cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Аляксандр Леанідавіч Тамковіч
Біяграфія
Скончыў факультэт журналістыкі Львоўскага вышэйшага вайскова-палітычнага вучылішча, працаваў карэспандэнтам «Во славу Родины», намеснікам галоўнага рэдактара газеты «Свободные новости». У 2001 годзе стварыў і ўзначаліў газету «День».
З 2000 года — сябра кіраўніцтва Беларускай асацыяцыі журналістаў. З 2009 года — сябра беларускага ПЭН-цэнтра. З 2012 года — сябра Саюза беларускіх пісьменнікаў.
Творчасць
Аўтар і укладальнік шэрагу кніг:
Тры кнігі выйшлі па-англійску.
Узнагароды
Узнагароджаны рознымі прэміямі. У тым ліку дыпломам імя Ю. Захаранкі «З паднятым забралам» і прэміяй ПЭН-цэнтра імя Алеся Адамовіча.
IC 4143
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Васілёк лугавы
Паходжанне назвы
Лацінская назва роду паходзіць ад імя міфічнага істоты кентаўра Хірона, які лічыўся адным з лепшых лекараў. Відавая назва ў перакладзе з лацінскай азначае «сіні», «цёмна-блакітны».
Народныя назвы: валошка, раннік, цвяклоў лясная, васілёк, шапашнік, бабоўнік, мядзвежыя галоўкі.
Апісанне
Васілёк лугавы — шматгадовая травяністая расліна з роду, вышынёй звычайна каля метра.
Прамастаячыя, дужыя, шурпатыя навобмацак пабегі ў верхняй частцы разгалінаваныя, заканчваюцца адзінкавымі кошыкамі. Лісце — падоўжанае, сіваватае ад пуху, якім пакрыта.
Нераскрыты кошык уяўляе сабой жаўтлявы, гладзенькі шарык. Квітнее на працягу ўсяго лета, з чэрвеня да верасня, упрыгожваючы лугі і паляны яркімі ружовымі плямамі. Асобныя квітнеючыя расліны могуць сустракацца нават восенню, пасля лістапада.
Колькасць храмасом 2n = 22,44
Марфалагічна вельмі зменлівы від.
Кветкі васілька лугавога ўяўляюць сабой лілова-ружовыя, радзей белыя суквецці-кошыкі, якія змяшчаюцца на канцы сцябла па 1 ці па 2. . У іх два тыпу кветак: краявыя — варонкападобныя, бясполыя (без тычачак і песцікаў). Іх задача — прыцягнуць насякомых-апыляльнікаў да сярэдніх, больш сціплых знешне, трубчастых кветак. У іх ёсць і тычачкі, і песцік. Плод васілька — сямянка з чубком да 3 мм у даўжыню. Цікава ўладкована апыленне ў васількоў. У кожным трубчастым пялёстку пылок сабраны ў камячок ля яго верхняга краю, а зубцы адгіба вянца самкнёныя над ёй, як вечка. Калі насякомае тычыцца кветкі, зубцы адкрываюцца, трубка «скурчваецца», слізгаючы ўніз, і камячок пылка выштурхваецца вонку пад брушка насякомага. Пасля гэтага кветка зноў закрываецца да наступнага штуршка. Звычайна ў кветцы 5-6 «порцый» пылка.
Арэал і біялогія
Родныя вобласці яго ўзнікнення — Еўропа і Заходняя Азія, але ён сустракаецца і ў некаторых месцах за межамі гэтага арэалу. На тэрыторыі былога СССР расце ў еўрапейскай частцы, у Крыму і на Каўказе. У Беларусі сустракаецца паўсюдна.
Расце на лугах, лясных узлесках і па абочынах дарог.
Хімічны склад
Утрымлівае дубільныя рэчывы, цэнтаўрын (ксантагліказід)
Значэнне і ўжыванне
Васількі — добрыя меданосы.
Выкарыстоўваецца ў народнай медыцыне, валодае мачагонным, жоўцегонным, супрацьзапаленчым, абязбольвальным дзеяннем.
Водны настой травы ўжываюць пры вадзянцы, жаўтусе, затрымкі менструацый, настой каранёў — як звязальны сродак пры дыярэях.
З лісця атрымліваюць жоўтую фарбу.
Карпілаўка (Уздзенскі раён)
Карпі́лаўка (, Карпиловка) — вёска ва Уздзенскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Дзешчанскага сельсавета.
Да 30 кастрычніка 2009 года вёска ўваходзіла ў склад Цялякаўскага сельсавета.
Бальшое Пятрова (Смаленская вобласць)
Бальшое Пятрова (Большое Петрово) — вёска ў Вяземскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Сямлёўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Бітва пад Берасцечкам
Бітва пад Берасцечкам (18—30 чэрвеня 1651) — самы маштабны бой у часе Хмяльніччыны, які адбыўся каля мястэчка Берасцечка паміж Войскам Запарожскім пад камандаваннем Багдана Хмяльніцкага і саюзным яму войскам крымскага хана Іслама III Гірэя з аднаго боку і арміяй Рэчы Паспалітай пад камандаваннем караля Яна II Казіміра з другога.
Бітва скончылася перамогай войска Рэчы Паспалітай пасля таго, як крымскае войска збегла з поля бою, захапіўшы з сабой Багдана Хмяльніцкага. Вынікам бітвы стала падпісанне Белацаркоўскага перамір’я.
Напярэдадні бітвы
У 1651 г. Рэч Паспалітая пасля Збораўскага міру аднавіла ваенныя дзеянні супраць арміі Хмяльніцкага. Польска-літоўская армія складалася па розных ацэнках ад 57 да 160 тыс. (па іншых крыніцах — 220—240 тыс.) воінаў (па польскіх дадзеных — 63 тыс., з іх 27 тыс. кароннага войскі і 30 тыс. паспалітага рушання, але ў дадзеным падліку відавочна апушчаны каля 12 тыс. нямецкай наёмнай пяхоты, найміты з Малдавіі і Валахіі; колькасць шляхты відавочна пераменшана). Казацка-крымскае войска было больш — 100 тыс. казакоў і 25 тыс. крымскіх татараў (паводле польскіх звестак — да 110 тыс. чал.).
З-за пазіцыі хана Іслама Гірэя Багдан Хмяльніцкі быў вымушаны адмовіцца ад актыўных наступальных дзеянняў (больш за месяц 100-тысячнае казацка-крымскае войска манеўравала ў раёне Цярнопаля), што дазволіла каралю Яну Казіміру правесці войска да Берасцечка і да 25 чэрвеня пераправіць яго праз раку Стыр. Толькі дачакаўшыся ў сярэдзіне чэрвеня прыбыцця хана, гетман выступіў у паход. Не ведаючы пра гэта, 27 чэрвеня палякі адправіліся ў горад Дубна, і калі іх авангард ужо прайшоў 7-8 км, стала вядома пра набліжэнне казацка-крымскага войска. Тады было вырашана вярнуцца ў лагер пад Берасцечкам. Раніцай наступнага дня пачаліся сутычкі з татарамі.
Загадкі бітвы
Да сённяшняга дня многія нюансы бітвы застаюцца невядомымі і незразумелымі. Напрыклад, не да канца вядомая прычына уцёкаў хана Іслам Гірэя. У працах сучасных гісторыкаў разглядаецца і версія аб паніцы татараў. Яны лічаць, што бітва прыходзілася на мусульманскае свята Курбан-Байрам, у які ваяваць нельга.
Першы дзень бітвы прайшоў няўдала і татары пачалі адмаўляцца ваяваць. Хмяльніцкі ўгаварыў хана пачаць бітву на другі дзень, які быў удалым, але ў баі загінула шмат простых татараў і іх кіраўнікоў (у тым ліку блізкі сябар Хмяльніцкага Тугай-бей), і радавыя татарскія воіны палічылі, што іх за правіну карае сам Алах. На трэці дзень пачаўся абстрэл татараў з гармат і ядром забіла каня пад Іслам-Гірэем (сам ён ацалеў цудам), пасля чаго ён сеў на іншага каня і яго войска кінулася бегчы.
Іншай версіяй з’яўляюцца чуткі, якія пачалі з’яўляцца ў лагеры татараў, што Хмяльніцкі разам з палякамі рыхтуе пастку для іх. Дадзеныя чуткі прывялі ў паніку хана Іслама Гірэя і ён адвёў войска. Пра верагоднасць гэтай версіі сведчыць той факт, што татары ў уцёках кідалі сваіх забітых і параненых, чаго раней яны ніколі не рабілі.
У культуры
Генрык Сянкевіч апісвае бітву ў эпілогу рамана «Агнём і мячом». Згодна з яго пазіцыі, казачае войска было ахоплена панікай і знайшло сваю гібель у дрыгве, выратаваўся толькі Іван Багун з купкай людзей.
ФК Рывер Плэйт
«Рывер Плэйт» (River Plate) — аргенцінскі спартыўны клуб з горада Буэнас-Айрэс. Футбольная каманда 37 разоў станавілася чэмпіёнам Аргенціны, што з’яўляецца рэкордам; уладальнік Міжкантынентальнага кубка (1986).
Лабарац
Ла́барац (Laborec) — рака ва Усходняй Славакіі. Выцякае з гор Нізке Бескіды. Упадае ў Латарыцу. Галоўныя прытокі Удава, Уж і Ціраха. На рацэ размешчаны гарады Медзілабарце ды Гуменне.
Згодна з паданнем рака названая ў гонар князя Лабарца, старая назва ракі была Свіржава.
Каля горада Міхайлаўцы на рэчцы знаходзіцца вадасховішча Зямплінская Шырава.
Лэшніў
Лэшніў (Ле́шнів) — вёска ў Бродыўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Лэшніўскага сельсавета.
Нетры
Нетры — частка зямной кары, размешчаная ніжэй за глебавы слой, а пры яго адсутнасці — ніжэй зямной паверхні і дна вадаёмаў ,і вадацёкаў, якая распасціраецца да глыбінь, даступных для геалагічнага вывучэння і засваення.
NGC 1489
NGC 1489 (іншыя абазначэнні — ESO 549-42, MCG -3-11-3, PGC 14165) — спіральная галактыка з перамычкай (SBb) ў сузор’і Эрыдан.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Хенсанскі выцесаны човен
Хенсанскі выцесаны човен — човен бронзавага веку, знойдзены ў кар'ерах жвіру ў Шардлаве ў Дэрбішыры. Захоўваецца ў Музеі і мастацкай галерэі Дэрбі.
Човен быў адкрыты паўднёвей Дэрбі ў 1998 годзе. Ён захаваўся амаль цалкам, за выключэннем нязначных пашкоджанняў ад каменяломных машын. Човен быў датаваны 3500 годам да н. э. Яго маса была настолькі вялікая, што човен прыйшлося разрэзаць на невялікія часткі, каб мець магчымасць транспартаваць. Большую частку масы склала вільгаць, якая захавала дрэва ад гніення. У «York Archaeological Trust» на працягу 18 месяцаў дрэва было вытрымана ў растворы поліэтыленгліколю, які ўмацаваў матэрыял.
Цікава, што човен быў напоўнены грузам пясчаніку, які здабываўся ў Каралеўскай шахце непадалёк. Меркавана камень прызначаўся для ўмацавання дамбы каля ракі Трэнт.
Кансервацыя чоўна абыйшлася ў 119 000 фунтаў стэрлінгаў. Зараз ён захоўваецца ў Дэрбскім музеі.
Праз пяць гадоў у тым жа кар'еры быў знойдзены другі човен, але яго перахавалі з меркаванняў кансервацыі.
IC 4144
IC 4144 — галактыка тыпу Sb (кампактная выцягнутая галактыка) ў сузор’і Гончыя Псы.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Дэвід Роджэр Марплз
Дэвід Роджэр Марплз ( 1952) — канадскі гісторык, палітычны аналітык, прафесар кафедры гісторыі і антычнасці. Займаецца даследаваньнямі гісторыі і палітыкі Беларусі, Расіі і Украіны.
Біяграфія
Працаваў палітычным аналітыкам Украінскай службы Радыё «Свабода» ў Мюнхене (Германія). З 1991 года працуе ў. Быў дырэктарам праграмы Стасюка па сучаснай Украіне ў Канадскім інстытуце ўкраінскіх даследаванняў (2004—2014), прэзідэнтам Паўночнаамерыканскай асацыяцыі беларускіх даследаванняў (2010—2014).
Навуковая дзейнасць
Адзін з самых аўтарытэтных заходніх даследчыкаў па праблемах Чарнобыльскай катастрофы, рэжыму Лукашэнкі і сучаснай Украіне. Апісваў такія падзеі ўсходнееўрапейскай гісторыі XX стагоддзя, як рэвалюцыя 1917 года ў Расіі, галадаморы ва Украіне, сталінізм, распад СССР.
Публікаваўся па беларускай, расійскай і ўкраінскай тэматыцы ў «», «», «», «», «» і іншых. Аўтар больш як дзясятка манаграфій. Сярод яго кніг пра Беларусь: «Беларусь: ад савецкай улады да атамнай катастрофы» (, 1996), «Беларусь: нацыя без нацыі» (, 1999), «Феномен Лукашэнкі: выбары, прапаганда і асновы дзяржаўнай улады ў Беларусі» (, 2007), «Нашая слаўная мінуўшчына: Лукашэнкаўская Беларусь і Вялікая Айчынная вайна» (, 2014).
Сям’я
Дэвід Марплз жанаты з Аяй Фудзіварай, дырэктаркай японскага цэнтру прынца Такамада ў. Мае чатырох дзяцей: сыноў Карлтана і Кілана ад ранейшага шлюбу, дачок Акіка і Келу.
Валера-Фрата
Насельніцтва складае 1208 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 151 чал./км². Займае плошчу 8 км². Паштовы індэкс — 26859. Тэлефонны код — 0371.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Стыў Манданда
Стыў Манданда (Steve Mandanda; нар., , Заір) — французскі футбаліст кангалезскага паходжання, брамнік клуба «Рэн». Пачынаў кар’еру ў «Гаўры», у 2016—2017 гадах гуляў за англійскі «Крыстал Пэлас». Выступае за нацыянальную зборную Францыі, чэмпіён свету 2018 года, удзельнік чэмпіянатаў свету 2010 і 2022, чэмпіянатаў Еўропы 2008, 2012 і 2016. Раней выступаў за моладзевую зборную Францыі, у яе складзе браў удзел у моладзевым чэмпіянаце Еўропы 2006.
Чэмпіён Францыі 2010 года, трохразовы ўладальнік Кубка французскай лігі і Суперкубка Францыі. Найлепшы брамнік чэмпіянату Францыі 2007/08 і 2010/11.
Раннія гады
Стыў з’яўляецца старэйшым з чатырох сыноў у сям’і. Неўзабаве пасля нараджэння Стыва яго бацька з’ехаў у Францыю. Пасля таго як Стыву споўнілася два гады, ён разам з маці пераехаў за бацькам. Першыя два гады сям’я жыла ў Эўро, затым пераехала на адзін год у Невер, пасля чаго вярнулася назад у Нармандыю.
«Гаўр»
У 15 гадоў Стыў трапіў у сістэму футбольнага клуба «Гаўр». Першапачаткова ён абраў клуб «Кан», але пасля аднаго з матчаў ён трапіў у бальніцу з апендыцытам. Пасля аперацыі Стыва і яго бацькоў знайшоў скаўт «Гаўра», які ўгаварыў таленавітага брамніка змяніць клуб.
Стыў чатыры гады выступаў за розныя моладзевыя каманды, пасля чаго ў сезоне 2004/05 быў пераведзены ў асноўны склад каманды, якая выступала тады ў Лізе 2.
«Алімпік» Марсель
У «Марсель» Стыў прыехаў 23 ліпеня 2007 года, і ўжо на наступны дзень прыступіў да трэніровак з камандай. У камандзе ён атрымаў 30-ы нумар і першапачаткова планаваўся як другі брамнік пасля Седрыка Карасо. Аднак у жніўні 2008 года, калі Карасо атрымаў цяжкую траўму ахіла і выбыў на доўгі тэрмін, трэнеру каманды прыйшлося даверыць месца ў браме маладому галкіперу. Яго дэбют адбыўся ў гасцявым матчы пятага тура супраць клуба «Кан», які «Алімпік» перамог з лікам 2:1.
«Крыстал Пэлас»
У ліпені 2016 года ў якасці свабоднага агента перайшоў у англійскі клуб «Крыстал Пэлас», аднак большую частку сезона 2016/17 прапусціў з-за траўмы, згуляў у 10 матчах ва ўсіх турнірах. У ліпені 2017 года за 3 млн еўра вярнуўся ў «Марсель».
«Рэн»
У ліпені 2022 года па пагадненні бакоў разарваў кантракт з «Марселем» і хутка стаў іграком «Рэна».
Дасягненні
Алімпік Марсель:
Францыя:
Вызваленне сялян (верш)
«Вызвале́нне сяля́н» (Wyzwolenie włościan) — антыпрыгонніцкі верш Уладзіслава Сыракомлі. Пры жыцці аўтара ніколі не публікаваўся, хаця меў вялікую папулярнасць і хадзіў у рукапісах.
20 лістапада 1857 года цар Аляксандр II зацвердзіў рэскрыпт з праектам сялянскай рэформы і даслаў яго віленскаму губернатару Уладзіміру Назімаву. На сходзе 1858 г. у Вільні беларуская шляхта абмяркоўвала гэты праект, аднак не падтрымала нават замену паншчыны чыншам, што ўразіла Уладзіслава Сыракомлю і ён напісаў свой верш.
Эліза Ажэшка ўспамінала: "Яго [Сыракомлі] творы, не столькі апублікаваныя, колькі тыя, што разыходзіліся ў рукапісах, мелі ў гады, якія непасрэдна папярэднічалі 1863-му, вялікі ўплыў на адносіны так званага класа землеўласнікаў да пытання аб вызваленні з-пад паншчыннай сістэмы і распрыгоненні сялян. Дык вось, як звычайна бывае, на вялікае хваляванне грамадскай думкі ўплывалі шматлікія фактары, у тым ліку і літаратура. Сялянскія аповесці Крашэўскага чыталіся, расхопліваліся, развозіліся… але самае моцнае ўражанне тут, на Літве, выклікалі вершы Сыракомлі. Памятаю пра адзін. Напісаны з выпадку нейкіх ваганняў камітэта Віленскай губ., ён меў у кожнай страфе канцоўку: „Ганьба мне, што я ліцвін, што маю герб у пячатцы!“ Верш гэты хадзіў у рукапісах, у мностве спісаў; яго дэкламавалі на імянінах і іншых сходах моладзі."Адзін з рэвалюцыянераў таксама ўключыў гэты твор у свой сшытак патрыятычных вершаў (разам з «Гутаркай двух суседаў»).
Пераклады
1882 г. Дзмітрый Мінаеў апублікаваў свой пераклад на рускую мову ў маскоўскім часопісе «Русская Мысль». Пазней на рускую перакладаў таксама Марк Жываў.
На беларускую мову гэты верш пераклаў Максім Лужанін.
Паўночны фронт (Вялікая Айчынная вайна)
Паўно́чны фронт (ПФ) — аб’яднанне Узброеных Сіл СССР (РСЧА) ў Вялікай Айчыннай вайне. Утвораны ў чэрвені 1941 года.
Геаграфія
Паўночны фронт вёў абарону СССР на Кольскім паўвостраве і паўночным узбярэжжы Фінскага заліва.
Гісторыя
У перыяд з 25 чэрвеня па 29 чэрвеня 1941 года авіяцыя фронту а таксама авіяцыя Паўночнага і Чырванасцяжнага Балтыйскага флатоў правяла паветраную аперацыю супраць Фінляндыі, у ходзе якой нанесла ўдары па аэрадромах авіяцыі праціўніка на тэрыторыі Фінляндыі і Паўночнай Нарвегіі.
Маркопіль
Маркопіль (Марко́піль) — вёска ў Бродыўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Маркопілскага сельсавета.
Як атрымаць поспех у справах
Сюжэт
Асуджаны выкрадальнік самаходаў і зацяты заўзятар бейсбольнага клуба «Чыкага Кабз», Джымі Дворскі (Джэймс Белушы), выйграў квіткі на сусветную серыю клуба. На жаль, у яго засталося некалькі дзён, якія ён павінен адседзець у турме, і нагледавік Фрэнк Тулман (Гектар Элізонда) не дазваляе яму сысці з турмы на нейкі час і вярнуцца. З дапамогай іншых зняволеных Джымі пачынае бунт, каб за гэты час выкрасціся з турмы і ўбачыць гульню. Па дарозе ён знаходзіць нататнік зацятага і беспазваночнага рэкламнага кіраўніка Спэнсера Барнза (Чарлз Гродын), які абяцае ўзнагароду, калі яго знойдуць. Акрамя самога нататніку Джымі знаходзіць і ключ ад шыкоўнае вілы. На наступны дзень Джымі выдае сябе за Барнза, застаючыся ў пляжным доме Малібу Спэнсера, фліртуючы з дачкой боса, нават прымаючы сустрэчу з магнатам японскае харчовае карпарацыі містарам Сакамота (Мака Івамацу).
Крытыка
Фільм атрымаў негатыўныя водгукі, і аглядальніца Керын Джэймс з газеты «The New York Times» пазначыла яго як добры, але маркотны фільм. Агрэгатар рэцэнзіяў Rotten Tomatoes мае ў сярэднім 29% пазітыўных водгукаў на аснове 14 рэцэнзіяў.
Бальшое Стараселле (Смаленская вобласць)
Бальшое Стараселле (Большое Староселье) — вёска ў Вяземскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Сямлёўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Клаўдзіа Вуланія Дабда
Клаўдзіа Вуланія Дабда (нар., Камерун) — камерунская футбалістка, абаронца. Выступала за зборную Камеруна.
Біяграфія
Выхаванка «АСФФ Дзіамарэ», дзе пазней іграла.
У 2020 годзе падпісала кантракт з мінскім «Дынама-БДУФК». За тры гады згуляла ў 81-ым матчы, забіла 9 галоў і аддала 7 дзейсных перадач.
Выступала ў WU-17 (2016—2018), у 2022 годзе дэбютавала за зборную Камеруна.
Віталь Аляксандравіч Струсевіч
Віталь Аляксандравіч Струсе́віч (нар. ) — вучоны ў галіне матэматычнай кібернетыкі, кандыдат фізіка-матэматычных навук (1982), дацэнт (1987). Доктар філасофіі Эразмскага ўніверсітэта (Ротэрдам, 1991).
Біяграфія
Нарадзіўся ў Мінску. У 1973 годзе скончыў сярэднюю школу № 49 Мінска. У 1978 годзе скончыў факультэт прыкладной матэматыкі Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта і ў 1981 годзе аспірантуру пры ім. У 1981—1991 гадах працаваў у Беларускім дзяржаўным універсітэце на пасадах асістэнта, дацэнта. З 1991 года В. А. Струсевіч дацэнт, доктар філасофіі эканаметрычнага інстытута Эразмскага ўніверсітэта (Ротэрдам, Нідэрланды), з 1999 года — прафесар Грынвіцкага універсітэта (Лондан, Вялікабрытанія).
Навуковая дзейнасць
Аўтар каля 100 навуковых прац, у тым ліку 2 манаграфій і навучальнага дапаможніка для студэнтаў матэматычных спецыяльнасцей вышэйшых навучальных устаноў. Навуковых працы па тэорыі раскладаў, камбінаторнай аптымізацыі. Распрацаваў мадэлі, метады, алгарытмы пабудовы аптымальных раскладаў для шматстадыйных сістэм.
Сярод апублікаванага:
Міколка
Міко́лка (, Миколка) — вёска ва Уздзенскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Дзешчанскага сельсавета.
Да 30 кастрычніка 2009 года вёска ўваходзіла ў склад Цялякаўскага сельсавета.
Сонечнае зацьменне 11 жніўня 2018 года
Сонечнае зацьменне 11 жніўня 2018 года — частковае сонечнае зацьменне 155 сараса.
Зацьменне мела велічыню 0,7368 і дасягнула свайго максімуму ў 09:47:28 UTC у пункце з каардынатамі 70° пн. ш. 174° у. д..
Зацьменне 11 жніўня 2018 года стала 3-ім сонечным зацьменнем у 2018 годзе і 39-ым у XXI стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 13 ліпеня 2018 года, наступнае — 6 студзеня 2019 года.
Пяршайскі сельсавет
Пярша́йскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Валожынскага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок (да 2008 г. вёска) Пяршаі.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Валожынскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Пяршай. З 20 верасня 1944 года ў складзе Маладзечанскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Ляшчоўскага сельсавета. З 20 студзеня 1960 года ў складзе Мінскай вобласці. З 25 снежня 1962 года па 6 студзеня 1965 года ў складзе Маладзечанскага раёна. У 1976 годзе ў склад сельсавета з Бабровіцкага сельсавета перададзены вёскі Ляшчатка і Чэхаўшчына. 5 сакавіка 1981 года цэнтр сельсавета перайменаваны ў Пяршаі. 28 мая 2013 года да сельсавета далучана частка скасаванага Яршэвіцкага сельсавета (17 населеных пунктаў: Адамаўцы, Вялікае Поле, Дружычы, Зарэчча, Кісялі, Кіявец, Крапіўнікі, Лапінцы, Люціна, Манькаўшчына, Навасёлкі, Пятровічы, Сульжычы, Сушы, Харужы, Цішкаўшчына, Яршэвічы).
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (29 населеных пунктаў) — 1199 чалавек, з іх 95,5 % — беларусы, 2,6 % — рускія.
Гіпіус
Гіпіус — прозвішча.
Вайна багоў: Бессмяротныя
«Вайна́ баго́ў: Бессмяро́тныя» (Immortals) — фэнтэзійны баявік рэжысёра Тарсема Сінгха па матывах старажытнагрэчаскіх міфаў пра Тэсея і Мінатаўру, і Тытанамахіі. У галоўных ролях Генры Кэвел, Фрыда Пінта і Мікі Рурк. Прэм’ера ў ЗША прызначана на 11 лістапада 2011 года, у Беларусі — 10 лістапада.
Сюжэт
Дэспатычны і ўладны цар Гіперыён (Мікі Рурк) прагне зрынуць багоў і знішчыць род людскі. З дапамогай эпірскага лука, зробленага рукамі бога вайны Арэса, ён вызваляе тытанаў ад тысячагадовага зняволення ў гарах Тартара. Ніхто не можа супрацьстаяць цару, акрамя героя Тэсея (Генры Кэвел), які ўступае ў вайну з тытанамі. Калі Тэсей прайграе, то Элада будзе асуджана на знішчэнне, а багі Алімпу будуць звергнутыя. На дапамогу герою прыходзяць багі на чале з Зеўсам (Люк Эванс), прарочыца Федра (Фрыда Пінта) і хітры раб Стаўрас (Стывен Дорф).
Стварэнне фільма
Пакуль дэталі стварэння фільма не выдаюцца, хоць некаторымі    ён пазіцыянуецца як сучасны блокбастар эпічнага размаху. Рэжысёр Тарсем Сінгх гаворыць, што плануе зняць візуальны шэдэўр у відзе баявіка, выкананага ў стылі палотнаў эпохі Рэнесансу. Ён таксама гаворыць, што збіраецца "…прадставіць вельмі сучасны погляд на ўсё гэта, бо мне вельмі, ці ведаеце, жадаецца аб’яднаць эпоху Рэнесансу з часамі, калі ўжо была электрычнасць… штосьці тыпу таго, што рабіў Баз Лурман у фільме «Рамеа + Джульета»; проста часткова ўзяць грэчаскую гісторыю, асучасніць яе і распавесці.
Крытыка
Фільм атрымаў галоўным чынам негатыўныя водгукі кінакрытыкаў. На Rotten Tomatoes станоўчыя агляды напісалі 37 % крытыкаў, сярэдні рэйтынг карціны складае 4,9 з 10.
OST
Кампазітар: Трэвар Морыс (англ.)
Воднеўка
Воднеўка (Водневка) — вёска ў Рослаўльскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Якімавіцкага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з жніўня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Мадурай
Клімат горада — трапічны, даволі гарачы і засушлівы. Вялікая частка ападкаў выпадае ў перыяд паўночна-ўсходняга мусона (кастрычнік — лістапад).
NGC 1490
NGC 1490 (іншыя абазначэнні — ESO 83-11, AM 0353-661, PGC 14040) — эліптычная галактыка (E1) ў сузор’і Сетка.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Спіс астэроідаў
Спісы астэроідаў
IC 4145
IC 4145 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) ў сузор’і Гончыя Псы.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Вярыгіна (Вяземскі раён)
Вярыгіна (Веригино) — вёска ў Вяземскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Сямлёўскага сельскага паселішча.
Зайнаб Рустамаўна Ібрагімава
Зайнаб Ібрагімава (нар. ) — расійская футбалістка, паўабаронца.
Клубная кар’ера
Выхаванка ЖФК «Зорка-2005» (Перм). Выступала за ЖФК «Зорка-2005-М». Бронзавы прызёр Першай лігі 2020. У 2021 годзе перайшла з пермскай «Зорка-2005» у «Рубін». .
У 2022 годзе падпісала кантракт з мінскай «Зоркай».
Палыкаравы
Палыкаравы (Паликорови́) — вёска ў Бродыўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Палыкараўскага сельсавета.
Маскоўскі дзяржаўны ўніверсітэт эканомікі, статыстыкі і інфарматыкі
Маскоўскі дзяржаўны ўніверсітэт эканомікі, статыстыкі і інфарматыкі (рус. Московский государственный университет экономики, статистики и информатики) — дзяржаўная расійская вышэйшая навучальная ўстанова. Заснаваны ў 1932 годзе як Маскоўскі інстытут народнагаспадарчага ўліку. Дзейнічаў у г. Масква. і мела філіялы ў Рызе і Мінску. У 1948 годзе быў ператвораны ў Маскоўскі эканоміка-статыстычны інстытут (МЭСІ). У 1982 г. МЭСІ быў узнагароджаны Ордэнам Працоўнага Чырвонага Сцяга. У 1996 годзе атрымаў статус універсітэта і быў перайменаваны ў Маскоўскі дзяржаўны універсітэт эканомікі, статыстыкі і інфарматыкі, пры захаванні ранейшай абрэвіятуры З 2015 г. далучаны да РЭУ імя Пляханава.
Муса Сісако
Муса Сісако (Moussa Sissoko; нар., , Іль-дэ-Франс, Францыя) — французскі футбаліст малійскага паходжання, паўабаронца клуба «Нант» і нацыянальнай зборнай Францыі.
Гудагайскі сельсавет
Гудага́йскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Астравецкага раёна Гродзенскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — аграгарадок Палушы.
Гісторыя
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Астравецкага раёна Вілейскай вобласці. Цэнтр — вёска Гудагай. З 20 верасня 1944 года ў складзе Маладзечанскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Балканскага сельсавета. З 20 студзеня 1960 года ў складзе Гродзенскай вобласці. З 25 снежня 1962 года да 6 студзеня 1965 года сельсавет знаходзіўся ў складзе Ашмянскага раёна. 11 лютага 1972 года ў склад Астравецкага сельсавета перададзены 5 населеных пунктаў (Задворнікі, Палушы, Расолы, Сяржанты, Чырвоны Бор), у склад сельсавета з адміністрацыйнага падпарадкавання Астравецкага пассавета перададзены 9 населеных пунктаў (Бліканы, Вайшнарышкі, Дзягенева, Індрубка, Каменка, Кермяляны, Пранюны, Сасноўка і Слабодка). На 1 студзеня 1974 года ў складзе сельсавета было 28 населеных пунктаў. 17 лістапада 1986 года ў склад сельсавета з Астравецкага сельсавета перададзены 23 населеныя пункты. У 1990-х гадах цэнтр сельсавета перанесены ў пасёлак Гудагай.
11 лістапада 2011 года былі ліквідаваныя хутары Вясёлая, Дайнава, Лабэлі, Стасюкішкі.
26 лютага 2013 года ў склад сельсавета былі перададзеныя населеныя пункты Альгіняны, Гуры, Дзірмуны, Едаклані, Ізабеліна, Келёйці, Ліпнішкі, Малі, Мацканы, Навікі, Радзюлі, Філіпаны, якія ўваходзілі ў склад ліквідаванага Астравецкага сельсавета; а хутар Каменка перададзены з Гудагайскага сельсавета ў склад горада Астравец.
24 мая 2013 года цэнтр сельсавета перанесены з пасёлка Гудагай у аграгарадок Палушы.
Насельніцтва
На 1 лістапада 2017 насельніцтва складала 3712 чалавек.
Мікалай Севасцьянавіч Дзяржавін
Мікалай Севасцьянавіч Дзяржавін (Никола́й Севастья́нович Держа́вин,, в. Прэслаў, Запарожская вобласць, Украіна — , ) — савецкі славяназнавец, літаратуразнаўца, гісторык. Акадэмік АН СССР (з 1931). Ганаровы член АН БССР, Балгарскай АН (з 1946).
Друкавацца пачаў у 1898 годзе. Навуковая і педагагічная зейнасць праходзіла ў Ленінградскім універсітэце, дзе ў 1922—1925 гадах ён быў рэктарам, у 1925—1953 гадах узначальваў кафедру славянскай філалогіі. У 1931—1934 гадах — дырэктар Інстытута славяназнаўства АН СССР, у 1947—1953 гадах кіраваў ленінградскай групай групай Інстытута славяназнаўства. Навуковыя інтарэсы ахоплівалі літаратуру, мову, гісторыю, этнаграфію, фальклор. Ён выступаў з навукова-папулярнымі артыкуламі і кнігамі пра Пушкіна, Ганчарова, Герцэна, Шаўчэнку.
Расійскі эканамічны ўніверсітэт імя Г. В. Пляханава
'''Расійскі эканамічны ўніверсітэт імя Г. В. Пляханава''' — буйная расійская вышэйшая навучальная ўстанова для падрыхтоўкі эканамістаў. Заснавана ў пачатку ХХ ст. як Камерцыйныя курсы, а з 1907 г. Маскоўскі камерцыйны інстытут. У 1919 г. нацыяналізаваны і пераназваны ў Маскоўскі інстытут народнай гаспадаркі (МІНГ) імя Карла Маркса. З 1924 г. носіць імя Г. Пляханава. Акрамя асноўных карпусоў у г. Масква мае сетку філіялаў у Расіі і некаторых краінах СНД, у тым ліку ў Мінску.
Мінскі філіял
Заснаваны ў 2003 годзе як філіял МЭСІ, дзейнічае на вул. Маякоўскага, 127/2. У філіяле вядзецца падрыхтоўка менеджераў, эканамістаў, бухгалтараў, і праграмістаў. З 2015 г. з’яўляецца філіялам Расійскага эканамічнага ўніверсітэта імя Г. В. Пляханава.
Уж (прыток Лабараца)
Агульнае
Даўжыня 127 км, з якіх 107 км працякае ў межах Украіны. Бярэ пачатак з крыніцы на паўднёва-заходніх схілах Вадападзельнага хрыбта ў Карпатах, ніжэй перацінае Паланінскі хрыбет. Праходзіць праз украіна-славацкую граніцу каля славацкай вёскі Загар, цячэ па Усходне-Славацкай нізіне і ўпадае ў Лабарац. Даліна ў вярхоўі цяснінападобныя, далей — V-падобная, ніжэй Ужгарада невыразна выяўленая. Шырыня ў вярхоўі каля 15 м, затым узрастае да 100—300 м, у нізоўі дасягае 2—2,5 км. Абалона перарывістая, часта асіметрычная; шырыня 100—150 м, у Закарпацці — да 1 км. Рэчышча звілістае, у верхнім і сярэднім цячэнні парожыстае, маюцца вадаспады, шмат астравоў. Шырыня ракі пераважна 15—30 м, каля Ужгарада — да 135 м. Ухіл ракі 7,2 м/км.
Асноўныя прытокі: Ровін (справа), Уг, Люта, Тур'я (злева).
На рацэ
На рацэ стаіць Ужгарад — адміністрацыйны цэнтр Закарпацкай вобласці Украіны. Створана 2 ГЭС.
NGC 1492
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Геніна
Геніна (Генино) — вёска ў Рослаўльскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Якімавіцкага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Геніна абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з жніўня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Міхаіл Канстанцінавіч Фісенка
Міхаіл Канстанцінавіч Фісенка (нар., с. Чыгірынаўка, Шчарбакцінскі раён, Паўладарская вобласць, Казахстан) — эканаміст, спецыяліст у галіне фінансаў, грашовага абарачэння і крэдыту. Доктар эканамічных навук (1981), прафесар (1983).
Біяграфія
Скончыў Ленінградскі фінансава-эканамічны інстытут (1953; аспірантура, 1960). Працаваў у Сяміпалацінскім фінансава-эканамічным тэхнікуме (1953—1957, выкладчык), Беларускім дзяржаўным эканамічным універсітэце (з 1960, прафесар кафедры фінансаў, у 1987—1992 — загадчык кафедры), Камагуэйскім універсітэце (Куба; 1984—1986, прафесар кафедры фінансаў).
Навуковыя інтарэсы: фінансы сельскагаспадарчых прадпрыемстваў; фінансавая сістэма Беларусі; тэорыя фінансаў.
Узнагароды
Медаль «За асваенне цалінных зямель» і інш.
Бензін
Бензі́н — сумесь лёгкіх вуглевадародаў з тэмпературай кіпення ад 30 да 200 °C. Шчыльнасць каля 0,75 г/см². Цеплатворная здольнасць прыкладна 10500 ккал/кг (46 МДж/кг). Гаручая вадкасць. Прызначаны для ўжывання ў якасці паліва. Атрымліваецца шляхам перагонкі нафты, гідракрэкінгам і, пры неабходнасці далейшай араматызацыі — каталітычным крэкінгам і рыформінгам. Для адмысловых бензінаў характэрна дадатковая ачыстка ад непажаданых кампанентаў і змешванне з карыснымі дадаткамі.
Вядомы асобныя выпадкі, калі для вытворчасці бензінаў ужываецца і іншая вуглевадародная сыравіна. Магчымы адгон бензінавых фракцый са смол паўкаксавання і каксавання з дадатковай іх ачысткай (напрыклад у Эстонскай ССР бензін вырабляўся з гаручых сланцаў). Вырабляюцца бензіны і з сінтэз-газу (прадукт газіфікацыі вугля, канверсіі метану) пры дапамозе сінтын-працэсу (сінтэз Фішэра - Тропша), прадукты такой тэхналогіі — сінтын і кагазіны.
«Класічная» тэхналогія вытворчасці аўтамабільнага бензіну на сучасных НПЗ прадугледжвае яго кампаўндаванне (змешванне) з некалькіх складнікаў, галоўнымі з якіх з'яўляюцца:
Найпростая схема атрымання аўтамабільнага бензіну ўлучае адбор лёгкіх фракцый падчас грубай перагонкі нафты саматужным спосабам (у т.зв. «самаварах») з наступным падвышэннем актанавага ліку даданнем вялікай колькасці прысадак («бадзяжніцтва»).
Ужыванне
Пад канец 19 стагоддзя, бензін не знаходзіў лепшага ўжывання, чым антысептычны сродак (бензін прадаваўся ў аптэках) і паліва для прымусаў. Часцяком з нафты адганялі толькі газу, а ўсё астатняе, бензін улучна, або спальвалі, або проста выкідвалі. Аднак са з'яўленнем РУЗ, што працаваў па цыклу Ота, бензін стаў адным з галоўных прадуктаў нафтаперапрацоўкі.
Бензін ужываецца як паліва для карбюратарных і інжэктарных рухавікоў, высакаімпульснае ракетнае паліва (Сінтын), у вытворчасці парафіну, як растваральнік, як гаручы матэрыял, сыравіна для нафтахіміі.
Маторныя бензіны
Асноўнымі якаснымі паказчыкамі маторных бензінаў з'яўляюцца:
Асноўнымі характарыстыкамі, што ўплываюць на дадзеныя паказчыкі, з'яўляюцца:
Маторныя бензіны падзяляюцца на аўтамабільныя (А) і авіяцыйныя (Б). Авіяцыйныя бензіны адрозніваюцца тым, што ўлучаюць больш лёгкіх фракцый і маюць больш высокі актанавы лік. Адрозніваюць таксама летнія і зімовыя гатункі аўтамабільных бензінаў. У зімовых гатунках больш лёгкакіпячых фракцый, што паляпшае халодны пуск рухавіка. У падмурак класіфікацыі бензінаў пакладзены так званы актанавы лік. Бензіны з вялікім лікам валодаюць больш высокай устойлівасцю да дэтанацыі і дазваляюць выкарыстоўваць рухавікі з больш высокай ступенню сціску. thumb Прамагонны бензін, атрыманы шляхам перагонкі нафты, не валодае дэтанацыйнай устойлівасцю, неабходнай для працы сучаснага рухавіка. Бензін маркі А-72 і ніжэй выкарыстоўваўся толькі ў маторах, распрацаваных да 1950 года.
Асноўныя кампаненты высокаактанавых бензінаў атрымліваюць каталітычным крэкінгам і рыформінгам. Дадаткова выкарыстоўваюцца розныя прысадкі і антыдэтанатары. Іх выкарыстанне абмежавана стандартамі, абмежавана ўтрыманне свінцу (таксічны тэтраэтылсвінец), марганцу і жалеза (нагараўтваральныя трыкарбанілмарганец і ферацэн), смалаўтваральнага монаметыланіліну (да 1,3 %). Гэтак жа магчыма ўжыванне дадаткаў, што падвышаюць актанавы лік сумесі. Такімі дадаткамі з'яўляюцца кіслародзмяшчальныя злучэнні (спірты і эфіры). Так напрыклад: актанавы лік этылавага спірту каля 120 пунктаў, а МТБЭ каля 130 пунктаў. Аднак іх утрыманне абмежавана з-за нізкай цеплатворнай здольнасці і тэмпературы кіпення да 15 %. Часта для падвышэння актанавага ліку выкарыстоўваюць пабочны прадукт нафтахіміі талуол з АЛ роўным 115 пунктаў.
У Беларусі ўжываюцца наступныя маркі аўтамабільных бензінаў:
На беларускім рынку сустракаюцца розныя па якасцях бензіны, напрыклад на Нафтане па тэхнічных умовах выпускаюцца бензіны марак Нармаль-80 2-га класа, А-92 неэтыляваны, АІ-95 неэтыляваны з палепшанымі экалагічнымі паказчыкамі. А на Мозырскім нафтаперапрацоўчым заводзе вырабляюць бензіны марак Нармаль-80 класы 1-5, А-92 (АІ-92), А-95 (АІ-95).
У ЗША шырокае ўжыванне атрымалі сумесі бензінаў з этанолам да 20 % (марка Е20) (гл. біяэтанол). А ў Бразіліі 20 % утрыманне этанолу з'яўляецца агульнапрынятым і даволі распаўсюджаныя сумесі з чыстым спіртам, якія ўжываюцца на аўтамабілях з адаптаванымі рухавікамі.
Пазначэнне бензінаў: «А» — аўтамабільны бензін; «Б» — авіяцыйны бензін; «76» — лікавы індэкс — актанавы лік; «І» — метад вызначэння актанавага ліку (даследчы). Калі літара І адсутнічае — маторны метад.
Бензіны-растваральнікі
Знайшлі ўжыванне вузкія лёгкакіпячыя прадукты каталітычнага рыформінгу (БР-2) ці прамой перагонкі маласярністых нафтаў (БР-1) (ДАСТ 443-76) у якасці растваральніка для падрыхтоўкі гумовых клеяў пры вытворчасці друкарскіх фарбаў, масцік; для абястлушчвання электраабсталявання, тканін, скуры, паверхні металаў перад нанясеннем металічных пакрыццяў; для прамывання падшыпнікаў, арматуры перад кансервацыяй, у вытворчасці штучных мяхоў; для вырабу хуткасохлых алейных фарбаў і электраізаляцыйных лакаў; для вымання каніфолі з драўніны, падрыхтоўкі спірта-бензінавай сумесі для прамывання друкаваных плат у электратэхнічнай вытворчасці.
Экстракцыйныя бензіны (тэмпература кіпення 70—95 °C) прамой перагонкі маласярністых нафтаў ужываюцца для экстракцыі алеяў, вымання тлушча з костак, нікатыну з махоркавага ліста, як растваральнік у гумовай і лакафарбавай прамысловасці.
Маласярністы дэараматызаваны экстракцыйны бензін (тэмпература кіпення 70—85 °C) ужываецца для выпрацоўкі маслаў у раёнах з гарачым кліматам (высокай выпаральнасцю).
Атрыманы з рафінату каталітычнага рыформінгу (тэмпература кіпення 105—125 °C), растваральнік БЛХ утрымоўвае галоўным чынам парафінавыя вуглевадароды лінейнай і ізамернай будовы, вырабляецца адмыслова для лесахімічнай прамысловасці, і ўжываецца для вымання каніфолі з драўнянай дранкі, часам пры падрыхтоўцы гумовых клеяў і лакавых рэцэптур друкарскіх фарбаў.
Вузкую фракцыю прамой перагонкі (тэмпература кіпення 110—185 °C) (азакерытавы растваральнік) ужываюць для экстракцыі азакерыту з руд.
Шырокае ўжыванне атрымаў Нефрас З 50/170 (ДАСТ 8505-80) (шырокая фракцыя прамой перагонкі маласярністых нафтаў ці рафінату каталітычнага рыформінгу), у якасці растваральніка пры вытворчасці штучных скур, для хімічнай чысткі тканін, прамыванні дэталяў перад рамонтам, для змывання з дэталяў супрацькаразійных пакрыццяў і інш.
Ксілольны рафінат каталітычнага рыформінгу і талуолу з утрыманнем араматыкі да 30 % — Нефрас САР ужываецца пры вытворчасці маналітных кандэнсатараў.
Асабліва распаўсюджаны бензін-растваральнік для лакафарбавай прамысловасці — Уайт-спірыт.
Нефрас З 150/200 вузкай фракцыі прамой перагонкі сярністых нафтаў, блізкі па ўласцівасцях і ўжываецца таксама як і Уайт-спірыт, аднак утрымоўвае больш серы і мае больш рэзкі пах.
У народзе лёгкакіпячыя бензіны растваральнікі побытавага ўжывання часта завуць «Галёш», акрамя таго на расійскім рынку сустракаецца прадукт Нефрас С2 80/120 падобны па складу на БР1 і таварным найменнем «Галёш».
Вытворчасць, спажыванне і экспарт з Беларусі
Аб'ём вытворчасці аўтамабільнага бензіну ў 2008 годзе на прадпрыемствах галіны павялічыўся ў параўнанні з 2007 годам на 4,8 % і дасягнуў 3,33 млн.т.
Запасы гатовага аўтамабільнага бензіну на прадпрыемствах на 1 студзеня 2009 года склалі 10,5 % да сярэднямесячнага аб'ёму вытворчасці, дызельнага паліва — 1,1 %, топачнага мазуту — 3,2 %, маслаў — 92,1 %.
У 2008 годзе Беларусь экспартавала 15.2 млн.т. нафтапрадуктаў. . Пры гэтым амаль увесь экспарт нафтапрадуктаў адбываецца праз сістэму электроннага гандлю канцэрна «Белнафтахім». Галоўнай прадукцыяй у агульным аб'ёме рэалізацыі праз гэту гандлёвую пляцоўку з'яўляюцца нафтапрадукты (41 % складае дызпаліва, 23 % — мазут, 17 % — бензін, 19 % размяркоўваюцца паміж рэшткавымі прадуктамі нафтаперапрацоўкі). 96 % прадукцыі «Нафтана» сыходзіць на прыбалтыйскія порты. Прадукцыя Мазырскага НПЗ галоўным чынам таксама ідзе на Прыбалтыку, але гэта 81 %. 19 % застаецца на ўнутраных рынках найблізкіх краін — Украіны, дзяржаў Усходняй Еўропы.
Eana incanana
Eana incanana — від молей сямейства.
Апісанне
Размах крылаў 17-23 мм. Лёт імага ў ліпені.
Харчавыя расліны
Лічынкі сілкуюцца кветкамі і.
Мікеланджэла Чэрквоцы
Мікеланджэла Чэрквоцы, Мікеланджэла дэле Батальі (іт. Michelangelo Cerquozzi detto Michelangelo delle Battaglie;,  — , ) — італьянскі жывапісец эпохі барока, пісаў батальныя сцэны, за што атрымаў мянушку «Мікеланджэла баталій», уваходзіў у групу рымскіх жывапісцаў бамбачанці, адсюль яшчэ адну мянушку мастака: Мікеланджэла дэле Бамбачатэ (Michelangelo delle Bambocciate).
Біяграфія
Мікеланджэла нарадзіўся ў Рыме, у заможнай сям’і. Бацька быў багатым гандляром скурай; брат стаў доктарам багаслоўя, затым капеланам і багасловам; дзве сястры, манашкі, былі настаяцельніцамі манастыроў. Бацька прапанаваў сыну «якую-небудзь ганаровую працу», і той абраў жывапіс. Пасля кароткага навучання ў маньерыста Джузэпэ Чэзары, па мянушцы Кавалер д’Арпіна, ён стаў вядомы карцінамі са сцэнамі бытавога жанру. Затым далучыўся да групы бамбачанці, якую ўзначальваў фламандзец Пітэр ван Лар, якога за карлікавы рост і круглявыя формы цела празвалі «карапузам» (bamboccio). Мастакі распрацоўвалі «нізкі» жанр жывапісу, пісалі карціны са сцэнкамі са штодзённага жыцця.
Мастакоў «бамбаччанці» называлі «малымі караваджыстамі». Чэрквоцы таксама не пазбег уплыву Караваджа, як і многія жывапісцы яго часу. Аднак, у адрозненне ад многіх, Чэрквоцы ў сваіх карцінах праяўляў спачувальнае стаўленне да простых людзей і сціплых падзей; выключным дакументам з’яўляецца невялікая карціна «Паўстанне Мазаньела» — аб’ектыўная хроніка неапалітанскіх народных хваляванняў, зусім пазбаўленая пафаснай рыторыкі.
У нацюрмортах жывапісец спалучаў «мёртвую прыроду» з элементамі пейзажа. У 1634 годзе Мікеланджэла Чэрквоцы стаў членам Акадэміі Святога Лукі ў Рыме, наведваў акадэмічныя сходы да 1652 года, хоць ніколі не прытрымліваўся іх строгіх правілаў.
Пачынаючы з 1630 года Чэрквоцы паступова атрымлівае прызнанне. Ён набыў вядомых апекуноў і атрымліваў заказы ад арыстакратычных сем’яў Барберыні, Калона, кардынала Рапачолі, графа Мадэны Каміла Карандзіні, графа Карпеньі і іншых. Сярод яго сяброў былі П'етра да Картона, Джачынта Брандзі і Карнеліс Блумарт. З вучняў вядомыя Матэа Банічэлі і Джавані Франчэска Джэрардзі.
Чарквоцы не быў жанаты і застаўся бяздзетным.
Віланова-дэль-Сілара
Віланова-дэль-Сілара (Villanova del Sillaro) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Ламбардыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Лодзі.
Насельніцтва складае 1316 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 101 чал./км². Займае плошчу 13 км². Паштовы індэкс — 26818. Тэлефонны код — 0371.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Пэнякы
Пэнякы (Пеня́ки) — вёска ў Бродыўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Пэнякаўскага сельсавета.
Сонечнае зацьменне 13 ліпеня 2018 года
Сонечнае зацьменне 13 ліпеня 2018 года — частковае сонечнае зацьменне 117 сараса.
Зацьменне мела велічыню 0,3365 і дасягнула свайго максімуму ў 03:02:16 UTC у пункце з каардынатамі 68° пд. ш. 127° у. д..
Зацьменне 13 ліпеня 2018 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 2018 годзе і 38-ым у XXI стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 15 лютага 2018 года, наступнае — 11 жніўня 2018 года.
Волма (прыток Іслачы)
Во́лма, Валмянка — рака ў Дзяржынскім і Валожынскім раёнах Мінскай воласці Беларусі, левы прыток ракі Іслач (басейн Нёмана).
Назва
Назва Волма балцкага паходжання.
Уінскае
Уінскае (Уинское) — сяло ў Пермскім краі Расіі, адміністрацыйны цэнтр Уінскага раёна. Размешчана на рэках Аспа, Уя і Ольга, за 69 км ад чыгуначнай станцыі Чарнушка (на лініі Сарапул — Дружыніна).
З’яўляецца адміністрацыйным цэнтрам Уінскага сельскага паселішча. Упершыню згадваецца ў 1747 годзе як Аспа пры медзеплавільным заводзе Шаўкунова. Сам завод быў уведзены ў эксплуатацыю ў 1749 годзе і працаваў да 1862 года (з перапынкам на час Пугачоўскага паўстання). У сяле захаваліся будынкі Петрапаўлаўскай царквы (1843) і земскага вучылішча (пачатак XX стагоддзя), а таксама завадская плаціна (XVIII стагоддзе). 30 снежня 1966 года Указам Прэзідыума ВС РСФСР быў утвораны Уінскі раён з цэнтрам у сяле Уінскае.
Волма (прыток Іслачы)
Назва
Калі не ў сувязі з прускім тапонімам Wolmen (< *Valm-), дык устаўное В- як у назвах дняпроўскай ракі Вопь (< *Ap- / *Up-), дзесенскай ракі Ворміна (< *Arm-).
Аснова *Alm- ад літоўскага almėti, elmėti «сачыцца, струменіць; памалу цекці», далей да карацейшага alėti «памалу цекці, сачыцца». Ад індаеўрапейскага *el- / ol- «забалочвацца, зарастаць».
Яшчэ адна  — на паўночнай перыферыі старабалцкай прасторы, на ўсходзе ад буйнога возера Ільмень. Гэтыя два суседнія гідронімы найімаверней аднаго паходжання, з шэрагу асноў Alm- : Elm- : Ilm-.
З вялікай вадой такія гідронімы суадносяцца і на сумежжы Літвы і цяперашняй Беларусі (Аўкштойцкае Паазер’е — Браслаўскія азёры): недалёка адно ад аднаго возера Ільмёнак (каля Браслава) і літоўскія азёры Almajas, Almenas.
У азёрных назвах аснова Alm- : Elm- : Ilm- перадае значэнне павольнай запаўняльнасці возера вадой. У рачных назвах — значэнне нешматводнасці і няхуткаплыннасці.
Містар Лёс
Містар Лёс (Mr. Destiny) — амерыканскі фантастычны камедыйны фільм рэжысёра Джэймса Ора, галоўную ролю ў якім іграе Джэймс Белушы. Сярод іншых акцёраў варта вылучыць Лінда Гамільтан, Майкл Кейн, Джон Ловіц, Кортні Кокс, Джэй О. Сандэрс і Рэнэ Русо. Сцэнарый гэтага фільму быў моцна натхнёны фільмам 1946 года «Гэтае цудоўнае жыццё».
Волма (прыток Іслачы)
Назва
Значэнне назвы Волма можна перадаць як «Струмяністая (рака)» (нешматводная бы струмень).
Містар Лёс
Сюжэт
Гісторыя пачынаецца ў самы дзіўны дзень жыцця Лары Бераўза (Джэймс Белушы), у яго 35-годдзе, які складаецца з шэрагу камічных і драматычных няшчасцяў. Лары вінаваціць ва ўсіх жыццёвых праблемах тое, што ў свой 15-ы дзень народзінаў у ключавы момант сваёй гульні ў чэмпіянаце па бейсболе ў дзяржаўнай сярэдняй школе ён не здолеў адбіць мяч. Калі яму хочацца зрабіць усё па-іншаму, яго жаданне выконвае падобны да анёла-захавальніка Майк (Майкл Кейн), які перыядычна з'яўляецца яму ў абліччы бармена, кіроўцы таксі і гэтак далей. Неўзабаве Лары выяўляе, што Майк закінуў яго ў альтэрнатыўную рэальнасць, у якой ён атрымаў перамогу ў той школьнай гульне. Цяпер ён адчувае сябе заможным і магутным чалавека, а таксама ажанаты з пекнай дачкой боса (Біл Макачан) Сіндзі Джо Бамперс (Рэнэ Русо). Спачатку яго новае жыццё здаецца яму ідэальным, але неўзабаве ён пачынае сумаваць па сваім лепшым сябры Кліпе Мецлеры (Джон Ловіц) і жонцы Элен (Лінда Гамільтан) з папярэдняга жыцця; ён таксама выяўляе, што яго альтэрнатыўнае «я» займела мноства ворагаў, як Джуэл Джагер (Кортні Кокс), якая была аператарам пагрузчыкаў, а цяпер яна з'яўляецца яго сакратаркай і палюбоўніцай. Па меры таго як праблемы Лары множацца, ён адчувае жаданне вярнуць сваё старое жыццё.
Паныква (Львоўская вобласць)
Паныква (Пони́ква) — вёска ў Бродыўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Паныквянскага сельсавета.