аб чым сведчаць фрагменты абпаленых бярвён, знаходкі чалавечых астанкаў унутры памяшканняў. Анатоль Седзін не выключае, што прычынай знішчэння гэтага гарадзішча і наагул дняпроўска-дзвінскай культуры стаўся прыход у Беларусь на сталае пражыванне славянскіх плямён.
Узрост помніка пацвярджаецца датамі паводле радыёвугляроднага аналізу (1390 ± 35; 1495 ± 35; 1495 ±35; 1615 ± 40 гадоў таму назад), атрыманымі ў лабараторыі фірмы «Санарэ» (горад Талін).
У экспазіцыі «Археалогія і старажытная гісторыя Магілёўшчыны» Магілёўскага абласнога краязнаўчага музея створана і экерпнуецца аб’ёмная рэканструкцыя гарадзішча, а таксама матэрыялы даследавання.
Селішча
Селішча 3-й чвэрці 1-га тысячагоддзя і эпохі Старажытнай Русі за 0,2 км на захад ад гарадзішча, на процілеглым баку яра. Выявіў і абследаваў у 1936 годзе А. Дз. Каваленя, абследаваў у 1980-1890-я г. і ў 2003 гадах А. А. Седзін. Знойдзены гліняныя біканічныя прасліцы, фрагменты ляпнога і ганчарнага посуду, крамянёвы наканечнік стралы часоў неаліту—бронзы.
NGC 3612
NGC 3612 (іншыя абазначэнні — UGC 6321, MCG 5-27-51, ZWG 156.56, PGC 34546) — галактыка ў сузор’і Леў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Ахмед II
Ахме́д II (, İkinci Ahmet) (25 лютага 1643 — 6 лютага 1695) — султан Асманскай імперыі (22 чэрвеня 1691—1695).
Міжнароднае права
Міжнаро́днае пра́ва — сукупнасць праваадносін з удзелам замежных элементаў і нарматыўных актаў, якія рэгулююць гэтыя адносіны. У міжнародным праве вылучаюцца тры асноўныя кірункі: міжнароднае публічнае права, міжнароднае прыватнае права, наднацыянальнае права. Сукупнасць норм, якія рэгулююць міждзяржаўныя адносіны.
Ахмед II
Біяграфія
Сын султана Ібрагіма I і Хаціджэ Муазез Султан, малодшы брат султанаў Мехмеда IV і Сулеймана II. Да ўзыходжання на прастол больш за 40 гадоў правёў у ізаляцыі ў палацы Тапкапы (у т.зв. «Клетцы»).
У кіраванне Ахмеда II няўдала для асманцаў працягвалася вайна са Свяшчэннай лігай. 19 жніўня 1691 г. асманская армія была разгромлена ў бітве пры Сланкамене імперскімі войскамі пад камандаваннем Людвіга Бадэнскага. У гэтай бітве загінуў Вялікі візір Фазыл Мустафа Кепрулю.
Ларыса Паўлаўна Гарбачова
Ларыса Паўлаўна Гарбачова (нар., г. Вільнюс, ЛітССР) — беларускі архітэктар.
Біяграфія
Скончыла ў 1971 годзе архітэктурны факультэт Брэсцкага інжынерна-будаўнічага інстытута па спецыяльнасці гарадское будаўніцтва (выкладчыкі Тамара Антонаўна Перасадзька, Ігар Дзмітрыевіч Белагорцаў, Анатоль Якаўлевіч Міцянін). У 1971—1990 гадах працавала ў праектным інстытуце «Мінскграмадзянпраект», кампаніі «Аптымальнае святло плюс». У 1997—1999 гадах займалася візуальнай інфармацыяй і вонкавай рэкламай, з 1999 года займаецца архітэктурным праектаваннем, працуе галоўным архітэктарам у праектным аддзеле ТАА «Аптымальнае святло плюс».
Старая турма (Умеа)
Старая турма (Umeå gamla fängelse) або (länscellfängelset) — турма, што была пабудаваная ва Умеа ў 1861 годзе. Турма была адным з нямногіх будынкаў, якія не згарэлі на гарадскім пажары 1888 года. Такім чынам, яна з'яўляецца адной з найстарэйшых пабудоў, што захаваліся ва Умеа і знаходзіцца ў спісе будынкаў у 1992 года. Турма размяшчала зняволеных да 1981 года і на працягу 1980-х гадоў і 1990-х гадоў там арганізоўваліся тэатральныя пастаноўкі. У 2007-2008 гадах турма была перабудаваная ў гатэль.
Ларыса Паўлаўна Гарбачова
Біяграфія
Член БСА з 1991 года.
Старая турма (Умеа)
Гісторыя
Старая турма Умеа была адной з прыкладна 20 правінцыйных турмаў, прызначаных Вільгельмам Тэадорам Анкарсвэрдам, які быў архітэктарам Fångvårdsstyrelsen у 1855-1877 гады.
Гэтыя турмы былі пабудаваны з амерыканскай сістэмы Філадэльфіі ў якасці мадэлі, якая, сярод іншага, азначала, што агульныя клеткі былі заменены асобнымі клеткі, дзе зняволеныя змаглі б сузіраць свой ​​лёс. У турме размяшчаецца ў агульнай складанасці 24 клеткі на двух паверхах, якія былі размешчаны ўздоўж вонкавых сцен, каб кожны атрымаў дзённае святло. У будынку турмы таксама размешчаны офісы і жылыя памяшканні. Будынак быў адным з нешматлікіх, якія перажылі вялікі пажар 1888 года. Таксама паўднёвы драўляны частакол перажыў пажар, ён дае сучасным наведвальнікам уяўленне аб форме прагулачнага двара турмы.
Ларыса Паўлаўна Гарбачова
Творчасць
Асноўныя працы: ПДП Усходняга жылога раёна (1975, у сааўтарстве з А. І. Патапавай, Т. В. Мікаелян); праекты забудовы мікрараёнаў № 3, 4 па вул. Горкага (1977—1989, у сааўтарстве з А. І. Патапавай, А. М. Арцюхіным); ПДП па Хажоўскай шашы (1989, у сааўтарстве з А. М. Арцюхіным) у г. Маладзечна; жылога комплекса пасёлка Інстытута ядзернай энергетыкі АН БССР «Сосны» (1980, у сааўтарстве з А. І. Патапавай); ПДП жылога раёна «Планар» (1983) і праект забудовы мікрараёна «Эпас» у г. Лагойску,; ПДП г. Стоўбцы (1984, у сааўтарстве з Т. В. Мікаелян); мікрараён па вул. 17 верасня ў г. Клецку, мікрараёны ў «Крыніцы» г. Дзяржынску, «Зарэчны» у г.п. Крупкі (1988—1989) і іншыя аб’екты.
Старая турма (Умеа)
Гісторыя
Тагачасны галоўны рэдактар ​​мясцовай газеты Västerbottens-Kuriren Густаў Розен (1876-1942) правёў тры месяцы ў турме ў 1916 годзе. Ён быў прызнаны вінаватым у паклёпе на гарады Стадсфіскаль (вышэйшая афіцыйная паліцыя горада). Гэта было кульмінацыяй так званых баёў ва Умеа (Umeåbråken), якія прыцягнулі шырокую ўвагу нацыі.
Турма цяпер з'яўляецца найстарэйшым каменным будынкам Умеа і з'яўляецца адной з турмаў, якія найлепш добра захаваліся ў краіне. Яна была ў выкарыстанні да 1981 года, калі была пабудавана новая турма. Турма знаходзіцца ва ўласнасці Нацыянальнага савета уласнасці Швецыі (SFV) і стала нацыянальным помнікам у 1992 годзе.
Ларыса Паўлаўна Гарбачова
Узнагароды
Узнагароджана Дыпломам за конкурс «Жылое асяроддзе ў буйным горадзе» (1987). Лаўрэат конкурсу архітэктараў сацыялістычных краін (III прэмія, 1988).
Байдала (гарадская адміністрацыя Паўладара)
Байдала — сяло ў Паўладарскай вобласці Казахстана. Знаходзіцца ў падпарадкаванні гарадской адміністрацыі Паўладара. Уваходзіць у склад Кенжэкольскай сельскай акругі. Код КАТА — 551043200.
Пракруст
Пракруст, Дамаст, Паліпемон — у старажытнагрэчаскай міфалогіі волат-разбойнік, які падсцерагаў падарожнікаў на дарозе паміж Афінамі і Мегарай. Пракруст зрабіў 2 ложкі; на вялікі ложак клаў малых ростам падарожнікаў і біў іх молатам, каб расцягнуць да памераў ложка, на малы — высокіх ростам і адпільваў ім тыя часткі цела, якія там не змяшчаліся. Пракруст быў забіты Тэсеем, калі той вызваляў Атыку ад пачвар і злачынцаў. У пераносным сэнсе «пракрустаў ложак» — штучная мерка, якая не адпавядае сутнасці з’явы; гвалтоўныя. недарэчныя абмежаванні.
Байдала (гарадская адміністрацыя Паўладара)
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 573 чалавекі (291 мужчына і 282 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражываў 521 чалавек (261 мужчына і 260 жанчын).
Карані
Назву Карані́ маюць:
Старая турма (Умеа)
Тэатр
З 1987 года і на працягу большай часткі 1990 х гадоў будынак і прагулачны двор выкарыстоўваўся аматарскай тэатральнай групай, Grotteatern і незалежнай тэатральнай групы Profilteatern. Да стагоддзя з дня разбуральнага пажару 1888 года Grotteatern ў 1988 годзе стварыла тэатр пад назвай Гульня Вялікага пажару (Spelet om den stora branden) (Фрэнк Кельбер) на прагулачным двары старой турмы. Абедзве Grotteatern і Profilteatern рабілі шоу на працягу лета на прагулачным двары шэраг гадоў пасля гэтага.
Гатэль
У 2007-2008 гадах будынак быў пераўтвораны ў гатэль з 23 аднамесных нумароў, 2 сямейных нумары і адзін двухмесны нумар з канферэнц-залай для сустрэч і урачыстасцей, дзе могуць размясціцца да 50 чалавек. Ён прапануе зробленыя ложкі з камунальнымі душамі і туалетамі, і сацыяльныя вобласці зносін. У дадатку на двары ёсць Кафэ Гётэборг.
Рыёха
Геаграфія
Тэрыторыя 5045 км ² (16-е месца). Гэта самая маленькая аўтаномная супольнасць мацерыковай Іспаніі.
Гісторыя
Да лістапада 1980 правінцыя Ла-Рыёха называлася Лагроньё.
9 чэрвеня 1982 года правінцыя атрымала статус аўтаномнай вобласці.
Гданьскі ўніверсітэт
Гданьскі ўніверсітэт (Uniwersytet Gdański) — вышэйшая навучальная ўстанова ў горадзе Гданьск, Польшча. Універсітэт быў заснаваны 20 сакавіка 1970 года шляхам зліцця Вышэйшай эканамічнай школы Сопата і Вышэйшай педагагічнай школы Гданьска. Пазней у склад універсітэта была ўключана Вышэйшая школа падрыхтоўкі настаўнікаў.
Факультэты
У склад універсітэта ўваходзяць наступныя факультэты:
Аляксандра Уладзіміраўна Валасевіч
Аляксандра Уладзіміраўна Валасевіч (нар. , с. Слабада, Варонежская вобласць, Расія) — беларускі геафізік. Доктар фізіка-матэматычных навук (1995), прафесар.
Біяграфія
Скончыла Ленінградскі дзяржаўны ўніверсітэт (спецыяльнасць «Фізіка», 1964), Кольскі філіял АН СССР (аспірантура, спецыяльнасць «Геафізіка», 1976). Працуе ў Магілёўскім дзяржаўным універсітэце імя А. А. Куляшова (з 1982, факультэт матэматыкі і прыродазнаўства, кафедра агульнай фізікі, прафесар).
Навуковыя інтарэсы: фізіка плазмы; геафізіка; нелінейная дынаміка.
Плютэй
Плютэй, Стрэшнік (Pluteus) — род шапкавых базідыяльных грыбоў сямейства.
Апісанне
Ксерафіты. Растуць на пнях, ламаччы. Пладовыя целы з’яўляюцца ў чэрвені—верасні.
Большая частка відаў — ядомыя.
Палошкі
Пало́шкі (, Полошки) — вёска ў Ваўкавыскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Вярэйкаўскага сельсавета.
Насельніцтва
Плошча 12,80 га, працягласць межаў — 1 517 метраў.
Камунар (вадасховішча)
Камуна́р — вадасховішча ў Калінкавіцкім раёне Гомельскай вобласці Беларусі, каля вёсак Убалаць, Зеляночы, Блажкі.
Вадасховішча пабудавана ў 1979 г. Плошча паверхні 0,38 км². Даўжыня 0,8 км, найбольшая шырыня 0,5 км, даўжыня агараджальнай дамбы 2,5 км. Найбольшая глыбіня 3,7 м. Аб’ём вады 1,08 млн м³. Ваганні ўзроўню вады на працягу года 1,5 м. Дно пясчанае.
Вадасховішча напаўняецца вадой за кошт сцёку ракі Абедаўка.
Мабільныя генетычныя элементы
Мабільныя генетычныя элементы (МГЭ, MGE, Mobile genetic elements) — гэта дыскрэтныя сегменты ДНК, здольныя да самастойнага перамяшчэння з аднаго ўчастка на іншы ў межах рэплікона (генома), а таксама да перамяшчэння з аднаго рэплікона (храмасомнага, плазміднага ці фагавага) ў іншы.
МГЭ утрымоўваюць гены ферментаў, неабходныя для іх перамяшчэння (транспазіцыі). Пры ўбудаванні ў розныя ўчасткі храмасом, мабільныя генетычныя элементы змяняюць актыўнасць генаў, выклікаюць розныя тыпы мутацый, спрыяючы нестабільнасці і зменлівасці генома.