cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Плай
Плай (Плай) — вёска ў Путыльскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Канятынскай вясковай абшчыны.
Самакова
Самакова (Самако́ва) — вёска ў Путыльскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Канятынскай вясковай абшчыны.
Стэбні (Путыльскі раён)
Стэбні (Стебні́) — вёска ў Путыльскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Канятынскай вясковай абшчыны.
Яблуныця (Путыльскі раён)
Яблуныця (Яблуни́ця) — вёска ў Путыльскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Канятынскай вясковай абшчыны.
Плыта (вёска)
Плыта (Пли́та) — вёска ў Путыльскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Канятынскай вясковай абшчыны.
Ныжні Яловэць
Ныжні Яловэць (Нижній Яловець) — вёска ў Путыльскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Сэлятынскай вясковай абшчыны.
Даўгапілля
Даўгапілля (Довгопі́лля) — вёска ў Путыльскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Канятынскай вясковай абшчыны.
Сэлятын
Сэлятын (Селя́тин) — вёска ў Путыльскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Сэлятынскай вясковай абшчыны.
Андрэкіўскэ
Андрэкіўскэ (Андре́ківське) — вёска ў Путыльскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Сэлятынскай вясковай абшчыны.
Вэрхні Ялавэць
Вэрхні Ялавэць (Ве́рхній Яловець) — вёска ў Путыльскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Сэлятынскай вясковай абшчыны.
Наступленне ў паўночна-заходняй Сірыі (2015)
Наступленне ў паўночна-заходняй Сірыі (2015) — бітва паміж сіламі сірыйскай апазіцыяй і ўрадавымі войскамі ў правінцыях Ідліб і Хама падчас грамадзянскай вайны ў Сірыі.
Галыціўка
Галыціўка (Гали́цівка) — вёска ў Путыльскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Сэлятынскай вясковай абшчыны.
Плоска (Путыльскі раён)
Плоска (Пло́ска) — вёска ў Путыльскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Сэлятынскай вясковай абшчыны.
Лустун
Лустун (Лусту́н) — вёска ў Путыльскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Сэлятынскай вясковай абшчыны.
Руска (вёска)
Руска (Ру́ська) — вёска ў Путыльскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Сэлятынскай вясковай абшчыны.
Шпэткы
Шпэткы (Шпетки́) — вёска ў Путыльскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Усць-Путыльскай вясковай абшчыны.
Сарата (вёска)
Сарата (Сара́та) — вёска ў Путыльскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Сэлятынскай вясковай абшчыны.
Быскіў
Быскіў (Бискі́в) — вёска ў Путыльскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Усць-Путыльскай вясковай абшчыны.
Марынычы
Марынычы (Мариничі́) — вёска ў Путыльскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Усць-Путыльскай вясковай абшчыны.
Пэтрашы
Пэтрашы (Петраші́) — вёска ў Путыльскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Усць-Путыльскай вясковай абшчыны.
Біскіў
Біскіў (Біскі́в) — вёска ў Путыльскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Усць-Путыльскай вясковай абшчыны.
Усць-Путыла
Усць-Путыла (Усть-Пути́ла) — вёска ў Путыльскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Усць-Путыльскай вясковай абшчыны.
Дыхтынэць
Дыхтынэць (Дихтине́ць) — вёска ў Путыльскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Дыхтынэцкага сельсавета.
Малы Дыхтынэць
Малы Дыхтынэць (Мали́й Дихти́нець) — вёска ў Путыльскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Дыхтынэцкага сельсавета.
Грэблына (Дыхтынэцкі сельсавет)
Грэблына (Гре́блина) — вёска ў Путыльскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Дыхтынэцкага сельсавета.
Грабышчэ
Грабышчэ (Гроби́ще) — вёска ў Путыльскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Акалэна
Акалэна (Околе́на) — вёска ў Путыльскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Cuneus Prophetarum
Cuneus Prophetarum (Çeta e profetëve — «Жыціі святых» ) — філасофскі, тэалагічны і навуковы трактат, напісаны албанскім філосафам Петэрам Багдані. Апублікаваны ў Падуі ў 1685 годзе на албанскай і лацінскай мовах. Лічыцца найбольш значным помнікам ранняй албанскай літаратуры.
Гісторыя
Поўная лацінская назва трактата — «Cuneus prophetarum de Christo salvatore mundi et eius evangelica veritate, italice et epirotice contexta, et in duas partes diuisa a Petro Bogdano Macedone, Sacr. Congr. de Prop. Fide alumno, Philosophiae & Sacrae Theologiae Doctore, olim Episcopo Scodrensi & Administratore Antibarensi, nunc vero Archiepiscopo Scuporum ac totius regni Serviae Administratore».
Трактат быў перавыданы на італьянскай і албанскай мовах у 1691 і 1702 гадах адпаведна пры падтрымцы сям’і Альбіццы. Італьянскі загаловак — «L' infallibile verità della cattolica fede».
Змест
Cuneus Prophetarum падзелены на два тамы, у кожным з якіх чатыры главы. Тэкст у главе набраны ў дзве калонкі: адна — на албанскай мове, іншая — на латыні. У перавыданнях месца латыні заняў італьянскі пераклад. Уступная частка першага тома змяшчае прысвячэнні і панегірыкі на албанскай, італьянскай, лацінскай і сербскай мовах. Таксама ў ёй прыведзены два вершы па восем радкоў на албанскай мове. Першы верш, напісаны Лукам Багдані, стрыечным братам Петэра Багдані, прысвечаны аўтару трактата. Другі верш — філасофскі, яго склаў Лука Сума, манах са Шкодэра. Асноўныя тэмы першага тома ўзяты са Старога Запавету. Чатыры главы носяць назвы: Другі том азагалоўлены «De vita Jesu Christi salvatoris mundi», яго асноўныя багаслоўскія тэмы ўзяты з Новага Запавету. Чатыры главы носяць назвы: У чацвёртую главу другога тома ўключаны пераклад з Кнігі Данііла на албанскую, арабскую, армянскую, грэчаскую, іўрыт, італьянскую, лацінскую і сірыйскую мовы. Таксама ў гэтым томе маецца глава, прысвечаная жыцію Антыхрыста, індэкс на албанскай і італьянскай мовах і тры старонкі дадатку пад назвай «Antichita della Casa Bogdana», прысвечанага генеалогіі сям’і Багдані.
Значэнне
Cuneus Prophetarum лічыцца найбольш выдатным творам ранняй албанскай літаратуры. У ім разглядаюцца пытанні філасофіі, навукі і тэалогіі, а таксама пытанні астраноміі, фізікі, геаграфіі і гісторыі. Паэтычныя творы і проза закранаюць літаратурную тэорыю. Cuneus Prophetarum прылічаецца да гуманістычных прац барочнай літаратуры. Мова, якая выкарыстоўваецца Багдані — архаічная форма албанскай, яна разглядаецца як адна з ранніх літаратурных формаў мовы.
Спіс аб’ектаў PGC (2403001—2404000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2403001—2404000)
Міжброды
Міжброды (Міжбро́ди) — вёска ў Путыльскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Ямы (Путыльскі раён)
Ямы (Я́ми) — вёска ў Путыльскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Замагыла
Замагыла (Замоги́ла) — вёска ў Путыльскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Дыхтынэцкага сельсавета.
Кысэлыці
Кысэлыці (Кисели́ці) — вёска ў Путыльскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Рыпэнь
Рыпэнь (Ри́пень) — вёска ў Путыльскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Тэсныцка
Тэсныцка (Те́сницька) — вёска ў Путыльскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Підзахарычы
Підзахарычы (Підзаха́ричі) — вёска ў Путыльскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Сэргіі
Сэргіі (Сергії́) — вёска ў Путыльскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Паркулына
Паркулына (Парку́лина) — вёска ў Путыльскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Сакалій
Сакалій (Соколі́й) — вёска ў Путыльскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Таварныця
Таварныця (Това́рниця) — вёска ў Путыльскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Рыжа
Рыжа (Ри́жа) — вёска ў Путыльскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Фошкы
Фошкы (Фо́шки) — вёска ў Путыльскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Баі за Кабані
Баі за Кабані — узброеныя сутыкненні ў ваколіцах горада Кабані (Айн-эль-Араб) (араб. عين العرب, курд. Kobanê або Kobané ) на поўначы Сірыі паміж баевікамі Ісламскай дзяржавы з аднаго боку, і курдскімі атрадамі народнай самаабароны і іх саюзнікамі з другога.
Развіццё падзей
17 верасня 2014 года, пасля захопу стратэгічна важнага моста праз Еўфрат, сілы ІДІЛ пачалі маштабнае наступленне на курдскія тэрыторыі на поўначы Сірыі, з выкарыстаннем цяжкага ўзбраення (танкаў і артылерыі). Ужо ў першы ж дзень яны змаглі захапіць 21 вёску ў ваколіцах Айн-эль-Араба, а яшчэ праз дзень змаглі падысці да горада на 20 кіламетраў. У выніку гэтага наступлення тысячы курдаў былі вымушаны бегчы ў Турцыю.
Па стане на 5 кастрычніка 2014 года, пад кантролем ІДІЛ знаходзіліся ўсе курдскія вёскі ў ваколіцах Айн-эль-Араба (больш за 350), сам горад цалкам акружаны. У яго наваколлі працягваліся інтэнсіўныя баі, а ўсе заходнія журналісты былі эвакуяваны.
У той жа дзень Арына Міркан, удзельніца атрада YPJ (жаночы аналаг атрадаў самаабароны YPG), падарвала сябе паблізу пазіцый ІДІЛ на ўсходзе ад Айн-эль-Араб, забіўшы некалькі баевікоў. Гэта першы вядомы выпадак выкарыстання смяротніц сірыйскімі курдамі за ўвесь час канфлікту ў Сірыйскай Курдыстане.
Спроба штурму горада 6 кастрычніка 2014 г.
6 кастрычніка, пасля захопу стратэгічна важнай вышыні Містэнур, баевікі ІДІЛ пачалі абстрэл горада з цяжкай артылерыі, затым распачалі спробу ўвайсці ў Кабані адразу з трох бакоў. Асія Абдула, са-старшыня PYD, якая знаходзілася на той момант у горадзе, заявіла ў інтэрв’ю карэспандэнтам BBC, што Айн-эль-Араб, у якім на той момант яшчэ заставаліся тысячы мірных жыхароў, акружаны з усіх бакоў, і калі варожыя сілы і не будуць спынены, кровапраліцце абяцае быць вялікім. На адным з будынкаў на ўсходняй ускраіне горада з’явіўся чорны сцяг, які нагадвае сцяг ІДІЛ. Тым не менш, курдскім атрадам самаабароны ўдалося спыніць прасоўванне ІДІЛ унутр горада; не менш за 20 баевікоў загінулі.
На наступны дзень баі аднавіліся адначасова на ўсіх трох кірунках, пасля вельмі кароткага зацішша. Прадстаўнікі YPG абверглі паведамленні аб тым, што частка горада захоплена ісламістамі (раней паведамлялася, што ІДІЛ узялі пад кантроль частку прамзоны і два квартала горада), але прызналі, што ісламісты кантралююць асобныя будынкі на ўскраінах горада, вакол якіх ідуць жорсткія баі. Па дадзеных з той жа крыніцы, у ноч з 6 на 7 кастрычніка ў паўднёвых ускраін горада было знішчана не менш за 35 баевікоў ІДІЛ. Той жа ноччу ў многіх гарадах Турцыі прайшлі масавыя акцыі пратэсту супраць неўмяшання краіны ў сітуацыю вакол Айн-эль-Араба.
Днём 7 кастрычніка, па паведамленнях BBC, працягваліся авіяўдары па пазіцыях ІДІЛ вакол горада; тым не менш, прэзідэнт Турцыі Рэджэп Таіп Эрдаган адзначыў, што гэтых мер па-ранейшаму недастаткова для таго, каб прадухіліць падзенне Кабані. Таксама паведамлялася, што ў сутыкненнях з паліцыяй на пракурдскай дэманстрацыі ў турэцкім горадзе Варто загінуў адзін пратэстуючы. У той жа дзень у будынак Еўрапарламента ў Брусэлі прарваліся не менш за сотню курдскіх актывістаў, якія патрабавалі неадкладных дзеянняў сусветнай супольнасці ў абарону насельніцтва Айн-эль-Араба. Раней каля 60—70 пратэстуючых прарваліся ў будынак парламента Нідэрландаў у Гаазе. Сотні чалавек выйшлі на дэманстрацыі ў падтрымку сірыйскіх курдаў і ў Лондане. У двух рэгіёнах Турцыі з-за пратэстаў быў уведзены каменданцкі час. Па стане на канец дня 10 кастрычніка 2014 года, у гэтых беспарадках загінуў 31 чалавек, 351 пацярпеў, больш за тысячу затрымана. На думку намесніка кіраўніка аддзялення Партыя справядлівасці і развіцця (Турцыя) Дзіярбакыр Месны Шымшека, Турцыя не будзе аказваць дапамогі курдам, нягледзячы на ​​пратэсты. Тым часам, па звестках ад SOHR, баевікі ІДІЛ змаглі ўзяць пад кантроль каля 40% тэрыторыі Айн-эль-Араба, у тым ліку штаб-кватэру курдскіх сіл самаабароны.
На думку назіральнікаў, на 12 кастрычніка 2014 г. спробу штурму горада можна лічыць адбітай. Тым не менш, баевікі ІДІЛ па-ранейшаму кантралявалі амаль палову тэрыторыі Кабані і чакалі прыбыцця падмацаванняў для новай спробы штурму.
Контрнаступленне курдаў
19 кастрычніка ў выніку авіяўдару быў знішчаны будынак, у якім праходзіла сустрэча рэгіянальных лідараў ІДІЛ, у выніку чаго загінула каля 30 баевікоў, у тым ліку як мінімум некалькі палявых камандзіраў. Па словах курдаў, групоўка адступіла з горада, але даволі вялікая колькасць баевікоў ўсе яшчэ знаходзілася ў пакінутых будынках на ўскраінах Кабані, і ў цэлым да 20% тэрыторыі горада ўсё яшчэ знаходзіліся пад іх кантролем. Сярод забітых байцоў былі грамадзяне Туніса, Марока, Саудаўскай Аравіі, а таксама сірыйцы. SOHR назвала наступныя лічбы страт за ўвесь час супрацьстаяння: 374 ІДІЛ, 258+ YPG, 20 мірных жыхароў-курдаў і 9 сірыйцаў-арабаў.
Раніцай 20 кастрычніка пры дапамозе самалётаў ВПС ЗША сюды было дастаўлена 24 тоны ваенных і гуманітарных грузаў ад Патрыятычнага саюза Курдыстана. Тым часам у якасці добраахвотнікаў да атрадам YPG далучыліся байкеры з Еўропы, у тым ліку грамадзяне Германіі і Нідэрландаў. 21 кастрычніка на Youtube з’явіўся відэазапіс, з якой стала зразумела, што як мінімум частка ваеннага грузу, які прызначаўся курдаў, трапіў у рукі ісламістаў.
Таракы
Таракы (Тора́ки) — вёска ў Путыльскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Баі за Кабані
Контрнаступленне курдаў
31 кастрычніка ў горад прыйшлі першыя падмацаванні з Іракскага Курдыстана — больш чым тузін грузавікоў з цяжкім узбраеннем і боепрыпасамі і каля 150 байцоў Пешмергі. Гэта быў першы выпадак, калі турэцкія ўлады дазволілі праход падмацаванняў у Кабані па сваёй тэрыторыі. Да 3 лістапада аб’яднаныя сілы курдаў змаглі вярнуць пад свой кантроль 4 вёскі на захадзе ад горада. 11 лістапада Саліх Муслім на мітынгу ў Парыжы заявіў, што Айн-эль-Араб будзе цалкам вызвалены ў самы блізкі час, але задачу курдаў ўскладняе той факт, што баевікі ІД пры адступленні мінуюць будынкі. Па словах Нарынэ Афрын (камандуючы атрадамі YPJ у Кабані), ісламісты адступілі з яшчэ некалькіх вуліц. Акрамя таго, пры адступленні яны ўзарвалі мячэць Рашад, якая меркавана служыла іх штабам. На наступны дзень, па звестках ад SOHR, сіламі YPG быў перакрыты асноўны шлях забеспячэння баевікоў ІД у Кабані.
Да канца дня 18 лістапада курды змаглі аднавіць кантроль над цэнтрам, захапіўшы 6 будынкаў (у тым ліку вялікі склад з боепрыпасамі) і знішчыўшы 13 баевікоў ІД. У агульнай складанасці страты ісламістаў у розных частках горада за гэты дзень склалі да 30 чалавек.
24 лістапада, па звестках ад SOHR, у выніку наступлення на плошчу з урадавымі будынкамі курды вярнулі пад свой кантроль будынак культурнага цэнтра. Акрамя таго, самалёты кааліцыі нанеслі 5 удараў па пазіцыях ІД на ўсход ад горада. У цэлым страты ІД склалі не менш за 18 баевікоў, меліся страты і з боку YPG. Паводле прэс-рэлізу YPG ад 26 лістапада, сілы ІД атрымалі падмацаванні з Ракі і Тэль-Аб’яда, але ім не ўдалося спыніць наступленне курдаў. Al-Arabiya TV сцвярджала, што на той момант пад кантролем YPG знаходзілася ўжо 90% плошчы горада.
1 снежня SOHR паведаміла аб вялікіх стратах з боку ІД (не менш за 50 баевікоў) у авіяўдарах і баёў з курдамі. Таксама паведамляецца пра 11 загінулых членах YPG. На наступны дзень тая жа крыніца паведаміла, што YPG працягнулі наступленні на поўдні горада, заняўшы адзін з раёнаў, які да гэтага знаходзіўся пад кантролем ІД, адначасна знішчыўшы 10 баевікоў гэтай арганізацыі. Да 13 снежня YPG удалося заняць пазіцыі на вуліцы Тармек. 15 снежня сутыкненні паміж YPG і ІД працягнуліся ўжо на дарозе, вядучай з Алепа ў Кабані; акрамя таго, інтэрвенты нанеслі не менш за 8 авіяўдараў па пазіцыях ІД.
5 студзеня 2015 г. атрады YPG вызвалілі ад баевікоў ІД раён, у якім размяшчаліся будынкі мясцовага ўрада і сілавых структур. Былі ліквідаваны не менш за 14 ісламістаў, даных аб загінуўшых з боку курдаў няма. На наступны дзень самалёты міжнароднай кааліцыі нанеслі 8 удараў па пазіцыях ІД у ваколіцах Кабані, разбурыўшы 14 баявых пазіцый баевікоў і будынкаў, якія належалі ім. Па звестках ад SOHR, у гэты дзень у ходзе сутыкненняў ва ўсходніх раёнах Кабані загінула не менш за 24 баевікоў ІД, 7 курдаў і двое мясцовых жыхароў.
У ноч з 7 на 8 студзеня курдаў удалося спыніць наступленне баевікоў ІД. Па дадзеных курдскага інфармацыйнага агенцтва PUKMEDIA, было знішчана 58 баевікоў ІД, з боку YPG сямёра забіта, яшчэ двое атрымалі раненні; курды па-ранейшаму кантралявалі 90% тэрыторыі горада.
Вызваленне горада і яго ваколіц
26 студзеня, па паведамленні ад SOHR, курдам атрымалася ўсталяваць поўны кантроль над горадам. На думку прэс-сакратара Пентагона, бітва ўсё яшчэ працягвалася, і пра перамогу курдаў гаварыць пакуль рана, але «на дадзены момант у дружалюбных сіл ёсць імпульс». Паводле яго слоў, ЗША і саюзнікі нанеслі 25 студзеня 17 авіяўдараў па наваколлі Кабані.
Пасля паразы ў Кабані баевікі ІД пачалі адступленне па ўсіх напрамках. Да 6 лютага 2015 года пад кантроль YPG перайшлі 65 вёсак і значныя тэрыторыі вакол Кабані. 10 лютага атрады YPG выйшлі да ракі Еўфрат, заняўшы ўжо 140 вёсак. Камандаванне курдаў тлумачыла такое хуткае адступленне ІД перакідкай сіл у раён горада Дэйр-эз-Зор, які знаходзіцца ў цэнтры нафтаноснага раёна і значна важней ў стратэгічным дачыненні, чым Кабані.
Вынікі
На думку многіх СМІ, баі за Кабані мелі хутчэй сімвалічную мэту, чым стратэгічную — прынамсі для ІД. Няўдача пад Кабані стала, бадай, найбуйнейшым паразай для яе на пачатак 2015 г. асабліва ўлічваючы тое, што яшчэ ў кастрычніку 2014 г. баевікі заяўлялі аб узяцці горада, а ў баях за яго ўдзельнічалі адны з самых баяздольных падраздзяленняў ісламістаў, уключаючы замежных добраахвотнікаў.
З курдскага ж боку баі за Кабані паспрыялі ўмацаванню сувязяў з ўмеранай часткай ССА. Важнасць Кабані, аднаго з найбуйнейшых гарадоў Сірыйскага Курдыстана, відавочна, але перамога далася курдам дарагой цаной — вялікая частка горада ў ходзе баёў была разбурана. У тым ліку былі разбураны ўсе тры шпіталі ў горадзе, міні-электрастанцыя і вадаправод. Сітуацыя пагаршалася тым, што многія бажанцы вярталіся ў горад з лагераў на тэрыторыі Турцыі, ствараючы дадатковую нагрузку на сацыяльныя службы. У цэлым бітва параўноўвалася ў курдскіх крыніцах са Сталінградскай бітвай, а сам горад па аналогіі са Сталінградам атрымаў мянушку «Кабаніград». Пры гэтым роля курдаў у вызваленні горада і наступным адступленні ІД вельмі слаба асвятлялася ў англамоўных СМІ ў параўнанні з падзеямі восені 2014 г., што выклікала здзіўленне ў курдскай грамадскасці.
Турцыя таксама лічыцца ў нейкай меры прайграўшым бокам, хоць турэцкія вайскоўцы непасрэдна не ўдзельнічалі ў баях. Палітыка неўмяшання Турцыі ў канфлікт (а на думку курдаў — сакрэтнай падтрымкі ІД у канфлікце) сур’ёзна падарвала рэпутацыю ўрада Эрдагана як на міжнароднай арэне, так і ў курдскіх абласцях Турцыі.
Харавы
Харавы (Хорови́) — вёска ў Путыльскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Фромбарк
Гісторыя
Першая летапісная згадка аб паселішчы — 1278 год. Сучасная польская назва горада — гэта фанетычная перадача нямецкамоўнай назвы «Frauenburg» — «Горад Дзевы (Марыі)», якая паходзіць ад тытула першага катэдральнага касцёла горада, асвечанага ў гонар Найсвяцейшай дзевы Марыі. Першапачаткова горад быў уласнасцю біскупаў вармінскіх, з 1320 года адносіўся да Вармінскай капітулы. Па выніках Таруньскага міру 1466 года горад адыйшоў да Кароны Каралеўства Польскага. У Фромбарку як вармінскі канонік з 1510 года і амаль бесперапынна да дня сваёй смерці ў 1543 годзе жыў і працаваў Мікалай Капернік. З 1772 года горад увайшоў у склад Прусіі. У пачатку ХІХ стагоддзя Фромбарк меў такі нізкі статус, што лічыўся невялічкім рыбацкім паселішчам. У 1945 горад горад зноў стаў часткай Польшчы.
Спіс аб’ектаў PGC (2404001—2405000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2404001—2405000)
Палякіўскэ
Палякіўскэ (Полякі́вське) — вёска ў Путыльскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Міура (горад)
Міура — горад у Японіі, знаходзіцца ў прэфектуры Канагава. Плошчу горада — 32,28 км², насельніцтва — 45 831 чалавек (1 жніўня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 1419,80 чал./км². Размешчаны на востраве Хонсю, у рэгіёне Канто. З ім мяжуе горад Якосука.
Ісехара
Ісехара — горад у Японіі, знаходзіцца ў прэфектуры Канагава. Плошча горада — 55,52 км², насельніцтва — 100 975 чалавек (1 жніўня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 1.818,71 чал./км². Размешчаны на востраве Хонсю, у рэгіёне Канто. З ім мяжуюць горада Ацугі, Хадана, Хірацука.
Краіна Вымярэнія
«Краіна Вымярэнія» — адукацыйна-дыдактычная казка пра спосабы і адзінкі вымярэння. Аўтар кнігі — Алег Грушэцкі, ілюстратар — Віктар Козел. Выдавецтва «Кнігазбор», 2019 год. Для дзяцей дашкольнага і малодшага школьнага ўзросту.
Гісторыя
Кніга была выдадзена ў 2019 годзе і падрыхтавана адмыслова да пачатку навучальнага года з мэтай дапамагчы маленькiм школьнiкам хутчэй i не сумна засвоiць адзiнкi вымярэння. Для беларускага кніжнага рынка кніга стала па свойму унікальнай.
Прэзентацыя кнігі адбылася 10 лістапада 2019 года на курсах беларускай мовы «Мова Нанова Дзеткам».
Сюжэт
Праз казачныя гісторыі ў займальнай і даступнай форме дзеці маюць магчымасць даведацца пра спосабы і адзінкі вымярэння (даўжыня, шырыня, вышыня), вагі і аб’ёму (кілаграмы, літры), адзінкі вымярэння часу (гадзіны, хвіліны), а дзякуючы беларускім прымаўкам і прыказкам спазнаюць і лепш запомняць, чым адрозніваюцца месяцы і поры года. Веды ў кнізе пададзены праз казачныя апавяданні, дзе галоўныя героі — насельнікі ﻿казачнага лесу (мядзведзь, вожык, зайка, ліска, лось, вавёркі і інш.). Кожнае апавяданне сканчаецца лагічным пераходам у наступную тэму, утвараючы такім чынам адзінае арганічнае цэлае, дзе ўсе гісторыі паміж сабою лагічна злучаны.
Яскравыя пазнавальныя ілюстрацыі дапамагаюць дзецям лепш засвоіць веды, якія спатрэбяцца ў дарослым жыцці. З дапамогай дадзенай кнігі дзецям лягчэй і цікавей засвойваць адзiнкi вымярэння.
Адавара
Адавара — асаблівы горад Японіі, знаходзіцца ў прэфектуры Канагава. Плошча горада — 114,09 км², насельніцтва — 195 299 чалавек (1 жніўня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 1.711,80 чал./км². Размешчаны на востраве Хонсю, у рэгіёне Канто. З ім мяжуюць горад Мінаміясігара і пасёлкі Ніномія, Оі, Кайсей, Накаі, Хаконэ, Манадзуру, Югавара.
Рэнэ Вівіяні
Жан Рафаэль Адрыен Рэнэ Вівіяні (Jean Raphaël Adrien René Viviani;, Сіды-Бель-Абес, Французскі Алжыр — , Ле-Плесі-Рабінсон, Францыя) — французскі палітычны і дзяржаўны дзеяч, адвакат, двойчы ўзначальваў савет міністраў Трэцяй рэспублікі.
Тыніс Кінт
Тыніс Кінт (Tõnis Kint; 1896, в. Паасіяхэ, Ліфляндская губерня, Расійская імперыя (цяпер воласць Суўрэ-Яані, павет Вільяндзімаа, Эстонія) — 1991) — эстонскі дзяржаўны і палітычны дзеяч, прэм’ер-міністр урада Эстоніі ў выгнанні з паўнамоцтвамі прэзідэнта ў 1960—1962 і 1963—1970 гадах, Прэзідэнт Эстонскай Рэспублікі ў выгнанні (1970—1990).
Біяграфія
Скончыў Вышэйшую школу навук у Тарту. З 1916 года навучаўся на будаўнічым факультэце Рыжскага палітэхнікума, быў эвакуіраваны ў Маскву. У тым жа годзе быў прызваны ў рускую армію, у 1917 годзе скончыў ваеннае вучылішча ў Царыцыне. З 1917 па 1918 год служыў у Маскве і Санкт-Пецярбургу, ваяваў на Украінскім фронце. У 1918 годзе вярнуўся ў Рыгу, паступіў на сельскагаспадарчае аддзяленне Балтыйскага тэхнічнага ўніверсітэта, адкрытага ў Рызе ў нямецкай акупацыйнай адміністрацыяй.
У тым жа годзе ўступіў у сфарміраваны другі полк эстонскай арміі. У 1918—1920 гг. удзельнічаў у вайне за незалежнасць Эстоніі, быў камандзірам атрада кулямётчыкаў, у канцы вайны ў чыне лейтэнанта выконваў абавязкі камандзіра бронецягніка.
Дэмабілізаваўшыся, навучаўся ў Капенгагене. У 1924 годзе скончыў сельскагаспадарчае і ветэрынарнае аддзяленні Капенгагенскага сельгасуніверсітэта. У 1925 годзе здзейсніў паездку па скандынаўскіх краінах. Вярнуўшыся на радзіму, працаваў у сельскай гаспадарцы, браў удзел у палітычнай дзейнасці.
У 1953—1963 гады займаў пасаду міністра сельскай гаспадаркі і выконваючага абавязкі міністра абароны ва ўрадзе Эстоніі ў выгнанні, у 1960—1962 і 1963—1970 гг. — Прэм’ер-міністр урада Эстоніі ў выгнанні з паўнамоцтвамі прэзідэнта.
Бурачок чашачны
Бурачо́к чашачны (Alyssum alyssoides) — від кветкавых раслін з роду  сямейства.
Батанічнае апісанне
Аднагадовая травяністая расліна вышынёй 5—34 см. Сцябло прамастойнае, галінастае. Лісце чаргаванае па даўжыні сцябла, простае, суцэльнае, з гладкім краем, звужанае да асновы. Кветкі бледна-жоўтага колеру, з чатырма вузкімі, амаль лінейнымі пялёсткамі. Плод — сухі апушаны стручочак.
Распаўсюджанне і экалогія
Сустракаецца на тэрыторыі Еўропы, Сярэдняй Азіі, Заходняй Сібіры, Малой Азіі, у Іране, на Каўказе. Святлолюбівая расліна. Мезафіт, ксерафіт, мезатроф. Расце на агародах і пашах, берагах рэк і ручаёў, камяністых россыпах і скалах, у горных стэпах. Цвіце ў красавіку—чэрвені.
ХК Пінскія ястрабы
«Пінскія ястрабы» — прафесійны хакейны клуб з горада Пінска, Беларусь. Заснаваны 1 чэрвеня 2018 года на аснове «Шахцёра-2». Выступае ў Беларускай экстралізе Б.
Бітва за Пальміру (2015)
Падзенне Пальміры — эпізод сірыйскага канфлікту, падчас якога баевікамі з тэрарыстычнай групоўкі «Ісламская дзяржава» (ІД) была захоплена акруга Тадмор і яе адміністрацыйны цэнтр горад Пальміра, старадаўнія руіны якога — адзін з шасці аб’ектаў Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА ў Сірыі. Баі за горад паміж урадавымі сіламі Башара Асада і ісламістамі вяліся на працягу тыдня — з 13 па 23 мая 2015 года. У выніку пад кантроль мяцежнікаў перайшла Пальміра і прылеглыя да яе раёны, а захопленая ІД тэрыторыя ў Сірыі павялічылася амаль удвая.
Наступленне ісламістаў
За дзень да нападу ісламістаў урадавая армія перакінула частку сваіх сіл у правінцыю Ідліб, дзе ўжо на ўсю моц вяліся баявыя дзеянні з баевікамі «Ісламскай дзяржавы». Гэтым і вырашылі скарыстацца паўстанцы — 13 мая баевікі разгарнулі маштабнае наступленне на пазіцыі сірыйскіх вайскоўцаў адразу па двух напрамках. Мэтай ісламістаў з’яўляўся захоп самой Пальміры, а таксама шэрагу ваенных аб’ектаў, у прыватнасці зброевых складоў, якія знаходзіліся паблізу горада. Першы напад ісламарадыкалы ўчынілі на гарадок Ас-Сукна, што на паўночны ўсход ад Пальміры. Пад іх кантроль перайшоў КПП, размешчаны на ўездзе ў горад з паўночнага боку. Атрадам узброеных ісламістаў супрацьстаялі ў асноўным праўрадавыя фарміраванні. Баявыя дзеянні вяліся прама на вуліцах горада, у тым ліку каля штаб-кватэры Баас і нацыянальнага шпіталя. Гэтак імклівае наступленне баевікоў выклікала паніку сярод гарадскога насельніцтва. Больш за тое, пад пагрозай разбурэння апынуліся і мясцовыя помнікі архітэктуры, якія ўнесла ў спіс сусветнай спадчыны ЮНЕСКА. У канчатковым выніку ісламісты выбілі ўрадавыя сілы з горада. Населены пункт Ас-Сукна перайшоў пад кантроль паўстанцаў, даючы ім кантроль над стратэгічна важнай магістраллю, якая злучае Хомс з правінцыяй Дэйр-эз-Зор на паўночным усходзе.
Першы дзень баёў завяршыўся з вялікімі стратамі для абодвух бакоў: страты ўрадавых сілавікоў склалі 70 чалавек, а ісламарадыкалаў — 40. У гэты ж дзень загінуў і палявы камандзір баевікоў, які арганізаваў наступленне на Пальміру.
У гэты ж дзень мяцежнікі паспрабавалі прарвацца ва ўсходнія раёны Пальміры, аднак хутка апынуліся выбіты адтуль урадавымі войскамі. Ноччу таго ж дня ўсходняя лінія фронту праходзіла праз вёску Аль-Басатэн. На працягу дня баевікі ІД прарываліся да будынка гарадской турмы і паветранай гавані, адначасна спрабуючы захапіць цяжкае ўзбраенне з авіябазы. Па дадзеных сірыйскіх сілавікоў, на той момант байцы ІД знаходзіліся ў кіламетры ад Аміра, пад іх кантролем ўжо знаходзіўся н.п. Ас-Сукна, аднак вайскоўцы яшчэ дзейнічалі на ўскраінах горада.
Падзенне горада
Урадавыя войскі і нацыянальныя сілы абароны пры падтрымцы сірыйскіх ВПС пачалі аперацыю ў кірунку Пальміры і 9 ліпеня знаходзіліся не менш як у чатырох кіламетрах ад горада. Далейшае наступленне вайскоўцаў аказалася вельмі паспяховым, нягледзячы на ​​нязначныя страты ў жывой сіле і тэхніцы. Але ім усё ж удалося заняць шэраг ключавых пазіцый у ваколіцах Пальміры.
Ваенныя злачынствы
У ходзе наступлення баевікі ІД неаднаразова чынілі расправы як над сірыйскімі ваеннапалоннымі, так і над мірным насельніцтвам, у тым ліку і над дзецьмі. На другі дзень сутыкненняў паўстанцы забілі 45 грамадзянскіх асоб, а днём раней байцы групоўкі пакаралі смерцю 26 жыхароў суседніх з Пальміра паселішчаў, абвінаваціўшы іх у сувязях з сірыйскай арміяй.
Пасля захопу Пальміры ісламарадыкалы арганізавалі ў горадзе свайго роду «камітэт па вычышчанню ворагаў». Баевікі займаліся пошукам прыхільнікаў рэжыму Асада, а таксама салдат урадавай арміі. 22 мая над імі наладзілі паказальную расправу прама на вуліцах горада — ахвярамі тэрарыстаў стала 150-280 чалавек. Па дадзеных Сірыйскай абсерваторыі правоў чалавека (СОПЧ), лік забітых склаў 168 чалавек, яшчэ 600 чалавек узяты ў палон. Дзяржаўнае тэлебачанне Сірыі называла ацэнку ў 400 чалавек. Праўладная газета Аль-Ватан паведамляла, што па стане на 25 мая ісламісты забілі 450 чалавек. Салдаты урадавай арміі паведамлялі, што сталі відавочцамі пакарання 19-гадовай дачкі генерала.
У чэрвені баевікі прыступілі да разбурэння помнікаў. 18 жніўня быў публічна абезгалоўлены знакаміты археолаг Халід Асаад, адзін з галоўных даследчыкаў Пальміры.
Бурачок Гмеліна
Бурачо́к Гмеліна (Alyssum gmelinii), бурачок горны (Alyssum montanum) — від кветкавых раслін з роду  сямейства.
Распаўсюджанне і экалогія
Еўрапейскі від. Святлолюбівая расліна. Расце на камяністых россыпах, узлесках і палянах, у апустыненых стэпах, парках і садах, на адкрытых пясчаных глебах. Цвіце ў маі—чэрвені.
Талькміцка
Талькміцка (Tolkmicko, Tolkemit) — горад у Польшчы на беразе Віслінскага заліва, марскі порт. Уваходзіць у склад Эльблёнгскага павета Вармінска-Мазурскага ваяводства, сядзіба вяскова-гарадской гміны Талькміцка. Займае плошчу 2,29 км². Насельніцтва 2731 чалавек (на 2018). Турысцка-рэкрэацыйная мясцовасць.
Спіс аб’ектаў PGC (2405001—2406000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2405001—2406000)
Канфлікт у Ліване (2011—2017)
Канфлікт у Ліване звязаны з грамадзянскай вайной у Сірыі. Ён паўстаў паміж урадам, які падтрымліваў Башара Асада, і яго праціўнікамі. У выніку хваляванняў, якія з’яўляліся часткай Арабскай вясны, пачаліся ўзброеныя сутыкненні. Пазней у супрацьстаянне ўступілі ісламісцкія групоўкі. Канфлікт скончыўся 28 жніўня 2017 гады пасля паспяховай аперацыі сірыйскіх і ліванскіх войскаў.
Бакі
У ліванскім парламенце шыіцкія прасірыйскія партыі ўваходзілі ў кааліцыю 8 сакавіка, антысірыйскія — у кааліцыю 14 сакавіка.
Найбуйнейшым ліванскім прасірыйскім рухам з’яўлялася шыіцкая ваенізаваная групоўка «Хезбала», якая падтрымлівала ўрад Асада ў Сірыі. «Хезбала» змагалася як у Сірыі, так і ў Ліване. У ліванскі канфлікт неаднаразова ўцягвалася і сірыйская армія, якая праводзіла аперацыі супраць праціўнікаў Асада, што хаваліся, на прыгранічных шыіцкіх тэрыторыях Лівана.
Праціўнікі Асада, якія ўваходзілі ў кааліцыю 14 сакавіка, уяўлялі сабой хрысціян (якія, зрэшты, амаль не прымалі ўдзел у канфлікце) і ўмераных сунітаў. Падтрымлівалі ўмераную сірыйскую апазіцыю.
Ліванскі ўрад афіцыйна заяўляў аб сваім нейтралітэце ў дачыненні да грамадзянскай вайны ў Сірыі і звязанага з ёй канфлікту ў Ліване паміж сунітамі і шыітамі. Ён імкнуўся прытрымлівацца нейтральнай пазіцыі, разумеючы, што падтрымка якой-небудзь з бакоў у канфлікце пагражае самому ўраду і можа прывесці да грамадзянскай вайны.
Яшчэ адным бокам сталі радыкальныя ісламісцкія групоўкі. Сярод іх: ІДІЛ, Джунд аш-Шам, а таксама звязаныя з Аль-Каідай Фронт аль-Нусра, Брыгады Абдулы Азама і Фатх-аль-Іслам.
2011
Хваляванні ў Ліване абвастрыліся 17 чэрвеня. Тады ў міжрэлігійных сутыкненнях сунітаў і алавітаў у Трыпалі 7 чалавек загінулі і 59 былі паранены. Узброеныя сутыкненні ўспыхнулі ў выніку мітынгу ў падтрымку сірыйскіх пратэстаў 2011 года паміж баевікамі раёнаў Джабаль Махсен (населенага пераважна алавітамі, якія падтрымлівалі сірыйскі рэжым) і Баб аль-Табанех (пераважна суніцкага, які падтрымліваў сірыйскую апазіцыю).
24 ліпеня каля 200 прыхільнікаў і праціўнікаў Асада сутыкнуліся ў Бейруце. У канфлікт умяшалася паліцыя.
13 верасня ў прыгарадзе Бейрута, Бурдж-эль-Баражне, адбылося ўзброенае сутыкненне паміж байцамі «Хезбала» і салавіцкімі ісламістамі. Для ўстанаўлення парадку ў канфлікт умяшалася армія.
5—6 кастрычніка сірыйская армія ўпершыню на кароткі час ўварвалася ў Ліван, пры гэтым забіўшы 1 чалавека, што прывяло да нестабільнасці ва ўрадзе Мікаці. Новыя ўварванні з боку сірыйскіх войскаў адбыліся ў снежні 2011 года, з вялікай колькасцю забітых сярод ліванцаў, і ў сакавіку 2012 года.
2012
12 мая 2012 года ў абвінавачванні ў тэрарызме быў арыштаваны 25-гадовы суніт і ісламіст Шадзі аль-Мулаві. Яго арышт справакаваў канфлікт паміж алавітамі, якія падтрымлівалі Асада, і сунітамі, яго праціўнікамі. У ноч на 12 мая пачаліся баявыя дзеянні, тады ад 2 да 4 чалавек загінулі. Увечары 12 мая ліванскія войскі ўступілі ў перастрэлку з групай сунітаў-ісламістаў ў Трыпалі, што перакрылі шашы і патрабавалі вызваліць Шадзі аль-Мулаві. Затым ісламісты паспрабавалі прарвацца да офіса Сірыйскай сацыял-нацыяналістычнай партыі. 20 мая вядомы суніцкі святар Ахмад Абдэль-Вахід, і яго памочнік, Махамед Мерхеб, накіроўваліся на маніфестацыю, арганізаваную празаходнім блокам «Аль-Мустакбаль». На вайсковым КПП абодва былі застрэлены вайскоўцам. Прадстаўнікі арміі паведамілі, што салдат адкрыў агонь па памылцы, і паабяцалі правесці расследаванне таго, што здарылася. З раёнаў, дзе пражываюць паслядоўнікі Ахмада Абдэль-Вахіда, былі выведзены войскі. Тым не менш смерць святароў справакавала яшчэ больш жорсткія сутыкненні. 22 мая быў выпушчаны на свабоду Шадзі аль-Мулаві і баі сталі сціхаць. На той момант у сутычках загінулі некалькі дзесяткаў чалавек.
2—3 чэрвеня 15 чалавек былі забіты і больш за 60 параненыя ў новых сутыкненнях у Трыпалі. Армія заняла Сірыйскую вуліцу, якая падзяляла раёны алавітаў і сунітаў.
16 чэрвеня пачаліся сутыкненні паміж палесцінскім апалчэннем з лагера бежанцаў Нахр-эль-Барыд непадалёк ад Трыпалі з ліванскай арміяй. 18 чэрвеня быў ліквідаваны палесцінскі баевік, яшчэ 7 палесцінцаў і 3 салдат атрымалі раненні. У той жа дзень у лагеры Эйн аль-Хільвэ на поўдні Лівана ліванскія войскі ліквідавалі яшчэ аднаго баевіка.
Пасля таго, як у чэрвені група сірыйскіх паўстанцаў уварвалася на тэрыторыю Лівана і забіла 2 байцоў «Хезбалы», абазначыўся новы віток канфлікту: зараз паміж сунітамі і шыітамі з «Хезбалой». У сярэдзіне ліпеня вядомым суніцкім святаром, Ахмедам аль-Асіра, была арганізавана сядзячая дэманстрацыя ў Сідоне супраць «Хезбалы».
Да 20 жніўня ў Трыпалі зноў пачаліся сутыкненні паміж сунітамі і алавітамі. 20 і 21 жніўня 12 чалавек загінулі, больш за 100 былі паранены, у тым ліку некалькі вайскоўцаў. 22 жніўня ліванская армія заняла раён баёў, але неўзабаве адышла назад. Пасля чаго ваеннае камандаванне правяло перамовы з лідарамі суніцкіх і алавіцкіх суполак, падчас якіх было прынята рашэнне аб перамір’і. Але ўжо на наступны дзень яно было парушана, і баі аднавіліся. Армія накіравала ў Трыпалі танкі. Сутыкненні спыніліся пасля 24 жніўня.
17 верасня сірыйскія штурмавікі нанеслі ракетныя ўдары па пазіцыях сірыйскіх паўстанцаў у горадзе Арсаль на ўсходзе Лівана. 22 верасня паўстанцкая Свабодная армія Сірыі атакавала КПП непадалёк ад Арсаля. Паведамлялася, што гэта не першы падобны інцыдэнт. Ліванскай арміяй частка паўстанцаў была затрымана, але неўзабаве адпушчана пад ціскам мясцовых жыхароў. Сірыйскія ўлады ў чарговы раз заклікалі Ліван ўзмацніць ціск на паўстанцкія суніцкія групоўкі, якія хаваліся на ліванскай тэрыторыі каля мяжы з Сірыяй. 11 кастрычніка сірыйская армія абстраляла горад Каа на ўсходзе Лівана.
19 кастрычніка ў ўсходняй частцы Бейрута адбыўся тэракт. Быў узарваны замініраваны аўтамабіль, у выніку чаго 8 чалавек загінулі і дзясяткі атрымалі раненні. Сярод загінулых быў генерал паліцыі, кіраўнік унутранай разведкі Вісам Аль-Хасан, які таксама быў вядомым суніцкім дзеячам у Ліване. Лічыцца што тэракт быў арганізаваны менавіта з мэтай забіць Аль-Хасана. Тэракт справакаваў новую хвалю беспарадкаў.
2013
1 лютага недалёка ад сірыйскай мяжы 5 вайскоўцаў ліванскай арміі загінулі пры спробе затрымання тэрарыста з групоўкі «Фронт ан-Нусра».
20 сакавіка ў Трыпалі пачаліся сутыкненні паміж ўзброенымі алавіцкімі і суніцкімі групоўкамі. Ліванская армія ўмяшалася ў падзеі.
19 мая інтэнсіўнаму мінамётнаму абстрэлу падвергнуўся Трыпалі. Пасля чаго пачаліся ўзброеныя сутыкненні паміж суніцкімі і алавіцкімі групоўкамі. Абстрэл аднавіўся 22 мая. У паўмільённым горадзе перасталі працаваць школы, універсітэты, а таксама банкі і іншыя ўстановы. 26 мая Бейрут быў абстраляны ракетамі «Град». Па паведамленні BBC, ракеты разарваліся ў паўднёвай частцы горада, пацярпелі некалькі чалавек. 27 мая ў прыгарадзе ліванскага горада Эль-Хірміль, размешчанага недалёка ад сірыйскага Аль-Кусейр, выбухнулі дзве ракеты, выпушчаныя з сірыйскай тэрыторыі. У ноч з 28 на 29 мая ў раёне горада Арсаль група баевікоў пранікла на тэрыторыю Лівана з Сірыі і напала на патруль салдат ліванскай арміі. Двое салдат загінулі на месцы, трэці памёр ад ран у шпіталі. 31 мая ў раёне прыгранічнага населенага пункта Вадзі Халід разарваліся не менш за 12 ракет, выпушчаных з Сірыі. 1 чэрвеня ў ваколіцах вёскі Сурэйн ноччу ўзарваліся па меншай меры пяць ракет, выпушчаных з Сірыі. Адказнасць за гэты абстрэл і абстрэл Вадзі Халід 31 мая ўзялі на сябе сірыйскія паўстанцы, якія заявілі, што будуць атакаваць мэты ў Ліване да таго часу, пакуль «Хезбала» не выведзе з Сірыі ўсіх сваіх баевікоў. Службы бяспекі Лівана паведамлялі, што з Сірыі па ўсходніх раёнах краіны было выпушчана 16 ракет. Раней сірыйскія ракеты падалі ў паўночнай частцы краіны. На гэты раз ракеты ўпершыню разарваліся на тэрыторыі Баальбек, дзе размешчаны базы «Хезбала». Выбухі прывялі да ўзгарання сельскагаспадарчых угоддзяў. 12 чэрвеня верталёты сірыйскіх ВПС нанеслі ракетны ўдар па ліванскай тэрыторыі ў раёне Арсаля. 15 чэрвеня Баальбек падвергся абстрэлу з боку Сірыі. Абстрэлы прыняты пасля чарговага тэлезвароту лідара «Хезбалы» Хасана Насрала, у якім ён заявіў, што яго байцы будуць працягваць падтрымліваць рэжым Асада.
22 снежня адбыўся адзін з самых буйных баёў паміж прыхільнікамі Асада і яго праціўнікамі на тэрыторыі Лівана: у ім удзельнічалі байцы «Хезбалы» і баевікі «Фронту ан-Нусра».
27 снежня магутны выбух прагрымеў у цэнтры ліванскай сталіцы Бейруце, побач з рэзідэнцыяй кіраўніка ўрада і будынка парламента на паветра ўзляцеў замініраваны аўтамабіль. Загінулі па меншай меры пяць чалавек, больш за 70 паранены.
2014
2 студзеня ў паўднёвай частцы Бейрута ў выніку магутнага выбуху загінулі па меншай меры два чалавекі.
4 студзеня Маджыд аль-Маджыд, камандзір ячэйкі «Аль-Каіды» ў Ліване, памёр у зняволенні ў адной з бальніц Бейрута.
19 лютага ў выніку двух выбухаў, якія зладзілі смяротнікі каля іранскага культурнага цэнтра, загінулі восем чалавек.
21 чэрвеня па меншай меры два чалавекі загінулі і каля сарака атрымалі раненні ў выніку тэракту на КПП на ўсходзе Лівана.
6 верасня «Ісламская дзяржава» паведаміла аб расправе над ліванскім салдатам, якога ўзялі ў закладнікі ў пасёлку Арсаль на ўсходзе краіны, блізу сірыйскай мяжы.
7 верасня Ліванская армія адбіла напад джыхадзістаў ў горадзе Эль-Каа ў 14 кіламетрах ад сірыйскай мяжы, пры гэтым двое баевікоў былі забіты і яшчэ адзін узяты ў палон.
2015
12 лістапада — тэракт у Бейруце. Загінулі 43 чалавекі і больш за 240 параненыя.
2016
27 чэрвеня ў Ліване ад тэрактаў загінулі 9 хрысціянаў.
29 чэрвеня тры выбухі прагрымелі ў Эль-Каа, забіты 9 і паранены 15 чалавек.
2017
26 мая тэрарыст-смяротнік напаў на ваенны пост у Ліване.
19 жніўня камандаванне ліванскай арміі абвясціла аб пачатку аперацыі па вызваленні ад баевікоў групоўкі «Ісламская дзяржава» горнай мясцовасці на мяжы з Сірыяй.
20 жніўня, у ходзе аперацыі па вызваленні горнай мясцовасці на мяжы з Сірыяй, Ліванская армія захапіла адзінаццаць пазіцый баевікоў групоўкі «Ісламская дзяржава». Наступленне ў раёне вёскі Рос-Баальбек вялося пры падтрымцы баявой авіяцыі, артылерыі і ракет.
28 жніўня баевікі ІДІЛ і Джэбхат ан-Нусры былі выведзены ў Ідліб.
Аляксей Мікалаевіч Крылоў
Аляксей Мікалаевіч Крылоў (Алексе́й Никола́евич Крыло́в; 3 [15] жніўня 1863, Вісяга, Алатырскі павет, Сімбірская губерня —, Ленінград) — рускі і савецкі матэматык, механік і караблебудаўнік; акадэмік Пецярбургскай АН / РАН / АН СССР (з 1916 года; член-карэспандэнт з 1914 года); прафесар Марской акадэміі; генерал флоту (1916), генерал для асаблівых даручэнняў пры марскім міністры Расійскай імперыі (1911). Ганаровы член замежных навуковых і інжынерных таварыстваў.
Біяграфія
Заснавальнік сучаснай расійскай школы караблебудавання, развітой затым, , і інш. Аўтар класічных прац па тэорыі ваганняў карабля на хваляванні, па будаўнічай механіцы карабля, тэорыі вібрацыі суднаў і іх непатапляльнасці, па тэорыі гіраскопаў, знешняй балістыцы, матэматычнаму аналізу і механіцы ў дадатку да караблебудавання, па гісторыі фізіка-матэматычных і тэхнічных навук і інш. Заслужаны дзеяч навукі і тэхнікі РСФСР. Лаўрэат Сталінскай прэміі (1941), Герой Сацыялістычнай Працы (1943).
Роберт Лоўэл
Роберт Лоўэл (Robert Lowell; 1 сакавіка 1917 — 12 верасня 1977) — амерыканскі паэт, драматург, літаратурны крытык, прадстаўнік «спавядальнай» паэзіі.
За сваю другую кнігу паэзіі «Замак Лорда Уіры» (Lord Weary’s Castle) у 1947 годзе ён атрымаў Пулітцэраўскую прэмію і ў той жа год зрабіўся паэтам-лаўрэатам ЗША. Паступова ён адмаўляўся ў сваёй паэзіі ад традыцыйнага памеру і рытму. Яму ўдалося выпрацаваць свой непаўторны паэтычны голас, і яго вершы сталі прыкладам для так званай «спавядальнай паэзіі». Другую Пулітцэраўскую прэмію Лоўэл атрымаў за зборнік «Дэльфін» (The Dolphin) у 1974 годзе. Паэт памёр ад сардэчнага прыступу ў нью-ёркскай таксоўцы.
Камеяма
Камеяма — горад у Японіі, знаходзіцца ў прэфектуры Міэ. Плошча горада — 190,91 км², насельніцтва — 50 410 чалавек (1 чэрвеня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 264,05 чал./км². Размешчаны на востраве Хонсю, у рэгіёне Кансаі. З ім мяжуюць гарады Цу, Судзукі, Іга, Кока.
Білі Айліш
Білі Айліш Пайрат Бэрд О’Конел (Billie Eilish Pirate Baird O'Connell; нар. ) — амерыканская спявачка і аўтар песень. Набыла вядомасць ў 2016 годзе дзякуючы публікацыі дэбютнага сінгла «Ocean Eyes» на SoundCloud. У 2019 годзе яе дэбютны альбом «When We All Fall Asleep, Where Do We Go?» узначаліў амерыканскі (Billboard 200) і брытанскі (UK Albums Chart) хіт-парады, а сінгл «Bad Guy» выйшаў на першае месца ў «Billboard Hot 100» (ЗША). Ён стаў першым чарт-топерам спявачкі, а сама Айліш, дзякуючы гэтаму дасягненню, стала першым чалавекам народжаным у XXI стагоддзі, якому ўдалося ўзначаліць «Hot 100».
Бурачок серабрысты
Бурачо́к серабрысты (Alyssum argenteum) — від кветкавых раслін з роду сямейства.
Батанічнае апісанне
Шматгадовая травяністая расліна вышынёй 30—40 см. Сцёблы шматлікія, прамастойныя. Лісце ў прыкаранёвай разетцы і ў ніжняй частцы сцябла, апушаныя зорчатымі валаскамі. Кветкі дробныя, жоўтага колеру.
Распаўсюджанне і экалогія
Паходзіць з Паўднёвай Еўропы. Святлолюбівая, марозаўстойлівая, засухаўстойлівая, не патрабавальная да глебы расліна. Цвіце ў маі—чэрвені.
Выкарыстоўваецца ў якасці дэкаратыўнай.
Спіс аб’ектаў PGC (2406001—2407000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2406001—2407000)
Глотаўка (Угранскі раён)
Гло́таўка (Глотовка) — вёска ў Смаленскай вобласці Расіі, ва Угранскім раёне. Размешчана ва ўсходняй частцы вобласці за 35 км на паўднёвы захад ад Угры, за 8 км на поўнач ад граніцы з Калужскай вобласцю. Насельніцтва — 60 жыхароў (2007). Уваходзіць у склад Халмоўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У 1943 годзе вёска была цалкам спалена нямецкімі войскамі.
ХК Лакаматыў Орша
«Лакаматыў» — прафесійны хакейны клуб з горада Орша, Беларусь. Заснаваны ў 2018 годзе на аснове мінскага «Юніёра». Выступае ў Беларускай экстралізе Б.
Спіс аб’ектаў PGC (1064001—1065000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1064001—1065000)
Спіс прамакрылых Беларусі
Надсямейства
На Беларусі 50-70 відаў
Пальмакветныя
Пальмакветныя (Arecales) — парадак аднадольных раслін.
Пашыраны ў тропіках. Доўгі час у парадку выдзялялася адзінае сямейства пальмавых — Arecaceae, з 2016 года адрозніваецца таксама сямейства Dasypogonaceae, прадстаўнікі якога вядомы ў Аўстраліі.
Спіс аб’ектаў PGC (2408001—2409000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2408001—2409000)
Спіс аб’ектаў PGC (2409001—2410000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2409001—2410000)
Спіс ракападобных Беларусі
Атрад
У Беларусі 8 відаў
Спіс мурашак Беларусі
На Беларусі больш за 50 відаў мурашак
Спіс ракападобных Беларусі
Атрад
У Беларусі 2 віды
Наступленне ў Латакіі (2015—2016)
Наступленне ў Латакіі — кампанія ў сірыйскай грамадзянскай вайне, якая была пачата ўрадавымі войскамі ў лістападзе 2015 года з мэтай вярнуць тэрыторыі на паўночным захадзе мухафазы Латакія на мяжы з Турцыяй.
Наступленне
15 кастрычніка Узброеныя сілы Сірыі пачалі маштабнае наступленне ў сельскай мясцовасці на поўначы Латакіі.
Пасля прасоўвання на поўнач ад пагорка Таль Зіваяк 19 кастрычніка былі вызвалены кропка 1112, кропка 482, Таль Тамам, Кава Аль-Хатаб, і Таль Талату ў гарах Аль-Захія. На наступны дзень расійскія ПКС у выніку авіяўдару забілі палявога камандзіра паўстанцаў Басіля Зама, разам з чатырма іншымі баевікамі.
Паміж 1 і 3 лістапада адбываліся цяжкія сутыкненні ў населеным пункце Гмам. Вёска пераходзіла з рук у рукі чатыры разы. Праз два дні ўрадавыя сілы вызвалілі тры вёскі ў раёне, а 6 лістапада ўзялі пад свой кантроль пагоркі Гмам і Гара Бакдаш.
Паміж 13 і 23 лістапада ўрадавыя войскі вызвалілі 200 квадратных кіламетраў тэрыторыі. 25 лістапада яны захапіліі тры ўзгоркі (у тым ліку пагорак Таль аль-Якдаш) у гарах Латакіі, прасунуліся вакол Гмама і ўзялі вёскі Дэйр Хана, Аль-Дугмішлія і Бейт Ааш.
Паміж 18 і 23 лістапада ўрадавыя войскі ўсталявалі кантроль над 10 пагоркамі (у тым ліку шэсць у раёне Джэб аль-Ахмар), тры вёскі і горы Аль-Захі.
24 лістапада баевікі адваявалі горы Аль-Захі і Таль аль-Ет’ра, у той час як урадавыя сілы вызвалілі вёску і пагорак Гара-Шэйха Махамеда. На наступны дзень ўрадавыя войскі прасунуліся ў абласцях гор Аль-Захі і Атэера.
Знішчэнне расійскага Су-24 у Сірыі
24 лістапада турэцкія F-16 збілі расійскі Су-24 недалёка ад сірыйска-турэцкай мяжы. Адзін расійскі пілот быў забіты, а другі расійскі марпех загінуў у выратавальнай аперацыі. Таксама быў знішчаны расійскі верталёт. Экіпаж застаўся цэлым. У той жа дзень, другі пілот быў дастаўлены на ваенны аэрадром Хмеймім пасля таго, як быў выратаваны спецназам.
Спіс аб’ектаў PGC (2407001—2408000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2407001—2408000)
Наступленне ў Латакіі (2015—2016)
Знішчэнне расійскага Су-24 у Сірыі
Пасля знішчэння расійскага бамбардзіроўшчыка, горы Гара Туркман падвергнулі інтэнсіўнай бамбардзіроўцы.