cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Іран
Эканоміка
Паводле афіцыйных дадзеных, прырост ВУП у 1386 с.х. (з сакавіка 2007 па сакавік 2008) склаў 5,3 %. Улічваючы высокую ступень залежнасці іранскай эканомікі ад экспарту нафты, урад ІРІ ў рамках 4-га пяцігадовага плану сацыяльна-эканамічнага развіцця краіны (2005/06-2009/10) прымае меры па развіцці ненафтавага сектару народнай гаспадаркі. Сярэднядушавы нацыянальны прыбытак ацэньваецца ў 1800 дол. ЗША. Сярэдні ўзровень інфляцыі ў краіне (па афіцыйных дадзеных) склаў 18,4 % (па неафіцыйных — звыш 30 %).
Іран уваходзіць у лік прамыслова-аграрных краін, якія развіваюцца пры гэтым яго сацыяльна-эканамічнае і валютна-фінансавае становішча па-ранейшаму застаецца досыць няўстойлівым і находзіцца ў моцнай залежнасці ад экспартнай выручкі нафтавай і газавай прамысловасці. Нафтагазавы сектар Ірана патрабуе тэхнічнага пераабсталявання, укаранення новых тэхналогій і значных замежных інвестыцыях.
Беспрацоўе, якая ахоплівае 11 % адсоткаў працаздольнага насельніцтва краіны (сярод моладзі, па неафіцыйных дадзеных — да 25-30 %), з’яўляецца найбольш вострай сацыяльнай праблемай сучаснага Ірана. Па падліках урада, для эфектыўнага рашэння гэтага пытання штогадовы прырост ВУП павінен складаць не менш 8 %, што дазволіць ствараць парадку 900 тыс. новых працоўных месцаў.
Дачыненні з Беларуссю
Дыпламатычныя дачыненні ўрады ўстанавілі 18 сакавіка 1993 года. У снежні 1997 года ў Іране адчынілася пасольства Беларусі, у лютым 2001 года ў Мінску — пасольства Ірана. 10 чэрвеня 2008 года беларускім паслом у Іране прызначылі Віктара Рыбака.
Коле-дзі-Валь-д’Эльса
Коле-дзі-Валь-д'Эльса (Colle di Val d'Elsa) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Таскана, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Сіена.
Насельніцтва складае 21314 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 230 чал./км². Займае плошчу 92 км². Паштовы індэкс — 53034. Тэлефонны код — 0577.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Сантэхнікі Белага дома
Сантэхнікі Белага дома (White House Plumbers, альбо проста «сантэхнікі» ці «вадаправодчыкі» (the Plumbers)) — сакрэтная спецыяльная разведвальная група адміністрацыі прэзідэнта ЗША, створаная 24 ліпеня 1971 падчас прэзідэнцтва Рычарда Ніксана і прызначаная для барацьбы з «уцечкамі» сакрэтнай інфармацыі. Члены групы займаліся незаконнай дзейнасцю ў інтарэсах Камітэта па перавыбранню прэзідэнта, у тым ліку ажыццявілі пранікненне з узломам у памяшканне Нацыянальнага камітэта Дэмакратычнай партыі ЗША (Уотэргейт). Група мела сувязь з ЦРУ праз яе членаў Говарда Ханта і Джона Пэйслі.
Першай аперацыяй групы стала выкраданне дакументацыі з офіса Л.Філдынга, які быў прыватным псіхіятрам ваеннага аналітыка Дэніэла Элсберга (Элсберг перадаў прэсе сакрэты сборнік Дакументы Пентагона, прысвечаны В'етнамскай вайне). Неўзабаве пасля гэтага група была перададзена ў выкарыстанне Камітэту па перавыбранню прэзідэнта.
Надняпроўскі пасад
Надняпроўскі пасад, або Надняпроўе — пасад у Оршы, які існаваў у XIV—XVIII стст. Знаходзіўся на тэрыторыі паміж штучным замкавым ровам на захадзе, сучаснай вул. Камсамольскай на ўсходзе, левым берагам р. Аршыцай на поўначы і правым берагам р. Дняпро на поўдні.
На гэтым пасадзе гандаль адбываўся каля сцен замка, куды сыходзілася лучавая сістэма вуліц. Ніжнія напластаванні ўчастка, набліжанага да замка, адносяцца да XII—XV стст. Інтэнсіўнасць жыцця ў гэты час тут невялікая, магутнасць культурнага слоя 0,6-1 м. У паўднёвай частцы выяўлены культурны пласт магутнасцю ад 0,4 да 1,5 м, які ўтрымліваў рэчавыя крыніцы XIV—XVIII стст. — бытавая кераміка, кафля, шкло, вырабы з жалеза. Дадзены ўчастак указвае на месца знаходжання сярэдневяковых сядзіб. На паўночна-заходнім участку пасада, за межамі езуіцкага калегіума, выяўлены рэшткі могілак, якія датуюцца XVIII—XIX стст.; на паўночна-ўсходняй знойдзены рэшткі сутарэнняў пабудоў былога комплексу калегіума. Культурны слой магутнасцю да 0,4-0,8 м з разнастайнымі матэрыяламі XVII—XVIII стст. Быў прасочаны гарадскі роў, выкапаны ў XVII ст.
Юкія Амана
Юкія Амана (天野之弥; 9 мая 1947, Югавара, Канагава, Японія — 18 ліпеня 2019, Вена, Аўстрыя) — японскі дыпламат і міжнародны дзяржаўны служачы Арганізацыі Аб’яднаных Нацый і яе падраздзяленняў. Пасол і пастаянны прадстаўнік Японіі ў Міжнародным агенцтве па атамнай энергіі (МАГАТЭ), Генеральны дырэктар МАГАТЭ (2009—2019).
Біяграфія
Амана нарадзіўся ў горадзе Югавара прэфектуры Канагава 9 мая 1947 года. Пачаў вучобу ў Такійскім універсітэце у 1968 годзе. Пасля заканчэння юрыдычнага факультэта ён стаў служачым Міністэрства замежных спраў у красавіку 1972 года. Яго спецыялізацыяй была міжнародная праблема раззбраення і намаганні па нераспаўсюджвання ядзернай зброі. У 1973—1974 гадах вучыўся ва універсітэце Франш-Кантэ, у 1974—1975 гадах — ва універсітэце Ніцы.
Займаў розныя пасады ў Міністэрстве замежных спраў Японіі.
З 2005 года — пасол Японіі ў МАГАТЭ. З 1 снежня 2009 года — генеральны дырэктар МАГАТЭ.
Універсітэт Пантэон-Асас
Універсітэт Пантэон-Асас (Université Panthéon-Assas) або Універсітэт Парыж ІІ (Université Paris II) — французская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта, якая знаходзіцца ў Парыжы. З'яўляецца лепшым юрыдычным універсітэтам Францыі. 80 % ад агульнай колькасці студэнтаў вучыцца на факультэтах права, 11% ад агульнай колькасці вучыцца на факультэтах менеджменту і эканомікі.
Агульная характарыстыка
Гісторыя універсітэта пачынаецца ў XIII стагоддзі, аж да XVII стагоддзя ва ўніверсітэце выкладалася выключна царкоўнае права. З прыходам Кальбера на дзяржаўную службу на факультэце пачынаюць выкладаць грамадзянскае права. Галоўны будынак, які і цяпер з'яўляецца адміністрацыйным цэнтрам універсітэта, пабудаваны ў 1770 годзе. На працягу XIX і XX стагоддзяў асноўны будынак дабудоўваўся, у 1960 годзе пабудаваны цэнтр на вуліцы Асас. Пасля майскіх падзей 1968 года Парыжскі універсітэт падзяляецца на 13 самастойных універсітэтаў. Універсітэт Парыж II афіцыйна заснаваны ў 1970 годзе.
Саковічы герба «Помян»
Саковічы, Саковічы-Насілоўскія — шляхецкі род герба «Помян».
Родапачынальнікам лічыцца Сак (у хрышчэнні Станіслаў), які пры заключэнні Гарадзельскай уніі быў адаптаваны да герба «Помян», у 1433 годзе быў старастам дубінскім. Меў 6 сыноў: Андрэй, Васко (Васіль), Алехна, Івашка, Станько, Пётр, Федзька.
Баброва (Ушацкі раён)
Бабро́ва (, Боброво) — вёска ва Ушацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Вяркудскага сельсавета.
Да 19 лютага 1958 года вёска ўваходзіла ў склад Зарачанскага сельсавета, да 8 красавіка 2004 года — у склад Дубраўскага сельсавета.
Ізабела Бурбонская
Ізабела Бурбонская (Élisabeth de Bourbon, 22 лістапада 1602 года, Фантэнбло —, ) — французская прынцэса, першая жонка Філіпа IV, каралева Іспаніі і Партугаліі.
Бацькі
Ізабела была старэйшай дачкой Генрыха IV, караля Францыі і яго другой жонкі Марыі Медычы.
Шлюб
Ізабела 25 лістапада 1615 года ў Бардо была выдадзена замуж за караля Іспаніі Філіпа IV і нарадзіла яму восем дзяцей з якіх толькі самая малодшая дачка Марыя Тэрэзія дасягнула паўналецця і стала пасля жонкай французскага караля Людовіка XIV.
Дахлоўка
Дахло́ўка, у верхнім цячэнні Гарадзечна — рака ў Беларусі, у Пружанскім і Кобрынскім раёнах Брэсцкай вобласці, правы прыток ракі Мухавец (басейн Віслы).
Аляксей Пятровіч Красільнікаў
Аляксей Пятровіч Красільнікаў (, в. Макачава, цяпер Выцягорскі раён, Валагодская вобласць — ) — беларускі мікрабіёлаг і педагог. Заслужаны работнік Вышэйшай школы БССР (1987). Доктар медыцынскіх навук (1968), прафесар (1968).
Біяграфія
Скончыў Ладэйнапольскую фельчарска-акушэрскую школу (1936). Загадчык фельчарска-акушэрскага пункта ў Валагодскай вобласці (1936—1938).
Удзельнік савецка-фінскай, Вялікай Айчыннай войнаў.
Пасля заканчэння Мінскага медыцынскага інстытута ў 1953 годзе аспірант (1953—1956), асістэнт (1956—1958), дацэнт (1958—1962), загадчык (1962—1989), прафесар (1989—1998) кафедры мікрабіялогіі Мінскага медыцынскага інстытута, адначасова — галоўны бактэрыёлаг і старшыня лабараторнага савета Міністэрства аховы здароўя БССР.
Навуковая дзейнасць
Шырокае кола навуковых інтарэсаў: лептаспіроз, склерома, азена, унутрыбальнічныя інфекцыі, прамянёвая хвароба, дызентэрыя.
Сярод апублікаванага:
Сцяг Калумбіі
Сімвалізм і дызайн
Гарызантальныя лініі (зверху ўніз) жоўтага, сіняга і чырвонага колераў маюць прапорцыі 2:1:1. Падобна сцягу Эквадора, ён узяў пачатак ад сцяга Вялікай Калумбіі, які адрозніваецца ад большасці трыкалораў (як гарызантальных, так і вертыкальных) тым, што мае палосы не роўнага памеру. (Венесуэла, чый сцяг таксама ўзяў пачатак ад яго, пайшла па класічным шляху, параўнаваўшы памер палос).
Афіцыйна замацаваных колеравых значэнняў не ўстаноўлена, аднак рэкамендуецца выкарыстоўваць наступныя:
У адпаведнасці з сучасным тлумачэннем, колеры азначаюць:
Існуюць таксама і некалькі іншыя тлумачэнні колераў, напрыклад: «жоўты — сонца і зямля Калумбіі, сіні — вада, якае дае жыццё людзям, чырвоны — колер разлітай крыві людзей, якія абаранілі незалежнасць Калумбіі».
Хоць форма сцяга не ўрэгулявана законам, звычайна ён прадстаўлены ў традыцыйнай прапорцыі 2:3.
Юзаф Доўбар-Мусніцкі
Юзаф Раманавіч Доўбар-Мусні́цкі (Józef Dowbor-Muśnicki;, м. Гарбаў, Сандамірскі павет, Радамская губерня, Расійская імперыя (цяпер Польшча) — ) — рускі і польскі ваенны дзеяч, генерал-лейтэнант рускай арміі (1917), генерал броні польскага войска; кіраўнік мяцяжу супраць савецкай улады на Беларусі ў 1918 годзе.
Бацька Юзэфа Раман паходзіў са старалітоўскага роду Даўбораў, прадстаўнікі якога ад 17 стагоддзя аселі пад Сандамірам. Культывуючы сваю сувязь з паходжаннем бацькі, сыноў назваў Гедымін (1906—1966) і Альгерд (1914—1938). Таксама меў дзвюх дачок, Яніну (1908—1940) і Агнешку (1919—1940).
Бертольд IV Меранскі
Бертольд IV (VI) фон Андэкс (Berthold IV. von Andechs; да 1153 — ) — граф Андэкса і герцаг Меранскі, старэйшы сын графа Андэкса і маркграфа Істрыі Бертольда III і Гедвігі Вітэльсбахскай, сястры Ота Вітэльсбаха.
Кіраванне
Упершыню згадваецца ў 1170 годзе, ізноў з'яўляецца ў хроніках у 1172 годзе як граф Андэкскі і ў 1175 як маркграф Істрыі, і праз дзесяць гадоў, у 1185 годзе, як герцаг Мераніі ў ваколіцах горада Рыекі. Праз яшчэ дзесяць гадоў, у 1195 годзе згадваецца як фогт Тэгернзэе.
У 1186 годзе прыняў удзел у італьянскім паходзе імператара Генрыха IV, а пазней — у Трэцім крыжовым паходзе. Пасля смерці імператара Генрыха, падтрымаў прэтэнзіі Філіпа Швабскага на карону Свяшчэннай Рымскай Імперыі.
Пры яго жыцці, Андэкскі род герцагаў Меранскіх знаходзіўся ў зеніце сваёй славы. Уладанні прасціраліся ад герцагства Франконія да Адрыятычнага мора. Самому Бертольду ўдалося арганізаваць два «каралеўскія шлюбы»: яго другая дачка, Агнеса Меранская была ў шлюбе з каралём Францыі Філіпам Аўгустам пасля анулявання яго папярэдняга шлюбу; яго трэцяя дачка Гертруда Меранская была ў шлюбе з каралём Венгрыі Андрашам II.
Шлюб і дзеці
Бертольд IV у 1180 годзе ажаніўся з Агнесай Рохліцкай з роду Ветынаў, дачкой Дэдзі III, маркграфа Лужыцкага. Агнеса памёрла 25 сакавіка 1195 года, пахавана разам з мужам у замку Дысен.
У Бертольда і Агнесы нарадзілася дзевяць дзяцей: чатыры сыны і пяць дочак.
NGC 3796
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Асіна (гміна)
Асі́на (Osina) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Галянёўскага павета Заходнепаморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Асіне. Плошча гміны складае 101,66 км². Станам на 2013 год у гміне Асіна пражывалі 3002 чалавекі, шчыльнасць — 30 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 10 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 12 населеных пунктаў.
Медзенка
Ме́дзенка (, Меденка) — вёска ў Бярэзінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Дзмітравіцкага сельсавета.
Да 21 снежня 2007 года вёска ўваходзіла ў склад Высакагорскага сельсавета. З 2007 па 2013 год у складзе Пагосцкага сельсавета.
Цагельня (Гомельскі раён)
Цаге́льня (, Цагельня) — пасёлак у Гомельскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Прыбыткаўскага сельсавета.
Гаёле-ін-К’янці
Гаёле-ін-К'янці (Gaiole in Chianti) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Таскана, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Сіена.
Насельніцтва складае 2333 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 18 чал./км². Займае плошчу 128 км². Паштовы індэкс — 53013. Тэлефонны код — 0577.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
NGC 3795B
NGC 3795B (іншыя абазначэнні — UGC 6604, MCG 10-17-29, ZWG 292.13, PGC 36037) — галактыка ў сузор’і Вялікая Мядзведзіца.
Гэты аб’ект не ўваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога і быў дададзены пазней.
Універсітэт Парыж III Новая Сарбона
Універсітэт Парыж III Новая Сарбона (L’université Paris 3 Sorbonne Nouvelle) — французская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта, якая знаходзіцца ў Парыжы. Спецыялізуецца ў галіне літаратуры, моў, тэатральнага мастацтва і камунікацый. Заснаваны ў 1970 годзе на базе факультэта літаратуры ў выніку рэарганізацыі Парыжскага ўніверсітэта.
Бярозава (Вяркудскі сельсавет)
Бяро́зава (, Берёзово) — вёска ва Ушацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Вяркудскага сельсавета.
Геаграфія
Ля вёскі знаходзіцца возера Бярозаўскае.
Электроника
Пад маркай «Электроника» у СССР на заводах, якія адносілі да ведамства Міністэрства электроннай прамысловасці (Мінэлектронпрам ці Мінэлектра), выпускаўся шырокі спектр бытавых электрапрыбораў: тэлевізары, камп’ютарныя сістэмы, калькулятары, электронныя гадзіннікі, магнітафоны, відэамагнітафоны і іншыя вырабы. Некаторыя вырабы серыі былі копіямі ўзораў замежнай тэхнікі.
Экспартныя варыянты прыбораў серыі выходзілі пад марками «Elektronika» («Electronika»), «Electrónica» (для іспанагаворачых краін) і «Електроника» (для Балгарыі), Seconda (для гадзіннікаў), Elorg (Электронаргтэхніка), Prim (для Чэхаславакіі). Астаткі ад экспартных партый траплялі ў продаж і ў СССР.
Франсуа Жэрар
Барон Франсуа Паскаль Сімон Жэрар (франц. François Pascal Simon, Baron Gérard;  — ) — французскі мастак эпохі ампіру, вядучы партрэтыст напалеонаўскага двара, трымальнік моднага салона.
Біяграфія
Вывучаў скульптуру пад кіраўніцтвам Агюстэна Пажу, але паказаўшы здольнасць не столькі да гэтага мастацтва, колькі да жывапісу, перайшоў у памочнікі да Ж.-Л. Давіда. У 1793 годзе па рэкамендацыі Давіда назначаны членам рэвалюцыйнага трыбунала. Пасля з лёгкасцю мяняў палітычных апекуноў, якія былі ў захапленні ад яго таварыскасці і абыходлівасці.
Як майстар халоднага, пралічанага класіцызму Жэрар ішоў па слядах свайго настаўніка Давіда. Тэкстуры на яго палотнах заўсёды старанна прапрацаваны, формы мадэліраваны з дакладнасцю скульптара, эмоцыі зведзены да мінімуму. Яго партрэты элегантней за партрэты Давіда, многія ўяўляюць сабой ідэал салоннай грацыі пачатку XIX стагоддзя.
Сярод яго вучняў — Л. Хорыс.
Філіп IV (кароль Іспаніі)
Філіп IV (Felipe IV,, Вальядалід — , Мадрыд) — кароль Іспаніі з 31 сакавіка 1621 года, кароль Партугаліі і Алгарві з 31 сакавіка 1621 па 1 снежня 1640 года, як Філіп III, Filipe III. З дынастыі Габсбургаў.
Біяграфія
Сын і пераемнік Філіпа III, уступіў на прастол 16-летнім юнаком (1621) і, падобна бацьку, не меў ні жадання, ні здольнасці да дзяржаўнай дзейнасці. Цалкам адданы прыемнасцям прыдворнага жыцця, ён усклаў увесь цяжар кіравання дзяржавай на свайго ўлюбёнца, графа-герцага Аліварэс, чалавека ўладалюбівага, сквапнага і мсцівага. Двор патанаў у раскошы, народ знаходзіўся ў самым бядотным становішчы; усёмагутнае чынавенства паралізоўвала грамадскую самадзейнасць; духавенства са сваімі прывілеямі, багаццямі, невуцтвам і коснасцю з’яўлялася ворагам і тормазам разумовага і эканамічнага прагрэсу краіны.
Некалі магутная манархія хутка разлагалася знутры і звонку. Войны з Галандыяй прывялі да канчатковага прызнання яе незалежнасці ад Іспаніі (Вестфальскі мір, 1648). Вайна з Францыяй скончылася Пірэнейскім мірам (1659), па якім Іспанія пазбавілася Русільёна і Артуа.
Дэспатычнае кіраванне Філіпа IV выклікала цэлы шэраг народных паўстанняў у розных частках манархіі, якія не жадалі падпарадкавацца кастыльскаму заканадаўству і адстойвалі свае фуэрасы. Для абароны іх амаль адначасова ўзяліся за зброю каталонцы і партугальцы (1640): першыя абвясцілі сваім каралём Людовіка XIII Французскага, а апошнія — герцага Браганскага, які прыняў імя Жуана IV. Але адлучылася ад Іспаніі толькі Партугалія; каталонцы, абураныя гвалтоўнасцю дзеянняў французаў, засталіся ў іспанскім падданстве, пасля таго як Філіп IV пацвердзіў іх фуэрасы. Спробы адлучыцца ад Філіпа IV, акрамя таго, мелі месца і ў Андалусіі (змова герцага Медзіна-Сідоніа), і ў Сіцыліі (паўстанне ў Палерма, 1647), і ў Неапалі (паўстанне Мазаніела), і ў Сардзініі, і ў Мілане.
Гістарыёграфам пры Філіпе IV быў вядомы пісьменнік і драматург Хуан дэ Сабалета.
Першы шлюб
18 кастрычніка 1615 года Філіп IV ажаніўся з Ізабелай Бурбонскай (1602—1644).
Дзеці Філіпа IV ад першага шлюбу:
Другі шлюб
8 лістапада 1649 года Філіп IV ажаніўся з Марыянай Аўстрыйскай (1634—1696). Жаніцьба была абумоўлена смерцю яго адзінага сына і спадчынніка прастола Бальтазара Карласа. Бальтазар Карлас памёр неўзабаве пасля таго, як з імператарам Фердынандам III была дасягнута дамоўленасць, што ён возьме ў жонкі яго дачку Марыяну. 42-летні Філіп IV вырашыў жаніцца на нявесце свайго памерлага сына, хоць яна была яго пляменніцай, і ёй у тую пару было ўсяго 13 гадоў. Марыяна прыбыла ў Мадрыд увосень 1649 года, да моманту шлюбнай цырымоніі ёй было 15 гадоў.
Хоць у Філіпа IV былі здаровыя дзеці ад мэтрэс, яго дзеці ад Марыяны з’яўляліся на святло мёртванароджанымі або паміралі неўзабаве пасля нараджэння. Пасля 12 гадоў шлюбу толькі дачка Маргарыта была адзіным дзіцем, якое выжыла; яна пасля выйшла замуж за свайго дзядзьку Леапольда I.
Спадчыннік з’явіўся на святло 6 лістапада 1661 года. Карл II быў з нараджэння слабым і хворым. Па ім было відаць, да чаго прывяла традыцыя дынастыі Габсбургаў выбіраць сабе пару сярод блізкіх сваякоў. У той час як звычайны чалавек у пятым пакаленні мае 32 розных продка, у Карла II па прычыне блізкароднасных шлюбаў у родзе іх было толькі 10, і 7 з яго 8 прадзядоў і прабабак пайшлі ад Хуаны I Вар’яткі.
Дзеці Філіпа IV ад другога шлюбу:
Акрамя таго, у Філіпа IV быў пазашлюбны сын Хуан Хасэ.
Сцяг Балівіі
Дзяржаўны сцяг Балівіі — прыняты ў 1851 годзе. Нягледзячы на тое, што ў Балівіі няма выхаду да мора, у краіне існуе ваенна-марскі сцяг, які выкарыстоўваецца на рачных і азёрных суднах. Дзевяць зорак на марскім сцягу абазначаюць дзевяць дэпартаментаў Балівіі, вялікая зорка пазначае права на выхад да мора, страчанае ў выніку Ціхаакіянскай вайны ў 1884 годзе.
Колеры палос сцяга Балівіі
Верхняе чырвонае поле сцяга RGB 216:30:5 Сярэдняя жоўтае поле сцяга RGB 252:225:34, ці Pantone 107C Ніжняе зялёнае поле сцяга RGB 0:122:61
Львоўскі пагром (1918)
Львоўскі пагром — яўрэйскі пагром, які адбыўся ў Львове з 22 па 24 лістапада 1918 года, і быў арганізаваны палякамі падчас польска-ўкраінскай вайны пасля ўзяцця горада. У пагроме удзельнічалі некаторыя польскія салдаты і грамадзянскія асобы, верагодна, жадаючы адпомсціць яўрэям за падтрымку ўкраінскай арміі.
Гісторыя
Па словах сведак (у тым ліку журналіста Францішка Салезія Крысяка) падчас польска-ўкраінскіх баявых дзеянняў яўрэйская міліцыя інфармавала ўкраінцаў аб дзейнасці польскіх войскаў, і нават адстрэльвала ваюючых палякаў, можа, таму, што была не ў стане адрозніць салдат ад звычайных злачынцаў, тым больш, што салдаты выкарыстоўвалі шмат розных тыпаў абмундзіравання. Вызваленыя з турмы палякі таксама вялі барацьбу з украінцамі. 22 лістапада, пасля першых чутак аб беспарадках, генерал Баляслаў Роя ўвёў надзвычайнае становішча і спецыяльныя суды. Пасля гэтага на працягу 23—24 лістапада польскія сілы змаглі навесці парадак у горадзе.
Гэтыя падзеі шырока асвятляліся еўрапейскай і амерыканскай прэсай, уключаючы The New York Times.
Ахвяры
Гісторыкі называюць розную колькасць ахвяр і пацярпелых. Уільям Хаген, спасылаючыся на даклад, падрыхтаваны для польскага МЗС, сцвярждае, што каля 150 яўрэяў былі забітыя і 500 яўрэйскіх крамаў і іх прадпрыемстваў былі разрабаваныя, у той час як у дакладзе Моргента 1919 года гаворыцца пра смерць 64 яўрэяў. Брытанскае ўрадавае расследаванне пад кіраўніцтвам сэра Сцюарта Самуіла паведамляла, што 52 яўрэяў былі забітыя, 463 атрымалі раненні і вялікая колькасць яўрэйскай уласнасці была скрадзена. Яўрэйскія тагачасныя крыніцы паведамлялі пра 72 смяротных выпадка і 433 параненых. Адначасова афіцыйнымі гарадскімі дакументамі падцвержана 41 смерцяў. Брытанскі гісторык Норман Дэвіс сцвярждае аб агульнай колькасці ў 340 смерцяў у выніку гвалту, з якіх дзве траціны складалі ўкраінскія хрысціяне, а астатнія 70 былі яўрэямі, і, абапіраючыся на гэтыя лічбы, ён задаецца пытаннем, ці гэтыя абставіны могуць быць дакладна апісаны як «пагром».
ExxonMobil
ExxonMobil (вымаўляецца Ексан Мобіл) — амерыканская нафтавая кампанія, найбуйнейшая ў свеце нафтавая кампанія паводле велічыні продажу. Прадукцыя ExxonMobil распаўсюджваецца пад назвамі Exxon, Mobil, Esso і Tiger Mart.
Асянціны (гміна)
Асянці́ны (Osięciny) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Радзяёўскага павета Куяўска-Паморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Асянцінах. Плошча гміны складае 122,99 км². Станам на 2004 год у гміне Асянціны пражывалі 8146 чалавек, шчыльнасць — 66,2 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 29 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 31 населены пункт.
Маргарыта Аўстрыйская (1584—1611)
Маргарыта Аўстрыйская (25 снежня 1584,, Штырыя, Унутраная Аўстрыя — 3 кастрычніка 1611, , Іспанія) — аўстрыйская эрцгерцагіня, з 1599 каралева Іспаніі, жонка Філіпа III.
Біяграфія
Дачка эрцгерцага Карла II, сына імператара Фердынанда I і герцагіні Марыі Ганны Баварскай. У яе было чатырнаццаць братоў і сясцёр, сярод якіх былі каралевы Польшчы Ганна і імператар Фердынанд II. У 1599 годзе яна выйшла замуж за караля Іспаніі Філіпа III і нарадзіла яму восем дзяцей.
Уладзімір Валяр’янавіч Лялевіч
Уладзімір Валяр’янавіч Лялевіч (нар., г. п. Сапоцкін, Гродзенскі раён, Гродзенская вобласць) — беларускі ўрач-біяхімік, нарколаг. Доктар медыцынскіх навук (1992), прафесар (1993). Бацька прафесара Сяргея Лялевіча.
Біяграфія
Скончыў Гродзенскі дзяржаўны медыцынскі інстытут (спецыяльнасць «Лячэбная справа», 1979). Працаваў у Гродзенскім дзяржаўным медыцынскім універсітэце (з 1979, медыка-дыягнастычны факультэт, кафедра біялагічнай хіміі, з 1997 — загадчык кафедры, адначасова ў 1990—1996 — намеснік дэкана лячэбнага факультэта, 1996—1998 — прарэктар па міжнародных сувязях, 1992—2007 — кіраўнік лабараторыі медыка-біялагічных праблем наркалогіі ЦНДЛ), 2002—2005 — дырэктар Інстытута біяхіміі НАН Беларусі, з 2007 — кіраўнік Цэнтра маніторынгу за наркотыкамі і наркаспажываннем).
Навуковыя інтарэсы: біяхімія алкагалізму і наркаманій; эпідэміялогія наркаманій.
Узнагароды
Знак «Выдатнік аховы здароўя Рэспублікі Беларусь» (1998) і інш.
NGC 3795A
NGC 3795A (іншыя абазначэнні — UGC 6616, MCG 10-17-35, ZWG 292.15, PGC 36137) — галактыка ў сузор’і Вялікая Мядзведзіца.
Гэты аб’ект не ўваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога і быў дададзены пазней.
Закон Хабла
Закон Хабла (закон ўсеагульнага разбегу галактык) — эмпірычны закон, які злучае чырвонае зрушэнне галактык і адлегласць да іх лінейным чынам :
дзе
z
— чырвонае зрушэнне галактыкі,
D
— адлегласць да яе,
H0
— каэфіцыент прапарцыянальнасці, званы пастаяннай Хабла. Пры малым значэнні
выконваецца набліжаная роўнасць
, дзе
Vr
— хуткасць галактыкі уздоўж прамяня гледжання назіральніка,
c
— хуткасць святла. У гэтым выпадку закон прымае класічны выгляд:
З дапамогай гэтага закона можна разлічыць так званы Хаблаўскі ўзрост Сусвету:
Гэты ўзрост з'яўляецца характэрным часам пашырэння Сусвету на дадзены момант і з дакладнасцю да множніка 2 адпавядае ўзросту Сусвету, што разлічваецца па стандартнай касмалагічнай мадэлі Фрыдмана.
Гісторыя адкрыцця
У 1913-1914 гадах амерыканскі астраном Веста Слайфер усталяваў, што туманнасць Андрамеды і яшчэ больш за дзесятак нябесных аб'ектаў рухаюцца адносна Сонечнай сістэмы з велізарнымі хуткасцямі (парадку 1000 км/сек). Гэта азначала, што ўсе яны знаходзіцца за межамі Галактыкі (раней многія астраномы лічылі, што туманнасці прадстаўляюць сабой планетныя сістэмы, што фармуюцца ў нашай Галактыцы). Іншы важны вынік: усе даследаваныя Слайферам туманнасці, акрамя трох, выдаляліся ад Сонечнай сістэмы. У 1917-1922 гадах Слайфер атрымаў дадатковыя дадзеныя, якія пацвердзілі, што хуткасць амаль усіх пазагалактычных туманнасцей накіравана прэч ад Сонца. Артур Эдынгтан на аснове касмалагічную мадэлей агульнай тэорыі адноснасці, што абмяркоўваліся ў тыя гады, выказаў здагадку, што гэты факт адлюстроўвае агульны прыродны закон: Сусвет пашыраецца, і чым далей ад нас астранамічны аб'ект, тым больш яго адносная хуткасць.
Ражэ-Эдгар Жыле
Ражэ-Эдгар Жыле (Roger-Edgar Gillet;,  — ) — французскі мастак.
Закон Хабла
Гісторыя адкрыцця
Выгляд закона для пашырэння Сусвету быў усталяваны эксперыментальна для галактык бельгійскім навукоўцам Жоржам Леметрам ў 1927, а пазней — знакамітым Э. Хаблам ў 1929 з дапамогай 100-дюймовага тэлескопа, які дазваляе бліжэйшыя галактыкі на зоркі. Сярод іх былі цэфэіды, выкарыстоўваючы залежнасць "перыяд-свяцільнасць" якіх, Хабл вымераў адлегласць да іх, а таксама чырвонае зрушэнне галактык, якое дазваляе вызначыць іх радыяльную хуткасць.
Атрыманы Хаблам каэфіцыент прапарцыянальнасці складаў каля 500 км/с на мегапарсек. Сучаснае значэнне складае {{nobr|73,8 ± 2,4 км/с} на мегапарсек. Гэтак істотную розніцу забяспечваюць два фактары: адсутнасць папраўкі нуль-пункта залежнасці "перыяд-свяцільнасць" на паглынанне (якое тады яшчэ не было адкрыта) і істотны ўклад уласных хуткасцей ў агульную хуткасць для мясцовай групы галактык.
Тэарэтычная інтэрпрэтацыя
З пункту гледжання класічнай механікі, закон Хабла можна наглядна растлумачыць наступным чынам. Калісьці даўно Сусвет ўтварылася ў выніку Вялікага выбуху. У момант выбуху розныя часціцы матэрыі (аскепкі) атрымалі розныя хуткасці. Тыя з іх, якія атрымалі вялікія хуткасці, адпаведна паспелі да цяперашняга моманту паляцець далей, чым тыя, якія атрымалі меншыя хуткасці. Калі правесці колькасны разлік, то апынецца, што залежнасць адлегласці ад хуткасці аказваецца лінейнай. Акрамя таго, атрымліваецца, што гэтая залежнасць адна і тая ж для ўсіх кропак прасторы, гэта значыць, па назіраннях за разлятаюцца асколкамі нельга знайсці кропку выбуху: з пункту гледжання кожнага асколка, менавіта ён знаходзіцца ў цэнтры. Аднак, нягледзячы на такую ​​нагляднасць, варта памятаць, што пашырэнне Сусвету павінна апісваць не класічнай механікай, а агульнай тэорыяй адноснасці.
Першая заўвага тычыцца таго, ўлічваецца ці пры назіраннях той факт, што з-за таго, што святло ідзе ад галактык мільёны гадоў, мы назіраем іх у мінулым. У выніку, паколькі яны выдаляюцца ад нас, у сапраўдны момант яны павінны знаходзіцца ўжо далей. Пытанне: на якую з двух адлегласцей вызначаная залежнасць Хабла? Адказ: да сярэдзіны XX стагоддзя гэта не мела значэння. З графіка Хабла відаць, што найбольшыя хуткасці галактык, разгледжаных Хаблам, склалі да 1000 км/с. У прынцыпе гэта вялікая хуткасць, але за час руху святла ад іх да Зямлі яны ўсё роўна паспелі зрушыць толькі на нязначны працэнт агульнай адлегласці.
Другая заўвага заключаецца ў тым, што пашырэнне Сусвету не з'яўляецца простым разлётам галактык ў пустым прасторы. Яно заключаецца ў дынамічнай змене самой прасторы. Неразуменне гэтага факту часта прымушае рабіць няслушныя заключэнні аўтараў нават сур'ёзнай літаратуры. Напрыклад, часта кажуць, што хуткасць ўцёкаў галактык не павінна перавышаць хуткасць святла і таму на тых адлегласцях, дзе гэта павінна назірацца, павінны назірацца і адхіленні ад закона Хабла. Гэта не так: згодна з агульнай тэорыі адноснасці, павінны існаваць і назірацца галактыкі, што беглі хутчэй святла.
За некалькі гадоў да эксперыментальнага адкрыцця закона Хабла Аляксандр Фрыдман вывеў тэарэтычна рашэнні ўраўненняў Эйнштэйна для ўсяго Сусвету, і ў выніку было атрымана, што калі размеркаванне рэчывы ў ёй у сярэднім раўнамерна, то яно павінна або сціскацца, або пашырацца, прычым у апошнім выпадку павінен назірацца лінейны закон паміж адлегласцю і хуткасцю ўцёкаў. Гэтая асаблівасць рашэнняў Фрыдмана была адразу ж атаясамлена з з'явай, адкрытым Хаблам.
z
па формулах гэтага эфекту хуткасць не адпавядае (толькі набліжана роўная) ніякай хуткасці ў сэнсе змены касмалагічнай адлегласці паміж галактыкамі. Галактыкі не рухаюцца (за выключэннем пекулярных уласных перадач), а пашыраецца прастора, што і выклікае пашырэнне хвалевага пакета. (Гл. ў артыкуле Касмалагічнае чырвонае зрушэнне). Суадносіны
з'яўляюцца набліжанымі, у той час як роўнасць
дзе D — адлегласць у дадзены момант, ёсць дакладная роўнасць, г. зн. чырвонае зрушэнне лінейна звязана з адлегласцю толькі набліжана для блізкіх галактык, а хуткасць іх выдалення лінейна ўзрастае з адлегласцю дакладна. Такім чынам, у апошняй формуле хуткасць
V
не адпавядае хуткасці, якая разлічваецца па эфекту Доплера.
Ацэнка пастаяннай Хабла і яе фізічны сэнс
У працэсе пашырэння, калі яно адбываецца раўнамерна, пастаянная Хабла павінна змяншацца, і індэкс «0» пры яе пазначэнні паказвае на тое, што велічыня
Н0
адносіцца да сучаснай эпохі. Велічыня, зваротная пастаяннай Хабла, павінна быць у такім выпадку роўная часу, які прайшоў з моманту пачатку пашырэння, гэта значыць ўзросту Сусвету.
Значэнне
вызначаецца па назіраннях галактык, адлегласці да якіх вымераныя без дапамогі чырвонага зрушэння (перш за ўсё, па найбольш зыркім зоркам або цэфэідам). Большасць незалежных ацэнак
даюць для гэтага параметру значэнне 70-80 км/с на мегапарсек. Гэта азначае, што галактыкі, якія знаходзяцца на адлегласці 100 мегапарсек, выдаляюцца ад нас з хуткасцю 7000-8000 км/с. У цяперашні час (2013) найбольш надзейнай (хоць і мадэльна залежнай ) лічыцца адзнака.
Праблема ацэнкі
ўскладняецца тым, што, акрамя касмалагічную хуткасцей, абумоўленых пашырэннем Сусвету, галактыкі яшчэ валодаюць уласнымі (пекулярнымі) хуткасцямі, якія могуць складаць некалькі сотняў км/с (для членаў масіўных скопішчаў галактык — больш за 1000 км/с). Гэта прыводзіць да таго, што закон Хабла дрэнна выконваецца або зусім не выконваецца для аб'ектаў, якія знаходзяцца на адлегласці бліжэй 10-15 млн св. гадоў, гэта значыць як раз для тых галактык, адлегласці да якіх найбольш надзейна вызначаюцца без чырвонага зрушэння.
Закон Хабла дрэнна выконваецца і для галактык на вельмі вялікіх адлегласцях (у мільярды св. гадоў), якім адпавядае велічыня z
> 1. Адлегласці да аб'ектаў з такім вялікім чырвоным зрушэннем губляюць адназначнасць, паколькі залежаць ад прыманай мадэлі Сусвету і ад таго, да якога моманту часу яны аднесены. У якасці меры адлегласці ў гэтым выпадку звычайна выкарыстоўваецца толькі чырвонае зрушэнне.
Магчымая нелінейнасць закона
У наш час назіраннямі, якія гавораць на карысць існавання цёмнай энергіі, былі, відаць, выяўленыя адхіленні ад лінейнага закона Хабла (як сувязі назіранага чырвонага зрушэння з адлегласцю). Было выяўлена, што, відаць, наш Сусвет пашыраецца з паскарэннем. Гэты факт не адмяняе закона Хабла, калі яго разумець як залежнасць ад адлегласці ў дадзены канкрэтны момант часу, г. зн., калі ўлічыць, што далёкія аб'екты мы назіраем у мінулым.
Арувімі
Аруві́мі (Aruwimi) — рака ў Афрыцы, у Дэмакратычнай Рэспубліцы Конга, правы прыток ракі Конга.
Даўжыня каля 1300 км. Плошча вадазбору 116,1 тыс. км². Сярэдні расход вады каля 2000 м³/с. Пад назвай Ітурэі бярэ пачатак у Сініх гарах, на захад ад возера Альберт, працякае па плато, а затым па ўпадзіне Конга. Шмат парогаў і вадаспадаў. Найбольшыя выдаткі вады ў перыяд дажджоў з сакавіка па кастрычнік. Суднаходная ў ніжнім цячэнні на 60 км ад вусця.
Даследаваў Г. Стэнлі ў 1887—1889 гадах.
Старыя Гумны
Стары́я Гу́мны (, Старые Гумны) — вёска ў Бярэзінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Дзмітравіцкага сельсавета.
Да 21 снежня 2007 года вёска ўваходзіла ў склад Высакагорскага сельсавета. З 2007 па 2013 год у складзе Пагосцкага сельсавета.
Гарадок (Гомельскі раён)
Гарадо́к (, Городок) — пасёлак у Гомельскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Руднямарымонаўскага сельсавета.
Інда-Гангская раўніна
Інда-Гангская раўніна (সিন্ধু - গাঙ্গেয় সমভূমি, गंगा और सिन्धु के मैदान) — раўніна, размешчаная на тэрыторыі Індыі, Пакістана і Бангладэш, паміж Гімалаямі на поўначы і Дэканскім пласкагор'ем на поўдні. Раўніна, даўжыня якой складае каля 3 тысяч кіламетраў, а шырыня — 250—350 кіламетраў, з'яўлялася адным з самых старажытных цэнтраў сусветнай цывілізацыі.
Рэльеф і гідраграфія
Паверхня раўніны плоская, спадзіста апускаецца на ўсход і захад ад водападзелу, размешчанага на вышыні 270 м, да дэльтаў Інда і Ганга. У рэльефе назіраюцца выступы крышталічных парод і раздзеленыя ярамі ўступы рачных тэрас вышынёй да 60 м.
Найбольш буйныя рэкі — Інд з прытокам Панджнад, у які ўпадаюць рэкі Джэлам, Чынаб, Біяс і Раві, а таксама Брахмапутра і Ганг з Джамнай і буйнымі прытокамі Гамаці, Гхагхра і Гандак.
Клімат і расліннасць
У басейне Ганга і Брахмапутры (усходняя частка раўніны) пераважае субэкватарыяльны мусонны клімат, у басейне Інда (заходняя частка) — трапічны. На большай частцы раўніны сярэдняя тэмпература ліпеня складае ад 30 да 36 °C, студзеня каля 20 °C, у паўночна-заходняй частцы апускаецца да 12 °C. Зрэдку тэмпература зніжаецца да 0 °C.
У межах раўніны вылучаюцца 2 прыродных раёна — засушлівая даліна Інда і больш ўвільгатнёная Гангская раўніна. Натуральная расліннасць, асабліва ў цэнтральнай і ўсходняй частках, амаль не захавалася. Дэльта Ганга і Брахмапутры парасла густымі мангравымі і вечназялёнымі лясамі, у той час як заходняя частка пакрыта саланчакамі і пясчанымі пустынямі. Пераважае ландшафт культурнай саваны (палі рыса, пшаніцы, проса, кукурузы, бавоўны і іншых культур) з асобнымі гаямі пальмаў і фруктовых дрэў.
Жыле
Жыле — прозвішча.
Універсітэт Парыж Дэкарт
Універсітэт Парыж Дэкарт (Université Paris-Descartes) — былая французская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта, якая знаходзілася ў Парыжы. Таксама вядомы як Універсітэт Парыж V. Універсітэт цалкам зліўся з Парыжскім універсітэтам Дзідро у 2019 годзе, каб сфармаваць новы Парыжскі ўніверсітэт. Ён быў створаны як шматпрофільны універсітэт гуманітарных і медыцынскіх навук. Спецыялізаваўся ў галіне медыцынскіх навук, біямедыцынскіх навук, права, камп'ютарных навук, эканомікі і псіхалогіі. Яго галоўны кампус знаходзіўся ў гістарычнай Школе хірургіі ў 6-й акрузе Парыжа.
Даска
Даска́ — рака ў Магілёўскім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Дняпро.
Даўжыня ракі 11 км. Плошча вадазбору 38 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 2,7 ‰. Пачынаецца за 0,8 км на паўночны захад ад вёскі Мяжысеткі, вусце на ўсходняй ускраіне аграгарадка Дашкаўка. На рацэ 2 плаціны і сажалкі ў вёсках Мяжысеткі і Лежнеўка.
Чорная Натопа
Чо́рная Нато́па (, Чёрная Натопа)  — прыпыначны пункт Магілёўскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Крычаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Размешчаны за 1,6 км на паўночны ўсход ад вёскі Маляцічы; на лініі Орша-Цэнтральная — Крычаў I, паміж прыпыначным пунктам Валоўнікі і прыпыначным пунктам Маляцічы.
Сцяг Сурынама
Дзяржаўны сцяг Сурынама — прыняты 25 лістапада 1975. Мае прапорцыі 2:3.
Зялёны колер - сімвал урадлівасці сурынамскай зямлі, белы - справядлівасці і свабоды, чырвоны - прагрэсу. Залатая зорка - сімвал шчаслівага будучага, якога можна дасягнуць праз адзінства.
Ян Мікалай Масальскі
Ян Мікалай Масальскі (1728 — 27 студзеня 1763) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага.
Староста ваўкавыскі і радашковіцкі, палкоўнік артылерыі ВКЛ (1748), падчашы ВКЛ з 1756, пасол на соймы 1744, 1746, 1750.
Належаў да групоўкі Чартарыйскіх, праціўнікаў караля польскага і вялікага князя літоўскага Аўгуста III.
Быў абраны дэпутатам Трыбунала ВКЛ у 1761 і прэтэндаваў на пасаду маршалка. У выніку процідзеяння палітычных праціўнікаў яе не атрымаў, але яму было абяцана, што стане маршалкам наступнага Трыбунала. Абраны дэпутатам Трыбунала ВКЛ у 1762 і яго маршалкам, але раптоўна памёр.
Кавалер ордэна Белага Арла (1762).
Сям'я
Меў братоў Юзафа Адрыяна, Ігнацыя Якуба і Казіміра Адрыяна.
Не быў жанаты і не пакінуў нашчадкаў.
Помнік Аляксандру II (Растоў-на-Доне)
Помнік Аляксандру II — манумент, усталяваны ў 1890 годзе на Саборнай плошчы Растова-на-Доне. Аўтарам праекта помніка быў скульптар М. В. Мікешын. Помнік быў дэмантаваны ў 1924 годзе.
Гісторыя
Ідэя паставіць у Растове помнік імператару Аляксандру II з'явілася неўзабаве пасля яго забойства. Рашэнне пра ўсталёўку помніка быў афіцыйна прынята 15 сакавіка 1881 года на экстраным пасяджэнні Гарадской Думы. Для цверджання праекта помніка запатрабавалася некалькі гадоў. Камітэт па збудаванні помніка прыняў рашэнне звярнуцца да вядомага скульптара М. В. Мікешына. Ён уявіў камісіі эскізны малюнак помніка, і гэты праект быў зацверджаны з невялікімі зменамі.
У якасці месца для ўсталёўкі манумента разглядаліся два варыянты: Саборная плошча ля храма Раства Багародзіцы і Вялікая Садовая вуліца ля ўваходу ў гарадскі парк. Паколькі імператар быў намаляваны такім, што глядзеў угару, выбар быў зроблены ў карысць Саборнай плошчы. Апроч таго, менавіта на Саборнай плошчы ў дні нараджэння і тэзаімянінаў імператара праводзіліся ваенныя парады.
Арганізацыяй збудавання помніка займаўся растоўскі гарадскі галава Андрэй Мацвеевіч Байкоў. Ён вёў перамовы са скульптарам і арганізоўваў збор сродкаў на помнік (яго збудаванне абыйшлося ў 70 тысяч рублёў). Але Байкоў не дажыў да адкрыцця помніка ўсяго адзін год. Урачыстая цырымонія адкрыцця манумента імператару адбылася 17 красавіка 1890 года.
Пасля прыходу савецкай улады помнік быў закрыты памаляванай у чырвоны колер фанернай скрыняй з пяціканцовай зоркай на вяршыні. Падчас суботніка 27 сакавіка 1924 года помнік быў перакулены з пастамента з дапамогай трактара. Пазней скульптура была пераплаўлена на заводзе «Чырвоны Аксай».
Пасля перабудовы многія растоўцы выказваліся за аднаўленне помніка Аляксандру II на ранейшым месцы. Аднак па ініцыятыве адміністрацыі Растова-на-Доне ў 1999 годзе на гэтым месцы быў усталяваны помнік Свяціцелю Дзімітрыю Растоўскаму (скульптар В. Г. Белякоў і архітэктар Н. Ф. Гмыря).
Апісанне
Агульная вышыня помніка складала 4,5 сажаня. Вышыня бронзавай скульптуры складала 7 аршын. Фігура імператара стаяла ў поўны ўзрост. Яго парфіра спадала на пастамент. У правай руцэ Аляксандр II трымаў скіпетр, позірк яго быў звернуты да неба. На ліцавой частцы пастамента знаходзіўся дзяржаўны герб, а над ім — ініцыялы Аляксандра II, пераплеценыя цёрнам і лаўрам. Ніжэй знаходзілася металічная дошка з надпісам у стараславянскім стылі: «''Імператару Аляксандру II удзячныя грамадзяне гор. Растова на Доне''». Надпіс на левым боку пастамента абвяшчаў: «Нарадзіўся 17 красавіка 1818 года», на правай: «У Базэ спачыў 1-га сакавіка 1881 года». На тыльным боку пастамента знаходзіўся герб Растова. У вуглах квадратнай пляцоўкі вакол помніка былі ўсталяваны кандэлябры, на кожным з якіх было па тры ліхтары. Занятая помнікам пляцоўка была акружана чыгуннай рашоткай.
Аўтарам помніка быў скульптар М. В. Мікешын. Пастамент быў выраблены растоўскай фірмай італьянца З. А. Таніта. Усе металічныя часткі манумента (скульптура, чыгунная рашотка, ліхтары) былі выраблены на розных заходах і фабрыках Санкт-Пецярбурга. Так статуя была адліта на бронзавай фабрыцы Н. Штангэ, а рашоткі і ліхтары — на заводзе Н. Ф. Сан-Галі.
Мантальчына
Мантальчына (Montalcino) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Таскана, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Сіена.
Насельніцтва складае 5131 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 21 чал./км². Займае плошчу 243 км². Паштовы індэкс — 53024, 53028. Тэлефонны код — 0577.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Maria Santissima del Soccorso.
Асіякаў (гміна)
Асія́каў (Osjaków) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Вялюньскага павета Лодзьскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Асіякаве. Плошча гміны складае 100,74 км². Станам на 2004 год у гміне Асіякаў пражывалі 4743 чалавекі, шчыльнасць — 47,1 чал./км².
Вяркуды
Вярку́ды (, Веркуды) — аграгарадок ва Ушацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Вяркудскага сельсавета.
Аграгарадок знаходзіцца за 25 км у напрамку на паўночны ўсход ад гарадскога пасёлка Ушачы, за 110 км ад Віцебска, каля возера Вяркудскае.
Сезон 2010 ЖФК Вікторыя-86 Брэст
У 2010 годзе жаночы футбольны клуб «Вікторыя-86» з Брэста прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Іван Стэфанавіч Нікалаеў
Біяграфія
Нікалаеў І. С., беларус па нацыянальнасці, нарадзіўся ў Клімавічах у сям'і служачага і скончыў сем класаў. У Чырвоную Армію ўступіў у 1934 годзе, скончыўшы ў 1939 годзе Барысаглебскую ваенную авіяцыйную школу.
Апынуўшыся на фронце Вялікай Айчыннай вайны ў лістападзе 1942 года, Нікалаеў з'яўляўся камандзірам эскадрыллі 90-га гвардзейскага штурмавога авіяцыйнага палка (4-я гвардзейская штурмавая авіяцыйная дывізія,, 2-й Украінскі фронт). Усяго на рахунку лётчыка, які меў ужо званне гвардыі маёра, было 135 баявых вылетаў, прычым у 109 з іх ён быў вядучым груп. Падчас гэтых вылетаў Нікалаеў здолеў нанесці значны ўрон як баявой тэхніцы, так і жывой сіле праціўніка. Пры выкананні чарговага баявога задання ў раёне пасёлка Ланжгот (Чэхаславакія) 11 красавіка 1945 года лётчык загінуў.
15 мая 1946 года Нікалаеву І. С. было прысвоена званне Героя Савецкага Саюза (пасмяротна).
Памяць
Імем І. С. Нікалаева былі названы вуліца і школа № 2 у горадзе Клімавічы.
Сілхет
Размешчаны ў вобласці Сілхет на паўночным усходзе Бангладэш, каля дзяржаўнай мяжы з Індыяй. Насельніцтва муніцыпалітэта — 463 198 чалавек (ацэначна на 2008 год). Плошча — 26,50 км². Горад стаў муніцыпалітэтам у 2009 годзе. Шчыльнасць насельніцтва — 17 479 чал./км².
Дамалка
Дамалка — рака ў Мсціслаўскім раёне Магілёўскай вобласці, левы прыток ракі Белая Натапа (басейн Дняпра). Даўжыня каля 6 км. Пачынаецца за 1 км на ўсход ад вёскі Кокатава, вусце за 0,5 км на поўдзень ад вёскі Зарэчча. Рэчышча каля вусця каналізаванае на працягу 2,3 км.
Добруш (Гомельскі раён)
До́бруш (, Добруш) — пасёлак у Гомельскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Руднямарымонаўскага сельсавета.
Рузізі
Рузізі — рака ў Цэнтральнай Афрыцы.
Рака цячэ па тэрыторыі Дэмакратычнай Рэспубліцы Конга, Бурундзі і Руанды.
Яе даўжыня складае 117 кіламетраў. Рака бярэ пачатак з возера Ківу, на вышыні 1500 м, цячэ ў паўднёвым напрамку і ўпадае ў возера Танганьіка. Рузізі з'яўляецца натуральнай мяжой паміж Руандай і ДРК. ГЭС была пабудавана на выхадзе ракі Рузізі з возера Ківу, у 1958 годзе.
NGC 3795
NGC 3795 (іншыя абазначэнні — UGC 6629, MCG 10-17-38, ZWG 292.17, IRAS11373+5853, PGC 36192) — галактыка ў сузор’і Вялікая Мядзведзіца.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Гарадок (Вяркудскі сельсавет)
Гарадо́к (, Городок) — вёска ва Ушацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Вяркудскага сельсавета.
Русі
Русі (Roucy) — невялікая камуна ў Францыі, размешчана ў дэпартаменце Эна ў рэгіёне О-дэ-Франс. Насельніцтва складае 2515 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 57 чал./км². Займае плошчу 6 км². Паштовы індэкс — 02160.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:(INSEE ):
Марыя Ганна Баварская (1551—1608)
Марыя Ганна Баварская (Maria Anna von Bayern;, — 29 красавіка 1608, Грац) — жонка эрцгерцага Карла II Штырыйскага.
Біяграфія
Марыя Ганна была старэйшай дачкой герцага Баварыі Альбрэхта V і Ганны Аўстрыйскай. Яна была чацвёртым дзіцем у сям’і, сярод яе братоў і сясцёр былі Вільгельм V, Эрнст Баварскі, Фердынанд Баварскі і Марыя Максіміліяна.
Яе дзедам і бабкай па бацькаўскай лініі былі Вільгельм IV і Марыя Якоба Бадэнская, па матчынай лініі — Фердынанд I і Ганна Венгерская.
26 жніўня 1571 года ў Вене Марыя Ганна стала жонкай свайго дзядзькі Карла II (1540—1590). Пасля смерці Карла выхаваннем дзяцей (у прыватнасці, будучага імператара Фердынанда II) займаўся брат Марыі Ганны, герцаг Вільгельм V.
Сканала Марыя Ганна Баварская 29 красавіка 1608 года, перажыўшы мужа на васямнаццаць гадоў.
Дзеці
На працягу 19 гадоў шлюбу нарадзіліся 15 дзяцей:
Раджшахі
Раджшахі (রাজশাহী) — адзін з найбуйнейшых гарадоў Бангладэш. Плошча — 96,68 км². Размешчаны ў вобласці Раджшахі на паўночным захадзе Бангладэш, каля дзяржаўнай мяжы з Індыяй. Стаіць на беразе ракі Ганг. Універсітэт (заснаваны ў 1953 годзе).
Даранка
Даранка — рака ў Беларусі, у Кіраўскім і Бабруйскім раёнах Магілёўскай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Ала (басейн Дняпра).
Даўжыня ракі 20,5 км. Пачынаецца за 0,8 км на паўночны ўсход ад вёскі Падрэчча Кіраўскага раёна, вусце за 1 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Воўчая Гара Бабруйскага раёна. Рэчышча на ўсім працягу каналізаванае.
Асташэва (гміна)
Асташэ́ва (Ostaszewo) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Навадворскага павета Паморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Асташэве. Плошча гміны складае 60,65 км². Станам на 2004 год у гміне Асташэва пражывалі 3280 чалавек, шчыльнасць — 54,1 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 7 салецтваў.
Стаўпы (Бярэзінскі раён)
Стаўпы́ (, Столпы) — вёска ў Бярэзінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Дзмітравіцкага сельсавета.
Да 21 снежня 2007 года вёска ўваходзіла ў склад Высакагорскага сельсавета. З 2007 па 2013 год у складзе Пагосцкага сельсавета.