cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
НагУаль (гурт)
Гісторыя
За гады існавання калектыву яго ўдзельнікамі былі больш за 40 чалавек, сярод якіх Святлана Бень («Серебряная свадьба»), Ягор Забелаў («Gurzuf», «Егор Забелов Трио», «Серебряная свадьба»), Іван Жук («Наеховичи», «Станция МИР», «Умка и броневичок»), Віктар Сямашка («Князь Мышкин»), Ганна Шапашнікава, Марына Неўгень («Спасибо», «Хайле Туммс»), Марына Васілеўская («Серебряная свадьба»). У залежнасці ад праграмы і акустычнай прасторы склад «НагУаль» пастаянна змяняецца.
У 2005 годзе адбылася прэзентацыя другога альбома «У Земли под юбкой».
У 2006 «НагУаль» сталі героямі тэлевізійнага праекта Дзмітрыя Дзіброва «ПроСВЕТ» на тэлеканале «Расія».
На цырымоніі ўзнагароджання лепшых рок-музыкантаў Беларусі «Рок-каранацыя 2006» група стала пераможцам у намінацыі «Пазітыўная музыка» (за альбом «У Земли под юбкой»).
У 2007 годзе Леанід Паўлёнак адышоў ад псіха-фолку і эксперыментаў з этнікай у бок больш меладычнай і танцавальнай музыкі. Так з'явіўся «Маланка Orchestra» — «першы ў Беларусі танцуючы аркестр», у склад якога ўвайшлі музыкі «НагУаль» (Юрый Навуменка (кантрабас), Наталля Мазэпіна (скрыпка), Віталь Карабухін (валторна), Яўген Еўдакімчык (трамбон), Андрэй Чарнавокі (барабаны), Сяргей Сальнік (цымбалы). Музыку новага праекта можна апісаць як «яўрэйска-цыганскае ска з даданнем беларускіх фальклорных матываў» . «Маланка Orchestra» выконваў песні не на выдуманай мове, а на рускай і беларускай.
У 2009 годзе на цырымоніі «Музычная прэмія Сталічнага Тэлебачання — 2009» (Беларусь) калектыў «Маланка Orchestra» перамог у намінацыі «Лепшая альтэрнатыўная група».
Тым не менш музыкі працягнулі гастраляваць пад брэндам «НагУаль», уключаючы ў праграму як сольныя кампазіцыі Леаніда Паўлёнка, напісаныя для тэатральных пастановак, так і песні «Маланка Orchestra». У 2008 годзе канцэрты прайшлі ў Германіі, Польшчы, Літве, Францыі, Румыніі, Украіне, Малдове.
Леанід Паўлёнак цесна супрацоўнічае з тэатрам, піша музыку для кіно і анімацыі.
2014 — 2016
У лютым 2014 «НагУаль» прадставіў новы кліп на песню «Хакель Джакель», у аснове якой алюзія на «Корабль Дураков» Вячаслава Палуніна. У тым жа годзе ўбачыў свет міні-альбом «Маладзік удалы». Рэліз складаецца з пяці песень і ўключае кампазіцыю «Лимончики» з рэпертуару «Маланка Orchestra» на рускай мове, а таксама першую для групы песню на беларускай мове. У запісе альбома прынялі ўдзел 13 чалавек. Можна лічыць, што з гэтага моманту пад брэндам «НагУаль» аб'ядналіся ўсе папярэднія праекты Леаніда Паўлёнка.
У 2014 «НагУаль» дае сольныя і зборныя канцэрты ў Расіі і Беларусі, іх можна было ўбачыць на фестывалях «Men's Fest 2014» (Брэст, Беларусь), «Дружба Festival 2014» (хутар Шаблі, Беларусь), «Mirum Music Fest 2015» (Мір, Беларусь) , «Brest Bike Fest 2015» (Брэст, Беларусь).
У 2015 годзе ўдзельнікі «НагУаль» з песняй «Индишь» з'явіліся ў тэлекасцінге 6 сезона ўкраінскай версіі шоў «Х-Фактар», дзе атрымалі падтрымку трох з чатырох суддзяў і магчымасць далейшага ўдзелу ў праекце, аднак на наступных этапах гурт не выступае.
Для праграмы тэлеканала АНТ «Легенды. Live» музыкі запісалі кавер-версіі на песні Гарыка Сукачова, ВІА «Верасы» і The Prodigy.
Вясной 2016 адбылася прэзентацыі новай песні «Вясёнка», у аснову якой пакладзены ўсходнеславянскі абрад гукання вясны.
Летам з абноўленай праграмай «НагУаль» выступіў у Расіі на міжнародным фэсце «Дзікая Мята» (в. Бунырова, Тульская вобласць) і, у якасці хэдлайнера першага дня, «Мир Сибири» ў Шушэнскам, на поўдні Краснаярскага краю.
У чэрвені 2017 года на сайце інтэрнэт-лэйбла Пяршак гурт выдаў новы альбом «Землемер и Чипполино».
Народная партыя за свабоду і дэмакратыю
Партыя мае моладзевае крыло — Моладзевая арганізацыя Свабоды і дэмакратыі.
Лідар партыі Марк Рутэ з'яўляецца дзеючым прэм'ер-міністрам Нідэрландаў.
Гісторыя
Партыя была заснавана 24 студзеня 1948.
З 1948 па 1952 год Народная партыя за свабоду і дэмакратыю прымала ўдзел у шырокай урадавай кааліцыі пад кіраўніцтвам Партыі працы ў кабінеце прэм'ер-міністра Вілема Дрэса.
У 1952—1958, 1965—1967, 1973—1977, 1981—1982 і 1989—1994 гадах партыя знаходзілася ў апазіцыі. З 1994 па 2002 год партыя ўдзельнічае ва ўрадавай кааліцыі разам з Партыяй працы і партыяй Дэмакраты 66. Пасля парламенцкіх выбараў 2002 да 2007 года партыя ўваходзіць ва ўрадавую кааліцыю, узначальвае лідар партыі Хрысціянска-дэмакратычны заклік Ян Петэр Балкенэндэ.
2 верасня 2004 года з партыі выйшаў дэпутат Герт Вілдэрс, які ўзначаліў затым правую Партыю Свабоды.
Пасля парламенцкіх выбараў 2010 года Народная партыя атрымала найбольшую колькасць месцаў (31 месца) і ўзначаліла правацэнтрысцкую кааліцыю разам з партыяй Хрысціянска-дэмакратычны заклік, якую падтрымлівае ў парламенце Партыя Свабоды Герта Вілдэрса. Лідар партыі Марк Рутэ 14 кастрычніка 2010 года стаў першым прэм'ер-міністрам ад Народнай партыі за свабоду і дэмакратыю.
Удзел у выбарах
thumb|300px| Перадвыбарная кампанія ў чэрвені 2006 года. Плакаты Народнай партыі і Партыі працы Удзел у выбарах да Другой палаты парламента Нідэрландаў:
IC 3722
IC 3722 — галактыка тыпу *2 (подвійна зірка) ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Тостар
Тостар (toaster) — прылада з сілкаваннем ад электрасеткі, прызначаная для хуткага падсмажвання плоскіх кавалкаў хлеба (тостаў).
Апісанне
У залежнасці ад пэўнай мадэлі, тостар можа быць разлічаны на падсмажванне 2 ці 4 кавалачкаў хлеба (так званых «тостаў»). Ва ўсіх тостараў маюцца награвальныя элементы і рэгуляваны тэрмастат, з дапамогай якога ёсць магчымасць абраць неабходны рэжым для падрыхтоўкі больш-менш падсмажаных тостаў і хуткасць падрыхтоўкі. Тэрмастат разлічаны на 6-11 пазіцый рэгулявання тэмпературы. У некаторыя тостары ставяць плыўнае рэгуляванне тэмпературы. Сучасны тостар мае электроннае кіраванне, якое кантралюе час падсмажвання лустаў хлеба ў залежнасці ад абранай карыстальнікам тэмпературы.
Таварыства Мега
Таварыства Мега (The Mega Society) было заснавана ў 1982 годзе доктарам Рональдам К. Хаэфлінгам для дапамогі псіхаметрычным даследаванням. Адкрыта для людзей, рэзультаты па тэсце на агульны інтэлект якіх настолькі высокі, што сустракаецца толькі ў адзінага чалавека на мільён.
Часопіс таварыства выдаецца рэгулярна са студзеня 1982 года, спачатку пад назвай Circle (кола), з ліпеня 1987 года — Noesis.
Blink
Blink — гэта рухавічок браўзера, распрацаваны ў рамках праекта Chromium з удзелам Google, Meta, Microsoft, Opera Software, Adobe, Intel, IBM, Samsung і іншых. Упершыню быў анансаваны ў красавіку 2013 года.
Blink з’яўляецца форкам WebCore — кампанента WebKit. Ён выкарыстоўваецца ў Chrome, пачынаючы з версіі 28, Microsoft Edge, пачынаючы з версіі 79, Opera (15+), Vivaldi, Brave, Amazon Silk і іншых браўзерах і фрэймворках на аснове Chromium.
Рухавічок Blink мае наступныя кампаненты:
Blink рэалізаваны на сямі платформах: Windows, macOS, Linux, ChromeOS, Fuchsia, Android і Android WebView. Таксама неафіцыйна падтрымліваецца ў FreeBSD і OpenBSD.
Ежы Гажыч
Біяграфія
Паходзіў са шляхецкага роду Гажычаў (Гажыцаў) харвацкага або венгерскага паходжання. Нарадзіўся ў сям’і Яўгена Гажыча і Кацярыны з Гансоўскіх.
У 1846 г. патрыёты пад кіраўніцтвам Людвіка Мераслаўскага рыхтавалі паўстанне. З мэтай яго падрыхтоўкі ў Брэсцкі павет прыбыў эмісар Мераслаўскага студэнт Берлінскага ўніверсітэта Ёган Рэр. Эмісара і яго сябра-паплечніка, мясцовага памешчыка Апаліна Гофмайстэра ветліва прымалі ў многіх маёнтках Брэсцкага павета, у тым ліку і ў Сегенеўшчыне, якая належала Гажычу. Пасля арышту Ёгана Рэра брэсцкія шляхцічы Апалін Гофмайстэр і Юзаф Багуслаўскі былі сасланы разам з ім на катаргу ў Сібір, а астатнія памешчыкі, якія прымалі эмісара, у т.л. Ягор Гажыч, апынуліся пад паліцэйскім наглядам.
Blink
Версіі Chromium для iOS працягваюць выкарыстоўваць рухавічок візуалізацыі WebKit WebCore.
Ежы Гажыч
Біяграфія
Маршалак шляхты Брэсцкага павета ў 1857—1864 гадах. У час паўстання 1863 года арыштоўваўся за тое, што ўгаворваў сялян далучыцца да паўстання. Пахаваны на могілках у Воўчыне разам з жонкай.
Сям’я
У шлюбе з Канстанцыяй з Якубоўскіх (1818—1888).
Якаў Сямёнавіч Гугель
Якаў Сямёнавіч (Янкель Сымонавіч) Гугель (21 студзеня 1895, Горкі, Магілёўская губерня, Расійская імперыя — 14 кастрычніка 1937, Кіеў, УССР) — савецкі гаспадарчы дзеяч, арганізатар прамысловасці, дырэктар Канстанцінаўскага металургічнага завода імя М. В. Фрунзэ, Марыупальскага металургічнага камбіната, начальнік трэста Магнітабуд, камбіната «Азоўсталь» (Марыупаль), Марыупальскага наватрубнага завода.
Ежы Гажыч
Сям’я
Старэйшы сын Вітольд Гажыч (1841—1864) у час паўстання 1863 года быў камісарам Лідскага павета, за што быў асуджаны да 20 гадоў катаргі.
Якаў Сямёнавіч Гугель
Біяграфія
Нарадзіўся 21 студзеня 1895 года ў горадзе Горкі Магілёўскай губерні (цяпер — Магілёўская вобласць Рэспублікі Беларусь) у яўрэйскай сям’і. Бацька Гугеля быў служачым лясных складоў. У дзяцінстве разам з сям’ёй пераехаў у Екацярынаслаў, затым у Янакіева, дзе скончыў чатырохкласнае гарадское вучылішча.
Ежы Гажыч
Сям’я
Малодшы сын Канстанцін (1848—1900) у 1878 г. ён ажаніўся з Марыяй з Хшаноўскіх (1860—1935), якая ў будучым стала вядомай мастачкай.
Якаў Сямёнавіч Гугель
Біяграфія
У 1916 годзе скончыў Адэскае сярэдне-тэхнічнае вучылішча. Падчас Першай сусветнай вайны быў прызваны ў войска Расійскай імперыі. У складзе сапёрнай каманды ваяваў на Румынскім фронце.
У час Лютаўскай рэвалюцыі знаходзіўся ў Адэсе. У складзе 48-га запаснога палка ўдзельнічаў у рэвалюцыйных падзеях, быў памочнікам камісара міліцыі аднаго з раёнаў Адэсы. Кастрычніцкі пераварот 1917 года сустрэў у Бесарабіі. Яго абралі камандзірам чырвонагвардейскага атрада. Я. С. Гугель быў дэлегатам армейскага з’езда, членам салдацкага камітэта 6-й арміі.
З 1926 года працаваў дырэктарам Марыупальскага металургічнага камбіната. У гэты час, як лічыць Леў Яруцкі, яму належыць ідэя будаўніцтва новага металургічнага гіганта ў вусце ракі Кальміўса. З лютага 1930 года таксама і начальнік будаўніцтва «Азоўстальбуда». На гэтых пасадах ён працаваў да студзеня 1931 года.
У 1931 годзе быў прызначаны дырэктарам будаўніцтва Магнітагорскага металургічнага камбіната. Пасля пуску другой домны Я. С. Гугель быў пераведзены ў Маскву і прызначаны намеснікам начальніка Галоўнага ўпраўлення Наркамата металургічнай прамысловасці СССР.
У лютым 1933 года Я. С. Гугель быў зноў прызначаны начальнікам будаўніцтва «Азоўстальбуда» і ў ліпені 1933 года пад яго кіраўніцтвам пачала працаваць першая доменная печ.
23 сакавіка 1935 года Я. С. Гугель быў узнагароджаны ордэнам Леніна. На VI і VII з’ездах Саветаў яго абіралі членам ЦВК СССР, быў дэлегатам XVI і XVII з’ездаў УКП(б).
У жніўні 1937 года быў арыштаваны і яго абвінавачвалі па арт. 17-54-8 і 54-11 КК УССР, бо ён з’яўляецца членам "контррэвалюцыйнай трацкісцкай тэрарыстычнай арганізацыі, па заданні гэтай арганізацыі праводзіў актыўную контррэвалюцыйную працу, накіраваную супраць палітыкі УКП (б) і савецкага ўрада . 26 верасня 1937 года І. Сталін і В. Молатаў зацвердзілі «Список лиц, подлежащих суду Военной Коллегии Верховного суда СССР по первой категории». Пад нумарам 104 было прозвішча Я. С. Гугеля. 14 кастрычніка 1937 года прыгавораны да расстрэлу і ў той жа дзень прысуд быў прыведзены ў выкананне. 8 верасня 1956 года яго справа была перагледжана Ваеннай калегіяй Вярхоўнага суда СССР і «за адсутнасцю складу злачынства спынена». Я. С. Гугель быў пасмяротна рэабілітаваны.
Цікавыя факты
На думку Ігара Казлова, Якаў Гугель стаў прататыпам Марка Разанава ў рамане Анатоля Рыбакова «Дети Арбата».
Стэфан Валынскі
Стэфан Валынскі — епіскап Уладзімірскі і Берасцейскі, прападобны.
Маладыя гады
Нарадзіліся каля 1040 г. і, верагодна, паходзіў з баярскага роду (або балгарскага, як сустракаецца ў некаторых крыніцах пад прозвішчам балгарскі).
У маладосці (з 1060 па 1062 гг.) знаходзіўся, здзяйсняючы подзвіг, у Пячэрскім манастыры пад кіраўніцтвам манаха Феадосія, любімым вучнем якога ён быў. Пасля пастрыжэння ў манахі быў пастаўлены кіраўніком хору, або ўстаўшчыком.
Святарства
Па загадзе прападобнага Феадосія ён прапаведаваў братам у царкве слова Божае. Перад смерцю Феадосій, па жаданні манахаў, у 1074 г. прызначыў Стэфана ігуменам Пячэрскага манастыра, завяшчаўшы выконваць статут і скончыць будаўніцтва новага галоўнага мураванага манастырскага храма. Манах Стэфан пабудаваў манастыр і абнёс яго драўлянай сцяной. У 1078 г. па невядомых прычынах братыя выступіла супраць яго, і ён быў вымушаны не толькі пакінуць ігуменства, але і Пячэрскі манастыр.
Архітэктар
Потым свят. Стэфан непадалёк ад гэтага манастыра на схіле гары каля ўрочышча пад назвай Клоў заснаваў з дапамогай набожных баяр новы манастыр у гонар Палажэння рызы Прасвятой Багародзіцы ў Влахерне. (Гэты манастыр, вядомы як Клоўскі, існаваў нядоўга. У 1096 г. поўнасцю разбураны полаўцамі падчас нападу на Кіеў). Будучы ігуменам гэтага манастыра, вялебны Стэфан здабыў усеагульную пашану. Таму, калі біскуп Ілля памёр, яго замяніў біскуп Стэфан I: Мітрапаліт Кіеўскі Іаан каля 1090 г. зрабіў яго епіскапам на Уладзімірскай катэдры.
Святы Стэфан прыежджаў з Валыні ў Кіеў, наведаваў манастыр і быў (а галоўнае — каб не прапусціць перанясенне мошчаў Феадосія з пячоры ва Успенскі сабор.) у Пячэрскім манастыры падчас адкрыцця мошчаў святога Феадосія ў 1091 г.
Ён вызначыўся многімі добрымі справамі.
Шанаванне
Памёр 27 красавіка 1094 года. Пахаваны ў горадзе Уладзімір-Валынскі. Памяць святога Стэфана ўшаноўваецца 10 мая (27 красавіка па старым стылі).
Кара
Кара:
Вэснянэ (Магілёў-Падольскі раён)
Вэснянэ (Весня́не) — вёска ў Магілёў-Падольскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Ахмад Шах Масуд
Ахмад Шах Масуд (дары احمد شاه مسعود — Ahmad Šāh-e Mas'ūd, тадж. Аҳмадшоҳи Масъуд; 1 верасня 1953 — 10 верасня 2001) — афганскі палявы камандзір, міністр абароны Афганістана. Вядомы таксама пад мянушкай Панджшэрскі леў (дары شیر پنجشیر — Šēr-e Panjšēr, тадж. Шери Панҷшер). Масуд — мянушка (лакаб), што па-арабску азначае «Шчаслівы», якую ён атрымаў у 1975 годзе, падчас бунту ў даліне Панджшэра — першага ўзброенага выступу ісламскай апазіцыі ў Афганістане.
Сваятычы
Свая́тычы (, Своятичи) — вёска ў Ляхавіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Жарабковіцкага сельсавета. За 25 км да паўднёвага ўсходу ад г. Баранавічы. Насельніцтва каля 300 чал. (2008).
Вуліцы вёскі
У вёсцы склалася цікавая мікратапанімічная сітуацыя, разам з назвамі вуліц, дадзеных ім у савецкі час, вяскоўцы, ужываюць даўнішнія назвы вуліц. Так цэнтр вёскі завеца Рынкам, бо тут у мястэчку праводзіліся кірмашы. Вуліца якая цягнецца ў напрымку вёскі Пагарэльцы, завеца Пагарэльскай. Ёсць вуліца Сноўская, якая выходзіць у бок Снова. Вуліца Касцёльная завецца так таму, што вядзе яна ад цэнтра да касцёла. Асада — месца, дзе жылі афіцэра Войска Польскага. Ёсць і іншая назва гэтага месца — Букет, ад таго, што паабапал дарогі, якая сюды вядзе, растуць кусты безу. Падсобнае — тэрыторыя, дзе адразу пасля вайны была створана падсобная ваенная гаспадарка. Да 2-ой сусветнай вайны тут была шляхецкая гаспадарка.
Гісторыя вёскі
Сваятычы, старае мястэчка і фальварак размешчана пры грунтовай дарозе, на паўднёвым захадзе ад Нясвіжа. У 1921 г. у мястэчку Сваятычы пражывала 857 жыхароў, у тым ліку 756 каталікоў, 83 праваслаўных і 17 яўрэяў. У 18 стагоддзі мястэчкам Сваятычы валодаў род Абуховічаў граф Ясіньчык лепшы коннозаводчик. Пасля замужжа Сафіі Абуховічаў з палкоўнікам польскай арміі Станіславам Чапскіх (1799—1844) мястэчка перайшло да роду мужа. Усе атрымаў у спадчыну сын Сафіі і Станіслава — Эдуард (1819—1888), ён быў жанаты на Антаніне Ружыцкай. Адна з іх дачок — Вераніка была замужам за Янам Платэром-Зыберк, Вераніка атрымала мястэчка ў спадчыну ад бацькоў як пасаг, пасля яна перадала мястэчка свайму сыну Генрык (1979—1948), які быў апошнім уладальнікам мястэчка Сваятычы. У першай чвэрці 19-га стагоддзя Міхаіл Абуховічаў пабудаваў у маёнтку ў позна класічным стылі палац, які лічыўся адным з самых прыгожых у Навагрудскім ваяводстве. Да 1914 года ў палацы знаходзілася вялікая калекцыя карцін і кніг, бібліятэка налічвала каля 5000 кніг. Усё гэта было знішчана падчас першай Сусветнай вайны. Нават са сцен была садрана каштоўная абіўка. Пасля першай Сусветнай вайны палац быў адноўлены ў былом велічы. Аднак у верасні 1939 г. палац быў зноў разрабаваны «для патрэб савецкага ўрада». Палац стаяў да 1945 года, пасля адступлення нямецкіх войскаў палац быў падарваны «партызанамі-куфэрнікамі». У пачатку 19 стагоддзя ў мястэчку было каля ста дамоў і касцёл. У 1940—1954 гадах вёска з’яўлялася цэнтрам Сваятыцкага сельсавета. Да 15 снежня 1980 года вёска ўваходзіла ў склад Навасёлкаўскага сельсавета.
Святлана Уладзіміраўна Даманава
Святлана Уладзіміраўна Дама́нава (, Мінск) — беларускі жывапісец.
Біяграфія
Скончыла ў 1982 годзе Мінскае мастацкае вучылішча, у 1991 годзе Беларускую акадэмію мастацтваў.
Члены Беларускага саюза мастакоў з 1994 года.
Творчасць
Разнастайная па тэматыцы творчасць пабудавана на кантрастах: работы ў алеі яркія, дынамічныя (трыпціх «Музыканты», «Сасуд», абедзве 1995), у тэмперы — больш мяккія, у блакітна-бірузовым, ружова-пастэльным каларыце (трыпціх «Стыхіі», 1994, «Эўрыдыкі» 1997). Свет створаных ёй вобразаў непаўторны, сімвалічны і сведчыць пра пошук уласнай адметнай стылістыкі.
Інсулін
Інсулін (ад Insula — востраў) — гармон пепціднай прыроды, утвараецца ў бэта-клетках астраўкоў Лангерганса падстраўнікавай залозы. Аказвае ўплыў на абмен практычна ва ўсіх тканках. Асноўнае дзеянне інсуліну заключаецца ў зніжэнні канцэнтрацыі глюкозы ў крыві.
Усходняя Сьера-Мадрэ
Усходняя Сьера-Мадрэ (Sierra Madre Oriental) — горная сістэма на паўночным усходзе Мексікі, размешчаная на ўсходнім краі Мексіканскага нагор’я.
Інсулін
Інсулін павялічвае пранікальнасць плазматычных мембран для глюкозы, актывуе ключавыя ферменты гліколіза, стымулюе ўтварэнне ў печані і цягліцах з глюкозы глікагену, узмацняе сінтэз тлушчаў і бялкоў. Акрамя таго, інсулін душыць актыўнасць ферментаў, якія расшчапляюць глікаген і тлушчы. Гэта значыць, акрамя анабалічнага дзеяння, інсулін валодае таксама і антыкатабалічным эфектам.
Усходняя Сьера-Мадрэ
Горныя хрыбты Усходняй Сьера-Мадрэ праходзяць па мексіканскіх штатах Кааўіла, Нуэва-Леон, Тамауліпас, Сан-Луіс-Патасі, Керэтара, Ідальга і Пуэбла, дзе злучаецца з Транс-мексіканскім вулканічным поясам, размешчаным па восі захад-усход у цэнтральнай Мексіцы.
Інсулін
Парушэнне сакрэцыі інсуліну з прычыны дэструкцыі бэта-клетак — абсалютная недастатковасць інсуліну — з’яўляецца ключавым звяном патагенезу цукровага дыябету 1-га тыпу. Парушэнне дзеяння інсуліну на тканкі — адносная інсулінавыя недастатковасць — мае важнае месца ў развіцці цукровага дыябету 2-га тыпу.
Усходняя Сьера-Мадрэ
Рэльеф
Уяўляе сабой сістэму паралельных хрыбтоў даўжынёй каля 1000 км. У паўночнай частцы прадстаўлена некалькімі хрыбтамі вышынёй ад 1000 да 3000 м. У цэнтры і на поўдні хрыбты падзяляюцца на асобныя масівы вышынёй да 4000 м. На ўсходзе горы крута абрываюцца да берагавой раўніны Мексіканскага заліва, на захад да ўнутраных частак нагор’я месцамі адыходзяць адгор’і. Складзеныя верхнемезазойскімі асадкавымі пародамі.
Максімальная вышыня 4054 м над узроўнем мора (гара Пенья-Невада). Таксама прыкметныя Патасі (3720 м) і Сан-Рафаэль (каля 3460 м). Мексіканскае наор’е (сярэдняя вышыня 1100 м) аддзяляе Усходнюю Сьера-Мадрэ ад Заходняй Сьера-Мадрэ.
Расліннасць
Усходняя Сьера-Мадре адрозніваецца высокай біялагічнай разнастайнасцю і вялікай колькасцю эндэмічных відаў. Паўночная частка пакрыта ксерафітнымі хмызнякамі, а паўднёвая частка хрыбта на наветраных усходніх схілах — лясамі (ад вільготных трапічных унізе да хвойных у верхнім поясе), на падветраных заходніх схілах у асноўным растуць хмызнякі.
Вышнэвэ (Магілёў-Падольскі раён)
Вышнэвэ (Вишне́ве) — вёска ў Магілёў-Падольскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
IC 3723
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Бердзь
Бердзь (Бердь) — рака, пераважна ў Новасібірскай вобласці Расіі, правы прыток Обі. Упадае ў Новасібірскае вадасховішча, падпор ад якога распаўсюджваецца на 40 км (да г. Іскіцім). Даўжыня 363 км, плошча басейна 8650 км². Бярэ пачатак на заходніх схілах Салаірскага кража. Працякае ў шырокай даліне; рэчышча звілістае. Жыўленне снегавое і дажджавое. Сярэдні гадавы расход вады 45,8 м³/с (г. Іскіцім). Замярзае ў пачатку лістапада, адкрываецца ў сярэдзіне красавіка. У ніжнім цячэнні ракі — г. Бердск, г.п. Масляніна.
Сачыле
Сачыле (Sacile) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Фрыўлі-Венецыя-Джулія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Пардэнонэ.
Насельніцтва складае 20 112 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 617 чал./км². Займае плошчу 33 км². Паштовы індэкс — 33077. Тэлефонны код — 0434.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Мікалай Цудатворац.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Віўчарня
Віўчарня (Вівча́рня) — вёска ў Магілёў-Падольскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Бабатай (Акмолінская вобласць)
Бабатай — станцыя ў Аршалынскім раёне Акмолінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад аульнай акругі Арнасай. Знаходзіцца прыкладна ў 22 км на паўночны захад ад цэнтра пасёлка Аршалы. Код КАТА — 113442200.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва станцыі складала 350 чалавек (174 мужчыны і 176 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у станцыі пражываў 301 чалавек (157 мужчын і 144 жанчыны).
Эдмон Абу
Эдмон Франсуа Валянцін Абу (Edmond François Valentin About,  —, Парыж) — французскі белетрыст і публіцыст, які прымыкаў да рэалістычнай школы Флабера.
Сузалежнасць
Сузалежнасць (у сацыялогіі) — гэта тэорыя, якая спрабуе растлумачыць незбалансаваныя адносіны, калі адзін чалавек спрыяе самаразбуральным паводзінам іншага, такім як залежнасць, дрэннае псіхічнае здароўе, нязрэласць, безадказнасць ці недастатковая паспяховасць.
Значэнні сузалежнасці розныя, але звычайна ўсе яны ўключаюць у сябе высокую ступень самаахвярнасці, увагу да патрэб іншых, падаўленне ўласных эмоцый і спробы кантраляваць або вырашаць праблемы іншых людзей. Людзі, хто ідыфікуюцца як сузалежныя, дэманструюць нізкую самаацэнку, але незразумела, ці з’яўляецца гэта прычынай ці следствам характарыстык, звязаных з сузалежнасцю. Сузалежнасць не абмяжоўваецца шлюбнымі, партнёрскімі або рамантычнымі адносінамі, бо калегі, сябры і члены сям’і могуць быць сузалежнымі.
Гісторыя
Паняцце сузалежнасць часцей за ўсё асацыюецца з групамі Alcoholics Anonymous (групы Ананімных Алкаголікаў; у Беларусі сустракаюцца пры касцёлах) і разуменнем таго, што алкагалізм датычыцца не толькі залежнага, але таксама яго сям’і і сяброў. Тэрмін «сузалежнасць» быў ўпершыню выкарыстаны для апісання таго, як члены сям’і і сябры могуць перашкаджаць выздараўленню чалавека, які пакутуе ад расстройства, звязанага з ужываннем псіхаактыўных рэчываў, аказваючы празмерную дапамогу.
Ужыванне канцэпцыі сузалежнасці прасоўвалася супольнасцю самадапамогі. Кніга псіхолага Джанет Г. Войціц «Дарослыя дзеці алкаголікаў» выйшла ў 1983 годзе і разышлася тыражом у два мільёны копій, у той жа момант знаходзілася ў спісе бестселераў амерыканскай газеты New York Times на працягу 48 тыдняў. Праца Робіна Норвуда «Жанчыны, якія занадта моцна кахаюць» 1985 году была прададзена тыражом два з паловай мільёны асобнікаў і дала пачатак групе «Дванаццаць крокаў» па ўсёй Амерыцы для жанчын, «залежных» ад мужчын. Мелодзі Біці папулярызавала канцэпцыю сузалежнасці ў 1986 годзе ў кнізе «Сузалежных больш няма», якая разышлася тыражом у восем мільёнаў копій. У 1986 годзе доктар медыцынскіх навук Цімэн Чэрмак напісаў «Дыягностыка і лячэнне сузалежнасці: кіраўніцтва для прафесіяналаў». У гэтай кнізе і артыкуле для журнала Journal of Psychoactive Drugs, Чэрмак беспаспяхова выступаў за ўключэнне сузалежнасці ў якасці расстройства асобы ў Дыягнастычны і статыстычны дапаможнік па псіхічных расстройствах,DSM-III-R.
Значэнне
Сузалежнасць не мае ўстойлівага значэння або дыягнастычных крытэрыяў у супольнасці псіхічнага здароўя.
Згодна з кнігай «Сузалежнасць для чайнікаў», сузалежны чалавек — гэта чалавек, які не можа функцыянаваць сам па сабе, чыё мысленне і паводзіны арганізаваны вакол іншага чалавека, працэсу ці субстанцыі. Паводле гэтай канцэпцыі многія людзі, якія знаходзяцца ў сузалежных адносінах, надаюць нізкі прыярытэт сваім уласным патрэбам і ў той жа час празмерна непакояцца пра патрэбы іншых. Сузалежнасць можа ўзнікнуць у любым тыпе зносін, у тым ліку сямейных, працоўных, сяброўскіх, таксама рамантычных, у адносінах з аднагодкамі або грамадствам.
Доктар медыцынскіх навук Цімен Чэрмак прапанаваў дыягнасаваць сузалежнасць як расстройства асобы, калі пэўныя рысы асобы стновяцца празмернымі і дэзадаптыўнымі, выклікаюць істотныя парушэнні ў нармальным функцыянаванні ці прымушаюць пакутаваць. Аднак сузалежнасць не была ўключана ні ў адно выданне Дыягнастычнага і статыстычнага дапаможніка па псіхічных расстройствах.
Паводзіны і характарыстыкі
Згодна з тэорыямі сузалежнасці, сузалежны партнёр у адносінах часта апісваецца як чалавек, які дэманструе адносіны і паводзіны, якія павялічваюць праблемы ў стасунках, а не памяншаюць іх. Часта мяркуюць, што сузалежныя людзі выхоўваліся ў дысфункцыянальных сем’ях або з ранняга ўзросту сутыкаліся з залежнасцю, у выніку чаго дапускалі падобныя мадэлі паводзін свайго партнёра.
Доўгае (Доўгаўскі сельсавет, Салігорскі раён)
До́ўгае (, Долгое) — аграгарадок у Беларусі, у Салігорскім раёне Мінскай вобласці. Адміністрацыйны цэнтр Доўгаўскага сельсавета.
Сузалежнасць
Адносіны
Сузалежныя адносіны часта характарызуюцца праблемамі з інтымнай блізкасцю, залежнасцю, кантролем (уключаючы апеку), дысфункцыянальнай камунікацыяй, асабістымі межамі, высокай эмацыянальнасцю. У адносінах можа быць дысбаланс, калі адзін чалавек злоўжывае ці кантралюе, або падтрымлівае ці спрыяе залежнасці іншага чалавека, дрэннаму псіхічнаму здароўю, няспеласці, безадказнасці.
Згодна з гэтай канцэпцыяй, пачуццё мэты сузалежнага чалавека ў адносінах заснавана на прынясенні надзвычайных ахвяр дзеля задавальнення патрэб партнёра. Сузалежныя адносіны азначаюць некаторую ступень нездаровай «прыхільнасці» і паводзін, калі адзін чалавек не валодае самадастатковасцю або аўтаноміяй. Задавальненне аднаго ці абодвух бакоў залежыць ад каханага чалавека. Адзін або абодва бакі залежаць ад іх каханага чалавека. Настрой і эмоцыі сузалежных часта вызначаюцца тым, як на іх думку успрымаюць іншыя людзі (асабліва блізкія). Такое самаўспрыманне часта прыводзіць да дакучлівых паводзін, якія могуць пашкодзіць адносінам партнёраў.
Сямейная дынаміка
У дысфункцыянальнай сям’і дзіця вучыцца прыстасоўвацца да патрэб і пачуццяў бацькоў, а не наадварот. Выхаванне патрабуе пэўнай долі самааддачы і надання патрэбам дзіцяці высокага прыярытэту. Бацькі таксама могуць быць сузалежнымі ад уласнага дзіцяці. Як правіла, бацькі, якія клапоцяцца аб сваіх уласных патрэбах (эмацыянальных і фізічных) здаровым чынам, будуць лепшымі апекунамі, у той час як сузалежныя бацькі могуць быць менш эфектыўнымі ці могуць нават нашкодзіць дзіцяці. Сузалежныя адносіны часта праяўляюцца праз стымулюючыя паводзіны, асабліва паміж бацькамі і іх дзецьмі. З іншага боку, патрэбы дзіцяці з’яўляюцца неабходнымі, але ў той жа момант яны часовыя, а патрэбы сузалежнага чалавека пастаянныя. Дзеці сузалежных бацькоў, якія ігнаруюць, адмаўляюць, падаўляюць уласныя пачуцці, могуць стаць сузалежнымі.
Выздараўленне і прагноз
Спецыялісты ў галіне псіхічнага здароўя прытрымліваюцца розных меркаванняў наконт дыягностыкі і лячэння сузалежнасці, бо не маюць прызнаных дыягнастычных крытэрыяў і адзінага меркавання адносна таго, як трэба вызначаць сузалежнасць. Клопат пра чалавека з фізічнай залежнасцю не абавязкова з’яўляецца лячэннем паталогіі. Ад выхавацеля могуць спатрэбіцца толькі напорыстасць і ўменне ўскласці адказнасць за залежнасць на іншага. Існуюць розныя шляхі выздараўлення для асоб, якія змагаюцца з сузалежнасцю. Напрыклад, некаторыя могуць выбраць кагнітыўна-паводніцкую псіхатэрапію, якая часам суправаджаецца хімічнай тэрапіяй пры дэпрэсіі. Напрыклад, у Злучаных Штатах Амерыкі існуюць групы падтрымкі сузалежных, такія як Co-Dependents Anonymous (CoDA), Al-Anon/Alateen, Nar-Anon, and Adult Children of Alcoholics (ACoA), якія былі створаны па прыкладу дванаццаціэтапнай праграмнай мадэлі ананімных алкаголікаў, таксама, як прыклад, заснаваныя на Бібліі хрысціянскія праграмы з 12 крокаў Celebrate Recovery і Life Recovery.
Пры пошуку шляху да збаўлення ад сузалежнасці быў прапанаваны пераход ад празмернай пасіўнасці ці празмернай аддачы да празмернай агрэсіўнасці, ці празмернага эгаізму. Тэрапеўты могуць імкнуцца дапамагчы кліенту развіць баланс паміж гэтымі двума крайнасцямі праз здаровую напорыстасць, якая пакідае месца для таго, каб быць клапатлівым чалавекам, зводзіць да мінімуму эгаізм, хуліганства або паводзіны, якія могуць адлюстроўваць залежнасць ад канфліктаў.
Развіццё пазіцыі ахвяры (менталітэт ахвяры) не з’яўляецца выздараўленнем ад сузалежнасці. Ментальнасць ахвяры таксама можа разглядацца як частка першапачатковага стану сузалежнасці (адсутнасць паўнамоцтваў прымушае чалавека адчуваць сябе «суб’ектам» падзей, а не ўпаўнаважаным акцёрам).Той, хто сапраўды вылечыўся ад сузалежнасці, адчуваў бы сябе ўпаўнаважаным і падобным на аўтара свайго жыцця і дзеянняў, а не на ласку знешніх сіл. Псіхіка ахвяры таксама можа ўзнікаць у спалучэнні з праблемамі пасіўна-агрэсіўнага кантролю. З пункту гледжання выхаду за менталітэту ахвяры, здольнасць прабачаць і адпускаць (за выключэннем выпадкаў вельмі жорсткага гвалту) таксама можа быць прыкметай сапраўднага выздараўлення ад сузалежнасці, але гатоўнасць цярпець далейшы гвалт будзе казаць пра адваротнае.
Існуе тэорыя, што нявырашаныя сузалежнасці могуць прывесці да больш сур’ёзных праблем, такіх як алкагалізм, наркаманія, расстройства харчовых паводзінаў, сэксуальная залежнасць, псіхасаматычныя захворванні і іншых самаразбуральных паводзінаў. Людзі з сузалежнасцю з большай верагоднасцю будуць прыцягваць да сябе далейшы гвалт з боку агрэсіўных людзей (такія як людзі з БРА ці НРА), часцей заставацца працаваць на стрэсавых працах або ў аб’юзіўных адносінах, радзей звяртацца па медыцынскую дапамогу, калі гэта неабходна, а таксама радзей атрымліваць павышэнне па службе і, як вынік, зарабляць менш грошай, чым тыя, хто не сузалежны. У некаторых людзей сацыяльная няўпэўненасць, выкліканая сузалежнасцю, можа прагрэсаваць у поўнамаштабныя сацыяльныя трывожныя расстройствы, такія як сацыяльная фобія, трывожнае расстройства асобы, або не здаровая сарамлівасць. Таксама могуць узнікаць іншыя звязаныя са стрэсам расстройствы, такія як панічнае расстройства, дэпрэсія або посттраўматычнае стрэсавае расстройства.
Супярэчнасці
Сузалежнасць не з’яўляецца дыягнастуемым станам псіхічнага здароўя, і няма адзінага меркавання ў медыцыне адносна яе вызначэння. Без клінічнага вызначэння гэты тэрмін лёгка прымяняецца да многіх відаў паводзін і празмерна выкарыстоўваецца некаторымі аўтарамі методык па самадапамозе і суполкамі падтрымкі.
У артыкуле журнала Psychology Today клініцыст Крысці Пікевіч выказала здагадку, што тэрмін сузалежнасць празмерна выкарыстоўваецца насельніцтвам, а стыгматызацыя пацыента як сузалежнага можа збіваць з панталыку і прымушаць саромецца, а не дапамагаць сфакусіравацца на тым, як траўмы ўплываюць на яго цяперашнія адносіны.
Іншыя падкрэслівалі, што сузалежнасць — гэта тэорыя, адсутнічаюць доказы таго, што сузалежнасць выклікана хваробай. Тэорыя прыхільнасці можа быць больш карыснай мадэллю для разумення прыхільнасці ў дарослых і барацьбы з ёй. Сузалежнасць жа адносіцца не да ўсіх клапатлівых паводзін або пачуццяў, а толькі да тых, якія празмерныя да нездаровай ступені. Некаторыя навукоўцы і медыцынскія работнікі сцвярджаюць, што сузалежнасць — гэта празмерная адказнасць і гэта трэба разумець як пазітыўны імпульс, які перайшоў у крайнасць, а адказнасць за адносіны з іншымі павінна суіснаваць з адказнасцю перад самім сабой.
Арвідас Сабоніс
Арвідас Сабоніс (нар., Каўнас) — савецкі і літоўскі прафесійны баскетбаліст, алімпійскі чэмпіён 1988 года, чэмпіён свету і Еўропы ў складзе нацыянальнай зборнай СССР.
20 жніўня 2010 года Арвідас Сабоніс быў уведзены ў Залу славы ФІБА ў знак прызнання яго таленту.
Біяграфія
Нарадзіўся 19 снежня 1964 года ў Каўнасе. Пачаў займацца баскетболам ва ўзросце 9 гадоў у каўнаскай баскетбольнай школе. Першы трэнер — Юрый Фёдараў. У 1981 годзе ў складзе зборнай школьнікаў Літвы стаў чэмпіёнам школьнай алімпіяды і атрымаў прапанову ад галоўнага трэнера каўнаскага «Жальгірыса» Владаса Гарастаса перайсці ў яго клуб. У гэтым жа годзе ў складзе юнацкай зборнай СССР стаў чэмпіёнам Еўропы.
У 1981 годзе ў 16 гадоў дэбютаваў у дарослай камандзе «Жальгірыса» ў матчы супраць «Калева» і набраў першыя 14 ачкоў. Прывёў «Жальгірыс» да трох запар перамог у чэмпіянаце СССР, атрымаўшы званне «Гульца года» у Еўропе ў 1984 і 1985 гадах па версіі італьянскай газеты La Gazzetta dello Sport.
У 1984 году савецкі ўрад, у адказ на байкот Алімпійскіх гульняў у Маскве ў 1980 годзе, адмовіўся ад удзелу ў Алімпіядзе ў Лос-Анджэлесе, а ў 1985 годзе зборная СССР у нямецкім Штутгарце стала найлепшай у Еўропе. У фінале баскетбалісты СССР з буйным лікам абыгралі зборную ЧССР (120:89). Па выніках турніру Арвідас Сабоніс быў прызнаны найлепшым гульцом Еўропы.
Свой апошні сезон 2003/2004 гадоў правёў у «Жальгірысе». Афіцыйна завяршыў прафесійную кар’еру ў 2005 годзе.
Міланскі політэхнічны ўніверсітэт
Міланскі політэхнічны ўніверсітэт (Politecnico di Milano) — італьянская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Мілан.
Кіцманскі раён
Кіцманскі раён (Кіцманський район) — адміністрацыйная адзінка ў складзе Чарнавіцкай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр — Кіцмань (Кіцмань).
Утвораны ў 1940 годзе. Насельніцтва раёна на года складае 69398 чалавек, плошча — 607 км².
Населеныя пункты
На тэрыторыі раёна размешчаны 1 горад раённага значэння, 2 пасёлкі гарадскога тыпу і 43 сяла.
Мікалай Іванавіч Базылеў
Мікалай Іванавіч Базылеў (нар., в. Юзяфоўка, Хоцімскі раён, Магілёўская вобласць) — беларускі эканаміст. Доктар эканамічных навук (1990), прафесар (1990).
Біяграфія
Скончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт (гістарычны факультэт, 1963; аспірантура, 1966). Працаваў у Беларускім дзяржаўным універсітэце (з 1966, дацэнт кафедры палітычнай эканоміі, у 1975—1992 — загадчык кафедры), Беларускім дзяржаўным эканамічным універсітэце (з 1994, прафесар кафедры эканамічнай тэорыі, у 1994—2004 — загадчык кафедры).
Валадзііўці (Магілёў-Падольскі раён)
Валадзііўці (Володіївці́) — вёска ў Магілёў-Падольскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Сакэу
Сакэу (тайск. สระแก้ว) — горад у Тайландзе, сталіца аднайменнай правінцыі. Насельніцтва — 17893 чалавек (2015). Колькасць жаночага насельніцтва (51,4 %) перавышае колькасць мужчынскага (48,6 %).
Сафі Марынава
Сафі Марынава (сапсапраўднае імя - Сафія Марынава Каменава, нар. у 1975) — балгарская спявачка цыганскага паходжання, прадстаўніца Балгарыі на конкурсе песні Еўрабачанне 2012.
Дыскаграфія
Сольныя альбомы
З «Супер експрес»
.* — Цыганская мова
Складанкі
Касмічная біялогія
Касмічная біялогія (касмабіялогія) — навука, якая вывучае магчымасці жыцці ва ўмовах касмічнай прасторы і пры палётах на касмічных лятальных апаратах, а таксама прынцыпы будовы біялагічных сістэм забеспячэння жыццядзейнасці членаў экіпажаў касмічных караблёў і станцый. Разглядае адсутнасць уплыву на арганізм сілы цяжару, магчымасць існавання арганізмаў у вакууме, наяўнасць, распаўсюджанне, асаблівасці і эвалюцыю жывой матэрыі ў Сусвеце (экзабіялогія). Выкарыстоўвае дасягненні розных раздзелаў біялогіі, астраноміі, геафізікі, радыёэлектронікі і інш.
У касмічнай біялогіі вылучаюцца: гравітацыйная біялогія, касмічная мікрабіялогія, фізіялогія, генетыка, біятэхналогія. У эксперыментах касмічнай біялогіі выкарыстоўваюць больш за 60 відаў біялагічных аб'ектаў (ад вірусаў да сысуноў).
Ксенабіялогія — прыватны від касмічнай біялогіі, займаецца вывучэннем магчымасці разумнай жыцці ў космасе; назва паходзіць ад грэчаскага «ксенас» — чужы, чужародны.
Гісторыя
У 1834 годзе Ё. Я. Берцэліус даследаваў вугляводзістыя сляды ў каменных метэарытах.
Праблема населенасці Сусвету асвятлялася ў працах К. Э. Цыялкоўскага.
У 1940—1960-х гадах уведзены навуковыя паняцці «астрабіялогія» і «астрабатаніка» (Г. А. Ціхаў), «экзабіялогія» (Дж. Ледэрберг). Практычная работа па касмічнай біялогіі ў СССР пачалася з адпраўкі паветранымі шарамі (1935), ракетамі (1949) у стратасферу, ШСЗ (1957) у космас эксперыментальных блокаў з жывёламі (мышы, пацукі, трусы, сабакі і інш.).
Біялагічныя даследаванні ў касмічнай прасторы праводзяць ЗША, Францыя, Германія, Італія, Японія, Індыя і іншыя.
На Беларусі даследаванні па праблемах стварэння і выпрабавання новых субстратаў для вырошчвання раслін у кантраляваных умовах праводзяць у Інстытуце фізіка-арганічнай хіміі НАН Беларусі, Інстытуце эксперыментальнай батанікі НАН Беларусі.
Хурыты
Хуры́ты  — старажытныя плямёны, па сваёй мове роднасныя урартам.
Хурыты вядомы з 3-га тыс. да н.э. ў Паўночнай Месапатаміі і на левых прытоках ракі Тыгр, у 2-м тыс. да н.э. таксама ў верхнім і сярэднім цячэнні ракі Еўфрат, у Сірыі, у гарах Таўра, месцамі ў Палесціне і інш. Xурытаў звязваюць з кура-аракскай культурай. Лічыцца, што цэнтрам іх распаўсюджання было Закаўказзе. У Сірыі і Месапатаміі жылі ўперамежку з семітамі.
Паходжанне
Першыя даследчыкі Мітані прынялі хурытаў за індаеўрапейцаў, паколькі ў тэкстах гэтай дзяржавы сустракаліся індаарыйскія імёны людзей і багоў. Аднак далейшыя даследаванні паказалі, што хурыцкая мова была звязана з урарцкай, але не з індаеўрапейскімі, а індаарыйскія імёны сустракаюцца толькі сярод вышэйшых колаў Мітані.
У нашы дні разглядаюцца тры асноўныя версіі паходжання хурытаў і ўрартаў:
Мова
Матэрыялы для вывучэння хурыцкай мовы: надпіс хурыцкай жрыцы Цішары з Уркіша (3-е тыс. да н.э.), рэлігійныя тэксты з Мары і Вавілоніі, акадска-хурыцкія білінгвы (двухмоўныя тэксты) і фрагменты шумерска-хурыцкага слоўніка з Угарыта, рэлігійна-літаратурныя тэксты з Хатусаса (гл. Багазкёй; 2-е тыс. да н.э.) і інш.
У сваёй пісьменнасці карысталіся рознымі відамі клінапісу.
Рэлігія
Рэлігія хурытаў была політэістычнай, заснаванай на веры ў шматлікіх багоў.
Міфалогія, культы і рытуалы хурытаў не з’яўляліся чымсьці аднастайным, не было адзінай сістэмы. Хурыты актыўна пераймалі ў свой пантэон багоў іншых народаў, або атаясамлялі іх з ужо наяўнымі. Асабліва актыўна яны ўзаемадзейнічалі з месапатамскім пантэонам.
Існавалі агульнапрызнаныя ва ўсіх хурытаў бажаства, напрыклад Тэшуп (бог буры і цар астатніх багоў ). Самая галоўная багіня хурытаў — Шавушка. У яе падпарадкаванні былі пытанні цялеснага кахання і войны. што характэрна, у Царстве Мітані яе навогул шанавалі як вярхоўную багіню. Богам Сонца і Месяца быў Шыміке. Да найстаражытнейшых запазычаных багоў адносіцца Нерыгал.
Да дахурыцкіх, аднак шанаваных хурытамі багоў, можна аднесці бога вайны Аштабі. Існавалі ў хурыцкім пантэоне і так званыя падземныя богі.
Найбольш важныя багі:
У дзяржаве Мітані вышэйшыя колы таксама шанавалі індаарыйскіх багоў.
Міфалогія
Магчымасці вывучэння хурыцкай міфалогіі абмежаваныя крыніцамі з Хатусы. Большасць хурыцкіх міфаў дайшло да нас на хецкай мове.
У цэнтры даступнай нам хурыцкай міфалогіі стаіць уяўленне пра чаргаванне пакаленняў багоў і іх спадчынасці. Цікавым прадстаўніком хурыцкай міфалогіі з’яўляецца «Песня пра царства ў нябёсах», якая апавядае пра ўсталяванне панавання бога буры.
З аднаго боку, хурыты запазычылі сюжэты месапатамскай міфалогіі. З другога, яны аказвалі ўплыў на вераванні іншых народаў Блізкага Усходу.
Прыгоры
Прыгоры (Пригоры) — вёска ў Рослаўльскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Прыгор’еўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Прыгоры абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з жніўня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Геаграфія
Праз вёску праходзіць аўтадарога і чыгуначная лінія са станцыяй Прыгор’е.
Крывацёк
Крывацёк — выхад крыві за межы сасудзістага ручва ці сэрца ў навакольнае асяроддзе (вонкавы крывацёк), у поласць цела ці прасвет полага органа (унутраны крывацёк). Прыкладамі вонкавага крывацёку з’яўляюцца метрарагія (маткавае), мелена (кішэчнае), унутранага — гемаперыкард, гематоракс, гемаперытанеўм, гемартроз (адпаведна ў поласць сардэчнай сарочкі, у поласць плеўры, у брушную і сустаўную поласці).
IC 3724
IC 3724 — галактыка тыпу Sc (кампактная спіральная галактыка) ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Гонціўка
Гонціўка (Го́нтівка) — вёска ў Магілёў-Падольскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Прыгор’е (Рослаўльскі раён)
Прыгор’е (Пригорье) — вёска ў Рослаўльскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Прыгор’еўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Прыгор’е абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з жніўня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Геаграфія
Праз вёску праходзіць аўтадарога і чыгуначная лінія са станцыяй Прыгор’е.
Герб Гарадзеі
Герб Гарадзеі — геральдычны знак горада Гарадзеі, Нясвіжскага раёна Мінскай вобласці Беларусь. Аўтар — А. А. Шпунт.
Апісанне
Герб зарэгістраваны ў Гербавым матрыкуле Рэспублікі Беларусь 21 сакавіка 2001 года № 52.
Лаўрова
Лаўрова — тапонім, таксама жаночая форма прозвішча Лаўроў.
Грабавэць (Магілёў-Падольскі раён)
Грабавэць (Грабове́ць) — вёска ў Магілёў-Падольскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Лявонцьева
Лявонцьева — тапонім.
Іжэўскае (Акмолінская вобласць)
Іжэўскае — сяло ў Аршалынскім раёне Акмолінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Іжэўскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна ў 6 км на паўночны захад ад цэнтра пасёлка Аршалы. Код КАТА — 113443100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 2175 чалавек (1045 мужчын і 1130 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 1912 чалавек (919 мужчын і 993 жанчыны).
Мініна
Мініна — тапонім.
Міхалеўка
Міхалеўка — тапонім.
Дубына (Магілёў-Падольскі раён)
Дубына (Дуби́на) — вёска ў Магілёў-Падольскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Франкафонскія гульні
Франкафонскія гульні (Jeux de la Francophonie) — міжнарожныя спаборніцтвы, якія праходзяць з 1989 года пры ўдзеле краін — членаў арганізацыі «Франкафонія» (у тым ліку дзяржаў-назіральнікаў).
Агульная інфармацыя
Пастанова аб правядзенні Франкафонскіх гульняў была прынята ў 1987 годзе на саміце краін Франкафоніі ў Квебеку (Канада). Гульні праходзяць раз у чатыры гады, у год, які ідзе за алімпійскім, і ўключаюць, падобна Алімпійскім гульням старажытнасці, як спартыўныя спаборніцтвы, так і спаборніцтвы ў розных відах мастацтва. Месцам правядзення кожных другіх Франкафонскіх гульняў, згодна з першапачатковай задумай, абіраецца краіна, якая не ўваходзіць у лік развітых. Акрамя таго, звычайна чаргуюцца паўночныя і паўднёвыя краіны. Парадак быў парушаны ў ходзе падрыхтоўкі да IX Франкафонскіх гульняў, калі канадская правінцыя Нью-Брансуік, якая павінна была іх праводзіць, адмовілася ад гэтага права. Пасля таго, як у сваю чаргу адмовіліся Шэрбрук (Канада) і Нант (Францыя), правядзенне ўзяла на сябе Дэмакратычная Рэспубліка Конга. Узрост удзельнікаў гульняў абмежаваны дыяпазонам ад 18 да 35 гадоў. У выпадку краін, дзе па-французску размаўляе толькі частка насельніцтва (у тым ліку Бельгія і Канада), да ўдзелу ў гульнях дапускаюцца толькі прадстаўнікі гэтай катэгорыі насельніцтва.
Мэты, праграма, удзельнікі
Гульні спрыяюць культурнай разнастайнасці, дасканаласці і салідарнасці, з’яўляючыся часткай арыгінальнай і ўнікальнай канцэпцыі, якая аб’ядноўвае франкамоўную моладзь, якая займаецца мастацтвам і спортам. Мэта гульняў — пашыраць у франкамоўных краінах веданне французскай мовы, адкрываць таленты ў мастацтве і спорце, спрыяць умацаванню міжнародных сувязяў.
Гэта адзіныя буйныя міжнародныя гульні, у якіх прадстаўлены як культурныя, так і спартыўныя падзеі. Гульні прапануюць выключную магчымасць прадэманстраваць шырыню і арыгінальнасць французскай культуры, а таксама спартыўныя і артыстычныя таленты ў франкамоўных краінах па ўсяму свету. Франкафонскія гульні арганізуе Міжнародны камітэт Гульняў франкамоўных краін (CIJF) і Камітэт краіны-арганізатара (CNJF) пад эгідай OIF.
Гульні ўключаюць як спартыўныя спаборніцтвы, так і культурныя мерапрыемствы па наступным дысцыплінам: песня; вусныя гісторыі і апавяданні; творчы танец; жангляванне мячом; хіп-хоп (танец); гіганцкія лялькі; літаратура (новыя творы); жывапіс і скульптура/інсталяцыя; фатаграфіі і лічбавая творчасць.
Ліла Даўнс
Ліла Даўнс (Lila Downs) (нарадзілася 9 верасня 1968 ў Аахака, Мексіка) — мексіканская і, песні выконвае на некалькіх мовах — у асноўным па-англійску і іспанску.
Сезон 2021 ФК Слонім-2017
У 2021 годзе футбольны клуб «Слонім-2017» прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад
Станам на жнівень 2021 года.
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
IC 3725
IC 3725 — галактыка тыпу S? (спіральная галактыка) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Купэ (вагон)
Купэ (вагон другога класа) — адзін з тыпаў пасажырскіх вагонаў. Ён камфортнейшы за плацкартны вагон, але менш камфортны, чым СВ або люкс.