cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Саюз тэатраў Еўропы
Місія
Місіяй Саюза тэатраў Еўропы з’яўляецца "ўнесці ўклад у стварэнне Еўрапейскага Саюза з дапамогай культуры і тэатра, заахвочваць калектыўны культурны рух, нягледзячы на моўныя бар’еры, з мэтай развіць мастацкі тэатр — тое, што аб’ядноўвае ўсіх людзей. Саюх тэатраў Еўропы прасоўвае пастаноўкі, уключаючы пастаноўкі ў рамках супрацоўніцтва, тэатральны абмен, абмен досведам, паважаючы розныя ідэнтычнасці і культуры … Гэтыя мерапрыемствы дапамагаюць высветліць мэты мастацкай і культурнай палітыкі, накіраваныя на ўмацаванне мастацкага супрацоўніцтва і транснацыянальнага звароту ў Еўропе."
Аструдскі павет
Аструдскі павет (Powiat ostródzki) — павет у Вармінска-Мазурскім ваяводстве Польшчы, створаны ў 1999 годзе.
Адміністрацыйны цэнтр — горад Аструда.
Станам на 2018 год у павеце налічвалася 105 тыс. жыхароў.
Павет займае плошчу 1766 км².
Галдапскі павет
Галдапскі павет (Powiat gołdapski) — павет у Вармінска-Мазурскім ваяводстве Польшчы каля мяжы з Калінінградскай вобл. Расіі, створаны ў 2002 годзе.
Адміністрацыйны цэнтр — горад Голдап.
Станам на 2018 год у павеце налічвалася 27 тыс. жыхароў.
Дзмітрый Юр’евіч Мерзлякоў
Дзмітрый Юр’евіч Мерзлякоў (нар., г. Свярдлоўск, РСФСР)  — беларускі архітэктар.
Біяграфія
Скончыў у 1990 годзе ленінградскі Інстытут жывапісу, скульптуры і архітэктуры імя І. Я. Рэпіна па спецыяльнасці «Архітэктар-мастак» (выкладчыкі В. С. Валансевіч, В. А. Ухаў, Б. І. Кахно). У 1990—1994 гадах працаваў у «Творчай майстэрні архітэктара Л. В. Маскалевіча»; у 1994—1997 гадах у «Творчай майстэрні архітэктара Ю. Ф. Патапава»; з 1997 года ў праектным прадпрыемстве ТАА «КМК-2».
Член Беларускага саюза архітэктараў з 2003 года.
Узнагароды
Узнагароджаны дыпломам лаўрэата Саюза архітэктараў СССР за праект «Будынкі з нетрадыцыйных матэрыялаў метадам безапалубнага маналіта» (у складзе аўтарскага калектыва) (1991), дыпломам БСА II ступені ў намінацыі «Інтэр’еры адміністрацыйнага будынка па вул. Панамарэнкі ў г. Мінску» (аўтарскі калектыў у складзе Д. Мерзлякоў, Ю. Вірасаў, А. Калінін) (1999). Пераможца Рэспубліканскага агляду-конкурсу на лепшы твор года ў намінацыі «Індывідуальныя катэджныя і дачныя домікі» за праекты жылых дамоў катэджнага тыпу для індывідуальных забудоўшчыкаў (1995), у намінацыі «Інтэр’еры будынкаў і збудаванняў» за праект рэстарана «У Францыска» ў г. Мінску (2002). Узнагароджаны дыпломам лаўрэата БСА на VI нацыянальным фестывалі архітэктуры ў намінацыі «Інтэр’еры» за праект інтэр’ераў фізкультурна-аздараўленчага цэнтра Нацыянальнага банка РБ у заказніку «Азёры» Гродзенскага р-на (аўтарскі калектыў у складзе: Д. Мерзлякоў, А. Клябанская, А. Чахлова, М. Ярмоленка) (2005).
Любанскае благачынне
Любанскае благачынне, Любанская благачынная акруга — акруга ў Слуцкай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае прыходы Любанскага раёна Мінскай вобласці.
Царква Святой Ефрасінні (Івянец)
Царква Святой Ефрасінні — мураваны праваслаўны храм у гарадскім пасёлку Івянец Валожынскага раёна Мінскай вобласці. Знаходзіцца ў цэнтры населенага пункта.
Гісторыя
Знаходзіцца на месцы былога Троіцкага касцёла. Будаўніцтва храма пачалося ў 1996 годзе. Пабудавана ў 1998 годзе. У сярэдзіне ліпеня 1998 года ў прысутнасці беларускага архіпастыра Філарэта была асвячона і закладзена ў падмурак храма капсула з памятнай граматай.
Архітэктура
Пабудавана з цэглы. Храм вырашаны ў стылізаваных формах старажытнарускага царкоўнага дойлідства. Цэнтрычны аб’ём завершаны светлавым цыліндрычным барабанам пад сферычным купалам. Асноўная архітэктурная тэма — закамарнае завяршэнне фасадаў, расчлянёных вузкімі арачнымі аконнымі праёмамі.
Пратэсты ў Каталоніі (2019)
Пратэсты ў Каталоніі ў 2019 годзе ўспыхнулі пасля прысудаў шэрагу каталонскіх палітычных лідараў, якія падтрымалі ідэю аддзялення рэгіёна ад Іспаніі. З 16 па 18 кастрычніка дэманстранты правялі так званыя «Маршы за свабоду» (Marxes per la Llibertat) — буйныя страйкі, накіраваныя ў падтрымку руху за незалежнасць і асуджаных палітыкаў.
Перадгісторыя
У кастрычніку 2017 года ў Каталоніі прайшоў рэферэндум, на якім большасць прагаласавала за выхад са складу Іспаніі. Праз месяц каталонскі парламент прыняў рэзалюцыю аб незалежнасці, але вынікі рэферэндуму афіцыйныя іспанскія ўлады яе не прызналі. У 2019 годзе супраць некаторых палітыкаў, што выступалі за аддзяленне Каталоніі, пачаліся рэпрэсіі. Дзевяці лідарам Каталоніі Вярхоўны суд вынес прысуд па абвінавачванні ў мецяжы, яшчэ траім выпісаны штрафы. Самы вялікі турэмны тэрмін атрымаў былы віцэ-прэзідэнт генералітэту Арыёль Жункерас: яго асудзілі на 13 гадоў за падбухторванне да паўстання і растрату. Былы кіраўнік жэнералітэта Каталоніі Карлес Пучдэмон, які з 2018 года пасяліўся ў Бельгіі, назваў прысуды варварствам.
Ход падзей
14 кастрычніка, пасля вынясенне прысудаў Вярхоўнага суда, пачаліся беспарадкі, якія суправаджаліся перакрыццем дарог і чыгуначных шляхоў. Нязгодныя спрабавалі блакаваць работу барселонскага аэрапорта Эль-Прата. Паліцыянты вымушаны былі ўжыць сілу, выкарыстаўшы дубінкі, слёзацечны газ, вадамёты і гумовыя кулі. Па падліках, толькі ў Барселоне на акцыі пратэсты выйшлі каля 40 тыс. чалавек.
На 16 кастрычніка налічвалася 125 пацярпелых і 51 затрыманых.
Кіраўнік урада аўтаноміі Кім Тора з партыі «Разам за Каталонію», якую ўзначальваў Пучдэмон, спачатку падтрымаў пратэстуючых. Ён выказаўся за амністыю асуджаных арганізатараў рэферэндуму. Акрамя таго, Торэ нагадаў пра старыя ідэі сваёй партыі правесці новы рэферэндум аб незалежнасці, як мяркуецца, у 2020 годзе. Аднак ужо 16 кастрычніка ў тэлезвароце ён асудзіў сутыкненні пратэстуючых з паліцыяй.
18 кастрычніка ў Каталоніі прайшоў агульнарэгіянальны страйк, арганізаваны студэнцкімі і рабочымі прафсаюзамі. Па даных праваахоўных органаў, на вуліцах сталіцы аўтаноміі Барселоны сабраліся больш за паўмільёна грамадзян. Пасля гэтага МУС Іспаніі выпусціла заяву, у якой паведамлялася, што ў дзень страйку 101 паліцэйскі і 89 пратэстуючых пацярпелі, 83 чалавек затрыманыя.
Як адзначылі праваахоўныя органы, мітынгі 20 кастрычніка прайшлі без значных інцыдэнтаў. У рэгіянальнай паліцыі ўдакладнілі, што на працягу дня былі затрыманыя чатыры чалавекі.
21 кастрычніка ў Барселоне прайшлі акцыі каля будынка прадстаўніцтва ўрада Іспаніі, у якіх прынялі ўдзел некалькі сотняў чалавек. Пратэстоўцы выкрыквалі патрабаванне вызваліць каталонскіх палітыкаў, асуджаных Вярхоўным судом. Таксама натоўп скандаваў «Каталонія — антыфашысты» і спяваў італьянскую песню Bella Ciao. Пратэст прайшоў у прысутнасці нарадаў паліцыі, рух па прылеглых вуліцах часткова перакрылі.
26 кастрычніка, пасля заканчэння праліўных дажджоў, пратэсты ўспыхнулі з новай сілай. Некалькі тысяч чалавек накіраваліся на вуліцу Лаетана, дзе размешчана прадстаўніцтва Нацыянальнай паліцыі. Мітынгоўцы пачалі закідваць вартавых правапарадку рознымі прадметамі, на суседняй вуліцы адбыліся сутыкненні. Адначасова з гэтым, у сталіцы краіны Мадрыд правая партыя VOX правяла свой мітынг, дзе скандаваліся патрабаванні больш жорсткага пакарання каталонскім палітыкам і часовага прыпынення аўтаномнага статусу Каталоніі. Крайне правым удалося сабраць 20 тысяч прыхільнікаў.
29 кастрычніка Прафсаюз студэнтаў Каталонскай краіны (SEPC), які падтрымліваў незалежнасць аўтаномнай супольнасці ад Іспаніі, пачаў ўсеагульную забастоўку. Асноўнае патрабаванне пратэстуючых — дамагчыся права хадзіць на акцыі пратэсту, каб гэта не мела наступстваў для іх ацэнак, у прыватнасці, адмяніць абавязковае наведванне заняткаў. Студэнты заблакавалі на час трасу AP-7 і правялі шэраг акцый ва навучальных установах. Самая складаная сітуацыя склалася ва Універсітэце Пампеа Фабры, дзе пратэстоўцы заблакавалі ўваходы ў тры кампусы, каб студэнты, якія не ўдзельнічаюць у страйку, не змаглі трапіць на лекцыі. Кіраўніцтва ўніверсітэта заклікала арганізатараў забастоўкі не перашкаджаць праву наведваць заняткі.
4 лістапада Барселону наведаў іспанскі кароль Філіп VI, што выклікала незадаволенасць мясцовых жыхароў. Пал гатэлем, дзе спыніўся манарх, прайшла пратэстная маніфестацыя.
16 лістапада прыхільнікі незалежнасці Каталоніі пачалі акцыі пратэсту на чыгуначных станцыях Барселоны з мэтай парушыць іх работу. Арганізатарам мітынгаў з’яўляліся так званыя камітэты ў абарону рэспублікі, якія выступалі за выхад Каталоніі са складу Іспаніі. Маніфестантаў заклікалі збірацца на розных чыгуначных станцыях горада, каб «цалкам заблакаваць» рэгіянальную сталіцу.
18 лістапада пачаўся суд над кіраўніком каталонскага ўрада Жаакімам (Кімам) Торэ. Яго абвінавачвалі ў непадпарадкаванні, паколькі ён не прыбраў з урадавага будынка сімволіку прыхільнікаў незалежнасці рэгіёна — жоўтыя стужкі і банер з заклікам вызваліць зняволеных лідараў руху за незалежнасць.
29 лістапада, як паведамляла газета Periodico, пад грыфам сакрэтнасці каталонскія праваахоўнікі пачалі аперацыю «Monra». Цэнтрам яе правядзення стаў раён Сант Рок каталонскага горада Бадалона. У ім, а таксама ў іншых раёнах было ажыццёўлена 30 ператрусаў. Акрамя таго, праведзены надгляды падземных памяшканняў. Па даных журналістаў, у аперацыі ўдзельнічалі следчыя, супрацоўнікі па барацьбе з беспарадкамі, падраздзяленне са службовымі сабакамі, мясцовая паліцыя, верталёт і машыны хуткай дапамогі. Апроч іх задзейнічаныя тры брыгады Mossos.
У ноч з 20 на 21 снежня тысячы прыхільнікаў незалежнасці Каталоніі выйшлі на вуліцы Барселоны з патрабаваннем вызваліць лідараў руху незалежнасці. Удзельнікі дэманстрацыі неслі транспаранты з прозвішчамі палітычных вязняў і сцягі Каталоніі. Некаторыя мітынгоўцы прынеслі на акцыю паходні. Нягледзячы на ​​існуючую ў Барселоне тэндэнцыю, начны пратэст прайшоў мірна, без буйных беспарадкаў і боек з праваахоўнікамі.
Дзеянні каталонскіх уладаў
22 кастрычніка Кім Тора заявіў, што заклікае ўрад Іспаніі пачаць дыялог для ўрэгулявання праблемы без папярэдніх умоў, у рамках якога будзе адстойваць права на самавызначэнне.
26 лістапада каталонскі парламент Каталоніі прыняў рэзалюцыю, у якой асудзіў прысуд Вярхоўнага суда ў дачыненні да палітыкаў, якія мелі дачыненне да правядзення рэферэндуму аб незалежнасці ў кастрычніку 2017 года. Таксама ён запатрабаваў права галасаваць па пытанні пра самавызначэнне іспанскай аўтаномнай супольнасці, нягледзячы на ​​папярэднія рашэнні Канстытуцыйнага суда.
3 снежня Каталонія і бельгійская Фландрыя звярнуліся да Еўракамісіі па дапамогу ў атрыманні незалежнасці.
Напады на журналістаў
22 кастрычніка Калегія журналістаў Каталоніі выпусціла заяву аб гвалце ў адрас рэпарцёраў. Па яе звестках, больш за 60 журналістаў падпалі пад рознага роду напады за час пратэстаў і беспарадкаў. Калегія запатрабавала ад Савета ўнутраных спраў Каталоніі забяспечыць бяспечную работу карэспандэнтаў, заявіўшы таксама аб жорсткіх дзеяннях каталонскай паліцыі Mossos de Escuadra і іспанскай Нацыянальнай паліцыі ў дачыненні да журналістаў, а таксама пра затрыманне аднаго з іх. Акрамя таго, яна звярнулася да ўдзельнікаў маніфестацый з заклікам паважаць іх работу. Падчас акцый пратэстаў, у тым ліку мірных, у дачыненні да рэпарцёраў гучалі абразы, адзін з лозунгаў прыхільнікаў незалежнасці — «Іспанская прэса — маніпулятар». Акрамя таго, на акцыях некалькі разоў радыкалы кідалі ў журналістаў розныя прадметы і пырскалі на іх кіслатой. У сацыяльных сетках апублікаваныя відэа, на якіх супрацоўнікі праваахоўных органаў ужываюць дубінкі супраць журналістаў, нягледзячы на ​​тое, што на іх надзетыя камізэлькі з надпісам «прэса».
27 кастрычніка праціўнікі незалежнасці Каталоніі напалі на стрынгера Ruptly. Яны накінуліся на журналіста з палкамі, калі той здымаў, як адзін з актывістаў спрабаваў зняць сцяг Каталоніі з балкона будынка.
Расследаванне аб дзейнасці ГРУ
4 кастрычніка былі затрыманыя расіянін і ўкраінец ў правінцыі Жырона, калі яны ехалі на Mercedes з беларускімі нумарамі да мяжы Францыі. У сумцы аднаго з іх выявілі гранату М-75 расійскай вытворчасці. У пасольстве Расіі ў Іспаніі заявілі, што мясцовыя ўлады не паведамлялі аб затрыманні.
23 лістапада кіраўнік МЗС Іспаніі Хасэп Барэль заявіў, што яго расійскі калега Сяргей Лаўроў запэўніў, што нічога не ведае пра меркаваныя спробы РФ пры дапамозе спецслужбаў паўплываць на ўнутрыпалітычныя падзеі ў Каталоніі.
Свята-Мікалаеўская царква (Энергетыкаў)
Гісторыя
Грамада зарэгістравана ў 1997 годзе. У 2003 годзе быў закладзены падмурак асноўнага храма. Пры прыходзе была створана нядзельная школа і дзіцячы тэатр.
У траўні 2013 года былі ўсталяваны купалы і ўзведзены крыжы на асноўным храме.
Архітэктура
Пабудавана з сілікатнай цэглы.
Вырашана прамавугольным у плане аб'ёмам пад 2-схільным дахам, завершаным па цэнтры цыбулепадобнай галоўкай. Да фасада дабудаваны ніжэйшы прамавугольны прытвор. Фасады рытмічна расчлянёны прамавугольнымі аконнымі праёмамі ў чырвонацагляных ліштвах.
Спаса-Узнясенская царква (Фаніпаль)
Спаса-Узнясенская царква — мураваны праваслаўны храм у горадзе Фаніпаль Дзяржынскага раёна Мінскай вобласці.
Гісторыя
Архітэктар храма Мікалай Іосіфавіч Лук’янчык.
Спаса-Праабражэнская царква (Любань)
Спаса-Праабражэнская царква — мураваны праваслаўны храм у горадзе Любань Любанскага раёна Мінскай вобласці. Знаходзіцца на вул. Першамайскай, 73а.
Гісторыя
Пабудаваны ў 1992 годзе.
Архітэктура
Вырашана па канону 4-часткавага «сінадальнага» храма, пашыранага ў 2-й палове 19 ст. Падоўжную аб’ёмна-прасторавую кампазіцыю складаюць 3-ярусная (васьмярык на 2 чацверыках) шатровая званіца, працяглы бабінец, кубападобная малітоўная зала з 8-гранным светлавым барабанам у завяршэнні, 5-гранная апсіда з макаўкай над вальмавым дахам. Тры ўваходы аформлены 2-слуповымі ганкамі-рундукамі. Плоскасныя фасады прарэзаны прамавугольнымі аконнымі праёмамі ў арачных ліштвах. Побач пастаўлена мураваная 8-гранная званіца пад усечаным шатровым дахам, завершаным макаўкай.
Спіс аб’ектаў PGC (2577001—2578000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2577001—2578000)
Бранеўскі павет
Бранеўскі павет (Powiat braniewski) — павет у Вармінска-Мазурскім ваяводстве на поўначы Польшчы ля мяжы з Калінінградскай вобл. Расіі, адноўлены ў 1999 годзе.
Адміністрацыйны цэнтр — горад Бранева.
Станам на 2018 год у павеце налічвалася 42 тыс. жыхароў.
Павет займае плошчу 1204,54 км².
Свята-Кірыла-Мяфодзіяўская царква (Урэчча)
Свята-Кірыла-Мяфодзіяўская царква — драўляны праваслаўны храм у гарадскім пасёлку Урэчча Любанскага раёна Мінскай вобласці. Знаходзіцца ў цэнтры пасёлка.
Ганаратка (Араціўскі раён)
Ганаратка (Гонора́тка) — вёска ў Араціўскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Свята-Кірыла-Мяфодзіяўская царква (Урэчча)
Гісторыя
Пабудавана і асвячона ў 2000 годзе.
Архітэктура
Пабудавана з дрэва. Вырашана ў традыцыях драўлянага дойлідства Рускай поўначы XVII стагоддзя. Да цэнтральнага кубападобнага 2-яруснага зруба, завершанага 8-гранным шатровым светлавым барабанам з цыбулепадобнай галоўкай, з фасада далучаны 2-слуповы ганак, па баках прытвора пад какошнікавымі пакрыццямі. Зрубныя сцены прарэзаны прамавугольнымі аконнымі праёмамі ў разных ліштвах.
Барташыцкі павет
Барташыцкі павет (Powiat bartoszycki) — павет у Вармінска-Мазурскім ваяводстве на поўначы Польшчы ля мяжы з Калінінградскай вобл. Расіі, адноўлены ў 1999 годзе.
Адміністрацыйны цэнтр — горад Барташыцы.
Станам на 2018 год у павеце налічвалася 60 тыс. жыхароў.
Павет займае плошчу 1308,54 км².
Клецкае благачынне
Клецкае благачынне, Клецкая благачынная акруга — акруга ў Слуцкай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае прыходы Клецкага раёна Мінскай вобласці.
Благачынныя настаяцелі
Протаіерэй Матфей Белавус.
Альберт Леа Шлагетэр
Альберт Леа Шлагетэр (Albert Leo Schlageter, 12 жніўня 1894, Шёнау — 26 мая 1923, Гольцгейм, цяпер у складзе Дзюсельдорфа) — нямецкі лейтэнант у адстаўцы, член фрайкора і партызан перыяду пасля Першай сусветнай вайны, адзін з галоўных пакутнікаў у нацысцкім мартыралогу.
Вэнгажэўскі павет
Вэнгажэўскі павет (Powiat węgorzewski) — павет у Вармінска-Мазурскім ваяводстве Польшчы ля мяжы з Калінінградскай вобл. Расіі, утвораны ў 2002 годзе.
Адміністрацыйны цэнтр — горад Вэнгажэва.
Станам на 2018 год у павеце налічвалася 23 тыс. жыхароў.
Ганніўка (Араціўскі раён)
Ганніўка (Га́ннівка) — вёска ў Араціўскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Свята-Мікалаеўская царква (Урэчча)
Свята-Мікалаеўская царква — мураваны праваслаўны храм у гарадскім пасёлку Урэчча Любанскага раёна Мінскай вобласці. Знаходзіцца ва ўсходняй частцы пасёлка.
Гісторыя
Быў адкрыты ў мураваным адміністрацыйным будынку другой паловы XX стагоддзя.
Архітэктура
Вырашана прамавугольнай у плане малітоўнай залай пад вальмавым дахам, да якой далучана 3-ярусная (васьмярык на 2 чацверыках) званіца. Шацёр званіцы і цэнтр даху завершаны цыбулепадобнымі галоўкамі. Плоскасныя фасады расчлянёны прамавугольнымі аконнымі і дзвярнымі праёмамі. Асіметрыю ў кампазіцыю ўносіць прыбудова бакавой рызніцы.
Заруддзя (Араціўскі раён)
Заруддзя (Зару́ддя) — вёска ў Араціўскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Закрынычча (Араціўскі раён)
Закрынычча (Закрини́ччя) — вёска ў Араціўскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Говард Шор
Говард Лэ́слі Шор (Howard Leslie Shore; нар. 18 кастрычніка 1946, Таронта, Антарыа, Канада) — канадскі кампазітар, аўтар музыкі да кінафільмаў. Найбольш вядомай працай кампазітара з’яўляецца саўндтрэк да фільмаў трылогіі «Уладар пярсцёнкаў».
Говард Шор cтала супрацоўнічае з рэжысёрамі Марцінам Скарсэзэ (6 супольных фільмаў), Пітэрам Джэксанам (6 супольных фільмаў), а таксама з Дэвідам Кроненбергам, напісаўшы з 1979 года музыку для кожнага ягонага фільма, за выключэннем аднаго.
Трохразовы лаўрэат прэмій «Оскар» і «Залаты глобус», чатырохразовы лаўрэат прэміі «Грэмі».
Жывоціўка
Жывоціўка (Живо́тівка) — вёска ў Араціўскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Лінэччына
Лінэччына (Ліне́ччина) — вёска ў Араціўскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Дзівочына
Дзівочына (Діво́чина) — вёска ў Араціўскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Кам’янагірка (Араціўскі раён)
Кам’янагірка (Кам'яногі́рка) — вёска ў Араціўскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Кожанка (Вінніцкая вобласць)
Кожанка (Ко́жанка) — вёска ў Араціўскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Мэдзіўка
Мэдзіўка (Ме́дівка) — вёска ў Араціўскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Мэрвын
Мэрвын (Ме́рвин) — вёска ў Араціўскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Тарасіўка (Підвысоцкі сельсавет)
Тарасіўка (Тара́сівка) — вёска ў Араціўскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Уладзімір Іванавіч Мелех
Уладзімір Іванавіч Мелех (нар., г. Пэрвамайск, Варашылаваградская вобласць, УССР) — беларускі архітэктар.
Біяграфія
Скончыў у 1976 годзе архітэктурны факультэт Брэсцкага інжынерна-будаўнічага інстытута (выкладчыкі А. Д. Кудзіненка, М. М. Гайдукевіч; М. М. Суцягін, М. А. Латан).
У 1979—1988 гадах працаваў начальнікам аддзела сельскага будаўніцтва Гомельскага абласнога ўпраўлення будаўніцтва і архітэктуры; у 1988—1998 гадах вядучы архітэктар, кіраўнік групы архітэктараў, начальнік гомельскіх майстэрняў Беларускага рэстаўрацыйнага праектнага інстытута; у 1998—2000 гадах начальнік групы архітэктараў-рэстаўратараў праектнага інстытуце «Гомельграмадзянпраект»; у 2000—2004 гадах начальнік упраўлення архітэктуры і горадабудаўніцтва Гомельскага гарвыканкама, галоўны архітэктар г. Гомеля; у 2004—2009 гадах кіраўнік групы архітэктараў, галоўны архітэктар праектаў інстытута «Гомельграмадзянпраект».
Член Саюза архітэктараў СССР з 1969 года, член Беларускага саюза архітэктараў.
Творчасць
Асноўныя працы: рэстаўрацыя помніка архітэктуры пачатку XIX стагоддзя — драўлянай царквы ў в. Чырвоны Партызан Добрушскага раёна (1990—1991, рэстаўрацыя ў 1992—1993); аднаўленне і рэстаўрацыя помніка архітэктуры канца XIX стагоддзя — касцёла ў г. Рэчыцы (1998—1999, рэстаўрацыя 2002—2004); аднаўленне і рэстаўрацыя помніка архітэктуры XIX стагоддзя — Свята-Успенскага сабора ў г. Рэчыцы (1999—2000, рэстаўрацыя 2001—2006); рэканструкцыя помніка архітэктуры пачатку XX стагоддзя — былога жылога дома па вул. Кірава, 12 пад офіс (2000—2001, рэканструкцыя 2001—2002); аднаўленне і рэстаўрацыя помніка архітэктуры канца XVIII стагоддзя — комплексу езуіцкага калегіума ў в. Юравічы Калінкавіцкага раёна (2004—2007, пачатак рэстаўрацыі 2007; навуковы кіраўнік аб’екта, аўтар распрацоўкі эскізнага праекта рэстаўрацыі; распрацоўка рабочай дакументацыі А. Ваяводская); рэстаўрацыя помніка архітэктуры пачатку XX стагоддзя — будынка руска-азіяцкага банка па вул. Савецкай у Гомелі (1996—1997, рэстаўрацыя 1997—1998); фізкультурна-аздараўленчы комплекс Гомельскага абласнога ўпраўлення Дэпартамента аховы па вул. Тэльмана ў Гомелі, (2006—2007, сааўтары М. Бяспалаў, С. С. Лапунова); лядовы палац у складзе цэнтра гульнявых відаў спорту ў г. Светлагорску Гомельскай вобласці (2007—2008, сааўтары М. Бяспалаў, С.  Лабушаў); рэстаўрацыя помніка архітэктуры канца XIX стагоддзя — аднапавярховага будынка ў складзе палацава-паркавага ансамбля ў г. Гомелі (1995, рэалізацыя ў 1997); рэканструкцыя будынка па вул. Кірава, 11 пад адміністрацыйны будынак Гомельскага абласнога суда (2006, рэалізацыя ў 2007—2008); скульптурная кампазіцыя «Лодачнік» на набярэжнай р. Сож у г. Гомелі (2006, рэалізацыя 2007, скульптар В. К. Далгоў); комплекс будынкаў гадавальніка службовай сабакагадоўлі Гомельскага абласнога ўпраўлення Дэпартамента аховы па вул. Кааператыўнай у г. Гомелі (2007, рэалізацыя ў 2008; сааўтары М. Бяспалаў); рэстаўрацыя помнікаў архітэктуры XIX стагоддзя — капліцы-пахавальні ў складзе палацава-паркавага ансамбля ў г. Гомелі (2007—2008, пачатак правядзення рэстаўрацыйных работ у 2009); спартыўна-аздараўленчы цэнтр у г. Мазыры (2007—2008, пачатак будаўніцтва 2009; сааўтары М. Бяспалаў, В. М. Бяспалаў, В. Яворская).
Узнагароды
Лаўрэат V нацыянальнага фестывалю архітэктуры (Гомель, 2003) у намінацыі «Рэстаўрацыя помнікаў гісторыі, культуры і архітэктуры» (рэалізацыя) за рэстаўрацыю помніка архітэктуры XIX стагоддзя — драўлянай царквы ў в. Чырвоны Партызан Добрушскага раёна. За рэстаўрацыю помніка архітэктуры XIX стагоддзя — Успенскага сабора ў г. Рэчыцы, сабора Пятра і Паўла ў г. Гомелі і інш. храмаў на тэрыторыі Гомельскай вобласці узнагароджаны Рускай праваслаўнай царквой ордэнам Прападобнага Сергія Раданежскага III ступені (2002).
Кашланы
Кашланы (Кошлани́) — вёска ў Араціўскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Лапатынка
Лапатынка (Лопа́тинка) — вёска ў Араціўскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Новажывоціў
Новажывоціў (Новоживо́тів) — вёска ў Араціўскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Підвысокэ (Араціўскі раён)
Підвысокэ (Підвисо́ке) — вёска ў Араціўскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Люлынці (Араціўскі раён)
Люлынці (Лю́линці) — вёска ў Араціўскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Мала Росціўка
Мала Росціўка (Мала́ Ростівка) — вёска ў Араціўскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Сабарыўка
Сабарыўка (Саба́рівка) — вёска ў Араціўскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Ражычна (Вінніцкі раён)
Ражычна (Рожи́чна) — вёска ў Вінніцкім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Скамарошкы
Скамарошкы (Скоморо́шки) — вёска ў Араціўскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Тарасіўка (Лапатынскі сельсавет)
Тарасіўка (Тара́сівка) — вёска ў Араціўскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Якыміўка (Араціўскі раён)
Якыміўка (Яки́мівка) — вёска ў Араціўскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Стрыжакіў
Стрыжакіў (Стрижакі́в) — вёска ў Араціўскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Рэпік (значэнні)
Рэпік
Фронціўка
Фронціўка (Фро́нтівка) — вёска ў Араціўскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Скыбын (Араціўскі раён)
Скыбын (Скиби́н) — вёска ў Араціўскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Чагіў
Чагіў (Ча́гів) — вёска ў Араціўскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Свята-Мікалаеўская царква (Сіняўка)
Свята-Мікалаеўская царква — мураваны праваслаўны храм у аграгарадку Сіняўцы Клецкага раёна Мінскай вобласці. Знаходзіцца ў заходняй частцы, каля шашы Слуцк — Івацэвічы.
Гісторыя
Храм пабудаваны ў 1992—1995 гадах.
Архітэктура
Пабудавана з цэглы. Вырашана ў традыцыях царкоўнага дойлідства 2-й паловы XIX стагоддзя. Падоўжна-восевую кампазіцыю фарміруюць трапезная з надбудаванай 4-граннай шатровай званіцай, кубападобная малітоўная зала пад шатровым дахам, завершаным макаўкай, прамавугольныя ў плане бакавыя прыдзелы і апсіда з бакавымі рызніцамі. Фасады прарэзаны арачнымі аконнымі праёмамі ў стральчатых ліштвах. Уваход вырашаны 2-слуповым ганкам пад 2-схільным пакрыццём.
Архітэктар храма — Уладзімір Васільевіч Трацэўскі.
Салагубіўка (Вінніцкая вобласць)
Салагубіўка (Сологубівка) — вёска ў Араціўскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Яблуновыця
Яблуновыця (Яблуно́виця) — вёска ў Араціўскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Ступкы (Араціўскі раён)
Ступкы (Сту́пки) — вёска ў Араціўскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Юшкіўці (Араціўскі раён)
Юшкіўці (Ю́шківці) — вёска ў Араціўскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Чэрняўка (Араціўскі раён)
Чэрняўка (Черня́вка) — вёска ў Араціўскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Спіс аб’ектаў PGC (2578001—2579000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2578001—2579000)
Угаравэ
Угаравэ (Уга́рове) — вёска ў Араціўскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Сынарна
Сынарна (Сина́рна) — вёска ў Араціўскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Капыльскае благачынне
Капыльскае благачынне, Капыльская благачынная акруга — акруга ў Слуцкай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае прыходы Капыльскага раёна Мінскай вобласці.
Благачынныя настаяцелі
Протаіерэй Сергій Чарны.
Чаўнавыця
Чаўнавыця (Човнови́ця) — вёска ў Араціўскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Аляксей Аляксандравіч Мазоль
Аляксей Аляксандравіч Мазоль (нар., в. Горы, Кобрынскі раён, Брэсцкая вобласць — ) — беларускі архітэктар. Саветнік Беларускай акадэміі архітэктуры, саветнік Беларускага акадэмічнага цэнтра Міжнароднай акадэміі архітэктуры. Дацэнт.
Біяграфія
Скончыў у 1974 годзе Брэсцкі інжынерна-будаўнічы інстытут. У 1974—1981 гадах галоўны архітэктар праектаў у інстытуце «Нарыльскпраект» у Нарыльску, філіяле інстытута «Дзіпранікель». У 1981—1986 гадах галоўны архітэктар г. Баранавічы. У 1986—1988 гадах працаваў ва Упраўленні па будаўніцтве і архітэктуры Брэсцкага аблвыканкама. У 1988—1994 гадах галоўны інжынер праектаў БІБІ. У 1994—2000 гадах намеснік дырэктара малочнага камбіната, у 2000—2003 гадах намеснік дырэктара завода «Цветатрон». У 2003—2005 гадах галоўны спецыяліст Брэсцкай абласной землеўпарадкавальнай і геадэзічнай службы. З 2005 года старэйшы выкладчык, дацэнт кафедры архітэктурнага праектавання і рысунку Брэсцкага дзяржаўнага тэхнічнага ўніверсітэта.
Член Саюза архітэктараў СССР з 1978 года, член Саюза архітэктараў Рэспублікі Беларусь.
Жыў Брэсце па вул. 4-ай Верасовай, 43. Памёр у годзе
Творчасць
Асноўныя праектныя працы: адміністрацыйна-бытавы корпус завода мінваты і мінералаватных вырабаў (1977); АБК хлоркава-кобальтавага завода; будынак базы гарналыжнікаў на Талнаху (1978); рудня вапнякоў пас. Каларгон; гараж на дзвесце аўтобусаў на Талнаху; адміністрацыйна-інжынерны цэнтр ; будынак адміністрацыі шэфмантажу на Надзеждзінскім металургічным камбінаце (1980); корпус філіяла інстытута «Дзіпранікель» у горадзе Нарыльску (1981).
Вэрхіўка (Жмэрынскі раён)
Вэрхіўка (Верхі́вка) — вёска ў Жмэрынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Старадарожскае благачынне
Старадарожскае благачынне, Старадарожская благачынная акруга — акруга ў Слуцкай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае прыходы Старадарожскага раёна Мінскай вобласці.
Іванавэцкэ
Іванавэцкэ (Івановецьке) — пасёлак у Барскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Капай
Капай (Копа́й) — пасёлак у Барскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Бар (пасёлак)
Бар (Бар) — пасёлак у Барскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Котава (пасёлак)
Котава (Котова) — пасёлак у Барскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Дзіброва (Барскі раён)
Дзіброва (Дібро́ва) — пасёлак у Барскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Слабада (Барскі раён)
Слабада (Слобода́) — пасёлак у Барскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Лугавэ (Барскі раён)
Лугавэ (Лугове́) — пасёлак у Барскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Акладнэ
Акладнэ (Окла́дне) — вёска ў Жмэрынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Адаміўка (Жмэрынскі раён)
Адаміўка (Ада́мівка) — вёска ў Жмэрынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Балкы (Жмэрынскі раён)
Балкы (Балки́) — вёска ў Жмэрынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Мікалай Васілевіч Міхайлаў
Мікалай Васілевіч Міхайлаў (нар., в. , Паўлаўскі раён, Варонежская вобласць, РСФСР) — беларускі архітэктар і мастак.
Біяграфія
Скончыў у 1971 годзе БПІ. У 1969—1971 гадах служыў у Савецкай Арміі. У 1971—1972 гадах старэйшы мастак-дэкаратар Вялікага тэатра оперы і балета Беларускай ССР; у 1973—1998 гадах архітэктар, галоўны архітэктар праекта інстытута «Саюздзіпрабудматэрыялы»; у 1998—1999 гадах галоўны архітэктар СП «Белчэхбуд»; у 2000—2012 гадах галоўны архітэктар ЗАТ «Атлант»; цяпер галоўны інжынер у «Белкааппраекце».
У маі 2007 года адбылася персанальная выстаўка (архітэктура, жывапіс, скульптура) «Веснавое абуджэнне» (ЗАТ «Атлант»).
Член Саюзаў архітэктараў СССР, Беларусі (1981—2013).
Творчасць
Найважнейшыя праекты і пабудовы: праект камунальна-прамысловай зоны па вул. Дамашэўскай у Мінску (1978); праекты вытворча-лабараторных карпусоў «Аблміжкалгасбуда», ДБТ-5, інстытута «Саюздзіпрабудматэрыялы» па вул. Дамашэўскай у Мінску (1979—1980); праект завода па вытворчасці эфектыўнай цэглы «Гайдукоўка» ў Радашковічах (1981—1982), праект пуску цэментнага завода ў Касцюковічах (1990); праект вытворчасці блокаў з ячэістага бетону і сухіх сумесяў у пасёлку Чысць (1992), праект царквы Іаана Кранштацкага ў Мінску (2003), рэканструкцыя Бярозаўскага камбіната сілікатных вырабаў з пашырэннем вытворчасці блокаў з ячэістага бетону і цэхі тратуарнай пліткі (2008).
Конкурсныя праекты: праект на Паўднёвы раён г. Брэста (III прэмія, аўтарскі калектыў); праект завода будматэрыялаў у г. Мінску (II прэмія, аўтарскі калектыў); праект турыстычнага комплексу ў Барысаве (III прэмія, аўтарскі калектыў); міжнародны конкурс «Пяць фасадаў архітэктуры» (Масква), намінацыя «Інавацыйны праект» (II прэмія, аўтар, кіраўнік калектыва).
Слабада-Гуліўска
Слабада-Гуліўска (Слобода́-Гулі́вська) — вёска ў Барскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Сэмэнкы (Барскі раён)
Сэмэнкы (Семенки́) — вёска ў Барскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Сэфэрыўка
Сэфэрыўка (Сефе́рівка) — вёска ў Барскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Антоніўка (Жмэрынскі раён)
Антоніўка (Анто́нівка) — вёска ў Жмэрынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Стасюкы
Стасюкы (Стасюки́) — вёска ў Барскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Стэпанкы (Барскі раён)
Стэпанкы (Степа́нки) — вёска ў Барскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Кольна (Польшча)
Кольна (Kolno) — горад у Польшчы, у гістарычнай вобласці Мазовія. Адміністрацыйны цэнтр Кальнэнскага павета Падляскага ваяводства. Утварае гарадскую гміну, таксама з’яўляецца цэнтрам вясковай гміны Кольна. Займае плошчу 25,07 км². Насельніцтва 10 тыс. чал. (на 2018).
У 1940—1944 гадах цэнтр Кольнаўскага раёна БССР.
Высоке Мазавецке
Высоке Мазавецке (Wysokie Mazowieckie) — горад у Польшчы, адміністрацыйны цэнтр Высокамазавецкага павета Падляскага ваяводства. Утварае гарадскую гміну, таксама з’яўляецца цэнтрам вясковай гміны Высоке Мазавецке. Займае плошчу 15,24 км². Насельніцтва 9,5 тыс. чал. (на 2018). Першапачатковая назва — Высокае, у часы Расійскай імперыі — Мазавецк.
Дуброўнік усходні
Дубро́ўнік усходні (Teucrium orientale) — від кветкавых раслін роду сямейства.
Батанічнае апісанне
Шматгадовая травяністая расліна вышынёй 10—50 см. Сцябло чатырохграннае, галінастае, валасістае, узыходнае каля асновы або прамастойнае. Лісце супраціўнае, простае, тройчыперыстарассечанае, сіваватае, апушанае, сядзячае і на чаранках. Кветкі сіняга колеру з адценнямі, з пяццю пялёсткамі, сабраныя ў галінастыя рыхлыя гронкападобныя суквецці. Плод — арэшак.
Распаўсюджанне і экалогія
Еўраазіяцкі від. Распаўсюджаны пераважна на Каўказе, у Малой Азіі і Іране. Расце па берагах вадаёмаў, на камяністых россыпах і скалах, узлесках і лясных палянах, сухіх лугах, у горных стэпах. Святлолюбівая расліна, здольная пераносіць працяглую засуху (ксерафіт) і ўмерана патрабавальная да колькасці пажыўных рэчываў у глебе (мезатроф). Цвіце ў ліпені—жніўні.
Дэкаратыўная расліна.
Слабада-Хадацка
Слабада-Хадацка (Слобода-Ходацька) — вёска ў Барскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Нясвіжскае благачынне
Нясвіжскае благачынне, Нясвіжская благачынная акруга — акруга ў Слуцкай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае прыходы Нясвіжскага раёна Мінскай вобласці.
Благачынныя настаяцелі
Протаіерэй Аляксандр Данчанка.
Барок (Вінніцкая вобласць)
Барок (Баро́к) — вёска ў Жмэрынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Білычын
Білычын (Біли́чин) — вёска ў Жмэрынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Слабада-Ялтушкіўска
Слабада-Ялтушкіўска (Слобода́-Ялтушкі́вська) — вёска ў Барскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Брыгыдзіўка
Брыгыдзіўка (Бриги́дівка) — вёска ў Жмэрынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Баршчы (Жмэрынскі раён)
Баршчы (Борщі́) — вёска ў Жмэрынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Васютынці (Жмэрынскі раён)
Васютынці (Васю́тинці) — вёска ў Жмэрынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Валадзііўці (Барскі раён)
Валадзііўці (Володіївці́) — вёска ў Барскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Вайнашыўка
Вайнашыўка (Войнаші́вка) — вёска ў Барскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Бабова (гміна, Паморскае ваяводства)
Бабо́ва (Bobowo) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Старагардскага павета Паморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Бабове. Плошча гміны складае 51,67 км². Станам на 2015 год у гміне Бабова пражываў 3121 чалавек, шчыльнасць — 60,4 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 6 салецтваў.
Буцні (Жмэрынскі раён)
Буцні (Буцні́) — вёска ў Жмэрынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Вэрэшкы
Вэрэшкы (Вере́шки) — вёска ў Жмэрынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Антон Іванавіч Міхед
Біяграфія
Скончыў у 1961 годзе Беларускі політэхнічны інстытут, у 1971 годзе аспірант-завочнік кафедры горадабудаўніцтва БПІ. У 1961—1965 гадах архітэктар, кіраўнік групы інстытута «Аблпраект» у Гродне, у 1965—1968 гадах кіраўнік групы, галоўны архітэктар праектаў інстытута «Мінскпраект»; у 1968—1969 гадах галоўны архітэктар праектаў, галоўны архітэктар аддзела інстытута «Белмясцпрампраект». У 1969—1999 гадах галоўны архітэктар праектаў «Саюзмашпраекта», адзін з вядучых спецыялістаў інстытута ў вобласці праектавання вытворчых комплексаў і заводаў ваенна-прамысловай галіны СССР, у т.л. аб’ектаў строгай сакрэтнасці. З 1999 года дырэктар «Творчай майстэрні архітэктара Міхеда А. І.».
Член Саюза архітэктараў з 1968 года. Пражывае ў г. Мінск.
Хварэе на хваробу Альцгеймера. 10 ліпеня 2013 года згубіўся на станцыі метро «Кастрычніцкая» ў Мінску, быў знойдзены 11 ліпеня ў 9-й гарадской бальніцы, куды паступіў у той дзень.
Творчасць
Аўтар і сааўтар наступных праектаў: плошча галоўнага ўваходу парку імя Горкага ў Мінску (1960); адміністрацыйны будынак аблвыканкама г. Гродна (1963—1964); група 9-павярховых жылых дамоў па вул. Захарава ў Мінску (1966—1967); блок 9-павярховых жылых дамоў па вул. Пуліхава ў Мінску (1967—1968); касавы павільён стадыёна «Дынама» ў Мінску (1966—1967); плошча завода п/я 75 у Мінску (1966); завод ганчарных вырабаў у Радашковічах (1969); прыборабудаўнічы комплекс у Рагачове (1969—1972); прыборабудаўнічы завод у Смаргоні (1970); прыборабудаўнічы комплекс у Волагдзе, Расія (1971—1974); прыборабудаўнічы комплекс у Растове, Расія (1971—1974); прыборабудаўнічы комплекс у Сонечнагорску (1972—1973); корпус заводакіраўніцтва ў Барнауле (1973).
Аўтар шэрагу артыкулаў пра неабходнасць захавання і аднаўленні архітэктурна-горадабудаўнічага асяроддзя гістарычнага цэнтра г. Гродна як аднаго з найважнейшых аб’ектаў нацыянальнага і культурнага здабытку краіны.
Узнагароды
Ветэран працы.
Вестник Нафтана
«Вестник Нафтана» («Веснік Нафтана») — карпаратыўная штотыднёвая газета ААТ «Нафтан». Выдаецца ў Наваполацку і распаўсюджваецца па падпісцы на ўсёй тэрыторыі Рэспублікі Беларусь. Выходзіць на двух мовах — рускай і беларускай.
Гісторыя
«Веснік Нафтана» ў 2010 годзе абзавёўся сайтам. З 2018 года артыкулы пра галоўныя падзеі вытворчага жыцця буйнейшага нафтахімічнага комплексу Беларусі перакладаюца на англійскую мову.
Змест
Газета прапануе чытачам аб’ектыўную і дакладную інфармацыю пра жыццё ААТ «Нафтан» (у тым ліку завод «Палімір»), а таксама канцэрна «Белнафтахім». Асвятляюцца навіны вытворчасці, грамадска-палітычнага, сацыяльна-культурнага і спартыўнага жыцця. Публікуюцца матэрыялы, прысвечаныя лепшым работнікам прадпрыемства і яго гісторыі. Кожны нумар газеты змяшчае каля 20 аўтарскіх артыкулаў.
Узнагароды
У Нацыянальным конкурсе друкаваных СМІ «Залатая літара» у 2008 і 2009 гадах «Веснік Нафтана» увайшоў у тройку прызёраў у намінацыі «Найлепшая шматтыражная газета».
Неаднаразова «Веснік Нафтана» называўся ў ліку лепшых выданняў па выніках творчых конкурсаў, якія ладзяцца канцэрнам «Белнафтахім» і Рэспубліканскім камітэтам Белхімпрафсаюза.
Фармат газеты
Выходзіць на крэйдаванай паперы ў поўнакаляровым адлюстраванні на 8 палосах. Фармат — А3.
Броды (гміна, Свентакшыскае ваяводства)
Бро́ды (Brody) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Старахавіцкага павета Свентакшыскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Бродах. Плошча гміны складае 161,25 км². Станам на 2016 год у гміне Броды пражывалі 11071 чалавек, шчыльнасць — 68,6 чал./км².
Салігорскае благачынне
Салігорскае благачынне, Салігорская благачынная акруга — акруга ў Слуцкай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае прыходы Салігорскага раёна Мінскай вобласці.
Благачынныя настаяцелі
Протаіерэй Мікалай Ружовы.
Макс Манус
Максіма Гільерма «Макс» Манус (Maximo Guillermo "Max" Manus;,  — , там жа) — кіраўнік нарвежскага Руху Супраціву ў Другой сусветнай вайне; аўтар некалькіх пасляваенных мемуараў і заснавальнік кампаніі Max Manus AS.
Таццяна Барысаўна Мароз
Таццяна Барысаўна Мароз (нар., в. Лышчыцы, Брэсцкі раён, Брэсцкая вобласць) — беларускі архітэктар.
Біяграфія
Скончыла ў 1985 годзе Брэсцкі інжынерна-будаўнічы інстытут. У 1985—1986 гадах архітэктар г. Каменец Брэсцкай вобласці; у 1987—2005 гадах працавала ў інстытуце «Брэстграмадзянпраект», з 1997 года ў «Брэстпраекце» — архітэктар, архітэктар II катэгорыі, архітэктар I катэгорыі, вядучы архітэктар, у 2005—2006 гадах галоўны архітэктар праектаў у ТАА «Дыялог плюс», у 2007—2010 гадах галоўны архітэктар у ТАА «Перадавыя тэхналогіі», у 2010—2013 гадах галоўны архітэктар у «Палессежылбудзе». З 2013 года дырэктар у «Брэстжылпраекце».
З 2008 года член Саюза архітэктараў Беларусі.
Пражывае ў Брэсце.
Творчасць
Асноўныя працы: ў г. Брэсце, «Зімовага саду» БрДУ імя А. С. Пушкіна, аўтар будынка суда ў г. Івацэвічы, аўтар будынка кафэ з аптэкай па вул. Лакціёнава ў г. Брэсце. Аўтар шматлікіх іншых жылых і грамадскіх будынкаў.
Узнагароды
Узнагароджана падзякай за значны ўнёсак у дасягненні праектнага інстытута «Брэстграмадзянпраект» (1988, 1989); падзякай Брэсцкага аблвыканкама за значны ўнёсак у развіццё архітэктуры і горадабудаўніцтва (1999), Ганаровай граматай за шматгадовую плённую працу, актыўны ўдзел у грамадскім жыцці калектыва ААТ «Брэстпраект» (2000, 2001, 2003); дыпломам лаўрэата Беларускага Саюза архітэктараў у намінацыі «Лепшы праект года» за ўніверсальны спартыўны комплекс гульнявых відаў спорту на 5000 месцаў у г. Брэсце (2003, сааўтар); заняла другое месца ў конкурсе «Дом 2011» (Польшча) за «Зімовы сад» БрДУ імя А. С. Пушкіна.
Спіс аб’ектаў PGC (2579001—2580000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2579001—2580000)
Брадніца (гміна, Куяўска-Паморскае ваяводства)
Брадні́ца (Brodnica) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Брадніцкага павета Куяўска-Паморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Брадніцы (не ўваходзіць у склад гміны). Плошча гміны складае 126,96 км². Станам на 2016 год у гміне Брадніца пражывалі 7969 чалавек, шчыльнасць — 62,8 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 20 салецтваў.
Сяргей Рыгоравіч Маісеенка
Сяргей Рыгоравіч Маісеенка (нар., п. Уваравічы, Гомельская вобласць) — беларускі архітэктар.
Біяграфія
Скончыў у 1988 годзе факультэт архітэктуры Ленінградскага інстытута жывапісу, скульптуры і архітэктуры імя І. Я. Рэпіна (выкладчыкі Ж. М. Вяржбіцкі, І. І. Фамін, ). У 1988—1993 гадах працаваў у праектным інстытуце «Кішынёўгарпраект», з 1995 года ў інстытуце «Гомельпраект».
Творчасць
Асноўныя працы: ДЮСШ у г. Калінкавічы (2006); планіроўка і забудова цэнтральнай часткі н.п. Ляскавічы Петрыкаўскага раёна (2006—2008, сааўтар А. А. Стаянава); Музей імя Я. Я. Маісеенкі ў г. Буда-Кашалёва (2000); Музей прыроды ў н.п. Ляскавічы Петрыкаўскага раёна (2008); Краязнаўчы музей у г. Жлобіне (2000); офісны будынак па вул. Захарава ў г. Мінску (2009, сааўтар А. А. Стаянава); НГЗУ ў г. Рэчыца (2001, сааўтар А. А. Стаянава).
Член Беларускага саюза архітэктараў з 2000 года.
Узнагароды
Узнагароджаны дыпломам Нацыянальнага фестывалю архітэктуры за офісны будынак тэлекампаніі «Тэлевід» у г. Рэчыца (2000, сааўтар А. А. Стаянава); дыпломам VI Нацыянальнага фестывалю архітэктуры ў Мінску за лепшы праект года ў намінацыі «Грамадскія комплексы, будынкі і збудаванні» «Рэканструкцыя будынка офіса ТПП „Лукойл-Ухтанафтагаз“ у г. Ухта» (2005, сааўтар А. А. Стаянава). Пераможца Рэспубліканскага штогадовага агляду лепшых архітэктурных аб’ектаў «Дойлідства года» ў намінацыі «Выкарыстанне малых архітэктурных формаў і арыгінальнае рашэнне ў афармленні гарадскога дызайну» за праект добраўпарадкавання цэнтральнай плошчы ў г. Усінску, Рэспубліка Комі (2003, сааўтар А. А. Стаянава); у намінацыі «Лепшы праект года» за офіс кампаніі Лукойл у г. Ухта, Рэспубліка Комі (2003, сааўтар А. А. Стаянава).
Сям'я
У шлюбе з архітэктарам Аленай Стаянавай, з якой ён пазнаёміўся на факультэце архітэктуры Ленінградскай Акадэміі мастацтваў. Жонка з'яўляецца ягоным нязменным сааўтарам.
Баршчы
Баршчы́ — тапонім.
Ястарня (гміна)
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 3 населеныя пункты: Ястарня, Кузніца і Юрата.
Гісторыя
1 студзеня 1973 года ў выніку атрымання Ястарняй гарадскіх правоў была ўтворана гарадская гміна Ястарня.
1 студзеня 2017 года гміна змяніла статус на вяскова-гарадскую, у выніку выдзялення з Ястарні як асобных населеных пунктаў Кузніцы і Юраты.
Свята-Мікалаеўская царква (Старобін)
Свята-Мікалаеўская царква — мураваны праваслаўны храм у гарадскім пасёлку Старобіне Салігорскага раёна Мінскай вобласці. Знаходзіцца ў цэнтры паселішча.
Гісторыя
У 1879 годзе на сродкі князя Вітгенштэйна была пабудавана царква. У савецкі час яе перарабілі ў клуб, які 1982 годзе згарэў.
4 красавіка 1990 года была зарэгістравана рэлігійная грамада. Пад царкву мясцовымі ўладамі быў перададзены будынак старога жылога дома. 25 лістапада 1990 года храм быў асвячоны. У 1994 годзе ў царкве быў зроблены рамонт.
Архітэктура
Да папярочнага прамавугольнага ў плане аб’ёму прыбудавана 3-ярусная (васьмярык на 2 чацверыках) званіца, завершаная цыбулепадобным купалам. Вальмавы дах малітоўнай залы завершаны драўляным 2-ярусным (васьмярык на чацверыку) барабанам з макаўкай. Фасады расчлянёны прамавугольнымі аконнымі праёмамі, званіца — арачнымі. У двары царквы з тыльнага боку храма пастаўлена 4-гранная капліца, завершаная 8-гранным барабанам з макаўкай.
Царква ў імя святой блажэннай Матроны Маскоўскай (Салігорск)
Царква ў імя святой блажэннай Матроны Маскоўскай — драўляны праваслаўны храм у горадзе Салігорску Салігорскага раёна Мінскай вобласці.
Гісторыя
6 лютага 2015 года епіскап Слуцкі і Салігорскі Антоній багаславіў стварэнне новай грамады. 25 чэрвеня 2015 года рэлігійная грамада атрымала сведчанне аб дзяржаўнай рэгістрацыі. 4 кастрычніка 2015 года грамада арандавала прыватны дом па вул. Спартовая.
У 2016 гады быў распрацаваны праекта храма. 22 траўня 2017 года адбылося асвячэнне ўчастка зямлі, пасля якой пачалася праца па закладцы падмурка храма і гасблока. 2 траўня 2018 года епіскап Слуцкі і Салігорскі Антоній здзейсніў закладку памятнай капсулы і асвячэнне першага вянка храма.
6 кастрычніка 2019 года епіскап Слуцкі і Салігорскі Антоній здзейсніў асвячэнне храма.
Свята-Раства-Багародзіцкі кафедральны сабор (Салігорск)
Свята-Раства-Багародзіцкі кафедральны сабор  — мураваны праваслаўны храм у горадзе Салігорску Салігорскага раёна Мінскай вобласці. Знаходзіцца на вул. Цэнтральнай.
Гісторыя
У 1994 годзе інстытутам ААТ «Мінскпрампраект» быў распрацаваны праект архітэктурнага комплексу. 30 ліпеня 2000 года храма быў асвячоны мітрапалітам Мінскім і Слуцкім Філарэтам. Да пачатку 2015 года храм быў дабудаваны, а 5 сакавіка 2015 года быў наданы статус кафедральнага сабора.
Архітэктура
Пабудавана з цэглы. У аснове яруснай кампазіцыі храма цэнтральны арачны аб'ём, завершаны цыліндрычным светлавым барабанам пад сферычным купалам. З франтальнага боку далучаны такой жа формы прытвор, з тыльнага — апсіда з бакавымі рызніцамі, па баках — паўкруглыя прыдзелы пад сферычнымі пакрыццямі, завершанымі ліхтарыкамі. Фасады прарэзаны высокімі прамавугольнымі аконнымі праёмамі.
Архітэктар храма Уладзімір Фёдаравіч Даніленка.
Глафіра Антонаўна Мядзведзева
Глафіра Антонаўна Мядзве́дзева ( — ) — вучоны ў галіне паталагічнай фізіялогіі, доктар медыцынскіх навук (1959), прафесар (1959), Заслужаны дзеяч навукі БССР (1966).
Біяграфія
Нарадзілася ў вёсцы Кабылянка (сучасная вёска Акцябрск у Магілёўскай вобласці Беларусі). У 1933 годзе скончыла Маскоўскі педагагічны інстытут, у 1940 годзе — Віцебскі медыцынскі інстытут, дзе ў 1939—1941 гг. працавала на кафедры паталагічнай фізіялогіі. У 1941—1943 гг. на пасадзе дырэктара паліклінікі ў горадзе Пласт Чалябінскай вобласці. У 1943—1946 гг. Г. А. Мохава на пасадзе асістэнта кафедры паталагічнай фізіялогіі ў Мінскім медыцынскім інстытуце і з 1946 года ў Віцебскім медыцынскім інстытуце, дзе ў 1946—1968 гг. займала пасаду загадчыка кафедрай паталагічнай фізіялогіі, адначасова ў 1961—1965 гг. — рэктара.
Памерла Г. А. Мядзведзева 16 жніўня 2011 г.