cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Перт (Аўстралія)
Перт (Perth) — найбуйнейшы горад і сталіца штата Заходняя Аўстралія, размешчаны на паўднёвым захадзе Аўстраліі на беразе Індыйскага акіяна. Насельніцтва горада складае 1658000 чалавек (2010). Перт — чацвёрты па насельніцтве горад Аўстраліі пасля Сіднея, Мельбурна і Брысбена. У Перце пражывае каля 75 % насельніцтва ўсяго штата Заходняя Аўстралія. Працуе Універсітэт Заходняй Аўстраліі.
Горад быў заснаваны 12 чэрвеня 1829 г капітанам Джэймсам Стырлінгам неўзабаве пасля ўзнікнення партовага паселішча Фрымантл. Перт паказвае ўстойлівы рост, хутчэй, чым сярэдні паказчык па краіне.
Перт атрымаў вядомасць, як «Горад агнёў», калі ўсе жыхары ўключылі асвятленне падчас пралёта над імі касмічнага карабля «Дружба 7» у 1962 годзе. Па стане на 2010 год, Перт размешчаны на восьмым месцы лепшых гарадоў для пражывання, згодна з ацэнкай часопіса The Economist.
Перадгісторыя
Да прыбыцця еўрапейцаў, тэрыторыя была населеная Нунгарамі на працягу 40,000 гадоў, што было даказана раскопкамі ў раёне ракі Суон. Першабытныя людзі займалі паўднёва-заходнюю частку Заходняй Аўстраліі і жылі за кошт палявання і збіральніцтва. Калі еўрапейцы ўпершыню сустрэлі тут абарыгенаў, яны называлі дадзеную зямлю — Бурлу.
Першыя назіранні еўрапейцаў
Першымі еўрапейцамі ў дадзеным рэгіёне была каманда галандскага капітана Вілема дэ Вламінка, 10 студзеня 1697 года. Наступныя назіранні еўрапейцаў пацвярджалі высновы, зробленыя Вламінкам, што зямля з’яўляецца негасціннай і не прыдатнай для сельскай гаспадаркі, якая неабходна ў выпадку будаўніцтва паселішча.
Геаграфія
Горад размешчаны на паўднёвым захадзе кантынента паміж Індыйскім акіянам і ніжнім берагавым уступам, вядомым як Дарлінг Рэйндж. Цэнтральны дзелавы вокруг і ўскраіны горада размешчаны на рацэ Суон. Бліжэйшы да Перта горад з мільённым насельніцтвам — Адэлаіда ў Паўднёвай Аўстраліі, які знаходзіцца на адлегласці ў 2104 кіламетр (1307 міль). Перт геаграфічна бліжэй да Усходняга Тымору і Джакарты, чым да Сіднэю і Мельбурну.
У Перце праходзяць умеранныя і сезонныя дажджы. Лета ў асноўным гарачае і сухое, працягваецца з снежня па сакавік. Люты — самы гарачы месяц. У сваю чаргу зіма — даволі вільготная і прахладная. Такое надвор'е робіць Перт класічным прыкладам міжземнаморскага клімату. Лета не цалкам пазбаўлена дажджоў, бываюць выпадковыя кароткя навальніцы. Самая высокая тэмпература ў 46,2 ° была зарэгістраваная 23 лютага 1991 г. Часта, летнімі днямі, пасля абеду з паўднёвага захаду дзьме марскі брыз, замяняючы сабой гарачыя паўночна-ўсходнія ветры. У такія дні, тэмпература падае ніжэй за 30 градусаў праз некалькі гадзін пасля змены ветру. Перт — вельмі сонечны горад для міжземнаморскага клімату, дзе ад 2800 да 3000 гадзін у год свеціць сонца.
Дзелавы цэнтр горада
Цэнтральны раён горада абмежаваны ракой Суон на поўдні і ўсходзе, Кінгс Паркам на захадзе і чыгуначнай лініяй на поўначы.
У 2360 км на паўночны ўсход ад Перта размешчаны аўстралійскі востраў Раства.
Дэмаграфія
Перт — чацвёрты па велічыні горадам Аўстраліі. На пачатак 1980-х ён абагнаў па гэтаму паказчыку Адэлаіду. Згодна з перапісам 2010 года, у горадзе налічвалася 1 658 992 чалавек.
Этнічны склад
У 2006 годзе самымі вялікімі этнічнымі групамі ў горадзе з'яўляліся: англічане (534555 або 28,6 %), аўстралы (479174 або 25,6 %), ірландцы (115384 або 6,2 %), шатландцы (113846 або 6, 1 %), італьянцы (84331 або 4,5 %) і кітайцы (53390 або 2,9 %). Таксама, у горадзе пражывала 3101 карэнных абарыгенаў (0,2 %).
Папы
Папы
Перт (Аўстралія)
Этнічны склад
Этнічны склад горада значна змяніўся ў сярэдзіне мінулага стагоддзя, калі ў горад прыбыла вялікая колькасць імігрантаў з Еўропы. Паколькі Фрымантл быў першым аўстралійскім горадам на шляху караблёў з Еўропы, то ў Перце назіраўся прыток італьянцаў, грэкаў, галандцаў, немцаў, харват, баснійцаў, сербаў, палякаў, чэхаў, славакаў, рускіх, украінцаў, македонцаў, туркаў і іншых этнічных груп.
Эканоміка
Перт — буйны порт на заходнім узбярэжжы Аўстраліі. Чыгуначны вузел. Міжнародны аэрапорт. Нафтаперапрацоўчы завод. Суднабудаванне. Прадпрыемствы хімічнай, тэкстыльнай і харчовай прамысловасці. Буйны цэментны завод.
Культура
Горад Перт з'яўляецца родным горадам акцёра Хіткліфа Эндру Леджэра, больш вядомага пад імем Хіт Леджэр, а таксама фронтмэна і прадзюсара гурта «Маятнік» Роба Свайра. На ўсходняй ўскраіне горада размешчаны «Коўну Каала Парк» — запаведнік-заапарк, які прымае турыстычныя і школьныя групы і які дае магчымасць турыстам фатаграфавацца з кааламі і трымаць іх на руках.
Транспарт
У Перце размешчаны два аэрапорты.
У 1968 годзе да горада была пракладзена чыгуначная лінія ад горада Калгуры. У цяперашні час гэтая лінія, якая належыць дарозе індыйскай частцы Ціхага акіяна, у раёне Перта электрыфікаваная, выкарыстоўваецца каляіна ў 1435 мм.
Дарожная сістэма складаецца з 3 аўтастрад і 9 шашы, усе дарогі бясплатныя. Грамадскі транспарт ўключае трамваі, аўтобусы і паромы. У межах горада размешчаны больш за 60 трамвайных станцый і больш за 200 аўтобусных.
Клюі
Клюі́ (, Клюи) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Хацежынскага сельсавета.
Эзэр Вейцман
Эзэр Вейцман (, Хайфа, Палесціна —, Кейсарыя, Ізраіль) — ізраільскі ваенны і дзяржаўны дзеяч, прэзідэнт з 1993 па ліпень 2000 года.
Нарадзіўся ў Палесціне. Удзельнік Другой сусветнай вайны (служыў у Брытанскай арміі). Удзельнік Вайны за незалежнасць, лётчык. У 1958—1966 гадах быў камандуючым ВПС Ізраіля. Ён — другі (пасля Іцхака Навона) ураджэнец Ізраіля, які заняў у Ізраілі прэзідэнцкі пост. Пры гэтым першаму прэзідэнту яўрэйскай дзяржавы Хаіму Вейцману ён прыходзіўся пляменнікам.
У 1969 годзе заняўся палітыкай. Старшыня правай партыі «Херут». У 1977—1980 гг. міністр абароны ва ўрадзе М.Бегіна. Паступова пераходзіў на «левыя» пазіцыі. Эзэр Вейцман стаў пакуль апошнім прэзідэнтам Ізраіля, абраным ад партыі Авода, і першым, каму давялося скласці з сябе прэзідэнцкія паўнамоцтвы датэрмінова. Вейцман быў упершыню абраны на пасаду прэзідэнта ў 1993 годзе.
У 1998 годзе Кнэсет пераабраў яго на другі тэрмін. Ён сышоў у адстаўку ў ліпені 2000 года ў сувязі з абвінавачваннямі ў карупцыі.
Порт-Віла
Порт-Віла (Port Vila) — набуйнейшы горад і сталіца Вануату.
Порт Віла — галоўны эканамічны і палітычны цэнтр краіны Вануату. Насельніцтва — 29,3 тыс. чалавек (2003). У горадзе знаходзяцца гавань і аэрапорт Bauerfield.
Горад знаходзіцца на востраве Эфатэ, на беразе заліва Віла на ўзгорыстай мясцовасці. Атмасферу горада вызначаюць англійская, французская і меланезійская культуры.
У часы Другой сусветнай вайны горад быў ваеннай базай для войск ЗША і Аўстраліі.
У 1987 годзе моцны цыклон нанёс гораду істотныя разбурэнні.
Эканоміка
Асноўнымі галінамі эканомікі ў горадзе застаюцца сельская гаспадарка і рыбалоўства. Турызм таксама робіцца істотнай крыніцай даходаў. Звыш 50000 турыстаў наведалі гэты горад у 1997 годзе.
Літбел ССР
Літо́ўска-Белару́ская Саве́цкая Сацыялісты́чная Рэспу́бліка, Саве́цкая Сацыялісты́чная Рэспу́бліка Літвы́ і Белару́сі (скарочана Літбе́л) — дзяржаўнае ўтварэнне, якое з’явілася ў адпаведнасці з рэкамендацыямі ЦК РКП(б) 27 лютага 1919 шляхам аб’яднання ССРБ і Літоўскай ССР.
Гісторыя
Адзін з галоўных ініцыятараў утварэння ЛітБел Я. Свярдлоў у тэлеграме ад 30 студзеня 1919 года ў ЦК КП Літвы паведамляў:
У склад Літбела былі ўключаны тэрыторыі Віленскай, Мінскай, часткі Ковенскай і Гродзенскай губерній. Адміністрацыйным цэнтрам абвешчана Вільня. 16 лютага 1919 Часовы рабоча-сялянскі ўрад Літоўскай ССР і ЦВК ССРБ накіравалі ноту польскаму ўраду з прапановай стварыць змешаную камісію для мірнага ўрэгулявання спрэчных тэрытарыяльных пытанняў і вызначэння дзяржаўнай мяжы паміж толькі што абвешчанай ЛітБел і Польшчай. 28 лютага 1919 ЦВК ЛітБел выдаў Дэкларацыю аб знешняй палітыцы, у якой зноў выказвалася гатоўнасць «вырашаць усе спрэчныя пытанні палюбоўна і міралюбіва». Канстатавалася тое, што ўрад Польшчы не адказаў на прапанову аб стварэнні змешанай камісіі і працягвае наступленне. У Дэкларацыі змяшчаўся паўторны (першы быў у Маніфесце аб стварэнні ССРБ) заклік «да ўсіх народаў і іх урадаў» прызнаць Сацыялістычную Савецкую Рэспубліку Літвы і Беларусі і ўступіць з ёю ў зносіны. 1 сакавіка 1919 СНК ЛітБел ССР у ноце да ўрадаў ЗША, Вялікабрытаніі, Францыі і Японіі даў згоду на ўдзел у канферэнцыі на прынцавых астравах для вырашэння спрэчных пытанняў паміж ўрадамі, што ўтварыліся на тэрыторыі былой Расійскай імперыі. Але ўсе гэтыя прапановы засталіся без адказу. Польшча і краіны Антанты не прызнавалі ЛітБел і адмаўляліся ўступаць з ёй у перагаворы.
Вядучая роля належала Камуністычнай партыі (бальшавікоў) Літвы і Беларусі (створана ў сакавіку 1919), дазвалялася дзейнасць камуністычных і рабочых партый і груп, якія прадстаўлялі яўрэйскае і польскае насельніцтва. Была абвешчана нацыяналізацыя прадпрыемстваў, прымусовая харчовая развёрстка, усеагульная працоўная павіннасць.
У красавіку-верасні 1919 тры чвэрці Літбела занята польскімі войскамі. Пасля гэтага органы ўлады Літбела часткова ліквідаваны паводле рашэння ЦК РКП(б).
Пасля падпісання мірнага дагавора паміж РСФСР і Літвой 12 ліпеня 1920 і другога абвяшчэння незалежнасці ССРБ 31 ліпеня 1920 Літбел юрыдычна спыніла існаванне.
Урад
Урад Літбела ўзначаліў В. Міцкявічус-Капсукас. У склад увайшлі:
Ацэнкі
Беларускі журналіст Валянцін Жданко так ахарактарызаваў Літоўска-Беларускую ССР:
Крывэ Озэра
Крывое Возера ці Крывэ Озэра (Криве Озеро) — пасёлак гарадскога тыпу ў Крываозэрскім раёне Мікалаеўскай вобласці Украіны, раённы цэнтр. Першым будынкам паселішча была карчма. У сярэдзіне XVIII ст. паселішча налічвала 40 хат, да сярэдзіны ХІХ ст. насельніцтва ўзрасло да 2 тыс. У 1951 г. у пасёлак былі пераселены жыхары Драгобыцкай вобласці з вёсак, якія перадаваліся Польшчы.
Мінгечаурская ГЭС
Мінгечаурская гідраэлектрастанцыя, Мінгечаурская ГЭС (Mingəçevir SES) — найбуйнейшая гідраэлектрастанцыя ў Азербайджане на рацэ Кура, паблізу горада Мінгечаур. Найбуйнейшая ГЭС Закаўказзя.
Па дадзеных агенцтва «Навіны-Азербайджан» са спасылкай на ААТ «Азерэнержы» за ўвесь час эксплуатацыі (па дадзеных на канец 2008 года) ГЭС выпрацавала звыш 58,1 мільярда кВт • гадзіну, з іх каля 940 мільёнаў кВт • гадзіну за 2008 год.
Познань
По́знань (Poznań, Posnania, Posen, пры нагодзе ўжываецца назва Стольнае Места Познань) — адзін з найстарэйшых і найбуйнейшых польскіх гарадоў, размешчаны над ракой Вартай; сталіца Вялікапольшчы i Велікапольскага ваяводства. Пяты па колькасці насельніцтва горад у Польшчы. Адлегласць па прамой паміж гарадамі Познань — Мінск 716 км, да Варшавы — 279 км. Насельніцтва — 547 161 жыхароў (2014 год).
Апісанне горада
Познань — дынамічны гаспадарчы, акадэмічны, навуковы і культурны цэнтр. Дзякуючы выбітным эканамічным вынікам, імпетнай гаспадарцы, і пастаянным Міжнародным Кірмашам у Познані горад гэты часта называюць гаспадарчай сталіцай Польшчы па інвестыцыйнай прывабнасці толькі нязначна саступаючы нашмат большай Варшаве. Познань ёсць таксама вялікім цэнтрам прамысловасці.
Гаспадарка
Каля горада пралягае аўтастрада A2, міжнародны маршрут Берлін — Варшава — Мінск — Масква.
Развітая электрамашынная прамысловасць. Другі пасля Варшавы асяродак банкаў і найбуйнейшы ў краіне кірмашны цэнтр.
Культура
З 2003 года дзейнічае Беларускі культурна-асветніцкі цэнтр у Познані. Арганізацыя гэтая аб'ядноўвае выхадцаў з Беларусі і прыхільнікаў беларушчыны. БКАЦ рэгулярна ладзіць культурніцкія мерапрыемствы на якіх прэзентуе беларускую спадчыну і сучасныя здабыткі беларускай культуры.
Тэатры
Польскі тэатр (Познань)
Музеі
Нацыянальны музей (Познань), Этнаграфічны музей (Познань).
Брацкая магіла (Гарэлец)
Брацкая магіла — вайсковае пахаванне ў аграгарадку Гарэлец, Пухавіцкі раён, Мінская вобласць. Знаходзіцца каля будынка выканаўчага камітэта.
Гісторыя
У брацкай магіле пахаваны 55 савецкіх войнаў і 28 партызан атрада «Мсціцель», якія загінулі ў гады Вялікай Айчыннай вайны ў баях супраць нямецкіх войскаў. Сярод пахаваных — воіны 48-й арміі 1-га Беларускага фронту і 2 чэхі: Бадан Ян Андрэевіч, загінулы 22 лютага 1944 года, і Насцішын Ян Янавіч, загінулы 17 лютага 1944 года.
Помнік
У 1983 годзе на магіле ўсталявана стэла. Стэла з чорнага шліфаванага граніту агульнай вышынёй 2,8 м, асновай 0,3×0,8 м пастаўлена на ступеністым пастаменце вышынёй 0,8 м, асновай 2,8×0,8 м. На вяршыні стэлы заходзіцца пяціканцовая зорка на металічным стрыжні. На стэле выбіты надпіс: «Вечная слава воинам и партизанам, павшим в боях за свободу нашей Родины. 1941—1944 г.г.». Ніжэй выбіты імёны загінулых герояў.
Новая Вёска (Хацежынскі сельсавет)
Но́вая Вёска (, Новая Вёска) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Хацежынскага сельсавета.
Порт-Луі
Порт-Луі (Port Louis) — сталіца і самы вялікі горад Маўрыкія. Налічвае 156 720 тыс. чалавек (2010). З'яўляецца буйным марскім портам Індыйскага акіяна. У горадзе ёсць універсітэт і некалькі музеяў.
Гісторыя
Горад быў заснаваны ў 1735 годзе французамі, як прыпынак для іх караблёў, якія плылі вакол Мыса Добрай Надзеі. Названы ў гонар караля Людовіка XV. Большасць насельніцтва гэта патомкі імігрантаў з Індыі, якія прыбылі ў ХІХ стагоддзі.
Прамысловасць
Прамысловасць прадстаўлена прадпрыемствамі лёгкай прамысловасці (цукровая, тытунёвая і маслабойная), хімічнай прамысловасці. Значнае развіццё атрымаў турызм.
Леспедэза двухколерная
Леспедэза двухколерная (Lespedeza bicolor) — від кветкавых раслін роду   сямейства.
Батанічнае апісанне
Прамы куст 1-3 м вышынёй і столькі ж шырынёй, у халодным клімаце расліны дасягаюць меншых памераў. За адзін сезон расліна бывае здольная вырасці на 1, 5 м. Фармуе магутную каранёвую сістэму. Сцеблы могуць дасягаць 3 см у дыяметры. Галіны злёгку апушаныя. Лісце трохчленнае, цэнтральны ліст дасягае 1,5—6 см у даўжыню і 1-3,5 см у шырыню. Ніжні бок лісця ярка-зялёны, апушаны.
Пурпурныя матыльковыя кветкі, сабраныя ў пазухавыя доўгія, выгнутыя мяцёлкі, што з'яўляюцца з ліпеня па верасень (да 15 кветак у суквецці). Чашачка 0,5 см даўжынёй, тры яе чашалісціка маюць невялікую даўжыню. Пялёсткі могуць дасягаць 1 см у даўжыню, яны пурпурнога або, радзей, белага колеру. Завязь апушаная, памерам 1 × 0,5 см.
Арэал
Леспедэза двухколерная шырока распаўсюджаная ў Кітаі, а таксама суседніх з ім рэгіёнах Расіі, у Японіі, Карэі і, магчыма, Манголіі. Расце на лясных ускраінах і ў гушчарах на вышыні ад 100 да 1000 м над узроўнем мора.
Асаблівасці хімічнага складу
Леспедэза двухколерная змяшчае ў сваіх каранях і лісці буфатэнін, I-метоксі-N,N-дыметылтрыптамін (леспедамін), таксама як і роднасныя Nω,Nω-дыметылтрыламіны і іх аксіды.
Гаспадарчае значэнне і прымяненне
Леспедэзу двухколерную саджаюць для папярэджання эрозіі глебы. Магчыма атрыманне алею з яе насення, сцеблы могуць прымяняцца для ткацтва, адвар лісця выкарыстоўваюць як чай. У Цэнтральнай Еўропе і ЗША расліна культывуецца ў парках і садах ў дэкаратыўных мэтах. Выведзена мноства сартоў, найбольш вядомыя 'Little Buddy' і 'Yakushima'. Утвараючы шчыльныя скапленні, гэты від можа станавіцца агрэсіўным пустазеллем. У ЗША, дзе гэты від з'яўляецца інтрадукаваным, ён стаў інвазіўным.
Підгародна
Підгародна (Підгородна) — пасёлак гарадскога тыпу ў Пэрвамайскім раёне Мікалаеўскай вобласці Украіны. Вузлавая чыгуначная станцыя на лініях Балта - Гайваран і Балта - Памічна.
Закліканне дванаццаці апосталаў
Закліканне дванаццаці апосталаў — эпізод з жыцця Ісуса Хрыста, які з'яўляецца ва ўсіх трох сінаптычных Евангеллях: ад Матфея 10:1-4, Марка 3:13-19 і Лукі 6:12-16, але адсутнічае ў Евангеллі ад Яна. У гэтых тэкстах апісаны пачатковы выбар Дванаццаці апосталаў сярод вучняў Ісуса.
Згодна Евангелля ад Лукі:
''У тыя дні ўзыйшоў Ён на гару памаліцца і прабыў усю ноч, молячыся Богу. А як развіднела, паклікаў вучняў Сваіх і выбраў зь іх дванаццаць, якіх і назваў апосталамі: Сымона, якога назваў Пятром, і Андрэя, брата ягонага, Якава і Яна, Філіпа і Варталамея, Мацвея і Фаму, Якава Алфеевага і Сымона, называнага Зілотам, Іуду Якаўлевага і Іуду Іскарыёта, які потым стаўся прадажнікам.''
У Евангеллі ад Матфея, гэты эпізод адбываецца незадоўга перад цудам чалавека з высахлай рукой. У Евангеллях ад Марка і Лукі падзея запісана неўзабаве пасля гэтага цуду.
Закліканне дванаццаці апосталаў адбываецца да распяцця Ісуса, у той час як Вялікае Даручэнне ў Евангеллі ад Матфея 28: 16-20 адбываецца пасля Уваскрэсення Ісуса.
Game Boy
Game Boy (ゲームボーイ) — шэраг партатыўных гульнявых прылад, распрацаваных і вырабленых Nintendo.
Агляд
Сакрэт поспеху быў просты толькі з аднаго боку: чорна-белы мініятурны экран 160×144 пікселяў, стэрэагук на чатыры каналы і функцыя GameLink. А з другога — моцная піяр-кампанія і прадуманая коштавая палітыка.
Ян Клеменс Браніцкі
Ян Клеменс Браніцкі (, Тыкоцін або Беласток —, Беласток) — дзяржаўны і ваенны дзеяч Рэчы Паспалітай. Харунжы вялікі каронны (1724—1728), генерал артылерыі кароннай (1728—1735), гетман польны (1735—1752) і вялікі каронны (з 1752), адначасова кракаўскі ваявода (1746—1762) і кашталян (з 1762).
Ян Клеменс Браніцкі — адзін з найбольш багатых і ўплывовых магнатаў Рэчы Паспалітай. Апошні з роду. Трымаў Бранскае (з 1709), Бельскае (з 1719), Кросненскае (з 1720), Масціцкае (з 1744) і Златарыйскае (з 1750) староствы.
Біяграфія
Прадстаўнік шляхецкага роду Браніцкіх герба «Грыф», сын Стэфана Мікалая, ваяводы падляшскага, і Кацярыны Схаластыкі з Сапегаў. Другое імя Клеменс пачаў ужываць у сталым веку замест хроснага імя Казімір.
У 1723 атрымаў ганаровы ўрад падчашага вялікага літоўскага, але не прыняў яго. У маладосці служыў у французскім войску. Па вяртанні ў 1709 далучыўся да групоўкі канцлера вялікага літоўскага Караля Станіслава Радзівіла і ажаніўся з ягонай дачкой Кацярынай.
Імкнуўся адыгрываць ахоўную ролю ў палітычным жыцці Рэчы Паспалітай, не дазваляў рэформаў, і ў гэтым дзейнічаў разам з Радзівіламі. Падтрымліваў караля Аўгуста Моцнага, у 1733 выступіў за абранне на сталец Аўгуста Саксонскага.
Групоўка Чартарыйскіх, якая выпрацавала план дзяржаўных рэформ, імкнулася перацягнуць Яна Клеменса Браніцкага на свой бок. Дзеля гэтага ў 1748 годзе яна зладзіла шлюб Браніцкага з Ізабеляй Панятоўскай (сястра будучага караля і вялікага князя Станіслава Аўгуста Панятоўскага). Аднак намаганні «Фаміліі» не далі плёну.
Быў платным агентам французскага ўраду, але з пачаткам Сямігадовай вайны (1756—1763) пераарыентаваўся на Прусію, зноў зблізіўся з рэфармісцкай групоўкай Чартарыйскіх. Па смерці Аўгуста Саксонскага ў 1763 меркаваў выставіць сваю кандыдатуру на сталец Рэчы Паспалітай, што прывяло да разрыву з Чартарыйскімі. Па гэтым яго пазбавілі рэальнай улады над войскам і вымусілі эмігрыраваць у Венгрыю, потым паразумеўся з Чартарыйскімі і вярнуўся. З мэтай аднаўлення ранейшага палітычнага ўплыву ўзяў удзел у арганізацыі Барскай канфедэрацыі, якую падтрымліваў фінансава.
Збудаваў раскошны палац у Беластоку («Падляшскі Версаль»). У 1745 заснаваў у горадзе Вайсковую школу будаўніцтва і інжынерыі.
Яраслаў Святаполчыч
Біяграфія
Сын князя Святаполка Ізяславіча і наложніцы.
Пасля Віцічаўскага з’езду і рашэння князёў пазбавіць Давыда Ігаравіча стальца ва Уладзіміры за асляпленне церабоўльскага князя Васількі Расціславіча ў 1100 годзе, князем уладзімірскім стаў Яраслаў Святаполчыч, сын тагачаснага вялікага князя кіеўскага. У 1102 годзе вялікі князь Святаполк дамовіўся з пераслаўскім князем Уладзімірам Манамахам пра пераход свайго сына Яраслава ў Ноўгарад, а ўладзімірскі сталец атрымаў старэйшы сын Манамаха — Мсціслаў. Аднак, наўгародцы даслалі вялікаму князю Святаполку паведамленне «калі ў твайго сына дзве галавы, дасылай яго да нас», такім чынам, перамена стальцоў не адбылася.
Пасля смерці Святаполка (1113) вялікім князем стаў Уладзімір Манамах, пры ім Яраслаў яшчэ чатыры гады быў уладзімірскім князем. У 1117 годзе Уладзімір Манамах перавёў свайго сына Мсціслава, тады ужо яраслававага цесця, з Ноўгарада ў кіеўскі Белгарад. На думку гісторыкаў, Яраслаў убачыў у гэтым пагрозу сваім спадчынным правам на вялікі кіеўскі сталец, таму адправіў жонку да Мсціслава, так пачаўся яго канфлікт з Манамахам.
У 1118 годзе Манамах у саюзе з Расціславічамі выгнаў Яраслава з Уладзіміра, сталец заняў Раман Уладзіміравіч, а пасля яго смерці (1119) Андрэй Уладзіміравіч. Яраслаў спрабаваў вярнуць уладанні з дапамогай венгерскіх і польскіх войск, а таксама Расціславічаў, якія перайшлі на яго бок, але няўдала. У 1123 годзе падчас спробы вярнуць уладанне загінуў пад сценамі Уладзіміра.
Сям’я
Вядома прынамсі пра трох жонак Яраслава, з 1091 года быў у шлюбе з дачкой венгерскага караля Ласла I Арпада, з 1106 года  — з Юдытай-Марыяй (?), дачкой польскага князя Уладзіслава I Германа, з 1112 года — з дачкой князя Мсціслава Уладзіміравіча, з ёю развёўся ў 1117—1118 гадах.
Вядомы дзеці: Таксама дачкой Яраслава Святаполчыча часам называюць Прыбыславу, прыблізна з 1136 года ў шлюбе з заходнепаморскім князем Раціборам I, але паводле іншай версіі яна дачка Яраслава Ізяславіча.
Любім (значэнні)
Любім
Пігасава
Піга́сава (, Пигасово) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Хацежынскага сельсавета.
Іосіф Аронавіч Сагаловіч
Іосіф Аронавіч Сагаловіч (,  — ) — беларускі інжынер-будаўнік.
Біяграфія
Скончыў у 1935 годзе Мінскі архітэктурна-будаўнічы тэхнікум, у 1940 годзе Беларускі політэхнічны інстытут. Працаваў ва Упраўленні капітальнага будаўніцтва, Міністэрстве жыллёва-грамадзянскага будаўніцтва БССР, з 1958 па 1969 г. — намеснік начальніка аддзела СКБ Інстытута цепла- і масаабмену АН БССР.
Член Саюза архітэктараў СССР з 1962 года.
Узнагароды
Узнагароджаны ордэнам «Знак Пашаны» (1954), Ганаровай граматай Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР (1958).
Пэрвамайскэ (Мікалаеўская вобласць)
Пэрвамайскэ (Первомайське) — пасёлак гарадскога тыпу ў Вітаўскім раёне Мікалаеўскай вобласці Украіны. Пасёлак узнік у пачатку ХХ ст. пры будаўніцтве чыгункі.
Порт-Морсбі
Порт-Морсбі (Port Moresby) — сталіца і самы вялікі горад Папуа-Новай Гвінеі. Знаходзіцца на паўночна-ўсходнім узбярэжжы вострава Новая Гвінея, над залівам Папуа. Горад выдзелены ў асобную адміністрацыйную адзінку краіны (National Capital District), і адначасова з'яўляецца сталіцай правінцыі Цэнтральная. Колькасць насельніцтва налічвае каля 250 тыс. чалавек.
Пціч (Мінскі раён)
Пціч (, Птичь) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Хацежынскага сельсавета.
Порт-Морсбі
Прамысловасць гораду прадстаўлена прадпрыемствамі харчовай, дрэваапрацоўчай і машынабудаўнічай прамысловасцю. У Порце-Морсбі ёсць міжнародны аэрапорт і вялікі марскі порт.
Заліў Папуа адкрыў і даследаваў у 1873 годзе Джон Морсбі, у гонар бацькі якога (Фэірфакса Морсбі) горад і атрымаў сваю назву. Горад быў заснаваны ў 12 лютага 1873 г.
Пад час Другой сусветнай вайны Порт-Морсбі быў важнай базай брытанскіх войск пад час бойкі з Японіяй.
Порт-оф-Спейн
Порт-оф-Спейн (Port of Spain) — сталіца Трынідада і Табага, яе культурны і эканамічны цэнтр.
Насельніцтва, мова, веравызнанне
Колькасць насельніцтва ў Порт-оф-Спейн складае больш 50 тысяч чалавек (2010). Этнічная большасць сталіцы — негры, крэолы і індапакістанцы. У горадзе пражывае таксама нязначная колькасць кітайцаў і еўрапейцаў. Дзяржаўная мова — англійская. Распаўсюджаныя таксама іспанская, хіндзі і патуа (крэольская, якая ўзнікла на аснове французскай). Значная частка вернікаў сталіцы (больш за 70%) — хрысціяне (каталікі і пратэстанты), ёсць таксама прыхільнікі індуізму і будызму.
Раман Уладзіміравіч (князь валынскі)
Раман Уладзіміравіч (пам. ) — князь валынскі (1118—1119), адзін са старэйшых сыноў Уладзіміра Манамаха.
Валерый Багавеевіч Садыкаў
Валерый Багавеевіч Садыкаў (нар., Казань) — беларускі архітэктар.
Біяграфія
Скончыў Маскоўскі архітэктурны інстытут у 1966 годзе. Працаваў старшым архітэктарам у Валгаградграмадзянпраекце. З 1971 года — старшы архітэктар, з 1977 года — галоўны архітэктар праектаў у Мінскпраекце.
Член Саюза архітэктараў СССР з 1976 года. Пражывае ў Мінску.
Творчасць
Удзельнічаў у праектаванні Музея абароны і панарамы Сталінградскай бітвы ў Валгаградзе (1971). Асноўныя працы (у аўтарскім калектыве) у Беларусі: фізкультурна-аздараўленчы камбінат у парку па вул. Матусевіча (1975), стадыён «Трактар» (1980), 16-павярховы жылы дом з прадуктовым магазінам па вул. Енісейскай, інжынерна-лабараторны корпус па вул. Трасцянецкай (1985), інтэрнат для інвалідаў і састарэлых у Дражні (1986) у Мінску.
Раман Уладзіміравіч (князь валынскі)
Біяграфія
У 1117 годзе ўзнік канфлікт паміж Уладзімірам Манамахам і сынам Святаполка Ізяславіча Яраславам, магчымай прычынай чаго быў перавод Манамахам свайго старэйшага сына Мсціслава з Ноўгарада ў Белгарад каля Кіева.
У 1118 годзе Манамах у саюзе з Расціславічамі выгнаў Яраслава з Уладзіміра-Валынскага і пасадзіў на княжанне Рамана Уладзіміравіча. Пасля смерці Рамана (1119) намеснікам Манамаха на Валыні стаў Андрэй Уладзіміравіч.
Сям'я і дзеці
Жонка (з ) — дачка Валадара Расціславіча Перамышльскага.
Звестак пра нашчадкаў няма.
Лямус (Гродна)
Лямусы ў Гродне:
Дуга Струвэ
Дуга Струвэ — сетка з 265 пунктаў, якія ўяўлялі сабой закладзеныя ў зямлю каменныя кубы памерам 2 на 2 м, працягласцю больш 2820 км. Стваралася з мэтай вызначэння параметраў Зямлі, яе формы і памеру. Названа імем расійскага астранома В. Я. Струвэ.
У цяперашні час пункты дугі можна знайсці на тэрыторыі Нарвегіі, Швецыі, Фінляндыі, Расіі, Эстоніі, Латвіі, Літвы, Беларусі, Малдовы і Украіны. Гэтыя краіны 28 студзеня 2004 г. звярнуліся ў Камітэт ЮНЕСКА для Сусветнай спадчыны з прапановай аб наданні 34 пунктам Дугі Струвэ, якія захаваліся да нашых дзён, статусу Помніка Сусветнай спадчыны.
Рыжыкі (Мінскі раён)
Ры́жыкі (, Рыжики) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Хацежынскага сельсавета.
Порта-Нова
Гісторыя
У 16 стагоддзі на месцы Порта-Нова партугальцы заснавалі гандлёвую факторыю. З канца 17 сатгоддзя сталіца дзяржавы народнасці фон. У 1-й палове 18 стагоддзя падпарадкаваны Каралеўствам Дагамея. У 1883 годзе захоплены французамі. З 1894 года сталіца французскай калоніі Дагамея. З 1960 года сталіца незалежнай Рэспублікі Дагамея (з 1975 года Рэспублікі Бенін).
Міністэрства спорту і турызму Рэспублікі Беларусь
Міністэрства спорту і турызму Рэспублікі Беларусь (Мінспорту Беларусі) — ведамства ўраду Беларусі, упаўнаважанае парадкаваць фізічнае выхаванне. Міністр спорту і турызму прызначаецца і здымаецца з пасады прэзідэнтам. З 5 сакавіка 2018 года пасаду міністра займае Сяргей Кавальчук.
Задачы
Паводле статута ведамства мае наступныя задачы:
Паўнамоцтвы
Паводле статута міністэрства мае паўнамоцтвы на:
Віктар Савельевіч Саенка
Віктар Савельевіч Саенка (, Дніпрадзэржынск) — беларускі архітэктар.
Біяграфія
Скончыў Ленінградскі інжынерна-будаўнічы інстытут у 1963 годзе. З 1963 па 1969 год працаваў у праектных арганізацыях Уфы, Макііўкі Данецкай вобласці, з 1969 года — галоўны архітэктар праектаў у Гомельграмадзянпраекце.
Член Саюза архітэктараў СССР з 1966 года. Пражывае ў Гомелі.
Творчасць
Асноўныя працы: кварталы 68, 95 (1963), мікрараён Цэнтр-1 (1964), жылы раён Тужылаўка (1964—1967, у аўтарскім калектыве) ва Уфе, мікрараён № 11 у Макііўцы (1967), дзве дзіцячыя спартыўныя школы (1970—1976), гасцініца абкама КПБ, 13-павярховы інтэрнат Беларускага інстытута інжынераў чыгуначнага транспарту па Чырвонаармейскай вуліцы, 4А (1973), інжынерна-вылічальны цэнтр аблаўтатрэста па Рэчыцкім праспекце (1975) у Гомелі, 12-павярховы інтэрнат педінстытута ў Мазыры (1977), крыты рынак у Бабруйску (1985), 9-павярховы жылы дом з кватэрамі ў розных узроўнях у Светлагорску (1986).
Валерый Ільіч Кожар
Валерый Ільіч Кожар (1937, г. Ветка, Гомельская вобласць — 31 ліпеня 2020, Мінск) — беларускі архітэктар.
Біяграфія
Нарадзіўся ў 1937 годзе ў Ветцы Гомельскай вобласці. Трэцяе, малодшае дзіця ў сям’і Героя Савецкага Саюза Ільі Паўлавіча Кожара і яго жонкі Еўдакіі Іванаўны. Меў брата Ігара. У 1940 годзе сям’я перабралася ў Гомель. Улетку 1941 года сям’я знаходзілася на ведамаснай дачы на ўзлеску бярозавага гаю разам з іншымі сем’ямі абкамаўскіх працаўнікоў. У першыя дні вайны дом у Гомелі быў разбураны ад прамога траплення бомбы. У сям’я была эвакуіравана ў горад Сенгілей, куды дабраліся толькі напачатку зімы. Ёй выдалі кабінет з печкай-буржуйкай у старым халодным адміністрацыйным будынку. Праз пару тыдняў мясцовы выканкам вызначыў новае месца пастаяннага пражывання — гарадскі пасёлак Нікольск. Узімку 1943 года, пасля вызвалення Гомеля, за сям’ёй прыехаў бацька. Для вяртання гомельскіх бежанцаў даслалі.
Бежанцаў часова рассялілі ў сяле Кустарным пад Гомелем, дзе яны заставаліся да канца лета 1944 года. Бацька па вечарах прыязджаў на вайсковым газіку, а рана раніцай вяртаўся ў Гомель.
Увосень 1945 года сям’я пераехала ў кватэру новага абкамаўскага дома на вуліцы Пушкіна. Валерый пачаў хадзіць у першы клас новай школы, але вучобу прыйшлося перапыніць, бо бацьку перавялі на працу ў Мінск. У сталіцу сям’ю пасялілі ў пяціпавярховым, яшчэ недабудаваным доме па Гарбарнай вуліцы, які ўзводзілі для сем’яў працаўнікоў ЦК КПБ палонныя немцы. Увосень 1946 года Валерыя запісалі ў першы клас школы, якая знаходзілася каля старых жыдоўскіх могілак, дзе цяпер размяшчаецца стадыён «Дынама».
Скончыў архітэктурнае аддзяленне будаўнічага факультэта Беларускага політэхнічнага інстытута. Старэйшы выкладчык кафедры «Архітэктура жылых і грамадскіх будынкаў», намеснік дэкана па выхаваўчай працы архітэктурнага факультэта архітэктурнага факультэта Беларускага нацыянальнага тэхнічнага ўніверсітэта. Чытаў лекцыйны курс «Увядзенне ў спецыяльнасць», вёў практычныя заняткі па «Архітэктурным праектаванні», кіраваў дыпломным праектаваннем.
Член Беларускага саюза архітэктараў. Пражываў у Мінску.
Памёр 31 ліпеня 2020. Крэміраваны 3 жніўня ў Мінскім крэматорыі.
Дзейнасць
Аўтар шэрагу аб’ектаў, пабудаваных у Рэспубліцы Беларусь і за яе межамі, у тым ліку жылых дамоў, аб’ектаў сацкультбыту, ландшафтнай архітэктуры. Адным з першых укараніў у практыку будаўніцтва ў Мінску вентыляваныя фасады (адміністрацыйны корпус завода «Аліварыя»).
Асноўныя кірункі навуковых даследаванняў — архітэктура жылля, жыллё для сацыяльных праграм, выкарыстанне найноўшых тэхналогій у жылых дамах для аграгарадкоў.
Сям’я
Жанаты, меў сына і дачку. Трымаў ньюфаўндленда па мянушцы Лентбергер.
Купідон (спадарожнік Урана)
Купідон (Cupid) — спадарожнік планеты Уран. Быў адкрыты 25 жніўня 2003 г. Маркам Шоўолтэрам і Джэкам Лісаўэрам з дапамогай касмічнага тэлескопа «Хабл». Услед за адкрыццём атрымаў часовае абазначэнне S/2003 U 2. Названы ад імя персанажа з п'есы Шэкспіра «Ціман Афінскі». Таксама пазначаецца як Уран XXVII.
Купідон з'яўляецца найменшым з вядомых блізкіх спадарожнікаў Урана, як мяркуецца, каля 18 км у дыяметры. Малы памер і цёмная паверхню робяць яго занадта цьмяным, з-за чаго ён не быў выяўлены «Вояджэрам-2» падчас яго праходжання каля Урана ў 1986 годзе.
Арбіта Купідона пралягае ўсяго толькі ў 863 км ад арбіты больш буйнога спадарожніка, Белінды. Цікава, што ў адрозненне ад Маб і Пердыты, арбіта Купідона, верагодна, не падпадае пад абурэнні.
Купідон належыць да групы Порцыі, якая таксама ўключае ў сябе Біянку, Крэсіду, Дэздэмону, Джульету, Порцыю, Разалінду, Белінду і Пердыту. У гэтых спадарожнікаў падобныя арбіты і фотаметрычныя ўласцівасці.
Людміла Аляксандраўна Сазонава
Людміла Аляксандраўна Сазонава (, Мінск) — беларускі архітэктар.
Біяграфія
Член Саюза архітэктараў СССР з 1975 года. Пражывае ў Мінску.
Творчасць
Запраектавала шэраг жылых дамоў у Ленінабадзе, хірургічны корпус 2-й гарадской бальніцы, 9-павярховы жылы дом у Разані.
Старое Сяло (Мінскі раён)
Старо́е Сяло́ (, Старое Село) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Хацежынскага сельсавета.
Гісторыя
У 1880—1914 гадах ва ўрочышчы Краснае каля маёнтка Старое Сяло дзейнічала Старасельская шкляная мануфактура. У 1884—1914 гадах у маёнтку Старое Сяло дзейнічаў Старасельскі лесапільны завод.
У 1924—1974 гадах цэнтр Старасельскага сельсавета.
Маіко
Нацыянальны парк Маіко́ (Parc national de la Maiko) — нацыянальны парк на паўночным усходзе Дэмакратычнай Рэспублікі Конга. Створаны ў 1970 г. для захавання прыроды Ітуры. У нашы дні займае плошчу 10885 км².
Гісторыя
У 1949 г. бельгійская каланіяльная адміністрацыя стварыла на месцы Маіко паляўнічы заказнік, як мяркуецца, для захавання мясцовых лясоў ад здабытчыкаў каштоўных каменняў, што цікавіліся гэтым раёнам. 20 лістапада 1970 г. Мабуту Сесе Секо падпісаў указ пра стварэнне нацыянальнага парка. Аднак захаванню дзікай прыроды перашкаджала палітычная нестабільнасць. У розныя гады часткі парка кантраляваліся ўзброенымі паўстанцамі, якія не заміналі паляванню і здабычы мінералаў. У нашы дні паступова развіваецца турызм.
Прырода
Большая частка нацыянальнага парка Маіко пакрыта даджавым трапічным лесам. Тут сустракаюцца такія жывёлы, як леапард, гарыла, лясны афрыканскі слон, акапі, шмат розных птушак.
Амур (значэнні)
Амур мае наступныя значэнні:
Вейцман
Вейцман — прозвішча яўрэйскага паходжання.
Амір Сархош
Амір Сархош (нар. 30 мая 1991) — прафесійны снукерыст з Ірана.
Lover (альбом Тэйлар Свіфт)
«Lover» — сёмы студыйны альбом амерыканскай спявачкі Тэйлар Свіфт, выпушчаны 23 жніўня 2019 пад лэйблам Republic. Спявачка апісала пласцінку як «любоўны ліст да самаго кахання» і намагалася прадставіць у ім любоў ва ўсіх яе праявах і формах. Музычныя кліпы і мастацкі кірунак альбома адзначылі змяненне візуальнага аблічча Свіфт, якая перайшла да цёплай эстэтыкі і пастэльных тонаў.
Стандартная версія пласцінкі ўключае ў сябе 18 трэкаў, сярод якіх дзве калабарацыі. За першы тыдзень продажаў у ЗША было куплена больш за 860,000 копій альбома — гэта самы вялікі паказчык продажаў за апошнія тры гады, з часоў папярэдняга альбома артысткі «Reputation». «Lover» дэбютаваў на першым радку чарта Billboard 200 і ўзначаліў чарты Вялікабрытаніі, Аўстраліі, Канады, Ірландыі і Новай Зеландыі. У падтрымку альбома былі выпушчаны 4 сінглы: «ME!», «You Need To Calm Down», «Lover» і «The Man».
Пласцінка атрымала станоўчыя водгукі музычнай крытыкі.
Стварэнне і рэліз
Першыя размовы пра сёмы альбом Тэйлар Свіфт пачаліся 24 лютага 2019 года, калі спявачка ў сваім акаўнце Instagram апублікавала фатаграфію сямі пальмаў на пастэльна-блакітным фоне. Пазней артыстка пацвердзіла, што менавіта ў той дзень яна скончыла працу над пласцінкай.
13 чэрвеня Тэйлар абвясціла ў прамым эфіры Instagram, што яе сёмы альбом будзе называцца «Lover». Яна расказала, што гэты дыск быў запісаны за тры месяцы: праца над ім завяршылася ў лютым 2019 года. Рэліз другога сінгла «You Need To Calm Down» адбыўся назаўтра,14 чэрвеня, а прэм’ера відэакліпа да яго — праз тры дні.
16 жніўня выйшла лірык-відэа на трэці сінгл з альбома — аднайменны «Lover» . Кліп на яго выйшаў 22 жніўня, за дзень да рэлізу альбома. Свіфт падзялілася, што менавіта пасля напісання гэтай песні яна канчаткова зразумела канцэпцую пласцінкі і выбрала для яе назву.
Тэйлар Свіфт патлумачыла сэнс назвы альбома наступным чынам: "Гэты альбом — свята кахання, ва ўсёй яго складанасці, утульнасці і супярэчлівасці. Гэта першы альбом, які мой па-сапраўднаму. Мяне перапаўняе гонар. Я так ўсхваляваная, што ён выйшаў»."
Прэм’ера «Lover» адбылася 23 жніўня 2019 года на новым для спявачкі лэйбле Republic Records. Яна падпісала з ім кантракт ў лістападзе 2018 года. Спявачка падпісала з кампаніяй дамову, якая не толькі замацавала за ёй правы на ўсе будучыя запісы, але і абавязала Universal Music Group дзяліцца даходамі ад продажу акцый Spotify з усімі сваімі артыстамі. Гэта стала працягам барацьбы Тэйлар супраць абясцэньвання працы музыкаў. Стандартная версія альбома налічвала 18 трэкаў. Свіфт апісала альбом як рамантычны і распавяла пра сваё імкненне апісаць на ім любоў ва ўсіх яе праявах. Фота для вокладкі зрабіла Валерыя Роча. Акрамя асноўнай версіі, для пакупкі былі даступныя чатыры розныя дэлюкс-версіі «Lover», якія адрозніваліся бонусным кантэнтам і прома-матэрыяламі.
У гэтым альбоме Тэйлар упершыню выказала свае палітычныя погляды. Так, яна падтрымала ЛГБТ-супольнасць у песні «You Need To Calm Down». Рэлтз гэтага трэка спявачка суправадзіла петыцыяй аб роўных правах, звернутай да Белага дома. У кампазіцыі «The Man» яна разважала над сексізмам, а ў «Miss Americana & the Heartbreak Prince» распявала пра сваё расчараванне вынікамі выбараў у ЗША 2016 года.
Крытычныя водгукі
Rolling Stone назваў альбом «усёпаглынальным шэдэўрам». У Vendetta Sports Media пласцінку апісалі як «прамое трапленне, таму што яна поўная музыкі, прывабнай і жаданай». У The New York Times рэліз назвалі «моцным» і «зробленым з добрым густам». Billboard рэзюмаваў альбом як «мудрагелісты, кранальны, хвалюючы», дадаўшы, што гэта «выбітная праца, якая заслугоўвае як стараннага аналізу ў навушніках, так і стадыённага праслухоўвання». Los Angeles Times высока ацаніла эмацыйную сталасць і мудрасць альбома, назваўшы яго «вельмі уражлівым». Аўтарытэтнае Інтэрнэт-выданне Pitchfork напісала, што Lover — «яркі, вясёлы альбом з вялікай эмацыйнай сумленнасцю».
Альбом таксама быў уключаны ў многія выніковыя гадавыя спісы лепшых дыскаў.
Узнагароды і намінацыі
«Lover» атрымаў узнагароды MTV Video Music Awards, People’s Choice Awards, American Music Awards , ARIA Music Awards , Japan Gold Disc Awards , RTHK International Pop Poll Awards , а таксама апынуўся ў ліку намінатнаў на Грэмі. З гэтым альбомам Тэйлар перамагла ў намінацыі «Поп-альбом года» на iHeart Radio Music Awards і стала самым паспяховым выканаўцам у гісторыі прэміі, атрымаўшы сваю 13 ўзнагароду. На Billboard Music Awards Свіфт атрымала 6 намінацый: «Выканаўца года», «Лепшы жаночы выканаўца», «Лепшы выканаўца ў альбомным чарце», «Лепшы альбом», «Лепшы выканаўца па продажах песень» і «За асаблівыя выдатныя дасягненні ў чартах».
Сінглы і прома-сінглы
У падтрымку альбома былі выпушчаны 4 сінглы, 1 прома-сінгл і 1 рэмікс.
«ME!» і «You Need To Calm Down» дасягнулі другога радка у хіт-парадзе Billboard Hot 100. «Lover» таксама трапіў у верхнюю дзясятку чарта.
Камерцыйны поспех
У ЗША было прададзена прыкладна 450,000 копій альбома на працягу аднаго дня, а да канца тыдня ён разышоўся накладам у 750,000 адзінак. Гэта дазволіла яму ўзначаліць нацыянальны чарт. Па выніках года, пласцінка стала галоўным бэстсэлерам года ў краіне. У Канадзе Lover дэбютаваў на першым месцы альбомнага чарта з накладам 47,000 адзінак за першы тыдзень. У Вялікабрытаніі пласцінка стартавала з вяршыні хіт-парадзе з накладам у 53,000 адзінак. У Аўстраліі альбом таксама адразу трапіў на вяршыню мясцовага чарта. У Кітаі Lover стаў першым міжнародным дыскам з накладам больш за 1,000,000 адзінак за адзін тыдзень. Альбом Свіфт стаў самым прадаваным вялікім студыйным запісам 2019 года, патрапіўшы ў Кнігу рэкордаў Гінеса.
Прома-кампанія
Свіфт дала некалькі выступаў падчас прома-кампаніі альбома. Яна выканала ME! падчас цырымоніі Billboard Music Awards 2019, а затым у фінале 16 сезона амерыканскай і 8 сезона французскай версій шоў The Voice. Пазней з гэтай песняй Тэйлар з’явілася ў фінале 14 сезона конкурсу Germany’s Next Top Model і на The Graham Norton Show. Спявачка стала хэдлайнерам фестывалю Amazon Prime Day Concert 2019 у Нью-Ёрку, дзе выканала ME! і You Need to Calm Down, а таксама некалькі песень з папярэдніх альбомаў. Яна таксама адкрыла цырымонію MTV Video Music Awards 2019 з міксам з песень You Need To Calm Down і Lover . Трэкі London Boy, Lover, The Archer і You Need to Calm Down Тэйлар выканала на радыёстанцыі BBC Radio 1 у праграме Live Lounge ў верасні 2019. У наступным месяцы яна з’явілася на SNL з трэкамі Lover і False God. 11 кастрычніка яна выканала Lover, The Man, Death by a Thousand Cuts на канцэрце NPR Music у Вашынгтоне. 19 кастрычніка Свіфт выканала сінглы з альбома на дабрачынным мерапрыемстве We Can Survive ў Лос-Анджэлесе. У лістападзе яна выступіла на японскім і кітайскім тэлебачанні. 24 лістапада Свіфт выканала папуры са сваіх галоўных хітоў на цырымоніі American Music Awards 2019. У снежні спявачка з’явілася на калядных фестывалях у Лондане і Нью-Ёрку. 18 красавіка 2020 года Свіфт выканала песню Soon You’ll Get Better на онлайн-канцэрце One World: Together at Home, які збіраў сродкі для барацьбы з COVID-19.
Тэйлар збіралася адправіцца ў фестывальны летні тур Lover Fest, аднак праз пандэмію COVID-19 планы былі адмененыя.
Па-за рамкамі альбома 6 снежня 2019 года спявачка выпусціла калядны сінгл Christmas Tree Farm, які ў той жа дзень узначаліў амерыканскі iTunes. 31 студзеня 2020 года пра Свіфт выйшаў дакументальны фільм «Міс Амерыкана» на Netflix, для якога яна запісала песню Only The Young. Яшчэ адзін саундтрэк, Beautiful Ghosts, яна стварыла для фільма «Кошкі», дзе выканала другарадную ролю.
Андрыіўскэ (Канатопскі раён)
Андрыіўскэ (Андрі́ївське) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Азарычы (Сумская вобласць)
Азарычы (Оза́ричі) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Анютынэ (Канатопскі раён)
Анютынэ (А́нютине) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Хацежына
Хаце́жына (, Хатежино) — аграгарадок у Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Хацежынскага сельсавета.
Кол-цэнтр
Кол-цэнтр (ад call center — цэнтр апрацоўкі тэлефанаванняў) — спецыялізаваная арганізацыя ці вылучанае падраздзяленне ў арганізацыі, якое займаецца апрацоўкай зваротаў і інфармаваннем па галасавых каналах сувязі ў інтарэсах арганізацыі-замоўцы ці галаўной арганізацыі. Кантакт-цэнтр (contact center, кантактны цэнтр) — кол-цэнтр, які апрацоўвае таксама звароты па электроннай і звычайнай пошце, факсы, што працуе са зваротамі ў рэжыме інтэрнэт-чата.
Лад і арганізацыя
Арганізацыі могуць ствараць кол-цэнтры як уласныя падраздзяленні, так і аддаваць працэсы па апрацоўцы званкоў на аўтсорсінг. Кампаніямі, якія спецыялізуюцца на аўтсорсінгу бізнес-працэсаў, сфармаваны рынак паслуг па падаванні кол-цэнтраў, у спектр паслуг могуць уваходзіць сталая ці пачасовая арэнда працоўных месцаў аператараў, арэнда працоўнага часу аператараў, арэнда абсталявання тэлефаніі, тэлефонных ліній і тэлефонных нумароў (напрыклад, нумароў у кодзе 8-800 з аплатай за кошт прымалага боку), арэнда праграмнага забеспячэння камп'ютарнай тэлефаніі (у тым ліку, для арганізацыі галасавых меню, тэлеапытанняў, аўтаматычнага халоднага тэлефанавання), падаванне баз даных для распаўсюду камерцыйных прапаноў.
Кол-цэнтр звычайна арганізуецца як адкрытая працоўная офісная прастора, дзе працуюць аператары, працоўнае месца аператара ўключае персанальны камп’ютар ці апаратны тонкі кліент, тэлефон (тэлефонную трубку ці гарнітуру), далучаны да камутатара ці тэлефоннай станцыі, магчыма, інтэграваны з камп'ютарам на працоўным месцы.
Усе званкі, як правіла, дзеляць на выходныя (outbound) і ўваходныя (inbound), бо характар уваходных і выходных званкоў істотна адрозніваюцца, іх абслугоўваюць, як правіла, розныя аператары, але часам функцыі па апрацоўцы ўваходных і выходных выклікаў аб'ядноўваюцца. Часта аператары арганізаваныя ў шматузроўневую сістэму для больш эфектыўнай апрацоўкі тэлефанаванняў: першы ўзровень у такіх мадэлях складаецца з аператараў, якія падаюць базавы набор інфармацыі, калі таму, хто тэлефануе, патрабуецца дадатковая інфармацыя, то выклік накіроўваецца на аператараў другога ўзроўня, якія могуць валодаць больш спецыфічнай інфармацыяй ці ўпаўнаважаныя прымаць якія-небудзь адмысловыя рашэнні, якія, у сваю чаргу, самыя складаныя і вузкаспецыяльныя пытанні перанакіроўваюць на аператараў трэцяга ўзроўня ці адмыслоўцаў за межамі кол-цэнтраў.
Акрамя аператараў у колл-цэнтры працуюць кіраўнікі і кантралёры, тэхнічны персанал, спецыялісты па навучанні. З-за высокай тэхналагічнасці аперацый у кол-цэнтрах шырока распаўсюджаны старанны кантроль за дзейнасцю аператараў. Кіраўнікі цэнтраў сцвярджаюць, што такі кантроль патрэбны для лепшага планавання аб'ёму працы і часу сваіх працаўнікоў.
Прызначэнне
Большасць кампаній выкарыстоўваюць цэнтры па апрацоўцы тэлефанаванняў для зносін са сваімі кліентамі, для арганізацыі і суправаджэння працэсаў продажаў прадуктаў і паслуг, арганізацыі сервіснага абслугоўвання, «першай лініі» тэхнічнай падтрымкі. Таксама кол-цэнтрам можа быць указана функцыя ўзаемадзеяння з падрадчыкамі, пастаўшчыкамі. Дзяржаўныя, палітычныя і грамадскія арганізацыі выкарыстоўваюць кол-цэнтры для арганізацыі тэлефоннага ўзаемадзеяння з грамадзянамі. Буйныя прадпрыемствы і арганізацыі абслугоўваюць некаторыя ўнутраныя функцыі з дапамогай кол-цэнтраў, напрыклад, забяспечваюць першую лінію офіснай і тэхнічнай падтрымкі супрацоўнікаў.
Мадэлі
Для эфектыўнай арганізацыі кол-цэнтра і прагназавання яго загрузкі выкарыстоўваецца тэорыя масавага абслугоўвання, матэматычныя мадэлі дазваляюць вызначыць аптымальную колькасць тэлефонных агентаў, патрэбных для абслугоўвання кліентаў з пэўным узроўнем абслугоўвання, вызначаным арганізацыяй-замоўцам ці кіраўніцтвам прадпрыемства ці арганізацыі.
Разглядаючы кол-цэнтр як сістэму масавага абслугоўвання можна прымаць рашэнні аб аптымальнай структуры цэнтра, напрыклад, вызначыць умовы, пры якіх эфект маштабу дазволіць павялічыць эфектыўнасць, за кошт аб'яднання некалькіх размеркаваных дробных цэнтраў у адзін вялікі цэнтр, ці для ацэнкі эфекту ад крыжаваных продажаў, ці для вынаходжання оптымуму паміж якасцю і эфектыўнасцю. Матэматычныя мадэлі выкарыстоўваюцца таксама для маршрутызацыі тэлефанаванняў, пры гэтым правілы маршрутызацыі залежаць ад тыпаў кліентаў, кваліфікацыі агентаў.
Апроч тэорыі масавага абслугоўвання для аналізу працы кол-цэнтра выкарыстоўваецца апарат даследаванні аперацый, які дазваляе вырашыць шырокі круг задач аптымізацыі. Напрыклад, для прагназавання тэлефанаванняў, узроўня загрузкі, і нават для аналізу ступені нездаволенасці кліентаў, якія чакаюць абслугоўвання.
Тэхналогіі
Для арганізацыі камунікацый могуць быць скарыстаны як тэлефонныя сеткі агульнага карыстання, так і IP-тэлефанія. Часта ўжываюцца сістэмы самаабслугоўвання абанентаў з дапамогай інтэрактыўных галасавых меню. У кантакт-цэнтрах таксама ўжываецца шырокі спектр праграмнага забеспячэння для падтрымкі ўзаемадзеяння праз электронную пошту, сістэмы імгненнага абмену паведамленнямі і чаты.
Праграмна-апаратныя рашэнні для арганізацыі кол-цэнтраў якія тыражуюцца, могуць валодаць наступнымі функцыянальнымі магчымасцямі: