cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Аляксандр Міхайлавіч Васілеўскі
Першая сусветная і Грамадзянская вайна
Аляксандр марыў стаць аграномам або каморнікам, але якая пачалася Першая сусветная вайна змяніла яго планы. Перад апошнім класам семінарыі Васілеўскі з некалькімі аднакласнікамі трымаў экзамены экстэрнам, а ў лютым пачаў навучанне ў Аляксееўскім ваенным вучылішчы. У маі 1915 года скончыў паскораны курс навучання (4 месяца) і ў чыне прапаршчыка быў накіраваны на фронт. З чэрвеня па верасень пабываў у шэрагу запасных частак і нарэшце апынуўся на Паўднёва-Заходнім фронце, дзе ўступіў у пасаду паўротнага камандзіра роты 409-га Новахапёрскага палка 103-й пяхотнай дывізіі 9-й арміі. Увесну 1916 года прызначаны камандзірам роты, праз некаторы час прызнанай адной з лепшых у паліцу. У гэтай пасадзе ўдзельнічаў у маі 1916 года ў знакамітым Брусілаўскім прарыве. У выніку вялікіх страт афіцэрскага складу апынуўся камандзірам батальёна таго ж 409-га палка. Атрымаў чын штабс-капітана. Вестка пра Кастрычніцкай рэвалюцыі заспела Васілеўскага пад Аджуд-Ноў, у Румыніі, дзе ён прымае рашэнне пакінуць вайсковую службу і ў лістападзе 1917 звальняецца ў адпачынак.
Саланая
Салана́я (, Солоная) — вёска ў Валожынскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Валожынскага сельсавета.
Да 30 кастрычніка 2009 года вёска ўваходзіла ў склад Бабровіцкага сельсавета.
Аляксандр Міхайлавіч Васілеўскі
Першая сусветная і Грамадзянская вайна
Знаходзячыся на радзіме, у канцы снежня 1917 года Васілеўскі атрымлівае вестку пра тое, што салдаты 409-га палка абралі яго камандзірам у адпаведнасці з дзеючым тады прынцыпам выбарнасці камандзіраў. У той час 409-ы полк знаходзіўся ў складзе Румынскага фронту пад камандаваннем генерала Шчарбачова, які, у сваю чаргу, з’яўляўся саюзнікам Цэнтральнай Рады, якая абвясціла незалежнасць Украіны ад Саветаў. Кінешамскі ваенны аддзел парэкамендаваў Васілеўскаму не выязджаць у полк. Рушыўшы ўслед радзе, «прабыў на ўтрыманні бацькоў да чэрвеня 1918 года, займаючыся сельскай гаспадаркай». З чэрвеня па жнівень 1918 года працаваў сотняў інструктарам усеабуча пры Углецкай воласці Кінешамскага павета Кастрамской губерні.
З верасня 1918 года працаваў настаўнікам у пачатковых школах сёл Вярхоўе і Пад’якаўлева Галунскай воласці Навасільскага павета Тульскай губерні.
У красавіку 1919 года прызваны ў Чырвоную Армію і накіраваны ў 4-ы запасны батальён, на пасаду ўзводнага інструктара (памочніка камандзіра ўзвода). Праз месяц быў адпраўлены ў якасці камандзіра атрада са 100 чалавек у Ступінскую воласць Яфрэмаўскага павета Тульскай губерні для аказання дапамогі ў ажыццяўленні харчразвёрскі і барацьбы з бандамі.
Улетку 1919 года батальён пераводзіцца ў Тулу для фарміравання 1-й Тульскай стралковай дывізіі напярэдадні набліжэння Паўднёвага фронту і войскаў генерала Дзянікіна. Васілеўскі прызначаецца спачатку камандзірам роты, затым камандзірам ізноў сфарміраванага батальёна. У пачатку кастрычніка ўступае ў камандаванне 5-м стралковым палком Тульскай стралковай дывізіі, які займае сектар умацаванага раёна на паўднёвы захад ад Тулы. Палку не давялося ўдзельнічаць у баявых дзеяннях супраць дзянікінцаў, паколькі Паўднёвы фронт у канцы кастрычніка спыніўся пад Арлом і Кромамі.
У снежні 1919 года Тульская дывізія адпраўляецца на Заходні фронт для барацьбы з інтэрвентамі. Васілеўскі па ўласнай просьбе быў пераведзены на пасаду памочніка камандзіра палка. На фронце, у выніку рэарганізацыі, Васілеўскі прызначаны памочнікам камандзіра 96-га палка 32-й брыгады 11-й дывізіі. У складзе 15-й арміі Васілеўскі змагаецца ў вайне з Польшчай.
Перыяд паміж войнамі
Пасля вайны Васілеўскі прымаў удзел у барацьбе з атрадам Булак-Балаховіча на тэрыторыі Беларусі, да жніўня 1921 года змагаўся з бандытамі ў Смаленскай губерні. У наступныя 10 гадоў камандаваў усімі трыма палкамі 48-й Цвярской стралковай дывізіі, узначальваў дывізіённую школу малодшых камандзіраў. У 1927 годзе скончыў стралкова-тактычныя курсы ўдасканалення камсаставу РСЧА імя III Камінтэрна «Стрэл». У чэрвені 1928 года 143-ці полк асабліва выдзелены інспектарскай групай на вучэннях. Увосень 1930 года 144-ы полк, які лічыўся да прыняцця камандавання Васілеўскім найбольш слаба падрыхтаваным у дывізіі, заняў першае месца і атрымаў выдатную ацэнку на акруговых манеўрах.
Верагодна, поспехі Васілеўскага абумовілі яго перавод на штабную працу, пра што яму паведамляе У. К. Трыандафілаў непасрэдна пасля заканчэння манеўраў. Каб не адкладаць у чарговы раз уступленне ў партыю ў сувязі са зменай месца службы, Васілеўскі падае заяву ў партбюро палка. Заява была задаволена, і Васілеўскі прыняты кандыдатам у члены партыі. У сувязі з партыйнай чысткай, якая праходзіла ў 1933—1936 гадах, знаходжанне ў кандыдатах некалькі зацягваецца, і Васілеўскага прымаюць у партыю толькі ў 1938 годзе, ужо падчас службы ў Генеральным штабе.
З мая 1931 года Васілеўскі працуе ва Упраўленні баявой падрыхтоўкі РСЧА, рэдагуе «Бюлетэнь баявой падрыхтоўкі», які выпускаўся кіраваннем, і аказвае дапамогу рэдакцыі часопіса «Ваенны веснік». Удзельнічае ў стварэнні «Інструкцыі па вядзенні глыбокага агульнавайсковага бою», «Інструкцыі па ўзаемадзеянні пяхоты, артылерыі, танкаў і авіяцыі ў сучасным агульнавайсковым баі», а таксама «Настаўленні па службе ваенных штабоў».
У 1934—1936 гадах быў начальнікам аддзела баявой падрыхтоўкі Прыволжскай ваеннай акругі. У 1936 годзе, пасля ўвядзення ў РСЧА персанальных воінскіх званняў, прысвоена званне палкоўнік.
У 1937 годзе з адзнакай скончыў Ваенную акадэмію Генеральнага штаба і прызначаны начальнікам кафедры тылу акадэміі.
У кастрычніку 1937 года рушыла ўслед новае прызначэнне — начальнікам 10-га аддзялення (аператыўнай падрыхтоўкі каманднага складу) 1-га аддзела Генштаба. 16 жніўня 1938 года прысвоена чарговае воінскае званне камбрыг. У гэты час ён прымае ўдзел у працы камісіі па аналізе дзеянняў РСЧА падчас баявых дзеянняў ля возера Хасан.
У 1939 годзе прызначаны намеснікам начальніка Аператыўнага ўпраўлення Генштаба, з выкананнем па сумяшчальніцтве абавязкаў па старой пасадзе. Удзельнічае ў распрацоўцы першапачатковага варыянту плана вайны з Фінляндыяй, пазней адрынутага Сталінам. З пачаткам савецка-фінскай вайны выконвае абавязкі камандзіраванага на фронт першага намесніка начальніка Генштаба І. В. Смародзінава.
Увесну 1940 года ўзначальвае ўрадавую камісію па дэмаркацыі новай савецка-фінскай мяжы, удзельнічае ў перамовах і падпісанні мірнага дагавора з Фінляндыяй.
9 лістапада здзейсніў у складзе савецкай дэлегацыі пад кіраўніцтвам В. М. Молатава паездку ў Берлін для перамоў з Германіяй.
Вялікая Айчынная вайна
Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны з першага дня. 1 жніўня 1941 года генерал-маёр Васілеўскі прызначаны намеснікам начальніка Генштаба — начальнікам Аператыўнага кіравання. Падчас Бітвы за Маскву з 5 па 10 кастрычніка ўваходзіць у групу прадстаўнікоў ДКА, якія забяспечваюць больш хуткую адпраўку на Мажайскі абарончы рубеж войскаў, якія адыходзяць ці ўжо выйшлі з акружэння.
Васілеўскі сыграў адну з ключавых роляў у арганізацыі абароны Масквы і контрнаступленні, якое рушыла за ёю. У самыя крытычныя дні пад Масквой, з 16 кастрычніка да канца лістапада, калі Генштаб быў эвакуіраваны, ён узначальваў у Маскве аператыўную групу (першы эшалон Генштаба ) для абслугоўвання Стаўкі. У кола асноўных абавязкаў опергрупы, якая складалася з 10 чалавек, ўваходзіла: «усебакова ведаць і правільна ацэньваць падзеі на фронце; пастаянна і дакладна, але без залішняй дробязнасці, інфармаваць пра іх Стаўку; у сувязі са зменамі ў франтавой абстаноўцы своечасова і правільна выпрацоўваць і дакладваць Вярхоўнаму Галоўнакамандаванню свае прапановы; ў адпаведнасці з рашэннямі Стаўкі аператыўна — стратэгічнымі рашэннямі хутка і дакладна распрацоўваць планы і дырэктывы; весці строгі і бесперапынны кантроль за выкананнем усіх рашэнняў Стаўкі, а таксама за боегатоўнасцю і баяздольнасцю войскаў, фарміраваннем і падрыхтоўкай рэзерваў, матэрыяльна-баявым забеспячэннем войскаў». 28 кастрычніка дзейнасць опергрупы была высока ацэненая Сталіным — чацвярым было прысвоена чарговае званне: Васілеўскаму — званне генерал-лейтэнанта, а тром іншым — званні генерал-маёраў. З 29 лістапада да 10-х лічбаў снежня 1941, у сувязі з хваробай Шапашнікава , Васілеўскі выконваў абавязкі начальніка Генштаба. Увесь цяжар падрыхтоўкі контрнаступлення пад Масквой лёг на плечы А. Васілеўскага. Контрнаступленне пачалося войскамі Калінінскага фронту 5 снежня 1941 года. Паколькі «Стаўка была вельмі заклапочаная забеспячэннем дакладнага выканання загаду» аб контрнаступленні з боку Конева, Васілеўскі ў ноч на 5 снежня прыбыў у штаб Калінінскага фронту, каб «асабіста перадаць камандуючаму фронтам дырэктыву на пераход у контрнаступленне і растлумачыць яму ўсё патрабаванні па ёй».
З сярэдзіны красавіка па 8 мая 1942 года ў якасці прадстаўніка Стаўкі знаходзіўся на Паўночна-Заходнім фронце, дзе аказваў садзейнічанне спробе ліквідацыі Дземянскага плацдарма. З 24 красавіка ў сувязі з хваробай Шапашнікава выконваў абавязкі начальніка Генштаба, 26 красавіка Васілеўскаму было прысвоена званне генерал-палкоўнік. 9 мая ў сувязі з прарывам немцамі Крымскага фронту адкліканы Стаўкай у Маскву. Пасля таго як у чэрвені 1942 года ў акружэнне пад Ленінградам патрапіла 2-я ўдарная армія генерала Уласава, накіраваны разам з камандуючым Волхаўскага фронту Мерацковым у Малую Вішэру для арганізацыі вываду войскаў з акружэння.
26 чэрвеня 1942 года прызначаны начальнікам Генштаба, а з кастрычніка быў адначасова намеснікам наркама абароны СССР. З 23 ліпеня па 26 жніўня — прадстаўнік Стаўкі на Сталінградскім фронце, накіроўваў сумесныя дзеянні франтоў у ходзе абарончага перыяду Сталінградскай бітвы. Унёс вялікі ўклад у развіццё савецкага ваеннага мастацтва, спланаваў і падрыхтаваў контрнаступленне пад Сталінградам. Стаўкай Васілеўскаму была даручана каардынацыя контрнаступлення (Жукаў у гэты час быў накіраваны на Заходні фронт). Пасля паспяховага контрнаступлення Васілеўскі да сярэдзіны снежня праводзіў ліквідацыю групоўкі суперніка ў Сталінградскім катле, аднак да яе завяршэння быў ​​перакінуты на паўднёвы захад для садзейнічання ў адлюстраванні дэблакуючай групы Манштейна, якая дзейнічала на Кацельнікаўскім кірунку. З 2 студзеня 1943 года на Варонежскім і затым на Бранскім фронце каардынаваў наступ савецкіх войскаў на Верхнім Доне.
16 лютага 1943 года А. М. Васілеўскаму было прысвоена воінскае званне Маршал Савецкага Саюза. Гэта было вельмі незвычайна, паколькі ўсяго 29 дзён таму яму было прысвоена званне генерала арміі.
Па даручэнні Стаўкі ВГК Васілеўскі каардынаваў дзеянні Варонежскага і Стэпавага франтоў у Курскай бітве. Кіраваў планаваннем і правядзеннем аперацый па вызваленні Данбаса, аперацыі па вызваленні правабярэжнай Украіны і Крыма. 10 красавіка, у дзень вызвалення Адэсы, узнагароджаны ордэнам «Перамога». Гэты ордэн быў другім па ліку з моманту заснавання (першы — у Жукава). Пасля ўзяцця Севастопаля, Васілеўскі прыняў рашэнне як мага хутчэй агледзець вызвалены горад. У выніку яго машына пры пераездзе праз нямецкую траншэю трапіла на міну. Для Васілеўскага інцыдэнт абыйшоўся ўдарам галавы і пасечаным асколкамі ветравога шкла тварам. Яго шафёру выбухам пашкодзіла нагу. Пасля гэтага Васілеўскі яшчэ некаторы час па патрабаванні лекараў трымаўся пасцельнага рэжыму.
Любоў Васілеўна Якімчук
Любоў Якімчук (укр.: Любаў Якімчук; нар., Пэрвамайск, Луганская вобласць) — украінская паэтэса, сцэнарыст, калумніст.
Аляксандр Міхайлавіч Васілеўскі
Вялікая Айчынная вайна
Падчас Беларускай аперацыі Васілеўскі каардынаваў дзеянні 1-га Прыбалтыйскага і 3-га Беларускага франтоў. З 10 ліпеня да іх дадаўся яшчэ і 2-і Прыбалтыйскі фронт. Васілеўскі каардынаваў дзеянні франтоў таксама пры вызваленні Прыбалтыкі.
Любоў Васілеўна Якімчук
Біяграфія
Нарадзілася на Луганшчыне. Скончыла Луганскі нацыянальны ўніверсітэт імя Тараса Шаўчэнкі (2008) і магістарскую праграму «Тэорыя, гісторыя літаратуры і параўнальнае літаратуразнаўства» Нацыянальнага ўніверсітэта «Кіева-Магілянская акадэмія» (2011). З 2003 па 2008 год належала да Літаратурнай групоўкі «СТАН».
Аляксандр Міхайлавіч Васілеўскі
Вялікая Айчынная вайна
З 29 ліпеня ажыццяўляў не толькі каардынацыю, але і непасрэднае кіраўніцтва надыходам у Прыбалтыцы. Званне Героя Савецкага Саюза з уручэннем ордэна Леніна і медалі «Залатая Зорка» Аляксандру Міхайлавічу Васілеўскаму прысвоена 29 ліпеня 1944 года за ўзорнае выкананне заданняў ВГК.
Любоў Васілеўна Якімчук
Біяграфія
Аўтар зборніка паэзіі «як МОДА» (2009) і «Абрыкосы Данбаса» (2015). Лаўрэат шматлікіх літаратурных узнагарод, у тым ліку Міжнародную славянскую паэтычную прэмію, прэмію імя Багдана-Ігара Антоніча і інш.
Аляксандр Міхайлавіч Васілеўскі
Вялікая Айчынная вайна
Планаванне і кіраўніцтва пачаткам Усходне-Прускай аперацыі ажыццяўляў асабіста Сталін, Васілеўскі ў гэты час быў заняты ў Прыбалтыцы. Аднак, у сувязі з адбыццём Сталіна, а таксама намесніка начальніка Генштаба А. І. Антонава на Ялцінскую канферэнцыю, Васілеўскі вярнуўся да выканання абавязкаў начальніка Генштаба і намесніка наркама абароны, кіраўніцтву Усходне-Прускай аперацыяй. У ноч на 18 лютага, падчас размовы са Сталіным, які вярнуўся з Ялты, у адказ на прапанову Сталіна выехаць ва Усходнюю Прусію для дапамогі камандуючым франтамі Васілеўскі папрасіў вызваліць яго ад пасады начальніка Генштаба ў сувязі з тым, што ён большую частку свайго часу праводзіць на фронце. А днём 18 лютага прыйшла вестка пра гібель камандуючага 3-м Беларускім фронтам Чарняхоўскага. У сувязі з гэтым Сталін хутка прыняў рашэнне прызначыць Васілеўскага камандуючым 3-м Беларускім фронтам, а акрамя таго, увесці Васілеўскага ў склад Стаўкі Вярхоўнага Галоўнакамандавання. На пасадзе камандуючага фронтам Васілеўскі кіраваў штурмам Кенігсберга — аперацыяй, якая стала хрэстаматыйнай.
Любоў Васілеўна Якімчук
Біяграфія
2010 г. — стыпендыят праграмы Міністра культуры і нацыянальнай спадчыны Рэспублікі Польшча «Gaude Polonia».
Аляксандр Міхайлавіч Васілеўскі
Вайна з Японіяй
Яшчэ летам 1944 года, пасля заканчэння Беларускай аперацыі, Сталін паведаміў Васілеўскаму аб планах прызначыць яго галоўнакамандуючым савецкіх войскаў на Далёкім Усходзе пасля заканчэння вайны з Германіяй. Васілеўскі ўключыўся ў распрацоўку плана вайны з Японіяй 27 красавіка 1945 года, па заканчэнні Усходне-Прускай аперацыі, хоць чарнавыя накіды плана былі зроблены яшчэ восенню 1944 года. Пад яго кіраўніцтвам да 27 чэрвеня быў падрыхтаваны план маньчжурскай стратэгічнай наступальнай аперацыі, які быў ухвалены Стаўкай і Дзяржаўным Камітэтам Абароны. 5 ліпеня 1945 года, пераапрануты ў форму генерал-палкоўніка, з дакументамі на імя Васільева, Васілеўскі прыбыў у Чыту. 30 ліпеня дырэктывай ДКА быў прызначаны галоўнакамандуючым савецкімі войскамі на Далёкім Усходзе.
Любоў Васілеўна Якімчук
Біяграфія
Якімчук таксама з’яўляецца перформерам у музычна-паэтычным дуэце з украінскім імправізуючым кантрабасістам Маркам Токарам, іх праекты ўключаюць «Абрыкосы Данбаса» і «Жанчына, дым і небяспечныя прадметы». Яе паэзіі выконвае вядомая спявачка Мар’яна Садоўская (Кёльн), а таксама маладая спявачка Алеся Здаравецкая (Дублін).
Аляксандр Міхайлавіч Васілеўскі
Вайна з Японіяй
У ходзе падрыхтоўкі наступу Васілеўскі наведаў зыходныя пазіцыі войскаў, пазнаёміўся з войскамі Забайкальскага, 1-га і 2-га Далёкаўсходніх франтоў, абмеркаваў становішча з камандуючым войскамі і карпусамі. Пры гэтым былі ўдакладнены і скарочаны тэрміны выканання асноўных задач, у прыватнасці выхаду на Маньчжурскую раўніну. На досвітку 9 жніўня 1945, з пераходам у наступ, кіраваў дзеяннямі савецкіх войскаў. Усяго 24 дня спатрэбілася савецкім і мангольскім войскам пад камандаваннем А. М. Васілеўскага, каб разграміць у Манчжурыі мільённую Квантунскую армію Японіі.
Любоў Васілеўна Якімчук
Біяграфія
У 2015 годзе украінскі часопіс «Новы час» назваў Любоў Якімчук адной са ста самых уплывовых людзей культуры ва Украіне.
Аляксандр Міхайлавіч Васілеўскі
Вайна з Японіяй
Другім медалём «Залатая Зорка» Аляксандр Міхайлавіч Васілеўскі быў ганараваны 8 верасня 1945 года за ўмелае кіраўніцтва савецкімі войскамі на Далёкім Усходзе падчас вайны з Японіяй.
Пасляваенны перыяд жыцця
Пасля смерці Сталіна ваенная кар’ера А. М. Васілеўскага рэзка змянілася.
14 жніўня 1956 г. становіцца намеснікам міністра абароны СССР па пытаннях ваеннай навукі. У снежні 1957 г. звольнены ў адстаўку па хваробе з правам нашэння ваеннай формы. У студзені 1959 прызначаны генеральным інспектарам Групы генеральных інспектараў МА СССР (па 5 снежня 1977 года).
На XIX і XX з’ездах абіраўся членам ЦК КПСС (1952 г. — 1961 г.). Абіраўся дэпутатам Вярхоўнага Савета СССР 2-4 скліканняў (1946 г. — 1958 г.).
У 1956—1958 гады з’яўляўся першым старшынёй Савецкага камітэта ветэранаў вайны, у далейшым прымаў актыўны ўдзел у дзейнасці арганізацый ветэранаў Вялікай Айчыннай вайны.
Замежныя ўзнагароды
Усяго ўзнагароджаны 31 замежнай дзяржаўнай узнагародай.
Старое Усцінава (Смаленская вобласць)
Старое Усцінава (Ста́рое Усти́ново) — вёска ў Ельнінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Бабровіцкага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена падчас Ельнінска-Дарагабужскай аперацыі ў 1943 годзе.
Багемія (значэнні)
Багемія можа значыць:
NGC 4807
NGC 4807 (іншыя абазначэнні — UGC 8049, MCG 5-31-6, ZWG 160.17, PGC 44037) — галактыка ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Гуань Даашэн
Гуань Даашэн (практ. 管道昇, піньінь : Guǎn Dàoshēng; 1262-1319) — паэтэса, мастак і каліграф у Кітаі эпохі праўлення дынастыі Юань.
Шырока прызнаная ў Кітаі як першая жанчына-мастак, Гуань Даашэн стала ідэалам адукаванай кітайскай жанчыны ў яе час і наступныя эпохі. Яна была жонкай знакамітага мастака і каліграфа Чжаа Мэнфу, але пры гэтым сама таксама была значным мастаком і каліграфам. Выкарыстоўваючы ў паэзіі і малюнку стылі, характэрныя для мужчын, пры гэтым яна надавала ўвагу таму, каб захаваць свой стыль і індывідуальнасць. Яна запісвала свае вершы на скрутках са сваімі малюнкамі, такім чынам знаёмячы з імі шырокую публіку. Для яе вершаў характэрныя перажыванні за мужа і дзяцей, а таксама іронія і сарказм. Сярод яе вершаў есць адзін, выказвае незадаволенасць тым, што муж ўзяў наложніцу, і серыя, у якой яна угаворвае яго пакінуць жыцце пры двары.
Скруткі Гуань Даашэн разам з творамі яе мужа Чжаа Мэнфу і сына Чжаа Юна былі сабраны ў адной калекцыі мангольскім імператарам Аюрбарыбадам, які захапляўся тым, што ў адной сям'і сабраны гэтакія выбітныя мастакі і каліграфы.
Цвінтар
Цвінта́р (ад cmentarz — могілкі) — царкоўны двор ці агароджанае месца пры царкве. Часам цвінтаром называюць агароджаныя могілкі пры царкве.
Генерал-ад’ютант
Генерал-ад'ютант - воінскае, затым толькі свіцкае званне і пасада ў рускай арміі, упершыню ўведзена Пятром I для асобыў, якія былі старэйшымі ад'ютантамі пры імператары, генерал-фельдмаршале, іх памочнікаў, пры поўных генералах. Генерал-ад'ютант пры цары ўзначальваў паходную канцылярыю, а пры генерале-фельдмаршале і і яго памочніках выконваў ад'ютанцкія абавязкі і ведаў справаводствам пры штабе. З 1808 года званне генерал-ад'ютанта стала выкарыстоўвацца як ганаровае званне вышэйшых чыноў, залічаемых у світу імператара. Прысвойвалася яно поўным генералам і генерал-лейтэнантам. Гэтага звання ўдастойваліся таксама і іншыя вышэйшыя вайсковыя чыны за заслугі.
Кашаса
Кашаса (cachaça) — моцны алкагольны напой, які атрымліваецца шляхам дыстыляцыі чыстага экстракта цукровага трыснёга. Моцнасць - 39-40 градусаў.
Дарошкавічы
Назву Даро́шкавічы маюць:
Садунішке
Саду́нішке (Sadūniškė) — вёска ў Ігналінскім раёне Уцянскага павета Літвы. Уваходзіць у склад Цэйкінейскай сянюніі. Размешчана за 4 км ад Цэйкінея. Насельніцтва 4 чал. (2001 г.).
Эйюб Куліеў
Эйюб Раміз аглы Куліеў (Əyyub Ramiz oğlu Quliyev) — азербайджанскі музыкант і дырыжор. Дырыжор Азербайджанскага тэатра оперы і балета. Сын азербайджанскага акцёра.
Біяграфія
У 2005 годзе скончыў Бакінскую музычную акадэмію па класе дырыжыравання (клас ), затым працягнуў навучанне ў аспірантуры Санкт-Пецярбургскай дзяржаўнай кансерваторыі і Венскага ўніверсітэта музыкі і выканальніцкага мастацтва.
Указам Прэзідэнта Азербайджанскай Рэспублікі Гейдара Аліева 23 жніўня 1998 года імя Эйюба Куліева ўпісана ў «Залатую кнігу маладых талентаў Азербайджана» (Azərbaycanın gənc istedadlarının «Qızıl kitabı»), таксама ён быў ганараваны. У 2006 годзе Куліеў стаў лаўрэатам нацыянальнай прэміі «Дасягненне» (Uğur), а ў 2009 — уладальнікам міністэрскай узнагароды «Вяршыня» (Zirvə).
Тапарова (Ельнінскі раён)
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена падчас Ельнінска-Дарагабужскай аперацыі ў 1943 годзе.
Аляксандр Хрыстафоравіч Бенкендорф
Аляксандр Хрыстафоравіч Бенкендорф (23 чэрвеня (4 ліпеня) 1782,, Расійская імперыя — 23 верасня (5 кастрычніка) 1844, Пецярбург) — граф (1832), расійскі военачальнік і дзяржаўны дзеяч, генерал-ад'ютант (1819), генерал ад кавалерыі (1829), член Дзяржаўнага савета (1830).
Біяграфія
Паходзіў з ліфляндскага дваранскага роду, бацька генерал ад інфантэрыі, рыжскі вайсковы губернатар Х. І. Бенкендорф, маці народжаная баранэса Ю. Шылінг фон Канштат, блізкая сяброўка дзяцінства імператрыцы Марыі Фёдараўны.
У 1798 паступіў на службу ўнтэр-афіцэрам у Сямёнаўскі лейб-гвардыі полк, неўзабаве быў узведзены ў прапаршчыкі і прызначаны флігель-ад’ютантам. Баявую кар’еру пачаў на Каўказе ў 1803, затым з поспехам удзельнічаў у напалеонаўскіх войнах і ў баявых дзеяннях з туркамі. У 1807 узведзены ў палкоўнікі. Падчас Айчыннай вайны 1812 знаходзіўся ў першым партызанскім атрадзе генерала Ф. Ф. Вінцінгеродэ і за поспехі атрымаў чын генерал-маёра. Пасля пакідання французамі Масквы стаў першым камендантам вызваленага горада.
Камандуючы кавалерыйскім атрадам, вызначыўся ў кампаніях 1813—1814. У 1819 быў узведзены ў генерал-ад’ютанты і прызначаны начальнікам штаба гвардзейскага корпуса. Актыўны ўдзельнік задушэння паўстання дзекабрыстаў. C 1826 атрымаў прызначэнне ў Сенат і займаў пост шэфа корпуса жандараў і начальніка Трэцяга аддзялення ўласнай Яго Імператарскай Вялікасці канцылярыі.
За гады службы, быў адначасова і камандуючым Галоўнай кватэры, стаў блізкай і даверанай асобай Мікалая I, быў спадарожнікам у яго падарожжах. Суправаджаў імператара ў яго паездцы на тэатр ваенных дзеянняў супраць туркаў ў 1828—1829 і быў вылучаны ў генералы ад кавалерыі. У 1832 узведзены ў графскую годнасць. У кола яго службовых абавязкаў уваходзіла ўскладзеная на яго імператарам цэнзура сачыненняў А. C. Пушкіна.
Пахаваны ў Аляксандра-Неўскай лаўры ў Пецярбургу.
Дуглас Мак-Артур
Дуглас Мак-Артур (Douglas MacArthur;, Літл-Рок, штат Арканзас — , Вашынгтон) — амерыканскі военачальнік, уладальнік вышэйшага звання — генерал арміі (18 снежня 1944), фельдмаршал філіпінскай арміі (24 жніўня 1936), кавалер шматлікіх ордэнаў і медалёў.
Феліпэ Кальдэрон
Феліпэ дэ Хесус Кальдэрон Інахосу (Felipe de Jesús Calderón Hinojosa; нар., Марэлія, штат Мічаакан, Мексіка) — прэзідэнт Мексікі (2006—2012), абраны ад правацэнтрысцкай Партыі «Нацыянальнае дзеянне» (ПНД).
Скончыў аспірантуру Гарвардскага ўніверсітэта ў ЗША па спецыяльнасці дзяржкіраванне. У 1996—1999 гадах — старшыня ПНД, з 2000 года — дырэктар нацыянальнага банка развіцця «Банобраз», затым міністр энергетыкі ў ўрадзе Вісентэ Фокса (да мая 2004 года).
У пачатку прэзідэнцкай кампаніі апытанні грамадскай думкі паказвалі істотнае адставанне Кальдэрона ад свайго суперніка, аднак у далейшым яго папулярнасць рэзка ўзрасла.
У 2006 годзе абвясціў вайну мексіканскім наркакартэлям.
Світа Яго Імператарскай Вялікасці
Світа Яго Імператарскай Вялікасці, у Расійскай імперыі ў XVII — пачатку XX стагоддзях асобы, якія служылі пры імператары.
З 1843 года ўваходзіла ў склад Імператарскай галоўнай кватэры. Уключала генерал-ад'ютантаў (званне ўведзена Пятром I), генерал-маёраў (або контр-адміралаў) світы (званне заснавана ў 1827 годзе) і флігель-ад'ютантаў (званне ўведзена ў 1775 годзе). Чыны світы неслі дзяжурства пры двары, выконвалі спецыяльныя даручэнні імператара.
Фёдар Іванавіч Талбухін
Фё́дар Іва́навіч Талбу́хін ( — ) — выдатны савецкі военачальнік, Маршал Савецкага Саюза, Герой Савецкага Саюза (пасмяротна), Народны Герой Югаславіі, Герой Народнай Рэспублікі Балгарыі (пасмяротна), кавалер ордэна «Перамога».
Санфрэ
Санфрэ (Sanfrè) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Кунеа.
Насельніцтва складае 2701 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 180 чал./км². Займае плошчу 15 км². Паштовы індэкс — 12040. Тэлефонны код — 0172.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Pietro apostolo.
Тэль-Авіўскі ўніверсітэт
Тэль-Авіўскі ўніверсітэт (‏אוניברסיטת תל אביב‏‎) — адзін з найбуйнейшых універсітэтаў Ізраіля, размешчаны ў раёне Рамат-Авіў горада Тэль-Авіва. Універсітэт заснаваны ў 1956 годзе і налічвае дзевяць факультэтаў. У ім навучаюцца больш за 25 000 студэнтаў.
Гісторыя
Папярэднікамі ўніверсітэта былі шматлікія невялікія вышэйшыя школы і інстытуты, якія існавалі ў Тэль-Авіве яшчэ да ўтварэння дзяржавы Ізраіль. Асабліва варта адзначыць заснаваную ў 1935 годзе «Вышэйшую школу юрыспрудэнцыі і эканомікі», ля вытокаў якой былі Палтыель Дыкштэйн, Шмуэль Эйзенштат, Макс Лазерсан і Беньямін Зіў.
Факультэты
Універсітэт складаецца з 9 факультэтаў, якія дзеляцца на больш за 100 інстытутаў, школ і дадатковых акадэмічных падраздзяленняў.
Факультэт падрыхтоўкі навуковых кадраў Універсітэта грамадзянскай абароны МНС РБ
Апісанне
Факультэт з’яўляецца арганізацыйна-адміністрацыйным структурным падраздзяленнем Дзяржаўнай установы адукацыі «Універсітэт грамадзянскай абароны Міністэрства па надзвычайных сітуацыях Рэспублікі Беларусь», які забяспечвае планаванне, арганізацыю і кантроль рэалізацыі адукацыйных праграм паслядыпломнай адукацыі, што фарміруюць веды, уменні і навыкі навукова-педагагічнай і навукова-даследчай работы і атрыманне вучонай ступені кандыдата навук і доктара навук.
Факультэт створаны на падставе загаду МНС ад 30 жніўня 2016 года № 199, якім зацверджаны структура і штат Універсітэта грамадзянскай абароны МНС Беларусі.
Кафедры
Факультэт падрыхтоўкі навуковых кадраў каардынуе работу наступных кафедраў Універсітэта:
Дзейнасць кафедраў рэгламентуецца адпаведным палажэннем аб кафедры.
Спецыяльнасці
Факультэт ажыццяўляе падрыхтоўку па наступных спецыяльнасцях паслядыпломнай адукацыі:
Акжол (Каркаралінскі раён)
Акжол — сяло ў Каркаралінскім раёне Карагандзінскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр аульнай акругі Мартбек. Код КАТА — 354873100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1524 чалавекі (791 мужчына і 733 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 892 чалавекі (446 мужчын і 446 жанчын).
Кіраўскі сельсавет (Бялыніцкі раён)
Кі́раўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Бялыніцкага раёна Магілёўскай вобласці. Цэнтр — вёска Глыбокі Брод.
Утвораны ў 1934 годзе як Фелікс-Конаўскі нацыянальны польскі сельсавет у складзе Бялыніцкага раёна БССР. Цэнтр — вёска Фелікс-Конаўка. 23 жніўня 1937 года рэарганізаваны ў беларускі Кіраўскі сельсавет. З 20 лютага 1938 года ў складзе Магілёўскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Запольскага сельсавета. 11 красавіка 1960 года сельсавет скасаваны, яго тэрыторыя ўвайшла ў склад адноўленага Запольскага сельсавета.
Гімн Сенегала
Згуляйце на сваіх кора, біце ў балафоны (фр. Pincez Tous vos Koras, Frappez les Balafons, таксама завецца Чырвоны леў, фр. Le Lion rouge) - дзяржаўны гімн Сенегала, напісаны з атрыманнем незалежнасці ў 1960 кампазітарам Эрберам Пеперам (таксама напісаў гімн Цэнтральнаафрыканскай Рэспублікі) на словы першага прэзідэнта краіны Леапольда Седара Сенгора.
Французскі тэкст гімна
Le lion rouge a rugi.
Le dompteur de la brousse
D'un bond s'est élancé,
Dissipant les ténèbres.
Soleil sur nos terreurs, soleil sur notre espoir.
Debout, frères, voici l'Afrique rassemblée
Прыпеў:
Fibres de mon cœur vert.
Épaule contre épaule, mes plus que frères,
O Sénégalais, debout !
Unissons la mer et les sources, unissons la steppe et la forêt !
Salut Afrique mère, salut Afrique mère.
Toi surgi de la nuit au galop des chevaux,
Rend-nous, oh ! rends-nous l'honneur de nos ancêtres,
Splendides comme ébène et forts comme le muscle
Nous disons droits - l'épée n'a pas une bavure.
Прыпеў Sénégal, nous faisons nôtre ton grand dessein :
Rassembler les poussins à l'abri des milans
Pour en faire, de l'est à l'ouest, du nord au sud,
Dressé, un même peuple, un peuple sans couture
Mais un peuple tourné vers tous les vents du monde.
Прыпеў Sénégal, comme toi, comme tous nos héros,
L'épée, nous la mettrons dans la paix du fourreau,
Car le travail sera notre arme et la parole.
Le Bantou est un frère, et l'Arabe et le Blanc.
Прыпеў Mais que si l'ennemi incendie nos frontières
Nous serons tous dressés et les armes au poing :
Un peuple dans sa foi défiant tous les malheurs,
Les jeunes et les vieux, les hommes et les femmes.
La mort, oui! Nous disons la mort, mais pas la honte.
Прыпеў
Сельскія населеныя пункты Брэсцкай вобласці
У Рэспубліцы Беларусь крытэрыі для катэгорый населеных пунктаў вызначаюцца Законам Рэспублікі Беларусь ад 5 мая 1998 года № 154-З «Аб адміністрацыйна-тэрытарыяльным ладзе Рэспублікі Беларусь».
Гэры Раўкан
У 1973 годзе атрымаў ступень бакалаўра ў Каліфарнійскім універсітэце ў Берклі, у 1982 годзе атрымаў ступень доктара філасофіі ў Гарвардскім універсітэце. Атрымаў вядомасць як даследчык мікраРНК. Многія даследаванні праводзіў разам з Віктарам Эмбрасам. Член Амерыканскай акадэміі мастацтваў і навук (2009).
Сельскія населеныя пункты Брэсцкай вобласці
Да катэгорыі сельскіх населеных пунктаў адносяцца:
Карта размяшчэння найбольшых сельскіх населеных пунктаў Брэсцкай вобласці
Сельскія населеныя пункты з насельніцтвам:
Колькасць сельскіх населеных пунктаў і іх жыхароў
На 14 кастрычніка 2009 года (перапіс насельніцтва) ў Брэсцкай вобласці налічвалася 2 166 сельскіх населеных пунктаў, у тым ліку:
На 1 студзеня 2016 было ўжо толькі 2 159 сельскіх населеных пунктаў.
Спіс найбольшых сельскіх населеных пунктаў Брэсцкай вобласці
Назвы лацініцай у спісе прыводзяцца адпаведна з афіцыйнымі нацыянальнымі і міжнароднымі правіламі транслітарацыі.
Яцкава-Замосныя
Я́цкава-Замо́сныя (, Яцково-Замостные) — вёска ў Валожынскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Валожынскага сельсавета.
Да 1976 года вёска ўваходзіла ў склад Белакорацкага сельсавета, да 30 кастрычніка 2009 года ўваходзіла ў склад Бабровіцкага сельсавета.
Ушакова (Ельнінскі раён)
Ушакова (Ушако́во) — вёска ў Ельнінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Бабровіцкага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена падчас Ельнінска-Дарагабужскай аперацыі ў 1943 годзе.
NGC 4807A
NGC 4807A (іншае абазначэнне — PGC 214040) — эліптычная галактыка (E5) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект не ўваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога» і быў дададзены пазней.
Касцянцовыя
Касцянцовыя (Aspleniaceae) — сямейства папарацей, якое ўваходзіць у парадак Мнаганожкі (у некаторых сістэмах класіфікацыі — адзінае сямейства ў парадку ).
Ва ўсіх прадстаўнікоў сямейства даўгаватыя сорусы з падобным адкідному вечку пакрывальцам, якое ўскрываецца па адным краі.
Спіс вуліц Паставаў
У гэтым спісе прыведзены бульвары, вуліцы, завулкі, паркі, плошчы, праезды, праспекты, спускі, тупікі, шасэ г. Паставы
Сент-Чарльз (мыс)
Сент-Чарльз (Cape St. Charles, cap St Charles) — мыс на паўвостраве Лабрадор. Тэрыторыя Канады ў правінцыі Ньюфаўндленд і Лабрадор. З’яўляецца самым усходнім пунктам мацерыка Паўночная Амерыка.
Хасэ Мухіка
Хасэ Альберта Мухіка Кардана (José Alberto Mujica Cordano), таксама вядомы як Эль Пепе (El Pepe), (, Мантэвідэа, Уругвай) — уругвайскі палітык, кандыдат Шырокага фронту на прэзідэнцкіх выбарах 2009 года. У другім туры выбараў 29 лістапада перамог свайго асноўнага канкурэнта і быў абраны прэзідэнтам Уругвая. Дата афіцыйнага ўступлення на пасаду — 1 сакавіка 2010 г.
Біяграфія
У маладосці быў удзельнікам партызанскага руху Тупамарас, быў схоплены і правёў у ваенных турмах 14 гадоў.
У 2005 годзе Мухіка ажаніўся з Лусіяй Тапаланскі, калегай па Сэнаце і гістарычным лідарам Руху Народнага ўдзелу.
Саксонішке
Саксо́нішке (Saksoniškė) — вёска ў Ігналінскім раёне Уцянскага павета Літвы. Уваходзіць у склад Дукштаскай сянюніі. Размешчана за 1 км ад Сянас Дукштаса. Насельніцтва 2 чал. (2001 г.).
Перлаўка
Пе́рлаўка (Melica) — род кветкавых раслін сямейства. Налічвае каля 80 відаў.
Апісанне
Шматгадовыя травяністыя карэнішчавыя расліны. Сцябло прамастойнае або каленчата ўзыходнае каля нізу. Лісце з вузкалінейнай шурпатай пласцінкай. Суквецце — аднабокая коласападобная мяцёлка. Каласкі з 2—5 кветак, з 1—3 ніжнімі двухполымі кветкамі і булавападобнымі прыдаткамі з недаразвітых кветак на версе. Плод — зярняўка.
Пашырэнне і выкарыстанне
Расліны пашыраны ва ўмераным поясе абодвух паўшар'яў Зямлі і гарах тропікаў. Кармавыя і дэкаратыўныя расліны.
Віктар Эмбрас
Віктар Эмбрас (Victor Ambros; нар., Хановер, штат Нью-Гэмпшыр) — амерыканскі вучоны. Працы ў асноўным прысвечаны малекулярнай біялогіі і генетыцы. Лаўрэат шматлікіх прэстыжных прэмій.
У 1975 годзе атрымаў ступень бакалаўра, у 1979 годзе атрымаў ступень доктара філасофіі ў Масачусецкім тэхналагічным інстытуце. У 1984—1992 гадах працаваў у Гарвардскім універсітэце, у 1992—2007 гадах працаваў у Дартмуцкім каледжы. Атрымаў вядомасць як даследчык мікраРНК. Многія даследаванні праводзіў разам з Гэры Раўканам.
Член Нацыянальнай акадэміі навук ЗША (2007) і Амерыканскай акадэміі мастацтваў і навук (2011).
Сяргей Аляксандравіч Карповіч
Сяргей Карповіч (нар., Пятрышкі, Мінскі раён) — беларускі футбаліст, абаронца гродзенскага «Нёмана».
Клубная кар’ера
Выхаванец СДЮШАР мінскага «Дынама», з 2010 года пачаў гуляць за дубль мінчан. Сезон 2013 правёў у арэндзе ў «Бярозе-2010», дзе трывала гуляў у аснове, дапамог клубу заняць выніковае 5-е месца ў Першай лізе. Па заканчэнні сезона ў снежні 2013 года вярнуўся ў «Дынама».
Сезон 2014 пачаў у дублі «Дынама». 4 мая 2014 года дэбютаваў за «Дынама» ў Вышэйшай лізе, выйшаўшы на 89-й хвіліне замест Андрэя Залескага ў матчы супраць «Белшыны» (4:1). Пазней стаў трывала з’яўляцца ў стартавым складзе мінчан на пазіцыі правага абаронцы.
У сезоне 2015 стаў атрымоўваць менш часу на полі. У ліпені 2015 года быў аддадзены ў арэнду «Нафтану» да канца сезона. У складзе «Нафтана» замацаваўся ў якасці асноўнага правага абаронцы. Па заканчэнні сезона ў лістападзе 2015 года вярнуўся ў «Дынама».
Да сезона 2016 рыхтаваўся разам з асноўнай камандай данамаўцаў, але ў сакавіку 2016 года на правах арэнды стаў іграком «Мінска», дзе замацаваўся ў аснове. У ліпені 2016 года вярнуўся з арэнды ў склад дынамаўцаў. Спачатку гуляў у аснове дынамаўцаў, але хутка страціў месца ў складзе.
У пачатку 2017 года галоўны трэнер мінчан Сяргей Бароўскі заявіў, што зноў плануе аддаць Карповіча ў арэнду, і ў сакавіку той далучыўся да «Гарадзеі», дзе стаў асноўным правым абаронцам. У ліпені 2017 года «Дынама» датэрмінова вярнула Карповіча арэнды. У другой палове правёў за «Дынама» толькі чатыры матчы ў чэмпіянаце і два ў Кубку Беларусі, чатыры матчы ў Лізе Еўропы. З верасня засаваўся на лаўцы запасных, гуляў за дубль. У лістападзе 2017 года па заканчэнні кантракта пакінуў сталічны клуб.
У снежні 2017 года падпісаў двухгадовы кантракт з жодзінскім «Тарпеда-БелАЗ». Пачынаў сезон 2018 у стартавым складзе жодзінцаў, але з лета стаў радзей трапляць на полі, гуляў за дубль. У снежні 2018 года пакінуў жодзінскі клуб.
У студзені 2019 года стаў іграком «Іслачы», замацаваўся ў складзе каманды ў якасці асноўнага правага абаронцы. У лістападзе 2019 года падоўжыў кантракт з клубам. Заставаўся іграком стартавага складу ў сезоне 2020, правёў усе 30 матчаў у чэмпіянаце Беларусі.
У студзені 2021 года накіраваўся на прагляд у расійскі клуб «Тамбоў», аднак пераход не адбыўся. У лютым 2021 года пакінуў «Іслач» і неўзабаве далучыўся да казахстанскага «Кайсара», з якім у сакавіку падпісаў кантракт. Пакінуў «Кайсар» па пагадненні бакоў у ліпені 2021 года і неўзабаве стаў іграком калінінградскай «Балтыкі». Пакінуў расійскі клуб па заканчэнні кантракта ў чэрвені 2022 года.
У ліпені 2022 года падпісаў пагадненне з гродзенскім «Нёманам». Замацаваўся ў стартавым складзе каманды. У пачатку 2023 года не прымаў удзел у таварыскім матчах каманды, а ў лютым падоўжыў кантракт з гродзенскім клубам.
Міжнародная кар’ера
У 2010—2012 гадах гуляў за юнацкія зборныя Беларусі.
23 лютага 2020 года дэбютаваў за нацыянальную зборную Беларусі ў таварыскім матчы супраць Узбекістана (1:0), выйшаўшы на замену ў канцы сустрэчы.
HMS E45
HMS E45 — брытанская падводная лодка тыпу E. Пабудавана ў 1915-1916 гадах на верфі Cammell Laird у, дзе судна было спушчана 25 студзеня 1916 года. Яна пачала службу ў Каралеўскім флоце 1 жніўня 1916 года.
Падчас Першай сусветнай вайны была размешчана ў Харыджы, дзе была ўключана ў Дзевятую падводную флатылію.
E45 была прыстасавана для ўсталявання мін.
6 верасня 1922 годзе лодка была прададзена на металалом.
Джон Форд (рэжысёр)
Джон Форд (John Ford, сапраўднае імя Джон Марцін Фіні, John Martin Feeney, 1 лютага 1894, Кейп-Элізабэт, Мэн — 31 жніўня 1973, Палм-Дэзерт, Каліфорнія) — амерыканскі кінарэжысёр, сцэнарыст, прадзюсар і пісьменнік, найбуйнейшы майстар вестэрна, адзіны ў гісторыі ўладальнік чатырох «Оскараў» за лепшую рэжысуру.
Санфронт
Санфронт (Sanfront) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Кунеа.
Насельніцтва складае 2666 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 68 чал./км². Займае плошчу 39 км². Паштовы індэкс — 12030. Тэлефонны код — 0175.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Sant'Isidoro.
Плошча Аляксандра Неўскага
Плошча Аляксандра Неўскага — плошча Санкт-Пецярбурга, якая знаходзіцца ў канцы Неўскага праспекта каля ўваходу ў Аляксандра-Неўскую лаўру. Да 1923 года — Аляксандра-Неўская плошча (ад аднайменнага манастыра). У 1923—1952 гадах — Чырвоная плошча. З 1952 года — плошча Аляксандра Неўскага (назва прысвоена да 250-годдзя горада). Вуліца Аляксандра Неўскага, якая знаходзіцца побач, цалкам паўтарае гісторыю перайменаванняў плошчы (Аляксандра-Неўская, Чырвонай Плошчы і Аляксандра Неўскага адпаведна).
Фёдарава (Ельнінскі раён)
Фёдарава (Фёдорово) — вёска ў Ельнінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Бабровіцкага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена падчас Ельнінска-Дарагабужскай аперацыі ў 1943 годзе.
Яцкава-Канчане
Я́цкава-Канча́не (, Яцково-Кончане) — вёска ў Валожынскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Валожынскага сельсавета.
Да 1976 года вёска ўваходзіла ў склад Белакорацкага сельсавета, да 30 кастрычніка 2009 года ўваходзіла ў склад Бабровіцкага сельсавета.
Вугольшчынскі сельсавет
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Бялыніцкага раёна Магілёўскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Бялыніцкім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Магілёўскай вобласці. 11 красавіка 1960 года сельсавет скасаваны, яго тэрыторыя ўвайшла ў склад адноўленага Запольскага сельсавета.
Міжнародны фонд Янкі Купалы
Міжнародны фонд Янкі Купалы (поўная назва — грамадскае аб’яднанне «Міжнародны фонд Янкі Купалы», скарочана — МФЯнК) — добраахвотная, незалежная, міжнародная, грамадская, няўрадавая арганізацыя, устаўной мэтай якой з’яўляецца садзейнічанне больш дасканаламу вывучэнню жыцця і творчасці Янкі Купалы, выхаванне маладога пакалення на лепшых узорах творчасці Песняра Беларусі, вызначэнне яго месца і ролі ў беларускай і сусветнай літаратуры, глыбокае пазнанне беларускім і іншымі народамі творчасці класіка беларускай літаратуры.
Структура
Вышэйшым органам фонду з’яўляецца сход, які склікаецца адзін раз у чатыры гады. Кіруючым органам фонду паміж сходамі з’яўляецца Рада. Сход фонду выбірае старшыню і Савет фонду.
Старшынёй фонду з дня яго заснавання да 2016 года з’яўляўся беларускі літаратуразнаўца і даследчык творчасці Янкі Купалы Вячаслаў Рагойша. З 27 снежня 2016 года старшынёй фонду з’яўляецца Таццяна Сівец.
Нязменным намеснікам старшыні з’яўляецца заснавальніца фонда, былы дырэктар Літаратурнага музея Янкі Купалы Жанна Дапкюнас.
Гісторыя
Створаны ў 1995 годзе з ініцыятывы тагачаснага дырэктара Літаратурнага музея Янкі Купалы Жанны Дапкюнас.
Дзейнасць
Свае статутныя мэты фонд рэалізуе праз правядзенне навукова-практычных канферэнцый, выдавецкую і іншую дзейнасць.
Сезон 2017 ФК Дынама Мінск
У 2017 годзе футбольны клуб «Дынама» з Мінска прымаў удзел у чатырох афіцыйных турнірах:
Міжнародны фонд Янкі Купалы
Дзейнасць
З 1996 года разам з Літаратурным музеям Янкі Купалы фонд з’яўляецца суарганізатарам Міжнародных купалаўскіх чытанняў, на аснове якіх былі выдадзеныя шматлікія зборнікі дакладаў і артыкулаў.
Сезон 2017 ФК Дынама Мінск
Ігракі
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
B-кварк
Vub
Сезон 2017 ФК Дынама Мінск
Ігракі
1 Футбаліст пакінуў «Дынама» (яго нумар можа быць перададзены іншаму іграку)
B-кварк
і
Сезон 2017 ФК Дынама Мінск
Прыйшлі ў клуб
* З арэнды
B-кварк
Vcb
Сезон 2017 ФК Дынама Мінск
Пакінулі клуб
* З арэнды
** У арэнду
B-кварк
Быў адкрыты ў 1977 годзе ў лабараторыі Фермілаб калабарацыі Калумбія—Фермілабі—Стогн Брук.
Сезон 2017 ФК Дынама Мінск
Вярнуліся і пакінулі клуб
* З арэнды
B-кварк
Працэсы, якія адбываюцца з удзелам B-кварка, носяць жаргонную назву «B-фізіка». Паколькі распады B-кварка ў больш лёгкія водары моцна падаўлены, што і адбываюцца ў асноўным праз слабыя ўзаемадзеянні, у сістэмах, якія змяшчаюць гэтую часціцу, назіраюцца шматлікія цікавыя працэсы, у прыватнасці, парушэнне CP-цотнасц, асцыляцыі нейтральных B-мезонаў, працэсы з укладам пятлявых ( «пінгвінных» (penguin diagram) і «скрыневых» (box diagram) дыяграм. Шматлікія даследаванні ў галіне B-фізікі ў 2000-я гады выкананы ў эксперыментах BaBar (Стэнфардскі цэнтр лінейнага паскаральніка, ЗША) і Belle (KEK, Японія).
Фернанда Луга
Фернанда Армінда Луга Мендэс (ісп. Fernando Armindo Lugo Méndez, нар. 30 мая 1951, Сан-Салана, раён Сан-Пэдра-дэль-Парана, дэпартамент Ітапуа, Парагвай) — парагвайскі палітык і царкоўны дзеяч, прэзідэнт Парагвая (2008—2012).
B-кварк
Адроны, якія змяшчаюць B-кварк
Υ
Сезон 2017 ФК Дынама Мінск
Вярнуліся і пакінулі клуб
** У арэнду
B-кварк
Адроны, якія змяшчаюць B-кварк
-мезон, ботамоній) змяшчае B-кварк і B-антыкварк.
Сезон 2017 ФК Дынама Мінск
Прыйшлі ў клуб
** У арэнду
Пакінулі клуб
* У арэнду
Хановер (Нью-Гэмпшыр)
Хановер (Hanover) — горад, размешчаны ўздоўж ракі Канектыкут у акрузе Грэфтан, штат Нью-Гэмпшыр. У 2007 годзе CNN і часопіс Money выбралі Хановер як другое найлепшае месца для жыцця ў ЗША. Менавіта тут знаходзіцца знакаміты Дартмуцкі каледж. Акрамя таго, Хановер з’яўляецца адным з тых нямногіх гарадоў, праз сам цэнтр якіх праходзіць Апалацкая сцяжына.
Жананегіз
Жананегіз — сяло ў Каркаралінскім раёне Карагандзінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад аульнай акругі Мартбек. Код КАТА — 354873300.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 201 чалавек (110 мужчын і 91 жанчына). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражываў 151 чалавек (78 мужчын і 73 жанчыны).
NGC 4808
NGC 4808 (іншыя абазначэнні — UGC 8054, MCG 1-33-28, ZWG 43.71, IRAS12532+0434, PGC 44086) — спіральная галактыка (Sc) ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Тоўстагалоўкі
Тоўстагалоўкі (Hesperiidae) — матылькі, якія адносяцца да сямейства Hesperiidae, якія хоць і належаць да групы дзённых матылькоў (Rhopalocera), але рэзка адрозніваюцца ад іншых дзённых матылькоў. Больш за 4100 відаў. Пашыраны на ўсіх кантынентах. На Беларусі 11 відаў.
Ан-Арбар
Ан-Арбар, Эн-Арбар — горад у амерыканскім штаце Мічыган, цэнтр акругі Уаштэна. З’яўляецца сёмым па колькасці жыхароў горадам штата з насельніцтвам 114 110 чалавек, паводле звестак перапісу 2000 года, з якіх 32 % (36 892) — студэнты. Ан-Арбар вядомы як горад, дзе знаходзіцца галоўны кампус Мічыганскага ўніверсітэта, перанесены туды з Дэтройта ў 1837 годзе. У Ан-Арбары размешчана Дэтройцкая абсерваторыя і Мастацкі музей Мічыганскага ўніверсітэта.
Жыццё і прыгоды сарая нумар XII
«Жыццё і прыгоды сарая нумар XII» (Жизнь и приключения сарая номер XII) — апавяданне сучаснага рускага пісьменніка Віктара Пялевіна, апублікаванае ў 1991 годзе ў складзе зборніка «Сіні ліхтар».