cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сафія Насаўская
Каралева Швецыі і Нарвегіі
Увосень каралеўскія пары звычайна знаходзіліся ў палацы Дротнінгхольм, дзе прымалі замежных каралеўскіх саноўнікаў і ладзілі ўрачыстыя вечарыны. На працягу зім яны ўдзельнічалі ў прадстаўніцтве як у Стакгольме, так і ў Осла. Пры наведваньні Нарвегіі іх сустрэў ля мяжы асобны нарвежская двор, які служыў падчас іх знаходжання там. У Нарвегіі галоўнымі фрэйлінамі былі Алет Дуэ і Эліз Лёвенскольд. Сафія, як вядома, апраналася эфектна на ўрачыстых мерапрыемствах, з мноствам каштоўных камянёў, вялікай колькасцю карункаў і арнаментаў і яркіх колераў, такіх як чырвоны і сіні. Оскар II звычайна праводзіў лета з сябрамі на сваёй яхце Drott у Марстрандзе, у той час як Сафія часта праводзіла лета ў палацы Ульрыксаль, а ў наступныя гады часцей у Нарвегіі. З 1892 па 1904 гады яна праводзіла нарвежскія лета ў маёнтку Скінарбёль каля Кангсвінгера, дзе яе памятаюць простым стылем жыцця і шчодрасцю да мясцовага насельніцтва. Яна была папулярнай у Нарвегіі, і яе апісвалі як каралеву, якая правяла ў Нарвегіі найбольш часу сярод усіх каралеў падчас саюза Швецыі-Нарвегіі.
Сама Сафія апісала гады паміж 1873 і 1878 гадамі як гады крызісу для яе. У гэтыя гады ў Оскара было некалькі сувязяў, асабліва з Магдай фон Дольке і з Мары Фрыберг. Раман Оскара з Магдай фон Дольке пачаўся ў 1874 годзе і прыцягнуў вялікую ўвагу, і ён прынёс карысць яе кар’еры ў Каралеўскім драматычным тэатры і даў ёй надбаўку. Хоць яна і не дэманстравала, як мяркуюць, Сафія пакутавала ад яго пералюбу. Гэта звязана з тым, што Сафія ездзіла ў Германію шукаць суцяшэння са сваёй зводнай сястрой Марыяй Відскай, якая, як мяркуюць, параіла ёй прыняць сітуацыю. Аднойчы кароль прыслаў прыдворнага да опернай спявачкі Іды Базыльер-Магельсэн з просьбай «прыватнай аўдыенцыі», і яна адказала: «Скажыце Яго Вялікасці, што ў яго можа быць прыватная аўдыенцыя са сваёй добрай і прыгожай каралевай. У мяне ёсць іншыя справы, чым прыватныя канферэнцыі са старымі спадарамі!» Калі ёй сказалі пра гэта, каралева Сафія паклікала Базыльер-Магельсэна, і, як паведамляецца, іх сустрэча скончылася ўзаемнымі слязьмі над сужэнцамі. Здароўе прымушала яе часта ездзіць за мяжу, і шлюб, відаць, перажыў крызіс, у выніку якога шлюбныя адносіны былі спынены. Шлюбны крызіс назірала і згадвала яе бліжэйшае атачэнне, і падчас паездкі па кантыненце ў 1876 годзе Сафія адправіла Оскару тое, што яна назвала развітальным лістом.
1878 год стаў пераломным для каралевы Сафіі. У гэтым годзе яна стала паслядоўніцай вучэння брытанскага прапаведніка лорда Рэдстака, з якім яе пазнаёміла яе фрэйліна Марта Экетра. Пасля гэтага яна вялікую частку свайго паўсядзённага жыцця праводзіла ў малітве са сваімі любімымі фрэйлінамі Экетрай, Эбай фон Розэн і Ідай Ведэль-Ярлсберг. Оскар II скептычна паставіўся да гэтага з-за свайго становішча кіраўніка шведскай царквы, але іх адносіны на самой справе палепшыліся пасля яе новага рэлігійнага пераканання.
Як паведамлялася, Сафія была бліжэй за ўсё да сына Оскара, рэлігійныя інтарэсы якога падзяляла, і да Яўгена. У 1886 годзе яна падтрымала Яўгена, які хацеў вывучаць мастацтва ў Парыжы. Яна таксама падтрымала Оскара ў яго жаданні ажаніцца на высакароднай фрэйліне Эбе Мунк аф Фулкіле. Яе сын Яўген сказаў пра яе, што чалавечая вартасць і справядлівасць ледзь не вышэй за яе, чым яе глыбокая пабожнасць. У 1887 годзе яна была вымушана прайсці аварыатамічную аперацыю. Аперацыя лічылася патэнцыйна небяспечнай для жыцця. Перад аперацыяй яна склала завяшчанне. Яна таксама дала абяцанне Оскару II, што калі яна перажыве аперацыю, кароль дазволіць Оскару нарэшце ажаніцца на Эбе Мунк. Пасля аперацыі Оскар выкарыстаў гэта, і вяселле, нарэшце, магло адбыцца. Аперацыя лічылася паспяховай, але пасля ёй было цяжка хадзіць, і часам яе прымушалі карыстацца інвалідным крэслам.
У 1881 годзе яна прысутнічала на вяселлі свайго сына, наследнага прынца Густава, з Вікторыяй Бадэнскай у Карлсруэ. Сафія аддала перавагу сыну ажаніцца з Беатрысай Вялікаюрытанскай, бо вельмі захаплялася каралевай Вікторыяй, але ўсё ж была ў вялікім захапленні ад выбару Вікторыі Бадэнскай, бо яна была нашчадкам былой шведскай дынастыі Ваза. Аднак яе адносіны з нявесткай пасля сталі напружанымі. Сафія і Вікторыя мелі супрацьлеглыя палітычныя погляды, і Сафія пакрыўдзілася, калі Густаў пачаў слухаць Вікторыю, а не яе, у той час як Вікторыя крытыкавала ўплыў Сафіі на караля: нямецкі дыпламат Эйленберг паведаміў, што Вікторыя заявіла, што каралева Сафія ціснула на караля саступіць апазіцыі, каб пазбегнуць канфліктаў, што яна была няўмольна наўмыснай і што Оскар баяўся яе. Сафія не любіла стрыечнага брата Вікторыі, германскага імператара Вільгельма II, з якім у яе было некалькі канфліктаў.
У палітычным плане Сафія была апісана як ліберальная і амаль дэмакратычная ў сваіх поглядах. Яе палітычны ўплыў на Оскара II лічыцца значным. Лічыцца, што яна выступала ў якасці яго палітычнага саветніка, і вядома, што яна некалькі разоў карысталася сваім палітычным уплывам, па меншай меры пасля 1878 года. Сафія праявіла вялікую цікавасць да Нарвегіі і пытанняў, звязаных з саюзам паміж Швецыяй і Нарвегіяй. Чакалася, што кароль будзе рэгулярна наведваць Нарвегію падчас праўлення, калі крызіс уніі станавіўся ўсё больш частым, і каралева звычайна суправаджала яго, часам таксама супраць яго волі. У Осла яна часта запрашала мужоў і жонак палітыкаў у Каралеўскі палац і стварала важную сетку кантактаў як з правымі, так і з левымі рэспубліканцамі. У 1882-84 гадах у Нарвегіі быў сур’ёзны крызіс і размовы пра рэвалюцыю, якая ў выніку прывяла да забароны каралеўскага вета і страты там каралеўскай улады, і яна актыўна ўдзельнічала ў крызісе. Нягледзячы на тое, што яна была супраць рэформы, яна лічыла неабходным саступіць. Юнгвар Нільсэн распавёў пра сцэну, калі прачытаў навіны для каралевы: кароль увайшоў у пакой, упаў перад ёй на калені і сказаў: «Так, Сафія, зараз ты тут!», на што яна пацалавала яму руку, перш чым ён падняўся, і заявіла, што ён моцна прыняў гэта, але будзе выконваць слова. Падчас крызісу 1884 года яе ўплыў быў відавочны, бо менавіта яна пераканала Оскара дазволіць леваму крылу з Ёханам Свендрупам сфармаваць нарвежскі ўрад: «Яе ўплыў на караля быў вялікім і добра вядомым. Яна была такая ж цвёрдая, як ён слабым, такая ж спакойная, як ён няўстойлівы і нервовы. Да сакавіка 1884 года яна падтрымлівала яго ў яго супраціве, але ў красавіку 1884 года яна змяніла стратэгію і зразумела, што супраціў толькі нашкодзіць манархіі. Ужо тады яна сказала каралю падтрымаць Ёхана Свердрупа». Падчас саюзнага крызісу 1895 года, калі нарвежцы пажадалі мець уласныя пасольствы, каралеўская сям’я мела сямейны савет ля хворага ложка каралевы ў прысутнасці імператара Германіі Вільгельма II. Уільям рэкамендаваў аб’яднанае нямецка-шведскае ваеннае ўмяшанне, але Сафія цвёрда забараніла што-небудзь падобнае, сказала імператару, што не разумее сітуацыі і выступае за сяброўскія перамовы. Падчас крызісу 1898 года нарвежцы пачалі выкарыстоўваць уласны сцяг, Оскар II пагражаў адрачыся ад трона, а прэм’ер-міністр Бострэм падаў у адстаўку. Каралева супакоіла сітуацыю і пераканала абодвух заставацца на сваіх пасадах. Каралеве Сафіі прыпісваюць выкарыстанне яе ўплыву для прадухілення ваеннага ўмяшання і вайны падчас распаду саюза Швецыі-Нарвегіі ў 1905 годзн.
Каралева ўдова
У 1907 годзе Оскар II памёр, і яна стала каралевай удовай. Хоць яна больш не магла аказваць ніякага ўплыву на дзяржаўныя справы, яна пастаянна была палітычна праінфармавана. Роспуск саюза Швецыі-Нарвегіі азначаў, што яна больш не магла наведваць Нарвегію, але яна працягвала паездкі ў Вялікабрытанію і кантынент: напрыклад, у 1909 годзе яна наведала Германію на машыне. Апошнія гады яна правяла ў дабрачыннасці і ў Сафіяемэце, дзе працягвала выконваць абавязкі старшыні. Яе апошнім афіцыйным заданнем стала ўрачысты экзамен для медсясцёр у Сафіяемэце, адной з якіх была яе ўнучка Марыя Бернадота, дачка прынца Оскара і Эбы Мунк: калі прыйшла чарга да Марыі, Сафія забылася на свае словы і абняла яе. Праз некалькі дзён яна памерла.
Каралева Сафія верыла ў меркаванне каралевы Злучанага Каралеўства Вікторыі: што асабістае жыццё каралеўскага чалавека павінна стаць добрым прыкладам для яе падданых і ў гэтым аспекце яна была паважанай фігурай.
Дзеці
Яе праўнукі — кароль Нарвегіі Харальд V і былы кароль Бельгіі Альберт II; яе прапраўнукі — каралева Даніі Маргрэта II, кароль Швецыі Карл XVI Густаў, кароль Бельгіі Філіп, каралева Грэцыі Ганна Марыя і Вялікі герцаг Люксембурга Анры.
Дварчаны (Мёрскі раён)
Дварча́ны (, Дворчаны) — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Узмёнскага сельсавета.
Конкурс песні Еўрабачанне 1995
Конкурс песні Еўрабачанне 1995 — 40-ы конкурс песні Еўрабачанне. Прайшоў 13 мая 1995 года ў горадзе Дублін (Ірландыя), у зале «Пойнт-дэпо». Ірландыя стала першай краінай, якая прымала конкурс у трэці раз запар. У гэтай сувязі BBC прапаноўвала дапамогу па сумесным яго правядзенні ў Белфасце. Пасля роздумаў прадстаўнікі RTE вырашылі праводзіць мерапрыемства самастойна, але папярэдзілі пра тое, што ў выпадку перамогі ірландскага прадстаўніка ў наступным годзе яны яго арганізоўваць не будуць.
У конкурсе не прынялі ўдзел Эстонія, Фінляндыя, Літва, Галандыя, Румынія, Славакія і Швейцарыя, але дзякуючы вяртанню Бельгіі, Даніі, Ізраіля, Славеніі і Турцыі колькасць удзельнікаў дасягнула 23. Гран-Пры быў уручаны Нарвегіі з песняй «Nocturne», выкананай гуртам Secret Garden. Пры гэтым песня ўтрымоўвала толькі 24 словы і суправаджалася доўгім сола на скрыпцы.
.se
.se — нацыянальны дамен верхняга ўзроўню для Швецыі.
Выкарыстанне дамена .se рэкамендуецца для сайтаў, якія датычаць Швецыі або змяшчаюць падобную інфармацыю, для кампаній і прыватных асоб, якія знаходзяцца ў Швецыі, выходзяць на яе рынак, і, натуральна, для ўсіх, каму падыходзіць гэтая даменная зона.
Абмежаванні
Для рэгістрацыі дамена арганізацыі абавязаныя прадставіць VAT ID (рэзідэнты Еўрапейскага Саюза) або рэгістрацыйны нумар кампаніі (рэзідэнты іншых краін свету), а прыватныя асобы абавязаныя прадставіць Social Security Number або нумар пашпарта. Прыватныя асобы-рэзідэнты Швецыі абавязаныя прадставіць карэктны Swedish Social Security Number. Прадстаўленне некарэктнай рэгістрацыйнай інфармацыі можа прывесці да адмовы ў рэгістрацыі даменнага імя або да яго выдалення.
Поўны тэкст правіл і ўмоў рэгістрацыі і абслугоўвання даменаў у зоне .se можна знайсці на старонцы адміністратара зоны. Замова рэгістрацыі дамена ў зоне .se азначае поўную згоду з пазначанымі правіламі гэтай даменнай зоны. Любое парушэнне гэтых правіл можа прывесці да блакіроўкі і выдалення зарэгістраванага даменнага імя. У выпадку блакіроўкі або выдалення даменнага імя адміністрацыяй даменнай зоны .se з прычыны парушэння правіл гэтай даменнай зоны грошы за рэгістрацыю дамена не вяртаюцца.
Забараняецца рэгістрацыя наступных даменных імёнаў:
Працягласць рэгістрацыі
Звычайна дамен робіцца даступным да выкарыстання праз некалькі хвілін пасля атрымання аплаты. Максімальная працягласць рэгістрацыі для гэтай даменнай зоны складае 1 працоўны дзень.
Перавод на абслугоўванне
Магчымы перавод (трансфер) даменаў у зоне .se на абслугоўванне ад іншага рэгістратара з падаўжэннем дамена на наступны год.
Калі ў WHOIS пазначаны некарэктны адрас e-mail, то перад запытам на трансфер дамена неабходна папрасіць цяперашняга рэгістратара выправіць адрас e-mail у інфармацыі пра ваш дамен. У шэрагу выпадкаў на пазначаны ў WHOIS e-mail адпраўляюцца запыты з просьбай пацвердзіць жаданне перавесці дамен да новага рэгістратара. Калі пацвярджэнні на такія лісты не паступяць, то заяўка на трансфер дамена будзе адхіленая.
Інфармацыя ў WHOIS
У WHOIS адлюстроўваецца поўная інфармацыя пра ўладальніка дамена — імя, поўны адрас, тэлефон, факс, e-mail. Адміністрацыя даменнай зоны .se на гэты момант часу не аказвае афіцыйнай паслугі закрыцця даных пра ўладальніка дамена.
IDN-дамены
Дапускаецца выкарыстанне сімвалаў шведскага алфавіта ў даменных імёнах. Выкарыстанне сімвалаў іншых нацыянальных алфавітаў не дапускаецца.
Падаўжэнне дамена
Ажыццявіць падаўжэнне дамена .se абавязкова неабходна да сканчэння тэрміну яго рэгістрацыі, пазначанага ў вашым акаўнце. У выпадку, калі дамен .se не быў падоўжаны ў пазначаны тэрмін, ён пераводзіцца ў непрацоўны стан і ў далейшым выдаляецца.
Крайні тэрмін падаўжэння дамена ў зоне .se пазначаны ў вашым акаўнце і надыходзіць на 4 дні раней за дзень яго рэгістрацыі. Напрыклад, калі дамен быў зарэгістраваны 14 мая, то ў вашым акаўнце будзе пазначаная дата сканчэння рэгістрацыі дамена 10 мая і падаўжаць яго трэба кожны наступны год не пазней за 10 мая. Гэтая сітуацыя звязаная з асаблівасцямі працы даменнай зоны SE.
Звычайна падаўжэнне тэрміну рэгістрацыі дамена .se ажыццяўляецца праз некалькі хвілін пасля атрымання аплаты. Максімальная працягласць падаўжэння для гэтай даменнай зоны складае 1 працоўны дзень.
Аднаўленне дамена .se у працоўны стан пасля сканчэння тэрміну яго рэгістрацыі платнае. Гэтая сума будзе дададзеная да рахунка за падаўжэнне даменнага імя.
Звярніце ўвагу, што аднаўленне дамена магчымае не ва ўсіх выпадках, таму ўважліва сачыць за тэрмінам рэгістрацыі дамена, каб пазбегнуць яго страты.
Звычайна аднаўленне дамена .se ажыццяўляецца на працягу 1-3 працоўных дзён пасля атрымання аплаты.
Максімальны тэрмін аднаўлення для гэтай даменнай зоны складае 7 дзён.
Змена ўладальніка дамена
Магчыма.
Змена ДНС-сервераў
У выпадку, калі вы пазначылі карэктныя ДНС-серверы з пункта гледжання адміністрацыі даменнай зоны SE, змена ДНС-сервераў будзе выкананая на працягу 30 хвілін пасля падачы заяўкі.
Максімальны тэрмін змены ДНС-сервераў для гэтай даменнай зоны складае 1 працоўны дзень.
Звярніце ўвагу, што пасля змены ДНС-сервераў для вашага дамена можа мінуць ад некалькіх гадзін да двух дзён, пакуль гэтая інфармацыя абновіцца на ўсіх ДНС-серверах у сетцы Інтэрнэт.
Патрабаванні да ДНС-сервераў
Патрабуюцца мінімум два ДНС-серверы.
Герб Саламонавых Астравоў
Герб Саламонавых Астравоў быў прыняты ў 1978 годзе пасля атрымання незалежнасці.
На залатым гербавым шчыце намаляваны зялёны андрэеўскі крыж, на якім, у сваю чаргу, дзве перакрыжаваныя серабрыстыя дзіды, чорныя стрэлы і традыцыйны карычневы шчыт. Справа і злева ад выявы шчыта знаходзяцца выявы карычневай чарапахі. У верхняй сіняй частцы шчыта размешчана выява арла паміж двума фрэгатамі (у натуральных колерах).
Краі гербавага шлема маюць серабрыста-сіні колер. Над шлемам — выява традыцыйнай лодкі, над якой — стылізаваная выява сонца. Шчытатрымальнікамі з'яўляюцца зялёны кракадзіл і акула.
Шчыт знаходзіцца на стылізаванай карычневай выяве фрэгата, пад якім размешчаны нацыянальны дэвіз Саламонавых Астравоў: «To Lead is To Serve» (у перакладзе з англійскай мовы «Весці наперад значыць служыць»).
Шматлікія сімвалы на шчыце ўвасабляюць чатыры акругі, якія існавалі падчас брытанскага пратэктарата. Арол — акруга Малаіта, узбраенне — Цэнтральная акруга, чарапахі — Заходняя акруга і фрэгаты — Усходняя акруга. Гэтыя чатыры сімвалы таксама знаходзіліся на каланіяльным гербе, у верхняй частцы якога таксама была размешчана выява льва. На іншым каланіяльным гербе знаходзіцца выява сярэбранай чарапахі; верхняя частка герба афарбавана ў чорны колер з васьмю сярэбранымі вастрыямі, якія сімвалізуюць восем галоўных астравоў былой калоніі.
.si
.si — нацыянальны дамен верхняга ўзроўню для Славеніі.
Музычны калектыў
Музычны калектыў — калектыў людзей, аб’яднаных мэтай або работай, так ці інакш звязанай з музыкай. Звычайна музычны калектыў складаецца з музыкаў, але ў яго могуць уваходзіць і іншыя музычныя адмыслоўцы або людзі, непасрэдна стварэння музыкі не датычныя.
Дапева (гміна)
Дапе́ва (Dopiewo) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Пазнаньскага павета Велікапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Дапеве. Плошча гміны складае 108,1 км². Станам на 2014 год у гміне Дапева пражывалі 21 000 чалавек, шчыльнасць — 194,27 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 11 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 19 населеных пунктаў.
Будышчэ (Ноўгарад-Сівэрскі раён)
Бу́дзішча ці Будышчэ (Буди́ще) — вёска ў Ноўгарад-Сівэрскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Пячатка Федэратыўных Штатаў Мікранезіі
Пячатка Федэратыўных Штатаў Мікранезіі нагадвае папярэднюю пячатку Падапечнай тэрыторыі Ціхаакіянскіх Астравоў з надпісам «Урад Федэратыўных Штатаў Мікранезіі». Пячатка была прынята Нацыянальным Кангрэсам ФШМ і затым зацверджана Кангрэсам ЗША.
NGC 7446
NGC 7446 (іншыя абазначэнні — PGC 70185, ZWG 515.17, NPM1G +38.0474) — эліптычная галактыка (E) ў сузор’і Андрамеда.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Прырэчча (Буда-Кашалёўскі раён)
Прырэ́чча (, Приречье; да 1930 года Пырачкін) — пасёлак у Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Губіцкага сельсавета.
На захадзе і поўдні мяжуе з лесам.
Размяшчэнне
У 12 км на захад ад раённага цэнтра і чыгуначнай станцыі Буда-Кашалёўская (на лініі Жлобін — Гомель), 54 км ад Гомеля.
Гідраграфія
На поўначы рака Чарамха (прыток ракі Дняпро).
Транспартная сетка
Транспартныя сувязі па аўтадарозе Губічы — Буда-Кашалёва. Забудова драўляная сядзібнага тыпу.
Гісторыя
Заснаваны напачатку 1920-х гадоў на былых памешчыцкіх землях перасяленцамі з суседніх вёсак. У 1925 годзе ў Губіцкім сельсавеце Буда-Кашалёўскага раёна Бабруйскай акругі. У 1929 годзе жыхары пасёлка ўступілі ў калгас. У 1959 годзе ў складзе калгаса імя Ф. Энгельса (цэнтр — вёска Губічы).
Аўтамеханічны факультэт Беларуска-Расійскага ўніверсітэта
Аўтамеханічны факультэт (АФ БРУ) — адзін з факультэтаў Беларуска-Расійскага ўніверсітэта.
Гісторыя
Створаны ў 1961 годзе як машынабудаўнічы факультэт у Магілёўскім машынабудаўнічым інстытуце. У выніку структурных пераўтварэнняў (у склад факультэта ўвайшлі ў 1986 годзе транспартны і ў 1992 годзе аўтатрактарны факультэты) з 1992 года машынабудаўнічы факультэт называецца аўтамеханічным.
Спецыяльнасці
На факультэце вядзецца падрыхтоўка студэнтаў, бакалаўраў, магістрантаў па спецыяльнасцях:
Абстракцыянізм
Абстракцыяні́зм, абстра́ктнае маста́цтва (лац. abstractio — выдаленне, адцягненне) — кірунак нефігуратыўнага мастацтва, які адмовіўся ад набліжанай да рэчаіснасці выявы формаў у жывапісе і скульптуры.
Абстракцыянізм як асобны мастацкі кірунак узнік у пачатку XX ст. Для яго характэрны вельмі абстрагаваныя вобразы, якія практычна ніяк не звязаны з рэчаіснасцю, крайняя фармалізацыя агульнай кампазіцыі, адвольнае, часам хаатычнае спалучэнне геаметрычных форм, колеравых ліній і плям. Прадстаўнікі абстракцыянізму сцвярджаюць, што яны не выяўляюць рэчаіснасць, а твораць «новую рэальнасць». Сярод заснавальнікаў і асноўных прадстаўнікоў абстракцыянізму — Васіль Кандзінскі, Пабла Пікаса, Казімір Малевіч, Жорж Брак, Рабэр Дэланэ, Піт Мандрыян і інш. Пасля Другой сусветнай вайны абстракцыянізм становіцца адным з вядучых кірункаў у мастацтве Заходняй Еўропы і Паўночнай Амерыкі.
Чарнобыльскі шлях
Чарнобыльскі шлях — штогадовае шэсце 26 красавіка ў Мінску і ў рэгіёнах Беларусі, прымеркаванае да гадавіны катастрофы на Чарнобыльскай АЭС у 1986 годзе.
Упершыню прайшоў у 1989 годзе. «Чарнобыльскі шлях» адпачатку быў апазіцыйны да камуністычнай улады, якая хавала праўду пра катастрофу, ігнаравала праблемы людзей. У першыя некалькі год незалежнасці шэсце ладзілася як акцыя памяці. Калі ж да ўлады прыйшоў Аляксандр Лукашэнка, акцыя набыла характар пратэсту супраць ягонага кіравання. У 2019 годзе замест «Чарнобыльскага шляху» арганізатары прапанавалі ўзяць удзел у «Чарнобыльскім тыдні» — у іншых мерапрыемствах, лекцыях і прэзентацыях.
1989 год
30 верасня 1989 года ў Мінску адбылося несанкцыянаванае шэсце і мітынг «Чарнобыльскі шлях», арганізаваны па ініцыятыве БНФ. Савецкія ўлады Беларускай ССР прызначылі на гэты дзень суботнік, але ў мерапрыемстве прынялі ўдзел каля 30 тысяч чал., якія прайшлі ад Мінскага гадзіннікавага завода праз цэнтр горада і правялі мітынг на тагачаснай плошчы імя Уладзіміра Леніна (сёняшняя плошча Незалежнасці).
1996 год
26 красавіка 1996 г. прайшоў самы буйны «Чарнобыльскі шлях», прымеркаваны да 10-годдзя катастрофы. Ён стаўся найбольш напружаным пунктам «Мінскай вясны — 96». Удзельнічала каля 50 тыс. чал., якія прайшлі шэсцем па праспекце Францішка Скарыны ад Акадэміі навук і правялі мітынг. Адбываліся шматлікія бойкі з міліцыяй, арышты палітычных і грамадзянскіх актывістаў — усё пад лозунгамі пратэсту супраць палітыкі А. Лукашэнкі. Дэманстранты былі лакалізаваныя дзеяннямі АМАП, было затрымана вельмі шмат удзельнікаў. Сярод арыштаваных былі актывісты БНФ — Юрый Хадыка, Лявон Баршчэўскі, Вячаслаў Сіўчык, Вінцук Вячорка, журналісты А. Трызна, У. Дзюба. У гэтым мерапрыемстве бралі ўдзел таксама члены ўкраінскай праварадыкальнай партыі УНА-УНСО.
Лідар БНФ Зянон Пазняк пасля акцыі выехаў з краіны. Тады ж частка супрацоўнікаў музею Максіма Багдановіча, дзе дырэктарам працаваў Алесь Бяляцкі, пачала дапамагаць арыштаваным і іх сваякам. Так узнік праваабарончы цэнтр «Вясна».
.sj
Гэтыя тэрыторыі з’яўляюцца часткай каралеўства Нарвегія, і кіраваннем даменнай зонай .sj займаецца адміністрацыя даменнай зоны .no (Нарвегія). На гэты момант часу рэгістрацыя даменаў у зоне .sj не ажыццяўляецца, і гэты дамен зарэзерваваны для выкарыстання ў будучыні.
Toppdomän
Нядашава 1
Няда́шава 1 (, Недашево 1) — вёска ў Магілёўскім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Падгор’еўскага сельсавета.
Вёска знаходзіцца каля правага берага ракі Шчацінка.
У 1954—2016 гадах цэнтр Нядашаўскага сельсавета.
Бучкы (Ноўгарад-Сівэрскі раён)
Бучкы (Бучки́) — вёска ў Ноўгарад-Сівэрскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Малая Барздынь
Мала́я Барзды́нь (, Малая Борздынь) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Гаранскага сельсавета.
Уладзімір Мікалаевіч Мельнікаў
{{Пісьменнік {{!}}} {{!}} {{Медаль 60 гадоў Узброеных Сіл СССР}} {{!!}} {{Медаль 70 гадоў Узброеных Сіл СССР}} {{!!}} {{Медаль За бездакорную службу 1 ступені}} {{!}}- {{!}} {{Медаль За бездакорную службу 2 ступені}} {{!!}} {{Медаль За бездакорную службу 3 ступені}} {{!}}} }} Уладзімір Мікалаевіч Мельнікаў (нар., ) — украінскі паэт, празаік, кампазітар. Кандыдат тэхнічных навук (1987). Заслужаны дзеяч мастацтваў Украіны (2004).
Біяграфія
У 1974 годзе скончыў Мінскае вышэйшае інжынернае зенітнае ракетнае вучылішча (Мінск). Першыя вершы «Ліст ад мамы» на рускай мове былі апублікаваныя ў газеце Беларускай ваеннай акругі «Во славу Родины» ў 1973 годзе.
У 1982 годзе скончыў Ваенную акадэмію СПА Сухапутных войскаў імя Маршала Савецкага Саюза Васілеўскага А. М. (Кіеў), у 1987 годзе скончыў ад’юнктуру гэтай Ваеннай акадэміі.
У 1984—1992 гадах займаўся навуковай і педагагічнай дзейнасцю ў Ваеннай акадэміі СПА Сухапутных войскаў імя Маршала Савецкага Саюза Васілеўскага А. М. У 1991 годзе прысвоены воінскае званне палкоўніка і вучонае званне дацэнта. У 1992—1995 гадах служба ў Цэнтры верыфікацыі Узброеных Сіл Украіны (Кіеў).
У 1993 і 1997 гадах абраны акадэмікам Украінскай акадэміі арыгінальных ідэй. У 1995—2001 гадах — служба ў Генеральнай ваеннай інспекцыі пры Прэзідэнце Украіны. У 2001—2003 гадах — дзяржаўная служба ў Адміністрацыі Прэзідэнта Украіны. У 2003—2005 гадах — начальнік Упраўлення эканамічнага развіцця Дзяржаўнага упраўлення справамі Прэзідэнта Украіны.
У 2005 годзе скончыў Міжнародны інстытут бізнесу па праграме «Карпаратыўнае кіраванне і стратэгія бізнэсу» (Кіеў).
Намеснік старшыні, член савета грамадскай арганізацыі «Букавінскае зямляцтва Кіева», адказны сакратар Назіральнага савета Нацыянальнага прэзідэнцкага аркестра Украіны.
Жыве ў Кіеве.
.sm
Toppdomän
Граф Корнуал
Граф Корнуал (Earl of Cornwall) — адзін з графскіх тытулаў англійскага дваранства ў Сярэднявеччы. Упершыню быў падараваны Роберту дэ Мартэну, брату і блізкаму паплечніку караля Вільгельма Заваёўніка. Сярод носьбітаў тытула найбольш вядомы прынц Джон, які стаў у 1189 годзе каралём Англіі, і яго сын Рычард Корнуальскі, адзін з найбуйнейшых англійскіх дзяржаўных дзеячаў сярэдзіны XIII стагоддзя, абраны ў 1257 годзе каралём Германіі. Тытул графа Корнуала перастаў існаваць у 1337 г., быўшы замешчаным тытулам герцага Корнуальскага, які стаў належаць спадчынніку прастола Англіі (прынцу Уэльскаму).
Гісторыя тытула
У раннім Сярэднявеччы ў Корнуале доўгі час існавала брыцкае каралеўства Думнонія, пакуль напачатку X стагоддзя яно не было заваявана англасаксамі. Але нават пасля ўваходжання Корнуала ў склад Англійскага каралеўства, большая частка мясцовага насельніцтва заставалася брытамі, а кельцкі ўплыў і корнская мова панавалі тут на працягу некалькіх стагоддзяў. У X — XI стст. Корнуал кіраваўся англасаксонскімі элдарменамі, магчыма цесна звязанымі з мясцовай брыцкай знаццю.
На працягу наступных двух стагоддзяў тытул графа Корнуала неаднаразова прысвойваўся тым або іншым прадстаўнікам англа-нармандскай і англа-брэтонскай знаці, а ў 1189 г. графам Корнуала стаў будучы кароль Англіі Іаан Беззямельны. У 1225 г. гэты тытул атрымаў сын Іаана, Рычард, абраны пазней каралём Германіі. Напачатку XIV стагоддзя тытул графа Корнуала насіў першы фаварыт Эдуарда II Пірс Гавестан, чый уплыў выклікаў масавае паўстанне англійскіх баронаў і абмежаванне ўлады караля. Апошнім графам Корнуалам быў Джон Элтэмскі, пасля смерці якога ў 1330 г. гэты тытул спыніў існаванне. Яму на змену прыйшоў тытул герцага Корнуальскага, у 1339 г. падараваны старэйшаму сыну і спадчынніку караля Эдуарда III, які пазней стаў неад'емным тытулам старэйшых сыноў каралёў Англіі і Вялікабрытаніі.
Бэрэзянка
Бэрэзянка (Березя́нка) — вёска ў Ружынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.
.sk
.sk — нацыянальны дамен верхняга ўзроўню для Славакіі.
Віктар Аляксандравіч Ляхар
Ві́ктар Алякса́ндравіч Ля́хар ( 1965, Брэст, Беларуская ССР) — беларускі гісторык, мастак, геральдыст. Эксперт у галіне гістарычнай і сучаснай геральдыкі, ваеннай сімволікі і атрыбутыкі. Стваральнік дзясяткаў гербаў населеных пунктаў Беларусі, эмблем, сцягоў.
.sk
Дамен .sk быў дэлегаваны Славакіі ў 1993 годзе. Разам з даменам .cz (Чэхія) ён прыйшоў на змену агульнаму чэхаславацкаму дамену .cs, выдаленаму ў канцы 1994 года.
Білі Боб Торнтан
Білі Боб Торнтан (Billy Bob Thornton; нар., Хот-Спрынгс, Арканзас) — амерыканскі акцёр, сцэнарыст, рэжысёр і спявак. Стаў шырока вядомы пасля выхаду драмы «Навостранае лязо» (1996), за напісанне сцэнарыя да якой Торнтан атрымаў прэмію «Оскар».
.sk
Toppdomän
Віктар Аляксандравіч Ляхар
Біяграфічныя звесткі
Скончыў брэсцкую школу № 10. Працаваў маляром на брэсцкім заводзе «Тэкстыльмаш».
Білі Боб Торнтан
Біяграфія
Білі Боб Торнтан нарадзіўся ў горадзе Хот-Спрынгс, штат Арканзас. Яго бацька Уілі Рэй Торнтан выкладаў гісторыю ва ўніверсітэце і працаваў па сумяшчальніцтве баскетбольным трэнерам. У сям’і акрамя Білі Боба, было яшчэ трое сыноў — Джымі Дон, Джым Бін і Джон Дэвід. У дзяцінстве Білі Боб шмат часу праводзіў са сваім дзядулем — Оцісам Торнтанам, які працаваў лесніком і жыў у маленькай хаціне пасярод лесу.
Віктар Аляксандравіч Ляхар
Біяграфічныя звесткі
У 1987 годзе скончыў Львоўскае вышэйшае ваенна-палітычнае вучылішча па спецыяльнасці «культпрасветработнік». На вайсковай службе ў СССР, а пасля ў Беларусі займаўся распрацоўкай ваеннай сімволікі, атрыбутыкі, рэканструкцыяй даспехаў і вайсковай формы.
Білі Боб Торнтан
Біяграфія
У школе ён хацеў стаць музыкантам і граў на барабанах у гурце «Stone Cold Fever». Потым пачаў кар’еру спевака ў калектыве «Tres Hombres».
Віктар Аляксандравіч Ляхар
Біяграфічныя звесткі
Быў ваенным мастаком, начальнікам аддзела ілюстрацый і афармлення ў часопісе «Армия», намеснікам начальніка Ваеннага інфармацыйнага агенцтва Узброеных сіл Беларусі «Ваяр». Падпалкоўнік запасу.
Білі Боб Торнтан
Біяграфія
Сусветную славу Торнтану прынесла драма «Навостранае лязо» (1996). У ёй ён выступіў рэжысёрам-пастаноўшчыкам, выканаўцам галоўнай ролі і аўтарам сцэнарыя, які прынёс яму адзіную ў кар’еры прэмію «Оскар».
Віктар Аляксандравіч Ляхар
Біяграфічныя звесткі
У 2001—2018 гадах уваходзіў у склад Геральдычнай рады пры Прэзідэнце Беларусі.
Член Беларускага саюза журналістаў і Міжнароднага саюза дызайнераў.
Аўтар шматлікіх прац у геральдыцы  , сімволіцы, атрыбутыцы і вопратцы дзяржаўных устаноў   і грамадскіх аб’яднанняў.
Палітычны пераслед
Праз распачаты пасля прэзідэнцкіх выбараў 2020 года тэрор супраць любой нелаяльнасці да рэжыму Лукашэнкі і пагрозы Віктар Ляхар быў вымушаны выехаць з Беларусі ў Польшчу. У 2021 годзе з бібліятэк Беларусі загадалі прыбраць ягоныя кнігі «Ваенныя героі Беларусі. Гісторыя. Сімвалы. Колеры» і «Ваенная сімволіка Беларусі. Штандары і мундзіры», бо ў іх быццам бы ўтрымліваецца «антыдзяржаўная прапаганда». 18 красавіка 2022 года суд Ленінскага раёна Гродна прызнаў кнігу «Ваенная гісторыя Беларусі. Героі. Сімвалы. Колеры» экстрэмісцкай.
Узнагароды
Узнагароджаны медалём «За бездакорную службу» (2003).
Дарогуск (гміна)
Даро́гуск (Dorohusk) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Хэлмскага павета Люблінскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Дарогуску. Плошча гміны складае 192,42 км². Станам на 2011 год у гміне Дарогуск пражывалі 6997 чалавек, шчыльнасць — 36,1 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 26 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 33 населеныя пункты.
Нядашава 2
Няда́шава 2 (, Недашево 2) — вёска ў Магілёўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Падгор’еўскага сельсавета.
.so
.so — нацыянальны дамен верхняга ўзроўню для Самалі.
Туркестанскае генерал-губернатарства
thumb|400px|right|Туркестан у пачатку [[XX стагоддзя Туркестанскае генерал-губернатарства (Туркестанскі край) — генерал-губернатарства Расійскай імперыі, на тэрыторыі Заходняга Туркестана, далучанае да Расійскай імперыі Аляксандрам III у 1867 годзе. У склад генерал-губернатарства ўваходзілі Закаспійская, Самаркандская, Сямірэчанская, Сырдар'інская, Ферганская вобласці.
Электракардыяграфія
Электракардыяграфія — методыка рэгістрацыі і даследавання электрычных палёў, якія ўтвараюцца пры працы сэрца. Электракардыяграфія ўяўляе сабой адносна недарагі, але каштоўны метад электрафізіялагічнай інструментальнай дыягностыкі ў кардыялогіі.
Прамым вынікам электракардыяграфіі з'яўляецца атрыманне электракардыяграмы (ЭКГ) - графічнага прадстаўлення рознасці патэнцыялаў якія ўзнікаюць у выніку працы сэрца і праводзяцца на паверхню цела. На ЭКГ адлюстроўваецца асерадненне ўсіх вектараў патэнцыялаў дзеяння, якія ўзнікаюць у пэўны момант працы сэрца. У 12-адводным ЭКГ электроды замацоўваюцца ў наступных кропках:
Вэлыкы Гай
Вэлыкы Гай (Вели́кий Гай) — вёска ў Ноўгарад-Сівэрскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Зайцава (Мёрскі раён)
За́йцава (, Зайцево) — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Узмёнскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Чарасы, пазней у складзе гміны Лявонпаль Дзісенскага (з 1926 года Браслаўскага) павета Віленскага ваяводства.
Да 14 красавіка 1962 года вёска ўваходзіла ў склад Мальцаўскага сельсавета.
Хот-Спрынгс (Арканзас)
Хот-Спрынгс (Hot Springs) — горад у акрузе Гарленд (штат Арканзас, ЗША), насельніцтва — 39 467 чалавек (2008). З’яўляецца адміністрацыйным цэнтрам акругі Гарленд. Горад размешчаны паблізу Нацыянальнага парка Хот-Спрынгс.
Адашкевіч
Адашке́віч — прозвішча.
Аўтаэлектронная эмісія
Аўтаэлектронная эмісія — гэта выпусканне электронаў праводнымі цвёрдымі і вадкімі целамі пад дзеяннем знешняга электрычнага поля без папярэдняга ўзбуджэння гэтых электронаў, то бок без дадатковых выдаткаў энергіі, што ўласціва іншым відах электроннай эмісіі.
Сутнасць з'явы складаецца ў тунэляванні электронаў скрозь патэнцыйны бар'ер паблізу паверхні цела. Такое тунэляванне становіцца магчымым за кошт скрыўлення патэнцыйнага бар'еру пры дадатку вонкавага поля. Пры гэтым з'яўляецца вобласць прасторы па-за целам, у якой электрон можа існаваць з той жа энергіяй, якой ён валодае, знаходзячыся ў целе. Такім чынам, аўтаэлектронная эмісія абумоўлена хвалевымі ўласцівасцямі электронаў.
Упершыню такое тлумачэнне аўтаэмісіі было прапанавана ў 1928 г. Фаулерам і Нордгеймам. Імі ўпершыню была атрымана формула, якая апісвае ўзаемасувязь шчыльнасці аўтаэлектроннага току j з напружанасцю электрычнага поля E. Формула Фаўлера — Нордгэйма справядлівая пры токах аўтаэлектроннай эмісіі j≤108 А/гл². Пры больш высокіх шчыльнасцях функцыя j(E) амаль не залежыць ад працы выхаду металу. Прычына гэтага эфекту — з'яўленне аб'емнага зарада паблізу эмітара. Ток аўтаэлектроннай эмісіі ў гэтым выпадку вызначаецца законам ступені трох другіх.
Падчас аўтаэлектроннай эмісіі катод разаграваецца з-за розніцы паміж сярэдняй энергіяй электронаў падыходных да паверхні катода, і сярэдняй энергіяй электронаў, якія сыходзяць скрозь патэнцыйны бар'ер. Дадзеную з'яву называюць эфектам Нотынгема.
Выльчыкы
Выльчыкы (Ви́льчики) — вёска ў Ноўгарад-Сівэрскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Сяргей Іванавіч Міхневіч
Сяргей Іванавіч Міхневіч  — беларускі дыпламат. Доктар эканамічных навук.
Біяграфія
На дыпламатычнай службе ў сістэме Міністэрства замежных спраў Рэспублікі Беларусь з чэрвеня 1992 года. Займаў пасады другога сакратара, дарадніка аддзелу міжнародных эканамічных адносін, намесніка начальніка ўпраўлення міжнародных эканамічных адносін МЗС, першага сакратара, саветніка Пасольства Рэспублікі Беларусь у Швейцарскай Канфедэрацыі, Пастаяннага прадстаўніцтва Рэспублікі Беларусь пры Аддзяленні ААН і іншых міжнародных арганізацыях у Жэневе, намесніка Пастаяннага прадстаўніка Рэспублікі Беларусь пры Аддзяленні ААН і іншых міжнародных арганізацыях у Жэневе, начальніка ўпраўлення знешнегандлёвай палітыкі, намесніка дырэктара дэпартамента каардынацыі знешнеэканамічнай дзейнасці МЗС.
6 снежня 2002 года прызначаны паслом у Арабскай Рэспубліцы Егіпет. 5 мая 2006 стаў дадаткова паслом у Судане па сумяшчальніцтве, а 26 лютага 2008 года — таксама і Пастаянным прадстаўніком пры Лізе арабскіх краін па сумяшчальніцтве. Адстаўлены з усіх гэтых пасад быў 14 жніўня 2008.
Мае дыпламатычны ранг Надзвычайнага і Паўнамоцнага Пасланніка другога класа, 3-га класа служачага дзяржаўнага апарату.
З’яўляецца аўтарам больш за 85 навуковых прац, уключаючы некалькі манаграфій. Навуковая спецыялізацыя — «Сусветная эканоміка».
Білыліўка
Білыліўка (Біли́лівка) — вёска ў Ружынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.
Ёсеф
Ё́сеф (Josef) — мужчынскае асабістае імя, чэшская форма імя старажытнаяўрэйскага паходжання Іосіф.
Дарухаў (гміна)
Дару́хаў (Doruchów) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Астшэшоўскага павета Велікапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Дарухаве. Плошча гміны складае 99,33 км². Станам на 2004 год у гміне Дарухаў пражывалі 5116 чалавек, шчыльнасць — 51,5 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 8 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 21 населены пункт.
Конкурс песні Еўрабачанне 1998
Конкурс песні Еўрабачанне 1998 — 43-і конкурс песні Еўрабачанне. Прайшоў 9 мая 1998 года ў горадзе Бірмінгем (Вялікабрытанія) на сцэне Нацыянальнага крытага стадыёна. У гэтым годзе была прадстаўлена сістэма тэлегаласавання, уведзеная для таго, каб уключыць аўдыторыю ў шоў.
Кожная з краін адкрывала 24 тэлефонныя лініі з лічбамі на канцы ад 01 да 25. Кожная з гэтых лічбаў сімвалізавала пэўную песню. Аўдыторыі давалася тры хвіліны на галасаванне. Для таго, каб мінімізаваць выпадкі галасавання за песню сваёй краіны з іншых дзяржаў, тэлефонныя нумары павінны былі быць выбраны такім чынам, каб, званок з-за мяжы быў немагчымы. Таксама кожнаму абаненту давалася магчымасць даць толькі тры галасы з аднаго нумара.
Джан Джорджа Трысіна
Джан Джорджа Трысіна (Gian Giorgio Trissino, 8 ліпеня 1478 — 8 снежня 1550) — італьянскі паэт і драматург.
Біяграфія
Нарадзіўся ў Вічэнцы, у знатнай сям'і; быў блізкі да Папы Льву X, які пасылаў яго з дыпламатычнымі даручэннямі да двара імператара Максіміліяна і ў Венецыю. Клімент VII і Павел III таксама адносіліся да яго з вялікай павагай.
«Сафанісба»
Тут Трысіна пачынае пераарыентацыю еўрапейскай літаратуры на ўзор «Паэтыкі» Арыстоцеля (упершыню апублікаванай па-грэчаску ў 1506 годзе), гэта значыць стаіць ў вытокаў класіцызму.
Іншае
Трысіна ў «Пасланні аб літарах, ізноў дададзеных да італьянскай мовы» (1524) прапануе рэформу італьянскай арфаграфіі; у 1529 публікуе знойдзены ім тэкст трактата Дантэ «Аб народным красамоўстве» разам са сваім перакладам. У тым жа годзе дыялогам «Хавальнік замка» ён уключаецца ў пачатую Бемба дыскусію аб італьянскай літаратурнай мове. Трысіна адпрэчвае тасканскі прыярытэт, які прапагандуецца тады многімі, і абараняе ідэю па-зарэгіянальнай мовы, матэрыяльная аснова якой — у лексічным адзінстве італьянскіх дыялектаў. Ён аспрэчвае патрабаванне абсалютызаваць у жывой літаратурнай практыцы мову Петраркі і Бакача і высоўвае прынцып арыентацыі на сучасную гаворку. Трысіна перарабіў камедыю Плаўта «Блізняты», азагаловіўшы сваю перапрацоўку «I Simillimi» (1548). Напісаў таксама некалькі трактатаў па граматыцы і паэтыцы.
Чэрскі сельсавет
Назву Чэ́рскі сельсавет маюць:
Нарва (станцыя)
Нарва (Narva) — самая ўсходняя чыгуначная станцыя ў Эстоніі. Знаходзіцца ў горадзе Нарва на лініі Талін — Нарва. Знаходзіцца на адлегласці 132 км ад Тапы і 209,6 км ад Таліна. Станцыя абслугоўвае міжгароднія і міжнародныя пасажырскія і грузавыя цягнікі.
Вэрбіўка (Ружынскі раён)
Вэрбіўка (Вербі́вка) — вёска ў Ружынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.
У ХІХ стагоддзі сяло Вэрбіўка было ў складзе Вэрхіўнянскай воласці Сквырскага павета Кіеўскай губерні.
Навадворшчына
Навадво́ршчына (, Новодворщина) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Гаранскага сельсавета.
У 1924—1927 гадах цэнтр Бардынскага сельсавета, у 1932—1936 гадах цэнтр Навадворшчынскага нацыянальнага польскага сельсавета.
.tg
.tg — нацыянальны дамен верхняга ўзроўню для Тога.
Toppdomän
Юрый Іванавіч Андрэеў
Юрый Іванавіч Андрэеў (нар., Багародзіцк, Тульская вобласць, РСФСР) — беларускі ваенны і палітык. Палкоўнік.
Біяграфія
Нарадзіўся 27 чэрвеня 1954 года ў Багародзіцку Тульскай вобласці РСФСР.
Скончыў Каломенскае вышэйшае артылерыйскае каманднае вучылішча (афіцэр ракетных войскаў і артылерыі, інжынер па эксплуатацыі артылерыйскага ўзбраення), Ваенную артылерыйскую акадэмію імя М. І. Калініна (афіцэр па кіраванню баявымі дзеяннямі).
Праходзіў ваенную службу ў якасці камандзіра ўзвода, батарэі, дывізіёна, артылерыйскага палка паветрана-дэсантнай дывізіі ў Афганістане, начальніка аддзялення артылерыі паветрана-дэсантнай дывізіі, начальніка аддзялення падрыхтоўкі войскаў аддзела падрыхтоўкі войскаў Галоўнага ўпраўлення пагранічных войскаў, начальніка аддзела падрыхтоўкі і выхавання асабовага складу пагранічнага атрада пагранічных войскаў, начальніка пагранічнага атрада пагранічных войскаў Рэспублікі Беларусь.
Выбіраўся дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь другога і трэцяга скліканняў.
Внутрышні Бір
Внутрышні Бір (Внутрішній Бір) — вёска ў Ноўгарад-Сівэрскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Серхіа Перэс
Се́рхіа Пе́рэс Мендоза (Sergio Pérez Mendoza, ; нарадзіўся года), таксама вядомы як «Чэко» Перэс — мексіканскі аўтагоншчык, пілот Формулы-1.
Sauber (2011–2012)
Перэс быў членам Акадэміі кіроўцаў Ferrari да 2012 года. Свой першы подыум у Формуле 1 атрымаў у 2012 годзе на Гран-пры Малайзіі у Sauber, што прынесла яму вядомасць і падмацавала спекуляцыі наконт пераходу ў Ferrari ў найбліжэйшай будучыні. Тым не менш, пазней Перэс паведаміў журналістам, што ён планаваў застацца ў Sauber па меншай меры да канца 2012 года. З-за яго маладога ўзросту і высокіх дасягенняў, ён быў празваны "мексіканскім Вундэркіндам".
McLaren (2013)
Перэс перайшоў у McLaren на сезон 2013 года, аднак аўтамабіль быў не ў стане прынесці камандзе хоць адзін подыум. На сезон 2014 года каманда вырашыла замяніць Перэса на дацкага пілота Магнусена, але вельмі позна, што магло пакінуць Перэса без месца ў чэмпіянаце.
Force India (2014–2018)
У снежні 2013 года было абвешчана, што Force India падпісала з Перэсам кантракт на 15 мільёнаў еўра. .
Red Bull (з 2021 года)
У сезоне года здабыў дзве перамогі (у Манака і Сінгапуры). 31 мая 2022 года кантракт быў працягнуты яшчэ на два сезоны да канца 2024 года. На апошнюю гонку Перэс і Леклер выйшлі з роўнай колькасцю ачкоў. У Абу-Дабі Леклер фінішаваў другім, Серхіа стаў трэцім. Такім чынам і ў чэмпіянаце Перэс заняў трэцяе месца.
На гран-пры Саудаўскай Аравіі 2023 года здабыў сваю пятую перамогу ў кар’еры.
Асабістае жыццё
Жанаты. Трое дзяцей: Серхіа-малодшы (нар. 2017), Карлота (нар. 2019) і Эміліа (нар. 2022).
.su
.su — нацыянальны дамен верхняга ўзроўню былога СССР (Усходняя Еўропа).
IDN-дамены
Дапускаецца выкарыстанне сімвалаў рускага алфавіта ў даменных імёнах. Выкарыстанне сімвалаў іншых нацыянальных алфавітаў не дапускаецца.
Змена ўладальніка дамена
Па пытаннях змены ўладальніка дамена звяртайцеся ў службу падтрымкі.
Змена ДНС-сервераў
У выпадку, калі вы пазначылі карэктныя ДНС-серверы з пункта гледжання адміністрацыі даменнай зоны SU, змена ДНС-сервераў будзе выкананая на працягу 30 хвілін пасля падачы заяўкі. Максімальны тэрмін змены ДНС-сервераў для гэтай даменнай зоны складае 1 працоўны дзень.
Патрабаванні да ДНС-сервераў
Патрабуюцца мінімум два ДНС-серверы. ДНС-серверы абавязаныя быць належным чынам наладжаныя і ўтрымліваць інфармацыю пра ваш дамен.
Гарадоцкэ
Гарадоцкэ (Городоцьке) — пасёлак у Ружынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.
Віцебскае паўстанне
Віцебскае паўстанне (12 лістапада 1623) — выступленне праваслаўных гараджан Віцебска супраць уніяцкага архіепіскапа Іасафата Кунцэвіча.
Падрыхтоўка і прычыны
У падрыхтоўцы выступлення ўдзельнічалі жыхары Магілёва, Оршы, Полацка і Вільні. Галоўнай прычынай паўстання сталі жорсткія метады насаджэння уніяцтва з боку архіепіскапа Іасафата Кунцэвіча.
Падзеі
Па сігнале званоў ратушы і праваслаўных цэркваў некалькі тысяч паўстанцаў рушылі да рэзідэнцыі Кунцэвіча, уварваліся ў двор, падпалілі дом, забілі архіепіскапа, а цела кінулі ў Дзвіну. Святары і чэлядзь з акружэння былі збіты, маёмасць разрабавана, а архіў знішчаны. Рымскі папа Урбан VIII заклікаў караля Рэчы Паспалітай Жыгімонта III бязлітасна расправіцца з паўстанцамі. У Віцебск прыбылі каралеўскія камісары з узброенымі атрадамі. Усе гараджане, у тым ліку члены магістрата былі аб'яўлены саўдзельнікамі. Віцебск быў пазбаўлены Магдэбургскага права. З горада спагнана 3079 злотых. Камісары загадалі зняць званы з ратушы і ўсіх праваслаўных цэркваў і адліць з іх вялікі звон у памяць пра Кунцэвіча, ратуша была разбурана. Затрыманы і пакараны смерцю 19 чалавек, у тым ліку 2 бурмістры і падбухторшчык паўстання — палачанін Пётра Васілеўскі, які на допыце прызнаўся, што была сувязь з праваслаўным брацтвам у Вільні. 78 чалавек, у тым ліку зачыншчык забойства Кунцэвіча Сцёпан Пасіёра былі прыгавораны да пакарання смерцю завочна.
Паўстанне ў культуры
Пад уплывам У. Стукаліча І. Рэпін збіраўся напісаць гістарычную карціну пра Віцебскае паўстанне 1623 (не здзейснена, захаваўся эскіз «Пропаведзь Кунцэвіча ў Віцебску», (1893)). Уладзімір Караткевіч напісаў п'есу «Званы Віцебска».
Званкі (хутар)
Званкі́ (, Звонки) — хутар у Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Узмёнскага сельсавета.
Гісторыя
Да 14 красавіка 1962 года хутар уваходзіў у склад Мальцаўскага сельсавета.
Туніскі дынар
Туніскі дынар — грашовая адзінка дзяржавы Туніс.
Адзін туніскіх дынар роўны 1000 мілімам. Міжнароднае абазначэнне: TND. Выкарыстоўваецца сімвал - DT.
Банкноты
У 1960 годзе Цэнтральным банкам Туніса былі ўведзены ў абарот банкноты наміналам ½, 1 і 5 дынароў. У 1969 выпушчана банкнота наміналам 10 дынароў. Апошняя серыя ½ дынара выпушчана ў 1973 годзе, наміналам 1 дынар — у 1980. Банкнота наміналам 20 дынар уведзена ў 1980 годзе, апошняя серыя наміналам 5 дынароў выпушчана ў 1993 годзе. Банкноты наміналам 30 дынароў выпушчаны ў 1997 годзе. Банкноты наміналам 50 дынароў выпушчаны 25 ліпеня 2009 года. У 2006 годзе выпушчана новая серыя хадавой банкноты наміналам 10 дынароў з галаграмай.
Манеты
У 1960 годзе таксама былі ўведзены манеты ў 1 і 2 міліма, але іх апошні выпуск адбыўся ў 1980 і 1983 гг. адпаведна і ў наш час іх няма ў абароце.
Па законе нельга вывозіць нацыянальную валюту (дынар) за мяжу.
Джуліяна Амата
Джулія́но Ама́та (Giuliano Amato; нар. 13 мая 1938, Турын, Італія) — італьянскі палітык, двойчы Старшыня Савета міністраў Італіі. Таксама ён быў віцэ-старшынёй Канвенцыі за будучыню Еўропы, якая распрацавала Еўрапейскую канстытуцыю.
Амата нарадзіўся ў Турыне, але вырас у Таскане. У 1960 ён скончыў Пізанскі ўніверсітэт, атрымаўшы юрыдычную адукацую, і стажыраваўся да 1963 у Калумбійскім універсітэце. Пасля выкладчыцкай працы ва ўніверсітэтах Мадэны, Перуджы і Фларэнцыі ён у 1975—1997 быў прафесарам італьянскага і параўнальнага канстытуцыйнага права ў Рымскім універсітэце Ла Сапіенца.
Яшчэ ў 1958 уступіўшы ў Італьянскую сацыялістычную партыю, ён у 1983—1993 быў дэпутатам парламента. Ва ўрадзе свайго аднапартыйца Бетына Краксі ён у 1983—1987 займаў пасаду малодшага дзяржаўнага сакратара па справах прэм'ер-міністра, у 1987—1988 намесніка прэм'ер-міністра, у 1987—1989 міністра фінансаў. У чэрвені 1992 — красавіку 1993 Амата быў Старшынёй Савета Міністраў Італіі. У перыяд яго кіравання адбыўся карупцыйны крызіс, які прывёў да значных змен у палітычным жыцці Італіі. Амата быў вымушаны прыняць закон, які перадаваў расследаванне спраў аб карупцыі ў рукі падкантрольнай ураду паліцыі, але незадаволенасць насельніцтва прывяло да таго, што прэзідэнт Італіі Оскар Луіджы Скальфара адмовіўся яго падпісаць. У той жа час урад Амата правёў дзве дэвальвацыі ліры, якія прывялі да выключэння Італіі з Еўрапейскай валютнай сістэмы за рэзкае скарачэнне бюджэтнага дэфіцыту, аднак спрыялі наступнаму ўвядзенню еўра. Амата пазбег карупцыйнага скандалу, які закрануў кіраўніка ІСП Краксі, але вымушаны быў сысці ў адстаўку і з палітыкі. У 1994—1997 ён кіраваў антыманапольным камітэтам.
У 1998 Амата ўвайшоў ва ўрад Масіма Д'Алемы, стаўшы ў ім міністрам істытуцыянальных рэформаў, а ў снежні 1999 — сакавіку 2000 быў міністрам фінансаў. У красавіку 2000 — маі 2001 Амата зноў займаў пасаду старшыні Савета Міністраў, праводзячы рэформы, накіраваныя на павышэнне канкурэнтаздольнасці эканомікі і ўзмацненне сацыяльнай абароны. Пасля паражэння левых сіл на парламенцкіх выбарах Амата і экс-прэм'ер-міністр Бельгіі Жан-Люк Дэханэ былі запрошаны стаць намеснікамі Валеры Жыскар д’Эстэна, які ўзначальваў камісію па распрацоўцы Еўрапейскай канстытуцыі. Таксама ў 2001—2006 ён быў членам Сената ад Тасканы. У 2006 ён быў ізноў абраны ў Палату дэпутатаў і стаў міністрам унутраных спраў ва ўрадзе Рамана Продзі. У 2008 на чарговых парламенцкіх выбарах Амата не стаў ізноў займаць дэпутацкае крэсла.
Вялікае Княства Фінляндскае
Вялікае княства Фінляндскае — назва Фінляндыі ў перыяд яе ўваходжання ў склад Расійскай імперыі на правах аўтаноміі (1809—1917).