cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Новае жыццё (царква)
Перагляд справы ў Вышэйшым гаспадарчым судзе
Увосень 2008 года судовы працэс паміж «Новым Жыццём» і Мінгарвыканкамам быў адноўлены з азначэннем: «У сувязі з тым, што неабходнасць кансультацый з кампетэнтнымі органамі адпала». 13 студзеня 2009 года суддзя К. Караткевіч вынесла рашэнне на карысць Мінгарвыканкама. Вернікам было адмоўлена ва ўсіх патрабаваннях.
16 сакавіка 2009 года ўлады ў пісьмовай форме прапанавалі вернікам абмеркаваць пытанне будаўніцтва ў раёне МКАД і вуліцы Шаранговіча новага будынка царквы на зямельным участку плошчай 0,4 га, які ў чатыры разы меншы за раней выдзелены. Аднак на агульным сходзе 5 мая вернікі адзінагалосна прагаласавалі супраць гэтай прапановы. Яны звяртаюць увагу на тое, што рашэнне пытання аб выдзяленні суполцы новага зямельнага ўчастку зойме да двух гадоў і запатрабуе ад царквы не менш за 100 тыс. долараў ЗША, а на ўзвядзенне новага храму неабходна вынайсці ад 3 да 5 млн долараў.
Пасля прысуду
14 жніўня вернікам суполкі «Новае жыццё» судовыя выканаўцы ўручылі распараджэнне пра тое, што, паводле рашэння Вышэйшага гаспадарчага суда, яны мусяць вынесці сваю маёмасць і да 21 жніўня пакінуць храм. З 21 жніўня 2009 года будынак царквы знаходзіцца на балансе ЖРЭА Маскоўскага раёна Мінска, аднак вернікі вырашылі не сыходзіць добраахвотна і працягнулі ладзіць свае набажэнствы.
У канцы 2009 года супрацоўнікі Мінскага гарадскога камітэта прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя выявілі сляды нафтапрадуктаў у пробах, узятых на праезнай частцы дарогі ля будынку царквы, і інтэрпрэтавалі гэта як забруджанне навакольнага асяроддзя. 26 лютага 2010 года суд Маскоўскага раёна Мінску пастанавіў, што царква «Новае Жыццё» за нанесены ўрон павінна сплаціць кампенсацыю ў памеры 263 мільёны рублёў, а таксама штраф 8,75 мільёны рублёў. Як сцвярджае юрыст супольнасці хрысціян поўнага Евангелля ў Рэспубліцы Беларусь Сяргей Луканін, пры адборы спробаў грунту не прысутнічалі панятыя і прадстаўнікі супольнасці. Тэрыторыя вакол царквы раней выкарыстоўвалася калгасам імя Калініна для сельгасвытворчасці, а затым на ёй размяшчалася несанкцыянаваная звалка прамысловых адкідаў з рэшткамі і рухавікамі аўтамабіляў. Адкідаючы абвінавачванні ў прадузятасці, старшыня Мінскага гарадскога камітэта прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя Аляксандр Баравікоў паведаміў, што царква не адзіная юрыдычная асоба, да якой мае прэтэнзіі экалагічнае ведамства. У якасці прыкладу чыноўнік назваў Мінскі маторны завод, да якога за псаванне земляў прад’яўлены пазоў на суму 15 млн рублёў.
Агульная сума штрафаў на канец жніўня 2010 года склала 266 мільёнаў рублёў (каля 10 тысяч долараў былі сплочаны). Вернікі прынялі рашэнне не плаціць штрафы. А для таго, каб абскардзіць рашэнне суду, трэба сплаціць пошліну ў памеры 17 мільёнаў рублёў. Акрамя таго, паводле словаў юрыста царквы Сяргея Луканіна, спадзеваў на станоўчы вынік справы ў гэтым выпадку таксама мала, бо дагэтуль адбыліся агулам больш за 30 судоў, але адстаяць свае правы ў іх так і не атрымалася.
У будынку царквы абрэзаныя ўсе камунікацыі (у тым ліку электрычнасць і вада), а яе банкаўскі рахунак арыштаваны.
Стан рэчаў у цяперашні момант
Наступнае паведамленне пра тое, што вернікі павінны пакінуць памяшканне, прыйшло юрысту Сяргею Луканіну 27 лістапада 2012 года, праз тры гады пасля прысуду. Паводле пастановы Вышэйшага гаспадарчага суда, будынак павінен быць вызвалены да 5 снежня. У адказ парафіяне пачалі кругласутачную малітву ў памяшканні царквы.
4 снежня 2012 года, наконадні планаванага высялення Сяргей Луканін атрымаў пастанову судовае выканаўцы Гаспадарчага суда пра тое, што вытворчасць па справе высялення скасаваная. Спыненне адбылося ў сувязі з заявай ЖРЭА Маскоўскага раёна, на баланс якога перададзены будынак царквы, аб адмове ад спробы забраць будынак. Аднак усе ранейшыя рашэнні суда засталіся ў сіле.
Затрыманні
11 лютага 2010 года на праспекце Незалежнасці быў затрыманы юрыст царквы «Новае Жыццё» Сяргей Луканін, які прапаведаваў сярод моладзі. Правёўшы гадзіну ў камеры Цэнтральнага РАУС, ён быў адпушчаны без складання пратаколу.
NGC 1369
NGC 1369 (іншыя абазначэнні — ESO 358-34, MCG -6-9-4, FCC 176, PGC 13330) — галактыка ў сузор’і Эрыдан.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Новае жыццё (царква)
Штрафы
Пасля таго, як у царквы быў адняты зямельны надзел, а пазней і будынак царквы, пастара Вячаслава Ганчарэнку і адміністратара царквы Васіля Юрэвіча некалькі разоў штрафавалі за правядзенне несанкцыянаваных набажэнстваў.
10 сакавіка 2008 года Вячаслаў Ганчарэнка аштрафаваны на 350 000 рублёў за невыкананне пракурорскага прадпісання даць магчымасць агледзець будынак.
25 красавіка 2008 года Вячаслаў Ганчарэнка аштрафаваны на 40 базавых велічыняў (1 400 000 рублёў) за парушэнне правілаў збору подпісаў грамадзян (подпісы збіраліся пад зваротам у Канстытуцыйны суд за тое, каб былі ўнесены змены ў закон аб рэлігіі і ў Адміністрацыйны кодэкс Рэспублікі Беларусь) і на 350 000 руб. за невыкананне пракурорскага распараджэння даць магчымасць агледзець будынак прадстаўнікам энерганагляду, пажарным і прадстаўнікам камунальных службаў.
1 кастрычніка 2009 года Вячаслаў Ганчарэнка аштрафаваны на 12 базавых велічыняў (420 000 руб.) за ўчыненне перашкодаў супрацоўнікам МНС РБ пры спробе агледзець будынак.
Розгалас
У снежні 2009 года Еўрапейскі парламант прыняў рэзалюцыю па Беларусі, у якой «ад беларускіх улад чакаецца дакладны і значны прагрэс у справе дэмакратызацыі грамадства на працягу 2010 года» і выказваецца надзея, што царква «Новае жыццё» атрымае магчымасць дзейнічаць свабодна.
Зняты тэлеканалам «Белсат» дакументальны фільм «Шанец на новае жыццё», які распавядае пра гісторыю царквы і яе вернікаў, быў адзначаны на III Фесце фільмаў пра сям’ю, што прайшоў 21-23 кастрычніка ў Лодзі (Польшча), за «спраўны падыход да тэмы пераследу рэлігійнай меншасці ў Беларусі».
У падтрымку царквы «Новае Жыццё» выступілі патэнцыйныя кандыдаты ў прэзідэнты на выбарах 2010 года Віталь Рымашэўскі, Мікола Статкевіч, Уладзімір Някляеў, Яраслаў Раманчук, Андрэй Саннікаў, Аляксей Міхалевіч і Рыгор Кастусёў. Іхні зварот з заклікам да ўладаў спыніць ціск на пастара і вернікаў царквы «Новае Жыццё» і забяспечыць канстытуцыйнае права на свабоду сумлення накіраваны ў Адміністрацыю прэзідэнта, у Палату прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу, упаўнаважанаму па справах рэлігій і нацыянальнасцей, у офіс АБСЕ ў Рэспубліцы Беларусь, Еўрапейскі парламент.
Высяленне ў 2021 годзе
16 студзеня 2019 года ў Мінску было грамадскае абмеркаванне плана па ўнясенні змяненняў у горадабудаўнічы праект дэталёвага планавання паўднёвай частцы мікрараёна Сухарава. План прадугледжвае будаўніцтва жылля і аб’ектаў сацыяльнай інфраструктуры. На месцы царквы вырашылі пабудаваць школу. У канцы 2020 года упраўленне прымусовага выканання вынесла абшчыне царквы прадпісанне з патрабаваннем да 31 снежня 2020 г. выканаць судовы загад ад 23 кастрычніка 2009 года і вызваліць будынак былога кароўніка плошчай 1621 кв.м. па вуліцы Кавалёва, 72.
5 студзеня 2021 года судовыя выканаўцы прыйшлі да будынку царквы і склалі пратакол аб невыкананні прадпісання аб высяленні з памяшкання, а 17 лютага 2021 года судовыя выканаўцы пры падтрымцы міліцыі прымусова ўвайшлі ў царкву і прымусілі вернікаў і адміністратараў пакінуць памяшканне.
21 лютага вернікі правялі малітоўную акцыю каля будынка.
Анатоль Майсеевіч Бардовіч
Анатоль Майсеевіч Бардовіч (, в. Малыя Навасёлкі, Дзяржынскі раён Мінская акруга, БССР) — мовазнавец. Кандыдат філалагічных навук (1958). Прафесар (1992). Заслужаны работнік вышэйшай школы БССР (1982).
Біяграфія
У 1935 г. сям'ю Бардовічаў выслалі як спецперасяленцаў у Комі АССР. У 1945 г. закончыў Сыктыўкарскае педвучылішча, у 1951 г. — Мінскі педінстытут імя А. М. Горкага, у 1956 г. — аспірантуру пры ім. З 1945 г. працаваў настаўнікам. У 1951—1953 гг. выкладчык рускай мовы і літаратуры, завуч Нясвіжскага педвучылішча. 3 1957 г. старшы выкладчык, дацэнт, у 1965—1974 гг. загадчык кафедры агульнай і рускай мовы, з 1974 г. намеснік дэкана, з 1978 г. дэкан філалагічнага факультэта, пасля яго раздзялення ў 1993 г. — дэкан факультэта рускай філалогіі, у 2001 г. саветнік рэктара па гуманітарных пытаннях, з 2002 г. прафесар кафедры сучаснай рускай мовы Мінскага педагагічнага ўніверсітэта імя Максіма Танка.
Васіль Іванавіч Курылаў
Васіль Іванавіч Курылаў  (30 лістапада 1947, Брэст — 12 лістапада 2019, Брэст) — савецкі футбаліст, паўабаронца; беларускі футбольны трэнер. Майстар спорту СССР.
Біяграфія
Выхаванец брэсцкай ДЮСШ-4. У 1965 году правёў адзін матч за брэсцкі «Спартак» у другой лізе. У 1966—1968 гадах сыграл 27 матчаў, забіў 4 гола за «Дынама» Мінск у чэмпіянаце СССР. У 1969—1970 гадах гуляў у складзе «Металурга» Запорожжа. Далей выступаз за каманды другой лігі: «Авангард» Севастопаль (1971), «Авангард» Роўнае (1972), «Колас» Палтава (1973—1974), «Буг»/«Дынама» Брэст (1975—1978); на працягу трох месяцаў 1978 года забіў тры галы прамым ударам з вуглавога.
Пачынаючы з сезона-1979 працаваў другім трэнерам і начальнікам каманды ў «Дынама Брэст», з мая 1982 да канца года выконваў абавязкі старшага трэнера. на працягу двух гадоў вучышся ў Вышэйшай школе трэнераў. Працаваў начальнікам каманды і ў 1992 году выконваў абавязкі галоўнага трэнера «Вераса». У 1993 — трэнер, у 1993—1994 — галоўны трэнер у «Дынама» Брэст.
У складзе юнацкай зборнай СССР пераможца юнацкага турніру УЕФА 1966.
Зоф’я Адамаўна Тшашчкоўская
Зоф'я Адамаўна Тшашчко́ўская (Трашчкоўская, дзявочае Манько́ўская; 1847, в. Дарагавіца, цяпер Капыльскі раён, Мінская вобласць — ) — польская і беларуская пісьменніца, перакладчыца.
Біяграфія
Нарадзілася ў в. Дарагавіца Слуцкага павета ў сям'i дробнага шляхціца Адама Манькоўскага і яго жонкі Міхаліны Раецкай. З боку маці Зоф'я Манькоўская даводзілася пляменніцай А. Раецкаму, мужу роднай сястры Уладзіслава Сыракомлі Лізаветы. З У. Сыракомлем пазнаёмілася яшчэ ў дзяцінстве, ва ўзросце каля шасці гадоў, у Залуччы.
У 1861—1866 гадах вучылася ў Вільні ў прыватным пансіёне Францішкі Клячкоўскай, тады ж пачала пісаць вершы. У час вучобы часта наведвала дом Сыракомлі. У 1862 годзе паэт падараваў ёй аўтограф верша «Да панны Зоф'і Манькоўскай», чым благаславіў пачынаючую 15-гадовую паэтэсу «спяваць пасля яго на сіратлівай Літве».
Неўзабаве па заканчэнні пансіёна была выдадзена замуж за афіцэра расійскай арміі Вацлава Тшашчкоўскага. Калі муж служыў у Разанскай губерні, жыла ў Зарайску. Удзельнічала ў руска-турэцкай вайны 1877—1878 гадоў. Потым ізноў вярнуліся ў Расію, жылі ў Ноўгарадзе, дзе пасябравала з ссыльным удзельнікам паўстання 1863—1864 гадоў і паплечнікам Кастуся Каліноўскага Ф. П. Зянковічам, які значна паўплываў на паэтэсу. У пісьмах да Зянковіча былі змешчаны вядомыя беларускія вершы.
Друкавацца пачала ў 1887 годзе. У 1899-1906 гг. яны pэгyляpнa дpyкaвaлicя нa cтapoнкax тaкix пoльcкix пеpыядычныx выдaнняў, як «Prawda» («Праўдa»), «Kurier Litewski» («Літoўcкi вecнiк»), «Tygodnik Ilustrowany» («Ілюcтpaвaны штoтыднёвiк»).
Апошнія гады правяла ў роднай в. Дарагавіца, дзе паглыбілася ў спасціжэнне беларускай народнай песні (цыкл «Дарагавіцкія песні»). Памерла года. Пахавана на могілках в. Бабоўня (цяпер Капыльскі раён).
Творчасць
Першыя літаратурныя спробы Тшашчкоўскай падтрымаў яе сваяк Уладзіслаў Сыракомля. Менавіта яго літаратурны ўплыў адчуваецца ў завастрэнні яе цікавасці да роднага краю і жыцця народа, ў напісанні твораў, тэматычна і праблемна звязаных з Беларуссю і мясцовымі вуснапаэтычнымі традыцыямі, і ўрэшце ў напісанні паэтэсай арыгінальных беларускіх вершаў.
Малы драматычны тэатр (Санкт-Пецярбург)
Акадэмічны Малы драматычны тэатр — Тэатр Еўропы (Академический Малый драматический театр — Театр Европы) — расійскі драматычны тэатр у Санкт-Пецярбургу. Мастацкім кіраўніком — дырэктарам тэатра з’яўляецца Леў Абрамавіч Додзін.
Зоф’я Адамаўна Тшашчкоўская
Творчасць
Усе публікацыі падпісвала крыптанімам Адам М-скі (скарочанае прозвішча бацькі). Зоф'я Тшашчкоўская свядома і мэтанакіравана падтрымлівала сваё паэтычнае інкогніта, маючы на тое важкія асабістыя прычыны: ''«Сабою сярод людзей не хачу быць не з-за капрызу, але з увагі на маё сучаснае прозвішча і на магчымую будучыню. Не хачу нікога з сабою звязваць.»'' Верагодна, што сваёй паэтычнай польскамоўнай творчасцю яна не хацела пашкодзіць мужу, афіцэру царскай арміі.
Малы драматычны тэатр (Санкт-Пецярбург)
Гісторыя
Ленінградскі абласны драматычны тэатр малых формаў быў створаны ў Ленінградзе ў 1944 годзе рашэннем Выканаўчага камітэта Ленінградскага абласнога Савета дэпутатаў працоўных ад 9 верасня 1944 г. № 83. Першы час тэатр быў перасоўным, не меў уласнага будынка, а трупа тэатра давала спектаклі ў пасёлках і вёсках Ленінградскай вобласці. Толькі ў 1956 годзе тэатру быў перададзены будынак у Ленінградзе на вуліцы Рубінштэйна, дом 18. З 1944 па 1969 год дырэктарам тэатра быў Яўген Міхайлавіч Корнбліт. З 1961 па 1966 гады галоўны рэжысёр тэатра — Якаў Сямёнавіч Хамармер. З 1967 па 1970 год галоўны рэжысёр тэатра — Вадзім Сяргеевіч Голікаў.
Зоф’я Адамаўна Тшашчкоўская
Творчасць
Роднай вёсцы прысвяціла цыкл вершаў на польскай мове «Дарагавіцкія песні». Аўтар вершаванага зборніка на польскай мове «Адзін з многіх» (1890). У вершах шырока выкарыстоўвала беларускі фальклор і лексіку. Як паслядоўніца Сыракомлі ў сваіх творах звярталася да гераічнага мінулага роднага краю (нізка «Былыя акорды»), выказвала замілаванне да блізкіх з дзяцінства мясцін («3 жыцця i тугі», «Выня»), захапленне сялянскай трываласцю i спачуванне сацыяльна абяздоленым.
IC 3168
IC 3168 — галактыка тыпу SB? (кампактная выцягнутая галактыка) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Малы драматычны тэатр (Санкт-Пецярбург)
Гісторыя
У 1993 годзе загадам Міністэрства культуры Расійскай Федэрацыі ад 27 лістапада 1993 г. № 663 тэатру прысвоена ганаровае званне «Акадэмічны». У 1995 годзе загадам Міністэрства культуры Ленінградскай вобласці ад 1 лютага 1995 г. № 10 тэатр перайменаваны ў Дзяржаўную ўстанову «Санкт-Пецярбургскі дзяржаўны акадэмічны Малы драматычны тэатр» Міністэрства культуры Ленінградскай вобласці.
У 1998 годзе рашэннем Генеральнай Асамблеі Саюза еўрапейскіх тэатраў МДТ прысвоены статус Тэатра Еўропы.
У 2000 годзе загадам Камітэта па культуры Урада Ленінградскай вобласці ад 21 снежня 2000 г. № 116 тэатр перайменаваны ў Ленінградскую абласную ўстанову культуры «Акадэмічны Малы драматычны тэатр — Тэатр Еўропы». У 2003 годзе распараджэннем Урада Расійскай Федэрацыі ад 24 лістапада 2003 г. № 1693-р тэатр ператвораны ў Федэральную дзяржаўную ўстанову культуры «Акадэмічны Малы драматычны тэатр — Тэатр Еўропы». Новым заснавальнікам стала Міністэрства культуры Расійскай Федэрацыі.
З 2011 года афіцыйная назва тэатра — Федэральная дзяржаўная бюджэтная ўстанова культуры «Акадэмічны Малы драматычны тэатр — Тэатр Еўропы».
IC 3168
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Зоф’я Адамаўна Тшашчкоўская
Творчасць
Абвостранагуманістычнае светаўспрыманне i дэмакратызм поглядаў Тшашчкоўскай спрыялі яе звароту да арыгінальнай i перакладной беларускамоўнай творчасці. Захаваліся яе беларускія верш «Божа, наш бацька, мы твае людзі…» («Беларуская малітва», 1888), які стаў хрэстаматыйным. Верш напісаны ў форме стылізаванага малітоўнага звароту да Бога-Бацькі, у ім распавядаецца аб цяжкай, гаротнай долі роднага краю і яго людзей-працаўнікоў, строфы заканчваюцца малітоўнай просьбай «хлеба, сонца і шчасця».
Захаваліся таксама яе пераклады на беларускую мову паэтычных твораў Яна Чачота («Казак»), Тэафіла Ленартовіча («Каліна»), Марыі Канапніцкай («Ля аконца», «Як жа мне цябе, дзяўчына…»). Перакладала на польскую мову творы англійскай, партугальскай, французскай, чэшскай паэзіі.
Падтрымлівала творчыя кантакты з Вінцэнтам Каратынскім, Янкам Лучынам.
Саборныя школы
Сабо́рныя шко́лы — сярэднія навучальныя ўстановы, якія дзейнічалі ў эпоху сярэдневякоўя пры саборах (епіскапскіх кафедрах) буйных гарадоў Еўропы.
Саборныя школы давалі больш шырокую адукацыю, чым манастырскія і царкоўнапрыходскія школы. У школах навучалі чытанню, пісьму, граматыцы, лічэнню, царкоўным спевам. У эпоху позняга сярэдневякоўя ў іх таксама выкладаліся прадметы трывіума: граматыка, рыторыка, дыялектыка. У асобных школах выкладаліся прадметы квадрывіума: арыфметыка, геаметрыя, астраномія і музыка.
Ніігата (прэфектура)
Ніігата (新潟県) — прэфектура, размешчаная ў рэгіёне Цюбу на востраве Хонсю, Японія. Адміністрацыйны цэнтр прэфектуры — горад Ніігата.
Ніігата — адна з найбуйнейшых прэфектур Японіі, у ёй размяшчаецца найбольшая ў Японіі колькасць сінтаісцкіх свяцілішчаў. Яна з'яўляецца радзімай самурайскага заступніка Уэсугі Кэнсіна. Сучасная Ніігата вядомая сваімі папулярнымі горналыжнымі курортамі (Мёко).
Геаграфія
Ніігата мае выхад да Японскага мора. Яе тэрыторыя перасечана горамі, асабліва высокімі на межах з іншымі прэфектурамі. Да прэфектуры адносіцца астравы Садо і Авасіма. Ніігата размешчана ў адной з найбольш небяспечных сейсмічных зон. Тэрыторыя прэфектуры адпавядае гістарычнай правінцыі Этыго.
Адміністрацыйны падзел
У прэфектуры размешчана 20 гарадоў і 10 паветаў (7 пасёлкаў і 4 сёлы).
Пасёлкі і села
Пасёлкі і сёлы паводле паветаў:
Сімволіка
Першая эмблема прэфектуры была прынята 23 жніўня 1963 года. Яна ўяўляе сабой акружнасць, якая перарываецца стылізаваным сімвалам катаканы «га» (ガ). Сцяг прэфектуры быў прыняты таксама 23 жніўня 1963 года. Новая эмблема была зацверджана 27 сакавіка 1992 года. Хваля, намаляваная на эмблеме, сімвалізуе патэнцыял для бязмежнага развіцця прэфектуры.
Кветкай прэфектуры 23 жніўня 1963 гады абралі цюльпан Геснера, дзікай кветкай — прымулу (primula modesta, 1 сакавіка 2008), дрэвам — японскую камелію (27 жніўня 1966), а птушкай — чырвонаногага ібіса (13 верасня 1965).
Этыго (правінцыя)
— гістарычная вобласць на поўначы Японіі, з боку Японскага мора. Яна межавала з абласцямі Удзэн, Івасіра, Кадзукэ, Сінана і Эцю. Сёння гэта вобласць вядомая як прэфектура Ніігата, хоць гэта прэфектура ўключае таксама гістарычную вобласць Сада. У часы Сэнгоку Этыго кіраваў Уэсугі Кэнсін і яго спадчыннікі; пасля яна перайшла ў валоданне Мацудайра — сваякоў Іэясу.
Іванкіўскі раён
Іванкіўскі раён (Іванківський район) — былая адміністрацыйная адзінка ў складзе Кіеўскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр — Іванкіў (Іванків).
Мікалаеўская царква (Пінск, на могілках)
Мікалаеўская царква — колішні праваслаўны храм у Пінску, які размяшчаўся на праваслаўнай частцы могілак па вуліцы Спакойнай.
Іванкіўскі раён
Гісторыя
Утвораны ў 1923 годзе. Насельніцтва раёна на года складае 30235 чалавек, плошча — 3616 км².
Мікалаеўская царква (Пінск, на могілках)
Гісторыя
Пабудавана ў 1823 годзе з дрэва, перабудавана ў 20 ст. на сродкі вернікаў. Была прыпісана да Свята-Фёдараўскай царквы. Царква была ўнесена ў Збор помнікаў гісторыі і культуры Беларусі (1984). Царква не збераглася, засталіся дзве калоны ганка.
Іванкіўскі раён
Гісторыя
У 1988 годзе далучана тэрыторыя скасаванага Чарнобыльскага раёна, які быў ліквадаваны з-за адсялення вялікай колькасці населеных пунктаў праз наступсты аварыя на Чарнобыльскай АЭС.
Мікалаеўская царква (Пінск, на могілках)
Гісторыя
З царквы паходзіць абраз Маці Божай Адзігітрыі (першая палова XVII ст.), які захоўваецца ў Нацыянальным мастацкім музеі Беларусі.
Архітэктура
Царква — помнік архітэктуры з рысамі класіцызму. Асноўны зруб, аднолькавы па шырыні з бабінцам, пераходзіць у пяцігранную апсіду. Зрубы накрыты агульным дахам. Над бабінцам ўзвышаецца чацверыковая званіца з галоўкай. Фасады ўпрыгожаны пілястрамі. Пры ўваходзе — ганак з 2 калонамі.
Іванкіўскі раён
Гісторыя
Скасаваны 17 ліпеня 2020 года пасля завяршэння адміністрацыйна-тэрытарыяльнай рэформы.
Адміністрацыйны падзел
Тэрыторыя раёна адміністрацыйна складаецца з 1 гарадскога, 1 пасялковага і 26 сельскіх саветаў.
Папулярызацыя навукі
Папулярызацыя навукі — працэс распаўсюджвання навуковых ведаў у сучаснай і даступнай форме для шырокага кола людзей, якія валодаюць пэўным узроўнем гатоўнасці да ўспрымання інфармацыі.
Папулярызацыя навукі, «пераклад» спецыяльных ведаў на мову малападрыхтаванага слухача і чытача — адна з найважнейшых задач, якія стаяць перад папулярызатарамі навукі. Задача папулярызатара навукі — ператварыць сумныя навуковыя звесткі ў цікавую і зразумелую для большасці інфармацыю. Папулярызацыя навукі можа быць накіравана як на грамадства ў цэлым, так і на яго частку, напрыклад, моладзь. Важную ролю ў гэтым працэсе адыгрывае навуковая фантастыка, якая прадказала і натхніла многія навуковыя адкрыцці.
Ад ступені папулярнасці навукі залежыць узровень уваходжання моладзі ў навуку і высокатэхналагічныя галіны, увагі да навуковых праблем недасведчанай часткі грамадства. Вучоныя як носьбіты навуковых ведаў зацікаўлены ў іх захаванні, развіцці і памнажэнні. Папулярызацыя навукі павялічвае колькасць людзей, якія цікавяцца навукай, стымулюючы цікавасць да яе.
Круглова
Круглова — жаночая форма прозвішча Круглоў, гідронім.
Грэка-Бактрыйскае царства
Грэка-Бактрыйскае царства — старажытная дзяржава на тэрыторыі Сярэлняй Азіі, Афганістана, Пакістана і паўночна-заходняй Індыі ў ІІІ — ІІ ст. да н.э.
Заснавана намеснікам (эпархам) Бактрыі Дыядотам каля 250 да н.э. ў вьніку адасаблення сярэднеазіяцкіх тэрыторый ад дзяржавы Селеўкідаў. Уключала Бактрыю, Согд, Маргіяну і інш. Каля 180 да н.э. пачало экспансію на п-аў Індастан, заваявала яго паўночна-заходнюю частку (тэрыторыя сучаснага Пакістана). У выніку ўнутраных міжусобіц, наступлення качэўнікаў каля 175 да н.э. распалася на ўласна Грэка-Бактрыйскае царства і Грэка-Індыйскае царства. Грэка-Бактрыйскае царства захапілі масагеты, і паміж 140 — 130 да н.э. яно перастала існаваць. На яго месцы ўзнікла Кушанскае царства.
Археалагічныя даследаванні сведчаць пра высокую культуру Грэка-Бактрыйскага царства, якая склалася ў выніку ўзаемаабагачэння мясцовых, усходніх эліністычных, індыйскіх і іранскіх элементаў.
Таўяна
Таўяна (Taviano) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Апулія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Лечэ.
Насельніцтва складае 12 632 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 596 чал./км². Займае плошчу 21 км². Паштовы індэкс — 73057. Тэлефонны код — 0833.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Марцін Турскі.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Арляк
Арля́к, Папараць (Pteridium) — род травяністых папарацепадобных раслін сямейства.
Найбольш вядомы і распаўсюджаны від —.
Біялагічнае апісанне
Ваі размешчаныя на карэнішчы чаргова, даволі рэдка, двойчы — або чатыры разы пёрыстыя, з голым хвосцікам. Сорусы размешчаны па краі вай, пакрытыя знешнім несапраўдным індузіям і ўнутраным сапраўдным індузіям, паміж якімі знаходзяцца спарангіі. Споры карычневыя, вуглавата-шарападобныя, дробнашыпаватыя.
Лік храмасом x = 26.
Віды
Некаторыя крыніцы лічаць род манатыпным з адзіным паліморфным відам.
Іншыя крыніцы дадаткова вылучаюць яшчэ каля дзясятка відаў, напрыклад:
Сангілен
Сангіле́н, Сенгіле́н (Сангилен, Сенгилен) — нагор'е ў Расіі, у паўднёва-ўсходняй частцы Тувы. Служыць водападзелам рэк басейна Малога Енісея і Тэс-Хема.
Нагор’е распасціраецца з захаду на ўсход на 230 км, найбольшая шырыня дасягае 120 км. Максімальная вышыня — 3276 м. Нагор’е складзена гнейсамі, крышталічнымі сланцамі, мармуразаванымі вапнякамі, перарванымі інтрузіямі гранітаў. Вяршыні разнастайнай формы: ад платападобных да вышчэрбленых (у абласцях распаўсюджвання старажытнага зледзянення). На паўночных схілах растуць кедрава-лістоўнічныя лясы; у цэнтральнай і паўднёвай частках (у глыбока ўрэзаных далінах) — драўняная расліннасць; на схілах — стэп, пераходзячыя на вышыні 1800—2000 м у горныя лугі і тундру. Ёсць радовішчы жалезістых кварцытаў, нефелінаў, графіту, золата.
Чароўны рог хлопчыка
Апісанне
Арнім і Брэнтана, як і астатнія збіральнікі народных песень XIX стагоддзя, вольным чынам рэдагавалі змест сваіх зборнікаў. З’яўляючыся таленавітымі паэтамі, некаторыя з песень яны выдумалі самастойна. Таксама некаторыя з песень дастасоўваліся да метрычнай сістэмы і тагачаснай фанетыкі нямецкай мовы, што паўплывала на першапачатковы выгляд народнага матэрыялу.
Выбраныя песні з гэтага зборніка былі пакладзеныя на музыку Веберам, Мендэльсонам, Шуманам, Лёвэ, Брамсам і Цэмлінскім.
Цікавыя факты
Пазней Ахім Фон Арнім судзейнічаў першаму выданню «Казак братоў Грым».
Магутны Фэст
«Магутны Фэст» — беларускі штогадовы музычны рок-фестываль на Браслаўскіх азёрах. Мэта — сабраць лепшых прадстаўнікоў аўтарскай рок-музыкі Беларусі, як калектываў-пачаткоўцаў, так і мэтраў беларускай рок-сцэны.
Абарона Вестэрплятэ
Абарона Вестэрплятэ — абарона ваенна-транзітнага дэпо гарнізонам Войска Польскага на паўвостраве Вестэрплятэ падчас вераснёўскай кампаніі 1-7 верасня 1939 года. Гэта была першая бітва Другой сусветнай вайны, але не першым актам агрэсіі (першым актам узброенай агрэсіі Германіі супраць Польшчы лічыцца бамбардзіроўка Велюня, якая адбылася некалькімі хвілінамі раней, супраць мірнага насельніцтва).
Магутны Фэст
Гісторыя
Першы фестываль адбываўся ў 2017 годзе на працягу двух дзён. Выступілі гурты The Stoneface, Yann Zhanchak, FAKE LAB, Красавчики, The Road Dogs, WEESP, Minsk Rock Squad, USED FRIENDLY, OZON, Re1ikt, Electric Poets, TOK RUKOO, The Feedback, ONE STRING MAN, Taste of Submarines, LOUDSCAGE, NEWLEVEL, Gunships to Colorado, Касса.
З 30 чэрвеня па 2 ліпеня 2018 года прайшоў другі «Магутны Фэст». Удзельнікамі фестывалю былі Петля Пристрастия,, Tornado, Aillion, Yann Zhanchak, Electric Poets, NewleveL, Fake Lab, Used Friendly, Gunships to Colorado, Minsk Rock Squad, Russian Roulette, The Stoneface, Artefact, Paulinn, FIBI, Loudscage, Teleport, Бабанцуйка, BOD!ES, The Road Dogs, Красавчики, The Feedback, Бронепаровоз, Касса, Хлест-Off і спецыяльны госць — гурт Anthropos (Італія). Акрамя музыкі для гледачоў фестываля даступныя пляж, мегабургеры,, катанне на маторных лодках, забаўляльныя пляцоўкі, конкурсы і інтэрактывы. На фестываль прыехала каля 2 тысяч гледачоў.
Абарона Вестэрплятэ
Перадгісторыя
У 1920 годзе на невялікім паўвостраве Вестэрплятэ ў Вольным горадзе Гданьску быў пабудаваны польскі ваенны склад. У сакавіку 1924 г. Ліга Нацый пагадзілася цалкам перадаць паўвостраў Вестэрплятэ Польшчы. У кастрычніку 1925 года ўлады Гданьска аддалі паўвостраў палякам у бязвыплатную і бестэрміновую арэнду. У снежні таго ж года Рада Лігі Нацый дазволіла Польшчы трымаць на Вестэрплятэ толькі 88 салдат. Першы польскі аддзел аховы з 22 чалавек, у тым ліку двух афіцэраў, высадзіўся на Вестэрплятэ 18 студзеня 1926 года. Пазней таемна гэтая колькасць павялічылася да 176 салдат і 6 афіцэраў.
Становішча Вестэрплятэ ў канцы жніўня і раніцай 1 верасня
18 жніўня лінейны карабель «Шлезвіг-Гальштэйн» адбыў з Кіля. 23 жніўня (пасля кароткай стаянкі ў Свінауйсце) узяў курс на Гданьск. 25 жніўня з мэтай «візіту» (польск. «wizytą kurtuazyjną») стаў у порце за 150 м ад Вестэрплятэ. У сувязі з пераносам пачатку Польскай кампаніі з 26 жніўня на 1 верасня (праз падпісанне 25 жніўня 1939 г. дамовы паміж Вялікабрытаніяй i Польшчай, а таксама таму, што Гітлеру стала вядома, што Італія пазбягае выконваць свае абязацельствы па Стальному пакту, што аслабляла пазіцыі Германіі ў будучай вайне ), браняносец быў вымушаны заставацца там яшчэ шэсць дзён, пасля чаго быў аддадзены загад «Фіске» (план захопу Гданьска). 26 жніўня камандзір Густаў Клейкамп змяніў дыслакацыю «Шлезвіг-Гольштэйна» уверх па канале паміж Гданьскам і Вестэрплатэ. Маёр Генрык Сухарскі прывёў свой гарнізон у павышаную гатоўнасць.
Касцёл Беззаганнага Сэрца Найсвяцейшай Дзевы Марыі (Орша)
Гісторыя
Парафі арганізавана ў 2001 годзе дзякуючы намаганням Уладзіслава Бліна, аддзелена ад парафіі св. Юзафа. У 2008 годзе вернікам разам з іх тагачасным душпастырам кс. Здзіславам Петрашэўскім удалося пабудаваць часовую капліцу. У 2012 годзе было распачата будаўніцтва новага касцёла.
Абарона Вестэрплятэ
Становішча Вестэрплятэ ў канцы жніўня і раніцай 1 верасня
У ноч з 31 жніўня на 1 верасня, на Вестэрплятэ варту несла ⅓ гарнізона. Астатнія, ня гледзячы на адпачынак, былі гатовыя да дзеянняў, што паццвярджаецца хуткай рэакцыяй жаўнераў і хуткай падрыхтаўкай гарнізона да абароны. Тым часам прыкладна за 400 м ад польскай заставы, у крэпасці Віславуйсце, пад покрывам ночы з палубы «Шлезвіг-Гальштэйна» высадзілася штурмавая рота Крыгсмарынэ. Магутныя гарматы лінкора былі нацэлены на Вестэрплятэ. Камандзір карабля камандор Клейкамп ведаў дату атакі — 1 верасня ў 4:45. Высаджаныя салдаты занялі зыходныя пазіцыі для атакі ля сцяны, якая атачала склад з паўднёвага ўсходу. Нямецкія сапёры заклалі ў некалькіх месцах выбухоўку, каб зрабіць праломы ў агароджы непасрэдна перад пачаткам атакі.
Касцёл Беззаганнага Сэрца Найсвяцейшай Дзевы Марыі (Орша)
Гісторыя
28 чэрвеня 2014 года біскуп Віцебскі Алег Буткевіч благаславіў і ўмураваў вуглавы камень касцёла.
Абарона Вестэрплятэ
Становішча Вестэрплятэ ў канцы жніўня і раніцай 1 верасня
Каля 04:00 «Шлезвіг-Гальштэйн» зняўся з якара і перамясціўся да вусця ракі Вісла з мэтай заняцця лепшай агнявой пазіцыі. У 4:43 у бартавым журнале пазначана: «Карабель вядзе агонь па Вестэрплятэ».
Касцёл Беззаганнага Сэрца Найсвяцейшай Дзевы Марыі (Орша)
Гісторыя
9 чэрвеня 2018 года касцёл быў асвячаны. Дэдыкацыю святыні здзейсніў Мінска-Магілёўскі мітрапаліт арцыбіскуп Тадэвуш Кандрусевіч пры ўдзеле Віцебскага біскупа Алега Буткевіча. На заканчэнне ўрачыстасці асвячэння перад удзельнікамі выступіў Андрусь Такінданг і гурт «Рэха».
Абарона Вестэрплятэ
Польскі бок
Да 1939 года ў гарнізон Вестэрплятэ ўваходзілі 2 афіцэры, 20 унтэр-афіцэраў і 66 салдат (было задзейнічана таксама каля 20 грамадзянскіх служачых, у тым ліку рабочыя з электрастанцыі, чыгуначнага і партовага збудаванняў і складоў). Вясной і летам 1939 года гарнізон быў павялічаны. У верасні 1939 года дэпо ахоўвалі 182 салдаты, у тым ліку 5 афіцэраў і лекар (па іншых звестках 205—210 салдат, у тым ліку больш за 70 унтэр-афіцэраў). Багуслаў Кубіш агучвае іншую колькасць польскіх жаўнераў на Вестэрплятэ 31 жніўня 1939 г.: 205—225 чалавек, у тым ліку 6 афіцэраў і 30 кантрактнікаў (у асноўным мабілізаваныя былыя вайскоўцы). Экіпаж заставы меў цяжкае ўзбраенне: 4 81-мм мінамёта, 2 37-мм супрацьтанкавыя гарматы і 1 75-мм пяхотная гармата. Абаронцы таксама мелі на ўзбраенні 18 буйнакаліберных (цяжкіх) кулямётаў, 17 ручных кулямётаў і 8 лёгкіх кулямётаў. Салдаты мелі каля 160 вінтовак, 40 пісталетаў і каля тысячы гранат. Запасаў правіянта хапала на месяц. Па даваеннаму плану, Вестэрплятэ павінна было абараняцца дванаццаць гадзін, але на справе яно абаранялася ажно сем дзён.
Аб’ект складаўся з бетонных умацаванняў, умацаваных пунктаў, прыстасаваных для абароны і ўмацаваных казармаў. У жніўні, ва ўмовах нямецкіх правакацый і пагрозы пачатку вайны, на Вестэрплятэ былі пабудаваны драўляна-земляныя палявыя ўмацаванні, якія складалі знешні абарончы пояс. Таксама былі зроблены супрацьтанкавая загарода, шэрагі загарод і высечаны некаторыя дрэвы і кусты, каб забяспечыць лепшы агляд і поле агню. Каб схаваць работы ад вачэй нямецкіх назіральнікаў, яны праводзіліся ноччу.
Нямецкі бок
Абстрэл Вестэрплятэ пачалі сілы Крыгсмарынэ: «Шлезвіг-Гальштэйн», (камандзір камандзір Густаў Клейкамп), тарпедны катар Т-196 і тральшчык «Фон дэр Гронен» (былы М-107) / Нямецкія сухапутныя сілы складаліся з: 3-й роты «Строструп» (ням. 3. Marine-Stoßtrupp-Kompanie), пад камандаваннем лейтэнанта Вільгельма Хенінгсена (229 салдат, пазней пераназваная ў 531-ю)), Марскі артылерыйскі батальён, (ням. Marine-Artillerie-Abteilung 531), інжынерны ўзвод з Дэсаў-Рослаў, асобны мінамётны батальён (ням. Haubitzen-Abteilung ), атрад берагавой абароны паліцыі Гданьска (ням. Küstenschutz der Danziger Polizei), адзін полк паліцыі і мясцовыя атрады апалчэння СС (ням. SS-«Heimwehr Danzig»), які складаўся з 1500 салдат, пад камандаваннем генерал-лейтэнанта Фрыдрыха Эберхардта, атрад СС «Эйман» (ням. Wachsturmbann «Eimann», ў складзе 3-й танкавай дывізіі СС «Тотэнкопф». У штурме Вестэрплятэ ўдзельнічалі і іншыя меншыя нямецкія часткі. Усё камандаванне знаходзілася ў руках камандзіра. Густаў Клейкамп «Шлезвіг-Гальштэйн».
Сонечныя плямы
Сонечныя плямы — цёмныя вобласці на Сонца, тэмпература якіх паніжана прыкладна на 1500 К у параўнанні з участкамі фотасферы, што іх акаляюць. Назіраюцца на дыску Сонца (з дапамогай аптычных прыбораў, а ў выпадку буйных плям — і няўзброеным вокам) у выглядзе цёмных плям. Сонечныя плямы з'яўляюцца абласцямі выхаду ў фотасферу моцных (да некалькіх тысяч гаўсаў) магнітных палёў. Пацямненне фотасферы ў плямах абумоўлена падаўленнем магнітным полем канвектыўных рухаў рэчыва і, як следства, зніжэннем патоку пераносу цеплавой энергіі у гэтых абласцях.
Абарона Вестэрплятэ
Нямецкі бок
Нямецкія сухапутныя і марскія сілы ў штурме Вестэрплятэ таксама падтрымлівалі дзве эскадрыллі Люфтвафэ: (ням.) StG 2 «Immelmann» і 4. (St)/TrGr 186, якія мелі ад 40 да 60 пікіруючых бамбавікоў Ju 87 Stuka і 7 самалётаў іншых тыпаў (Heinkel He 51 і Junkers Ju 52).
Сонечныя плямы
Колькасць плям на Сонца (і звязаны з ёю лік Вольфа) — адзін з галоўных паказчыкаў сонечнай магнітнай актыўнасці.
Абарона Вестэрплятэ
1 верасня
1 верасня (пятніца), у 4:45 «Шлезвіг-Гальштэйн» адкрыў агонь з 280-мм гарматы па месцы дыслакацыі польскага гарнізона. 330-кілаграмовымі снарадамі было пашкоджана дэпо. Пасля абстрэлу, польскія пазіцыі атакавала рота СС-«Геймвер Данцыг» і штурмавы аддзел марской пяхоты (3-я рота «Stoßtrupp»). Падчас першай атакі на Вестэрплятэ, немцы сканцэнтравалі ўдар па заставе «Пром», але калі палякі выкацілі на пазіцыю каля электрастанцыі 75-мм гармату і знішчылі ёй некалькі нямецкіх кулямётных гнёздаў, адбілі атаку на заставу «Пром» і знішчылі пост гданьскай паліцыі. Немцы, пасля кароткага бою (90 хвілін), адступілі. У 4:50 раніцы маёр Генрык Сухарскі, камандзір ваеннага транзітнага дэпо на Вестэрплятэ ў Вольным горадзе Данцыг, далажыў камандаванню флоту:"Браняносец «Шлезвіг-Гальштэйн» адкрыў агонь у 4:45 па Вестэрплятэ. Бамбаванне працягваецца." Пасля правалу першай атакі, немцы рыхтаваліся да другой атакі. Аднак на гэты раз агнявая падтрымка «Шлезвіг-Гальштэйна» была больш працяглай. Увага немцаў была накіравана на заставу «Пром», дзе пры першай атаке немцы панеслі вялікія страты. Падчас другой атакі знясіленую штурмавую роту Крыгсмарыне падтрымліваў узвод фармавання СС-«Хаймвер Данцыг», які наносіў удар з берага. Пакуль немцы набліжаліся да «Прома», лейтэнант Лявон Паёнк загадаў адкрыць агонь з мінамётаў, размешчаных каля казарм. Іх трапны агонь рассеяў і адкінуў нападаючых. У той жа час «Шлезвіг-Гальштэйн» зноў адкрыў агонь, адзін з аскепкаў яго снарада цяжка параніў лейтэнанта. Паёнка, які перадаў камандаванне харунжаму Яну Грычману. Агнём «Шлезвіг-Гальштэйна» была пашкоджанна польская 75-мм гармата. З гэтага моманту нямецкія кулямёты атрымалі магчымасць весці агонь па Вестэрплятэ з супрацьлеглага берага партовага канала. Ня вытрымаўшы новую атаку, харунжы Грычман загадаў сваім людзям адступіць да вартоўні № 1. Немцы падышлі і да гэтага рэдута, але пад трапным агнём польскіх кулямётаў адышлі. Акрамя № 1, па іх стралялі яшчэ з вартоўняў № 2 і 5. У той жа час персанал заставы «Форт» адбіў атакі эсэсаўцаў. Каля 12:30 гадзін, другі штурм канчаткова праваліўся.
Сонечныя плямы
На халаднейшых зорках (класа K і халадней) назіраюцца плямы нашмат большай плошчы, чым на Сонцы.
Абарона Вестэрплятэ
1 верасня
Страты немцаў у гэты дзень склалі 20 забітых і 140 параненых салдат. З польскага боку чатыры загінулых і 10 параненых, трое з іх цяжка.
Сонечныя плямы
Узнікненне
Плямы ўзнікаюць у выніку адхіленняў асобных участкаў магнітнага поля Сонца. У пачатку гэтага працэсу пучок магнітных ліній «прарываецца» скрозь фотасферу ў вобласць кароны і тармозіць канвекцыйны рух плазмы ў грануляцыйных ячэйках, перашкаджаючы ў гэтых месцах пераносу энергіі з унутраных абласцей наверх. Першым у гэтым месцы ўзнікае факел, крыху пазней і заходней — маленькая кропка, званая пора, памерам некалькі тысяч кіламетраў. На працягу некалькіх гадзін велічыня магнітнай індукцыі расце (пры пачатковых значэннях 0,1 тэслы), і памер і колькасць пор павялічваецца. Яны зліваюцца адна з адной і фармуюць адну ці некалькі плям. У перыяд найбольшай актыўнасці плям велічыня магнітнай індукцыі можа дасягаць 0,4 тэслы.
Абарона Вестэрплятэ
Баі 2-7 верасня
Гітлер і мясцовы гаўляйтэр Форстэр імкнуліся як мага хутчэй захапіць Вестэрплятэ, каб не сапсаваць урачыстасці з нагоды ўключэння Данцыга ў склад Рэйху. Па гэтай прычыне нямецкае камандаванне ставіла задачу па злому маральнага духу палякаў. З 2 верасня, немцы абмежаваліся правядзеннем выведкамі боем, накіраванымі на выяўленне слабых месцаў у польскай абароне. У той жа дзень, каля 18:00 пачалася бамбардзіроўка пікіруючымі бамбавікіамі Ju 87 Stuka (усяго ў налёце ўдзельнічала каля 60 самалётаў гэтага тыпу). Была разбомблена вартоўня № 5, пад якой загінула не менш за шэсць абаронцаў. Моцна пацярпелі і казармы, дзе бомбамі былі знішчаны кухня і радыёстанцыя, знішчаны ўсе мінамёты і перарвана тэлефонная сувязь. Агулам рэйд нямецкай авіяцыі працягваўся 40 хвілін. Ня гледзячы на цяжкое становішча і дэфіцыт людскіх рэсурсаў, палякі трымалі абарону, адбіваючы нямецкія атакі і вытрымліваючы артылерыйскі агонь. Маральны дух гарнізона ненадоўга палепшыла вестка аб аб’яўленні вайны Вялікабрытаніяй і Францыяй Трэцяму Рэйху. Аднак дапамога, як з боку краін Заходняй Еўропы, так і ад «Паморскай» арміі, не прыходзіла і надзея, што яна ўвогуле прыйдзе, згасала.
Сонечныя плямы
Узнікненне
Тэрмін існавання плям дасягае некалькіх месяцаў, гэта значыць асобныя плямы могуць назірацца на працягу некалькіх абаротаў Сонца вакол сябе. Менавіта гэты факт (рух назіраемых плям уздоўж сонечнага дыска) паслужыў асновай для доказу вярчэння Сонца і дазволіў правесці першыя вымярэнні перыяду абароту Сонца вакол сваёй восі.
Абарона Вестэрплятэ
Баі 2-7 верасня
Тым часам, немцы рыхтаваліся да генеральнага штурму. 4 верасня два тарпедныя катэры Крыгсмарынэ (Т-196 і Т-963) пачалі абстрэл Вестэрплатэ. Немцы таксама кінулі ў бой інжынерную роту, экіпіраваную агнямётахмі, пры падтрымцы агню 211 мм мінамётаў. 6 верасня немцы двойчы спрабавалі падпаліць лес Вестэрплятэ з дапамогай цыстэрнаў, напоўненых нафтай, закаціўшых іх у дэпо па чыгуначных пуцях. Першая спроба была няўдалай і была спынена агнём з кулямёта і 37-мм супрацьтанкавай гарматы, якія знішчылі цыстэрну, а пад час другой спробы агонь не распаўсюдзіўся. У тыя ж дні (2—6 верасня) Вестэрплятэ неаднаразова падвяргаўся абстрэлу з цяжкіх гармат і бамбардзіроўцы эскадрылляў нямецкіх Ju 87.
Сонечныя плямы
Узнікненне
Плямы звычайна фармуюцца групамі, аднак часам узнікае адзінкавая пляма, якае жыве ўсяго некалькі дзён, ці дзве плямы, з накіраванымі з аднай ў другую магнітнымі лініямі.
Абарона Вестэрплятэ
Баі 2-7 верасня
Раніцай 7 верасня нямецкая артылерыя пачала масіўную кананаду У той жа дзень, на поле бою прыбыло нямецкае падкрапленне: сапёрны батальён і падраздзяленне паліцыі. Пасля абстрэлу, яки доўжыўся каля 1 гадзіны, ў атаку пайшлі сапёры, якія з агнямётаў падпалілі лес. За сапёрамі ішла ў бой пяхота. Мінамётныя снарады сур’ёзна пашкодзілі вартоўню № 2, але польскія кулямёты зноў спынілі нападнікаў. Атака агнямётчыкаў была апошняй спробай сілавога ўзяцця Вестэрплятэ..Каля 10:15 гадзін, маёр Генрых Сухарскі, які ўжо патрабаваў капітуляцыі ў папярэднія дні, аддаў загад капітуляваць, аргументуючы гэта стратамі (загінула не менш за 20 салдат), безнадзейным становішчам, знясіленнем салдат, жахлівым станам войскаў, колькасцю параненых і колькаснай перавагі праціўніка (немцы, на той момант, мелі амаль дваццаціразовую колькасную перавагу над сіламі абаронцаў) і выкананнем загаду аб абароне фарпоста на працягу сутак. Частка абаронцаў хацела змагацца далей, але загад уступіў у сілу. Гарнізон сабраўся ў казармах, і маёр Сухарскі з двума салдатамі пайшоў да немцаў. Камандуючы нямецкімі войскамі ген. Фрыдрых Эберхарт у знак прызнання адвагі палякаў дазволіў маёру пераапрануцца ў парадную форму і пакінуць шаблю. Абарона Вестэрплятэ мела, пра што рэдка згадваецца ў гістарыяграфіі, моманты салдацкай драмы. Маёр Сухарскі, пасля адбіцця першых атак, хацеў скончыць няроўны бой з-за адсутнасці якіх-небудзь надзей на паратунак. У маёра Сучарскага быў нервовы зрыў, калі Люфтвафэ 2 верасня ажыццявіла рэйд на Вестэрплятэ, падарваўшы баявы дух палякаў. Некаторыя салдаты пакінулі свае пасты і ўцяклі, схаваўшыся ў казармах. Ускалыхнуты маёр Сучарскі загадаў у знак капітуляцыі падняць белы сцяг. Гэта прадухіліў яго энергічны намеснік кап. Францішак Дамброўскі  — прыхільнік працягваньня абароны да вычарпаньня ўсіх магчымасьцяў супраціўленьня. Ён загадаў зняць сцяг і ізаляваць маёра Сучарскага да выздараўлення. Дамброўскі ўзяў на сябе камандаванне абаронай, хоць, каб пазбегнуць непатрэбнага браджэння ў шэрагах, гэта трымалася ў сакрэце. Існуе меракаванне аб спробе дэзертырства некаторых салдат і прысуду вышэйшай меры пакарання ваеннага часу (Расстрэл). Пасля капітуляцыі немцы знайшлі магілы невядомых абаронцаў. Аднак, немцы не скарысталіся гэтым момантам і не пачалі атаку адразу пасля рэйду авіяцыі, што магло скончыцца ліквідацыяй польскага анклава на Вестэрплятэ.
Сонечныя плямы
Узнікненне
Першая пляма, якае ўзнікла ў такой падвойнай групе завецца P-пляма (preceding) найстарэйшая — F-пляма (following).
Абарона Вестэрплятэ
Пасля бою
Нямецкія страты ў бітве пры Вестэрплятэ, паводле першапачатковых польскіх ацэнак, складалі каля 300 забітымі і 700-1000 параненымі, аднак, паводле больш позніх дадзеных, яны складаюць каля 30-50 забітымі і не менш за 120 параненымі. Польскі бок страціў 15 забітых і каля 50 параненых. Кшыштаф Камароўскі дае ацэнку ў 50 забітых і 150 параненых з нямецкага боку.
Сонечныя плямы
Узнікненне
Толькі палова плям жывуць больш двух дзён, і ўсяго дзясятая частка перажывае 11-дзённы парог
Абарона Вестэрплятэ
Пасля бою
Абаронцы Вестэрплятэ, якія выстаялі да 7 верасня, адбіўшы 13 атак, заваявалі не толькі вядомасць сваёй рашучасцю, але выклікалі ўзаемную павагу да праціўніка, што было непаўторным ва ўсёй польскай кампаніі. Немцы нават называлі Вестэрплятэ «маленькім Вердэнам», што павінна было ілюстраваць лютасць атакі іх салдат на польскія пазіцыі.
Сонечныя плямы
Узнікненне
Групы плям заўсёды выцягваюцца паралельна сонечнаму экватару.
Абарона Вестэрплятэ
Канфлікт наконт законнасці абароны
Паводле тэзісаў фільма і кнігі «Таямніца Вестэрплятэ» Паўла Хохлева, заснаванай на тэзісах даследчыкаў Яцэка Жэброўскага, Марыюша Баровяка (аўтара кнігі « Вестэрплатэ: У абарону праўды»), матэрыялаў з прыватных калекцый, на другі дзень абароны Вестэрплятэ адбыўся мяцеж некаторых афіцэраў, які скончыўся расстрэлам некалькіх мяцежнікаў іншымі польскімі салдатамі і прыняццем камандавання капітанам Францішкам Дамброўскім. Ён адхіліў ад камандавання маёра Генрыха Сухарскага, які быў пазбаўлены надзеі на перамогу над немцамі.
Сонечныя плямы
Уласцівасці
Сярэдняя тэмпература паверхні Сонца каля 6000 °C (эфектыўная тэмпература — 5770 К, тэмпература выпраменьвання — 6050 К). Цэнтральная, самая цёмная, вобласць плям мае тэмпературу ўсяго каля 4000 °C, вонкавыя вобласці плям, якія мяжуюць са звычайнай паверхняй, — ад 5000 да 5500 °C. Нягледзячы на тое, што тэмпература плям ніжэй, іх рэчыва ўсё роўна выпраменьвае святло, хоць і ў меншай ступені, чым астатняя паверхня. Менавіта з-за гэтай розніцы тэмператур пры назіранні і ўзнікае адчуванне, што плямы цёмныя, амаль чорныя, хоць насамрэч яны таксама свецяцца, аднак іх свячэнне губляецца на фоне больш яркага сонечнага дыска.
Абарона Вестэрплятэ
Канфлікт наконт законнасці абароны
Акрамя таго, 31 жніўня 1939 г. маёр Генрых Сухарскі, верагодна, даведаўся ад падпалкоўніка Вінцэнта Сабоцінскага наступнае:"Генрых, не разлічвай на дапамогу, у цябе тут няма шанцаў. Гданьск адрэзаны. Асцярожна, заўтра раніцай немцы ўдараць, не здзіўляся. Ты занадваеш, ты і вырашаеш. Калі ты вырашыш, што ў супраціву няма шанцаў, ты ведаеш што рабіць. Толькі не здзіўляйся."Верагодна, афіцэры з Вестэрплятэ даведаліся пра гэтую размову толькі пасля вайны. Тэзісы, вылучаныя даследчыкамі:
Сонечныя плямы
Уласцівасці
Плямы — вобласці найбольшай актыўнасці на Сонца. У выпадку, калі плям шмат, тое існуе высокая верагоднасць таго, што адбудзецца перазлучэнне магнітных ліній — лініі, якія праходзяць усярэдзіне адной групы плям, рэкамбінуюць з лініямі з іншай групы плям, якія маюць процілеглую палярнасць. Бачным вынікам гэтага працэсу з'яўляецца сонечная ўспышка. Воплеск выпраменьвання, дасягаючы Землі, выклікае моцныя адхіленні яе магнітнага поля, парушае працу спадарожнікаў і нават уплывае на размешчаныя на планеце аб'екты. Дзякуючы парушэнням магнітнага поля павялічваецца верагоднасць узнікнення паўночных ззянняў у нізкіх геаграфічных шыротах. Іонасфера Землі таксама падвержана флуктуацыям сонечнай актыўнасці, што праяўляецца ў змене распаўсюджвання кароткіх радыёхваль.
Абарона Вестэрплятэ
Канфлікт наконт законнасці абароны
З іншага боку, Томаш Судола з Інстытута нацыянальнай памяці, які рэцэнзаваў «Таямніцу Вестэрплатэ», звяртае ўвагу на адсутнасць пацверджання некаторых тэзісаў фільма. Па яго словах:
Сонечныя плямы
Класіфікацыя
Плямы класіфікуюць у залежнасці ад тэрміна жыцця, памеру, размяшчэння.
Абарона Вестэрплятэ
Польскія страты
У ходзе баёў загінулі не менш за 16 абаронцаў, адзін з іх (сяржант Казімір Расіньскі) быў забіты ў палоне гестапа за адмову раскрыць радыёшыфры.
Сонечныя плямы
Стадыі развіцця
Лакальнае ўзмацненне магнітнага поля, як было сказана вышэй, тармозіць рух плазмы ў канвекцыйных ячэйках, тым самым запавольваючы вынас цяпла на паверхню Сонцы. Астуджэнне закранутых гэтым працэсам гранул (прыкладна на 1000 °C) прыводзіць да іх пацямнення і фарміраванню адзінкавай плямы. Некаторыя з іх знікаюць праз некалькі дзён. Іншыя развіваюцца ў біпалярныя групы з дзвюх плям, магнітныя лініі ў якіх маюць процілеглую палярнасць. З іх могуць сфармавацца групы са мноства плям, якія ў выпадку далейшага павелічэння вобласці паўцені аб'ядноўваюць да сотні плям, дасягаючы памераў у сотні тысяч кіламетраў. Пасля гэтага адбываецца павольнае (на працягу некалькіх тыдняў ці месяцаў) зніжэнне актыўнасці плям і памяншэнне іх памераў да маленькіх падвойных ці адзінарных кропак.
Абарона Вестэрплятэ
Польскія страты
Паводле запісаў з баявога журнала браняносца «Шлезвіг-Гальштэйн», палякі адразу пасля капітуляцыі агучылі свае страты: 15–20 чалавек забітымі. Паручнік Паянк у сваёй справаздачы за 1945 г. адзначаў, што з польскага боку загінуў 21 жаўнер. Харунжы Грычман у сваім апісанні назваў польскія страты 20 забітымі.
Сонечныя плямы
Стадыі развіцця
Самыя буйныя групы плям заўсёды маюць звязаную групу ў іншым паўшар'і (паўночным ці паўднёвым). Магнітныя лініі ў такіх выпадках выходзяць з плям у адным паўшар'і і ўваходзяць у плямы ў іншым.
Абарона Вестэрплятэ
Польскія страты
Невядомы лёс сямі польскіх салдат. Немагчыма сцвярджаць, што гэта тыя невядомыя салдаты, знойдзеныя на Вестэрплятэ.
Сонечныя плямы
Цыклічнасць
Сонечны цыкл звязаны з частатой з'яўлення плям, іх актыўнасцю і тэрмінам жыцця. Адзін цыкл ахоплівае прыкладна 11 гадоў. У перыяды мінімуму актыўнасці плям на Сонца вельмі мала ці няма наогул, у той час як у перыяд максімуму іх можа назірацца некалькі сотняў. У канцы кожнага цыклу палярнасць сонечнага магнітнага поля змяняецца на процілеглую, таму правільней гаварыць аб 22-гадовым сонечным цыкле.
Абарона Вестэрплятэ
Польскія страты
У 2021 годзе выйшаў дакументальны фільм пад назвай «Ідэнтыфікацыя абаронцаў Вестэрплятэ».