cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Чэджудо
Геаграфія і прырода
Клімат марскі субтрапічны з вільготным летам і сухім надвор’ем узімку. Сярэдняя тэмпература студзеня 3,2 — 8,3 °C, жніўня 23,3 — 29,8 °C. Сярэднегадавая колькасць ападкаў — 1 497,6 мм.
На схілах вулкана Хала захаваліся вечназялёныя змяшаныя лясы, якія займаюць прыкладна 12 % усёй тэрыторыі вострава. Яны з'яўляюцца асноўнай крыніцай падземных вод і ахоўваюцца згодна Рамсарскай канвенцыі. Астатнія тэрыторыі ахоплены гаспадарчай дзейнасцю чалавека.
Еўрапейская тройка
Еўрапейская тройка (EU 3, часам G-3) — тройка дзяржаў (Вялікабрытанія, Германія і Францыя), найбольш уплывовыя і магутныя ў Еўрасаюзе. Тройка намагаецца кіраваць палітыкай Еўрасаюза, у прыватнасці, замежнай: напрыклад, яны ўзначальвалі спробы спыніць ядзерную праграму Ірана.
Пасля пашырэння Еўрасаюза ў 2004 годзе замест тройкі склалася шасцёрка лідараў: да трох дзяржаў далучыліся Іспанія, Італія і Польшча.
Андрэй Уладзіміравіч Хачатуран
Андрэй Хачатуран (нар., ) — беларускі футбаліст, паўабаронца клуба «Тарпеда-БелАЗ». Ігрок нацыянальнай зборнай Беларусі (2012—2020).
«Мінск»
Выхаванец мінскай школы «Змена», гуляў за аднайменны клуб (пазней пераўтвораны ў «Мінск»). У студзені 2010 года падпісаў кантракт з барысаўскім БАТЭ, але на медаглядзе выявіліся праблемы, у выніку Хачатуран вярнуўся ў мінскі клуб. У жніўні 2010 года перайшоў у сочынскую «Жамчужыну», а ў сезоне 2011 зноў стаў іграком «Мінска».
«Шахцёр»
У верасні 2011 года ў якасці свабоднага агента перайшоў у салігорскі «Шахцёр», дзе хутка замацаваўся ў аснове на пазіцыі цэнтральнага паўабаронцы. У пачатку 2012 года выкарыстоўваўся як правы абаронца, а пазней стаў гуляць у апорнай зоне. У чэрвені 2013 года атрымаў цяжкую траўму, вярнуўся ў строй толькі ў кастрычніку таго ж года. У студзені 2014 года пакінуў «Шахцёр» з патрабаваннямі аплаты за лячэнне траўмы.
«Нёман»
Пасля «Шахцёра» спрабаваў працаўладкавацца ў расійскіх «Балтыцы» і «Уфе», але абодва разы бакі не дамовіліся аб умовах кантракта. У выніку ў сакавіку 2014 года стаў іграком гродзенскага «Нёмана». Пачынаў сезон 2014 у апорнай зоне, але неўзабаве быў пераведзены на пазіцыю правага паўабаронцы. Стаў адным з лідараў гродзенскага клуба, але ў чэрвені 2014 года атрымаў траўму, з-за якой выбыў да канца сезона. У студзені 2015 года кантракт з «Нёманам» быў разарваны.
У другой палове красавіка не гуляў з-за траўмы, а пазней вярнуўся на поле і стаў адным з ключавых ігракоў гродзенцаў. З-за недахопу выканаўцаў стаў часам выступаць на пазіцыі нападніка. Быў прызнаны аматарамі клуба найлепшым футбалістам «Нёмана» мая 2015 года.
У чэрвені 2015 года па заканчэнні кантракта не здолеў дамовіцца з «Нёманам» аб яго падаўжэнні па фінансавых прычынах і пакінуў клуб.
«Тарпеда-БелАЗ»
Пасля зыходу з «Нёмана» некаторы час падтрымліваў форму з першалігавай «Іслаччу». 10 ліпеня 2015 года падпісаў кантракт з жодзінскім «Тарпеда-БелАЗ». У складзе жодзінцаў замацаваўся на пазіцыі цэнтральнага паўабаронцы.
«Белшына»
У студзені 2016 года далучыўся да складу «Белшыны». Разглядаўся ў якасці асноўнага іграка бабруйскай каманды, але ў пачатку сезона атрымаў траўму, з-за якой прапусціў амаль увесь красавік, пазней вярнуўся на поле. У чэрвені 2016 года разарваў кантракт з «Белшынай» і неўзабаве зноў далучыўся да складу «Тарпеда-БелАЗ».
Вяртанне ў «Тарпеда-БелАЗ»
У складзе «Тарпеда-БелАЗ» у другой палове сезона 2016 быў асноўным цэнтральным паўабаронцам, гуляў у Лізе Еўропы. У студзені 2017 года падоўжыў кантракт з аўтазаводцамі. У 2017 годзе замацаваўся ў якасці аднаго з лідараў каманды, правёўшы 27 матчаў у чэмпіянаце Беларусі. У лістападзе 2017 года падпісаў новы двухгадовы кантракт з «Тарпеда-БелАЗ».
У першай палове 2018 года адсутнічаў з-за траўмы. Вярнуўся на поле ў жніўні і неўзабаве зноў замацаваўся ў стартавым складзе каманды. У 2019 годзе стаў капітанам «Тарпеда-БелАЗ». У 2020 годзе забіў шэсць галоў у Вышэйшай лізе і аддаў шэсць галявых перадач, чым дапамог камандзе заваяваць бронзавыя медалі чэмпіянату.
У студзені 2021 года падоўжыў кантракт з жодзінскім клубам.
Грамадзянская пазіцыя
Пасля жорсткага разгону акцый пратэстаў, выкліканых масавымі фальсіфікацыямі на прэзідэнцкіх выбарах 2020 года, збіцця і катаванняў затрыманых пратэстоўцаў, разам з 92 іншымі беларускімі футбалістамі выступіў з асуджэннем гвалту ў Беларусі.
Аляксандр Сяргеевіч Мяцельскі
Аляксандр Сяргеевіч Мяцельскі (1918, в. Дзюдзеў, Слуцкі павет, Мінская губерня, цяпер Слуцкі раён, Мінская вобласць – ?) - беларускі педагог.
Біяграфія
З сялянскай сям'і. Атрымаў сярэднюю адукацыю. Працаваў настаўнікам няпоўнай СШ в. Навасёлкі Пухавіцкага раёна Мінскай вобласці. Арыштаваны 25 верасня 1937. Асуджаны 27 лістапада 1937 тройкай НКВД за “антысавецкую агітацыю” да 10 гадоў працоўна-папраўчых лагераў. Этапаваны ў Самарскі лагер НКВД Куйбышаўскай вобласці. 23 студзеня 1940 НКВД БССР тэрмін пакарання зніжаны да 5 гадоў. Далейшы лёс невядомы. Рэабілітаваны прэзідыумам Мінскага абласнога суда 24 верасня 1960. Асабовая справа М. № 16771-с захоўваецца ў архіве КДБ Беларусі.
NGC 1820
NGC 1820 (іншае абазначэнне — ESO 85-SC39) — рассеянае скопішча ў сузор’і Залатая Рыба.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
IC 4475
IC 4475 — галактыка тыпу S0 (спіральная галактыка) ў сузор’і Валапас.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Ронсэ
Ронсэ (Ronse, Renaix) — горад у Бельгіі. Знаходзіцца ў цэнтральнай Бельгіі, на крайнім поўдні правінцыі Усходняя Фландрыя рэгіёна Фландрыя, у акрузе Аўдэнардэ. Плошча горада — 34,5 км². Насельніцтва — чалавек (на 2008 год). Шчыльнасць насельніцтва — 715 чал./км².
ФК СДЮШАР-8 Гомель
СДЮШАР-8 — беларускі футбольны клуб з горада Гомель. У 2017 годзе выступаў у Другой лізе чэмпіянату Беларусі.
Гісторыя
У 2017 годзе гомельская СДЮШАР-8, якая ў асноўным рыхтавала футбалістаў для «Гомеля», вырашыла заявіць каманду ў Другую лігу. За каманду гулялі маладыя ўласныя выхаванцы. У сезоне 2017 СДЮШАР-8 заняла ў Другой лізе 13-е месца з 14, перагнаўшы толькі іншы клуб юнацкай футбольнай школы — пінскую СДЮШАР-3.
У лютым 2018 года стала вядома, што СДЮШАР-8 з-за недахопу фінансавых сродкаў не прыме ўдзел у Другой лізе 2018.
Стараселле
Назву Старасе́лле маюць:
Рэутаў
Рэутаў (Ре́утов) — горад (з 1940) у Маскоўскай вобласці Расійскай Федэрацыі, навукаград. З’яўляецца адзіным населеным пунктам у аднайменнай гарадской акрузе.
Насельніцтва — 99 989 чал. (2017). Мяжуе з усходняй ускраінай Масквы. З поўначы ён мяжуе з шашой Энтузіястаў, з усходу — з Балашыхай, з поўдня — з маскоўскім раёнам Навакасіно, з захаду — з раёнамі Новагірэева і Іванаўскае (падзеленыя МКАД).
Шыманоўск
Шыманоўск (Шимановск) — горад (з 1950) у Расіі, адміністрацыйны цэнтр Шыманоўскага раёна Амурскай вобласці. Насельніцтва 22,1 тыс. чал. (2005). Заснаваны ў 1910 годзе.
Горад размешчаны на рацэ Вялікая Пёра (прыток Зеі), за 251 км ад Благавешчанска. Чыгуначная станцыя Шыманоўская на Транссібірскай магістралі.
IC 4476
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Белае (возера, басейн Начы)
Бе́лае — возера ў Беларусі, у Полацкім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Нача, за 21 км у напрамку на паўднёвы захад ад Полацка, за 4 км на паўднёвы захад ад гарадскога пасёлка Ветрына.
Кетчэнеры
Кетчэнеры (Кетчене́ры, Көтчнр) — пасёлак, адміністрацыйны цэнтр Кетчэнераўскага раёна Рэспублікі Калмыкія і Кетчэнераўскага сельскага муніцыпальнага ўтварэння ў яго складзе. Размешчаны ў бэльцы Амта-Бургусце, за 120 км на поўнач ад Элісты.
Насельніцтва 3242 чалавекі (2021).
Кіраўскі раён (Крым)
Кіраўскі раён (Кіровський район, Кировский район, İslâm Terek rayonı) — адзін з 14 раёнаў Аўтаномнай Рэспублікі Крым.
Гісторыя
З 2014 года анэксаваны Расійскай Федэрацыяй.
12 мая 2016 года Вярхоўная Рада Украіны перайменавала «Кіраўскі раён» у «Іслямтэрэцкі». Пастанова аб перайменаванні набудзе моц пасля вяртання часова акупаванай тэрыторыі Аўтаномнай Рэспублікі Крым і горада Севастопаля пад агульную юрысдыкцыю Украіны.
Клінгс
Клінгс (Klings) — камуна ў Германіі, падпарадкоўваецца зямлі Цюрынгія. Уваходзіць у склад раёна Вартбург. Падпарадкоўваецца ўпраўленню Оберэс Фельдаталь. Насельніцтва — 472 чалавекі (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 6,51 км². Афіцыйны код — 16 0 63 045.
NGC 1821
NGC 1821 (іншыя абазначэнні — MCG -3-14-7, IRAS05095-1511, PGC 16898) — галактыка ў сузор’і Заяц.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Адэская кінастудыя
Адэская кінастудыя — украінская, раней — расійская і савецкая кінастудыя, размешчаная ў Адэсе. Адзін з двух цэнтраў кінавытворчасці, якія засталіся на тэрыторыі Украіны (іншы — у Кіеве).
Шчэрбінка
Шчэрбінка (Ще́рбинка) — горад, паселішча і гарадская акруга ў складзе Масквы, уваходзіць у Навамаскоўскую адміністрацыйную акругу Масквы. Да 1 ліпеня 2012 года Шчэрбінка была горадам абласнога падпарадкавання Маскоўскай вобласці, была ўключана ў склад Масквы ў ходзе рэалізацыі праекта па пашырэнні горада.
Насельніцтва — 47 504 чал. (2017).
Антон Фёдаравіч Мяцельскі
Антон Фёдаравіч Мяцельскі (, в. Дзюдзеў, Слуцкі павет, Мінская губерня, цяпер, Мінская вобласць — , , турма НКВД) — беларускі педагог.
Біяграфія
З сялянскай сям'і. Атрымаў сярэднюю адукацыю. Працаваў педагогам у Мар'інагорскім сельскагаспадарчым тэхнікуме Пухавіцкага раёна Мінскай вобласці. Быў жанаты, гадаваў дзіця. Арыштаваны 19 лютага 1938. Асуджаны 20 верасня 1938 тройкай НКВД як «агент польскай разведкі» да вышэйшае меры пакарання. Расстраляны. Рэабілітаваны трыбуналам БВА 23 ліпеня 1959. Асабовая справа М. № 14471-с захоўваецца ў архіве КДБ Беларусі.
Сонечнагорск
Сонечнагорск (Солнечного́рск) — горад у Расіі, адміністрацыйны цэнтр Сонечнагорскага раёна Маскоўскай вобласці.
Насельніцтва — 52 642 чал. (2017). Населены пункт воінскай доблесці. Размешчаны на паўночны захад ад Масквы (44 км ад МКАД) на Клінска-Дзмітраўскай градзе, на беразе возера Сенеж. Плошча горада — 21 км².
NGC 1822
NGC 1822 (іншае абазначэнне — ESO 85-SC42) — рассеянае скопішча ў сузор’і Залатая Рыба.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Сенека (значэнні)
Сенека можа значыць:
Георгій Пятровіч Дубікоўскі
Георгій Пятровіч Дубіко́ўскі (,  — ) — вучоны ў галіне глебазнаўства, доктар сельскагаспадарчых навук (1976), прафесар (1987). Член-карэспандэнт Акадэміі аграрных навук Беларусі (1996)
Біяграфія
Нарадзіўся ў горадзе Гродна. У 1957 годзе скончыў Гродзенскі сельскагаспадарчы інстытут. У 1962—1969 гг. працаваў на пасадзе навуковага супрацоўніка ў Беларускім дзяржаўным універсітэце. Абараніў кандыдацкую дысертацыю на тэму «Содержание и распределение микроэлементов в дерново-подзолистых почвах БССР». З 1969 года ў Беларускім навукова-даследчым інстытуце глебазнаўства і аграхіміі, дзе з 1977 года займаў пасаду загадчыка лабараторыяй мікраэлементаў. Абараніў доктарскую дысертацыю на тэму «Закономерности распределения микроэлементов в почвах Белорусской ССР и их влияние на растения». З 1985 па 2000 год узначальваў кафедру аграхіміі і глебазнаўства і сельгасэкалогіі Гродзенскага дзяржаўнага аграрнага ўніверсітэта.
Памёр у 2000 годзе.
Навуковая дзейнасць
Аўтар і сааўтар патэнтаў «Способ получения гранулированногоизвесткового удобрения», «Способ получения калийных удобрений».
Сярод апублікаванага:
Стрэльбішча
Стрэ́льбішча — спецыяльна абсталяваны ўчастак мясцовасці для правядзення стрэльбаў са стралковай зброі, гранатамётаў, лука і інш., правядзення заняткаў па агнявой падрыхтоўцы і спартыўных спаборніцтваў. Падзяляюцца на вайсковыя і спартыўныя. На вайсковых стрэльбішчах звычайна ствараюцца ўчасткі з разліку адначасовага правядзення навучальных стрэльбаў з аўтаматаў, кулямётаў, у тым ліку з баявых машын, снайперскіх вінтовак, пісталетаў, гранатамётаў і ўчасткі для кідання ручных гранат. Тэрыторыя вайсковага стрэльбішча ўключае рубяжы адкрыцця і спынення агню, мішэннае поле, тылавы раён, пункты кіравання і выдачы боепрыпасаў, палосы бяспекі, вучэбныя гарадкі і інш. На стрэльбішчы можа быць абсталяваны цір, у якім праводзіцца праверка зброі, давядзенне яе да нармальнага бою, навучанне стральбе на дыстанцыях да 100 м. Для арганізацыі вайсковага стрэльбішча выбіраецца мясцовасць удалечыні ад населеных пунктаў, шашэйных дарог і чыгунак, суднаходных рэк, паветраных трас і інш. Як правіла, вайсковае стрэльбішча ўваходзіць у склад вучэбнага цэнтра.
Адахаўшчына (Баранавіцкі раён)
Ада́хаўшчына (, Адаховщина) — вёска ў Баранавіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Крошынскага сельсавета. Размешчана за 10 км на поўнач ад Баранавічаў, каля р. Шчара.
Гісторыя
У 1866 годзе тут пабудавана Ільінская царква, якую наведвала каля 3 тыс. вернікаў (1879). Царкве належала 60 дзесяцін зямлі, у тым ліку 30 дзесяцін ворыва. У 1886 годзе сяло, 2 царквы і школа.
З 1939 года ў БССР. З 15 студзеня 1940 года ў Навамышскім раёне Баранавіцкай, з 8 студзеня 1954 года Брэсцкай абласцей, з 8 красавіка 1957 года ў Баранавіцкім раёне.
У Вялікую Айчынную вайну з чэрвеня 1941 года да ліпеня 1944 года акупіравана нямецка-фашысцкімі захопнікамі, якія ў 1944 годзе спалілі вёску і загубілі З жыхароў. На франтах вайны загінулі 11 вяскоўцаў.
Да 22 сакавіка 1962 года вёска ўваходзіла ў склад Лаўрынавіцкага сельсавета.
У 1970 годзе да яе далучаны суседнія вёскі Адахаўшчына 2-я і Адахаўшчына 3-я.
Да 26 чэрвеня 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Каўпеніцкага сельсавета.
Інфраструктура
Працуе магазін.
Сенека (мова)
Сенека (саманазвы: Onödowá'ga:, Onötowá'ka:) — адна з паўночных іракезскіх моў, родная мова народа сенека. У 2007 г. на ёй размаўлялі каля 100 чалавек у Канадзе і ЗША.
Сфарміравалася на тэрыторыі сучаснага штата Нью-Ёрк. У выніку асіміляцыі практычна знікла да канца XX ст. З 1998 г. арганізавана кампанія адраджэння гутарковай мовы сенека.
Альберт Васілевіч Някрасаў
Альберт Васілевіч Някрасаў (нар., г. Красавіна, Валагодская вобласць, Расія — ) — беларускі мастак.
Біяграфія
Скончыў Ленінградскае вышэйшае мастацка-прамысловае вучылішча імя В. Мухінай у 1965 годзе. Выкладаў з 1965 года ў Віцебскім педагагічным інстытуце (з 1977 — тэхналагічным).
Член Беларускага саюза мастакоў з 1972 года.
Творчасць
Творам уласцівы рамантычная ўзнёсласць, лаканізм і дэкаратыўная абагульненасць форм, матавасць жывапіснай фактуры, стрыманая гама колераў. Аўтар станковых кампазіцый «Дзяўчына з касой» (1969), «У восеньскім парку» (1971), «Раніца» (1974), «Дзеці» (1976), «Бацькоўскі край», «Хвіліна адпачынку» (абодва 1981), «Восень» (1982), «Першы снег» (1983), трыпціха «Зіма» (1982), серый акварэляў «Па родных мясцінах», «Лепельшчына», «Міжземнамор’е» (усе 1992), твораў манументальнага мастацтва: размалёўкі «Этапы вялікага шляху» (1967) у будынку ГПТВ-19 і «Чалавек і прырода» (1980) у вытворчым корпусе швейнай фабрыкі «Сцяг індустрыялізацыі» ў Віцебску, мазаіка «Дзяцінства» на будынку сярэдняй школы № 4 г. Наваполацк Віцебскай вобласці (1973) і інш.
Крыста Вольф
Крыста Вольф (Christa Wolf; дзявочае прозвішча Іленфельд (ням. Ihlenfeld);, Ландсберг-на-Варце — , ) — нямецкая пісьменніца.
Біяграфія
Крыста Вольф нарадзілася ў сям’і камерсанта Ота Іленфельда ў Ландсберг-на-Варце, дзе да пачатку Другой сусветнай вайны хадзіла ў школу. Пасля перасялення сям’я Іленфельдаў у 1945 годзе апынулася ў Мекленбургу. Крыста працавала машыністкай у бургамістра вёскі Гамелін паблізу Шверына. У 1949 годзе яна скончыла школу ў Бад-Франкенхаўзен і ў тым жа годзе ўступіла ў САПГ. Крыста Вольф была членам САПГ да чэрвеня 1989 года. З 1949 па 1953 гады Крыста Вольф вывучала германістыку ў Іене і Лейпцыгу. У 1951 годзе яна выйшла замуж за пісьменніка Герхарда Вольфа. Годам пазней нарадзілася іх першая дачка Анэт.
Хрыста Вольф працавала навуковым супрацоўнікам Нямецкага саюза пісьменнікаў і рэдактарам у розных выдавецтвах і часопісах. З 1955 па 1977 гады яна была членам праўлення Саюза пісьменнікаў ГДР. Праз чатыры гады пасля нараджэння першага дзіцяці на свет з’явілася дачка Катрын. З 1974 Крыста Вольф была членам Акадэміі мастацтваў ГДР. Яшчэ ў 1972 годзе яна пабывала ў Парыжы і ў 1984 годзе была выбрана членам Еўрапейскай акадэміі навук і мастацтваў у Парыжы. Праз два гады яна ўступіла ў Вольную акадэмію мастацтваў Гамбурга. У 1976 годзе, падпісаўшы «адкрыты ліст супраць пазбаўлення грамадзянства Вольфа Бірмана», яна была выключана з Саюза пісьменнікаў ГДР. Крыста Вольф шмат падарожнічала, у тым ліку па Швецыі, Фінляндыі, Францыі і ЗША, дзе атрымала ступень ганаровага доктара Універсітэта штата Агая. Яна лічыцца адной з самых вядомых сучасных пісьменніц Германіі. Творы Крысты Вольф перакладзены на многія мовы свету.
У пачатку 1990-х гадоў стала вядома аб супрацоўніцтве Крысты Вольф у 1959—1962 гадах з Міністэрствам дзяржаўнай бяспекі ГДР у якасці пазаштатнага супрацоўніка. У гэты час яна зрабіла тры справаздачы пра свае сустрэчы, у якіх аднак давалася выключна станоўчая ацэнка ўказаных асоб.
Сезон 2001 ФК Рудзенск
У 2001 годзе футбольны клуб «Рудзенск» прымаў удзел у адным афіцыйным турніры на рэспубліканскім узроўні:
Склад каманды
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Ягор’еўск
Гісторыя
З часоў Маскоўскага княства на месцы Ягор’еўска было сяло Высокае. Сяло знаходзілася на мяжы трох княстваў: Маскоўскага, Уладзімірскага і Разанскага, але сама мяжа ня была зафіксаваная. У 1381 годдзе па дамове памеж князямі Дзмітрыем Данскім і Высокае стала часткай Маскоўскага княства. 11 лістапада 1563 года (па юліанскаму календару) Іван Грозны перадаў Высокае ў Маскоўскаму Крамле. У 1560-я гады ў Высокаму была пабудаваная царква ў гонар святога Георгія (Ягорыя), таму сяло сталі называць Ягор’е-Высокае. У годы Пятра Першага сяло перастала быць уласнасцю Чудавага манастыра.
Васіль Уладзіміравіч Мяцельскі
Васі́ль Уладзі́міравіч Мяце́льскі (, мяст. Грэск, Слуцкі павет, Мінская губерня, цяпер Слуцкі раён, Мінская вобласць — ?) — беларускі навуковец.
Ягор’еўск
Гісторыя
У 1872 годдзе гарадскім галавой Ягор’еўска стал Нікіфар Міхайлавіч Бардыгін, купец першай гільдыі. Пры ім горад быў добраўпардканы: з’явіўся вадаправод, которы быў вельмі рэдкім для такіх маленькіх гарадоў, як Ягор’еўск, горад быў электрыфікаваны, былі пабудаваныя Троіцкая (1883 г.) і Аляксандра-Неўская (1897 г.) царквы. Аляксанда-Неўская царква стала другой па размеру царквой ў гонар блгв. кн. Аляксандра Неўскага ў свеце і першай у Расіі, а пасля смерці сваёй жонкі Марыі Нікіфар Бардыгін арганізаваў Траецкі Марыінскі манастыр, чатскай каторага стала Траецкая царква. Пры Н. Бардыгіне ягор’еўскія купцы-стараверы пабудавалі Георгіеўскую стараверскую царкву.
У 1918 годдзе манастыр быў закрыты, а ў 1931 была закрыта Траецкая, а ў 1936 — Георгіеўская стараверская царквы. 30 манахіняў Траецкага Марыінскага манастыра былі араштаваныя, две з ніх: прападобнапакутніцы Антаніна і Марыя былі расстраляныя. У 2000 годдзе была адкрыта Траецкая царква, а ў 2008 годдзе быў адноўлены манастыр.
Васіль Уладзіміравіч Мяцельскі
Біяграфія
З сялянскай сям'і. Атрымаў вышэйшую адукацыю, у 1924 г. уступіў у УКП(б). У 1930-я гг. з'яўляўся дацэнтам Горацкай сельскагаспадарчай акадэміі. Быў жанаты, гадаваў дзіця. У 1933 г. быў выключаны з УКП(б) пры чыстцы. Арыштаваны 11 жніўня 1933 г. у Горках па адрасе: Ленінскі бульвар, д. 2, кв. 8. Асуджаны паводле пастановы калегіі АДПУ 14 лістапада 1933 г. як «член шпіёнска-дыверсійнай арганізацыі БНЦ» да 8 гадоў ППК. Далейшы лёс невядомы. Рэабілітаваны ваеннай калегіяй Вярхоўнага суда БССР 7 мая 1956 г. Асабовая справа М. 5937-с захоўваецца ў архіве КДБ Беларусі.
Ягор’еўск
Транспарт
Праз Ягор’еўск праходзіць лінія Вялікага кольца Маскоўскай чыгункі Васкрасенск-Ягор’еўск-Іллінскі Пагост, дзе знаходзіцца адзіны ў Ягор’еўску пасажырскі прыпыначны пункт Ягор’еўск-2 (Прывакзальная плошча, 1А), праз каторы праходзяць прыгарадныя паязды на, Васкрасенск, Маскву, Дзеткава.
У Ягор’еўску таксама ёсць аўтавакзал, з каторага ходзяць аўтобусы на Маскву, Шатуру, Кураўское, Арэхава-Зуева, пасёлкі, сёла і вёскі гарадской акругі Ягор’еўск і розныя часткі г. Ягор’еўск.
Сяргей Васілевіч Курылёў
Сяргей Васілевіч Курылёў (, Сергіеў Пасад, РСФСР — ) — юрыст. Доктар юрыдычных навук (1967). Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны.
Біяграфія
Навуковыя інтарэсы: тэорыя права; працэсуальнае права; праблемы ісціны ў правасуддзі.
Узнагароды
Ордэн Чырвонай Зоркі і інш.
Бурлінскі раён (Алтайскі край)
Адміністрацыйны цэнтр — сяло Бурла, размешчанае за 450 км ад Барнаула.
Геаграфія
Раён размешчаны ў паўночна-заходняй частцы края. Мяжуе з Хабарскім, Нямецкім нацыянальным, Слаўгарадскім раёнамі края, Новасібірскай вобласцю і Рэспублікай Казахстан.
Рэльеф — раўнінны. Запасы гліны, пяску. Клімат — рэзка кантынентальны. Сярэдняя тэмпература студзеня −16,8 ° C, ліпеня +20,8 ° C. Колькасць атмасферных ападкаў 275 мм. На тэрыторыі раёна маюцца азёры Крывое, Кабанье, Пясчанае, Вялікае Тапольнае, Хамуцінае, працякае рака Бурла.
Віктар Віктаравіч Нямцоў
Віктар Віктаравіч Нямцоў (нар., с. Белая Гліна, Краснадарскі край, Расія) — беларускі мастак.
Біяграфія
Скончыў Беларускі тэатральна-мастацкі інстытут у 1972 годзе. З 1972 года выкладае ў Беларускай акадэміі мастацтваў, з 1995 года загадчык кафедры.
Творчасць
Сярод твораў: габелены «Музыка» ў Беларускай дзяржаўнай філармоніі (1974—1976, у сааўтарстве з А. Яскіным, У. Ткачовым), «Беларусь — край мой родны» ў рэзідэнцыі прэзідэнта Беларусі (1983—1984), вітражы «Песні Беларусі» і «Поры года» ў Тэатры юнага гледача Беларусі (1978, у сааўтарстве з У. Ткачовым), «Сонечныя кветкі. Флора і фауна» ў медыцынскім інстытуце (1992—1993), «Старажытная геральдыка гарадоў Беларусі» ў тэхналагічным універсітэце (1993—1994; усе ў Мінску), «Белавежская пушча» ў беларускай урадавай рэзідэнцыі Віскулі ў Пружанскім раёне Брэсцкай вобласці (1981—1982), дэкаратыўных рэльефаў. Аўтар жывапісных палотнаў «Успаміны. Дзікі мёд» (1981), «Алегорыя трывогі» (1986), «Бабіна лета» (1990), «Стары млын» (1992), «Каля люстэрка» (1996), «А. Пушкін», «А. Міцкевіч» (абодва 1999), трыпціха «Поры года» (1995), серыі пейзажаў «Па Галандыі і Францыі» (1999). Творам уласцівы гарманічная пластычнасць з рэалістычнай трактоўкай сюжэта, метафарычнасць.
NGC 1823
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Сафіпіль
Сафіпіль (Софі́піль) — вёска ў Тэцііўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
IC 4477
IC 4477 — галактыка тыпу SBb (кампактная выцягнутая галактыка) ў сузор’і Валапас.
Конрад Вольф
Конрад Вольф (Konrad Wolf;, Хехінген, Германія — , , Германія) — нямецкі , сын пісьменніка Фрыдрыха Вольфа, малодшы брат кіраўніка знешняй разведкі ГДР Маркуса Вольфа. Прадстаўнік савецкай школы кінематографа (скончыў УДІК), аднак працаваў пераважна ў ГДР. З фільмаў Вольфа найбольш вядомым з’яўляецца «Гоя, або Цяжкі шлях пазнання» паводле аднайменнага рамана Л. Фейхтвангера з Данатасам Баніёнісам у галоўнай ролі.
Біяграфія
Пасля прыходу нацыстаў да ўлады эмігрыраваў разам з бацькамі з Германіі і з 1934 года жыў у СССР. Удзельнічаў у Другой сусветнай вайне разам з савецкімі войскамі, у 1945 годзе (у 19 гадоў) быў прызначаны ваенным камендантам горада Бернау. Вопыт ваенных гадоў паказваецца рэжысёрам у фільмах «Мне было дзевятнаццаць» і «Мама, я жывы».
У 1949 годзе паступіў ва УДIК (Масква) на рэжысёрскі факультэт, курс С. А. Герасімава. Пасля заканчэння УДІКа жыў і працаваў у ГДР. Прэзідэнт Акадэміі мастацтваў ГДР (1965—1982). Лаўрэат Нацыянальнай прэміі ГДР (1959, 1968).
Пяхота
Пяхота — род войскаў, якія ваююць пераважна ў пешым баі (на ўласных нагах).
У сучасным свеце пяхота можа выкарыстоўваць матарызаваны транспарт. Доўгі час пяхота выкарыстоўвала пераважна ручную зброю (стралковую), у сучасных умовах (21 стагоддзе) можа выкарыстоўваць шырокае кола ўзбраення (уключаючы ракетнае). У сувязі з развіццём тэхнікі і сродкаў дастаўкі можна правесці наступную класіфікацыю пяхоты:
Гісторыя
За некаторымі выключэннямі, большасць армій у гісторыі была створана на аснове пяхоты. Віды ўзбраенняў мяняліся, але нязменным заставаўся прынцып пешай бітвы. Пехацінцы перамяшчаліся і вялі бой на ўласных нагах (асабліва ў даіндустрыяльны перыяд), хаця зараз яны могуць быць дастаўлены на месца бою з дапамогай розных транспартных сродкаў.
У старажытнасці пяхота была добра ўзброенымі бандамі, якія біліся ў хаатычна згуртаваных радах пад камандваннем аднаго лідара, што аддаваў загады непасрэдна голасам. Але перавагі уніформы, абсталявання і ўзбраення прывялі да развіцця баявых фармацый дзеля выканання тактычных манёўраў у час бітвы.
Арганізацыя пяхоты пачалася з балансавання паміж цяжкаўзброеннымі фармаваннямі (як Грэчаская фаланга), што біліся ў правільных шыхтах і больш лёгкаўзброенымі, але і больш мабільнымі войскамі (як Рымскі легіён), якія маглі скарэй перамяшчацца па полі бою і выкарыстоўваць усе магчымасці на сваю карысць, калі яны з'яўляліся. Праблемы з мабільнасцю, узбраеннем і абаронай (панцырам) дапаўняліся дадатковымі фактарамі, якія трэба было вырашаць.
Антычны перыяд
Пяхота была асноўнай баявой адзінкай Антычнага перыяду. Прыклады баявых фарміраванняў таго перыяду — грэчаскія фалангі і легіёны Рымскай імперыі. У адрозненне ад добра арганізаваных фаланг і легіёнаў, большасць армій старажытнага свету была ўкамплектавана нерэгулярнымі воінамі (часцей за ўсё наймітамі), што насілі менш брані і біліся ў адкрытых фармацыях.
Пасля таго, як Рымская імперыя распалася і была захоплена германскімі плямёнамі (вандаламі, готамі, вестготамі) у 5 стагоддзі нашай эры, з-за недахопу палітычных і ваенных рэсурсаў, патрэба ў такога роду баявых адзінках знікла амаль да Сярэднявечча.
Сярэднявечча
Большую палавіну сярэднявечча ў войсках панавала кавалерыя (вершнікі, воіны на конях), якая складалася з асобных рыцараў. Рыцары часцей за ўсё паходзілі са шляхты, а пехацінцаў набіралі ў асноўным з простага насельніцтва. Гэта ўскладніла развіццё пяхотнай тактыкі і ўзбраення.
У канцы сярэднявечча былі распрацаваныя доўгія дзіды, а таксама зброя дальняга бою (лукі), каб было што проціпаставіць перавазе кавалерыі ў мабільнасці і хуткасці.
Новы час
Хоць лукі і выкарыстоўваліся нават пасля вынаходжання агнястрэльнае зброі, тэхналагічнае развіццё дазволіла гэтай зброі атрымаць першынства нават перад англійскім доўгім лукам у якасці любімай зброі пяхоты. Таксама было нашмат лягчэй навучыць пехацінцаў карыстацца агнястрэльнай зброяй, чым лукам (дні ці тыдні да сярэдняга ўзроўню валодання, у параўнанні з гадамі для доўгага лука). У фармацыях камбінаваліся агнястрэльная зброя і доўгія дзіды для процістаяння кавалерыі (але пасля вынаходства штыка патрэба ў дзідах знікла).
Да вынаходства чыгункі (у 19 стагоддзі), пяхотныя арміі дабіраліся да месца бітвы пехатою ці, зрэдку, на караблі.
Марскія пехацінцы ўпершыню з'явіліся ў 16 стагоддзі ў Іспаніі (Infanteria de Marina), а ў 17 стагоддзі ў астатніх краінах Еўропы, у тым ліку ў Вялікай Брытаніі. З-за таго, што Брытанія не была кантынентальнай дзяржавай, ёй не патрабавалася вялікая армія, але пяхота была неабходна пры падыходзе к берагу для высадкі на яго. Тыповы каралеўскі марскі баявы карабель мог узяць на борт каля 600 чалавек. З іх 120-180 былі каралеўскімі марскімі пехацінцамі. Яны звычайна мелі сваю палубу і не займаліся мараходствам. Утваралі дэсантныя атрады, абаранялі карабель у час абардажу, чынілі пашкоджаную зброю і гарматы пасля бітвы.
20-21 стагоддзі
У час Другой Сусветнай Вайны шырокае распаўсюджанне атрымалі паветраныя дэсантнікі, якія адыгралі ключавую ролю ў некаторых бітвах у Еўропе.
У час вайны ў В’етнаме армія ЗША упершыню выкарыстала верталёты дзеля хуткай дастаўкі вялікай колькасці пехацінцаў на вялікія адлегласці.
Карэка
Карэка (Coreca, Coraca/Corica) — фрацыёнэ ў Італіі, у складзе камуны Амантэя правінцыі Казенца рэгіёна Калабрыя. Насельніцтва 500 чал. (2013).
Геаграфія
Карэка размешчаная на ўзбярэжжы Тырэнскага мора і мяжуе з акругавым горадам Амантэа на поўдні, дзе мяжа пачынаецца з Кампора-Сан-Джавані. Тэрыторыя збольшага прадстаўляе скалісты мыс, на раўніне ляжыць цэнтр горада. Яна таксама ўключае пагоркі і шырокія пляжы. Клімат мяккі.
Эканоміка
Асноўнай крыніцай эканомікі Карэкі, а таксама бліжэйшага мястэчка Кампора-Сан-Джавані з’яўляецца турызм і гатэльны сектар, развітыя дзякуючы прыгажосці мясцовага ўзбярэжжа. Ёсць таксама некаторыя невялікія фабрыкі, якія працуюць у галінах харчовай, механічнай і мэблевай прамысловасці.
Васкрасенск
Васкрасенск (Воскресе́нск) — горад у Маскоўскай вобласці Расіі, адміністрацыйны цэнтр Васкрасенскага раёна. Насельніцтва — 94 019 чал. (2017). Васкрасенск размешчаны на рацэ Масква, за 80 км на паўднёвы ўсход ад Масквы.
Хабарскі раён
Хабарскі раён (Хаба́рский райо́н) — адміністрацыйна-тэрытарыяльнае ўтварэнне (сельскі раён) і муніцыпальнае ўтварэнне (муніцыпальны раён) у Алтайскім краі Расіі.
Народная музыка
Народная музыка, музычны фальклор — музычна-паэтычнае творчасць народа, неад’емная частка народнай творчасці (фальклору), існуючага, як правіла, у вуснай (бяспісьменнай) форме, якая перадаецца з пакалення ў пакаленне. Паколькі народная музыка вядомая ўсім грамадска-гістарычным фармацыям (як вусным, так і пісьмовым), то яе варта разглядаць не толькі як кампанент народнай творчасці, але і, у шырэйшым сэнсе, як галіна (корань) музычнага мастацтва. Адна з галоўных галін, супрацьпастаўляецца музыцы папулярнай і акадэмічнай.
Хабарскі раён
Геаграфія
Раён размешчаны на паўночным захадзе края на мяжы з Новасібірскай вобласцю. Рэльеф — раўнінны. Клімат кантынентальны. Сярэдняя тэмпература студзеня −19,9 °C, ліпеня +19 °C. Гадавая колькасць атмасферных ападкаў — 312 мм.
Народная музыка
Жанравая дыферэнцыяцыя
Задаўга да ўзнікнення пісьмовых музычных традыцый з розных форм і тыпаў першабытнага сінкрэтызму (абрадавыя дзействы, гульні, песнескокаў у суправаджэнні музычных інструментаў і іншыя) сфармаваліся і развіліся самастойныя жанры музычнага мастацтва — песенныя, інструментальныя, танцавальныя.
Хабарскі раён
Геаграфія
Плошча — 2800 км².
Па тэрыторыі раёна працякаюць рэкі Бурла, Кур’я. Азёры Тапольнае, Наваплотаўскае, Траўнае, Рыга, Багацкае, Леннае, Сметнае. Глебы — паўднёвыя чарназёмы. Прыкладна 55 % плошчы раёна — ралля, 20 % — пашы. Растуць бяроза, асіна, хвоя. Фауна — ліса, заяц, андатра, лось, казуля; з птушак — вадаплаўныя.
Народная музыка
Народныя артысты, спевакі і казачнікі
У розны час і ў розных краінах носьбітамі народнай музыкі былі не толькі безназоўныя выканаўцы, але і таленавітыя творцы-выканаўцы:
Мікалай Уладзіміравіч Мяцельскі
Мікала́й Уладзіміравіч Мяце́льскі (, в. Грэск, Слуцкі раён — ) — беларускі матэматык. Доктар педагагічных навук (1987), прафесар (1990).
Біяграфія
Скончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт (1950). З 1961 года працаваў у БДУ.
Кураўское
Кураўское (Куровско́е) — горад у Лікіно-Дулёўскім гарадскім округе Маскоўскай вобласці Расіі, на рацэ Нерскай (левы прыток ракі Масквы), за 90 км на паўднёвы ўсход ад Масквы і 16 км на поўдзень ад акружнога цэнтра. Чыгуначны вузел (станцыя Кураўское; лініі Масква — Казань, Іллінскі Пагост — Арэхава-Зуева).
Насельніцтва — 21 089 чал. (2017).
Гісторыя
Упершыню Кураўское згадана як вёска Кураўская ў 1646 годдзе. У 1710 годдзе Кураўская ў складзе Гусліцкай воласці стала ўласнасцю А.Д.Меншыкава, а пасля яго смерці перайшла ў палацавае ведамства. У XIX стагоддзе ў Кураўской пачала сваю працу ткацкая фабрыка купцоў Балашовых. У 1859 годдзе на месцы Праабражэнскай царквы XV стагоддзя (зараз - частка г. Кураўское) мітрапаліт Маскоўскі і Каломенскі Філарэт (Драздоў) заснаваў Спаса-Праабражэнскі Гусліцкі манастыр. У 1890 годдзе ў горадзе запрацавала Вялікае кола Маскоўскай чыгункі, а ў 1913 годдзе чыгуначная лінія Масква-Казань. У 1952 годдзе пасёлак Кураўская стаў горадам Кураўское. У 1998-2008 гадах быў адноўлены Спаса-Праабражэнскі манастыр.
Тэліжынці (Тэцііўскі раён)
Тэліжынці (Телі́жинці) — вёска ў Тэцііўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Анандага (мова)
Ананда́га (саманазвы: Onǫda’gegá’, Onoñda’gegá’) — адна з паўночных іракезскіх моў, родная мова народа анандага. У 2007 г. на ёй размаўлялі каля 50 чалавек у Канадзе і ЗША.
Сфарміравалася на тэрыторыі сучаснага штата Нью-Ёрк. З 1930-х гг. з-за асіміляцыі гутарковая мова практычна знікла са звароту. У нашы дні выкарыстоўваецца пераважна ў рытуальных мэтах. З пачатку 1980-х гг. вывучаецца ў школах.
Джон Данстэйбл
Джон Данстэйбл (John Dunstable; 1370, або 1380, або 1390 — ) — англійскі кампазітар.
Магчыма, да 1427 года ён служыў прыдворным музыкантам у герцага Бедфардскага (брата караля Генрыха V), таму мог жыць некаторы час у Францыі, бо герцаг быў рэгентам Францыі ў 1423—1429 гадах. У 1427—1436 гадах Данстэйбл знаходзіўся пры двары Жанны Наварскай, другой жонкі англійскага караля Генрыха IV. Паводле падатковых запісаў за 1436 год, Данстэйбл меў уласнасць у Нармандыі, а таксама ў Кембрыджшыры, Эсексе і Лондане. У 1438 г. ён знаходзіўся на службе ў Хамфры, герцага Глостэрскага.
У адрозненне ад многіх кампазітараў таго часу, Данстэйбл не быў клірыкам. Верагодна, ён быў жанаты.
Відаць, Данстэйбл займаўся таксама астраноміяй і матэматыкай, з яго эпітафіі мы ведаем, што ён «вывучаў законы нябесных сузор’яў». Яго праца па астраноміі носіць кампілятыўны характар.
Данстэйбл пахаваны ў Лондане ў царкве Сент-Стывен-Уолбрук. Надмагілле было пастаўлена ў царкве ў пачатку XVII стагоддзя. Царква была адноўлена пасля пажару 1666 года, надмагілле аднавілі ў 1904 годзе.
Медаль «Гонар і Годнасць»
Фінансаванне вырабу медаля «Гонар і Годнасць» ажыццяўляецца за кошт дабрачынных ахвяраванняў, дзяржаўных і іншых крыніц, якія не забаронены заканадаўствам.
Медаль «Гонар і Годнасць» будзе ўручацца ад імя беларускага народа асобам, якія праявілі выключную адданасць у служэнні Беларусі. Некаторыя асобы, з меркаванняў бяспекі, будуць узнагароджаны непублічна.
Апісанне
Медаль серабрыстага колеру з выявай «Пагоні» ў лаўровым вянку, з надпісам «Беларусь перадусім» на адваротным баку. Срэбраны колер у геральдыцы азначае сумленнасць, ахвярнасць і бескарыслівасць. Герб «Пагоня» выкананы ў характэрнай ізаграфіі, якая прыпісваецца мастаку Язэпу Драздовічу. Лаўровы вянок узяты з найбуйнешага манетнага намінала часоў Вялікага Княства Літоўскага — залатога партугала Жыгімонта Аўгуста 1562 г., які выкарыстоўваўся пераважна ў якасці ўзнагароды за службу. Сабраныя разам яны звяртаюць увагу на пераемнасць паміж Вялікім Княствам Літоўскім і Беларуссю, на наяўнасць у беларусаў сваёй даўняй традыцыі ўзнагарод за заслугі перад радзімай. Надпіс «Беларусь перадусім» акцэнтуе ўвагу на заслугі перад Беларуссю і яе народам.
Стужка блакітнага колеру з бела-чырвона-белай ўстаўкай па цэнтры. Блакітны колер стужкі медаля падкрэслівае чысціню неба над Беларуссю. Бела-чырвона-белая ўстаўка адсылае да колераў беларускага нацыянальнага сцягу.
Паводле прадстаўніцы Аб’яднанага пераходнага кабінета па нацыянальным адраджэнні Аліны Коўшык медаль распрацоўвалі найлепшыя беларускія геральдысты, гісторыкі, дзеячы культуры.
Узнагароджаныя
Першымі медалём «Гонар і Годнасць» былі ўзнагароджаны 27 загінулых удзельнікаў беларускіх пратэстаў і беларускіх добраахвотнікаў, якія ваявалі на баку Украіны.
Брукнер
Брукнер — прозвішча.
Герб Азербайджанскай ССР
Герб Азэрбайджанскай ССР — дзяржаўны сімвал Азербайджанскай Савецкай Сацыялістычнай Рэспублікі. Герб Азербайджанскай ССР грунтуецца на гербе Савецкага Саюза. Быў прыняты ў 1937. Аўтарам герба з'яўляецца мастак-графік Рубэн Шхіян.
Дзяржаўны герб Азербайджанскай Савецкай Сацыялістычнай Рэспублікі ўяўляе сабой малюнак сярпа і молата, нафтавай вышкі на фоне ўзыходзячага сонца, апраўленых вянком з бавоўны і каласоў, з надпісам на азербайджанскай і рускай мовах: «Азербайджанская Савецкая Сацыялістычная Рэспубліка», «Пралетарыі ўсіх краін, яднайцеся!» У верхняй частцы герба — пяціканцовая зорка.
У 1992 быў заменены на сучасны герб Азербайджана.
Анісімавічы (Баранавіцкі раён)
Ані́сімавічы (, Анисимовичи) — былая вёска ў Баранавіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіла ў склад Каўпеніцкага сельсавета. Размяшчалася за 3 км на поўнач ад Баранавіч. Насельніцтва 206 жыхароў, 92 гаспадаркі (2005).
Гісторыя
З 1921 года ў складзе Польшчы, у Навамышскай гміне Баранавіцкага павета Навагрудскага ваяводства.
З 1939 года ў БССР. З 15 студзеня 1940 года ў Навамышскім раёне Баранавіцкай, з 8 студзеня 1954 года Брэсцкай абласцей, з 8 красавіка 1957 года ў Баранавіцкім раёне.
Хмэліўка (Тэцііўскі раён)
Хмэліўка (Хмелі́вка) — вёска ў Тэцііўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Анісімавічы (Баранавіцкі раён)
Гісторыя
У 1998 годзе працаваў магазін. Вёска была скасавана ў 2012 годзе. Тэрыторыя вёскі ўвайшла ў гарадскую рысу Баранавічаў.
Макс Вольф
Макс Вольф (Max Wolf;,  — , ) — нямецкі астрафізік. Прафесар Гайдэльбергскага ўніверсітэта (1893) і дырэктар Гайдэльбергскай абсерваторыі (1909). У 1891 ужыў фатаграфаванне для знаходжання малых планет; адкрыў больш за 200 малых планет, а таксама шмат туманнасцей. У 1905 ужыў фатаграфічны спосаб для выяўлення зорак, якія валодаюць прыкметнымі ўласнымі рухамі, распрацаваў спосаб вымярэння гэтых рухаў.
Антоніўка (Ставышчанскі раён)
Антоніўка (Анто́нівка) — вёска ў Ставышчанскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
NGC 1824
NGC 1824 (іншыя абазначэнні — ESO 119-36, AM 0506-594, IRAS05061-5947, PGC 16761) — галактыка ў сузор’і Залатая Рыба.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
IC 4478
IC 4478 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) ў сузор’і Валапас.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Адрыяна Ліма
Адрыя́на Франчэска Лі́ма (Adriana Lima, нарадзілася 12 чэрвеня 1981, Салвадор) — бразільская супермадэль, найболей вядомая як адзін з анёлаў Victoria’s Secret. У сродках масавай інфармацыі Ліму часта завуць адной з самых прыгожых жанчын планеты.
Біяграфія
Нарадзілася 12 чэрвеня 1981 года ў бразільскім горадзе Сальвадор. Яе бацька Нэльсан Торэс і маці Граца Ліма былі сацыяльнымі працаўнікамі. У ёй цячэ кроў французаў, партугальцаў, амерыканскіх індзейцаў і зусім крыху ад жыхароў Карыбскіх астравоў. У 13 гадоў яе заўважыў у гандлёвым цэнтры агент мадэльнага агенцтва і запрасіў на кастынг. З тых часоў яе кар’ера імкліва ідзе ўверх.
У 1996 годзе яна стала пераможцам бразільскага фіналу конкурсу мадэляў, якое праводзіла агенцтва Ford Models, а на міжнародным — заняла другое месца.
У 1998 годзе Адрыяна падпісала кантракт з Elite і пераехала ў Нью-Ёрк.
Даўгапрудны
Даўгапрудны (Долгопру́дный) — горад абласнога падпарадкавання ў Маскоўскай вобласці Расіі, размешчаны за 18 км на поўнач па чыгунцы ад Савёлаўскага вакзала, у непасрэднай блізкасці ад Масквы. На поўдні і ўсходзе горад практычна зліваецца з паўночнымі ўскраінамі Масквы (раёны Паўночны, Дзмітраўскі і Заходняе Дзягуніна), з захаду абмежаваны каналам імя Масквы (на процілеглым беразе канала — горад Хімкі), а з поўначы — ракой Клязьмай і Клязьмінскім вадасховішчам. Насельніцтва — 104 238 чал. (2017).
Герб Грузінскай ССР
Герб Грузінскай ССР — рэспубліканскі сімвал Грузінскай ССР. Зацверджаны 28 лютага 1922 дэкрэтам Рэўкама ССР Грузіі.
Дзяржаўны герб Грузінскай ССР складаецца з круглага чырвонага поля, у верхняй частцы якога намаляваная ззяючая пяціканцовая зорка з якой распасціраюцца па ўсім полі прамянямі. Унізе - снежны хрыбет блакітнага колеру. На правым боку - залатыя каласы і на левай - залатыя лозы з вінаграднымі гронкамі. Канцы каласоў і лоз пераплеценыя паміж сабой у падставы хрыбта ў ніжняй частцы поля. Вялікую частку сярэдзіны займае малюнак залатога сярпа і молата, якія ўпіраюцца ў ззяючую зорку, унізе - у вяршыню хрыбта, а па баках - у каласы і лозы. Вакол поля змешчаны надпіс на грузінскай і рускай мовах: "Пралетарыі ўсіх краін, яднайцеся!". Герб абрамлены вакол узорам з арнаментаў у грузінскім стылі.
Герб быў адменены 11 снежня 1990.
Авіяцыйная група ПКС Расіі ў Сірыі
Авіяцыйная група ПКС Расіі ў Сірыі (Авиационная группа ВКС России в Сирии) — фарміраванне (група) Паветрана-касмічных сіл Расійскай Федэрацыі, створанае 30 верасня 2015 года для правядзення ваеннай аперацыі ў падтрымку ўрадавых войскаў Сірыі ў вайне з тэрарыстычнай арганізацыяй «Ісламская дзяржава».
Паводле Дагавора паміж Расійскай Федэрацыяй і Сірыйскай Арабскай Рэспублікай, падпісанага ў Дамаску 26 жніўня 2015 года, ратыфікаванага Дзяржаўнай думай Расійскай Федэрацыі 7 кастрычніка 2016 года, ухваленага Саветам Федэрацыі 12 кастрычніка 2016 года і падпісанага Прэзідэнтам Расіі Уладзімірам Пуціным 14 кастрычніка 2016 года Федэральнага закона № 376- ФЗ «аб ратыфікацыі Пагаднення паміж Расійскай Федэрацыяй і Сірыяй аб размяшчэнні авіяцыйнай групы Узброеных сіл Расійскай Федэрацыі на тэрыторыі Сірыйскай Арабскай Рэспублікі», авіяцыйная група ПКС Расіі размяшчаецца на тэрыторыі Сірыі бестэрмінова.
Трэмля (рака)
Трэ́мля — рака ў Гомельскай вобласці Беларусі, левы прыток Прыпяці.
Асноўныя прытокі
Злева: рака Мядзведзь, канава Дубнянская, канал Плясецкі. Справа: рака Ветка.
Агульнае
Пачынаецца на паўднёвы ўсход ад вёскі Раманішчы Акцябрскага раёна, цячэ па Калінкавіцкім, Петрыкаўскім і Мазырскім раёнах пераважна па ўсходняй ускраіне Прыпяцкай нізіны. Вусце ў межах Мазырскага раёна, за 2,7 км на паўднёвы захад ад вёскі Міхнавічы Калінкавіцкага раёна. Замярзае ў сярэдзіне снежня, веснавое разводдзе ў канцы 2-й дэкады сакавіка, працягласць 92 сутак. Даліна невыразная, пойма двухбаковая. Рэчышча ад вытоку на працягу 73,5 км каналізаванае. У басейне Трэмлі возера Плясецкае.
Мікалай Мікалаевіч Мяцельскі
Мікала́й Мікалаевіч Мяце́льскі (, в., Валожынскі раён, Мінская вобласць) — беларускі матэматык, доктар фізіка-матэматычных навук (1992, Камбінаторна-геаметрычныя метады размяшчэння ўзаемазлучаных аб'ектаў), прафесар (1992). Сын Мікалая Мяцельскага. Скончыў БДУ (1970). З 1970 працуе ў Інстытуце матэматыкі НАН Беларусі. Навуковыя працы па камбінаторнай геаметрыі, дыскрэтнай аптымізацыі. Распрацаваў новыя метады даследавання і развязання задач камбінаторна-геаметрычнай аптымізацыі, тэарэтычныя асновы частковай выкупнасці ў канечнамернай прасторы.
Бішаф
Бішаф — прозвішча.
Бэсідка
Бэсідка (Бе́сідка) — вёска ў Ставышчанскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Вышаградская група
Вышаградская група (Visegrádi Együttműködés, Grupa Wyszehradzka, Vyšehradská skupina, Visegrádská skupina), Вышаградская чацвёрка, V4 — аб’яднанне чатырох цэнтральнаеўрапейскіх дзяржаў: Польшчы, Чэхіі, Славакіі і Венгрыі.
Гісторыя
Была ўтворана ў выніку сустрэчы прэзідэнтаў Польшчы Леха Валенсы і ЧСФР Вацлава Гавела з венгерскім прэм’ер-міністрам Ёжэфам Анталам 15 лютага 1991 года ў горадзе Вішэград.
Часам называлася Вышаградскай тройкай ці Вышаградскім трохвугольнікам, але з падзелам Чэхаславакіі на дзве дзяржавы гэтыя назвы больш неправамоцныя.
У 1992 годзе ў рамках групы было створана Цэнтральнаеўрапейскае пагадненне па свабодным гандлі (CEFTA).
NGC 1825
NGC 1825 (іншае абазначэнне — ESO 56-SC53) — рассеянае скопішча ў сузор’і Залатая Рыба.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Багатырка (Кіеўская вобласць)
Багатырка (Богатирка) — вёска ў Ставышчанскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Яшкульскі раён
Я́шкульскі раён (Я́шкульский райо́н, Яшкулин район) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Рэспублікі Калмыкія Расійскай Федэрацыі, у межах якой утвораны муніцыпальны раён Я́шкульскае раённае муніцыпальнае ўтварэнне.
Адміністрацыйны цэнтр — пасёлак Яшкуль.
Геаграфія
Плошча тэрыторыі раёна — 11769 км². Раён мяжуе на захадзе з Цалінным раёнам, на поўначы — з Кетчэнераўскім і Юсцінскім раёнамі, на ўсходзе — з Астраханскай вобласцю, на паўднёвым усходзе і поўдні — з Чорназемельскім раёнам, на паўднёвым захадзе — з Ікі-Бурульскім раёнам. Адлегласць ад раённага цэнтра да г. Эліста — 93 км. Па тэрыторыі раёна праходзіць федэральная аўтадарога Р216 (Астрахань — Эліста), рэгіянальныя аўтадарогі Яшкуль — Камсамольскі — Артэзіян, Ута — Цаган Аман.
Раён знаходзіцца ў зоне паўпустыняў, практычна цалкам у межах Прыкаспійскай нізіны. Паўднёвы захад раёна часткова размешчаны на ўсходніх схілах Ергенінскага ўзвышша.
Гідраграфічная сетка на тэрыторыі Яшкульскага раёна развіта вельмі слаба. Рэкі Яшкульскага раёна адносяцца да катэгорыі малых рэк Калмыкіі і яны прадстаўлены вадацёкамі ўсходняга схілу Ергенінскага ўзвышша. У паўднёва-заходняй частцы раёна з захаду на ўсход працякаюць рэчкі Яшкуль, Эліста, Бурата-Сала, Улан-Зуха, якія належаць да бяссцёкавых басейнаў і летам перасыхаюць, утвараючы асобныя плёсы.
Валерый Францавіч Буяк
Валерый Францавіч Бу́як (Walery Bujak; нар., в. Лежневічы, Іўеўскі раён, Гродзенская вобласць, БССР) — стваральнік вядомай у 1990-я фінансавай піраміды «Сэкай» , арганізатар баёў без правілаў «Містар Асілак Сэкай», майстар каратэ (4-ы дан) і айкідо, святар японскай секты омата. Вядомы таксама як Бумата Мататацу. Імя паводле пашпарту — Valex.
Адзін з ветэранаў беларускага каратэ, пачаў займацца яшчэ ў канцы 1970-х у розных майстроў. У 1988 годзе заснаваў цэнтр баявых мастацтваў Сэкай, навучаў каратэ і айкідо ў Мінску, узначальваў беларускую суполку японскай секты омата.
У сярэдзіне 1990-х заснаваў некалькі фірм пад гандлёвай маркай «Сэкай» і падобна расійскай МММ сабраў больш чым мільён долараў ЗША ад тысяч укладчыкаў у Беларусі. 23 студзеня 1996 правеў у Мінску баі амаль без правілаў «Містар Асілак Сэкай». Летам 1996 года арыштаваны і асуджаны да 10 гадоў зняволення. У пратэст галадаў, адрэзаў сабе палец. Вызвалены ў 2004 годзе па амністыі.
Быў прадзюсарам спявачкі Наталі і дуэта «Дзі Бронкс і Наталі».
З’яўляецца майстрам кі-ко. Лічыць сябе экстрасенсам, прайшоў адборачны тур на Бітву экстрасэнсаў-7, дзе трапіў у 13-ку. Затым здымаўся ў 8-м выпуску Бітвы экстрасэнсаў.
Аркадзь Тэвелевіч Лейзераў
Аркадзь Тэвелевіч Лейзераў (, Мінск —, Мінск) — беларускі юрыст. Доктар юрыдычных навук (1988), прафесар (1990). Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны.
Біяграфія
Скончыў Ваенна-юрыдычную акадэмію Савецкай Арміі (1949), Ваенны інстытут замежных моў (1953).
Працаваў у Савецкай Арміі (1940—1957), Спецыяльным каструктарскім бюро № 3 (г. Мінск; 1957—1959, інжынер аддзела тэхнічнай інфармацыі), Аддзеле прававых навук АН БССР (1959—1964, старшы навуковы супрацоўнік), Беларускім дзяржаўным універсітэце (з 1963, юрыдычны факультэт, прафесар кафедры канстытуцыйнага права).
Навуковыя інтарэсы: канстытуцыйнае права; выбарчая сістэма; дзейнасць і рэфармаванне органаў мясцовага кіравання і самакіравання; гісторыя Вялікай Айчыннай вайны; Халакост.
Узнагароды
Ордэны Чырвонай Зоркі (2), Айчыннай вайны 2-й ступені, медалі.
Герб Эстонскай ССР
Герб Эстонскай ССР — дзяржаўны сімва Эстонскай Савецкай Сацыялістычнай Рэспублікі. Герб ЭССР грунтуецца на гербе Савецкага Саюза. Быў прыняты 25 жніўня 1940 года пасля ўступу Эстоніі ў склад СССР. У артыкуле 116-й Канстытуцыі Эстонскай ССР было сказанае: