cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сіманавічы (Круглянскі раён)
Сі́манавічы (, Симоновичи) — вёска ў Круглянскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Цяцерынскага сельсавета.
У 1924—1954 гадах цэнтр Сіманавіцкага сельсавета. Да 21 снежня 2011 года вёска ўваходзіла ў склад Шапялевіцкага сельсавета.
Пілад
Піла́д (Πυλάδης) — персанаж старажытнагрэчаскай міфалогіі. Сын цара Факіды Строфія і сястры Агамемнана. Каханы сябар Арэста. Калі Арэст помсціў за бацьку, Пілад забіў сыноў Наўплія, якія прыйшлі на дапамогу Эгісфу.
Пасля вяртання з блуканняў ажаніўся з сястрой Арэста - Электрай.
Паводле адной з версій, усталяваў дэльфійскую амфіктыёнію.
Пілад з'яўляецца дзеючай асобай трагедыі Эсхіла «Хаэфоры», Сафокла «Электра» (без слоў), Еўрыпіда «Электра» (без слоў), «Арэст» і «Іфігенія ў Таўрыдзе», Пакувія «Хрыс», Сенекі «Агамемнан» (без слоў).
Асавец (Крычаўскі раён)
Да 21 снежня 2011 года вёска ўваходзіла ў склад Шапялевіцкага сельсавета.
Геаграфія
Вёска знаходзіцца за 30 км у напрамку на поўдзень ад горада Крычаў, за 90 км ад Магілёва.
Смагілаўка (Круглянскі раён)
Смагі́лаўка (, Смогиловка) — вёска ў Круглянскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Цяцерынскага сельсавета.
Канашы
Канашы — тапонім.
Полтыс
Полтыс (Πόλτυς) — персанаж старажытнагрэчаскай міфалогіі. Сын Пасейдона. Цар Эна (Айна) у Фракіі. Гасцінна прыняў Геракла. Фракійскі цар, да яго падчас Траянскай вайны прыйшлі пасольствы як ад ахейцаў, так і ад траянцаў з просьбай прыйсці на дапамогу, ён прапанаваў Парысу аддаць Алену мужу і атрымаць наўзамен ад яго дзвюх прыгажунь. Але яго прапанова не была прынята.
Глыбоцкі замак
Глыбоцкі замак — абарончае збудаванне ў мястэчку Глыбокае у ВКЛ (сучасны г. Глыбокае Віцебскай вобласці). Існаваў у 16—18 ст.
Сарпедон Малодшы
Сарпедон (Σαρπηδών) — персанаж старажытнагрэчаскай міфалогіі. Паводле Гамера, сын Зеўса і Лаадаміі, дачкі Белерафонта. Або сын Евандра і Дэідаміі, унук Сарпедона Старэйшага.
Удзельнічаў у гульнях у Троі над кенатафам Парыса, у змаганнях у бегу. Удзельнік Траянскай вайны. У «Іліядзе» забіў 2 грэкаў, паводле Гігіна, усяго забіў 2 воінаў. Забіў Тлеполема і Антыфа. Забіты Патроклам. .
У Кілікіі было свяцілішча і аракул Артэміды Сарпедонскай. Паводле епіскапа Васіля з Селеўкіі, Сарпедон у пошуках зніклай сястры заходзіць у Кілікію.
Сверцыя шматгадовая
Сверцыя шматгадовая, Сверцыя многагадовая, Трыпутнік (Swertia perennis) — кветкавая расліна роду сямейства.
Апісанне
Шматгадовая травяністая расліна з прамым або ў верхняй частцы крыху галінастым голым сцяблом вышынёй да 60 см і кароткім карэнішчам з каранёвымі пупышкамі. Прыкаранёвае лісце буйное, шырокае, эліпсападобнае, паступова звужана ў чаранок, амаль роўнае па даўжыні ліставой пласцінцы; сцябловае — больш дробнае і вузкае (ланцэтападобнае), супраціўнае, са сцеблаабдымнай асновай. Кветкі нешматлікія, брудна-сінія або брудна-фіялетавыя з цёмнымі плямамі або палоскамі, у паўпарасоніках, сабраных у вузкае мяцёлчатае канечнае суквецце даўжынёй 7-12 см. Плод — яйкападобная каробачка, якая раскрываецца 2 створкамі.
Пашырэнне
Сярэднееўрапейскі горны рэліктавы від, сустракаецца таксама ў Міжземнамор’і. У Беларусі знаходзіцца ў асобных лакалітэтах на ўсходняй мяжы пашырэння. Месцы росту: сырыя нізінныя імшыстыя лугі, балоты з крыніцамі, берагі рэк.
Асаблівасці біялогіі
Святлолюбівая расліна, мезафіт, гіграфіт, мезатроф, эўтроф. Цвіце ў жніўні—верасні, пладаносіць у верасні—кастрычніку. Размнажэнне насеннае.
Ахоўваецца на тэрыторыі Беларусі, Украіны, Эстоніі, шэрагу рэгіёнаў Расіі.
Выкарыстанне
Дэкаратыўная расліна.
Дзегцяры (Удзелаўскі сельсавет)
Дзегцяры́ (, Дегтяри) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Удзелаўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Глыбокае Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Фесалія
Фесалія (Θεσσαλία) — гістарычны рэгіён на паўночным усходзе Элады на ўзбярэжжы Эгейскага мора. Горны хрыбет Пінд, які цягнецца з поўначы на поўдзень, размяжоўвае Паўночную Грэцыю на ўсходнюю і заходнюю часткі. Фесалія занімае найбольш буйныя і ўрадлівыя даліны ўсходняй часткі, размешчаныя ўздоўж ракі Пеней і яе прытокаў. На захад ад Фесаліі за гарамі Пінд размешчаны Эпір, які ў старажытнасці ўжо не быў грэчаскай вобласцю, але быў моцна падзвержаны грэчаскаму ўплыву, на яго тэрыторыі былі грэчаскія калоніі і вядомае свяцілішча ў Дадоне. З поўначы натуральнай граніцай Фесаліі служыць гара Алімп, якую старажытныя грэкі лічылі прыстанкам багоў. На поўнач ад Фесаліі, за Алімпам, — тэрыторыя, якая ў старажытнасці не была грэчаскай, — Македонія. З поўдня Фесалія абмежавана гарамі Офрыя, за якім размешчана мноства земляў і дзяражаваў Цэнтральнай Грэцыі. З усходу Фесалія амываецца водамі Эгейскага мора і яго заліваў, але выхады да мора абмежаваныя гарамі Алімп і Оса на поўначы і Пеліён на поўдні. Размяшчэнне Фесаліі на марскіх шляхох далёка не самае выгоднае і яе жыхары не адрозніваліся мараплаўствам. Землі Фесаліі адны з лепшых у Грэцыі для заняткаў земляробствам і жывёлагадоўляй. Па свайму месцазнаходжанню Фесалія — крайні Фарпост Грэцыі з боку еўрапейскага кантынента і галоўная дарога для рознага кшталту ўварванняў. У склад Фесаліі ўваходзілі вобласці: Гестыятыда, Пеласгія, Фесаліятыда, Фтыятыда. У асобеыя моманты гісторыі да яе адносіліся і сумежныя вобласці: Магнесія — на паўднёвым усходзе, Далопія — на паўднёвым захадзе, Эта і Меліда на поўдні.
Баеўка 1
Ба́еўка 1 (, Баевка 1) — вёска ў Крычаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Бацвінаўскага сельсавета.
Рэс (цар)
Рэс (Ῥῆσος) — персанаж старажытнагрэчаскай міфалогіі. Сын рачнога бога Стрымона і музы Эўтэрпы або Тэрпсіхоры. Паводле версіі, сын Каліёпы (псеўда-Еўрыпід гэта выключае). Паводле Гамера, сын Эіанея. Гектар зрабіў яго царом Фракіі. Яго жонкай была Арганфона з Віфініі.
Фракіец, абаронца Троі. Забіты Адысеем і Дыямедам, або забіты адным Дыямедам. У 5 ст. да н.э. рэшткі Рэса афіняне перавезлі з Троі на Стрымон, дзе заснавалі Амфіпаль. Дзеючая асоба трагедыі Псеўда-Еўрыпіда «Рэс».
Эліністычная Грэцыя
Эліністычная Грэцыя — перыяд у гісторыі Грэцыі, які працягваўся ад смерці Аляксандра Македонскага ў 323 да н.э. да далучэння Пелапанеса і грэчаскіх астравоў да Рыма ў 146 да н.э. Хоць усталяванне рымскага панавання не перашкодзіла захаванню эліністычнай культуры, якая практычна не змянілася з прыходам хрысціянства, яно паклала канец палітычнай незалежнасці Грэцыі.
Падчас эліністычнага перыяду значэнне ўласна Грэцыі ў грэчаскай цывілізацыі рэзка ўпала. Буйнымі цэнтрамі эліністычнай культуры сталі Александрыя і Антыёхія, сталіцы Егіпта Пталемееў і Сірыі Селеўкідаў адпаведна.
Планкаўскае супраціўленне
Планкаўскае супраціўленне (Planck impedance) - адзінка вымярэння электрычнага супраціўлення, якая пазначаецца ZP ў адной з сістэм натуральных адзінак вымярэння, вядомай як планкаўскія адзінкі. Планкаўскае супраціўленне прама звязана з хвалевым супраціўленнем вакууму, Z0, і адрозніваецца ў значэнні ад Z0 толькі на 4π. Калі планкаўскі зарад быў замест пэўнай нармалізацыі электрычнай пастаяннай, ε0, лепш, чым канстанта Кулона, 1/(4πε0), тады планкаўскае супраціўленне было б ідэнтычнае для характарызавання хвалевага супраціўлення вакууму.
дзе:
Залеські
Зале́ські (, Залеськи) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Удзелаўскага сельсавета.
Кіраёва
Кіраёва — тапонім.
Планкаўская плошча
Планкаўская плошча — адзінка вымярэння плошчы. Плошча агароджаная квадратам з даўжынёй боку роўнай планкаўскай даўжыні. Ужываецца ў ядзернай фізіцы і квантавай тэорыі поля.
Каленькава
Каленькава — тапонім.
Планкаўскае напружанне
Планкаўскае напружанне - адзінка вымярэння напружання, якая пазначаецца VP, у адной з сістэм натуральных адзінак вымярэння, вядомай як планкаўскія адзінкі.
1,04295 × 1027 В, дзе:
q_\text{P} — планкаўскі зарад
c — хуткасць святла у вакууме
Эдлай Эвінг I Стывенсан
Эдлай Эвінг I Стывенсан (Adlai Ewing Stevenson I;  — ) — амерыканскі палітык і 23-і віцэ-прэзідэнт ЗША з 1893 па 1897 год.
У 1864 годзе Стывенсан быў прызначаны акруговым пракурорам. У 1868 годзе ён пачаў займацца юрыдычнай практыкай са сваім стрыечным братам, Джэймсам Юінгам, у Блумінгтане, у выніку чаго «Stevenson & Ewing» стала адной з самых вядомых юрыдычных фірмаў штата. Пазней Юінг стаў паслом ЗША ў Бельгіі.
У 1874 годзе Эдлай Стывенсан быў абраны членам палаты прадстаўнікоў ад дэмакратычнай партыі. У 1876 годзе Стывенсан прайграе выбары ў палату прадстаўнікоў. У 1885 годзе ён становіцца памочнікам почмайстра прэзідэнта Гровера Кліўленда.
У 1892 годзе дэмакраты абралі Стывенсана кандыдатам у віцэ-прэзідэнты. Пасля пройгрышу на выбарах 1900 года Стывенсан вярнуўся да прыватнай практыкі ў Ілінойсе.
Забелле (Глыбоцкі раён)
Забе́лле (, Забелье) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Удзелаўскага сельсавета.
Геаграфія
Вёска знаходзіцца каля возера Забельскае і аўтамабільнай дарогі.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Глыбокае Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Камары (значэнні)
Назву Камары́ маюць:
Спіра Агню
Спіра Тэадор Агню (Spiro Agnew, народжаны Спірас Анагнастопулас, Σπύρος Αναγνωστόπουλος, Spiros Anagnostopoulos,  — ) — віцэ-прэзідэнт ЗША ад Рэспубліканскай партыі ЗША з 1969 па 1973 год, у адміністрацыі Рычарда Ніксана.
У маладосці перайшоў з Дэмакратычнай ў Рэспубліканскую партыю. Са студзеня 1967 па студзень 1969 — губернатар Мэрыленда. Адрозніваўся вельмі кансерватыўнымі поглядамі, рэзка выступаў супраць рухаў за правы афраамерыканцаў і супраць вайны ў В’етнаме.
Абіраўся віцэ-прэзідэнтам разам з Ніксанам на два тэрміны ў 1968 і 1972, на выбарах 1976 планаваў балатавацца ў прэзідэнты.
Запаснікі
Запа́снікі (, Запасники) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Удзелаўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Казлоўшчына Пастаўскага павета Віленскага ваяводства.
Казлова
Казло́ва — жаночая форма прозвішча Казлоў, тапонім.
Бранск (Крычаўскі раён)
Бранск (, Брянск) — вёска ў Крычаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Бацвінаўскага сельсавета.
Бацвінаўка
Бацві́наўка (, Ботвиновка) — аграгарадок у Крычаўскім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Бацвінаўскага сельсавета.
Геаграфія
Знаходзіцца за 17 км у напрамку на захад ад горада Крычаў, за 81 км ад Магілёва , за 1 км ад чыгуначнай станцыі Асавец , каля левага берага ракі Жукаўка. Каля паўночна-ўсходняй ускраіны аграгарадка на рацэ плаціна і сажалка.
Вародзькаў 1
Варо́дзькаў 1 (, Вородьков 1) — вёска ў Крычаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Бацвінаўскага сельсавета.
Плігаўкі
Назву Плі́гаўкі маюць:
Вародзькаў 2
Варо́дзькаў 2 (, Вородьков 2) — вёска ў Крычаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Бацвінаўскага сельсавета.
Камін
Камін — архітэктурнае збудаванне, прызначанае для падтрымання агня.
Каміны выкарыстоўваюцца ў цяперашні час у асноўным з-за атмасферы адпачынку, якую яны ствараюць. Гістарычна яны выкарыстоўваліся для практычных мэтаў ацяплення, прыгатавання ежы і нагрэву вады для мыцця і бытавых патрэб. Агонь змяшчаецца ў топцы; дымавыя трубы дазваляюць выдаліць выхлапныя газы. Камін можа мець: падмурак, ачаг, топку, камінную дошку, камінны кран, які выкарыстоўваецца ў кухонных і пральных камінах; рашотку, перамычкі, разьбяное ўпрыгожванне над камінам, засланкі, дымавую камеру, дымавыя трубы.
Экстэ'ер каміна звычайна складаецца з цэглы, пры гэтым цэгла кладзецца такім чынам, каб пазбегнуць зацяканню дажджавой вады ўніз да вонкавых сцен. Каўпачок ці кажух служыць для ўтрымання дажджавой вады з вонкавай часткі коміна; дождж у трубе з'яўляецца значнай праблемай у комінах, выкладзеных пліткай непранікальных дымавых або металічнымі ўкладышамі, чым з традыцыйных каменных мураваных комінах. Некаторыя трубы маюць іскрагасільнікі, ўключаныя ў верхавіну або каўпачок. Каміны маюць розную цеплавую эфектыўнасць. Шэраг арганізацый папярэджваюць, што, па дадзеных розных даследаванняў, каміны могуць уяўляць значную рызыку для здароўя.
Гісторыя
У старажытныя часы рабіліся вогненныя ямы, часам убудаваныя ў зямлю, у пячорах, або ў цэнтры хаціны або жылля. Гэтыя прылады былі знойдзеныя на ўсіх пяці кантынентах. Недахопам ранніх ўнутраных вогненных ямаў было тое, што яны былі крыніцай таксічнага і раздражняльнага дыму ўсярэдзіне жылля.
З часам вогненныя ямы пераўтварыліся ў паднятыя ачагі ў будынках, але дым пакідаў памяшканне толькі праз адкрытыя вокны ці адтуліны ў даху. Сярэднявечная вялікая зала, як правіла, мела цэнтральны ачаг, дзе гарэў адкрыты агонь з дымам, што выходзіў праз адтуліны ў даху. Жалюзі былі распрацаваныя ў сярэднія вякі, каб закрыць вентыляцыйныя адтуліны ў даху, з-за якіх дождж і снег не траплялі ў памяшканне.
Таксама падчас Сярэднявечча выкарыстоўваліся дымавыя навесы, каб прадухіліць распаўсюджанне дыму праз пакой і для выхады яго праз сцяну або дах. Яны звычайна размяшчаліся супраць каменных сцен, замест сярэдзіны пакоя, і гэта дазваляла ацяпляць невялікія пакоі.
Коміны былі вынайдзеныя ў Паўночнай Еўропе ў 11 або 12 стагоддзя і значна вырашалі праблему выпарэнняў, лягчэй выпускалі дым на вуліцу. Коміны давалі цягу, што дазваляла паставіць камін у некалькіх памяшканнях у будынках. Коміны не адразу увайшлі ў агульны ўжытак з-за дарагавізны іх будаўніцтва, і эксплуатацыі.
У 1678 годзе прынс Руперт, пляменнік Карла I, падняў краты каміна, палепшыў цягу паветра і вентыляцыйную сістэмы. У 18-м стагоддзі адбыліся дзве важныя падзеі ў гісторыі камінаў. Бенджамін Франклін распрацаваў канвекцыйную камеру для каміна, што значна павысіла эфектыўнасць камінаў і дроўных печаў. Ён таксама палепшыў паветраны паток, выцягнуўшы паветра з камеры і вентыляцыі ў больш працяглай вобласці ў верхняй частцы. У канцы 18-ага стагоддзя, граф Томсан вынайшаў камін з высокай, дробнай топкай, якая была лепшай на ўцягванне дыму з будынка. З-за дробнай канструкцыі таксама значна палепшылася колькасць прамяністай цеплыні, якая ішла ў пакой. Дызайн Томсана з'яўляецца асновай для сучасных камінаў.
Жакерыя
Жакерыя (Jacquerie) — найбуйнейшае ў гісторыі Францыі сялянскае паўстанне, што пачалося вясной 1358 года ў Паўночнай Францыі.
Повадам да паўстання стала ўзмацненне феадальнага прыгнёту і ўвядзенне новых падаткаў на патрэбы Стагадовай вайны. На настрой сялян паўплывала і эпідэмія чумы, якая зрабіла цяжэйшым іх жыццё.
Асноўнай сілай паўстання былі сяляне, вясковыя святары, гандляры. Яны знайшлі падтрымку ў гарадах Мандзідзье, Бавэ, Сандзіс, Краван, Мо. Кіраўнік Парыжскага паўстання Эцьен Марсель абяцаў кінуць на дапамогу паўстанцам некалькі сваіх загонаў. Агульная колькасць удзельнікаў паўстання дасягала каля 100 000 чалавек
Ніякай праграмы дзеянняў паўстанне не мела. Сяляне стыхійна разбуралі замкі, забівалі феадалаў, зніштажалі спісы падаткаў і павіннасцей.
8 ліпеня 1358 года паўстанцкія войскі, якія ўзначаліў селянін Гільём Каль, сустрэліся з арміяй наварскага караля Карла Злога. Убачыўшы колькасную перавагу паўстанцаў, ён прапанаваў Калю мірныя перамовы. Той згадзіўся, але быў схоплены і закатаваны. Сяляне, застаўшыся без свайго правадыра, разгубіліся і былі разбіты.
Падзеі Жакерыі асвятляе першая кніга "Хронікі" Жана Фруасара.
Кавалёнкі
Кавалёнкі (, Ковалёнки) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Удзелаўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Верхняе, пазней у складзе гміны Глыбокае Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Пол Кітынг
Пол Джон Кітынг (Paul John Keating, нар. г) — аўстралійскі палітычны дзеяч, 24-ы прэм’ер-міністр Аўстраліі, міністр фінансаў ва ўрадзе Роберта Хоўка.
Біяграфія
Кітынг нарадзіўся і вырас у Бенкстаўне, працоўным прыгарадзе Сіднея. Ён быў адным з чатырох дзяцей Мэцью Кітынга, прафсаюзнага прадстаўніка ірландскіх каталікоў, і яго жонкі Міні. Кітынг атрымаў адукацыю ў каталіцкіх школах. У 15 гадоў Пол удзельнічаў у адным з прафсаюзаў Новага Паўднёвага Уэльса. Ён уступіў у Лейбарысцкую партыю, як толькі заканадаўства дазволіла яму гэта зрабіць. У 1966 годзе ён стаў прэзідэнтам Савета Юных лейбарыстаў.
Прэм’ерства Кітынга адзначаецца такімі важнымі падзеямі, як пашырэнне правоў мясцовага насельніцтва і ўмацаванне культурных і эканамічных сувязяў з Азіяй. Акрамя таго, было узнята пытанне пра адмену дыскрымінацыі па гендэрных прыкметах, а таксама захаванне саманазваў плямёнаў абарыгенаў. Кітынг развіваў двухбаковыя адносіны з суседзямі Аўстраліі і лічыў, што не існуе больш важнай краіны для Аўстраліі, чым Інданезія.
Дружба Кітынга з інданезійскім прэзідэнтам Сухарта выклікала крытыку з боку актывістаў праваабарончых арганізацый.
Мадэкнгеі
Вучэнне
Прыхільнікі мадэкнгеі вераць у адзінага бога-нгірчалмкуук, якога атаесамляяюць з Ісусам Хрыстосам. Падобна хрысціянам, яны імкнуцца да выратавання душы. Разам з гэтым, існуе вера ў добрых духаў бладэк, якія ахоўваюць вернікаў і заручаюць іх прытрымлівацца палаўанскіх звычаяў і традыцый, і злых духаў дэлеб. Падчас малітваў вернікаў можа ахопліваць стан трансу, падчас якога яны гавораць і прадпрымаюць учынкі згодна волі духаў.
Культ
Адзіны храм мадэкнгеі знаходзіцца ў вёсцы Ібабанг на востраве Бабелдааб. Прыхільнікі мадэкнгеі не маюць пісьмовых тэкстаў, свяшчэнныя паданні перадаюць у форме спеваў кескес. Яны зберагаюць палаўанскую мову, звычаі і традыцыі, не ўжываюць алкагольных напояў, тытуню і наркотыкаў. Службы ў храме кароткія, складаюцца з сумесных або супольных малітваў. Некалькі разоў на год арганізуюцца маляўнічыя святы, на якія таксама збіраюцца вернікі іншых канфесій і турысты.
Тоні Эбат
Тоні Эбат (Энтані Джон Эбат; Anthony John "Tony" Abbott; нар. г., Лондан, Вялікабрытанія) — аўстралійскі палітык, лідар апазіцыі і кіраўнік Ліберальнай партыі з 1 снежня 2009 года, міністр аховы здароўя ў 2003—2007 гадах ва ўрадзе Джона Говарда.
Старшыня ўрада Аўстраліі з 2013 года.
Біяграфія
Вучыўся ў Сіднейскім універсітэце, дзе атрымаў дзве ступені бакалаўра — па эканоміцы і праве. Ва ўніверсітэце таксама займаўся боксам і быў кіраўніком студэнцкага самакіравання. Пасля заканчэння ўніверсітэта ў Сіднеі атрымаў стыпендыю Родса і працягнуў навучанне ў Оксфардскім універсітэце, дзе атрымаў ступень магістра. У 1983 годзе паступіў у каталіцкую семінарыю, але правучыўся там нядоўга. Пазней працаваў журналістам.
У 1993—1994 быў выканаўчым дырэктарам аб’яднання Аўстралійцы за канстытуцыйную манархію, у 1994 годзе быў абраны ў Палату прадстаўнікоў. У 2001—2003 займаў пасаду міністра па справах занятасці і працоўных адносінаў, у 2003—2007 — міністра аховы здароўя. Пасля паразы кіруючай кааліцыі на парламенцкіх выбарах 2007 года Эбат некаторы час быў ценявым міністрам па справах сям’і, камунальных паслуг і абарыгенаў. 1 снежня 2009 г. Эбат быў абраны лідарам Ліберальнай партыі, у сувязі з чым аўтаматычна стаў лідарам апазіцыі.
Пасля аб’явы прэм’ер-міністрам Аўстраліі Джуліяй Гілард аб правядзенні парламенцкіх выбараў 2010 года Эбат з’яўляўся кандыдатам ад апазіцыі на пасаду прэм’ер-міністра.
На парламенцкіх выбарах 2013 года кааліцыя Ліберальнай і Нацыянальнай партый атрымала перамогу над Лейбарысцкай партыяй. 18 верасня 2013 Тоні Эбат прыняў прысягу ў якасці 28-га прэм’ер-міністра Аўстраліі.
Свяціца
Назву Свяці́ца маюць:
Юсціянава
Юсція́нава — тапонім.
Вародзькаў 3
Варо́дзькаў 3 (, Вородьков 3) — вёска ў Крычаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Бацвінаўскага сельсавета.
Молат (значэнні)
Молат — прылада працы, якая выкарыстоўваецца для нанясення ўдараў пры коўцы металу, разбіванні камянёў, забіванні цвікоў і інш.
Таксама Молат з'яўляецца тапонімам.
Кашталянаўшчына
Кашталя́наўшчына (, Кашталяновщина) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Удзелаўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах маёнтак у складзе гміны Глыбокае Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Вярхоўцы
Вярхо́ўцы (, Верховцы) — вёска ў Крычаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Бацвінаўскага сельсавета.
Багданава
Назву Багда́нава маюць:
Людзвіноў
Назву Людзвіно́ў маюць:
Вясёлы (Крычаўскі раён)
Вясёлы (, Весёлый) — пасёлак у Крычаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Бацвінаўскага сельсавета.
Лазічы
Лазічы́ (, Лозичи) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Удзелаўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Верхняе, пазней у складзе гміны Глыбокае Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Мера мноства
Мера мноства — неадмоўная велічыня, якую можна інтуітыўна разумець як памер (аб'ём) мноства. Уласна, мера — гэта некаторая лікавая функцыя, якая ставіць у адпаведнасць кожнаму мноству (з некаторага сямейства мностваў) некаторы неадмоўны лік. Акрамя неадмоўнасці мера, як функцыя, павінна быць адытыўнаю — мера аб'яднання неперасякальных мностваў павінна раўняцца суме іх мер. Трэба адзначыць, што не ўсякае мноства вымернае — для кожнай функцыі меры звычайна падразумяваецца некаторае сямейства мностваў (якія называюцца вымернымі па дадзенай меры), для якіх мера існуе.
Асобным выпадкам меры з'яўляецца мера Лебега для падмностваў \R^n, якая абагульняе паняцце аб'ёму (
), плошчы (
) на выпадак мностваў, больш агульных, чым проста абмежаваныя гладкаю паверхняй.
Азначэнні
Няхай X — мноства з некаторым выдзеленым класам падмностваў \mathcal{F}. Звычайна лічаць, што гэты клас падмностваў утварае паўколца (іншы раз колца ці алгебру).
Функцыя называецца мерай (іншы раз аб'ёмам), калі яна адпавядае наступным аксіёмам:
Першая аксіёма зручная, але ў пэўнай ступені «лішкавая». Дастаткова дапусціць, што існуе хаця б адно мноства з канечнаю мерай, з чаго будзе вынікаць, што мера пустога мноства будзе роўная нулю (у процілеглым выпадку згодна з другой аксіёмай мера аб'яднання любога мноства
M
з пустым адрознівалася б ад меры самога мноства
, нягледзячы на тое, што мноства засталося ранейшым).
Непасрэдна з другой аксіёмы вынікае, што мера аб'яднання любога канечнага ліку неперасякальных мностваў раўняецца суме мер гэтых мностваў:
Злічальна-адытыўная мера
З (канечнай) адытыўнасці меры ў агульным выпадку не вынікае, што падобная ж уласцівасць справядліва і для злічальнага аб'яднання неперасякальных мностваў. Вылучаюць важны адмысловы клас мер, т.зв. злічальна-адытыўныя меры.
σ
-алгебрай]] \mathcal{F}.
Функцыя называецца злічальна-адытыўнаю (ці ''
-адытыўнаю) мерай'', калі яна задавальняе наступныя аксіёмы:
-адытыўнасць: калі — злічальнае'' сямейства папарна неперасякальных мностваў з \mathcal{F} (г.зн. ), то
Вымерныя і невымерныя мноствы
X
Уласцівасці
З азначэння вынікае, што мера мае наступныя ўласцівасці (пры гэтым маецца на ўвазе, што мера зададзена на некаторым паўколцы мностваў):
Уласцівасці злічальна-адытыўных мер
Злічальна-адытыўныя меры, акрамя вышэйназваных, маюць наступныя дадатковыя ўласцівасці.
Пашырэнне мер
Вызначаць меру яўным чынам на кожным мностве з адпаведнае сігма-алгебры (колца ці алгебры) мностваў даволі нязручна, але, як правіла, гэта і не трэба, бо меру дастаткова вызначыць на яком-небудзь класе вымерных мностваў, а затым з дапамогай стандартных працэдур (і пры вядомых умовах) пашырыць на колца, алгебру ці сігма-алгебру мностваў, пароджаныя гэтым класам.
Працяг з паўколца
Клас вымерных мностваў па сваёй структуры павінен быць колцам мностваў (калі мера адытыўная) ці сігма-алгебрай мностваў (калі мера злічальна-адытыўная), але для вызначэння меры, у абодвух выпадках яе дастаткова вызначыць на паўколцы мностваў — тады меру можна адназначным чынам пашырыць на мінімальнае колца (мінімальную сігма-алгебру) мностваў, якое змяшчае зыходнае паўколца.
Няхай пачатковы клас вымерных мностваў мае структуру паўколца: змяшчае пустое мноства і для любых мностваў
A
і
B
з іх рознасць дапускае канечнае разбіццё на вымерныя мноствы з  г.зн. знойдзецца канечны набор неперасякальных мностваў з  такіх што
Няхай \mathcal{F} — клас усіх падмностваў разглядаемай прасторы, якія дапускаюць канечнае разбіццё на мноствы з Клас \mathcal{F} замкнуты адносна аперацый рознасці, перасячэння і аб'яднання мностваў, і такім чынам, з'яўляецца колцам мностваў, якое ўтрымлівае  (прычом, відавочна, найменшым). Усякая адытыўная функцыя \mu на адназначна працягваецца да адытыўнай функцыі на  калі і толькі калі яе значэнні ўзгоднены на. Гэта патрабаванне азначае, што для любых набораў неперасечных мностваў і  з, калі супадае іх аб'яднанне, то павінна супадаць і сума іх мер:
Прыклад
Няхай і  — класы вымерных мностваў на прасторах X_1 і X_2, якія маюць структуру паўколца. Мноствы выгляду A\times B, дзе  утвараюць паўколца \mathcal{F} мностваў на прасторы
Калі на і  вызначаны меры \mu_1 і \mu_2, то на \mathcal{F} вызначаны адытыўная функцыя  якая адпавядае патрабаванню ўзгодненасці. Яе працяг на найменшае колца, якое змяшчае называецца прамым здабыткам мер \mu_1 і \mu_2 і абазначаецца  Калі зыходныя меры былі сігма-адытыўныя на сваіх абсягах вызначэння, то і мера \mu будзе сігма-адытыўнаю. Такая мера выкарыстоўваецца ў тэорыі кратных інтэгралаў (гл. Тэарэма Фубіні).
Эндру Фішэр
Эндру Фішэр (, Кросхаўз, Шатландыя —, Лондан, Вялікабрытанія) — аўстралійскі палітык, лейбарыст, пяты прэм’ер-міністр краіны, займаў пасаду тры разы. Пад яго кіраўніцтвам у 1910—1913 гадах была завершана велізарная заканадаўчая праграма, якая зрабіла яго, разам з прэм’ерам-пратэкцыяністам Альфрэдам Дыкінам, адным з заснавальнікаў заканадаўчай структуры новай нацыі. Спадчына рэформаў урада Фішэра і развіццё дзяржавы працягнуліся і пасля рознагалоссяў, якія ўзніклі ў Першую сусветную вайну і падчас аб’явы Уільямам Х’юзам поўнай вайсковай павіннасці.
Біяграфія
Эндру Фішэр нарадзіўся ў сям’і Роберта Фішэра і Джэйн Гарвін і быў адным з сямі дзяцей у сям’і. Яго бацька працаваў на шахце, а ў 1863 годзе быў адным з заснавальнікаў кааператыўнай крамы. Эндру Фішэр у асноўным займаўся саманавучаннем у бібліятэцы, якую дапамагла заснаваць крама бацькі. Ён наведваў вячэрнюю школу і ў 10 гадоў пачаў працаваць на шахце. У 17 гадоў яго выбралі сакратаром мясцовай прафсаюзнай арганізацыі.
У 1885 г. ён іміграваў у Квінсленд, дзе доўгі час працаваў на шахтах па здабычы вугалю і золата. У 1891 годзе ён стаў прэзідэнтам шахцёрскай асацыяцыі і палітычнай арганізацыі працоўных, якая была мясцовым аддзяленнем лейбарысцкай партыі.
Пасля завяршэння палітычнай кар’еры стаў у 1916 году камісарам, які прадстаўляў Аўстралію ў Лондане. Ён змяніў на гэтай пасадзе Джорджа Рэйда і прабыў на пасадзе 5 гадоў. Пасля гэтага Фішэр вяртаўся ў Аўстралію, дзе быў сустрэты сваімі прыхільнікамі, якія хацелі працягу яго палітычнай кар’еры. Аднак Фішэр пераехаў у Лондан.
Прэм’ер-міністр
Фішэр тройчы станавіўся прэм’ер-міністрам і ўсе тры разы ён таксама быў казначэем краіны. Першы раз ён стаў міністрам пасля сыходу ў адстаўку пратэкцыянісцкага ўрада Альфрэда Дыкіна, і сышоў з пасады пасля ўзмацнення кааліцыі Дыкіна і Джозефа Кука нягледзячы на тое, што генерал-губернатар не падпісаў адстаўку.
Другі раз Фішэр стаў прэм’ер-міністрам пасля перамогі лейбарысцкай партыі на чацвёртых усеагульных выбарах (43 месцы з 75 у палаце прадстаўнікоў і 23 з 36 — у Сенаце). Фішэру ўдалося застацца ў офісе на ўвесь тэрмін. Актыўная заканатворчая праграма ў гэты час уключала стварэнне Commonwealth Bank, пашырэнне Вярхоўнага суда, вызначэнне сталіцы ў Канберы. У сацыяльным плане былі ўведзеныя кампенсацыі рабочым і дэкрэтны адпачынак для жанчын, праведзена лібералізацыя пенсій па ўзросце і інваліднасці.
Хендрыкс
Хендрыкс (Hendrix альбо Hendricks) — прозвішча.
Рудзея
Рудзея — тапонім:
Горкі (Крычаўскі раён)
Го́ркі (, Горки) — вёска ў Крычаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Бацвінаўскага сельсавета.
У 1924—1960 гадах цэнтр Горацкага сельсавета.
Губіншчына
Гу́біншчына (, Губинщина) — вёска ў Крычаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Бацвінаўскага сельсавета.
Квенцін Брайс
Квенцін Эліс Луіза Брайс (Quentin Alice Louise Bryce; нар., Лонгрыч, Квінслэнд, Аўстралія) — аўстралійскі юрыст, губернатар Квінслэнда з 29 ліпеня 2003 па 29 ліпеня 2008 года, генерал-губернатар Аўстраліі з 5 верасня 2008 года.
Працавала ў розных камітэтах па правах чалавека, супраць жаночай дыскрымінацыі. У 2003 годзе стала другой жанчынай-губернатарам Квінслэнда, змяніўшы генерал-маёра Пітэра Арнысана. 13 красавіка 2008 года прэм’ер-міністр Аўстраліі Кевін Рад заявіў, што Квенцін Брайс прызначаная генерал-губернатарам Аўстраліі. Яна змяніла 5 верасня 2008 дзеючага генерал-губернатара Майкла Джэферы і стала першай жанчынай на гэтай пасадзе.
Лужкі (Глыбоцкі раён)
Лужкі́ (, Лужки) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Удзелаўскага сельсавета.
Гісторыя
13 красавіка 1831 г. у мястэчку сабралася больш за 50 памешчыкаў, якія падтрымалі паўстанне 1830—1831 гадоў. Яны склалі акт канфедэрацыі (тэкст быў напісаны ксяндзом піяраў мясцовага кляштара Адамам Татурам), далі клятву на агульнае выступленне супраць Расіі для ўзнаўлення Польскай дзяржавы ў межах 1772 г. і ўтварылі Урадавы камітэт, старшынёй якога стаў памешчык з Плісы Рамуальд Падпіпента.
1 чэрвеня 1942 г. было ліквідавана гета з 528 чал. яўрэйскай нацыянальнасці.
Луцк Мосарскі
Лу́цк Мо́сарскі (, Луцк Мосарский) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Удзелаўскага сельсавета.
Аляксандр Васілевіч Фурсенка
Біяграфія
Скончыў Ленінградскі ўніверсітэт (1924). У 1930—1941 і 1944—1951 гг. старшы навуковы супрацоўнік, начальнік сектара, лабараторыі Усесаюзнага геолагаразведачнага інстытута, адначасова з 1926 г. на выкладчыцкай працы ў Ленінградскім педагагічным інстытуце і ўніверсітэце. З 1951 г. загадчык лабараторыі Інстытута геалагічных навук АН БССР, адначасова прафесар, загадчык кафедры Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. У 1964—1975 гг. загадчык лабараторыі Інстытута геалогіі і геафізікі Сібірскага аддзялення АН СССР.
Аўтар прац па мікропалеанталогіі і стратыграфіі, у прыватнасці па біястратыграфічнаму расчляненню тоўшчаў асадкавых горных парод і ўдакладненню становішча нафтавых світ у геалагічных разрэзах розных раёнаў СССР. Даследаваў пытанні палеанталогіі выкапняў прасцейшых з падкласа форамініфер. Правёў палеанталагічныя вывучэнні даантрапагенавых парод у Беларусі, удзельнічаў у складанні геалагічных карт тэрыторыі рэспублікі.
Касцёл Святога Юрыя (Варняны)
Касцёл Святога Юрыя — каталіцкі храм у аграгарадку Варняны Астравецкага раёна Гродзенскай вобласці. Размешчаны ў цэнтры мястэчка, на плошчы. Помнік манументальнай архітэктуры позняга барока, як архітэктурная дамінанта завяршаў рэгулярны горадабудаўнічы ансамбль.
Гісторыя
3 касцёлам звязана першае ўпамінанне мястэчка Варняны, калі ўладальніца маёнтка Марына Сангайлава ў 1462 годзе ахвяравала грошы на будаўніцтва драўлянага касцёла Божага Цела і плябаніі. У XVI стагоддзі ўладальнік Варнян ваявода мінскі і смаленскі Ян Абрамовіч забраў храм пад кальвінскі збор. Наступны ўладальнік вёскі староста старадубскі Самуэль Абрамовіч, які перайшоў у каталіцтва, у 1654 годзе кальвінскі збор закрыў. 3 1743 да 1842 пры касцёле служылі манахі-рахіты.
Новы касцёл пабудаваны ў 1767—69 гадах па фундацыі ўладальніцы мястэчка Марыі Абрамовіч з цэглы на месцы ранейшага храма паводле праекта архітэктара Аўгуста Касакоўскага, кансекраваны біскупам віленскім Міхалам Зянковічам. Касцёл дабудоўваўся ў 1880 і 1909 гадах. Да пачатку 1980-х гадоў быў у запусценні. Рэстаўрыраваны і перададзены вернікам, асвячоны 11 сакавіка 1990 года.
Архітэктура
Касцёл — помнік архітэктуры позняга барока. А. М. Кулагін вызначае архітэктурны стыль будынка як ракако. Як архітэктурная дамінанта касцёл завяршаў рэгулярны горадабудаўнічы ансамбль, арганізаваны вакол выцягнутай прамавугольнай плошчы.
Дом аптэкара і плябанія (1770) утвараюць перад касцёлам раскрыты на плошчу курданёр. Першапачаткова храм і пастаўленыя да яго вуглом бакавыя 2-павярховыя плябаніі акаймоўвала аздобленая скульптурнымі кампазіцыямі мураваная агароджа з брамай. Насупраць храма, на заходнім баку плошчы, быў палацава-паркавы ансамбль Абрамовічаў, ад якога захаваўся парк і павільён-вежа (палац згарэў напярэдадні 1-й сусветнай вайны). Паўднёвы і паўночны бакі плошчы фарміравалі 2 рады жылой забудовы, у якую ўваходзілі карчма і гандлёвыя рады.
Дынамічная вертыкальная кампазіцыя ствараецца выцягнутымі прапорцыямі 2 вежаў з фігурнымі ківорыямі, 2-ярусным шчытом паміж імі і высокімі арачнымі праёмамі і нішамі. Бакавыя фасады стрымана аздоблены падвойнымі пілястрамі ў прасценках арачных аконных праёмаў. Гарызантальная расшыўка цокальнай часткі падкрэслівае вертыкальны рух увагнута-пукатай фасаднай плоскасці. Яруснасць падкрэслена развітымі тонкапрафіляванымі і крапаванымі карнізнымі паясамі, архітэктурную пластыку ствараюць прафіляваныя цягі, ліштвы, вязкі пілястраў, раскрапоўкі, фігурныя завяршэнні вежаў і франтона.
Шмат’ярусныя чацверыковыя вежы маюць увагнутую паверхню прасценкаў паміж звязкамі вуглавых пілястраў, што стварае тонкую нюансіроўку падаючых і слізгаючых ценяў. Імклівасць вертыкальных ліній супакойвае мяккі малюнак цякучых абрысаў. Неф святыні падзелены сістэмай пілястраў і спараных падпружных арак на дзве часткі, перакрытыя цыліндрычнымі скляпеннямі з распалубкамі. Амаль роўная з нефам па даўжыні прамавугольная апсіда прэзбітэрыя мае аналагічнае скляпенне, але больш інтэнсіўны рытм падпружных арак. Па баках прэсбітэрыя размешчаны нізкія сіметрычныя аб’ёмы сакрыстый. Над нартэксам укампанаваны арганныя хоры з пластычным хвалістым абрысам агароджы. Алтары храма ўпрыгожвалі абразы мастака С. Чаховіча і яго вучняў.
Рудзіца (возера)
Ру́дзіца — возера ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Галбіца, за 39 км у напрамку на ўсход ад горада Паставы.
Плошча паверхні возера 0,22 км², даўжыня 0,77 км, найбольшая шырыня 0,38 км. Даўжыня берагавой лініі 2,2 км. Плошча вадазбору 3,75 км².
Катлавіна возера тэрмакарставага тыпу. Схілы катлавіны дасягаюць вышыні 8 м. Паўднёвыя і ўсходнія схілы стромкія. Берагі высокія, у асобных месцах зліваюцца са схіламі катлавіны.
Злучана ручаямі з азёрамі Паскрынне 1-е і Паскрынне 2-е. Выцякае рака Чэртка. Каля возера вёскі Рэдзькаўшчына, Ляхаўшчына.
Скабіёза галубіная
Скабіёза галубіная (Scabiosa columbaria) — кветкавая сямейства варсянкавых.
Апісанне
Шматгадовая травяністая расліна з прамастойным сцяблом вышынёй 40-90 см і кароткім карэнішчам. Сцябловае лісце супраціўнае, двойчыперыстарассечанае, прыкаранёвае — лірападобна-перыстанадрэзанае або амаль суцэльнае, на чаранках, сабрана ў разетку. Кветкі двухполыя, светла-блакітныя або чырванавата-ліловыя, у галоўчатым суквецці, якое нагадвае кошык складанакветных. Агульнае кветаложа пакрыта лускападобнымі прыкветнікамі. Плод — глыбокавасьмібаразнаватая апушаная сямянка.
Пашырэнне
Сярэднееўрапейскі горны рэліктавы від. Пашырана ў Еўразіі. Знаходзіцца ў Беларусі ў асобных лакалітэтах за паўночна-ўсходняй мяжой арэала. Расце на парослых хмызняком пераўвільготненых лугавінах у далінах рэк, на сырых узлесках, ускрайках балот.
Асаблівасці біялогіі
Цвіце ў ліпені-верасні, пладаносіць у жніўні-верасні. Размнажэнне насеннае.
Выкарыстанне
Дэкаратыўная, лекавая, меданосная і фарбавальная расліна.
Елізавета (герцагіня Брабанцкая)
Елізавета Тэрэза Марыя Алена Бельгійская, герцагіня Брабанцкая (25 кастрычніка 2001, Андэрлехт) — прынцэса Бельгійская, старэйшая дачка караля Бельгіі Філіпа I і яго жонкі каралевы Мацільды, унучка Альберта II. Першая ў чарзе атрымання ў спадчыну трона Бельгіі.
Біяграфія
Прынцэса Елізавета нарадзілася ў 9:58 вечары 25 кастрычніка 2001 года. Яе маці было зроблена кесарава сячэнне. Пры нараджэнні яна важыла 2,9 кілаграмаў і была ростам 49,5 см.
Хрышчэнне прынцэсы прайшло 9 снежня 2001 года ў капліцы замка Кіргнон кардыналам Годфрыдам Данеелсам, архібіскупам Мехелена-Бруселя. Хроснымі прынцэсы сталі яе стрыечны брат прынц Амедэа Бельгійскі і графіня Элен д’Удэкем д’Акоз, яе цётка з боку маці.
Юрый Далгарукі
Юрый Далгарукі (1090-я г. — ) — князь суздальскі, вялікі князь кіеўскі.
Елізавета (герцагіня Брабанцкая)
Біяграфія
Ёй былі даныя чатыры імя:
Юрый Далгарукі
Біяграфія
Сын вялікага кіеўскага князя Уладзіміра Усеваладавіча Манамаха. У дзіцячым узросце (1095?) адпраўлены на княжанне ў Растова-Суздальскую зямлю. Пасля смерці брата, вялікага кіеўскага князя Мсціслава Уладзіміравіча Вялікага (1132) на кароткі час захапіў Пераяслаўль. Каля 1135 абмяняў Суздаль, Растоў і іншыя свае гарады ў новага вялікага кіеўскага князя свайго брата Яраполка Уладзіміравіча на Пераяслаўль, але праз год з-за пратэстаў паўднёварускіх князёў яго ранейшы ўдзел быў адноўлены. У 1149 пачаў узброеную барацьбу за Кіеў і ўпершыню захапіў яго. На працягу 5 гадоў вёў безупынную барацьбу з пляменнікам Ізяславам Мсціславічам за вялікае княжанне. Кіеў некалькі разоў пераходзіў з рук у рукі. Пасля смерці Ізяслава і няўдалых ваенных дзеянняў новага вялікага кіеўскага князя Расціслава Мсціславіча ў 1154 Юрый Далгарукі асталяваўся ў Кіеве. Беспаспяхова намагаўся захапіць і Уладзіміра-Валынскае княства. Імкнучыся замацавацца ў Паўднёвай Русі, раздаваў падлеглыя Кіеву землі сваім сынам: Андрэю ў 1150 — Тураў, Пінск, Дарагабуж і Перасопніцу, Барысу ў 1155 — Тураў. Свайму саюзніку Святаславу Ольгавічу ў 1149 перадаў Слуцк і Клецк, каля 1155 — Мазыр. Князь Юрый Далгарукі не меў падтрымкі паўднёварускіх баяр. Пасля яго смерці (верагодна, быў атручаны), устаноўлены ім палітычны расклад быў скасаваны.
Елізавета (герцагіня Брабанцкая)
Біяграфія
За дзесяць гадоў да нараджэння Елізаветы, у Бельгіі быў уведзены новы закон атрымання ў спадчыну прастола, які прымае пазіцыю першародства. Такім чынам, прынцэса Елізавета, нягледзячы на нараджэнне двух малодшых братоў, стаіць першая ў лініі атрымання ў спадчыну прастола Бельгіі. Калі яна ўзыдзе на прастол, дык стане першай бельгійскай каралевай.
Юрый Далгарукі
Біяграфія
Юрый Далгарукі заснаваў г. Ксняцін, Пераяслаўль (Пераслаў-Залескі), Юр’еў-Польскі, Дзмітраў, збудаваў новыя гарадскія ўмацаванні ў Маскве, дзе яму як заснавальніку горада ў 1954 устаноўлены помнік.
Дзеці
Ад 1-га шлюбу: Расціслаў, Андрэй Багалюбскі, Іван, Глеб, Барыс, Алена, Марыя, Вольга. Ад 2-га шлюбу: Васілька, Мсціслаў, Яраслаў, Святаслаў, Міхаіл і Усевалад Вялікае Гняздо
Елізавета (герцагіня Брабанцкая)
Біяграфія
Бацька Елізаветы адбываецца з Саксен-Кобург-Гоцкай дынастыі. Гэта дынастыя звязала сябе роднаснай сувяззю з такімі еўрапейскімі дамамі, як Арлеанскі, баварскімі Вітэльсбахамі, шведскімі Бернадотамі, аўстрыйскімі Габсбургамі. Яе маці каралева Мацільда, народжаная Мацільда Марыя Крысціна Гмслен д’Удэкем д’Акоз, дачка графа Патрыка Анры д’Удэкем д’Акоз і польскай дваранкі графіні Ганны Камароўскай. Праз сваю бабулю Ганну прынцэса звязана сваяцтвам з найвядомымі польскім і вялікалітоўскімі сем’ямі, такімі як Радзівілы, Чартарыйскія, Замойскія, Тышкевічы, каралеўскай дынастыяй Ягелонаў і шматлікімі расійскімі дваранскімі родамі.
Адным з першых публічных выступленняў Елізаветы стала святкаванне дня Бельгіі ў 2006 годзе. У 2007 годзе яна суправаджала бацьку на адкрыцці Музея Навук. Імя прынцэсы носіць бельгійская арктычная станцыя.
Элементарны электрычны зарад
Элементарны электрычны зарад — фундаментальная фізічная пастаянная, мінімальная порцыя (квант) электрычнага зарада. Роўны прыблізна 1,602176565(35)·10−19 Кл ў Міжнароднай сістэме адзінак (СІ) (4,803529695(105)·10−10 адз. СГСЭ ў сістэме СГС). Цесна звязаны з пастаяннай тонкай структуры, якая апісвае электрамагнітнае ўзаемадзеянне.
Квантаванне электрычнага зарада
Любы назіраны ў эксперыменце электрычны зарад заўсёды кратны элементарнаму — такое меркаванне было выказана Б. Франклінам у 1752 годзе і ў далейшым неаднаразова правяралася эксперыментальна. Упершыню элементарны зарад быў эксперыментальна вымераны Мілікенам ў 1910 годзе.
Той факт, што электрычны зарад сустракаецца ў прыродзе толькі ў выглядзе цэлага ліку элементарных зарадаў, можна назваць квантаваннем электрычнага зарада. Пры гэтым у класічнай электрадынаміцы пытанне аб прычынах квантавання зарада не абмяркоўваецца, паколькі зарад з’яўляецца знешніх параметрам, а не дынамічнай зменнай. Здавальняючага тлумачэння, чаму зарад абавязаны квантавацца, пакуль не знойдзена, аднак ужо атрыманы шэраг цікавых назіранняў.
Дробны электрычны зарад
З адкрыццём кваркаў стала зразумела, што элементарныя часціцы могуць валодаць дробным электрычным зарадам, напрыклад, і  элементарнага. Аднак падобныя часціцы існуюць толькі ў звязаных станах, такім чынам, усе вядомыя свабодныя часціцы маюць электрычны зарад, кратны элементарнаму, хоць рассейванне на часціцах з дробным зарадам назіралася.
Неаднаразовыя пошукі свабодных аб’ектаў з дробным электрычным зарадам, якія праводзяцца рознымі методыкамі на працягу доўгага часу, не далі выніку.
Варта, аднак, адзначыць, што электрычны зарад квазічасціц можа быць не кратны цэламу. У прыватнасці, менавіта квазічасціцы з дробным электрычным зарадам адказваюць за дробны квантавы эфект Хола.
З дапамогай ліку Авагадра і пастаяннай Фарадэя
Калі вядомыя лік Авагадра NA і пастаянная Фарадэя F, велічыню элементарнага электрычнага зарада можна вылічыць, выкарыстоўваючы формулу
(Іншымі словамі, зарад аднаго моля электронаў, дзелены на лік электронаў у молі, роўны зараду аднаго электрона.)
У параўнанні з іншымі, больш дакладнымі метадамі, гэты метад не дае высокай дакладнасці, але ўсё-такі дакладнасць яго досыць высокая. Ніжэй прыводзяцца падрабязнасці гэтага метаду.
Абмежаванні на дакладнасць метаду заключаюцца ў вымярэнні F. Найлепшыя эксперыментальныя значэнні маюць адносную хібнасць 1,6 праміле, што прыкладна ў трыццаць разоў больш, чым у іншых сучасных метадах вымярэння і разліку элементарнага зарада.
Вопыт Мілікена
Вядомы вопыт па вымярэнні зарада электрона e. Маленькая кропля алею ў электрычным полі будзе рухацца з такой скорасцю, што будуць скампенсаваныя сілы цяжару, сілы Стокса (вытворнай ад вязкасці паветра) і электрычныя сілы адштурхвання. Сілы цяжару і Стокса могуць быць разлічаны зыходзячы з памеру і скорасці падзення кроплі, адкуль могуць быць вызначаны і электрычныя сілы. Паколькі электрычныя сілы, у сваю чаргу, з’яўляюцца здабыткам электрычнага зарада і вядомага электрычнага поля, электрычны зарад кроплі алею можа быць дакладна вылічаны. Вымярэнне зарадаў розных кропель алею паказвае, што зарады з’яўляюцца цэлымі кратнымі адной невялікай велічыні, а менавіта e.
З дапамогай эфекту Джозэфсана і канстанты фон Клітцынга
дзе h — пастаянная Планка, можа быць вымерана непасрэдна з дапамогай эфекту Джозэфсана.
З гэтых дзвюх канстант можна вылічыць велічыню элементарнага зарада:
Вусце (значэнні)
Назву Ву́сце маюць:
Даленшчына
Дале́ншчына (, Даленщина) — вёска ў Крычаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Бацвінаўскага сельсавета.
Мацясы (Удзелаўскі сельсавет)
Мацясы́ (, Матясы) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Удзелаўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Верхняе, пазней у складзе гміны Глыбокае Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Дружкі
Дружкі́ (, Дружки) — вёска ў Крычаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Бацвінаўскага сельсавета.
ФК Спарта Прага
«Спарта» (AC Sparta Praha) — чэшскі футбольны клуб з Прагі, які выступае ў Першай лізе. Заснаваны ў 1893 годзе. З’яўляецца самым папулярным і паспяховым сярод усіх чэшскіх футбольных клубаў.
Міхальцы
Міхальцы́ (, Михальцы) — былая вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіла ў склад Удзелаўскага сельсавета.
Ліквідавана ў 2007 годзе.
Зайцава Слабада
За́йцава Слабада́ (, Зайцева Слобода) — вёска ў Крычаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Бацвінаўскага сельсавета.
Спіс аб’ектаў PGC (992001—993000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (992001—993000)
Канцы (Крычаўскі раён)
Канцы́ (, Концы) — вёска ў Крычаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Бацвінаўскага сельсавета.
Шліфаванне
Шліфаванне (schleifen — тачыць, паліраваць, шліфаваць) — 1) апрацоўка матэрыялаў абразіўным інструментам. Робіцца на шліфавальных станках, часам уручную пры дапамозе электраінструментаў.
Чарот
Чаро́т, Міліца (Scirpus) — род кветкавых раслін сямейства. Часта чаротам няправільна называюць трыснёг.
Апісанне
Аднагадовыя і шматгадовыя травяністыя расліны. Сцябло вышынёй да 3 м, акруглае ці трохграннае, з унутранай рыхлай паветраноснай тканкай — аэрэнхімай. Лісце лінейнае, трохграннае або ніткаладобнае ці рэдукаванае. Кветкі ў падоўжана-яйцападобных каласках, сабраных у складанае суквецце, радзей адзіночныя. Плод — арэшак.
Шліфаванне
Шліфаваннем апрацоўваюць цыліндрычныя, канічныя і фасонныя вонкавыя і ўнутраныя паверхні, вырабы з загартаваных легіраваных сталей і сплаваў, з керамікі, шкла, каменя, драўніны, бетону. У метала- і каменаапрацоўцы для шліфавання карыстаюцца кругамі, брускамі, сегментамі і інш., у дрэваапрацоўцы — шліфавальнымі стужкамі на папяровай, тканкавай або сінтэтычнай аснове. Цяжкаапрацоўвальныя дэталі шліфуюць электралітычным спосабам. Шліфаваннем атрымоўваюць высокадакладныя дэталі (6-9-га квалітэту) і гладкія паверхні (8-12-га класа шурпатасці).
Чарот
Пашырэнне
Налічваецца больш за 250 відаў (50 відаў ). Пашыраны ўсюды, пераважна ў тропіках і субтропіках. На тэрыторыі Беларусі растуць, ,. Трапляюцца па берагах вадаёмаў і лясных ручаёў, па балотах, часта ў вадзе.
Выкарыстанне
Сцёблы выкарыстоўваюць для пляцёных вырабаў, як упаковачны, цеплаізаляцыйны і будаўнічы матэрыял.
Шліфаванне
2) У крупяной вытворчасці шліфаванне — выдаленне зародка і вонкавых частак ядра, наданне драблёным зерням пэўнай формы і аднароднасці. Паляпшае смакавыя якасці круп, але зніжае колькасць вітамінаў і мінеральных рэчываў.
ФК Жальгірыс Вільнюс
«Жальгірыс» (Futbolo klubas „Žalgiris“) — літоўскі футбольны клуб з Вільнюса. Самы вядомы літоўскі клуб савецкага часу. Заснаваны 16 мая 1947 года.
Мурзы (Глыбоцкі раён)
Мурзы́ (, Мурзы) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Удзелаўскага сельсавета.
Касцюкоўка (Крычаўскі раён)
Касцюко́ўка (, Костюковка) — вёска ў Крычаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Бацвінаўскага сельсавета.
Мярэцкія
Мярэ́цкія (, Мерецкие) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Удзелаўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Глыбокае Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Хацьма турынгенская
Хацьма турынгенская, Алцей-корань , Груднішнік (Lavatera thuringiaca) — кветкавая расліна сямейства мальвавых.