cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Шчэгліца
Гісторыя
На момант 1910 года Шчэгліцкі маёнтак адносіўся да касцёла і каталіцкай парафіі Святога Казіміра, што ў Магілёве.
За часам Расійскай імперыі, а таксама ў 1917—1924 гады сяло і тэрыторыя маёнтка ўваходзілі ў склад Магілёўскага павета; з 1861 года, паводле падзелу павета на воласці, адносіліся да Княжыцкай воласці. З 1924 года і дасюль — вёска ў складзе Княжыцкага сельсавета Магілёўскага раёна.
Падчас Першай сусветнай вайны ў траўні—кастрычніку 1918 года Шчэгліца была акупавана германскімі войскамі.
У час Вялікай Айчыннай вайны вёска ізноў апынулася пад нямецкай акупацыяй, знаходзілася пад ёй з ліпеня 1941 года да 27 чэрвеня 1944 года. Ваюючы на фронце і ў партызанах, загінулі 25 вяскоўцаў. На ўшанаванне іх памяці ў цэнтры вёскі, дзе раней месцілася царква (на т. зв. «царковішчы»), быў пастаўлены абеліск (дакладныя каардынаты: 53.92589°N, 30.1148°W).
Геаграфія, планіроўка, транспарт
Вёска знаходзіцца за 19 км на захад ад Магілёва і чыгуначнай станцыі Магілёў-2, за 4 км на поўдзень ад аэрапорта Магілёў.
Месціцца на раўнінным рэльефе, на ўсходняй ускраіне цячэ рака Лахвіца (правы прыток ракі Лахва, басейн ракі Дняпро), на поўдні мяжуе з гідралагічным заказнікам мясцовага значэння «Карніца, Пільцы».
Планіровачна складаецца з працяглай, ламанага абрысу вуліцы з завулкамі, арыентаванай з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход, забудаванай двухбакова, шчыльна, традыцыйнымі драўлянымі дамамі сядзібнага тыпу. На паўднёвай ускраіне — гаспадарчы сектар.
Назвы вуліц і завулкаў: вул. Ураджайная, вул. Школьная, вул. Паўднёвая, завул. Паркавы, 1-й завул. Паркавы, 2-гі завул. Паркавы.
Станам на зімовы перыяд 2015—2016 года па прыгарадным маршруце Магілёў—Шчэгліца штоддзённа здзяйсняліся пасажырскія перавозкі рэйсавым аўтобусным транспартам.
Мядзельская кафля
Мядзельская кафля — архітэктурна-дэкаратыўная кераміка сярэдзіны — 2-й паловы 16 ст. з г. Мядзел. Мясцовыя майстры выраблялі тэракотавую і паліваную кафлю (найчасцей ужывалі карычневую, зялёную, празрыстую паліву і белую эмаль). Найбольш раннія — каробчатыя кафлі, якія адціскалі ў драўляных або гліняных формах, мелі заглыбленую вонкавую пласціну з квадратнай высокай рамкай па краі і высокую румпу. Выраблялі таксама паліхромныя паясныя, карнізныя кафлі, «каронкі», «гарадкі», дэкараваныя рэльефным геаметрычным арнаментам, сюжэтнымі кампазіцыямі на рэлігійную тэматыку, з выявамі чалавека, міфалагічных істот і інш.
Пакроў (Расія)
Пакроў — горад у Расіі, у Петушынскім раёне Уладзімірскай вобласці. Насельніцтва 15,6 тыс. чал. (2009).
Забалаць (Эйгердаўскі сельсавет)
За́балаць (, Заболоть) — вёска ў Іўеўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Эйгердаўскага сельсавета.
Да 15 мая 1963 года вёска ўваходзіла ў склад Даўгердзішскага сельсавета, да 19 студзеня 1965 года знаходзілася ў адміністрацыйным падпарадкаванні Юрацішкаўскага пассавета.
Грыгор Арамавіч Гурзадзян
Грыго́р Ара́мавіч Гурзадзя́н (Գրիգոր Գուրզադյան; 15 кастрычніка 1922, Багдад, Каралеўства Ірак — 22 лютага 2014, Ерэван, Арменія) — савецкі і армянскі астрафізік. Акадэмік АН Арменіі, кіраўнік армянскага цэнтра па касмічных даследаваннях. Член Міжнароднага астранамічнага саюза.
Біяграфія
Нарадзіўся ў армянскай сям’і ў сталіцы Ірака — Багдадзе. У 1939 годзе паступае ў Ерэванскі політэхнічны інстытут. У 1944 годзе робіцца аспірантам пад кіраўніцтвам Віктара Амбарцумяна па астрафізіцы. Знаходзіўся ў першасным навуковым штаце Бюраканскай абсерваторыі з дня яе заснавання ў 1946 годзе. У 1955 годзе робіцца доктарам фізіка-матэматычных навук. З 1957 года — прафесар.
Працаваў у сферы касмічнай астрафізікі і касмічнага прыборабудавання.
У канцы 1950-х група навукоўцаў з Бюраканскай абсерваторыі на чале з доктарам фізіка-матэматычных навук Грыгорам Гурзадзянам прыступіла да прац па стварэнні астрафізічнай апаратуры для працы ў касмічных умовах. Дэтэктар, створаны імі для вывучэння рэнтгенаўскага выпрамянення сонечнай кароны, быў усталяваны на балістычнай ракеце, першы запуск якой адбыўся 19 лютага 1961 года на сакрэтным ракетным палігоне Капусцін Яр. У 1960-я гады групай Гурзадзяна былі створаны і запушчаны ракетныя абсерваторыі серыі К-К2, К3, К4, развіты многія прынцыпы касмічнага прыборабудавання, стабілізацыі платформы тэлескопа ў касмічных умовах з дапамогай зорных датчыкаў. У гэты ж час была ўтворана лабараторыя і канструктарскае бюро ля сяла Гарні (пазней — Інстытут касмічнай астраноміі), які пачатак ствараць тэлескопы і абсерваторыі. Першай арбітальнай абсерваторыяй стаў «Арыён-1», ён быў усталяваны на першай касмічнай станцыі Салют-1. У снежні 1973 года, спраектаваная Грыгарам Гурзадзянам і яго калектывам, пазаатмасферная астрафізічная абсерваторыя «Арыён-2» на пілатаваным касмічным караблі «Саюз-13» была выведзена ў космас. Менавіта тады былі ўпершыню атрыманы спектраграмы слабых зорак, планетарнай туманнасці, якія выявілі цэлы шэраг не вядомых у той час фактаў. Грыгор Гурзадзян быўшы членам-карэспандэнтам (з 1965 года), а потым і акадэмікам АН Армянскай ССР (з 1986 года), з 1969 па 1977 гады з’яўляўся навуковым кіраўніком СКБ «Астра». Пазней, з 1977 па 2002 год кіраваў Гарнійскім косма-астрафізічным інстытутам.
Кнігі
Аўтар 250 навуковых прац.
Сярэдняе арыфметычнае
У матэматыцы і статыстыцы сярэдняе арыфметычнае — адна з найбольш распаўсюджаных, якая ўяўляе сабой суму ўсіх значэнняў, якія назіраліся, падзеленую на іх колькасць.
Прапанавана (разам з сярэднім геаметрычным і ) яшчэ піфагарэйцамі.
Увядзенне
Пазначым мноства дадзеных X = (x1, x2, …, xn), тады выбарачнае сярэдняе звычайна пазначаецца гарызантальнай рысай над зменнай (\bar{x} \,, вымаўляецца «x з рысай»).
Для абазначэння сярэдняга арыфметычнага ўсёй сукупнасці выкарыстоўваецца грэчаская літара μ. Для выпадковай велічыні, для якой вызначана сярэдняе значэнне, μ ёсць імавернаснае сярэдняе ці матэматычнае чаканне выпадковай велічыні. Калі мноства X з'яўляецца сукупнасцю выпадковых лікаў з імавернасным сярэднім μ, тады для любой выбаркі xi з гэтай сукупнасці μ = E{xi} ёсць матэматычнае чаканне гэтай выбаркі.
На практыцы розніца паміж μ і \bar{x} \, у тым, што μ з'яўляецца тыповай неназіранай зменнай, таму што бачыць мага хутчэй выбарку, а не ўсю генеральную сукупнасць. Таму, калі выбарку прадстаўляць выпадковым чынам (у тэрмінах тэорыі імавернасцей), тады \bar{x} \, (але не μ) можна трактаваць як выпадковую зменную, якая мае размеркаванне імавернасцей на выбарцы (імавернаснае размеркаванне сярэдняга).
Абедзве гэтыя велічыні вылічаюцца адным і тым жа спосабам:
Калі X — выпадковая пераменная, тады матэматычнае чаканне X можна разглядаць як сярэдняе арыфметычнае значэнняў у паўтаральных вымярэннях велічыні X. Гэта з'яўляецца праявай закона вялікіх лікаў. Таму выбарачнае сярэдняе выкарыстоўваецца для ацэнкі невядомага матэматычнага чакання.
У элементарнай алгебры даказана, што сярэдняе n+1 лікаў больш сярэдняга n лікаў тады і толькі тады, калі новы лік больш, чым старое сярэдняе, менш тады і толькі тады, калі новы лік менш за сярэдняе, і не змяняецца тады і толькі тады, калі новы лік роўны сярэдняму. Чым больш n, тым менш адрозненне паміж новым і старым сярэднімі значэннямі.
Заўважым, што маецца некалькі іншых «сярэдніх» значэнняў, у тым ліку сярэдняй ступені, сярэдняе Калмагорава, гарманічнае сярэдняе, арыфметыка-геаметрычнае сярэдняе і розныя сярэдне-ўзважаныя велічыні.
Бесперапынная выпадковая велічыня
Для непарыўна размеркаванай велічыні f(x) сярэдняе арыфметычнае на адрэзку [a;b] вызначаецца праз вызначаны інтэграл:
Ранняе хрысціянства
Ранняе хрысціянства — перыяд у развіцці хрысціянства, які папярэднічаў Першаму Нікейскаму сабору ў 325 годзе, як правіла, дзеліцца на апостальскі перыяд і данікейскі перыяд (ад апостальскага стагоддзя да Нікейскага).
Гісторыя
Першыя хрысціяне, як апісана ў першых частках кнігі Дзеянняў Апосталаў, былі ўсе яўрэі, альбо па нараджэнні, альбо пасля пераўтварэння, для якіх выкарыстоўваецца біблейскі тэрмін празеліты, і якіх гісторыкі называюць яўрэі-хрысціяне. Першапачаткова Евангелле распаўсюджвалася ў вуснай форме і, верагодна, на арамейскай мове. Згодна тэкстаў Новага Запавета Кнігі Дзеяў і Ліста да Галатаў, першая хрысціянская абшчына была засяроджана пераважна ў Іерусаліме і яе лідарамі былі Пётр, Якаў і Ян. Саул з Тарса, пасля свайго звароту да хрысціянства, атрымаў новае імя Павел і тытул "Апостала язычнікаў". Уплыў Паўла на хрысціянскае багаслоў'е лічыцца больш значным, чым любога іншага пісьменніка Новага Запавету.
Да канца 1-га стагоддзя, хрысціянства стала прызнавацца ўнутрана і вонкава ў выглядзе асобнай рэлігіі ад іўдаізму часоў Другога Храма, які сам па сабе быў вымушаны асобна развівацца на працягу стагоддзяў пасля разбурэння Другога Іерусалімскага Храма. Як паказалі шматлікія цытаты ў кнігах Новага Запавету і іншых хрысціянскіх пісаннях першых стагоддзяў, раннія хрысціяне звычайна выкарыстоўвалі і шанавалі яўрэйскую Біблію як Пісанне, у асноўным у грэчаскім (Септуагінта) або арамейскім (Таргум) перакладах.
Пасля распрацоўкі канона Новага Запавету, лісты Паўла, кананічныя Евангеллі і некаторыя іншыя працы былі таксама прызнаныя як святое пісанне для чытання ў царкве. Лісты Паўла, асабліва Рымлянам, усталяваў тэалогію, заснаваную на Хрысце, а не на Майсеевым законе, але большасць хрысціянскіх канфесій дагэтуль лічаць маральныя прадпісанні з Майсеевага закона, напрыклад: Дзесяць запаведзяў, Вялікая Запаведзь і Залатое правіла, неабходнымі да ўжывання. Раннія хрысціяне дэманстравалі шырокі спектр вераванняў і практык, многія з якіх пасля былі аспрэчаны як ератычныя.
1902 год у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва
1902 год быў адзначаны шэрагам падзей, якія пакінулі прыкметны след у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва.
Сезон 2019 ЖФК Надзея-СДЮШАР-7
У 2019 годзе жаночы футбольны клуб «Надзея-СДЮШАР-7» з Магілёва прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Радужны (Уладзімірская вобласць)
Радужны — горад, гарадская акруга ва Уладзімірскай вобласці Расіі.
Геаграфія
На поўначы і ўсходзе горад мяжуе з Судагадскім раёнам, на захадзе — з Собінскім раёнам.
Лікавая прамая
Лікавая прамая, лікавая вось — прамая, на якой адлюстраваны рэчаісныя (сапраўдныя) лікі. Кожны такі лік адлюстроўваецца пунктам на лікавай прамой і тым самым устанаўліваецца ўзаемна адназначная адпаведнасць паміж мноствам рэчаісных (сапраўдных) лікаў і мноствам пунктаў на прамой.
На прамой выбіраюць пункт 0 (пачатак адліку) і з правага боку ад яго — адзінкавы пункт, адрэзак паміж імі называюць маштабным (адзінкавым) адрэзкам. Яго даўжыня прымаецца за адзінку вымярэння даўжынь усіх адрэзкаў лікавай прамой. Напрамак ад 0 да 1 лічыцца дадатным, ад -1 да 0 — адмоўным. Дадатны сапраўдны лік а адлюстроўваецца адрэзкам, узятым у дадатным напрамку, даўжыня якога роўная пэўнай колькасці адзінкавых адрэзкаў.
Калі пункт A з'яўляецца адлюстраваннем ліку a, то лік a называецца дэкартавай каардынатай (ці каардынатай) пункта A.
Партрэт Антонія III Генрыха Радзівіла (1825)
«Партрэт Антонія III Генрыха Радзівіла» — карціна са збораў Нясвіжскага замка, напісаная Людвігам Фурманам (1783—1829) у 1825 годзе. Захоўваецца ў калекцыі Нацыянальнага мастацкага музея Рэспублікі Беларусь ( ЗЖ 286. НММ РБ). Памер карціны —.
Партрэт знаходзіўся ў салоне княгіні. Захаваўся фотаздымак у Інстытуце мастацтва Польскай акадэміі навук. Пасля 1939 г. трапіў у Мінск. У 1944 г. вывезены ў Германію, № 146 чырвоным алоўкам (?). Вернуты ў Мінск з Берліна ў 1947 г. Атрыбутаваны С. І. Пракоп’евай.
NGC 7426
NGC 7426 (іншыя абазначэнні — PGC 70042, UGC 12256, MCG 6-50-12, ZWG 515.12) — эліптычная галактыка (E) ў сузор’і Яшчарка.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Моўнае гняздо
Моўнае гняздо (моўныя гнёзды) — падыход да выкладання моў, заснаваны на ідэі і накіраваны ў першую чаргу на дзяцей дашкольнага ўзросту. Заключаецца ў тым, што ва ўстановах адукацыі ўсе зносіны выхавацеляў і абслуговага персаналу з дзецьмі вядуцца толькі на роднай мове; такім чынам, дарослыя носьбіты мовы прымаюць удзел у адукацыі дзяцей з іх самага ранняга ўзросту, тым самым ажыццяўляючы перадачу мовы паміж пакаленнямі.
Методыка «моўных гнёздаў» выкарыстоўваецца ў першую чаргу для адраджэння (рэвіталізацыі) моў. Як паказала практыка, дадзеная методыка эфектыўна ў тых выпадках, калі патрабуецца прымаць тэрміновыя меры па захаванню моў малых народаў, асабліва калі зносіны ўнутры сем'яў адбываюцца ўжо не на роднай мове. Адна з праблем, звязаная з гэтай методыкай, заключаецца ў тым, што для яе выкарыстання патрабуюцца высокакваліфікаваныя спецыялісты — як педагогі, так і метадысты.
Гістарычныя звесткі
Асновы методыкі былі распрацаваны ў канцы 1970-х гадоў педагогамі Новай Зеландыі адносна мовы маары ў ходзе кампаніі па адраджэнню гэтай мовы; сутнасць методыкі складалася ў тым, каб дзеці да 6 год знаходзіліся ў (Kōhanga reo («моўным гняздзе»)) — моўным асяроддзі маары. Першае моўнае гняздо было створана ў 1982 годзе ва (зараз гэта раён горада ).
Пасля таго, як методыка паказала сваю эфектыўнасць у Новай Зеландыі, на яе звярнулі ўвагу ў розных краінах. На Гаваях яна была прыменена да гавайскай мовы (кампанія па яе адраджэнні атрымала назву Punana Leo, што азначае «моўнае гняздо» па-гавайску).
У Фінляндыі гэтую методыку пачалі з 1997 года выкарыстоўваць у Саамскім рэгіёне ў праекце па захаванню інары-саамскай і колта-саамскай моў.
Сучаснае выкарыстанне методыкі
Зараз у Фінляндыі ва многіх дзіцячых садках саамскага рэгіёну для вывучэння саамскіх моў выкарыстоўваецца сістэма «моўных гнёздаў». Агульная ідэя гэтай сістэмы заключаецца ў тым, што і выкладанне, і зносіны дзяцей паміж сабой і з выкладчыкамі адбываецца толькі ва ўмовах поўнага моўнага пагружэння ў вывучаную мову. У дашкольных установах Саамскага рэгіёну, у якіх выкарыстоўваецца гэтая сістэма, дзеці гавораць толькі па-саамску. У інары-саамскіх і колта-саамскіх школах у нулявых, першых і другіх класах выкладанне таксама вядзецца толькі на саамскіх мовах, потым, паступова, асобныя прадметы пачынаюць выкладаць на фінскай мове; у шостым класе колькасць прадметаў на фінскай мове дасягае прыкладна паловы ад іх агульнай колькасці; але, у цэлым, з выкладаннем прадметаў на гэтых мовах маюцца істотныя цяжкасці, таму што не хапае выкладчыкаў і вучэбных матэрыялаў. Паўночнасаамская мова больш распаўсюджана ў Фінляндыі ў параўнанні з інары-саамскай і колта-саамскай, таму выкладанне ў школах з вывучэннем паўночнасаамскай мовы звычайна вядзецца з першага па дзявяты клас амаль па ўсіх прадметах; ёсць і гімназіі (у якія паступаюць вучні пасля дзявятага класа) з выкладаннем на паўночнасаамскай мове.
Згодна з меркаваннем Аннікі Пасанен, кіраўніка праграмы «моўных гнёздаў» у Саамскім рэгіёне Фінляндыі, захаванне і адраджэнне моў нацыянальных меншасцяў магчыма толькі ў тых выпадках, калі гэтая методыка будзе прымяняцца як у дашкольных установах, так і ў школах. Пасанен лічыць, што сітуацыю з Саамскімі мовамі ў Фінляндыі магчыма назваць дастаткова добрай, асабліва ў параўнанні з Расіяй, паколькі дзеці, нават калі ў іх няма магчымасці асвоіць мову дома, маюць такую магчымасць у дзіцячым садку, а потым у школе, пры гэтым, паколькі мова выкарыстоўваецца для выкладання, яна з'яўляецца менавіта мовай зносін, а не толькі вывучэння. У Расіі, на думку Пасанен, сітуацыя значна горшая, паколькі выкладанне моў, як саамскай, так і іншых моў нацыянальных меншасцяў, альбо не вядзецца, альбо вядзецца як вучэбны прадмет з акцэнтам на вывучэнне граматыкі, гэта значыць паводле неэфетыўных методык, у якіх размоўным навыкам надаецца мала ўвагі і мова застаецца толькі аб'ектам выкладання, не становячыся сродкам дзеяння; дзеці ж могуць эфектыўна вывучыць мову толькі тады, калі гэта адбываецца натуральным чынам і калі гэта ім цікава. Дзвюх гадзін вывучэння, якія адводзяцца на вывучэння роднай мовы ў многіх рэгіёнах пражывання нацыянальных меншасцяў у Расіі, для выжывання фіна-вугорскіх моў, паводле меркавання Пасанен, цалкам недастаткова, а нізкі статус роднай мовы ў школе, па яе словах, з'яўляецца для дзяцей моцным сігналам, што «на роднай мове можна пець падчас канцэрта, але мовай адукацыі, цывілізацыі з'яўляецца руская мова».
У жніўні 2009 года урад Аўстраліі аб'явіў аб нацыянальнай праграме па захаванню моў карэнных народаў, заснаваных на прынцыпе моўных гнёздаў.
У Расіі методыку выкладання роднай мовы паводле методыкі моўных гнёздаў пачалі засвойваць ў Карэліі ў 2000 годзе. Акрамя таго, на Таймыры быў распачаты праект па адраджэнню энецкай мовы. Дапамогай расійскім педагогам у арганізацыі выкладання фіна-вугорскіх і самадзійскіх моў па гэтай методыцы займаецца Грамадства «Фінляндыя-Расія». Аб тым, што гэтую методыку магчыма выкарыстоўваць для выратавання фіна-вугорскіх моў, гаварыла і прэзідэнт Фінляндыі Тарья Халанен у 2008 годзе на V Сусветным кангрэсе фіна-вугорскіх народаў.
З паспяховых рэалізацый гэтай методыкі ў Расіі магчыма назваць адкрыццё ў двух дзіцячых садках Петразаводска груп — адна з карэльскай, другая з вепскай мовай (2009), а таксама адкрыццё груп з мовай комі ў Рэспубліцы Комі (2011).
Разам з тым, укараненне методыкі ў Расіі выклікала неадназначную рэакцыю. У прыватнасці, расійска-фінляндская працоўная група па аналізу методыкі «моўнага гнязда» палічыла, што ва ўмовах расійскага поліэтнічнага грамадства выкарыстанне гэтай методыкі немэтазгодная і замест яе трэба развіваць «канцэпцыю стуктуравання моўнага асяроддзя».
Ум-эр-Рбія
Ум-эр-Рбія (араб. أم الربيع) — буйная рака ў цэнтральнай частцы Марока.
Выток ракі размешчаны ў гарах Сярэдняга Атласа.
Вуліца
Вуліца — элемент дарожнай інфраструктуры.
Звычайна два шэрагі дамоў і прастора паміж імі для перамяшчэння. Вуліца можа не мець спецыяльнага пакрыцця (прастора паміж будынкамі ўяўляе сабой просты ўчастак зямлі), а можа быць пакрыта якім-небудзь трывалым матэрыялам. У розныя часы для гэтага выкарыстоўвалі дрэва, цэглу, камень, друз. У сучасным свеце самым папулярным пакрыццём з’яўляецца асфальт.
Адным з фармальных адрозненняў вуліц ад дарог з’яўляецца наяўнасць тратуараў.
.dm
.dm — нацыянальны дамен верхняга ўзроўню для Пуэрта-Рыка.
Toppdomän
Дэн Браўн
Дэн Браўн (Dan Brown; нар., Эксетэр, штат Нью-Гэмпшыр, ЗША ) — амерыканскі пісьменнік, аўтар колькіх папулярных вострасюжэтных кніг, у т. л. рамана «Код да Вінчы», за які быў абвінавачаны ў абразе пачуццяў вернікаў і плагіяце.
Біяграфія
Нарадзіўся ў сям’і настаўніка матэматыкі Рычарда і музыканткі Канстанцыі Браўн. Скончыў прэстыжную прыватную школу «Філіп Экзетэр Скул» і элітарны Амхерст-Каледж (Amherst College) са ступенню бакалаўра па спецыяльнасці «Англійская мова і літаратура». Пасля заканчэння каледжа ў 1992 годзе Браўн пачаў працаваць ў «Філіп Экзетэр Скул».
У 1996 годзе Браўн працаваў у Галівудзе — пісаў музыку да фільмаў. У тым жа годзе Браў вярнуўся ў Нью-Гэмпшыр і заняўся літаратурай. Першыя дзве кнігі — гумарыстычныя — Браўн напісаў у сааўтарстве са сваёй жонкай Блайт Ньюлан (Blythe Newlon). Затым былі напісаны раманы «Лічбавая крэпасць» (Digital Fortress, 1996), у аснове сюжэта якога работа крыптографаў Агенцтва нацыянальнай бяспекі ЗША, «Анёлы і дэманы» (Angels & Demons, 2000) і «Пункт падману» (Deception Point, 2001).
Шырокавядомым Браўн стаў у 2003 годзе пасля публікацыі рамана «Код да Вінчы» (The Da Vinci Code), згодна з яго сюжэтам, Каталіцкі касцёл свядома хаваў рэальныя акалічнасці жыцця Хрыста, у прыватнасці, яго шлюб з Марыяй Магдаленай. Кніга хутка стала нацыянальным бестселерам, а ў 2004 годзе — міжнародным. Да 2015 года агульны наклад «Кода да Вінчы» перасягнуў 100 млн асобнікаў. Брытанская прэса адзначала, што кнігі Дэна Браўна чытачы пераважна не пакідаюць сабе, а аддаюць букіністам, Браўн аказаўся першым у пераліку пісьменнікаў, чые кнігі часцей за ўсё аддавалі ў дабрачынныя кніжныя крамы сеткі Oxfam.
У 2006 годзе рэжысёр Рон Ховард экранізаваў «Код да Вінчы». Нягледзячы на крытычныя водгукі і байкот з боку рэлігійных груп, у сусветным пракаце фільм сабраў 540 мільёнаў долараў ЗША. У 2009 годзе Ховард зрабіў экранізацыю рамана «Анёлы і дэманы», якая таксама без энтузіязму была сустрэта крытыкамі, але прынесла каля 100 мільёнаў долараў ЗША, стаўшы адным з самых касавых фільмаў 2009 года.
У 2007 годзе Браўн аб’явіў, што плануе ў 2007 годзе апублікаваць раман пад рабочай назвай «Ключ Саламона», у сюжэце якога будзе дзеяць адзін з галоўных герояў «Кода да Вінчы». Аднак, работа над раманам зацягнулася, ён выйшаў толькі ў верасні 2009 года пад назвай «Згублены сімвал» (The Lost Symbol), галоўнай яго тэмай стала масонства. Са слоў выдаўцоў, за першыя суткі ў ЗША, Канадзе і Вялікабрытаніі было прададзена болей за мільён асобнікаў новага раману Браўна.
У 2006 годзе прэса паведамляла, што Дэн Браун самы высокааплачваемы пісьменнік у гісторыі. Паводле некаторых ацэнак, за продаж першых сваіх чатырох раманаў, уключаючы «Код да Вінчы», і пракат аднайменнага фільма, Браўн зарабіў ад 250 да 300 мільёнаў долараў. У 2005 годзе часопіс The Time уключыў Браўна ў пералік ста самых уплывовых людзей свету.
Дэн Браўн з 1997 года жанаты з Блайт Ньюлан, якая старэйшая за яго на 12 гадоў, у іх двое дзяцей.
Зянон Пазняк
Зяно́н Станісла́вавіч Пазня́к (нар., в. Суботнікі, ) — беларускі палітык і грамадскі дзеяч, археолаг, мастацтвазнаўца, пісьменнік. Кандыдат мастацтвазнаўства (1981). Адзін з заснавальнікаў «Мартыралога Беларусі» (1988) і Беларускага Народнага Фронту «Адраджэнне» (1989—1999), старшыня Кансерватыўна-Хрысціянскай партыі — БНФ (з 1999).
Раннія гады. Навуковая дзейнасць
Беларус, каталік. Унук беларускага дзеяча ў Заходняй Беларусі (Польшчы) Янкі Пазняка. Бацька, якога ўлетку мабілізавалі ў Чырвоную армію, загінуў на фронце ў снежні 1944 года. Скончыў Суботніцкую сярэднюю школу, мастацтвазнаўчае аддзяленне Беларускага дзяржаўнага тэатральна-мастацкага інстытута па спецыяльнасці тэатразнаўца (1967), аспірантуру пры Інстытуце этнаграфіі, мастацтвазнаўства і фальклору АН БССР (1972).
У 1969 разам з Лявонам Баразной апублікаваў у маскоўскай газеце «Правда» артыкул «Заботясь о будущем», спрабуючы выратаваць ад знішчэння гістарычную вуліцу Няміга, што адтэрмінавала знішчэнне многіх гістарычна каштоўных будынкаў і кварталаў у цэнтры Мінска, у тым ліку Траецкага прадмесця, Верхняга горада і Ракаўскага прадмесця.
Займаўся мастацтвазнаўствам. У 1974 годзе праз палітычна-адміністрацыйныя рэпрэсіі пазбаўлены працы ў Інстытуце мастацтвазнаўства, з 1976 года займаўся археалогіяй. Працаваў старшым навуковым супрацоўнікам у аддзеле археалогіі Інстытута гісторыі АН БССР, вывучаў перыяд позняга сярэднявечча на Беларусі, займаючыся раскопкамі Мінска, Лоска, Мядзеля і іншых беларускіх гарадоў і мястэчак. У 1981 годзе абараніў дысертацыю «Праблемы станаўлення і развіцця беларускага прафесійнага тэатра пачатку XX стагоддзя (1900—1917 гг.)», з прычыны канфлікту з кіраўніцтвам інстытута абарона адбылася ў Ленінградзе.
Палітычная дзейнасць
У 1988 годзе адкрыў і археалагічна даследаваў масавыя пахаванні людзей у Курапатах каля Мінска. У чэрвені 1988 года ў газеце «Літаратура і мастацтва» апублікаваў артыкул «Курапаты — дарога смерці». Пасля публікацыі артыкула, 30 кастрычніка 1988 года ў Мінску адбыўся мітынг-рэквіем «Дзяды», які быў разагнаная ўладамі з ужываннем дубінак і слёзатачывых газаў. Вынікам стаў рост апазіцыйных настрояў і ўтварэнне арганізацыйнага камітэта па стварэнні Беларускага народнага фронту, на чале якога стаў Зянон Пазняк. Старшыня Беларускага народнага фронту «Адраджэньне» (1989—1999) і партыі БНФ (1993—1999).
Ужо ў першым туры выбараў 4 сакавіка 1990 года абраны дэпутатам Вярхоўнага Савета БССР 12-га склікання. З траўня 1990 года па студзень 1996 года — дэпутат Вярхоўнага Савета, кіраўнік дэпутацкай апазіцыі БНФ. Дабіваўся адкрыцця праўды пра маштабы Чарнобыльскай катастрофы, выступаў за вяртанне бела-чырвона-белага сцяга і герба Пагоні як дзяржаўных сімвалаў Беларусі, удзельнічаў у распрацоўцы сацыяльна-эканамічнага заканадаўства. У 1992 годзе пад кіраўніцтвам Зянона Пазняка фракцыяй БНФ у Вярхоўным Савеце створана Канцэпцыя эканамічнага развіцця Беларусі. На патрабаванне дэпутатаў Апазіцыі БНФ 24 жніўня 1991 года была скліканая нечарговая сесія Вярхоўнага Савета, на якую дэпутаты БНФ пад кіраўніцтвам Пазняка вылучылі пакет законапраектаў аб вяртанні незалежнасці Беларусі. 25 жніўня 1991 году Вярхоўны Савет прагаласаваў за наданне Дэкларацыі аб дзяржаўным суверэнітэце статусу канстытуцыйнай сілы, што азначала вяртанне незалежнасці Беларусі.
У 1994 годзе Зянон Пазняк ажаніўся з аднапартыйкай Галінай Вашчанка.
Зянон Пазняк вылучаўся кандыдатам у прэзідэнты Беларусі на выбарах 1994 года, атрымаў у першым туры 12,82 % галасоў, заняўшы трэцяе месца, і не трапіў у другі тур.
У студзені 1995 года, пасля ўварвання расійскіх войскаў у Чачню, апазіцыя БНФ у Вярхоўным Савеце выступіла ў падтрымку народа Ічкерыі. Новаабраны Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка ў адказ заявіў, што Зянон Пазняк заклікае беларусаў ехаць ваяваць. Пазняк падаў у суд, Вярхоўны Суд прызнаў рацыю Пазняка і абавязаў Лукашэнку абвергнуць сказанае і выбачыцца; зроблена гэта не было.
На мясцовых выбарах у чэрвені 1995 года балатаваўся па Ангарскай акрузе ў Мінску. Прайграў у другім туры і не атрымаў дэпутацкі мандат. На парламенцкіх выбарах у лістападзе 1995 года балатаваўся ў Смаргоні. Паводле афіцыйных дадзеных набраў 47 % галасоў, ягоны супернік — 40 %, але 13 % прагаласавалі супраць абодвух кандыдатаў, і выбары не адбыліся.
Эміграцыя
У сакавіку 1996 года, пазбягаючы магчымага арышту, пакінуў Беларусь разам з Сяргеем Навумчыкам, праз месяц вярнуўся ў Мінск на Чарнобыльскі шлях, затым зноў пакінуў краіну. Некаторы час быў ва Украіне, Чэхіі, Польшчы, Вялікабрытаніі, пасля быў запрошаны ў ЗША, дзе ўрадам яму 24 жніўня 1996 года быў дадзены палітычны прытулак. У эміграцыі займаецца палітычнай дзейнасцю, сустракаецца з грамадскасцю і журналістамі розных краін. Жыў з сям’ёй у Варшаве (Польшча). З 1996 года выдаваў у Варшаве бюлетэнь «Беларускія ведамасьці».
Зянон Пазняк вылучаўся кандыдатам у прэзідэнты Беларусь на альтэрнатыўных, непрызнаных выбарах 1999 года, якія прызначылі дэпутаты Вярхоўнага Савета, верныя Канстытуцыі 1994 года. Але фактычна выбары не адбыліся. Восенню 1999 года крызіс, які ўзнік пасля вострай крытыкі Зянона Пазняка на адрас старшыні ЦВК Віктара Ганчара, скончыўся расколам БНФ на дзве структуры: партыю БНФ пад кіраўніцтвам Вінцука Вячоркі і Кансерватыўна-Хрысціянскую партыю — БНФ на чале з Зянонам Пазняком.
Для прадухілення небяспекі, якая навісла ў гэты час над Курапатамі, Зянон Пазняк заклікаў да стварэння народнага мемарыяла і прапанаваў ідэю крыжовага шэсця на Дзяды. Канцэпцыя мемарыяла — тэхналогія, колькасць і размяшчэнне крыжоў — абмяркоўвалася ў лютым-сакавіку 2000 года, у тым жа годзе адбылося першае крыжовае шэсце.
15 чэрвеня 2001 года была зарэгістравана ініцыятыўная група па зборы подпісаў для вылучэння яго кандыдатам у прэзідэнты на выбарах (у колькасці 1429 чалавек), кіраўнік ініцыятыўнай групы Сяргей Папкоў. Паводле звестак выбарчых штабоў, ініцыятыўная група Зянона Пазняка сабрала 104 600 подпісаў, але частка іх згубілася праз тое, што подпісы рэгістравалі ў раёнах, дзе яны былі сабраныя, а не па месцы жыхарства іх уладальнікаў. У выніку ЦВК Беларусі зарэгістравала толькі 75 818 подпісаў, а Зянон Пазняк заклікаў сваіх прыхільнікаў нікога на выбарах не падтрымліваць.
Пад яго кіраўніцтвам калектывам палітыкаў і спецыялістаў у 2017 годзе распрацавана праграма «Вольная Беларусь» як праект новай Беларусі. Каментуючы тэму свайго магчымага вяртання ў Беларусь, Зянон Пазняк заявіў, што Аляксандр Лукашэнка не змяняецца, і «прыезд Пазняка ў ягоны гэбісцкі калгас азначаў бы прызнанне лаяльнасці ягонай душагубкі і маральную капітуляцыю беларускага Адраджэння».
У студзені 2023 года наведаў Украіну.
Навукова-даследчыцкая дзейнасць
Даследаваў археалогію і архітэктуру сярэдневяковых гарадоў і мястэчак Беларусі, беларускае мастацтва і мастацкую культуру, займаўся тэорыяй і практыкай аховы і аднаўлення культурна-гістарычнай спадчыны Мінска. Праводзіў раскопкі ў Мінску, Мядзелі, Лоску (Валожынскі раён), Суботніках (Іўеўскі раён), Курапатах пад Мінскам і інш.
У 1983 годзе З. Пазняк вывучаў мястэчкі Суботнікі і Іўе. У Суботніках ён знайшоў месца першапачатковага паселішча канца XIV ст. Самыя старажытныя знаходкі, выяўленыя праз шурфоўку ў Іўі, належаць да XVI ст.
Узнагароды
Узнагароджаны медалём 100 гадоў БНР Рады Беларускай Народнай Рэспублікі.
Ацэнкі
Беларускі палітык і дыпламат Пётр Садоўскі называе Зянона Пазняка галоўным героем таго часу, калі здабывалася беларуская незалежнасць.
Пісьменніца Святлана Алексіевіч сказала, што Зянон Пазняк у эміграцыі «мае справу не з рэальнай Беларуссю, а з той, якая ў яго ў галаве».
Галоўны рэдактар часопіса ARCHE Валерый Булгакаў заўважыў, што рыторыка Зянона Пазняка фактычна не змяняецца з канца 1980-х.
Рэнэ Ігіта
Хасэ Рэнэ Ігіта Сапата (José René Higuita Zapata;, , ) — калумбійскі футбаліст, брамнік. Гулец нацыянальнай зборнай (1987—1999). Выканаўца штрафных і пенальці ў клубах і зборнай. Вынаходнік «удару скарпіёна». Забіў за кар’еру 44 мячы (37 з пенальці, 7 пры выкананні штрафных удараў).
Ранняя біяграфія
Рэнэ Ігіта нарадзіўся 27 жніўня 1966 года ў бедным квартале горада Медэльін. Свайго бацькі ён ніколі не бачыў, маці неўзабаве пасля нараджэння памерла, а маленькага Хасэ выхоўвала бабуля Ганна Феліс. Матэрыяльнае становішча было настолькі цяжкім, што будучы брамнік быў вымушаны займацца продажам гародніны, паперы і іншага, каб хоць як-небудзь звадзіць канцы з канцамі.
Талент брамніка выявіўся выпадкова. Звычайна Рэнэ гуляў у сваёй школьнай камандзе на месцы форварда. У дзень, калі на юных футбалістаў прыехаў паглядзець селекцыянер каманды «Індэпенд'ентэ» (Медэльін), Ігіта заняў месца ў варотах, замяніўшы траўміраванага галкіпера. Гульня Рэнэ ўразіла спецыяліста, і з таго самага дня ен перакваліфікаваўся ў вартавога брамы.
Кар’ера
Прафесійную спартыўную кар’еру Ігіта пачаў у футбольным клубе «Атлетыка Насьяналь». Брамнік Рэнэ Ігіта праславіўся дзякуючы выкананню штрафных удараў і пенальці. На працягу сваёй футбольнай кар’еры ён забіў 44 галы (37 з пенальці, 7 пры выкананні штрафных удараў), у 68 матчах за нацыянальную зборную Калумбіі забіў 8 мячоў. Найбольшую вядомасць Хасэ прынёс вынайдзены ім «удар скарпіёна», які ён прадэманстраваў у таварыскім матчы зборных Англіі і Калумбіі 6 верасня 1995 года на стадыёне Уэмблі. Пасля ўдару Джэймі Рэднарпа, мяч паляцеў у вароты. Удар быў не вельмі моцным, і мяч ляцеў брамніку ў рукі. Замест таго, каб спакойна забраць яго, Ігіта ў акрабатычным скачку адбіў яго пяткамі ног. У 2002 годзе брытанскі тэлевізійны канал 4 (Channel 4) правёў апытанне на тэму 100 вялікіх спартыўных дасягненняў. «Удар скарпіёна» ў ім заняў 94 месца.
На полі Ігіта вядомы сваім эксцэнтрычным стылем гульні, выхадамі за рамкі штрафной. Такія паводзіны неаднаразова падвяргалі каманду да рызыкі. Вядомы эпізод адбыўся ў 1990 годзе на чэмпіянаце свету ў Італіі ў матчы 1/8 фіналу супраць зборнай Камеруна. У дадатковы час пры ліку 0:1 на карысць Камеруна Ігіта выйшаў за межы сваёй штрафной плошчы і паспрабаваў абвесці форварда афрыканцаў Ражэ Мілу. Міла адабраў мяч у брамніка і забіў гол у пустую браму, а Камерун у выніку перамог 2:1 і стаў першай у гісторыі афрыканскай камандай, якая выйшла ў чвэрцьфінал чэмпіянату свету. У выніку такіх паводзін на футбольным полі СМІ і фанаты празвалі яго «El Loco» (вар'ят).
Ігіта сябруе з Дыега Марадонай, гуляў у яго развітальным матчы 10 лістапада 2001 года на сустрэчы паміж зборнай Аргенціны і зборнай усіх зорак.
26 студзеня 2010 года адбыўся развітальны матч Рэнэ Ігіты ў яго родным горадзе Медэльін.
Скандалы
Ігіта меў дачыненне да серыі скандалаў падчас сваёй спартыўнай кар’еры. У 1991 годзе ён наведаў у турме Пабла Эскабара, якога лічаць хросным бацькам Медэльінскай картэлі наркамафіі.
4 чэрвеня 1993 года ён быў арыштаваны падчас перадачы выкупу для вызвалення выкрадзенай дачкі аднаго з сяброў Пабла Эскабара. Любое дачыненне да выкрадання людзей з мэтай выкупу забаронена заканадаўствам Калумбіі, і таму Ігіта быў прысуджаны да шасці месяцаў турмы. Гэты выпадак прымусіў яго прапусціць футбольны Кубак Амерыкі і чэмпіяната свету па футболе ў 1994годзе. «Я дзейнічаў, зыходзячы з гуманістычных меркаванняў», заявіў Ігіта, "калі б мне калі-небудзь неабходна было яшчэ раз дапамагчы вызваліць каго-небудзь, я б зрабіў гэта без ваганняў. Я футбаліст, і нічога не ведаў пра «кіднепінг».
23 лістапада 2004 года, падчас выступу Ігіты ў нацыянальным чэмпіянаце Эквадора, допінг-кантроль даў станоўчы вынік на наяўнасць наркотыкаў у арганізме, і футбольная федэрацыя Эквадора адхіліла Хасэ Ігіту ад удзелу ў гульнях на 6 месяцаў.
Дэбара
Дэ́бара (Deborah ад דְבוֹרָה — пчала) — жаночае імя ў англамоўнай культуры.
Конкурс песні Еўрабачанне 1973
Конкурс песні Еўрабачанне 1968 стаў 18-м конкурсам Еўрабачанне. Ён прайшоў 7 красавіка 1973 года ў Люксембургу (Люксембург) на сцэне Новага тэатра. Удзел у конкурсе прыняло 17 краін, так як на конкурсе дэбютыравал Ізраіль, а адмовіліся ад удзела Аўстрыя і Мальта. Выйграў конкурс Люксембург у другі раз падрад, яго прадстаўляла Ганна-Марыя Давід з песняй «Tu te reconnaîtras». Другое месца заняла Іспанія ў другі раз. Трэцяе месца заняла Вялікабрытанія ў першы раз. Іспанскіх выканаўцаў, якія выступалі з песняй «Eres Тую» і якія занялі другое месца, абвінавацілі ў плагіяце ў адносінах да югаслаўскай песні «Brez Гутарка», выкананай на Еўрабачанні ў 1966 годзе, але дыскваліфікацыі ў дачыненні да іх не было.
Змены ў правілах
У адпаведнасці са зменамі ў правілах, цяпер сам спявак мог выбіраць мову выканання песні.
.do
.do — нацыянальны дамен верхняга ўзроўню для Дамініканскай Рэспублікі.
Дорыс
Дорыс (Doris ад Δωρις — жанчына дарыйскага племя), імя марской німфы, жаночае імя ў англамоўнай культуры.
У акіянскага бога Акіянаса была дачка па імі Дорыс. Яна была замужам за іншым богам мора; Нерэй.
Асака верашчатнікавая
Асака верашчатнікавая (Carex ericetorum) — від раслін сямейства, распаўсюджаны ў Еўропе, Заходняй Азіі і Манголіі.
Апісанне
Шматгадовая травяністая расліна 10-35 см. Крыючыя лускі жаночых кветак бурыя або светла-карычневыя, бела-перапончатыя і на краі раснічастыя. Мяшэчкі зваротнаяйкападобныя, без жылак, 2-2.5 мм даўжынёй, з кароткім носікам. Аснаванне слупка не пашырана. Каласкі ў ліку 2-3, збліжаныя. Ліставыя пласцінкі жорсткія. Плёнкавая грань ліставых похваў з дробнымі шыпікамі (пры павелічэнні!).
Распаўсюджанне
Распаўсюджаны ў Еўропе, Заходняй Азіі і Манголіі.
Ва Украіне від расце ў хваёвых борах і высечках — у Палессі звычайны ў лесастэпе, стэпе, Разточска-Апольскіх лясах зрэдку.
Юдама
Юдама  — рака ў Хабараўскім краі і па яго мяжы з Якуціяй, правы прыток Май (басейн Алдана). Даўжыня 765 км, плошча басейна 43700 км². Утвараецца пры зліцці рр. Ніткан і Аўмя, якія бяруць пачатак на схілах хрыбта Сунтар-Хаят, цячэ на поўдзень уздоўж Юдомскага хрыбта. Парожыстая. Жыўленне дажджавое і снегавое, у вярхоўях і ледавіковае. Разводдзе з сярэдзіны мая па верасень, максімум у ліпені. Сярэдні расход вады 342 м³/сек. Замярзае ў кастрычніку, адкрываецца ў траўні. Галоўныя прытокі — Акачан (справа), Горбі (злева). Суднаходныя ніжнія 271 км.
.dz
Toppdomän
.dk
.dk — нацыянальны дамен верхняга ўзроўню для Даніі.
Выкарыстанне дамена dk рэкамендуецца для сайтаў, якія датычаць Даніі або змяшчаюць падобную інфармацыю, для кампаній і прыватных асоб, якія знаходзяцца ў Даніі, выходзяць на яе рынак, і, натуральна, для ўсіх, каму падыходзіць гэтая даменная зона.
Абмежаванні
У выпадку пазначэння некарэктнага паштовага адраса адміністрацыя даменнай зоны dk пакідае за сабой права выдаліць зарэгістраваны дамен. У гэтым выпадку аплата за рэгістрацыю даменнага імя не вяртаецца.
Працягласць рэгістрацыі
Звычайна дамен робіцца даступным да выкарыстання праз 1-2 працоўныя дні пасля атрымання аплаты.
Максімальная працягласць рэгістрацыі для гэтай даменнай зоны складае 7 дзён.
Перавод на абслугоўванне
Магчымы перавод (трансфер) даменаў у зоне dk на абслугоўванне ад іншага рэгістратара з падаўжэннем дамена на наступны год.
Інфармацыя ў WHOIS
Інфармацыя пра ўладальніка дамена dk цалкам закрытая і недаступная для публічнага прагляду.
IDN-дамены
Выкарыстанне сімвалаў нацыянальных алфавітаў у імёнах даменаў немагчымае. Дазваляецца выкарыстанне толькі сімвалаў лацінскага алфавіта, лічбаў і сімвала «-».
Падаўжэнне дамена
Ажыццявіць падаўжэнне дамена dk абавязкова неабходна да сканчэння тэрміну яго рэгістрацыі, пазначанага ў вашым акаўнце. У выпадку, калі дамен dk не быў падоўжаны ў пазначаны тэрмін, ён пераводзіцца ў непрацоўны стан і ў далейшым выдаляецца.
Зброя масавага знішчэння
Зброя масавага знішчэння — зброя вялікай разбуральнай і знішчальнай сілы, прызначаная для нанясення масавых страт. Такімі магчымасцямі валодаюць, і, такім чынам, могуць лічыцца зброяй масавага знішчэння (ЗМЗ) у прыватнасці наступныя віды зброі: Многія віды ЗМЗ маюць экалагічна небяспечныя пабочныя эфекты (напрыклад, радыеактыўнае забруджванне мясцовасці прадуктамі ядзернага выбуху). Наступствы, параўнальныя з наступствамі прымянення экалагічна небяспечных відаў ЗМЗ, могуць наступіць таксама ў выпадку ўжывання звычайнай зброі або здзяйснення тэрарыстычных актаў на экалагічна небяспечных аб’ектах (напрыклад: АЭС або хімічных заводах, плацінах і гідравузлах).
.dk
Падаўжэнне дамена
Крайні тэрмін падаўжэння дамена ў зоне dk пазначаны ў вашым акаўнце і надыходзіць на 27 дзён раней за дзень яго рэгістрацыі. Напрыклад, калі дамен быў зарэгістраваны 11 красавіка, то ў вашым акаўнце будзе пазначаная дата сканчэння рэгістрацыі дамена 17 сакавіка і падаўжаць яго трэба кожны наступны год не пазней за 17 сакавіка. Гэтая сітуацыя звязаная з асаблівасцямі працы даменнай зоны dk.
Зброя масавага знішчэння
Таксама ўздзеянне ЗМЗ дэмаралізуе як войскі, так і цывільнае насельніцтва. На ўзбраенні сучасных дзяржаў стаяць такія віды ЗМЗ:
.dk
Падаўжэнне дамена
Звычайна падаўжэнне тэрміну рэгістрацыі дамена dk ажыццяўляецца праз некалькі хвілін пасля атрымання аплаты. Максімальная працягласць падаўжэння для гэтай даменнай зоны складае 1 працоўны дзень.
Аднаўленне дамена dk у працоўны стан пасля сканчэння тэрміну яго рэгістрацыі немагчымае, таму просьба ўважліва сачыць за тэрмінам рэгістрацыі вашага дамена для таго, каб пазбегнуць яго страты.
Змена ўладальніка дамена
Магчыма.
Змена ДНС-сервераў
Максімальны тэрмін змены ДНС-сервераў для гэтай даменнай зоны складае 1 працоўны дзень.
Патрабаванні да ДНС-сервераў
Патрабуюцца мінімум два ДНС-серверы.
ДНС-серверы абавязаныя быць належным чынам наладжаныя і ўтрымліваць інфармацыю пра ваш дамен.
IP-адрасы ДНС-сервераў абавязаныя знаходзіцца ў розных падсетках, напрыклад 212.109.12.123 або 212.109.3.14.
ДНС-серверы абавязаныя быць сертыфікаваныя адміністрацыяй даменнай зоны dk. Праверыць магчымасць выкарыстання ДНС-сервера для даменаў dk можна па наступнай спасылцы: https://www.dk-hostmaster.dk/english/technical-administration/dns-server-contacts/approved-name-servers/. Атрымаць інфармацыю пра парадак сертыфікацыі ДНС-сервераў можна на афіцыйным сайце адміністрацыі даменнай зоны dk: https://www.dk-hostmaster.dk/english/.
Давід (імя)
Даві́д, (ад דוד, якое магчыма значыць «дарагі (сэрцу)») — мужчынскае імя. У мусульманскай традыцыі вядома як Дауд.
Княскае імя
«Давід» было хрысцільным хрысціянскім імем святога князя Глеба — аднаго з першых рускіх святых («Глеб» было яго паганскім свецкім імем). У сістэме наймення Рурыкавічаў, калі на працягу многіх стагоддзяў князі насілі адначасова 2 такія імя — т. зв. «імянная пара», імя «Давыд» часта суправаджала «Глеб», паколькі называнне ў гонар святога было дастаткова папулярным, а называць дзіця проста «Глебам» пакуль яшчэ было нельга.
Царква Казанскай Божай Маці (Ражкоўка)
Царква Казанскай Божай Маці — праваслаўны храм у в. Ражкоўка Камянецкага раёна Брэсцкай вобласці.
Знаходзіцца на ўсходняй ускраіне вёскі, на могілках. Пабудавана ў 1942 годзе ў традыцыях народнага драўлянага дойлідства.
Гісторыя
Будаўніцтва храма звязана з выратаваннем жыхароў вёскі ад расстрэлу. Паводле ўспамінаў мясцовых жыхароў, у прыватнасці Марыі Дзмітрыеўны Пратасевіч, у верасні 1942 г. карнікі акружылі вёску, усіх дарослых жыхароў сагналі на ўскраіну вёскі да падрыхтаванай ямы. Дзяцей і пажыткі пагрузілі на абозы і адправілі ў Дзмітравічы, падлеткаў падрыхтавалі да адпраўкі ў Германію на працу. У апошні момант людзей адпусцілі па хатах, але з умовай, што дабудуюць царкву. Праз некалькі дзён з Белавежы вярнуліся падлеткі і дзеці з Дзмітравіч. Да зімы мужчыны дабудавалі царкву. На яе адкрыццё прыехаў нямецкі маёр, а неўзабаве прыслаў абраз «Божай Маці з дзіцем», выкананы на драўлянай дошцы, на якім зроблены надпіс «28 сентября 1942 года».
Архітэктура
Царква ўяўляе сабой адназрубны прамавугольны ў плане храм з тамбурам-бабінцам на галоўным фасадзе. Асноўны аб'ём і тамбур накрыты двухсхільнымі дахамі. У цэнтры асноўнага аб'ёму ўзвышаецца купал на гранёным светлавым барабане. Сцены храма гарызантальна ашаляваны, умацаваны брусамі-сцяжкамі.
Званіца
Перад царквой пастаўлена вырашаная ў архаічных формах званіца ў выглядзе 4 слупоў, якія нясуць двухсхільную дранкавую навісь; пад ёй памост для званара.
Віцебскі абласны музей Героя Савецкага Саюза Міная Піліпавіча Шмырова
Віцебскі абласны музей Героя Савецкага Саюза Міная Піліпавіча Шмырова — музей, створаны ў Віцебску паводле распараджэння Савета Міністраў БССР ад 1 лютага 1966 года і загада Міністэрства культуры БССР ад 24 сакавіка 1966 года «Аб адкрыцці і арганізацыі мемарыяльнага музея Героя Савецкага Саюза М. П. Шмырова» як гарадскі. Рашэннем выканаўчага камітэта Віцебскага абласнога Савета дэпутатаў працоўных ад 26 снежня 1968 г. гарадскі музей, ператвораны ў абласны. Адкрыты 5 ліпеня 1969 года ў дні святкавання 25-годдзя вызвалення Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў у будынку былога прытулку адстаўных чыноўнікаў імя Галямбёўскага (канец XIX — пачатак XX стагоддзяў). Музеем кіравалі І. І. Сіманькоў, Н. В. Сямешына. З 2002 года дырэктар І. А. Шышкова.
Экспазіцыя
Асноўны фонд музея (2013) налічвае 8758 адзінак захоўвання, навукова-дапаможны — 1343 адзінкі. Музей складаецца з 4 экспазіцыйных залаў агульнай плошчай 223 м² і выставачнай плошчай 39 м². Працягам экспазіцыі з’яўляецца мемарыяльны парк, размешчаны побач з будынкам музея. У парку ўстаноўлены скульптурны бюст М. П. Шмырова (скульптар З. Азгур) макет «Рэйкавая вайна», гарматы, пабудаваны партызанскія зямлянкі.
Першая зала
У музеі зберагаюцца калекцыі узбраення, прадметаў быту, дакументаў, выяўленчага мастацтва, фалерыстыкі, друкарскіх выданняў, кінафотадакументаў. У першай зале матэрыялы экспазіцыі расказваюць пра дзіцячыя і юнацкія гады М. П. Шмырова, яго працоўную і грамадскую дзейнасць у даваенны перыяд, арганізацыю партызанскага руху на тэрыторыі былога Суражскага раёна ў час Вялікай Айчыннай вайны, стварэнне 1-й Беларускай партызанскай брыгады.
Другая зала
Экспазіцыя другой залы прысвечана далейшаму пашырэнню партызанскага руху ў Беларусі, стварэнню на базе 1-й Беларускай партызанскай брыгады новых партызанскіх фарміраванняў (брыгады імя Чырванасцяжнага Ленінскага камсамола і 1-й Віцебскай партызанскай брыгады). Тут знаходзяцца матэрыялы пра ўзаемадзеянне партызан і лётчыкаў 105-га асобнага гвардзейскага ордэна Аляксандра Неўскага Панявежскага авіяпалка, пра вызваленне Віцебска (26.06.1944 г.) у выніку аперацыі «Баграціён» (23.06—29.08.1944 г.) і завяршэнне Вялікай Айчыннай вайны.
Трэцяя зала
Экспазіцыя трэцяй залы расказвае пра працоўную і грамадзянскую дзейнасць М. П. Шмырова ў пасляваенныя гады. Тут прадстаўлены творы літаратуры і мастацтва, у якіх знайшлі адлюстраванне подзвігі партызанскага камбрыга, дэманструецца дакументальны фільм «Бацька Мінай» і мастацкая кінастужка «Бацька».
Чацвёртая зала
У экспазіцыі чацвёртай залы прадстаўлены інтэр’ер рабочага кабінета М. П. Шмырова з мэбляй, кнігамі, уласнымі рэчамі, паляўнічы рыштунак, дакументы і фотаздымкі прадпрыемстваў, вучэбных устаноў, аб’ектаў, якія носяць імя М. П. Шмырова.
Манастыр Феадосія Вялікага
Манастыр Феадосія Вялікага (таксама Лаўра Феадосія Вялікага, Deir Dosi ) - першы ў Палесціне манастыр супольнага жыцця. Размешчаны ў 11 км на ўсход ад Віфлеема, у Іўдзейскай пустыні, на Заходнім беразе Іардана, у Палесцінскай нацыянальнай адміністрацыі. У наш час гэта праваслаўны грэчаскі жаночы манастыр у падначаленні Іерусалімскай патрыярхіі.
Заснаваны ў 476 годзе Феадосіем Вялікім каля пячоры, дзе, паводле падання, вешчуны, якія прыходзілі на пакланенне да Хрыста, спыняліся на адпачынак на зваротным шляху. Прысвечаны Прасвятой Багародзіцы. У перыяд максімальнага росквіту манастыра (VI — пачатак VII стст.) колькасць насельнікаў перавышала 700 чалавек. Манастыр Феадосія існаваў да пачатку XVI стагоддзя, калі быў спустошаны туркамі, пасля чаго доўгі час быў у запусценні. У 1898 годзе Іерусалімская патрыярхія выкупіла гэты ўчастак зямлі і занялася рэканструкцыяй, якая ішла з 1914 па 1952 гады. Сама пячора захавалася і ўтрымлівае грабніцы Іаана Мосха і іншых святых, у тым ліку самога Св. Феадосія (але яго мошчы цяпер захоўваюцца у Іерусаліме ў Храме Труны Гасподняй). .
1903 год у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва
1903 год быў адзначаны шэрагам падзей, якія пакінулі прыкметны след у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва.
Даніл
Дані́ла ( бог — мой суддзя), змянш. Данік, Данька, мужчынскае імя.
Снукерны сезон 2005/2006
Снукерны сезон 2005/2006 уяўляе сабой серыю турніраў па снукеры, якія праходзілі ў часовым прамежку паміж 17 мая 2005 і 10 мая 2006.
.ec
.ec — нацыянальны дамен верхняга ўзроўню для Эквадора.
Тэтрыс
Тэтрыс (Tetris) — лагічная камп’ютарная гульня, створаная савецкім праграмістам Аляксеем Пажытнавым 6 чэрвеня 1984 года. Ідэя гульні натхнёная гульней пентаміна.
У класічным «Тэтрысе» выкарыстоўваюцца фігуры, састаўленыя з чатырох квадратных сегментаў. Усяго магчыма сем варыянтаў: квадрат; прамавугольнік; літара «Т»; дзве літары «Г», правая і левая; дзве літары «Z», правая і левая.
Фігуры падаюць зверху да долу ў прастакутнай «шклянцы». На працягу падзення фігуры гулец можа перамяшчаць яе ўправа-ўлева, альбо паварочваць яе па гадзіннікавай стрэлцы ці супраць. Фігура спыняецца, калі дасягне дна калодзежа, альбо яе руху ўніз будзе перашкаджаць іншая фігура. Калі сегменты фігур цалкам запоўняць рад, ён «згарае», а на яго месца апускаюцца вышэйляжачыя рады. Мэта гульні: размяшчаючы фігуры найшчыльней, пратрымацца як мага болей часу. Гульня лічыцца скончанай, калі ў «шклянцы» не застанецца месца для чарговай фігуры.