cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сэлышчэ (Сноўскі раён)
Сэлышчэ (Се́лище) — вёска ў Сноўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Сноўскай гарадской абшчыны.
Казымбет
Казымбет — аул у Урджарскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Бестэрэкскай сельскай акругі. Код КАТА — 636443200.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва аула складала 775 чалавек (397 мужчын і 378 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у ауле пражывалі 636 чалавек (339 мужчын і 297 жанчын).
Александрыно
Александрыно́ (, Александрино) — вёска ў Лагойскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Гайненскага сельсавета.
Юрый Іванавіч Малееў
Юрый Малееў (нар., ) — беларускі футбаліст (паўабаронца) і трэнер. У цяперашні час з’яўляецца галоўным трэнерам жаночай зборнай Беларусі і жаночага клуба «Дынама-БДУФК».
Ігравая
У савецкі час гуляў за магілёўскі «Дняпро», пасля выступаў у Польшчы. У 1995 годзе вярнуўся ў Беларусь, выступаў за розныя клубы. У 1996 годзе ў складзе мазырскага МПКЦ стаў чэмпіёнам Беларусі. З 2001 года гуляў за жодзінскае «Тарпеда», у складзе якога завяршыў кар’еру ў 2003 годзе.
Трэнерская
У 2003 годзе пачаў трэнерскую кар’еру ў жодзінскім «Тарпеда». Спачатку быў гуляючым трэнерам, а з 2004 годзе па сярэдзіну 2006 года — галоўным трэнерам жодзінцаў. У другой палове 2006 года ўзначальваў мінскі «Лакаматыў», пазней — юнацкую зборную Беларусі (1993 года нараджэння).
У сакавіку 2010 года прызначаны галоўным трэнерам мазырскай «Славіі». Прывёў мазырскі клуб да перамогі ў Першай лізе 2011 і вяртання ў Вышэйшую лігу. У Вышэйшай лізе «Славія» пад кіраўніцтвам Малеева не здолела замацавацца: у сезоне 2012 перадапошняе месца, а ў 2013 апошняе і зноў вылет у Першую лігу.
У студзені 2014 года, пасля вылету «Славіі», перайшоў у «Мінск» на пасаду старшага трэнера. Застаўся ў трэнерскім штабе і пасля звальнення ўлетку 2014 года Андрэя Скорабагацькі і прызначэння галоўным трэнерам Андрэя Пышніка.
У студзені 2016 года, пасля таго як каманду ўзначаліў Георгій Кандрацьеў, Малееў перайшоў на пасаду галоўнага трэнера жаночай каманды. Разам з жаночай камандай тройчы стаў чэмпіёнам Беларусі і выйграў Кубак Беларусі, двойчы перамог у Суперкубку Беларусі. У студзені 2019 года пакінуў пасаду.
У чэрвені 2019 года быў прызначаны галоўным трэнерам жаночай зборнай Беларусі. У пачатку 2020 года таксама ўзначаліў новаўтвораны клуб «Дынама-БДУФК», які ў першым жа сезоне перывёў да перамогі ў жаночым чэмпіянаце Беларусі.
Мае трэнерскую ліцэнзію катэгорыі PRO.
Аляксандраўскі (Ніўнянскае сельскае паселішча)
Аляксандраўскі (Александровский) — пасёлак у Суражскім раёне Бранскай вобласці Расіі.
Гісторыя
Узгадваецца з сярэдзіны XVIII стагоддзя як сяліба ў складзе Мглінскай сотні. У XIX стагоддзі дзейнічаў бурачнацукровы завод. У сярэдзіне XX стагоддзі працаваў калгас ім. Калініна. У 1859 годзе тут (хутар Суражскага павета Чарнігаўскай губерні) улічаны быў 1 двор, у 1892—4.
Слава (Сноўскі раён)
Сла́ва (Сла́ва) — вёска ў Сноўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Сноўскай гарадской абшчыны.
Разанава (Стабенскае сельскае паселішча)
Разанава (Рязаново) — вёска ў Смаленскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Стабенскага сельскага паселішча.
Геаграфія
Размешчана ў заходняй частцы вобласці за 12 км на паўночны ўсход ад Смаленска, за 6 км на поўнач ад аўтадарогі. За 14 км на поўдзень ад вёскі знаходзіцца чыгуначная станцыя Смаленск-Сартавальны на лініі Масква — Мінск.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
Невыносная лёгкасць быцця
Невыносная лёгкасць быцця (Nesnesitelná lehkost bytí) — раман Мілана Кундэры, напісаны ў 1982 годзе і ўпершыню апублікаваны ў 1984 годзе ў Францыі. Дзеянне адбываецца ў 1968 годзе ў Празе.
Паводле Кундэры, быццё досыць невыноснай лёгкасці, таму што кожны з нас жыве ўсяго адзін раз: «Einmal ist Keinmal» (аднойчы — усё адно, што ніколі, гэта значыць «тое, што адбылося аднойчы, магло зусім не адбывацца», «адзін раз не лічыцца»). Значыць кожнае жыццё нясе ў сабе таямнічую выпадковасць, кожнае наша дзеянне не можа цалкам прадвызначыць нашу будучыню. Любы выбар не абцяжараны наступствамі, а таму не важны. У той жа час нашы дзеянні становяцца невыноснымі, калі задумвацца пра іх наступствы ўвесь час, таму жыццё можна ахарактарызаваць як «Невыносную лёгкасць быцця».
Некаторыя крытыкі адносяць гэты твор да постмадэрнізму.
Першае выданне на чэшскай мове выйшла ў 1985 годзе выдавецкім доме «68 выдаўцоў» (Таронта). У другі раз на чэшскай мове кніга выйшла ў кастрычніку 2006 года, у Брно (Чэхія), праз 17 гадоў пасля аксамітнай рэвалюцыі (датуль Кундэра не прызнаваў яе).
Малахаў (Суражскі раён)
Малахаў (Малахов) — хутар у Суражскім раёне Бранскай вобласці Расіі.
Гісторыя
Усе жыхары хутара былі раскулачаныя, калі на хутары Малахаў у 1931 годзе арганізаваўся калгас.
Стаханаўскі рух
Стаха́наўскі рух — масавы рух рабочых-паслядоўнікаў Аляксея Стаханава ў Савецкім Саюзе ў сярэдзіне 1930-х — пачатку 1940-х гадоў. Рух узнік падчас другой пяцігодкі, у 1935 годзе ў вугальнай прамысловасці Данбаса. Пачынальнікам стаханаўскага руху быў шахцёр Аляксей Стаханаў, які разам з брыгадай крапільшчыкаў у ноч на 31 жніўня за змену перавыканаў норму ў 14,5 разоў. У наступстве рэкорд Стаханава быў пабіты шахцёрам Мікітам Ізотавым.
14—17 лістапада 1935 года ў Маскве адбылася Першая Усесаюзная нарада стаханаўцаў, якая падкрэсліла важную ролю стаханаўскага руху ў сацыялістычным будаўніцтве.
Доўгае (Суражскі раён)
Доўгае (Долгое) — пасёлак у Суражскім раёне Бранскай вобласці Расіі.
Гісторыя
З 2008 — без насельніцтва.
Смяч (Сноўскі раён)
Смяч (Смяч) — вёска ў Сноўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Сноўскай гарадской абшчыны.
Аляксееўскі (Суражскі раён)
Аляксееўскі (Алексеевский) — пасёлак у Суражскім раёне Бранскай вобласці Расіі.
Сноўскэ
Сноўскэ (Сно́вське) — вёска ў Сноўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Сноўскай гарадской абшчыны.
Кабанбай (Бестэрэкская сельская акруга)
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 701 чалавек (356 мужчын і 345 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражываў 591 чалавек (304 мужчыны і 287 жанчын).
Астрыца (Суражскі раён)
Астрыца (Острица) — пасёлак у Суражскім раёне Бранскай вобласці Расіі.
Станічкі
Станічкі (Станички) — вёска ў Смаленскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Прыгорскага сельскага паселішча.
Геаграфія
Размешчана ў заходняй частцы вобласці за 8 км на поўдзень ад Смаленска, за 0,1 км на поўдзень ад аўтадарогі Арол — Віцебск. За 13 км на паўднёвы ўсход ад вёскі знаходзіцца чыгуначная станцыя на лініі Смаленск — Рослаўль.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупавана нямецкімі войскамі ў ліпені 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Антаноўка
Антано́ўка (, Антоновка) — вёска ў Лагойскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Гайненскага сельсавета.
Вялікія Укропавічы
Вялі́кія Укро́павічы (, Великие Укроповичи) — вёска ў Лагойскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Гайненскага сельсавета.
Келдэмурат
Келдэмурат — сяло ў Урджарскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Благадарненскай сельскай акругі. Код КАТА — 636445100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 2232 чалавекі (1082 мужчыны і 1150 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 1973 чалавекі (954 мужчыны і 1019 жанчын).
Стара Рудня (Сноўскі раён)
Стара Рудня (Стара Ру́дня) — вёска ў Сноўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Сноўскай гарадской абшчыны.
Красны Завод (Суражскі раён)
Красны Завод (Красный Завод) — пасёлак у Суражскім раёне Бранскай вобласці Расіі.
Гісторыя
Вядомы з 1930-х гадоў, працаваў аднайменны калгас.
Сафііўка (Сноўскі раён)
Сафііўка (Софі́ївка) — вёска ў Сноўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Сноўскай АТГ.
Крывое (возера, Пастаўскі раён, каля вёскі Навікі)
Крывое — возера ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці, за 32 км паўночны ўсход ад горада Паставы, на паўночны захад ад вёскі Навікі, у басейне ракі Ласіца.
Старыя Баровычы
Старыя Баровычы (Старі Боро́вичі) — вёска ў Сноўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Сноўскай гарадской абшчыны.
Мыкалаіўка (Адэская вобласць)
Мыкалаіўка (Миколаївка) — пасёлак гарадскога тыпу ў Мыкалаіўскім раёне Адэскай вобласці Украіны, раённы цэнтр.
Крывое (возера, Пастаўскі раён, каля вёскі Навікі)
Схілы катлавіны вышынёй 6—9 м, пад хмызняком, на захадзе, поўдні і ўсходзе часткова разараныя. Злучана ручаямі з азёрамі Навікі і Баравое.
Мыкалаіўка (Адэская вобласць)
У 1951 года ў выніку савецка-польскага абмену ўчасткамі тэрыторый і насельніцтвам на тэрыторыю паселішча былі гвалтоўна пераселены жыхары сёлаў Быстрэ, Лып’я, Мыхновэць Стрылкіўскага раёна і сёлаў Выдрынэ, Дашыўка, Двэрнычок, Паляна, Рыўня, Расахатэ, Расолын, Сэрэднэ Малэ, Скороднэ, Лабізва, Тэлэшныця Ашварава, Усцянава, Хміль Ніжне-Устрыцкага раёна Драгобыцкай вобласці (цяпер тэрыторыя Польшчы).
Сямірэчча (Смаленскі раён)
Сямірэчча (Семиречье) — вёска ў Смаленскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Стабенскага сельскага паселішча.
Геаграфія
Размешчана ў заходняй частцы вобласці за 7 км на паўночны ўсход ад Смаленска, за 0,5 км на поўнач ад аўтадарогі, на беразе ракі Стабна. За 9 км на поўдзень ад вёскі знаходзіцца чыгуначная станцыя Смаленск-Сартавальны на лініі Масква — Мінск.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупавана нямецкімі войскамі ў ліпені 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Смугуліна
Геаграфія
Размешчана ў заходняй частцы вобласці за 18 км на паўночны ўсход ад Смаленска, за 7 км на поўнач ад аўтадарогі. За 19 км на поўдзень ад вёскі знаходзіцца чыгуначная станцыя Смаленск-Сартавальны на лініі Масква — Мінск.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупавана нямецкімі войскамі ў ліпені 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Шкурдзюк
Шкурдзюк — беларускае прозвішча.
Сунычнэ
Сунычнэ (Суни́чне) — вёска ў Сноўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Сноўскай гарадской абшчыны.
Тыханавычы
Тыханавычы (Ти́хоновичі) — вёска ў Сноўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Сноўскай гарадской абшчыны.
Свабодны Труд (Суражскі раён)
Свабодны Труд (Свободный Труд) — пасёлак у Суражскім раёне Бранскай вобласці Расіі.
Гісторыя
Вядомы з 1920-х гадоў.
Хатунычы
Хату́нычы (Хоту́ничі) — вёска ў Сноўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Сноўскай гарадской абшчыны.
Красны Пахар (Суражскі раён)
Гісторыя
Заснаваны ў пачатку XX ст. перасяленцамі з вёскі Лапазна. У савецкі час працавалі калгасы «Чырвоны Араты» і «Радзіма». На карце 1941 года адзначаны як паселішча з 9 дварамі.
У 1961 годзе перайшлі на грашовую аплату працы.
Па стане на 2020 год апусцеў.
Сезон 2021/2022 «Алімпіі» Гродна
У сезоне 2021—2022 жаночага баскетбольнага клуба Алімпія з Гродна прымаў удзел:
Чэпэліў
Чэпэліў (Че́пелів) — вёска ў Сноўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Сноўскай гарадской абшчыны.
Італьянская энцыклапедыя
У перыяд 1938-2006 гадоў выдадзена 26 дадатковых тамоў.
Гісторыя энцыклапедыі
Датай нараджэння энцыклапедыі лічыцца 18 лютага 1925 г, калі сенатар Джавані Трэкані заснаваў у Рыме Інстытут Італьянскай энцыклапедыі —інтэлектуальны і арганізацыйны цэнтр, якому трэба было ўпершыню ў гісторыі краіны выдаць уласны, фундаментальны друкаваны збор ведаў. І ў XIX стагоддзі, і ў гады эканамічнага ўздыму краіны, якія папярэднічалі Першай сусветнай вайне, у Італіі выдаваліся толькі адаптаваныя перадрукі замежных энцыклапедый. Рэалізаваць буйны нацыянальны энцыклапедычны праект у Італіі ўдалося толькі ва ўмовах рэзкага ўздыму грамадскай цікавасці да культуры і гісторыі краіны, якая, у сваю чаргу, была адной з асноў новай ідэалогіі італьянскай дзяржавы. Дзякуючы гэтаму, нягледзячы на ўсеагульны дэфіцыт сродкаў, які Італія адчувала пасля заканчэння вайны, праект быў рэалізаваны. Далёка не апошнюю ролю ў поспеху праекта нацыянальнай энцыклапедыі адыграла і яго падтрымка з боку Беніта Мусаліні. Мусаліні ўнёс свой уклад у напісанне шэрагу канцэптуальных, ідэалагічных артыкулаў. Але звязваць сам факт з'яўлення «Энцыклапедыі Трэкані» - грандыёзнага культурнага праекта сусветнага значэння - толькі з італьянскім фашызмам і яго ідэалогіяй было б памылкова. Рост патрыятызму, гонару за гістарычныя дасягненні продкаў і ў цэлым нацыянальнай самасвядомасці. Джавані Трэкані (1877-1961), імя якога носіць «Італьяна», належаў ліку тых прадпрымальнікаў, каго ў Італіі называюць "капітанамі прамысловасці" (capitano d'industria). На базе энцыклапедыі выдадзены меншыя па аб'ёме "Слоўнік энцыклапедычны італьянскі" (1955-63), "Энцыклапедыя Еўропа" (1976-81).
Кызылжулдуз (Урджарскі раён)
Кызылжулдуз — сяло ў Урджарскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Благадарненскай сельскай акругі. Код КАТА — 636445200.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 197 чалавек (103 мужчыны і 94 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 176 чалавек (86 мужчын і 90 жанчын).
Хрыніўка (Сноўскі раён)
Хрыніўка (Хріні́вка) — вёска ў Сноўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Сноўскай гарадской абшчыны.
У ХІХ стагоддзі сяло Хрыніўка было ў складзе Машчэнскай воласці Гараднянскага павета Чарнігаўскай губерні.
Шкрабовэ
Шкрабовэ (Шкробо́ве) — вёска ў Сноўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Сноўскай гарадской абшчыны.
Нацыянальная акадэмія навук Казахстана
Нацыянальная акадэмія навук Рэспублікі Казахстан (Қазақстан Республикасының Ұлттық Ғылым академиясы) — казахстанскі цэнтр фундаментальнай навукі, найвысокая навуковая арганізацыя Казахстана.
Жана тылек
Жана тылек — сяло ў Урджарскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Жана тылекскай сельскай акругі. Код КАТА — 636447100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1576 чалавек (790 мужчын і 786 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 1357 чалавек (705 мужчын і 652 жанчыны).
Нацыянальная акадэмія навук Казахстана
Заснавана 1 чэрвеня 1946 года на базе Казахскага філіяла Акадэміі навук СССР. Цэнтральны офіс знаходзіцца ў Алма-Аце.
Спас-Ліпкі
Спас-Ліпкі (Спас-Липки) — вёска ў Смаленскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Стабенскага сельскага паселішча.
Нацыянальная акадэмія навук Казахстана
З кастрычніка 2003 года прэзідэнтам акадэміі з'яўляецца Мурат Журынавіч Журынаў.
Спас-Ліпкі
Геаграфія
Размешчана ў заходняй частцы вобласці за 18 км на паўночны ўсход ад Смаленска, за 23 км на поўнач ад аўтадарогі, на беразе ракі Казанка. За 27 км на поўдзень ад вёскі знаходзіцца чыгуначная станцыя Смаленск-Сартавальны на лініі Масква — Мінск.
Нацыянальная акадэмія навук Казахстана
Гісторыя Акадэміі
Навуковыя ўстановы з'явіліся на тэрыторыі Казахстана ў пачатку XX стагоддзя. Спачатку гэта былі сельскагаспадарчыя і насенняводчыя навуковыя станцыі.
Спас-Ліпкі
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
Нацыянальная акадэмія навук Казахстана
Гісторыя Акадэміі
У 1925 годзе ў Алма-Аце адкрыўся санітарна-бактэрыялагічны інстытут.
Казахскі філіял Акадэміі навук СССР
У 1932 годзе была створана казахстанская база Акадэміі навук СССР, якая ў 1938 годзе была ператворана ў Казахскі філіял Акадэміі навук СССР (КАЗАН СССР), у якім перад пачаткам Вялікай Айчыннай вайны працавалі 100 навуковых супрацоўнікаў, у тым ліку 3 доктара і 14 кандыдатаў навук.
Да пачатку 40-х гадоў XX стагоддзя ў рэспубліцы працавалі 12 ВНУ, 11 навукова-даследніцкіх і праектна-тэхналагічных арганізацый, 2 праектныя інстытуты, 2 сельскагаспадарчыя доследныя станцыі, 6 завадскіх навукова-даследніцкіх і канструктарскіх падраздзяленняў, батанічны сад і заалагічны парк у горадзе Алма-Ата.
Акадэмія навук Казахскай ССР
31 мая 1946 года была прынята пастанова «Пра ўстанову Акадэмію навук Казахскай ССР».
За гады існаванні калектывам навукоўцаў і спецыялістам прадпрыемстваў Казахскай ССР за распрацоўку і ўкараненне дасягненняў навукі і тэхнікі былі прысуджаны Ленінскія і Дзяржаўныя прэміі.
У пачатку 90-х крызіс у эканоміцы і скарачэнне аб'ёмаў фінансавання навукі, а таксама рэзкае змяншэнне заказаў вытворчай сферы на навукова-тэхнічную прадукцыю прывялі да змяншэння навуковага патэнцыялу рэспублікі. Колькасць працаўнікоў у навуцы скарацілася больш за ў 3 разу.
Нацыянальная акадэмія навук Казахстана
У 1996 годзе ўказам прэзідэнта Казахстана Нацыянальная акадэмія навук, Казахская акадэмія сельскагаспадарчых навук і Міністэрства навукі і новых тэхналогій Рэспублікі Казахстан яднаюцца ў цэнтральны выканаўчы орган у складзе Урада Рэспублікі Казахстан — «Міністэрства навукі — Акадэмія навук РК».
У 2003 годзе ў Рэспубліцы Казахстан навуковыя даследаванні і распрацоўкі выконвалі 267 арганізацый. Сярод спецыялістаў-даследчыкаў 942 працаўнікі маюць навуковую ступень дактары, 2688 — кандыдата навук.
Крывое (возера, Пастаўскі раён, каля вёскі Крывое 2)
Крывое — возера ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці, за 32 км на ўсход ад горада Паставы, каля вёскі Крывое 2, у басейне ракі Ласіца (цячэ праз возера).
Плошча паверхні 0,26 км². Даўжыня 1,25 км, найбольшая шырыня 0,3 км. Даўжыня берагавой лініі 3,35 км. Плошча вадазбору 31,5 км².
Схілы катлавіны вышынёй да 10 м (на ўсходзе да 15 м), у ніжняй частцы пад хмызняком, у верхняй — пераважна разараныя.
Шчокаць
Шчокаць (Що́коть) — вёска ў Сноўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Сноўскай гарадской абшчыны.
Каныш Імантаевіч Сатпаеў
Каныш Імантаевіч Сатпаеў, Қаныш Имантайұлы Сәтбаев (, аул Акелінскай воласці, Паўладарскі павет, Расійская імперыя — 31 студзеня 1964, Масква) — савецкі акадэмік геолаг, арганізатар навукі і грамадскі дзеяч. Адзін з заснавальнікаў савецкай металагенічнай навукі, заснавальнік казахстанскай школы металагеніі.
Доктар геолага-мінералагічных навук (1942), прафесар (1950), акадэмік АН Казахскай ССР (1946), сапраўдны член АН СССР (1946), першы прэзідэнт Акадэміі навук Казахскай ССР. Атрымаў слыннасць як геолаг, які адкрыў Улутау-Джэзказганскае радовішча медзі, якое было на тое час найбуйнейшым па прагназаваных запасах.
Бібліяграфія
К. І. Сатпаеву прыналежыць больш 200 навуковых прац па пытаннях геалогіі, вывучэнні і засваенні мінеральных рэсурсаў і развіцці навукі ў Казахстане. За навуковыя працы яму былі прысвоены званні лаўрэата Сталінскай і Ленінскай прэмій. Первые публикации он сделал в 1927 годзе, в 1952 годзе они не выходили.
Зэлэны Гай (Талалаіўскі раён)
Зэлэны Гай (Зелений Гай) — пасёлак у Талалаіўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Талалаіўскай пасялковай абшчыны.
Бэрэзавыця
Бэрэзавыця (Бере́зовиця) — вёска ў Талалаіўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Талалаіўскай пасялковай абшчыны.
Старае Каравіна
Старае Каравіна (Старое Корявино) — вёска ў Смаленскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Стабенскага сельскага паселішча.
Геаграфія
Размешчана ў заходняй частцы вобласці за 14 км на паўночны ўсход ад Смаленска, за 3 км на поўнач ад аўтадарогі, на беразе ракі Калодня. За 15 км на поўдзень ад вёскі знаходзіцца чыгуначная станцыя Смаленск-Сартавальны на лініі Масква — Мінск.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупавана нямецкімі войскамі ў ліпені 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Грамніцы (Лагойскі раён)
Грамні́цы (, Громницы) — вёска ў Лагойскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Гайненскага сельсавета.
Аагоній (жаночы гаметангій)
Аагоній— жаночы гаметангій водарасцей і некаторых грыбоў.
Звычайна аагоніі водарасцяў аднаклетачныя (гэтым яны адрозніваюцца ад архегоніяў вышэйшых раслін), але ў харавых водарасцей аагоніямі называюць шматклеткавыя жаночыя гаметангіі.
Часам тэрмін «аагоній» прапануецца выкарыстоўваць толькі ў дачыненні да тых водарасцей, якім уласцівая аагамія. Звычайна ў такіх водарасцей у аагоніі развіваецца адна яйцаклетка.
Жылінскі ўніверсітэт
Жылінскі ўніверсітэт — славацкая дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта і з сядзібай у Жыліне.
Агульная характарыстыка
Створаны 1 кастрычніка 1953 года ў Празе як каледж чыгуначнага транспарту, які вылучыўся з Чэшскага тэхнічнага ўніверсітэта. У 1960 годзе пераехаў у Жыліну. У 1996 годзе каледж па рашэнні ўрада Славакіі быў перайменаваны і атрымаў сваю сучасную назву. З 2000 года — удзельнік Асацыяцыі ўніверсітэтаў Еўропы.
Станам на 2021 года ва ўніверсітэце навучаецца каля 11 тысяч студэнтаў, налічваецца каля 650 выкладчыкаў. Установа ўключае 7 факультэтаў, авіяцыйна-адукацыйны цэнтр па падрыхтоўцы лётчыкаў і дыспетчараў, да 2001 года ісаваў таксама ваенны факультэт.
Святаяннік распасцёрты
Апісанне
Шматгадовая травяністая расліна 5-15 см вышынёй. Сцеблы шматлікія, прасцёртыя, часам галінастыя, 5-15 см вышынёй. Лісце коратка чарашковае, падоўжана-авальнае, тупое, па краі з рэдкімі чорнымі залозкамі. Пялёсткі бледна-жоўтыя, 6-7 мм даўжынёй, у верхняй частцы з чорнымі кропкавымі залозкамі.
Распаўсюджанне
Распаўсюджаны ў Еўропе, акрамя усходу і Скандынавіі і на захадзе Паўночнай Афрыкі; натуралізаваны ў Новай Зеландыі, Аргенціне.
Ва Украіне від расце на камяністых схілах, пясках, палях — у Закарпацці, Карпатах, Прыкарпацці, Валынскім лесастэпе (Ровенская вобласць, Краснаармейск) і заходнім лесастэпе (Львоўская вобласць).
Глынскэ (Талалаіўскі раён)
Глынскэ (Гли́нське) — вёска ў Талалаіўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Талалаіўскай пасялковай абшчыны.
Тасарык (Усходне-Казахстанская вобласць)
Тасарык — сяло ў Урджарскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Жана тылекскай сельскай акругі. Код КАТА — 636447200.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 523 чалавекі (258 мужчын і 265 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 470 чалавек (237 мужчын і 233 жанчыны).
Васіль Пятровіч Вараб’ёў
Васілій Пятровіч Вараб’ёў (нар., в. Арэшкавічы, Бярэзінскі раён, Мінская вобласць) — беларускі журналіст. Кандыдат філалагічных навук (1987), дацэнт (1990), прафесар.
Біяграфія
Скончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт імя У. І. Леніна (спецыяльнасць «Журналістыка», 1979).
Працаваў у Беларускім дзяржаўным універсітэце (з 1979, факультэт журналістыкі, кафедра медыялогіі, прафесар, у 1998—2018 — загадчык кафедры).
Навуковыя інтарэсы: паліталогія журналістыкі; сацыялогія журналістыкі; псіхалогія журналістыкі; менеджмент СМІ.
Узнагароды
Медаль Францыска Скарыны (2000), нагрудныя значкі «Выдатнік друку Беларусі» (1999), «Выдатнік адукацыі Рэспублікі Беларусь» (1999), званне «Заслужаны журналіст Беларускага саюза журналістаў» (1999) і інш.
Аснежыцкі канал
Асне́жыцкі кана́л — меліярацыйны канал у Пінскім раёне Брэсцкай вобласці, правы прыток ракі Ясельда. Даўжыня 8,5 км. Пачынаецца каля вёскі Галева, вусце за 3 км на поўнач ад аграгарадка Аснежыцы.
Карынэцкэ
Карынэцкэ (Коріне́цьке) — вёска ў Талалаіўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Талалаіўскай пасялковай абшчыны.
Дамашы (Лагойскі раён)
Дамашы́ (, Домаши) — вёска ў Лагойскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Гайненскага сельсавета.
Zhaba.by
«Zhaba.by» — беларускі кароткаметражны мастацкі фільм, зняты ў 2020 годзе.
Сюжэт
Князь садзіцца на трон трыдзевятай дзяржавы. Накладзеныя чары дапамагаюць яму ўзурпаваць уладу і, з цягам часу, ператварыць княства ў балота. Але яго вобраз, як і магія, не вечныя і неўзабаве жыхары трыдзевятага княства даведаюцца праўду…
Егінсу (Усходне-Казахстанская вобласць)
Егінсу — сяло ў Урджарскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Егінсускай сельскай акругі. Код КАТА — 636449100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1054 чалавекі (536 мужчын і 518 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 770 чалавек (400 мужчын і 370 жанчын).
Аагоній (клетка)
У большасці жывел папярэднікі аагоніяў — першасныя палавыя клеткі — размнажаюцца за кошт мітатычных дзяленняў падчас міграцыі ў ганады. Так, у млекакормячых ў пачатку міграцыі маецца каля 50 ганацытаў, да канца міграцыі - каля 5000. Патрапіўшы ў ганады, у асобін жаночага полу першасныя палавыя клеткі ператвараюцца ў аагоніі. Аагоніі працягваюць дзяліцца мітатычным шляхам. За кошт дзялення аагоніяў падчас аагенеза звычайна адбываецца шматразовае павелічэнне колькасці папярэднікаў палавых клетак. Колькасць дзяленняў відаспецыфічна. У некаторых жывел, напрыклад у рыб і амфібій, перыядычнасць мітатычных дзяленняў аагоніяў звязана з сезонным размнажэннем і адбываецца ў пэўны сезон года на працягу ўсяго жыцця.
У млекакормячых размнажэнне аагоніяў прыпадае на унутрычэраўны перыяд развіцця плоду. Так, у чалавека максімальная колькасць аагоніяў (6-7 мільенаў) назіраецца ў пяцімесячнага плоду. Далей адбываецца масавая дэгенерацыя палавых клетак: іх колькасць у нованароджанай дзяўчынкі складае каля аднаго мільена, а да сямі гадоў скарачаецца да трохсот тысяч.
Blender
Blender — свабодны, прафесійны пакет для стварэння трохмернай камп’ютарнай графікі, які ўключае ў сябе сродкі мадэлявання, анімацыі, рэндэрэнгу, постапрацоўкі і мантажу відэа з гукам, кампаноўкі з дапамогай «вузлоў» (Node Compositing), а таксама для стварэння інтэрактыўных гульняў. У цяперашні час карыстаецца найбольшай папулярнасцю сярод бясплатных 3D рэдактараў у сувязі з яго хуткім і стабільным развіццём, якому спрыяюць прафесіїная каманда распрацоўнікаў.
Магчымасці
Характэрнай асаблівасцю пакета Blender з’яўляецца яго невялікі памер у параўнанні з іншымі папулярнымі пакетамі для 3D-мадэлявання. У базавую пастаўку не ўваходзіць падрабязная дакументацыя і вялікая колькасць дэманстрацыйных сцэнаў.
Функцыі пакета:
Інтэрфейс карыстальніка
Адметныя асаблівасці інтэрфейса карыстальніка:
Рабочая прастора Blender’а лічыцца адной з самых наватарскіх канцэпцый графічнага інтэрфейса для графічных інструментаў і натхнёнай дызайнам графічнага інтэрфейса патэнтаваных праграм, такіх як Luxology’s Modo.
Дадатковыя асаблівасці
Тым не менш, унутраны змест «.blend» файла меней падобны на структураванае апісанне аб’ектаў і іх узаемазносін, і бліжэй да прамога дампа вобласці памяці праграмы. Гэта робіць амаль немагчымым пераўтварэнне «.blend» файлаў у іншыя фарматы. Пры гэтом варта адзначыць вельмі развіты механізм экспарту ў разнастайныя фарматы, такія як obj, dxf, stl, 3ds і іншыя (спіс паступова павялічваецца).
Python у Blender
У Blender убудавана такая мова праграмавання як Python. Яна ўжываецца для аўтаматызавання задач.
Перавагі і недахопы
Перавагі:
Недахопы:
Гісторыя
Blender быў распрацаваны як рабочы інструмент галандскай анімацыйнай студыяй NeoGeo (не мае ниякага дачынення да гульнявой кансолі Neo-Geo). У чэрвені 1998 года аўтар Blender’а, Тон Розэндаль (Ton Roosendaal), заснаваў кампанію Not a Number (NaN) з мэтай далейшага развіцця і суправаджэння Blender. Праграма распаўсюджвалася як shareware.
У 2002 годзе кампанія NaN збанкрутавала. Высілкамі Тона Розэндаля крэдыторы пагаджаюцца на змяненне ліцэнзіі распаўсюджвання Blender на карысць GNU GPL з умовай адначасовай выплаты 100 тысяч еўро. 18 ліпеня 2002 года пачалася праграма па збору спонсарскіх ахвяраванняў на пакрыццё патрэбнай сумы. Ужо 7 верасня 2002 года было аб’яўлена пра тое, што патрэбныя сродкі набраныя, і аб планах перавесці ў бліжэйшы час зыходны код і сам Blender пад ліцэнзію GPL.
13 кастрычніка 2002 года кампанія Blender Foundation прэзентавала ліцэнзаваны пад GNU GPL прадукт.
У цяперашні час Blender з’яўляецца праектам з адкрытым зыходным кодам і развіваецца пры актыўнай падтрымцы Blender Foundation.
Паводле даты стварэння першых файлаў крынічнага кода 2 студзеня 1994 года лічыцца днём нараджэння Blender. У 2014 годзе яму споўнілася 20 гадоў.
Suzanne
Стылізаваная галава малпы, «Suzanne» з’яўляецца альтэрнатывай звычайных тэставых мадэляў (гл. таксама Імбрык Юта). Нізкапаліганальная мадэль, што складаецца толькт з 500 элементаў, Suzanne часта ўжываецца для хуткай і простай праверкі матэрыялаў, тэкстур, пастановак святла, а таксама для стварэння пацешных малюнкаў.
Самае вялікае мерапрыемства, прысвечанае ўзнагароджанню ўдзельнікаў, называецца Suzanne Awards.
Падтрымка
Колькасць карыстальнікаў Blender павялічылася да 500 000 чалавек па ўсім свеце, і падтрымка даступная амаль у любым месцы планеты. Многія карыстальнікі асвойваюць Blender па артыкулам, што створаны іншымі карыстальнікамі. Некаторыя карыстаюцца тэматычнымі форумамі і атрымліваюць інфармацыю па ходзе абмеркавання. Папулярный форум Blender — Blender Artists, раней вядомы як elYsiun (http://www.blenderartists.org/forum/ ).
Выкарыстанне
НАСА распрацавала інтэрактыўную web-праграму прысвечанную трэцяй гадавіне дня пасадкі марсахода К’юрыёсіці, выкарыстоўваючы Blender і Blend4Web. У праграме рэалізаваны рух ровэра, кіраванне камерамі і маніпулятарам, а таксама паўтораны некаторыя вядомыя падзеі місіі. Праграма была прэзентавана на пачатку секцыі WebGL на канферэнцыі SIGGRAPH 2015.
Выкарыстанне ў кіно
Friday or another day — першы 35 мм фільм, у якім усе спэцэфекты былі створаны на рабочых станцыях Linux. Фільм выйграў прыз на Locarno Film Festival. Спэцэфекты былі выкананы бельгійскай Digital Graphics.
Фільм Таямніца Келс Томі Мура, намінаваны на прэмію Оскар у катэгорыі «Лепшы анімацыйны фільм», быў часткова створаны ў Blender, у бельгійскай Digital Graphics.
Дзеля таго каб даказаць, што з дапамогай Blender можна рабіць якасную 3D-анімацыю нават у камерцыйных праектах, а таксама для пошуку недахопаў і тэставання «ў рэальных умовах», у 2005 годзе было прынята неардынарнае рашэнне: перыядычна выпускаць невялікія кароткаметражныя фільмы. Дзякуючы гэтаму, Blender стал нарошчваць не толькі функцыянальнасць, але і стабільнасць і зручнасць у карыстанні.
Elephants Dream
У верасні 2005 года некалькі самых лепшых Blender-мастакоў і распрацоўшчыкаў прыступілі да працы над кароткім фільмам, выкарыстоўваючы толькі СПЗ, у рамках праекта, вядомага як Orange Movie Project. Вынікам іх працы стаў фільм Elephants Dream, прэм’ера якога адбылася 24 сакавіка 2006 года.
Big Buck Bunny
30 мая 2008 года некалькі Blender-мастакоў і распрацоўшчыкаў прэзентавалі другі мультфильм пад назвай Big Buck Bunny.
Plumiferos
Гэта камерцыйны праект кампаніі Manos Digitales Animation Studio, створаны выключна ў Blender. Прэм’ера фільма адбылася ў лютым 2010 года ў Аргенціне. На сайце Blender можна паглядзець дэмо-ролікі. Галоўныя героі гэтага фільма — антропаморфныя гаворачыя жывёлы.
Sintel
27 верасня 2010 года выпушчаны арганізацыяй Blender Foundation. Як і ранейшыя фільмы Elephants Dream і Big Buck Bunny, Sintel створаны з дапамогай Blender. Праца над праектам пачалася ў траўні 2009. Фільм быў афіцыйна выпушчаны 27 верасня 2010 года на Кінафестывалі ў Нідэрландах. Інтэрнэт-рэліз стаў даступным для сцягвання 30 верасня 2010 года.
Tears of Steel
2 кастрычніка 2011 года пачалася праца над чацвёртым адкрытым праектам фільма пад кодавай назвай Mango, паведаміў Blender Foundation. Каманда мастакоў павінна была быць сабрана з дапамогай адкрытыга конкурсу сярод суполкі. 13 ліпеня 2012 года, з выпускам teaser’а, было аб’яўлена аб тым, што фінальнай назвай праекта будзе «Tears of Steel» .Фільм выйшаў 26 верасня 2012 года.
У адрозненні ад папярэдніх «анімацыйных фільмаў», «Tears of Steel» з’яўляецца фільмам з жывымі акторамі (і спэцэфектамі). Пры стварэнні фільма шырока ўжывалася тэхналогія захопу рухаў Motion Capture.
Caminandes
У 2013 годзе было выпушчана два кароткаметражных, але вельмі пацешных эпізоды пра ламу. У 2016 годзе выйшаў эпізод.
Cosmos Laundromat
Чарговы анімацыйны фільм ад «Blender Foundation», рэліз якога адбыўся 10 жніўня 2015 года. На гэты раз у кароткаметражным фільме дэманструюцца перавагі ўжывання новага рэндэр-рухавіка «Cycles», дзякуючы якому «кожны валасок футра авечкі рэалістычна гайдаецца ветрам», рэалістычныя эфекты тумана, аблокаў, дыма і інш.
Славацкі сельскагаспадарчы ўніверсітэт у Нітры
Славацкі сельскагаспадарчы ўніверсітэт у Нітры — славацкая дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта і з сядзібай у Нітры.
Агульная характарыстыка
У 1946 годзе Славацкая нацыянальная рада заснавала асобную ВНУ на базе кафедры лясной гаспадаркі і сельскагаспадарчага машынабудавання Славацкага тэхнічнага ўніверсітэта ў Браціславе — Каледж сельскагаспадарчага і ляснога машынабудавання ў Кошыцах, які ў 1952 годзе па рашэнні ўрада быў рэфармаваны — з двух факультэтаў былі створаны два асобныя каледжы — Каледж сельскай гаспадаркі ў Нітры і Каледж лясной гаспадаркі і дрэваапрацоўкі ў Зволене. Сельскагаспадарчы ўніверсітэт у Нітры пачаў сваю дзейнасць з двух напрамкаў — фітатэхнічнага і заатэхнічнага. У арганізацыйным складзе яго ўтварыўся факультэт аграноміі і заатэхніі. Пазней гэтыя два факультэты зліліся ў агранамічны факультэт, адначасова быў створаны новы факультэт эканомікі, які з 1997 года дзейнічае пад назвай факультэт эканомікі і менеджменту. Пасля, у 1969 годзе, быў створаны механічны факультэт, які з 2009 года функцыянуе як тэхнічны факультэт.
Лэвіўшчына
Лэвіўшчына (Ле́вівщина) — вёска ў Талалаіўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Талалаіўскай пасялковай абшчыны.
Жырблевічы
Жы́рблевічы (, Жирблевичи) — вёска ў Лагойскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Гайненскага сельсавета.
Лыпавэ (Талалаіўскі раён)
Лыпавэ (Ли́пове) — вёска ў Талалаіўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Талалаіўскай пасялковай абшчыны.
Бягун
Бягун — прозвішча.
Мыгурыў
Мыгурыў (Мигу́рів) — вёска ў Талалаіўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Талалаіўскай пасялковай абшчыны.
Вячаслаў Леанідавіч Герашчанка
Вячаслаў Герашчанка (нар., ) — беларускі футбаліст (паўабаронца) і трэнер. У цяперашні час працуе галоўным трэнерам магілёўскага «Дняпра».
Кар’ера футбаліста
Пачынаў кар’еру ў магілёўскім «Дняпры», выступаў за іншыя беларускія клубы. З 1995 года гуляў у Расіі. Другую палову сезона 2000 правёў у складзе мазырскай «Славіі», з якой стаў чэмпіёнам Беларусі. Пасля гуляў за «Уралан» і «Нафтан». Скончыў кар’еру ў Другой лізе ў складзе магілёўскага «Савіта».
У 1997—2004 гадах гуляў за нацыянальную зборную Беларусі.
Кар’ера трэнера
У 2015 годзе ўвайшоў у трэнерскі штаб «Оршы». У пачатку 2016 года стала вядома, што Герашчанка папоўніць склад новага трэнерскага штаба бабруйскай «Белшыны» ў якасці галоўнага трэнера дубля. У красавіку таго ж года, пасля зыходу з каманды Уладзіміра Яжурава, быў прызначаны выканаўцам абавязкаў галоўнага трэнера, заставаўся на гэтай пасадзе да ліпеня.
У жніўні 2016 года быў прызначаны галоўнам трэнерам «Ліды», якую прывёў да шостага месца ў Першай лізе 2016. У снежні 2016 года ўзначаліў «Гомель». Па выніках сезона 2017 каманда заняла 10-е месца ў Вышэйшай лізе з 16. У снежні 2017 года на год падоўжыў кантракт з гомельскім клубам. Аднак, пачатак новага сезона атрымаўся для «Гомеля» няўдалым (пасля васьмі тураў каманда не мела ніводнай перамогі і знаходзілася ў канцы табліцы), і ў маі 2018 года Герашчанка па пагадненні бакоў пакінуў гомельскі клуб.
У канцы 2019 года была дасягнута дамоўленасць, што Герашчанка стане новым галоўным трэнерам «Смаргоні». У студзені 2020 года афіцыйна ўзначаліў смаргонскі клуб. У сезоне 2021 «Смаргонь» далучыўлася да Вышэйшай лігі, дзе знаходзілася ў зоне вылету. У верасні 2021 года Герашчанка быў адхілеы ад пасады галоўнага трэнера і пераведзены на іншую працу ў клубе.
У студзені 2022 года ўзначаліў наваполацкі «Нафтан». Па выніках сезона 2022 вывеў каманду ў Вышэйшую лігу. У снежні 2022 года пакінуў наваполацкі клуб.
У студзені 2023 быў прызначаны галоўным трэнерам магілёўскага «Дняпра».
У студзені 2015 года атрымаў трэнерскую ліцэнзію катэгорыі PRO.
Жанай
Жанай — сяло ў Урджарскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Егінсускай сельскай акругі. Код КАТА — 636449200.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1015 чалавек (497 мужчын і 518 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 918 чалавек (461 мужчына і 457 жанчын).
Звярынічы
Звяры́нічы (, Звериничи) — вёска ў Лагойскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Гайненскага сельсавета.
Іонія
Іонія (Ἰωνία, Ionia) — вобласць Старажытнай Грэцыі на захадзе Малой Азіі, астравах Хіас і Самас. У больш шырокім значэнні, Іоніяй называлі ўсе землі населеныя элінамі-іанійцамі.
Заснаванне
Згодна традыцыі, грэкі-іанійцы перасяліліся на захад Малой Азіі з Атыкі праз 140 гадоў пасля заканчэння Траянскай вайны (прыкладна 1130 г. да н.э.). Заснаваныя імі 7 гарадоў кіраваліся першапачаткова нашчадкамі апошняга афінскага манарха Кодра, а таксама высакародных лікійцаў.
Герадот таксама лічыў жыхароў Іоніі выхадцамі з Афін і паведамляў, што ў малаазіяцкіх іанійцаў існуюць тыя ж рэлігійныя традыцыі, што і ў атычных грэкаў. Жыхары Іоніі лічылі сваё паходжанне высакародным, а таму "больш трымаліся за сваё імя". Аднак Герадот пярэчыў гэтаму, пісаў, што ў каланізацыі Іоніі прымалі ўдзел пеласгі з Пелапанеса і грэкі з розных раёнаў Эгейскага мора. Акрамя таго, іанійцы змяшаліся ў Іоніі з мясцовым насельніцтвам — карыйцамі. Гісторык спасылаецца на мілецкае паданне, паводле якога перасяленцы забілі тубыльцаў і ажаніліся на іх дочках.
У 1086 да н.э. г. да н.э. - 1075 да н.э. г. да н.э. паміж полісамі Іоніі быў заключаны Іанійскі саюз. Найбольш важную ролю першапачаткова ў ім адыгрывалі Мілет, Эфес, Прыена. Пазней ён быў пашыраны да 12 полісаў. У яго склад увайшлі Хіас, Самас, а таксама гарады, заснаваныя эалійцамі (найважнейшыя Факея і Смірна). Герадот лічыў, што традыцыя заключэння саюзаў была запазычана іанійцамі з Пелапанеса.
Археалагічныя знаходкі пакуль не пацвярджаюць старажытнагрэчаскія міфы. Знаходкі археолагаў дазваляюць казаць, што паселішчы на тэрыторыі Іоніі ўзніклі ў глыбокай старажытнасці, аднак грэчаскія калоніі былі заснаваны тут не раней за IX — VIII стст. да н.э.
Гайна (аграгарадок)
Га́йна (, Гайна) — аграгарадок у Лагойскім раёне Мінскай вобласці. Адміністрацыйны цэнтр Гайненскага сельсавета. Насельніцтва 551 чал. (2010). Знаходзіцца за 10 км ад Лагойска, за 40 км ад Мінска, за 45 км ад чыгуначнай станцыі Смалявічы.
Іонія
Росквіт
У 730 г. да н.э. Іанійскі саюз атрымаў перамогу над карыйцамі. У сярэдзіне VII ст. адбіў нашэсце кімерыйцаў, якія нанеслі больш страт суседняй Лідыі. На некаторы час грэчаскія калоніі былі засцярожаны ад палітычнага ўціску і эканамічнай канкурэнцыі з боку магутных дзяржаў Малой Азіі.
Гайна (аграгарадок)
Этымалогія
Найбольш імаверным з'яўляецца паходжанне тапоніма «Гайна» ад беларускага слова гай, менш імаверна супастаўленне з дзеясловам гаіць — абараняць. Беларуская форма Гайна перайшла ў літоўскую мову як Айна (пры такой асіміляцыі звычайна знікае пачатковае «г»), што дае падставы некаторым даследчыкам прыпісваць тапоніму літоўскае паходжанне (ад ainis — унук або ainija — патомства).
Іонія
Росквіт
У VII — V стст. да н.э. развіццё гаспадаркі і культуры ў Іоніі адбывалася хутчэй, чым у балканскай Грэцыі. З канца VII ст. да н.э. з’явіўся новы від літаратуры — лагаграфія на іанійскім дыялекце старажытнагрэчаскай мовы (Анаксімандр, Гекатэй Мілецкі, Ксенафан і інш.), які даў пачатак эліністычнай прозе, паўстала іанійская філасофія (Анаксімандр, Анаксімен, Геракліт, Фалес Мілецкі і інш.). У Іоніі былі распрацаваны новыя прыёмы архітэктуры і будаўніцтва, у тым ліку іанічны ордар. Храм Артэміды Эфескай (VI ст. да н.э.) лічыўся адным з цудаў свету.
Гайна (аграгарадок)
Вялікае Княства Літоўскае
Упершыню Гайна згадваецца гісторыкам XV ст. Янам Длугашам сярод уладанняў вялікіх князёў. Ад пачатку паселішча ўваходзіла ў склад Лагожскага княства.
Іонія
Барацьба за незалежнасць
У сярэдзіне VI ст. да н.э. Іонія трапіла ў залежнасць ад лідыйскага валадара Кроза, а пасля заваявання Лідыі Персіяй (546 г. да н.э.) — ад дзяржавы Ахеменідаў. У 499 — 494 гг. да н.э. гарады Іоніі паўсталі, аднак пацярпелі паражэнне. Тым не менш, персы былі вымушаны пайсці на істотныя саступкі. Іанійцы аказвалі дапамогу ў войнах персаў супраць скіфаў і балканскіх грэкаў. У 479 г. да н.э. іанійцы падтрымалі аб'яднаны грэчаскі флот супраць персаў і пасля перамогі атрымалі незалежнасць.
Гайна (аграгарадок)
Вялікае Княства Літоўскае
У 1514 годзе мясцовы касцёл наведаў вялікі князь Жыгімонт I Стары ў сувязі са святкаваннем перамогі над маскоўскімі захопнікамі ў Бітве пад Оршай. У 1522 годзе адкрылася манастырская школа. З 1560 года мястэчка, цэнтр Гайненскага староства. З 1565/66 гг. у Менскім павеце Менскага ваяводства.
Іонія
Барацьба за незалежнасць
Пасля заканчэння грэка-персідскіх войнаў Іонія развівалася пад моцным уплывам Афін. Аслабленне афінскай дзяржавы і ўзвышэнне Спарты, якая дамагалася дапамогі ад дзяржавы Ахеменідаў, прывяло да таго, што ў 386 г. да н.э. іанійскія полісы зноў апынуліся пад персідскім кантролем. У 334 г. да н.э. яны ўвайшлі ў склад Македоніі. У 133 г. да н.э. Іонія была далучана да Рымскай дзяржавы.
Гайна (аграгарадок)
Пад уладай Расійскай імперыі
У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай у 1793 годзе апынулася ў складзе Расійскай імперыі; у Докшыцкім, з 1796 Барысаўскім паветах.
У 1863 годзе адкрылася народнае вучылішча. У 1867 годзе пасля здушэнні нацыянальна-вызваленчага паўстання расійскія ўлады гвалтоўна перарабілі касцёл на праваслаўную царкву. У 1891 годзе пачалі працаваць мукамольнае і крупяное прадпрыемствы.
Найноўшы час
З 20 жніўня 1924 года цэнтр аднайменнага сельсавета Лагойскага раёна. У 2010-я цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Лагаза.
Інфраструктура
У Гайне працуюць сярэдняя школа, дзіцячы садок, бальніца, бібліятэка, дом культуры.
Паноры (Талалаіўскі раён)
Пано́ры (Поно́ри) — вёска ў Талалаіўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Талалаіўскай пасялковай абшчыны.
Барадзіно (Тарутынскі раён)
Барадзіно (Бородіно́) — пасёлак гарадскога тыпу ў Тарутынскім раёне Адэскай вобласці Украіны. Заснаваны ў пачатку ХІХ ст. нямецкімі каланістамі. Названа ў гонар Барадзінскай бітвы.
Спіс рэпрэсаваных Бешанковіцкага раёна
У гэты спісе пералік асоб Бешанковіцкага раёна, якія сталі ахвярамі неабгрунтаваных прыцягненняў да крымінальнай адказнасці за дзяржаўныя (г.зв. «контррэвалюцыйныя») злачынствы, або былі накіраваныя на спецпасяленні за межы БССР судовымі або пазасудовымі органамі па палітычных, сацыяльных, нацыянальных, рэлігійных і іншых матывах у часы БССР
Дакладную лічбу рэпрэсаваных, як і падрабязныя сведчанні савецкіх злачынстваў, у наш час высветліць немагчыма з тае прычыны, што архівы КДБ дагэтуль закрытыя для даследчыкаў.
Прагрэс (Мэнскі раён)
Прагрэс (Прогрес) — пасёлак у Мэнскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Мэнскай гарадской абшчыны.
Елтай (Усходне-Казахстанская вобласць)
Елтай — сяло ў Урджарскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр і адзіны населены пункт Елтайскай сельскай акругі. Код КАТА — 636451100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 2507 чалавек (1301 мужчына і 1206 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 1753 чалавекі (896 мужчын і 857 жанчын).
Скараходавэ (Талалаіўскі раён)
Скараходавэ (Скорохо́дове) — вёска ў Талалаіўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Талалаіўскай пасялковай абшчыны.
Аўстралія (кантынент)
Аўстра́лія (ад australis — «паўднёвы») — самы маленькі мацярык Зямлі, плошча 7,7 млн. км². Увесь мацярык займае адна краіна — Аўстралійскі Саюз.
Этымалогія
Назва ”Аўстралія” (Australia, у аўстралійскай англійскай мове паходзіць ад austrālis (”паўднёвы”). Легенды пра Невядомую Паўднёвую зямлю (Terra Australis Incognita) - ”невядомай зямлі на поўдні” - усходзяць да часоў рымскай імперыі. Першыя два стагоддзі пасля адкрыцця новы мацярык насіў назву "Новая Галандыя". Назва «Australia» стала папулярнай пасля публікацыі ў 1814 годзе ”Падарожжа ў Terra Australis” капітала Мэцью Фліндэрса, які лічыў такую форму лагічнай, мілагучнай і дапасавальнай да астатніх мацерыкоў. У 1817 годзе Лаклан Макуоры рэкамендаваў Міністэрству па справах калоній Брытанскай імперыі афіцыйна прыняць назву "Аўстралія" . У 1824 годзе Брытанскае адміралцейства канчаткова зацвердзіла гэтую назву кантынента.
Геаграфічнае становішча
Мацярык Аўстралія размешчаны ў цэнтры так званага акіянічнага паўшар'я Зямлі, цалкам ляжыць у Паўднёвым і ва Усходнім паўшар'ях. Паўднёвы тропік перасякае Аўстралію амаль пасярэдзіне. Гэта адасоблены мацярык, аддалены ад іншых кантынентаў. Абрысы яго простыя, берагі парэзаныя слаба, вылучаюцца залівы (Вялікі Аўстралійскі і Карпентарыя), паўвостраў Кейп-Ёрк; самы вялікі востраў — Тасманія. Ля паўночна-ўсходніх берагоў працягнуўся Вялікі Бар'ерны рыф.