cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Шанхай Мастэрс 2009 (снукер)
Фінал
Лян Вэньбо стаў першым кітайскім снукерыстам, які дайшоў да фіналу Шанхай Мастэрс. Да гэтага фіналістамі турніру станавіліся толькі англічане і валійцы.
Серыі, вышэйшыя за 50 ачкоў
У 37 матчах Шанхай Мастэрс гульцы аформілі 24 соценныя серыі, што на 15 сэнчуры менш, чым у 2008 годзе. Колькасць серый, большых за 50 ачкоў, дасягнула 164 брэйкаў, што ў сярэднім азначае амаль 4,5 паўсоценных серый у матчы.
Лідарамі па колькасці соценных серый сталі пераможца турніру Роні О'Саліван і паўфіналіст Шон Мёрфі, якія зрабілі па 3 сэнчуры-брэйкі. Па колькасці серый «50+» лідарамі таксама сталі О'Саліван (20 брэйкаў) і Мёрфі (15 брэйкаў), а таксама фіналіст спаборніцтва Лян Вэньбо (14 брэйкаў). Прыз за найвышэйшы брэйк, зроблены ў асноўнай стадыі турніру, роўны £2000, атрымаў Шон Мёрфі, які аформіў серыю ў 133 балы ў матчы 1/8 фіналу супраць Джэймі Коўпа.
Ніжэй прадстаўлены ўдзельнікі, упарадкаваныя па іх найвышэйшай серыі на турніры. Насупраць пералічаны ўсе соценныя і паўсоценныя брэйкі кожнага гульца.
GIF
GIF (Graphics Interchange Format — «фармат для абмену выявамі») — папулярны растравы фармат графічных выяў. Здольны захоўваць сціснутыя даныя без страты якасці ў фармаце не больш за 256 колераў. Фармат GIF, які не залежыць ад апаратнага забеспячэння, быў распрацаваны ў 1987 годзе (GIF87a) фірмай CompuServe для перадачы растравых відарысаў па сетках. У 1989-м фармат быў мадыфікаваны (GIF89a), былі дададзены падтрымка празрыстасці і анімацыі. GIF выкарыстоўвае LZW-кампрэсію, што дазваляе сціскаць файлы, у якіх шмат аднародных залівак (лагатыпы, надпісы, схемы). Доўгі час GIF быў адным з найбольш распаўсюджаных фарматаў у інтэрнэце.
Вымаўленне назвы
У беларускай мове файлы ў фармаце GIF часам называюць «гі́фкамі».
Вобласць прымянення
Відарыс у фармаце GIF захоўваецца парадкова, падтрымліваецца толькі фармат з індэксаванай палітрай колераў. Стандарт распрацоўваўся толькі для падтрымкі 256-каляровай палітры.
Адзін з колераў у палітры можа быць абвешчаны «празрыстым». У гэтым выпадку, у праграмах, якія падтрымліваюць празрыстасць GIF (напрыклад, большасць сучасных браўзераў) скрозь пікселі, афарбаваныя «празрыстым» колерам, фон будзе бачны. «Напаўпразрыстасць» пікселяў (тэхналогія альфа-канала) не падтрымліваецца.
Аніміраваныя відарысы
GIF-анімацыя можа выкарыстоўваць празрыстасць для таго, каб не захоўваць чарговы кадр цалкам, а толькі змены адносна папярэдняга.
Недакументаваная магчымасцю, якая ўсё ж падтрымліваецца, з’яўляецца захаванне большай колькасці колераў з дапамогай аніміраванага GIF з нулявой затрымкай паміж кадрамі. Пры гэтым пераадольваецца абмежаванне ў 256 колераў: кожны кадр утрымлівае сваю палітру.
Сцісканне
GIF выкарыстоўвае фармат сціску LZW. Такім чынам добра сціскаюцца выявы, радкі якіх маюць участкі, якія паўтараюцца. У асаблівасці выявы, у якіх шмат пікселяў аднаго колеру па гарызанталі.
Алгарытм сціску LZW адносіцца да фарматаў сціску без страт. Гэта азначае, што адноўленыя з GIF даныя будуць у дакладнасці адпавядаць спакаваным. Варта адзначыць, што гэта дакладна толькі для 8-бітных выяў з палітрай, для каляровай фатаграфіі страты будуць абумоўлены канвертацыяй яе да 256 колераў.
Метад сціску LZW распрацаваны ў 1978 годзе ізраільцянамі Абрахамам Лемпелям і Якабам Зівам, а пазней дапрацаваны ў ЗША Тэры Велчам. LZW сціскае даныя шляхам пошуку аднолькавых паслядоўнасцяў (яны называюцца «фразы») ва ўсім файле. Выяўленыя паслядоўнасці захоўваюцца ў табліцы, ім прысвойваюцца больш кароткія маркеры (ключы).
Метад LZW, гэтак жа, як і RLE, лепш дзейнічае на аднародных участках, свабодных ад шуму колераў, ён дзейнічае значна лепш, чым RLE, пры сціску адвольных графічных даных, але працэс кадзіравання і распакавання адбываецца павольней.
Празрадковы GIF
Маска, якая выкарыстоўваецца ў GIF:
Гісторыя
Існуе дзве спецыфікацыі фармату GIF — GIF 87a і GIF 89a.
Патэнты
GIF першапачаткова выкарыстаў прапрыетарныя алгарытмы, аднак тэрмін дзеяння патэнтаў на іх мінуў. У ЗША патэнт на алгарытм сціску LZW, які выкарыстоўваецца ў GIF (патэнт № 4 558 302) скончыўся 20 чэрвеня 2003 года. Тэрмін дзеяння канадскага патэнта завяршыўся 7 ліпеня 2004 года. Дзеянне патэнта для Вялікабрытаніі, Францыі, Германіі і Італіі завяршылася 18 чэрвеня 2004 года, а для Японіі — 20 чэрвеня 2004 года.
Тэрмін дзеяння апошняга патэнта на GIF скончыўся 11 жніўня 2006 года.
Альтэрнатыва
Існуе фармат APNG, створаны ў 2004 годзе, які выкарыстоўвае 24-бітныя колеры і 8-бітную напаўпразрыстасць, які працуе ў браўзеры Mozilla Firefox пачынаючы з 2007 года. Некаторыя праграмы і пашырэнні таксама падтрымліваюць APNG.
Тэнэт (фільм, 2020)
«Тэнэт» (Tenet) — навукова-фантастычны баявік з элементамі трылера рэжысёра і сцэнарыста Крыстафера Нолана. Фільм з’яўляецца сумеснай вытворчасцю Вялікабрытаніі і ЗША. У галоўных ролях зняліся Джон Дэвід Вашынгтан, Роберт Пацінсан, Элізабет Дэбікі, Дымпл Кападзія, Майкл Кейн і Кенет Брана. Фільм апавядае пра сакрэтнага агента, які мусіць кіраваць часам, каб прадухіліць Трэцюю сусветную вайну.
Здымка фільма пачалася ў маі 2019 года і праходзіла ў сямі краінах: Даніі, Эстоніі, Індыі, Італіі, Нарвегіі, Вялікабрытаніі і ЗША.
Праз пандэмію COVID-19 дату прэм’еры фільма тройчы адкладалі. Кампанія Warner Bros. Pictures выпусціла фільм у міжнародны пракат 26 жніўня 2020 года, у амерыканскі пракат — 3 верасня. Гэта першы галівудскі блокбастар, які выйшаў у кінатэатрах пасля абмежаванняў у сувязі з пандэміяй. У сусветным пракаце «Тэнэт» сабраў 363 млн долараў, што дазволіла яму заняць чацвёртае месца ў спісе самых касавых фільмаў 2020 года.
Фільм здабыў у асноўным станоўчыя водгукі крытыкаў, якія добра ацанілі акцёрскую ігру, аператарскую работу, саўндтрэк, мантаж, касцюмы і рэжысуру, хоць некаторыя крытыкавалі заблытаны сюжэт, абыякавы тон апавядання і мантаж гуку.
Сюжэт
Тэрарысты бяруць у закладнікі людзей у будынку Нацыянальнай оперы ў Кіеве. Група наёмнікаў, мэта якіх — захоп нейкага «пасажыра» і грузу, дзеючая разам з тэрарыстамі, пад выглядам спецназаўцаў  таксама пранікае ў будынак. Укаранёныя да іх аператыўнікі ЦРУ, сярод якіх «Пратаганіст», перахопліваюць груз плутонія і ратуюць раскрытага агента — «пасажыра». Акрамя гэтага, галоўны герой прадухіляе падрыў закладнікаў наёмнікамі. ЦРУ перадае плутоній з месца тэракту Службе бяспекі Украіны, якая перанакіроўвае яго ў Талін для падрыхтоўкі да перамяшчэння ў пастаяннае сховішча ў Трыесце. У Кіеве «Пратаганіст» упершыню сутыкаецца са з’явай часавай інверсіі ад незнаёмца, які выратаваў яго ад «спецназаўца», застрэліўшы таго інвертаванай куляй. А перахоплены груз, меркавана — зброевага плутонію, здаецца галоўнаму герою незвычайным, не падобным на бачаныя ім раней узоры зброі або іх састаўныя часткі. Найміты, выявіўшы падмену «пасажыра» падстаўным аператыўнікам, некалькі гадзін катуюць «Пратаганіста», але той праглынае капсулу, у якой, як меркавалася, павінен быў быць яд. Калі герой прыходзіць у сябе, яго перавярбоўваюць у нейкую сакрэтную арганізацыю для таго, каб прадухіліць Трэцюю сусветную вайну, але не ядзерны канфлікт, а «нешта горшае». Яму даюць новае заданне, а таксама адмысловы жэст (скрыжаваныя пальцы абедзвюх рук) у спалучэнні з кодавым словам «Тэнэт», што дазволіць адкрыць «правільныя дзверы».
У даследчым цэнтры ён даведваецца пра тэхналогію з будучыні, якая інвертуе энтрапію аб’ектаў і паварочвае іх назад у часе. Адсачыўшы паходжанне наяўнага інвертаванага «артэфакта» — кулі, «Пратаганіст» выходзіць на гандлярку зброяй Прыю ў індыйскім горадзе Мумбаі, перад гэтым там жа пазнаёміўшыся з нейкім спецагентам, які прадставіўся як Ніл. Прыя паведамляе галоўнаму герою пра тое, што тэхналогіямі інверсіі валодае рускі алігарх Андрэй Сатар, які ўсталяваў сувязь з далёкай будучыняй, а таксама аб кантактах людзей «па-за кругам уплыву Сатара», якія скептычна адносяцца да яго. У Лондане прадстаўнік брытанскіх спецслужбаў сэр Майкл Кросбі прапануе падабрацца да алігарха праз яго жонку Кэт — Кэтрын Бартан, якая працуе арт-ацэншчыкам, а ў якасці рычага ціску выкарыстоўваць той факт, што яна пацвердзіла сапраўднасць падробленай карціны Гоі, набытай яе мужам на аўкцыёне і, магчыма, знаходзілася ў асабістых сувязях з аўтарам падробкі Арэпам. З размовы «Пратаганіста» з жонкай Сатара становіцца вядома, што алігарх у курсе гэтага нязручнага факту і маніпулюе ім для ўтрымлівання Кэт каля сябе, прымяняючы гвалт і шантаж. «Пратаганіст» вырашае вывесці падробленую карціну з гульні, выкраўшы яе з «фрыпорта» — пазамытнай зоны, якая належыць кампаніі «Ротас» і знаходзіцца ў. Разам з Нілам яны маюць намер выкарыстаць усеагульную эвакуацыю са сховішча пры пажарнай трывозе, як уразлівасць у бяспецы «фрыпорта», да таго ж узмоцненую страхам задыхнуцца з-за ўздзеяння газавай сістэмы пажаратушэння. Для гэтага прыцягнутыя Нілам Махір і яго памочнік крадуць «Боінг-747» з грузам золата на борце і тараняць ім сцяну «фрыпорта», правакуючы спрацоўванне аварыйнага рэжыму ў будынку, а для адцягвання ўвагі раскідваюць па ўзлётнай паласе зліткі золата. Але, пракраўшыся ў сховішча, Ніл і «Пратаганіст» выяўляюць нейкі таямнічы «турнікет», з якога адначасова з’яўляюцца двое замаскіраваных невядомых — інвертаваны і «звычайны», які рухаецца наперад у часе. Інвертаваны ўступае з «Пратаганістам» у сутычку, выкарыстоўваючы ў тым ліку агнястрэльную зброю, сляды ад куль якой героі заўважылі раней у памяшканні з «турнікетам». «Звычайны», спрабуючы ўцячы ад Ніла, пазбаўляецца часткі ахоўнага касцюма. Той, у сваю чаргу, убачыўшы, хто хаваецца пад маскіроўкай, адпускае яго і вяртаецца да «Пратаганіста», каб прадухіліць магчымую гібель іншага невядомага. «Пратаганіст», спыніўшы інвертаванага, спрабуе высветліць, хто яны, хто і для чаго іх сюды паслаў, але пад уздзеяннем паветранага патоку, створанага турбінай разбітага самалёта, таго адкідвае за межы будынка.
«Пратаганіст» сустракае Кэт на і атрымлівае ад яе запрашэнне на вячэру, дзе знаёміцца з Сатарам. Да некаторай ступені яму ўдаецца ўвайсці ў давер з дапамогай прапановы аб рабаванні канвою з плутоніем-241 у Таліне, які, відаць, менавіта Сатару не ўдалося займець у Кіеве. Крадзеж праходзіць паспяхова, але перарываецца інвертаваным аўтамабілем, у якім Сатар трымае Кэт у закладніках. Аказваецца, што Сатар кантралюе «турнікеты» інверсіі, з дапамогай якіх ён перамяшчаецца ў мінулае і ў будучыню. Сатар дапытвае «Пратаганіста» і страляе ў Кэт інвертаванай куляй да таго, як у справу ўмешваюцца людзі Прыі — спецназ арганізацыі «Тэнэт» на чале з камандзірамі Уілерам і Айвзам. Герой ідзе праз «турнікет» інверсіі за Сатарам у мінулае. «Пратаганісту» ўдаецца выцягнуць Кэт, але не ўдаецца прадухіліць крадзеж плутонія.
Высвятляецца, што «плутоній» — адсутны кампанент «алгарытму», матэрыялізаванай формулы па інвертаванні ўсяго свету, распрацаванай жанчынай-навукоўцам з будучыні. Разумеючы ўсю небяспеку свайго вынаходніцтва, яна падзяліла яго на дзевяць частак і адправіла іх далёка ў мінулае, каб проціборствуючая групоўка не змагла выкарыстоўваць алгарытм у сусветным канфлікце. Часткі формулы знаходзіліся па адной у кожнай з дзевяці дзяржаў-членаў «ядзернага клуба», якія забяспечылі максімальна надзейнае захоўванне кампанентаў алгарытму. Аднак распад Савецкага Саюза і ядзерная катастрофа ў засакрэчаным горадзе Стальск-12, радзіме Андрэя Сатара, прывялі да шэрагу падзей, у выніку якіх малады Сатар быў наняты ваяўнічай групоўкай будучыні для пошуку частак алгарытму, за што перыядычна атрымліваў аплату ў выглядзе зліткаў золата. З часам пастарэлы Сатар збірае ўсе кампаненты формулы і, накіраваўшыся ў мінулае пасля падзей у Таліне, з дапамогай сваіх наймітаў рыхтуецца схаваць алгарытм унутры шахты ў родным горадзе, вярнуўшы яго назад людзям з будучыні для таго, каб яны змаглі змяніць кірунак плыні часу для ўсёй планеты, пазбегнуўшы такім чынам экалагічнай і кліматычнай катастрофы, выкліканай у тым ліку ўзрослай сонечнай актыўнасцю. Сатар, паміраючы ад неаперабельнай формы раку і, адпаведна, губляючы магчымасць уплываць на гэты свет, плануе, рухаючыся ў мінулае, вярнуцца ў адзін са шчаслівых момантаў свайго жыцця, праведзеных у адпачынку на яхце ў В’етнаме, каб там скончыць жыццё самагубствам, тым самым актываваўшы «», які запускае зброю масавага знішчэння, што заб’е ўсё жывое ў мінулым і сучаснасці, вызваліўшы месца для людзей з будучыні. «Пратаганіст», Ніл і Кэт, прабыўшы некалькі дзён у зваротнай плыні часу для лячэння інвертаванага ранення апошняй, вяртаюцца да моманту крушэння самалёта ў аэрапорце Осла, каб праз «турнікет» вярнуцца ў звычайны час. Калі галоўны герой зноў пранікае ў «фрыпорт», высвятляецца, што замаскіраваным інвертаваным чалавекам, які сутыкнуўся з «мінулай версіяй» «Пратаганіста» ля «турнікета», і другім, што спрабаваў уцячы ад «мінулай версіі» Ніла, быў сам «Пратаганіст».
Яшчэ раней у мінулым Махір дастаўляе Кэт на яхту ва В’етнам, каб яна не дала Сатару скончыць жыццё самагубствам. Адначасова з гэтым у Сібіры, у былым савецкім, цяпер у закінутым расійскім Стальску-12, пры ўдзеле герояў разгортваецца спецаперацыя па перахопе алгарытму з шырокім прымяненнем тэхналогій інверсіі. Як аказалася, менавіта аб гэтай падзеі праз два тыдні паведаміць «Пратаганісту» сэр Майкл Кросбі, калі скажа, што разведка засекла «нейкі выбух у Паўночнай Сібіры». Аперацыя праходзіць адначасова ў двух кірунках часу: «Пратаганіст» і Айвз з «чырвонай» камандай рухаюцца з мінулага ў будучыню, Уілер і Ніл з «сіняй» камандай рухаюцца з будучыні ў мінулае. Ніл насуперак загаду «паварочваецца» ў часе, каб паведаміць «Пратаганісту» і Айвзу пра замініраваны ўваход у падзямелле, але не паспявае. Тыя, у сваю чаргу, дабраўшыся да канца тунеля, знаходзяць замкнёныя дзверы, за якімі на пляцоўцы ляжыць труп з заплечнікам. Героі спрабуюць узламаць замок, але на пляцоўцы з’яўляецца Волкаў, чалавек Сатара, які аглушае Айвза рыкашэтам ад пісталетнага стрэлу і пачынае рыхтаваць алгарытм для спуску ў шахту. Далей адбываецца гутарка па радыёсувязі паміж галоўным героем і Сатарам, у канцы якой той аддае каманду Волкаву «прастрэліць башку» «Пратаганісту». Раптам труп «ажывае», прымае на сябе стрэл Волкава і адкрывае ўваход на пляцоўку для «Пратаганіста» і Айвза, а ўпусціўшы іх, закрывае дзверы і ўцякае задам наперад у тунэль. Паралельна Кэт адцягвае ўвагу мужа, не даючы яму ўчыніць самагубства, але ўсё роўна забівае яго, перад гэтым прадэманстраваўшы Сатару шнар ад інвертаванай кулі, якой ён раней страляў у яе. Пры гэтым катастрофы не здараецца — «Пратаганіст» і Айвз своечасова нейтралізуюць Волкава, а «павернуты ў часе» Ніл скідае ў шахту трос і за некалькі секунд да выбуху выцягвае герояў разам з алгарытмам на паверхню. «Пратаганіст» заўважае на заплечніку Ніла бірульку, убачаную ім раней на заплечніку і ў трупа, і ў незнаёмца ў оперы. Ніл, развітваючыся з галоўным героем, паведамляе, што менавіта «Пратаганіст» наняў яго ў мінулыя для Ніла, але будучыя для галоўнага героя гады («гады назад для мяне, праз гады для цябе»), і гэтая місія — «канец выдатнага сяброўства».
Распрацоўка
Сцэнарыст і рэжысёр Крыстафер Нолан выношваў галоўныя ідэі «Тэнэта» больш за дваццаць гадоў. Ён падкрэсліў: «Я працаваў над паслядоўным паляпшэннем сцэнарыя каля шасці або сямі гадоў». Назва фільма з’яўляецца паліндромам — «Tenet» аднолькава чытаецца злева направа і справа налева. Нолан свядома імкнуўся абстрагавацца ад любога ўплыву шпіёнскага жанру і стараўся разлічваць толькі на сваю ўласную памяць.
У фільме зашыфраваны вядомы лацінскі паліндром SATOR AREPO TENET OPERA ROTAS: SATOR (прозвішча рускага алігарха), AREPO (прозвішча іспанскага мастака), TENET (назва фільма), OPERA (кіеўская опера ў пачатку фільма), ROTAS (кампанія, звязаная з Сатарам).
Падбор акцёраў
У сакавіку 2019 года стала вядома аб удзеле ў фільме Джона Дэвіда Вашынгтана, Роберта Пацінсана і Элізабет Дэбікі. Пасля пачатку здымак быў апублікаваны спіс асноўнага акцёрскага складу, у які таксама ўвайшлі Дымпл Кападзія, Ааран Тэйлар-Джонсан, Клеманс Паэзі, Майкл Кейн і Кенет Брана.
Нолан абраў Вашынгтана за яго акцёрскую ігру ў фільме «» (2018). Вашынгтан, Пацінсан і Дэбікі распавялі, што ім дазвалялі чытаць сцэнарый толькі ў замкнёным памяшканні. Пры стварэнні вобраза свайго персанажа Пацінсан натхняўся манерай паводзін пісьменніка. Кінапробы Кападзіі зняў рэжысёр Хомі Ададжанія падчас працы над сваім фільмам «Ангрэзі-медыум» (2020). Кейн быў задзейнічаны ў здымках усяго адзін дзень і здымаўся толькі з Вашынгтанам.
Здымкі
Здымкі з удзелам 250 супрацоўнікаў здымачнай групы пачаліся ў маі 2019 года і праходзілі ў сямі краінах : Даніі, Эстоніі, Індыі, Італіі, Нарвегіі, Вялікабрытаніі і ЗША. Здымкі ў Эстоніі працягваліся сем тыдняў і абышліся ў 15,6 млн еўра (18,4 млн долараў). Warner Bros. Pictures атрымала ад урада Эстоніі субсідыю ў памеры 5 млн еўра на частковую аплату здымачных расходаў (у асноўным на зарплату мясцовага персаналу і аказаных паслуг), так як у адпаведнасці з мясцовым заканадаўствам замежным прадзюсарам кампенсуецца да 30 % ад пацверджаных выдаткаў. У сярэдзіне чэрвеня 2019 года побач з закінутым будынкам Талінскага былі зняты сцэны, у якіх дзеянне фільма разгортваецца ў Кіеве, з удзелам «украінскіх» машын паліцыі і хуткай дапамогі. На працягу двух выходных дзён, 29 і 30 чэрвеня, для правядзення здымак у Таліне быў абмежаваны рух па, а таксама перакрытыя выезды на яе. У сувязі са здымкамі была часткова закрыта для руху транспарту ў перыяд з 10 па 14 і з 17 па 21 ліпеня магістральная вуліца ў раёне, што закранула таксама вялікую колькасць гарадскіх аўтобусных маршрутаў, якія давялося часова накіраваць на паралельную вуліцу. Для астатняга транспарту ў дні здымак у «гадзіны пік» па вуліцы Лаагна адкрывалі толькі адзін напрамак: раніцай — у цэнтр горада, увечары — у Ласнамяэ. Гэта прывяло да затораў, што выклікала вялікую незадаволенасць гараджан. Перасякаючыя вуліцу масты былі адкрыты, за выключэннем часу здымак з паветра на брыючым палёце (да пяці хвілін).
Вясной 2019 года тэма магчымага закрыцця вуліцы Лаагна для кіназдымак бурна абмяркоўвалася ў грамадстве. Мэр Таліна выказаў меркаванне, што ні адзін фільм не варты таго, каб на месяц закрываць адну з найважнейшых транспартных артэрый горада. Яго апаненты ў якасці плюсаў дадзенага плана гаварылі аб даходах удзельнікаў кіназдымак з эстонскага боку — аб транспартных і будаўнічых фірмах, якія створаць неабходнае асяроддзе для здымак; пра студэнтаў Балтыйскай школы кіно, медыя і мастацтваў (Tallinna Ülikooli Balti filmi, meedia ja kunstide instituut), якія будуць задзейнічаны ў кінавытворчасці; пра 1200 чалавек «масоўкі»; пра гасцініцы і прадпрыемствы харчавання, якія будуць абслугоўваць членаў здымачнай групы і г.д. Вылучэнне фонду падтрымкі фільмаў «Film Estonia» пры Эстонскім інстытуце кінематаграфіі 5 мільёнаў еўра на частковае пакрыццё выдаткаў на здымкі фільма Нолана суправаджалася фармулёўкай, што яны «акажуць значны станоўчы ўплыў на эстонскую эканоміку і кінаіндустрыю».
31 ліпеня вытворчасць карціны пачалася на Амальфітанскім узбярэжжы Італіі. Здымкі ў, Амальфі і Маёры доўжыліся да сярэдзіны жніўня і вяліся не толькі на сушы, але і на моры. У канцы жніўня былі зняты сцэны ў Кэнан-Холе ў Лонданскім раёне Хампстэд, у верасні — на даху і ў раёне Осла Цювхольмен (Нарвегія) , а таксама на ветранай электрастанцыі  у Родбіхавне, (Данія). На працягу пяці дзён, з 16 па 20 верасня, праходзілі здымкі ў Мумбаі, дзе Нолан пабываў у лютым і красавіку для пошуку лакацый. У выніку Нолан адабраў для здымак бальніцу «Breach Candy», кафэ «Mondegar», дамбу, рынак Калабы, «Вароты Індыі», Гранд-Роўд, Каралеўскі яхт-клуб Бамбея і гатэль «». Побач з гатэлем былі пабудаваныя дэкарацыі рэстарана пад назвай «Chaand», але яны так і не спатрэбіліся. Неўзабаве пасля гэтага здымачная група пераехала ў, Каліфорнія, які быў замаскіраваны пад Осла, і праца вялася з больш чым дзевяноста статыстамі. Замест выкарыстання мініяцюр і графікі CGI для сцэны авіякатастрофы Нолан задзейнічаў рэальны Boeing 747, аварыя якога была знятая на камеры. У кастрычніку здымкі вяліся ў пустыні побач з Палм-Спрынгс, дзе быў пабудаваны закінуты горад, у якім былі заўважаныя сотні людзей у ваеннай камуфляжнай форме. На здымках аператар выкарыстаў камбінацыю камер 70-мм і IMAX.
Постпрадакшн
Музыку да «Тэнэта» напісаў, паколькі кампазітар Ханс Цымер, які ўвесь час супрацоўнічае з Ноланам, быў заняты працай над фільмам «Дзюна» (2021). Падчас пандэміі COVID-19 Ёрансан запісваў музыкантаў у іх дома, а гукаінжынер зводзіў запісы разам. Саўндтрэк «Тэнэта» ўключае песню «The Plan», напісаную. Джэніфер Лейм замяніла даўняга мантажора Нолана Лі Сміта, які быў заняты на фільме «1917».
Маркетынг
У жніўні 2019 года Warner Bros. дэманстравала 40-секундны тызер «Тэнэта» падчас перадпаказу фільма «». У кастрычніку тызер паказваўся ў Індыі перад сеансамі «Джокера». Першы трэйлер быў апублікаваны ў інтэрнэце ў снежні 2019 года, у той час як пралог «Тэнэта» трансляваўся ў некаторых кінатэатрах IMAX перад фільмам «Зорныя войны: Узыходжанне Скайуокера». У маі 2020 года пачаўся паказ тэлевізійнага роліка, які сярод іншага дэманстраваўся ў рэжыме Party Royale відэагульні. Лагатып фільма, стылізаваны Ноланам як TENƎꓕ, быў зменены для гэтага роліка з-за яго падабенства з вытворцам запчастак для ровараў. Фінальны трэйлер, у якім была прадстаўлена песня Трэвіса Скота «The Plan», выйшаў 22 жніўня. 26 жніўня ў сетцы быў апублікаваны эксклюзіўны ролік пра здымкі.
Прыём
«Тэнэт» сабраў у сусветным пракаце 363,129 млн долараў, у тым ліку 57,929 млн долараў у хатнім рэгіёне і 305,2 млн долараў у астатніх. «Тэнэт», вытворчы бюджэт якога складае 200 млн долараў, з’яўляецца самым дарагім арыгінальным фільмам Нолана. Выданне «IndieWire» выказала здагадку, што з улікам маркетынгавых выдаткаў канчатковы бюджэт можа дасягаць 300—350 млн долараў, хоць аналітыкі прадказвалі больш нізкія, чым звычайна, выдаткі на рэкламу падчас прамых спартыўных трансляцый. Па падліках «», фільм павінен зарабіць у пракаце 450—500 мільёнаў долараў, каб выйсці на самаакупнасць. Паведамляецца, што Нолан атрымае дваццаць працэнтаў ад агульнай сумы касавых збораў.
Паводле прагнозаў экспертаў, на працягу першых пяці дзён у міжнародным пракаце «Тэнэт» павінен быў зарабіць 25—30 млн долараў. Аднак фільм стартаваў лепш чаканняў: зборы за першы ўік-энд склалі 53 млн $ у 41 краіне (у тым ліку 7,1 млн $ у Вялікабрытаніі, 6,7 млн $ у Францыі, 5,1 млн $ у Паўднёвай Карэі і 4,2 млн $ у Германіі). За другі ўік-энд «Тэнэт» сабраў у сусветным пракаце 58,1 млн $ (у тым ліку 30 млн $ у Кітаі з першых паказаў), 13,1 млн $ у Вялікабрытаніі, 10.7 мільёнаў $ у Францыі, 8,7 млн $ у Германіі і 8,2 млн $ у Паўднёвай Карэі.
Крытыка
На сайце-агрэгатары Rotten Tomatoes «Тэнэт» атрымаў рэйтынг адабрэння 70 % на аснове 321 агляду з сярэдняй ацэнкай 6,9/10. Кансэнсус крытыкаў сайта абвяшчае: «Візуальна асляпляльная галаваломка, якую трэба будзе разгадаць аматарам кіно, „Тэнэт“ адказвае ўсім патрабаванням відовішчнага прадстаўлення, якога чакае аўдыторыя ад фільма Крыстафера Нолана». На Metacritic фільм зарабіў сярэднеўзважаную ацэнку 69 са 100, заснаваную на 47 рэцэнзіях, што паказвае на «ў цэлым спрыяльныя водгукі».
Іваніўка (Млыніўскі раён)
Іваніўка (Іва́нівка) — вёска ў Млыніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Млыніўскай аб'яднанай тэрытарыяльнай грамады.
Дудчына (Расонскі раён)
Ду́дчына (, Дудчино) — вёска ў Расонскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Гарбачэўскага сельсавета.
У 1954—1964 гадах цэнтр Дудчынскага сельсавета. Да сакавіка 1977 года вёска ўваходзіла ў склад Гарбачэўскага сельсавета, да 8 красавіка 2004 года — у склад Заборскага сельсавета.
Венская абсерваторыя
Вéнская абсерватóрыя (Universitäts-Sternwarte Wien, код абсерваторыі «045» і «545») — астранамічная абсерваторыя ў Вене, Аўстрыя.
Гісторыя
Венская абсерваторыя першапачаткова была збудаваная ў 1753—1754 гадах на даху аднаго з будынкаў Венскага ўніверсітэта.
Новы будынак для абсерваторыі быў пабудаваны ў 1874—1879 гадах і ўрачыста адкрыты Імператарам Францам Іосіфам I Аўстрыйскім у 1883 годзе.
У асноўным памяшканні знаходзіцца 68-сантыметровы тэлескоп-рэфрактар ​​з фокуснай адлегласцю 10,5 метраў. У той час гэта быў самы вялікі тэлескоп ва ўсім свеце.
Лан (горад)
Лан (састарэлая перадача Лаон, Laon) — галоўны горад французскага дэпартамента Эна ў Пікардыі.
Старая частка горада размешчана на ўзгорку вышынёй 188 м, ля падножжа якога распасціраюцца новыя гарадскія кварталы з прамысловымі прадпрыемствамі і вакзалам.
Гісторыя
Размяшчэнне гальскага паселішча на вяршыні натуральнага ўзвышэння заахвоціла рымлян умацаваць гэта месца, даўшы яму назву Laudunum. У V стагоддзі святы Рэмігій, з’яўляючыся мясцовым выхадцам, прызначыў Лан рэзідэнцыяй аднаго з падначаленых яму біскупаў. Тут нарадзілася Бертрада, маці Карла Вялікага. Іхныя нашчадкі яшчэ больш узвялічылі горад, зрабіўшы яго адным з галоўных цэнтраў палітычнага жыцця ў франскай дзяржаве. Тут нарадзіліся каралі Францыі Людовік IV і яго сын Лотар III. Толькі з прыходам да ўлады Гуга Капета ў 987 годзе французскія каралі канчаткова зацвердзілі сваю сталіцу ў Парыжы.
Ключавой падзеяй сярэднявечнай гісторыі Лана было паўстанне мяшчан супраць біскупа Годры, падушанае Людовікам VI. Падчас Стагадовай вайны горад неаднаразова пераходзіў з рук у рукі, аднак у ваеннай гісторыі застаўся дзякуючы бітвы пры Лане 1814 года паміж саюзнікамі расійска-прускімі войскамі пад камандаваннем прускага фельдмаршала Гебхарда Блюхера, і французамі пад правадырствам Напалеона. Французы беспаспяхова штурмавалі крэпасць Лана на высокім пагорку, а потым адкаціліся пад ударамі Блюхера.
Падчас Франка-прускай вайны ў 1870 годзе нейкі інжынер падарваў парахавы склад, загубіўшы 500 мяшчан і пашкодзіўшы сцяну сабора; ніжні горад моцна пацярпеў ад бамбардзіровак на зыходзе Другой сусветнай вайны.
Славутасці
Галоўнай гарадской славутасцю ва ўсе часы быў сабор Нотр-Дам — адзін з найбольш дасканалых узораў паўночнафранцузскага гатычнага стылю. Ён быў пабудаваны ў XII стагоддзі, дабудоўваўся ў 1205—1215 гадах. Да таго ж часу належаць будынак суседняга манастыра і царква Святога Марціна. Вялікая падземная зала ў гатычным стылі цяпер прыстасавана пад шпіталь. У гарадскім музеі выстаўлены рэдкія сярэднявечныя рэчы і карціны братоў Ленен — ураджэнцаў Лана. У двары музея размяшчаецца капліца, выбудаваная ў XII стагоддзі тампліерамі. На адной з плошчаў стаіць помнік яшчэ аднаму ланцу — Жаку Маркету, які першым з еўрапейцаў наведаў вярхоўі ракі Місісіпі.
Іванкіўці (Млыніўскі раён)
Іванкіўці (Іва́нківці) — вёска ў Млыніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Млыніўскай пасялковай абшчыны.
Малюкоўцы
Малюко́ўцы (, Малюковцы) — вёска ў Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Астрынскага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Навадворскага сельсавета.
Узрост сексуальнай згоды ў Еўропе
Узрост згоды на сексуальную актыўнасць вар'іруецца ў залежнасці ад юрысдыкцыі па ўсёй Еўропе. Іспанія (13 гадоў) мае самы нізкі ўзрост згоды, у той час як Мальта і Турцыя самы высокі (18 гадоў). Законы могуць таксама прадугледжваць пэўныя дзеянні, якія дазволены і/ці дыферэнцыяльна ўказаць узрост, у якім гэты від сексу дазволены для асобы гэтага ўзросту.
Ласосна (станцыя)
Ласо́сна (, Лососно)  — станцыя Баранавіцкага аддзялення Беларускай чыгункі ў Гродзенскай вобласці. Размешчана ў горадзе Гродна; на лініі Гродна — Брузгі, паміж п.п. Прыгарадны і Гібулічы.
IC 1090
IC 1090 — галактыка тыпу * (зорка) у сузор’і Валапас.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Караблышчэ
Караблышчэ (Корабли́ще) — вёска ў Млыніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Млыніўскай пасялковай абшчыны.
Тулузская абсерваторыя
Тулузская абсерваторыя — французская астранамічная абсерваторыя, заснаваная ў 1733 годзе Французскай акадэміяй навук. У 1841 года абсерваторыя была перавезена ў раён Жалімон, а адтуль ў 1981 годзе пераведзена ў навуковы аддзел Toulouse-Rangueil. У 1875 годзе быў усталяваны 83-см тэлескоп. У 1970 годзе з прычыны павелічэння гарадскога засвятлення ў Тулузе адмовіліся ад назіранняў, і ўсе працы былі перанесены ў горныя абсерваторыі. Зараз Тулузская абсерваторыя з'яўляецца кіруючай арганізацыяй для астранамічных абсерваторый Францыі.
Чырвоны Лужок (Буда-Кашалёўскі раён)
Чырво́ны Лужо́к (, Чирвоный Лужок) — пасёлак у Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Крыўскага сельсавета.
Да 1 снежня 2009 года пасёлак уваходзіў у склад Івольскага сельсавета.
Спіс удзельнікаў Басовішча
Басовішча — штогадовы фэст беларускай альтэрнатыўнай і рок-музыкі, які ладзіўся ў 1990—2019 гадах.
1991
12—14 ліпеня
1992
Упершыню ладзіцца конкурс маладых выканаўцаў.
1993
16—17 ліпеня
1994
15—16 ліпеня
1996
19—20 ліпеня
1997
18—19 ліпеня
1998
17—18 ліпеня
1999
16—17 ліпеня
2000
14—15 ліпеня
2001
20—21 ліпеня
2002
19—20 ліпеня
2003
18—19 ліпеня
Конкурсная частка:
Асноўная частка:
2004
23—24 ліпеня
Упершыню ладзіцца вольная сцэна на самым пачатку фэстывалю, дзе гурты сьпяваюць не толькі на беларускай мове.
Дзень першы
Вольная сцэна:
Асноўная частка:
Дзень другі
Конкурсная частка:
2005
22—23 ліпеня
Вольная сцэна:
Асноўная частка: Дзень другі
Конкурсная частка:
Асноўная частка:
2006
21—22 ліпеня
Дзень першы
Вольная сцэна:
Асноўная частка:
Дзень другі
2007
19—21 ліпеня
Дзень першы
Дзень другі
Дзень трэці
2008
18—19 ліпеня
Дзень першы
Дзень другі
2009
17—18 ліпеня
Дзень першы
2010
Дзень першы
2011
22—23 ліпеня
22 ліпеня
Конкурс маладых гуртоў
23 ліпеня
2013
19—20 ліпеня
2014
18—19 ліпеня
Дзень першы
Дзень другі
2015
17—19 ліпеня
2016
22—23 ліпеня
Дзень першы
Дзень другі
2017
14—15 ліпеня
Дзень першы
Дзень другі
2018
20—21 ліпеня
Дзень першы
Дзень другі
2019
19—20 ліпеня
Дзень першы
Дзень другі
Дзяржаўны камітэт па стандартызацыі Рэспублікі Беларусь
Дзяржаўны камітэт па стандартызацыі Рэспублікі Беларусь (Дзяржстандарт Беларусі) — ведамства, упаўнаважанае праводзіць адзіную дзяржаўную палітыку ў галіне тэхнічнага нарміравання, стандартызацыі, забяспечваць адзінства вымярэнняў, ацэнкі адпаведнасці, энергаэфектыўнасці, ажыццяўляць нагляд у будаўніцтве і кантроль адпаведнасці праектаў і каштарысаў нарматывам і стандартам, а таксама нагляд за рацыянальным выкарыстаннем паліва, электрычнай і цеплавой энергіі. Дзяржстандарт падпарадкоўваецца Ураду Рэспублікі Беларусь. Старшыня Камітэта дзяржаўнага кантролю прызначаецца Прэзідэнтам.
З 15 студзеня 2019 года пасаду старшыні камітэта займае Валянцін Татарыцкі.
Гісторыя
Дзяржаўны камітэт па стандартызацыі Рэспублікі Беларусь створаны ў адпаведнасці з Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 05.05.2006 г. № 289 «Аб структуры Урада Рэспублікі Беларусь» шляхам зліцця Камітэта па стандартызацыі, метралогіі і сертыфікацыі пры Савеце Міністраў Рэспублікі Беларусь, Камітэта па энергаэфектыўнасці пры Савеце Міністраў Рэспублікі Беларусь і дэпартамента дзяржаўнага будаўнічага нагляду Міністэрства архітэктуры і будаўніцтва Рэспублікі Беларусь.
Структура
Старшыня камітэта
Задачы
Асноўнымі задачамі Дзяржстандарту з’яўляюцца:
Паўнамоцтвы
Дзяржстандарт мае права ў адпаведнасці з заканадаўствам:
Сезон 2010 ЖФК Вікторыя Воранава
У 2010 годзе жаночы футбольны клуб «Вікторыя» з гарадскога пасёлака Воранава прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
ITunes
iTunes 12 з’яўляецца самым апошнім з асноўных версій iTunes, даступны для OS X 10.7.5 або больш позняй версіі і Windows XP або больш позняй версіі; быў выпушчаны 16 кастрычніка 2014 года.
iTunes 12.2 дадала Apple Music нароўні з радыёстанцыяй Beats 1. Гэты рэліз быў адначасова з выпускам прашыўкі 8.4 і Apple Music на iPhone, IPad і IPod Touch.
iTunes 12.1.3 апошняя версія якая ўключае падтрымку Windows XP і Vista.
Косарэвэ
Косарэвэ (Ко́сареве) — вёска ў Млыніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Млыніўскай пасялковай абшчыны.
Падлетак
Падле́так — юнак альбо дзяўчына ў пераходным ад дзяцінства да юнацтва ўзросце. Сучасная навука вызначае падлеткавы ўзрост у залежнасці ад краіны (рэгіёну пражывання) і культурна-нацыянальных асаблівасцей, а таксама полу (ад 12—14 да 15—17 гадоў).
Звычайна гэты ўзрост завуць пераходным. У гэты час у падлеткаў узнікаюць частыя звады з бацькамі, хтосьці з падлеткаў шукае сябе, свае мэты ў жыцці, захапляецца філасофіяй, імкнецца даведацца больш пра процілеглы пол. Так і ўзнікаюць адносіны паміж падлеткамі і камунікаванне падлеткаў.
Лукарыўка
Лукарыўка (Лу́карівка) — вёска ў Млыніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Млыніўскай пасялковай абшчыны.
Жары (Расонскі раён)
Жары́ (, Жары) — вёска ў Расонскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Гарбачэўскага сельсавета.
Латва (станцыя)
Латва́ (, Лотва)  — станцыя Магілёўскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Шклоўскім раёне Магілёўскай вобласці. Размешчана ў вёсцы Латва.
Філатрана
Філатрана (Filottrano) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Марке, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Анкона.
Насельніцтва складае 9671 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 137 чал./км². Займае плошчу 70 км². Паштовы індэкс — 60024. Тэлефонны код — 071.
Заступнікам населенага пункта лічыцца архангел Міхаіл.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Мікулішкі (Астрынскі сельсавет)
Міку́лішкі (, Микулишки) — вёска ў Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Астрынскага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Навадворскага сельсавета.
IC 1091
IC 1091 — галактыка тыпу SBb (кампактная выцягнутая галактыка) у сузор’і Шалі.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Базель-Штат
Базель-Штат (Basel-Stadt, Bâle-Ville) — невялікі нямецкамоўны паўкантон на поўначы Швейцарыі. Аб'ядноўвае горад Базель і муніцыпалітэты Бецінген і Рыэн. Сталіца - горад Базель. Насельніцтва 191 тыс. чалавек (15 месца сярод кантонаў; дадзеныя 2004 г.).
Геаграфія
Базель размешчаны на мяжы з Францыяй і Германіяй. З гэтымі двума краінамі ў горада наладжаны транспартныя і эканамічныя сувязі.
Гісторыя
Кантон утварыўся ў 1833 г. у выніку падзелу гістарычнага кантона Базель (увайшоў у канфедэрацыю ў 1501 г.) на гарадскую і сельскую часткі.
Эканоміка
Прадпрыемствы банкаўскай, хімічнай і фармацэўтычнай галін.
Малы дзяцел
Дзяцел малы (Picoides minor) — птушка сямейства дзятлавых.
Апісанне
Стракатая, невялікая птушка. Даўжыня цела 14-16 см, размах крылаў 25-30 см.
Спіна чорная ў белыя палоскі. Спод цела белаваты, без чырвонага. У самца чырвоная «шапачка» і белы лоб, у самкі верх галавы белаваты. У маладых спод цела карычняваты, часам чырвоная «шапачка». Стукае далікатна па тонкіх галінках.
Пашырэнне
Арэал: Палеарктыка (акрамя поўначы і поўдня). На Беларусі звычайны на гнездаванні аселы і качуючы від.
Насяляе розныя тыпы асветленых дрэвастояў з лісцевымі дрэвамі, рачныя даліны, парослыя дрэвамі, сады, групы дрэў сярод палёў, алеі, урбанізаваныя тэрыторыі. Пазбягае сухіх бароў і цёмных дрэвастояў.
Асаблівасці біялогіі
Гняздо ў дупле ў мяккім дрэве, у ствале або бакавых галінах на рознай вышыні — ад 1 м ад зямлі да вяршаліны дрэва — нават да 10 м, без высцілкі. Глыбіня гнездавой камеры 10-18 см, шырыня — 10-20 см, Дыяметр адтуліны 3-4 см.
Яйкі 5-6 (часам 3-8) эліптычныя, падоўжаныя з вострым вузейшым канцом, белыя, бліскучыя.
Дзятлавіцкі сельсавет (Ваўкавыскі раён)
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года як Боблаўскі сельсавет у складзе Ваўкавыскага раёна Беластоцкай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Боблава. З 20 верасня 1944 года ў складзе Гродзенскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года перайменаваны ў Дзятлавіцкі сельсавет, цэнтр перанесены ў вёску Дзятлавічы. 2 снежня 1961 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Воўпаўскага (вёскі Андрушы, Боблава, Дзятлавічы, Зарачаны, Крываносаўцы, Пасынкі) і Рэплеўскага (вёскі Агароднікі, Альхова, Бойдаты, Дуляўцы, Мількаўцы, Міслюкі) сельсаветаў.
На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 12 населеных пунктаў.
Рэвэка Хаймаўна Бурштэйн
Рэвэка Хаймаўна Бурштэйн(Бурштейн Ревекка Хаимовна;,  — , ) — савецкі вучоны ў галіне электрахіміі. Доктар хімічных навук (1941), прафесар. Заслужаны дзеяч навукі і тэхнікі РСФСР (1965).
Біяграфія
Скончыла хімічнае аддзяленне ЛДУ (1926). З 1927 г. у Маскве, у Навукова-даследчым хімімічным (з 1931 г. — фізіка-хімічны) інстытуце імя Л. Я. Карпава. З 1947 г. і да канца жыцця — у аддзяленні электрахіміі Інстытута фізічнай хіміі АН (з 1957 — самастойны Інстытут электрахіміі АН); загадчык лабараторыі (з 1958). Лаўрэат Сталінскай прэміі (1943, 1952).
Леснякоўскі сельсавет
Лесняко́ўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Ваўкавыскага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — вёска Леснякі.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года як Бачанцаўскі сельсавет у складзе Ваўкавыскага раёна Беластоцкай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Бачанцы. З 20 верасня 1944 года ў складзе Гродзенскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года перайменаваны ў Леснякоўскі сельсавет, цэнтр перанесены ў вёску Леснякі. 2 снежня 1961 года скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад новаўтворанага Ваўкавыскага сельсавета.
Перакачаўнік
Перака́чаўнік — страва беларускіх татараў, пірог з вялікай колькасьці пластоў тонка раскачанага цеста без дрожджаў.
Жэрвінью
Жэрвэ́ Яо́ Куасі́ (Gervais Yao Kouassi), больш вядомы як Жэрві́нью (Gervinho; нар., Аньяма, Кот-д’Івуар) — івуарыйскі футбаліст, нападнік турэцкага клуба «Трабзанспор» і нацыянальнай зборнай Кот-д’Івуара. Сваю мянушку атрымаў ад аднаго бразільскага трэнера, яшчэ выступаючы на радзіме.
Перакачаўнік
20 ліпеня 2005 страва ўнесеная ў спіс традыцыйных страваў польскай кухні, які вядзе Міністэрства сельскай гаспадаркі Польшчы і мае толькі прэстыжны характар. Прадукт занесены таксама ў, які вядзе Еўрапейская камісія, што гарантуе яму абарону ва ўсім Еўрасаюзе.
Жэрвінью
Клубная кар’ера
Жэрвінью распачаў кар’еру ў юнацкай камандзе абіджанскага клуба «АСЕК Мімозас», дзе правёў пяць гадоў. Менавіта ў гэтым клубе ад бразільскага трэнера атрымаў мянушку «Жэрвінью». Неўзабаве футбаліст перайшоў у клуб другога івуарыйскага дывізіёна «Тумадзі», дзе некаторы час гуляў разам з братамі Яя, Кало і Ібраімам Турэ.
Праз два гады Куасі перайшоў у бельгійскі чэмпіянат, дзе да 2007 года гуляў у складзе «Беверэна». У сезоне 2007/08 выступаў у французскім чэмпіянаце ў клубе «Ле-Ман» разам са сваім суайчыннікам Рамарыкам. Пасля добрага сезона ў «Ле-Мане» футбалістам зацікавіліся скаўты некалькіх клубаў, як «Манака», «Пары Сен-Жэрмен», «Алімпік» Марсель і «Арсенал». Але ў выніку 21 ліпеня 2009 года Жэрвінью падпісаў трохгадовы кантракт з клубам «Ліль».
Перакачаўнік
Інгрэдыенты
Фарш мясны:
Фарш салодкі:
З мукі, паловы масла, смятаны, яек, соды і цукру (для салодкай начынкі; але солі і перцу — у выпадку мясной начынкі) старанна замяшаць вельмі крутое — гэтак званае макароннае, з найменшай колькасьцю вады (каля 25—35% ад агульнай вагі цеста ці ўдвая менш, чым здольная звязаць пшанічная мука) — цеста, даліваючы пакрысе ваду па меры патрэбы. Падзяліць цеста на 4 часткі, кожную раскачаць у як мага больш тонкія пласты. Змяшаць кампаненты фаршу паміж сабой. Нашмараваць асобныя бліны маслам і закрасамі, выкласці фарш, зверху пакласці наступны блін і г. д. Скруціць у рулет, які затым звіваецца ў спіраль накшталт «слімака», зляпіць краі. Смажыць у рондлі ў вялікай колькасьці алею (які мусіць цалкам пакрываць перакачаўнік), мясны — каля дзьвюх гадзін, салодкі — крыху меней.
Жэрвінью
Клубная кар’ера
У студзені 2016 года перабраўся ў Кітай, папоўніўшы склад дэбютанта мясцовай Суперлігі — клуба «Хэбэй Чайна Форчун». У жніўні 2018 года разарваў кантракт з кітайскім клубам і вярнуўся ў Еўропу, стаўшы іграком «Пармы». У чэрвені 2021 года, пасля таго як «Парма» выбыла ў Серыю B, падпісаў двухгадовы кантракт з турэцкім «Трабзанспорам». Значную частку сезона 2021/22 прапусціў з-за траўмы.
Перакачаўнік
Інгрэдыенты
Чым больш далікатнымі атрымаюцца бліны і чым драбней пасечанае мяса, тым смачнейшым будзе гэты старадаўні беларуска‑татарскі пірог. Гатовы прадукт, паводле зарэгістраванага польскага стандарту, мае каля 30 см у дыяметры і важыць каля 3 кг.
Жэрвінью
Клубная кар’ера
У ліпені 2022 года перайшоў у грэчаскі «Арыс».
Міжнародная кар’ера
У лістападзе 2007 года Жэрвінью быў выкліканы ў галоўную зборную краіны на таварыскія матчы супраць зборных Анголы і Катара, а пазней запрошаны ў склад зборнай на Кубак афрыканскіх нацый 2008. 15 чэрвеня 2010 года Жэрвінью згуляў свой ​​першы матч на чэмпіянаце свету 2010. Ён адгуляў 82 хвіліны супраць зборнай Партугаліі і быў названы найлепшым іграком матча паводле версіі гледачоў ITV1.
Дасягненні
«Ліль»:
«Трабзанспор»:
Зборная Кот-д’Івуара:
Малавы
Малавы — старажытны індыйскі народ. Упершыню ўзгадваюцца ў Махабхараце як ваяўнічае племя Пенджаба. Магчыма, што ідэнтычны малам, з якімі сутыкнуліся воіны Аляксандра Македонскага. Прынята вылучаць так званую эпоху малаваў паміж сярэдзінай 1 тысячагоддзя да н. э. і сярэдзінай 1 тысячагоддзя н. э., якая суправаджалася з'яўленнем надпісаў валадароў малаўскага паходжання на тэрыторыі сучасных Раджастхана і Гуджарата. Лічыцца, што адгалінаванне малаваў стварыла асобную гістарычную вобласць Мальву.
Паходжанне малаваў спрэчнае. Існуюць версіі пра тое, што яны адносілся да арыяў або дравідаў.
Пётр Паўлавіч Марцаў
Пётр Паўлавіч Марцаў (, Мінск —, Мінск) — беларускі журналіст, выдавец, прадпрымальнік.
Біяграфія
Скончыў філалагічны факультэт БДУ (1984). У 1984—1986 г. працаваў настаўнікам рускай мовы і літаратуры ў школе працоўнай моладзі № 19 г. Мінска. У 1986—1988 г. працаваў карэспандэнтам, старэйшым рэдактарам у Беларускім тэлеграфным агенцтве (БЕЛТА). Змушаны быў звольніцца пасля свайго ўдзелу ў мітынгах каля Усходніх (Маскоўскіх) могілак і ў Курапатах. Кіраваў аддзелам часопіса «Парус» (1989—1990), уласным карэспандэнтам штотыднёвіка «Коммерсантъ» па Беларусі, дырэктарам карпункту «Коммерсантъ» і агенцтва «Постфактум» (1991—1993).
У 1992 г. пачаў займацца прадпрымальніцкай дзейнасцю: выдаваць газету «Биржи и банки: Белорусская деловая газета» (з 1999 — «Белорусская деловая газета»), штотыднёвік «Имя» (1995—1999). З 1997 г. — прэзідэнт ЗАТ «Белорусская деловая газета», галоўны рэдактар «Белорусской деловой газеты». З 2002 г. — генеральны дырэктар УП «Марат», выдавец «Белорусской деловой газеты» і «БДГ. Для служебного пользования». У сакавіку 2006 г. выхад «Белорусской деловой газеты» быў спынены ў сувязі з забаронай на яе друк у беларускіх друкарнях і распаўсюдам праз РУП «Белпошта» і «Белсаюздрук».
Прадзюсар і адзін з аўтараў сцэнарыя дакументальнага фільма «Обыкновенный президент» (1996; Прэмія Міра Берлінскага кінафестывалю, 1997).
Разведзены, меў дачку і двух сыноў.
Уваходзіў у дваццатку самых уплывовых прадстаўнікоў мас-медыя краін СНД (2001). Узнагароджаны Ганаровым дыпломам Беларускай асацыяцыі журналістаў «За зацвярджэнне свабоды слова ў Беларусі».
Люкарна
Люкарна — невялікі круглы ваконны праём у даху, купальным пакрыцці, тымпане франтона ці шчыпца. Мела распаўсюджанне ў час готыкі.
Малі Дарагастаі
Малі Дарагастаі (Малі́ Дорогостаї) — вёска ў Млыніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Млыніўскай пасялковай абшчыны.
Ірвяніца (значэнні)
Ірвяні́ца — тапонім:
Цынвальдыт
Цынвальдыт - калій-літыева-жалезістая слюда, мінерал падкласа алюмасілікаты. Назву атрымаў ад радовішча Цынвальд (цяпер Цынавец) у Рудных гарах, дзе быў упершыню апісаны ў 1845 годзе.
Уласцівасці
Цынвальдыт - метасаматычны мінерал пнеўматалітавага паходжання, уласцівы для волаваносных жыл і некаторых шчолачных гранітных пегматытаў, грэйзенаў.
Крышталі ліставатыя, зрослыя ў псеўдагексаганальныя пакеты, нагадваюць біёты. Хімічны склад непастаянны (бываюць багатыя і бедныя жалезам цынвальдыты). Працэнтны склад: К2O — 9,5-13, Li2O — 1-5, FeO — 6-12,5, Fe2O3 — 1-5, Н2О — 0,5-1,5, F — 1,5-8. Раскладаецца ў кіслотах. Можна зблытаць з мускавітам.
Скрыжаванне
Скрыжаванне — перасячэнне праезных частак розных дарог на адным узроўні.
Сустракаюцца раўназначныя і нераўнўзначныя скрыжаванні, рэгуляваныя (кіраваныя) і нерэгулюемыя (некіравальныя), скрыжаванні з кругавым рухам, з прымыкаючай дарогай.
NGC 8
NGC 8 (іншыя абазначэнні — PGC 648, Holm 3B) — падвойная зорка у сузор'і Пегас.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Размешчана прыблізна ў 2.7 вуглавых хвілінах ад NGC 9.
Берлінскі тэхнічны ўніверсітэт
Берлінскі тэхнічны ўніверсітэт (Technische Universität Berlin, скар. TU Berlin; да 1946 года — Берлінская вышэйшая тэхнічная школа) — адзін з чатырох універсітэтаў германскай сталіцы. У Берлінскім тэхнічным універсітэце навучаецца амаль 28 000 студэнтаў, амаль 20 % з якіх — замежнікі. Універсітэт уваходзіць у аб'яднанне дзевяці найбуйнейшых тэхнічных вну Германіі «TU 9».
Факультэты
У наш час навучанне ў Берлінскім тэхнічным універсітэце вядзецца на сямі факультэтах:
Лошыца (прыпыначны пункт)
Ло́шыца (, Лошица)  — прыпыначны пункт Мінскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Мінскай вобласці. Размешчаны на паўднёвай ускраіне горада Мінска; на лініі Асіповічы I — Мінск-Пасажырскі, паміж прыпыначным пунктам Чыгуначны і станцыяй Мінск-Паўднёвы.
Маслянка (Млыніўскі раён)
Маслянка (Ма́слянка) — вёска ў Млыніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Млыніўскай пасялковай абшчыны.
Джэнга
Джэнга (Genga) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Марке, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Анкона.
Насельніцтва складае 1984 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 28 чал./км². Займае плошчу 72 км². Паштовы індэкс — 60040. Тэлефонны код — 0732.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Клімент I (Папа Рымскі).