cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Альянс за Швецыю
Альянс за Швецыю (Allians för Sverige) — палітычная кааліцыя 4 цэнтрысцкіх і правацэнтрысцкіх партый у Швецыі. Сфармаваўшы кааліцыю, цэнтрысты здолелі перамагчы на парламенцкіх выбарах 17 верасня 2006 года і ўвайшлі ў кааліцыйны ўрад. На выбарах 19 верасня 2010 года Альянс упершыню ў сваёй гісторыі атрымаў другую перамогу запар, хоць і не здолеў з-за поспеху праванацыяналістычнай партыі Шведскія дэмакраты атрымаць абсалютную большасць месцаў у Рыксдагу.
Члены альянсу
== Выбары 17 верасня 2006 года == Усяго Альянс атрымаў 178 месцаў з 349 месцаў у Рыксдагу (51% усіх месцаў у парламенце).
== Выбары 19 верасня 2010 года == Усяго Альянс атрымаў 172 месцаў з 349 месцаў у Рыксдагу (49,28% усіх месцаў у парламенце).
Ісчыгуаласта і Талампая
Ісчыгуаласта і Талампая (Parque provincial de Ischigualasto, Talampaya) — даліны на заходняй ускраіне аргенцінскіх гор Сьера-Пампеанас. Аб'екты са спісу Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.
На іх тэрыторыі знаходзяцца два аднайменныя Нацыянальныя паркі. З'яўляюцца аднімі з буйнейшых палеанталагічных і археалагічных паркаў у свеце. Плошча — 275 369 га.
Талампая — адзінае месца на планеце Зямля, дзе знойдзены акаменелыя фрагменты ўсіх прадстаўнікоў флоры і фаўны трыясавага перыяду (250—205 млн гадоў таму).
Нацыянальны парк Ісчыгуаласта знаходзіцца ў правінцыі Сан-Хуан і вядомы таксама пад назвай «Лунная даліна». У ім захаваліся акаменеласці дрэваў і жывёл, якія адносяцца да 25 розных родаў. Дзіўным феноменам Ісчыгуаласта з'яўляецца «Згублены горад» — тэрыторыя з мноствам геаметрычных формаў з пяску і каменя. Фармаванне гэтага дзіўнага ландшафта адбывалася на працягу мільёнаў гадоў пад уплывам вятроў і дажджоў.
На тэрыторыі паркаў знойдзены сляды старажытнай культуры інкаў.
Дрэдноўт (гітара)
У 20-х гадах выкарыстоўваўся галоўным чынам для «кантры» і папулярна-эстраднай музыкі. У 50-х, нароўні з іншымі фолк-гітарамі, таксама выкарыстоўваўся для сямейнікаў ці бардаўскіх стыляў, акустычнага блюза.
У адрозненне ад аркестравых мадэляў, якія звычайна выкарыстоўваюцца для гульні пальцавай тэхнікай, дрэдноўт часцей ужываецца для гульні «чосам». Таксама дрэдноўт гучыць грамчэй, чым аркестравыя мадэлі, хоць у іх і больш збалансаваны гук.
Палавінны Лог
Палаві́нны Лог (, Половинный Лог) — вёска ў Магілёўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Палыкавіцкага сельсавета.
Студзенка
Студзе́нка (, Студенка) — вёска ў Карэліцкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Мірскага сельсавета.
Бешар (правінцыя)
Бешар — адзін з сарака васьмі вілаяў у Алжыры, які знаходзіцца на захадзе краіны. Правінцыя мяжуе на захадзе з Марока. Адміністрацыйны цэнтр — Бешар. Плошча — 161 400 км², насельніцтва 274 866 (на 2008 год).
Акустычная гітара
Акустычная гітара — папулярны шчыпковы струнны музычны інструмент (у большасці разнавіднасцей 6 струн), гучанне якога ажыццяўляецца дзякуючы ваганню струн, які ўзмацняецца за кошт рэзанавання полага корпуса. Сучасныя акустычныя гітары могуць мець убудаваныя гуказдымальнікі: магнітныя ці п'езаэлектрычныя, з эквалайзерам і рэгулятарам гучнасці.
Акустычная гітара з'яўляецца асноўным інструментам такіх жанраў, як аўтарская песня, фолк, займае важнае месца ў цыганскай і кубінскай народнай музыцы, року, блюзе, блюграсе і іншых жанрах.
Існуе некалькі відаў акустычных гітар.
Шлосберг
Шлосберг — прозвішча.
Радзеева (вёска)
Радзе́ева (, Радеево) — вёска і чыгуначны раз'езд у Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Уваравіцкага сельсавета.
Размяшчэнне
У 16 км на паўднёвы ўсход ад Буда-Кашалёва, 30 км ад Гомеля.
Гідраграфія
Праз вёску праходзіць меліярацыйны канал.
Транспартная сетка
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтамабільнай дарозе Буда-Кашалёва — Уваравічы. Планоўка складаецца з двух падзеленых меліярацыйным каналам вуліц — заходняя арыентавана з паўднёвага захаду на паўночны ўсход, усходняя — з паўднёвага ўсходу на паўночны захад. Забудова двухбаковая, пераважна драўлянымі дамамі сядзібнага тыпу.
Гісторыя
Па пісьмовых крыніцах вядомая з XIX стагоддзя як вёска ў Рудзянецкай воласці Гомельскага павета Магілёўскай губерні. У 1862 годзе памешчык меў тут 800 дзесяцін зямлі. Пасля здачы ў эксплуатацыю чыгункі Бабруйск — Гомель у лістападзе 1873 года пачаў дзейнічаць чыгуначны раз'езд. У 1883 годзе працаваў хлебазапасны магазін. Па перапісу 1897 года знаходзіліся: школа граматы, 2 вятракі, кузня, карчма. У вясковай школе ў 1905 годзе навучаліся 77 хлопчыкаў і 8 дзяўчынак. У 1909 годзе ў вёсцы 2086 дзесяцін, у маёнтак 170 дзесяцін зямлі. У 1926 годзе меліся паштовае аддзяленне і пачатковая школа.
З 8 снежня 1926 года па 30 снежня 1927 года цэнтр Радзееўскага сельсавета Уваравіцкага раёна Гомельскай акругі.
Дубецка (гміна)
Дубе́цка (Dubiecko) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Пшэмыскага павета Падкарпацкага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Дубецку. Плошча гміны складае 154,26 км². Станам на 2004 год у гміне Дубецка пражывалі 9521 чалавек, шчыльнасць — 61,7 чал./км².
Валеры Пекрэс
Валеры́ Пекрэ́с (Valérie Pécresse; нар. 14 ліпеня 1967 года) — французскі палітык, з 2015 года займае пасаду прэзідэнта рэгіянальнага савета Іль-дэ-Франс. Заснавальніца палітычнай партыі Будзем свабоднымі, якую яна стварыла пасля сыходу з партыі Рэспубліканцы ў 2017 годзе. Двойчы абіралася дэпутаткай Нацыянальнай асамблеі з 2002 па 2007 гады і зноў з 2012 па 2016 гады. Працавала міністрам вышэйшай адукацыі і даследаванняў з 2007 па 2011 гады і міністрам бюджэту і прэс-сакратаркай урада з 2011 па 2012 гады. У адказ на галасаванне па Брэксіту ў 2016 годзе Пекрэс разам з іншымі французскімі палітыкамі, такімі як Ан Ідальга, Жэрар Местрале і Крысціян Наер, заклікала прыцягнуць бізнес з Лондана.
У 2021 годзе Пекрэс выступіла за больш абмежавальны падыход у пытанні іміграцыі, разглядаючы гэта як «галоўную праблему грамадства». У прыватнасці, яна прапанавала ўсталяваць максімальна ўзмоцненую іміграцыйную мяжу і зрабіць больш жорсткія ўмовы выдачы віду на жыхарства, напрыклад, пры наяўнасці дастатковых рэсурсаў, наяўнасці павагі да секулярызму і каштоўнасцей рэспублікі, і пры ўмове валодання французскай мовы. Урэшце, палітык прапанавала выключыць са спісаў сацыяльнай дапамогі людзей, якія пражываюць у Францыі менш чым за пяць гадоў.
У ліпені 2021 года Пекрэс вылучыла сваю кандыдатуру ад рэспубліканцаў на прэзідэнцкіх выбарах 2022 года. 4 снежня 2021 года яна была абрана кангрэсам рэспубліканцаў сваім кандыдатам на выбарах 2022 года.
Замак Чэскі-Штэрнберк
Чэскі-Штэрнберк, Чэскі-Штэрнберг, Чэшскі Штэрнберг (Český Šteenberk hrad, Bömisch Sterberg — Багемскі Штэрнберг) — замак у самым цэнтры Чэхіі, каля Бенешава. Замак (град) быў заснаваны ў 1241 годзе Здзеславам з Дзівішава (з роду Штэрнберкаў), дзякуючы гербу якіх замак пазней атрымаў сваю назву: Stern — па-нямецку — зорка (Штэрнберкі мелі на гербе васьміканцовую зорку),  berg — пагорак. Пазней і род сталі называць па імяні іх родавага замку. З моманта заснавання замак належаў толькі роду Штэрнберкаў. Цяперашні ўладальнік замка жыве там разам са сваёй сям'ёй.
Замак Чэскі-Штэрнберк знаходзіцца на скале, знізу працякае рака Сазава. Першапачаткова выгляд замка быў гатычным. У XIV—XV стагоддзях, замак, які знаходзіцца на вяршыні скалы і абаронены дзьвумя магутнымі вежамі з паўночнага і паўднёвага бакоў, а таксама ракой і глубокім ровам, з'яўляўся моцным абарончым умацаваннем і лічыўся непрыступным. У перыяд гусіцкіх войнаў замак, уладальнік якога, пан Здэнэк Конапішценьскі з Штэрнберга быў праціўнікам караля Іржы з Подзебрадаў і адкрыта выступаў супраць яго, быў падвергнуты аблозе каралеўскіх войскаў і быў разрабаваны ў 1467 годзе. Пасля гэтага абарончая сістэма замка была ўдасканалена за кошт будаўніцтва ў 1480 годзе новай вежы, умацаванні якой захавалісь да нашага часу (пачатак XXI стагоддзя) амаль без змен, акрамя гэтага быў паглыблены замкавы роў. Пад уплывам моды ў XVIII стагоддзі замак быў перабудаваны ў стылі барока, а інтэр'ер быў упрыгожаны ляпнінай і роспісамі італьянскага майстра Карла Брэнтана. Асабліва славяцца барочныя роспісы Рыцарскага і Залатога салонаў. У канцы XIX — пачатку XX стагоддзя замак быў рэканструяваны па праекту венскага архітэктара К. Кайсера ў стылі рамантызму, у гэты ж час быў разбіты парк.
У 1949 годзе замак быў нацыяналізаваны і стаў уластнасцю Чэхаславацкай рэспублікі, а ў 1992 годзе вернуты ўладальнікам з рода Штэрнберк. Гэта рэдкі выпадак, калі ўрад вярнуў уластнасць былому гаспадару. У 1990-ыя гады ў Чэхіі быў прыняты закон аб дэнацыяналізацыі, якая аднак магчыма, толькі калі былыя ўладальнікі не супрацоўнічалі з нямецка-фашысцкімі акупантамі. У перыяд нямецкай акупацыі, князь Штэрнберг які валодаў замкам, не прыняў прапановы супрацоўнічаць з нацыстамі. Ён скінуў з лествіцы прадстаўніка гестапа, узброіў сваіх слуг і сыйшоў у горы, дзе вёў партызанскую дзейнасць. Пасля вызвалення Чэхіі князь быў зняволены савецкай контрразведкай, але вызвалены па хадатайніцтву мясцовых жыхароў.
Цяпер замак з'яўляецца турстычнай славутасцю, экскурсіі па замку адбываюцца круглы год.
У замке выстаўлены творы жывапісу італьянскіх і галандскіх майстроў, калекцыя старых гадзіннікаў, вялікая калекцыя гравюраў XVII стагоддзя, калекцыя гістарычнай зброі XVII і XVIII стагоддзя, а таксама мэбля XVIII стагоддзя ў стылі ракако. вырабы з фарфору, срэбны посуд, кнігі, паляўнічыя трафеі.
Bazzania bhutanica
Bazzania bhutanica — від імхоў сямейства аддзелe.
Замак Чэскі-Штэрнберк
У замку жыў значны дзеяч чэшскага адраджэння — князь Кашпар Штэрнберк.
Bazzania bhutanica
Арэал і экалогія
Дадзены від з’яўляецца эндэмікам Бутана і расце толькі на невялікай плошчы ў паўднёвай частцы краіны.
Замак Чэскі-Штэрнберк
У некалькіх дзясятках метраў на поўдзень ад замка, на ўзвышшы, знаходзіцца так званая Гладаморня — паўднёвы перадзамкавы басціён — частка складанай фарыфікацыйнай сістэмы, пабудаванай на мяжы XV—XVI стагоддзяў. Развіццё ў канцы XIV стагоддзя агнястрэльнай зброі, перш за ўсё артылерыі, аслабіла абараназдольнасць замка, пабудаванага ў XIII стагоддзі. Вынікам гэтых змен стаў захоп замка ў 1467 годзе войскамі караля Іржы з Подзебрадаў. Будаўніцтва Гладаморні было вымушанай мерай у сувязі з неабходнасцю абараніць паўднёвы ўзгорак каля града. Вежа мае моцна завостраную форму, накіраваную да поўдня, найбольш небяспечнага накірунку. Вострая грань зроблена дзяля таго, каб варожыя ядры як бы адскоквалі ў бок, не робячы сур'ёзных пашкоджанняў вежы. Вежа мае тры паверхі: ніжні для захоўвання прадуктаў і пораху, сярэдні дзе маецца сістэма байніц для лёгкіх арудзій і верхні — адкрытая назіральная пляцоўка.
Bazzania bhutanica
Арэал і экалогія
Яго прыроднае асяроддзе пасялення — субтрапічныя або трапічныя сухія лясы.
Від падвяргаецца пагрозе знікнення з-за страты асяроддзя пражывання, паколькі плошча пражывання складае ўсяго 10 км².
Палыкавіцкія Хутары
Палы́кавіцкія Хутары́ (, Полыковичские Хуторы) — пасёлак (да 2016 г. станцыя ) у Магілёўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Палыкавіцкага сельсавета.
Гардая (правінцыя)
Гардая — адзін з сарака васьмі вілаяў у Алжыры, які знаходзіцца ў цэнтры краіны. Адміністрацыйны цэнтр — Гардая. Плошча — 86 105 км², насельніцтва 375 988 (на 2008 год).
Філіп Прыгожы
Мянушка «Прыгожы» мелі два каралі па імі Філіп:
Мальцы (Мёрскі раён)
Ма́льцы (, Мальцы) — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Узмёнскага сельсавета.
Гісторыя
У 1940—1962 гадах цэнтр Мальцаўскага сельсавета.
Му Цы
Му Цы (1181/1210, правінцыя Сычуань, Кітай — 1250/1281, правінцыя Чжэцзян, Кітай) — адзін з вядучых прадстаўнікоў чаньскага жывапісу і найбуйнейшы мастак эпохі Паўднёвая Сун.
Міласлаў Зіма
Навуковая дзейнасць
Перакладае з славянскіх моў, у т.л. з беларускай.
Му Цы
Біяграфія
Му Цы — псеўданім будыйскага манаха Фачаня (у свеце насіў прозвішча Лі). Атрымаўшы традыцыйную адукацыю, ён пераехаў на паўднёвы ўсход і прыняў будызм. Спачатку Му Цы стаў паслушнікам у манастыры Чанцынсы (правінцыя Чжэцзян), а праз некаторы час — настаяцелем ім жа заснаванага манастыра Людунсы ў прыгарадзе сталіцы Ліньань, куды ў свой час прыязджаў жыць жывапісец Лян Кай.
Прайшоў навучанне ў вядомага ў той час чаньскага мастака Учжунь Шыфаня і падтрымліваў цесныя кантакты з японскімі манахамі, якія жылі ў сталіцы Паўднёвай Сун, таму пераважная большасць работ Му Цы ў хуткім часе апынулася ў будыйскіх манастырах Японіі.
У манастыры Людунсы, які ўзначальвае Му Цы, узнік галоўны цэнтр чаньскага жывапісу. Манах ствараў свае творы, не выходзячы за межы асноўных кітайскіх жанраў.
Аляксей Фядосавіч Іваноў
Аляксей Фядосавіч Івано́ў ( — ) — вучоны ў галіне дэндралогіі, доктар біялагічных навук (1969). Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны.
Біяграфія
Нарадзіўся ў вёсцы Чачэвічы Быхаўскага павета Магілёўскай губерні (сучасны аграгарадок у Магілёўскай вобласці Беларусі). У 1938 годзе скончыў Беларускі лесатэхнічны інстытут. У 1946—1948 гг. працаваў дырэктарам Ваўкавыскага лясгаса, 3 1948 г. у Акадэміі навук БССР. У 1969—1975 гг. у Інстытуце эксперыментальнай батанікі Акадэміі навук БССР, загадчык аддзела дрэвавых раслін.
Навуковая дзейнасць
Сярод апублікаванага:
Хардафон
Хардафон — музычны інструмент, у якім элементам, якія выдаюць гук з’яўляецца струна (струны), нацягнутая паміж двума зафіксаванымі пунктамі.
У гэту групу ўключаюцца практычна ўсе струнныя інструменты і мноства клавішных інструментаў — напрыклад, фартэпіяна і клавесін.
Сістэма Хорнбастэля — Закса прысвойвае ім нумар 3. Далей яны дзеляцца :
Мейска Гурка
Мейска Гурка (Miejska Górka) — горад на захадзе Польшчы. Размешчаны за 330 км на захад ад Варшавы і за 90 км на поўдзень ад Познані. Уваходзіць у склад Равіцкага павета Велікапольскага ваяводства, сядзіба вяскова-гарадской гміны Мейска Гурка. Чыгуначная станцыя. Займае плошчу 3,14 км². Насельніцтва 3,2 тыс. чалавек.
Дубенка (гміна)
Дубе́нка (Dubienka) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Хэлмскага павета Люблінскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Дубенцы. Плошча гміны складае 96,26 км². Станам на 2013 год у гміне Дубенка пражывалі 2510 чалавек, шчыльнасць — 26,1 чал./км².
Хлюпічы
Хлю́пічы (, Хлюпичи) — вёска ў Карэліцкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Мірскага сельсавета.
Да 17 лістапада 1948 года вёска ўваходзіла ў склад Жухавіцкага сельсавета, да 16 ліпеня 1954 года — у склад Мядзвядскага сельсавета, да 23 ліпеня 1979 года — у склад Жухавіцкага сельсавета , да 26 снежня 2013 года знаходзілася ў адміністрацыйным падпарадкаванні Мірскага пассавета.
Андрэеўка (Акцябрскі раён)
Андрэ́еўка (, Андреевка) — вёска ў Акцябрскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Краснаслабодскага сельсавета.
Уладзімір Навумаў
Уладзімір Навумаў:
Андрэеўка (Акцябрскі раён)
Размяшчэнне
У 21 км на паўднёвы захад ад гарадскога пасёлка Акцябрскі, у 4 км на ўсход ад Чырвонай Слабады, у 250 км ад Гомеля, у 15 км ад чыгуначнай станцыі Рабкор, размешчанай на чыгунцы Бабруйск — Рабкор, адгалінаванні лініі Асіповічы — Жлобін.
Водная сістэма
Рака Арэса (прыток Пцічы).
Экалогія і прырода
Вакол вёскі — лес.
Транспартная сістэма
Транспартная сувязь па прасёлкавай, а затым па аўтамабільнай дарозе Акцябрскі — Чырвоная Слабада.
Інфармацыя
Планоўка — кароткая, крывалінейная вуліца. Забудова драўлянымі хатамі сядзібнага тыпу. У складзе КСУП «Чырвонаслабодскае» з цэнтрам у Чырвонай Слабадзе.
Гісторыя
Па пісьмовых крыніцах вёска вядомая з XVIII стагоддзя. Пасля 2-га падзела Рэчы Паспалітай у 1793 годзе ў складзе Расійскай імперыі. Напачатку XIX стагоддзя засценак у Рудабельскай воласці Бабруйскага павета Мінскай губерні. Па стане на 1885 год у вёсцы дзейнічала царква. У пачатку XX ст. у сумесным уладанні мяшчан А. Більдзюлевіч, Ф. Савіцкага, С. Бараноўскага і інш.
З 1921 года ў вёсцы працавала школа. У 1931 годзе арганізаваны калгас «Чырвоная зорка», працавалі 2 гамарні.
Падчас Вялікай Айчыннай вайны, у красавіку 1942 года, карнікі спалілі 4 двары і забілі 14 жыхароў; 11 жыхароў вёскі загінулі на фронце.
Да 2000 года ўваходзіла ў склад Парэцкага сельсавета.
Літаратура Шатландыі
Літаратура Шатландыі — літаратурныя творы, напісаныя ў Шатландыі і/ці шатландскімі аўтарамі. Асноўнымі мовамі шатландскай літаратуры з'яўляюцца гэльская, латынь і стараанглійская (Сярэднявечча); англійская і скотс (Эпоха Адраджэння—наш час).
Помнікі раннесярэднявечнай шатландскай літаратуры — галоўным чынам, лірычныя творы на тэмы рэлігіі (хрысціянства ці паганства), манархіі ці вайны. У сувязі з тым, што ў Раннім Сярэднявеччы кельты засялялі ўсю Брытанію, у шатландскай літаратуры прасочваецца ўплыў валійскай і брыцкай культуры; у Шатландыі, як лічыцца, было напісана адно з твораў знакамітага валійскага барда Таліесіна.
У перыяд Высокага Сярэднявечча працягвалася выкарыстанне гэльскай і латыні як літаратурных моў. Шатландскія барды актыўна супрацоўнічалі з ірландскімі; менавіта ў Ірландыі і Шатландыі ў XI—XII стагоддзях былі ўпершыню запісаны сагі фенійскага цыклу кельцкіх міфаў і легенд. Пачаў развівацца жанр хронікі, які дасягнуў росквіту ў Познім Сярэднявеччы і ў эпоху Адраджэння. Акрамя таго, Позняе Сярэднявечча адзначылася пачаткам развіцця прозаічных літаратурных жанраў.
У эпоху Адраджэння стаў папулярным пазней услаўлены Робертам Бёрнсам і Вальтэрам Скотам жанр балады; пачалі публікавацца зборнікі балад. Адным з самых вядомых і поўных паэтычных зборнікаў стала так званая «Кніга настаяцеля Лісмарскага», якая цяпер захоўваецца ў Нацыянальнай бібліятэцы Шатландыі.
Новы час супаў з часам Шатландскага Асветніцтва — перыядам росквіту філасофскай і навуковай літаратуры. З'явіліся новыя жанры — напрыклад, урбаністычная лірыка. У XVIII—XIX стагоддзях жылі і дзеялі тры самых знакамітых шатландскіх пісьменніка — Роберт Бёрнс, Вальтэр Скот і Роберт Льюіс Стывенсан.
Пачатак XX стагоддзя стаў перыядам мадэрнізму, так званага Шатландскага Рэнесансу. Тым часам паэтам Х'ю Макдыярмідам быў адроджаны літаратурны скотс, таму дагэтуль шатландскія аўтары падзяляюцца на дзве асноўных групы: адны, пераймаючы Макдыярміда, пішуць на скотс, іншыя ў сваіх творах выкарыстоўваюць англійскую мову.
Расцяробы (Буда-Кашалёўскі раён)
Расцяро́бы (, Растерёбы) — пасёлак у Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Крыўскага сельсавета. За 25 км на поўдзень ад раённага цэнтра і чыгуначнай станцыі Буда-Кашалёўская (на лініі Жлобін — Гомель), 28 км ад Гомеля.
Транспартная сетка
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтамабільнай дарозе Жлобін — Гомель. Планоўка складаецца з кароткай прамалінейнай, блізкай да шыротнай арыентацыі вуліцы, забудаванай драўлянымі дамамі сядзібнага тыпу.
Гісторыя
Заснаваны напачатку 1920-х гадоў перасяленцамі з суседніх вёсак на былых памешчыцкіх землях. У 1930 годзе жыхары пасёлка ўступілі ў калгас. Падчас Вялікай Айчыннай вайны ў верасні 1943 года акупанты спалілі 18 двароў і забілі 8 жыхароў, 7 жыхароў мястэчка загінулі на фронце. У 1959 годзе ў складзе калгаса імя М. І. Калініна (цэнтр — вёска Івольск).
Да 1 снежня 2009 года пасёлак уваходзіў у склад Івольскага сельсавета.
Гельма (правінцыя)
Гельма — адзін з сарака васьмі вілаяў у Алжыры, які знаходзіцца ў паўночна-ўсходняй частцы краіны. Адміністрацыйны цэнтр — Гельма. Плошча — 4 101 км², насельніцтва 482 261 (на 2008 год).
Беларусы Швецыі
Беларусы Швецыі — беларуская дыяспара ў Швецыі. На 2013 год інтарэсы дыяспары прадстаўляе арганізацыя «Згуртаванне беларусаў у Швецыі» (Sveriges Belarusier). Устаноўчы сход беларусаў Швецыі адбыўся 24 кастрычніка 2009 года ў Стакгольме, гэты дзень лічыцца афіцыйным Днём стварэння Згуртавання. Сход абмеркаваў і прыняў Статут, сімволіку, а таксама абраў Раду Згуртавання.
23 лістапада 2009 года «Згуртаванне беларусаў Швецыі» было афіцыйна зарэгістравана ў падаткавай інспекцыі Швецыі.
Гісторыя
У жніўні 1948 года ў Стакгольме на з'ездзе мясцовых беларусаў заснавана першая арганізацыя «Беларуская Грамада» (Vitryssland societet). Ініцыятары стварэння — Васіль Лукашык (1911-1975 ) і Язэп Федарчук. Суполка атрымала юрыдычную рэгістрацыю, выдала статут па-беларуску і па-шведску, публікавала свае адозвы ў СМІ.
У 1949 годзе «Беларуская Грамада» дапамагла зладзіць у Мальмё выставу Алексантэры Ахола-Вало.
Праца суполкі ішла цяжка. Моцная польская суполка перацягвала ўсіх беластоцкіх беларусаў да сябе, на падставе іх былога польскага грамадзянства. Руская суполка цягнула да сябе, выкарыстоўваючы тое, што беларусы былі парафіянамі Рускай праваслаўнай царквы ў Стакгольме. Але нягледзячы на цяжкасці, арганізатары захавалі арганізацыйную структуру. Сябры суполкі ладзілі рэгулярныя сустрэчы, штогадовыя вечары, прысвечаны Дню Волі. Грамада падтрымлівала сувязі з дыяспарамі ЗША і Аўстраліі. Лукашык асабіста супрацоўнічаў з газетай «Беларус» (Нью-Ёрк) і яе галоўным рэдактарам Станіславам Станкевічам. У 1975 годзе суполка спыніла сваё існаванне з-за смерці яе заснавальніка. У 1995 годзе была заснавана суполка «Беларусь» (Vitryssland). З 1997 года ў Швецыі жыве беларускі пісьменнік і перакладчык Дзмітрый Плакс.
Палшчына
Палшчы́на (, Полщина) — хутар у Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Узмёнскага сельсавета.
Вердамічы
Ве́рдамічы (, Вердомичи) — аграгарадок у Свіслацкім раёне Гродзенскай вобласці. Адміністрацыйны цэнтр Вердаміцкага сельсавета. За 15 кіламетраў на ўсход ад г.п. Свіслач, 117 км ад Гродна, 6 км ад чыгуначнай станцыі Сакі.
Качэўнікі (трылогія)
«Качэўнікі» — раман-хроніка вядомага казахскага пісьменніка Ільяса Есенберліна (1915—1983), удастоеная Дзяржпрэміі Казахскай ССР. Ахоплівае гістарычныя падзеі XV—XIX стагоддзяў, якія адбываліся на тэрыторыі будучага Казахстана. Трылогія Есенберліна складаецца з наступных частак: Трылогія перакладзена на многія мовы, прадмову да англійскага выдання 1998 года («The Nomads») напісаў прэзідэнт Нурсултан Назарбаеў. У 2012 г. «Качэўнікі» былі выдадзеныя на японскай мове. У 2012 г. пабачыў свет нямецкі пераклад.
Стрыжнёвая лінія трылогіі
Трылогія «Качэўнікі» прысвечана пяцісотгадовай гісторыі Казахскага ханства (XV—XIX стагоддзя), афіцыйнай правапераемніцай якога лічыцца Рэспубліка Казахстан. Як адзначаў казахскі філолаг К. К. Аралбаеў,
Біямедыцына
Біямедыцына, якая таксама завецца тэарэтычнай медыцынай — раздзел медыцыны, які вывучае з тэарэтычных пазіцый арганізм чалавека, яго будову і функцыю ў норме і паталогіі, паталагічныя станы, метады іх дыягностыкі, карэкцыі і лячэння.
Біямедыцына ўключае назбіраныя звесткі і даследаванні, у большай ці меншай ступені агульныя для медыцыны, ветэрынарыі, стаматалогіі і фундаментальных біялагічных навук, такіх, як хімія, біялагічная хімія, біялогія, гісталогія, генетыка, эмбрыялогія, анатомія, фізіялогія, паталогія, біямедыцынскі інжынірынг, заалогія, батаніка і мікрабіялогія.
Як правіла, біямедыцына не закранае практыку медыцыны ў такой ступені, у якой яна занята тэорыяй і даследаваннямі ў медыцыне. Вынікі біямедыцыны робяць магчымым з’яўленне новых лекавых сродкаў, індуцыраваных ствалавых клетак для клетачнай тэрапіі, глыбейшае, малекулярнае разуменне механізмаў, якія ляжаць у аснове хваробы, тым самым ствараючы аснову для ўсіх медыцынскіх дадаткаў, дыягностыкі і лячэння.
Галіны біямедыцыны
З найбольш развітых галін біямедыцыны варта адзначыць такія, як
Адукацыя па біямедыцыне
Біямедыцынскія праграмы адукацыі (часам званыя праграмамі па падрыхтоўцы урача-даследчыка, клініцыст) выкладаюцца на большасці медыцынскіх факультэтаў у краінах свету, як правіла, з мэтай падрыхтоўкі прафесіяналаў з вядучым становішчам у медыцынскіх даследаваннях і распрацоўках. Біямедыцынская адукацыя выразна факусуецца на біялогіі чалавека і фундаментальных навуках, на тым, як прыкласці атрыманыя веды да медыцынскай і клінічнай абласцей. Авалоданне ведамі па праграме ўключае здачу іспытаў на ступень магістра медыцыны і можа адрознівацца па размаху і глыбіні прапрацоўкі ў розных краінах свету і/ці на розных факультэтах. Звычайна асобу, якая завяршыла такую праграму, ці актыўна дзейнічае ў вобласці біямедыцыны, завуць урачом-даследчыкам, ці біямедыкам.
Беларуская аграрная партыя
Аграрная партыя — палітычная партыя Беларусі. Створаная 13 чэрвеня 1992 як Аб’яднанная аграрна-дэмакратычная партыя Беларусі, на II з’ездзе (28 студзеня 1994) перайменавана ў Аграрную партыю.
Падтрымлівае прэзыдэнта Аляксандра Лукашэнку.
Гісторыя
Падчас канстытуцыйнага крызіса 1996 у партыі адбыўся раскол на прыхільнікаў старшыні партыі і Вярхоўнага Савета XIII-га склікання С. Шарэцкага, і тых, хто падтрымліваў палітыку прэзідэнта А. Лукашэнка. У сакавіку 2000 г. адбыўся IV з’езд партыі на якім старшынёй быў абраны Міхаіл Шыманскі. З’езд таксама пацвердзіў, што падтрымлівае палітыку прэзідэнта і мае намер супрацоўнічаць з уладай.
15 сакавіка 2008 г. на V з’ездзе старшынёй партыі абраны дэпутат Палаты прадстаўнікоў М. Русы. 12 чэрвеня 2009 г. Міністэрства юстыцыі Беларусі вынесла пісьмовае папярэджанне, у сувязі з тым што партыя не прадставіла ў міністэрства інфармацыю аб сваёй дзейнасці.
На парламенцкіх выбарах 2008, 2012 і 2016 гадоў партыя не вылучала кандыдатаў па партыйных спісах, а толькі шляхам збору подпісаў.
На парламенцкіх выбарах 2016 года 637 членаў партыі былі вылучаны ва ўчастковыя камісіі, пры гэтым партыя не вылучыла ніводнага кандыдата ў дэпутаты.
Мэта
Выступае за рэфармаванне грамадтсва па прынцыпах дэмакратычнага сацыялізму, перабудову эканомікі на аснове прыватнай і дзяржаўнай уласнасці на сродкі вытворчасці, у тым ліку і на зямлю. У сельскай гаспадарцы прызнае формы: вытворчы кааператыў, акцыянернае таварыства, калгас і саўгас, сялянская гаспадарка і малое прадпрыемства.
Касцёл Найсвяцейшай Дзевы Марыі (Параф’янава)
Касцёл Найсвяцейшай Дзевы Марыі — каталіцкі храм, помнік архітэктуры неабарока. Знаходзіцца ў аграгарадку Параф’янава (Докшыцкі раён, Віцебская вобласць).
Занесены ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь як аб’ект гісторыка-культурнай спадчыны рэспубліканскага значэння.
Гістарычна вядомы пад імем «Касцёл Яна Хрысціцеля». Пад гэтым імем ён згадваецца ў Дзяржаўным спісе каштоўнасцяў і шэрагу іншых крыніц. Аднак у цяперашні час прыход і храм носяць імя Найсвяцейшай Дзевы Марыі.
Гісторыя
У 1956 г. касцёл у в. Параф’янава быў закрыты і прыстасаваны пад склад. 3 1989 г. вернуты каталіцкай парафіі і дзейнічае.
Архітэктура
Гэты помнік архітэктуры псеўдабарока яшчэ больш выразна імітуе пашыраную ў часы барока 2-вежавую базіліку з трансептам. Выцягнуты прэсбітэрый з паўкруглым завяршэннем абкружаны абхадным хорам. Цэнтральны неф і трансепт накрыты ўзаемна перпендыкулярнымі двухсхільнымі дахамі з 3-вугольнымі франтонамі на тарцах. Галоўны фасад вырашаны як 2-ярусны аб’ём-нартэкс, па баках якога ўзвышаюцца чацверыковыя вежы са складанай кампазіцыяй завяршэнняў. Сцены цалкам змураваны з цэглы і атынкаваны. Фасады ажыўляе багатая ордарная пластыка: прафіляваныя карнізы, пілястры, вялікія і разнастайныя па форме праёмы. Унутры цэнтральны неф перакрыты цыліндрычным скляпеннем з распалубкамі, бакавыя нефы — крыжовымі. Слупы і сцены расчлянёны падвойнымі пілястрамі і ўпрыгожаны арнаментальным роспісам і гіпсавымі барэльефамі на тэму «Крыжовы шлях Хрыста», выкананымі ў 1927 г.
Бостан
Бостан (Boston) — найбуйнейшы горад штата Масачусетс, ЗША. Горад таксама з’яўляецца неафіцыйнай сталіцай рэгіёну, вядомага пад назвай Новая Англія, а таксама адным з найстарэйшых і самых багатых гарадоў ЗША. Паводле перапісу 2000 года, насельніцтва горада складала каля 600 тыс. Бостан з прыгарадамі ўваходзіць у дзясятку самых вялікіх гарадоў у ЗША і ў пяцьдзясят самых вялікіх гарадоў свету. Мянушка горада — Beantown.
Бостан з’яўляецца даволі кампактным горадам, з агульнай плошчай 232,1 км². Вялікая частка яго тэрыторыі знаходзіцца на вышыні 5-7 м над узроўнем мора, а вышэйшы пункт Беліўю-Хіл размешчана на вышыні 101 м. Знаходзіцца горад на беразе Бостанскай бухты заліва Масачусетс.
Гісторыя
У 1679 моцна пацярпеў ад пажару. У 1897 у горадзе адкрыта першае ў Амерыцы метро.
Дукля (гміна)
Ду́кля (Dukla) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Красненскага павета Падкарпацкага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Дуклі. Плошча гміны складае 233,5 км². Станам на 2014 год у гміне Дукля пражывалі 14820 чалавек, шчыльнасць — 64 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 26 салецтваў.
Эстонскі дыялект шведскай мовы
Геаграфія
На розных гаворках эстонскага дыялекту шведскай мовы размаўлялі мясцовыя эстонскія шведы ў былых населеных шведамі раёнах Эстоніі (мясцовая назва Aiboland): на астравах Ормсё, Эсел, Дагё, Рунё і паўвостраве (былы востраў) Нукё. Ажно да эвакуацыі эстонскіх шведаў ў канцы Другой сусветнай вайны, як шведы, так і эстонцы размаўлялі на адной мове. Пасля падзення Савецкага Саюза і аднаўлення незалежнасці Эстоніі, эстонскія шведы пачалі культурнае адраджэнне: з'явіліся курсы па вывучэнні гэтага дыялекту на астравах Дагё і Эсел.
Эстонскі дыялект шведскай мовы ўключае ў сябе шэраг гаворак, напрыклад nuckömål і rågömål.
Прыклад
Прыклад дыялекту nuckömål са шведскай энцыклапедыі Nordisk familjebok: Стандартная шведская мова:
Ставіскі
Ставіскі (Stawiski) — горад у Польшчы ў Кальнэнскім павеце Падляскага ваяводства ў гістарычнай вобласці Мазовія. Сядзіба вяскова-гарадской гміны Ставіскі. Займае плошчу 13,28 км². Насельніцтва 2,2 тыс. чал. (на 2018).
Белыя Лугі
Бе́лыя Лугі́ (, Белые Луги) — вёска ў Карэліцкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Райцаўскага сельсавета.
Да 21 жніўня 1989 года вёска ўваходзіла ў склад Варанчэўскага сельсавета, да 28 верасня 1995 года — у склад Цырынскага сельсавета, да 4 красавіка 2017 года — у склад Варанчанскага сельсавета.
Мацьё Араскі
Мацьё (Ма́ціяш) з Ара́са (Matyáš z Arrasu; Mathieu d'Arras; * 1290 у Арасе, Францыя; † 1352 у Празе) — французскі архітэктар і будаўнік, які працаваў у Багеміі.
Жыццё
Маціяш з Араса — прадстаўнік познегатычнай французскай архітэктуры. Ён быў архітэктарам пры папскім двары ў Авіньёне, калі яго па рэкамендацыі мараўскага маркграфа (а пазней імператара) Карла IV у 1344 годзе запрасіў у Прагу кароль Іаан Люксембургскі дзеля будаўніцтва Сабора Святога Віта па ўзоры сабораў у Нарбоне і Радэзе.
Першы камень быў закладзены 21 лістапада 1344 года. За наступныя восем гадоў, да самай сваёй смерці, Маціяш пабудаваў аркаднае завяршэнне хора, крытую галерэю, пяць капліц і ўсю ўсходнюю частку доўгага хора.
У 1348 годзе ён пачаў будаваць крэпасць Карлштэйн для Карла IV.
Пераемнікам Маціяша ў якасці дойліда Сабора Святого Віта быў Петэр Парлер.
Уладзімір Віктаравіч Самсонаў
Уладзімір Віктаравіч Самсонаў (нар., ) — беларускі гулец у настольны тэніс, заслужаны майстар спорту Рэспублікі Беларусь (1999).
Спартыўная кар’ера
Трохразовы пераможца Кубка свету (1999, 2001, 2009). 6-разовы чэмпіён Еўропы ў розных разрадах. 4-разовы пераможца «Еўра-Топ12» (1998, 1999, 2001, 2007). 9-разовы пераможца еўрапейскай Лігі чэмпіёнаў. Станавіўся першай ракеткай свету.
Удзельнік шасці Алімпіяд. У 2016 Уладзімір Самсонаў упершыню ў сваёй кар’еры выйшаў у паўфінал Алімпіяды.
У 2017 годзе беларус выйграў Адкрыты чэмпіянат Аўстраліі па настольным тэнісе. Гэтая перамога не толькі прынесла яму тытул чэмпіёна, але і дазволіла стаць уладальнікам унікальнага дасягнення — Уладзімір Самсонаў першы ў свеце гулец, які выйграваў турніры сусветнай серыі на ўсіх пяці кантынентах: у Афрыцы, Амерыцы, Азіі, Еўропе і Аўстраліі.
Для спартсмена Алімпіяда ў Токіа магла стаць сёмай у кар’еры, але траўма не дазволіла 45-гадоваму Уладзіміру Самсонаву выступіць. 7 ліпеня 2021 года ён абвясціў пра завяршэнне сваёй прафесійнай кар’еры.
Бурленгэ (камуна)
Камуна Бурленгэ (Borlänge kommun) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка мясцовага самакіравання, якая знаходзіцца ў лене Даларна ў цэнтральнай Швецыі.
Бурленгэ 162-ая па памеры тэрыторыі камуна Швецыі. Адміністрацыйны цэнтр камуны — горад Бурленгэ.
Насельніцтва
Насельніцтва складае 49 309 чалавек (па стане на верасень 2012 года).
Населеныя пункты
Камуне падпарадкаваныя 7 гарадскіх пасяленняў (tätort) і некалькі сельскіх, найбольшыя з якіх:
Палыкавічы (Магілёўскі раён)
Палы́кавічы (, Полыковичи) — аграгарадок у Магілёўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Палыкавіцкага сельсавета.
Ліга канферэнцый УЕФА
Ліга канферэнцый УЕФА (UEFA Europa Conference League, скарочана UECL) — штогадовы гадавы турнір УЕФА для еўрапейскіх футбольных клубаў. Клубы прэтэндуюць на удзел у залежнасці ад вынікаў у нацыянальных лігах і кубках. Гэта трэці ўзровень еўрапейскага клубнага футбола пасля Лігі чэмпіёнаў і Лігі Еўропы.
Спаборніцтвы праводзяцца з сезона 2021/22 і фактычна служаць ніжнім узроўнем спаборніцтваў Лігі Еўропы УЕФА, якая, у сваю чаргу, была зменшана з 48 да 32 каманд на групавым этапе. У Лізе канферэнцый у першую чаргу удзельнічаюць каманды з асацыяцый-членаў УЕФА з ніжэйшым рэйтынгам. У групавы этап кваліфікуюцца 10 каманд, якія выбылі ў плэй-оф Лігі Еўропы, а астатнія з кваліфікацыі Лігі канферэнцый. Пераможцы спаборніцтваў узнагароджваюцца пазіцыяй у Лізе Еўропы ў наступным сезоне.
Гісторыя
2 снежня 2018 г. УЕФА абвясціў, што спаборніцтвы — папярэдне вядомыя як «Ліга Еўропы 2» альбо проста «UEL2» — павінны быць запушчаны ў рамках трохгадовага цыкла спаборніцтваў 2021—2024, пры гэтым УЕФА дадаў, што новы турнір прынясе «больш матчаў для большай колькасці клубаў і асацыяцый».
Афіцыйная назва спаборніцтваў, «Ліга канферэнцый Еўропы УЕФА», была абвешчана 24 верасня 2019 года
Падобна Лізе чэмпіёнаў УЕФА, кваліфікацыя ў Лігу канферэнцыі Еўропы падзелена на два шляхі — Шлях чэмпіёнаў і Шлях Лігі. У адрозненне ад Лігі чэмпіёнаў, аднак, на шляху да чэмпіёнаў будуць змагацца толькі каманды, якія прайгралі кваліфікацыю ў групавы этап Лігі чэмпіёнаў і, такім чынам, трапілі непасрэдна ў Лігу канферэнцый УЕФА.
Рэйтынг асацыяцыі, заснаваны на каэфіцыентах УЕФА, выкарыстоўваецца для вызначэння колькасці каманд-удзельніц на шляху лігі для кожнай асацыяцыі:
Зыходзячы з гэтай рэарганізацыі, ніводная асацыяцыя не атрымала выгады ад большай колькасці месцаў у турнірах кантынентальнага футбола, чым у спаборніцтваў да 2021—2024 гадоў.
У гэтым фармаце прымаюць удзел восем груп з чатырох каманд, а затым ідуць 1/8 фіналу, чвэрцьфінал, паўфінал і фінал. Да 1/8 фіналу праводзіцца дадатковы папярэдні раўнд накаўту паміж камандамі, якія занялі другое месца ў сваіх групах, і камандамі, якія занялі трэцяе месца ў групах Лігі Еўропы УЕФА. У новым спаборніцтве на працягу 15 матчавых тыдняў пройдзе 141 матч.
Пераможца новага спаборніцтва атрымалівае ўдзельнічаць у Лізе Еўропы УЕФА ў наступным сезоне. Новыя спаборніцкія матчы праводзяцца па чацвяргах.
Джэльфа (правінцыя)
Джэльфа — адзін з сарака васьмі вілаяў у Алжыры, які знаходзіцца на поўначы краіны. Адміністрацыйны цэнтр — Джэльфа. Плошча — 66 415 км², насельніцтва 1 223 223 (на 2008 год).
Джуна
Джуна — горад у ЗША, сталіца штата Аляска. Насельніцтва — (2015 год).
Горад заснаваны ў 1881 годзе, неўзабаве пасля адкрыцця радовішча золата. Названы ў гонар золаташукальніка Джозэфа Джуна (Joseph Juneau).
У горадзе развіты рыбалоўства, турызм, цэлюлозна-папяровая прамысловасць.
Дарогі да горада няма, дабрацца можна толькі на пароме або самалёце.
Хорнс (сотня)
Хорнская сотня (Horns Herred) калішняя сотня ў Дацкім каралеўстве, якая была часткай былой акругі Ерынг, 1970-2006 — акруга Паўночная Ютландыя, з 2007 года — вобласць Паўночная Ютландыя. Хорнская сотня належала ў Сярднявеччы Венскай сісле, пазней перайшла пад кіраванне феоду Ольбарга, а з 1660 года — акрузе Ольбарг. У 1707 годзе яна знаходзілася пад кіраваннем Амта Острупа, Сейлструпа і Берглума, пакуль у 1793 годзе яна не перайшла пад кіраванне акругі Ерынг. У Хорнскай сотне знаходзіліся наступныя прыходы (у Даніі гістарычна тэрыторыі часта падзяляліся на прыходы):
Кафедральны сабор Лулеа
Кафедральны сабор Лулеа (шв. Luleå domkyrka) — галоўная царква епархіі Лулеа, самай паўночнай у Швецыі. Неабходнасць у новым будынку паўстала пасля моцнага пажару 1887 года, які прынёс сур'ёзныя разбурэнні ў горадзе. Новы царкоўны будынак быў спраектаваны архітэктарам Адольфам Эмілем Меландэрам ў неагатычным стылі. Асвечана ў 1893 годзе ў гонар Оскара-Фрэдэрыка - кіруючага манарха.
Анатоль Максімавіч Русецкі
Анатоль Максі́мавіч Русе́цкі (нар., , Мінская вобласць) — беларускі дзяржаўны дзеяч, Старшыня Прэзідыума Нацыянальнай акадэміі навук Рэспублікі Беларусь (2010—2012), міністр прамысловасці Рэспублікі Беларусь (2003—2009), Старшыня Дзяржаўнага камітэта па навуцы і тэхналогіях (2002—2003), доктар тэхнічных навук, прафесар.
Кафедральны сабор Лулеа
У 1904 годзе, у сувязі з арганізацыяй епархіі Лулеа, царква стала кафедральным саборам епархіі. З 2002 года біскупам з'яўляецца Ханс Стыглунд.
Вышыня царкоўнага шпіля 67 метраў, што робіць будынак самым высокім у Лулеа.
Анатоль Максімавіч Русецкі
Біяграфія
У 1973 годзе скончыў Беларускі політэхнічны інстытут па спецыяльнасці Прыборы дакладнай механікі і атрымаў кваліфікацыю «Інжынер-механік».
Уладзімір Пятровіч Грамовіч
Уладзімір Пятровіч Грамовіч (нар., Мінск) — беларускі акцёр тэатра лялек. Заслужаны артыст Беларускай ССР (1979).
Біяграфія
З 1967 года працуе ў Дзяржаўным тэатры лялек Беларусі.
Член Беларускага саюза тэатральных дзеячаў з 1969 года.
Творчасць
Яго персанажы-лялькі арганічныя, выразныя, каларытныя. У спектаклях для дзяцей сыграў ролі: Дзед («Дзед і Жораў» В. Вольскага), кот Максім («Граф Глінскі-Папялінскі» А. Вольскага), Першы прыдворны («» паводле Х. К. Андэрсена), Іван («» паводле П. Яршова), Жак («Кот у ботах» Г. Уладычынай). Найбольш поўна раскрылася індывідуальнасць акцёра ў рэпертуары для дарослых: Адам («» І. Штока), Іван («Да трэціх пеўняў» В. Шукшына), Іван Бяздомны («Майстар і Маргарыта» паводле М. Булгакава), Апалон («Цудоўная Галатэя» і ), Гаспадар таверны («Зорка і смерць Хаакіна Мур’еты» паводле П. Нэруды) і інш.
Анатоль Максімавіч Русецкі
Біяграфія
З 1981 года па 1997 год працаваў у Навукова-вытворчым аб’яднанні «Планар», у 1989—1992 гадах галоўным інжынерам завода «Электронмаш», дырэктарам гэтага завода, а з 1992 па 1997 — прэзідэнтам канцэрна «Планар».
8 ліпеня 1997 года быў прызначаны намеснікам Міністра прамысловасці Рэспублікі Беларусь, а ў 2002 годзе — першым намеснікам Міністра прамысловасці Рэспублікі Беларусь.
З 14 чэрвеня 2002 года па 24 снежня 2003 года працаваў Старшынёй Камітэта па навуцы і тэхналогіях пры Савеце Міністраў Рэспублікі Беларусь.
З 24 снежня 2003 года — міністр прамысловасці Рэспублікі Беларусь. 26 чэрвеня 2009 года адпраўлены ў адстаўку.
У снежні 2009 года быў прызначаны на пасаду дырэктара Інстытута цепла- і масаабмену Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі.
29 снежня 2010 года быў прызначаны Старшынёй Прэзідыума Нацыянальнай акадэміі навук Рэспублікі Беларусь.
23 кастрычніка 2012 года быў вызвалены з пасады ў сувязі з пераходам на выбарную пасаду — намесніка Старшыні Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь.
Навуковая дзейнасць
Аўтар больш за 70 навуковых прац, 13 аўтарскіх пасведчанняў.
Сям’я
Жанаты. Мае двух сыноў.
Душнікі (гміна)
Душні́кі (Duszniki) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Шаматульскага павета Велікапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Душніках. Плошча гміны складае 156,28 км². Станам на 2012 год у гміне Душнікі пражывалі 8517 чалавек, шчыльнасць — 54,5 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 17 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 20 населеных пунктаў.
Магільшчыкі
Магільшчыкі (Nicrophorus) — род жукоў сямейства мерцвяедаў. Распаўсюджаныя паўсюдна, акрамя трапічнай Афрыкі і Аўстраліі. Па стане на 2006 год было вядома 68 відаў, з якіх 9 трапляюцца на Беларусі.
Пераслова (Узмёнскі сельсавет)
Перасло́ва (, Переслово) — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Узмёнскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Лявонпаль Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
У 2004 годзе перададзена са складу скасаванага Узмёнскага сельсавета ў Даўгінаўскі сельсавет, які ў 2010 годзе быў перайменаваны ва Узмёнскі.
Бухар-Жыраўскі раён
Буха́р-Жыраўскі раён — раён Карагандзінскай вобласці Казахстана.
Раённы цэнтр — пасёлак Батакара (Ульянаўскі), размешчаны ў 50 км да паўночнага ўсходу ад абласнога цэнтра.
Тэрыторыя — 14576 км².
Віталь Леанардавіч Бялько
Віталь Леанардавіч Бялько (нар., Мінскі раён, Мінская вобласць, БССР) — беларускі вясляр-байдарачнік. Майстар спорту міжнароднага класа па веславанні на байдарцы і каноэ. Сярэбраны і бронзавы прызёр чэмпіянату Еўропы (2015), бронзавы прызёр Еўрапейскіх гульняў (2015), чэмпіён Універсіяды (2013).
Біркетынг Ваэра
Біркетынг Ваэра — калішні судовы орган у Дацкім каралеўстве, які упершыню згадваецца ў гісторыі ў 1578 годзе. Бірк быў заснаваны тагачасным лордам ў замку Ваэргор, і гэты орган размяшчалася ў невялікім будынку на тэрыторыі замка.
Бркавы суд мог вынесці прысуд сялянам, якія жылі на землях Ваэргора. Князь не мог выступаць у якасці суддзі, але меў права прызначыць яго.
Царква Узнясення Гасподняга (Расоны)
Царква ў гонар Узнясення Гасподняга — праваслаўны храм. Царква пабудавана ў 1871 г. з бутавага каменю ў Расонах. Адрэстаўрыравана ў 1990-я гады.
Біркетынг Ваэра
Біркетынг быў скасаваны ў 1820 годзе з вялікім ростам злачыннасці, у выніку чаго жыхары ўзялі закон у свае рукі (канчаткова 1840 годзе) з самастойным высвятленнем адносін са злачынцамі. У выніку канфлікту загінулі чатыры чалавекі.
Царква Узнясення Гасподняга (Расоны)
Архітэктура
Помнік архітэктуры рэтраспектыўна-рускага стылю. Пакаты чатырохсхільны дах асноўнага кубападобнага аб'ёму храма завершаны 5-купаллем (цыбулепадобныя галоўкі на васьмігранных шыйках). Па кананічна арыентаванай з захаду на ўсход планіровачнай восі да храма далучаюцца завершаная галоўкай званіца з бакавымі прыбудовамі панамарскай і прасвірні і паўкруглая апсіда з бакавымі рызніцамі. Галоўны ўваход вырашаны прысадзістай навіссю-рундуком на 2 прысценных калонах (характэрны атрыбут маскоўскіх храмаў 17 ст.). Высокія арачныя аконныя праёмы апяразаны цаглянымі кілепадобнымі ліштвамі. Храм прываблівае насычанай паліхроміяй — спалучэннем чырвонай цэглы архітэктурнага дэкору з бутавай муроўкай сцен, серабрыста-бляшанага даху з белымі барабанамі купалаў.
Біркетынг Ваэра
Ваэрскі Біркетынг стаў вядомы ў той час, калі 132 селяніна Ваэргора былі аштрафаваныя за перапрацоўку сваёй прадукцыі шляхам ператварэння яе ў брэндзі.
Allium austrosibiricum
Allium austrosibiricum — від травяністых раслін сямейства ; распаўсюджаны ў Паўднёвай Сібіры і Манголіі.
Апісанне
Травяністая шматгадовая цыбульная расліна. Цыбуліны па некалькі скучаныя на паўзучым карэнішчы, канічна-цыліндрычныя, выгнутыя; вонкавыя абалонкі чарнаватыя. Сцябло 15-40 см вышынёй. Ліст 4-6, скучаныя ў аснове сцябла, плоскія, лінейныя, вузкія. Парасонік паўшарападобны або шарападобны, шматкветкавы, густы. Лісточкі калякветніка ружовыя, авальна тупа завостраныя. 2n=16.
Таксанамія
Класіфікацыя Кронквіста (1988) адносіла гэты род да, пазней паводле вынікаў філагенетычных даследаванняў род быў выдзелены ў асобнае сямейства  , аднак у больш позняй Сістэме класіфікацыі APG III (2009) роды, якія ўваходзілі ў гэта сямейства, былі ўключаны ў сямейства.
Распаўсюджанне
Распаўсюджаны ў паўднёвай Сібіры і Манголіі.
Расце ў камяністых стэпах.
Горбатавічы
Го́рбатавічы (, Горбатовичи) — вёска ў Карэліцкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Райцаўскага сельсавета.
16 сакавіка 1987 года да вёскі далучана вёска Сапліцы. Да 21 жніўня 1989 года вёска ўваходзіла ў склад Варанчэўскага сельсавета, да 28 верасня 1995 года — у склад Цырынскага сельсавета, да 4 красавіка 2017 года — у склад Варанчанскага сельсавета.
Бэбідж
Бэбідж (Babbage) — англійскае прозвішча.
Я родам з дзяцінства
«Я родам з дзяцінства» (Я родом из детства) — беларускі мастацкі фільм рэжысёра Віктара Турава, зняты на кінастудыі «Беларусьфільм» у 1966 годзе.
Сюжэт
Ігар і Жэнька — хлапчукі з прыфрантавога горада. Яны чакаюць сваіх блізкіх, якія змагаюцца за вызваленне Радзімы, і спадзяюцца, што вайна хутка скончыцца.
Здымачная група
Здымкі фільма адбываліся Творчым аб’яднаннем пад мастацкім кіраўніцтвам С. Скварцова.
Палыкавічы 2
Палы́кавічы 2 (, Полыковичи 2) — вёска ў Магілёўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Палыкавіцкага сельсавета.
Камп’енскі вагон
Камп'енскі вагон (у французскай гістарыяграфіі мае назву Wagon de l’Armistice — «вагон перамір'я») — чыгуначны вагон, у якім 11 лістапада 1918 года было падпісана Першае камп’енскае перамір’е паміж Францыяй і іншымі саюзнікамі і Германіяй у Камп'енскім лесе, дэпартамент Уаза, якое завяршыла баявыя дзеянні Першай сусветнай вайны.
Вагон быў выпушчаны ў 1914 годзе кампаніяй Compagnie Internationale des Wagons-Lits і быў выбраны ў 1918 годзе для падпісання ў ім перамір'я асабіста маршалам Фошам. У міжваенны перыяд вагон спачатку быў прызначаны асабістым вагонам прэзідэнта Мільерана, на якім ён у снежні 1920 года здзейсніў паездку ў Вердэн, затым выстаўляўся ў Доме інвалідаў і на мемарыяльнай Паляне перамір'я. 11 лістапада 1927 года для вагона быў пабудаваны будынак на Паляне перамір'я.
У чэрвені 1940 года, калі французскія войскі былі разбіты арміяй Трэцяга Рэйха, вагон па непасрэдным загадзе Адольфа Гітлера быў выняты з гэтага будынка, для чаго прыйшлося ўзарваць сцяну. Жадаючы зняважыць Францыю, ён настаяў, каб падпісанне Другога камп'енскага перамір'я, якое азначала фактычную капітуляцыю Францыі перад Германіяй, адбылося менавіта ў ім. Праз два дні пасля падпісання перамір'я, 24 чэрвеня 1940 года, вагон быў дастаўлены ў Берлін, дзе на працягу тыдня быў выстаўлены на ўсеагульны агляд ля Брандэнбургскіх варотаў. У 1944 годзе ён быў вывезены з Берліна ў горад Рула ў Цюрынгіі, а ў красавіку 1945 года па загадзе Гітлера спалены салдатамі СС.
11 лістапада 1950 года на адноўленай Паляне перамір'я быў усталяваны вагон той жа серыі, але 1913 года выпуску; яго нумар замянілі на нумар арыгінальнага Камп'енскага вагона. У 1992 годзе высвятлілася, што некаторыя рэшткі спаленага Камп'енскага вагона ўсё ж захаваліся, пасля чаго ўрад Германіі перадаў іх Францыі.
Ілізі (правінцыя)
Ілізі  — адзін з сарака васьмі вілаяў у Алжыры, які знаходзіцца ў паўднёва-ўсходняй частцы краіны. Правінцыя размяшчаецца на ўсходняй мяжы Алжыра з Лівіяй у пустэльні Сахара. Адміністрацыйны цэнтр — Ілізі. Плошча — 285 000 км², насельніцтва 54 490 (на 2008 год).
Эдуард Ашэравіч Казачкоў
Эдуард Ашэравіч Казачкоў (нар. 1933, г. Гомель) — беларускі кампазітар, ваенны дырыжор. Заслужаны дзеяч культуры БССР (1968), заслужаны дзеяч мастацтваў РСФСР (1985).