cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Букавель
Bukovel Ski School
Гарналыжная і сноўборд школа «Букавель» заснавана ў 2001 годзе менеджарамі гарналыжнага курорта «Букавель» і трэнерамі па гарналыжным спорце і сноўбордынгу.
Дзейнасць школы накіравана на:
Усе інструктары школы прайшлі навучанне паводле міжнародных стандартаў падрыхтоўкі інструктараў гарналыжнага і сноўборд-спорту — ISIA.
Bukovel Bike Park
Bukovel Bike Park  — велапарк на тэрыторыі турыстычнага комплексу Букавель. Парк абсталяваны трасамі для розных дысцыплін горнага веласпорту (маунтбайкінг MTB): Cross-Country, DownHill. Байк Парк прапануе 10 маршрутаў рознага ўзроўню складанасці і працягласці — ад аглядных трас да DownHill і SuperD. За сезон парк наведвае больш за 6000 турыстаў.
Bukovel Bike Park з’яўляецца арганізатарам і асноўнай лакацыяй правядзення шматлікіх веласпаборніцтваў, а менавіта: штогадовых Bukovel Grand Bike Fest, Нацыянальны DownHill чэмпіянат Украіны, Bukovel DH.
Пладовая
Гісторыя
Да 1978 года вёска ўваходзіла ў склад Харціцкага сельсавета, да 28 жніўня 2013 года — у склад Лунненскага сельсавета.
Кандратаўск
Кандра́таўск (, Кондратовск) — вёска ў Мсціслаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Капачоўскага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Лютненскага сельсавета.
Пажар у царкве Эль-Гізы
14 жніўня 2022 года падчас нядзельнага богаслужэння ў копцкай царкве Абу-Сіфін у горадзе Эль-Гіза на ўскраіне Каіра, Егіпет, здарыўся пажар. Міністэрства аховы здароўя і народанасельніцтва Егіпта паведаміла, што загінуў 41 чалавек, у тым ліку некалькі дзяцей, і 12 чалавек атрымалі раненні. Святар царквы, Абдул Масіх Бахіт, быў сярод загінулых. Пажар стаў адной з самых трагічных падзей у найноўшай гісторыі Егіпта.
Храналогія падзей
14 жніўня падчас нядзельнага богаслужэння ў царкве Абу-Сіфін сабралася не менш за 5 тыс. чалавек. Пажар пачаўся незадоўга да 9 гадзін раніцы (UTC+02:00). Па дадзеных Reuters, пажар заблакаваў галоўны ўваход, а эвакуацыйны выхад не быў прадугледжаны. Людзі, якія знаходзіліся на трэцім і чацвёртым паверхах, сталі падаць адзін на аднаго. Відавочцы паведамілі, што людзі спрабавалі выскачыць з вокнаў, каб выратавацца ад агню. На месца пажару было накіравана 15 пажарных машын. Ратавальнікі і карэты хуткай дапамогі прыбылі толькі праз адну гадзіну.
Прычына ўзгарання
МУС Егіпта заявіла, што пажар быў выкліканы няспраўным кандыцыянерам на другім паверсе царквы, дзе знаходзіліся некалькі навучальных класаў. Выданне Egypt Today паведаміла, што сцены ў царкве былі з драўляным аздабленнем, з-за чаго агонь змог хутка распаўсюдзіцца на вялікай плошчы.
Загінулыя і пацярпелыя
Па дадзеных Міністэрства аховы здароўя, большасць загінула ад удушэння дымам і ад таго, што іх затапталі ў цісканіне пры спробе выбрацца з будынка. Па дадзеных адной з мясцовых бальніц, паступіла 20 цел, сярод якіх 10 дзяцей, у той час як у іншую мясцовую бальніцу паступіла 21 цела. Прадстаўнік Копцкай праваслаўнай царквы Муса Ібрагім заявіў, што пахаванне загінуўшых пройдзе ў дзвюх цэрквах у суседнім раёне Эль-Варак.
Расследаванне
Генеральны пракурор Егіпта Хамада эль-Саві распарадзіўся правесці расследаванне пажару, у царкву была накіравана група пракурораў.
Каношыўка
Каношыўка (Коно́шівка) — вёска ў Бабровыцкім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Бабровыцкай гарадской абшчыны.
Вінцэнты Міхал Галынскі
Вінцэнты Міхал Галынскі, або Вікенцій Іванавіч Галынскі (Wincenty Michał Hołyński;  — ) — палкоўнік расійскай імператарскай арміі, тайны саветнік, магілёўскі губернскі маршалак (1808—1814). Уладальнік маёнтка Крычаў Чэрыкаўскага павета.
Біяграфія
Паходзіў са старажытнага беларускага роду Галынскіх. Нарадзіўся ў сям’і Яна (Восіпавіча) Галынскага, губернскага маршалка магілёўскага, і Барбары з Кашыцаў. Атрымаў хатняе выхаванне. У 1787 годзе скончыў з адзнакай Мсціслаўскі езуіцкі калегіум. Працягнуў навучанне ва ўніверсітэце Лейпцыга. Вольна размаўляў на польскай, рускай, французскай, нямецкай мовах.
Пачаў службу ў 1791 годзе ў чыне капітан-паручніка Праабражэнскага лейб-гвардыі палка. Удзельнічаў у руска-турэцкай вайне 1787—1791 гадоў. За праяўленую адвагу пры штурме Ізмаіла 11 снежня 1790 года быў узнагароджаны ордэнам Святога Георгія 4 ступені.
Пра тое, як юнак Галынскі стаў уладальнікам 12000 душ у Магілёўскай губерні, аканом князя Зубава распавядаў наступнае. Аднойчы Кацярына II паабяцала Зубаву (свайму тагачаснаму фаварыту) велізарны маёнтак у новадалучанай Беларусі, але потым успомніла, што ўжо падарыла яго Пацёмкіну. Каб выправіць недагляд, за абедам яна сказала Пацёмкіну:
«Прадай мне твой магілёўскі маёнтак!». Пацёмкін, счырванеўшы да вушэй, хутка азірнуўшыся, адказваў, што выканаць жаданне яе вялікасці не можа, таму што маёнтак учора прададзена — «вось яму!» — і ён паказаў на стаячага за яго крэсламі маладога камер-юнкера Галынскага. Імператрыца, якая была вельмі збянтэжана, здагадваючыся, што Пацёмкін здагадаўся пра яе намер, спытала Галынскага з замяшаннем: «Як жа гэты ты купіў маёнтак у найяснейшага?» Пацёмкін, апярэджваючы адказ, кінуў уяўнаму пакупцу выразны позірк, і здагадлівы Галынскі глыбокім паклонам пацвердзіў выдумку князя Таўрычаскага.
Каб не быць абвінавачаным у хлусні, Пацёмкін вымушаны быў прадаць маёнтак Галынскаму, якому выдаў для гэтай куплі 50 000 асігнацыямі з патайной казны, дзе гэты маёнтак быў тут жа і закладзены. «Такім чынам 18-гадовы юнак, яшчэ напярэдадні небагаты, малаважны дваранін зрабіўся адным з найпершых багацеяў-памешчыкаў толькі дзякуючы ўзаемнай нянавісці князя Пацёмкіна і Зубава».
У 1810 г. за Галынскім лічылася 11300 дзесяцін зямлі, 46 двароў, 838 душ прыгонных. У 1824 годзе за Вінцэнтам Галынскім лічылася 1186 прыгонных душ у Клімавіцкім і Чэрыкаўскім паветах.
З 1802 года — маршалак дваранства Чэрыкаўскага павета Магілёўскай губерні. У 1808—1814 гадах — маршалак (прадвадзіцель дваранства) Магілёўскай губерні. У 1810 годзе быў пераназваны з палкоўнікаў у стацкія саветнікі.
Удзельнік канфедэрацыі магілёўскай шляхты (ліпень 1812). Са жніўня па лістапад 1812 года — старшыня Магілёўскай грамадзянска-вайсковай камісіі. Яго высілкамі набіралася 30-тысячнае апалчэнне Магілёўскай губерні ў дапамогу арміі Напалеона. У 1814 годзе — чыноўнік асобых даручэнняў Міністэрства паліцыі Расійскай імперыі. З 1820 года ў чыне сапраўднага стацкага саветніка выконваў асобыя даручэнні па Міністэрстве ўнутраных спраў. З 1827 года і да смерці — прысутны у савеце міністра ўнутраных спраў у чыне тайнага саветніка.
Член Таварыства заахвочвання мастакоў у 1820—1831 гадах. Член Вольнага таварыства аматараў расійскай славеснасці са снежня 1821 года. У 1825—1831 гадах — старшыня 5-га аддзялення (якое апеквалася пра захаванне здароўя чалавечага і ўсякіх свойскіх жывёл) Вольнага эканамічнага таварыства.
Сачыненні
У 1800 годзе апублікаваў у Рызе кнігу пра сваё падарожжа па Германіі і Італіі («Relation de voyage en Allemagne et en Italie»). Аўтар паэмы «Вялікі Ян Сабескі» (1806). У 1820 годзе выдаў «Усеагульную геаграфію» (Всеобщая география) у дзвюх частках і некалькіх прац па сельскагаспадарчых пытаннях.
Сям'я
Жонка (з 02 ліпеня 1806 года) — Любоў Іванаўна Ганчарова (05.07.1794—24.02.1822 ), унучка калужскага купца Афанасія Ганчарова і дачка падпалкоўніка Івана Апанасавіча Ганчарова (1746—1802). Памерла ад радзільнай гарачкі, пахавана ў царкве Сашэсця Святога духу ў Аляксандра-Неўскай лаўры. У шлюбе мела восем дзяцей, з іх:
Цэнтральная Афрыка
Цэнтра́льная А́фрыка – рэгіён Афрыкі, які знаходзіцца ў цэнтральнай частцы кантынента.
Павел Аляксандравіч Баранаў
Павел Аляксандравіч Бара́наў (Павел Александрович Баранов;  — ) — вучоны-батанік, доктар біялагічных навук, прафесар (1928), член-карэспандэнт Акадэміі навук СССР (1943).
Біяграфія
Нарадзіўся ў Маскве. У 1917 годзе скончыў фізіка-матэматычны факультэт Маскоўскага дзяржаўнага ўніверсітэта. У 1917—1920 гадах выкладаў у гімназіі, сярэдняй школе, а таксама ў Межавым інстытуце ў 1918—1920 гадах. З 1924 па 1944 год працаваў у Сярэднеазіяцкім дзяржаўным універсітэце. У 1920—1944 гадах на пасадзе загадчыка кафедры марфалогіі і анатоміі раслін, у 1921—1928 гадах дацэнт, з 1928 года прафесар, у 1921—1930 гадах дырэктар Батанічнага інстытута, у 1928—1944 гадах дырэктар Фундаментальнай бібліятэкі ўніверсітэта. У 1944—1945 гадах займаў пасаду дырэктар Маскоўскага батанічнага сада Акадэміі навук СССР, у 1945—1952 гадах намесніка дырэктара па навуковай частцы і загадчыка Лабараторыяй марфалогіі і анатоміі раслін Галоўнага батанічнага сада АН СССР. У 1948—1952 гадах — прафесар, загадчык кафедры батанікі ў Маскоўскім педагагічным інстытуце, у 1949—1954 — старшыня прэзідыума Малдаўскага філіяла Акадэміі навук СССР. З 1952 года П. А. Баранаў у Ленінградзе, на пасадзе дырэктара Батанічнага інстытута імя У. Л. Камарова Акадэміі навук СССР.
Цэнтральная Афрыка
Краіны
Звычайна да гэтага рэгіёна адносяць наступныя краіны:
Павел Аляксандравіч Баранаў
Навуковая і грамадская дзейнасць
Займаўся вывучэннем флоры Сярэдняй Азіі, анатоміі горных раслін. Аўтар навуковых прац па праблемах антагенезу і формаўтварэння раслін, комплексным вывучэнні бавоўніку і вінаграду, гісторыі эмбрыялогіі раслін.
У 1953—1955 гадах быў членам бюро Аддзялення біялагічных навук Акадэміі навук СССР, абіраўся дэпутатам Ленінградскага Савета дэпутатаў.
Сярод апублікаванага:
Цэнтральная Афрыка
Прырода
Клімат пераважна экватарыяльны, пастаянна вільготны (ападкаў больш за 1500 мм за год, на заходніх схілах Камеруна да 10000 мм); на поўначы і поўдні — субэкватарыяльны, летневільготны (ападкаў 600—1000 мм за год); на значнай частцы ўзбярэжжа Атлантычнага акіяна — трапічны пасатны (ападкаў 200—300 мм за год). Сярэднегадавыя тэмпературы 25—28°С.
Густая і мнагаводная рачная сетка ў басейна р. Конга (Заір). Рэкі маюць шмат парогаў, вадаспадаў, вялікія запасы гідраэнергіі. Азёр мала. Вялікія плошчы заняты балотамі.
Каля экватара вечназялёныя лясы (гілеі) на чырвона-жоўтых латэрытных глебах; на поўначы і поўдні змяняюцца лістападнымі вечназялёнымі лясамі і высакатраўнымі саваннамі на чырвоных глебах. Па далінах рэк галерэйныя лясы, у вусцях мангравыя зараснікі. Водзяцца малпы, у т.л. шымпанзэ і гарыла, паўмалпы галага, кутасавухія свінні, калючкахвосты, віверы, лятучыя мышы; вялікая разнастайнасць птушак, рэптылій, насякомых.
Новыя Крукі
Но́выя Крукі́ (, Новые Крюки) — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Мёрскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Чарасы Дзісенскага (з 1926 года Браслаўскага) павета Віленскага ваяводства.
У 1940—1954 гадах цэнтр Новакрукоўскага сельсавета, да 1959 года ў складзе Глінаўскага сельсавета. Да 2004 года вёска ўваходзіла ў склад Чэраскага сельсавета.
Стэпань
Стэпань (Степань), традыцыйная беларуская назва Сцепань — пасёлак гарадскога тыпу ў Сарнэнскім раёне Ровенскай вобласці Украіны на рацэ Гарыні.
Гісторыя
Мясцоваць заселена з каменнага веку пра што сведчаць археалагічныя знаходкі ў ваколіцах Сцепані.
Ускосна вядома з канца XIII ст. як сталіца Сцепанскага княства праз згадку сцепанскага князя Івана Глебавіча (пам. зімою 1289-1290) і яго сына Уладзіміра. Наступным разам таксама ўскона згадваецца у жніўні 1387 года як сталіца княства, калі сцепанскі князь Сямён сярод іншых быў пасланы каралём Уладзіславам Ягайлам каб адбіць у венграў Галіч.
Упершыню проста згаданы "Спісам рускіх гарадоў" (кан. XIV - пач. XV ст.). На пачатку жніўня 1431 года падчас аблогі палякамі Луцка ў Сцепані знаходзіўся і чакаў збору войскаў вялікі князь Свідрыгайла. У 1467 годзе, 13 жніўня дарогай з Луцка ў Гродна ў Сцепані спыняўся вялікі князь Казімір, тут ён выдаў ліст пра ўпарадкаванне збору мыта на Валыні. Размяшчэнне горада на шляху з Валыні і заходніх украінскіх земляў у паўночна-заходнюю частку Вялікага княства Літоўскага спрыяла развіццю.
У канцы XVII ст. мястэчка, належала жонцы вялікага гетмана літоўскага Радзівіла Кацярыне, 17 мая 1682 года кароль Ян III Сабескі дазволіў у Сцепані два кірмашы штогод. Гандлёвая плошча знаходзілася на месцы цяперашняга сквера.
У 1900 годзе яўрэйскае насельніцтва мястэчка склала 1854 чалавек.
У 1917 годзе сяло ўвайшло ў склад Украінскай Народнай Рэспублікі. Пасля паразы Украіны ў вайне за незалежнасць і падпісання Польшчай Рыжскага мірнага дагавора (1921), насуперак дамоўленасцям з УНР, мястэчка ўвайшло ў склад Польскай Рэспублікі. У 1929 годзе на мястэчка распаўсюджаны правілы гарадской забудовы.
Падчас 2-й сусветнай вайны ў верасні 1939 года, паводле пакта Молатава-Рыбентропа, Сцепань далучана да СССР. Падчас нямецка-савецкай вайны нацысты стварылі ў сяле гета, дзе забілі амаль 3000 чалавек.
Лідын
Лідын (Лі́дин) — вёска ў Бабровыцкім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Бабровыцкай гарадской абшчыны.
UTC+02:00
Спасылкі
Časové pásmo
Кунгсбака (камуна)
Камуна Кунгсбака (Kungsbacka kommun) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка мясцовага самакіравання, якая знаходзіцца ў лене Халанд на заходнім узбярэжжы Швецыі.
Белае (возера, басейн Галбіцы)
Бе́лае — возера ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Галбіца, каля вёскі Белае (прыкладна ў 4 км на паўночны ўсход ад гадаскога пасёлка Варапаева).
Кунгсбака (камуна)
Адміністрацыйны цэнтр камуны — горад Кунгсбака.
Белае (возера, басейн Галбіцы)
Плошча паверхні 0,22 км². Даўжыня 0,9 км, найбольшая шырыня 0,38 км, найбольшая глыбіня 6 м. Плошча вадазбору 1,5 км². Катлавіна складаецца з 3-х плёсаў, выцягнутая з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход. Схілы катлавіны вышынёй да 5 м, у большасці разараны. Берагі забалочаныя. Злучана пратокай з возерам Азерцы.
Кунгсбака (камуна)
Кунгсбака 161-ая па памеры тэрыторыі камуна Швецыі.
Населеныя пункты
Камуне падпарадкаваныя 23 гарадскіх пасяленняў (tätort), найбольшыя з якіх:
Паўночная Афрыка
Паўно́чная А́фрыка — рэгіён Афрыкі, які знаходзіцца на поўначы кантынента. Да Паўночнай Афрыкі адносяцца наступныя краіны:
Часам да рэгіёна адносяць Эфіопію, Эрытрэю, Джыбуці, Канарскія астравы і Мадэйру.
Большую частку рэгіёна займае пустэльня Сахара, якая цягнецца ўздоўж узбярэжжа Міжземнага мора. Самым урадлівым раёнам Паўночнай Афрыкі з'яўляецца даліна Ніла.
Uber
Uber (Убер) — міжнародная кампанія з Сан-Францыска, якая стварыла аднайменны мабільную праграму для пошуку, выкліку і аплаты таксі або прыватных кіроўцаў. Праграма даступна ў 68 краінах і ў 378 гарадах свету, у тым ліку ў Мінску. З дапамогай праграмы Uber заказчык рэзервуе аўтамабіль з кіроўцам і адсочвае яго перасоўванне да пазначанага пункту, аплата здзяйсняецца з дапамогай даных банкаўскай карты.
Назва
У нямецкай мове «über» азначае «над» або «зверху», часта выкарыстоўваецца як прыстаўка для абазначэння павышанага ўзроўню або найвышэйшай ступені. У ЗША «uber» ў першай палове XX стагоддзя ператварылася ў слэнгавым варыянт слова «super». Першапачатковая назва кампаніі «UberCab» на беларускую мову можна перавесці як «СуперТаксі».
Гісторыя
Uber (першапачаткова UberCab) была заснавана Трэвісам Калаником і Гаррет Кэмп ў 2009 годзе, улетку таго ж года было выпушчана аднайменная праграма для мабільных прылад. Першапачаткова кіроўцы, якія ўдзельнічалі ў сістэме Uber, маглі карыстацца толькі аўтамабілямі прадстаўніцкага класа Lincoln Town Car, Cadillac Escalade, BMW серыі 7, Mercedes-Benz S550, аднак ў 2012 годзе спіс даступных аўтамабіляў пашырылі ў бок эканомкласа (новы сэрвіс быў названы UberX) і пачалася міжнародная экспансія кампаніі.
У 2012 годзе Uber абвясціла аб планах пашырэння функцыянальных магчымасцяў праграмы, пасля якога будзе магчымы пошук спадарожнікаў для вадзіцеляў, якія не аказваюць паслугі таксі (англ. Ridesharing).
У чэрвені 2015 года Uber адкрыў новы сэрвіс у Стамбуле UberBOAT, які ажыццяўляе пераправу праз праліў Басфор. Транспарціроўка будзе ажыццяўляцца з дапамогай лодак. Кошт ад 17 даляраў, а ёмістасць лодкі ад 7 да 10 чалавек.
У чэрвені 2016 года абвешчана аб тым, што Uber ў Бразіліі рыхтуецца запусціць паслугу перавозкі пасажыраў на верталёце. Дадзены сэрвіс можна будзе заказаць у штодзённым рэжыме ў дзевяці раёнах Сан-Паўлу, якія маюць верталётныя пляцоўкі. Таксама анансавана, што пры выкліку таксі Uber пакажа выніковую кошт паездкі, а не тарыф, які адпавядае ўзроўню шчыльнасці трафіку па шляху руху ў месца прызначэння.
У канцы ліпеня 2016 года з’явіліся паведамленні аб тым, што Uber мае намер інвеставаць 500 мільёнаў даляраў у праект па распрацоўцы ўласных электронных навігацыйных карт. Чакаецца, што гэта дазволіць адмовіцца ад карт Google maps і стварыць карты з улікам спецыфікі сэрвісаў Uber. Больш за ўсё праблем узнікае ў краінах, якія развіваюцца, дзе карты Google не заўсёды дакладныя і падрабязныя. Пры стварэнні карт будзе выкарыстоўвацца інфармацыя ад кіроўцаў, а таксама ўласныя распрацоўкі кампаніі. Першыя карты з’явяцца для ЗША і Мексікі.
Кампанія Uber ўжо некалькі гадоў выкарыстоўвае праграму Greyball, якая адсочвае геолокацию патэнцыйных кліентаў, іх паводніцкія асаблівасці, што дапамагае вызначыць іх род заняткаў і заблакіраваць у выпадку неабходнасці. Блакіруюцца не толькі злачынцы і прадстаўнікі канкурэнтаў, але і чыноўнікі з кантралюючых органаў. Гэта выкарыстоўваецца ў такіх рэгіёнах, дзе ў кампаніі ёсць спрэчкі з уладамі. Упершыню аб падобнай праграме паведамілі транспартныя інспектары Портланд, дзе ў свой час не было аформлена дазвол ад гарадскіх уладаў.
13 ліпеня 2017 года «Яндекс. Такси» і Uber падпісалі пагадненне аб аб’яднанні бізнесу і сэрвісаў па анлайн-заказе таксі ў Расіі, Азербайджане, Арменіі, Беларусі, Грузіі і Казахстане. Кампаніі вырашылі ўкласці ў аб’яднаную структуру 325 мільёнаў долараў. На 59,3 працэнта платформа будзе належаць «Яндэксу», на 36,6 працэнта — Uber, і на 4,1 працэнта — супрацоўнікам платформы.
Паслугі
З дапамогай мабільнай праграмы Uber заказчык рэзэрвуе машыну з кіроўцам (таксі) і адсочвае яе перасоўванне да паказанай кропцы, аплата робіцца з дапамогай даных банкаўскай карты або наяўнымі.
А таксама:
UberX — стандартнае таксі эканом-класа
UberBlack — таксі прадстаўніцкага класа з больш дарагімі машынамі
UberSelect — таксі бізнес-класа (сярэдняе паміж эканом і прадстаўнічым класам)
Кашалінскае ваяводства
Кашалінскае ваяводства — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка, якая існавала ў Польшчы ў розныя часы:
Uber
Паслугі
UberPop — таксі эканом-класа з кіроўцам без ліцэнзіі на таксі
UberPool — стандартнае таксі з падборам па маршруце некалькіх спадарожнікаў і падзелам паміж імі кошту («міні-маршрутка»)
UberStart — самы танны варыянт (танней UberX), дапускаюцца машыны 10-15 гадоў
UberSUV — паездкі на ёмістым аўтамабілі прэміум-класа з прафесійным кіроўцам
UberXL — паездкі на ёмістым аўтамабілі эканом-класа з прафесійным кіроўцам (да 6 пасажыраў)
UberMOTO — паездкі на двухмесных мапедах на заднім сядзенні
UberWAV — перавозка людзей на інвалідных калясках
UberPIZZA — дастаўка піцы
UberPET — перавозка жывёл
UberKIDS — перавозка дзяцей ад 3 гадоў (ад 15 кг).
UberEXEC
UberLUX
UberTAXI
UberEATS — сэрвіс заказу ежы на дом
UberBoat — сэрвіс выкліку персанальнага воднага транспарту (даступны ў Турцыі)
UberTrip — сэрвіс арэнды аўтамабіля на 5 гадзін і больш — фіксаваны тарыф за 5 гадзін (даступны ў Інданезіі (а. Балі)
Канфлікты
Дзейнасць сэрвісу выклікала канфліктныя сітуацыі і пратэсты ў мностве краін, уключаючы Францыю, Германію, Італію, Нідэрланды, Іспанію. У некаторых краінах на кампанію Uber былі накладзеныя штрафы, у іншых забараняліся некаторыя або ўсе яе паслугі. Праблема звязаная з неадпаведнасцю правілаў сэрвісу заканадаўству шэрагу еўрапейскіх краін (часцей за ўсё — адсутнасць належнай ліцэнзій на прадастаўленне паслуг перавозкі), а таксама з анмжанымі тарыфамі.
У 2017 годзе Федэральная гандлёвая камісія ЗША абвясціла аб тым, што Uber пагадзілася з яе ўмовамі па ўрэгуляванні прэтэнзій да таго, як мабільны сэрвіс захоўвае персанальныя даныя сваіх кліентаў. На працягу 20 гадоў амерыканская кампанія павінна будзе кожныя два гады праходзіць праверку незалежных аўдытараў на адпаведнасць палітыкі Uber патрабаванням рэгулятара ў галіне захоўвання канфідэнцыйнай інфармацыі.
Аймен Бенабдэрахман
Біяграфія
З 1991 па 2000 гады генеральны інспектар фінансаў і былы намеснік дырэктара па кантролі Генеральнай інспекцыі фінансаў. У 2010 годзе ён быў прызначаны ў Банк Алжыра, кіраўніком якога быў з лістапада 2019 да чэрвеня 2020 года. Ён таксама быў дэлегатам Алжыра ў Міжнародным валютным фондзе (МВФ) у перыяд з 2004 па 2006 год.
Павел Васілевіч Сысоеў
Павел Васілевіч Сысо́еў (Павел Васильевич Сысоев;  — ) — вучоны ў галіне матэрыялазнаўства, доктар тэхнічных навук (1981), прафесар (1986). Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі БССР (1980).
Навуковая дзейнасць
Аўтар навуковых прац па стварэнню металапалімерных матэрыялаў з высокай ўстойлівасцю да фрыкцыйнай стомленасці. Прапанаваў новыя метады атрымання кампазіцыйных матэрыялаў у мэтах выкарыстання ў вузлах трэння механізмаў і машын.
Płastyka
Крытыка
Музычны крытык Ягор Цывілька лічыць, што гэта «неідэальны, але крэпкі і ладны альбом». Музычны журналіст Мікалай Янкойць мяркуе, што «прафесійны рост „Akute“ відавочны», а «мелодыі новага дыска ўпіваюцца ў мазгі».
Павел Васілевіч Сысоеў
Навуковая дзейнасць
Аўтар і сааўтар шэрагу патэнтаў.
Кашалінскае ваяводства (1950—1975)
Кашалінскае ваяводства (Województwo koszalińskie) — адно з ваяводстваў, якія існавалі ў Польшчы ў 1950—1975 гадах. Сядзібай ваяводскіх улад быў горад Кашалін.
Кашалінскае ваяводства, побач з Апольскім і Зеленагурскім, было адным з трох новых ваяводстваў, створаных у выніку адміністрацыйнай рэформы 1950 года. Яно было створана ва ўсходняй частцы вялікага Шчэцінскага ваяводства, якое ахоплівала амаль усю Заходнюю Памеранію.
Нягледзячы на ​​тое, што Кашалін быў сталіцай ваяводства, Слупск быў самым буйным горадам і галоўным прамысловым цэнтрам рэгіёну.
Пасля адміністрацыйнай рэформы 1975 года з усходняй часткі Кашалінскага ваяводства было вылучана Слупскае ваяводства, а з паўднёвых паветаў — фрагмент Пільскага ваяводства.
Радаслаў Калета
Радаслаў Калета (Radosław Kaleta ) — польскі беларусіст, паланіст, мовазнаўца, настаўнік, выкладчык, рэдактар, загадчык кафедры беларусістыкі Варшаўскага ўніверсітэта (з 2019 г.), cуарганізатар курсаў польскай мовы для беларусаў.
Навуковыя зацікаўленні: параўнальная лінгвістыка, перакладазнаўства, сучасныя польска-беларускія моўныя кантакты, гісторыя беларускага правапісу, культура мовы, польская і беларуская мова як замежная (глотадыдактыка), сацыялінгвістыка, лексікалогія і лексікаграфія.
Біяграфія
2021 - прафесар Варшаўскага ўніверсітэта.
2019 — Варшаўскі ўніверсітэт, факультэт прыкладной лінгвістыкі, кафедра беларусістыкі, доктарская дысертацыя пра беларускую мову як замежную (на прыкладзе палякаў, якія вывучаюць беларускую) «Błędologia w glottodydaktyce białorutenistycznej» («Памылкалогія ў беларусістычнай глотадыдактыцы» ). Гэта першая манаграфія прысвечаная цалкам беларускай мове як замежнай, дзе аўтар папулярызуе тэрмін беларусістычная глотадыдактыка і развівае тэорыю моўных памылак, так натуральных пры вывучэнні замежных моў.
2009 — Варшаўскі ўніверсітэт, факультэт паланістыкі (Цэнтр польскай мовы і культуры для замежнікаў «Палонікум»), магістр, магістарская праца датычыла выкладання беларусам польскай мовы як замежнай  (навуковы кіраўнік д.ф.н. Пётр Гарнцарак). Галоўныя спэцыялізацыі — выкладаньне польскай мовы як замежнай, карэктура і выдавецкая дзейнасьць.
2007 — Варшаўскі ўніверсітэт, факультэт прыкладной лінгвістыкі і ўсходнеславянскіх філалогій, кафедра беларусістыкі, магістр (дыплом з адзнакай), тэма магістарскай працы напісанай на беларускай мове «Выбраныя марфалагічныя асаблівасці ў параўнанні двух правапісных стандартаў: тарашкевіцы і наркомаўкі» (навуковы кіраўнік д.ф.н. Ніна Баршчэўская). Галоўныя спэцыялізацыі — выкладанне беларускай мовы (педагагічныя практыкі ў беларускім ліцэі ў Гайнаўцы, 2006 г.)
2005 — Беларуская служба Польскага радыё — журналісцкая практыка (прыклад падрыхтаванага матэрыялу )
Навуковая дзейнасць
У 2007—2019 гг. у Польшчы, Беларусі, Літве, Чэхіі надрукавалі яго 50 артыкулаў (15 па-беларуску, 3 па-расійску), 10 рэцэнзій, 2 справаздачы, 4 манаграфіі (1 як рэдактар), 1 падручнік па беларускай мове як замежнай для палякаў (рэдакцыя), 1 водгук на аўтарэферат кандыдацкай дысертацыі абароненай у БДУ.
На польскай мове выйшлі яго беларусазнаўчыя кнігі: «Беларуска-польская міжмоўная аманімія» (2014), «Польска-беларуская глотадыдактычная ляпсалогія» (2015) , «Памылкалогія ў беларусістычнай глотадыдактыцы» (2018) , «Папулярная беларуская граматыка для іншаземцаў» (2021). Рэдагаваў таксама манаграфію «Беларусь у навуковым дыскурсе», падручнік па беларускай мове для палякаў і кнігу «Мова, літаратура і культура Беларусі цягам стагоддзяў». З'яўляецца заснавальнікам і рэдактарам часопіса «Беларуская мова як замежная».
У 2012—2015 гг. быў навуковым сакратаром беларусазнаўчага часопіса «Acta Albaruthenica». Рэцэнзент польскіх беларусазнаўчых часопісаў «Białorutenistyka Białostocka» і «Studia Białorutenistyczne». З 2014 г. сябра Таварыства беларускай мовы і Міжнароднай асацыяцыі беларусістаў.
У 2013—2014 гг. супрацоўнічаў пры навуковым праекце кафедры беларусістыкі «Культурна-моўная спадчына Падляшша».
На кафедры беларусістыкі Варшаўскага ўніверсітэта ініцыяваў у 2015 г. адкрыццё Майстэрні беларусістычнай глотадыдактыкі, якая выдае з 2017 г. часопіс «Беларуская мова як замежная».
14.10.2019 узнагароджаны памятным знакам У гонар 90-годдзя Інстытута мовазнаўства Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі «за значны ўклад у распрацоўку праблем глотадыдактыкі, удасканаленне методыкі выкладання замежных моў». Узнагароду ўручыў акадэмік праф. Аляксандр Лукашанец.
Бібліяграфія
Іншыя публікацыі даступныя ў Польскай навуковай бібліяграфіі.
Спасылкі іншых аўтараў на яго працы
На яго працы спасылаліся аўтары наступных беларускамоўных артыкулаў:
Баршчэўская Н., 2013, Дасягненні Кафедры беларусістыкі Варшаўскага ўніверсітэта, «Białorutenistyka Białostocka», т. 5, с. 486—487.
Баршчэўская Н., 2017, Польска-беларускія моўныя сувязі на працягу стагоддзяў, «Studia Białorutenistyczne», т. 11, с. 211—223.
Барысенка В. У., 2017, ''Вучэбна-метадычныя дапаможнікі па беларускай мове як замежнай. Дыяхранічны аспект'', «Беларуская мова як замежная», № 1, с. 15-22.
Капылоў І. Л., 2016, Беларуска-польскія акадэмічныя мовазнаўчыя стасункі: гісторыя, сучаснасць і перспектывы, [у:] ''Беларуска-польскія культурна-моўныя ўзаемадачыненні: ад гісторыі да сучаснасці. Зборнік навуковых артыкулаў'', рэд. В. Курцова, Н. Снігірова, M. Jankowiak, M. Ostrówka, Мінск, с. 136—147.
Кустава В., 2010, «Не пераймайся, мама, я ў Варшаву!..», «Arche», № 4, с. 333—340.
Рамза Т. Р., 2018, Беларуская мова як замежная на філалагічным факультэце БДУ, [у:] Е. А. Пригодич (рэд.), ''Иностранные язкыки: иновации, перспективы исследования и преподавания. Материалы международной научно-практической конференции, Минск, 22-23 марта 2018 г.'', Минск, с. 51-67.
Сямешка Л., 2017, Беларуская мова як замежная ў кантэксце сучаснай адукацыйнай парадыгмы для выкладчыкаў беларускай мовы як замежнай і спецыялістаў па рабоце з замежнымі студэнтамі, Мінск.
Тычына М., 2009, Pan Cogito Збігнева Гэрбэрта і Алеся Разанава: традыцыяналізм і універсалізм, «Acta Albaruthenica», т. 9, с. 184—190.
Беларускія рэцэнзіі на яго кнігі
Волкава Я. В., «Беларуская лінгвістыка» 2015, вып. 74, с. 166—167.
Свістунова М.,"Веснік БДУ. Серыя 4", 2016, № 2, с. 144—146.
Барысенка В., Асаблівасці выкладання беаларускай мовы беларускамоўным навучэнцам (на матэрыяле метадычнага дапаможніка Р. Калеты «Польска-беларуская глотадыдактычная ляпсалогія», [у:] Беларуска-польскія моўныя, літаратурныя, гістарычныя і культурныя сувязі: зб. арт., Беларусіка=Albaruthenica 37, пад рэд. І. Э. Багдановіч, М. І. Свістуновай, БДУ, Мінск 2016, с. 40-44.
Барысенка В., «Журнал Белорусского государственного университета. Филология = Journal of the Belarusian State University. Philology»  2017, № 2, с. 115—116.
Караткевіч І.І., „Беларуская лінгвістыка” 2020, вып. 84, с. 153.
Пераклады яго вершаў на беларускую
Arche № 12 (63) — 2007. С. 228—232
Яго пераклады з беларускай на польскую
Верш Валярыны Куставай «Здраньцьвеюць вусны — буду вачыма гаварыць…» Верш Максіма Багдановіча «Я хацеў бы спаткацца з Вамі на вуліцы»
Інтэрв’ю
2015 СТВ — Міжнародная летняя школа беларусістыкі
2016 Канал Культура Беларускага радыё
2019 Беларуская служба Польскага радыё
2020 Беларуская служба Польскага радыё
2021 Радыё Свабода
Майніўка
Майніўка (Ма́йнівка) — вёска ў Бабровыцкім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Бабровыцкай гарадской абшчыны.
Сталічны ўніверсітэт Осла
Сталічны ўніверсітэт Осла (Oslomet – storbyuniversitetet) — нарвежская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Осла.
Біблія Веліслава
Біблія Веліслава (Velislai biblia picta) — ілюмінаваны манускрыпт, створаны ў 1325—1349. Гэта Біблія з'яўляецца адной з самых вялікіх кніг Сярэднявечча, паколькі нават пасля страты некалькіх аркушаў змяшчае амаль сем з паловай соцен выяў.
Апісанне
Манускрыпт па сутнасці з’яўляецца па Бібліі, паколькі тэкст абмяжоўваецца кароткімі назвамі або апісаннямі 747 выяў са Старога і Новага Запавету, пісанняў пра Антыхрыста, Дзеянняў Апосталаў і з легенд пра святых, асабліва Святога Вацлава. Рукапіс з’яўляецца прыкладам, хоць не тыповай формы, якая мае шмат больш малюнкаў. Большасць выяў створаны толькі чарніламі, хоць на некаторых і выкарыстаны колеры.
Сучасныя перавыданні
У 2007 годзе выдавецтва Archa 90 стварыла факсіміле-выданне Веліслававай бібліі ў накладзе 799 асобнікаў. У 2008 годзе выпусцілі набор з 69 асобнікаў, выданых на паперы ручной працы, якія максімальна нагадваюць арыгінальны рукапіс, іх кошт склаў каля 149 тысяч чэшскіх крон за адзін.
Дом рамесніка (Нясвіж)
Дом рамесніка таксама Гданьскі дом, Дом на рынку — помнік архітэктуры барока ў Нясвіжы, узор мураванага жылога дома пачатку XVIII ст.
Гісторыя
Будынак ўведзены ў 1721 г на Рыначнай плошчы горада. На 1-м паверсе размяшчаліся складскія памяшканні і крамы, на другім — жылыя пакоі. У XIX ст. з боку двара прыбудавана памяшканне. У 1990-я гг. будынак рэканструяваны пад бібліятэку.
Архітэктура
Двухпавярховы прамавугольны ў плане будынак з паўпадвалам. Першы паверх мураваны, другі з драўляных канструкцый. Першапачаткова ўваходзіў у ансамбль забудовы Рыначнай плошчы. Галоўны тарцовы фасад выходзіць на лінію забудовы вуліцы і вырашаны адзіным фігурным барочным шчытом, які закрывае больш вузкі паверх з двухсхільным дахам, з прамавугольнымі аконнымі праёмамі размешчанымі сіметрычна цэнтральнай восі. У цэнтры фасада галоўны ўваход, над якім размешчаны балкон з ажурнай металічнай літой агароджай. Невялікі арачны праём і дзве маленькія нішы ў завяршэнні фасаднага шчыта аздоблены ляпнінай і дэкаратыўнымі ліштвамі. Фігурны абрыс шчыта падкрэслены тонкім прафіляваным карнізам. Уваход на другі паверх з боку дваровага фасада.
NGC 7629
NGC 7629 (іншыя абазначэнні — PGC 71175, MCG 0-59-31, ZWG 380.40, NPM1G +01.0587) — лінзападобная галактыка (S0) ў сузор’і Рыбы.
Тоўсцікі (Мастоўскі раён)
То́ўсцікі (, Толстики) — вёска ў Мастоўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Гудзевіцкага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Лунненскага сельсавета.
Канкардат
Канкарда́т (ад сярэдневечнага лац. concordatum — дамова) — дамова паміж Папам Рымскім, як кіраўніком Рымска-каталіцкай Царквы, і якой-небудзь дзяржавай. Канкардат рэгулюе прававое становішча Рымска-каталіцкай Царквы ўнутры пэўнай дзяржавы і яе стасункі са Святым Пасадам.
Глеб Анатольевіч Іваноў
Глеб Анатольевіч Іваноў (нар., Віцебск) — беларускі палітык.
Біяграфія
Скончыў Віцебскі тэхналагічны інстытут лёгкай прамысловасці (інжынер-механік), Акадэмію Міністэрства ўнутраных спраў Рэспублікі Беларусь (юрыст). Працоўную дзейнасць пачаў інжынерам-тэхнолагам завода заточных станкоў у горадзе Віцебску. Служыў у радах Узброеных Сіл. Працаваў у органах унутраных спраў Рэспублікі Беларусь, органах Дзяржаўнага камітэта фінансавых расследаванняў Рэспублікі Беларусь.
Выбіраўся дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь другога і трэцяга скліканняў.
Узнагароды
Узнагароджаны Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь.
Сяргей Макаравіч Забалоцец
Сяргей Макаравіч Забалоцец (нар., Таль Любанскага раёна Мінскай вобласці) — беларускі палітык.
Біяграфія
Скончыў Вышэйшую камсамольскую школу пры ЦК УЛКСМ (выкладчык гісторыі і грамадазнаўства), Беларускі дзяржаўны інстытут народнай гаспадаркі імя В. У. Куйбышава (эканаміст). Працоўную дзейнасць пачаў паляводам у калгасе «Беларусь» Любанскага раёна. Служыў у радах Узброеных Сіл. Працаваў першым сакратаром Любанскага райкама камсамола, загадчыкам арганізацыйнага аддзела Любанскага райкама КПБ, старшынёй Любанскага раённага камітэта народнага кантролю, інструктарам Мінскага абкама КПБ, другім, першым сакратаром Бярэзінскага райкама КПБ Мінскай вобласці, намеснікам начальніка ўпраўлення матэрыяльнага забеспячэння вытворчага аб’яднання «БелаўтаМАЗ».
Катрын Цэлер
У кубку свету Катрын Цэлер дэбютавала ў 1999 годзе, у лістападзе 2006 года ўпершыню патрапіла на подыум на этапе Кубка Свету ў складзе эстафеты. Усяго на сённяшні момант мае 5 трапленняў на подыум на этапах Кубка Свету ў эстафеце, і аднойчы трапіла ў тройку ў асабістых спаборніцтвах.
На Алімпіядзе-2010 у Ванкуверы, заваявала срэбра ў эстафеце, у індывідуальных гонках паказала наступныя вынікі: спрынт - 14 месца, дуатлон 7,5 7,5 км - 24 месца, мас-старт 30 км - 20 месца.
На чэмпіянатах свету, за сваю кар'еру заваявала адну сярэбраную ў эстафеце. Усяго на сённяшні дзень прымала ўдзел у двух чэмпіянатах свету. У пачатку 2000-х гадоў на працягу некалькіх гадоў выпрабоўвала сур'ёзныя праблемы са спіной, гэта прымусіла яе прапусціць некалькі сезонаў, канчаткова загаіць траўму ёй удалося толькі ў 2005 годзе.
Усевалад Вітольдавіч Кухта
Біяграфія
Скончыў Інстытут тэатральнага мастацтва ў Маскве ў 1950 годзе. У 1951-52 гадах — рэжысёр Беларускага тэатра імя Янкі Купалы, у 1957-61 гадах — Рэспубліканскай студыі тэлебачання, з 1967 года — Новамаскоўскага драматычнага тэатра. Сярод п'ес у тэатры імя Янкі Купалы: «Уцёкі» Дз. Шчаглова (1951), «На досвітку» Андрэя Макаёнка (з Канстанцінам Саннікавым) і «Прага застаецца маёй» Ю.Буракоўскага (1952). Стваральнік першых тэлевезійных спектакляў на беларускім тэлебачанні: «Брат мой, вораг мой» М.Уілсана, «Маленькія трагедыі» А. С. Пушкіна, «Месяцавая саната» паводле К.Паустоўскага і «Будка № 27» І.Франко (1957), «Сымон-музыка» паводле Якуба Коласа (1958), «Вялікае сэрца» паводле Кузьмы Чорнага, «Палата № 6» паводле А. П. Чэхава (1960). Першы на расійскай прафесійнай сцэне паставіў «Паўлінку» Янкі Купалы (1969).
Мінская (станцыя метро, Кіеў)
«Мінска» ці «Мінская» («Мі́нська», ) — 24-я станцыя Абалонска-Тэрэмкоўскай лініі Кіеўскага метрапалітэна паміж станцыямі «Абалонь» і «Гэроіў Дніпра». Была адкрыта 6 лістапада 1982 г. Пасажырапаток — 51,5 тыс. чал./суткі (2009 год). Назву атрымала ад шэрага аб’ектаў, якія размешчаны непадалёку ад станцыі — Мінскага раёна (цяпер — Абалонскі) і Мінскай плошчы.
Канструкцыя
Станцыя дробнага залажэння, першая аднаскляпеністая ў Кіеве. Мае падземную залу з астраўной пасадачнай платформай. Абсталяванне станцыі выканана ў стылі беларускіх народных арнаментаў. Платформа з абодвух тарцоў злучаная ўсходамі з двума падземнымі вестыбюля, сумешчаны з падземнымі пераходамі на Абалонскі праспект і вуліцы Маршала Цімашэнкі. Наземныя вестыбюлі адсутнічаюць. Абодва падземных пераходу маюць па 4 ўваходу-выхаду.
Рэжым працы
Адкрыццё — 5:33, закрыццё — 0:04
Адпраўленне першага цягніка ў напрамку:
ст. «Гэроіў Дніпра» — 6:02
ст. «Тэрэмкы» — 5:37
Адпраўленне апошняга цягніка ў напрамку:
ст. «Гэроіў Дніпра» — 0:25
ст. «Тэрэмкы» — 0:07
UTC+01:00
UTC+1 — часавы пояс для:
Спасылкі
Časové pásmo
17 красавіка
17 красавіка — сто сёмы (сто восьмы ў высакосны год) дзень года па Грыгарыянскім календары.
Дайдзіро Такакува
(高桑 大二朗; нар. ) — былы японскі футбаліст. У 2000 годзе выступаў за нацыянальную зборную Японіі.
Макарыўка (Бабровыцкі раён)
Мака́раўка ці Мака́рыўка (Мака́рівка) — вёска ў Бабровыцкім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Бабровыцкай гарадской абшчыны.
Сезар (прэмія, 1994)
19-я цырымонія прысуджэння прэміі «Сезар» адбылася 26 лютага 1994 года ў Парыжы.
Найлепшым фільмам была прызнана карціна «». Гэты ж фільм атрымаў найбольшую колькасць узнагарод — 5 узнагарод. Лідарам па колькасці намінацый стаў фільм «» — 12 намінацый.
Міхал Янавіч Галынскі
Міхал Янавіч Галынскі, або Міхаіл Іванавіч Галынскі (Михаил Иванович Голынский, Michał Hołyński; 1784 —, Хоцімск) — дзяржаўны дзеяч.
Біяграфія
Паходзіў са старажытнага беларускага роду Галынскіх. Нарадзіўся ў сям’і Яна (Восіпавіча) Галынскага, губернскага маршалка магілёўскага, і Барбары з Кашыцаў.
Магілёўскі губернскі маршалак у 1814—1823 і 1832—1844 гадах. У 1820-1840-я гг. дом Міхала Галынскага ў Магілёве быў адкрытым, гасцінным, «найпрыемнейшым» месцам для шляхты<.
Сям’я
У шлюбе з Лізаветай Талстой (нар. 1798), дачкой рускага графа Дзмітрыя Аляксандравіча Талстога (1754—1832), магілёўскага губернскага маршалка (1805—1808) і магілёўскага губернатара (1812—1820).
Падгайцы (Мёрскі раён)
Падга́йцы (, Подгайцы) — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Мёрскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Чарасы, пазней у складзе гміны Мёры Дзісенскага (з 1926 года Браслаўскага) павета Віленскага ваяводства.
Да 17 снежня 1971 года вёска знаходзілася ў падпарадкаванні Мёрскага пассавета, да 8 красавіка 2004 года ўваходзіла ў склад Дварнасельскага сельсавета.
ФК Хімік Светлагорск
«Хімік» — былы беларускі футбольны клуб з горада Светлагорск, заснаваны ў 1971 годзе. Спыніў існаванне ў пачатку 2021 года. «Хімік» да 2020 года быў адзіным беларускім клубам, які бесперапынна гуляў у Першай лізе чэмпіянату Беларусі з моманту яе заснавання ў 1992 годзе.
У сакавіку 2021 года стала вядома, што «Хімік» не выступіць у новым сезоне ў Першай лізе і спыніць існаванне, а замест яго ў горадзе будзе створана новая каманда «Светлагорск», якая заявіцца ў Другую лігу.
Красная Паляна (Мсціслаўскі раён)
Кра́сная Паля́на (, Красная Поляна) — вёска ў Мсціслаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Капачоўскага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Лютненскага сельсавета.
Мусцьерская культура
Узнікненне мусцьерскай культуры датуецца прыкладна 300 тысячамі гадоў таму, закат культуры звязваюць з пахаладаннем і знікненнем неандэртальцаў каля 30 тысяч гадоў таму. Рушыць за ашэльскай культурай (эпохай) і змяняецца культурамі позняга (верхняга) палеаліту: гібрыднай неандертала-краманьёнскай шатэльперонскай і чыста краманьёнскай арыньякскай. Таксама некаторыя рысы афрыканскай стылбейскай індустрыі падобныя з мусцьерскай культурай.
Полацкі дзяржаўны хіміка-тэхналагічны каледж
Установа адукацыі "Полацкі дзяржаўны хіміка-тэхналагічны каледж — дзяржаўная сярэдняя спецыяльная навучальная ўстанова ў горадзе Полацку. З’яўляецца шматпрофільнай двухузроўневай ўстановай адукацыі. Забяспечвае падрыхтоўку спецыялістаў ад кухара да тэхніка-тэхнолага, ад цырульніка да мастака-мадэльера, ад слесара да тэхніка-механіка.
Мусцьерская культура
Арэал культуры адпавядае арэалу неандэртальцаў у пару іх росквіту каля 100 тыс. гадоў таму: Еўропа (на поўнач да 54° шыраты), Паўночная Афрыка, Блізкі Усход і Сярэдняя Азія. У месцах кантактаў з продкамі краманьёнцаў (Блізкі Усход і паўночная Афрыка) прыкладна 100 тыс. гадоў таму з'яўляюцца і стаянкі краманьёнцаў, якія выраблялі прылады мусцьерскага тыпу, такім чынам, верагодна, у гэтых раёнах мела месца акультурацыя краманьёнцаў неандэртальцамі. Маецца шмат разнавіднасцяў мусцьерскай культуры, якія нярэдка распаўсюджаныя на адных і тых жа тэрыторыях.
Полацкі дзяржаўны хіміка-тэхналагічны каледж
Гісторыя
1 жніўня 1957 года было створана Полацкае прафесійна-тэхнічнае вучылішча № 2 з 12-гадовым тэрмінам навучання для дзяцей-сірот, выхаванцаў дзіцячых дамоў. Вялася падрыхтоўка швачак, краўцоў, электраманцёраў.
NGC 7630
NGC 7630 (іншыя абазначэнні — PGC 71176, UGC 12540, MCG 2-59-27, ZWG 431.44, KAZ 551) — галактыка ў сузор’і Пегас.
Мусцьерская культура
Для мусцьерскай тэхнікі апрацоўкі каменя характэрныя дыскападобныя і аднапляцовачныя (ядрышчы), ад якіх адколваліся даволі шырокія адшчэпы, якія пераўтваралі з дапамогай аббівання па баках у розныя прылады (скрэблы, востраканечнікі, свердзелы, нажы і г. д.). Апрацоўка косці развіта слаба. Неандэртальцы жылі ў пячорах і пад адкрытым небам, часам у жыллі, збудаваным з буйных костак маманта і шкур, займаліся паляваннем на мамантаў, пячорных мядзведзяў і інш. жывёл, а таксама збіральніцтвам. Пахаванні неандэртальцаў сведчаць аб зародках рэлігійных уяўленняў.
Полацкі дзяржаўны хіміка-тэхналагічны каледж
Гісторыя
З 1968 года вучылішча атрымала новую спецыялізацыю і на працягу паўстагоддзя працавала як ПТВ № 2 бытавога абслугоўвання насельніцтва.
Мусцьерская культура
Да мусцьерскай эпохі адносяць з'яўленне зародкаў мастацтва: на асобных прадметах знаходзяць рытмічныя ямкі i крыжыкі — намёк на арнамент. На некаторых помніках прысутнічаюць рэшткі охры, часам у выглядзе плям, часам — сточаным пры ўжыванні кавалкам (як аловак).
Полацкі дзяржаўны хіміка-тэхналагічны каледж
Гісторыя
У 2004 годзе вучылішча было ператворана ў прафесійна-тэхнічны каледж. У 2013 годзе да каледжа далучылі ўстанову адукацыі «Полацкі дзяржаўны ліцэй хімікаў». У ліпені 2014 года ўстанова адукацыі «Полацкі ДПТК» была перайменавана ва ўстанову адукацыі «Полацкі дзяржаўны хіміка-тэхналагічны каледж».
NGC 7630
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Эль-Джыфара
Эль-Джыфара (الجفارة) — муніцыпалітэт у Лівіі. Сталіца — горад Эль-Азізія. Плошча 1 940 км². Насельніцтва 451 175 чалавек (2006 г.).
Полацкі дзяржаўны хіміка-тэхналагічны каледж
Гісторыя
З 2015 года ў каледжы вядзецца падрыхтоўка тэхнікаў па папярэджанні і ліквідацыі надзвычайных сітуацый.
Эль-Джыфара
Геаграфічнае становішча
На поўначы і захадзе Эль-Джыфара абмываецца водамі Міжземнага мора. Унутры краіны мяжуе з наступнымі муніцыпалітэтамі: Тарабулус (усход), Эль-Джабал-эль-Гарбі (поўдзень), Эз-Завія (захад).
ФК Ньюэлс Олд Бойз
«Ньюэлс Олд Бойз» (Club Atlético Newell’s Old Boys) — аргенцінскі футбольны клуб з горада Расарыа, гуляе ў Прымеры. Клуб быў заснаваны 3 лістапада 1903 года Айзекам Ньюэлам, піянерам аргенцінскага футбола. Апошні раз «Ньюэлс Олд Бойз» станавіўся чэмпіёнам краіны ў 2013 годзе. Да гэтага выбітны трэнер Марсела Б’ельса двойчы прыводзіў каманду да перамогі ў нацыянальным першынстве. У яго гонар названы хатні стадыён клуба. Дэрбі Расарыа супраць клуба «Расарыа Сентраль» з’яўляецца адным з самых выбітных футбольных супрацьстаянняў у Паўднёвай Амерыцы.
Ігнат Янавіч Галынскі
Ігнат Янавіч Галынскі, або Ігнацій Іванавіч Галынскі (Игнатий Иванович Голынский, Ignacy Hołyński; ? — ?) — дзяржаўны дзеяч.
Біяграфія
Паходзіў са старажытнага беларускага роду Галынскіх. Нарадзіўся ў сям’і Яна (Восіпавіча) Галынскага, губернскага маршалка магілёўскага, і Барбары з Кашыцаў.
Чавускі павятовы маршалак у 1804—1811 гадах, Магілёўскі губернскі маршалак у 1823—1829 гг.
Улазы
Ула́зы (, Улазы) — вёска ў Мастоўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Лунненскага сельсавета.
Заходняя Афрыка
Захо́дняя А́фрыка — умоўная назва часткі Афрыканскага кантынента, якая знаходзіцца на поўначы ад Гвінейскага заліва, і на поўдзень ад Сахары. Уключае абшары заходняга Сахелю, заходняга Судану; часткова тэрыторыя Заходняй Афрыкі занятыя трапічнымі лясамі.
Геаграфія
Тэрыторыя Заходняй Афрыкі пераважна занятая раўнінамі (каля 300 м над узроўнем мора), тэрыторыі, якія ўздымаюцца вышэй, месцяцца толькі лакальна (самыя высокія ў Сьера-Леонэ і Камеруне). Клімат у асноўным паўсухі, расліннасць саванная, сухая пара цягнецца з лістапада да сакавіка. Трапічныя лясы сустракаюцца толькі на ўзбярэжжы Гвінейскага заліва, і на тэрыторыі Нігерыі і Камеруна. На паўночнай тэрыторыі Заходняй Афрыкі, у зоне Сахелю, прылягаючай да Сахары, расліннасць паўпустыная, у асноўным уздоўж рэк.
Праз Заходнюю Афрыку працякаюць некалькі вялікіх рэк:
Насельніцтва
На мяжы з Сахарай жывуць берберы і маўры з больш светлай скурай, на поўдні — нігера-кардафанскія народнасці. Значная колькасць насельніцтва Заходняй Афрыкі вызнае мясцовыя веравызнанні, таксама існуюць мусульмане, на ўзбярэжжы хрысціяне, якія з'явіліся ў выніку місіянерскай дзейнасці.
Цэлафан
Цэлафан (ад цэлюлоза і Φᾱνός - светлы) — празрысты плёначны матэрыял, які атрымліваюць з віскозы. Цэлафан выкарыстоўваюць пераважна як ўпаковачны матэрыял, штучную абалонку ў вытворчасці каўбасных вырабаў і інш.
Цэлабіёза
Цэлабіёза — 4-(β-глюказіда)-глюкоза, дыцукрыд, які складаецца з двух астаткаў глюкозы, злучаных β-глюказіднай сувяззю; асноўная структурная адзінка цэлюлозы.
Белае крышталічнае рэчыва, добра растваральнае ў вадзе і ў 45-48°спірце. Дрэнна растваральныя ў 96° спірце і эфірах. Малекулярная маса — 342,30 г/моль. Тэмпература плаўлення — 225 ° C. Аптычна актыўная, мутаратуе ў растворы.
Для целабіёзы характэрныя рэакцыі з удзелам альдэгіднай (паўацэтальнай) групы і гідраксільных груп, можа ўтвараць гліказіды са спіртамі, амінамі, іншымі монацукрыдамі. Пры кіслотным гідролізе або пад дзеяннем фермента β-глюказідазы расшчапляецца з утварэннем 2 малекул глюкозы:
Красны Бераг (Мсціслаўскі раён)
Кра́сны Бе́раг (, Красный Берег) — вёска ў Мсціслаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Капачоўскага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Лютненскага сельсавета.
NGC 7631
NGC 7631 (іншыя абазначэнні — PGC 71181, UGC 12539, MCG 1-59-60, ZWG 406.83) — спіральная галактыка (Sb) ў сузор’і Пегас.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».