cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Маскоўская кальцавая аўтамабільная дарога
Пабудавана ў 1960—1962 гадах, ў 1990-х гадах рэканструявана. У 2011 годзе маскоўскія ўлады заявілі пра падрыхтоўку чарговай поўнай рэканструкцыі МКАД. Плануецца перарабіць транспартныя развязкі, пабудаваць дублёры МКАД (у тым ліку на месцы наземных ліній электраперадачы), узвесці побач з кальцавой дарогай транспартна-перасадачныя вузлы.
МКАД на ўсім працягу не мае аднаўзроўневых скрыжаванняў з іншымі транспартнымі шляхамі, рух ажыццяўляецца па пяці палосах у кожным кірунку. Прапускная здольнасць (па стане на 2011 год) — 9 тыс. аўтамабіляў у гадзіну, дазволеная хуткасць руху — 100 км/г.
Спасылкі
(выява метак KMZ для Google Earth)
Бораўская мадэль атама
Бораўская мадэль атама (Мадэль Бора) — паўкласічная мадэль атама, прапанаваная Нільсам Борам у 1913 г. За аснову ён узяў планетарную мадэль атама, прапанаваную Рэзерфордам. Аднак, з пункту гледжання класічнай электрадынамікі, электрон у мадэлі Рэзерфорда, рухаючыся вакол ядра, павінен быў бы выпраменьваць бесперапынна і вельмі скора, страціўшы энергію, упасці на ядро. Каб пераадолець гэту праблему, Бор увёў дапушчэнне, сутнасць якога заключаецца ў тым, што электроны ў атаме могуць рухацца толькі па пэўных (стацыянарных) арбітах, знаходзячыся на якіх яны не выпраменьваюць энергію, а выпраменьванне або паглынанне адбываецца толькі ў момант пераходу з адной арбіты на іншую. Прычым стацыянарнымі з'яўляюцца толькі тыя арбіты, пры руху па якіх момант колькасці руху электрона роўны цэламу ліку пастаянных Планка :
Выкарыстоўваючы гэтае дапушчэнне і законы класічнай механікі, а менавіта роўнасць сілы прыцягнення электрона з боку ядра і цэнтрабежнай сілы, якая дзейнічае на электрон пры вярчэнні, ён атрымаў наступныя значэнні для радыуса стацыянарнай арбіты R_n і энергіі E_n электрона на гэтай арбіце:
Тут m_e — маса электрона, Z — колькасць пратонаў у ядры, — дыэлектрычная пастаянная, е — зарад электрона.
Менавіта такі выраз для энергіі можна атрымаць з ураўнення Шродзінгера, рашаючы задачу аб руху электрона ў цэнтральным кулонаўскам поле.
Радыус першай арбіты ў атаме вадароду R0=5,2917720859(36) м, цяпер называецца бораўскім радыусам, або атамнай адзінкай даўжыні і шырока выкарыстоўваецца ў сучаснай фізіцы. Энергія першай арбіты E_0=-13.6 эВ уяўляе сабой энергію іанізацыі атама вадароду.
Паўкласічная тэорыя Бора
Заснавана на двух пастулатах Бора:
Далей зыходзячы з меркаванняў класічнай фізікі аб кругавым руху электрона вакол нерухомага ядра па стацыянарнай арбіце пад дзеяннем кулонаўскімі сілы прыцягнення, Бор атрымаў выразы для радыусаў стацыянарных арбіт і энергіі электрона на гэтых арбітах:
Формула Зомерфельда - Дзірака
Рух электрона вакол атамнага ядра ў рамках класічнай механікі можна разглядаць як «лінейны асцылятар», які характарызуецца «адыябатычным інварыянтам», што ўяўляе сабой плошчу эліпса (у абагульненых каардынатах): дзе — — абагульнены імпульс і каардынаты электрона, W — энергія, \nu — частата.
Дадатковы член адлюстроўвае больш тонкія дэталі расшчаплення спектральных тэрмаў вадародападобных атамаў, а іх колькасць вызначаецца квантавым лікам k. Такім чынам, самі спектральныя лініі ўяўляюць сабой сістэмы больш тонкіх ліній, якія адпавядаюць пераходам паміж узроўнямі вышэйшага стану  і ніжэйшага стану. Гэта і ёсць т. зв. тонкая структура спектральных ліній. Зомерфельд распрацаваў тэорыю тонкай структуры для вадародападобных атамаў (H, He^{+}, Li^{2+}), а Фаулер з Пашэнам на прыкладзе спектра аднаразова іанізаванага гелія He^{+} ўстанавілі поўную адпаведнасць тэорыі з эксперыментам.
З'яўленне тонкай структуры тэрм звязана з прэцэсіяй электронаў вакол ядра атама. Таму з'яўленне тонкай структуры можна выявіць па рэзананснаму эфекту ў вобласці ўльтракароткіх электрамагнітных хваль. У выпадку Z = 1 (атам вадароду) велічыня расшчаплення блізкая да
Даўжыня электрамагнітнай хвалі роўная Таму для n = 2 гэта будзе амаль 1 см.
Недахопы тэорыі Бора
Тэорыя Бора з'яўлялася недастаткова паслядоўнай і агульнай. Таму яна ў далейшым была заменена сучаснай квантавай механікай, заснаванай на больш агульных і несупярэчных зыходных палажэннях. Цяпер вядома, што пастулаты Бора з'яўляюцца вынікам больш агульных квантавых законаў. Але правілы квантавання шырока выкарыстоўваюцца і ў нашы дні як прыбліжаныя суадносіны: іх дакладнасць часта бывае вельмі высокай.
Grand Theft Auto V
«Grand Theft Auto V» (скар. GTA V) — мультыплатформавая відэагульня з серыі «Grand Theft Auto», пятнаццатая па ліку, у жанры action і адкрыты свет, распрацаваная кампаніяй «Rockstar North». Дэбютны трэйлер быў выпушчаны 2 лістапада 2011 года, а анонс самой гульні адбыўся на наступны дзень, 3 лістапада. Выхад гульні першапачаткова планаваўся на вясну 2013 года, але быў адкладзены на 17 верасня 2013 года для Xbox 360 і PlayStation 3. У СНД «Grand Theft Auto V» выдаецца кампаніяй «1С-СофтКлаб».
«Rockstar Games» заявіла, што «Grand Theft Auto V» — іх самы вялікі і амбіцыйны праект за ўвесь час з самым вялікім створаным імі адкрытым гульнявым светам.
Геймплэй
Упершыню ў гісторыі серыі ў гульні прысутнічаюць адразу тры галоўныя героі, паміж якімі можна пераключацца амаль у любы час. У некаторых місіях даступны два ігракі, у некаторых місіях іграка перакідвае на іншых персанажаў скрыптам. Уся карта адкрыта ігракам з самага пачатку. У гульні можна займацца дайвінгам, гэта значыць падводным апусканнем з аквалангам. Да таго ж, у гульні прысутнічае батыскаф.
Месца дзеяння
Месцам дзеяння Grand Theft Auto V стаў выдуманы горад Лос-Сантас (Los Santos), прататып якога з’яўляецца Лос-Анджэлес. Лос-Сантас упершыню з’явіўся ў адной з папярэдніх гульняў серыі — Grand Theft Auto: San Andreas, якая выйшла ў 2004 годзе. У гульні апроч самога горада, таксама прысутнічаюць навакольныя тэрыторыі сельскай мясцовасці, горы, лясы, узгоркі, і пляжы.
Заняткі
У GTA V ёсць магчымасць займацца рознымі відамі спорту: ёгай, трыятлонам, катаннем на гідрацыкле, бейсджампінгам, тэнісам, заняткамі ў трэнажорнай зале і гольфам на вялікіх палях. Кожны персанаж мае сваё хобі. У гульні прысутнічае дайвінг, можна апускацца на дно з дапамогай батыскафа.
У гульні таксама даступны рабаванні банкаў.
Камунікацыі
Як і ў папярэдніх гульнях серыі, у GTA V ёсць мабільны тэлефон, але ён можа выкарыстоўвацца для якіх-небудзь дзеянняў. Таксама тэлефон можна будзе выкарыстоўваць для доступу ў інтэрнэт. Функцыянальнасць істотна зменена, у параўнанні з тэлефонам у GTA IV. У гульні прысутнічае пародыя на iPhone і на камп’ютары кампаніі «Apple». Таксама ў гульні прысутнічаюць пародыі на Windows Phone 8 (інтэрфейс мабільнага тэлефона Трэвара, цалкам супадае з інтэрфейсам Windows Phone 8) і Android (гульнявая назва — Offdroid).
Ёсць магчымасць глядзець тэлевізар, дзе будуць ісці розныя перадачы.
Мультыплэер
У інтэрв’ю парталу IGN у сакавіку 2012 года, Дэн Хаўзер распавёў пра некаторыя асаблівасці шматкарыстальніцкага рэжыму Max Payne 3. У інтэрв’ю ён адкрыў, што як і ў Max Payne 3, у GTA V будзе даступная сістэма «банд» (crews) — аналаг звычайных кланаў, якіх ігракі змогуць арганізаваць пасродкам анлайнавага сэрвісу. Таксама ён заявіў, што важнасць мультыплэера за апошнія некалькі гадоў узрасла ў разы, таму Rockstar Games намерваецца актыўна развіваць анлайнавыя аспекты сваіх гульняў. Развіццём гэтых ідэй стала Grand Theft Auto Online.
Узбраенне і рыштунак
Спіс пацверджанай зброі Grand Theft Auto V : Халодная зброя Пісталеты Пісталеты-кулямёты Драбавікі Аўтаматы Снайперскія вінтоўкі Цяжкая зброя Кідальная зброя Рознае
Саўндтрэк
Як і ў папярэдніх гульнях серыі ў GTA V, радыёстанцыі напоўнены разнастайнай музыкай. Усяго ў гульні 17 радыёстанцый.
Спіс пацверджаных песень у Grand Theft Auto V:
Станелевічы
Стане́левічы (, Станелевичи) — вёска ў Зэльвенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Крамяніцкага сельсавета.
Да 24 жніўня 1981 года вёска ўваходзіла ў склад Крамяніцкага сельсавета, да 25 лістапада 2004 года — у склад Ялуцавіцкага сельсавета.
Цеалін (Дубровенскі раён)
Цеалі́н (, Теолин) — вёска ў Дубровенскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Пірагоўскага сельсавета.
Прамысловасць Польшчы
Прамысловасць — найважнейшая галіна гаспадаркі Польшчы, у якой ствараецца каля 40 % ВУП і фармуецца большая частка экспарту. Вядучыя галіны прамысловасці — машынабудаванне, чорная і каляровая металургія, паліўная, хімічная і лёгкая. Большасць машынабудаўнічых прадпрыемстваў з’яўляюцца даччынымі падраздзяленнямі вядучых заходніх кампаній. Польшча займаецца вытворчасцю адзення, электронікі, аўтамашын, аўтобусаў, верталётаў, лакаматываў, самалётаў, караблёў, ваеннай тэхнікі, лекаў, ежы. Польшча займае адно з першых месцаў у свеце па вытворчасці рыбалоўных суднаў, таварных і пасажырскіх вагонаў, цеплавозаў і электравозаў. Харчовая прамысловасць у Польшчы адна з найбольш буйных у Еўрасаюзе.
Энергетыка
У энергетыцы Польшчы асаблівае месца займае вугальная прамысловасць. Штогод здабываецца каля 100 млн тон вугалю (кампаніі Węglokoks, Kompania Węglowa and JSW). Па здабычы каменнага вугалю Польшча лідзіруе ў Еўропе. Значная частка яго экспартуецца. Асноўны каменнавугальны басейн — Верхнесілезскі. Запасы нафты і прыроднага газу параўнальна малыя. Уся спажываемая краінай нафта — імпартная. Частка яе паступае па нафтаправодзе з Расіі, а частка дастаўляецца марскімі шляхамі. Вялікі нафтаперапрацоўчы завод працуе ў Плоцку. Імпартуецца з Расіі і прыродны газ. На вугалі, пераважна бурым, базуецца электраэнергетыка. У 2017 на ўзнаўляльных крыніцах (уключаючы ГЭС) стваралася 10,9 % электраэнергіі. Да 2020 іхнюю долю плануецца давесці да 15 %.
Металургія
Нягледзячы на агульны спад вытворчасці ў чорнай металургіі, Польшча застаецца буйным вытворцам (больш за 10 млн тон у 2017 і 2018) і экспарцёрам сталі. Галоўныя камбінаты чорнай металургіі размешчаны ў Верхняй Сілезіі. Жалезная руда імпартуецца з Расіі, Украіны і Бразіліі. Значная частка сталі выплаўляецца з металалому. Каляровая металургія прадстаўлена свінцова-цынкавай і меднай галінамі. Па выплаўцы рафінаванай медзі і срэбра Польшча — еўрапейскі лідар (кампанія KGHM Polska Miedź з штаб-кватэрай у Любіне)
Машынабудаванне
У машынабудаванні вядучыя пазіцыі належаць транспартнаму, які выпускае легкавыя і грузавыя аўтамабілі, марскія судны, лакаматывы і вагоны. Асноўныя прадпрыемствы размяшчаюцца ў буйных гарадах (Варшава, Познань). Легкавыя аўтамабілі вырабляюць прадпрыемствы вядомых фірм («Фіат», «Фальксваген», «Опель» і г. д.). Суднабудаванне сканцэнтравана на поўначы краіны, у Гдыні, Шчэціне, Гданьску.
Іншыя галіны
Хімічная прамысловасць базуецца на ўласнай сыравіне (вуглі, прыроднай серы, паваранай солі). Вырабляе серную кіслату, фосфарныя і азотныя ўгнаенні, лекавыя сродкі. Вядучая галіна лёгкай прамысловасці — тэкстыльная, канцэнтруецца ў раёне горада Лодзь. Прадукцыя швейнай і абутковай прамысловасці пастаўляецца на знешнія рынкі.
Сельская гаспадарка Польшчы
У сельскай гаспадарцы Польшчы, дзе занята 11 % эканамічна актыўнага насельніцтва, ствараецца ўсяго 2,5 % ВУП. Польшча з’яўляецца адным з еўрапейскіх лідараў па плошчы раллі і вытворчасці многіх відаў сельскагаспадарчай прадукцыі.
За сацыялістычным часам польскае земляўласцніцтва, у адрозненні ад астатніх сфер гаспадаркі, заставалася прыватным. Былыя землі нешматлікіх дзяржаўных прадпрыемстваў сёння здадзеныя ў арэнду фермерам, якім увогуле належыць больш за 90 % угоддзяў. Прадукцыйнасць сучаснай сельскай гаспадаркі адносна невысокая. Фермы невялікія (сярэдні памер каля 8 га) і часта цераспалосныя. Больш за палову фермераў працуюць выключна на здавальненне сваіх патрэбаў. Затое 9 % гаспадароў з надзеламі больш за 15 га трымаюць амаль палову зямлі.
Амарнскі архіў
Тэль-Эль-Амарнскі архіў — збор перапіскі на гліняных таблічках, галоўным чынам дыпламатычнай, паміж урадам Старажытнага Егіпта і яго прадстаўнікамі ў Ханаане і Амуры ў часы Новага Царства. Перапіска была выяўлена ў Амарне (сучасная назва сталіцы, заснаванай фараонам Эхнатонам у Верхнім Егіпце). Сярод сістэм пісьма пераважае акадскі клінапіс, хоць гэта хутчэй пісьмо старажытнай Месапатаміі, а не Старажытнага Егіпта. Да цяперашняга часу вядомы 382 таблічкі. Даследваў Генрых Цымерн.
Сельская гаспадарка Польшчы
Жывёлагадоўля
Вядучая галіна сельскай гаспадаркі — жывёлагадоўля. Дамінуе развядзенне свіней і буйной рагатай жывѐлы. Свінагадоўля забяспечвае каля паловы вытворчасці ўсёй прадукцыі жывёлагадоўлі. Значную ролю адыгрывае птушкагадоўля (вытворчасць курыных яек). Польскія жывёлаводы моцна залежаць ад імпарту кармавой пшаніцы, фуражу, расліннага масла і бялковай мукі, якімі краіна не забяспечвае сябе ў поўным аб'ёме.
Амарнскі архіў
Гісторыя адкрыцця
Амарнская перапіска складзена пераважна на акадскай мове, якія служылі ў часы Новага царства мовай міжнародных зносін на Блізкім Усходзе. Архіў быў выяўлены мясцовымі жыхарамі ў 1886 г. Знаходкі былі тайна вынесены і рэалізаваны антыкварам.
Сельская гаспадарка Польшчы
Раслінаводства
У раслінаводстве вядучае месца займае вытворчасць збожжавых культур — пшаніцы і жыта. Вялікія плошчы заняты пад ячмень і авёс, кармавыя культуры, бульбу, рапс, цукровыя буракі. Польшча займае першае ў ЕС па валавым зборы бульбы і жыта, адно з першых — па цукровых бураках, першае ў свеце — па трыцікале, шостае ў свеце па зборы і экспарце яблыкаў.
Экспартнае значэнне
Польшча пастаўляе на экспарт мясапрадукты і жывую жывёлу, клубніцы і іншыя ягады, яблыкі, агародніну, тытунёвыя вырабы, цукар, бульбу, алкагольныя і іншыя напоі.
Жарабковічы
Жарабко́вічы (, Жеребковичи) — аграгарадок у Ляхавіцкім раёне Брэсцкай вобласці, на рацэ Шавялёўцы. Адміністрацыйны цэнтр Жарабковіцкага сельсавета. Месціцца за 18 км на паўночны ўсход ад Ляхавічаў, чыгуначная станцыя на лініі Асіповічы I — Русіно, праз аграгарадок праходзіць аўтамабільная дарога Клецк—Ляхавічы.
Амарнскі архіў
Гісторыя адкрыцця
Першым археолагам, які распачаў сістэматычнае даследаванне месца выяўлення перапіскі, быў Уільям Фліндэрс Пітры ў 1891—1892 гг. Пад яго кіраўніцтвам быў выяўлены 21 фрагмент перапіскі. Эміль Шасіна, які ўзначальваў Французскі інстытут усходняй археалогіі ў Каіры, знайшоў яшчэ 2 таблічкі ў 1903 г.
Жарабковічы
Назва
Паходзіць напэўна ад мянушкі Жарабок (Жеребокъ) і вытворнага ад яе патроніма — імя па бацьку, пазней прозвішча.
Сухінічы (Зэльвенскі раён)
Сухі́нічы (, Сухиничи) — вёска ў Зэльвенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Зэльвенскага сельсавета.
Амарнскі архіў
Месцазнаходжанне
Матэрыялы амарнскага архіва, выяўленыя мясцовымі жыхарамі, першапачаткова не затрымліваліся ў Егіпце і ішлі на замежны антыкварны рынак. Па гэтай прычыне шмат якія з іх ліку цяпер рассеяны па музеях Каіра, Еўропы і ЗША:
Жарабковічы
Назва
Цяпер болей вядомы версіі з народнай этымалогіі, адна выводзіць назву ад дзеяслова «жарабіць», які на мясцовай гаворцы значыць «выпас быдла», другая — ад коней, якіх тут быццам гадавалі для княжацкіх патрэб, калі паселішча належала Радзівілам. Назва аднак вядома з часоў, калі цяперашняй мясцовай гаворкі пэўна яшчэ не было і да 14-гадовага перыяду належнасці Барбары Радзівіл, пра развітую тут конегадоўлю таксама няма звестак.
Сухінічы (Зэльвенскі раён)
Да 23 чэрвеня 1980 года вёска ўваходзіла ў склад Зэльвенскага сельсавета, да 24 жніўня 1981 года — у склад Крамяніцкага сельсавета , да 25 лістапада 2004 года — у склад Ялуцавіцкага сельсавета.
Жарабковічы
Вялікае Княства Літоўскае і Расійская імперыя
Вядомы прынамсі з 1440—1447 года як «Жеребковичи» ў Клецкай воласці, нададзеныя нейкаму Рыгору Пятрышчу (або Пятрышчу Рыгоравічу). Тады ж тры «чалавекі» — Васіль, сын яго Андрэй і Хадот, «у Жеребковичох» нададзены і нейкаму Пішчыку. Перад тым Рыгору Пятрышчу з Клецкай воласці былі нададзены шэсць «чалавек» бортнікаў — Дзямід, два Дабарэвічы, Палаўчын, Клімец і Трунец. Неўзабаве Пятрышча з братам таксама з Клецкай воласці атрымаў яшчэ Мірашава «месца» (напэўна, былы маёнтак нейкага Міраша), Левановічы і Цыцкавічы (напэўна, «чалавекі» з сем’ямі).
Да 1450-х гадоў Жарабковічы і Ляхавічы (напэўна, Старыя), належалі ўжо валынскаму баярыну Дзяніску Мукасеевічу, які памяняў іх з панам Іванам Іллінічам на яго замак Вельгар з «местам» і некалькімі «прыселкамі» ў Луцкім павеце. Потым Жарабковіцкі маёнтак перайшоў як спадчына да пана Юрыя Іллініча. У 1525 годзе канцлер Альбрэхт Гаштольд аспрэчыў правы Іллініча на ўваходы у пушчу Лесішча, якая па словах Гаштольда належала да яго Ляхавіцкага маёнтка, у тым жа годзе ён нават забраў Жабрабковіцкі маёнтак у Іллініча. Загадам караля Жыгімонта Старога, маёнтак вернуты, а Гаштольд абавязаны кампенсаваць шкоды.
Неўзабаве Юрый Іллініч памёр, пры падзеле яго спадчыны ў 1527 годзе Жарабковічы атрымаў сярэдні сын Станіслаў і далучыў як «дварэц» да свайго Мірскага маёнтка. Правы Станіслава на Жарабковічы пацвердзіў гаспадар. Пасля смерці Станіслава ў 1531 годзе маёнтак перайшоў да старэйшага брата Яна, які ў 1532 годзе прадаў Жарабковічы разам з маёнткам Малкава Альбрэхту Гаштольду за 1500 коп літоўскіх грошаў.
У 1537 годзе з дазволу бацькі Станіслаў Гаштольд запісаў Ляхавіцкі маёнтак з «дваром» Жарабковічы як вена сваёй жонцы Барбары Радзівіл. Пасля смерці Станіслава ў 1542 годзе род Гаштольдаў згас і іх асноўныя ўладанні як вымарачныя перайшлі на вялікага князя, то бок дзяржаве. Вяноўныя ж маёнткі засталіся Барабары, якая ў 1547 годзе ўзяла шлюб з каралём Жыгімонтам Аўгустам.
Пасля смерці Барабары ў 1551 годзе яе маёнткі перайшлі ў асабістае ўладанне Жыгімонта Аўгуста. Кароль аддаваў Ляхавіцкае староства ў дзяржанне за пазыкі, першым дзяржаўцам быў Рыгор Валовіч (зг. у снежні 1556). Ад 8 мая 1561 года за пазыку 3000 коп грошаў дзяржаву з дварамі Ляхавічы, Старыя Ляхавічы і Жарабковічы атрымаў Іван Солтан. Пры Солтане ў Ляхавіцкіх ўладаннях гаспадарскім рэвізорам Андрэем Ільгоўскім праведзена валочная памера, матэрыялы цяпер захоўваюцца ў ЦДГАУК. Цягам ліпеня 1566 — снежня 1567 года, нягледзячы на супраціўленне Солтана, дзяржава яму была заменена, а Ляхавіцкая нададзена за службу «до двух животовъ» Уладзіміру Забалоцкаму і яго жонцы з правам на 6000 коп грошаў. У канцы 1569 — пачатку 1570 года загадам гаспадара Дзмітрам Сапегам і Вацлавам Шушынскім праведзена рэвізія, матэрыялы цяпер захоўваюцца ў НГАБ. Ужо ў 1569—1571 гадах кароль забраў Ляхавіцкую воласць і ў Забалоцкага, каб абмяняць «замак Ляхавічы, двор Жарабковічы ў Навагародскім павеце, места Батокі, двор Крэцінку, 50 валок ў воласці Палангенскай у зямлі Жамойцкай» з віленскім кашталянам Янам Хадкевічам на яго «дзедзічныя маёнткі Свіслач, двор Грынкі, Янава, Валкаўшчызна» і Абчоўскую пушчу ў Ваўкавыскім павеце.
Пасля смерці ў 1621 годзе Яна Караля Хадкевіча, у маі 1623 годзе яго ўладанні падзелены паміж спадчыннікамі — Ляхавіцкі маёнтак атрымала дачка Ганна Схаластыка, жонка Яна Станіслава Сапегі, пасля яе смерці ў 1625 годзе ўласнасць перайшла да Сапегаў. Пасля смерці Е. Ф. Сапегі ў 1750 годзе, спадчыннікі спрабавалі выплаціць пазыкі і захаваць маёнтак, але ўрэшце ў 1760 годзе прадалі польнаму гетману Міхалу Юзафу Масальскаму. У рэестры названы самі Ляхавічы і фальваркі Старыя Ляхавічы, Ажэвічы, Жарабковічы, Зубялевічы, Голдавічы, Мыслабаж, Літва і Вадзяжым. У 1775 годзе, праз стратэгічнае становішча Ляхавічаў, маёнтак цалкам перайшоў да дзяржавы, але ў 1790 годзе рашэнне адменена і ўладанні вернуты Масальскім. Ад 1791 года, паводле новага адміністрацыйна-тэрытарыяльнага дзялення, аказаліся ў Случарэцкім павеце Новагародскага ваяводства.
Найноўшы час
У Першую сусветную вайну вёска ў прыфрантавой паласе, у лютым—снежні 1918 года пад акупацыяй германскіх войскаў. Паводле Трэцяй Устаўной граматай ад 25 сакавіка 1918 года ў складзе Беларускай Народнай Рэспублікі. Паводле пастановы І з’езда КП(б) Беларусі ад 1 студзеня 1919 года ў складзе Беларускай ССР. З чэрвеня 1919 года пад акупацыяй Польшчы.
Паводле Рыжскага мірнага дагавора 1921 года ў складзе Ляхавіцкай гміны Баранавіцкага павета Навагрудскага ваяводства міжваеннай Польскай Рэспублікі.
У выніку паходу Чырвонай Арміі ў Заходнюю Беларусь 17 верасня 1939 года Жарабковічы ўвайшлі ў БССР, ад 15 студзеня 1940 года — у Ляхавіцкім раёне Баранавіцкай вобласці, ад 12 кастрычніка 1940 года — цэнтр Жарабковіцкага сельсавета. У 1940 годзе створаны калгас імя Сталіна, які аб’ядноўваў 98 гаспадарак з 727 га ворыва.
У часе Другой сусветнай вайны з чэрвеня 1941 да ліпеня 1944 года акупаваны нямецкімі войскамі. Вызвалены 5 ліпеня 1944 года падраздзяленнямі 65-га асобнага танкавага палка і 54-й гвардзейскай стралковай дывізіі.
У 1948 годзе адноўлены калгас імя Сталіна, які аб’ядноўваў 35 гаспадарак, у снежні 1950 года да яго далучаны шэсць дробных навакольных калгасаў. Ад 8 студзеня 1954 года Жарабковічы ў складзе Брэсцкай вобласці, ад 16 ліпеня 1954 — у Падлескім сельсавеце. Калгас імя Сталіна 3 лістапада 1961 года перайменаваны ў «Беларусь». Падлескі сельсавет 3 ліпеня 1972 года зноў перайменаваны ў Жарабковіцкі сельсавет.
Інфраструктура
Станам на 2007 год планіровачна вёска складалася з трох просталінейных, паралельных, мерыдыяльных вуліц да якіх з захаду далучаецца блізкая да шыротнай арыентацыі вуліца. Забудова пераважна драўляная, сядзібнага тыпу. Станам на 2020 год у паселішчы 7 вуліц — Кастрычніцкая, Лугавая, Мінская, Пушкіна, Садовая, Савецкая, Спакойная.
Станам на 1940 года ў вёсцы дзейнічалі пачатковая школа, клуб, медпункт, крама, тэлефон.
У 1970 годзе — цэнтр калгаса «Беларусь».
Станам на 2007 год у Жарабковічах размяшчаліся выканкам сельсавета, філіял «Беларусбанк», дзіцячы сад, 2 крамы, аддзяленне «Белпошта», фельчарска-акушэрскі пункт, сярэдняя школа, бібліятэка, Дом культуры, комплексны прыёмны пункт.
На базе Дома культуры праходзяць асноўныя культурныя мерапрыемствы вёскі — канцэрты, дыскатэкі, творчыя выступленні і вечары. Таксама дзейнічае шэраг гурткоў, у тым ліку беларускай народнай песні, народнага танцу, тэатральны, развіцця дзіцячай творчасці і іншыя. Размешчана сталая экспазіцыя прадметаў народна-побытавай культуры — ручнікоў, сельскагаспадарчых і побытавых прылад, іншых рэчаў. Частка мерапрыемстваў, пераважна дзіцячых, адбываецца ў будынках мясцовай школы і дзіцячага саду.
Тадзіно
Да 24 жніўня 1981 года Тадзіно ўваходзіла ў склад Крамяніцкага сельсавета, да 25 лістапада 2004 года — у склад Ялуцавіцкага сельсавета.
Шалашына (Дубровенскі раён)
Шала́шына (, Шалашино) — вёска ў Дубровенскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Пірагоўскага сельсавета.
Да 16 верасня 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Будскага сельсавета, да 1963 года знаходзілася ў адміністрацыйным падпарадкаванні Асінторфскага пассавета , да 17 ліпеня 1964 года — у складзе Азярэцкага сельсавета.
Доўгае (возера, басейн Начы)
До́ўгае — возера ў Беларусі, у Полацкім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Нача, за 25 км на паўднёвы захад ад горада Полацк і за 4 км на паўднёвы захад ад гарадскога пасёлка Ветрына, каля вёскі Слабада.
Плошча паверхні возера 0,23 км², даўжыня 0,98 км, найбольшая шырыня 0,27 км. Плошча вадазбору 1,75 км². Катлавіна возера выцягнутая ў напрамку з паўночнага ўсходу на паўднёвы захад. Схілы катлавіны спадзістыя, вышынёй да 10 метраў. Берагавая лінія слабазвілістая.
Каля возера праходзіць аўтамабільная дарога.
Шавулічы
Шаву́лічы (, Шавуличи) — вёска ў Зэльвенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Крамяніцкага сельсавета.
Да 24 жніўня 1981 года вёска ўваходзіла ў склад Крамяніцкага сельсавета, да 25 лістапада 2004 года — у склад Ялуцавіцкага сельсавета.
Турызм у Польшчы
Турызм з'яўляецца адным з найважнейшых сектараў сферы паслуг эканомікі Польшчы. Ад часу ўступлення краіны ў ЕС у 2004 паскорана развіваецца міжнародны турызм. Найбольш прывабныя для адпачынку горныя раёны Польшчы, узбярэжжа Балтыйскага мора, Мазурскія азёры і Белавежская пушча, гістарычныя цэнтры (Кракаў, Варшава, Люблін). Усяго ў Польшчы 15 аб'ектаў Сусветнай спадчыны з іх 14 культурных.
У Польшчы звыш 100 замкаў, большая іх частка захавалася ў Ніжняй Сілезіі і уздоўж Шляху арліных гнёздаў паміж Кракавам і Чэнстаховай. Яснагурскі манастыр у Чэнстахове штогод кліча да сябе сотні тысяч паломнікаў-каталікоў. Сярод відаў актыўнага турызму ў Польшчы шырока прадстаўлены гарналыжны турызм, водныя віды, хайкінг і склалазанне. Развіваецца аграрны (сельскі) турызм.
Астравы (Лепельскі раён)
Астравы́ (, Островы) — вёска ў Лепельскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Баброўскага сельсавета.
Якубава (Дубровенскі раён)
Яку́бава (, Якубово) — аграгарадок у Дубровенскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Пірагоўскага сельсавета.
Гісторыя
Згадваецца ў 1669 годзе ў складзе Дубровенскай воласці ў Аршанскім павеце Вялікага Княства Літоўскага.
Лаадыка II
Лаадыка II (Λαοδίκη; сярэдзіна 3 стагоддзя да н.э.) — жонка кіраўніка дзяржавы Селеўкідаў Селеўка II, і яго кузіна. Па версіі Палібія, была дачкой Андрамаха і сястрой военачальніка Ахея.
Сям'я
Лаадыка нарадзіла Селеўку II пецярых дзяцей, сярод якіх былі: Антыяхіда, Селеўк III і Антыёх III.
Магар
Магар, Мяшэй італьянскі , Проса італьянскае (Setaria italica) — аднагадовая культурная расліна сямейства.
Батанічнае апісанне
Разрастаючыся даволі шчыльнымі кустамі, утварае замкнёны травастой. Сцеблы вышынёй 50-150 см прамастойнае.
Каранёвая сістэма пранікае ў глебу на глыбіню да 1 м, аднак вялікая частка каранёў размяшчаецца ў верхніх пластах глебы.
На сцябле 5-16 лісцінак, лісце доўгае (да 50 см), шырынёй да 1,5 см. Лісце з абодвух бакоў вельмі шурпатае. Іх вага ў агульнай укоснай масе дасягае 50 %.
Суквецце — коласападобная мяцёлка даўжынёй 20-25 см, шырынёй 4 см, не падзеленая на асобныя лопасці. Ля аснавання каласкоў маюцца ніткападобныя шчацінкі зялёнага, жаўтлявага або цёмна-фіялетавага колеру.
Цвіце з ліпеня да жніўня. Размнажэнне насеннае.
Магнета
Магнета — магнітаэлектрычная машына, якая пераўтварае механічную энергію ў электрычную. У цяперашні час часам ужываецца ў сістэмах запальвання для рухавікоў унутранага згарання. У тэлефаніі яе прынята называць індуктарам.
Не кожны генератар называецца «магнета». Гэтая назва выкарыстоўваецца толькі для генератараў у рухавіках унутранага згарання:
Магнітная сістэма магнета можа быць агульнай для генератара ЭРС і шпулькі запальвання.
Нярэдка свечка запальвання з'яўляецца адзінай нагрузкай магнета.
Транспарт у Польшчы
Польшча мае шырокую, сучасную і разнастайную транспартную сістэму. Становішча Польшчы ў цэнтры Еўропы прадвызначыла важную ролю транзітнага транспарту ў гаспадарцы. Тэрыторыю Польшчы ва ўсіх напрамках перасякаюць найважнейшыя транс’еўрапейскія магістралі.
Аўтамабільны
Аўтамабільны транспарт адыгрывае важную ролю ва ўнутраных грузавых і пасажырскіх перавозках, у замежнагандлёвых сувязях з еўрапейскімі краінамі. Краіна мае густую сетку аўтамабільных дарог (найважнейшыя з іх пазначаны літарамі і лічбамі: A1, A2, A4, A6, A8, A18). На 2017 працягласць новых хуткасных аўтастрад складала 3421 км. Апроч гэтага, у краіне дзейнічае праграма мадэрнізацыі рэгіянальных і мясцовых дарог.
Чыгуначны
Важнае месца ў транспартнай сістэме краіны займае чыгуначны транспарт. Паводле яго грузаабароту, асноўная частка якога прыпадае на перавозкі вугалю, Польшча саступае ў Еўропе толькі Германіі. Галоўны чыгуначны вузел — Верхнесілезскі — злучаны жалезнымі магістралямі з найбуйнейшымі гарадамі краіны, у тым ліку партовымі цэнтрамі. На 2015 год працягласць чыгунак складае 19 000 км. Высокі ўзровень электрафікаванасці чыгунак. Кампанія Польская Дзяржаўная чыгунка (PKP) праводзіць мадэрнізацыю як шляхоў зносін, так і рухомага складу, які будзе мець магчымасць разганяцца да 200 км/гадз на усіх участках. А паміж галоўнымі гарадамі чыгуначнікі з 2015 ладзяць хуткаснае спалучэнне (да 300 км/гадз).
Марскі
Па ўсім балтыйскім узбярэжжы цягенецца ланцужок партоў. Пры гэтым вылучаюцца два марскія партовыя комплексы: Гданьск — Гдыня і Шчэцін — Свінауйсце. У Гданьска-Гдыньскім комплексе збудавана глыбакаводная гавань для буйнатанажных (акіянічных) суднаў — гэта адзіны падобны партовы комплекс на Балтыцы. Круглагадовыя паромныя пераправы злучаюць Польшчу з краінамі Паўночнай Еўропы.
Рачны
З унутраных водных шляхоў краіны самы важны — рака Одра. Яна звязана каналамі з Верхнесілезскім басейнам і марскім портам Свінауйсце, з рачной сеткай Германіі і Віслай. Вісла ад Варшавы да Гданьска даступная для суднаў грузападымальнасцю больш за 500 т.
Паветраны
У Польшчы выключна добра развіты паветраны транспарт. Найбуйнейшы аэрапорт — Варшаўскі аэрапорт імя Фрыдэрыка Шапена, хаб для нацыянальнай авіякампаніі LOT, што з’яўляеца адной з найстарэйшых авіякампаній свету: год заснавання — 1929. Да самых вядомых міжнародных аэрапортаў краіны адносяца Кракаўскі імя Яна Паўла ІІ, Уроцлаўскі імя Каперніка і Гданьскі імя Леха Валенсы.
Атокі (Лепельскі раён)
Ато́кі (, Отоки) — вёска ў Лепельскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Баброўскага сельсавета.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Сушанскага сельсавета.
Ялуцавічы (Зэльвенскі раён)
Ялу́цавічы (, Ялуцевичи) — вёска ў Зэльвенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Крамяніцкага сельсавета.
У 1940—1972 і 1981—2004 гадах цэнтр Ялуцавіцкага сельсавета. У 1972—1981 гадах вёска ўваходзіла ў склад Крамяніцкага сельсавета.
Мера Хаусдорфа
d
-мерныя меры Хаусдорфа для любога
d ≥ 0
(не абавязкова цэлага). Гэтыя меры ляжаць у аснове геаметрычнай тэорыі меры. Яны таксама натуральным чынам узнікаюць у гарманічным аналізе і тэорыі патэнцыялу.
Азначэнне
Няхай (X,\rho) — метрычная прастора. Дыяметр мноства U\subset X абазначым наступным чынам: Прымем па азначэнню: Няхай S — адвольнае падмноства X, а \delta>0 — рэчаісны лік. Вызначым функцыю
Тут дакладная ніжняя мяжа бярэцца па ўсіх злічальных пакрыццях мноства S мноствамі з дыяметрамі, меншымі за
Варта заўважыць, што манатонна спадае пры нарастанні
δ
Дабравешчанскі сабор (Маскоўскі Крэмль)
Дабравешчанскі сабор — праваслаўны храм у гонар Дабравешчання Багародзіцы, размешчаны на Саборнай плошчы Маскоўскага Крамля.
Мера Хаусдорфа
Азначэнне
, бо чым большае
Дабравешчанскі сабор (Маскоўскі Крэмль)
Гісторыя
Сабор быў пабудаваны ў 1489 годзе пскоўскімі майстрамі на белакаменным падклеццем канца XIV — пачатку XV стагоддзяў (застаўся ад старога сабора) і першапачаткова быў трохкупальным. Сабор сур'ёзна пацярпеў пры пажары 1547 года і адноўлены ў 1564 годзе, з надбудовай дзвюх глаў з заходняга боку. У 1572 годзе да сабора быў прыбудаваны ганак, які пазней атрымаў назву Грозненскага.
Часткова захаваўся роспіс, зроблены ў 1508 годзе мастаком Феадосіем, сынам Дзіянісія, «з браціяю». Першапачатковы іканастас сабора ўтрымліваў абразы, напісаныя ў 1405 годзе Андрэем Рублёвым і Феафанам Грэкам. Пасля пажару 1547 года для іканастаса былі падабраны два старажытныя рады — Дэісусны і Святочны, эпохі Феафана Грэка і Андрэя Рублёва.
Мера Хаусдорфа
Азначэнне
— тым больш магчымых пакрыццяў мноства, што, відавочна, можа толькі панізіць дакладную ніжнюю мяжу. Адсюль вынікае, што граніца існуе, але можа раўняцца дадатнай бесканечнасці.
Дабравешчанскі сабор (Маскоўскі Крэмль)
Гісторыя
На паперці Дабравешчанскага сабора (упершыню распісана ў 1564, затым нанова ў 1648 і часткова ў 1667 гг.) намаляваны грэчаскія мудрацы: Арыстоцель (са скруткам, на якім напісана: «Спачтку Бог, потым слова і дух, і з ім адзіна»), Гамер, Плутарх, Менандр, Анаксагор, Пталамей і апостал Епафрадыт. На паўночнай браме можна бачыць выявы старажытнарымскіх прарочыц Сівіл. Унікальная падлога сабора: ён набраны з яспісу мякка-мядовага колеру.
Мера Хаусдорфа
Азначэнне
Няхай
Функцыя H^d(S) з'яўляецца вонкаваю мерай (а дакладней, метрычнай вонкавай мерай) і называецца '''
-мернаю мерай Хаусдорфа''' мноства
S
.
Па агульнай тэорыі, яе абмежаванне на σ-алгебру вымерных па Каратэадоры мностваў з'яўляецца мерай. Дзякуючы ўласцівасцям метрычнай вонкавае меры, усе барэлеўскія падмноствы прасторы
X
вымерныя адносна меры
Hd
У вышэйпрыведзеным азначэнні мноствы ў пакрыццях могуць быць адвольнымі. Нягледзячы на гэта, можна разглядаць пакрыцці ці аднымі толькі адкрытымі мноствамі, ці толькі замкнутымі, у выніку гэта ўсё роўна прывядзе да той жа меры, хоць прыбліжэнні пры гэтым могуць адрознівацца. Калі X — унармаваная прастора, можна разглядаць пакрыцці толькі выпуклымі мноствамі. Але калі браць пакрыцці толькі шарамі, у выніку атрымаецца іншая мера.
Уласцівасці Хаусдорфавых мер
Варта заўважыць, што калі
d
— дадатны цэлы лік,
-мерная Хаусдорфава мера на \R^d ёсць проста змененая ў маштабе
-мерная мера Лебега \lambda_d, якая ўнармавана так, што Лебегава мера адзінкавага куба
[0,1]d
роўная 1. На самай справе, для любога Барэлеўскага мноства
E
дзе
αd
— аб'ём адзінкавага [[Гіперсфера|
-шара]]; яго можна вылічыць праз гама-функцыю Эйлера
Заўвага. Некаторыя аўтары ў якасці азначэння меры Хаусдорфа прымаюць іншае, якое трохі адрозніваецца ад прыведзенага вышэй, розніца заключаецца ў том, што яе нармуюць так, каб Хаусдорфава
-мерная мера ў выпадку еўклідавай прасторы дакладна супадала з Лебегавай мерай.
Сувязь з размернасцю Хаусдорфа
Існуе шэраг раўназначных азначэнняў размернасці Хаусдорфа. Напрыклад, такое: дзе прынята па азначэнню
Адамава (Іўеўскі раён)
Ада́мава (, Адамово) — хутар у Іўеўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Юрацішкаўскага сельсавета.
Мера Хаусдорфа
Абагульненні
У геаметрычнай тэорыі меры і сумежных раздзелах для вымярэння памеру падмноства метрычнай прасторы з мерай часта выкарыстоўваецца т.зв. аб'ём Мінкоўскага. Для зручных (г.зн. не вельмі складаных і мудрагелістых) абсягаў у еўклідавай прасторы гэтыя два паняцці памеру супадаюць з дакладнасцю да пастаяннага множніка, які залежыць ад дамоўленасцей. А іменна, кажуць, што падмноства прасторы называецца '''
m
, тады
Баброва (Лепельскі раён)
Бабро́ва (, Боброво) — аграгарадок у Лепельскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Баброўскага сельсавета. Знаходзіцца за 28 км у напрамку на паўночны ўсход ад Лепеля, за 87 км ад Віцебска.
Мера Хаусдорфа
Абагульненні
-мерны аб'ём Мінкоўскага замкнутага
Баброва (Лепельскі раён)
У 1995 годзе ў вёсцы 143 двары, 423 жыхары.
Мера Хаусдорфа
Абагульненні
-выпрастальнага падмноства ў раўняецца
-мернай меры Хаусдорфа, дамножанай на
У фрактальнай геаметрыі некаторыя фракталы з Хаусдорфавай размернасцю
d
маюць нулявую або бесканечную
-меру Хаусдорфа. Напрыклад, амаль напэўна траекторыя плоскага броўнаўскага руху мае размернасць Хаусдорфа 2, а яе двухмерная мера Хаусдорфа роўная нулю. Каб "вымераць" "памер" такіх мностваў, была прыдумана наступнае абагульненне паняцця Хаусдорфавай меры:
Вызначаная так мера называецца Хаусдорфавай мерай мноства S з функцыяй размернасці \phi, ці \phi-Хаусдорфавай мераю. Можа здарыцца, што
-мернае мноства S будзе мець звычайную меру Хаусдорфа H^d(S)=0, але пры адпаведным выбары функцыі \phi можна дабіцца выканання няроўнасці У якасці прыкладаў функцый размернасці можна прывесці такія: або Першая функцыя дае амаль напэўна дадатную і σ-канечную меру для броўнаўскай траекторыі ў пры
n > 2
, а апошняя — пры
.
Выраджаны газ
Выраджаны газ — газ, на ўласцівасці якога істотна ўплываюць квантавамеханічныя эфекты, якія ўзнікаюць з прычыны тоеснасці яго часціц. Выраджэнне надыходзіць ва ўмовах, калі адлегласці паміж часціцамі газу становяцца сувымернымі з даўжынёй хвалі дэ Бройля; у залежнасці ад спіна часціц вылучаюцца два тыпы выраджаных газаў — фермі-газ, утвораны ферміёнамі (часціцамі з паўцэлым спінам) і бозэ-газ, утвораны базонамі (часціцамі з цэлым спінам).
Умовы выраджэння
Уплыў тоеснасці часціц становіцца істотным пры памяншэнні сярэдніх адлегласцей паміж імі да адлегласцей, сувымерных з даўжынёй хвалі дэ Бройля, асацыяванай з часціцай. Гэта значыць, што выконваецца ўмова:
дзе
Умовы выраджэння выконваюцца пры досыць нізкай тэмпературы T (для ідэальнага газу ) і высокай канцэнтрацыі часціц N.
Выраджэнне фермі- і бозэ-газаў
Тып выраджэння розны для часціц з паўцелым спінам (ферміёнаў, статыстыка Фермі — Дзірака) і часціц з цэлым спінам (базонаў, статыстыка Бозэ — Эйнштэйна), адпаведна адрозніваюцца і ўласцівасці Фермі- і Бозэ-газаў.
Калі для фермі-газу з прычыны дзеяння прынцыпу Паўлі ціск выраджанага газу вышэй ціску ідэальнага газу ў тых жа ўмовах, то для выраджанага бозэ-газу ціск ніжэй ціску ідэальнага газу з прычыны.
У фермі-газу (да якога належыць электронны газ у метале) пры поўным выраджэнні (пры T = 0K) запоўненыя ўсе ніжнія энергетычныя ўзроўні аж да некаторага максімальнага, які называецца ўзроўнем Фермі, а ўсе наступныя застаюцца пустымі. Павышэнне тэмпературы толькі нязначна змяняе такое размеркаванне электронаў металу па ўзроўнях: малая доля электронаў, якія знаходзяцца на узроўнях, блізкіх да ўзроўню Фермі, пераходзіць на пустыя ўзроўні з большай энергіяй, вызваляючы такім чынам ўзроўні ніжэй узроўня Фермі, з якіх быў здзейснены пераход.
Пры выраджэнні газу базонаў з часціц з масай, якая адрозніваецца ад нуля (такімі базонамі могуць быць атамы і малекулы) некаторая доля часціц сістэмы павінна пераходзіць у стан з нулявым імпульсам; гэта з’ява называецца бозэ-эйнштэйнаўскай кандэнсацыяй. Чым бліжэй тэмпература да абсалютнага нуля, тым больш часціц павінна аказацца ў гэтым стане. Аднак, сістэмы такіх часціц пры паніжэнні тэмпературы да вельмі нізкіх значэнняў пераходзяць у цвёрды ці вадкі (для гелія) станы, да якіх прыбліжэнне ідэальнага газу непрымянімае.
Для газу з базонаў нулявой масы, да якіх адносяцца фатоны, тэмпература выраджэння роўная бесканечнасці; таму фатонны газ заўсёды выраджаны, і класічная статыстыка да яго не прымяняецца. Фатонны газ з’яўляецца адзіным выраджаным ідэальным бозэ-газам стабільных часціц. Аднак бозэ-эйнштэйнаўская кандэнсацыя ў ім не адбываецца, бо не існуе фатонаў з нулявым імпульсам (фатоны заўсёды рухаюцца са скорасцю святла).
З’ява выраджэння фермі-газаў іграе важную ролю ў эвалюцыі зорак: так, ціск электроннага выраджанага газу ўраўнаважвае прыцягненне ў белых карлікаў, а ціск нейтроннага выраджанага газу ўраўнаважвае прыцягненне ў нейтронных зорках.
Нуль функцыі
Нуль функцыі (або корань функцыі) у матэматыцы — элемент з вобласці вызначэння функцыі, у якім яна прымае нулявое значэнне.
Напрыклад, для функцыі
f
, вызначанай формулай
— нуль, бо
Паняцце нулёў функцыі можна разглядаць для любых функцый, вобласць значэнняў якіх утрымлівае нуль ці нулявы элемент адпаведнай алгебраічнай структуры.
Для функцыі рэчаіснай зменнай нулямі з'яўляюцца значэнні, у якіх графік функцыі перасякае вось абсцыс.
Пры вылічэнні нулёў функцыі часта выкарыстоўваюцца лікавыя метады (напрыклад, метад Ньютана, градыентныя метады).
Адною з неразвязаных матэматычных праблем з'яўляецца знаходжанне нулёў дзэта-функцыі Рымана.
Корань мнагачлена
Задача знаходжання нулёў квадратнага трохчлена прывяла да з'яўлення паняцця камплексных лікаў.
Асноўная тэарэма алгебры сцвярджае, што кожны мнагачлен ступені n с камплекснымі каэфіцыентамі мае n камплексных каранёў, улічваючы іх кратнасць. У выпадку мнагачленаў з рэчаіснымі каэфіцыентамі камплексныя карані заўсёды ўваходзяць спалучанымі парамі. Кожны мнагачлен няцотнае ступені з рэчаіснымі каэфіцыентамі мае хоць адзін рэчаісны корань. Сувязь паміж каранямі мнагачлена і яго каэфіцыентамі апісваецца тэарэмаю Віета.
Камплексны аналіз
Просты нуль аналітычнай у некаторай вобласці функцыі f — пункт z_0\in G, у некаторым наваколлі якога справядліва прадстаўленне дзе g аналітычная ў z_0 і мае ненулявое значэнне ў гэтым пункце.
Нуль парадку k аналітычнай у некаторай вобласці функцыі f — пункт z_0\in G, у некаторым наваколлі якога справядліва прадстаўленне дзе g аналітычная ў z_0 і ненулявая ў гэтым пункце.
Нулі аналітычнай функцыі ізаляваныя.
Іншыя адмысловыя ўласцівасці нулёў камплексных функцый апісваюцца ў розных тэарэмах:
Варапаеўшчына
Варапа́еўшчына (, Воропаевщина) — вёска ў Лепельскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Баброўскага сельсавета.
Да 3 ліпеня 1970 года вёска ўваходзіла ў склад Сушанскага сельсавета.
Алебарда
Алебарда (Hellebarde ці Aalbarte, alabarda, hallebarde) — старадаўняя халодная колюча-рубячая дрэўкавая зброя, доўгая (да 2,5 м) плоская або гранёная дзіда з прымацаванай да яе сякерай або лязом у выглядзе маладзіка для сцягвання кавалерыстыаў з каня.
З’явілася ў Еўропе ў канцы XIII стагоддзя, у Вялікім Княстве Літоўскім ]], магчыма, у XV стагоддзя (упамінаецца з 1-й паловы XVI стагоддзя). Першапачаткова была ў ВКЛ зброяй наёмных пехацінцаў, для феадальнага апалчэння не характэрна. Алебарды 2-й паловы XVI стагоддзя знойдзены ў рацэ Нёман у горадзе Гродна і ў рацэ Піна ў Пінску. Алебарда XV стагоддзя зберагаецца ў Віцебскім абласным краязнаўчым музеі.
Да канца XIX стагоддзя — зброя парадных падраздзяленняў, а таксама палацавай і гарадской варты.
Батукалава
Бату́калава (, Батукалово) — вёска ў Лепельскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Баброўскага сельсавета.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Сушанскага сельсавета.
Варашкі
Варашкі́ (, Ворошки) — вёска ў Лепельскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Баброўскага сельсавета.
Лаадыка VII Тэя
Лаадыка VII Тэя Філадэльф (Λαοδίκη ἡ Θεά καὶ Φιλάδελφος; нарадзілася пасля 122 года да н.э.) — сірыйская прынцэса, царыца Камагены.
Паходжанне
З'яўлялася дачкой цара Сірыі Антыёха VIII Грыпа і Клеапатры VI, дачкі егіпецкага цара Пталамея VIII.
Замужжа
Шлюб Лаадыкі са спадчыннікам камагенскага кіраўніка Сама Мітрыдатам I Каліннікам быў часткай мірнага дагавора паміж іх бацькамі. Лаадыка нарадзіла свайму мужу сына Антыёха I Тэаса Камагенскага, які стаў будучым кіраўніком краіны.
Кіраванне краінай
Каля 90 года да н.э. у краіну ўварваліся парфяне, і Лаадыка звярнулася па дапамогу да свайго траюраднага брата Антыёху X, які кіраваў у той момант Келесірыяй і Фінікіяй. На чале войскі ён прыбыў у Камагену, але быў забіты ў час бітвы з агрэсарамі.
Бокшышкі
Бо́кшышкі (, Бокшишки) — вёска ў Іўеўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Юрацішкаўскага сельсавета.
Да 2 снежня 1959 года вёска ўваходзіла ў склад Трабскага сельсавета.
Лаадыка I
Лаадыка I (III стагоддзе да н.э. — памерла раней за 236 да н.э.) — першая жонка цара Дзяржавы Селеўкідаў Антыёха II Тэаса.
Паходжанне
Лаадыка была дачкой Ахея ад невядомай грачанкі. Яе бацька быў уплывовым арыстакратам, які меў зямельныя ўладанні ў Анатоліі, а таксама быў звязаны з дынастыяй Селеўкідаў. У яе была сястра Антыяхіда і два брата — Аляксандр і Андрамах.
Ахей быў другім сынам Селеўка I Нікатара. Імя Лаадыкі тлумачыцца сувяззю з Селеўкідамі, бо так звалі яе цётку і прабабулю яе бацькі.
Замужжа
Дата нараджэння Лаадыкі невядомая, і мала вядома пра яе дзяцінства. Яна стала жонкай свайго стрыечнага брата Антыёха II да 266 года да н.э. , калі ён яшчэ не стаў царом.
У 261 годзе да н.э. памёр Антыёх I Сатэр, і кіраўніком стаў Антыёх II. Лаадыка I нарадзіла жонку пецярых дзяцей: Селеўка II, Антыёха Гіеракса, Апаму, Стратаніку Кападакійскую і Лаадыку.
Развод
У 252 годзе да н.э. па выніках другой сірыйскай вайны, Антыёх заключыў з Пталамеем II мірны дагавор. Селеўкід быў вымушаны пакінуць Лаадыку і ажаніцца з дачкой Лагіда — Берэніка з умовай, што дзеці ад гэтага саюза стануць кіраўнікамі Селеўкідскай дзяржавы.
Па ўмовах дагавора аб разводзе, Лаадыка магла купляць і прадаваць зямлю. Антыёх даў ёй час для рашэння пытання аб лёсе маёнткаў.
Яна атрымлівала даход ад штогадовага збору ўраджая, а таксама ад любой іншай дзейнасці ў падкантрольных уладаннях. Апроч гэтага, яна была вызвалена ад выплаты падатку на маёмасць.
Смерць Антыёха II. Трэцяя сірыйская вайна
Ад шлюбу з Берэнікай у цара з’явіўся сын Антыёх. 28 студзеня 246 года да н.э. Пталамей II памёр, і яго прастол перайшоў да Пталамея III. Пасля гэтай падзеі Антыёх пакінуў Берэніку, і адправіўся ў Эфес да Лаадыкі I. Яе першага сына ён назваў сваім пераемнікам.
У 246 да н.э. Лаадыка атруціла Антыёха II і загадала забіць Берэніку з яе сынам. Селеўк II стаў спадчыннікам прастола свайго бацькі, а яго брат Антыёх Гіеракс стаў яго суправіцелем.
Брат Берэнікі, Пталамей III пачаў ваенныя дзеянні супраць Селеўкідаў, якія перайшлі ў трэцюю сірыйскую вайну, таксама вядомую як Вайна Лаадыкі. Лагід паланіў Лаадыку I і забіў яе. У час вайны, у 244 годзе да н.э. яна падтрымала свайго малодшага сына ў барацьбе з Селеўкам. Так у дзяржаве Селеўкідаў пачалася 17-гадовая грамадзянская вайна.
Manhunt (серыя)
Manhunt (Паляванне на чалавека) — серыя камп’ютарных гульняў. Серыя складаецца з дзвюх гульняў: Manhunt і  Manhunt 2. Агульным элементам абедзвюх гульняў серыі з’яўляюцца рэалістычныя забойствы ў рэальным часе, здзейсненыя галоўным героем. У большасці краін свету забаронена з-за жорсткасці, надзвычайнага гвалту і садызму. У Беларусі гульня не забаронена.
Вайніліха
Вайні́ліха (, Войнилиха) — хутар у Іўеўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Юрацішкаўскага сельсавета.
Марыінскі палац (Санкт-Пецярбург)
Марыінскі палац — адзін з палацаў Санкт-Пецярбурга, важная частка ансамбля Ісакіеўскай плошчы.
Нароўні з Зімнім і Таўрыйскім — адзін з трох «палітычных» палацаў Пецярбурга, цэнтр падзей 1917 і 1991 года. Пабудаваны ў 1839—1844 гадах па праекце архітэктара А. І. Штакеншнейдэра.
Гісторыя
Палац размешчаны на паўднёвым боку плошчы, уздоўж Сіняга моста праз Мойку. На гэтым участку зямлі, у XVIII стагоддзі які належаў генерал-фельдмаршалу Захару Рыгоравічу Чарнышову, стаяў палац, пабудаваны ў 1762—1768 Ж. Б. Вален-Дэламотам. У 1825-39 гадах у ім размяшчалася. З 1845 года палац стаў афіцыйнай рэзідэнцыяй у Санкт-Пецярбургу і быў названы ў гонар дачкі Мікалая I.