cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Нэцішын
Прамысловасць
У горадзе працуе 4 буйныя прамысловыя прадпрыемствы. Сярод іх найбуйнейшым і бюджэтаўтвараючым з'яўляецца найбуйнейшае прадпрыемства ўсёй вобласці — Хмяльніцкая атамная электрастанцыя, якая падключана да энергасістэмы Украіны. Яе доля ў агульнай вытворчасці вобласці складае 30 %.
Размеркаванне прамысловай прадукцыі па галінах:
Кормчая кніга
Ко́рмчыя кні́гі (ад кръмьчии — стырнавы, рулявы) — зборнікі царкоўных і свецкіх законаў, якія выкарыстоўваліся пры кіраванні царквой і ў духоўных судах паўднёва- і ўсходнеславянскіх краін. Аб’ядноўвалі царкоўныя правілы, пастановы ўсяленскіх і памесных сабораў, імператарскія пастановы адносна царквы, вытрымкі з заканадаўчых зборнікаў.
Гісторыя і рэдакцыі
Т. зв. Кормчая 14 тытулаў без тлумачэнняў (Старажытнаславянская кормчая) — пераклад з грэчаскай мовы, зроблены ў Балгарыі ў пачатку 10 ст. На Русь трапіла ў 11 ст. Найбольш ранні яе спіс — наўгародская Яфрэмаўская кормчая пачатку 12 ст. Гістарыяграфічныя матэрыялы Кормчай кнігі выкарыстоўваліся пры напісанні рускіх летапісаў, некаторыя іх палажэнні ўключаны ў мясцовыя помнікі царкоўнага права.
У канцы 12 ст. ў Грэцыі складзена асобая рэдакцыя Кормчай кнігі, перакладзеная ў Сербіі ў 1-й палавіне 13 ст. на стараславянскую мову і атрымала назву Сербскай рэдакцыі. Яна змяшчала і новыя заканадаўчыя палажэнні. У 15—16 ст. найбольшае пашырэнне мела на землях ВКЛ і разглядалася як кодэкс права. Мела некалькі спісаў, у т.л. Румянцаўскі (апошняя трэць 15 ст.), Пінскі спіс 1634. З ВКЛ Сербская рэдакцыя трапіла ў Маскоўскую Русь. Апошняе яе выданне ў 1816.
У 1260—1270-я гады на Русі ўзнікла Руская рэдакцыя Кормчай кнігі на аснове больш ранніх рэдакцый з дапаўненнем мясцовых тэкстаў («Закон судны людзям», іншыя юрыдычныя помнікі, манаскія статуты і правілы, гістарычныя і біяграфічныя творы і іншае). Кормчыя кнігі Рускай рэдакцыі былі пашыраны на ўсёй Русі.
Лусіу
Лусіма́р Ферэйра да Сілва (Lucimar Ferreira da Silva; нар., горад Бразілія), больш вядомы пад імем Лу́сіу або Лу́сіа (Lúcio) — бразільскі футбаліст, цэнтральны абаронца. Чэмпіён свету 2002 у складзе зборнай Бразіліі.
Абараняў колеры бразільскага «Інтернасьянала». У 2000 годзе перабраўся ў леверкузенскі «Баер». У 2002 годзе стаў чэмпіёнам свету ў складзе бразільскай зборнай. Летам 2004 года разам з Міхаэлем Балакам і Зэ Раберта пераехаў у мюнхенскую «Баварыю». У 2009 годзе перайшоў у італьянскі «Інтэр». Дзіўным чынам гуляў на высокім узроўні без спадаў больш за 10 гадоў: быў асноўным гульцом на чэмпіянатах свету 2002, 2006 і 2010 гадоў, а таксама капітанам зборнай Бразіліі.
У 2013—2015 гадах выступаў у Бразіліі. 7 чэрвеня 2015 года падпісаў кантракт з індыйскім клубам «Гоа», у якім выступаў 1,5 гады. У пачатку 2018 года стаў іграком клуба «Гама», за які выступаў у чэмпіянаце Федэральнай акругі Бразіліі. У красавіку 2018 года перабраўся ў «Бразільенсі», у складзе якога стаў гуляць у Серыі D, гуляў там да кастрычніка 2019 года.
У студзені 2020 года абвясціў аб завяршэнні кар’еры.
Жомайдзь
Назву Жо́майдзь маюць:
Герхард Родэ
Герхард Родэ (Gerhard Rode; пам. у годзе) — войт  або комтур самбійскі.
У 1320 годзе ўдзельнічаў у крыжацкім нападзе на Меднікі. Падчас бітвы трапіў у няволю. Пасля быў спалены ў ахвяру багам разам з канем, з якім быў звязаны. У пісьмовых крыніцах Тэўтонскага Ордэна былі зафіксаваны толькі два гэтакія выпадкі ў жамойцінаў.
Беларускае аб’яднанне ў Паўднёвай Аўстраліі
Беларускае аб'яднанне ў Паўднёвай Аўстраліі (БАПА) заснавана ў Адэлаідзе ў 1977 годзе па ініцыятыве Янкі Ролсана. Аб'яднанне ладзіць нацыянальныя мерапрыемствы, прадстаўляе беларусаў у аўстралійскім грамадстве, распаўсюджвае веды пра Беларусь. З'яўляецца адным з заснавальнікаў Федэральнай рады беларускіх арганізацый Аўстраліі. У канцы 2001 г. аб'яднанне налічвала 22 зарэгістраваныя сябры.
NGC 3566
NGC 3566 галактыка ў сузор’і Чаша.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Жусіны
Назву Жусі́ны маюць:
Слуцкі езуіцкі калегіум
Слуцкі езуіцкі калегіум (лац. Collegium Sluckiensis) — сярэдняя навучальная ўстанова класічнага тыпу, якая існавала ў 1714—1773 гадах. Ставіла на мэце выхаванне навучэнцаў у духу глыбокай рэлігійнасці, адданасці каталіцызму і Ордэну езуітаў.
Гісторыя стварэння калегіума
Езуіцкая місія з’явілася ў Слуцку ў 1693 годзе. У 1703 годзе на базе місіі арганізавалася езуіцкая рэзідэнцыя. Муж Людвікі Караліны Радзівіл нейбургскі князь Карл III Філіп тады ж заклаў у езуітаў за 7 тыс. злотых фальварак Бокшыцы з сёламі Капацэвічы і Лістападавічы. Таксама пазней ў закладзе ў езуітаў апынуліся вёскі Вяндліна і Ванькоўшчына. У 1715 годзе пан Ваўрынец Іачынскі пад крэдыт у 18 тыс. талераў перадаў езуітам сядзібу Панары.
З 1705 года ў Слуцку працавала сярэдняя езуіцкая школа. Ініцыятарам стварэння Слуцкага калегіума быў выпускнік Віленскай акадэміі, Геранім Клакоцкі (1664—1721). Ён і стаў першым рэктарам калегіума. Геранім Клакоцкі аддаў езуітам сваю сядзібу, дзе Ордэн пабудаваў драўляны касцёл Св. Тройцы па праекце архітэктара Р. Энгеля. Справа ад касцёла на месцы былой сядзібы Клакоцкага ўстаў перароблены двухпавярховы з высокім дахам будынак калегіума. Па перыметры яго сцягвалі адкрытыя галерэі. У першым паверсе знаходзіліся келлі, у другім — класы, рэктарат. Над столбовым ганкам з балюстрадай — зала. За калегіумам — два флігеля; характэрны другі флігель: у яго цэнтры меліся вароты, над імі, другім паверхам, — мезанін з двума заламі, завершаны купалам са звонам. У аднапавярховых крылах па баках брамы былі жылыя пакоі. Далей у двары знаходзіўся будынак-інтэрнат бурсы, дзе жылі вучні. За ім — аптэка з мезанінам; з 1715 года аптэкарам працаваў Ян Вейхер. Адзінай каменнай пабудовай была бібліятэка, пабудаваная ў 1724 годзе па ініцыятыве рэктара калегіума Анастаза Людвіка Керсніцкага. Бібліятэка калегіума па колькасці кніг саступала толькі бібліятэцы Полацкага калегіума, у 1773 годзе там было каля 3 тыс. кніг. Уздоўж агароджы стаялі гаспадарчыя службы: пякарня, кузня, стайня, адрыны. Увесь гэты вялікі двор быў абгароджаны драўляным плотам, пазней замененым каменнай сцяной.
Адукацыйная дзейнасць калегіума
У Слуцкім калегіуме рыхтавалі ў асноўным настаўнікаў рыторыкі (схаластаў). Лекцыі чыталі Томаш Нарэвіч, Юзаф Пажовскі, Юзаф Залескі і інш. Гісторыю выкладалі Ансельм Забароўскі, Ян Пашакоўскі (1684—1757) — тэарэтык каталіцтва і аўтар каталіцкіх календароў, рэктар калегіума ў 1735—1739 гг. Нейкі час узначальваў калегію і выкладаў у ёй публіцыст Анастаз Людвік Керсніцкі (1678—1733), за красамоўства званы Перыклам; выкладаў філасофію Антоні Скарульскі (1715—1780), які стаў у 1772 годзе рэктарам, пазней ён быў пераведзены дэканам тэалагічнага факультэта у Віленскую акадэмію. У 1733 годзе Слуцкую езуіцкую калегію скончыў Міхал Карыцкі (1714—1784) — паэт і грамадскі дзеяч. Вучыўся, і потым у 1763—1764 гг. выкладаў гісторык Юрый Князевіч (1737—1804). Тут таксама вучыўся дзеяч каталіцкай царквы і педагог Тадэвуш Бжазоўскі (1749—1820), які стаў у 1805 годзе генералам Ордэна езуітаў. Пры калегіуме працаваў конквікт (інтэрнат) для юнакоў з дробнай шляхты. За іх выхаваннем сачыў регенс. Гэтую пасаду займалі Канстанцін Черньскі (1694—1747) і Мацей Мілашэўскі (1714 (1715)—1801). Школьны тэатр ставіў п’есы біблейскага зместу.
Кангламерат (эканоміка)
Кангламерат (ад conglomerates — назапашаны, сабраны) — юрыдычная асоба, у склад якога ўваходзяць кампаніі, якія ажыццяўляюць прадпрымальніцкую дзейнасць у розных галінах эканомікі. Кангламераты галоўным чынам уласцівыя рынкам, якія развіваюцца (напрыклад, краіны БРЫК), а таксама шматпрофільным кампаніям.
Слуцкі езуіцкі калегіум
Адукацыйная дзейнасць калегіума
Слуцкі калегіум спыніў сваю дзейнасць у 1773 годзе пры скасаванні Ордэна езуітаў. Будынак і службы калегіума перайшлі у вядзенне Віленскай навучальнай акругі, тут размясцілася каталіцкае вучылішча, якое рыхтавала духоўных асоб і настаўнікаў. Падчас рэарганізацыі расійскай сістэмы адукацыі, наяўнасць двух практычна аднолькавых навучальных устаноў прызналі немэтазгодным, і каталіцкае вучылішча перавялі ў Нясвіж. Будынак былога езуіцкага калегіума ў 1809 годзе адданы Слуцкаму евангеліцкаму вучылішчу.
Кангламерат (эканоміка)
Як правіла, кангламераты ўтвараюцца шляхам паглынання буйной кампаніяй некалькіх дзясяткаў дробных і сярэдніх фірмаў розных галін і сфер дзейнасці, якія не маюць паміж сабой вытворчых, збытавых ці іншых функцыянальных сувязяў.
Кангламераты з'яўляюцца публічнымі кампаніямі, акцыі якіх гандлююцца на фондавых біржах (LSE, NYSE).
Акцыі кангламерату, як правіла, гандлююцца з дысконтам да чыстага кошту іх актываў (NAV, net asset value).
Адным з самых вядомых кампаній-кангламератаў з'яўляецца General Electric.
Дуа Ліпа
Ду́а Лі́па (нар., Вэстмінстэр, Вялікі Лондан) — брытанская спявачка косаўскага паходжання, аўтар песень і мадэль. У 2015 годзе яна падпісала кантракт з Warner Bros. Records і неўзабаве выпусціла свой першы сінгл. У снежні 2016 года пры падтрымцы часопіса The Fader быў зняты дакументальны фільм пра спявачку, See in Blue. У студзені 2017 года спявачка атрымала прэмію EBBA Public Choice Award.
2 чэрвеня 2017 года адбыўся рэліз яе аднайменнага дэбютнага альбома. Асобна ад альбома выйшла сем сінглаў, двое з якіх сталі адразу паспяховымі ў брытанскіх чартах; «Be the One» і «IDGAFruen». Сінгл «New Rules», які заняў першае месца ў Брытаніі (UK Singles Chart), здолеў таксама патрапіць на шостае месца ў чартах ЗША. У лютым 2018 года Ліпа выйграла дзве прэміі Brit Awards у намінацыі British Female Solo Artist and British Breakthrough Act. У красавіку сінгл Ліпы і Кельвіна Харыса «One Kiss» таксама здолеў дасягнуць першага месца ў UK Singles Chart.
У лютым 2019 года на цырымоніі Grammy Awards, атрымала дзве ўзнагароды: у катэгорыях Найлепшы новы выканаўца і Найлепшы танцавальны запіс за сінгл «Electricity» (сумесна з дуэтам Silk City).
На 64-й штогадовай цырымоніі ўручэння ўзнагарод «Грэмі», якая прайшла 14 сакавіка 2021 года, была ўдастоена прэміі ў катэгорыі «За найлепшы вакальны поп-альбом» (Future Nostalgia).
Вандомская плошча
Вандомская плошча (Place Vendôme), раней плошча Людовіка Вялікага (Place Louis le Grand) — адна з «пяці каралеўскіх плошчаў» Парыжа. Метро: лініі 3, 7, 8, станцыя Opéra.
Размешчана ў 1-й муніцыпальнай акрузе Парыжа, недалёка ад Парыжскай оперы. Створана ў 1699 годзе па праекце архітэктара Жуля Ардуэн-Мансара ў гонар Людовікa XIV, а назву атрымала ад палаца Сезара дэ Ванда. Аднастайныя будынкі ў стылі класіцызм на плошчы былі скончаны да 1720 года.
У цэнтры Вандомской плошчы ўсталяваная 44-метровая Вандомская калона са статуяй Напалеона наверсе, выкананая па ўзоры рымскай калоны Траяна.
Камызяк
Горад размешчаны на рукаве Камызяк у дэльце Волгі, за 35 км ад Астрахані. Рыбная гаспадарка.
Скрыбава
Скры́бава (, Скрибово) — вёска ў Ваўкавыскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Роскага сельсавета.
Гісторыя
Вядома з XVIII ст. у складзе маёнтка Рось. У 1796 г. фальварак і вёска, належалі Яну Патоцкаму. У 1836 г. прыватная вёска, 6 двароў, 57 жыхароў. У 1914 г. 17 двароў, 108 жыхароў.
Насельніцтва
На 01.01.2004 г. 31 двор, 49 жыхароў.
Беч
Беч (Biecz) — горад у Польшчы, уваходзіць у склад Гарліцкага павета Малапольскага ваяводства. Сядзіба вяскова-гарадской гміны Беч. Займае плошчу 17,8 км². Насельніцтва 4648 чалавек (на 2004 год).
Euronext
Euronext NV — пан’еўрапейская фондавая біржа, якая мае філіялы ў Бельгіі, Францыі, Нідэрландах, Партугаліі і Злучаным Каралеўстве. У дадатак да акцый і дэрываціваў, група кампаній Euronext падае паслугі клірынгу і фінансавую інфармацыю. Па стане на 31 студзеня 2006 года ўсе рынкі пад кіраваннем Euronext мелі сумарную капіталізацыю ў 2,9 трлн долараў ЗША, што робіць яе пятай у рэнкінгу самых вялікіх біржаў на планеце.
Гісторыя
Група кампаній Euronext была створана 22 верасня 2000 года ў выніку зліцця Амстэрдамскай, Брусельскай і Парыжскай фондавых біржаў з мэтай даць аб’яднанай біржы перавагу на фінансавым рынку Еўропы. У снежні 2001 года Euronext набыла акцыі Лонданскай міжнароднай біржы фінансавых ф'ючэрсаў і апцыёнаў (LIFFE), стаўшы яе ўладальнікам. Пачынаючы з 2003 года ўсё вытворныя прылады, якія гандлююцца на ўсіх даччыных біржах, гандлююцца ў сістэме LIFFECONNECT — электроннай трэйдзінгавай платформе LIFFE. У 2002 годзе група злілася з Партугальскай фондавай біржай, якая была пасля пераназвана ў Euronext Lisbon.
Па выніках гандлю фармуецца адзін з найбольш важных індэксаў міжнароднай эканомікі Euronext 100.
Спасылкі
Сайт біржы
Антуан дэ Фуркруа
Антуан Франсуа дэ Фуркруа (Antoine François de Fourcroy;,  — , ) — французскі хімік і палітычны дзеяч, член Парыжскай АН (1785).
Удзельнічаў (сумесна з А. Лавуазье і інш.) у распрацоўцы новай рацыянальнай хімічнай наменклатуры. Садзейнічаў распаўсюджванню антыфлагістычнай тэорыі ў хіміі.
Охотник и Сайгак
Охотник и Сайгак (Паляўнічы і сайгак) — альбом беларускага рок-гурта Neuro Dubel, запісаны ў 1998 годзе. У 2008 годзе быў перавыдадзены.
Луіс Кафарэлі
Луіс Кафарэлі (Luis Ángel Caffarelli; нар., ) — аргенціна-амерыканскі матэматык. Працы па тэорыі нелінейных дыферэнцыяльных ураўненняў у частковых вытворных.
Член Нацыянальнай акадэміі навук ЗША (1991), Амерыканскай акадэміі мастацтваў і навук (1986), Папскай акадэміі навук (1994), замежны член Нацыянальнай акадэміі дэі Лінчэі, фэла Амерыканскага матэматычнага таварыства. У 2002 годзе пленарны дакладчык на Міжнародным кангрэсе матэматыкаў. Ганаровы доктар.
Алена Мікалаеўна Купчына
Біяграфія
Ведае англійскую, рускую і французскую мовы.
У 1992 годзе паступіла на дыпламатычную службу Беларусі другім сакратаром Аддзела міжнародных дагавораў, неўзабаве паднялася па пасадзе да намесніка начальніка дагаворна-прававога ўпраўлення Міністэрства замежных спраў.
У 1995—1998 гадах працавала як Саветнік, пазней — намеснік Пастаяннага прадстаўніка Беларусі пры аддзяленні ААН і іншых міжнародных арганізацый у Жэневе, дзе адыграла важную ролю ў аб’яднанні намаганняў краін дзеля работы па пытаннях раззбраення, кіравання міграцыяй і правоў чалавека.
У 2006—2012 гадах займала пасаду Пасла Беларусі ў Венгрыі. 14 жніўня 2008 года стала першым беларускім Паслом у Рэспубліцы Славенія (па сумяшчальніцтве).
Пры садзейнічанні А. Купчыной быў выдадзены першы венгерска-беларускі слоўнік.
У 2012—2016 гадах — намеснік Міністра замежных спраў Беларусі. Як намеснік Міністра замежных спраў, адказны за ўзаемадзеянне з краінамі Еўропы, Пасол Купчына ўнесла ўклад у развіццё адносін паміж Беларуссю і еўрапейскімі дзяржавамі і арганізацыямі, у т.л. АБСЕ.
15 снежня 2016 года прызначана Надзвычайным і Паўнамоцным Паслом Рэспублікі Беларусь у Аўстрыйскай Рэспубліцы, і Рэспубліках Харватыя і Славенія па сумяшчальніцтве, Прадстаўніком Беларусі пры АБСЕ і міжнародных арганізацыях у Вене. 25 лютага 2020 года указам А. Лукашэнка вызвалена ад пасады пасла і працягне працу ў Вене ў якасці каардынатара дзейнасці АБСЕ па барацьбе з транснацыянальнымі пагрозамі — дырэктара дэпартамента па барацьбе з транснацыянальнымі выклікамі і пагрозамі сакратарыята АБСЕ.
Дзейнасць
Тэматычная кампетэнцыя А. Купчыной, атрыманая праз персанальны ўдзел у шматлікіх шматбаковых універсальных і спецыялізаваных форумах, у тым ліку, Генеральнай асамблеі ААН, ЭКАСАС, ПРААН, ЮНІСЭФ, ЮНФПА, КПЖ, КПЧ, УВКБ, МАМ і іншых арганізацый, вар’іруецца ад праблем, якія звязаны з правамі чалавека, пашырэннем правоў і магчымасцей жанчын, барацьбой з гандлем людзьмі, міграцыяй, абаронай правоў дзяцей і бежанцаў, да праблематыкі ўстойлівага развіцця, абароны навакольнага асяроддзя, інфармацыйнага грамадства і зніжэння рызыкі стыхійных бедстваў.
У 2017 была выбрана старшынёй 17-й сесіі Генеральнай канферэнцыі Арганізацыі Аб’яднаных Нацый па прамысловым развіцці (ЮНІДА).
Вандомская калона
Вандомская калона (Colonne Vendôme) на Вандомскай плошчы (Place Vendôme) у 1-ай муніцыпальнай акрузе Парыжa ў гонар перамогі Напалеона I пад Аўстэрліцам.
Партызанскі атрад імя Махно
Партызанскі атрад імя Махно — партызанскі конны атрад, які, паводле Юркі Віцьбіча, з’яўляўся бальшавіцкім і правакатарскім, дзейнічаў на Беларусі. Атрад названы ў гонар украінскага анархіста Нестара Махно.
Шлях атраду
Атрад з’явіўся ўзімку 1923 года ў Сянькоўскім Бары каля Суража. Ніхто з тутэйшых жыхароў нічога не ведаў пра атрад, ды мясцовыя партызаны не прымкнулі да гэтага вялікага атрада. Гэтае фарміраванне да таго ж рухалася не лясамі, а дарогамі. Партызанскі атрад з правакацыйнай мэтай каля мястэчка Усвятаў разграміў кааператыў, падзяліўшы паміж сабой увесь ягоны небагаты набытак, а потым падпаліў і сам будынак, каб схаваць канцы ў ваду. Пасля такога пачатку атрад пачаў граміць усё, што траплялася на ягонай дарозе, збіваючы пры тым камуністаў і міліцыянтаў. Дзесьці каля Невеля Віцебскае ДПУ ўступіла ў бой з гэтым атрадам і потым само перастраляла ўсіх, хто ўцалеў пасля бою.
Партызанскі фальш
Паводле Юркі Віцьбіча, атрад ніхто з тутэйшых жыхароў не ведаў. Усе партызанскія згуртаванні не мелі цэнтральных баз забеспячэння і абозаў, а знаходзіліся ў хаўрусе з вёскамі, таму гэты новы атрад павінны былі б добра ведаць сяляне, чаго не было. Не магла быць не заўважанай і мова байцоў гэтага атрада — яны гаварылі на окаючым паволжскім дыялекце рускай мовы, а не на беларускай, як мясцовыя партызаны. Таксама яны, адкрыта называючы сябе партызанскім атрадам імя Махно, чамусьці не трымаліся ніякай канспірацыі, знаёмячы ўсіх са сваім маршрутам і выказваючы надзею, што да іх далучацца ўсе астатнія партызаны.
Вандомская калона
Гісторыя
Вышыня калоны 44 м, наверсе знаходзіцца статуя Напалеона I. Гэта ўжо трэцяя статуя, якая ўпрыгожвае калону. Пасля ўзяцця саюзнікамі Парыжа ў 1814 першая статуя Напалеона была знятая і заменена на белы сцяг Бурбонаў з лілеямі. У 1818 яе расплавілі і зрабілі статую Генрыха IV на Новым мосце. У 1833 Луі-Філіп I загадаў зрабіць новую статую Напалеона і ўзняць яе на калону. У 1850-я гады Напалеон III, асцерагаючыся, што высокамастацкая статуя можа пацярпець ад непагадзі, распарадзіўся зняць яе і выставіць у Доме Інвалідаў ля грабніцы Напалеона I, а для калоны зрабіць копію.
Synesis Group
Synesis — ІТ-кампанія з галоўнымі офісамі ў Маскве і Мінску, рэзідэнт беларускага парка высокіх тэхналогій (ПВТ) і рускага інавацыйнага цэнтра Сколкава. Спецыялізуецца на распрацоўцы платформаў для кантролю грамадскай бяспекі. Займаецца даследаваннямі ў вобласці штучнага інтэлекту, захоўвання і апрацоўкі вялікіх дадзеных.
17 снежня 2020 года Савет Еўрапейскага Саюза наклаў санкцыі на Synesis за пастаўку Міністэрству ўнутраных спраў Рэспублікі Беларусь праграмнага забеспячэння для правядзення беларускімі ўладамі палітычных рэпрэсій.
У 2022 годзе Synesis трапіла ў спіс спецыяльна прызначаных грамадзян і заблакіраваных асоб ЗША, а таксама пад санкцыі Канады, Японіі.
Гісторыя
Заснавана ў Мінску ў 2007 годзе Аляксандрам Шатровым як рэзідэнт ПВТ. У 2009 годзе быў адкрыты офіс у Маскве, пасля чаго Synesis становіцца рэзідэнтам «Сколкава». Першапачаткова кампанія пазіцыянавала сябе як распрацоўшчык заказнога ПА.
З 2014 года Synesis сфакусіраваная пераважна на стварэнні і развіцці ўласных прадуктаў. У 2019 годзе адкрылі 2 прадстаўніцтвы ў штатах Вірджынія і Каліфорнія.
Санкцыі ў дачыненні да кампаніі
17 снежня 2020 года Савет Еўрапейскага Саюза ўнёс Synesis у спіс кампаній, на якія накладаюцца санкцыі Еўрапейскага Саюза за падтрымку Аляксандра Лукашэнкі (поўны спіс абмежаванняў выкладзены ў Рашэнні Савета ЕС ад 18 мая 2006 года). На наступны дзень да санкцый далучылася Вялікабрытанія.
16 сакавіка 2021 Synesis падалі іскавую заяву ў Суд Еўрапейскага Саюза. Кампанія запатрабавала прызнаць несапраўдным рашэння Савета ЕС аб уключэнні яе ў трэці пакет санкцый.
21 чэрвеня 2021 года ў санкцыйны спіс ЕС трапіў заснавальнік Аляксандр Шатроў за пастаўку беларускім уладам сістэмы маніторынгу натоўпу «Kipod», што спрыяла падаўленню пратэстаў. 7 ліпеня Шатрова ў свой санкцыйны спіс дадала Швейцарыя.
Албанія, Ісландыя, Ліхтэнштэйн, Нарвегія, Паўночная Македонія, Чарнагорыя далучыліся да снежаньскага пакета санкцый ЕЗ 26 студзеня, да чэрвеньскага — 6 ліпеня 2021 года.
Ключавыя прадукты
Kipod — платформа маніторынгу грамадскай бяспекі ў маштабах дзяржавы. Прадукт уключае картаграфічны сэрвіс, сродкі пошуку аб’ектаў і падзей у вялікіх масівах відэа, відэааналітыку, сродкі размежавання доступу. Платформа здольная забяспечваць неабмежаванае маштабаванне па ліку карыстальнікаў, сэнсараў (відэакамер) і глыбіні архіва. Сфера прымянення ад дзяржаўных ведамстваў (МУС, Міністэрства абароны) да буйных інфраструктурных аб’ектаў (Маскоўскі і Мінскі метрапалітэны).
LOOM Events management system — платформа аўтаматызацыі працэсаў на буйных масавых мерапрыемствах (фестывалі, канцэрты, канферэнцыі). Дазваляе арганізатарам кіраваць маштабнымі падзеямі ў аўтаматычным рэжыме: акрэдытацыя ўдзельнікаў, транспарт, размяшчэнне гасцей, медыцынскія звароты, расклад спаборніцтваў, размеркаванне білетаў. Прадукт выкарыстоўваўся пры правядзенні II Еўрапейскіх гульняў 2019 года ў Мінску.
Stigma — платформа для кантролю перамяшчэння і захаванасці грузаў. Распрацоўваецца ў рамках міжнароднай кааперацыі па стварэнні лічбавага транспартнага калідора праз краіны Мытнага саюза (Беларусь, Расія, Казахстан).
AAI.by — краўдсорсінгавая платформа для разметкі выяў і відэа.
Fittonic — мабільны фітнес дадатак на базе камп’ютэрнага зроку, кантралюе ход трэніровак праз камеру смартфона.
Узнагароды
У 2016 годзе сістэма відэааналітыкі ад Synesis была ўдастоена плацінавай узнагароды ў намінацыі Platinum Award for Best Video Analytics Solution у рамках прэміі 2016 'ASTORS Homeland Security Awards', ЗША.
У 2017 годзе тэхналогія назірання ад Synesis увайшла ў лік прызёраў конкурсу «Лепшыя інфармацыйна-аналітычныя інструменты 2017» аналітычнага цэнтра пры ўрадзе РФ, заняўшы II месца.
NGC 3567-1
NGC 3567-1 (іншыя абазначэнні — UGC 6230, MCG 1-29-11, ZWG 39.51, KCPG 276A, PGC 34004) — лінзападобная галактыка (S0) ў сузор’і Леў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Гарліцы
Гарліцы (Gorlice) — горад у Польшчы, на беразе ракі Ропа. Адміністрацыйны цэнтр Гарліцкага павета Малапольскага ваяводства. Утварае гарадскую гміну, таксама з’яўляецца сядзібай вясковай гміны Гарліцы. Займае плошчу 23,56 км². Насельніцтва 28 539 чалавек (на 2006 год).
Майкл Ашбахер
Майкл Джордж Ашбахер (нар. ) — амерыканскі матэматык, найбольш вядомы сваімі працамі па канечных групах. Ён быў вядучай фігурай у завяршэнні класіфікацыі канечных простых груп у 1970-х і 1980-х гадах. Пазней аказалася, што класіфікацыя была няпоўнай, бо справа квазітонкіх груп не была скончана. Гэты прабел быў выпраўлены Ашбахерам і Стывенам Д. Смітам у 2004 годзе ў двух кнігах, якія складаюцца з каля 1300 старонак. У цяперашні час Ашбахер з’яўляецца прафесарам матэматыкі ў Каліфарнійскім тэхналагічным інстытуце.
Стасеўка
Назву Ста́сеўка маюць:
Жыгалава
Жыга́лава — прозвішча, тапонім.
Карауыл Канай-бія
Карауыл Канай-бія — аул у Зерэндзінскім раёне Акмолінскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр сельскай акругі ім.Канай-бія. Код КАТА — 115665100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва аула складала 687 чалавек (347 мужчын і 340 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у ауле пражывалі 356 чалавек (176 мужчын і 180 жанчын).
NGC 3567-2
NGC 3567-2 (іншыя абазначэнні — MCG 1-29-12, ZWG 39.55, NPM1G +06.0280, KCPG 276B, PGC 34013) — галактыка ў сузор’і Леў.
Гэты аб’ект не ўваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога» і быў дададзены пазней.
Canal+
Canal+ (Канал+, Канал плюс) — прыватны французскі паўуніверсальны тэлевізійны канал з абаненцкай платай, асноўныя кірункі якога кіно і спорт. Самы першы прыватны канал з абаненцкай платай ва Францыі, належыць французскай медыякампаніі Groupe Canal+ (філіял Vivendi).
Гісторыя
Канал пачаў сваё вяшчанне 4 лістапада 1984 года ў 8 гадзінн раніцы. У 1986 годзе ў канала быў адзін мільён падпісчыкаў.
З запускам лічбавага спадарожніка 27 красавіка 1996 гады з’явіліся роднасныя каналы:
Пад’язычная костка
Пад'язычная костка (os hyoideum) — невялікая костка, мае форму падковы, залягае пад цягліцай языка.
Анатомія
Пад’язычная костка складаецца з цела і вялікіх і малых рагоў. Цела косткі мае форму пласціны, выпуклай спераду. Ад верхняга да ніжняга краю патаўшчаецца. Бакавыя краі цела злучаюцца з вялікімі рагамі пры дапамозе сустаўных паверхняў альбо кудзелістага або гіялінавага храстка. Вялікія рогі тонкія і доўгія з патаўшчэннямі на канцах, адыходзяць ад цела косткі па кірунку вонкі назад. Малыя рогі адыходзяць ад месца злучэння цела косткі з вялікімі рагамі. Часам могуць заставацца храстковымі. Іх канцы заключаны ў шыла-пад’язычны звязак, які часам змяшчае адну або некалькі маленькіх костачак.
Да малога рога пад’язычнай косткі прымацаваная храстковаглоткавая частка (pars chondropharyngea) сярэдні канстрыктар глоткі (constrictor pharyngis medius), а да вялікага рога, з якога — ражкова-глоткавая частка (pars ceratopharyngea) сярэдняга канстрыктара. Да пад’язычнай косткі мацуюцца некаторыя мышцы шыі.
Звязаная з лапаткава-пад’язычнай цягліцай.
Знаменск (Астраханская вобласць)
Знаменск (Знаменск) — горад (з 1962 года) у Расіі, закрытае адміністрацыйна-тэрытарыяльнае ўтварэнне ў складзе Астраханскай вобласці. Насельніцтва 32,4 тыс. чалавек (2006). Заснаваны ў 1948 годзе. Чыгуначная станцыя «Раз’езд 85 км» на галінцы Валгаград — Астрахань. Да 1992 года называўся Капусцін Яр—1.
Жылы цэнтр Ваеннага палігона Капусцін Яр.
Эфіопскі каляндар
Пачатак года ў эфіопскім календары прыпадае на 30 жніўня па юліянскім календары, калі наступны год — высакосны, альбо на 29 жніўня, калі наступны год — просты. Як і Копцкі каляндар, Эфіопскі каляндар складаецца з 12 месяцаў па 30 дзён кожны, а таксама пяці альбо шэсці эпагаменальных дзён у канцы года, якія звычайна вылучаюцца ў 13-ы месяц. Колькасць эпагаменальных дзён вызначаецца ў залежнасці ад віду года: просты ці высакосны.
Лік гадоў у эфіопскім календары начынаецца з 29 жніўня 8 года н. э. па юліянскім календары. Суткі паводле Эфіопскага календара пачынаюцца не апоўначы, а з усходам Сонца.
Забар’е
Назву За́бар’е маюць:
Канстанцін фон Нойрат
Барон Канстанцін фон Нойрат (Konstantin Freiherr von Neurath, 2 лютага 1873 — 14 жніўня 1956) — нямецкі дыпламат, міністр замежных спраў Германіі (1932—1938) і рэйхспратэктар Багеміі і Маравіі (1939—1943; обергрупенфюрар СС (21 чэрвеня 1943), пасля верасня 1941 года займаў пасаду рэйхспратэктара толькі намінальна, быўшы фактычна адхіленым Гітлерам ад выканання абавязкаў.
Тэорыя пругкасці
Тэорыя пругкасці — раздзел механікі суцэльных асяроддзяў, які вывучае дэфармацыі пругкіх цвёрдых целаў, іх паводзіны пры статычных і дынамічных нагрузках.
Галоўная задача тэорыі пругкасці — высвятліць, якія будуць дэфармацыі цела і як яны будуць змяняцца з часам пры зададзеных знешніх уздзеяннях. Асноўнай сістэмай ураўненняў для рашэння гэтай задачы з'яўляюцца тры ўраўненні раўнавагі, якія змяшчаюць шэсць невядомых кампанент сіметрычнага тэнзара напружанняў. Сіметрычнасць тэнзара напружанняў пастуліруецца пры гэтым гіпотэзай парнасці датычных напружанняў. Для замыкання сістэмы выкарыстоўваюць так званыя ўраўненні сумеснасці дэфармацый (сапраўды, для цела, якое застаецца падчас дэфармацыі суцэльным, шэсць кампанент тэнзара дэфармацыі не могуць быць незалежнымі — гэтыя кампаненты выражаюцца праз тры функцыі — складнікі перамяшчэння пункта цела: сіметрычныя суадносіны Кашы). Шэсць ураўненняў сумеснасці дэфармацый і ўраўненні абагульненага закона Гука замыкаюць задачу тэорыі пругкасці.
Джордж Мастоў
Джордж Дэніел Мастоў (George Daniel Mostow;,  — ) — амерыканскі матэматык, геометр. Доктар філасофіі, эмерыт-прафесар Ельскага ўніверсітэта, член Нацыянальнай АН ЗША (1974).
Лаўрэат прэмій Стыла (1993) і Вольфа (2013, сумесна з Майклам Артынам).
Біяграфія
Нарадзіўся ў сям’і яўрэяў з Украіны, якія эмігравалі ў ЗША ў пачатку XX стагоддзя. Ступень доктара філасофіі атрымаў у Гарвардскім універсітэце. Стыпендыят Гугенхайма (1957).
З 1961 года працаваў у Ельскім універсітэце, у 1971—1974 гадах загадчык кафедры матэматыкі. З 1998 года ў адстаўцы як эмерыт-прафесар матэматыкі імя Генры Форда II — атрымаў гэтую імянную прафесуру ў 1980 годзе.
У 1987—1988 гадах прэзідэнт Амерыканскага матэматычнага таварыства.
Жамантуз (Акмолінская вобласць)
Жамантуз — сяло ў Зерэндзінскім раёне Акмолінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад сельскай акругі ім.Канай-бія. Код КАТА — 115665300.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 217 чалавек (114 мужчын і 103 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 134 чалавекі (74 мужчыны і 60 жанчын).
Закон Гука
У славеснай форме закон гучыць наступным чынам: "Сіла пругкасці, якая ўзнікае ў целе пры яго дэфармацыі, прама прапарцыйна велічыні гэтай дэфармацыі."
Для тонкага расцяжнага стрыжня закон Гука мае выгляд: Тут F — сіла, якой расцягваюць (сціскаюць) стрыжань, \Delta l — абсалютнае падаўжэнне (сціск) стрыжня, а k — каэфіцыент пругкасці (ці цвёрдасці).
Каэфіцыент пругкасці залежыць як ад уласцівасцей матэрыялу, так і ад памераў стрыжня. Можна вылучыць залежнасць ад памераў стрыжня (плошчы папярочнага сячэння S і даўжыні L) яўна, запісаўшы каэфіцыент пругкасці як Велічыня E завецца модулем пругкасці першага роду ці модулем Юнга і з'яўляецца механічнай характарыстыкай матэрыялу.
Калі ўвесці адноснае падаўжэнне і звычайнае напружанне ў папярочным сячэнні то закон Гука ў адносных адзінках запішацца як У такой форме ён справядлівы для любых малых аб'ёмаў матэрыялу.
Варта мець на ўвазе, што закон Гука выконваецца толькі пры малых дэфармацыях. Пры перавышэнні мяжы прапарцыйнасці сувязь паміж напружаннямі і дэфармацыямі становіцца нелінейнай. Для шматлікіх асяроддзяў закон Гука непрыдатны нават пры малых дэфармацыях.
Абагульнены закон Гука
У агульным выпадку напружання і дэфармацыі апісваюцца тэнзарамі другога рангу ў трохмернай прасторы (маюць па 9 кампанент). Тэнзар пругкіх пастаянных, які злучае іх, з'яўляецца тэнзарам чацвёртага рангу C_{ijkl} і ўтрымлівае 81 каэфіцыент. З прычыны сіметрыі тэнзара C_{ijkl}, а таксама тэнзараў напружанняў і дэфармацый, незалежнымі з'яўляюцца толькі 21 пастаянная. Закон Гука выглядае наступным чынам: дзе \sigma_{ij} — тэнзар напружанняў,  — тэнзар дэфармацый. Для ізатропнага матэрыялу тэнзар C_{ijkl} утрымлівае толькі два незалежныя каэфіцыенты.
Дзякуючы сіметрыі тэнзараў напружання і дэфармацыі, закон Гука можа быць прадстаўлены ў матрычнай форме.
Тыльзіцкі мір
Тыльзіцкі мір — мірны дагавор, заключаны ў перыяд з 25 чэрвеня па 7 ліпеня у Тыльзіце (цяпер горад Савецк у Калінінградскай вобласці) паміж Аляксандрам I і Напалеонам пасля Вайны чацвёртай кааліцыі 1806–1807 гадоў, у якой Расія дапамагала Прусіі.
Гісторыя
15 чэрвеня Напалеон разграміў пры Фрыдландзе рускую армію Бенінгсена. Аляксандр I, атрымаўшы вестку пра гэта, загадаў Лабанаву-Растоўскаму ехаць у французскі лагер для перамоў аб міры. Генерал Калькрэйт таксама прыбыў да Напалеона ад імя прускага караля (Фрыдрыха Вільгельма III), але Напалеон настойліва падкрэсліваў, што заключае мір менавіта з рускім імператарам. Напалеон у гэты час знаходзіўся на беразе Нёмана, у мястэчку Тыльзіце; руская армія і рэшткі прускай стаялі на іншым беразе. Князь Лабанаў перадаў Напалеону жаданне імператара Аляксандра асабіста з ім пабачыцца. На другі дзень, 25 чэрвеня, абодва імператары сустрэліся на плыце, што стаяў пасярэдзіне ракі, і каля гадзіны гутарылі адзін на адзін у крытым павільёне. На другі дзень яны зноў убачыліся ўжо ў Тыльзіце; Аляксандр I прысутнічаў на аглядзе французскай імператарскай гварды. Напалеон жадаў не толькі міру, але і саюзу з Аляксандрам і прапаноўваў яму Балканскі паўвостраў і Фінляндыю як узнагароду за дапамогу Францыі ў яе планах, але аддаць Расіі Канстанцінопаль ён не згаджаўся. Калі Напалеон разлічваў на сваю харызму, то яго разлік аказаўся занадта аптымістычным: Аляксандр са сваёй ласкавай усмешкай, мяккай мовай, ветлівым абыходжаннем быў нават у цяжкіх абставінах зусім не такі згаворлівы, як хацелася б яго новаму саюзніку. «Гэта сапраўдны візантыец» (C’est un véritable grec du Bas-Empire) — казаў Напалеон сваім набліжаным.
Галоўны пункт Тыльзіцкага дагавора не быў тады апублікаваны: Расія і Францыя абавязаліся дапамагаць адзін аднаму ў кожнай наступальнай і абарончай вайне, калі толькі абставіны запатрабуюць гэтага. Гэты цесны саюз ліквідаваў адзінага моцнага суперніка Напалеона на кантыненце; Англія заставалася ізаляванай; абедзве дзяржавы абавязваліся ўсімі мерамі прымусіць астатнюю Еўропу выконваць кантынентальную сістэму. 7 ліпеня 1807 года дагавор быў падпісаны абодвума імператарамі. Напалеона Тыльзіцкі мір узнёс на вяршыню магутнасці, а імператара Аляксандра паставіў у цяжкае становішча. Пачуццё крыўды ў сталічных колах было вялікае. ''«Тильзит!.. (при звуке сем обидном / Теперь не побледнеет росс)»'', — пісаў праз 14 гадоў Аляксандр Пушкін. На Айчынную вайну 1812 года пасля глядзелі менавіта як на падзею, якая «загладзіла» Тыльзіцкі мір. Наогул, значэнне Тыльзіцкага міру было вельмі вялікае: з 1807 года ён гаспадарыў у Еўропе нашмат смялей, чым раней.
Стасеўка (Бабруйскі раён)
Ста́сеўка (, Стасевка) — вёска ў Бабруйскім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Вішнёўскага сельсавета.
Геаграфія
Знаходзіцца на правым беразе ракі Бярэзіна, за 30 км на поўдзень ад Бабруйска, 140 км ад Магілёва, за 25 км ад чыгуначнай станцыі Беразіна, за 4 км на паўночны ўсход ад аўтамабільнай дарогі.
Гісторыя
Успамінаецца ў рэестравых актах 1-й паловы XVII ст. як Стасаў востраў ці Стасаў бераг. У 2-й палове XVIII стагоддзя вёска ў складзе Рэчыцкага павета Менскага ваяводства Рэчы Паспалітай. У 1844 годзе вёска ў складзе маёнтка Каралеўская Слабада Бабруйскага павета Мінскай губерні, 25 двароў, уласнасць памешчыка. У 1897 годзе ў Стасеўцы 91 жылы двор, вёска ўваходзіць у склад Парыцкай воласці Бабруйскага павета.
У 1913 годзе адкрыта аднакласнае народнае вучылішча, настаўніцай працуе Настасся Сердзюкова. Паводле перапісу 1917 года ў вёсцы 114 двароў. У 1925 годзе ў школе 88 вучняў. У 1926 і 1932 гадах для школы пабудаваны новыя будынкі, дзейнічае школа па ліквідацыі непісьменнасці сярод дарослых. У 1930 годзе арганізаваны калгас «На варце», працуюць гужавая арцель «Лазакрут», кузня і млын.
У 1986 годзе 210 гаспадарак, у складзе калгаса «імя Фрунзе», дзейнічаюць майстэрні па рамонце сельскагаспадарчай тэхнікі, цэх па вырабе кошыкаў і мётлаў, лесапільня, сярэдняя школа, ФАП, ветучастак, аддзяленне сувязі, аўтаматычная тэлефонная станцыя, Дом культуры, бібліятэка, 2 магазіны, комплексны прыёмны пункт бытавога абслугоўвання насельніцтва.
Ахвяры палітычных рэпрэсій
З Агляду Бабруйскага гарадскога аддзела НКУС палітычна-эканамічнага стану Бабруйскага раёна (1931 год) «10. Контрреволюционные факторы района.
За последние 1927—1930 гг. отмечено 4 случая массовых выступлений, кои имели место в 1930 г. в момент выселения кулачества…
Кроме этого, весной 1931 г. имело место массовое выст. крестьян в д. Стасевка Продвинского с/с — на почве отвода земли колхозу. Подкулачники и кулаки не пускали колхозников поехать запахать отведенную землю. В данном выступлении участвовало 100 чел., преимущ. женщины…»
Стаянка
За 750 метраў на захад ад вёскі, на другой надпоплаўнай тэрасе правага берага ракі Бярэзіна знаходзіцца познамезалітычная стаянка (9-5 тыс. да нашай эры) днепра-дзяснінскай культуры. Вышыня над узроўнем вады 10 метраў. Стаянку выявіў і даследаваў на плошчы 90 м² у 1978 годзе  навуковы супрацоўнік Інстытута гісторыі Акадэміі навук  Беларусі У. П. Ксяндзоў. Культурны пласт разбураны ворывам.
На глыбіні 0,2—0,4 м знойдзены рэшткі круглаватага ў плане жытла дыяметрам каля 5 метраў і агнішча дыяметрам каля 2 метраў, прылады з «сожскага» крэменю: разцы, скрабкі з пласцін і адшчэпаў, праколкі, трапецыя, наканечнік стралы, вастрыё, скоблі, рэтушаваныя пласціны і адшчэпы, нуклеусы. Калекцыя крамянёвых вырабаў налічвала 82 прадметы.
Атрыманыя ў час раскопак матэрыялы даюць магчымасць скласці ўяўленне аб мясцовых першапасяленцах. Прылады працы яны выраблялі з высакаякаснага мелавога цёмна-шэрага крэмню, які на Бярэзіне не выяўлены і, магчыма, дастаўляўся з іншых мясцін. Частка прадметаў выраблена з менш якаснай сыравіны — невялікіх жаўлакоў і валуноў жоўтага і шэрага колераў, якія вымываліся ракой з марэнных адкладаў.
Брацкая магіла савецкіх воінаў і партызан
Знаходзіцца на вясковых могілках. Пахаваны 66 воінаў і 2 партызаны, што загінулі ў баях супраць нямецкіх войскаў у 1943—1944 гадах. У 1975 годзе на магіле пастаўлена стэла з мемарыяльным надпісам.
Помнік М. В. Фрунзэ
Помнік знаходзіцца ў цэнтры вёскі на вуліцы Фрунзенскай, каля будынка праўлення СВК «імя М. В. Фрунзэ». Бюст устаноўлены ў 1975 годзе.
NGC 3568
NGC 3568 (іншыя абазначэнні — ESO 377-20, MCG -6-25-9, IRAS11084-3710, PGC 33952) — спіральная галактыка з перамычкай (SBc) ў сузор’і Цэнтаўр.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Сядзельнікі
Сядзе́льнікі (, Седельники) — вёска ў Ваўкавыскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Падароскага сельсавета.
Гісторыя
Мясцовасць вядома з сярэдзіны XVI ст. У XVII ст. шляхецкая ваколіца. У 1796 годзе пражывала 35 шляхецкіх сем’яў. Побач фальварак, які належаў Іосіфу Ельцу, другі фальварак — уласнасць Бенедыкта і Мікалая Равенскіх, трэці — Антонія Шчыгельскага. У 1947 годзе арганізаваны калгас. У 50-я гады XX ст. на рацэ Зяльвянка пабудавана гідраэлектрастанцыя.
Tanki
«Tanki» (Танкі) — альбом беларускага рок-гурта «Neuro Dubel», запісаны ў 2004 годзе на студыі «ОСМОС». Песня «Гузік» ў 2009 годзе трапіла і на складанку «Budzma The Best Rock / Budzma The Best Rock/New ». У буклеце да кампакт-дыску альбома Аляксандр Кулінковіч тлумачыць, што песня «Папаў» згодна з правіламі беларускай мовы павінна была б называцца «Патрапіў», але «ня ўсё ў нашых песьнях вызначаецца літаратурнай пісьменнасцю тэксту».
Забарочча
Назву Забаро́чча маюць:
Філіп Лам
Філіп Лам (Philipp Lahm; нар., , ФРГ) — нямецкі футбаліст, абаронца. Вядомы па шматгадовым выступам за мюнхенскую «Баварыю», дзе доўгі час быў капітанам. Чэмпіён свету 2014 года ў складзе нацыянальнай зборнай Германіі, былы капітан зборнай.
«Баварыя»
У 17 гадоў, у 2001 годзе Лам стаў іграком другой каманды «Баварыі». Тагачасны яе трэнер, Герман Герланд дагэтуль лічыць, што Лам з’яўляецца самы таленавіты ігрок, якога ён калі-небудзь трэніраваў. Філіп дэбютаваў за «Баварыю II» 25 жніўня 2001 года ў пятым туры Рэгіянальнай лігі (Поўдзень) у матчы супраць «Вакера» з Бургаўзена. Матч скончыўся з лікам 2:1 на карысць мюнхенцаў, на 24-й хвіліне вызначылася жывая легенда Мюнхена — Ханс Пфлюглер, чэмпіён свету 1990 года, які вярнуўся ў футбол на адзін сезон, а на 85-й вызначыўся будучы вядомы ігрок Бундэслігі — Звяздан Місімавіч. Сам жа Філіп правёў на полі ўвесь матч. Цікава, што ў заяўцы на чэмпіянат Лам значыўся паўабаронцам, а сезон ужо завяршаў на месцы абаронцы. Усяго ў тым сезоне ён правёў 27 матчаў і забіў два мячы: першы 1 снежня «Дармштату», а другі 7 красавіка 2002 года «Барусіі» з Фульды. У другім сезоне Лам ужо быў капітанам, ён згуляў 34 матчы і забіў адзін гол у браму «Барусіі» з Нойкірхена, а каманда завяршыла чэмпіянат на высокім 4-м месцы.
Філіп хутка трапіў на нататку да Отмара Гітцфельда, які трэніраваў асноўную каманду мюнхенцаў. Отмар бачыў у гульцу якасці, неабходныя для іграка асновы і Лам быў першы з маладых ігракоў, які рыхтаваўся да галоўнай каманды. 13 лістапада 2002 года Лам упершыню з’явіўся на полі ў футболцы «Баварыі». Для яго дэбюту быў абраны матч супраць французскага «Ланса» у Лізе Чэмпіёнаў, дзе перад каманд ужо не было ніякіх задач. Філіп з’явіўся на полі ў канцы матчу, на 90-й хвіліне, замяніўшы Маркуса Фойльнера.
Падчас гульні за «Баварыю-2» Лам стаў тыповым флангавым абаронцам, якія стала ўцякаў у атаку. Аднак, з-за таго, што ў тыя часы правы фланг абароны ў «Баварыі» быў акупаваны Вілі Саньёлем, а левы займаў Біксант Лізаразю, Філіпу прыйшлося пакінуць клуб і перайсці ў «Штутгарт», бо шанцаў зайграць у аснове «Баварыі» у яго не было.
«Штутгарт»
Улетку 2003 года Лам быў арандаваны «Штутгартам» на 2 гады. Спачатку на яго разлічвалі як на зменшчыка правага абаронцы Андрэаса Гінкеля, але Фелікс Магат, які трэніраваў тады «Штутгарт», вырашыў паспрабаваць Лама на іншых пазіцыях, каб не загубіць яго талент. У выніку, неўзабаве Філіп выцесніў з асноўнага складу швабаў левага абаронцу Гайка Гербера. Дэбют у «Штутгарце» адбыўся 3 жніўня 2003 года ў першым туры Бундэслігі. Тады каманда гуляла ў Растоку супраць мясцовай «Ганзы». Філіп выйшаў на поле на 76-й хвіліне, замяніўшы пры гэтым паўабаронцу Сільвіа Майснера. У тым сезоне ў Бундэслізе Філіп згуляў 31 гульню і забіў 1 мяч, а ў Лізе чэмпіёнаў правёў 7 паядынкаў, узнагарода ў тым сезоне было месца другога лепшага іграка чэмпіянату Германіі пасля Аілтана.
Другі сезон у «Штутгарце» выдаўся цяжкім для Лама. Пасля чэмпіянату Еўропы 2004 года, у якім ён прымаў удзел, яму не хапіла часу для аднаўлення. Да таго ж у чырвоных змяніўся трэнер: новым настаўнікам стаў Маціяс Замер, які не вельмі дараваў Філіпа і ў якога ён не трапляў пад тактыку і пабудову каманды. Усё ж Лам паспеў да каляднага перапынку згуляць 16 матчаў, з якіх у чатырнаццаці ён выходзіў у аснове. Скончыць сезон Філіпу перашкодзіў пералом правай нагі, атрыманы ў студзені 2005 года. Такім чынам, Лам вярнуўся на поле толькі 9 красавіка 2005 года ў матчы супраць «Шальке 04», які завяршыўся перамогай швабаў з лікам 3:0. Але праз усяго пяць тыдняў, 17 мая Лам парваў крыжападобныя звязкі.
Вяртанне ў «Баварыю»
У ліпені 2005 года Філіп вярнуўся ў «Баварыю», але гуляць адразу не мог, бо не паспеў аднавіцца пасля цяжкай траўмы. Пахадзіўшы каля двух месяцаў па лекарах, Лам паціху стаў вяртацца ў гульнявы рытм, ён наведваў трэніроўкі, працуючы над аднаўленнем свайго арганізма, гуляў за другую каманду «Баварыі». Першы матч у Бундэслізе згуляў 19 лістапада 2005 года супраць «Армініі» з Білефельда. Паядынак скончыўся перамогай мюнхенцаў з лікам 2:1, Філіп на 64-й хвіліне замяніў Біксана Лізаразю. Па заканчэнні сезону Біксан завяршыў сваю прафесійную футбольную кар’еру і месца пад будучага героя Мюнхена было вызвалена.
На дадзены момант Філіп Лам з’яўляецца самым дарагім абаронцам «Баварыі» і ўсёй Бундэслігі. Трансферны кошт іграка на кастрычнік 2010 года складаў каля 28 млн еўра.
Клубныя
Баварыя:
Міжнародныя
Германія:
Грамадская дзейнасць
Філіп Лам вядзе актыўную грамадскую дзейнасць, у тым ліку мае свой Фонд імя Філіпа Лама (Philipp Lahm-Stiftung). Галоўная мэта фонду — падтрымка дзяцей Германіі і Афрыкі. За яго дзейнасць Філіпу Ламу была прысуджана прэмія ад Bayerischen Sportpreis.
Таксама шмат часу Лам прысвячвае барацьбе супраць гамафобіі і нецярпімасці.
За «адменны ўнёсак ва ўмацаванне талерантнасці і змаганне з гамафобіяй у спорце, асабліва ў футболе» ў чэрвені 2008 года Ламу разам з футбалісткай Таняй Вальтэр і прэзідэнтам Нямецкага футбольнага саюза Тэа Цванцыгерам была ўручана ўзнагарода Tolerantia-Preis  ад берлінскага антыдыскрымінацыйнага праекта Maneo.
Тэтры
Тэтры (თეთრი) — разменная манета ў Грузіі. Уведзена ў абарачэнне ў 1995 годзе.
Галерэя
Сучасныя манеты Грузіі (павінны адлюстроўвацца падобны на рэальны памер манеты, калі малюнак візуалізуецца на 3,78 пікселяў на міліметр, або 96 пікселяў на цалю).
Грыфітс
Грыфітс — прозвішча.
Забелле
Назву Забе́лле маюць:
Звяздан Місімавіч
Звязда́н Місі́мавіч (Zvjezdan Misimović; нар., , Германія) — былы баснійскі футбаліст, паўабаронца. Гуляў за нацыянальную зборную Босніі і Герцагавіны.
Кар’ера
Звяздан з’яўляецца выхаванцам шэрагу невялікіх нямецкіх клубаў. У 2000 годзе патрапіў у структуру мюнхенскай «Баварыі», дзе некалькі сезонаў гуляў за другую каманду клуба. У 2004 годзе заключыў кантракт з клубам «Бохум», у складзе якога правёў наступныя тры гады сваёй кар’еры. На працягу сезону 2007/08 абараняў колеры каманды клуба «Нюрнберг», пасля чаго гуляў за «Вольфсбург», разам з якім нечакана стаў чэмпіёнам Германіі.
З 2010 года гуляў за «Галатасарай» і маскоўскае «Дынама». Апошнім клубам Місімавіча стаў кітайскі «Гуйчжоу Жэньхэ». У сакавіку 2015 года абвясціў аб заканчэнні кар’еры, але ўлетку вярнуўся ў «Гуйчжоу Жэньхэ». Канчаткова завяршыў кар’еру ў студзені 2017 года.
У жніўні 2014 года аб’явіў пра завяршэнні кар’еры ў нацыянальнай зборнай, за якую выступаў з 2004 года. 28 мая 2018 года, ужо пасля завяршэння прафесійнай кар’еры, згуляў у сваім развітальным матчы за зборную супраць Чарнагорыі (0:0).
Дасягненні
Баварыя:
Вольфсбург:
Гуйчжоу Жэньхэ:
Луіс Карлус Бамбанату Голарт
Луіс Карлус Бамбанату Голарт (Luiz Carlos Bombonato Goulart;, , ), больш вядомы як Луізан (Luizão) — бразільскі футбаліст, нападнік. Чэмпіён свету 2002 у складзе нацыянальнай зборнай Бразіліі.
Пуэрта-Мальданада
Пуэрта-Мальданада (Puerto Maldonado) — горад на паўднёвым усходзе Перу непадалёк ад мяжы з Бразіліяй і за 55 км ад балівійскай мяжы. Адміністрацыйны цэнтр рэгіёна Мадрэ-дэ-Дзьёс.
Горад размешчаны пры зліцці рэк Мадрэ-дэ-Дзьёс (прыток Амазонкі) і Тамбапата, прыкладна ў 400 кіламетрах на ўсход ад Куска. Пуэрта-Мальданада з’яўляецца партовым горадам, уніз ад якога пачынаецца суднаходства па рацэ Мадрэ-дэ-Дзьёс.
Гісторыя
Горад Пуэрта-Мальданада быў заснаваны ў 1902 годзе Фаўсціна Мальданада, які даследаваў раку Мадрэ-дэ-Дзьёс ад самых вытокаў да яе зліцця з ракой Тамбапата.
Эканоміка
У мінулым эканоміка горада грунтавалася на лесанарыхтоўцы, апрацоўцы і транспарціроўцы драўніны, здабычы золата і каўчуку, збору ўраджаяў бразільскага арэху, аднак у цяперашні час, дзякуючы свайму размяшчэнню паблізу ад нацыянальных паркаў Ману, Баўаха-Санене і Тамбапата-Кандама, Пуэрта-Мальданада з’яўляецца буйнейшым цэнтрам экатурызму ў Перу.
Насельніцтва
У горадзе жыве больш за 92 000 жыхароў, што складае прыблізна тры чвэрці ўсяго насельніцтва рэгіёну Мадрэ-дэ-Дзьёс.
Аэрапорт
Мясцовы аэрапорт «Padre Aldamiz International Airport» размешчаны за 8 км ад горада.
Сардоны
Сардоны (Sordoni) — старажытны народ у паўночна-ўсходняй частцы Пірэнейскага паўвострава. Жылі на тэрыторыі сучаснай Каталоніі і Францыі.
Паходжанне сардонаў з’яўляецца спрэчным. У Францыі іх часта адносяць да кельтаў. Аднак археалагічныя даследаванні паказваюць, што насельніцтва гэтай тэрыторыі падобна аквітанам паходзіла ад носьбітаў Артэнакскай археалагічнай культуры і такім чынам належыла да ібераў. У другой палове 1 тысячагоддзя да н. э. землі сардонаў былі падпарадкаваны спачатку карфагенянамі, а потым рымлянамі. Рымляне заснавалі тут крэпасць Русіна, якая хутка ператварылася ў гандлёвы горад і стала цэнтрам раманізацыі сардонаў.
Назва сардонаў шырока адлюстравана ў сучаснай тапаніміцы пірэнейскага рэгіёна Францыі.