cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Хорск
Міжваенны час
З 19 лютага 1921 года да 17 верасня 1939 года — у складзе Польскай Рэспублікі. Да верасня 1939 года адміністрацыйны цэнтр Хорскай гміны Лунінецкага павета Палескага ваяводства. Апошнім войтам стаў Сідар Васілевіч Прыка, ад пачатку Другой сусветнай вайны лёс яго невядомы. Гміным пісарам быў чалавек з прозвішчам Украінец.
На паўночным усходзе ад Хорска, у вусці Гарыні, быў рачны прычал Нырча, які перастаў існаваць пасля Другой сусветнай вайны. Каля прычала 17 верасня 1939 года затоплены польскі бронекацер «Адмірал Серпінек», каб блакаваць прасоўванне войск Чырвонай Арміі на захад.
У складзе СССР
У выніку пахода Чырвонай Арміі ў Заходнюю Беларусь 17 верасня 1939 года, Хорск апынуўся ў складзе СССР. 12 кастрычніка 1940 года быў створаны Хорскі сельсавет. Адначасова з гэтым, у вёсцы пачаліся рэпрэсіі мясцовага насельніцтва.
10 лютага 1940 года адбылася высылка хорскіх асаднікаў і леснікоў, якія органамі НКУС лічыліся ненадзейнымі і схільнымі да антысавецкага супраціву, у Тоцемскі раён Валагодскай вобласці.
У верасні—снежні 1940 года рэпрэсаваны сем’і настаўнікаў і заможных сялян, якія адмовіліся аддаваць маёмасць калгасу. Паводле прыблізных ацэнак, рэпрэсіям падвергліся 33 жыхары Хорска.
У час нямецкай акупацыі (лета 1941 года — лета 1944 года) на тэрыторыі вёскі было тры паліцая, якія займаліся зборам прадуктаў харчавання з мясцовага насельніцтва і патруляваннем вуліц у начны час. Ужо пасля вайны яны былі асуджаныя да 10 гадоў пазбаўлення волі, але вярнуліся жыць назад у вёску. Дарога між Хорскам і Лахвай з’яўлялася стратэгічнай, таму нямецкая адміністрацыя праводзіла яе ўмацаванне. Ці працавалі там жыхары Хорска — невядома, але з успамінаў мясцовых жыхароў вядома, што ўздоўж дарогі высякаўся лес на некалькі дзясяткаў метраў для абароны ад дзейнасці партызан, праз балоцістую мясцовасць дарога складалася са шматлікіх драўляных мастоў, саму ж дарогу ўмацоўвалі каменнем і цэглай з будынкаў яўрэяў Давыд-Гарадка. Пад час адступлення нямецкіх войск былі спалены будынкі школы, леснічоўкі ў Барку, пераправы праз Прыпяць між Хорскам і Лахвай. Часам, у вёску заходзілі людзі з лясоў.
Пасля Другой сусветнай вайны быў арганізаваны мясцовы калгас «Перамога», пад кіраўніцтвам старшыні якога і былі праведзены меліяратыўныя работы ва ўрочышчы Бакава. Да гэтага часу былі асушаны землі вакол дарогі на поўнач ад вёскі. Дарога, якая злучала Хорск і Лахву, праходзіла праз урочышчы Калоднае, Хрэскае, Вязок. На паўночным усходзе ад вёскі знаходзіўся прыватны рыбнік (недалёка ад вусця Гарыні). Каля месца, дзе сёння рака Гарынь упадае ў Прыпяць, знаходзіўся прычал Нырча з рознымі гаспадарчымі пабудовамі. Пасля Другой сусветнай вайны ён быў ліквідаваны.
У 1954 годзе Хорскі сельсавет быў скасаваны, яго тэрыторыя далучана да Харомскага сельсавета.
На пачатак кастрычніка 2018 г. у вёсцы працуе сярэдняя школа, дзіцячы садок, 2 дзяржаўныя і адна прыватная крамы, пошта. Летам 2018 года адрамантавана цэнтральная вуліца і зачынена бібліятэка.
Геалогія
Хорск знаходзіцца на ўсходнім схіле Палескай седлавіны і заходняга крыла Прыпяцкага прагіну на вышыні 130 метраў над узроўнем мора.
Разалінд Франклін
Разалінд Франклін (Rosalind Franklin;  — ) — англійскі біяфізік і навуковец-рэнтгенограф, займалася вывучэннем структуры ДНК.
Разалінд Франклін вядомая дзякуючы сваёй працы над атрыманнем рентгенаграм структуры ДНК. Зробленыя ёю здымкі адрозніваліся асаблівай выразнасцю і, па некаторых звестках, паслужылі падставай для высноваў аб структуры ДНК, зробленых і апублікаваных пасля ў часопісе «Nature», працавала ў Кавендышскай лабараторыі Кембрыджскага ўніверсітэта Джэймсам Уотсанам і Фрэнсісам Крыкам.
Тымін
Тымін — прыроднае арганічнае злучэнне з групы пірымідзінавых асноў. Прыстунічае ва ўсіх жывых клетках у саставе ДНК, у невялікай колькасці — у транспартнай РНК.
Ласвіцкія
Ласві́цкія (, Лосвицкие) — вёска ў Шумілінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Лаўжанскага сельсавета.
Да 1 красавіка 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Сіроцінскага сельсавета.
Чалюшчавічы
Чалю́шчавічы (, Челющевичи) — аграгарадок у Петрыкаўскім раёне Гомельскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Чалюшчавіцкага сельсавета.
Геаграфія
Аграгарадок знаходзіцца за 40 км у напрамку на паўночны ўсход ад горада Петрыкаў, за 184 км ад Гомеля , за 23 км ад чыгуначнай станцыі Пціч.
На захад ад вёскі абсалютная вышыня мясцовасці дасягае 186 м, гэта найбольшая адзнака вышыні на Прыпяцкім Палессі.
Памятная манета «Мікалай Радзівіл Чорны»
Па́мятная мане́та «Мікала́й Радзіві́л Чо́рны» — беларускія юбілейныя манеты Нацыянальнага банка Беларусі, уведзеныя ў абарачэнне 4 лютага 2015 года. манеты адчаканеныя са серабра — наміналам 20 рублёў і медна-нікеля — 1 рубель.
Манеты адчаканеныя з нагоды 500-х угодкаў з дня нараджэння Мікалая Радзівіла Чорнага. Уваходзяць у серыю «Умацаванне і абарона дзяржавы».
Апісанне
манеты маюць форму кола, з пярэдняга і адваротнага бакоў — кант, які выступае па акружыне. На бакавой паверхні манет надпіс: «УМАЦАВАННЕ I АБАРОНА ДЗЯРЖАВЫ».
Латкова
Латко́ва (, Латково) — вёска ў Шумілінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Лаўжанскага сельсавета.
Клаўдзіа Абада
Клаўдзіа Абада (Claudio Abbado;, Мілан — ) — італьянскі і піяніст.
Біяграфія
Скончыў Міланскую кансерваторыю па класах фартэпіяна (1953) і кампазіцыі (1955). Выступаў як піяніст. Лаўрэат міжнароднага конкурсу маладых дырыжораў імя Дз. Мітропуласа (Нью-Ёрк, 1963).
3 1969 дырыжор, музычны і мастацкі кіраўнік (да 1986) тэатра «Ла Скала», з 1971 адначасова галоўны дырыжор Венскага філарманічнага, з 1979 Лонданскага сімфанічнага, з 1989 Берлінскага філарманічнага аркестраў. Кіраўнік створанага ў 1982 філарманічнага аркестра «Ла Скала». 3 1986 мастацкі кіраўнік Венскай дзяржаўнай оперы.
Зялёныя насаджэнні
Зялёныя насаджэнні — сукупнасць драўняных, кустовых і травяністых раслін на пэўнай тэрыторыі. У гарадах яны выконваюць шэраг функцый, якія спрыяюць стварэнню аптымальных умоў для працы і адпачынку жыхароў горада, асноўныя з якіх — аздараўленне паветранага басейна горада і паляпшэнне яго мікраклімату. Гэтаму спрыяюць наступныя ўласцівасці зялёных насаджэнняў:
Зялёныя насаджэнні дзеляцца на тры асноўныя катэгорыі:
Норма зялёных насаджэнняў агульнага карыстання для буйных гарадоў — 21 м на аднаго чалавека, ці 2,1 гектара на 1000 чалавек
Лоўжа (вёска)
Ло́ўжа (, Ловжа) — вёска ў Шумілінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Лаўжанскага сельсавета.
Да 25 снежня 1962 года вёска ўваходзіла ў склад Лаўжанскага сельсавета Шумілінскага раёна, з 25 па 27 снежня 1962 года — у Віцебскім раёне, 27 снежня 1962 года ўключана ў склад Дабейскага сельсавета Віцебскага раёна , з 12 верасня 1966 года — у складзе Лаўжанскага сельсавета.
Крэольскія мовы
Асаблівасці
Упершыню паняцце "крэольская мова" выкарыстаў французскі вандроўнік Мішэль Жажале ў 1688 г. у дачыненні да гаворкі на аснове партугальскай мовы ў Заходняй Афрыцы. Звесткі пра асобныя гаворкі насельніцтва еўрапейскіх калоній Новага Света, Афрыкі і Азіі былі шырока прадстаўлены ў тагачаснай літаратуры і нават у афіцыйных дакументах. Аднак да канца XVIII - пачатку XIX cт. мовазнаўцы не прызнавалі крэольскія мовы самастойнымі і паўнавартымі.
У эпоху рамантызма адносіны да крэольскіх моў значна змяніліся, пачалося іх вывучэнне, складанне граматык і слоўнікаў, з'явілася пісьмовая літаратура на крэольскіх мовах. У выніку навукоўцы прыйшлі да думкі, што крольскія мовы мала адрозніваюцца ад іншых моў, яны даволі складаныя, маюць паўнавартую структуру, спецыфічныя для кожнай з іх лексіку і вымаўленне. Гэта адрознівае крэольскія мовы ад піджынаў — вусных гаворак на аснове некалькіх моў, якія не маюць аднастайнай структуры і лексікі, імкнуцца да спрашчэння. Разам з гэтым, у XX ст. стала папулярная гіпотэза аб паходжанні крэольскіх моў ад піджынаў, упершыню выказаная аўстрыйцам Уга Шухардтам (1842 - 1927 гг.).
Асаблівасцю крэольскіх моў з'яўляецца тое, што яны фарміруюцца на аснове мовы-субстрата, або мовы-донара. Субстратная мова можа доўгі час паралельна выкарыстоўвацца ў якасці другой гаварковай мовы, літаратурнай мовы, афіцыйнай мовы і г. д. Яна ператвараецца ў аснову крэольскай мовы, у якую ў вялікай колькасці трапляюць запазычанні з іншых моў і дыялектаў, жарганізмы, прафесійная лексіка і г. д. Паступова ў крэольскай мове фарміруюцца самастойныя правілы выкарыстання слоў, пабудовы сказаў, новыя словы і выразы. У гэтай сувязі сучасная класіфікацыя крэольскіх моў будуецца на субстратнай мове. Таму вылучаюцца крэольскія мовы на аснове французскай, англійскай, партугальскай і інш. На самой жа справе, некаторыя крэольскія мовы накшталт пап'ямента маюць больш складаную аснову з некалькіх моў-донараў, і іх класіфікацыя мае ўмоўны характар.
Монагенетычная тэорыя
Монагенетычная тэорыя паходжання піджынаў і крэольскіх моў заснавана на вывучэнні гаворак былых еўрапейскіх калоній. Адзін з першых яе стваральнікаў Уга Шухардт лічыў, што ўсе крэольскія мовы маюць адзіную першааснову — піджын, што ўзнік на аснове партугальскай мовы ў Заходняй Афрыцы і адтуль распаўсюдзіўся ў іншыя калоніі. У далейшым прыхільнікі дадзенай тэорыі сканцэнтраваліся на значных падабенствах у структуры крэольскіх моў, што на іх думку можа сведчыць падцверджаннем адзіных каранёў гэтай з'явы.
Полігенетычная тэорыя
Полігенетычная тэорыя паходжання піджынаў і крэольскіх моў сфарміравалася ў выніку крытыкі прац прыхільнікаў монагенетычнай тэорыі. Яе распрацоўшчыкі зыходзяць з меркавання, што паняцце "крэольская мова" павінна разглядацца шырэй, чым тое прапануюць межы еўрапейскай каланізацыі, і кожная крэольская мова мае самастойную гісторыю ўзнікнення. Памылковасць тэзіса аб паходжання розных крэольскіх моў ад адзінага піджына на аснове разгляду структур сучасных крэольскіх моў яны тлумачаць тым, што піджыны наогул неструтураваны. Наўзамен высоўваюцца гіпотэзы аб паходжанні крэольскіх моў з розных еўрапейскіх дыялектаў або аб наўмысным спрашчэнні сваіх моў плантатарамі пры камунікацыі з рабамі і іншаземцамі, што ў далейшым дазваляла развіваць спрошчаную аснову дзякуючы ўключэнню ў яе слоў іншых моў.
Білінгвістычная тэорыя
Білінгвістычная тэорыя паходжання крэольскіх моў заснавана на вывучэнні іншых кантактных моў. Яна дапушчае, што ўзнікненню пэўнай крэольскай мовы папярэднічала сітуацыя двухмоўя або нават суіснавання ў адным грамадстве некалькіх моў. У розных сацыяльных сітуацыях магчымасці толькі адной з гэтых моў былі абмежаванымі, таму патрабаваліся запазычанні з другой мовы. Такім чынам, працэс утварэння крэольскіх моў расцягваўся на некалькі пакаленняў.
Універсалісцкая тэорыя
Прадстаўнікі гэтай тэорыі спасылаюцца на ўніверсальныя ўласцівасці развіцця чалавечых моў. Найбольш распрацаваны ўніверсалісцкі варыянт узнікнення крэольскіх моў быў прапанаваны канадскім даследчыкам Стывенам Пінкерам у працы "Мова як інстынкт" (1994 г.). Спасылаючыся на тэорыю Ноама Хомскага ён сцвярджае, што крэольсія мовы ўзнікаюць як вынік асаблівасці чалавечага мозга ствараць і развіваць мову як сродак зносінаў. На яго погляд, піджыны ствараюцца дарослымі людзьмі для пашырэння кантактаў, а крэольскія мовы фарміруюцца ў асяроддзі дзяцей, што вымушаны карыстацца піджынамі з маленства і несвядома для сябе ўскладняюць іх да паўнавартай мовы для паўседзённага ўжывання.
Мастэрс 2013 (снукер)
Ма́стэрс 2013 (Masters 2013, таксама вядомы як Betfair Masters 2013 — ад назвы спонсара) — прафесійны нярэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 13 па 20 студзеня 2013 года ў Аляксандра-палацы ў Лондане, Англія. Найпрэстыжнейшае і найбуйнейшае па прызавых грошах запрашальнае снукернае спаборніцтва, а таксама другое спаборніцтва Трайной кароны ў сезоне 2012/2013. Турнір стаў 39-м розыгрышам Мастэрс, які праходзіць штогод з 1975 года. Кампанія «Betfair» упершыню спансавала турнір Мастэрс. Прызавы фонд турніру склаў £, з якіх £ (на £ больш, чым у мінулым годзе) атрымаў пераможца. Першы прыз Мастэрс 2013 стаў самым высокім на турніры з 2003 года.
У турніры прыняло ўдзел 16 снукерыстаў, якія займалі найвышэйшыя пазіцыі ў сусветным рэйтынгу. Яны ўсе гулялі на выбыванне пачынаючы са стадыі 1/8 фіналу. Замест Стывена Лі (дзявятага нумара рэйтынгу), які быў адхілены ад удзелу ў прафесійных турнірах у сувязі з расследаваннем справы аб падазроных стаўках, у турніры ўдзельнічаў Марк Дэвіс, які займаў 17-ы радок у рэйтынгу. Усе паядынкі турніру гуляліся за адным сталом на арэне Аляксандра-палаца.
Чатырохразовы пераможца Мастэрс Роні О’Саліван упершыню з 1993 года не прымаў удзел на турніры. На стадыі 1/4 фіналу другі нумар сусветнага рэйтынгу Джад Трамп атрымаў разгром з лікам 6:1 ад шатландца Грэма Дота, які ўпершыню ў сваёй кар’еры дайшоў да паўфіналу Мастэрс, але саступіў там лідару рэйтынгу Марку Сэлбі з лікам 5:6. У другім паўфінале гулялі абодва фіналісты леташняга розыгрышу Ніл Робертсан і Шон Мёрфі, і аўстраліец, які перайграў Мёрфі ў фінале 2012 года з лікам 10:6, зноў атрымаў перамогу над праціўнікам (6:2), і ў другі раз запар выйшаў у фінал лонданскага запрашальнага спаборніцтва. Найвышэйшую серыю на Мастэрс 2013, 138 ачкоў, выканаў Марк Ален у чвэрцьфінальным паядынку супраць Ніла Робертсона.
Пераможцам турніру стаў Марк Сэлбі, які перамог на шляху да тытула Сцюарта Бінэма (6:5), выйграўшы 5 фрэймаў запар пасля ліку 1:5 на карысць апанента, двухразовага пераможцу Мастэрс Марка Уільямса (6:1), Грэма Дота (6:5) у паўфінальным паядынку, які доўжыўся больш за чатыры з паловай гадзіны, і Ніла Робертсана ў фінальным матчы з лікам 10:6. Такім чынам, Ніл Робертсан упершыню прайграў матч у Аляксандра-палацы, спыніўшы сваю пераможную серыю на гэтай арэне, якая дасягнула 7 матчаў. Сэлбі, які выйграваў на гэтым спаборніцтве ў 2008 і 2010 гадах, у трэці раз перамог на турніры і стаў шостым снукерыстам у гісторыі, які выйграў Мастэрс больш за два разы, пасля Кліфа Торбурна, Стывена Хендры, Стыва Дэвіса, Пола Хантэра і Роні О’Салівана. Перамогшы на Мастэрс, Марк Сэлбі выйграў другі тытул «Трайной кароны» запар (да гэтага ён атрымаў перамогу на чэмпіянаце Вялікабрытаніі ў снежні 2012 года), што адбылося ўпершыню з сезона 2002/2003, калі валіец Марк Уільямс выйграў усе турніры «Трайной кароны». Гэтая перамога стала чацвёртым прафесійным тытулам Сэлбі ў сезоне 2012/2013 і адзінаццатым у кар’еры.
Турнір
Мастэрс 2013 года стаў 39-м розыгрышам турніру Мастэрс, які праходзіць штогод з 1975 года. Турнір з'яўляецца адным з трох турніраў Трайной снукернай кароны (разам з чэмпіянатам Вялікабрытаніі і чэмпіянатам свету), а таксама самым прэстыжным і самым высокааплатным з запрашальных нярэйтынгавых спаборніцтваў. З самога заснавання Мастэрс праходзіць у Лондане, з 2012 года — у Аляксандра-палацы.
Мастэрс 2013 праходзіў пад эгідай сусветнай асацыяцыі прафесійнага більярда і снукера (World Professional Billiards and Snooker Association) і ўваходзіў у каляндар мэйн-тура, а таксама з'яўляўся адным з запрашальных турніраў снукернага сезона 2012/2013.
Матчы найбуйнейшага запрашальнага снукернага турніру (15 паядынкаў) гуляліся за адным сталом на арэне ў Аляксандра-палацы.
Прызавыя грошы
Першы прыз турніру вырас у параўнанні з леташнім спаборніцтвам на £25,000 і склаў £175,000, стаўшы найвышэйшым першым прызам Мастэрс з 2003 года. Для параўнання, першыя прызы чэмпіянату Вялікабрытаніі 2012 і International Championship 2012 склалі па £125,000. Толькі першы прыз чэмпіянату свету па снукеры 2013 года, які склаў £250,000, перавысіў першы прыз турніру Мастэрс у сезоне 2012/2013.
Фармат турніру
На Мастэрс 2013 прыняло ўдзел 16 ігракоў, якія займалі найвышэйшыя пазіцыі ў сусветным снукерным рэйтынгу. У першым раўндзе сышліся 8 першых нумароў пасеву з астатнімі ўдзельнікамі. Пасля гэтага пераможцы працягвалі гуляць на выбыванне ў чвэрцьфіналах, паўфіналах і фінальным паядынку. Такім чынам, лёсаванне турніру прадвызначала немагчымасць сустрэчы ігракоў топ-8 раней за чвэрцьфінальную стадыю, ігракоў з першай чацвёркі сеяных — раней за паўфіналы і двух першых сеяных — раней фінальнага матча Мастэрс. Чатыры раўнды спаборніцтва праходзілі на працягу васьмі дзён на арэне ў Аляксандра-палацы ў Лондане, Англія.
Удзельнікі
Пасеў гульцоў на Мастэрс быў утвораны паводле афiцыйнага рэйтынгу на 5 лістапада 2012 года (пасля International Championship 2012 года). Першы нумар пасеву атрымаў дзеючы чэмпіён Ніл Робертсан, другі — павінен быў атрымаць дзеючы чэмпіён свету Роні О’Саліван, які не ўваходзіў у топ-16, але ён адмовіўся прымаць удзел у турніры. Апроч таго, дзявяты нумар сусветнага рэйтынгу, Стывен Лі, быў адхілены ад удзелу ў прафесійных турнірах у сувязі з расследаваннем справы аб падазроных стаўках, у выніку чаго на найбуйнейшае запрашальнае спаборніцтва патрапіў Марк Дэвіс, які займаў семнаццаты радок у рэйтынгу.
Прапусціўшы спаборніцтва, Роні О’Саліван перапыніў шэраг сваіх выступаў на Мастэрс, які доўжыўся з 1994 года, калі ён саступіў ва ўайлдкард раўндзе. За 19 выступаў запар О'Саліван чатыры разы станавіўся пераможцам (саступаючы па колькасці толькі Стывену Хендры) і пяць разоў прайграваў у фінальных матчах.
Шатландскі снукерыст Джон Хігінс у 19-ы раз патрапіў на Мастэрс, што з'яўляецца найлепшым вынікам сярод удзельнікаў розыгрышу 2013 года. Марк Уільямс прымаў удзел на Мастэрс у 17-ы раз. Грэм Дот і Мэцью Стывенс удзельнічалі на гэтым турніры ў 11-ы раз.
Двухразовы пераможца Мастэрс Джон Хігінс прымаў удзел у 19-м розыгрышы турніру запар, паўтарыўшы дасягненне Роні О’Салівана, які ўдзельнічаў на дзевятнаццаці турнірах запар з 1994 па 2012 год. Больш за 19 разоў запар на Мастэрс удзельнічалі толькі Стыў Дэвіс (20: 1981—2000), Стывен Хендры (23: 1989—2011) і рэкардсмен па гэтым паказчыку Джымі Уайт (26: 1982—2007).
У 2013 годзе на Мастэрс, на якім да гэтага прымалі ўдзел усяго 82 снукерысты з самога заснавання, дэбютантаў не было. Рыкі Уолдэн і Марк Дэвіс патрапілі на турнір у другі раз.
З 16 удзельнікаў першынства да гэтага тытул атрымлівалі 6 гульцоў. Марк Сэлбі (2008, 2010), Джон Хігінс (1999, 2006) і Марк Уільямс (1998, 2003) перамагалі на Мастэрс па два разы. Дзеючы пераможца Ніл Робертсан (2012), Дзін Цзюньхуэй (2011) і Мэцью Стывенс (2000) выйгравалі гэты турнір па аднаму разу.
Самым узроставым удзельнікам Мастэрс 2013 года стаў 40-гадовы Марк Дэвіс. Марку Уільямсу і Джону Хігінсу падчас турніру было па 37 гадоў. Самым маладым гульцом, які патрапіў на найбуйнейшы запрашальны снукерны турнір 2013 года, стаў 23-гадовы Джад Трамп. Дзіну Цзюньхуэю было 25 гадоў, Марку Алену — 26.
Ніжэй прадстаўлена табліца, якая дэманструе статыстыку выступленняў удзельнікаў спаборніцтва на ўсіх папярэдніх розыгрышах Мастэрс.
Рэферы
На матчах Мастэрс 2013 працавалі трое рэферы з розных краін Еўропы.
Суддзёй фінальнага паядынку быў абраны Тэры Камільеры з Мальты, які ўпершыню абслугоўваў матчы найбуйнейшага запрашальнага снукернага спаборніцтва, а таксама ўпершыню працаваў на фінальным матчы турніру Трайной кароны. Камільеры стаў прафесійным рэферы ў 2001 годзе, а ў 2006 годзе дэбютаваў у Крусібле ў матчы перашага круга паміж Джонам Хігінсам і Маркам Сэлбі. У агульнай колькасці абслугоўваў пяць чвэрцьфінальных матчаў чэмпіянатаў свету і чатыры паўфінальных паядынкі чэмпіянатаў Вялікабрытаніі, а таксама працаваў на трох рэйтынгавых фіналах на кубку Мальты 2007, Шанхай Мастэрс 2008 і адкрытым чэмпіянаце Уэльса 2012.
Апроч яго, яшчэ адным дэбютантам турніру Мастэрс сярод рэферы стаў 54-гадовы шатландскі суддзя Леа Скальян. Ён абслугоўваў свой першы прафесійны матч у 1999 годзе, а ў 2001 адбыўся яго дэбют на ТБ-матчах падчас турніру Scottish Masters. У 2010 годзе Скальян упершыню працаваў на чэмпіянаце свету, у 2011 абслугоўваў свой свой першы рэйтынгавы фінал на адкрытым чэмпіянаце Кітая, а пазней яшчэ два фінальных паядынкі на рэйтынгавым узроўні — на World Open 2012 і чэмпіянаце Вялікабрытаніі 2012.
Трэцім рэферы турніру стаў адзін з самых аўтарытэтных і дасведчаных снукерных судзей у свеце Ян Вярхаас, які рэгулярна абслугоўваў матчы найбуйнешых снукерных турніраў, уключаючы фінальныя паядынкі Мастэрс у 2001, 2002, 2004, 2007, 2009 і 2010 гадах.
Ніжэй прадстаўлены спіс трох рэферы, якія працавалі на спаборніцтве, а таксама іх даты нараджэння і матчы, якія яны абслугоўвалі ў рамках турніру.
Расклад і кошт квіткоў
Мастэрс 2013 года праходзіў на працягу 8 дзён (з нядзелі 13 студзеня па нядзелю 20 студзеня) за адным сталом на арэне ў Аляксандра-палацы ў Лондане, Англія. Кожны дзень на турніры праходзіла па дзве гульнявыя сесіі. Кошт квіткоў на матчы спаборніцтва залежыў ад стадыі турніру, сесіі (у кожны гульнявы дзень, акрамя першага, чым пазней пачыналася сесія, тым даражэй каштавалі квіткі). На матчы першага раўнда квіткі каштавалі ад £10 да £15, на чвэрцьфіналы — ад £20 да £25, на паўфіналы — ад £35 да £40, на фінальны паядынак — £40 і £45. Апроч таго, гледачы мелі магчымасць набыць квіткі адразу на ўвесь гульнявы дзень (дзве сесіі). На матчы першага раўнда такія квіткі каштавалі ад £20 да £25, на чвэрцьфіналы — £40, на паўфіналы — £65, на фінальны паядынак — £75.
Ніл Робертсан — Дзін Цзюньхуэй
Мастэрс 2013 года пачаўся 13 студзеня ў 13:00 па лонданскім часе. Матчам адкрыцця турніру стаў паядынак з удзелам трыумфатараў двух апошніх розыгрышай цэнтральнага запарашальнага спаборніцтва ў снукеры — Ніл Робертсан - Дзін Цзюньхуэй. Абодва, аўстралійскі і кітайскі снукерысты, дэбютавалі на Мастэрс у 2004 годзе, атрымаўшы ўайлдкард. Пасля гэтага Ніл тры разы даходзіў да чвэрцьфінальнай стадыі на турніры, а ў 2012 годзе выйграў тытул, перамогшы ў фінале Шона Мёрфі з лікам 10:6. Дзін ужо ў 2007 годзе здолеў дайсці да фіналу Мастэрс, але быў разгромлены ў вырашальным паядынку Роні О’Саліванам з лікам 10:3, а ў 2011 сустрэўся ў фінале з іншым азіяцкім снукерыстам Маркам Фу і атрымаў упэўненую перамогу — 10:4 , стаўшы першым прадстаўніком Азіі, які перамог на гэтым спаборніцтве. Да гэтага Робертсан і Дзін перасякаліся паміж сабой 10 разоў і ў 6 выпадках выйграваў аўстралійскі гулец. Упершыню спартоўцы гулялі ў 1/4 фіналу чэмпіянату Вялікабрытаніі 2005 года, дзе Дзін перайграў саперніка з лікам 9:5. Апроч таго, яны сустракаліся ў фінальным матчы Гран-пры 2009 і ў чвэрцьфінале чэмпіянату Вялікабрытаніі 2011 года, і ў абодвух матчах перамогу святкаваў Ніл Робертсан. У іх апошнім матчы ў 2012 годзе аўстралійскі снукерыст перамог саперніка ў паядынку прэм'ер-лігі з лікам 4:2. У першай палове сезона 2012/2013 Робертсан даходзіў да фіналу на International Championship, дзе саступіў Джаду Трампу, і да чвэрцьфіналу чэмпіянату Вялікабрытаніі , а таксама перамог на турніры PTC у Гдыні. Кітайскі снукерыст няўдала выступаў на рэйтынгавых турнірах і не праходзіў далей за стадыю 1/8 фіналу, але два разы гуляў у фіналах міні-рэйтынгавых спабрніцтваў, атрымаўшы тытул на адкрытым чэмпіянаце Шатландыі.
Вырашальны фрэйм матча 1/8 фіналу Мастэрс 2013 (Ніл Робертсан - Дзін Цзюньхуэй)
Марк Ален — Марк Дэвіс
У вячэрняй сесіі першага гульнявога дня вызначаўся сапернік Ніла Робертсона па чвэрцьфінале. Восьмы нумар пасеву Марк Ален гуляў супраць Марка Дэвіса, які займаў толькі семнаццаты радок у сусветным рэйтынгу пасля турніру International Championship, і патрапіў на Мастэрс з-за адсутнасці дзявятага нумара рэйтынгу Стывена Лі. Марк Дэвіс, які ў канцы 2002 года выйграў турнір Benson & Hedges Championship, а з ім і пуцёўку на свой дэбютны Мастэрс, дзе прайграў ва ўайлдкард-раўндзе , толькі праз 10 гадоў наблізіўся да топ-16 і, такім чынам, толькі ў другі раз прымаў удзел у гэтым турніры. Марк Ален з Паўночнай Ірландыі ў пяты раз запар прыехаў на Мастэрс, дэбютаваўшы ў 2009 годзе. Яго найлепшым дасягненнем на гэтым турніры з'яўлялася 1/2 фіналу розыгрышу 2011 года, дзе ён саступіў Марку Фу з лікам 4:6. Да гэтага матча снукерысты 5 разоў перасякаліся адзін з адным, і ў чатырох паядынках мацней быў больш малады спартсмен. Іх першым і адзіным на той момант рэйтынгавым матчам была гульня 1/8 фіналу чэмпіянату свету 2010 года, дзе Ален упэўнена перайграў свайго апанента з лікам 13:5. У першай палове сезона 2012/2013 снукерыст з Паўночнай Ірландыі дайшоў да чвэрцьфіналу на International Championship, а таксама атрымаў сваю першую міні-рэйтынгавую перамогу на адкрытым чэмпіянаце Антверпена. Ален дайшоў да фіналу на чэмпіянаце Вялікабрытаніі 2011 года, але пасля гэтага не выйграў ніводнага матча на турнірах Трайной кароны. У сваю чаргу, 40-гадовы англічанін цудоўна правёў пачатак сезона, атрымаўшы перамогу на чэмпіянаце свету па снукеры з шасцю чырвонымі шарамі, а таксама ўпершыню дайшоўшы да рэйтынгавага паўфіналу на Усі Класік 2012 і паўтарыўшы гэтае дасягненне на адкрытым чэмпіянаце Аўстраліі і чэмпіянаце Вялікабрытаніі.
26-гадовы Ален пачаў паядынак з выдатнага дальняга ўдару, услед за якім рушыла соценная серыя ў 136 балаў. Пасля доўгай пазіцыйнай барацьбы ў другой партыі Марк Дэвіс пачаў атаку, атрымаўшы пазіцыю пры ліку 13:1, і давёў пераможную серыю да 62 балаў. 9-ы нумар рэйтынгу дамінаваў у доўгім трэцім фрэйме і, дзякуючы некалькім выніковым падыходам, зноў выйшаў наперад у матчы з найлепшым падыходам у 31 бал, 2:1, а яго праціўнік выканаў два падыходы ў 43 і 42 ачкі ў наступнай партыі, і да перапынку лік стаў 2:2. Абодва ігракі дэманстравалі выдатны ўзровень гульні ў першай палове паядынку і мелі па 97% па паказчыку выніковасці пасля чатырох згуляных партый. Пасля таго, як Дэвіс памыліўся пры гульне складанага чырвонага шара ў сярэднюю лузу ў пачатку пятага фрэйма, Марк Ален атрымаў шанец для атакі з выдатным размяшчэннем чырвоных шароў на стале і зрабіў серыю ў 79 балаў, зрабіўшы лік 3:2 і ў трэці раз у паядынку выйшаўшы наперад. Снукерыст з Паўночнай Ірландыі адкрыў лік у шостым фрэйме, але, забіўшы два чырвоныя і чорны шары, памыліўся на простым чорным з яго стандартнага месца, пасля чаго атака перайшла да яго апанента, які таксама набраў толькі 7 ачкоў і няўдала выйшаў на каляровы, але вырашыў гуляць ружовы даблам у сярэднюю і памыліўся, аддаўшы пазіцыю Алену. Больш малады спартсмен набраў 42 ачкі, вядучы складаную серыю, бо на бліжняй палове стала не было чорнага і ружовага шароў, і зрабіў няўдалы выхад, але пасля гэтага 40-гадовы Марк Дэвіс, які выйграваў чэмпіянаты свету па снукеры з шасцю чырвонымі шарамі ў 2009 і 2012 гадах, памыліўся на дальнім чырвоным і дазволіў апаненту давесці партыю да перамогі падыходам у 16 балаў. Паўфіналіст Мастэрс 2011 пачаў атаку ў сёмым фрэйме пасля грубай памылкі праціўніка, але пры ліку 12:0 яму спатрэбілася гуляць з пашыраным рэстам, дліна якога была амаль роўная дліне снукернага стала. У выніку гэтага ўдару ён памыліўся і, хутка прыбіраючы рэст, зачапіў піраміду чырвоных шароў, раскідаўшы іх па стале, пасля чаго атрымаў фол у 4 ачкі і аддаў апаненту добрую пазіцыю для атакі (відэа). Дэвіс пачаў серыю, але памыліўся на 35 ачках пры гульні ружовага ў вугал, пасля чаго пакінуў пазіцыю праціўніку, які зрабіў зваротны падыход у 18 балаў, пасля чаго дапусціў памылку на чырвоным шары. Англічанін забіў чырвоны і ружовы, але не здолеў трапна пракаціць апошні чырвоны шар па бліжняму борту і пакінуў яго апаненту, які зачысціў стол да чорнага шара і выйграў партыю, пакінуўшы за сабой трэцяе ачко запар і зрабіўшы лік 5:2. У восьмым фрэйме англічанін пачаў атаку, забіўшы дальні чырвоны шар, але пры ліку 9:0 гуляў сіні шар вельмі моцна, каб зрабіць спліт піраміды, у выніку чаго ў лузу патрапіў чырвоны шар, а яго апанент атрымаў пазіцыю для атакі. Марк Ален скарыстаўся сваім шанцам і з брэйкам у 80 балаў зрабіў лік 6:2 і ў чацвёрты раз выйшаў у чвэрцьфінальную стадыю турніру Мастэрс.
Джон Хігінс — Алістэр Картэр
На другі гульнявы дзень, 14 студзеня, падчас першай сесіі ў Аляксандра-палацы да стала выйшлі двухразовы пераможца Мастэрс Джон Хігінс і пасеяны пад 14-м нумарам Алістэр Картэр. Шатландскі снукерыст прымаў удзел у 19-м розыгрышы Мастэрс запар, дэбютаваўшы ў 1995 годзе. За гэтыя гады ён атрымаў два тытулы ў 1999 і 2006 гадах, перамогшы ў фіналах Кена Доэрці (10:8) і Роні О’Салівана (10:9) адпаведна, а таксама два разы прайграваў Роні О’Салівану ў вырашальных матчах у 1995 і 2005 гадах (3:9 і 3:10 адпаведна), і да пачатку Мастэрс 2013 меў паказчык у 57,9% выйгрышаў, займаючы чацвёртую пазіцыю сярод усіх удзельнікаў, аднак у 18-ці папярэдніх розыгрышах чатырохразовы чэмпіён свету 10 разоў прайграваў у першым жа раўндзе. Алістэр Картэр выйграў Benson and Hedges Championship у 1999 годзе, што дазволіла яму дэбютаваць на найбуйнейшым запарашальным турніры 2000 года, а пачынаючы з 2007 года ўдзельнічаў ва ўсіх розыгрышах Мастэрс. З 10 матчаў, згуляных да гэтага ў рамках Мастэрс, Картэр выйграў толькі 3 і толькі аднойчы, у 2009 годзе, даходзіў да 1/4 фіналу. Снукерысты 20 разоў перасякаліся паміж сабой на снукерных першынствах, і ў 15 паядынках перамагаў Джон, прычым ён быў мацней ва ўсіх сямі сустрэчах гульцоў на рэйтынгавым узроўні, уключаючы фінальны матч адкрытага чэмпіянату Уэльса 2010 года, дзе шатландзец адолеў апанента з лікам 9:4, і апошні рэйтынгавы матч спартсменаў у чвэрцьфінале Шанхай Мастэрс 2012, дзе Хігінс быў мацней з лікам 5:3. У першай палове сезона 2012/2013 Хігінс выйграў рэйтынгавы тытул на Шанхай Мастэрс, перайграўшы ў фінале Джада Трампа з лікам 10:9, і міні-рэйтынгавы турнір у Глостэры, дзе ў фінальным матчы таксама быў пераможаны Трамп (4:2). Картэр таксама задавальняюча правёў першую частку бягучага сезона, дайшоўшы да чвэрцьфіналу Шанхай Мастэрс, дзе саступіў Хігінсу, і да паўфіналу чэмпіянату Вялікабрытаніі , дзе ў матчы да 9 перамог з Шонам Мёрфі ішоў наперадзе з лікам 8:4, але прайграў 5 фрэймаў запар і не здолеў дайсці да вырашальнага матча. За тыдзень да Мастэрс абодва снукерысты атрымалі перамогі ў дзвюх першых групах турніру Championship League, прычым у першай групе Хігінс перамог Картэра ў фінальным матчы з лікам 3:1.
Стывен Магуайр — Грэм Дот
У вячэрняй сесіі другога гульнявога дня на Мастэрс гулялі яшчэ два шатландскія снукерысты: шосты нумар рэйтынгу Стывен Магуайр і чвэрцьфіналіст двух апошніх розыгрышаў Грэм Дот. Грэм дэбютаваў на Мастэрс у 2002 годзе і прымаў удзел у васьмі паслядоўных розыгрышах да 2009 года, аднак толькі адзін раз, у 2006 годзе, дайшоў да чвэрцьфіналу. Прапусціўшы турнір 2010 года, ён зноў вярнуўся ў топ-16 у наступным сезоне і паўтарыў сваё найлепшае дасягненне ў 2011 і 2012 гадах. Стывен упершыню патрапіў на Мастэрс у 2005 годзе, атрымаўшы ўайлдкард, пасля чаго не прапусціў ніводнага розыгрышу спаборніцтва, дайшоўшы да паўфіналаў у 2007, 2009 і 2010 гадах. Да гэтага паядынку снукерысты перасякаліся паміж сабой 8 разоў, і 5 разоў перамагаў Магуайр, уключаючы іх апошні матч на турніры PTC у Глостэры ў жніўні 2012 года. На рэйтынгавых першынствах Магуайр і Дот сустракаліся 3 разы, з якіх Стывен атрымаў перамогу толькі ў першым матчы на Гран-пры 2006 года (3:1). У сваю чаргу Грэм Дот быў мацней за апанента на чэмпіянаце свету ў 2010 годзе (13:6) і ў чвэрцьфінале German Masters 2011 (5:2). У 2009 годзе шатландцы сышліся на турніры Мастэрс, дзе на стадыі 1/8 фіналу з лікам 6:5 перамог Стывен. Магуайр няўдала правёў першую палову сезона 2012/2013, ніводнага разу не дайшоўшы да чвэрцьфіналу буйных рэйтынгавых турніраў, аднак быў у фіналах на двух першых этапах серыі PTC, атрымаўшы перамогу на першым з іх. У сваю чаргу Дот дайшоў да 1/4 фіналу на турнірах Усі Класік 2012 і Шанхай Мастэрс 2012, а за тыдзень да Мастэрс дайшоў да фіналу на міні-рэйтынгавым адкрытым чэмпіянаце Фюльстэнфельдбрука, дзе з лікам 3:4 саступіў Марку Сэлбі.
Джад Трамп — Бары Хокінс
На трэці гульнявы дзень першым матчам быў паядынак паміж англічанамі Джадам Трампам, паўфіналістам леташняга розыгрышу Мастэрс, і Бары Хокінсам, семнаццатым нумарам сусветнага рэйтынгу. Хокінс дэбютаваў на найбуйнейшым запрашальным турніры ў 2007 годзе, калі ўпершыню ўвайшоў у топ-16 , пасля чаго атрымаў перамогу на кваліфікацыйным турніры да наступнага розыгрышу , прыняўшы ўдзел на Мастэрс 2008 года ў другі раз. Розыгрыш 2013 года стаў трэцім турнірам Мастэрс для Бары, які да гэтага не выйграў ніводнага матча і не зрабіў ніводнай соценнай серыі ў рамках гэтага першынства. Джад, у сваю чаргу, перамог на кваліфікацыйным турніры да гэтага спаборніцтва праз год пасля Хокінса ў 19-гадовым узросце, дзякуючы чаму дэбютаваў на Мастэрс у 2009 годзе. У сезоне 2011/2012 ён увайшоў у 16 найлепшых снукерыстаў і здолеў дайсці да 1/2 фіналу на турніры 2012 года. Да гэтага снукерысты чатыры разы перасякаліся паміж сабой, і ў трох выпадках перамагаў Бары Хокінс, але апошняя і адзіная рэйтынгавая сустрэча на Шанхай Мастэрс 2012 засталася за Трампам з лікам 5:3. 23-гадовы Трамп выдатна правёў першую палову сезона 2012/2013, атрымаўшы перамогу на галоўным кітайскім спаборніцтве рэйтынгавага ўзроўню International Championship і дайшоўшы да фіналу іншага рэйтынгавага турніру ў Кітаі — Шанхай Мастэрс. Апроч таго, другі нумар рэйтынгу два разы быў у фіналах турніраў серыі PTC з Джонам Хігінсам, адзін з якіх, адкрыты чэмпіянат Балгарыі, выйграў. Яго праціўнік Бары Хокінс летам 2012 года ўпершыню ў сваёй кар'еры выйграў рэйтынгавы тытул, адкрыты чэмпіянат Аўстраліі, што дапамагло яму патрапіць у топ-16 і атрымаць месца на турніры Мастэрс.
23-гадовы англічанін выйшаў да стала ў пантофлях «Rollerboy» ад дызайнера Крысціяна Лубутэна за €2,000, што прыцягнула вялікую ўвагу аматараў снукера і журналістаў. Ён пачаў атаку ў стартавым фрэйме, але пры ліку 34:0 зрабіў няўдалы выхад і спыніў серыю, пасля чаго сумеў павялічыць адрыў да 47 ачкоў. Яго апанент дапусціў некалькі грубых памылак у пачатку фрэйма, але здолеў выйсці наперад у ліку 50:47 пры пяці каляровых шарах на стале, пасля чаго зрабіў снукер на зялёным шары і атрымаў 11 штрафных ачкоў за кошт памылак Джада, а пазней давёў фрэйм да перамогі на каляровых шарах. Любімец публікі Трамп, які саступіў у першым матчы на чэмпіянаце Вялікабрытаніі за месяц да гэтага турніру, зрабіў серыю ў 57 балаў у другой партыі, а пазней вёў у ліку 65:42 пры 22 ачках на стале, пасля чаго пры яго адыгрышы на рудым шары біток упаў у лузу. 32-гадовы Бары забіў руды, сіні і ружовы шары, але пасля няўдалага адыгрыша на чорным шары дазволіў праціўніку забіць апошні шар і зраўняць лік — 1:1. Пасля другой партыі Джад памяняў абутак, які аказўся занадта кіўзкім, аб чым ён сказаў пасля паядынку. Хокінс зноў выйшаў наперад у матчы з брэйкам у 83 балы, але яго апанент адказаў серыяй у 99 балаў і зрабіў лік да перапынку 2:2. У пятым фрэйме 15-ы нумар пасеву першым пачаў атаку, але пры ліку 37:0 няўдала выканаў спліт і быў вымушаны адыгрывацца. Джад аформіў брэйк у 73 ачкі і ўпершыню выйшаў наперад у паядынку, а яго праціўнік выканаў першы сэнчуры ў матчы ў шостым фрэйме, 109 балаў, і зраўняў лік — 3:3. У сёмай партыі самы малады снукерыст на турніры першым пачаў серыю, але пры ліку 41:0 страціў пазіцыю пасля няўдалага выхаду, а пазней дазволіў Хокінсу пачаць зваротную атаку, якая завяршылася пераможнай серыяй у 85 балаў, і Бары зноў выйшаў наперад у матчы. Ён дамінаваў у наступным фрэйме і з чарговым паўсоценным брэйкам, 61, зрабіў лік 5:3 на сваю карысць, наблізіўшыся да свайго першага чвэрцьфіналу на Мастэрс. Пасля памылкі свайго апанента Джад Трамп выканаў соценную серыю, 105 балаў, у дзявятым фрэйме, скараціўшы адставанне да аднаго ачка, а ў дзясятай партыі шматлікія грубыя памылкі Бары Хокінса дазволілі яго апаненту павесці ў ліку 49:20. Хокінс сумеў павесці атаку пасля фола праціўніка, але пры ліку 35:49 дапусціў памылку пры гульне простага чорнага шара ў сярэднюю лузу пасля апошняга чырвонага. У выніку пазіцыйнай барацьбы за жоўты шар Трамп атрымаў яшчэ адзін фол, пасля чаго яго праціўнік атрымаў свабодны шар і, выбраўшы ў якасці яго ружовы, забіў яго, а пазней атрымаў шанец зачысціць стол, але, забіўшы жоўты, зялёны і руды шары, памыліўся на апошнім сінім пры ліку 50:49 і дазволіў Трампу забіць сіні і ружовы і перавесці матч у вырашальную партыю. У самым пачатку адзінаццатага фрэйма Джад атрымаў шанец павесці атаку і выканаў цудоўны брэйк у 107 балаў, здабыўшы перамогу ў матчы і выйшаўшы ў чвэрцьфінальную стадыю на Грэма Дота.
Вырашальны фрэйм матча 1/8 фіналу Мастэрс 2013 (Джад Трамп - Бары Хокінс)
Шон Мёрфі — Рыкі Уолдэн
Увечары 15 студзеня на арэну Аляксандра-палацу выйшлі яшчэ два снукерысты з Англіі: Шон Мёрфі, чацвёрты нумар сусветнага рэйтынгу, і Рыкі Уолдэн, які ў другі раз прымаў удзел на турніры Мастэрс. Мёрфі атрымаў перамогу на Benson & Hedges Championship у 2000 годзе, што дазволіла яму здзейсніць дэбют на Мастэрс у 2001 у 18-гадовым узросце, калі ён не ўваходзіў нават у першую сотку снукерыстаў свету. У 2005 годзе ён стаў чэмпіёнам свету, аўтаматычна атрымаўшы месца на Мастэрс у 2006 годзе, пасля чаго не прапусціў ніводнага розыгрышу спаборніцтва. З 2006 па 2011 гады Шон чатыры разы даходзіў да стадыі 1/4 фіналу, але не праходзіў далей, а ў 2012 выйшаў у фінал Мастэрс, дзе саступіў Нілу Робертсану з лікам 6:10. Уолдэн выйграў свой першы рэйтынгавы тытул, Шанхай Мастэрс, у 2008 годзе і атрымаў уайлдкард на Мастэрс 2009, дзе выйграў адзін матч, пасля чаго некалькі сезонаў знаходзіўся на мяжы топ-16, але толькі ў 2013 годзе здолеў у другі раз патрапіць на найбуйнейшы запрашальны турнір па снукеры. Снукерысты дзевяць разоў перасякаліся паміж сабой, і ў сямі выпадках перамогу святкаваў Мёрфі. З пяці сустрэч на рэйтынгавым узроўні Шон быў мацней 4 разы, уключаючы два апошнія паядынкі паміж імі ў першай палове 2012 года на German Masters і World Open — 5:2 і 5:3 адпаведна. Адзінай рэйтынгавай перамогай Уолдэна быў чвэрцьфінальны матч на чэмпіянаце Вялікабрытаніі ў 2011 годзе, дзе Рыкі перамог з лікам 6:3. Шон Мёрфі выдатна правёў першую палову сезона 2012/2013, дайшоўшы да паўфіналаў на Шанхай Мастэрс і International Championship, а таксама да фіналу першага турніру Трайной кароны чэмпіянату Вялікабрытаніі , дзе саступіў Марку Сэлбі. Апроч таго, чэмпіён свету 2005 года ў ліпені 2012 дайшоў да фіналу чэмпіянату свету па снукеры з шасцю чырвонымі шарамі, дзе прайграў Марку Дэвісу. Рыкі Уолдэн, у сваю чаргу, выйграў свой другі рэйтынгавы тытул у кар'еры на першым турніры сезона Усі Класік, а таксама дайшоў да чвэрцьфіналу на International Championship.
Марк Уільямс — Мэцью Стывенс
У рамках дзённай сесіі чацвёртага гульнявога дня сустракаліся два валійскія снукерысты: двухразовы пераможца Мастэрс Марк Уільямс і 15-ы нумар рэйтынгу Мэцью Стывенс. Уільямс перамог на турніры Benson & Hedges Championship у 1994 годзе і, такім чынам, дэбютаваў на прэстыжным запрашальным турніры ў 1995, а з 1997 па 2008 гады прымаў удзел ва ўсіх розыгрышах Мастэрс, атрымаўшы перамогі ў 1998 і 2003 гадах і саступіўшы ў фінальным матчы ў 2002. Прапусціўшы толькі адно спаборніцтва, у 2009 годзе, калі ён выляцеў з топ-16, ён зноў вярнуўся на турнір у 2010, дайшоўшы там да паўфіналу , і, такім чынам прымаў удзел на чацвёртым Мастэрс запар. Стывенс перамог на Benson & Hedges Championship у 1995 годзе, дэбютаваўшы на Мастэрс праз год пасля Марка, у 1996 годзе , а ў 2000 у другі раз прымаў удзел на турніры і атрымаў перамогу, перайграўшы ў фінале Кена Доэрці. Пасля гэтага ён яшчэ восем разоў гуляў на Мастэрс, але заўсёды саступаў у 1/8 фіналу. Суайчыннікі 21 раз сустракаліся паміж сабой, і ў 11 выпадках мацней быў Марк Уільямс, уключаючы 4 апошнія паядынкі паміж імі. З 9 рэйтынгавых матчаў Марк перамог у 5 сустрэчах, уключаючы дзве апошнія. У сезоне 2012/2013 яны перасякліся на этапе PTC у Глостэры, дзе двухразовы чэмпіён свету перамог з лікам 4:0. У 2004 годзе Уільямс і Стывенс гулялі ў 1/8 фіналу Мастэрс, дзе Марк атрымаў перамогу ў вырашальным фрэйме — 6:5. У першай палове сезона Марк Уільямс дайшоў да чвэрцьфіналу на Усі Класік і да паўфіналу на Шанхай Мастэрс, а Мэцью дайшоў да 1/4 фіналу на першым турніры Трайной кароны — чэмпіянаце Вялікабрытаніі.
Ніл Робертсан — Марк Ален
17 студзеня падчас дзённай сесіі Ніл Робертсан з Аўстраліі і Марк Ален з Паўночнай Ірландыі, абодва з якіх з'яўляюцца леварукімі ігракамі, адкрывалі чвэрцьфінальную стадыю на Мастэрс 2013. Да гэтага снукерысты, правялі паміж сабой 13 паядынкаў, у 8 з якіх, уключаючы 4 апошнія, перамагаў Ніл. На рэйтынгавых турнірах Робертсан і Ален сустракаліся толькі двойчы ў 2008 годзе: Марк перамог на адкрытым чэмпіянаце Кітая (5:2), калі апаненты ўпершыню перасякліся паміж сабой на прафесійным турніры, а яго праціўнік — у паўфінале чэмпіянату Бахрэйна (6:4). Апроч таго, гэтыя спартоўцы ўжо трэці год запар сустрэліся на Мастэрс. Да гэтага Марк Ален атрымаў перамогу ў чвэрцьфінале ў 2011 годзе (6:4), а Робертсан быў мацней у першым раўндзе розыгрышу 2012 года (6:3). Пасля перамогі над Маркам Дэвісам у 1/8 фіналу Ален падняў свой працэнт перамог на турніры Мастэрс да 60%, а працэнт Ніла Робертсана склаў 57,1% пасля матча 1/8 фіналу, і яны займалі трэцяе і шостае месцы адпаведна па гэтым паказчыку сярод усіх чвэрцьфіналістаў.
Вырашальны фрэйм чвэрцьфінальнага матча Мастэрс 2013 (Ніл Робертсан - Марк Ален)
Шон Мёрфі — Джон Хігінс
Увечары пятага гульнявога дня на арэну Аляксандра-палацу выйшла другая пара 1/4 фіналу Мастэрс 2013: леташні фіналіст Шон Мёрфі і трэці нумар сусветнага рэйтынгу Джон Хігінс. З 20 папярэдніх сустрэч паміж снукерыстамі Джон перамог у 11, уключаючы дзве апошнія ў паўфінале Шанхай Мастэрс у першай палове сезона (6:3) і ў першай групе турніру Championship League за тыдзень да бягучага спаборніцтва (3:0). З 6 матчаў, якія спартсмены правялі паміж сабой на рэйтынгавых турнірах, Хігінс перамагаў 4 разы, уключаючы фінал чэмпіянату свету 2009 года (18:9). Шон таксама абыгрываў апанента ў рамках сусветнага першынства: у 1/8 фіналу розыгрышу 2005 года, чэмпіёнам якога стаў Мёрфі, ён быў мацней за праціўніка з лікам 13:8. Апроч таго, 2 разы Мёрфі і Хігінс гулялі адзін з адным на Мастэрс, атрымаўшы па адной перамозе: у чвэрцьфінале Мастэрс 2006 года Джон выйграў з лікам 6:4, а ў паўфінале леташняга Мастэрс 2012 Шон перамог шатландца з тым жа лікам. Нягледзячы на тое, што чатырохразовы чэмпіён свету Хігінс 10 разоў прайграваў у першым раўндзе турніру Мастэрс, ён меў 59% перамог на спаборніцтве і займаў пятае месца сярод чвэрцьфіналістаў, згуляў найбольшую колькасць матчаў і фрэймаў у рамках Мастэрс сярод удзельнікаў, а таксама зарабіў £667,000 ва ўсіх папярэдніх розыгрышах, саступаючы па прызавых грошах толькі Марку Уільямсу; яго праціўнік, які таксама няўдала выступаў на другім турніры Трайной кароны да таго, як дайшоў да фіналу ў 2012 годзе, у першым раўндзе выйграў дзявяты з семнаццаці паядынкаў і займаў сёмае месца па гэтым паказчыку.
Вырашальны фрэйм чвэрцьфінальнага матча Мастэрс 2013 (Шон Мёрфі - Джон Хігінс)
Грэм Дот — Джад Трамп
18 студзеня працягваліся матчы 1/4 фіналу Мастэрс 2013, трэцім з якіх быў паядынак паміж Грэмам Дотам, які ў чацвёрты раз дайшоў да чвэрцьфінальнай стадыі, але ніколі не праходзіў далей, і другім нумарам сусветнага рэйтынгу Джадам Трампам. Да гэтага снукерысты 6 разоў перасякаліся паміж сабой, з якіх Джад два разы перамагаў апанента ў сёмай групе турніру Championship League 2009, калі яны ўпершыню гулялі адзін з адным, і два разы з двух на рэйтынгавых матчах: у чвэрцьфінале чэмпіянату свету 2011 года (13:5) і ў апошнім матчы паміж спартсменамі ў чвэрцьфінале Шанхай Мастэрс 2012 (5:4). Грэм Дот, у сваю чаргу, два разы быў мацней за апанента ў матчах серыі PTC 2010/2011, перамогшы ў Шэфілдзе (4:1) і ў нямецкім Хаме (4:0). Трамп, які ў першым раўндзе выйграў свой трэці матч на Мастэрс, падняў свой працэнт перамог на турніры да 60%, разам з Маркам Аленам падняўшыся на трэцяе месца сярод чвэрцьфіналістаў па гэтым паказчыку; шатландзец, які ўжо ў адзінаццаты раз прымаў удзел на найбуйнейшым запрашальным спаборніцтве, меў самы нізкі працэнт перамог на Мастэрс сярод 8 лепшых снукерыстаў турніру — 33%.
Марк Сэлбі — Марк Уільямс
Апошнім чвэрцьфінальным паядынкам Мастэрс 2013 стала сустрэча двухразовых чэмпіёнаў турніру Марка Сэлбі і Марка Уільямса, абодва з якіх здзейснілі эфектныя камбэкі ў сваіх першых матчах на спаборніцтве. Снукерысты 11 разоў гулялі паміж сабой, і ў сямі выпадках выйграваў валійскі спартовец, уключаючы 4 рэйтынгавыя перамогі на чэмпіянаце Вялікабрытаніі 1999 года (9:0), на чэмпіянаце свету 2006 года (13:8), на чэмпіянаце Вялікабрытаніі 2008 года (9:7) і ў фінале German Masters 2011 (9:7), але апошні раз Уільямс быў мацней за апанента ў групе пераможцаў турніру Championship League 2011 (3:1). Сэлбі ўпершыню перамог праціўніка ў 1/4 фіналу рэйтынгавага гранд-фіналу PTC 2011 (4:3), пасля чаго атрымаў 3 перамогі ва ўсіх матчах паміж апанентамі ў сезоне 2011/2012, уключаючы фінальны паядынак Шанхай Мастэрс 2011 (10:9). Англічанін, які пяць разоў прымаў удзел на Мастэрс і тры разы даходзіў да фіналу, меў найлепшы працэнт перамог на першынстве сярод усіх чвэрцьфіналістаў — 81,25%; двухразовы чэмпіён свету, які 4 разы даходзіў да паўфіналу на 16 папярэдніх турнірах , займаў другое месца па гэтаму паказчыку з 63,2% перамог, а таксама выйграў найбольшую колькасць матчаў у рамках Мастэрс сярод удзельнікаў і зарабіў найбольшую колькасць празавых грошай — £690,500. .
Пасля доўгага тактычнага ўступу ў матчы пры ліку 13:3 Марк Уільямс паставіў снукер за руды шар і, калі біток аказаўся ў скупнасці чырвоных пасля ўдару Сэлбі, знайшоў гульню ў сярэднюю лузу і зрабіў выніковы падыход, набраўшы 24 ачкі і памыліўшыся пры спробе забіць сіні ў дальні кут, пасля чаго англічанін, які выйграў чэмпіянат Вялікабрытаніі за месяц да турніру, скараціў адставанне і пры ліку 11:38 і трох чырвоных зноў атрымаў атаку з-за памылкі апанента на рудым шары. Сэлбі забіў усе чырвоныя, набраўшы 16 балаў, а ў доўгай пазіцыйнай дуэлі за жоўты шар Уільямс атрымаў 8 штрафных ачкоў за кошт снукера, пасля чаго забіў першы каляровы шар дальнім ударам і павялічыў свой адрыў да ліку 48:27, а пазней паставіў цудоўны снукер і на зялёным шары, вымусіўшы апанента памыліцца і зрабіўшы лік 52:27 пры 25 ачках на стале. У працягу барацьбы за зялёны снукерыст з Лестэра паставіў праціўніку зваротны складаны снукер за ружовы шар, атрымаўшы 4 ачкі, пасля чаго забіў дальні зялёны і сабраў усе каляровыя шары, выдрапаўшы першую партыю, якая доўжылася 42 хвіліны. Валійскі снукерыст, які прайграў у першым раўндзе чэмпіянату Вялікабрытаніі ў снежні 2012, пачаў атаку дальнім ударам у другім фрэйме, але пры ліку 7:0 вырашыў гуляць складаны чорны і памыліўся, аддаўшы пазіцыю праціўніку, які выканаў брэйк у 28 ачкоў, пасля чаго быў вымушаны наносіць удар з чорнага шара і таксама дапусціў памылку, вярнуўшы магчымасць павесці серыю Уільямсу. Шосты сеяны турніру зраўняў лік у фрэйме да 28:28, пакінуўшы тры чырвоныя на стале, і быў вымушаны адыгрывацца з-за няўдалага выхаду, пасля чаго 29-гадовы Марк Сэлбі выдатным даблам забіў чырвоны шар і паставіў снукер за жоўты на болкернай лініі, які прынёс яму 8 балаў пасля дзвюх памылак праціўніка, а таксама магчымасць павесці атаку пасля аб'явы свабоднага шара. Ён набраў 9 ачкоў, а падчас пазіцыйнай барацьбы за апошні чырвоны 37-гадовы Уільямс паставіў складаны снукер, з якога Сэлбі выхадзіў ад трох бартоў і атрымаў фол, а таксама пакінуў апаненту магчымасць згуляць чырвоны ў сярэднюю лузу з кароткай дыстанцыі, пасля чаго валіец дапусціў фатальную памылку, перарэзаўшы шар, і яго праціўнік зачысціў стол да ружовага шара, падвоіўшы лік у паядынку — 2:0.