cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сяргей Мікалаевіч Румас
На чале ўрада
Прадстаўляючы 31 кастрычніка 2018 года ў Палаце прадстаўнікоў праграму дзейнасці ўрада на 2018—2020 гады, Сяргей Румас заявіў, што галоўная задача — павышэнне жыццёвага ўзроўню беларусаў. У дзесяць топ-задач, як іх акрэсліў Сяргей Румас, уваходзяць развіццё прадпрымальніцкага асяроддзя і стварэнне камфортных умоў вядзення бізнесу, апераджаючае развіццё сферы паслуг, фарміраванне ІТ-краіны і маштабная лічбавізацыя ўсёй эканомікі, правядзенне эфектыўнай бюджэтна-фінансавай і падатковай палітыцы, забеспячэнне ўстойліва нізкага ўзроўню інфляцыі, эфектыўнае кіраванне дзяржаўнай уласнасцю, актывізацыя знешнеэканамічнай дзейнасці, удасканальванне інвестыцыйнай палітыкі, зніжэнне міжрэгіянальнай дыферэнцыяцыі і забеспячэнне дастойных умоў жыцця насельніцтва і аплаты працы.
На перыяд, калі Сяргей Румас узначальваў урад, прыпалі вострыя эканамічныя канфлікты з Расіяй, у т.л. канфлікт вакол падатковага манеўру Расіі і расійска-беларускі нафтавы канфлікт (2020). Адбылося «прасяданне» эканомікі праз пандэмію каранавірусу.
Пасля 2020
У лютым 2023 года Румас трапіў у чорны спіс Украіны.
Сядзіба Ленскіх (Сула)
Гісторыя
Асабняк быў пабудаваны Паўлам Ленскім у пачатку XIX стагоддзя.
Маёнтак у Суле быў апісаны ў 2-м томе «» Рамана Афтаназы.
Паводле Рыжскай дамовы 1921 года мяжа паміж Польшчай і Расіяй прайшла па галоўнай алеі вялізнага стагадовага парка ў Сядзібе Ленскіх.
Апошняй уладальніцай сядзібы стала родная сястра вядомага мастака Зянона Ленскага Эльжбета. Калі маёнтак быў узарваны салдатамі ў 1939 годзе, гаспадарыні далі прытулак жыхары Сулы, у якой яна пражыла да сваёй смерці ў 1951 годзе.
Рэшткі сядзібы занесены ў спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь.
У 2006—2012 годзе была праведзена рэстаўрацыя сядзібы, адбудаваны на старым месцы сядзібны дом, адрамантаваны гаспадарчыя будынкі. Цяпер пры маёнтку працуе парк інтэрактыўнай гісторыі, прымаюць турыстаў.
Архітэктура
Цэнтрам сядзібы з’яўляўся класічны аднапавярховы асабняк. Прамавугольны будынак быў крыты плоскім гонтавым вальмавым дахам. Дом упрыгожваў моцна выступаючы цэнтральны порцік з чатырма дарычнымі калонамі, якія былі апорай для трохкутнага франтону з вялікім паўкруглым акном. Порцік служыў пад’ездам для экіпажаў. З садовага боку існаваў практычна ідэнтычны порцік з тэрасамі і каменнымі лесвіцамі. На бакавых сценах дома знаходзіліся дзве маленькія веранды, таксама з калонамі.
Дом быў акружаны пейзажным паркам плошчай каля 5 га. У яго глыбіні, на ўзгорку стаяла капліца ў форме ратонды, з сямейнымі магіламі (цяпер руіны). За домам тэрыторыя саду даволі крута спускалася да ракі і найблізкага става.
Пасля сядзібы засталіся толькі гаспадарчыя пабудовы (флігель, кузня, стайні, вазоўня, амбар, кароўнік,, піваварны завод, аранжарэя, дом эканома). Частка з іх была разабрана (напрыклад, адзін з флігеляў у 1992 годзе ), некаторыя амаль у руінах, але некаторыя адбудоўваюць. Захаваліся рэшткі парку, аднак апошняе вялікае старое дрэва ўпала ў 1970 годзе.
Дэлія (Італія)
Дэлія (Delia) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Сіцылія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Кальтанісета.
Насельніцтва складае 4472 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 373 чал./км². Займае плошчу 12 км². Паштовы індэкс — 93010. Тэлефонны код — 0922.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
IC 3437
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Хіва
Хіва́ (Xiva,  — Xiveh) — горад ва Узбекістане, у Харэзмскім вілаеце. Размешчаны ў Харэзмскім аазісе, на канале Палван.
Паводле археалагічных звестак заснаваны на рубяжы нашай эры. З XVI ст. да 1920 г. сталіца Хівінскага ханства.
Павел Эдвардавіч Крывіцкі
Павел Эдвардавіч Крывіцкі (нар. ) — беларускі лёгкаатлет (кіданне молата).
Дасягненні
Пераможца каманднага чэмпіянату Еўропы 2010 года. На чэмпіянаце свету 2009 года — 8-е месца, на чэмпіянаце свету 2011 года — 5-е, шматразовы чэмпіён Беларусі.
Удзельнік Алімпійскіх гульняў 2012 года ў кіданні молата, у папярэднім раўндзе заняў 28-е месца і ў фінал не патрапіў.
Дыскваліфікацыя
У верасні 2015 года Крывіцкі быў дыскваліфікаваны за допінг на 4 гады, адлік тэрміну пачаўся 11 чэрвеня 2015 года і павінен быў завершыцца 10 чэрвеня 2019 года.
Палітычныя погляды
Падпісаў адкрыты ліст спартыўных дзеячаў краіны, якія выступаюць за дзеючую ўладу Беларусі пасля жорсткіх падаўленняў народных пратэстаў у 2020 годзе.
Красны Гарадок (Краснагорскі раён)
Красны Гарадок (Красный Городок) — пасёлак у Краснагорскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Пералазскага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай пасёлак абвяшчаўся часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі пасёлак увайшоў у склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала пасёлак разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
Генадзь Міхайлавіч Лыч
Генадзь Міхайлавіч Лыч (нар., вёска Магільнае, Уздзенскі раён, Мінская вобласць) — беларускі вучоны ў галіне эканомікі, публіцыст. Акадэмік Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (1991; член-карэспандэнт з 1986), доктар эканамічных навук (1973), прафесар (1977). Заслужаны дзеяч навукі БССР (1980).
Біяграфія
Скончыў Беларускі інстытут народнай гаспадаркі (1958), дзе атрымаў спецыянальнасць эканаміста. У 1958—1961 гадах малодшы навуковы супрацоўнік, загадчык аддзела эканомікі Брэсцкай абласной дзяржаўнай сельскагаспадарчай доследнай станцыі Мінлясгаса БССР (г. Пружаны). Пасля заканчэння аспірантуры працаваў старшым навуковым супрацоўнікам БелНДІ эканомікі і арганізацыі сельскагаспадарчай вытворчасці Мінсельгаса БССР (1964-1967). У 1965 г. атрымаў вучоную ступень кандыдата эканамічных навук. У 1967—1977 гг. загадчык аддзела эканомікі меліярацыйнага і воднагаспадарчага будаўніцтва БелНДІ меліярацыі і воднай гаспадаркі Мінвадгаса СССР. У 1972 г. абараніў доктарскую дысертацыю на тэму «Эканамічная эфектыўнасць асушальных меліярацый», а у 1973 г. атрымаў вучоную ступень доктара эканамічных навук. У 1977 г. яму было прысвоена вучонае званне прафесара. У 1977—1988 гадах працаваў першым намеснікам дырэктара па навуковай рабоце БелНДІ эканомікі і арганізацыі сельскай гаспадаркі Дзяржаграпрома БССР.
У 1988 г. перайшоў на працу ў Акадэмію навук БССР, з якой быў цалкам звязаны далейшы лёс вучонага. Са студзеня 1988 г. ён узначальваў Аддзел аграрных праблем сацыялізму Інстытута эканомікі, а з кастрычніка гэтага ж года стаў дырэктарам інстытута. На гэтай пасадзе ў кола яго навуковых інтарэсаў увайшлі праблемы макраэканомікі, эканамічнага механізма гаспадарання ва ўмовах пераходу да рыначнай эканомікі. Удзельнічаў у распрацоўцы «Канцэпцыі эканамічнага суверэнітэту Беларускай ССР», а таксама «Праграмы пераходу Беларускай ССР да рыначнай эканомікі».
У 1992—1997 гг. акадэмік-сакратар Аддзялення гуманітарных навук і мастацтваў НАН Беларусі. Пры распрацоўцы «Канцэпцыі палітыка­–прававога,  сацыяльна–­эканамічнага і нацыянальна–­культурнага адраджэння і развіцця Рэспублікі Беларусь» правёў тры пашыраныя навуковыя сесіі Аддзялення з удзелам палітычных і дзяржаўных дзеячаў, а таксама шырокага кола прадстаўнікоў навуковай і творчай інтэлігенцыі, вынікі якіх ў свой час атрымалі грамадскі водгук і адыгралі значную ролю ў адраджэнні нацыянальнай свядомасці беларусаў. У гэты ж час была падрыхтавана першая Нацыянальная справаздача аб чалавечым развіцці «Беларусь: тварам да чалавека».
З 2009  г. вядучы навуковы  супрацоўнік  Інстытута сістэмных даследаванняў у АПК НАН Беларусі, займаўся даследаваннем праблем аграрнай эканомікі.
Навуковыя працы
Аўтар больш за 360 навуковых прац, у тым ліку 17 манаграфій. З іх найбольш вядомыя:
Публіцыстыка
Апублікаваў шэраг публіцыстычных артыкулаў, а таксама кнігі:
Яго публікацыі вызначаюцца прынцыповасцю аўтарскай пазіцыі, актуальнасцю і аргументаванасцю вывадаў і прапаноў.
Алаўская раўніна
Алаўская раўніна — фізіка-геаграфічны раён у паўднёва-ўсходняй частцы Перадпалескай правінцыі. Мяжуе на поўначы з Цэнтральнабярэзінскай раўнінай, на захадзе з Бабруйскай раўнінай, на ўсходзе з Чачэрскай раўнінай, на поўдні з Рэчыцка-Сожскай нізінай. Раўніна займае ўсходнюю частку Бабруйскага раёна, часткі Жлобінскага, Рагачоўскага і Кіраўскага раёнаў. У межах Алаўскай раўніны заходзяцца гарады Жлобін, Рагачоў і Кіраўск.
Вясенняя вуліца (Маларыта)
Вуліца Вясенняя — вуліца ў Маларыце.
Алаўская раўніна
У тэктанічных адносінах прымеркавана да сумежных участкаў Прыпяцкага прагіну, Беларускай антэклізы (Бабруйскі пахаваны выступ) і Жлобінскай седлавіны. Крышталічны фундамент залягае на глыбіні 0,5-0,75 км, перакрыты асадкавымі пародамі, верхняя частка якіх прадстаўлена мергельна-мелавымі, гліністымі, пясчанымі адкладамі карбону, радзей пясчана-гліністымі тоўшчамі неагену. Пароды антрапагенавага чахла (30-50 м) прадстаўлены водна-ледавіковымі, радзей марэннымі адкладамі, створанымі сожскім і дняпроўскім ледавікамі.
Вясенняя вуліца (Маларыта)
Размяшчэнне
Вуліца размешчана ў паўднёвай частцы горада, ад вуліцы Інтэрнацыянальнай да гарадской рысы. Названа ў 1992 годзе. Працягласць вуліцы — 150 метраў. Забудавана цаглянымі дамамі.
Алаўская раўніна
У рэльефе пераважаюць спадзістахвалістыя водна-ледавіковыя і хвалістыя марэнныя раўніны. Абсалютныя вышыні вагаюцца ад 132-135 м да 140-150 м. Адносная вышыня вагаецца ў межах 2-3 м. Рэльеф расчлянёны лагчынамі сцёку (шырыня 2-3 км, радзей 4-5 км) з затарфаванымі днішчамі, што выцягнуліся на дзесяткі кіламетраў з поўначы і паўночнага захаду на поўдзень і паўднёвы ўсход. Адносныя ваганні вышынь градава-бугрыстага рэльефа дасягаюць 3-5 м.
Большая частка Алаўскай раўніны знаходзіцца ў міжрэччы Дняпра і Бярэзіны і дрэніруецца іх прытокамі, адпаведна Добаснай (даўжыня 81 км) і Алой (даўжыня 116 км, пойма часткова меліяравана, у ніжнім цячэнні забалочана, рэчышча на ўсім працягу каналізавана). У глебавым покрыве пераважаюць дзярнова-падзолістыя і дзярнова-падзолістыя забалочаныя глебы (50-70%). Пераважаюць сасновыя (55-75%) лясы, распаўсюджаны бярозавыя (11-20%); у паўночнай частцы шмат яловых (24%). Сярэдняя лясістасць каля 36%. У сельскагаспадарчым выкарыстанні 53% зямель.
У ландшафтнай структуры тэрыторыі цэнтральную частку займаюць другаснамарэнныя, на поўначы і поўдні — водна-ледавіковыя і марэнна-зандравыя, уздоўж рачных далін — поймавыя і алювіяльныя тэрасаваныя ландшафты.
Свята-Пакроўская царква (Доўск)
Свята-Пакроўская царква — праваслаўны храм у в. Доўск Рагачоўскага раёна Гомельскай вобласці. Знаходзіцца ў цэнтры вёскі.
Гісторыя
Пабудавана ў 1860—1864 гадах з цэглы. 9 верасня 2007 года пацярпела ад пажару.
Архітэктура
Вырашана ў формах архітэктуры класіцызму і рэтраспектыўна-рускага стылю. Цэнтрычны крыжападобны ў плане будынак завершаны купалам на васьмігранным барабане, рызаліты па гранях — невысокімі шчытамі. Праёмы акон і дзвярэй акаймаваны арачнымі архівольтамі. Да апсіды далучаны прамавугольны ў плане адміністрацыйны корпус.
Сістэма кветкавых раслін Тахтаджана
Сістэма Тахтаджана — адна з найболей вядомых таксанамічных сістэм класіфікацыі кветкавых раслін; створана А.Л. Тахтаджанам.
Сеяцель (Краснагорскі раён)
Сеяцель (Сеятель) — пасёлак у Краснагорскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Пералазскага сельскага паселішча.
Анастасія Аляксандраўна Вярцінская
Анастасія Аляксандраўна Вярцінская (Анастаси́я Алекса́ндровна Верти́нская; нар., , СССР) — савецкая і расійская актрыса; народная артыстка РСФСР (1988).
Дажджавыя лясы Амазоніі
Дажджавыя лясы Амазоніі — рэгіён вільготнатрапічных вечназялёных шыракалістых лясоў — самы буйны ў свеце трапічны лес, размешчаны на шырокай, амаль плоскай раўніне, якая ахоплівае амаль увесь басейн ракі Амазонкі. Лес займае 5,5 млн. км² — палову агульнай плошчы ўсіх трапічных лясоў, якія засталіся на планеце. Знаходзіцца на тэрыторыі дзевяці дзяржаў: (Бразілія, Перу, Калумбія, Венесуэла, Эквадор, Балівія, Гаяна, Сурынам, Французская Гвіяна).
Біяразнастайнасць
Вільготныя трапічныя лясы Паўднёвай Амерыкі (Сельва) вылучаюцца максімальнай біяразнастайнасцю. Разнастайнасць жывёл і раслін там нашмат большая, чым у трапічных лясах Афрыкі і Азіі. Кожны дзясяты апісаны від жывёлы ці расліны паходзіць з амазонскіх джунгляў. Тут было апісана, як мінімум, 40000 відаў раслін, 3000 відаў рыб, 1294 віды птушак, 427 відаў млекакормячых, 428 відаў земнаводных, 378 відаў паўзуноў і ад 96660 да 128 843 розных відаў беспазваночных.
Тут сканцэнтравана самая вялікая на Зямлі разнастайнасць раслін, у тым ліку 16 тысяч відаў дрэў.
Фаўна
На дрэвах жывуць розныя віды бясхвостых земнаводных з сямейства Dendrobatidae, скура якіх выдзяляе моцны ліпафільны яд — батратаксін. Тут таксама насяляюць розныя паразіты і пераносчыкі інфекцыйных захворванняў. У прыватнасці, некаторыя віды кажаноў з’яўляюцца натуральным рэзервуарам віруса шаленства, а камары— пераносчыкі лейшманіёзаў. Вільготнае цёплае асяроддзе стварае спрыяльныя ўмовы для распаўсюджвання малярыі, трапічнай ліхаманкі і іншых інфекцыйных захворванняў іх пераносчыкамі.
Аляксандр Іванавіч Бельскі
Аляксандр Іванавіч Бельскі (нар., в. Цімкавічы, Капыльскі раён, Мінская вобласць) — беларускі літаратуразнавец, пісьменнік. Доктар філалагічных навук (1998), прафесар (2002).
Біяграфія
Скончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт (філалагічны факультэт, спецыяльнасць «Беларуская мова і літаратура, руская мова і літаратура», 1986). Працуе ў Беларускім дзяржаўным універсітэце (філалагічны факультэт, кафедра гісторыі беларускай літаратуры, прафесар).
Навуковыя інтарэсы: гісторыя беларускай літаратуры XX—XXI стст.; літаратурная крытыка.
Шаркаўшчынскі сядзібны дом
Шаркаўшчынскі сядзібны дом — помнік архітэктуры неакласіцызму. Знаходзіцца ў гарадскім пасёлку Шаркаўшчыне ў парку на беразе ракі Дзісны. Пабудаваны ў пачатку ХХ стагоддзя, належаў Федаровічам.
Занесены ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь як аб’ект гісторыка-культурнай спадчыны рэгіянальнага значэння.
Архітэктура
У будынку да 2012 года размяшчалася тэрапеўтычнае аддзяленне раённай бальніцы.
Джошуа Рэйналдс
Біяграфічныя звесткі
У 1740—1743 гг. вучыўся ў Лондане ў Т. Хадсана. Вывучаў творы Рэмбранта, Рубенса, венецыянскі жывапіс XVI ст. Працаваў у Дэваншыры і Лондане. З 1748 года галоўны мастак караля. У 1749—1752 гг. вандраваў па Еўропе.
Дзейнасць сэра Д. Рэйналдса адыграла важную ролю ў культурным жыцці Англіі. Ён быў першым прэзідэнтам Брытанскай акадэміі мастацтваў і заставаўся на гэтай пасадзе да канца сваіх дзён. Прамовы, з якімі мастак выступаў раз у два гады на ўрачыстых пасяджэннях у акадэміі, ператвараліся ў сапраўдныя трактаты-маніфесты, дзе паслядоўна разглядаліся пытанні эстэтыкі, тэорыі мастацтва, майстэрства. У доме Д. Рэйналдса бывалі буйныя палітычныя дзеячы, пісьменнікі, акцёры, вучоныя, военачальнікі. Таму героямі большасці яго твораў станавіліся прадстаўнікі вышэйшых колаў тагачаснага грамадства.
Творчасць
Д. Рэйналдс пераасэнсаваў традыцыі барока. Ён будаваў складаныя кампазіцыі, часта звяртаўся да сюжэтнай завязкі, уводзіў у выявы багатае акружэнне, шматлікія дэталі.
У 1770—1780-ых г. Д. Рэйналдс звяртаўся да сюжэтных кампазіцый — гістарычных і міфалагічных сцэн. Так, па заказу Кацярыны II ён напісаў у 1788 годзе палатно «Немаўля Геракл, які ўдушае змей», што павінна было сімвалізаваць магутнасць Расійскай імперыі. Падобны заказ быў атрыманы і ад князя Р. Пацёмкіна. Але ў дадзеным выпадку быў абраны гістарычны сюжэт, дзе расказана, як палкаводзец Сцыпіён Афрыканскі вярнуў дачку пераможанага ім цара яе жаніху.
У гэты ж час мастак стварыў карціну «Венера і Амур» (1788). Сваіх персанажаў мастак пісаў з канкрэтных людзей. Напрыклад, у паказанай побач з калыскай і немаўлём Гераклам жанчыне ўгадваюцца рысы Сары Сіданс, а ў Венеры — вядомай прыгажуні натуршчыцы Эмы Лаён.
У тэарэтычных работах выказаў нарматыўна-класіцыстычныя погляды на прыроду мастацтва.
Паўднёвая Лунда (правінцыя)
Паўднёвая Лунда (Lunda-Sul) — адна з васямнаццаці правінцый Анголы, якая размяшчаецца на ўсходзе краіны і мяжуе з Дэмакратычнай Рэспублікай Конга. Адміністрацыйны цэнтр — Саўрыма. Плошча — 77 637 км², насельніцтва складае каля 246 000 чалавек.
Апалон-13
Апалон 13 (Apollo 13) — сёмы пілатуемы палёт у амерыканскай касмічнай праграме «Апалон», і трэці, у якім прызначалася пасадка на Месяц. Карабель быў запушчаны 11 красавіка 1970 года ў 13:13 CST з Касмічнага цэнтра Кенэдзі, штат Фларыда, але пасадка на Месяц была перапыненая пасля таго, як праз два дні выбухнуў кіслародны бак, што паралізавала службовы модуль, ад якога залежыў камандны модуль. Нягледзячы на вялікія цяжкасці, выкліканыя абмежаваннямі энергіі, стратай цяпла ў кабіне, недахопу пітной вады, а таксама крытычнай неабходнасці зрабіць часовы рамонт у сістэме выдалення дыяксіду вугляроду, экіпаж паспяхова вярнуўся на Зямлю 17 красавіка.
Палёт прайшоў у дальнім краі Месяца на вышыні 254 км над яго паверхняй і ў 400 171 км ад Зямлі, такім чынам быў пастаўлены рэкорд далёкасці пілатаванага касмічнага палёту. Місіяй камандаваў Джэймс А. Ловел, таксама ў камандзе былі пілот каманднага модуля Джон Л. «Джэк» Суайгерт і пілот месяцавага модуля Фрэд У. Хейз. Суайгерт у апошні момант замяніў першапачатковага пілота Томаса Матынглі, які быў выдалены медыкамі пасля выяўлення ў яго краснухі.
У народнай культуры Апалон-13 шырокавядомы па аднайменнаму фільму з Томам Хэнксам у галоўнай ролі, фільм атрымаў 9 узнагарод прэміі Оскар.
Бэрэзніўскі раён
Бэрэзніўскі раён (Березнівський район) — былая адміністрацыйная адзінка ў складзе Ровенскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр — Бэрэзнэ (Березне).
Утвораны ў 1957 годзе. Ліквідаваны 17 ліпеня 2020 года.
Насельніцтва раёна на года складае 64121 чалавек, плошча — 1710 км².
Адміністрацыйны падзел
Тэрыторыя раёна адміністрацыйна складаецца з 1 гарадскога, 1 пасялковага і 23 сельскіх саветаў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі раёна размешчаны 1 горад раённага значэння, 1 пасёлак гарадскога тыпу і 53 сяла.
Ба Ндау
Ба Ндау (Bah N'roses Daw; нар. 23 жніўня 1950, Сан, Французскі Судан) — малійскі дзяржаўны і палітычны дзеяч, часовы прэзідэнт Малі (2020—2021).
Біяграфія
Скончыўшы бакалаўрыят, 1 чэрвеня 1973 года добраахвотна пайшоў на ваенную службу і паступіў у агульнавайсковую ваенную школу ў Кулілкора, затым прайшоў у Савецкім Саюзе курс падрыхтоўкі пілота верталёта. У сакавіку 1976 года пачаў службу ў малійскіх ВПС, некаторы час займаў пасаду ад’ютанта прэзідэнта Мусы Траарэ. У 1994 годзе скончыў у Парыжы агульнавайсковы калеж абароны. З’яўляўся начальнікам Галоўнага штаба ВПС, памочнікам начальніка Генеральнага штаба Нацыянальнай гвардыі. З 2008 года да самай адстаўкі — дырэктар Нацыянальнага офіса ветэранаў узброеных сіл і ахвяр вайны.
У 2014—2015 гадах быў міністрам абароны ва ўрадзе прэм’ера Мусы Мары.
18 жніўня 2020 года ў Малі адбыўся ваенны пераварот, з прычыны чаго эканамічная супольнасць краін Заходняй Афрыкі 20 жніўня прыпыніла членства Малі ў арганізацыі і наклала на краіну гандлёвае і фінансавае эмбарга з патрабаваннем перадачы ўлады грамадзянскім. 21 верасня Нацыянальны камітэт выратавання народа, сфармаваны вайскоўцамі пасля перавароту, абвясціў аб надзяленні Ба Ндау паўнамоцтвамі часовага прэзідэнта на пераходны перыяд працягласцю 18 месяцаў.
25 верасня 2020 года прынёс прысягу ў міжнароднай канферэнц-зале Бамака і ўступіў на пасаду (разам з ім на пасаду віцэ-прэзідэнта ўступіў старшыня НКВН Асімі Гаіта).
27 верасня 2020 года прызначыў Мактара Уана часовым прэм’ер-міністрам Малі.
24 мая 2021 года быў арыштаваны Асімі Гаіта падчас чарговага перавароту, прычынай чаму сталі змены ў кабінеце міністраў і парушэнне дамоўленасцяў з вайскоўцамі. Пасля затрымання 26 мая Ндау падаў Гаіта заяву аб сваёй адстаўцы.
27 жніўня 2021 года Ба Ндау быў вызвалены з-пад хатняга арышту.
ЖФК Дынама-БДУФК
«Дынама-БДУФК» — беларуская жаночая футбольная каманда з горада Мінск, заснаваны ў 2020 годзе. Уваходзіць у структуру футбольнага клуба «Дынама-Мінск». Выступае ў Вышэйшай лізе чэмпіянату Беларусі сярод жанчын.
Склад каманды
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
IC 3439
IC 3439 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Adventure Island III
Adventure Island III (高橋名人の冒険島III) (Востраў Прыгод III) — кансольная гульня жанра платформер з серыі Adventure Island, распрацаваная і выпушчаная кампаніяй Hudson эксклюзіўна для гульнявой прыстаўкі NES. Выйшла на японскім рынку 31 ліпеня 1992 года і на паўночнаамерыканскім — ў верасні 1992 года. Стала пятай з сямі гульняў серыі.
Як і папярэднія гульні серыі, якія выйшлі на NES — Adventure Island і Adventure Island II, з'яўляецца двухмерных платформерам. У плане геймплэя вельмі падобная на Adventure Island II.
Геймплэй і новаўвядзенні
Як і ў папярэдніх частках, гулец кіруе Мастэрам Хігінсам — паўнаваты астравіцянам ў бейсболцы і спадніцы з лісця. На узроўнях неабходна збіраць ягады, садавіна і гародніна, а таксама малако, шашлык, кветка або джойсцік NES, мы аднаўляем шкалу «часу», якая траціцца незалежна ад таго, атрымліваў ўрон гулец або няма. Але нават нягледзячы на гэта, сутыкненне з ворагам азначае імгненную страту жыцця. Акрамя садавіны, на узроўнях таксама раскіданы вялікія яйкі, у якіх знаходзяцца розныя прадметы — «ездавыя» дыназаўры, ключы, вядучыя ў бонусы этап, малако, кветка і прадметы зброі (тамагаўк і бумеранг). Яйкі могуць быць нябачнымі, але калі выкарыстоўваць зброю або атаку дыназаўраў, можна зразумець, у якім месцы яйка знаходзіцца. Зрабіць яго бачным неабходна скачком з таго месца, дзе хаваецца яйка. Таксама яйкі падаюць, калі забіць варону. У саміх яйках таксама часам трапляюцца: пчала (з лагатыпа Hudson Soft), якая дазваляе на працягу 8 секунд быць абсалютна непаражальным; п'яўка, падобная на фіялетавы баклажан, якая на 8 секунд прыцягваецца да героя і марнуе яго шкалу часу з падвоенай хуткасцю; гадзіннік, які на 8 секунд спыняюць усіх ворагаў, уключаючы вогнішчы і падалі з пальмаў какосы.
Гульня заснавана на рухавічку папярэдняй часткі, таму моцна на яе падобная як вонкава, так і па геймплэй. Некаторыя гукі і музыка былі ўзятыя з прыквэла. Назвы узроўняў на карце, у адрозненне ад папярэдняй часткі, не падпісаныя. Аднак, дададзены новыя (карабель, піраміда, шкілет дыназаўра, вадаспад, джунглі).
Гулец цяпер можа легчы, націснуўшы кнопку ўніз, гэта дапаможа ухіліцца ад нападаў і страляць з бумеранга у ворагаў, якія ніжэй Хігінса па росце і ў камяні. Лічыльнік жыццяў двухзначны - цяпер можна сабраць больш за 9 жыццяў. З правага боку з'явіўся лічыльнік садавіны. Сабраўшы 100 садавіны па ходзе гульні, гулец атрымлівае 1 экстра-жыццё, таксама яна дадаецца за кожныя 20000 ачкоў (за адзін фрукт дадаецца 1 слупок энергіі, за малако, шашлык, кветка або джойсцік -поўная шкала). Жыцця таксама хаваюцца ў яйках на бонусных узроўнях або ў камянях.
З'явілася новае зброю, мацней, чым тамагаўк, але злёгку менш зручнае — это бумеранг. Калі гулец кідае яго наперад, бумеранг вяртаецца назад, зрабіўшы пятлю наверх, тым самым падчас палёту ён можа ўразіць некалькі ворагаў разам. Знішчае камяні і ворагаў якія забіваюцца з двух трапленняў. Таксама яго можна запускаць ўверх, забіваючы ворагаў, размешчаных на ўзровень вышэй (на пальмавыя какосы не распаўсюджваецца).
У гульню таксама дададзены такі прадмет, як крышталь, яго можна выбраць толькі ў інвентары. Крышталь магчыма атрымаць дзвюма спосабамі: сабраць усе садавіна на бонусных узроўнях, з хвалямі або спружынамі або ў адной з пячор або вадаспаду знайсці патаемны ход і забраць яго там. Крышталь абараняе гульца ад аднаго ўдару.
Вішнёвая вуліца (Маларыта)
Вуліца Вішнёвая — вуліца ў Маларыце.
Adventure Island III
Геймплэй і новаўвядзенні
Таксама ў гульню дададзены новы Трохрогі дыназаўр. У адрозненне ад папярэдняй часткі, у бітвах з босам стала магчымым змагацца верхам надыназаўры-спадарожніку, не злазячы з яго.
Вішнёвая вуліца (Маларыта)
Размяшчэнне
Вуліца размешчана ад вуліцы Ткачэнкі да сядзібы СШ № 2, паміж вуліцамі Калініна і Ткачэнкі. Названа ў 1990 годзе. Працягласць вуліцы — 350 метраў. Забудавана дамамі катэджнага тыпу.
Індыга
Індыга (indigo), 2-(1,3-дыгідра-3-окса-2H-індол-2-ілідэн)-1,2-дыгідра 3H-індол-3-ён, (δ2,2'-бііндалін)-3,3'-дыён — крышталі фіялетавага колеру, маларастваральныя ў большасці арганічных растваральнікаў (слаба раствараецца ў нітрабензоле, хлараформе). Выкарыстоўваецца як кубавы фарбавальнік. Пры сульфаванні атрымліваецца індыгакармін, яго ўжываюць як акісляльна-аднаўленчы індыкатар, для падрыхтоўкі чарніла, сінькі, акварэльных фарбаў. Індыга з'яўляецца шматтанажным (выкарыстоўваецца ў вялікіх колькасцях) прадуктам, вялікая частка якога ідзе на афарбоўку валакна пры вытворчасці джынсавай тканіны. 6,6'-Дыброміндыга — фарбавальны кампанент тырскага пурпуру.
Сінтэз
Асноўны прамысловы метад сінтэзу індыга — гэта сінтэз цыклізацыяй N-фенілгліцына па тыпу кандэнсацыі Клайзена з утварэннем індаксілату, які пад дзеяннем кіслароду паветра акісляецца да індыга: У кругладонную колбу аб'ёмам 750 мл з зваротным халадзільнікам змяшчаюць 14 г антранілавай кіслаты, 10 г манахлорвоцатнай кіслаты, 20 г бязводнага карбанату натрыю і 200 мл вады. Сумесь награваюць з зваротным халадзільнікам на працягу 3 гадзін, затым пераліваюць у мензурку, астуджаюць, дадаюць трохі канцэнтраванай салянай кіслаты і пакідаюць на ноч. Неачышчаную фенілгліцын-о-карбонавую кіслату адфільтроўваюць і прамываюць вадой. Прадукт чысцяць перакрышталізацыі з гарачай вады, у якую дададзена некаторая колькасць актываванага вугалю для выдалення афарбаваных прымешак, пасля чаго сушаць пры 100 °С. Атрыманая фенілгліцын-о-карбонавая кіслата мае тэмпературу плаўлення +208 °З, выхад складае 12 г. У нікелевы тыгель (не рэагуе з расплаўленай шчолаччу) змяшчаюць сумесь 10 г фенілгліцын-о-карбонавай кіслаты, 30 г шарыкаў гідраксіду натрыю і 10 мл вады. Сумесь награваюць да +200...210 °С, добра змешваючы яе тэрмометрам, абароненым медным наканечнікам. Рэакцыйная маса растопліваецца і паступова прымае аранжавую афарбоўку. Калі сумесь стане аранжавай, тыглю даюць астыць і раствараюць сплаў ў 200 мл вады. Пры ўстрэсванні раствору пры доступе паветра, прадукт рэакцыі акісляецца, ператвараючыся ў індыга. Ператварэнне ў індыга можна паскорыць даданнем салянай кіслаты з наступным акісленнем раствору хларыду жалеза. Акісленне вядуць да тых часоў, пакуль з раствору не перастане выпадаць асадак індыга. Атрыманы індыга адсмоктваюць на варонцы Бюхнера, прамываюць вадой і высушваюць. Выхад — 7 г. Фільтраваны раствор індаксілу можна акісляць прадзьмухваннем паветра праз раствор. Яго вядуць да тых часоў, пакуль кропля воднай завісі індыга, які вылучаецца, пры памяшканні паміж двума лістамі фільтравальнай паперы не будзе пакідаць яўнае кальцо цвёрдага індыга, а вадкасць вакол яго пры дзеянні паветра больш не будзе сінець.
Санці Гучы
Біяграфія
Пасля 1550 года, напэўна, з Фларэнцыі Гучы пераехаў у Польшчу і стаў прыдворным мастаком караля Жыгімонта Аўгуста, потым яго сястры каралевы Ганны Ягелонкі і яе мужа Стэфана Баторыя. Праца Санці Гучы ў Піньчаве была заўважнай, у ёй удзельнічалі многія пазней вядомыя мастакі. Школа Гучы стала адным з цэнтраў маньерызму, мастацтва і культуры ў Польшчы. За заслугі перад каронай Гучы быў набілітаваны.
Творчасць
Гучы — адзін з паспяховейшых і плённейшых мастакоў сваёй эпохі, пабудаваў або рэканструяваў шэраг палацаў вядомых людзей па ўсёй Польшчы. Сярод іх замак ў Янкавіцах на Вісле (1565—1585), дзе архітэктар таксама зрабіў надмагільныя скульптуры ў стылі маньерызму ў мясцовай парафіяльнай царкве (каля 1586). Новы палац ў  (1585—1595), які не захаваўся да цяперашняга часу. Палац ў (1585—1587) у Кракаве. Пашырэнне замка ў Піньчаве (1591—1600). Таксама Гучы лічаць архітэктарам сінагогі Піньчаве.
Адной з яго найбольш заўважных прац лічаць стварэнне інтэр’еру і пахавальных помнікаў у капліцы Жыгімонта ў Вавельскім саборы. У капліцы, часта называнай пярлінай італьянскага Рэнесансу на поўначы ад Альпаў, знаходзяцца магілы караля Жыгімонта Аўгуста і каралевы Ганны Ягелонкі. Паміж 1594 і 1595 гадамі пад кіраўніцтвам Гучы адрамантавана капліца для магілы Стэфана Баторыя. Сярод іншага яго асноўных працы — капліца сям’і Браніцкіх у Непаламіцах (1596) і ў Піньчаве.
Некалькі архітэктараў Беларусі лічаць Санці Гучы аўтарам перабудовы Старога замка ў Гродне, але доказаў гэтаму няма.
Фолькер Шлёндорф
Фолькер Шлёндорф (Volker Schlöndorff; нар. 31 сакавіка 1939, Вісбадэн, Германія) — нямецкі кінарэжысёр, адзін з самых значных дзеячаў новага нямецкага кіно. Зняў мноства экранізацый, у тым ліку твораў Генрыха Бёля і Гюнтэра Граса.
Аджыра
Аджыра (Agira) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Сіцылія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Эна.
Насельніцтва складае 8358 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 51 чал./км². Займае плошчу 163 км². Паштовы індэкс — 94011. Тэлефонны код — 0935.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
IC 3440
IC 3440 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
(201) Пенелопа
(201) Пенелопа (Πηνελόπη) — даволі буйны астэроід галоўнага пояса, прыналежны да металічных астэроідаў спектравага класа M. Ён быў адкрыты 7 жніўня 1879 года аўстрыйскім астраномам Іаганам Палізам у абсерваторыі горада Пула, Харватыя і названы ў гонар Пенелопы, гераіні паэмы Гамера «Адысея».
Савет Еўраатлантычнага Супрацоўніцтва
Савет Еўраатлантычнага Супрацоўніцтва (СЕС, Совет Евроатлантического Сотрудничества) - арганізацыя, мэтай якой з'яўляецца садзейнічанне ва ўмацаванні дыялогу паміж Рэспублікай Беларусь і НАТА, заснаванага на прынцыпах еўраатлантычных каштоўнасцяў і развіцці еўраатлантычных сувязяў.
Паўночная Кванза (правінцыя)
Паўночная Кванза (Kwanza-Norte) — адна з васямнаццаці правінцый Анголы, якая размяшчаецца на паўночным захадзе краіны. Адміністрацыйны цэнтр — Ндалатанда. Плошча — 24 110 км², насельніцтва складае каля 400 000 чалавек (на 2006 год).
Савет Еўраатлантычнага Супрацоўніцтва
Місія Савета
Садзейнічанне еўраатлантычнай інтэграцыі Беларусі як гарантыі дэмакратычнага развіцця краіны шляхам ажыццяўлення інфармацыйных і навучальных праграм спрыяльных станаўленню дэмакратычных каштоўнасцяў у беларускім грамадстве.
Беларусь і НАТА
Умацаванне міжнароднай бяспекі для Рэспублікі Беларусь, з'яўляецца адной з прыярытэтных задач вонкавай палітыкі Беларусі. Для рашэння гэтай задачы Беларусь заўсёды прыкладала максімум сілаў, прытрымліваючыся паслядоўнай і адказнай палітыкі. Кіраўніцтва краіны надае спецыяльнае значэнне развіццю ўзаемавыгадных, стабільных адносін з НАТА і яе дзяржавамі-сябрамі, якія зараз маюць агульную мяжу з Арганізацыяй Паўночнаатлантычнага дагавора (НАТА). Рэспубліка Беларусь узаемадзейнічае з НАТА ў рамках Савета Еўраатлантычнага партнёрства (СЕАП) і праграмы «Партнёрства дзеля міра» (ПДМ). Беларусь надае адмысловае значэнне рэалізацыі праграмы ПДМ, разглядаючы яе ў якасці аднаго з найбольш важных варыянтаў развіцця практычнага супрацоўніцтва як з Паўночнаатлантычным альянсам, так і з асобнымі краінамі Еўропы і Паўночнай Амерыкі. У студзені 1995 года Беларусь далучылася да ўдзелу ў ПДМ, падпісаўшы Рамачны дакумент Праграмы. 29 красавіка 1996 года Беларусь афіцыйна перадала ў штаб-кватэру НАТА Прэзентацыйны дакумент па праграме ПДМ, у якім пазначыла мэты і прыярытэты свайго супрацоўніцтва з НАТА. Савет Еўраатлантычнага Супрацоўніцтва за актыўную падтрымку дыялогу Рэспублікі Беларусь і НАТА.
Гвалтоўная смерць
Гвалтоўная смерць — адна з, прадугледжаных сацыяльна-прававой класіфікацыяй паходжання смерці. Гвалтоўнай смерцю прынята называць смерць, якая адбылася ад механічных пашкоджанняў, такіх, як дзеянне тупых прадметаў, у тым ліку транспартная траўма, падзенне з вышыні, дзеянне вострых прадметаў, агнястрэльнай зброі), асфіксіі, дзеянні крайніх тэмператур, электрычнага току, прамяністай энергіі, нізкага і высокага атмасфернага ціску, атручванняў і да таго падобнае.
Паводле тыпу ўздзеяння на чалавека фактары знешняга асяроддзя адрозніваюць: Пры гэтым для вызначэння катэгорыі смерці няважна хто менавіта прымяняе знешні фактар ўздзеяння да чалавека — хто-небудзь старонні, сам памерлы або няшчасны выпадак. Самае галоўнае, што смерць наступае ад знешняга ўздзеяння, якое не звязана з наяўнымі ў чалавека захворваннямі.
Нясвіжскі езуіцкі калегіум
Нясвіжскі езуіцкі калегіум  — калегіум езуітаў, які існаваў у Нясвіжы ў 1586—1773 гадах.
Гісторыя
Будынак калегіума быў злучаны з касцёлам Божага Цела крытай галерэяй, якая знаходзілася з алтарнага боку. Пляцоўку пад яго будаўніцтва ахвяраваў М. К. Радзівіл Сіротка, праект будынка, верагодна, таксама распрацаваў Я. М. Бернардоні. Першы камень закладзены 26 чэрвеня 1586 г., частка будынка была ўзведзена ў 1588 г., канчаткова завершана будаўніцтва ў 1599 г. Калегіум складаўся з чатырох крылаў і ўтвараў замкнёны двор. У калегіуме былі адкрыты класы граматыкі, паэтыкі і рыторыкі; дзейнічала пачатковая школа; працавала аптэка, Нясвіжская друкарня Радзівілаў (1750 г.), бібліятэка.
Пасля скасавання ордэна езуітаў з 1773 г. у будынку размяшчаліся школьныя ўстановы. З 1802 г. на тэрыторыі былога калегіума размясцілася ваеннае ведамства. Існаваўшыя пабудовы былі прыстасаваны пад казармы. У ходзе ваеннай кампаніі 1812 г. будынак быў моцна пашкоджаны.
У 1822 г. будынкі былога калегіума былі цалкам перададзены з грамадзянскага артылерыйскаму ведамству. У 1844 г. складзены праектны план размяшчэння казармаў. Мяркуючы па планах 1859, 1865 г., на падмурках былога калегіума быў узведзены двухпавярховы будынак для лазарэта на 50 чалавек і нестраявой роты на 180 чалавек, які захаваўся да нашага часу.
Архітэктура
Архітэктура калегіума была вырашана ў стылі рэнесансу. П-падобны ў плане будынак пад 2-схільнымі дахамі з фігурнымі франтонамі па тарцах. Плоскасныя сцены франтальнага фасада чляніліся прамавугольнымі і арачнымі аконнымі праёмамі, па версе былі апяразаны фігурнымі атыкамі дробнага хвалепадобнага і арнаментальнага характару — дэкаратыўныя шчыты валютнай абмалёўкі, пілястравая крапоўка, фігурныя фрызы, цэнтральная вежачка-эркер з курантамі і шатром з флюгерам.
Бакавыя фасады мелі спрошчаную плоскасную трактоўку з рытмам прамавугольных і арачных аконных праёмаў. Першы паверх уяўляў сабой адкрытую галерэю-аркаду па баках цэнтральнага скразнога праезда. Паўночны і паўднёвы карпусы мелі галерэйную планіроўку, усходні — калідорную. На 1-м паверсе паўднёвай часткі размяшчаліся 4 школьныя класы, бібліятэка з друкарняй і асобны ўнутраны двор, у паўночнай частцы — 4 келлі, кухня, кладоўка і трапезная, якія мелі выхад у асобны абгароджаны глухой сцянон двор.
Усходняе тыльнае крыло мела калідорную планіроўку і ўключала келлі, кладоўку, гасціную і інш. Да яго перпендыкулярна далучалася крыло для чэлядзі, лабараторыі, аптэкі. Другі паверх адводзіўся пад келлі манахаў, апартаменты рэктара і капліцу. Інтэр'еры шэрагу памяшканняў былі аформлены фрэскамі.
За будынкам калегіума быў спланаваны рэгулярны сад з сажалкай.
Мікалай Канстанцінавіч Сіманаў
Мікалай Канстанцінавіч Сіманаў (Никола́й Константи́нович Си́монов; 21 лістапада [4 снежня] 1901,  —, ) — савецкі акцёр тэатра і кіно, тэатральны рэжысёр. Народны артыст СССР (1950). Герой Сацыялістычнай Працы (1971). Лаўрэат трох Сталінскіх прэмій (1941, 1947, 1950) і Дзяржаўнай прэміі РСФСР імя К. С. Станіслаўскага (1966). Кавалер трох ордэнаў Леніна (1938, 1967, 1971).
Гэй, славяне
«Гэй, славяне» (спачатку «Гэй, славакі»): песня гімнавага ладу на словы Самуэля Тамашыка (1834) і на музыку «Мазуркі Дамброўскага», але з павольнейшым тэмпам.
Словы песні былі складзены пад назвай «Гэй, славакі», і заклікалі славакаў (а пазней, усіх славян) да патрыятызму і пашаны да роднай мовы.
С. Тамашык, тады студэнт, напісаў словы песні аднойчы ўвечары, 2 лістапада 1834, калі пад уражаннем перавагі нямецкай мовы над чэшскай на вуліцах Прагі — «пярліны заходне-славянскага свету» быў поўны песімізму адносна будучыні чэшскай і славацкай культуры. Узгадка пра «Мазурку Дамброўскага» натхніла Тамашыка, і ён вельмі хутка склаў верш таго ж памеру, і з тым жа сэнсам пачатковых радкоў: «Гэй, славакі // Яшчэ наша славацкая мова жыве».
Песня хутка набыла папулярнасць у колах славянскіх актывістаў 2-й пал. 19—пач. 20 ст., асабліва ў славянскіх землях Аўстра-Венгрыі. Між іншым, яна была гімнам арганізацыі «Сокал», і выконвалася сабранымі на адкрыцці помніка славенскаму паэту Францэ Прэшэрэну (1905). У Венгрыі яна доўгі час была забаронена. Фактычна, песня стала неафіцыйным гімнам тагачаснага панславянскага руху, і заставалася папулярнай і ў міжваенны перыяд.
У Славакіі песня амаль заўсёды лічылася неафіцыйным гімнам, асабліва ў часы распаду Аўстра-Венгрыі, Славацкай рэспублікі (1939—1945), і пасля атрымання незалежнасці (1993). Аднак, песня ніколі не была афіцыйным гімнам Славакіі.
У Югаславіі песню выбралі на ролю музычнага нацыянальнага сімвалу кіраўнікі цітаўскага руху супраціўлення AVNOJ, а пасля 1945, і скасавання старога гімну, яна была неафіцыйным гімнам у перыяд да 1977, калі ніякага афіцыйнага гімну Югаславіі не існавала. Пасля 1977 песня была зацверджана як афіцыйны гімн Югаславіі, пасля распаду Югаславіі (1991—1992) заставалася гімнам федэрацыі Сербіі і і Чарнагорыі, а пасля канчатковага распаду федэрацыі (2006) песня не з'яўляецца гімнам аніводнай дзяржавы.
Версіі розных славянскіх моў
{| width="100%"
Сербскахарвацкая лацініца
Hej Slaveni, jošte živi
Dok za narod srce bije
Njihovih sinova.
Živeće vekov’ma
Zalud preti ponor pakla
Zalud vatra groma.
Nek se sada i nad nama
Stena puca, dub se lama,
Zemlja nek se trese.
Mi stojimo postojano
Kano klisurine
Svoje domovine!
Сербскахарвацкая кірыліца
Хеј Славени, јоште живи
Дух наших дедова
Док за народ срце бије
Живи, живи дух славенски
Живеће веков’ма
Залуд прети понор пакла,
Залуд ватра грома.
Нек' се сада и над нама
Буром све разнесе
Стена пуца, дуб се лама,
Земља нек' се тресе.
Као клисурине,
Проклет био издајица
Њихових синова.
Живи, живи дух словенски
Ми стојимо постојано
Кано клисурине,
Своје домовине!
=== Сербская лацініца === Hej Sloveni, jošte živi
Duh (reč) naših dedova
Dok za narod srce bije
Njihovih sinova
Živi, živi duh slovenski
Zalud preti ponor pakla
Zalud vatra groma
Nek se sada i nad nama
Burom sve raznese
Stena puca, dub se lama
Zemlja nek se trese
Mi stojimo postojano
Kano klisurine
Proklet bio izdajica
Svoje domovine!
Губка Боб Квадратныя Штаны
«Губка Боб Квадратныя Штаны» («SpongeBob SquarePants») — культавы амерыканскі мультсерыял вытворчасці тэлеканала Nickelodeon, які выйшаў у эфір летам 1999 года і стаў адным з самых папулярных анімацыйных тэлевізійных праграм, а таксама фактычным «асобай» канала «Nickelodeon». За час існавання Губка Боб набыў рэпутацыю серыяла з добрым, адначасова дурным гумарам, нечаканым сюжэтам і арыгінальнымі сцэнамі. Гэта самы вялікі па колькасці серый анімацыйны серыял тэлеканала «Nickelodeon» — на дадзены момант ён уключае 11 поўных сезонаў, ідзе трансляцыя 12 сезону.
Апісанне
Дзеянні мультфільма разгортваюцца на дне Ціхага акіяна ў невялікім выдуманым мястэчку пад назвай Бікіні-Баттом, галоўнымі дзеючымі асобамі з'яўляюцца антрапаморфныя прадстаўнікі марской фаўны: губка, марская зорка, кальмар, краб, планктон, слімак, кашалот, рыба-вожык і, як бы дзіўна гэта ні выглядала, вавёрка і суперкамп'ютар. Падводная тэматыка была апрацавана стваральнікам серыяла, Стывенам Хіленбергам, які, перш чым стаць аніматарам, доўгі час прапрацаваў марскім біёлагам.
Гэй, славяне
Харвацкая
Hej Slaveni, jošte živi
Riječ naših djedova
Dok za narod srce bije
Njihovih sinova
Živi, živi duh slavenski
Živjet će vjekov’ma
Zalud prijeti ponor pakla
Zalud vatra groma
Nek se sada i nad nama
Burom sve raznese
Stijena puca, dub se lama
Zemlja nek se trese
Mi stojimo postojano
Kano klisurine
Proklet bio izdajica
Svoje domovine!
Харвацкая (партызанская)
Oj Slaveni, zemlja tutnji s Volge do Triglava;
istim glasom huče Visla, Jadran, Timok, Sava.
Živi, živi duh slavenski, živjet ćeš vjekovma;
zalud ponor prijeti pakla, zalud vatra groma!
Gromko kliče drug nam Staljin iz ruskih nizina,
odzivlje se drug mu Tito s bosanskih planina:
Mi stojimo postojano kano klisurine,
proklet bio izdajica svoje domovine!
Za slobodu na braniku uvijek ćemo biti,
naše zemlje neće nikad dušman pokoriti.
Makar na nas navalile cijelog svijeta čete,
mi smo složni, tko prot nama, s njime hajd pod pete!
Баснійская
Hej Slaveni, jošte živi
Riječ (duh) naših djedova
Dok za narod srce bije
Njihovih sinova
Živi, živi duh slavenski
Živjeće vjekov’ma
Zalud prijeti ponor pakla
Zalud vatra groma
Burom sve raznese
Zemlja nek se trese
Mi stojimo postojano
Kano klisurine
Proklet bio izdajica
Svoje domovine!
Чарнагорская
Хеј Словени, јоште живи
Дух наших дједова
Њихових синова
Живи, живи дух словенски
Живјеће вјеков’ма
Залуд пријети понор пакла
Залуд ватра грома
Нек се сада и над нама
Буром све разнесе
Стијена пуца, дуб се лама
Земља нек се тресе
Ми стојимо постојано
Кано клисурине
Проклет био издајица
Ялоўка (Краснагорскі раён)
Ялоўка (Яловка) — сяло ў Краснагорскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Ялоўскага сельскага паселішча.
Гэй, славяне
Чарнагорская
Своје домовине!
Балгарская
Хей славяни, все още жив е
Духът на нашите предци.
Ялоўка (Краснагорскі раён)
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай сяло абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яно ўвайшло ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала сяло разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
Гэй, славяне
Балгарская
На техните следовници.
Жив е, жив е духът славянски
Ще живее с векове.
Не ни плашат ни бездните адски,
Нито огнените гръмове.
Със буря всичко да се разнесе.
Скала се пука, дъбът се цепи,
Земята нек се разтресе.
Ние стоим твърдо като крепост.
Проклет да е предателят
На своето отечество!
=== Македонская === Еј, Словени, жив е тука
Зборот свет на родот,
Штом за народ срце чука
Преку син во внукот!
Жив е вечно, жив е духот
Словенски во слога.
Ниту громов оган!
Пустошејќи, нека бура
И над нас cè втурне.
Тлото ќе се урне!
Стоиме на стамен-прагот
Проклет да е тој што предал
Родина на врагот!
=== Славенская === Hej Slovani, naša reč
Slovanska živo klije
Dokler naše verno srce
Za naš narod bije.
Živi, živi, duh slovanski,
Bodi živ na veke,
Proti nam so steke.
Naj tedaj nad nami
Strašna burja se le znese,
Skala poka, dob se lomi,
Zemlja naj se strese.
Bratje, mi stojimo trdno
Kakor zidi grada,
Tega, kdor odpada.
Славенская (да-югаслаўская версія)
Hej Slovani, naša reč
Slovanska živo klije,
Dokler naše verno srce
Za naš narod bije.
Živi, živi, duh slovanski,
Bodi živ na veke!
Grom in peklo, prazne vaše,
Proti nam so steke.
Bog pa gromo-vladni nam