cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Прыслоўі англійскай мовы
Вышэйшая і найвышэйшая ступені прыслоўяў англійскай мовы
У адрозненні ад прыметнікаў, прыслоўі англійскай мовы не маюць шматлікіх выключэнняў з правілаў утварэння вышэйшай і найвышэйшай ступені. Прыслоўі з аднаго складу ўтвараюць вышэйшую і найвышэйшую ступені суфіксальным спосабам, а прыслоўі з двух складоў і больш у такіх выпадках карыстаюцца словамі more і most. Выключэнне з гэтых правілаў складае прыслоўе early (рана), якое ўтварае вышэйшую і найвышэйшую ступені як аднаскладовае прыслоўе. Перад найвышэйшай ступенню прыслоўя не ставіцца азначаны артыкль (the).
Шэраг прыслоўяў англійскай мовы маюць спецыяльныя формы вышэйшай і найвышэйшай ступеняў: well (добра) — better — best, badly (блага) — worse — worst i інш. Гэтыя прыслоўі «ўзялі ў спадчыну» свае формы вышэйшай і найвышэйшай ступеняў ад тых прыметнікаў, ад якіх былі самі створаны.
Месца прыслоўя ў сказе
Існуюць 4 асноўных пазіцыі прыслоўя ў сказе: у пачатку сказа; паміж дзейнікам і выказнікам; пасля слова, якое азначаецца гэтым прыслоўем; у канцы сказа. У некаторых выпадках прыслоўе можа мяняць сваю пазіцыю ў сказе пры змене сэнсу гэтага сказа. Так прыслоўі always (заўсёды), never (ніколі) і інш. могуць стаяць у пачатку сказа, калі на іх робіцца акцэнт: Never he comes home early — Ён ніколі не прыходзіць дадому рана (эмацыянальнае выказванне, акцэнт робіцца на слове «ніколі») (Звычайна такія прыслоўі ставяцца паміж дзейнікам і выказнікам: He never comes home early.) Калі прыслоўі накшталт generally, morally, scientifically ставяцца у пачатку сказа яны азначаюць пункт гледжання і аддзяляюцца коскай: Generally, he answered the question — Увогуле, ён адказаў на пытанне. Але ў канцы сказа гэтыя прыслоўі будуць мяняць адценне значэння дзеяслова-выказніка: He answered the question generally — Ён адказаў на пытанне ў агульных рысах.
Праблемы перакладу прыслоўяў англійскай мовы
Увогуле большая частка прыслоўяў англійскай мовы маюць адпаведнікі ў беларускай і перакладаюцца з дапамогай прыслоўяў. Некаторыя асобныя прыслоўі не маюць эквівалентаў у беларускай мове і перакладаюцца фразамі. Напрыклад, I often travel internationally — Нярэдка я езджу па розных краінах. Некаторыя прыслоўі беларускай мовы таксама не маюць эквівалентаў у англійскай і перакладаюцца фразамі: Ён размаўляў з ёй дружалюбна — He spoke to her in a friendly manner.
Некаторыя іншыя праблемы перакладу прыслоўяў англійскай мовы звязаны з падабенствам прыслоўяў з суфіксам ly і без (hard i hardly) і з пазіцыяй прыслоўя ў сказе, аб чым напісана вышэй.
Allium ebusitanum
Allium ebusitanum — від травяністых раслін сямейства, распаўсюджаны ў паўночным Алжыры, Тунісе, на Балеарскіх астравах.
Таксанамія
Класіфікацыя Кронквіста (1988) адносіла гэты род да, пазней паводле вынікаў філагенетычных даследаванняў род быў выдзелены ў асобнае сямейства  , аднак у больш позняй Сістэме класіфікацыі APG III (2009) роды, якія ўваходзілі ў гэта сямейства, былі ўключаны ў сямейства.
Распаўсюджанне
Распаўсюджаны ў паўночным Алжыры, Тунісе, на Балеарскіх астравах (Ібіца).
Нованёбныя
Першыя выкапні, у якіх знойдзены нованёбныя, датуюцца мелавы перыядам каля 70 мільёнаў гадоў назад. Паводле некаторых тэорый, нованёбныя паходзяць ад бескілявых і з'яўляюцца іх далейшым эвалюцыйным развіццём. Іншыя ж тэорыі сцвярджаюць, што нованёбныя існавалі раней за бескілявых і што апошнія ўсяго толькі падгрупа, у якой заблакаваны некаторыя гены нованёбных.
Сістэматыка
Да нованёбных птушак адносяцца наступныя атрады:
The Futureheads
The Futureheads — брытанскі індзі пост-панк рывайвл гурт, заснаваны ў 2000 годзе ў горадзе Сандэрлэнд. Назва гурта паходзіць з назвы пятага альбома «Hit to Death in the Future Head» гурта «The Flaming Lips».
Склад гурта
Да лета 2001 на бубнах іграў Пітар Брэвіс (англ. Peter Brewis).
Вонкавые спасылкі
Афіцыйная старонка гурта
Буйкі (Мядзельскі раён)
Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Сырмежскага сельсавета, у 1980—2004 гадах яго цэнтр.
Корж
Корж — прозвішча.
Беверунген
Беверунген (Beverungen) — горад у Германіі, у зямлі Паўночны Рэйн-Вестфалія. Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Дэтмальд. Уваходзіць у склад раёна Хёкстэр. Насельніцтва — чалавек (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 97,84 км². Афіцыйны код — 05 7 62 008.
Горад падзяляецца на 12 гарадскіх раёнаў.
Зоркі (часопіс)
«Зоркі» ― першы дзіцячы часопіс у Беларускай ССР. Выдаваўся на беларускай мове Наркаматам асветы БССР з лютага 1921 па чэрвень 1922 года. Выйшла 10 нумароў. Назва часопіса адбівалася ў вокладцы: пяціпраменныя зоркі адзначалі святло іх прамянёў у кожны куток беларускай зямлі. Галоўны рэдактар ― Змітрок Бядуля.
Змест
У часопісе друкаваліся творы беларускіх пісьменнікаў Янкі Купалы, Якуба Коласа, Змітрака Бядулі, Міхася Чароты, Янкі Журбы, Канстанцыі Буйло і іншых.
Першы нумар адкрываўся вершам Янкі Купалы «У школу», казкай Змітрака Бядулі «Панская хвароба», вершам Міхася Чароты «За зоркамі»: За зоркамі яснымі, дзеці, Ідзіце вы к шчасьцю і долі, Хоць цемра пануе на свеце, Ня згубіце сьцежкі ніколі.
У перакладах Янкі Купалы на старонках часопіса з'явіліся «У лесе нарадзілася ёлачка» Раісы Кудашавай, «Дзед і баба» Юзафа Крашэўскага). Публікаваліся апавяданні пра жывёл, у раздзеле для маленькіх ― загадкі, гульні, песенькі.
Літаратуразнаўцы адзначаюць народную накіраванасць часопіса: зварот да беларускага фальклору, да побытавага матэрыялу, зразумелага сялянскім дзецям.
562
562 — невысакосны год, пачаўся ў нядзелю. 562 год нашай эры, 562 год 1 тысячагоддзя, 62 год VI стагоддзя, 2 год 7-га дзесяцігоддзя VI стагоддзя, 3 год 560-х гадоў.
Букна-фіёрд
Букна-фіёрд, таксама Букн-фіёрд (Boknafjorden) — заліў Паўночнага мора, каля паўднёва-заходніх берагоў Нарвегіі. Даўжыня 52 кіламетры, шырыня да 25 кіламетраў, глыбіня да 917 метраў. Шмат дробных астравоў. Порт — Ставангер.
Масюкоўшчына (Свіслацкі раён)
Масюко́ўшчына (, Масюковщина) — хутар у Свіслацкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Нязбодзіцкага сельсавета.
Курсевіч
Курсевіч — беларускае прозвішча.
Чэмпіянат Беларусі па гандболе 2009/2010
Чэмпіянат Беларусі па гандболе 2009/2010 — 18-ы чэмпіянат Рэспублікі Беларусь па гандболе.
Фармацэўтычны факультэт БДМУ
Фармацэўтычны факультэт БДМУ — структурнае падраздзяленне Беларускага дзяржаўнага медыцынскага ўніверсітэта.
Гісторыя
З 1 верасня 2011 года ва ўстанове адукацыі «Беларускі дзяржаўны медыцынскі ўніверсітэт» адкрыўся новы факультэт — фармацэўтычны.
Дракіна (Угранскі раён)
Дракіна (Дракино) — вёска ва Угранскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Усходскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У 1929—1931 і 1935—1961 гадах у складзе Усходскага раёна.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Палацава-паркавы комплекс Лашкевічаў (Стайкі)
Палацава-паркавы комплекс Лашкевічаў або сядзіба «Двор Стайкі» — сядзіба-паркавы ансамбль у вёсцы Стайкі ў Баранавіцкім раёне Брэсцкай вобласці Беларусі (Мядзеневіцкі сельсавет). Сядзіба займае маляўнічую тэрыторыю над ракой Змейкай.
Гісторыя
У 1563 годзе Хусейн Малікбаш, прадстаўнік татарскага княжацкага роду, прадаў маёнтак Стайкі разам з наваколлем Багушу Аўсянніку. У 1571 годзе Стайкамі валодаў падканцлер ВКЛ, берасцейскі і кобрынскі староста Яўстах Валовіч. У 18 стагоддзі — уладанне Лопацей. У 1787 годзе маёнтак для асабістага пражывання набывае староста карпецкі Тамаш Здань Пушкін герба «Ястрабец». У 1876 годзе маёнтку належала 654 дзесяціны зямлі.
Пасля 1876 году сядзіба перайшла да Лашкевічаў. У 1911 годзе маёнтак належыў Адольфу Іосіфавічу, у 1914 — Наталлі Грацыянаўне. На сумежжы ХІХ і ХХ стагоддзя Лашкевічы перабудавалі старую сядзібу — захаваліся толькі некаторыя гаспадарчыя пабудовы. Новы двор уключаў сядзібны дом, стары парк, сад, сыраварню, ляднік, жылыя флігелі, цагельны завод, гаспадарчы двор.
Выгляд маёнтка
Будынак двухпавярховай сядзібы пасля перабудовы на пачатку 20 стагоддзя прыняў замкавую форму з элементамі эклектыкі. На правым боку маёнтка маецца высокая псеўдагатычная вежа. Цэнтральная частка галоўнага фасаду акцэнтавана неглыбокім рызалітам, завершаным дэкарыраваным шчытком. Цэнтральны ўваход вылучаны парадным ганкам з тэрасай.
Пасля Другой сусветнай вайны ў маёнтку знаходзілася сярэдняя школа. Пасля таго як будынак сядзібы прыйшоў у занядбанне, школу з яго перанеслі. Знішчэнне будынку паскорылася.
Сучасны стан
Сёння захаваўся маляўнічы парк, закладзены Пушкінымі, напаўразбураная сядзіба, колькі слупоў ад агароджы і будынкі гаспадарчых забудоваў: афіцына побач з палацам, склеп каля дарогі, флігер на поўдзень ад парку за ракой Змейкай.
Дах маёнтка на 2009 год быў абвалены, цагляныя муры разбураюцца прыродай і мясцовымі жыхарамі. Парк паціху ператвараецца ў сметнік. Камісія з Брэста не знайшла будынак палаца вартым уключэння ў спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей і пакінула яго на руйнаванне часам.
Спаса-Праабражэнская царква (Смаргонь)
Спаса-Праабражэнская царква — мураваны праваслаўны храм у горадзе Смаргонь. Пабудаваны ў 1988—1990 гадах з цэглы па праекце архітэктара Анатоля Шабаліна. Прастольнае свята 19 жніўня. Вырашана ў «рускім» стылі ў форме крыжова-купальнага храма.
563
563 — невысакосны год, пачаўся ў панядзелак. 563 год нашай эры, 563 год 1 тысячагоддзя, 63 год VI стагоддзя, 3 год 7-га дзесяцігоддзя VI стагоддзя, 4 год 560-х гадоў.
Зялёная міля (фільм)
Зялёная міля (The Green Mile) — амерыканскі фільм 1999 года, зняты режысёрам.
Сюжэт
1935 год. У турму Халодная гара (штат Луізіяна) быў дастаўлены Джон Кофі, які быў асуджаны за згвалтаванне двух дзяўчынак. Аднак потым высвятляецца, што ён надзелены звышздольнасцямі.
Вольга Леанардаўна Кніпер-Чэхава
Вольга Леанардаўна Кніпер-Чэхава (9 (21) верасня 1868 г., горад Глазаў — 22 сакавіка 1959, Масква) — расійская і савецкая. Народная артыстка СССР (1937). Лаўрэат Сталінскай прэміі (1943). Жонка А. П. Чэхава.
Сям'я
Нарадзілася 21 верасня 1868 года ў г. Глазаве, цяпер — ва Удмуртыі, Расія, (па іншых крыніцах — сяло Кокман (наваколлі Глазава).
Бацька — інжынер-тэхнолаг. Маці — прафесар Маскоўскага філарманічнага вучылішча Кніпер, Ганна Іванаўна. Старэйшы брат Кніпер Канстанцін Леанардавіч (1866—1924) — інжынер-пуцеец. Малодшы брат — вядомы оперны спявак Уладзімір Нардаў. Пляменнікі: актрыса Вольга Чэхава, кампазітар Леў Кніпер.
Біяграфія
Пахаваная на Новадзявочых могілках у Маскве.
80-я асобная мотастралковая брыгада
Умоўнае найменне — воінская часць № 34667 (в/ч 34667). Скарочанае сапраўднае Найменне — 80 омсбр(а).
Фарміраванне ўваходзіць у склад 14-га армейскага корпуса Аб’яднанага стратэгічнага камандавання «Паўночны флот». Пункт пастаяннай дыслакацыі — пасёлак Алакурці Мурманскай вобласці.
Гісторыя
80-я асобная мотастралковая брыгада была створана 31 снежня 2014 года, баявы сцяг уручана 17 студзеня 2015 года камандуючым Паўночным флотам адміралам Уладзімірам Каралевым камандзіру брыгады палкоўніку Іллі Паўлоўскаму.
Задачы
Задачай асобнай брыгады з’яўляецца кантроль тэрыторый ад Мурманска да Новасібірскіх астравоў у аператыўным узаемадзеянні з часцямі ПДВ і марской пяхоты Паўночнага флота. Вучэнні рэгулярна праходзяць на расейскіх арктычных выспах і Таймыры.
Абсталяванне і ўзбраенне
Аснову транспартнай тэхнікі брыгады складаюць гусенічныя цягачы МТ-ЛБВМК, двухзвенныя цягачы ДТ-10, ДТ-30 і ТТМ-4902, снегоходы А-1, ТТМ-1901 «Беркут» з ацяплянай кабінай , паўнапрывадныя грузавікі Урал і КАМАЗ, адаптаваныя да экстрэмальна нізкіх тэмператур (да −52 °C).
На ўзбраенні брыгады складаюцца самаходныя гаўбіцы 2С1. 82-мм мінамёты 2Б14, БПЛА Арлан-10.
Іван Васільевіч Скопін
Іван Васільевіч Скопін (, в. Косарава, Асташкоўскі раён, Калінінская вобласць — ) — Герой Сацыялістычнай Працы (1971).
Біяграфія
У дзевяцігадовым узросце жыццё хлопца апаліла вайна. Нямецкія войскі спалілі ягоную вёску і на выхаванне яго ўзяла цётка. 14-гадовым падлеткам перабраўся ў Рось, куды ездзіў цягніком на базар прадаваць зерне.
У 1950 годзе скончыў рамеснае вучылішча.
Працоўную дзейнасць пачаў машыністам абаротных печаў у цэху абпалу клінкеру на цэментавым заводзе «Перамога», дзе і прапрацаваў да выхаду на заслужаны адпачынак.
Не адно пакаленне машыністаў верцяцца печаў прайшло школу Скопіна і працягвала разам з ім прыносіць працоўныя дасягненні сваім калектывам і цэментнаму заводу «Перамога», ВА «Ваўкавыскцэментнашыфер». Абіраўся дэлегатам XXVIII з’езда КПБ.
Узнагароды
Нястомная энергія, працавітасць, высокі прафесіяналізм былі па вартасці ацэненыя дзяржавай. Скопін неаднаразова ўзнагароджваўся граматамі Міністэрства прамысловасці будаўнічых матэрыялаў СССР і БССР. Яму было прысвоена званне «Лепшы машыніст абаротных печаў цэментнай прамысловасці СССР». Узнагароджаны Ганаровай Граматай Вярхоўнага Савета БССР і Ганаровай Граматай ЦК ВЛКСМ. У 1966 годзе ўзнагароджаны ордэнам Знак Пашаны, у 1971 годзе ордэнам Леніна і медалём «Серп і Молат» — знакам адрознення Героя Сацыялістычнай Працы.
Тэа Хатчкрафт
Те́а Дэвід Ха́тчкрафт (Theo David Hutchcraft; нарадзіўся 30 жніўня 1986, Ёркшыр, Англія) — англійскі музыка, вакаліст групы Hurts.
Біаграфія
Тэа нарадзіўся 30 жніўня 1986 года ў графстве Ёркшыр. Скончыў школу у Рычмандзе, універсітэт у Салфардзе.
Арусь Аруцюнаўна Асран
Арусь Аруцюнаўна (Арцемьеўна) Асран (Արուս Ասրյան; 1904, Тыфліс — 1987, Ерэван) — армянская савецкая актрыса. Народная артыстка СССР (1972).
Біяграфія
Нарадзілася 9 снежня у Тыфлісе, цяпер — Тбілісі, Грузія (паводле іншых крыніц — у с. Вардаблур, Барчалінскі павет, Тыфліская губерня, цяпер у Ларыйскай вобласці, Арменія ).
Вучылася ў сяле Санаін. Бацька актрысы працаваў у шахтах Алавердзі. У сувязі з вельмі цяжкім жыццём, сям’я пераехала ў Тыфліс.
У 1918 годзе дэбютавала ў ролі Ануш («Ануш» А. Т. Тыграняна) у Тыфліскім тэатры аперэты.
Базідыя
Базідыя (ад лас. basidium, фундамент) — орган палавога споранашэння ў базідыяльных грыбоў.
Арусь Аруцюнаўна Асран
Біяграфія
З 1923 года — у Тыфліскім армянскім драматычным тэатры.
Базідыя
Утвараецца на канцах дыкарыятычных гіфаў з двухядровых клетак. Бываюць: аднаклетачныя (холабазідыі), складзеныя з дзвюх частак (гетэрабазідыі), падзеленыя на 4 клеткі папярочнымі перагародкамі (фрагмабазідыі, або склерабазідыі). У прымітыўных відаў узнікаюць непасрэдна на міцэліі або пры прарастанні спецыяльных клетак (тэліяспораў), у больш высокаарганізаваных — на паверхні ці ў сярэдзіне пладовых цел. На кожнай з іх экзагенна развіваюцца па 2—4 базідыяспоры. У час развіцця базідыя нагадвае сумку. У базідыях завяршаецца палавы працэс — зліваюцца ядры дыкарыёна і дыплоіднае ядро рэдукцыйна дзеліцца.
Арусь Аруцюнаўна Асран
Біяграфія
З 1929 года — у Ленінаканскім драматычным тэатры імя А. Мравяна (цяпер Гюмрыйскі драматычны тэатр імя Вардана Аджэмяна).
З 1940 года — у Тэатры імя Сундукяна (Ерэван).
Навумовіч
Навумовіч — беларускае прозвішча.
Аршыца
Аршы́ца — рака ў Аршанскім раёне Віцебскай вобласці Беларусі, правы прыток Дняпра.
Даўжыня ракі 33 км. Плошча вадазбору 519 км². Сярэднегадавы расход вады ў вусці 3,3 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,4 ‰.
Асноўныя прытокі
Справа: Пачаліца, Міронаўка. Злева: Выдрыца.
Агульнае
Выцякае з возера Арэхаўскае, цячэ па Аршанскім узвышшы. Упадае ў Дняпро ў межах горада Орша. Даліна Аршыцы ў верхнім цячэнні трапецападобная, у ніжнім — карытападобная. Пойма двухбаковая. Рэчышча ў верхнім цячэнні звілістае.
Уздоўж ракі населеныя пункты Грышаны, Высокае, Хлусава.
Нямейскі леў
Нямейскі леў  — у старажытнагрэчаскай міфалогіі сын Тыфона і Яхідны, леў жахлівай велічыні з неверагодна цвёрдай шкурай, чаму яе не брала ні адна зброя. Звер жыў у гарах поруч горада Нямеі і спусташаў усе наваколле.
Першы подзвіг Геракла
Першым заданнем Геракла (Геркулеса) у мікенскага цара Еўрысфея было забойства Нямейскага льва. Мясцінай пачвары служыла пячора з двума выхадамі. Каб вылавіць звера, Геракл забурыў адзін з выхадаў камянямі, і калі леў з’явіўся з пячоры падчас змяркання, герой уступіў з ім у сутычку. Паколькі зброя не магла прабіць шкуру Нямейскага льва, сыну Зеўса прыйшлося задушыць пачвару, і прынесці шкуру льва ў Мікены як доказ дасканалага подзвігу і ўласнай нечалавечай сілы. У гонар гэтага подзвігу, Зеўс змясціў на неба сузор’е Льва (знак задыяку).
Зара (Угранскі раён)
Зара (Заря) — вёска ва Угранскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Усходскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У 1929—1931 і 1935—1961 гадах у складзе Усходскага раёна.
Штайнгайм (Вестфалія)
Штайнгайм (Steinheim) — горад у Германіі, у зямлі Паўночны Рэйн-Вестфалія. Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Дэтмальд. Уваходзіць у склад раёна Хёкстэр. Насельніцтва — чалавек (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 75,68 км². Афіцыйны код — 05 7 62 032.
Горад падзяляецца на 13 гарадскіх раёнаў.
Ключы (Угранскі раён)
Ключы (Ключи) — вёска ва Угранскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Усходскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У 1929—1931 і 1935—1961 гадах у складзе Усходскага раёна.
Бор (Навасёлкаўскі сельсавет)
Бор (, Бор) — аграгарадок у Пухавіцкім раёне Мінскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Навасёлкаўскага сельсавета.
Ключы (Угранскі раён)
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Базідыяспора
Базідыяспора — спора палавога размнажэння базідыяльных грыбоў.
Бор (Навасёлкаўскі сельсавет)
Пад уладай Расійскай імперыі
На пачатку XX ст. вядома як вёска Баравая Слабада ў Навасёлкаўскай воласці Ігуменскага павета Мінскай губерні.
Найноўшы час
У Першую сусветную вайну ў лютым — снежні 1918 года была пад акупацыяй войскаў кайзераўскай Германіі.
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвешчана часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. З 1 студзеня 1919 года ў адпаведнасці з пастановай І з’езда КП(б) Беларусі вёска ўвайшла ў склад БССР.
У жніўні 1919 — ліпені 1920 г. вёска знаходзілася пад польскай уладай.
На пачатку 1930-х гадоў створаны калгас «Чырвоны Бор», працавала кузня і ветраны млын.
З канца чэрвеня 1941 г. да 4 ліпеня 1944 г. пад акупацыяй нямецкіх войск. Была спалена, загублена 235 жыхароў.
NGC 158
NGC 158 — падвойная зорка у сузор’і Кіт.
Пчолы-зязюлі
Пчолы-зязюлі (Cuckoo bee) — пчолы, якія выкарыстоўваюць клептапаразітызм для развіцця свайго патомства. Некалькі тысяч відаў з розных сямействаў пчол.
Отыс Рэдынг
Отыс Рэй Рэдынг-малодшы (Otis Ray Redding, Jr.;, Доўсан — , ) — амерыканскі спявак і аўтар песень, прадзюсар і аранжыроўшчык. Класік соўл-музыкі, загінуў у авіякатастрофе ва ўзросце 26 гадоў.
Яго песня «(Sittin 'On) The Dock of the Bay» з вострасацыяльным падтэкстам стала першай, якая ўзначаліла Billboard Hot 100 пасля смерці выканаўцы. На хвалі вялікага поспеху ў хіт-парадзе ЗША пабывалі і наступныя кампазіцыі музыканта: «Pain In My Heart», «That’s How Strong My Love Is», «I’ve Been Loving You Too Long», «Mr. Pitiful».
Мінскі тэалагічны каледж імя святога Яна Хрысціцеля
Мінскі тэалагічны каледж імя святога Яна Хрысціцеля — каталіцкая тэалагічная навучальная ўстанова ў горадзе Мінску. Апекуном вучэльні з’яўляецца святы Ян Хрысціцель. Заняткі абдываюцца ў Хрысціянскім цэнтры па вул. Серафімовіча, 19.
Гісторыя
16 кастрычніка 2010 года распачаў сваю дзейнасць «Цэнтра падрыхтоўкі катэхэтаў» пры Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі.
30 жніўня 2013 года Упаўнаважаны па справах рэлігій і нацыянальнасцей Леанід Паўлавіч Гуляка ўручыў Мітрапаліту Мінска-Магілёўскаму арцыбіскупу Тадэвушу Кандрусевічу Пасведчанне аб дзяржаўнай рэгістрацыі каледжа. Духоўная навучальная ўстанова была заснавана Мітрапалітам на базе «Цэнтра падрыхтоўкі катэхэтаў». Дырэктарам Каледжа прызначаны кс. д-р Ян Крэміс. Заняткі першапачаткова абдываліся пры Чырвоным касцёле ў Мінску, на сённешні дзень у Хрысціянскім цэнтры.
Кірункі
Навучэнцы ІІІ курса, у залежнасці ад групы (B, C, D, Е), акрамя прадугледжаных праграмай навучання прадметаў, наведваюць лекцыі, якія даюць магчымасць атрымання адпаведнай кваліфікацыі (катэхет, кантар, супрацоўнік КСМК, куратар пілігрымак).
Абітурыенты
Навучанне ў каледжы працягваецца тры гады (з верасня па чэрвень). Форма навучання — завочная. Пасля заканчэння каледжа навучэнцы атрымліваюць дыплом з пазначэннем прысвоенай ім кваліфікацыі. Навучанне ў каледжы бясплатнае.
Матрыца (фільм)
Матрыца (The Matrix) — амерыканскі фільм 1999 года, зняты братамі Вачоўскі.
Сюжэт
Жыццё Томаса Андэрсана падзелена на дзве часткі: днём ён самы звычайны офісны работнік, а ўначы ператвараецца ў хакера па імені Нэа, і няма месца ў сеціве, куды ён не змог бы дацягнуцца. Але аднойчы ўсё змяняецца — герой, сам таго не жадаючы, пазнае жахлівую праўду: усё, што яго акружае — не больш, чым ілюзія, Матрыца, а людзі — усяго толькі крыніца харчавання для штучнага інтэлекту, які заняволіў чалавецтва. І толькі Нэа можа змяніць расстаноўку сіл у гэтым чужым і жахлівым свеце.
Ісландскі сельскагаспадарчы ўніверсітэт
Ісландскі сельскагаспадарчы ўніверсітэт (Landbúnaðarháskóli Íslands) — ісландская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта.
Агульная характарыстыка
Падрыхтоўка кадраў з сярэдняй і вышэйшай прафесійнай адукацыяй ва ўніверсітэце ажыццяўляецца на дыстанцыйнай і вочнай форме навучання па 6 спецыяльнасцях прафесійна-тэхнічнай адукацыі, 6 напрамках падрыхтоўкі бакалаўраў і 5 магістарскіх напрамках.
У рамках рэалізуемых спецыяльнасцей адкрыта паслядыпломная і дадатковая адукацыя. У структуру ўваходзяць тры факультэты, 10 кафедр, вучэбна-метадычны і навуковы аддзелы, даследчыя станцыі, аддзелы аспірантуры, дадатковай і дыстанцыйнай адукацыі. У інстытуце працуе каля 50 выкладчыкаў.
Ручай (балет)
«Руча́й» (La source) — балет у трох дзеях/чатырох сцэнах з партытурай, створанай Леа Дэлібам і Людвігам Мінкусам (Мінкус: I дзея і III дзея — 2-я сцэна; Дэліб: II дзея і III дзея — 1-я сцэна), прэм’ера якога адбылася ў Парыжы ў 1866 годзе з харэаграфіяй Артура Сен-Леона. У 1878 годзе ў Вене балет атрымаў назву Наіла, Ручаёвая Німфа (Naïla, die Quellenfee).
Гісторыя
Балет быў замоўлены дырэктарам Парыжскай оперы Эмілем Пэрынам. Ён аддае даніну павагі рамантычнай прыхільнасці да духаў прыроды (напрыклад, «Сільфіда», «Ундзіна» і інш.), а таксама да экзотыкі і арыенталізму (напрыклад, «Карсар» або «Баядэрка»); у аснове казачнага лібрэта ляжыць персідская легенда.
Балерына Адэль Гранцава была першапачаткова выбрана для галоўнай ролі німфы ручая Наілы, але ёй прыйшлося адмовіцца з-за траўмы (пазней яна дасягнула вялікіх поспехаў у гэтай ролі). У прэм’еры балета 12 лістапада 1866 года ў тэатры Ле Пелецье ў ролі Наілы танцавала Гульельміна Сальвіёні, Эжэні Фіёкр у ролі Нурэды і Луі Мерант у ролі Джэміля. Пастаноўка не мела асаблівага поспеху, а Сальвіёні апынулася непадыходзячай для ролі Наілы. Аднак у наступным годзе з Адэль Гранцавай у ролі Наілы балет меў вялікі поспех і заставаўся ў рэпертуары на працягу наступных некалькіх гадоў.
Эжэні Фіёкр была першай танцоўшчыцай, якую неўзабаве намаляваў Эдгар Дэга ў карціне, натхнёнай балетам «Ручай».
Паспяховае адраджэнне балета ў 1872 годзе прадэманстравала Рыту Сангалі ў галоўнай ролі, і менавіта для гэтай пастаноўкі былі ўведзены новыя варыяцыі для Наілы на музыку, хутчэй за ўсё, Дэліба (No 12b і 23a ў спісе музычных нумароў на фартэпіяна).
Балет быў вельмі паспяховым і да 1876 года было пастаўлена 73 спектаклі. Ён таксама быў дадзены з нагоды адкрыцця нядаўна пабудаванай оперы Гарнье ў 1875 годзе, і таксама з нагоды дзяржаўнага візіта тагачаснага шаха Персіі.
У Санкт-Пецярбургу балет упершыню быў паказаны ў 1869 годзе ў харэаграфіі А. Сен-Леона і пад новым загалоўкам «Лілія» («Le Lys»). У 1876 годзе італьянскі балетмайстар Чэзарэ Марцагора паставіў яго ў Мілане. «Ручай» прыехаў у Вену ў 1878 годзе пад назвай «Наіла, ручаёвая німфа» (Naïla die Quellenfee).
Музыка
Незвычайным быў факт, што з самага пачатку былі запланаваны два кампазітары: Людвіг Мінкус, які ўжо працаваў з харэографам А. Сен-Леонам у Расіі, і малады Леа Дэліб, на якога, верагодна, звярнулі ўвагу з-за яго музыкі да оперы «Афрыканка» (1865). Мінкус напісаў музыку для першай і апошняй сцэны «Ручая», а Дэліб паклаў на музыку дзве сярэднія сцэны 2 і 3.
Самым вядомым урыўкам з арыгінальнай партытуры з’яўляецца так званы «Вальс Наілы» Л. Дэліба, які ён праз год (1867) пашырыў у знакаміты па-дэ-флёр для паўторнага выканання балета «Карсар» Адольфа Шарля Адана. Ёсць меркаванне, што «Вальс Наілы» наогул не выкарыстоўваўся ў «Ручаі». Урыўкі з музыкі Л. Дэліба неаднаразова запісваліся рознымі дырыжорамі і аркестрамі ў калектыўныя праграмы. Да гэтага часу (па стане на 2020 год) поўны запіс зрабіў толькі.
Дзея 1
Прыгажуня Нурэда накіроўваецца да хана Генджыба, каб пабрацца шлюбам з ім. Па дарозе яна і яе спадарожнік адпачываюць ля ручая ў камяністай пустыні. Калі Нурэда мілуецца кветкай, якая расце ў цяжкадаступным месцы, Джэміль, малады паляўнічы, падымаецца і зрывае кветку для яе. Нурэда ў захапленні і просіць яго назваць у якасці ўзнагароды ўсё, што пажадае. Ён просіць яе прыпадняць вэлюм, каб пабачыць яе твар: у лютасці яна загадвае звязаць яго і пакінуць на волю лёсу. Аднак німфа Наіла ратуе яго; яна закахалася ў яго і абяцае дапамагчы яму заваяваць руку Нурэды.
Дзея 2
У вялікіх палацавых садах, дзе двор хана чакае прыбыцця Нурэды, гасцям прапануюць забавы: сола фаварытаў і танец чаркескіх нявольнікаў. Фанфары абвяшчаюць наведвальніка, інкогніта (Джэміль), які прапануе падарункі хану і яго нявесце. Наведвальнік просіць Нурэду выбраць любы з падарункаў, і яна выбірае кветачку з каштоўных камянёў. Джэміль кідае кветку на зямлю, і з гэтага месца на дзіва пачынае біць фантанам ручай, з якога выходзіць Наіла. Яна танчыць, завабліваючы хана. Ён становіцца на калені перад ёй і ўмольвае стаць яго жонкай. Яна згаджаецца пры ўмове, што ён адхіляе Нурэду, якая са злосцю сыходзіць, калі хан вядзе Наілу ўнутр палаца.
Дзея 3
Цяпер Джэміль пераследуе Нурэду, але яна ўсё роўна адмаўляецца ад яго; таму ён звяртаецца да Наілы, якая кажа, што калі ён прымусіць Нурэду пакахаць яго, яна сама памрэ. Джэміль згаджаецца, і, як ён сыходзіць з Нурэдай, Наіла знікае назад пад зямлёй, а ручай высыхае.
Марцін Шміт
Марцін Шміт (Martin Schmitt; нар., Філінген-Швенінген) — вядомы нямецкі скакун з трампліна, алімпійскі чэмпіён 2002 года ў камандным першынстве, чатырохразовы чэмпіён свету, двухразовы ўладальнік Кубка свету.
У кубку свету Марцін Шміт дэбютаваў у 1997 годзе, у лістападзе 1998 года атрымаў сваю першую перамогу на этапе Кубка свету. Усяго мае 30 перамог на этапах Кубка свету, з іх дзве ў камандных спаборніцтвах і 28 у асабістых. Па колькасці асабістых перамог на этапах Кубка свету саступае толькі пяці спартсменам за ўсю гісторыю. Двойчы, у сезонах 1998—1999 і 1999—2000, выйграваў агульны залік Кубка свету.
На Алімпіядзе-1998 у Нагана заваяваў серабро ў камандных спаборніцтвах, у асабістых дысцыплінах паказаў наступныя вынікі: нармальны трамплін — 19-е месца, вялікі трамплін — 14-е месца.
На Алімпіядзе-2002 у Солт-Лэйк-Сіці заваяваў золата ў камандных спаборніцтвах, у асабістых дысцыплінах паказаў наступныя вынікі: нармальны трамплін — 7-е месца, вялікі трамплін — 10-е месца.
Прымаў удзел у Алімпіядзе-2006 у Турыне, дзе быў 4-м у камандзе і 19-м на вялікім трампліне.
На Алімпіядзе-2010 у Ванкуверы стартаваў ва ўсіх трох дысцыплінах, заваяваў сярэбраны медаль — у камандных спаборніцтвах, у асабістых відах паказаў наступныя вынікі: нармальны трамплін — 10-е месца, вялікі трамплін — 30-е месца.
У студзені 2014 года Марцін паведаміў, што скончыў кар’еру спартсмена. За сваю кар’еру удзельнічаў у сямі чэмпіянатах свету, на якіх заваяваў чатыры залатыя, тры сярэбраныя і два бронзавыя медалі.
З 2014 года з’яўляецца экспертам тэлеканала Eurosport.
Уліс (значэнні)
Уліс:
Смокі Робінсан
Смокі Робінсан (Smokey Robinson, сапраўднае імя Вільям Робінсан малодшы, William Robinson, Jr.; нар., ) — амерыканскі прадзюсар і аўтар-выканаўца, яго гурт The Miracles у 1960-х гг. служыў апорай камерцыйнага поспеху лэйбла Motown Records. З 1961 па 1987 год займаў пасаду віцэ-прэзідэнта гэтай кампаніі і зрабіў вырашальны ўклад у фарміраванне спецыфічнага «мотаўнаўскага гучання». Майстар рамантычнай соўл-музыкі і заўсёднік амерыканскіх чартаў на працягу трох дзесяцігоддзяў.
Кальчугіна (Угранскі раён)
Кальчугіна (Кольчугино) — вёска ва Угранскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Усходскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У 1929—1931 і 1935—1961 гадах у складзе Усходскага раёна.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Лярнейская гідра
Лярнейская гідра (Ὕδρα, «вадзяная») — у старажытнагрэчаскай міфалогіі дачка Тыфона і Яхідны, змяяпадобная дзевяцігаловая пачвара з атрутным дыханнем, прабывалае ў падземных водах, забітая Гераклам (Геркулесам) у якасці аднаго з яго дванаццаці подзвігаў. Кодлай гідры было возера Лерна зблізку Аргаліды. Пад вадой быў уваход у падземнае царства мёртвых, які ахоўваўся гідрай (Керыней, 1959, стар. 143). Гідра захаваная на небе ў аднайменным сузор’і. Але Зеўс, у гонар гэтага подзвігу, змясціў на неба сузор’я Рака, (знак задыяку) і Гідры.
Еўрысфей палічыў, што гэты подзвіг здзейснены не па правілах, паколькі Іалай дапамагаў Гераклу прыпякаць адсечаныя галовы, і не залічыў яго.
Брэдна
Брэ́дна — бяссцёкавае возера ў Расонскім раёне Віцебскай вобласці Беларусі ў басейне ракі Свольна, за 24 км у напрамку на паўночны захад ад гарадскога пасёлка Расоны, за 2,8 км на паўночны ўсход ад вёскі Дабраплёсы, на тэрыторыі ландшафтнага заказніка «Чырвоны Бор».
Апісанне
Плошча паверхні возера 0,28 км². Даўжыня 0,7 км, найбольшая шырыня 0,6 км. Даўжыня берагавой лініі 2,3 км. Найбольшая глыбіня 4,7 м. Аб’ём вады ў возеры 0,54 млн м³. Плошча вадазбору 0,33 км².
Катлавіна возера рэшткавага тыпу. Паўднёва-заходнія і заходнія схілы катлавіны маюць вышыню да 20 м, паўднёва-ўсходнія і ўсходнія стромкія, вышынёй 8—10 м. Паўночныя схілы нізкія. Берагі нізкія, вышынёй да 0,5 м. Мелкаводдзе пясчанае і глеістае. Астатняя частка дна возера выслана сапрапелем. Возера мезатрофнае. Дно ўкрыта імхамі, арганічнае жыццё развіта слаба.
У возеры водзяцца акунь, шчупак звычайны, плотка, краснапёрка. На возеры адзначаны рэдкі ахоўны від раслін — лабелія Дортмана.
Смаргонскі завод аптычнага станкабудавання
Смаргонскі завод аптычнага станкабудавання — прадпрыемства, створана ў г.Смаргонь на базе філіяла Мінскага оптыка-механічнага завода імя. С. І. Вавілава ў красавіку 1975 года.
Выпускае тэхналагічнае абсталяванне для вырабу аптычных дэталяў.
Дзітрых Букстэхудэ
Дзітрых Букстэхудэ (Dieterich Buxtehude, Diderik Buxtehude; 1637?, Ольдэсла, Шлезвіг-Гольштэйн, Германія — ) — дацка-нямецкі,. Сын і вучань Іагана Букстэхудэ.
Біяграфія
З 1657 года працаваў царкоўным арганістам у Швецыі і Даніі, з 1668 года ў горадзе Любек, дзе стаў вядомым як арганіст-віртуоз. Пісаў свецкую і духоўную музыку, якую выконваў на арганізаваных ім т.зв. «вячэрніх канцэртах». Вакальна-інструментальную музыку пісаў пад уплывам італьянскіх узораў, у арганных творах выступіў як прадстаўнік паўночна-нямецкага барока і буйнейшы папярэднік І. С. Баха. Сярод твораў: Missa brevis, магніфікат, араторыі, кантаты (больш за 120), матэты, камерна-інструментальныя творы (у т.л. 2 зборнікі трыо-санат, 1696), такаты, прэлюдыі і фугі, харальныя апрацоўкі для аргана, сюіты і варыяцыі для клавіра.
Нязбодзічы
Нязбо́дзічы (, Незбодичи) — аграгарадок у Беларусі, у Свіслацкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Нязбодзіцкага сельсавета.
Геаграфія
Знаходзіцца за 17 км у напрамку на паўднёвы захад ад горада Свіслач, 107 км ад Гродна. Каля аграгарадка працякае рака Бярозаўка (прыток Калонкі).
Каратынава
Каратынава (Коротыново) — вёска ва Угранскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Усходскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У 1929—1931 і 1935—1961 гадах у складзе Усходскага раёна.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Біфросцкі ўніверсітэт
Агульная характарыстыка
Вучэльня была заснавана ў 1918 годзе ў Рэйк’явіку як кааператыўны каледж. У 1955 годзе школу было вырашана перанесці на цяперашняе месца, на тэрыторыі тагачаснага фальварку. Так было створана універсітэцкае паселішча Біфрост. Вучэльня змяніла сваю назву на Кааператыўны ўніверсітэт у 1988 годзе, на Біфросцкую школу бізнесу ў 2000 годзе і, нарэшце, на Біфросцкі ўніверсітэт у 2006 годзе. Ва ўніверсітэце ёсць кампус, але большасць студэнтаў навучаюцца завочна.
Паразітызм
Паразіты́зм (ад παράσιτος — «нахлебнік») — адзін з відаў суіснавання арганізмаў, калі адзін арганізм (паразіт) жыве за кошт другога (гаспадара).
Паразіт, які выкарыстоўвае гаспадара як асяроддзе жыцця, атрымлівае шэраг пераваг, але пры гэтым перажывае экалагічныя цяжкасці. Асноўныя адаптацыі да паразітызму: малыя памеры цела, спрашчэнне знешняй і ўнутранай будовы, павышэнне здольнасці да размнажэння, наяўнасць змены гаспадароў у жыццёвым цыкле.
567
567 — невысакосны год, пачаўся ў суботу. 567 год нашай эры, 567 год 1 тысячагоддзя, 67 год VI стагоддзя, 7 год 7-га дзесяцігоддзя VI стагоддзя, 8 год 560-х гадоў.
Паразітызм
Жывы арганізм як асяроддзе жыцця
Паразіты могуць пасяляцца на паверхні цела гаспадара як у выпадку эктапаразітызму (вошы, блохі, кляшчы, клапы) або ўнутры яго ў выпадку эндапаразітызму (малярыйны плазмодый, аскарыды, воласагаловы, бычыны цэпень). У эктапаразітаў вялікая частка цела знаходзіцца звонку гаспадара (у кантакце з навакольным асяроддзем) і толькі органы жыўлення ўпіваюцца ў яго жывыя тканкі. У эндапаразітаў у працэсе эвалюцыі выпрацаваліся асаблівыя прыстасаванні: органы фіксацыі, якія забяспечваюць пражыванне ў арганізме гаспадара (кутыкулярныя кручкі, прысоскі); спецыфічнае покрыва цела, якое абараняе паразітаў ад ператраўлівання стрававальнымі сокамі гаспадара.
Трапіўшы ва ўнутранае асяроддзе гаспадара, эндапаразіт атрымлівае шэраг пераваг:
У той жа час арганізм як асяроддзе жыцця стварае для паразітаў некаторыя экалагічныя цяжкасці:
Як перавагі, так і экалагічныя цяжкасці жыцця ў іншым арганізме абумовілі фарміраванне ў паразітаў разнастайных адаптацый, якія дазваляюць ім эфектыўна размнажацца і працвітаць.
Адаптацыі да жыцця ў іншым арганізме
Багацце лёгка даступнай ежы прывяло да спрашчэння сістэмы стрававання ў паразітаў. Напрыклад, у пячоначнага смактуна стрававальная сістэма спрошчана, а ў бычынага цэпеня і зусім страчана. Усмоктванне пажыўных рэчываў у стужачных чарвей адбываецца ўсёй паверхняй цела.
У адрозненне ад свабоднажывучых арганізмаў, якія самі ўзаемадзейнічаюць з навакольным асяроддзем, паразіты «пералажылі» цяжар рэгуляцыі адносін з асяроддзем на гаспадара. Адсутнасць у паразітаў непасрэднага кантакту з фактарамі знешняга асяроддзя прывяла да спрашчэння будовы іх нервовай сістэмы і рэдукцыі органаў пачуццяў. Знікла і неабходнасць выпрацоўкі прыстасаванняў для актыўнай і пасіўнай абароны ад ворагаў.
Паколькі ўмовы пражывання паразітаў пастаянныя і аптымальныя, у іх няма неабходнасці выпрацоўваць складаныя механізмы адаптацыі. Гэта прыводзіць да эканоміі расходу энергіі на працэсы, не звязаныя з падтрыманнем жыццядзейнасці.
Абмежаванасць памераў асяроддзя пражывання паразітаў кампенсуецца малымі памерамі іх цела і спрашчэннем знешняй будовы, а цяжкасці ў распаўсюджванні — павышэннем здольнасці да размнажэння.
Вялікая пладавітасць у паразітаў атрымала назву «закона вялікай колькасці яец». Напрыклад, чалавечая аскарыда за суткі здольна адкласці 250 тыс. яец, а за 5—6 месяцаў палавой спеласці — 50—60 млн яец. Іх маса ў 1700 разоў перавышае масу самкі.
Дзякуючы змене гаспадароў у жыццёвым цыкле паразіта не дапускаецца збіранне ў адным арганізме вялікай колькасці асобін, што магло б прывесці да гібелі гаспадара.
Складанасці ў забеспячэнні кіслародам прывялі ў паразітаў да рэдукцыі дыхальнай сістэмы і пераходу да анаэробнага дыхання. Паколькі іх энергетычныя затраты не вялікія, а запасы ежы невычарпальныя, то такі спосаб дыхання апраўданы.
Смаргонскія малочныя прадукты
Смаргонскія малочныя прадукты — прадпрыемства ў Беларусі, у горадзе Смаргонь. Пабудавана ў 1973—1976 гадах.
Спачатку асноўная вытворчасць завода складалася з трох цэхаў: натуральнамалочнага, маслацэха і цэха сухога абястлушчанага малака. У 1985 годзе была праведзена рэканструкцыя маслацэха. У 1991 годзе праведзена рэканструкцыя сушыльнай ўстаноўкі. У 1992 годзе пабудаваны двухузроўневы вытворчы корпус ўчастка вытворчасці тварагу.
У 1996 годзе Смаргонскі завод сухога абястлушчанага малака ператвораны ў ААТ «Смаргонскія малочныя прадукты». З 29 снежня 2011 года ААТ «Смаргонскія малочныя прадукты» рэарганізавана шляхам далучэння да ААТ «Лідскі малочна-кансервавы камбінат» у якасці філіяла.
Букцынум
Букцынум (Buccinum) — род марскіх бруханогіх малюскаў атраду стэнаглосных. 86 відаў. Пашыраны ў Паўночным паўшар'і, пераважна ў халодных і ўмераных водах. Асобныя віды трапляюцца ў субтрапічных водах каля берагоў Японіі і ў Міжземным моры. Вядомы з алігацэну.
Апісанне
Вышыня авальнай ракавіны да 16 см. Маюць кароткі сіфанальны выраст, накрыўку. Адкладваюць яйкі. Лічынкі з добра развітым парусам. Важны аб'ект промыслу ў Вялікабрытаніі, мяса спажываюць у ежу.
Allium elburzense
Allium elburzense — від травяністых раслін сямейства ; эндэмік Ірана.
Красты (Угранскі раён)
Красты (Кресты) — вёска ва Угранскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Усходскага сельскага паселішча.
Allium elburzense
Апісанне
Сцябло даўжынёй да 15 (20) см. Кветкі лейкападобна-зоркавыя. Кветаножкі даўжынёй да 4.5 см. Лісточкі калякветніка пурпурныя або бэзавыя. Тычынкавыя ніткі ад 3/5 да 2/3 даўжыні лісточкаў калякветніка.
Распаўсюджанне
Эндэмік паўночнага Ірана.
Красты (Угранскі раён)
Гісторыя
У 1929—1931 і 1935—1961 гадах у складзе Усходскага раёна.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Зеверын Фройнд
Зеверын Фройнд (Severin Freund, нар. года, Фрайунг, ФРГ) — нямецкі скакун з трампліна, алімпійскі чэмпіён у камандных спаборніцтвах, трохразовы прызёр і двухразовы чэмпіён свету. Уладальнік Кубка свету сезона 2014/2015.
Біяграфія
У 5 гадоў Зеверын Фройнд пачаў займацца лыжных дваябор’ем. Праз два гады Зеверын перайшоў у секцыю скачкоў з трампліна. На юніёрскім узроўні галоўным поспехам у кар’еры Фройнда быў залаты медаль у камандным першынстве на моладзевым чэмпіянаце свету 2008 года. У Кубку свету Зеверын Фройнд дэбютаваў у 19 гадоў 22 снежня 2007 года на этапе ў швейцарскім Энгельбергу. Праз тры гады на этапе Кубка свету ў тым жа Энгельбергу Зеверын упершыню трапіў у дзясятку лепшых, заняўшы 8-е месца. 15 студзеня 2011 года ў Сапара нямецкі скакун атрымаў сваю першую перамогу ў сусветным кубку. Па выніках сезона 2010/11 Фройнд заняў высокае 7-е месца ў агульным заліку. На чэмпіянаце свету па лыжных відах спорту 2011 года Зеверын у складзе зборнай Германіі стаў бронзавым прызёрам. Сезон 2012/13 пачаўся для нямецкага скакуна вельмі паспяхова. Пасля 5 першых этапаў Фройнд захапіў лідарства ў агульным заліку, выйграўшы пры гэтым два старты ў Лілехамеры і Куусама, аднак неўзабаве яго абышоў Грэгар Шлірэнцаўэр, а да сярэдзіны сезона Фройнд і зусім апусціўся на 4-е месца. У канцы сезону пасля этапу ў фінскім Куапіа Фройнд апярэдзіў Андэрса Якабсена і падняўся на 3-е месца, але ўжо на наступным этапе ў Тронхейме яго апярэдзіў паляк Каміл Стох. Па выніках сезона 2014/15 Фройнд заняў 1-е месца, выйграўшы ў славенскага скакуна Петэра Превца па колькасці перамог на этапах пры аднолькавай колькасці набраных ачкоў, што з’яўляецца лепшым вынікам у кар’еры нямецкага скакуна.
Сенат Румыніі
Сенат Румыніі (Senatul României) — верхняя палата вышэйшага прадстаўнічага і заканадаўчага органа — парламента Румыніі.
Складаецца з 136 дэпутатаў (па стане на 2020 год), якія абіраюцца прамым усеагульным галасаваннем, выкарыстоўваючы змешанае прапарцыянальнае прадстаўніцтва ў 42 выбарчых акругах (у 41 паветах і горадзе Бухарест), тэрмінам на чатыры гады.
Апошнія выбары ў Сенат праводзіліся 6 снежня 2020 года, на іх перамагла Нацыянал-ліберальная партыя Румыніі.
Вяндзеж
Вяндзе́ж (, Вендеж) — вёска ў Пухавіцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Навасёлкаўскага сельсавета.
Геаграфія
Знаходзіцца за 9 км на захад ад раённага цэнтра.
Гісторыя
Вядома ў 1816 годзе як фальварак Навасёлкаўскай воласці Ігуменскага павета Мінскай губерні Расійскай імперыі, уласнасць Ратынскіх. У сяр. XIX ст. маёнтак, уласнасць С. Быкоўскага. У 1917 годзе вёска.
У канцы лютага 1918 года тэрыторыя акупіравана войскамі кайзераўскай Германіі. 25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. У снежні 1918 года занята Чырвонай Арміяй, з 1 студзеня 1919 года ў адпаведнасці з пастановай І з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Савецкай Беларусі, з 27 лютага 1919 года — у ЛітБел ССР. У час Польска-савецкай вайны ў жніўні 1919 — ліпені 1920 года пад акупацыяй Польшчы.
З 31 ліпеня 1920 года ў БССР.
У 1940 годзе да Вяндзежа была далучана в. Вяндзежская Слабада.
З канца чэрвеня 1941 года да 3 ліпеня 1944 года акупіравана нямецкімі войскамі.
Транспарт
Праз тэрыторыю вёскі праходзіць чыгунка Мінск — Асіповічы. Знаходзіцца прыпыначны пункт Вяндзеж.
Крылатыя насякомыя
Крылатыя насякомыя (Pterygota) — падклас насякомых, у якім аб'яднаны ўсё віды, якія маюць крылы, уключаючы тыя, якія падчас эвалюцыі ізноў страцілі здольнасць да палёту (напрыклад, блыхі ці вошы). Да крылатых насякомых адносіцца большая частка ўсіх насякомых за выключэннем першаснабяскрылых і. З развіццём у насякомых крылаў быў звязаны таксама шэраг марфалагічных і фізіялагічных змяненняў, з-за якіх можна з упэўненасцю рабіць выснову, што працэс у эвалюцыі насякомых, які прывёў да здольнасці насякомых лятаць, адбыўся ўсяго адзін раз і ўсе крылатыя насякомыя з'яўляюцца нашчадкамі аднаго агульнага віду.
Развіццё і будова крылаў
Крылы насякомых уяўляюць сабой тонкую хітынавую пласцінку, якую пранізваюць трахеі. Верагодна, яны развіліся з бакавых пласцінак (Paranota) на ўсіх трох сегментах торакса. У сучасных крылатых насякомых засталіся, аднак, толькі дзве пары крылаў, размешчаныя на другім і трэцім сегменце торакса. Трэцяя пара сустракаецца ў выкапнёвых відаў, такіх як.
Трахеі для забеспячэння крылаў адгаліноўваюцца ад трахей канечнасцей. З прычыны таго, што крылы развіліся ў якасці падваення абалонкі цела, то трахеі размешчаны ўнутры гэтых двух пластоў. З тораксам крылы злучаны з дапамогай складанага сустава, які ў стракоз непасрэдны звязаны з мышцамі. Нашмат больш распаўсюджаным варыянтам з'яўляецца ўзмах крылаў пасродкам пашырэння і сціску груднога сегмента.
Антагенез
Усе крылатыя насякомыя праходзяць метамарфозу, з прычыны таго, што іх лічынкі і німфы ніколі не маюць крылаў. Яна можа праходзіць у форме паступовай лінькі (няпоўнае ператварэнне) або як поўнае ператварэнне насякомага ў перыяд кукалкі.
Класіфікацыя
У сучаснай літаратуры разглядаюцца ў рангу ад інфракласа да класа
Рэйк’явікскі ўніверсітэт
Агульная характарыстыка
Гэта буйнейшы прыватны ўніверсітэт у Ісландыі. Ён заснаваны Гандлёвай палатай, Федэрацыяй прамысловасці і Канфедэрацыяй працадаўцаў Ісландыі. Яго не варта блытаць з Універсітэтам Ісландыі, які таксама знаходзіцца ў Рэйк’явіку.
Універсітэт складаецца з сямі акадэмічных дэпартаментаў у дзвюх школах. У рамках школы сацыяльных навук ёсць юрыдычны дэпартамент, дэпартамент дзелавога адміністравання, дэпартамент спартыўных навук і дэпартамент псіхалогіі. У рамках тэхналагічнай школы ёсць дэпартамент камп'ютэрных навук, дэпартамент інжынерыі і дэпартамент прыкладной інжынерыі.
Універсітэт двухмоўны (англійская і ісландская мовы).
Пост-панк рэвайвл
Пост-панк рывайвл (англ. Post-punk revival (даслоўна Адраджэнне пост-панка)) — кірунак у альтэрнатыўнай рок-музыцы 2000-х гадоў, які з'яўляецца часткай такіх жанраў як індзі/гараж рок, панк і танцавальная музыка.
Гісторыя
Спачатку, тэрмін "пост-панк" быў уведзены каб вызначыть тыя гурты, якія ў канцы 70-х –- пачатку 80-х гадоў 20 стагоддзя пачалі эксперыментаваць з панкам каб дадать да гэтага жанра болей лірычнасці. Класічнымі прыкладамі пост-панк гуртаў з'яўляюцца Psychedelic Furs, Gang of Four, Joy Division, XTC, Echo and The Bunnymen, The Raincoats, Wire, U2 ды Magazine.
На рубяжы стагоддзяў, тэрмін "пост-панк" пачаў зноў з'яўляцца ў музычнай прэсе, колькасць крытыкаў адрадзілі гэты тэрмін каб апісаць маладыя гурты, якія трымаліся эстэтыкі арыгінальнага "пост-панка". The Rapture, Liars, Interpol і Bloc Party былі першымі камерцыйна удачнымі праэктамі па адраджэнню інтарэса сярод сродкаў масавай інфармацыі.
Адна зямля
Гісторыя
Першапачаткова (1999) заснавальнікамі фестывалю сталі аддзелы культуры Маладзечанскага, Валожынскага і Ашмянскага райвыканкамаў і тыднёвік «Рэгіянальная газета». Назву фестываль запазычыў у аднаго з заснавальнікаў — «Адна зямля» — слоган «Рэгіянальнай газеты». Першы раз фестываль адбыўся 10 ліпеня 1999 года на стадыёне пасёлка Чысць у Маладзечанскім раёне. Старшыня журы — дырэктар Маладзечанскага музычнага вучылішча Рыгор Сарока.
Ад 2000 года ў фестывалі ўдзельнічаюць прадстаўнікі Вілейшчыны і Смаргоншчыны, а да заснавальнікаў далучыліся аддзелы культуры Вілейскага і Смаргонскага райвыканкамаў.
Старатраецкая плошча
Старатраецкага плошча — плошча ў Траецкім прадмесці на былой тэрыторыі 2-й гарадской клінічнай бальніцы, абмежавана вул. М. Багдановіча з аднаго боку і будынкамі бальніцы з іншага.
Адна зямля
Гісторыя
Ад 2002 года ўдзельнічаюць жыхары Астравеччыны. Заснавальнікам становіцца і аддзел культуры Астравецкага райвыканкама.
У 2004 годзе да заснавальнікаў фестывалю далучаецца аддзел культуры Мядзельскага райвыканкама. Удзельнікамі могуць стаць і жыхары Мядзельскага раёна.
У 2013 годзе фестываль прайшоў 9 чэрвеня ў Маладзечне на сцэне амфітэатра, пабудаванага да "Дажынак-2011