cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Япет
Япе́т (Ἰαπετός) — у старажытнагрэчаскай міфалогіі адзін з тытанаў, сын Урана і Геі, муж акіяніды Клімены (або, паводле Апаладора, акіяніды Асіі), якая нарадзіла яму Атланта, Менетыя, Праметэя і Эпіметэя.
Фрызанка
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Япет
Япет — удзельнік тытанамахіі; быў скінуты Зеўсам у Тартар, падзяліўшы лёс братоў.
З’яўляецца прабацькам чалавечага роду.
Фрызанка
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Пратакол
Пратакол (prōtókollon першы ліст манускрыпта з пазначэннем даты, імя пісца і ўладальніка): від арганізацыйна-распарадчага дакументу, які дакладна перадае ўсё, пра што ішла гаворка на сходзе, паседжанні і інш. Адзін з самых распаўсюджаных арганізацыйных дакументаў. Мае ўступную і асноўную часткі. Можа мець пастанаўляльную частку. Таксама назва дакумента, які засведчвае пэўны факт.
Электрычны дыполь
Электры́чны дыпо́ль – сістэма з двух аднолькавых па велічыні і супрацьлеглых па знаку пунктавых электрычных зарадаў, якія называюць палюсамі дыполя.
Электрычны дыполь у цэлым з'яўляецца электранейтральным (сума велічынь яго зарадаў роўная да нуля), але, паколькі зарады знаходзяцца на адлегласці адзін ад аднаго, дыполь удзейнічае ў электрычным узаемадзеянні. Таму дыполь выкарыстоўваецца ў якасці найпрасцейшай мадэлі электранейтральных цел, у прыватнасці, атамаў дыэлектрыка, які знаходзіцца ў знешнім электрычным полі.
Найважнейшай характарыстыкай электрычнага дыполя з'яўляецца дыпольны момант – здабытак велічыні зараду яго полюса на адлегласць між імі:
Вектар дыпольнага моманту накіраваны ад яго адмоўнага полюса да дадатнага.
IC 3705-1
IC 3705-1 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Акбулак (Аршалынскі раён)
Акбулак — аул у Аршалынскім раёне Акмолінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Акбулакскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 6 км на паўднёвы ўсход ад цэнтра пасёлка Аршалы. Код КАТА — 113431100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва аула складала 819 чалавек (398 мужчын і 421 жанчына). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у ауле пражывалі 808 чалавек (391 мужчына і 417 жанчын).
Крывашыі
Крывашыі (Кривоши́ї) — вёска ў Хмільныцкім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Вадалюбы
Вадалюбы (Hydrophilidae) — сямейства насякомых атрада.
Апісанне
Даўжыня цела ад 1 да 50 мм. Надкрылы звычайна чорныя, бліскучыя. Каля 1700 відаў. Распаўсюджаныя шырока. Большасць прадстаўнікоў жыве ў вадзе, некаторыя віды — у гноі і гнілых раслінных рэштках. Сілкуюцца пераважна водарасцямі, ахвотна ядуць кукалак камароў. Лічынкі — драпежнікі.
Манастырышчэнскі раён
Манастырышчэнскі раён (Монастирищенський район) — адміністрацыйная адзінка ў складзе Чаркаскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр — Манастырышчэ (Монастирище).
Утвораны 1 мая 1923 года. Насельніцтва раёна на года складае 36476 чалавек, плошча — 719,4 км².
Адміністрацыйны падзел
Тэрыторыя раёна адміністрацыйна складаецца з 1 гарадскога, 1 пасялковага і 28 сельскіх саветаў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі раёна размешчаны 1 горад раённага значэння, 1 пасёлак гарадскога тыпу, 5 пасёлкаў сельскага тыпу і 34 сяла.
Бумажкоў
Бумажкоў — прозвішча.
Крыжаніўка (Хмільныцкі раён)
Крыжаніўка (Крижані́вка) — вёска ў Хмільныцкім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Арнальда Фарлані
Арнальда Фарлані (Arnaldo Forlani;, Пезара, Марке, Італія — ) — італьянскі палітык і дзяржаўны дзеяч, 64-ы Прэм’ер-міністр Італіі з 18 кастрычніка 1980 года па 28 чэрвеня 1981 года. Член Хрысціянска-дэмакратычнай партыі Італіі.
Бехава (Рослаўльскі раён)
Бехава (Бехово) — вёска ў Рослаўльскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Прыгор’еўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Бехава абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
З 2004 па 2019 год у складзе Жарынскага сельскага паселішча.
Геаграфія
Праз вёску праходзіць аўтадарога.
Апошні этап
Апошні этап (Ostatni etap) – польскі мастацкі фільм 1947 года рэжысёра Ванды Якубоўскай. У аснову яго пакладзены ўспаміны былых зняволеных фашысцкіх лагероў. Сцэнар напісаны ў 1945 годзе былымі зняволенымі Аўшвіц-Біркенаў: Вандай Якубоўскай і Гердай Шнайдэр. Сцэнар быў падтрыманы Іосіфам Сталіным. Фільм здымаўся ў самім лагеры.
Сюжэт
На падставе ўспамінаў - паўдакументальная гісторыя пра пакутніцкую смерць жанчын у нямецкім лагеры Аўшвіц-Біркенаў і гераізм зняволеных з лазарэта, які сфармаваў рух супраціву ў гэтым «камбінаце смерці». Прадстаўлены вобраз чалавечых пакут і трагедый, але і чалавечай барацьбы за годнасць. Польская яўрэйка Марта, якая выконвае ролю перакладчыка ў лагеры, дапамагае іншым зняволеным і працуе ў арганізацыі руху супраціву. Пасля няўдалай спробы ўцёкаў яна гіне непасрэдна перад вызваленнем лагера. Алену хавае ў лагерным шпіталі француская зняволеная, але яе немаўля пасля нараджэння забівае нямецкі лекар. Яўгенія, расійскі ўрач, прайшла праз катаванні і была забітая за дапамогу хворым і арганізацыю супраціву. Нямецкая камуністка выкрывае нямецкага псеўдадоктара Лалунію і трапляе ў лагерны бункер. Сярод герояў фільму ёсць і супрацоўнікі лагера, якія не пазбаўлены некаторых чалавечых якасцей. Фільм заканчваецца заклікам паміраючай Марты: «Не дазваляйце Асвенцыму паўтарыцца!».
Гладышы (значэнні)
Назву Гладышы маюць:
Акт
Акт (actum «дакумент»): від дакумента, які канстатуе падзею ці факт. Складаецца з дзвюх частак, уступнай і канстатуючай.
Літаратура
.
Acta notarial Atto notarile Akte (notarieel)
Панторма
Творчасць
У дзесяцігадовым узросце, страціўшы бацьку, Панторма адправіўся ў Фларэнцыю, дзе і правёў усё сваё жыццё. Ён вучыўся ў і Андрэа дэль Сарта. У ранніх працах адбіваецца ўплыў Леанарда да Вінчы і Сарта (роспіс люнеты на віле Медычы ў ). Позні вялікі ўплыў на яго творчасць аказала знаёмства з гравюрамі Дзюрэра. Паступова Панторма адыходзіць ад традыцыі Рэнесансу. Значныя працы: «», 1525, Уфіцы, Фларэнцыя; «Мадонна са святым Іосіфам і Іаанам Хрысціцелем», Эрмітаж, Санкт-Пецярбург; «»,, Кармін’яна, 1528—1530.
«Зняцце з крыжа»
Адной з лепшых лічыцца «» (1528, Фларэнцыя, царква ). У карціне адсутнічае выразнасць прасторавых адносін, фігуры набліжаны да пярэдняга плану. Адсутнасць цвёрдай апоры кампазіцыі стварае ўражанне няўстойлівасці, падкрэслівае драматызм і напружанасць аднаго з першых твораў маньерызму.
Крапыўна (Хмільныцкі раён)
Крапыўна (Кропи́вна) — вёска ў Хмільныцкім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Англійская Прэм’ер-ліга
Англійская Прэм’ер-ліга (англ. The FA Premier League, да 1992 года — Першы дывізіён) — спаборніцтва для наймацнейшых футбольных клубаў Англіі (гл. Сістэма футбольных ліг Англіі), якое мае статут першараднага футбольнага спаборніцтва Англіі. Англійская Прэм’ер-ліга з’яўляецца найбольш папулярнай спартыўнай лігай у міры, займае першую пазіцыю па сумарным бюджэце (на 2008 год — 2,3 млрд еўра), аднак у сезоне 2007/08 саступіла званне найбольш прыбытковай футбольнай лігі нямецкай Бундэслізе.
Англійская Прэм’ер-ліга была сфарміравана ў 1992 годзе з вышэйшага дывізіёна Футбольнай лігі Англіі. За 28 прайшоўшых сезонаў тытул чэмпіёна Прэм’ер-лігі заваёўвалі толькі 7 клубаў: «Арсенал», «Блэкберн», «Лестэр Сіці», «Ліверпул», «Манчэстэр Сіці», «Манчэстэр Юнайтэд» і «Чэлсі». З іх найбольш паспяховы клуб «Манчэстэр Юнайтэд», які заваёўваў тытул чэмпіёна 13 разоў. У цяперашні час чэмпіёнам з’яўляецца клуб «Манчэстэр Сіці», які заваяваў тытул у сезоне 2022/23.
Каманды-ўдзельнікі
З моманту заснавання Прэм’ер-лігі ў ёй выступаў 51 розны клуб. З 22 клубаў-заснавальнікаў Прэм’ер-лігі толькі 6 гулялі ў ёй на працягу ўсіх без выключэння сезонаў і працягваюць выступаць па гэты дзень. Гэта «Арсенал», «Ліверпул», «Манчэстэр Юнайтэд», «Тотэнхэм Хотспур», «Чэлсі» і «Эвертан».
Каманды-удзельнікі Прэм’ер-лігі ў сезоне 2023/24
Наступныя 20 клубаў прымаюць удзел у Прэм’ер-лізе сезона 2023/24.
a = Клубы-заснавальнікі Прэм’ер-лігі
b = Ніколі не пакідалі Прэм’ер-лігу
Абдуліа Хасінта Варэла
Абдуліа Хасінта Варэла (Obdulio Jacinto Muiños Varela;  — ) — уругвайскі футбаліст, абаронца. Чэмпіён свету 1950 у складзе нацыянальнай зборнай Уругвая.
Актасты (Акмолінская вобласць)
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 360 чалавек (170 мужчын і 190 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 259 чалавек (132 мужчыны і 127 жанчын).
Вылічальны цэнтр
Выліча́льны цэнтр (абр. ВЦ) — комплекс памяшканняў, прызначаных для размяшчэння камп’ютарных сістэм і дапаможнага абсталявання.
У шырэйшым сэнсе тэрмін «камп’ютарны цэнтр» складаецца таксама з тэхнікаў, інжынераў, праграмістаў і іншага абслуговага персаналу, якія забяспечваюць функцыянаванне змешчанай тэхнікі і ўзаемадзеянне з карыстачамі.
Раней вылічальны цэнтр часта звалі машыннай залай (ці сцісла — машзалай).
Аналагічная назва — інфармацыйна-вылічальны цэнтр (ІВЦ)
Філмар
Філмар (Fillmore) — прозвішча.
Маніяга
Маніяга (Maniago) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Фрыўлі-Венецыя-Джулія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Пардэнонэ.
Насельніцтва складае 11812 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 171 чал./км². Займае плошчу 69 км². Паштовы індэкс — 33085. Тэлефонны код — 0427.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Mauro di Parenzo.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Крутніў (Хмільныцкі раён)
Крутніў (Кру́тнів) — вёска ў Хмільныцкім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Бабаедава (Рослаўльскі раён)
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Бабаедава абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з жніўня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Альманах
Альманах (ад сяр.-лац. almanachus ад арабскага аль-манах «каляндар»): зборнік літаратурных або іншых твораў розных аўтараў, часам сабраных паводле пэўнай адзнакі (тэматычнай, жанравай, ідэйна-мастацкай, тэрытарыяльнай і інш.), звычайна неперыядычны.
У Сярэднявеччы назвай «альманах» азначаліся календары (каляндарныя табліцы) са звесткамі рознага гатунку, пераважна астранамічнымі і астралагічнымі. Такія табліцы былі запазычаны ў арабаў. Пазней альманахі дапаўняліся нататкамі пра гістарычныя падзеі, невялікімі апавяданнямі, анекдотамі, вершамі, і сталі правобразам перыядычнага друку.
Першыя літаратурныя альманахі з’явіліся ў Францыі («Альманах муз», Парыж, 1764—1833).
Прычэп
Віды прычэпаў
У канструкцыях прычэпаў, паўпрычэпаў і роспуск могуць прымяняцца розныя сістэмы кіравання паваротам колаў для паляпшэння кіравальнасці аўтацягніка. Счэпныя прылады, як правіла, стандартызаваныя. Прычэпы і паўпрычэпы могуць аснашчацца актыўным прывадам ад рухавіка колаў цягача («актыўны аўтацягнік»); такі прывад звычайна ажыццяўляецца механічна праз счэпныя прылада, альбо выкарыстоўваецца гідрапрывад. У шэрагу канструкцый актыўных аўтацягнікоў (г . н. двухзвенны аўтацягнік) рухавік можа размяшчацца ў задняй секцыі.
Неафіцыйна выкарыстоўваюць таксама тэрмін «трэйлер» (ад trailer «прычэп»). Трэйлерам называюць прычэп або паўпрычэп, спецыяльна прызначаны для перавозкі тэхнікі, транспартных сродкаў або асаблівых грузаў (цяжкіх, даўгамернымі і да т. п. — «прычэпы-цяжкавозы»). Часам трэйлерамі таксама называюць легкавыя прычэпы-фургоны, абсталяваныя як перасоўнае жылое памяшканне, якое выкарыстоўваецца для пражывання і адпачынку ў падарожжах, а часам і як часовае жыллё.
Куманіўці
Куманіўці (Ку́манівці) — вёска ў Хмільныцкім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Рузвельт
Рузвельт (Roosevelt) ( МФА (нідэрл.), МФА (англ.) ) — прозвішча нідэрландскага паходжання.
IC 3705-2
IC 3705-2 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Stellantis
Stellantis NV — транснацыянальная карпарацыя ў аўтамабілебудаванні, утвораная ў 2021 годзе ў выніку зліцця італьянска-амерыканскага аўтабудаўніка Fiat Chrysler Automobiles (FCA) з французскай кампаніяй Groupe PSA. Назва Stellantis паходзіць ад stellāre, што азначае «ззяць зоркамі».
Гісторыя
У пачатку 2019 года Fiat Chrysler Automobiles паспрабаваў зліцца з французскай групай Renault і заключыў з кампаніяй папярэдняе пагадненне. Аднак французскі ўрад не падтрымаў гэтае пагадненне, і прапанова была адазвана.
Зліццё было пацверджана 4 студзеня 2021 года, пасля галасавання акцыянераў абедзвюх кампаній. Здзелка завяршылася 16 студзеня 2021 года. Таргі звычайнымі акцыямі аб'яднанай кампаніі пачаліся на Італьянская фондавай біржы і Euronext Paris 18 студзеня 2021 года, а на наступны дзень адбыўся лістынг на Нью-Ёркскай біржы, на ўсіх біржах акцыі атрымалі Біржавы сімвал "STLA".
Дзейнасць
У складзе Stellantis 14 аўтамабільных марак: Abarth, Alfa Romeo, Chrysler, Citroën, Dodge, DS Automobiles, Fiat, Jeep, Lancia, Maserati, Opel, Peugeot, Ram і Vauxhall.
У 2022 годзе карпарацыя прадала па ўсім свеце 5,84 мільёна аўтамабіляў. Гэта чацвёрты па велічыні вытворца аўтамабіляў пасля Toyota, Volkswagen AG і Hyundai Motor Group.
Казахская нацыянальная кансерваторыя
Казахская нацыянальная кансерваторыя імя Курмангазы (Құрманғазы атындағы Қазақ ұлттық консерваториясы) — вышэйшая музычная навучальная ўстанова Казахстана, рыхтуе кампазітараў, музыказнаўцаў, дырыжораў хору і народных аркестраў, піяністаў, вакалістаў, арт-мэнэджараў, выканаўцаў на ўсіх інструментах сімфанічнага аркестра і народных інструментах.
З’яўляецца асацыяваным членам Асацыяцыі еўрапейскіх кансерваторый і вышэйшых музычных школ (з 1998 года), ініцыятарам стварэння і ўдзельнікам Асацыяцыі азіяцкіх кансерваторый (з 2000 года), удзельнікам Сусветнай Асацыяцыі сіметролагаў, удзельнікам Міжнароднай асацыяцыі «Музыка цюркскіх народаў», удзельнікам Міжнароднай Рады па традыцыйнай музыцы (ICTM), Еўрапейскага семінара па этнамузыкалогіі (ESEM), Еўрапейскай рады па псіхалогіі і ўспрыманні музыкі (ESCOM).
Гісторыя
24 ліпеня 1944 года Савет Народных Камісараў КазССР пастанавіў арганізаваць з 1 кастрычніка Дзяржаўны інстытут мастацтваў у горадзе Алматы, які быў у далейшым пераўтвораны ў Алма-Ацінскую кансерваторыю.
У 1945 годзе кансерваторыі прысвоена імя выдатнага казахскага кюйшы XIX стагоддзя Курмангазы Сагырбайулы.
У 1981—1982 навучальным годзе ў кансерваторыі навучалася звыш 1200 студэнтаў, працавалі 234 выкладчыкі, у тым ліку звыш 20 прафесараў і дактароў навук, каля 50 дацэнтаў і кандыдатаў навук, 5 народных артыстаў СССР, 7 народных артыстаў КазССР.
Казахскі нацыянальны ўніверсітэт
Казахскі нацыянальны ўніверсітэт імя аль-Фарабі (Әл-Фараби атындағы Қазақ ұлттық университеті) — вядучая шматпрофільная вышэйшая навучальная ўстанова Казахстана.
Казахская нацыянальная кансерваторыя
Гісторыя
Са снежня 2013 года выдаецца штоквартальны навуковы часопіс «Веснік Казахскай нацыянальнай кансерваторыі імя Курмангазы». У сакавіку 2017 года часопіс перайменавалі ў «SARYN».
Казахскі нацыянальны ўніверсітэт
Вядучая ўстанова сістэмы вышэйшай адукацыі Рэспублікі Казахстан, якая першая прайшла дзяржаўную атэстацыю і пацвердзіла права на ажыццяўленне адукацыйнай дзейнасці па ўсіх спецыяльнасцях і ўзроўнях. Лідар Генеральнага рэйтынгу ВНУ Казахстана, першы ў гісторыі краіны лаўрэат прэміі Прэзідэнта Рэспублікі Казахстан «За дасягненні ў галіне якасці», дыпламант Прэміі Садружнасці Незалежных Дзяржаў за дасягненні ў галіне якасці прадукцыі і паслуг.
Казахская нацыянальная кансерваторыя
Факультэты
Навучальны працэс забяспечваюць 4 факультэты:
Казахскі нацыянальны ўніверсітэт
Універсітэт, будучы членам Міжнароднай Асацыяцыі універсітэтаў і сузаснавальнікам Еўразійскай Асацыяцыі універсітэтаў, першы сярод ВНУ Казахстана і краін Цэнтральнай Азіі падпісаў у г. Балонні Вялікую Хартыю Універсітэтаў, паспяхова прайшоў міжнародную сертыфікацыю на адпаведнасць сістэмы менеджменту якасці (СМЯ) патрабаванням міжнародных стандартаў ІСО 9000:2000 і атрымаў сведчанні найбуйнейшых сусветных сертыфікацыйных цэнтраў — Міжнароднай сертыфікацыйнай сістэмы IQNET.
Казахская нацыянальная кансерваторыя
Факультэты
Таксама працуе шэраг агульнаўніверсітэцкіх кафедр:
Казахскі нацыянальны ўніверсітэт
Шматузроўневая сістэма адукацыі КазНУ ўключае: вышэйшую базавую адукацыю (бакалаўрыят), вышэйшую спецыяльную адукацыю, магістратуру і дактарантуру. Прыём у КазНУ ажыццяўляецца па дзяржаўных адукацыйных грантах і на дагаворнай аснове. Падрыхтоўка спецыялістаў ажыццяўляецца па больш як 180 спецыяльнасцях.
У складзе ўніверсітэта функцыянуе 16 факультэтаў, 67 кафедр, 32 навукова-даследчых інстытутаў і цэнтраў, тэхнапарк; працуюць больш за 2 тысячы прафесараў, дактароў, кандыдатаў навук і дактароў філасофіі, больш за 100 акадэмікаў найбуйнейшых акадэмій, больш за 40 заслужаных дзеячаў Рэспублікі Казахстан, каля 40 лаўрэатаў Дзяржаўных і імянных прэмій РК і 40 лаўрэатаў прэмій маладых вучоных, 47 стыпендыятаў дзяржаўных навуковых даследаванняў.
КазНУ ўключае таксама каледж, інстытут павышэння кваліфікацыі, 25 спецыялізаваных дысертацыйных саветаў па абароне доктарскіх дысертацый па 67 спецыяльнасцях. У навуковую інфраструктуру ўваходзяць таксама 11 цэнтраў.
Ва ўніверсітэце навучаюцца больш за 25 тысяч студэнтаў і магістрантаў па шматузроўневай сістэме вышэйшай прафесійнай адукацыі. Ажыццяўляецца супрацоўніцтва з 418 найбуйнейшымі міжнароднымі ВНУ свету па рэалізацыі сумесных міжнародных праграм навучання, абмену студэнтаў і правядзення стажыровак.
Па выніках даследавання міжнароднага рэйтынгавага агенцтва QS World University Rankings КазНУ ў 2022 навучальным годзе заняў 150 месца сярод універсітэтаў свету. У рэйтынгу QS University Rankings па краінах Усходняй Еўропы і Цэнтральнай Азіі (QS University Rankings EECA 2016), КазНУ заняў 11 месца з 200. У абодвух рэйтынгах КазНУ атрымаў самую высокую адзнаку сярод усіх ВНУ Казахстана і Цэнтральнай Азіі.
Гісторыя
Казахскі дзяржаўны ўніверсітэт (КазДУ) быў адкрыты 15 студзеня 1934 года. 19 студзеня 1934 года ў будынку былой Верненскай гімназіі (вул. Казыбек бі, 18, былая Савецкая) прыступілі да заняткаў 54 студэнты, у тым ліку 32 — фізіка-матэматычнага і 22 — біялагічнага факультэтаў.
Пасля дадатковага набору ў лютым-сакавіку 1934 года колькасць студэнтаў узрасла да 94, з якіх 48 былі казахамі. Вучэбную і навуковую працу праводзілі 25 выкладчыкаў, у тым ліку 5 прафесараў, 10 — дацэнтаў. . У верасні 1934 года былі праведзены першыя ўступныя іспыты на хімічным факультэце.
2 снежня 1934 года ўніверсітэту было прысвоена імя Кірава С. М.
У 1937 годзе быў створаны першы гуманітарны факультэт — факультэт замежных моў; праз год філалагічны факультэт. У станаўленні ўніверсітэта аказалі дапамогу ВНУ Масквы, Ленінграда, Казані, Украіны. Сюды прыехалі працаваць Малюкоў І. Д., з МДУ,  з Казанскага ўніверсітэта і іншыя навукоўцы.
У гады Вялікай Айчыннай вайны 287 студэнтаў і супрацоўнікаў (у тым ліку 135 добраахвотнікаў) пайшлі на фронт. Студэнт удастоены звання Героя Савецкага Саюза. У памяць аб загінуўшых у баях за радзіму ў навучальным корпусе № 4 збудаваны мемарыял «Слава». У гады вайны ва ўніверсітэце працавалі эвакуяваныя ў Алма-Ату член-карэспандэнт АН СССР, Догель В. А. і іншыя навукоўцы.
Падчас станаўлення ўніверсітэта ў 1930-х — 1940-х гадах з КазДУ была звязана педагагічная дзейнасць такіх значных вучоных таго часу, як Аўэзаў М. А.,, Казлоўскі М. Ц., , , , Булатаў С. Я., Нейштат С. А.,, Хусаінава М. З. і іншых вядомых навукоўцаў і грамадскіх дзеячаў.
У 1971 годзе ўніверсітэт узнагароджаны ордэнам Працоўнага Чырвонага Сцяга.
У 1991 годзе ўніверсітэту прысвоена імя аль-Фарабі.
9 студзеня 1993 года ўніверсітэту прысвоены статус дзяржаўнай нацыянальнай вышэйшай навучальнай установы.
У 2009 годзе Казахскі нацыянальны ўніверсітэт імя Аль-Фарабі патрапіў у спіс лепшых вышэйшых устаноў у свеце па версіі прэстыжнага рэйтынгу універсітэтаў «Таймс». Увайшоў у спіс 600 лепшых ВНУ з агульнай колькасці ўдзельнікаў, якіх 16000. Ва ўніверсітэце на момант траплення ў рэйтынг вучылася звыш 20 тысяч студэнтаў з розных краін блізкага і далёкага замежжа.
У 2014 годзе агенцтва «Эксперт РА» прысвоіла ўніверсітэту рэйтынгавы клас «С», які азначае «высокі ўзровень» падрыхтоўкі выпускнікоў.
Курыліўка (Хмільныцкі раён)
Курыліўка (Кури́лівка) — вёска ў Хмільныцкім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Чыгуначная станцыя
Чыгу́начная ста́нцыя — асноўны аб'ект чыгуначнага транспарта, адзін з відаў раздзельных пунктаў, які мае пуцявое развіццё, дазваляючае праводзіць аперацыі па прыёму, адпраўке, скрыжаванню і абгону цягнікоў; аперацыі па прыёму, выдачы грузаў, багажа і грузабажа і абслугоўванні пасажыраў, а пры развітым пуцявым развіцці — манеўровую работу па фарміраванні і расфарміраванні цягнікоў і тэхнічныя аперацыі з цягнікамі
Апісанне
Карысная даўжыня шляху абмяжоўваецца межавымі слупкамі і/ці святлафорамі. Тупіковыя шляхі маюць з аднаго боку адмысловы тупіковы ўпор і выкарыстоўваюцца для службовых мэт і адстою вагонаў і лакаматываў.
Спецыялізацыя
Чыгуначныя станцыі па пераважнаму тыпу працы могуць быць аднесены да катэгорый: пасажырская, грузавая, тэхнічная і прамежкавая.
Вузлавая станцыя - прамежкавая станцыя, участковая станцыя ці сартавальная станцыя, да якой прылягае не менш за тры чыгуначныя кірункі.
Станцыя стыкавання - паасобны пункт, які злучае кірункі, электрыфікаваныя рознага родамі току. У секцыі кантактнай сеткі такіх станцый можна падаваць ток любой сістэмы з дапамогай перамыкачоў.
Для вызначэння памеру бюджэтных выдаткаў чыгуначнай станцыі, у тым ліку па фондзе зарабатнай платы, у залежнасці ад аб'ёму і складанасці грузавых, пасажырскіх і тэхнічных аперацый усе чыгуначныя станцыі падзяляюцца на шэсць класаў: пазакласныя і I, II, III, IV, V класаў.
Вялікі дубовы вусач
Вялікі дубовы вусач (Cerambyx cerdo) — насякомае сямейства вусачоў атрада цвердакрылых.
Апісанне
Цела вялікае (24-55 мм), смаляна-чорнае, верхавінка надкрылаў каштанавая або рыжа-бурая. Вусікі самца прыкметна даўжэйшыя за цела, у самкі роўныя з ім.
Пашырэнне
Прадстаўнік беднага відамі міжземнаморскага роду. Пашырэнне: Заходняя Еўропа, Украіна, Крым, Каўказ; у Беларусі сустракаецца жыве заходні (тыповы) падвід. Месцы пражывання: лісцевыя лясы і старыя паркі. Аддае перавагу тоўстым ствалам дуба, граба, грэцкага арэха, часам ліпы. Зрэдку засяляе пні.
Асаблівасці біялогіі
Лёт жукоў у траўні-ліпені. Лічынка выгрызае хады даўжынёй да 1 м спачатку ў кары, потым у забалоні і драўніне. Акукліванне ў дрэве ў спецыяльнай калысачцы. Генерацыя 3-4-гадовая. Жукоў знаходзяць на ствалах з сокам, які выцякае.
Сезон 2020 ФК Рух Брэст
У 2020 годзе футбольны клуб «Рух» з г. Брэст прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад каманды
Станам на верасень 2020 года, згодна з афіцыйным сайтам клуба.
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Рэзервовы склад
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Прыйшлі клуб
1 Падаўжэнне арэнды 2 У арэнду
Пакінулі клуб
1 З арэнды 2 У арэнду
Рыхтэр
Рыхтэр — прозвішча (ад Richter — суддзя).
Кусціўці (Хмільныцкі раён)
Кусціўці (Ку́стівці) — вёска ў Хмільныцкім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Хайнц Хопф
Хайнц Хопф (Heinz Hopf;, Грэбшэн (ням. Gräbschen), Германія, цяпер Грабішын (польск. Grabiszyn), раён Уроцлава, Польшча —, Цалікон, Швейцарыя) — нямецкі і швейцарскі матэматык.
Біяграфія
Хопф навучаўся ў Сілезскім універсітэце Фрыдрыха-Вільгельма, у Першую сусветную вайну быў прызваны ў войска, двойчы паранены і ўзнагароджаны Жалезным крыжам 1-й ступені. Пасля вайны працягваў адукацыю ў Гайдэльбергскім і Берлінскім універсітэце. Сярод яго настаўнікаў былі І.Шур і Л.Бібербах. Абараніўшы ў 1925 дысертацыю па тапалогіі стаў працаваць у Гётынгенскім універсітэце, дзе пачалося яго цеснае супрацоўніцтва з П. С. Аляксандравым. У 1927—1928 гадах працаваў у Прынстанскім універсітэце, з 1928 года — у Берлінскім універсітэце. У 1931 годзе прафесар Вышэйшай тэхнічнай школы Цюрыха, дзе займае кафедру знакамітага Германа Вейля. Пасля прыходу да ўлады ў Германіі фашыстаў, Хопфа, як асобу яўрэйскага паходжання пазбаўляюць нямецкага грамадзянства і ён прымае швейцарскае.
Медуна
Медуна (Meduno) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Фрыўлі-Венецыя-Джулія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Пардэнонэ.
Кушэліўка
Кушэліўка (Ку́шелівка) — вёска ў Хмільныцкім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Медуна
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Жыбек Жалы (Акмолінская вобласць)
Жыбек Жалы — аул у Аршалынскім раёне Акмолінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад аульнай акругі Жыбек. Знаходзіцца прыкладна ў 39 км на паўночны захад ад цэнтра пасёлка Аршалы. Код КАТА — 113433100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва аула складала 2487 чалавек (1269 мужчын і 1218 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у ауле пражывалі 3873 чалавекі (1906 мужчын і 1967 жанчын).
Парафрэнія
Парафрэнія, або парафрэнны сіндром — найбольш цяжкая форма сіндрому трызнення, больш цяжкая, чым параноя (паранаяльны сіндром) або параноід (параноідны сіндром).
Гэты тып трызнення характарызуецца спалучэннем трызнення велічы і трызнення ўздзеяння. Хворыя лічаць сябе вялікімі людзьмі, якія валодаюць фантастычнымі здольнасцямі, і пры гэтым адчуваюць сілу ўздзеяння звонку, альбо перакананыя, што самі могуць аказваць такое ўздзеянне. Напрыклад, "зносіны з іншапланецянамі" з дапамогай думак.
IC 3706
IC 3706 — галактыка тыпу *2 (падвойная зорка) ў сузор’і Дзева.
Парафрэнія
Сіндром можа таксама суправаджацца анейроіднымі абмарачэннямі свядомасці.
IC 3706
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Парафрэнія
Дадзенае засмучэнне ўпершыню было апісана Эмілем Крэпелінам.
Крыштаф Францішак Сулістроўскі
Крыштаф Францішак Сулістроўскі (каля 1665 — 4 верасня 1737) — дзяржаўны дзеяч Рэчы Паспалітай.
Біяграфія
Прадстаўнік шляхецкага роду Сулістроўскіх герба «Любіч». Нарадзіўся ў сям’і Караля (?—пасля 7 чэрвеня 1670) і Алены з Корсакаў.
Падстолі ашмянскі ў 1708—1713 гадах, харунжы ў 1713—1737 гадах.
Удзельнічаў у руху шляхты Вялікага Княства Літоўскага у падтрымку Тарнагродскай канфедэрацыі, скіраванай супраць Аўгуста ІІ, 23 сакавіка 1716 года абраны маршалкам Генеральнай канфедэрацыі Вялікага Княства Літоўскага у падтрымку Тарнагродскай. Канфедэрацыя прызначыла Сулістроўскага адным з кіраўніком вялікалітоўскім войскам побач з вялікім гетманам літоўскім Людвікам Пацеем, што выклікала канфрантацыю паміж гетманам і канфедэратамі. Кіраваў рухам кафедэратаў у Вялікім Княстве Літоўскім і шчыльна супрацоўнічаў з маршалкам кароннай канфедэрацыі Станіславам Ледухоўскім. Удзельнічаў у «Нямым» сойме 1717 года як маршалак канфедэратаў ВКЛ.
Пасол на сойм 1729 года. Пасля смерці ў 1733 годзе Аўгуста ІІ далучыўся да шляхты, якая выступала за абранне на трон Станіслава Ляшчынскага. У 1734 годзе абраны ашмянскай шляхтай палкоўнікам, удзельнічаў у абвяшчэнні 5 красавіка 1734 года ў Вільні Генеральнай канфедэрацыі Вялікага Княства Літоўскага ў падтрымку Ляшчынскага. У 1735 годзе ў выгнанні ў Караляўцы разам з Ляшчынскім, пасля вярнуўся.
Меў значныя маёнткі ў Ашмянскім павеце (Вішнева, Чурлёны, Камаі, Жукаўшчына, Сурвілішкі, Сырэнчаны, Дуброўшчына і інш.).
Пахаваны 8 кастрычніка 1737 года ў касцёле Яна Хрысціцеля ў Камаях.
Сям’я
Быў тройчы жанаты. У першым шлюбе з Тэрэзай з Данілевічаў (?— 10 сакавіка 1723), дачкой Рамана Яна Данілевіча, падкаморыя ашмянскага, і Кацярыны з Пацаў. З ею меў двух сыноў і трох дачок:
Смілянскі раён
Смілянскі раён (Смілянський район) — адміністрацыйная адзінка ў складзе Чаркаскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр — Сміла (Сміла).
Утвораны 7 сакавіка 1923 года. Насельніцтва раёна на года складае 32695 чалавек, плошча — 934 км².
Адміністрацыйны падзел
Тэрыторыя раёна адміністрацыйна складаецца з 23 сельскіх саветаў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі раёна размешчаны 5 пасёлкаў сельскага тыпу і 32 сяла.
Эміль Крэпелін
Эміль Вільгельм Магнус Георг Крэпелін (Emil Wilhelm Magnus Georg Kraepelin; 15 лютага 1856,  — 7 кастрычніка 1926, Мюнхен) — нямецкі псіхіятр. Вядомы як аўтар сучаснай назалагічнай канцэпцыі ў псіхіятрыі і класіфікацыі псіхічных захворванняў. Першым стварыў канцэпцыю «dementia praecox» — правобразу шызафрэніі; блізкую да сучаснай канцэпцыю маніякальна-дэпрэсіўнага псіхозу і параноі; унёс вялікі ўклад у разуменне прыроджанай прыдуркаватасці і істэрыі. Прапанаваў вучэнне аб рэгістрах. Быў піянерам культурнай псіхіятрыі і псіхафармакалогіі. Апісаў і назваў мноства псіхіятрычных паняццяў: шызафазія; слоўная акрошка; парафрэнія; кверулянцкае трызненне; алігафрэнія; хвароба Альцгеймера; аніяманія; стаў шырока ўжываць тэрмін «дысмарфафобія». Таксама вядомы шырокай педагагічнай дзейнасцю і грамадзянскай пазіцыяй прафілактыкі алкагалізму. Сярод прац па патапсіхалогіі вядомы метад «рахунак паводле Крэпеліна».
Быў прафесарам псіхіятрыі ў Гайдэльбергу. Скончыў медыцынскі факультэт у Лейпцыгу ў 1878 годзе, у 1886 быў запрошаны на кафедру душэўных і нервовых хвароб у Дэрпцкі ўніверсітэт і ўзначаліў універсітэцкую клініку на 80 месцаў. У 1891 г. вярнуўся ў Германію. З 1891 г. — прафесар Гайдэльбергскага ўніверсітэта, а з 1903 — Мюнхенскага ўніверсітэта. З 1922 г. працаваў у Мюнхенскім інстытуце псіхіятрыі. Ён пісаў вельмі шмат, пераважна па клінічнай псіхіятрыі і эксперыментальнай псіхалогіі, у якой быў вучнем В. Вунта. У 1883 г. выпусціў кароткі падручнік душэўных хвароб, які ўжо ў 1893 годзе выйшаў 4-м выданнем у значна павялічаным памеры. Яго падручнік «Psychiatrie» (1910—1915) вытрымаў мноства выданняў і быў перакладзены на шматлікія мовы.
Аслік
Даўжыня 66 км. Плошча вадазбору 413 км². Сярэднегадавы расход вады ў вусці 2,6 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,7 ‰. Асноўныя прытокі: Чарнаўка, Смародзіна, Крупка (справа), Рутка, Цемрынка (злева). Пачынаецца за 2,5 км на паўднёвы захад ад вёскі Саннікі Круглянскага раёна, упадае ў Друць каля вёскі Асавец Бялыніцкага раёна. Паўночная частка вадазбору на Аршанска-Магілёўскай, паўднёвая — на Цэнтральнабярэзінскай раўніне. Даліна трапецападобная, у вярхоўі невыразная, шырынёй 500—800 м. Рэчышча звілістае, шырынёй 10—20 м, ад вытоку на працягу 8 км каналізаванае. Берагі нізкія і забалочаныя.
Франчэска Парміджаніна
Джыралама Франчэска Марыя Мацола (Girolamo Francesco Maria Mazzola, больш вядомы пад мянушкай Парміджаніна (Parmigianino — дымінутыў ад Parmigiano — «жыхар Пармы»; 11 студзеня 1503, Парма — 24 жніўня 1540, Казальмаджорэ) — італьянскі мастак і гравёр эпохі Адраджэння, прадстаўнік маньерызму.
Джордж Альберт Крол
Джордж Альберт Крол (George Albert Krol;, Пітсбург, штат Пенсільванія) — амерыканскі дыпламат, саветнік-пасланнік. Пасол ЗША ў Беларусі (2003—2006), Узбекістане (2011—2014), Казахстане (2015—2018).
Біяграфія
Крол паступіў на дыпламатычную службу Злучаных Штатаў ў 1982 годзе. Прадстаўляў ЗША ў Польшчы, Індыі, Савецкім Саюзе, Расіі, Украіне, а таксама ў Беларусі. У 1999—2002 займаў пасаду міністра-дарадцы па палітычных пытаннях у пасольстве ЗША ў Маскве. Займаў пасаду намесніка кіраўніка місіі і Часовага Паверанага ў справах у Мінску, Беларусь (1993—1995). Валодае рускай і польскай мовамі.
Спіс аб’ектаў PGC (1777001—1778000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1777001—1778000)
Лып’ятын
Лып’ятын (Лип'я́тин) — вёска ў Хмільныцкім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Беларускі прафсаюз работнікаў адукацыі і навукі
Беларускі прафсаюз работнікаў адукацыі і навукі — беларускі прафесійны саюз, член Федэрацыі прафсаюзаў Беларусі.
Першыя настаўніцкія прафсаюзы на тэрыторыі Беларусі з’явіліся ў 1906 годзе ў Віцебску і Мінскай губерні. Да 1907 году ў Беларусі існаваў ужо 101 настаўніцкі прафсаюз.
Да 1919 года прафсаюзы педагогаў мелі нелегальную форму. Першым легальным прафсаюзам настаўнікаў стаў Усерасійскі саюз работнікаў асветы і сацыялістычнай культуры. У 1934 годзе з Усерасійскага саюза работнікаў асветы і сацыялістычнай культуры былі выдзелены прафсаюз работнікаў пачатковых і сярэдніх школ, прафсаюз работнікаў вышэйшай школы і навуковых устаноў, прафсаюз работнікаў дашкольных устаноў і прафсаюз работнікаў палітпрасветустаноў. У 1948 годзе адбываецца аб’яднанне прафсаюза работнікаў пачатковых і сярэдніх школ з прафсаюзам дашкольных устаноў у прафсаюз работнікаў асветы. У 1957 годзе адбылося аб’яднанне прафсаюзаў работнікаў асветы, работнікаў вышэйшай школы і навуковых устаноў БССР у прафсаюз работнікаў асветы, вышэйшай школы і навуковых устаноў БССР.
Gerridae
Gerridae — сямейства паўцвердакрылых насякомых з падатраду. Налічваюць каля 700 відаў. Найбольш распаўсюджаныя віды роду.
Апісанне
Невялікія (ад 2 да 34 мм) насякомыя з тонкім выцягнутым целам і доўгімі нагамі. Хутка коўзаюць або свабодна ходзяць па паверхні вады. Часта бяскрылыя. Ніжняя паверхня цела пакрыта аксаміцістым пушком. Распаўсюджаныя шырока; віды роду і блізкія да яго сустракаюцца ў трапічных частках акіянаў.
Экалогія
Драпежнікі, высмоктваюць таксама трупы жывёл. Прэснаводныя віды адкладаюць яйкі на водныя расліны, марскія — носяць іх на сабе.
IC 3707
IC 3707 — галактыка тыпу * (зорка) ў сузор’і Гончыя Псы.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Аляксандр Міхайлавіч Азарчанкаў
Аляксандр Міхайлавіч Азарчанкаў (нар., в. Забалацце, Талачынскі раён) — беларускі дзяржаўны дзеяч. Член Аграрнай партыі.
Біяграфія
Скончыў Беларускі інстытут механізацыі сельскай гаспадаркі (1968), Мінскую вышэйшую партыйную школу (1986).
Працаваў галоўным інжынерам калгаса імя Г. Дзіммтрава (1968—1974), старшынёй калгасаў «1 Мая», «Гігант» (1975—1979), начальнікам Талачынскага ўпраўлення сельскайгаспадаркі і харчавання (1979—1982). Займаў пасады старшыні Пастаўскага райвыканкама, першага сакратара Чашніцкага райкама КПБ (1982—1992), першага намесніка старшыні камітэта па сельскай гаспадарцы і харчаванню Віцебскага аблвыканкама (1992—1997), генеральнага дырэктара Віцебскага абласнога прадпрыемства па паліве (1997—1999).
У 1995 годзе, пасля другога тура галасавання, стаў дэпутатам Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 13 склікання ад Талачынскай выбарчай акругі № 52. У 1996—2004 гадах дэпутат Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 1-га і 2-га скліканняў, член (1996—2000) і старшыня (2000—2004) Камісіі па аграрных пытаннях.
Валконшчына
Валконшчына (Волконщина) — вёска ў Рослаўльскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Прыгор’еўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Валконшчына абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з жніўня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
З 2004 па 2019 год у складзе Жарынскага сельскага паселішча.
Геаграфія
Праз вёску праходзіць аўтадарога.
Берасцейскія друкарні
Берасцейскія друкарні — друкарні, што дзейнічалі ў 1550—1570-я гг. ў Берасці. Мецэнатам большасці з іх быў канцлер вялікага літоўскага, ваявода віленскі і староста берасцейскі М. Радзівіл Чорны. Узнікненню друкарняў садзейнічаў уздым y культурным развіцці Беларусі, пашырэнне міжнародных сувязяў і ўплыў Рэфармацыі. У ліку друкароў-кнігавыдаўцоў Б. Ваяводка (1553—54), С. Мурмеліус (1558—60-я г.), Ц. Базылік (1560—70-я г.).
Гісторыя
Першая беларуская друкарня была заснавана ў Брэсце ў 1553 годзе, што дало штуршок да развіцця кнігадрукавання — даволі хутка на тэрыторыі Беларусі з'явілася яшчэ пяць друкарняў, якія працавалі на распаўсюд культуры Рэнесансу і ідэй рэфармацыі .Брэсцкая друкарня была арганізавана пад заступніцтвам Мікалая Радзівіла Чорнага – аднаго з бачных дзеячаў беларускай гісторыі, берасцейскага старосты, віленскага ваяводы і канцлера Вялікага княства Літоўскага. Для свайго часу друкарня забяспечвала высокі паліграфічны ўзровень. Яна выпусціла больш за сорак выданняў на польскай і лацінскай мовах розных тэматык і зместу.
Вядомыя выданні
Першыя кнігі, выдадзеныя Ваяводкам, адпавядалі патрэбам рэфармацыйнага руху: Вялікі і Малы Катэхізісы, перакладныя тэалагічныя творы Крыштофа Імлера і Урбана Рэгіуса. 3 выданняў Мармеліуса вядомы: «Два пасланні» (1559), «Гісторыя пра папу Іаана VIII, які быў жанчынай» (1560), «Артыкулы права магдэбургскага» Б. Граіцкага (1560) і інш. Выйшлі выданні і без згадвання друкара: «Берасцейская Біблія» (1563); сатырычная паэма «Пратэй, або Пярэварацень» (1564), «Размова паляка з ліцвінам» (каля 1564). Таксама вядомы «Артыкулы права магдэбургскага» Граіцкага і зборнік рэлігійных песень з нотамі «Песні славы божай» Зарэмбы.
Жалтырколь (Акмолінская вобласць)
Жалтырколь — аул у Аршалынскім раёне Акмолінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад аульнай акругі Жыбек. Знаходзіцца прыкладна ў 30 км на паўночны захад ад цэнтра пасёлка Аршалы. Код КАТА — 113433200.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва аула складала 406 чалавек (196 мужчын і 210 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у ауле пражывалі 593 чалавекі (290 мужчын і 303 жанчыны).
Восіп Васілевіч Янкоўскі
Восіп (Іосіф) Васілевіч Янкоўскі (? — пам. пасля 1865 ) — рускі медык, ваенны ўрач, калежскі саветнік.
Біяграфія
Біяграфічныя звесткі аб Янкоўскім вельмі бедныя і адрывачныя. Вядома, што ён паходзіў з духоўнага звання, і таму спачатку паступіў у, аднак следам за гэтым ён палічыў за лепшае навуку, і ў 1818 годзе паступіў у лік казеннакоштных выхаванцаў у , з якой праз чатыры гады быў выпушчаны лекарам у , а адтуль у 1824 годзе быў пераведзены ў.
Атрымаўшы ў 1825 годзе званне штаб-лекара, Восіп Васілевіч Янкоўскі ў 1826 годзе быў камандзіраваны ў Ахтырскі Аглынскі ваенна-часовы шпітальны аддзел, і затым на працягу двух гадоў служыў у Елізаветпальскім і Тыфліскім ваенных шпіталях, у крэпасцях Шумле і Эрывані, у пяхотным князя Паскевіча батальёне і ў.
Толькі пасля свайго прызначэння ў 1830 годзе ў ваенны шпіталь у горад Камянец-Падольскі В. Янкоўскі праслужыў на адным месцы каля дзесяці гадоў, але з 1840 па 1842 год у ваенлекара зноў пачынаецца хуткая змена месцаў службы; у гэтыя гады Восіп Васілевіч Янкоўскі служыў у Варшаўскім ваенным шпіталі, у Закаўказскім конна-мусульманскім палку і ў Дубенскім і Бабруйскім ваенных шпіталях.
У 1842 годзе В. В. Янкоўскі быў прызначаны ў Магілёўскі ваенны шпіталь, дзе праслужыў шэсць гадоў, а затым быў пераведзены ў Віленскі ваенны шпіталь. Далейшая служба яго працягвалася з 1851 па 1855 год у Бугскім ваенным шпіталі, потым два гады ў Ловіцкім ваенным шпіталі і, нарэшце, з 1857 года да адстаўкі зноў у ваенным шпіталі польскай сталіцы.
У 1861 годзе ён выйшаў у ганаровую адстаўку і заняўся прыватнай практыкай. Памёр Восіп Васілевіч Янкоўскі ў канцы 1860-х гадоў.
Пасля яго засталіся «Практычныя нататкі» (лікам дзесяць), надрукаваныя ў медыцынскай газеце «» за 1837 год.
Узнагароды
За час службы Янкоўскі быў удастоены ўзнагарод   :
Лісагірка (Хмільныцкі раён)
Лісагірка (Лісогірка) — вёска ў Хмільныцкім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Малыш
Малы́ш — рака ў Бялыніцкім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Друць (басейн Дняпра).
Даўжыня 29 км. Плошча вадазбору 234 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 1 ‰. Асноўныя прытокі: Ліпаўка (злева).
Пачынаецца на ўсходняй ускраіне вёскі Падкражнік, вусце за 0,5 км на поўдзень ад вёскі Вугольшчына. Цячэ ў межах Цэнтральнабярэзінскай раўніны. Рэчышча каналізаванае на працягу 2,4 км (ад вёскі Макаўка ўніз па цячэнні).
Мантэрэале-Вальчэліна
Насельніцтва складае 4696 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 69 чал./км². Займае плошчу 68 км². Паштовы індэкс — 33086. Тэлефонны код — 0427.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Глейнікі
Гле́йнік (Rhantus) — род жукоў падсямейства Colymbetinae сямейства. Галарктычны род, налічваючы 82 (каля 100 ) відаў.
Апісанне
Цела жукоў авальнае, пукатае зверху, даўжынёй 8,5—16 (10—11 ) мм. Колер іржава-жоўты, з мноствам дробных чорных кропак. Заднія ногі доўгія, пляскатыя, пярэднія і сярэднія — карацейшыя. Лётныя крылы добра развітыя, празрыстыя або дымчатага колеру.
Дзям’янкава (Рослаўльскі раён)
Дзям’янкава (Демьянково) — вёска ў Рослаўльскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Прыгор’еўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Дзям’янкава абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з жніўня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
З 2004 па 2019 год у складзе Жарынскага сельскага паселішча.
Гімн Кітайскай Рэспублікі
«Нацыянальны гімн Кітайскай Рэспублікі» — сучасны гімн Кітайскай Рэспублікі (Тайваня). Гімн апісвае, як з дапамогай трох народных прынцыпаў могуць быць дасягнуты надзеі дзяржавы і народа. Неафіцыйна песню часам называюць «San Min Chu-i» або «Трыма народнымі прынцыпамі» праз яе першыя радкі, але ў афіцыйных сітуацыях такая назва ніколі не ўжываецца.
Гісторыя
Тэкст Нацыянальнага гімна Кітайскай Рэспублікі напісаны сумесна некалькімі членамі партыі Гаміньдан:
Пачатак тэксту паклала прамова Сунь Ятсена на адкрыцці Ваеннай Акадэміі Вамп 16 ліпеня 1924 года. Пасля паспяховага Паўночнага паходу Гаміньдан зрабіў гэты тэкст гімнам партыі і абвясціў конкурс на лепшую музыку да гімна. У конкурсе 139 удзельнікаў перамог Чэн Мао-юнь (程懋筠; Cheng Màoyún). 24 сакавіка 1930 года шматлікія сябры партыі прапанавалі выкарыстоўваць прамову Суня як нацыянальны гімн. Створаны Навукова-даследчы камітэт па змяненні нацыянальнага гімна (國歌編制研究委員會) ухваліў змену гімна, 3 чэрвеня 1937 года Цэнтральны выканаўчы камітэт зацвердзіў змяненне, і з 1943 года «Тры народныя прынцыпы» сталі афіцыйным гімнам Кітайскай Рэспублікі.
Словы
{|
Традыцыйнае кітайскае пісьмо
三民主義，吾黨所宗，
以建民國，以進大同.
咨爾多士，為民前鋒；
夙夜匪懈，主義是從.
矢勤矢勇，必信必忠；
一心一德，貫徹始終.
Спрошчанае кітайскае пісьмо
三民主义，吾党所宗，
以建民国，以进大同.
咨尔多士，为民前锋；
夙夜匪懈，主义是从.
一心一德，贯彻始终.
Чжуінь
ㄙ　ㄢ　　　ㄇㄧㄣˊ　　ㄓㄨ　ˇ　　ㄧ　ˋ
ㄧ　ˇ　　　ㄐㄧㄢˋ　　ㄇㄧㄣˊ　　ㄍㄨㄛˊ
ㄧ　ˇ　　　ㄐㄧㄣˋ　　ㄉ　ㄚˋ　　ㄊㄨㄥˊ
ㄗ　　　　　ㄦ　ˇ　　　ㄉㄨㄛ　　　ㄕ　ˋ
ㄨ　ㄟˊ　　ㄇㄧㄣˊ　　ㄑㄧㄢˊ　　ㄈ　ㄥ
ㄙ　ㄨˋ　　ㄧ　ㄝˋ　　ㄈ　ㄟˇ　　ㄒㄧㄝˋ
ㄓ　ㄨˇ　　　ㄧ　ˋ　　ㄕ　　ˋ　　ㄘㄨㄥˊ
ㄕ　　ˇ　　ㄑㄧㄣˊ　　ㄕ　　ˇ　　ㄩ　ㄥˇ
ㄅ　ㄧˋ　　ㄒㄧㄣˋ　　ㄅ　ㄧˋ　　ㄓㄨㄥ
ㄧ　ˋ　　　ㄒㄧㄣ　　ㄧ　ˋ　　ㄉ　ㄜˊ
ㄍㄨㄢˋ　　ㄔ　ㄜˋ　　ㄕ　　ˇ　　ㄓㄨㄥ
Уэйд — Джайлз
San-min-chu-i, Wu-tang so tsung;
i-chien-min-kuo, i-chin ta-t’et’ri ung.
Tzu erh to-shih, wei min ch’io ien-feng;
Shih ch’io in shih yung, pi hsin pi chung ;
i-hsin i-te, kuan-ch’io e shih-chung.
Піньінь
Sānmín Zhǔyì, wúdǎng suǒ zōng;
Yǐ jiàn Mínguó, yǐ jìn dà tóng.
Zī'ěr duō shì, wéi mín qiánfēng;
Sù yè fěi xiè, zhǔyì shì cóng.
Shǐ qín shǐ yǒng, bì xìn bì zhōng;
Выкарыстанне на Тайвані
У асноўным гімн граюць на афіцыйных цырымоніях, такіх, як цырымонія ўзняцця сцяга. На працягу многіх гадоў яго гралі перад пачаткам фільмаў. Аднойчы песня была выкарыстана для выяўлення незаконных мігрантаў з Фуцзяню, якія не змаглі спяваць гімн. Цяпер гэтая мера ўжо не эфектыўная, бо мігранты вучаць гімн да ўезду ў краіну. Першапачаткова гэта быў гімн партыі Гаміньдан і быў напісаны ў кантынентальным Кітаі, таму прыхільнікі незалежнасці Тайваня выступалі супраць выкарыстання песні як нацыянальнага гімна. Фраза «наша партыя» (吾党) першапачаткова мела на ўвазе Гаміньдан, што было непрымальным для нацыянальнага гімна. Таму паняцце «党» было заменена на «мы» — такі сэнс і закладалі ў слова задоўга да з’яўлення палітычных партый, азначаючы групу людзей, звязаных ідэалогіяй і агульнай выгадай. Дэмакратычная прагрэсіўная партыя прыняла гэты гімн, але рабіла на ім тайваньскі акцэнт, запрашаючы хор тайваньскіх абарыгенаў, або выконваючы яго на тайваньскай або хака. У 2006 годзе прэзідэнт Чэнь Шуйбянь заявіў, што цалкам падтрымлівае нацыянальны гімн Кітайскай Рэспублікі. Ён сказаў, што грамадзяне краіны павінны навучыцца гучна і годна спяваць нацыянальны гімн. Ён таксама падкрэсліў, што прыклад павінны даваць чыноўнікі. Многія паплечнікі Чэнь Шуйбяняпа па партыі аднак засталіся халоднымі да яго заклікаў спяваць, па сутнасці, гімн чужой партыі, лічачы, што «Тайвань зялёны» значна лепей пасаваў бы як гімн для Тайваня. Песня забаронена ў кантынентальным Кітаі, і, хоць афіцыйна не забаронена ў Ганконгу, яе публічнае выкананне не вітаецца. На інаўгурацыі Чэня Шуйбяня ў 2000 годзе нацыянальны гімн быў выкананы папулярнай тайваньскай спявачкай A-mei, праз што ў кантынентальным Кітаі на некалькі месяцаў былі забаронены яе гастролі. На міжнародных мерапрыемствах, такіх як Алімпійскія гульні, Тайвань не мае права ўжываць сваю афіцыйную назву «Кітайская Рэспубліка», і ўжывае назву «Кітайскі Тайбэй». Замест Гімна Кітайскай Рэспублікі граюць «Песню нацыянальнага сцяга». Прычына гэтага — ціск Кітайскай Народнай Рэспублікі праз спрэчны палітычны статус Тайваня.