cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Нотр-Дам (Турнэ)
Агульныя звесткі
Сабор мае 5 вежаў (адну цэнтральную і 4 вуглавыя званіцы), збудаваны ў гатычным стылі хор. Вышыня вежаў складае 83 метра. Вышыня будынка — 58 метраў, яго даўжыня — 134 метра, шырыня — 36 метраў.
Гісторыя
Будаўніцтва сабора Нотр-Дам пачалося ў 1110 годзе пасля таго, як у сярэдзіне IX стагоддзя пажар знішчыў біскупскі палац і царкоўны комплекс. Да 1191 года быў пабудаваны ў раманскім стылі асноўны будынак сабора (нава), яго вежы, хор, бакавыя памяшканні. У XIII стагоддзі раманскі хор быў знесены, бо біскуп Гацье дэ Марві планаваў поўную перабудову сабора ў гатычным стылі. Новыя, гатычныя хоры былі пабудаваныя ў 1244-1255, аднак далейшыя работы па перабудове сабора былі прыпыненыя. У 1325 у гатычным стылі былі створаны яшчэ толькі дзве бакавыя капэлы. 19 лютага 2008 сабор абрабаваны: было выкрадзена 13 найкаштоўнейшых прадметаў царкоўнага мастацтва, у тым ліку 8 ​​чараў, 2 біскупскія кольцы і 3 крыжа. У адным з гэтых крыжоў захоўвалася часціца Крыжа Хрыстова, прывезеная ў Сярэднявеччы з Візантыі і з 1205 года знаходзілася ў саборы Божай Маці. Агульны кошт скрадзеных скарбаў ацэньваецца ў 40 мільёнаў еўра.
Быдгашчскае ваяводства (1950—1975)
Быдгашчскае ваяводства (Województwo bydgoskie) — адно з ваяводстваў, якія існавалі ў Польшчы ў 1950—1975 гадах. Сядзібай ваяводскіх улад быў горад Быдгашч.
Быдгашчскае ваяводства, створанае пасля адміністрацыйнай рэформы 1950 года, уключала ў сябе ўвесь этнаграфічны рэгіён Куявія, Хэлмінскую і Добжынскую землі, а таксама частку Памор’я і Вялікай Польшчы.
Феклістаўка
Феклістаўка — сяло ў Алтайскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Севернай сельскай акругі. Код КАТА — 634853100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 708 чалавек (341 мужчына і 367 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 403 чалавекі (209 мужчын і 194 жанчыны).
Быдгашчскае ваяводства
Быдгашчскае ваяводства — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка, якая існавала ў Польшчы ў розныя часы:
Адольф Вікенцьевіч Крушэўскі
Адольф Вікенцьевіч Крушэўскі ( — ) — дзяржаўны службовец.
Біяграфія
Паходзіў з багатага шляхецкага роду польскага паходжання, валодаў шматлікімі маёнткамі на Гомельшчыне. Сын Вікенція (Вінцэнта) Крушэўскага.
У 1836 г. скончыў філасофска-юрыдычны факультэт Санкт-Пецярбургскага ўніверсітэта. Нягледзячы на польскае паходжанне і каталіцкае веравызнанне, А. Крушэўскі карыстаўся даверам царскіх улад і займаў высокія пасады ў кіраўніцтве горада Гомеля і Магілёўскай губерні.
У 1850-1860-я гг. ён быў гомельскім павятовым маршалкам дваранства, а затым з 15 снежня 1863 па 7 лютага 1869 гг. маршалкам дваранства Магілёўскай губерні. У 1876—1878 гг. А. В. Крушэўскі займаў пасаду гарадскога галовы Гомеля. Прадстаўляў пры гэтым інтарэсы дваранска-чынавенскай фракцыі ў гарадской думе. Шмат у чым дзякуючы ўплыву А. Крушэўскага і яго сувязям у Пецярбургу ў 1865 г. у Гомелі на базе 3-класнага дваранскага вучылішча была заснавана 4-класная мужчынская прагімназія, а ў 1877 г. яна была ператворана ў 6-класную.
Пахаваны на Беліцкіх могілках Гомеля.
Балотныя чарапахі
Балотныя чарапахі (Emys) — род прэснаводных чарапах.
Балотная чарапаха еўрапейская (E. orbicularis) жыве ў Паўночна-Заходняй Афрыцы і Азіі, Еўропе; зрэдку трапляецца на поўдні Беларусі. Амерыканская балотная чарапаха (E. blandingi) жыве на паўночным усходзе ЗША і поўдні Канады.
Цела (даўжыня 15-25 см) укрыта касцяным рагавым панцырам.
Жывуць у мелкіх, малапраточных вадаёмах, зімуюць на дне. Выходзяць на сушу. Кормяцца рачнымі беспазваночнымі, водарасцямі, рыбай.
Палавой спеласці дасягаюць у 6-8 гадоў. Адкладваюць 5-10 яец у ямку, якую самка капае на дне вадаёма.
NGC 7100
NGC 7100 — галактыка ў сузор’і Пегас.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Яблачна
Я́блачна (, Яблочно) — вёска ў Маларыцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Олтушскага сельсавета.
Гарады Албаніі
У адпаведнасці з дадзенымі Інстытута статыстыкі (Insituti i Statistikës) у Албаніі 74 населеныя пункты маюць статус горада. Сталіца Албаніі Тырана з'яўляецца самым буйным горадам, другі па велічыні горад і галоўны порт краіны Дурэс.
Кракадзілы
Кракадзілы (Crocodylia) — атрад паўзуноў падхласа архазаўраў.
Апісанне
Цела яшчарыцападобнае, даўжыня 1,2 — 7 м. Галава прадаўгаватая, чэрап з дзвюма парамі скроневых дуг. Вочы на верхнім баку галавы, зрэнкі маюць выгляд вертыкальнай шчыліны. Кішэнепадобнае вонкавае вуха абаронена рухомымі клапанам. Ноздры на пярэднім канцы пысы. Канцавіны адносна кароткія; на пярэдніх — па 5 пальцаў, на больш доўгіх задніх — па 4 пальцы; паміж пальцамі задніх ног — плавальныя перапонкі. Цела ўкрыта рагавымі шчыткамі. Хвост доўгі, сплюшчаны з бакоў, актыўна выкарыстоўваецца ў руху.
Пазванкі ўвагнутыя спераду і выпуклыя ззаду. Акрамя звязаных з пазванкамі спінных рэбраў з кручкаватымі адросткамі маюцца абасобленыя брушныя рэбры паміж грудзінай і тазавым поясам. У плечавым поясе адсутнічае ключыца. Найбольш высокаарганізаваныя паўзуны: маюць 4-камернае сэрца, другаснае касцявое паднябенне, буйныя канічныя зубы замацаваны ў асобных ячэйках па краях сківіц. ­­Мясісты язык па ўсёй даўжыні прырастае да дна ротавай поласці. Лёгкія складанай ячэістай будовы. У галаўным мозгу добра развіты мазжачок.
Пашырэнне
Выдзяляюць 3 сучасныя сямействы (алігатаравыя: 4 роды, 8 відаў; гавіялавыя: 1 род, 1 від; сапраўдныя кракадзілы: 3 роды, 14 відаў).
Пашыраны ў трапічным і субтрапічных паясах, па берагах прэсных вадаёмаў, у балотах. Большасць кракадзілаў прэснаводныя. Некаторыя віды добра пераносяць саланаватую ваду, сустракаюцца ў рачных эстуарыях і лагунах. Толькі грабянёвы кракадзіл заплывае далёка ў адкрытае мора.
У некаторых краінах (Егіпет, Індыя) лічацца свяшчэннымі жывёламі. Большасць відаў знаходзяцца ў Чырвонай кнізе МСАП.
Асаблівасці біялогіі
Кормяцца воднымі беспазваночнымі, рыбай, наземнымі пазваночнымі, іннш раз нападаюць на жывёлу, нават на людзей. Актыўныя ўначы.
Размнажаюцца яйцамі (20-100 шт.). Жывуць да 100 гадоў.
Паходжанне
Вядомы з сярэдняга трыяса. Кракадзілы засялялі сушу разам з дыназаўрамі ў канцы юрскага перыяду.
Аргенцінскія і чылійскія палеантолагі знайшлі від, які можна разглядаць як продка кракадзілаў, што жывуць цяпер. Ён жыў 148 мільёнаў год таму. У дарослым узросце быў усяго 70 сантыметраў у даўжыню і меў затвор у раёне вуха, для таго каб паглыбляцца ў ваду. Частка чэрапа, пазваночнік і ніжнія канечнасці былі выяўленыя на поўдні Чылі, на вышыні 1500 метраў над узроўнем мора.
Значэнне для чалавека
Мяса ядомае, скура ідзе на галантарэйныя вырабы. Разводзяць у шэрагу краін.
Смаляніцкі сельсавет
Смаляні́цкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Пружанскага раёна Брэсцкай вобласці. Цэнтр — вёска Смаляніца.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Пружанскага раёна Брэсцкай вобласці БССР. 23 верасня 1959 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Хараўскага сельсавета.
NGC 7101
NGC 7101 (іншыя абазначэнні — PGC 67118, MCG 1-55-7, ZWG 402.12, NPM1G +08.0499) — галактыка ў сузор’і Пегас.
Яміца
Я́міца (, Ямица) — вёска ў Маларыцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Олтушскага сельсавета.
Бакашыйныя чарапахі
Бакашыйныя чарапахі (Pleurodira) — падатрад паўзуноў.
Даўжыня панцыра 30-77 см, шыя доўгая, могуць выгінаць яе ўбок і закладваць пад панцыр. Ногі пераважна пляскатыя, на пальцах плавальныя перапонкі.
Пашыраны ў прэсных водах Паўднёвай Амерыкі, Афрыкі, Аўстраліі, астравоў Мадагаскара і Новай Гвінеі.
Кормяцца дробнымі рыбамі.
Мяса і яйцы некаторых відаў выкарыстоўваюць у ежу.
Ермакоўка (Усходне-Казахстанская вобласць)
Ермакоўка — сяло ў Алтайскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Севернай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 98 км на захад ад раённага цэнтра, горада Алтая. Код КАТА — 634853200.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 116 чалавек (55 мужчын і 61 жанчына). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 45 чалавек (21 мужчына і 24 жанчыны).
Змеяшыйныя чарапахі
Змеяшыйныя чарапахі (Chelidae) — сямейства паўзуноў падатрада бакашыйных чарапах.
Хросны бацька (саўндтрэк)
«Хросны бацька» (The Godfather) — саўндтрэк Ніна Рота да аднайменнага фільма. Альбом быў выпушчаны ў 1972 годзе на вініле і перавыдадзены ў 1991 годзе на CD.
Змеяшыйныя чарапахі
Каля 15 родаў, больш за 50 відаў. Пашыраны ў рэках і азёрах Паўднёвай Амерыкі, Аўстраліі і Новай Гвінеі. Найбольш вядомыя: аўстралійская змеяшыйная чарапаха (Chelodina longicollis), гідрамедузы (Hydromedusa), махрыстая змеяшыйная чарапаха, або матамата (Chelus fimbiriatus), несапраўдная эмідура, якая жыве ў Паўднёва-Заходняй Аўсхраліі.
Даўжыня панцыра да 40 см. Характэрна доўгая шыя, якая разам з галавой закладваецца збоку пад панцыр, а не ўцягваецца ўнутр. Панцыр звычайна значна пляскаты.
Адкладваюць 15-20 яец.
Некаторыя віды — аб'екты палявання (мяса, яйцы).
Юраўшчына
Ю́раўшчына (, Юровщина) — пасёлак у Капыльскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Грозаўскага сельсавета.
Persicaria amplexicaulis
Назва
Відавы эпітэт amplexicaulis азначае «сціскаючы ствол», і ставіцца да лісця, якое расце вакол сцябла. .
Батанічнае апісанне
Гэта вільгацелюбівы травяністы мнагалетнік расце да 1.2 м вышынёй і шырынёй, з сэрцападобным завостраным лісцем, апушаным знізу, і вузкімі гронкамі ружа-чырвоных або белых кветак у летні час.
Вотчын
Во́тчын (, Отчин) — вёска ў Маларыцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Хаціслаўскага сельсавета.
NGC 7102
NGC 7102 (іншыя абазначэнні — PGC 67120, UGC 11786, MCG 1-55-8, ZWG 402.13, IRAS21372+0603) — спіральная галактыка з перамычкай (SBb) ў сузор’і Пегас.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Аляксей Дзмітрыевіч Мацюшоў
Аляксей Дзмітрыевіч Мацюшо́ў ( — ) — удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза (1944).
Біяграфія
А. Д. Мацюшоў нарадзіўся ў вёсцы Воўсішча (зараз у Віцебскай вобласці Беларусі). Скончыў сямігодку ў вёсцы Латыгаль, настаўніцкія курсы. Працаваў настаўнікам, сакратаром сельсавета. З 1937 года на службе у войсках НКУС СССР. У 1938 годзе скончыў Харкаўскае ваеннае вучылішча НКУС СССР імя Ф. Э. Дзяржынскага і быў звольнены ў запас. У 1941 годзе прызваны ў Чырвоную Армію. Удзельнік баявых дзеянняў на Заходнім і Калінскім франтах Вялікай Айчыннай вайны з ліпеня 1941 г. Удзельнік абароны Смаленска, Масквы, Ржэўска-Вяземскай наступальнай аперацыі. Быў тройчы паранены. У 1942 годзе скончыў паскораны курс Ваеннай акадэміі РСЧА імя М. В. Фрунзэ і быў прызначаны начальнікам штаба ордэна Кутузава 940-а стралковага палка (262-я стралковая дывізія, 43-я армія, Калінінскі фронт).
Маёр А. Д. Мацюшоў вызначыўся ў час Смаленскай наступальнай аперацыі ў верасні 1943 г. 18 верасня 940-ы стралковы полк удзельнічаў прарыве нямецкай абароны ў раёне вёскі Рабышы Дзямідаўскага раёна Смаленскай вобласці і наступаў у напрамку на горад Дзямідаў у авангардзе дывізіі. Начальнік штаба А. Д. Мацюшоў узначальваў атрад разведкі і баявой аховы. У канцы дня перадавы атрад зайшоў у тыл нямецкага гарнізона ў вёсцы Вераб’і. Не чакаючы падыходу асноўных сіл палка, маёр Мацюшоў узначаліў атаку, у выніку якой варожы гарнізон быў разгромлены. На подступах да вёсак Георгіўскае i Дзмітракі маёр Мацюшоў узначаліў групу з складзе ўзвода аўтаматчыкаў і двух узводаў 45-мм гармат. 19 верасня 1943 г. у раёне вёскі Дзмітракі група сутыкнулася з дзвюма ротамі пяхоты праціўніка. Мацюшоў узначаліў атаку на пераўзыходзячыя сілы ворага. Было знішчана больш за 100 нямецкіх салдат і афіцэраў, захоплена 4 мінамёты, 27 кулямётаў, 3 рацыі, 12 павозак з маёмасцю і боепрыпасамі і інш. Маёр А. Д. Мацюшоў загінуў у гэтым баі.
Быў пахаваны на могілках у вёсцы Дубна Цёмкінскага раёна Смаленскай вобласці. Пасля вайны перапахаваны ў горадзе Дзямідаў.
Беларуска-казахстанскія адносіны
Беларуска-казахстанскія адносіны — адносіны паміж Рэспублікай Беларусь і Рэспублікай Казахстан. Дыпламатычныя дачыненні ўрады ўстанавілі 16 верасня 1992 г.
Гісторыя
Пасольства Казахстана ў Мінску было адкрыта 9 студзеня 1993 г. Беларуская амбасада ў Астане дзейнічае з 13 ліпеня 1997 г.
3—4 кастрычніка 2013 г. прайшоў афіцыйны візіт, дзе сустрэўся з Прэзідэнтам Казахстана Н. Назарбаевым. НА перамовах былі закрануты пытанні паглыблення двухбаковага супрацоўніцтва ў гандлёва-эканамічнай і індустрыяльна-інавацыйнай сферах, а таксама прамысловай кааперацыі ў АПК.
Банда (народ)
Плямёнамі кіруюць павадыры. Земляробчая абшчына аб’ядноўвае малыя і вялікія патрыярхальныя сем’і. Сістэма радства тыпу амаха. Лік радства патрылінейны; шлюб патрылакальны. Банда жывуць у кампактных вёсках. Жытло — чатырохвугольнае ў планіроўцы, каркаснае, з плеценымі абмазанымі глінай сценамі і высокім пірамідальным дахам з саломы. Традыцыйнае адзенне — насцягновая павязка. Асноўная ежа — кашы з проса, гародніна, малако, рыба. Захоўваюць багаты музычны фальклор, гістарычныя паданні.
Севернае (Усходне-Казахстанская вобласць)
Севернае — сяло ў Алтайскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Севернай сельскай акругі. Код КАТА — 634853400.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 251 чалавек (134 мужчыны і 117 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 209 чалавек (111 мужчын і 98 жанчын).
Саргсян
Саргсян — армянскае прозвішча.
Сара (народ)
Сара — народ у Чадзе, часткова ЦАР. Колькасць 1280 тыс.чалавек. Гавораць на мовах сара цэнтральна-суданскай падгрупы шары-нільскай групы ніла-сахарскай сям’і. Прытрымліваюцца традыцыйных вераванняў, ёсць мусульмане-суніты. Па культуры блізкія да багірмі.
NGC 7103
NGC 7103 (іншыя абазначэнні — PGC 67124, ESO 531-15, NPM1G -22.0349, AM 2137-225) — эліптычная галактыка (E1) ў сузор’і Казярог.
Пеламедузавыя
Пеламедузавыя, пеламедузы (Pelomedusidae) — сямейства паўзуноў падатрада бакашыйных чарапах.
Вядома 5 родаў, 19 відаў. Пашыраны ў Паўднёвай Амерыцы, Афрыцы, в-ве Мадагаскар. Жывуць у прэсных вадаёмах. Найбольш вядомая і буйная — арау, або тартаруга (Podocnemys expansa) з тропікаў Паўднёвай Амерыкі.
Даўжыня панцыра ў самак да 80 см, маса цела да 50 кг; самцы драбнейшыя. Шыя карогкая, можа з галавой хавацца збоку пад панцырам, У брушным шчыце 11 касцявых пласцінак.
Адкладваюць больш за 100 яец.
Аб'ект промыслу.
NGC 7103
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Мамедаў
Мамедаў — прозвішча.
Цярнопальскі езуіцкі калегіум
Цярнопальскі езуіцкі калегіум — навучальная ўстанова, якая дзейнічала ў Цярнопалі на працягу ХІХ — пачатку ХХ стагоддзя.
Гісторыя ўстановы
З’яўленне езуітаў у Цярнопалі адносіцца да сярэдзіны XVII ст., калі ў горадзе распачаў сваю дзейнасць місіянерскі пункт, звязаны з Камянец-Падольскім езуіцкім калегіумам.
У верасні 1821 г. пачаў сваю дзейнасць канвікт — інтэрнат для вучняў, якія прыязджалі да езуітаў па веды не толькі з Цярнопальшчыны, але таксама і з іншых раёнаў Аўстрыйскай імперыі. Пражыванне ў канвікце давала магчымасць дадаткова займацца з настаўнікамі-езуітамі і знаходзіцца пад іх апекай. На працягу двух наступных гадоў для патрэб гэтай установы быў ўзведзены двухпавярховы будынак з некалькімі дзясяткамі пакояў. Наступным крокам цярнопальскіх езуітаў было заснаванне 1 кастрычніка 1821 г. гімназіі. У 1823 годзе ў Цярнопалі з’явілася аддзяленне філасофіі для свецкіх студэнтаў і семінарыстаў-езуітаў. У 1825—1826 гг. для заняткаў у калегіуме быў узведзены новы будынак.
Аснову выкладчыцкага корпусу Цярнопальскага езуіцкага калегіума склалі прафесары і выпускнікі былой Полацкай езуіцкай акадэміі: Вінцэнцій Бучынскі, Якаб Кандраў, Антоній Корсак, Маўрыцый Палонскі, Юзаф Цытовіч і многія іншыя. Гэта дало магчымасць падтрымліваць ва ўстанове высокі ўзровень адукацыйнага і выхаваўчага працэсу. Не дзіўна, што езуіцкія школы доўгі час карысталіся вялікай папулярнасцю сярод мясцовага жыхарства: 3 1824 г. у іх навучаліся 394 вучні, а ў 1836 г. — ужо 500.
З пачатку існавання канвікту дзейнічаў школьны тэатр, першымі рэжысёрам і кіраўнікамі якога былі Жан Оэльярд (1821—1832) і Жан Менэ (1832—1838). На яго сцэне з нагоды візіту важных гасцей ставіліся польскія і нямецкія камедыі і трагедыі.
Пад час «Вясны народаў» установа часова спыніла сваю дзейнасць. Пасля аднаўлення дзейнасці Таварыства Ісуса ў Аўстрыйскай імперыі айцы езуіты вярнуліся ў Цярнопаль у 1852 г., але навучанне ў іх школах было адноўлена толькі ў 1856 г.
У 1886 г. езуіцкая адукацыйная пляцоўка ў Цярнопалі страціла статус калегіума і была пераўтворана ў рэзідэнцыю (з 1887 г.), дзе застаўся толькі курс філасофіі для семінарыстаў-езуітаў. Канвікт быў пераведзены ў Хырыў. У жніўні 1901 г. цярнопальская рэзідэнцыя Таварыства Ісуса была пераведзена ў іншае месца.
Рэктары
У 1820-1848 гг.: Юзаф Зраніцкі (суперыёр, 1820—1821), Ян Любшэвіч (віцэ-рэктар, 1821), Станіслаў Свентахоўскі (1821—1822, 1824—1825), Антоній Корсак (1822—1824), Тадэвуш Панцэвіч (віцэ-рэктар, 1825—1828), Алаіз Ландэс (1828—1829), Якаб Пірлінг (1829—1831), Юзаф Цытовіч (1831—1836), Рафал Маркіяновіч (1836—1838), Юзаф Браўн (1838—1843), Мацей Чыгір (1843—1845), Ян Зраніцкі (1845—1848);
У 1852-1901 гг.: Ян Зраніцкі (суперыёр, 1852—1856), Францішак Каўтны (1856—1861), Ян Галіч (1861—1867), Адольф Каменскі (1867—1871, 1874—1880), Каспер Шчапкоўскі (1871—1874), Марыян Мараўскі (1880—1883), Павел Рубан (1883—1886), Пётр Бапст (1886—1887), Юліюш Хрысціян (1887—1890), Ігнацій Мішкевіч (1890—1895, 1899—1901), Міхал Мыцельскі (1895—1897), Юзаф Гадоўскі (1897—1899).
Мельнікі (Маларыцкі раён)
Ме́льнікі (, Мельники) — вёска ў Маларыцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Хаціслаўскага сельсавета.
Дэвід Вудард
Дэвід Вудард (нарадз. 6 красавіка 1964 года, Санта-Барбара, Каліфорнія, ЗША) — амерыканскі пісьменнік і дырыжор. На працягу 1990-х гадоў ён стварыў тэрмін «прэквіем», моўную кантамінацыю слоў «preemptive» і «requiem». Гэтым словам ён апісаў уласны будысцкі спосаб напісання музыкі, прызначанай спецыяльна для выканання падчас або незадоўга да смерці суб’екта.
Рытуальная служба Лос-Анджэлеса, у якой Вудард працаваў дырыжорам або музычным кіраўніком, праводзіла ва ўжо не працуючым фунікулёры Палёт анёла (Angels Flight) грамадзянскі абрад у гонар ахвяры няшчаснага выпадку Леона Прапорта і яго пацярпелай ўдавы Лолы. Ён таксама кіраваў паніхідамі, прысвечанымі дзікім жывёлам, напрыклад, каліфарнійскаму бураму пелікану на абрывістым беразе пляжу, месцы падзення птушкі.
Вудард таксама вядомы сваімі рэпрадукцыямі Dreamachine (Машыны сноў) — лямпы, якая выклікае лёгкія галюцынацыі і выстаўлялася ў музеях мастацтваў па ўсім свеце. У Нямеччыне і Непале ён вядомы дзякуючы сваім публікацыям у часопісе Der Freund (Сябар), сярод якіх ёсць артыкулы на тэмы міжвідавай кармы, свядомасці раслін і парагвайскага паселішчы Нуэва Германія.
Адукацыя
Вудард атрымаў адукацыю ў Новай школе сацыяльных даследаванняў (The New School for Social Research) і Каліфарнійскі ўніверсітэт у Санта-Барбары.
Нуэва Германія
У 2003 годзе Вудард быў абраны дэпутатам у Джунипер Хілс (акруга Лос-Анджэлес), штат Каліфорнія. Будучы на ​​гэтай пасадзе, ён прапанаваў заключыць пагадненне аб пабрацімстве з мястэчкам Нуэва Германія ў Парагваі. Каб ўвасобіць у жыццё сваю ідэю, Вудард адправіўся ў былое вегетарыянска-феміністычнае паселішча-утопію і сустрэўся з яго муніцыпальным кіраўніцтвам. У выніку першага візіту ён вырашыў не ўсталёўваць з суполкай адносін, але знайшоў там цікавы аб’ект для вывучэння ў сваіх наступных працах. Ён асабліва зацікавіўся першаснымі трансгуманістычнымі ідэямі тэарэтыка-распрацоўніка Рыхарда Вагнера і Элізабэт Форстэр-Ніцшэ, якая разам са сваім мужам Бернхардам Форстэрам заснавала гэтую калонію і жыла там на працягу 1886—1889 гадоў.
З 2004 па 2006 гады Вудард узначальваў шматлікія экспедыцыі ў Нуэва Германія, заручыўшыся падтрымкай віцэ-прэзідэнта ЗША Дзіка Чэйні. У 2011 годзе Вудард дазволіў швейцарскаму пісьменніку-раманісту Крысціяну Крахту апублікаваць іх аб’ёмную асабістую перапіску, якая ў асноўным датычыцца паселішчы Нуэва Германія ; яна выйшла ў свет у двух тамах пад штэмпелем Гановерскага ўніверсітэта Wehrhahn Verlag (Верхан Ферлаг). Выданне Frankfurter Allgemeine Zeitung (Франкфурцкая ўсеагульная газета) у сваім аглядзе кнігі адзначае: «[Аўтары] сцерлі мяжу паміж жыццём і мастацтвам». Выданне Der Spiegel (Люстэрка) лічыць, што першы том, Five Years (Пяць гадоў), з’яўляецца «спірытуалістычнай падрыхтоўчай працай» да наступнага рамана Крахта Imperium (Імперыя).
Як лічыў Эндру МакКанн, Вудард адправіўся «ў падарожжа да таго, што засталося ад таго месца, дзе нашчадкі першых пасяленцаў жылі ў радыкальна абмежаваных умовах» і натхніўся на «папулярызацыю культурнага профілю абшчыны і будаўніцтва мініятурнага Байтройтскага опернага тэатра на тым жа месцы, дзе некалі была сямейная рэзідэнцыя Элізабэт Форстэр-Ніцшэ». На працягу апошніх гадоў Нуэва Германія стала больш ветлівым і адкрытым для наведвання месцам, дзе можна пераначаваць, паснедаць і наведаць імправізаваны гістарычны музей.
Машына сноў
З 1989 па 2007 гады Вудард будаваў рэпрадукцыі Машыны сноў, страбаскапічнай вынаходкі, распрацаванай Брыёнам Гайсінам і Іэнам Соммервілям. Яна ўяўляе з сябе цыліндр з медзі або паперы з прарэзамі, які круціцца вакол электрычнай лямпы. Назіранне за машынай з зачыненымі вачыма можа выклікаць псіхічныя аберацыі, якія можна параўнаць з адчуваннямі падчас наркатычнай інтаксікацыі ці снамі.
Пасля дэманстрацыі Машыны сноў на Ports of Entry (Партах прыбыцця) — візуальна-рэтраспектыўнай мастацкай выстаўцы Уільяма С. Бероуза 1996 года ў Музеі мастацтваў акругі Лос-Анджэлес, Вудард пасябраваў з аўтарам вынаходкі і падарыў яму на яго 83 (і апошні) дзень нараджэння «Багемскую мадэль» (вырабленую з паперы). Папярэдняя машына была прададзеная ў 2002 годзе прыватнаму калекцыянеру на аўкцыёне Sotheby’s (Сотбіс), а апошняя—аддадзена маёнткам Барроуз у часовае карыстанне і выстаўлена ў Spencer Museum of Art (музеі мастацтваў Спенсера).
Уладзімір Цеханавецкі
Біяграфія
Паходзіў са шляхецкага роду Цеханавецкіх. Нарадзіўся ў сям’і Яна (Івана) Цеханавецкага (1792—1854), клімавіцкага маршалка, і Клацільды з Галынскіх.
Займаў пасаду маршалка шляхты Клімавіцкага павета.
У якасці пасагу ад жонкі атрымаў Масальшчыну. Пахаваны на Польскіх могілках Магілёва.
Сям’я
У шлюбе з Людвікай з Войніч-Сянажэцкіх, дачкой Платона Войніч-Сянажэцкага і Аляксандры з Жукоўскіх. Дзеці:
Ганна Карэніна
«Ганна Карэніна» — раман Льва Мікалаевіча Талстога пра трагічнае каханне.
Першая частка рамана была надрукаваная ў 1875 годзе ў часопісе «Рускі веснік», апошняя — 5 (17) красавіка 1877 года. У 1878 годзе раман быў выдадзены цалкам. Сам аўтар называў гэты твор «раманам з сучаснага жыцця». У ім няма месца бясконца шчасліваму захапленню асалодай быцця. У амаль аўтабіяграфічным рамане Левіна і Кіці яшчэ прысутнічаюць радасныя перажыванні, але ўжо столькі горычы ў малюнку сямейнага жыцця Долі, ў няшчасным завяршэнні кахання Ганны Карэнінай і Уронскага; столькі трывогі ў душэўным жыцці Левіна, што гэты раман з’яўляецца па сутнасці пераходам да трэцяга перыяду літаратурнай дзейнасці Талстога, драматычнаму. У гэтым творы шмат абвостранай чуласці, унутранай насцярожанасці і трывогі. Характары галоўных герояў больш складаныя і вытанчаныя. Аўтар імкнуўся паказаць тонкія нюансы любові, расчаравання, рэўнасці, адчаю, духоўнага прасвятлення.
NGC 7104
NGC 7104 (іншыя абазначэнні — PGC 67137, ESO 531-18, NPM1G -22.0351, AM 2137-225) — эліптычная галактыка (E) ў сузор’і Казярог.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Салаўёва (Усходне-Казахстанская вобласць)
Салаўёва — сяло ў Алтайскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Салаўёўскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 14 км на поўдзень ад раённага цэнтра, горада Алтая. Код КАТА — 634855100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1531 чалавек (740 мужчын і 791 жанчына). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражываў 1301 чалавек (584 мужчыны і 717 жанчын).
Спіс памерлых у 2022 годзе
У гэтым спісе прадстаўлены пералік персон, памерлых у 2022 годзе.
Ларыса Фёдараўна Салавей
Ларыса Фёдараўна Салавей (нар. 22 ліпеня 1934, г. Орша, Віцебская вобласць, БССР) — беларускі мастацтвазнаўца. Заслужаны настаўнік БССР (1975).
Біяграфія
У 1968 годзе скончыла Беларускі тэатральна-мастацкі інстытут. У 1966—1981 гг. выкладчык прафесіянальна-тэхнічнага вучылішча, у 1981—1987 гг. сакратар праўлення Беларускага саюза мастакоў, у 1988—1992 гг. намеснік дырэктара дырэкцыі мастацкіх выставак Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь, у 1992—1997 гг. намеснік дырэктара многафункцыянальнага выставачнага комплексу «На ростанях».
Член Беларускага саюза мастакоў з 1984 года.
Грамадская дзейнасць
Л. Ф. Салавей — арганізатар выставак беларускіх мастакоў за мяжой, а таксама заснавальніца многіх карцінных галерэй у рэспубліцы. Аўтар каталогаў выставак: «9 мастакоў з Беларусі» (выд. у 1993 г., Італія), «7 мастакоў з Беларусі» (выд. у 1994 г., Мінск), «Каталог I міжнароднага пленэру па жывапісе імя Бялыніцкага-Бірулі» (1996) і інш.
Нгаўі
Нгаўі (Mont Ngaoui) — гара на мяжы ЦАР і Камеруна.
Вышыня над узроўнем мора — 1410 м, вышэйшы пункт Цэнтральна-Афрыканскай Рэспублікі. Геалагічна адносіцца да пласкагор’я Адамава і складзеная старажытнымі крышталічнымі і метамарфічнымі пародамі (пераважна гнейсамі).
Адміністрацыйна Нгаўі размешчана ў камерунскім рэгіёне Адамава і прэфектуры Уам-Пендэ Цэнтральна-Афрыканскай Рэспублікі.
Раён горы населены народамі, якія гавораць на мовах розных груп бенуэ-кангалезскіх і адамава-убангійскіх моў, а таксама групамі фульбэ.
Яўсеевічы (Капыльскі раён)
Яўсее́вічы (, Евсеевичи) — вёска ў Капыльскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Грозаўскага сельсавета.
У 1939—1954 гадах вёска ўваходзіла ў склад Гарнастайлаўскага сельсавета.
Хросны бацька 2 (саўндтрэк)
«Хросны бацька 2» (The Godfather Part II) — саўндтрэк Ніна Рота да аднайменнага фільма. Альбом быў выпушчаны ў 1974 годзе на вініле і перавыдадзены ў 1991 годзе на CD.
Звышскопішча галактык
Звышгалактыка, звышскопішча галактык — гіганцкая сукупнасць зорных сістэм.
Складаецца з асобных галактык, іх груп і скопішчаў. Памеры 50—150 Мпс, маса 1015 — 1016 мас Сонца. Форма пляскатая (напр., Лакальнае звышскопішча) або моцна выцягнутая, накшталт ланцужка (напр., звышскопішча Персея). Узніклі з прычыны адыябатычных узбурэнняў шчыльнасці рэчыва на пачатковай стадыі расшырэння гарачай Метагалактыкі. Некаторыя звышгалактыкі расшыраюцца, іншыя сціскаюцца. Выяўлена іх каля 50.
Наша Галактыка, Магеланавы воблакі, галактыкі ў Трыкутніку, Андрамедзе з яе спадарожнікамі і амаль усе галактыкі, бачныя як аб'екты да 13-й зорнай велічыні, уваходзяць у Лакальнае звышскопішча. Яго цэнтральнае згушчэнне — буйное скопішча галактык у сузор'і Дзевы (да 500 вялікіх галакгык). Наша Галактыка знаходзіцца бліжэй да перыферыі звышскопішча, таму галактыкі, што яе акружаюць, утвараюць на нябеснай сферы шырокі пояс («Млечны Шлях галакгык»), амаль перпендыкулярны да зорнага Млечнага Шляху.
У сузор'ях Льва і Геркулеса знаходзяцца іншыя з больш блізкіх звышгалактык.
Спіс аб’ектаў PGC (1954001—1955000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1954001—1955000)
NGC 7105
NGC 7105 (іншыя абазначэнні — PGC 67181, MCG -2-55-1) — лінзападобная галактыка (S0) ў сузор’і Казярог.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Дэвід Арнольд Крол
Дэвід Арнольд Крол (David Croll;, Магілёўскай губерні — , ) — канадскі палітычны дзеяч, адвакат.
Біяграфія
Кроль Дувід Аўрум паходзіў з сям’і лекара Гілеля Міхелевіча Кроля і Міны Чарняк. З 1903 — у Канадзе.
У 1925-29 займаўся адвакацкай практыкай ва Уінсары, Антарыа, мэр горада. У 1934 абраны ў заканадаўчы орган правінцыі Антарыа. У 1934-37 міністр працы, грамадскага дабрабыту і муніцыпальных спраў у правінцыйным ўрадзе. Падчас 2-й сусветнай вайны, захоўваючы за сабой месца ў заканадаўчым органе Антарыа, служыў у канадскай арміі, палкоўнік. У 1945 абраны ў канадскі парламент. У 1955 першым з яўрэяў Канады стаў сенатарам. Удзельнічаў у дзейнасці яўрэйскай абшчыны Канады.
Сушытніца
Сушы́тніца (, Сушитница) — вёска ў Маларыцкім раёне Брэсцкай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Хаціслаўскага сельсавета.
За 6,3 км на ўсход ад вёскі, на мяжы з Украінай, знаходзіцца возера Веліхава.
Бедараўка
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 70 чалавек (34 мужчыны і 36 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражываў 51 чалавек (27 мужчын і 24 жанчыны).
Зандэ (народ)
Зандэ, азандэ, сандэ, базенда, басінгі, н’ям-н’ям — народ у ЦАР, Паўднёвым Судане, ДРК. Аб’ядноўвае розныя па этнічным паходжанні групы: мбому, бандыя, біле, бамбоі, адыа і іншыя. Да зандэ блізкія па мове і культуры этнасы, якія жывуць на ўсход ад зліцця рэк Уэле і Мбому, а таксама барама (аміянгбуа), памбія і іншыя. Адносяцца да негрскай расы вялікай негроіднай расы. Навораць на мове зандэ. Захоўваюць традыцыйныя вераванні.
Культура
Жытло цыліндрычная хаціна са сценамі, абмазанымі глінай і распісанай чырвоным, чорным або белым арнаментам, і канічным дахам. Сям’я займае некалькі жылых і гаспадарчых пабудоў. Ежа — раслінная, дапаўняецца тэрмітамі, рыбай; мяса ядуць вельмі рэдка. Сістэма радства арабскага тыпу. Развіты музычны фальклор. Сярод традыцыйных вераванняў — культ продкаў (атора), вера ў вядзьмарства і магію.
NGC 7106
NGC 7106 (іншыя абазначэнні — PGC 67215, ESO 188-17, AM 2139-525) — спіральная галактыка з перамычкай (SBc) ў сузор’і Індзеец.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Зорнае скопішча
Зорныя скопішчы — сукупнасці (групы) зорак, якія маюць агульнае паходжанне і звязаны паміж сабой сіламі ўзаемнага прыцягнення.
2003 год у гісторыі кіно
2003 год быў адзначаны шэрагам кінематаграфічных падзей.
Зорнае скопішча
Для сфарміраваных зорных скопішчаў характэрна наяўнасць цэнтральнага згушчэння (ядра), абкружанага менш шчыльнай каранальнай вобласцю. У залежнасці ад знешняга выгляду, памераў, узросту і хімічнага складу адрозніваюць рассеяныя і шаравыя зорныя скопішчы.
Рассеяныя зорныя скопішчы (напр., Гіяды, Плеяды) у Галактыцы канцэнтруюцца ў плоскасці сіметрыі Млечнага Шляху і маюць найбольшыя скорасці адносна Сонца; узрост да 1 млрд. гадоў. Пры назіранні ў слабы тэлескоп раздзяляюцца на асобныя зоркі.
Шаравыя зорныя скопішчы (напр., скопішча МЗ у сузор'і Гончых Псоў, М1З у сузор'і Геркулеса) маюць вялікую колькасць кампактна размешчаных зорак у выглядзе сферычнай або эліптычнай сістэмы; з цяжкасцю раздзяляюцца на асобныя зоркі нават у моцных тэлескопах. Утвараюць у Галактыцы сферычную падсістэму і канцэнтруюцца ў яе цэнтры; маюць узрост ад 5 да 15 млрд. гадоў.
Наяўнасць пераменных зорак (напр., тыпу RR Ліры) дазваляе вызначаць адлегласці да скопішчаў.
Галоўная паслядоўнасць
Галоўная паслядоўнасць — вобласць на дыяграме Герцшпрунга — Расела, якая змяшчае зоркі, крыніцай энергіі якіх з’яўляецца тэрмаядзерная рэакцыя сінтэзу гелія з вадароду.
Галоўная паслядоўнасць размешчана ў ваколіцах дыяганалі дыяграмы Герцшпрунга — Расела і праходзіць з верхняга левага вугла (высокія свяцільнасці, раннія спектральныя класы) ў правы ніжні вугал (нізкія свяцільнасці, пазнейшыя спектральныя класы) дыяграмы. Зоркі галоўнай паслядоўнасці маюць аднолькавыя крыніцы энергіі («гарэнне» вадароду, у першую чаргу, CNO-цыкл), у сувязі з чым іх свяцільнасць і тэмпература (спектральны клас) вызначаюцца іх масай:
L=M3,9;
дзе свяцільнасць L і маса M вымяраюцца ў адзінках сонечнай свяцільнасці і масы, адпаведна. Таму пачатак левай частцы галоўнай паслядоўнасці прадстаўлена блакітнымі зоркамі з масамі ~50 сонечных, а канец правай — чырвонымі карлікамі з масамі ~0,0767 сонечных.
Участак галоўнай паслядоўнасці зорных скопішчаў з’яўляецца індыкатарам іх узросту: так як тэмпы эвалюцыі зорак прапарцыйныя іх масе, то для навал існуе «левая» кропка абрыву галоўнай паслядоўнасці ў галіне высокіх свяцільнасцей і ранніх спектральных класаў, якая залежыць ад узросту скопішча, паколькі зоркі з масай, якая перавышае нейкую мяжу, зададзеную узростам скопішча, сышлі з галоўнай паслядоўнасці (гл. мал., выразна бачная кропка сходу з галоўнай паслядоўнасці на галіну чырвоных гігантаў).
Гбая
Гбая, бая, манжа, мбака, нгбака — народ на ўсходзе ЦАР, у Камеруне. Агульная колькасць звыш 850 тыс. чалавек. Падзяляюцца на групы: гбая-багога, гбая-біянды, булі і іншыя. Блізкія па паходжанню да банда і нгбанды, па мове — таксама да бака. Адносяцца да негрскай расы вялікай негроіднай расы. Захоўваюць традыцыйныя вераванні, невялікая частка — хрысціяне. Рамёствы — разьба па дрэве, ганчарства, пляценне кошыкаў, торбаў. Аснова сацыяльнай арганізацыі — вялікасямейная патрыярхальная абшчына, кіруюць старэйшыны. Шлюб патрылакальны. Жытло — круглая хаціна са сценамі з гліны, змяшанай з саломай, часам — плеценымі, абмазанымі глінай, з нізкім канічным саламяным дахам. Асноўная ежа — каша, ляпёшкі, гародніна, бананы, малако, рыба. Распаўсюджаны культ продкаў і сіл прыроды, музычна-танцавальны фальклор.
Вінаваты (фільм, 2018)
«Вінава́ты» (Den skyldige) — дацкі фільм-трылер 2018 года, пастаўлены рэжысёрам па ўласным сцэнарыі, напісаным у суаўтарстве з Эмілем Нігаардам Альбертсэнам. Фільм з’яўляецца рэжысёрскім дэбютам Густава Мёлера. Галоўную ролю ў фільме выканаў.
Прэм’ера фільма адбылася 21 студзеня 2018 года ў межах кінафестывалю «Сандэнс», дзе фільм быў адзначаны прызам глядацкіх сімпатый у конкурсе «Драматычнае сусветнае кіно» (World Cinema Dramatic Competition). Карціна была прадстаўлена ў трох намінацыях на Еўрапейскай кінапрэміі 2018 года, а таксама абрана кандыдатам ад Даніі на.
Сюжэт
Аператар і былы афіцэр паліцыі, Азгар Хольм, адказвае на званок выкрадзенай жанчыны. Калі размова знянацку перарываецца, Азгар распачынае пошукі жанчыны і яе выкрадальніка. Адзіны інструмент Азгара — гэта яго тэлефон, і ён уступае ў гонку з часам, каб выратаваць жанчыну ад небяспекі. Аднак неўзабаве яму прыйдзецца ўсвядоміць, што ён мае справу з куды больш складаным злачынствам, чым яму спярша падалося.
Нова-Красцьянка
Нова-Красцьянка — сяло ў Алтайскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Салаўёўскай сельскай акругі. Код КАТА — 634855300.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 499 чалавек (249 мужчын і 250 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 376 чалавек (189 мужчын і 187 жанчын).
Суражскі сельсавет (Віцебскі раён)
Су́ражскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Віцебскага раёна Віцебскай вобласці Беларусі. Цэнтр — гарадскі пасёлак Сураж.
Гісторыя
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Суражскага раёна Віцебскай акругі БССР. Цэнтр — мястэчка Сураж. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Суражскім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці БССР. 27 верасня 1938 года Сураж атрымаў статус гарадскога пасёлка. 16 ліпеня 1954 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Тарасенкі, сельсавет перайменаваны ў Тарасенскі сельсавет.
20 чэрвеня 2013 года Суражскі пассавет рэарганізаваны ў сельсавет.
Звышновая зорка
Звышновыя — зоркі, якія характарызуюцца гіганцкімі ўспышкамі — скачкападобным павелічэннем бляску ў сотні мільёнаў разоў; крыніцы касмічных прамянёў.
Успышкі зорак назіраліся з глыбокай старажытнасці. Вывучэнне іх пачата Ціха Брагэ, які апісаў успышку зоркі ў сузор'і Касіяпеі ў 1572. Звышновыя зоркі ўспыхваюць у розных галактыках прыблізна 1 раз у 360 гадоў. Пры ўспышцы звышновай яркасць яе за 10—20 сутак робіцца параўнальнай з сумарнай яркасцю ўсёй зорнай сістэмы — галактыкі, унутры якой знаходзіцца гэтая зорка. Агульная энергія, што выпрамяняецца за час успышкі, перавышае 10 эрг. Успышка адбываецца, калі зорка зыходзіць з галоўнай паслядоўнасці дыяграмы Герцшпрунга — Расела і ўступае ў заключны этап эвалюцыі. Да выбуху звышновай прыводзіць гравітацыйны калапс. Пасля выбуху цэнтральная частка зоркі становіцца нейтроннай зоркай, а рэчыва вонкавых слаёў выкідваецца з хуткасцю ў некалькі тысяч кіламетраў за секунду і ўтварае газавую туманнасць (напр., Крабападобная туманнасць). Па характары змены бляску і спектра звышновыя зоркі падзяляюць на 2 тыпы. Да 1-га тыпу адносяцца вельмі старыя зоркі (да выбуху), маса якіх параўнальная з сонечнай. Паніжэнне бляску пасля максімуму праходзіць раўнамерна, спектры складаюцца з вельмі шырокіх палос. 2-гі тып: маладыя зоркі з масай у 10 разоў большай за сонечную, вялікая разнастайнасць у характары зніжэння бляску пасля максімуму, палосы ў спектрах ствараюцца выпрамяненнем атамаў Н, Не, N і інш.
Свята-Мікалаеўскі сабор (Слуцк)
Свята-Мікалаеўскі сабор — колішні праваслаўны храм у горадзе Слуцку Мінскай вобласці.
Гісторыя
Будаўніцтва Мікалаеўскага сабора было завершана ў 1889 годзе. Праект падрыхтавалі ў майстэрні епархіальнага архітэктара. За будаўніцтвам з 1886 года наглядаў мясцовы інжынер-будаўнік Нектарыеўскі.
Пасля закрыцця сабор быў ператвораны ў склад, а летам 1934 годзе разбураны. На падмурку разбуранага сабора быў пабудаваны Дом культуры.
Архітэктура
Сабор быў збудаваны ў руска-візантыйскім стылі. Адносіўся да традыцыйнага ў праваслаўным дойлідстве крыжова-купальнага тыпу. Да галоўнага кубападобнага аб’ёму далучаліся пакрытыя цыліндрычнымі скляпеннямі бабінец, два бакавыя прыдзелы і паўкруглая ў плане апсіда. Чацвярык галоўнага аб’ёму за кошт паступовага зрэзу вуглоў ператвараўся ў шматгранны светлавы барабан, які пакрываў паўсферычны гранёны купал. Па галоўнай восі да храма прымыкала купальная трох’ярусная званіца: завершаны васьмерыком чацвярык са зрэзанымі вугламі на чацвярыку. У ніжнім ярусе званіцы меўся арачны ўваходны праём, да яго вялі прыступкі. Таксама былі два бакавыя ўваходы ў прыдзелах. Да алтарнай апсіды з бакоў былі прыбудаваны два невялікія аб’ёмы рызніцы і панамарні.
Чырвоны колер сцен будынка спалучаўся з атынкаванымі і выбеленымі дэталямі: паяскамі, сандрыкамі, паўкалонамі і інш. Дах, купалы храма і званіцы мелі зялёную афарбоўку, а крыжы былі пазалочанымі. З-за колеру купалоў у народзе храм называлі «Зялёны сабор». Яго вярхі можна было заўважыць з самых аддаленых частак горада.
Унутраная прастора мела манументальную размалёўку, цэнтральны купал упрыгожвала выява святога Мікалая.
NGC 7107
NGC 7107 (іншыя абазначэнні — PGC 67209, ESO 287-52, AM 2139-450, IRAS21392-4501) — галактыка ў сузор’і Журавель.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Свята-Аляксандра-Неўская царква (Слуцк)
Свята-Аляксандра-Неўская царква — драўляны праваслаўны храм у горадзе Слуцку Мінскай вобласці.
Гісторыя
Закладзены 15 мая 2005 года на тэрыторыі вайсковай часткі № 32213 (307-я асобная чыгуначная брыгада). Праект падрыхтаваны калектывам пад кіраўніцтвам галоўнага інжынера вайсковага злучэння падпалкоўніка Ігара Яўмененкі. Будаўнічымі работамі кіраваў старэйшы прапаршчык Юрый Сударкін, працавалі старшы сяржант Аляксандр Саламацін і служачы Барыс Біч, а таксама прапаршчыкі Уладзімір Сакалоўскі і Іван Заяц.
Астравок (Капыльскі раён)
Астраво́к (, Островок) — вёска ў Капыльскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Доктаравіцкага сельсавета.
Свята-Аляксандра-Неўская царква (Слуцк)
Гісторыя
Канчаткова завершаны і асвечаны храм быў у маі 2006 года. Царква стала першым палкавым храмам у чыгуначных войсках і буйнейшым храмам у сістэме Міністэрства абароны Рэспублікі Беларусь. Настаяцелем храма да 2015 года з’яўляўся іерэй Іаан Вейга. З 2015 года настаяцелем храма з’яўляецца іерэй Сяргей Рында.
Архітэктура
Царква ўзведзена з круглых точаных хваёвых бярвенняў на бетонным падмурку. Гэта крыжовае ў плане цэнтрычнае збудаванне з чацвярыковай вежай-званіцай на галоўным фасадзе. Невысокі чацвярык над сяродкрыжжам завяршае шацёр з купалам на круглым барабане. Падобным купалам таксама завяршаецца шацёр званіцы. Унутраная прастора званіцы раздзелена на тры паверхі. Ніжні служыць уваходным тамбурам. На верхнім, ваконныя праёмы якога закрываюцца аканіцамі, вісяць шэсць званоў, адлітых у мінскай майстэрні «Отменное литьё». Невялікія дэкаратыўныя купалкі ўзвышаюцца над схільнымі дахамі бакавых прыдзелаў і алтарнай апсіды. Акрамя галоўнага ўвахода, ёсць два бакавыя. Сцены прарэзаны прамавугольнымі аконнымі праёмамі. Агульная вышыня храма 17,5, шырыня — 12,5, даўжыня — 18 метраў. Абразы для шасціяруснага іканастаса напісаны мінскім мастаком-іканапісцам Анатолем Мацяшам.
Астравок (Капыльскі раён)
Да 5 сакавіка 1939 года вёска ўваходзіла ў склад Грозаўскага сельсавета, да 16 ліпеня 1954 года — у склад Гарнастайлаўскага сельсавета, да 24 мая 1960 года — у склад Грозаўскага сельсавета.
Гродзенскі занальны інстытут раслінаводства НАН Беларусі
Гродзенскі занальны інстытут раслінаводства НАН Беларусі — установа ў структуры Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі.
Гісторыя
Інстытут з'яўляецца старэйшай навукова-даследчай установай Беларусі ў галіне сельскай гаспадаркі і бярэ свой пачатак ад Віленскай батанічна-сельскагаспадарчай вопытнай станцыі, арганізаванай у 1910 годзе па рашэнню сябраў Віленскага таварыства сельскай гаспадаркі.
Метад Доплера
Метад Доплера — метад выяўлення экзапланет, вядомы таксама як спектраметрычнае вымярэнне радыяльнай хуткасці зорак. Гэта самы распаўсюджаны метад, каля 80% экзапланет адкрыта такім спосабам.
З яго дапамогай можна выявіць планеты з масай не менш некалькіх мас Зямлі, размешчаныя ў непасрэднай блізкасці ад зоркі, і планеты-гіганты з перыядамі звароту прыкладна да 10 гадоў. Планета, звяртаючыся вакол зоркі, як бы разгойдвае яе, і мы можам назіраць доплераўскае зрушэнне спектру зоркі. Гэты метад дазваляе вызначыць амплітуду ваганняў радыяльнай хуткасці для пары «зорка-адзінкавая планета», масу зоркі, перыяд звароту, эксцэнтрысітэт і ніжнюю мяжу значэнні масы экзапланеты. Вугал ~\alpha паміж нармаллю да арбітальнай плоскасці планеты і кірункам на Зямлю сучасныя метады вымераць не дазваляюць.
На 4 верасня 2012 дадзеным метадам адкрыта 488 планет у 379 планетных сістэмах.
Канстытуцыя Цэнтральна-Афрыканскай Рэспублікі
Канстытуцыя Цэнтральна-Афрыканскай Рэспублікі была прынятая на рэферэндуме 15 снежня 2015 года і афіцыйна зацверджана 27 сакавіка 2016 года. З моманту сваёй незалежнасці ў 1960 годзе Цэнтральна-Афрыканская Рэспубліка выкарыстоўвала шмат канстытуцый, паказваючы вялікую палітычную нестабільнасць, выкліканую дзяржаўнымі пераваротамі.
Спіс канстытуцый:
Дыяграма Герцшпрунга — Расела
Дыяграма Герцшпрунга — Расела (варыянты транслітарацыі: Дыяграма Герцшпрунга — Рэсела, Расела, ці проста Дыяграма Г-Р або дыяграма колер — зорная велічыня, дыяграма спектр — свяцільнасць) паказвае залежнасць паміж абсалютнай зорнай велічынёй, свяцільнасцю, спектральным класам і тэмпературай паверхні зоркі. Нечаканым з’яўляецца той факт, што зоркі на гэтай дыяграме размяшчаюцца не выпадкова, а ўтвараюць добра адрозныя ўчасткі.
Была прапанавана прыкладна ў 1910 годзе незалежна Эйнарам Герцшпрунгам (Данія) і Генры Раселам (ЗША). Дыяграма выкарыстоўваецца для класіфікацыі зорак і адпавядае сучасным уяўленням аб зорнай эвалюцыі.
Дыяграма дае магчымасць (хоць і не вельмі дакладна) знайсці абсалютную велічыню па спектральным класе. Асабліва для спектральных класаў O-F. Для позніх класаў гэта ўскладняецца неабходнасцю зрабіць выбар паміж гігантам і карлікам. Аднак пэўныя адрозненні ў інтэнсіўнасці некаторых ліній дазваляюць упэўнена зрабіць гэты выбар.
Каля 90% зорак знаходзіцца на галоўнай паслядоўнасці. Іх свяцільнасць абумоўлена тэрмаядзернымі рэакцыямі ператварэння вадароду ў гелій. Вылучаецца таксама некалькі галін праэвалюцыянаваўшых зорак-гігантаў, у якіх адбываецца гарэнне гелію і больш цяжкіх элементаў. У левай ніжняй частцы дыяграмы знаходзяцца цалкам праэвалюцыянаваўшыя белыя карлікі.
Віды дыяграм
Існуе некалькі відаў дыяграмы, і іх найменне не вельмі выразна вызначана. Спачатку дыяграма паказвае спектральны клас зоркі па гарызантальнай восі і абсалютную зорную велічыню па вертыкальнай. Спектральны тып складана адлюстроўваць на дыяграме, бо гэта не лікавая велічыня, і сучасныя версіі дыяграмы прадстаўляюць тут каляровы індэкс B-V зорак. Гэты тып дыяграмы часта называюць дыяграмай Герцшпрунга — Расела або «колер — зорная велічыня», і ён часта выкарыстоўваецца назіральнікамі. Калі зоркі знаходзяцца на прыкладна аднолькавых адлегласцях (напрыклад, зоркі скопішчаў), то дыяграма часта выкарыстоўваецца для апісання скопішча і вертыкальная вось становіцца проста зорнай велічынёй.
Ніжэй галоўнай паслядоўнасці, пачынаючы прыкладна ад яе сярэдзіны, да правага ніжняга вугла цягнецца так званая «паслядоўнасць (ці галіна) субкарлікаў» (на ілюстрацыі да артыкула не паказана). Субкарлікі — гэта старыя, маламасіўныя, бедныя цяжкімі элементамі зоркі, якія складаюць сферычную кампаненту зорнага насельніцтва Галактыкі. Па сучасных прадстаўленнях, яны рэлікты часоў самага пачатку зоркаўтварэння, якія дажылі да нашых дзён дзякуючы малой масе: працягласць іх эвалюцыі перавышае час існавання Сусвету. Больш масіўныя «зоркі-піянеры» даўно ўжо падарваліся як звышновыя і ўзбагацілі рэчыва Сусвету цяжкімі элементамі.
Міцкевічаўскі батальён
Міцкевічаўскі батальён або батальён Адама Міцкевіча (Batallón Adam Mickiewicz, Battalion im. Adama Mickiewicza) — польскі пяхотны батальён, складовая частка XIII-й польскай інтэрбрыгады, якая змагалася ў грамадзянскай вайне ў Іспаніі на баку рэспубліканцаў.
Кароткая гісторыя
Батальёнам выдавалася газета «Żołnierz Wolności».
NGC 7108
NGC 7108 (іншыя абазначэнні — NGC 7111, PGC 67189, MCG −1-55-2) — галактыка ў сузор’і Вадаліў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Гімн Цэнтральнаафрыканскай Рэспублікі
Гімн Цэнтральнаафрыканскай Рэспублікі (La Renaissance, E Zingo) — дзяржаўны гімн Цэнтральнаафрыканскай Рэспублікі, зацверджаны пасля атрымання незалежнасці ў 1960 годзе і напісаны Эрберам Пеперам (таксама напісаў гімн Сенегала) на словы першага прэм'ер-міністра ЦАР Бартэлемі Баганды.
У 1976-1979 гадах таксама выкарыстоўваўся ў якасці гімна Цэнтральнаафрыканскай Імперыі.
Французскі тэкст гімна
Refren:
Тэкст гімна на санго
E Zîngo (La Renaissance) :
Bêafrîka, mbeso tî âBantu
Kîri mo gbû gîgî tî mo-mvenî
Mo bâa pâsi na gbe tî âzo kûê