cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Фінал Players Tour Championship 2015/2016 (снукер)
Брэйкі, вышэйшыя за 50 ачкоў
Лідарам па колькасці соценных серый стаў фіналіст Рыкі Уолдэн з пяцю сэнчуры-брэйкамі. Ён жа стаў і лідарам па колькасці серый «50+» з 21-м брэйкам, а пераможца Марк Ален і паўфіналісты Шон Мёрфі і Бары Хокінс выканалі 16, 11 і 10 паўсоценных брэйкаў адпаведна. У матчы 1/8 фіналу супраць Майкла Уайта Дзін Цзюньхуэй здзейсніў брэйк у 143 ачкі, які стаў найвышэйшым на турніры.
Ніжэй прадстаўлены ўдзельнікі, упарадкаваныя па іх найвышэйшай серыі на турніры. Насупраць пералічаны ўсе соценныя і паўсоценныя брэйкі кожнага гульца.
Змены ў рэйтынгу
У табліцы прадстаўлены змены ў сусветным рэйтынгу ў рамках топ-64 пад дзеяннем вынікаў Гранд-фіналу PTC 2016.
Тарнаў Апольскі (гміна)
Та́рнаў Апо́льскі (Tarnów Opolski) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Апольскага павета Апольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Тарнаве Апольскім. Плошча гміны складае 81,6 км². Станам на 2005 год у гміне Тарнаў Апольскі пражывалі 9 993 чалавек, шчыльнасць — 122,5 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 8 салецтваў.
Хірасіма, любоў мая
«Хірасіма, любоў мая» (Hiroshima mon amour, 二十四時間の情事) — першы гульнявы фільм Алена Рэнэ па сцэнары французскай пісьменніцы Маргерыт Дзюрас (1959). У фільме не гучаць імёны галоўных герояў, толькі ў самым канцы яны даюць імёны адзін аднаму — назвы гарадоў, адкуль яны родам. Яна называе яго Хірасіма, ён яе — Невер.
Сюжэт
Пасляваенная Японія, Хірасіма. У страшных абставінах сустракаюцца двое. Яна — французская актрыса, што збіраецца вылятаць у Парыж, але затрымалася ў Хірасіме на здымках нейкага кіно. Ён — японскі архітэктар, які пазнаёміўся з замежнай прыгажуняй у бары.
Хуткае, мімалётнае каханне ўзнікае паміж гэтымі людзьмі. Але пры гэтым як ён, так і яна трымаюць у галаве сваё мінулае. Ён памятае пра тое, як праз ядзерны ўдар не стала ні яго горада, ні яго сям’і. Яна — як страціла каханага, акупанта, якога забілі з засады, і была дужа шчаслівая, калі ядзерны ўдар па Хірасіме спыніў вайну. Але ж такое трагічнае мінулае не перашкода для моцнага кахання.
Paxillosida
Paxillosida — атрад марскіх зорак, сястрынская група па адносінах да Asterina.
Біялагічнае апісанне
Насельнікі глейкіх і пяшчаных грунтоў. Дарослыя асобіны пазбаўленыя анусу, прамяні нясуць краявыя пласцінкі і паксілы. Амбулакральныя ножкі без прысосак, педыцелярыі сядзячыя. У ходзе развіцця біпінарыя развіваецца ў маладую асобіну, абыходзячы стадыю брахіялярыі.
Павел Аляксандравіч
Вялікі князь Павел Аляксандравіч (, Царскае Сяло, блізу Санкт-Пецярбурга — 30 студзеня 1919, Петраград) — шосты сын імператара Аляксандра II і яго жонкі імператрыцы Марыі Аляксандраўны; генерал-ад'ютант, генерал ад кавалерыі.
Сан-Маўра-ла-Брука
Сан-Маўра-ла-Брука (San Mauro la Bruca) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Кампанія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Салерна.
Насельніцтва складае 789 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 43 чал./км². Займае плошчу 18 км². Паштовы індэкс — 84070. Тэлефонны код — 0974.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Sant'Eufemia V. & M.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Моцныя спіртныя напоі
Моцныя спіртныя напоі — спіртныя напоі з параўнальна высокім утрыманнем алкаголю, асновай якіх, як правіла, з'яўляецца дыстылят або бідыстылят (атрымліваецца метадам перагонкі) або рэктыфікат (які атрымліваецца метадам рэктыфікацыі) зброджанага сусла.
Як правіла, моцнымі спіртнымі напоямі лічацца напоі з утрыманнем алкаголю не менш за 20% аб'ёму гатовай прадукцыі. Ніжняя мяжа ўтрымання алкаголю для моцных спіртных напояў дакладна не вызначана, і можа вагацца ў залежнасці ад нормаў асобна ўзятай краіны.
Да моцных спіртных напояў не адносяць алкагольныя напоі атрыманыя метадам ферментацыі: піва, віно, сідр.
Берлінскі ўніверсітэт імя Гумбальта
Берлінскі ўніверсітэт імя Гумбальта (Humboldt-Universität zu Berlin, скар. HU Berlin, Alma Mater Berolinensis) — найстарэйшы з чатырох універсітэтаў Берліна. Заснаваны 16 жніўня 1809 года па ініцыятыве Вільгельма фон Гумбальта. У 1828 годзе атрымаў назву Універсітэт Фрыдрыха Вільгельма ў гонар прускага караля Фрыдрыха Вільгельма III, у валадаранне якога быў заснаваны; у 1949 годзе пераназваны ў гонар братоў Гумбальтаў.
Канстанцін Мікалаевіч Полазаў
Канстанцін Мікалаевіч По́лазаў (,  — ) — удзельнік Вялікай Айчыннай Вайны, Герой Савецкага Саюза (1945).
Берлінскі ўніверсітэт імя Гумбальта
Заняткі ва ўніверсітэце пачаліся ў 1810 годзе, на той момант было залічана 256 студэнтаў. У 2008 годзе іх было 34 612.
Канстанцін Мікалаевіч Полазаў
Біяграфія
К. М. Полазаў нарадзіўся ў віцебску. атрымаў пачатковую адукацыю, працаваў слесарам. У Чырвонай Арміі з 1936 г. Скончыў курсы малодшых лейтэнантаў (1939).
Берлінскі ўніверсітэт імя Гумбальта
У XIX стагоддзі ўніверсітэт быў адным з найбуйнейшых еўрапейскіх навуковых цэнтраў.
Канстанцін Мікалаевіч Полазаў
Біяграфія
У Вялікую Айчынную вайну з 1941 г. на Цэнтральным, Сцяпным і 1-м Украінскім франтах. Удзельнік Львоўска-Сандамірскай, Пражскай і Берлінскай аперацый. Камандзір роты аўтаматчыкаў старшы лейтэнант К. М. Полазаў вызначыўся ў жніўні 1944 г. у баях за горад Самбар (Украіна), дзе рота на чале з ім уварвалася ў горад і вяла бой з ворагам да падыходу асноўных сіл брыгады. Званне Героя Савецкага Саюза прысвоена 10.04.1945 г.
Берлінскі ўніверсітэт імя Гумбальта
Гісторыя
Выкладанне вялося на юрыдычным, медыцынскім, філасофскім і тэалагічным факультэтах. Прыродазнаўчыя навукі былі ў той час часткай факультэта філасофіі. Першым рэктарам стаў Тэадор Шмальц.
Канстанцін Мікалаевіч Полазаў
Біяграфія
Пасля вайны жыў у вёсцы Буявіна Калінінскага раёна Калінінскай (цяпер Цвярской) вобласці, да 1969 г. працаваў у калгасе.
Берлінскі ўніверсітэт імя Гумбальта
Гісторыя
Ініцыятыва па заснаванні ўніверсітэта зыходзіла ад найвядомых вучоных таго часу, першым чынам ад філосафа Іагана Готліба Фіхтэ і тэолага Фрыдрыха Шлеермахера.
Пад уплывам ідэй Шлеермахера дыпламат і мовазнавец Вільгельм фон Гумбальт распрацаваў канцэпцыю ўніверсітэта. З лютага 1809 года Гумбальт на працягу года быў начальнікам аддзела адукацыі ў Міністэрстве ўнутраных спраў. Яго мэтай было ўвядзенне новай сістэмы адукацыі. Асноўным пастулатам яго канцэпцыі была цесная сувязь навучання і даследчай працы.
Першымі прафесарамі ўніверсітэта, якія падзялялі ідэі Гумбальта сталі Аўгуст Бек (філалогія), Альбрэхт Тэр (сельская гаспадарка), Карл Фрыдрых фон Савіньі (юрыспрудэнцыя), Крыстаф Вільгельм Хуфеланд (медыцына) і Карл Рытэр (геаграфія).
Універсітэт атрымаў у сваё распараджэнне пустуючы палац прынца Генрыха Прускага, пабудаваны ў 1748—1766 гадах. Шматкроць перабудаваны з тых часоў будынак і сёння з'яўляецца галоўным корпусам універсітэта.
Нягледзячы на перавагу традыцыйных прадметаў: археалогіі, філалогіі, гісторыі, медыцыны і тэалогіі, ва ўніверсітэце развіваліся і шматлікія новыя навуковыя кірункі ў вобласці прыродазнаўчых навук. Гэтым яны былі абавязаны, першым чынам, Аляксандру фон Гумбальту, брату заснавальніка ўніверсітэта. У другой палове XIX стагоддзя пачалося стварэнне сучасных даследчых і навучальных устаноў. Такія вядомыя даследчыкі як: хімік Аўгуст Вільгельм фон Гофман, фізікі Герман фон Гельмгольц, матэматыкі Эрнст Эдуард Кумер, Леапольд Кронекер, Карл Веерштрас; урачы Іаган Петэр Мюлер, Альбрэхт фон Грэфэ, Рудольф Вірхаў і Роберт Кох спрыялі навуковай славе ўніверсітэта далёка па-за межамі Германіі.
У горадзе ўзнікалі і іншыя, якія адносіліся да ўніверсітэта ўстановы.
У 1810 годзе з'явілася медыцынска-хірургічная ўніверсітэцкая клініка, затым у 1816 годзе радзільня, якая стала ў 1882 годзе першай жаночай клінікай. У 1910 годзе Фрыдрых I распарадзіўся пабудаваць перад гарадской брамай бальніцу для хворых чумой, якая стала ў 1927 годзе хірургічнай універсітэцкай клінікай.
Часы нацыянал-сацыялізму пачаліся ў Берлінскім універсітэце з дыфамацыі вучоных і студэнтаў яўрэйскага паходжання. Лекцыі прафесараў-яўрэяў байкатаваліся, да слухачоў ужывалі фізічны гвалт. Пераследваліся і непажаданыя рэжыму прафесара. Удзел супрацоўнікаў і навучэнцаў універсітэта ў спаленні кніг 10 мая 1933 года стала ганьбой для ўніверсітэта. У наступныя гады нацыянал-сацыялістамі была звольнена трэць супрацоўнікаў, шматлікія вучоныя і студэнты назаўжды развіталіся з універсітэтам, які быў калісьці цэнтрам гуманістычнай думкі.
У студзені 1946 года ўніверсітэт ізноў адкрыўся. Заняткі вяліся толькі на сямі факультэтах у часткова разбураных вайной будынках, затым адкрыліся эканамічны і педагагічны факультэты. У 1948 годзе ў Заходнім Берліне ўзнік Свабодны ўніверсітэт Берліна, у якім вучыліся студэнты Берлінскага ўніверсітэта, незадаволеныя савецкім рэжымам.
У 1949 годзе Берлінскі ўніверсітэт стаў насіць імя Берлінскі ўніверсітэт імя Гумбальта. У гэтым самым вялікім універсітэце ГДР навучалася да 1990 года амаль 150 тысяч студэнтаў. У ім выкладалі сусветна вядомыя вучоныя.
Пасля аб'яднання Германіі ў Берліне існавала 4 універсітэта. Была праведзена рэформа і пераарыентацыя ўніверсітэта.
З 1994 года ва ўніверсітэце існуе адзінаццаць факультэтаў і некалькі міждысцыплінарных цэнтраў і інстытутаў. Навучанне ва ўніверсітэце стала прэстыжным, так, напрыклад, у зімовым семестры колькасць абітурыентаў склала 25 750 чалавек на 3 455 навучальных месцаў. Навучальныя карпусы знаходзяцца ў цэнтры Берліна, у Адлерсгофе і ў паўночнай частцы Берліна. 14% студэнтаў складаюць замежныя студэнты з больш чым 100 краін. Кошт навучання ў зімовым семестры 2008—2009 года склаў 242,68 еўра, уключаючы праязны квіток.
З 2006 года ўніверсітэт пачаў он-лайнавы прыём аплікацыйных форм на навучанне.
Універсітэт падтрымлівае партнёрскія адносіны з больш чым 170 навуковымі ўстановамі па ўсім свеце.
Байгекум
Байгекум — сяло ў Чыілійскім раёне Кызылардзінскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр і адзіны населены пункт Байгекумскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 27 км на паўночны захад ад раённага цэнтра, сяла Шыелі. Код КАТА — 435237100.
Падкумак
Падку́мак (Подку́мок)  — рака ў Расіі, на Паўночным Каўказе, у Карачаева-Чаркесіі і Стаўрапольскім краі, правы прыток ракі Кума (басейн Каспійскага мора).
Даўжыня ракі 160  км. Плошча вадазбору 2220 км². Сярэдні расход вады каля 8 м³/с. Выток ракі знаходзіцца на тэрыторыі Карачаева-Чаркесіі. Упадае ў Куму ў напрамку на поўнач ад горада Георгіеўск.
На рацэ гарады Кіславодск, Есентукі, Пяцігорск, Георгіеўск і шэраг іншых населеных пунктаў.
Калгурлі
Калгурлі (Kalgoorlie) — горад на тэрыторыі аўстралійскага штата Заходняя Аўстралія, размешчаны прыкладна за 595 км ад горада Перт. Заснаваны ў 1893 годзе падчас залатой ліхаманкі ў рэгіёне. Буйны цэнтр здабычы золата. Калгурлі афіцыйна атрымаў статус горада пасля зліцця ў 1989 годзе аднайменнага населенага пункта і графства Боўлдэр.
IC 2412
IC 2412 — галактыка тыпу * (зорка) ў сузор’і Рак.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Лаклан
Ла́клан (Lachlan River) — рака ў паўднёва-ўсходняй частцы Аўстраліі, у штаце Новы Паўднёвы Уэльс, правы прыток ракі Марамбіджы (басейн ракі Мурэй).
Даўжыня ракі каля 1500 км (1339 км). Плошча вадазбору каля 85 000 (84 690 ) км². Сярэдні расход вады 42 м³/с. Рака бярэ пачатак на заходніх схілах Вялікага Водападзельнага хрыбта, за 13 км ад горада Ганінг. Ніжняе цячэнне па раўніннай мясцовасці Упадае ў раку Марамбіджы за 210 км ад яе вусця.
Рака перасыхае ў засушлівы перыяд. Сцёк зарэгуляваны сістэмай вадасховішчаў. Суднаходная ў ніжнім цячэнні ў перыяд летніх дажджоў.
Упершыню даследаваная ў 1815 годзе Д. Эвансам (Sir (George) De Lacy Evans) і названая ў гонар пятага губернатара Новага Паўднёвага Уэльса Лаклана Макуоры (Lachlan Macquarie).
Тарноўка (гміна)
Тарно́ўка (Tarnówka) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Златоўскага павета Велікапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Тарноўцы. Плошча гміны складае 132,23 км². Станам на 2004 год у гміне Тарноўка пражывалі 3071 чалавек, шчыльнасць — 23,2 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 11 салецтваў.
Фёдар Данілавіч Клімчук
Фё́дар Дані́лавіч Клімчу́к (, в. Сіманавічы, цяпер, Брэсцкая вобласць — , Мінск ) — беларускі мовазнаўца-дыялектолаг, гісторык.
Біяграфія
З 1964 па 1967 год завочна навучаўся на гістарычным факультэце Мінскага дзяржаўнага педагагічнага інстытута імя М. Горкага. У 1957 годзе пачаў навуковую працу: збіраў дыялектны, фальклорны і этнаграфічны матэрыял. У 1962 годзе пазнаёміўся і пачаў супрацоўнічаць з мовазнаўцам Мікітам Талстым (праўнукам Льва Талстога).
У 1968 годзе паступіў у аспірантуру пры Інстытуце мовазнаўства імя Якуба Коласа АН БССР, якую скончыў у 1971 годзе, як малодшы навуковы супрацоўнік пачаў працаваць у сектары дыялекталогіі гэтага ж інстытута. З 1981 года старшы навуковы супрацоўнік. У 1973 годзе абараніў кандыдацкую дысертацыю на тэму «Да лінгвагеаграфіі Заходняга Палесся».
Памёр года на 84-м годзе жыцця пасля хваробы. Пахаваны 24 кастрычніка на Заходніх могілках Мінска. На надмагільным помніку з тыльнага боку змешчана выява Клімчука маладым і ягоны верш, напісаны на родным дыялекце.
Дзейнасць
Працуючы ў школе, пачаў запісваць дыялекты і песні родных мясцін.
Аўтар больш як 200 навуковых прац. Асноўныя кірункі навуковае дзейнасці: дыялекталогія, лінгвагеаграфія, лексікаграфія, тапаніміка, глотагенез, этнагенез, міжмоўныя і міжэтнічныя кантакты, сацыялінгвістыка, фальклор, этнаграфія, этналінгвістыка.
Быў старшынёй грамадскага аб’яднання «Заходнепалескае навукова-краязнаўчае таварыства „Загароддзе“». Выдаў пераклад «Новага Запавету» на заходнепалескі дыялект.
Прэміі і ўзнагароды
У 2000 годзе ў складзе аўтарскага калектыву атрымаў Дзяржаўную прэмію Рэспублікі Беларусь у галіне гуманітарных і сацыяльных навук за цыкл прац «Лексічны атлас беларускіх народных гаворак» у 5-ці тамах.
Бібліяграфія
=== Навуковыя працы ===
Міхаэль Штыфель
Міхаэль Штыфель (ням.: Michael Stifel, каля 1487,  —, ) — нямецкі матэматык, адзін з вынаходнікаў лагарыфмаў, актыўны дзеяч пратэстанцкай Рэфармацыі.
Біяграфія
Штыфель вырас у багатай сям’і. Ён вучыўся ў Вітэнбергскім універсітэце, дзе атрымаў званне магістра. У 1511 годзе Штыфель пастрыгся ў манахі, пражываў у аўгустынскім Эслінгенскім манастыры. Неўзабаве пачалася Рэфармацыя, і Штыфель стаў на бок Лютэра. Яго паэма Von der christfermigen rechtgegründeten leer Doctoris Martini Lutheri (1522) выклікала скандал, і Штыфель вымушаны быў бегчы ў Франкфурт-на-Майне. Лютэр дапамог яму ўладкавацца пастарам.
У гэты перыяд Штыфель заняўся нумаралагічным даследаваннем Бібліі, спрабуючы знайсці ў ёй утоены лікавы сэнс. У яго кнізе «Пра канец свету» ён заявіў, што імя незадоўга да таго памерлага рымскага Папы Льва X (LEO DECIMVS) супадае з Лікам Звера, і таму канец свету надыдзе 19 кастрычніка 1533 года а 8-й гадзіне раніцы. Калі яго прадказанне не спраўдзілася, яго арыштавалі і заключылі на 4 тыдні ў турму. У далейшым ён не спрабаваў рабіць якія-небудзь прадказанні.
З 1535 па 1547 год Штыфель быў пратэстанцкім пастарам у Хольцдорфе. Да гэтага перыяду адносяцца яго галоўныя працы ў галіне матэматыкі. Затым пачалася Шмалькальдэнская вайна, і Штыфелю зноў прыйшлося бегчы (у Кёнігсберг). У 1559 годзе ён пераехаў у Ену, дзе стаў першым прафесарам матэматыкі ва ўніверсітэце горада.
Навуковая дзейнасць
Штыфель пакінуў прыкметны след у развіцці алгебры. У яго галоўнай працы Arithmetica integra (Нюрнберг, 1544) ён даў змястоўную тэорыю адмоўных лікаў, узвядзення ў ступень, розных прагрэсій і іншых паслядоўнасцяў. Штыфель упершыню выкарыстаў паняцці «корань» і «паказчык ступені» (лац. exponens), прычым падрабязна аналізаваў і цэлыя, і дробавыя паказчыкі. Апублікаваў правіла ўтварэння бінаміальных каэфіцыентаў і склаў іх табліцы да 18-й ступені. Штыфель перапрацаваў (фактычна напісаў нанова) кнігу алгебраіста (касіста) Крыстафа Рудольфа, і скарыстаныя там сучасныя пазначэнні арыфметычных аперацый з гэтага моманту ўкараніліся ў матэматыцы (1553).
Лідзія Сенічар
Лідзія Сенічар (Лидија (Лазовић) Сеничар; нар., Бялград) — сербская мастацтвазнаўца, куратар, селектар і культурны дзеяч.
З’яўляецца рэдактарам мастацкіх праграм Дзіцячага культурнага цэнтра Бялград, дзе яна таксама арганізуе Міжнародны мастацкі конкурс «Радасць Еўропы». З’яўляецца аўтарам праектаў «Даследчы архіў дзіцячай творчасці», «Сталенне» і іншых.
Адукацыя
У Бялградзе Лідзія Сенічар скончыла пачатковую школу і Дванаццатую бялградскую гімназію, культурна-лінгвістычную, у напрамку — инокорреспондент супрацоўнік. Скончыла ў 1999 годзе гісторыю мастацтваў на факультэце філасофіі, Бялградскага ўніверсітэта, на Кафедры для нацыянальную гісторыю мастацтваў новага стагоддзя, з тэмай «Каранацыя Багародзіцы як іканаграфічных тэма ў мастацтве сербскага барока», за які атрымала высокую ацэнку.
У арганізацыі Міністэрства культуры і інфармацыі Рэспублікі Сербія, удзельнічала ў семінарах музеялогіі. Атрымала званне куратара ў 2006 годзе.
Кар’ера
Сенічар пісала аб сцэне сучаснага мастацтва ў Бялградзе ў рэдакцыі газеты «Экспрэс палітыка» (серб. Експрес политика, 2001—2002). У 2004 годзе працавала ў мастацкай групе ФІА каардынатарам наведвання музеяў і суарганізатарам праекта «Публикум календар 2005 Феномeн: karlssonwilker».
У 2005 годзе працавала куратарам-стажорам у Музеі прыкладнога мастацтва ў Белградзе, у Аддзеле па сувязях з грамадскасцю і супрацоўнікам Аддзела адукацыі.
Працуе ў Дзіцячым культурным цэнтры Бялград з 2010 года ў якасці галоўнага рэдактара Галерэі, дзе распрацоўвае і рэалізуе выставачную і адукацыйную праграму Галерэі (каля 25 выстаў у год), прасоўваючы мастацкую творчасць дзяцей і прыўносячы мастацтва дзецям і моладзі. З 2012 года з’яўляецца рэдактарам мастацкіх праграм Дзіцячага культурнага цэнтра Бялград.
У яе рэдактарскую дзейнасць уваходзяць такія праекты, як Міжнародны мастацкі конкурс «Радасць Еўропы»; «Міры і героі» — прысвечаны сербскаму лялечнаму тэатру і дзіцячаму тэатру; «Твой чароўны свет» з Інстытутам Гётэ; Конкурс імя Багаміла Карлаурыса за выдатныя вынікі і асаблівы ўклад у галіне мастацкай адукацыі і выхавання дзяцей і моладзі; «Мудрасць пачуццяў — дзіцячае мастацтва», выстава студэнтаў Факультэта прыгожых мастацтваў, Бялградскага ўніверсітэта і Факультэта прыкладнога мастацтва і дызайну ў рамках прадмета «Методыка выяўленчага выхавання і адукацыі» (Метадычная практыка ў дашкольных, пачатковых і сярэдніх школах), школы — прафесійна-тэхнічныя вучылішчы, гімназіі і мастацкія вучылішчы, школы для дзяцей з абмежаванымі магчымасцямі, дамы для дзяцей без апекі бацькоў; Традыцыйны пано «Педагогіка выяўленчага мастацтва — актуальныя праблемы, дылемы і перспектывы»; праект «Легa — сучасная цацка» і інш.
Сенiчар з’яўляецца рэцэнзентам падручнікаў выяўленчага мастацтва для пятага і шостага класаў пачатковай школы ў выдавецтве «Клет». З’яўляецца супрацоўнікам Музея прыкладнога мастацтва ў Бялградзе ў рамках Дзіцячага кастрычніцкага салона.
Саламанка (правінцыя)
Саламанка (Salamanca) — правінцыя на захадзе Іспаніі, у складзе аўтаномнай супольнасці Кастылія і Леон. Адміністрацыйны цэнтр — Саламанка. Тэрыторыя — 12 349 км² (16-е месца сярод правінцый краіны). Насельніцтва — 352,4 тыс. (38-е месца; дадзеныя 2005 г.).
Рымараўшчына
Ры́мараўшчына (, Рыморовщина) — вёска ў Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Більдзюгскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Новы Пагост Дзісенскага павета, а з 1926 года ў Браслаўскім павеце Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Архітэктура Латвіі
У 1 тысячагоддзі да н.э. на тэрыторыі Латвіі будавалі ўмацаваныя паселішчы родавых абшчын, т.зв. пілскалны, у 1-м тысячагоддзі н.э. — неўмацаваныя паселішчы (крэпасці-сховішчы), абкружаныя валамі з плятнём і частаколам наверсе. Да канца 12 ст. пераважалі пабудовы з дрэва. У канцы XII—XV стст. пераважала будаўніцтва мураваных абарончых і культавых будынкаў у раманскім стылі, найбольш старажытныя з мясцовыя вапняку.
У XIII—XIV стст. склаліся асноўныя тыпы рыцарскіх замкаў: вежа-данжон (Турайдскі замак у Сігулдзе, пачатак XIII ст.; замак у, сярэдзіна XIV ст.), канвенцкі дом (замкі ў , 1290; у Рызе, 1330—1515), замак т.зв. нерэгулярнага тыпу, канфігурацыя умацаванняў якога імітавала схілы замкавага узгорка (, закладзены ў пачатку XIII ст.). Часта замкі станавіліся цэнтрамі гарадоў.
Адкрыты чэмпіянат Уэльса па снукеры 2011
Адкрыты чэмпіянат Уэльса 2011 (Welsh Open 2011, таксама вядомы як Wyldecrest Park Homes Welsh Open 2011 — ад назвы спонсара) — прафесійны рэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 14 па 20 лютага 2011 года на арэне Ньюпарт Цэнтр, у Ньюпарце, Уэльс. Турнір стаў дваццатым розыгрышам адкрытага чэмпіянату Уэльса, які праводзіцца штогод з 1992 году. Кампанія Wyldecrest Park Homes упершыню спансавала турнір. Прызавы фонд чэмпіянату склаў £201,500 (на £24,000 менш, чым у мінулым годзе), з якіх £30,000 атрымаў пераможца.
Архітэктура Латвіі
З сярэдзіны 1950-х гг. будаўніцтва вядзецца пераважна паводле тыпавых праектаў з цэглы ці зборнага жалезабетону. Будынкі жылых кварталаў групуюцца ў гармоніі з наваколлем, з цэнтрамі транспартнага і бытавога абслугоўвання (жылыя раёны Агенскалнскія Сосны, 1958—1962, арх. М. Рандэль; Пурвунемэ, з 1964, арх. С. Алкснэ, Э. Драндэ ў Рызе, і інш.). Для грамадскіх будынкаў характэрны строгая планіроўка, выразнасць канструкцый (санаторый у Яўнкемеры, 1967, арх. А. Рэйнфельд і інш.), стрыманая па колеры аддзелка інтэр'ераў ( ў, 1959—1960, арх. М. Гелзіс і А. Вецсіліс), выкарыстанне на фасадах абліцоўкі з металу і пластыкаў. Найбольш значныя збудаванні 1970—1990-х гг.: (1976, арх., Х. Кандэр, І. Якабсан),  (1974, арх. Л. Іваноў, В. Ермалаеў), жылыя раёны  і  (1980—1990-я гг.) — усе ў Рызе, Дом культуры «Юрас варты» ў Вэнтспілсе (1977, арх. В. Вавулс, А. Дамброўскі) і інш. У 1945 годзе заснаваны Саюз архітэктараў Латвіі.
Адкрыты чэмпіянат Уэльса па снукеры 2011
Пераможцам турніру стаў Джон Хігінс з Шатландыі, які перайграў на свяім шляху да тытула Джэка Лісоўскі (4:3), Дэйва Харальда (4:1), Мэцью Стывенса ў чвэрцьфінале (5:3), Алістэра Картэра ў паўфінальным матчы (6:2) і свайго суайчынніка Стывена Магуайра ў фінальным паядынку (9:6). Такім чынам, 35-гадовы шатландзец выйграў свой другі запар і трэці ў кар'еры тытул адкрытага чэмпіянату Уэльса, зраўняўшыся па колькасці перамог з рэкардсменам Стывенам Хендры, 23-ці рэйтынгавы тытул у кар'еры, а таксама трэці прафесійны турнір у сезоне (пасля чэмпіянату Рура і чэмпіянату Вялікабрытаніі).
Прызавыя грошы
У 2011 годзе спонсарам адкрытага чэмпіянату Уэльса стала кампанія Wyldecrest Park Homes. Прызавы фонд панізіўся ў параўнанні з папярэднім розыгрышам на £23,200, склаўшы £201,500. Таксама на £5,000 знізіліся і прызавыя пераможцы, якія склалі ўжо £30,000.
Закаўказская Сацыялістычная Федэратыўная Савецкая Рэспубліка
Закаўказская Сацыялісты́чная Федэратыўная Саве́цкая Рэспу́бліка, Закаўказская СФСР — адна з рэспублік Саюза Савецкіх Сацыялістычных Рэспублік. Існавала ў 1922—1936 гадах.
Аляксей Генадзьевіч Нячаеў
Аляксе́й Гена́дзьевіч Няча́еў (Алексей Геннадьевич Нечаев; нар., Масква, РСФСР, СССР) — расійскі прадпрымальнік і палітычны дзеяч, прэзідэнт расійскай касметычнай кампаніі «Faberlic», член Агульнарасійскага Народного Фронту, старшыня палітычнай партыі «Новыя людзі» з 8 жніўня 2020 года.
Заслужаны інжынер сельскай гаспадаркі Беларускай ССР
Заслужаны інжынер сельскай гаспадаркі Беларускай ССР — ганаровае званне, якое прысвойвалася высокакваліфікаваным інжынерам калгасаў, саўгасаў, міжгаспадарчых аб’яднанняў, прадпрыемстваў і арганізацый сельгастэхнікі і воднай гаспадаркі, навукова-даследчых устаноў і праектных інстытутаў, канструктарскіх бюро, доследных станцый, эксперыментальных баз, навучальных гаспадарак, сельскагаспадарчых органаў, што бездакорна працавалі па спецыяльнасці ў сельскай гаспадарцы не менш як 10 гадоў, мелі вялікія заслугі ў механізацыі сельскагаспадарчай вытворчасці, укараненні перадавых метадаў працы, навукова-тэхнічных дасягненняў, павышэнні эфектыўнасці выкарыстання сельскагаспадарчай тэхнікі і актыўна ўдзельнічалі ў грамадскім жыцці.
Устаноўлена Указам Прэзідыума Вярх. Савета БССР ад 1 лютага 1978 года, прысвойвалася Прэзідыумам Вярхоўнага Савета БССР. Існавала да 1988 года.
Крын Антанеску
Крын Антанеску (Crin Antonescu; нар. ) — румынскі дзяржаўны і палітычны дзеяч, старшыня Нацыянальнай ліберальнай партыі Румыніі, старшыня Сената Румыніі.
Біяграфія
Скончыў гістарычны факультэт Бухарэсцкага ўніверсітэта ў 1985 годзе, пасля чаго працаваў настаўнікам гісторыі. З 1989 па 1990 год быў куратарам Тулчынскага музея гісторыі і археалогіі.
З 1996 па 2008 год з'яўляўся членам Палаты дэпутатаў Румыніі. На парламенцкіх выбарах 2008 года Крын Антанеску быў абраны сенатарам Румыніі ад Бухарэста. 16 снежня 2008 года стаў віцэ-старшынёй Сената Румыніі, сышоў з пасады 30 жніўня 2009 года. Крын Антанеску ўдзельнічаў у прэзідэнцкіх выбарах 2009 года, заняў трэцяе месца з вынікам у 20,02 %. У другім туры падтрымаў кандыдата ад Сацыял-дэмакратычнай партыі Мірчу Джаанэ.
5 лютага 2011 года, Нацыянал-ліберальная партыя Румыніі ўтварыла кааліцыю з сацыял-дэмакратамі і кансерватарамі, у маі 2012 года лідар сацыял-дэмакратаў Віктар Понта быў абраны прэм'ер-міністрам Румыніі.
3 ліпеня 2012 года Крын Антанеску быў абраны старшынёй Сената Румыніі. 6 ліпеня 2012 года парламент Румыніі вынес прэзідэнту Румыніі Траяну Бэсеску імпічмент. Тады ж Крын Антанеску стаў выконваючым абавязкі Прэзідэнта Румыніі. 21 жніўня Канстытуцыйны суд Румыніі прызнаў несапраўдным рэферэндум пра імпічмент Бэсеску, у сувязі з чым ён атрымаў права вярнуцца да выканання сваіх абавязкаў.
Севасцьянаў
Севасцьянаў — прозвішча.
Санта-Марына
Санта-Марына (Santa Marina) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Кампанія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Салерна.
Насельніцтва складае 3292 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 117 чал./км². Займае плошчу 28 км². Паштовы індэкс — 84070 (capoluogo), 84067 (Policastro Bussentino. Тэлефонны код — 0974.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святая Santa Marina (Marino).
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
IC 2413
IC 2413 — галактыка тыпу *2 (падвойная зорка) ў сузор’і Рак.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Сямён Аляксандравіч Альтшулер
Сямё́н Алякса́ндравіч Альтшу́лер (,  — ) — расійскі фізік, стваральнік навуковай школы ў галіне парамагнетызму. Член-карэспандэнт АН СССР (1976). Доктар фізіка-матэматычных навук (1955), прафесар (1956). Заслужаны дзеяч навукі РСФСР (1970).
Біяграфія
Нарадзіўся ў сям’і віцебскіх яўрэяў. Скончыў Казанскі ўніверсітэт (1932), дзе працаваў з 1934 г. (з 1954 загадчык кафедры). У 1977—83 гг. член Прэзідыума Казанскага філіяла АН СССР.
Навуковыя працы па магнітнай радыёспектраскапіі, электронным парамагнітным рэзанансе, тэорыі парамагнетызму. Прадказаў (разам з І. Я. Тамам; 1934) наяўнасць у нейтрона магнітнага моманту, вызначыў яго знак і дакладна ацаніў велічыню. Адкрыў (разам з Б. М. Козыравым і С. Г. Саліхавым; 1948) звыштонкую структуру спектраў электроннага парамагнітнага рэзанансу. Прадказаў акустычны парамагнітньі рэзананс (1952; зарэгістраваны як адкрыццё ў 1974), пабудаваў яго тэорыю, што прывяло да стварэння квантавай акустыкі. Прапанаваў метад атрымання звышнізкіх тэмператур, заснаваны на адыябатычным размагнічванні ядзерных спінаў ванфлекаўскіх парамагнетыкаў (1966).
Карл Адольф Вернер
Карл Вернер (дацк. Karl Verner;, Орхус — , Капенгаген) — дацкі мовазнавец, вядомы дзякуючы сфармуляванаму ім закону, які тлумачыць азванчанне шчылінных h, þ, f пасля германскага перамяшчэння зычных. Сёння гэты закон носіць яго імя. Карл Вернер належаў да плыні младаграматыкаў, што адбіваецца ў яго метадах, у прыватнасці — пры даследаванні выключэнняў з закона Грыма, гэта наштурхнула яго да фармулёўкі свайго закона. Атрымаўшы адукацыю ў Капенгагене, Вернер накіраваўся ў Гале, дзе працаваў бібліятэкарам у гарадскім універсітэце. У гэты час вядзе актыўную навуковую дзейнасць, сустракаецца з мовазнаўцамі Аўгустам Лескіным і Карлам Бругманам. У 1882 годзе Карл Вернер вярнуўся ва ўніверсітэт Капенгагена, дзе працаваў прафесарам славістыкі да канца свайго жыцця.
Бестам (Кызылардзінская вобласць)
Бестам — сяло ў Чыілійскім раёне Кызылардзінскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр і адзіны населены пункт Бестамскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 6 км на поўнач ад раённага цэнтра, сяла Шыелі. Код КАТА — 435238100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1573 чалавекі (796 мужчын і 777 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 1788 чалавек (908 мужчын і 880 жанчын).
House Hunters
«House Hunters» (Паляўнічыя за дамамі) ― амерыканскі, які выходзіць на і вырабляецца «Pie Town Productions». Кожны эпізод распавядае пра тое, як людзі прымаюць рашэнне аб куплі або арэндзе новага жылля.
Фармат
«House Hunters» сочыць за асобнымі людзьмі, парамі ці сем’ямі, якія пераязджаюць у новую краіну і шукаюць новы дом з дапамогай мясцовага. У кожным эпізодзе пакупнікі павінны выбраць адзін з трох патэнцыйных дамоў або кватэр для пакупкі або здачы ў арэнду, у канчатковым выніку выбіраючы адзін да канца эпізоду. Шоу завяршаецца паўторным наведваннем пакупнікоў у іх новым доме праз некалькі тыдняў ці месяцаў, дзе яны апісваюць змены, якія яны ўнеслі, і ўплыў новага дома на іх жыццё.
Вучэбны корпус факультэта гідрамеліярацыі Беларускай дзяржаўнай сельскагаспадарчай акадэміі
Вучэбны корпус факультэта гідрамеліярацыі — будынак у г. Горкі, размешчаны ў паўночна-заходняй частцы ансамбля Беларускай дзяржаўнай сельскагаспадарчай акадэміі. Пабудаваны ў 1973 г. з цэглы.
Архітэктура
Уключае 3 зблакіраваныя прамавугольныя ў плане адна-, двух- ў трохпавярховыя аб’ёмы. Вырашаны ў строгіх формах, пазбаўленых вонкавага дэкору. Сцены абліцаваны чырвонай керамічнай пліткай. Планіроўка калідорная.
Бухарэсцкі ўніверсітэт
Бухарэсцкі ўніверсітэт (Universitatea din București) — універсітэт, заснаваны ў 1864 годзе па ўказе князя Александру Іаана Куза, другі найстарэйшы ўніверсітэт у Румыніі (пасля ўніверсітэта Бабеш-Бояі). Прапануе навучальныя праграмы на румынскай і англійскай мовах.
Олбані
Олбані:
Карэла-Фінская Савецкая Сацыялістычная Рэспубліка
Карэла-Фінская Саве́цкая Сацыялісты́чная Рэспу́бліка, (Karjalais-Suomalainen Sosialistinen Neuvostotasavalta, Карело-Финская Советская Социалистическая Республика) Карэла-Фінская ССР (KARJALAIS-SUOMALAINEN SNT, Карело-Финская ССР) — адна з рэспублік Саюза Савецкіх Сацыялістычных Рэспублік. Існавала ў 1940—1956 гадах.
Утварэнне
Пасля заканчэння савецка-фінскай вайны і падпісання Маскоўскага мірнага дагавора, 31 сакавіка 1940 года на VI сэсіі Вярхоўнага Савета СССР быў прыняты закон пра перадачу Карэльскай Аўтаномнай Савецкай Сацыялістычнай Рэспубліцы тых тэрыторый, якія былі занятыя Савецкім Саюзам (Карэльскага перашыйка і Паўночнага Прыладажжа), а таксама пра ператварэнне КАССР у Карэла-Фінскую ССР. Сталіцай КФССР застаўся горад Петразаводск.
На думку некаторых гісторыкаў, КФССР уяўляла пагрозу для Фінляндыі, таму што магла быць патэнцыйным «зачынам» для яе далучэння да СССР, падобна як наяўнасць у складзе СССР нацыянальных рэспублік БССР і УССР стала прычынай для далучэння Заходняй Беларусі і Заходняй Украіны. На карысць гэтай тэорыі кажа тое, што раней, 1 снежня 1939 года на тэрыторыі СССР быў абвешчаны т. зв. Народны Урад з фінскіх камуністаў на чале з Ота Куўсіненам, які потым узначаліў КФССР.
Гісторыя
У ходзе савецка-фінскай вайны 1941—1944 гг. значная частка Карэла-Фінскай ССР (за выключэннем тэрыторый, што раней належалі Фінляндыі), была акупаваная фінскім войскам і часцямі нямецкага Вермахта. У гэты час сталіцай рэспублікі быў горад Беламорск, які не быў узяты. Фінскія войскі былі разгромленыя ў Карэліі ўлетку 1944 года ў выніку Выбарска-Петразаводскай аперацыі.
У 1944 годзе ў рамках агульнасаюзнай адміністрацыйнай рэформы Выбарскі і Кексгольмскі (Прыазерскі) раёны былі перададзеныя са складу КФССР у склад РСФСР і ўвайшлі ў Ленінградскую вобласць.
Нацыянальны склад
«Тытульнае» карэльскае і фінскае насельніцтва, у адрозненне ад іншых савецкіх рэспублік, было нацыянальнай меншасцю цягам усяго часу існавання рэспублікі. На 1939 год, яшчэ да вайны і далучэння Карэльскага перашыйка і Прыладажжа, частка прыбалтыйска-фінскага насельніцтва (карэлы, фіны і вепсы) у Карэльскай АССР склала 27 %, а згодна з перапісам 1959 года, праведзеным ужо пасля скасавання рэспублікі, яна знізілася да 18,3 %. Фінскае і карэльскае насельніцтва далучаных у 1940 годзе заходніх зямель Карэліі (больш за 400 тыс. чал.), адразу эвакуіравалася ў цэнтральныя раёны Фінляндыі, а, вярнуўшыся, з-за вайны зноў пакінула Карэлію ў 1944 годзе.
Скасаванне
16 ліпеня 1956 года КФССР была паніжаная ў статусе да аўтаномнай рэспублікі і вернутая ў склад РСФСР. Пры гэтым з яе назвы было прыбранае слова «фінская» (Карэльская АССР).
Крывавая нядзеля
Крывавая нядзеля — тэрмін, якім у гістарыяграфіі называюць падзеі 9 студзеня (па старым стылі, 22 студзеня па новым) 1905 году ў Санкт-Пецярбургу. У гэты дзень была расстраляная 2,5 тысячная мірная дэманстрацыя працоўных, якія ішлі да Зімовага палацу з намерам ўручыць петыцыю з просьбай палепшыць умовы жыцця. Дэманстрацыю ўзначальваў вядомы святар Георгій Гапон і князь Ільніцкі. Перад Зімовым палацам дэманстрантаў атакавалі вайскоўцы. Паводле дадзеных паліцыі тады загінулі каля 100 чалавек, а каля 300 параненыя; верагодна гэтыя лічбы заніжаныя. Гэтыя падзеі выклікалі абурэнне ў Расіі; гэтая дата лічыцца пачаткам рэвалюцыі 1905 года.
Будынак бібліятэкі Беларускай дзяржаўнай сельскагаспадарчай акадэміі
Будынак бібліятэкі — будынак у г. Горкі, размешчаны ў паўднёва-ўсходняй частцы ансамбля Беларускай дзяржаўнай сельскагаспадарчай акадэміі, па адрасе Паркавы праезд, 1.
Свята-Мікалаеўская царква
Будаўніцтва Свята-Мікалаеўскай царквы Горы-Горацкага земляробчага інстытута пачалося 1 жніўня 1849 г. Падмурак закладваўся пад назіраннем архітэктара Маркава, цераз год яго змяніў архітэктар Бонч-Бруевіч, а затым за будаўніцтвам назіраў інжынер Іван Осіпаў з Віцебскай палаты дзяржаўнай маёмасці. Непасрэдна будаўніцтвам займаўся архітэктар А. Кампіёні. Пры мураванні сцен кожная цагліна змачвалася, а кожны рад мура залівалі вапнавым растворам, звонку вапнавыя швы заглыбляліся для лепшай звязкі тынку з цэглай. Цэглу спецыяльнага абпалу рабілі на цагляным заводзе ў фальварку Іванова. Было зроблена 6 драўляных крыжоў, якія абабілі жалезам і заказана 6 званоў ад 1 да 45 пудоў. Драўлянны іканастас, прастольнік і 2 клірасы паставіў маскоўскі купец І. Котаў. 17 ікон для іканастаса браўся напісаць вучань Санкт-Пецярбургскай Акадэміі мастацтваў Васіль Феклістаў. Звонку царква была патынкавана растворам пяску з вапнай.
Архітэктура
Цяпер бібліятэка ўяўляе сабой двухпавярховы мураваны будынак складанай у плане формы. Плоскія сцены фасадаў члянёны высокімі прамавугольнымі аконнымі праёмамі без ліштваў.
Саламанка (Гуанахуата)
Саламанка (Salamanca) — горад і адміністрацыйны цэнтр аднайменнага муніцыпалітэта ў мексіканскім штаце Гуанахуата. Насельніцтва (паводле звестак перапісу 2010 года) — 160 169 чалавек. У 1603 годзе горад заснаваў Барталамэ Санчэс Тарада.
Тарлаў (гміна)
Та́рлаў (Tarłów) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Апатоўскага павета Свентакшыскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Тарлаве. Плошча гміны складае 163,77 км². Станам на 2004 год у гміне Тарлаў пражывалі 5805 чалавек, шчыльнасць — 35,4 чал./км².
Коліка
Коліка (ад colica, κολική (νόσος) «кішачная хвароба») — прыступы вострага болю, хутка наступаюць адзін за другім: нырачная, пячоначная, кішачная. Нырачную коліку выклікаюць мачавыя камяні, якія праходзяць па мачаточнікам, пячоначную — жоўцевыя камяні па жоўцевых шляхах; кішачную — шчыльныя калавыя масы, глістамі; свінцовая коліка, у розных частках жывата — пры хранічным атручванні свінцом.
Асобна вылучаецца так званая дзіцячая коліка, пад якой разумеюць комплекс болевых сімптомаў невядомай этыялогіі, узнікаюць у дзяцей у першыя месяцы жыцця.
Лячэнне
Лячэнне — болеспатольныя сродкі, ліквідацыя асноўнай прычыны.
Ларс Вернер
Ларс Вернер (, Стакгольм-) — шведскі палітык, дзеяч рабочага руху.
Біяграфія
Нарадзіўся ў сям’і рабочага. Па адукацыі тэхнік-будаўнік (ў 1972 скончыў вячэрнія курсы пры Вышэйшай тэхнічнай школе ў Стакгольме). У 1950-62 працаваў мулярам, ​​затым на выбарных пасадах у прафсаюзнай арганізацыі муляроў Стакгольма, у 1972-73 быў яе старшынёй. З 1953 член кампартыі Швецыі (з 1967 — Левая партыя — камуністы, ЛПК), у 1964 абраны кандыдатам у члены яе Праўлення. З 1967 член Праўлення, Выканкама Праўлення і намеснік старшыні ЛПК, з сакавіку 1975 года старшыня ЛПК. У 1971-72 узначальваў арганізацыю ЛПК Вялікага Стакгольма. З 1965 дэпутат рыксдага.
Эсперанс (Заходняя Аўстралія)
Эсперанс (Esperance) — горад у аўстралійскім штаце Заходняя Аўстралія. З’яўляецца цэнтрам аднайменнай акругі. Насельніцтва — 9536 чал. (2006). Чыгуначнай лініяй злучаны з Калгурлі. Марскі порт, аэрапорт Эсперанс.
Генадзь Андрэевіч Шычко
Генадзь Андрэевіч Шычко (, вёска Груд,  — Санкт-Пецярбург) — фізіёлаг, кандыдат біялагічных навук.
Навуковая дзейнасць
Зрабіў шэраг важных адкрыццяў у галіне псіхафізіялогіі мозгу, і гэтыя адкрыцці ляглі ў аснову яго сістэмы псіхааналізу.
IC 2414
IC 2414 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) ў сузор’і Рак.
Бідайколь
Бідайколь — сяло ў Чыілійскім раёне Кызылардзінскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Гіганцкай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 3 км на поўдзень ад раённага цэнтра, сяла Шыелі. Код КАТА — 435239100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 2616 чалавек (1298 мужчын і 1318 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражываў 2901 чалавек (1455 мужчын і 1446 жанчын).
Рэчкі (Шаркаўшчынскі раён)
Рэ́чкі (, Речки) — вёска ў Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Більдзюгскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Германавічы Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Ручайскага сельсавета.
Сіянь
Сіянь  — горад у Кітаі, адміністрацыйны цэнтр правінцыі Шэньсі. Сіянь — адзін з самых знамянальных гістарычных і культурных цэнтраў Кітая, на працягу 13 дынастый быў сталіцай Кітая, у прыватнасці ў перыяды Чжоу, Цынь, Хань і Тан. Дынастыйныя сталіцы размяшчаліся звычайна ў розных месцах на невялікай адлегласці ад цэнтра сучаснага Сіяня. Горад існуе больш за 3100 гадоў, некаторы час з’яўляўся самым буйным (як па плошчы, так і па ліку жыхароў) горадам свету.
Горад Сіянь (Чан’ань) быў месцам прызначэння гандлёвых караванаў, якія ішлі па Вялікаму шаўковаму шляху ў Кітай. У наваколлях горада знаходзіцца знакамітая грабніца імператара Цынь Шыхуана і Тэракотавая армія.
З 1990 года, у адпаведнасці з планам эканамічнага развіцця Кітая для цэнтральных і паўночных рэгіёнаў краіны, Сіянь пераўтварыўся ў важны цэнтр культуры, адукацыі і прамысловасці.
Грамадскі транспарт
У горадзе больш 200 аўтобусных маршрутаў.
Метро
З 2011 года дзейнічае сетка метро.
Чыгунка
У Сіяне 5 вакзалаў, і будуецца шосты. Асноўным лічыцца Цэнтральны вакзал. У 2010 годзе была пабудавана высакахуткасная чыгуначная лінія працягласцю 456 км да горада Чжэнчжоу.
Алег Уладзіміравіч Хмыль
Алег Уладзіміравіч Хмыль; (, Мінск, БССР) — беларускі хакеіст, абаронца, галоўны трэнер хакейнага клуба Гомель. Заслужаны майстар спорту Рэспублікі Беларусь.
Біяграфія
Удзельнік зімовых Алімпійскіх гульняў 1998 года ў Нагана і 2002 года ў Солт-Лэйк-Сіці.
Марыліза Ксенаянакапулу
Марыя-Эліза (Марыліза) Ксенаянакопулу (Μαρία-Ελίζα (Μαριλίζα) Ξενογιαννακοπούλου, 20 лютага 1963, Афіны, Грэцыя) — грэчаскі юрыст, палітычны і дзяржаўны дзеяч. Сябра партыі СІРЫЗА. Дзеючы дэпутат парламента Грэцыі з 7 ліпеня 2019 года. У мінулым — міністр адміністрацыйнай рэформы (2018—2019), першы намеснік міністра замежных спраў Грэцыі (2010—2012), міністр аховы здароўя і сацыяльнай салідарнасці (2009—2010), дэпутат парламента Грэцыі (2007—2012), дэпутат Еўрапейскага парламента (2004—2007).
Біяграфія
Нарадзілася 20 лютага 1963 ў Афінах.
У 1985 годзе скончыла юрыдычны факультэт Афінскага ўніверсітэта. У 1986 годзе атрымала дыплом DEA па публічным праве ва Універсітэце Парыж I Пантэон-Сарбона.
Шмат гадоў працавала ў еўрапейскіх інстытутах у Бруселі, у Еўрапейскім парламенце, у Сакратарыяце Сацыялістычнай групы (1986—1995) і ў Еўрапейскай камісіі (1995—1999).
Па выніках выбараў у Еўрапейскі парламент 2004 года абраная дэпутатам, пакінула Еўрапарламент у верасні 2007 года пасля абрання ў парламент Грэцыі, яе замяніла Ані Падымата.
З юнацтва актыўна ўдзельнічала ў студэнцкім руху, у ПАСП і ПАСОК. Член аддзела міжнародных сувязяў моладзевага камітэта ПАСОК (1983—1985) і член праўлення Асацыяцыі студэнтаў-юрыстаў (1982—1983). Была членам аддзела міжнародных адносін ПАСОК (1985—1999) і намеснікам сакратара сектара мясцовага самакіравання (1999—2005). Прадстаўнік ПАСОК ў Сацыялістычным Інтэрнацыянале (1990—1992) і ў Бюро Саюза еўрапейскіх сацыялістычных партый (1989—1991). У 1994—2005 гадах — член ЦК ПАСОК, у 2005—2012 гадах — член Нацыянальнага савета ПАСОК, у 2005—2006 гадах — сакратар Нацыянальнага савета ПАСОК.
Па выніках парламенцкіх выбараў 2007 года упершыню абраная дэпутатам парламента ад ПАСОК у выбарчай акрузе Афіны Б. Пераабраная на выбарах 2009 года.
7 кастрычніка 2009 года атрымала партфель міністра аховы здароўя ва ўрадзе Ёргаса Папандрэў. Пасля перастановак 7 верасня 2010 года уступіла на пасаду першага намесніка міністра замежных спраў па еўрапейскіх справах. Захавала пасаду ва ўрадзе Лукаса Пападзімаса.
У знак пратэсту супраць крэдытнага пагаднення з Еўрапейскім Саюзам, якое ўрад Пападзімаса планаваў правесці праз парламент у нядзелю, 12 лютага 2012 года, падала ў пятніцу, 10 лютага прашэнне аб адстаўцы. Усяго з урада сышлі шэсць членаў. Парламент у панядзелак, 13 лютага ўхваліў шматгадовую праграму бюджэтнай эканоміі і скарачэння выдаткаў, у абмен «тройка» міжнародных крэдытораў (Еўракамісія, ЕЦБ і МВФ) далі другі пакет дапамогі на 130 мільярдаў еўра. 44 дэпутаты кіруючай кааліцыі (ПАСОК і «Новая дэмакратыя») прагаласавалі супраць гэтага Пагаднення і, як следства, былі выключаныя са сваіх фракцый за парушэнне партыйнай дысцыпліны. Сярод іх — Марыліза Ксенаяннакапулу.
У панядзелак, 5 лістапада 2012 года прэм’ер-міністр Антоніс Самарас унёс законапраект, які прадугледжвае скарачэнне выдаткаў на 13,5 мільярда еўра ў абмен на чарговы транш крэдытаў аб’ёмам у 31,5 мільярда еўра ад ЕС і МВФ. Законапраект прадугледжваў зніжэнне заробкаў і пенсій, перагляд сістэмы сацыяльнага забеспячэння і звальненне дзяржслужачых. У чацвер, 8 лістапада парламент прыняў законапраект. Перад галасаваннем Марыліза Ксенаяннакапулу выйшла з партыі ПАСОК.
Пасля перастановак ва ўрадзе Алексіса Цыпраса (СІРЫЗА) 28 жніўня 2018 года Марыліза Ксенаянакопулу стала міністрам адміністрацыйнай рэформы і змяніла Вольгу Геравасілі, прызначаную міністрам абароны грамадзян. Знаходзілася на пасадзе да заканчэння паўнамоцтваў урада ў ліпені 2019 года.
Па выніках парламенцкіх выбараў 2019 года абраная ў выбарчай акрузе Б1 паўночных Афін дэпутатам парламента ад партыі СІРЫЗА.
Валодае англійскай і французскай мовамі.
Леанора (Заходняя Аўстралія)
Леанора (Leonora) — горад у Заходняй Аўстраліі. За 833 км ад Перта. У 1897 годзе ўзнік як пасёлак золаташукальнікаў.
Вера (рака)
Вера (Werra) — рака ў Германіі. Разам з Фульдай утварае Везер.
Працякае па федэральных землях Цюрынгія, Ніжняя Саксонія і Гесэн. Даўжыня ракі 299,6 км, плошча яе вадазборнага басейна — 5497 км². Рака суднаходная на працягу 88 км ад вусця.
Даліна ракі ўтварае натуральную мяжу паміж гарамі Рон і Цюрынгенскім лесам.
Тчэў (гміна)
Тчэў (Tczew) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Тчэўскага павета Паморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Тчэве. Плошча гміны складае 170,61 км². Станам на 2004 год у гміне Тчэў пражывалі 11 143 чалавекі, шчыльнасць — 65,3 чал./км².
Patiria
Patiria — род марскіх зорак з сямейства атрада.
Біялагічнае апісанне
Жывуць у Ціхім акіяне. Маюць шырокі дыск і вельмі кароткія прамяні. Прамянёў звычайна пяць, але зрэдку сустракаюцца асобіны з чатырма і нават дзевяццю прамянямі. У водах Расіі сустракаецца Patiria pectinifera (Японскае мора, воды ля паўднёвых Курыл і заліў Аніва).
Віды
У сапраўдны момант род уключае 3 віды :
Цюрынгенскі Лес
Цюрынгенскі Лес (Thüringer Wald)  — горы сярэдняй вышыні ў зямлі Цюрынгія. Даўжыня каля 150 км, шырыня да 35 км. Самая высокая кропка - 982 м.
Аляксандр Ільіч Далідовіч
Аляксандр Ільіч Далідовіч (, в. Ямнае,, Мінская вобласць — ) — удзельнік 2 сусветнай вайны, снайпер узвода пешай выведкі 1063-га стралковага палка 272-й стралковай дывізіі, старшына. Адзін з 29-і поўных кавалераў, узнагароджаных чатырма ордэнамі Славы (двума ордэнамі Славы 3-й ступені).
Біяграфія
Нарадзіўся 2 жніўня 1914 года ў вёсцы Ямнае (цяпер Пухавіцкага раёна Мінскай вобласці) у сялянскай сям’і. Беларус.
Адукацыя сярэдняя. Скончыў сельскагаспадарчы тэхнікум у горадзе Мар’іна Горка Пухавіцкага раёна. Перад вайной працаваў у Петразаводску.
У ліпені 1941 года быў прызваны ў Чырвоную Армію Петразаводскім гарваенкаматам. У баях Вялікай Айчыннай вайны з ліпеня 1941 года. Ваяваў на Карэльскім і 2-м Беларускім франтах. Член ВКП(б) з 1944 года.
Наводчык кулямёта 1063-га стралковага палка (272-я стралковая дывізія, 7-я армія, Карэльскі фронт) малодшы сяржант Аляксандр Далідовіч 22 чэрвеня 1944 года падчас прарыва абароны ворага на рацэ Свір, у 10 кіламетрах на захад ад горада Ладзейнае Поле Ленінградскай вобласці, у складзе групы разведчыкаў пераправіўся праз раку, усталяваў размяшчэнне некалькіх варожых агнявых кропак і ўдзельнічаў у падаўленні пяці з ніх. Група захапіла ў палон трыццаць восем фінскіх салдатаў. 23 чэрвеня 1944 года малодшы сяржант Далідовіч быў цяжка паранены ў баі.