cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Кіпр
Заканадаўства і судовая сістэма
Загадам аб судах справядлівасці Кіпра 1882 г. было ўсталявана, што ў справах, дзе хоць бы адзін з адказнікаў не з'яўляўся асманскім падданым, ужываецца англійскае права, а ў іншых выпадках — асманскае. Асманскае права на Кіпры ўключала 5 кодэксаў, паступова замененых англійскім каланіяльным заканадаўствам. Асманскі УК быў заменены ў 1928 г. кіпрскім Крымінальным кодэксам, уведзеным загадам у Радзе; асманскі Камерцыйны кодэкс — Законам аб партнёрствах 1928 г., Вексальным законам 1928 г. і Законам аб банкруцтве 1930 г. Асманскі Грамадзянскі кодэкс (Маджалла), уяўлялы сабой кадыфікацыю нормаў шарыяту, быў таксама паступова адменены і заменены побач буйных актаў. У 1930 г. быў уведзены Закон аб кантрактах (The Contract Law, Cap. 149), уяўлялы сабой вельмі поўную кадыфікацыю англійскага дамоўнага права. Гэты акт быў заснаваны на індыйскім Законе аб кантрактах 1872 г. і Дэкрэце аб кантрактах Занзібара 1917 г. Закон аб грамадзянскіх правапарушэннях 1933 г. уяўляў сабой кадыфікацыю англійскага дэліктнага права (у цяперашні час Кіпр з'яўляецца адзінай краінай у Брытанскай Садружнасці, дзе дэліктнае права кадыфікавана). Пакінутыя артыкулы Маджаллы былі заменены іншым заканадаўствам. Асманскі Зямельны кодэкс быў заменены Законам аб нерухомай уласнасці (трыманні, рэгістрацыі і адзнацы) 1945 г. Нарэшце, Марскі кодэкс дзейнічае дагэтуль у частцы, не супярэчнай Акту аб гандлёвым мараплаўстве 1894 г. Акрамя вышэйпаказаных кодэксаў у перыяд брытанскага панавання былі кадыфікаваныя і некаторыя іншыя галіны права (напрыклад, крымінальна-працэсуальнае, горнае). Пасля атрымання незалежнасці Кіпрам палажэнні англійскай прававой сістэмы былі ўведзены ў дзеянне Законам аб судзе справядлівасці (Courts of Justice Law) у 1960 г. Паводле тэрміналогіі гэтага Закона грамадзянскім і крымінальным судам загадана выконваць становішчы англійскага агульнага права, «паколькі яны не супярэчаць законам, дзейсным у цяперашні час, або змены ў іх не занесеныя Канстытуцыяй». У выпадках, калі адносіны не ўрэгуляваныя законамі Кіпра, суды вострава павінны звяртацца да становішчаў агульнага права і правы справядлівасці. У незалежным Кіпры складаецца ўласнае прэцэдэнтнае права. У сямейным праве і некаторых пытаннях асабістага статуту дамінуючая роля была захавана за рэлігійным правам (адпаведна царкоўнае права ў грэчаскай абшчыны і мусульманскае — у турэцкай). На Кіпры адсутнічаюць уласныя юрыдычныя вышэйшыя вучэбныя ўстановы. Грэкі-кіпрыёты атрымліваюць юрыдычную адукацыю галоўным чынам у Грэцыі і Вялікабрытаніі.
Тэлекамунікацыі
Буйнейшым пастаўшчыком тэлекамунікацыйных паслуг з'яўляецца дзяржаўны манапаліст Cyta. Яна забяспечвае востраў стацыянарнай і мабільнай сувяззю, доступам у Інтэрнэт праз ADSL і кабельнай тэлевізіяй. Тым не менш, дзякуючы нядаўняй лібералізацыі ў гэтым сектары за апошні час з'явіліся некалькі прыватных кампаній. Сярод іх MTN, PrimeTel, Cablenet і іншыя. На турэцкай частцы востраву прысутнічаюць такія кампаніі як Turkcell, Vodafone і Turk Telekom.
Кіпрская кухня
У аснове кухні Кіпра ляжаць міжземнаморскія стравы, у першую чаргу грэчаскія і турэцкія. У іх лік уваходзіць мезэ́ (мясное ці рыбнае асарці), распаўсюджаны і ў Грэцыі, і ў Турцыі, і клефтыка — запечанае мяса ягня. Распаўсюджаныя іншыя вырабы грэчаскай кухні.
У лік мясцовых страў з морапрадуктаў уваходзяць кальмары і васьміног у чырвоным віне.
Вядомасцю карыстаецца віно Камандарыя, выраб якога пачаўся ў часы крыжакоў. Карыстаюцца попытам і мясцовыя гатункі піва КЕО і Leon.
Брытанская спадчына ў галіне кулінарыі выяўляецца ў традыцыйных «англійскіх сняданках» з яечні з беконам і фасоляй. У шэрагу бараў піва падаецца ў англійскіх пінтах.
Узброеныя Сілы
Асновай Узброеных Сіл Рэспублікі Кіпр з'яўляецца Кіпрская нацыянальная гвардыя (греч. Εθνική Φρουρά), заснаваная ў 1964 годзе, і ўключальная сухапутны, марскі і паветраны кампаненты.
Сухапутны кампанент складаецца з наступных злучэнняў:
Паветраны кампанент уключае 449 і 450 верталётныя дывізіёны.
Узбраенне і ваенная тэхніка — нямецкай і расійскай вытворчасці. ЗША наклалі эмбарга на пастаўку ўзбраенняў абедзвюм варагуючым бакам, якое часткова абыходзіцца за рахунак паставак з Грэцыі.
Асабісты склад набіраецца па закліку з ліку мужчын у веку ад 16 гадоў, служба працягваецца 25 месяцаў, і абавязковая для асоб, чыім бацькам з'яўляецца грэк-кіпрыёт. Для рэлігійных меншасцей (армяне, каталікі, хрысціяне — мараніты) заклік не абавязковы. Туркі закліку не падлягаюць.
Юлія Ігараўна Роўт
Юлія Ігараўна Роўт (нар. ) — беларускі лёгкаатлет. Спецыялізуецца ў скачках ў вышыню. Майстар спорту Беларусі.
Дасягненні
На Чэмпіянаце Беларусі 2016 года заняў 5 месца ў скачках у вышыню з вынікам 1,65 м.
Pentiment
Pentiment — прыгодніцкая відэагульня ад Obsidian Entertainment, выдадзеная студыяй Xbox Game Studios. Гульня была выпушчаная 15 лістапада 2022 г. для платформаў Windows, Xbox One і Xbox Series X/S.
Геймплэй
Pentiment — гэта прыгодніцкая ролевая відэагульня, дзеянне якой адбываецца ў Баварыі ў 16 стагоддзі. Гулец у ролі мастака-чалядніка Андрэаса Малера даследуе забойства вядомага чалавека, у якім абвінавачваюць яго сябра. Гісторыя ахоплівае 25 гадоў. Гулец мусіць знайсці доказы супраць таго, хто на яго думку здзейсніў злачынства, або таго, хто найбольш заслугоўвае пакарання. У працэсе расследавання забойства выходзяць на паверхню і іншыя злачынствы ды змовы.
Мастацкі стыль гульні — спалучэнне рукапісаў позняга сярэднявечча, ранняга друку і ксілаграфіі на мяжы мастацтва позняга сярэднявечча ды ранняга сучаснага мастацтва. Музыка для гульні была створана і выканана ансамблем старадаўняй музыкі Alkemie Early Music Ensemble. Як кажа дырэктар гульні Джош Соер, «[Alkemie — гэта] музычны гурт, яны кампануюць і запісваюць музыку як ансамбль... музыка, якую яны ўнеслі ў гульню, альбо строга гістарычная, альбо натхнёная гістарычнай». Lingua Ignota таксама напісала песню «Ein Traum» для гульні.
Сюжэт
Сюжэт Pentiment складаецца з некалькіх актаў, кожны з якіх прысвечаны ўласнаму таямнічаму здарэнню. Падзеі першага акту праходзяць у 1518 годзе, калі Андрэас Малер навучаецца за мастака ілюмінаваных рукапісаў у абацтве Керзаў, непадалёк ад мястэчка Тасінг у Верхняй Баварыі. Аднойчы ў красавіку барон Лорэнц Ротфёгель, сябар князя-біскупа Фрайзінга і даўні дабрачынца Керзаў, наведвае яго, каб праверыць, як ідзе праца над заказаным ім рукапісам. Ён адкрыта выказвае незадаволенасць стылем ілюстратара рукапісу, пажылога брата П'еро, і настойвае, каб Андрэас завяршыў астатнія ілюстрацыі. На наступны дзень Ротфёгеля знаходзяць забітым у капітуле абацтва. Занепакоены тым, што забойства барона можа пашкодзіць рэпутацыі абацтва і прывесці да яго роспуску, абат Гернот абвінавачвае П'еро, які першым выявіў цела, у здзяйсненні злачынства, і загадвае яго затрымаць, пакуль Якаб Эстлер, архідыякан прынца-біскупа, не зможа правесці расследаванне. Аднак Андрэас лічыць, што П'еро невінаваты, і пачынае сам расследаваць справу. Маючы абмежаваны час да прыбыцця архідыякана, Андрэас павінен сабраць як мага больш інфармацыі пра забойства. Уласнае расследаванне прывяло яго да падазрэння некалькіх чалавек у злачынстве на падставе ўскосных доказаў і матываў. Дадаюць таямнічасці знойдзеныя нататкі, напісаныя надзвычай аздобным почыркам, адпраўленыя ўсім тым, хто мае матыў да забойства Барона, што, здаецца, падштурхоўвае іх да злачынства. У залежнасці ад таго, якія доказы прадставіць гулец, адзін з падазроных будзе пакараны на плошчы, што паўплывае на стаўленне местачкоўцаў у наступных актах.
У другім акце Андрэас, які завяршыў свой шэдэўр і стаў вядомым мастаком, вяртаецца, каб аддаць даніну павагі нябожчыку Брату П'еро, які быў для яго сябрам і настаўнікам. З сабой ён прыводзіць свайго вучня Каспара, да якога ставіцца па-бацькоўску. Андрэас змагаецца з дэпрэсіяй, бо вымушаны выконваць заказы для арыстакратыі замест таго, каб засяроджваць увагу на жыццёвых ісцінах, як раіў П'еро. Акрамя таго, ад чумы памёр яго маленькі сын Аўгуст, што напружыла стасункі з жонкай. Тым часам у мястэчку наспявае канфлікт паміж абацтвам і жыхарамі. Абацтва, страціўшы шмат сваіх мецэнатаў пасля смерці барона, абклала сялян жорсткімі падаткамі, давёўшы іх да мяжы голаду. Ота, харызматычны бунтар, згуртоўвае местачкоўцаў супраць няўмольнага ў адносінах да сялян абата Гернота. Андрэас выступае пасярэднікам, але пасля таго, як Ота забіваюць пад выглядам няшчаснага выпадку, бацька найбяднейшай сям'і, Пітэр, становіцца новым кіраўніком і патрабуе гвалту ў дачыненні абацтва і яго манахаў. Андрэас падраджаецца раскрыць справу ў абмежаваны час, бо людзі лорда прыбываюць праз два дні. Ізноў жа, усе, хто меў матывацыю пазбыцца Ота, атрымлівалі загадкавыя нататкі з дэкаратыўным надпісам, якія заахвочвалі да забойства. Як і ў першым акце, ёсць некалькі персанажаў з магчымымі матывамі забіць Ота, і супраць іх усіх знаходзяцца аднолькава важкія, але непераканаўчыя доказы; у рэшце рэшт гулец павінен вырашыць, каго асудзіць, што паўплывае на дзеянні ў апошнім акце. Натоўп забівае асуджанага, і ў хаосе падпальваецца бібліятэка абацтва. Андрэас кідаецца ўнутр, каб выратаваць кнігі, і мяркуецца памерлым у полымі. Жаўнеры лорда, пабачыўшы падпаленае абацтва, робяць выснову, што мястэчка паўстала, і забіваюць многіх яго жыхароў.
У трэцім акце Магдалена, дачка местачковага друкара і сяброўка Андрэаса, становіцца гульнявым персанажам. Прайшло 18 год пасля паўстання і падпалу абацтва, і многае змянілася, хаця шнары на мястэчку і яго людзях яшчэ не загаіліся. На яе бацьку, які збіраўся маляваць фрэску для нядаўна пабудаванай ратушы, нападаюць уначы, і пакідаюць яго прыкаваным да ложка з амаль смяротным раненнем галавы. Магдалена, таленавітая мастачка, бярэцца за роспіс ратушы замест бацькі і плануе зрабіць фрэску пра гісторыю мястэчка ў трох частках, прысвечаных паганскай, раннехрысціянскай і сучаснай гісторыі. Яна ўзаемадзейнічае з многімі персанажамі з папярэдніх частак, каб пачуць іх успаміны пра Андрэаса і пра падзеі ў цэлым. Падчас гэтага ёй пастаянна хтосьці пагражае нататкамі з аздобнымі літарамі, а таксама пераследуе таямнічая асоба ў капюшоне. У залежнасці ад таго, што Магдалена даведаецца пра гісторыю Тасінг, гулец можа выбраць намаляваць адну з некалькіх сцэн на кожнай частцы фрэскі.
У кульмінацыі гульні мы высвятляем, што асоба ў капюшоне - гэта Андрэас, які выжыў у падзеях другога акта дзякуючы ахвяры свайго вучня Каспара. Перажываючы віну не толькі за смерць Каспара, але і за смерць абвінавачаных у папярэдніх актах, заснаваную на няпоўных і непераканаўчых доказах, ён стаў пустэльнікам, адасобіўся і жыў у ценю апошнія два дзесяцігоддзі. Андрэас і Магдалена працуюць разам, каб раскрыць забойствы; у рэшце рэшт яны высвятляюць, што вінаваты мясцовы святар Томас. Даследуючы старажытнарымскія руіны пад мястэчкам, ён выявіў, што два хрысціянскія святыя, Морыц і Саціа, насамрэч з'яўляюцца пераасэнсаваннем паганскіх багоў Марса і Дыяны. Устрывожаны тым, што вера ў мястэчку была заснавана на ерасі, ён забіваў усіх, хто быў блізкі да таго, каб даведацца гэты сакрэт. Барон Ротфёгель быў забіты за тое, што меў намер падарыць абату рэдкі асобнік гістарычнай кнігі, якая магла б раскрыць таямніцу. Ота быў забіты пасля таго, як знайшоў галаву статуі Святога Морыца, а на самой справе разбітай статуі Марса, з намерам паказаць яе сялянам як боскі артэфакт, каб іх матываваць. Непісьменны, ён не змог прачытаць назву «Mars Pater», напісаную на ёй. Нарэшце, Томас напаў на бацьку Магдалены, бо яго фрэска мусіла паказаць гісторыю мястэчка, і адкрыта выступаў за тое, каб роспіс быў спынены. Аздобныя нататкі, адпраўленыя тым, хто мог мець матыў супраць ахвяр, былі напісаныя на загад Томаса анахарэткай у прыступах, падчас якіх ён выдаваў сябе за Бога, даючы ёй запісаць «боскія» пасланні. Ствараючы нататкі, ён парушыў таямніцу споведзі, бо знарок выкарыстоўваў прызнанні местачкоўцаў, каб іх падставіць.
Магдалена і Андрэас пераследуюць Томаса ў руінах, дзе яны знаходзяць закінуты Мітрэум, пабудаваны ў часы, калі Тасінг быў пад уладай Рыму. Томас вырашае выбіць слуп і абрушыць храм на сябе, каб знішчыць усе доказы паходжання Морыца і Саціі. Магдалена і Андрэас выбіраюцца на паверхню і павінны вырашыць, як намаляваць чацвёртую частку роспісу: захаваць хлусню Томаса дзеля агульнага дабра, або раскрыць паганскае паходжанне мясцовых святых. Канчатковы выгляд фрэскі, якую намалюе Магдалена, залежыць ад выбару гульца, і змяшчае ў сабе генеалагічнае дрэва местачкоўцаў, намаляванае Андрэасам Мюлерам, сынам Поля Мюлера, які ў выніку стаў мастаком, пайшоўшы па слядах cтарэйшага Андрэаса, яго цёзкі.
Распрацоўка
Распрацоўшчык гульні Джош Соер упершыню падзяліўся ідэяй Pentiment з Фергюсам Уркхартам, калі яны працавалі ў Black Isle Studios. Соер быў натхнёны гістарычнай фантастыкай Darklands, ролевай відэагульні 1992 года ад MicroProse, якая спалучала сярэдневякоўе са звышнатуральнымі тэмамі. Уркхарт думаў, што гэта не набудзе папулярнасці па-за межамі аматараў гісторыі. Пазней Соер зноў прапанаваў Уркхарту гэтую ідэю, калі яны абодва працавалі ў Obsidian Entertainment, пасля выхаду ў 2018 годзе Pillars of Eternity II: Deadfire. Ён падаў гульню як прыгодніцкую гісторыю, з таямнічымі элементамі і гульнявым працэсам, падобным да Night in the Woods або Oxenfree. Маленькая каманда распрацоўкі адпавядала памеру нішавай аўдыторыі. Соер назваў мастацкі стыль і зацікаўленасць канцэпцыяй арт-дырэктара Ганны Кэнэдзі жыццёва важнымі для ранняй падтрымкі праекта. Каманда шукала натхнення ў ілюмінаваных сярэдневяковых рукапісах з музею Геці і бібліятэкі Хантынгтана ў Каліфорніі, а таксама кансультавалася з экспертамі па рукапісах, такімі як Крыстафер дэ Хамель. Спачатку яны працавалі камандай з двух чалавек, якая пазней была павялічана да 13 чалавек.
Набыццё Obsidian кампаніяй Microsoft у 2018 годзе дала магчымасць адаптаваць гульню для розных гульцоў, дадаўшы опцыю выбару шрыфтоў, якія лягчэй чытаць, функцыю пераўтварэння тэксту ў маўленне, і пераклад на іншыя мовы.
Pentiment быў выпушчаны 15 лістапада 2022 г. для платформаў Xbox і Windows.
Рэцэнзіі
Згодна з агрэгатарам рэцэнзій Metacritic, Pentiment атрымаў «у цэлым спрыяльныя водгукі».
The Guardian спадабаўся тэкст гульні: «Дыялог напоўнены захапляльнымі гістарычнымі дэталямі, падмацаванымі шырокім слоўнікам тэрмінаў». PCGamesN не ўхвалілі тэмп, сказаўшы, што ён ёсць «чымсьці паміж тэмпам хады і руху тэктанічных пліт». Polygon высока ацаніў мастацкую работу, якая «адразу прыўносіць пачуццё стылю ў тое, што ў іншым выпадку магло б быць сухой гісторыяй».
Вуліца Крэйсера «Аўрора» (станцыя метро)
Вуліца Крэйсера «Аўрора» (Вулиця Крейсера «Аврора») — планаваная станцыя Кіеўскага метрапалітэна. Размешчана на Абалонска-Тэрэмкоўскай лініі, наступная за станцыяй Аўтавакзал «Тэрэмкы».
IC 1186
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Лія Лявонаўна Асіпян
Лія Лявонаўна Асіпян (Լիա Լևոնի Օսիպյան; нар. 15 студзеня 1930, Ерэван, Армянская ССР) — армянскі батанік і фізіёлаг раслін, акадэмік Нацыянальнай акадэміі навук Рэспублікі Арменія (1996, чл.-кар. з 1986), загадніца кафедрай батанікі біялагічнага факультэта Ерэванскага дзяржаўнага ўніверсітэта. Заслужаны дзеяч навукі Армянскай ССР (4.12.1981).
Біяграфія
Нарадзілася 15 студзеня 1930 года.
Каргова (гміна)
Карго́ва (Kargowa) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Зеленагурскага павета Любушскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Каргове. Плошча гміны складае 128,47 км². Станам на 2004 год у гміне Каргова пражывалі 5782 чалавекі, шчыльнасць — 45 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 9 салецтваў.
Мантэ-Кавала
Мантэ-Кавала (Monte Cavallo) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Марке, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Мачэрата.
Насельніцтва складае 171 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 5 чал./км². Займае плошчу 38 км². Паштовы індэкс — 62030. Тэлефонны код — 0737.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Benedetto da Norcia.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
ГАЗ-66
ГАЗ-66 — савецкі і расійскі грузавы аўтамабіль грузападымальнасцю 2 тоны з колавай формулай 4х4. Выраблены 965 941 экземпляр. З’яўляецца найбольш масавым паўнапрывадным двухвосевым грузавіком у Савецкай Арміі УС СССР і ў народнай гаспадарцы СССР і Расіі ў 1960-1990 гады.
Канструкцыя
ГАЗ-66 — грузавы аўтамабіль падвышанай праходнасці колавай формулы 4х4, скампанаваны па схеме «кабіна над рухавіком». Канструктар машыны — А. Д. Прасвірын.
Кабіна — суцэльнаметалічная, двухмесная. Платформа — металічная, з адкідным заднім бортам і надколавымі нішамі. Абсталёўвалася двума або трыма (у залежнасці ад камплектацыі) падоўжнымі адкіднымі лаўкамі, пяццю здымнымі дугамі і тэнтам.
Уніфікаваны па некаторых агрэгатах з аўтамабілем ГАЗ-53 — рухавік, каробка перадач, задні мост.
Рухавік — бензінавы, карбюратарны, 8-цыліндравы, з V-падобным размяшчэннем цыліндраў і верхнім размяшчэннем клапанаў. Працоўны аб'ём — 4,25 л, магутнасць — 115-125 к.с. пры 3200 аб / хв.
Каробка перадач — чатырохступеньчатая, з сінхранізатарамі на III і IV перадачах.
Землетрасенне ў Японіі (1923)
Падзеі
Землетрасенне пачаўся 1 верасня 1923 года, пасля поўдня. Эпіцэнтр яго размяшчаўся ў 90 км на паўднёвы-захад ад Токіа, на марскім дне, каля вострава Осіма ў заліве Сагамі. Усяго за двое сутак адбылося 356 падземных штуршкоў, з якіх першыя былі найбольш моцнымі. У заліве Сагамі з-за змены становішча марскога дна падняліся 12-метровыя хвалі цунамі, якія спустошылі прыбярэжныя паселішчы.
ГАЗ-66
Канструкцыя
Падвеска — залежная, на аднолькавых для пярэдняга і задняга мастоў падоўжных паўэліптычных рысорах, з гідраўлічнымі тэлескапічнымі амартызатарамі двухбаковага дзеяння на абодвух мастах, без падрысорнікаў. Канцы рысор замацаваныя ў гумовыя апоры. Тармазная сістэма — аднаконтурная, паасобная з гідраўлічным прывадам з вакуумным узмацняльнікам. Нажныя тормазы барабанныя; стаяначны — барабанны трансмісійны тормаз.
Землетрасенне ў Японіі (1923)
Падзеі
У Іакагаме, якая знаходзілася ў 65 кіламетрах ад эпіцэнтра, у выніку падземных штуршкоў было адразу ж разбурана не менш за пятай часткі будынкаў. Паўсюль неадкладна пачаліся пажары, з-за моцнага ветру агонь хутка распаўсюджваўся. У порце гарэў разліты па вадзе бензін, полымя дасягала 60 метраў у вышыню. Большая частка супрацьпажарных сродкаў была знішчана пры першых жа штуршках, што сур’ёзна абмежавала магчымасці па лакалізацыі пажараў.
ГАЗ-66
Канструкцыя
За кошт магутнага рухавіка, нізка размешчанага цэнтра вагі, шырокай каляіны, малых пярэдняга і задняга звесаў, меў выдатную прахадзімасць: на цвёрдай глебе пераадольваў уздымы крутасцю да 31 градуса, мог перасоўвацца па глыбокім гурбах, глейкім грунце, сыпучых пясках і праз брод глыбінёй да 80 см.
Землетрасенне ў Японіі (1923)
Падзеі
На чыгунцы Токіа - Іакагама са шляху сышоў цягнік, наткнуўшыся на вывернутыя і скручаныя рэйкі.
ГАЗ-66
ГАЗ-66Б
У якасці базы для стварэння дэсантнага аўтамабіля была абраная мадыфікацыя ГАЗ-66-05, аснашчаная шынамі пераменнага ціску, лябёдкай самавыцягвання і экранаваным электраабсталяваннем. Суцэльнаметалічная кабіна была перароблена ў складаную, якая мела брызентавы верх. Усталяваная здымная рамка ветравога шкла, раздымныя дзверы са здымнымі бакавінамі і раздымная рулявая калонка.
Землетрасенне ў Японіі (1923)
Ацэнка ўрону
Землетрасенне ахапіў плошчу каля 56 тыс. км². Асноўнае разбуральнае ўздзеянне прыйшлося на паўднёва-ўсходнюю частку правінцыі Канто. У выніку землетрасення і пажараў, што пайшлі следам, былі практычна знішчаны Токіа, Іакагама, Екосукаі і яшчэ 8 менш буйных гарадоў. У Токіа толькі пажарам было знішчана звыш 300 тысяч будынкаў (з мільёна), у Іакагаме падземнымі штуршкамі было разбурана 11000 будынкаў і яшчэ 59000 згарэла. Яшчэ 11 гарадоў пацярпелі менш сур’ёзна.
ГАЗ-66
ГАЗ-66Б
Парашутнае дэсантаванне аўтамабіляў ГАЗ-66Б ажыццяўлялася на платформах з самалётаў Ан-12Б, Ан-22 і Іл-76М з выкарыстаннем шматкупальных парашутных сістэм.
Землетрасенне ў Японіі (1923)
Ацэнка ўрону
З 675 мастоў 360 былі знішчаны агнём. Токіа пазбавіўся ўсіх каменных будынкаў. Быў разбураны і знакаміты праваслаўны Васкрасенскі сабор, пабудаваны дзякуючы біскупу Мікалаю ў 1891 годзе. Выстаяў толькі гатэль «Імперыял», збудаваны за год да гэтага знакамітым Фрэнкам Лойдам Райтам. Гэты гатэль быў першым у Японіі сейсмаустойлівым каменным будынкам. Афіцыйная колькасць загінуўшых — 174 тысячы, яшчэ 542 тысячы лічацца зніклымі без вестак, звыш мільёна засталіся без прытулку. Агульная колькасць пацярпелых склала каля 4 мільёнаў.
ГАЗ-66
ГАЗ-66-21, ГАЗ-66-22, ГАЗ-66-31
Пасля распаду СССР у 1992 годзе завод сутыкнуўся з сур'ёзным падзеннем папыту на аўтамабіль. Для загрузкі канвеера былі ствараныя новыя мадыфікацыі, арыентаваныя на цывільны сектар рынка: ГАЗ-66-21 (базавы бартавы грузавік), ГАЗ-66-22 (бартавы грузавік з лябёдкай) і ГАЗ-66-31 (шасі). Іх прынцыповым адрозненнем ад вайсковага ГАЗ-66-16 стала падвышаная да 3,5 т грузападымальнасць, дасягнутая шляхам устаноўкі задняга моста ГАЗ-3307 з двухсхільнай ашыноўкай. Замест армейскага кузава аўтамабілі ГАЗ-66-21 і 66-22 атрымалі драўляную платформу з трыма адкіднымі бартамі ад ГАЗ-3307. Сістэма цэнтралізаванай падпампоўкі шын, а таксама самаблакіраваныя міжколавыя дыферэнцыялы і дадатковы паліўны бак на гэтыя мадыфікацыі не ўсталёваліся.
Землетрасенне ў Японіі (1923)
Ацэнка ўрону
Матэрыяльны ўрон, панесены Японіяй ад землетрасення Канто, ацэньваецца ў 4,5 мільярда долараў, што складала, на той момант, два гадавых бюджэту краіны і ў пяць разоў перавышала выдаткі Японіі ў Руска-японскай вайне.
ГАЗ-66
ГАЗ-66-40, ГАЗ-66-41
У 1995 годзе пачалі выпускацца ГАЗ-66-40 і ГАЗ-66-41, якія атрымалі 4-цыліндравы дызель паветранага астуджэння: у першага — у турбіраваным, а ў другога — у атмасферным выкананні.
Экспарт
Пастаўлена на экспарт 46 262 машыны, у тым ліку і ў экзатычныя краіны, як Сейшэлы ці Сан-Тамэ і Прынсіпі.
Землетрасенне ў Японіі (1923)
Цікавыя факты
Пасля землетрасення японскі ўрад разглядаў магчымасць пераносу сталіцы Японіі. У якасці аднаго з варыянтаў назваўся Кэйдзё (цяпер Сеул).
1610 год у гісторыі астраноміі
1610 год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.
Малышкаўскае гарадзішча
Малышкаўскае гарадзішча — гарадзішча культуры штрыхаванай керамікі, размешчанае за 0,1 км на захад ад вёскі Малышкі (Вілейскі раён), на высокім (каля 10 м ад узроўню вады) беразе ракі Сэрвач (правы прыток Віліі).
Апісанне
Малышкаўскае гарадзішча адносіцца да ліку такіх паселішч культуры штрыхаванай керамікі, якія з'явіліся ў першых стагоддзях нашай эры, умацоўваліся з моманту свайго ўзнікнення магутнымі валамі і глыбокімі равамі. Як і раней, на грэбені вала будуюцца сцены з бярвенняў.
У адрозненне ад іншых гарадзішч Верхняга Павілля, яно размешчана не на ўзгорку або мысе, а на роўным месцы. Пляцоўка паўавальнай формы. Яе даўжыня складае 52 м, а шырыня 45,5 м. Пляцоўка гарадзішча з трох бакоў (поўначы, усходу, поўдня) умацавана магутным валам, вышыня якога са знешняга боку дасягае 5 м, з унутранага — 4 м. Прыродным умацаваннем з чацвёртага (заходняга) боку з'яўляўся высокі абрывісты бераг ракі. Даследаваннямі ўстаноўлена, што вал тры разы падсыпаўся. Непасрэдна за валам маецца невялікае паніжэнне. Хутчэй за ўсё гэта сляды рова, які існаваў у старажытнасці, а цяпер заплыў.
А. Р. Мітрафанаў ускрыў рэшткі пяці вялікіх наземных жытлаў. Сляды іх удалося прасачыць па шматлікіх кавалках глінянай абмазкі пазаў паміж бярвеннямі, якая звалілася са сцен пры пажары. Таму, амаль на ўсіх кавалках выразна бачны адбіткі даволі тоўстых (да 20-30 см) бярвенняў і адбіткі пальцаў. Гліняная абмазка, перамешаная з вуглямі і попелам, ляжала радамі таўшчынёй да 20-25 см і выразна абводзіла контуры жытлаў. Іх памеры былі амаль аднолькавыя: даўжыня 17-18 м, шырыня 7,5-8 м.
Жытлы мелі аднолькавую планіроўку: усе былі падзелены на чатыры жылыя памяшканні. Кожнае з іх глухой сцяной адбівалася на дзве паловы, памяшканні ў якіх былі аддзелены адно ад другога вузкім калідорам. Ва ўсіх дамах уваходы знаходзіліся з тарцовых бакоў, якія вялі ў калідоры. Уваходы у асобныя памяшканні знаходзіліся ўнутры калідораў.
Даследванне
Гарадзішча адкрылі і абследавалі ў 1938 годзе Х. Цэгак-Галубовіч і У. Галубовіч. У 1955—1957, 1969, 1977—1978 гадах яго даследаваў А. Р. Мітрафанаў, а ў 1990—1994 гг. Э. М. Загарульскі. А. Р. Мітрафанаў ускрыў 930 м² плошчы. Вынікі работ Э. М. Загарульскага застаюцца неапублікаванымі.
Сіпухавыя
Сіпухавыя (Tytonidae) — адно з двух сямействаў совападобных.
Змрокавыя i начныя драпежнiкi з выцягнутым сiлуэтам i сэрцападобный формы «тварным дыскам», даволi шматкаляровыя. Тваравы дыск, які звужваецца дадолу, адрознівае сіпухавых ад сапраўдных соў, але паводзіны і экалогія дзвюх груп падобныя. Аселыя, часткова качуючыя на значныя адлегласцi.
Кормяцца ў асноўным малымі сысунамі, такімі як мышы, землярыйкі, а таксама невялікімі птушкамі, буйнымі насякомымі. Каб пазбегнуць гукаў пры палёце, на іх пер'і маецца адмысловы пух, а самі пёры маюць асаблівую будову.
Адрозніваецца 12-14 відаў.
Карпыліўка (Ракытніўскі раён)
Карпыліўка (Карпи́лівка) — вёска ў Ракытніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Мікулішкі (Першамайскі сельсавет)
Міку́лішкі (, Микулишки) — вёска ў Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Першамайскага сельсавета.
Касцёл Святых Пятра і Паўла (Каўнас)
Гісторыя
Будаўніцтва храма пачалося ў 1413 годзе. У 1624 годзе былі пабудаваны галоўны неф і вежы, пры гэтым храму былі нададзены барочныя рысы. Будаўніцтва храма было канчаткова завершана ў 1655 годзе.
У 1800 годзе рэстаўраваны, дабудавана вежа на галоўным фасадзе. З 1808 па 1864 год касцёл належаў аўгусцінскаму ордэну. З 1865 года храм з'яўляецца кафедральным саборам Каўнаскай архідыяцэзіі.
У 1921 годзе Папа Рымскі Бенедыкт XV прысвоіў храму статус малой базілікі.
Архітэктура
Храм мае ў даўжыню 84 метра і ў шырыню 34 метра. Ад першапачатковага гатычнага касцёла больш-менш захавалася бадай што толькі ўсходняя частка: апсіда і прэзбітэрый. Іх даволі тонкія сцены ўмацаваны гранёнымі контрфорсамі, перакрыцце ўтвараюць вытанчаныя познегатычныя сотавыя скляпенні. Вежа на галоўным фасадзе храма так званага «сармацкага» тыпу мае больш позняе паходжанне.
Інтэр'ер
Інтэр'ер упрыгожаны абразамі мастакоў Іагана Готарда Бергофа і Міхала Андрыёлі. Галоўны алтар царквы, аўтарства скульптара Томаша Падгайскага, датуецца 1755 годам.
У крыпце храма пахаваны біскуп Мацеюс Валанчус, кардынал Вінцантас Сладкявічус і літоўскі паэт Майроніс.
Галоўчыцы (Расонскі раён)
Гало́ўчыцы (, Головчицы) — вёска ў Расонскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Сакалішчанскага сельсавета.
Да 4 сакавіка 1987 года вёска ўваходзіла ў склад Сакалішчанскага сельсавета, да 8 красавіка 2004 года — у склад Клясціцкага сельсавета.
Тамара Мікалаеўна Пракаповіч
Тамара Мікалаеўна Пракаповіч (нар., г. Чэрвень, Мінская вобласць)  — беларускі архітэктар.
Біяграфія
Член Саюза архітэктараў СССР з 1979 года. Пражывала ў Мінску.
Мінойты (станцыя)
Міно́йты (, Минойты)  — станцыя Баранавіцкага аддзялення Беларускай чыгункі ў Лідскім раёне Гродзенскай вобласці. Размешчана ў вёсцы Мінойты; на лініі Баранавічы-Палескія — Ліда, паміж прыпыначным пунктам Дзітва і станцыяй Ліда.
Харошаўка (Буда-Кашалёўскі раён)
Харо́шаўка (, Хорошевка) — вёска ў Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Шырокаўскага сельсавета.
У 1926—1927 гадах цэнтр Харошаўскага сельсавета. Да 6 студзеня 1965 года вёска ўваходзіла ў склад Халоцкага сельсавета, да 18 студзеня 1965 года — у склад Рагінскага сельсавета , да 20 верасня 2002 года — у склад Забалоцкага сельсавета.
Новая зорка
Новыя зоркі, у астранамічнай літаратуры звычайна проста «новыя» (nova [адз. лік], [мн. лік]) — зоркі, свяцільнасць якіх раптоўна павялічваецца ў ~10³—106 разоў (у сярэднім павелічэнне свяцільнасці — у ~104, бляску — на ~12 зорных велічынь).
Назіраныя характарыстыкі зорак
Па класіфікацыі Моргана — Кінана (гарвардская класіфікацыя), новая адносіцца да тыпу Q.
Механізм успышкі
Усе новыя зоркі (як і новападобныя і катаклізмічныя пераменныя) з’яўляюцца цеснымі падвойнымі сістэмамі, якія складаюцца з белага карліка і зоркі-кампаньёна, якая размешчанай на галоўнай паслядоўнасці, або дасягнула падчас эвалюцыі стадыі чырвонага гіганта і запоўніла сваю поласць Роша. У такіх сістэмах адбываецца перацяканне рэчыва вонкавых слаёў зоркі-кампаньёна на белы карлік праз наваколлі пункты Лагранжа L1, рэчыва, якое перацякае, утварае вакол белага карліка акрэцыйны дыск, хуткасць акрэцыі на белы карлік пастаянная і вызначаецца параметрамі зоркі-кампаньёна і адносінамі мас зорак-кампанентаў падвойнай сістэмы; склад газу, які падае на белы карлік, тыповы для вонкавых слаёў чырвоных гігантаў і зорак галоўнай паслядоўнасці — больш за 90 % вадароду.
Белыя карлікі ўяўляюць сабой «выгаралыя» ядры чырвоных гігантаў, якія падчас эвалюцыі скінулі сваю абалонку; іх склад залежыць ад масы зыходнай зоркі: эвалюцыя менш масіўных зорак вядзе да геліевых белых карлікаў, у выніку эвалюцыі зорак з большай масай, у ядры якіх ішла трайная геліевая рэакцыя, утвараюцца вугляродныя белыя карлікі. У любым выпадку для развіцця ўспышкі новай ключавымі з’яўляюцца два фактары: вельмі нізкае ўтрыманне вадароду і выраджаны стан рэчыва белага карліка.
Крупка (Чэхія)
Крупка (Krupka, ; Graupen) — горад у паўночнай Чэхіі. Размешчаны на мяжы з Германіяй, ля падножжа Крушных гор.
Новая зорка
Механізм успышкі
Газ пры акрэцыі накопліваецца на паверхні белага карліка, утвараючы ўзбагачаны вадародам слой, з-за вельмі высокага паскарэння вольнага падзення на паверхні белага карліка (~106 м/с²) гэты слой знаходзіцца ў выраджаным стане і дадаткова разаграваецца патокам з акрэцыйнага дыска, хуткасць падзення якога складае ~1000 км/с. Па меры накаплення вадароду ў паверхневым слоі і павышэнні яго тэмпературы ва ўзбагачаным вадародам слоі адбываюцца тэрмаядзерныя рэакцыі CNO-цыклу, гэтаму спрыяе і пранікненне ў выраджаны паверхневы слой вугляроду з ніжэйшых слаёў белага карліка. У нявыраджаных умовах энергавыдзяленне тэрмаядзерных рэакцый, што адбываюцца ў рэчыве, прыводзіць да павышэння тэмпературы і да росту ціску, і, адпаведна, пашырэнню, паніжэнню шчыльнасці і зніжэнню хуткасці ядзерных рэакцый (прапарцыйнай шчыльнасці і тэмпературы) — гэта значыць усталяванню самарэгулявальнай гідрастатычнай раўнавагі, як гэта адбываецца ў нетрах зорак галоўнай паслядоўнасці. Аднак асаблівасцю нерэлятывісцкага выраджанага газу з’яўляецца вельмі слабая залежнасць ціску ад тэмпературы:. Вынікам з’яўляецца выбуховападобнае паскарэнне рэакцый тэрмаядзернага сінтэзу ў багатай вадародам абалонцы, тэмпература рэзка ўзрастае да зняцца выраджэння пры такой шчыльнасці, і фарміруецца ўдарная хваля, якая скідвае верхні слой вадароднай абалонкі белага карліка ў навакольную прастору. Такое выбуховае нарастанне хуткасці тэрмаядзерных рэакцый у выраджаным зорным рэчыве з’яўляецца досыць тыповай з’явай: падобную прыроду маюць геліевыя ўспышкі чырвоных гігантаў і вугляродная дэтанацыя ў выраджаных ядрах масіўных зорак і масіўных белых карлікаў пры перавышэнні мяжы Чандрасекара.
IC 1187
IC 1187 — галактыка тыпу S? (спіральная галактыка) у сузор’і Малая Мядзведзіца.
Крупка (Чэхія)
Горад дзеліцца на дзве часткі - ніжнюю, асноўную, што ляжыць у гарах — горную Крупку. Абедзве часткі звязаныя паміж сабой аўтамабільнай і канатнымі дарогамі.
Вуліца Паўлоўскага (Гродна)
Вуліца Паўлоўскага – вуліца ў цэнтральнай частцы горада Гродна. Працягласць – 250 метраў. Размешана ад вуліцы Кірава да вуліцы Чапаева. Названа ў 1964 годзе ў гонар савецкага ваеннага кіраўніка М. В. Паўлоўскага. Да гэтага называлася Жандармскім завулкам, Пясочная. Пачала забудоўвацца ў першай палове XIX стагоддзя. На доме № 21, у якім жыў Паўлоўскі, ў 1964 годзе ўсталявана мемарыяльная дошка. Цяпер на вуліцы размешчана жаночая кансультацыя, педагагічнае вучылішча.
Новая зорка
Гістарычнае значэнне
Пры назіранні за звышновай SN 1572 у сузор’і Касіяпея астраном Ціха Брагэ напісаў гэта ў сваіх запісах як пра новую зорку (ад de stella nova), даўшы тым самым нараджэнне тэрміну новая. У сваіх працах ён сцвярджаў, што з прычыны таго, што рух блізкіх аб’ектаў павінен быць прыкметны адносна нерухомых зорак, то новая павінна знаходзіцца вельмі далёка.
Мелампсора
Мелампсора (Melampsora) — род базідыяльных грыбоў. Прадстаўнікі роду з’яўляюцца фітапатагенамі.
Новая зорка
Гісторыя даследаванняў
За 2200 гадоў (532 г. да н.э. — 1690 г. н.э.) у кітайскіх і японскіх летапісах было выяўлена каля 90 успышак новых. Пасля вынаходства тэлескопа (1609 г.) і да ўспышкі Эта Кіля (1843 г.) еўрапейскія навукоўцы заўважылі ўсяго 5 успышак новых зорак. З другой паловы XIX стагоддзя ўспышкі новых звычайна адкрывалі штогод. Уільям Хагінс у 1866 годзе ўпершыню выканаў спектраскапічныя назіранні новай зоркі (новай Паўночнай Кароны 1866) і выявіў наяўнасць вакол яе газавай абалонкі, якая свеціцца ў лініях вадароду. У XX стагоддзі было толькі 5 гадоў, на працягу якіх не было заўважана ніводнай успышкі новых: 1908, 1911, 1923, 1965 і 1966 года. У XXI стагоддзі традыцыйна за год адкрываецца да 10 успышак новых. Бляск большасці новых перавышае 12 зор. вел., але рэдка апыняецца вышэй за 6 зор. вел. У гэты момант прафесійнымі астраномамі рэалізуецца праект «E-Nova Project» па ўсехвалевым даследаванні ўспышак новых зорак. Аматары астраноміі таксама актыўна назіраюць гэты тып аб’ектаў.
Мелампсора
Таксанамія
Melampsora змяшчае наступныя віды  :
Новая зорка
Новыя як індыкатары адлегласці
Новыя маюць добрыя шанцы быць выкарыстанымі ў якасці стандартных свечак. Хай, да прыкладу, размеркаванне яе абсалютнай зорнай велічыні бімадальна, з асноўнай вяршыняй у −7,5 і меншай у −8,8. Акрамя таго, абсалютная зорная велічыня новай застаецца прыблізна аднолькавай (-5,5) каля 15 дзён пасля выбуху. Вызначэнне адлегласцей галактык і скопішчаў галактык пры дапамозе новых даюць такую ж дакладнасць, як і пры выкарыстанні цэфеід.
Наменклатура, тыпы і класіфікацыя новых зорак
Да 1925 г. новыя зоркі называліся ў адпаведнасці з наменклатурай пераменных зорак Фрыдрыха Аргеландэра 1862 года, гэта значыць імя складалася з літарнага індэкса, які адпавядае парадку іх адкрыцця ў сузор’і, і назвы сузор’я. Так, напрыклад, у гэтай наменклатуры новая 1901 года ў сузор’і Персея пазначалася як GK Per. З 1925 года новыя называюцца як пераменныя зоркі, гэта значыць індэксам V, парадкавым нумарам адкрыцця ў сузор’і і назвай сузор’я: так, напрыклад, новая 1975 года ў сузор’і Лебедзя пазначаецца як V1500 Cyg.
Непацверджаныя новыя пазначаюць літарамі PNV (Possible Nova) з нябеснымі каардынатамі ў фармаце: Jhhmmssss+ddmmsss.
IC 1187
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Новая зорка
Наменклатура, тыпы і класіфікацыя новых зорак
Новыя зоркі з’яўляюцца падкласам катаклізмічных пераменных зорак (Cataclysmic Variable, абр. CV). Вылучаюць класічныя новыя з вялікім перыядам паміж успышкамі і паўторныя новыя з адносна частай паўтаральнасцю ўспышак.
Паўторныя новыя
Паўторныя новыя — клас новых зорак, якія назіраліся ў некалькіх магутных успышках з інтэрвалам паміж успышкамі ў некалькі дзясяткаў гадоў, пры якіх яркасць зоркі павялічваецца ў сярэднім на 10m
Шудаўцы
Шу́даўцы (, Шудовцы) — вёска ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Лынтупскага сельсавета.
Ківа
Ківа — цырыманіяльнае збудаванне індзейцаў поўдня і паўднёвага захаду ЗША. Тэрмін звычайна прымяняецца да будынкаў такога роду культуры пуэбла і культур старажытных пуэбла, якія ім папярэднічалі — Анасазі, Магаён, Хахокам і Патаян.
Традыцыйнай прыналежнасцю ківы з'яўляецца рытуальная адтуліна-сіпапу.
Карліна (гміна)
Карлі́на (Karlino) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Бялагардскага павета Заходнепаморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Карліне. Плошча гміны складае 141,03 км². Станам на 2013 год у гміне Карліна пражывалі 9307 чалавек, шчыльнасць — 65 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 15 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 28 населеных пунктаў.
Данілаўград
Данілаўград  — горад у Чарнагорыі, знаходзіцца ў цэнтры краіны. Насельніцтва — 5208 жыхароў (2003). З’яўляецца адміністрацыйным цэнтрам аднайменнага муніцыпалітэта.
Насельніцтва
Нацыянальны склад:
Купэль
Купэль (Купе́ль) — вёска ў Ракытніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Таісія Дзмітрыеўна Рослава
Таісія Дзмітрыеўна Рослава (нар. ) — беларуская лёгкаатлетка. Спецыялізуецца ў скачках ў вышыню. Майстар спорту Беларусі.
Дасягненні
Пераможца Кубка Беларусі 2016 года ў скачках у вышыню з вынікам 1,86 м.
Кысорычы
Кысорычы (Кисо́ричі) — вёска ў Ракытніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
IC 1188
IC 1188 — галактыка тыпу S0-a (спіральная галактыка) у сузор’і Геркулес.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Крушнікі (Салігорскі раён)
Крушнікі́ (, Крушники) — вёска ў Салігорскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Старобінскага сельсавета.
Жабляк
Жабляк  — горад у Чарнагорыі на поўначы краіны, адміністрацыйны цэнтр муніцыпалітэта. Насельніцтва — 1937 жыхароў (2003). Горад размешчаны побач з горным масівам Дурмітар на вышыні 1456 м.
Петрэ Іспірэску
Петрэ Іспірэску (Пётр Іспірэску, Petre Ispirescu; студзень 1830 — 21 лістапада 1887) — румынскі пісьменнік і збіральнік народных казак.
Пахаваны ў Бухарэсце на могілках Белу.
Беларускія пераклады
Некаторыя казкі Петрэ Іспірэску на беларускую мову пераклаў Зміцер Колас.
Крушынавая тля
Крушынавая тля (Aphis nasturtii) — від тлі сямейства парадку.
Мантэказара
Мантэказара (Montecosaro) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Марке, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Мачэрата.
Крушынавая тля
Арэал і экалогія
Сілкуецца, высмоктваючы сок з раслін. Гэта касмапалітычны від.
Эканамічнае значэнне
Адзін з самых значных шкоднікаў насякомых на такіх раслінах, як сланечнік, латук, бульба, буракі звычайныя і жасцёр. Тля таксама распаўсюджвае калі 15.
Мантэказара
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Lorenzo.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Лісавэ (Ракытніўскі раён)
Лісавэ (Лісове́) — вёска ў Ракытніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Свята-Міхайлаўская царква (Рамель, 1999)
Свята-Міхайлаўская царква — мураваны праваслаўны храм у аграгарадку Рамель Столінскага раёна Брэсцкай вобласці. Знаходзіцца ў цэнтры вёскі.
Гісторыя
Пабудавана ў 1999 годзе побач з драўляным храмам XVIII стагоддзя.
Ніна Вікенцьеўна Жалязнова
Ніна Вікенцьеўна Жалязнова (нар., в. Слаўкава Нясвіжскага раёна Мінскай вобласці) — беларускі аграном, член Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання.
Біяграфія
Скончыла Беларускую ордэна Кастрычніцкай Рэвалюцыі і ордэна Працоўнага Чырвонага Сцяга сельскагаспадарчую акадэмію, аграномія.
Працоўную дзейнасць пачала рабочай эксперыментальнай базы «Ганусава» Нясвіжскага раёна Мінскай вобласці. Працавала аграномам-насенняводам па бульбе эксперыментальнай базы «Новыя Зялёнкі», інжынерам-гідратэхнікам, інжынерам па тэхніцы бяспекі і старшынёй прафсаюзнай арганізацыі калгаса імя Калініна Чэрвеньскага раёна, кіраўніком вучэбнай гаспадаркі і майстрам вытворчага навучання Смілавіцкага ПТВ № 208, галоўным аграномам СВК «Палессе», старшынёй сельскагаспадарчага кааператыва «Палессе-Агра» Любанскага раёна, дырэктарам аздараўленчага цэнтра «Сасновая» ПУП «Азярыцкі-Агра» Смалявіцкага раёна.
Дырэктар сельскагаспадарчага ўнітарнага прадпрыемства «Азярыцкі-Агра» Смалявіцкага раёна.
Выбіралася членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання.
Узнагароды
Узнагароджана ордэнам Пашаны, медалём «За працоўныя заслугі».
Палац спорту (Кіеў)
Кіеўскі палац спорту (Київський палац спорту) — спарткомплекс у Кіеве (Украіна), на правым беразе ракі Дняпро.
Асноўныя напрамкі дзейнасці
Сёння Палац спорту прадастаўляе паслугі па арганізацыі спартыўных і канцэртных мерапрыемстваў, выставачнай і рэкламнай дзейнасці і гэтак далей. На яго тэрыторыі размешчаны сучасны гімнастычны комплекс з сучасным абсталяваннем і трэнажорынымі прыладамі.
Еўрабачанне-2005
У 2005 годзе Кіеў быў гаспадаром песеннага конкурсу Еўрабачанне 2005. Асноўныя конкурсныя мерапрыемствы праходзілі на пляцоўцы, збудаваным у Палацы спорту.
Новыя Паддубы
Но́выя Падду́бы (, Новые Поддубы) — вёска ў Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Першамайскага сельсавета.
Яўнелішкі
Яўне́лішкі (, Явнелишки) — вёска ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Лынтупскага сельсавета.
Горкі (Расонскі раён)
Го́ркі (, Горки) — вёска ў Расонскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Сакалішчанскага сельсавета.
Балтыйская сістэма вышынь
Балтыйская сістэма вышынь — прынятая ў СССР у 1977 годзе сістэма нармальных вышынь, адлік якіх вядзецца ад нуля Кранштацкага футштока. Ад гэтага пункта адлічваюць вышыні апорных геадэзічных пунктаў, якія замацаваны на мясцовасці рознымі рэперамі і нанесены на карты.
У цяперашні час БСВ выкарыстоўваецца ў Расіі і шэрагу іншых краін СНД.
Нуль Кранштацкага футштока ўяўляе сабой шматгадовы сярэдні ўзровень Балтыйскага мора. Сістэма вышынь ад дадзенага зыходнага пункта стваралася пры дапамозе наземных геадэзічных вымярэнняў, метадамі нівелявання I і II класаў.
Для распаўсюджвання адзінай сістэмы вышынь па тэрыторыі краіны выкарыстоўваецца Дзяржаўная нівелірная сетка (з’яўляецца часткай Дзяржаўнай геадэзічнай сеткі). Галоўнай высотнай асновай сеткі з’яўляюцца нівелірныя сеткі I і II класаў. Акрамя ўстанаўлення Балтыйскай сістэмы вышынь, яны выкарыстоўваюцца для вырашэння навуковых задач: вывучэння змены вышынь зямной паверхні (зямной кары), вызначэння ўзроўню вады мораў і акіянаў і г. д. Як мінімум, кожныя 25 гадоў праводзіцца паўторнае нівеліраванне ўсіх ліній нівелявання I класа і некаторых ліній II класа.
Каплічка (крыніца)
Каплічка — крыніца ў горадзе Сянно Віцебскай вобласці. Знаходзіцца на поўдзень ад Сенненскага возера, каля дома № 8 па вуліцы Віцебскай.
Рашэннем Сенненскага райвыканкама № 107 ад 18 лютага 2011 года крыніца набыла статус гідралагічнага помніка прыроды мясцовага значэння.
Апісанне
Раней над крыніцай знаходзілася капліца, якая была знесена ў 1937 годзе. Адсюль і сучасная назва крыніцы «Каплічка».
Вада з крыніцы заўсёды лічылася лекавай. Яшчэ ў 1802 годзе ў горадзе з аглядам вучылішчаў пабываў расійскі мінеролаг і хімік В. М. Севяргін. Ён адзначыў: .
Пад канец 1990-х гадоў мясцовыя ўлады добраўпарадкавалі крыніцу: паставілі жалезабетонныя кольцы, вакол іх узвялі паўкруглы будынак у выглядзе капліцы. Прылеглая тэрыторыя да помніка прыроды — у тратуарнай плітцы. Вада выводзіцца праз трубу.
Мяжа ахоўнай зоны — 42 м па перыметры ад крыніцы. Агульная плошча — 90 м². Забеспячэнне крыніцы ажыццяўляецца з паўднёва-ўсходняга напрамку. Крыніца змяшчае невялікую колькасць серавадароду і селен.
Чараты
Чараты́ (, Чароты) — пасёлак у Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Шырокаўскага сельсавета.
Да 1966 года пасёлак уваходзіў у склад Акцябрскага сельсавета.
IC 1189
IC 1189 — галактыка тыпу SB0-a R  у сузор’і Геркулес.
Леценец
Ле́ценец (, Летенец) — вёска ў Салігорскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Старобінскага сельсавета.
Карніцы (гміна)
Карні́цы (Karnice) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Грыфіцкага павета Заходнепаморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Карніцах. Плошча гміны складае 133,12 км². Станам на 2009 год у гміне Карніцы пражывалі 4097 чалавек, шчыльнасць — 30,8 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 16 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 30 населеных пунктаў.
Ūkio bankas
Гісторыя
У 2008 годзе Ūkio Bankas, як і іншыя банкі, панёс вялікія страты праз, пасля чаго рэйтынгавае агенцтва «Standard & Poor» знізіла яго статус са стабільнага да адмоўнага.
Дзейнасць
Банк спансаваў літоўскі футбольны клуб Каўнас і шатландскі Хартс, уласнікам якіх з'яўляецца Уладзімір Раманаў.
Масэвычы
Масэвычы (Масе́вичі) — вёска ў Ракытніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Таццяна Юр’еўна Рамановіч
Таццяна Юр'еўна Рамановіч (нар. ) — беларуская лёгкаатлетка. Спецыялізуецца ў кіданні молата. Майстар спорту Беларусі.
Дасягненні
Срэбраная прызёрка чэмпіянату Еўропы 2016 года ў кіданні молата з вынікам 66,16 м.
Цюры (Пачынкаўскі раён)
Цюры (Тюри) — вёска ў Пачынкаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Ленінскага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Цюры абвяшчілася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
Да 1929 года ў складзе Ельнінскага павета Смаленскай губерні.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Геаграфія
Праз вёску праходзіць аўтадарога.
Глыбоцкая раённая цэнтральная бальніца
Апісанне
Гісторыя Глыбоцкай цэнтральнай раённай бальніцы пачалася ў 1944 годзе.
На дадзеным этапе ўстанова аховы здароўя «Глыбоцкая цэнтральная раённая бальніца» з’яўляецца шматпрофільнай стацыянарнай установай па аказанні своечасовай кваліфікаванай медыцынскай дапамогi.
Раённая бальніца мае стацыянар на 181 койку. Разлічана на 300 наведванняў у змену. Працуюць дапаможныя падраздзяленні: бухгалтэрыя, планава-эканамічны аддзел, гаспадарчая служба. Прыпісныя ФАПЫ: Абрубскі, Вярхнянскі, Запрудскі, Мярэцкаўскі, Пятроўшчынскі, Шуневіцкі, Шунеўскі.
Ва ўстановах аховы здароўя Глыбоцкага раёна працуе 740 медыцынскіх работнікаў. З іх урачоў — 79, сярэдніх медыцынскіх работнікаў — 350.
Мераль Акшэнер
Мераль Акшэнер, Мерал Акшэнер (нар., Ізміт) — палітык. Займала пасады міністра ўнутраных спраў і намесніка старшыні парламента.
Біяграфія
Мераль Акшэнер нарадзілася 8 ліпеня 1956 года ў сям’і Тахіра Амера і яго жонкі Сыдыкі ў Ізміце.
Вывучала гісторыю ў Стамбульскім універсітэце. Затым атрымала ступень доктара філасофіі ў Універсітэце Мармара. Выкладала ў Тэхнічным універсітэце Йылдыз, універсітэтах Мармара і Каджаэлі.
У 1995 годзе Акшэнер была абраная членам Вялікага нацыянальнага сходу ад Партыі вернага шляху. З 8 лістапада 1996 года па 30 чэрвеня 1997 года займала пасаду міністра ўнутраных спраў, змяніўшы Мехмета Агара, які пайшоў у адстаўку пасля Сусурлукскага скандалу. Таксама абіралася ў парламент у 1999, 2007 і 2011 гадах (апошнія два разы — ад Партыі нацыяналістычнага руху). Прайграўшы ў барацьбе за пасаду лідара ПНД, 25 кастрычніка 2017 года заснавала ўласную палітсілу, якая атрымала найменне «Добрая партыя».
З 10 жніўня 2007 года па 7 чэрвеня 2015 года займала пасаду віцэ-спікера Вялікага нацыянальнага сходу.
Мушні
Мушні (Му́шні) — вёска ў Ракытніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Снаўбордынг на зімовых Алімпійскіх гульнях 2014 — слоўпстайл (мужчыны)
Спаборніцтвы ў слоўпстайле ў снаўбордзе сярод мужчын на зімовых Алімпійскіх гульнях 2014 прайшлі 6 і 8 лютага 2014 года ў экстрым-парку Роза Хутар. У мужчынскім слоўпстайле бяруць удзел 29 спартсменаў з 13 краін.
Расклад
Расклад усіх спаборніцтваў паводле афіцыйнага сайта:
Час МСК (UTC+4).