cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Правілы шахматаў
Правіла дакранання да фігураў
Калі гулец хоча дакрануцца да фігураў з мэтай карэкціроўкі іхняга палажэння, ён павнен спачатку папярэдзіць апанента пра свой намер, напрыклад словам «папраўляю». Пасля пачатку гульні да фігураў на дошцы можа таркацца толькі той гулец, які павінен рабіць ход.
Таймінг
Турнірныя гульні праводзяцца з абмежавай колькасцю часу, што называецца кантролем часу, з выкарыстаннем шахматнага гадзінніка. Гульцы павінны рабіць хады з улікам кантролю часу, альбо яны прайграюць партыю. У некаторых выпадках кожны гулец мае паўную колькасць часу, каб зрабіць пэўную колькасць хадоў. У іншых выпадках кожны гулец мае абмежаваную колькасць часу на ўсе свае хады. Апроч таго, гулец можа атрымліваць невялікую колькасць дадатковага часу за кожны зроблены ход, або час можа затрымлівацца кожны раз, калі ён запускаецца пасля хода апанента.
Правіла таймінгу ў Шахматнай федэрацыі Злучаных штатаў (United States Chess Federation (USCF)) адрозніваецца. Правіла 14E ШФЗШ вызначае «недастатковую колькасць матэрыялу, каб выйграць па часе», якім з’яўляецца самотны кароль, кароль і слон, кароль і конь і кароль і два кані пры адсутнасці пешак на дошцы. Такім чынам, гэтыя фігуры не даюць перамогу пасля заканчэння часу ў апанента паводле правілаў ШФЗШ, у адрозненне ад правілаў ФІДЭ, якія патрабуюць толькі тэарэтычную магчымасць перамогі (глядзіце Абскарджанне выніку партыі Монікай Соцка на чэмпіянаце свету сярод жанчын 2008 года для нагляднага прыкладу гэтай розніцы ў правілах).
Калі час гульца выйшаў, і ён таксама звярнуў увагу на тое, што выйшаў час яго апанента, то:
Калі гулец лічыць, што праціўнік спрабуе выйграць гульню па часе, а не стандартнымі сродкамі (матам), у гульне выкарыстоўваецца «раптоўная смерць» і да канца часу гульца застаецца менш за дзве хвіліны, гулец можа спыніць гадзіннік і прэтэндаваць на нічыю, паклікаўшы арбітра. Арбітр можа абвясціць нічыю альбо адкласці рашэнне і адняць ад часу праціўніка дзве хвіліны.
Запіс хадоў
Абодва гульцы павінны ў сваім бланку ўказваць прапановы нічыі знакам «=» на гэтым ходзе. Таксама ў натацыі можа пазначацца час хадоў. Калі гульцу засталося менш за 5 хвілін на ўсе свае хады (пры гэтым не выкарыстоўваецца затрымка, па меншай меры, 30 секунд на кожны ход), ён не абавязаны весці натацыю. Пратакол павінен быць даступны арбітру ў любы момант гульні. Гулец можа адказаць на ход праціўніка, перш чым запісаць яго.
Адкладанне
Механізм адкладання партыі заключаецца ў перанясенні працягу гульні на іншы час, бо партыі часта праходзяць занадта доўга для аднаго сеансу гульні. Пры адкладанні можа выкарыстоўвацца «запячатаны ход», дзе наступны ход, які будзе зроблены, калі гульня адновіцца, запячатваецца ў канверт. Такая практыка гарантуе, што ні адзін гулец не будзе ведаць дакладнае становішча фігураў на дошцы падчас перапынку.
Немагчымы ход
Гулец, які робіць немагчымы ход, павінен адмовіцца ад гэтага хода і зрабіць той, які адпавядае правілам. Гэты ход павінен быць зроблены той жа самай фігурай, калі гэта магчыма, бо выкарыстоўваецца правіла датаркання да фігураў. Калі немагчымы ход быў спробай ракіроўкі, то правіла датаркання да фігураў адносіцца да караля, а не да ладдзі. Пры выкарыстанні кантролю часу арбітр павінен ыставці час на гадзінніку ў адпаведнасці з самым дакладным сведчаннем. Калі памылка была заўважана пазней, то гульня павінна быць адноўленая са становішча, у якім адбыўся немагчымы ход, аднак некаторыя рэгіянальныя арганізацыі маюць іншыя правілы.
Калі гуляецца бліц (у якім абодва гульцы маюць кароткі, абмежаваны час, напрыклад, 5 хвілін), правілы змяняюцца. Гулец можа выправіць немагчымы ход, калі ён яшчэ не націснуў на гадзіннік. Калі гулец А зрабіў немагчымы ход і націснуў на гадзіннік, то гулец Б можа прэтэндаваць на перамогу, калі ён яшчэ не зрабіў свой ход. Калі гулец Б ужо зрабіў ход, то немагчымы ход гульца А прымаецца без штрафных санкцый.
У адпаведнасці з правіламі ФІДЭ, за першы зроблены немагчымы ход апанент гульца, зрабіўшага яго, узнагароджваецца дзвюма дадатковымі хвілінамі. Другі немагчымы ход ад аднаго і таго ж гульца прыводзіць да аўтаматычнай паразы ў партыі, калі яго апанент мае тэарэтычную магчымасць паставіць мат у матчы. Калі апанент не мае магчымасці паставіць мат (напрыклад мае толькі аднаго караля), то ў матчы абвяшчаецца нічыя. Ход лічыцца завершаным, калі гулец зрабіў яго і націснуў на гадзіннік. У хуткіх шахматах і бліцы першы ж завершаны немагчымы ход прыводзіць да паразы ў партыі.
Немагчымая пазіцыя
Калі падчас гульні выяўляецца, што стартавая пазіцыя была неправільнай, то партыя пачынаецца спачатку. Калі падчас гульні выяўляецца, што дошка мае неправільнае арыентоўку, гульня працягваецца, але фігуры перасоўваюцца на правільна арыентаваную дошку. Калі гульня пачалася з іншымі колерамі фігур, то яна працягваецца (калі арбітр не вырашае іншым чынам). Некаторыя рэгіянальныя арганізацыі маюць іншыя правілы.
Калі адзін з шахматыстаў захапіў фігуры, яны павінны быць адноўлены на свае пазіцыі ў выпадку выяўлення немагчымай пазіцыі. Калі выяўляецца, што быў зроблены незаконны ход, або, што фігура была перасунута неправільна, гульня аднаўляецца да апошняй пазіцыі перад немагчымым ходам. Калі апошняя пазіцыя перад немагчымым ходам не можа быць выяўлена, то аднаўляецца апошняя вядомая правільная пазіцыя на дошцы.
Паводзіны
Ад шахматыстаў чакаюцца высокія стандарты этыкету паводзінаў. Гульцы павінны паціснуць рукі адзін аднаму да і пасля гульні. Як правіла, гулец не павінен размаўляць падчас партыі, за выключэннем прапановаў нічыі, здачы матча або прыцягнення ўвагі да парушэння правілаў. Аб’ява «шах» выкарыстоўваецца ў аматарскіх гульнях, але не павінна прыстунічаць у афіцыйна санкцыянаваных матчах. Гулец не можа адцягваць увагу альбо раздражняць апанента любымі сродкамі, у тым ліку неаднаразовымі прапановамі нічыі.
Абсталяванне
Памер кожнага поля на шахматнай дошцы павінен быць прыблізна у 1,25-1,3 раза больш за дыяметр аснавання караля, або ад 50 да 65 міліметраў. Палі з памерам у 57 міліметраў, як правіла, добра падыходзяць для фігур з каралямі з пераважнага дыяпазону дыяметраў аснавання. Больш цёмныя палі, як правіла, маюць карычневы альбо зялёны колер, а больш светлыя — бялёсы альбо цёмна-жоўты.
У гульнях, у якіх выкарыстоўваецца кантроль часу, выкарыстоўваецца шахматны гадзіннік, які складаецца з двух сумежных гадзіннікаў і кнопак для спынення аднаго гадзінніка і запуску другога такім чынам, што два гадзіннікі ніколі не запускаюцца адначасова. Гадзіннікі могуць быць як аналагавымі, так і лічбавымі, але правілы і USCF і ФІДЭ рэкамендуюць выкарыстоўваць лічбавыя гадзіннікі. Гэта тлумачыцца тым, што ў цяперашні час большасць турніраў прадугледжвае часовую затрымку і даданне часу. Месца размяшчэння гадзінніка вырашаецца перад пачаткам партыі альбо арбітрам, альбо шахматыстам, які гуляе чорнымі фігурамі.
Мат
Калі кароль знаходзіцца пад шахам і гулец не мае магчымасці зрабіць аніякі ход па правілах, каб пазбегнуць шаха, тады каралю абвяшчаецца мат, гульня заканчваецца і гэты гулец прайграе. У адрозненне ад усіх астаніх фігураў кароь фактычна ніколі не захопліваецца і не здымаецца з дошкі, таму што абвяшчэнне мата заканчвае гульню.
На дыяграме справа паказаны прыклад матавай пазіцыі. Белы кароль знаходзіцца пад шахам ад чорнага фярзя. Ён не можа перасунуцца ў верхняе правае поле, бо таксама апынецца пад шахам, а таксама не можа захапіць фярзя, бо той абаронены ладдзёй.
Нічыі
Партыя заканчваецца ўнічыю пры выкананні адной з наступных умоваў:
Гулец, які мае хадзіць можа прэтэндаваць на нічыю, абвясціўшы пра выкананне адной з наступных умоваў, альбо пра намер зрабіць ход, які прывядзе да адной з наступных умоваў:
Калі выкананне адной з умоваў пацвярджаецца, гульня заканчваецца ўнічыю.
Раней, калі гулец быў у стане пастаянна ставіць шах каралю праціўніка (вечны шах) і гулец абвяшчаў пра свой намер зрабіць гэта, гульня таксама заканчвалася ўнічыю. Аднак на сённяшні дзень гэтае правіла больш не дзейнічае. Тым не менш, у такім выпадку гульцы, як правіла, згаджаюцца на нічыю, бо ў канчатковым выніку будзе дастасавальна альбо правіла пяцідзесяці хадоў, альбо правіла трохразовага паўтору.
Кантроль часу
Гульня, якая праходзіць з кантролем часу, заканчваецца паразай гульца, які выкарыстаў увесь адведзены яму час, нават калі праціўнік не можа паставіць яму мат любой колькасцю магчымых хадоў. Існуюць розныя тыпы кантролю часу. Гульцы могуць мець пэўную колькасць часу на ўсю гульню, альбо яны мусяць зрабіць пэўную колькасць хадоў на працягу адведзенага часу. Акрамя таго, пасля кожнага зробленага ходу час можа дадавацца.
Бэрэзалукы
Бэрэзалукы (Березолу́ки) — вёска ў Ражышчанскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Капачыўскай вясковай грамады.
Валерыя Бруні-Тэдэскі
Валерыя Бруні-Тэдэскі (Valeria Bruni Tedeschi, нар. 16 лістапада 1964, Турын) — італа-французская актрыса і кінарэжысёр.
Біяграфія
З 9 гадоў Валерыя пражывае ў Францыі. Яе настаўнікамі ў акцёрскай школе Нантэра быў Патрыс Шэро і П'ер Раманс. Першую ролю Бруні-Тэдэскі сыграла ў фільме Патрыса Шэро «Атэль „Францыя“». У 2003 г. дэбютавала ў якасці рэжысёра з фільмам «Лягчэй вярблюду...». У 2004 г. уваходзіла ў састаў журы Берлінскага кінафестывалю.
Валерыя Бруні-Тэдэскі — старэйшая сястра Карлы Бруні.
Фільмаграфія
(Няпоўная фільмаграфія)
Якуб Наркевіч-Ёдка
Якуб Наркевіч-Ёдка (, мястэчка Турын, цяпер аграгарадок Пухавіцкага раёна — ) — беларускі фізік, медык, біёлаг. Доктар медыцыны (1893), прафесар (1900), член-карэспандэнт Рускага геаграфічнага таварыства (1889).
Належаў да старажытнага шляхецкага роду Наркевічаў-Ёдкаў гербу «Ліс».
Біяграфія
Скончыў Мінскую гімназію (1865), працягваў навучанне ў Парыжы, Фларэнцыі, Вене.
У 1872 годзе ў маёнтку Атонава (сёння вёска Сінячова ў Капыльскім раёне) пабудаваў метэаралагічную станцыю (у 1888 годзе перанес яе ў маёнтак Наднёман, цяпер вёска Уздзенскага раёна). У 1881 годзе стаў членам Мінскага таварыства сельскай гаспадаркі.
З 1890 года супрацоўнік Інстытута эксперыментальнай медыцыны ў Пецярбургу.
Вынайшаў спосаб бесправадной перадачы і прыёму злектрамагнітных хваляў на адлегласці (першы ў свеце правобраз радыёпрыёмніка, 1891), але не запатэнтаваў вынаходніцтва. Існуе дакумент, які пацвярджае прыярытет Я. Наркевіча-Ёдкі ў гэтым вынаходніцтве — пратакол паседжання Французскага фізічнага таварыства ў Парыжы (1898). У ім азначаецца, што О. Лоджу «належыць першая ідэя тэлеграфіі без правадоў, калі мы не пажадаем дайсці да Наркевіча-Ёдкі, …які двума-трыма гадамі раней выканаў у Вене вельмі цікавыя перадачы са шпуляй Румкарфа (праўда можа быць, без выразнага ўсведамлення ролі электрамагнітных хваляў у гэтых доследах)».
Тапалы
Тапалы (Топа́ли) — вёска ў Акнянскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
ГК Борац Баня-Лука
«Борац» (Борац / Borac) — мужчынскі гандбольны клуб, што базуецца ў горадзе Баня-Лука, Рэспубліка Сербская, Боснія і Герцагавіна. Уладальнік Кубка еўрапейскіх чэмпіёнаў і Кубка Еўрапейскай гандбольнай федэрацыі, шматразовы чэмпіён нацыянальных першынстваў.
Гісторыя і дасягненні
Клуб заснаваны ў 1950 годзе як частка аднайменнага спартыўнага таварыства «Борац», якое на той момант ужо мела футбольны, баскетбольны і некаторыя іншыя спартыўныя клубы. Калі ў 1957 годзе сфармаваўся федэральны чэмпіянат Югаславіі па гандболе, «Борац» адразу ж прыняў у ім удзел — у выніку ён не прапусціў ніводнай югаслаўскага нацыянальнага першынства і штораз змагаўся за самыя высокія пазіцыі. Так, у перыяд 1959—1981 гадоў ён сем разоў станавіўся чэмпіёнам Югаславіі, саступаючы па сукупнай колькасці перамог толькі харвацкаму «Партызану» з горада Б’елавар, які быў чэмпіёнам дзевяць разоў. Апроч таго, баня-луцкі «Борац» з'яўляецца дзесяціразовым уладальнікам Кубка Югаславіі, самым тытулаваным удзельнікам гэтага спаборніцтва за ўсю яго гісторыю.
Калі ў 1992 годзе краіна распалася і югаслаўскае нацыянальнае першынства спыніла сваё існаванне, «Борац» пачаў выступаць у навастворным першынстве Рэспублікі Сербскай, дзе быў безумоўным лідарам: у перыяд 1993—2001 гадоў выйграў усе восем розыгрышаў чэмпіянату, у агульнай складанасці дванаццаць разоў станавіўся ўладальнікам Кубка Рэспублікі Сербскай (у 1995 годзе турнір не праводзіўся па прычыне баявых дзеянняў у рэспубліцы). Пазней далучыўся да адзінай лігі Босніі і Герцагавіны, дзе таксама выступаў паспяхова: у перыяд 2012—2015 тройчы запар заваёўваў тытул чэмпіёна краіны, пяць разоў перамагаў у Кубку Босніі і Герцагавіны.
«Борац» мае дасягненні і на міжнароднай арэне. Так, у сезоне 1974/75 Кубка еўрапейскіх чэмпіёнаў клуб здолеў дайсці да фінальнай стадыі, дзе з лікам 17:19 пацярпеў паражэнне ад нямецкага клуба «Форвертс». Праз года ізноў дайшоў да фіналу і на гэты раз здабыў перамогу, з лікам 17:15 узяў верх над дацкай «Фрэдэрысіяй». У сезоне 1990/91 стаў уладальнікам Кубка ЕГФ, перамогшы ў фінале маскоўскі ЦСКА. Чатыры разы перамагаў у Міжнародным гандбольным турніры чэмпіёнаў Добая (1967, 1970, 1971, 1973). У 2012—2016 гадах «Борац» выступаў у міжнароднай SEHA Лізе (дзе гуляюць найлепшыя клубы краін Усходняй Еўропы).
У розны час за клуб гулялі такія вядомыя гульцы як Ізток Пуц, Патрык Чавар, Іран Смайлагіч, Бажыдар Ёвіч, Даніел Шарыч, Младан Баінавіч і інш. .
Himantoglossum adriaticum
Himantoglossum adriaticum — від кветкавых раслін роду сямейства.
Батанічнае апісанне
Шматгадовая травяністая расліна вышынёй 50-70 см. Лісце да свайго ападу даўгаватае або ланцэтнае, 10-12 см даўжынёй і 4-5 см шырынёй.
Апыляюцца пчоламі, якія збіраюць нектар. Нектар утвараецца клеткамі шпорца ў выглядзе маленькіх кропель.
Цыкл развіцця
Развіццё расліны пачынаецца восенню, пасля заканчэння дажджоў, і да зімы паспяваюць ўтварыцца лісты і новы клубень. Рост працягваецца на працягу зімы, так што лісце можа пашкоджвацца марозам. Наступная фаза развіцця пачынаецца ранняй вясной. На працягу гэтага перыяду клубень расце, і ў маі адбываецца цвіценне расліны. У сухіх месцах расліна губляе лісце, каб паменшыць тым самым страты вады. Улетку расліна фармуе даччыныя клубні, і цыкл развіцця паўтараецца спачатку.
Распаўсюджанне
Сустракаецца ў Аўстрыі, Італіі, Чэхіі, Славакіі, Венгрыі, Харватыі і Сербіі да Малдовы.
Муквяціца (ручай)
Муквя́ціца — ручай у Верхнядзвінскім раёне Віцебскай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Вужыца (басейн Заходняй Дзвіны).
Даўжыня ручая 23 км. Плошча вадазбору 28 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 2,5 м/км. Пачынаецца за 1 км у напрамку на поўнач ад вёскі Муквяціца. Вадазбор на паўночнай частцы Полацкай нізіны. Упадае ў Вужыцу прыкладна за 7 км у напрамку на паўночны захад ад аграгарадка Каханавічы. Рэчышча каналізаванае на працягу 3,6 км ад вытоку.
Трыграды
Трыграды (Тригра́ди) — вёска ў Акнянскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Іван Васілевіч Мінаеў
Іван Васілевіч Мінаеў (, в. Верхнія Савінкі, Бялёўскі раён, Тульская вобласць, Расія — ) — беларускі спецыяліст у галіне гідрамеліярацыі. Доктар тэхнічных навук (1990). Член-карэспандэнт Беларускай інжынернай акадэміі (1999).
Біяграфія
Скончыў Маскоўскі інстытут інжынераў воднай гаспадаркі (1954). Працаваў на Усесаюзнай сельскагаспадарчай выстаўке (з 1957, экскурсавод павільёна «Водная гаспадарка и сельскія ГЭС»), Камянец-Падольскім сельскагаспадарчым інстытуце (1959—1961, дацэнт), Інстытуце водных праблем АН БССР (1961—1967, загадчык аддзела метадаў аховы ад шкоднага ўздзеяння вод), Гаванскім універсітэце (Куба; 1973—1974, выкладчык-кансультант), Беларускім навукова-даследчым інстытуце меліярацыі і лугаводства (1978—1999, загадчык лабараторыі аховы прыроды), Беларускім нацыянальным тэхнічным універсітэце (1967—1978 і з 1999, прафесар кафедры «Гідратэхнічнае і энергетычнае будаўніцтва»).
Навуковыя інтарэсы: распрацоўка мадэлей тэхніка-эканамічнага разліку параметраў меліярацыйных сістэм з прыродаахоўнымі мерапрыемствамі, інжынерных схем і мерапрыемстваў па ахове навакольнага асяроддзя пры водагаспадарчым будаўніцтве.
Гродна-93
«Гродна-93» — беларускі баскетбольны клуб, заснаваны ў 1993 годзе. Выступае ў чэмпіянаце Беларусі па баскетболе сярод мужчын. З’яўляецца васьміразовым чэмпіёнам Беларусі, а таксама 7 разоў выйграваў кубак краіны. Удзельнік групавога раўнда Кубка Корача.
Дасягненні
Чэмпіянат Беларусі па баскетболе
Кубак Беларусі па баскетболе
Еўракубкі
6 верасня 1995 года клуб дэбютаваў у Кубку Корача. Прайграўшы ў матчах папярэдняга раўнду каманда скончыла выступленне на турніры. Зноў выступаючы ў Кубку Корача 1999/2000 «Гродна-93» упершыню выйшаў у групавую стадыю і на сваёй пляцоўцы абыграў будучага ўдзельніка 1/16 фіналу, аднаго з лідараў чэмпіянату Расіі казанскі УНІКС (80:72). Апошні выступ клуба на еўрапейскай арэне, адбыўся ў сезоне 2001/2002.
Склад
{| border="0" width="100%"
Каробка перадач
Каробка перадач, КП (Gear box) — агрэгат розных прамысловых механізмаў  і трансмісій механічных транспартных сродкаў.
Каробка перадач транспартных сродкаў прызначана для змены чашчыні і круцільнага моманту у пашыраных межах, чым гэта можа забяспечыць рухавік транспартнага сродка. Таксама каробка прызначана для забеспячэння руху транспартнага сродка заднім ходам і працяглай працы ў нейтральным становішчы.
У прамысловасці ўжываецца шэраг станкоў, якія таксама выкарыстоўваюць каробку перадач, для забеспячэння аптымальных рэжымаў працы. У залежнасці ад выканання КП падзяляецца на некаторыя віды.
Размяшчаецца ў асобным корпусе (каробцы) ці ў агульным з іншымі механізмамі. Бывае бесступеньчатая (варыятар), ступеньчатая (мае зубчастыя перадачы) і камбінаваная. Канструкцыя залежыць ад прызначэння каробкі перадач, спосабу пераключэння перадач і тэхнічных характарыстык машыны ці станка. Каробка перадач, прызначаная для змены падачы (перамяшчэння інструменту адносна апрацаванай загатоўкі) у металарэзных, дрэваапрацоўчых і каменярэзных станках, называецца каробкай падач.
Мамакан
Мамака́н (Мамакан)  — рака ў Іркуцкай вобласці Расіі, левы прыток ракі Віцім (басейн Лены). У верхнім цячэнні мае назву Сярэдні Мамакан (Средний Мамакан).
Даўжыня ракі 209  км. Плошча вадазбору 9460 км². Сярэдні расход вады 180 м³/с. Агульнае падзенне ракі 1305 м. Выток Мамакана знаходзіцца на Паўночна-Муйскім хрыбце. Рака перасякае Дзелюн-Уранскі хрыбет. Упадае ў Віцім каля пасёлка Мамакан. Жыўленне пераважна дажджавое.
Трыгузі
Трыгу́зі (, Тригузи) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Вязынскага сельсавета.
Мамакан
На рацэ Мамаканскі гідравузел (Мамаканскае вадасховішча і Мамаканская ГЭС).
Badhamia panicea
Badhamia panicea — від слізевікоў сямейства Упершыню ён быў навукова апісаны ў 1873 годзе.
Залісці (Ражышчанскі раён)
Залісці (Залі́сці) — вёска ў Ражышчанскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Капачыўскай вясковай грамады.
Badhamia panicea
Апісанне
Пладовыя целы выглядаюць як шэраг белых круглых нарастаў, якія знаходзяцца ў кластарах на драўняным субстракце. Па меры паспявання колер змяняецца на цёмна-шэры, перш чым пераходзіць у светла-шэры. Яны маюць чорныя споры і сядзяць на тонкіх чырвоных сцеблах.
Асяроддзе пражывання
Яны сустракаюцца ў вільготных раёнах, такіх як акварыумы для рэптылій, асабліва калі яны ўтрымліваюць драўняную дробку. У прыродзе яны распаўсюджаны на паваленых ствалах дрэў, асабліва бука.
Кучына (Холм-Жыркоўскі раён)
Кучына (Кучино) — вёска ў Холм-Жыркоўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Лехмінскага сельскага паселішча.
Гісторыя
Да 1917 года тэрыторыя ў складзе Бельскага павета Смаленскай губерні Расійскай імперыі. У 1918 годзе Смаленшчына абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі, а ў студзені 1919 года — Беларускай ССР, аднак у хуткім часе ўвайшла ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
У 2004—2019 гадах у складзе Нахімаўскага сельскага паселішча.
Шацілаў
Шацілаў — прозвішча.
Уляніўка (Акнянскі раён)
Уляніўка (Уля́нівка) — вёска ў Акнянскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Македонская крытыка французскай думкі
«Македонская крытыка французскай думкі» (Македонская критика французской мысли) — аповесць расійскага пісьменніка Віктара Пялевіна, якая ўваходзіць у зборнік «ДПП (NN)», выпушчаны у 2003 годзе.
У 2007 годзе выдавецтва «Эксмо» выпусціла аднайменны зборнік, які ўключае, акрамя самой аповесці, 12 іншых твораў аўтара. Зборнік затым неаднаразова перавыдаваўся.
Сюжэт
Філасофская адукацыя, атрыманая ў Сарбоне, дае плён: у героя развіваецца ненавісна афарбаваная апантанасць французскай філасофіяй. Кіка, лічачы сябе вялікім мысляром, пачынае публікаваць псеўдафіласофскія опусы, галоўным чынам накіраваныя супраць французскіх філосафаў: «Дзе аблажаўся Бадрыяр», «Дэрыда з сажалкі» і іншыя. Яго сачыненні атрымліваюць супярэчлівыя ацэнкі.
Самая вядомая праца Кікі — «Македонская крытыка французскай думкі», у якой ён выклаў сваё дакучлівае перакананне, якое развілося да таго часу. Сутнасць гэтага пераканання ў тым, што пасля смерці чалавека застаецца нейкая форма, у якой працягваюць існаваць укладзеныя пры жыцці ў працу воля і пакуты — так званая «чалавеканафта», увасобленая ў цыркулявалай таварна-грашовай масе. Пасля крушэння Савецкага Саюза камуністычная «чалавеканафта» стала перапампоўвацца на Захад, і працягвае туды паступаць цяпер. Праводзячы паралелі з рознымі гатункамі нафты, падыходнымі або непадыходнымі для тэхналагічнага працэсу, Кіка прыходзіць да высновы, што на Захад паступае непадыходная яму «чалавеканафта» — па словах Кікі, «атрутны гной». Кіка бачыць сваю місію ў тым, каб аднавіць баланс і паставіць перашкоду на шляху расійскай «чалавеканафты» на Захад, а таксама адсмактаць частку «чалавеканафты» назад у Расію.
Для гэтага Кіка арандуе фабрыку пад Парыжам, усярэдзіне якой людзі падвяргаюцца фізічным катаванням ў момант чытання ўрыўкаў з кнігі Мішэля Фуко «Наглядаць і караць». Пра гэта становіцца вядома Інтэрполу, але Кіка хаваецца ад адплаты. Далейшы яго лёс невядомы; ясна толькі, што ён жывы і робіць заявы ў прэсе з нагоды разгрому французскай філасофскай думкі.
Іншыя творы
Галоўны герой згадваецца ў рамане «Лічбы» з таго ж зборніка «ДПП (NN)». Апроч гэтага, у абоіх творах адны і тыя ж установы: банк «Санбанк» і фірма «Ойл Эве».
NGC 5639
Гэты аб’ект занесены ў новы агульны каталог некалькі разоў, з абазначэннямі NGC 5639, NGC 5639A.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Уладзімір Андрэевіч Пучкоў
Уладзімір Андрэевіч Пучкоў (нар. 1 студзеня 1959, Навінка, Валгаградская вобласць, РСФСР, СССР) — расійскі дзяржаўны дзеяч, міністр Расійскай Федэрацыі па справах грамадзянскай абароны, надзвычайных сітуацыях і ліквідацыі наступстваў стыхійных бедстваў з 21 мая 2012 года па 18 мая 2018 года. Генерал-лейтэнант запасу. Кандыдат тэхнічных навук. Лаўрэат прэміі Урада Расійскай Федэрацыі.
Механічная работа
Работа (механі́чная работа) — фізічная велічыня, якая вызначаецца як скалярны здабытак сілы і перамяшчэння цела, да якога яна прыкладзеная.
Элементарная работа
dW
, выкананая на бесканечна малым перамяшчэнні d\mathbf r, вызначаецца так:
Пры пастаяннай сіле
Маючы на ўвазе азначэнне скалярнага здабытку вектараў, гэтую формулу можна запісаць так:
дзе \alpha — вугал між вектарамі сілы і перамяшчэння.
Калі на цела ўздзейнічаюць некалькі сіл, то агульная іх работа роўная суме работ, выкананах кожнай з сіл паасобку.
Работу сілы таксама можна вызначыць як інтэграл яе магутнасці па часе:
У тэрмадынаміцы работу цела знаходзяць як здабытак ціска і змянення аб'ёма цела:
Унтыліўка (Акнянскі раён)
Унтыліўка (Унти́лівка) — вёска ў Акнянскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Спіс універсітэтаў штата Вермонт
У штаце Вермонт (ЗША) дзейнічаюць дзяржаўныя і прыватныя ўніверсітэты.
Свята-Георгіеўская царква (Заполле)
Гісторыя
Знаходзіцца на могілках. Пабудавана ў 1837 (ці 1863) г. з дрэва, прыпісная да Петра-Паўлаўскай царквы ў Карэлічах. У 1903 г. пабудавана драўляная царкоўнапрыходская школа.
Архітэктура
Да квадратнага ў плане зруба далучана пяцігранная апсіда і невялікі прытвор з двухслуповым стылізаваным порцікам на франтальнай сцяне. Агульны двухсхільны дах пры дапамозе трохвугольных застрэшкаў пераходзіць у вальмавы над апсідай. Вільчык даху па цэнтры завершаны невялікім чатырохгранным барабанам з шатровым пакрыццём. Ашаляваныя бакавыя фасады і грані апсіды прарэзаны лучковымі аконнымі праёмамі і расчлянёны брусамі-сцяжкамі ў прасценках. Прытвор адкрыты ў малітоўную залу шырокай лучковай аркай.
Сешка
Се́шка — старычнае возера ў горадзе Давыд-Гарадок Столінскага раёна Брэсцкай вобласці, у басейне ракі Гарынь.
Плошча паверхні 0,064 км². Даўжыня 1,6 км, найбольшая шырыня 0,07 км. Даўжыня берагавой лініі 3,8 км.
Крэмэнэць (Ражышчанскі раён)
Крэмэнэць (Кре́менець) — вёска ў Ражышчанскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Капачыўскай вясковай грамады.
Даля Грыбаўскайце
Даля Грыбаўскайце (Dalia Grybauskaitė;, , Літоўская ССР, СССР) — літоўскі палітык, па адукацыі. міністр фінансаў Літвы ў 2001—2004 гадах, камісар камітэту па бюджэту і фінансаваму праграмаванню Еўрапейскага Саюза ў 2004—2009 гадах. Перамагла на выбарах прэзідэнта Літвы 17 мая 2009 года.
Біяграфія
У 1983 годзе Даля Грыбаўскайце скончыла эканамічны факультэт Ленінградскага ўніверсітэта, а ў 1988 годзе атрымала ступень кандыдата эканамічных навук у Акадэміі Грамадскіх навук у Маскве. У 1991 годзе Грыбаўскайце скончыла курс у рамках спецыяльнай праграмы для кіраўнічых кадраў «School of Foreign Service» Джорджтаўнскага ўніверсітэта ў Вашынгтоне.
У пачатку ліпеня 2001 года Грыбаўскайце заняла пасаду міністра фінансаў у толькі што ўтвораным урадзе Альгірдаса Бразаўскаса. 1 мая 2004 года, у дзень уваходу Літвы ў Еўрапейскі Саюз, яна была запрошана ў склад Еўрапейскай камісіі як камісар, адказваючы за адукацыю і культуру (разам з Вівіян Рэдзінг). Ва ўтворанай 22 лістапада 2004 года камісіі пад кіраўніцтвам Жазэ Барозу, яна адказвала за праграмаванне фінансаў і бюджэт.
У 2009 годзе Грыбаўскайце прыняла ўдзел у выбарах прэзідэнта Літвы. 26 лютага яна афіцыйна абвясціла аб удзеле ў выбарах як незалежны кандыдат. Яе кандыдатуру падтрымалі дзве ўрадавыя кааліцыі: Саюз Бацькаўшчыны і Ліберальны Рух.
Па выніках галасавання, якое адбылося 17 мая 2009 года, Даля Грыбаўскайце атрымала 69,09 % галасоў.
20 кастрычніка 2010 года знаходзілася з працоўным візітам у Мінску.
У маі 2014 года адбыліся чарговыя выбары прэзідэнта Літвы. У першым туры, які адбыўся 11 мая, сярод 7 кандыдатаў Д. Грыбаўскайце заняла 1-е месца, атрымаўшы 45,92 % галасоў. Разам з кандыдатам, які заняў 2-е месца — Зігмантасам Бальчыцісам — прыняла ўдзел у другім туры. Па выніках другога тура Д. Грыбаўскайце атрымала 57,90 % галасоў супраць 40,10 % свайго апанента і была пераабраная на другі тэрмін.
12 ліпеня 2014 года ўступіла на пасаду прэзідэнта.
12 ліпеня 2019 года Даля Грыбаўскайце перадала паўнамоцтвы абранаму прэзідэнту Літоўскай Рэспублікі Гітанасу Наўседу.
Даля Грыбаўскайце, акрамя літоўскае, валодае англійскай, польскай, рускай і французскай мовамі.
Фэдарыўка (Гулянскі сельсавет)
Фэдарыўка (Фе́дорівка) — вёска ў Акнянскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Лоеўскі замак
Лоеўскі замак — колішні замак, які існаваў у XIV—XVIII стст. на правым беразе Дняпра ў цэнтры сучаснага г.п. Лоеў (Гомельская вобласць). Пабудаваны на месцы гарадзішча Лоева Гара жалезнага веку і старажытнарускага часу XI—XIII стст.
Апісанне ўмацаванняў Лоеўскага замка не захавалася. Меў форму паўкруга дыяметрам каля 125 м, абведзенага земляным валам і ровам, якія ўпіраліся ў стромкі бераг ракі. Сляды рова глыбінёй да 2 м, які заплыў, прасочваюцца пад сучаснай гарадской забудовай. Замак быў абкружаны горадам, таксама ўмацаваным дугападобным валам. З усходняга боку, дзе вал адсутнічаў, замак засцерагаўся высокім (каля 20 м) берагам Дняпра. Абследавалі ў 1980 годзе М. А. Ткачоў, у 2004—2005 гадах Г. Р. Цімафеенка і А. А. Макушнікаў. У 1956 годзе тэрыторыя замка знівеліравана пры будаўніцтве мясцовага Дома культуры. На ўсходнім і паўднёвым схілах замка выяўлена лянная кераміка мілаградскай культуры, кругавая кераміка XI—XIII стст., у т.л. белагліняная кіеўскага тыпу, абломкі шкляных бранзалетаў, шыферныя прасліцы, абмазка з гліны, косткі свойскай жывёлы. Знаходкі даюць падставу меркаваць, што паселішча Лоева Гара існавала ўжо ў XI—XIII стст.
У 2001 годзе былі зарэгістраваны герб і сцяг Лоева, на якіх намаляваны белы Лоеўскі замак.
Калпна
Калпна (Колпна́, да 1 студзеня 2006 года — Калпны ) — пасёлак гарадскога тыпу ў Арлоўскай вобласці Расіі, адміністрацыйны цэнтр Калпнянскага раёна. Утварае аднайменнае муніцыпальнае ўтварэнне гарадское паселішча Калпна як адзіны населены пункт у яго складзе. Насельніцтва — 5628 чал. (2017).
Аршалуйс Балабекавіч Маркар’ян
Аршалуйс Балабекавіч Маркар’ян (, в. Артэкенд, або Гладзор , Ваяцдзорская вобласць, Арменія — ) — беларускі архітэктар.
Біяграфія
Пасля заканчэння васьмігадовай школы ў 1929 годзе быў залічаны ў фабрычна-заводскае вучылішча пры авіяцыйным заводзе № 31 г. Таганрога. Завяршыўшы навучанне ў 1932 годзе ён уладкаваўся сталяром-зборшчыкам на гэты завод і паралельна вучыўся на вячэрнім рабфаку. Прапрацаваўшы па спецыяльнасці некалькі гадоў, А. Б. Маркар’ян вырашыў атрымаць вышэйшую адукацыю. У 1936 годзе ён паступіў у політэхнічны інстытут г. Арджанікідзэ, але правучыўся толькі два курсы і пакінуў інстытут «па сямейных акалічнасцях». У 1940 годзе паступіў у Маскоўскі архітэктурны інстытут. У аўтабіяграфіі ён адзначаў: «Мабыць, усё ж уменне маляваць, маючы пачуццё меры, ды і прафесія сталяра адыгралі ролю выбару архітэктурнага факультэта». Вучобу ў інстытуце перапыніла Вялікая Айчынная вайна. З гэтай прычыны інстытут ён скончыў толькі ў 1950 годзе.
Упершыню ў БССР прыехаў улетку 1946 года і ўладкаваўся ў архітэктурна-планіровачную майстэрню Мінгарвыканкама. Пасля атрымання дыплома яго перавялі на пасаду архітэктара спачатку Ленінскага, а затым і Фрунзенскага раёнаў Мінска. З сакавіка 1953 года стаў працаваць на пасадзе галоўнага архітэктара праекта ў майстэрні № 1 Мінгарпраекта. Праектаваў жылыя, грамадскія і адміністрацыйныя будынкі, выконваў праекты планіровак азелянення раёнаў горада. Варта адзначыць, што архітэктар удзельнічаў у распрацоўцы чырвоных ліній генеральнага плана Мінска. Па яго праектах былі пабудаваны паліклініка на вул. Ульянаўскай (праект 1954 года, будаўніцтва 1956 года), 28-кватэрны жылы дом для аўтазавода і 32-кватэрны жылы дом для бетоннага завода (праект 1954 года, будаўніцтва 1956 года), комплекс жылых дамоў завода ацяпляльнага абсталявання (праект 1955 года, будаўніцтва 1956 года), рэканструкцыя-надбудова інтэрната медыцынскага інстытута на рагу пр. Незалежнасці і вул. Б. Хмяльніцкага (праект 1955 года, будаўніцтва 1956—1957 гадоў), калгасныя пасёлкі ў Нясвіжскім раёне Мінскай вобласці (праект 1956 года, будаўніцтва 1957 года). Распрацаваныя і ажыццёўленыя праекты будынкаў паслужылі падставай для прыняцця 28 лютага 1957 г. А. Б. Маркар’яна ў Саюз архітэктараў БССР.
Апроч асноўнай працы ў Мінгарпраекце Аршалуйс Маркар’ян, як і яго бацька, захапляўся тэатрам. У 1949 годзе ён напісаў лібрэта да балета «Дэман» А. Рубінштэйна, пастаўленым у Беларускім дзяржаўным тэатры оперы і балета. У асабістым фондзе Маркар’яна ў Беларускім дзяржаўным архіве навукова-тэхнічнай дакументацыі захоўваюцца выкананыя ім эскізы касцюмаў да спектакляў «Поры года», «Іспанцы».
У 1959 годзе Маркар’ян на нядоўгі час пераехаў у Гродна, дзе да 1962 года займаў пасаду галоўнага архітэктара горада. За гэты час у горадзе былі пабудаваны завод «Гродгандальмаш» (1960), гасцініца «Нёман» (1961), аўтавакзал (1962). З верасня 1962 года на працягу двух гадоў ён працаваў старшым інжынерам тэхнагляду будаўніцтва швейнай фабрыкі ў Гродне. Затым займаў пасаду начальніка тэхнічнага аддзела Гродзенскага аблпраекта, начальніка аддзела Упраўлення па будаўніцтве і архітэктуры Гродзенскага гарвыканкама. Член КПСС з 1965 года.
У 1965 годзе Маркар’ян вярнуўся ў Мінск, дзе яму была прапанавана пасада начальніка мастацкай лабараторыі Беларускага дзяржаўнага праектнага інстытута Міністэрства мясцовай прамысловасці (Белмясцпрампраект). Да выхаду на пенсію ў сакавіку 1975 года Аршалуйс Маркар’ян паспеў папрацаваць на пасадзе галоўнага архітэктара аддзела інстытута Ваенпраект № 92, начальніка архітэктурна-будаўнічага аддзела № 2 Белмясцпрампраекта, галоўнага архітэктара аддзела інстытута «Калгаспраект», галоўным архітэктарам аддзела Мінскага філіяла інстытута «Дзіпранафтабуд» Міністэрства прамысловага будаўніцтва СССР, да 1985 года — майстарам-інструктарам на домабудаўнічым камбінаце № 3.
Кансільё-дзі-Рума
Кансільё-дзі-Рума (Consiglio di Rumo) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Ламбардыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Кома.
Насельніцтва складае 1175 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 73 чал./км². Займае плошчу 16 км². Паштовы індэкс — 22010. Тэлефонны код — 0344.
Заступнікам населенага пункта лічыцца Грыгорый I (Папа Рымскі).
Фалькі
Фа́лькі (, Фальки) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Вязынскага сельсавета.
Заходняя адміністрацыйная акруга
Раёны:
Кроватка
Кроватка (Кро́ватка) — вёска ў Ражышчанскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Капачыўскай вясковай грамады.
Фэдарыўка (Стаўрыўскі сельсавет)
Фэдарыўка (Фе́дорівка) — вёска ў Акнянскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Знаменка (Арлоўская вобласць)
Знаменка (Зна́менка) — пасёлак гарадскога тыпу ў Арлоўскім раёне Арлоўскай вобласці Расіі. Утварае аднайменнае муніцыпальнае ўтварэнне гарадское паселішча Знаменка як адзіны населены пункт у яго складзе.
Насельніцтва — 11 571 жыхароў (2017 год). Размешчаны ля паўднёва-заходняй ускраіны абласнога цэнтра, за 10 км ад цэнтра горада.
Беларуская інжынерная тэхналагічная акадэмія
Беларуская інжынерная тэхналагічная акадэмія — прафесійная арганізацыя спецыялістаў у галіне тэхналогій. Не з’яўлялася дзяржаўнай акадэміяй навук, існавала на правах грамадскага аб’яднання. Заснавана ў 1990 годзе, ліквідавана ў 2004 г.
Лявонава (Холм-Жыркоўскі раён)
Лявонава (Леоново) — вёска ў Холм-Жыркоўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Лехмінскага сельскага паселішча.
Аліна Іванаўна Паш
Аліна Іванаўна Паш (Алі́на Іва́нівна Па́ш, таксама вядома як Alina Pash;, Буштына, Закарпацкая вобласць, Украіна) — украінская спявачка, рэпер, фіналістка шостага сезона шоу «X-Фактар». Пераможца Нацыянальнага адбору на «Еўрабачанне-2022» з песняй «Shadows of Forgotten Ancestors», у дачыненні да якой 16 лютага 2022 года аргкамітэт Нацадбору прыняў рашэнне аб адмове ва ўдзеле ў адборы Еўрабачанне-2022.
Лявонава (Холм-Жыркоўскі раён)
Гісторыя
Да 1917 года тэрыторыя ў складзе Бельскага павета Смаленскай губерні Расійскай імперыі. У 1918 годзе Смаленшчына абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі, а ў студзені 1919 года — Беларускай ССР, аднак у хуткім часе ўвайшла ў склад РСФСР.
Аліна Іванаўна Паш
Раннія гады
Нарадзілася 6 мая 1993 года ў вёсцы Буштына Закарпацкай вобласці. Вучылася ў Буштынскай сярэдняй школе і ў школе мастацтваў, мела прыватныя ўрокі вакалу ў Ужгарадзе.
Лявонава (Холм-Жыркоўскі раён)
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Аліна Іванаўна Паш
Раннія гады
У 11 класе школы прыняла ўдзел у перадачы «Караоке на Майдане».
Лявонава (Холм-Жыркоўскі раён)
Гісторыя
У 2004—2019 гадах у складзе Нахімаўскага сельскага паселішча.
Аліна Іванаўна Паш
2012—2017: «Х-Фактар»
2013 працавала з кавер-гуртом «Чылаўт», пазней з DJ Natalie Lorient і «Elton Clapto».
Першай аўтарскай песняй, якую напісалі для спявачкі, стала «Колискова», кліп на якую зняў Уладзімір Цвердахлеб.
2015 заняла № 3 у музычным шоў «Х-Фактар».
У жніўні 2015 года Аліна наведвала часова акупаваны РФ Крым праз тэрыторыю РФ. 11 жніўня 2015 года яна пакінула Украіну авіярэйсам «Кіеў-Масква», а вярнулася рэйсам «Дамадзедава (Масква)-Кіеў» 14 жніўня. Скарыстаўшыся расійскімі авіялініямі, спявачка трапіла ў акупаваны Крым, парушыўшы правілы перасячэння дзяржаўнай мяжы Украіны.
2017 скончыла Кіеўскую акадэмію эстраднага і цыркавога мастацтваў, атрымала ступень магістра.
2018—2021: «Pintea»
15 красавіка 2018 года прэзентавала дэбютны сінгл «Bitanga» і відэакліп да яго. У песні спалучаюцца хіп-хоп, элементы папмузыкі і этнаматывы ; кліп запісаны з удзелам французскага рэпера Jaw з гурта «DOP», голас якога гучыць у канцы.
У жніўні Паш стала тварам калекцыі адзення дызайнера Ліліі Літкоўскай, супрацоўнічала з буцікам-Атэлье казацкага адзення «Отаман» і дызайнерам Лілей Братусь.
18 верасня выпусціла свой другі сінгл пад назвай «Oinagori» і кліп да яго. Відэа на трэк знялі ў Марселі (Францыя) з мясцовай камандай — рэжысёр Лу Эскабар і Натан Дайс).
У лістападзе спявачка далучылася да працы над песняй «Робот» гурта «ТНМК», якая ўвайшла ў альбом «7», у тым жа месяцы выйшаў альбом «Повний абзац» Джоні Дзіўнага, дзе Паш таксама прыняла ўдзел у запісе трэка «Гра в слова».
13 студзеня 2019 — выйшла хіп-хоп калядка «Добрий вечір» з удзелам Аліны. Аўтарам ідэі быў рэпер Ярмак, на здымку былі запрошаны Джамала, Laud, Mr. Makoundi і ўдзельнікі гурта «кАчевники» Den Da Funk і Fame. У тым жа месяцы Паш выступіла на Сусветным эканамічным форуме ў Давосе, Швейцарыя. 24 мая 2019 года выйшаў новы альбом «Pintea: Gory», запісаны ў этнастылі. 14 чэрвеня свет убачыў другую частку альбома пад назвай «Pintea: Misto», запісана ў электронным стылі і стылі хіп-хоп. Як адзначала сама спявачка, першую частку альбома яна прысвяціла сваёй роднай карпацкай вёсцы, а другую — Кіеву. У ліпені выступіла на фестывалі Atlas Weekend. 24 жніўня таго ж года выступіла на парадзе ў гонар Дня Незалежнасці Украіны, спяваючы рэп падчас выканання гімна.
На Дзень Незалежнасці 24 жніўня 2019 года на «Шэсці годнасці» на Майдане Незалежнасці у Кіеве, Аліна Паш выканала гімн Украіны ў стылі рэп. Музыка сыграў на раялі музыку да «Ще не вмерла Україна». Падобнае выкананне выклікала абурэнне сярод украінцаў, пасля чаго Аліна заявіла, што куплет у яе выкананні не быў часткай гімна.
10 верасня 2019 адбылася прэм’ера музычнага відэа на песню «Перша леді», запісаную разам з Pianoбой.
Вясной 2021 года выходзіць альбом, які ствараўся падчас фальклорных экспедыцый Гуцульшчынай, у якія Аліна Паш разам з камандай ездзілі ў 2020 годзе.
У снежні 2021 выйшаў мініальбом «Норов», дзе этніка ўплятаецца ў біты і атмасферу R&B. Мініальбом запісаны з дыджэем і саўндпрадзюсарам Pahatam (Яўген Яраменка). Ён працаваў над першымі двума альбомамі Івана Дорна і стварыў музыку да галоўных хітоў гурта «Грибы» («Тает лёд», «Интро», «Велик»). «Норов» стаў першым рэлізам лэйбла РИТМ, заснаванага Pahatam.
2022: «Еўрабачанне»
12 лютага 2022 года стала пераможцай Украінскага нацыянальнага адбору на «Еўрабачанне-2022», апярэдзіўшы гурт «Kalush Orchestra» і спевака Wellboy.
14 лютага 2022 года Сяргей Старненка апублікаваў дадзеныя аб падробцы прадстаўленай тэлекампаніі інфармацыі ад імя Паш пра ўезд у Крым. Па дадзеных Старненкі, Паш трапіла ў Крым рэйсам з Масквы, парушыўшы правілы нацыянальнага адбору «Еўрабачання-2022». 15 лютага прэс-сакратар ДПСУ Андрэй Дземчанка пацвердзіў, што даведка Паш не выдавалася ДПСУ. Па словах самой Паш, даведку атрымліваў член яе каманды.
Эдуард Іванавіч Міхневіч
Эдуард Іванавіч Міхневіч (нар., в. Чаркесы, Іўеўскі раён, Гродзенская вобласць) — беларускі вучоны ў галіне воднай гаспадаркі, гідралогіі, рэчышчавых працэсаў і водазабеспячэння. Доктар тэхнічных навук (1990), прафесар (1993). Акадэмік Беларускай інжынернай акадэміі (1992), Міжнароднай інжынернай акадэміі (1995).
Аліна Іванаўна Паш
2022: «Еўрабачанне»
На заяву, пададзеную спявачкай, атрымалі адказ, што Дзяржпамежслужба не можа даць даведку аб уездзе Паш у Крым 2015 года, паколькі такую інфармацыю захоўваюць на працягу пяці гадоў. НГТУ абвясціла пра правядзенне пазачарговага пасяджэння назіральнага савета 18 лютага 2022 года.
16 лютага 2022 года на пазачарговым пасяджэнні Арганізацыйны Камітэт нацыянальнага адбору на ўдзел у Еўрабачанні-2022 прыняў рашэнне аб спыненні ўдзелу ў адборы Аліны Паш. Спявачка не будзе прадстаўляць Украіну на Еўрабачанні-2022. Пункт 3.4. Правілаў нацыянальнага адбору на ўдзел у песенным конкурсе Еўрабачанне-2022 прадугледжвае, што ў выпадку ўстанаўлення «Суспільним» факту прадстаўлення удзельнікам недакладнай інфармацыі або ўтойвання інфармацыі або іншых істотных абставінаў адносна ўдзельніка, НГТУ мае права спыніць удзел у адборы ўдзельніка ў любы час. Падставай для прыняцця такога рашэння аргкамітэтам стаў афіцыйны адказ Дзяржаўнай памежнай службы ад 16 лютага 2022 года адносна недакладнасці інфармацыі, якую падалі грамадскаму вяшчальніку.
Эдуард Іванавіч Міхневіч
Біяграфія
Скончыў Беларускі політэхнічны інстытут (кваліфікацыя «Інжынер-гідратэхнік», 1962).
Аліна Іванаўна Паш
2022: «Еўрабачанне»
Пасля гэтага Аліна Паш абвясціла пра зняццё сваёй кандыдатуры з удзелу ў Еўрабачанні-2022. Яшчэ да заявы Аліны Паш аб адмове ўдзельнічаць у конкурсе, Арганізацыйны Камітэт нацыянальнага адбору дыскваліфікаваў яе.
Грамадзянская пазіцыя
У жніўні 2015 года выступіла ў Ялце ў акупаваным Расіяй Крыме, пасля чаго трапіла ў базу звестак цэнтра «Міратворац» за «ўдзел у спробах легалізацыі акупацыі АР Крым расійскімі захопнікамі». Па словах Паш, у Крым яна трапіла аўтобусам з боку Украіны.
Эдуард Іванавіч Міхневіч
Біяграфія
Працаваў у Беларускім навукова-даследчым інстытуце меліярацыі і воднай гаспадаркі (1962—1992; у 1976—1992 — загадчык лабараторыі рэчышчавых працэсаў і рэгулявання водапрыёмнікаў, загадчык аддзела гідратэхнікі); Беларускім нацыянальным тэхнічным універсітэце (з 1993; у 1994—2011 — загадчык кафедры «Водазабеспячэнне і водаадвядзенне», з 2011 — прафесар).
Аліна Іванаўна Паш
Грамадзянская пазіцыя
Нягледзячы на расійска-ўкраінскую вайну, на 11 чэрвеня 2018 года анансавалі выступ выканаўцы на фестывалі «Bosco Fresh Fest», які павінен быў адбыцца ў Маскве ў цэнтры «Сколкава». У звароце Аліна распавядала, што спявае ўкраінскай, русінскай, рускай і англійскай мовамі, і што лічыць сябе касмапаліткай. Арганізоўвала фестываль расійская кампанія «Bosco di Ciliegi», якая належыць Міхаілу Кусніровічу, даверанай асобе Пуціна на выбарах прэзідэнта РФ 2018 года. Пасля агалоскі, Паш адмяніла выступленні на фестывалях «Bosco Fresh Fest» і «Дикая мята». Паш заявіла, што «музыцы і любові няма месца там, дзе пачынаецца шум, нянавісць і неразуменне».
5 лютага 2022 года, падчас праграмы «Грымёрка Еўрабачання» на Першым, у адказ на пытанні аб яе грамадзянскай пазіцыі і наведванні часова акупаванага Расіяй Крыма, заявіла: «у нас 8 гадоў ідзе вайна, Расія — агрэсар. Крым — гэта Украіна. І я ездзіла ва Украіну».
Эдуард Іванавіч Міхневіч
Біяграфія
Навуковыя інтарэсы: рэгуляванне, аднаўленне і разлік устойлівасці рэчышчаў рэк і каналаў, канструкцый і спосабаў іх умацавання; распрацоўкі ў галіне гідраэкалогіі, якія накіраваны на паляпшэнне воднага рэжыму і экалагічнага стану рэк, азёр і вадасховішчаў
Баксітагорск
Колькасць пастаяннага насельніцтва па дадзеных Дзяржкамстата на 1 студзеня 2009 года — 16,6 тыс. чалавек, найбуйнейшы населены пункт Баксітагорскага гарадскога паселішча.
NGC 5639B
NGC 5639B (іншае абазначэнне — PGC 1902505) — галактыка ў сузор’і Валапас.
Гэты аб’ект не ўваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога» і быў дададзены пазней.
Алеся (часопіс)
«Алеся» — беларускі часопіс для жанчын.
Гісторыя
У 1946—1994 — «Работніца і сялянка». З 1995 года называецца «Алеся».
Доўгае (Даўжанскі раён)
Доўгае (До́лгое) — пасёлак гарадскога тыпу ў Арлоўскай вобласці Расіі, адміністрацыйны цэнтр Даўжанскага раёна. Утварае аднайменнае муніцыпальнае ўтварэнне гарадское паселішча Доўгае як адзіны населены пункт у яго складзе.
Насельніцтва 3968 чал. (2017).
Флора (Адэская вобласць)
Флора (Фло́ра) — вёска ў Акнянскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Лукінская града
Лукі́нская града — геалагічны помнік прыроды рэспубліканскага значэння на Беларусі з 1997. Размешчана на паўднёва-заходнім беразе возера Мядзел, ва ўрочышчы Лука, на паўночны ўсход ад в. Скары Мядзельскага раёна Мінскай вобласці. Даўжыня грады складае 2,2 км, шырыня 50—100 м, вышыня да 10 м, стромкасць схілаў да 10—12°, у заходняй частцы да 30—60°. Выцягнута з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход, месцамі апускаецца пад ваду воз. Мядзел, утварае ланцуг выспаў даўжынёй ад 200 м да 375 м. Града (оз) складаецца з пяску, жвіру, марэннага супеску і валуноў. Утварылася каля 15—20 тыс. г. назад у выніку назапашвання матэрыялу ў шчылінах ледавіка. Лукінская града — эталонная форма рэльефу водналедавіковага паходжання.
Усходне-Капская правінцыя
Усходняя Капская правінцыя — адна з правінцый Паўднёва-Афрыканскай Рэспублікі. Створаная ў 1994 годзе з часткі былой Капскай правінцыі, а таксама квазінезалежных бантустанаў Цыскей і Транскей. Гэтая правінцыя — асноўная тэрыторыя народа коса, з якога вышлі шматлікія вядомыя паўднёваафрыканцы, уключаючы такіх дзеячаў АНК, як прэзідэнты ПАР Нельсан Мандэла і Таба Мбекі (абодва яны нарадзіліся менавіта ў гэтай правінцыі).
Ва Усходняй Капскай правінцыі размешчаная буйная канурбацыя Порт-Элізабет. Цэнтр правінцыі — горад Біша. Правінцыя дзеліцца на шэсць акруговых муніцыпалітэтаў (Альфрэд-Нзо, Аматоле, Какаду, Крыс-Хані, ОР-Тамба, Укахламба) і гарадскі муніцыпалітэт Нэльсан-Мандэла, куды ўваходзіць горад Порт-Элізабэт. Іншыя буйныя гарады — Іст-Лондан (буйны порт), Грэхемстаўн. Правінцыя застаецца адной з найбедных у ПАР: гэта звязана, у прыватнасці, з вельмі нізкім узроўнем жыцця ў былых бантустанах Сіскей і Транскей.
Усходняя Капская правінцыя мяжуе з Заходне-Капскай і Паўночна-Капскай правінцыямі, з правінцыямі Фры-Стэйт і Квазулу-Натал, а таксама з Лесота. На тэрыторыі правінцыі размешчаныя запаведнікі Адо і Цыцыкама.
Малышава (Холм-Жыркоўскі раён)
Малышава (Малышево) — вёска ў Холм-Жыркоўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Лехмінскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
У 2004—2019 гадах у складзе Нахімаўскага сельскага паселішча.
Рамат-Ган
Рамат-Ган (רמת גן, літаральна «Садовае ўзвышша») — горад у Тэль-Авіўскай акрузе Ізраіля, на ўсход ад Тэль-Авіва, паблізу гарадоў Гіватаім і Бней-Брак.