cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
O.Torvald
Гісторыя
Восенню было абвешчана аб выхадзе трэцяга студыйнага альбома «Примат» і прэзентаваны відэакліп на песню «Mr. DJ». Відэа не прайшло цэнзуру ніводнаго з музычных тэлеканалаў. Альбом выйшаў 23 лістапада і ўмяшчаў 16 запісаў, у рамках тура ў яго падтрымку музыканты адыгралі больш за 20 канцэртаў.
Восенню 2014 года група абвясціла аб выхадзе пятага альбома «Ти Є»(Ты Ёсць). Ён з’явіўся 4 снежня 2014.
25 лютага 2017 года група O.Torvald перамогла у фінале ўкраінскага нацыянальнага адбору міжнароднага песеннага конкурсу «Еўрабачанне 2017», дзе будзе прадстаўляць Украіну. Песенны конкурс адбудзецца 9, 11 і 13 мая ў Міжнародным выставачным цэнтры (МВЦ) Кіева. . Спонсарам падрыхтоўкі групы песеннага конкурсу стаў тэлеканал СТБ.
У 2018 годзе гурт пераехаў у Польшчу, іх актыўнасць у культурным жыцці некалькі знізілася. Хаця за гэты час выйшла некалькі песень і кліпаў.
Цікавы факт
Па словах Яўгена Галіча, назва групы паходзіць ад рускага слова «отрываться».
Сьюдад-Балівар
Сьюдад-Балівар (Ciudad Bolívar) — горад у Венесуэле. Сталіца штата Балівар. Насельніцтва - 338 тыс. жыхароў (2005), другі па велічыні горад штата пасля Сьюдад-Гуаяны. Горад размешчаны на правым беразе ракі Арынока, за 330 км ад яе вусця, за 450 км на паўднёвы ўсход ад Каракаса. Горад заснаваны ў 1764 годзе як Сан-Томас-дэ-ла-Нуэва-Гуаяна (San Tomás de la Nueva Guayana), вядомы таксама, як Ангастура (Angostura). У 1840-х гадах перайменаваны ў гонар Сімона Балівара. Буйны прамысловы цэнтр і рачны порт рэгіёну, здабыча золата, алмазаў, жалезнай руды і драўніны, развіта жывёлагадоўля.
Гайненскі сельсавет
Га́йненскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Лагойскага раёна Мінскай вобласці Беларусі. Цэнтр — вёска Лагаза. Размешчаны ў цэнтры раёна.
Гісторыя
Утвораны 20 жніўня 1924 года як Гайненскі (Гаінскі) сельсавет складзе Лагойскага раёна Менскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Гайна (Стара-Гайна). Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Лагойскім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Мінскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Слабадскога сельсавета. 14 красавіка 1959 года ў склад Янушкавіцкага сельсавета перададзены 3 населеныя пункты (вёскі Айнаравічы, Альхоўка і Бухнавічы). 24 мая 1960 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Коранскага сельсавета, у склад новаўтворанага Лагазінскага сельсавета перададзены 7 населеных пунктаў (Загор’е, Заельнік, Зялёны Сад, Лагаза, Новае Гарадзішча, Старое Гарадзішча і Сялец). 4 сакавіка 2008 года вёска Гайна, цэнтр сельсавета, атрымала статус аграгарадка. 28 мая 2013 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Лагазінскага сельсавета (13 населеных пунктаў: Беланы, Дабрэнева, Зялёны Сад, Кузевічы, Лагаза, Малінаўка, Медухава, Новае Гарадзішча, Новае Жыццё, Селішча, Старое Гарадзішча, Сыраеўшчына і Сялец). Не пазней за 2018 год цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Лагаза.
Насельніцтва
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (25 населеных пунктаў) — 1649 чалавек, з іх 95,2 % — беларусы, 2,6 % — рускія, 1,1 % — украінцы.
Інфраструктура
Сельгаспрадпрыемствы:
Інерцыя
Іне́рцыя (лат. inertia — нязграбнасць, пасіўнасць) — захаванне сталай хуткасці цела ў выпадку, калі адсутнічае вонкавае ўздзеянне на яго.
Тэрмін «інерцыя» ўпершыню быў ужыты І.Кеплерам (пачатак XVII ст). Да гэтага часу паняцце інерцыі змешвалася з паняццем гравітацыі. Кеплер, аднак, пад інерцыяй разумеў супраціўленне да руху, або імкненне цела да спакою, і, такім чынам, датрымліваўся пункту погляду антычных навукоўцаў, у прыватнасці, Арыстоцеля. Кеплер таксама выказаў важнае меркаванне, што інерцыя ўласцівая для ўсіх матэрыяльных аб’ектаў, у тым ліку для нябесных цел.
Фармаване сучасных уяўленняў аб інерцыі звязана з імёнамі Галілея і Ньютана. Прынцып адноснасці Галілея з’яўляецца адмаўленнем інерцыі як «супраціўлення да руху», бо рух са сталай хуткасцю раўназначны да спакою. Інерцыя, згодна разуменню класічнай фізікі, палягае ў імкненні цела да захавання хуткасці руху.
Першы закон Ньютана сцвярджае, што інерцыя ўласцівая для ўсіх цел. Сам Ньютан, аднак, тэрмінам «інерцыя» называў «прыроджаную сілу» цела, якая супраціўляецца да змены руху, гэта значыць прычыну з’явы, але не самую з’яву.
Сістэмы адліку, дзе мае месца інерцыя, называюць інерцыяльнымі.
Шкляр
Шкляр — прозвішча.
Ялань-Каленаўскі
Ялань-Каленаўскі (Елань-Коленовский) — пасёлак гарадскога тыпу (з 7 лютага 1939 года) у Новахапёрскім раёне Варонежскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр гарадскога паселішча Ялань-Каленаўскі.
Насельніцтва — 3570 чал. (2018). Размешчаны на рацэ Ялань (басейн Дона), ля чыгуначнай станцыі Альха (на лініі Ліскі — Паворына), прыкладна пасярэдзіне паміж Новахапёрскам і Талавой. Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 1939 года.
Зарніца (Гомельскі раён)
Зарні́ца (, Зарница) — пасёлак у Гомельскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Зябраўскага сельсавета.
Адворыца
Адво́рыца (, Адворица) — вёска ва Ушацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Вялікадолецкага сельсавета.
Да 18 сакавіка 1963 года вёска ўваходзіла ў склад Весніцкага сельсавета.
Мантэркі
Мантэркі (Monterchi) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Таскана, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Арэца.
Насельніцтва складае 1831 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 64 чал./км². Займае плошчу 29 км². Паштовы індэкс — 53035. Тэлефонны код — 0575.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Алесна (гміна, Апольскае ваяводства)
Але́сна (Olesno) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Алескага павета Апольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Алесне. Плошча гміны складае 240,8 км². Станам на 2006 год у гміне Алесна пражывалі 18 837 чалавек, шчыльнасць — 78,2 чал./км².
Юры (Пачынкаўскі раён)
Юры (Юры) — вёска ў Пачынкаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Прудкоўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Юры абвяшчаліся часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
З 28 снежня 2004 года па 1 студзеня 2019 у складзе Княжынскага сельскага паселішча.
Міхаіл Паўлавіч Мебш
Біяграфія
Міхаіл Мебш нарадзіўся 25 мая 1921 года ў горадзе Бабруйск. Да вайны працаваў у калгасе. У 1941 годзе Мебш быў прызваны на службу ў Ваенна-марскі флот СССР. З мая 1943 года — на франтах Вялікай Айчыннай вайны. Да сакавіка 1944 года чырванафлоцец Міхаіл Мебш быў разведчыкам разведвальнага ўзвода 384-га асобнага батальёна марской пяхоты Адэскай ваенна-марской базы Чарнаморскага флоту. Вызначыўся падчас вызвалення Мікалаева.
У складзе дэсантнай групы Мебш у сакавіку 1944 года высадзіўся ў Мікалаеўскім рачным порце і на працягу двух сутак прыняў актыўны ўдзел у адбіванні васемнаццаці варожых контратак. 7 сакавіка 1944 года Мебш загінуў у баі практычна з усімі сваімі таварышамі, аднак альшанцы паспяхова выканалі баявую задачу, знішчыўшы каля 700 нямецкіх салдат і афіцэраў і вялікую колькасць баявой тэхнікі. Пахаваны ў Скверы 68-мі дэсантнікаў у Мікалаеве.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 20 красавіка 1945 года за «ўзорнае выкананне баявых заданняў камандавання на фронце барацьбы з нямецкімі захопнікамі і праяўленыя пры гэтым адвагу і геройства» чырванафлоцец Міхаіл Мебш пасмяротна быў удастоены высокага звання Героя Савецкага Саюза. Таксама пасмяротна быў узнагароджаны ордэнам Леніна і медалём «За адвагу».
Уладзімір Бакуновіч
Уладзімір Бакуновіч (, в. Малыя Сцяблевічы, Лунінецкі павет —, Дэтройт, ЗША) — беларускі грамадскі дзеяч ЗША, эканаміст.
Біяграфія
Вучыўся ў польскай і савецкай школах. У 1944 годзе разам з сям’ёй бацькоў апынуўся ў Германіі, дзе да канца Другой сусветнай вайны працаваў у фермера, а потым вучыўся ў Беларускай гімназіі імя Я. Купалы ў беларускіх лагерах у Рэгенсбургу і Віндышбергердорфе.
У 1950 годзе разам з бацькамі выехаў у Аўстралію. У Сіднеі браў удзел у арганізацыі Беларускага аб’яднання ў Аўстраліі. Пазней апублікаваў на старонках газеты «Бацькаўшчына» нататкі пра першыя гады беларускай прысутнасці на кантыненце (друкаваўся пад псеўданімам Уладзімір Сцяблевіч).
У 1954 г. паступіў на эканамічны факультэт Лювенскага ўніверсітэта ў Бельгіі, дзе ў 1963 г. атрымаў ступень доктара эканомікі.
Пазней пераехаў у ЗША. Жыў у Нью-Брансвіку (штат Нью-Джэрсі), а з 1968 года — у Дэтройце (Мічыган), дзе працаваў як спецыяліст па падатковых справах. Актыўна ўдзельнічаў у дзейнасці БАЗА і Рады БНР. Прымаў удзел у Пятай сустрэчы беларусаў Аўстраліі, прысвечанай 100-годдзю Янкі Купалы і Якуба Коласа.
Сям’я
Быў жанаты. З жонкай Людмілай выгадаваў пяцёра дзяцей — сына і чатырох дачок.
Медаед
Медаед (Mellivora capensis) — від сысуноў з сямейства куніцавых, якія жывуць у Афрыцы і ў Азіі. Вылучаецца ў асобны род і асобнае падсямейства.
Апісанне
Вонкава падобны з барсуком. Даўжыня цела 68-77 см, хваста 17-25 см, маса 7-13 кг, самцы крыху цяжэйшыя за самак. Галава шырокая з кароткім вострым носам, вочы маленькія, бачных частак вушэй няма. Канечнасці кароткія, тоўстыя, з доўгімі (асабліва на пярэдніх лапах) кіпцюрамі, якія дапамагаюць пры капанні. Поўсць грубая і рэдкая, пуховых валасоў няма. Верх галавы ззаду вачэй, шыя і спіна, уключаючы бакі, белыя, лапы, чэрава і ніжняя частка бакоў чорныя.
Пашырэнне
Распаўсюджаны ў засушлівых раёнах Афрыкі (акрамя Сахары), Паўднёва-Заходняй і Паўднёвай Азіі. Вільготных лясоў і пустыняў пазбягае. У горы паднімаецца да 3000 м.
Нягледзячы на тэндэнцыю да зніжэння колькасці, у спісе МСАП прыведзены як від, стан якога не выклікае асцярог.
Асаблівасці біялогіі
Усеядны, есць дробных млекакормячых, насякомых і іх лічынак, у т. л. земляных пчол і вос, а таксама мёд. Актыўны ў змрочны і начны час, у халаднаватае надвор'е - днём. Дзень праводзіць у простых норах, даўжынёй 1-3 м, з адной гнездавой камерай, якія капае сам. Трымаецца паасобку, зрэдку з маладняком, ці халастыя самцы ўтвараюць групы. Участак асобіны - некалькі квадратных кіламетраў. Месцамі можа шкодзіць пчалярству.
Цяжарнасць 6-7 месяцаў. У прыплодзе 2–4 дзіцяняты. Маладыя асобіны трымаюцца з маці каля года. У няволі дажывае да 26 гадоў.
Ніжні Кісляй
Ніжні Кісляй (Ни́жний Кисля́й) — пасёлак гарадскога тыпу ў Бутурлінаўскім раёне Варонежскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Ніжнекісляйскага гарадскога паселішча, плошча пасёлка — 9,86 км². Насельніцтва — 3967 чал. (2019). Размешчаны за 35 км на захад ад чыгуначнай станцыі Бутурлінаўка (на лініі «Талавая-Калач»), на рацэ Біцюг. Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 1958 года.
Васіль Сяргеевіч Нямчынаў
Васіль Сяргеевіч Нямчынаў (, Пензенская вобласць —, Масква) — вучоны ў галіне эканомікі, акадэмік НАН Беларусі, АН СССР, УАСГНІЛ. Доктар эканамічных навук (1935), прафесар (1928).
Біяграфія
Скончыў Маскоўскі камерцыйны інстытут у 1917 годзе. У 1928—1948 гадах у Маскоўскай сельскагаспадарчай акадэміі імя К. А. Ціміразева (прафесар, загадчык кафедры, адначасова з 1940 года дырэктар). У 1949—1963 гадах старшыня Савета АН СССР па вывучэнні прадукцыйных сіл. З 1953 года акадэмік-сакратар Аддзялення эканамічных, філасофскіх і прававых навук АН СССР, у 1958—1962 гадах член прэзідыума АН СССР.
Узнагароды
Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі СССР (1946), Ленінскай прэміі (1965), узнагароджаны трыма ордэнамі Леніна (1939, 1946, 1964), Працоўнага Чырвонага Сцяга (1940, 1944), Чырвонай Зоркі (1945)
Навуковая дзейнасць
Працы па праблемах тэорыі і практыкі статыстыкі, развіцця прадукцыйных сіл і структуры грамадскай вытворчасці, метадалогіі вывучэння прадукцыйнасці працы і распрацоўцы мадэляў планавай эканомікі.
Джэймс Клеверлі
Джэймс Спенсер Клеверлі (James Spencer Cleverly; нар., Лондан) — брытанскі прадпрымальнік і палітык, старшыня Кансерватыўнай партыі і міністр без партфеля (2019—2020). Міністр адукацыі (2022), міністр замежных спраў (з 2022).
Біяграфія
У 1988—1989 гадах служыў у войску, але быў звольнены з-за траўмы. Скончыў Універсітэт Заходняга Лондана, дзе вывучаў кіраванне гатэлем. З 1995 года працаваў у рэкламнай кампаніі VNU, у 2002—2003 гадах займаў там пасаду менеджара па міжнародных продажах. У 2004—2006 гадах узначальваў службу анлайн продажаў у рэкламнай кампаніі Crimson Publishing, у 2006—2007 гадах адказваў за аддзяленне лічбавых СМІ ў кампаніі Caspian Publishing, а затым стаў сузаснавальнікам рэкламнай кампаніі Point and Fire. У маі 2008 года абраны ў Лонданскую асамблею, у студзені 2009 года мэр Барыс Джонсан прызначыў яго паслом па справах моладзі.
У маі 2012 года пераабраны ў Лонданскую асамблею ад акругі Бекслі і Бромлі, заручыўшыся падтрымкай 52,6 % выбаршчыкаў.
У 2017 годзе замацаваў першы поспех пасля перавыбрання з лепшым вынікам — 62,8 %, на 9 % больш, чым у 2015 годзе. Другім на гэты раз застаўся лейбарыст Малкольм Фінкен (Malcolm Fincken), якога падтрымалі 27,6 % выбаршчыкаў.
8 студзеня 2018 года ў выніку серыі перастановак у другім кабінеце Тэрэзы Мэй стаў намеснікам старшыні Кансерватыўнай партыі Брэндана Льюіса.
4 студзеня 2019 года прызначаны парламенцкім памочнікам міністра па выхадзе з ЕС пасля адстаўкі Крыса Хітана-Харыса, які не пагадзіўся з рашэннем урада прасіць Еўразвяз аб падаўжэнні перамоваў з Вялікабрытаніяй аб умовах яе выхаду.
24 ліпеня 2019 г. прызначаны старшынёй Кансерватыўнай партыі і міністрам без партфеля пры фарміраванні ўрада Барыса Джонсана.
Інерцыяльная сістэма адліку
Інерцыя́льная сістэ́ма адлі́ку — сістэма адліку, у якой мае месца інерцыя — захаванне скорасці целам, на якое на аказваюцца вонкавыя ўздзеянні (свабодным целам). Інакш кажучы, гэта сістэмы, у якіх выконваецца першы закон Ньютана. Наяўнасць такіх сістэм сцвярджаецца гэтым жа законам. Паводле прынцыпа адноснасці Галілея ўсе інерцыяльныя сістэмы з'яўляюцца фізічна эквівалентнымі.
Інерцыяльнай сістэмай з'яўляецца любая сістэма адліку, што рухаецца адносна іншай інерцыяльнай сістэмы з пастаяннай скорасцю. Інакш кажучы, усе інерцыяльныя сістэмы адліку рухаюцца адна адносна адной з пастаяннай скорасцю. Сістэма, што рухаецца адносна інерцыяльнай сістэмы адліку з паскарэннем, з'яўляецца неінерцыяльнай.
Відавочна, што сістэма адліку, звязаная са свабодным целам, з'яўляецца інерцыяльнай. Але на самай справе такую сістэму знайсці немагчыма, бо свабодных цел у прыродзе не існуе. Таму паняцце інерцыяльнай сістэмы з'яўляецца абстракцыяй, а ўсе рэальныя сістэмы адліку з'яўляюцца неінерцыяльнымі.
Rili Dope
Rili Dope — рок-гурт з Мінска, Беларусь. Заснаваны ў 2011 годзе.
Музычны стыль групы Rili Dope складваўся пад уплывам такіх груп і музыкаў, як Korn, Limp Bizkit, Linkin Park, Paul Gilbert, Zakk Wylde, Rage Against The Machine.
Гісторыя
У 2012 годзе Rili Dope граюць на адкрыцці канцэрта Limp Bizkit у Маскве, а ў 2015 пасля жорсткага конкурснага адбору выступаюць на разагрэве ў Linkin Park у Мінску.
Стрэліца (Семілуцкі раён)
Стрэліца (Стре́лица) — пасёлак гарадскога тыпу ў Семілуцкім раёне Варонежскай вобласці Расіі. Утварае з пасёлкам Бахчэева гарадское паселішча Стрэліца.
Налазы
Геаграфія
Размешчана за 28 км на поўдзень ад Беразіно, 128 км ад Мінска. На паўднёвым усходзе праходзяць меліярацыйныя каналы, р. Жалінка (прыток р. Бярэзіна). Транспартныя сувязі па мясц. дарозе праз в. Брадзец і далей па шашы Мінск—Магілёў.
Планіровачна складаецца з прамалінейнай вуліцы, арыентаванай з паўднёвага ўсходу на паўночны захад і забудаванай двухбакова, няшчыльна, драўлянымі дамамі сядзібнага тыпу.
Гісторыя
У 1885 г. засценак у Брадзецкай воласці Ігуменскага павета Мінскай губерні. Паводле перапісу 1897 г. сядзіба пры ўрочышчы, 7 двароў. У 1917 г. хутар, 14 двароў. З 6.10.1919 да 10.8.1920 ў складзе Магілёўскага павета Гомельскай губерні РСФСР, потым у Ігуменскім (з 18.9.1923 Чэрвеньскім) павеце БССР. З 20.8.1924 ў Брадзецкім сельсавеце Бярэзінскага раёна Барысаўскай, з 9.6.1927 да 26.7.1930 Мінскай акруг. У 1934 годзе ў вёсцы створаны калгас «Чырвоныя Налазы». З 20.2.1938 ў Магілёўскай вобласці. На франтах Вялмкай Айчыннай вайны загінулі 13 вяскоўцаў. З 20.9.1944 ў Мінскай вобласці, з 25.12.1962 ў Чэрвеньскім, з 6.1.1965 ў Бярэзінскім раёнах. У 1980 годзе ў складзе калгаса «Бярэзіна» (цэнтр — в. Брадзец), ферма буйной рагатай жывёлы. У 2003 годзе — 8 гаспадарак. Да 21 снежня 2007 года вёска ўваходзіла ў склад Брадзецкага сельсавета. З 2007 па 2013 год у складзе Сялібскага сельсавета.
Удыяна
Удыя́на (ओड्डियान) — краіна на поўначы Паўднёвай Азіі, якая існавала ў другой палове 1 тысячагоддзя н. э.
Удыяна часцяком узгадваецца ў будысцкай літаратуры сярэднявечча як краіна, дзе квітнеў будызм. Ёй кіравалі валадары з роду Індрабхуты. Кітайскі будысцкі манах Сюаньцзан, які наведаў Удыяну ў VII ст., знайшоў у ёй 1 400 будысцкіх кляштароў. Ён паведамляў, што мясцовыя жыхары апраналі вопратку з белай бавоўны і размаўлялі на мове, блізкай да індыйскай. У тыбецкім будызме разглядаецца як радзіма Падмасамбхавы (VIII ст.), аднаго з настаўнікаў кірунку ваджраяна.
Месцазнаходжанне Удыяны выклікае спрэчкі. Большасць даследчыкаў атаесамляе яе з далінай ракі Сват у пакістанскай правінцыі Хайбер-Пахтунхва. Аднак існуе думка, што Удыяна магла знаходзіцца на тэрыторыі індыйскага штата Адыша.
Пералёшынскі
Пералёшынскі (Перелёшинский) — пасёлак гарадскога тыпу ў Панінскім раёне Варонежскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Пералёшынскага гарадскога паселішча. Насельніцтва — 2663 чал. (2018). Размешчаны за 7 км ад чыгуначнай станцыі Пералёшына (на галінцы «Графская-Анна»). Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 1961 года.
Іпацьеўскі летапіс
Іпа́цьеўскі летапіс — адзін з найстаражытнейшых усходнеславянскіх летапісных збораў. Найважнейшая з дакументальных крыніц па гісторыі Русі ў спісе 1420-х гг. Добра вядомы ў Вялікім Княствам Літоўскім, быў выкарыстаны аўтарамі Хронікі Вялікага Княства Літоўскага і Хронікі Быхаўца. Таксама вядомыя іншыя спісы збору. Ёсць меркаванні, што гэта адзіны помнік пісьменнасці, у якім захаваліся ўрыўкі страчанага Полацкага летапісу.
Збор складаецца з трох частак:
Летапіс атрымаў сваю назву ад месца знаходжання — Іпацьеўскі манастыр пад Кастрамой. Іпацьеўскі летапіс знайшоў расійскі гісторык М. М. Карамзін.
Сьюдад-Хуарэс
Сьюдад-Хуарэс (Ciudad Juárez) — горад у Мексіцы ў паўночнай частцы штата Чыўаўа, адміністрацыйны цэнтр муніцыпалітэта Хуарэс. Размешчаны на рацэ Рыа-Грандэ. Па дадзеных перапісу 2010 года, колькасць насельніцтва склала 1.321.004 чалавека (6-ы горад паводле насельніцтва ў Мексіцы). Размяшчаючыся на мяжы з ЗША, Хуарэс з’яўляецца важным транспартным вузлом, адным з галоўных перавалачных пунктаў паміж Мексікай і ЗША.
Фестывальны
Фестыва́льны (, Фестивальный)  — прыпыначны пункт Мінскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Маладзечанскім раёне Мінскай вобласці. Размешчаны ў горадзе Маладзечна; на лініі Мінск-Пасажырскі — Маладзечна, паміж прыпыначным пунктам Селівонаўка і станцыяй Маладзечна.
Кантакузаўка
Кантаку́заўка (, Контакузовка) — вёска ў Гомельскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Зябраўскага сельсавета.
Меч
Меч — від ударнай, сякучай або сякучаколючай зброі блізкага бою ў старажытнасці і сярэднявеччы ў пяхоце і кавалерыі. Складаецца з клінка (звычайна прамога і двухбаковавострага) і дзяржання (з навершам), адасобленага ад клінка крыжавінай.
Папярэднікі мячоў — клінкі на касцяной аснове, у якую ўстаўляліся крамянёвыя ўкладышы (вядомы па знаходках эпохі неаліту ў раёне возера Байкал). Бронзавы мячы з’явіўся ў сярэдзіне 2-га тысячагоддзя да н.э. ў краінах Блізкага Усходу, пазней пашыраны ў Егіпце, Закаўказзі і Заходняй Еўропе; жалезны — у пачатку 1-га тысячагоддзя да н.э. У Еўропе мячы спачатку выкарыстоўвалі ў Старажытнай Грэцыі ў XVI—XII стст. да н.э. (кароткія колючыя і выгнутыя, цяжкія сякучыя). Старажытныя рымляне ўзбройвалі кароткімі мячамі (гладыусамі) пяхоту, доўгімі (спатамі) — конніцу. Найбольш тыповымі ўзорамі еўрапейскіх мячоў былі: гальштацкі, латэнскі, саўрамата-сармацкі, франка-аламанскі, каралінгскі, раманскі. 3 XIII ст. побач з адназахопнымі ўжываліся паўтарачныя, пазней двухзахопныя дзяржанні.
Беларусь
Найбольш ранняя прыкмета выкарыстання мяча на тэрыторыі Беларусі — касцяная імітацыя крыжавіны гэтай зброі з гарадзішча Пруднікі (9 ст.). У Полацку, Гродне, Навагрудку, Друцку і інш. знойдзены цэлыя або фрагменты мячоў каралінгскага ўзору, у Друцку, Мінску, Ваўкавыску — раманскага ўзору, каля Старых Дарог і ў Мінску — гатычнага ўзору (знаходкі датуюцца X—XIV стст.). Клеймы на клінках мячоў X ст. сведчаць, што яны маюць заходне-еўрапейскае паходжанне (полацкі) і, верагодна, паўночнага (гродзенскі). Але даныя даследаванняў па гісторыі металургіі і металаапрацоўкі паказваюць, што на Беларусі ўжо ў той час існавалі сыравіна і тэхналагічныя магчымасці для вытворчасці ўласных клінкоў. Пісьмовыя крыніцы згадваюць палоннага беларуса Ілью, якога прымусілі працаваць у канцы XIV — пачатку XV ст. ў зброевых майстэрнях тэўтонскіх рыцараў. Мечнікі сустракаюцца ў пераліку цэхавых спецыяльнасцей Беларусі ў XVI ст. і больш познія часы. У XVI ст. ў сувязі з выкарыстаннем агнястрэльнай зброі меч выйшаў з ужытку ў пяхоце, а ў кавалерыі заменены на палаш, шаблю або шпагу. Як асноўны від клінковай эброі меч выкарыстоўваўся ў Польшчы і Вялікім Княстве Літоўскім да 2-й паловы XVI ст. і быў заменены шабляй. Пазней меч захаваўся як цырыманіяльная зброя.
Марцін Курч
Марцін Данілавіч Курч (? — пасля 26 лютага 1602) — дзяржаўны і ваенны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага.
Войскі віцебскі з 1578, маршалак гаспадарскі ў 1585—1589, ваявода дорпацкі з 1600 года.
З 1560 года як ротмістр удзельнічаў у Інфлянцкай вайне 1558—1582. У 1567 годзе наглядаў за будаўніцтвам замка ва ўрочышчы Сарыца ў Віцебскім ваяводстве. Пад камандаваннем Рамана Сангушкі ўдзельнічаў у пераможнай бітве пад Чашнікамі 21 чэрвеня 1567 і ва ўзяцці Улы ў 1569 годзе. У 1580—1582 гадах ваяваў пад Вялікімі Лукамі і Псковам. За ваенныя заслугі атрымаў урады старосты адзельскага (1576) і фелінскага (1586).
Валодаў маёнткамі ў Гарадзенскім (Уснар), Лідскім, Новагародскім, Ваўкавыскім паветах.
Сям’я
Жанаты двойчы: першы раз з Апалоніяй Корсак, дачкой полацкага гараднічага Васіля Міхайлавіча Корсака, а другі раз з Соф’яй Сапегай, дачкой Івана Іванавіча Сапегі і сястрой канцлера Льва Сапегі.
Пакінуў дзяцей Яўстаха, Льва, Марыну, Багдану, Ганну, Раіну, Міхала, Яна, Станіслава, Тарэзу і Марыну.
Новахапёрскі
Новахапёрскі (Новохопёрский) — пасёлак гарадскога тыпу ў Новахапёрскім раёне Варонежскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад гарадскога паселішча Новахапёрск. Насельніцтва — 7686 чал. (2018). Чыгуначная станцыя Новахапёрск на лініі «Ліскі-Паворына». Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 1928 года.
Антунова (Вялікадолецкі сельсавет)
Антуно́ва (, Антуново) — вёска ва Ушацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Вялікадолецкага сельсавета.
Да 18 сакавіка 1963 года вёска ўваходзіла ў склад Весніцкага сельсавета, да 30 ліпеня 1966 года — у складзе Пышнянскага сельсавета Лепельскага раёна , з 30 ліпеня 1966 года да 12 верасня 1966 года — у складзе Ушацкага раёна, пасля чаго ўключана ў склад Вялікадолецкага сельсавета.
Плоскае (Пачынкаўскі раён)
Плоскае (Пло́ское) — вёска ў Пачынкаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Прудкоўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Плоскае абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Новае Жыццё (Бярэзінскі раён)
Но́вае Жыццё (, Новое Житьё) — вёска ў Бярэзінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Капланецкага сельсавета.
Іосіф Уладзіміравіч Гурка
Іосіф Уладзіміравіч Гурка ( — ) — расійскі дзяржаўны і ваенны дзеяч. Генерал-фельдмаршал (1894).
Біяграфія
У снежні 1877 г. 70-тысячная расійская армія і атрады балгарскіх апалчэнцаў на чале з I. У. Гуркам у 30-градусны мароз пераадолелі Балканы праз цяжкадаступны Чур’якскі перавал і 23 снежня (4 студзеня) 1878 г. авалодалі Сафіяй, разбілі турэцкія войскі каля Ташкісена, Філіпопаля, авалодалі Адрыянопалем.
Пасля вайны І. У. Гурка памочнік галоўнакамандуючага войскамі гвардыі і Санкт-Пецярбургскай ваеннай акругі, часовы генерал-губернатар Пецярбурга, Адэсы і камандуючы войскамі Адэскай ваеннай акругі. У 1883—1894 г. генерал-губернатар Прывіслінскага краю і Варшавы, камандуючы войскамі Варшаўскай ваеннай акругі. Член Дзяржаўнага Савета. Ствараў за заходняй граніцы Расійскай імперыі ўмацаваныя раёны і стратэгічныя дарогі. З 1894 г. у адстаўцы.
14 мая 1896 года, у дзень каранацыі Мікалая II, стаў кавалерам ордэна Св. Андрэя Першазванага і ў тым жа годзе быў прызначаны шэфам 14-га стралковага батальёна, які ўваходзіў у склад 4-й стралковай брыгады, якая заслужыла пад яго пачаткам ў 1877 годзе мянушку «жалезнай брыгады». Сярод іншых узнагарод: ордэн Белага арла (30 жніўня 1882 г.), Св. Аляксандра Неўскага (30 жніўня 1884 г., алмазныя знакі да гэтага ордэну былі ўручаны 30 жніўня 1887 г.), Св. Уладзіміра I ступені (30 жніўня 1891 г.).
Пасяліўшыся ў сваім маёнтку імя Сахарава Цвярской губерні (зараз гэта асобна размешчаны пасёлак у межах горада Цвер), памёр тут 15 студзеня 1901 года.
У 1983 годзе ў Сахарава ўсталяваны помнік фельдмаршалу.
Джордж Джонстан Стоўні
Джордж Джонстан Стоўні (George Johnstone Stoney; — ) — ірландскі астраном і фізік, найбольш вядомы тым, што ўвёў у навуку тэрмін «электрон», вызначыўшы яго як «фундаментальную адзінку вымярэння электраэнергіі».
У 1848—1852 гадах Стоўні быў памочнікам астранома Уільяма Парсанса. Падчас гэтага супрацоўніцтва Стоўні выявіў 60 аб’ектаў, якія ўвайшлі ў Новы агульны каталог (NGC), 53 з іх былі выяўлены ўпершыню. У 1852 годзе Стоўні атрымаў пасаду прафесара натурфіласофіі (прыродазнаўчых навук) у Каралеўскім каледжы Голуэя. У 1857 годзе ён стаў сакратаром Каралеўскага ўніверсітэта ў Дубліне.
У выніку сваіх прац па малекулярнай фізіцы і кінетычнай тэорыі газаў Стоўні прапанаваў ацэнку колькасці малекул у адзінцы аб’ему газу пры стандартных умовах. Хаця яго метад ацэнкі значэння зараду электрона быў абгрунтаваным (1874), яго вынік аднак быў няправільным з-за памылковага ўяўлення пра колькасць атамаў у граме вадароду. Стоўні таксама прапанаваў тлумачэнне ўцечкі вадароду і гелію з поля прыцягнення Зямлі і адсутнасці атмасферы на спадарожніках.
Аляшыцы (гміна)
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 9 населеных пунктаў.
Андэрс Цорн
Біяграфія
Андэрс Цорн нарадзіўся ў выніку рамана паміж яго маці, шведкай Груд-Ганнай Андэшдотэр і баварскім браваром Леанардам Цорнам. Гадаваўся хлопчык пераважна бабуляй і дзядулям. Ва ўзросце 12 год быў адправлены ў школу- вучыцца літаратурнай шведскай мове. У школе Цорн зрабіў свае першыя малюнкі, і настаўнікі заўважылі ў ім талент мастака. У 1875 годзе хлопец паступае ў Акадэмію мастацтваў у Стакгольме. У 1880 годзе яго праца «У журбе» (I sorg) прыцягнула ўвагу ў мастaцкім асяроддзі. Ён таксама паказаў сябе як выдатны партрэтыст і пачаў атрымліваць заказы ад багатых шведскіх сем’яў. З 1881 года Цорн шмат падарожнічае: шматразова наведвае Іспанію, Англію, некаторыя іншыя краіны. У 1897 г. ён наведвае Расію, дзе знаёміцца з Іллём Рэпіным. Памёр і пахаваны ў роднай Муры.
Прудкі-1
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Прудкі-1 абвяшчаліся часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
Стары горад (Стакгольм)
Стары горад (Гучыць як Гамла стан) (Gamla stan), да 1980 года афіцыйна зваўся Горад паміж мастамі (Staden mellan broarna) — гістарычны цэнтр Стакгольма пабудаваны на востраве Стадсхолмен. Некалькі сот гадоў назад Стары горад лічыўся асобным горадам, але пасля стаў гістарычным раёнам Стакгольма. Па стане на 2006 год у Старым горадзе пражываюць каля 3000 жыхароў. Стары горад адносіцца да раёна Сёдэрмальм і мае плошчу 36 гектараў.
У Старым горадзе знаходзяцца: і іншыя славутасці.
Юрый Рыгоравіч Бойка
Юрый Рыгоравіч Бойка (, г. Саратаў, Расія — ) — беларускі ўрач-патолагаанатам. Доктар медыцынскіх навук (1965), прафесар (1965).
Навуковая дзейнасць
Навуковыя інтарэсы: паталогія падстраўнікавай залозы; востры панкрэатыт; рак падстраўнікавай залозы; клініка-анатамічны аналіз урачэбных памылак; патамарфалогія органа зроку ў перынатальным перыядзе.
Узнагароды
Медалі «Ветэран працы» (1984), «За доблесную працу», значок «Выдатнік аховы здароўя» (1988) і інш.
Чартарыйскія
Чартарыйскія, Чартарыскія — княжацкі род герба «Пагоня». Асаблівае значэнне ў палітычным жыцці Рэчы Паспалітай мелі ў XVIII стагоддзі, калі ўзначальвалі моцную групоўку магнатаў — «фамілію», якая ў 2-й чвэрці — 2-й пал. XVIII стагоддзя спрабавала правесці рэформы дзяржаўнага і эканамічнага ладу Рэчы Паспалітай, арыентавалася на Расійскую імперыю, а пасля першага падзелу Рэчы Паспалітай узначаліла магнацкую апазіцыю.
Паходжанне
Прозвішча атрымалі ў XV стагоддзі ад свайго маёнтку Чартарыйск на рацэ Стыр на Палессі (Луцкі павет Валынскага ваяводства). Спярша вызнавалі праваслаўе, у канцы XVI стагоддзя перайшлі ў каталіцтва. Галоўная рэзідэнцыя — у горадзе Пулавы (Люблінскае ваяводства).
Паводле генеалагічнай традыцыі выводзілі свае карані ад князя Канстанціна Альгердавіча (?—1390), пры гэтым спасылаліся на пацверджанне каралём польскім Уладзіславам III іх сваяцтва з вялікім князем літоўскім Альгердам граматай ад 14 чэрвеня 1442 года. Аднак гісторыкі XIX стагоддзя выказвалі сумненні ў верагоднасці гэтай граматы і схіляліся да версіі аб паходжанні Чартарыйскіх з зямель сучаснай Беларусі.
Пачынальнік роду Чартарыйскіх — уладальнік маёнтку Чартарыйск князь Васіль (? — пасля 1417), сынамі якога былі Іван (? — каля 1460), Аляксандр (? — пасля 1477) і Міхаіл (? — да 1489).
Лагойская галіна роду (нашчадкі Аляксандра) у мужчынскім родзе згасла ў XVI стагоддзі. Ад унукаў Міхала (валынская галіна) паходзяць 2 асноўныя лініі роду: ад Аляксандра Фёдаравіча (?—1571) — чартарыйская лінія (згасла ў 1606 годзе), ад Івана Фёдаравіча (?—1567) — клеванская лінія. Ад унука Івана Фёдаравіча — Мікалая Юрыя (?—1662) пайшлі 2 новыя галіны роду: старэйшая, клеванская (яе прадстаўнікі ў наш час жывуць у Польшчы і краінах Заходняй Еўропы), і малодшая, карэцкая (згасла ў 1810 годзе).
Княжацкі тытул Чартарыйскіх зацвердзіў Люблінскі сойм (1569).
На Беларусі ў розны час валодалі Лагойскам, Глускам, Карэлічамі, Шкловам і інш.
Юрый Бойка
Юрый Бойка:
EEPROM
EEPROM (Electrically Erasable Programmable Read-Only Memory) — электрычна сціральная перапраграмавальная пастаянная запамінальная прылада, адзін з тыпаў энерганезалежнай памяці (такіх як PROM и EPROM). Памяць такога тыпу можа сцірацца і запаўняцца дадзенымі да мільёна разоў.
На сённяшні дзень класічная двухтранзістарная тэхналогія EEPROM практычна цалкам выцесненая NOR флэш-памяццю. Аднак назва EEPROM трывала замацавалася за сегментам памяці малой ёмістасці незалежна ад тэхналогіі.
Прынцып дзеяння
Прынцып працы EEPROM заснаваны на змене і рэгістрацыі электрычнага зарада ў ізаляванай вобласці (кішэні) паўправадніковай структуры.
Змена зарада ("запіс" і "сціранне") здзяйсняецца прыкладаннем паміж засаўкай і вытокам вялікага патэнцыялу, каб напружанасць электрычнага поля ў тонкім дыэлектрыку паміж каналам транзістара і кішэняй апынулася дастатковая для ўзнікнення тунэльнага эфекту. Для ўзмацнення эфекту тунэлявання электронаў у кішэню пры запісе прымяняецца невялікае паскарэнне электронаў шляхам прапускання току праз канал палявога транзістара.
Чытанне выконваецца палявым транзістарам, для якога кішэня выконвае ролю засаўкі. Патэнцыял плаваючай засаўкі змяняе парогавыя характарыстыкі транзістара што і рэгіструецца ланцугамі чытання.
Асноўная асаблівасць класічнай вочкі EEPROM — наяўнасць другога транзістара, які дапамагае кіраваць рэжымамі запісу і сцірання. Некаторыя рэалізацыі выконваліся ў выглядзе аднаго трохзасаўкавага палявога транзістара (адна плаваючая засаўка і дзве звычайных).
Гэтая канструкцыя забяспечваецца элементамі, якія дазваляюць ёй працаваць у вялікім масіве такіх жа вочак. Злучэнне выконваецца ў выглядзе двухмернай матрыцы, у якой на скрыжаванні слупкоў і радкоў знаходзіцца адна вочка. Паколькі вочка EEPROM мае тры засаўкі, то акрамя падкладкі да кожнай вочкі падыходзяць тры правадніка (адзін праваднік слупкоў і два правадніка радкоў).
Каранёўка (Гомельскі раён)
Каранёўка (, Коренёвка) — пасёлак у Гомельскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Зябраўскага сельсавета.
Масавыя забойствы ў Хаўзэне
Масавыя забойствы ў Хаўзэне — шэраг масавых забойстваў, учыненых у 2020—2021 гадах у горадзе Хаўзэн (Тыграй, Эфіопія) падчас Тыграйскага канфлікту.
Лістапад 2020 года
З 25 па 27 лістапада 2020 года была ўчынена разня вайскоўцамі Узброеных Сіл Эфіопіі і саюзнай эрытрэйскай арміі, якія пасля сутыкнення з паўстанцамі НФВТ забілі 8 чалавек. Пазней масавыя забойствы распаўсюдзіліся на бліжэйшыя гарады Мегаб і Караро.
Снежань 2020 года
1 снежня 2020 года была ўчынена разня вайскоўцамі Узброеных Сіл Эфіопіі і саюзнай эрытрэйскай арміі, якія забілі ў Хаўзэне 5 чалавек.
Студзень 2021 года
23 студзеня 2021 года была ўчынена разня Узброеных Сіл Эфіопіі і саюзнай эрытрэйскай арміі, якія забілі ў Хаўзэне 30 чалавек.
Люты 2021 года
З 8 па 14 лютага 2021 года была ўчынена разня вайскоўцамі Узброеных Сіл Эфіопіі і саюзнай эрытрэйскай арміі, якія забілі ў Хаўзэне 11 чалавек.
Мантэ-Сан-Савіна
Мантэ-Сан-Савіна (Monte San Savino) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Таскана, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Арэца.
Насельніцтва складае 8667 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 97 чал./км². Займае плошчу 90 км². Паштовы індэкс — 52048. Тэлефонны код — 0575.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Sant'Egidio e Sant'Ambrogio.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Іравадзі
Ірава́дзі — рака ў Азіі. Самая мнагаводная рака М’янмы (вытокі ў Кітаі).
Пачынаецца ва ўсходніх адгор’ях Гімалаяў, цячэ ў глыбокай цясніне, мае парожыстае рэчышча. Ніжэй горада М’ічына даліна расшыраецца, рэчышча дасягае 800 м, потым Iравадзі перасякае Шанскае нагор’е, дзе рэчышча звужаецца да 50—100 м. У сярэднім і ніжнім цячэнні (на Іравадзійскай раўніне) рака ўтварае шырокую тэрасаваную даліну. За 300 км ад вусця пачынаецца забалочаная дэльта (плошча каля 30 тыс. км²), якая павялічваецца (каля 5 км² за 100 гадоў). Галоўныя прытокі — Чындуін (справа) і М’інге (злева). Рэжым мусонны, характэрныя летнія паводкі (падняцце вады на 8-11 м). Сярэдні гадавы расход вады 13-14 м³/с. У ніжнім цячэнні моцныя прылівы (да 4-4,5 м).
Георгій Мікалаевіч Лойка
Георгій Мікалаевіч Лойка (нар., Баранавічы, Брэсцкая вобласць) — беларускі акцёр. Заслужаны артыст Рэспублікі Беларусь (2020).
Біяграфія
З 1977 па 1981 год навучаўся ў Беларускім дзяржаўным тэатральна-мастацкім інстытуце.
З 1981 года працуе ў Нацыянальным акадэмічным драматычным тэатры імя Якуба Коласа.
Беларуска-азербайджанскія адносіны
Беларуска-азербайджанскія адносіны — адносіны паміж Рэспублікай Беларусь і Азербайджанам. Дыпламатычныя адносіны паміж дзяржавамі ўстаноўлены 11 чэрвеня 1993 года.
Працоўную групу Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь па супрацоўніцтве з парламентам Азербайджана ўзначальвае старшыня Пастаяннай камісіі Палаты прадстаўнікоў па нацыянальнай бяспецы В.Міхневіч, працоўную групу Мілі Меджліса Азербайджанскай Рэспублікі па супрацоўніцтве з парламентам Беларусі — старшыня камісіі па эканамічнай палітыцы З.Самедзадэ.
Найбольш значныя міждзяржаўныя дакументы: Дагавор аб дружбе і супрацоўніцтве паміж Рэспублікай Беларусь і Азербайджанскай Рэспублікай (2007 г.), Дагавор паміж Рэспублікай Беларусь і Азербайджанскай Рэспублікай аб сацыяльна-эканамічным супрацоўніцтве да 2025 года (2015).
Пратакол аб супрацоўніцтве паміж Міністэрствам замежных спраў Рэспублікі Беларусь і Міністэрствам замежных спраў Азербайджанскай Рэспублікі падпісаны ў 2004 года. Чарговыя кансультацыі паміж МЗС па двухбаковых адносінах праведзены ў чэрвені 2014 года ў Баку.
Рэспубліка Беларусь з'яўляецца важным гандлёвым партнёрам Азербайджана. Штогадовы гандлёвы абарот дзвюх рэспублік ў 2013–2018 вагаўся у межах 150–350 млн даляраў з дадатным для Беларусі гандлёвым сальда. Аснову беларускага экспарту ў Азербайджан складае прадукцыя машынабудавання, дрэваапрацоўкі, прадукты харчавання, лекі і інш.. Беларусь імпартуе з Азербайджана палімеры этылену, вуглевадароды ацыклічныя, нафтапрадукты, нечасанае баваўнянае валакно, садавіну і агародніну, сокі, пладовыя кансервы, алкагольныя напоі.
Падкамень
Падка́мень (, Подкамень) — вёска ў Бярэзінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Капланецкага сельсавета.
Да 21 снежня 2007 года вёска ўваходзіла ў склад Брадзецкага сельсавета. З 2007 па 2013 год у складзе Сялібскага сельсавета.
Прудкі-2
Прудкі-2 (Прудки-2) — вёска ў Пачынкаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Прудкоўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Фаміно (раз’езд)
Фаміно́ (, Фомино)  — раз'езд Віцебскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Размешчаны за 0,7 км на поўнач ад вёскі Слабада; на лініі Віцебск — Полацк, паміж станцыяй Гараны і станцыяй Сосніца.
Вацлаў Шэмет
Вацлаў Шэмет (? — 13 красавіка 1599) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага.
Дзяржаўца расейнскі і скірстымонскі ў 1575, падкаморы жамойцкі з 1582, кашталян полацкі з 1588 і смаленскі з 1597.
Вызнаваў кальвінізм.
Сям’я
Сын Мальхера Шэмета, жамойцкага кашталяна, і Альжбеты Глябовіч, дачкі віленскага ваяводы Яна Глябовіча. Ажаніўся з Гальшкай Хадкевіч, дачкой троцкага кашталяна Юрыя Хадкевіча.
Пакінуў сыноў Крыштафа Вацлава і Юрыя, дачок Ганну (жонка Крыштафа Кіршэнштэйна), Гальшку (жонка Пятра Паца) і невядомую з імя (жонка Аляксандра Агінскага).
Алясніца (гміна, Свентакшыскае ваяводства)
Алясні́ца (Oleśnica) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Сташоўскага павета Свентакшыскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Алясніцы. Плошча гміны складае 53,51 км². Станам на 2004 год у гміне Алясніца пражывалі 4062 чалавекі, шчыльнасць — 75,9 чал./км².
Беларуска-армянскія адносіны
Беларуска-армянскія адносіны — адносіны Рэспублікі Беларусь з Арменіяй. Дыпламатычныя адносіны паміж дзяржавамі ўстаноўлены 11 чэрвеня 1993 года. У верасні 2001 года ў г.Ерэване адкрыта Пасольства Рэспублікі Беларусь. Пасольства Рэспублікі Арменія ў Рэспубліцы Беларусь функцыянуе з 1993 года. У 2001 і 2013 гадах адбыліся афіцыйныя візіты Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь у Арменію. Афіцыйны візіт у Беларусь Прэзідэнта Рэспублікі Арменія прайшоў ў чэрвені 2002 года. У верасні 2013 г. у рамках правядзення пасяджэння Савета калектыўнай бяспекі АДКБ у г.Сочы прайшла двухбаковая сустрэча прэзідэнтаў Беларусі і Арменіі. У 2000 годзе адбыўся абмен візітамі на ўзроўні кіраўнікоў урадаў. У 2005 і 2011 гадах праведзены афіцыйныя візіты Прэм'ер-міністра Рэспублікі Арменія ў Рэспубліку Беларусь. У кастрычніку 2006 года — афіцыйны візіт Прэм'ер-міністра Рэспублікі Беларусь у Арменію.
У 2008, 2011 і 2014 гадах адбыліся афіцыйныя візіты ў Рэспубліку Беларусь Міністра замежных спраў Рэспублікі Арменія. У 2009 і 2012 гг. — афіцыйныя візіты Міністра замежных спраў Рэспублікі Беларусь у Арменію. Двухбаковыя сустрэчы кіраўнікоў дыпламатычных службаў таксама праводзяцца ў рамках міжнародных форумаў (Ерэван, 2013; Люксембург, 2015).
Гандлёвы абарот паміж Арменіяй і Беларуссю складае каля 50 млн даляраў. Беларускі ўрад плануе павялічыць экспарт у Арменію трактароў і ліфтоў, пасажырскай тэхнікі, малочнай прадукцыі. Арменія пастаўляе на беларускі рынак кветкі, спіртныя напоі, лекі.
Краснае Селішча
Кра́снае Се́лішча (, Красное Селище) — пасёлак у Гомельскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Зябраўскага сельсавета.
Прэмія Асацыяцыі кінакрытыкаў Лос-Анджэлеса 2005
31-я прэмія Асацыяцыі кінакрытыкаў Лос-Анджэлеса была абвешчана 10 снежня 2005 года і ўручана 17 студзеня 2006 года. Найлепшым фільмам абрана карціна «».
Леанід Аркадзьевіч Тараненка
Леанід Аркадзьевіч Тараненка (, Маларыта, БССР) — беларускі і савецкі спартсмен, цяжкаатлет. Уладальнік 19 сусветных рэкордаў, прычым два з іх — 266 кг у штуршку і 475 кг у дваябор’і — застаюцца неперасягнутымі і сёння. Першы трэнер — Пётр Сацюк.
Біяграфія
Скончыў Беларускі інстытут механізацыі сельскай гаспадаркі па спецыяльнасці інжынер у 1979 годзе, Беларускі інстытут фізічнай культуры ў 1990 годзе. Выступаў за Добраахвотнае спартыўнага таварыства «Ураджай» (Мінск).
Узнагароды і званні
Ганаровы грамадзянін Маларыцкага раёна (2015).
Бабовішча
Бабо́вішча (, Бобовище) — вёска ва Ушацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Вялікадолецкага сельсавета.
Да 18 сакавіка 1963 года вёска ўваходзіла ў склад Весніцкага сельсавета.
Забіяка
Забія́ка (, Забияка) — пасёлак у Гомельскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Красненскага сельсавета.
Мантэваркі
Мантэваркі (Montevarchi) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Таскана, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Арэца.
Насельніцтва складае 22945 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 404 чал./км². Займае плошчу 57 км². Паштовы індэкс — 52025. Тэлефонны код — 055.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Lorenzo.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Лаўрынавіцкі сельсавет (Баранавіцкі раён)
Утвораны 16 ліпеня 1954 года ў складзе Навамышскага раёна Брэсцкай вобласці БССР шляхам аб’яднання скасаваных Дубаўскага і Русінскага сельсаветаў. З 8 красавіка 1957 года ў складзе Баранавіцкага раёна. 22 сакавіка 1962 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Велікалуцкага (4 населеныя пункты: Грабавец, Капані, Крыжыкі і Русіно) і Каўпеніцкага (9 населеных пунктаў: Адахаўшчына I, Адахаўшчына II, Адахаўшчына III, Бор, Гірава, Дубава, Заброддзе, Лаўрынавічы і Якімавічы) сельсаветаў.
На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 13 населеных пунктаў.
Афераўшчына
Афе́раўшчына (, Аферовщина) — вёска ва Ушацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Вялікадолецкага сельсавета.
Гісторыя
Назва, напэўна, паходзіць ад ахвяра (з варыяцыяй афера) у сэнсе «дар на царкву».
У XVIII стагоддзі Афёраўшчына ўваходзіла ў склад маёнтка Весніцк (агулам маёнтак меў 13 вёскак), які належаў ордэну піяраў у Лужках. На заходнім ускрайку вёскі знаходзілася невялічкая драўляная ўніяцкая царква, збудаваная піярамі. Але царкоўны прыход да пачатку XIX стагоддзя знаходзіўся ў вёсцы Слабодка і толькі потым жыхары вёскі сталі наведваць царкву ў Вялікіх Дольцах.
У 1834 годзе маёнтак быў канфіскаваны на карысць дзяржавы, адпаведна ўсе сяляне перайшлі ў катэгорыю дзяржаўных. Наступным крокам стала скасаванне ўніяцтва ў 1839 годзе і перавод сялян у праваслаўе.
У XIX стагоддзі сяло Афёраўшчына Барысаўскага павета Мінскай губерні ў скарбовым маёнтку з цэнтрам у Рагазіна. Належала да праваслаўнага Вялікадолецкага Свята-Духаўскага прыходу. Дзейнічала царкоўна-прыходская школа.
У выніку Рыжскага мірнага дагавора апынулася ў складзе СССР. Савецка-польская мяжа праходзіла за некалькі кіламетраў на захад ад вёскі.
У 1921 годзе на базе прыходскай адкрыта працоўная школа.
З 1924 года ў складзе Весніцкага сельсавета Ушацкага раёна. Дзейнічаў калгас імя Валадарскага.
Падчас Другой сусветнай вайны вёска трапіла ў склад Полацка-Лепельскай партызанскай зоны. У пачатку мая 1944 года, падчас праведзення карнай аперацыі «Вясенняе свята», у вёсцы знішчана 18 двароў, загублена 20 жыхароў.
З 18 сакавіка 1963 года ў складзе Вялікадолецкага сельсавета.
У 1964 годзе каля могілак у паўднёва-заходняй частцы вёскі пастаўлены абеліск на брацкай магіле партызан.
Шо (курганны могільнік)
Апісанне
35 насыпаў вышынёй 1-3 м, дыяметрам 4-10 м. Даследавалі ў 1939 годзе А. Цэгак-Галубовіч і У. Галубовіч, раскапана 16 курганоў. У 15 шкілеты ляжалі ў падкурганных ямах, у 1 — на грунце. У 1 магільнай яме пад насыпам быў шкілет дзіцяці у багатым адзенні. На яго грудзях ляжала засцёжка падковападобнай формы, на бёдрах — рэшткі пояса ў выглядзе круглых і сэрцападобных металічных пласцінак з рэльефным штампавальным арнаментам і спражкі сэрцападобнай формы, на поясе — нож, на руках — пярсцёнкі, на правай руцэ — бранзалет, у нагах — вялікая сякера з шырокім лязом, паблізу магілы — чэрап барана. У іншых курганах знойдзены гладкія бранзалеты з вузкімі канцамі на правай ці левай руцэ, нажы, крэсіва, сякеры з шырокім лязом, наканечнікі коп’яў. У адным з пахаванняў знойдзены сярэбраны медальён — імітацыя арабскага дырхема канца X — пачатку XI стагоддзя. У 1981 годзе абследавала Л. У. Дучыц. Курганы датуюцца XI—XIII стст., належалі полацкім крывічам.
Оскар (кінапрэмія, 2017)
89-я цырымонія ўручэння ўзнагарод прэміі «Оскар» за заслугі ў вобласці кінематографа за 2016 год адбылася 26 лютага 2017 года ў тэатры «Долбі» (Галівуд, ). Намінанты былі абвешчаны 24 студзеня 2017 года. Цырымонія транслявалася ў прамым эфіры, на канале ABC, яе вядучым упершыню выступіў комік Джымі Кімел.
Фільм-мюзікл Дэм’ена Шазэла «Ла-Ла Лэнд» быў высунуты ў 14 намінацыях, параўняўшыся з рэкордам, усталяваным у 1951 годзе ў карціне «Усё пра Еву» і паўтораным у 1998 годзе ў карціне «Тытанік». Цырымонія ўручэння ўзнагарод завяршылася канфузам: мюзікл «Ла-Ла Лэнд» быў абвешчаны пераможцам у галоўнай намінацыі з-за памылкі з канвертамі, але праз некалькі хвілін блытаніны на сцэне сітуацыя была выпраўлена і абвешчаны сапраўдны пераможца. Фільм расійскага кінарэжысёра Андрэя Канчалоўскага «Рай» увайшоў у шорт-ліст у намінацыі «Найлепшы фільм на замежнай мове», але не быў намінаваны.
Спіс лаўрэатаў і намінантаў
Колькасць узнагарод/намінацый:
Спецыяльныя ўзнагароды
Уручэнне спецыяльных узнагарод адбылося ў суботу, 12 лістапада 2016 года ў Hollywood & Highland Center, на 8-й цырымоніі Governors Awards. Лаўрэаты былі вызначаны ў выніку галасавання Савета кіраўнікоў кінаакадэміі 30 жніўня 2016 года.
Плісічына
Плісі́чына (, Плисичино) — вёска ў Бярэзінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Капланецкага сельсавета.
Да 21 снежня 2007 года вёска ўваходзіла ў склад Брадзецкага сельсавета. З 2007 па 2013 год у складзе Сялібскага сельсавета.