cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Усерасійская дзяржаўная тэлевізійная і радыёвяшчальная кампанія
Гісторыя
16 верасня 1991 года УДТРК перайшлі ў поўным аб’ёме 2-і тэлеканал і 1-ы радыёканал. 18 снежня 1991 года УДТРК і Дзяржтэлерадыё СССР перайшлі ў падпарадкаванне аднаго органа — Міністэрства друку і інфармацыі Расіі (створана шляхам аб’яднання Міністэрства друку і інфармацыі СССР і Міністэрства друку і масавай інфармацыі РСФСР). 6 ліпеня 1992 года на чацвёртым тэлеканале (вяшчанне якога ахоплівала тады толькі Маскву і Маскоўскую вобласць) пачынае вяшчанне тэлеканал «Расійскія ўніверсітэты», які вяшчае разам з 4-ым каналам Астанкіна да 16 студзеня 1994 года, а з 17 студзеня 1994 года з каналам НТВ, а ў складзе УДТРК была створана Дзяржаўная тэлекампанія «Расійскія ўніверсітэты». У чэрвені 1994 года, сумесна з мэрыяй Санкт-Пецярбурга, Радыётэлевізійным перадаючым цэнтрам і англійскай кампаніяй Independent NetworkTelevision Holding Ltd (INTH), запушчаны рэгіянальны тэлеканал «ТБ-3».
У лютым 1996 года ўказам Барыса Ельцына Алег Папцоў быў зняты з пасады Старшыні УДТРК, нягледзячы на ​​пратэсты творчага калектыву. Ельцын, лаючыся на Папцова, заявіў, што ў навінах «пораць чарнуху». Новым старшынёй УДТРК быў прызначаны прэзідэнт Маскоўскай незалежнай вяшчальнай карпарацыі (МНВК «ТБ-6 Масква») Эдуард Сагалаеў.
11 лістапада 1996 года канал «Расійскія ўніверсітэты» спыніў вяшчанне, а яго эфірны час перайшоў НТВ. З’явіліся першыя спадарожнікавыя тэлеканалы сеткі «РТР-тэлесетка», якія вяшчалі са спадарожніка Intelsat 904: «Метэор-спорт» (у поўным аб’ёме трансляваў Летнія алімпійскія гульні 1996 года) і «Метэор-кіно». На думку часопіса «Огонёк», гэта была дастойная канкурэнцыя спадарожнікаваму аператару «НТВ-Плюс», які ўваходзіў тады ў холдынг Уладзіміра Гусінскага «Медыя-Мост». Да канца 1997 года планавалася запусціць у гэтай сетцы яшчэ 12 спадарожнікавых тэлеканалаў і мадэрнізаваць кабельныя сеткі, але ў сярэдзіне 1997 года праект быў згорнуты.
3 лютага 1997 года некалькі вышэйшых менеджараў УДТРК апублікавалі ў «Новай газеце» адкрыты ліст «ТВ-крама: прадаем праграму на заўтра», у якім распавялі пра фінансавую, творчую і кадравую дэградацыю тэлекампаніі, а таксама абвінавацілі Эдуарда Сагалаева ў тым, што ён ператварае кампанію ў крыніцу асабістага ўзбагачэння. 7 лютага 1997 Сагалаеў падаў заяву аб звальненні па ўласным жаданні. 10 лютага Барыс Ельцын прызначыў старшынёй УДТРК Мікалая Сванідзэ, аднак выкладзеныя ў лісце факты былі прызнаныя Судовай палатай па інфармацыйных спрэчках пры Прэзідэнце Расійскай Федэрацыі няпэўнымі.
1 лістапада 1997 года пачаў вяшчанне асветніцкі тэлеканал «Культура». Ён выйшаў у эфір на пятым метровым канале замест ДТРК «Пецярбург — Пяты канал», вяшчанне якой было абмежавана Санкт-Пецярбургам і Ленінградскай вобласцю.
8 мая 1998 года ўказам прэзідэнта Расіі «Аб удасканаленні працы дзяржаўных электронных сродкаў масавай інфармацыі» быў створаны «Адзіны вытворча-тэхналагічны комплекс дзяржаўных электронных сродкаў масавай інфармацыі УДТРК». На падставе гэтага ўказа ў склад Усерасійскай дзяржаўнай тэлерадыёкампаніі ўвайшлі Радыёстанцыя «Арфей», агульнарасійская радыёкампанія «Маяк», Расійская дзяржаўная радыёвяшчальная кампанія «Голас Расіі», «Расійскі дзяржаўны музычны цэнтр тэлебачання і радыёвяшчання», Дзяржаўны сімфанічны аркестр тэлебачання і радыёвяшчання, «Савтэлеэкспарт» і «Саюзтэлефільм», усе рэгіянальныя ДТРК пераўтвараюцца ў даччыныя кампаніі. «Старая» УДТРК была падзелена на Дзяржаўную тэлекампанію «Тэлеканал „Расія“», Дзяржаўную радыёвяшчальную кампанію «Радыё Расіі» і Дзяржаўную тэлекампанію «Тэлеканал „Культура“». Пастановай Урада Расійскай Федэрацыі ад 26 лютага 2004 года № 111 «Аб Усерасійскай дзяржаўнай тэлевізійнай і радыёвяшчальнай кампаніі» ўсе рэгіянальныя даччыныя ДТРК ператвораныя ў філіялы. УДТРК ператвараецца ў адзін з найбуйнейшых медыяхолдынгаў ў свеце.
21 мая 1998 года Мікалай Сванідзэ вызвалены з пасады старшыні УДТРК «у сувязі з пераходам на іншую працу». Сванідзэ патлумачыў адстаўку жаданнем працаваць журналістам, а не адміністратарам. Па версіі СМІ, прычынай адстаўкі сталі рознагалоссі з дзеючым на той момант старшынёй Урада Расіі Сяргеем Кірыенка. Кіраўніком дзяржаўнага медыяхолдынга быў прызначаны Міхаіл Швыдкой.
31 студзеня 2000 года в. а. прэзідэнта Расіі Уладзімір Пуцін падпісаў указ аб вызваленні Міхаіла Швыдкога ад пасады «у сувязі з пераходам на іншую працу».
8 лютага 2000 года Швыдкой быў прызначаны міністрам культуры Расійскай Федэрацыі, а кіраўніком медыяхолдынга стаў Алег Дабрадзееў. На думку некаторых СМІ, гэта прызначэнне было «звязана з маючай адбыцца перадвыбарнай кампаніяй».
13 жніўня 2001 года «Галоўны цэнтр тэлебачання і радыёвяшчання» (ГЦТР) і «Галоўны цэнтр кіравання сеткамі радыёвяшчання і магістральнай радыёсувязі» (ГЦКРС) былі выведзеныя з УДТРК, аб’яднаны ў ФДУП «Расійская тэлевізійная і радыёвяшчальная сетка» (РТРС) і пераведзены ў падпарадкаванне «Міністэрства друку і тэлекамунікацый».
23 сакавіка 2002 года «Расійскі дзяржаўны музычны цэнтр тэлебачання і радыёвяшчання» і «Дзяржаўны сімфанічны аркестр тэлебачання і радыё» былі выведзеныя з УДТРК і пераведзеныя ў непасрэднае падпарадкаванне «Міністэрства друку і тэлекамунікацый».
1 ліпеня 2002 года пачаў вяшчанне канал «РТР-Планета», першы ў Расіі дзяржаўны канал, які ажыццяўляе тэлевізійнае замежнае тэлевяшчанне.
12 чэрвеня 2003 года распачаў вяшчанне тэлеканал «Спорт», з 22 чэрвеня таго ж года ён стаў выходзіць на шостай метровай частаце замест канала ТВС.
1 лістапада 2004 года пачаў вяшчанне радыёканал «Культура». 1 ліпеня 2005 года пачаў вяшчанне міжнародны спартыўны тэлеканал «Планета Спорт».
1 ліпеня 2006 года пачаў вяшчанне тэлеканал «Весці».
1 верасня 2007 года на платформе «НТВ-Плюс» пачаў рэгулярнае вяшчанне тэлеканал «Бібігон». Таксама ён існаваў як блок у сетках вяшчання тэлеканалаў «Расія», «Спорт» і «Культура». Яго блокі на іншых тэлеканалах УДТРК працягвалі вяшчаць да канца 2009 — пачатку 2010 гадоў, акрамя блока на тэлеканале «Культура». Блок на канале «Культура» праіснаваў аж да закрыцця «Бібігона» 27 снежня 2010 года. 5 лютага 2008 года ў Маскве і Санкт-Пецярбургу пачаў вяшчанне радыёканал «Весці ФМ».
14 красавіка 2009 года закрыты міжнародны спартыўны тэлеканал «Планета Спорт».
1 лістапада 2009 года пачаў вяшчанне тэлеканал «Мая планета» — першы спадарожнікавы тэлеканал пакета «Лічбавае тэлебачанне УДТРК».
26 лістапада 2009 года пачаў вяшчанне тэлеканал «Краіна». 1 студзеня 2010 года пасля навагодняга звароту прэзідэнта РФ чатыры тэлеканалы УДТРК вырашылі перайменаваць: «Расія» — у «Расія-1», «Спорт» — у «Расія-2», «Весці» — у «Расія-24», «Культура» — у «Расія-К». З 11 лютага па 13 ліпеня 2010 г. (з перапынкам) вёў вяшчанне першы расійскі эфірны тэлеканал высокай выразнасці «Спорт 2 (тэлеканал)» (сумесна з ААТ «Першы канал»), які транслявалі ў поўным аб’ёме Зімовую Алімпіяду ў Ванкуверы і чэмпіянат свету па футболе ў ПАР.
10 жніўня 2010 года запушчаны ў тэставым рэжыме платны HD-тэлеканал «Спорт 1», які з 14 жніўня 2010 года пачаў трансляваць усе матчы футбольнай прэм’ер-лігі Англіі.
16 снежня 2010 года стала вядома аб адкрыцці УДТРК новага тэлеканала аб навуцы. 27 снежня 2010 года пачаў вяшчанне тэлеканал «Карусель» (сумесна з ЗАТ «Першы канал. Сусветная сетка»), які замяніў тэлеканалы «Теленяня» і «Бібігон».
19 лютага 2011 года пачаў тэставае вяшчанне тэлеканал «Навука 2.0». 2 красавіка 2011 года тэлеканал «Навука 2.0» пачаў рэгулярнае вяшчанне. 4 красавіка 2011 года пачаў вяшчанне тэлеканал «Спорт 2». 2 снежня 2011 года пачаў вяшчанне тэлеканал «Байцоўскі клуб». 1 сакавіка 2012 года пачаў вяшчанне тэлеканал «Рускі раман». 13 жніўня 2012 года тэлеканал «Спорт 2» перайменаваны ў агульнарасійскі канал «Спорт».
13 верасня 2012 года тэлеканал «Расія-HD» быў афіцыйна зарэгістраваны ў Раскамнаглядзе, як СМІ.
1 кастрычніка 2012 года пачаў вяшчанне тэлеканал расійскіх бэстсэлерных серыялаў «Рускі бэстсэлер».
9 мая 2013 года а 15:00МСК пачаў вяшчанне дакументальны тэлеканал пра расійскую гісторыю «Гісторыя», які таксама ўвайшоў у пакет тэлеканалаў «Лічбавае тэлебачанне УДТРК».
4 красавіка 2014 года пачаў афіцыйнае вяшчанне тэлеканал расійскіх дэтэктыўных тэлефільмаў і серыялаў «Рускі дэтэктыў». 15 красавіка 2014 года пачаў афіцыйнае вяшчанне міжнародны пазнавальна-забаўляльны канал «IQ HD».
1 чэрвеня 2014 года пачаў афіцыйнае вяшчанне дзіцячы тэлеканал «Мульт», арыентаваны на дзяцей ад 1,5 да 6 гадоў.
1 ліпеня 2014 года завершана перадача ФДУП УДТРК функцый і маёмасці Дзяржаўнага фонду тэле- і радыёпраграм (Дзяржтэлерадыёфонду), прадугледжаная Указам Прэзідэнта РФ ад 9 снежня 2013 г. № 894 «Аб некаторых мерах па павышэнню эфектыўнасці дзейнасці дзяржаўных сродкаў масавай інфармацыі». Дзяржтэлерадыёфонд стаў філіялам холдынгу.
1 лістапада 2014 года пачаў вяшчанне міжнародны тэлеканал расійскіх шматсерыйных тэлефільмаў і серыялаў «Бэстсэлер». 30 студзеня 2015 года завершана праведзеная 24 снежня 2014 года здзелка па інтэграцыі рэсурсаў кампаній «Лічбавае тэлебачанне» (уласнік — УДТРК) і «НКС Медыя» (уласнік — «Ростэлекам»), якія вырабляюць пакеты неэфірных тэлеканалаў. Па яе выніках тэлеканалы «НКС Медыя» перайшлі ва ўпраўленне УДТРК. У рамках праекта інтэграцыі 1 лютага 2015 года праведзены рэбрендынг тэлеканалаў «Маці і дзіця» (ў «Мама») і «24 Тэхна» (ў «Тэхна 24»).
1 ліпеня 2017 года спыніў вяшчанне тэлеканал дакументальнага кіно «24 Док», а на яго частотах запушчаны пазнавальны тэлеканал «Доктар».
Гістарычная школа
Гістарычная школа у фалькларыстыцы — адзін з пашыраных кірункаў рускай фалькларыстыкі канца XIX — пачатку XX стст. Яе тэарэтычныя асновы сфармуляваны У. Ф. Мілерам у «Нарысах рускай народнай славеснасці» (Том 1, 1897 г.), развіты і дапоўнены ў працах, , Б. М. Сакалова. У адрозненне ад міфалагічнай школы і міграцыйнай тэорыі (тэорыя запазычвання, або вандроўных сюжэтаў) прадстаўнікі гістарычнай школы імкнуліся растлумачыць фальклор, апіраючыся на гісторыю, пазнаць побыт народа, суаднесці факты, падзе, імёны народнай паэзіі з рэальнымі, з тымі, што мелі месца ў мінулым. У рэканструкцыі эпічных цыклаў яны ішлі ад твораў позняга паходжання да больш ранніх, старажытных. У былінах і гістарычных песнях прыхільнікі гістарычнай школы бачылі фрагменты своеасаблівага вуснага летапісу, несупадзенні гістарычных падзей і зместу твораў тлумачылі скажэннямі тэксту вусным пераказам у выніку бытавання ў сялянскім асяроддзі. Вялікае значэнне ў фальклоры, але ў некаторых выпадках перабольшвалі, абсалютызавалі яго. Недаацэньвалі ролю народных мас у стварэнні духоўных каштоўнасцей, прыпісвалі паходжанне былін выключна княжацка-дружыннаму асяроддзю. Пры многіх метадалагічных недахопах гістарычнай школы зрабіла прыкметны ўклад у навуку пра фальклор, стварыла гістарычную геаграфію рускага эпасу, сабрала і абагульніла значны матэрыял. Школа карысталася міжнародным аўтарэтэтам і зрабіла ўплыў на вучоных шэрагу краін. Як кірунак гістарычная школа распалася ў сярэдзіне 1920-х гадоў. Асобныя яе прадстаўнікі ў 20 — 30-я гг. ўнеслі ў яе метад сацыяльны пачатак. Аб'ектыўная ацэнка дзейнасці гістарычнай школы зроблена ў 1960-я г. У зборніках і даследаваннях, выдадзеных прадстаўнікамі гістарычнай школы (М. Я. Анучкоў, А. В. Маркаў,, М. С. Ціхаміраў, У. Ф. Мілер, браты Б. М. і Ю. М. Сакаловы) ёсць блізкія да беларускіх варыянты і паралелі эпічных твораў, пераважна казкі і гістарычныя песні, якія ў розны час былі запісаны на Беларусі (пазней сабраны ў кнізе «Беларускі эпас» (1959).
У беларускай фалькларыстыцы гістарычны падыход да вуснапаэтычнай творчасці абазначыўся ў працы І. Я. Храпавіцкага «Погляд на паэзію беларускага народа» (1845 г.). Ідэі гістарычнай школы падзялілі М.Янчук і Я.Карскі.
Dysauxes famula
Dysauxes famula — від матылёў з сямейства.
Распаўсюджанне
Від распаўсюджаны ў Паўднёвай і Цэнтральнай Еўропе, Малой Азіі, на Блізкім Усходзе , Каўказе, у Іране, Сярэдняй Азіі ды на Далёкім Усходзе.
Святы Украіны
Спіс
Калі святочны дзень прыпадае на выхадны (напрыклад, суботу ці нядзелю), наступны працоўны дзень (напрыклад, панядзелак) таксама ператвараецца ў афіцыйны выхадны.
Да пераходу Праваслаўнай Царквы Украіны і Украінскай Грэка-Каталіцкай Царквы на перагледжаны юліянскі каляндар у верасьні 2023 году ўсе рэлігійныя сьвяты адзначаліся паводле юліянскага календара, з таго часу Каляды афіцыйна сьвяткуюцца 25 снежня.
У 2017—2022 гадах Каляды ва Украіне адзначаліся ў 2 дні — 7 студзеня (дата свята паводле юліянскага календара) і 25 снежня (дата свята паводле грыгарыянскага і перагледжанага юліянскага календара). З 2023 года Каляды ва Украіне афіцыйна святкуюць толькі 25 снежня.
Дні памяці ўкраінскіх перамог падчас расійскага ўварвання ва Украіну ў 2022 годзе
Пачынаючы з 2023 года Днямі памяці і пашаны ў сувязі з перамогамі Украіны падчас цяперашняга (з 2022) расійскага ўварвання адзначаюць наступныя дні:
Аэрапорт Франкфурт-на-Майне
Міжнародны аэрапорт Франкфурт-на-Майне, таксама Рэйн-Майнскі Аэрапорт (Rhein-Main-Flughafen, ІКАО: EDDF, ІАТА: FRA) — найбуйнейшы аэрапорт Германіі. Па колькасці пасажыраў (у 2006 годзе 52.810.683 чалавек) ён займае трэцяе месца ў Еўропе, пасля лонданскага Хітроў (67.530.197 пасажыраў у 2006 годзе) і парыжскага Шарль-дэ-Голь (56.849.567 пасажыраў у 2006 годзе). Па грузаперавозках займае другое месца ў Еўропе, саступаючы зноў жа парыжскаму Шарль-дэ-Голю. Аэрапорт Франкфурта-на-Майне быў адным з першых аэрапортаў, дзе пачалі ўжываць аўтаматычную сістэму сартавання багажу. Аэрапорт мае 4 узлётна-пасадачныя паласы. У адной (07L/25R) пакрыццё асфальтавае, у астатніх - бетоннае. Тры паласы - 07L/25R, 07C/25C, 18 - даўжынёй 4000 метраў, 07R/25L - даўжынёй 2800 метраў. Паласа 07R/25L выкарыстоўваецца толькі для пасадак. Паласа 18 выкарыстоўваецца толькі для узлётаў на поўдзень, таму значэнне "36" для паказальніка напрамку пасадкі, супрацьлеглага "18", у яе пазначэнне адсутнічае. Найбліжэйшы аэрапорт - Мангейм-Сіці. Аэрапорт мае два вялікія тэрміналы і адзін маленькі для VIP. Усяго пяць залаў. Ад першага тэрмінала да другога можна дабрацца па манарэйкавай трасе ўнутры будынка 'Skyline', альбо на бясплатным аўтобусе-шатле, адыходзяць кожныя 10 хвілін з паркоўкі. Аэрапорт знаходзіцца ў непасрэднай блізкасці ад аўтабанаў A3 і A5. Да цэнтра Франкфурта можна дабрацца на таксі прыблізна за 50 еўра. Чыгунка (Вакзал Франкфурт-на-Майне, Аэрапорт): кожныя 15 хвілін ад першага тэрмінала адпраўляецца электрацягнік (S-Bahn 8 і 9) да галоўнага гарадскога вакзала, час у дарозе - 12 хвілін. На станцыю таксама заходзяць некаторыя хуткасныя цягнікі, а таксама звычайныя цягнікі. Да горада таксама можна дабрацца на аўтобусе.
Аўдзепа
Аўдзепа (Авдепо) — вёска ў Шумяцкім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Рускоўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Аўдзепа абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з жніўня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Бусловіч
Бусловіч — прозвішча.
Ажэгі (Шумяцкі раён)
Ажэгі (Ожеги) — вёска ў Шумяцкім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Снегіроўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Ажэгі абвяшчаліся часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яны ўвайшлі ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з жніўня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Саюз моладзі Беларусі
Саюз моладзі Беларусі, Беларускі саюз моладзі — беларуская добраахвотная маладзёжная арганізацыя. Створаны ў снежні 1991 г. на XXX з’ездзе ЛКСМБ у выніку перайменавання яго ў «Саюз моладзі Беларусі».
Задачы
Асноўнай задачай Беларускага саюза моладзі было вырашэнне сацыяльных праблем, абарона жыццёвых інтарэсаў маладых людзей.
Дзейнасць
У лютым 1995 г. на XXXII з’ездзе Саюза моладзі Беларусі перайменаваны ў «Беларускі саюз моладзі», а ў маі 1999 г. на XXXIV з’ездзе — у грамадскае аб’яднанне «Беларускі саюз моладзі». Аб’ядноўвала юнакоў і дзяўчат ва ўзросце 14—30 гадоў. На 1 студзеня 1999 г. дзейнічалі ЦК, 6 абкамаў, 53 райкамы, 21 гаркам, якія аб’ядноўвалі 21 950 членаў СМБ.
У 2002 г. на базе Беларускага саюза моладзі і Беларускага патрыятычнага саюза моладзі быў створаны Беларускі рэспубліканскі саюз моладзі (БРСМ).
Жытняя баба
Персанаж згадваецца толькі ў П. Шпілеўскага. Ніякіх іншых звестак аб яго існаванні няма. М.С. Кацар на базе неправеранай крыніцы сцвярджае, што, паводле беларускай міфалогіі, у пачатку часоў Зямля і Сонца быццам пабраліся шлюбам, у іх нарадзіліся дзеці - бог Ярыла і багіня Жытняя Баба. Ад шлюбу апошніх нарадзіліся бажкі Жыцень, Рай, Спарыш і Багач, якія мелі розныя функцыі, звязаныя з ураджаем. Іншыя фалькларысты не знайшлі ніякіх слядоў існавання падобных вераванняў на тэрыторыі Беларусі.
Лібія
Лі́бія (, Либия) — вёска ў Пружанскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Шаняўскага сельсавета.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Гарадзечненскага сельсавета.
Зара (газета)
«Зара» — раённая газета Бешанковіцкага раёна Віцебскай вобласці. Заснавальнікі: Бешанковіцкі раённы выканаўчы камітэт і Бешанковіцкі раённы Савет дэпутатаў.
Гісторыя
16 ліпеня 1932 года на пасяджэнні райкама КП(б)Б было разгледжана пытанне аб арганізацыі раённай друкаванай газеты. Так, 29 ліпеня 1932 года рэдактарам газеты «Сталінец» быў зацверджаны Я. Шылянкоў, яго намеснікам — С. Яловік. Былі падабраны адпаведныя кадры супрацоўнікаў рэдакцыі і друкарні з ліку актывістаў селькораўскага руху.
12 жніўня 1932 года быў выпушчаны першы нумар раённай газеты «Сталінец».
З 25 мая 1943 года выпуск газеты быў адноўлены пры Лепельскім падпольным райкаме КП(б)Б. Пад назвай «Сталінец» Бешанковіцкая раённая газета выдавалася да 1956 года. У 1956 — пачатку 1957 гадоў газета называлася «За Радзіму». З лютага 1957 года раённая газета стала называцца «Зара».
Xanthoria elegans
Xanthoria elegans — лішайнік сямейства, від роду.
Апісанне
Слаявіна прыціснутая да субстрату, больш ці менш разеткападобная, да 5 см у дыяметры, рэдка больш, светла-аранжавая да цёмна-чырванавата-аранжавага, голая, без налёту, знізу светлая, прымацоўваецца ніжняй паверхняй, з выяўленай паражнінай ў сярэдзіне. Лопасці вузкія, да 1 мм шырынёй, даволі аддаленыя адна ад адной, выпуклыя да моцна ўздутых, вілкава або няправільна разгалінаваныя. Апатэцыі размешчаны ў цэнтральнай частцы слаявіны, звычайна шматлікія, да 22 мм у дыяметры, з месцамі, пры аснове звужаныя, часта сціснутыя, прыўзнятыя, плоскія з пастаянным суцэльным краем. Парафізы больш-менш разгалінаваныя, членістыя. Сумка з 8 спорамі аднолькавых памераў. Споры 9(11)-16 × (5,5)6-8(8,5) мкм, эліпсоідныя або яйцападобныя.
Фотабіёнт — зялёная водарасць з роду.
Хімічны склад
Характарызуецца хемасіндромам A, г. зн. пераважае парыецін, прысутнічаць целасхісцін, фалацынал, парыецінавая кіслата і эмадзін.
Асяроддзе пражывання і распаўсюджанне
На розных камянях, але галоўным чынам на сілікатных горных пародах ў гарах і ў палярных шыротах, рэдка на раўніне; шырока распаўсюджаны від, звычайны ў арктычных і антарктычных рэгіёнах, а таксама ў альпійскім поясе.
Від распаўсюджаны ў Еўропе, Азіі, Афрыцы, Канарскіх астравах, Паўночнай, Цэнтральнай і Паўднёвай Амерыцы, Аўстраліі, Новай Зеландыі, Грэнландыі, Антарктыцы.
У Расіі сустракаецца паўсюдна.
Бальшая Буда
Бальшая Буда (Больша́я Бу́да) — вёска ў Шумяцкім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Рускоўскага сельскага паселішча.
Xanthoria elegans
Ахоўны статус
Від занесены ў Чырвоную кнігу Самарскай вобласці.
Бальшая Буда
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Бальшая Буда абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з жніўня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Xanthoria elegans
Лішайнік і космас
У 2008 годзе праводзіўся эксперымент на МКС, у рамках якога кантэйнер з рознымі мікраарганізмамі на працягу 18 месяцаў знаходзіўся ў адкрытым космасе, у беспаветранай прасторы і падвяргаўся ўздзеянню ультрафіялету і рэнтгенаўскага выпраменьвання Сонца. Xanthoria elegans перажыла эксперымент лепш за ўсіх: «У космасе яна запала ў спячку, чакаючы больш спрыяльных умоў, а, вярнуўшыся на Зямлю, зноў стала расці. Ва ўмовах вакууму вада ў ёй адразу ж выпарылася, яе не забіў смяротны ўльтрафіялет Сонца, і нават рэнтгенаўскае і гама-выпраменьванне касмічных прамянёў, якія разбураюць ДНК і ўносяць у яго мноства мутацый, не прынеслі ёй бачнай шкоды».
Фільмаграфія Альфонса Куарона
Альфонса Куарон (нар. 1961) — мексіканскі кінарэжысёр, сцэнарыст, прадзюсар і мантажор.
Ураўненне Дрэйка
Ураўненне Дрэйка (Формула Дрэйка ) - формула, прызначаная для вызначэння колькасці пазаземных цывілізацый у Галактыке, з якімі ў чалавецтва ёсць магчымасць уступіць у кантакт. Сфармулявана Фрэнкам Дональдам Дрэйкам (прафесарам астраноміі і астрафізікі) каліфарнійскага ўніверсітэта Santa Cruz у 1960 годзе.
Выглядае формула наступным чынам:
, дзе:
Альтэрнатыўная формула выглядае наступным чынам (пры спрашчэнні эквівалента папярэдняй): , дзе:
Ураўненне Дрэйка паслужыла падставай для выдзялення міліёнаў долараў на праграму пошука пазаземных цывілізацый, нягледзячы на тое, што пры сучасным узроўні развіцця навукі можна больш-менш дакладна вызначыць толькі два каэфіцыенты: ~R і, менш дакладна, ~f_p, а апошнія, відавочна, нельга вызначыць увогуле, без збору звестак аб іншых цывілізацыях.
Гісторыя
Дрэйк сфармуляваў ураўненне ў 1960 годзе падчас падрыхтоўкі да тэлеканферэнцыі ў Грын-Бэнк. Гэтая канферэнцыя адзначыла праграму SETI як навуковае даследаванне. На канферэнцыі сабраліся вядучыя астраномы, фізікі, біёлагі, сацыёлагі і прамыслоўцы, каб абмеркаваць магчымасць выяўлення разумнага жыцця на іншых планетах.
Ураўненне таксама часта называюць ураўненнем Green Bank, паколькі менавіта там яно ўпершыню было агучана. Калі Дрэйк выступаў з гэтай формулай, ён не дапускаў, што яна паслужыць аргументам прыхільнкаў SETI, забяспечыўшы ім фінансаванне на дзесяцігоддзі наперад. Ён прапанаваў пры дапамозе гэтай формулы адысці ад празмерна шырокага пытання разумнага жыцця і засяродзіцца на асобных аспектах праблемы, пры гэтым пераходзячы ад хаатычнага абмеркавання да арганізаванай дыскусіі па асобным пытанням. Карл Саган, вядомы прыхільнік SETI, так часта выкарыстоўваў і цытаваў гэтае ўраўненне, што яго сталі называць «ураўненнем Сагана».
Ураўненне Дрэйка цесна звязана з парадоксам Фермі. Ураўненне Дрэйка дазваляе ацаніць колькасць разумных цывілізацый вельмі высока, пры адсутнасці строгіх сведчанняў іх існавання. У спалучэнні з парадоксам Фермі гэта дазваляе меркаваць, што высокаразвітыя цывілізацыі, верагодна, знішчаюць сабе самі. Гэты аргумент часта выкарыстоўваецца для ўказання на небяспечнасць вытворчасці і назапашвання зброі масавага знішчэння. Крытыка эксперыментаў на вялікім адронным калайдэры, з кропкі гледжання асобных экзатычных неагульнапрызнаных тэорый здольнага прывесці да загадзя складанапрадказуемым вынікам (з’яўленне мікраскапічных чорныях дзірак, страпелек і г. д. здольных знішчыць Зямлю і чалавецтва), была заснавана на падобных аргументах, што прычыніла навукоўцам вялікую колькасць праблем. Падобны аргумент - Вялікі фільтр, які сцвяржае, што адсутнасць назіраемых цывілізацый пры ўмове вялізнай колькасці назіраемых зорак тлумачыцца тым, што існуе нейкі фільтр, які перашкаджае кантактам.
Такім чынам, асноўнае значэнне ўраўнання - звядзенне вялікага пытання аб колькасці разумных цывілізацый да сямі меншым праблем.
Гістарычныя ацэнкі параметраў
Ураўненне Дрэйка дае N = 10 * 0,5 * 2 * 1 * 0,01 * 0,01 * 10 000 = 10.
Вялічыня R вызначаецца з астранамічных назіранняў і з’яўляецца найменш абмяркоўваемай вялічынёй; fp менш вызначаная, але таксама не выклікае значных дыскусій. Надзейнасць ne была даволі высокай, але пасля адкрыцця шматлікіх газавых гігантаў на арбітах малога радыуса, непрыдатных для жыцця, узніклі сумненні. Акрамя таго, шматлікія зоркі ў нашай галактыцы - чырвоныя карлікі, які выпраменьваюць жосткае рэнтгенаўскае выпраменьванне, здольнае, паводле вынікаў мадэлявання, нават разбурыць атмасферу. Таксама не даследавана магчымасць існавання жыцця на спадарожніках планет-гігантаў, накшталт юпітэрыянскай Еўропы ці сатурніянскага Тытана.
Геалагічныя сведчанні дазваляюць меркаваць, што fl можа быць вельмі вялікім: жыццё на Зямлі ўзнікла прыблізна тады ж, калі сфарміраваліся падыходзячыя для гэтага ўмовы. Але гэтыя сведчанні заснаваныя на матэрыяле толькі адной планеты і падвержаны антропнаму прынцыпу. Таксама адзначаецца, што жыццё на Зямлі ўзнікла з адной крыніцы (апошні ўніверсальны агульны продак), што павялічвае элемент выпадковасці.
Ключавым фактарам, які вызначае fl, можа стаць выяўленне жыцця на Марсе, іншай планеце ці спадарожніку. Выяўленне на Марсе жыцця, якое развівалася незалежна ад зямной, можа значна падняць ацэнкі fl. Тым не менш, гэта не здымае праблему малой выбаркі ці залежнасці вынікаў.
fi i fc i L, як і fl, заснаваны выключна на меркаваннях. Ацэнкі fi сфарміраваны пад уплывам адкрыцця месцазнаходжання Сонечнай сістэмы ў Галактыцы, спрыяльнага з кропкі гледжання аддаленнасці ад месцаў частых ўспышак Новых. Таксама разглядаецца ўплыў масіўнага спадарожніка на стабілізацыю абарачэння Зямлі. Кембрыйскі выбух таксама дазваляе меркаваць, што развіццё жыцця залежыць ад нейкіх спецыфічных умоў, якія ўзнікаюць рэдка. Шэраг тэорый сцвяржае, што жыццё вельмі кволае і разнастайныя катаклізмы з вялікай верагоднасцю могуць цалкам знішчыць яе. Адным з верагодных вынікаў пошукаў жыцця на Марсе таксама называюць адкрыццё ўзнікшага, але загінуўшага жыцця.
У залежнасці ад зробленых дапушчэнняў N часта атрымліваецца большай за 1. Менавіта такія ацэнкі і паслужылі матывацыяй для руха SETI.
Асобныя вынікі для розных меркаванняў:
Але, песімістычныя ацэнкі сцвяржаюць, што жыццё рэдка развіваецца да разумнага, а развітыя цывілізацыі доўга не жывуць:
Аптымістычныя адзнакі сцвяржаюць, што 10% цывілізацый могуць і жадаюць усталяваць кантакт і пры гэтым існуюць да 100 000 гадоў:
Сучасныя ацэнкі
У гэтай секцыі прыводзяцца найбольш дакладныя на бягучы момант значэнні параметраў.
Фердынанд Раймунд
Фердынанд Раймунд (Ferdinand Raimund, сапраўднае імя Фердынанд Якаб Райман (Ferdinand Jakob Raimann;,  — , Потэнштайн) — аўстрыйскі акцёр, тэатральны рэжысёр і драматург.
Ураўненне Дрэйка
Сучасныя ацэнкі
R = хуткасць узнікнення зорак
fp = доля зорак з планетарнымі сістэмамі
Фердынанд Раймунд
Біяграфія
Фердынанд Раймунд — сын багемскага токара. Пасля смерці бацькі ў 1804 годзе праходзіў навучанне ў прыдворнай кандытарскай (сучасны Дэмель) і там завёў першыя знаёмствы ў тэатральных колах, а затым кінуў працу, каб стаць акцёрам. У 1808 годзе ён далучыўся да трупы вандроўных камедыянтаў і разам з імі гастраляваў па правінцыі. У 1814 годзе Раймунд вярнуўся ў Вену і з поспехам гуляў у Тэатры ў Ёзэфштаце, дзе выканаў ролю Франца Маора ў «Разбойніках» Шылера. У 1817 годзе перайшоў у трупу Леапольдштацкага тэатра, а ў 1828—1830 гадах кіраваў гэтым тэатрам і паспрабаваў сябе ў якасці рэжысёра.
Ураўненне Дрэйка
Сучасныя ацэнкі
ne = Сярэдняя колькасць прыдатных планет ці спадарожнікаў у адной сістэме
Фердынанд Раймунд
Біяграфія
У 1823 годзе адбылася прэм’ера яго першай п’есы «Майстар барометраў на чароўным востраве». Раймунд таксама вядомы дзякуючы п’есам «Дыямент каралеўскага прывіда» (ням.: Der Diamant des Geisterkönigs, 1824), «Дзяўчына з краіны фей, або Селянін-мільянер» (ням.: Das Mädchen aus der Feenwelt oder Der Bauer als Millionä Альпаў, або Чалавеканенавіснік" (ням.: Der Alpenkönig und der Menschenfeind, 1828) і «Раставальнік» (ням.: Der Verschwender, 1834), напісанымі ў традыцыях аўстрыйскага народнага тэатра.
Ураўненне Дрэйка
Сучасныя ацэнкі
fi = Верагоднасць развіцця да з'яўлення розума
Фердынанд Раймунд
Біяграфія
У ноч з 29 на 30 жніўня 1836 гады, пасля ўкусу сабакі, якую ён памылкова палічыў шалёнай, пусціў сабе кулю ў рот, аднак памёр не адразу, а толькі 5 верасня.
Ураўненне Дрэйка
Сучасныя ацэнкі
fc = Доля цывілізацый, якія маюць магчымасць і жаданне ўсталяваць кантакт
L = Чакаемая працягласць жыцця цывілізацыі, напрацягу якой яна робіць спробы ўсталяваць кантакт.
Фердынанд Раймунд
Біяграфія
Быў зяцем драматурга і пісьменніка Іозефа Алоіса Глейха.
Ураўненне Дрэйка
Сучасныя ацэнкі
Такім чынам: Атрымліваем:
Крытыка
Паколькі на сённяшні дзень вядома толькі адна планета, на якой існуе разумнае жыццё, большасць параметраў у ўраўненні Дрэйка вызначаюцца на аснове здагадак. але наяўнасць жыцця на Зямлі робіць гіпотэзу аб існаванні пазаземнага жыцця як мінімум магчымай, калі не верагоднай. У 2003 годзе пісьменнік- фантаст Майкл Крайтан падчас лекцыі ў Калтэхе абвясціў: «Выказваючыся дакладна, ураўненне Дрэйка не мае нічога агульнага з навукай. я прытрымліваюся кропкі гледжання, што навука можа ствараць толькі правяраемыя гіпотэзы. ураўненне Дрэйка не можа быць праверана, і па-гэтаму я не магу аднесці SETI да навукі. SETI падобны да рэлігіі, яго нельга абвергнуць».
Таксама адзначым, што эксперыменты SETI накіраваны не на пошук жыцця ва ўсей галактыцы, а на больш вузкія, нестатыстычныя мэты - напрыклад, «Ці існуе ў межах 50 гадоў ад Сонца цывілізацыя, якая выкарыстоўвае пэўны участак радыёдыяпазона».
Адным з адказаў на крытыку ўраўнення Дрэйка з’яўляецца тое, што нават не даючы дакладных лічбаў, ураўненне, тым не менш, справакавала сур'ёзныя абмеркаванні астрафізікі, біялогіі, геалогіі і дазволіла выдзяліць значныя сумы на развіццё астраномі, сфакусаваў увагу на практычных аспектах пошукаў.
У 2005 Аляксандр Зайцаў у артыкуле «Ураўненне Дрэйка з METI-каэфіцыентам» выказаў здагадку, што для ўсталявання кантакта, акрамя высокага навукова-тэхнічнага ўзроўня, цывілізацыя павінна валодаць і адпаведнымі паводзінамі, ісфармуляваў дадатак да Антропнага прынцыпу ўдзела. Чалавецтва здольна перадаваць радыёсігналы, якія было б магчыма ўлавіць з бліжэйшых зорак, але пры гэтым не робіць рэгулярных мэтанакіраваных спроб перадачы сваіх паведамленняў. А. Л. Зайцаў прапанаваў увесці METI-каэфіцыентб які вызначае долю цывілізацый, якія не толькі дасягнулі адпаведнага тэхналагічнага ўзроўню для перадачы радыёпаведамленняў, але і рэгулярна і мэтанавкіравана пасылаюць сігналы.
Крытыке таксама падвяргаецца ацэнка верагоднасці зараджэння жыцця з кропкі гледжання зямляніна. валюцыя жыцця на іншых планетах магла пайсці ў іншым рэчышчы ўжо на самым раннім этапе (натуральнага адбора хімічных рэакцый) яшчэ да зараджэння ўласна жыцця ў яго класічным вызначэнні. Цяжкасць ацэнкі фактара заключаецца ў тым, што большасці зямлян нават цяжка ўявіць жыццё, якое кардынальна адрозніваецца ад зямной.
Адзначаецца не ўлоічвае змяненне з часам уваходзячых у ўраўненне параметраў. Дынамічныя абагульненні ураўнення прапанаваліся ДЖ. Крейфельдтам, Л. М. Гінідзілісам і А. Д. Пановым. Дынамічныя абагульненні пераходзяць у класічнае ўраўненне Дрэйка пры наступных дапушчэннях:
Гэтыя дапушчэнні дастаткова прыблізныя і могуць істотна паўплываць на вынік ураўнення.
Людовік I Банапарт
Людо́вік (Луі́джы, Луі́) Банапа́рт (Luigi Buonaparte, Louis Bonaparte;, Аяча, Францыя, — , Ліворна, Вялікае герцагства Тасканскае) — адзін з братоў Напалеона I, бацька Напалеона III.
З 5 чэрвеня 1806 па 1 ліпеня 1810 года — кароль васальнага ў адносінах да Французскай імперыі каралеўства Галандыя пад імем Людовіка I (Lodewijk I van Holland). Быў досыць папулярным сярод галандцаў, дапамагаў народу падчас паводак, вучыў нідэрландскую мову, хоць гаварыў з пацешнымі памылкамі (так, свой тытул ён вымаўляў як Konijn van 'Olland — «аландскі трус»). У 1808 годзе заснаваў Каралеўскі інстытут навук, літаратуры і вытанчаных мастацтваў (цяпер Каралеўская Нідэрландская акадэмія навук). У 1810 годзе па распараджэнні брата адрокся ад прастола на карысць малалетняга сына, а яшчэ праз чатыры дні тэрыторыя галандскага каралеўства была анексавана Францыяй.
Наўзамен Людовік атрымаў ад брата тытул графа дэ Сен-Лё (comte de Saint-Leu) і стаў кіраўніком вялікага герцагства Клевэ-Юліх-Берг, главой якога фармальна быў яго сын.
4 студзеня 1802 года ажаніўся з Гартэнзіяй Багарнэ, пасербцы Напалеона (дачкі імператрыцы Жазэфіны ад першага шлюбу). Шлюб быў складзены па загадзе імператара, а самі муж і жонка не адчуваць адзін да аднаго пяшчотных пачуццяў; пасля выгнання з Галандыі яны разыйшліся. У іх нарадзілася тры сыны:
Лакавіца ліловая
Лакавіца ліловая (Laccaria amethystina) — від грыбоў сямейства. Расце ў лясах на вільготнай глебе.
Біялагічнае апісанне
Капялюшык 2-5 см дыяметрам, у маладосці паўшарападобны, пазней становіцца плоскім. Афарбоўка спачатку ліловага колеру, затым, з узростам, выліньвае.
Мякаць светла-фіялетавая, вадзяністая, на смак саладкаватая.
Споравы парашок белы.
Споры шарападобныя, шыпаватыя.
Брозданы
Брозданы (Брозданы) — вёска ў Шумяцкім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Рускоўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Брозданы абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з жніўня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Star Wars: Knights of the Old Republic (відэагульня)
«Star Wars: Knights of the Old Republic» (часта скарочана KOTOR або KotOR ) — ролевая відэагульня, распрацаваная BioWare і выдадзеная LucasArts. Першая частка серыі Star Wars: Knights of the Old Republic была выдадзена для Xbox 16 ліпеня 2003 года і для Microsoft Windows 19 лістапада 2003 года. Ён быў перанесены на Mac OS X, iOS і Android кампаніяй Aspyr, і ў яго можна гуляць на Xbox 360, Xbox One і Xbox Series X і Series S праз зваротную сумяшчальнасць. Версія для Nintendo Switch была выпушчана 11 лістапада 2021 года.
Дзеянне гісторыі адбываецца амаль за 4000 гадоў да ўтварэння Галактычнай Імперыі, дзе Дарт Малак, цёмны лорд сітхаў, выпусціў армаду сітхаў супраць Галактычнай Рэспублікі. Гулец, як джэдай, павінен адправіцца на розныя планеты ў галактыцы, каб перамагчы Малака. Гулец выбірае адзін з трох класаў персанажаў (выведчык, жаунер або нягоднік) і наладжваюць сваіх персанажаў у пачатку гульні, а таксама ўдзельнічаюць у раундавых баях з ворагамі. Узаемадзейнічаючы з іншымі персанажамі і прымаючы сюжэтныя рашэнні, гульцы зарабляюць ачкі Светлага і Цёмнага боку, якія вызначаюць, ці адпавядае іх персанаж светламу ці цёмнаму баку Сілы.
Усходняя Еўропа
Усхо́дняя Еўро́па — рэгіён ва ўсходняй частцы Еўропы. Ёсць некалькі меркаванняў адносна таго, якія дакладна краіны трэба адносіць да Усходняй Еўропы. У савецкім блоку (1945 — канец 1980-х) Усходняй Еўропай лічыліся сацыялістычныя краіны Цэнтральнай Еўропы, савецкія рэспублікі лічыліся складавымі часткамі еўрапейскай часткі СССР.
Гісторыя
На працягу часу гэты тэрмін некалькі разоў мяняў свой сэнс. Да Другой Сусветнай вайны паўночная частка мяжы паміж Усходняй і Цэнтральнай Еўропай праходзіла па рацэ Эльбе, паміж славянамі і германцамі. Да Усходняй Еўропы адносіліся краіны Балканскага паўвострава, а таксама часткі Аўста-Венгрыі і Расійскай імперый (за выключэннем Сібіры, Далёкага Усходу, і Сярэдняй Азіі).
У гады Халоднай вайны да Усходняй Еўропы адносілі ўсе краіны Еўропы, якія ўваходзілі ў блок Варшаўскага дагавора, і Югаславію, якая не ўдзельнічала ў Варшаўскім дагаворы, і Албанію, якая выйшла з яго пазней.
Вызначэнне ААН
Згодна з вызначэннем ААН да Усходняй Еўропы адносяць наступныя краіны:
Каралеўства Галандыя
Каралеўства Галандыя (Koningrijk Holland, Royaume de Hollande) — дзяржава, створаная Першай французскай імперыяй на тэрыторыі былой рэспублікі Злучаных правінцый з 1806 па 1810 год.
У чэрвені 1806 года Каралеўства Галандыя прыйшло на змену Батаўскай рэспубліцы. Гэта пераўтварэнне працягвала распачатую з узнікненнем Імперыі тэндэнцыю пераходу ад марыянеткавых рэспублік, якія арыентуюцца на французскую Дырэкторыю, да манархій, што кіруюцца сваякамі Напалеона I або ім самім праз віцэ-каралёў. На прастол Галандыі Напалеон пасадзіў свайго малодшага брата — Людовіка Банапарта.
У 1810 годзе Напалеон, незадаволены братам, які праводзіў уласную палітыку і імкнуўся адстойваць інтарэсы галандцаў, скасаваў нідэрландскую дзяржаўнасць і абвясціў пра анексію ўсёй Галандыі Францыяй. Падчас узніклага крызісу Людовік Банапарт адрокся ад прастола, і галандскім каралём фармальна некалькі дзён быў яго малалетні сын, Людовік II (1804—1831).
Шорт-трэк на зімовых Алімпійскіх гульнях 2018
Спаборніцтвы па шорт-трэку на зімовых Алімпійскіх гульнях 2018 у Пхёнчхане (Паўднёвая Карэя) прайшлі з 10 па 22 лютага. Было разыграна 8 камплектаў узнагарод.
Каляндар
Мясцовы час (UTC+9).
Уладзімір Фёдаравіч Каласкоў
Уладзімір Фёдаравіч Каласкоў (нар., Пермская вобласць, РСФСР) — расійскі баскетбольны трэнер. Заслужаны трэнер Расіі.
Біяграфія
У 1976 годзе скончыў Сібірскі дзяржаўны ўніверсітэт фізічнай культуры і спорту. У 1983 годзе пераехаў з Цюмені ў Свярдлоўск, дзе пачаў трэнерскую кар’еру ў камандзе «Уралмаш».
У 2013 годзе падпісаў гадавы кантракт з «Мінскам-2006». Каманда з ім стала чэмпіёнам і ўладальнікам кубка Беларусі.
Паддубна (Пружанскі раён)
Падду́бна (, Поддубно) — вёска ў Пружанскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Шаняўскага сельсавета.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Гарадзечненскага сельсавета.
Марыя Харальдсдоцір
У зборы скандынаўскіх саг «Кола зямное» паведамляецца, што кароль Харальд збіраўся выдаць Марыю замуж за свайго паплечніка Ойстэна Орэ, брата сваёй другой жонкі Торы Торбергсдотцір, з якім адправіўся пакараць Англію ў 1066 годзе. Марыя разам з маці і сястрой суправаджала іх частку шляху, але потым жанчыны засталіся іх чакаць на Аркнейскіх астравах. І Харальд, і Ойстэн загінулі ў бітве пры Стамфорд-Брыджы. Па невядомым абставінам, яна «раптам памерла ў той самы дзень і ў той самы час, калі загінуў яе бацька, конунг Харальд».
Яна была першай норвежкай, якая насіла імя Марыя.
Аліса Аляксееўна Антонава
Аліса Аляксееўна Антонава (, Мінск) — беларускі архітэктар.
Біяграфія
Скончыла ў 1961 годзе Беларускі політэхнічны інстытут. Працавала ў Белмясцпрампраекце, Белбыттэхпраекце, з 1976 года — галоўны архітэктар праектаў, кіраўнік групы архітэктараў у Белдзяржпраекце.
Член Саюза архітэктараў СССР з 1977 года. Пражывае ў г. Мінск.
Творчасць
Асноўныя працы ў вобласці інтэр’ера: Дом адзення, швейна-трыкатажнае атэлье, цырульні, камбінаты бытавога абслугоўвання ў Магілёве, Дом быту, Дом мод у Барысаве (1967—1976); у аўтарскім калектыве: швейна-трыкатажнае атэлье ў Доме быту па вул. Маскоўскай, салоны цырульняў па вул. Казлова, Леніна, Дом сямейных урачыстасцей па вул. Д. Сердзіча, будынкі Міністэрства бытавога абслугоўвання насельніцтва БССР (1977), швейна-трыкатажнае атэлье па вул. Захарава, салон-крама па продажы легкавых аўтамабіляў па вул. Купрыянава (1976), будынкі Ленінскага райкама партыі, праектных арганізацый Дзяржбуда БССР (1979), галоўнага дыспетчарскага пункта «Белгалоўэнерга» па вул. К. Маркса (1980) у Мінску — усё з С. Г. Мацяўшук.
Распрацаваны каталогі сталярных вырабаў для жылых і грамадскіх будынкаў БССР — КСВБ-81 (1981, з А. М. Канстанціновічам), драўляна-алюмініевых вокнаў і балконных дзвярэй для грамадскіх будынкаў (1984, бронзавы медаль і дыплом ВДНГ СССР, 1987).
Ярыгіна
Ярыгіна — жаночая форма прозвішча Ярыгін, тапонім.
Будзьма! Тузін. Перазагрузка-2
'''Будзьма! Тузін. Перазагрузка-2''' – альбом-складанка 12 беларускіх і замежных гуртоў і сольных выканаўцаў, якія пяюць на ангельскай, рускай, украінскай мовах, якія зрабілі каверы на свае песні на беларускай мове. Кампакт-дыск выдадзены грамадскай кампаніяй Будзьма беларусамі! сумесна з музычным парталам Тузін Гітоў у снежні 2011 года. Ідэя Сяргея Будкіна. Імпрэза складанкі з удзелам Алега Скрыпкі прайшла 15 снежня 2011 года ў мінскім клубе «Loft».
Прыём крытыкаў
Тацяна Заміроўская ў рэцэнзіі на «цудоўны праект сайта Тузін Гітоў і кампаніі Будзьма беларусамі!» для часопіса «Большой» вывела, што «дыск выйшаў някепскім». Ілля Маліноўскі на хвалях Еўрапейскага радыё для Беларусі адзначыў, што гэта «рэальна якасная музыка ад сапраўдных прафесіяналаў у любых напрамках».
На цырымоніі 2011 CD быў названы пераможцам у катэгорыі «Праект года».
У 2018 годзе музычны партал Тузін Гітоў разам з Letapis.by уключыў песню «Краіна мрой» Воплей Відоплясова ў топ «60 беларускамоўных гітоў сучаснасці» (спіс найлепшых песен, выдадзеных з 1988 года).
Taxi Maxim
З 2003 года Максім распрацоўвае інавацыйныя тэхналогіі для замовы паездак, грузаперавозак, пакупкі і дастаўкі, дапамогі на дарозе.
Будзьма! Тузін. Перазагрузка-2
Прыём крытыкаў
У 2019 годзе Лёша Горбаш з 34mag уключыў праект у спіс самых значных падзей у беларускай музыцы за перыяд 2010–2019 гадоў.
Taxi Maxim
Па стане на 2022 год Maxim працуе больш чым у тысячы гарадоў у 18 краінах свету. Канпур у Індыі стаў тысячным горадам аперацыі Maxim.
Жыцень
Жыцень — беларускі міфалагічны персанаж, які жыве ў палях і спрыяе росту і выспяванню збажыны. Вобраз Жыценя апісаны (напэўна, выдуманы ) фалькларыстам Паўлам Шпілеўскім як старажытнабеларускі бог урадлівасці і восені. Вобраз у старадаўніх павер’ях беларусаў і іншых народаў, «гаспадар» поля; яго жаночая паралель — Жытняя Баба.
Апісанне
Лічылася, нібыта ён забяспечваў ураджай жыта — «даваў жыта». Яго паважалі таксама як дух багацця і дабрабыту. Пазней народныя вераванні пра Жыценя зліліся з уяўленнем пра бога як творцу ўраджаю. Рэлігійнае ўяўленне пра яго знікла ў канцы XIX — пачатку XX ст. З вобразам Жыценя звязаны земляробчы абрад «завіванне барады».
Мяркуецца, што ён ніколі не быў боствам у беларускай міфалогіі. Пад імем Жыценя Павел Шпілеўскі, магчыма, сам не разумеючы гэтага, мог апісаць мясцовыя ўяўленні пра даволі распаўсюджаны ў вераваннях усходніх славян дух — палевіка (яго рэгіянальны аналаг). У фальклоры імя (або эпітэт) Жыцень часцей сустракалася ў Мінскай і Магілёўскай губернях (прымаўкі «Жыцень хлеба даў», «Баржджэй на Жытня, калі ў засеку хлеба не прытне», «Жыцень з кабзой, голад на двор»).
Малочкаўскі сельсавет
Назву Мало́чкаўскі сельсавет маюць:
Будзішча (Шумяцкі раён)
Будзішча (Будище) — вёска ў Шумяцкім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Рускоўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Будзішча абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
Прылуччына
Прылу́ччына (, Прилутчина) — вёска ў Пружанскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Шаняўскага сельсавета.
Будзішча (Шумяцкі раён)
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з жніўня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Прылуччына
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Гарадзечненскага сельсавета.
УГМК Екацярынбург
УГМК — расійскі жаночы баскетбольны клуб з Екацярынбурга, Расія.
Гісторыя
У 1938 году бала прынята пастанова пра стварэнне жаночай баскетбольнай каманды пры Уральскім заводзе цяжкага машынабудавання. Каманда атрымала назву «Зеніт».
Дасягненні
Чэмпіянат Расіі
Кубак Расіі
Суперкубак Расіі
Малочкаўскі сельсавет (Ружанскі раён)
Мало́чкаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Ружанскага раёна Брэсцкай вобласці. Цэнтр — вёска Малочкі.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Ружанскага раёна Брэсцкай вобласці БССР, з 8 студзеня 1954 года — Гродзенскай вобласці, з 19 чэрвеня 1954 года — Брэсцкай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад новаўтворанага Ружанскага сельсавета.
Касцёл Сэрца Ісуса (Пераброддзе)
Касцёл Сэрца Ісуса — драўляны каталіцкі храм у вёсцы Пераброддзе Мёрскага раёна Віцебскай вобласці. Размяшчаецца на паўднёвай ускраіне вёскі.