cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Дэльта-функцыя
засяроджана адзінкавая маса, а ва ўсіх астатніх пунктах маса роўная нулю. Таму прычым Такім чынам, дэльта-функцыю можна разглядаць як бесканечны ўсплёск адзінкавай інтэнсіўнасці.
З гэтага вызначэння вынікае асноўная ўласцівасць дэльта-функцыі: дзе
— любая непарыўная функцыя.
Дзявочая гара (Мсціслаў)
Дзявочая гара — узгорак у паўночнай частцы г. Мсціслава Магілёўскай вобласці, размешчана на правым беразе р. Віхры, паміж вуліцамі Пралетарскай, Красіна і Пушкіна. Высокі мыс займае гарадзішча, верагодна, помнік язычніцкага культу.
Апісанне
Узгорак узвышаецца над узроўнем ракі больш як на 10 м. Пляцоўка памерам 108 x 48 м умацавана па краі валам вышынёй каля 2,5 м. Адкрыў у 1893 г. Е. Р. Раманаў; абследавалі ў 1926 г. А. М. Ляўданскі i С. А. Дубінскі, у 1978 г. М. А. Ткачоў. Раскопкі праводзіў у 1959—1960 гг. Л. В. Аляксееў. Культурны пласт 0,6 м, верхняя частка яго ў старажытнасці была скапана для падсыпкі вала. У ім знойдзены матэрыялы бронзавага веку, кераміка днепра-дзвінскай i ранняга этапа зарубінецкай культур. Частка посуду пакрыта штрыхамі. Знойдзены сярэднелатэнская фібула, 2 грузікі дзякоўскага тыру, абломак касцяной восці, серп, серпападобны нож, касцяныя пацеркі, шкляныя бранзалеты, железныя наканечнікі стрэл 17 ст. i інш. Найбольш інтэнсіўнае жыццё на гарадзішчы існавала з сярэдзіны 1-га тысячагоддзя да н.э. да 1 ст. н.э. У 12—17 стагоддзях выкарыстоўвалася як гарадзішча-сховішча для абароны мясцовага насельніцтва. Матэрыялы раскопак 1959—1960 гг. захоўваліся ў Інстытуце археалогіі АН СССР.
Пра язычніцкі звычай прынясення ў ахвяру дзяцей згадваў у 12 ст. і Кірыла Тураўскі. Дзіцячыя чарапы таксама былі выяўлены Бабінай гары пад Трахтэміравам ва Украіне, аднак, паводле меркаванняў археолага Б. А. Рыбакова, гэта гара хутчэй за ўсё была прысвечана не багіні-дзеве, а багіні ўраджаю і лёсу.
Прастыр (балота)
Ландшафт
На гэтым участку поймы чаргуюцца забалочаныя лугі, нізінныя адкрытыя асаковыя балоты, лазнякі і трысняговыя зараснікі. Сярод забалочаных абшараў, пранізаных сеткай невялікіх азёраў і старыц, раскіданы невялікія ўзвышэнні (астравы). Лясоў практычна няма, за выключэннем невялікіх алешнікаў уздоўж рэк.
Гідралагічная сетка прадстаўлена рэкамі Прыпяць, Прастыр, Гнілая Прыпяць, Варацец, а таксама шматлікімі пратокамі, каналамі і старычнымі азёрамі. Меліярацыйная сістэма ў межах угоддзя страціла сваё функцыянальнае значэнне. Грунтовыя воды залягаюць на глыбіні 0,1—0,9 м, а на затарфаваных участках выходзяць на паверхню. У сувязі з тым што тэрыторыя мае нізкі і плоскі рэльеф, паводка часта затрымліваецца тут на тэрмін да 4 месяцаў, таму мясцовасць моцна забалочана і практычна пазбаўлена лясоў.
Флора і фаўна
Нізіннае балота, якое знаходзіцца ў межах ўгоддзя, з'яўляецца паляўнічай тэрыторыяй глабальна пагражаемага віду птушак —. Усяго тут адзначана 113 відаў птушак, 92 з якіх гняздуецца. Тэрыторыя мае важнае значэнне для захавання папуляцый такіх відаў, як, , , , , ,. У межах угоддзя знаходзіцца дзве калоніі з агульнай колькасцю каля 30 пар.
Жывёльны свет характэрны для пойменных супольніцтваў Палесся. У міжрэччы Прыпяць і Прастыра, а таксама ў поймах рэк Гнілая Прыпяць і Стыр канцэнтруецца. Тэрыторыя заказніка з'яўляецца месцам летняга прытулку самак з маладняком. Зараз у сувязі з браканьерствам колькасць лася моцна знізілася.
Іхтыяфаўна налічвае 23 віды. Аднак асноўная каштоўнасць пойменных угоддзяў заключаецца ў тым, што тут знаходзяцца адны з самых буйных у Палескім рэгіёне нерасцілішчы рыб. Герпетафаўна адносна бедная. З амфібій тут адзначаны, і  жабы, а таксама. Паўзуны прадстаўлены і.
У фларыстычных адносінах тэрыторыя вывучана слаба. Тым не менш, у межах угоддзя выяўлена 3 віды раслін, занесеных у Чырвоную кнігу Рэспублікі Беларусь:, і.
Іншае
Буйнамаштабная гаспадарчая дзейнасць у межах тэрыторыі не вядзецца. Частка ўгоддзя выкошваецца, у меншай меры тут практыкуецца выпас жывёлы. Тэрыторыя таксама выкарыстоўваецца для палявання, а рэкі, старыцы і пойменныя азёры — для аматарскай рыбнай лоўлі. У заказнік можна трапіць толькі на лодцы, а ў паводку гэтая тэрыторыя практычна недаступная.
Сэрвач (заказнік)
Апісанне
Тэрыторыя заказніка ўключае возера Сэрвач і частку поймы ракі Сэрвач. Плошча возера — 450 гектараў, сярэдняя глыбіня — 2,8 метра. Возера моцна зарасло трыснягом, шырыня паласы прыбярэжнай надводнай расліннасці вар’іруе ад 15 да 120 метраў. Берагі на захадзе і поўначы сплавінныя, пераходзяць у нізіннае балота.
Паўднёва-заходняя частка возера вельмі забалочана, з яе выцякае рака Сэрвач. Шырыня яе рэчышча ў межах заказніка вар’іруе ад 2-5 да 15-25 метраў. Шырыня поймы 1-2,5 кіламетра. Поймы возера і ракі ўяўляюць сабой нізіннае асаковае балота, на якім сустракаюцца як адкрытыя, так і моцна зарослыя хмызнякамі ўчасткі. У некаторых месцах нізіннае балота змяняецца пераходным. 3 паўночнага захаду да балотнага масіву прылягаюць хваёва-шыракалістыя і змешаныя лясы.
Тэрыторыя заказніка знаходзіцца непадалёку ад водападзелу паміж басейнамі рэк Нёман, Заходняя Дзвіна і Днепр. Рака Сэрвач упадае ў Вілейскае вадасховішча і з’яўляецца адной з важнейшых крыніц, якія фарміруюць баланс Вілейска-Мінскай воднай сістэмы.
На тэрыторыі заказніка ажыццяўляюцца наступныя віды гаспадарчай дзейнасці: торфаздабыча (тут сканцэнтраваны вялікія запасы гідролізнай сыравіны), лесакарыстанне, выпас жывёлы, сенакашэнне, вырошчванне прапашных культур.
3 рэдкіх раслін на тэрыторыі заказніка адзначана бяроза нізкая, больш вядомая, як ернік або ёрнік. Гэта расліна заўсёды прыцягвае аленяў, паколькі служыць для іх асабліва жаданым ласункам. Таксама ў флоры заказніка Сэрвач значацца сосны, шэрыя і чорныя вольхі, елі, повіслые і пухнатыя бярозы.
Аднымі з апошніх адкрыццяў у фаўне заказніка сталі арніталагічныя віды, вельмі важныя для сусветнай прыроды: вёрткія чарацянка, дупель, шэрыя жураўлі, вялікі бугай і іншыя.
У Сэрвачы можна назіраць частую змену рэльефу на прыродаахоўнай тэрыторыі: нізінныя комплексы, для якіх найбольш характэрныя марэнныя і камавыя пагоркі, якія змяняюцца лагчынамі, а тыя — западзінамі. Уся тэрыторыя заказніка пакрыта густой і пярэстай расліннасцю, яе асноўнымі відамі з’яўляюцца імхі і балотныя асакі, ледзь радзей сустракаюцца лекавыя і дэкаратыўныя расліны.
Мантальта-Павезэ
Мантальта-Павезэ (Montalto Pavese) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Ламбардыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Павія.
Насельніцтва складае 936 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 51 чал./км². Займае плошчу 19 км². Паштовы індэкс — 27040. Тэлефонны код — 0383.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Леў IV (Папа Рымскі)
Леў IV (Leo PP. IV;,  — ) — Папа Рымскі з 10 красавіка 847 па 17 ліпеня 855. Нарадзіўся ў Рыме. Заключыў антысарацынскі саюз з Неапалем, дзякуючы чаму захопнікі пацярпелі паразу пры Остыі. Аддзяліў Леанінскай сцяной Ватыкан ад Рыма, адзін з гарадскіх раёнаў быў названы ў гонар Льва Civitas Leonina.
Падзерычы (Дзяржынскі раён)
Падзе́рычы (, Падеричи) — вёска ў Дзяржынскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Путчынскага сельсавета.
Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Волменскага сельсавета.
NGC 6054
NGC 6054 (іншыя абазначэнні — IC 1183, MCG 3-41-103, ZWG 108.128, VV 220, DRCG 34-77, PGC 57086) — лінзападобная галактыка (SB0) ў сузор’і Геркулес.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
NGC 3907
NGC 3907 (іншыя абазначэнні — NGC 3907A, KCPG 304B, UGC 6796, NPM1G -00.0306, MCG 0-30-28, ZWG 12.94, PGC 36941) — галактыка ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект занесены ў новы агульны каталог некалькі разоў, з абазначэннямі NGC 3907, NGC 3907A.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Раксалана Андрэеўна Підласа
Раксалана Андрэеўна Підласа (Роксолана Андріївна Підласа; нар. г.,, Украіна) — украінскі эканаміст і грамадскі дзеяч. Народны дэпутат Украіны IX склікання. Кіраўнік Камітэта па пытаннях бюджэту Вярхоўнай Рады.
Біяграфія
Скончыла Кіеўскі нацыянальны эканамічны ўніверсітэт імя Вадзіма Гецьмана (факультэт міжнароднай эканомікі), Кіеўскую школу эканомікі (спецыяльнасць «Публічная палітыка і кіраванне»). У 2014 годзе прайшла стажыроўку ў Прадстаўніцтве Еўрапейскага Саюза ва Украіне.
З 2014 па 2015 год яна працавала ў Амерыканскай гандлёвай палаце ва Украіне.
З 2015 па 2016 год — праектны менеджэр Украінскага крызіснага медыя-цэнтра. З 2016 года працавала незалежным кансультантам і кіраўніком каманды камунікацый Міністэрства эканамічнага развіцця і гандлю.
З 2017 года была дарадцам Міністра эканамічнага развіцця і гандлю. У 2018 годзе Підласа ініцыявала стварэнне Нацыянальнай праграмы стажыровак у цэнтральных органах выканаўчай улады.
Акрамя украінскай, свабодна валодае англійскай і рускай мовамі.
Паддуб’е (гарадзішча)
Паддуб’е — археалагічны помнік, гарадзішча V стагоддзе да н.э. — V стагоддзе н.э. каля в. Паддуб’е Пухавіцкага раёна Мінскай вобласці.
Апісанне
Мясцовая назва — Гарадок.
За 2 км на ўсход ад вёскі, на полі.
Вышыня над навакольнай мясцовасцю 4-5 м. Пляцоўка авальная, памерам 160 х 80 м, выцягнута з поўначы на поўдзень, пашкоджана ямамі, зарасла хмызняком. Умацавана ровам глыбынёй да 2 м, шырынёй 2,5 — 4 м і валам вышынёй 1 — 1,5 м. Уваходы на гарадзішча шырынёй 2 — 4,5 м знаходзіліся з паўднёвага і паўночна-ўсходняга бакоў.
Даследаванні
Выяўлена ў 1965 годзе Л. Д. Побаль, у 1985 годзе абследавала Т. С. Бубенька. Раскопкі не праводзіліся.
Ключ 52
Ключ 52 幺 (乡, піньінь yāo) са значэннем «кароткая нітка» са Спісу 214 ключоў Кансі, якія выкарыстоўваюцца пры напісанні іерогліфаў. Адзін з 31 ключа, якія складаюцца з трох рыс. У слоўніку Кансі налічваецца 50 іерогліфаў з з 49,030 гэтым ключом.
Старажытны знак адлюстроўваў частку ніткі з гусеніцы шаўкапраду. У сучаснай мове выкарыстоўваецца ў значэнні «маленькі», «адзін».
Мурат (сяло)
Мурат — сяло ва Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад гарадской адміністрацыі Семея. Уваходзіць у склад Іртышскай сельскай акругі. Код КАТА — 632845200.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 318 чалавек (158 мужчын і 160 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 373 чалавекі (189 мужчын і 184 жанчыны).
Ордэн «Перамога»
Ордэн «Перамога» — вышэйшы ваенны ордэн СССР, быў заснаваны Указам Прэзідыума ВС СССР ад 8 лістапада 1943 г. адначасова з салдацкім ордэнам Славы. Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 18 жніўня 1944 г. зацверджаны ўзор і апісанне стужкі ордэна «Перамога», а таксама парадак нашэння планкі са стужкай ордэна. Усяго было 20 узнагароджанняў і сямнаццаць кавалераў (трое ўзнагароджваліся двойчы, адзін пазбаўлены ўзнагароды пасмяротна).
Апісанне
Знак ордэна «Перамога» ўяўляе сабой выпуклую пяціканцовую рубінавую зорку, абрамленую брыльянтамі. У прамежках паміж канцамі зоркі разыходзяцца промні, усеяныя брыльянтамі. Сярэдзіна зоркі уяўляе сабой круг, пакрыты блакітнай эмаллю, абрамлены лаўровай-дубовым вянком. У цэнтры круга залаты малюнак крамлёўскай сцяны з маўзалеем Леніна і Спаскай вежай у цэнтры. Над выявай надпіс белымі эмалевымі літарамі «СССР». У ніжняй частцы круга на чырвонай эмалевай стужачцы надпіс белымі эмалевымі літарамі «ПЕРАМОГА».
Знак ордэна вырабляецца з плаціны. Ва ўпрыгожванні ордэна выкарыстаны плаціна, золата, срэбра, эмаль, пяць штучных рубінаў ў прамянях зоркі і 174 дробных дыямента.
На адваротным баку знак мае наразны штыфт з гайкай для прымацавання ордэна да адзення.
Невельскі раён
Невельскі раён:
Невельскі раён (Сахалінская вобласць)
Невельскі раён (Невельский район) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка (раён), у межах якой замест скасаванага аднайменнага муніцыпальнага раёна ўтворана муніцыпальнае ўтварэнне Невельская гарадская акруга ў Сахалінскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр — горад Невельск. Невельскі раён прыроўнены да раёнаў Крайняй Поўначы. Размешчаны ў паўднёва-заходняй частцы вострава Сахалін уздоўж узбярэжжа Татарскага праліва.
Гісторыя
22 жніўня 1951 года Прэзідыум Вярхоўнага Савета РСФСР пастанавіў утварыць Горназавадскі раён з цэнтрам у горадзе Горназаводск, уключыўшы ў яго склад горад Горназаводск, рабочыя пасёлкі Першамайск, Шабуніна і сельскія Саветы Ватуцінскі, Крыльёнскі і Чкалаўскі, вылучыўшы іх з Невельскага раёна. 31 жніўня 1956 года быў скасаваны Горназавадскі раён, тэрыторыя перададзена ў склад Невельскага раёна.
3 сакавіка 2000 года рашэннем раённага Сходу дэпутатаў зацверджаны герб і сцяг муніцыпальнага ўтварэння «Невельскі раён і горад Невельск».
Нацыянальныя паркі Літвы
На тэрыторыі Літвы існуе 5 нацыянальных паркаў, якія былі заснаваныя ў 1991 годзе, неўзабаве пасля атрымання краінай незалежнасці ад СССР ў 1990 годзе. Адзіны нацыянальны парк Літоўскай ССР, заснаваны ў 1974 годзе, быў рэарганізаваны і перайменаваны ў Аўкштайцкі нацыянальны парк (Aukštaitijos nacionalinis parkas). У наш час нацыянальныя паркі займаюць 2,3 % тэрыторыі Літвы.
Святлана Валер’еўна Фаменка
Святлана Валер’еўна Фаменка (Світлана Валеріївна Фоменко; нар. г.,, Украіна) — украінскі грамадска-палітычны дзеяч, выконвала абавязкі міністра культуры, моладзі і спорту (з 10 сакавіка 2020 г.).
Біяграфія
Святлана Фаменка нарадзілася 19 лістапада 1976 г. у Кіеве. Скончыла Кіеўскі ўніверсітэт імя Тараса Шаўчэнкі (1999, магістр; спецыяльнасць — «Рамана-германскія мовы і літаратура»), Нацыянальную акадэмію дзяржаўнага кіравання пры Прэзідэнце Украіны (2011, спецыяльнасць «Публічнае адміністраванне», спецыялізацыя «Еўрапейскае супрацоўніцтва»), аспірантуру НАДУ (2015).
Грамадска-палітычная дзейнасць
У 2004—2006 гадах дарадца генеральнага дырэктара Генеральнай дырэкцыі Кіеўскага гарадскога савета па абслугоўванні замежных прадстаўнікоў. З сакавіка 2007 года — галоўны спецыяліст, з 2008 года — начальнік аддзела міжнароднага супрацоўніцтва і еўрапейскай інтэграцыі Упраўлення міжнародных сувязей апарата ВА КМР (КМДА). З 2013 года — начальнік Упраўлення міжнароднага супрацоўніцтва Міністэрства культуры Украіны.
У жніўні-снежні 2014 года — намеснік Міністра культуры Украіны па пытаннях еўрапейскай інтэграцыі. З 2015 года — памочнік-кансультант народнага дэпутата Украіны Віктара Яленскага, намесніка старшыні Камітэта ВРУ па пытаннях культуры і духоўнасці. З красавіка 2016 года — Першы намеснік Міністра культуры Украіны.
Са студзеня 2020 года — намеснік Міністра культуры, моладзі і спорту Украіны па пытаннях еўрапейскай інтэграцыі. З 10 сакавіка 2020 года — часова выконваючая абавязкі міністра культуры, моладзі і спорту Украіны.
Лагарыфмічны дэкрэмент затухання
t
— час,
T
— каэфіцыент затухання.
, за які амплітуда ваганняў памяншаецца ў [[лік e|
e
]] разоў, называецца часам рэлаксацыі: пры гэтым адбываецца
ваганняў.
Для вагальнага контуру дэкрэмент затухання роўны 0,02—0,05, для камертона 0,001, для аптычнага рэзанатара 10−7—10−6.
Кробя
Кробя (Krobia) — горад на захадзе Польшчы. Размешчаны за 320 км на захад ад Варшавы і за 80 км на поўдзень ад Познані. Уваходзіць у склад Гастыньскага павета Велікапольскага ваяводства, сядзіба вяскова-гарадской гміны Кробя. Чыгуначная станцыя. Займае плошчу 7,05 км². Насельніцтва 4,3 тыс. чалавек.
Мантэкальва-Версіджа
Мантэкальва-Версіджа (Montecalvo Versiggia) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Ламбардыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Павія.
Насельніцтва складае 579 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 52 чал./км². Займае плошчу 11 км². Паштовы індэкс — 27047. Тэлефонны код — 0385.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Мефедрон
Мефедрон (mephedrone), 4-метылметкатынон (4-methylmethcathinone, скарочана  ) — хімічнае злучэнне класа амфетамінаў падкласа катынонаў, псіхастымулятараў, эмпатаген і эйфарэтык.
Адкрыццё
Аб сінтэзе мефедрону у 1929 годзе Сэм дэ Бурнага Санчэс (Saem de Burnaga Sanchez) у часопісе  пад назвай талуіл-альфа-монаметыламінаэтылкетон.
Распаўсюд
Першыя продажы мефедрону, верагодна, ажыццявіў у Ізраілі матэматык па імі Езэкііль Галан (Ezekiel Golan), вядомы як Dr Z. З 2004 года ў гэтай краіне легальна прадавалася псіхаактыўнае рэчыва hagigat, якое змяшчае катынон, але калі катынон быў забаронены, то кампанія Neorganics замяніла яго на мефедрон і прадавала пад імем таблетак Neodoves да студзеня 2008 года, калі мефедрон быў забаронены ў Ізраілі.
The Psychonaut Research Project, арганізацыя ЕС, якая займаецца пошукам у інтэрнэце інфармацыі аб новых наркотыках, упершыню выявіла мефедрон ў 2008 годзе. Іх даследаванне паказала, што прэпарат упершыню стаў даступны для пакупкі ў інтэрнэце ў 2007 годзе праз брытанскія кантакты. Тым часам новае рэчыва стала абмяркоўвацца на інтэрнэт-форумах.
NGC 6055
NGC 6055 (іншыя абазначэнні — UGC 10191, MCG 3-41-101, ZWG 108.123, DRCG 34-121, PGC 57076) — лінзападобная галактыка (SB0) ў сузор’і Геркулес.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Мефедрон
Распаўсюд
Мефедрон быў упершыню канфіскаваны праваахоўнымі органамі ў Францыі ў маі 2007 года, пасля таго як паліцыя адправіла на аналіз таблетку, якую яны палічылі як экстазі. Адкрыццё было апублікавана ў артыкуле пад назвай «Ці зʼяўляецца 4-метылэфедрон „экстазі“ дваццаць першага стагоддзя?» З 2008 года мефедрон, часта разам з, часта прадаваўся экстазі і іншых псіхаактыўных рэчываў. У сярэдзіне 2009 года мефедрон выяўляўся ў 20% таблетак экстазі ў Нідэрландах.
У Еўрапале адзначаецца, што ім стала вядома пра мефедрон у 2008 годзе, калі ён быў знойдзены ў Даніі, Фінляндыі і Вялікабрытаніі. Упраўленне па барацьбе з наркотыкамі ЗША адзначыла, што мефедрон прысутнічаў у краіне ў ліпені 2009 года. У кастрычніку 2009 года ў Нідэрландах былі арыштаваныя прадпрыемства па вытворчасці таблетак з парашку і чатыры звязаныя з ім склады, было канфіскавана больш за 130 кг мефедрону (прыкладна 260 тысяч таблетак). Да мая 2010 года мефедрон быў знойдзены ва ўсіх 22 краінах-чальцах ЕС, якія паведамлялі ў Еўрапал, а таксама ў Харватыі і Нарвегіі. У Расіі мефедрон зʼявіўся арыентоўна ў 2009 годзе.
«Солі»
Мефедрон у той час у большасці краін не падпадаў пад законы аб злоўжыванні рэчывамі і пазіцыянаваўся прадаўцамі як «легальны кайф» (legal high), альтэрнатыва амфетаміну і какаіну. Але каб абыйсці патэнцыйны кантроль, мефедрон, нароўні з іншымі дызайнерскімі наркотыкамі, распаўсюджваўся ў ЗША і Еўропе, у тым ліку і ў постсавецкіх краінах, пад выглядам розных тэхнічных сродкаў: соляў для ваннаў, угнаенняў для раслін, сродкаў ад грызуноў, даследчых рэагентаў, ачышчальнікаў для шкла і нават асвяжальнік для пыласосаў, хоць ён ніколі не ўжываўся ні ў адным з гэтых якасцяў. Назва солі замацавалася ў рускай мове за мефедронам, альфай-ПВП і іншымі катынонамі і ўжываецца ў адносінах да іх і да гэтага часу. У рэкламе выкарыстоўваліся такія фразы, як: «прадукт, які вы мне прадалі, прымусіў мае стакроткі танцаваць і лілеі смяяцца», «кветкі вышынёй да неба» і т. п. Часта на ўпакоўцы быў надпіс «не для ўжывання чалавекам», «не правераны на прадмет бяспекі і таксічнасці». Зрэшты, і такі продаж быў няпраўны, так як заяўленыя ўласцівасці рэчыва не адпавядалі рэчаіснасці. Зрэшты, некаторыя анлайн-крамы ў гэты час адкрыта прадавалі мефедрон, як псіхаактыўнае рэчыва.
Апытанне, праведзенае ў канцы 2009 года Нацыянальным наркалагічным цэнтрам Вялікабрытаніі, паказаў, што 41% чытачоў часопіса Mixmag, прысвечанага клубнаму руху і электроннай танцавальнай музыцы, ужывалі мефедрон за апошні месяц, што рабіла яго шостым па папулярнасці клубным псіхаактыўным рэчывам пасля тытуню, алкаголю, марыхуаны, какаіну і метамфетаміну. Ірландскае даследаванне 2010 года людзей, якія праходзяць праграму лячэння гераінавай залежнасці метадонам, паказала, што 29 з 209 пацыентаў далі станоўчы вынік на ўжыванне мефедрона. Штогадовае апытанне людзей, якія рэгулярна ўжываюць экстазі, у Аўстраліі ў 2010 годзе паказала, што 21% апытаных ужывалі мефедрон, прычым 17% рабілі гэта за папярэднія шэсць месяцаў.
Выкарыстанне мефедрона ў Вялікабрытаніі хутка расло з лета 2009 года, ён стаў лёгкадаступны ў вулічных дылераў, на музычных фестывалях, ў хэдшопах і ў Інтэрнэце. Апытанне чытачоў Mixmag у 2009 годзе паказаў, што гэта чацвёрты па папулярнасці вулічны наркотык у Злучаным Каралеўстве пасля канабісу, какаіну і экстазі. Наркотык ўжывалі самыя розныя сацыяльныя групы. Даследнікі, работнікі дабрачынных арганізацый, настаўнікі і спажыўцы паведамлялі аб шырокім і рослым выкарыстанні прэпарата ў 2009 годзе. Апытанне 1000 вучняў сярэдніх школ і студэнтаў універсітэтаў у Шатландыі, праведзенае ў лютым 2010 года, паказаў, што 20% з іх раней прымалі мефедрон. Лічылася, што хуткі рост папулярнасці рэчыва звязаны з яго даступнасцю і легальнасцю, а таксама з моцным падзеннем чысціні экстазі, якое ў той час часта наогул не ўтрымлівала МДМА (у сувязі з выкліканысі дзеяннямі праваахоўных органаў недахопам яго прэкурсораў), забаронай некаторых раней легальных рэчываў (вытворных бензілпіперазіну, гама-бутыралактону) і ажыятажам у СМІ. Па даных 2010 года мефедрон у асноўным спажывала моладзь ва ўзросце ад 15 да 24 гадоў, часцей мужчыны, пераважна з гарадскіх раёнаў, якія часта наведваюць начныя клубы і танцавальныя мерапрыемствы.
Даследаванне ў Паўночнай Ірландыі паказала, што нават у часы, калі мефедрон не быў забаронены, карыстальнікі не лічылі, што яго легальнасць кажа пра бяспеку. Гэта супярэчыла іншаму даследаванню з Новай Зеландыі, дзе спажыўцы, напрыклад, бензілпіперазіну думалі, што, паколькі яго ўжыванне законна, то ён бяспечны. У 2009 годзе палова апытаных карыстальнікаў з Вялікабрытаніі лічыла, што ўжыванне мефедрону гэтак жа небяспечна як і какаіну, аднак у той жа час 25% думалі, што ўжыванне мефедрону менш небяспечна, і яшчэ 25% прызнавалі яго цалкам бяспечным.
У сакавіку 2009 года брытанскі часопіс Druglink паведамляў, што сінтэз кілаграма мефедрону каштаваў усяго «пару сотняў фунтаў», у тым жа месяцы газета The Daily Telegraph паведаміла, што вытворцы зарабляюць «велізарныя сумы грошай» на яго продажы. У студзені 2010 года Druglink паведаміў, што дылеры ў Вялікабрытаніі марнуюць 2500 £ на дастаўку аднаго кілаграма мефедрону з Кітая, але могуць прадаць яго па 10 £ за грам, атрымаўшы прыбытак у памеры 7500 £. У больш позняй справаздачы, у сакавіку 2010 года, гаварылася, што аптовая цана мефедрону складала 4000 £ за кілаграм. У Аўстрыі ў 2009 годзе мефедрон з Кітая і Нідэрландаў прадаваўся оптам за 3-7 тысяч еўра за кг, тады як раздробная цана была 20-40 еўра за г.
Забарона
Калі мефедрон быў нанова адкрыты ў 2003 годзе, яго захоўванне не было спецыяльна забаронена ні ў адной краіне. Такім чынам, мефедрон зʼяўляўся адным з мноства так званых дызайнерскіх наркотыкаў — рэчываў, аналагічным забароненым рэчывам, але не забароненых самі па сабе, і рэалізоўных легальна і паўлегальна. Аднак, калі яго выкарыстанне павялічылася і ў грамадстве пачалася маральная паніка, многія краіны неўзабаве прынялі законы, якія канкрэтна забараняюць яго захоўванне, продаж і вытворчасць.
У лістападзе 2009 года мефедрон быў класіфікаваны, як «наркатычнае або псіхатропнае» рэчыва і дададзены ў спіс кантраляваных рэчываў у Эстоніі. Тым часам яго ўвоз на Гернсі быў забаронены разам з іншымі на той момант легальнымі наркотыкамі, пазней у снежні 2009 года ён быў класіфікаваны на востраве, як прэпарат класа C, а ў красавіку 2010 года — класа B.
У 2010 годзе, калі выкарыстанне мефедрону стала больш распаўсюджаным, пра яго загаварылі афіцыйныя прадстаўнікі медыцынскай супольнасці, як пра апорную небяспеку для псіхічнага і фізічнага здароўя. У выніку многія краіны прынялі законы, якія забараняюць яго. У студзені ён стаў незаконным у Харватыі і Германіі, а ў лютым — у Румыніі і на Востраве Мэн. У сакавіку 2010 года ён быў класіфікаваны як нерэгулюемае рэчыва у Нідэрландах, што зрабіла яго продаж і распаўсюджванне незаконнымі. Увоз мефедрону ў Вялікабрытаніі быў забаронены 29 сакавіка 2010 года; з 16 красавіка 2010 года мефедрон і іншыя замешчаныя катыноны былі абвешчаныя ў Вялікабрытаніі наркотыкамі класа B. У маі 2010 года Ірландыя абвясціла мефедрон незаконным. У чэрвені за ёй рушылі ўслед Бельгія, Італія, Літва, Францыя і Нарвегія.
Пастановай Урада Расійскай Федэрацыі ад 29 ліпеня 2010 года № 578 «Аб унясенні змяненняў у некаторыя акты Урада Расійскай Федэрацыі ў сувязі з удасканаленнем кантролю за абаротам наркатычных сродкаў» мефедрон унесены ў Спіс i наркатычных сродкаў, абарот якіх у Расіі забаронены. Дадзеная пастанова апублікавана 4 жніўня 2010 года і ўступіла ў сілу 12 жніўня 2010 года. Аднак былі прэцэдэнты ўзбуджэння крымінальных спраў, звязаных з мефедронам, да ўнясення яго ў спіс забароненых прэпаратаў, у іх ён разглядаўся як аналаг забароненага катынона.
У жніўні 2010 года Аўстрыя і Польшча абвясцілі мефедрон незаконным, у верасні — Кітай, у лістападзе — Сінгапур. У снежні 2010 года па рэкамендацыі Еўрапейскага цэнтра маніторынгу наркотыкаў і нарказалежнасці мефедрон быў абвешчаны незаконным на ўсёй тэрыторыі Еўрапейскага Саюза, дзяржавы-чальцы, якія не забаранілі яго раней, павінны былі зрабіць гэта. У Швейцарыі мефедрон стаў незаконным у снежні 2010 года, у Венгрыі — у студзені 2011 года, у Іспаніі — у лютым 2011 года, у Францыі — у ліпені 2012 года, у Мексіцы — у 2014 годзе, у Грузіі — у 2018 годзе.
У некаторых краінах мефедрон канкрэтна не пазначаны як незаконны, але кантралюецца ў адпаведнасці з заканадаўствам, якое робіць злучэнні незаконнымі, калі яны зʼяўляюцца аналагамі ўжо пералічаных наркотыкаў. Такое заканадаўства, напрыклад, у Аўстраліі (як аналаг меткатынону; у 2015 годзе забаронены спецыяльна), у Новай Зеландыі, у Канадзе і ў ЗША (як аналаг меткатынону). У кастрычніку 2011 года мефедрон быў часова ўключаны ў Спіс I ЗША ў якасці кантраляванага рэчыва, у ліпені 2012 года мефедрон быў унесены ў гэты спіс на пастаяннай аснове.
Пасля забароны
Паводле брытанскіх звестак, пасля забароны мефедрону ў 2010 годзе яго кошт вырас прыблізна ўдвая. У верасні 2010 года Druglink паведаміў, што забарона аказала неадназначны ўплыў на выкарыстанне мефедрону: у адных раёнах яго выкарыстанне зменшылася, у іншых засталося аднолькавым, а ў некаторых стала больш распаўсюджаным. У анлайн-апытанні 150 карыстальнікаў пасля забароны 63% заявілі, што працягваюць выкарыстоўваць мефедрон; з іх палова заявіла аб нязменнай колькасці выкарыстання (адносна дазоўкі і частаты), а палова заявіла аб зніжэнні выкарыстання; у параўнанні з папярэднімі апытаннямі, больш карыстальнікаў набывала яго ў дылераў, а не ў Інтэрнэце. Апытанне 2500 наведвальнікаў начных клубаў, праведзены часопісам Mixmag у 2010 годзе, паказаў, што чвэрць з іх ужывалі мефедрон у папярэднім месяцы, з тых, хто ўжо выкарыстоўваў мефедрон да забароны, 75% працягвалі выкарыстоўваць яго пасля забароны.
У сакавіку 2011 года апублікаваў справаздачу аб дызайнерскіх наркотыках, адзначыўшы, што мефедрон да таго часу выкарыстоўваўся ў рэкрэацыйных мэтах у Еўропе, Паўночнай Амерыцы, Паўднёва-Усходняй Азіі, Новай Зеландыі і Аўстраліі. У ЗША колькасць паведамленняў пра выпадкі атручвання мефедронам павялічвалася з 2009 да 2011 года і пачала зніжацца ў 2012 годзе. На 2012 год прыйшоўся пік папулярнасці мефедрону і іншых катынонаў у Індыі і Японіі, аднак пасля ўвядзення больш суровых законаў і жорсткіх паліцэйскіх мер яго кошт у гэтых краінах узрос і папулярнасць знізілася. У 2012-2013 гадах ужыванне мефедрону дарослым насельніцтвам еўрапейскіх краін ацэньвалася ў 0,5 %. У 2015 годзе мефедрон быў адным з самых папулярных сінтэтычных або замешчаных катынонаў і новых псіхаактыўных рэчываў наогул. Пераважная большасць сінтэтычных катынонаў у гэты час выраблялася ў Кітаі і краінах Паўднёва-Усходняй Азіі.
Да 2020 года мефедрон страціў сваю папулярнасць у Вялікабрытаніі і ЗША, наркаспажыўцы пераключыліся на больш традыцыйныя і дарагія стымулятары (какаін, МДМА), чыя чысціня вырасла да гэтага часу; яго працягвалі ўжываць у асноўным маргіналы, даўно залежныя і тыя, хто практыкуе хімсекс. Пры гэтым у Расіі, Усходняй Еўропе (Польшча, Грузія) і ў некаторых краінах Азіі (Тайвань) яго папулярнасць толькі расла.
Жаргонныя назвы
У многіх мовах, у тым ліку ў рускай і беларускай, мефедрон часта скарочана называюць мефам (meph). Іншае распаўсюджанае міжнароднае жаргоннае назву рэчыва — мяў (meow / miaow / mieow) або мяў-мяў (meow-meow / miaow-miaow / mieow-mieow) выводзіцца з скарачэння 4-MMCathinone → 'meow meow cat'; ёсць гіпотэза, што дадзеная назва спачатку была ананімна дададзена ў спіс слэнгавых назваў мефедрону ў англійскім артыкуле ў Вікіпедыі, затым падхоплена і папулярызавана брытанскімі СМІ і толькі пасля гэтага яно распаўсюдзілася сярод наркаспажыўцоў. Існуе таксама цэлы шэраг менш вядомых назваў, з якіх на беларускай мове варта згадаць хіба што крышталіус (гандлёвая марка "соляў для ваннаў" у пачатку 2010-х гадоў).
Характарыстыка карыстальнікаў
Многія спажыўцы мефедрону мелі раней полінаркаманію, часцей не звязаную з канфліктамі з законам. Высокі кошт «класічных наркотыкаў», а таксама пабочныя дзеянні медыцынскіх прэпаратаў, якія ўжываюцца не па паказаннях, і звязаныя з гэтым заканадаўчыя абмежаванні і меры рэпрэсіўнага характару часта аказваюцца вырашальным фактарам для пераходу на ўжыванне сінтэтычных катынонаў. Сінтэтычныя катыноны ў апісанай сітуацыі ўспрымаюцца спажыўцамі як ўдалыя суадносіны кошту і вырабляльных эфектаў у адрозненне ад іншых стымулятараў, такіх як МДМА і какаін. Сінтэтычныя катыноны сярод спажыўцоў, лічацца больш «чыстым» і «бяспечным» прадуктам чым МДМА і какаін.
Формы і дазоўка
Мефедрон выпускаецца ў асноўным у форме белага, жаўтлявага, бэжавага або карычневага крышталічнага парашку, а таксама ў выглядзе таблетак рознай формы, вагі і колеру, капсулаў або зрэдку вадкасці. У продажы даступныя масы ад аднаго да некалькіх грам, а таксама аптовыя колькасці. Спажыўцы могуць рэчыва глынаць (часта загарнуўшы ў паперу — «бомбачкай» (bombing)), удыхаць праз нос, уводзіць шляхам інʼекцый нутравенна (slamming) і нутрацяглічна, выкарыстоўваць рэктальна або ўціраць у дзясны. Інтраназальнае ўжыванне мефедрону часта звязана з раздражненнем слізістай абалонкі носа і непрыемнымі болевымі адчуваннямі, што прыводзіць многіх спажыўцоў да пераральнага ўжывання наркотыку. Для курэння мефедрон не прыдатны.
Многія карыстальнікі мефедрону пасля першай дозы шматкроць ужываюць яго паўторна. Пры гэтым яны часцяком змешваюць пераральны і інтраназальны спосабы ўвядзення, павышаюць дозу або скарачаюць час паміж дозамі. Паведамляецца, што ад паўторных доз псіхалагічна складана. Звычайныя сітуацыі, калі ў выніку гэтага ўжываецца цэлы грам і болей рэчыва або ўжыванне працягваецца датуль, пакуль не скончыцца ўсё набытае рэчыва. 80% карыстальнікаў распавялі, што яны набываюць больш мефедрону, чым першапачаткова планавалі. Ёсць інфармацыя пра людзей, якія ўводзілі сабе больш за 10 разавых доз адна за адной. У сярэднім за сесію ўжываецца ад 0,5 да 1 г. Звычайна за 9 гадзін, спажываецца ў сярэднім каля 6 доз наркотыку, перапынак паміж ужываннем складае ад 30 хвілін да двух гадзін. Спажыванне мефедрону можа перарастаць у «наркатычны запой» («марафон»).
Пры ўжыванні ў брытанскіх клубах у 2009 годзе 70% карыстальнікаў нюхалі мефедрон, а 30% прымалі аральна, сярэдняя доза за сеанс складала 0,9 г; працягласць сеансаў павялічвалася па меры павелічэння дозы. Спажыўцы, якія нюхалі рэчыва, паведамлялі, што ўжывалі болей за сеанс, чым тыя, хто прымаў яго пераральна (0,97 г у параўнанні з 0,74 г), а таксама паведамлялі пра болей частым ужыванні (пяць дзён у месяц у параўнанні з трыма днямі ў месяц).
Аб сумесным ужыванні мефедрону разам з іншымі псіхаактыўнымі рэчывамі ў 2011 годзе паведамляла больш за 80% рэспандэнтаў: яны ўжывалі мефедрон з алкаголем, тытунём, какаінам, МДМА, марыхуанай, гераінам. Спалучанае ўжыванне мефедрону разам з іншымі псіхастымулятарамі (какаін, МДМА і іншыя наркатычныя рэчывы з амфетамінападобным дзеяннем) у асноўным распаўсюджана сярод асоб, якія маюць пэўны стаж ўжывання наркотыкаў, мефедрон ужываецца ў дадзеным выпадку для ўзмацнення дзеяння іншых стымулятараў. Ужыванне сінтэтычных катынонаў сумесна з іншымі стымулятарамі павышае таксічнасць апошніх і павялічвае рызыку смяротнага зыходу.
Псіхаактыўныя эфекты
Клінічныя эфекты, звязаныя з ужываннем мефедрону, зʼяўляюцца індывідуальнымі, залежаць ад дозы рэчыва, і спосабаў яго ўжывання. Эфекты мефедрону аналагічныя эфектам іншых стымулятараў, такіх як МДМА (асабліва), амфетаміны і какаін. У параўнанні з іншымі псіхастымулятарамі для мефедрону характэрны больш выяўлены і кароткачасовы эфект. У 2009 годзе 60-75% апытваных брытанцаў пры параўнанні эфектаў какаіну і мефедрону паведамлялі аб больш доўгай працягласці эфекту мефедрону, 50% лічылі, што мефедрон мае «лепшы» эфект, іншыя 50% аддавалі першасць какаіну. Пры рэгулярным прыёме да мефедрону хутка развіваецца талерантнасць.
Спажыўцы мефедрону адзначаюць, што псіхатропны эфект надыходзіць пасля інтраназальнага прымянення праз 10-20 хвілін, пік дзеяння дасягаецца на працягу 30 хвілін, чаканая працягласць дзеяння прыблізна 1-2 гадзіны. У выпадку пераральнага ўжывання мефедрону псіхаактыўнае дзеянне надыходзіць праз 15-45 хвілін з працягласцю 2-4 гадзіны. Апісаны выпадкі, калі мефедрон ужываўся інтраназальна, а затым без часовага інтэрвалу — адразу пераральна; дадзены спосаб ужывання, на думку некаторых спажыўцоў, прымяняецца, з мэтай скарачэння часу наступлення першапачатковых эфектаў, і пралангавання агульнай працягласці дзеяння. Пры нутравенным увядзенні максімум дасягаецца на працягу 10-15 хвілін з працягласцю дзеяння 30 хвілін, але пры гэтым эфект больш глыбокі.
Да асноўных эфектаў, якія большасць спажыўцоў адносяць да пажаданых, можна аднесці наступныя праявы: эйфарыя, пачуццё лёгкасці і палёту ва ўсім целе, адчуванне дабрабыту, узмацненне пачуцця эмпатыі, падвышаны давер да навакольных, прыўзняты настрой, зніжаная варожасць, агульная ўзбуджанасць, неадступнае жаданне рухацца, адсутнасць пачуцця стомленасці, прыўзнятая самаацэнка, паскарэнне тэмпу маўлення, павышэнне здольнасці ва ўсталяванні новых кантактаў, гаманлівасць, жаданне знаходзіцца ў цэнтры ўвагі, павышэнне канцэнтрацыі ўвагі, паскарэнне асацыятыўных працэсаў, павышэнне ўспрымальнасці да колеру, гукаў (у тым ліку музыцы), тактыльным адчуванням, зніжэнне апетыту, аж да поўнай яго адсутнасці, бессань, павышэнне лібіда, растарможванне сексуальнай цягі і павышэнне сексуальнай актыўнасці, але пры гэтым анаргазмія і эрэктыльная дысфункцыя.
Сінтэтычныя катыноны, верагодна за кошт свайго дзеяння на цэнтральную сістэму монаамінаў, здольныя выклікаць значныя змены ў паводзінах жывёл. Мефедрон досыць хутка павялічвае рухальную актыўнасць, хуткасць стэрэатыпных рухаў, што прыводзіць да «прыступаў» актыўнасці, якія змяняюцца на перыяды адпачынку. Здольнасць выклікаць хаатычную рухальную актыўнасць выяўляюць практычна ўсе сінтэтычныя катыноны, аднак, стымуляцыя мэтанакіраванай рухальнай дзейнасці ўласцівая толькі мефедрону і MDPV. Зніжэнне доз мефедрону вядзе да памяншэння рухальнай актыўнасці, у той час як зніжэнне доз MDPV альбо захоўвае рухальную актыўнасць на ранейшым узроўні, альбо спрыяе яе павышэнню. Павышэнне мэтанакіраванай рухальнай актыўнасці адбываецца за кошт уплыву, што актывуе дафамінавыя D2-рэцэптары ў стрыятуме. Такім чынам, актывацыя або інгібітаванне дадзенага тыпу рэцэптараў пасля ўвядзення мефедрону або MDPV выклікае адрозненні ў механізмах рэалізацыі мэтанакіраванай рухальнай актыўнасці. Уплыў на складаныя рухальныя акты і механізмы кароткачасовай памяці пасля ўжывання сінтэтычных катынонаў мае патрэбу ў далейшым даследаванні.
Многія з прыведзеных назіранняў былі пацверджаны на людзях. Гэтак спажыўцы наркотыку, знаходзячыся ў стане наркатычнага апʼянення пасля ўжывання мефедрону, паказвалі зніжэнне вынікаў аператыўнай і кароткачасовай памяці, пры гэтым выяўляючы добрыя вынікі ў тэстах з тонкай маторыкай і вербальнай камунікацыяй, і паляпшэнне канцэнтрацыі ўвагі. Доўгатэрміновыя эфекты на чалавечую памяць пасля ўжывання мефедрону ў рэцэнзаванай літаратуры не апісаны. Паводніцкія эфекты, якія адзначаюцца ў досведах на жывёл, зʼяўляюцца субʼектыўным адлюстраваннем такіх, што ўзнікаюць у людзей пры ўжыванні сінтэтычных катынонаў. Аднак, работ, прысвечаных параўнанні псіхаактыўных эфектаў сінтэтычных катынонаў і іншых псіхастымулятараў у рэцэнзаванай літаратуры прадстаўлена вельмі мала, што не дазваляе зрабіць дакладных высноў.
Азербайджанская ЦЭС
Азербайджанская цеплавая электрастанцыя (Azərbaycan İstilik Elektrik Stansiyası) — гэта нафтавая электрастанцыя ў Мінгечаурскім раёне, якая складаецца з 8 энергаблокаў магутнасцю 525 МВт кожны.
Будаўніцтва
Будаўніцтва электрастанцыі пачалося ў 1974 годзе. Першы энергаблок агульнай магутнасцю 2400 мегават быў здадзены ў эксплуатацыю 20 кастрычніка 1981 года, а восьмы — у 1990 годзе.
Устаноўкі ўводзіліся ў эксплуатацыю паэтапна з 1981 па 1990 год і будаваліся ўстаноўкамі ЛМЗ «Расія» (турбіны), «Электрасіла» (генератары), Таганрог (кацельні). Карабахскі канал з’яўляецца крыніцай астуджальнай вады.
Вышыня дымавых труб завода складае 320 метраў.
Міхал Роля-Жымерскі
Міхал Жымерскі (Michał Żymierski, сапраўднае прозвішча — Лыжвінскі, Łyżwiński, псеўданім — Роля, Rola, 4 верасня 1890 — 15 кастрычніка 1989) — польскі военачальнік, маршал Польшчы, кавалер савецкага Ордэна «Перамога».
Бірмінгемскі ўніверсітэт
Бірмінгемскі ўніверсітэ́т (University of Birmingham, Universitas Birminghamiensis) — адзін з найбольш буйных і прэстыжных універсітэтаў Вялікабрытаніі і свету. Размешчаны ў цэнтральнай частцы горада Бірмінгем, Англія. Уваходзіць у склад элітнай групы «Расел», а таксама з’яўляецца галоўным і самым старым сярод «чырвонацагляных універсітэтаў» Вялікабрытаніі.
Колькасць студэнтаў перавышае 30 тысяч чалавек, а плошча галоўнага кампуса 330 га, дзякуючы чаму Бірмінгемскі ўніверсітэт з’яўляецца самай буйной навучальнай установай у цэнтральнай Англіі.
Па стане на 2007 год Бірмінгемскі ўніверсітэт займае 4 радок у рэйтынгу самых запатрабаваных сярод абітурыентаў універсітэтаў Вялікабрытаніі з сярэднім паказчыкам у 9 чалавек на месца, пры тым, што бюджэтных месцаў, як і ва ўсіх ВНУ Вялікабрытаніі, у ім няма. Універсітэт уваходзіць у дзясятку лепшых універсітэтаў Вялікабрытаніі і ў ТОП-60 у свеце.
NGC 3906
NGC 3906 (іншыя абазначэнні — UGC 6797, MCG 8-22-12, ZWG 243.11, IRAS11469+4842, PGC 36953) — галактыка ў сузор’і Вялікая Мядзведзіца.
The Game Awards
«The Game Awards» — штогадовая цырымонія ўзнагароджання, якая адзначае дасягненні ў індустрыі камп’ютарных гульняў. «The Game Awards» уяўляе сабой маштабнае шоу, якое прываблівае вялікую ўвагу СМІ, і праводзіцца ў канцы каляндарнага года. Акрамя ўласна ўручэння ўзнагарод распрацоўнікам гульняў, цырымонія ўключае ў сябе выкананне музыкі, выступленні розных дзеячаў гульнявой індустрыі, анонсы і трэйлеры новых гульняў. «The Game Awards» з’яўляецца пераемнікам цырымоніі «Spike Video Game Awards», якая праходзіла штогод з 2003 па 2013 год пад патранажам тэлеканала «Spike TV». Заснавальнікам, прадзюсарам і пастаянным вядучым «The Game Awards» з’яўляецца Канадскі журналіст і тэлевядучы Джэф Кілі, які раней на працягу многіх гадоў выступаў у якасці вядучага «Spike Video Game Awards».
Традыцыйна цырымонія ўзнагароджання «Spike Video Game Awards праходзіла ў снежні, перад пачаткам сезону калядных распродажаў — у процівагу іншаму важнаму мерапрыемству ў гульнявой індустрыі, выставе «Electronic Entertainment Expo», якая звычайна праходзіць у чэрвені; менавіта гэтую нішу займае «The Game Awards». У 2013 годзе шоў «Spike Video Game Awards» было перайменавана ў VGX (наўзамен старой абрэвіятуры VGA) — яго прадзюсары хацелі тым самым паказаць асаблівую ўвагу, якую шоў надае гульням і гульнявым платформам новага пакалення. Адзіная цырымонія VGX падвергнулася крытыцы як празмерна камерцыялізаваная — хутчэй рэкламнае прадстаўленне, чым уручэнне прэстыжных узнагарод ; шоў пакінуў яго вядучы Джэф Кілі, і ў канцы 2014 года кампанія «Spike TV» абвясціла аб канчатковым закрыцці праекта. Калі планы «Spike TV» у дачыненні да працягу VGA/VGX усё яшчэ заставаліся нявызначанымі, Кілі абвясціў аб заснаванні новай цырымоніі, закліканай прыйсці на змену «Spike Video Game Awards».
У адрозненне ад старой цырымоніі, арыентаванай у асноўным на гульні, «The Game Awards» надае нашмат большую ўвагу распрацоўнікам, дзеячам індустрыі камп’ютарных гульняў і кіберспорту, а таксама супольнасцям гульцоў. Шоў атрымала падтрымку ад найбуйнейшых кампаній на рынку кампутарных гульняў — «Sony», «Microsoft» і «Nintendo», а таксама іншых кампаній-выдаўцоў гульняў. Калі паказ цырымоніі «Spike Video Game Awards» праходзіў у прамым эфіры толькі на самім канале «Spike TV», прагляд «The Game Awards» праз сэрвісы струменевага відэа даступны ў рамках сетак «Xbox Live», «PlayStation Network», «Nintendo Network» і «Steam» — на 2014 год колькасць карыстальнікаў гэтых сетак складала блізу 100 мільёнаў чалавек. У склад першага экспертнага савета, які абірае пераможцаў, увайшлі Хідэа Кодзіма (кіраўнік «Kojima Productions»), Марцін Трэмбей (кіраўнік «Warner Bros. Interactive Entertainment»), Пітэр Мур (выканаўчы дырэктар «Electronic Arts»), Філ Спенсер (кіраўнік аддзела «Xbox» у «Microsoft»), Рэджы Фіс-Эме (кіраўнік «Nintendo of America»), Шон Лэйдэн (дырэктар «Sony Computer Entertainment America»), Іў Гійма (генеральны дырэктар «Ubisoft»), прадстаўнік «Valve» і «Rockstar Games».
Крытыка
«The New York Times» у 2015 годзе параўнала цырымонію з «Оскарам» у гульнявой індустрыі, а ў 2017 годзе падобнае параўнанне падтрымала «Los Angeles Times».
Сант-Эльма
Сант-Эльма (Castel Sant'Elmo) — назва пагорка і крэпасці ў Неапалі, размешчаных паблізу картэзіянскага манастыра Св. Марціна. Абодва будынкі ўзвышаюцца над Неапалем і бачныя з любога месца ў горадзе. Назва «Сант-Эльма» паходзіць ад імя старой царквы X стагоддзя, Сант-Эразм, пазней тое імя было скарочана да «Эрма» і, нарэшце, «Эльма».
Крэпасць пачалі ўзводзіць у 1329 пры кіраванні караля Раберта Анжуйскага і скончана ў 1343 годзе, у год яго смерці. Педра Альварэс дэ Таледа, іспанскі намеснік караля, аднавіў крэпасць у перыяд з 1537 па 1546. Крэпасць - зоркападобны замак з шасцю насыпнымі валамі. Падчас рэвалюцыі 1647 пад правадырствам Мазаньела іспанскі віцэ-кароль схаваўся ў крэпасці, каб пазбегнуць рэвалюцыянераў. Сант-Эльма быў таксама сімвалам неапалітанскай рэспублікі ў 1799 годзе.
У цяперашні час у будынку крэпасці размяшчаецца музей Гісторыі мастацтваў «Bruno Molajoli».
Прыіртышскае (Усходне-Казахстанская вобласць)
Прыіртышскае — сяло ва Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад гарадской адміністрацыі Семея. Уваходзіць у склад Іртышскай сельскай акругі. Код КАТА — 632845300.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 975 чалавек (483 мужчыны і 492 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 1023 чалавекі (496 мужчын і 527 жанчын).
Спіс памерлых у 2021 годзе
У гэтым спісе прадстаўлены пералік персон, памерлых у 2021 годзе.
The Battle Hymn of Lt. Calley
«The Battle Hymn of Lt. Calley» (Баявы гімн лейтэнанта Кэлі) — амерыканская песня 1971 года з вакалам Тэры Нельсана і музыкай групы «C-Company».
Гісторыя
Песня была напісана ў красавіку 1970 года Джуліанам Уілсанам і Джэймсам М. Смітам з горада Масл-Шолс, штат Алабама. У лістападзе таго ж года выдавецтва Quickit Publishing выпусціла некалькі асобнікаў. У сакавіку 1971 года Шэлбі Сінглтан, выдавец Harper Valley PTA, атрымаў правы на твор і выпусціў новы запіс пад сваім лэйблам Plantation Records. Усяго за чатыры дні было прададзена больш за мільён копій сінгла, і 15 красавіка Амерыканская асацыяцыя гуказапісвальных кампаній прысвоіла яму Залаты дыск.
Змест
Песня пастаўлена на матыў «Баявога гімна Рэспублікі». Яна распавядае пра гісторыю лейтэнанта Уільяма Кэлі, які ў сакавіку 1971 года быў асуджаны за забойства мірных жыхароў у Сангмі. У песні абмяркоўваюцца розныя меркаванні аб вайне ў В’етнаме. Песня пачынаецца з дзяцінства Кэлі і як ён, будучы яшчэ маленькім дзіцём, марыў ўдзельнічаць у вайне і змагацца за сваю краіну. Паводле тэкста, у той час многія амерыканцы лічылі забойства на вайне няправільнымі: «яны зрабілі з мяне злыдня» (they've made me out a villain). Затым песня распавядае аб В’етнаме, дзе салдаты ЗША гінулі ў засадах праціўніка. Пад канец заяўляецца, што Кэлі не вінаваты; ён толькі выконваў загады і спачатку вайсковец лічыў гонарам змагацца, хоць у гэтым не было сэнсу.
Лірычны аповяд
Песня пачынаецца з ідэалізаванага выдуманага аповяду аб дзяцінстве Кэлі. Затым Нельсан кажа Кэлі, апісваючы сябе як забытага салдата, пакрыўджанага на антываенных дэманстрантаў і палітыкаў, якія адмаўляюцца ад перамог на поле бою за сталом перамоваў. Затым Кэлі дае ілжывую справаздачу аб працяглай і наўмыснай разні мірных жыхароў у Сагнмі як аб спадарожнай шкодзе на поле бою, выкліканай стральбой ворага, што хаваецца за мірных жыхароў.
Значэнне
«The Battle Hymn of Lt. Calley» заахвоціў многіх іншых аўтараў. Пад натхненнем песні было напісана звыш за 90 іншых твораў пра лейтэнанта Кэлі і разню ў Сангмі. Менавіта «The Battle Hymn of Lt. Calley» Тэры Нэльсана стаў самай вядомай песняй у абарону лейтэнанта.
Згадванне
Песня згадваецца ў рамане Хантэра Томпсана «Страх і агіда ў Лас-Вегасе».
Ключ 53
Ключ 53 广 (піньінь yǎn) са значэннем «уцёс» са Спісу 214 ключоў Кансі, якія выкарыстоўваюцца пры напісанні іерогліфаў. Адзін з 31 ключа, якія складаюцца з трох рыс. У слоўніку Кансі налічваецца 15 іерогліфаў з з 49,030 гэтым ключом.
Старажытны знак адлюстроўваў скалу з дрэвам. У сучаснай мове выкарыстоўваецца ў значэнні «навес», «скат даху», «дом на скале».
Прыклады іерогліфаў
У табліцы прыведзены прыкладны спіс іерогліфаў.
Мантэскана
Мантэскана (Montescano) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Ламбардыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Павія.
Насельніцтва складае 398 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 166 чал./км². Займае плошчу 2 км². Паштовы індэкс — 27040. Тэлефонны код — 0385.
Рудзеўшчына (Дзяржынскі раён)
Ру́дзеўшчына (, Рудевщина) — вёска ў Дзяржынскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Путчынскага сельсавета.
Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Волменскага сельсавета.
Скарцанера
Скарцанера, чорны салодкі корань (Scorzonera hispanica) — травяністая расліна сямейства астравых.
Апісанне
У культуры — двухгадовая расліна. У першы год утварае караняплод. Корань стрыжнёвы, цёмна-бурага колеру, мякаць белая. У культуры больш пашырана скарцанера з суцэльнакрайнім ланцэтападобным лісцем.
Караняплоды скарцанеры багаты карацінам, вызначаюцца высокай колькасцю інсуліну, аспарагіну, левуліну, утрымліваюць вітаміны, мінеральныя рэчывы (калій, магній, жалеза, фосфар), багатыя дубільнымі і іншымі рэчывамі.
Распаўсюджанне
Радзіма — Паўднёвая Еўропа і Паўднёва-Заходняя Азія. Расце амаль на ўсёй тэрыторыі Еўропы. Уведзена ў культуру.