cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Кодымскі раён
Населеныя пункты
На тэрыторыі раёна размешчаны 1 горад раённага значэння, 1 пасёлак гарадскога тыпу і 24 сяла.
Брэсцкая група азёр
Брэсцкія азёры (Брэсцкая група азёр) — група азёр Беларусі, размешчаных у Брэсцкім раёне ў басейне Заходняга Буга.
Брэсцкая група азёр складаецца з 7 вадаёмаў, выцягнутых з поўначы на поўдзень паралельна Заходняму Бугу, і уключае ў свой склад наступныя азёры:
Азёры размешчаныя сярод Брэсцкага Палесся на раўніннай паверхні. Азёры злучаныя пратокамі і канавамі між сабой і Заходнім Бугам.
Брэсцкая група азёр уваходзіць у склад зоны адпачынку Брэста. Азёры Рагазнянскае і Чорнае ўваходзяць у курортную зону возера Белае. На берагах возера Белае размяшчаецца санаторый «Азёрны».
Павел Паўлавіч Шуба
Павел Паўлавіч Шуба (, в. Танежыцы Слуцкі раён, БССР — 2000) — савецкі і беларускі лінгвіст, прафесар, доктар філалагічных навук (1972), заслужаны дзеяч навукі Рэспублікі Беларусь.
Біяграфія
Нарадзіўся 15 студзеня 1926 г. у вёсцы Танежыцы Слуцкага раёна. Да вайны скончыў сем класаў Чапліцкай сярэдняй школы і два курса Слуцкага педвучылішча. У ліпені 1944 года быў мабілізаваны ў рады Савецкай Арміі, змагаўся на 1-ым і 3-ім Беларускіх франтах, быў цяжка паранены.
Навуковая дзейнасць
У беларускай лінгвістыцы і педагагічнай навуцы імя П. П. Шубы займае асаблівае месца. За 45 гадоў навуковай дзейнасці ім было напісана больш за 300 прац, выхавана некалькі пакаленняў прафесіяналаў-русістаў, створана навуковая школа, у рамках якой вывучаліся граматычныя катэгорыі рускай і беларускай моў, праблемы словаўтварэння, пытанні білінгвізму і моўных кантактаў, тапанімія, методыка выкладання роднай мовы ў ВНУ і ў школе і інш..
Значнае месца сярод навуковых прац П. П. Шубы займаюць лексікаграфічныя выданні.
Паспяхова працаваў ён і над складаннем самага вялікага слоўніка беларускай мовы — « Тлумачальнага слоўніка беларускай мовы» ў 5-ці тамах (у 6-ці кнігах). З яго ўдзелам выдадзены «Беларуска-рускі слоўнік» (1962), «Руска-беларускі матэматычны слоўнік», тлумачальныя слоўнікі беларускай і рускай моў для сярэдніх школ (1966, 1975, 1998).
У 1993 годзе ў «Тлумачальным слоўніку беларускіх прыназоўнікаў» П. П. Шуба ўпершыню ва ўсходнеславянскай лінгвістыцы даў лексікаграфічнае апісанне беларускіх прыназоўнікаў. Асаблівую ўвагу П. П. Шуба звяртаў на напісанне падручнікаў для школ і ВНУ. Пад яго кіраўніцтвам быў створаны першы ў рэспубліцы навучальны камплект па курсе «Современный русский язык» для студэнтаў універсітэтаў Беларусі. Ён — сааўтар і навуковы рэдактар ​​некалькіх пакаленняў падручнікаў па беларускай (1- 3 класы школы з рускай мовай навучання), рускай (5-9 класы сярэдняй агульнаадукацыйнай школы) мовах. На працягу многіх гадоў П. П. Шуба быў кансультантам па пытаннях мовы і моўнай палітыкі Міністэрства адукацыі і навукі РБ, членам прэзідыума Цэнтра навуковай кнігі і сродкаў навучання, старшынёй спецыялізаванага Савета па абароне дысертацый на атрыманне навуковай ступені доктара філалагічных навук пры Белдзяржуніверсітэце, галоўным рэдактарам рэспубліканскага часопіса «Русский язык и литература».
Узнагароды і прэміі
Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь у галіне навукі і тэхнікі (1998, у сааўтарстве) — ''за працу «Беларуская мова. Энцыклапедыя»''. Кавалер ордэна Славы III ступені, ордэна Айчыннай вайны I ступені, ордэна Працоўнага Чырвонага Сцяга.
Марыа дэ Андрадэ
Марыа дэ Андрадэ (Mário de Andrade, 9 кастрычніка 1893 — 25 лютага 1945) — бразільскі паэт, пісьменнік, музыкавед, мастацтвазнавец, крытык і фатограф.
Адзін з заснавальнікаў бразільскага мадэрнізму, ён фактычна стварыў сучасную бразільскую паэзію сваёй публікацыяй паэтычнага зборніка «Звар'яцелы Сан-Паўлу» («Paulicéia Desvairada») у 1922 годзе. У тым жа годзе арганізаваў разам з мастаком Эміліяну дзі Калваканці Тыдзень сучаснага мастацтва ў Сан-Паўлу. Член авангарднай групы Пяцёра (Тарсіла ду Амарал, Аніта Малфаці, Освалд дэ Андрадэ, Меноці дэль Пік'я). Аўтар самага значнага бразільскага мадэрнісцкага рамана «Макунаіма» («Macunaima», 1928).
Пра асабістае жыццё Марыа Дэ Андрадэ практычна нічога не вядома. Існуюць здагадкі, што ён мог быць гомасексуалам.
Ваенная прысяга
Вае́нная прыся́га — урачыстае абяцанне (клятва), якое дае кожны ваеннаслужачы (рэзервіст) у час уступлення ў рады УС, іншых войск і фарміраванняў.
Прысяга БЗВ
8 верасня 1992 года, падчас першага святкавання Дня беларускай вайсковай славы, па ўсёй краіне – у Мінску, Гродне, Брэсце і іншых гарадах – прайшла масавая акцыя прыняцця прысягі на вернасць Беларусі вайскоўцаў і вайскоўцаў запасу. На сталічнай плошчы Незалежнасці, стоячы ў форме перад вялікай грамадой людзей, прынялі прысягу 15 афіцэраў-актывістаў БЗВ. На працягу года 12 з іх былі звольнены з войска, потым чарга дайшла і да іншых."Я, грамадзянін Беларусі, паступаючы на вайсковую службу, прысягаю на вернасць Рэспубліцы Беларусь і яе Народу. Калі ж я парушу, прынятую мной вайсковую прысягу, то гатоў несці адказнасць, устаноўленую законамі Рэспублікі Беларусь."
Прысяга БКА
Я, жаўнер Беларускай Краёвай Абароны, прысягаю на Ўсемагутнага Бога і жаўнерскі гонар, што буду верна служыць свайму беларускаму народу, сумленна і прыкладна выконваць усе загады сваіх камандзіраў і начальнікаў.
Я прысягаю, што не выпушчу з рук зброі да тых пор, пакуль ня будзе ўстаноўлены поўны спакой і бясьпека ў нашых сёлах і гарадох, пакуль ня будзе зьнішчаны на нашай зямлі апошні вораг беларускага народу.
Я прысягаю, што хутчэй аддам сваё жыцьцё, чымся дапушчу, каб мая жонка і дзеці, бацькі і сёстры і ўвесь беларускі народ зноў цярпелі бальшавіцкі зьдзек і няволю.
Калі-ж з сваей слабасьці ці злога намеру я парушу гэту прысягу, то няхай пакарае мяне Бог ганебнай сьмерцю здрадніка свайго народу і бацькаўшчыны.
Прысяга партызанаў
Я, грамадзянін Саюза Совецкіх Сацыялістычных Рэспублік, верны сын гераічнага беларускага народа, прысягаю, што не пашкадую ні сіл, ні самога жыцця для справы вызвалення майго народа ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў і катаў і не складу зброі да таго часу, пакуль родная беларуская зямля не будзе ачышчана ад нямецка-фашысцкай погані.
Я клянуся, за спаленыя гарады і вёскі, за кроў і смерць нашых жонак і дзяцей, бацькоў і мацярэй, за гвалты і здзекі над маім народам, жорстка помсціць ворагу і безупынна, не спыняючыся ні перад чым, заўсёды і ўсюды смела, рашуча, дзёрзка і бязлітасна знішчаць нямецкіх акупантаў.
Я клянуся ўсімі шляхамі і сродкамі актыўна дапамагаць Чырвонай Арміі паўсямесна знішчаць фашысцкіх катаў і тым самым садзейнічаць хутчэйшаму і канчатковаму разгрому крывавага фашызма.
Я клянуся, што хутчэй загіну ў жорсткім баю з ворагам, чым аддам сябе, сваю сям’ю і беларускі народ у рабства крываваму фашызму.
Словы маёй свяшчэннай клятвы, сказанай перад маімі таварышамі партызанамі, я замацоўваю ўласнаручным подпісам, — і ад гэтай клятвы не адступлю ніколі.
Калі-ж па сваёй слабасці, трусасці або па злой волі я парушу сваю прысягу і здраджу інтарэсам народа, няхай памру я ганебнай смерцю ад рук сваіх таварышаў.
Універсітэт прыкладных навук Усходняй Швейцарыі
Універсітэт прыкладных навук Усходняй Швейцарыі (Fachhochschule Ostschweiz) — швейцарская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова з сядзібай у горадзе Санкт-Гален, якая складаецца з некалькіх асобных вышэйшых школ, размешчаных у розных кантонах Усходняй Швейцарыі.
Газельбах (Ніжняя Баварыя)
Газельбах (Haselbach) — камуна ў Германіі, у Баварыі. Камуна размешчана ва адміністрацыйнай акрузе Ніжняя Баварыя ў раёне Штраўбінг-Баген. Насельніцтва — 1666 чалавек (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 18,45 км². Афіцыйны код — 09 2 78134.
Газельбах
Газельбах:
Марцыян Дамінік Валовіч
Марцыян Дамінік Валовіч (? — ) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага.
З роду Валовічаў, сын Дамініка і Евы Бальбіны з Савіцкіх.
Мсціслаўскі харунжы (1692—1701), вялікі пісар літоўскі (1701—1703), вялікі маршалак літоўскі (з 1704); маршалак Трыбунала ВКЛ у 1704.
Пасол на соймы 1690 і 1693 (двойчы) ад Мсціслаўскага ваяводства, 1695 ад Полацкага ваяводства, 1696 і 1697 (двойчы) ад Мсціслаўскага ваяводства, 1701—1702 і 1703 ад Віленскага павета; удзельнік элекцый 1674 і 1697.
Палітычная дзейнасць
У снежні 1693 быў паслом да Яна III Сабескага з маніфестам супраць адкрыцця пасяджэнняў сойма, прынятым прадстаўнікамі розных груповак на нелегальна скліканай радзе ВКЛ, што выклікала пратэст караля. Дырэктар мсціслаўскага перадканвакацыйнага сойміка 27 ліпеня 1696, на якім абраны паслом. Актыўна адстойваў ідэю ўраўнання правоў на элекцыйным сойме 1697: унёс адпаведную прапанову ў першы дзень пасяджэнняў, па яго ініцыятыве створана камісія і зачытаны складзены ёю праект, які быў ухвалены.
Адзін з лідараў апазіцыйнай Сапегам групоўкі рэспубліканцаў. У канцы 1697 — пачатку 1698 адзін з арганізатараў паспалітага рушэння на ўсходзе ВКЛ, якое пустошыла маёнткі Сапегаў. Абраны дэпутатам Трыбунала ВКЛ на 1698 ад Мсціслаўскага ваяводства і камісарам для перагавораў з войскам ВКЛ наконт выплаты жалавання, падпісаў Шкудскі трактат 3.3.1698 з войскам Рыгора Антонія Агінскага. 3 кастрычніка 1698 заняў Магілёўскую эканомію, захапіўшы замак у Магілёве. У канцы 1698 удзельнічаў у паспалітым рушэнні, браў удзел у перамовах з Сапегамі пад Пузавічамі, якія скончыліся падпісаннем пагаднення 20 снежня 1698. Падпісаў Пузавіцкую пастанову 1698.
На раздвоеным новагародскім грамнічным сойміку 9 лютага 1699 абраны адным з двух дырэктараў, падтрыманы большасцю шляхты. Удзельнік мсціслаўскага грамнічнага сойміа 8 лютага 1700, які пратэставаў супраць дзейнасці Скарбовага Трыбунала, узначаленага Сапегамі. Дырэктар мсціслаўскага сойміка 20 жніўня 1700, які ўхваліў паспалітае рушэнне пад выглядам дапамогі Аўгусту II (фактычна — супраць Сапегаў). На чале мсціслаўскай шляхты браў удзел у Ашмянскай і Алькеніцкай бітвах. Падпісаў Алькеніцкую пастанову 1700, якой прызначаны камісарам пры генеральным палкоўніку Міхале Сервацыі Вішнявецкім ад Мсціслаўскага ваяводства. 24 лістапада 1700 пад яго кіраўніцтвам пад Алькенікамі адбыўся з’езд мсціслаўскага паспалітага рушэння, на якім Валовіч абраны паслом на сойм 1701—1702. Дырэктар мсціслаўскага грамнічнага сойміка 7 лютага 1701.
Адзін з ініцыятараў уступлення ВКЛ і Рэчы Паспалітай у Паўночную вайну 1700—1721 на баку Расіі ў 1702. На Віленскім з’ездзе шляхты ВКЛ 1703 абраны ў склад пасольства да караля (фактычна на Мальбарскую вальную раду).
Уваходзіў у склад дэлегацыі, абранай на Львоўскай вальнай радзе 1707 да Пятра I, вёў перамовы з прадстаўнікамі цара ў Жолкве. Падчас Люблінскай вальнай рады 1707 абраны дырэктарам правінцыяльнай рады ВКЛ. Дырэктар з’езда шляхты ВКЛ у Новагародку з 3 па 19 снежня 1707, удзельнікі якога прынеслі прысягу на вернасць саюзу з Расіяй. У канцы 1708 — пачатку 1709 знаходзіўся ў войску Агінскага, якое дзейнічала на Валыні супраць прыхільнікаў Станіслава Ляшчынскага. Напярэдадні прыбыцця на дапамогу Агінскаму расійскага корпуса Мікалая Інфлянта ездзіў да кароннага гетмана Адама Мікалая Сяняўскага з прапановай аб’яднаць сілы для сумеснага наступлення. Удзельнік Варшаўскай вальнай рады 1710. Узначаліў пасольства Рэчы Паспалітай у Расію 1710—1711, дамогся вываду расійскіх войскаў і іншых саступак, чаму спрыяла абвастрэнне адносін Расіі з Асманскай імперыяй.
Пячорная купальня
Пячорная купальня (Barlangfürdő) — геатэрмальныя ванны ў натуральнай пячоры на курорце Мішкальц-Тапольца, які з'яўляецца часткай горада Мішкальц, Венгрыя. Іншая падобная пячорная купальня ёсць толькі ў горадзе Склене-Цепліце, Славакія.
Тэрмальныя воды (тэмература 30°С), як лічыцца дапамагаюць пры болях у суставах. З-за таго, што яны маюць дастаткова нізкае ўтрыманне солі, чым большасць тэрмальных водаў (каля 1000 мг/л), людзі могуць купацца ў ваннах значна больш, практычна неабмежаваную колькасць часу. Пячорную купальню можна наведваць круглы год, акрамя студзеня.
Гісторыя
Пячоры і тэрмальныя купальні былі вядомы са старажытных часоў, але Тапольца стаў папулярным месцам для купання толькі пасля Асманскай акупацыі Венгрыі (XVI—XVII стагоддзі). У гэты час тэрыторыя належала грэчаскаму праваслаўнаму абацтву Гёрёмбёй; развіццё Тапольцы як купальнага месца было ідэяй яго ігумена ў 1711 годзе. Ён таксама прывёз урачэй з горада Каша (цяпер Кошыцы, Славакія) вывучаць дабратворны ўплыў вады. Сама пячора тады не выкарыстоўвалася, басейны знаходзііся звонку. Вада была больш халоднай чым цяпер, таму што халодныя крыніцы Тапольцы (якія цяпер граюць важную ролю ў забяспячэнні горада Мішкальц пітной вадой) таксама выкарыстоўваліся. Да сярэдзіны XVIII стагоддзя, пасля картокага перыяда папулярнасці, купальні былі закінуты, і ў XIX стагоддзі іх будынкі стаялі ў руінах.
У 1837 годзе новы ігумен абацтва Гёрёмбёй аднавіў і пашырыў пабудовы. Тады з'явіўся першы крыты плавальны басейн (усё яшчэ звонку пячоры), прызначаны для заможных наведвальнікаў.
У пачатку XX-га стагоддзя, горад Мішкальц, які пашыраўся, набыў гэты зямельны ўчастак у гэчаскай праваслаўнай царквы, не толькі з-за тэрмальных водаў, але і з-за крыніцы пітной вады (якая цяпер забяспечвае палову водазабеспячэння горада).
У наступныя гады былі пабудаваны новыя грамадскія бані. У 1934 годзе Тапольца была афіцыйна прызнана курортным горадам. У 1939 годзе пачалось будаўніцтва новага купальнага дома. Падчас будаўніцтва былі выяўлены археалагічныя знаходкі і новая, раней невядомая крыніца вады з тэмпературай +31,5°С. Тэрмальная купальня была адкрыта ў 1941 годзе, а ўласна пячорная купальня — толькі 14 мая 1959 года.
З таго часу купальны комплекс быў пашыраны ў некалькі разоў. Адкрыты басейн і характэрная крыша ў форме ракавіны былі пабудаваны ў 1969 годзе. У 1980-х гадах былі пабудаваны новыя памяшканні з больш цёплай вадой (34°C і 36°C). Апошняе пашырэнне купальнага комплексу было ў 1998 годзе.
IC 3348
IC 3348 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Самулкаўскі сельсавет
Саму́лкаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Чавускага раёна Магілёўскай вобласці. Цэнтр — вёска Самулкі.
Кондра
Кондра (Condrò) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Сіцылія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Месіна.
Насельніцтва складае 517 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 103 чал./км². Займае плошчу 5 км². Паштовы індэкс — 98040. Тэлефонны код — 090.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Віт.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Універсітэт прыкладных навук Паўночна-Заходняй Швейцарыі
Універсітэт прыкладных навук Паўночна-Заходняй Швейцарыі (Fachhochschule Nordwestschweiz) — швейцарская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова з сядзібай у кантоне Ааргау.
Анатоль Анатолевіч Сярэдзіч
Анатоль Анатолевіч Сярэдзіч (нар., в. Пагост, Чэрвеньскі раён, Мінская вобласць) — беларускі архітэктар.
Біяграфія
Скончыў у 1990 годзе архітэктурны факультэт БПІ. У 1990—1992 гадах архітэктар у праектным інстытуце «Мінскпраект»; у 1992—1993 гадах архітэктар «ТМ архітэктара Маскалевіча Л. В.»; у 1993—2006 гадах у «Творчай майстэрні архітэктара Грэчына А. І.»: вядучы архітэктар (1993), кіраўнік групы архітэктараў (1994), галоўны архітэктар праектаў (1995—2006); у 2007 годзе галоўны архітэктар праектаў ПУП «Праект-Будмайстар»; з 2007  года галоўны архітэктар праектаў ЗТАА «Рубіроз Інтэрнэшнл».
Член Беларускага саюза архітэктараў з 1996 года.
Пражывае ў Мінску па вул. Куйбышава, 93.
Творчасць
Асноўныя працы: дзіцячы гульнявы парк у г. Валожын Мінскай вобласці (1987); гандлёва-фінансавы цэнтр фірмы «Інова» па вул. Кульман (1994), імпарцёрскі цэнтр «Volkswagen» па вул. Шаранговіча (1997); комплекснае добраўпарадкаванне скрыжавання пр. Скарыны і вул. Леніна (1997); шматузроўневая аўтастаянка з аб’ектамі гандлёвага і адміністрацыйнага прызначэння па вул. Няміга ў г. Мінску (1999); аддзяленне «Белзнешэканомбанка» ў г. Орша (2001); офісы туркампаніі «SunnyTravel» па пр. Незалежнасці (1999); ТАА «Аўтаўтульнасць» па вул. Слабадской (1999); ТАА «NTT*S» па вул. Крапоткіна (2001); ТАА «Тэхаўта» па вул. Мічурына (2003); ТАА «Берліо» па вул. Быхаўскай (2006); ТАА «Майстар-груп» па вул. В. Харужай (2008) — усе ў Мінску. Кафэ і рэстараны: «Кубік» па вул. Валадарскага (1995); «Блюз» (замест кафэ «Пінгвін») па вул. Леніна (1999); рэстаран на 150 пасадачных месцаў па вул. Арлоўскай—пр. Пераможцаў (2008); рэстаран хуткага харчавання на тэрыторыі аўтацэнтра «Пежо» па вул. Свярдлова, 23 (2009) — усе ў Мінску
Горадабудаўнічае рашэнне комплексу будынкаў Мінскага інстытута кіравання ў г. Мінску (2000); аддзяленне «Белзнешэканомбанка» г. Баранавічы (1996); блакаваныя жылыя дамы па вул. Парніковай у г. Мінску (1999); забудова жылога комплексу па вул. Ясеніна ў мікрараёне «Малінаўка-8» у г. Мінску (2004); МФК (шматфункцыянальны комплекс) па вул. Кіжаватава—Каржанеўскага ў г. Мінску (2008); МФК наўзамен на месцы ўніверсама «Фрунзенскі» (2012).
Узнагароды
Сярэбраны медаль ВДНГ СССР за праект і рэалізацыю дзіцячага гульнявога парку ў г. Валожын Мінскай вобласці, дыплом агляду-конкурсу БСА на лепшы праект 1997-98 за комплекснае добраўпарадкаванне скрыжавання пр. Скарыны і вул. Леніна ў г. Мінску, дыплом агляду-конкурсу БСА на лепшы праект 1999 за шматузроўневую аўтастаянку з аб’ектамі гандлёвага і адміністрацыйнага прызначэння па вул. Няміга ў г. Мінску.
Фетэшты
Фетэшты (Fetești) — горад у Румыніі, у жудзецы Яламіца. Колькасць насельніцтва, па дадзеных перапісу 2011 года, склала 30217 чалавек. Першая згадка пра паселішча адносіцца да 1528 года.
Сапрынавічы
Сапры́навічы (, Сапрыновичи) — вёска ў Беларусі, у Мсціслаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Сапрынавіцкага сельсавета.
Геаграфія
Знаходзіцца за 5 км у напрамку на ўсход ад горада Мсціслаў, за 100 км ад Магілёва, за 24 км ад чыгуначнай станцыі Ходасы, на аўтадарозе Мсціслаў—Хіславічы.
Галагены
Рэагуюць амаль з усімі простымі рэчывамі, акрамя некаторых неметалаў. Усе галагены - энергічныя акісляльнікі, таму сустракаюцца ў прыродзе толькі ў выглядзе злучэнняў. З павелічэннем парадкавага нумара хімічная актыўнасць галагенаў памяншаецца, хімічная актыўнасць галагенід-іонаў F−, Cl−, Br−, I−, At- памяншаецца.
Да галагенаў адносяцца фтор F, хлор Cl, бром Br, ёд I, астат At.
Трэбен
Трэбен (Treben) — камуна ў Германіі, раённы цэнтр, размешчаны ў зямлі Цюрынгія. Уваходзіць у склад раёна Альтэнбург. Падпарадкоўваецца кіраванню Плайсэнаўэ. Насельніцтва — 1292 чалавекі (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 6,48 км². Афіцыйны код — 16 0 77 048.
Камуна падзяляецца на 4 сельскія акругі.
Лыманскі раён (Адэская вобласць)
Утвораны ў 1923 годзе. Насельніцтва раёна на года складае 70828 чалавек, плошча — 1487 км².
Адміністрацыйны падзел
Тэрыторыя раёна адміністрацыйна складаецца з 3 пасялковых і 20 сельскіх саветаў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі раёна размешчаны 3 пасёлкі гарадскога тыпу, 3 пасёлкі сельскага тыпу і 60 сёлаў.
Калаідаскі ўніверсітэт прыкладных навук
Калаідаскі ўніверсітэт прыкладных навук (Kalaidos Fachhochschule) — швейцарская прыватная вышэйшая навучальная ўстанова з сядзібай у горадзе Цюрых.
Ізяслаў Рыгоравіч Катляроў
Ізяслаў Рыгоравіч Катляроў (нар., Чавусы, Магілеўская вобласць) — беларускі паэт, журналіст. Сябра СП СССР (1990).
Біяграфія
Нарадзіўся 21 лістапада 1938 года ў Чавусах у рабочай сям’і. Дзяцінства і юнацтва правёў у Магілёве. Пасля заканчэння сямі класаў працаваў на Магілёўскай абутковай фабрыцы (1955—1960), адначасова вучыўся ў вячэрняй школе. З 1960 года — рабочы геадэзічнай канторы Мінгарвыканкама.
Скончыў вячэрняе аддзяленне факультэта журналістыкі Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта імя У. І. Леніна (1966). У 1962—1966 гадах — літсупрацоўнік газеты лётчыкаў грамадзянскай авіяцыі «Западная трасса» (Мінск).
З 1966 года жыве і працуе ў Светлагорску. Карэспандэнт, адказны сакратар, з 1979 года — намеснік рэдактара светлагорскай раённай газеты «Агні камунізму». Потым — дырэктар карціннай галерэі «Традыцыя» імя Германа Пранішнікава.
Творчасць
Друкуецца з 1957 года. Першы твор апублікаваў у 1956 годзе. Аўтар зборнікаў вершаў «Мой ровесник» (1975), «Конфетное дерево» (1980), «Друзья мои — свидетели мои» (1981), «Здесь, на трепетной земле» (1989).
Зімніча
Зімніча (Zimnicea) — горад у Румыніі. Па дадзеных перапісу 2002 года насельніцтва складала 15672 чалавека. У Зімнічы, у гецкім пахаванні была знойдзена элінскага амфара. Размешчаны на рацэ Дунай паблізу ад Свіштова і за 40 км ад Александрыі. Цэнтр знаходзіцца за 2 км ад берага. Вытворчасць мэблі, бетонныя канструкцыі, тэкстыль і жывёлагадоўля.
Ясур
Ясур — актыўны вулкан на востраве Тана (Вануату).
Вышыня над узроўнем мора — 361 м, пры гэтым дыяметр кратара каля 400 м. Вулкан размешчаны на паўднёвы ўсход ад больш высокага вулкана Тукасмера (1084 м), але апошні раз вывяргаўся ў плейстацэне.
Ясур — стратавулкан, размешчаны на стыку Ціхаакіянскай і Аўстралійскай літасферных пліт. Вулкан вельмі актыўны, апошнія вывяржэння былі ў 2006 і 2008 гг. У 2010 годзе было зноў зарэгістравана павышэнне актыўнасці.
IC 3349
IC 3349 — галактыка тыпу E? (эліптычная галактыка) ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Віндышлойба
Віндышлойба (Windischleuba) — камуна ў Германіі, у зямлі Цюрынгія. Уваходзіць у склад раёна Альтэнбург. Падпарадкоўваецца кіраванню Плайсэнаўэ. Насельніцтва — 2097 чалавек (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 20,72 км². Афіцыйны код — 16 0 77 052.
Камуна падзяляецца на 8 сельскіх акруг.
Фларэста
Фларэста (Floresta) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Сіцылія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Месіна.
Сезон 2021 ФК Баранавічы
У 2021 годзе футбольны клуб «Баранавічы» прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах:
Склад каманды
Станам на кастрычнік 2021 года.
Фларэста
Насельніцтва складае 637 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 21 чал./км². Займае плошчу 31 км². Паштовы індэкс — 98030. Тэлефонны код — 0941.
Сезон 2021 ФК Баранавічы
Склад каманды
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Фларэста
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Sant'Anna.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Рыгор Іванавіч Сінякоў
Рыгор Іванавіч Сінякоў (6 мая 1903, вёска Латыгоўка Талачынскага раёна — 29 сакавіка 1969) — адзін з кіраўнікоў партыйнага падполля і партызанскага руху ў Гомельскай вобласці.
Вялікая Сліва (рака)
Вялі́кая Слі́ва, Слівянка, канал Слівянка  — рака ў Слуцкім раёне Мінскай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Случ (басейн Дняпра).
Рыгор Іванавіч Сінякоў
Біяграфія
Член КПСС з 1931 года. Скончыў Мінскі юрыдычны інстытут (1939). З 1929 года на юрыдычнай рабоце ў Віцебскай і Гомельскай абласцях. З 1938 года сакратар Лоеўскага РК КП(б)Б. У партызанах са жніўня 1941 года: камісар, з ліпеня 1942 года — камандзір атрада, у ліпені — лістападзе 1943 года — камандзір Лоеўскай партызанскай брыгады «За Радзіму», адначасова ў жніўні 1941 — лістапдзе 1943 сакратар Лоеўскага РК КП(б)Б. З лістапада 1943 да 1945 сакратар Лоеўскага РК КП(б)Б, потым у органах юстыцыі ў Гомельскай вобласці.
Яго імем названа вуліца ў гарадскім пасёлку Лоеў.
Вялікая Сліва (рака)
Даўжыня ракі 25 км. Пачынаецца меліярацыйным каналам за 1 км у напрамку на паўднёвы ўсход ад вёскі Муравішчына. Упадае ў Случ за 3 км на захад ад вёскі Вялікая Сліва. Рэчышча цалкам каналізаванае. Асноўны прыток — ручай Муравішчына (канал Муравішчынскі).
Mirum Music Festival
Гісторыя
За чатыры гады ў фестывалі прынялі ўдзел лепшыя артысты Беларусі, Літвы, Расіі, Грузіі і Украіны: Ніно Катамадзе & Insight, ONUKA, Red Snapper, The HARDKISS, Вагоновожатые, Меджыкул, Ніна Карлсан, Sophie Villy, НААДЯ. Пачаткова Mirum Music Festival праводзіўся на тэрыторыі кафэ-бара «Mirum» (Цуд). Асаблівасць — блізкая і адкрытая гледачу хатняя атмасфера, суседства з Мірскім Замкам.
19 жніўня 2017 годзе ўдзел у фестывалі прынялі Naviband, Паліна Рэспубліка, Jamala, ½ Orchestra, BY Soulfam, рускія гурты БЦХ, Ishome, літоўскі «Beissoul & Einius».
Інцыдэнт на вышыні 192
Інцыдэнт на вышыні 192 — найменне, якое выкарыстоўвала армія ЗША для абазначэння здарэння, якое адбылося ў перыяд вайны ў В’етнаме з маладой в’етнамкай Фан Тхі Мао. Дзяўчынка 19 лістапада 1966 года была выкрадзена, згвалтавана і забіта групай амерыканскіх салдат. Хоць пра інцыдэнт стала вядома адразу пасля працэсу над салдатамі, якія ўчынілі злачынства, шырокую агалоску ён атрымаў толькі ў 1969 годзе пасля публікацыі ў The New Yorker артыкула Дэніэла Лэнга «Casualties of War» і выхаду аднайменнай кнігі, напісанай Лэнгам. У 1970 годзе Міхаэль Ферхёвен на аснове дадзеных падзей зняў фільм «O.K.». У 1989 годзе выйшаў фільм Браяна дэ Пальма «Ваенныя страты». Карціна заснавана на кнізе Лэнга.
Здарэнне
17 лістапада 1966 года сяржант Дэвід Джэрвас (20 гадоў) і радавы першага класа Стывен Кэбот Томас (21 год), байцы роты 2-га паветрана-дэсантнага батальёна 1-й кавалерыйскай дывізіі, сумесна з 3 іншымі вайскоўцамі таго ж падраздзялення, радавымі першага класа Робертам М. Старэбі (22 гады), Кіпрыянам С. Гарсіяй (21 год) і Джозефам С. Гарсіяй (20 гадоў), дамовіліся выкрасці «прывабную дзяўчыну» падчас іх агульнай разведвальнай місіі, якая павінна была адбыцца на наступны дзень. У 1968 годзе падчас інтэрв’ю для Лэнгу, Роберт Старэбі (ён выкарыстаў псеўданім Свен Эрыксан) распавёў: «[Джэрвас] сказаў, што мы знойдзем жанчыну для сексу, а праз 5 дзён заб’ем яе» ([Gervase] stated that we would get the woman for the purpose of boom-boom, or sexual intercourse, and at the end of five days we would kill her). Падчас інтэрв’ю Старэбі таксама ўспомніў, што Джэрвас тады заявіў, што гэта «добра падзейнічае на маральны дух атрада».
Наступныя падзеі
Старэбі далажыў аб дасканалым злачынстве кіраўніцтву, але яно не зрабіла ніякіх дзеянняў. Нягледзячы на пагрозы, якія ён атрымліваў ад таварышаў па службе, што ўдзельнічалі ў інцыдэнце, Старэбі праявіў упартасць і, не дачакаўшыся рэакцыі ад свайго непасрэднага кіраўніцтва, звярнуўся да больш высокіх чыноў. Дзякуючы яго настойлівасці справе быў дадзены ход. Менавіта ў ходзе разбору гэтай справы было высветлена імя забітай салдатамі дзяўчыны, яна была апазнаная сястрой.
У красавіку—маі 1967 года Томас, Кіпрыяна Гарсія і Джозеф Гарсія былі прызнаны вінаватымі ў згвалтаванні і забойстве. Джэрвас быў асуджаны толькі за згвалтаванне. Па рашэнні суда ўсе падсудныя былі звольнены з войска. На судзе пракурор патрабаваў для Томаса, які нанёс дзяўчыне смяротныя раненні, смяротнага пакарання, але той быў прысуджаны да пажыццёвага зняволення. Пасля яго тэрмін быў скарочаны спачатку да 20, затым да 8 гадоў, што дазваляла Томасу выйсці па амністыі, адседзеўшы палову тэрміну, 4 гады. Тэрмін Джэрваса, які быў прысуджаны да 10 гадоў, пасля быў скарочаны да 8, што таксама дазваляла яму выйсці па амністыі. У 1968 годзе суд, спаслаўшыся на тое, што ў ходзе следства было дапушчана парушэнне пятай папраўкі, задаволіў апеляцыю, падданую Джозефам Гарсіяй, і адмяніў вынесены яму прысуд, а таксама прызнаў яго звальненне з войска незаконным. Тэрмін Кіпрыяна Гарсіі быў скарочаны да 22 месяцаў.
У 1992 годзе Стывен Кэбат Томас яшчэ раз трапіў у поле зроку СМІ. 17 мая Джордж Лоеб застрэліў Харальда Мансфільда, матроса-афраамерыканца, які служыў на USS Saratoga. Томас праходзіў па гэтай справе як саўдзельнік. Ён і Лоеб з’яўляліся членамі белай расісцкай арганізацыі «Царква стваральніка». Томас атрымаў год умоўна.
У мастацтве
Падзеі інцыдэнту на вышыні 192 сталі асновай сюжэту шэрагу фільмаў:
Банкіўскі певень
Банкі́ўскі певень (Gallus gallus) — птушка сямейства фазанавых. Адзін з 4-х відаў дзікіх курэй.
Пашыраны ў Індыі і Паўднёва-Усходняй Азіі. У прыручаным стане завезены на Яву, Філіпінскія астравы, Новую Гвінею і астравы Палінезіі, дзе месцамі здзічэў. Жыве ў лясных і кустовых джунглях у гарах і на раўнінах.
Даўжыня цела да 66 см, маса самцоў 0,9—1,25 кг, самак 0,5—0,75 кг. Афарбоўка самца чырвона-залацістая на спінным баку і чарнавата-бурая на брушным, самкі бураватыя. У самца высокі мясісты грэбень на галаве, голыя шчокі і 1 або 2 вушныя лопасці, або «завушніцы».
Гняздо будуе на зямлі ў паглыбленнях, начуе на дрэвах. Корміцца насеннем, зернем, часткамі раслін і насякомымі.
Ад банкіўскіх курэй паходзяць шматлікія пароды свойскіх курэй.
IC 3350
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Генцкі ўніверсітэт
Генцкі ўніверсітэт (Universiteit Gent) — бельгійская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Гент. Навучанне вядзецца пераважна на нідэрландскай мове.
Самуэль Асінскі
Самуэль Асінскі (? — ) — дзяржаўны і ваенны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага.
Біяграфія
З шляхецкага роду герба «Радван», сын Паўла Асінскага, скарбніка ашмянскага і каралеўскага двараніна.
Вызнаваў кальвінізм. У 1632 удзельнічаў у абранні караля польскага і вялікага князя літоўскага Уладзіслава IV. Пачаў службу ў каралеўскай гвардыі і ўдзельнічаў у вайне Расіі з Рэччу Паспалітай 1632—1634. З 1640 оберштэр першага рэгімента каралеўскай гвардыі. Падчашы ашмянскі ў 1635—1643, цівун бяржанскі ў 1642—1643, вялікі абозны літоўскі з 1645. У 1645 удзельнічаў у перадачы Расіі горада Трубчэўск (Трубецк). Перадача горада выклікала ў Вялікім Княстве Літоўскім гучны пратэст, Літоўскі Трыбунал прысудзіў Асінскага разам з мсціслаўскім ваяводам Мікалаем Абрамовічам да выплаты 600 тысяч злотых і смяротнага пакарання, але кароль абараніў іх.
У 1646 па даручэнні караля вёў прыгатаванні да вайны з Турцыяй, збіраў атрад жаўнераў. З 1648 удзельнічаў удзельнічаў у баявых дзеяннях супраць украінскіх казакаў. Вызначыўся ў бітвах пад Старым Канстанцінавам і Піляўцамі.
На сойме 1648 выступіў з рэляцыяй пра ход ваенных дзеянняў. У 1648 удзельнічаў у абранні караля польскага і вялікага князя літоўскага Яна II Казіміра.
Меў маёнткі ў розных паветах Вялікага Княства Літоўскага, з 1633 трымаў маёнтак Пароссе (да 1637) і Навіны ў Аліцкай эканоміі, у 1641 атрымаў Берасцейскую эканомію пад умовай утрымання атрада ў 500 чалавек пешай гвардыі і выплаты 5 тысяч злотых штогод каралю.
Крыбіч
Камуна падзяляецца на 2 сельскія акругі.
Каменскі сельсавет (Чавускі раён)
Ка́менскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Чавускага раёна Магілёўскай вобласці Беларусі. Цэнтр — аграгарадок Каменка.
Утвораны 20 жніўня 1924 года як Благавіцкі сельсавет у складзе Чавускага раёна Магілёўскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Благавічы. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Чавускім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Магілёўскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаваных Самулкаўскага і Хаўмоўскага сельсаветаў. 29 кастрычніка 1955 года ў склад Варварынскага сельсавета перададзены вёскі Драчкава і Хаўмы. 16 мая 1960 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Сушчоўскага сельсавета, частка скасаванага Варварынскага сельсавета (14 населеных пунктаў: Васькавічы, Гатная Слабодка, Дзярліўка, Драчкава, Дуброўка, Забока, Зашляшша, Крамянец, Макушкі, Паўлаўка, Прыданцы, Пярэспа, Цемравічы і Хаўмы), у склад сельсавета з Гарбавіцкага сельсавета перададзены 13 населеных пунктаў (Бярозаўка, Вялікія Амхінічы, Гладкава, Грабянішча, Кадзіна, Красніца, Круглінка, Лёўкаўшчына, Малінаўка, Малыя Амхінічы, Машкоўка, Навасёлкі і Утра), а ў адміністрацыйнае падпарадкаванне Чавускага гарсавета са складу сельсавета перададзены 8 населеных пунктаў (Вялікія Бардзінічы, Вілейка, Дубаснік, Забалацце, Зара, Малыя Бардзінічы, Рошча і Сушчоўская Слабодка). У 1964 годзе ў склад Гарбавіцкага сельсавета вернуты 10 населеных пунктаў (Вялікія Амхінічы, Гладкава, Грабянішча, Кадзіна, Красніца, Лёўкаўшчына, Малыя Амхінічы, Машкоўка, Навасёлкі і Утра). 25 снежня 1964 года ў склад новаўтворанага Цемравіцкага сельсавета перададзены 15 населеных пунктаў (Васькавічы, Гатная Слабодка, Дзярліўка, Драчкава, Дуброўка, Забока, Зашляшша, Макушкі, Новы Крамянец, Паўлаўка, Прыданцы, Пярэспа, Стары Крамянец, Цемравічы і Хаўмы). 27 чэрвеня 1969 года ў склад новаўтворанага Вайнілаўскага сельсавета перададзены 4 населеныя пункты (Атражжа, Самулкі, Удоўск і Цемналессе). 24 лютага 1982 года ў склад сельсавета з Вайнілаўскага сельсавета вернуты 4 населеныя пункты (Атражжа, Самулкі, Удоўск і Цемналессе). 13 чэрвеня 2002 года ў склад сельсавета з адміністрацыйнага падпарадкавання Чавускага гарасавета перададзены 4 населеныя пункты (вёскі Бардзінічы, Вілейка, Рошча і Слабодка). 23 снежня 2009 года цэнтр Благавіцкага сельсавета перанесены ў аграгарадок Каменка, сельсавет перайменаваны ў Каменскі. 20 лістапада 2013 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Сласцёнаўскага сельсавета (20 населеных пунктаў: аграгарадок Сласцёны, вёскі Бардзілы, Бракава Слабада, Варварына, Гатная Слабодка, Каралёўка, Кіркоры, Макрадка, Папоўцы, Пілешчына, Рагозінка, Селішча, Старасёлы, Хількавічы, Хонькавічы, Цемравічы, пасёлкі Глініцкі, Забока, Зашляшша і Паўлаўка), а ў склад Гарбавіцкага сельсавета перададзены 9 населеных пунктаў (вёскі Атражжа, Благавічы, Відлін, Вілейка, Каласоўшчына, Машок, Самулкі, Удоўск і Цемналессе).
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (21 населены пункт) — 1167 чалавек, з іх 95,6 % — беларусы, 3,0 % — рускія, 0,5 % — украінцы.
Валерый Паўлавіч Чкалаў
Рэкорды
Чкалаў працягваў дамагацца дазволу на здзяйсненне пералёту ў ЗША, і ў маі 1937 года дазвол быў атрыманы. Старт самалёта АНТ-25 адбыўся 18 чэрвеня. Палёт праходзіў у значна больш складаных умовах, чым папярэдні (адсутнасць бачнасці, абледзяненне і г. д.), але 20 чэрвеня самалёт здзейсніў удалую пасадку ў амерыканскім горадзе Ванкувер (штат Вашынгтон, ЗША). Працягласць пералёту склала 8504 кіламетры.
За гэты пералёт экіпаж быў узнагароджаны ордэнамі Чырвонага Сцяга.
12 снежня 1937 года Валерый Чкалаў быў абраны дэпутатам Савета Нацыянальнасцей Вярхоўнага Савета СССР ад Горкаўскай вобласці і Чувашскай АССР. Па просьбе жыхароў Васілёва іх пасёлак быў перайменаваны ў Чкалаўскі.
Чкалаву прапаноўвалі заняць дзяржаўную пасаду, але ён працягваў займацца выпрабавальнай працай.
1 снежня 1938 года ён быў тэрмінова выкліканы з адпачынку для правядзення выпрабаванняў новага знішчальніка І-180.
Лёдла
Лёдла (Lödla) — камуна ў Германіі, у зямлі Цюрынгія. Уваходзіць у склад раёна Альтэнбург. Падпарадкоўваецца ўпраўленню Розіц. Насельніцтва — 715 чалавек (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 4,30 км². Афіцыйны код — 16 0 77 027.
Камуна падзяляецца на 4 сельскія акругі.
Генеральны план
Генеральны план распрацоўваюць на перспектыўны перыяд (15—20 гадоў) з вылучэннем 1-га этапа рэалізацыі (7—10 гадоў). Асноўныя палажэнні генеральнага плана зацвярджае ўрад краіны ці абласныя органы ўлады. На Беларусі генеральныя планы распрацоўваюць інстытут «Мінскпраект», БелНДІПгорадабудаўніцтва, БелНДІдзіпрасельбуд, абласныя праектныя арганізацыі. Распрацаваны і зацверджаны генеральны план развіцця ўсіх гарадоў і большасці сельскіх населеных пунктаў, у т.л. Мінска (1982, 1995), Брэста (1975, 1995), Віцебска (1973, 1983), Гомеля (1977), Гродна (1971, 1988), Магілёва (1970, 1981). Іх перыядычна карэкціруюць і абнаўляюць з улікам новых фактараў і задач.
Валяр’ян ліпалісты
Валяр’ян ліпалісты (Valeriana tiliifolia) — від кветкавых раслін сямейства бружмелевых.
Апісанне
Вышыня 30-150 см. Карэнішча шчыльнае, стрыжнёвае або верацёнападобнае. Сцябло прамастойнае, тонкабаразнаватае, з 2-4 парамі лісця. Лісце круглавата-сэрцападобнае, слабавыемчата-зубчастае, ніжняе на доўгіх чаранках, верхняе сядзячае. Кветкі белыя або бледна-ружовыя, у шчыткападобна-паўшарападобных суквеццях.
Цвіце на 2-і год жыцця ў маі — чэрвені. Пладаносіць у канцы чэрвеня-ліпені.
Арэал
Родам з Каўказу. Інтрадукаваны ў розных краінах свету, у тым ліку ў Беларусі.
Значэнне і выкарыстанне
Культывуецца як лекавая і дэкаратыўная расліна. Можа выкарыстоўвацца ў якасці замены. Як дэкаратыўная расліна вырошчваецца ў групах на газонах і ўзлесках.
Ян Мікалаевіч Гайка
Ян Гайка (каля 1510 — ) — вялікалітоўскі дзяржаўны дзеяч, дыпламат.
З роду кобрынскіх баяр, сын берасцейскага зямяніна Мікалая Фёдаравіча Гайкі.
У 1552 годзе пасланы соймам ВКЛ з лістом да маскоўскіх баяраў. У 1556 годзе ўдзельнічаў у Вільні ў перамовах з царскімі пасламі, якія прыехалі да Жыгімонта Аўгуста. Член пасольства Васіля Тышкевіча 1558—1559 гадах, якое прывезла ў Маскву мірныя прапановы.
Трымаў шматлікія дзяржаўныя маёнткі, быў дзяржаўцам ашмянскім з 1555, вількійскім, уцянскім, краснасельскім, трабскім.
Падзільскі раён
Падзільскі раён (Подільський район), да 2016 года — Катоўскі раён (Котовський район) — адміністрацыйная адзінка ў складзе Адэскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр — Падзільск (Подільськ).
Утвораны ў 1923 годзе. Насельніцтва раёна на года складае 27687 чалавек, плошча — 1037 км².
Адміністрацыйны падзел
Тэрыторыя раёна адміністрацыйна складаецца з 18 сельскіх саветаў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі раёна размешчаны 2 пасёлкі сельскага тыпу і 59 сёлаў.
12 cm Minenwerfer M. 15
12 cm Minenwerfer M. 15 (12 cm мінамёт M. 15) — мінамёт, стаяў на ўзбраенні Аўстра-Венгрыі падчас Першай сусветнай вайны. Быў распрацаваны як павялічаная копія 9 cm Minenwerfer M. 14 у 1915 годзе. быў размешчаны заказ на 50 адзінак зброі, але потым ён быў зменшаны да 10 адзінак, бо перавага была аддадзена 14 cm Minenwerfer M. 15. Другі заказ на 100 мінамётаў быў увогуле скасаваны ў 1916 годзе.
Замкавы праезд (Полацк)
Замкавы праезд — вуліца у цэнтры Полацка.
Гісторыя
У старых дакументах і мапах вуліца згадваецца пад назвай Спаская.
Прыкладна па трасе вуліцы Спаскай у ХІІ ст. размяшчаліся ювелірныя майстэрні. .
Вуліца Спаская выходзіла за межы паркана і была размешчана паралельна Дзвіне (запіс у актавых кнігах 1650 і 1656 — 1657 гг.) аналагічна накірунку пачатку ХХ ст. Гэтая вуліца таксама згадваецца ў актавай кнізе 1779 г.
Вул. Спаская мела завулак да вул. Баравой, што сведчыць аб іх паралельным размяшчэнні. У актавай кнізе 1779 г. згадваецца яе аналагічнае размяшчэнне адносна вул. Азаравай. Такім чынам, паміж вул. Азаравай і Спаскай пралягала вул. Баравая, якая ў 1779 г. выходзіла за межы паркана. Па трасе гэтай вуліцы ў 1654 г. была размешчана Скарбная вежа. Вул Спаская праходзіла ад рынка да валатовак (запіс 1758 г.).
У пачатку XX на вуліцы Спаскай размяшчаўся шэраг гатэляўː «Лондан», «Брыстоль», «Італьянскія нумары», «Залаты якар», «Парыж», «Пецярбугскія нумары».
7 снежня 1918 года на мітынгу ў актавай залі былога кадэцкага корпуса была аб’яўлена сумесная пастанова павятовага камітэта РКП(б), Рэўкама і павятовага выканкама аб змене назвы на «вуліца Савецкая».
У сучасным выглядзе Замкавы праезд не мае былога працяга на ўсход і сканчаецца ля пажарнай часткі.
Апісанне
Вуліца пачынаецца ад скрыжавання з вуліцай Энгельса і падымаецца на Замкавую гару.
Монштаб
Монштаб (Monstab) — камуна ў Германіі, размешчаная ў зямлі Цюрынгія. Уваходзіць у склад раёна Альтэнбург. Падпарадкоўваецца ўпраўленню Розіц. Насельніцтва — 483 чалавекі (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 5,66 км². Афіцыйны код — 16 0 77 034.
Камуна падзяляецца на 5 сельскіх акруг.
Фандакелі-Фанціна
Фандакелі-Фанціна (Fondachelli-Fantina) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Сіцылія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Месіна.
Насельніцтва складае 1234 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 30 чал./км². Займае плошчу 41 км². Паштовы індэкс — 98050. Тэлефонны код — 0941.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы SS. Angeli Custodi e S. Maria Assunta della Provvidenza.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
IC 3351
IC 3351 — галактыка тыпу * (зорка) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Вуліца Суворава (Мінск)
Вуліца Суворава — вуліца ў Першамайскім раёне Мінска. Сваю назву атрымала ў гонар расійскага палкаводца Аляксандра Суворава.
Размяшчэнне
Пачынаецца ад скрыжавання з Валгаградскай вуліцай, ідзе з паўднёвага захаду на паўночны ўсход, заканчваецца скрыжаваннем з Севастопальскай вуліцай. Таксама перасякаецца з вуліцамі Чайкоўскага і Ватуціна.
Грамадскі транспарт
Рух грамадскага транспарту непасрэдна па вуліцы адсутнічае. Бліжэйшая станцыя метро — «Маскоўская».
Розіц
Розіц (Rositz) — камуна ў Германіі, у зямлі Цюрынгія. Уваходзіць у склад раёна Альтэнбург. Падпарадкоўваецца ўпраўленню Розіц. Насельніцтва — 3050 чалавек (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 12,66 км². Афіцыйны код — 16 0 77 042.
Камуна падзяляецца на 5 сельскіх акруг.
Казімір Юзаф Валовіч
Казімір Юзаф Валовіч (1712 — 28 жніўня 1790) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага.
Біяграфія
Паходзіў са шляхецкага роду Валовічаў герба «Багорыя». Нарадзіўся у 1712 годзе ў сям’і Юзафа Ігнацыя Валовіча і Ружы з Шукштаў.
У 1732 г. дэпутат i суддзя Галоўнага Трыбунала ВКЛ ад Старадубаўскага павета. У 1736 г. цівун вешвянскі; падскарбі наваградскі, дэпутат i суддзя Галоўнага Трыбунала ВКЛ ад Слонімскага павета, слонімскі судовы падстароста ў 1744—1748 гадах, маршалак Слонімскага павета з 22 чэрвеня 1748 па 1779 г.
Памёр 28 жніўня 1790 г.
Узнагароды
Кавалер ордэна Св. Станіслава (1779 г.).
Сям’я
З 1736 года ў шлюбе з Людвікай Мікалаеўнай з Шэметаў. Меў сына Міхала Вінцэнта Каспара (нар. 1742 г.).
Ангела Меркель
Ангела Даратэя Меркель (Angela Dorothea Merkel;, ) — нямецкі палітык. З 22 лістапада 2005 канцлер Германіі, з красавіка 2000 да снежня 2018 старшыня Хрысціянска-дэмакратычнага саюза Германіі. Першая жанчына на пасадзе канцлера Германіі.
Біяграфія
Ангела Меркель нарадзілася 17 ліпеня 1954 года ў Гамбургу. Яе бацька, Хорст Каснер, вывучаў тэалогію спачатку ў Гайдэльбергу, а пасля ў Гамбургу. Маці Герлінд (дзяв. Енцш) працавала настаўніцай англійскай і лацінскай мовы. У тым жа самым годзе сям’я Каснер пераехала ў ГДР. Большая частка дзяцінства будучага канцлера прайшла ў горадзе Цемплін (зямля Брандэнбург).
З 1973 па 1978 Ангела Каснер вывучала фізіку ў Лейпцыгскім універсітэце. У гэты час яна пазнаёмілася са студэнтам-фізікам Ульрыхам Меркелем, з якім яна ажанілася ў 1977 годзе. З 1978 па 1990 год Ангела Меркель была навуковай супрацоўніцай у Цэнтральным інстытуце фізічнай хіміі пры Акадэміі навук ва Усходнім Берліне. Там яна абараніла дысертацыю ў галіне тэарэтычнай хіміі. У 1982 годзе першы шлюб Ангелы Меркель распаўся. Са сваім цяперашнім мужам, Ёахімам Заўэрам, Ангела Меркель пазнёмілася два гады пазней. Шлюб адбыўся ў 1998 годзе.
У 1989 годзе Ангела Меркель распачала дзейнасць ва ўсходне-нямецкай палітычнай групе «Дэмакратычны пад’ём» («Demokratischer Aufbruch»), якая ў наступным годзе аб’ядналася з Хрысціянска-дэмакратычным саюзам Германіі (ХДС). Некалькі месяцаў да аб’яднання Германіі А. Меркель была намеснікам прэсавага сакратара апошняга ўрада ГДР.
У 1990 годзе Ангела Меркель была ўпершыню абрана ў дэпутаты Бундэстагу.
З 1990 па 1994 год Меркель была міністрам па справах жанчын і моладзі, а з 1994 па 1998 — міністрам па справах навакольнага асяроддзя, аховы прыроды і бяспекі атамных рэактараў ва ўрадзе Гельмута Коля.
З 1991 па 1998 — намеснік старшыні ХДС.
У 1999, калі ХДС атрымаў паражэнне на выбарах у Бундэстаг, Коль мусіў сысці з пасады старшыні ХДС. На гэту пасаду быў абраны Вольфганг Шойбле, па чыёй прапанове Меркель была абрана генеральным сакратаром партыі. Але ўжо ў наступным годзе, у сувязі са скандалам вакол незаконнага фінансавання ХДС, Шойбле быў таксама вымушаны падаць у адстаўку.
IC 3352
IC 3352 — галактыка тыпу NF (у працэсе падцверджання) ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Ангела Меркель
Біяграфія
18 верасня 2005 на выбарах у Бундэстаг ХДС разам з ХСС атрымала 35,2 % галасоў. 22 лістапада галасамі кааліцыі з ХДС/ХСС і СДПГ Ангела Меркель была абрана канцлерам Германіі.
Федэральны канцлер Германіі
Федэральны канцлер Германіі (Bundeskanzler(in)), таксама часта скарачаецца да проста Канцлер (Kanzler(in)), а часам транскрыбуецца Бундэсканцлер — кіраўнік ураду Германіі. Прызначае міністраў, а таксама вызначае асновы палітыкі ўраду. Фактычна гэта пасада з найбольшым палітычным уплывам, але згодна з пратаколам яна займае чацвёртае месца пасля прэзідэнта краіны, прэзідэнта Бундэсрата і прэзідэнта Бундэстага.
SunDay
Гісторыя
21 ліпеня 2018 года прайшоў IX Міжнародны аўтафестываль SunDay-2018, які злучыў 300 рэдкіх аўтамабіляў з сямі краін, вячэрні рок-канцэрт у фармаце Open-air (кавер-бэнд Nikamuza) і танцавальную начную частку (DJ Глеб Глебаў). Былі арганізаваны разнастайныя шоў (эратычная мыйка аўтамабіляў, Міс SunDay, BigBoss, #ЕдуНаSunDay), гульні, вялікая зона харчавання, спартыўны гарадок, кемпінг з аховай. Запрошаны аўтаклубы з усёй Беларусі і замежжа, якія былі размешчаны ў «намётавым мястэчку», гатэлях Гродна.
Ангела Меркель
Біяграфія
14 сакавіка 2018 Ангела Меркель перавыбрана на пасаду канцлера Германіі на чацвёрты тэрмін
Федэральны канцлер Германіі
Спіс канцлераў Германіі з 1949 года (у дужках час знаходжання на пасадзе):
Ангела Меркель
Біяграфія
7 снежня 2018 канцлер Германіі Ангела Меркель пакінула пасаду кіраўніка сваёй партыі Хрысціянска-дэмакратычны саюз. Яна ўзначальвала ХДС на працягу 18 гадоў — 13 з іх у ролі канцлера.
Гельмут Коль
Гельмут Ёзэф Міхаэль Коль (Helmut Josef Michael Kohl;, Людвігсгафен-на-Рэйне, Баварыя, Германія — , там жа) — нямецкі палітык. У 1969—1976 гадах кіраўнік урада нямецкай зямлі Рэйнланд-Пфальц, у 1982—1998 гадах канцлер Германіі. Доктар філасофіі (1958).
Біяграфічныя звесткі
3 1947 член Хрысціянска-дэмакратычнага саюза (ХДС), у 1966—74 старшыня арганізацыі ХДС у зямлі Рэйнланд-Пфальц, у 1973—98 федэральны старшыня ХДС. Дэпутат гарадскога савета Людвігсхафена (1960—66), ландтага зямлі Рэйнланд-Пфальц (1959—76, старшыня фракцыі ХДС у 1963—69), бундэстага (з 1976, у 1976—82 лідар апазіцыі). У 1969—76 прэм’ер-міністр зямлі Рэйнланд-Пфальц. У 1982—98 федэральны канцлер ФРГ. Пры ім адбылося аб’яднанне Германіі (3.10.1990, святкуецца як нацыянальнае свята ФРГ), паглыбілася еўрапейская інтэграцыя, умацаваліся міжнародныя пазіцыі ФРГ, развілося супрацоўніцтва Германіі з краінамі СНД.
Літаратура
Стралец М. Коль //
Хаселцкі ўніверсітэт
Хаселтскі ўніверсітэт (Universiteit Hasselt) — бельгійская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Хаселт. Навучанне вядзецца пераважна на нідэрландскай мове.
Дражня (жылы раён)
Дражня — жылы раён у Мінску, які знаходзіцца ў Партызанскім раёне.