cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Жыткавіцкі біялагічны заказнік
На тэрыторыі заказніка забаранялася правядзенне асушальных прац, здабыча торфу, выпас скаціны і сенакос раней тэрмінаў, якія забяспечваюць насеннае аднаўленне раслін, а таксама збор ягад (чарніцы, брусніцы і іншых) пры дапамозе механічных прыстасаванняў (грабянцоў, скрабкоў, і іншых).
12 лістапада 2008 года пастанаўленнем Савету Міністраў № 1697 заказнік быў скасаваны.
Лекуйле
Лекуйле (Lequile) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Апулія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Лечэ.
Насельніцтва складае 8436 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 219 чал./км². Займае плошчу 36 км². Паштовы індэкс — 73010. Тэлефонны код — 0832.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Віт.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Генадзь Мікалаевіч Роганаў
Генадзь Мікалаевіч Роганаў (нар., с. Грачоўка, Арэнбургская вобласць, Расія) — беларускі фізікахімік. Доктар хімічных навук (1990), прафесар (1991).
Узнагароды
Ганаровыя граматы Вярхоўнага Савета БССР (1979), Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь (1993, 2006), Магілёўскага ВА «Хімвалакно» (1998), канцэрна «Белнафтахім» (2007), Падзяка Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь (2003) і інш.
Ежы Мікалай Гільзен
Ежы Мікалай Гільзен (Jerzy Mikołaj Hylzen;, Дагда — , ) — вялікалітоўскі рымска-каталіцкі і дзяржаўны дзеяч, пісьменнік і перакладчык.
Палёўка земляная
Палёўка земляная, палёўка падземная (Microtus subterraneus) — від грызуноў сямейства хамяковых.
Апісанне
Даўжыня цела да 10, хваста да 3,8 см. Па колеру поўсці падобная да палеўкі звычайнай з больш яркім бурым адценнем.
Ежы Мікалай Гільзен
Біяграфія
Перакладаў,.
Палёўка земляная
Пашырэнне
Пашырана ў Еўропе, Малой Азіі, на Каўказе. Сустракаецца на Украіне, у Варонежскай, Курскай, Цвярской, Валагодскай абласцях Расіі. На Беларусі зрэдку трапляецца ў Белавежскай пушчы, на поўдні Палесся. Жыве ў зарасніках кустоў, на ўскрайках шыракалістых лясоў, на палях.
Асаблівасці біялогіі
Корміцца жалудамі, каранямі, насеннем травяністых раслін. Робіць запасы корму на зіму ў норах.
Жыве ў норах. Штогод 3—4 прыплоды, па 3—4 дзіцяняці ў кожным.
Іанасфера Марса
Іанасфера Марса (ці тэрмасфера) — частка верхняй атмасферы Марса, моцна iанiзуючай пад дзеяннем сонечнага караткахвалевага выпраменьвання.
З усіх планет, вядомых на сённяшні дзень, менавіта Марс больш за ўсё падобны на нашу Зямлю, аднак кой ў чым яны вельмі адрозніваюцца. У прыватнасці, яны маюць зусім непадобнымі іанасферамі. Марсіянская іонасфера распасціраецца ў межах ад 110 да 130 км над паверхняй планеты. У гэтай зоне высокаэнергетычныя часціцы сонечнага ветра сутыкаюцца з малекуламі разрэджанага газу, выбіваючы электроны з іх атамарных арбіт, у выніку чаго фармуецца пласт з лішкам вольных электронаў. Дарэчы, адным з найбольш цікавых адкрыццяў місіі Mars Express стала выяўленне актыўнай іонасферы не толькі над дзённым, але і над начным бокам планеты, якую сонечныя часціцы бамбардзіраваць ніяк не могуць.
З дапамогай даных, атрыманых еўрапейскай касмічнай станцыяй, вучоныя змаглі скласці першую падрабязную карту размеркавання электронаў у атмасферы з начнога боку Марса. На карце выразна бачны вобласці з рэзка падвышанай шчыльнасцю электронаў, прычым вучоныя выявілі некаторую залежнасць паміж размеркаваннем гэтых абласцей і канфігурацыяй магнітнага поля планеты. Рэгіёны з высокай шчыльнасцю электронаў аказваюцца аны з моцна намагнічанымі ўчасткамі, дзе лініі магнітнага поля выстройваюцца перпендыкулярна паверхні планеты. Такія ўчасткі прадстаўлены, у прыватнасці, на поўдзені ад экватара Марса. На Зямлі падобная сітуацыя назіраецца толькі ў раёне двух магнітных палюсоў. Прычыны гэтай дзіўнай канфігурацыі марсіянскіх магнітных палёў пакуль застаюцца няяснымі.
Рыжская кінастудыя
Рыжская кінастудыя (Rīgas kinostudija) — латвійская кінастудыя мастацкіх і дакументальных фільмаў, акцыянернае таварыства.
Гісторыя
Заснавана ў 1940 годзе, на базе існуючых раней прыватных кінакампаній. У 1948 годзе, пасля аб'яднання двух вытворчасцей была створана студыя мастацкіх і хроніка-дакументальных фільмаў, якая атрымала ў 1958 годзе назва Рыжская кінастудыя.
Шышка
Шышка (strobilus) — відазменены парастак, які развіваецца на канцах галінак іглічных і некаторых іншых раслін у выглядзе маленькіх утварэнняў, пакрытых лускавінкамі.
Зара (Шмёльн)
Зара (Saara) — камуна ў Германіі, у зямлі Цюрынгія. Уваходзіць у склад раёна Альтэнбург. Насельніцтва вёскі — 200 чалавек, насельніцтва аднесеных да камуны вёсак — 2999 чалавек (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 42,73 км². Афіцыйны код — 16 0 77 056.
Камуна падзяляецца на 25 сельскіх акруг.
Свята-Мікалаеўская царква (Нью-Ёрк)
Свята-Мікалаеўская царква — праваслаўны храм у Манхэтэне. Царква пабудаваная на месцы разбураных падчас тэракта будынкаў, адпавядае форме, але не духу візантыйскіх купальных цэркваў.
Гісторыя
Грэцкая праваслаўная царква Святога Мікалая, якая адкрылася ў Нью-Ёрку ў снежні 2022 года, была пабудавана на месцы ранейшай аднайменнай царквы ХІХ стагоддзя, разбуранай падчас тэрактаў 11 верасня 2001 года.
Архітэктура
Цэркаўка з белага і шэрага мармуру, які чаргуецца палосамі, тварэнне знакамітага іспанскага архітэктара Сант’яга Калатрава. Будынак новай царквы па задуме заказчыкаў павінен «паважаць традыцыі і літургічныя патрэбы Грэцкай праваслаўнай царквы, але ў той жа час адлюстроўваць той факт, што мы жывём у ХХІ стагоддзі».
Царква па форме адпавядае самай старажытнай з візантыйскіх мадэляў: яна ўяўляе крыжова-купальны храм, чатыры куты якога адгароджаны для літургічных мэт ці захавання рыз і іншых царкоўных рэчаў. Звонку гэтыя кутнія памяшканні ў вобразе чатырох прысадзістых веж нібы сціскаюць купал, як бы стрымліваючы ціск яго кантаваных рэбраў.
Рыфленая і рэльефная маса без вокнаў бачыцца як абстрактная скульптура, нібы высечаная з адзінага мармуровага блоку.
Двухпавярховае крыло перад царквой вядзе наведвальніка праз старажытную паслядоўнасць порціка, экзана́ртэкса і прытвора да круглага нефа.
IC 3077
IC 3077 — галактыка тыпу Scd ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Уладзімір Яўгенавіч Аўсейчык
Уладзімір Яўгенавіч Аўсейчык (нар. года ў в. Салаўіха Пастаўскага раёна) — беларускі гісторык, этнограф, кандыдат гістарычных навук.
Біяграфічныя звесткі
Скончыў ў 2007 годзе гісторыка-філалагічны факультэт Полацкага дзяржаўнага ўніверсітэта па спецыяльнасці «Гісторыя», атрымаўшы дыплом з адзнакай. У 2008 годзе там жа абараніў магістарскую дысертацыю па спецыяльнасці «Айчынная гісторыя». У 2008-2012 гадах навучаўся ў аспірантуры Інстытута мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору імя Кандрата Крапівы Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі па спецыяльнасці «Этнаграфія, этналогія і антрапалогія».
Дысертацыю на саісканне вучонай ступені кандыдата гістарычных навук па спецыяльнасці «Этнаграфія, этналогія і антрапалогія» абараніў 28 лістапада 2013 года ў Цэнтры даследаванняў беларускай культуры, мовы і літаратуры Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі. Тэма кандыдацкай дысертацыі: «Эвалюцыя пахавальна-памінальнай абраднасці беларусаў Падзвіння ў ХХ – пачатку ХХІ стагоддзя». Навуковы кіраўнік - Міхаіл Фёдаравіч Піліпенка.
З 2007 года працуе ў Полацкім дзяржаўным універсітэце. З'яўляўся выкладчыкам, старэйшым выкладчыкам і дацэнтам кафедры айчыннай і ўсеагульнай гісторыі гісторыка-філалагічнага факультэта ў 2007-2014 гадах, загадчыкам кафедры архітэктуры інжынерна-будаўнічага факультэта ў 2014-2018 гадах, з 2018 года працуе на пасадзе дацэнта кафедры гісторыі і турызму гуманітарнага факультэта Полацкага дзяржаўнага ўніверсітэта.
Навуковая дзейнасць
Асноўныя навуковыя даследаванні прысвечаны пытанням этнаграфіі, гісторыі Беларусі ХХ-ХХІ стагоддзяў, гістарычнага краязнаўства Паўночнай Беларусі і інш. Праводзіць самастойныя палявыя этнаграфічныя даследаванні Беларускага Падзвіння. Ён упершыню ў айчыннай этнаграфіі прасачыў эвалюцыю пахавальна-памінальнай абраднасці беларусаў Падзвіння ў ХХ – пачатку ХХІ стагоддзя, вызначыў фактары яе эвалюцыі, прасачыў дынаміку і раскрыў асноўныя напрамкі змен у пахавальна-памінальнай абраднасці беларусаў Падзвіння, ахарактарызаваў сучасны стан, выявіў лакальныя адрозненні ў пахавальных і памінальных абрадах беларусаў Падзвіння і інш.
Санма (правінцыя)
Санма — правінцыя дзяржавы Вануату, якая займае тэрыторыю вострава краіны Эспірыту Санта, які знаходзіцца прыблізна ў 2500 км на паўночны ўсход ад Аўстраліі, а таксама астравы Мала, назвы якіх далі назву правінцыі (па першых літарах слоў Санта і Мала). Плошча 4 248 км², насельніцтва 32 340 чалавек. Сталіца правінцыі Луганвіл (на востраве Эспірыту Санта).
Бойчук
Бойчук (Бойчук) — украінскае прозвішча, паходзіць ад імя Бойка альбо этноніма бойкі.
Віктар Віктаравіч Майгураў
Ві́ктар Ві́ктаравіч Ма́йгураў (нар. года; Севераўральск,, РСФСР, СССР) — савецкі, беларускі, расійскі біятланіст, двухразовы прызёр Алімпійскіх гульняў, трохразовы чэмпіён свету і шматразовы прызёр чэмпіянатаў свету. Заслужаны майстар спорту Расіі. Віцэ-прэзідэнт Саюза біятланістаў Расіі па спорце вышэйшых дасягненняў.
Спартыўная кар’ера
Выхаванец заслужанага трэнера РСФСР Паўла Бераснёва. Упершыню ўдзельнічаў на Алімпійскіх гульнях у 1994 годзе, дзе выступаў за каманду Беларусі. Тады ў эстафеце ён заняў чацвёртае месца. На наступнай Алімпіядзе 1998 года ў Нагане Майгураў выступаў за зборную Расіі і заняў трэцяе месца ў эстафеце, а на Алімпійскіх гульнях у Солт-Лэйк-Сіці 2002 года ён выйграў свой адзіны асабісты алімпійскі медаль у індывідуальнай гонцы. З’яўляецца першым чэмпіёнам свету ў гонцы пераследвання. Найлепшым сезонам Майгурава ў Кубку свету можна назваць сезон 1995/1996, калі ён заняў другое месца ў агульным заліку, саступіўшы толькі іншаму расійскаму біятланісту Уладзіміру Драчову.
Адміністрацыйная кар’ера
У 1994 годзе прыехаў у Ханты-Мансійск і быў прыняты на пасаду спартсмена-інструктара ў спецыялізаваны цэнтр па біятлоне.
У 2001 годзе скончыў Уральскі інстытут камерцыі і права (Екацярынбург). Па заканчэнні якога атрымаў кваліфікацыю юрыста па спецыяльнасці «Юрыспрудэнцыя».
Да 2003 года знаходзіўся на службе ў органах МУС Расіі.
З 2003 года — рэферэнт Губернатара Ханты-Мансійскай аўтаномнай акругі. У 2004 годзе Віктару Віктаравічу быў прысвоены кваліфікацыйны разрад «Дзяржаўны саветнік аўтаномнай акругі 2 класа».
З 2005 года па 2008 год — дырэктар Установы Ханты-Мансійскай аўтаномнай акругі — Югры «Школа вышэйшага спартыўнага майстэрства-2» па зімовых відах спорту.
З’яўляўся членам Грамадскай палаты горада Ханты-Мансійска.
З’яўляецца Прэзідэнтам Федэрацыі Ханты-Мансійскай аўтаномнай акругі — Югры па біятлоне.
З 31 снежня 2009 года — міністр спорту і турызму аўтаномнай акругі.
У 2010 годзе вылучаны СБР на пасаду члена Тэхнічнага камітэта IBU ад Расіі.
У жніўні 2011 года трапіўся на махлярстве і быў вызвалены ад пасады дырэктара дэпартамента фізічнай культуры і спорту Ханты-Мансійскай аўтаномнай акругі — Югры. Прычынай звальнення стаў падроблены дыплом аб вышэйшай адукацыі нібыта атрыманым у г. Омску ў Сібірскай дзяржаўнай акадэміі фізкультуры. Другую вышэйшую адукацыю Віктар Майгураў атрымаў па скарочанай праграме на базе першай — няіснай. Акрамя таго на падставе першай вышэйшай адукацыі Віктар Майгураў даслужыўся да капітана міліцыі, лічыўся як афіцэр запасу, атрымліваючы цэлы шэраг сацыяльных ільгот.
Вінтэрсдорф (Мойзельвіц)
Вінтэрсдорф (Wintersdorf) — камуна ў Германіі, у зямлі Цюрынгія. Уваходзіць у склад раёна Альтэнбург. Насельніцтва — 2893 чал. Плошча — 30,87 км². Афіцыйны код — 16 0 77 053.
Камуна падзяляецца на 5 сельскіх акруг.
Горыцы
Го́рыцы (, Горицы) — вёска ў Драгічынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Антопальскага сельсавета.
Дзмітрый Георгіевіч Дуброўскі
Дзмітрый Георгіевіч Дуброўскі ( —, Масква) — ваенны, дзяржаўны і палітычны дзеяч, генерал-лейтэнант. Член КПСС.
Біяграфія
З 1921 года — на гаспадарчай, грамадскай і палітычнай працы.
У ходзе Вялікай Айчыннай вайны член Ваеннага Савета 10-й арміі, член Ваеннага Савета 28-й рэзервовай арміі, член Ваеннага Савета 61-й арміі. Начальнік Упраўлення савецкай ваеннай адміністрацыі ў Германіі па зямлі Саксонія, член Ваеннага Савета Беларускай ваеннай акругі.
Палёўка-эканомка
Палёўка-эканомка (Microtus oeconomus) — від грызуноў сямейства хамяковых.
Апісанне
Даўжыня цела 9—12 см, хваста 3—5 см. Поўсць на спіне бурая, з рыжаватым адценнем, на брушку брудна белая.
Пашырэнне
Пашырана ў Еўразіі і Паўночнай Амерыцы. Жывёе ў тундры, лясной зоне і лесастэпе. Дасягае поўначы Украіны, Паўднёвага Урала, Паўночнага Казахстана. На Беларусі трапляецца па ўсёй тэрыторыі ў алешпіках, па балотах, у поймах рэк і іншых увільготненых і паніжаных мясцінах, зімой каля жылля чалавека.
Асаблівасці біялогіі
Корміцца зялёнымі часткамі травяністых раслін, іх насеннем, каранямі, карой і парасткамі маладых дрэў.
Жыве ў норах. За лета 2—4 прыплоды па 6—7 (зрэдку да 12) дзіцянят у кожным.
Пераносіць узбуджальнікаў тулярэміі і лептаспірозу.
IC 3078
IC 3078 — галактыка тыпу Sab (кампактная выцягнутая галактыка) ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Свяціца (рака)
Даўжыня ракі 11 км. Плошча вадазбору 42 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 2,1 м/км. Пачынаецца за 1,5 км у напрамку на паўночны ўсход ад вёскі Свяціца. Вадазбор нізінны.
Альткірхен
Альткірхен (Altkirchen) — камуна ў Германіі, у зямлі Цюрынгія. Уваходзіць у склад раёна Альтэнбург. Падпарадкоўваецца кіраванню Альтэнбургер Ланд. Насельніцтва — 1061 чалавек (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 20,05 км². Афіцыйны код — 16 0 77 002.
Камуна падзяляецца на 13 сельскіх акруг.
Леверана
Леверана (Leverano) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Апулія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Лечэ.
Насельніцтва складае 14177 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 295 чал./км². Займае плошчу 48 км². Паштовы індэкс — 73045. Тэлефонны код — 0832.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Рох.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Éditions Gallimard
«Галіма́р» (Выдавецтва Галіма́ра, Éditions Gallimard. ) — найбуйнейшы французскі незалежны выдавецкі дом і адно з найбуйнейшых выдавецтваў мастацкай літаратуры ў свеце. Заснавана ў 1911 году Гастонам Галімарам. З 1992 года ўваходзіць у склад выдавецкага холдынга, які належыць цяперашняму дырэктару выдавецтва Антуану Галімару.
Гісторыя
З 1929 года выдавецтва размяшчаецца ў набытым Галімарам будынку ў квартале Сэн-Жэрмэн-дэ-Прэ 7-й акругі Парыжа па адрасе 5, rue Sébastien Bottin. У чэрвені 2011 года, з нагоды стагоддзя выдавецкага дома большая частка вуліцы была перайменавана гарадской мэрыяй у вуліцу Гастона Галімара (rue Gaston-Gallimard).
У цяперашні час выдавецтва ўзначальвае, унук заснавальніка. Яму таксама належыць выдавецкі холдынг Groupe Madrigall, часткай якога з'яўляецца «Галімар». У групе «Галімар», у сваю чаргу, лічацца выдавецтвы «Дэноэль», «Галімар женэс», «Меркюр дэ Франс», «Фюцюраполіс», «Табль ронд», «Содзіс».
Новыя Гебрыды
Новыя Гебрыды — архіпелаг і гістарычная назва Вануату, рэспублікі, размешчанай на астравах Эспірыту-Санта, Амбрым, Эфатэ і іншых (усяго каля 80), у паўднёва-заходняй частцы Ціхага акіяна.
Éditions Gallimard
Выдавецкая дзейнасць
Першымі аўтарамі, апублікаванымі «Галімарам», былі Андрэ Жыд, Поль Кладэль, Валеры Ларбо і Ражэ Мартэн дзю Гар. Пасля ў выдавецтве друкаваліся творы буйнейшых французскіх (Пруст, Монтерлан, Мальро, Гары, Кесэль, Сент-Экзюперы, Брэтон, Элюар, Арагон, Сартр, Камю, Турнье, Модыяно, Ле Клезіё, Селін) и замежных (Хардзі, Конрад, Хемінгуэй, Дос Пасас, Фолкнер, Стэйнбек ) аўтараў.
Новыя Гебрыды
Астравы адкрыты іспанскім мараплаўцам родам з Партугаліі Педра Фернандэсам дэ Кірасам у 1606 годзе; у 70-х гг. XVIII стагоддзя даследаваны англійскай мараплаўцам Джэймсам Кукам, які даў ім назву «Новыя Гебрыды» у гонар Гебрыдскіх астравоў, размешчаных на захад ад Шатландыі. З 1906 года па 1980 год — сумеснае каланіяльнае валоданне (кандамініум) Вялікабрытаніі і Францыі. З 30 ліпеня 1980 афіцыйная назва Новых Гебрыд — Рэспубліка Вануату. У каланіяльны перыяд манетны двор дзяржавы размяшчаўся ў Парыжы. Грашовая сістэма да 1983 года — франк (100 сентымаў = 1 франк), пасля 1983 года — вату.
Éditions Gallimard
Выдавецкая дзейнасць
У 1920—1930-я гады ў выдавецтве публікаваліся многія рускія эмігранты, такія як Зінаіда Гіпіус, нобелеўскі лаўрэат 1933 года Іван Бунін, Аляксей Рэмізаў і інш. З 1930-х гадоў "Галімар" выпускае адну з самых прэстыжных кніжных серый Францыі — «Бібліятэку Плеяды». Яна адрозніваецца старанным падборам аўтараў і тэкстаў, раскошным афармленнем і шырокім даведкавым апаратам. Па дадзеным на верасень 2019 года ў серыі выйшла 676 кніг 224 аўтараў, у тым ліку творы рускіх класікаў: Талстога, Дастаеўскага, Гогаля, Чэхава, Пушкіна, Лермантава і інш.
Многія раманы, якія выдаюцца «Галімарам», адзначаюцца прэстыжнымі літаратурнымі прэміямі (Ганкураўскай і інш.). У сувязі з гэтым у французскіх літаратурных кругах атрымала распаўсюджванне жартоўнае словазліццё Galligrasseuil (вымаўляецца «Галліграсей»), утворанае з першых складоў назваў трох найбуйнейшых французскіх выдавецтваў мастацкай літаратуры — «Галімар», «Грасэ» і «Сей» — і пазначаючае выдуманае выдавецтва, чыі раманы загадзя атрымаюць чарговую прэмію.
Апрача мастацкай літаратуры, «Галімар» выдае энцыклапедыі і слоўнікі, літаратуру па грамадскіх і гуманітарных навуках, рэлігіі і мастацтве. Выдавецтва публікуе таксама літаратурна-палітычны часопіс «Les temps modernes» і найбуйнейшы літаратурны часопіс «Нувэль рэвю франсэз». На 2019 год у каталогу выдавецтва налічваецца каля 40 000 найменняў, 9000 аўтараў і 240 серый літаратуры і эсэістыкі.
Літоўская кінастудыя
Літоўская кінастудыя (Lietuvos kino studija) — кінастудыя, якая займаецца вытворчасцю мастацкіх і дакументальных фільмаў і тэлесерыялаў. Была заснавана пад назвай «Каўнаская кінастудыя» ў 1940 годзе ў Каўнасе, Літоўская ССР. У 1949 годзе была перабазавана ў Вільнюс і пачала называцца «Літоўская кінастудыя хранікальна-дакументальных фільмаў».
Гісторыя
У час Вялікай Айчыннай вайны студыя была закрыта. Пасля вызвалення Літвы савецкімі войскамі ў 1944 годзе была адноўлена. З 1944 па 1954 год называлася «Літоўская кінастудыя мастацкіх і хранікальна-дакументальных фільмаў». C 1956 года стала насіць сучасную назву.
Фен
Фен — прылада, якая выдае накіраваны паток навакольнага ці нагрэтага паветра. Найважнейшай асаблівасцю фена з’яўляецца магчымасць падачы струменя паветра ў зададзеную вобласць. Паходжанне слова «фен» звязана з нямецкай маркай Fön, зарэгістраванай у 1908 годзе вытворцам электраабсталявання кампаніяй AEG, якая спасылалася на цёплы альпійскі вецер фён.
Вентылятар уцягвае паветра праз адзін са зрэзаў трубы, струмень паветра праходзіць каля электранагравальніка, награваецца і пакідае трубу праз процілеглы зрэз. На выходны зрэз трубы фена могуць быць усталяваныя розныя насадкі, якія змяняюць канфігурацыю паветранага струменя. Уваходны зрэз звычайна закрыты рашоткай для таго, каб прадухіліць трапленне ўнутр корпуса фена буйных прадметаў, напрыклад пальцаў.
Шэраг мадэляў фенаў дазваляе рэгуляваць тэмпературу і хуткасць струменя паветра на выхадзе. Рэгуляванне тэмпературы дасягаецца альбо ўключэннем раўналежна рознай колькасці награвальнікаў, альбо з дапамогай рэгуляванага тэрмастата, альбо зменай хуткасці струменя.
Існуюць дзве асноўныя разнавіднасці фенаў — фен для сушкі і кладкі валасоў і тэхнічны фен. Прынцып іх дзеяння аднолькавы, адрозненне толькі ў тэмпературы і хуткасці патоку паветра на выхадзе з прылады.
Крамянёвая даліна
Асноўнымі сферамі дзейнасці фірм у Крамянёвай даліне з’яўляюцца электроніка, касмічная галіна, біятэхналогіі, камп’ютарнае абсталяванне і праграмнае забеспячэнне.
Гісторыя
Да 1950-х гадоў рэгіён спецыялізаваўся на сельскай гаспадарцы, пераважна на вырошчванні і апрацоўцы фруктаў.
Пачынальнікам праекта стаў Стэнфардскі ўніверсітэт. Універсітэт у Стэнфардзе ў 1930-х гадах меў праблемы з фінансамі. Каб падтрымаць сваіх выпускнікоў, прафесар Фрэдэрык Тэрман (Frederick Terman), які працаваў на электра-інжынернай кафедры, вырашыў, што патрэбна зацікавіць выпускнікоў, каб яны не ад’яжджалі ў іншыя рэгіёны ЗША, а заставаліся ў Каліфорніі. Ён выступіў з ідэяй стварэння свайго даследчага цэнтра. Прафесар запрасіў сваіх ранейшых вучняў, двое з іх — Уільям Хьюлет і Дэвід Пакард. Яны заснавалі камп’ютарную кампанію Hewlett Packard, якая пазней стала сусветна вядомай як вытворца камп’ютараў. Потым пачалі адчыняцца малыя фірмы, якія засноўвалі факультэты і студэнты. Пасля гэтага пачалі далучацца ўжо існуючыя вялікія кампаніі.
Стварэнню новых фірм (start-up) спрыяла і спрыяе дагэтуль наяўнасць пэўнай колькасці венчурных фірм, якія спецыялізуюцца на фінансаванні інавацыйных праектаў. Судовыя справы, звязаныя з сутыкненнямі фінансавых інтарэсаў і пытаннямі інтэлектуальнай уласнасці, абслугоўваюць шматлікія юрыдычныя фірмы.
«Крамянёвыя даліны» ў іншых краінах
Падобныя навукова-прыкладныя цэнтры існуюць у Вялікабрытаніі, Францыі, Германіі. У Індыі, дзе апошнім часам імкліва развіваюцца камп’ютарныя тэхналогіі, парк высокіх тэхналогій заснаваны ў горадзе Бангалор.
У Беларусі існуе аналагічны праект пад назвай «Парк высокіх тэхналогій» (ПВТ).
Палёўка цёмная
Палёўка цёмная, палёўка пашавая (Microtus agrestis) — від грызуноў сямейства хамяковых.
Пашырэнне
Пашырана ў Еўразіі. Жыве ў лясной зоне і лесастэпе да Паўночнай Украіны, Варонежскай вобласці Расіі, Паўднёвага Урала, Алтая, Лены. На Беларусі ў невялікай колькасці трапляецца па ўсёй тэрыторыі ў алешніках, на балотах, у поймах рэк і іншых увільготненых і паніжаных мясцінах.
Асаблівасці біялогіі
Корм раслінны.
Штогод 3—4 прыплоды па 3—6 дзіцянят у кожным.
Эдельвейс
«Эдельвейс» (Эдэльвейс) — другі студыйны альбом беларускага гурта электроннай музыкі «Drezden», які выйшаў 3 снежня 2019 года.
Гісторыя і выпуск
13 лістапада 2019 года быў прадстаўлены першы кліп і загалоўны сінгл «Эдельвейс» з альбома. Аўтарам відэакліпа стала мінскі фатограф Караліна Палякова. Удзел у здымках відэа, акрамя самога Сяргея Міхалка, прыняла і яго жонка, актрыса Святлана Зелянкоўская. Як і ў папярэдніх працах калектыву, у кліпе поўна загадак і схаваных сэнсаў.
Голас Часу (газета)
«Голас Часу» — грамадска-палітычная газета Маларыцкага раёна.
Гісторыя
З 1953 года газета мяняе сваю назву на беларускую «Сцяг Перамогі».
У 1962 годзе газета закрываецца з-за скасавання Маларыцкага раёна. Аднак ужо ў 1965 годзе раён аднаўляецца, а газета пачынае выходзіць пад назвай «Сельскае жыццё». Газета выдавалася пад гэтым назовам да 1991 года.
2 студзеня 1991 года газета была перайменаваная ў «Голас Часу».
Са студзеня 2010 года газета мае ўласны вэб-сайт па адрасе «malorita.by». У верасні 2017 года адбыўся рэдызайн вэб-сайта.
Сёння газета выдаецца два разы на тыдзень: у сераду — аб’ёмам 8 старонак і ў суботу аб’ёмам — 12 старонак.
Рэдактары
Першым рэдактам быў В. Бяляеў. Потым газэту рэдагавалі К. Паноў, М. Смолін, Дз. Нікалаеў, П. Сусікаў, І. Налівайка. З 1965 года газету рэдагавалі У. Макарэвіч, Н. Салавей, І. Герашчанка, А. Тунчык, Н. Рымач, У. Шпарла, У. Захарэвіч, У. Мігалевіч, Н. Свіцюк.
Узнагароды
У 1989 годзе райгазета за актыўны ўдзел ва Усесаюзным конкурсе імя Ульянавай на найлепшую пастаноўку масавай працы, творчую ініцыятыву і вялікі ўнёсак у працу з грамадскімі карэспандэнтамі Кіраўніцтвам саюза журналістаў БССР узнагароджаная ганаровай граматай.
Запарожскі раён
Запарожскі раён (Запорізький район) — адміністрацыйная адзінка ў складзе Запарожскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр — Запарожжа (Запоріжжя).
Утвораны ў 1965 годзе. Насельніцтва раёна на года складае 57959 чалавек, плошча — 1460 км².
Адміністрацыйны падзел
Тэрыторыя раёна адміністрацыйна складаецца з 3 пасялковых і 16 сельскіх саветаў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі раёна размешчаны 3 пасёлкі гарадскога тыпу, 7 пасёлкаў сельскага тыпу і 61 сяло.
Давід Андрэевіч Лукашэвіч
Давід Андрэевіч Лукашэвіч (, в. Берагавая Слабада, Рэчыцкі павет, Расійская імперыя — ?) — дзяржаўны і палітычны дзеяч, генерал-лейтэнант.
Біяграфія
З 1929 года — на гаспадарчай, грамадскай і палітычнай працы.
Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, вайсковы камісар 52-й стралковай брыгады, 207-й стралковай дывізіі, начальнік палітаддзела 6-й гвардзейскай мотастралковай брыгады, начальнік палітаддзела спецчастак 5-га гвардзейскага войска, старшыня Выканаўчага камітэта Магілёўскага абласнога савета, сакратар Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР.
Абіраўся дэпутатам Вярхоўнага Савета Беларускай ССР 3-8-га скліканняў.
Самнамбулізм
Самнамбулізм (ад Somnus — сон і ambulo — хаджу, блукаю) — лунацізм, хваравіты стан, пры якім людзі здзяйсняюць якія-небудзь дзеянні, знаходзячыся ў стане сну. Паводзіны чалавека пры гэтым выглядаюць мэтанакіраванымі і адэкватнымі. Але насамрэч ён выконвае дзеянні немэтанакіравана альбо ў адпаведнасці з тым, што яму сніцца ў дадзены момант. Хаджэнне ў сне ўзнікае звычайна падчас няпоўнага абуджэння ад глыбокай фазы павольнага сну, пры гэтым мозг знаходзіцца ў стане паўсну-паўбадзёрасці. Вочы самнамбулы звычайна расплюшчаныя. Ён можа рабіць розныя рухі, абыходзіць перашкоды, часам выконваць складаныя ўчынкі, даваць адказы на простыя пытанні. Аднак дзеянні не з’яўляюцца свядомымі і пры абуджэнні не ўзгадваюцца (амнезія).
Састарэлая назва — лунацізм, паходзіць ад познелацінскага lunaticus — вар’ят, ад лацінскага luna — месяц. Тэрмін «лунацізм» звязаны з уяўленнямі шматлікіх старажытных народаў аб уплыве месяцавых цыклаў на псіхіку чалавека.
Курыленка
Курыленка — прозвішча.
Эканамічны факультэт БДУТ
Эканамічны факультэт — адзін з факультэтаў Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта харчовых і хімічных тэхналогій.
Гісторыя
Заснаваны ў 1996 годзе. Першы выпуск студэнтаў факультэта адбыўся ў 2000 годзе.
Nizkiz (альбом Nizkiz)
Nizkiz  — дэбютны поўнафарматны студыйны альбом рок-гурта Nizkiz з Магілёва, выдадзены 20 лістапада 2012.
IC 3079
IC 3079 — галактыка тыпу SBa (кампактная выцягнутая галактыка) ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Добічэн
Добічэн (Dobitschen) — камуна ў Германіі, у зямлі Цюрынгія. Уваходзіць у склад раёна Альтэнбург. Падпарадкоўваецца ўпраўленню Альтэнбургер Ланд. Насельніцтва — 505 чалавек (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 6,55 км². Афіцыйны код — 16 0 77 003.
Камуна падзяляецца на 4 сельскія акругі.
Губерня (Драгічынскі раён)
Губе́рня (, Губерня) — вёска ў Драгічынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Антопальскага сельсавета.
Уладзімір Пятровіч Замяталін
Уладзімір Пятровіч Замяталін (Владимир Петрович Заметалин;, г. Тула, Расія — ) — дзяржаўны дзеяч Рэспублікі Беларусь.
Біяграфія
Нарадзіўся ў РСФСР. Скончыў Данецкае вышэйшае ваенна-палітычнае вучылішча (1973), Ваенна-палітычную акадэмію імя Леніна (1983). У 1973—91 на палітычнай рабоце ў Савецкай Арміі: намеснік камандзіра роты, батальёна, вузла сувязі, палка па палітычнай частцы, намеснік начальніка палітаддзела дывізіі, арганізацыйна-партыйнай работы палітупраўлення, аддзела сацыяльна-прававой работы ваенна-палітычнага ўпраўлення Беларускай ваеннай акругі. 3 1992 намеснік начальніка ўпраўлення інфармацыі — начальнік прэс-цэнтра Міністэрства абароны Рэспублікі Беларусь.
У хуткім часе У. Замяталін апынуўся ў камандзе пераможцы выбараў А. Лукашэнкі. Калі ў адстаўку сышоў пасля скандалу А. Фядута, менавіта У. Замяталін стаў начальнікам Галоўнага ўпраўлення грамадска-палітычнай інфармацыі, а затым заняў пасаду намесніка кіраўніка Адміністрацыі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь. У студзені—ліпені 1997 старшыня Дзяржаўнага камітэта Рэспублікі Беларусь па друку. 3 ліпеня 1997 намеснік Прэм’ер-міністра Рэспублікі Беларусь. У верасні 2001 звольнены з гэтай пасады.
З снежня 2006 па снежань 2010 узначальваў кінастудыю «Беларусьфільм». Фігураваў як прадзюсар некалькіх беларуска-расійскіх фільмаў на ваенную тэматыку: «Брэсцкая крэпасць», «У чэрвені 41-га», «Снайпер: зброя адплаты». Каб падтрымаць беларускае кіно прапанаваў абкласці падаткам галівудскія фільмы.
У 2018 годзе розгалас атрымаў скандал, які былы галоўны ідэолаг краіны ўчыніў у мінскім магазіне, дзе некалькі кас абслугоўваюць пакупнікоў на беларускай мове. У прыватнасці ён заявіў: «''Да не хочу я говорить на вашем долбанном языке. Конституцию почитайте и отвечайте мне по-русски!''».
Ацэнкі
Беларускі журналіст і палітык Сяргей Навумчык паказвае палкоўніка Уладзіміра Замяталіна як
Адкрыты чэмпіянат ЗША па тэнісе
Адкрыты чэмпіянат ЗША па тэнісе  (US Open) — чацвёрты і апошні з турніраў Вялікага шлема. Праводзіцца штогод у жніўні—верасні на працягу двух тыдняў перад Днём працы ў ЗША. Асноўны турнір складаецца з пяці першынствоў: адзінкавыя мужчынскія і жаночыя, парныя мужчынскія і жаночыя, мяшаныя парныя, а таксама два дадатковыя юнацкія турніры і спецыяльны турнір інвалідаў.
Ад 1978 года турнір праводзіцца ў Нацыянальным тэнісным цэнтры USTA, размешчаным у парку Флашын Медаўз-Карона ў Куінсе, Нью-Ёрк.
Значным адрозненнем Адкрытага чэмпіянату ЗША ад трох іншых турніраў Вялікага шлема з'яўляецца прысутнасць тайбрэйкаў у фінальным сэце. У астатніх турнірах пяты сэт для мужчын і трэці для жанчын доўжыцца, пакуль нехта не выйграе паводле рэзультатаў двух геймаў.
Уладзімір Пятровіч Замяталін
Ацэнкі
Пры гэтым яго папярэднік на пасадзе кіраўніка ўпраўлення грамадска-палітычнай інфармацыі Аляксандр Фядута кажа пра У. Замяталіна, што той не быў ідэолагам, ён быў выканаўцам. Яго хвалявала толькі меркаванне ўласнага кіраўніцтва, і такі падыход рабіў яго чалавекам, які быў патрэбны А. Лукашэнку. А. Фядута заўважае, што У. Замяталін так і не змог палюбіць Беларусь, бо яго радзімай быў СССР.
Адкрыты чэмпіянат ЗША па тэнісе
Гісторыя
Адкрыты чэмпіянат ЗША паходзіць з двух асобных турніраў: мужчынскага і жаночага. Упершыню мужчынскі турнір быў праведзены ў жніўні 1881 года ў Ньюпарт Казіно, Ньюпарт, Род-Айленд. Гэты турнір атрымаў назву «Нацыянальны чэмпіянат ЗША сярод мужчын» (U.S. National Singles Men's Championship). У турніры маглі ўдзельнічаць толькі клубы-члены Нацыянальнай асацыяцыі вялікага тэнісу ЗША.
Праз шэсць гадоў, у 1887 годзе, у Крыкетным клубе Філадэльфіі адбыўся першы афіцыйны тэнісны чэмпіянат сярод жанчын (U.S. Women's National Singles Championship), а ў 1889 — чэмпіянаты сярод жаночых і мяшаных пар.
Эра адкрытага тэнісу пачалася ў 1968 годзе, калі ўсе пяць першынствоў былі аб'яднаныя ў адзін агульны турнір пад назваю «Адкрыты чэмпіянат ЗША» (U.S. Open), які праводзіўся ў Тэнісным клубе Уэст Сайд, у Форэст Хілс. Акрамя таго, турнір 1968 года быў упершыню адкрыты для тэнісістаў-прафесіяналаў, якім не дазвалялася выступаць у турнірах да таго моманту. У тым жа годзе ў спаборніцтвах удзельнічала 96 мужчын і 63 жанчыны, прызавы фонд склаў 100 000 долараў ЗША. У 1978 годзе месца правядзення турніру было перанесена з Форэст Хілз у Флашын Медоўз, дзе з таго часу ён праходзіць кожны год.
Корты
Матчы праводзяцца на адкрытых кортах на цвёрдым пакрыцці маркі DecoTurf.
Ліццанела
Ліццанела (Lizzanello) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Апулія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Лечэ.
Насельніцтва складае 10609 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 406 чал./км². Займае плошчу 25 км². Паштовы індэкс — 73023. Тэлефонны код — 0832.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Lorenzo.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Адмірал
Адміра́л (admiraal, паходзіць з арабскай, амір аль — уладар (чаго-небудзь), скарачэнне ад амір аль махры — уладар мора) — воінскае званне (чын) вышэйшага афіцэрскага складу ў ваенна-марскіх флатах (сілах).
Гісторыя
У Еўропе ўвайшло ва ўжытак у XII ст., замясціўшы запазычаныя грэчаскія і рымскія тэрміны (наварх, дуумвір, прэфект наваліс і іншыя). Па рэгламенце паруснага флоту адмірал камандаваў кардэбаталіяй (асноўнымі сiламi), віцэ-адмірал (намеснік адмірала) — рэзервам, звычайна размяшчаўся за галоўнымі сіламі (ар’ергард), контр-адмірал (найніжэйшы адміральскі чын) — перадавым атрадам разведкі і аховы (авангардам). У першай чвэрці XVIII стагоддзя былі таксама звання арыр- або рэар-адмірал і шаўтбенахт (захаваліся ў іншых краінах), якія адпавядаюць чыну контр-адмірала.
Кубак свету па снукеры
Кубак свету па снукеры — прафесійны камандны турнір па снукеры. Быў заснаваны ў 1979 годзе пад назвай World Challenge Cup, пасля чаго быў перайменаваны ў World Team Classic у 1981 годзе і ў кубак свету ў 1985 годзе і праходзіў штогод да 1990 года (за выключэннем 1984 года). Наступны кубак свету быў праведзены ў 1996 годзе, а пазней з'явіўся ў календары ў 2011 годзе пасля прыходу на пасаду старшыні WBPSA Бары Хёрна. У 2015 годзе WBPSA зрабіла заяву, што кубак свету будзе праходзіць кожныя два гады. З 2015 года турнір праходзіць на арэне ў Wuxi City Sports Park Stadium у горадзе Усі, Кітай, а прызавы фонд складае $800,000.
У невядомых сусветах
«У невядо́мых сусве́тах» (In fremden Welten) — беларускі зборнік сучаснай нямецкай літаратуры, выдадзены выдавецтвам «Мастацкая літаратура» ў 2012 годзе. Выданню паспрыялі «Goethe-Institut Minsk» і «DAAD Belarus». Прэзентацыя кнігі і праекту адбылася 18 траўня ў інстытуце імя Гётэ ў Мінску, дзе адзін з аўтараў, якія ўвайшлі ў зборнік, Томас Розенлёхер чытаў са сваіх тэкстаў.
Змест
Анталогія сучаснай нямецкай літаратуры, складзеная Райко Ласончыкам і Андрэ Бёмам і выдадзеная адначасова на нямецкай і беларускай мовах. Упершыню студэнты беларускіх дзяржаўных універсітэтаў папрацавалі над перакладамі на беларускую мову цікавых сучасных празаічных твораў цяперашняй Германіі, каб мацаваліся добрыя сяброўскія зносіны паміж культурамі двух народаў. У зборнік змешчаныя апавяданні дзесяці сучасных нямецкіх аўтараў: ( 1947),  (1951),  (1955),  (1962),  (1962),  (1967),  (1970),  (1970),  (1971),  (1971).
IC 3080
IC 3080 — галактыка тыпу SBa (кампактная выцягнутая галактыка) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Тамара Міхайлаўна Клебан
Тамара Міхайлаўна Клебан (нар., в. Шасцілы Шчучынскага раёна Гродзенскай вобласці) — беларускі палітык.
Біяграфія
Скончыла Беларускі ордэна Працоўнага Чырвонага Сцяга політэхнічны інстытут (інжынер-эканаміст), Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь (спецыяліст у галіне міжнародных адносін).
Працоўную дзейнасць пачала кантралёрам на Лідскім міжраённым домабудаўнічым камбінаце. Працавала нарміроўшчыкам у Лідскай перасоўнай механізаванай калоне № 27 аб’яднання «Гроднасаўгасбуд», інжынерам будаўнічага ўпраўлення № 103 Лідскага будаўніча-мантажнага трэста № 19. Была галоўным спецыялістам, загадчыкам сектара па працы, намеснікам начальніка і начальнікам упраўлення эканомікі Лідскага гарвыканкама. Займала пасаду начальніка ўпраўлення эканомікі Лідскага райвыканкама.
Выбіралася дэпутатам Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання.
Узнагароды
Узнагароджана Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, Ганаровай граматай Міністэрства эканомікі Рэспублікі Беларусь.
Ганна Гродская
Ганна Гродская (па-польску: Anna Grodzka, нар. 16 сакавіка 1954 ў Отвацку) — польская грамадская дзеячка, прадпрымальніца і палітык, адна з заснавальніц Фонду Транс-Фузія, дэпутат Сойму Рэспублікі Польшча 7 склікання.
Асабістае жыццё
Ганна Гродская з'яўляецца транссексуалам. Ад нараджэння яе пол быў мужчынскім, яна мела імя Кшыштаф Богдан і прозвішча Бэнгоўскі. У 2007 годзе яна даведалася, што яе ўсынавілі Юзаф і Казімера. Судова вырашаць пытанне палавой прыналежнасці і фізічна змяніць пол яна вырашыла толькі пасля таго, як яе сын ад ранейшага шлюбу з жанчынай (скончанага разводам) быў ужо дарослы. Аперацыю па змене полу яна зрабіла ў клініцы ў Бангкоку. Працэсу змены полу (фармальна завершанаму ў 2010 годзе ) быў прысвечаны дакументальны фільм «Транс-акцыя», зняты ў 2010 годзе тэлевізійнай кампаніяй HBO.
Прафесійная і палітычная дзейнасць
Ганна Гродская скончыла навучанне па спецыяльнасці клінічная псіхалогія ў Варшаўскім універсітэце. У пэрыяд ПНР яна была членам Асацыяцыі Польскіх Студэнтаў (АПС) і Польскай аб'яднанай партыі рабочых (між іншым у партыйнай арганізацыі ва ўніверсітэце). Працавала палітычным інструктарам у АПС. У 1986 стала дырэктарам прадпрыемства Alma Press. Потым яна займалася ўласным бізнесам, шмат гадоў працавала ў выдавецкай, рэкламнай і паліграфічнай галінах. Займалася вытворчасцю фільмаў для Польскага тэлебачання. У 2003—2006 гадах была членам дырэкцыі «Радыё для цябе». Дзейнічала ў партыі Сацыял-дэмакратыя Рэспублікі Польшча, а пазней, да верасня 2011 года, уваходзіла ў склад Саюза дэмакратычных левых у Варшаве. Уваходзіла таксама ў склад Таварыства «Ардынацкая». У 2008 годзе яна ўдзельнічала ў стварэнні Фонду Транс-Фузія. Гэтая арганізацыя, у якой яна з лістапада 2011 года выконвала абавязкі старшыні, мае на мэце распаўсюд ведаў наконт трансгендэрызму, а таксама дзейнасць, накіраваную на падтрымку транссексуалаў і трансвестытаў. Да канца 2011 года Анна Гродзкая была таксама намесніцай старшыні Камісіі грамадскага дыялогу па справах роўных адносінаў пры Прэзідэнце Сталічнага горада Варшава.
У 2011 годзе Ганна Гродская кандыдавала ў выварах у Сойм. На выбарчым спісе Руху Палікота у Кракоўскай акрузе заняла першае месца (у наступстве старту ад гэтай партыі была выдалена з СДЛ у верасні 2011). У галасаванні 9 кастрычніка атрымаласа 19 451 галасоў і стала дэпутатам. Такім чынам стала першай у Польшчы і першай у Еўропе асобай, якая адкрыта кажа пра свой транссексуалізм, якая была абранай у дзяржаўны парлямент. У Сойме 7. склікання стала намесніцай старшыні дэпутацкага клюба Руху Палікота, а таксама намесніцай старшыні Камісыі культуры і сродкаў масовай інфармацыі, член парламенцкай Камісыі спваведлівасці і праваў чалавека, а таксама намесніцай старшыні Парляменцкай групы жанчын. У лютым увайшла ў склад партыі Рух Палікота, пасля змены назвы у кастрычніку 2013 — партыі Твой рух.
IC 3081
IC 3081 — галактыка тыпу S0-a (спіральная галактыка) ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Мікалай Васілевіч Кашчэеў
Мікала́й Васі́левіч Кашчэ́еў (, в. Кулябякі, Ардатаўскі павет,  — ?) — дзяржаўны дзеяч БССР.
Біяграфія
З рабочых. Член КПСС (1943). Скончыў Горкаўскі інжынерна-будаўнічы інстытут (1935).
Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. З 1946 года — на гаспадарчай рабоце ў Мінску, у 1953—1955 гадах — загадчык аддзела будаўніцтва Мінскага гаркама КПБ. З 1955 года — першы намеснік міністра будаўніцтва БССР, з 1967 да 1975 года — міністр сельскага будаўніцтва БССР.
Антаніна Рыгораўна Яфіменка
Антаніна Рыгораўна Яфіменка (нар., в. Рухча 1, Столінскі раён, Брэсцкая вобласць) — беларускі эканаміст. Доктар эканамічных навук (2012), дацэнт (2001), прафесар (2019).
Біяграфія
Скончыла Беларуская сельскагаспадарчая акадэмія (спецыяльнасць «Бухгалтарскі ўлік», 1986; аспірантура, спецыяльнасць «Эканоміка і кіраванне народнай гаспадаркай», 1997), Беларускі дзяржаўны эканамічны ўніверсітэт (дактарантура, 2012). Працавала ў Беларускай дзяржаўнай сельскагаспадарчай акадэміі (1987—2002, дацэнт кафедры статыстыкі і эканамічнага аналізу), Беларускім дзяржаўным універсітэце харчовых і хімічных тэхналогій (з 2002, загадчык кафедры эканомікі і арганізацыі вытворчасці).
Навуковыя інтарэсы: аўтатранспартнае абслугоўванне галін АПК ва ўмовах рыначных адносін.
Узнагароды
Грамата Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь (2013).
Першамайск (Драгічынскі раён)
Першама́йск (, Першемайск, былая назва Прышы́хвасты) — вёска ў Драгічынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Антопальскага сельсавета. За 25 кіламетраў на захад ад Драгічына, 130 кіламетраў ад Брэста, 3,5 км ад чыгуначнай станцыі Гарадзец.
У 1940—1960 гадах цэнтр Першамайскага сельсавета.
Кам’янска-Дніпроўскі раён
Кам’янска-Дніпроўскі раён (Кам’янсько-Дніпровський район) — адміністрацыйная адзінка ў складзе Запарожскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр — Кам’янка-Дніпроўска (Кам’янка-Дніпровська).
Утвораны ў 1923 годзе. Насельніцтва раёна на года складае 40683 чалавекі, плошча — 1240 км².
Адміністрацыйны падзел
Тэрыторыя раёна адміністрацыйна складаецца з 1 гарадскога і 8 сельскіх саветаў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі раёна размешчаны 1 горад раённага значэння, 1 пасёлак сельскага тыпу і 16 сёлаў.
Лыманскэ
Ліманскае ці Лыманскэ (Лиманське) — пасёлак гарадскога тыпу ў Раздзільнянскім раёне Адэскай вобласці Украіны. Пасёлак размешчаны на беразе Кучурганскага лімана на аўтадарозе Т-1625 Кучурган — Маякі. У склад пасёлка ўваходзіць таксама былы ваенны гарадок.
Бешанковіцкае выступленне рамеснікаў і сялян (1821—1822)
Бешанковіцкае выступленне рамеснікаў і сялян — пратэст супраць шматгадовага прыгнёту з боку ўладальніка мястэчка Бешанковічы і прылеглых вёсак графа I. Храптовіча.
Гарэт Джонс
Прыкладна тады ж праўду пра голад у СССР спрабаваў расказаць журналіст, але яго нататкі, якія з’явіліся ў газеце The Manchester Guardian, падвергліся вельмі моцным скарачэнням і рэдактарскай праўцы, былі апублікаваныя без подпісу і прайшлі незаўважанымі на фоне паведамленняў аб росце антысеміцкіх праяў у Германіі.
Раннія гады
Гарэт Джонс нарадзіўся ў Бары (Гламорган, Уэльс). Яго бацька маёр Эдгар Джонс быў дырэктарам школы акругі Бары, у якой вучыўся яго сын. Яго маці ў 1889—1892 гадах была гувернанткай дзяцей Артура Х’юза, сына валійскага сталеліцейнага прамыслоўца Джона Х’юза, які заснаваў Юзаўку (сучасны Данецк). Аповеды маці пра шчаслівыя гады, праведзеныя ў Расіі, выклікалі ў Джонса гарачае жаданне наведаць СССР, і асабліва Украіну. Дзеля гэтага ён пачаў старанна займацца замежнымі мовамі.
У 1922 годзе Джонс наведаў Вільню. Ён збіраўся пабываць у СССР у 1927 годзе, але ўлетку таго года дыпламатычныя адносіны паміж Вялікабрытаніяй і СССР былі разарваныя. Джонс наняўся качагарам на вуглявоз і дабраўся да Рыгі, дзе правёў лета, навучаючыся рускай мове ў беднай сям’і рускіх эмігрантаў.
У 1926 годзе Джонс скончыў Валійскі ўніверсітэт у Аберыстуіце са ступенню першага класа па французскай мове, а ў 1929 году — Трыніці-каледж у Кембрыджы са ступенню адрознення першага класа па французскай, нямецкай і рускай мовах.
Журналісцкая кар’ера
У 1929 годзе дыпламатычныя адносіны з СССР былі адноўлены. У студзені 1930 года Джонса ўзяў да сябе на працу на пасадзе кансультанта па міжнародных справах былы прэм’ер-міністр Вялікабрытаніі Лойд Джордж, і Джонс пачаў планаваць паездку ў СССР. У жніўні таго ж года паездка адбылася. Юзаўка да таго часу ўжо была перайменавана ў Сталіна. Правёўшы тут усяго дзень, ён адправіўся ў Кіславодск, а перад самым ад’ездам прымаючы бок звазіў Джонса ва ўзорны саўгас «Гігант № 2», абсталяваны самай перадавой па тым часе тэхнікай.
Вярнуўшыся ў Берлін, Джонс напісаў бацькам пра тое, з чым ён сутыкнуўся ў СССР: … Сітуацыя ў Расіі жудасная; усё паршыва, ежы няма, ёсць толькі хлеб; прыгнёт, несправядлівасць, галеча сярод рабочых і 90 % незадаволеных. Я пабачыў сёе-тое настолькі дрэннае, што мяне проста раз’юшвае, калі я думаю пра тое, як людзі тыпу Бернарда Шоу ездзяць туды, дзе іх водзяць за нос, яны ядуць удосталь, пасля чаго яны вяртаюцца і называюць Расію райскім месцам. Зіма прынясе вялікія пакуты, людзі галадаюць. Мясцовы ўрад — самае жорсткае ў свеце. Сяляне ненавідзяць камуністаў. У гэтым годзе тысячы і тысячы лепшых людзей Расіі былі сасланыя ў Сібір і ў турму на Салаўках. У Данбасе ўмовы невыносныя. Тысячы людзей з’язджаюць. Адна прычына, чаму я з’ехаў з Юзаўкі так хутка, — у тым, што мне з ежы ўдалося адшукаць толькі батон хлеба — больш да сямі гадзін мне было няма чаго паесці. Многія рускія настолькі саслаблі, што не ў стане працаваць. Мне іх жудасна шкада.
Тым не менш у многіх галінах прамысловасці атрымалася дамагчыся вялізнага прагрэсу, і ёсць вялікія шанцы, што з завяршэннем пяцігодкі Расія можа стаць паспяховай. Але перш, чым гэта адбудзецца, маюцца быць вялікія пакуты, шматлікія бунты і многія смерці.
Камуністы дамагліся выдатных вынікаў у галіне адукацыі, гігіены і барацьбы з п’янствам… Кошты жахлівыя, і чаравік і пр. не знайсці. У крамах няма нічога. Камуністы былі да мяне вельмі добрыя, і я выдатна правёў час. Па вяртанні дадому Джонс адправіўся да свайго працадаўцы, Лойд Джорджа. Лорд Лаціян (Lothian), пад уражаннем ад апавяданняў маладога чалавека пра жыццё ў СССР, асабіста адвёў Джонса да рэдактара прэстыжнай газеты The Times, дзе неўзабаве было апублікавана некалькі яго нататак. У красавіку 1931 года яшчэ адна серыя публікацый, прысвечаных першай савецкай пяцігодцы, з’явілася ў валійскай газеце Western Mail. Першы пяцігадовы план, ажыццяўленне якога было пачата ў 1928 годзе, Джонс назваў «трэцім актам бальшавіцкай рэвалюцыі». У сваіх артыкулах Джонс падаў чытачам глыбокі аналіз не толькі перадумоў і першых дасягненняў «Вялікага пералому», але і разнастайных праблем, звязаных з пераходам да фарсіраванай індустрыялізацыі і калектывізацыі сельскай гаспадаркі. Ужо тады ён паказваў на барацьбу ўнутры партыйна-палітычнага кіраўніцтва СССР і апісваў нягоды, што выпалі на долю 158-мільённага насельніцтва краіны, якая ажыццяўляла пераход да камандна-планавай эканомікі.
Вясной 1931 года доктар Айві Лі (Ivy Lee), нью-ёркскі кансультант па сувязях з грамадскасцю, які супрацоўнічаў з Rockefeller Institute, Chrysler foundation і Standard Oil, прапанаваў Джонсу адправіцца ў СССР і напісаць кнігу пра ўбачанае. Улетку Гарэт Джонс і Джэк Хайнц II здзейснілі 6-тыднёвую паездку па індустрыяльным будоўлям СССР (пабываўшы ў тым ліку на Урале, у Сібіры і ва Украіне). Па выніках гэтай паездкі Хайнц выпусціў (без указання аўтарства) кнігу «Досведы ў Расіі — 1931: Дзённік» (Experiences In Russia in 1931: A Diary), заснаваную на дзённікавых запісах, зробленых Джонсам. Ужо тады Джонс і Хайнц атрымалі магчымасць асабіста ўбачыць сялян, якія галадалі, і з першых вуснаў пачуць пра іх недаяданні, выкліканыя правалам калектывізацыі. Знаходзячыся ў СССР, Гарэт узяў інтэрв’ю ў Карла Радэка і Надзеі Крупскай. У кастрычніку 1931 года Джонс апублікаваў у Times яшчэ тры артыкулы пра жыццё ў СССР.