cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сайрамскі раён
Сайрамский раён — раён Паўднёва-Казахстанскай вобласці Рэспублікі Казахстан. Раён месціцца вакол цэнтра вобласці, горада Шымкента.
Адміністрацыйны цэнтр — сяло Аксукент (былыя Белыя Воды). Колькасць насельніцтва — 241,5 тысяч чалавек. Тэрыторыя раёна — 17 000 км².
Алена Пятроўна Сушко
Алена Пятроўна Сушко (, вёска Ліпень, Асіповіцкі раён, Магілёўская вобласць) — беларускі вучоны ў галіне педыятрыі. Доктар медыцынскіх навук (1974), прафесар (1979).
Біяграфія
Скончыла Віцебскі медыцынскі інстытут (1951), дзе і працавала да 1991 г. (з 1972 года — загадчык кафедры). Навуковыя працы па вывучэнні клінічных праяў захворванняў у дзяцей.
Хальк-эль-Уэд
Хальк-эль-Уэд, таксама Ла-Гулет — порт туніскай сталіцы на Міжземным моры, злучаны з ёй 11-кіламетровым каналам і чыгуначнай лініяй. Стаіць на пясчанай касе, якая адлучае Туніскай заліў ад Туніскага возера. Праз Хальк-эль-Уэд праходзіць значны працэнт туніскага экспарту і імпарту.
Хальк-эль-Уэд быў закладзены ў 1535 імператарам Карлам V як іспанская цытадэль на паўночным узбярэжжы Афрыкі. Хальк-эль-Уэд і прылеглая да яго тэрыторыя кіраваліся Іспаніяй у 1535—1574 гадах. У 1574 годзе захоплены асманамі на чале з Улуджам Алі.
У 1881 годзе, як і ўвесь Туніс, Хальк-эль-Уэд увайшоў у склад французскай каланіяльнай імперыі — нягледзячы на ​​пратэсты Італіі, якая мела ў Тунісе свае каланіяльныя інтарэсы. Пры французах (1881—1956) у Хальк-эль-Уэдзе пасялілася шмат еўрапейцаў; тут нарадзілася актрыса Клаўдзія Кардынале. Пасля атрымання незалежнасці практычна ўсё еўрапейскае насельніцтва эмігравала ў Італію і Францыю.
IC 1356
IC 1356 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) у сузор’і Казярог.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Люхча
Люхча (Люхча) — вёска ў Сарнэнскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Тацэнкы
Тацэнкы (Таценки́) — вёска ў Кіеўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Абухіўскага гарадскога савета.
Белакапытнік (род раслін)
Белакапытнік (Petasítes) — род шматгадовых траў сямейства астравых (Asteraceae), які аб’ядноўвае каля дваццаці відаў.
Батанічнае апісанне
Усе віды квітнеюць ранняй вясной (пасля раставання снегу, а ў рэгіёнах са станоўчымі зімовымі тэмпературамі — у студзені-сакавіку), яшчэ да з’яўлення характэрных для белакапытніка прыкаранёвага сэрцападобнага або пупышкападобнага лісця на доўгіх хвосціках (часам — адначасова са з’яўленнем лісця). Некаторыя віды белакапытніка — двудомныя расліны, г. зн. мужчынскія і жаночыя кветкі размяшчаюцца на розных раслінах.
Арэал
Прадстаўнікі роду распаўсюджаныя ва ўсіх раёнах Паўночнага паўшар’я з умераным кліматам, асобныя віды даходзяць да субарктычнай зоны. Расце белакапытнік звычайна ў сырых месцах, па берагах вадаёмаў.
Значэнне і выкарыстанне
Некаторыя віды белакапытніка выкарыстоўваюцца ў народнай медыцыне, а таксама як сыравіна для лекавых прэпаратаў у навуковай медыцыне. Маладыя пабегі знаходзяць выкарыстанне ў японскай кухні. Белакапытнік культывуюць і як садовую расліну.
Мір (кінатэатр, Мінск)
«Мір» – шырокафарматны кінатэатр, размешчаны па адрасе: горад Мінск, вуліца Казлова, дом 4а. Адкрыўся 29 снежня 1958 года. Адзін з найстарэйшых кінатэатраў Мінска.
Апісанне і характарыстыкі
У кінатэатры 2 камфортных кіназалы з мяккімі крэсламі агульнай умяшчальнасцю 538 месцаў:
Тэхнічнае абсталяванне складаюць магутная сістэма аб'ёмнага агучвання Dolby CP 500D (у адной зале) і Dolby CP 650 (у іншым), кінапраектар MEO 5X (у кожнай зале).
У кінатэатры размешчаны вестыбюль, бар.
Кінатэатр «Мір» знаходзіцца ў муніцыпальнай уласнасці ўнітарнага прадпрыемства «Кінавідэапракат» Мінскага гарадскога выканаўчага камітэта.
Сокалы (Барысаўскі раён)
Со́калы (, Соколы) — вёска ў Барысаўскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Маісееўшчынскага сельсавета.
Малэ Вэрбчэ
Малэ Вэрбчэ (Ма́ле Вербче) — вёска ў Сарнэнскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Калантаёва
Калантаёва (, Колонтаёво) — вёска ў Сенненскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Какоўчынскага сельсавета.
Да 20 мая 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Забараўскага сельсавета, да 4 сакавіка 1987 года — у склад Багушэўскага сельсавета , да 21 жніўня 1989 года — у склад Обальскага сельсавета.
Халэп’я
Халэп’я (Ха́леп'я) — вёска ў Абухіўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Лебедзева (Мёрскі раён)
Ле́бедзева (, Лебедево) — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Перабродскага сельсавета.
Халэп’я
У ХІХ стагоддзі сяло Халэп’я было ў складзе Стайскай воласці Кіеўскага павета Кіеўскай губерні.
Лебедзева (Мёрскі раён)
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска, пазней засценак у складзе гміны Друя Дзісенскага павета (з 1926 года Браслаўскага павета) Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
У 1940—1954 гадах цэнтр Лебедзеўскага сельсавета.
Сымонаўка
Сымо́наўка (, Сымоновка) — былая вёска ў Веткаўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіла ў склад Свяцілавіцкага сельсавета.
Ліквідавана ў 2011 годзе.
Канскі кінафестываль 1986
39-ы Канскі кінафестываль праходзіў з 8 па 19 мая 1986 года ў горадзе Каны, Францыя. Галоўную ўзнагароду кінафестывалю — Залатую пальмавую галіну — атрымаў фільм «Місія» рэжысёра Ралана Жафэ.
Рап’ёўскі раён
Рап’ёўскі раён (Репьёвский район) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на захадзе Варонежскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр — сяло Рап’ёўка.
Геаграфія
Рап’ёўскі раён мяжуе з Астрагожскім, Хахольскім і Ніжнядзевіцкім раёнамі, а таксама з Белгародскай вобласцю. Плошча раёна складае 940 км².
Юрый Касабуцкі
Юрый Касабуцкі (нар., Маладзечна) — беларускі каталіцкі дзеяч, дапаможны біскуп Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі.
Біяграфія
Скончыў сярэднюю школу № 8 у Маладзечне (1987). Вучыўся ў Беларускім дзяржаўным інстытуце народнай гаспадаркі, адбыў тэрміновую службу ў арміі. Затым паступіў у Вышэйшую духоўную семінарыю ў Гродне (1991). Прэсвітарскае пасвячэнне прыняў 7 снежня 1996, служыў у Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі. Выконваў абавязкі вікарыя парафіі Унебаўзяцця Найсвяцейшай Марыі Панны і Св. Станіслава ў Магілёве і адміністратара парафіі Узвышэння Святога Крыжа ў Вілейцы. З 1999 па 2001 вучыўся ў Люблінскім каталіцкім універсітэце (Польшча), дзе атрымаў ступень ліцэнцыята тэалогіі. З 2001 па 2004 выконваў абавязкі прэфекта Міждыяцэзіяльнай вышэйшай духоўнай семінарыі ў Пінску. У 2004 прызначаны дырэктарам Сакратарыяту Канферэнцыі Каталіцкіх Біскупаў Беларусі. З 2005 выконвае абавязкі канцлера курыі Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі. З 2006 г. з’яўляецца таксама адміністратарам парафіі Найсвяцейшай Тройцы (св. Роха) на Залатой Горцы ў Мінску. З’яўляецца выкладчыкам у Міждыяцэзіяльнай вышэйшай духоўнай семінарыі ў Пінску і Катэхетычным каледжы імя Св. Яна Хрысціцеля ў Мінску. 29 лістапада 2013 прызначаны дапаможным біскупам Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі. 25 студзеня 2014 атрымаў біскупскае пасвячэнне.
Пасля жорсткага разгону акцый пратэстаў, збіцця і катаванняў затрыманых, архібіскуп Тадэвуш Кандрусевіч выступіў супраць гвалту. 31 жніўня, пасля вяртання з паездкі ў Польшчу, беларускія памежнікі адмовілі мітрапаліту ва ўездзе ў краіну ; Аляксандр Лукашэнка заявіў, што кіраўнік Каталіцкай Царквы выехаў «па інструкцыі знішчэння Беларусі». Пры адсутнасці архібіскупа кіраванне Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіяй узяў на сябе генеральны вікарый біскуп Юрый Касабуцкі.
Пасля збіцця да смерці Рамана Бандарэнкі 13 лістапада Юрый Касабуцкі на наступны дзень на імшы памяці забітага выказаў захапленне нараджэннем новай салідарнасці ў беларусах і адзначыў, што грамадства напоўненае гераізмам, як у вайну, калі «хавалі людзей ад карнікаў». Ён таксама выказаўся з нагоды гвалтоўнага разбурэння 15 лістапада народнага мемарыяла памяці Бандарэнкі на «плошчы Перамен», з якой той быў выкрадзены перад забойствам, і масавых арыштаў :
IC 1357
IC 1357 — галактыка тыпу Sa (спіральная галактыка) у сузор’і Вадаліў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Анандага
Ананда́га (саманазва: Onöñda’gega’, літаральна «людзі ўзвышша») — індзейскі народ, карэнныя жыхары ЗША і Канады. Уваходзяць у лігу іракезаў. Жывуць пераважна ў штаце Нью-Ёрк і правінцыі Антарыа. Агульная колькасць — каля 1200 чал.
Археолагі звычайна атаесамляюць анандага з прамымі нашчадкамі носьбітаў культуры Аваска, што склалася на тэрыторыі штата Нью-Ёрк у другой палове 1 тысячагоддзя н. э. Згодна міфалогіі іракезаў, Тададаха, чараўнік і правадыр анандага, доўгі час з'яўляўся праціўнікам міратворчай дзейнасці Дэганавайды і Гаяваты, але ў выніку быў вымушаны прыняць план аб'яднання іракезскіх плямён. У канфедэрацыі іракезаў анандага выконвалі асаблівую ролю, паколькі на іх тэрыторыі знаходзіліся дрэва міру і агмень, каля якога сустракаліся 13 прадстаўнікоў плямён .. Прадстаўнікі анандага не мелі права прымаць рашэнні, але склікалі сход прадстаўнікоў і накладвалі вета на яго рашэнні.
Анандага моцна пацярпелі падчас Бабровых войн. У канцы XVII ст. іх вёскі былі разбураны французамі. У XVIII ст. яны падтрымлівалі саюзныя адносіны з Вялікабрытаніяй. У гады вайны за незалежнасць ЗША гэты саюз прывёў да расколу канфедэрацыі іракезаў і вайне з раней саюзнымі анейда. У 1779 г. часткі Кантынентальнай арміі разбурылі цэнтральную сядзібу анандага. Яна была ўзноўлена толькі ў 1794 г. Многія анандага падтрымалі Джозефа Бранта і перасяліліся ў Канаду.
У 1790 г. правадыры падпісалі мір з ЗША, паводле якога яны страцілі частку тэрыторый, але атрымалі права на аўтаномную рэзервацыю. У 1810 г. у ёй жыло 200 чалавек. У 1896 г. — 495 чалавек, меліся дзяржаўная школа і 3 царквы. У 1862 г. у Нью-Ёрку быў створаны індзейскі аркестр, які складаўся пераважна з анандага. У другой палове XIX ст. запісаны і перакладзены на англійскую мову багаты фальклор гэтага народа.
У нашы дні анандага фармальна прызнаюцца федэральнымі ўладамі ЗША як суверэнная нацыя. У Канадзе яны ўваходзяць у склад першаснай нацыі іракезаў.
Макравусава (Курганская вобласць)
Макравусава (Мокроусово) — сяло ў Курганскай вобласці Расіі, адміністрацыйны цэнтр Макравусаўскага раёна. Размешчана на рацэ Кізак, за 100 км (138 км па аўтамабільнай дарозе) на паўночны ўсход ад горада Курган. Бліжэйшыя населеныя пункты — вёскі Кукарская (размешчана на поўнач ад сяла) і Парогі (размешчана на поўдзень ад сяла).
Канашэва
Канашэ́ва (, Коношево) — вёска ў Сенненскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Какоўчынскага сельсавета.
Трыпілля
Трыпілля, або Трыполле (Трипі́лля) — сяло ў Абухаўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
У ХІХ стагоддзі сяло Трыпілля было ў складзе Трыпольскай воласці Кіеўскага павета Кіеўскай губерні.
Мантэ-Відон-Камбатэ
Мантэ-Відон-Камбатэ (Monte Vidon Combatte) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Марке, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Ферма.
Насельніцтва складае 482 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 46 чал./км². Займае плошчу 11 км². Паштовы індэкс — 63027. Тэлефонны код — 0734.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Biagio vescovo e martire.
Мар’яніўка (Сарнэнскі раён)
Мар’яніўка (Мар'я́нівка) — вёска ў Сарнэнскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Яснагірка (Сарнэнскі раён)
Яснагірка (Ясногі́рка) — вёска ў Сарнэнскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Валуйкі
Валуйкі — горад у Расіі, адміністрацыйны цэнтр Валуйскага раёна Белгародскай вобласці. Горад размешчаны на высокім правым беразе ракі Валуй, за 3 км ад яе ўпадзення ў раку Аскол, за 160 км на паўднёвы ўсход ад Белгарада.
Заснаваны ў 1593 годзе, у часы праўлення Фёдара Іаанавіча як горад-крэпасць на Мураўскім шляху пры ўпадзенні ракі Валуй ў Аскол. Першая крэпасць знікла пры невядомых абставінах. У 1599 годзе на яе месцы была збудавана новая крэпасць.
З XVII стагоддзя з'яўляўся адміністрацыйным цэнтрам Валуйскага павета. Па перапісу 1616 года ў горадзе налічвалася 646 чалавек, у 1627 насельніцтва вырасла да 774 чалавек.
Каця Паскалева
Каця Кірылава Паскалева (Катя Кирилова Паскалева; 18 верасня 1945, Петрыч, Балгарыя — 23 ліпеня 2002, Сафія) — балгарская тэатра і кіно; Заслужаная артыстка НРБ (1974).
Біяграфія
Нарадзілася 18 верасня 1945 года ў горадзе Петрыч (Балгарыя).
У 1967 годзе скончыла Нацыянальную акадэмію тэатральнага мастацтва «Кръстьо Сарафов», навучалася ў акцёрскім класе Метадзі Андонава.
Была членам Саюза балгарскіх кінематаграфістаў, узнагароджана рознымі прэміямі і ўзнагародамі.
Памерла 23 ліпеня 2002 года ў Сафіі ад раку горла, прычынай якога стала шматгадовае курэнне.
Вялікая Альшанка (Салігорскі раён)
Вялі́кая Альша́нка (, Великая Ольшанка) — вёска ў Салігорскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Чырвонаслабодскага сельсавета.
Маслапушча
Маслапушча (Маслопу́ща) — вёска ў Сарнэнскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Палавіннае (Курганская вобласць)
Палавіннае (Полови́нное) — сяло ў Курганскай вобласці Расіі. Знаходзіцца за 92 км па трасе і за 85 км па прамой ад абласнога цэнтра, 10 км ад мяжы з Казахстанам. Адміністрацыйны цэнтр Палавінскага раёна і Палавінскага сельсавета. У сяле ёсць аўтастанцыя, праз якую ажыццяўляюцца штодзённыя аўтобусныя зносіны з абласным цэнтрам і населенымі пунктамі раёна. Грузавая чыгуначная станцыя Зауралле.
Мверу
Мверу — горнае прэснае возера ў Афрыцы, на мяжы Замбіі і ДР Конга.
Размешчана на вышыні 917 м над узроўнем мора на паўднёвы захад ад возера Танганьіка. Найбольшая даўжыня 110 км, шырыня 45 км, глыбіня да 27 м. Ва ўсходняй частцы ў возера ўпадае рака Луапуа. Выцякае рака Лавуа (прыток ракі Конга).
Найбуйнейшы азёрны востраў Кілва належыць Замбіі.
IC 1358
IC 1358 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) у сузор’і Казярог.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Сяліцкая
Сялі́цкая (, Селицкая) — былая вёска ў Веткаўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіла ў склад Свяцілавіцкага сельсавета.
У 1926—1927 гадах цэнтр Сяліцкага сельсавета. Ліквідавана ў 2011 годзе.
Перасяленне польскага насельніцтва (1944—1946)
Перасяленне польскага насельніцтва з былых усходніх тэрыторый Польшчы, таксама вядомае як выгнанне палякаў з Усходніх Крэсаў (Wysiedlenie Polaków z Kresów Wschodnich), адбывалася ў канцы і пасля Другой сусветнай вайны і прывяло да вымушанай міграцыі прадстаўнікоў польскай нацыянальнасці з 1944 па 1946 гады. Гэта падзея была элементам афіцыйнай палітыкі СССР, які перасяліў больш за мільён польскіх грамадзян. Яны былі дэпартаваны з польскіх тэрыторый, анексаваных Савецкім Саюзам падчас Другой сусветнай вайны і ўключаных у склад Украінскай, Беларускай і Літоўскай ССР паводле дамоўленнасцей Тэгеранскай канферэнцыі 1943 года.
Этнічная высылка польскага насельніцтва была ўсхвалена кіраўнікамі краін антыгітлераўскай кааліцыі — Франклінам Рузвельтам, прэзідэнтам ЗША, Уінстанам Чэрчылем, прэм'ер-міністрам Вялікабрытаніі, і Іосіфам Сталіным, кіраўніком СССР, — на канферэнцыях у Тэгеране і Ялце. Па сутнасці яна стала адным з найбуйнейшым пасляваенных перасяленняў з тэрыторый Цэнтральнай і Усходняй Еўропы, з якіх перасялілася ў агульнай складанасці каля дваццаці мільёнаў чалавек. Па афіцыйных дадзеных, у ходзе кантраляванага дзяржавай выгнання паміж 1945 і 1946 гадамі прыкладна 1,167,000 палякаў былі вымушаны пакінуць заходнія рэспублікі Савецкага Саюза, менш за 50% з тых, хто быў зарэгістраваны для дэпартацыі.
Гэты працэс вядомы пад такімі назвамі, як выгнанне, дэпартацыя ці рэпатрыяцыя , у залежнасці ад кантэксту і крыніцы. Тэрмін «рэпатрыяцыя», які афіцыйна выкарыстоўваўся ў кантраляванай камуністамі Польшчы і ў СССР, быў наўмысным элементам маніпуляцыі грамадскай думкай і не з'яўляўся карэктным, бо дэпартаваныя людзі з'яджалі з сваёй роднай зямлі, а не вярталіся на яе. Гэты працэс таксама часта называецца першай рэпатрыяцыяй, калі маецца на ўвазе другая рэпатрыяцыя ў 1955—1959 гадах. У больш шырокім кантэксце перасяленне палякаў часам апісваецца як кульмінацыя працэсу «дэ-паланізацыі» абласцей падчас і пасля Другой сусветнай вайны. Працэс планаваўся і праводзіўся камуністычным рэжымам СССР і ў пасляваеннай Польшчы. Многія з дэпартаваных палякаў былі пераселены ў былыя нямецкія ўсходнія правінцыі, якія пасля 1945 года называлі «Вернутымі тэрыторыямі» Польскай Народнай Рэспублікі.
Наталля Жукава
Наталля Жукава:
Лявонаўцы
Ляво́наўцы (, Леоновцы) — хутар у Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Перабродскага сельсавета.
У 1940—1954 гадах цэнтр Лявонавецкага сельсавета. Да 11 лютага 1974 года Лявонаўцы уваходзілі ў склад Камянполлеўскага сельсавета.
Мэльныця (Сарнэнскі раён)
Мэльныця (Ме́льниця) — вёска ў Сарнэнскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Крупяжына
Крупя́жына (, Крупяжино) — вёска ў Сенненскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Какоўчынскага сельсавета.
Рап’ёўка (Варонежская вобласць)
Рап’ёўка (Репьёвка) — сяло ў Расіі, адміністрацыйны цэнтр Рап’ёўскага раёна Варонежскай вобласці. Насельніцтва складае 5448 чалавек (2015). Размяшчаецца на беразе ракі Патудань (прыток Дона) за 100 км на паўднёвы захад ад Варонежа.
Заснаванае ў 1757 годзе перасяленцамі з тэрыторыі сучаснай Украіны. У ХІХ стагоддзі сяло Рап’ёўка было ў складзе Рап’ёўскай воласці Каратояцкага павета Варонежскай губерні.
Іосіф Станеўскі
Іосіф (Юзаф) Станеўскі (нар., в. Занявічы, Гродзенскі раён, Гродзенская вобласць) — беларускі рымска-каталіцкі іерарх, дапаможны біскуп Гродзенскай дыяцэзіі (2013—2021). Арцыбіскуп-Мітрапаліт Мінска-Магілёўскі (з 2021).
Біяграфія
Пасля вайсковай службы і працоўнага досведу паступіў у Вышэйшую духоўную семінарыю ў Гродне (1990). Прэсвітарскае пасвячэнне прыняў 17 чэрвеня 1995 года; прэсвітар Гродзенскай дыяцэзіі. У тым жа годзе быў прызначаны вікарыем парафіі Св. Вацлава ў Ваўкавыску. Пасля крыху больш чым гадавой душпастырскай паслугі быў скіраваны ў Люблінскі каталіцкі ўніверсітэт (Польшча), дзе атрымаў ступень ліцэнцыята кананічнага права. У 1999 годзе прызначаны выкладчыкам і прэфектам Вышэйшай духоўнай семінарыі ў Гродне. З 2000 года з’яўляецца суддзёй, а з 2005 года — віцэ-афіцыялам Міждыяцэзіяльнага касцёльнага суда ў Гродне. З 2004 года выкладае кананічнае права ў Катэхетычным інстытуце ў Гродне.
23 червеня 2005 года прызначаны рэктарам Вышэйшай духоўнай семінарыі ў Гродне. З’яўляецца членам Біскупскай рады і Калегіі кансультантаў Гродзенскай дыяцэзіі. У 2007—2013 гадах быў адказным за душпастырскую фармацыю маладых святароў у Гродзенскай дыяцэзіі. З 2009 года з’яўляецца каардынатарам душпастырства пакліканняў. У 2012 года быў прызначаны капеланам Яго Святасці. 29 лістапада 2013 прызначаны дапаможным біскупам Гродзенскай дыяцэзіі.
14 верасня 2021 года Папа Францішак прызначыў Юзафа Станеўскага арцыбіскупам Мітрапалітам Мінска-Магілёўскім. Цырымонія яго кананічнага ўступлення на пасаду арцыбіскупа Мітрапаліта Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі адбылася ў кафедральным касцёле Найсвяцейшага Імя Марыі ў Мінску 23 кастрычніка 2021 года.
За нашу і вашу свабоду
За нашу і вашу свабоду — дэвіз грамадзянскіх актывістаў, якія лічаць, што не можа быць свабодным народ, які заваёўвае іншы народ. З'яўляецца неафіцыйным дэвізам Польшчы і часта асацыіруецца з часамі, калі салдаты родам з падзеленай Рэчы Паспалітай змагаліся ў рухах за незалежнасць па ўсім свеце.
Дэвіз існуе ў розных варыянтах, паслядоўнасць словаў у выразе можа змяняцца. У прыватнасці, можа выкарыстоўвацца выраз «за вашу і нашу свабоду».
Узнікненне
Упершыню дэвіз з’явіўся і выкарыстоўваўся Тадэвушам Касцюшкам (у форме Za naszą wolność i waszą) у канцы XVIII стагоддзя падчас паўстання 1794 года.
Дэвіз выкарыстоўваўся таксама з 1989—1991 гадоў у Чарнігаве падпольнай партыяй у складзе Дэмакратычнага саюза народнай свабоды (раней Цэнтр дэмакратычных ініцыятыў).
Ніцкі дагавор
Ніцкі дагавор быў падпісаны еўрапейскімі лідарамі 26 лютага 2001 года і ўступіў у сілу 1 лютага 2003 года. Ён унёс змены ў Маастрыхцкі дагавор (або Дагавор аб Еўрапейскім саюзе), а таксама Рымскі дагавор (або Дагавор аб стварэнні Еўрапейскай супольнасці). Ніцкі дагавор рэфарміраваў інстытуцыйную структуру Еўрапейскага саюза для пашырэння на ўсход, гэта значыць спрыяў задачы, якая была першапачаткова пастаўлена Амстэрдамскім дагаворам, але не была вырашана на бягучы момант.
Уступленне дагавора ў сілу некаторы час было пад сумненнем пасля яго адхілення грамадзянамі Ірландыі на рэферэндуме ў чэрвені 2001. У выніку дагавор быў прыняты толькі пасля паўторнага рэферэндуму, які адбыўся годам пазней.
Згодна з афіцыйнай заявай галоўнай мэтай Дамовы з'яўляецца завяршэнне працэсу падрыхтоўкі да функцыянавання інстытутаў у рамках Еўрапейскага Саюза, пачатага Амстэрдамскім дагаворам. Агульная арыентацыя на падрыхтоўку да пашырэння і імкненне прадухіліць і мінімізаваць рызыкі, звязаныя з уступленнем вялікай групы новых дзяржаў-членаў.
Рэфармуюцца практычна ўсе інстытуты Еўрасаюза. Мяняецца колькасны склад і паўнамоцтвы Еўрапейскага парламента. Пераглядаецца і строга фіксуецца колькасць галасоў, якую мае кожная дзяржава-член у Савеце ЕС. Адначасова ўносяцца змены ў працэдуру галасавання і вызначаецца кворум і парог колькаснай большасці, неабходны для прыняцця рашэнняў (абавязковая колькасць галасоў усталёўваецца не толькі для дзяржаў-членаў, але і для ўсіх дзяржаў-кандыдатаў на ўступленне ў ЕС).
Дагавор прадугледжвае маштабную рэформу судовай сістэмы ЕС. Уводзіцца такая структура судовых інстанцый як Суд ЕС, Суд першай інстанцыі (СПІ) і спецыялізаваныя судовыя палаты. СПІ набывае фактычна статус суда агульнай юрысдыкцыі і надзяляецца адпаведнай кампетэнцыяй. Дэталі змяненняў, якія праводзяцца, фіксуюцца ў новым Статуце Суда ЕС, які прыкладаецца да Ніцкага дагавора і дапаўняецца далейшымі рашэннямі Савета ЕС.
Старое Янчына
Да 30 кастрычніка 2009 года вёска ўваходзіла ў склад Бродаўскага сельсавета.
Мая барацьба
«Мая барацьба» (ням.: Mein Kampf) — кніга Адольфа Гітлера, якая спалучае элементы аўтабіяграфіі з выкладкай ідэй нацыянал-сацыялізму. На большасці моў свету яе загаловак часта даюць не ў перакладзе, а ў арыгінале або транслітарацыі («Майн Кампф»).
Першапачатковы попыт на кнігу быў адносна невялікі. У 1925 г. было прададзена 9.600 асобнікаў 1-га тома, у 1926 г. – 4.000, у 1927 г. — больш за 2.000. Другі том, які быў скончаны ў 1926 г., на працягу двух наступных гадоў разышоўся ў колькасці 5.700 асобнікаў.
Нэмовычы (вёска)
Нэмовычы (Немо́вичі) — вёска ў Сарнэнскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Підгірнык
Підгірнык (Підгі́рник) — вёска ў Сарнэнскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Світа
Сві́та — возера ў Беларусі, у Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці. Размешчанае ў 7 км на поўдзень ад Паставаў, каля вёскі Сіманькі. Належыць да групы Пастаўскіх азёр.
Знаходзіцца ў басейне ракі Мядзелка. Плошча возера складае 0,83 км². Найбольшая глыбіня возера — 31 м. Даўжыня Світы складае 1,5 км, найбольшая шырыня — 1,06 км. Берагавая лінія вельмі звілістая, яе даўжыня складае — 5,44 км. Аб'ём вады ў возеры складае 7,54 м³, плошча вадазбору возера — 22 км².
IC 1359
IC 1359 — галактыка тыпу S? (спіральная галактыка) у сузор’і Дэльфін.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Мантэ-Відон-Карада
Мантэ-Відон-Карада (Monte Vidon Corrado) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Марке, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Ферма.
Світа
Схілы катлавіны возера маюць вышыню 20—35 метраў. Схілы парослыя лесам і хмызняком, у верхняй часты — часткова разараныя. Берагі возера пакрытыя хмызняком.
Мантэ-Відон-Карада
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Віт.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Світа
Абалона возера мае шырыню 10—15 метраў, на захадзе шырыня поймы складае да 200 метраў.
У возеры размешчаныя 3 астравы агульнай плошчай 0,016 км². Катлавіна мае шэраг заліваў, найбольшы з якіх размяшчаецца на паўночным усходзе, дзе ўтварае плёс.
Найбольшыя глыбіні знаходзяцца ў паўднёвай частцы возера. У прыбярэжнай частцы дно пясчанае. На большых глыбінях — гліністае.
У Світу ўпадае ручай з возера Чэцверць, выцякае ручай у возера Світка.
Улетку водная маса возера мае выразнае тэмпературнае раздзяленне. На паверхні возера назіраецца кіслароднае перанасычэнне з рэзкім падзеннем у металімніоне і з высокім дэфіцытам каля дна. Агульная колькасць соляў падвышаецца ад паверхні да дна, дзе складае больш за 250 мг/л. Таксама характэрнай асаблівасцю возера з'яўляецца падвышэнне ўтрымання жалеза ў вадзе і яго накапленне ў ніжніх пластах вады. Аднак вада возера адрозніваецца высокай празрыстасцю, якая складае 3,2—4 метры.
Розніца ў зарастанні мелкаводнага плёсу і астатняй акваторыі возера вельмі вялікая. У выніку высокай празрыстасці вады плёс зарастае амаль цалкам да глыбіні 4—4,5 метраў, прычым пераважна падводнымі раслінамі, сярод якіх пераважаюць харавыя водарасці. Глыбакаводная частка зарастае слаба, пераважна з-за наяўнасці рэзкіх схілаў дна. Шырыня паласы прыбярэжнай расліннасці складае да 5 метраў.
Іхтыяфаўна возера сігова-снеткавая. Таксама ў возеры распаўсюджаныя акуні, самы, мянтузы, лінь, карасі, вугры. Вялікая колькасць вадаплаўных дзікіх птушак.
Возера Світа трапляе пад уздзеянне анрапагеннага фактару. Схілы катлавіны разараныя, недалёка пабудаваныя жывёлагадоўчыя фермы. Вада з возера выкарыстоўваецца для гаспадарчых патрэб насельніцтва вёскі Сіманькі. Слабы абмен вады і значная глыбіня возера ствараюць умовы нізкай самаачышчальнасці вадаёма.
Усохі (Веткаўскі раён)
Усо́хі (, Усохи) — былы пасёлак у Веткаўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіў у склад Свяцілавіцкага сельсавета.
Ліквідаваны ў 2011 годзе.
Макс Валье
Макс Валье (, Бальцана —, Берлін) — нямецкі канструктар ракетнай тэхнікі.
Біяграфяія
У 1913 паступіў у Інсбрукскі ўніверсітэт. у 1917-18 служыў лётчыкам у аўстрыйскай авіячастцы. У 1918-22 працягваў адукацыю ў Венскім, Інсбрукскім і Мюнхенскім універсітэтах. Распрацоўваў ідэю ужывання рэактыўных рухавікоў на аўтамабілях, дрызінах, лодках і самалётах. Валье сумесна з Ф. Зандэрам, атрымаўшы фінансавую падтрымку ад прамыслоўца Ф. Опеля, пабудаваў гоначны аўтамабіль (выпрабаваны ў сакавіку 1928) з парахавымі стартавымі і маршавымі ракетамі ў якасці рухавіка. У 1929 стварыў і выпрабаваў гоначны аўтамабіль з 24 цвёрдапаліўных ракетамі, развіў хуткасць 230 км/г. У 1930 пачаў эксперыменты з вадкасна-рэактыўным рухавіком, падчас якіх загінуў пры выбуху камеры згарання.
Схаластыка
Схаластыка (грэч. σχολαστικός — вучоны, Scholia — школа) — сістэматычная сярэдневяковая філасофія, прадстаўнікі якой імкнуліся да тэарэтычнага абгрунтавання і сістэматызацыі хрысціянскага веравучэння. Найбольшае развіццё мела ў Заходняй Еўропе.
Схаласты імкнуліся ўмацаваць хрысціянства шляхам навуковага абгрунтавання рэлігийнага светапогляду — сінтэзу асноўных ідэй сусветнай філасофіі і інтэрпрэтацыі іх зместу паводле канонаў хрысціянскай дагматыкі. Яны сцвярджалі, што пастулаты веры даступныя розуму і падтрымліваюцца лагічнымі доказамі. У межах схаластыкі абмяркоўваліся праблемы рэальнага быцця, суадносін мыслення і рэчаіснасці, агульных паняццяў (універсалій) і іх прыроды анталагічнага і гнасеалагічнага статуса.
У аснову схаластыкі пакладзены вучэнні антычных мысляроў Платона, Арыстоцеля, арабскіх філосафаў Ібн Сіны, Ібн Рушда і інш. У эвалюцыі схаластыкі вылучаюць 3 перыяды: ранні, «класічны» і позні.
Ранняя схаластыка (11—12 ст.; П. Абеляр, Гільём з Шампо, І. Расцэлін і інш.) развівалася пад уплывам неаплатанізму. У яе межах у т.зв. «спрэчцы пра ўніверсаліі» вылучыліся 3 кірункі: рэалізм, наміналізм, канцэптуалізм.
«Класічная» схаластыка (12—13 ст.) знаходзілася пад уплывам філасофіі Арыстоцеля. Развівалася ў сярэдневяковых універсітэтах; яе цэнтр — Парыжскі ўніверсітэт. У «класічнай» схаластыкі вылучыліся «артадаксальны» кірунак, які пры дапамозе анталогіі Арыстоцеля абгрунтоўваў існаванне душы (Альберт Вялікі, Фама Аквінскі) і «ератычны» (авераізм), які адмаўляў асабістую душу і сцвярджаў, што існуе толькі адзіная безасабовая душа.
Позняя схаластыка (13—14 ст.; І. Дунс Скот, У. Окам і інш.) характарызуецца адыходам ад рацыяналізму ў абгрунтаванні рэлігійнага светапогляду, валюнтарызмам, крытыкай вучэння Фамы Аквінскага, прызнаннем супярэчнасці паміж рэлігійным і рацыянальным пазнаннем (тэорыя дваістасці ісціны).
Другая папраўка да Канстытуцыі ЗША
Ратыфікавана Кангрэсам ЗША 15 снежня 1795 г. Першыя 10 паправак да Канстытуцыі Злучаных Штатаў Амерыкі складаюць Біль аб правах.
Другая папраўка надае канстытуцыйны характар праву грамадзян ЗША насіць зброю.
Тэкст папраўкі
Права насельніцтва на арганізацыю апалчэння для абароны свабоды ў краіне, а таксама права валодаць зброяй і насіць яе не павінна абмяжоўвацца. "A well regulated militia, being necessary to the security of a free state, the right of the people to keep and bear arms, shall not be infringed."
Адрыянус Схенк
Адрыянус Схенк (Adrianus Schenk), больш вядомы як Ард Схенк (Ard Schenk),, Ганна-Паўлаўна, Нідэрланды) — нідэрландскі канькабежац, трохразовы чэмпіён Алімпійскіх гульняў 1972 г. (1500 м, 5000 м і 10000м), шматразовы чэмпіён свету, шматразовы чэмпіён Еўропы. Шматразовы рэкардсмен свету.
Поляна (Сарнэнскі раён)
Поляна (Поля́на) — вёска ў Сарнэнскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Гарохаўцы
Гаро́хаўцы (, Гороховцы) — вёска ў Салігорскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Чырвонаслабодскага сельсавета.
Да 30 сакавіка 2006 года вёска ўваходзіла ў склад Першамайскага сельсавета.
Кулікі (Сенненскі раён)
Кулікі́ (, Кулики) — вёска ў Сенненскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Какоўчынскага сельсавета.
Ніна Мікалаеўна Жукава
Ніна Мікалаеўна Жукава (нар. ) — беларуская футбалістка і трэнер.
Клубная кар’ера
Да 2012 года выступала за «Вікторыю-86» з Брэста.
У лістападзе 2021 года паспяхова скончыла навучанне і атрымалі ліцэнзіі УЕФА катэгорыі «С».
Прышцінскі ўніверсітэт
Прышцінскі ўніверсітэт (Universiteti I Prishtinës) — дзяржаўная ўстанова вышэйшай адукацыі, знаходзіцца ў Прышціне, Косава.
Гісторыя
Універсітэт у Прышціне быў заснаваны 18 лістапада 1969 года. На той момант, у адпаведнасці з заканадаўствам, ва ўніверсітэце выкладалі на сербскай, а таксама албанскай мовах. Аднак палітычныя падзеі, вайна, паслядоўныя ўзаемныя высылкі выкладчыкаў той ці іншай этнічнай прыналежнасці і выніковая паўсюдная палярызацыя на этнічнай аснове прывялі да раз’яднання ўстановы. У 1999 годзе з’явіліся дзве ўстановы, якія выкарыстоўваюць адно і тое ж імя. Дзейнасць на албанскай мове працягваецца ва ўніверсітэце ў першапачатковым месцы у Прышціне, у той час як Прышцінскі ўніверсітэт на сербскай мове пераехаў у Паўночную Мітравіцу, дзе ён захоўвае сваё месца ў сербскай сістэме адукацыі.
Вэлыкі Дмытравычы
Вэлыкі Дмытравычы (Великі Дми́тровичі) — вёска ў Абухіўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Прышцінскі ўніверсітэт
Факультэты
Зараз у Прышцінскім універсітэце 17 факультэтаў, з іх 14 — акадэмічныя, а 3 — прыкладныя.
Вэлыкі Дмытравычы
У ХІХ стагоддзі сяло Вэлыкі Дмытравычы было ў складзе Вэлыка-Дмытраўскай воласці Кіеўскага павета Кіеўскай губерні.
Прышцінскі ўніверсітэт
Факультэты
Акадэмічныя факультэты:
Бутурлінаўскі раён
Бутурлі́наўскі раён (Бутурлиновский район) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў цэнтральнай частцы Варонежскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр — горад Бутурлінаўка.
Геаграфія
Бутурлінаўскі раён мяжуе з Баброўскім, Талаўскім, Новахапёрскім, Вараб’ёўскім і Паўлаўскім раёнамі. Плошча раёна складае 1810 км².
Гісторыя
Бутурлінаўскі раён быў утвораны 30 ліпеня 1928 года ў адпаведнасці з пастановай УЦВК і СНК РСФСР.
Частаазер’е
Частаазер’е (Частоозерье) — сяло ў Курганскай вобласці Расіі, адміністрацыйны цэнтр Частаазерскага раёна і Частаазерскага сельсавета. Насельніцтва — 2749 чалавек (2010). Размешчана каля возера Мартынава, за 67 км ад чыгуначнай станцыі Петухова (на лініі Курган — Петрапаўлаўск).
Грэцыя на конкурсе песні Еўрабачанне
Грэцыя на конкурсе песні Еўрабачанне ўдзельнічае з 1974 года, пры гэтым яна прапусціла конкурс 6 разоў (у 1975, 1982, 1984, 1986, 1999 і 2000 гадах). Яна змагла перамагчы ў конкурсе адзін раз, у 2005 годзе ў Кіеве: перамогу прынесла ўраджэнка Швецыі Хелена Папарызу, якая выканала песню «My Number One». Дзеючым вяшчальнікам з’яўляецца ЕРТ, якая не функцыянавала з 2013 па 2015 гады (яе месца займала тэлерадыёкампанія NERIT). Яна адказвае за арганізацыю адборачнага конкурса (унутраны адбор ці нацыянальны фінал), паказ паўфіналаў і фінала конкурса Еўрабачанне.
Грэцыя толькі 2 разы ўваходзіла ў Топ-5 Еўрабачання ў XX стагоддзі: у 1977 і 1992 гадах яна займала 5-е месца. У XXI стагоддзі, акрамя атрыманай перамогі ў 2005 годзе, Грэцыя тройчы займала трэцяе месца, у 2001 (гурт Antique), 2004 (Сакіс Рувас) і 2008 гадах (Каламіра). Самым горшым рэзультатам Грэцыі на конкурсе стала 16-е месца ў паўфінале Еўрабачання 2016.
Двойчы ў конкурсе ўдзельнічалі Ганна Вісі (1980 і 2006) і Сакіс Рувас (2004 і 2009), таксама Рувас быў вядучым конкурса ў 2006 годзе.
За ўсю гісторыю ўдзелу Грэцыя набрала ў фіналах 2817 балаў, а ў паўфіналах (без уліку кваліфікацыйнага этапу 1996 года) — 1402 бала.
Гісторыя галасавання
Па стане на год гісторыя галасавання Грэцыі выглядае наступным чынам:
Гэй, саколы
«Гэй, саколы» распавядае пра ўкраінскага казака (у некаторых варыянтах Улана), які з'ехаў на чужыну і смуткуе па Радзіме, і аб каханай дзяўчыне, якая засталася там. У 1999 годзе песня была скарыстана як саўндтрэк да фільму «Агнём і мячом» (экранізацыя аднайменнага раману Г. Сянкевіча).
Герб Іарданіі
Герб Іарданіі — адзін з дзяржаўных сімвалаў Іарданіі, уяўляе сабой бронзавы шчыт, на якім дамінуе лазоравы дыск. Над шчытом арол натуральнага колеру з распраўленымі ў бакі крыламі, які абапіраецца на дыск; за дыскам - скрыжаваныя сцягі арабскага паўстання, шаблі, дзіды, лукі і стрэлы; унізе шчыт апраўлены трыма залатымі пшанічнымі каласамі - справа і зялёнай пальмавай галінай - злева, перавітых стужкай ордэна адраджэння, да якой прымацаваны знак ордэна 1-й ступені, на залатой дэвізнай стужцы, у ніжняй частцы герба, надпіс чорнымі літарамі на арабскай мове: «Абдала II ібн Аль Хусейн Бін Аўн, Кароль Хашаміцкага Каралеўства Іарданія, Той, Хто шукае падтрымку і кіраўніцтва ад Бога»; герб накладзены на чырвоную падбітую срэбрам мантыю з залатой бахрамой, перавязаную залатымі шнурамі, з залатымі пэндзлямі, і увянчаную залатай іарданскай каралеўскай каронай.
Політэізм
Політэізм быў тыповай формай рэлігіі ў эпоху бронзавага і жалезнага веку, аж да Восевага часу, пасля чаго паступова пачалося развіццё монатэізму, пантэізму і атэізму. Політэіз быў характэрны для рэлігій антычнасці, што праявілася ў існаванні старажытнагрэчаскага і старажытнарымскага шматбожжа, а таксама існавання політэізму ў германскіх і славянскіх плямёнаў. Паступова многабожства прыйшло ў заняпад, але яно і зараз захоўваецца ў сучасных традыцыях і рэлігіях, як індуізм, будызм, сінтаізм, кітайскія народныя рэлігіі і іншыя. Акрамя таго, назіраецца рост колькасці прыхільнікаў неаязычніцтва ў Еўропе.
Політэізм з’яўляецца адным з відаў тэізмаў. У рамках тэізму, ён рэзка кантрастуе з монатэізмам, верай у адзінага Бога. Політэісты не заўсёды пакланяюцца ўсем багам аднолькава, яны могуць быць генатэістамі, якая пакланяюцца толькі аднаму абранаму богу. Іншых шматбожнікаў можна аднесці да катэнатэістаў, якія пакланяюццаа розным багам у розныя часы. Акрамя таго, у рамках політэізму пакланенне племянным багам не выключае прызнання багоў іншых народаў.
Джордж Сорас
Джордж Сорас (Д'ёрдзь Шораш) (George Soros, Soros György, да 1936 насіў прозвішча Schwartz; нар. 12 жніўня 1930) — амерыканскі фінансіст, інвестар і філантроп. Прыхільнік тэорыі адкрытага грамадства і праціўнік «рынкавага фундаменталізму» (у гэтым кірунку блізкі да сацыяльных ідэй Карла Попера). Стваральнік сеткі дабрачынных арганізацый, вядомых як «Фонд Сораса».
Свой першы фонд — «Адкрытае грамадства» — Сорас заснаваў у Нью-Ёрку ў 1979 г. Першы Усходнееўрапейскі фонд ён заснаваў у Венгрыі ў 1984 годзе.
Бэрэзавэ (Абухіўскі раён)
Бэрэзавэ (Бере́зове) — вёска ў Абухіўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Ulex europaeus
Ulex europaeus — від дравяністых раслін роду сямейства.
Батанічнае апісанне
Высокі калючы куст (60-200 см, рэдка да 4 м) з прамымі галінамі c рассеяна-валасістым апушэннем.
Лісце і бакавыя парасткі лінейныя, востра-калючыя, ператварыліся ў доўгія шыпы, толькі першыя 2-3 ліста пры прарастанні насення непарнапёрыстыя.
Кветканосы, чашачка і прыкветак густа лямцава-апушаныя. Прыкветкі невялікія, чырванавата-карычневыя. Кветкі залаціста-жоўтыя, падобныя на кветкі Caragana arborescens, адзінкавыя, звычайнага матыльковага тыпу. Кубачак двухлопасцевы, залозіста-валасісты, падзелены практычна да аснавання. Вяночак па даўжыні крыху пераўзыходзіць кубачак. Тычынкі спаяны ніткамі.
Бабы валасістыя і часам дасягаюць даўжыні да 15 мм.
Распаўсюджанне
Сустракаецца ўздоўж атлантычнага ўзбярэжжа Заходняй Еўропы (у Атлантычна-Еўрапейскай правінцыі ) і ў Міжземнамор'і.
Прымяненне
Часам вырошчваецца ў якасці корму для коней. З яго кветак здабываюць жоўтую фарбу. Галіны ўжываюцца як сурагат чаю.
Талаўскі раён
Та́лаўскі раён (Таловский район) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў цэнтры Варонежскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр — пасёлак гарадскога тыпу Талавая.
Геаграфія
Талаўскі раён мяжуе з Аннінскім, Новахапёрскім, Бутурлінаўскім і Баброўскім раёнамі. Плошча раёна складае 1870 км².
Эканоміка
Сельская гаспадарка з’яўляецца вядучай галіной эканомікі раёна, асновай папаўнення бюджэту.
Пугач (Сарнэнскі раён)
Пу́гач (Пу́гач) — вёска ў Сарнэнскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Міністр замежных спраў Вялікабрытаніі
Пасада міністра
Пасада міністра замежных спраў быў створаны пры ўрадавай рэарганізацыі Вялікабрытаніі ў 1782 г., у якой Паўночны і Паўднёвы дэпартаменты сталі міністэрствам унутраных спраў і міністэрствам замежных спраў адпаведна. Пасада міністра замежных спраў і па справах Садружнасці Нацый была заснавана ў 1968 г. пры зліцці функцый міністра замежных спраў і міністра па справах Садружнасці Нацый у асобны Дзяржаўны дэпартамент. Міністэрства па справах Індыі было папярэднім дэпартаментам міністэрства замежных спраў.
Міністр замежных спраў — член Кабінета, і пасада разглядаецца як адна з Вялікіх Дзяржаўных Пасад. Міністр замежных спраў працуе па-за міністэрствам замежных спраў ва Уайтхоле. Афіцыйныя месцы рэзідэнцыя міністра — Карлтан-Гардэнс 1 у Лондане і Чыўнінг у Кенце. У 2006 г. пры перастаноўцы ў Кабінеце міністраў Вялікабрытаніі, Маргарэт Бекет стала першай жанчынай, якая заняла гэту пасаду.
Цяпер пасаду міністра замежных спраў і па справах Садружнасці Нацый займае Дамінік Рааб.
Заўвагі
1Падаў у адстаўку
2Памёр на пасадзе
Агнём і мячом
Агнём і мячом можа азначаць:
Міністр замежных спраў Вялікабрытаніі
Заўвагі
3Успадкоўваў як граф Дэрбі ў 1869
4Перамог на выбарах у Палату Абшчын
Свята-Іаана-Прадцечанская царква (Сакалова)
Свята-Іаана-Прадцечанская царква — праваслаўны храм у вёсцы Сакалова, Бярозаўскага раёна Брэсцкай вобласці.
Гісторыя
Пабудавана на могілках у 1820 г. з дрэва як каталіцкая капліца, якая ў 1864 г. пераасвячона ў праваслаўную царкву.
Інтэр'ер
У інтэр'еры алтарная частка вылучана драўляным іканастасам, выкананым у 1865 г. Абразы 18 — 19 ст.: «Святы Георгій», «Маці Божая Адзігітрыя», «Укрыжаванне з прадстаячымі», «Ісус Хрыстос», «Архангел Міхаіл», «Аляксандр Неўскі», «Тайная вячэра», «Маці Божая Знаменне», абраз-таблетка «Маці Божая Адзігітрыя і Мікалай Цудатворац».
IC 1360
IC 1360 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) у сузор’і Малы Конь.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Мантатонэ
Мантатонэ (Montottone) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Марке, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Ферма.
Насельніцтва складае 1030 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 65 чал./км². Займае плошчу 16 км². Паштовы індэкс — 63020. Тэлефонны код — 0734.
Старынкі (Барысаўскі раён)
Стары́нкі (, Старинки) — вёска ў Барысаўскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Прыгараднага сельсавета.
Да 8 лютага 2010 года вёска ўваходзіла ў склад Бродаўскага сельсавета.
Генератар
Генера́тар (ад generator — вытворца) — прылада, апарат або машына:
Бэзімэннэ (Абухіўскі раён)
Бэзімэннэ (Безіме́нне) — вёска ў Абухіўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Рэмчыці
Рэмчыці (Ре́мчиці) — вёска ў Сарнэнскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Ухова
Ухо́ва (, Ухово) — былая вёска ў Веткаўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіла ў склад Свяцілавіцкага сельсавета.
У 1926—1954 гадах цэнтр Ухоўскага сельсавета. Ліквідавана ў 2011 годзе.
IC 1361
IC 1361 — галактыка тыпу S? (спіральная галактыка) у сузор’і Малы Конь.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Лінкаўшчына (Мёрскі раён)
Лі́нкаўшчына (, Линковщина) — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Перабродскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1939 гадах вёска ў складзе гміны Пераброддзе Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Савет народных камісараў РСФСР
Савет народных камісараў РСФСР (скар. Саўнаркам РСФСР; СНК РСФСР; да 1918 — Савет народных камісараў, Совет народных комиссаров РСФСР, ) — урад савецкай Расіі ў 1917—1946 годы. Заснаваны II Усерасійскім з’ездам саветаў рабочых, салдацкіх і сялянскіх дэпутатаў «у якасці часовага рабочага і сялянскага ўрада» пад назвай Савет народных камісараў, якое выкарыстоўвалася да прыняцця Канстытуцыі РСФСР 1918 года.
З 1918 года ўтварэнне Савета народных камісараў РСФСР з’яўлялася прэрагатывай УЦВК, а з 1937 года — Вярхоўнага савета РСФСР. Саўнаркам РСФСР фарміраваўся з народных камісараў — кіраўнікоў народных камісарыятаў (наркаматаў) савецкай Расіі — на чале са старшынёй Саўнаркама РСФСР. Падобныя саўнаркамы ствараліся і ў іншых савецкіх рэспубліках.
Законам СССР ад 15 сакавіка 1946 года і Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета РСФСР ад 23 сакавіка таго ж года Саўнаркам РСФСР ператвораны ў Савет міністраў РСФСР.
Гісторыя
Непасрэдна перад захопам улады ў дзень рэвалюцыі ЦК бальшавікоў даручыў Льву Каменеву і Вінтэру (Берзіну) увайсці ў палітычны кантакт з левымі эсэрамі і пачаць з імі перамовы пра склад будучага ўрада. Падчас працы II з’езду Саветаў бальшавікі прапанавалі ўвайсці ва ўрад левым эсэрам, але тыя адмовіліся. Фракцыі правых эсэраў і меншавікоў пакінулі II з’езд Саветаў у самым пачатку яго працы — да ўтварэння ўрада. Бальшавікі былі вымушаны сфарміраваць аднапартыйны ўрад.
Савет народных камісараў быў сфарміраваны ў адпаведнасці з «Дэкрэтам аб заснаванні Савета Народных Камісараў», прынятым II Усерасійскім з’ездам саветаў рабочых і салдацкіх дэпутатаў 27 кастрычніка 1917 года. Дэкрэт пачынаўся словамі: Утварыць для кіравання краінай, надалей да склікання Устаноўчага сходу, часовы рабочы і сялянскі ўрад, які будзе называцца Саветам Народных Камісараў.
Савет народных камісараў страціў характар часовага органа кіравання пасля роспуску Устаноўчага сходу, што заканадаўча замацавалася Канстытуцыяй РСФСР 1918 года. Права ўтварэння СНК атрымаў УЦВК; СНК з’яўляўся органам агульнага кіравання справамі РСФСР, які валодаў правам выдання дэкрэтаў, пры гэтым УЦВК меў права адмяніць ці прыпыніць любую пастанову ці рашэнне СНК.
Пытанні, якія разглядаліся СНК, вырашаліся простай большасцю галасоў. На пасяджэннях прысутнічалі члены ўрада, старшыня УЦВК, кіраўнік справамі і сакратары СНК, прадстаўнікі ведамстваў.
Пастаянным рабочым органам СНК РСФСР з’яўлялася кіраўніцтва справамі, якое рыхтавала пытанні да пасяджэнняў СНК і яго пастаянных камісій, ажыццяўляла прыём дэлегацый. Штат супрацоўнікаў кіраўніцтва справамі ў 1921 г. складаўся з 135 чалавек (паводле звестак ЦДАКР СССР ).
У 1921—1924 гадах дзейнічала Паўнамоцнае прадстаўніцтва БССР пры СНК РСФСР. Мэтай Прадстаўніцтва была каардынацыя дзейнасці і абагульненне практычнай работы органаў і ўстаноў абедзвюх рэспублік.
Законам СССР ад 15 сакавіка 1946 г. і Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета РСФСР ад 23 сакавіка 1946 г. Савет народных камісараў РСФСР быў ператвораны ў Савет міністраў РСФСР. 18 сакавіка выйшла апошняя пастанова ўрада РСФСР з назвай «Савет Народных Камісараў». 25 лютага 1947 гады былі ўнесены адпаведныя змены ў Канстытуцыю СССР, а 13 сакавіка 1948 года і ў Канстытуцыю РСФСР.
Заканадаўчая база СНК РСФСР
Паводле Канстытуцыі РСФСР ад 10 ліпеня 1918 года дзейнасць СНК складалася ў:
Пра ўсе прынятыя пастановы і рашэнні СНК паведамляў УЦВК (арт. 39), які меў права прыпыніць і адмяніць пастанову ці рашэнне СНК (арт. 40).
Было створана 18 народных камісарыятаў.
Далей цытуецца пералік народных камісарыятаў СНК РСФСР паводле Канстытуцыі РСФСР ад 10 ліпеня 1918 года :
<blockquote style="font-size:11px;border: #DCDCDC solid 1px">
Пры кожным народным камісары і пад яго старшынствам утваралася калегія, члены якой зацвярджаліся СНК (арт. 44). Народны камісар меў права аднаасобна прымаць рашэнні па ўсіх пытаннях, які былі пад наглядам кіраванага ім камісарыята, даводзячы пра іх да ведама калегіі (арт. 45).
З утварэннем у снежні 1922 года СССР і стварэннем агульнасаюзнага ўрада, Саўнаркам РСФСР стаў выканаўчым і распарадчым органам дзяржаўнай улады РСФСР. Арганізацыя, склад, кампетэнцыя і парадак дзейнасці СНК былі вызначаны Канстытуцыяй СССР 1924 года і Канстытуцыяй РСФСР 1925 года. З гэтага моманту склад СНК быў зменены ў сувязі з перадачай шэрагу паўнамоцтваў саюзным ведамствам. Былі заснаваны 11 рэспубліканскіх народных камісарыятаў:
У склад СНК РСФСР цяпер уваходзілі з правам вырашальнага ці дарадчага голасу ўпаўнаважаныя наркаматаў СССР пры Урадзе РСФСР. СНК РСФСР выбіраў, у сваю чаргу, пастаяннага прадстаўніка пры СНК СССР (паводле інфармацыі ЗУ, 1924, № 70, арт. 691).
Вэрэм’я
Вэрэм’я (Ве́рем'я) — вёска ў Абухіўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Савет народных камісараў РСФСР
Заканадаўчая база СНК РСФСР
З прыняццем Канстытуцыі РСФСР ад 21 студзеня 1937 года СНК РСФСР быў падсправаздачны толькі Вярхоўнаму савету РСФСР, у перыяд паміж яго сесіямі — Прэзідыуму Вярхоўнага савета РСФСР.
З 5 кастрычніка 1937 года склад СНК РСФСР налічваў 13 народных камісарыятаў (звесткі ЦДА РСФСР ):
У склад СНК былі ўведзены таксама старшыня Дзяржплана РСФСР і начальнік Упраўлення па справах мастацтваў пры СНК РСФСР.
Народныя камісары
Намеснікі старшыні:
Замежных спраў:
Па ваенных і марскіх справах:
Юстыцыі:
Працы: