cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Метлюжок аднагадовы
Экалогія і распаўсюджанне
Жыве ля дарог, на лужках, прыбярэжных галечніках, у месцах інтэнсіўнага выпасу жывёлы і вытоптвання.
Арэал: Касмапаліт.
Ян Павал Нагель
Ян Павал Нагель, сапраўднае імя — Хорст (Jan Pawoł Nagel, 8 мая 1934, Лоза, Германія — 21 мая 1997, Лічэн, Германія) — лужыцкі кампазітар і грамадскі дзеяч. Старшыня лужыцкай культурна-грамадскай арганізацыі «Домавіна» (1991-1992).
Біяграфія
Нарадзіўся 8 мая 1934 года 8 мая 1934 года ў лужыцкай сялянскай сям'і. Музычную адукацыю пачаў у музычнай школе Гёрліца. Працягнуў адукацыю ў Нямецкай вышэйшай музычнай акадэміі ў Берліне. Навучаўся ў магістратуры ў класе Рудольфа Вагнера-Рэгені ў Нямецкай акадэміі мастацтваў. З 1964 года на працягу двух гадоў быў дырэктарам хору пры Дзяржаўным ансамблі лужыцкай народнай культуры ў Баўтцэне і кіраўніком ансамбля Лужыцкай вышэйшай музычнай школы ў Котбусе. Потым працаваў пазаштатным кампазітарам. У 1968 годзе змяніў сваё імя на Ян Павал. Быў старшынёй рабочай групы лужыцкага музыказнаўства. У 1991 годзе быў абраны старшынёй культурна-грамадскай арганізацыі «Домавіна». З 1991 года супрацоўнічаў з музычным выдавецтвам «ENA-Musikverlag».
Памёр 21 мая 1997 года пасля працяглай хваробы ў вёсцы Лічэн.
Сачыненні
Спалучаў у сваіх творах матывы лужыцкай народнай музычнай культуры з музыкай XX стагоддзя. Работы Яна Павала Нагеля неаднаразова запісваліся для радыё і кампакт-дыскаў. У 1998 гады выдаў аўтабіяграфію на нямецкай мове «Kindheit in Litschen».
Эдвардс
Эдвардс — прозвішча.
Лопес
Лопес — прозвішча.
Метлюжок вузкалісты
Метлюжок вузкалісты (Poa angustifolia L.) — від раслін з роду сямейства.
Майка (значэнні)
Майка:
Метлюжок вузкалісты
Батанічнае апісанне
Шматгадовая расліна. Расліна ўтварае невялікія шчыльныя дзярновіны і паўзучыя карэнішчы. Вегетатыўныя парасткі сабраны ў невялікія пучкі і акружаны похвамі адмерлага леташняга лісця. Сцеблы 5-80 см вышынёй. Лісце згорнутае, радзей плоскае 0,5-2 мм шырынёй, верхні ліст 0,5-7 см даўжынёй, у некалькі разоў карацей похвы. Мяцёлкі звычайна некалькі звужаныя, са слаба шурпатымі галінкамі. Каласкі 3,5-5 (6) мм даўжынёй, з 2-4, радзей 5-6 кветкамі. Ніжняя кветкавая луска 2,5-3 мм даўжынёй. Цвіце ў маі-чэрвені.
Анемафіл;.
Курт Крэньц
Біяграфія
Нарадзіўся 7 ліпеня 1907 года ў горадзе Мальшвіц. У 1923 годзе ўступіў у Камуністычную партыю Германіі. Прымаў актыўны ўдзел у дзейнасці лужыцкага спартыўнага таварыства «Сербскі Сокал». У 1933 годзе пасля прыходу да ўлады нацыстаў быў інтэрнаваны ў канцэнтрацыйны лагер «Hohnstein». З 1939 года па 1945 год служыў у Вермахце на Усходнім фронце. У 1945 годзе трапіў у савецкі палон. Пасля заканчэння Другой сусветнай вайны быў раённым сакратаром Камуністычнай партыі Германіі. У 1949 годзе быў прызначаны намеснікам устаноўчай Народнай палаты ГДР. З 1948 па 1953 год працаваў у лужыцкім аддзеле Упраўлення адукацыі Саксоніі.
Метлюжок вузкалісты
Батанічнае апісанне
Лік храмасом — 2n = 56 (46-72).
Курт Крэньц
Біяграфія
У 1951 годзе быў абраны старшынёй лужыцкай культурна-асветніцкай арганізацыі «Домавіна». Пад яго кіраўніцтвам «Домавіна» была інтэграваная ў сістэму дзяржаўнай улады ГДР. Па яго ініцыятыве галоўнай мэтай «Домавіны» было абвешчана прыцягненне лужычанаў да ідэяў сацыялізму. Быў старшынёй «Домавіны» на працягу 22 гадоў. У 1973 годзе падаў у адстаўку па стане здароўя.
Пасля яго выхаду на пенсію пасада старшыні «Домавіны» была адменена і замест старшыні арганізацыяй кіраваў сакратар. Пасада старшыні «Домавіны» была зноў адноўлена толькі ў 1990 годзе.
Метлюжок вузкалісты
Экалогія
Расце на сухіх адкрытых участках, на стэпавых і мурожных лугах, пясках і галечніках, лясных палянах, стэпавых схілах, часам на палях, ля дарог, у населеных пунктах.
Гаспадарчае значэнне
Кармавая расліна. Метлюжок вузкалісты мэтазгодна ахоўваць і выкарыстоўваць у прыродных умовах пры аднаўленні разараных і парушаных зямель для павышэння проціэразійных уласцівасцяў расліннасці на схілах, а таксама ў культурфітацэнозах для стварэння ўстойлівых і даўгавечных дзярновых пакрыццяў (проціэразійных, сенакосна-пашавага прызначэння, на дэкаратыўных і спартыўных газонах).
Сістэматыка
У некаторых сучасных навуковых крыніцах Poa angustifolia разглядаецца як сінонім ''Poa pratensis L. subsp. angustifolia (L.) Arcang.''.
Рыд
Рыд — прозвішча.
Петэрсан
Петэрсан — прозвішча.
Лалітпур (Непал)
Лалітпур  — другі па колькасці насельніцтва горад у Непале. Знаходзіцца на паўднёвым баку ракі Багмаці ад Катманду, аб’ядноўваецца з Катманду ў кангламерат. Асноўнае насельніцтва — неварцы. Горад моцна пацярпеў падчас землятрусу 2015 года, многія архітэктурныя помнікі плошчы Дурбар былі разбураны.
Рывера
Рывера — прозвішча.
Сандэрс
Сандэрс — прозвішча.
Глебава
Глебава — жаночая форма прозвішча Глебаў.
Прайс
Прайс — прозвішча.
Барнс
Барнс — прозвішча.
Спіс аб’ектаў PGC (1038001—1039000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1038001—1039000)
Здарэнне з A321 пад Жукоўскім
Аварыйная пасадка A321 пад Жукоўскім — авіяцыйнае здарэнне, якое адбылося 15 жніўня 2019 года. Авіялайнер Airbus A321-211 авіякампаніі «Уральскія авіялініі» выконваў планавы рэйс U6 178 па маршруце Жукоўскі—Сімферопаль, але неўзабаве пасля ўзлёту сутыкнуўся са зграяй чаек, і ў яго адмовілі абодва рухавіка. Экіпаж здолеў паспяхова пасадзіць самалёт на кукурузнае поле. Усе, хто знаходзіўся на яго борце 233 чалавекі (226 пасажыраў і 7 членаў экіпажа) выжылі, 74 чалавекі атрымалі розныя траўмы; сур’ёзных пашкоджанняў не атрымаў ніхто.
Самалёт
Airbus A321-211 (рэгістрацыйны нумар VQ-BOZ, серыйны 2117) быў выпушчаны ў 2003 годзе, першы палёт здзейсніў 16 снежня пад тэставым б/н D-AVZB. Спрадвечным заказчыкам была авіякампанія MyTravel Airways (ён быў ужо зарэгістраваны ў ёй пад нумарам G-OMYA), але замест таго 23 красавіка 2004 года быў перададзены авіякампаніі Cyprus Turkish Airlines (KTHY), у якой атрымаў бартавы нумар TC-KTD і імя İskele. 28 ліпеня 2010 года быў набыты авіякампаніяй Atlasjet (борт TC-ETR). 2 мая 2011 года перайшоў у авіякампанію Solaris Airlines (борт EI-ERU), але 10 лістапада таго ж года быў набыты авіякампаніяй «Уральскія авіялініі», і яго б/н змяніўся на VQ-BOZ. Аснашчаны двума рухавікамі CFM International 56-5B3/P.
Па паведамленні супрацоўніка прэс-службы «Уральскіх авіяліній», самалёт пасля здарэння не падлягаў аднаўленню.
Храналогія падзей
Самалёт здзейсніў вымушаную жорсткую пасадку з выключанымі рухавікамі без выпуску шасі каля вёскі Рыбакі Раменскага раёна прыблізна ў 5 кіламетрах ад тарца ўзлётнай паласы. Падчас пасадкі пры слізгаценні па полі адбыўся адрыў рухавіка № 2 (правага). Усе людзі з самалёта былі эвакуяваныя па надзіманым трапах.
У 06:40 па прыбыцці першага пажарна-выратавальнага падраздзялення была ўстаноўленая адсутнасць адкрытага гарэння, задымленне рухавіка №2, пададзены ствол для астуджэння рухавіка і пенагенератар ГПС-600 для стварэння падушкі, адзначаны разліў авіяпаліва да 1 тоны.
У 07:47 усе пасажыры былі размешчаны ў аўтобусах і адпраўленыя ў аэрапорт Жукоўскі.
У 08:20 быў разгорнуты аператыўны штаб. Абследаванне паказала, што разора тармажэння самалёта склала 200 метраў.
16 жніўня 2019 года прэзідэнт Расіі Уладзімір Пуцін сваім указам прысвоіў пілотам Даміру Юсупаву і Георгію Мурзіну звання «Герой Расіі». Астатнія члены экіпажа (пяцёра бортправаднікоў) узнагароджаны ордэнамі Мужнасці.
Параненыя
Падчас вымушанай пасадкі самалёта 74 пасажыра атрымалі пашкоджанні рознай ступені цяжкасці, якія не ўяўлялі небяспекі для жыцця.
16 жніўня 2019 года другі пілот Георгій Мурзін быў шпіталізаваны ў сувязі з атрыманымі ім ударамі грудной клеткі.
Адказнасць авіякампаніі «Уральскія авіялініі» застрахаваная ў АТ «АльфаСтрахование».
У кошт пакрыцця шкоды, у тым ліку маральнай, усім пасажырам рэйса U6 178 15 жніўня 2019 года авіякампанія прапанавала грашовую кампенсацыю ў суме 100 000 рублёў.
Расследаванне
Міждзяржаўны авіяцыйны камітэт (МАК) для расследавання прычын здарэння ўтварыў камісію.
Следчымі органамі Маскоўскага міжрэгіянальнага следчага кіравання на транспарце Следчага камітэта Расійскай Федэрацыі ўзбуджаная крымінальная справа па факце жорсткай пасадкі пасажырскага самалёта па прыкметах злачынства, прадугледжанага ч.1 арт. 263 КК РФ (парушэнне правілаў бяспекі руху і эксплуатацыі паветранага транспарту).
Сістэмы процідзеяння птушкам
Па версіі выдання Baza, прычынай багацця птушак у раёне аэрапорта Жукоўскі з’яўляюцца нелегальныя звалкі бытавых адходаў. Пры гэтым выкарыстоўваюцца сістэмы арніталагічнага забеспячэння бяспекі палётаў, але яны не спраўляюцца са сваёй задачай.
Кіраўнік галіновай групы авіяцыйнай арніталогіі Сяргей Рыжоў адзначыў, што дакумент, які апісвае асноўныя мерапрыемствы па арніталагічнай бяспекі палётаў, быў прыняты ў 1989 годзе і патрабуе абнаўлення, так як «змяніліся гаспадарчыя адносіны, навука і практыка».
Бхактапур
Бхактапур  — старажытны неварскі горад на ўсход ад сталіцы Непала — горада Катманду. Архітэктурныя помнікі. 77 000 жыхароў, з’яўляецца трэцім па колькасці насельніцтва і найменшым з трох каралеўскіх гарадоў даліны Катманду. Бхактапур азначае «горад вернікаў».
Батлер
Батлер — прозвішча.
Браянт
Браянт — прозвішча.
Покхара
Покхара (पोखरा) — горад у цэнтральным Непале, адміністрацыйны цэнтр раёна Каскі, зоны Гандакі і Заходняга рэгіёну Непала. Размешчаны за 198 км на захад ад Катманду; насельніцтва — каля 300 000 чалавек, трэці па колькасці насельніцтва горад у Непале, пасля Катманду і Біратнагара.
Знаходзіцца на возеры Пхева, з горада адкрываецца маляўнічы від на Гімалаі (Вялікі Гімалайскі Хрыбет) з васьмітысячнай вяршынямі (Дхаўлагіры, Анапурна, Манаслу).
Метлюжок сплюшчаны
Мятлік сплюшчаны (Poa compressa) — від роду сямейства. Выкарыстоўваецца як кармавая расліна.
Батанічнае апісанне
Шматгадовая травяністая нізавая расліна вышынёй 10-40 см. Карэнішча доўгае, паўзучае. Сцеблы гладкія, прыўздымаюцца, пляскатыя, радзей шурпатыя. Лісце вузкалінейнае, некалькі шурпатае; похвы лісця кілеватыя. Лігулы кароткія, тупыя.
Суквецце — слабараскідзістая мяцёлка 2-3 см даўжынёй. Каласкі зеленаватыя, да 4 мм даўжынёй, ўтрымліваюць ад 3 да 8 кветак; каласковыя лускі аднолькавыя. Ніжняя кветкавая луска голая, толькі па кілю і бакавых жылках слабаапушаная. Цвіце з мая па ліпень.
Экалогія і распаўсюджанне
Жыве на камяністых і пясчаных схілах, на глеіста-пясчаных наносах і на пясках каля мора, на лугах, ля дарог, у парках, на межах, пакладах.
Жыве ў Еўропе, ва Усходняй Азіі, Афрыцы, Аўстраліі і Новай Зеландыі.
Сінаніміка
Па дадзеных The Plant List від мае наступныя сінонімы:
Сіманс
Сіманс — прозвішча.
Балігалоў плямісты
Балігало́ў пля́місты (Conium maculatum) — від кветкавых раслін роду  сямейства.
Назва
Балігалоў плямісты, пятрушнік, блёкат, омег.
Батанічнае апісанне
Двухгадовая травяністая расліна вышынёй 50—180 см. Мае непрыемны пах. Сцябло галінастае, баразнаватае, голае, з чырвона-бурымі плямамі ў ніжняй частцы. Лісце тройчыперыстарассечанае, з похвамі. Кветкі дробныя, белага колеру, у шчытападобных складаных парасоніках. Плод — віслаплоднік.
Гаспадарчае значэнне
Ядавітая лекавая і інсектыцыдная расліна. Мае дубільныя рэчывы. Пустазелле.
Біратнагар
Біратнагар (बिराटनगर) — горад на паўднёвым усходзе Непала. Адміністрацыйны цэнтр раёна Маранг ў зоне Косі. Размешчаны прыкладна за 500 км на паўднёвы ўсход ад Катманду і за 7 км на поўнач ад мяжы з Індыяй, на вышыні 69 м над узроўнем мора. Буйны прамысловы і гандлёвы цэнтр. Прамысловасць заснавана пераважна на перапрацоўцы сельскагаспадарчай сыравіны і харчовай галіны.
Папанін
Папанін — прозвішча, тапонім.
Спіс аб’ектаў PGC (2299001—2300000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2299001—2300000)
Нацыянальная акадэмія дзяржаўнага кіравання пры Прэзідэнце Украіны
Нацыянальная акадэмія дзяржаўнага кіравання пры Прэзідэнце Украіны (Націона́льна акаде́мія держа́вного управлі́ння при Президе́нтові Украї́ни) — галоўная дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова Украіны па падрыхтоўцы, перападрыхтоўцы і павышэнні кваліфікацыі дзяржаўных служачых і службовых асоб мясцовага самакіравання. Падпарадкавана Дзяржаўнаму ўпраўленню справамі.
Гісторыя
Гісторыя акадэміі як ўсеўкраінскага адукацыйнага, навуковага і метадалагічнага цэнтра падрыхтоўкі ўпраўленчай эліты пачалася з адкрыцця ў 1992 годзе Інстытута дзяржаўнага кіравання і самакіравання пры Кабінеце міністраў Украіны, на базе якога Указам Прэзідэнта Украіны ад 30 мая 1995 г. была ўтворана Украінская акадэмія дзяржаўнага кіравання пры Прэзідэнце Украіны.
У 1996 г. пачалі дзейнасць рэгіянальныя падраздзяленні акадэміі ў Днепрапятроўску, Львове, Адэсе і Харкаве, якія ў 2001 г. атрымалі статус рэгіянальных інстытутаў.
Указам Прэзідэнта Украіны ад 21 жніўня 2003 г., улічваючы значны ўклад у развіццё дзяржаўнага кіравання ва Украіне, а таксама прымаючы да увагі агульнадзяржаўнае і міжнароднае прызнанне вынікаў яе дзейнасці, Украінскай акадэміі дзяржаўнага кіравання пры Прэзідэнце Украіны быў наданы статус нацыянальнай з наступным перайменаваннем у Нацыянальную акадэмію дзяржаўнага кіравання пры Прэзідэнце Украіны.
Метлюжок цыбульны
Метлюжок цыбульны (Poa bulbosa) — від травяністых раслін роду сямейства. Выкарыстоўваецца як кармавая расліна.
Батанічнае апісанне
Шматгадовая травяністая расліна вышынёй 10-50 см, якая ўтварае друзлую дзярновіну. Сцеблы гладкія, тонкія.
Джордж Сміт Патан
Джордж Сміт Патан, малодшы (George Smith Patton, Jr.;, ЗША — , ЗША) — адзін з галоўных генералаў амерыканскага штаба, які дзейнічаў у перыяд Другой сусветнай вайны.
Падчас Другой сусветнай вайны быў камандзірам танкавага корпуса, які прыняў удзел у ваенных дзеяннях у Францыі. Прымаў самы актыўны ўдзел у ходзе правядзення кампаній у Паўночнай Афрыцы, на Сіцыліі, у Францыі і Германіі з 1943 па 1945 год.
Загінуў у аўтакатастрофе 21 снежня 1945 года ў Германіі, недалёка ад Мангейма.
Кхартапху
Кхартапху (7213 м) — адзін з пікаў хрыбта Махалангур-Хімал, у цэнтральнай частцы Гімалаяў, за 10 км на паўночны ўсход ад Эверэста (8848 м). Размешчаны ў Тыбеце на поўначы даліны Каншунг, абмежаванай з поўдня велічнымі вяршынямі — Эверэст, Лхоцзэ, Чамалонза, Макалу. Кхартапху з’яўляецца 102-й па вышыні вяршыняй свету, але зусім губляецца на фоне блізка размешчанага гіганта Эверэста. Першае ўзыходжанне здзейснена з ледавіка Усходні Рангбук — па шляху першай экспедыцыі на Эверэст (Мэлары).
Метлюжок цыбульны
Батанічнае апісанне
Лісце вузкае, ніткападобнае, шаравата-зялёнае, у 5-10 разоў карацей похвы. Похвы пры аснаванніпарасткаў пашыраныя, патоўшчаныя, якія ўтвараюць цыбульнападобныя патаўшчэнні.
Анемафіл. Суквецце — густая сціснутая мяцёлка яйкападобнай формы. Каласкі вівіпарныя, даўжынёй 3,5—7 мм, з 4-12 кветкамі. Каласковыя лускі шырока яйкападобныя, тонка завостраныя; ніжнія лускі па кілю і жылках апушаныя. Калус з невялікім пучком звілістых валасінак. Цвіце з красавіка па чэрвень.
Лік храмасом 2n = 28, 42.
Экалогія і распаўсюджанне
Жыве ў стэпах, паўстэпах, на пясках, прырэчных галечніках, камяністых і шчабністых схілах.
Насяляе ў Сярэдняй Азіі, Кітаі, Паўднёвай і Сярэдняй Еўропе.
У Расіі сустракаецца ў Сібіры, у Паволжы, на Каўказе і Паўднёвым Урале.
Сінаніміка
Жывародная форма віду вядомая як ''Poa bulbosa var. vivipara (= Poa bulbosa subsp. vivipara'').
Ахоўны статус
Занесены ў Чырвоныя кнігі Новасібірскай вобласці і Рэспублікі Татарстан. Адзначаны на тэрыторыі шэрагу асабліва ахоўных прыродных тэрыторый Расіі.
Блакітнавочка горная
Блакітнаво́чка горная (Sisyrinchium montanum) — від кветкавых раслін з роду сямейства.
Батанічнае апісанне
Шматгадовая травяністая расліна вышынёй 15—35 см з кароткім карэнішчам. Сцябло прамастойнае або ўзыходнае. Лісце чаргаванае, суцэльнае, сядзячае. Верхавінкавае лісце ланцэтнае з вузкім белаватым краем. Кветкі 12—20 мм у дыяметры, бледна фіялетавага колеру, на доўгіх кветаножках, па 1—4 на канцы сцябла. Плод — шматнасенная каробачка шарападобнай формы, якая раскрываецца трыма створкамі.
Распаўсюджанне і экалогія
Блакітнавочка горная паходзіць з Паўночнай Амерыкі. Натуралізавалася на тэрыторыі Еўразіі, Аўстраліі, Новай Зеландыі.
Святлолюбівая расліна, не патрабавальная да якасці глебы. Расце на вільготных лугах, лясных палянах, каля дарог. Цвіце ў маі—чэрвені. Вырошчваецца ў культуры ў якасці дэкаратыўнай расліны. Лёгка дзічэе.
Ціль Ліндэман
Ціль Лі́ндэман (Till Lindemann; нар. 4 студзеня 1963, Лейпцыг, ГДР) — нямецкі вакаліст, аўтар тэкстаў песен і франтмэн метал-групы Rammstein і Lindemann, паэт. Прымаў удзел у запісе некаторых песен груп Apocalyptica і Puhdys. Аўтар зборнікаў вершаў «Messer» («Нож»), «In stillen Nächten» («Ціхімі начамі»), здымаўся ў 8 фільмах. Мае адукацыю піратэхніка.
Біяграфія
Ціль Ліндэман нарадзіўся 4 студзеня 1963 года ў Лейпцыгу. Вернер Ліндэман (бацька) — мастак, пісьменнік, паэт (напісаў 43 кнігі). У горадзе Ростак у яго гонар была названа школа. У Ціля з бацькам былі вельмі напружаныя адносіны. У сваёй кнізе «Майк Олдфілд у крэсле-качалцы» («Mike Oldfield im Schaukelstuhl») Вэрнэр Ліндэман, як у дзённіку, апісвае канфлікт са сваім 19-летнім сынам Цілем (праўда, у кнізе героя клічуць Цім). Маці Ціля (Брыгіта Хільдэгард) была журналісткай і ў 1992—2002 гадах працавала на радыё, акрамя таго, яна добра малявала.
Дзіцячыя гады Ціль правёў у Шверыне на паўночным усходзе Германіі. Калі Цілю было 12 гадоў, а яго сястры — 6, бацькі развяліся і маці выйшла другі раз замуж — за грамадзяніна Злучаных Штатаў Амерыкі.
Паколькі Ціль правёў палову свайго дзяцінства ў вёсцы Вендзіш-Рамбаў, ён засвоіў многія тыповыя вясковыя прафесіі. Яго рабоча-сялянская кар’ера пачалася задоўга да спартыўнай з вывучэння сталярнай справы, пасля ён засвоіў спецыяльнасці цесляра і кашолачніка.
З юных гадоў Ціль захапляўся спортам, у прыватнасці, займаўся плаваннем: у 10 гадоў ён паступіў у спартыўную школу, якая падрыхтоўвала рэзерв для зборнай ГДР, і бліскуча скончыў яе ў 1980 году. У 1978 году Ціль быў членам зборнай ГДР на чэмпіянаце Еўропы па плаванню сярод юніёраў. Ён павінен быў выступать на Алімпіядзе’80 у Маскве, але гэта не атрымалася. Яго кар’ера плыўца скончылася неўзабаве пасля таго, як, прыехаўшы ў Італію на спаборніцтвы, ён пакінуў гасцініцу, у якой знаходзілася каманда, разам са сваёй знаёмай дзяўчынай з мэтай паглядзець сталіцу Італіі Рым, бо раней Ціль не маў магчымасці вольна выязджать за мяжу. Аднойчы ён выйшаў па пажарнай лесвіцы з гатэля сярод начы толькі па адной мэце — наведаць секс-шоп. На наступны дзень ён вярнуўся ў гасцініцу, але непрыемнасцей пазбегнуць не ўдалося — яго неаднаразова выклікалі ў Міністэрства дзяржаўнай бяспекі ГДР на допыты.У мяне былі тады вялікія непрыемнасці! Па вяртанні мяне выклікалі ў Штазі на працяглыя допыты. Тое, што я здзейсніў, для іх было злачынствам. У той момант я ўпершыню задумаўся над тым, у якой, усё-ткі, несвабоднай краіне са шпіёнскай сістэмай мы жывём. Пасля гэтай паездкі ў мяне ўжо не было сумневаў на гэты конт ...Але Ціль перастаў займацца плаваннем не толькі па гэтаму: асноўнай прычынай была траўма мышцаў жывата падчас трэніроўкі.
Ціль Ліндэман разведзены, мае 2 дачкі — Нэле і Марыя-Луіза. У 2007 году старшая дачка Нэле нарадзіла Ціллю ўнука, Фрыца Фідэля.
У 2019 годзе Ліндэман разам з Rammstein выпусціў свой сёмы студыйны альбом, праз дзесяць гадоў з выхаду мінулага.
Бізнес
З 2005 года з’яўляецца саўладальнікам іспанскай фірмы-вытворца моднага абутку New Rock.
Канкар-Пунсум
Канкар-Пунсум — гара ў Бутане, адна з найвышэйшых яго пунктаў. Мае вышыню над узроўнем мора 7570 м і адносную вышыню каля 2990 м, з’яўляецца найвышэйшай непакоранай вяршыняй у свеце.
Упершыню апісаная ў 1922 годзе, але з-за тапаграфічных хібаў не была ўстаноўлена дакладная прыналежнасць спрэчнай памежнай гары Кітаю ці Бутану. Пасля дазволу ў 1983 годзе ў Бутане альпінізму, у 1985 і 1986 гадах былі зроблены чатыры спробы ўзыходжання на гару, якія ўсталявалі прыналежнасць Канкар-Пунсум Бутану, а Кула-Кангры вышынёй 7554 м — Тыбету. У 1994 годзе Бутан забараніў узыходжанне на горы вышынёй больш за 6000 м з-за павагі да мясцовай веры, а ў 2003 годзе альпінізм быў цалкам забаронены. У 1998 годзе японская экспедыцыя выявіла жаданне падняцца на гару з кітайскага боку, але не атрымала дазволу ад уладаў, каб пазбегнуць міжнародных ускладненняў, аднак у 1999 годзе паднялася на вяршыню Канкар-Пунсум Паўночны (Ліянканг-Кангры, 7535 м), заявіўшы, што Канкар-Пунсум цалкам ляжыць на поўнач ад мяжы і, такім чынам, належыць Кітаю. Гэты пункт гледжання была падтрымана ўладамі Кітая і Японіі.
Вераднік
Вераднік
Сацыялістычная Рэспубліка Славенія
Сацыялістычная Рэспубліка Славенія (Socialistična Republika Slovenija) — адна з 6 сацыялістычных рэспублік Сацыялістычнай Федэратыўнай Рэспублікі Югаславія. Сталіцай рэспублікі з’яўляўся горад Любляна. Зараз — Рэспубліка Славенія. Славенія атрымала незалежнасць падчас дзесяцідзённай вайны.
Хрупляўнік палявы
Хрупля́ўнік палявы (Polycnemum arvense) — від раслін сямейства, распаўсюджаны ў Еўропе (акрамя поўначы), і ўмеранай Азіі.
Апісанне
Аднагадовая травяністая расліна 5—15 см вышынёй. Вось суквецця прамая. Лісце коса ўверх накіраванае, радзей прыціснутае да сцябла, лінейна-шылападобнае, 5—15 мм даўжынёй.
Распаўсюджанне і экалогія
Распаўсюджаны ў Еўропе (акрамя поўначы), і ўмеранай Азіі (Турцыя, Арменія, Азербайджан, Сібір, Казахстан, Таджыкістан, Туркменістан, Кітай (Сіньцзян)); інтрадукаваны ў Брытанскай Калумбіі
Ураджай (значэнні)
Ураджай:
Хрупляўнік палявы
Распаўсюджанне і экалогія
Ахоўваецца на тэрыторыі Літы.
Сяргей Герасіменка
Сяргей Герасіменка (нар., Гарбавічы, Калінкавіцкі раён, Беларусь) — беларускі футбаліст, нападаючы.
Клубная кар’ера
З 1997 па 2004 вучыўся ў ДЮСШ-1 Калінкавічы, у 2005 ДЮСШ «Славія» Мазыр, а з канца 2005 да 2008 у СДЮШАР «Дынама» Мінск.
Футбольную кар’еру пачаў ў 2008 г. за дубль каманды ФК Дынама. З 2009 па 2013 у складзе ФК Бяроза-2010.
У 2016 годзе папоўніў склад «Вікторыі» з Мар’інай Горкі.
Сезон 2018 ФК Асіповічы
У 2018 годзе футбольны клуб «Асіповічы» з Асіповіч прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад каманды
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Спіс вуліц Верхнядзвінска
У гэтым спісе прыведзены вуліцы, завулкі, праезды Верхнядзвінска.
Вайна пад стрэхамі
Назву «Вайна пад стрэхамі» маюць:
Рэстаранны панадворак
Рэстаранны панадворак або фуд-корт (food court) — зона харчавання ў гандлёвым цэнтры, гасцініцы, аэрапорце, на вакзале ці, у некаторых выпадках, асобным будынку, дзе наведвальнікам прапануюць паслугі адразу некалькі прадпрыемстваў харчавання, якія маюць агульную залу для харчавання. У некаторых універсітэтах і школах рэстаранныя панадворкі могуць дапоўніць або замяніць традыцыйныя кафэтэрыі.
Першы паспяховы рэстаранны панадворак адчыніўся ў сакавіку 1974 года ў гандлёвым цэнтры «Парамус Парк» у Нью-Джэрсі. Раней у 1971 годзе рэстаранны панадворак адчыніўся ў Плімутскім мітынг-цэнтры, але неўзабаве быў закрыты з-за недахопу гасцей і невялікага асартыменту.
Прынцып рэстаранных панадворкаў заключаецца ў тым, што наведвальнік заказвае ежу і напоі ў адной з установаў харчавання, размешчаных у памяшканнях, і самастойна прыносіць заказ у агульную залу. Некаторыя харчовыя прадпрыемствы могуць прапанаваць паслугі афіцыянта. Характэрныя паўночнаамерыканскія і еўрапейскія рэстаранныя панадворкі маюць сеткі хуткага харчавання, такія як McDonald’s і Sbarro, таксама магчыма наяўнасць некалькіх дробных прыватных прадпрымальнікаў. Выбар кухні розны: у вялікіх рэстаранных панадворках можна знайсці зусім розныя харчовыя кампаніі: ад вялікай сеткі да малога бізнесу, якія прапануюць традыцыйную ці нацыянальную кухню. У шматлікіх рэстаранных панадворках ёсць некалькі аддзелаў, якія прадаюць гатовыя стравы для пакупнікоў дома.
Існаванне рэстаранных панадворкаў звязана, перш за ўсё, з эканамічнасцю і здольнасцю наведвальніка выбіраць розныя стравы пры наведванні аднаго і таго ж месца, што забяспечвае вялікую колькасць пастаянных наведвальнікаў. Эфектыўнасць рэстаранных панадворкаў забяспечваецца таксама выкарыстаннем аднаразовага посуду, таннай і простай ў доглядзе мэблі для палягчэння ўборкі і зніжэння выдаткаў на эксплуатацыю залы.
Гістарычны цэнтр Порача з Еўфразіевай базілікай
Еўфразіева базіліка — раннехрысціянская базіліка ў горадзе Порач у Харватыі, аб'ект са спісу Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.
Порач размешчаны на захадным узбярэжжы паўвострава Істрыі на беразе лагуны працягласцю 64 км, гэта адно з нешматлікіх міжземнаморскіх месцаў, дзе можна заўважыць старажытнарымскую аснову горада з яго храмамі, дамамі, сярэднявечнымі крапаснымі сценамі і вежамі. У старой частцы сустракаюцца невялікія скверы з векавымі соснамі, утульнымі дворыкамі, а многія будынкі стаяць на фундаментах старажытнарымскіх пабудоў.
Галоўная магістраль старажытнарымскага горада сёння называецца Дэкуманскай вуліцай і сканчваецца на плошчы Марафор, дзе бачны рэшткі антычных калон.
Фасады дамоў захоўваюць стыль венецыянскай готыкі. На весь свет знакамітая базіліка Св. Еўфразія (6 ст.) з яе цудоўнай візантыйскай мазаікай. Яна мае 3 нефы, атрыум і 8-вугольны баптыстэрый. Мармурныя калоны базілікі ўпрыгожаны багата арнаментаванымі капітэлямі. Сярод мазаічных сюжэтаў яркімі фарбамі на залатым фоне прываблівае выява Божай Маці з немаўлём.
Крапінец
Крапінец (Polýgala) — род сямейства.
Крапінец расце амаль ва ўсіх ўмераных і цёплых кліматычных зонах.
Назва
Назва роду Polygala паходзіць ад старажытнагрэчаскага πολύς + γάλα — «шмат малака», лічылася, што расліна здольна павялічыць надоі малака ў буйной рагатай жывёлы.
Батанічнае апісанне
Шматгадовыя травы, паўкусты або кусты. Чашачка пяцілісточкавая, пасля адцвітання застаецца пры плодзе. Два ўнутраных чашалісцікі (крылцы) буйней іншых і ярка афарбаваныя. Пялёсткаў ад трох да пяці, зрослых у рознай ступені. Плод — каробачка, сціснутая з бакоў, зваротнасэрцападобная. Насенне з зубчастым прынасеннікам, вярхушка яго выгнутая, пашыраная, звычайна падзеленая на дзве няроўныя лопасці; завязь верхняя, двухгнёздавая, у кожным гняздзе развіваецца па адной насеніне.
Спарышнік
Спарышнік
Спіс аб’ектаў PGC (2300001—2301000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2300001—2301000)
Другая інтэрвенцыя ў Лівіі
Другая інтэрвенцыя ў Лівіі — ваеннае ўмяшанне шэрагу краін блока НАТА ў лівійскі канфлікт з 2015 года, справакаванае актыўнай дзейнасцю тэрарыстычнай арганізацыі ІДІЛ у Лівіі. Папярэдняя інтэрвенцыя адбылася ў 2011 годзе і пацягнула за сабой звяржэнне і забойства лідара краіны Муамара Кадафі.
Абстаноўка
У 2014 годзе ісламарадыкальная групоўка «Ісламская дзяржава Ірака і Леванта», якая ў той час хутка набірала ўплыў ва ўсім свеце, вырашыла скарыстацца двоеўладдзем і грамадзянскай вайной у Лівіі. Баевікі арганізацыі нанеслі шэраг паражэнняў прыхільнікам УНК і ППЛ, захапіўшы Сірт, ненадоўга акупаваўшы Дэрну, а таксама Бенгазі, Нафалію і шэраг іншых гарадоў краіны. Тым часам на Блізкім Усходзе Злучаныя Штаты разгарнулі ваенную аперацыю супраць групоўкі ІДІЛ.
Ход інтэрвенцыі
13 лістапада 2015 года ЗША здейснілі паветраны ўдар па Дэрне, забіўшы лідара Ісламскай дзяржавы ў Лівіі, які з 2004 па 2010 гады ўзначальваў «Аль-Каіду» ў Іракскай вайне. Гэта была першая ваенная акцыя супраць ІДІЛ з боку ЗША на тэрыторыі Лівіі.
19 лютага 2016 года ваенныя самалёты ЗША нанеслі паветраны ўдар па некалькіх аб’ектах ІДІЛ у Лівіі, у тым ліку і па трэніровачным лагеры баевікоў. Навучальная база знаходзілася недалёка ад Сабрата, дзе на момант бамбардзіроўкі знаходзілася 60 чалавек. У выніку ўдару больш за 40 чалавек былі забіты.
30 красавіка ў СМІ з’явілася інфармацыя аб тым, што італа-брытанская калона спецпрызну НАТА трапіла ў засаду баевікоў па дарозе у Сірт. Паведамлялася таксама аб планаванні сумеснай аперацыі супраць байцоў «Ісламскага дзяржавы» ў горадзе Сірт. Прэзідэнцкі савет заклікаў усе бакі аб’яднацца і чакаць аперацыі. У той жа час Італія збіралася павялічыць колькасць свайго кантынгенту ў Лівіі з 600 да 6000 салдат, Брытанія — да 1000 вайскоўцаў.
1 жніўня распачаліся ўдары з паветра ВПС ЗША па пазіцыях ісламістаў, а затым і падлучэнне да баёў за Сірт амерыканскіх і брытанскіх спецназаўцаў. Барак Абама аддаў загад аб нанясенні паветраных удараў па пазіцыях ІД у горадзе без абмеркавання і санкцыі з боку кангрэса, а працягласць паветранай аперацыі не была вызначана часовымі рамкамі. Далёка не ўсе ў Лівіі падтрымалі рашэнне ўрада ў Трыпалі запрасіць на дапамогу амерыканцаў і іх саюзнікаў. Іншы канкуруючы ўрад і іншы парламент на чале з Агіла Салах Іса (базаваўся ў Табруку), а таксама генерал Халіфа Хафтар, рашуча выступілі супраць замежнага ваеннага ўдзелу ў вырашэнні лівійскіх праблем. Пасля таго як на тэрыторыю Лівіі ўпалі першыя амерыканскія бомбы, урад у Табруку выклікаў для тлумачэнняў амерыканскага пасла.
Пачынаючы з 22 верасня інтэнсіўнасць авіяўдараў ЗША па баевіках ІДІЛ у Лівіі запаволіліся, паколькі лік паўстанцаў, якія хаваліся ў цяжкадаступнай частцы Сірта, скараціўся (амерыканцы нанеслі 50 паветраных удараў па мэтам ворага ў параўнанні з 108 у жніўні), дзе засталося каля 200 баевікоў.
2 кастрычніка ЗША здейснілі 20 авіяўдараў (у выніку чаго агульная колькасць удараў дасягнула 201) па Лівіі. 11 кастрычніка амерыканцы правялі 51 авіяўдар па мэтам ІДІЛ у Лівіі, у прыватнасці ў Сірце і вакол яго.
4 лістапада Fox News паведаміла, што амерыканскія вайскоўцы спынілі бамбардзіроўкі пазіцый ІДІЛ у Сірце.
18 студзеня 2017 года два бамбардзіроўшчыка ВПС ЗША B-2 і адзін дрон «Reaper» нанеслі ўдар па двух лагерах ІДІЛ у 28 мілях на поўдзень ад Сірта, забіўшы больш за 80 баевікоў.
30 сакавіка 2018 здзейснены авіяўдар па АКІМ, падчас якога было забіта двое тэрарыстаў, уключаючы Мусу Абу Даўда, высокапастаўленага члена групоўкі.
З 3 па 6 лютага 2019, пасля шэрагу паразаў у раёне Себхі, баявыя групы з Нігера і Чада пачалі сыходзіць з краіны. Адзін з атрадаў чадскіх баевікоў падчас свайго адступлення падвергнуўся бамбардзіроўцы ВПС Францыі. 13 лютага, згодна з інфармацыяй УНА, ВПС ЗША нанеслі паветраны ўдар у раёне Убары па пазіцыях баевікоў Аль-Каіды. Аднак на наступны дзень Злучаныя Штаты выпусцілі заяву, што яны не праводзілі паветраных рэйдаў у дадзеным раёне.
19 верасня ВПС ЗША нанеслі паветраны ўдар па горадзе Марзук. Амерыканцы заявілі, што мэтай налёту былі баевікі тэрарыстычнай арганізацыі «Ісламская дзяржава», аднак мясцовыя жыхары ў сацсетках паведамлялі пра ахвяры сярод мірнага насельніцтва. Згодна з інфармацыяй відавочцаў, у выніку авіяўдару загінулі трое грамадзян, якія не мелі ніякага дачынення да радыкалаў. У паведамленні прыводзілася карта з указаннем прыблізнага месца, куды трапілі амерыканскія бомбы.
27 верасня ВПС ЗША нанеслі ўдар па пазіцыях баевікоў на паўднёвым захадзе краіны, знішчыўшы 17 тэрарыстаў.
2 кастрычніка амерыканскія самалёты атакавалі баевікоў ІДІЛ у раёне Мурзука, якія адыходзілі пасля папярэдніх авіяўдараў. У выніку бамбардзіроўкі 26 тэрарыстаў загінулі.
Вывад і вяртанне кантынгента AFRICOM
4 красавіка 2019 камандуючы Лівійскай нацыянальнай арміяй маршал Халіфа Хафтар загадаў войскам пачаць наступленне на сталіцу краіны Трыпалі. На гэтым фоне, 7 красавіка Афрыканскае камандаванне Узброеных сіл ЗША (AFRICOM) паведаміла, што часова выводзіць свой кантынгент з Лівіі з меркаванняў бяспекі. Аднак у канцы красавіка паведамлялася аб групе амерыканскіх вайскоўцаў у раёне Місураты. Вайскоўцы ЗША нібыта прыбылі на хуткасных катэрах з суседняга Туніса. Афіцыйнага пацверджання або абвяржэння гэтай інфармацыі не было. У той момант горад знаходзіўся пад кантролем сіл прем’ер-міністра Ф. Сараджа.
11 лютага 2020 года, па дадзеных інфармацыйнага партала «Голас Амерыкі», амерыканскія вайскоўцы, якія знаходзяцца ў Самалі, рыхтаваліся да перакідання ў Лівію. Па словах карэспандэнта службы нацыянальнай бяспекі, Афрыканскае камандаванне ўзброеных сіл ЗША разглядала ініцыятыву па перакідцы войскаў і браніраванай тэхнікі з самалійскага кірунку на лівійскі. Заяўлялася, што перадыслакацыя сіл будзе ажыццяўляцца для барацьбы з баевікамі і зніжэння тэрарыстычнай актыўнасці ў рэгіёне. Раней камандуючы Цэнтральнага камандавання ЗША Кенэт Макензі заявіў, што замежнае ўмяшанне ў справы Лівіі ставіць крыж на намаганнях па дасягненні міру. Ён заклікаў адмовіцца ад такой палітыкі, якая прыводзіць да росту напружанасці. Разам з тым, пасол ЗША ў Лівіі Рычард Норланд звярнуўся да кіраўніцтва Урада нацыянальнай згоды з патрабаваннем раззброіць усіх баевікоў і адмовіцца ад паслуг розных бандфарміраванняў.
Андрэй Іванавіч Садавы
Адукацыя
У 1987 г. скончыў Львоўскі тэхнікум радыёэлектронікі. У 1987—1989 гг. праходзіў тэрміновую ваенную службу ў палку сувязі Ваенна-паветраных сіл. Скончыў Нацыянальны ўніверсітэт «Львоўская палітэхніка», атрымаўшы ў 1995 г. кваліфікацыю інжынера электроннай тэхнікі, у 1997 г. — кваліфікацыю эканаміста па спецыяльнасці «Фінансы і крэдыт». У 1999 г. скончыў Акадэмію дзяржаўнага кіравання пры Прэзідэнце Украіны, атрымаўшы кваліфікацыю магістра дзяржаўнага кіравання.
Прафесійная кар’ера
Працоўную дзейнасць пачаў у 1989 г., працуючы рэгуліроўшчыкам радыёэлектроннай апаратуры ВА «Львоўпрыбор». У 1992—1995 гг. — намеснік дырэктара Львоўскага аддзялення Фонду сацыяльнай адаптацыі моладзі пры Кабінеце міністраў Украіны. У 1993 г. Андрэй Садавы разам з журналістамі Аляксандрам Крывенкам і Ігарам Капысцінскім заснавалі ў Львове радыёстанцыю «Люкс». У 1995—1998 гг. — член назіральнай рады ЗАТ ВК «Галіцкія інвестыцыі». У 1997—2005 гг. — старшыня рады, старшыня праўлення ААТ «Піўдэньзахідэлектрамэрэжбуд». У 2002—2006 гг. — старшыня рады ЗАТ «Тэлерадыёкампанія „Люкс“». У 2002—2003 гг. — дырэктар ГА «Інстытут развіцця горада». З 2005 г. — лідар грамадскага аб’яднання «Самапомач». Перад пачаткам выбарчай кампаніі 2006 г. перапісаў усю сваю ўласнасць на жонку. У студзені 2006 г. запусціў свой тэлепраект — канал навінаў «24».
Грамадская дзейнасць
На працягу 1998—2002 гг. быў дэпутатам і старшынёй камісіі эканамічнай палітыкі Львоўскага гарадскога савета.
26 сакавіка 2006 г. першы раз абраны на пасаду гарадскога старшыні Львова. У 2010 г. у другі раз абраны гарадскім старшынёй Львова. 24 лістапада 2015 г. у трэці раз склаў прысягу кіраўніка Львова.
3 кастрычніка 2018 г. на сустрэчы з арганізатарамі моладзевага форуму «Маладвіж» абвясціў, што не будзе вылучацца на новы тэрмін як мэр Львова, затое будзе ўдзельнічаць у выбарах Прэзідэнта Украіны ў 2019 г. 3 студзеня 2019 г. афіцыйна высунуў сваю кандыдатуру на пасаду прэзідэнта. 1 сакавіка 2019 г. зняў сваю кандыдатуру на карысць Анатоля Грыцэнкі.
Прыватнае жыццё
Садовы ажаніўся ў 2001 г. з мастацтвазнаўцам Кацярынай Кіт-Садавой (народжанай Кіт). Муж і жонка выхоўваюць пецярых сыноў — Івана-Паўла, Тадэя-Луку, Міхаіла, Язэпа і Антонія. Сям’я жыла ў прэстыжным раёне Новы Світ у двухяруснай трохпакаёвай кватэры ў новабудове на вул. Рудніцкай. У ліпені 2013 г. сям’я набыла ўласны новы дом на вул. Стралецкай ў Львове плошчай 660 м².
Андрэю Садавому фактычна належыць, але фармальна запісаны на ягоную жонку, ТРК «Люкс», у склад якой ўваходзяць радыё Lux FM, інтэрнэт-выданне Zaxid.net, тэлеканал «24», Радыё Максімум, інтэрнэт-выданне «Football 24» і рэкламнае агенцтва «Люкс».
Фінал Кубка Беларусі па футболе 2019
Фінал Кубка Беларусі па футболе 2019 адбыўся 26 мая 2019 года на Віцебскім ЦСК. У фінале сустрэліся «Віцебск» і салігорскі «Шахцёр».
Шлях да фінала
Свой шлях да фінала «Віцебск» пачаў са стадыі 1/16 фіналу, матчам супраць «Оршы», а «Шахцёр» — «Чысці».
Дросень
Дросень
Максім Філімонавіч Ус
Максім Філімонавіч Ус (?, в. Грабінка,, Магілёўская губерня, Расійская імперыя (цяпер — Бабруйскі раён, Беларусь) — студзень ) — адзін з кіраўнікоў партызанскага руху на Беларусі ў час яе акупацыі германскімі і польскімі войскамі.
У 1919 г. вучыўся ў Камуністычным універсітэце імя Я. М. Свярдлова. У Першую сусветную вайну на фронце вёў рэвалюцыйную прапаганду сярод салдат. У час нямецкай акупацыі 1918 г. член Рудабельскага падраённага камітэта РКП(б). У 1919 г. адзін з арганізатараў і кіраўнікоў партызанскага атрада. Схоплены польскімі акупацыйнымі ўладамі каля в. Старая Дуброва і закатаваны.
Памяць
У гарадскім пасёлку Акцябрскі (Гомельская вобласць) імем Уса названа вуліца.
Крапінец звычайны
Крапінец звычайны (Polygala vulgaris) — від кветкавых раслін роду сямейства.
Мемарыяльны комплекс на месцы Лупалаўскага лагера смерці
Мемарыяльны комплекс на месцы Лупалаўскага лагера смерці ў Магілёве, размяшчаецца па пр. Шміта. Лагер быў створанага нацыстамі восенню 1941 года для масавай загубы савецкіх ваеннапалонных. Тэрыторыя была абпесена калючым дротам, па якім прапускалі электрычны ток. Вязняў трымалі ў антысанітарных умовах, марылі голадам, катавалі, расстрэльвалі. Да 1943 г. гітлераўцы загубілі тут больш за 40 тысяч вязняў. Брацкая магіла савецкіх воінаў знаходзіцца на тэрыторыі былога лагера. Пахаваны 53 воіны, якія загінулі ў чэрвені 1944 г. у баях супраць нямецка-фашысцкіх захопнікаў па подступах да Магілёва ў раёне Лупалава. Сярод іх — воіны 238-й дывізіі 121-га стралковага корпуса 50-й арміі і 369-й дывізіі 62-га стралковага корпуса 49-й арміі 2-га Беларускага фронту.
Крапінец звычайны
Назва
У Скандынавіі мела назву «валасы Фрэі» да прыняцця хрысціянства.
Родам адсюль
«Родам адсюль» (Родом отсюда) — беларускі кароткаметражны мастацкі фільм, зняты ў 1969 годзе на «Тэлефільм» (Беларускае тэлебачанне).
Сюжэт
Па матывах апавядання І. Пташнікава «Сцяпан Жыхар са Сцешыц».
Крапінец звычайны
Назва
Беларускія назвы: крапінец звычайны, зязюльчыны ручнікі, крапінец, надсаднік.
Батанічнае апісанне
Трава вышынёй да 25 см. Сцяблы паўзучыя і прыўзнятыя. Лісце дробнае, простае. суцэльнае, сядзячае, чаргаванае. Плод — каробачка.
Распаўсюджанне
Расце ў Еўропе, у Азіі да Японіі і ў ЗША.
Практычнае выкарыстанне
Дэкаратыўная расліна. На Каўказе маладое лісце і сцеблы ўжываюць для свежых салатаў.
Метлюжок баравы
Метлюжок баравы, Метлюжок лясны (Pōa nemorālis) — шматгадовая расліна; від роду сямейства ; кармавая трава.
Арэал і асяроддзе пражывання
Агульны арэал — Заходняя Еўропа, уся тэрыторыя Расіі, Малая, Цэнтральная і Усходняя Азія і Паўночная Амерыка.
Як правіла, сустракаецца ў розных тыпах іглічна-шыракалістых і шыракалістых лясоў з дуба, бука, ясеня і граба; у яловых і хваёвых лясах сустракаецца радзей. Адзначаны таксама на высакагорных лугах, выхадах гранітаў і ў далінах буйных рэк.
Батанічнае апісанне
Шматгадовая расліна вышынёй ад 20 да 100 см. Каранёвая сістэма павярхоўная, тонкая, разгалінаваная.
Генератыўныя парасткі гладкія, добра аблісцвенныя, утвараюць асноўную масу травастою. Лісце вузкае, плоскае, бывае ўздоўж складзенае, лінейнае, падоўжана-ланцэтападобнае, ля аснавання пашыранае, похвы светла-зялёныя, у той час як сцеблы над імі цёмна-зялёныя.
Язычок даўжынёй да 1 мм або амаль адсутнічае. Мяцёлка даўжынёй ад 3 да 15 см, больш ці менш разгалістая, зялёная або залаціста-ліловая.
Цвіценне ў чэрвені, плоданашэнне ў ліпені.
Размнажэнне насеннае і вегетатыўнае.
Найбольш магутнага развіцця расліна дасягае з 2-га года жыцця. Марозаўстойлівая, да глеб не патрабавальная.
Ахова
Уключаны ў Чырвоную кнігу Калмыкіі, у Расіі і ў Чырвоную кнігу Закарпацкай вобласці Украіны.
Гаспадарчае значэнне і прымяненне
Кармавая трава. Добра ядуць усе расліннаедныя жывёлы, не ўтварае вялікай зялёнай масы.
Сінонімы
Па дадзеных The Plant List на 2013 год, у сінаніміку віду ўваходзяць:
Le Monde illustré
«Le Monde illustré» (Ілюстраваны свет) — палітычны штотыднёвы ілюстраваны часопіс, які выдаваўся на французскай мове з 1857 да 1956 гг. Падчас нямецкай акупацыі часопіс, з 8 чэрвеня 1940 да 22 лютага 1945 гг., не выдаваўся.
Гісторыя
У 1938 г. часопіс аб'яднаўся з газета «Le Miroir du monde» («Люстэрка свету»), пасля чаго пачаў выходзіць пад назвай «Le Monde illustré/Miroir du monde», пакуль у 1956 г. сумесна з часопісам «Nouveau Fémina» не стаў сумесным часопісам «Fémina-Illustration».
Спіс аб’ектаў PGC (1039001—1040000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1039001—1040000)
Драсён каляплотавы
Драсён каляплотавы, Бярозка (Fallopia dumetorum) — від раслін сямейства , распаўсюджаны ў Еўразіі, натуралізаваны ў Японіі, Канадзе, ЗША.
Апісанне
Аднагадовая травяністая расліна 50-300 см даўжынёй. Сцябло голае. Лісце з сэрцападобна-стрэлападобнай асновай, выцягнута-завостранае. Кветкі ў канчатковых рэдкіх гронках і пазухавых пучках. Лісточкі калякветніка з белымі плёнчатымі крыламі, пры плодзе да 7-9 мм даўжынёй.
Распаўсюджанне
Натуральнае распаўсюджванне: Еўропа і ўмераная Азія; натуралізаваны: Японія, паўднёва-ўсходняя Канада, усход ЗША; таксама культывуецца.
Ва Украіне расце ў вільготных месцах, сярод хмызнякоў, на пясках, агародах, палях — амаль на ўсёй тэрыторыі, акрамя палыновага стэпу і Крыму.
Тутэйшыя (фільм, 2007)
«Тутэйшыя» — беларускі тэлевізійны мастацкі фільм, створаны ў 2007 годзе на «Белсат TV» (сумесна з VALRED).
Сюжэт
Паводле твора Янкі Купалы.
Беларуская федэрацыя шахмат
Грамадскае аб’яднанне «Беларуская федэрацыя шахмат» (БФШ) — арганізацыя, што займаецца правядзеннем на тэрыторыі Беларусі спаборніцтваў па шахматах, папулярызацыяй шахматнага спорту. Заснавана ў 1992 г. на грунце федэрацыі шахмат БССР; сябра Міжнароднай федэрацыі шахмат (ФІДЭ). БФШ і яе аддзяленні ў абласцях Беларусі арганізуюць шэраг рэгіянальных, нацыянальных і міжнародных турніраў, у т. л. Чэмпіянаты Беларусі па шахматах.
У ліпені 2018 г. рашэннем выканкама БФШ з членаў арганізацыі быў выключаны Уладзіслаў Каташук, вядомы трэнер з Брэста, які задаваў федэрацыі нязручныя пытанні пра развіццё шахмат у краіне, фінансавы бок удзелу ў міжнародных турнірах і інш. Гэтае выключэнне шахматысты і трэнеры Беларусі крытыкавалі як па форме, так і па сутнасці, аднак рашэнне выканкама БФШ зменена не было. Толькі ў лістападзе 2021 г. канферэнцыя БФШ адзінагалосна аднавіла Каташука ў шэрагах арганізацыі.
У кастрычніку 2018 г. на кангрэсе ФІДЭ ў Батумі Беларусь, па ініцыятыве БФШ, атрымала права правесці ў жніўні 2022 г. Сусветную шахматную алімпіяду і кангрэс ФІДЭ, жаночы Кубак свету ў 2020 г. і мужчынскі Кубак свету ў 2021 г. (нічога з пералічанага праведзена ў Беларусі не было).
Васіль Міхайлавіч Усаў
Васіль Міхайлавіч Усаў (, в. Краснаполле 2,, Магілёўская губерня, Расійская імперыя (цяпер — Магілёўскі раён, Беларусь) — , Бабруйскі павет) — удзельнік грамадзянскай вайны.
У 1918 г. уступіў у РСЧА. У 1920 камандзір бронемашыны 35-га бронеатрада 16-й арміі. Вызначыўся ў баі 4 чэрвеня 1920 г. у Бабруйскім павеце падчас Майскай аперацыі войск РСЧА. У баі з польскай арміяй яго бронемашына перашкодзіла праціўніку падарваць мост, прыкрыла адыход машын атрада. Калі скончыліся патроны, Усаў закідаў ворага гранатамі і сам загінуў. Пахаваны ў брацкай магіле мемарыяльнага комплекса «Змагарам за Савецкую ўладу» на плошчы Славы ў Магілёве.
У 1921 г. пасмяротна ўзнагароджаны Ордэнам Чырвонага Сцяга.
Persicaria
Persicaria — род травяністых раслін сямейства, сустракаецца ва ўмераным і трапічным клімаце Паўночнага паўшар’я і ў Паўднёвай Амерыцы.
Біялагічнае апісанне
Аднагадовая, радзей шматгадовая расліна, вышынёй 30-150 см.
Сцябло звычайна прямое або ўзыходзячае.
Лісце ланцэтнае, ад шырокага да лінейнага, вострае.
Кветкі сабраны ў коласападобныясуквецці.
Распаўсюджанне і экалогія
Прадстаўнікі роду сустракаюцца ва ўмерана цёплых і трапічных абласцях Паўночнага паўшар’я і ў Паўднёвай Амерыцы.
Класіфікацыя
Віды гэтага роду раней ўключалі ў род.
Віды
Па інфармацыі базы дадзеных The Plant List, род уключае 66 відаў :
У базе дадзеных The Plant List статус віду не вызначаны.
Спіс аб’ектаў PGC (2301001—2302000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2301001—2302000)
Васіль Нарымонтавіч
Васіль Нарымонтавіч (? — 1390) — князь пінскі (1348—1390)
Сын пінскага князя Нарымонта Гедзімінавіча. Упершыню згаданы пад 1355 годам, але ў дакуменце 1586 года з «выпісам» ранейшай фундацыйнай граматы царквы Раства Божай Маці ў Куранцы ад «пана Василия Михаловича Нарымунта, князя пинского, пана мстиславского, подъ литомъ нароженья Сына Божого тысеча триста петьдесятъ пятого, индикта девятого». Праз такую згадку Юзаф Вольф падаў у сваёй працы князя Васіля Нарымонтавіча сынам Міхаіла Нарымонтавіча і ўнукам Нарымонта. Такой думкі трымаўся і Юзаф Пузына. Пры гэтым князь Міхаіл Нарымонтавіч з крыніц не вядомы. Пазней, Аляксандр Белы, у рэчышчы гіпотэзы паходжання друцкіх князёў з Гедзімінавічаў, выказаў думку тоеснасці пінскага князя Васіля Нарымонтавіча з друцкім князем Васілём Міхайлавічам і, адпаведна, Міхаіла Нарымонтавіча з друцкім князем Міхаілам, згаданым пад 1330 годам.