cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Фонд Ле Карбюзье
Фонд Ле Карбюзье (Fondation Le Corbusier) — фонд, музей і архіў заснаваны ў гонар архітэктара Шарля Эдуара Жанерэ-Гры (1887—1965). Фонд уключае будынак Дому Ля Рашэ (Maison La Roche), музей на плошчы д-ра Бланша, 8-10, кватэра, дзе Ле Карбюзье пражываў з 1933 года па 1965 год (на вуліцы Нюнжэсэ э Калі (rue Nungesser et Coli), дом «Маленькі дом» пабудаваны для яго бацькоў у Карсо (Corseaux) на беразе Жэнеўскага возера (Lac Leman) (у 1924 годзе).
У 2002 годзе Фонд Ле Карбюзье і Міністэрства культуры Францыі высунулі ініцыятыву ўнесці творы Ле Карбюзье ў спіс помнікаў спадчыны ЮНЕСКА. Фонд засноўвае ўзнагароды
Канічная канстанта
Канічная канстанта (або канстанта Шварцшыльда, у гонар Карла Шварцшыльда) - велічыня, якая апісвае канічныя сячэнні. Канічную канстанту прынята пазначаць літарай K. Яна выражаецца праз эксцэнтрысітэт канічнага сячэння наступным чынам:
паслядоўна
дзе R — радыус крывізны канічнага сячэння ў пункце x = 0.
Канічная канстанта шырока ўжываецца ў геаметрычнай оптыцы для апісання сціснутых сфераідальных (K > 0), сфераідальных (K = 0), выцягнутых сфераідальных (0 > K > −1), парабалічных (K = -1) і гіпербалічных (K < -1) паверхняў лінз і люстэркаў.
У некаторых выпадках у якасці канічнай пастаяннай выкарыстоўваецца велічыня p = K + 1.
NGC 4942
NGC 4942 (іншыя абазначэнні — IC 4136, MCG -1-33-78, IRAS13017-0723, PGC 45177) — галактыка ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Малыніўка (Гуляйпольскі раён)
Малыніўка (Мали́нівка) — вёска ў Гуляйпольскім раёне Запарожскай вобласці Украіны.
Трудавое (Асакараўскі раён)
Трудавое — сяло ў Асакараўскім раёне Карагандзінскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр сельскай акругі Трудавая. Код КАТА — 355681100.
Лугавэ (Іванычаўскі раён)
Лугавэ (Лугове́) — вёска ў Іванычаўскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Іванычаўскай гарадской абшчыны.
Арыстарх Самафракійскі
Самы знакаміты з плеяды александрыйскіх філолагаў, у якую ўваходзілі Зенадот Эфескі і Арыстафан Візантыйскі. Апошні быў настаўнікам Арыстарха, а з першым ён часта не згаджаўся.
Сярод мноства яго прац асабліва важнымі былі выданне (ці два выданні) і каментарый да паэмы Гамера. Фрагменты гэтага каментарыя разам з некалькімі сотнямі чытанняў Арыстарха вядомыя нам пераважна з сярэдневяковых схолій. Нягледзячы на фрагментарны і скажоны характар крыніцы, можна зрабіць некаторыя высновы аб тэксталагічнай практыцы Арыстарха. Большасць чытанняў Арыстарха нязначна адрозніваюцца ад іншых вядомых нам чытанняў: звычайна — не больш, чым на адно слова, часта — толькі на адзін-два знакі. Ён адзначаў як сумніўныя многія радкі Гамера, але толькі ў адзінкавых выпадках выключаў іх са свайго выдання. Гэтыя факты сведчаць аб асцярожнасці Арыстарха. Адным з прынцыпаў яго працы, як звычайна лічыцца, была ідэя «тлумачыць Гамера з Гамера», гэта значыць у сумніўных выпадках звяртацца да прынцыпу аналогіі.
Чашніцкі сельсавет (Чашніцкі раён)
Ча́шніцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Чашніцкага раёна Віцебскай акругі. Цэнтр — мястэчка Чашнікі.
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Чашніцкага раёна Віцебскай акругі БССР. 24 верасня 1926 года скасаваны ў сувязі з утварэннем Чашніцкага местачковага савета.
Кашчэлічы
Кашчэ́лічы (, Кощеличи) — вёска ў Валожынскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Гародзькаўскага сельсавета.
Чашніцкі сельсавет
Назву Ча́шніцкі сельсавет маюць:
Ракета-Палафеа
Ракета-Палафеа (Rocchetta Palafea) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Асці.
Насельніцтва складае 371 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 47 чал./км². Займае плошчу 8 км². Паштовы індэкс — 14040. Тэлефонны код — 0141.
Малыніўка (Бэрдзянскі раён)
Малыніўка (Мали́нівка) — вёска ў Бэрдзянскім раёне Запарожскай вобласці Украіны.
Гуакамоле
Паходжанне
Гісторыя гуакамоле сыходзіць у часы ацтэкаў.
Слова «гуакамоле» (guacamole) — з мексіканскай іспанскай мовы, паходзіць ад слова з мовы ацтэкаў (науатль) Ahuacamolli (Ahuacatl = «авакада» molli = «соус»).
Прыгатаванне
Існуе мноства рэцэптаў гуакамоле, якія адрозніваюцца рознымі дадаткамі, заправамі, а таксама ступенню драбнення кампанентаў.
Раман Афтаназы
Раман Афтаназы (Roman Aftanazy;, Моршын, цяпер Украіны — ) — польскі гісторык культуры.
Гуакамоле
Прыгатаванне
У тых мясцовасцях, дзе авакада дарагія, у якасці напаўняльніка часам дадаюць іншыя прадукты (напрыклад, маянэз); аднак такія версіі гуакамоле менш якасныя, бо ў іх смак авакада перабіваецца смакам напаўняльніка.
Раман Афтаназы
Біяграфія
Скончыў Уроцлаўскі ўніверсітэт (1946). У 1944—1981 працаваў у Бібліятэцы Нацыянальнага цэнтра імя Асалінскіх у Львове і Вроцлаве. Даследуе гісторыю магнацкіх і шляхецкіх сядзібаў на былых усходніх землях Рэчы Паспалітай (Беларусь, Украіна, Літва, Латвія), архітэктуру маёнткаў, паркавае мастацтва, гісторыю мастацкіх збораў і бібліятэк, генеалогію ўладальнікаў сядзіб. Увёў у навуковы ўжытак шматлікія дакументы з дзяржаўных і прыватных архіваў, багатыя іканаграфічныя матэрыялы.
Гуакамоле
Склад
Акрамя авакада, асноўныя кампаненты гуакамоле — сок лайма ці лімона і соль.
Часта па жаданні таксама дадаюцца памідоры, розныя перцы (у тым ліку перац чылі), зялёная або іншая цыбуля, кінза і іншая зеляніна, часнок і іншыя прыправы.
Асноўны рэцэпт
Мякаць свежых авакада (лупіна і костка не выкарыстоўваюцца) пюруецца з даданнем соку лімона ці лайма, і солі на смак. Цытрынавы сок з'яўляецца антыаксідантам, гэта значыць прадухіляе акісленне авакада і афарбоўванне гуакамоле ў неапетытны карычняваты колер.
Затым дадаюцца астатнія інгрэдыенты, звычайна дробна насечаныя.
Для пюравання і здрабнення могуць выкарыстоўвацца як проста відэлец і нож, так і блэндар. Некаторыя аддаюць перавагу гуакамоле з дробнымі кавалачкамі зыходных прадуктаў і пюруюць авакада відэльцам, дадаючы дробна нарэзаную зеляніну і гародніну. Іншыя ж аддаюць перавагу пюрэ і выкарыстоўваюць блэндар.
Ужыванне
Традыцыйна гуакамоле ядуць з кукурузнымі чыпсамі (tortilla chips). Гэтак жа гуакамоле ядуць з любымі чыпсамі, хлебам і да т. п. ці падаюць як соус (падліўкай) да розных страў, асабліва да страў мексіканскай кухні.
Гуакамоле распаўсюджана ў Мексіцы, ЗША, іншых краінах свету. Таксама папулярна сярод вегетарыянцаў.
Мэнчычы
Мэнчычы (Ме́нчичі) — вёска ў Іванычаўскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Іванычаўскай гарадской абшчыны.
Івахнавічы
У складзе СВК «Чарнаўчыцы» (цэнтр — в. Чарнаўчыцы).
Гісторыя
У XIX стагоддзі вёска ў Брэсцкім павеце Гродзенскай губерні, уваходзіла ў склад маёнтка Чарнаўчыцы. У 1858 годзе ўладанне графаў Грабоўскіх. У 1897 годзе вёска ў Турнянскай воласці, дзейнічалі хлебазапасны магазін і карчма.
Паводле Рыжскага мірнага дагавора 1921 года ў складзе Польскай Рэспублікі, у Турнянскай гміне Брэсцкага павета Палескага ваяводства.
З 1939 года ў складзе БССР. У Вялікую Айчынную вайну фашысты знішчылі 3 двары; 6 вяскоўцаў загінулі на фронце, 3 — у партызанах.
У кастрычніку 1949 года арганізаваны калгас імя Андрэева, у які ўвайшлі 48 гаспадарак са 109. У выніку ўзбуйненняў калгасаў вёска зрабілася падраздзяленнем калгаса «Іскра».
Арыстафан Візантыйскі
Арыстафан Візантыйскі (Ἀριστοφάνης, каля 257-180 гг. да н.э.) — старажытнагрэчаскі філолаг. З ранніх год жыў у Александрыі.
Каля 195 года да н. э. пасля Эратасфена стаў загадваць Александрыйскай бібліятэкай.
Пакінуў значны ўклад у антычную філалогію. Ім было падрыхтавана да выдання мноства тэкстаў, якія складаюць залаты фонд старажытнагрэчаскай і сусветнай літаратуры. Арыстафан падрыхтаваў каментаванае выданне Гамера. Выдаваў Гесіёда, лірыкаў VI і V стагоддзяў да н. э., такіх, як Алкман, Алкей, Анакрэонт, Піндар. Да Арыстафана тэксты лірыкаў запісваліся суцэльна, як проза; філолаг у сваім выданні прапанаваў дзяленне лірычных паэтаў на калоны.
Малыніўка (Славянскі раён)
Малыніўка (Мали́нівка) — вёска ў Славянскім раёне Данецкай вобласці Украіны.
Нелінейная оптыка
Нелінейная оптыка — раздзел оптыкі, у якім даследуюць сукупнасць аптычных з'яў, якія назіраюцца пры ўзаемадзеянні светлавых палёў з рэчывам, у якога маецца нелінейная рэакцыя вектара палярызацыі \vec P на вектар напружанасці электрычнага поля \vec E светлавой хвалі. У большасці рэчываў дадзеная нелінейнасць назіраецца толькі пры вельмі высокай інтэнсіўнасці святла, дасяганых пры дапамозе лазераў. Прынята лічыць як узаемадзеянне, так і сам працэс лінейнымі, калі яго верагоднасць прапарцыйная першай ступені інтэнсіўнасці выпраменьвання. Калі гэтая ступень больш адзінкі, то як узаемадзеянне, так і працэс называюцца нелінейным. Такім чынам паўсталі тэрміны лінейная і нелінейная оптыка.
З'яўленне нелінейнай оптыкі звязана з распрацоўкай лазераў, якія могуць генераваць святло з вялікай напружанасцю электрычнага поля, сумернай з напружанасцю мікраскапічнага поля ў атамах.
Асноўныя прычыны, якія выклікаюць адрозненні ва ўздзеянні выпраменьвання вялікай інтэнсіўнасці ад выпраменьвання малой інтэнсіўнасці на рэчыва:
Да нелінейнай оптыцы адносяць цэлы шэраг фізічных з'яў:
Шматфатонныя працэсы (працэсы з змяненнем частот)
праз рэзанансную асяроддзе.
Працэсы з зменай хвалі
Адным з найбольш часта выкарыстоўваных працэсаў з змяненнем частот з'яўляецца генерацыя другой гармонікі. Гэта з'ява дазваляе пераўтварыць выходнае выпраменьванне лазера Nd: YAG лазера (1064 нм) або лазера на сапфір, легаваны тытанам (800 нм) у бачнае, з даўжынямі хваляў 532 нм (зялёнае) або 400 нм (фіялетавае), адпаведна.
На практыцы для рэалізацыі падваення частоты святла ў выходны пучок лазернага выпраменьвання ўсталёўваюць нелінейны аптычны крышталь, арыентаваны строга пэўным чынам. Звычайна выкарыстоўваюць крышталі β-барату барыю (BBO), KH2PO4 (KDP), KTiOPO4 (KTP) і ніябат літыя LiNbO3. Гэтыя крышталі маюць неабходныя ўласцівасці, якія задавальняюць умове сінхранізму (гл. ніжэй), маюць асаблівую крышталічную сіметрыю, а таксама з'яўляюцца празрыстымі ў дадзенай вобласці спектру і ўстойлівыя да лазернага выпраменьвання высокай інтэнсіўнасці. Аднак, існуюць арганічныя палімерныя матэрыялы, якія, магчыма, у будучыні змогуць выцесніць частку крышталёў, калі будуць больш танныя ў вырабе, больш надзейныя або будуць патрабаваць больш нізкіх напружанасцей палёў для ўзнікнення нелінейных эфектаў.
Тэорыя
Вялікая колькасць з'яў нелінейнай оптыкі могуць быць апісаны як працэсы са змешваннем частот. Калі наведзеныя дыпольныя моманты ў рэчыве неадкладна адсочваюць усе змены прыкладзенага электрычнага поля, то дыэлектрычная палярызацыя (дыпольны момант на адзінку аб'ёму) P(t) ў момант часу t ў асяроддзі можа быць запісаны ў выглядзе шэрагу па ступенях math> в момент времени t в среде может быть записан в виде ряда по степеням E: Тут, каэфіцыент \chi^{(n)} — нелінейная ўспрымальнасць асяроддзя n-га парадку.
Кастрычніцкая вуліца (Пружаны)
Ву́ліца Кастры́чніцкая — адна з галоўных і найболей працяглых вуліц горада Пружаны. Названая ў гонар бальшавіцкай рэвалюцыі 1917 года.
Вуліца бярэ пачатак ля кругавога скрыжавання з вуліцай Рыгора Шырмы і дарогамі (вуліца Макаранкі — вуліца Пушкіна),  (вуліца Лазо) і  (вуліца Рыгора Шырмы).
Жвянглішке
Жвя́нглішке (Žvengliškė) — вёска ў Ігналінскім раёне Уцянскага павета Літвы. Уваходзіць у склад Наўясісдаўгелішкіскай сянюніі. Размешчана за 7 км ад Наўясіс Даўгелішкіса.
Міхаіл Браніслававіч Тумеля
Міхаіл Браніслававіч Тумеля (нар., ) — вядомы беларускі рэжысёр, аніматар, мастак і сцэнарыст.
Біяграфія
Вучыўся на факультэце архітэктуры Беларускага політэхнічнага інстытута (1980—1985), на Вышэйшых курсах сцэнарыстаў і рэжысёраў у Маскве (1987—1988; майстэрня Э. В. Назарава і Ю. Б. Нарштэйна). У цэх мультыплікацыйнага кіно к/с «Беларусьфільм» прыйшоў у 1978 годзе яшчэ школьнікам, працаваў расфарбоўшчыкам фаз на м/ф «Вам старт» (1979) і прарысоўшчыкам на м/ф «Ковбойские игры» (1985). З 1985 — на студыі мультыплікацыйнага кіно к/с «Беларусьфільм». У 1989—1999 — рэжысёр мінскай студыі «АФ-Цэнтр», адначасова ў 1998—2000 гадах працаваў па кантракце на анімацыйных студыях у Маскве, Портлендзе (ЗША) і Сеуле (Паўднёвая Карэя), у 1992—1993 гадах вёў заняткі па асновах анімацыі на курсах пры к/с «Троицкий мост» (Санкт-Пецярбург). Вядучы тэлеперадачы «Мультиклуб» на Беларускім тэлебачанні (1994—2005). Зняў шэраг рэкламных ролікаў і ТБ-заставак. Супрацоўнічае са студыямі «Пилот», «Панорама». Член АСІФА. Здымаўся ў дакументальных серыялах «Мир анимации или анимации мира» (2001), «Фабрика чудес» (серыя «Режиссёр-мультипликатор», 2005), «Невесомая жизнь» (2006).
Афрыканскі бусел-разявака
Афрыканскі бусел-разявака (Anastomus lamelligerus) — птушка сямейства бусліных. Намінальная форма (A. l. lamelligerus) гняздуе ў трапічнай Афрыцы на поўдзень ад Сахары і на поўнач ад Паўднёвага тропіка, падвід (A. l. madagaskarensis) у заходнім Мадагаскары.
Оптаэлектроніка
Оптаэлектроніка — раздзел электронікі, звязаны з пераўтварэннем электрамагнітнага выпраменьвання аптычнага дыяпазону ў электрычны ток і назад. Выкарыстоўвае эфекты ўзаемадзеяння электрамагнітных хваль аптычнага дыяпазону з электронамі ў цвёрдых целах, вадкасцях і газападобных рэчывах.
Прыборы оптаэлектронікі:
Мышыў
Мышыў (Миші́в) — вёска ў Іванычаўскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Іванычаўскай гарадской абшчыны.
Вольга Пятроўна Кудраўцава
Вольга Пятроўна Кудраўцава (, Мічурынск — ?) — беларускі архітэктар.
Біяграфія
Скончыла Маскоўскі архітэктурны інстытут у 1941 годзе. Удзельніца Вялікай Айчыннай вайны. Працавала ў праектных арганізацыях Варонежа, Караганды, з 1960 па 1974 гады — галоўным архітэктарам праектаў у Белдзяржпраекце, БелНДІПгорадабудаўніцтва.
Член Саюза архітэктараў СССР з 1959 года. Член КПСС з 1954 года. Пражывала ў Мінску.
Творчасць
Удзельнічала ў праектаванні аб’ектаў для Обнінска і Дубны (1947), у распрацоўцы генпланаў Варонежа, Май-Кудука, Шахана, Абая (1948—1960), Мазыра, Мазырскага і Рэчыцкага прамвузлоў, праектаў забудовы жылых раёнаў Мазырскага нафтаперагоннага завода (1961—1965), раённых планіровак Гомельскай і Гродзенскай вобласці (1963—1972).
NGC 4943
NGC 4943 (іншыя абазначэнні — ZWG 160.122, PGC 45129) — лінзападобная галактыка (SB0) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Анатоль Кунцэвіч
Анато́ль Кунцэ́віч (псеўданім: Анатоль Сумны; 14 красавіка 1912, магчыма в. Ялоўка, гміна Ялоўка — ?) — беларускі грамадскі і царкоўны дзеяч, паэт, сябар Літаратурнай сустані «Баявая Ўскалось». З канца 1940-х жыў у Сіднеі (Аўстралія), быў прыхільнікам Беларускай Цэнтральнай Рады.
Біяграфічны нарыс
Анатоль Кунцэвіч нарадзіўся 14 красавіка 1912 года на Беласточчыне, магчыма, у вёсцы Ялоўцы. Паводле іншых звестак, ён нарадзіўся 14 чэрвеня ў Пінску. Але гэта малаверагодна, бо ў паваенных дакументах ён сам указваў, што нарадзіўся на Беласточчыне. Бацька яго ў Ялоўцы быў святаром. Там, у Ялоўцы, Анатоль у 1924 годзе паступіў у Віленскую духоўную семінарыю. А пасля семінарыі скончыў яшчэ факультэт праваслаўнага багаслоўя Варшаўскага ўніверсітэта.
У 1926 годзе юнака забралі на вайсковую службу. Служыў ён у 81-м палку пяхоты ў Брэсце. А пасля службы вярнуўся дамоў і прыняў духоўны сан. Пасвяціў яго ў духоўны сан пазнейшы мітрапаліт Аляксандр Іназемцаў у Пінску.
У Германіі
У 1942 годзе Анатоль Кунцэвіч выехаў у Германію. Разам з ім выехалі жонка і двое іх сыноў — Мікола і Юрык, ягоны брат Мікалай з жонкай, а таксама маці з бацькам. Спадар Анатоль працаваў настаяцелем праваслаўнай царквы ў Нортгайме. Адтуль ён звярнуўся з прашэннем да епіскапа Беларускай Аўтакефальнай Праваслаўнай Царквы (БАПЦ) Сяргея Ахатэнкі, каб той прыняў яго пад ягоную юрысдыкцыю і прызначыў настаяцелем праваслаўнай парафіі пры лагеры ў Гановеры. Хутка яго просьбу задаволілі. І Кунцэвіч быў прызначаны настаяцелем праваслаўнага прыходу БАПЦ у лагеры ДП у Гановеры.
Святарскія абавязкі Анатоль Кунцэвіч выконваў шчыра і аддана. Па хадайніцтву епархіяльнага эканома і сакратара Міколы Дзямідава, пастановай кіраўніцтва БАПЦ ад 2 студзеня 1949 года за вельмі карысную і паспяховую дзейнасць і за арганізацыю царкоўна-прыхадскога жыцця сярод праваслаўных беларусаў, протаіерэю Анатолю Кунцэвічу была выказаная падзяка і просьба да Уладыкі Сяргея Ахатэнкі ўзнагародзіць яго чарговай протаіерэйскай узнагародай. А таксама прызначыць Анатоля Кунцэвіча благачынным прыходаў БАПЦ на англійскую зону і даручыць яму далейшую арганізацыю новых прыходаў і часовае адміністрацыйнае кіраўніцтва імі ў англійскай зоне да прызначэння адпаведных настаяцеляў. Гэта была для Кунцэвіча прыемная навіна. І ён з новай сілай узяўся за працу.
У 1944 знаходзіўся ў Берліне. Разам з Сяргеем Хмарам, Васілём Вярбінам, Васілём Вірам спрабуе аб’яднаць беларускіх паэтаў у Германіі. Анатоль Сумны і яго сябры-паэты падрыхтавалі і вясной 1945 года выдалі літаратурны альманах «Ускалось». Але англійскія самалёты знішчылі гэтае выданне разам з друкарняй. А паэты раз’ехаліся па розных краінах свету.
У Аўстраліі
Але хутка Уладыка Сяргей пакінуў Германію і выехаў у Аўстралію, у Сідней. За ім выехаў і Анатоль Кунцэвіч. У 1952 годзе ў Сіднеі ўжо дзейнічала парафія БАПЦ, у якой набажэнствы праводзіў святар Зялінскі, да якога далучыўся і протаіерэй Анатоль Кунцэвіч. Там Кунцэвіч таксама прымаў удзел у працы Беларускага Аб’яднання ў Новым Паўднёвым Уэльсе, дапамагаў беларусам набажэнствамі. Але, як і большасць святароў БАПЦ, Анатоль Кунцэвіч мусіў працаваць і яшчэ ў іншым месцы, імаверна, займаўся фізічнай працай. А калі ў 1957 годзе Уладыка Сяргей пераехаў у Перт, то Кунцэвіч адыйшоў ад грамадскай беларускай справы і ад царкоўнай.
Анатоль Сумны ўваходзіў у рэдкалегію часопіса «Баявая Ўскалось», перапісваўся з Сяргеем Хмарам. Праўда, сваіх вершаў Сумны друкаваў мала. Адзін верш «Маліцьба» быў адшуканы ў часопісе «Баявая Ўскалось» (1970, № 10).
Сялецкі сельсавет (Магілёўскі раён)
Сяле́цкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Магілёўскага раёна Магілёўскай вобласці. Цэнтр — вёска Сялец.
Малыніўка (Пакроўскі раён, Данецкая вобласць)
Малыніўка (Мали́нівка) — вёска ў Пакроўскім раёне Данецкай вобласці Украіны.
Ракета-Танара
Ракета-Танара (Rocchetta Tanaro) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Асці.
Насельніцтва складае 1438 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 90 чал./км². Займае плошчу 16 км². Паштовы індэкс — 14030. Тэлефонны код — 0141.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Assunzione della Vergine Maria.
Філёнга
Філёнга (ад füllung, літаральна — напаўненне) — квадратнае або прамавугольнае поле сцяны, пілястры, столі, скляпення і інш., абведзенае рамкай. Філёнгі звычайна рабілі з таго самага матэрыялу, што і сцяну, часам з іншага. Дэкарыравалі скульптурным ці жывапісным арнаментам, геральдычнымі выявамі, фактурнай ці колернай тынкоўкай.
Таксама тонкая дошка або фанера, якая ўстаўляецца ў дзвярную раму і абрамляецца накладным прафіляваным бруском. Такія дзверы называюцца філянговымі.
Цеканне
Цеканне — фанетычная з'ява, звязаная з пераходам гука «т» пры яго памякчэнні ў мяккую афрыкату «ц'». Напр., «ціхі», «на дроце», «мяту — мяці», «ты — цябе», «куст — кусцік», «несці», «лацінскі», «бацвінне». Уласціва беларускай мове і некаторым дыялектам рускай мовы.
Беларускае цеканне адлюстроўваецца ў пісьмовых помніках з XV ст. Пашырана на ўсёй этнічнай тэрыторыі беларусаў, што сведчыць на карысць гіпотэзы пра яго самастойнае развіццё. Я. Карскі тлумачыў паходжанне цекання (як і дзекання) празмерным змякчэннем зубных гукаў «т» і «д», якія пачалі вымаўляцца са свісцячым адценнем, уласцівым гукам «с» і «з», што і прывяло да ўзнікнення мяккіх афрыкат «ц'» і «дз'».
Залацістыя водарасці
Залацістыя водарасці (Chrysophyceae) — клас водарасцей; прадстаўнікі фітапланктону.
Апісанне
Аднаклетачныя, каланіяльныя, радзей шматклетачныя арганізмы рознай формы. Рухомыя, плаваюць свабодна або прымацоўваюцца. Колер залаціста-жоўты, часам буравата-зялёны, радзей зеленавата-жоўты з-за хларафілу, жоўтых пігментаў (караціноідаў, фукаксанціну). Клеткі рознай формы, аднаядравыя, без цвёрдай абалонкі, некаторыя ў крэменязёмным лускавінкавым панцыры з іголкамі, шыпамі або ў «хатцы» (своеасаблівы панцыр). Маюць 1—2 (3—4) жгуцікі, скарачальныя вакуолі і вочка. Хларапластаў 1-2, пасценныя, карытападобныя. Запасныя рэчывы — хрызаламінарын і алей.
Арэал і віды
Каля 120 родаў. Больш за 400 відаў. Пашыраны ўсюды, пераважна ў прэсных водах; характэрны для кіслых вод сфагнавых балот; жывуць у морах і салёных азёрах, зрэдку ў глебе. Планктонныя, эпіфітныя, бентасныя арганізмы. З’яўляюцца важным звяном трафічнага цыкла вадаёмаў (першасныя прадуцэнты арганічных рэчываў). На Беларусі 21 род, каля 50 відаў, напрыклад,, , , , , , , , , і інш.
Экалогія
Размнажэнне ў асноўным ажыццяўляецца шляхам дзялення мацярынскай асобіны на 2 даччыныя, а таксама шляхам распада калоній і плазмодыяў на часткі. У выніку бінарнага дзялення, не даведзенага да канца, утвараюцца калоніі пераважна шарападобнай і дрэвападобнай формы. Бясполае размнажэнне адбываецца таксама зааспорамі і аўтаспорамі. Палавое размнажэнне (іза-, гола-, аўтагамія) вядома толькі ў нешматлікіх відаў і вывучана недастаткова.
Большасць відаў аўтатрофы, ёсць гетэратрофы. Пры неспрыяльных умовах утвараюць крамяністыя цысты.
Вежкі
Назву Вежкі маюць:
Рыжская вышэйшая юрыдычная школа
Рыжская вышэйшая юрыдычная школа (Rīgas Juridiskā augstskola) — латвійская вышэйшая навучальная ўстанова, якая знаходзіцца ў Рызе.
Агульная характарыстыка
Вучэльня створана ў 1998 годзе ўрадамі Швецыі і Латвіі сумесна з Фондам Сораса. Фармальна належыць Латвійскаму універсітэту (76 %) і Фонду Сораса (24 %).
Пагадненне аб стварэнні Рыжскай вышэйшай юрыдычнай школы было падпісана 18 сакавіка 1998 года. Фонд Сораса перадаў новастворанаму універсітэту будынак па вуліцы Альберта, 13. У жніўні 1999 года пачалося навучанне па магістарскай праграме "Права" са спецыялізацыяй "Міжнароднае і еўрапейскае права". З 2005 года ўстанова з'яўляецца незалежнай часткай Латвійскага ўніверсітэта.
У студзені 2006 года вучэльня атрымала бестэрміновую акрэдытацыю ў якасці вышэйшай навучальнай установы. У красавіку 2013 года доктарская праграма атрымала ліцэнзію ў супрацоўніцтве з юрыдычным факультэтам Універсітэта Капенгагена.
Раманіўка (Іванычаўскі раён)
Раманіўка (Рома́нівка) — вёска ў Іванычаўскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Іванычаўскай гарадской абшчыны.
Чылі кон карнэ
Чылі кон Карне (chili con carne), таксама вядома проста як чылі — страва мексіканскай і тэхаскай кухняў. Назва ўзята з іспанскай мовы і азначае літаральна «чылі з мясам».
Існуюць таксама вегетарыянскія рэцэпты стравы, іх называюцьchili sin carne ці chili non carne (літар. чылі без мяса). Пры гэтым мяса замяняюць на соевае мяса, тофу, фасолю. Часам выкарыстоўваюць баклажаны, гарбузы або цукіні.
Гатовую страва падаюць з белым рысам, чыпсамі начас або тартыльямі, ці проста ў якасці поліўкі. Гатовую страву часам сервіруюць цёртым сырам, зелянінаю або смятанай.
Свята-Георгіеўская царква (Лешня)
Свята-Георгіеўская царква — праваслаўны храм у цэнтры вёскі Лешня Капыльскага раёна. Пабудавана ў пачатку XX стагоддзя.
Помнік драўлянага дойлідства з элементамі стылю мадэрн. Занесена ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь як аб'ект гісторыка-культурнай спадчыны рэгіянальнага значэння.
Інтэр'ер
У інтэр'еры цэнтральная падкупальная прастора перакрыта гранёным шатровым скляпеннем. У іншых частках столі плоскія, падшыўныя. Падлога выкладзена керамічнай пліткай.
Раніца ў гарах
Карціна ўяўляе сабой пейзаж з відам на горы, зроблены са значнай вышыні.
Выстаўлена карціна ў пецярбургскім Дзяржаўным Эрмітажы, у галерэі нямецкага мастацтва. У музей яна паступіла з Цэнтральнага сховішча музейных фондаў у Паўлаўску ў 1945 годзе.
Малыніўка (Нікольскі раён)
Малыніўка (Мали́нівка) — вёска ў Нікольскім раёне Данецкай вобласці Украіны.
Саснына (Іванычаўскі раён)
Саснына (Сосни́на) — вёска ў Іванычаўскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Іванычаўскай гарадской абшчыны.
Сцяпное (Карагандзінская вобласць)
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 409 чалавек (198 мужчын і 211 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 255 чалавек (120 мужчын і 135 жанчын).
Ліёнскі ўніверсітэт
Ліёнскі ўніверсітэт (Université de Lyon) — французская асацыяцыя вышэйшых навучальных, даследчых і культурных устаноў Ліёна і Сен-Эцьена; так званы «калектыўны ўніверсітэт», удзельнікі якога захоўваюць сваю юрыдычную, фінансавую і іншую самастойнасць. Асацыяцыя паклікана спрыяць павышэнню якасці навучання і даследаванняў, якія праводзяцца ва ўстановах-удзельніках.
Анакрэонт
Анакрэонт з вострава Тэас (Анакрэон, Ἀνακρέων, 570/559 — 485/478 да н.э.) — старажытнагрэчаскі лірычны. Быў уключаны ў кананічны спіс Дзевяці лірыкаў вучонымі эліністычнай Александрыі.
Біяграфія і творчасць
Паходзіў з вострава Тэас (Малая Азія). Жыў на востраве Самасе, потым у Афінах. Ствараў гімны, элегіі, эпіграмы, бяседныя песні. Вершы пісаў на іанійскім дыялекце старажытнагрэчаскай мовы.
Адзін з першых лірыкаў Грэцыі. Пясняр любові, весялосці і сяброўскіх баляванняў (вершы на гэтыя тэмы пазней атрымалі назву анакрэантычных). Яго вершы радасныя, вясёлыя, жыццесцвярджальныя. Праўда, ён актыўна цікавіўся і палітыкай, а калі расчараваўся ў ёй, то шукаў забыццё ў каханні і сяброўстве. Паэзія Архілоха вызначаецца вытанчанасцю апрацоўкі, таму шматлікія пазнейшыя паэты, зачараваныя яго стылем, пісалі ў той самай манеры, імкнучыся да прыгажосці формы.
Да творчасці Анакрэонта часта звяртаўся М. Багдановіч.
Гарадзенская унія (1432)
Гарадзенская унія (15 кастрычніка 1432) — палітычны акт дзяржаўнага саюза Польшчы і ВКЛ, падпісаны ў Гродне ў выніку нарад Гарадзенскага сойма.
Высокімі бакамі дагавора выступілі польскі кароль Ягайла і нядаўна абраны з падтрымкай Польшчы вялікі князь літоўскі Жыгімонт. Унія была складзена ва ўмовах грамадзянскай вайны, нядаўняй гвалтоўнага звяржэння вялікага князя Свідрыгайлы, і фактычнага падзелу ВКЛ на дзве часткі — пераважна каталіцкую Літву і пераважна праваслаўную Русь пад княжаннем Свідрыгайлы (Вялікае княства Рускае)
Адносіны дзвюх дзяржаў асноўваліся на ўмовах Віленска-Радамскай уніі (1401), і іх вызначэнне шмат у чым даслоўна паўтарала адпаведны тэкст 1401 года. ВКЛ прызнавалася спадчыннай уласнасцю Ягайлы і патомкаў, а значыць, і польскай Кароны. Вялікі князь адносна польскага караля захоўваў такі самы статус, як і ў папярэдніх падобных актах, і абавязваўся клятвай на верную пажыццёвую службу Кароне, як сам, так і яго дзеці. Вялікі князь мусіў выбірацца шляхтай і панамі абедзвюх дзяржаў. Упершыню быў асобна вылучаны тытул найвышэйшага князя, які захоўваў у дынастычным уладанні польскі кароль.
Падолле цалкам вярталася ў склад Польшчы, а Валынь (Луцк, Уладзімір і інш.) дадавалася да асабістых уладанняў Жыгімонта. Усе саюзы і дагаворы, раней складзеныя Свідрыгайлам, і якія былі б «на шкоду каралеўству», разрываліся.
Сведкамі і гарантамі выканання Жыгімонтам умоў уніі выступілі літоўскія арыстакраты, паміж імі: віленскі епіскап Мацей, луцкі епіскап Андрэй, князі Аляксандр і Іван Уладзіміравічы, Сямён Іванавіч, Фёдар Карыбутавіч, кашталян віленскі Крысцін Осцік, стараста жмудскі Міхал Кезгайла, Ян Яўнут, Румбольд і іншыя.
Фактычна, нягледзячы на пэўныя саступкі літоўскім панам, напрыклад, дапушчэнне іх да выбараў вялікага князя, унія стала трыумфам польскай інкарпарацыйнай палітыкі — княства зводзілася да статуса польскага лена.
Лявон Тэр-Петрасян
Ляво́н Ако́павіч Тэр-Петрася́н (Լեւոն Տեր-Պետրոսյան,, Алепа) — армянскі дзяржаўны і палітычны дзеяч, прэзідэнт-заснавальнік Рэспублікі Арменія з 1991 да 1998 г. Кандыдат на прэзідэнцкіх выбарах 2008 года.
Сямён Алелькавіч
Сямён (Сімяон) Алелькавіч (,  — , ) — князь слуцкі (1440—1454), апошні князь кіеўскі (1455—1470).
Паходзіў з роду Гедзімінавічаў, сын Алелькі Уладзіміравіча. Быў жанаты з Марыяй, дачкой ваяводы віленскага Я. Гаштольда, фактычнага кіраўніка ўраду ВКЛ. Пасля смерці бацькі атрымаў ва ўдзел Кіеўскае княства, праводзіў самастойную палітыку, ваяваў з крымскімі татарамі, падтрымліваў цесныя сувязі з Малдаўскім княствам, генуэзскімі калоніямі і княствам Феадора ў Крыме. Сваю дачку выдаў замуж за вял.кн. цвярскога Міхаіла Барысавіча, а сястру Еўдакію (у 1463) — за гаспадара малдаўскага Стэфана III Вялікага. Выстаўляўся князямі і баярамі ВКЛ кандыдатам на вялікакняскі сталец. Вёў будаўнічыя і аднаўленчыя работы ў Кіеве. Пахаваны ва Успенскім саборы Кіева-Пячэрскага манастыра. Пасля смерці Сямён Алелькавіча Кіеўскае княства пераўтворана ў Кіеўскае ваяводства.
Сям’я
Быў жанаты з дачкой Яна Гаштольда Марыяй.
Меў дзяцей:
Пётр Андрэевіч Пілютаў
Пётр Андрэевіч Пілютаў (, Гомельская вобласць —, Ленінград) — лётчык-ас, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза, які атрымаў 23 паветраных перамогі.
Даваенныя гады
Нарадзіўся ў вёсцы Лучын цяпер Рагачоўскага раёна Гомельскай вобласці ў сям’і селяніна. Рускі. Скончыў няпоўную сярэднюю школу. З 1924 года — рабочы металургічнага завода ў горадзе Аша Чэлябінскай вобласці.
У РККА з 1928 года. Скончыў ваенную школу авіяцыйных тэхнікаў у 1932 годзе, у 1935 годзе. У 1934 годзе ўдзельнічаў у выратаванні чалюскінцаў, на пасадзе механіка ў знакамітага лётчыка Каманіна, з якім неаднаразова садзіўся на лёд Чукоцкага мора. У 1938 годзе ўдзельнічаў у баях ля возера Хасан, у савецка-фінскай вайне 1939—1940 гадоў. Член КПСС з 1939 года.
Вялікая Айчынная вайна
На франтах Вялікай Айчыннай вайны з чэрвеня 1941 года. Намеснік камандзіра 154-га знішчальнага авіяцыйнага палка (275-я знішчальная авіяцыйная Пушкінская Чырвонасцяжная дывізія, 13-я паветраная армія, Ленінградскі фронт).
17 снежня 1941 года над Ладожским возерам пры адзіночным палёце з мэтай прыкрыцця транспартных самалётаў з блакаднага Ленінграда капітан Пілютаў сутыкнуўся з 6 знішчальнікамі праціўніка (адзін І-15 (па іншых дадзеных — І-16 або P-40 Кіціхаук) супраць шасцярых Хейнкель 113 (па іншых дадзеных — 6 самалётаў Bf 109)). У няроўным паветраным баі ён збіў 2 варожыя самалёты і, нягледзячы на раненні, здолеў пасадзіць свой падбіты самалёт. Да гэтага часу зрабіў 170 баявых вылетаў. Урачы, якія аперыравалі лётчыка, налічылі на яго целе 21 рану.
Праз некаторы час ён зноў стаў у строй і ў адным з першых баёў у студзені 1942 года збіў свайго ранейшага крыўдзіцеля — германскага аса — нямецкага лётчыка, камандзіра 1-й эскадрыллі 54-й знішчальнай эскадры Гауптманна Франца Экерле (па іншых дадзеных 14 лютага 1942 года Экерле быў збіты камандзірам 5 аэ 5-га зап Дзмітрыем Лаўрэнцьевічам Пятрухіным). У паветраных баях асабіста збіў 6 і ў складзе групы 4 самалёты праціўніка.
Гвардыі падпалкоўнік Пілютаў Пётр Андрэевіч 28 мая 1943 года прызначаны камандзірам 29-га гвардзейскага знішчальнага авіяцыйна палка.
Званне Героя Савецкага Саюза прысвоена 10 снежня 1943 года. Усяго за час вайны правёў 76 паветраных баёў, збіў 17 (23) самалётаў праціўніка.
Удзельнічаў у Парадзе Перамогі ў Маскве на Чырвонай плошчы 24 чэрвеня 1945 года.
Пасля вайны
Працягваў службу ў авіяцыі. З 1955 года палкоўнік Пилютов — у запасе. Жыў і працаваў у Ленінградзе, займаўся выхаваннем падрастаючага пакалення (удзельнічаў у школьных сходах, навучанні ПВП і г . д.).
Памёр 24 сакавіка 1960 года. Пахаваны на Камуністычнай пляцоўцы Аляксандра-Неўскай Лаўры (цяпер Казачыя могілкі).
Памяць
на вуліцы ўстаноўлены дзве мемарыяльныя дошкі: на тарцы дома на скрыжаванні з праспектам Ветэранаў і на будынку школы № 242
Малая Курніца
Мала́я Курні́ца (, Малая Курница) — вёска ў Брэсцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Чарнаўчыцкага сельсавета. Размешчана за 12 км на поўнач ад Брэста.
У складзе камунальнага ўнітарнага сельскагаспадарчага прадпрыемства «Садрассвет» (цэнтр — в. Вістычы).
Гісторыя
У XIX стагоддзі вёска — дзяржаўная ўласнасць у Брэсцкім павеце Гродзенскай губерні. Уваходзіла ў склад маёнтка Курніца. У 1897 годзе вёска ў Косіцкай воласці Брэсцкага павета, працаваў хлебазапасны магазін.
Паводле Рыжскага мірнага дагавора 1921 года ў складзе Польскай Рэспублікі, у Косіцкай гміне Брэсцкага павета Палескага ваяводства.
З 1939 года ў складзе БССР. У Вялікую Айчынную вайну загінулі 7 вяскоўцаў.
Да 3 чэрвеня 1957 года вёска ўваходзіла ў склад Чэрнеўскага сельсавета.
Сан-Дам’яна-д’Асці
Сан-Дам'яна-д'Асці (San Damiano d'Asti) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Асці.
Насельніцтва складае 8329 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 173 чал./км². Займае плошчу 48 км². Паштовы індэкс — 14015. Тэлефонны код — 0141.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Рох.
NGC 4944
NGC 4944 (іншыя абазначэнні — UGC 8167, MCG 5-31-118, ZWG 160.124, PGC 45133) — галактыка ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Малыніўка (Валнавахскі раён)
Малыніўка (Мали́нівка) — вёска ў Валнавахскім раёне Данецкай вобласці Украіны.
Лытовэж
Лытовэж (Лито́веж) — вёска ў Іванычаўскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Лытовэжскай вясковай абшчыны.
Галіна Васільеўна Пагуцяк
Галіна Васільеўна Маскалец (Гали́на Васи́лівна Москале́ць, вядома пад творчым псеўданімам Галіна Пагуцяк (Гали́на Пагутя́к); нар., Залакоць, Драгобыцкі раён, Львоўская вобласць) — украінская пісьменніца. Лаўрэат Нацыянальнай прэміі Украіны імя Тараса Шаўчэнкі (2010).
Біяграфія
Нарадзілася 26 ліпеня 1958 года ў в. Залакоць Драгобыцкага раёна Львоўскай вобласці ў сям’і настаўнікаў. Бацька — Васіль Пагуцяк, паходзіць з бойкаўскай вёскі Старона, маці — Івана Басараб.
Яна была вельмі настойлівай і дапытлівай: заўсёды брала ў бібліятэцы кнігі, чытала мастацкія творы, сама вучыла замежныя мовы, карыстаючыся слоўнікамі і размоўнікамі.
Жвірблішке (Ігналінскі раён)
Жві́рблішке (Žvirbliškė) — вёска ў Ігналінскім раёне Уцянскага павета Літвы. Уваходзіць у склад Відзішкескай сянюніі. Размешчана за 8 км ад Рымшэная. Насельніцтва 4 чал. (2001 г.).
Краатыстыка
Краатыстыка (Kroatistika) — міждысцыплінарная гуманітарная дысцыпліна, якая вывучае харвацкую мову і харвацкую культуру. Складовая частка балканістыкі.
Галіна Васільеўна Пагуцяк
Біяграфія
У 18 гадоў зімой збегла з дому ў Адэсу, ва ўстанову, дзе рыхтавалі тынкоўшчыкаў-плітачнікаў.
Працавала на Барыслаўскім фарфоравым заводзе, часам даводзілася стаяць ля канвеера па некалькі змен. У гэты цяжкі час яна пачынае пісаць аповесць «Дзеці».
Праз год паступіла ў Львоўскі нацыянальны ўніверсітэт. Скончыла украінскую філалогію ў Кіеўскім дзяржаўным ўніверсітэце імя Т. Р. Шаўчэнкі.
Працавала ў школе, у Драгобыцкім краязнаўчым музеі, прыватнай школе, Львоўскай карціннай галерэі. Член Нацыянальнага саюза пісьменнікаў Украіны.
Жыве і працуе ў Львове.
Творчасць
Свае першыя кнігі Галіна Пагуцяк выдала яшчэ ў часы Савецкага Саюза. Яна была вельмі настойлівай і заўсёды ішла супраць волі выдаўцоў, не баялася крытыкаваць савецкія звычаі. Тым не менш кніга «Майстар» (1986), выпушчаная ў кіеўскім выдавецтве «Советский писатель», выйшла даволі вялікім накладам у 65 тысяч асобнікаў.
Пры напісанні сваіх твораў яна часта адступала ад агульнапрынятых канонаў прозы, з-за чаго мела праблемы з выдаўцамі ва Украіне. Яна таксама напісала некалькі дзіцячых кніг.
Працуючы над раманам «Слуга з Дабромыля» (2006), Галіна Пагуцяк даследавала род сваёй маці і прыйшла да высновы, што яна — нашчадак Улада Цэпеша, больш вядомага як Дракула. Яго сапраўднае прозвішча, як і ў маці Галіны, Басараб. Гэтая дынастыя кіравала Валахіяй больш за 600 гадоў. Па словах пісьменніцы, аб такім паходжанні сёння нагадваюць толькі яе рудыя валасы, якімі валодалі члены роду. І хоць у дзяцінстве іх стрыглі, каб пазбавіцца ад гэтага колеру, яна рада, што засталася рудай.
Пасля рамана «Магнат» (2014), які выйшаў у выдавецтве «А-БА-БА-ГА-ЛА-МА-ГА», пісьменніца не планавала пісаць вялікія рэчы і рэдагаваць чужыя тэксты. Аднак у наступныя два гады выйшлі аповесць, кніга для дзяцей, перавыданні старых кніг і 2 тамы будучага дзесяцікніжжа пісьменніка.
У 2016 годзе яна прэзентавала раман «Горкія землі» пра цяжкі лёс галіцкай «Каліфорніі» — Барыслава і яго жыхароў, палова з якіх ужо з’ехала на заробкі ў пошуках лепшай долі. Акрамя рамана ў аднайменную кнігу ўвайшлі яшчэ чатыры аповесці.
Апошнім часам большасць яе кніг выходзіць у львоўскім выдавецтве «Піраміда» ў серыі «Прыватная калекцыя».
Марыяна Румор
Марыяна Румор (Mariano Rumor; 16 чэрвеня 1915, Вічэнца — 22 студзеня 1990, Вічэнца) — італьянскі палітык і дзяржаўны дзеяч, 57-ы і 60-ы прэм’ер-міністр Італіі, член партыі Хрысціянскіх дэмакратаў.
Малыніўка (Пакроўскі раён, Днепрапятроўская вобласць)
Малыніўка (Мали́нівка) — вёска ў Пакроўскім раёне Днепрапятроўскай вобласці Украіны.
Дружба
Назву Дру́жба маюць:
Паруснік (карціна)
«Паруснік» (Segelschiff) — карціна, напісаная нямецкім мастаком Каспарам Давідам Фрыдрыхам у 1815 годзе. Уяўляе сабой выяву невялікага трохмачтавага карабля, размешчанага ў адкрытым моры. Карціна выканана ў рамках рамантызму.
Твор знаходзіцца ў музеі Kunstsammlungen нямецкага горада Хемніца.
Нарадом Сіямоні
Яго Вялікасць Нарадом Сіямоні (кхмер. នរោត្ដម សីហមុនី) (нарадзіўся 14 мая 1953, Пнампень) — кароль Камбоджы, сын караля Нарадома Сіянука і каралевы Маніят. Былы пасол Камбоджы ў ЮНЕСКА.
Тытул
Да каранацыі насіў тытул: «Сдзеч Кром Хун» (ស្តេច ក្រុម ឃុន), які можна прыраўняць да тытула вялікага князя. Яго каралеўскі тытул гучыць па-кхмерску як Preah Karuna Preah Bat Sâmdech Preah Bâromneath Norodom Sihamoni Nai Preah Reacheanachakr Kampuchea і прыблізным перакладзе азначае «Яго вялікасць, кароль Каралеўства Камбоджа Нарадом Сіямоні». Імя «Сіямоні» складаецца і з двух марфем-частак імёнаў яго маці і бацькі: Сіянук і Маніят.
Каранаваны ў 2004, пасля дабраахвотнага адрачэння Нарадома Сіянука.
Білычы (Іванычаўскі раён)
Білычы (Бі́личі) — вёска ў Іванычаўскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Лытовэжскай вясковай абшчыны.
Алкей
Алкей (стар.-грэч. Ἀλκαῖος; 620/626 — пасля 580 да н.э.) — старажытнагрэчаскі паэт, прадстаўнік мелічнай (музычна-песеннай) лірыкі.
Творчасць
Пісаў на эалійскім дыялекце, складанымі памерамі. Палітычную тэматыку Алкей сумяшчаў з бяседнай, ствараў застольныя песні (сколіі), распрацаваў сваю ўласную алкееву страфу.
Літаратура
Выданні (тэкст і французскі пераклад):
Даследаванні:
Мельхіёр Ваньковіч
Імя Мельхіёр Ваньковіч мелі некалькі асоб:
Антагаве
Анта́гаве (Antagavė), традыцыйная беларуская назва — Антагаўе  — вёска ў Ігналінскім раёне Уцянскага павета Літвы. Уваходзіць у склад Ігналінскай сянюніі. Размешчана за 1 км на поўдзень ад Ігналіны, абапал чыгункі Вільнюс–Тумантас. Вёска размешчана на паўднёвым беразе возера Гавіс, на ўсход ад Гарбунайскага леса, у Аўкштайцкім нацыянальным парку. Недалёка таксама знаходзяцца азёры Скудуціс, Дзіемянас, працякае ручай Рудзіне. Дарогі на Ігналіну, Бечунай, Дзіндас, Пагавайціс. Дзейнічае пачатковая школа.
Цкаванне
Цкаванне (таксама бу́лінг — bullying) — агрэсіўны пераслед аднаго з членаў калектыву (асабліва калектыву школьнікаў і студэнтаў, але таксама і калегаў) з боку іншага, але таксама часта групы асоб, не абавязкова з аднаго калектыву. Цкаванне арганізуе адзін (лідар), часам з саўдзельнікамі, а большасць застаюцца сведкамі. Пры ганенні ахвяра аказваецца не ў стане абараніць сябе ад нападак, такім чынам, цкаванне адрозніваецца ад канфлікту, дзе сілы бакоў прыкладна роўныя. Цкаванне можа быць і ў фізічнай, і ў псіхалагічнай форме. Праяўляецца ва ўсіх узроставых і сацыяльных групах. У складаных выпадках можа прыняць некаторыя рысы групавой злачыннасці.
У якасці асаблівай формы ганення вылучаюць групавое цкаванне («цкаванне натоўпу»), большасцю ці ўсімі членамі калектыву (мікрасуполак), часта начальнікам, працадаўцам (жарг. «мобінг»).
Як праявы ганення спецыялісты расцэньваюць абразы, пагрозы, фізічную агрэсію, пастаянную негатыўную ацэнку ахвяры і яе дзейнасці, адмову ў даверы дэлегавання паўнамоцтваў і гэтак далей.
Формы цкавання
На выбар формы ганення ўплывае ўзрост удзельнікаў (цкаванне ў дзяцей мякчэй, чым у падлеткаў) і пол (мужчыны часцей выкарыстоўваюць фізічную форму, а жанчыны — псіхалагічную).
У апошні час узнік і інтэрнэт-булінг (кібербулінг) — цкаванне праз інтэрнэт, электронную пошту, SMS і г.д.
Дзедаўшчына ў арміі таксама прадстаўляе сабой форму булінгу.
Ахвярамі булінгу ў школе часцей усяго становяцца:
Чапаева (Карагандзінская вобласць)
Чапаева — сяло ў Асакараўскім раёне Карагандзінскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр і адзіны населены пункт Чапаеўскай сельскай акругі. Код КАТА — 355685100.
Цкаванне
Формы цкавання
Ёсць выпадкі, калі ахвярамі цкавання былі і настаўнікі.
Аб’ядноўвае ўсіх ахвяр адна рыса: часцей за ўсё аб’ектамі здзекаў становяцца дзеці і падлеткі, якія валодаюць падвышанай адчувальнасцю, якія паказваюць сваю «слабасць» (страх, крыўду або злосць). Іх рэакцыя адпавядае чаканням агрэсараў, нараджаючы шуканае адчуванне перавагі. Хлопчыкі часцей бываюць ахвярамі і ініцыятарамі школьнага цкавання. Метады ганення адрозніваюцца ў залежнасці ад полу ахвяры: хлопчыкаў часцей б’юць, а пра дзяўчынак аднакласніцы, як правіла, распускаюць чуткі. Пакутуюць таксама сведкі, атрымліваючы вопыт бяссілля перад уладай натоўпу і сораму за сваю слабасць, паколькі не наважыўся заступіцца і падтрымліваў булінг праз страх самому стаць ахвярай.
Чапаева (Карагандзінская вобласць)
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 226 чалавек (116 мужчын і 110 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 66 чалавек (37 мужчын і 29 жанчын).
Цкаванне
Наступствы цкавання
У цкавання ёсць тры ролі: ахвяра, агрэсар і сведка. Негатыўныя наступствы, як адзначаюць псіхолагі, узнікаюць ва ўсіх трох груп удзельнікаў ганення.
Самыя цяжкія наступствы ганення праяўляюцца ў ахвяры. Часцей за ўсё булінг прыводзіць да таго, што ахвяра губляе ўпэўненасць у сабе. Таксама гэта з’ява можа прыводзіць да рознай цяжкасці псіхічных адхіленняў, а таксама псіхасаматычных захворванняў, і можа выступіць прычынай самагубства або арганізаванага нападу на месца, у якім вучылася ахвяра. У гэтым выпадку важна растлумачыць чалавеку, што яго цкуюць, і паказаць, як дзейнічаць у сітуацыі, якая склалася.
Вопыт гвалту дэструктыўны і для асобы агрэсара. Гэты вопыт прыводзіць да агрубення пачуццяў, адразання магчымасцяў для тонкіх і блізкіх адносін, у канчатковым выніку — да дэструктыўных, асацыяльных рысаў асобы. У яго руйнуюцца механізмы фарміравання блізкасці з іншымі людзьмі, яму цяжэй стварыць даверныя і цёплыя адносіны з партнёрамі і сваякамі, у тым ліку ўласнымі дзецьмі. У асобных выпадках даведзеная да адчаю ахвяра можа паспрабаваць адпомсціць крыўдзіцелю шляхам нанясення цяжкіх траўм.
Сан-Джорджа-Скарампі
Насельніцтва складае 122 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 20 чал./км². Займае плошчу 6 км². Паштовы індэкс — 14059. Тэлефонны код — 0144.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Bartolomeo apostolo.
Забалатці (Іванычаўскі раён)
Забалатці (За́болотці) — вёска ў Іванычаўскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Лытовэжскай вясковай абшчыны.
Маглемозэ
Маглемозэ (Maglemosekultur) — мезалітычная культура VII—V тыс. да н. э., рэшткі якой першапачаткова былі выяўленыя на тэрыторыі Даніі.
Кешм
Кешм (قشم) — востраў у Армузскім праліве. Адміністрацыйна ўваходзіць у склад іранскай правінцыі Хармазган. Плошча - 1491 км².
Маглемозэ
Геаграфія
Артэфакты дадзенай культуры знаходзілі на шырокіх абшарах Паўночнай Еўропы ад усходняй Англіі да Літвы і ад паўднёвай Нарвегіі да Пікардыі, уключаючы ў сябе тэрыторыі паўночна-ўсходняй Францыі, Галандыі, Вялікабрытаніі, Ірландыі, паўднёвай Швецыі, паўночнай Германіі, Польшчы, Эстоніі, Фінляндыі.
Кешм
Гісторыя
Кешм здаўна з'яўляўся гандлёвым цэнтрам Персідскага заліва. У пісьмовых крыніцах узгадваўся з II ст. да н. э. У 1 - першай палове 2 тысячагоддзяў н. э. кантраляваўся персідскімі, сельджукскімі і арабскімі ўладарамі. У XVI ст. быў падпарадкаваны партугальцамі. Затым - галандцамі і бахрэйнскімі арабамі. Увайшоў у склад Ірана ў канцы XVIII ст.
Маглемозэ
Паселішчы і жыллё
Маглемозцы аддавалі перавагу жыццю па берагах азёр у шалашах або плеценых хацінах.
Кешм
Геаграфія
Кешм — самы буйны востраў Персідскага заліва і самы буйны востраў Ірана. Месціцца ў Армузскім праліве у 2,5 кіламетрах на поўдзень ад іранскага ўзбярэжжа. Цягнецца прыкладна на 110 км у даўжыню і да 34,5 км у шырыню. На поўдзень ад Кешма знаходзіцца востраў Хенгам, на захад - астравы Армуз і Ларак.
Маглемозэ
Гаспадарка
Яны аднымі з першых асвоілі вясловыя лодкі-аднадрэўкі, на якіх зараблялі паляваннем і рыбалоўствам. У якасці зброі выкарыстоўвалі лукі і стрэлы з касцянымі наканечнікамі, а таксама касцяныя гарпуны. Рыбу лавілі на касцяныя гаплікі.
Антрапалогія
Антрапалагічна маглемозцы (згодна з нарвежскім антрополагам ) былі краманьёнцамі. Магчыма, яны былі першымі людзьмі, якія зноў засялілі Паўночную Еўропу пасля раставання ледавіка.
Кешм
Геаграфія
Складзены пераважна з асадкавых і старажытных вулканічных парод. У цэнтральнай частцы вылучаецца горны масіў Танг-е-Чаху (да 430 м), расколаты ў старажытнасці землятрусам. Ён знакаміты сваімі скаламі незвычайных форм. Землятрусы здараюцца і ў наш час. Так, землятрус 27 лістапада 2005 г. стаў прычынай смерці 13 чалавек.
Маглемозэ
Культура і мастацтва
Маглемазіянскае мастацтва характарызуюць тыя ж самыя геаметрычныя ўзоры, якія характарызуюць берберскае мастацтва Паўночнай Афрыкі, а рэалістычныя выявы жывёл фактычна ідэнтычныя іберыйскаму мастацтву і паходзяць, па Дж. Кларку, «у канчатковым рахунку з поўначы Афрыкі».
Кешм
Геаграфія
Узбярэжжа пераважна нізкае са шматлікімі пясчанымі пляжамі. На заходнім беразе падчас адліву агаляюцца астаткі старажытных каралаў. Паўночнае ўзбярэжжа часткова балоцістае, занятае манграмі.
Клімат субтрапічны засушлівы. Сярэдняя колькасць ападкаў - 183,2 мм у год.
Прырода
Прырода вострава даволі разнастайная. На частцы паўночнага ўзбярэжжа захаваўся апошні ў Персідскім заліве мангравы лес. Сюды з поўначы прылятаюць зімаваць рэдкія птушкі, шмат земнаводных і яшчарак. У манграх нерастуюць рыбы.
На астатняй частцы вострава флора прадстаўлена пераважна пустыннымі і паўпустыннымі хмызнякамі і травамі. На ўзбярэжжы сустракаюцца пальмы. Фаўна блізкая да паўднёваіранскай — змеі, чарапахі, трусы, казуркі і інш.