cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ордэн «За храбрасць» (Балгарыя)
Ордэн быў скасаваны 15 верасня 1946 года, пасля запанавання ў Балгарыі камуністычнага ўрада, аднак узнагароджаныя раней атрымлівалі знакі да 1950 года. Яго змяніў падобны рэспубліканскі ордэн, які існаваў у трох ступенях.
Чамярыца (род раслін)
Батанічнае апісанне
Расліна атрутная, змяшчае алкалоід вератрын. у Іспаніі доўгі час называлі травой арбалетчыкаў, маючы на ўвазе баявое выкарыстанне атрутнага дзеяння расліны.
Ордэн «За храбрасць» (Балгарыя)
13 чэрвеня 2003 года з некаторымі змяненнямі ордэн быў адноўлены ў ранейшым выглядзе і сёння з’яўляецца дзяржаўнай узнагародай Рэспублікі Балгарыі.
Чамярыца (род раслін)
Біялагічныя асаблівасці
Тэрмін жыцця расліны складае каля 50 гадоў, заквітае звычайна на 16-30-ы год жыцця.
Ордэн «За храбрасць» (Балгарыя)
Ордэн «За храбрасць»
Ордэн «За храбрасць» — самы першы балгарскі ордэн, таксама з’яўляўся найвышэйшай узнагародай Княства Балгарыі аж да 1908 года, калі Балгарыя была агалошаная незалежным царствам, і быў уведзены ордэн Святых Роўнаапостальных Кірыла і Мяфодзія, які стаў новай найвышэйшай дзяржаўнай узнагародай.
Палажэнне аб узнагародзе
<blockquote class="ts-Начало_цитаты-quote">
Чамярыца (род раслін)
Віды і натуральныя гібрыды
Па інфармацыі базы дадзеных The Plant List, род уключае 27 відаў, распаўсюджаных ва ўмераных і субтрапічных раёнах Еўразіі і Паўночнай Амерыкі. У Расіі сустракаюцца 7 відаў, у тым ліку —, і.
Ордэн «За храбрасць» (Балгарыя)
Апісанне
Ордэн «За храбрасць» мае чатыры асноўныя ступені, адну спецыяльную ступень і чатыры ступені крыжа. Ордэн мае Вялікі крыж, 4 ступені і 2 класа, для ўзнагароджвання афіцэраў, а таксама 4 жаўнерскія ступені. Вайсовым святарам і музыкам, якія праявілі адвагу і самаахвяраванне на поле боя, вручалась узнагарода без мячоў:
Чамярыца (род раслін)
Сінонімы
Па дадзеных Каралеўскіх батанічных садоў у К’ю :
Ордэн «За храбрасць» (Балгарыя)
Апісанне
Узнагароджванне праводзілася паслядоўна, з 4-ай да 1-ай ступені.
Чамярыца (род раслін)
Гаспадарчае значэнне і прымяненне
Усе віды чамярыцы ўтрымліваюць алкалоіды.
Карэнішча (Rhizoma Veratri) ужываецца ў медыцыне для здабывання настойкі чамярыцы.
Ордэн «За храбрасць» (Балгарыя)
I ступень Ордэна «За храбрасць»
Існуе чатыры эмісіі. Уручаўся балгарскім і замежным генералам, гэтак жа як і кіраўнікам іншых краін. Усяго ўзнагароджана 32 чалавекі, ад імператара Аляксандра II да маршала Фёдора Талбухіна.
II ступень Ордэна «За храбрасць»
Існуе дзве эмісіі. Уручаецца генералам, якія камандуюць баявымі злучэннямі не менш за дывізію.
Чамярыца (род раслін)
Гаспадарчае значэнне і прымяненне
У народнай медыцыне чамярыца ўжываецца для прысыпкі ран у жывёлы, ад чэмера, а таксама ад педыкулёзу.
Віды чамярыцы атрутныя для меданосных пчол: ядучы пылок чамярыцы, яны гінуць.
Ордэн «За храбрасць» (Балгарыя)
III ступень I класа Ордэна «За храбрасць»
Існуе тры эмісіі. Уручаўся камандуючым ад брыгады да дывізіі.
III ступень II класа Ордэна «За храбрасць»
Існуе пяць эмісій. Уручаўся старшаму афіцэрскаму саставу (ад капітана да палкоўніка). У выключных выпадках малодшым афіцэрам.
Чамярыца (род раслін)
Гаспадарчае значэнне і прымяненне
Як інсектыцыды могуць прымяняцца такія віды як, і.
Ордэн «За храбрасць» (Балгарыя)
IV ступень II класа Ордэна «За храбрасць»
Існуе дзесяць эмісій. Апошняя за балгара-нямецкую вайну 1944—1945 гадоў. Уручаўся малодшаму афіцэрскаму саставу.
Чамярыца (род раслін)
Гаспадарчае значэнне і прымяненне
Настой карэнішчаў добра загойвае ранкі і раны.
Ордэн «За храбрасць» (Балгарыя)
Воінскі крыж «За храбрасць»
пазалочаны з бантам
1912 Балканскія войны, 1915 Першая міравая вайна, 1915 (1917) Першая міравая вайна
пазалочаны без банта
посрэбраны з бантам
посрэбраны без банта
У 1917 годзе ў Балгарыі адмовіліся ад напісання i перад галоснымі, як гэтае прынята ў стараславянскай мове. Новыя правілы знайшлі адлюстраванне і ў малюнку ўзнагароды. На зваротным боку крыжа традыцыйнае «Българія» было зменена на «България».
Палажэнне аб узнагародзе
Ст. 9.
(1) Ордэнам «За храбрасць» узнагароджваюцца вайсковыя і цывільныя асобы за мужнасць і гераізм на карысць балгарскага грамадства і дзяржавы. Апісанне
(3) Ордэнам «За храбрасць» з мячамі ўзнагароджваюцца вайскоўцы:
Касцёл Найсвяцейшага Сэрца Ісуса (Пелішча)
Касцёл Найсвяцейшага Сэрца Ісуса — мураваны каталіцкі храм у в. Пелішча Камянецкага раёна Брэсцкай вобласці.
Гісторыя
Пабудаваны ў 1934 годзе з цэглы.
Архітэктура
Помнік архітэктуры стылю мадэрн. Рознавялікія прамавугольны ў плане асноўны аб’ём пад чарапічным дахам, апсіда, две бакавыя сакрысціі і вежа-званіца аб’яднаны ў ярусную прасторава-дынамічную кампазіцыю. Званіца завершана фігурнай вежачкай. Архітэктурную выразнасць плоскасным фасадам надае рытм арачных аконных праёмаў і шырокіх лапатак. Уваход аформлены манументальным парталам з картушам у завяршэнні.
У перакрытую драўляным цыліндрычным скляпеннем залу храма раскрыта прастора апсіды. Неатынкаваныя сцены раскрапаваны пілястрамі. Захаваліся барочныя драўляныя скульптуры святых Пятра і Паўла. На хорах быў размешчаны арган аздоблены барочнымі картушамі і скульптурамі анёлаў.
Сцяг Вануату
Дзяржаўны сцяг Вануату - прыняты 18 лютага 1980.
У якасці асновы нацыянальнага сцяга былі выбраны колеры партыйнага сцяга партыі Вануаку, якая прывяла краіну да незалежнасці ў 1980 годзе, — чырвоны, зялёны, чорны і жоўты. Канчатковы варыянт быў абраны парламенцкім камітэтам з некалькіх прапаноў мясцовых мастакоў.
Зялёны колер сімвалізуе багацце астравоў, чырвоны - колер крыві людзей і свіней, чорны - мясцовых жыхароў ні-вануату. Па прапанове прэм'ер-міністра Вануату былі ўключаныя жоўтая і чорная раздзяляльныя палосы (en: Fimbriation). Жоўтая Y-падобная фігура сімвалізуе святло Евангелля, якое асвятляе астравы Ціхага акіяна (у Вануату каля 90% хрысціян).
Жоўтая эмблема на чорным фоне - ікол дзіка - сімвал дабрабыту, які носяць на астравах як талісман, і дзве лісцінкі мясцовай папараці намеле. Лісцінкі з'яўляюцца сімвалам міру, а 39 іх лісточкаў прадстаўляюць 39 членаў заканадаўчага органа Вануату (на момант прыняцця сцяга парламент Вануату складаўся з 39 чалавек).
Глухава (возера)
Глу́хава  — возера ў Беларусі, у Лідскім раёне Гродзенскай вобласці, у басейне ракі Нёман, за 15 км у напрамку на паўднёвы ўсход ад горада Ліда, за 3 км на захад ад вёскі Дакудава 2.
Плошча воднай паверхні 0,15 км².
Сцяг Фіджы
Дзяржаўны сцяг Фіджы — прыняты 10 кастрычніка 1970 года. Дызайн распрацаваны Робі Уілкакам (анг. Mr. Robi Wilcock) і Мюрэй МакКензі (анг. Mrs. Murray MacKenzie).
Разам са зменай назвы краіны змянялася і назва сцяга, сам малюнак заставаўся нязменным:
Апісанне і сімволіка
Сцяг Фіджы уяўляе сабой прамавугольнае палотнішча блакітнага колеру, у верхнім левым вуглу якога знаходзіцца выява сцяга Вялікабрытаніі, а ў правай частцы - гербавага шчыта, які з'яўляецца элементам герба Фіджы. Аснову гербавага шчыта складае Георгіеўскі крыж, на якім размешчана выява геральдычнага льва, які трымае сваімі лапамі плод какава. У правай верхняй секцыі шчыта - выява цукровага трыснёга, у правай ніжняй частцы - звязак бананаў, у левай верхняй - какосавая пальма, у левай ніжняй - белы голуб.
Іншыя сцягі
У каланіяльныя гады, у 1924 годзе, на Фіджы быў прыняты сцяг, падобны на сучасны. Адрозненне складалася ў тым, што колер палатна быў сіні, а не блакітны, а замест гербавага шчыта ў левай частцы быў намаляваны поўны герб Фіджы.
Сцяг Коста-Рыкі
Дзяржаўны сцяг Коста-Рыкі — прыняты 27 лістапада 1906.
Белы і сіні колеры сцяга сімвалізуюць незалежнасць краіны, а чырвоны - цывілізацыю. На чырвонай паласе размешчаны герб Коста-Рыкі, на якім намаляваныя тры вулканы паміж двух акіянаў, якія нагадваюць стары федэральны герб, яны ўвасабляюць геаграфічнае становішча і рэльеф Коста-Рыкі.
Спіс аб’ектаў PGC (1088001—1089000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1088001—1089000)
Дзіванна скіпетрападобная
Назва
Дзіванна скіпетрападобная, лісік, дзівана, дзіванна густакветная.
Батанічнае апісанне
Травяністая, двухгадовая густа, мякка апушаная расліна з простым адзінкавым сцяблом 50—180 см вышынёй. Лісце лямцавае, даўгаватае або даўгавата-яйкападобнае, буйна-гародкавае. Сцябловае — чарговае, ніжні лісток — у прыкаранёвай разетцы. Кветкі жоўтыя, правільныя. Калякветнік двайны, зрослапялёсткавы. Чашачка 5—раздзельная. Вяночак даволі буйны, мае кароткую трубачку і 5—лопасцевы адгін. Тычынак 5, з іх 6 з белымі пухнатымі ніткамі. Песцік адзін. Кветкі сабраны ў густую верхавінную коласападобную гронку. Цвіце ў чэрвені — ліпені. Плод — каробачка.
Распаўсюджанне
Расце ў большай частцы Еўропы, у Турцыі, Марока, натуралізаваны на Мадэйры.
Ва Украіне расце на палянах, узлесках, палях, пясках і каля дарог — на раўніне і ў перадгор’ях Карпат, у заходнім лесастэпе, стэпе і Крыму, звычайная. Часам ўтварае суцэльныя зараснікі.
Фармакалагічныя ўласцівасці
Прэпараты з вяночкаў дзіванны ўжываюць як адхарквальны і змякчальны сродак.
Сцяг Грэнландыі
Сцяг Грэнландыі — прыняты 21 чэрвеня 1985 года.
Уяўляе сабой прамавугольнае палотнішча з двума гарызантальнымі палосамі. Зверху размешчана паласа белага колеру, унізе - чырвонага. На палосах размешчаны чырвона-белы круг. Верхняя частка круга чырвонага колеру, ніжняя - белага.
Кандрацікі
Кандрацікі
Сцяг Грэнландыі
Паласа белага колеру сімвалізуе ледзяныя горныя вяршыні Грэнландыі, чырвоная паласа - акіян. Белая частка круга азначае айсбергі і пакавы лёд, чырвоная яго частка - фіёрды. Іншыя інтэрпрэтацыі трактуюць круг на сцягу як сімвал захаду і ўзыходу сонца. Каляровая гама паўтарае колеры сцяга Даніі, валоданнем якой з'яўляецца Грэнландыя.
Першыя спробы стварэння сцяга Грэнландыі адносяцца да 1973 года. У прыватным парадку было створана некалькі праектаў. У 1980 годзе ўрад аб'яўляе афіцыйны конкурс на стварэнне сцяга, дзе было разгледжана больш за 500 праектаў. У выніку перамог дадзены варыянт.
Уразнік
Уразнік
Ордэн Святога Аляксандра
Ордэн Святога Аляксандра (Орден «Свети Александър». ) — дзяржаўная ўзнагарода Княства, а з 1908 года — Царства Балгарыі.
Гісторыя
Ордэн быў заснаваны наказам князя Аляксандра Батэнберга ад года і названы ў гонар яго нябеснага заступніка. Прызначаўся для ўзнагароджвання вайсковых і цывільных асоб за паказаную храбрасць, за дзяржаўныя заслугі, а таксама ў знак асабістага блаславення князя, а пазней цара Балгарыі.
Касцёл Святых апосталаў Пятра і Паўла (Камянец)
Касцёл Святых апосталаў Пятра і Паўла — мураваны каталіцкі храм у г. Каменцы Брэсцкай вобласці.
Гісторыя
Першы касцёл Каменцы быў пабудаваны ў 1501 годзе дзякуючы ахвяраванням вялікага князя літоўскага і караля польскага Аляксандра.
Ордэн Святога Аляксандра
Палажэнне аб ўзнагародзе
"Ордэн прызначаецца для ўзнагароджвання вайсковых і грамадзянскіх асоб за выяўленую адвагу, за дзяржаўныя заслугі, а таксама ў знак асабістае Божае ласкі князя Балгарыі, які з'яўляецца магістрам ордэна Святога Аляксандра."
Касцёл Святых апосталаў Пятра і Паўла (Камянец)
Гісторыя
У 1619 годзе касцёл перадалі айцам-варфаламістам, якія ў 1723 годзе перабудавалі храм.
Ордэн Святога Аляксандра
Апісанне
Першапачаткова ордэн Святога Аляксандра меў пяць асноўных ступеней і адну спецыяльную ступень — ланцуг ордэна Святога Аляксандра:
Касцёл Святых апосталаў Пятра і Паўла (Камянец)
Гісторыя
У 1924 годзе касцёл цалкам згарэў, прычынай стала маланка. Засталася некранутай толькі званіца, пабудаваная ў 1794 годзе. Да будынка было прыбудавана памяшканне для правядзення службаў. Аднаўленчыя працы пачалося ў 1935 годзе, але не скончылася ў тым выглядзе, у якім было запланавана. У 1939 годзе на тэрыторыю Польшчы ўступілі войска Чырвонай арміі і Каменец апынуўся ў складзе БССР. З амаль дабудаванага сабора была зроблена чайная, разабраўшы частку касцёла. Цалкам разбурылі касцёл Святых Пятра і Паўла ў 1961 годзе, калі знеслі пахавальную капліцу.
Ордэн Святога Аляксандра
Апісанне
У далейшым з'явіліся шостая ступень і Вялікі крыж, а Ланцуг ордэна Святога Аляксандра раздзялілася на Вялікі і Малы ланцуг. Да 1946 года ступені і адрозненні ордэна Святога Аляксандра выглядалі наступным чынам:
Касцёл Святых апосталаў Пятра і Паўла (Камянец)
Гісторыя
Новая гісторыя касцёла Святых Пятра і Паўла пачалася з 1992 года. У судовым парадку ксёндз Ян Васілеўскі вярнуў вернікам будынак храма. Праект новага будынка касцёла распрацавалі ў Баранавічах.
Ордэн Святога Аляксандра
Апісанне
Ордэн Святога Аляксандра меў знак ордэна, ланцуг ордэна і зорку ордэна. Пяць старэйшых ступеней мелі знак ордэна і зорку ордэна; чатыры малодшыя — толькі знак ордэна. Дзве найвышэйшыя ступені ордэна Святога Аляксандра мелі спецыяльнае адрозненне — ланцуг ордэна Святога Аляксандра.
Вялікі ланцуг ордэна Святога Аляксандра прызначаўся толькі для манарха, як Магістра ордэна Святога Аляксандра, і яго сыноў. Усяго было уручана пяць Вялікіх ланцугоў ордэна Святога Аляксандра. Малы ланцуг ордэна Святога Аляксандра ўручаўся замежным манархам і кіраўнікам дзяржаў. Вялікія крыжы дараваліся міністрам, дзяржаўным і вайсковым дзеячам найвышэйшага рангу. Другая ступень даравалася генералам, урадавым чыноўнікам і вышэйшаму духавенству, трэцяя — палкоўнікам, чацвёртая — старэйшым афіцэрам. Пятая ступень даравалася малодшым афіцэрам, шостая — унтэр-афіцэрам і жаўнерам, чыноўнікам найніжэйшага рангу.
Знакі ордэна Святога Аляксандра ўсіх ступеней маюць тры віды:
Зорка ордэна Святога Аляксандра васьміканцовая, срэбнага колеру, у цэнтры мае круглы медальён, пакрыты чырвонай эмаллю, з надпісам славянскай вяззю залатымі літарамі: «СВ АЛЕКСАНДРЪ». Медальён абкружаны шырокім колам белай эмалі, з надпісам уверсе залатымі літарамі: «СЪ НАМІ БОГЪ», і двума залатымі лаўровымі галінамі ўнізе.
Ордэнская стужка ордэна Святога Аляксандра — чырвоная, муаравая.
Сцяг Науру
Дзяржаўны сцяг Науру намаляваны ў выглядзе гарызантальнай жоўтай лініі на сінім фоне, якая пралягае пасярэдзіне і вялікай белай 12-канцовай зоркі пад лініяй у левым вуглу. Зорка пазначае месцазнаходжанне краіны ў адносінах да экватара (жоўтая паласа). 12 канцоў зоркі сімвалізуюць 12 плямёнаў Науру. Сіні колер пазначае Ціхі акіян. Сцяг быў прыняты 31 студзеня 1968 года.
Герб Фіджы
Афіцыйны герб Фіджы выкарыстоўваецца з 4 ліпеня 1908 года.
Па абодва бакі гербавага шчыта размешчаны выявы фіджыйскіх воінаў. Левы воін узброены дзідай, правы — дубцом.
У верхняй частцы — выява такіа (фіджыйскага каноэ). У ніжняй — нацыянальны дэвіз: «Rerevaka na Kalou ka doka na Tui» (у перакладзе з фіджыйскай мовы «Бойся Бога і шануй каралеву»).
Аснову гербавага шчыта складае Георгіеўскі крыж, на якім размешчана выява геральдычнага льва, які трымае сваімі лапамі плод какава.
Крынічнік раллявы
Крынічнік раллявы (Veronica agrestis) — від кветкавых травяністых раслін роду сямейства.
Апісанне
Аднагадовая расліна 8—20 (30) см вышынёй. Лісце супратыўнае, каротка-чарашковае. Ліставая пласціна шырока яйкападобная, неглыбока зубчастая з закругленымі зубцамі. Кветкі адзінкавыя ў пазухах лісця. Кветкавае сцябло адхіляецца ўніз на стадыі плоданашэння. Чашалісцікаў 4, яны ланцэтна-яйкападобныя, з 3 жылкамі, даволі тупыя, не перакрываюцца, валасістыя, па меншай меры, вонкі. Вяночак амаль радыяльна сіметрычны, белы і звычайна блакітна-фіялетавы, шырынёй 3-6 мм, зрослы, 4-лопасцевы. Тычынак 2. Каробачка жаўтлява-карычневая, рассеяна-залозістая. Слупок ледзь выдаецца з выемкі каробачкі.
Распаўсюджанне
Распаўсюджаны ў Паўночнай Афрыцы, Еўропе, Ізраілі, Іарданіі; інтрадукаваны ў некаторых іншых краінах.
Ва Украіне від расце на палях, пакладах, у садах — у Закарпацкай (Ужгарад, Вынаградзіўскі раён, с. ), Львоўскай (г. Драгобыч), Ровенскай (г. Радывыліў) абласцях, рэдка.
Таксанамія
Від Крынічнік раллявы ўваходзіць у род сямейства  парадку.
Касцёл Беззаганнага Зачацця Найсвяцейшай Дзевы Марыі (Дамачава)
Касцёл Беззаганнага Зачацця Найсвяцейшай Дзевы Марыі — мураваны каталіцкі храм у г.п. Дамачава Брэсцкага раёна Брэсцкай вобласці.
Гісторыя
Пабудаваны ў першай палавіне 19 ст. з цэглы, дабудаваны ў другой палавіне 20 ст.
Архітэктура
Аўтэнтычны храм, помнік архітэктуры класіцызму. Вырашаны прамавугольным у плане аб’ёмам пад двухсхільным дахам, які над працяглай пяціграннай апсідай пераходзіць у вальмавы. Да фасада далучаны прамавугольны нартэкс пад двухсхільным пакрыццём, трохвугольны франтон якога рытмуецца з франтонам фасада, завершаным па вуглах чатырохграннымі шатровымі пінаклямі. Плоскасныя фасады расчлянёны арачнымі аконнымі праёмамі, крапаваны вуглавымі і прасценачнымі пілястрамі, апяразаны прафіляваным карнізам на дэнтыкулах.
Сцяг Маршалавых Астравоў
Дзяржаўны сцяг Рэспублікі Маршалавы Астравы — прыняты 1 мая 1979 года. Дызайн сцяга распрацаваны першай лэдзі Эмлаін Кабуа (Emlain Kabua).
Апісанне і сімволіка
Дзяржаўны сцяг Рэспублікі Маршалавы Астравы ўяўляе сабой сіняе палатно з двума датыкальнымі трапецападобнымі палосамі, якія цягнуцца ад ніжняга левага вугла сцяга па дыяганалі ў верхні правы вугал. Верхняя паласа сцяга афарбавана ў аранжавы колер, ніжняя — у белы. У верхняй левай частцы сцяга размешчана белая дваццацічатырохканцовая (24) зорка; пры гэтым у зоркі чатыры канцы даўжэй астатніх дваццаці.
Колеры маюць наступнае значэнне:
Белая паласа сімвалізуе ланцуг Ратак (у перакладзе з маршальскай мовы «узыход»), аранжавая — ланцуг Ралік («заход»). Зорка ўвасабляе хрысціянскі крыж, а яе 24 канцы — колькасць выбарчых акруг (з іх 4 найбольш буйных — Маджура, Эбее, Джалуіт і Вацье).
Спіс аб’ектаў PGC (2501001—2502000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2501001—2502000)
Сцяг Палау
Сцяг Палау быў зацверджаны 1 студзеня 1981 года. Сцяг быў распрацаваны на аснове сцяга Японіі.
Сіні колер сімвалізуе акіян і месца нацыі ў ім. Гэта родніць сцяг Палау са сцягамі шматлікіх іншых астраўных дзяржаў, у прыватнасці, са сцягам Федэратыўных Штатаў Мікранезіі. У той жа час дыск, размешчаны не ў цэнтры сцяга, падобны на дыск на сцягу Бангладэш, аднак ён увасабляе ў гэтым выпадку не сонца, а месяц. Поўны месяц указвае час, прыдатны для лоўлі рыбы, рубкі дрэў, збору ўраджая.
Крынічнік палявы
Крынічнік палявы (Veronica arvensis) — аднагадовая травяністая расліна, від роду сямейства.
Батанічнае апісанне
Сцеблы вышынёй 5-30 см.
Ніжняе сцябловае лісце круглявае, амаль сэрцападобнае, усё лісце па краі зубчастае.
Вяночак бледна-блакітны, даўжынёй 1,5-3 мм.
Цвіце ў сакавіку-красавіку.
Таксанамія
Від Крынічнік палявы ўваходзіць у род сямейства  парадку.
Сцяг Самоа
Дзяржаўны сцяг Незалежнай дзяржавы Самоа — прыняты 24 лютага 1949 года. Сцяг Самоа ўяўляе сабой чырвонае палатно з суадносінамі бакоў 1:2 з верхняй левай чвэрцю сіняга колеру, на якой намаляваны белыя зоркі сузор'я Паўднёвы Крыж. З 17 снежня 1920 года па 4 ліпеня 1997 года, краіна звалася — Заходняе Самоа.
Падчас новазеландскага кіравання на астравах у якасці сцяга выкарыстоўваліся палотны сіняга (урадавы марскі) і чырвонага (грамадзянскі марскі) колераў з выявай сцяга Вялікабрытаніі ў верхняй левай чвэрці.
Ордэн Мадарскага вершніка
Ордэн Мадарскага вершніка (Орден «Мадарски конник») — узнагарода колішняй НРБ і сённяшняй Балгарыі, быў упершыню ўведзены 4 жніўня 1966 года. Пасля падзення камуністычнага рэжыму ў Балгарыі, ордэн быў захаваны, як палітычна нейтральны. Ім узнагароджваюцца балгарскія і замежныя грамадзяне за асабліва вялікія заслугі ва ўстанаўленні, умацаванні і развіцці двухбаковых стасункаў з Рэспублікай Балгарыя.
Народная Рэспубліка Балгарыя
Усе ўзнагароды з сістэмы ўзнагароджанняў НРБ, за выключэннем ордэнаў Стара-планіны, Мадарскага вершніка і Ордэна руж, былі адменены папраўкай у дэкрэце № 1094 ад 21 сакавіка 1991 г. 7-м Вялікім нацыянальным сходам.
Рэспубліка Балгарыя
Ордэн Мадарскага вершніка — трэці па велічыні ва ўзнагароднай сістэме Рэспублікі Балгарыя. Ён быў зацверджаны Законам аб ордэнах і медалях Рэспублікі Балгарыя 13 чэрвеня 2003 г. (апублікаваны, ГД № 54).
Узнагароджанне ордэнам Мадарскага вершніка — прэрагатыва Прэзідэнта Рэспублікі Балгарыя.
Палажэнне аб узнагародзе
Ордэнам Мадарскага вершніка ўзнагароджваюцца замежныя і балгарскія грамадзяне за асабліва вялікія заслугі ва ўсталяванні і развіцці двухбаковых зносін з Рэспублікай Балгарыя:
Стужка ордэна Мадарскага вершніка мае колеры нацыянальнага балгарскага сцяга. Ордэн мае дзве ступені — першую і другую, і дзве катэгорыі — без мячоў (уручаецца грамадзянскім асобам) і з мячамі (уручаецца ваенным асобам):
Сцяг Папуа — Новай Гвінеі
Дзяржаўны сцяг Незалежнай дзяржавы Папуа — Новая Гвінея — прыняты 1 ліпеня 1971 года. Суадносіны шырыні сцяга да яго даўжыні 3:4. Да 16 верасня 1975 года краіна звалася Тэрыторыя Папуа — Новая Гвінея.
Гісторыя сцяга
Аўтарства сцяга належыць Сьюзен Харэха Карыке.
Пяць зорак — гэта сузор'е Паўднёвы Крыж — з'яўляецца вядомым астэрызмам, чырвоны і чорны колеры традыцыйныя для мастацтва папуасаў, а райская птушка, намаляваная ў палёце, сустракаюцца амаль толькі ў Новай Гвінеі.
Сцяг Новай Каледоніі
Дзяржаўным сцягам Новай Каледоніі, як заморскай тэрыторыі Францыі, з'яўляецца французскі трыкалор.
Неафіцыйным сцягам з'яўляўся сцяг канакскага сацыялістычнага нацыянальнага фронта вызвалення (КСНФВ), прыняты 1 снежня 1984 года. 17 ліпеня 2010 года гэты сцяг атрымаў статус афіцыйнага сцяга Новай Каледоніі, які можна выкарыстоўваць нароўні са сцягам Францыі.
Гнаявік (род грыбоў)
Гнаяві́к, чарнільны грыб, благушка (Coprinus) — род шапкавых базідыяльных грыбоў сямейства, па іншых звестках  —.
Батанічнае апісанне
Пладовае цела грыба — шапка на ножцы. Шапка дыяметрам 1—14 см, у маладых грыбоў мае яйцападобную ці званочкавую форму, у старых — шыроказваночкавая ці распасцёртая, з прыўзнятым краем, пры адміранні расплываецца ў чарнільна-чорную вадкасць. Колер белы, шэры, жаўтаваты. Часам на шапцы маюцца камякі. Мякаць шапкі тонкая, часам амаль адсутнічае. Пласцінкі свабодныя, спачатку белыя, потым чарнеюць. Споры эліпсоіднай формы, чорныя, непразрыстыя, гладкія ці шыпаватыя. Ножка цыліндрычная, гладкая, звычайна пустацелая.
Распаўсюджанне і экалогія
Сапратрофы на ўгноенай глебе, гноі, гнілой драўніне, раслінных рэштках у лясах, парках, садах, на пашы. Пладовыя целы з’яўляюцца ў ліпені—кастрычніку. Эфемеры — пладовыя целы існуюць некалькі гадзін ці дзён.
Скандынаўскі крыж
Скандынаўскі крыж — крыж на сцягу, вертыкальная крыжавіна якога зрушана ў бок драўковага краю палатна. Сімвалізуе хрысціянства. Упершыню падобны крыж з'явіўся на сцягу Даніі — Данеброгу.
У наш час скандынаўскі крыж прысутнічае на сцягах пяці дзяржаў — Даніі, Ісландыі, Нарвегіі, Фінляндыі і Швецыі, на сцягах некаторых тэрытарыяльных утварэнняў Паўночнай Еўропы, а таксама на сцягах некаторых фіна-ўгорскіх народаў.
Скандынаўскія крыжы на сцягах іншых сучасных тэрыторый
З'яўленне скандынаўскага крыжа на сцягах Аркнейскіх і Шэтландскіх астравоў у складзе Вялікабрытаніі не выпадкова. Гэтыя тэрыторыі працяглы час былі звязаны з Нарвегіяй, аднак пазней адышлі да Вялікабрытаніі.
Скандынаўскія крыжы на сцягах народаў
Таксама скандынаўскія крыжы ёсць на сцягах народаў фіна-ўгорскай групы, якія пражываюць на паўночным захадзе Расіі — вепсаў, водзі, інграў, карэлаў , людыкаў (карэлаў-людыкаў) і сету.
Сцяг Какосавых астравоў
Афіцыйна сцягам тэрыторыі з'яўляецца сцяг Аўстраліі, але выкарыстоўваецца і мясцовы, неафіцыйны сцяг — зялёнае палатно з выявай какосавай пальмы, паўмесяца і Паўднёвага Крыжа. Какосавая пальма — «візітная картка» тэрыторыі, зялёны колер і паўмесяц азначаюць іслам, а выява сузор'я Паўднёвы Крыж характэрна для шматлікіх сцягоў Паўднёвага паўшар'я.
Сцяг Піткэрна
Дзяржаўны сцяг Піткэрна — прыняты 2 красавіка 1984 года. Уяўляе сабой Blue Ensign з гербам Піткэрна.
Сцяг Вострава Норфалк
Сцяг вострава Норфалк (Аўстралія) — прыняты 17 студзеня 1980 года.
Апісанне і сімволіка
Сцяг Норфалка ўяўляе сабой прамавугольнае палатно, якае складаецца з трох вертыкальных палос зялёнага, белага і зялёнага колераў. Прапорцыі палос — 7:23, 8:23, 7:23. У цэнтры белай паласы знаходзіцца зялёная выява норфалкскай хвоі (Araucaria heterophylla), эндэміка вострава (гэты сілуэт з'явіўся ўпершыню на гербе Норфалка ў 1856 годзе).
Зялёныя палосы сімвалізуюць багатую расліннасць вострава.
Сцяг Ніуэ
Дзяржаўны сцяг Ніуэ — прыняты ў 1974 годзе.
Залаціста-жоўты колер палатна сцяга сімвалізуе цёплыя пачуцці, якія іспытваюць жыхары Ніуэ да Новай Зеландыі і яе грамадзян.
Сцяг Вялікабрытаніі ў крыжы сімвалізуе цесныя сувязі Ніуэ з Вялікабрытаніяй: 20 красавіка 1900 года над востравам быў устаноўлены брытанскі пратэктарат.
Чатыры маленькія зоркі сімвалізуюць сузор'е Паўднёвы Крыж і Новую Зеландыю, пад кіраваннем якой Ніуэ знаходзіцца з 1901 года.
Буйнейшая зорка ў сінім крузе сімвалізуе самакіравальны статус Ніуэ, якое з усіх бакоў акружана водамі акіяна.
Герб Піткэрна
Герб Піткэрна (Coat of arms of the Pitcairn Islands) — адзін з дзяржаўных сімвалаў заморскага брытанскага ўладання Астравы Піткэрн.
Герб упершыню ўведзены быў 4 лістапада 1969 года. Цэнтральнае месца ў шчыце герба займае выява якара і Бібліі з карабля «Баўнці». Уверсе герба намаляваны кветка тэспезіі звычайнай і тачка. Сам герб знаходзіцца ў жоўта-зялёным апраўленні.
Сцяг Вострава Каляд
Сцяг вострава Каляд — быў неафіцыйна прыняты ў 1986 годзе, пасля перамогі на конкурсе. Аўтарам сцяга з'яўляецца Тоні Коўч з Сіднея (Аўстралія). Сцяг атрымаў афіцыйны статус у 2002 годзе.
Сімвалізм
Сіняе поле ўвасабляе мора, якое абмывае востраў, зялёнае поле — пышную расліннасць вострава. Паўднёвы крыж увасабляе сувязь з Аўстраліяй, а таксама яго размяшчэнне ў паўднёвым паўшар'і. Птушка «залаты боцман» — жыхар вострава. Жоўты дыск уяўляе сабой гісторыю здабычы фасфарытаў на востраве.
Ордэн «За вайсковыя заслугі» (Балгарыя)
Ордэн «За вайсковыя заслугі» (Орден «За военна заслуга») — ордэн Балгарыі, які быў заснаваны наказам князя Фердынанда I 18 траўня 1900 года. Ордэн прызначаўся для ўзнагароджвання вайскоўцаў за бездакорную вайсковую службу (у мірны час) і за асаблівыя заслугі падчас вайны (з вайсковым адрозненнем).
Ордэн «За вайсковыя заслугі» быў адноўлены, з некаторымі зменамі, 13 чэрвеня 2003 года і, на сённяшні дзень, з'яўляецца дзяржаўнай узнагародай Рэспублікі Балгарыя.
Гісторыя
Заснаваны княжацкім наказам 18 траўня 1900 года ў знак асаблівай ласкі манарха да адважнага войска. Па сутнасці, гэта ордэн «За грамадзянскія заслугі», але перароблены для вайскоўцаў, тое жа самае тлумачэнне змяшчаецца ў самім наказе. Ордэн уручаецца вайскоўцам за бездакорную службу і выдатныя заслугі. Ён быў створаны ў шэсць ступеняў, а ў 1933 г. была ўведзена ступень Вялікага Крыжа.
Ордэн мае форму схіленага крыжа, плечы якога пакрытыя чырвонай эмаллю. Паміж імі размешчаныя два мячы, лапаткі звернутыя ўверх. У цэнтры на пярэднім баку размешчаная манаграма заснавальніка — князя Фердынанда I, а вакол, у эмалі ў зялёным коле, надпіс «ЗА ВОЕННА ЗАСЛУГА». Аверс паўтараецца як на ордэне «За грамадзянскія заслугі», але з белым пярсцёнкам. Ён вянчае каралеўскую карону з апушчанымі кісцямі.
Падчас вайны вонкавы выгляд падвяргаецца невялікім зменам на плечах паясніцы, устанаўліваецца лаўровы вянок, а пярсцёнак вакол вымпела — у белай эмалі.
Вялікі крыж носіцца на шырокай жоўтай стужцы з чорна-белымі краямі на канцы — колерамі дынастыі Сакс-Кабург-готыкаў. Пры ступені ад чацвёртай да шостай праводзяцца на невялікай трохкутнай стужцы на правай грудзіне.
Пасля 9 верасня 1944 года стужка была заменена стужкай ордэна «За грамадзянскія заслугі», манаграма цара Фердынанда была знята і зменненая на балгарскі трыкалор. У 1950-я гады ён быў адменены. Быў адноўлены ў 2004 годзе ў два этапы.
Апісанне
Ордэн меў Вялікі крыж, шэсць ступеней і дзве катэгорыі: з вайсковым адрозненнем (лаўровы вянец), які выдаваўся падчас вайны, і без вайсковага адрознення, які выдаваўся у мірны час. Знак ордэна ўяўляе сабой пізанскі крыж са скрыжованымі мячамі між раменаў. Крыж усіх ступеней, акрамя VI-й, цёмна-чырвонай эмаллю і мае падвеснае звяно ў выгядзе кароны (крыжы V-й і VI-й ступеней маглі быць гэтаксама і без кароны). Найніжэйшая ступень ордэна - VI-я, эмаллю не пакрывалася і была цалкам срэбнага колеру.
I-я ступень, Вялікі крыж
Узнагароджваліся найстарэйшыя дзяржаўныя службоўцы і вайскоўцы. Апраналася стужкахустку праз плячо.
III-я ступень, Камандзірскі крыж
Для ўзнагароджвання камандзіраў палкоў (палкоўнікаў і падпалкоўнікаў). Знешне нагадвае крыж II-й ступені і мае дыяметр ад 54 мм да 63 мм. Не мае зорку. Насіўся на шыйнай стужцы.
IV-я ступень, Афіцэрскі крыж
Для ўзнагароджвання маёраў, штабных афіцэраў і капітанаў — ротных камандзіраў. Па выгляду падобны да крыжа III-й ступені, але больш маленькі па памеру — ад 48 мм да 51 мм. Насіўся на жоўта-чорна-белай трохвугольнай стужцы з разеткай — у мірны час, а падчас вайны - з ваенным адрозненнем і на стужцы ордэна «За храбрасць» без разеткі.
V-я ступень, Кавалерскі крыж
Для ўзнагароджвання ротных і ўзводных камандзіраў да звання капітана, апалчэнцаў, добраахвотнікаў сербска-балгарскай вайны, балканскіх войнаў і інш. мае памеры ад 48 мм да 51 мм. Не адрозніваецца ў гэтым ад крыжа IV-й ступені, але выраблены цалкам з пасрэбранага металу (за выняткам эмаліраваных дэталей). Яшчэ адным адрозненнем ад крыжа IV-й ступені, з'яўляецца адсутнасць разеткі на стужцы. Існуюць эмісіі як з каронай, гэтак і без. У мірны час уручаўся на звычайнай стужцы, а падчас вайны — з вайсковым адрозненнем у выглядзе лаўровага вянка парэдняга боку ордэна і на стужцы ордэна «За храбрасць».
VI-я ступень, Срэбны крыж
Для ўзнагароджвання падафіцэраў, апалчэнцаў, добраахвотнікаў сербска-балгарскай вайны, балканскіх войнаў і інш. Выраблены цалкам з пасрэбранага металу, без эмалі, з каронай ці без (сярэдзіна якой таксама не мае эмалі). Дыяметр крыжа 46 мм. Шостая ступень ордэна не мае эмісіі з вайсковым адрозненнем на пярэднім баку крыжа. У мірны час уручаўся на звычайнай стужцы, а падчас вайны — на стужцы ордэна «За храбрасць».
Спіс аб’ектаў PGC (2502001—2503000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2502001—2503000)
Крынічнік дуброўка
Крынічнік дуброўка (Veronica chamaedrys) — шматгадовая травяністая расліна, від роду сямейства.
Назва
Крынічнік дуброўка, польная дзеравянка, палейка, сярдзечка , кандрацікі, расходнік, трыдзевятка, ужоўнік , незабудка.
Батанічнае апісанне
Колер кветкі залежыць ад яе ўзросту: амаль пасля расцвітання яна амаль белая, затым светла-блакітная, бэзавая, фіялетавая. У разгары цвіцення пялёсткі ярка-сінія. Крынічнік дуброўка — шматгадовая травяністая расліна з узыходзячым сцяблом, які апушаны двума радамі мяккіх валасінак, 10-45 см вышынёй. Лісце супратыўнае, круглява-яйкападобнае, часам даўгавата-яйкападобнае, надрэзана-тупазубчастае, пакрытае сядзячымі валасінкамі. Кветкі сабраны ў нешматкветкавыя гронкі, якія выходзяць з пазух верхняга лісця. Плод — каробачка. Размнажаецца крынічнік насеннем і вегетатыўна, хутка асвойвае новыя плошчы.
Распаўсюджанне
Расліна распаўсюджана ў Еўропе і Паўночнай Азіі. Ва Украіне расце па ўсёй тэрыторыі на ўзлесках, лясных палянах, палях, мурожных лугах, у стэпавай зоне.
Таксанамія
Від Крынічнік дуброўка ўваходзіць у род сямейства  парадку.
Ордэн «За грамадзянскія заслугі» (Балгарыя)
Ордэн «За грамадзянскія заслугі» (Орден «За гражданска заслуга») — дзяржаўная ўзнагарода Княства, а з 1908 года — Царствы Балгарыі. Ордэн быў заснаваны наказам князя Фердынанда I ад 2 жніўня 1891 года і прызначаўся для ўзнагароджвання дзяржаўных службоўцаў, якія ўзорнай службай ці выдатнымі заслугамі набылі права на падзяку Бацькаўшчыны.
Гісторыя
Узнагарода была заснаваная князем Фердынандам I 2 жніўня 1891 г. Першапачаткова было шэсць ступеняў, а ў 1933 г. была ўведзена ступень Вялікага Крыжа. У ордэна таксама ёсць Дамскі крыж, які мае тры ступені.
З адменай Тырноўскай канстытуцыі і абвяшчэннем Балгарыі як Народнай Рэспублікі ўзнагарода была скасаваная.
Ордэн «За грамадзянскія заслугі» быў адноўлены з некаторымі зменамі 13 чэрвеня 2003 года і сёння з'яўляецца дзяржаўнай узнагародай Рэспублікі Балгарыя.
Палажэнне аб узнагародзе
"Ордэнам «За грамадзянскія заслугі» ўзнагароджваюцца балгарскія грамадзяне, якія маюць вялікі ўклад у развіццё і ўмацаванне грамадзянскай супольнасці, ва ўмацаванне дэмакратычных інстытутаў і правоў і свабодаў чалавека, за заслугі і ўклад у абарону, бяспеку і грамадскі парадак у Балгарыі."
Ступені
Ордэн «За грамадзянскія заслугі» мае шэсць асноўных ступеней і адну асаблівую ступень:
Існавалі таксама і тры ступені для ўзнагароджвання службоўцаў-жанчын.
Апісанне
(2) Ордэн «За грамадзянскія заслугі» мае дзве ступені — першую і другую, з белай стужкай колераў балгарскага нацыянальнага флага:
1. першая ступень: залаты крыж, пакрыты белай эмаллю, на парэднім боку ў сярэдзіне крыжа — залаты леў ў круглым медальёне, пакрытым чырвонай эмаллю, і надпіс па коле: «ЗА ГРАЖДАНСКА ЗАСЛУГА» («За грамадзянскія заслугі»), на зваротным боку крыжа медальён расфарбаваны колерамі балгарскага нацыянальнага сцяга і мае надпіс па коле: «РЕПУБЛИКА БЪЛГАРИЯ» («Рэспубліка Балгарыя»), між бакоў крыжа — дубовыя галіны з жалудамі; носіцца на грудзіне;
2. другая ступень: срэбны крыж, пакрыты белай эмаллю, на парэднім боку ў сярэдзіне крыжа — срэбны леў у круглым медальёне, пакрытым чырвонай эмаллю, і надпіс па коле: «ЗА ГРАЖДАНСКА ЗАСЛУГА», на зваротным боку крыжа медальён расфарбаваны колерамі балгарскага нацыянальнага сцяга і мае надпіс па коле: «РЕПУБЛИКА БЪЛГАРИЯ», між бакоў крыжа — дубовыя галіны з жалудамі; носіцца на грудзіне.
Сегвозера
У 1957 годзе возера пераўтворана ў вадасховішча (плошча — 815 км², глыбіня — да 97 м). Плошча да стварэння вадасховішча — 753 км² (з выспамі). Берагавая лінія возера парэзана. На возеры больш за 70 астравоў. Ледастаў пачынаецца звычайна ў снежні, поўнае раскрыццё — у маі.
Шахтавая пускавая ўстаноўка
Шахтавая пускавая ўстаноўка (ШПУ) — стацыянарная ракетная пускавая ўстаноўка ў шахтавым забудаванні, то бок знаходзіцца ў грунце і прызначана для размяшчэння ракеты з трыманнем патрабаванняў тэмпературна-вільготнаснага рэжыму для падтрымання яе працяглы час гатовай да пуску.
ШПУ выкарыстоўваюцца ў асноўным для пуску балістычных ракет стратэгічнага прызначэння. Гэты тып аб'екта можа забяспечыць пэўную абарону для ракеты, і ракета можа быць запушчана даволі хутка.
Гісторыя з'яўлення
Пачалі ўжываць ШПУ ў 1960-я гады. Тады, падчас Халоднай вайны, Савецкі Саюз і Злучаныя Штаты пачалі ствараць ракетныя пускавыя ўстаноўкі, каб гарантаваць, што іх міжкантынентальныя балістычныя ракеты не будуць знішчаны іншым бокам. Такі тып пуска ракет забяспечваў пэўную абарону для ракеты, і ракета магла быць запушчана нават ва ўмовах баявых дзеянняў з прымяненнем ядзернай зброі.
Касцёл Маці Божай Каралевы Свету (Жлобін)
Касцёл Маці Божай Каралевы Свету — мураваны каталіцкі храм у горадзе Жлобіне Гомельскай вобласці. Касцёл належыць да парафіі Святога Казіміра, але названы ў гонар Маці Божай Каралевы Свету з перспектывай магчымай рэгістрацыі аднайменнай каталіцкай парафіі.
Гісторыя
Парафія адноўлена ў 1990 годзе. У 1991 годзе сюды на сталую працу прыехаў ксёндз Ян Саламон (рэктар Міждыяцэзіяльнай вышэйшай духоўнай семінарыі ў Пінску). У пачатку 1992 года парафія намагалася вярнуць будынак старога касцёла, зараз у ім Жлобінскі гісторыка-краязнаўчы музей.
У 1996 годзе пробашчам у Жлобіне прызначаны ксёндз Леанард Акалатовіч.
23 чэрвеня 1996 года будынак магазіна № 23 горада Жлобіна перайшоў ва ўласнасць парафіі і быў капітальна перабудаваны. Першая літургія адбылася на Куццю 24 снежня 1996 года. 13 верасня 1998 года жлобінскую парафію наведаў кардынал Казімір Свёнтак.
18 снежня 2011 года пляц пад будаўніцтва касцёла (раён аквапарка) асвяціў Мітрапаліт Тадэвуш Кандрусевіч. 18 чэрвеня 2016 года адбылося ўрачыстае асвячэнне касцёла Маці Божай Каралевы Свету. Асвячаў біскуп Пінскі Антоній Дзям’янка.
Архітэктура
Вышыня касцёла са шпілем — 36 метраў, пабудаваны ў гатычным стылі. Аўтар праекта В. Катэрлі.
Насельніцтва Нарвегіі
Агульныя звесткі
Насельніцтва Нарвегіі складае 4 985 900 чалавек. Краіна займае па гэтым паказчыку 118-е месца ў свеце паміж Сінгапурам і Ірландыяй. Сярэднім узростам у краіне лічыцца 40 гадоў. Нараджальнасць у Нарвегіі (10.84 народжаных на 1000 чалавек) перавышае смяротнасць (9.24 на 1000 чалавек), што ў сукупнасці з іміграцыяй даюць станоўчы прырост насельніцтва. Па прагнозах, насельніцтва Нарвегіі можа павялічыцца да 7 мільёнаў да 2060 годзе.
Этнічны склад
94 % насельніцтва краіны лічаць сябе нарвежцамі. Асобую групу складаюць саамы — малалікі карэнны народ. Іншымі нацыянальнымі меншасцямі з'яўляюцца шведы (1,6 %), квены (блізкія фінам і саамам), яўрэі і цыгане. У краіне пражываюць таксама выхадцы з іншых еўрапейскіх дзяржаў: палякі (1,3 %), датчане (1,0 %), немцы (0,8 %). Акрамя таго, у Нарвегіі жывуць выхадцы з Ірана, Пакістана, Турцыі.
Ордэн Стара-планіны
Ордэн Стара-планіны (Орден «Стара планина») — найвышэйшая ўзнагарода Рэспублікі Балгарыя. Ім ўзнагароджваюцца палітычныя, грамадскія, спартыўныя і інакшыя дзеячы Балгарыі і замежных дзяржаў.
Апісанне
Ступені ордэна Стара-планіны:
Асаблівасці ўзнагароджвання ордэнам са стужкай
Узнагароджваюцца кіраўнікі замежных дзяржаў і ўрадаў, і як вынятак, грамадзяне Балгарыі. Ордэн носіцца на плечавой стужцы з зоркай на грудзіне.
Джавані Сеганціні
Джавані Сеганціні (Giovanni Segantini; 15 студзеня 1858, Арка паблізу Трэнта - 28 верасня 1899, на гары Шафберг, Пантрэзіна ў Энгадзіне) — італьянскі мастак-пейзажыст, пісаў карціны ў пуантылісцкай тэхніцы, працаваў у розныя гады ў стылях рэалізму і сімвалізму.
Жыццё і творчасць
Нарадзіўся ў беднай сям'і. Вучыўся жывапісу ў вячэрняй школе пры Акадэміі ды Брэра ў Мілане. У 1886 годзе вызначаецца з тэматыкай твораў: мастака прывыбліваюць далёкія краявіды з сялянамі і пастухамі, выкананыя пуантылісцкімм «кропкавым» стылем. Яскрава гэта выяўляецца ў «Альпійскім трыпціху», які складаецца з палотнаў «Прырода», «Жыццё», «Смерць». Змест і форма яго карцін паказваюць на значную ўвагу, з якой працаваў мастак пры дэталізацыі малюнка. Неаднаразова звяртаўся да рэлігійнай тэматыкі: «Вячэрнія гукі» (Ave Maria) (1887, Мершвіл, прыватны збор).
Зварот мастака да сімвалізму адчуваецца перш за ўсё ў яго карціне «Злыя маці». У пазнейшых працах Сеганціні, акрамя сімвалісцкіх элементаў, лёгка адгадваюцца таксама тэндэнцыі югендстылю.
Пахаваны ў вёсцы Малоя. На гранітнай пліце мастака высечана: "Мастацтва і любоў перамагаюць час" (італ. Arte ed amore vincono il tempo).
Касцёл Божай Маці Каралевы (Драгічын, 1928)
Касцёл Божай Маці Каралевы — колішні каталіцкі храм у г. Драгічыне Брэсцкай вобласці. Будынак размешчаны на вуліцы Леніна.
Гісторыя
Пабудаваны ў 1928 годзе з дрэва на сродкі парафіян і намаганнямі ксяндза Тамаша Ліпіцкага. На 1935 год налічвалася 1248 парафіян. У пасляваенны час перабудаваны пад грамадзянскія мэты.
Архітэктура
Помнік архітэктуры мадэрна. Вырашаны прамавугольным у плане аб’ёмам пад двухсхільным дахам. Алтарны фасад крапаваны трайной аркатурай, па баках да яго далучаны прамавугольныя ў плане сакрысціі. Фасады прарэзаны прамавугольнымі аконнымі праёмамі.
Сцяг Саламонавых Астравоў
Дзяржаўны сцяг Саламонавых Астравоў — прыняты 18 лістапада 1977 года. Дызайн сцяга распрацаваны новазеландцам Джонам Хазелдайнам (John Hazeldine).
Апісанне і сімволіка
Дзяржаўны сцяг Саламонавых Астравоў уяўляе сабой прамавугольнае палатно з жоўтай паласой, якая цягнецца ад ніжняга левага вугла сцяга па дыяганалі ў верхні правы вугал. Верхні прамавугольны трохвугольнік афарбаваны ў сіні колер, а ніжні — у зялёны колер. У верхнім левым вуглу знаходзіцца выява пяці роўных па памеры пяціканцовых зорак белага колеру.
Колеры маюць наступнае значэнне:
Пяць зорак сімвалізуюць пяць першапачатковых правінцый краіны (пасля іх лік павялічыўся).
Гістарычныя сцягі
Брытанскі пратэктарат над большай часткай Саламонавых астравоў быў устаноўлены ў 1893 годзе. Уведзены сцяг быў тыповым для брытанскіх калоній. Ён уяўляў сабой сіняе палатно, у верхнім левым вуглу якога знаходзіўся сцяг Вялікабрытаніі, а ў правай частцы — герб пратэктарата (на ім была намалявана карона і надпіс «British Solomon Islands»).
У 1947 годзе быў уведзены новы сцяг: на ім была зменена выява герба (зараз на гербе была намалявана стылізаваная чорна-белая марская чарапаха на чырвоным фоне). Гэты сцяг выкарыстоўваўся да 1956 года. На чарговым сцягу зноў быў зменены герб: на шчыце з'явіліся выявы арла, чарапахі, льва, фрэгата і разнастайных мясцовых узбраенняў.
Сучасны варыянт герба быў прыняты ў 1977 годзе, за год да атрымання незалежнасці ад Вялікабрытаніі.
Ордэн Святых Кірыла і Мяфодзія
Ордэн Святых Кірыла і Мяфодзія (Орден «Светите Кирил и Методий») — дзяржаўная ўзнагарода Рэспублікі Балгарыя.
Гісторыя
Ордэн Святых Кірыла і Мяфодзія з’яўляецца спадкаемцам двух іншых аднайменных балгарскіх ордэнаў.
Палажэнне аб узнагародзе
"Ордэнам Святых Кірыла і Мяфодзія ўзнагароджваюцца балгарскія і замежныя грамадзяне, якія маюць значны ўклад у развіццё культуры, адукацыі і навукі." Ордэн Святых Кірыла і Мяфодзія мае наступныя ступені:
Ордэнам Святых Кірыла і Мяфодзія ўзнагароджваюцца:
Апісанне
1. ланцуг ордэна:
а) залаты крыж, пакрыты белай эмаллю, на пярэднім боку — круглы медальён у сярэдзіне крыжа, з выявай святых Кірыла і Мяфодзія і надпісам па коле: » СВ. СВ. КИРИЛ И МЕТОДИЙ" («Святыя Кирыл і Мяфодзій»), на адваротным боку крыжа медальён расфарбаваны колерамі балгарскага нацыянальнага сцяга і мае надпіс па коле: « РЕПУБЛИКА БЪЛГАРИЯ» (Рэспубліка Балгарыя), між бакоў крыжа — языкі полымя, пакрытыя чырвонай эмаллю, ланцуг ордэна мае авальныя звёны; носіцца на шыі;
б) зорка ордэна з ланцугом: на залатых промнях — залаты крыж, пакрыты белай эмаллю, круглы медальён у сярэдзіне крыжа з выявай святых Кірыла і Мяфодзія і надпісам па коле: « СВ. СВ. КИРИЛ И МЕТОДИЙ», між бакоў крыжа — языкі полымя, пакрытыя чырвонай эмаллю;
2. першая ступень: залаты крыж, пакрыты белай эмаллю, круглы медальён у сярэдзіне крыжа, з выявай святых Кірыла і Мяфодзія і надпісам па крузе: « '''СВ. СВ. КИРИЛ И МЕТОДИЙ», на адваротным боку крыжа медальён расфарбаваны колерамі балгарскага нацыянальнага флага і мае надпіс па коле: « РЕПУБЛИКА БЪЛГАРИЯ»''', між бакоў крыжа — языкі полымя, пакрытыя чырвонай эмаллю; носіцца на грудзіне;
3. другая ступень: срэбны крыж, пакрыты белай эмаллю, круглы медальён у сярэдзіне крыжа, з выявай святых Кірыла і Мяфодзія і надпісам па коле: « '''СВ. СВ. КИРИЛ И МЕТОДИЙ», на адваротным боку крыжа медальён расфарбаваны колерамі балгарскага нацыянальнага сцяга і мае надпіс па коле: « РЕПУБЛИКА БЪЛГАРИЯ»''', між бакоў крыжа — языкі полымя, пакрытыя чырвонай эмаллю; носіцца на грудзіне.
Херкюлес Сегерс
Херкюлес Сегерс (Hercules Pieterszoon Seghers альбо Segers, каля 1589, Утрэхт — каля 1638, Гаага) — нідэрландскі жывапісец і гравёр фламандскага паходжання.
Біяграфія
З сям’і гандляра, па рэлігійных перакананнях — менаніта, у 1596 пераехала з Фландрыі ў Амстэрдам. Нядоўгі час вучыўся пейзажнаму жывапісу ў Гіліса ван Канігсло. Пасля смерці бацькі ў 1612 г. вярнуўся ў Харлем, быў прыняты там у гільдыю мастакоў. Затым жыў у Амстэрдаме, ажаніўся, набыў дом. Працаваў у Утрэхце і Гаазе, акрамя іншага — гандляваў прадметамі мастацтва. Сведчанняў аб смерці мастака няма, але ў 1638 г. яго жонка згадваецца як ўдава. Месца смерці таксама невядома.
Творчасць
Вядомы фантастычнымі пейзажамі, а таксама нацюрмортамі («Стос кніг»), шмат у чым быў прадвеснікам стылістыкі рамантызму. Гравёрныя творы адрозніваюцца тонкім майстэрствам, тэхнічнай вынаходлівасцю.
Месца сустрэчы змяніць нельга
«Месца сустрэчы змяніць нельга» (Место встречи изменить нельзя) — савецкі пяцісерыйны тэлевізійны фільм, зняты рэжысёрам Станіславам Гаварухіным.
Волга, Волга
«Волга, Волга» — савецкая музычная камедыя рэжысёра Рыгора Аляксандрава, прэм'ера якой адбылася 24 красавіка 1938 года.
Сюжэт
Падзеі фільма разгортваюцца вакол невялікай правінцыйнай трупы артыстаў з горада Мелкаводска, якія накіроўваюцца ў Маскву на конкурс мастацкай самадзейнасці пад назвай «Маскоўская музычная Алімпіяда».
Касцёл Святога Юзафа (Лунінец)
Касцёл Святога Юзафа — мураваны каталіцкі храм у г. Лунінцы Брэсцкай вобласці.
Гісторыя
У 1931 годзе, біскуп Зыгмунт Лазінскі асвяціў у Лунінцы новы будынак касцёла парафіі Святога Юзафа. Касцёл быў кансакраваны 11 ліпеня 1935 года біскупам з Пінска Казімірам Букрабам. Больш як 15 святароў працавалі ў Лунінецкім касцёле Святога Юзафа да канчатковага закрыцця яго савецкімі ўладамі ў 1948 г.
Будынак выкарыстоўвывалі ў якасці складаб потым быў адданы пад раённы Дом культуры: тут ладзіліся канцэрты і праводзіліся моладзевыя дыскатэкі. Вежу, якая надавала яму асаблівую прывабнасць была разбурына.
Калі пасля распаду СССР Дом культуры пераехаў у частку былога гаркама партыі, касцёл аддлалі веруючым ХВЕ. Аднак каталікі праз суд вярнулі будынак парафіі.
Першая Імша адбылася ў будынку Лунінецкага касцёла 13 красавіка 1997 года.