cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Нясвіжскі сельсавет
Утвораны 16 ліпеня 1954 года ў складзе Нясвіжскага раёна Мінскай вобласці БССР. Цэнтр — горад Нясвіж (не ўваходзіў у склад сельсавета). 9 жніўня 1960 года ў склад сельсавета з Сейлавіцкага сельсавета перададзена вёска Слаўкава. 27 сакавіка 1978 года ў склад горада Нясвіж перададзена вёска Альба. 28 мая 2013 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Карцэвіцкага сельсавета (6 населеных пунктаў: аграгарадок Карцэвічы, вёскі Альбянка, Альхоўка, Малева, Саска Ліпка і Сычэва). Пазней цэнтр сельсавета перанесены ў аграгарадок Заазер’е.
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (13 населеных пунктаў) — 3477 чалавек, з іх 84,7 % — беларусы, 8,3 % — палякі, 5,7 % — рускія.
Каласоўнік дрыжнікападобны
Апісанне
Аднагадовая трава, да 70 сантыметраў у вышыню. Суквецце — колас. Кожны каласок складаецца з круглявых пладоў. Лацінская назва травы паходзіць ад падабенства з травой роду.
Дубейкаўскі сельсавет
Дубе́йкаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Нясвіжскага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр — вёска Дубейкі.
Руднянскі сельсавет (Івянецкі раён)
Рудня́нскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Івянецкага раёна Маладзечанскай вобласці. Цэнтр — вёска Пільнянская Рудня.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Івянецкага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. З 8 студзеня 1954 года ў складзе Маладзечанскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да новаўтворанага Прудскага сельсавета.
Генрых Упсальскі
Св. Генрых Упсальскі (? — каля 1156, Фінляндыя) — біскуп упсальскі, мучанік, адзін з дзеячаў хрысціянізацыі Фінляндыі. Прылічаны Каталіцкай царквой да ліку святых.
Гістарычна дакладнай інфармацыі пра жыццё Генрыха не захавалася, яго жыццё апісана толькі ў пазнейшых сярэднявечных крыніцах (найбольш познія з іх адносяцца да канца XIII стагоддзя). Паводле іх, ён быў родам з Англіі, прыбыў у Швецыю разам з будучыняй Папам Адрыянам IV. У Швецыі ён быў пасвечаны ў біскупы і атрымаў упсальскую кафедру. У 50-гады XII стагоддзя ён прыняў удзел у шведскім крыжовым паходзе, арганізаваным з мэтай хрысціянізацыі Фінляндыі шведскім каралём Эрыкам IX.
Паводле тых жа крыніц пасля ад'езду караля і шведскай арміі Генрых Упсальскі застаўся ў Фінляндыі, будуючы цэрквы, а таксама хрысцячы і вучачы народ. Каля 1156 года (традыцыйная дата 20 студзеня 1156 года) ён быў забіты язычнікам Лалі на льду возера.
Культ Генрыха Упсальскага хутка распаўсюдзіўся ў Швецыі. У канцы XIII стагоддзя ён ужо згадваецца ў царкоўных дакументах як святы. У XIV—XV стст. шанаванне Генрыха было ўжо шырока распаўсюджана ў шматлікіх краінах Паўночнай Еўропы.
Каталіцкая царква святкуе памяць Святога Генрыха Упсальскага 19 студзеня. Святы Генрых — найбольш шануемы святы Каталіцкай царквы Фінляндыі, лічыцца заступнікам краіны. Таксама памяць Генрыха адзначаецца 19 студзеня ў некаторых пратэстанцкіх цэрквах.
Кушугум
Кушугум (Кушугум) — пасёлак гарадскога тыпу ў Запарожскім раёне Запарожскай вобласці Украіны на беразе Дняпра. Каля пасёлка знаходзіцца аднайменная чыгуначная станцыя на лініі Запарожжна — Мэлітопаль.
Венецыянскі кінафестываль 2019
76-ы Венецыянскі кінафестываль праходзіў з 28 жніўня па 7 верасня 2019 года. Старшынёй журы асноўнага конкурсу фестывалю была прызначана аргенцінская кінарэжысёрка і сцэнарыстка Лукрэсія Мартэль. Фільмам адкрыцця кінафестывалю стане франка-японская карціна рэжысёра Хірокадзу Корээды «Праўда».
Конкурсная праграма
Наступныя афіцыйныя ўзнагароды былі прысуджаны на 76-м Венецыянскім кінафестывалі :
Другарадныя ўзнагароды
Наступныя другарадныя ўзнагароды былі прысуджаны на 76-м Венецыянскім кінафестывалі :
Сітуацыя вакол Рамана Паланскага
Прысутнасць Рамана Паланскага на фестывалі стала яго першым з’яўленнем на буйным кінамерапрыемстве пасля яго выключэння з у маі 2018 года. Падчас фестывалю старшыня журы заявіла: «''Я не аддзяляю чалавека ад мастацтва. Я думаю, што важныя аспекты працы ўзнікаюць у чалавеку <…> Чалавека, які здзяйсняе злачынства такога кшталту і атрымоўвае вырак суду, і ахвяра якога лічыць сябе задаволенай кампенсацыяй, мне цяжка судзіць… Цяжка вызначыцца, які падыход будзе правільным па адносіне да людзей, што здзейснілі пэўныя ўчынкі і былі асуджаныя за іх. Я думаю, што гэтыя пытанні з’яўляюцца дыскусійнымі ў наш час''». Мартэль таксама заявіла, што не прыме ўдзелу ў гала-вячэры ў падтрымку фільма. У сувязі з крытычнымі выказваннямі Мартэль у адрас Паланскага, прадзюсары фільма прыгразілі зняць карціну з фестывальнай праграмы. Пазней Мартэль растлумачыла свае каментарыі, заявіўшы: «''Згодна з некаторымі паведамленнямі пасля сённяшняй прэс-канферэнцыі, я лічу, што мае словы былі глыбока няправільна зразуметыя. Паколькі я не аддзяляю твор ад аўтара і я ўбачыла шмат чалавечнасці ў папярэдніх фільмах Паланскага, я не выступаю супраць прысутнасці фільма ў конкурсе. У мяне няма перадузятасці да яго і, вядома, я буду глядзець фільм, як і любы іншы ў конкурсе. Калі б у мяне была нейкая перадузятасць, я б склала з сябе абавязкі старшыні журы''». Альберта Барбера, дырэктар Венецыянскага фестывалю, ад пачатку абараняў уключэнне фільма ў конкурсную праграму, заяўляючы: «''Мы тут, каб убачыць творы мастацтва, а не судзіць чалавека, які за імі стаіць. Спадзяюся, мы зможам проста абмеркаваць якасць фільма, а не Паланскага і выпадак у акрузе Лос-Анджэлес''».
Каласоўнік пераменлівы
Батанічнае апісанне
Аднагадовая травяністая расліна Вышыня вагаецца ад 40 да 120 см. Мяцёлкі даўжынёй 7—20 см.
Распаўсюджанне і экалогія
Расліна распаўсюджана ў Еўропе, Паўночнай Афрыцы, Заходняй Азіі. Заносны від у флоры Паўночнай Амерыкі. Расце на лугах, пустках, дарожных адхонах, сенажацях.
Фінляндыя на летніх Алімпійскіх гульнях 1920
На Летніх Алімпійскіх гульнях 1920 года Фінляндыю прадстаўлялі 63 спартсмены (62 мужчыны і 1 жанчына), якія выступілі ў 9 відах спорту. Яны заваявалі 15 залатых, 10 сярэбраных і 9 бронзавых медаляў, што вывела фінскую зборную на 4-е месца ў неафіцыйным камандным заліку. Гэта было першым удзелам Фінляндыі на Алімпійскіх гульнях у якасці незалежнай дзяржавы.
Тээму Сіпа
Тээму Юркі Юхані Сіпа (Teemu Jyrki Juhani Sippo;, , Фінляндыя) — цяперашні каталіцкі біскуп Хельсінкі.
Біяграфія
Тээму Сіпа нарадзіўся ў лютэранскай сям'і, у 1966 годзе перавярнуўся ў каталіцтва. Праз чатыры гады вырашыў стаць святаром. Пасля заканчэння навучання ў семінарыі пры Фрайбургскім універсітэце пасвечаны ў святары 28 мая 1977 года. Пад кіраўніцтвам Карла Лемана абараніў дыпломную працу па тэме «Das Prinzip des Protestantismus bei Paul Tillich».
Працаваў у Хельсінкі і Ювяскюля. 16 чэрвеня 2008 года Рымскі папа Бенедыкт XVI прызначыў Тээму Сіпа ардынарыем адзінай у краіне каталіцкай дыяцэзіі ў Хельсінкі, змяніўшы на гэтай пасадзе Юзафа Врубеля (Józef Wróbel), які стаў Люблянскім біскупам. 5 верасня 2008 года Тээму Сіпа быў пасвечаны ў біскупы.
Іван Кірылавіч Варапаеў
Іван Кірылавіч Варапаеў (, в. Трубільня, Краснапольскі раён —, г. Каломна Маскоўская вобласць) — Герой Савецкага Саюза, камандуючы артылерыяй 4-га гвардзейскага стралковага корпуса 8-й гвардзейскай арміі 1-га Беларускага фронту, гвардыі генерал-маёр артылерыі. Герой Савецкага Саюза (1944).
Біяграфія
Нарадзіўся ў беларускай сялянскай сям'і. З 1924 працаваў на заводах Гомеля.
У Чырвонай Арміі з 1927 года. У 1934 годзе скончыў курсы ўдасканалення каманднага складу артылерыі, служыў на розных камандных пасадах.
Удзельнік грамадзянскай вайны ў Іспаніі (1937—1938 гадоў), вызвалення Заходняй Беларусі (1939), савецка-фінскай вайны (1939—1940 гадоў).
Падчас Вялікай Айчыннай вайны з 1941 ваяваў на Заходнім, Паўднёва-Заходнім, 3-м Украінскім, 1-м Беларускім франтах, удзельнік Сталінградскай, Курскай бітваў, вызвалення Украіны, Беларусі, Польшчы, баёў у Германіі.
Пастановай Савета Народных Камісараў Саюза ССР ад 28 жніўня 1944 г. № 1142 палкоўніку Варапаеву І. К. прысвоена воінскае званне «генерал-маёр артылерыі».
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 26 кастрычнiка 1944 года за ўмелае і паспяховае камандаванне артылерыяй стралковага корпуса, узорнае выкананне баявых заданняў камандавання на фронце барацьбы з нямецка-фашысцкімі захопнікамі і праяўленыя пры гэтым мужнасць і гераізм гвардыі генерал-маёру артылерыі Варапаеву Івану Кірылавіча было прысвоена званне героя Савецкага Саюза (№ 3113).
Пасля вайны Варапаеў І. К. працягнуў службу ў Савецкай Арміі. У 1946 годзе скончыў Ваенную акадэмію Генеральнага штаба. З 1946 да 1948 году служыў намеснікам начальніка Вышэйшай афіцэрскай штабной школы ў горадзе Каломне Маскоўскай вобласці. З 1948 года — камандуючы артылерыяй стралковага корпуса ў горадзе Ціраспалі Адэскай ваеннай акругі.
У 1950 году гвардыі генерал-маёр артылерыі Варапаеў І. К. быў звольнены ў запас па хваробе.
Пасля смерці, якая рушыла 11 лістапада 1959 года, пахаваны ў Каломне на вайсковых могілках.
Каласоўнік палявы
Каласоўнік палявы (Bromus arvensis) — трава з роду каласоўнік.
Назвы
Каласоўнік палявы, касцёр, аўсюг, касцюлькі.
Фінляндыя на Алімпійскіх гульнях
Фінляндыя ўпершыню прыняла ўдзел у Алімпійскіх Гульнях у 1908 годзе, на летніх Алімпійскіх гульнях у Лондане. З тых часоў Фінляндыя ўдзельнічала ва ўсіх алімпіядах і застаецца адной з краін, якія ні разу не прапусцілі Алімпійскія гульні і ніколі не ўдзельнічалі ў байкотах гульняў. Нягледзячы на тое, што Фінляндыя да 1917 года з'яўлялася часткай Расійскай імперыі, Фінляндыя выступала на летніх гульнях 1908 і 1912 гадоў як самастойная дзяржава. Нацыянальны алімпійскі камітэт Фінляндыі створаны ў 1907 годзе.
Каласоўнік палявы
Апісанне
Расце ў Еўропе і Азіі. Аднагадовая расліна, 50-110 см вышынёй, з тонкімі лісцінкамі 10-30 см даўжынёй і 0,5-1 см у шырыню. Цвіце ў сярэдзіне лета.
Фінляндыя на Алімпійскіх гульнях
Фінляндыя была таксама краінай — арганізатарам XV Летніх Алімпійскіх гульняў у Хельсінкі ў 1952 годзе.
Самым тытулаваным фінскім спартсменам у гісторыі Алімпійскіх гульняў з'яўляецца «лятучы фін» Паава Нурмі, на рахунку якога 9 залатых і 3 сярэбраныя ўзнагароды ў бегу на сярэднія і доўгія дыстанцыі.
Па традыцыі, прэзідэнт Фінляндыі і прэм'ер-міністр Фінляндыі не наведваюць алімпійскія спаборніцтвы, якія праводзяцца ў іншых краінах, адначасова.
Заходняя Суматра
Заходняя Суматра (Sumatera Barat, Sumbar) — правінцыя ў Інданезіі, на востраве Суматра. Размешчана на заходнім узбярэжжы вострава, мяжуе з правінцыямі: Паўночная Суматра (на поўначы), Рыау і Джамбі (на ўсходзе) і Бенгкулу (на паўднёвым усходзе). Уключае ў сябе Ментавайскмя австравы, размешчаныя паблізу ўзбярэжжа. Адміністрацыйны цэнтр — горад Паданг.
Насельніцтва
Паводле апошняга перапісу 2010 года, насельніцтва правінцыі складае 4 846 909 чал. На 2000 год яно складала 4 200 000 чал, а на 1990 — 3,5 млн чалавек. Насельніцтва прадстаўлена галоўным чынам народам мінангкабау, якія ў большасці сваёй мусульмане. Астравы Ментавай населеныя ментавайцамі, якія галоўным чынам хрысціяне.
Адміністрацыйны падзел
Правінцыя Заходняя Суматра дзеліцца на 12 акругаў і 7 гарадскіх муніцыпалітэтаў:
Транспарт
Заходняя Суматра абслугоўваецца міжнародным аэрапортам Мінангкабау, размешчаным у 23 км на паўночны захад ад Паданга. Маюцца прамыя рэйсы ў Куала-Лумпур і Сінгапур, а таксама ў большасць буйных гарадоў Інданезіі.
Найбольш значнай аўтамабільнай магістраллю рэгіёну з'яўляецца транссуматранскае шаша, якая перасякаем правінцыю і злучае яе з Меданам (на поўначы) і Джакартай (на паўднёвым усходзе). Важнае значэнне маюць таксама дарогі, што злучаюць Паданг з горадам Букіцінгі, а Букіцінгі з Пеканбару. Телук-Баюр, порт Паданга — найбуйнейшы і найбольш ажыўлены на заходнім узбярэжжы Суматры, выкарыстоўваецца для экспарту тавараў рэгіёну.
Дыяцэзія Хельсінкі
Дыяцэзія Хельсінкі (Dioecesis Helsinkiensis) — дыяцэзія Рымска-Каталіцкай царквы з цэнтрам у горадзе Хельсінкі, Фінляндыя. Дыяцэзія Хельсінкі падпарадкоўваецца непасрэдна Святому Прастолу. Юрысдыкцыя дыяцэзіі Хельсінкі распаўсюджваецца на ўсю тэрыторыю Фінляндыі. Кафедральным саборам дыяцэзіі Хельсінкі з'яўляецца царква Святога Генрыха.
Гісторыя
З другой паловы XI стагоддзя тэрыторыя сучаснай Фінляндыі ўваходзіла ў дыяцэзію Упсалы, якая была ўтворана ў другой палове XI стагоддзі. У 1164 годзе дыяцэзія Упсалы была ўзведзена ў ранг архідыяцэзіі. У XII стагоддзі была створана дыяцэзія Аба, якая ўвайшла ў мітраполію Упсалы. У 1557 годзе гэтыя каталіцкія структуры ў сувязі з пратэстантызацыяй Фінляндыі былі скасаваны.
18 чэрвеня 1920 года Рымскі Папа Бенедыкт XV выпусціў булу Inter alias, якой заснаваў апостальскі вікарыят Фінляндыі, вылучыўшы яго з Магілёўскай архідыяцэзіі.
25 лютага 1955 года апостальскі вікарыят Фінляндыі быў ператвораны ў дыяцэзію Хельсінкі з прамым падначаленнем Святому Прастолу.
Спіс прыходаў
У наступных гарадах знаходзяцца каталіцкія прыходы:
Мыхайліўка
Мыхайліўка (Михайлівка) — пасёлак гарадскога тыпу ў Мыхайліўскім раёне Запарожскай вобласці Украіны, раённы цэнтр.
У 1810 г. жыхары навакольных хутароў купілі драўляную царкву ў Такмаку. З дня асвячэння царквы паселішча вакол яе пачало называцца Мыхайліўкай — па адной з версій у гонар аднаго з першых перасяленцаў у гэтую мясцовасць, заможнага казака з Палтаўшчыны Міхаіла Чудноўскага, які ў 1805 г. заснаваў тут свой хутар на старажытным чумацкім шляху.
Каласоўнік
Каласоўнік, Касцёр (Bromus) — род кветкавых раслін сямейства метлюжковых. Іншая назва — гірса.
Батанічнае апісанне
Аднагадовыя травяністыя расліны вышынёю 15—100 см. Сцябло — саломіна. Лісце з замкнёнымі пазухамі. Суквецце — мяцёлка з буйных шматкветкавых (6—20 кветак) каласкоў. Плод — зярняўка.
Арэал
Адрозніваецца каля 25 відаў. Пашыраны ў краінах Міжземнамор’я, у нетрапічных паясах Еўразіі і Афрыкі. На тэрыторыі Беларусі 6 дзікарослых відаў:, , , , , ; інтрадукаваны. Растуць на палях, лугах, уздоўж дарог.
Класіфікацыя
Паводле ацэнак ў навуковай літаратуры, колькасць відаў вар’іравалася ад 100 да 400, але ў цяперашні час большасць сістэматыка прызнаюць каля 170 відаў, якія ўключаны ў род. Таксанамія роду складаная, паколькі некаторыя віды вельмі нязначна адрозніваюцца адзін ад аднаго. Некаторыя віды:
Значэнне
Кармавыя, дэкаратыўныя расліны. — пустазелле пасеваў азімых культур.
Каласоўнік аржаны
Назва
Каласоўнік аржаны, кастрэц, аўсюк, гірса, касцёр , касцер , авясец, заячы авёс , аўсец, гірс, мяліца, мятлюг.
Апісанне
Аднагадовая трава. Расце ў Еўразіі, пашыраны ў іншых частках свету як інтрадукаваная расліна. Пустазелле. Дасягае максімальнай вышыні да аднаго метра. Лісце тонкае, пакрытае мяккімі валасінкамі. Плод — цвёрды.
Камышуваха
Камышуваха (Комишува́ха) — пасёлак гарадскога тыпу ў Запарожскім раёне Запарожскай вобласці Украіны. У пасёлку размешчана чыгуначная станцыя Фісакы на лініі Запарожжа — Бэрдзянск.
Спіс аб’ектаў PGC (2224001—2225000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2224001—2225000)
Lost and Forgotten
Lost and Forgotten — сінгл музычнага калектыву Пятра Наліча, выпушчаны ў маі 2010 года на афіцыйным сайце гурта. У яго ўваходзіць песня Lost and Forgotten, з якой музычны калектыў Пятра Наліча прадстаўляў Расію на конкурсе песні Еўрабачанне 2010 у Нарвегіі, заняўшы 11 месца.
Выпуск
Прэм’ера песні адбылася 30 кастрычніка 2009 года ў клубе «Мілк». Студыйны запіс кампазіцыі быў выкладзены на афіцыйным сайце гурта пасля перамогі ў нацыянальным адборы.
Еўрабачанне
Песню Lost and Forgotten выбралі з 25 кампазіцый, прадстаўленых у фінале расійскага нацыянальнага адбору, дзе яна перамагла з вынікам у 20,9 % галасоў тэлегледачоў і прафесійнага журы.
На конкурсе песня заняла 11 месца, набраўшы пры гэтым 90 балаў.
Гурнаўшчынскі сельсавет
Гу́рнаўшчынскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Клецкага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр — вёска Гурнаўшчына.
Утвораны 22 верасня 1980 года ў складзе Клецкага раёна Мінскай вобласці БССР ў складзе населеных пунктаў Галавачы, Гурнаўшчына, Каранеўшчына, Лецяшын, Матушы, Рассветная Зубкаўскага сельсавета. 28 жніўня 1995 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Зубкаўскага сельсавета.
Алімпійскі камітэт Фінляндыі
Алімпійскі камітэт Фінляндыі (Suomen Olympiakomitea) — арганізацыя, якая прадстаўляе Фінляндыю ў міжнародным алімпійскім руху. Заснавана і зарэгістраваная ў МАК 2 снежня 1907 года.
Штаб-кватэра знаходзіцца ў Хельсінкі. З'яўляецца членам МАК, ЕАК і іншых міжнародных спартыўных арганізацый. Ажыццяўляе дзейнасць па развіцці спорту ў Фінляндыі.
Аўсюг
Аўсюг — народная назва некалькіх відаў сямейства.
Старасельскі сельсавет (Клецкі раён)
Старасе́льскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Клецкага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр — вёска Стараселле.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Клецкага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. З 8 студзеня 1954 года ў складзе Мінскай вобласці. 24 жніўня 1960 года сельсавет скасаваны, тэрыторыя далучана да Заастровіцкага сельсавета.
Лявонавіцкі сельсавет
Ляво́навіцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Нясвіжскага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр — вёска Лявонавічы.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Нясвіжскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. З 8 студзеня 1954 года ў складзе Мінскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да новаўтворанага Дубейкаўскага сельсавета. 29 ліпеня 1971 года Дубейкаўскі сельсавет перайменаваны ў Лявонавіцкі, цэнтр сельсавета перанесены ў Лявонавічы. 28 мая 2013 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Ланскага сельсавета.
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1123 чалавекі, з іх 90,8 % — беларусы, 4,3 % — рускія, 2,9 % — палякі.
На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 12 населеных пунктаў: аграгарадок Салтанаўшчына, вёскі Габруны, Грыбаўшчына, Дубейкі, Лазавічы, Лесуны, Лявонавічы, Ляхі, Мысліва, Пляшэвічы, Смалічы, Цякалаўшчына.
Фінляндыя на зімовых Алімпійскіх гульнях 1924
На Зімовых Алімпійскіх гульнях 1924 года Фінляндыю прадстаўлала 18 спартсменаў (17 мужчын і 1 жанчына), якія выступілі ў 6 відах спорту. Яны заваявалі 4 залатых, 4 сярэбраных і 34 бронзавых медалі, што вывела фінскую зборную на 2-е месца ў неафіцыйным камандным заліку.
Злучаныя Правінцыі Цэнтральнай Амерыкі
Злучаныя Правінцыі Цэнтральнай Амерыкі або Федэрацыя Цэнтральнай Амерыкі (República Federal de Centroamérica) — федэратыўная дзяржава ў 1823—1840 гадах на тэрыторыі Цэнтральнай Амерыкі, якая складалася з штатаў (правінцый) Гватэмала, Гандурас, Сальвадор, Нікарагуа, Коста-Рыка і Лос-Альтас, створаная пасля выхаду іх са складу Мексіканскай імперыі. Сталіца — горад Гватэмала.
Палітыка
Прынятая ў лістападзе 1824 года канстытуцыя Злучаных Правінцый Цэнтральнай Амерыкі адмяняла рабства, гарантавала свабоду друку, скасоўвала феадальныя тытулы. Заканадаўчая ўлада належала двухпалатнаму парламенту; на чале федэрацыі стаяў прэзідэнт. У 1830 годзе прэзідэнтам Злучаных Правінцый быў абраны ліберал Франсіска Морасан, які праводзіў актыўную антыклерыкальную палітыку. Супраць Морасана выступілі кансерватары, развязалі грамадзянскую вайну, што прывяло да распаду федэрацыі. Спробы аднавіць Злучаныя Правінцыі Цэнтральнай Амерыкі не мелі поспеху.
Вылячэнне мужчыны з завялай рукой
Вылячэнне мужчыны з завялай рукой — падзея евангельскага апавядання, адзін з цудаў Ісуса Хрыста.
Біблейскае апавяданне
Падзея запісана ва ўсіх трох сінаптычных Евангеллях: ў Матфея 12:9-13, Марка 3:1-6 і Лукі 6:6-11.
Згодна Евангеллям, у суботу, калі Ісус увайшоў у сінагогу, фарысэі і кніжнікі шукалі прычыну, каб абвінаваціць Яго. Таму яны ўважліва глядзелі, ці будзе Ён вылечваць каго ў суботу, што забаранялася Законам Майсеевам.
Таму яны спыталі ў Ісуса: «Ці дазваляецца вылечваць у суботу?» На гэта Ён ім адказаў, што калі ў каго-небудзь авечка ўпадзедзе ў яму ў суботу, ці не выцягне ён жывелу? А чалавек больш каштоўны, чым жывёла, таму можна рабіць дабро ў суботу. Пасля гэтага Ён сказаў чалавеку: «Працягні тваю руку». А пасля таго, як хворы працягнуў яе, і яна стала цалкам здаровай.
Раздражнёныя гэтай падзеяй, фарысэі разам з ірадыянамі пачалі рабіць змову, каб загубіць Ісуса.
Гэты цуд з'яўляецца часткай музычнага твора кампазітара Джон Адамса "Хрысціянская стараннасць і актыўнасць".
Падар (востраў)
Пада́р (Pulau Padar) — востраў у групе Малых Зондскіх астравоў у Інданезіі. Плошча - 20,16 км². Незаселены.
Востраў перыядычна наведваюць турысты-аматары нырання з аквалангам.
Вайна за незалежнасць іспанскіх калоній у Амерыцы
Вайна за незалежнасць іспанскіх калоній у Амерыцы (1810—1826) — вайна, якая прывяла да незалежнасці ад Іспаніі яе амерыканскіх калоній: сучасных Мексікі, Венесуэлы, Перу, Чылі, Балівіі, Аргенціны і іншых.
Перадгісторыя
Вайна была выкліканая незадаволенасцю шырокіх слаёў насельніцтва палітыкай метраполіі: шырокімі забаронамі, дыскрымінацыяй, высокімі падаткамі, якія марудзілі эканамічнае развіццё калоній. Пачатку вайны спрыяла таксама абуджэнне нацыянальнай самасвядомасці, уплыў вайны за незалежнасць ЗША, Вялікай французскай рэвалюцыі, паўстання рабоў у Сан-Дамінга (1791—1803).
Элітай калоній былі чыноўнікі, генералы і афіцэры, дасланыя з Іспаніі, якія з пагардай ставіліся да нашчадкаў больш ранніх выхадцаў з Іспаніі — крэолаў. Іх не дапускалі да вышэйшых адміністрацыйных пасад.
Крэолы абураліся, што іспанскія ўлады забаранялі калоніям гандляваць з іншымі краінамі, што дазваляла іспанскім гандлярам завышаць кошты на свае тавары. Вялікабрытанія хацела дамагчыся ад Іспаніі свабоды для свайго гандлю ў яе калоніях. Таму крэолы спадзяваліся на яе падтрымку ў барацьбе з іспанскімі ўладамі.
Сярод удзельнікаў вызвольнага руху існавалі розныя інтарэсы і напрамкі. На чале вызвольнага руху ўсталі афіцэры з крэолаў-дваран. Аднак самай радыкальнай сілай вызвольнага руху былі сяляне і рамеснікі, якія паходзілі з індзейцаў і метысаў, якія хацелі вызваліцца ад прыгнёту, стаць ўласнікамі сваёй зямлі, а таксама негры-рабы, якія разлічвалі атрымаць свабоду.
Штуршком да пачатку вайны паслужылі падзеі ў Іспаніі ў 1808 годзе, якія рушылі следам за уварваннем войскаў Напалеона, што прывяло да залежнасці краіны ад Францыі. У 1809 адбыліся хваляванні ў Чукісацы (цяпер Сукрэ), Ла-Пасе і іншых раёнах Верхняга Перу (цяпер Балівія), у Кіта, узнікла антыіспанская змова ў Вальядалідзе (цяпер Марэл, Мексіка). Хоць паўстанцы нідзе не дасягнулі поспеху, сітуацыя ў калоніях рэзка абвастрылася. Весткі пра паразу іспанскіх войскаў у метраполіі (пачатак 1810) і акупацыі большай часткі краіны французамі з'явіліся сігналам да ўзброеных выступленняў у іспанскай Амерыцы.
Ход вайны
У 1816 пачаўся другі этап вайны. Войскі пад кіраўніцтвам Сімона Балівара вызвалілі ад іспанскага панавання ў 1819 Новую Гранаду, у 1821 Венесуэлу, ў 1822 Кіта, пад кіраўніцтвам Хасэ дэ Сан-Марціна — у 1816 Ла-Плату, у 1818 Чылі, у 1821 Ніжняе Перу. У 1821 было ліквідавана іспанскае панаванне ў Мексіцы, у 1824—1826 пад кіраўніцтвам Сукрэ былі разбітыя апошнія іспанскія гарнізоны ў Верхнім Перу.
У выніку вайны ўсе іспанскія калоніі ў Амерыцы, акрамя Кубы і Пуэрта-Рыка, атрымалі незалежнасць.
Цецеравецкі сельсавет
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Клецкага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. З 8 студзеня 1954 года ў складзе Мінскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Нагорнаўскага сельсавета.
Паўднёвы Песісір
Акруга Паўднёвы Песісір (Kabupaten Pesisir Selatan) — акруга ў складзе правінцыі Заходняя Суматра. Адміністрацыйны цэнтр - горад Паінан.
Геаграфія
Плошчу акругі — 5 749,89 км². На поўначы мяжуе з тэрыторыяй муніцыпалітэта Паданг, на паўночным усходзе — з акругамі Салок і Паўднёвы Салок, на паўднёвым усходзе — з тэрыторыяй правінцыі Джамбі, на поўдні — з тэрыторыяй правінцыі Бенгкулу, на захадзе абмываецца водамі Індыйскага акіяна.
Адміністрацыйны падзел
Тэрыторыя акругі Паўднёвы Песісір адміністрацыйна падзяляецца на 11 раёнаў (kecamatan):
Любчанскі сельсавет
Любчанскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Навагрудскага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — гарадскі пасёлак Любча.
Гісторыя
12 кастрычніка 1940 года ўтвораны Любчанскі пассавет у складзе Любчанскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. З 8 студзеня 1954 года ў складзе Гродзенскай вобласці. З 17 снежня 1956 года сельсавет у складзе Навагрудскага раёна. 17 сакавіка 1959 года да пассавета далучана тэрыторыя скасаванага Лаўрышаўскага сельсавета, 15 жніўня 1959 года — тэрыторыя скасаванага Галынскага сельсавета, 5 красавіка 1960 года — тэрыторыя скасаванага Купіскага сельсавета. 18 верасня 1989 года ў склад пассавета з Вераскоўскага сельсавета перададзены 4 населеныя пункты (вёскі Дзяляцічы, Наберажная, Пабеда і Хадасы). 6 мая 2004 года да пассавета далучана тэрыторыя скасаванага Вераскаўскага сельсавета. У 2006 годзе скасаваны хутар Асовыя. 26 снежня 2013 года Любчанскі пассавет рэарганізаваны ў сельсавет.
Насельніцтва
Насельніцтва пассавета паводле перапісу 2009 года (23 населеныя пункты без Любчы) — 1896 чалавек, з іх 91,4 % — беларусы, 4,0 % — рускія, 2,6 % — палякі.
Колехмайнен
Колехмайнен (Kolehmainen) — фінскае прозвішча.
Вядомыя носьбіты:
Паўднёвы Салок
Акруга Паўднёвы Салок (Kabupaten Solok Selatan) — акруга ў складзе правінцыі Заходняя Суматра. Адміністрацыйны цэнтр — горад Паданг-Аро.
Геаграфія
Плошча акругі — 3 346,2 км². На паўночным захадзе мяжуе з акругай Салок, на паўночным усходзе і ўсходзе — з акругай Дхармасрая, на захадзе — з акругай Паўднёвы Песісір, на поўдні — з тэрыторыяй правінцыі Джамбі.
Насельніцтва
Паводле перапісу 2010 года, на тэрыторыі акругі пражывала 144281 чалавек. У нацыянальным складзе пераважаюць прадстаўнікі народнасці мінангкабау, а таксама яванцы.
Адміністрацыйны падзел
Тэрыторыя акругі Паўднёвы Салок адміністрацыйна падзяляецца на 7 раёнаў (kecamatan):
Заляшанскі сельсавет
Заляша́нскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Клецкага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр — вёска Заляшаны.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Клецкага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. З 8 студзеня 1954 года ў складзе Мінскай вобласці. З 25 снежня 1962 года ў складзе Нясвіжскага раёна, з 30 ліпеня 1966 года ў складзе адноўленага Клецкага раёна. 22 верасня 1980 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Кухчыцкага сельсавета.
На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 5 населеных пунктаў: Заляшаны, Іскры, Русаўшчына, Салаўі, Яфімавічы.
Прэзідэнт Інданезіі
Пасада прэзідэнта Рэспублікі Інданезія (Presiden Republik Indonesia) была ўведзена ў 1945 годзе адначасова з абвяшчэннем незалежнасці краіны.
Першы прэзідэнт Сукарна разам з віцэ-прэзідэнтам Махамадам Хата быў абраны 18 жніўня 1945 года на пасяджэнні Даследчага камітэта па падрыхтоўцы інданэзійскай незалежнасці, у адпаведнасці з распрацаванай Даследчым камітэтам канстытуцыяй краіны. Паводле першапачатковага тэксту канстытуцыі, прэзідэнт з’яўляўся адначасова кіраўніком дзяржавы і ўрада, аднак 14 лістапада была ўведзена пасада прэм’ер-міністра, які атрымаў частку паўнамоцтваў прэзідэнта.
У 1950 годзе была прынятая новая часовая канстытуцыя Інданэзіі, згодна з якой паўнамоцтвы прэзідэнта значна скарачаліся, фактычна пасаду прэзідэнта стала цырыманіяльнай. Аднак 9 ліпеня 1959 года прэзідэнт Сукарна сваім указам аднавіў дзеянне канстытуцыі 1945 года з некаторымі зменамі, у адпаведнасці з якой прэзідэнт, які выбіраецца Народным кансультатыўным кангрэсам (НКК — вышэйшым заканадаўчым органам Інданэзіі), атрымаў значныя паўнамоцтвы. Ён стаў кіраўніком дзяржавы, урада, вярхоўным галоўнакамандуючым узброеныя сіламі, атрымаў права распускаць парламент у любы час, а таксама прызначаць яго дэпутатаў.
18 мая 1963 года НКК выбраў Сукарна пажыццёвым прэзідэнтам Інданезіі. Пасля спробы дзяржаўнага перавароту, зробленай групай афіцэраў 30 верасня 1965 гады, улада пачала пераходзіць да генерала Сухарта, які сыграў вялікую ролю пры падаўленні гэтага бунту. У 1966 годзе НКК пазбавіў Сукарна тытула пажыццёвага прэзідэнта, а 12 сакавіка 1967 года абраны замест яго на пасаду прэзідэнта Сухарта.
Цяперашні прэзідэнт Інданэзіі — Джока Відода (абраны ў 2014 годзе).
Дхармасрая
Акруга Дхармасрая (Kabupaten Dharmasraya) — акруга ў складзе правінцыі Заходняя Суматра. Адміністрацыйны цэнтр — горад Пулау-Пунджунг.
Геаграфія
Плошча акругі — 2 961,13 км². На захадзе мяжуе з акругамі Салок, Паўднёвы Салок і Сіджунджунг, на ўсходзе — з тэрыторый правінцыі Джамбі, на поўначы — з тэрыторыяй правінцыі Рыау.
Адміністрацыйны падзел
Тэрыторыя акругі Дхармасрая адміністрацыйна падзяляецца на 4 раёны (kecamatan), якія ў сваю чаргу дзеляцца на 109 сельскіх паселішчаў (kelurahan).
Раёны ў складзе акругі:
Салок (акруга)
Геаграфія
Плошча акругі — 3738 км². На поўдні мяжуе з акругамі Паўднёвы Песісір і Паўднёвы Салок, на ўсходзе — з акругамі Дхармасрая і Сіджунджунг, на паўночным усходзе — з тэрыторыяй муніцыпалітэта Савахлунта, на поўначы - з акругай Танах-Датар, на паўночным захадзе - з акругай Паданг-Париаман, на захадзе — з тэрыторыяй муніцыпалітэтаў Паданг і Салок.
Насельніцтва
Паводле перапісу 2010 года, на тэрыторыі акругі пражывала 348566 чалавек.
Адміністрацыйны падзел
Тэрыторыя акругі Салок адміністрацыйна падзяляецца на 14 раёнаў (kecamatan):
Юхан Гадалін
Юхан Гадалін (, Турку-) — фінскі хімік. Член-карэспандэнт Пецярбургскай АН.
Біяграфія
Вучыўся ва ўніверсітэтах Турку і Упсалы. У 1785—1822 працаваў ва ўніверсітэце Турку. Навуковыя працы па неарганічнай хіміі. Пры даследванні мінералу, знойдзенага каля г. Ітэрбюн, адкрыў невядомую раней «зямлю» (сумесь аксідаў і рэдказямельных металаў), якую назвай ітрыевай, што было пачаткай адкрыцця рэдказямлеьных элементаў. У яго гонар названы адзін з рэдказямельных металаў — гадаліній.
Віртанен
Віртанен (Virtanen, Wirtanen) — фінскае прозвішча.
Ханес Колехмайнен
Юха Піетары «Ханес» Колехмайнен (Juho Pietari "Hannes" Kolehmainen;  — ) — фінскі спартсмен, адзін з наймацнейшых стаераў у гісторыі спорту, шматразовы чэмпіён Алімпійскіх гульняў у бегу на доўгія дыстанцыі.
Спартыўная біяграфія
Крыху пазней, на іншых спаборніцтвах у Хельсінкі, Ханес скончыў марафонскую дыстанцыю ўжо другім, зноў-такі прапусціўшы наперад іншага свайго брата. У 20 гадоў ён прымаў удзел у буйных спаборніцтвах у Пецярбургу, але на іншых дыстанцыях. Тут Ханес стаў пераможцам у забегу на 1500 і 5000 метраў, заваяваўшы залатыя медалі. З тых часоў ён лічыўся адным з лепшых стаераў Еўропы.
Старэйшы брат Ханеса Тату Колехмайнен (1885—1967) таксама быў бягуном і разам з братам удзельнічаў у Алімпійскіх гульнях 1912 і 1920 гадоў, але не дамогся асаблівых поспехаў.
GRASP
GRASP (general responsibility assignment software patterns — агульныя шаблоны размеркавання адказнасцей; таксама існуе англійскае слова "grasp" — «кантроль, хватка») — шаблоны, якія выкарыстоўваюцца у аб'ектна-арыентаваным праектаванні для вырашэння агульных задач па прызначэнню адказнасцей класам і аб'ектам.
У кнізе Крэга Лармана «Ужыванне UML і шаблонаў праектавання» 9 такіх шаблонаў: кожны дапамагает вырашыць некаторую праблему, якая ўзнікае як у аб'ектна-арыентаваным аналізе, гэтак і ў практычна ўсякім праекце па распрацоўцы праграмнага забяспечвання. Такім вобразам, шаблоны «G.R.A.S.P.» — добра дакументаваныя, стандартызаваныя і правераныя часам прынцыпы аб'ектна-арыентаванага аналізу, а не спроба прыўнесці нешта прынцыпова новае.
Каталог шаблонаў
Сціслая характарыстыка дзевяці шаблонаў:
Клімовічы
Клімо́вічы (, Климовичи) — вёска ў Брэсцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Чэрнінскага сельсавета. Размешчаны за 15 км на паўночны ўсход ад Брэста, за 11 км ад чыгуначнай станцыі Брэст-Усходні.
GRASP
1. Інфармацыйны эксперт (Information Expert)
Шаблон вызначае базавы прынцып размеркавання адказнасцей: "Адказнасць мае быць прызначана таму, хто валодае максімумам патрэбнай інфармацыі для выканання — інфармацыйнаму эксперту."Гэты шаблон — самы яскравы і важны з дзевяці. Калі яго не ўлічыць — атрымаецца спагеці-код, у якім цяжка разабрацца.
Клімовічы
У складзе камунальнага ўнітарнага сельскагаспадарчага прадпрыемства «Маладая гвардыя» (цэнтр — в. Чэрні).
Гісторыя
Паводле пісьмовых крыніц вядомы з XVI стагоддзя як сяло ў Берасцейскім павеце і ваяводстве Вялікага Княства Літоўскага. У 1566 годзе пазначана ў актах Слонімскага земскага суда.
GRASP
1. Інфармацыйны эксперт (Information Expert)
Лакалізацыя ж адказнасцей, якая праводзіцца згодна шаблону:
Клімовічы
Гісторыя
У XIX стагоддзі ў Брэсцкім павеце Гродзенскай губерні. Уваходзіла ў склад маёнтка Чэрні, які належаў Ф. Ягміну. У 1858 годзе вёска з’яўлялася цэнтрам сельскай грамады.
GRASP
2. Стваральнік (Creator)
Клас павінен ствараца экзэмпляры тых класаў, якія ён можа:
Клімовічы
Гісторыя
У 1905 годзе вёска ў Косіцкай воласці Брэсцкага павета Гродзенскай губерні. Паводле Рыжскага мірнага дагавора 1921 года ў складзе Польскай Рэспублікі, у Косіцкай гміне Брэсцкага павета Палескага ваяводства.
GRASP
2. Стваральнік (Creator)
Можна сказаць, што шаблон «Creator» - гэта інтэрпрэтацыя шаблону «Information Expert» (глядзіце пункт № 1) у пытаннях стварэння аб'ектаў.
Клімовічы
Гісторыя
З 1939 года ў складзе БССР. У Вялікую Айчынную вайну загінулі 5 вяскоўцаў.
GRASP
2. Стваральнік (Creator)
Альтэрнатыва — шаблон «Фабрыка» (стварэнне аб'ектаў канцынтруецца ў асобным класе).
4. Слабае зачэпліванне (Low Coupling)
«Ступень зачэплівання» — мера неадрыўнасці элемента ад іншых элементаў (альбо мера даных, якую ён мае пра іх).
«Слабае» зачэпліванне з'яўляецца ацэначнай мадэллю, якая дыктуе, як размеркаваць абавязкі, якія трэба падтрымваць.
«Слабае» зачэпліванне — размеркаванне адказнасцей і даных, якія забяспечваюць узаемную незалежнасць класаў. Клас з «слабым» зачэпліваннем:
5. Высокая злучанасць (High Cohesion)
Высокая злучанасць класа — гэта ацэнкавая мадэль, скіраваная на ўтрыманне аб'ектаў належным чынам сфакусаванымі, кіраванымі і зразумелымі. Высокая злучанасць звычайна выкарыстоўваецца для падтрымання нізкага зачаплення. Высокая злучанасць азначае, што абавязкі дадзенага элемента цесна злучаны і сфакусаваны. Разбіццё праграм на класы і падсістэмы з'яўляецца прыкладам дзейнасці, якая павялічвае злучанасць сістэмы.
Злучанасць класа — мера сфакусаванасці прадметных абласцей яго метадаў:
6. Полімарфізм (Polymorphism)
Будова і паводзіны сістэмы:
Прыклад: Адаптацыя камерцыйнай сістэмы да разнастайнасці сістэм уліку падаткаў можа быць забяспечана праз знешні інтэрфейс аб'ектаў-адаптараў.
7. Чыстая выдумка (Pure Fabrication)
Не адносіцца да прадметнай вобласці, але:
«Pure Fabrication» адлюстроўвае канцэпцыю сэрвісаў у мадэлі праблемна-арыентаванага праектавання.
Прыклад задачы: Не выкарыстоўвая сродкі класа «А», унесці яго аб'екты ў базу даных.
Вырашэнне: Стварыць клас «Б» для запісу аб'ектаў класа «А».
8. Перанакіраванне (Indirection)
Слабае зачэпліванне між элементамі сістэмы (і магчымасць паўторнага выкарыстання) забяспечваецца прызначэннем прамежкавага аб'екта іх пасярэднікам.
Прыклад: У архітэктуры Model-View-Controller, кантролер (англ. controller) саслабляе зачэпліванне даных (англ. model) з іх прадстаўленнем (англ. view).
9. Устойлівасць да змяненняў (Protected Variations)
Шаблон бароніць элементы ад змянення іншымі элементамі (аб'ектамі ці падсістэмамі) з дапамогай вынясення ўзаемадзеяння ў фіксаваны іінтэрфейс, праз які (і толькі праз які) магчыма ўзаемадзеянне між элементамі. Паводзіны могуць вар'іравацца толькі праз стварэнне іншай рэалізацыі інтэрфейса.
Канфлікт у дэльце Нігера
Канфлікт у дэльце Нігера — узброены канфлікт у дэльце ракі Нігер, які ўзнік у пачатку 1990-х гадоў і працягваецца да гэтага часу. Cіламі супрацьстаяння з’яўляюцца ўрадавыя войскі Нігерыі і найміты нафтавых кампаній, з аднаго боку, і этнічныя групоўкі агані, ігба і іджа, з другога.
Канфлікт узнік пры выяўленні значных нафтавых радовішчаў на шэльфе Нігерыі. Іх распрацоўка транснацыянальнымі карпарацыямі (Royal Dutch Shell, Chevron) ўшчаміла інтарэсы мясцовага насельніцтва.
Розныя этнічныя групоўкі, найбольш моцнымі з якіх з’яўляюцца Рух за вызваленне дэльты Нігера і, практыкуюць напады на свідравыя платформы і праходзячыя судны, захоп у закладнікі замежнікаў, атакі на паліцэйскія ўчасткі.
Валадымырэць (Ровенская вобласць)
Валадымырэць (Володимирець) — пасёлак гарадскога тыпу ў Ровенскай вобласці Украіны, цэнтр Валадымырэцкага раёна. Размешчаны ў міжрэччы Стыра і Гарыні за 100 км ад абласнога цэнтра.
Гісторыя
З'яўляўся паселішчам Валынскага ваяводства Рэчы Паспалітай. У 1795 г. увайшоў у склад Расійскай імперыі і стаў валасным цэнтрам Луцкага павета Валынскай губерні. У 1870 г. тут налічвалася 149 дамоў і 1083 жыхары.
У лістападзе 1917 г. тут была ўсталяваная савецкая ўлада, аднак ужо ў лютым 1918 г. паселішча акупавалі аўстра-нямецкія войскі, якія заставаліся тут да лістапада 1918 г. У далейшым, селішча апынулася ў зоне шматлікіх баявых дзеянняў 1919-1921 гг. У ходзе савецка-польскай вайны мястэчка занялі польскія войскі, і ў 1921-1939 гг. яно было цэнтрам гміны Валынскага ваяводства Польшчы, у верасні 1939 г. ўвайшло ў склад СССР і стала раённым цэнтрам Ровенскай вобласці УССР.
Пасля пачатку савецка-нямецкай вайны 1941-1945 гг. 3 ліпеня 1941 г. паселішча было занята часткамі вермахта. За перыяд акупацыі нацысты расстралялі тут каля дзвюх тысяч чалавек, спалілі і разбурылі дзясяткі дамоў, дзясяткі людзей вывезлі на прымусовыя работы ў Германію. 7 Люты 1943 г. часткі Украінскай паўстанчай арміі атакавалі і разграмілі мясцовы нямецка-паліцэйскі гарнізон. 13 студзеня 1944 г. савецкае партызанскае фарміраванне заняло райцэнтр і ўтрымлівала яго да падыходу савецкіх войскаў.
У 1957 г. паселішча атрымала статус пасёлка гарадскога тыпу, тут пачалося выданне раённай газеты. У студзені 1959 г. колькасць насельніцтва складала 3124 чал. У 1969 г. колькасць насельніцтва складала 4,6 тыс. чалавек, тут дзейнічалі крухмалапатачны камбінат, цагляны завод і меліярацыйная станцыя. У студзені 1989 г. колькасць насельніцтва складала 8395 чалавек.
Лонданская кампанія
Лонданская кампанія (London Company) — англійскае акцыянернае таварыства XVII стагоддзя, якое займалася каланізацыяй Паўночнай Амерыкі, складовая частка Вірджынскай кампаніі.
Лонданская кампанія была заснавана дзякуючы хартыі караля Якава I ад 1606 года. Падараваная ёй для каланізацыі тэрыторыя распасціралася ад 34-й паралелі (каса Кейп-Фір) да 41-й паралелі (праліў Лонг-Айленд). У гэтай вобласці кампанія мела правы ствараць паселішчы плошчай да 100 квадратных міль (260 км²). З прычыны таго, што на поўнач ад 38-й паралелі пачыналася зона, вылучаная Плімуцкай кампаніі, то была пастаўлена ўмова, што кампаніі не павінны засноўваць калоній бліжэй чым за 100 міль ад калоній іншай кампаніі.
26 красавіка 1607 года прывезеныя караблямі Кампаніі пасяленцы высадзіліся на паўднёвым узбярэжжы Чэсапікскага заліва, і назвалі гэта месца Кейп-Генры. Затым пасяленцы вырашылі перасунуць паселішча, і 24 мая 1607 года заснавалі Джэймстаўнскае паселішча ў 40 мілях вышэй па цячэнні ракі Джэймс.
У 1609 годзе Плімуцкая кампанія спыніла існаванне, а большая частка яе земляў была перададзена Лонданскай кампаніі. Такім чынам, словы «Лонданская кампанія» і «Вірджынская кампанія» сталі сінонімамі.
Сцяпан Сяргеевіч Вастрацоў
Сцяпа́н Сярге́евіч Вастрацо́ў (, с., , Расійская імперыя — ) — савецкі военачальнік. Удзельнік Першай сусветнай вайны і Грамадзянскай вайны, бальшавік.
Біяграфія
Нарадзіўся 17 снежня 1883 ў сям’і селяніна, працаваў кавалём. У 1905 годзе ўступіў у РСДРП, меншавік (у 1918 парваў з меншавікамі).
З 1906 па 1909 служыў у арміі радавым, за рэвалюцыйную агітацыю сярод салдат ў 1909 г. быў асуджаны на 3 гады турмы. Удзельнічаў у Першай сусветнай вайне, за адвагу быў узведзены ў прапаршчыкі, узнагароджаны трыма Георгіеўскімі крыжамі. У Чырвонай Арміі ён служыў з 1918 года.
У 1919—1920 г. камандаваў 242-м Волжскім палком 27-ы стралковай дывізіі на Усходнім і Заходнім франтах, вызначыўся пры ўзяцці Чалябінска, Омска і Мінска. У 1921 стаў начальнікам упраўлення войскаў УНК па ахове межаў Сібіры, у 1922 камандаваў групай войскаў Народна-рэвалюцыйнай арміі Далёкаўсходняй рэспублікі пры штурме Спаскай і выгнанні белагвардзейцаў з Прымор’я. У 1923 узначальваў экспедыцыйны атрад пры ліквідацыі атрада генерала Пепяляева ў Ахоцка-Аянскім раёне (Ахоцка-Аянская аперацыя). У 1924-28 гадах камандаваў дывізіямі ў БССР.
Вастрацоў скончыў Ваенна-акадэмічныя курсы ў 1927 г., потым камандаваў 51-й стралковай дывізіяй.
14 кастрычніка 1929 года камандуючы войскамі В. К. Блюхер прызначыў С. С. Вастрацова 18-​​га стралковага корпуса.
У перыяд падрыхтоўкі да ваенных аперацыях на Кітайска-Усходняй чыгунцы (КУЧ) у складзе Асобай Далёкаўсходняй арміі (АДУА) створана Забайкальская група войскаў, у склад якой ўвайшло кіраванне 18-га стралковага корпуса. Войскамі Забайкальскай групы войскаў, застаючыся адначасова камандзірам 18-га стралковага корпуса, камандаваў С. С. Вастрацоў.
Удзельнічаў у Маньчжура-Чжалайнорскай аперацыі ў 1929 годзе.
З 1930 камандзір корпуса ў Новачаркаску.
3 мая 1932 на могілках у Новачаркаску скончыў жыццё самагубствам (застрэліўся). Пахаваны ў Растове-на-Доне.
Узнагароды
Ён узнагароджаны 4 ордэнамі Чырвонага Сцяга (за ўдзел пры ўзяцці Чалябінска і Мінска, пры штурме Спаскай і за ліквідацыю атрада Пепяляева) і Ганаровай рэвалюцыйнай зброяй.
Салок
Салок (Solok) — горад у Інданезіі, уваходзіць у склад правінцыі Заходняя Суматра. Тэрыторыя горада выдзелена ў самастойную адміністрацыйную адзінку — муніцыпалітэт.
Адміністрацыйны падзел
Тэрыторыя муніцыпалітэта Салок адміністрацыйна падзяляецца на два раёны (kecamatan), якія ў сваю чаргу дзеляцца на 13 сельскіх паселішчаў (kelurahan). Агульная плошча муніцыпалітэта — 57,64 км².
Насельніцтва
Паводле дадзеных афіцыйнага перапісу 2010 года, насельніцтва складала 58312 чалавек. Дынаміка колькасці насельніцтва горада па гадах:
Харытоны
Харытоны — тапонім.
Мухамед ульд аш-Шэйх аль-Газуанi
Мухамед ульд аш-Шэйх аль-Газуані (محمد ولد الشيخ محمد أحمد ولد الغزواني, Mohamed Ould Ghazouani; вядомы таксама як Газуані і ульд Газуані ; нар. 31 снежня 1956 г., Бумдыд, Асаба, Маўрытанія) — маўрытанскі генерал і палітычны дзеяч. На выбарах 22 чэрвеня 2019 года абраны прэзідэнтам Маўрытаніі, уступленне на пасаду з 2 жніўня 2019 года.
Біяграфія
Газуані нарадзіўся ў Бумдыдзе раёна Асаба 31 снежня 1956 года. Належыць да вядомай суфійскай сям’і ў Маўрытаніі. Сын духоўнага лідара племя мурабітаў Ідэйбусат. Жанаты на доктары Марыям Мінт Махамед Вадхель ульд Да. Мае пяцёра дзяцей.
Ваенная служба
Служыў у маўрытанскім арміі з канца 1970-х гадоў. Затым навучаўся ў якасці афіцэра ў Марока. Атрымаў ступень бакалаўра, магістра ў галіне адміністравання і ваенных навук, а таксама прайшоў некалькі ваенных сертыфікатаў і курсаў.
Газуані з’яўляецца паплечнікам прэзідэнта Махамеда ульд Абдэль Азіза. У 2005 годзе ўваходзіў у ваенны савет, які зрынуў прэзідэнта Мауя ульд Сід Ахмед Тая. У 2008 годзе як саюзнік Махамеда ульд Абдэль Азіза удзельнічаў у звяржэнні прэзідэнта Сідзі Махамед ульд Шэйх Абдулахі.
Палітычная кар’ера
У кастрычніку 2018 года прэзідэнт Махамед ульд Абдэль Азіза прызначыў Газуані міністрам абароны Маўрытаніі.
1 сакавіка 2019 года Газуані абвясціў пра свой удзел у прэзідэнцкіх выбарах, імкнучыся замяніць прэзідэнта Абдэль Азіза. 15 сакавіка 2019 года падаў у адстаўку з пасады міністра абароны для ўдзелу ў выбарах. 22 чэрвеня 2019 года атрымаў перамогу на выбарах, атрымаўшы 52 % галасоў выбаршчыкаў у 1-м туры, і стаў абраным прэзідэнтам краіны.
Машчонка
Машчонка — былая вёска ў складзе Чэрнінскага сельсавета Брэсцкага раёна Брэсцкай вобласці, за 7 км на паўночны ўсход ад Брэста, на ўсходзе лес, побач акружная аўтадарога.
З 1 чэрвеня 2007 года Машчонка ўвайшла ў склад горада Брэст.
У складзе камунальнага ўнітарнага сельскагаспадарчага прадпрыемства «Маладая гвардыя» (цэнтр — в. Чэрні).
Гісторыя
У 19 стагоддзі вёска ў Брэсцкім павеце Гродзенскай губерні. Уваходзіла ў склад маёнтка Чэрні, якім валодаў Ягмін. У 1870 годзе адносілася да Чэрнінскай сельскай грамады.
Паводле Рыжскага мірнага дагавора 1921 года ў складзе Польшчы, у Косіцкай гміне Брэсцкага павета Палескага ваяводства.
З 1939 года ў складзе БССР. Да 4 красавіка 1983 года вёска ўваходзіла ў склад Чэрнінскага сельсавета.
Бархам Салех
Бархам Ахмед Салех (بەرھەم ئەحمەد ساڵح; برهم أحمد صالح; нар. 12 верасня 1960 года, Сулейманія, Сулейманія, Каралеўства Ірак) — курдскі і іракскі палітычны дзеяч. Другі прэм’ер-міністр Іракскага Курдыстана з 2009 па 2012 год, намеснік прэм’ер-міністра Ірака з 2006 па 2009 год. Восьмы прэзідэнт Ірака з 2 кастрычніка 2018 года.
Раннія гады
Палітычную дзейнасць пачаў у 16 ​​гадоў, калі ўступіў у Патрыятычны саюз Курдыстана (ПСК). У 1979 годзе ён быў двойчы арыштаваны па абвінавачванні ў дачыненні да курдскага нацыянальнага руху і падпольнай дзейнасці. Нагодай сталі выяўленыя ў яго некалькі фатаграфій пратэстуючых у Сулейманіі. У агульнай складанасці 43 дня Салех правёў у турме Спецыяльнай следчай камісіі ў Кіркуку, дзе ён пацярпеў ад катаванняў. Пасля вызвалення яму ўсё-такі ўдалося скончыць сярэднюю школу і з’ехаць у Вялікабрытанію, з тым каб пазбегнуць далейшых пераследаў.
Палітычная дзейнасць
У Лондане Салех стаў членам еўрапейскага аддзялення ПСК і адказваў за развіццё міжнародных адносін арганізацыі. У той жа час ён скончыў бакалаўрыят і аспірантуру па грамадзянскай будаўніцтве ў Кардыфскім універсітэце ў 1983 годзе, а затым атрымаў ступень доктара ў галіне статыстыкі і камп’ютэрных тэхналогій у Універсітэце Ліверпуля ў 1987 годзе.
Сыход у апазіцыю
У 2014 годзе Салех вылучаў сваю кандыдатуру на пасаду прэзідэнта, але не атрымаў падтрымкі курдскіх палітычных сіл і саступіў Фуаду Масуму. У 2016 годзе палітык разарваў сувязі з ПСК і заснаваў сваю кааліцыю «Альянс за дэмакратыю і справядлівасць», з якой удзельнічаў у выбарах у федэральны парламент у маі 2018 года. Аднак напярэдадні абрання прэзідэнта ў парламенце ў жніўні 2018 гады вярнуўся ў шэрагі ПСК і стаў адзіным кандыдатам ад партыі.