cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Рэвізора
Вядучыя
З 8-га сезона вядучай шоу стала Ксенія Мілас. Быў вернуты стары фармат.
Віктар Бекша
Біяграфія
Пачаў займацца валейболам у 1984 годзе ў гродзенскай абласной школе алімпійскага рэзерву ім. А.Сапегі. Першым трэнерам быў Уладзімір Мікалаевіч Мядзведзеў.
У 1991 годзе пачынаў і правёў вялікую частку кар’еры ў «Камунальніку» з Гродна. У 2000—2001 гадах выступаў за «Нордгаўзен» (Германія).
З 2008 года выступаў за «Металург-БЕЛА» (Магілёў), дзе ў 2009 годзе завяршыў кар’еру гульца.
Кар’еру трэнера распачаў у гродзенскім «Камунальніку», з якім стаў прызёрам чэмпіянату Беларусі і ўладальнікам Кубка краіны ў 2011 годзе. Уваходзіў у трэнерскі штаб нацыянальнай каманды пад кіраўніцтвам расійскага спецыяліста Віктара Сідзельнікава, а таксама з’яўляўся галоўным трэнерам моладзевай зборнай Беларусі. У 2015—2017 гадах узначальваў салігорскі «Шахцёр», які ў красавіку 2017 года стаў чэмпіёнам Беларусі. Да пераезду ў Салігорск ён працаваў у Казахстане з «Таразам», разам з якім выйграў суперкубак гэтай краіны.
У кастрычніку 2017 года быў прызначыны на пасаду галоўнага трэнера мужчынскай зборнай Беларусі па валейболе.
Камбоджа
Камбоджа — дзяржава ў Паўднёва-Усходняй Азіі на поўдні Індакітайскага паўвострава. Плошча — 181 035 км². Мяжуе з В’етнамам, Лаосам і Тайландам. Сталіца — Пнампень (1,3 млн чал.). Нацыянальнае свята — 9 лістапада — Дзень незалежнасці (1953). Афіцыйная мова — кхмерская. Грашовая адзінка — рыель (больш 4100 рыелей = 1 дол. ЗША).
Прырода
Большую частку краіны займае Камбаджыйская раўніна, размешчаная ў ніжнім цячэнні р. Меконг. На захадзе — горы Кравань вышынёй да 1813 м (г. Араль), на поўначы — паўднёвыя адгор’і куэставага ўступа Дангрэк, на ўсходзе — заходнія адгор’і Чыангшон. Карысныя выкапні: жалезныя і марганцавыя руды, фасфарыты, каменны вугаль, баксіты, алавяныя, свінцова-цынкавыя і вальфрамавыя руды, золата, будаўнічыя матэрыялы, запасы каштоўных камянёў (сапфір, рубін, цыркон).
Клімат субэкватарыяльны, з сухім сезонам у снежні — красавіку. Тэмпература паветра ўвесь год 25-30 °C. Ападкаў на раўніне 700—1500 мм, у гарах да 2000 мм.
Рачная сетка густая. Галоўная рака — Меконг. Самае вялікае возера — Танлесап. Самы вялікі востраў — Конг. Лясы і рэдкалессі займаюць каля 75 % тэрыторыі краіны.
Насельніцтва
Насельніцтва — каля 14 млн чал. 90 % яго складаюць кхмеры. Дзяржаўная рэлігія — будызм, каля 4 % карэнных жыхароў вызнаюць іслам (чамы).
Дзяржаўны лад
Камбоджа — канстытуцыйная манархія. Кароль Нарадом Сіхамоні абраны Саветам кароны 29 кастрычніка 2004. Паводле Канстытуцыі 1993 манарх «уладарыць, але не кіруе».
Заканадаўчая ўлада належыць парламенту, які складаецца з двух палат — Сената і Нацыянальнай Асамблеі (НА). Старшыня Сената — Чэа Сім — у адсутнасць караля з'яўляецца в.а. кіраўніка дзяржавы. Старшыня ніжняй палаты парламента — Хенг Самрын.
Каралеўскі ўрад узначальвае прэм'ер-міністр Хун Сен.
Вышэйшы орган судовай улады — Вярхоўны Суд. Маюцца Канстытуцыйны савет і Вышэйшы савет суддзяў.
Сітуацыя ў Камбоджы ў цэлым характарызуецца стабільнасцю. Чарговыя парламенцкія выбары прайшлі ў ліпені 2003. Па выніках галасавання 73 мандата ў НА атрымала Народная партыя Камбоджы (НПК), 26 — раялісцкая ФУНСІНПЕК, 24 — апазіцыйная Партыя Сам Рэнсі (ПСР).
Аднак затым незадаволеныя вынікамі галасавання ФУНСІНПЕК і ПСР аб'ядналіся ў т.зв. «Альянс дэмакратаў» і амаль год сабатавалі скліканне парламента. Гэта прывяло да ўзнікнення ў краіне палітычнага крызісу. У выніку дасягнутага паміж НПК і ФУНСІНПЕК у ліпені 2004 кампрамісу быў сфарміраваны дзеючы ў цяперашні час кааліцыйны двухпартыйны ўрад. Партыя Сам Рэнсі засталася ў апазіцыі.
У кастрычніку 2004 кароль Камбоджы Нарадом Сіанук заявіў аб адрачэнні ад стальца. Новым манархам быў абраны яго сын — Нарадом Сіхамоні (1953 г. нар.).
Выбары ў Сенат у студзені 2006 прайшлі спакойна. Большасць месцаў у верхняй палаце парламента атрымала НПК.
У красавіку 2007 у Камбоджы прайшлі выбары ў мясцовыя органы ўлады. З вялікай перавагай перамагла Народная партыя Камбоджы. Другое месца заняла апазіцыйная Партыя Сам Рэнсі.
У апошні час адбылося прыкметнае астуджэнне адносін паміж партнёрамі па ўрадавым альянсе — НПК і ФУНСІНПЕК. Фармальнай падставай для гэтага стала рашэнне прэм'ер-міністра Хун Сена аб адмене партыйных квот на размеркаванне пасад у дзяржапараце. У выніку шэраг высокапастаўленых фунсінпекаўцаў пазбавіліся прэстыжных пасад ва ўрадзе. У знак пратэсту супраць гэтага кроку Хун Сена лідар раялістаў прынц Нарадом Ранарыт сыйшоў у адстаўку з пасады спікера Нацыянальнай Асамблеі. У сувязі з тым, што прынц быў таксама адхілены ад пасады кіраўніка партыі ФУНСІНПЕК, ён стварыў новую Партыю Нарадома Ранарыта.
Чарговыя парламенцкія выбары прызначаныя на 27 ліпеня 2008 г.
Знешняя палітыка
З'яўляючыся членам ААН з 1955, Камбоджа мае дыпадносіны з 118 дзяржавамі, а таксама Еўрасаюзам і Мальтыйскім ордэнам. З 30 красавіка 1999 з'яўляецца членам АСЕАН. У верасні 2003 на міністэрскай сустрэчы СГА у Канкуне (Мексіка) Камбоджа стала 146-м членам гэтай арганізацыі. У кастрычніку 2004 упершыню прыняло ўдзел у форуме «Азія-Еўропа» у Ханоі (В'етнам)..
Найболей цесныя сувязі падтрымліваюцца з Кітаем, краінамі-членамі АСЕАН, Японіяй, Карэяй і Францыяй.
Беларуска-камбаджыйскія сувязі
Дыпламатычныя адносіны паміж Рэспублікай Беларусь і Каралеўствам Камбоджа ўстаноўлены 25 студзеня 1995 года. У траўні 1999 г. адбыўся візіт у Рэспубліку Беларусь дэлегацыі Міністэрства нацыянальнай абароны Каралеўства Камбоджа на чале з першым намеснікам Міністра Пор Бун Сро.
6 ліпеня 2011 года Пасол Рэспублікі Беларусь Садоха ўручыў Каралю Камбоджы даверчыя граматы ў якасці Надзвычайнага і Паўнамоцнага Пасла Рэспублікі Беларусь у Каралеўстве Камбоджа (па сумяшчальніцтве). У верасні 2011 г. у Камбоджы ў рамках 32-й сесіі Міжпарламенцкай асамблеі АСЕАН Парламенту Беларусі быў прысвоены статус назіральніка пры названай арганізацыі.
У сакавіку 2012 г. Камбоджу наведала дэлегацыя на чале з намеснікам Міністра прамысловасці Рэспублікі Беларусь Прымай В.А. У чэрвені 2012 г. адбыўся візіт у Беларусь старшыні Нацыянальнай асамблеі Парламента Каралеўства Камбоджы Хенгам Самрынам. Адбыліся яго сустрэчы з Прэзідэнтам Рэспублікі Беларусь А.Р. Лукашэнка, Прэм'ер-міністрам Рэспублікі Беларусь Мясніковічам М.В., кіраўніцтвам Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь.
У кастрычніку 2012 Камбоджу наведала дэлегацыя на чале з намеснікам Міністра прамысловасці Рэспублікі Беларусь Свідэрскага Г.Б. У лютым 2013 года адбыўся візіт дэлегацыі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь на чале са Старшынёй Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь Андрэйчанка У.П. ў Камбоджу. Адбыліся яго сустрэчы і перамовы з Старшынёй Нацыянальнай асамблеі Парламента Каралеўства Камбоджа Хенгам Самрынам, Прэм'ер-міністрам Камбоджы Хун Сенам.
Эканоміка
Камбоджа ў катэгорыі найменш развітых краін. Тэмпы росту эканомікі ў 2007 склалі 9,5 %. Аб'ём ВУП дасягнуў 6,9 млрд дол. ЗША. Інфляцыя — 5-6 %. Золатавалютныя запасы ў 2007 — 1,6 млрд дол. Тэмпы прыросту насельніцтва — 2,5 %. Прыбытак на душу насельніцтва 689 дол.
Знешнегандлёвае абарачэнне ў 2007 г. склала 9,8 млрд дол., у т.л. экспарт — 4,3 млрд дол., імпарт — 5,5 млрд дол.
Транспартная сетка развітая досыць слаба. Асноўныя перавозкі здзяйсняюцца аўтамабільным і водным транспартам. Камбоджа мае авіязносіны з В'етнамам, Кітаем, Лаосам, Малайзіяй, Сінгапурам, Тайландам, Тайванем, Паўднёвай Карэяй і Японіяй (з 2007 пачаліся авіярэйсы ў Камбоджу з Еўропы — «Finnair» і з Японіі — «Japan Airlines»). Каралеўства валодае марскім портам — Сіануквілем і рачным — Пнампенем.
У 2007 Камбоджу наведалі каля 2 млн замежных турыстаў.
Знешняя запазычанасць Камбоджы — 3,9 млрд дол. (80 % доўгу прыходзіцца на Расію і ЗША).
Найбуйнейшыя інвестары: Рэспубліка Карэя, Кітай, ЗША, Малайзія, Тайвань, Сінгапур і Тайланд. Прамыя замежныя капіталаўкладанні ў 2007 склалі больш 1 млрд дол.
Галоўныя донары — Японія, Францыя, Аўстралія, ЗША, АЗБР, МВФ, Сусветны банк, ПРААН і ЕС. На першым паседжанні Форума супрацоўніцтва па развіцці Камбоджы (былая Кансультатыўная група донараў) у Пнампені ў чэрвені 2007 прынята рашэнне аб вылучэнні Каралеўству 689 млн дол. у выглядзе нізкапрацэнтных крэдытаў і бязвыплатнай дапамогі.
IC 4713
IC 4713 — галактыка тыпу SBm ў сузор’і Паўлін.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Баляслаў Часлававіч Свентаржэцкі
Баляслаў Часлававіч Свентаржэцкі (, маёнтак Багушэвічы, Ігуменскі павет, Мінская губерня, Расійская Імперыя — ) — кіраўнік Судзеньскага паўстання (1863—1864) у Ігуменскім павеце Мінскай губерні.
Паходжанне і сям’я
Баляслаў Часлававіч Свентаржэцкі нарадзіўся ў 1831 г. у маёнтку Багушэвічы Ігуменскага павета Мінскай губерні Расійскай Імперыі (цяпер Бярэзінскі раён Мінскай вобласці Рэспублікі Беларусь) — у сям’і Чэслава Тадэушавіча Свентаржэцкага (нар. у 1802 г.) і Ганны Аляксееўны Свентаржэцкай.
Бацька (Чэслаў Свентаржэцкі) валодаў маёнткам Франскоўшчызна (Франскоўшчына) у Мінскім павеце Мінскай губерні і выбіраўся дваранамі на пасаду дэпутата ад Мінскага павета ў Мінскі дваранскі дэпутацкі сход. Дзед — Тадэвуш Антоніевіч Свентаржэцкі — выбіраўся на пасаду мінскага павятовага маршалка.
Біяграфія
Вучыўся ў Віленскім дваранскім інстытуце (скончыў у 1853 г.), Санкт-Пецярбургскім універсітэце; у час эміграцыі — у ваеннай школе ў Францыі.
Валодаў спадчынным маёнткам Багушэвічы ў Ігуменскім павеце Мінскай губерні (Расійская Імперыя).
Служыў пісарам у Мінскім Дваранскім дэпутацкім сходзе. З 1860 г. знаходзіўся пад сакрэтным наглядам паліцыі. Як член Мінскага губернскага камітэта ўдзельнічаў у распрацоўцы ўмоў сялянскай рэформы (1861) у Расійскай Імперыі.
Падчас паўстання 1863—1864 гадоў з’яўляўся паўстанцкім начальнікам Ігуменскага павета — камісарам аб’яднаных паўстанцкіх атрадаў у Ігуменскім павеце Мінскай губерні. Знаходзіўся пры атрадзе С. Ляскоўскага.
Сядзіба Свентаржэцкіх у вёсцы Багушэвічы (Ігуменскі павет, Мінская губерня) была знішчана паводле загаду віленскага генерал-губернатара Міхаіла Мікалаевіча Мураўёва.
Эміграцыя ў Францыю
Увосень 1863 г. эмігрыраваў на пастаяннае месца жыхарства ў Францыю, за якую ваяваў падчас франка-прускай вайны (1870—1871).
Памёр у 1888 г.
NGC 2133
NGC 2133 (іншае абазначэнне — ESO 57-SC46) — рассеянае скопішча ў сузор’і Сталовая Гара.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
ФК Пескара
«Пескара» — італьянскі футбольны клуб з горада Пескара, Абруца.
Паловіца (прыток Дзісны)
Паловіца, Шкунціца — рака ў Глыбоцкім і Шаркаўшчынскім раёнах Віцебскай вобласці, правы прыток ракі Дзісна (басейн Заходняй Дзвіны).
Даўжыня ракі 12 км. Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,8 м/км. Плошча вадазбору 65 км², азёрнасць 1 %. Рака выцякае з возера Карпікаўскае ў яго паўночнай частцы. Упадае ў Дзісну на поўдзень ад аграгарадка Вялікае Сяло ў Шаркаўшчынскім раёне. Рака прымае сцёк з ручаёў і каналаў. Каля вёсак Заазер’е і Паловіца Глыбоцкага раёна і каля вёскі Шкунцікі Шаркаўшчынскага раёна на рацэ вадасховішчы.
Саюз Міхаіла Архангела
«Саюз Міхаіла Архангела», Рускі народны саюз імя Міхаіла Архангела (Союз Михаила Архангела) — чарнасоценная арганізацыя ў Расійскай імперыі ў 1908—1917 гг.
Гісторыя і дзейнасць
Узнік у пачатку 1908 г. у выніку выхаду з «Саюза рускага народа» шэрагу ультраправых дзеячаў на чале з У. М. Пурышкевічам (старшыня саюза да лютага 1917 г.). Названы ў гонар нябеснага апекуна цара Міхаіла Фёдаравіча, хаснавальніка дынастыі Раманавых. Кіруючы орган, які абіраўся на з'ездах на 3 гады — Галоўная палата з 14 членаў. «Саюз» меў аддзелы ў Маскве, Кіеве, Адэсе, Мінску, Гомелі, Магілёве, Бабруйску і інш. Праграма ў значнай ступені супадала з праграмай «Саюза рускага народа», але прызнавала неабходнасць Дзяржаўнай думы пры поўным пазбаўленні выбарчых правоў яўрэяў, падтрымлівала аграрную палітыку П. А. Сталыпіна. Дзеячы «Саюза» выступалі ў друку (газета «Колокол», штотыднёвікі «Прямой путь», «Зверобой»), распаўсюджвалі свае кнігі і брашуры, праводзілі сходы, гутаркі, масавыя акцыі, арганізоўвалі антысеміцкія кампаніі. Пасля Лютаўскай рэвалюцыі 1917 г. дзейнасць «Саюза» спынена.
Хачапуры
Хачапуры (ხაჭაპური) — страва грузінскай кухні, грузінскі нацыянальны мучны выраб, які ўяўляе сабой пірог з сырам.
Паходжанне назвы і разнавіднасці
Існуе мноства відаў хачапуры — амаль ў кожным грузінскім сяле хачапуры рыхтуюць па сваім асобным рэцэпце.
Самымі вядомымі грузінскімі хачапуры з’яўляюцца:
Хачапуры вядома таксама ў Арменіі, дзе яго выпякаюць з пластовага цеста ў форме канверта.
Апісанне
Хачапуры ўяўляе сабой булачку рознай формы з вялікім утрыманнем сыру: яго ў хачапуры прыкладна ўдвая больш па вазе, чым мукі. Часта цеста для хачапуры з’яўляецца абсалютна прэсным, а вось акрамя абавязковага сыру (свежы або вытрыманы, часта авечы, напр. сулугуні), у склад стравы могуць уваходзіць яйкі (напрыклад, у аджарскім хачапуры) і іншыя інгрыдыенты. Вонкава хачапуры нагадваюць буйныя ватрушкі. Памеры хачапуры звычайна адпавядаюць памерам патэльняў, на якіх іх рыхтуюць. Выпяканне вядзецца альбо на вуглях, альбо наплітным спосабам на ўмераным агні. Для начыння ў хачапуры выкарыстоўваюць наступныя сыры: імерэцінскі, чанах, кабійскі, брынзу.
Туй (рака)
Туй (Туй) — рака ў Расіі, працякае па Омскай вобласці. Вусце ракі знаходзіцца за 1174 км ад вусця ракі Іртыш па правым беразе. Даўжыня ракі — 507 км, плошча вадазборнага басейна — 8490 км².
Іўто
Іўто (Yvetot) — горад на поўначы Францыі, рэгіён Нармандыя, дэпартамент Прыморская Сена, акруга Руан, цэнтр аднайменнага кантона. Размешчаны за 37 км на паўночны захад ад Руана і за 49 км на паўднёвы захад ад Дзьепа, за 3 км ад перасячэння аўтамагістралей А29 і А150. У цэнтры горада знаходзіцца чыгуначная станцыя Іўто лініі Парыж — Гаўр.
Насельніцтва (2018) — чалавек.
Смалічы
Смалічы — тапонім.
Смалічы (Капыльскі раён)
У 1924—1960 гадах цэнтр Смалічоўскага сельсавета. Цэнтр ЗАТ «Малінава».
Геаграфія
Знаходзіцца на рацэ Волка, за 42 кіламетры на поўдзень ад горада Капыль, за 157 кіламетраў ад Мінска, за 34 км ад чыгуначнай станцыі Цімкавічы.
Сяргей Міхайлавіч Пракудзін-Горскі
Сяргей Міхайлавіч Пракудзін-Горскі (18 (31) жніўня 1863, Фунікова Гара, Пакроўскі павет, Уладзімірская губерня, Расійская імперыя — 27 верасня 1944, Парыж, Францыя) — расійскі фатограф, хімік (вучань Мендзялеева), вынаходнік, выдавец, педагог і грамадскі дзеяч, член Імператарскага Рускага геаграфічнага і. Унёс значны ўклад у развіццё фатаграфіі і кінематаграфіі. Піянер каляровай фатаграфіі ў Расіі, стваральнік «Калекцыі славутасцей Расійскай імперыі».
Міхаіл Міхайлавіч Касьянаў
Міхаіл Міхайлавіч Касья́наў (, пасёлак Сонцава, Маскоўская вобласць) — расійскі дзяржаўны і палітычны дзеяч, старшыня ўраду Расійскай Федэрацыі з 2000 па 2004 г.
Лідар Расійскага народна-дэмакратычнага саюза. Лідар партыі «Народ за дэмакратыю і справядлівасць». Да ліпеня 2007 года быў сябрам апазіцыйнай кааліцыі «Іншая Расія».
Валодае англійскай мовай. Жанаты, мае дзвюх дочак.
ФК Уотфард
«Уотфард» (Watford) — англійскі футбольны клуб з горада Уотфард. Заснаваны ў 1881 годзе.
Сама (іслам)
Сама (араб. سماع - слуханне) — суфійскі рытуал. Суправаджаецца музыкай і рецытацыяй Карана. Найбольшую вядомасць атрымаў дзякуючы турэцкаму тарыкату Меўлеві.
IC 4714
IC 4714 — галактыка тыпу Sc (кампактная спіральная галактыка) ў сузор’і Паўлін.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Свята-Георгіеўская царква (Галынка)
Свята-Георгіеўская царква — мураваны праваслаўны храм у аграгарадку Галынка Зэльвенскага раёна Гродзенскай вобласці. Знаходзіцца ў цэнтры паселішча.
Гісторыя
У 1896 годзе была пабудавана першая вядомая царква (3 лістапада 1896 года яна была асвечана). У 1943 годзе драўляныя часткі царквы згарэлі. У такім паўразбураным стане, царква прастаяла да 1972 года. У 1972 годзе сцены, падмурак і царкоўная агароджа былі разбураныя.
14 чэрвеня 1995 года мітрапалітам Філарэтам было асвечана месца пад будаўніцтва новай царквы. 23 кастрычніка 1996 года адбылася закладка царквы.
10 лістапада 2012 года архіепіскапам Арцеміем царква была асвечана.
Архітэктура
Пабудавана з цэглы. Вырашана манументальным прамавугольным у плане аб’ёмам з папярочным трансептам, на скрыжаванні якіх узведзены магутны 8-гранны светлавы барабан, завершаны цыбулепадобным купалам. Над фасадам надбудавана 4-гранная званіца, завершаная цыбулепадобным купалам на гранёным барабане. Бакавыя фасады расчлянёны на 3 арачныя праслы з высокімі і вузкімі арачнымі аконнымі праёмамі. Аркатурай крапаваны і франтальны фасад, па цэнтры якога, як і ў крылах трансепта, акруглы аконны праём (характэрны для стылю мадэрн).
Пячоры Агтэлекскага і Славацкага карстаў
Пячо́ры А́гтэлекскага і Слава́цкага ка́рстаў (Jaskyne Slovenského a Aggteleckého krasu, Az Aggteleki-karszt és a Szlovák-karszt barlangjai, Caves of Aggtelek Karst and Slovak Karst) — адна з самых вялікіх у Еўропе карставых сістэм на мяжы Венгрыі і Славакіі, унесеныя ў спіс Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА ў 1995 годзе. У 2000 годзе аб'ект дапоўнены Добшынскай лядовай пячорай.
Спіс
Агулам на азначанай тэрыторыі знаходзіцца больш за 1300 пячораў, больш за 1000 з якіх — на тэрыторыі Славацкай рэспублікі. У спіс Сусветнай спадчыны трапілі толькі найбольш характэрныя з іх.
Валянцін Мікалаевіч Вінаградаў
Валянці́н Мікала́евіч Вінагра́даў (,  —, ) — савецкі і акцёр.
Прэдыкат (значэнні)
Паняцце прэдыкат можа значыць:
Валянцін Мікалаевіч Вінаградаў
Біяграфія
Нарадзіўся ў Баку 7 кастрычніка 1933 годзе. Скончыў Усерасійскі дзяржаўны інстытут кінематаграфіі на курсе Міхаіла Рома, яго сакурснікамі былі Андрэй Таркоўскі і Васіль Шукшын.
Памёр у Маскве 15 ліпеня 2011 года.
Здэнек Бурыян
Здэ́нек Бу́рыян (Zdeněk Burian; - ) - чэшскі мастак, ілюстратар і рэканструктар.
Біяграфія
Шырока вядомы мноствам работ палеанталагічнай тэматыкі, якія адлюстроўваюць ландшафты дагістарычных эпох, выкапняў жывёл і старажытных людзей. Верагодна з'яўляўся самым цытуемых мастаком-рэканструктарам XX стагоддзя.
Адметнай рысай работ З. Бурыяна з'яўляўся найвышэйшы прафесіяналізм мастака, сплаў класічнага жывапісу, тонкае пачуццё дэталі, яе выяўленчай функцыянальнасці, і дакладных, з пазіцый сучаснай яму навукі, рэканструкцый жывых істот і ландшафтаў. Працы мастака далёка выходзілі за рамкі утылітарнай вобласці ілюстрацыі навуковай, навукова-папулярнай і прыгодніцкай літаратуры і з'яўляліся самакаштоўнмі жывапіснымі творамі. Дзякуючы ўнікальнаму для сваёй прафесійнай вобласці стылю і якасці выканання - многія творы Здэнека Бурыяна стварылі і на доўгія гады сталі архетыпамі рэканструіраемых істот. Большая частка работ мастака не страціла актуальнасці да нашых дзён.
NGC 2135
NGC 2135 (іншае абазначэнне — ESO 86-SC39) — рассеянае скопішча ў сузор’і Залатая Рыба.
Свята-Антоніеўская царква (Дабрасельцы)
Свята-Антоніеўская царква — драўляны праваслаўны храм у в. Дабрасельцы Зэльвенскага раёна Гродзенскай вобласці. Знаходзіцца на паўночнай ускраіне вёскі, на могілках.
Гісторыя
Пабудавана ў 1893 годзе. Царква прыпісана да прыхода Святой Ганны ў Міжэрычах.
Пабудавана з дрэва ў традыцыях царкоўнага дойлідства другой паловы XIX стагоддзя. Падоўжна-восевую кампазіцыю фарміруюць 2-ярусная 4-гранная званіца, кубападобны аб’ём малітоўнай залы.
(27) Эўтэрпа
(27) Эўтэрпа — астэроід галоўнага пояса, які належыць да светлага спектральнага класа S. Ён быў адкрыты 8 лістапада 1853 года англійскім астраномам Джонам Хайндам у абсерваторыі Бішапа, Вялікабрытанія і названы ў гонар Эўтэрпы, старажытнагрэчаскай музы лірычнай паэзіі і музыкі.
Ульрых фон Юнгінген
Ульрых фон Юнгінген (Ulrich von Jungingen; каля 1360 — ) — 26-ы вялікі магістр Тэўтонскага Ордэна (1407-1410).
Біяграфія
Малодшы брат вялікага магістра Конрада фон Юнгінгена. Магчыма, уступіў у Ордэн каля 1380 годзе разам з братам. 3 1387 годзе быў кампанам (памочнікам) вялікага маршала Конрада фон Валенрода; пасля абрання апошняга вялікім магістрам Ордэна Ульрых застаўся пры ім. Магчыма, зрабіў кар'еру з пратэкцыі брата, з 1394 года — ордэнскі фогт Самбіі, з 1396 года — комтур Балгі і фогт Натангіі, з 1404 года — вялікі маршал Ордэна. 26 чэрвеня 1407 на генеральным капітуле абраны вялікім магістрам.
Прыхільнік актыўных дзеянняў супраць Літвы і Польшчы, для гэтага замірыўся са скандынаўскімі дзяржавамі, у 1408 годзе заключыў саюз з Даніяй саступіўшы ёй востраў Готланд. Спрабаваў разарваць польска-літоўскі саюз, дапамагаў вялікаму князю Вітаўту ў вайне з Масквою (1406—1408). Аднак Вітаўт, жадаючы вярнуць сабе Жамойць, у 1409 годзе па дамоўленасці з Ягайлам садзейнічаў жамойцкаму паўстанню супраць немцаў. На запытанне Ульрыха фон Юнгінгена, польскі бок у жніўні 1409 г. заявіў, што нападзе на Ордэн у выпадку яго вайны з Літвою. Ордэн аб'явіў вайну Польшчы, пачалася Вялікая вайна (1409—1411), якая ў 1409 годзе вялася ў памежных абласцях. У вырашальнай бітве вайны Ульрых фон Юнгінген камандаваў войскам Ордэна, на заключным этапе бою асабіста ўзначаліў атаку 16 харугваў і загінуў, ордэнскае войска была разбітае.
Пасля бітвы Ягайла загадаў знайсці цела Ульрыха фон Юнгінгена і адаслаў яго ў Марыенбург, дзе вялікага магістра пахавалі ў капліцы Св. Ганны.
Расія на конкурсе песні Еўрабачанне 2008
Расію на конкурсе песні Еўрабачанне 2008 прадстаўляў Дзіма Білан з песняй «Believe». Разам з ім удзельнічалі ў нумары Эдвін Мартан, знакаміты скрыпач, і Яўген Плюшчанка, алімпійскі чэмпіён па фігурным катанні. Дзіма Білан заняў першае месца, набраўшы 272 балы і атрымаўшы галоўны прыз конкурсу «Крыштальны мікрафон».
Нацыянальны адбор
Выканавец быў абраны 9 сакавіка 2008 года тэле-, інтэрнэт- і галасаваннем журы. Было пададзена больш за 100 заявак, з іх адабрана 25 (пазней затым дададзена яшчэ 2) прэтэндэнтаў. Дзіма Білан атрымаў 27 балаў ад журы і 27 ад тэлегледачоў.
Тэўтоны
У канцы II ст. да н.э. зрушыліся з Ютландскага паўвострава на поўдзень і ўварваліся ў Галію, злучыўшыся з кімврамі, затым разам з імі і іншымі плямёнамі накіраваліся ў Паўночную Італію. Гэтае ўварванне з'явілася «першай хваляй» нашэсця варвараў на Старажытны Рым.
У 102 да н.э., нягледзячы на лікавую перавагу, былі цалкам пабітыя 30-тысячным войскам рымскага вайскавода Гая Марыя пры Аквах Секстыевых (Aquae Sextiae, старажытнарымскае паселішча паўночней Масіліі (цяпер г. Экс у дэпартаменце Праванс блізу Марселю, Францыя). Пасля гэтага згадванне аб тэўтонцах як плямёнах знікае.
Слова «тэўтонцы» ужывалася часам і для пазначэння германцаў наогул.
Міжзорнае асяроддзе
Міжзорнае асяроддзе — рэчыва і палі, якія запаўняюць міжзорную прастору ўнутры галактык. Міжзорнае асяроддзе складаецца з міжзорнага газу, пылу (1% ад масы газу), міжзорных магнітных палёў, касмічных промняў, а таксама нябачнай чорнай матэрыі. Хімічны склад міжзорнага асяроддзя — прадукт першаснага нуклеасінтэзу і ядзернага сінтэзу ў зорках. На працягу існавання зорак ад іх ідзе зорны вецер, які вяртае ў асяроддзе элементы з атмасферы зоркі. А ў канцы жыцця зоркі з яе скідваецца абалонка, якая ўзбагачае міжзорнае асяроддзе прадуктамі ядзернага сінтэзу.
Туманнасць
Туманнасць — участак міжзорнага асяроддзя, які выдзяляецца сваім выпраменьваннем або паглынаннем выпраменьвання ў агульным фоне неба. Раней туманнасцямі называлі любы нерухомы на небе падоўжаны аб’ект. У 20-х гадах XX стагоддзя было адкрыта, што сярод туманнасцей ёсць шмат галактык (напр., Туманнасць Андрамеды). Пасля гэтага тэрмін туманнасць быў звужаны да пазначанага вышэй сэнсу.
Туманнасці складаюцца з пылу, газу і плазмы.
Гісторыя
Першапачаткова туманнасцямі ў астраноміі лічылі любыя нерухомыя і працяглыя (дыфузныя) прамяністыя астранамічныя аб’екты, у тым ліку зорныя скопішчы або галактыкі па-за Млечным Шляхам, якія не было магчыма размеркаваць па зорках. Некаторыя прыклады падобнага выкарыстання захаваліся да нашага часу. Напрыклад, Галактыку Андрамеды часам называюць «Туманнасцю Андрамеды».
У 1787 годзе Шарль Месье, які актыўна займаўся пошукам камет, склаў каталог нерухомых дыфузных аб’ектаў, падобных да камет. У каталог Месье трапілі як, уласна, туманнасці, гэтак і галактыкі (напрыклад, вышэй прыгаданая галактыка Андрамеды — M31) і шаравыя зорныя скопішчы (M13 — скопішча ў сузор’і Геркулеса).
З развіццём астраноміі і павелічэннем разрознення тэлескопаў, тлумачэнне тэрміна «туманнасць» удакладнялася: частка «туманнасцей» была ідэнтыфікаваная як зорныя скопішчы, былі выяўленыя цёмныя (паглынальныя) газапылавыя туманнасці, і, нарэшце, у 1920-х гадах, спачатку Кнуту Лундмарку, а потым і Эдвіну Хаблу, атрымалася размеркаваць па зорках перыферыйныя вобласці шэрагу галактык і тым самым вызначыць іх прыроду.
Яскі нацыянальны ўніверсітэт мастацтва імя Джорджэ Энеску
Яскі нацыянальны ўніверсітэт мастацтва імя Джорджэ Энеску (Universitatea Naţională de Arte „George Enescu” din Iaşi) — румынская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Ясы. Названы ў гонар кампазітара Джорджэ Энеску.
Гісторыя
Створаны 1 кастрычніка 1860 года як Школа музыкі і дэкламацыі па ўказе князя Аб'яднанага княства Валахіі і Малдовы Аляксандру Іона Куза, затым праз 26 дзён, заснавана Школа скульптуры і жывапісу. У кастрычніку 1864 года, Аляксандру Куза зацвердзіў статут кансерваторыі музыкі і дэкламацыі і статут для нацыянальнай школы выяўленчага мастацтва (які прадугледжвае аддзелы жывапісу, скульптуры, гравюры, архітэктуры і мастацтва ландшафтнай архітэктуры). У 1931 годзе кансерваторыя і школа выяўленчых мастацтваў сталі акадэміяй музыкі і драматургіі ў Ясах і акадэміяй мастацтваў там жа. Пасля Другой сусветнай вайны дзве акадэміі былі аб'яднаны ў Яскую кансерваторыю імя Джорджэ Энеску. У 1992 годзе створаны інстытут Джорджэ Энеску, які прадугледжвае адукацыю ў сферы візуальных мастацтваў, тэатра і музыкі. З 1997 года гэта Яскі ўніверсітэт мастацтва імя Джорджэ Энеску.
Дзмітрый Сцяпанавіч Умрэйка
Дзмітрый Сцяпанавіч Умрэйка (, Мінск — ) — беларускі фізік-оптык. Доктар фізіка-матэматычных навук (1971), прафесар (1972). У гады Вялікай Айчыннай вайны — удзельнік партызанскага руху.
Біяграфія
Скончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт (спецыяльнасць «Фізіка», 1956).
Працаваў у Беларускім дзяржаўным універсітэце (у 1959—1999 — прафесар кафедры фізічнай оптыкі, у 1964—1971 — начальнік навукова-даследчага сектара, у 1971—2014 — галоўны навуковы супрацоўнік лабараторыі фізікахіміі палімерных матэрыялаў і прыродных арганічных злучэнняў Інстытута прыкладных фізічных праблем імя А. Н. Сеўчанкі, у 1971—1979 — намеснік дырэктара інстытута).
Навуковыя інтарэсы: спектральна-структурны аналіз малекулярных сістэм.
Мікалай Цітавіч Пятроў
Біяграфія
Мікалай Пятроў нарадзіўся 19 снежня 1892 года ў Санкт-Пецярбургу. У 1910 годзе ён скончыў гімназію, у 1915 годзе — Ваенна-медыцынскую акадэмію. Удзельнічаў у Першай сусветнай вайне, будучы ардынатарам ваенна-палявога шпіталя на Заходнім фронце. У 1918 годзе пайшоў на службу ў Рабоча-сялянскую Чырвоную Армію, удзельнічаў у баях Грамадзянскай вайны.
Пасля дэмабілізацыі ў 1921 годзе Пятроў пераехаў у Беларусь і ўладкаваўся на працу ардынатарам Віцебскай гарадской бальніцы імя М. І. Калініна. З 1928 года ён узначальваў хірургічнае аддзяленне Віцебскай дзіцячай бальніцы, а з 1934 года быў асістэнтам кафедры Віцебскага дзяржаўнага медыцынскага інстытута. Пад кіраўніцтвам Пятрова была створана Віцебская абласная станцыя пералівання крыві, пачаты прыём хворых касцявым туберкулёзам у Віцебскім туберкулёзным дыспансеры. Вучыўся методыцы аперацый на галаўным і спінным мозгу ў Мікалая Бурдэнкі, пасля чаго першым у Віцебску пачаў іх праводзіць. З 1935 года дацэнт Мікалай Пятроў загадваў кафедрай агульнай хірургіі Віцебскага дзяржаўнага медыцынскага інстытута. У 1937 годзе ён абараніў кандыдацкую, а ў 1940 годзе — доктарскую дысертацыі, а ў 1941 годзе быў зацверджаны на пасадзе прафесара.
У пачатку Вялікай Айчыннай вайны Пятроў быў адпраўлены ў эвакуацыю на Урал, працаваў прафесарам на кафедры факультэцкай хірургіі Свярдлоўскага дзяржаўнага медыцынскага інстытута. Займаўся лячэбнай, прафілактычнай і кансультацыйнай дзейнасцю ў ваенных шпіталях.
Калі ў канцы 1943 года ў Яраслаўлі быў адноўлены Мінскі дзяржаўны медыцынскі інстытут, Пятроў узначаліў у ім кафедру факультэцкай хірургіі. З восені 1944 года інстытут базіраваўся ў Мінску.
З 1944 года Пятроў займаў пасаду прарэктара па навукова-вучэбнай рабоце Мінскага дзяржаўнага медыцынскага інстытута. У якасці прадстаўніка Беларускай ССР удзельнічаў у рабоце I Асамблеі Сусветнай Арганізацыі аховы Здароўя пры Арганізацыі Аб’яднаных Нацый.
Памёр 19 снежня 1954 года, пахаваны на Вайсковых могілках Мінска.
Навуковая дзейнасць
Навуковая дзейнасць М. Ц. Пятрова ў галіне паталогіі органаў брушной поласці, пералівання крыві, агнястрэльных пашкоджанняў нервовай сістэмы і інш. Аўтар больш за 30 навуковых прац. Кіраваў падрыхтоўкай 4 кандыдацкіх дысертацый.
Узнагароды і званні
Заслужаны ўрач Беларускай ССР (1948), Заслужаны дзеяч навукі Беларускай ССР (1949). Быў узнагароджаны ордэнамі Чырвонага Сцяга, Працоўнага Чырвонага Сцяга, Чырвонай Зоркі, «Знак Пашаны», двума медалямі.
Прэдыкат
Прэдыкат (ад praedicare — абвяшчаць, заяўляць, прысуджаць) у сучаснай логіцы звычайна азначае булевазначную функцыю P: X→ {0, 1}, называецца прэдыкатам на X. Аднак, прэдыкаты маюць шмат розных інтэрпрэтацый і спосабаў выкарыстання ў матэматыцы і логіцы, і іх дакладнае вызначэнне адрозніваецца ад тэорыі да тэорыі. Напрыклад, калі ў якой-небудзь тэорыі ўводзіцца паняцце дачыненне, тады прэдыкат — гэта проста харакцерыстычная або індыкатыўная функцыя на стаўленні. Аднак, не ва ўсіх тэорыях вызначаецца паняцце адносіны, у адрозненне ад заснаваных на тэорыі лікаў, і таму варта быць уважлівым з правільным вызначэннем і семантычнай інтэрпрэтацыяй прэдыкатаў.
Прыкладамі прэдыкатаў будуць выразы (x > 2), (x+3) = y (x> 3 і y < x). Пры замяшчэнні x 2 і y на 5 другі з прэдыкатаў вызначае сапраўднае выказванне, а іншыя два — ілжывыя.
Прэдыкаты і адносіны
Прэдыкат (n-арны або n-мясцовы) — гэта функцыя з вобласцю значэнняў \ \{0,1\} вызначана на n-й дэкартавай ступені мностваў M. Такім чынам, ён характарызуе кожную n-ку элементаў M як «сапраўдную», альбо як «ілжывую».
Прэдыкат можна звязаць з матэматычным дачыненнем: калі n-ка належыць дачыненню, то прэдыкат на ёй будзе прымаць значэнне роўнае 1.
Прэдыкат — адзін з элементаў логікі першай і вышэйшых парадкаў. Пачынаючы з логікі другога парадку, у формулах можна ставіць квантары па прэдыкатам.
калі ён пры любым значэнні яе аргументаў прымае значэнне 1.
Прэдыкат называюць тоесна-ілжывым і пішуць::
калі ён пры любым значэнні яе аргументаў прымае значэнне 0.
Сцяг Добруша
Сцяг Добруша — афіцыйны геральдычны сімвал горада Добруш Гомельскай вобласці. Сцяг зарэгістраваны ў Гербавым матрыкуле Рэспублікі Беларусь  года № 54.
Апісанне
Прамавугольнае палотнішча зялёнага колеру з суадносінамі бакоў 1:2, у цэнтры правага боку якога гербавая эмблема — тры белыя бухты ліны.
Рашэнні аб зацвярджэнні герба і сцяга г. Добруша і Добрушскага раёна прыняты раённым выканаўчым камітэтам ад 29 сакавiка 2001 года № 214 і раённым Саветам дэпутатаў 30 сакавiка 2001 года № 47. Аўтар рэканструкцыі М. М. Елінская.
NGC 2136
NGC 2136 (іншае абазначэнне — ESO 57-SC48) — рассеянае скопішча ў сузор’і Залатая Рыба.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Свіслацкае благачынне
Свіслацкае благачынне, Свіслацкая благачынная акруга — акруга ў Гродзенскай і Ваўкавыскай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае прыходы Свіслацкага раёна Гродзенскай вобласці.
Манас
«Манас» — кіргізскі гераічны эпас. Складаецца з 3 сюжэтных частак: «Манас», «Семетэй», «Сейтэк». Уключае фальклорныя творы пра жыццё і подзвігі абаронцаў кіргізскай зямлі ад чужаземных захопнікаў — волата і хана Манаса і яго пераемнікаў сына Семетэыя і ўнука Сейтэка. Ствараўся і выконваўся песнярамі-казачнікамі (манасчы). Вядома 18 варыянтаў (асобныя з іх маюць больш за паўмільёна вершаваных радкоў). Упершыню запісаны ў 1-й палове XIX ст. Вызначаецца багатай вобразнасцю, казачна-міфалагічнымі элементамі, гіпербалізацыяй.
Надзея Міхайлаўна Міхалкова
Надзея Міхайлаўна Міхалкова (нар., Чачэрск) — майстар спорту Рэспублікі Беларусь па вольнай барацьбе (вагавая катэгорыя да 55 кг), член нацыянальнай каманды Рэспублікі Беларусь, удзельніца моладзевага першынства свету па вольнай барацьбе сярод юніёраў у Пекіне (Кітай, 2007), чэмпіёнка Рэспублікі Беларусь (2007), бронзавы прызёр XXXVIII Міжнароднага турніру Гран-пры па вольнай барацьбе на прызы трохразовага алімпійскага чэмпіёна Аляксандра Мядзведзя (Мінск, 2008).
Яскі ўніверсітэт медыцыны і фармацыі імя Грыгора Т. Попы
'''Яскі ўніверсітэт медыцыны і фармацыі імя Грыгора Т. Попы''' (Universitatea de Medicină şi Farmacie „Grigore T. Popa” din Iaşi) — румынская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Ясы. Названы ў гонар лекара і навукоўца Грыгора Т. Попы.
Пантуаз
Пантуаз (Pontoise, уласна «мост цераз Уазу»; Pontisara, Pons Isarae, Brivisara, Briva Isarae, Pontesia, Pons Esiae) — паўночна-заходні прыгарад Парыжа, які з 1964 года з’яўляецца адміністрацыйным цэнтрам дэпартамента Валь-д’Уаз. Насельніцтва — жыхары (1999).
Пантуаз — сталіца гістарычнай вобласці Вексен — быў далучаны да каралеўскага дамена ў 1064 годзе і граў асабліва бачную ролю падчас Стагадовай вайны, калі яго двойчы захоплівалі англічане. У XVI і XVII стагоддзях у Пантуазе неаднаразова праходзілі пасяджэнні Парыжскага парламента. Горад моцна пацярпеў падчас франка-прускай і Другой сусветнай войнаў.
ФК Борнмут
«Борнмут» (Bournemouth) — англійскі футбольны клуб з горада Борнмут. Заснаваны ў 1899 годзе. Мянушка клуба — «Вішні». Колеры формы — чырвоныя, чорныя і белыя. Хатнія матчы праводзіць на стыдыёне «Дын Корт».
Махавік стракаты
Махавік стракаты, махавік чырвоны, казляк, падмошнік (Xerocomus chrysenteron) — шапкавы базідыяльны грыб роду сямейства.
Шапка грыба дыяметрам 4—10 см, пукатая і сухая. Колер шапкі светла-буры або карычневы, з трэшчынамі. Мякаць рыхлая, жаўтавата-белаватая, злёгку сінее на зломе. Гіменафор прырослы, бледна-жоўтага колеру, пазней зеленаватага. Ножка цыліндрычная, часам завужаная ўнізе, гладкая, суцэльная. Колер ножкі светла-жоўты, або жоўта-буры, часам з чырванаватым адценнем. Споры гладкія, верацёнападобнай формы.
Распаўсюджаны у Еўразіі і Паўночнай Амерыцы. Сустракаецца ў лісцевых і мяшаных лясах, часам у хваёвых. З лісцевымі дрэвамі ўтварае мікарызу. Пладаносіць у ліпені—верасні.
Красная Слабада
Назву Кра́сная Слабада́ маюць:
Лукіян з Самасаты
Лукіян з Самасаты (Λουκιανὸς Σαμοσατεύς, Lucian; 120, Самасата, Сірыя, цяпер Турцыя — каля 192, Афіны) — старажытнагрэчаскі пісьменнік-сатырык.
Біяграфія і творчасць
Быў вандоўным рытарам прыкладна да 150 года, доўга жыў у Афінах, займаючыся літаратурнай працай, у старасці заняў высокі пост на імператарскай службе ў Егіпце. Захавалася 84 яго творы (аўтарства некаторых спрэчнае), што адлюстроўваюць крызіс ідэалогіі антычнага грамадства. Развіваючы традыцыі антычнай камедыі і меніпавай сатыры, стварыў жанр сатырычнага дыялогу. Пісаў пародыі на сафістычную дэкламацыю («Пахвала мусе», «Настаўнік красамоўства»), высмейваў алімпійскіх багоў («Размова багоў», «Праметэй, ці Каўказ»), паказваў мізэрнасць жыццёвых даброт, марнасць усяго на свеце («Размовы ў царстве мёртвых», «Харон», «Меніп»), рабіў выпады супраць сацыяльнай несправядлівасці («Нігрын»), крытыкаваў ранняе хрысціянства, развенчваў веру ў забабоны, містычныя пераўтварэнні («Аляксандр, ці Лжэпрарок», «Пра смерць Перэгрына», «Аматар хлусні, ці Нявер»). Аўтар сатыр на тагачасныя гістарыяграфію «Як трэба пісаць гісторыю», на фантастыку папулярных раманаў «Праўдзівая гісторыя» і іншае. Яго творчасць паўплывала на асветніцкую літаратуру Еўропы.
Беларускія пераклады
Асобныя творы пераклаў У. Клішэвіч.
Смальта
Сма́льта (ад Smalte або Schmalte, ад schmelzen — плавіць, Smalto — эмаль) — можа азначаць ярка-сінюю фарбу, атрыманую з крэмніевай кіслаты і кобальту; або каляровае штучнае шкло, вырабленае па спецыяльных тэхналогіях выплаўлення з даданнем аксідаў металаў, роўна як і кавалачкі рознай формы, атрыманыя з яго метадам калкі або рэзкі. Кавалачкі смальты з’яўляюцца традыцыйным матэрыялам для стварэння мазаічных пано, у манументальным мастацтве.
Адрозніваюць празрыстую і глухую (у шкло дадаюць двухвокіс волава, вокіс сурмы і інш.). Таксама існуюць жылістая і плямістая смальты, у якіх метадам тэрмічнай апрацоўкі злучаны матэрыялы розных колераў і адценняў. Ужываючы фольгу, якая змяшчаецца паміж асноўным і покрыўным слоем, атрымліваюць залатую і сярэбраную смальты.
Смальта вядома з антычных часоў. Яе пачалі выкарыстоўваць у якасці дапаўнення да мазаікі. Больш багатую па адценням смальту выкарыстоўвалі ў Візантыі, Старажытнай Русі, у Італіі. У XVII—XIX стагоддзях у Еўропе смальту выкарыстоўвалі ў мэтах імітацыі жывапісу. На Беларусі смальта вядомая з XI стагоддзя (Полацк).
USB
USB (ю-эс-бі, Universal Serial Bus — «універсальная паслядоўная шына») — паслядоўны інтэрфейс перадачы даных для сярэднехуткасных і нізкахуткасных перыферыйных прылад у вылічальнай тэхніцы. Сімвалам USB з'яўляюцца чатыры геаметрычныя фігуры: вялікі круг, малы круг, трохвугольнік і квадрат, размешчаныя на канцах дрэвападобнай блок-схемы.
Распрацоўка спецыфікацый на шыну USB робіцца ў рамках міжнароднай некамерцыйнай арганізацыі USB Implementers Forum (USB-IF), якая аб'ядноўвае распрацоўшчыкаў і вытворцаў абсталявання з шынай USB.
Для падлучэння перыферыйных прылад да шыны USB выкарыстоўваецца чатырохпровадны кабель, пры гэтым два правады (вітая пара) у дыферэнцыяльным уключэнні выкарыстоўваюцца для прыёму і перадачы даных, а два правады — для сілкавання перыферыйнай прылады. Дзякуючы ўбудаваным лініям сілкавання USB дазваляе падключаць перыферыйныя прылады без уласнай крыніцы сілкавання (максімальная сіла току, які спажываецца прыладай па лініях сілкавання шыны USB, не павінна перавышаць 500 мА, у USB 3.0 — 900 мА).
IC 4716
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Кхакабаразі
Кхакабаразі  — гара ў М’янме, вышыня 5 881 м, размешчана ў паўночнай частцы краіны ў штаце Качын на ўскраіне Гімалайскай горнай сістэмы на мяжы з Кітаем. Першае ўзыходжанне здзейснілі Такасі Одзакі і Н’іма Г’ялцэн.
У цяперашні час гара застаецца мала даследаванай як скалалазамі, так і біёлагамі.
Шаганар
Шаганар (Шагонар, Шагаан-Арыг) — горад (з 1945) у Расіі, адміністрацыйны цэнтр Улуг-Хемскага кажууна Тувы. Насельніцтва 11,2 тыс. чал. (2005). Заснаваны ў 1888 годзе.
Горад быў заснаваны ў 1888 годзе. Пры запаўненні Саянскага вадасховішча горад апынуўся ў зоне затаплення і быў перанесены на новае месца, за 7 км ад старога.
Вытворчасць будматэрыялаў, прадпрыемствы харчовай прамысловасці.
NGC 2137
NGC 2137 (іншае абазначэнне — ESO 57-SC49) — рассеянае скопішча ў сузор’і Залатая Рыба.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Grammatophyllum speciosum
Grammatophyllum speciosum — від шматгадовых травяністых раслін сямейства, якія растуць пераважна ў Інданезіі. Занесена ў Кнігу рэкордаў Гінеса як самая высокая архідэя ў свеце, з вышынёй да 7,62 метраў.
Апісанне
Гэта расліна эпіфітная, часам і літафітная, з каранёвымі пучкамі. Яе цыліндрычныя могуць дасягаць даўжыні 2,5 метра. Агульная вага гіганцкіх скапленняў тыгровай архідэі можа вагацца ад сотняў кілаграмаў да больш адной тоны.
Кожная з яе гронак (галін) можа вырасці да вышыні 3 метраў, маючы да васьмідзесяці кветак, кожная памерам у 10 см. Кветкі маюць асмафоры і выпускаюць хімічны водар, каб прыцягнуць апыляльнікаў. Цвіце такая архідэя адзін раз у два-чатыры гады, застаючыся ў цвецені да двух месяцаў.
Расце ў Новай Гвінеі, Інданезіі, Малайзіі і на Філіпінах; расце ў прамежках паміж вялікімі дрэвамі на адкрытых участках нізінных трапічных лясоў.
Таксанамія
Bijdragen tot de flora van Nederlandsch Indië (8): 378. 1825.
У культуры
У 2008 годзе выява архідэі была выкарыстана на паштовай марцы Тайланда.
Герб Ельска
Герб Ельска — афіцыйны геральдычны сімвал горада Ельск Гомельскай вобласці. Герб зарэгістраваны ў Гербавым матрыкуле Рэспублікі Беларусь  года № 48.
Апісанне
У чырвоным полі іспанскага шчыта два срэбныя мячы рукаяццямі ўніз, пакладзеныя Андрэеўскім крыжам.
Герб зацверджаны рашэннямі Ельскага раённага выканаўчага камітэта ад 22 лістапада 2000 года № 472 і Ельскага раённага Савета дэпутатаў ад 27 снежня 2000 года № 29. Аўтар герба А. А. Шпунт.
Маніфест аб вольнасці дваранства
Маніфест аб вольнасці дваранства 1762, Аб дараванні вольнасці і свабоды ўсяму расійскаму дваранству – закон Расійскай імперыі, які пашырыў саслоўныя правы і прывілеі дваранства. Выдадзены 1 сакавіка 1762 г. імператарам Пятром III. Вызваляў дваран ад абавязковай цывільнай і ваеннай (у мірны час) службы, дазваляў ім бесперашкодна выязджаць за мяжу з абавязкам вяртацца па патрабаванні ўрада. «Вызваленне» дваран паводле маніфеста спарадзіла ў прыгонных сялян неабгрунтаваныя спадзяванні на хуткае ўласнае вызваленне ад «службы» памешчыкам, што паўплывала на ўзмацненне сацыяльнай напружанасці ў расійскай вёсцы напярэдадні сялянскай вайны 1773 – 1775 гг.
Kill
Kill — unix- утыліта, якая дасылае сігнал працэсу.
Апісанне
kill дасылае вызначаны сігнал указанаму працэсу. Калі не пазначана ніводнага сігналу, дасылаецца сігнал SIGTERM. Сігнал SIGTERM завершыць тыя працэсы, якія не апрацоўваюць яго прыход. Для іншых працэсаў можа быць неабходным даслаць сігнал 9 (SIGKILL), бо гэты сігнал перахапіць нельга.
Большасць сучасных абалонак маюць убудаваную каманду kill.
Омскі раён
Омскі раён (О́мский район) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка (раён) і муніцыпальнае ўтварэнне (муніцыпальны раён) на поўдні цэнтральнай частцы Омскай вобласці Расіі.
Адміністрацыйны цэнтр — пасёлак Растоўка (адміністрацыя ў горадзе Омску).
Геаграфія
Плошча раёна — 3600 км². Асноўныя рэкі — Іртыш, Ом.
Тэрыторыя раёна размешчана ўздоўж сярэдняга цячэння ракі Іртыш і ніжнім цячэнні ракі Ом, у лесастэпавай зоне. Іртыш дзеліць раён на левабярэжжа і правабярэжжа. Ом падзяляе правабярэжжа на паўночную і паўднёвую часткі. Працягласць Омскага раёна з поўначы на поўдзень — 120 км, з усходу на захад — 60 км.
Омскі раён мяжуе на поўначы з Саргацкім і Горкаўскім раёнамі, на ўсходзе — з Кармілаўскім раёнам, на поўдні — з Чарлакскім, Азоўскім і Таўрычаскім, на захадзе — з Любінскім і Мар’янаўскім раёнамі вобласці. Омскі раён фармаваўся вакол г. Омска.
IC 4717
IC 4717 — галактыка тыпу Sb (кампактная выцягнутая галактыка) ў сузор’і Паўлін.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Сяргей Мар’янавіч Лагутка
Сяргей Лагутка (нар., ) — беларускі футбаліст, нападнік, таксама ігрок у міні-футбол.
Гульнявая кар’ера
Выхаванец мінскай ДЮСШАР-5. Першы трэнер — Міхаіл Шутовіч.
Шматразовы чэмпіён і ўладальнік Кубка Беларусі па міні-футболе. У складзе зборнай краіны браў удзел у адборачных турнірах да чэмпіянатаў свету 2000 і 2004, а таксама чэмпіянатах Еўропы 1999, 2001, 2003 і 2005. Аўтар першага мяча нацыянальнай зборнай Беларусі.
Яскі ўніверсітэт навук аб жыцці імя Іёна Іанеску дэ ла Брада
Яскі ўніверсітэт навук аб жыцці імя Іёна Іанеску дэ ла Брада (Universitatea de Ştiinţele Vieţii „Ion Ionescu de la Brad” din Iaşi) — румынская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Ясы. Названы ў гонар навукоўца, агранома і эканаміста Іёна Іанеску дэ ла Брада.
Бальшагрыўскае
Бальшагры́ўскае (Большегри́вское) — рабочы пасёлак у Новаваршаўскім раёне Омскай вобласці Расіі. У 1958 годзе ў стэпе былі разгорнуты будаўнічыя работы станцыі Іртышскае. У 1960 годзе была адкрыта сярэдняя агульнаадукацыйная школа. У 1977 годзе ўказам Прэзідыума ВС РСФСР населены пункт чыгуначнай станцыі Іртышскае перайменаваны ў сяло Бальшагрыўскае.
Статус рабочага пасёлка з 1984 года.
ФК Мідлсбра
«Мідлсбра» (Middlesbrough Football Club) — прафесійны англійскі футбольны клуб з горада Мідлсбра, графства Паўночны Ёркшыр.
Андрэй Уладзіміравіч Цэван
Андрэй Цэван (нар., ) — беларускі футбаліст (паўабаронца) і трэнер.
Клубная кар’ера
Пачаў кар’еру ў брэсцкім «Дынама», дзе з цягам часу стаў адным з асноўных ігракоў.
Тым не менш, у студзені 2014 года падоўжыў кантракт з гарнякамі. Сезон 2014 пачынаў на лаўцы запасных, але пазней, з-за траўм асноўных ігракоў, замацаваўся ў стартавым складзе салігарчан. З верасня 2014 года з-за траўмы перастаў трапляць на поле. У снежні 2014 года па заканчэнні кантракта пакінуў «Шахцёр».
Са студзеня 2015 года знаходзіўся ў брэсцкім «Дынама» і ў лютым 2015 падпісаў з ім кантракт. З-за траўмы, аднак, так ніводнага разу і не з’явіўся на полі ў сезоне 2015. У 2016 годзе вярнуўся ў строй, але 2 красавіка ў матчы першага тура супраць БАТЭ зноў атрымаў траўму, з-за якой быў вымушаны завяршыць кар’еру, і пазней увайшоў у трэнерскі штаб дынамаўцаў. З 2018 года пачаў працаваў у акадэміі брэсцкага клуба, а ў ліпені 2018 года далучыўся таксама да каманды «Рух» з Другой лігі і дапамог ёй атрымаць перамогу ў турніры.
Міжнародная кар’ера
Гуляў за моладзевую зборную Беларусі на працягу 2005—2006 гадоў.
Трэнерская кар’ера
У снежні 2018 года ўвайшоў у трэнерскі штаб «Руха», заняўшы пасаду трэнера-аналітыка. Заставаўся на пасадзе на працягу трох гадоў, разам з клубам прайшоў шлях да Вышэйшай лігі. У студзені 2022 года быў пераведзены трэнерам у дубль «Руха», аднак у хуткім часе клуб зняўся са спаборніцтваў.
Сцяг Ельска
Сцяг Ельска — афіцыйны геральдычны сімвал горада Ельск Гомельскай вобласці. Сцяг зарэгістраваны ў Гербавым матрыкуле Рэспублікі Беларусь  года № 48.
Апісанне
Прамавугольнае палотнішча чырвонага колеру з суадносінамі бакоў 1:2, у цэнтры правага боку якога гербавая эмблема — два мячы белага колеру рукаяццямі ўніз, пакладзеныя Андрэеўскім крыжам.
NGC 2138
NGC 2138 (іншае абазначэнне — ESO 86-SC40) — рассеянае скопішча ў сузор’і Залатая Рыба.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Туран (горад)
Туран (Туран) — горад (з 1945) у Расіі, адміністрацыйны цэнтр Пій-Хемскага кажууна Тувы. Насельніцтва 5,3 тыс. чал. (2005). Заснаваны ў 1885 годзе. Горад размешчаны ў Турана-Уюцкай катлавіне, на рацэ Туран (прыток Уюка), на Усінскім тракце Абакан — Кызыл, за 70 км ад Кызыла.
Туран быў заснаваны ў 1885 годзе рускімі перасяленцамі.