cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Рак (знак задыяка)
Сонца праходзіць знак Рака прыблізна з 22 чэрвеня па 21 ліпеня. Гэта перыяд у прыродзе, калі бурная экспансія і засяленне ўсёй тэрыторыі скончыліся, наступіла самая гарачая і самая актыўная частка лета. Увесь свет аб’яднаўся ў агульную сістэму. Жывыя істоты ўжо адчуваюць ціск асяроддзя і стараюцца адгарадзіцца і зачыніцца ў сваім унутраным свеце. Таму ў астралогіі Рак асацыюецца з аб’яднаннем, інтэграцыяй, цэласцю, балансам, а таксама з утоенасцю, адчувальнасцю і містычнасцю.
У бізнесе Рак — перыяд, калі рынак запоўніўся і фірма ўжо не можа разлічваць на нястрымны рост, і трэба спадзявацца на ўнутраныя рэзервы. Гэта перыяд сакрэтных дагавораў, утварэння прамысловых сіндыкатаў, удасканалення ўнутранай структуры фірмы і ўвядзення сакрэтаў ад канкурэнтаў.
Псіхалагічныя характарыстыкі Рака адпавядаюць гэтаму перыяду. Рак, першым чынам, успрымае свет суцэльна, як адзіны арганізм. Таму Рак марудлівы і непрадказальны. Рак ніколі не адказвае прама, ён прыймае ўдары на сябе, а адказаць можа пазней і ў іншым месцы. Таму Ракаў лічаць утойлівымі, крыўдлівымі і нават мсцівымі. У Рака вельмі багаты і развіты ўнутраны свет, які незразумелы навакольным людзям; і шмат сваіх сакрэтаў. Ракі будуюць сабе складаныя норы з лабірынтам пакояў і праходаў, і ў сваім таемным сховішчы пачуваюцца вельмі камфортна. Рак акружаны панцырам, але ўсярэдзіне — вельмі далікатны і мяккі.
Ракі вельмі шануюць сваю сям’ю і блізкіх, Ракі — вельмі далікатныя, але гэтая пяшчота выяўляецца ў хатнім або даверным становішчы. У грамадскім жыцці Ракі пашыраюць сваё асяродздзе, імкнучыся стварыць «вялікую сям’ю». Ракі могуць быць завадарамі мафіі, а могуць быць рэлігійнымі лідарамі. У выпадку канфлікту Рак можа неўзаметку сыйсці — і будзьце ўпэўненыя, ён ужо даўно прадугледзеў запасны выхад.
Ракі марудлівыя, часам падаюцца недарэкамі, навучаюцца павольна, але вельмі старанныя і стараюцца не прапусціць веды. Ракі — ранімыя, тонкія натуры, яны часта становяцца акцёрамі або выканаўцамі класічнай музыкі.
Бран’ятура
Браньятура (Brognaturo) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Калабрыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Віба-Валентыя.
Насельніцтва складае 741 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 30 чал./км². Займае плошчу 24 км². Паштовы індэкс — 89822. Тэлефонны код — 0963.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Madonna della Consolazione.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
NGC 1537
NGC 1537 (іншыя абазначэнні — ESO 420-12, MCG -5-11-5, AM 0411-314, PGC 14695) — галактыка ў сузор’і Эрыдан.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Добрыя весці (Сыракомля)
«Добрыя ве́сці» — верш Уладзіслава Сыракомлі.
Упершыню твор быў надрукаваны яшчэ пры жыцці аўтара, але ананімна, 27 лютага 1862 г. у складзе другога выдання «Гутаркі старога дзеда». Аўтарскі рукапіс не захаваўся. У 1887 г. Вінцэсь Каратынскі пісаў, што пясняр выказаў свае грамадскія погляды ў вершы «вуснамі селяніна». У 1983 г. Уладзімір Мархель паспрабаваў рэканструяваць першапачатковы тэкст на аснове існых спісаў і публікацый у друку.
Беларускі філолаг Леў Цвяткоў адзначаў, што верш напісаны чыстай і прыгожай народнай беларускай мовай.
Напісанне
У сваіх успамінах Язэп Крашэўскі, цытуючы першыя 4 радкі, сцвярджае, што гэта спроба беларускамоўнага лібрэта Сыракомлі для музыкі Фаўстына Лапатынскага 1848 г. З Крашэўскім пагадзіліся і Яўхім Карскі, Міхась Ларчанка і Сцяпан Майхровіч. Максім Гарэцкі стаў першым гісторыкам беларускай літаратуры, які паставіў верш «Добрыя весці» ў незалежнае становішча ад лібрэта.
У 1872 г. Вінцэсь Каратынскі, дадаючы ў 10-томны збор твораў песняра ўрывак з лібрэта «Багдан» зазначыў: "Публікуецца паводле рукапісу, прыязна дасланага нам Фаўстынам Лапатынскім, які меўся напісаць да гэтага лібрэта музыку з украінскіх народных матываў… Першапачаткова быў намер скласці лібрэта на беларускай мове, але задуму гэту потым закінулі. Крашэўскі ж ва ўспамінах пра Кандратовіча памылкова прыводзіць беларускае чатырохрадкоўе як пачатак адной з арый гэтай оперы. Гэта пачатак лірычнага твора, напісанага яшчэ ў Залуччы ў 1848 г."На аснове сведчання Каратынскага Адам Мальдзіс зрабіў вынік, што «Добрыя весці» — гэта самастойны твор, а лібрэта па-беларуску Сыракомля так і не напісаў. Да таго ж, на думку навукоўца, гэты верш — рэакцыя не на падзеі ў Францыі, але на шырокі сялянскі рух супраць прыгону на Галічыне пад час «вясны народаў». З ім пагаджаецца і Уладзімір Мархель, бо, паводле дакументальнага жыццяпіса Сыракомлі Ф. Фарнальчыка, у Залучча шмат прыязджалі кіеўскія студэнты, якія распавядалі пра, да якіх паэт ня застаўся абыякавым.
На думку Уладзіміра Мархеля, паэт напісаў у 1848 г. толькі першыя 12 радкоў, бо ў рукапісах існуюць дзве рэдакцыі твора (дыялагічная і маналагічная). Ён мяркуе, што верш першапачаткова і быў заснаваны на гутарцы з ветрам. Да таго ж наяўнасць у некаторых спісах звароту «каралі-паганцы», замест «царыкі-паганцы», на яго думку, ідзе ад арыгіналу 1848 г., дзе зварот быў першапачаткова да «каралёў-паганцаў». Уладзімір Мархель думае, што верш быў перароблены незадоўга да публікацыі 1862 г. У лістападзе 1861 г. верш невядомым чынам трапіў да смаргонскага паўстанца-агітатара. У той жа час двойчы выйшла «Гутарка старога дзеда», якую пісьменнік хутчэй за ўсё прачытаў перад рэдагаваннем верша. Падсумоўваючы, даследчык прызнае, што дату твора варта пазначаць як «1848, 1861». Уладзімір Мархель таксама зазначае, што існуюць перапісныя рукапісы, зробленыя да публікацыі 1862 г.
One More Time (сінгл)
One More Time — сінгл французскага электроннага дуэта Daft Punk, які быў выпушчаны 13 лістапада 2000 года, частка альбома Discovery. Песня з'яўляецца ў фільме Interstella 5555: The 5tory of the 5ecret 5tar 5ystem, і асобна з'яўляецца музычны кліп на песню.
Глінішча (Чэрвеньскі раён)
Глі́нішча (, Глинище) — вёска ў Чэрвеньскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Валевачскага сельсавета.
Сонечнае зацьменне 14 кастрычніка 2004 года
Сонечнае зацьменне 14 кастрычніка 2004 года — частковае сонечнае зацьменне 124 сараса.
Зацьменне мела велічыню 0,9282 і дасягнула свайго максімуму ў 03:00:23 UTC у пункце з каардынатамі 61° пн. ш. 154° з. д..
Зацьменне 14 кастрычніка 2004 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 2004 годзе і 8-ым у XXI стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 19 красавіка 2004 года, наступнае — 8 красавіка 2005 года.
Закон Украіны «Аб асуджэнні і забароне прапаганды расійскай імперскай палітыкі ва Украіне і дэкаланізацыі тапанімікі»
Закон прыняты 248 галасамі народных дэпутатаў.
Гісторыя прыёму
5 красавіка 2022 года ў Вярхоўнай Радзе зарэгістраваны законапраект аб унясенні змяненняў у Закон Украіны «Аб геаграфічных назвах» адносна дэкаланізацыі тапанімікі і рэгулявання выкарыстання геаграфічных назваў у населеных пунктах Украіны №7253. 18 красавіка 2022 года Камітэт Вярхоўнай Рады Украіны па пытаннях арганізацыі дзяржаўнай улады, мясцовага самакіравання, рэгіянальнага развіцця і горадабудаўніцтва рэкамендаваў парламенту прагаласаваць за аснову гэты законапраект, паколькі яго прыняцце паскорыла б дэсаветызацыю і дэрасеізм Украіны.
21 красавіка 2022 года сакратар РНБА Украіны Аляксей Данілаў заявіў, што татальная дэрусіфікацыя бізнесу, палітыкі і многіх сфер жыцця Украіны непазбежная: «нічога рускага тут не застанецца».
Сяргей Якаўлевіч Кілін
Сяргей Якаўлевіч Кілін (нар., Гомель) — беларускі вучоны ў галіне квантавай оптыкі і квантавай інфарматыкі. Доктар фізіка-матэматычных навук (1992), прафесар (2006), акадэмік НАН Беларусі (2014, квантавая інфарматыка; чл.-кар. з 2009). Лаўрэат прэміі Ленінскага камсамолу (1982), Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь (2002).
Закон Украіны «Аб асуджэнні і забароне прапаганды расійскай імперскай палітыкі ва Украіне і дэкаланізацыі тапанімікі»
Гісторыя прыёму
14 сакавіка 2023 года шэраг грамадскіх арганізацый падпісалі адкрыты зварот з заклікам да Вярхоўнай Рады Украіны прыняць узгоднены на ўзроўні парламента закон аб дэкаланізацыі.
Сяргей Якаўлевіч Кілін
Біяграфія
Скончыў Беларускі дзяржаўны універсітэт (1974). З 1974 — У Інстытуце фізікі АН БССР, з 1994 — загадчык лабараторыі. Адначасова з 1992 — прафесар Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. З 2008 — намеснік акадэміка-сакратара Аддзялення фізікі, матэматыкі і інфарматыкі НАН Беларусі, з 2012 — галоўны вучоны сакратар НАН Беларусі, з 2014  да 2022 года  — Намеснік Старшыні Прэзідыума НАН Беларусі. Адначасова ў 2005—2011 — старшыня Беларускага фізічнага таварыства.
Закон Украіны «Аб асуджэнні і забароне прапаганды расійскай імперскай палітыкі ва Украіне і дэкаланізацыі тапанімікі»
Гісторыя прыёму
21 сакавіка 2023 года Вярхоўная Рада Украіны прыняла Закон Украіны «Аб асуджэнні і забароне прапаганды расейскай імперскай палітыкі ва Украіне і дэкаланізацыю тапанімікі».
Сяргей Якаўлевіч Кілін
Навуковая дзейнасць
Навуковыя працы па квантавай оптыцы і квантавай інфарматыцы. Распрацаваў тэорыю квантавых флуктуацый пры нелінейна-аптычных узаемадзеяннях і на яе аснове прадказаў і растлумачыў шэраг эфектаў і з’яў, якія назіраліся пры выпусканні фатонаў адзінкавымі атамамі і малекуламі ў розных асяроддзях: эфект групоўкі і антыгрупоўкі разначастотных фатонаў, «замарожванне» спарадычнага распаду ў фатонных крышталях, генерацыю сціснутых і іншых некласічных станаў у шматфатонных працэсах, ўзнікненне салітонападобных імпульсаў ў вымушаным камбінацыйным рассеянні, квантавую няўстойлівасць дыпольнага моманту атамаў, падаўленне квантавага дынамічнага тунэлявання лазерным выпраменьваннем, аднаатамную аптычную бістабільнасць у мікрарэзанатарах. Распрацаваў новыя метады і сістэмы для квантавых інфармацыйных тэхналогій. Прапанаваў новыя схемы і пратаколы квантавай крыптаграфіі і квантавай тэлепартацыі, даказаў перавага кюбітавага кадавання ў параўнанні з іншымі базісамі, абгрунтаваў новую меру пераблытанасці шматкюбітных сістэм, прапанаваў рашэнне праблемы дэкагерэнтнасці, якая прадстаўляе адну з асноўных перашкод на шляху стварэння квантавых працэсараў. Абгрунтаваў магчымасць стварэння квантавага камп’ютара і іншых квантава-інфармацыйных прыладаў (квантавага паўторніка, квантавай памяці) на аснове адзіночных цэнтраў «азот-вакансія» (NV-цэнтраў) у алмазе. Пад яго кіраўніцтвам створана першая ў СНД валаконна-аптычная сістэма квантавай крыптаграфіі, якая ажыццяўляе квантавы размеркаванне ключа на адлегласць да дзесяці кіламетраў на аснове генерацыі, квантавага кадавання ў часовыя інтэрвалы, перасылкі і рэгістрацыі квантавых бітаў ў выглядзе аднафатонных імпульсаў.
Закон Украіны «Аб асуджэнні і забароне прапаганды расійскай імперскай палітыкі ва Украіне і дэкаланізацыі тапанімікі»
Гісторыя прыёму
21 красавіка 2023 года прэзідэнт Украіны Уладзімір Зяленскі падпісаў закон аб дэкаланізацыі.З 27 ліпеня 2023 года ўваходзіць у дзеянне Закон Украіны «Аб асуджэнні і забароне прапаганды расійскай імперскай палітыкі ва Украіне і дэкаланізацыі тапанімікі».
Змест
Закон складаецца з 8 артыкулаў, у тым ліку:
Сяргей Якаўлевіч Кілін
Навуковая дзейнасць
Аўтар больш за 460 навуковых прац, у тым ліку 4 манаграфій.
Закон Украіны «Аб асуджэнні і забароне прапаганды расійскай імперскай палітыкі ва Украіне і дэкаланізацыі тапанімікі»
Асноўныя палажэнні
Закон Украіны «Аб асуджэнні і забароне прапаганды расійскай імперскай палітыкі ва Украіне і дэкаланізацыі тапанімікі» растлумачвае значэнне такіх тэрмінаў, як «прапаганда расійскай імперскай палітыкі», а таксама вызначае адказнасць за парушэнне заканадаўства, якое забараняе выраб, распаўсюд і публічнае выкарыстаньне сымбаляў расейскай імпэрскай палітыкі:
Сяргей Якаўлевіч Кілін
Узнагароды і прэміі
Прэмія Ленінскага камсамола Беларусі (1982) за цыкл артыкулаў «Квантавая тэорыя рэзананснага рассейвання лазернага выпраменьвання». Дзяржаўная прэмія Рэспублікі Беларусь у галіне навукі і тэхнікі (2002, у аўтарскім калектыве) — за цыкл прац «Квантавая электрадынаміка і кагерэнтныя ядзерныя працэсы ў асяроддзі: квантавая і ядзерная оптыка».
Узнагароджаны медалём Францыска Скарыны (2014).
Закон Украіны «Аб асуджэнні і забароне прапаганды расійскай імперскай палітыкі ва Украіне і дэкаланізацыі тапанімікі»
Тэрміны і суб'екты прыняцця рашэнняў
Калі рашэнне на гэтым этапе не прынята, паўнамоцтвы надзяляюцца:
Рашэнні аб перайменаванні населеных пунктаў прымаюцца Вярхоўнай Радай Украіны:
27 ліпеня 2023 года — 27 студзеня 2024 года: мясцовыя органы ўлады павінны ўнесці свае прапановы ў Вярхоўную Раду Украіны;
27 ліпеня 2023 года — 27 студзеня 2024 года: Кабінет міністраў Украіны павінен правесці кансультацыі з прадстаўнікамі карэнных народаў і ўнесці прапановы аб перайменаванні Крыма.
Пры перайменаванні тапонімаў неабходна ўлічваць законы «Аб пераходзе за юрыдычнымі асобамі і аб’ектамі права ўласнасці на імёны (псеўданімы) фізічных асоб, юбілейныя і святочныя даты, назвы і даты гістарычных падзей», “Аб геаграфічных назвах”. Рашэнні павінны прымацца з улікам прапаноў навукоўцаў, меркавання грамад, рэкамендацый Украінскага інстытута нацыянальнай памяці.
Калі помнік мае статус аховы помніка, неабходна выконваць працэдуры, прадугледжаныя заканадаўствам аб ахове культурнай спадчыны:
Да 27 ліпеня 2023 года Кабінет міністраў Украіны на запыт Украінскага таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры разгледзіць статус помнікаў і памятных знакаў, якія з'яўляюцца аб'ектамі культурнай спадчыны і змяшчаюць сімвалы расійскай імперыі. палітыкі. Калі забароненую сімволіку змяшчае толькі элемент, а не ўвесь помнік, выдаляць трэба толькі такі элемент.
Юрыдычныя асобы, палітычныя партыі і аб'яднанні грамадзян павінны да 27 жніўня 2023 года выдаліць забароненую сімволіку з устаноўчых дакументаў, назваў і ўласнай сімволікі. Уладальнікі знакаў для тавараў і паслуг, якія ўтрымліваюць сымбалі расейскай імпэрскай палітыкі, абавязаныя да 27 кастрычніка 2023 году прывесьці такія знакі ў адпаведнасьць з заканадаўствам. Юрыдычныя асобы вызваляюцца ад выплаты адміністрацыйнага збору пры дзяржаўнай рэгістрацыі змяненняў ва ўстаноўчыя дакументы, звязаных з рэалізацыяй закона аб дэкаланізацыі. Дзейнасць асоб, якія не выконваюць патрабаванні заканадаўства, можа быць забароненая.
Сямён Мацвеевіч Місуноў
Сямён Мацвеевіч Місуноў (, в. Малы Весніцк, Ушацкі раён —, Мінск) — герой Сацыялістычнай Працы (1958).
Біяграфія
Закончыў Вялікадолецкую школу. У Вялікую Айчынную вайну партызан брыгады імя ЦК КП(б)Б. Працаваў на будоўлях Мінска. У 1948—1966 гадах машыніст бульдозера трэста «Спецбуд».
IC 4172
IC 4172 — галактыка тыпу S? (спіральная галактыка) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Ігнат Уладзіміравіч Канчэўскі
Ігна́т Уладзі́міравіч Канчэ́ўскі (псеўданім — Ігнат Абдзіраловіч;, Вільня — 21 красавіка 1923, Вільня) — беларускі філосаф, паэт, публіцыст; аўтар праграмнага эсэ «Адвечным шляхам».
Біяграфія
Нарадзіўся ў 1896 годзе ў Вільні ў сям’і сакратара акруговага ваеннага суда, бацька ў сталым веку прыняў сан праваслаўнага святара. Брат Арсена Канчэўскага. Паводле паходжання прозвішча, продкі Ігната Канчэўскага, прынамсі па бацькавай лініі, былі, імаверна, рутэнізаваныя балты (літоўцы).
У 1913 годзе скончыў Віленскае рэальнае вучылішча. Паступіў у Пецярбургскі тэхналагічны інстытут, але неўзабаве перавёўся ў Маскоўскі ўніверсітэт, спачатку на прыродазнаўчы, а пасля гісторыка-філалагічны факультэт, дзе вучыўся ў 1913—1916 гадах.
Не паспеў скончыць навучанне праз Першую сусветную вайну. У 1916 годзе, калі яму споўнілася 20 гадоў і ён стаў паўналетнім, быў прызваны ў расійскае войска. Скончыўшы школу прапаршчыкаў трапіў на Румынскі фронт. Рэвалюцыю 1917 года сустрэў ува Украіне. Падзяляў праграму эсэраў, падтрымліваў украінскі нацыянальны рух, праводзіў агітацыю сярод вайскоўцаў 44-га ўкраінскага палка. Сышоў з войска і ад’ехаў на Дон, дзе пабраўся шлюбам з сяброўкай школьных гадоў, дачкой казацкага афіцэра Людмілай Віталеўнай Паляковай. Пасля шлюбу пераехаў у Маскву, дзе паступіў на Вышэйшыя кааператыўныя курсы пры ўніверсітэце імя А. Л. Шаняўскага.
Па заканчэнні курсаў працуе інструктарам ад Цэнтральнага саюза льнаводаў у таварыстве кааператываў у Сычоўцы Смаленскай губерні. Пасля абвяшчэння Савецкай Беларусі ў 1919 годзе пераехаў у Менск, працуе ў Саўнаргасе і займаецца культурна-асветніцкай дзейнасцю. Улетку 1919 года займае пасаду кіраўніка Беларускага цэнтральнага саюза спажывецкіх таварыстваў.
Прынамсі з верасня 1919 года ў Вільні, якая на той час занятая палякамі. Сябра Цэнтральнай беларускай Рады Віленшчыны і Гродзеншчыны. Працуе ў Віленскім саюзе кааператываў. Улетку 1920 года захварэў на сухоты, праз сабраныя грамадой грошы атрымлівае лячэнне ў прыватным яўрэйскім шпіталі Мішмэрэс-Хойлім, яго стан палепшыўся. Друкаваў вершы, палітычныя артыкулы, рэцэнзіі ў віленскай прэсе. Актыўна пісаў вершы і артыкулы па кааперацыі. Аўтар эсэ «Адвечным шляхам» (Вільня, 1921) пра драматызм беларускіх гістарычных лёсаў. 28—30 лістапада на з’ездзе паўнамоцнікаў Віленскага саюза кааператываў абраны на пасаду сакратара. У 1922 годзе яго імя з’яўлялася ў папярэдніх спісах на выбарах у сейм, ён ішоў ад вёскі Дукшты Свянцянскага павета. Вёў геаграфічны гурток у Віленскай беларускай гімназіі, дзе таксама заклаў вучнёўскі кааператыў. Найбольшая колькасць публікацый Канчэўскага змешчана ў газеце «Наша будучына», якую выдавала Беларуска рэвалюцыйная арганізацыя, старшынёй якой быў ягоны брат Арсень.
У пачатку 1920-х гадоў захварэў на туберкулёз і пасля некалькіх гадоў беспаспяховага лячэння памёр 21 красавіка 1923 года ў Вільні. Пахаваны на віленскіх Вайсковых могілках.
Сям’я
Быў жанаты з Людмілай Канчэўскай (1897 — 20 снежня 1976, Варшава). Мелі дачку Алену (1919 — 13 кастрычніка 1990), у шлюбе мела прозвішча Егерман, была педагогам і памерла ў Варшаве.
Светапогляд
Аснова светапогляднай і жыццёвай пазіцыі І. Канчэўскага — адданасць беларускай справе, любоў да Бацькаўшчыны, самаахвярная праца на карысць народа. У філасофскім эсэ «Адвечным шляхам» (1921) раскрыў драматызм гістарычнага лёсу беларусаў, іх імкненне захаваць незалежнасць свайго духу. Галоўнай мэтай народа лічыў дзяржаўную незалежнасць, разглядаў яе як агульначалавечы ідэал. Адной з галоўных перашкод лічыў бюракратычную сістэму дзяржавы і дух «канцылярыі». Цывілізаваны шлях вырашэння грамадскіх праблем бачыў у вольнай творчасці, непрымусовых формах сацыяльнага аб’яднання людзей, у выбары «трэцяга, сялянска-рамесніцкага шляху вольных брацтваў і кааперацыі — паміж дзікім капіталізмам і тыранічным сацыялізмам».
Паэтычная творчасць
Вершы друкаваў пад псеўданімам Ігнат Абдзіраловіч і Ганна Галубянка. Паэтычная творчасць вызначаецца філасофскай пранікнёнасцю ў сутнасць народнага жыцця, спалучэннем прыгажосці беларускага слова з нацыянальным светапоглядам, замілаваннем да чалавека, верай у адраджэнне і будучы росквіт Бацькаўшчыны (вершы «Па святой зямлі…», «Вераснёвае пано», «Так прыгожы старыя званіцы…», «На матывы Р. Тагора», верш у прозе «Мы разам…»).
Альбрэхт I (кароль Германіі)
Альбрэхт I Аўстрыйскі (Albrecht I von Habsburg; ліпень 1255, Райнфельдэн, кантон Ааргау, Швейцарыя — 1 мая 1308, Віндзіш, кантон Ааргау, Швейцарыя) — герцаг Аўстрыі з 27 снежня 1282 года (разам з братам Рудольфам II да 1 чэрвеня 1283 года, затым самастойна), кароль Германіі c 27 ліпеня 1298 года і заснавальнік дынастыі Габсбургаў на аўстрыйскім прастоле (з 1282 года).
Кіраванне ў Аўстрыі
Альбрэхт I быў старэйшым сынам Рудольфа I Габсбурга, першага караля Германіі з дому Габсбурга, і Гертруды фон Гогенберг. У 1282 годзе разам са сваім малодшым братам Рудольфам II Альбрэхт быў абвешчаны герцагам Аўстрыі і Штырыі, стаўшы такім чынам першым аўстрыйскім манархам з дынастыі Габсбургаў. Ужо ў 1283 годзе Рудольф II быў пазбаўлены прастола пад абяцанне кампенсацыі ў будучыні і Альбрэхт I стаў адзінаўладным кіраўніком Аўстрыі. У сваіх уладаннях Альбрэхт абапіраўся на швабскіх дваран і чыноўнікаў, што выклікала незадаволенасць аўстрыйскай арыстакратыі і паўстанне ў 1288 годзе, жорстка задушанае герцагам.
У далейшым Альбрэхт I праводзіў цэнтралізатарскую палітыку ў Аўстрыі, імкнучыся абмежаваць прывілеі дваранства і іх уплыў на ўрад. Быў створаны адмысловы Тайны савет, які складаўся пераважна з неаўстрыйцаў і выкарыстоўваўся герцагам для кіравання сваімі ўладаннямі. Пачаўся таксама наступ на духавенства, абмяжоўваліся судовыя і падатковыя прывілеі аўстрыйскіх святароў. У Вене быў створаны адзіны суд, які замяніў земскія суды, і першае агульнае для ўсіх уладанняў Габсбургаў фінансавае ведамства. Было адменена права пераходу прастола ў спадчыну па прынцыпе «мёртвай рукі», актыўна падтрымліваўся гандаль і развіццё гарадоў. Вена карысталася прывілеямі вольнага імперскага горада. Альбрэхт I наогул вялікую ўвагу надаваў гарадам, імкнучыся сфарміраваць трывалую сацыяльную апору свайму рэжыму з бюргераў.
Абранне каралём Германіі
У якасці кіраўніка Германіі Альбрэхт I спрабаваў аднавіць у краіне законнасць і бяспека, падтрымліваў стварэнне гарадоў, нямецкае сялянства. Ён не толькі выпускаў пракламацыі, якія патрабавалі спыненні міжусобіцы паміж князямі імперыі, але і шляхам палітычных саюзаў і ваеннай сілай дамагаўся іх выканання. У гісторыю ён увайшоў як моцны і суровы кароль, хоць яго жорсткасць у дачыненні да швейцарскіх кантонаў, відаць, з’яўляецца пазнейшай спекуляцыяй.
Знешняя палітыка
У вобласці знешняй палітыкі ў пачатку свайго кіравання Альбрэхт I уступіў у канфлікт з Францыяй за шэраг прыгранічных бургундскіх ленаў, аднак адмова Папы Рымскага Баніфацыя VIII прызнаць яго каралём Германіі вымусіла Альбрэхта прымірыцца з французскім каралём і заключыць у 1299 годзе дагавор з Філіпам IV аб дынастычным шлюбе сына Альбрэхта і дачкі караля Францыі. Неўзабаве адносіны паміж імперыяй і Францыяй ізноў сапсаваліся. Папа Рымскі ў 1303 годзе нарэшце прызнаў Альбрэхта I каралём, што было дасягнута коштам прызнання Альбрэхтам выключнага права Папы на каранацыю імператарам Свяшчэннай Рымскай імперыі і абяцання, што яго сыны не будуць прэтэндаваць на прастол імперыі без папярэдняй згоды папы.
Палітыка ў Германіі
Альбрэхту I не ўдалося паўтарыць поспех свайго бацькі ў Аўстрыі і ўсталяваць сваю ўладу над графствамі Галандыя і Зеландыя, чый прастол у 1299 годзе вызваліўся пасля смерці апошняга прадстаўніка дынастыі Герульфінгаў. Але ў 1306 годзе, пасля смерці чэшскага караля Вацлава III, яму ўдалося пасадзіць на прастол Чэхіі свайго сына Рудольфа III. Альбрэхт I таксама ваяваў з Атонам III Баварскім, прэтэндуючы на карону Венгрыі, і спрабаваў падпарадкаваць Цюрынгію, дзе, аднак, у 1307 годзе пацярпеў паражэнне. Імкненне Альбрэхта I адмяніць усе мыты за перавоз тавараў па Рэйне выклікала мяцеж супраць караля архібіскупаў Кёльна і Майнца, а таксама пфальцграфа Рэйнскага. Альбрэхта падтрымалі гарады, што дазволіла яму задушыць рэйнскае паўстанне.
Забойства Альбрэхта I
Паводле дагавора 1283 года Рудольф II адмовіўся ад сваіх правоў на аўстрыйскую спадчыну пад абяцанне брата, Альбрэхта I, перадаць яму іншыя тэрыторыі. Гэта абяцанне выканана не было, таму яго сын Ёган Швабскі ўвайшоў у змову з некалькімі верхнешвабскімі рыцарамі, якія таксама былі незадаволены каралём. 1 мая 1308 года на беразе ракі Рэйс у Швейцарыі каля гарадка Віндзіш змоўшчыкі атакавалі Альбрэхта, які адстаў ад сваёй світы, і забілі яго, рассекшы яму чэрап. Ёгану ўдалося бегчы і пазбегнуць помсты сыноў караля.
Рабцава
Рабцава — тапонім.
Трайбалізм
Трайбалізм, трыбалізм (tribalism, ад tribus — племя) — вызначэнне з'явы ў палітычным жыцці многіх афрыканскіх краін, дзе ў грамадстве захаваліся монцыя родаплемянныя сувязі. Выяўляецца ў спрыянні супляменнікам у заняцці пасад у дзяржаўным апараце і спалучэнні палітычнай і племянной барацьбы. З'яўляецца галоўнай прычынай палітычнай нестабільнасці і грамадзянскіх канфліктаў у краінах Афрыкі.
Парламенцкія выбары ў Беларусі (2024)
Парламенцкія выбары запланаваны да правядзення ў Рэспубліцы Беларусь на 25 лютага 2024 года.
Перадгісторыя
Паводле змененага падчас рэферэндума 2022 года артыкула 67 Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь, «выбары дэпутатаў з’яўляюцца прамымі: дэпутаты выбіраюцца грамадзянамі непасрэдна», а самі выбары «праводзяцца ў адзіны дзень галасавання ў апошнюю нядзелю лютага». Згодна з патрабаваннямі Канстытуцыі, рашэнне Прэзідэнта аб прызначэнні выбараў павінна быць прынята не пазней чым за тры месяцы да адзінага дня галасавання, гэта значыць не пазней за 23 лістапада 2023 года. Старшыня Цэнтрвыбаркама Ігар Карпенка адзначыў, што нягледзячы на тое, што Беларусь ідзе да таго, каб увесці электроннае галасаванне на выбарах, падчас электаральнай кампаніі 2024 года яго не будзе.
Мацюшына
Мацюшына — тапонім.
Трунны партрэт
Трунны партрэт — рэалістычная выява нябожчыка, адзін з элементаў (Замка пакут) — параднага ўзвышэння для труны падчас пахавальных цырымоній.
Трунныя партрэты (portret trumienny — труменныя) былі напісаныя на ліставай медзі або па ліставаму волаву. Гэтая форма жывапісу была найбольш распаўсюджана ў XVΙΙ і XVΙΙΙ стагоддзях сярод шляхты.
Пяці-, шасці — або сямігранная форма партрэта была звязана з формай лобнага боку труны, так як падчас жалобнай цырымоніі партрэт быў прымацаваны да труны з боку галавы нябожчыка.
З процілеглага боку былі прымацаваныя эпітафіі, з абодвух бакоў гербавыя шчыты.
Пасля пахавання партрэт прымацоўвалі на сцяне касцёла.
Самым старажытным з захаваных партрэтаў з’яўляецца партрэт караля Стэфана Баторыя (1586).
Трунныя партрэты з’яўляюцца характэрнай формай партрэта эпохі сарматызму.
Найбуйнейшая калекцыя трунных партрэтаў знаходзіцца ў музеі ў Мендзырэчы.
Жаба азёрная
Жаба азёрная (Pelophylax ridibundus ці Rana ridibunda) — земнаводнае сямейства сапраўдных жаб.
Апісанне
Даўжыня цела 6-13 см, маса да 200 г. Цела падоўжанае, морда авальная, крыху завостраная. Зверху цела афарбавана ў буравата-зялёны колер розных адценняў з цёмнымі плямамі. Уздоўж галавы і хрыбта ў большасці асобін (да 90 %), якія пашыраны ў Беларусі, праходзіць светлая паласа рознай ступені выразнасці. Ніжняя частка цела афарбавана ў брудна-белы або злёгку жаўтаваты колер, у большасці выпадкаў са шматлікімі цёмнымі, часам чорнымі плямамі. Вочы ярка-залацістага колеру. Лічынка-апалонік, светла-аліўкавай афарбоўкі, грушападобнай формы.
Гэта самы буйны від сярод земнаводных Палеарктыкі. Трапляюцца гіганты даўжынёй да 17 см. Самкі звычайна буйнейшыя за самцоў.
Распаўсюджанне
Азёрная жаба распаўсюджана ў Паўднёвай і Сярэдняй Еўропе, Пярэдняй і Сярэдняй Азіі, у Паўночнай Афрыцы. Ва Усходняй Еўропе пашырана да 60° пн.ш., трапляецца ў Крыме, на Каўказе, у Казахстане і Сярэдняй Азіі, на ўсходзе да возера Балхаш. У Беларусі мазаічна пашырана па ўсёй тэрыторыі.
Экалогія
Афарбоўка спіны дапамагае азёрнай жабе заставацца незаўважанай сярод прыбярэжнай і воднай расліннасці. Гэтаму ў немалой ступені садзейнічае і светлая выразная паласа, якая нібы расчляняе цела і парушае суцэльнае ўспрыманне яго абрысу. У вадзе гэта паласа вельмі падобная на сцёблы водных раслін, якія ярка зелянеюць на цёмным фоне дна.
Жыве азёрная жаба ў пастаянных, дастаткова глыбокіх (не менш за 20 см) вадаёмах. Часцей за ўсё гэта старыцы, азёры, сажалкі, равы, але нярэдка яе можна сустрэць і ўздоўж берагоў рэк. Актыўная амаль круглыя суткі. У выпадках небяспекі азёрная жаба звычайна хаваецца ў вадзе. Палюе яна пераважна на сушы, уздоўж берагоў вадаёмаў, тут яе часцей за ўсё можна сустрэць у самы цёплы час сутак — з 12 да 17 гадзін. Як і ўсе жабы, азёрная корміцца рознымі насякомымі: лічынкамі стракоз, воднымі жукамі і іх лічынкамі, малюскамі. Калі ж наземнага корму недастаткова, азёрныя жабы ў вялікай колькасці паядаюць апалонікаў свайго віду, яны нават здольныя карміцца маляўкамі рыб. Але ў прыродных вадаёмах роля рыбы ў кармленні азёрных жаб мінімальная. Часта здабычай азёрнай жабы становяцца і маладыя жабяняты як свайго, так і іншых відаў. У адрозненне ад іншых земнаводных гэта буйная жаба часам нападае на дробных млекакормячых (палёвак, землярыек), дробных птушак, птушанят, маладых змей (часцей вужанят). Азёрная жаба сама бывае ахвярай драпежных рыб і рэптылій, нярэдка становіцца здабычай многіх відаў птушак і млекакормячых. Зімуюць азёрныя жабы звычайна ў тых жа вадаёмах, дзе жывуць у цёплы перыяд года, аднак часам мігрыруюць у больш глыбокія месцы, дзе ёсць крыніцы. Адыходзяць на зімоўку, калі тэмпература вады зніжаецца да 8-10 °C. У незамярзаючых вадаёмах з цёплай вадой жабы бываюць актыўныя амаль усю зіму.
Для азёрнай жабы характэрна класічнае кваканне. У самцоў у шлюбны перыяд у час спеваў у ротавых кутках надзімаюцца шэрыя шарыкі — рэзанатары, якія служаць для ўзмацнення гуку. Цікава, што відавая навуковая назва Rana ridibunda у перакладзе з лацінскай на беларускую мову азначае «рагатуха». Першую спробу голасу самцы азёрнай жабы робяць, калі вада днём праграецца да 14-16 °C. Спароўванне і нераставанне пачынаецца толькі ў той час, калі вада праграецца мінімум да 16 °C. Нераставанне пачынаецца ў найбольш нагрэтых і абароненых ад ветру месцах вадаёмаў. Перыяд размнажэння займае не менш як 30-35 дзён. Большасць асобін выбірае для размнажэння даволі глыбокія вадаёмы, якія зараслі раслінамі.
Шэдэўр
Шэдэ́ўр (chef-d'œuvre, літаральна «вышэйшая праца», «вянок працы») — унікальнае, неперасягнутае тварэнне, вышэйшае дасягненне мастацтва, майстэрства, ці чаго-небудзь іншага. Шэдэўрамі часцей за ўсё завуць творы мастацтва і архітэктуры, радзей — навукі і тэхнікі.
Шэдэўр у Сярэднявечча
Шэдэўр, у шматлікіх гарадах сярэднявечнай і раннекапіталістычнай Еўропы — лепшы ўзор выраба, вырабленага рамеснікам (чаляднікам) на ўласныя сродкі. Толькі пасля таго, як рамеснік вырабіў шэдэўр, ён мог уступіць у цэх, адкрыць сваю ўласную майстэрню і стаць майстрам.
Шакіра
Шакі́ра Ісабэ́ль Мебара́к-Рыпо́ль (ісп.: Shakira Isabel Mebarak Ripoll) (нарадзілася 2 лютага 1977) — калумбійская (маці — калумбійка, бацька — ліванец).
Біяграфія
Нарадзілася ў горадзе Баранкілья (Калумбія).
Сонечнае зацьменне 19 красавіка 2004 года
Сонечнае зацьменне 19 красавіка 2004 года — частковае сонечнае зацьменне 119 сараса.
Зацьменне мела велічыню 0,7367 і дасягнула свайго максімуму ў 13:35:05 UTC у пункце з каардынатамі 62° пд. ш. 44° у. д..
Зацьменне 19 красавіка 2004 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 2004 годзе і 7-ым у XXI стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 23 лістапада 2003 года, наступнае — 14 кастрычніка 2004 года.
Стрыгальная машына (тэкстыльная прамысловасць)
Стрыга́льная машы́на — машына для выдалення канцоў валокнаў, нітак, вузлоў, петляў, выраўноўвання вышыні ворсу, ачысткі тэкстыльнага, трыкатажнага палатна, штучнага футра і лямцу шляхам стрыжкі.
Рабочымі органамі стрыгальнай машыны з’яўляюцца цыліндр з замацаванымі на ім востра заточанымі стальнымі лопасцямі (так званымі пёрамі), які хутка верціцца, і нерухомы нож. Таксама бываюць машыны з наждачнымі цыліндрамі (валамі).
У залежнасці ад напрамку апрацоўкі: падоўжныя (стрыгуць уздоўж тканіны) і папярочныя.
IC 4174
IC 4174 — галактыка тыпу * (зорка) ў сузор’і Гончыя Псы.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Даўжыня хвалі
Даўжыня́ хва́лі — адлегласць паміж двума найбліжэйшымі адзін да аднаго пунктамі, якія вагаюцца з аднолькавымі фазамі. Звычайна даўжыня хвалі вызначаецца грэчаскай літарай \lambda (лямбда). З’яўляецца адной з найболей істотных характарыстык ваганняў. Вымяраецца ў адзінках адлегласці: метрах і вытворных. Велічыня, адваротная самой даўжыні хвалі, называецца хвалевым лікам і мае сэнс прасторавай частаты.
Каб зразумець, чым з’яўляецца даўжыня хвалі, можна ўявіць сабе хвалі, што з’явіліся ад кінутага ў ваду каменя — даўжынёй хвалі будзе адлегласць паміж двума найбліжэйшымі хрыбтамі.
Даўжыня хвалі звязана з фазавай скорасцю v і частатой f паводле азначэння. Даўжыня хвалі адпавядае прастораваму перыяду хвалі — адлегласці, якую пункт з нязменнай фазай праходзіць за час, роўны перыяду ваганняў T, таму справядлівы наступныя суадносіны:
NGC 1538
NGC 1538 (іншыя абазначэнні — IC 2047, NPM1G -13.0171, PGC 941480) — галактыка ў сузор’і Эрыдан.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Успенскае
Успенскае — тапонім.
Мілан Бадэль
Мілан Бадэль (Milan Badelj; нар., Заграб, СФРЮ) — харвацкі футбаліст, паўабаронца італьянскага клуба «Джэноа» і нацыянальнай зборнай Харватыі.
Мішэль Трамбле
Мішэль Трамбле (Michel Tremblay; нар. года, Манрэаль) — канадскі драматург і празаік. Акрамя п’ес і раманаў, яго пяру таксама належаць лібрэта мюзіклаў, пераклады і адаптацыі амерыканскіх і іншых замежных аўтараў, сцэнарыі фільмаў і тэксты песень. Рыцар Нацыянальнага ордэна Квебека і афіцэр ордэна Мастацтваў і літаратуры Францыі.
Творчасць
Піша на французскай мове, блізкай да жаргону простых людзей правінцыі Квебек. Уплыў драматургіі еўрапейскага народнага рэалістычнага тэатра адчувальны ў п’есах «Цягнік» (1964), «Сястрынае сэрцайка» (1968), «Заўсёды твая Мары-Лу» (1971), «Добры дзень, ну, добры дзень» (1974), «Альберціна і пяць часін» (1984), «Ці гэта сапраўдны свет?» (1987), для якіх характэрны іранічны паказ спажывецкай псіхалогіі «людзей з народа». Аўтар раманаў «Тоўстая жанчына побач — цяжарная» (1978), «Навіны ад Эдуарда» (1984) і інш.
Дробная маторыка
Дробная маторыка — сукупнасць скаардынаваных дзеянняў нервовай, цягліцавай і касцявой сістэм, часта ў спалучэнні са зрокавай сістэмай у выкананні дробных і дакладных рухаў кісцямі і пальцамі рук і ног. Ва ўжыванні да маторных навыкаў рукі і пальцаў часта выкарыстоўваецца тэрмін спрытнасць.
Да вобласці дробнай маторыкі ставіцца вялікая колькасць разнастайных рухаў: ад прымітыўных жэстаў, такіх як захоп аб'ектаў, да вельмі дробных рухаў, ад якіх, напрыклад, залежыць почырк чалавека.
Значэнне дробнай маторыкі
У побыце чалавеку штохвілінна патрабуецца здзяйсняць якія-небудзь дзеянні дробнай маторыкі: засцёгванне гузікаў, маніпуляванне дробнымі прадметамі, пісьмо, маляванне і т. д., таму ад яе развіцця прама залежыць яго якасць жыцця.
Развіццё дробнай маторыкі
Дробная маторыка развіваецца натуральным шляхам пачынальна з дзіцячага ўзросту на базе агульнай маторыкі. Спачатку дзіця вучыцца хапаць прадмет, пасля з'яўляюцца навыкі перакладання з рукі ў руку, так званы «пінцэтны захоп» і г. д., да двух гадоў ён ужо здольны маляваць, правільна трымаць пэндзлік і лыжку. У дашкольным і раннім школьным узросце маторныя навыкі становяцца больш разнастайнымі і складанымі. Павялічваецца дзель дзеянняў, якія патрабуюць узгодненых дзеянняў абедзвюх рук.
Фарміраванне рухаў у кісці цесна звязана з паспяваннем рухальнага аналізатара, развіццём зрокавага і слыхавога аналізатара, а таксама каардынацыяй рухаў, прасторавай арыентоўкі.
Можна паскорыць развіццё дробнай моторики рознымі спосабамі, напрыклад, такімі:
Парушэнні дробнай маторыкі
Існуе тры асноўных тыпы парушэнняў дробнай маторыкі:
Таксама парушэнні дробнай маторыкі могуць назірацца пры сіндроме дэфіцыту ўвагі і гіперактыўнасці, , пры парушеннях зроку , дызартрыі , аўтызме , спінацэрэберальнай атаксіі і інш.
Філадэльфія (Італія)
Філадэльфія (Filadelfia) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Калабрыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Віба-Валентыя.
Насельніцтва складае 5810 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 193 чал./км². Займае плошчу 30 км². Паштовы індэкс — 89814. Тэлефонны код — 0968.
Заступнікам населенага пункта лічыцца Святая Варвара.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Савіна
Савіна — тапонім, прозвішча.
Грабёнка (Чэрвеньскі раён)
Грабёнка (, Гребёнка) — вёска ў Чэрвеньскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Валевачскага сельсавета.
Мар’ян Людвігавіч Стакоўскі
Мар’ян Людвігавіч Стакоўскі ( — ) — савецкі дзяржаўны дзеяч, наркам аховы здароўя БССР (1922—1924).
Біяграфія
З юнацтва актыўна ўдзельнічаў у рэвалюцыйным руху, 4 разы быў арыштаваны. Пасля Кастрычніцкай рэвалюцыі загадваў аддзелам палонных і бежанцаў Польскага камісарыята ў Народным камітэце нацыянальных спраў, з’яўляўся старшынёй Уральскага абласнога надзвычайнага Камітэта. З сакавіка 1918 г. вёў палітычную працу ў РСЧА, быў упаўнаважаным Рэвалюцыйнага камітэта Польшчы пры Рэўваенсавеце 4-й арміі РСЧА. З 1920 г. працаваў у Мінску начальнікам аддзела эвакуацыі, з ліпеня 1924 г. — дырэктарам Белхартрэста. У 1923—1924 гг. член Вярхоўнага Суда БССР.
З кастрычніка 1933 г. — упаўнаважаны Наркамата ўнутранага і знешняга гандлю СССР пры Саўнаркаме БССР.
IC 4175
IC 4175 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Данг Мінь Юн
Данг Мінь Юн (Đặng Minh Nhuận; 1932—1963), таксама вядомы пад псеўданімам Бэй Дэн (Bảy Đen) — лейтэнант В’етнамскай народнай арміі, удзельнік Індакітайскай і В’етнамскай войн. Пасмяротна ўдастоены звання Героя Народных узброеных сіл В’етнама.
Біяграфія
Нарадзіўся ў 1932 годзе ў камуне Лонг Чау, раён Чау Тхань, правінцыя Віньлонг (цяпер акруга 3, горад Віньлонг, аднайменная правінцыя) у сям’і рамеснікаў і гандляроў.
У 1948 годзе ўступіў у антыфранцузскія сілы. У 1949 годзе прыняты ў Камуністычную партыю Індакітая. У 1954 годзе з’ехаў на поўнач, дзе вучыўся у афіцэрскай школы, пасля заканчэння якой служыў на в’етнама-кітайскай мяжы. У 1962 годзе заняў пасаду камандзіра першай роты 261-га батальёна ваеннай зоны 8. У пачатку 1963 года ўзначальваў в’етнамскія сілы падчас бою за Апбак. Тут войскі камуністаў нанеслі першае буйное паражэнне праціўніку.
30 студзеня 1963 года, падчас нападу на форт Тхань Нхут (цяпер у раёне Гокангтай, правінцыя Цяньцзян), быў цяжка паранены і хутка памёр.
Сям'я
Быў жанаты з Тхі Мінь Нгует, меў трох дачок: Данг Тхі Нгует Хонг (нарадзілася ў 1959 годзе), Данг Тхі Нгует Ань (нарадзілася ў 1961 годзе), Данг Тхі Нгует Май (нарадзілася ў 1962 годзе).
Узнагароды
20 чэрвеня 1994 года пасмяротна прысвоена званне Героя Народных узброеных сіл В’етнама.
NGC 1539-1
NGC 1539-1 (іншыя абазначэнні — ZWG 488.1, 5ZW 373, PGC 14852) — галактыка ў сузор’і Цялец.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Джон Трамбал
Вучыўся ў Лондане ў Бенджаміна Уэста. Удзельнік Вайны за незалежнасць ЗША (1775-83), ад'ютант Джорджа Вашынгтона. У 1794—1804 і 1808—1815 гадах жыў у Лондане. У 1817-36 гадах узначальваў Амерыканскую акадэмію прыгожых мастацтваў у Нью-Ёрку. Аўтар невялікіх тонкіх рэалістычных партрэтаў удзельнікаў вызваленчай вайны, у тым ліку Р.Ізарда, і патрыятычных гістарычных карцін («Бітва пры Банкерс-Хіле», «Дэкларацыя незалежнасці», 1786-94).
Надзея Аляксандраўна Цыркун
Надзея Аляксандраўна Цыркун (нар., г. Бранск, Расія) — беларускі практыкуючы псіхолаг, спецыяліст у галіне педагагічнай, дзіцячай і ўзроставай педагогікі, грамадскі дзеяч (у 2000—2004 — дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь). Кандыдат псіхалагічных навук, дацэнт.
Біяграфія
Скончыла Мінскае музычнае вучылішча (спецыяльнасць «Фартэпіяна»), Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт (спецыяльнасць «Філасофія»; аспірантура, спецыяльнасць «Псіхалогія»), Расійскую акадэмію дзяржаўнай службы (спецыяльнасць «Дзяржаўнае і муніцыпальнае кіраванне»).
Працавала канцэртмайстрам Маладзечанскага музычнага вучылішча, музычным кіраўніком дзіцячага сада, выкладчыкам Мінскага дзяржаўнага педагагічнага інстытута імя А. М. Горкага, загадчыкам лабараторыі Нацыянальнага інстытута адукацыі (Мінск), загадчыкам кафедры псіхалогіі Беларускага дзяржаўнага педагагічнага ўніверсітэта імя М. Танка.
Жанр
Жанр (ад genre — род) — агульнае паняцце, якое адлюстроўвае найбольш істотныя ўласцівасці і сувязі з'яў свету мастацтва, сукупнасць фармальных і змястоўных асаблівасцяў твора. Жанры сфарміраваны наборамі ўмоў; шматлікія творы выкарыстоўваюць некалькі жанраў пасродкам запазычання і аб'яднанні гэтых умоў. Магчымыя азначэнні паняцця часам абмежаваны мастацтвам і культурай, асабліва літаратурай, але доўгая гісторыя выкарыстання гэтага паняцця назіраецца таксама і ў рыторыцы. У даследаваннях жанру паняцце не параўноўваецца з зыходным значэннем. Хутчэй, усе існуючыя творы адлюстроўваюць вызначаныя ўмовы, удзельнічаючы пры гэтым у стварэнні вызначэння паняцця жанру.
Пазнай Кобрын
Пазнай Кобрын — навігацыйна-турыстычны інтэрнэт-партал аб Кобрыне і Кобрынскім раёне. З’яўляецца сумесным праектам ДУА «СШ № 6 г. Кобрына» і аддзела культуры Кобрынскага райвыканкама. Адкрыты летам 2019 года. Змяшчае апісанні больш за 400 памятных месцаў Кобрына і Кобрынскага раёна, складзеныя як краязнаўцамі, так і звычайнымі гараджанамі. Прызёр Інтэрнэт-прэміі «ТІБО-2021» у намінацыі «Адукацыя і навука».
Гісторыя
У 2019 годзе ДУА «СШ № 6 г. Кобрына» і аддзелам культуры Кобрынскага райвыканкама быў распрацаваны праект «Пазнай Кобрын». У аснове праекта ляжыць уласная распрацоўка платформы «Planet Guide», якая дазваляе атрымаць топ турыстычных месцаў і славутасцей рэгіёна. Ён з’яўляецца далейшым развіццём і ўдасканаленнем партала «Турыстычны Кобрын», які з’яўляецца прызёрам конкурсаў «ТІБО-2014» і «ТІБО-2016», і дазваляе працаваць з усімі сучаснымі тыпамі мабільных прылад.
Пры напісанні былі выкарыстаны ўнікальныя архіўныя матэрыялы і багатая творчая спадчына А. Мартынава — стваральніка і першага дырэктара музея.
У 2020 годзе з’явіліся новыя версіі 3D-экскурсій з панарамнымі фатаграфіямі па ўсім горадзе, а ў 2021 годзе — па залах музея і сядзiбнаму дому А. В. Суворава. У 2020 годзе пачата праца па аблічбоўцы старых фатаграфій з фондаў музея і прыватных калекцый грамадзян, на аснове якіх з дапамогай нейронных сетак адноўлена ў колерах аблічча горада ў XX стагоддзі. У 2021 годзе распрацаваны ўнікальныя маршруты «Назад у 80-я», «Гістарычны цэнтр Кобрына» з выкарыстаннем мабільных прылад.
У 2021 годзе партал рэкамендаваны Міністэрствам адукацыі Рэспублікі Беларусь пры правядзенні мерапрыемстваў у межах інфармацыйна-адукацыйнага праекта «Школа актыўнага грамадзяніна».
З’яўляецца крыніцай для правядзення краязнаўчай працы, класных і інфармацыйных гадзін, выхавання падрастаючага пакалення.
Полацкае княства
Полацкае княства — сярэдневяковая ўсходнееўрапейская дзяржава са сталіцай у горадзе Полацку, якая сфарміравалася на аснове этнапалітычнага аб’яднання крывічоў у другой палове X ст.
Утварэнне Полацкай дзяржавы
Полацк сфарміраваўся на базе гарадзішча, якое знаходзілася на беразе р. Палаты, каля месца яе ўпадзення ў Дзвіну. Да V—VI стст. насельніцтва гарадзішча было балцкім, потым сюды прыйшлі славян. Побач з гарадзішчам былі паселішчы на правым і левым берагах Палаты. Росту Полацка спрыяла яго стратэгічнае размяшчэнне на гандлёвым шляху «з варагаў у грэкі». У VIII—X стст. у крывічоў існавала правадырства (англ. chiefdom) — дадзяржаўнае палітычнае ўтварэнне на чале з князем-правадыром, якое на працягу другой паловы X ст. перарасло ў раннефеадальную дзяржаву.
Полацк у IX—X стст.
Упершыню Полацк згадваецца ў «Аповесці мінулых часоў» пад 862 г. , калі князь Рурык раздаў гарады сваім «мужам», але гэтыя звесткі лічацца пазнейшай устаўкай. У 865 годзе паводле летапісу кіеўскія князі Аскольд і Дзір здзейснілі паход на зямлю крывічоў — «ваявалі палачан і шмат зла ўчынілі».
У той час Полацк уключаў умацаваны драўляным частаколам цэнтр — дзядзінец (плошчай болей за 1 га) і неўмацаваны пасад (каля 7,5 га), які насялялі рамеснікі. Яны сяліліся каля дзядзінца і крыху далей, дзе цяпер знаходзіцца стадыён. Насельніцтва горада складала каля 5 тысяч жыхароў — трохі менш за тагачасны Кіеў і Ноўгарад, але больш за любы іншы ўсходнеславянскі горад.
Пад 907 годам у «Аповесці мінулых гадоў» Полацк называецца сярод гарадоў, на якія Візантыя мусіла выплаціць даніну пасля паходу Алега на Канстанцінопаль (Царград). Аднак у тэксце руска-візантыйскага дагавора на праўдзе Полацк не названы, таму лічыцца, што ўзгадванне Полацка — пазнейшае рэдагаванне, якое мела мэту паказаць залежнасць Полацка ад Кіева. У трактаце Канстанціна Парфірароднага называецца шэраг гарадоў, ад якіх Кіеў атрымліваў даніну, і сярод іх Полацк не згадваецца.
Размешчаны паміж паўночнай (Ноўгарад) і паўднёвай (Кіеў) Руссю, у IX—X стст. гэты адзіны гісторыка-культурны рэгіён уяўляў сабою адасобленую «Сярэднюю Русь».
Княжанне Рагвалода (сяр. X ст. — 978 г.)
Пад 980 годам у летапісах упершыню ўзгадваецца першы князь Рагвалод, які «прыйшоў з-за мора».
Княжанне Ізяслава (988—1001 гады)
Пра дзейнасць Ізяслава нічога не вядома, але даследчыкі думаюць, што ў часы яго княжання ў Полацкай зямлі распаўсюджвалася хрысціянства. Таксама ён называецца як князь-кніжнік. Ізяслаў пакінуў двух сыноў — Усяслава і Брачыслава. Усяслаў памёр рана, у 1003 годзе, Брачыслаў стаў адзіным спадкаемцам княства і княжыў да смерці ў 1044 годзе.
Княжанне Брачыслава (1003—1044 гады)
Верагодна, што да 1015 года Брачыслаў Ізяславіч займаўся вырашэннем пытанняў выключна ўнутранай палітыкі, якая не закранала інтэрэсаў суседніх дзяржаў. Магчыма, у той час Брачыслаў быў яшчэ падлеткам. Па-другое, многія гарады старажытнай Усходняй Еўропы (у адрозненні ад Полацкай зямлі) не мелі сваіх княжацкіх дынастый — Уладзімір Кіеўскі пасадзіў туды на княжанне сваіх сыноў, якія адразу б задушылі любое свавольства з боку Полацка.