cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Павел Паўлавіч Аляксюк
Біяграфія
У 1920-я гг. займаўся адвакацкай практыкай у Навагрудку, дзе быў віцэ-старшынём управы Таварыства беларускай школы. Далейшы лёс невядомы.
Алэксііўка (Багуслаўскі раён)
Алэксііўка (Олексі́ївка) — вёска ў Багуслаўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Мэдвынскай вясковай абшчыны.
Генеральны сакратар НАТА
Генеральны сакратар НАТА — міжнародны дыпламат, які з’яўляецца галоўнай службовай асобай НАТА.
Канстанцінаўскі (Яраслаўская вобласць)
Канстанцінаўскі (Константи́новский) — пасёлак гарадскога тыпу (рабочы пасёлак) у Тутаеўскім раёне Яраслаўскай вобласці Расіі; адміністрацыйны цэнтр Канстанцінаўскага сельскага паселішча. Размешчаны на правым беразе Волгі пры вусці рэчкі Печагды. Чыгуначная станцыя Канстанціноўскі Завод на лініі ад лініі Яраслаўль — Рыбінск — Санкова. Насельніцтва — 5054 чалавекі (2021). На захад ад Канстанціноўскага праходзіць аўтадарога Р151 Яраслаўль — Тутаеў — Рыбінск, па якой Канстанцінаўскі звязаны прыгараднымі аўтобуснымі зносінамі з Яраслаўлем і Тутаевым.
Асноўнае прадпрыемства пасёлка — Яраслаўскі нафтаперапрацоўчы завод імя Дз. І. Мендзялеева.
Бііўці (Багуслаўскі раён)
Бііўці (Біївці́) — вёска ў Багуслаўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Вінаградаўка (Чэрвеньскі раён)
Вінагра́даўка (, Виноградовка) — вёска ў Чэрвеньскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Раваніцкага сельсавета.
Чартоўскі Вір
Чарто́ўскі Вір, Чортаў Вір, Ястрабельскае — возера ў Беларусі, у Столінскім раёне Брэсцкай вобласці, у басейне ракі Прыпяць, каля вёскі Ястрабель.
Плошча паверхні возера складае 0,26 км². Даўжыня 4,55 км, найбольшая шырыня 0,07 км. Даўжыня берагавой лініі 9,2 км.
Катлавіна возера старычнага тыпу, стужкападобнай формы, выцягнутая ў напрамку з захаду на ўсход. Схілы катлавіны невыразныя. Берагавая лінія звілістая.
NGC 1657
NGC 1657 (іншыя абазначэнні — UGC 3156, MCG 0-13-4, ZWG 394.5, PGC 15958) — галактыка ў сузор’і Эрыдан.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Дзяржаўны ўніверсітэт Сярэдняй Джорджыі
Дзяржаўны ўніверсітэт Сярэдняй Джорджыі (Middle Georgia State University) — вышэйшая навучальная ўстанова ў ЗША са статусам універсітэта, якая знаходзіцца ў горадзе Мейкан, штат Джорджыя.
Траскуера
Траскуера (Trasquera) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Вербана-Кузіа-Асола.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Gervasio e Protasio.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Эндру Уілсан
Эндру Уілсан (Andrew Wilson; нар., Камбрыя, Англія, Вялікабрытанія) — брытанскі гісторык, палітолаг і спецыяліст па Усходняй Еўропе.
Біяграфія
Уілсан вывучаў гісторыю ў Оксфардскім універсітэце і атрымаў ступень доктара філасофіі ў Лонданскай школе эканомікі і палітычных навук у 1993 годзе. Працаваў у пры Кембрыджскім універсітэце. З’яўляецца выкладчыкам руска- і ўкраіназнаўства у пры.
Уілсан — старшы навуковы супрацоўнік аналітычнага цэнтра «». Таксама член савета дырэктараў «», украінскага навінавага канала на англійскай мове. Ён таксама ганаровы супрацоўнік.
Напісаў шэраг кніг і часопісных артыкулаў у асноўным па Расіі, Украіне і Беларусі. Валодае ўкраінскай, рускай, размоўнай французскай і трохі беларускай мовамі.
Грэчаскі крыж
Грэчаскі крыж — роўнабаковы крыж, які складаецца з двух аднолькавых прамавугольных ашэсткаў, што перасякаюцца пад прамым вуглом.
Сімволіка
Грэчаскі крыж выкарыстоўваўся ў самых розных значэннях:
Цімафей Іванавіч Святлічны
Цімафей Іванавіч Святлі́чны ( — ) — удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза (1945).
Біяграфія
Ц. І. Святлічны нарадзіўся ў сяле Святлічнае Золачыўскага раёна Харкаўскай вобласці Украіны. Атрымаў пачатковую адукацыю. У Чырвонай Арміі з 1940 г. Падчас Вялікай Айчыннай вайны на фронце з 1942 года. Удзельнік Курскай бітвы, вызвалення Смаленскай вобласці, Беларусі.
Букча
Бу́кча (, Букча) — вёска ў Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Букчанскага сельсавета.
Размешчана за 18 км на паўночны захад ад шашы, за 14 на паўночны ўсход ад Дзяржынска, за 12 км на паўднёвы захад ад Тонежа. У складзе камунальнага сельскагаспадарчага прадпрыемства «Прыбалавічы».
Уільям Марцін
Біяграфія
Марцін нарадзіўся ў Менсфілдзе ў 1767 годзе. Яго бацька працаваў у трыкатажным бізнесе, але з’ехаў, каб стаць акцёрам у Ірландыі са сцэнічным імем Іосіф Бут (Joseph Booth). Яго бацька быў таксама вынаходнікам і партрэтыстам, ён памёр у Лондане ў 1797 годзе. Ад Марціна адмовілася маці, народжаная Малатрат (Mallatratt), якая таксама была актрысай.
Букча
Гісторыя
Вядома па пісьмовых крыніцах XVI ст. як прыватнае сяло ў складзе Вялікага Княства Літоўскага.
Уільям Марцін
Біяграфія
Дзіцём Марці з’яўляўся на сцэне, спачатку, ва ўзросце пяці гадоў, як танцоўшчык, а затым — дэкламатар. Для Марціна былі арганізаваны ўрокі чарчэння пад настаўніцтвам Джэймса Болтана ў Галіфаксе. З 1782 да 1785 гады ён быў у Дэрбішыры з акцёрскай трупай, калі сустрэў Уайта Уотсана, з якім ён супрацоўнічаў у рабоце па акамянеласцямі Дэрбішыра. Яго праца з акамянеласцямі і прыродазнаўствам у канчатковым выніку прывяла Марціна да абрання членам Лонданскага Лінеевскага таварыства. Як і Уотсан, Марцін быў пад уплывам прац дэрбішырскага геолага Джона Уайтхёрста. Уайтхёрст апублікаваў «даследаванне зыходнага стану і фарміравання Зямлі» (An Inquiry into the Original State and Formation of the Earth) у 1778 годзе, у якім змяшчаюцца важныя прыкладанні, датычныя «Агульных заўваг па стратах Дэрбішыра» (General Observations on the Strata in Derbyshire). Аднак Абрагам Мілс пераключыў Марціна ад заалогіі да палеаталоніі недзе да 1789. Марцін апублікаваў Figures and Descriptions of Petrifications collected in Derbyshire у 1793 годзе.
Марцін працаваў з Уайтам Уотсанам для стварэння сумесных публікацый, але партнёрства не працавала добра, так як Уотсан заявіў, што не атрымлівае дастатковы прыбытак. Марцін пазней апублікаваў некаторыя працы Уотсана па акамянеласцям, паказваючы толькі сваё імя, але не Уотсана. У Марціна было шасцёра дзяцей з яго «няшчаснай, але цікавай» жонкай, якая, як і яго бацькі, была на сцэне, перш чым быў заключаны яе другі шлюб з Марцінам у 1797 годзе. У 1798 годзе нарадзіўся іх сын Уільям Чарлз Ліней Марцін. Яму далі імя Ліней (Linnaeus) у гонар цікавасці Марціна ў класіфікацыі жывых істот. Яго сын напісаў мноства кніг па прыродазнаўстве, стаўшы навуковым супрацоўнікам у заалагічным грамадстве Лондана.
Букча
Гісторыя
У ліпені 1654 года казакі, наляцеўшы на вёскі і мястэчкі Тураўшчыны, «сялян мучылі, насмерць забівалі, маёмасць іх усю забіралі, іншыя вёскі агнём палілі…» Пазней сюды прыходзіў казацкі полк нейкага Грышкі Чорнага. Чаркасы з'яўляліся тут і разам з маскоўскімі ратнікамі. У верасні 1654 года на Тураўскую і Смядынскую (ніжэй па Прыпяці) воласці напала маскоўскае войска. Паводле заявы тураўскага падстаросты Хведара Ляўковіча, чужынцы «ня толькі ў дамах сялянскіх што змаглі адшукаць забралі, але, сялян у лясах знаходзячы, некаторых насмерць пазамучвалі…» 24 верасня яны «да апошняй халупы» спалілі вёску і спустошылі дзесяткі іншых.
Уільям Марцін
Біяграфія
Марцін працаваў настаўнікам спачатку ў Бертан-он-Трэнт у 1798 годзе, потым у Бакстан. Нарэшце, у 1805 годзе, ён пераехаў у Маклесфілд, дзе выкладаў у гімназіі. Цікавасць Марціна да прыроды не паменшылася, і ён пасылаў Джэймсу Саўэрбі знаходкі для ілюстравання.
Букча
Гісторыя
3 1793 года ў складзе Расійскай імперыі, сяло Тонежскай воласці Мазырскага павета Мінскай губерні.
Уільям Марцін
Біяграфія
Марцін зрабіў некалькі правінцыйных пастановак да 1809, і ён валодаў чвэрцю долі ў тэатры Бакстана. У 1809 годзе ён апублікаваў Petrifacta Derbiensia, якія ён прысвяціў сэру Джозафу Банксу. Якія змяшчаюцца ў Petrifacta Derbiensia ілюстрацыі ўпершыню былі выкананы ў колеры, які дапамагаў Марціну апісваць выкапні і каменнавугальныя вапнякі, якія ён падае ў суд на Дэрбішыры. Ідэнтыфікацыя была па-ранейшаму сумніўная. Чатырохпрамянёвы карал, прыведзены на малюнку, лічыўся невядомым выглядам бамбука. Petrifacta Derbiensia змяшчае іншыя згадкі, якія лічыліся памылкай: дзядзька Уайта Уотсана і работнікі шахты лічылі знойдзены кавалак эшфардскаго чорнага мармуру кавалачкам хваста невялікага кракадзіла, у той час як Марцін лічыў, што ў яго кнізе няма нічога, што магло б быць такімі рэшткамі.
Букча
Гісторыя
3 20 жніўня 1924 года цэнтр сельсавета.
Інфраструктура
Механічныя майстэрні, лясніцтва, сярэдняя школа, дзіцячы сад, клуб, бібліятэка, аддзяленне сувязі, аўтаматычная тэлефонная станцыя, фельчарска-акушэрскі пункт, 3 крамы.
Уільям Марцін
Біяграфія
У гонар Марціна быў названы род Martinia і Lithostrotion martini. Працы Марціна і яго біяграфія апісаны ў секцыі мінералаў Музея і мастацкай галерэі Дэрбі.
Алдан (горад)
Заснаваны 19 ліпеня 1923 года ў сувязі з адкрыццём Берціным і Тарабукіным радовішчаў золата. Першапачаткова — пасёлак Незаметны. 20 верасня 1932 года пасёлак атрымаў статус горада, а ў маі 1939 года быў перайменаваны ў горад Алдан.
Размешчаны на Алданскім нагор’і, у басейне ракі Алдан (правы прыток Лены), за 530 км на поўдзень ад Якуцка, на зліцці ракі Орта-Сала і ручая Незаметнага.
У 1990-е гады горад цярпеў ад крызісу, у 2000—2007 гадах зноў пачалі прыязджаць людзі, з’явілася камерцыйная авіяцыя, чыгуначная станцыя.
Аснова эканомікі Алдана — золатаздабыча.
Барадані
Барадані (Бородані́) — вёска ў Багуслаўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
У ХІХ стагоддзі сяло Барадані было ў складзе Багуслаўскай воласці Каніўскага павета Кіеўскай губерні.
IC 4306
IC 4306 — галактыка тыпу S? (спіральная галактыка) ў сузор’і Гончыя Псы.
Алпоўт
Алпоўт (Alpout) — сяло ў Лачынскім раёне Азербайджанскай Рэспублікі.
IC 4306
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Алпоўт
У 1992—2020 гадах было пад кантролем узброеных сіл Арменіі і ўваходзіла ў Кашатагскі раён непрызнанай Нагорна-Карабахскай Рэспублікі. У ходзе Другой карабахскай вайны 1 снежня 2020 года сяло было занята ўзброенымі сіламі Азербайджана (армяне лічаць гэта акупацыяй).
Спасылкі
Alpout — спадарожнікавы здымак вёскі
Культура (значэнні)
Культу́ра можа значыць:
Бранэ Полэ
Бранэ Полэ (Бра́не По́ле) — вёска ў Багуслаўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
NGC 1232
NGC 1232 (іншыя абазначэнні — ESO 547-14, MCG -4-8-32, Arp 41, PGC 11819) — спіральная галактыка з перамычкай (SBc) у сузор’і Эрыдан.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога, а таксама ўключаны ў атлас пекулярных галактык.
Дзіцячы конкурс песні Еўрабачанне 2013
Дзіцячы конкурс песні «Еўрабачанне 2013» — 11-ы дзіцячы конкурс песні «Еўрабачанне». Месцам правядзення была абрана Украіна, а Кіеў стаў горадам, які мусіць прыняць конкурс. Ад конкурсу адмовілася Бельгія, магчыма з-за дрэнных выступленняў.
Ледзяное сала
Сала — павярхоўныя першасныя ледзяныя ўтварэнні, якія складаюцца з іголкападобных і пласціністых крышталёў у выглядзе плям або тонкага суцэльнага пласта шэрага колеру.
Пабужаны
Пабужаны (Побужа́ни) — вёска ў Бускім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Прэшаў
Прэшаў (Prešov, Пряшів, Eperjes, Preschau, Eperies) — горад у паўночна-ўсходняй Славакіі, з’яўляецца адміністрацыйным цэнтрам аднайменнага Прэшаўскага края.
Геаграфія
Горад заснаваны на злучэнні рэк Тарыса і Секчоў ля падножжа горных масіваў Сланске Врхі і Шарышска Врховіна ў Кошыцкай упадзіне.
Насельніцтва
Прэшаў — трэці па велічыні горад Славакіі і налічвае (2021).
Адукацыя
Тут знаходзіцца адзін з найбуйнейшых у Славакіі Прэшаўскі ўніверсітэт.
Мы
«Мы» (Зборнік дэбютных работ) (Мы) — беларускі кінаальманах, зняты на кінастудыі «Беларусьфільм» па заказе Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь у 2017 годзе.
Сюжэт
Надзея на каханне.
Надзея на дараванне.
Надзея на разуменне.
Надзея на шчасце.
Надзея на спачуванне.
NGC 1658
NGC 1658 (іншыя абазначэнні — ESO 304-16, MCG -7-10-20, AM 0442-413, PGC 15899) — галактыка ў сузор’і Разец.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Scorpions
«Scorpions» — музычны гурт з Германіі, грае ў стылях хард-рок і хэві-метал. Найбольш вядомы сваімі песнямі «Rock You Like a Hurricane», «No One Like You», «Send Me an Angel», «Still Loving You» і «Wind of Change». Выхад чарговага студыйнага, 17-га па ліку, альбома гурта адбыўся у сакавіку 2010 года.
Гіcторыя
24 студзеня 2010 году гурт аб’явіў пра завярэшенне музычнай кар’еры — альбом Sting in the Tail будзе апошнім у дыскаграфіі гурта, а па выхадзе альбома распачнецца развітальнае турнэ. Плануецца, што сусветны тур завершыцца ў 2012 годзе.
Іван Зэйдэль
Іван Зэ́йдэль (Іаган Георг; ? — пасля 1787) — беларускі архітэктар.
Бенін
Бені́н (Bénin), Рэспу́бліка Бені́н (République du Bénin) — дзяржава ў Заходняй Афрыцы. Мае выхад да заліву Бенін Гвінейскага заліва. На поўначы мяжуе з Буркіна-Фасо і Нігерам, на ўсходзе — з Нігерыяй, на захадзе — з Тога. Сталіца. г. Порта-Нова — афіцыйная сталіца, дзе працуе парламент краіны. Рэзідэнцыі прэзідэнта і ўраду находзяцца ў г. Катану — эканамічным і палітычным цэнтры краіны. Грашовая адзінка — франк КФА, абменны курс: 1 долар ЗША = 480 франкам КФА (май 2008). Афіцыйная мова — французская. Час адстае ад мінскага ўлетку на 2 гадзіны, узімку — на 1 гадзіну. Святочныя і непрацоўныя дні — 1 студзеня, 1 мая, 1 чэрвеня, 1 жніўня, 25 снежня, мусульманскія і каталіцкія святы. Прэзідэнт — Яі Боні, міністр замежных спраў — Муса Аканла.
Па прыбыцці ў краіну неабходна звязацца з консульскай установай сваёй краіны, каб атрымаць рэкамендацыі па нормах асабістай бяспекі з улікам палітычнага, крымінальнага становішча.
Эканоміка
Грашовая адзінка — франк КФА. Увоз і вываз замежнай валюты, як правіла, не абмежаваны. Увоз буйнай сумы ў валюце рэкамендуецца дэклараваць для наступнага бесперашкоднага вывазу яе з краіны (вываз любой замежнай валюты — па дэкларацыі). Абмен замежнай валюты на франкі КФА рабіцца ў бенінскіх банках. Абменныя пункты маюцца таксама ў залах прылёту і вылету аэрапорта г. Катану.
NGC 1234
NGC 1234 (іншыя абазначэнні — MCG -1-9-11, PGC 11813) — галактыка ў сузор’і Эрыдан.
Бенін
Эканоміка
Транзітная сувязь — праз Францыю. Рэгулярныя рэйсы з Парыжа здзяйсняюцца авіякампаніяй «Эр Франс».
NGC 1234
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Каледж і дзяржаўны ўніверсітэт Джорджыі
Структура
Студэнты навучаюцца па спецыяльнасцях поўнай і няпоўнай вышэйшай адукацыі ў чатырох каледжах:
IC 4307
IC 4307 — галактыка тыпу S0 (спіральная галактыка) ў сузор’і Валапас.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Помнік Рагнедзе і Ізяславу
Помнік Рагнедзе і Ізяславу — помнік у Заслаўі каля Дома культуры «Свiтанак». Адкрыты ў 1993 годзе па праекце скульптара Анатоля Арцімовіча і архітэктара Ігара Марозава. Удастоены Дзяржаўнай прэміі Беларусі ў 1998 годзе.
Помнік усталяваны ў гонар непакорлівай жонкі кіеўскага князя Уладзіміра, полацкай князёўны Рагнеды і яе малалетняга сына Ізяслава, разам з якім была саслана князем у полацкую вотчыну (цяпер Заслаўе), дзе правяла астатак жыцця, пастрыгшыся ў манашкі.
Вільхавэць (Багуслаўскі раён)
Вільхавэць (Вільхове́ць) — вёска ў Багуслаўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Гіпалімніён
Гіпалімніён  — пласт воднай тоўшчы, размешчаны ніжэй пласта тэмпературнага скоку, які характарызуецца слабым мяшаннем і малаважнай зменай тэмпературы з глыбінёй.
Эпілімніён
Эпілімніён  — багаты кіслародам, верхні, найболей інтэнсіўна перамяшчаемы пласт глыбокага вадаёма. У межах эпілімніона адбываецца рэзкае падзенне тэмпературы з глыбінёй.
Новая Мільча (Гомель)
Но́вая Мі́льча (, Новая Мильча) — былая вёска ў Гомельскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіла ў склад Красненскага сельсавета. З 1983 года ў Чыгуначным раёне Гомеля.
Этымалогія
Назва вёскі, верагодна, звязана з назвай рэчкі Мільча (Случ-Мільча), якая працякала на поўдзень у кірунку да в. Давыдаўка і брала пачатак у непраходным балоце (цяпер асушана), якое было натуральнай мяжой паміж Новай Мільчай і вёскай Старая Мільча. Удакладненне «Новая» звязана з больш познім узнікненнем слабады ў параўнанні з вёскай.
Гісторыя
Узнікла ў першай чвэрці XVIII стагоддзя як стараверская слабада, заснаваная рускімі перасяленцамі, якія беглі з Расіі ў Вялікае Княства Літоўскае ў пошуку магчымасці свабодна спраўляць свае богаслужэнні.
У 1886 годзе ў Новай Мільчы было 140 двароў, 588 жыхароў, крама і ветраны млын. Насельніцтва слабады вяло замкнёны лад жыцця, строга прытрымліваючыся сваіх звычаяў, адрознівалася ад суседзяў своеасаблівым светаўспрыманнем і мовай (перавага рускай мовы захоўваецца ў Новай Мільчы дагэтуль).
У 1926—1927 гадах вёска — цэнтр Новамільчанскага сельсавета, у 1927—1931 гадах у складзе Мільчанскага (Старамільчанскага), у 1931—1954 цэнтр Мільчанскага, у 1954—1983 гадах у складзе Красненскага сельсаветаў Гомельскага раёна.
23 лютага 1983 года ў склад Гомеля была ўключана большая частка вёскі (вуліцы Інтэрнацыянальная, Фабрычная, Зялёная, Камсамольская, Чыгуначная, завулкі Чыгуначны, Першамайскі і дамы № 1—153 і 2—190 вуліцы Першамайскай). У склад Гомеля не была ўключана птушкафабрыка, якая дагэтуль існуе як асобная вёска Новая Мільча ў складзе Гомельскага раёна.
Забудова
Размешчана на заходняй ускраіне горада. Тэрыторыя вёскі прымыкае да заходняга прамысловага вузла горада. Асноўныя вуліцы Баравая, Вясенняя, Дружбы, Аршанская, Прамысловая, Прасёлачная, Стральца, Ягадная, Ясная. Забудавана індывідуальнымі дамамі сядзібнага тыпу.
Інфраструктура
Станам на 1990 год у Новай Мільчы размяшчаліся сярэдняя школа, птушкафабрыка, павільён камбіната бытавога абслугоўвання, клуб, бібліятэка, фельчарска-акушэрскі пункт, аддзяленне сувязі, сталовая, 2 магазіны.
Гайдукова Слабодка
Гайдуко́ва Слабо́дка (, Гайдукова Слободка) — вёска ў Чэрвеньскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Раваніцкага сельсавета.
Томаш Нецыд
Томаш Нецыд (нар., , Чэхаславакія) — чэшскі футбаліст, нападнік клуба «Багеміянс 1905» і былы ігрок нацыянальнай зборнай Чэхіі.
Выступы ў Чэхіі
За «Славію» дэбютаваў у верасні 2006 года, ва ўзросце 17 гадоў. Праз месяц пасля дэбюту забіў свой ​​першы гол. У 2008 згуляў свой ​​першы матч у Лізе чэмпіёнаў і ў гэтым жа годзе стаў чэмпіёнам Чэхіі. У 2008 годзе на правах арэнды перайшоў у клуб «Ябланец 97». За клуб правёў 13 матчаў, забіў 5 галоў.
Пасля вяртання з арэнды ў першым жа матчы забіў гол. Усяго ў 2008 годзе за «Славію» Томаш правёў 16 матчаў, у якіх забіў 11 галоў.
ЦСКА
У жніўні 2008 года ЦСКА выкупіў кантракт Томаша ў пражскай «Славіі». Паколькі трансфернае вакно ўжо было зачынена, клубы дасягнулі дамоўленасці аб тым, што футбаліст да канца 2008 года працягне выступаць за свой ранейшы клуб, а ў студзені 2009 года далучыцца да ЦСКА.
Свой ​​першы матч за ЦСКА згуляў 7 сакавіка 2009 года ў розыгрышу Суперкубка Расіі 2009, дзе ён выйшаў на замену на 78-й хвіліне і забіў пераможны гол для сваёй каманды ў дадатковы час на 113-й хвіліне.
«Зволе»
У жніўні 2014 года на правах арэнды перайшоў у нідэрландскі «Зволе». Узімку 2015 года ЦСКА меў намер вярнуць нападніка, інтарэс да якога праяўлялі замежныя клубы, як то «К’ева», «Ювентус» і іншыя. Аднак у выніку, разарваўшы кантракт з ЦСКА, Томаш перайшоў у «Зволе» на трывалай аснове.
«Бурсаспор»
2 ліпеня 2015 года ў якасці свабоднага агента падпісаў чатырохгадовы кантракт з «Бурсаспорам».
У студзені 2017 года на паўгады быў аддадзены ў арэнду варшаўскай «Легіі». Разам з «Легіяй» стаў чэмпіёнам Польшчы. У верасні 2017 года на правах арэнды вярнуўся ў пражскую «Славію», дзе правёў сезон 2017/18 і стаў уладальнікам Кубка Чэхіі.
«АДО Дэн Хааг»
Сезон 2018/19 пачаў у складзе «Бурсаспора», аднак у жніўні 2018 года перайшоў у нідэрландскі клуб «АДО Дэн Хааг». Пакінуў каманда па заканчэнні сезона 2019/20.
«Багеміянс 1905»
У кастрычніку 2020 года вярнуўся ў Чэхію, у якасці свабоднага агента папоўніўшы склад клуба «Багеміянс 1905».
Міжнародная кар’ера
19 лістапада 2008 года дэбютаваў у нацыянальнай зборнай Чэхіі ў матчы адборачнага турніру да чэмпіянату свету 2010 года супраць зборнай Сан-Марына, гульня праводзіла на выездзе для чэшскі ігракоў. Нецыд на 66-й хвіліне замяніў Марціна Феніна і на 83-й забіў свой ​​першы гол за нацыянальную зборную, матч скончыўся з лікам 3:0.
Дасягненні
«Славія»:
ЦСКА:
«Легія»:
Станіслаў Антонавіч Мячкоўскі
Станіслаў Антонавіч Мячкоўскі (нар., в. Паўленкі, Глыбоцкі раён, Віцебская вобласць) — беларускі хімік, спецыяліст у галіне фізічнай і аналітычнай хіміі. Доктар хімічных навук (1996), прафесар (2001).
Біяграфія
Навуковыя інтарэсы: тэорыя раствораў.
Селетытэніз
Селетытэні́з (Сілетітеңіз) — бяссцёкавае горка-салёнае возера ў Казахстане, у Паўладарскай вобласці.
Возера знаходзіцца на дне ўпадзіны на вышыні 64 м над узроўнем мора. Плошча паверхні возера змяняецца. Сярэдняя плошча складае 777 км². Глыбіні дасягаюць 3,2 м.
IC 4308
IC 4308 — галактыка тыпу NF (у працэсе падцверджання) ў сузор’і Гончыя Псы.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Трантана
Трантана (Trontano) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Вербана-Кузіа-Асола.
Насельніцтва складае 1703 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 30 чал./км². Займае плошчу 57 км². Паштовы індэкс — 28030. Тэлефонны код — 0324.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Дэшкы (Багуслаўскі раён)
Дэшкы (Де́шки) — вёска ў Багуслаўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
NGC 1659
NGC 1659 (іншыя абазначэнні — NGC 1677, MCG -1-13-6, IRAS04440-0452, PGC 15977) — галактыка ў сузор’і Эрыдан.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
NGC 1238
NGC 1238 (іншыя абазначэнні — MCG -2-9-10, NPM1G -10.0126, PGC 11868) — эліптычная галактыка (E) у сузор’і Эрыдан.
Сейшэльская рупія
Сейшэ́льская рупія (код ISO 4217: SCR) — афіцыйная валюта Сейшэлаў, дзеліцца на 100 цэнтаў. Валюта была ўведзеная 1914 годзе, для замены Маўрыкійскай рупіі, якая абарачалася на Сейшэлах з 1877 года. У штодзённым жыцці рупія звычайна скарачаецца да «SR» ці «SRe».
Манэты
У 1939 годзе былі ўведзены манеты вартасцю 10, 25 цэнтаў, ½ і 1 рупія. У 1948 годзе да іх былі дададзены яшчэ манеты вартасцю 1, 2 і 5 цэнтаў. Усе манеты былі аднаго памеру і вельмі падобнага дызайну.
Некаторыя змены ў складзе і выглядзе манет былі ўведзеныя ў 1951, 1953 і 1954 г.г. У 1982 годзе была ўведзена манета вартасцю 5 рупій. У 1992 годзе манета ў 1 цэнт была выведзеная з абарачэння.
Банкноты
У 1914 годзе, урад Сейшэлаў увёў у абарачэнне банкноты вартасцю 50 цэнтаў, 1, 5 і 10 рупій. У 1928 годзе да іх дадалі банкноту вартасцю 50 рупій. Банкноты вартасцю 50 цэнтаў і 1 рупія былі заменены манетамі ў 1951 годзе, а ў 1968 замянілі і 5 рупій. Банкноты вартасцю 20 і 100 рупій былі ўведзены ў 1968 годзе.
У 2005 годзе была ўведзена банкноты вартасцю 500 рупій.
Берынгава мора
Берынгава мора — паўзамкнёнае мора на поўначы Ціхага акіяна, аддзяляецца ад яго Алеўцкімі і Камандорскімі астравамі; Берынгаў праліў злучае яго з Чукоцкім морам і Паўночным Ледавітым акіянам. Берынгава мора абмывае берагі Расіі і ЗША. Плошча 2315 тыс.км², найбольшая глыбіня 5500 м. Залівы: Анадырскі, Брыстолькі, Нортан, Алютарскі. Самыя вялікія астравы: Святога Лаўрэнція, Нунівак, Астравы Прыбылова, Карагінскі. Берагі моцна парэзаныя, усходнія — нізінныя, заходнія — пераважна гарыстыя. Упадаюць рэкі Анадыр і Юкан. Клімат на поўначы арктычны і субарктычны з адметнымі рысамі кантынентальнасці, на поўдні ўмерана марскі.
Дыбынці
Дыбынці (Ди́бинці) — вёска ў Багуслаўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Алесь Пісьмянкоў
Алесь (Аляксандр Уладзіміравіч) Пісьмянкоў (, в. Бялынкавічы (паводле іншых звестак в. Іванаўка),, Магілёўская вобласць — , Мінск) — беларускі паэт, эсэіст. Член Саюза беларускіх пісьменнікаў (з 1984).
Біяграфія
Нарадзіўся ў рабочай сям’і. Бацька паэта, Уладзімір Сямёнавіч, працаваў шафёрам, маці, Марыя Сямёнаўна, — медсястрой у бальніцы. На выхаванне і сталенне Алеся ды яго малодшага брата Міколы ў значнай ступені паўплывалі родныя бацькоў: апавядальнікі і надзвычай гасцінныя дзед Сямён Варфаламеевіч і бабуля Анісся Васільеўна.
Вучыўся ў Бялынкавіцкай сярэдняй школе, асаблівы ўплыў на Алеся зрабіў настаўнік мовы і літаратуры А. Нікіценка, які падчас вучобы ў Смаленску неаднойчы сустракаўся з А. Твардоўскім і М. Ісакоўскім. Пасля школы, у 1974—1975 гадах працаваў карэспандэнтам касцюковіцкай раённай газеты «Сцяг камунізму». У 1975 годзе паступіў на беларускае аддзяленне філалагічнага факультэта БДУ, якое скончыў у 1980 годзе.
У 1980—1982 гадах працаваў карэспандэнтам у аддзеле крытыкі і бібліяграфіі штотыднёвіка «Літаратура і мастацтва», у 1982 годзе перайшоў у часопіс «Полымя» на пасаду рэдактара аддзела навукі і мастацтва. Член Саюза пісьменнікаў БССР з 1984 года, у 1990 годзе абраны сакратаром саюза. Пазней вяртаецца ў «Полымя» намеснікам галоўнага рэдактара, але потым ізноў перайшоў у «ЛіМ» на пасаду галоўнага рэдактара (1999—2002). У 2002 годзе перайшоў у рэдакцыю часопіса «Вожык» (2002—2004).
Памёр 23 красавіка 2004 года ў Мінску на працоўным месцы ад сардэчнага прыступу. Пахаваны ў Мінску на Кальварыйскіх могілках.
Творчасць
Дэбютаваў вершам у 1972 годзе ў касцюковіцкай раённай газеце «Сцяг камунізму». Тады ж асабіста пазнаёміўся з Аляксеем Пысіным, які прыязджаў на сустрэчу з членамі раённага літаб’яднання. А. Пысін так пісаў пра сваё знаёмства з Алесем Пісьмянковым: «На касцюковіцкім семінары асабліва прыемным было знаёмства з семнаццацігадовым Алесем Пісьмянковым. Нядаўні дзесяцікласнік, ён працаваў карэктарам у раённай газеце… Танклявы, светлавалосы, знешне ён нагадваў гарадскога падлетка, але быў занадта ціхі і сарамлівы. Можа, разумеючы гэта, у сваіх вершах хацеў быць трохі „байчэйшым“, надаваў свайму лірычнаму герою больш сталасці і мужнасці. А лепшыя яго вершы па-юнацку шчырыя і непасрэдныя, у іх шмат пачуцця і такой добрай наіўнасці, якая асабліва кранае».
Аўтар кнігі паэзіі «Белы камень» (1983). Пасля першага зборніка паэзіі выйшлі кнігі «Чытаю зоры» (1988), «Планіда» (1994), «Журавель над студняй» (1998), «Я не памру, пакуль люблю…» (2000, выбранае). Зборнік «Думаць вершы» (2005) выйшаў пасмяротна. У 2012 годзе ў «Рэдакцыі газеты „Звязда“ выйшаў зборнік выбраных твораў „Не знікай“ (укладальнік жонка пісьменніка — Алена Пісьмянкова).
Лірык па характары, А. Пісьмянкоў быў лірыкам і ў паэзіі, але лірыкам, якому не чужой была і філасофія жыцця. Як лічыць доктор філалагічных навук, прафесар Алесь Бельскі — Алесь Пісьмянкова з’яўляецца „паэтам лірыка-рамантычнага светауспрымання“, які вызначаўся надзіва гарманічным спалучэннем адкрытай пачуццёвасці і спакойнага глыбокага роздуму».
Галоўны герой А. Пісьмянкова — беларус, які мае трывалую культурна-гістарычную памяць, які адчувае сябе на зямлі продкаў паўнакроўна і надзейна, які ганарыцца прыналежнасцю да зямлі Беларусі, якая нарадзіла Скарыну,Каліноўскага, Багушэвіча і Багдановіча. Разам тым, ён быў поўны непрымірымасці да чэрствасці, абыякавасці, душэўнай глухаты. Для яго характэрна дабрыня, добразычлівае стаўленне да чалавека.
Як лічаць літаратуразнаўца, кандыдат філалагічных навук Вольга Русілка "…для А.Пісьмянкова паэзія была не прафесіяй, а спосабам жыцця, мыслення, абсалютна арганічнай формай самавыражэння і самарэалізацыі.
Пісаў творыі для дзяцей: кнігі «Заўзятары» (1993), «Ласуны — веселуны» (1997), «Мы з братам» (2003). Калі працаваў у «Вожыку» спрабаваў сябе ў сатыры. Пісаў таксама нарысы, эсэ, аўтар перакладаў. Асобныя вершы паэта пакладзены на музыку.
Індыя (котка)
І́ндыя (India, іншыя мянушкі: Ві́лі — Willie, Кі́ці — Kitty ; 13 ліпеня 1990 — 4 студзеня 2009) — чорная котка, якая належала 43-му прэзідэнту ЗША Джорджу Бушу малодшаму і першай лэдзі Лоры Буш. Жыла ў сям’і прэзідэнта Буша амаль два дзесяцігоддзі.
Сям’я Бушаў набыла Індыю, чорную амерыканскую караткашэрсную котку для двайнят Барбары і Буш, калі ім было па 9 гадоў. Калі сёстры адправіліся ў каледж, котка засталася з Лорай і Джорджам. Лора Буш казала, што Індыя — яе любімы хатні гадунец.
У Белай доме
У студзені 2001 года Індыя пераехала з тэхаскага губернатарскага асабняка ў Белы дом. Маладзейшага рудага ката Эрні (Ernie), названага так у гонар Эрнэста Хэмінгуэя , Буш з сабой не ўзяў, адправіўшы яго ў Брэнтвуд сябрам сям’і , бо Эрні драпаў мэблю і Буш асцерагаўся за каштоўную абстаноўку Белага дома. Індыі ж кіпцюры былі выдалены. Параўноўваючы Эрні і Індыю, Буш казаў, што «у Эрні больш свабоднага духу», тым часам як Індыя — спакайнейшая котка.
У Індыі імя коткі шмат хто палічыў абразай. У 2001 годзе актывісты кіравальнай партыі БДП (Бхаратыя джаната парты) мітынгавалі ля амерыканскага консульства ў Мумбаі з плакатам «''Містар Прэзідэнт, не рабіце памылкі. Індыйцы — не коткі, індыйцы — ільвы''», патрабуючы прыбраць котку з афіцыйнага сайта Белага дома. Актывісты нацыяналістычнай партыі Баджранг-Дал у знак пратэсту назвалі Джорджам Бушам шчанюка, правядучы для гэтага адмысловую цырымонію называння, і заклікалі іншых таксама зваць сабак Бушам. У Калькуце члены мітынгавалі перад амерыканскім консульствам, дэманструючы белую котку з таблічкай «Буш». У ліпені 2004 года дэманстранты абвясцілі імя коткі абразай нацыі і ў знак пратэсту спалілі перад Керальскім заканадаўчым сходам пудзіла Буша. Консульства ЗША ў Мумбаі апраўдвалася тым, што імя «Індыя», дадзенае чорнай котцы, было ўтворана ад «індыйскага чарніла» (тушы).
Андрэй Вікенцьевіч Бурдзейка
Андрэй Вікенцьевіч Бурдзейка (,  — 1941?) — беларускі гісторык, даследчык гісторыі беларускага права.
Індыя (котка)
У Белай доме
Нягледзячы на тое, што Індыя жыла ў Белым доме ў прэзідэнцкай сям’і, яна ўвесь час знаходзілася ў цені больш вядомых Барні і міс Бізлі. Хоць Індыя пад імем Вілі і здымалася ў некаторых фільмах з сабакам Барні, але іграла ў іх толькі другарадныя ролі. Падчас прэзідэнцтва Буша сабакі атрымвалі значна больш увагі прэсы. Лора Буш казала, што котка жыве на верхнім паверсе, таму прэса і бачыць яе рэдка. Прадстаўнікі прэс-службы Белага дома тлумачылі параўнальна малую колькасць фатаграфій Індыі тым, што яе вельмі складана злавіць для фатаграфавання, «амаль гэтак жа складана, як », і тым, што яна замкнута і не любіць знаходзіцца ў цэнтры ўвагі.
Андрэй Вікенцьевіч Бурдзейка
Біяграфія
Скончыў БДУ (1925). Яго навуковым кіраўніком быў рэктар БДУ У. І. Пічэта. Працаваў навуковым супрацоўнікам у Беларускім дзяржаўным музеі. Вывучаў Статуты Вялікага Княства Літоўскага. Даказаў існаванне прыгонніцтва ў ВКЛ. Упершыню ў беларускай гістарыяграфіі адзначыў ролю Навагрудка як сталіцы ВКЛ у ХIII ст. Арыштаваны АДПУ БССР 19 ліпеня 1930 г. па справе «Саюза вызвалення Беларусі». 10 красавіка 1931 г. асуджаны на 5 гадоў ссылкі, якую адбываў у Елабузе (Татарстан). Рэабілітаваны ў 1957 г.
Маўрыкійская рупія
Маўрыкі́йская рупія (Roupie mauricienne, код ISO 4217: MUR) — афіцыйная валюта Рэспублікі Маўрыкій. Дзеліцца на 100 цэнтаў.
Рупія была прынятая ў якасці мясцовай маўрыкійскай валюты ў 1876 годзе. Рупія была выбрана з-за прытоку індыйскай рупіі разам з масавай іміграцыяй з Індыі. З мэтай замены індыйскай рупіі і была ўведзена мясцовая валюта. Маўрыкійская валюта ўжывалася ў на Сейшэлах да 1914 года, калі была там заменена на Сейшэльскую рупію.
Чарнушка дамаская
Чарну́шка дамаская, дзяўчына ў зелені (Nigella damascena) — від кветкавых раслін роду  сямейства.
Распаўсюджанне і экалогія
Расліна распаўсюджана на тэрыторыі Паўднёвай Еўропы, Заходняй Азіі, Паўночнай Афрыкі (Алжыр, Лівія, Марока, Туніс), на Каўказе, Канарскіх астравах. Святлолюбівая расліна, мезафіт і мезатроф. Расце ў стэпавых зонах, засмечаных месцах, парках і садах, каля дарог. Цвіце ў ліпені—верасні. Размнажаецца насеннем.
Гаспадарчае значэнне
Расліна ядавітая. У насенні маецца эфірны алей і алкалоід дамасцэцін. Дэкаратыўная і лекавая расліна.
Вуліца Дзянісава (Наваполацк)
Вуліца Дзянісава (, улица Денисова) — вуліца ў Наваполацку.
Апісанне
Размешчана ў паўднёва-ўсходняй частцы горада (10-ы мікрараён) і цягнецца з паўночнага ўсходу на захад ад вуліцы Маладзёжнай да вуліцы Нафтавікоў з невялікім закругленнем у паўночны бок пад канец. Працягласць вуліцы складае каля 850 метраў. Вуліца ўзнікла ў выніку будаўніцтва шматкватэрных дамоў у 2010-х гадах. Забудова вуліцы — тыповая, панэльная з пераменнай этажнасцю да 10 паверхаў. Актыўнае будаўніцтва новых шматкватэрных жылых дамоў на гэтай вуліцы працягваецца і сёння. Названая яна ў гонар ўдзельніка Другой сусветнай вайны, Героя Сацыялістычнай Працы, аднаго з кіраўнікоў Наваполацкага НПЗ Паўла Іванавіча Дзянісава.
Чорт і баба
«Чорт і баба» — камедыя-жарт беларускага драматурга Францішка Аляхновіча, напісаная ў 1918 г. і ўпершыню пастаўленая ў 1921 г. трупай Уладзіслава Галубка. Створаная на аснове вядомай казкі-сатыры, раней звершаванай Францішкам Багушэвічам («Гдзе чорт ня можа, там бабу пашле»). .
У 1927 г. гэта п'еса ўвайшла ў спектакль «Вечар студыйных практыковак» Другога беларускага тэатра (БДТ-2). Гэты твор неаднаразова ўвасабляўся драматычнымі калектывамі Заходняй Беларусі і інш. У 1994 г. п'еса ставілася Муніцыпальным тэатрам драмы «Дзе-Я?».
Генадзь Дзмітрыевіч Карпенка
Генадзь Дзмітрыевіч Карпе́нка (,  —, ) — беларускі палітычны і грамадскі дзеяч, навуковец у вобласці тэхналогіі новых матэрыялаў і пакрыццяў. Доктар тэхнічных навук (1990), Заслужаны дзеяч навукі БССР (1991), Член-карэспандэнт НАН Беларусі (1994).
Біяграфія
Нарадзіўся 17 верасня 1949 года ў Мінску.
Скончыў Беларускі політэхнічны інстытут (1972). У 1972—1983 — стажор-даследчык, інжынер, старэйшы інжынер, загадчык групай, старэйшы навуковы супрацоўнік Інстытута ядзернай энергетыкі АН БССР, у 1983—1987 — загадчык аддзелам Беларускага НДІ парашковай металургіі, у 1987—1990 — дырэктар Маладзечнанскага завода парашковай металургіі. У 1990—1996 дэпутат ВС БССР XII склікання і ВС РБ XIII склікання, у 1990—1992 — старшыня камісіі па навуцы і навукова-тэхнічным прагрэсе ВС БССР.
У 1991—1994 — старшыня Маладзечанскага гарвыканкама. Будучы на пасаде старшыні Маладзечанскага гарвыканкама (1991—1994) правёў у горадзе значныя эканамічныя пераўтварэнні, ініцыяваў правядзенне музычнага і тэатральнага фестываляў, стварэнне футбольнага клубу, карэнным чынам дэсаветызаваў гарадскую тапаніміку.
Выстаўляў сваю кандыдатуру на прэзідэнцкіх выбарах 1994 года, але не атрымаў падтрымкі ў сваёй партыі. Як дэпутат ВС РБ XIII склікання, а ў 1996 — намеснік Старшыні ВС РБ, кіраваў спробай імпічменту прэзідэнта А. Р. Лукашэнкі (1996). Кіраўнік Нацыянальнага выканаўчага камітэту (1998). Перад 1999 Генадзь Карпенка належаў да лідараў апазіцыі і лічыўся верагодным кандыдатам на прэзідэнцкіх выбарах 1999 года.
31 сакавіка 1999 года Генадзь Карпенка быў дастаўлены ў 9-ю Мінскую клінічную бальніцу з дыягназам «крывацёк у мозг». Суткі праляжаў у шпіталі без медычнай дапамогі 1.4.1999 яму зроблена аперацыя па выдаленні гематомы. Знаходзіўся ў рэанімацыйным аддзяленні ў несвядомым стане і 6 красавіка 1999 года, у 7 гадзін раніцы, памёр. Смерць Генадзя Карпенкі была нечаканай, як сцвярджаецца, перад гэтым ён не скардзіўся на стан здароўя. У асяродзі беларускай апазіцыі існуе меркаванне, што смерць Генадзя Карпенкі звязаная са знікненнем Юрыя Захаранкі і Віктара Ганчара.
Навукова-даследчыцкая дзейнасць
Г. Карпенка распрацаваў тэхналогіі ядзерных матэрыялаў на аснове дыаксідаў урана і хрому, якія ўкаранёныя ў тэхніцы. Пад яго кіраўніцтвам распрацаваныя новыя тэхналагічныя працэсы атрымання вакуумных пакрыццяў з зададзеным комплексам фізіка-механічных уласцівасцей, а таксама створаны шэраг прамысловых установак для іх атрымання. Аўтар больш 100 навуковых прац, у т.л. 1 манаграфіі і 40 вынаходніцтваў.
Лаўрэат Дзяржаўная прэмія БССР (1986) за распрацоўку і стварэнне новых тэхналагічных працэсаў і абсталявання для нанясення тонкаплёнкавых пакрыццяў метадам іонна-прамянёвай апрацоўкі і іх шырокае ўкараненне ў народную гаспадарку БССР.
Уласцімір
У сярэдзіне IX стагоддзя, уступіў у канфлікт з балгарамі, на чале якіх стаяў Прэсіян (836—852), які спрабаваў падпарадкаваць Сербію, але Уласцімір за тры гады вайны здолеў адбіць усе напады і захаваць незалежнасць краіны.
Пасля яго смерці ўлада перайшла яго сынам: Муціміру, Страеміру, Гойніку.
Унутраная палітыка
Мяркуецца, што Уласцімір у сваіх руках трымаў вярхоўную ўладу над усімі сербскімі кіраўнікамі. Вядома, што адзіная яго дачка выйшла замуж за жупана Травуніі — Краіну. Як вынік, апошні прызнаў уладу Уласціміра.
У дадатак да гэтага павялічваецца пірацтва ў Адрыятычным моры, асабліва ад сербаў з Паганіі. у сярэдзіне IX стагоддзя Сербія пачынае актыўна ўмешвацца ў падзеі на Балканскім паўвостраве.
NGC 1660
NGC 1660 (іншыя абазначэнні — ESO 304-18, MCG -7-10-21, AM 0442-413, PGC 15908) — спіральная галактыка (Sa) ў сузор’і Разец.
Таццяна Аляксандраўна Савіцкая
Таццяна Аляксандраўна Савіцкая (нар., Полацк, Віцебская вобласць) — беларускі спецыяліст у галіне фізічнай хіміі і хіміі высокамалекулярных злучэнняў. Доктар хімічных навук (2021), дацэнт (1994), прафесар.
Біяграфія
Навуковыя інтарэсы: рэалогія суспензій і раствораў; інтэрполіэлектралітныя комплексы; сумесі цэлюлозы з сінтэтычнымі палімерамі.
Дмытрэнкы (Багуслаўскі раён)
Дмытрэнкы (Дмитре́нки) — вёска ў Багуслаўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
NGC 1239
NGC 1239 (іншыя абазначэнні — MCG ?1-9-12, NPM1G ?02.0104, PGC 11869) — лінзападобная галактыка (S0) у сузор’і Эрыдан.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
IC 4309
IC 4309 — галактыка тыпу Sbc (кампактная выцягнутая спіральная галактыка) ў сузор’і Гідра.
Ушацкая цэнтральная раённая бальніца
УАЗ «Ушацкая цэнтральная раённая бальніца» — комплекс лячэбна-прафілактычных устаноў Ушацкага раёна. Будынак ЦРБ знаходзіцца ва Ушачах.
Гісторыя
У 1932 годзе быў заснаваны раённы цэнтр гігіены і эпідэміялогіі.
Працуе Цэнтральная раённая аптэка № 65. Яе філіялы знаходзяцца ў Вялікіх Дольцах, Дубраўцы, аптэчныя пункты 1-й катэгорыі ў Глыбачанах, Кублічах і пры раённай бальніцы.
У раёне знаходзіцца пансіянат «Лясныя азёры», санаторый «Вечалле».
Гацец (Чэрвеньскі раён)
Гаце́ц (, Гатец) — вёска ў Чэрвеньскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Раваніцкага сельсавета.
Вільгельм Карлавіч Кюхельбекер
З дваранскай сям’і абруселых немцаў. Скончыў Царскасельскі ліцэй (1817), дзе пачалося яго сяброўства з А. С. Пушкіным, А. А. Дэльвігам. Служыў у Калегіі замежных спраў; выкладаў рускую і лацінскую мовы. У 1820-21 быў у замежным падарожжы; чытаў у Парыжы публічныя лекцыі па рускай літаратуры, у якіх абгрунтоўваў неабходнасць палітычных пераўтварэнняў у Расіі (лекцыі былі спыненыя па загаду рускага пасольства). У 1822 годзе Кюхельбекер служыў на Каўказе чыноўнікам асобых даручэнняў пры А. П. Ярмолаве. У лістападзе 1825 быў прыняты К. Ф. Рылеевым у Паўночнае таварыства дзекабрыстаў. У час Паўстання дзекабрыстаў 14 снежня 1825 у Пецярбургу страляў у вялікага князя Міхаіла Паўлавіча, спрабаваў пабудаваць салдат для контратакі. Пасля падаўлення паўстання спрабаваў уцячы за мяжу, але быў арыштаваны ў Варшаве, асуджаны да смяротнага пакарання, замененай катаргай, якую адбываў у Дынабургскай, Свеаборгскай і інш. крэпасцях. З 1836 года на пасяленні ў Сібіры.
Джэймс Джонсан Суіні
Суіні сабраў творы наступных аўтараў: Аляксандра Архіпенкі, Канстанціна Бранкузі, Альберта Буры, Аляксандра Колдэра,, Альберта Джакамеці, , , Вілема дэ Кунінга, Фернана Лежэ, Жуана Міро, Піта Мандрыяна, Пабла Пікаса, Джэксана Полака і П’ера Сулажа.
У канцы 1960-х гадоў Суіні быў кансультантам падчас яе заснавання, кансультуючы па пытаннях, што тычацца паказу і захоўвання твораў мастацтва. Пасля яна таксама набыла карціны Полака і дэ Кунінга. Тагачасны Прэм’ер-міністр Аўстраліі Джон Гортан, відавочна, меў ласку яму як першаму дырэктару галерэі, нягледзячы на яго ўзрост. Ён таксама ўнёс значны ўклад у яе дызайн. Па словах першага дырэктара галерэі, «памер і форма будынка былі вызначаны  і Джэймсам Джонсанам Суіні, а таксама Нацыянальнай камісіяй па развіцці сталіцы. Я не змог якім-небудзь чынам змяніць знешні выгляд інтэр’еру ці экстэр’ера…Гэта вельмі складаны будынак, у якім зрабілі так, каб мастацтва выглядала больш важным, чым прастора, у якой вы размяшчае яго».
Суіні памёр 14 красавіка 1986 года на Манхэтэне.
Вальстрона
Насельніцтва складае 1269 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 26 чал./км². Займае плошчу 48 км². Паштовы індэкс — 28897. Тэлефонны код — 0323.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Giuseppe.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Павятовыя вучылішчы
Павято́выя вучы́лішчы — пачатковыя школы павышанага класа, якія дзейнічалі ў Расійскай імперыі ў 1804—1872 гадах.
Згодна са Статутам навучальных устаноў 1804 года, павятовыя вучылішчы адкрываліся ў губернскіх і павятовых гарадах. Рыхтавалі вучняў да паступлення ў гімназіі. Спачатку вучылішчы мелі 2-гадовы тэрмін навучання. У павятовых вучылішчах выкладалі рускую мову, гісторыю, арыфметыку, чарчэнне, геаграфію, маляванне, Закон Божы, пачатковыя звесткі па фізіцы, геаметрыі. Па статуту 1828 года вучылішчы былі пераўтвораны ў 3-класныя. З дазволу Міністэрства народнай асветы пры павятовых вучылішчах маглі адкрывацца асаблівыя дадатковыя курсы, якія давалі пачатковую прафесійную адукацыю.
У 1872 годзе павятовыя вучылішчы былі пераўтвораны ў гарадскія вучылішчы.
NGC 1661
NGC 1661 (іншыя абазначэнні — UGC 3166, MCG 0-13-8, ZWG 394.9, PGC 16000) — галактыка ў сузор’і Арыён.
Яўген Абрамавіч Баратынскі
Яўген Абрамавіч Баратынскі (Евге́ний Абра́мович Бараты́нский; 19 лютага [2 сакавіка] 1800 (у некаторых крыніцах 7 (19) сакавіка 1800), сяло Вяжля, Кірсанаўскі павет, Тамбоўская губерня — 29 чэрвеня [11 ліпеня] 1844, ) — рускі паэт, перакладчык. Адна з самых яркіх і ў той жа час загадкавых і недаацэненымі фігур рускай літаратуры XIX стагоддзя.
Сербскія землі ў раннім сярэдневякоўі
Паводле пісання візантыйскага імператара Канстанціна VII («Аб кіраванні імперыяй») сербы жылі на Балканскім паўвостраве, паміж узбярэжжам Адрыятычнага мора і ракі Савы. Межавалі з харватамі, балгарамі і інш.
Паганія
Прасціралася ад вусця ракі Цэціна да вусця ракі Нерэтвы, у тым ліку ўключаючы астравы: Брач, Хвар, Карчула і Млет.
Паселішчы:
Іваніўка (Багуслаўскі раён)
Іваніўка (Іва́нівка) — вёска ў Багуслаўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Беларуска-аўстралійскае незалежнае аб’яднанне ў Новым Паўднёвым Уэльсе
Дакладных звестак пра дзейнасць арганізацыі надзвычай мала. У 1970—1980-я гг. — член Федэральнай рады беларускіх арганізацый у Аўстраліі.
Старшыні
і інш.
Іўкы (Багуслаўскі раён)
Іўкы (І́вки) — вёска ў Багуслаўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
NGC 1241
NGC 1241 (іншыя абазначэнні — MCG -2-9-11, VV 334, ARP 304, IRAS03088-0906, PGC 11887) — спіральная галактыка з перамычкай (SBb) у сузор’і Эрыдан.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Айыбасар
Айыбасар (Ayıbasar) — сяло ў Лачынскім раёне Азербайджанскай Рэспублікі.
IC 4310
IC 4310 — галактыка тыпу S0 (спіральная галактыка) ў сузор’і Гідра.
Айыбасар
У 1992—2020 гадах было пад кантролем узброеных сіл Арменіі і ўваходзіла ў Кашатагскі раён непрызнанай Нагорна-Карабахскай Рэспублікі. У ходзе Другой карабахскай вайны 1 снежня 2020 года сяло было занята ўзброенымі сіламі Азербайджана (армяне лічаць гэта акупацыяй).
IC 4310
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Філіпінскае мора
Філіпінскія мора Philippine Sea, 菲律宾 海, フィリピン 海, Laut Filipina) - акіянічнае межвостраўное мора Ціхага акіяна, размешчанае каля Філіпінскага архіпелага. Мора гэта не мае дакладных сухапутных межаў, аддзеленае ад акіяна групамі астравоў: Японскімі (Хонсю, Кюсю і Рукю), востравам Тайвань і Тагальскімі астравамі на захадзе, падводнымі хрыбтамі і астравамі Ідзу, Агасавара (Банін), Кадзан (Волкан) і Марыянскімі астравамі на ўсходзе, Яп і Палау на паўднёвым усходзе. Плошча 5726000 км². Сярэдняя глыбіня 4108 м, максімальная 11022 м (у Марыянскім жолабе). Аб'ём - 23 522 тыс. куб.км. Праходзяць плыні Паўночная пасатнае і Куросіо. Тэмпература паверхні вады ад 15-28° С (на поўначы) да 27-29 ° С (на поўдні). Салёнасць ад 34,3 ‰ на поўначы да 35,1 ‰ на поўдні. Уключае Тагальская і заходне-Марыянскія катлавіны, якія падзелены падводным хрыбтом паміж астравамі Кюсю і Палау.
Леанід Станіслававіч Станішэўскі
Леанід Станіслававіч Станішэ́ўскі (, Мінск — ) — беларускі вучоны ў галіне арганічнай хіміі. Доктар хімічных навук (1976), прафесар (1978).
Біяграфія
Скончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт (1959; аспірантура, 1962).
Працаваў у Беларускім дзяржаўным універсітэце (з 1962, прафесар кафедры арганічнай хіміі, у 1988—1994 і 2004—2009 — загадчык кафедры).
Навуковыя інтарэсы: сінтэз карба- і гетэрацыклічных злучэнняў.
Крыстыянстад
Гісторыя
Горад заснаваны каралём Даніі Крысціянам IV у 1614 годзе. Каб стымуляваць яго развіццё, былі пазбаўлены гарадскіх прывілеяў суседнія гарады Вэ (1614) і Охус (1617). Самаму Крыстыянстаду такія прывілеі былі пададзены толькі ў 1622 годзе. Асноўнай мэтай будаўніцтва горада было забеспячэнне абароны дацкай правінцыі Сконэ ад шведаў. З 1719 да 1997 горад з'яўляўся цэнтрам лена Крыстыянстад. Цяпер ён з'яўляецца адміністрацыйным цэнтрам Крыстыянстадскай камуны.
Геаграфія
У Крыстыянстадзе знаходзіцца самы нізкі пункт у Швецыі — 2,41 м ніжэй узроўню мора. З-за гэтага часткі горада павінны быць абаронены ад паводак насыпнымі дамбамі і сістэмай помпаў.
Горад атачае вялікая раўніна. Толькі на ўсходзе і паўночным усходзе размешчаны невялікія ўзгоркі Балсбергет і К'югекёль, адпаведна. На поўдні размешчаны невялікі ўчастак тэрыторыі, якую часам называюць адзіным дажджавым лесам у Швецыі.
Культура
У Крыстыянстадзе і суседнім Охусе штогод ладзіцца міжнародны джазавы фестываль.
Беларускае аб’яднанне ў Новым Паўднёвым Уэльсе (надпалітычнае)
Мела на мэце аб'яднанне беларусаў і іх прэзентацыю на міжнацыянальных мерапрыемствах. Выдавала першыя нумары інфармацыйнага бюлетэня Беларускага аб'яднання ў Новым Паўднёвым Уэльсе «Новае Жыцьцё». У кастрычніку 1950 г. ператворана ў Беларускае аб’яднанне ў Аўстраліі.
Ціпаа
Ціпаа  — гэта распаўсюджаная ў Кітаі доўгая жаночая сукенка, якую першапачаткова насілі маньчжурскія жанчыны. Сучасная яго форма створана ў 1920-х гадах мадэльерамі Шанхая. У самым Шанхаі гэтая форма сукенкі называецца zǎnze або zansae (長衫) уласна доўгая кашуля/сукенка, але паўночны варыянт таго ж слова чаншань (chángshān) пазначае мужчынскую вопратку. Праз вымаўленне чхёнсам (cheungsam) слова трапіла ў англійскую мову (cheongsam).