cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ла-Карунья
Крушэнне танкера «Aegean Sea»
Неўзабаве карабель пачаў гарэць, таму што інертны газ падпітваў гарэнне. Прайшло крыху больш за паўгадзіны, перш чым капітан дазволіў эвакуацыю 28 членаў экіпажа, якія былі зняты выратавальнымі верталётамі «Helimer Galicia», «Pesca I» і «Pesca II», разам з караблём Чырвонага Крыжа «Blanca Quiroga».
Чалавечых ахвяр не было. Прыйшлося эвакуіраваць жыхароў з навакольных дамоў, каля 300 сем'яў правялі ноч па-за домам. Воблака дыму ад карабля на некалькі гадзін закрылі неба горада, у той час як у другой палове дня вецер перамяніўся на рыяс.
Хоць атрымалася адпампаваць каля 6000 тон сырой нафты, вялікая яе частка трапіла ў мора або загарэлася, астатняя нафта выпарылася з-за высокай гэтага тыпу нафты. Недастатковыя меры па барацьбе з нафтавым забруджваннем і затрымка з пачаткам работ прывялі да таго, што нафтавая пляма дасягнула мыса і рыясаў Ла-Карунья,,  і.
Пацярпелі ў агульнай складанасці каля 300 км берагавой лініі, гэта абмежавала дзейнасць больш за 4000 рыбакоў, здабытчыкаў морапрадуктаў і малюскаў, і ачыстныя збудаванні звязаных з узбярэжжам галін аквакультуры. Сумма прэтэнзій на кампенсанцыі дасягнула 300 млн еўра. Колькасць мёртвых жывёл вар'іруецца ад 500 паводле даных да 26 000 у адпаведнасці з экалагічнымі групамі.
Карма «Aegean Sea», якая амывалася хвалямі ля Вежы Геркулеса зрабілася на працягу многіх гадоў турыстычнай славутасцю. У выніку яе прадалі на металалом. Якар захаваўся ў акварыўме.
Кампенсацыі пацярпелым пачалі выплачвацца ў 2002 г., пасля доўгага судовага працэсу ў Вышэйшым судзе Галісіі.
Абвал звалкі Bens
10 верасня 1996 г. ў горадзе адбылася яшчэ адна фатальная падзея, калі абвалілася звалка Bens на раён O Portiño, заваліў некалькі плацін і будынкаў патокам у 200 000 кубаметраў бруду і смецця, што выклікала смяротны зыход і захапіла некалькі дзясяткаў аўтамабіляў і катэраў. Інцыдэнт выклікаў вялікія нязручнасці для гаражан, на працягу некалькіх дзён невыносны смурод пакрываў горад, асабліва шчыльны ў зоне аварыі.
Разліў нафты з танкера «Prestige»
Апошняе з вялікіх бедстваў, з якімі давялося сутыкнуцца Ла-Каруньі, адбылося 13 лістапада 2002 г., калі нафтавая пляма, выкліканая танкера «Prestige», дасягнула берагоў, хоць шкода для наваколляў была не такой моцнай, як у іншых абласцях Галіцыі.
Гісторыя
Асноўны артыкул
Дарымская і рымская эпохі
Існуюць запісы аб існаванні ў дарымскія часы паселішчаў на тэрыторыі сучаснай Ла-Каруньі ( і Верхняя Санта-Маргарыта (Alto de Santa Margarita)). Племя карэнныя жыхары вобласці паміж рыясамі  і. Заліў Ла-Каруньі згаданы пад назвай Portus Magnus Artabrorum (Вялікі порт альтабраў) і быў адным з важных пунктаў так званага. Назва Brigantium адносіцца да. Пталамей піша пра паселішча Фара (Faro) (гэта, безумоўна, адносіцца да сучаснай Каруньі) і згадвае Вежу Геркулеса. Дыян Касій кажа пра прыбыццё Цэзара да ўзбярэжжа Брыгантыўма. Пад рымлянамі Ла-Карунья была апошнім пунктам маршруту і даволі важным портам.
Сярэднявечча і Адраджэнне
Пасля падзення Рымскай імперыі маленькае паселішча падпадае пад валоданне свеваў і вестготаў.
дараваў Царкве ўладу над Круніяй і востравам Фара (які пазней стаў паўвостравам, на ім пабудавалі Вежу Геркулеса), а ў IX—X стагоддзі перыядычныя атакі флоту вікінгаў зрабілі мясцовасць бязлюднай, таму што людзі аддавалі перавагу жыццю ў раёне Бетансаса, бо лічылі зону рыяса больш бяспечнай.
Так працягвалася да 1208 г., калі горад скарыўся пад уладу караля Леона Альфонса IX, які перасяліў жыхароў суседняй вёскі Эль-Бурга на месца цяперашняга Старога горада, аднавіў горад і надаў яму прывілеі паводле. Такім чынам, Ла-Карунья зрабілася анклавам, які падпарадкоўваўся непасрэдна каралю, вольным ад вернасці духавенству і феадалам, якія падзялілі астатнюю Галісію.
Каменка (Сандыктаўскі раён)
Каменка — сяло ў Сандыктаўскім раёне Акмолінскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Каменскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 26 км на паўднёвы ўсход ад цэнтра сяла Балкашына. Код КАТА — 116447100.
Ла-Карунья
Сярэднявечча і Адраджэнне
Дзесяцігоддзем пазней Альфонса X Кастыльскі дараваў гораду права таргаваць соллю без выплаты падаткаў, што прывяло да эканамічнага буму.
Каменка (Сандыктаўскі раён)
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 2009 чалавек (1000 мужчын і 1009 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 1358 чалавек (675 мужчын і 683 жанчыны).
Ла-Карунья
Сярэднявечча і Адраджэнне
Ужо ў XIV стагоддзі, надаў Ла-Каруньі ў 1446 г. статус горада. заснаваў у ім Дом Гандлю для спецый і адплыў з порта, каб каранавацца імператарам у Германіі.
XVII стагоддзе
На працягу XVII і XVIII стагоддзяў бесперапынныя войны за Іспанскую манархію аказалі ўплыў на павышэнне падаткаў і вярбоўку насельніцтва. Горад прыйшоў у заняпад.
Каралева Елізавета I адчувала глыбокую варожасць з каралём Іспаніі Філіпам II, што прывяло да серыі ваенных канфліктаў. 21 ліпеня 1588 ў порт зайшла Непераможная армада, якая пацярпела ад шторму на шляху з Лісабона, каб адрамантаваць караблі і папоўніць прыпасы.
Годам пазней, у 1589 г., англійская каралева выслала флот пад камандаваннем Фрэнсіса Дрэйка, вядомы як. Горад змагаўся з захопнікамі пад кіраўніцтвам гераіні і спрабаваў супрацьстаяць аблозе. Такім чынам, спаліўшы манастыр Санта-Дамінга, раёны Санта-Томас і рыбнага рынку, 19 мая англічане знялі аблогу.
Менавіта ў гэты час пераехаў з горада Сант'яга-дэ-Кампастэла ў Ла-Карунью.
XVIII стагоддзе
Падчас Вайны за іспанскую спадчыну, горад зноў пацярпеў рост падаткаў і вярбоўку насельніцтва. Вайна скончылася ў 1716 і спрыяла аднаўленню эканомікі, пачаліся вытворчасць і экспарт дзейнасці каталонскіх буржуазных прадпрымальнікаў, якія базуюцца ў горадзе.
Падчас праўлення Карла III Ла-Карунья ў канчатковым рахунку разбурыла манаполію Кадзіса як адзінага горада, якому было дазволена гандляваць з калоніямі ў Амерыцы. Трынаццаць партоў, у тым ліку Ла-Карунья, атрымлівалі выгаду ад такога гандлю. З гэтага моманту горад багацеў, кароль пабудаваў сцяну вакол рыбнага рынку (Pescadería), яна захавалася ў выглядзе, які падзяляе пляжы Рыясор і Арзан.
Менавіта ў гэтым стагоддзі, калі пачалася першая прамысловая дзейнасць у горадзе са стварэннем завода Каралеўскага завода па вытворчасці тытуню (Real Fábrica de Tabacos) — працаваў да 90-х гадоў мінулага стагоддзя і Каралеўскай фабрыкі па вытворчасці галаўных убораў (Real Sombrerería de La Coruña).
Вайна за незалежнасць
У першай палове ХIХ стагоддзя горад перажыў значны рост насельніцтва з 12 000 жыхароў у першыя гады да прыкладна 20 000 ў 1850 годзе.
30 лістапада 1803 з порта выйшла, накіроўваючыся ў Амерыку, пад кіраўніцтвам, якая везла вакцыну супраць воспы ў іспанскую Амерыку. Гэта была першая міжнародная здраваахоўчая экспедыцыя ў свеце.
Падчас нашэсця Напалеона ў маі 1808 горад аказаў супраціў французскай акупацыі з самага яе пачатку, на чале з Сінфарыяна Лопесам (Sinforiano López).
Патрыятычнае паўстанне пачалося 30 мая, калі натоўп людзей з суседніх правінцый, раз'юшаны весткамі пра ўсеагульнае паўстанне, запатрабаваў, каб павесілі іспанскі сцяг і распачалі салюты, якія былі традыцыйнымі ў той дзень, дзень Сан-Фернанда і анамастыкі караля Фердынанда VII. Антоніа Філаньеры (Antonio Filanghieri) спрабаваў супакоіць патрыётаў, але яны пайшлі ў яго палац. Быў сфарміраваны Савет абароны, як і ў іншых буйных гарадах Іспаніі, у выніку чаго Ла-Карунья стала на бок патрыётаў і знаходзілася ў стане вайны з французамі.
Іншыя месцы Галісіі, напрыклад, Віга супраціўляліся. У Ла-Каруньі адбылося некалькі бітваў, найбольш значнай з якіх з'яўляецца, у якой 16 студзеня 1809 года сустрэліся французы і англічане.
19 жніўня 1815 года фельдмаршал, празваны El Marquesito, выступіў з намерам аднавіць , падтрыманую буржуазіяй і інтэлігенцыяй Каруньі. Тым не менш, 22 жніўня войскі лібералаў ваеннай сдаліся, былі схоплены і дастаўлены ў замак Святога Антонія, дзе былі прысуджаны да смерці і павешаны на шыбеніцах 3 кастрычніка 1815 года.
Карлісцкія войны
У пачатку 1833 года ў Іспаніі пачалася, Ла-Карунья, верная свайму ліберальнаму духу, аб'явіла сваю падтрымку каралеве Ізабеле II. Горад быў абложаны некалькі разоў экспедыцыямі карлістаў, але ні разу не быў заняты войскамі Дона Карласа Старэйшага. Пасля заканчэння канфлікту, каралева Ізабела II падаравала гораду статус сталіцы правінцыі ў 1849 годзе.
Канец XIX стагоддзя
У канцы дзевятнаццатага стагоддзя ў горадзе пачалі развівацца новыя галіны прамысловасці і банкі, якія ляглі ў аснову сучаснага мегаполіса. У той час такія постаці, як і  (дэпутат Ліберальнай партыі) павысілі прэстыж горада і забяспечылі значныя фінансавыя ахвяраванні ў цяжкія часы для насельніцтва Каруньі.
Пасля страты апошніх іспанскіх калоній за мяжой у 1898 годзе, многія галісійцы, якія зарабілі багацце ў Карыбскім рэгіёне, так званыя «indianos», вярнуліся са сваімі грашыма і жаданнем аднавіць у горадзе Геркулеса (ciudad herculina) тую раскошу, якую яны ведалі ў такіх гарадах як Гавана або Сант'яга-дэ-Куба.
XX стагоддзе: анексія муніцыпалітэта Оза
У XX стагоддзі адбыўся дэмаграфічны і эканамічны выбух, у выніку якога быў анексаваны муніцыпалітэт. Гэта дала штуршок для развіцця прамысловасці, энергетыкі порта, павелічэння заснаваных саюзаў і сеткі бізнесу і гарадскіх службаў. Ла-Карунья становіцца сталіцай галісійскага архітэктурнага авангарда стагоддзя, пашырылася будаўніцтва будынкаў з фасадамі ў стылі мадэрн (раён плошчаў Lugo, Orense, Pontevedra, Linares Rivas, сімвалічныя будынкі, Іспанскага нацыянальнага радыё і гасцініца Atántico) y з 1922 года самым высокім будынкам у Іспаніі быў галоўны офіс , які страціў сваё першынство ў 1929 годзе з будаўніцтвам на мадрыдскай  штаб-кватэры кампаніі Telefónica.
Другая рэспубліка (1931—1936)
У часы Другой рэспублікі, горад працягваў сваю эканамічную і палітычную экспансію. Менавіта ў гэты час рацыяналізм прыйшоў у горад, архітэктурныя характарыстыкі трыццатых гадоў у цяперашні час выкарыстоўваецца пры будаўніцтве інстытута, бібліятэкі і ваенна-марской акадэміі.
Грамадзянская вайна (1936—1939)
У 1936 годзе ўспыхвае грамадзянская вайна і войскі лаяльных да ваеннага перавароту генерала Франка абложваюць горад. Яны захапілі кантроль і ўчынілі крывавую разню з казнямі ў мясцовасці, Карунья застаецца бастыёнам федэральнага рэспубліканізму.
Дыктатура Франка (1939—1975)
Падчас Дыктатуры Франка была пабудавана адна з асноўных дарог, вядучых з цэнтра горада, гэта адбылося ў 1957 годзе, якая была названа ў гонар. Прадпрымальнік заснаваў кампанію
Дэмакратычны перыяд
Паводле ў 1981 годзе Ла-Карунья страціла статус галісійскай сталіцы, які мела з 1563 года   на карысць Сант'яга-дэ-Кампастэла, у выніку чаго адбылася самая маштабная маніфестацыя ў гісторыі горада.
Горад у апошнія дзесяцігоддзі
Падчас праўлення (1983—2006), які 6 разоў запар абіраўся абсалютнай большасцю галасоў, у Ла-Каруньі былі распачаты амбіцыйныя горадабудаўнічыя праекты, адной з самых сімвалічных пабудоў была  даўжынёй дванаццаць кіламетраў (самая доўгая ў Еўропе), і тры навуковых музея:
Было створана кіраванне «=MC²» (Museos Científicos Coruñeses — Навуковыя музеі Каруньі), якое зрабіла Ла-Карунью нацыянальным навукова-папулярным цэнтрам.
У гэты час у горадзе з’явіліся, (многафункцыянальны для розных тыпаў падзей, у тым ліку і для бою быкоў), парк скульптур вакол Вежы Геркулеса, абеліск , стадыён  і іншыя.
Негледзячы на тое, што Франсіска Васкес ніколі не прайграваў выбары, апошнія гады яго праўлення былі адзначаны некалькімі спрэчкамі, у тым ліку яго канфрантацыяй з галісійскім рэгіянальным урадам па назве горада на іспанскай і галісійскай мовах. Васкес абіраўся мэрам да 2006 г., пакуль прэм’ер-міністр Хасе Луіс Радрыгес Сапатэра не прызначыў яго паслом Іспаніі ў Ватыкане. Мэрам зрабіўся былы намеснік Васкеса.
На партыя, атрымала большасць галасоў, страціўшы абсалютную большасць галасоў. У гэтай сітуацыі Ласада выбірае прагрэсіўнае пагадненне ўраду з (BNG), кандыдатам ад гэтай партыі з’яўляецца віцэ-мэр Энрыке Тэль.
У апошнія дзесяцігоддзі было праведзена некалькі змен у горадзе: зніжэнне долі розных адміністрацыйных і ваенных функцый, умацаванне яго структуры і бізнесу, тут размясціліся філіялы некаторых буйных іспанскіх кампаній, такіх як банкі і, медыя-група  і тэлекамунікацыйная кампанія , у суседнім муніцыпалітэце Артэйха знаходзіцца штаб-кватэра Inditex, адной з буйнейшых тэкстыльных кампаній у свеце (яна валодае папулярнымі брэндамі , Zara,  і ) і інш.), якая аказвае важны ўплыў на горад. Важным трэба лічыць таксама дзейнасць Ла-Каруньскага порта (другі ў Галісіі па пастаўках свежай марской рыбы) і бум у камерцыйнай дзейнасці порта (нафта і навалочныя грузы) . З  Ла-Каруньі, які змешчаны ў муніцыпалітэце  здзяйсняюцца палёты па Іспаніі і ў некаторыя еўрапейскія гарады. Гадавы пасажырапаток рэзка павялічыўся ў апошнія гады.
Горад таксама стаў вядомы на міжнародным узроўні дзякуючы нядаўнім поспехам сваёй асноўнай футбольнай каманды, Дэпартыва Ла-Карунья, якая стала чэмпіёнам ў сезоне 1999—2000 і некалькі разоў заняла там другое месца.
У 2008 г. адбылося святкаванне 800-ай гадавіны заснавання Ла-Каруньі Альфонса IX ў 1208 г. і 200-годдзе з дня Бітвы пры Элвіньі.
29 чэрвеня Вежа Геркулеса, старажытны сімвал горада, была аб’яўлена Сусветнай спадчынай ЮНЕСКА.
Адміністрацыйны падзел
Ла-Карунья падзелена на 5 :
Апошнія чатыры далучаны да горада анексіяй муніцыпалітэта Оза.
Насельніцтва
Паводле дадзеных за 2010 год, на знаходзіцца 46 , тым не менш, самым густа заселеным (з 220 581  жыхаром) з'яўляецца сталіца муніцыпалітэта Ла-Карунья.
Насельніцтва астатніх прыходаў складае:
Дэмаграфія
Ла-Карунья аказаўся за межамі працэсу павелічэння буйных гарадоў, які адбываецца ў Еўропе. Такім чынам, у апошнім дзесяцігоддзі ХХ ст. горад страціў каля 3 500 жыхароў, у той час як сталічная вобласць, якая складаецца з васьмі муніцыпальных утварэнняў вырасла на 20 000. Прырост насельніцтва, які назіраўся з канца XIX ст., пачынае зніжацца, у асноўным, дзякуючы двум фактарам:
Нягледзячы на гэтыя дадзеныя, насельніцтва пачало аднаўляцца дзякуючы іміграцыі. Хоць гэта ў асноўным, рэпатрыянты, якія з'ехалі ў 80-х і 90-х гадах, спецыялісты і пенсіянеры, таксама моладзь з Паўднёвай Амерыкі і, ў значна меншай ступені, людзі з Далёкага Усходу, Афрыкі і Усходняй Еўропы.
Калі разглядаць месца паходжання жыхароў Ла-Каруньі, амаль палова з іх нарадзілася ў гэтым горадзе, 88 % — у Галісіі і 96 % нарадзіліся дзе-небудзь у Іспаніі. Такім чынам, толькі 4 % маюць замежнае паходжанне.
Дадзеныя за 2008 г. кажуць нам, што горад і яго сталічныя вобласці працягваюць расці.
Гарадская метраполія Ла-Карунья
З урбанізацыяй колькасць новых зямель у Ла-Каруньі значна знізілася з 70 гадоў, кошт за квадратны метр зямлі пачаў павышацца, а прылеглыя муніцыпалітэты адчулі на сабе прыток новых жыхароў, якія толькі зараз пачалі вяртацца ў сам горад Ла-Карунья. Гэта павольна цягнулася да 1990-х, калі яны адчулі значны рост. У некаторых паселішчах насельніцтва падвоілася з 1991 года.
У цяперашні час плошча Ла-Карунья займае 55 % ад агульнага ліку муніцыпальных тэрыторый, г. зн, што горад займае плошчу ў 20 квадратных кіламетраў (з калягарадскімі тэрыторыямі 36,83) і мае 246 056 жыхароў.
Агульная колькасць насельніцтва і плошча сталічнай вобласці Карунья вар'іруецца ў залежнасці ад аўтараў. Яго ўплыў распаўсюджваецца, вядома, за межамі вобласці Ла-Карунья, а таксама дасягае раёнаў, , і Фероль, утвараючы канурбацыю.
У цяперашні час праводзяцца розныя мерапрыемствы, якія спрыяюць павышэнню звязвання Ла-Каруньі з астатняй сталічнай вобласцю. Ствараюцца новыя дарогі і плануюцца новыя віды транспартнай сеткі.
Судовая адміністрацыя
Судовая адміністрацыя ўключае ў сябе Вышэйшы суд Галісіі, Суд правінцыі і Кіраўніцтва судовай акругі № 4 у правінцыі Ла-Карунья, чый раён уключае ў сабе горад Ла-Корунья плюс 6 вёсак у рэгіёне.
Вежа Геркулеса
Сярод выбітных помнікаў галоўнае месца займае сімвал Ла-Каруньі, Вежа Геркулеса, найстарэйшы дзеючы маяк у свеце. Паходжанне вежы невядомае, яна была перабудавана рымлянамі ў II стагоддзі. Надпіс на камне змяшчае імя C. Servius Lupus, архітэктара Лузітаніі, старажытнарымскай правінцыі ў Іспаніі. Сучасны фасад неакласічнага стрылю з'явіўся пасля рэканструкцыі, зробленай ў XVIII стагоддзі. У часы праўлення Карла IV праводзіцца поўная рэканструкцыя, якая працягвалася ў перыяд з ліпеня 1788 па снежань 1790, на чале з Эўстахіа Джаніні ў стылі неакласікі. Зараз яна ў плане квадратная (у адрозненне ад мінулага, яна ўяўляла сабой круг), складае 58 метраў у вышыню і працягвае заставацца дзеючым маяком, дапамагаючы суднам на дзясяткі км вакол. У 1991 годзе вакол вежы быў створаны Парк скульптур з працамі такіх вядомых мастакоў, як, і іншых.
У 2007 годзе, Вежа стала кандыдатам на абранне ў Сусветную спадчыну. З 9 снежня 2008 года яна стала пабрацімам Статуя Свабоды ў Нью-Ёрку, а 25 чысла таго ж месяца яна паўтарыла гэта з ў Гаване, які з'яўляецца старэйшым у Амерыцы і лічыцца сімвалам Кубы.
27 чэрвеня 2009 ЮНЕСКА абвясціла Вежу Геркулеса Сусветнай спадчынай.
Замак Сан-Антон
Замак Сан-Антон змешчаны ля порта, у раёне Ла-Салана. Ён быў пабудаваны на тагачасным невялікім востраве ў сярэдзіне бухты Ла-Карунья, дзе была невялікая капліца, прысвечаная Святому Антонію. Ён абараняў горад ад атак з боку мора. У адпаведнасці з надпісам на сцяне крэпасці, будаўніцтва было пачата ў 1587.
Падчас атакі брытанцаў у складзе, якая адбылася ў 1589, замак унёс эфектыўны ўклад у абарону горада, нягледзячы на тое, што быў недабудаваны. Пасля завяршэння нападу, будаўніцтва працягвалася да поўнага завяршэння работ у 1590. З васемнаццатага стагоддзя крэпасць стала турмой, гэтую функцыю яна выконвала да перадачы яе ў 1960.
Цяпер там знаходзіцца, з моманту яго заснавання ў кастрычніку 1968.
Манастырская царква Санта-Марыя-да-Кампа
Асноўны артыкул:
Царква Сан-Хорхе
Пабудаваная ў стылі барока, яна з'яўляецца храмам з трыма нефамі, якія маюць раскошныя дэкарацыі ў інтэр'еры. Фасад з гіганцкімі калонамі, разметка для іх была зроблена вядомым галісійскім архітэктарам барока. Вялікі прамавугольны праём старшынствуе над кампазіцыяй, у той час, як іезуіцкія контрфорсы нагадваюць архітэктурнае паходжанне.
Царква Сан-Нікалас
Сярэднявечны храм пацярпеў у сярэдзіне васемнаццатага стагоддзя поўнае аднаўленне. Найбольш заўважным у яго архітэктуры з'яўляецца арнамент інтэр'еру. Найбольшае яго развіццё адбылося на дэкаратыўных бакавых дзвярах святыні (1704—1867).
Муры
Рэшткі абарончых сцен, і тры брамы, якая адкрылася ў горадзе на мора ўздоўж праспекта Parrote, перад бухтай. Ён таксама захоўвае крэпасць, вядомую як Старая крэпасць, на месцы якой зараз знаходзіцца.
Яна знаходзіцца пад абаронай ад 22 красавіка 1949 года, а таксама аб'яўлены  Законам 16/1985.
Абеліск Кантонаў
Абеліск быў пабудаваны ў 1893 годзе, калі горад Ла-Карунья прапанаваў усталяваць помнік, які ўвекавечыць памяць аб Аўрэліана Лінарэсе Рывасе, які быў вядомым палітыкам у горадзе падчас регентства Марыі Крысціны, і аддзячыць яго за шматлікія дзеянні на Каруньі.
Абеліск «Міленіум»
Асноўны артыкул:
Абеліск «Міленіум» — гэта манумент у форме абеліска, які змешчаны на. Ён быў усталяваны, каб адзначыць пачатак XXI стагоддзя. Абеліск мае ў вышыню 46 метраў і зроблены з 2 тон сталі і 147 плітак горнага крышталя, якія прывезлі з Нідэрландаў. На першых 13 метрах распавядаюцца асноўныя гістарычныя падзеі і паказаны персоны Ла-Каруньі, нанесеныя на крышталь. Ноччу абеліск асвяшчаецца 142 лямпачкамі.
Іншыя манументы
У горадзе можна ўбачыць архітэктурны комплекс пад старшынством, які датуецца 1897 і пабудаваны ў стылі мадэрн. Цэнтрам гэтай зоны з'яўляецца Кіёск Альфонса, таксама ў стылі мадэрн, пабудаваны ў 1913 годзе і прысвечаны каралю Альфонса XIII.
Сярод іншых важных будынкаў Упраўленне порта і Будынак пошты, абодва з 50-х, з 40-х і Будынак, пабудаванага па праекце мясцовага архітэктара  сумесна з Перыгрынам Эстэльесам у 1922, самым высокім у Іспаніі ў той час.
Таксама можна адзначыць Інстытут Эўсэбіа да Гуарда, які датуецца 1898 годам і Палац Юстыцыі ў стылі мадэрн з выяўленым уплывам неакласікі, пабудаваны ў 1922 годзе, таксама дзесяткі будынкаў у стылях мадэрн і авангард першай трэці ХХ стагоддзя.
Ёсць таксама вялікія архітэктурныя будынкі, пабудаваныя ў ХХ стагоддзі, такія як (1989), Музей чалавецтва (1995),  (1964) і іншыя.
Нарэшце, варта адзначыць, археалагічную каштоўнасць, дзе ў цяперашні час ажыццяўляецца тэхнічнае абслугоўванне і аднаўленчыя работы, каб стварыць новы гарадскі музей.
Галерэі Ла-Каруньі
, якія лепш за ўсё паказаны на шэрагу дамоў з агульным фасадам на вуліцы Ла-Марына, але прадстаўлены таксама па ўсяму гораду і акрузе. Гэтыя галерэі сталі прычынай таго, што Ла-Карунью называюць «Крыштальны горад».
Гэты спецыфічны для Галісіі архітэктурны элемент уяўляе сабой балконы, якія закрыты драўлянымі рамамі, пафарбаванымі ў белы колер з вялікай плошчай шклення. Галерэі ўпрыгожваюць заднія фасады дамоў.
Рамы могуць быць таксама з ці літымі.
Стары горад
Асноўны артыкул:
Старым горадам называюць самую старажытную частку Ла-Каруньі. У IX-X стагоддзях жыхары вострава Фара (паўвостраў, на якім сёння стаіць Вежа Геркулеса) пакінулі раён з-за пастаянных нападаў флоту вікінгаў і пасяліліся ў раёне Бетансас. У 1208 г. кароль Альфонса IX нанова заснаваў горад, перасяліўшы людзей на месца цяперашняга Старога горада, паселішча падпарадкоўвалася непасрэдна каралю і было свабодным ад вернасці духавенству і феадалам.
У XIV ст. дзеля абароны Старога горада былі пабудаваныя сцены, сляды якіх застаюцца да гэтага часу, а таксама тры брамы, якая адкрываліся з горада на мора: Parrote, Clavo і San Miguel. Таксама тут захавалася крэпасць, вядомая як Стары Форт, у цяперашні час пераўтвораная ў.
Стары горад Ла-Коруньі захоўвае вуліцы і плошчы, што ажыўляюць гісторыю горада, і высакародныя асабнякі і рэзідэнцыі. Той дом, у якім адбыўся шлюб і паэтэсы, знаходзіцца на вуліцы Príncipe.
Набярэжная
Асноўны артыкул:
Яна пабудавана як класічная набярэжная, марфалогія якой ўключае:
Набярэжная Ла-Каруньі з'яўляецца самай працяглай набярэжнай у Еўропе, яна цягнецца ўздоўж ўзбярэжжа амаль на 16 км, апярэзваючы горад. Уздоўж яе можна ўбачыць буйныя пляжы, высокія скалы, вузкія ручаі, зялёныя лугі і цудоўныя музеі, тыповае шкло будынкаў (галерэі) і шматлікія архітэктурныя помнікі.
Пляжы
Ла-Карунья мае больш за два кіламетры пляжаў у горадзе. Галоўнымі з'яўляюцца:
Ёсць таксама мноства невялікіх пляжаў і бухт, такіх як або.
Культура
Штогадовы '' праводзіцца з 1998 года.
Тэатры
У горадзе дзейнічае некалькі тэатраў:
Спорт
У горадзе праводзіцца мноства спартыўных мерапрыемстваў у шматлікіх спартыўных аб'ектах і збудаваннях
Футбол
Галоўнымі спартыўнымі зоркамі горада з'яўляюцца футбалісты каманды Дэпартыва Ла-Карунья, яны з'яўляюцца ўладальнікамі тытулу Чампіёнаў Іспаніі ў 2000, а таксама двойчы атрымлівалі Кубак (1995, 2002) і тройчы Суперкубак Іспаніі (1995, 2000, 2002), а Кубак Інтэртота ў 2008 годзе. Яны ўваходзяць у лік усяго 9 каманд, якія калісьці выйгравалі іспанскую Прэм'ер-лігу.
Сярод іншых футбольных каманд Варта таксама адзначыць Мантанерас, заснаваны ў 1968 годзе.
Найбольш важныя футбольныя падзеі адбываюцца на стадыёнах і, хатніх для «Дэпартыва Ла-Карунья» і «Мантанерас» адпаведна.
Хакей
Іншай важнай камандай у горадзе з'яўляецца, якая не раз атрымлівала тытулы ў рознах спаборніцтвах.
Эканоміка
Ла-Карунья лічыцца самай багатай камаркай у Галісіі. ВУП складае 3.486 млн еўра.
Сектар паслуг, фінансы, партовая дзейнасць (камерцыйная і рыбалоўная) і ў меншай ступені, прамысловы сектар — гэта асноўныя напрамкі дзейнасці для эканомікі горада. Горад з'яўляецца важным фінансавым і прадпрымальніцкім цэнтрам для Галісіі. Сярод банкаў самыя важныя і. У горадзе змяшчаецца буйная карпарацыя Inditex, найбуйнейшая тэкстыльная група ў свеце, якая належыць, гэтай карпарацыі належаць такія брэнды, як Zara (дарэчы, першая ў свеце крама гэтай маркі адкрылася менавіта ў Ла-Каруньі ), , і. Таксама ў горадзе змяшчаюцца кампанія, якая валодае маркай піва «Estrella Galicia», а таксама прадае ваду, безалкагольныя напоі і іншыя прадукты і камунікацыйная кампанія , якая пракладвае валаконна-аптычны кабель ў Галісіі і галісійскі вядучы пастаўшчык тэлефонных паслуг, Інтэрнэту і кабельнага тэлебачання.
Знешні порт
З 2004 г. праводзіцца рэканструкцыя порта ў. Будоўлю з бюджэтам больш за 300 млн. еўра плануецца завяршыць у 2012 г., але з 2010 г. новы порт ужо часткова функцыянуе.
Новы порт змяшчае хвалярэз 3250 м у даўжыню, 264 гектараў ўнутраных вод (што эквівалентна больш за 100 футбольных палёў) і 91 гектар зямлі пад забудову.
Акрамя таго, маецца пад'яздная дарога да трасы і чыгункі.
Прычальная лінія працягнецца больш чым на 9 км з глыбінямі ад 16 да 30 метраў, што дазволіць прымаць судны да 250 000 тон.
Выкарыстанне гэтага новага порта дапаможа да 2020 г. выкараніць перавозку брудных і небяспечных грузаў (напрыклад, сыпкіх матэрыялаў і вадкасцей) ад горада Ла-Карунья. Пасля выканання другога і трэцяга пашырэння, запланаваных да 2020 г., у новым порце будуць таксама размешчаны кантэйнеры, генеральныя грузы і рыбапрадукты, якія адправяцца ў гарадскія докі Сан-Дыега і Оза.
Прамысловасць
У сваіх межах горад мае два індустрыяльных паркі: А-Грэла-Бенс (A Grela-Bens), у якім змешчана больш за 600 кампаній і, які абслугоўвае каля 400 кампаній.
У сталічным рэгіёне размешчаны іншыя буйныя прамысловыя зоны, у асноўным, у паўднёва-заходнім раёне (муніцыпалітэты і Артэйха), напрыклад, Сабон (Sabón), дзе, сярод іншага, знаходзіцца штаб-кватэра шматнацыянальнай Inditex і цеплавая электрастанцыя Sabón.
Сярод іншых вядомых прамысловых месцаў у сталічнай вобласці, ,.
Буйнымі прамысловымі аб'ектамі ў межах горада з'яўляюцца нафтаперапрацоўчы завод, які пачаў працаваць ў 1967 г. і алюмініевы завод металургічнай кампаніі.
Камерцыя
У Ла-Каруньі дзейнічаюць сотні камерцыйных цэнтраў і прадпрыемстваў, тут знаходзіцца самая вялікая колькасць гандлёвых кампаній на тэрыторыі Паўночнай Іспаніі.
Турызм
Турызм ў Ла-Каруньі павялічваецца ў апошнія гады, у год сюды заходзіць каля 60 круізных суднаў. Горад мае шмат турыстычных прывабнасцяў, сярод іх маяк, набярэжная, шматлікія музеі і паркі, замак Сан-Антон і старажытныя цэрквы, у горадзе экспануюцца працы вядомых мастакоў і працуюць крамы вядомых гандлёвых марак. У горадзе многа пляжаў, асноўныя з іх добра прыдатныя да сёрфінгу. Тут праходзяць розныя святы, напрыклад, Ноч Святога Хуана, якая прыцягвае гледачоў вогнішчамі на пляжах і феерверкамі.
У горадзе маецца разгалінаваная сетка гасцініц, як міжнароднага рангу, так і мясцовых. Агульная колькасць месцаў, якія можа прапанаваць гасцінічны сектар, складае больш, чым за 3500.
Адукацыя
У горадзе ёсць 12 прыватных, 26 публічных і 17 сярэдніх школ і 3 універсітэта, раскіданыя па ўсім муніцыпалітэце.
Універсітэты
Асноўны артыкул:
Таксама ў горадзе працуюць філіялы і
Ахова здароўя
Аховай здароўя займаюцца, які ўключае гарадскую бальніцу, бальніцу Абентэ і Лага, марскую бальніцу Оза і бальніцу Тэрэзы Эрэра, а таксама іншыя цэнтры.
Існуюць таксама прыватныя клінікі, напрыклад, Modelo або Бальніца Санта-Тэрэза.
Аўтамабільныя дарогі і магістралі
Асноўныя транспартныя артэрыі горада:
Чыгунка
У горадзе ёсць дзве станцыі чыгункі:
Аэрапорт
Асноўны артыкул: Ла-Карунья мае аэрапорт у 9 км ад горада, вядомы як Аэрапорт Альведа, афіцыйна названы Аэрапор Ла-Каруньі. Ён мае невялікую пасадачную паласу ў 1.9 км і сучасную супрацьтуманную сістэму ILS II/III, якая ўступіла ў строй у 2008. У апошнія гады аэрапорт быў самым хуткарастучым у Галісіі, ён падвоіў лік пасажыраў на працягу трох гадоў ? і дасягнуў 1 175 000 пасажыраў у 2008 годзе.
Аэрапорт мае рэгулярныя рэйсы ў буйныя гарады ў мацерыковай частцы (Мадрыд, Барселона, Севілья, Більбаа, Сарагоса і Валенсія), таксама рэйсы ў Лісабон, Лондан і Амстэрдам і на Канарскія астравы, у цяперашні час таксама вядуцца перамовы для злучэння горада з трымя гарадамі Усходняй Еўропы і паўднёвай Іспаніі.
Міжгароднія аўтобусы
Ла-Карунья мае аўтобусную станцыю ў гандлёвым цэнтры горада, яна была пабудавана ў 1989 годзе і ў цяперашні час абслугоўвае больш за 6 мільёнаў пасажыраў у год (17 000 у дзень). Станцыя мае злучэнне з галісійскімі, іспанскімі і іншымі гарадамі, у тым ліку з Жэневай, Парыжам, Лісабонам, Рымам і Мюнхенам.
Гарадскі транспарт
Асноўны артыкул: У горадзе працуе аўтобусныя 24 маршруты, яны кіруюцца Трамвайнай кампаніяй Ла-Каруньі і трамваі, якія ходзяць уздоўж набярэжнай.
Таксама ў Ла-Каруньі працуе кампанія BICICORUÑA, якая займаецца пракатам веласіпедаў.
Водазабеспячэнне
«Муніцыпальная кампанія "Воды Каруньі» (Aguas de La Coruña) кіруе ўсім цыклам водазабеспячэння ў горадзе Ла-Карунья і іншых суседніх гарадах, такіх як Артэйха, Кульярэда, Алейрас, Бяргонда, Сада, Камбрэ і Караль. Водазабеспячэнне ажыццяўляецца з рэзервуара.
Збор гарадскіх адкідаў
Паслугі па збору гарадскіх адкідаў аказвае гарадская кампанія Cespa. Адходы перапрацоўваюцца на заводзе ў раёне.
Ачыстка вуліц
Ажыццяўляецца комплексная сістэма прыбірання вуліц пад лозунгам «Ла-Карунья, прыродная», якая дасягае кожнай вуліцы, плошчы, садочка і парка. Для дасягнення гэтай мэты выкарыстоўваецца сучасная машынная тэхніка апошняга пакалення, разнастайнае матэрыяльна-тэхнічнае абсталяванне ў спалучэнні з чалавечымі рэсурсамі, неабходнымі для выканання ручных аперацый ачысткі.
Санітарыя
Адкрытыя пасля некалькіх гадоў затрымкі, станцыя ачысткі сцёкавых вод, якая знаходзіцца ў раёне Бенс, абслугоўвае жыхароў муніцыпалітэтаў Ла-Карунья, Артэйха, Кульярэда, Алейрас.
NGC 3145
NGC 3145 (іншыя абазначэнні — MCG -2-26-36, PGC 29591) — галактыка ў сузор’і Гідра.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Медаль «У памяць Айчыннай вайны 1812 года»
Медаль «У памяць Айчыннай вайны 1812 года» — узнагарода Расійскай імперыі ў гонар перамог рускай арміі над французамі.
Гісторыя
Узнагарода была прызначана для прадстаўнікоў дваранства і купецтва, якія садзейнічалі перамозе рускай арміі.
На правым баку ўзнагароды змешчана выява «усёвідушчага вока», унізе — надпіс «1812 годъ». Адваротны бок медаля змяшчае надпіс у чатыры радкі «НЕ НАМЪ // НЕ НАМЪ // А ИМЕНИ // ТВОЕМУ», што з’яўляецца скарачэннем цытаты з Псалтыра і даслоўна азначае «Не нам, Господи, не нам, но имени Твоему даруй славу, по милости Твоей и по истине Твоей».
Бронзавы медаль
Бронзавы медаль быў заснаваны ў жніўні 1814 года, праз восем месяцаў пасля выдачы сярэбраных, якія ў сваю чаргу прызначаліся для ўсіх удзельнікаў баёў ад простага салдата да генерала.
Узнагарода дыяметрам 21 мм (малы бронзавы медаль) мацавалася да Уладзімірскай стужцы. Агульны тыраж — 7 606 тысяч экзэмпляраў. Першапачаткова яе планавалася выпусціць з профільным партрэтам імператара Аляксандра I. Аднак па невядомых прычынах медаль быў адчаканены з прамяністым «усёвідушчым вокам». .
Фульвіа Калаваці
Фульвіа Калаваці (Fulvio Collovati; нар. ) — італьянскі футбаліст, абаронца. Чэмпіён свету 1982 у складзе нацыянальнай зборнай Італіі.
Прафесійную кар’еру пачаў у 1976 годзе ў футбольным клубе «Мілан». Гуляў у клубе да 1982 года, потым перайшоў да мясцовага канкурэнтнага клуба «Інтэрнацыянале».
Рэв’ю-бомбінг
Рэв’ю-бомбінг, або бамбаванне водклікамі (Review bombing) — гэта разнавід брыгадавання, сеціўная з’ява, калі група людзей пакідае анлайн шмат негатыўных водклікаў у адрас нейкага прадукту, тыпова ў адрас дадатка, стужкі, відэагульні, або супроць прадукту ці паслугі з афлайнавага жыцця, але водклікі ў гэтым разе ўсё адно пакідаюцца анлайн. Рэв’ю-бомбінг можа быць сумленным і паходзіць з сапраўднага абурэння ўжывальнікаў прадукту, рэв’ю-бомбінг таксама можа быць несумленным, аднак выкананым усё адно жывымі людзьмі, якія з-за нейкіх мэт (жарт, доксінг, палітычны або сацыяльны актывізм сярод іншых) папярэдне каардынуюцца на нейкай пляцоўцы, але часам рэв’ю-бомбінг можа быць спецыяльна заказанай кампаніяй тыпу FUD у адрас канкурэнтаў, выкананай ці пры дапамозе лаяльных жывых людзей, ці пры дапамозе ботаў. Падобнымі да рэв’ю-бомбінгу сеціўнымі з’явамі з’яўляюцца культура адмены, брыгадаванне галасамі.
У асноўным, рэв’ю-бомбінгу падвяргаюцца анлайн-пляцоўкі распаўсюджвання і ацэньвання медыякантэнту, такія як Steam, Metacritic, IMDb, Rotten Tomatoes, Appstore, Google Playmarket. Найбольш распаўсюджанымі прычынамі рэв’ю-бомбінгу з’яўляюцца непапулярныя фарсаваныя змены ва ўжо ўладкаваных франшызах і прадуктах, а таксама паводзіны стваральнікаў кантэнту па-за межамі стварэння кантэнту. Некаторыя з вышэазначаных пляцовак спрабуюць выкарыстоўваць машыннае навучанне, каб змагацца з рэв’ю-бомбінгам.
Нівы (Веліжскі раён)
Нівы (Нивы) — вёска ў Веліжскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Крутоўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Вежа Карнякта
Вежа Карня́кта — помнік архітэктуры ў Львове (Украіна), частка ансамбля Успенскай царквы. Знаходзіцца на вуліцы Падвальная, 9.
Вежа пабудавана як званіца Успенскай царквы, выконвала ролю абароннай вежы падчас аблогі і дазорнага пункта пажарнай варты. Пабудавана па праекце архітэктара П. Барбона пры ўдзеле П. Рымляніна ў 1572—1578 гадах на сродкі грэчаскага купца Канстанціна Карнякта.
Вежа першапачаткова мела тры розных па вышыні ярусы і трохступеністае шатровае завяршэнне. У 1672 падчас турэцкай аблогі званіца пацярпела ад пажару. Была адбудавана ў 1695 архітэктарам П. Беберам, які дабудаваў яшчэ адзін ярус і сучаснае барочнае завяршэнне з чатырма вітымі абеліскамі па вуглах.
Будынак выканана з каменя, квадратны ў плане, у аздабленні выкарыстана паліхромія. Фасады ўпрыгожаны пілястрамі тасканскага ордара з чырвонымі арачнымі міжаконнямі. Вышыня ярусаў паступова памяншаецца, а дакладныя прапарцыйныя суадносіны надаюць званіцы складнасць і вытанчанасць.
Іван Кірылавіч Цішчанка
Іван Кірылавіч Цішчанка (, в. Улукі, Слаўгарадскі раён, Магілёўская вобласць — ) — беларускі фалькларыст, літаратуразнавец. Кандыдат філалагічных навук (1969), прафесар (1992).
Біяграфія
Член Саюза беларускіх пісьменнікаў з 1997 года.
Узнагароды
Дзяржаўная прэмія Беларускай ССР (1986).
Пталамей VIII Эвергет
Пталамей VIII Эвергет II (Πτολεμαῖος Εὐεργέτης Φύσκων, Ptolemaĩos Euergétēs Phúskōn) (180—116 да н.э.) — цар егіпецкі (164—116 да н.э.), сын Пталамея V і Клеапатры I.
Называў сябе Трыфонам — Выдатным, а прадстаўнікамі грэчаскай культуры быў называны Фісконам — Пузатым. Вядомая выява гіпсавая галава з Егіпта (захоўваецца ў Хільдэсхайме).
Бацька Пталамея IX.
Ізледзь
І́зледзь — рака ў Беларусі, на мяжы Валожынскага, Стаўбцоўскага раёнаў Мінскай вобласці і Іўеўскага раёна Гродзенскай вобласці, левы прыток ракі Волка (басейн ракі Нёман).
Даўжыня 30 кіламетраў. Плошча вадазбору 134 км². Пачынаецца на паўночным захадзе ад вёскі Забор’е Валожынскага раёна на схілах Мінскага ўзвышша. У нізоўі цячэ па Налібоцкай пушчы. Асноўны прыток — рака Каменка (справа). Рэчышча большай часткай каналізаванае.
Гімалайскі кот
Гімалайская котка ці Персідскі калар-пойнт — найбліжэйшыя сваякі персідскіх катоў. Атрыманыя ў 1950-х гадах у ЗША шляхам скрыжавання персідскіх катоў і сіямскіх котак.
Вонкавы выгляд
Выглядаюць яны як і персідскія коткі, аднак на поўсці паўсюдна па целе знаходзяцца плямы ў каляровым дыяпазоне ад шэрых і рудых да чорных. Распаўсюд плямаў супадае з аналагічным у сіямскіх котак.
Нораў
Не мае сутных адрозненняў проці персідскай коткі.
Землетрасенне ў Вірджыніі (2011)
Землетрасенне ў Вірджыніі адбылося 23 жніўня 2011 года ў 13 гадзін 51 хвіліну па мясцовым часе. Магнітуда склала 5.8 (Mw). Пра параненыя ці загінулыя пакуль не паведамляецца.
Паводле паведамлення ад USGS, эпіцэнтр знаходзіўся ў 61 км на паўночны ўсход ад горада Рычманд, каля горада. Штуршкі былі зафіксаваны прыблізна ў 20:51 па Усходнееўрапейскаму часу у штатах Мічыган, Паўднёвая Караліна і Масачусетс, а таксама ў канадскай правінцыі Антарыа. Былі эвакуіраваны будынак Кангрэса і Пентагон, а таксама будынак ФБР у Нью-Ёрку.
Наступствы
У Вірджыніі былі заглушаны два ядзерных рэактары, а аэрапорты Ньюарк Ліберці і JFK у Нью-Ёрку часова прыпынілі палёты.
Паведамляецца пра пашкоджанне будынкаў Пентагона, Вашынгтонскага кафедральнага сабора і, Манумент Вашынгтона.
Землетрасенне стала самым моцным з калі-небудзь зарэгістраваных у Вірджыніі і першым у гісторыі землетрасеннем у акрузе Калумбія.
Жортайскі сельсавет
Жо́ртайскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Халопеніцкага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр — вёска Жортай.
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Халопеніцкага раёна Барысаўскай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Менскай акругі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Халопеніцкім раёне БССР. З 8 ліпеня 1931 года ў складзе Барысаўскага раёна, з 12 лютага 1935 года ў складзе Халопеніцкага раёна БССР, з 20 лютага 1938 года — Мінскай вобласці. 26 жніўня 1959 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Траянаўскага сельсавета.
Багаслоўка (Акмолінская вобласць)
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 167 чалавек (85 мужчын і 82 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 62 чалавекі (33 мужчыны і 29 жанчын).
Ніжнія Секачы
Ніжнія Секачы (Нижние Секачи) — вёска ў Веліжскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Крутоўскага сельскага паселішча.
NGC 3146
NGC 3146 (іншыя абазначэнні — ESO 567-23, MCG -3-26-29, PGC 29663) — спіральная галактыка з перамычкай (SBb) ў сузор’і Гідра.
Ніжнія Секачы
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
NGC 3146
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Лагойскі сельсавет
Лаго́йскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Лагойскага раёна Мінскай вобласці. Адміністрацыйны цэнтр — горад Лагойск (не ўваходзіць у склад).
Геаграфія
Лагойскі сельсавет знаходзіцца ў цэнтральнай частцы Лагойскага раёна ў радыусе 15 км вакол горада Лагойск. Мяжуе з Гайненскім, Астрошыцкім, Швабскім сельсаветамі Лагойскага раёна, а таксама са Смалявіцкім раёнам.
Да 2009 года агульная плошча сельсавета складала 4113 га, з іх землі РДУП «Беларуснафта-Мінскаблнафтапрадукт» філіял СК «Лагойскі» — 3329 га, землі сельсавета — 784 га.
Гісторыя
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Лагойскага раёна Мінскай акругі БССР. Цэнтр — мястэчка Лагойск. 24 верасня 1926 года скасаваны ў сувязі з утварэннем Лагойскага местачковага Савета.
26 снежня 1995 года ўтвораны зноў у складзе Лагойскага раёна Мінскай вобласці Беларусі з населеных пунктаў, якія знаходзіліся ў адміністрацыйным падпарадкаванні Лагойскага пассавета. Цэнтр — гарадскі пасёлак Лагойск. 3 чэрвеня 1998 года Лагойск атрымаў статус горада раённага падпарадкавання. 12 верасня 2007 года скасавана вёска Луцаўшчына (далучана да Лагойска). 17 ліпеня 2009 года на тэрыторыі сельсавета ўтвораны пасёлак Лагожаск. 30 кастрычніка 2009 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Знаменкаўскага сельсавета (13 населеных пунктаў: Аўгустова, Гаішча, Жалудоўшчына, Загор’е, Замасточча, Знаменка, Карцоўшчына, Косіна, Мачужычы, Пархава, Свідна, Сілічы, Чарняхоўскі).
Склад
Да ўзбуйнення сельсавета 30 кастрычніка 2009 года на тэрыторыі сельскага савета было размешчана 11 населеных пунктаў: Верагі, Гасцілавічы, Заазер’е, Зялёны Луг, Міхалова, Ніўкі, Панізоўе, Рудня, Слагавішча, Церхавічы, Чорны Лес — у якіх пражывалі 1298 чалавек, а таксама пасёлак Лагожаск, які знаходзіўся ў стадыі будаўніцтва. Пасля ўзбуйнення ў склад сельсавета ўваходзяць 25 населеных пунктаў.
Насельніцтва
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (12 населеных пунктаў, без Лагойска) — 1256 чалавек, з іх 94,4 % — беларусы, 3,4 % — рускія, 1,4 % — украінцы.
Арганізацыі
На тэрыторыі сельсавета размешчаны наступныя арганізацыі:
Гандаль
Крамы ў аг. Гасцілавічы, аг. Заазер’е, аг. Слагавішча.
Транспарт
Транспартнае абслугоўванне ажыццяўляецца ДУП «Аўтапарк № 12».
Сцяг Невады
Сцяг Невады (Flag of Nevada) — адзін з афіцыйных знакаў амерыканскага штата Невада.
Апісанне
Фон сцяга выкананы ў кобальтава-сінім колеры. У крыжы намаляваны вянок з двух парасткаў палыну з перасякальнымі ў аснове сцёбламі. Усярэдзіне вянка намаляваная пяціканцовая зорка, адзін з прамяней якой накіраваны ўверх. Пад зоркай роўнааддаленымі літарамі паўкругам напісана слова «Nevada». Над вянком паміж верхавінамі парасткаў працягнута стужка з дэвізам «Народжаная ў бітве» (Battle Born). Стужка і слова «Nevada» пафарбаваны ў жоўта-залаты колер.
Гісторыя
Першы сцяг Невады быў распрацаваны ў 1905 губернатарам Джонам Спарксам і палкоўнікам Гары Дейем. Зверху і знізу на сцягу размяшчаліся назвы галоўных прыродных рэсурсаў штата, срэбра (Silver) і золата (Gold). У цэнтры сцяга было напісана слова «Nevada». Акрамя таго, на сцягу прысутнічала 36 залатых і срэбных зорак, які сімвалізаваў ўступленне Невады у склад штатаў 36-й па ліку. На сённяшні дзень не захавалася ні адзінага сцяга першапачатковага варыянту. У 1915 жыхаркай Карсан-Сіці Кларай Крыслер быў распрацаваны новы варыянт сцяга. Ён меў сіні фон і утрымліваў у цэнтры герб з пячаткай штата. Над гербам размяшчалася слова «Nevada», пад ім — дэвіз «Усё для Нашай краіны» (All for Our Country). Надпісы былі акружаныя паўкругамі з 18 зорак. Сцяг быў выкананы ў больш чым 35 колерах. Гэта адбілася на высокай цане яго вытворчасці. У сувязі з гэтым у штаце быў праведзены конкурс на новы дызайн сцяга, які абыходзіўся б танней у вытворчасці. Па выніках конкурсу ў 1929 годзе быў абраны варыянт, прапанаваны нейкім Донам Шэлбахам III ("Don" Shellbach III). Нязменным у новым сцягу застаўся толькі сіні фон. У крыжы быў намаляваны вянок з двух парасткаў палыну, кветкі — знака штата. Над вянком была намаляваная стужка з дэвізам Battle Born, што сімвалізавала стварэнне штата падчас грамадзянскай вайны. Усярэдзіне вянка заключана пяціканцовая зорка, паміж прамянямі якой у радыяльным кірунку нанесеныя літары слова «Nevada». Падобнае напісанне слова было не першапачатковай задумкай аўтара, а памылкай, дапушчанай легіслатурай штата. Гэты варыянт сцяга выкарыстоўваўся аж да 1991 года, калі сенатар Уільям Раджыё ўнёс папраўку аб змене напісання слова «Nevada».
Капсід
Капсід — знешняя абалонка віруса, якая складаецца з бялкоў. Гэта бялковая структура, у поласці якой знаходзіцца вірусны геном (нуклеоід).
Утвораны з аднаго, радзей з двух слаёў бялковых субадзінак (капсамераў) па спіральным або кубаідальным тыпе, якія ўтрымліваюцца ў выніку ўздзеяння міжмалекулярных і кавалентных сіл. У полігеномных вірусаў кожны геном (фрагмент) заключаны ў свой капсід.
Капсід выконвае некалькі функцый.
Капсід складаных вірусаў выконвае функцыі стабілізацыі генома і яго абароны ад знешніх пашкоджанняў, у простых вірусаў, акрамя таго, рэцэпторную і ферментатыўную функцыі.
У заражанай клетцы вірус рана ці позна пачынае размнажацца, выкарыстоўваючы інфраструктуру клеткі. Бялкі, якія складаюць капсід, сінтэзуюцца на аснове генетычнага матэрыялу віруса. Некаторыя тыпы вірусаў, пакідаючы заражаную клетку, адхопліваюць частку клеткавай мембраны і «захутваюцца» ў ёй, ствараючы тым самым дадатковы ўзровень абароны. Капсіды большасці вірусаў маюць спіральную або ікасаэдрычную сіметрыю.
Глутамінавая кіслата
Глутамінавая кіслата (2-амінапентандыовая кіслата) — аліфацічная амінакіслата. У жывых арганізмах глутамінавая кіслата ў выглядзе аніёну глутамата прысутнічаюць у складзе бялкоў, шэрагу нізкамалекулярных рэчываў і ў свабодным выглядзе. Глутамінавая кіслата грае важную ролю ў азоцістым абмене.
Глутамінавая кіслата таксама з’яўляецца нейрамедыятарнай амінакіслатой, адным з важных прадстаўнікоў класа «узбуджальных амінакіслот». Звязванне глутамата са спецыфічнымі рэцэптарамі нейронаў прыводзіць да ўзрушанасці апошніх.
Блу-Рыдж
Блакі́тны хрыбе́т, Блу-Рыдж (Blue Ridge Mountains) — ланцуг горных хрыбтоў і масіваў на ўсходзе ЗША, уздоўж паўднёва-ўсходняй ускраіны Апалачаў. Уздымаецца над плато Підмант.
Працягласць гор складае больш 1000 км. Найбольш высокая вяршыня — гара Мітчэл (2037 м). Горы складзены метамарфічнымі пародамі. На схілах растуць шыракалістыя і хвойныя лясы, у міжгорных упадзінах і катлавінах — сенажаці.
Факультэт супрацьпаветранай абароны ВАРБ
Факультэт супрацьпаветранай абароны Ваеннай акадэміі Рэспублікі Беларусь‎ — адзін з факультэтаў Ваеннай акадэміі Рэспублікі Беларусь‎.
Гісторыя
Факультэт створаны 20 ліпеня 2009 года.
Вучэбна-матэрыяльная база факультэта ўключае 11 спецыялізаваных аўдыторый з размешчанымі ў іх узорамі вывучаемай тэхнікі, у тым ліку камп’ютэрны вучэбна-трэніровачны клас, а таксама палявы вузел сродкаў радыёэлектроннай разведкі і радыёэлектроннай барацьбы.
Палявыя і практычныя заняткі з ужываннем ўзбраення і ваеннай тэхнікі праводзяцца на палявой вучэбна-матэрыяльнай базе палігона «Белая Лужа» і воiнскiх часцей сіл спецыяльных аперацый.
Вайсковыя стажыроўкі і практыкі арганізуюцца на базе злучэнняў і часцей Узброеных Сіл, у інтарэсах якіх ажыццяўляецца падрыхтоўка афіцэрскіх кадраў.
Склад
Факультэт у цяперашні час уключае ў свой склад упраўленне факультэта, батальён курсантаў і тры кафедры: разведкі і замежных армій; радыёэлектроннай разведкі і радыёэлектроннай барацьбы; сіл спецыяльных аперацый і вайсковай разведкі.
Спецыяльнасці
На факультэце ажыццяўляецца падрыхтоўка выпускнікоў па дзвюх спецыяльнасцях, тэрмін навучання па якіх складае 5 гадоў: