cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
World of Tanks
World of Tanks (Свет танкаў) — камп’ютарная гульня, кліенцкая масавая шматкарыстальніцкая анлайн-гульня ў рэальным часе ў жанры аркаднага танкавага сімулятара ў гістарычным сетынгу Другой сусветнай вайны, распрацаваная беларускай студыяй Wargaming.net. Распрацоўнікі пазіцыянуюць гульню як MMO-экшэн з элементамі ролевай гульні, шутара і стратэгіі. Канцэпцыя «World of Tanks» грунтуецца на камандных танкавых бітвах у рэжыме PvP. Анлайн-рэліз рускай версіі гульні адбыўся 12 жніўня 2010 года. Анлайн-рэліз World of Tanks на тэрыторыі Еўропы і Паўночнай Амерыкі адбыўся 12 красавіка 2011 года. Гульня грунтуецца на схеме Free2Play; самі распрацоўнікі дэкларуюць толькі бясплатную загрузку кліента і бясплатны ўваход у гульню.
Гісторыя гульні
Ідэя гульні, па словах распрацоўнікаў, з’явілася 29 або 30 снежня 2008 года. Афіцыйны анонс гульні быў зроблены студыяй Wargaming.net 24 красавіка 2009 года. Паводле заявы распрацоўнікаў, для стварэння гульні «World of Tanks» быў запланаваны самы вялікі бюджэт у гісторыі гульнявой індустрыі краін СНД, аднак дакладных дадзеных пра бюджэт гульні няма. Альфа-тэставанне гульні пачалося ў верасні 2009 года; на той момант было створана толькі пяць мадэляў танкаў і адна няскончаная карта. Да моманту пачатку закрытага бэта-тэставання 30 студзеня 2010 года былі гатовыя ўжо некалькі дзясяткаў мадэляў бранятэхнікі і тры цалкам скончаных карты. За чатыры месяцы на ўдзел у бэта-тэсце было пададзена каля 40.000 заявак, у ходзе тэставання праведзена больш за 400.000 баёў. У сакавіку 2010 года распрацоўнікі абвясцілі, што плануюць развіваць праект яшчэ як мінімум 5-7 гадоў.
24 чэрвеня 2010 года пачалося адкрытае бэта-тэставанне гульні; у першай версіі адкрытага бэта-тэсту гульцам былі даступныя школы танкабудавання СССР і Германіі і сем розных карт.
8 ліпеня 2010 года стартаваў закрыты бэта-тэст англамоўнай версіі «World of Tanks».
12 жніўня 2010 года адбыўся анлайн-рэліз «World of Tanks», аднак з-за тэхнічных прычынах серверы гульні запрацавалі толькі 13 жніўня 2010 года.
27 студзеня 2011 года англамоўная версія гульні перайшла ў рэжым адкрытай бэта-версіі, яе рэліз адбыўся 12 красавіка 2011 года.
У 2012 годзе гульня ўключана ў склад дысцыплін фінальных гульняў найбуйнейшага кіберспартыўнага мерапрыемства свету World Cyber Games.
Бранятэхніка ў гульні
У гульні прадстаўлена больш за 150 тыпаў танкаў і самаходных гаўбіц, якія былі на ўзбраенні СССР, Трэцяга рэйху, ЗША, Вялікабрытаніі, Францыі, Кітая і Японіі або распрацоўваліся ў гэтых краінах. Чакаецца выхад Італьянскай лінейкі танкаў і танкаў «Зборнай Еўропы». Агулам гульня ахоплівае гісторыю танкабудавання 1920-1950-х гадоў.
У гульні ёсць не толькі мадэлі танкаў, якія рэальна ўдзельнічалі ў баявых дзеяннях, але і эксперыментальныя мадэлі, які існавалі толькі на чарцяжах або ў прататыпах (напрыклад, звыш цяжкі танк «Маўс», рэальна выраблены толькі ў двух асобніках); апроч гэтага, дапускаюцца неаўтэнтычныя мадыфікацыі баявой тэхнікі — гарматы, вежы, рухавікі і г. д., якімі ў рэальнасці танкі не абсталёўвалі.
Прадстаўленая ў гульні бранятэхніка ўмоўна падзяляецца на пяць класаў (лёгкія, сярэднія і цяжкія танкі, а таксама процітанкавыя і гаўбічныя САУ) і 10 узроўняў.
Гульнявы працэс
У «World of Tanks» гульцы ўключаюцца ў бітвы адразу ж, без папярэдніх гульняў у адзіночным рэжыме, што дазваляе параўноўваць гульню з Battlefield Heroes. Першапачаткова гулец атрымлівае ў свае распараджэнне па адным танку першага ўзроўню кожнай нацыі: СССР (МС-1), Германіі (Leichttraktor), ЗША (T1 Cunningham), Францыі (Renault FT), Кітая (NC-31), Японіі (Renault Otsu) — лёгкія танкі, Вялікабрытаніі — сярэдні танк (Vickers Medium Mark I) з цалкам навучаным экіпажам. Удзелам у бітвах гулец зарабляе «крэдыты», трэніруе экіпаж і назапашвае балы досведу для атрымання доступу да новых вузлоў і баявым машынам. Кожная мадэль бранятэхнікі мае шэраг вузлоў — гармату, вежу, хадавую частку, рухавік і радыёстанцыю — якія можна замяніць на больш дасканалыя ўзоры. Апгрэйды тэхнікі робіцца ў «ангары» у прамежках паміж баямі. «Крэдыты» расходуюцца на рамонт пашкоджанага танка, набыццё боепрыпасаў, расходных матэрыялаў і дадатковага абсталявання; на іх таксама набываюць ўдасканаленыя вузлы і новыя баявыя машыны. Ад абсталявання, боепрыпасаў і танкаў, якія не выкарыстоўваюцца гульцом ён можна пазбавіцца, атрымаўшы палову ад іх першапачатковага кошту. У далейшым плануецца ўвесці магчымасць унутрыгульнявога гандлю паміж гульцамі.
Гульнявы працэс у «World of Tanks» грунтуецца на бітве двух выпадкова падабраных каманд з 15 гульцоў — пры гэтым у адной камандзе могуць спалучацца танкі розных нацый і гадоў выпуску, рэальныя танкі і эксперыментальныя мадэлі. Умова перамогі ў бітве — поўнае знішчэнне каманды саперніка, або захоп яго базы, для чаго адзін або некалькі танкаў павінны знаходзіцца ў адзначанай зоне некаторы час, не атрымліваючы пры гэтым пашкоджанняў. З абнаўленнем 0.7.4 былі ўведзеныя рэжымы «Штурм» (адна з каманд павінна, адбіваць атаку каманды саперніка і ўтрымаць базу) і «Сустрэчны бой» (каманды спрабуюць захапіць адзіны на карце кантрольны пункт). З абнаўленнем 8.9 быў уведзены рэжым «Камандны бой» (каманда складаецца з сямі гульцоў з выкарыстаннем тэхнікі да восьмага ўзроўню ўключна, якая падбіраецца не выпадковым чынам, а на аснове асабістага рэйтынгу гульцоў).
Сувязь паміж гульцамі падчас баёў і каардынацыя дзеянняў ажыццяўляюцца праз тэкставы чат, або голасам (паміж гульцамі ў складзе ўзвода, роты, або ў трэніровачных пакоях). Гулец, танк якога знішчаны, выбывае з бою, але можа або назіраць за бітвай ў рэжыме свабодна пераключальнай камеры, або пакінуць поле бою і вярнуцца ў ангар, адкуль неадкладна адправіцца на іншую бітву на іншым танку, або дачакацца вяртання пашкоджанага танка з бою. Ёсць рэйтынгавая сістэма, якая адлюстроўвае статыстыку перамог і паражэнняў і фіксуе дасягнення асобнага гульца.
Ёсць некалькі асноўных рэжымаў камеры: від ад трэцяй асобы, калі гулец назірае за танкам з боку, і від праз прыцэл, які набліжае аб’екты для больш дакладных стрэлаў. Ёсць таксама трэці рэжым камеры — гаўбічны (пры выкарыстанні САУ з навясным агнём). Пры ўключэнні гэтага рэжыму можна назіраць частку карты зверху, набліжаць або аддаляць камеру для прыцэльвання.
Вялікае значэнне ў «World of Tanks» даецца гістарычнай дакладнасці баявых машын. Гэта тычыцца іх вонкавага выгляду, блізкага да рэалістычнасці браніравання, размяшчэння ўнутраных і вонкавых агрэгатаў і экіпажа. Пры стварэнні мадэляў танкаў распрацоўнікі кансультуюцца з ваеннымі гісторыкамі і экспертамі ў галіне танкабудавання.
Абнаўленне 0.8.0 дадала ў гульню рэалістычную фізіку руху: цяпер тэхніка гульцоў можа залазіць на схілы узвышшаў, спускацца або нават падаць з іх, атрымліваючы ў некаторых выпадках пашкоджанні, тануць у вадаёмах на карце. Акрамя таго, пры паваротах ў руху на высокай хуткасці здараюцца заносы.
Аднак, нягледзячы на дэталёвую прапрацоўку вонкавага выгляду танкаў, набліжаную да рэальнасці мадэль пашкоджанняў, разлікі балістыкі і пашкоджання брані, дакладнасць паводзін бранятэхнікі ў баі прынесена распрацоўнікамі ў ахвяру «іграбельнасці»: спрошчана кіраванне, паскораны рух танка і перазарадка гарматы, агляд адаптаваны пад гульца. Самі распрацоўнікі таксама не адмаўляюць аркадных элементаў гульні:
У гульні рэалізаваны «туман вайны»: месцазнаходжанне бранятэхнікі праціўніка невядома, варожы танк робіцца бачным для гульца толькі калі камандзір яго танка здольны «разгледзець» варожую машыну; пры гэтым выяўлены танк робіцца бачным і іншым гульцам каманды, калі яны знаходзяцца ў радыусе дзеяння рацыі гэтага танка. Верагоднасць выяўлення праціўніка залежыць ад далёкасці агляду з танка, дасведчанасці экіпажа, выкарыстання праціўнікам маскіроўкі, а таксама цэлага шэрагу іншых фактараў, і разлічваецца дынамічна; з прычыны складанасці і рэсурсаёмістасці разлік бачнасці можа адбывацца з затрымкай.
Распрацоўнікі не выключаюць магчымасці з’яўлення ў гульні сродкаў падтрымкі танкаў, такіх як авіяцыя, артылерыя і нават пяхота.
Камандная гульня
На момант анлайн-рэлізу ў гульні быў магчымы толькі ўваход у бой ўзводамі да трох танкаў або трэніровачныя баі. У версіі 0.6.2 былі ўведзеныя ротныя баі 15 на 15 гульцоў; патч 0.6.2.8 увёў у гульню кланы і міжкланавыя бітвы за тэрыторыі на глабальнай карце, якія ў гульні называюцца «Сусветнай вайной». Таксама існуе рэжым камандных баёў 7 на 7 гульцоў з версіі 9.4.
Кланы і «Сусветная вайна»
Гулец, які далучыўся да клану, атрымлівае прыпіску (тэг) клана ў канцы нікнэйм і доступ да асобнага ўнутрыгульнявога каналу тэкставай сувязі паміж членамі клана. Для рэжыму «Сусветная вайна» створана глабальная карта, якая ўключае Еўропу, часткі Азіі, Паўночнай Афрыкі, Паўночнай Амерыкі і ўсю тэрыторыю Расіі, падзеленая на невялікія зоны ўплыву, за кантроль над якімі і адбываюцца бітвы паміж кланамі. Чым больш тэрыторый будзе знаходзіцца пад кантролем клана, тым больш гульнявых пераваг ён атрымлівае. За валоданне тэрыторыяй у скарб клана паступае ўнутрыгульнявая валюта — «золата», якую звычайна купляюць за рэальныя грошы. Колькасць «золата», якая атрымліваецца з тэрыторыі, расце з яе аддаленнем ад зоны дэсантавання і даходзіць да 4560 адзінак на суткі, тады як у зоне дэсанта за суткі кланы атрымліваюць толькі 240 адзінак. «Золатам» распараджаецца камандзір, намеснік камандзіра і скарбнік клана. Новы клан, жадаючы ўступіць у баі за тэрыторыю, павінен падаць заяўку на дэсантаванне ў адной з мноства даступных для гэтага зон, пасля чаго яму трэба будзе прайсці турнір на выбыванне ад 1/32 да фіналу, дзе клан, які нападае змагаецца з ўладальнікамі гэтай тэрыторыі.
Забалацце (Хойнікі)
Назва
Назву Забалацце паселішча атрымала праз сваё месцазнаходжанне адносна мястэчка Хойнікі за балотам, частка якога ператварылася ў вужар (ужар). Так на Палессі людзі называлі выгаралае тарфяное балота, залітае вадой.
World of Tanks
Кланы і «Сусветная вайна»
З патчам 0.6.4 глабальная карта была пашырана прыкладна да 800 правінцый за кошт дадавання Паўночнай Афрыкі, Блізкага Усходу і ўсёй тэрыторыі СССР. У далейшым карта будзе працягваць пашырацца за кошт астатняй часткі свету аж да Антарктыды.
Забалацце (Хойнікі)
Гісторыя
У шляхецкай рэвізіі 1811 года хойніцкую вёску Забалаць з 61-й душой прыгонных сялян, прыналежную да фальварка Linterny дзедзіцтва абозных Прозараў, трымаў у арэндзе па кантракту Ваўжынец Балашэвіч, ротмістр Берасцейскага павета. Гэта, падобна, — найранейшая звестка пра паселішча ў пісьмовых крыніцах.
World of Tanks
Прэміум-элементы гульні
Гульнявая валюта ў «World of Tanks» дзеліцца на «крэдыты» і «золата». «Крэдыты» налічваюцца за праведзеныя гульцом баі, прычым ўзнагароджваюць як перамогу каманды агулам, так і індывідуальныя дасягненні гульцоў; «золата» можа быць купіць за рэальныя грошы, а таксама атрымаць ў ходзе розных акцый. Некаторыя магчымасці гульні робяцца даступнымі толькі пры ўмове аплаты «золатам»:
Забалацце (Хойнікі)
Гісторыя
Надалей асобна, як вёска, Забалацце згадвалася хіба ў дакументацыі мясцовага ўжытку. Скажам, як у метрычных кнігах Астраглядаўскага парафіяльнага касцёла, дзе найчасцей сустракаліся прозвішчы яе жыхароў Гапоненкаў (бясспрэчныя лідары), Слесарэнкаў, Купрэйчыкаў, Худзенкаў, Самкоў, Караткевічаў, Стасенкаў, Дубінскіх, Снігіроў. Ды яшчэ ў «Списках населённых мест Минской губернии по уездам, приходам, еврейским обществам со сведениями об их расположении и народонаселении [Дело]: 1857 г.» засведчана, што 84 асобы мужчынскага і 81 жаночага пола з ліку жыхароў Забалацця належалі да Астраглядаўскай парафіі Унебаўзяцця Найсвяцейшай Панны Марыі. У асноўнай жа масе тэкставых дакументаў больш шырокага прызначэння ўпаміны аб паселішчы ажно да савецкіх часоў адшукаць пакуль не ўдавалася. На планах Хойнікаў 1864 і 1886 гадоў на самым іх ускрайку пазначаная вуліца Забалоцкая (Забалацкая) альбо Забалотная (Забалатная), а яшчэ далей за ёй раскінуліся «''усадебные земли крестьян м. Хойник''». Што праўда на ўсіх збольшага падрабязных старых картах Забалацце паказанае побач з Хойнікамі, а не як частка мястэчка.
Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года вёска Забалацце — цэнтр сельсавета Хойніцкага раёна Рэчыцкай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Гомельскай акругі. У запісцы пад назвай «Сведения о польских населённых пунктах Гомельского округа», пазначанай 1929 годам, згаданае і Забалацце, у якім налічвалася 130 каталіцкіх альбо «польскіх» сем'яў. Згодна з «Арыентыровачным плянам калектывізацыі польскіх вёсак на Гомельшчыне 1929/1930 году», у Забалоцьці меркавалася арганізаваць машыннае, малочнае і жывёлагадоўчае таварыствы. На той час у вёсцы існавала створаная бальшавікамі ячэйка «польсекции » з 12 чалавек. 13 снежня 1933 года пастановай паседжання Тройкі пры па БССР жыхары Забалацця і Хойнікаў Караль Крывенчык, Віктар Ермалкевіч і Пётр Кунцэвіч за нібыта ўдзел у, «ставившей своей целью свержение Соввласти, путём поднятия вооружённого восстания»,  асуджаныя да 5 гадоў, а Яўхім Смольскі і Уладзіслаў Гапоненка да 8 гадоў. Шпіёнская гісторыя мела працяг. У ліпені-жніўні 1938 года Палескім БССР были арыштаваныя 12 чалавек – «''участники шпионско-повстанческой организации, активные костёльники, бывш. бандиты, пособники белополяков...''» – Смольскі А. Р., Жыляк В. В., Гапоненка М. Ю., Гапоненка С. М., Сенажэнскі А. К., Караткевіч Н. Л, Самок А. А., Купрэйчык Б. І. (усе з Забалацця), Кунцэвіч П. І. (ужо адбыў тэрмін на Беламорканале), Наляговіч С. С., Цішкевіч А. Л. (Настолле), Шаціла І. М. (Хойнікі). П. І. Кунцэвіч і М. Ю. Гапоненка былі расстраляныя, А. Р. Смольскі памёр у зняволенні, а і астатнія больш ніколі не вярнуліся.
World of Tanks
Прэміум-элементы гульні
Набыццё прэміум-акаўнта забяспечвае 50 % прыбаўку да атрымання гульнявых грошай (крэдытаў), баявога досведу і досведу экіпажа ў кожным баі, што дазваляе зэканоміць час і хутчэй дасягнуць высокіх узроўняў у кожнай галіне развіцця;
Забалацце (Хойнікі)
Гісторыя
З 20 лютага 1938 года Забалацце апынулася ў складзе Палескай вобласці з цэнтрам у Мазыры, з 8 студзеня 1954 года — у Гомельскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да Забалацкага сельсавета далучана тэрыторыя скасаваных Карчоўскага і Небытаўскага сельсаветаў. 16 красавіка 1959 года населеныя пункты Забалацце, Першамайск і Чырвоная Ніва перададзены ў адміністрацыйнае падпарадкаванне Хойніцкага пасялковага савета, цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Небытаў, сельсавет перайменаваны ў Небытаўскі.
У 1972 годзе вёска Забалацце далучаная да места Хойнікі пад назвай вуліца Сялянская.
Гертруда Польская
Гертруда, таксама Алена (Gertruda Mieszkówna; 16 сакавіка каля 1025 — каля 1086 або 4 студзеня 1108) — польская прынцэса, жонка вялікага князя кіеўскага Ізяслава Яраславіча. Аўтарка малітваў на лацінскай мове, запісаных у яе кодэксе, — найстарэйшая з польскіх пісьменнікаў, вядомых імем.
World of Tanks
Прэміум-элементы гульні
За «золата» можна набыць «прэміўмную бранятэхніку», якая прыносіць большую колькасць «крэдытаў» за бой і, звычайна, больш танную ў рамонце за аналагічную бясплатную бранятэхніку. Распрацоўнікі гульні заяўляюць, што прэміўмная бранятэхніка не з’яўляецца ўсёпераможнымі «убермашынамі» на полі бою, «за рэальныя грошы нельга атрымаць якія-небудзь звышпатрэбныя бонусы» і «платныя паслугі не даюць сур’ёзных пераваг у бітвах; важней за ўсе „прамыя рукі“ і тактычнае мысленне».
Гертруда Польская
Біяграфія
Дачка польскага караля Мешкі II і Рыксы Латарынгскай.
World of Tanks
World of Tanks у Беларусі
У Беларусі гульня «Свет танкаў» прыцягнула больш як 100 тысяч актыўных карыстальнікаў.
Гертруда Польская
Біяграфія
У 1034 годзе пасля смерці бацькі Гертруда была вывезена маці Рыксай з Польшчы ў Саксонію, адкуль вярнулася пасля таго, як трон заняў яе брат Казімір I. Атрымала выдатную адукацыю — спачатку ў Польшчы, затым, магчыма, у адным з кёльнскіх манастыроў.
World of Tanks
World of Tanks у Беларусі
З удзелам распрацоўнікаў са СТАА «Гейм Стрым» у Беларусі праходзяць нацыянальныя і міжнародныя кіберспартыўныя спаборніцтвы, адбор на World Cyber Games.
Гертруда Польская
Біяграфія
У канцы 1030-х — пачатку 1040-х гадоў Гертруда выдадзена замуж за Ізяслава Яраславіча, другога сына вялікага князя кіеўскага Яраслава Уладзіміравіча і Інгігерды. Шлюб павінен быў умацаваць польска-кіеўскі саюз — брат Гертруды Казімір I быў у шлюбе з цёткай Ізяслава, сястрой Яраслава — Марыяй-Дабранегай.
У 1054 годзе Ізяслаў стаў вялікім князем кіеўскім. У 1068 годзе, пасля паражэння на Альце ад полаўцаў, кіяўляне выгналі яго, і Гертруда разам з мужам бегла ў Польшчу. Менавіта ў той час яна пачала ствараць дзіўна ўпрыгожаны малітоўнік. Верагодна, тады ж, у 1068 годзе, у ім быў створаны раздзел, прысвечаны астралогіі, — самы стары астралагічны тэкст на тэрыторыі Польшчы.
Ізяслаў у Польшчы прасіў дапамогі ў пляменніка Гертруды Баляслава Смелага супраць Усяслава Полацкага, які заняў яго месца ў выніку кіеўскага паўстання. Баляслаў дапамог яму ў 1069 годзе зноў заняць кіеўскі прастол. Відавочна, з мужам у Кіеў вярнулася і Гертруда.
У 1073 годзе Ізяслаў быў выгнаны зноў — гэтым разам малодшымі братамі, разам з ім і дзецьмі адправілася ў выгнанне і Гертруда. Яны зноў беглі ў Польшчу, але гэтым разам Баляслаў заняў бок яго братоў Святаслава і Усевалада. Ён адабраў у Ізяслава і Гертруды частку каштоўнасцей і выправадзіў з краіны. Пасля гэтага сям’я адправілася ў Германію, дзе Ізяслаў спрабаваў схіліць на свой бок імператара Генрыха IV, перадаўшы яму велізарныя багацці. Імператар каштоўнасці ўзяў, але дапамагаць Ізяславу не стаў, таму што быў занадта заняты сваімі праблемамі.
World of Tanks
Дасягненні і ўзнагароды World of Tanks
Гульня World of Tanks узяла мноства прэстыжных узнагарод і занесена ў кнігу рэкордаў Гінэса. Сярод значных дасягненняў беларускага «Свету танкаў»: Да канца 2012 года гульня была прадстаўлена ва ўсіх краінах свету, уключаючы Ватыкан. У «Свеце танкаў» зарэгістравана 75 млн гульцоў, а ў студзені 2014 года зафіксаваны новы рэкорд па адначасоваму знаходжанню online на адным гульнявым кластары: толькі ў СНД паказчык перавысіў 1 114 337 чалавек.
Гертруда Польская
Біяграфія
Пасля ўгаворванняў папы Грыгорыя VII Баляслаў, аднак, быў вымушаны памірыцца з княжацкай сям’ёй, таму што гэта стала адной з умоў для атрымання ім польскай кароны. 25 снежня 1076 года Гертруда з мужам прынялі ўдзел у каранацыі Баляслава ў Гнезне.
У 1077 годзе пасля смерці Святаслава Яраславіча Ізяслаў з сям’ёй пры падтрымцы Баляслава вярнуўся на Русь. Аднак ужо ў 1078 годзе Ізяслаў загінуў у бітве з чарговымі прэтэндэнтамі на вялікакняжацкі прастол. Пасля гібелі мужа Гертруда жыла пры двары свайго сына князя валынскага Яраполка Ізяславіча. У 1085 — пачатку 1086 года, у час вайны з Усеваладам Яраславічам і Расціславічамі, калі Яраполк з’ехаў у Польшчу па дапамогу, пакінуўшы Гертруду і жонку Кунігунду ў Луцку, Уладзімір Манамах узяў Луцк, захапіў у палон яго маці і жонку і адвёз у Кіеў. Пра лёс Гертруды пасля палону існуюць розныя версіі.
Традыцыйная версія
На Русі Гертруду называлі Алісавай. На сценах кіеўскага Сафійскага сабора ёсць графіта «Господи, помози рабе своеи Олисаве, Святоплъчи матери, русьскыи кънягыни…». Яго пакінуў адзін з унукаў Гертруды-Алісавы.
«unicus filius meus»
Грунтуючыся на звестках кодэкса Гертруды і з генеалагічных разваг Аляксандр Назарэнка выказаў думку, што Святаполк не мог быць сынам Гертруды — Яраполк быў яе адзіным сынам, прынамсі, так яго называла Гертруда ў сваіх малітвах (unicus filius meus). Назаранка лічыць, што Гертруда не перажыла палону, памерла ў 1086 годзе ў манастыры, дзе знаходзілася разам з жонкай Яраполка Кунігундай.
Валянцін Янін, вывучаючы кодэкс, каб растлумачыць зварот unicus filius meus, выказаў здагадку, што Яраполк у час напісання малітваў перайшоў у каталіцтва, а Святаполк застаўся праваслаўным. Гэтую здагадку раскрытыкаваў Назаранка (гл. Веравызнанне Гертруды). Попэ, які прыняў крытыку Назаранкі гэтага тэзіса, выказаў здагадку, што unicus тут азначае ўнікальны, самы лепшы, тлумачачы змест малітваў Гертруды выключна псіхалагічнымі момантамі.
Алісава
Слабым месцам версіі Назаранкі з’яўляецца статус Алісавы — маці Святаполка. Дата смерці 4 студзеня 1108 года тычыцца менавіта яе, таму яна не можа быць першай жонкай Ізяслава, якая памерла да яго жаніцьбы з Гертрудай. У кожным разе, Святаполк нарадзіўся ў 1050 годзе, калі паводле летапісных звестак Ізяслаў быў з Гертрудай ужо жанаты. Гэта значыць, маці Святаполка павінна быць наложніцай Ізяслава. Але летапісец называе яе рускай княгіняй, і такое тытулаванне наложніцы не ў звычаі. Яна названа княгіняй і ў графіта.
С. А. Высоцкі пастуліраваў наяўнасць у Ізяслава дзвюх жонак, мабыць мяркуючы, што развод Ізяслава адбыўся каля 1050 года. Версію з разводам раскрытыкаваў Попэ. Ніводная з дзвюх магчымасцей: Гертруда — першая жонка або Алісава — першая жонка, не стасуецца з крыніцамі. Сапраўды, сын Гертруды Яраполк Ізяславіч з яго прэтэнзіямі на вялікакняжацкі сталец павінен быць старэйшым за Святаполка, але Гертруда заставалася жонкай Ізяслава пасля 1050 года. Нават калі Святаполк старэйшы, то вяселле Ізяслава і Гертруды, хутчэй за ўсё, было да яго нараджэння.
Кодэкс Гертруды
Гертрудзе належаў багата ўпрыгожаны мініяцюрамі псалтыр — так званы Кодэкс Гертруды — унікальная кніга, створаная ў канцы X стагоддзя для архібіскупа Эгберта Трырскага, захавалася да нашых дзён і ў наш час захоўваецца ў музеі горада Чывідале (Італія). Напэўна, Гертруда яго атрымала ад сваёй маці Рыксы або ў час знаходжання ў Германіі.
Малітвы Гертруды
У 1070-1080-х гадах у выгнанні і на Русі Гертруда запісвала на палях і свабодных старонках кодэкса свае малітвы, у якіх яна просіць за мужа і сына. Усяго кодэкс змяшчае каля 90 малітваў, верагодна запісаных яе рукой. Апошнія малітвы запісаны, відаць, прыкладна ў 1085—1086 гадах, у час вайны Яраполка з Расціславічамі.
Малітвы выдаюць выключную набожнасць, выдатную адукацыю і выхаванне Гертруды.
Адна з першых малітваў запісана ў выгнанні і прысвечана Ізяславу. Княгіня просіць Бога пасяліць у пакорнасць, добрасардэчнасць і міралюбнасць, зрабіць Ізяслава моцным і стойкім і дапамагчы адолець усіх ворагаў, абараніць мужа ад усіх няшчасцяў і небяспек і зрабіць шчаслівым зваротны яго шлях на радзіму.
У адрозненне ад летапісу, у малітвах Гертруды яе сын Яраполк паўстае зусім не ідэальным чалавекам: Яраполк «апускаўся ў бездань п’янства і абжорства, быў вінаваты ў ганарыстасці, хвальбе, клятвапарушэнні, зласлоўі, сквапнасці, ганарыстасці, нецярплівасці, ілжывасці, крадзяжы, ілжэсведчанні і нават стаў для ўсіх пасмешышчам».
У некалькіх малітвах княгіня моліцца за Яраполка і перамогу яго войска. У адной з іх яна просіць Ісуса:
У адной з апошніх малітваў Гертруда моліцца пра памілаванне душ памерлых «братоў і сясцёр нашай абшчыны». Відавочна, у пэўны момант яна апынулася ў манастыры.
Каляндар
У кодэксе знаходзіцца каляндар, якім карысталася Гертруда. Па ім можна ў прыватнасці высвятліць яе дзень нараджэння. У календары адзначана памяць Святой Гертруды Нівельскай, якая прыпадае на 17 сакавіка. Побач, 16 сакавіка, адзначана памяць мучаніка Кірыяка, якога Гертруда некалькі разоў згадвала ў малітвах. Лічыцца, што яго памяць прыпадае на дзень нараджэння Гертруды.
Рускае імя
Паводле зместу малітваў можна ўсталяваць імя, якое Гертруда атрымала на Русі. Яна часта звяртаецца да Святой Алены, называючы сябе яе рабыняй. У календары адзначаны дзень яе памяці прыняты ў хрысціянстве ўсходняга абраду, а не заходняга. У атрыманні новага імя не варта бачыць паўторнае хрышчэнне, якое тады, хутчэй за ўсё, не практыкавалася. А перайменаванне ў той час даволі часта суправаджала змяненне культурнага асяроддзя нават у рамках адной канфесіі.
Мініяцюры візантыйскага стылю
Пасля 1075 года у псалтыр было дададзена пяць мініяцюр візантыйскага стылю. На дзвюх з іх знаходзяцца выявы Гертруды і яе сям’і — сына Яраполка і яго жонкі Кунігунды. Іх з’яўленне звязваюць з падзеямі 1075 года, калі Ізяслаў, быўшы ў выгнанні і страціўшы надзею атрымаць дапамогу ад імператара Генрыха IV, звярнуўся да Папы Рымскага Грыгорыя VII. З дыпламатычнай місіяй адправіўся Яраполк, які на словах запэўніў Грыгорыя ў прыхільнасці бацькі да рымскага прастола. Папа адказаў пасланнем Ізяславу і Гертрудзе («Дзмітрыю, каралю рускаму, і каралеве, жонцы яго»), у якім ён перадаў Яраполку кіраванне рускай зямлёй як ленам Святога Пятра.
Мініяцюры сімвалічна адлюстроўваюць гэтыя падзеі. Першая з іх адлюстроўваецца Яраполка і Кунігунду ў час малітвы апосталу Пятру, маці ж Яраполка прыпадае да стопаў апостала. На другой жа Хрыстос пры ўдзеле Святога Пятра і Святой Ірыны карануе Яраполка-Пятра і Кунігунду-Ірыну.
Варожбы
Гертруда не чуралася варажбы. У кодэкс уключаны луннік (невялікі астралагічны даведнік з прадказаннямі па стане месяцавага дыска) і каляднік (варожбы па першым дні новага года). Гэта значыць, з псалтыром суседнічаюць варажбітныя тэксты, якія асуджаліся царквой. Зрэшты, і сам псалтыр мог выкарыстоўвацца для варажбы (пра гэта ёсць згадкі ў «Павучанні» Уладзіміра Манамаха).
Веравызнанне
Янін лічыў, што Гертруда некалькі разоў пераходзіла з каталіцтва ў праваслаўе і назад. Першы раз яна змяніла веравызнанне, калі апынулася на Русі ў пачатку 1040-х, атрымаўшы праваслаўнае імя Лізавета. Потым, у 1073—1077, быўшы ў выгнанні, яна разам з сынам Яраполкам (у якога, паводле меркавання Яніна, было праваслаўнае імя Гаўрыіл) перайшла ў каталіцтва (Яраполк атрымаў каталіцкае імя Пётр). Вярнуўшыся на Русь, Гертруда зноў стала праваслаўнай.
Такую здагадку раскрытыкаваў Назарэнка. Паводле яго меркавання, у гіпотэзе са шматразовым змяненнем веравызнання на XI стагоддзе праецыююцца рэаліі пазнейшых эпох. У тыя часы, напярэдадні расколу і адразу пасля яго, пры пераходзе з хрысціянскай царквы аднаго абраду ў іншую новае хрышчэнне не патрабавалася — дастаткова было абраду памазання. Рускія ж князі (нават самыя адукаваныя з іх) і іх асяроддзе мелі смутныя ўяўленні пра дагматычныя адрозненні паміж цэрквамі. Княжацкі двор тады жыў у атмасферы канфесійнай індыферэнтнасці. І ў асабістым побыце Гертруда захоўвала каталіцтва. Яе малітоўнік лацінскі не толькі паводле мовы, але і паводле прыналежнасці да каталіцкага абраду. Але ў каталіцкі малітоўнік уплецены элементы абраду праваслаўнага, напрыклад, у малітвах Гертруды ёсць пераклад на латынь праваслаўнага Трысвятога.
Стасункі з Кіева-Пячэрскім манастыром
У Гертруды склаліся добрыя адносіны з манахамі Кіева-Пячэрскага манастыра. Каля 1055 года, па рэкамендацыі Антонія Пячэрскага, у жаночы манастыр Святога Мікалая, заснавальніцай якога была Гертруда, была прынята маці Феадосія Пячэрскага. Калі ж Антоній, не спытаўшыся дазволу князя Ізяслава, прыняў у манастыр баярскага сына Варлаама і княжацкага ключніка Яфрэма, і Ізяслаў гатовы быў разагнаць печаран, «ляхавіца», як яна названая ў патэрыку, Гертруда здолела ўгаварыць князя прымірыцца з манахамі.
Паводле меркавання Попэ, манахі Кіева-Пячэрскага манастыра невідавочна падтрымлівалі прэтэнзіі сына Гертруды Яраполка на кіеўскае княжанне, што вынікае з запісанага ў манастыры летапіснага некралога Яраполку і глухіх дакораў Усеваладу ў летапісе пасля гібелі Ізяслава.
Шлюб і дзеці
Паводле традыцыйнай версіі Гертруда была маці ўсіх трох сыноў Ізяслава. Сыны: Парадак сыноў па старшынстве з’яўляецца дыскусійным. У большасці летапісаў іх старшынства не паказана, а з’яўляюцца яны на старонках летапісу амаль адначасова. Янін на падставе звестак Ніканаўскага летапіснага збору лічыў, што Яраполк быў старэйшым, Святаполк другім, а Мсціслаў малодшым. Такім чынам, паводле Яніна, Яраполк нарадзіўся да 1050 года, Святаполк у 1050 годзе, а Мсціслаў пазней. Іншыя даследчыкі больш асцярожныя ў выкарыстанні Ніканаўскага летапісу. Мсціслава звычайна лічаць старэйшым — ён раней за ўсіх атрымаў княжацкі сталец. Яраполк лічыцца другім, а Святаполк трэцім сынам Гертруды.
Паводле іншай традыцыі, якая ідзе ад М. М. Карамзіна, парадак наступны — Мсціслаў, Святаполк, Яраполк — у такім парадку сыны пералічаны ў некралогу Ізяславу Яраславічу, і ў такой жа паслядоўнасці яны з’яўляюцца на старонках летапісу. У. А. Кучкин, прааналізаваўшы месца з «Слова пра паход Ігараў…», прыйшоў да высновы, што пахаваннямі князя Ізяслава распараджаўся Святаполк (а не Яраполк) і палічыў гэта дадатковым аргументам на карысць таго, што Святаполк быў другім сынам, а Яраполк — трэцім.
Назарэнка ідзе за Кучкіным, але Святаполк у яго версіі — сын наложніцы.
NGC 347
NGC 347 (іншыя абазначэнні — MCG −1-3-63, PGC 3673) — галактыка ў сузор’і Кіт.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Allium lachnophyllum
Allium lachnophyllum — від травяністых раслін сямейства, распаўсюджаны ў Іарданіі.
Распаўсюджанне
Распаўсюджаны ў Іарданіі.
Знойдзены ў міжземнаморскім кустоўі на стромкіх схілах.
Пагрозы і ахова
Страта асяроддзя пражывання з прычыны ўрбанізацыі ўплывае на часткі арэала віду.
Рэкамендуецца захаванне асяроддзя пражывання.
IC 76
IC 76 — галактыка тыпу S? (спіральная галактыка) у сузор'і Кіт.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Аступішча (Амговіцкі сельсавет)
Асту́пішча (, Оступище) — былая вёска ў Слуцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіла ў склад Сорагскага сельсавета.
Да 30 кастрычніка 2009 года вёска ўваходзіла ў склад Амговіцкага сельсавета.
Ліквідавана 28 студзеня 2011 года.
Эраст Паўлавіч Гарын
Эраст Паўлавіч Гарын (Эраст Павлович Гарин) — савецкі акцёр, рэжысёр тэатра і кіно, сцэнарыст. Лаўрэат Сталінскай прэміі другой ступені (1941). Народны артыст СССР (1977).
Біяграфія
У 1919 годзе скончыў Разанскае вучылішча. Служыў у Чырвонай Арміі. У 1922—1936 гадах — акцёр Дзяржаўнага тэатра імя Меерхольда.
Памёр 4 верасня 1980 года у Маскве.
Вядомыя асобы Уфы
Вядомыя ўраджэнцы Уфы:
Плаванне на летніх Алімпійскіх гульнях 2016
Спаборніцтвы па плаванні на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 года праводзіліся на Алімпійскім водным стадыёне ў Рыа-дэ-Жанейра з 6 па 13 жніўня 2016 года.
Катэгорыі і каляндар
Таксама як і ў 2012 годзе, плыўцы змагаліся за 34 камплекты медалёў (17 у мужчынскіх спаборніцтвах і 17 — у жаночых), у тым ліку два марафоны на 10 км у адкрытай вадзе:
Спартсмены змагаліся ў дзённай і начной сесіях.
Мірклішкі (Пастаўскі раён)
Мі́рклішкі (, Мирклишки) — вёска ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Камайскага сельсавета.
Седзі
Ганскі се́дзі (анг.: Ghanaian cedi, код ISO 4217 — GHS) — афіцыйная валюта Ганы. Адно седзі дзеліцца на 100 песевасаў. Сучасны седзі быў уведзены 3 ліпеня 2007 года, калі была праведзена дэнамінацыя па курсе 10 000 старых седзі за адзін новы. У нашы дні седзі мае самы высокі курс сярод іншых афрыканскіх валютаў.
Слова “седзі” перакладаецца з аканскай мовы як “ракушка”. У старажытнасці ракушкі выкарыстоўваліся ў якасці грошай паміж мясцовымі плямёнамі.
Факультэт даўніверсітэцкай падрыхтоўкі і прафесійнай арыентацыі БДУІР
Факультэт даўніверсітэцкай падрыхтоўкі і прафесійнай арыентацыі БДУІР (ФДПіПА БДУІР) — адзін з факультэтаў Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта інфарматыкі і радыёэлектронікі.
У красавіку 1970 года ў Мінскім радыётэхнічным інстытуце было створана падрыхтоўчае аддзяленне (ПА) у мэтах павышэння ўзроўню агульнаадукацыйнай падрыхтоўкi рабочай і сельскай моладзі. З мэтай далейшага ўдасканалення давузаўскай падрыхтоўкі абітурыентаў, а таксама з мэтай прафесійнай арыентацыі моладзі ў маі 1990 года ПА было рэарганізавана ў факультэт дауніверсітэцкай падрыхтоўкі і прафесійнай арыентацыі (ФДПіПА).
Склад факультэта
Структура факультэта адрозніваецца ад стандартнай мадэлі факультэта, якая прадугледжвае падзел на кафедры. У складзе факультэт ёсць толькі адна кафедра — кафедра агульнаадукацыйных дысцыплін. Таксама ў склад факультэта ўваходзіць аддзел суправаджэння прыёмнай камісіі і курсы па падрыхтоўцы да ўступных іспытаў.
Фу Лэй
Фу Лэй (7 красавіка 1908, Наньхуэй — 3 верасня 1996, Шанхай), таксама вядомы пад псеўданімам Нуань  — кітайскі перакладчык і крытык. Ён распрацаваў тэорыю перакладу, якую называюць самай уплывовай у французска-кітайскім перакладзе. Фу Лэй вядомы сваімі перакладамі Анарэ дэ Бальзака і Рамэна Ралана.
Біяграфія
Фу нарадзіўся 7 красавіка 1908 года ў Наньхуэй (цяпер раён Шанхая) і выхоўваўся маці. У 1928—1931 гадах вывучаў літаратуру і гісторыю мастацтва ў Парыжы, пасябраваўшы, у прыватнасці, з Жакам Марытэнам і. У 1932—1934 гадах выкладаў гісторыю мастацтваў у Шанхайскай акадэміі мастацтваў. Выступаючы час ад часу ў якасці крытыка і куратара, Фу Лэй большую частку свайго працоўнага жыцця прысвяціў перакладам.
У 1958 годзе Фу быў уключаны ў правы антырэвалюцыйны рух і падвяргаўся палітычнаму пераследу. У 1966 годзе, у пачатку культурнай рэвалюцыі, ён і яго жонка Чжу Мэйфу скончылі жыццё самагубствам 3 верасня. Яго лісты да сына, піяніста Фу Цона, былі апублікаваны ў 1981 годзе. «Сямейныя лісты Фу Лэя» з’яўляюцца шматгадовым бэстсэлерам.
Лубянка (рака)
Лубя́нка — рака ў Стаўбцоўскім раёне Мінскай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Сярмяжка (басейн Нёмана).
Даўжыня ракі 10 км. Плошча вадазбору 37 км². Пачынаецца ў напрамку на паўночны захад ад вёскі Вялікія Навікі. Упадае ў Сярмяжку за 2 км у напрамку на поўнач ад вёскі Трылес. Рэчышча Лубянкі часткова каналізаванае ў верхнім цячэнні.
Каля левага берага ракі вёска Харытонава.
Алан Кормак
Алан Маклеад Кормак (Allan McLeod Cormack, 23 лютага 1924, Яганэсбург, Паўднёвая Афрыка —, Масачусетс, ЗША) — паўднёваафрыканскі амерыканскі фізік, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіялогіі і медыцыне ў 1979 годзе «за распрацоўку камп’ютарнай тамаграфіі», якую ён атрымаў разам з Годфры Хаўнсфілдам.
Біяграфія
У 1963—1964 гадах Кормак апублікаваў некалькі прац па камп’ютарнай тамаграфіі, што спачатку не зацікавіла навуковую супольнасць. Ён вярнуўся да гэтай праблемы зноў толькі ў пачатку 1970-х гадоў, калі з’явіліся новыя распрацоўкі ў гэтай галіне.
У 1990 годзе ён быў узнагароджаны Нацыянальным медалем навукі ЗША.
IC 77
IC 77 — галактыка тыпу S0 (спіральная галактыка) у сузор'і Кіт.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Хвалісты папугай
Хвалісты папугай (Melopsittacus undulatus) — птушка сямейства папугаепадобных.
Знешні выгляд
Невялікія, стройныя даўгахвостыя птушкі. Даўжыня цела 17-19,8 см, крыла — 9,3 — 9,4 см, хваста — 8-10 см; вага 40-45 г. Дзякуючы хвасту візуальна падаецца значна буйнейшым. Асноўная афарбоўка апярэння ахоўнага травяніста-зялёнага колеру. Пярэдняя частка галавы і горла жоўтыя. На шчоках па адной выцягнутай фіялетавай пляме, якія пакрываюць адну з двух-трох размешчаных з кожнай боку горла чорных плямак.
Утрыманне ў няволі
Хвалістыя папугайчыкі цудоўна адчуваюць сябе ў клетцы, заўжды вясёлыя, здольныя да пераймання гукаў, добра размнажаюцца ў няволі.
Трымаюць папугайчыкаў у клетцы прамавугольнай формы з мінімальнымі памерамі 60x40x40 см на адну пару, 100x40x40 см на дзве пары. Клетку абсталёўваюць, як для канарэек. Хоць і не ўсе з іх любяць купацца, але купальня ў клетцы патрэбна. Часам папугайчыкі з задавальненнем купаюцца ў мокрай зеляніне.
Кормяць птушак зерневай сумессю (проса, авёс ці аўсяныя крупы, насенне сланечніку, канапель, канарэечнае, льняное семя). Насенне алейных культур павінна складаць не больш як 10—12 % сутачнага рацыёну. 3 дадатковага корму можна даваць кашу, варанае курынае яйцо, тварог, змочаную ў малацэ ці ў вадзе булку, сухары, пячэнне, сухафрукты, а таксама зялёны корм — моркву, яблыкі, зялёнае лісце. У клетцы заўсёды павінен стаяць рачны пясок, перамешаны з тоўчаным мелам ці шкарлупінамі ад яец. Сутачная норма на аднаго папугайчыка — 1 сталовая лыжка (15—20 г) зернясумесі. Размнажацца папугайчыкі пачынаюць ва ўзросце каля года. Лепшы час для іх спароўвання — лета і пачатак восені. За год яны могуць рабіць некалькі носак (ад 3 да 8 яец у кожнай). Для носкі яец птушкам неабходна павесіць гняздо з вонкавага боку клеткі (фанерная скрынка памерам 20x20x25 см) з бакавым лятком, на дно якога насыпаюць апілкі з лісцевых дрэў. Наседжванне яец працягваецца 18—20 сутак. Пары ў папугайчыкаў вельмі дружныя і ствараюцца на ўсё жыццё. Самец увесь час клапоціцца пра самку, корміць яе ў перыяд наседжвання, а потым корміць і птушанят, перыядычна іх саграваючы. Птушаняты, што з'явіліся на свет, на 6—7-я суткі становяцца відучымі, а да месячнага ўзросту пакрываюцца пер'ем і пачынаюць выглядваць з лятка. Прыкладна праз 40 дзён яны свабодна лётаюць і кормяцца, а самка можа пачынаць новую носку.
Каб навучыць папугайчыка гаварыць, птушанят (лепш самца) трэба ўзяць з гнязда незадоўга да вылету і пасадзіць асобна ад астатніх птушак (каб яно не чула іх галасоў) і штучна выкормліваць. Абучэнне і прыручэнне патрабуе цярплівасці, вытрымкі, настойлівасці і блізкага кантакту з птушкай.
Прафілактыка хвароб птушак заключаецца ў выкананні гігіенічных правіл утрымання і догляду, у правільным падборы корму з неабходнай колькасцю мінеральных кампанентаў і вітамінаў. Калі выхаванцы ўсё ж захварэлі (сядзяць натапырыўшыся, хаваюць галаву пад крыло, адмаўляюцца ад корму і г.д.), трэба звярнуцца да ветэрынарнага ўрача.
Чэмпіянат Беларусі па гандболе сярод жанчын 2001/2002
Чэмпіянат Беларусі па гандболе сярод жанчын 2001/2002 — 10-ы чэмпіянат Рэспублікі Беларусь па гандболе.
NGC 348
NGC 348 (іншыя абазначэнні — ESO 151-17, PGC 3632) — спіральная галактыка (Sb) у сузор’і Фенікс.
Allium lalesaricum
Allium lalesaricum — від травяністых раслін сямейства ; эндэмік Ірана.
IC 78
IC 78 — галактыка тыпу Sa (спіральная галактыка) у сузор'і Кіт.
Артур Корнберг
Артур Корнберг (анг. Arthur Kornberg; 3 сакавіка 1918, Бруклін, Нью-Ёрк — 26 кастрычніка 2007, Стэнфард, штат Каліфорнія, ЗША) — амерыканскі біяхімік, член Нацыянальнай акадэміі навук ЗША, Амерыканскай акадэміі навук і мастацтваў і Амерыканскага таварыства навукоўцаў-біёлагаў, а таксама замежны член Лонданскага каралеўскага навуковага таварыства.
IC 78
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Артур Корнберг
Упершыню эксперыментальна зрабіў ферментатыўны сінтэз ДНК і РНК (Нобелеўская прэмія па фізіялогіі і медыцыне (1959) сумесна з Севера Ачоа).
Працы Корнберга адкрылі новыя напрамкі не толькі ў біяхіміі і генетыцы, але і ў лячэнні спадчынных захворванняў і рака.
Артур Корнберг вельмі шмат працаваў і ў старасці, памёр ад прастуднага захворвання.
Даніла Валер’евіч Казлоўскі
Даніла Валер’евіч Казлоўскі (нар. 3 мая 1985, Масква) — расійскі акцёр тэатра і кіно.
Біяграфія
Нарадзіўся 3 мая 1985 года ў Маскве. Акрамя яго ў сям’і яшчэ два браты — старэйшы Ягор і малодшы Іван. Бацька Данілы, Валерый Іванавіч Казлоўскі,— заслужаны працаўнік культуры РФ, доктар філасофскіх навук, прафесар, акадэмік, арганізатар кафедры рэкламы ў Маскоўскім універсітэце — МДУКМ, а таксама першай у Расіі Вышэйшай школы рэкламы і першага Расійскага студэнцкага фестывалю сацыяльнай рэкламы.
З дзяцінства займаўся танцамі і вакалам, іграе на саксафоне і альце. Цягам шасці гадоў, па жаданні бацькоў, Даніла праходзіў вучобу ў Кранштацкім марскім кадэцкім корпусе, скончыў навучанне ў 2002 годзе. У кіно акцёр пачынае здымацца яшчэ ў 1998 годзе. Яго першая роля — роля хулігана ў серыяле «Простыя ісціны». Менавіта гэта і стала вырашальным у жыцці Казлоўскага пры выбары далейшай прафесіі. Таму, пасля заканчэння вучобы ў кадэцкім корпусе, Даніла, насуперак усім угаворам і перасцярогам, паступае ў Санкт-Пецярбургскую тэатральную акадэмію, на акцёрска-рэжысёрскі курс пад кіраўніцтвам Льва Додзіна (скончыў ў 2007 годзе). Пачынаючы з другога курсу, акцёр рэгулярна здымаецца ў кіно. Часам за год яму ўдаецца прыняць удзел у здымках 3-4 карцін. У 2006 годзе Даніла Казлоўскі быў ганараваны звання Лаўрэата прэміі расійскай кінакрытыкі і кінапрэсы «Белы слон» за ролю ў мастацкім фільме «Garpastum». На сённяшні дзень акцёр зняўся больш чым у дваццаці кінакарцінах.
Іграе галоўныя ролі ў спектаклях Пецярбургскага акадэмічнага малога драматычнага тэатра — Тэатра Еўропы і здымаецца ў кіно.
Галівудскі дэбют у фільме ў Казлоўскага адбыўся ў карціне Марка Уотэрса «Акадэмія вампіраў» (Vampire Academy), створаным па серыі кніг амерыканскай пісьменніцы Райчэл Мід. Казлоўскі сыграў у фільме Дзмітрыя Белікава — настаўніка адной з гераінь фільма.
Актыўна займаецца дабрачыннасцю.
Асабістае жыццё
Увосень 2008 года ажаніўся з актрысай МДТ Уршуляй Магдаленай Малкай. У 2011 годзе развёўся. У пачатку лютага 2013 года часопіс «7 дзён» паведаміў пра раман Юліі Снігір з акцёрам Данілам Казлоўскім, з якім яна разам здымалася ў гістарычнай драме французскага рэжысёра Жазэ Даяна «Распуцін». У 2015 годзе стала вядома пра адносіны Данілы з Вольгай Зуевай.
Гутніца
Гу́тніца (, Гутница) — вёска ў Слуцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Сорагскага сельсавета.
Ігар Андрэевіч Кузьмянок
Ігар Кузьмянок (нар., ) — беларускі футбаліст, абаронца клуба «Гомель».
Клубная кар’ера
Пачаў займацца футболам у родным Жлобіне, а пазней трапіў у Гомельскае вучылішча алімпійскага рэзерву. З 2008 года гуляў за «Гомель», дзе стаў асноўным цэнтральным абаронцам.
У студзені 2013 года перайшоў у мінскае «Дынама». У мінскім клубе не здолеў замацавацца ў аснове, а ў чэрвені 2013 года да таго ж атрымаў траўму, з-за якой выбыў да восені. Пасля вяртання зноў апынуўся на лаўцы запасных. У выніку ў сакавіку 2014 года быў аддадзены ў арэнду ў салігорскі «Шахцёр». У складзе «Шахцёра» чаргаваўся на пазіцыі цэнтральнага абаронцы з Аляксеем Янушкевічам і Мікалаем Кашэўскім.
У студзені 2015 года вярнуўся ў склад «Дынама» з арэнды, але неўзабаве быў канчаткова выкуплены салігорскім клубам. Сезон 2015 пачаў на лаўцы запасных, але хутка вярнуў сабе месца ў аснове на пазіцыі цэнтральнага абаронцы.
У снежні 2016 года зноў стаў іграком «Дынама». У сезоне 2017 быў іграком ратацыі дынамаўцаў. У снежні 2017 года па заканчэнні кантракта пакінуў сталічны клуб, і ў студзені 2018 года вярнуўся ў «Шахцёр», падпісаўшы двухгадовы кантракт. У першай палове сезона 2018 звычайна гуляў у стартавым складзе, са жніўня стаў пераважна заставацца на лаўцы запасных, зрэдку выходзячы на замену, прыцягваўся таксама да дубліруючага складу.
Да сезона 2019 пачынаў рыхтавацца з «Шахцёрам», аднак у лютым не трапіў на чарговы збор каманды, цікавасць да абаронцы стала праяўляць «Тарпеда-БелАЗ». У сакавіку 2019 года разарваў пагадненне з «Шахцёрам» і падпісаў двухгадовы кантракт з «Тарпеда-БелАЗ». У сезоне 2019 года нячаста з’яўляўся на полі, толькі ў ліпені і верасні трывала гуляў у стартавым складзе. У студзені 2020 года па пагадненні бакоў пакінуў жодзінскі клуб.
У лютым 2020 года стаў трэніравацца з «Іслаччу» і неўзабаве падпісаў кантракт. Прапусціў пачатак сезона з-за траўмы, пасля замацаваўся ў стартавым складзе. У снежні 2020 года пакінуў «Іслач».
У студзені 2021 года падпісаў двухгадовы кантракт з «Гомелем». У 2021—2022 гадах гуляў мала, шмат прапусціў з-за траўм. У лютым 2023 года падоўжыў кантракт з клубам да канца сезона 2023.
Міжнародная кар’ера
Гуляў за моладзевую зборную Беларусі. Трапіў у склад зборнай, якая прымала ўдзел у Алімпійскіх гульнях у Лондане, быў там асноўным цэнтральным абаронцам.
Анізатрапія (батаніка)
Анізатрапі́я (ад ἄνισος — неаднолькавы +  — напрамак) у батаніцы — здольнасць розных органаў адной і той жа расліны займаць рознае становішча пры аднолькавым ўздзеянні пэўнага фактара вонкавага асяроддзя. Напрыклад, пры бакавым асвятленні расліны яе верхавінка выгінаецца ў бок крыніцы святла, а лісцевыя пласцінкі займаюць перпендыкулярнае напрамку прамянёў становішча.
ФК Ферэнцвараш
«Ферэнцвараш» (Ferencvárosi Torna Club) — венгерскі футбольны клуб з горада Будапешт.
Анізатрапія (геалогія)
Анізатрапі́я (ад ἄνισος — неаднолькавы +  — напрамак) у геалогіі  абумоўлена мікраслаістасцю, упарадкаванай арыентацыяй і крышталёў і мікратрэшчынаватасцю горных парод і мінералаў.
Крышталі розных мінералаў выяўляюць анізатрапію розных уласцівасцяў: слюды — аптычных, механічных (спайнасці, пругкасці, трываласці); дыстэну — цвёрдасці; кварцу, турмаліну — аптычных, п'езаэлектрычнага эфекту; магнетыту — ферамагнітных; кальцыту — аптычных. Анізатрапія некаторых мінералаў выкарыстоўваецца ў прыладабудаванні. Анізатрапія масіваў горных парод вызначаецца ўпарадкаванымі лінейнымі ці плоскаснымі элементамі будовы (стратыфікаваныя асадкавыя і метамарфічныя тоўшчы горных парод з лінейна арыентаванымі структурамі, слаістасцю, макратрэшчынаватасцю і інш.). Пры горных работах найбольшае значэнне маюць дэфармацыйныя ўласцівасці парод.
Ігар Уладзіміравіч Старыгін
Ігар Уладзіміравіч Старыгін (, Масква —, Масква) — савецкі і рускі тэатру і кіно, заслужаны артыст Расіі (1992).
Вядомы па ролям Араміса ў кінатрылогіі «Д’Артаньян і тры мушкецёры», белага афіцэра Дановіча ў «Дзяржаўная граніца».
Сезон 2016 ЖФК Славянка Мінск
У 2016 годзе жаночы футбольны клуб «Славянка» з горада Мінска прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Джон Уоркап Корнфарт
Джон Уоркап Корнфарт, сэр (англ.: Sir John Warcup 'Kappa' Cornforth;, , Аўстралія) — аўстралійскі хімік-арганік. Член Лонданскага каралеўскага таварыства (1953).
Біяграфія
Вучыўся ва ўніверсітэтах Сіднея і Оксфарда (Вялікабрытанія). Працаваў у Савеце па медыцынскіх даследаваннях (Вялікабрытанія, 1946—1962), у лабараторыі хімічнай энзімалогіі імя Мілстэда фірмы «Шэл Рызёрч Лімітэд» (1962—1975, дырэктар), прафесар універсітэта Сусекса (з 1975 года).
Асноўныя працы
Асноўныя працы прысвечаны вывучэнню механізму біясінтэзу стэроідаў (напрыклад, халестэрыну) і тэрпеноідаў метадам «пазначаных папярэднікаў».
Нобелеўская прэмія
Нобелеўская прэмія па хіміі (1975) за даследаванне стэрэахіміі рэакцый ферментатыўнага каталізу.
1746
1746 — невысакосны год, пачаўся ў суботу. 1746 год нашай эры, 746 год 2-га тысячагоддзя, 46 год XVIII стагоддзя, 6 год 5-га дзесяцігоддзя XVIII стагоддзя, 7 год 1740-х гадоў.
Муляры (Пастаўскі раён)
У 1981—1988 гадах цэнтр Мулярскага сельсавета.
Вулька Целяханская
Ву́лька Целяха́нская (, Вулька Телеханская) — вёска ў Івацэвіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Целяханскага сельсавета.
Паходжанне назвы
Назва вёскі "Вулька" з'яўляецца польскім адпаведнікам назвы "Волька" і паходзіць ад слова "воля". Тлумачыцца гэта гісторыяй узнікнення вёскі як вольнага (вызваленнага на пэўны час ад падаткаў і павіннасцей) паселішча.
Суданскі фунт
Суданскі фунт (араб.: جنيه سوداني, джунаіх) – афіцыйная валюта Судану. Арабская назва пачаткова адносілася выключна да суданскіх манет, але зараз перайшла і на ўсё валюту увогуле.