cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Microsoft
Назва «Microsoft» азначае праграмы для мікракамп’ютараў, цяпер часта скарачаецца да дзвюх літар — МС (MS). Кампанія заснавана ў Альбукерке, штат Нью-Мексіка, 4 красавіка 1975 года Білам Гейтсам і Полам Аленам для распрацоўкі і продажу мовы праграмавання BASIC для Altair 8800. Пасля буму на рынку ПК IBM у сярэдзіне 1980-х, дзякуючы кантракту з IBM на стварэнне аперацыйнай сістэмы MS-DOS, Microsoft стала адным з лідэраў на рынку праграмнага забеспячэння. Пасля гэтага кампанія выпусціла на рынак акцыі, што зрабіла некаторых працаўнікоў кампаніі мільянерамі. Кошт акцый няўхільна рос да пачатку 2000-х гадоў. Microsoft Windows, спачатку дадатак да MS-DOS, стала найраспаўсюджанейшай аперацыйнай сістэмай у свеце. Кампанія працягвае выходзіць на рынкі тэлебачання і забаўляльнага кантэнту. Microsoft таксама традыцыйна падтрымлівае групы навін Usenet і World Wide Web і прысвойвае Microsoft MVP выдатным спецыялістам, якія ўнеслі значны ўнёсак у развіццё тэхналогіяў Microsoft. Кампанія таксама падтрымлівае сетку распрацоўшчыкаў Microsoft (MSDN), каб далучаць да супольнасці распрацоўшчыкаў па-за межамі кампаніі.
Microsoft неаднаразова абвінавачвалі ў манапалізацыі: напрыклад, Міністэрства юстыцыі ЗША падало ў суд на Microsoft за значныя злоўжыванні і дадаванне праграм. Акрамя таго, Microsoft крытыкуюць за сеткавую небяспеку праграм. Кампанія атрымала некалькі ўзнагарод, у тым ліку «Найінавацыйнейшая кампанія ў Злучаных Штатах» ад часопіса Fortune ў 1993 годзе. Уваходзіць у спіс Fortune 500 кампаній.
Гісторыя
Заснава ў 1975 годзе. Фактычна, Microsoft з'явілася, калі Гейтс і Ален прачыталі ў часопісе Popular Electronics пра настольны камп’ютар Altair 8800, заснаваны на працэсары 8080. Машына была абсталявана 4 кілабайтамі памяці, і яе вытворца MITS хацеў набыць мову праграмавання, што дазволіла б працаваць у Альтаіры прафесіяналам.
Пол і Біл неадкладна звязаліся з MITS і паведамілі, што цяпер у іх ёсць выдатная версія BASIC, якой у іх яшчэ не было. Аднак, акрамя хітрыкаў, у іх было тры тыдні, пасля чаго павінна была адбыцца сустрэча з прадстаўнікамі MITS. У адведзены час быў створаны інтэрпрэтатар — хлопцы зрабілі першы крок да шматмільённых багаццяў.
Спачатку справы ў кампаніі ішлі не вельмі добра. Гейтс і Ален і іх паплечнікі працавалі кругласутачна, але не мелі сіл і сродкаў для стварэння такога геніяльнага прадукту. Магчымасцяў (а магчыма, і таленту) у той час хапала толькі на ўсялякія дробязі: як прыкладу былі зроблены паляпшэнні ў BASIC. Кампанія не магла дазволіць сабе наняць мэнэджара па продажах; продажамі занялася маці Біла, прапанаваўшы праграмы Microsoft такім вялізным карпарацыям, як IBM і AT&T.
BASIC 8080 стаў першым праграмным прадуктам, які атрымаў узнагароду ICP у мільён долараў. Гэтая ўзнагарода, уручаная Полу, становіцца першай узнагародай Microsoft. Microsoft прадстаўляе BASIC для камп’ютарных сістэм на мікрапрацэсары 8086. Гэта першая рэзідэнтная мова высокага ўзроўню, якая з’явілася для 16-разрадных машын. З гэтага моманту пачынаецца значнае распаўсюджванне гэтага працэсара.
25 чэрвеня 1975 года Microsoft стала прыватнай карпарацыяй на чале з Білам Гейтсам, старшынёй праўлення, і Полам Аленам, выканаўчым віцэ-прэзідэнтам. 2 жніўня IBM прадстаўляе свой ПК, які выкарыстоўвае 16-разрадную аперацыйную сістэму Microsoft — MS-DOS 1.0, а таксама BASIC, COBOL, Pascal і іншыя праграмныя прадукты Microsoft Inc.
1 красавіка 1982 г. быў адкрыты першы ў Еўропе офіс продажаў і маркетынгу, а таксама першы замежны офіс кампаніі ў Вялікабрытаніі.
Ужо ў 1987 годзе міжнародныя продажы дасягнулі 48 % усіх продажаў праграмнага забеспячэння Microsoft.
13 сакавіка 1990 г. карпарацыя абвясціла аб налічэнні 100 % дывідэндаў па акцыях.
2 красавіка 1990 г. з’явілася руская версія MS-DOS — першага праграмнага прадукту, лакалізаванага для савецкага рынку. Колькасць іншамоўных версій MS-DOS дасягнула 13. У 1990 годзе Microsoft прадставіла пакет Microsoft Office, які аб’ядноўваў асобныя праграмы, такія як Microsoft Word і Microsoft Excel.
У ліпені 1990 года, у час святкавання 15-годдзя кампаніі, яна абвясціла пра гадавы прыбытак памерам у 1,018 мільярда долараў. Microsoft становіцца вядучай кампаніяй па праграмным забеспячэнні з аб’ёмам продажаў больш за 1 мільярд долараў у год. Колькасць супрацоўнікаў Microsoft на той момант складала 5975 чалавек.
Ад 26 мая 1995 года Microsoft пачала пераглядаць свае прапановы і пашыраць сваю лінейку прадуктаў на камп’ютарныя сеткі і Інтэрнэт. Кампанія выпусціла Windows 95 24 жніўня 1995 года, у якой была прадстаўлена шматзадачнасць, цалкам новы карыстальніцкі інтэрфейс з новай кнопкай запуску і 32-разрадная сумяшчальнасць.
13 студзеня 2000 года Біл Гейтс перадаў пасаду генеральнага дырэктара Стыву Балмеру, старому сябру Гейтса па каледжы і супрацоўніку кампаніі з 1980 года, стварыўшы для сябе новую пасаду галоўнага архітэктара праграмнага забеспячэння. 25 кастрычніка 2001 г. Microsoft выпусціла Windows XP. Пазней у тым жа годзе кампанія выпусціла Xbox, выйшаўшы на рынак гульнявых кансоляў, дзе дамінавалі Sony і Nintendo. У лістападзе 2005 года была выпушчана другая гульнявая кансоль кампаніі — Xbox 360.
Гейтс падаў у адстаўку з пасады галоўнага архітэктара праграмнага забеспячэння 27 чэрвеня 2008 года. Рашэнне было абвешчана ў чэрвені 2006 года, і ён застаўся на ўсіх астатніх пасадах, у тым ліку дарадцам кампаніі па ключавых праектах. Уваходам кампаніі на рынак воблачных вылічэнняў Windows стаў запуск платформы Azure Services 27 кастрычніка 2008 года. Выпушчаная ў студзені 2007 г., наступная версія Windows Vista сканцэнтравана на функцыях, бяспецы і абноўленым карыстальніцкім інтэрфейсе пад назвай Aero. Выпушчаны у той жа час Microsoft Office 2007 дэманстраваў карыстацкі інтэрфейс Aero, які істотна адрозніваўся ад папярэднікаў. Продажы гэтых двух прадуктаў прынеслі рэкордныя даходы ў 2007 годзе. У той час як індустрыя смартфонаў квітнела ў 2007 годзе, Microsoft спрабавала не адставаць ад сваіх канкурэнтаў Apple і Google у прадастаўленні сучаснай аперацыйнай сістэмы для смартфонаў. Такім чынам, у 2010 годзе Microsoft абнавіла старую флагманскую мабільную аперацыйную сістэму Windows Mobile, замяніўшы яе новай аперацыйнай сістэмай Windows Phone.
Пасля выпуску Windows Phone у 2011 і 2012 гадах Microsoft паступова рэбрэндынгавала сваю лінейку прадуктаў, лагатыпы, паслугі і вэб-сайт, пераняўшы прынцыпы і канцэпцыі мовы дызайну Metro (мова дызайну інтэрфейсу, якая выкарыстоўваецца ў Windows Phone). Kinect, прылада з убудаваным датчыкам руху, зробленая Microsoft і распрацаваная як кантролер відэагульняў, упершыню прадстаўленая ў лістападзе 2010 года, была абноўлена для выпуску відэагульнёвай кансолі Xbox One у 2013 годзе.
4 лютага 2014 года Стыў Балмер пакінуў пасаду генеральнага дырэктара Microsoft і быў заменены Сацья Надэла, былы кіраўнік Microsoft Cloud and Enterprise. У той жа дзень Джон Томпсан заняў пасаду старшыні праўлення, замяніўшы Біла Гейтса, які працягваў працаваць дарадцам па тэхналогіях.
16 студзеня 2018 года Microsoft закрывае бясплатныя абнаўленні для Windows 8.1 з пераходам на Windows 10. З гэтага часу Windows 8.1 не будзе атрымліваць ніякіх істотных паляпшэнняў і выпраўленняў памылак — толькі патчы супраць уразлівасцяў, якія будуць выпушчаныя яшчэ на пяць гадоў, да 2023 года.
Імператар (значэнні)
Імператар:
Імператар (Старажытны Рым)
Імператар (imperator — уладар, гаспадар, вайскавод) — старажытнарымскі ганаровы вайсковы тытул, найбольш распаўсюджаны ў перыяд Позняй рэспублікі.
NGC 740
NGC 740 (іншыя абазначэнні — UGC 1421, MCG 5-5-31, ZWG 503.58, KUG 0154+327A, PGC 7316) — спіральная галактыка з перамычкай (SBb) у сузор’і Трыкутнік.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Імператар (Старажытны Рым)
Ганаровы тытул з'явіўся ў перыяд Другой Пунічнай вайны, першым імператарам стаў Публій Карнелій Сцыпіён Афрыканскі. Як правіла, салдаты звалі свайго вайскавода імператарам пасля перамогі ў буйной бітве. Вайскавод-імператар атрымліваў права на трыумф і на выкарыстанне тытула ў сваім поўным імі. Ніякіх змен прававога статусу ён не даваў. Тым не менш, тытул імператара і трыумф былі максімальным магчымым дасягненнем для рымскіх военачальнікаў.
Трэлебарг (камуна)
Камуна Трэлебарг (Trelleborgs kommun) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка мясцовага самакіравання, якая знаходзіцца ў лене Сконэ ў паўднёвай Швецыі.
Трэлебарг 229-ая па памеры тэрыторыі камуна Швецыі. Адміністрацыйны цэнтр камуны — горад Трэлебарг.
Насельніцтва
Насельніцтва складае 42 548 чалавек (па стане на верасень 2012 года).
Населеныя пункты
Камуне падпарадкаваныя 9 гарадскіх пасяленняў (tätort) і некалькі сельскіх, найбольшыя з якіх:
Эліэзер Менахем Шах
Рабін Эліэзер Менахем Шах (אלעזר מנחם מן שך;, Вабальнінкас, Ковенская губерня, цяпер Літва — 2 лістапада 2001, Бней-Брак, Ізраіль) — духоўны лідар літоўскага кірунку іўдаізму ў Ізраілі, кіраўнік Панявежскай іешывы. Духоўны лідар партыі Дэгель ха-Тора, адзін з заснавальнікаў партыі ШАС.
Судкова
Судкова — назва геаграфічных аб'ектаў.
Раман Андрэевіч Карцаў
Рама́н Андрэ́евіч Ка́рцаў (Роман Андреевич Карцев, сапраўднае імя Рама́н А́ншэлевіч Кац ;, Адэса — , Масква, Расія) — савецкі і расійскі акцёр эстрады, тэатра і кіно.
Заслужаны артыст РСФСР (1990), народны артыст Расійскай Федэрацыі (1999). Акцёр Маскоўскага тэатра мініяцюр пад кіраўніцтвам Міхаіла Жванецкага.
Біяграфія
У 1962—1969 гг. — артыст Ленінградскага тэатра мініяцюр пад кіраўніцтвам Аркадзя Ісакавіча Райкіна. Завочна скончыў акцёрскі факультэт ГІТІСа (1972).
Больш за 30 гадоў выступаў у дуэце з Віктарам Ільчанкам (Карцаў і Ільчанка) ў жанры эстраднай рэпрызы. У глядацкай аўдыторыі дуэт атрымаў велізарную папулярнасць.
З 1988 года Карцаў і Ільчанка выступалі ў Маскоўскім тэатры мініяцюр пад кіраўніцтвам М. М. Жванецкага.
Пасля смерці свайго партнёра Віктара Ільчанкі (1992) акцёр выступае на эстрадзе з монаспектаклямі.
Аньяльскі саюз
12 жніўня 1788 года ў мястэчку Аньяла (Паўднёвая Фінляндыя) яны склалі "Дэкларацыю аньяльскіх канфедэратаў", або "Умову фінскай арміі", дзе патрабавалі ад караля спыніць распачатую ім без згоды парламента вайну з Расіяй, уступіць з ёю ў перагаворы аб міры, вярнуцца да канстытуцыйнага праўлення.
Частка афіцэраў дамаглася дзяржаўнага аддзялення Фінляндыі ад Швецыі.
Удзельнікісаюза ўступілі ў кантакт з расійскім урадам.
Не атрымаўшы падтрымкі ў Швецыі і Пецярбургу, Аньяльскі саюз распаўся восенню 1788 года, яго ўдзельнікі арыштаваны і асуджаны.
Аляксандр Парфіравіч Барадзін
Аляксандр Парфіравіч Барадзін (Алекса́ндр Порфи́рьевич Бороди́н; 31 кастрычніка (12 лістапада) 1833, Санкт-Пецярбург — 15 (27) лютага 1887, там жа) — рускі кампазітар і навуковец-хімік.
Біяграфія
Скончыў Медыка-хірургічную акадэмію ў Пецярбургу (1856). Доктар медыцыны (1858). Прафесар (1864), загадчык кафедры хіміі (з 1874), акадэмік (1877) Медыка-хірургічнай акадэміі. Член-заснавальнік Рускага хімічнага таварыства (1868). Адзін з арганізатараў і педагогаў (1872—1887) Жаночых урачэбных курсаў. Музыцы вучыўся самастойна. Уваходзіў у «Магутную кучку». Найбольш значны твор — опера «Князь Ігар» (не завершана, скончана М. Рымскім-Корсакавым і А. Глазуновым, пастаўлена ў 1890 годзе).
Вежы Петронас
Петро́нас — 88-павярховы небаскроб. Вышыня — 451,9 метраў. Знаходзіцца ў сталіцы Малайзіі Куала-Лумпуры. У праектаванні небаскробаў прыняў удзел прэм’ер-міністр Малайзіі і загадаў стварыць будынкі ў «ісламскім» стылі. Таму ў плане комплекс уяўляе сабой дзве васьканцовыя зоркі, а архітэктар дадаў паўкруглыя выступы для ўстойлівасці. Працягласць будаўніцтва 6 год (1992—1998).
1402
1402 — невысакосны год, пачаўся ў нядзелю. 1402 год нашай эры, 402 год 2 тысячагоддзя, 2 год XV стагоддзя, 2 год 1-га дзесяцігоддзя XV стагоддзя, 3 год 1400-х гадоў.
Анастасій II
Анаста́сій II (? — 718) — візантыйскі імператар (713—715), да станаўлення імператарам — Арцемій, граматык і першы сакратар імператара Філіпіка.
Аднавіў праваслаўе. Палепшыў адносіны з папскім прастолам. Далейшым рэформам перашкодзіла распачатае арабскае ўварванне. Атрымаўшы вестку пра выхад арабскага флоту з Александрыі, Анастасій вырашыў перахапіць іх на паўдарозе. Візантыйскі флот быў сабраны ў Родаса. Ён павінен быў раптоўна напасці на арабаў, якія займаліся нарыхтоўкай у Фінікіі дрэў для новых суднаў. Аднак у флоце раптам успыхнуў мяцеж. Мяцежнікі засеклі мячамі камандуючага флотам — генеральнага лагафета Іаана, і абвясцілі пра адмову ад прысягі імператару. Новым імператарам быў абвешчаны Феадосій, зборшчык дзяржаўных падаткаў у феме Апсікія, адкуль былі родам кіраўнікі мецяжу. Рушыўшы на сталіцу, мяцежнікі аблажылі яе. Пасля 6-месячнай абароны горад быў узяты. Даму багатых гараджан разрабаваны. Анастасій склаў з сябе сан і пастрыгся ў манахі. Пасля ён падняў паўстанне супраць Льва III.
25-я партызанская брыгада імя П. К. Панамарэнкі
'''25-я партызанская брыгада імя П. К. Панамарэнкі''' — партызанская брыгада, створаная ў студзені 1943 года. Дзейнічала на акупіраванай тэрыторыі Любанскага, Жыткавіцкага і Капаткевіцкага раёнаў. 1 ліпеня 1944 года брыгада (1473 партызаны, 7 атрадаў) злучылася з Чырвонай Арміяй.
Склад
Брыгада была арганізавана на базе атрадаў:
Гісторыя
Баявыя аперацыі партызаны праводзілі на камунікацыях Слуцк — Асіповічы, Жыткавічы — Калінкавічы і іншых. Атрад Далідовіча 7 лістапада 1941 года ўдзельнічаў у разгроме камендатуры ў Любані, атрад Гарбачова ў сакавіку 1942 — у рэйдзе на тэрыторыі Мінскай, Палескай і Пінскай абласцей, атрады імя Сільніцкага і Аляксандра Неўскага ў лістападзе — снежні 1942 — у знішчэнні чыгуначных мастоў на рэках Пціч і Бобрык. У лютым — сакавіку 1943, студзені — лютым 1944 гадоў, партызаны брыгады вялі баі з карнікамі. 10—13 сакавіка 1943 года разбурылі чыгуначную ветку на ўчастку Старушкі — Сосны, 29—30 мая 1943 — на ўчастку Жыткавічы — Старушкі, 11 красавіка 1944 года разбілі гарнізон у вёсцы Сосны Любанскага раёна.
Армянская дзяржаўная акадэмія мастацтваў
Армянская дзяржаўная акадэмія мастацтваў (Հայաստանի գեղարվեստի պետական ակադեմիա) — армянская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова з сядзібай у горадзе Ерэван.
Гісторыя
Заснавана ў 1945 годзе як Ерэванскі мастацкі інстытут, які ў 1953 годзе быў аб'яднаны з Ерэванскім тэатральным інстытутам і дзейнічаў у складзе Ерэванскага мастацка-тэатральнага інстытута па 1994 года. З 1994 года, пасля падзелу Ерэванскага дзяржаўнага мастацка-тэатральнага інстытута на Ерэванскі дзяржаўны інстытут тэатральнага мастацтва і Ерэванскую дзяржаўную мастацкую акадэмію, набывае самастойнасць і дзейнічае па цяперашні час. У 2017 годзе акадэмія перайменавалася ў Армянскую дзяржаўную акадэмію мастацтваў.
Конкурс выканаўцаў эстраднай песні «Віцебск» 2018 года
Конкурс выканаўцаў эстраднай песні «Віцебск-2018» быў праведзены ў 27-ы раз у рамках традыцыйнага фестываля мастацтваў Славянскі Базар у Віцебску. Конкурс сабраў прадстаўнікоў 21 краін з Еўропы, Азіі і Паўночнай Амерыкі і Афрыкі. Упершыню на конкурсе ўзялі ўдзел выканаўцы з Грэцыі, Егіпта і Гвінеі.
Гран-пры конкурса атрымаў румынскі выканаўца Марчэл Рошка, першая прэмія дасталася казахскаму выканаўцу Amre
Рэгламент конкурса
Удзел у конкурсе дазваляўся выканаўцам ад 18 да 31 года ўключна. Максімальная колькасць удзельнікаў была лімітавана 21 удзельнікам з розных краін свету.
У конкурсе 2018 года было вырашана правесці паўфінал па выніках, якога да асноўнай часткі конкурса праходзіла толькі 15 пртэндэнтаў. Паўфінал праходзіў на сцэне Канцэртнай залы "Віцебск".
Згодна з рэгламентам, у паўфінале канкурсанты мусілі выконваць эстрадную песню кампазітара краіны і на мове краіны, якую яны прадстаўляюць. Удзельнікам паўфінала, якія не прайшлі ў фінал была дадзена магчымасць выступіць на адной з канцэртных пляцовак фестываля, акрамя Летняга амфітэатра.
Конкурсныя выступленні праводзіліся публічна ў два конкурсныя дні ў Летнім амфітэатры. У першы дзень выконваўся папулярны і вядомы твор кампазітара славянскай краіны і на адной з славянскіх моў. Дазвалялася выконваць кампазіцыю з паўфінала, калі яна адпавядала патрабаванням. Выкананне ажыццяўлялась у суправаджэнні Нацыянальнага акадэмічнага канцэртнага аркестра РБ пад кіраўніцтвам Міхаіла Фінберга. Працяг выступлення не павінен быў займаць больш за 4 хвіліны.
У другі дзень конкурса выконваўся папулярны і вядомы твор, які займаў (ці займае) лідэрскія пазіцыі ў сусветных хіт-парадах. Выканнане ажыццяўлялася ў суправаджэнні фанаграммы "мінус адзін" не болей за 4 хвіліны.
Калегія журы конкурса
Міжнароднае журы фарміравалася дырэкцыяй фестываля на кантрактнай аснове з ліку папулярных выканаўцаў, кампазітраў, менеджераў. Для конкурса Віцебск-2018 максімальная колькасць сябраў журы была лімітавана 13 асобамі, уключна з Старшынёй, адказнаным і тэхнічным сакратарамі.
Журы ацэньвала ўдзельнікаў па 10-бальнай схеме з найменьшым балам 5. Форма галасавання - закрытая ў паўфінале і адкрытая (электронная) падчас фінальных дзён: канкурсанты атрымлівалі балы адразу пасля выступлення. Пры супярэчнасцях паміж сябрамі журы ці пры аднолькавых сумах балаў старшыня мае права на дадатковы голас.
У конкурсе 2018 года у калегіі журы прысутнічалі:
Удзельнікі і вынікі
Перамога Марчэла Рошкі стала першай для Румыніі ў дарослым конкурсе. Па выніках двух фінальных дзён Рошка і казахскі канкурсант Amre набралі аднолькавую колькасць балаў журы. Па рэгламенту Гран-пры мог не прысуджацца ў такім выніку. Аляксандр Марозаў скарыстаўся дадатковым голасам на правах старшыні журы і прысудзіў Гран-Пры Марчэлу Рошцы. Amre атрымаў першую прэмію.
Упершыню на конкурсе прымалі ўдзел прадстаўнікі Грэцыі і Гвінеі. Егіпет таксама дэбютаваў у дарослай катэгорыі: дагэтуль прадстаўнікі Егіпта ўдзельнічалі толькі ў дзіцячай версіі конкурса. Усе тры краіны-дэбютанткі не прайшлі ў асноўны фінал.
Уладальнік Гран-пры атрымаў прэмію ў памеры 20 тысяч амерыканскіх даляраў. Лаурэат першай прэміі - 15 тысяч, другой прэміі - 10 тысяч, трэцяй - 5 тысяч. Сумы прызавых падзяліліся паміж лаурэатамі трэцяй прэміі.
Судкова (вадасховішча)
Судко́ва, Паташня , або Судкоў (м.р.) — наліўное вадасховішча ў Хойніцкім раёне Гомельскай вобласці Беларусі, за 4 км у напрамку на захад ад аграгарадка Судкова, у напрамку на паўночны ўсход ад вёскі Барысаўшчына, на поўдзень ад вёскі Паташня.
Вадасховішча створана ў 1982 годзе. Плошча 1 км². Даўжыня 1,3 (1,25 ) км, шырыня 1,1 км, найбольшая глыбіня 4,25 м, сярэдняя 3,03 м, аб’ём вады 3 млн м³. Даўжыня агараджальнай дамбы 4,1 км. Напаўняецца вадой з ракі Віць па напорным трубаправодзе пры дапамозе помпавай станцыі, забіраецца вада праз донны вадавыпуск у целе дамбы. Ваганні ўзроўню вады на працягу года да 2 метраў. Выкарыстоўваецца для ўвільгатнення сельскагаспадарчых угоддзяў і рыбагадоўлі.
Allium helicophyllum
Allium helicophyllum — від травяністых раслін сямейства ; распаўсюджаны ў Іране і Туркменістане.
Распаўсюджанне
Распаўсюджаны ў Іране і Туркменістане.
NGC 739
NGC 739 (іншыя абазначэнні — MCG 5-5-30, 6ZW 116, ZWG 503.59, PGC 7334, ARAK 67, NPM1G +33.0059, PGC 7312) — галактыка ў сузор’і Трыкутнік.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Кавалі (Слонімскі раён)
Кавалі́ (, Ковали) — вёска ў Слонімскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Дзераўноўскага сельсавета.
Віктар Паўлавіч Бура
Ві́ктар Па́ўлавіч Бу́ра (нар., Пястова, Наўгародская вобласць, РСФСР) — беларускі дзяржаўны дзеяч, намеснік прэм’ер-міністра Беларусі (2006—2010).
Біяграфія
Скончыў факультэт прамысловага і грамадскага будаўніцтва Беларускага політэхнічнага інстытута (1975).
Узнагароды
Узнагароджаны Падзякай прэзідэнта Рэспублікі Беларусь, Ганаровай граматай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь.
Сям’я
Жанаты. Мае сына і дачку.
Круглы рынак
Каменны будынак рынка ў плане — трохвугольны, але з закругленымі бакамі, што і вызначыла яго назву, займае ўвесь квартал паміж Круглым завулкам, Аптэкарскім завулкам і набярэжнай Мойкі.
1847 год у гісторыі астраноміі
1847 год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.
Пятроўскі (стадыён)
«Пятроўскі» (да 1992 года — Стадыён імя У. І. Леніна) — стадыён, размешчаны ў Санкт-Пецярбургу, на Пятроўскім востраве Малой Нявы. З розных бакоў востраў абмываюць Малая Нява і рака Жданаўка. З Петраградскай стараной яго злучае Жданаўскі мост. Глядацкія трыбуны змяшчаюць 20 985 чалавек. Бліжэйшая станцыя метро — «Спартыўная».
Хатні стадыён клуба «Зеніт» у 1994—2017 гадах і рэзервовы з 2017 года. У сезоне 2017/18 быў хатняй арэнай футбольнага клуба «Тосна».
Аляксандр Іванавіч Далідовіч
Біяграфія
Член КПСС з 1929 года. У 1935 годзе скончыў Вышэйшую камуністычную сельскагаспадарчую школу Беларусі. Да 1941 года на савецкай рабоце. У партызанах з ліпеня 1941: камандзір групы, атрада, у студзені 1943 — ліпені 1944 гадоў камандаваў 25-й партызанскай брыгады імя П. К. Панамарэнкі. У 1944—45 гадах працаваў у СНК БССР.
Яго іменем названа вуліца ў вёсцы Жывунь Любанскага раёна.
Тумеліла (камуна)
Камуна Тумеліла (Tomelilla kommun) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка мясцовага самакіравання, якая знаходзіцца ў лене Сконэ ў паўднёвай Швецыі.
Тумеліла 214-ая па памеры тэрыторыі камуна Швецыі. Адміністрацыйны цэнтр камуны — горад Тумеліла.
Насельніцтва
Насельніцтва складае 12 908 чалавек (па стане на верасень 2012 года).
Кашонаўка
Кашо́наўка (, Кашоновка) — вёска ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Сваткаўскага сельсавета.
Юрый Рыгоравіч Дзяменцьеў
Юрый Рыгоравіч Дзяменцьеў (нар., Мінск) — беларускі архітэктар.
Кашонаўка
Гісторыя
У 1868 годзе Кашонаўка — засценак Мядзельскай воласці Вілейскага павета Віленскай губерні, 1 двор, 8 жыхароў. У 1904 годзе Кашонаўка — вёска той жа воласці і павета, 26 жыхароў, у 1908 годзе 25 жыхароў. У 1921 годзе засценак у складзе гміны Мядзел Дунілавіцкага (з 1925 года Пастаўскага) павета Віленскага ваяводства, 4 двары, 23 жыхары. У 1931 годзе 6 двароў, 25 жыхароў. З 12 кастрычніка 1940 года ў Лук’янаўскім сельсавеце Мядзельскага раёна Вілейскай, з 20 верасня 1944 года Маладзечанскай вобласці, з 1951 года ў Сваткаўскім сельсавеце, з 20 студзеня 1960 года ў Мінскай вобласці. У 1940 годзе вёска налічвала 12 двароў, 62 жыхары. У 1948 годзе жыхары вёсак Кашонаўка і Старынкі арганізавалі калгас імя Кірава. З 1959 года вёска ў складзе калгаса «Зара», з 1 лютага 1988 года — калгаса імя Леніна (цэнтр — вёска Сваткі), з 1994 года — аграфірмы «Зара», з сакавіка 1997 года — сельскагаспадарчага прадпрыемства імя М. Танка (цэнтр — Сваткі).
Юрый Рыгоравіч Дзяменцьеў
Біяграфія
Член Саюза архітэктараў СССР з 1975 года. Пражывае ў Мінску.
Творчасць
Адзін з аўтараў прамысловых комплексаў НВА «Гранат», «Шабаны», электратэхнічнага завода (усе ў 1982), комплексу НДІ будаўніцтва і архітэктуры (1980) у Мінску, завода металаканструкцый у Маладзечне (1979).
NGC 738
NGC 738 (іншыя абазначэнні — ZWG 503.57, 6ZW 113, NPM1G +32.0085, PGC 7303) — лінзападобная галактыка (S0) у сузор’і Трыкутнік.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Аазаз
Аазаз (أعزاز‎) — горад у Сірыі, у мухафазе Алепа.
Аазаз вядомы як месца бітвы пры Аазазе паміж крыжацкімі дзяржавамі і туркамі-сельджукамі 11 чэрвеня 1125 года. Горда знаходзіцца недалёка ад памежнага пераходу паміж Сірыяй і Турцыяй. Аазаз з'яўляецца сталіцай часовага ўрада Сірыі у турэцкай зоне акупацыі Сірыі.
Наталля Алегаўна Курэк
Наталля Алегаўна Курэк (нар., Мінск) — беларускі ўрач і палітык.
Біяграфія
Скончыла Мінскі ордэна Працоўнага Чырвонага Сцяга дзяржаўны медыцынскі інстытут, урач-лячэбнік. Працоўную дзейнасць пачала медыцынскім рэгістратарам 9-й паліклінікі г. Мінска. Пасля заканчэння інстытута працавала ўрачом-інтэрнам 8-й гарадской гінекалагічнай бальніцы, урачом акушэрам-гінеколагам 17-й жаночай кансультацыі і 8-й гарадской гінекалагічнай бальніцы. Была клінічным ардынатарам спецардынатуры кафедры акушэрства і гінекалогіі Мінскага дзяржаўнага медыцынскага інстытута. Затым працавала ўрачом акушэрам-гінеколагам і загадчыкам гінекалагічнага аддзялення 3-й клінічнай бальніцы, намеснікам галоўнага ўрача па родадапамозе 6-й клінічнай бальніцы. Галоўны ўрач установы аховы здароўя «Гарадскі клінічны радзільны дом № 2» г. Мінска.
Выбіралася членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 3-га склікання. Была членам дэлегацыі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь у Міжпарламенцкай Асамблеі праваслаўя.
Узнагароды
Узнагароджана медалём «За працоўныя заслугі», юбілейным медалём «90 год Узброеных Сіл Рэспублікі Беларусь», Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, нагрудным знакам Міністэрства аховы здароўя «Выдатнік аховы здароўя Рэспублікі Беларусь».
Медалі ВДНГ
Медалі ВДНГ — нагрудныя знакі ўзнагароды Усесаюзнай сельскагаспадарчай выстаўкі, Выстаўкі дасягненняў народнай гаспадаркі СССР (ВДНГ СССР) і пазней Усерасійскага выставачнага цэнтра.
Медалі УСГВ
Удзельнікі УСГВ, якія паказалі лепшыя ўзоры працы, узнагароджваліся медалямі выстаўкі, якія прысуджаліся галоўным камітэтам:
Удзельнікі выстаўкі адзначаліся таксама знакамі «Удзельнік усесаюзнай сельскагаспадарчай выстаўкі» і «Юны ўдзельнік усесаюзнай сельскагаспадарчай выстаўкі». Іншыя ўдзельнікі УСГВ узнагароджваліся граматамі і сведчаннямі без медалёў.
Медалі ВДНГ
Пасля стварэння ВДНГ СССР узнагароджанні праводзіліся Галоўным камітэтам ВДНГ СССР:
У 1999 годзе ўдзельнікі выстаўкі былі ўзнагароджаны медалём «60 гадоў УСГВ — ВДНГ СССР — УВЦ».
Апісанне
Асноўным сюжэтам нагрудных знакаў з'яўляецца саюз рабочага класа і сялянства, які меў розны мастацкі выгляд у розныя гады існавання ўзнагароды.
Лундгрэн
Лундгрэн — прозвішча.
Аляксандр Эдмундавіч Адамковіч
Аляксандр (Алесь) Эдмундавіч Адамковіч (нар., в. Зорка, Шаркаўшчынскі раён, Віцебская вобласць) — беларускі журналіст, філолаг, краязнавец, доктар гуманітарных навук.
Біяграфія
Скончыў у 1994 годзе СШ у в. Зорка, у 1999 годзе Полацкі дзяржаўны ўніверсітэт, у 2006 годзе факультэт славістыкі Віленскага педагагічнага ўніверсітэта, у 2008 годзе магістратуру. Тэма магістарскай працы: «Стараверы Шаркаўшчыны: сацыялінгвістычны аспект». Са снежня 2008 года дактарант Інстытута літоўскай мовы (аддзел анамастыкі), у 2013 годзе абараніў доктарскую дысертацыю: «Балта-славянскія анамастычныя кантакты ў Віцебскай вобласці».
Працаваў галоўным захавальнікам фондаў, пасля ў 1999—2002 гадах навуковым супрацоўнікам у культурна-асветніцкім цэнтры імя Язэпа Драздовіча і ў музеі мастацтва і этнаграфіі імя Язэпа Драздовіча ў Германовічах, у 2008—2009 гадах намеснікам галоўнага рэдактара літоўскай гістарычнай газеты «Voruta», у 2009 годзе рэдактарам газеты «Trakų žemė». Непрацяглы час у 2004 годзе супрацоўнічаў з польскай газетай (4 нумары) «Nasz czas», дзе быў адказным за беларускую старонку. З 2009 годзе выкладае беларускую літаратуру на філалагічным факультэце Літоўскага ўніверсітэта эдукалогіі. З 2023 года — рэдактар газеты «Trakų žemė».
Старшыня Таварыства беларускай культуры ў Літве.
Навуковая дзейнасць
Даследуе гісторыю і культуру Шаркаўшчынскага краю. Публікуецца ў мясцовым перыядычным друку. Распрацоўвае пытанні для віктарыны «Ці ведаеш ты свой край?»
У вольны час працуе ў архівах Вільні, Маладзечна, Віцебска, Мінска, збірае матэрыялы па гісторыі Дзісеншчыны. Падрыхтаваў да друку кнігі: «Стараверы Шаркаўшчыны», «Германавіцкая і Сцяпанпольская гміны (гісторыя, падзеі, дакументы)».
Unix
Unix, UNIX, універсальная шматзадачная шматкарыстальніцкая аперацыйная сістэма; першая версія распрацавана ў 1960-1970-ых гг. групай супрацоўнікаў кампаніі AT&T з лабараторыі Bell Labs, у тым ліку Кенам Томпсанам, Дэнісам Рычы і Дугласам МакІлраем. Сучасныя сістэмы Unix фармальна падзяляюцца на некалькі асноўных адгалінаванняў, распрацоўкай якіх займаліся і займаюцца AT&T і іншыя карпарацыі, а таксама некаторыя грамадскія супольнасці.
Правамі на выкарыстанне гандлёвай маркі UNIX у наш час валодае The Open Group, правы на зыходны код сістэмы UNIX належаць карпарацыі Novell (правы прызнаны ў выніку судовай справы ад SCO Group). "UNIX"-сістэмамі маюць права называцца толькі тыя аперацыйныя сістэмы, якія поўнасцю адпавядаюць спецыфікацыі Single UNIX Specification і сертыфікаваныя на сумяшчальнасць з гэтым стандартам (сістэмы, якія не адпавядаюць гэтаму крытэрыю, звычайна называюць "UNIX-падобнымі").
Некаторыя адметныя рысы UNIX-сістэм:
Папярэднікі
У 1957 годзе ў Bell Labs была распачата праца па стварэнні аперацыйнай сістэмы для ўласных патрэб. Пад кіраўніцтвам Віктара Высотскага (паходзіць з сям'і рускага эмігранта) была створана сістэма BESYS. У далейшым ён узначальвае праект Multics, а потым узначальвае інфармацыйнае падраздзяленне Bell Labs.
У 1964 годзе з'явіліся камп'ютары трэцяга пакалення, для якіх магчымасці BESYS ужо не падыходзілі. Высотскі і яго калегі прынялі рашэнне не распрацоўваць новую ўласную аперацыйную сістэму, а далучыцца да сумеснага праекта General Electric і Масачусецкага тэхналагічнага інстытута Multics. Тэлекамунікацыйны гігант AT&T, у склад якога ўваходзілі Bell Labs, істотна дапамог праекту, але ў 1969 годзе ён сышоў з праекта, які не прыносіў прыбыткаў.
Першыя UNIX
У 1969 годзе Кен Томпсан, імкнучыся рэалізаваць ідэі, якія леглі ў аснову MULTICS, але на больш сціплым апаратным забеспячэнні (DEC PDP-7), напісаў першую версію новай аперацыйнай сістэмы, а Брайан Керніган прыдумаў для яе назву — UNICS (UNIplexed Information and Computing System, Прымітыўная інфармацыйная і вылічальная сістэма) — у процівагу MULTICS (MULTIplexed Information and Computing Service). Пазней гэтая назва скарацілася да UNIX.
У лістападзе 1971 года выйшла версія для PDP-11, найбольш паспяховага сямейства мінікамп'ютараў 1970-х (у СССР яго аналагі, якія выпускаліся Міністэрствам электроннай прамысловасці былі вядомыя як СМ ЭВМ і «Электроніка», пазней ДВК, вырабляліся у Кіеве, Варонежы, Зеленаградзе). Гэта версія атрымала назву «першая рэдакцыя» (Edition 1) і была першай афіцыйнай версіяй. Сістэмны час усе рэалізацыі UNIX адлічваюць ад 1 студзеня 1970.
Першыя версіі UNIX былі напісаны на асэмблеры і не мелі ўбудаванага кампілятара з мовай высокага ўзроўню. Прыкладна ў 1969 годзе Кен Томпсан у супрацоўніцтве з Дэнісам Рычы распрацаваў і рэалізаваў мову Бі (B), якая ўяўляла сабой спрошчаны (для рэалізацыі на мінікамп'ютарах) варыянт распрацаванай ў 1966 мовы BCPL. Бі, як і BCPL, быў інтэрпрэтавальнай мовай. У 1972 годзе была прадстаўлена другая рэдакцыя UNIX, перапісаная на мове Бі. У 1969—1973 гадах на аснове Бі была распрацавана кампілявальная мова, якая атрымала назву Сі (C).
У 1973 годзе выйшла трэцяя рэдакцыя UNIX, з убудаваным кампілятарам мовы Сі. 15 кастрычніка таго ж года з'явілася чацвёртая рэдакцыя, з перапісаным на Сі сістэмным ядром (у духу сістэмы Multics, таксама напісанай на мове высокага ўзроўню ПЛ/1), а ў 1975 — пятая рэдакцыя, цалкам перапісаная на Сі.
З 1974 года UNIX стала распаўсюджвацца сярод універсітэтаў і акадэмічных устаноў. З 1975 года пачалі з'яўляцца новыя версіі, распрацаваныя за межамі Bell Labs, і рост папулярнасці сістэмы. У тым жа 1975 годзе Bell Labs прадставіла шостую рэдакцыю, вядомую па шырока распаўсюджаным каментарыям Джона Лаёнса.
На 1978 год сістэма была ўсталяванай больш чым на 600 машынах, перш за ўсё ва ўніверсітэтах. Сёмая рэдакцыя была апошняй адзінай версіяй UNIX. Менавіта ў ёй з'явіўся блізкі да сучаснага інтэрпрытатар каманднага радка Bourne shell.
Філіпік (імператар візантыйскі)
Філіпік Вардан (Φιλιππικός Βαρδάνης; Վարդան, Vardan), візантыйскі імператар у 711—713 гадах.
Біяграфія
Філіпік быў сынам патрыцыя Нікефора, армяніна паводле паходжання, які пражываў у адной з калоній у Пергаме. Перакананы манафеліт, ён падняў бунт супраць Юстыніяна II, але гэта прывяло да выгнання па загадзе імператара ў Херсанес Таўрычаскі. Тут Вардан прымае імя Філіпіка і паспяхова падбухторвае жыхароў да паўстання з дапамогай хазар. Мяцежнікі захапілі Канстанцінопаль і Юстыніян II бег і неўзабаве быў забіты. Філіпік стаў імператарам.
Філіпік адразу ж пасля прыходу да ўлады абвясціў пра адмену пастаноў Шостага Сусветнага сабору. Манафеліцтва стала афіцыйнай верай імперыі (пад ціскам імператара патрыярх Іаан VI у 712 годзе замацаваў гэта на памесным саборы. У адказ Рымская царква адмовілася прызнаць новага імператара і яго патрыярха. Гэта выклікала шырокую незадаволенасць. Да таго ж, імператар не спраўляўся з кіраваннем. Арабы з усходу, балгары з паўночнага захаду здзяйснялі набегі на імперыю, рабуючы і ўводзячы нявольнікаў. Імператар жа бесперапынна баляваў. Яму ставілі ў віну апрача іншага блуд з манашкамі. Пасля аднаго з баляў змоўшчыкі захапілі соннага і паўп'янага імператара і неадкладна яго асляпілі. Імператарам стаў протаасікрыт Арцемій, які прыняў імя Анастасій.
NGC 260
NGC 260 (іншыя абазначэнні — UGC 497, MCG 4-3-6, ZWG 480.9, IRAS00458+2725, PGC 2844) — пекулярная спиральная галактыка ў сузор’і Андрамеда.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Галактыка фармуе патройную сістэму з галактыкамі NGC 252 і NGC 258 (гл. фота ўсіх трох галактык).
Судкова (аграгарадок)
Судко́ва, або Судко́ў (, Судково) — аграгарадок у Хойніцкім раёне Гомельскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр Судкоўскага сельсавета.
Геаграфія
Месціцца за 5 км на захад ад раённага цэнтра Хойнікі, за 11 км ад чыгуначнай станцыі Хойнікі (на лініі Васілевічы — Хойнікі ад лініі Гомель — Калінкавічы), за 108 км ад Гомеля.
Паблізу знаходзяцца радовішчы суглінкаў і жалезняку, а таксама вадасховішча Судкова.
Расійская імперыя
У крыніцы, заснаванай на матэрыялах расійскай рэвізіі 1795 года, у складзе Загальскага староства, акрамя іншых паселішчаў, названыя фальварак Судкоў і Шацкоў. Староства належала «малолетнему Станиславу Бужинскому по жизни его», але на той час было ў арэндзе ў суддзі Вінцэнція Жука. У метрычных кнігах Астраглядаўскага касцёла Унебаўзяцця Найсвяцейшай Панны Марыі ёсць запіс, датаваны 10 днём красавіка 1799 года, аб хросце ксяндзом Тэадорам Чабаноўскім Тэафіла Юстына, сына шляхетных Ігнацыя і Катарыны Корбутаў, кумамі пры тым былі Ян Паеўскі і Яна Казлоўская з маёнтку Судкоў (de praedio Sudkow).
Як вынікае з матэрыялаў шляхецкай рэвізіі 1811 года, Загальскага казённага маёнтка на той час выступаў абшарнік Тадэвуш Солтан. У ходзе рэформы П. Д. Кісялёва ў межах названага маёнтка, у складзе якога знаходзіўся і Судкоў, была ўтворана воласць з управай, згаданая ў 1848 годзе. .
У парэформенны перыяд Судкоў адміністрацыйна належаў да Хойніцкай воласці. У 1868 годзе стараста сяла Барысаўшчына Піліп Казёл атрымаў у арэнду ад Мінскай губернскай управы 800 дзесяцін зямлі ва ўрочышчы Судкова Загальскага маёнтку за плату ў 350—360 рублёў на год. Высветлілася, аднак, што ён быў хіба падстаўной асобай, а арандаванай фермай на справе завалодалі хойніцкія яўрэі Янкель Конік, Невах Рабы, Хаім з Гноева і Бейрах з Храпкава. Дзеля гэтага яны падкупілі старшыню ўправы Дзяніса Турскага. З тамтэйшых сялян падпольныя арандатары запатрабавалі па 2 рублі за карыстанне дзесяцінай зямлі супраць ранейшых 75 капеек, пачалі нібыта адбіраць кожны другі сноп збожжа і кожны другі стог сена. Скаргі сялян дайшлі да рэчыцкага павятовага начальства. У разборы справы бралі ўдзел міравы пасярэднік Брагін і хойніцкі валасны старшыня Васіль Жаўняк. Выракам Мінскай управы па справах маёмасці было: П. Казла арэнды пазбавіць, а старшыню Д. Турскага за злоўжыванні прыцягнуць да адказнасці.
На 1909 год у маёнтку Суткоў (Сутковъ) Хойніцкай воласці Рэчыцкага павета Мінскай губерні — 1 двор, 35 жыхароў. У 1911 годзе ўладальнікам маёнтку Судкоў (Судково) у 509 дзесяцін угоддзяў названы Васіль Іванаў Андрашчук.
Найноўшы час
9 лютага 1918 года, яшчэ да падпісання Брэсцкага міру з бальшавіцкай Расіяй (3 сакавіка), Германія перадала паўднёвую частку Беларусі Украінскай Народнай Рэспубліцы. У адказ на гэта, 9 сакавіка Другой Устаўной граматай тэрыторыя абвешчана была часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. Судкоў, аднак, апынуўся ў складзе часова створанай 15 чэрвеня Палескай губерні з цэнтрам у Рэчыцы, з кастрычніка — у Мазыры. З 18 мая тут дзейнічала «варта Украінскай Дзяржавы» гетмана Паўла Скарападскага.
1 студзеня 1919 года, паводле пастановы І з’езда КП(б) Беларусі, Хойніцкая воласць увайшла ў склад Сацыялістычнай Савецкай Рэспублікі Беларусі, аднак 16 студзеня Масква адабрала яе разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года Судкоў — у Дварышчанскім сельсавеце Хойніцкага раёна Рэчыцкай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Гомельскай акругі. Арганізаваны саўгас «Судкова», дзейнічалі крухмальны завод, стальмашня, кузня, рымарская майстэрня. З 20 лютага 1938 года ў складзе Палескай вобласці з цэнтрам у Мазыры.
У гады Вялікай Айчыннай вайны на франтах загінулі 17 вяскоўцаў.
1 снежня 2009 года ў склад Дварышчанскага сельсавета перададзены 6 населеных пунктаў (Загалле, Загальская Слабада, Казялужжа, Клівы, Небытаў, Паташня) скасаванага Казялужскага сельсавета, а таксама пасёлкі Будаўнік і Езапоў, якія знаходзіліся ў раённым падпарадкаванні, вёска Храпкаў перададзена ў склад Барысаўшчынскага сельсавета, цэнтр сельсавета перанесены ў аграгарадок Судкова, сельсавет перайменаваны ў Судкоўскі. Працуюць сярэдняя школа, дом культуры, бібліятэка, амбулаторыя, аддзяленне сувязі, швейная майстэрня, сталовая, крама, дзіцячы садок.
Матс Сундзін
Матс Юхан Сундзін (Mats Johan Sundin; года, Брома / Салентун, Швецыя) — знакаміты шведскі хакеіст, цэнтральны нападнік, алімпійскі чэмпіён і трохразовы чэмпіён свету. Трэці бамбардзір у гісторыі НХЛ сярод еўрапейцаў (пасля чэха Яраміра Ягра і фіна Яры Куры). Завяршыў кар'еру ў 2009 годзе.
Першы ў гісторыі еўрапеец, абраны на драфце НХЛ пад першым нумарам (1989, «Квебек Нордыкс»). Да гэтага часу застаецца адзіным шведам, абраным на драфце НХЛ пад агульнай першым нумарам.
Медаль «За вызваленне Варшавы»
Медаль "За вызваленне Варшавы» заснаваны Указам Прэзідыума ВС СССР ад 9 чэрвеня 1945 года. Аўтар праекта медалі — мастачка Курицына.
Па стане на 1 студзеня 1995 медалём "За вызваленне Варшавы" ўзнагароджана прыблізна 701700 чалавек.
Палажэнне аб медалі
Медалём "За вызваленне Варшавы» ўзнагароджваюцца ваеннаслужачыя Чырвонай Арміі, Ваенна-Марскога Флота і войскаў НКУС - непасрэдныя ўдзельнікі гераічнага штурму і вызвалення Варшавы ў перыяд 14-17 студзеня 1945, а таксама арганізатары і кіраўнікі баявых аперацый пры вызваленні гэтага горада.
Дзям’янаўка
Дзям’я́наўка (, Демьяновка) — вёска ў Пухавіцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Блужскага сельсавета. Месціцца за 21,5 км на паўднёвы ўсход ад Мар’інай Горкі, 76,5 км ад Мінска, 2,5 км ад чыгуначнай станцыі Талька.
Гісторыя
У канцы XIX стагоддзя ўрочышча Амельнянскай воласці Ігуменскага павета Мінскай губерні.
З канца лютага 1918 года тэрыторыя акупаваная войскамі Германскай імперыі. 25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. Жыхары Амельнянскай воласці накіроўвалі звароты ў Народны Сакратарыят Беларусі са скаргамі на дзеянні нямецкіх акупацыйных улад. У снежні 1918 года занята Чырвонай Арміяй, з 1 студзеня 1919 года ў адпаведнасці з пастановай І з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Савецкай Беларусі, з 27 лютага 1919 года — у ЛітБел ССР. У час польска-савецкай вайны ў жніўні 1919 — ліпені 1920 гадоў пад акупацыяй Польшчы (Мінская акруга ГУУЗ).
З 31 ліпеня 1920 года ў Беларускай ССР.
У Другую сусветную вайну з канца чэрвеня 1941 года да пачатку ліпеня 1944 года тэрыторыя вёскі пад акупацыяй Германіі.
Да 30 кастрычніка 2009 года вёска ўваходзіла ў склад Талькаўскага сельсавета.
Катастрофа Міг-25РУ пад Шчучынам
Катастрофа Міг-25РУ пад Шчучынам — авіяцыйная катастрофа, якая адбылася 21 кастрычніка 1992 года каля вёскі Даўлюдаўшчына недалёка ад Шчучына падчас перагону самалётаў 151 авіяпалка радыёэлектроннай барацьбы са Шчучынскага аэрадрома на ўтылізацыю ў Баранавічы. Апошні самалёт рабіў развітальны палёт над горадам і не здолеў выйсці з піке. Пілоты падпалкоўнік Аляксандр Новакрэшчынаў і капітан Аляксандр Півавар спрабавалі адвесці машыну ад жылых будынкаў вёскі Даўлюдаўшчына і мясцовай царквы і самалёт упаў на зямлю каля вёскі. Абодва пілоты загінулі. Прычынай катастрофы лічыцца памылка пілотаў у кіраванні машынай. На месцы падзення пазней быў усталяваны помнік.
ФК Перуджа
«Перуджа» (Perugia Calcio) — італьянскі футбольны клуб з горада Перуджа.
Гісторыя
Заснаваны ў 1905 годзе. У канцы 1990-х — пачатку 2000-х гадоў каманда гуляла галоўным чынам у Серыі A, аднак у 2004 годзе выбыла ў Серыю B, і ў 2005 годзе збанкрутавалася. З 2005 па 2010 год адноўленая «Перуджа» гуляла ў Серыі C1.
У маі 2010 года клуб быў абвешчаны банкрутам і праз два месяцы пазбаўлены прафесійнага статуса. З прычыны чаго каманда была выключана з сістэмы прафесійных ліг Італіі. Сезон 2010/11 зноў адноўленая каманда пачала ў Серыі D, пасля чаго за чатыры гады тройчы павысілася ў рангу. У 2014—2020 гадах і з 2021 года «Перуджа» выступае ў Серыі B.
Вядомыя ігракі
У клубе гулялі:
Кямсы
Кямсы́ (, Кемсы) — вёска ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Мядзельскага сельсавета.
Соф’я Аляксандраўна Яноўская
Соф’я Аляксандраўна Яноўская (, Пружаны, Брэсцкая вобласць —, Масква) — расійскі матэматык, логік, філосаф, педагог, заснавальнік рускай школы філасофіі матэматыкі. Прафесар (1931 г.); Доктар фізіка-матэматычных навук (1935 г.).
Навуковая дзейнасць
Яноўская актыўна садзейнічала стварэнню на механіка-матэматычным факультэце МДУ самастойнай кафедры матэматычнай логікі на чале з А.Маркавым і да канца сваіх дзён была яе прафесарам. У 1920 — 1930-я гг. Яноўская — актыўны прапагандыст ідэалагічнай лініі кампартыі сярод маскоўскіх матэматыкаў; крытыкуе «ідэалізм у матэматыцы», прадстаўленай, як яна лічыла, не толькі ў замежнай, але і ў савецкай навуцы (у Маскоўскай матэматычнай школе Лузіна). Але з сярэдзіны 1930-х гг. Яноўская пачынае пераглядаць свае погляды, і ў 1940-я гг. яны карэнным чынам змяняюцца. Зараз афіцыйная фразеалогія выкарыстоўваецца ёю для выраза ўласнай дэыялектычнай філасофска-, гісторыка- і логіка-матэматычнай канцэпцыі. Яна па-новаму тлумачыць пытанні гісторыі дэдукцыйна-аксіяматычнага метаду, паказвае роля матэматычнай і лагічнай строгасці як апасродкаванай формы практыкі, як крытэрый праўды ў дэдукцыйных навуках; асэнсоўваючы праблематыку матэматычнай бясконцасці, яна характарызуе суадносіны класічнай і інтуіцыйнай (канстрыктыўнай) матэматыкі і логікі; адстойвае прыярытэт рускай навукі ў шматлікіх абласцях матэматычнай думкі (Лабачэўскі, Парэцкі, Жэгалкін, Шэйнфінкель, У.І.Шэстакоў і інш.); развівае вывучэнне пра ролю ў пазнанні працэдур уводзін і выключэнні абстракцый, фармулюе канцэпцыю «расшчаплення» паняццяў як сродкі іх удакладнення, паказвае дыялектычную сутнасць антыномій і апорый, фармуе значэнне логікі для тэхнікі; распрацоўвае алгарытм пошуку прапазіцыянальнага лагічнай высновы на аснове дэдукцыйных табліц Бэта; расчыняе сучаснае гучанне спадчыны Лабачэўскага; адкрывае невядомыя раней старонкі гісторыі матэматыкі ў Маскоўскім універсітэце. Яноўская шмат зрабіла для сцверджання ў СССР 40 — 60-х гадоў прынцыпу адзінства лагічнай навукі, якая распрацоўваецца як матэматыкамі, так і філосафамі. Яна арганізавала пераклады на рускую мову класічных лагічных прац Д.Гільберта і В.Акермана (1947), А.Тарскага (1948), С.К.Кліні (1957), Д.Пойя (1957), Р.Карнапа (1959) і інш., у шматлікіх выпадках выступаючы ў іх як аўтар уступных артыкулаў і навуковага кансультанта «Філасофскай энцыклапедыі» (1966 — 1967). Апошняя вялікая праца — падрыхтоўка рускага выдання «Матэматычных рукапісаў» К.Маркса, працу над якімі яна пачала яшчэ ў 30-х гг.; у Прадмове да выдання яна расчыніла метадалагічны сэнс Марксавых паняццяў «абвінанне метаду» і «стратэгема дзеяння», бачачы ў іх прадбачанне алгарытмічнага падыходу ў навуцы.
Эмануэль Сведэнборг
Эмануэль Сведэнборг (Emanuel Swedenborg, 29 студзеня 1688 г., Стакгольм — 29 сакавіка 1772 г., Лондан) — шведскі рэлігійны філосаф, тэолаг і вынаходнік.
Біяграфія
Нарадзіўся ў сям'і лютэранскага біскупа, прафесара тэалогіі. З дзяцінства цікавіўся навукамі, навучаўся па самастойна абранай праграме, што ў выніку паўплывала на фарміраванне рознабаковых ведаў. У 1709 г. скончыў Упсальскі ўніверсітэт.
У 1710 — 1715 гг. вандраваў па еўрапейскіх краінах, некаторы час жыў у Лондане, дзе вывучаў фізіку і механіку. У 1716 — 1718 гг. выдаваў у Швецыі навуковы часопіс «Паўночны Дэдал», у якім апублікаваў праект свайго лятальнага апарата. Займаў пасаду асэсара кіраўніцтва шахтамі, выконваў даручэнні пры двары Ульрыкі Элеаноры. З-за заікання адмовіўся ў 1724 г. выкладаць ва Упсальскім універсітэце.
У 1744 г. выехаў у працяглую вандроўку. Падчас знаходжання ў Нідэрландах у мроях убачыў Ісуса Хрыста, пасля чаго завёў дзённік мрояў і прыняў рашэнне займацца тэалогіяй.
Памёр у 1772 г. у Лондане пасля перанесенага інсульту.
Погляды
Эмануэль Сведэнборг меў досвед у розных навуках свайго часу, напісаў некалькі прац па мінералогіі, даследваў чалавечы мозг і адным з першых прапанаваў ідэю нейрона. Выступаў за вегетарыянства. У рэлігійных пытаннях прытрымліваўся плюралізму. У канцы жыцця сфарміраваў так званае «нябеснае вучэнне», у якім выступаў за матэрыяльнасць душы, спасціжэнне свету праз інтуіцыю і ўяўленні, казаў пра тое, што другое прышэсце Ісуса Хрыста і Страшны Суд ужо адбыліся ў духоўным свеце.
Стаўленне сучаснікаў і нашчадкаў да спадчыны Эмануэля Сведэнборга не было адназначным, паколькі многія сцверджанні ён будаваў на аснове мрой і ўяў, да якіх адносіўся надзвычай сур'ёзна. Аказаў прамы ўплыў на погляды Імануіла Канта і Джона Уэслі. Тэалагічныя працы садзейнічалі станаўленню спірытуалізму.
Пабла Асвальда
Пабла Даніэль Асвальда (Pablo Daniel Osvaldo; нар., Буэнас-Айрэс, Аргенціна) — італьянскі футбаліст аргенцінскага паходжання, нападнік. Ігрок нацыянальнай зборнай Італіі (2011—2014).