cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Адам Сэндлер
Пасля набыцця папулярнасці ў праграме Saturday Night Live ён сыграў у некалькіх карцінах у Галівудзе, якія сабралі больш за 100 млн $ касавых збораў. Найбольш вядомы дзякуючы галоўным ролям у фільмах «Білі Мэдысан» (1995), «Шчасліўчык Гілмар» (1996) і «Вялікі тата» (1999), ён таксама набыў поспех у рамантычных і драматычных фільмах, такіх як «Спявак на вяселлі» (1998), «Каханне, якая збівае з ног» (2002), «Іспанская англійская» (2004), «Спусцелы горад» (2007), а таксама «Казкі на ноч», «Не жартуйце з Зоханам», «Аднакласнікі», «Аднакласнікі 2», «Клік: З пультам па жыцці», «Пікселі», «Чак і Лары: Пажарнае вяселле», «Мільянер нехаця», «Упраўленне гневам», «50 першых пацалункаў», «Прыкінься маёй жонкай», «Тата-дапабачэньёс», «Нікей, д’ябал-малодшы». Таксама агучваў Дракулу ў поўнаметражных мультфільмах «Монстры на вакацыях», «Монстры на вакацыях 2» і «Монстры на вакацыях 3: Мора кліча».
Старыя Буды
Стары́я Бу́ды (, Старые Буды) — вёска ў Ляхавіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Ганчароўскага сельсавета.
Кызылжулдуз (Жармінскі раён)
Кызылжулдуз — сяло ў Жармінскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Капанбулакскай сельскай акругі. Код КАТА — 634475500.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 282 чалавекі (138 мужчын і 144 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 195 чалавек (103 мужчыны і 92 жанчыны).
Размяшчэнне (матэматыка)
Размяшчэ́нне ў матэматыцы — спалучэнне
m
элементаў, выбраных з
n
элементаў некаторага мноства, якое адрозніваецца ад іншых спалучэнняў якім-небудзь элементам ці парадкам чаргавання элементаў. Агульны лік такіх размяшчэнняў
Размяшчэнні з паўторамі
Калі дазволіць у размяшчэнні паўтор аднаго і таго ж элемента некалькі разоў, то агульны лік размяшчэнняў з паўторамі будзе роўны
Томас
То́мас (Thomas, Thomas) — імя і прозвішча. Паходзіць ад תום — Tôm — «блізнюк».
Прэмія Асацыяцыі кінакрытыкаў Лос-Анджэлеса 2019
45-я прэмія Асацыяцыі кінакрытыкаў Лос-Анджэлеса была абвешчана 8 снежня 2019 года. Найлепшым фільмам абрана карціна «Паразіты».
Джузэпіна Бацакі
Джузэпіна Бацакі (Бадзакі; Giuseppina Bozzacchi;,  — , ) — італьянская танцоўшчыца балета, першая выканаўца партыі Сванільды ў балеце «Капелія» Леа Дэліба. Яе кар’ера была адной з самых кароткіх у гісторыі.
Біяграфія
Джузэпіна выканала партыю Сванільды яшчэ васямнаццаць разоў (па іншых крыніцах — восем), аднак яе слава была нядоўгай. З-за пачатку франка-прускай вайны Парыжскую оперу закрылі. Падчас аблогі Парыжа опера спыніла выплату заробкаў, і, праз некалькі месяцаў Джузэпіна, аслабленая недахопам харчавання, захварэла на воспу.
Памерла 23 лістапада 1870 года, у дзень, калі ёй споўнілася сямнаццаць гадоў. Яна была пахавана ў Парыжы, на могілках Манмартр. Незадоўга да яе смерці, 2 верасня таго ж года, ад сардэчнага прыступу памёр Артур Сен-Леон.
NGC 6967
NGC 6967 (іншыя абазначэнні — PGC 65385, UGC 11630, MCG 0-53-6, ZWG 374.18, IRAS20450+0013) — галактыка ў сузор’і Вадаліў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Мікіта Андрэевіч Каляскін
Мікіта Андрэевіч Каляскін (нар. ) — беларускі плывец. Майстар спорту Беларусі.
Тальмінавічы
Тальмі́навічы (, Тальминовичи) — аграгарадок у Ляхавіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Ганчароўскага сельсавета.
У 1940—1954 гадах цэнтр Тальмінавіцкага сельсавета. Да 2013 года Тальмінавічы ўваходзілі ў склад Куршынавіцкага сельсавета.
Наваз Шарыф
Міян Махамад Наваз Шарыф (میاں محمد نواز شریف; нар. 25 снежня 1949, Лахор, Пенджаб, Пакістан) — пакістанскі палітык і бізнесмен, лідар Пакістанскай мусульманскай лігі (Наваза Шарыфа), чатыры разы прэм'ер-міністр Пакістана.
Біяграфія
Наваз Шарыф нарадзіўся ў сям’і бізнесмена ў Лахоры. Ён скончыў Універсітэт Пенджаба і затым працаваў у кампаніі Ittefaq, якую заснаваў яго бацька.
У 1985 годзе Шарыф стаў галоўным міністрам Пенджаба, а ў 1990 годзе атрымаў на чале сваёй партыі перамогу на датэрміновых парламенцкіх выбарах, якія прайшлі пасля адхілення ад улады Беназір Бхута, выступаючы з кансерватыўных пазіцый і заклікаючы да актыўнай барацьбы з карупцыяй. У 1992 годзе Шарыф пачаў праводзіць аперацыю «Чыстка» у Карачы, накіраваную на памяншэнне сацыяльнай нестабільнасці ў горадзе і ліквідацыю яго палітычных праціўнікаў з арганізацыі індыйскіх імігрантаў Рух Махаджыра Каўмі. У той жа час урад Шарыфа не змог спыніць падзенне на траціну курсу пакістанскай рупіі да долара.
У выніку, 18 красавіка 1993 года прэзідэнт Пакістана Гудам Ісхак Хан спыніў дзейнасць урада Шарыфа па абвінавачванні ў карупцыі, непатызме і забойстве палітычных апанентаў і распусціў Нацыянальную асамблею, прызначыўшы новыя выбары і пераходны ўрад. Аднак праз шэсць тыдняў Вярхоўны суд краіны, настроены на карысць Шарыфа, адмяніў прэзідэнцкі ўказ. Армія Пакістана, зрэшты, адмовілася прызнаць гэта рашэнне, і пасля перамоў паміж Шарыфам і прэзідэнтам яны абодва сышлі ў адстаўку, і былі праведзены датэрміновыя выбары, на якіх перамогу атрымала Пакістанская народная партыя пад кіраўніцтвам Беназір Бхута.
У канцы 1996 года ўрад Бхута быў адпраўлена ў адстаўку, і ў наступным годзе адбыліся новыя выбары, на якіх партыя Шарыфа перамагла з вялікай перавагай. Адразу пасля прыходу да ўлады ён прыняў папраўкі да канстытуцыі, якія забаранялі прэзідэнту распускаць урад і давалі партыям права пазбаўляць сваіх дэпутатаў мандатаў за нязгоду з партыйнай лініяй. Гэтыя папраўкі зрабілі новую датэрміновую адстаўку ўрада амаль немагчымай. У канцы 1997 года суддзі прагаласавалі за адстаўку старшыні Вярхоўнага суда, пасля чаго сышоў у адстаўку і прэзідэнт Фарук Легары, прыхільнік Бхута, і новым прэзідэнтам стаў міністр юстыцыі Рафік Тарар. У тым жа годзе для барацьбы з тэрарызмам была заснавана асобая судовая сістэма, прызнаная ў наступным годзе неканстытуцыйнай Вярхоўным судом.
Адмена Шарыфам выхаднога дня ў пятніцу адштурхнула ад яго многіх кансерватыўна-рэлігійных прыхільнікаў і вымусіла шукаць падтрымкі ў свецкага ліберальнага электарата, які падтрымліваў Бхута. Для павышэння папулярнасці ўрада ў канцы 1997 года была адкрыта аўтамагістраль Лахор-Ісламабад, а ў пачатку 1998 года ў адказ на індыйскія ядзерныя выпрабаванні праведзены першыя ў гісторыі Пакістана выпрабавання ядзернай зброі. Аднак папулярнасць урада працягвала зніжацца. Пад маркай барацьбы з тэрарызмам Шарыф распусціў урад Сінда, заснаваў ваенныя трыбуналы і скараціў грамадзянскія свабоды. У лютым 1999 года ён правёў у Лахоры сустрэчу з індыйскім прэм’ер-міністрам Аталам Біхары Ваджпаі, накіраваную на паляпшэнне адносін паміж краінамі. Была падпісана Лахорская дэкларацыя, якая абмежавала ўзаемнае выкарыстанне ядзернай зброі. Аднак прадпрынятае па ініцыятыве камандуючага арміяй Первеза Мушарафа пранікненне пакістанскіх войскаў на індыйскую частку Кашміра прывяло да Каргільскай вайны, якая завяршылася пераканаўчай перамогай Індыі і абвастрэннем адносін паміж Шарыфам і Мушарафам.
У канцы 1998 года ўрад Шарыфа прапанаваў увесці ў Пакістане прававую сістэму, заснаваную на шарыяце, і ўвяло яе сярод плямёнаў памежнага Паўночнага захаду. Аднак закон, ухвалены Нацыянальнай асамблеяй, быў адхілены ў Сенаце. Тым часам эканамічная сітуацыя пагаршалася.
Калі 12 кастрычніка 1999 года Шарыф адправіў у адстаўку камандуючага арміяй Первеза Мушарафа і паспрабаваў не ўпусціць яго на тэрыторыю краіны, Мушараф здзейсніў ваенны пераварот, скінуўшы Шарыфа, які быў арыштаваны і прыгавораны да пажыццёвага зняволення. Зрэшты, прысуд быў заменены высылкай у Саудаўскую Аравію. У 2002 годзе ён саступіў старшынства ў партыі свайму брату Шахбазу Шарыфу.
У верасні 2007 года Шарыф паспрабаваў вярнуцца на радзіму, але не быў выпушчаны з самалёта. У лістападзе 2007 года Шарыф усё ж вярнуўся для ўдзелу ў парламенцкіх выбарах. Пасля забойства Беназір Бхута ён першапачаткова заклікаў да іх байкоту і адстаўкі Мушарафа, але затым заключыў кааліцыйнае пагадненне з ПНП пад кіраўніцтвам мужа Бхута Асіфа Алі Зардары. На выбарах у пачатку 2008 года партыя Шарыфа заняла другое месца па колькасці мандатаў у Нацыянальную асамблею і выйграла мясцовыя выбары ў Пенджабе. Аднак неўзабаве пасля адмовы новага ўрада аднавіць на пасадзе звольненых Мушарафам суддзяў Шарыф перайшоў у апазіцыю. 16 сакавіка 2009 года ён быў узяты пад хатні арышт, але неўзабаве вызвалены.
5 чэрвеня 2013 года Наваз Шарыф у чацвёрты раз зацверджаны прэм’ер-міністрам Пакістана. Вызвалены ад пасады Вярхоўным судом Пакістана ў канцы ліпеня 2017 года.
Руднічкі
Руднічкі́ (, Руднички) — пасёлак у Капыльскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Бабаўнянскага сельсавета.
Да 24 мая 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Старакапыльскага сельсавета, да 8 чэрвеня 1963 года — у склад Слабада-Кучынскага сельсавета.
NGC 6968
NGC 6968 (іншыя абазначэнні — PGC 65428, MCG -2-53-6, NPM1G -08.0539, IRAS20458-0829) — галактыка ў сузор’і Вадаліў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Хацяж
Хаця́ж (, Хотяж) — вёска ў Ляхавіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Ганчароўскага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Куршынавіцкага сельсавета.
Перастаноўка (камбінаторыка)
Перастано́ўка з
n
элементаў — размяшчэнне гэтых элементаў у якім-небудзь парадку.
Яўген Мікалаевіч Кавалёў
Яўген Мікалаевіч Кавалёў (нар. ) — беларускі плывец. Майстар спорту Беларусі.
Перастаноўка (камбінаторыка)
Усяго існуе прозных перастановак.
Яўген Мікалаевіч Кавалёў
Дасягненні
На Чэмпіянаце Беларусі па плаванні 2013 года заняў 7-е месца на дыстанцыі 100 м брасам.
Чэмпіён Беларусі на кароткай вадзе 2013 года на дыстанцыі 50 м брасам. Бронзавы прызёр чэмпіянату Беларусі на кароткай вадзе 2013 года на дыстанцыі 100 м брасам і ў камбінаванай эстафеце 4 × 50 м.
Пераможца Першынства Беларусі 2014 года на дыстанцыі 100 м брасам.
Бронзавы прызёр чэмпіянату Беларусі 2015 года на дыстанцыі 100 м брасам.
Срэбраны прызёр чэмпіянату Беларусі 2016 года на дыстанцыях 50 м і 100 м брасам, а таксама ў камбінаванай эстафеце 4 × 100 м. Бронзавы прызёр на дыстанцыі 200 м брасам.
Андраш Золтан
Андраш Золтан (Zoltán András; нар. г., горад ) — венгерскі беларусіст. Старшыня Венгерскай асацыяцыі беларусістаў, член Венгерскага лінгвістычнага таварыства. Удзельнічаў у рабоце Міжнародных з'ездаў славістаў у Кіеве (1983), Сафіі (1988), Браціславе (1993), Кракаве (1998), выступаў з дакладамі на Міжнародных кангрэсах беларусістаў і ўкраіністаў, Гарэцкіх чытаннях, розных навуковых канферэнцыях (Мінск, Гродна, Вільнюс, Масква і інш.).
Біяграфія
Нарадзіўся ў сям'і лютэранскага пастара і настаўніцы. Пасля заканчэння аддзялення рускай і польскай філалогіі Будапешцкага ўніверсітэта з 1974 г. працаваў на кафедры рускай мовы — асістэнтам, ад'юнктам, дацэнтам. У 1991 г. узначаліў наваствораную кафедру ўсходнеславянскай і балтыйскай філалогіі, на якой пасля прыезду ў Будапешт у 1994 годзе дацэнта Брэсцкага дзяржаўнага універсітэта Мікалая Аляхновіча пачалі актыўна распрацоўвацца і асобныя праблемы беларускага мовазнаўства. З 2003 г. загадвае кафедрай украінскай філалогіі і застаецца ў складзе кафедры ўсходнеславянскай і балтыйскай філалогіі.
Рымашы (Капыльскі раён)
Рымашы́ (, Рымаши) — вёска ў Капыльскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Бабаўнянскага сельсавета.
Маргарыта III (графіня Фландрыі)
Біяграфія
Дачка Людовіка II Мальскага і Маргарыты, дачкі Жана III, герцага Брабанта.
У 1357 годзе Маргарыта сямігадовай дзяўчынкай была выдадзена замуж за герцага Бургундскага Філіпа, але праз 4 года стала ўдавой.
Другім яе мужам у 1369 годзе стаў новы герцаг Бургундскі Філіп II Смелы, сын караля Францыі Жана Добрага.
У другім шлюбе нарадзіліся:
Дзякуючы дынастычным шлюбам Маргарыты, Фландрыя і Франш-Кантэ сталі часткай Бургундыі.
Кішы Карасу
Кішы Карасу — сяло ў Жармінскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Карасускай сельскай акругі. Код КАТА — 634477100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 913 чалавек (484 мужчыны і 429 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 611 чалавек (320 мужчын і 291 жанчына).
Аскаралы
Аскаралы — сяло ў Жармінскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Карасускай сельскай акругі. Код КАТА — 634477200.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 318 чалавек (178 мужчын і 140 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 209 чалавек (110 мужчын і 99 жанчын).
NGC 6969
NGC 6969 (іншыя абазначэнні — PGC 65425, UGC 11633, MCG 1-53-1, ZWG 400.2, KARA 889) — спіральная галактыка (Sa) ў сузор’і Дэльфін.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Асколкі
Аско́лкі (Осколки, 海馬島) — група малых бязлюдных астравоў і скал вулканічнага паходжання ў Малой градзе Курыльскіх астравоў. Адміністрацыйна ўваходзіць у склад Сахалінскай вобласці Расіі. На астравы таксама прэтэндуе Японія. Плошча — 1,5 км².
Астравы Асколкі — частка ахоўнай зоны Курыльскага запаведніка, у сувязі з чым у акваторыі астравоў абмежавана гаспадарчая дзейнасць.
Спасылкі
Асколкі
NGC 6970
NGC 6970 (іншыя абазначэнні — PGC 65608, ESO 235-8, AM 2048-485, IRAS20486-4857) — спіральная галактыка з перамычкай (SBa) ў сузор’і Індзеец.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Павел Сяргеевіч Капылоў
Павел Сяргеевіч Капылоў (нар. ) — беларускі плывец. Майстар спорту Беларусі.
Дасягненні
Бронзавы прызёр чэмпіянату Беларусі на кароткай вадзе 2011 года на дыстанцыі 200 м брасам.
Чэмпіён Беларусі 2013 года на дыстанцыі 200 м брасам.
Пераможца Алімпійскіх дзён моладзі Беларусі 2009 года на дыстанцыі 200 м брасам.
Пераможца Кубка Беларусі 2014 года на дыстанцыі 200 м брасам.
Панцырныя рыбы
Панцырныя рыбы, або плакадэрмы (Placodermi) — клас сківічнаротых (Gnasthostomata), якія жылі ў палеазоі, пачынаючы з ранняга сілура. Росквіт панцырных рыб прыйшоўся на дэвон, аднак у яго канцы клас гэтых рыб цалкам вымер. Раннія панцырныя рыбы жылі выключна ў прэснай вадзе, але пазней яны перасяліліся і ў мора. Характэрнай прыкметай панцырных рыб была абароненасць галавы і тулава касцяным панцырам. Самым буйным з прадстаўнікоў быў дунклеастэй, дасягаў 10 метраў у даўжыню.
Адахаўшчына (Ляхавіцкі раён)
Ада́хаўшчына (, Адаховщина) — вёска ў Ляхавіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Навасёлкаўскага сельсавета.
Каратабе (Усходне-Казахстанская вобласць)
Каратабе — аул у Жармінскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Каратабінскай сельскай акругі. Код КАТА — 634479100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва аула складала 917 чалавек (463 мужчыны і 454 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у ауле пражывалі 598 чалавек (306 мужчын і 292 жанчыны).
Зінаіда Анатолеўна Васільева
Зінаіда Анатолеўна Васільева (Зинаида Анатольевна Васильева;, Пецярбург — ) — беларуская балерына і педагог. Народная артыстка БССР (1940).
Біяграфія
Скончыла Ленінградскае харэаграфічнае вучылішча ў 1933 годзе. У 1933—1937 гадах салістка тэатраў імя Кірава і Малога опернага ў Ленінградзе, Вялікага тэатра СССР, пасля 1950 года — балетмайстар-рэпетытар у тэатрах оперы і балета Адэсы,. У 1937—1949 гадах салістка Дзяржаўнага тэатра оперы і балета БССР. Адначасова педагог і першы мастацкі кіраўнік харэаграфічнага аддзялення Мінскага тэатральнага вучылішча (з 1937 года) і Беларускага харэаграфічнага вучылішча (1945—1949). У 1950—1961 гадах працавала балетмайстрам у Новасібірскім тэатры оперы і балета, Адэскім тэатры оперы і балета. У 1962—1965 гадах выкладала класічны танец у балетнай школе ў Каіры.
Творчасць
З аднолькавай мастацкай пераканаўчасцю выконвала лірыка-драматычныя і камедыйныя ролі, аказала вялікі ўплыў на развіццё класічнага танца ў беларускім балеце. Стварыла на беларускай сцэне вобразы Ванды («Салавей» М. Крошнера), Адэты—Адыліі («» П. Чайкоўскага), Марыі («» Б. Асафьева), Каламбіны («Арлекінада» Р. Дрыга), Лізы («» П. Л. Гертэля; у 1944 годзе паставіла гэты балет).
Старая Гута
Стара́я Гу́та (, Старая Гута) — вёска ў Капыльскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Бабаўнянскага сельсавета.
Бургундскія Нідэрланды
Бургундскія Нідэрланды — гістарычны перыяд з 1384 па 1530 гады, калі тэрыторыі сучасных Нідэрландаў, Бельгіі, Люксембурга і часткі Францыі знаходзіліся пад уладай герцагаў Бургундыі.
Значная частка гэтых тэрыторый была атрымана ў спадчыну герцагамі Бургундскімі (малодшай галіной французскай каралеўскай дынастыі Валуа) у 1384 годзе, пасля смерці Людовіка Мальскага. Яго спадчынніца Маргарыта III выйшла замуж за Філіпа Смелага, сына французскага караля Іаана II і заснавальніка бургундскай лініі дынастыі Валуа. Філіп успадкаваў графствы Фландрыя, Артуа, Рэтэль, Бургундыя і Невер. Разам з Маргарытай яны пачалі эру бургундскага панавання ў Нідэрландска-Бельгійскім рэгіёне.
Бургундскія тэрыторыі былі пашыраны за кошт графства Намюр у 1421 годзе, герцагстваў Брабант і Лімбург у 1430, графстваў Эно, Галандыя і Зеландыя ў 1432, герцагства Люксембург у 1441 і герцагства Гельдэрн у 1473.
Эра Валуа доўжылася да 1477 года, калі апошні з герцагаў — Карл Смелы — загінуў на поле бою, не пакінуўшы спадчыннікаў мужчынскага полу, і тэрыторыя Герцагства Бургундскага ў адпаведнасці з салічным законам перайшла французскай кароне. Нідэрландскай часткай былых бургундскіх уладанняў сталі кіраваць дачкі Карла Смелага — Марыя Бургундская — і яе муж Максіміліян I, імператар Свяшчэннай Рымскай імперыі. Такім чынам, улада ў Бургундскіх Нідэрландах перайшла ад Валуа да Габсбургаў. Іх унук Карл V выдаў у 1549 годзе Прагматычную санкцыю, якая пераўтварыла Бургундскія Нідэрланды ў Сямнаццаць правінцый.
NGC 6971
NGC 6971 (іншыя абазначэнні — PGC 65462, UGC 11637, MCG 1-53-2, ZWG 400.3) — спіральная галактыка (Sb) ў сузор’і Дэльфін.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Івана-Агародніцкі сельсавет
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Слуцкага раёна Слуцкай акругі БССР. Цэнтр — вёска Івана-Агароднікі. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Бабруйскай акругі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Слуцкім раёне БССР. З 21 чэрвеня 1935 года ў Слуцкім раёне Слуцкай акругі. Пасля ўвядзення абласнога падзелу 20 лютага 1938 года ў Слуцкім раёне Мінскай вобласці. У 1939 годзе цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Крамянкі. З 20 верасня 1944 года ў складзе Бабруйскай вобласці. З 8 студзеня 1954 года ў складзе Мінскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года сельсавет скасаваны, яго тэрыторыя далучана да Кіраўскага сельсавета.
Бажкі
Бажкі́ (, Божки) — вёска ў Ляхавіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Навасёлкаўскага сельсавета.
NGC 6972
NGC 6972 (іншыя абазначэнні — PGC 65485, UGC 11640, MCG 2-53-4, ZWG 425.11, NPM1G +09.0513) — галактыка ў сузор’і Дэльфін.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Цагельня (Капыльскі раён)
Цаге́льня (, Цагельня) — пасёлак у Капыльскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Бабаўнянскага сельсавета.
Леанель Фернандэс
Леане́ль Ферна́ндэс (Leonel Fernández), поўнае імя — Леане́ль Анто́ніа Ферна́ндэс Рэ́йна (Leonel Antonio Fernández Reyna, нар. 26 снежня 1953, Санта-Дамінга) — дамініканскі палітык, прэзідэнт Дамініканскай Рэспублікі з 16 жніўня 1996 да 16 жніўня 2000 года і з 16 жніўня 2004 года да 16 жніўня 2012 года.
Нарадзіўся ў Санта-Дамінга, дзяцінства і юнацтва правёў у Нью-Ёрку, ЗША. Скончыў універсітэт у Санта-Дамінга, працаваў выкладчыкам і журналістам, затым заняўся палітыкай. Быў выбраны прэзідэнтам у 1996 годзе і, пасля чатырохгадовага перапынку, пераабраны на другі тэрмін у 2004 годзе. Пасля выбараў 16 мая 2008 года быў пераабраны на трэці тэрмін.
Жанаты. Жонка — Маргарыта Седэнья дэ Фернандэс. Сын — Амар Леанель Фернандэс Дамінгес.
Спасылкі
Leonel dice su gobierno fortalece la democracia
Клаўе
Клаўе — французскае прозвішча.
Адзі
Адзі (, да 1993 г. — Марынаўка, да 2015 г. — Былкылдак ) — аул у Жармінскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Каратабінскай сельскай акругі. Код КАТА — 634479200.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва аула складала 477 чалавек (249 мужчын і 228 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у ауле пражывалі 337 чалавек (171 мужчына і 166 жанчын).
Жазэ Марыя Невіш
Жазэ́ Мары́я Перэ́йра Не́віш (José Maria Pereira Neves), нар. 28 сакавіка 1960, Санта-Катарына, Сант'ягу, Каба-Вердэ) — прэм'ер-міністр Рэспублікі Каба-Вердэ з 1 лютага 2001, пераабраны на новы тэрмін 14 снежня 2006 года, прэзідэнт Афрыканскай партыі незалежнасці Каба-Вердэ (ПАІКВ) з чэрвеня 2000 года, віцэ-прэзідэнт Нацыянальнай Асамблеі Рэспублікі Каба-Вердэ, віцэ-прэзідэнт дэпутацкай групы ПАІКВ у Нацыянальнай Асамблеі. Прафесар Вышэйшага інжынернага інстытута (г. Прая).
Біяграфія
Скончыў Вышэйшую школу бізнесу ў Сан-Паўлу (Бразілія).
З 1977 года член саюза Афрыканскай моладзі імя Амілкара Кабрала. з 1980 — член Афрыканскай партыі незалежнасці Гвінеі і Каба-Вердэ (са студзеня 1981 года — Афрыканскай партыі незалежнасці Каба-Вердэ);
З чэрвеня 2000 года прэзідэнт Афрыканскай партыі незалежнасці Каба-Вердэ. 1 лютага 2001 года абраны прэм’ер-міністрам Рэспублікі Каба-Вердэ і пераабраны на новы тэрмін 14 студзеня 2006 года.
У кастрычніку 2021 года Жазэ Марыя Невіш перамог на прэзідэнцкіх выбарах у першым туры 17 кастрычніка, як сведчаць першыя вынікі, апублікаваныя на афіцыйным сайце. Атрымаў 51,5 % галасоў, гэта абсалютная большасць, неабходная для выбараў у першым туры, згодна з вынікамі, якія адносяцца да 97 % выбарчых участкаў.
NGC 6973
NGC 6973 — зорка ў сузор’і Вадаліў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Спіс кіраўнікоў Фландрыі
Графства Фландрыя ўзнікла ў 862 г., калі кароль заходніх франкаў Карл II Лысы перадаў вобласць да захаду ад Шэльды свайму зяцю Балдуіну Жалезнай Руцэ, які стаў першым маркграфам Фландрыі. Яго нашчадкі з розных дынастый кіравалі Фландрыяй да Вялікай французскай рэвалюцыі. Кіраўнікі з XII стагоддзі насілі тытул графа Фландрыі. Першапачаткова яны з'яўляліся васаламі каралёў Францыі, пакуль у 1526 г. Францыск I не саступіў сюзерэнітэт над Фландрыяй імператару Свяшчэннай Рымскай імперыі. У 1405 г. Фландрыя ўвайшла ў склад Бургундскіх Нідэрландаў і разам з імі ў 1482 г. была ўспадкавана Габсбургамі. Пад уладай апошніх краіна заставалася да 1790 г. У перыяд Вялікай французскай рэвалюцыі Фландрыя была анексавана Францыяй, а з 1815 па 1830 г. знаходзілася ў складзе каралеўства Нідэрландаў. З 1831 г. Фландрыя ўваходзіць у склад Бельгіі, а тытул графа Фландрскага носяць малодшыя дзеці бельгійскіх каралёў.
Эліят Фіцрой Белгрэйв
Сэр Эліят Фіцрой Белгрэйв (Sir Elliott Fitzroy Belgrave, нар. 16 сакавіка 1931) — барбадаскі юрыст, дзеючы генерал-губернатар Барбадаса.
Цялядавічы
Цяля́давічы (, Телядовичи) — вёска ў Капыльскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Бабаўнянскага сельсавета.
Кентарлау
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва аула складала 580 чалавек (289 мужчын і 291 жанчына). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у ауле пражываў 381 чалавек (192 мужчыны і 189 жанчын).
Пётр Харытонавіч Папоў
Пётр Харыто́навіч Папо́ў (Пётр Харитонович Попов; 10 студзеня 1868 года, станіца Мігулінская, Вобласць Войска Данскога, Расійская імперыя — 6 кастрычніка 1960 года,Нью-Ёрк) — Данскі атаман, Генеральнага штаба генерал ад кавалерыі.
NGC 6974
NGC 6974 — эмісійная туманнасць у сузор’і Лебедзь.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Яўген Віталевіч Каранчук
Яўген Віталевіч Каранчук (нар. ) — беларускі плывец. Майстар спорту Беларусі.
Дасягненні
Бронзавы прызёр Кубка Беларусі 2015 года на дыстанцыі 200 м на спіне.
На Чэмпіянаце Беларусі па плаванні на кароткай вадзе 2014 года заняў 7-е месца на дыстанцыі 200 м на спіне.
Рыта Дакота
Рыта Дакота, сапраўднае імя — Маргарыта Сяргееўна Герасімовіч (нар. 9 сакавіка 1990, Мінск) — расійская і беларуская спявачка, кампазітар і аўтар-выканаўца.
Біяграфія
Нарадзілася 9 сакавіка 1990 года ў Мінску. Бацька: Сяргей Герасімовіч — інжынер гуказапісу; маці: Святлана Герасімовіч — выхавальніца ў дзіцячым садку.
Пачатак музычнай кар’еры
У 5 гадоў пачала займацца музыкай. Калі Рыце споўнілася 7 гадоў, мама запісала яе ў музычную школу. Педагогі вызначылі Рыту ў клас фартэпіяна, а тэхніку вакалу яна вывучала самастойна, запісаўшыся ў школьны хор. Ездзіла на розныя конкурсы і фестывалі, перамагла ў конкурсе « Квітней, Беларусь ».
У 10 гадоў напісала сваю першую песню.
У 2004 годзе Рыта пачала пісаць песні для ўласнага панк-гурта.
Скончыўшы школу, Рыта збіралася паступіць у музычны каледж імя М. І. Глінкі, але перадумала і паступіла ў студыю вакалу «Фортэ» ў Мінску. У той жа час Рыта захапілася графіці і вучылася маляваць. Тады ў Мінску гасцявалі графітнікі з Партугаліі, яны ўбачылі малюнкі спявачкі і апісалі іх як «дакотат», якое перакладаецца як «шматграннасць». Так з’явіўся псеўданім Дакота.
Рыта атрымала вышэйшую адукацыю ва УДІКу па спецыяльнасці гукарэжысёр. У 2005 годзе прыняла ўдзел у беларускім музычным конкурсе «Зорны дыліжанс».
«Фабрыка зорак»
У 2007 годзе 17-гадовая Рыта прыехала з Мінска на маскоўскі кастынг сезона «Фабрыка зорак». Дзяўчына марыла не пра ўласны удзел, а ёй хацелася паказаць дыскі са сваёй музыкай вядомым расійскім прадзюсарам. Рыту запрасілі ўдзельнічаць у конкурсным адборы, і яна не адмовілася і паспяхова прайшла кастынг. На ўсіх этапах праекта Дакота выконвала свае ўласныя песні, і пісала кампазіцыі для калег па праекце. Хітом стала песня «Спички», якую з Інтэрнэту спампавалі больш за мільён разоў. На праекце Рыта пазнаёмілася з будучым мужам Уладам Сакалоўскім.
Сольны праект
Пасля завяршэння праекта Рыта знікла з тэлеэкранаў, таму што спяваць чужыя песні яна не хацела і марыла стаць «спеўным аўтарам». Арганізавала свой рок-гурт Monroe, з якім яна выступала на музычных фестывалях «Нашествие» і «Kubana».
У 2015 годзе выканаўца прыняла ўдзел у праекце «Главная сцена» на канале «Расія-1» і з аўтарскімі кампазіцыямі выйшла ў паўфінал конкурсу. Яе настаўнікам на праекце стаў вядомы прадзюсар Віктар Дробыш.
У 2016 годзе Рыта Дакота запісала трэк «Полчеловека».
Псеўданім
Выступае Маргарыта пад псеўданімам «Дакота», што ў перакладзе з партугальскага сленгу азначае «шматгранная, незвычайная».
Асабістае жыццё
Былы муж — Улад Сакалоўскі, з якім удзельнічала разам у праекце «Фабрыка зорак-7». Ёсць дачка Мія.
Тэбуласмта
Тэбуласмта (Ту́лой-лам), ტებულოსმთა) — найвышэйшая гара Усходняга Каўказа.
Размешчана на мяжы Расіі (Чачня) і Грузіі (Тушеція) у Бакавым хрыбце, паміж вытокамі Андыйскае Койсу і вярхоўямі ракі Чанту-Аргун.
Вяршыня Тэбуласмты пакрыта вечнымі снягамі. Вышыня над узроўнем мора складае 4492 метра. Складзена юрскага гліністымі сланцамі і пясчанікамі.
Анастасія Віктараўна Каракоўская
Анастасія Віктараўна Каракоўская (нар. ) — беларуская плыўчыха. Майстар спорту Беларусі.
Дасягненні
Срэбраная прызёрка чэмпіянату Беларусі на кароткай вадзе 2013 года ў эстафеце 4 × 50 м вольным стылем. Бронзавая прызёрка на дыстанцыі 50 м вольным стылем, на дыстанцыі 50 м на спіне і ў камбінаванай эстафеце 4 × 50 м.
Бронзавая прызёрка чэмпіянату Беларусі 2015 года на дыстанцыі 100 м вольным стылем.
Чэмпіёнка Беларусі 2016 года ў эстафеце 4 × 100 м вольным стылем і ў камбінаванай эстафеце 4 × 100 мікст. Бронзавая прызёрка на дыстанцыі 50 м батэрфляем.
Кольчатыя чэрві
Апісанне
Найбольш высокаарганізаваныя чэрві з другаснай поласцю цела — цэломам. Даўжыня ад доляў міліметра да 3 м. Цела сегментаванае, укрыта тонкай кутыкулай. Колжасць сегментаў — да некалькіх соцень. На баках кожнага сегмента органы руху — параподыі.
Маюць добра развіты скурна-мускульны мяшок. Поласць цела раздзелена на камеры і запоўнена поласцевай вадкасцю.
Класіфікацыя
Адрозніваюць 3 класы:
Асаблівасці біялогіі
Стрававальная сістэма складаецца з трох аддзелаў: пярэдняга, сярэдняга і задняга кішэчніка. Пярэдні аддзел уключае рот, ротавую поласць, глотку, стрававод, валляк, мускульны страўнік.
Дыханне праз кутыкулу, у некаторых ёсць шчэлепы. Большасць мае прымітыўную крывяносную сістэму замкнутага тыпу (сэрца няма). Органамі выдзялення з’яўляюцца пасегментна размешчаныя нефрыдыі. Нервовая сістэма мае каляглотачнае нервовае кольца і сегментарныя гангліі, злучаныя нервовымі перамычкамі ў выглядзе лесвіцы або брушнога нервовага ланцужка. Ёсць органы смаку, нюху. Органы слыху пабудаваны па тыпу лакатараў.
Раздзельнаполыя або гермафрадыты. Размнажэнне бясполае (пачкаванне) і палавое. Развіццё прамое або з ператварэннем (лічынка трахафора).
Бацькаўшчына (Гродна)
«Бацькаўшчына» — арганізацыя, створаная ў Гродне 1 сакавіка 1919 года пасля пераезду асноўнага кіраўніцтва БНР.
Фактычна прадоўжыла дзейнасць менскай арганізацыі «Бацькаўшчына».
У яе склад уваходзілі Кастусь Езавітаў (старшыня), Усевалад Боеў, Язэп Варонка, Тодар Вернікоўскі, Іван Карчынскі, Я. Курлаў, Сымон Якавюк і інш. Выдавала газету «Бацькаўшчына». Апекавала бедных навучэнцаў беларускіх школ. Спыніла дзейнасць у красавіку 1919 года.
Елаўстан
Елаўстан (Yellowstone) — рака на паўночным захадзе ЗША, правы прыток р. Місуры (лічыцца асноўным прытокам верхняга Місуры). Каля 1200 км (па іншых дадзеных 1600 км), плошча басейна 182,3 тыс. км². Сярэдні расход вады 365 м³/с. Бярэ пачатак і працякае (у верхнім цячэнні) у Скалістых гарах. Таксама працякае па тэрыторыі штатаў Мантана, Ваёмінг, Паўночная Дакота, і Елаўстонскі нацыянальны парк. У верхнім цячэнні ўтварае каньёны (да 360 м глыбінёй) і вадаспады. У сярэднім і ніжнім цячэнні — спакойная раўнінная рака. Сілкаванне ў гарах снегавое і дажджавое; вяснова-летнія паводкі. У штаце Мантана рака шырока выкарыстоўваецца для арашэння.
Вялікая Лотва (Ляхавіцкі раён)
Вялі́кая Ло́тва (, Великая Лотва) — вёска ў Ляхавіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Навасёлкаўскага сельсавета.
Да 17 лістапада 1959 года вёска ўваходзіла ў склад Ляхавіцкага сельсавета, да 1964 года знаходзілася ў адміністрацыйным падпарадкаванні Ляхавіцкага гарсавета.
Спіс Сусветных серый
Сусветная серыя — штогадовая чэмпіёнская серыя ў Галоўнай лізе бейсбола (МЛБ) і заключная частка пост-сезона.
Дзмітрый Аляксандравіч Карпіза
Дзмітрый Аляксандравіч Карпіза (нар. ) — беларускі плывец. Майстар спорту Беларусі.
Спіс Сусветных серый
Спіс
Ніжэй прадстаўлены спіс усіх Сусветных серый. У дужках пазначаныя парадкавы нумар удзелу каманды ў серыі, а таксама лік перамог і паразаў у Сусветных серыях.
Дзмітрый Аляксандравіч Карпіза
Дасягненні
Срэбраны прызёр Алімпійскіх дзён моладзі Беларусі 2013 года на дыстанцыі 100 м на спіне.
Срэбраны прызёр Алімпійскіх дзён моладзі Беларусі 2014 года на дыстанцыі 200 м на спіне.
Іван Данілавіч Папоў
Іва́н Дані́лавіч Папо́ў (Иван Данилович Попов; 24 лютага 1864 года, невядома — канец лютага 1920 года, на рацэ Бенсуцек, каля ) — адзін з вядомых казачых афіцэраў Данской арміі, генерал-лейтэнант, Георгіеўскі кавалер.
Кызылагаш (Жармінскі раён)
Кызылагаш — сяло ў Жармінскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Кызылагашскай сельскай акругі. Код КАТА — 634481100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1133 чалавекі (559 мужчын і 574 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 611 чалавек (309 мужчын і 302 жанчыны).
NGC 6975
NGC 6975 (іншыя абазначэнні — NGC 6976, PGC 65620, MCG -1-53-15, NPM1G -05.0582, HCG 88C) — галактыка ў сузор’і Вадаліў.
Гарбачы (Ляхавіцкі раён)
Гарбачы́ (, Горбачи) — вёска ў Ляхавіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Навасёлкаўскага сельсавета.
NGC 6975
Гэты аб’ект занесены ў новы агульны каталог некалькі разоў, з абазначэннямі NGC 6975, NGC 6976.
Олеў Йыгі
Олеў Йы́гі (Olev Jõgi;, вёска Веске, востраў Саарэмаа, Эстонія — ) — эстонскі літаратуразнавец, перакладчык. Заслужаны пісьменнік Эстоніі (1978). Лаўрэат Літаратурнай прэміі Эстоніі 1971.
Язвіны (Капыльскі раён)
Я́звіны (, Язвины) — вёска ў Капыльскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Бабаўнянскага сельсавета.
NGC 6975
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Олеў Йыгі
Скончыў у 1956 годзе Тартускі ўніверсітэт.
Біяграфія
Аўтар зборнікаў літаратурна-крытычных артыкулаў «Літаратурныя каардынаты» (1963), «Зыб на вадзе» (1973), «Барозны і цені» (1975, Літаратурная прэмія імя Ю. Смуўла 1976).
Перакладаў з беларускай мовы. Удзельнічаў у выданні на эстонскай мове выбраных вершаў Янкі Купалы (1966), Якуба Коласа (1968). Пераклаў на эстонскую мову зборнікі апавяданняў «Сірочы хлеб», аповесць «Апошняя сустрэча» Янкі Брыля, аповесць «Трэцяя ракета» Васіля Быкава, раманы «Людзі на балоце» і «Подых навальніцы» Івана Мележа, трылогію «На ростанях» Якуба Коласа.
Спіс аб’ектаў PGC (1948001—1949000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1948001—1949000)
Гара Арсія
Гара Арсія (Arsia Mons) — патухлы шчытападобны вулкан на Марсе, размешчаны ў раёне правінцыі Фарсіда. Самы паўднёвы з трох вулканаў гэтай вобласці. Найвышэйшая гара ў Сонечнай сістэме, Алімп, знаходзіцца на паўночны захад. Вулкан названы па легендарнаму рымскаму лесу Арсія Сільва.
Дыяметр Арсіі складае каля 435 км, яе вышыня амаль 19 км (вулкан Алімп вышэй на 2 км), што больш чым на 9 км вышэй навакольнага плато. Кальдэра вулкана мае амаль 110 км у шырыню. Атмасферны ціск у вяршыні апускаецца ніжэй за 107 Паскаляў .Пасля Алімпу гэта другі вулкан планеты па вышыні.
Кожны год у пачатку паўднёвай марсіянскай зімы на Арсіі назіраецца цікавая пагодны з’ява. У гэты час сонечныя прамяні награваюць схілы вулкана, паветра падымаецца, несучы з сабой невялікую колькасць пылу. У выніку паветра сыходзіць у кальдэры вулкана, і дробныя ападкі, садзьмуць са схілаў вулкана, ўтвараюць воблака пылу, дастаткова шчыльнае для назіранняў з арбіты. Штогод гэта з’ява назіраецца толькі на працягу кароткага прамежку часу. Пылавое воблака над Арсіяй можа захвалююцца на 15-30 км.
Кальдэра Арсіі была сфарміравана пасля таго, як гара калапсавала ў выніку вывяржэння магмы. На схілах вулкана маюцца і іншыя геалагічныя ўтварэнні.
Магчымыя пячоры
У 2007 на схілах Арсіі пры дапамозе спадарожнікавай здымкі было адзначана сем гіпатэтычных уваходаў у пячору. Яны атрымалі неафіцыйныя назвы Дэна, Хлоэ, Вэндзі, Эні, Эбі, Нікі і Джын. Яны нагадваюць «люкі», утвораныя абвальваннем зводу пячоры.
Перапад дзённых і начных тэмператур у гэтых круглявых аб’ектах складае толькі трэць ад перападу, назіранага на навакольнага мясцовасці. Хоць гэта значэнне больш адрозніваецца, чым для буйных пячор на Зямлі, гэта толькі пацвярджае наяўнасць глыбокіх западзін. Тым не менш, з-за экстрэмальных вышынь гэтыя аб’екты наўрад ці могуць служыць прытулкам для якіх-небудзь формаў марсіянскага жыцця.
На больш новай фатаграфіі аднаго з аб’ектаў відаць, як сонца асвятляе бакавую сценку, што прадугледжвае наяўнасць толькі вертыкальнай ямы, а не ўваход ў больш шырокае падземнае памяшканне. Тым не менш, цемната аб’екта кажа пра тое, што яго глыбіня павінна быць не менш за 78 метраў.
Эквілібрыум
«Эквілі́брыум» (Equilibrium) — амерыканскі антыўтапічны фільм 2002 года, зняты рэжысёрам па ўласным сцэнарыі. Галоўныя ролі ў фільме выканалі Крысціян Бейл, Эмілі Уотсан, Тэй Дыгз,, Шон Бін і.
Фільм апавядае пра свет будучыні, у якім дзеля захавання міру і спакою цалкам забаронены любыя праяўленні пачуццяў, а грамадзяне штодня прымаюць адмысловы прэпарат для іх падаўлення. Джон Прэстан, урадавы агент з бездакорнай рэпутацыяй, які строга адсочвае ўсялякае парушэнне закона аб пачуццёвым злачынстве, аднойчы прапускае дозу прэпарата і сам пачынае зазнаваць пачуцці. Гэтае здарэнне прыводзіць яго да мноства супярэчнасцяў — як з навакольным светам, так і з самім собой.
Карціна выклікала палярную рэакцыю ў крытыкаў і гледачоў. У той час, як большасць прафесійных аглядальнікаў раскрытыкавалі кінастужку, сярод звычайных гледачоў «Эквілібрыум» атрымаў пераважна высокія ацэнкі і з часам набыў статус культавага фільма.
Сюжэт
Падзеі фільма адбываюцца ў недалёкай будучыні ў футурыстычным горадзе-дзяржаве Лібрыі. Практычна ўвесь свет ляжыць у руінах пасля Трэцяй сусветнай вайны. Здагадваючыся, што чалавецтва не перажыве Чацвёртую, сусветныя лідары прымаюць рашэнне стварыць бесканфліктнае грамадства. Прычынай усіх канфліктаў улады аб’яўляюць людскія пачуцці, і цяпер любыя матэрыялы, здольныя стымуляваць эмоцыі, — ад твораў мастацтва да незвычайных прадметаў інтэр’еру — пад забаронай. Пры выяўленні, такія матэрыялы павінны неадкладна знішчацца шляхам спалення. Апрача таго, усе грамадзяне Лібрыі павінны рэгулярна рабіць ін’екцыі прэпарата прозіум, які падаўляе эмоцыі.
У Лібрыі пануе таталітарны рэжым, улада ў горадзе належыць Савету Тэтраграматона на чале з лідарам, больш вядомым, як «Правадыр» або «Айцец». Ён жыве затворнікам і не ўзаемадзейнічае ні з кім апрача Савета, але яго выявы трансліруюцца паўсюль у горадзе, ствараючы культ яго асобы. Савет Тэтраграматона імкнецца навязаць аднолькавае жыццё для ўсіх лібрыянцаў і выкарыстоўвае паліцыю дзяржаўнага апарата для забеспячэння адзінства і адпаведнасці. На вяршыні праваахоўчай сістэмы Лібрыі знаходзяцца клерыкі Граматона. Арганізаваныя на падабенства рэлігійнага ордэна, яны вывучаюць смяротнае баявое мастацтва Ган-ката, якое вучыць атакаваць і абараняцца на аснове статыстычна найбольш верагодных пазіцый ворагаў падчас бою. У задачы клерыкаў уваходзіць выяўленне і знішчэнне забароненых матэрыялаў, а таксама затрыманне «пачуццёвых злачынцаў» — людзей, якія адмовіліся ад прыёму прозіума. Гэтыя нязгодныя хаваюцца ў незаселеных пустках за межамі Лібрыі і захоўваюць ад знішчэння ацалелыя творы мастацтва.
Галоўны герой фільма па імені Джон Прэстан (Крысціян Бейл) займае пост клерыка Граматона першага класа. Пасля знішчэння чарговага прыстанішча супраціўленцаў Прэстан заўважае, што яго напарнік Эрал Партрыдж (Шон Бін) узяў сабе кнігу вершаў Ейтса. Ён пачынае падазраваць Партрыджа ў пачуццёвым злачынстве і ў хуткім часе выкрывае яго. Пры спробе затрымання Партрыдж дэманструе сваю гатоўнасць аказаць супраціўленне, і Прэстану прыходзіцца застрэліць яго. Перад смерцю Партрыдж чытае напарніку верш Ейтса, і гэта выводзіць Прэстана з душэўнай раўнавагі. Неўзабаве пасля гэтага Прэстан выпадкова разбівае ампулу з ранішняй дозай прозіума. Ён адпраўляецца за заменай, але ўжо на месцы адмаўляецца ад сваёй задумы.
Прэстану прызначаюць новага напарніка па прозвішчы Брант (Тэй Дыгз). Разам з ім яны адпраўляюцца на затрыманне пачуццёвай злачынкі Мэры О’Браен (Эмілі Уотсан), якая перастала прымаць прэпарат. У яе доме клерык знаходзіць патаемнае памяшканне поўнае забароненых матэрыялаў, і жанчыну арыштоўваюць. Падчас допыту яна выкрывае перад Прэстанам бессэнсоўнасць жыцця, пазбаўленага пачуццяў, і клерык не знаходзіць пераканаўчых довадаў, каб супрацьпаставіць ёй. Перад сном Прэстан ужо свядома вырашае адмовіцца ад дозы, ранкам ён прабуджаецца ў моцным хваляванні і назірае ўзыход сонца праз завесу дажджу. Гэтае відовішча моцна ўражвае Прэстана, і ён вырашае і надалей адмаўляцца ад прэпарата.
Падчас чарговага рэйду ў пустках клерыка пачынае бянтэжыць праліваемая кроў, ён з разгубленасцю глядзіць у вочы паміраючаму побач з ім чалавеку. Гэтым разам, знайшоўшы схованку забароненых матэрыялаў, ён не спяшаецца адразу абвяшчаць пра гэта. Ён з цікавасцю аглядае ўсе сабраныя тут прадметы, спрабуе іх навобмацак. Выпадкова ён уключае музычны праігравальнік, на якім стаіць пласцінка з Дзявятай сімфоніяй Бетховена. Уражаны прыгажосцю музыкі ён раптам пачынае плакаць. Як раней Партрыдж, цяпер Прэстан прысвойвае сабе адну са знойдзеных кніг. Тым часам на заднім двары выяўляюць агароджаны ўчастак з сабакамі. Клерык Брант загадвае застрэліць усіх, але Прэстан ратуе аднаго сабаку, прыкрываючыся патрэбай зрабіць аналіз на інфекцыю. Ноччу ён выязджае на пусткі, каб адпусціць сабаку, але натрапляе на патруль і, абараняючыся, забівае ўсіх.
Прэстан ужо некаторы час не прымае прозіум, хаваючы нявыкарыстаныя ампулы за люстэркам, і яму ўсё цяжэй не выклікаць падазрэнняў. Да таго ж яго пачынаюць адольваць пяшчотныя пачуцці да «пачуццёвай злачынкі» Мэры О’Браен. Даследуючы ўлікі па яе справе, ён выкрадае чырвоную стужку з яе водарам.
Пасля масавага забойства паліцэйскіх на пустках ціск на паўстанцаў узмацняецца. Цяпер іх дазваляецца зніштажаць без суда і следства. Падчас новага рэйду Прэстан сутыкаецца з групай паўстанцаў і спрабуе іх уратаваць. Дзеля гэтага яму зноў прыходзіцца ўчыніць масавае забойства паліцэйскіх. Аднак у рэшце рэшт група паўстанцаў усё адно трапляе ў пастку, і іх расстрэльваюць на месцы.
Прэстан просіць у віцэ-консула дазволу заняцца пошукам Падполля, каб раз і назаўжды зніштожыць яго. Ён даследуе ўлікі па справе свайго былога напарніка і знаходзіць здымак, дзе ён выяўлены разам з Мэры О’Браен. На абароце напісана слова «Свабода». Ён зноў дапытвае О’Браен, але не даведваецца нічога новага. Жанчына робіць замах на яго жыццё, і на імгненне яны аказваюцца ў непасрэднай блізкасці адзін да аднаго. Прэстан абдумвае надпіс на фотаздымку і здагадваецца, што гэта назва бібліятэкі. Ён наведваецца туды і, націснуўшы на ўпраўляючага гэтай установы, выяўляе ўваход у падполле, якое знаходзіцца літаральна пад вуліцамі і дамамі Лібрыі.
Там ён знаёміцца з Юргенам і іншымі падпольшчыкамі. Аказваецца, што яны ўжо даўно назіраюць за Прэстанам, ведаюць пра яго адмову ад прозіума і пра яго пачуцці да Мэры. Падпольшчыкі просяць Прэстана, каб ён знайшоў спосаб забіць Правадыра. Калі паўстанцы даведаюцца, што кансулат пазбаўлены кіраўніцтва, то адразу ўзарвуць бомбы, закладзеныя пад заводамі па вытворчасці прозіума, а без штодзённай дозы прэпарата чалавечая натура неўзабаве возьме сваё. Клерык згаджаецца дапамагчы. На развітанне Юрген дае параду Прэстану: яму нельга бачыць Мэры перад крэмацыяй. Аднак, Прэстан, не здольны стрымаць свае пачуцці, спрабуе спыніць працэдуру, але не паспявае і становіцца сведкам яе спалення.
Прэстан не вытрымлівае наплыву гора, ён падае на калені і пачынае рыдаць. У гэты момант побач з’яўляецца клерык Брант і арыштоўвае яго. Брант прыводзіць Прэстана да віцэ-консула Дзюпонта, каб абвінаваціць у эмацыянальным злачынстве, аднак Прэстану ўдаецца павярнуць справу так, што вінаватым аказваецца сам Брант. Таго адразу ж арыштоўваюць і адпраўляюць на спаленне. Прэстана адпускаюць, і ён імчыць дадому, каб не даць знайсці ў сябе нявыкарыстаны прозіум, аднак схованка аказваецца ўжо пустой. Да Прэстана падыходзіць яго сын, працягвае яму ягоныя ампулы са сховішча і раскрывае, што ён і яго сястра не прымаюць прэпарат ужо даўно, яшчэ са смерці маці.
Падпольшчыкі разам з Прэстанам прыводзяць у дзеянне план па знішчэнні дыктатарскага рэжыму. Клерык паведамляе, што знайшоў падполле, і перадае яго ўдзельнікаў у рукі правасуддзя. Цяпер, стаўшы героем, што перамог паўстанцаў, ён просіць аб аўдыенцыі ў Айца. Перад аўдыенцыяй у Прэстана забіраюць зброю, а потым абвяшчаюць, што яму прыйдзецца прайсці праверку на паліграфе. Падчас праверкі да Прэстана падыходзіць клерык Брант, а на экране перад ім з’яўляецца сам Айцец і расказвае збянтэжанаму клерыку, што ўсё гэта было часткай яго вялікага плана па ўкараненні свайго чалавека ў падполле. Айцец ведаў пра эмацыянальнае злачынства Прэстана, дапусціў арышт Бранта, каб усыпіць пільнасць Прэстана, дазволіў яму ўвайсці ў падполле і стаць для іх сваім, а потым здаць іх. Потым твар на экране змяняецца, на яго месцы з’яўляецца віцэ-консул Дзюпонт, які тлумачыць, што Айцец даўно памёр, і зараз дзяржавай кіруе ён.
Прэстан пераадольвае сваю збянтэжанасць, у рукаве ў яго аказваецца прыхаваная зброя, і ён распраўляецца са шматлікай аховай. Уварваўшыся ў пакоі Дзюпонта, ён знішчае яго асабістых ахоўнікаў, потым адольвае клерыка Бранта. Урэшце Прэстан уступае ў цяжкі бой са спрактыкаваным байцом Дзюпонтам, адным са стваральнікаў баявога мастацтва «ган-ката». Перамогшы і ў гэтым баі, Прэстан намерваецца забіць тырана. Аднак, Дзюпонт пачынае маліць аб літасці. Ён прызнаецца, што і сам з’яўляецца пачуццёвым злачынцам, спрабуючы сыграць на эмоцыях Прэстана і абудзіць у ім жаль, але той успамінае пра смерць Мэры і забівае Дзюпонта. Затым ён урываецца ў тэлецэнтр і знішчае перадатчыкі тэлеэкранаў, якія кругласуткава вяшчаюць прапаганду.
У Лібрыі пачынаецца рэвалюцыя. У той час, як лідараў супраціўлення вядуць на смяротнае пакаранне, паўстанцы ўзрываюць фабрыкі прозіума, тым самым спыняючы яго вытворчасць, і расстрэльваюць салдатаў Тэтраграматона. У фінальнай сцэне Джон Прэстан стаіць у промнях сонца, трымаючы ў руцэ чырвоную стужку — усё, што засталося ад Мэры. На яго твары блукае ледзь прыкметная ўсмешка…
Здымкі
Здымкі фільма праходзілі з 19 кастрычніка па 10 снежня 2000 года пераважна ў Берліне. Сярод месцаў здымак былі наступныя лакацыі :
Музычнае суправаджэнне
Музычнае суправаджэнне да фільма напісаў нямецкі кампазітар.
Пракат і зборы
Вытворчы бюджэт фільма склаў 20 мільёнаў долараў. Паколькі студыя «» не разлічвала на поспех у пракаце, то распрадала правы рэгіянальным пракатчыкам па ўсім свеце і ўжо на гэтым этапе пакрыла бюджэт фільма. Каб пазбегнуць рызыкі страты грошай, студыя значна скараціла выдаткі на рэкламную кампанію фільма, у сувязі з чым карціна была выпушчана толькі ў абмежаваны пракат. Прэм’ера фільма ў ЗША адбылася 6 снежня 2002 года, карціна прабыла ў амерыканскім пракаце ўсяго тры тыдні і прынесла 1,19 млн долараў. Міжнародны пракат прынёс карціне яшчэ 4,16 млн долараў.
Рэйтынгі
Агрэгатар крытычных аглядаў «Metacritic» дае фільму ўсярэдненую ацэнку ў 33 балы са 100 на аснове 22 рэцэнзій прафесійных крытыкаў. Карыстальніцкі рэйтынг на гэтым рэсурсе складае 8.4/10. Паводле дадзеных іншага папулярнага агрэгатара крытычных аглядаў «Rotten Tomatoes» сярод 91 рэцэнзента станоўчую ацэнку фільму далі ўсяго 37, што складае 41 %. Глядацкі рэйтынг кінастужкі аднак склаў 81 % на аснове больш чым 250 тысяч галасоў. Абагуленае меркаванне крытыкаў сфармулявана наступным чынам: Глядацкія ацэнкі на іншых папулярных сайтах, прысвечаных кіно: 3.5/5 на сайце «AllMovie», 3.5/5 на сайце «AlloCiné» , 6.5/10 на сайце «FilmAffinity» , 7.4/10 на сайце «IMDb» , 7.9/10 на сайце «КиноПоиск».
Узнагароды
Паводле інфармацыі сайта «Internet Movie Database» фільм быў адзначаны 2 намінацыямі на кінапрэміі.
Новаапостальская царква ў Рэспубліцы Беларусь
Новаапостальская царква ў Рэспубліцы Беларусь — частка міжнароднай Новаапостальскай царквы. Грамады падзелены на дзве акругі.
Апісанне
Апостал Клінглэр у 1991 годзе паклаў пачатак царквы ў Беларусі. Старшыня ўправы царквы — Людміла Мікалаеўна Чыжмакова.
Грамада
На ўсёй тэрыторыі рэспублікі дзейнічае 21 рэлігійная грамада: