cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Бернардзіна дэі Конці
Бернардзіна дэі Конці, Нікола дэ Конці (Bernardino dei Conti, Niccolò de' Conti; каля 1450 — каля 1525; задакументаваны ў 1444—1522 гадах) — італьянскі мастак міланскай школы эпохі Рэнесансу, партрэтыст. Магчыма, вучань Амброджа дэ Прэдыса, паколькі манера іх вельмі падобная.
Егынды
Егынды (Егінді, у 2009 г. — Жар, да 2013 г. — Яры ) — вёска ў Катон-Карагайскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Алтынбельскай сельскай акругі. Код КАТА — 635449200.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва вёскі складала 362 жыхары (173 мужчыны і 189 жанчын). Па дадзеных перапісу 2009 года, у вёсцы пражывалі 232 жыхары (112 мужчын і 120 жанчын).
Атабаска (рака)
Атаба́ска (Athabasca River, rivière Athabasca) — рака ў Канадзе ў правінцыі Альберта, упадае ў возера Атабаска (басейн ракі Макензі).
Даўжыня ракі 1231 км. Плошча вадазборнага басейна 153 000 км² (каля 138 000 ). Пачынаецца з ледавіка ў Скалістых гарах на тэрыторыі Нацыянальнага парка Джаспер, працякае па Вялікай раўніне і ўпадае ў возера Атабаска, утвараючы дэльту. Сярэдні расход вады 651 м³/с. Замярзае ў кастрычніку. Ледаход у красавіку.
Малыя Вераб’евічы
Малы́я Вераб’е́вічы (, Малые Веробьевичи) — вёска ў Навагрудскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Вераб’евіцкага сельсавета.
Ара Грач’евіч Геваргян
Ара́ (Ара́ік) Гра́ч'евіч Геваргя́н (Արա (Արայիկ) Գևորգյան; нар. 22 студзеня 1973, Кахцрашэн, Армянская ССР) — савецкі і армянскі барэц вольнага стылю, шматразовы чэмпіён Арменіі, чэмпіён Еўропы (1997), трохразовы чэмпіён свету (1995, 1997, 1998). Майстар спорту СССР міжнароднага класа (1991). Заслужаны майстар спорту Арменіі (1995).
Біяграфія
Ара Геваргян нарадзіўся 22 студзеня 1973 года ў сяле Кахцрашэн Арташацкага раёна Армянскай ССР. Пачаў займацца барацьбой у 1984 годзе пад кіраўніцтвам Разіка Галецяна. На мяжы 1980-х і 1990-х гадоў уваходзіў у склад юніёрскай зборнай СССР, у 1991 годзе стаў чэмпіёнам Еўропы ва ўзроставай катэгорыі да 18 гадоў. З 1992 года прыцягваўся ў моладзевую каманду Арменіі, а з 1993 – у нацыянальную зборную гэтай краіны. Найболей паспяхова Ара Геваргян выступаў у сярэдзіне і другой палове 1990-х гадоў. У 1995, 1997 і 1998 гадах ён тройчы заваёўваў званне чэмпіёна свету, а ў 1997 годзе выйграваў таксама чэмпіянат Еўропы. Дзякуючы гэтым поспехам ён лічыўся адным з галоўных фаварытаў на Алімпійскіх гульнях у Атланце і Сіднеі, але не змог заняць на гэтых спаборніцтвах прызавое месца.
У 2001 годзе перайшоў у цяжэйшую вагавую катэгорыю. Не дасягнуўшы ў ёй высокіх вынікаў, завяршыў міжнародную спартыўную кар'еру пасля ўдзелу ў Алімпійскіх гульнях у Афінах. У 2005—2008 гадах выступаў за клубы нямецкай барацьбітаўскай бундэслігі «Aalen 05» і «Witten 07».
Гістарычная вось
Гістарычная вось (axe historique), якая праходзіць з цэнтра Парыжа на захад, уяўляе сабой шэраг помнікаў, будынкаў і вуліц, якія знаходзяцца на адной лініі. Свой пачатак вось бярэ ад Луўра, а сканчаецца Вялікай аркай у сучасным дзелавым квартале Дэфанс. Іншыя назвы восі — Трыумфальны шлях (voie triomphale), Каралеўская перспектыва (perspective royale).
Гісторыя
Гісторыя трыўмфальнага шляха бярэ пачатак у 1640 годзе, калі Андрэ Ленотр, які займаўся уладкоўваннем садова-паркавага ансамбля Версаля, загадаў засадзіць тут алею, якая праходзіць ад Луўра. Пасля заснавання Елісейскіх Палёў паміж садамі Цюільры і гэтай новай вуліцай стаялі толькі нешматлікія дамы. Аднак у часы праўлення Людовіка XV яны былі знесены, а на іх месцы пабудавалі плошчу, названую імем караля. Цяпер гэтая плошча вядомая, як плошча Згоды.
Па загаду Напалеона ў 1806 годзе на плошчы Карузель была збудаваная Трыумфальная арка Карузелі. Адразу пасля бітвы пад Аўстэрліцам у 1806 годзе Напалеон распарадзіўся збудаваць у два разы большую па памерах Трыумфальную арку ў гонар перамог французскай арміі. Аднак сам імператар не дажыў да тых часоў, калі арка была дабудавана -— гэта адбылося толькі ў 1836 годзе. Арка стаіць на плошчы Шарля дэ Голя (да 1970 — плошча Зоркі) і з'яўляецца сёння адным з сімвалаў Парыжа.
Дзякуючы будаўніцтву авеню Вялікай Арміі вось была прадоўжана на захад за межы горада, на яе працягу ў 1950-х гадах быў заснаваны дзелавы цэнтр Дэфанс. У 1980-х гадах па ініцыятыве прэзідэнта Франсуа Мітэрана быў арганізаваны конкурс, мэтай якога было знайсці годны праект для працягнення гістарычнай восі. Такім праектам апынуўся праект Вялікай аркі Дефанс, якая замыкае сёння гістарычную вось.
Трыумфальны шлях
Адпраўным пунктам гістарычнай восі з'яўляецца Луўр, затым яна праходзіць праз сад Цюільры, плошчу Згоды, уздоўж Елісейскіх Палёў, праз плошчу Зоркі і авеню Вялікай Арміі да заставы Маё (Porte Maillot). У камуне Нёі-сюр-Сен вось працягваецца ўздоўж авеню Шарля дэ Голя і моста Нёі і ў заканчэнні перасякае квартал Дэфанс.
Толькі два будынкі, якія належаць да трыумфальнага шляха, трохі адхіляюцца ад прамой лініі: Луўр на 6° і Вялікая Арка, чый кут адхіленні ад восі складае крыху больш за 6°, што было выклікана неабходнасцю захаваць транспартную сістэму Парыжа.
XVII акруга Парыжа
Геаграфічнае становішча
Знаходзіцца на правым беразе Сены на паўночным захадзе горада. На захадзе мяжуе з Нёйі-сюр-Сен (Neuilly-sur-Seine) і Левалуа-Перэ (Levallois-Perret), на поўдні — з 16-й і 8-й акругамі, на ўсходзе — з 18-й акругай, на поўначы — з прыгарадамі Клішы-ля-Гарэн (Clichy-la-Garenne) і Сен-Уэн (Saint-Ouen).
Кварталы
Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел:
Ёзэф Крыгубер
Ёзэф Крыгубер (Josef Kriehuber; 15 снежня 1800, Вена — 30 мая 1876, там жа) — аўстрыйскі мастак.
Біяграфія
Ёзэф Крыгубер трынаццацігадовага ўзросту займаўся ў класе рысунка Венскай Акадэміі мастацтваў. У 1818—1821 гг. служыў настаўнікам малявання ў польскіх князёў Сангушка. Затым вярнуўся ў Вену, дзе з 1826 г. пачаў працаваць у параўнальна новай тэхніцы літаграфіі. Па хуткім часе Крыгубер стаў самым папулярным і высокааплатным партрэтыстам Вены.
З 1860 г. член венскай Акадэміі вытанчаных мастацтваў.
Творчасць
Яму належыць каля 3000 літаграфічных партрэтаў, у тым ліку імператара Франца I Аўстрыйскага, графа Метэрніха, Ёзэфа Радэцкага, кампазітараў і музыкантаў Франца Шуберта, Роберта Шумана, Ферэнца Ліста, Нікало Паганіні, Іагана Нестроя, Франца Грыльпарцэра і шматлікіх іншых знакамітасцей.
Пісаў таксама алеем і акварэллю, працаваў у тэхніцы рысунка.
20 мая
20 мая (20 траўня) — сто саракавы (сто сорак першы ў высакосны год) дзень года па Грыгарыянскім календары.
Дом Лакіера
Дом Лакіера — помнік архітэктуры першай паловы XIX стагоддзя, які размяшчаецца па адрасе Тургенеўскі завулак, 5 у горадзе Таганрогу Растоўскай вобласці. Дом пабудаваны ў стылі класіцызму, яго фасад упрыгожваюць паўкалоны.
Гісторыя
У першай палове XIX стагоддзя ў завулку Тургенеўскім, 5, у Таганрогу, быў пабудаваны новы двухпавярховы асабняк. Ён узвышаўся над аднапавярховымі будынкамі — крамамі, якія знаходзіліся ва ўласнасці купца I гільдыі Карпа Маркавіча Гайрабетова з Нахічэвані, які да таго ж быў патомным ганаровым грамадзянінам.
У 1839 годзе дом прыналежаў грэчаскаму падданаму купцу Мануілу Кумані. У 1860-х гадах дом памяняў уласніка, новым уладальнікам стаў калежскі саветнік Марк Варвацы. У 1882 годзе домаўласніцтва перайшло ва ўласнасць яго спадчыннікаў — Аляксандры Папудавай і Алены Лакіер. Яны валодалі домам да 1920-х гадоў і пачатку савецкай улады, таксама ў іх уласнасці быў дом па вуліцы Грэчаскай, 42. Паводле ацэнкавых дадзеных, у гэты час кошт дома быў роўны 24 тысячы рублёў. У гэтым жа доме кватэру для патрэб майстэрні і прыёму заказу на пашыў дамскай і дзіцячай сукенкі арандавала мадам Фай. Паводле іншых крыніц, «модная майстэрня» месцілася ў доме з 1892 года і прыналежала яна І. Ю. Фівіч. З 1992 года дом — помнік архітэктуры, ахоўваецца законам. Па стане на 2003 год, у доме размешчаны дзіцячы сад «Таполька».
Краснае (Мсціслаўскі раён)
Кра́снае (, Красное) — вёска ў Мсціслаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Ходасаўскага сельсавета.
За 27 км на паўднёвы захад ад Мсціслава, 68 км ад Магілёва, 7 км ад чыгуначнай станцыі Ходасы на лініі Орша-Сураж. Рэльеф раўнінны. На поўначы цячэ р. Чорная Натапа (прыток Сажа). Транспартныя сувязі па шашы Мсціслаў-Магілёў, якая праходзіць паблізу вёскі.
Гісторыя
Савецкая ўлада ўстаноўлена ў студзені 1918 г. З 17.07.1924 г. у складзе БССР. У 1926 г. — 6 двароў, 35 жыхароў. У 1931 г. арганізаваны калгас «Новы шлях», як у 1932 г. аб'ядноўваў 36 гаспадарак з вёсак Краснае і Гарбатаўшчына, меў 329 га ворыва, абслугоўваўся Ходасаўскай МТС імя Тэльмана, дзейнічала кузня. З 20.02.1938 г. у Магілёўскай вобласці. У Вялікаю Айчынную вайну з 14 ліпеня 1941 г. да 28 верасня 1943 г. вёска была акупавана нямецка-фашысцкімі захопнікамі.
У 1990 г. — 69 гаспадарак, 157 жыхароў, у складзе калгаса «XXVI-ы з'езд КПСС» (цэнтр — в. Усполле). У 2007 г. вёска далучана да Мсціслаўскага «Райаграпрамтэхзабеспячэння». Ёсць магазін. Планіровачна складаецца з 2 вуліц. Ад галоўнай прамалінейнай вуліцы, арыентаванай з паўднёвага ўсходу на паўночны захад, адыходзіць на паўднёвы захад прамалінейная кароткая вуліца. На паўночным захадзе адасоблена праходзіць паралельная вуліца. Забудавана двухбакова, шчыльна, індывідуальнымі драўлянымі дамамі сядзібнага тыпу. Гаспадарчы сектар — на паўночным захадзе, на тэрыторыі былой сядзібы. Захаваліся рэшткі старога парку.
NGC 7747
NGC 7747 (іншыя абазначэнні — PGC 72328, UGC 12772, MCG 4-56-5, ZWG 477.3) — спіральная галактыка з перамычкай (SBb) ў сузор’і Пегас.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Антон Іванавіч Войцік
Антон Іванавіч Войцік (псеўданім: А.Войніч;, в. Вярэнькі Параф’янаўскай воласці Вілейскага павета Віленскай губерні — ) — , ,. Муж Зоські Верас.
Біяграфія
З 17 гадоў працаваў рабочым ва Украіне, у рыбалоўнай арцелі ў Саратаве. Удзельнік 1-й сусветнай вайны. У 1918—1923 гадах — арганізатар спажывецкіх кааператываў у Параф’янаўскай воласці, беларускі агітатар падчас выбарчай кампаніі ў Сойм 1922 года. З 1924 годзе ў Вільні як журналіст, затым рэдактар газеты «Сялянская праўда». Арыштаваны польскай дэфензівай у 1924 годзе пасля выдання 50-га нумару газеты. Віленскім акруговым судом прыгавораны да 2-х гадоў турмы. Сядзеў у Лукішках. У зняволенні перакладаў з рускай і ўкраінскай моваў апавяданні і навукова-папулярныя нарысы, потым апублікаваныя ў часопісе «Заранка». У рукапісе захаваўся пераклад аповесці К. Гамсуна «Голад». У 1930 і 1936 гадах падвяргаўся судоваму праследу як выдавец беларускіх адрыўных календароў. Пасля 2-й сусветнай вайны ў Літоўскай ССР быў кіраўніком рэспубліканскага аддзела Саюздруку. У ЦДА Літвы захоўваюцца 2 судовыя справы Войціка.
Пахаваны на Панарскіх могілках побач з жонкай.
Спаржа
Спаржа, аспарагус (Aspáragus) — род раслін сямейства. Вядома да 100 (каля 300) відаў, рассеяных па ўсім свеце, пераважна ў сухім клімаце. Найбольш распаўсюджаны від.
Луол Дэнг
Луол Майкл Дэнг (Luol Michael Deng; нар. 16 красавіка 1985, Судан) — натуралізаваны Вялікабрытаніяй у 2006 годзе (па нацыянальнасці дзінка), прафесійны баскетбаліст, які выступае за каманду Нацыянальнай баскетбольнай асацыяцыі «Чыкага Булз». Денг — адзіны замежнік, які выйграў Прыз за спартыўныя паводзіны НБА (сезон 2006-07).
Спаржа
Апісанне
Адны віды спаржы — травы, іншыя — паўкусты, якія развіваюць падземнае карэнішча і надземнае больш ці менш галінастае сцябло вышынёй 50—300 см, у шматлікіх відаў паўзучае. Відазмененыя парасткі (кладодыі) іголкападобныя або вузкалінейныя, адзіночныя або ў пучках. Лісце відазменена ў лускавінкі. Кветкі раздзельнаполыя, дробныя, жаўтавата-зялёнага колеру. Плод — чырвоная ягада.
Ляаян
Ляаян — горад на паўночным усходзе Кітая, каля ракі Тайцзыхэ (прыток ракі Ляахэ), у правінцыі Ляанін. 600 тыс.жыхароў (1997). Вузел чыгунак. Нафтахімічны камбінат, прадпрыемствы машынабудавання, вытворчасць будаўнічых матэрыялаў.
Вусаўцы
Ву́саўцы (, Усовцы) — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Новапагосцкага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1939 гадах вёска ў складзе гміны Новы Пагост Дзісенскага павета, а з 1926 года ў Браслаўскім павеце Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Да 26 сакавіка 1973 года вёска ўваходзіла ў склад Дварнасельскага сельсавета.
Баль-маскарад (опера)
«Баль-маскарад» — опера ў трох дзеях Джузэпэ Вердзі.
Прэм'ера адбылася ў Рыме 17 лютага 1859 года. Сюжэт оперы спачатку быў заснаваны на гісторыі забойства караля Швецыі Густава III, але быў моцна зменены па патрабаванні тагачаснай цэнзуры. Сёння пры многіх пастаноўках выкарыстоўваюцца першапачатковыя шведскія імёны.
Сюжэт
Падзеі адбываюцца ў Бостане ў канцы XVIII стагоддзя (або, паводле першаснай ідэі аўтара, — у Швецыі ў 1792 годзе).
Дзея I
Раніца. Рычард, губернатар штата Масачусетс, прымае наведвальнікаў, сярод іх - ворагі Рычарда: Сэмюэль і Том, чыё незадаволенае нараканне змешваецца з усеагульным усхваленнем губернатара. Паж Оскар прыносіць Рычарду спіс запрошаных на баль, які мусіць адбыцца ў хуткім часе. Сярод запрошаных і Амелія, жонка сакратара і сябра губернатара крэола Рэната, у якую ён таемна закаханы. Рэната паведамляе Рычарду, што Сэмюэль і Том рыхтуюць змову, якая пагражае жыццю губернатара. Затым яны, а таксама Оскар і суддзя адпраўляюцца ў масках да негрыцянкі Ульрыкі, услаўленай чараўніцы.
Дзея II
Ноч. Пустыннае поле ў ваколіцах горада. Месяц асвятляе сілуэты шыбеніц. Прыйшла Амелія. Яна закахана ў Рычарда, і думка аб расстанні з ім для яе невыносная. З'яўляецца Рычард і прызнаецца ёй у каханні. З захапленнем ён даведаецца, што Амелія таксама кахае яго. Іх ідылію парушае нечаканы прыход Рэната: ён папярэджвае губернатара аб блізкай небяспецы. Рычард просіць паклапаціцца аб яго даме, якая схавала твар пад вэлюмам, і бяжыць. Рэната заступае дарогу змоўшчыкам, Амелія, прыйшоўшы да яго на дапамогу, выпадкова адкрывае свой твар. Сэмюэль і Том смяюцца над Рэната. Ён жа, апантаны прагай помсты, дамаўляецца з імі аб сустрэчы, маючы намер удзельнічаць у змове.
Дзея III
Кабінет у доме Рэната. У глыбіні - партрэт Рычарда ва ўвесь рост. Рэната пагражае Амеліі смерцю, яна просіць дазволіць ёй у апошні раз абняць сына. Муж разумее, што павінен помсціць не ёй, а сябру-здрадніку і з горыччу звяртаецца да партрэта. Прыходзяць Сэмюэль і Том і разам з Рэната вырашаюць рабиць лёсаванне, каму забіць графа. Рэната прымушае Амелію дастаць паперу з імём меркаванага забойцы: і аказваецца яе муж. Забойства павінна адбыцца падчас балю-маскараду, і змоўшчыкі ўжо прадчуваюць перамогу.
Кабінет Рычарда. Ён падпісвае ўказ, па якім Рэната і яго жонка павінны пераехаць у Англію. Сумныя прадчуванні ўціскаюць яго душу, калі ён думае пра Амелію.
Баль. Рычард спяшаецца ўбачыць каханую. Змяшаўшыся з натоўпам гасцей, Рэната пытае ў Оскара, пад якой маскай схаваўся Рычард. Амелія папярэджвае яго аб небяспецы, абодва зноў ахоплены страсцю. Рычард паведамляе Амеліі аб маючым адбыцца расстанні. Калі ён развітваецца з ёй, Рэната наносіць яму смяротны ўдар. Сярод усеагульнага замяшання Рычард апраўдвае Амелію. Ён памірае, дараваўшы сваіх забойцаў.
Рэфрактар
Упершыню рэфрактар пабудаваны і выкарыстаны Галілеа Галілеем у 1609 годзе. Першы тэлескоп Галілея меў апертуру 4, фокусную адлегласць 50 см, павелічэнне 3х.
Новая Беларусь
Назву Новая Беларусь маюць:
Прэмія Асацыяцыі кінакрытыкаў Лос-Анджэлеса 1980
6-я прэмія Асацыяцыі кінакрытыкаў Лос-Анджэлеса была абвешчана 20 снежня 1980 года, цырымонія ўручэння адбылася 9 студзеня 1981 года. Найлепшым фільмам абрана карціна «».
Навасёлкі (Вераб’евіцкі сельсавет)
Навасёлкі (, Новосёлки) — вёска ў Навагрудскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Вераб’евіцкага сельсавета.
Царква ў гонар Раства Прасвятой Багародзіцы (Ліпень)
Царква ў гонар Раства Прасвятой Багародзіцы — колішні праваслаўны храм у в. Ліпень (Халуі) Асіповіцкага раёна. Знаходзілася ў цэнтры вёскі.
Пабудавана з дрэва на сродкі мясцовага памешчыка Завішы і прыхаджан. На 1897 г. адзначана ў струхнелым стане.
Архітэктура
Твор народнага дойлідства. Была вырашана прамавугольным зрубам, накрытым гонтавым дахам з 3 глухімі купаламі. Сцены чляніліся радам аконных праёмаў. Мела 2 уваходы. Унутры апсіду вылучаў 1-ярусны цёмна-зялёны іканастас на 13 абразоў.
Буяч
Буя́ч, Буян  — возера ў Калінкавіцкім раёне Гомельскай вобласці Беларусі каля вёскі Абухаўшчына, у басейне ракі Тур’я (прыток Прыпяці).
Плошча паверхні возера 0,12 км². Даўжыня 1,4 км, найбольшая шырыня 0,2 км. Катлавіна старычнага тыпу. Пратокамі Буяч злучаецца з ракой Тур’я і азёрамі на пойме Прыпяці.
Мутагенез
Мутагене́з — працэс узнікнення мутацый пад уздзеяннем фактараў (мутагенаў) навакольнага і ўнутранага асяроддзя.
Аснова мутагенеза — змены ў малекулах нуклеінавых кіслот, што захоўваюць і перадаюць спадчынную інфармацыю, і парушэнні мітатычнага апарата клетачнага дзялення.
Адрозніваюць натуральны (спантаны) і штучны (індуцыраваны) мутагенез.
Аляксей Мікалаевіч Якімовіч
Аляксей Мікалаевіч Якімовіч (нар., в. Парэчча, ) — беларускі пісьменнік.
Біяграфія
Нарадзіўся ў сялянскай сям'і. Скончыў беларускае аддзяленне філалагічнага факультэта БДУ (1972). Працаваў настаўнікам на Слонімшчыне — у Кастровіцкай васьмігадовай школе, Жыровіцкай сярэдняй школе, арганізатарам пазакласнай і пазашкольнай выхаваўчай работы ў Жыровіцкай сярэдняй школе, дырэктарам Дзеравянчыцкай васьмігадовай школы. З 1982 — выхавацель групы падоўжанага дня, з 1983 — настаўнік Касцянёўскай няпоўнай сярэдняй школы. Член Саюза пісьменнікаў СССР (з 1990).
Творчасць
Дэбютаваў у друку ў 1967 годзе. Аўтар кніжак апавяданняў для дзяцей «Гордзіеў вузел, альбо Нявыдуманыя гісторыі з жыцця Алеся Пятрашкі» (1987), «Эльдарада просіць дапамогі» (1989), «Сакрэты Тунгускага метэарыта», «Прыгоды шасцікласніка Максіма» (аповесці, 1993), «Пастка для пярэваратня» (аповесці, 1997), зборніка «Аповесці» (2010), «Я, Сямён і барабашка» (аповесць-казка, 2011), «Хітрая ліса», «Каб мама ўсміхалася» (апавяданні, казкі, смяшынкі, 2012), «Як дзядуля ў прыметы верыў» (аповесць, 2012).
Ляаюань
Ляаюань — горад на паўночным усходзе Кітая, на рацэ Дунляахэ (басейн ракі Ляахэ), у правінцыі Гірын. 354 тыс.жыхароў (1997). Вузел чыгунак і аўтадарог. Металургічная, машынабудаўнічая, хімічная прамысловасць; вытворчасць будаўнічых матэрыялаў, тэкстыльных вырабаў. Цэнтр здабычы каменнага вугалю. ГЭС.
Раман Сяргеевіч Свечнікаў
Рома Свечнікаў — беларускі падарожнік, блогер і пісьменнік. Найбольш вядомы кругасветным падарожжам у 2012—2014 гг. пры падтрымцы часопіса «34mag», якое апісаў у дзвюх частках кнігі «Рома едзе». Дзеля выканання гэтай задумы Рома, якому было на той час дваццаць гадоў, кінуў навучанне ў БДУІР.
Біяграфія
Нарадзіўся ў Мінску, пражывае ў Кіеве.
Прызнанне
На фестывалі рэкламы і камунікацыі «AD.NAK-2014» гід для падарожнікаў «Рома едзе» Ромы Свечнікава і 34mag.net быў адзначаны першым прызам і гран-пры ў намінацыі інтэграваных медыяпраектаў.
Першая частка кнігі «Рома едзе» трапіла ў шорт-ліст прэміі Дэбют (2015), другая — у лонг-ліст прэміі Ежы Гедройца (2016).
Параф’янаўская сядзіба
Параф’янаўская сядзіба — сядзіба ў в. Параф’янава, Докшыцкі раён, Віцебская вобласць.
Гісторыя
Значны перыяд свайго існавання маёнтак належыў касцёлу і адносіўся да Віленскай архідыяцэзіі, але быў канфіскаваны ў каталікоў пасля другога падзелу Рэчы Паспалітай. На працягу ХІХ стагоддзя маёнтак налыжыў Пшэздзецкім, Тышкевічам і Слатвінскім. Сядзіба апошніх размяшчалася ў Замошшы.
Сядзіба ў 1840-я гады належала роду Шышкаў. Мелася ў гэты час усяго 4 дваровых, прыгонных было 154 (40 сялянскіх двароў), якія мелі аднолькавыя з сялянамі Гарадзілава павіннасці.
Быдгашчская дыяцэзія
Быдгашчская дыяцэзія ці Быдгашцкая дыяцэзія (Diecezja bydgoska) — дыяцэзія Рымска-Каталіцкай Царквы з цэнтрам у горадзе Быдгашч, Польшча. Кафедральным саборам архідыяцэзіі з’яўляецца Сабор Святых Марціна і Мікалая.
Гісторыя
24 лютага 2004 года Рымскі Папа Ян Павел II выдаў булу (Dilectorum Polonorum), якой заснаваў дыяцэзію, вылучыўшы яе з гнезненскага архібіскупства, кашалінска-калабжэгскай і пэльплінскай дыяцэзій.
Грыгорый IV Неапалітанскі
Грыгорый IV Неапалітанскі (Gregory IV di Napoli; памёр у ) — герцаг Неапаля ў 898—915 гадах. Старэйшы сын герцага Сергія II, зрынутага братам Афанасіем. Пасля смерці герцага-біскупа Афанасія, свайго дзядзькі, Грыгорый IV атрымаў у спадчыну герцагства. Кіраванне Грыгорыя IV было адзначана супрацьстаяннем з арабамі і скончылася трыумфальнай перамогай над імі пры Гарыльяна (915).
У пачатку свайго кіравання Грыгорый IV, асцерагаючыся нападаў арабаў, умацаваў гарадскія сцены і рупліва папаўняў гарадскія запасы на выпадак працяглай аблогі. У той жа час ён быў вымушаны разбурыць крэпасць Лукуланум каля Неапаля, якая належала яму, бо ў выпадку ўзяцця яе арабамі, яна магла стаць базай для іх далейшага прасоўвання. 2 ліпеня 911 года Грыгорый IV падпісаў дагавор са сваімі суседзямі Атэнульфам II і Ландульфам I, братамі-суправіцелямі княстваў Беневента і Капуя. У тым жа годзе саюзнікі спрабавалі выбіць арабаў з іх крэпасці Гарыльяна.
У 915 годзе Грыгорый IV далучыўся да арміі, якая складалася з візантыйцаў і падданых Неапаля, Беневента, Капуі, Амальфі. Затым гэта армія злучылася з войскам, узначаленым Папам Янам X і Альберыкам I, герцагам Спалета. Аб'яднаная армія атакавала арабскую крэпасць Гарыльяна. Бітва пры Гарыльяна завяршылася перамогай саюзнікаў і поўным знішчэннем арабскага гарнізона.
Праз некалькі месяцаў пасля здабытай перамогі Грыгорый IV сканаў, перадаўшы трон свайму сыну Іаану II.
20 сакавіка
20 сакавіка — 79-ы (80-ы ў высакосны год) дзень года па Грыгарыянскім календары.
NGC 7748
NGC 7748 (іншае абазначэнне — SAO 20818) — зорка ў сузор’і Цэфей.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Трыхаманадыды
Трыхаманадыды (Trichomonadida) — шматлікі па сваім складзе атрад прасцейшых, які ўключае каменсалаў і эндапаразітычных жгуціканосцаў стрававальнай сістэмы і іншых унутраных оранаў жывёл і чалавека.
Аднаклетачныя прасцейшыя, адаптаваныя да анаэробных умоў існавання, валодаюць складанай будовай клеткі. Маюць 4—6 гладкіх жгуцікаў, адзін з іх накіраваны назад і ўтварае мембрану.
Размнажаюцца бясполым шляхам. Дзяленне ядра адбываецца па тыпу закрытага плеўрамітоза.
Найбольш поўна жыццёвы цыкл вывучаны ў патагеннай для чалавека.
Галіеўшчына
Галіе́ўшчына (, Галиевщина) — хутар у Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Новапагосцкага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Новы Пагост Дзісенскага павета, а з 1926 года ў Браслаўскім павеце Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Пабеда (Мсціслаўскі раён)
Пабе́да (, Победа), да 1947 года Сапалава — вёска ў Мсціслаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Ходасаўскага сельсавета. За 20 км на паўднёвы захад ад Мсціслава, 81 км ад Магілёва, 5 км ад чыгуначнай станцыі Ходасы на лініі Орша-Сураж.
Рэльеф рашнінны. На поўначы цячэ р. Альхоўка (прыток р. Белая Натапа), а на паўднёвым усходзе з ёю злучаны меліярацыйны канал. Транспартныя сувязі на мясцовай дарозе і далей па шашы Мсціслаў-Магілёў.
Гісторыя
У 1667 г. сяло Сапалава ў Мсціслаўскім ваяводстве, шляхецкая ўласнасць, якая была знішчана ў вайну 1654—1667 гадоў. У 1880-я гады апроч земляробства частка жыхароў займалася сталярным промыслам. У 1897 годзе Доўгавіцкай воласці Чэрыкаўскага павета Магілёўскай губерні. У 1909 годзе паблізу вёскі быў аднайменны маёнтак, які належаў Дубягу.
Савецкая ўлада ўстаноўлена ў студзені 1918 г., арганізаваны калгас «Чырвоны дзень», абслугоўвала яго Ходасаўская МТС імя Тэльмана. Працавала ваўначоска. У 1940 годзе да вёскі далучана '''в. Шапялі'''.
У Вялікую Айчыннаю вайну ад 14 ліпеня 1941 г. да 28 верасня 1943 г. была акупавана нямецка-фашысцкімі захопнікамі. У 1999 г. у складзе саўгаса імя Тэльмана.
Станам на 2016 год у складзе Мсціслаўскага «Райаграпрамтэхзабеспячэння».
Далідовіч
Далідо́віч — беларускае прозвішча. Вытворнае ад прозвішча Дайліда.
Савет па правах чалавека ААН
Савет па правах чалавека ААН (UNHRC) — міжурадавы орган у сістэме Арганізацыі Аб’яднаных Нацый, галоўнай мэтай якога з’яўляецца разгляд выпадкаў парушэння правоў чалавека і вынясенне адпаведных рэкамендацый.
Савет складаецца з 47 дзяржаў-членаў ААН, выбіраемых Генеральнай Асамблеяй. Тэрмін паўнамоцтваў кожнага члена ў Савеце — 3 года. Дапускаецца членства на працягу двух тэрмінаў запар, але не больш. Месцы паміж рэгіянальнымі групамі ААН у Савеце размяркоўваюцца наступным чынам:
7 красавіка 2022 года Генеральная Асамблея ААН прыняла рэзалюцыю аб прыпыненні членства Расіі ў Савеце па правах чалавека ў сувязі з грубымі парушэннямі правоў чалавека ў час уварвання Расіі ва Украіну. 10 мая ў Савет па правах чалавека замест Расіі ўключылі Чэхію.
З 19 чэрвеня 2010 г. пасаду Старшыні Савета па правах чалавека займае Сіхасак Пхыангкеткхіэо (Тайланд).
Дзяржаўная памежная служба Украіны
Дзяржаўная памежная служба Украіны (ДПСУ) (Державна прикордонна служба України) — орган, які выконвае функцыю памежных войскаў па ахове дзяржаўнай мяжы Украіны. Утворана 31 ліпеня 2003 года ў ходзе рэформы памежных войскаў Украіны.
Гісторыя
У кастрычніку 2003 года супрацоўнікі памежнай службы бралі ўдзел у канфлікце ля вострава Тузла ў Керчанскім праліве.
Пасля правядзення рэферэндуму аб статусе Крыма 16 сакавіка 2014 года Сяргей Аксёнаў загадаў вайскоўцам воінскіх часцей узброеных сіл Украіны на тэрыторыі паўвострава, якія не жадаюць служыць у арміі Крыма, падаць рапарты аб скасаванні кантрактаў. Астатнім было прапанавана паступіць на службу ўзброеных сіл Рэспублікі Крым. Услед за гэтым, 18 сакавіка 2014 года ДПСУ пачала вывад марской аховы з Крыма. Частка асабовага саставу ўкраінскай памежнай службы, які праходзіў службу ў Крыме, прыняла рашэнне працягнуць службу ў памежнай службе ФСБ Расійскай Федэрацыі.
Сяргей Мікалаевіч Далідовіч
Сярге́й Мікала́евіч Далідо́віч (,, БССР) — беларускі лыжнік, пераможца этапу Кубка свету, удзельнік 6 Алімпійскіх гульняў.
У Кубку свету Далідовіч дэбютаваў у 1993 годзе, у сакавіку 2001 года атрымаў сваю першую, і адзіную, перамогу на этапе Кубка свету. Апрача перамогі на сённяшні момант мае 1 бронзавы медаль Кубка свету. Найлепшым дасягненнем Далідовіча ў агульным заліку Кубка свету з’яўляецца 31-е месца ў сезоне 2000-01.
На Алімпіядзе-1994 у Лілехамеры быў 37-ы ў гонцы на 30 км вольным ходам, 70-ы ў гонцы на 10 км класікай, 51-ы ў гонцы пераследу і 12-ы ў эстафеце.
На Алімпіядзе-1998 у Нагана заняў 36-е месца ў гонцы на 30 км класікай, 31-е месца ў гонцы на 50 км каньком і 14-м у эстафеце, апрача таго стартаваў у гонцы на 10 км, але не дабраўся да фінішу.
На Алімпіядзе-2006 у Турыне заняў 12-е месца ў мас-старце на 50 км.
На Алімпіядзе-2010 у Ванкуверы, стартаваў у чатырох гонках: 15 км вольным стылем — 35-е месца, дуатлон 15+15 км — не фінішаваў, камандны спрынт — не фінішаваў, мас-старт 50 км — 25-е месца.
За сваю кар’еру браў удзел у 9 чэмпіянатах свету, найлепшы вынік — 4-е месца ў дуатлоне на 30 км на чэмпіянаце свету 2011 года ў Гольменколене. На гэтым чэмпіянаце Сяргей Далідовіч у мас-старце на 50 км упэўнена ішоў у групе лідараў і фактычна прэтэндаваў на прызавое месца, але за колькісот метраў да фінішу паваліўся і зламаў палку, у выніку чаго фінішаваў толькі дзясяты.
На Алімпіядзе-2014 у Сочы фінішаваў пяты ў гонцы на 50 км. Пазней некалькіх расійскіх лыжнікаў рашэннем камісіі МАК прызналі вінаватымі ў парушэнні антыдопінгавых правілаў. Сярод дыскваліфікаваных Максім Вылягжанін, што фінішаваў на 2-м месцы, 1-е месца было ў Аляксандра Лягкова, якога таксама пазбавілі медаля. У выніку Сяргею Далідовічу мог дастацца бронзавы медаль. Аднак спартыўны арбітражны суд CAS адмяніў рашэнне МАК.
У 2018 годзе Сяргей Далідовіч завяршыў спартыўную кар’еру.
Разам з сямʼёй пераехаў з Беларусі ў Польшчу ў пачатку 2022 года.
NGC 7750
NGC 7750 (іншыя абазначэнні — PGC 72367, UGC 12777, MCG 1-60-34, ZWG 381.43, ZWG 407.56, IRAS23440+0331) — галактыка ў сузор’і Рыбы.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Нянькава
Ня́нькава (, Няньково) — вёска ў Навагрудскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Вераб’евіцкага сельсавета.
Жытлінскі сельсавет
Жы́тлінскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Івацэвіцкага раёна Брэсцкай вобласці Беларусі. Цэнтр сельсавета — аграгарадок (да 2008 года вёска) Хадакі. Колькасць двароў — 621, колькасць жыхароў — 1479.
Старшыня — Свібовіч Пётр Андрэевіч, кіраўнік спраў — Шымчук Наталля Леанідаўна.
Гісторыя
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Косаўскага раёна Брэсцкай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Жытлін. З 20 верасня 1947 года ў складзе Івацэвіцкага раёна, з 25 снежня 1962 года — Бярозаўскага раёна, з 6 студзеня 1965 года — адноўленага Івацэвіцкага раёна. На 1 студзеня 1974 года ў складзе сельсавета 4 населеныя пункты. 2 сакавіка 1981 года ў склад сельсавета з Яглевіцкага сельсавета перададзены 5 населеных пунктаў (вёскі Воля, Зыбайлы, Сярадава, Яблонка і хутар Зацішша). 26 чэрвеня 2013 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Козіцкага сельсавета (аграгарадок Вулька Аброўская і вёска Козікі).
Насельніцтва
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (8 населеных пунктаў) — 1379 чалавек, з іх 93,5 % — беларусы, 3,0 % — рускія, 2,6 % — украінцы.
Крыжопіль
Крыжопаль ці Крыжопіль  — пасёлак гарадскога тыпу ва Украіне, былы адміністрацыйны цэнтр Крыжопільскага раёна Вінніцкай вобласці. Цэнтр тэрытарыяльнай грамады. Статус пгт — з 1938 года. За 120 км ад Вінніцы. Чыгуначная станцыя. Насельніцтва — 9238 жыхароў (на 2015 год).
Іаан II Неапалітанскі
Біяграфія
Яшчэ пры жыцці бацькі Іаан удзельнічаў у 915 годзе ў пераможнай для хрысціян бітве пры Гарыльяна.
Іаан II падчас свайго кіравання працягваў палітыку бацькі па пошуку саюзнікаў у Паўднёвай Італіі. Увесь час свайго кіравання прайшлі ў свеце з суседзямі-хрысціянамі. Іаан II умацаваў сцены Неапаля і палепшыў забеспячэнне войска, дзякуючы чаму разбіў арабаў у бітве пры Рэгіі. Пасля гэтага арабы абавязаліся плаціць Іаану даніну, выплату якой спынілі толькі пасля яго смерці.
Іаан II сканаў улетку 919 года, калі яго паразіў інфаркт. Пазней яго цела было перавезена ў Канстанцінопаль. Яго спадчыннікам стаў яго сын Марын I.
Пячкавіцкі ільнозавод
Пя́чкавіцкі ільнозаво́д (, Пячковичский льнозавод) — вёска (да 2018 г. пасёлак ) у Мсціслаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Ходасаўскага сельсавета. Рэльеф раўнінны. На захадзе цячэ р. Віхра
Гісторыя
У цэнтры вёскі, на краі старога пясчанага кар’ера знаходзіцца старажытны курган, які сведчыць пра населенасць гэтых мясцін з далёкай старажытнасці. Вядомы з 19 ст. Паводле перапісу 1897 г. фальварак у Аслянскай воласці Мсціслаўскага павета Магілёўскай губерні, каля дарогі Мсціслаў — Хіславічы. З 17.7.1924 г. у складзе БССР. З 20.08.1924 да 24.09.1926 — цэнтр сельсавета. У сярэдзіне 1920-х г. пачало дзейнічаць закупачна-збытавое таварыства. У 1929 г. арганізаваны калгас «20 гадоў Кастрычніка», які абслугоўвала Мсціслаўская МТС імя Кірава. У 1930 г. пабудавана кузня, у 1932 г. — ільназавод. У Вялікаю Айчыннаю вайну акупіравана, у верасні 1943 г. акупанты разбурылі ільнозавод, у 1943 годзе расстралялі 500 жыхароў. У пасляваенны час адноўлена. У складзе калгаса «Савецкая Расія». Працавалі дзіцячыя яслі, пачатковая школа, клуб, інтэрнат, бібліятэка, 2 крамы, фельчарска-акушэрскі пункт.
Каля ўсходняй ускраіны вёскі знаходзіцца радовішча пяскоў (разведаныя запасы 399 тыс. куб.м)
Станам на 2016 год у складзе Мсціслаўскага «Райаграпрамтэхзабеспячэння».
20 снежня
20 снежня — трыста пяцьдзясят чацвёрты (трыста пяцьдзясят пяты ў высакосны год) дзень года па Грыгарыянскім календары.
Іл-76
Іл-76 (па кадыфікацыі НАТА: Candid — шчыры, прамы) — савецкі цяжкі ваенна-транспартны самалёт, распрацаваны ў АКБ Ільюшына па праекце і пад кіраўніцтвам акадэміка Г. В. Наважылава; першы ў гісторыі СССР ваенна-транспартны самалёт з турбарэактыўнымі рухавікамі.
Серыйна вырабляўся ў Узбекістане на Ташкенцкім авіяцыйным вытворчым аб’яднанні імя В. П. Чкалава. У 2010 годзе вытворчасць самалёта афіцыйна перанесена ў Расію на завод «Авіястар» у Ульянаўску.
Апісанне
Іл-76 прызначаны для транспарціроўкі тэхнікі і грузаў рознага прызначэння. Самалёт здольны дастаўляць, у залежнасці ад мадыфікацыі, максімальнай масай 28-60 т на адлегласць 3600-4200 км з крэйсерскай хуткасцю 770—800 км/г. Грузавая кабіна мае памеры 24,5 м у даўжыню (з якіх 4,5 прыпадае на Рампа (канструкцыя)|рампу]), 3,46 м у шырыню і 3,4 м у вышыню ; нахільная грузавая рампа служыць адначасова трапам для ўезду тэхнікі. Прастора пад падлогай грузавой кабіны выкарыстоўваецца пад дапаможныя грузавыя адсекі для размяшчэння рознага рыштунку. .
Усе кабіны Іл-76 герметызаваны, што дае магчымасць перавозіць 145 (у двухпалубным варыянце — 225) салдат з асабістай зброяй або забяспечыць выкід дэсанта-штурмавой групы з 126 чалавек. Самалёт можа транспартаваць усю наменклатуру баявой тэхнікі паветрана-дэсантных дывізій. Адзін Іл-76 можа дэсантаваць парашутным спосабам, на дэсантных платформах, да чатырох адзінак тэхнікі (БМД-1, БМД-2, БТР-Д або ГАЗ-66) або тры з суправаджальным дэсантам да 21 чалавека, або чатыры адзінкі пасадачным спосабам. Таксама можа перавозіць большую частку тэхнікі мотастралковых дывізій.
Самалёт здольны браць на борт да 109 000 л паліва і пераадольваць адлегласць да 6700 км са сярэднім расходам паліва 9 т/гадзіна, перагонная адлегласць да 10 500 км.
Прызначаны для эксплуатацыі на бетанаваных і грунтавых аэрадромах з трываласнымі характарыстыкамі не ніжэй 0,6 Мпа, здольны выканаць пасадку на лядовы аэрадром Антарктыды. Даўжыня разбегу на ўзлёце складае 1500—2000 м, а прабег пры пасадцы 930—1000 м. Іл-76 дазваляе даставіць грузы ў цяжкадаступныя месцы, у тым ліку на дрэйфуючыя навуковыя станцыі ў Паўночным Ледавітым акіяне выкарыстоўваючы розныя спосабы іх парашутнага дэсантавання. Характарыстыкі самалёта дазволілі ўстанавіць некалькі сусветных авіяцыйных рэкордаў. Арыентыровачны кошт самалёта — 5 млрд рас.руб. станам на 2017 год.
Распрацоўка і вытворчасць
28 чэрвеня 1966 года Міністэрства авіяцыйнай прамысловасці СССР даручыла АКБ С. В. Ільюшына правесці даследчыя работы па стварэнні праекта Ваенна-транспартны самалёт|ваенна-транспартнага самалёта], з чатырма турбарэактыўнымі рухавікамі, прызначанага для выканання задач, якія ўскладаюцца на ваенна-транспартную авіяцыю па пасадачным і парашутным дэсантаванні войскаў, баявой тэхнікі і ваенных грузаў. . Ужо 25 лютага 1967 года Генеральны канструктар Ільюшын, Сяргей Уладзіміравіч|С. В. Ільюшын зацвердзіў распрацаваную тэхнічную прапанову па стварэнні Іл-76.
27 лістапада 1967 года Рада міністраў СССР была прынята пастанова аб пачатку прац па стварэнні Іл-76. . Работы па стварэнні самалёта праходзілі пад кіраўніцтвам намесніка Генеральнага канструктара Г. В. Наважылава (з 28 ліпеня 1970 года Наважылаў — Генеральны канструктар АКБ маскоўскага машынабудаўнічага завода «Авіяцыйны комплекс імя С. В. Ільюшына»). Распрацоўка эскізнага праекта самалёта вялася пад кіраўніцтвам Д. У. Лешчынера. З 12 па 31 мая 1969 года працавала Макетная камісія пад кіраўніцтвам камандуючага ВТА генерал-лейтэнанта Г. Н. Пакілева. Тады на вырабленым у натуральную велічыню макеце самалёта правяралася ў тым ліку і размяшчэнне рознай ваеннай тэхнікі ў самалёце (выбар памераў грузавой кабіны ўяўляў сабой складаную задачу з-за вялікай разнастайнасці перавозімых грузаў і тэхнікі).
Праектаванне самалёта ўскладнялася яшчэ тым, што неабходна было забяспечыць эксплуатацыю самалёта на грунтавых аэрадромах абмежаваных памераў і атрыманні ў гэтых умовах кароткіх даўжынь разбегу і прабегу. .
Акт працы Макетнай камісіі быў зацверджаны Галоўнакамандуючым ВПС П. С. Кутаховым 20 лістапада 1969 года.
Пабудова першага дасведчанага самалёта праводзілася ў Маскве на машынабудаўнічым заводзе «Авіяцыйны комплекс імя С. В. Ільюшына». Першы палёт самалёт здзейсніў 25 сакавіка 1971 года з Цэнтральнага аэрадрома імя М. В. Фрунзе (камандзір — Герой Савецкага Саюза Э. І .Кузняцоў), пасадку здзейсніў на аэрадроме Раменскае. У маі 1971 года самалёт быў упершыню прадстаўлены ўвазе міжнароднай грамадскасці на авіясалоне ў Ле Буржэ. Выпрабаванні самалёт праходзіў у гарнізоне Крачавіцы (каля Вялікага Ноўгарада) і ў гэтай жа дывізіі (Віцебск-Паўночны, Крачавіцы, Крыжы (Пскоў)) упершыню ўстаў на ўзбраенне ВПС СССР.
Упершыню грамадзяне СССР змаглі ўбачыць Іл-76 у канцы заключнай серыі тэлевізійнага мастацкага фільма Апошні рэйс «Альбатроса», тэлепрэм’ера якога адбылася 20 верасня 1971 года. .
Першы самалёт серыйная вытворчасць здзейсніў свой першы палёт 5 мая 1973 года з аэрадрома Ташкенцкага авіяцыйнага завода, экіпаж лётчыка-выпрабавальніка A. M. Цюруміна. У далейшым самалёты Іл-76 розных мадыфікацый вырабляліся на Ташкенцкім авіяцыйным вытворчым аб’яднанні імя В. П. Чкалава (ТАВАіЧ), усяго за гады вытворчасці пабудавана 955 самалётаў, з іх больш за 100 адпраўлена на экспарт. Эксплуатуецца 393 самалёты. Аб’ёмы вытворчасці даходзілі да 65 самалётаў за год.
П’ер Бурдзьё
П’ер Бурдзьё (Pierre Bourdieu, 1 жніўня 1930 — 23 студзеня 2002) — французскі сацыёлаг і філосаф, прадстаўнік постструктуралісцкага напрамку сацыяльнай тэорыі, стваральнік тэорыі сацыяльнага поля (champ), тэорыі габітуса.
Спакан (значэнні)
Спакан:
П’ер Бурдзьё
Біяграфія
Нарадзіўся ў 1930 годзе ў сям’і паштовага чыноўніка ў вёсцы на мяжы Францыі і Іспаніі. У 1955 годзе скончыў Вышэйшую педагагічную школу ў Парыжы, пачаў выкладаць у ліцэі ў горадзе Мулен. У 1958 годзе пераехаў у Алжыр.
З 1964 года дырэктар-даследчык у Вышэйшай практычнай даследчай школе ў Парыжы. У 1975 годзе ўзначаліў Цэнтр Еўрапейскай Сацыялогіі і арганізаваў часопіс «Навукоўцы працы ў сацыяльных навуках».
Янка Вярсоцкі
Янка Вярсоцкі (, м., Ашмянскі павет, Віленская губерня, цяпер Ашмянскі раён Гродзенскай вобласці — , , НКУС) — беларускі каталіцкі святар, грамадскі дзеяч.
Біяграфія
У 1904—1908 гадах вучыўся ў Ашмянскім гарадскім 3-класным вучылішчы. 6 красавіка 1909 паспяхова здаў экзамен на званне аптэкарскага вучня пры экзаменацыйнай камісіі Пецярбургскай навучальнай акругі. У 1910—1915 вучыўся ў Магілёўскай духоўнай каталіцкай семінарыі ў Пецярбургу. Падчас вучобы наведваў культурна-асветны гурток беларускіх студэнтаў-клерыкаў. У 1915 пасвечаны ў святары. Служыў вікарыем парафій Св. Тройцы ў Мінску і Смаленску. Удзельнік 1-га з'езда беларускага каталіцкага духавенства (Мінск, 24-25.5.1917). Член Саюза ксяндзоў-беларусаў. З 1919 адміністратар парафіі Забелы Дрыса-Себежскага дэканата Віцебскай губерні.
8 жніўня 1927 арыштаваны АДПУ. Прыгавораны да 3 гадоў лагераў. З 1 студзеня 1928 — на Салаўках. Пасля сканчэння тэрміну зняволення зноў арыштаваны і высланы ў Алма-Ату (Казахстан). У высылцы арыштаваны чарговы раз; 11 снежня 1937 прыгавораны да смяротнага пакарання. Расстраляны ў турме НКУС.
Гайсын
Гайсін ці Гайсын  — горад у Вінніцкай вобласці Украіны, адміністрацыйны цэнтр Гайсынскага раёна. Цэнтр тэрытарыяльнай грамады.
Вядомы з 1545 года. Статус горада з 1795 года. У горадзе размешчана чыгуначная станцыя. Насельніцтва — 25,8 тыс. жыхароў (2013 г.) 26,5 тыс. жыхароў (2000), 25,6 тыс. жыхароў (1991). Знаходзіцца ад Вінніцы: па аўтадарогах за 94 км, па чыгунцы за 117 км.
Медальны залік на летніх Алімпійскіх гульнях 2016
Медальны залік Летніх Алімпійскіх гульняў 2016 — рэйтынг каманд-удзельніц, складзены Міжнародным алімпійскім камітэтам, паводле колькасці медалёў, выйграных на Летніх Алімпійскіх гульнях 2016 года.
Медальны залік
Ніжэй прадстаўлена поўная табліца медальнага заліку Летніх Алімпійскіх гульняў 2016 года на аснове медальнага заліку Міжнароднага Алімпійскага камітэта (МАК). Удзельнікі гэтага рэйтынгу адсартаваныя паводле колькасці залатых медалёў, заробленых камандамі. Пасля гэтага (у выпадку роўнасці) улічваецца колькасць срэбных медалёў, а пасля колькасць бронзавых медалёў. Калі вынікі краін аднолькавыя па ўсіх крытэрыях, яны маюць роўны рэйтынг і пералічваюцца ў алфавітным парадку. Гэтая інфармацыя прадастаўляецца МАК, аднак МАК не прызнае і не пацвярджае ніякіх рэйтынгавых сістэм.
Nintendo DSi
Nintendo DSi — партатыўная гульнявая сістэма кампаніі Nintendo, якая стала непасрэдным паслядоўнікам Nintendo DS Lite. Распрацоўка DSi пачалася ў канцы 2006 года, і сістэма была прадстаўлена падчас канферэнцыі Nintendo у кастрычніку 2008 года ў Токіа.
Гісторыя
Распрацоўка Nintendo DSi была пачата ў канцы 2006 года. Каманда павінна была распрацаваць тэму для новага DS у тэрмін да прэзентацыі ў канцы снежня, а ў лютым 2007 года большасць спецыфікацый для чыпсэта павінны былі быць завершаны. 1 лістапада 2008 года DSi была выпушчана ў Японіі. Nintendo адгрузіла 200 тысяч адзінак для японскага запуску DSi і на працягу першых двух дзён больш за 170 тысяч адзінак былі прададзеныя.
Прэмія Асацыяцыі кінакрытыкаў Лос-Анджэлеса 1981
7-я прэмія Асацыяцыі кінакрытыкаў Лос-Анджэлеса была абвешчана 14 снежня 1981 года, цырымонія ўручэння адбылася 13 студзеня 1982 года. Найлепшым фільмам абрана карціна «».
Гарані (Мёрскі раён)
Гара́ні (, Горани) — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Новапагосцкага сельсавета.
Гісторыя
Да 11 лютага 1974 года вёска ўваходзіла ў склад Камянполлеўскага сельсавета.
Лютэцыя
Лютэцыя (Lutetia), часам таксама Лютэцыя Парызіёрыум (Lutetia Parisiorum) — старажытнае паселішча на месцы сучаснага Парыжа. Спачатку Лютэцыя была паселішчам кельцкага племя парызіяў, але захавала сваю назву і пасля захопу апідума рымлянамі. Паходжанне і значэнне назвы невядома.
Кельцкае паселішча
Першыя рэшткі паселішча на ​​тэрыторыі Парыжа адносяцца, як мяркуюць гісторыкі, да часу 4000 гадоў да н. э., знойдзены рэшткі з бронзавага і жалезнага стагоддзяў. Першае згадванне аб Лютэцыі як пра селішча на востраве можна знайсці ў 6-й кнізе «Запісак аб Гальскай вайне» Юлія Цэзара, датаванай 53 годам да н. э. Пасля Цэзара Лютэцыя была галоўным паселішчам кельцкага племя парызіяў, аднак бедныя знаходкі археолагаў не дазваляюць усталяваць дакладнае месца размяшчэння кельцкага селішча. Гісторыкі выказалі здагадку, што Лютэцыя размяшчалася на адным з астравоў Сены, востраве Сітэ, але падчас раскопак не былі знойдзеныя прадметы дарымскага перыяду. Месца знаходжання кельцкага горада застаецца невядомым.
Жытлін
Жы́тлін (, Житлин) — вёска ў Івацэвіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Жытлінскага сельсавета.
XX акруга Парыжа
20-я акруга Парыжа, Arrondissement de Ménilmontant, апошняя па ліку адміністрацыйная акруга французскай сталіцы, была створана ў перыяд Другой імперыі ў 1860 годзе і аб’яднала частку тэрыторыі Бельвіля (фр. Belleville), мястэчка Менільмантан (фр. Ménilmontant) і камуну Шарон (фр. Charonne).
Геаграфічнае становішча
20-я акруга Парыжа знаходзіцца на ўсходнім краі горада, на правым беразе Сены. На поўначы мяжуе з 19-й акругай, на ўсходзе — з камунай Ліла (фр. Lilas), Банёле (фр. Bagnolet), Мантрэ (фр. Montreuil) і Сен-Мандэ (фр. Saint-Mandé), на поўдні — з 12-й акругай, на захадзе — з 11-й.
Кварталы
Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел:
49-ы батальён дапаможнай паліцыі
49-ы батальён дапаможнай паліцыі (вартавы)  (Schutzmannschaft-Bataillon W/49) — беларускае калабарацыйнае падраздзяленне мясцовай паліцыі.
Набор у батальён
У жніўні 1942 года нямецкія паліцыйныя ўлады ў Мінску паралельна з арганізацыяй БСА распачалі арганізацыю беларускага паліцыйнага батальёна, якому далі чарговы нумар чыгуначных батальёнаў 49. У гэты час ўжо была зарганізаваная сетка ўладаў БСА, на чале якой, як галоўны камендант, стаяў Ермачэнка. Але немцы не хацелі карыстацца якой-небудзь дапамогай беларусаў-калабарацыяністаў i ўзяліся за арганізацыю батальёна самі. Заданне гэтае яны выканалі проста: нямецкі начальнік на Беларусі даў загад нямецкім акруговым начальнікам паліцыі, каб тыя набралі завялікую ўстаноўленую колькасьць маладых беларусаў i пераслалі ix у Астрашыцкі Гарадок, які быў вызначаны месцам фармавання батальёна. Акруговыя начальнікі паліцыі выканалі загад найсумленней: прымусова нахапалі маладых хлопцаў i пад канвоем выслалі ў вызначанае месца.
Такім чынам, у казармы ў Астрашыцкім Гарадку да верасня, паводле ўспамінаў Францішка Кушаля, нагналі 2 000 чалавек. Але там не было ніводнага беларускага камандоўцы. Уся камандная абсада ад камандоўцы батальёну да камандоўцы дружыны складалася зь немцаў. Немцы не разумелі нічога па-беларуску, а беларусы нічога па-нямецку. Казармы не былі адпаведна падрыхтаваныя да закватэравання людзей, кухні не ўсе былі здатныя да выкарыстання. Нямецкія афіцэры гутарылі з падначаленымі беларусамі толькі па-нямецку, што не спрыяла ўзаемаразуменню і стварала дадатковыя цяжкасці ў абучэнні. З-за гэтага немцы пачалі збіваць беларускіх жаўнераў, што ў далейшым прывяло да дэзертырства. Таму паўнавартасна батальён быў зарганізаваны толькі да красавіка 1943 года.
Аляксей Аляксеевіч Іваноў
Аляксей Аляксеевіч Іваноў (нар. года, Віцебск, БССР) — беларускі лыжнік, удзельнік Алімпійскіх гульняў у Ванкуверы.
У Кубку свету Іваноў дэбютаваў у 2005 годзе, у снежні 2006 года ўпершыню трапіў у трыццатку лепшых на этапе Кубка свету, у эстафеце. Усяго на сённяшні момант мае 3 трапленні ў трыццатку лепшых на этапах Кубка свету, усё ў эстафеце. У асабістых гонках на этапах Кубка свету Іваноў не паднімаўся вышэй 39-га месца і ачкоў у залік Кубка свету не набіраў.
На Алімпіядзе-2010 у Ванкуверы, стартаваў у трох гонках: 15 км вольным стылем — 60-е месца, дуатлон 15 15 км — 48-е месца, мас-старт 50 км — 45-е месца.
За сваю кар'еру прымаў удзел у двух чэмпіянатах свету, лепшы вынік — 13-е месца ў эстафеце на чэмпіянаце свету 2007 года, а ў асабістых гонках 36-е месца ў мас-старце на 50 км на тым жа чэмпіянаце.
Хмільнык
Хмяльнік ці Хмільнык  — горад абласнога значэння Вінніцкай вобласці Украіны, адміністрацыйны цэнтр Хмільныцкага раёна, бальнеялагічны курорт дзяржаўнага значэння. Цэнтр тэрытарыяльнай грамады. Знаходзіцца на паўночным захадзе Вінніцкай вобласці, за 67 км ад Вінніцы. Атрымаў магдэбургскае права ў 1448 годзе.
Ігар Сяргеевіч Пятроўскі
Ігар Сяргеевіч Пятроўскі (, г. Луганск, Украіна — ) — беларускі і расійскі рэжысёр. Заслужаны дзеяч мастацтваў Татарстана (1957). Заслужаны дзеяч мастацтваў Абхазіі (1990).
Біяграфія
Скончыў Ленінградскі тэатральны інстытут імя А. Астроўскага ў 1953 годзе. У 1953—1983 гадах галоўны рэжысёр абласных тэатраў у гарадах Расіі, Украіны, Прыбалтыкі і інш. : у 1950-я гг. галоўны рэжысёр Казанскага рускага тэатра, у 1960-я — Кішынёўскага рускага тэатра, у 1965 годзе — Львоўскага тэатра Савецкай Арміі, да 1975 года — Прыморскага краявога тэатра драмы.
У 1984—1991 мастацкі кіраўнік і дырэктар Гродзенскага абласнога драматычнага тэатра.
Памёр у 2005 г. Пахаваны на Мікольскіх могілках Аляксандра-Неўскай лаўры.
NGC 7751
NGC 7751 (іншыя абазначэнні — PGC 72381, UGC 12778, MCG 1-60-35, ZWG 407.57, IRAS23444+0635) — галактыка ў сузор’і Рыбы.