cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Кратас (міфалогія)
Кратас (Κράτος — «сіла, улада») — у старажытнагрэчаскай міфалогіі малодшы тытан, сын Паланта і Стыкс. Саюзнік Зеўса ў барацьбе з тытанамі. Дзеючая асоба трагедыі Эсхіла «Прыкаваны Праметэй», слуга Зеўса. У адным з міфаў прыкоўвае Праметэя да скалы пад кіраўніцтвам Гефеста.
Уарас
Уарас (Huaraz) — горад у цэнтральным Перу, за 407 км ад сталіцы Лімы, сталіца рэгіёна Анкаш. Насельніцтва складае каля 118 тысяч чалавек.
Баркі (Узоўскі сельсавет)
Размяшчэнне
У 26 км на паўднёвы ўсход ад Буда-Кашалёва, 24 км ад Гомеля, 4 км ад чыгуначнай станцыі Уза (на лініі Жлобін — Гомель).
Гідраграфія
На поўначы і поўдні меліярацыйныя каналы, злучаныя з ракой Уза (прыток ракі Сож).
Транспартная сетка
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтамабільнай дарозе Уваравічы — Буда-Кашалёва.
Забудова драўлянымі дамамі сядзібнага тыпу.
Гісторыя
Заснаваны напачатку XX стагоддзя перасяленцамі з суседніх вёсак. У 1926 годзе знаходзілася паштовае аддзяленне. У 1929 годзе арганізаваны калгас. У 1959 годзе ў складзе саўгаса «Праўда» (цэнтр — вёска Уза).
Роўлэнд Хіл
Роўлэнд Хіл (Rowland Hill;  — ) — англійскі настаўнік, вынаходнік і рэфарматар. Ён выступаў за поўную рэформу пошты на аснове канцэпцыі адзінага паштовага тарыфу ў адзін пені (Uniform Penny Post). Член Каралеўскага таварыства, кавалер ордэна Лазні.
Фабіян Даманеўскі
Фабіян Даманеўскі (Даманоўскі) — вялікалітоўскі мысліцель-гуманіст і паэт эпохі позняга Адраджэння і барока.
Ідэолаг нонадарантызму (рэлігійна-філасофскі рух на Беларусі ў 2-й палове XVI ст.). Крытыкаваў Біблію, лічыў Хрыста не Богам, а простым чалавекам, адмаўляў неўміручасць душы. У 1589 г. разам з С. Будным вёў дыспут з езуітамі ў Полацку, даказваў, што душа чалавека пасля смерці гіне разам з яго целам.
Аўтар верша на польскай мове «Эпіграма на герб Лясот», надрукаванага ў кнізе Буднага «Пра свецкую ўладу» (1583). У творы выказваў думку, што ўсякая ўлада павінна быць разумнай і маральнай.
Марскія млекакормячыя
Марскі́я млекакормячыя́ — водныя млекакормячыя, якія жывуць у акіяне ці іншых марскіх экасістэмах. Яны ўключаюць у сябе такіх жывёл, як то цюлені, кіты, сірэны, марскія выдры і белыя мядзведзі. Гэтыя млекакормячыя не ўтвараюць асаблівы таксон або сістэматычную групоўку, але хутчэй маюць поліфілічную сувязь дзякуючы канвергентнай эвалюцыі, бо яны дакладна не маюць агульнага продка. Марскія млекакормячыя аб’яднаныя праз іхную залежнасць ад марскага асяроддзя, дзе яны харчуюцца.
Спосабы адаптацыі марскіх млекакормячых да воднага жыцця значна вар’іруюцца паміж відамі. Як прыклад, кіты і сірэны цалкам праводзяць час у вадзе. Плаўняногія і марскія львы з’яўляюцца паўводнымі жывёламі, бо яны праводзяць большую частку свайго жыцця ў вадзе, але выходзяць на паверхню для спарвання, народзін і лінькі. У адрозненне ад гэтага, выдры і палярныя мядзведзі значна менш прыстасаваныя да воднага жыцця. Дыета розных марскіх млекакормячых значна адрозніваецца адзін ад аднаго. Гэтак, некаторыя з іх могуць харчавацца зоапланктонам, іншыя могуць есці рыбу, кальмараў, малюскаў, марскую траву, а некаторыя харчуюцца іншымі млекакормячымі. У той час як колькасць марскіх млекакормячых даволі малая ў параўнанні з колькасцю ўсіх млекакормячых на планеце, іхная роля ў розных экасістэмах даволі вялікая, асабліва ў дачыненні да падтрымання жыццядзейнасці марскіх экасістэм. Гэтая роля ў захаванні экасістэм выклікае асаблівую заклапочанасць, бо 23 % відаў марскіх млекакормячых знаходзяцца пад пагрозай вымірання.
Значна паўплывала на колькасць марскіх млекакормячых дзейнасць чалавека. Перш за ўсё яны сталі мішэнню для абарыгенных народаў, які палююць на іх праз атрыманне ежы і іншых рэсурсаў. Многія з млекакормячых таксама падвяргаліся камерцыйнай прамысловасці, што прывяло да рэзкага зніжэння ўсіх папуляцый прамысловых відаў, як то кіты і цюлені. Камерцыйнае паляванне прывяло да знікнення марской каровы, марской норкі, японскага марскога льва і карыбскага цюленя-манаха. Пасля таго, як камерцыйнае паляванне скончылася, некаторыя віды, як то шэры кіт і паўночны даўгалыч, аднавіліся ў лічбах. Наадварот, іншыя віды, як то паўночнаатлантычны кіт, знаходзяцца пад пагрозай знікнення. Акрамя палявання, марскія млекакормячыя могуць быць забітыя праз заблытванне ў сетках рыбаловаў. Павелічэнне трафіку праз акіян выклікае сутыкненне хуткіх марскіх суднаў і буйных марскіх млекакормячых. Дэградацыя марскіх экасістэм таксама пагражае марскім млекакормячым і іхнай здольнасці знайсці і злавіць ежу. Шумавое забруджванне, напрыклад, можа адмоўна адбіцца на рэхалакацыі млекакормячых, а таксама наступствы глабальнага пацяплення дрэнна ўплываюць на арктычныя ўмовы.
Рымашэй (Ігналінскі раён)
Ры́машэй (Rimašiai), традыцыйная беларуская назва — Рымашы  — вёска ў Ігналінскім раёне Уцянскага павета Літвы. Уваходзіць у склад Ігналінскай сянюніі. Размешчана за 4 км ад Казокіне. Насельніцтва 14 чал. (2001 г.).
Сугліца (Смаленская вобласць)
Сугліца (Сугли́ца) — вёска ў Ельнінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Карабецкага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена падчас Ельнінска-Дарагабужскай аперацыі ў 1943 годзе.
Рока-Чылье
Рока-Чылье (Rocca Cigliè) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Кунеа.
Насельніцтва складае 150 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 21 чал./км². Займае плошчу 7 км². Паштовы індэкс — 12060. Тэлефонны код — 0174.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
NGC 4784
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Спіс вуліц Дуброўна
У гэтым спісе прыведзены бульвары, вуліцы, завулкі, паркі, плошчы, праезды, праспекты, спускі, тупікі, шасэ г. Дуброўна
Рэгісполле
Рэгіспо́лле (, Регисполье) — вёска ў Бярэзінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Багушэвіцкага сельсавета.
Да 21 снежня 2007 года вёска ўваходзіла ў склад Якшыцкага сельсавета.
Даманавіцкі раён
Дама́навіцкі раён — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў БССР у 1935—1960 гадах. Цэнтр — мястэчка Азарычы (з 27 верасня 1938 г. — вёска, з 17 лістапада 1959 г. — гарадскі пасёлак).
Утвораны 12 лютага 1935 года ў складзе БССР з цэнтрам у вёсцы Даманавічы. Уключаў 18 сельсаветаў: Азарыцкі, Асташкавіцкі, Даманавіцкі, Зеляноцкі, Капліцкі, Крукавіцкі, Ліпаўскі, Мартынавіцкі, Навасёлкаўскі, Савіцкі, Сухавіцкі, Халмянскі, Хаміцкі, якія былі перададзены са складу Мазырскага раёна, і Валосавіцкі, Давыдаўскі, Кабыльшчынскі, Ламавіцкі, Людзвінаўскі, якія былі перададзены са складу Парыцкага раёна.
З 21 чэрвеня 1935 года раён у складзе Мазырскай акругі. 15 ліпеня 1935 года вёскі Азарычы і Даманавічы атрымалі статус мястэчак, тады ж цэнтр раёна перанесены ў Азарычы. З 20 лютага 1938 года раён у складзе Палескай вобласці, тады ж Зеляноцкі і Ліпаўскі сельсаветы перададзены ў склад новаўтворанага Васілевіцкага раёна. 27 верасня 1938 года статус Азарыч і Даманавіч паніжаны да вёсак. 20 красавіка 1939 года Кабыльшчынскі сельсавет перайменаваны ў Палескі. 28 чэрвеня 1939 года Ламавіцкі сельсавет перададзены ў склад новаўтворанага Акцябрскага раёна. 3 ліпеня 1939 года Сухавіцкі сельсавет перададзены Калінкавіцкаму раёну. У 1939 годзе скасаваны Людзвінаўскі сельсавет. З 8 студзеня 1954 года раён у складзе Гомельскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны Мартынавіцкі і Халмянскі сельсаветы. 3 ліпеня 1959 года ўтвораны рабочы пасёлак Сасновы Бор. 17 лістапада 1959 года Азарычы атрымалі статус гарадскога пасёлка, скасаваны Азарыцкі сельсавет.
20 студзеня 1960 года раён скасаваны, Асташкавіцкі, Давыдаўскі, Палескі сельсаветы і рабочы пасёлак Сасновы Бор перададзены Парыцкаму раёну, Даманавіцкі, Капліцкі, Крукавіцкі, Навасёлкаўскі, Хаміцкі сельсаветы і гарадскі пасёлак Азарычы — Калінкавіцкаму раёну, Валосавіцкі сельсавет — Акцябрскаму раёну, Савіцкі сельсавет — Капаткевіцкаму раёну.
Акшакы (Каркаралінскі раён)
Акшакы — сяло ў Каркаралінскім раёне Карагандзінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад сельскай акругі Нуркена. Код КАТА — 354853200.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 208 чалавек (102 мужчыны і 106 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 154 чалавекі (77 мужчын і 77 жанчын).
Цярэніна (вёска, Смаленская вобласць)
Цярэніна (Тере́нино) — вёска ў Ельнінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Карабецкага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена падчас Ельнінска-Дарагабужскай аперацыі ў 1943 годзе.
Гарадзішчанскі сельсавет (Магілёўскі раён)
Гарадзі́шчанскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Магілёўскага раёна Магілёўскай вобласці. Цэнтр — вёска Гарадзішча.
Эўномія (міфалогія)
Эўномія (Εὐνομία, «дабразаконнасць») — у старажытнагрэчаскай міфалогіі ора, дачка Зеўса і Феміды, багіня дабразаконнасці і законапарадку. Спадарожніца Муз. Эўномія, разам з сёстрамі Дыке і Эйрэнай, лічыцца адной з Ор, багінь законапарадку, справядлівасці і міру, якія ахоўваюць вароты Алімпа.
У міфалогіі фігуравала яшчэ адна Эўномія, дачка Гермеса і Афрадыты, але не ясна, гэта адна і тая ж багіня, або дзве розныя.
Імем оры Эўноміі названы астэроід 15, адкрыты ў 1851 годзе.
Лозкі
Назву Ло́зкі маюць:
Эрліганг (культура)
Культура Эрліганг (二里岗文化) — археалагічная культура бронзавага веку на поўначы Кітая. У кітайскай гістарыяграфіі атаесамляецца з ранняй дынастыяй Шан. Існавала ў перыяд каля 1600 г. да н. э. — 1200 г. да н. э.
Назва культуры паходзіць ад наймення першага помніка, знойдзенага ў 1951 г. на ўсход ад Чжэнчжоу. З-за наяўнасці многіх падобных рысаў лічыцца працягам болей ранняй культуры Эрлітоу. Першапачаткова ўзнікла ў даліне Хуанхэ, але хутка пашырылася і на поўдні дасягнула Янцзы. Адметнай рысай культуры Эрліганг была вялікая колькасць вырабаў з бронзы, у тым ліку бронзавага посуду. Наяўнасць буйных умацаваных гарадскіх цэнтраў і аднастайнасць рамеснай вытворчасці можа сведчыць пра цэнтралізаваны характар грамадства і ўлады.
Фрунзэ Мкртчан
Фрунзэ (Фрунзік, Мгер) Мушэгавіч Мкртчан (Ֆրունզիկ (Մհեր) Մուշեղի Մկրտչյան;, Ленінакан, Арменія — , Ерэван) — савецкі акцёр тэатра і кіно, рэжысёр, народны артыст Армянскай ССР (1971), народны артыст СССР (1984).
Аляксандр Генадзевіч Анюкоў
Алякса́ндр Гена́дзевіч Анюко́ў (Александр Геннадьевич Анюков; нар., Куйбышаў) — расійскі футбаліст, абаронца. Вядомы па выступах за санкт-пецярбургскі «Зеніт». Заслужаны майстар спорту Расіі (2008).
Пяціразовы чэмпіён Расіі ў складзе «Зеніта», чатырохкратны ўладальнік Суперкубка Расіі, ўладальнік Кубка Расіі (2010), Кубка УЕФА і Суперкубка УЕФА (2008). Бронзавы прызёр чэмпіянату Еўропы 2008 года.
«Крылы Саветаў»
Футболам пачаў займацца услед за сваім старэйшым братам прафесійным футбалістам Аляксеем. У шэсць гадоў пачаў наведваць футбольную секцыю. У складзе «самарцаў» быў чэмпіёнам расійскай дзіцячай футбольнай лігі ў 1994 і 1995 годзе. Сезон 2000 года пачаў ў другім дывізіёне ў складзе «Крылаў Саветаў-2», выступаючы на пазіцыі лібера. З гэтага сезона абаронца спадабаўся Аляксандру Тарханаву і стаў трэніравацца з асноўным складам самарскага клуба, а 10 верасня 2000 года ўпершыню згуляў у галоўнай камандзе ў Сочы ў кубкавай сустрэчы супраць «Жамчужыны» (1:0).
У чэмпіянатах краіны дэбютаваў 14 кастрычніка 2000 году ў матчы супраць «Зеніта» (0:1). За самарскі клуб правёў 71 матч чэмпіянату Расіі, забіў 3 галы.
«Зеніт»
У «Зеніт» перайшоў у ліпені 2005 года, калі самарскі клуб знаходзіўся ў крызіснай сітуацыі. Угаворы кіраўніцтва і асабістыя звароты віцэ-губернатара да іграка не пахіснулі жадання змяніць становішча і пераехаць у Пецярбург.
У чэрвені 2019 года завяршыў кар’еру і ўвайшоў у трэнерскі штаб Сяргей Семака ў «Зеніце». Аднак, у ліпені вырашыў вярнуцца на поле і на правах арэнды далучыўся да «Крылаў Саветаў».
У маі 2020 года канчаткова завяршыў кар’еру.
Цярэніна (сяло, Смаленская вобласць)
Цярэніна (Тере́нино) — сяло ў Ельнінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Карабецкага сельскага паселішча.
Аляксандр Генадзевіч Анюкоў
Міжнародная кар’ера
Выступаў за юнацкую і маладзёжную зборныя Расіі, з 2004 года рэгулярна запрашаўся ў галоўную каманду краіны.
Цярэніна (сяло, Смаленская вобласць)
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны сяло было пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена падчас Ельнінска-Дарагабужскай аперацыі ў 1943 годзе.
Аляксандр Генадзевіч Анюкоў
Клубныя
«Зеніт»
Эдмунд Картрайт
Эдмунд Картрайт (анг. Edmund Cartwright; 24 красавіка 1748 - 30 кастрычніка 1823) — англійскі вынаходнік.
Атрымаўшы адукацыю ў Оксфардзе, Картрайт быў абраны ў члены калегіі Магдалены і стаў пастарам. Зацікавіўшыся пры наведванні фабрыкі Аркрайта прадзільнай і ткацкай справай, Картрайт вынайшаў часальную машыну, паравую апрацоўку кудзелістых рэчываў і паравую машыну, у якой замест пароў вады дзейнічалі пары алкаголю. 4 красавіку 1785 Картрайт атрымлівае патэнт на механічны ткацкі станок з нажным прывадам. Па хадайнiцтву 50 фабрыкантаў за свае вынаходкі Картрайт атрымаў ад парламента ўзнагароджанне ў 10 000 фунтаў стэрлінгаў. Картрайт вядомы таксама як паэт і аграном.
Яўген Уладзіміравіч Яблонскі
Яўген Яблонскі (нар., ) — беларускі футбаліст, паўабаронца нацыянальнай зборнай Беларусі.
Клубная кар’ера
Пачаў займацца футболам у чэрвенскай ДЮСШ. Пазней перабраўся ў мінскую школу «Змена», адтуль — у Барысаўскае дзяржаўнае абласное вучылішча алімпійскага рэзерву. З лета 2012 года пачаў выступаць за дубль барысаўскага БАТЭ. У сезоне 2013 стаў адным з асноўных ігракоў дубля.
29 чэрвеня 2014 года дэбютаваў у асноўнай камандзе БАТЭ, выйшаўшы ў стартавым складзе ў матчы з «Белшынай». У першым жа матчы ў аснове адзначыўся галявой перадачай. У кастрычніку 2014 года ўжо трывала замацаваўся ў цэнтры паўабароны барысаўскага клуба. 27 кастрычніка 2014 года забіў свой першы гол у чэмпіянаце Беларусі (у браму жодзінскага «Тарпеда-БелАЗ»).
У лютым 2015 года падоўжыў кантракт з барысаўчанамі. У 2015—2016 гадах трывала гуляў у асноўнай камандзе, у сезоне 2016 часам выкарыстоўваўся на пазіцыі цэнтральнага абаронцы. У сезоне 2017 спачатку гуляў у стартавым складзе барысаўчан у якасці цэнтральнага абаронцы, пазней страціў месца ў аснове. У сезоне 2018 вярнуў месца ў стартавым складзе.
У снежні 2018 года падпісаў новы кантракт з БАТЭ. У сезоне 2019 замацаваўся ў якасці аднаго з асноўных ігракоў каманды. У верасні 2019 года падоўжыў пагадненне з клубам. У 2020—2021 гадах заставаўся трывалым іграком стартавага складу, дапамагаў барысаўчанам выйграць сярэбраныя медалі чэмпіянату і два Кубка Беларусі, у сезоне 2021 быў прызнаны найлепшым паўабаронцам чэмпіянату Беларусі.
У студзені 2022 года па заканчэнні кантракта пакінуў барысаўскі клуб і ў хуткім часе падпісаў пагадненне на 2,5 гады з кіпрскім «Арысам». У «Арысе» рэгулярна з’яўляўся на полі, чаргаваў выхады ў стартавым складзе і на замену. Па выніках сезона 2022/23 разам з камандай стаў чэмпіёнам Кіпра. Пакінуў «Арыс» у ліпені 2023 года.
Міжнародная кар’ера
25 студзеня 2014 года дэбютаваў у моладзевай зборнай Беларусі ў матчы супраць Казахстана на Кубку Садружнасці ў Санкт-Пецярбургу. Пазней замацаваўся ў якасці асноўнага апорнага паўабаронцы зборнай, правёў за яе 28 матчаў і забіў 3 гола.
6 верасня 2019 года дэбютаваў у нацыянальнай зборнай Беларусі, адгуляўшы ўсе 90 хвілін у адборачным матчы чэмпіянату Еўропы супраць Эстоніі.
Палітычныя погляды
Падпісаў адкрыты ліст спартыўных дзеячаў краіны, якія выступаюць за дзеючую ўладу Беларусі пасля здушэння народных пратэстаў у 2020 годзе.
Іаган Петэр Густаў Лежон Дзірыхле
Іаган Петэр Густаў Лежон Дзірыхле (Johann Peter Gustav Lejeune Dirichlet; 13 лютага 1805, Дзюрэн, Французская імперыя, цяпер Германія — 5 мая 1859, Гётынген, Гановер, цяпер Германія) — нямецкі матэматык, які ўнёс істотны ўклад у матэматычны аналіз, тэорыю функцый і тэорыю лікаў. Сябра Берлінскай і многіх іншых акадэмій навук.
Язэп Даманеўскі
Язэп Даманеўскі (Даманоўскі) (2-я палова XVI ст. — 1-я палова XVII ст.) — вялікалітоўскі мысліцель і гуманіст, паэт эпохі позняга Адраджэння і барока.
Біяграфія
Сын Ф. Даманеўскага. Як сацыянін 25 студзеня 1594 г. у Новагародку ўдзельнічаў у дыспуце з філосафам-схаластам М. Сміглецкім. З пазіцый наміналізму адмаўляў перадіснаванне Хрыста. У канцы 1590-х г. схіляўся да атэізму, за што быў выключаны з сацыніянскай абшчыны (1600). На польскай і лацінскай мовах у Любчы ў 1620—1623 гг. надрукаваны яго маральна-павучальныя вершаваныя творы «Жыццё сельскае гарадское», «Перасцярога і заахвочванне тым, хто многа гаворыць і думае, але нічога не робіць», «Суцяшэнне тым, каму мужы перашкаджаюць паводзіць сябе з годнасцю», «Некаторыя эмблемы» (выкладае свае этычныя погляды, выкарыстоўваючы вельмі папулярны ў эпоху позняга Адраджэння і барока від мастацтва — эмблематыку), «Афарызмы Саламона ў паэтычным выкладанні». У іх адлюстраваны філасофска-этычныя погляды і творчы метад у духу эстэтыкі барока. Даманеўскі ідэалізаваў вясковае жыццё як увасабленне «натуральнага становішча» чалавека, гарадское разумеў як «супрацьнатуральнае». Каларытна апісваў жыццё беларускага горада пачатку XVII ст., выкарыстоўваў канкрэтна-гістарычна бытавыя дэталі, фальклор, народны гумар.
Барок (Буда-Кашалёўскі раён)
Баро́к (, Борок) — пасёлак у Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Губіцкага сельсавета.
Размяшчэнне
У 16 км на захад ад раённага цэнтра і чыгуначнай станцыі Буда-Кашалёўская (на лініі Жлобін — Гомель), 52 км ад Гомеля.
На захадзе мяжуе з лесам.
Транспартная сетка
Побач аўтадарога, якая злучае пасёлак з Буда-Кашалёвам.
Планоўка складаецца з кароткай прамалінейнай вуліцы, блізкай да мерыдыянальнай арыентацыі. Забудова драўлянымі дамамі сядзібнага тыпу.
Гісторыя
Заснаваны напачатку XX стагоддзя перасяленцамі з суседніх вёсак. У 1925 годзе ў Недайскім сельсавеце Буда-Кашалёўскага раёна Бабруйскай акругі. У 1929 годзе жыхары пасёлка ўступілі ў калгас. Падчас Вялікай Айчыннай вайны у вёсцы ў 1943 годзе размяшчаліся партызаны 1-й Буда-Кашалёўскай брыгады. 16 жыхароў вёскі загінулі на франтах вайны. У 1959 годзе ў складзе калгаса «Авангард» (цэнтр — вёска Старая Буда).
Да снежня 2009 года пасёлак уваходзіў у склад Старабудскага сельсавета.
Сусветная паштовая канвенцыя
Сусветная паштовая канвенцыя, або Усеагульны адзіны паштовы дагавор, таксама вядомы як Бернскі дагавор (Treaty of Bern) — міжнародна-прававое пагадненне аб парадку міжнародных паштовых сувязяў, складзенае ўпершыню ў 1874 годзе ў Берне паміж дзяржавамі-членамі Сусветнага паштовага саюза (СПС).
Гісторыя
Намаганнямі Генрыха фон Стэфана і ўрада Швейцарыі, у першую чаргу Эжэна Барэля, 15 верасня 1874 года ў Берне была скліканая міжнародная канферэнцыя, якая ўвайшла ў гісторыю як I Сусветны паштовы кангрэс. У канферэнцыі ўдзельнічалі прадстаўнікі 22 краін.
9 кастрычніка 1874 года на гэтай канферэнцыі было прынята пагадненне пад назвай «Усеагульны адзіны паштовы дагавор», які ў 1878 годзе быў перайменаваны ва «Сусветную паштовую канвенцыю». Адначасова быў створаны Усеагульны паштовы саюз (з 1878 — Сусветны паштовы саюз). З тых часоў штаб-кватэра СПС знаходзіцца ў Берне.
Канвенцыя неаднаразова змянялася ў сувязі з развіццём паштовай справы. Апошняя рэдакцыя была прынятая ў 2008 годзе на прынятай на XXIV Кангрэсе Сусветнага паштовага саюза ў Жэневе і ўступіла ў сілу з 1 студзеня 2010 года.
Ратыфікаваная Законам Рэспублікі Беларусь ад 6 ліпеня 2015 года «Аб ратыфікацыі Агульнага рэгламенту Сусветнага паштовага саюза, Сусветнай паштовай канвенцыі і Заключнага пратакола Сусветнай паштовай канвенцыі».
Апісанне
Канвенцыя і яе Выканаўчы рэгламент вызначаюць агульныя правілы міжнароднай паштовай службы і ўтрымліваюць абавязковыя для ўсіх краін-членаў СПС палажэнні адносна абмену пісьмовай карэспандэнцыяй.
Іншыя віды паштовай сувязі (перасылка лістоў і бандэроляў з абвешчанай каштоўнасцю, пасылак, грашовых пераводаў, адпраўленняў накладзеным плацяжом, грашовых даручэнняў, дарожных чэкаў) рэгулююцца дадатковымі пагадненнямі, абавязковымі толькі для іх удзельнікаў.
Канвенцыя вызначае ўмовы транзіту і нормы транзітных выдаткаў, розныя віды бясплатных перасыланняў (напрыклад, друкаваных выданняў шрыфтам для сляпых).
Рыпялялаўкіс
Рыпя́лялаўкіс (Ripelialaukis) — вёска ў Ігналінскім раёне Уцянскага павета Літвы. Уваходзіць у склад Лінкмяніскай сянюніі. Размешчана за 21 км ад Палушэ, на возеры Балуошас. Насельніцтва 6 чал. (2001 г.).
Спіс аб’ектаў PGC (880001—881000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (880001—881000)
NGC 4783
NGC 4783 — эліптычная галактыка ў сузор’і Воран. Парна з NGC 4782 і ўзаемадзейнічае з ёй. У гама-дыяпазоне назіраецца «мост» гарачага газу, што злучае галактыкі.
Жэкежал
Жэкежал — сяло ў Каркаралінскім раёне Карагандзінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад сельскай акругі Нуркена. Код КАТА — 354853300.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 136 чалавек (78 мужчын і 58 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражываў 101 чалавек (57 мужчын і 44 жанчыны).
Казімір Манюшка
Казімір Станіслававіч Манюшка (1795 — ) — арыстакрат, асветнік.
Біяграфія
Прадстаўнік старажытнага беларускага шляхецкага роду Манюшкаў герба «Крыўда», сын Станіслава (1734—1807) і Евы з Вайніловічаў. Дваюрадны брат кампазітара Станіслава Манюшкі.
Вучыўся ў Віленскай гімназіі, 16 верасня 1810 года паступіў у Віленскі ўніверсітэт. Быў сябрам Таварыства шубраўцаў (мянушка Балдэр). Атрымаў ступень кандыдата праў (25.06.1811), магістра (30.03.1814), доктара абодвух праў (15.08.1817). У 1822—1825 гадах — прысяжны Беластоцкага земскага суда. 1 снежня 1823 г. выбраны ганаровым сябрам Віленскага ўніверсітэта. У 1824 г. займаў пасаду генеральнага візітатара вучылішчаў Валынскай і Падольскай губерні, акрамя таго, прызначаўся па асаблівых даручэннях па ВНА. Адчыніў сваю школу. У снежні 1829 годзе Навасільцаў зрабіў у ёй рэвізію і данёс міністру адукацыі, што яна яму спадабалася, але ён не ведае, што рабіць. Той адказаў, што такія школы трэба развіваць і прасіў перадаць Манюшку падзяку. Наглядальнік вучылішчаў Ігуменскага павета, сябра судовай Эдукацыйнай Літоўска-Віленскай камісіі. Валодаў радавым маёнткам Смілавічы ў Ігуменскім павеце (46 душ м. п.). Значна пераабсталяваў сядзібу і заснаваў у ёй батанічны сад.
23 студзеня 1836 года падаў прашэнне аб звальненні з пасады ганаровага наглядальніка вучылішчаў Ігуменскага павета (жыў у Ігумене, дом № 27) у сувязі з неабходнасцю выехаць з губерні на працяглы час па асабістых справах. Але, відаць, яго не паспелі звольніць, бо 21 лютага 1836 г. памёр ад чахоткі ў маёнтку свайго брата Дамініка ў Радкаўшчызне.
Член масонскай ложы «Паўночная паходня» ў Мінску, масон 3-й ст. у 1820.
Рока-дэ’-Бальдзі
Рока-дэ'-Бальдзі (Rocca de' Baldi) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Кунеа.
Насельніцтва складае 1669 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 64 чал./км². Займае плошчу 26 км². Паштовы індэкс — 12047. Тэлефонны код — 0174.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Людзвінова
Назву Людзвіно́ва маюць:
Іван Гашпаравіч
Іван Гашпаравіч (Ivan Gašparovič, нар. 27 сакавіка 1941, Полтар) — дзяржаўны дзеяч Славакіі, прэзідэнт Славацкай рэспублікі з 2004, вучоны-юрыст.
Чыжаха
Чыжа́ха (, Чижаха) — вёска ў Бярэзінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Багушэвіцкага сельсавета.
Да 21 снежня 2007 года вёска ўваходзіла ў склад Якшыцкага сельсавета.
Гаранскі сельсавет (Магілёўскі раён)
Гара́нскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Магілёўскага раёна Магілёўскай вобласці. Цэнтр — вёска Гараны.
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Магілёўскага раёна Магілёўскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Магілёўскім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Магілёўскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Пашкаўскага сельсавета.
Слабы гіперзарад
Слабы гіперзарад — падвоеная рознасць паміж электрычным зарадам і слабым ізаспінам часціцы. Ён генеруе цэнтр электраслабай калібравальнай групы.
У суадносінах, якія фактычна з'яўляецца аналагам формулы Гела-Мана-Нісідзімы для электраслабага ўзаемадзеяння, мы маем
дзе «Q» — электрычны зарад (у адзінках элементарнага зарада), Tz — трэцяя кампанента слабага ізаспіна, а YW і ёсць слабы гіперзарад. Адсюль можна вызначыць слабы гіперзарад праз электрычны зарад і слабы ізаспін часціцы:
C улікам таго, што слабы ізаспін роўны для ўсіх левых ферміёнаў, гэта значыць ферміёнаў з адмоўнай хіральнасцю, і 0 для ўсіх правых ферміёнаў — ферміёнаў з дадатнай хіральнасцю, усё дублеты слабага ізаспіна будуць мець сярэдні зарад
дзе
Спарышы
Спарышы, блізняты, двайнікі  — ганчарны выраб.
Гліняная пасудзіна з 2-х ці 3-х гаршчкоў (зрэдку і сальніцы) аднолькавага ці рознага памеру, змацаваных ручкай (да гаршчкоў рабіліся накрыўкі). У спарышах насілі ежу на поле ў сенакос ці жніво.
Паходжанне назвы
Першапачаткова тэрмінам «спарыш» называлі двайное зерне ці двайны колас — сімвал урадлівасці. У міфалогіі ўсходніх славян Спарыш — дух жніва, надзелены здольнасцю забяспечваць «спор», г.зн. ураджай і багацце, дастатак і шчасце ў цэлым.
Глерауркірк’я
Глерауркірк'я (Glerárkirkja) — лютэранская царква (кірха) у горадзе Акюрэйры на поўначы Ісландыі. Будынак з'яўляецца адной з галоўных славутасцяў горада. Храм належыць пробству Эяф'ярдарпроуфастсдаймі (ісл. Eyjafjarðarprófastsdæmi).
Праект царквы быў створаны ісландскім архітэктарам Сванурам Эйрыксанам у 1981 годзе, будаўніцтва было скончана ў 2001 годзе.
Цяперашнім настаяцелем храма з'яўляецца Гуднлейгюр Гардарсан (ісл. Gunnlaugur Garðarsson); арганіст — Х'ертур Стэйбергсан (ісл. Hjörtur Steinbergsson).
Цітова (Ельнінскі раён)
Цітова (Титово) — вёска ў Ельнінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Карабецкага сельскага паселішча.
Фрайбург
Фра́йбург, поўная назва — Фра́йбург-у-Бра́йсгау (Freiburg im Breisgau, вымаўляецца Фра́йбург ім Бра́йсгау; Friburg im Brisgau ) — горад у Германіі, чацвёрты (пасля Штутгарта, Мангейма і Карлсруэ па велічыні горад у зямлі Бадэн-Вюртэмберг.
Цітова (Ельнінскі раён)
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена падчас Ельнінска-Дарагабужскай аперацыі ў 1943 годзе.
Фрайбург
Гісторыя
Афіцыйная дата заснавання Фрайбурга — 1120 год. У гэтым жа годзе гораду быў паданы Устаноўчы прывілей, які стаў асновай фрайбургскай прававой сям’і — сістэмы філіяцыі гарадскога права ў Сярэднявеччы. У сярэдзіне XIV стагоддзя горад перайшоў пад уладу аўстрыйскіх Габсбургаў. Легенда абвяшчае, што ў Фрайбургу пражываў манах Бертольд Шварц — еўрапейскі вынаходнік пораху. У 1457 годзе эрцгерцаг Альбрэхт VI Аўстрыйскі заснаваў Фрайбургскі ўніверсітэт Альберта-Людвіга (Albert-Ludwigs-Universität Freiburg), адзін з найстарэйшых у Германіі. У XVI стагоддзі ў Фрайбургу пражываў вядомы нямецкі гуманіст Эразм Ратэрдамскі. У XVII стагоддзі Фрайбург быў захоплены французскай арміяй.
Фрайбургскі Мюнстар — галоўная славутасць — будаваўся на працягу 300 гадоў, з пачатку XIII да пачатку XVI стагоддзя. У адрозненне ад шматлікіх іншых пабудоў у цэнтры горада, ён не быў разбураны падчас Другой сусветнай вайны.
Месцазнаходжанне
Фрайбург размешчаны на мяжы паміж Шварцвальдам і Верхнерэйнскай нізінай.
Найбліжэйшыя буйныя гарады: 60 км на поўдзень — Базель (Швейцарыя), каля 86 км на паўднёвы ўсход — Цюрых (Швейцарыя), каля 85 км на поўнач — Страсбург (Францыя) і каля 140 км на поўнач — Карлсруэ. Сталіца федэральнай зямлі — Штутгарт — знаходзіцца каля 200 км на паўночны ўсход ад Фрайбурга.
Рыткунішке
Рыткуні́шке (Ritkūniškė) — вёска ў Ігналінскім раёне Уцянскага павета Літвы. Уваходзіць у склад Дукштаскай сянюніі. Размешчана за 2 км ад Сянас Дукштаса. Насельніцтва 15 чал. (2001 г.).
Жанатаган
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 975 чалавек (489 мужчын і 486 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 694 чалавекі (343 мужчыны і 351 жанчына).
Ваўчаягадавыя
Ваўчаягадавыя (Thymelaeaceae) — сямейства двухдольных раслін, якое належыць да парадку мальвакветных (раней уключалася ў асобны парадак ваўчаягадакветных).
Апісанне
Кусты, дрэвы, радзей паўкусты і травяністыя расліны з чаргаваным або супраціўным суцэльным без прылісткаў лісцем. Кветкі двух- або аднаполыя, правільныя ці зрэдку няправільныя, безпялёсткавыя, звычайна 5- або 4-членныя, радзей 6- ці 3-членныя. у пазушных або пазапазушных суквеццях, іншы раз адзіночныя. Тычынак аднолькавая колькасць з чашалісцікамі або (часцей) удвая больш. Гінецэй з 2—12 пладалісцікаў.
Завязь верхняя, часцей 1-гнездавая, з 1 вісячым семязародкам. Плод — ягада, касцянка (з мясістым слоем) ці каробачка. Насенне звычайна з бедным эндаспермам.
Пашырэнне
Вылучаецца больш за 50 родаў. Пашыраны амаль па ўсім зямным шары за выключэннем палярных абласцей. На Беларусі вядомыя 2 дзікарослыя і 2 інтрадукаваныя віды з роду ваўчаягада.
Значэнне і выкарыстанне
Лекавыя і дэкаратыўныя расліны. Ёсць ядавітыя.
Малое Вольжава
Малое Вольжава, Малое Ольжава — вёска ў Беларусі, у Тарноўскім сельсавеце Лідскага раёна Гродзенскай вобласці.
Знаходзіцца за 8 км на паўднёвы захад ад горада Ліда.
Гісторыя
Польскі гісторык Ян Глінка ў працы пра род Клаўсуцяў, указаў, што Ольжава, а таксама Малое і Вялікае Ольжава, якія былі часткай адзінай маёмасці, з XV ст. належала гэтаму роду. У XVI ст. Малое Ольжава належала пані Раклёвай.
У Вопісе парафій Лідскага дэканату ў 1784 г., у лідскай парафіі згадваецца Малое Ольжава, двор Нелюбоўскага, Альшэўскага, падстолія Лідскага.
На пачатку ХХ ст. вядома як фальварак Маўрасаў Тарноўскай воласці Лідскага павета, 41 жыхар, 300 дзесяцін зямлі. Паводле польскага перапісу насельніцтва 1921 г. фальварак Тарноўскай гміны Лідскага павета, 3 жылых пабудовы, 53 жыхары.
Дзяржаўны акадэмічны сімфанічны аркестр Рэспублікі Беларусь
Дзяржаўны акадэмічны сімфанічны аркестр Рэспублікі Беларусь — сімфанічны аркестр у Беларусі.
Гісторыя
Створаны ў 1928 годзе ў Мінску пры Беларускім радыёцэнтры на аснове аркестраў Беларускага музычнага тэхнікума і БДТ-1. З 1930 года ў штаце радыёцэнтра, з 1937 года ў складзе Беларускай філармоніі. З 1961 года Дзяржаўны сімфанічны аркестр БССР, з 1980 года акадэмічны.
Вядомыя дырыжоры і музыканты
У розны час у аркестры працавалі дырыжоры А. Бяссмертны, І. Гітгарц, М. Міхайлаў,, Т. Каламійцава, М. Шнейдэрман, , В. Дуброўскі, В. Катаеў, , ; канцэртмайстар Ю. Гершовіч. салісты-інструменталісты С. Асновіч і Г. Клачко (скрыпка), В. Волкаў (труба), Г. Забара (кларнет), П. Кірыльчанка (альт), Б. Скабло (віяланчэль), С. Сяргеенка (флейта), В. Фралоў (габой), Ч. Юшкевіч (валторна), Л. Гарэлік (скрыпка).
Сярод аркестрантаў (1997): Р. Ігнацьеў (кларнет), В. Ціхевіч (флейта).
NGC 4785
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Уварава (Ельнінскі раён)
Уварава (Ува́рово) — вёска ў Ельнінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Карабецкага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена падчас Ельнінска-Дарагабужскай аперацыі ў 1943 годзе.
Спіс палітычных партый Сербіі
Палітычныя партыі ў Сербіі пачалі фарміравацца ў XIX стагоддзі.
Пасля распаду Югаславіі ў незалежнай Сербіі, нягледзячы на аўтарытарную, па меркаванні многіх, сістэму, пачала развівацца партыйная сістэма. На палітычным поле з'явілася мноства малых і буйных партый, шмат у чым дзякуючы нескладанаму заканадаўству, якое дазваляла зарэгістраваць новую партыю пры зборы 1000 подпісаў. Цяпер у Скупшчыне Сербіі прадстаўлены каля 25 партый, уключаючы партыі этнічных меншасцей. Толькі 7 з іх маюць больш 10 мандатаў.
Канстанцін Ільіч Дамарад
Канстанцін Ільіч Дамарад (, в. Языль, Бабруйскі павет, Мінская губерня, цяпер Старадарожскі раён — ) — беларускі гісторык.
Першамайская (Бярозаўскі раён)
Першама́йская (, Першемайская, да 1964 года — Блу́дзень ) — аграгарадок у Бярозаўскім раёне Брэсцкай вобласці. Цэнтр Першамайскага сельсавета. Размешчана за 6 км ад Бярозы, за 9 км ад чыгуначнай станцыі Бяроза-Картузская на лініі Брэст—Баранавічы.
Канстанцін Ільіч Дамарад
Скончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт імя У. І. Леніна (1949 г.). Кандыдат гістарычных навук (1955 г.). Тэма дысертацыі: «Борьба Компартии за коллективизацию сельского хозяйства западных областей Белоруссии накануне Великой Отечественной войны (сентябрь 1939 — июнь 1941 гг.)».
У перыяд Другой сусветнай вайны ў 1941—1943 гг. у органах ваеннай разведкі і контрразведкі Заходняга фронту. З жніўня 1943 г. у складзе аператыўнай групы ЦК КП(б)Б у тыле ворага, намеснік камандзіра Барысаўска-Бягомльскага партызанскага злучэння, адначасова кіраўнік спецгрупы НКДБ БССР «Жнівень».
Галадаморы (Украіна)
Галадамор (Голодомо́р) — тэрмін, які ўжываецца для азначэння масавага, штучна арганізаванага сталінскім рэжымам на тэрыторыі УССР голаду ў 1932—1933 гадах. Тэрмін Галадамор ужываецца таксама ў дачыненні да голаду 1921—1923 ды голаду 1946—1947 гадоў.
Першамайская (Бярозаўскі раён)
Вялікае Княства Літоўскае
У 1563 годзе ўзгадваюцца Вялікі Блудзень і Малы Блудзень у Дабучынскай воласці Кобрынскай эканоміі, у абшары двара Блудзенскага і войтаўства Блудзенскага. Першыя звесткі пра Блудзень як уладанне адносяцца да 1590 года, калі каралева Ганна Ягелонская (удава караля Стэфана Баторыя) падаравала Блудзень канцлеру вялікаму літоўскаму Льву Сапегу. У 1645 годзе Блудаўскае (Блудзенскае) староства належала Ізабэле Хадкевіч. У XVI—XVII стст. у Берасцейскім павеце Брэсцкага ваяводства Вялікага Княства Літоўскага, дзяржаўная ўласнасць. З 1716 года ў Блудзенскім старостве.
Канстанцін Ільіч Дамарад
У 1944—1946 гг. намеснік старшыні Мінскага аблвыканкома.
Галадаморы (Украіна)
Галадамор ва Украіне 1932—1933
Галадамор ва Украіне 1932—1933 — масавы, наўмысна зарганізаваны савецкай уладай голад 1932—1933 гадоў, які прывёў да шматмільённых людскіх страт у сельскай мясцовасці на тэрыторыі Украінскай ССР (землі сучаснай Украіны, за выняткам сямі заходніх абласцей, Крыма і Паўднёвай Бесарабіі, якія ў той час не ўваходзілі ў склад УССР) ды Кубані, дзе частку насельніцтва складалі, акрамя іншых, і ўкраінцы. Выкліканы свядомымі і мэтанакіраванымі захадамі вышэйшага кіраўніцтва Украінскай ССР і Савецкага Саюза на чале са Сталінам, разлічанымі на задушэнне ўкраінскага нацыянальна-вызвольнага руху і фізічнага знішчэння часткі ўкраінскага сялянства.
Першамайская (Бярозаўскі раён)
Пад уладай Расійскай імперыі
Пасля Трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай з 1795 года ў складзе Расійскай імперыі. У 1856 годзе ўласнасць Іосіфа Здзітоўскага. 3 сакавіка 1861 года ў Блудзені адбыліся сялянския хваляванні, частка сялян была арыштавана і адпраўлена ў Пружанскую турму. У 1864 годзе сяло ў Блудзенскай воласці Пружанскага павета Гродзенскай губерні.
Канстанцін Ільіч Дамарад
У 1956—1975 гг. дацэнт ЮПІ, Мінскага радыётэхнічнага інстытута.
Галадаморы (Украіна)
Галадамор ва Украіне 1932—1933
Спланаваная канфіскацыя ўраджаю збожжавых і ўсіх іншых прадуктаў харчавання ў сялян прадстаўнікамі савецкай улады на працягу Галадамору 1932—33 гадоў непасрэдна прывяла да забойства сялян голадам у мільённых маштабах, пры гэтым савецкая ўлада мела значныя запасы збожжа ў рэзервах і ажыццяўляла яго экспарт за мяжу падчас Галадамору.
Першамайская (Бярозаўскі раён)
Пад уладай Расійскай імперыі
Пажар 10 мая 1884 года поўнасцю знішчыў 145 дамоў, 245 свірнаў і 365 хлявоў, страты склалі 36 тыс. руб. У 1886 годзе сяло, у якім працавалі вінакурны і цагельны заводы, саладзільня, праваслаўная царква, школа, крама, 3 піцейныя дамы, заезны дом. У 1890 годзе Блудзень — сяло, пасёлак, маёнтак (уласнасць Соф’і Здзіхоўскай); побач 131 дзесяцін царкоўнай зямлі. Паводле перапісу 1897 года — у Картузскабярозаўскай воласці, дзейнічаў хлебазапасны магазін, побач знаходзілася чыгуначная станцыя Бяроза. На сядзібе свяшчэнніка ў сяле былі 2 царквы. Маёнтак ва ўладанні Громніцкай, працаваў вінакурны завод.
Канстанцін Ільіч Дамарад
У 1975—1992 гг. старшы навуковы супрацоўнік Інстытута гісторыі партыі пры ЦК КПБ, Інстытута гісторыі АН Беларусі (старшы навуковы супрацоўнік аддзела гісторыі Вялікай Айчыннай вайны і партызанскага руху; 1985—1992 гг.). Даследаваў гісторыю падпольнага і партызанскага рухаў у часы Другой сусветнай вайны.
Галадаморы (Украіна)
Галадамор ва Украіне 1932—1933
Нягледзячы на ​​спробы савецкіх улад схаваць маштабы катастрофы, яна стала вядомая за мяжой дзякуючы публікацыям журналістаў Гарэта Джонса і Малкалма Магерыджа, фатаграфіям інжынера Аляксандра Вінербергера і г.д. У адказ СССР разгарнуў контрпрапаганду, калі знакамітасці, такія, як Бернард Шоу, Эдуард Эрыа і шэраг іншых, ездзілі ў СССР, а потым рабілі заявы, што не бачылі голаду.
Першамайская (Бярозаўскі раён)
Найноўшы час
У 1905 годзе ў сяло, у маёнтак, дарожная будка. На працягу 1905 годзе адбываліся сялянскія хваляванні з эканамічнымі патрабаваннямі, сяляне самавольна рубілі лес. У 1915 годзе пры адыходзе расійскіх войск здарыўся пажар. Акупіравана германскімі войскамі, з 1919 года да ліпеня 1920 года і з жніўня 1920 года — войскамі Польшчы. У ліпені 1920 устаноўлена савецкая ўлада.
Галадаморы (Украіна)
Галадамор ва Украіне 1932—1933
Падчас нямецкай акупацыі артыкулы аб Галадаморы публікаваліся ў акупацыйнай прэсе. Скарыстаўшыся гэтай магчымасцю, аграном Сцяпан Сасновы апублікаваў у 1942 годзе падрабязнае статыстычнае даследаванне аб колькасці ахвяр Галадамору, заснаванае на звестках з савецкіх архіваў.
У пасляваенны перыяд, калі лік публікацый успамінаў аб Галадаморы за мяжой расце, пачынаюцца навуковыя даследаванні пытання.
У даследаваннях Джэймса Мэйса і Роберта Конквеста аўтары даказваюць, што Галадамор адпавядае агульнапрынятаму вызначэнню генацыду. 24 краіны афіцыйна прызналі Галадамор генацыдам українскага народу. Адпаведна з сацыялагічным апытаннем, праведзеным ў 2010 годзе, 60 % грамадзян Украіны лічаць Галадамор генацыдам.
Першамайская (Бярозаўскі раён)
Найноўшы час
З 1939 года ў БССР. З 1940 года цэнтр Блудзенскага с/с. У 1940 годзе — вёска і былы маёнтак. Былі адкрыты ўрачэбны ўчастак, клуб. У сельсавеце ў той час налічваліся няпоўная сярэдняя і 3 пачатковыя школы, 2 калгасы; крэйдавая фабрыка, маслазавод, хата-чытальня, магазін, кааперацыя, чырвоны куток, пажарная ахова.
Галадаморы (Украіна)
Галадамор ва Украіне 1932—1933
У 2003 годзе ўкраінскі парламент назваў, а ў 2006 — афіцыйна прызнаў Галадамор генацыдам украінскага народа. У 2010 годзе судовым разглядам завяршылася крымінальная справа па факце здзяйснення злачынства генацыду. Вінаватымі суд прызнаў 7 вышэйшых кіраўнікоў СССР і УССР, і канстатаваў, што паводле даных навукова-дэмаграфічнай экспертызы агульная колькасць чалавечых страт ад Галадамору складае 3.941.000 чалавек. Таксама паводле даных следства было вызначана, што страты ўкраінцаў у частцы ненароджаных складаюць прыблізна 6.122.000 чалавек.
Першамайская (Бярозаўскі раён)
Найноўшы час
У 1941—1944 гг. акупіраваны нямецка-фашысцкімі захопнікамі. Ад рук акупантаў загінулі 53 жыхары вёскі. З фронту не вярнуўся 31 воін-зямляк. Захопнікі часткова спалілі вёску. У гады вайны з чэрвеня 1941 года да ліпеня 1944 года дзейнічала камсамольскае падполле (кіруючае ядро — С. П. Ручыц, У. К. Саўчук, В. М. Галёнка). Летам 1943 года ў арганізацыю ўваходзіў 21 чал. Многія патрыёты загінулі ў барацьбе з ворагам і пахаваны на чыгуначнай станцыі Бяроза-Картузская, дзе на ўшанаванне іх памяці ў 1967 годзе ўстаноўлена мемарыяльная дошка. У вёсцы пахаваны 66 воінаў і партызан, якія загінулі ў 1941—1944 гг. у баях супраць ням.-фаш. захопнікаў каля вёсак Першамайская і Жычын.
З 1944 года працаваў механічны млын, з 1945 года — газагенератар, майстэрня па вырабе вазоў, у 1948 годзе — кузня.
Галадаморы (Украіна)
Галадамор ва Украіне 1946—1947
Галадамор ва Украіне 1946—1947 — трэці галадамор, які зладзіла з украінскім народам савецкая ўлада. Быў выкліканы як пасляваенным неўраджаем, так і спланаванай акцыяй сталінскага Палітбюро з мэтай забраць у сялян рэшткі збожжа і прадаць яго брацкім рэжымам у сацыялістычным лагеры. Так, у 1946 годзе з СССР вывезена 350 тысяч тон збожжа ў Румынію, у 1947—600 тысяч тон збожжа — у Чэхаславакію, за тыя два гады Польская народная рэспубліка атрымала з Савецкага Саюза 900 тысяч тон хлеба. А ў Малдове, Бесарабіі і паўднёвых абласцях Украіны лютаваў голад і толькі за першае паўгоддзе 1947 года афіцыйна зарэгістравана 130 выпадкаў людаедства.
Першамайская (Бярозаўскі раён)
Найноўшы час
30 ліпеня 1964 года вёска Блудзень атрымала назву Першамайская. 1 жніўня 1964 года Блудзенскі сельсавет перайменаваны ў Першамайскі.
Галадаморы (Украіна)
Ушанаванне памяці ахвяр Галадамору
Ва Украіне з 1998 года Указам Прэзідэнта Украіны вызначаны «Дзень памяці ахвяр Галадамораў», які адзначаюць штогод у чацвёртую суботу лістапада.
Першамайская (Бярозаўскі раён)
Інфраструктура
Дзейнічаюць сярэдняя школа, клуб, бібліятэка, Дом чыгуначнікаў, аптэка, фельчарска-акушэрскі пункт, дзіцячы сад, аддзяленне сувязі, 8 магазінаў.
Планіроўка
Забудова вёскі выцягнута з паўднёвага захаду на ўсход уздоўж паўднёвага боку чыгункі.
Якшыцы
Я́кшыцы (, Якшицы) — вёска ў Бярэзінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Багушэвіцкага сельсавета.
Да 21 снежня 2007 года вёска ўваходзіла ў склад Якшыцкага сельсавета.
Ракафортэ-Мандові
Рокафортэ-Мандові (Roccaforte Mondovì) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Кунеа.
Насельніцтва складае 2132 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 25 чал./км². Займае плошчу 84 км². Паштовы індэкс — 12088. Тэлефонны код — 0174.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Maurizio martire.
Усцінава (Ельнінскі раён)
Усцінава (Усти́ново) — вёска ў Ельнінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Карабецкага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена падчас Ельнінска-Дарагабужскай аперацыі ў 1943 годзе.
Ежэбай
Ежэбай — сяло ў Каркаралінскім раёне Карагандзінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Жанатаганскай сельскай акругі. Код КАТА — 354855200.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 214 чалавек (106 мужчын і 108 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 124 чалавекі (62 мужчыны і 62 жанчыны).
Слабы ізаспін
Cлабы ізаспін ў тэарэтычнай фізіцы адпавядае ідэі ізаспіна для моцнага ўзаемадзеяння, але прымененай для слабага ўзаемадзеяння. Звычайна абазначаецца T ці IW.
Лептоны не схільныя моцнаму ўзаемадзеянню, і таму не маюць вызначанага ізаспіна. Але ў той час, як ізаспін стварае адронныя мультыплеты часціц, якія не адметныя пры моцным узаемадзеянні, ўсе элементарныя ферміёны можна згрупаваць у мультыплеты, якія будуць весці сябе таксама пры слабым узаемадзеянні. Напрыклад, пры распадзе кваркаў кваркі тыпу "u" (u, c, t) заўсёды спараджаюць кваркі тыпу "d" (d, s, b) і наадварот. З іншага боку, кварк пры распадзе ніколі не ператвараецца ў кварк таго ж тыпу. Нешта падобнае адбываецца і з лептонамі, якіх можна падзяліць на дзве групы: зараджаныя лептоны і нейтрына.
Як і ў выпадку ізаспіна, члены адной пары адрозніваюцца адзін ад аднаго трэцяй кампанентай слабага ізаспіна (Tz). Ферміёны тыпу "u" (u, c, t кваркі і нейтрына) маюць Tz = +, а ферміёны тыпу "d" (d, s, b кварк і зараджаныя лептоны) маюць Tz = -.
Таксама існуе закон захавання слабага ізаспіна: пры любым слабым узаемадзеянні слабы ізаспін захоўваецца.
Слабы ізаспін і W-базоны
Са спінам звязана SU(2)-сіметрыя. Гэта мае на ўвазе, што W-базоны маюць T = 1 з трыма рознымі значэннямі Tz.
Гуслішчанскі сельсавет
Гу́слішчанскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Магілёўскага раёна Магілёўскай вобласці. Цэнтр — вёска Гуслішча.
Утвораны 20 жніўня 1924 года як Навасёлкаўскі 2-гі (Навасельскі 2-гі) сельсавет складзе Магілёўскага раёна Магілёўскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Навасёлкі 2-я. 21 жніўня 1925 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Гуслішча, сельсавет перайменаваны ў Гуслішчанскі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Магілёўскім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Магілёўскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Сялецкага сельсавета.
Дыгранескірк’я
Дыгранескірк'я (Digraneskirkja) — лютэранская царква (кірха) у горадзе Коўпавагур на паўднёвым-захадзе Ісландыі. Будынак з'яўляецца адной з галоўных славутасцяў горада.
Праект царквы быў створаны ісландскім архітэктарам Гудмундам Магнусанам ў 1971 годзе, будаўніцтва было скончана ў 1983 годзе.
Цяперашнім настаяцелем храма з'яўляецца Гунар Сігур'ёўнсан (ісл. Gunnar Sigurjónsson); арганіст - Б'ервін Тоўмасан (ісл. Björgvin Tómasson).
Малыя Канюшаны
Знаходзіцца за 23 км на поўдзень ад Ліды.
Гісторыя
Вопіс парафій Лідскага дэканата ў 1784 годзе згадвае вёску Малыя Канюшаны ў Беліцкай парафіі як уласнасць ваяводы віленскага Караля Станіслава Радзівіла.
Пасля трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай (1795) вёска ў Расійскай імперыі. У пачатку XX стагоддзя вёска Тарноўскай воласці Лідскага павета, 120 жыхароў, 72 дзесяціны зямлі. У 1915 годзе акупавана Германіяй, з 1921 года ў складзе Польшчы. Паводле польскага перапісу насельніцтва 1921 года вёска Ганчарскай гміны Лідскага павета, 18 жылых пабудоў, 100 жыхароў.
З 1939 года ў БССР. З канца чэрвеня 1941 года да пачатку ліпеня 1944 года пад нямецка-фашысцкай акупацыяй.
NGC 4786
NGC 4786 (іншыя абазначэнні — MCG -1-33-46, PGC 43922) — эліптычная галактыка (E) ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Рызгунай
Рызгу́най (Rizgūnai), традыцыйная беларуская назва — Рызгуны  — вёска ў Ігналінскім раёне Уцянскага павета Літвы. Уваходзіць у склад Цэйкінейскай сянюніі. Размешчана за 7 км ад Цэйкінея. Насельніцтва 8 чал. (2001 г.).
Г17+
Г17+ (Г17 плус / G17 plus) — партыя ў Сербіі.
Па ідэалогіі з'яўляецца ліберальнай (па сучаснай тэрміналогіі — ліберальна-кансерватыўнай); таксама партыя выступае за хутчэйшае ўступленне Сербіі ў Еўрасаюз. Была заснавана як пазаўрадавая арганізацыя ў 1997 годзе, а як партыя была створана ў снежні 2002 года. Атрымала назву з-за таго, што першапачаткова ўяўляла сабой групу з 17 ліберальных эканамістаў. На апошніх выбарах 2008 года партыя выступіла ў альянсе з Дэмакратычнай партыяй і атрымала 21 месца (зараз партыя мае 22 месцы), а пасля іх увайшла ва ўрад. Ва ўрадзе прадстаўнікі партыі займаюць пасты міністраў эканомікі, культуры, камунікацый, аховы здароўя, моладзі і спорту, а таксама нацыянальнага інвестыцыйнага плану. лідар партыі — Младжан Дзінкіч.
Партыя з'яўляецца адзінай у Сербіі, якая ўваходзіць ва ўсе тры ўрады пачынаючы з 2004 года.