cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Кеназ
Ке́наз, Kauna — «факел», (англа-сакс. Cen, стар.-сканд. Kaun — «язва») — шосты знак старажытнагерманскага, англасаксонскага і скандынаўскіх рунічных алфавітаў. Верагодна, узыходзіць да паўночнаэтрускага знака або да лацінскага знака C.
Поціна
По́ціна (, Потино) — вёска ў Верхнядзвінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Асвейскага сельсавета.
Да 20 мая 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Красоўскага сельсавета, пасля — у склад Сенькаўскага сельсавета. Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Чапаеўскага сельсавета.
Паталагічная фізіялогія
Паталагі́чная фізіяло́гія — раздзел паталогіі, які вывучае парушэнні фізіялагічных функцый і кампенсаторна-аднаўленчыя працэсы ў хворым арганізме.
Падзяляецца на:
Асноўны метад — эксперымент (мадэліраванне паталагічнага працэсу і вывучэнне яго ў развіцці).
Як самастойная навука вылучана ў сярэдзіне 19 стагоддзя. Аўтар першага падручніка і заснавальнік паталагічнай фізіялогіі ў Расіі — В. В. Пашуцін.
Трыметыламін
Трыметыламін — прадстаўнік аліфатычных трацічных амінаў, (СН3)3N.
Уласцівасці
Бясколерны газ з рэзкім пахам аміяку, пры значным разбаўленні мае пах селядцовага расолу. Добра раствараецца ў вадзе, этаноле, дыэтылавым эфіры і іншых арганічных растваральніках. Тэмпература плаўлення -124 °C, тэмпература кіпення 3,5 °C. Шчыльнасць 0,6709 г/см³ пры тэмпературы 0 °C. Выяўляе ўласцівасці моцных асноў.
Выкарыстанне
Трыметыламін выкарыстоўваецца ў вытворчасці халінхларыду, халіну, чацвярцічных амоніевых солей, іонаабменных смол, флатарэагентаў, лекавых сродкаў.
Студзянец (Горацкі раён)
Студзяне́ц (, Студенец) — вёска ў Горацкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Копцеўскага сельсавета.
Дуброўскі
Дуброўскі — прозвішча, тапонім і назва некаторых твораў.
Прошкі
Про́шкі (, Прошки) — вёска ў Верхнядзвінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Асвейскага сельсавета.
Да 20 мая 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Красоўскага сельсавета, пасля — у склад Сенькаўскага сельсавета. Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Чапаеўскага сельсавета.
Вёска з’яўляецца самым паўночным населеным пунктам Беларусі.
Славутасці
За 5 км на поўнач ад вёскі, на стыку граніц Латвіі, Расіі і Беларусі, размешчаны мемарыяльны комплекс «Курган Дружбы».
Ансуз
А́нсуз — чацвёртая руна футарка. Даслоўнае значэнне «Бог».
Парламенцкія выбары ў Латвіі (1993)
Выбары ў пяты Сейм Латвіі — першыя свабодныя шматпартыйныя парламенцкія выбары ў адноўлены Сейм Латвіі, якія прайшлі 5 і 6 чэрвеня 1993 года.
У выбарах прымалі ўдзел 23 палітычныя партыі, аб’яднанні і саюзы. Толькі 8 партыям атрымалася пераадолець 4 % бар’ер. Выбары выйграў ліберальны Латвійскі шлях, які стаў самай буйнай партыяй у 5-м Сейме, атрымаўшы 36 з 100 мандатаў. Яўка склала самы высокі за гісторыю Латвіі працэнт — 89,9. У адрозненне ад даваенных парламенцкіх выбараў, быў паніжаны мінімальны ўзрост выбаршчыка — ад 21 да 18 гадоў. Трэба таксама адзначыць, што ўрадавы Народны фронт Латвіі не прайшоў у парламент, нягледзячы на тое, што былыя сябры фронту прайшлі ад іншых палітычных сіл.
Уруз
У́руз (ᚢ) — другая руна германскага алфавіта. Назва руны паходзіць ад слова «першабытны бык».
Тэрытарыяльная спрэчка паміж Украінай і Румыніяй
Тэрытарыяльная спрэчка паміж Украінай і Румыніяй — судовы працэс, які разглядаўся ў Міжнародным судзе ААН з 2004 па 2009 год. 16 верасня 2004 года Румынія ўнесла іск супраць Украіны, які тычыўся дэлімітацыі марскіх граніц выключнай эканамічнай зоны і кантынентальнага шэльфа ў Чорным моры. 3 лютага 2009 года суд абвясціў рашэнне, якое ўсталявала марскія межы паміж дзяржавамі і вызначыла выключныя эканамічныя зоны Румыніі і Украіны. Пры гэтым абодва бакі выказалі задавальненне рашэннем і заявілі пра перамогу ў спрэчцы.
Гісторыя
У 2002 годзе Кабінет Міністраў Украіны зацвердзіў праграму гаспадарчай дзейнасці на востраве Змяіны да 2006 года. У рамках праграмы востраў быў перададзены Кілійскаму раёну Адэскай вобласці, а таксама часткова дэмілітарызаваны, прайшлі мерапрыемствы па добраўпарадкаванні. На Змяіным былі адкрыты пошта, філіял банка «РайфайзенБанкАваль», рэтранслятар мабільнай сувязі. Пачынаючы з 2003 года на востраве ўвесь час працуюць навукоўцы Адэскага нацыянальнага ўніверсітэта імя І. І. Мечнікава.
16 верасня 2004 года Румынія падала мемарандум у Міжнародны суд ААН з пытаннем, ці лічыць востраў Змяіны востравам або скалой, адказ на які павінен быў аказаць вялікі ўплыў на схему размежавання кантынентальнага шэльфа ў гэтым раёне. 19 мая 2006 года Украіна падала контрмемарандум, пасля чаго ў снежні таго ж года Румынія накіравала ў суд рэпліку на контрмемарандум. Да ліпеня 2007 года Украіна мела права на прадастаўленне контррэплікі на румынскую рэпліку, пасля чаго суд пачаў разгляд справы па сутнасці.
Напачатку 2007 года размешчаны на востраве жылы комплекс атрымаў афіцыйны статус пасёлка (пасёлак Белае, Біле) у складзе Кілійскага раёна. Гэты крок выклікаў пратэст у румынскага боку.
Рашэнне Міжнароднага суда ААН у Гаазе
2 верасня 2008 года Міжнародны суд ААН у Гаазе пачаў працэс па сутнасці. Пасяджэнне суда скончылася 19 верасня, 3 лютага 2009 года Міжнародны суд вынес рашэнне па справе аб дэлімітацыі граніц. Суд не пагадзіўся з патрабаваннямі ніводнага з бакоў і самастойна вызначыў мяжу выключных эканамічных зон Украіны і Румыніі. Новая лінія ўлічвае невялікую тэрыторыю вакол вострава Змяіны памерам 12 марскіх міль, а затым праходзіць паміж берагам Румыніі працягласцю 248 кіламетраў і ўкраінскім узбярэжжам даўжынёй 705 кіламетраў. Суд прызнаў Змяіны востравам, але адзначыў, што ён не павінен улічвацца на карысць Украіны пры вызначэнні яе выключнай эканамічнай зоны і падзеле кантынентальнага шэльфа.
Як заявіла Прэзідэнт суда Разалін Хігінс, «улік вострава Змяіны азначаў бы юрыдычны перагляд геаграфіі».
Афіцыйная рэакцыя на рашэнне суда
Паводле слоў румынскіх прадстаўнікоў, яны ў сваіх тэрытарыяльных прэтэнзіях засталіся «на 80 % здаволены». Абодва бакі выказалі згоду з рашэннем і заявілі пра завяршэнне спрэчкі на сваю карысць. Раней МЗС Украіны заявіў, што ўкраінскі бок выканае любое рашэнне па Змяіным, якое прыме Міжнародны суд.
Турысаз
Ту́рысаз — штучна адноўленае найменне трэцяй руны германскага алфавіту.
У ісландскім алфавіце яна захавалася да гэтага часу ў выглядзе літары þ («Торн») і адпавядае англійскай th. Пазначае «турс» — волат.
Чапляёўка
Чапляёўка (, Чеплеёвка) — вёска ў Горацкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Копцеўскага сельсавета.
Сымонішкі
Да 2013 года хутар уваходзіў у склад Трокеніцкага сельсавета.
Феху
Феху або Феу (ᚠ) — першая руна германскага Старэйшага футарка і першая руна першага fта, прысвечанага богу ўрадлівасці Фрэйра і багіні кахання Фрэй. Назва руны азначае скот як знак дабрабыту, багацця і працвітання.
Чурылава (Горацкі раён)
Чуры́лава (, Чурилово) — вёска ў Горацкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Копцеўскага сельсавета.
Рагелева
Раге́лева (, Рогелево) — вёска ў Верхнядзвінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Асвейскага сельсавета.
Да 10 мая 1958 года вёска ўваходзіла ў склад Асвейскага сельсавета, да 29 снежня 1961 года — у склад Відоцкага сельсавета, да 31 сакавіка 1977 года знаходзілася ў адміністрацыйным падпарадкаванні Асвейскага пассавета , пасля — у складзе Асвейскага сельсавета. Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Чапаеўскага сельсавета.
Трокенікі 2
Тро́кенікі 2 (, Трокеники 2) — вёска ў Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Варнянскага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Трокеніцкага сельсавета.
Страдна
Стра́дна (, Страдно) — вёска ў Верхнядзвінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Асвейскага сельсавета.
Да 31 сакавіка 1977 года вёска ўваходзіла ў склад Лісненскага сельсавета, да 10 кастрычніка 2013 года — у склад Чапаеўскага сельсавета.
Трокенікі 1
Тро́кенікі 1 (, Трокеники 1) — аграгарадок (да 2016 года вёска) у Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Варнянскага сельсавета.
Геаграфія
Знаходзіцца за 25 кіламетраў на поўнач ад Астраўца, 275 кіламетраў ад Гродна, 30 кіламетраў ад чыгуначнай станцыі Гудагай, каля аўтадарогі Полацк—Вільнюс.
Гісторыя
У 1969—2013 гадах вёска з’яўлялася цэнтрам Трокеніцкага сельсавета.
Херлен
Херлен (Heerlen) — горад і абшчына ў Нідэрландах.
Геаграфія
Горад Херлен знаходзіцца на паўднёвым усходзе нідэрландскай правінцыі Лімбург. Плошча горада складае 45,5 км². Па колькасці насельніцтва — 89 267 чалавек (на 1.01 2010 года) Херлен з'яўляецца другім горадам правінцыі. Колькасць насельніцтва ў гарадской агламерацыі Херлен складае 220 000 чалавек.
Ярцаўка (Горацкі раён)
Я́рцаўка (, Ярцевка) — вёска ў Горацкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Копцеўскага сельсавета.
Сукалі
Су́калі (, Сукали) — вёска ў Верхнядзвінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Асвейскага сельсавета.
Да 20 мая 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Красоўскага сельсавета, пасля — у склад Сенькаўскага сельсавета. Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Чапаеўскага сельсавета.
Царкоўна (Верхнядзвінскі раён)
Царко́ўна (, Церковно) — вёска ў Верхнядзвінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Асвейскага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Чапаеўскага сельсавета.
Антанова (Ашмянскі раён)
Антано́ва (, Антоново) — вёска ў Ашмянскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Барунскага сельсавета.
Да 17 студзеня 1969 года вёска ўваходзіла ў склад Куцавіцкага сельсавета.
Бонда
Назву Бо́нда маюць:
Андзекалава
Андзе́калава (, Андеколово) — вёска ў Горацкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Ленінскага сельсавета.
Да 7 верасня 2000 года вёска ўваходзіла ў склад Ленінскага сельсавета, да 13 чэрвеня 2002 года — у склад Ходараўскага сельсавета.
Аляксандр Мікалаевіч Кляменцьеў
Аляксандр Мікалаевіч Кляменцьеў (,  — ) — беларускі і рускі архітэктар, які працаваў у Віцебску і Саратаве.
Біяграфія
З дваран. Першапачатковую адукацыю атрымаў у, якую скончыў у 1869 годзе.
У 1874 годзе скончыў Пецярбургскае будаўнічае вучылішча са званнем архітэктарскага памочніка і правам на чын Х класа. Быў прызначаны малодшым інжынерам Будаўнічага аддзялення Віцебскага губернскага праўлення. У 1876 годзе прызначаны там жа малодшым архітэктарам, і з 1877 —. Адначасова (1878—1890) — полацкі епархіяльны архітэктар пры Віцебскай духоўнай кансісторыі. З 1887 быў членам Віцебскай Царкоўна-будаўнічай прысутнасці і архітэктарам мясцовай жаночай гімназіі.
У Саратаве жыў да 1916 года.
Барысы
Назву Барысы́ маюць:
Болькава
Бо́лькава (, Больково) — вёска ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Свірскага сельсавета.
Гісторыя
У 1840 г. маёнтак Свянцянскага павета Віленскай губерні. У 1840—1913 гг. тут працавала вінакурнае прадпрыемства, з 1913 г. быў паравы рухавік (пазней прадпрыемства вядома як Болькаўскі спіртзавод, цяпер завод кармавых дражджэй). У 1904 г. маёнтак Свірскай воласці Свянцянскага павета, уладанне памешчыка Бышэўскага, 41 жыхар.
З 12.10.1940 г. у Канстанцінаўскім сельсавеце Свірскага раёна Вілейскай, з 20.09.1944 г. Маладзечанскай абласцей, з 05.08.1954 г. у Шэметаўскім сельсавеце таго ж раёна і вобласці, з 31.08.1959 г. у Мядзельскім раёне, з 20.01. 1960 Мінскай вобласці, з 10.05.1960 г. у Свірскім гарпасялковым Савеце. У 1945 г. адноўлены спіртзавод, з сакавіка 1960 вёска і завод у складзе саўгаса «Свір» (цэнтр — г.п. Свір), з 04.09.1991 г. — калгаса «Свір».
У 2013 годзе Свірскі пасялковы савет быў скасаваны, і Болькава ўвайшло ў склад Свірскага сельсавета.
Інфраструктура
Клуб, бібліятэка, крама, спіртзавод, жывёлагадоўчая ферма.
Альшанікі (Верхнядзвінскі раён)
Альша́нікі (, Ольшаники) — вёска ў Верхнядзвінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Шайтараўскага сельсавета.
Бацвіннева
Бацві́ннева (, Ботвиньево) — вёска ў Горацкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Ленінскага сельсавета.
Барадоўшчына
Да 30 мая 1988 года хутар уваходзіў у склад Семярніцкага сельсавета.
Шчэлбінская канава
Даўжыня канала 38 км. Пачынаецца ў Хойніцкім раёне за 6,1 км у напрамку на паўночны ўсход ад вёскі Ізбынь, упадае ў Верхнюю Брагінку за 2,3 км у напрамку на паўночны ўсход ад вёскі Сялец Брагінскага раёна. Вадазбор у лясістых і балоцістых масівах у межах Гомельскага Палесся. Прымае сцёк з каналаў меліярацыйнай сеткі. Асноўны прыток — Вялікі канал.
Андрухі
Андрухі́ (, Андрюхи) — вёска ў Горацкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Паршынскага сельсавета.
Да 26 верасня 1987 года вёска ўваходзіла ў склад Макараўскага сельсавета, да 13 чэрвеня 2002 года — у склад Горацкага сельсавета , да 20 лістапада 2013 года — у склад Ленінскага сельсавета.
Блажкі (Горацкі раён)
Да 7 верасня 2000 года вёска ўваходзіла ў склад Ленінскага сельсавета, да 13 чэрвеня 2002 года — у склад Ходараўскага сельсавета.
Бабарыкі (Верхнядзвінскі раён)
Бабары́кі (, Боборики) — вёска ў Верхнядзвінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Шайтараўскага сельсавета.
Барсукі (Шайтараўскі сельсавет)
Барсукі́ (, Барсуки) — вёска ў Верхнядзвінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Шайтараўскага сельсавета.
Вайцехава
Да 17 студзеня 1969 года вёска ўваходзіла ў склад Куцавіцкага сельсавета.
Бянюны
Бяню́ны (, Бенюны) — вёска ў Ашмянскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Барунскага сельсавета.
Да 30 мая 1988 года вёска ўваходзіла ў склад Семярніцкага сельсавета.
Плошча Ліваў
Плошча Ліваў (Līvu laukums) — плошча ў Рызе, размешчана паміж вуліцамі Зіргу, Мейстару і Калькю.
Была створана ў 1950 годзе пасля зносу разбуранай падчас Другой сусветнай вайны гарадской забудовы. Называлася «Скверам ля філармоніі», паколькі будынак Вялікай гільдыі, які выходзіў на плошчу, з 1941 года займала канцэртная зала Латвійскай філармоніі.
Сучасную назву атрымала 29 лютага 2000 года.
Славутасці — Малая гільдыя, Вялікая гільдыя, «Дом з чорнымі катамі».
Біюцішкі
Бію́цішкі (, Биютишки) — вёска ў Ашмянскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Барунскага сельсавета.
Гісторыя
Да 17 студзеня 1969 года вёска ўваходзіла ў склад Куцавіцкага сельсавета.
Назва
Назва паходзіць ад балцка-літоўскага антрапоніма Bijutis, ад яго ж Біюці ў Пастаўскім раёне. Ад таго ж кораня Bij- таксама Біейкі ў Браслаўскім раёне. Корань звязаны з літ. bijoti "баяцца". Такое імя або адлюстроўвала паводзіны немаўляці перад наданнем імя, або несла апатрапеічную (абарончую) функцыю.
Бонда (Мядзельскі раён)
Бо́нда (, Бонда) — вёска ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Сваткаўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1846 вёска маёнтка Вузла Вілейскага павета Віленскай губерні, валоданне К. І. Тызенгаўза, 5 двароў, 43 жыхары. У 1868 г. у вёсцы 3 двары, 37 жыхароў. У 1904 г. у складзе Мядзельскай воласці Вілейскага павета, 59 жыхароў, ў 1908 г. 5 двароў, 67 жыхароў. У 1921 г. вёска Мядзельскай гміны Дунілавіцкага (з 1925 г. Пастаўскага) павета Віленскага ваяводства, 13 двароў, 85 жыхароў. З 12.10.1940 г. у Брусоўскім сельсавеце Мядзельскага раёна Вілейскай, з 20.09.1944 Маладзечанскай абласцей, з 21.05.1951 г. у Сваткаўскім сельсавеце, з 20.01.1960 г. Мінскай вобласці, з 01.10.1973 г. у Вузлянскім сельсавеце, з 23.03.1987 г. зноў у Сваткаўскім сельсавеце.
У 1948 г. створаны калгас «Запавет Леніна». З 15.04.1954 г. вёска ў складзе калгаса імя Леніна (да 09.11.1961 г. калгас імя Сталіна, з 1988 цэнтр — вёска Сваткі), з 1994 г. у аграфірме «Зара», з сакавіка 1997 года ў сельскагаспадарчым прадпрыемстве імя М. Танка (цэнтр — вёска Сваткі).
Балькаўшчына
Балькаўшчы́на (, Больковщина) — вёска ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Свірскага сельсавета.
Гісторыя
У 1760 г. маёнтак Ашмянскага павета Віленскага ваяводства. У 1868 г. вёска Свірскай воласці Свянцянскага павета Віленскай губерні, 28 двароў, 199 жыхароў. У 1904 г. у вёсцы 312 жыхароў, у 1907 г. — 56 двароў, 352 жыхары. З 12.10.1940 г. у Канстанцінаўскім сельсавеце Свірскага раёна Вілейскай, з 20.09.1944 г. Маладзечанскай абласцей, з 05.08.1954 г. у Шэметаўскім сельсавеце, з 31.08.1959 г. у Мядзельскім раёне, з 20.01.1960 г. Мінскай вобласці, з 10.05.1960 г. у Свірскім гарпасялковым Савеце.
У 1949 г. арганізаваны калгас імя В. Васілеўскай. З 1960 вёска ў складзе саўгаса «Свір» (цэнтр — г.п. Свір), з 04.09.1991 г — калгасу «Свір».
У 2013 годзе Свірскі пасялковы савет быў скасаваны, і Балькаўшчына ўвайшла ў склад Свірскага сельсавета.
Вашчынікі
Вашчы́нікі (, Вощиники) — вёска ў Ашмянскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Барунскага сельсавета.
Да 17 студзеня 1969 года вёска ўваходзіла ў склад Куцавіцкага сельсавета.
Ляшчылава
Ляшчы́лава (, Лещилово) — вёска ў Верхнядзвінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Шайтараўскага сельсавета.
Воўкаўшчына (Горацкі раён)
Во́ўкаўшчына (, Волковщина) — вёска ў Горацкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Паршынскага сельсавета.
Да 26 верасня 1987 года вёска ўваходзіла ў склад Макараўскага сельсавета, да 13 чэрвеня 2002 года — у склад Горацкага сельсавета , да 20 лістапада 2013 года — у склад Ленінскага сельсавета.
Будынак былога мужчынскага духоўнага вучылішча (Віцебск)
Гісторыя
Будаўніцтва было пачатана месцы былога ўладання купцоў Баруновых у 1890 годзе.
Праз два гады будаўніцтва было скончана. Трэці паверх быў надбудаваны пазней, прыкладна ў 20‑х гадах ХХ стагоддзя. Падчас Першай сусветнай вайны ў будынку вучылішча размяшчаўся ваенны шпіталь.
У пачатку 1960-х гадоў мастацка-графічнае педвучылішча было ператворана ў мастацка-графічны факультэт Віцебскага педагагічнага інстытута імя С. М. Кірава. Будынак быў перададзены гэтай вышэйшай навучальнай установе Віцебска.
Архітэктура
Помнік архітэктуры неакласіцызму. Узведзены з цэглы як мужчынскае духоўнае вучылішча. Згодна з праектам епархіяльнага архітэктара А. М. Кляменцьева будынак павінен быў быць досыць вялікім: па Афіцэрскай (цяпер Суворава) вуліцы займаў 22 пагонных сажняў, па 1‑й Ветраной (цяпер Чэхава) вуліцы — 17 пагонных сажняў. У ім меркавалася зладзіць 5 класаў, дамавую царкву, актавую залу, сталовую і спальныя пакоі на 100 і больш вучняў, кватэры кіраўнікам, наглядчыку, аканому, памяшканні для праўлення і бібліятэкі, а ў падвальным паверсе — кухню, памяшканні для служыцеляў.
Будынак былога мужчынскага духоўнага вучылішча ўяўляе сабой манументальны чатырохпавярховы Г-падобны ў плане будынак, абодва яго фасады па вул. Суворава і Чэхава насычаны дэкаратыўнымі элементамі. Фасад па вуліцы Чэхава выдзелены адным цэнтральным рызалітам, завершаным трохвугольным франтонам, больш працяглы фасад па вуліцы Суворава мае 2 бакавыя рызаліты, таксама завершаныя трохвугольнымі франтонамі. Усе паверхі па фасадах падзелены прафіляванымі карнізнымі паяскамі і маюць разнастайную аздобу. Першы паверх з гладкімі сценамі трактуецца як цокальны. Сцены другога паверха пакрыты рустам, сцены трэцяга аздоблены плоскімі пілястрамі, яго паўцыркульныя аконныя праёмы дэкараваны арачнымі ліштвамі. Паміж аконнымі праёмамі чацвёртага паверха размешчаны шырокія лапаткі. Аконныя праёмы ўсіх паверхаў акрамя трэцяга прамавугольныя. Цэнтральны рызаліт фасада, дзе знаходзіцца галоўны ўваход у будынак, больш насычаны дэкаратыўнымі элементамі: ляпныя накладныя дэталі, канелюраваныя калонкі, паўцыркульныя нішы і інш. У дэкаратыўнай аздобе фасадаў праявіліся эклектычныя матывы. Унутраная планіроўка калідорная, з боку галоўнага ўваходу — парадны вестыбюль і цэнтральная лесвіца, на трэцім паверсе — актавая зала.
Міхайлова (Верхнядзвінскі раён)
Міхайло́ва (, Михайлово) — вёска ў Верхнядзвінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Шайтараўскага сельсавета.
Жаўлачоўка
Жаўлачо́ўка (, Жевлачёвка) — вёска ў Горацкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Ленінскага сельсавета.
Аляны
Аля́ны (, Оляны) — вёска ў Ашмянскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Барунскага сельсавета.
Гісторыя
У 1569 годзе вёска згадваецца як каралеўская ўласнасць у Ашмянскім старостве Віленскага ваяводства ВКЛ.
Калі пасля падаўлення паўстання 1831 г. пан Парфірый Важынскі быў сасланы ў Сібір, ён даў зарок пабудаваць, а дакладней — адрадзіць, у сваім маёнтку капліцу, калі вернецца на радзіму. Адбылося гэта толькі праз 25 гадоў, але абяцанне сваё пан Важынскі выканаў. Так на мясцовых могілках з’явілася каменная капліца ў стылі класіцызм. У алянскім палацы Важынскіх здаўна знаходзілася копія абраза Маці Божай Барунскай, па легендзе, калі царскія ўлады вырашылі зачыніць барунскі кляштар, Важынскія замянілі арыгінал на копію. У 1926 г. абраз быў вернуты ў касцёл, у 1927 г. рэстаўрыраваны віленскай мастачкай Г. Шрамоўнай.
Капліца спачатку была прыпісана да ашмянскай парафіі, але пасля паўстання 1863 г. яна была зачынена і пакінута. «За польскім часам» капліца адрадзілася і належала да барунскай парафіі. Зараз яна знаходзіцца ў зруйнаваным стане.
Да 17 студзеня 1969 года вёска ўваходзіла ў склад Куцавіцкага сельсавета.
Славутасці
Капліца ўзведзена з бутавага каменю з атынкаванымі ўстаўкамі з цэглы. Уяўляе сабою атынкаваны знутры зальны аб’ём са слаба выяўленым трансептам, яго тарцы — як галоўны, так і алтарны фасады — завяршаліся трохвугольнымі франтонамі. Кампазіцыю капліцы ўвенчвала, магчыма, толькі сігнатурка. Пад капліцай зроблены склеп-пахавальня.
Несцеры
Не́сцеры (, Нестеры) — вёска ў Верхнядзвінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Шайтараўскага сельсавета.
Жыгулі
Жыгулі́ (, Жигули) — вёска ў Верхнядзвінскім раёне Віцебскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Шайтараўскага сельсавета.
Геаграфія
Вёска знаходзіцца за 5 км у напрамку на паўднёвы ўсход ад горада Верхнядзвінск, за 170  км ад Віцебска, за 8  км ад чыгуначнай станцыі Верхнядзвінск, каля левага берага ракі Дрыса. Праз вёску пралягае аўтамабільная дарога.
Каля вёскі знаходзіцца Дэндрапарк Верхнядзвінскага лясгаса.
Дружная (Горацкі раён)
Дру́жная (, Дружная) (да 30 ліпеня 1964 года Каравя́к ) — вёска ў Горацкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Ленінскага сельсавета.
Гарэцкаўшчына
Гарэ́цкаўшчына (, Горецковщина) — вёска ў Ашмянскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Барунскага сельсавета.
Гісторыя
У 1558 годзе Багдан Паўлавіч Сапега заснаваў маёнтак Багданаў, у які ўвайшла сядзіба Гарэцкаўшчына. У 1602 годзе фальварак Гарэцкаўшчына ў складзе маёнтка Паўла Стафана Сапегі. У 1638 годзе ўласнасць Казіміра Сапегі.
Да 30 мая 1988 года вёска ўваходзіла ў склад Семярніцкага сельсавета.
Карл Іванавіч Оперман
Нарадзіўся ў Дармштаце. У 1783 г. перайшоў у расійскае падданства і пачаў службу ў якасці інжынер-капітана Інжынернага корпуса. Падчас расійска-шведскай вайны 1788—1790 гг. кіраваў пабудовай берагавых батарэй. У 1793 г. склаў план умацавання заходняй мяжы Расійскай імперыі шляхам будаўніцтва крапасцей у Бабруйску і Дынабургу. У 1796 г. быў пераведзены ў картаграфічнае ведамства, дзе склаў апісанне заходніх межаў імперыі, прапанаваўшы будаўніцтва ўмацаванняў у Брэсце. Перад вайной 1812 г. у якасці дырэктара Інжынернага дэпартамента Ваеннага міністэрства аб’ехаў усе ўмацаванні на мяжы. Прымаў актыўны ўдзел у расійска-французскай вайне 1812—1813 гг. Удзельнічаў у аблогах крапасцей у Торне, Данцыгу, Модліне. У 1818 г. Оперман прызначаны генерал-інспектрам па інжынернай частцы. Яму былі даручаны працы па мадэрнізацыі і ўдасканаленню фартыфікацыйных умацаванняў Расіі.
Ракусіна
Раку́сіна (, Ракусино) — вёска ў Верхнядзвінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Шайтараўскага сельсавета.
Гейстуны
Гейсту́ны (, Гейстуны) — вёска ў Ашмянскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Барунскага сельсавета.
Гісторыя
Да 17 студзеня 1969 года вёска ўваходзіла ў склад Куцавіцкага сельсавета.
Канюхі (Горацкі раён)
Канюхі́ (, Конюхи) — вёска ў Горацкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Ленінскага сельсавета.
Да 7 верасня 2000 года вёска ўваходзіла ў склад Ленінскага сельсавета, да 13 чэрвеня 2002 года — у склад Ходараўскага сельсавета.
Гінеўцы
Гі́неўцы (, Гиневцы) — вёска ў Ашмянскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Барунскага сельсавета.
Да 17 студзеня 1969 года вёска ўваходзіла ў склад Куцавіцкага сельсавета.
Святая сям’я (ван Клевэ, Эрмітаж)
Святое сямейства — карціна Ёса ван Клевэ, якая захоўваецца ў Эрмітажы.
Сюжэт
У гэтай працы мы бачым паясную выяву Божай Маці з маленькім Ісусам, паказаным у поўны рост, які стаіць на каменным парапеце. Злева і некалькі ў фонавым рэжыме, з’яўляецца святы Іосіф. Дзева абараняе дзіця ад падзення, абдымаючы яго сваімі рукамі, якія паказаны ў маньерысцкай манеры. Багародзіца рыхтуецца карміць Сына грудзьмі, што сімвалізуе любоў Бога да чалавецтва.
Падобныя карціны
Існуе як мінімум чатыры карціны падобнай іканаграфіі таго ж аўтара. Першая мае зусім нязначныя адрозненні, напрыклад, святы Іосіф апрануты ў акуляры. Гэты варыянт захоўваецца ў ў Марселі. Другая карціна захоўваецца ў Бруклінскім музеі, яна мае менш агульнага са «Святым Сямействам» з Эрмітажа, у тым ліку Немаўля не стаіць вертыкальна, а ляжыць на руцэ Маці, але агульныя рысы кампазіцыі ўсё ж прасочваюцца. Трэці варыянт, што захоўваецца ў Венскай акадэміі выяўленчых мастацтваў, змяшчае пейзаж, які з’яўляецца фонам для галавы Святога Іосіфа. Чацвёртае «Святое Сямейства», самае каляровае і пышнае з вышэйзгаданых, з’яўляецца часткай калекцыі.
Зайцава (Горацкі раён)
За́йцава (, Зайцево) — вёска ў Горацкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Паршынскага сельсавета.
Да 26 верасня 1987 года вёска ўваходзіла ў склад Макараўскага сельсавета, да 13 чэрвеня 2002 года — у склад Горацкага сельсавета , да 20 лістапада 2013 года — у склад Ленінскага сельсавета.
Асалінеум
Нацыянальны інстытут імя Асалінскіх (Zakład Narodowy im. Ossolińskich), або Асалінеум (Ossolineum) — навуковая і культурніцкая ўстанова Польшчы. Заснаваны ў 1817 годзе графам Юзафам Максімільянам Асалінскім у Львове ў памяшканні колішняга кляштара сёстраў ордэна кармелітак абутых.
Бібліятэка Асалінскіх налічвала кнігі з калекцыяў графаў Любамірскіх, Сапегаў, і іншых прыватных збораў. У 1827 годзе на аснове бібліятэкі было створана польскае навукова-даследчае таварыства «Асалінеум», або «Інстытут Асалінскіх». У аўстра-венгерскі перыяд таварыства стала цэнтрам польскага навуковага жыцця падобна да ўкраінскага. Да 1939 года пры ім дзейнічалі таксама выдавецтва і.
Падчас ў 1939 годзе Інстытут Асалінскіх быў зачынены. За нямецкай акупацыяй на аснове яго фондаў была створана Дзяржаўная бібліятэка Львова (Staatsbibliothek Lemberg), а частка калекцыі перавезеная ў Кракаў.
У 1947 годзе 30 % фондаў было перададзена Польскай народнай рэспубліцы. Зборы былі адкрыты для чытачоў ва Уроцлаве ў верасні таго ж года. Наўзамен у Львове заснавана імя Васіля Стэфаніка.
Гіргіляны
Гіргіля́ны (, Гиргиляны) — вёска ў Ашмянскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Барунскага сельсавета.
Гудаўшчына
Гу́даўшчына (, Гудовщина) — вёска ў Ашмянскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Барунскага сельсавета.
Да 30 мая 1988 года вёска ўваходзіла ў склад Семярніцкага сельсавета.
Баравікі (Мядзельскі раён)
Баравікі́ (, Боровики) — вёска ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Крывіцкага сельсавета.
Гіргіляны
Да 17 студзеня 1969 года вёска ўваходзіла ў склад Куцавіцкага сельсавета.
Баравікі (Мядзельскі раён)
Гісторыя
У 1904 годзе вёска Крывіцкай воласці Вілейскага павета Віленскай губерні. Працавала школа граматы, дзе ў 1896—1897 навучальным годзе навучалася 9 хлопчыкаў.
З 12.10.1940 года ў Сіўцоўскім сельсавеце Крывіцкага раёна Вілейскай, з 20.09.1944 — Маладзечанскай, з 20.01.1960 — Мінскай абласцей, з 25.12.1962 года Мядзельскага раёна, з 08.06.1963 — у Крывіцкім гарпасялковым Савеце.
У 1949 годзе 40 сельскіх гаспадарак аб’ядналі ў калгас «Сцяг Перамогі». З 19.06.1974 года вёска ў складзе калгаса «Беларусь» (цэнтр — Пруднікі).
У 2009 годзе, з пераўтварэннем Крывіцкага пассавета ў сельсавет, Баравікі ўвайшлі ў склад апошняга.
Інфраструктура
Працуе крама, ёсць жывёлагадоўчая ферма.
Смулькава
Сму́лькава (, Смульково) — вёска ў Верхнядзвінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Шайтараўскага сельсавета.
Касцюшкава
Касцю́шкава (, Костюшково) — вёска ў Горацкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Ленінскага сельсавета.
Загарняты
Загарня́ты (, Загорняты) — вёска ў Ашмянскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Барунскага сельсавета.
Да 17 студзеня 1969 года вёска ўваходзіла ў склад Куцавіцкага сельсавета.
Барысы (Мядзельскі раён)
Барысы́ (, Борисы) — вёска ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Свірскага сельсавета.
Гісторыя
У 1847 г. вёска маёнтка Алешкі Свянцянскага павета Віленскай губерні, валоданне памешчыка С. Хамінскага, 7 двароў, 55 жыхароў. У 1868 г. вёска Свірскай воласці Свянцянскага павета, 68 жыхароў. У 1904 г. вёска налічвала 142 жыхара, у 1907 г. — 113 жыхароў. З 12.10.1940 г. у Куцькаўскім сельсавеце Свірскага раёна Вілейскай, з 20.09.1944 Маладзечанскай абласцей, з 16.07.1954 г. у Свірскім, з 05.08.1954 г. у Канстанцінаўскім сельсавеце, з 31.08.1959 г. ў Мядзельскім раёне. C 20.01.1960 г. Мінскай вобласці, з 10.05.1960 г. у Свірскім гарпасялковым Савеце.
У 1950 г. 45 гаспадарак вёсак Барысы і Януковічы аб'ядналіся ў калгас імя Калініна. З 07.01.1964 г. вёска ў складзе саўгаса «Канстанцінава» (цэнтр — вёска Камарова), з 04.09.1991 г. — калгаса «Канстанцінава» (цэнтр — вёска Камарова).
У 2013 годзе Свірскі пасялковы савет быў скасаваны, і Барысы ўвайшлі ў склад Свірскага сельсавета.
Цясты
Цясты́ (, Тясты) — вёска ў Верхнядзвінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Шайтараўскага сельсавета.
У 1925—1960 гадах цэнтр Цястоўскага сельсавета.
Маісеева (Горацкі раён)
Маісе́ева (, Моисеево) — вёска ў Горацкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Ленінскага сельсавета.
Half-Life: Blue Shift
«Half-Life: Blue Shift» — другі дадатак для шутара ад першай асобы «Half-Life», распрацаваны кампаніяй Gearbox Software і выпушчаны 12 чэрвеня. Як і іншыя дапаўненні ад Gearbox, «Half-Life: Opposing Force» і «Half-Life: Decay», «Blue Shift» адлюстроўвае падзеі, якія адбыліся ў «Half-Life», але з пункту гледжання іншага персанажа: ахоўніка «Чорнай Мезы» — Барні Калхуна. У ролі Барні, ігрок павінен паспрабаваць збегчы з сакрэтнай лабараторыі, захопленай прышэльцамі з іншага свету і атрадамі HECU.
Іншымі распрацоўшчыкамі ажыццяўляўся перанос «Blue Shift» на рухавік Source, але ён да гэтага часу не завершаны. Праект носіць назву «Guard Duty».
Ацэнкі
Гульня атрымала «змешаныя водгукі» паводле Metacritic, яна мае 71 з 100 балаў.
Роберт з сайта GameZone піша, што гульня ў параўнанні з «Opposing Force» болей лёгкая, што ўжо патрэбна перайсці з «Чорнай Мезы» куды-небудзь яшчэ, хваліць гучанне, графіку (пры ўсталяванні HD Pack) і геймплэй.
Лукі (Горацкі раён)
Лу́кі (, Луки) — вёска ў Горацкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Ленінскага сельсавета.
Пасля вайны і да 16 ліпеня 1954 года цэнтр Варашылаўскага сельсавета. Да 7 верасня 2000 года вёска ўваходзіла ў склад Ленінскага сельсавета, да 13 чэрвеня 2002 года — у склад Ходараўскага сельсавета.
Шайтарава
Ша́йтарава (, Шайтерово) — аграгарадок у Верхнядзвінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Шайтараўскага сельсавета.
Назва
Паходзіць ад старалітоўскага імя індаеўрапейскага двухскладовага тыпу Šaitaras, якое ўтворанае двума складнікамі Šai- (Šei) і tar-. Другі складнік ад літоўскага tarti "мовіць". Узнікненне паселішча звязана з часамі пашырэння Літоўскага княства на ўсход і займання земляў саслабелага Полацкага княства.
Баравыя (Мядзельскі раён)
Баравы́я (, Боровые) — вёска ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Нарачанскага сельсавета.
Гісторыя
У 1868 г. вёска Занарачанскай воласці Свянцянскага павета Віленскай губерні, 6 двароў, 76 жыхароў. У 1904 г. налічвала 88 жыхароў. У 1935—1936 гг. вяскоўцы ўдзельнічалі ў Нарачанскім выступе рыбакоў. З 12.10.1940 г. у Шэметаўскім сельсавеце Свірскага раёна Вілейскай, з 20.09.1944 г. Маладзечанскай абласцей, з 05.08.1954 г. у Сырмежскім сельсавеце, з 31.08.1959 г. Мядзельскага раёна, з 20.01.1960 г. Мінскай вобласці, з 25.02.1971 г. у Нарачанскім курортна-пасялковым Савеце.
Інфраструктура
На паўночнай ускраіне вёскі, на беразе возера Нарач размешчаны санаторый «Баравое» (адкрыты ў 1974 г.), дзіцячы санаторый (адкрыты ў 1979 г.). На захадзе, на беразе возера, знаходзіцца дзіцячы лагер «Зубраня» (адкрыты ў 1969 г.) з сярэдняй школай. У санаторыі «Баравое» і ў лагеры «Зубраня» працуюць кінаўстаноўкі, аддзяленні сувязі, 2 крамы. Каля вёскі знаходзіцца таксама пансіянат «Буслік».
Засценне
Засце́нне (, Застенье) — вёска ў Ашмянскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Барунскага сельсавета.
Да 30 мая 1988 года вёска ўваходзіла ў склад Семярніцкага сельсавета.
Юсціянава (Верхнядзвінскі раён)
Юсція́нава (, Юстияново) — вёска ў Верхнядзвінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Шайтараўскага сельсавета.
Анатомія раслін
Анатомія раслін — раздзел батанікі, які вывучае ўнутраную будову органаў і тканак раслін.
Гісторыя
Узнікненне і развіццё анатоміі раслін звязана з вынаходствам мікраскопа і працамі італьянскага біёлага М. Мальпігі і англійскага батаніка (мікраскапічнае вывучэнне раслінных аб’ектаў; 2-я палова XVII стагоддзя), стварэннем клетачнай тэорыі (нямецкі біёлаг Т. Шван, 1839), даследаваннем раслінных тканак, клетак і іх арганоідаў (2-я палова XIX ст. — пач. XX ст.) паралельна з вывучэннем іх росту, развіцця і дыферэнцыроўкі ў працэсе антагенезу.
Значную ролю ў развіцці анатоміі раслін адыгралі працы рускіх батанікаў І. В. Баранецкага, С. П. Костычава,, У. Ф. Раздорскага, В. Р. Аляксандрава, В. М. Радкевіч, А. А. Яцэнка-Хмялеўскага,, М. Ф. Данілавай і інш.
Макараўка (Горацкі раён)
Мака́раўка (, Макаровка) — вёска ў Горацкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Паршынскага сельсавета.
У 1925—1987 гадах цэнтр Макараўскага сельсавета. Да 13 чэрвеня 2002 года вёска ўваходзіла ў склад Горацкага сельсавета, да 20 лістапада 2013 года — у склад Ленінскага сельсавета.
Міколенка
Міко́ленка (, Миколенка) — вёска ў Горацкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Ленінскага сельсавета.
Пабедная
Пабе́дная (, Победная) (да 30 ліпеня 1964 года Паўзу́хі ) — вёска ў Горацкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Ленінскага сельсавета.
Зубаўшчына (Ашмянскі раён)
Зу́баўшчына (, Зубовщина) — вёска ў Ашмянскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Барунскага сельсавета.
Да 17 студзеня 1969 года вёска ўваходзіла ў склад Куцавіцкага сельсавета.
Старына (Горацкі раён)
Старына́ (, Старина) — вёска ў Горацкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Ленінскага сельсавета.
Ахагар
Ахагар — нагор'е ў Сахары, на поўдні Алжыра, на ўсход ад горада Таманрасет. Вышэйшы пункт — гара Тахат, 2918 м. Гэта таксама вышэйшы пункт Алжыра.
Ахагар складаецца з вулканічных парод. У выніку выветрывання ўтварыліся скальныя астанцы мудрагелістых формаў. Клімат рэзка кантынентальны, сухі і гарачы летам, зімой тэмпературы часам падаюць ніжэй за нуль. Ападкі рэдкія. У Ахагары самы рэзкі клімат ва ўсёй Сахары, што стварае асаблівую кліматычную зону, з відамі жывёл і раслін, не характэрнымі для астатняй Сахары. У гарах размешчаны нацыянальны парк Ахагар.
Насельніцтва Ахагар — туарэгі. Прыкладна з 1750 года тут існавала туарэгская дзяржава Кель Ахагар, якая стала пратэктаратам Францыі ў 1903 годзе, затым перайшла да Алжыра пасля атрымання ім незалежнасці, і была скасавана толькі ў 1977 годзе.
У Ахагары (Асекрэм, 80 км ад Таманрасета) прапаведаваў туарэгам каталіцкі манах Шарль Эжэн дэ Фуко, пазней прылічаны да святых.
Баярнавічы
Бая́рнавічы (, Боярновичи) — вёска ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Занарацкага сельсавета.
Гісторыя
У 1868 г. вёска Шэметаўскай воласці Свянцянскага павета Віленскай губерні, 9 двароў, 76 жыхароў. У 1904 г. налічвала 136 жыхароў, у 1908 г. — 139 жыхароў. З 12.10.1940 г. у Сырмежскім сельсавеце Свірскага раёна Вілейскай, з 20.09.1944 г. Маладзечанскай абласцей, з 31.08.1959 г. Мядзельскага раёна, з 20.01.1960 г. Мінскай вобласці. У 1949 годзе арганізаваны калгас імя Чкалава. З 06.03.1954 вёска знаходзіцца ў складзе калгасу імя М. Горкага (цэнтр — вёска Буйкі).
Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Сырмежскага сельсавета.
Адаптацыя (біялогія)
Адаптацыя ў біялогіі — развіццё новых біялагічных уласцівасцяў арганізма, папуляцыі, віду, біяцэнозу, якія забяспечваюць іх нармальнае існаванне пры змене ўмоў навакольнага асяроддзя. У эвалюцыйна-гістарычным плане ўзнікае і развіваецца на базе спадчынных змен (мутацый) і камбінавання іх пад кантролем адбору.
Сярод шматлікх формаў адаптацыі вылучаюць
Адаптацыя забяспечваецца неспецыфічнымі механізмамі, што ляжаць у аснове адаптацыйнага сіндрому, а таксама кампенсатарнымі працэсамі, якія залежаць ад характару патагеннага раздражняльніка. Напрыклад, працэсы акліматызацыі да новых кліматагеаграфічных умоў, да фону — ахоўная афарбоўка жывёл і інш. Паслядоўныя стадыі адаптацыі да пэўнага спосабу жыцця могуць быць звязаны генеалагічна і складаць адаптыўны рад (напрыклад, паступовае развіццё лятальнай перапонкі ў млекакормячых). У працэсе эвалюцыі адбываецца пастаянная змена прыватных адаптацый і намнажэнне агульных. У арэале віду могуць быць адаптыўныя зоны, якія вызначаюцца спецыфічным характарам прыстасаванасці.
Найбольш складаныя формы мае сацыяльная адаптацыя.
Кірэна
Горад Кірэна  — старажытнагрэчаскі і рымскі горад недалёка ад сучаснага мястэчка Шахат у Лівіі. Горад быў старажытным і самым важным з пяці грэчаскіх гарадоў у рэгіёне. Горад даў усходу Лівіі класічную назву Кірэнаіка, якая захавалася да нашых дзён.
Кірэна знаходзілася ў пышнай даліне ў нагор'і Эль-Ахдар. Горад быў названы ў гонар вясны, якую грэкі прысвячалі Апалону. У горадзе таксама знаходзілася школа Кірэнаікаў, знакамітая школа філасофіі 3 ст. да н.э., заснаванай Арыстыпам, вучнем Сакрата. Менавіта тады горад атрымаў другую назву «Афрыканскія Афіны».
Руіны Кірэны ахоўваюцца ЮНЕСКА як помнік Сусветнай спадчыны.
Гісторыя
Па звестках Герадота, галоўны горад старажытнай Лівіі быў заснаваны перасяленцамі з вострава Ціра спачатку на астраўку Платэі, а потым на мацерыку, у 16 км ад мора. Першым царом Кірэны ці, па-дарыйску, Кіраны, быў Бат-Арыстоцель. Датай заснавання горада лічыцца 630 год да н.э.
Падчас панавання дынастыі Батыядаў, Кірэна, дзякуючы мараходству і гандлю, хутка дасягнула высокай ступені росквіту і пасля працяглай і жорсткай барацьбы з Егіптам і Карфагенам зрабілася незалежнай. Каля 540 г. да н.э. браты цара Аркесілая II паўсталі і ўтварылі з заходніх гарадоў самастойную дзяржаву Барку. Улада Батыядаў была знішчана персідскім царом Камбізам, які далучыў Кірэну да егіпецкай сатрапіі.
Зялёны Бор (Ашмянскі раён)
Зялёны Бор (, Зелёный Бор, да 1969 года — Балванішкі) — вёска ў Ашмянскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Барунскага сельсавета.
Кірэна
Гісторыя
Падчас панавання персаў, якое доўжылася 200 гадоў, Кірэна зрабілася рэспублікай; да гэтай пары прыпадае росквіт Кірэнскай школы філосафаў. Пасля нядоўгага панавання Фіброна, у 321 г. да н.э. егіпецкі цар Пталамей I падпарадкаваў Кірэнаіку сваёй уладзе; пяць гарадоў — Кірэна, Апалонія, Пталемаіда (Барка), Арсіноя (Таўхіра) і Берэніка (Еўгесперыды) — склалі саюз («пентаполь», гэта значыць пяціграддзе), ператвораны з 117 г. да н.э. у царства малодшай галіны дынастыі Пталемееў, апошні прадстаўнік якой, Апіён, у 96 г. да н.э. завяшчаў Кірэну рымлянам. Але горадам ненадоўга завалодалі тыраны Нікократ, а затым яго брат Леандр. Рымляне ўсё ж авалодалі горадам і ўсёй Кірэнаіка і далучылі яе да правінцыі Крыт (67 г. да н.э.).
Біяпсія
Біяпсі́я (ад βίος — жыццё і  — разгляданне) — дыягнастычная аперацыя выразання пробнага кавалачка хваравіта змененай тканкі жывога арганізма з далейшым мікраскапічным даследаваннем для вызначэння характару паталагічнага працэсу (запаленне, пухліна і інш.).
Кірэна
Гісторыя
У хрысціянскую пару ў Кірэне меўся асобны біскуп (у V стагоддзі — вядомы Сінезій). Кірэнаіка была радзімай філосафаў Арыстыпа, заснавальніка школы кірэнаікаў, і Карнеада, паэта Калімаха і географа Эратасфена. Горад быў разбураны арабамі. Горад быў канчаткова пакінуты жыхарамі ў 643 годзе. Ад грэцкай эпохі захаваліся значныя руіны і некропаль, раскопкі якога працягваюцца і ў XXI стагоддзі.
Зялёны Бор (Ашмянскі раён)
Гісторыя
Да 17 студзеня 1969 года вёска ўваходзіла ў склад Куцавіцкага сельсавета.
Біяпсія
Біяпсія ў час хірургічнай аперацыі (тэрміновая) дае магчымасць удакладніць клінічны дыягназ і вызначыць межы пашкоджання.
Разнавіднасць біяпсіі — біяпункцыя, пры дапамозе якой ацэньваюць характар змянення ўзятых для даследавання клетак, вадкіх тканак (напрыклад, спіннамазгавой вадкасці).
Сысоева
Сысо́ева (, Сысоево) — вёска ў Горацкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Ленінскага сельсавета.
Гісторыя
У 1674 годзе згадваецца як вёска ў складзе Аршанскага павета ВКЛ.
Radio Ga Ga
«Radio Ga Ga» - песня брытанскай рок-групы Queen. Напісана барабаншчыкам Роджэрам Тэйларам. Як пісалі шматлікія крытыкі, песня вельмі дакладна адлюстроўвае стан тагачаснага брытанскага радыёвяшчання. Нягледзячы на водгукі крытыкаў («Пачварная лухта!» - Адазваўся часопіс NME), сама па сабе песня апынулася вельмі заразлівай і паднялася да другой радкі хіт-параду Брытаніі і да першага ў 19 краінах свету. Песня выконвалася практычна на ўсіх канцэртах гурта, у тым ліку і на легендарным канцэрце «Live Aid», калі рытм прыпеву песні адбіваюць у ладкі 70 000 чалавек. Песня трапіла ў зборнік Greatest Hits II.
Гісторыя
У першапачатковым варыянце песня называлася «Radio Ca-Ca», а не «Radio Ga Ga». Уласна гэтую фразу вымавіў маленькі дзіця Роджэра Тэйлара. Тэйлар напісаў гэтую песню як матэрыял для свайго сольнага альбома, але астатнія члены групы разглядзелі патэнцыйны хіт, дапісалі словы і інструментальныя партыі. У прыватнасці змяніўшы і назву на «Ga Ga». Песня атрымалася пасля таго, як ён замкнуўся на тры дні ў студыі з сінтэзатар ам Roland Jupiter 8 і драм-машынай. Тэйлар таксама патлумачыў, якім чынам узнікла ідэя выкарыстання ў распрацаваным групай сцэнары відэакліпа кадраў з " Метраполіса»: «Джорджыа Мородер купіў аўтарскія правы на фільм" Метраполіс "і захацеў, каб мы напісалі да яго песню. Песню мы напісалі і аддалі ў абмен на права выкарыстоўваць некаторыя кадры з фільму ". Правы на трансляцыю гэтых кадраў прыйшлося выкупляць у ГДР.
Відэакліп
У кліпе выкарыстаны кадры з фільма « Метраполіс» і кінахронікі часоў Другой Сусветнай вайны. Пасля ўступлення з'яўляецца ўся група якая сядзіць на «лятальны аўтамабілі». Фрэдзі Меркуры сядзіць наперадзе, як і Роджэр Тэйлар, а Браян Мэй і Джон Дзікон - ззаду. З выступу да слоў «So don't become some background noise» кліп чорна-белы, далей кліп «набывае» колер, і на экране з'яўляецца які спявае Фрэдзі Мэрк'юры ў чорных штанах і ў чырвоным касцюме. Падчас прыпева зноў з'яўляецца ўся група і фэны «Queen» пераапранутыя ў белыя касцюмы і ўсе разам адбіваюць рытм прыпеву песні. Гэтая ідэя спадабалася многім слухачам «Queen», і цяпер на кожным канцэрце гурта гледачы пляскалі ў ладкі падчас прыпева. Падчас выканання другога куплета выкарыстоўваліся кадры з больш ранніх кліпаў Queen. У другім прыпеве адбываецца тая ж самая карціна, што падчас выканання першага, але рытм трохі змяняецца і з інструментаў застаюцца толькі ударныя, але адразу пасля слоў «Radio what's new» ізноў група вяртаецца да звыклага рытму. Падчас выканання ўсёй песні не было чуваць гітары Браяна Мэя. Яна пачынае праслухоўвацца толькі ў канцы песні (гэта слайд-партыя). Пасля заканчэння гітарнай партыі Фрэдзі спявае словы: «You had your time - you had the power. You've yet have your finest hour. Radio ... »музыка паступова заціхае і кліп сканчаецца.
Каецяняты
Каецяня́ты (, Каетеняты) — вёска ў Ашмянскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Барунскага сельсавета.
У 1940—1954 гадах цэнтр Каецяняцкага сельсавета. Да 2 снежня 1961 года вёска ўваходзіла ў склад Барунскага сельсавета, пасля — у склад Гальшанскага сельсавета. Да 17 студзеня 1969 года вёска ўваходзіла ў склад Куцавіцкага сельсавета.
Чысцікі
Чы́сцікі (, Чистики) — вёска ў Горацкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Ленінскага сельсавета.
Антонаўка (Віцебскі раён)
Анто́наўка (, Антоновка) — вёска ў Віцебскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Суражскага сельсавета. За 46 км на паўночны ўсход ад Віцебска, 52 км ад чыгуначнай станцыі Віцебск, 0,5 км ад аўтадарогі Віцебск — Веліж.
Гісторыя
У 19 стагоддзі фальварак Антонаўка ў складзе маёнтка Брыгітполле ў Суражскім павеце Віцебскай губерні. Паводле інветара 1846 года фальварак уладанне памешчыка Восіпа Багдановіча і яго жонкі Эміліі. У пачатку 20 стагоддзя фальварак у Казакоўскай воласці Веліжскага павета Віцебскай губерні. У 1905 годзе фальварак ва ўладанні памешчыка І.Багдановіча. У сакавіку 1924 года вернута ў склад БССР. З 20 жніўня 1924 года вёска ў Марчонкаўскім сельсавеце Суражскага раёна Віцебскай акругі (да 26 ліпеня 1930 года). З 20 лютага 1938 года ў Віцебскай вобласці. У часы Другой сусветнай вайны з сярэдзіны ліпеня 1941 года да канца кастрычніка 1943 года акупіравана нацысцкімі войскамі, якія спалілі 2 двары і загубілі 25 жыхароў, 3 жыхары загінулі ў баях супраць гітлераўскіх войск на франтах вайны і 4 у партызанскай барацьбе. З 16 ліпеня 1954 года вёска ў Балашоўскім сельсавеце. З 20 студзеня 1960 года ў Віцебскім, з 1962 года ў Лёзненскім, з 1965 года зноў у Віцебскім раёнах. З 20 чэрвеня 2013 года ў Суражскім сельсавеце.
Курган (Ашмянскі раён)
Курга́н (, Курган) — вёска ў Ашмянскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Барунскага сельсавета.
Да 17 студзеня 1969 года вёска ўваходзіла ў склад Куцавіцкага сельсавета.
Арэхі (Віцебскі раён)
Арэ́хі, таксама Арахі (, Орехи) — вёска ў Віцебскім раёне Віцебскай вобласці, на аўтадарозе Віцебск – ДППП «Стайкі» (мяжа з Расійскай Федэрацыяй). Уваходзіць у склад Суражскага сельсавета. За 42 км на паўночны ўсход ад Віцебска, 48 км ад чыгуначнай станцыі Віцебск.
Гісторыя
У пачатку 20 стагоддзя вёска ў Казакоўскай воласці Веліжскага павета Віцебскай губерні, 25 дзесяцін зямлі, адносілася да Пернаўскай сельскай грамады. У сакавіку 1924 года вернута ў склад БССР. З 20 сакавіка 1924 года вёска ў Марчонкаўскім сельсавеце Суражскага раёна Віцебскай акругі (да 26 ліпеня 1930 года). З 20 лютага 1938 года ў Віцебскай вобласці. У гады Другой сусветнай вайны з сярэдзіны ліпеня 1941 года да канца кастрычніка 1943 года акупіравана нацысцкімі войскамі, якія спалілі 51 двор і загубілі 18 жыхароў, 40 жыхароў забралі ў Германію на прымусовыя работы, 10 жыхароў загінулі ў баях супраць гітлераўскіх войскаў, 8 у партызанскай барацьбе. У 1943 годзе ў баях супраць нямецкіх войскаў за вызваленне вёскі і ваколіц загінулі 105 савецкіх салдат. Пасля вайны вёска адбудавалася часткова. Было пабудавана 17 двароў. З 16 ліпеня 1954 года вёска ў Балашоўскім сельсавеце. З 20 студзеня 1960 года ў Віцебскім раёне, з 1962 года ў Лёзненскім, з 1965 года зноў у Віцебскім раёнах. У 2000 годзе ўваходзіла ў склад РУСП «Эксперыментальная база імя Шмырова».
Памятныя мясціны
На ўскраіне вёскі абеліск на брацкай магіле савецкіх салдат (1965)