cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Эдуард Аляксандравіч Акулін
Працоўная дзейнасць
Працаваў настаўнікам, загадчыкам філіяла Літаратурнага музея Максіма Багдановіча «Беларуская хатка», намеснікам галоўнага рэдактара часопіса «Першацвет», загадчыкам аддзела паэзіі часопіса «Полымя», намеснікам галоўнага рэдактара часопіса «Дзеяслоў» і намеснікам старшыні Саюза беларускіх пісьменнікаў. Цяпер — галоўны рэдактар літартурна-мастацкага часопіса «Верасень».
Паэтычная творчасць
Зборнікі паэзіі:
З’яўляецца аўтарам драматычнай містэрыі «На Каляды» (1996); двух песенных магнітаальбомаў: «Мая Крывія» (1995), «Як яна і я» (2000); а таксама кампакт-дыскаў: «Напачатку была Песьня» (2003), «Песьні залатой Крывіі» (2008), «Не магу жыць без крыл…» (2012).
З’яўляецца аўтарам шматлікіх перакладаў з украінскай, польскай, літоўскай, славенскай, балгарскай і нямецкай моў.
Вершы Эдуарда Акуліна перакладаліся на англійскую, французскую, італьянскую, украінскую, рускую, польскую, балгарскую, славенскую, харвацкую, сербскую, літоўскую, латышскую і нямецкую мовы.
Ніжняе Балванава
Ніжняе Балванава (Нижнее Болваново) — вёска ў Цёмкінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Мядзведзеўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
У 2004—2017 гадах у складзе Кікінскага сельскага паселішча.
Чортава серабро
Чортава серабро — шматзначны тэрмін:
Ляпешчына
Ляпе́шчына (, Лепещина) — хутар у Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Павяцкага сельсавета.
Ляхаўка (рака)
Ля́хаўка — рака ў Навагрудскім раёне Гродзенскай вобласці, правы прыток ракі Пліса (басейн Нёмана). Даўжыня 5 км. Пачынаецца за 1 км на паўночны захад ад вёскі Вераскава, упадае ў Плісу на поўдзень ад вёскі Пліса 1. Рэчышча на працягу 2,8 км (ад вусця ўверх) каналізаванае.
Аляксандр Анісімавіч Барысаў
Аляксандр Анісімавіч Барысаў (, с. Шалеміс, Кузнецкі раён, Пензенская вобласць, Расія — ) — беларускі эканаміст, спецыяліст у галіне эканомікі малочнай прамысловасці. Кандыдат эканамічных навук (1973), дацэнт (1977).
Біяграфія
Скончыў Кузнецкі планава-фінансавы тэхнікум (1954), Казанскі фінансава-эканамічны інстытут імя В. У. Куйбышава (спецыяльнасць «Эканоміка прамысловасці», 1964), Маскоўскі тэхналагічны інстытут мясной і малочнай прамысловасці (аспірантура).
Працаваў на фабрыке імя КІМ у г. Ульянаўску (з 1954, бухгалтар), камбінаце «Спартак» у г. Казані (з 1958, бухгалтар), у Татарскім савеце народнай гаспадаркі (з 1960, інжынер эканамічнай лабараторыі), Казанскім фінансава-эканамічным інстытуце імя В. У. Куйбышава (з 1965, выкладчык), Магілёўскім дзяржаўным тэхналагічным інстытуце (з 1979, кафедра філасофіі і палітэканоміі, з 1993 — кафедра эканомікі і арганізацыі вытворчасці, дацэнт, у 1997—2001 — загадчык кафедры, у маі — снежні 1992 — в. а. рэктара).
Бобрык (Карукіўскі раён)
Бобрык (Бо́брик) — вёска ў Карукіўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Халмыцкай пасялковай абшчыны.
Эканомія
Экано́мія (, Экономия) — хутар у Навагрудскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Ладзеніцкага сельсавета.
Да 2017 года ўваходзіў у склад Брольніцкага сельсавета.
Віцебская мульда
Віцебская мульда — адмоўная тэктанічная структура, састаўная частка Аршанскай упадзіны
Распасціраецца ў субмерыдыянальным напрамку амаль на 100 км, шырыня 70—80 км. Максімальная глыбіня апускання паверхні фундамента 1671 м. Да бартоў паверхні фундамента плаўна ўздымаецца да адзнак каля -1300 м. У межах мульды сейсмічнымі даследаваннямі выяўлены лакальныя падняцці фундамента з амплітудай 50—100 м. Запоўнена Віцебская мульда адкладамі верхняга пратэразою, перакрываецца пародамі сярэдняга і верхняга дэвону, кайназою.
Пачала фарміравацца ў сярэднім рыфеі.
Фёдар Сяргеевіч Ладуцька
Фёдар Сяргеевіч Ладуцька (, в. Махоўка) — беларускі мастак-графік. Член Беларускага Саюза мастакоў (1995).
Біяграфія
Скончыў Мінскі архітэктурна-будаўнічы тэхнікум (1960), Беларускі тэатральна-мастацкі інстытут (1975). Вучыўся ў Л.Міронавай, А. Хадыкі. Удзельнік мастацкіх выставак з 1976 г. Працуе ў афармленчым мастацтве.
Асноўныя творы: афармленне экспазіцый музея народнай творчасці ў Раўбічы, літаратурна-мемарыяльных музеяў Я.Коласа ў в. Мікалаеўшчына, Альбуць, Акінчыці Мінскай вобл., Літаратурнага музея партызанскай славы (Віцебская вобл.); мастацкае афармленне выстаўкі 105 годдзя Я.Купалы ў Маскве, выстаўкі "Ганчарны круг" у Мінску; распрацоўка канцэпцыі афармлення пр. Машэрава ў Мінску; мамументальна-дэкаратыўнай кампазіцыі (разьба па дрэве) для вытворчага аб'яднання "Гарызонт", завода "Тэрмапласт", гасцініцы "Кастрычніцкая" (усё ў г. Мінск).
Шаладонаўка
Шаладо́наўка (, Шелодоновка) — вёска ў Хоцімскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Трасцінскага сельсавета.
Пасажыр
Пасажыр — чалавек, які знаходзіцца ў транспартным сродку і не кіруе ім.
Шаладонаўка
У 1924—1925 гадах цэнтр Шаладонаўскага сельсавета. Да 11 сакавіка 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Першамайскага сельсавета, пасля — знаходзілася ў адміністрацыйным падпарадкаванні Хоцімскага пассавета. Да 23 снежня 2009 года вёска ўваходзіла ў склад Янаўскага сельсавета.
Пасажыр
У грамадскім транспарце пасажыр павінен аплаціць праезд, акрамя некаторых груп, напр. інвалідаў. Пасажыр таксі аплочвае праезд пасля паездкі. За неаплату праезду або правозу багажу кантралёрамі выпісваецца штраф.
Транспартны сродак, які перавозіць пасажыраў, называецца пасажырскім (напрыклад, вагон, цягнік, самалёт, аўтобус, цеплаход і г. д.). Калі ж, акрамя пасажыраў, ім ажыццяўляецца перавозка грузаў, то ён называецца грузапасажырскім.
У Беларусі абавязковым з’яўляецца страхаванне пасажыраў.
Нікалаеўка (Цёмкінскі раён)
Нікалаеўка (Николаевка) — вёска ў Цёмкінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Мядзведзеўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
У 2004—2017 гадах у складзе Кікінскага сельскага паселішча.
Шведская вышэйшая гандлёвая школа
Агульная характарыстыка
Праграмы ўстановы ўключаюць праграмы магістратуры, аспірантуры і MBA на англійскай мове, а таксама праграмы бакалаўрыяту і магістратуры на шведскай мове.
Разам са Стакгольмскай вышэйшай гандлёвай школай Шведская вышэйшая гандлёвая школа ў Хельсінкі з’яўляецца найстарэйшай бізнес-школай на поўначы Еўропы: установа ў Хельсінкі адкрылася праз месяц пасля стакгольмскай.
Установа мае два кампусы — адзін у Хельсінкі і адзін у Васе. Другі кампус быў створаны ў 1980 годзе ў Васе для развіцця бізнес-адукацыі ў рэгіёне, дзе пражывае вялікая частка шведскамоўнага насельніцтва Фінляндыі.
Баравая (Смаленскі раён)
Геаграфія
Размешчана ў заходняй частцы вобласці за 4 км на паўднёвы захад ад Смаленска, за 4 км на поўнач ад аўтадарогі Арол — Віцебск, на беразе ракі Дняпро. За 2 км на поўнач ад вёскі знаходзіцца чыгуначная станцыя Дачная-2 на лініі Смаленск — Віцебск.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупавана нямецкімі войскамі ў ліпені 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Уладзімір Сцяпанавіч Зубоўскі
Уладзімір Сцяпанавіч Зубоўскі (нар., в. Крупка, Пухавіцкі раён, Мінская вобласць) — беларускі вучоны. Кандыдат сельскагаспадарчых навук.
Біяграфія
У 1955 г. скончыў СШ № 1 г. Мар’іна Горка. Скончыў Ленінградскі сельскагаспадарчы інстытут (1960). Працаваў у саўгасе, навукова-даследчых інстытутах Мінска і Санкт-Пецербурга, дырэктарам праектна-пашуковага цэнтра аграхімічнай службы “Ленінградскі”, у Міністэрстве сельскай гаспадаркі. Аўтар шматлікіх прац па эфектыўнасці сельскагаспадарчай вытворчасці.
Літаратура
Памяць : Пухавіцкі раён: гісторыка-дакументальныя хронікі гарадоў і раёнаў Беларусі / [укладальнік А. А.Прановіч; рэдкалегія: А. М. Карлюкевіч і інш.]. - Мінск : Беларусь, 2003. - 748 с. - 3000 экз. ISBN 985-01-0251-9
Arctous alpina
Arctostaphylos alpina — від раслін з роду сямейства Верасовыя.
Распаўсюджанне
Цыркумпалярны від, распаўсюджаны ва ўсім Запаляр’і: у Шатландыі, Скандынавіі, Расіі, Канадзе, Грэнландыі і на Алясцы. Паўднёвей сустракаецца ў Альпах і Пірэнэях, у гарах Азіі і Алтая, а таксама ў Паўночнай Амерыцы ў канадскай правінцыі Брытанская Калумбія на захадзе і штатах ЗША Мэн і Нью-Гэмпшыр на ўсходзе.
Батанічнае апісанне
Arctous alpina — хмызняк, які сцелецца, вышынёй 10-30 см і даўжынёй да 40 см. Лісце выразна зубчастае, яно часта становіцца чырвоным восенню і зімой, а завялае лісце можа захоўвацца на сцеблах на працягу некалькіх гадоў. Кветкі белыя. Ягады ад цёмна-фіялетавага да чорнага колеру.
Сістэматыка
Адзінага падыходу да сістэматыцы дадзенага віду няма. Адны аўтары ўключаюць выгляд у род і лічаць правільнай назвай таксону , іншыя аўтары ўключаюць від у род  і лічаць правільнай назвай таксону.
Першапачаткова від быў апісаны Карлам Лінеем у 1753 годзе ў першым томе Species plantarum як Arbutus alpina.
Мікалай Міхайлавіч Кулагін
Мікалай Міхайлавіч Кула́гін (Николай Михайлович Кула́гин; — ) — расійскі і савецкі вучоны, заолаг і энтамолаг. Член-карэспандэнт Расійскай акадэміі навук (1913), член-карэспандэнт АН СССР (1925), акадэмік АН БССР (1934), акадэмік УАСГНІЛ (1936), прафесар (1919). Заслужаны дзеяч навукі РСФСР (1932).
Нарадзіўся ў вёсцы Шылавічы (зараз у Духаўшчынскім раёне Смаленскай вобласці Расіі). У 1880 годзе скончыў духоўную семінарыю ў Смаленску. У 1884 годзе скончыў Маскоўскі ўніверсітэт і працаваў у ім асістэнтам заалагічнага музея. У 1911 годзе пакінуў універсітэт у знак пратэсту супраць дзеянняў улад. Вярнуўся ва ўніверсітэт у 1919 годзе. Заснавальнік і загадчык кафедры і лабараторыі энтамалогіі. У 1934—1936 гг. адначасова дырэктар Інстытута біялогіі Акадэміі навук БССР.
Навуковая дзейнасць
М. М Кулагіну належаць працы па пчалярству, барацьбы са шкоднікамі сельскагаспадарчых культур, эвалюцыйнай спадчыннасці жывёл і інш.
Сярод апублікаванага:
Батароўка (Навагрудскі раён)
Батаро́ўка (, Ботаровка) — вёска ў Навагрудскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Кашалеўскага сельсавета.
Янаўка (Хоцімскі раён)
Я́наўка (, Яновка) — вёска ў Хоцімскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Трасцінскага сельсавета.
Да 23 снежня 2009 года вёска ўваходзіла ў склад Янаўскага сельсавета.
Абалонне (Смаленскі раён)
Абалонне (Аболонье) — вёска ў Смаленскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Навасельскага сельскага паселішча. Насельніцтва — 4 жыхары (2007).
Геаграфія
Размешчана ў заходняй частцы вобласці за 27 км на паўночны захад ад Смаленска, за 2 км на паўночны захад ад аўтадарогі Смаленск — Невель. За 13 км на поўдзень ад вёскі знаходзіцца чыгуначная станцыя 416 км на лініі Смаленск — Віцебск.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупавана нямецкімі войскамі ў ліпені 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Зенькавіцкі сельсавет
Зе́нькавіцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Уздзенскага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр — вёска Зенькавічы.
Утвораны 20 жніўня 1924 года як Прысынкаўскі (Прысынацкі) сельсавет у складзе Уздзенскага раёна Мінскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ва Уздзенскім раёне БССР. Пасля ўвядзення абласнога падзелу 20 лютага 1938 года ва Уздзенскім раёне Мінскай вобласці. 4 лютага 1939 года ў склад Дабрынёўскага сельсавета Дзяржынскага раёна перададзены вёска Александрова і хутар Паддуб’е, у склад Станькаўскага сельсавета Дзяржынскага раёна — вёска Ліпавец і хутар Закоссе. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад новаўтворанага Уздзенскага сельсавета.
Жэнеўскае возера
Гаспадарчае значэнне
Узбярэжжа вельмі маляўнічае, клімат мяккі і цёплы. На берагах размяшчаюцца гарады Жэнева, Лазана, кліматычныя і бальнеалагічныя курорты: Вевэ, Мантро (Швейцарыя), Эвіян-ле-Бэн (Францыя) і іншыя. Развіты турызм. Возера суднаходнае, мае важнае значэнне для забеспячэння пітною вадою насельніцтва і сельскагаспадарчых угоддзяў навакольных зямель. Уздоўж берагоў ідзе шаша і чыгунка.
Левянкі (Цёмкінскі раён)
Левянкі (Левенки) — вёска ў Цёмкінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Мядзведзеўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
У 2004—2017 гадах у складзе Кікінскага сельскага паселішча.
Дачнэ (Карукіўскі раён)
Дачнэ (Да́чне) — вёска ў Карукіўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Халмыцкай пасялковай абшчыны.
Барыс Іванавіч Тарасюк
Барыс Іванавіч Тарасюк (нар., г. Дзяржынск, Данецкая вобласць, Украінская ССР, СССР) — украінскі палітык і дыпламат, міністр замежных спраў Украіны (1998—2000, 2005—2007), віцэ-прэзідэнт Парламенцкай асамблеі Еўранэст. Заснавальнік і дырэктар Інстытута еўра-атлантычнага супрацоўніцтва і старшыня грамадскага савета часопіса «ЕвроАтлантика». Лідар Народнага Руху Украіны (2003—2012), з 2013 года намеснік старшыні партыі ВА «Бацькаўшчына». Народны дэпутат Украіны 4-га, 5-га, 6-га, 7-га, 8-га скліканняў Вярхоўнай Рады Украіны. Намеснік старшыні Камітэта па замежных справах (з 2014 года), старшыня падкамітэту па пытаннях заканадаўчага забеспячэння і кантролю за дзейнасцю дыпламатычнай службы.
Брацкія магілы савецкіх воінаў (Магілёў, Машэкаўскія могілкі)
Брацкія магілы савецкіх воінаў — два вайсковыя пахаванні ў Магілёве, размешчаныя на Машэкаўскіх могілках.
У першай магіле пахаваны 43 воіны, якія загінулі ў баях супраць нямецка-фашысцкіх захопнікаў пры абароне ў 1941 годзе і вызваленні ў 1944 годзе горада. У 1965 годзе на магіле пастаўлены абеліск. У другой магіле пахаваны 26 воінаў, якія загінулі ў баях супраць нямецка-фашысцкіх захопнікаў пры абароне ў 1941 годзе і вызваленні ў 1944 годзе горада. У 1974 годзе на магіле пастаўлена стэла.
Тарзан 2
«Тарзан 2: Легенда начынаецца» (Tarzan II: The Legend Begins) — мультфільм 2005 года, які выпушчаны, мідквел мультфільма «Тарзан» 1999 года студыі «Walt Disney Pictures». Рэліз адбыўся 14 чэрвеня 2005 года.
Сюжэт
Да таго, як стаць Каралём Джунгляў, Тарзан быў нязграбным маленькім хлопчыкам, які спрабаваў знайсці сваё месца ў навакольным свеце. Балючае адчуванне, што ён не такі, як астатнія, прыводзіць яго да рашэння пакінуць тых, каго ён любіць. Неўзабаве Тарзан знаёміцца з загадкавым Зухарам, ад імя якога трымціць усё наваколле. Будучы разам, Таразан і Зухар разумеюць, што быць рознымі не так ужо і кепска, а радзіна і сябры — гэта напраўду дзве самыя галоўныя каштоўнасці на свеце.
Беларускі дубляж
Агучванне на беларускую мову выканана творчым згуртаваннем «Дзіўноты й памароцтвы» і ЗАТ «Сотвар» у 2008 годзе. Пераклад выканаў Алесь Квіткевіч, ролі агучылі Вера Кавалерава, Алег Радкевіч, Аляксандр Ждановіч. Песні з мультфільма выканаў Зміцер Вайцюшкевіч. Запіс адбыўся на студыі «OSMAS» і «Беларускім Відэацэнтры».
Вяз
Вяз, Лём (Ulmus) — род лістападных дрэў, радзей кустоў сямейства.
Анебю (камуна)
Камуна Анебю (Aneby kommun) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка мясцовага самакіравання, якая знаходзіцца ў лене Ёнчэпінг у паўднёвай Швецыі.
Вяз
Батанічнае апісанне
Дрэвы вышынёй да 40 м. Крона шырокацыліндрычная, густая. Лісце нераўнабокае, зубчастае. Кветкі непрыкметныя, у каташках. Плод — крылаты арэшак.
Экалогія
На Беларусі ў дзікай прыродзе 4 віды:, , і  (у Брэсцкай, Гомельскай абласцях); растуць у шыракалістых і мяшаных лясах, асабліва ў поймах рэк. Цвітуць у красавіку-маі. Некалькі відаў інтрадукаваны, з іх вяз прысадзісты вырошчваецца як дэкаратыўная расліна ў садах і парках.
Анебю (камуна)
Насельніцтва
Насельніцтва складае 6 407 чалавек (па стане на верасень 2012 года).
Вяз
Таксанамія
Род Вяз уваходзіць у сямейства парадку.
Віды
Паводле базы данных The Plant List, род уключае 40 відаў. У квадратных дужках у канцы радка — спасылка на старонку таксону на сайце GRIN.
Анебю (камуна)
Населеныя пункты
Камуне падпарадкаваныя 3 гарадскія пасяленні (tätort) і некалькі сельскіх, найбольшыя з якіх:
Вяз
Значэнне і выкарыстанне
Вяз — каштоўная лясная парода, выкарыстоўваецца на пасадкі ў парках, на жывыя агароджы. Драўніна прыдатная для вырабу мэблі.
Антонаўка (Антонаўскі сельсавет)
Анто́наўка (, Антоновка) — аграгарадок у Чавускім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Антонаўскага сельсавета.
Пермскі нацыянальны даследчы політэхнічны ўніверсітэт
Пермскі нацыянальны даследчы політэхнічны ўніверсітэт — дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова ў горадзе Перм.
Гісторыя
Універсітэт быў заснаваны ў 1953 годзе як Молатаўскі горны інстытут. Разам з перайменаваннем горада Молатаў у Перм ў 1957 годзе, універсітэт змяніў назву на Пермскі горны інстытут.
У 1960 годзе інстытут быў ператвораны ў Пермскі політэхнічны інстытут.
Указам Міністэрства навукі, вышэйшай школы і тэхнічнай палітыкі Расійскай Федэрацыі ад 7 снежня 1992 года № 1119 інстыт быў ператвораны ў Пермскі дзяржаўны тэхнічны ўніверсітэт.
У 2011 годзе ўніверсітэт здабыў статут нацыянальнага даследчага ўніверсітэта.
У 2017 годзе Пермскі нацыянальны даследчы політэхнічны ўніверсітэт атрымаў права самастойна ствараць дысертацыйныя саветы і прысуджаць навуковыя ступені.
Урычча (Карукіўскі раён)
Урычча (Урі́ччя) — вёска ў Карукіўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Халмыцкай пасялковай абшчыны.
Кіраўскі раён (Ленінградская вобласць)
Кіраўскі муніцыпальны раён (Ки́ровский муниципа́льный райо́н) — муніцыпальнае ўтварэнне ў цэнтральнай частцы Ленінградскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр — горад Кіраўск.
Геаграфія
Плошча — 2,59 тыс. км² (3,08 % тэрыторыі вобласці) — 15-е месца ў рэгіёне. Мяжуе на ўсходзе з Волхаўскім муніцыпальным раёнам; на паўднёвым усходзе — з Кірышскім муніцыпальным раёнам; на паўднёвым захадзе — з Тосненскім муніцыпальным раёнам; на захадзе — з горадам федэральнага падпарадкавання Санкт-Пецярбургам; на паўночным захадзе — з Усевалажскім муніцыпальным раёнам. Адлегласць ад адміністрацыйнага цэнтра раёна да Санкт-Пецярбурга — 42 км. З поўначы тэрыторыя раёна абмываецца водамі Ладажскага возера. Клімат умерана кантынентальны, вільготны, сярэдняя тэмпература студзеня −7,7 °C, ліпеня 17,7 °C.
Храптовіч
Храптовіч — беларускае прозвішча. Вядомыя носьбіты:
Балатан
Ба́латан (Balaton) — возера на захадзе Венгрыі, самае буйное ў Цэнтральнай Еўропе. Узбярэжжа Балатана — важны курортны раён Венгрыі з выхадамі мінеральных і тэрмальных крыніц. Добра развітае рыбалоўства. Суднаходнае.
Міжрэчча (Мёрскі раён)
Міжрэ́чча (, Мижречье) — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Павяцкага сельсавета. На правым беразе ракі Вяты.
Гісторыя
Вядома з XVI ст. як Дуброўка. Належала Сапегам, Мірскім, Аскеркам. Пачало называцца Міжрэччам з XVII ст., калі перайшло ва ўладанне Багдана Валасоўскага. Да 1958 года было цэнтрам калгаса «1 Мая», нягледзячы, што ў Міжрэччы адначасова жыло не болей за 40 чалавек, працавала малачарня, дзейнічала пачатковая школа і бібліятэка. Да 16 верасня 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Аляксандраўскага сельсавета.
Пасля страты статусу цэнтра калгаса мясцовая інфраструктура пагоршылася. У 1987 годзе закрыта пачатковая школа. Маладзейшыя жыхары Міжрэчча пачалі выязджаць на сталае жыхарства ў гарады, часцей за ўсё — суседняй Латвіі.
Страчаная спадчына
Сядзіба Мірскіх — помнік сядзібна-палацавай архітэктуры, вядомы па здымках пачатку XX ст. фатографа Яна Булгака. Разбураны ў 1960-1970-я гады.
Абраменкі (Смаленскі раён)
Геаграфія
Размешчана ў заходняй частцы вобласці за 23 км на паўночны захад ад Смаленска, за 11 км на паўночны ўсход ад аўтадарогі Смаленск — Невель, на беразе ракі Лушчанка. За 23 км на поўдзень ад вёскі знаходзіцца чыгуначная станцыя Купрына на лініі Смаленск — Віцебск.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупавана нямецкімі войскамі ў ліпені 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Да 1961 года ўваходзіла ў скасаваны Касплянскі раён.
25 жніўня
25 жніўня — дзвесце трыццаць сёмы (дзвесце трыццаць восьмы ў высакосны год) дзень года па Грыгарыянскім календары.
Прэголя
Прэго́ля (Преголя) — рака ў Калінінградскай воласці Расіі, упадае ў Балтыйскае мора.
Даўжыня ракі 123 (187 ) км. Плошча вадазбору 15 500 км². Сярэдні расход вады 90 м³/с. Рака ўтвараецца зліццём рэк Інструч і Анграпа. Упадае ў Калінінградскі (Віслінскі) заліў Балтыйскага мора.
Прытокі: Лакаўка, Гур'еўка, Байдукоўка, Бабровая, Гвардзейская, Лава, Вялікая, Глыбокая і інш.
1957 год у гісторыі музыкі
1957 год быў адзначаны шэрагам музычных падзей.
Геадэзічны пункт
Геадэзі́чны пункт — замацаваны на мясцовасці пункт, каардынаты якога вызначаны пэўным чынам у сістэме каардынат і вышынь на падставе геадэзічных вымярэнняў.
Каардынаты геадэзічных пунктаў вызначаюцца метадамі трыянгуляцыі, паліганаметрыі, трылатэрацыі, а вышыні — метадам геаметрычнага нівеліравання. На мясцовасці геадэзічныя пункты пазначаюцца і замацоўваюцца геадэзічнымі знакамі. Сістэма геадэзічных пунктаў утварае геадэзічную сетку.
Галіна Аляксандраўна Лапатка
Галіна Аляксандраўна Лапатка (нар., Зазерка, Пухавіцкі раён, Мінская вобласць) — беларускі вучоны. Кандыдат сельскагаспадарчых навук (1974).
Біяграфія
Скончыла Пярэжырскую сярэднюю школу (1957), Мар'інагорскі сельскагаспадарчы тэхнікум (1960), Гродзенскі сельскагаспадарчы інстытут (1967). Працавала ў гэтым жа інстытуце (1960—1974), у Беларускім навукова-даследчым інстытуце земляробства (1974—1996). Вывела сарты жыта «Пухавічанка», «Ігуменка», «Жнівень».
Літаратура
Памяць : Пухавіцкі раён: гісторыка-дакументальныя хронікі гарадоў і раёнаў Беларусі / [укладальнік А. А. Прановіч; рэдкалегія: А. М. Карлюкевіч і інш.]. — Мінск : Беларусь, 2003. — 748 с. — 3000 экз. ISBN 985-01-0251-9
Красіна (Цёмкінскі раён)
Красіна (Красино) — вёска ў Цёмкінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Мядзведзеўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Тыханіўскэ
Тыханіўскэ (Ти́хонівське) — вёска ў Карукіўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Халмыцкай пасялковай абшчыны.
Восава (Навагрудскі раён)
Во́сава (, Осово) — вёска ў Навагрудскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Кашалеўскага сельсавета.
Вуліца Леніна (Віцебск)
Вуліца Леніна — адна з галоўных магістраляў горада Віцебска. Вуліца размешчана ў Кастрычніцкім і Чыгуначным раёнах. Праходзіць ад Смаленскай плошчы да плошчы Перамогі. Працягласць вуліцы — метраў, шырыня — 30—35 м.
Гісторыя
Вуліца Леніна фарміравалася ў два этапы. Частка вуліцы ад плошчы Леніна да плошчы Свабоды пачала фарміравацца ў XIV стагоддзі. Адрэзак ад плошчы Свабоды да плошчы Перамогі, меней старажытны, пачаў забудоўвацца ў XIX стагоддзі. У XIX стагоддзі на вуліцы размяшчаліся: гарадская ўправа (у будынку ратушы), паліцэйскае і жандарскае ўпраўленні, бернардзінскі касцёл Св. Антонія Падуанскага, гасцініца Брозі, гарадская дума, капліца, губернская тыпалітографаў, рэдакцыя «Віцебскіх губернскіх ведамасцей», казённая палата, дзіцячы прытулак, жаночая турма, гарадское вучылішча, казармы ленкоранской палка і Пакроўскі сабор.
Падчас Вялікай Айчыннай вайны вуліца часткова разбурана. Многія захаваліся гістарычныя будынкі былі разбураны разам з касцёлам Св. Антонія пры пашырэнні вуліцы ў канцы 1950-х — пачатку 1970-х. Забудавалі вуліцу 4-5-павярховымі жылымі будынкамі (архітэктары В. Данілаў, А. Данілава, Віновер, Маршалава, Г. Сінельнікава і інш).
Гутышчэ (Карукіўскі раён)
Гутышчэ (Гу́тище) — вёска ў Карукіўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Карукіўскай гарадской абшчыны.
Юрый Васілевіч Ягупаў
Юрый Васілевіч Ягу́паў (, Менск) — беларускі архітэктар.
Біяграфія
Скончыў Беларускі політэхнічны інстытут у 1962 годзе. З 1962 па 1968 г. працаваў у Карагандадзіпрашахце. З 1968 г. — кіраўнік групы архітэктараў у Белдзіпрагандлі, Мінскпраекце, Белдзяржпраекце, з 1980 года — старшы мастацтвазнавец у Мінскім мастацка-вытворчым камбінаце Мастацкага фонду СССР.
Член Саюза архітэктараў СССР з 1972 года. Пражывае ў Мінску.
Творчасць
Распрацаваў генплан і праект двух мікрараёнаў у г. Актаса (1958), праект помніка казахскаму паэту С. Сейфуліну (1968), ПДП і жылы мікрараён на 16 тыс. жыхароў (1965, у аўтарскім калектыве).
Асноўныя працы (у аўтарскім калектыве) у Беларусі: рэстаран у Барысаве (1971), аб’екты добраўпарадкавання набярэжнай р. Свіслач у раёне вул. Пуліхава ў Мінску (1977), збудаванне Вілейска-Мінскай воднай сістэмы (1980).
Павел Валер’евіч Сітко
Павел Валер’евіч Сітко (нар., , БССР) — былы беларускі футбаліст, паўабаронца. Ігрок нацыянальнай зборнай Беларусі (2008—2013).
Чэлядзь (горад)
Чэлядзь (Czeladź) — горад на поўдні Польшчы, за 280 км на паўднёвы захад ад Варшавы і за 10 км на поўнач ад цэнтра Катавіцаў, частка Верхнесілезскага прамысловага раёна. Уваходзіць у склад Бэндзінскага павета Сілезскага ваяводства, утварае гарадскую гміну. Займае плошчу 33 км². Насельніцтва 35,6 тыс. чалавек.
Павел Валер’евіч Сітко
Клубная
Выхаванец рэчыцкага футбола, потым перайшоў у «Віцебск», дзе дарос да ўзроўня нацыянальнай зборнай.
У 2009 перайшоў у салігорскі «Шахцёр», дзе стаў трывалым іграком асновы. Звычайна выступаў на пазіцыі левага паўабаронцы (мог выступаць як правы або цэнтральны паўабаронца). Асабліва добра ў Паўла атрымаўся пачатак сезону 2013, калі ён доўгі час узначальваў спіс лепшых бамбардзіраў чэмпіянату, але потым, перастаўшы забіваць, саступіў першынство Віталю Радзівонаву.
У снежні 2014 года падпісаў двухгадовы кантракт з «Гомелем». У складзе «Гомеля» хутка замацаваўся на пазіцыі левага паўабаронцы. Застаўся ў «Гомелі» і ў сезоне 2015, нягледзячы на фінансавыя праблемы клуба. Стаў адным з лідараў гомельскай каманды, за паўгады забіўшы 4 галы ў чэмпіянаце. У ліпені 2015 года з-за нявыплат з боку клуба звярнуўся ў АБФФ, а неўзабаве па ўзаемнай згодзе пакінуў «Гомель».
У жніўні 2015 года стаў іграком мазырскай «Славіі». Хутка замацаваўся ў якасці асноўнага левага паўабаронцы мазырскага клуба.
У студзені 2016 года зноў стаў іграком «Гомеля», які па выніках сезону 2015 пакінуў Вышэйшую лігу. Стаў капітанам каманды і ў якасці травалага іграка асновы прывёў «Гомель» да перамогі ў Першай лізе, толькі канец сезону прапусціў з-за траўмы. Пачатак сезону 2017 прапусціў з-за траўмы, пазней замацаваўся ў стартавым складзе на пазіцыі левага паўабаронцы. У другой палове сезону страціў месца ў аснове. У снежні 2017 года па заканчэнні кантракта пакінуў «Гомель».
Пасля зыходу з гомельскай каманды пакінуў футбол, заняўшыся бізнесам у Рэчыцы.
Міжнародная
З 2008 года выступаў за нацыянальную зборную Беларусі. 15 кастрычніка 2008 года забіў свой першы гол за зборную — у браму зборнай Англіі.
ФК Бяроза-2010
«Бяроза-2010» — былы беларускі футбольны клуб з горада Бяроза. Заснаваны ў 1987 годзе. Да 2015 года выступаў у Першай лізе чэмпіянату Беларусі.
Гісторыя
Клуб быў заснаваны ў 1989 і першапачаткова меў назву «Будаўнік». Да 1991 ён гуляў у чэмпіянаце БССР, а ў 1992 заявіўся ў Трэцюю лігу чэмпіянату Беларусі. Пасля паспяховага сезону 1995 клуб трапіў у Другую лігу, дзе гуляў да 2006.
У 1996 клуб атрымаў назву «Бяроза», а ў 1999 аб'яднаўся з іншым бярозаўскім клубам — «Керамікам» і ўзяў яго назву, але ў 2002 зноў стаў менавацца «Бяроза».
У 2006 «Бяроза» выбыла ў Другую лігу.
У 2010 клуб, маючы фінансавыя праблемы, падпісаў дамову з мінскім «Дынама». Атрымаўшы новую назву «Бяроза-2010», клуб далучыўся да акадэміі мінчан, у бярозаўскім клубе сталі гуляць дублёры і рэзервісты «Дынама».
Сезон 2011 клуб скончыў на другім месцы і вярнуўся ў Першую лігу. У Першай лізе «Бяроза-2010», дзякуючы падтрымцы «Дынама», выступала добра: у 2012 годзе 9 месца, у 2013 клуб узняўся на пяты радок.
У сезоне 2014 быў узяты курс на амаладжэнне складу: каманда амаль поўнасцю стала складацца з выхаванцаў мінскага «Дынама». У той жа час лепшыя ігракі «Бярозы-2010» (Сяргей Ігнатовіч, Сяргей Карповіч, Андрэй Залескі і Яўген Нікіцін) перайшлі ў асноўны склад дынамаўцаў, многія здолелі там замацавацца. Сама ж «Бяроза», застаўшыся без лепшых ігракоў, сезон 2014 скончыла толькі на 12 месцы, у наступным паднялася на радок вышэй.
12 студзеня 2016 года кампанія «Трайпл» спыніла фінансаванне, якое склада каля 90% ад усяго бюджэту клуба, пасля чаго «Бяроза-2010» перайшла на баланс горада. У гэты ж дзень было завершана супрацоўніцтва клуба з трэнерскім штабам у складзе Андрэя Лаўрыка, Аляксандра Марцёшкіна і Арцёма Кендыша. У лютым 2016 года, нягледзячы на спробы захавання клуба ў Другой лізе або чэмпіянаце Брэсцкай вобласці, заснавальнік клуба — Бярозаўскі раённы выканаўчы камітэт, прыняў рашэнне аб ліквідацыі клуба па фінансавай прычыне.
22 сакавіка 2016 г. Беларуская федэрацыя футбола выключыла клуб з ліку членаў федэрацыі.
Мілашова
Мілашо́ва (, Милашово) — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Павяцкага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска, пазней засценак у складзе гміны Друя Дзісенскага павета (з 1926 года Браслаўскага павета) Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Да 27 сакавіка 1959 года вёска знаходзілася ў складзе Павяцкага сельсавета, да 18 сакавіка 1963 года — у адміністрацыйным падпарадкаванні Друйскага пассавета.
Аляксандр Мікалаевіч Кутатэлі
Аляксандр Мікалаевіч Кутатэлі (сапр. прозвішча Кутатэладзэ, ალექსანდრე ქუთათელაძე;  — ) — грузінскі савецкі, і.
Біяграфія
Нарадзіўся у г. Кутаісі ў сям і юрыста. Вучыўся ў Тбіліскім універсітэце на адзяленні грузінскай літаратуры.
Творчасць
Першы выступ у друку «Змяя Хірсе». Аўтар двух зборнікаў вершаў і кніжкі апавяданяў «Байцы». Асноўны твор раман «Тварам да твару» аб змаганні бальшывікоў супраць меньшавісцкага ўраду Першай Грузінскай рэспублікі, перакладзены на беларускаю мову П. У. Броўкам.
Пераклаў на грузінскую мову «Фаўста» Гётэ і «Прыкутага Праметэя» Эсхіла.
Узнагароды
Узнагароджаны ордэнам Працоўнага Чырвонага Сцяга.
Strand Magazine
«Strand Magazine» — штомесячны часопіс белетрыстыкі, заснаваны Джорджам Ньюнсам. Выдаваўся ў Вялікабрытаніі са студзеня 1891 па сакавік 1950.
Леанід Фёдаравіч Леўчанка
Леанід Фёдаравіч Леўчанка (нар., г. Мар’іна Горка, Пухавіцкі раён, Мінская вобласць) — беларускі мастак, жывапісец. Член Беларускага Саюза мастакоў (1979).
Біяграфія
Бацька, Фёдар Мікіціч, з сялян, нарадзіўся каля Любані. Маці, Ганна Пятроўна, бацька якой быў святаром.
Скончыў Адэскае мастацкае вучылішча (1955). Вучыўся ў М. Тодарава, А. Ацманчука, М. Шамоты.
Творчасць
Працуе ў станковым жывапісе ў жанрах партрэта і пейзажа. Асноўныя творы: палотны «Партрэт дзяўчыны», «Растрэл камісара Фаміна», «Палкоўнік міліцыі У.Кузняцоў», «Вясна ў Раўбічах», «Мінск. Сакавік», «Рэчка Цітаўка», «Дразды», Вясна на рацэ Арэса", «Рака Свіслач», «Яхты ў мора», «Марскі прыбой», «На рэйдзе стаяць караблі», «Свежы вецер».
Творы знаходзяцца ў Нацыянальным мастацкім музеі Беларусі, фондах БСМ, Магілёўскім абласным мастацкім музеі імя П. Масленікава, мастацкай галерэі Пухавіцкага краязнаўчага музея.
Жыве ў горадзе Мінск.
Сезон 2022 ФК Астравец
У 2022 годзе футбольны клуб «Астравец» з Астраўца прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад каманды
Станам на красавік 2022 года, згодна з афіцыйнай заяўкай клуба.
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Ігнатава (Навагрудскі раён)
Ігна́тава (, Игнатово) — вёска ў Навагрудскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Кашалеўскага сельсавета.
Навічкі
Навічкі́ (, Новички) — хутар у Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Павяцкага сельсавета.
Піндушы
У раёне пасёлка ў гады Савецка-фінскай вайны (1941—1944) вяліся цяжкія баі.
Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 1950 года.
Навічкі
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Друя Дзісенскага павета (з 1926 года Браслаўскага павета) Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Кіеўскае паўстанне (1068—1069)
Кі́еўскае паўста́нне 1068—1069 года — выступленне жыхароў Кіева супраць вялікага князя кіеўскага Ізяслава Яраславіча.
Пачалося ў верасні 1068 года ў выніку адмовы Ізяслава ўзброіць воінаў гарадской дружыны (рамеснікаў і гандляроў) пасля полаўцамі на рацэ Альце аб'яднанага войска. Паўстанцы вызвалілі палоннага полацкага князя Усяслава Брачыславіча і абвясцілі яго вялікім князем кіеўскім. Ізяслаў Яраславіч уцёк у Польшчу, яго браты чарнігаўскі і пераяслаўскі князі Святаслаў і Усевалад прызналі ўладу Усяслава Брачыславіча. Паўстанне задушана вясной 1069 Ізяславам з дапамогаю войска яго сваяка польскага караля Баляслава II Смелага; Усяслаў Брачыславіч уцёк у Полацк.
Белетрыстыка
Белетры́стыка (Belles Lettres — «мастацкая літаратура») — апавядальная мастацкая проза — раманы, аповесці, апавяданні, навелы.
Сёння часта пад белетрыстыкай разумеюць «масавую літаратуру», якая супрацьстаіць «высокай літаратуры», - але дагэтуль дакладнага вызначэння гэтых паняццяў не існуе, што ўласна і абцяжарвае дыскурс па гэтым пытанні.
У рэчаіснасці, белетрыстыка супрацьстаіць публіцыстыцы, г.зн. дакументальнаму жанру.
Лебяда мнагалістая
Лебяда мнагалістая або лебяда шматлістая (Chenopodium foliosum) — від травяністых раслін сямейства, распаўсюджаны ў Еўразіі і Алжыры.
Апісанне
Аднагадовая расліна 15-60 см вышынёй. Верхняе лісце доўгачарашковае, з ніжнімі зубцамі, накіраванымі ўніз; сярэдняе лісце сярэднечарашковае, з ніжнімі зубцамі, накіраванымі пераважна ў бакі; верхняе лісце вузкае, кароткачарашковае, з ніжнімі зубцамі, у асноўным накіраванымі ўверх. Суквецце коласападобнае, перапыненае, аблісцвенае.
Распаўсюджанне
Від распаўсюджаны ў паўднёвай Еўропе (і натуралізаваны ў іншых частках), Цэнтральнай і Паўднёва-Заходняй Азіі, у Алжыры; натуралізаваны ў Альберце (Канада) і ЗША.
Ва Украіне расце на вапняковых і камяністых агаленнях, пясках, пустазельных месцах — на ўсёй тэрыторыі. Харчовая, фарбавальная расліна.
Вусце (Чавускі раён)
Ву́сце (, Устье) — аграгарадок у Чавускім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Вайнілаўскага сельсавета.
Вагерыд (камуна)
Камуна Вагерыд (Vaggeryds kommun) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка мясцовага самакіравання, якая знаходзіцца ў лене Ёнчэпінг у паўднёвай Швецыі.
Вагерыд 134-ая па памеры тэрыторыі камуна Швецыі. Адміністрацыйны цэнтр камуны — гарады Вагерыд і Шылінгарыд.
Насельніцтва
Насельніцтва складае 13 148 чалавек (па стане на верасень 2012 года).
Населеныя пункты
Камуне падпарадкаваныя 4 гарадскія пасяленні (tätort) і некалькі сельскіх, найбольшыя з якіх:
25 кастрычніка
25 кастрычніка — дзвесце дзевяноста восьмы (дзвесце дзевяноста дзевяты ў высакосны год) дзень года па Грыгарыянскім календары.
Ігольнікі
Іго́льнікі (, Игольники) — вёска ў Навагрудскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Кашалеўскага сельсавета.
Джозеф Леа Манкевіч
Джозеф Леа Манкевіч (Joseph Leo Mankiewicz,, Уілкс-Барэ, Пенсільванія, ЗША — , Бедфард, штат Нью-Ёрк, ЗША) — амерыканскі , ,. Уладальнік чатырох прэмій «Оскар» за найлепшую рэжысуру і найлепшы адаптаваны сцэнарый — адзін з трох рэжысёраў і сцэнарыстаў у гісторыі сусветнага кінематографа, якія атрымалі гэтую ўзнагароду два гады запар. З 1950 па 1951 год прэзідэнт Гільдыі рэжысёраў Амерыкі.
Кандытарская прадукцыя
Кандытарская прадукцыя (кандытарскія вырабы, слодычы, ласункі) — высокакаларыйныя і лёгказасваяльныя харчовыя прадукты з высокім утрыманнем цукру, адрозніваюцца прыемным смакам і водарам.
Уся кандытарская прадукцыя падзяляецца на:
Цукрыстыя кандытарскія вырабы
Цукрыстыя кандытарскія вырабы — кандытарскія вырабы з утрыманнем цукру не менш 20%: цукерка, карамель, ірыс, дражэ, халва, мармелад, пасціла, выраб цукрысты ўсходні (турэцкі ласунак, лукум), жавальная гумка, паста, крэм.
Фактарынг
Фактарынг — перапродаж права на запатрабаванне пазыкаў і звязаныя з гэтым камерцыйныя аперацыі па даверанасці.
Пры фактарынгавых аперацыях камісіянер набывае дэбіторскую запазычанасць кампаніі-кліента за наяўныя грошы з дысконтам, а потым забяспечвае вяртанне пазыкі з фактычнага даўжніка.
Фактар-банкі (банкі, у дзейнасць якіх уваходзяць аперацыі па фактарынгу), таксама прадстаўляюць паслугі інфармавання пра плоцежаздольнасць патэнцыйных партнёраў, гарантавання плацяжоў за мяжой, «ціхі» фактарынг.
У аперацыі факторынгу звычайна ўдзельнічаюць тры асобы: фактар (факторынгавая кампанія або банк) — пакупнік патрабавання, пастаўшчык тавару (крэдытор) і пакупнік тавару (дэбітор). У некаторых выпадках, тут можа быць і чацвёртая старана-пасрэднік, якая, напрыклад, прадастаўляе пляцоўку або электронную платформу для ажыццяўлення факторынгавых здзелак.
Асноўнай дзейнасцю факторынгавай кампаніі з'яўляецца крэдытаванне пастаўшчыкоў шляхам выкупу кароткатэрміновай дэбіторскай запазычанасці, як правіла, не перавышае 180 дзён. Паміж факторынгавай кампаніяй і пастаўшчыком тавару заключаецца дагавор аб тым, што па меры ўзнікнення патрабаванняў па аплаце паставак прадукцыі, ёй прад'яўляюцца рахункі-фактуры або іншыя плацежныя дакументы. Факторынгавая кампанія ажыццяўляе дыскантаванне гэтых дакументаў шляхам выплаты кліенту 75-90% кошту патрабаванняў. Пасля аплаты прадукцыі пакупніком факторынгавая кампанія даплачвае рэшту сумы пастаўшчыку, утрымліваючы працэнт з яго за прадстаўлены крэдыт і камісійныя плацяжы за аказаныя паслугі.
У Рэспубліцы Беларусь створаны неабходная заканадаўчая база і інстытуцыянальная аснова функцыянавання сістэмы падтрымкі экспарту. Працуюць аналагi замежных iнстытутаỹ падтрымкi экспарцёраỹ: БРУПЭIС «Белэксiмгарант», ААТ «Прамагралiзiнг», IРУП «Нацыянальны цэнтр маркетынга i кан’юнктуры цэн», Беларуская гандлева-прамысловая палата, міжурадавыя камісіі (камітэты, саветы), саветы дзелавога супрацоўніцтва з замежнымі краінамі.
Віды факторынгу
Існуе вялікая колькасць разнавіднасцяў факторынгавых паслуг, якія адрозніваюцца адна ад другой перш за ўсё ступенню рызыкі, якую прымае на сябе факторынгавая кампанія.
Факторынг з рэгрэсам (анг. recourse factoring) — від факторынга, пры якім фактар набывае ў кліента права на ўсе сумы, належныя даўжніку. Аднак у выпадку немагчымасці спагнання з даўжніка сум у поўным аб'ёме, кліент, які пераўступiў доўг, абавязаны вярнуць фактару адсутныя грашовыя сродкі.
Факторынг без рэгрэсу (анг. non recourse factoring) — від факторынга, пры якім фактар набывае ў кліента права на ўсе сумы, належныя даўжніку. Пры немагчымасці спагнання з даўжніка сум у поўным аб'ёме, факторынгавая кампанія пацерпіць страты (праўда, у межах выплачанага фінансавання кліенту).
Факторынг бывае адкрытым (з паведамленнем дэбітора аб уступцы) і закрытым (без паведамлення). Калі пры адкрытым факторынге даўжнік плаціць фактару наўпрост, то пры закрытым факторынге даўжнік плаціць спачатку кліенту, а той пералічвае гэтую суму фактару. Таксама ён бывае рэальным (грашовае патрабаванне існуе на момант падпісання дагавору) і кансэнсуальным (грашовае патрабаванне ўзнікне ў будучыні).
Пры ўдзеле аднаго фактару ў пагадненні, факторынг называецца прамым, пры наяўнасці двух фактараў — узаемным.
Пры класіфікацыі відаў факторынгу варта звярнуць увагу на рахунак-фактуру дыскантавання, калі, напрыклад, пры заключэнні крэдытнага дагавора права патрабавання выступае ў якасці залогу, і толькі пры невыкананні абавязацельстваў па выплаце грашовых сродкаў, крэдытор рэалізуе дадзенае права патрабавання, залічвае заробленую суму ў кошт абавязацельства даўжніка. Гэта значыць, рахунак-фактура дыскантавання — гэта крэдыт пад залог права патрабавання.
Факторынг называецца ўнутраным (domestic factoring), калі стораны па дагавору куплі-продажу, а таксама факторынгавая кампанія знаходзяцца ў адной і той жа краіне.
Факторынг называецца знешнім (часцей выкарыстоўваецца назва міжнародны факторынг — international factoring), калі фактар і яго кліент (пастаўшчык тавару) з'яўляюцца рэзідэнтамі розных дзяржаў.
Таксама існуе, так званы, электронны факторынг або EDI-факторынг, які адрозніваецца ад традыцыйнага тым, што працуе на аснове электроннага дакументаабароту. Як правіла, такі від факторынгу дазваляе ў аўтаматычным рэжыме ажыццяўляць здзелкі па пацвярджанню і уступцы правоў патрабавання на падставе пакетаў электронных дакументаў па пастаўках.
Дзякуючы дагавору факторынгу пастаўшчык можа адразу атрымаць ад фактара плату за адгружаны тавар, што дазваляе яму не чакаць аплаты ад пакупніка і планаваць свае фінансавыя патокі. Такім чынам, факторынг забяспечвае прадпрыемства рэальнымі грашовымі сродкамі, спрыяе паскарэнню абароту капітала, павышэнню долі прадукцыйнага капіталу і павелічэнню даходнасці. Акрамя фінансавання абаротных сродкаў пры факторынгу банк пакрывае значную частку рызык пастаўшчыка: валютныя, працэнтныя, крэдытныя рызыкі і рызыку ліквіднасці.
Пры гэтым пакупнік, заключаючы дагавор факторынгу, атрымлівае магчымасць вярнуць доўг праз больш працяглы час у параўнанні з камерцыйным крэдытам (у асобных выпадках доўг пралангуецца пад дадатковыя абавязацельствы), дазваляецца таксама частковае пагашэнне доўгу, што стымулюе куплю тавараў праз факторынгавыя кампаніі.
Камерцыйныя банкі і факторынгавыя кампаніі пашыраюць з дапамогай факторынгу кола аказваемых паслуг і павялічваюць памер прыбыткаў.
Перавагі
Для пастаўшчыка
Для пакупніка
Для фактара
Публіцыстыка
Прынцыповая супрацьлегласць публіцыстыцы — белетрыстыка.
Івянецка-Налібоцкая партызанская зона
Івянецка-Налібоцкая партызанская зона — партызанская зона, утвораная ў час Вялікай Айчыннай вайны на тэрыторыі Івянецкага і часткі сумежных з ім Валожынскага, Дзяржынскага, Заслаўскага, Мінскага, Мірскага, Радашковіцкага і Стаўбцоўскага раёнаў, якія кантралявалі партызаны. Цэнтрам зоны была Налібоцкая пушча, адкуль вясной і летам 1942 года пачалася ліквідацыя нямецкіх гарнізонаў у вёсках Волма і Налібакі (Налібоцкія баі (1942, 1943)). Да восені 1943 года тэрыторыя зоны складала 2,5 тыс. км², яе ўтрымлівала 9 000 партызан з пяці партызанскіх брыгад, тры асобныя атрады Івянецкага партызанскага злучэння і частка сіл Стаўбцоўскага партызанскага злучэння.
На тэрыторыі зоны базіраваліся падпольныя: Баранавіцкі абком КП(б)Б, Івянецкія міжрайпартцэнтр і міжрайцэнтр ЛКСМБ, Валожынскі, Івянецкі, Мінскі, Стаўбцоўскі падпольныя райкомы, Баранавіцкае партызанскае злучэнне, выдаваліся падпольныя газеты.
У 1943 — 1944 гадах немцы спрабавалі ліквідаваць партызанскую зону (карныя аперацыі «Sumffieber», «Hamburg», «Herman»). Партызаны ўтрымлівалі зону да падыходу Чырвонай Арміі ў ліпені 1944 года.
П’ер Лемойн
П’ер Лемойн Дэбервіль (Pierre Le Moyne d'Iberville;  —, Гавана, Куба) — французскі салдат, капітан судна, даследчык, каланіяльны адміністратар, рыцар ордэна Сен-Луі, авантурыст, карсар, гандляр і адзін з заснавальнікаў французскай калоніі Луізіяна ў Новай Францыі.
Гаварушка (значэнні)
Гаварушка — шматзначны тэрмін
Анатоль Аляксеевіч Грычэнка
Анатоль Аляксеевіч Грычэнка (, г. Анапа, Краснадарскі край, Расія) — беларускі спецыяліст у галіне працэсаў і апаратаў хімічнай тэхналогіі. Доктар тэхнічных навук (1982), прафесар (1982).
Біяграфія
Скончыў Харкаўскі авіяцыйны інстытут (спецыяльнасць «Рухавікі лятальных апаратаў», 1962).
Працаваў у ваенным прадпрыемстве Камітэта авіяцыйнай тэхнікі пры Савеце Міністраў СССР (1962—1966, інжынер), Канструктарскім бюро хімаўтаматыкі (Варонеж; 1966—1970, інжынер-канструктар), Варонежскі інжынерна-будаўнічы інстытут (1970—1973, дацэнт кафедры гідраўлікі, водазабеспячэння і каналізацыі, кафедры цеплатэхнікі), Наваполацкім політэхнічным інстытуце (1973—1985, з 1974 — загадчык кафедры тэхнікі і тэхналогіі нафты і газу), Усесаюзным навукова-даследчым і праекта-канструктарскім інстытуце мікрабіялагічных вытворчасцей (Мінск; з 1985, намеснік дырэктара па навуковай рабоце), Магілёўскім тэхналагічным інстытуце (1986—1994, у лістападе 1986 — маі 1992 — рэктар, з 1992 — загадчык кафедры машын і апаратаў харчовых вытворчасцей).
Каменка (Кашалеўскі сельсавет)
Ка́менка (, Каменка) — вёска ў Навагрудскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Кашалеўскага сельсавета.
Мікалай Леанідавіч Геноў
Мікалай Леанідавіч Геноў (, Полацк — ) — беларускі трэнер, заснавальнік наваполацкай школы водналыжнага спорту.
Біяграфія
Адзін з арганізатараў фізкультурнага руху ў Наваполацку. Заснаваў водналыжную школу імя Ю. А. Гагарына (19 мая 1968 года быў прыняты статут клуба Наваполацкіх водналыжнікаў). Першы з наваполацкіх трэнераў атрымаў званне «Заслужаны трэнер БССР» (1980).
У 1967 годзе за вялікі ўклад у будаўніцтва Наваполацка ўзнагароджаны ордэнам «Знак Пашаны».
22 лютага 2002 годзе Мікалай Леанідавіч загінуў у аўтамабільнай катастрофе.
Памяць
У 2003 годзе Міністэрства спорту і турызму Рэспублікі Беларусь прысвоіла СДЮШАР па водналыжным спорце г. Наваполацка імя М. Л. Генова. Пачынаючы з 2003 года ў Наваполацку праходзіць міжнародны турнір памяці М. Л. Генова з удзелам спартсменаў з розных краін свету.
У памяць аб М. Л. Генове ў 2004 годзе адкрыта мемарыяльная дошка.
Імя М. Л. Генова носіць адна з вуліц Наваполацка.
Гір
Гір — прозвішча.
Замкавая вуліца (Віцебск)
Замкавая вуліца — адна са старажытных і цэнтральных вуліц Віцебска, размешчана на стыку Чыгуначнага і Кастрычніцкага раёнаў горада. Яна праходзіць ад Кіраўскага моста і плошчы Тысячагоддзя Віцебска да плошчы Свабоды. Працягласць вуліцы — 300 метраў.
На вуліцы знаходзяцца Нацыянальны акадэмічны драматычны тэатр імя Якуба Коласа, гасцініца «Віцебск», універмаг і інш.
Грушніца
Грушніца
Галачэва
Галачэ́ва (, Голочево) — вёска ў Чавускім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Антонаўскага сельсавета.
Новы Двор (Мёрскі раён)
Но́вы Двор (, Новый Двор) — хутар у Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Павяцкага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах маёнтак у складзе гміны Мёры Дзісенскага павета, а з 1926 года ў Браслаўскім павеце Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Дом спецыялістаў (Віцебск)
Дом спецыялістаў — жылы дом, помнік савецкай архітэктуры 1930-х гадоў. Пабудаваны ў 1932—35 гадах па праекце С. Прэзьмы. Знаходзіцца на 1-й вуліцы Даватара, 14/9 горада Віцебска.