cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Адвод парахавых газаў
Адвод парахавых газаў — прынцып працы аўтаматыкі зброі (рухаючай механізму засаўкі), заснаваны на адводзе парахавых газаў з канала ствала. Пасля наколу капсуля запальваецца парахавы зарад, ціск прадуктаў гарэння якога (у першым набліжэнні па адыябатычаскага працэсу P = const / V ^ k) выштурхвае кулю з гільзы. Далей куля рухаецца па ствале і, у нейкі момант, праходзіць газаадводны адтуліну. Частка парахавых газаў праз адтуліну накіроўваецца ў газавую трубку, у якой усталяваны газавы поршань (АК) або шток (СКС). Існуе таксама варыянты газаадводных механізмаў з непасрэдным дзеяннем парахавых газаў на затворную раму (M16). Пад ціскам газу поршань адводзіць назад затворную раму, размыкаючы канал ствала. Адбываецца выкід гільзы. Так як куля да гэтага моманту ўжо пакінула ствол, залішні ціск газаў скідаецца праз канал ствала і / або газаадводныя адтуліны, размешчаныя ў газавай трубе ў канцы ходу газавага поршня, і зваротная спружына пачынае штурхаць затворную раму наперад, дасылаючы чарговы патрон у патроннік.
Гіры (Астравецкі раён)
Гі́ры (, Гири) — вёска ў Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Гервяцкага сельсавета.
Да 27 сакавіка 1959 года вёска ўваходзіла ў склад Рындзюнскага сельсавета.
Асташкавіцкае радовішча нафты
Асташкавіцкае радовішча нафты, у Беларусі, каля в. Асташкавічы Светлагорскага раёна Гомельскай вобласці. Адкрыта ў 1965 г. Распрацоўваецца з 1966 г. Паклады нафты плошчай каля 33 км² прымеркаваны да міжсалявых і падсалявых адкладаў верхняга дэвону на поўначы Прыпяцкага прагіну ў межах Рэчыцка-Вішанскай тэктанічнай зоны. Шматпластавае, нафтаносныя гарызонты залягаюць на глыбіні 2625—3438 м. Пароды-калектары — кавернозна-поравыя і трэшчынаватыя вапнякі і даламіты. Нафта высакаякасная, адносіцца да метанава-нафтэнавага тылу, высокапарафінавая, высокасмалістая, маласярністая.
Літаратура
Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 2: Аршыца — Беларусцы / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн., 1996. — 480 с.: іл. ISBN 985-11-0061-7 (т. 2), ISBN 985-11-0035-8
Грэбалы (Гервяцкі сельсавет)
Грэ́балы (, Гребалы) — вёска ў Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Гервяцкага сельсавета.
Да 27 сакавіка 1959 года вёска ўваходзіла ў склад Гозскага сельсавета.
Гудзянікі
Гудзяні́кі (, Гуденики) — вёска ў Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Гервяцкага сельсавета.
Красны Бор (Бялыніцкі раён)
Кра́сны Бор (, Красный Бор) — былая вёска ў Бялыніцкім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі. Уваходзіла ў склад Цяхцінскага сельсавета.
Да 11 красавіка 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Машчаніцкага сельсавета, да 15 студзеня 1965 года — у склад Запольскага сельсавета. Ліквідавана ў 2015 годзе.
Мізеры
Мі́зеры (, Мизеры) — хутар у Браслаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Слабодкаўскага сельсавета.
Асвейскае балота
Асвейскае балота, у Беларусі, на поўначы Верхнядзвінскага раёна Віцебскай вобласці, у вадазборы Асвейскага возера. Нізіннага (37 %), вярховага (35 %), мяшанага (25 %) тыпаў. Плошча 5,1 тыс. га, у межах прамысловага пакладу 4,6 тыс. га. Глыбіня торфу да 6,3 м, сярэдняя 2,8 м. Першапачатковыя запасы торфу 20,6 млн т. На паўднёвым захадзе балота паклад сапрапелю магутнасцю да 3,5 м, агульныя запасы 7,4 млн м3. Неасвоеная частка балота ў складзе Асвейскага ландшафтнага заказніка, часткова выкарыстоўваецца пад сенажаць. Растуць бяроза, хвоя, вольха, месцамі травяное покрыва з асакі, касача, падвею.
Літаратура
Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 2: Аршыца — Беларусцы / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн., 1996. — 480 с.: іл. ISBN 985-11-0061-7 (т. 2), ISBN 985-11-0035-8
Каліноўка
Каліно́ўка (, Калиновка), да 5 жніўня 1929 года Царковішча — вёска ў Бялыніцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Цяхцінскага сельсавета.
Гісторыя
У 1924—1954 гадах цэнтр Каліноўскага сельсавета. Да 11 красавіка 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Машчаніцкага сельсавета, да 15 студзеня 1965 года — у склад Запольскага сельсавета.
Асінаўскае балота
Асінаўскае балота — балота ў Беларусі, у Дубровенскім і часткова Аршанскім раёнах Віцебскай вобласці.
Пераважна вярховага (64 %) і нізіннага (34 %) тыпаў, на водападзеле рэк Дняпро і Заходняя Дзвіна. Пл. 5,4 тыс. га, у межах прамысловага пакладу 3,2 тыс. га. Глыбіня торфу да 6,8 м, сярэдняя 2,2 м. Першапачатковыя запасы 12,8 млн т. На 1,4 тыс. га выяўлены адклады сапрапелю. Асушаныя ўчасткі часткова пад сенажаццю і ворывам, месцамі пад лесам. 2 пясчаныя астравы, на адным — аграгарадок Асінторф.
Родас піяна
Электра-піяна Родаса — электра-механічны музычны клавішны інструмент і аднайменныя брэнд і фірма па выпуску электра-піяна.
Авія-піяна
Гісторыя інструмента распачалася ў 1942 годзе на авіяцыйнай базе Грынсбара ў штаце Паўночная Караліна, калі малады інструктар Гаральд Бёраўз Родас (Harold Burroughs Rhodes), маючы музычную адукацыю дзеля маральнай падтрымкі параненых лётчыкаў стварае тады яшчэ акустычнае Родас Піяна Армейскага Авіяцыйнага Корпуса (Rhodes Army Air Corps Piano). Замест струн таленавіты вынаходнік выкарыстоўвае алюміневыя трубкі ад бамбардзіроўшчыка В-17.
Надтхнённы першымі поспехамі Родас кідае армейскую службу і засноўвае фірму па вытворчасці музычных інструментаў «The Rhodes Piano Corporation» і праз год пасля заканчэння вайны ў 1946 годзе прэзентуе першы электра-механічнны інструмент «Pre Piano». Створанае паводле ўзору папярэдніка, Прэ Піяна было дададкова абсталявана лямпавым узмацняльнікам, шасціцалевым дынамікам і п'еза гуказдымальнікамі і мела гук падобны да чэлесты ці дзіцячае лялечнага фартэпіяна. Інструмент атрымаў добрую адзнаку ад пачынаючых свой росквіт джазавых музыкантаў.
Паляпшаючы свой інструмент Родас замяняе алюміневыя трубкі спецыяльнымі вібратарамі, нагадваючымі асіметрычныя камертоны, да якіх прыладкоўвае электрамагнітныя гуказдымальнікі падобныя да тых, якія выкарыстоўваюцца на электрагітарах.
Фендэр-Родас
У хуткім часе супольнымі сіламі быў выпушчаны першы масавы прадукт Басовае Піяна Фендэра-Родаса (Fender Rhodes Piano Bass). Праз сваю спецыфічнасць дадзены інструмент не меў значнага распаўсюджванню і ўжываўся ў асноўным маладымі пачынаючымі гуртамі ў якіх не было бас-гітарыста, але сярод іх былі і вядомыя музыкі, сярод якіх гурт «The Doors».
Таксама быў створаны новы брэнд, праіснаваўшы 15 гадоў, нават пасля таго, як у 1965 годзе Карпарацыя Фендэра прадала вытворчасць электрапіяна CBS.
Родас Марк
Новы вытворца ўрэшце выпусціў мадэль з 73 клавішамі якая атрымала назву Fender Rhodes Suitcase Piano і дадаткова была абсталявана акустычнай сістэмай і ўзмацняльнікам, якія знаходзіліся пад клавіятурай.
У 1970 годзе, адбылося чарговае паляпшэнне, вялізную акустычную частку было вырашана прыбраць і замест гэтага абсталяваць піяна металічнымі ножкамі, што паменшыла яго вагу і паспрыяла яго папулярызацыі сярод рок-музыкантаў. Новая мадэль атрымала назву Fender Rhodes Stage Piano Mark I і было апошнім электрапіяна выпушчаным пад брэндам «Фендэр-Родас».
Наступную мадэль прышлося чакаць доўгія дзесяць год, толькі ў 1980-м з'явілася Rhodes Stage Piano Mark II, дадаткова абсталяванае спецыяльным прыстасаваннем дзеля чапляння зверху дадатковых клавішаў.
На пачатку 1980-х масава пачалі выпускацца лічбавыя сінтэзатары і попыт на Родас піяна спаў. Не дапамагло нават з'яўленне новай мадэлі Rhodes Stage Piano Mark III абсталяванае MIDI інтэрфейсам у выніку чаго наступная мадэль Rhodes Stage Piano Mark IV засталася толькі ў чарцяжах, а Rhodes Stage Piano Mark V было выпушчана колькасцю 2000 экземпляраў. У выніку чаго фабрыка Родаса прыпыніла сваё існаванне.
У 1987м годзе вытворчасцю Родас піяна пачала займацца японская карпарацыя Роланд, але гэтыя інструменты не мелі анічога агульнага з класічным Родас піяна, былі цалкам электроннымі і толькі прыблізна імітавалі яго гук.
Сучаснасц
2000-я гады дзеля інжынераў Родаса былі адначасова благімі і шчаслівымі.
17 снежня 2000 года не дажыўшы адзінаццаці дзён да свайго 90-годдзя сканаў заснавальнік брэнду і фабрыкі Гаральд Родас. Але нечакана сярод выканаўцаў электроннай музыкі і рок-музыкаў узнік попыт на аналагавыя клавішныя інструменты ў тым ліку і на Родас піяна.
Фабрыка аднавіла сваю дзейнасць і ў 2007м годзе на выставах NAMM 2007 i MusikMesse 2007 адбылася прэзентацыя новай мадэлі Rhodas Stage Piano Mark VII якая сумяшчае традыцыйны электра-механічны дызайн і апошнія навінкі клавішнай вытворчасці.
Завельцы
Заве́льцы (, Завельцы) — вёска ў Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Гервяцкага сельсавета.
Курганне (Бялыніцкі раён)
Курга́нне (, Курганье) — пасёлак у Бялыніцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Цяхцінскага сельсавета.
Да 11 красавіка 1960 года пасёлак уваходзіў у склад Машчаніцкага сельсавета, да 15 студзеня 1965 года — у склад Запольскага сельсавета.
Зарэчча (Астравецкі раён)
Зарэ́чча (, Заречье) — вёска ў Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Гервяцкага сельсавета.
Ленінскі (Цяхцінскі сельсавет)
Ле́нінскі (, Ленинский) — пасёлак у Бялыніцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Цяхцінскага сельсавета.
Мілюны (Слабодкаўскі сельсавет)
Мілю́ны (, Милюны) — вёска ў Браслаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Слабодкаўскага сельсавета.
Ленінскі (Цяхцінскі сельсавет)
Да 15 студзеня 1965 года пасёлак уваходзіў у склад Запольскага сельсавета.
Дубок (Астравецкі раён)
Дубо́к (, Дубок) — вёска ў Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Знаходзіцца над ракой Віліяй. Уваходзіць у склад Гервяцкага сельсавета.
Гісторыя
У лясах уздоўж берагоў Віліі тут захавалася шмат старадаўніх курганоў.
Калі ў час Першай сусветнай вайны быў разабраны касцёл Маці Божай Балеснай у вёсцы Пастарыні, пасля вайны святыню адбудавалі на левым беразе Віліі, на старадаўнім кургане, каля фальварка Дубок. У 1929 г. новая капліца была асвечана пад тытулам Маці Божай Нястомнай Дапамогі. У 1930-я гады каля Віліі былі ўсталяваны сем стацый Маці Божай Балеснай.
Кальвінскі збор (Асташын)
Асташынскі кальвінскі збор — кальвінскі храм, які існаваў у 16 — 1-й палове 20 ст. ў вёсцы Асташын (цяпер Карэліцкі раён Гродзенскай вобласці).
Пабудаваны ў канцы XVI ст. гатычна-рэнесансавым стылі на сродкі Яна Швыкоўскага. Храм нязначна пашкоджаны ў Другую сусветную вайну і канчаткова разбураны мясцовымі ўладамі ў 1950-я гг.
Архітэктура
Збор быў пабудаваны на невялікім пагорку і ўзвыяшаўся над ваколіцай маналітнай мураванай глыбай.
Храм па памерах храм (8,5х12 м) уяўяляў сабой мураванае 1-нефавае збудаванне, якое ў плане мела форму выцягнутага прамавугольніка, завершанага гранёнай апсідай. Тоўстыя, да 2 метраў таўшчыні, сцены былі прарэзаны 7 вокнамі. Да галоўнага паўднёвага фасада прымыкала чатырох'ярусная вежа памерамі 5,9х7,1 м з масіўнымі контрфорсамі, завершаная 4-схільным шатром. 1-ы ярус па шырыні адпавядаў памерам асноўнага аб'ёму. 3 кожным ярусам памеры памяншаліся, што надавала кампазіцыі дынамізм. Унутраную прастору перакрывала паўцыркульнае скляпенне з распалубкамі.
Збор акружала агароджа 2-метровай таўшчыні, якая ўтварала прамавугольнік памерамі 37х30 м.
Мазкі (Бялыніцкі раён)
Да 11 красавіка 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Машчаніцкага сельсавета, да 15 студзеня 1965 года — у склад Запольскага сельсавета.
Малатоўкі
Малато́ўкі (, Молотовки) — вёска ў Бялыніцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Цяхцінскага сельсавета.
Да 11 красавіка 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Машчаніцкага сельсавета, да 15 студзеня 1965 года — у склад Запольскага сельсавета.
Керэлі
Керэ́лі (, Керели) — вёска ў Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Гервяцкага сельсавета.
Пяхотны снайпер
Пяхотны снайпер (Designated marksman, марксман) — спецыяліст па дакладнай стральбе, трапны стралок на малой і сярэдняй дыстанцыях. Асноўнае яго адрозненне ад звычайнага снайпера складаецца ў тым, што марксман, як правіла, з'яўляецца арганічнай часткай свайго падраздзялення, у той час як снайпер працуе звычайна ў адзіночку ці з іншымі снайперамі. У вайсковых падраздзяленнях задачай такіх снайпераў з'яўляецца павышэнне далёкасці вядзення агню атрада, на адлегласцях якія перавышаюць дыстанцыю стандартнай зброі стралкоў падраздзялення. Часам такога стралка называюць называюць «sharpshooter» — трапны стралок.
Міхееўцы
Міхе́еўцы (, Михеевцы) — вёска ў Браслаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Слабодкаўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1939 гадах вёска ў складзе гміны Слабодка Браслаўскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Містраўкі
Містраўкі́ (, Мистровки) — вёска ў Бялыніцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Цяхцінскага сельсавета.
Да 11 красавіка 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Машчаніцкага сельсавета, да 15 студзеня 1965 года — у склад Запольскага сельсавета.
Ледавік Федчанкі
Ледавік Фе́дчанкі — горна-далінны ледавік у Заходнім Паміры ў Таджыкістане. Названы ў гонар А. П. Федчанкі. Ніжняя частка ледавіка адкрыта ў 1878 годзе В. Ф. Ашаніным, астатняя Памірскай экспедыцыяй 1928.
Даўжыня ледавіка 77 км, шырыня 1,7—3,1 км. Агульная плошча ледавікоў і снежнікаў каля 652 (992 )км². Таўшчыня лёду ў сярэдняй частцы да 1000 метраў. Ухіл паверхні 1,5—2,5°, хуткасць руху 66,8 см/сут.
Ледавік пачынаецца на паўночным схіле Язгулемскага хрыбта на вышыні 6280 м, цягнецца ўздоўж усходняга схілу хрыбта Акадэміі Навук. Прымае больш за 30 ледавікоў-прытокаў. Ніжні канец ледавіка знаходзіцца на вышыні 2900 м.
На ледавіку бярэ пачатак рака Сельдара.
Керплашына
Керплашы́на (, Керплошина) — вёска ў Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Гервяцкага сельсавета.
Да 27 сакавіка 1959 года вёска ўваходзіла ў склад Рындзюнскага сельсавета.
Назва
Назва балцка-літоўскага паходжання, ад kérplėša «выдраны корч; (бурай) вывернутае з коранем дрэва», ад «корч з усім карэннем» i  «лупіць; дзерці; ірваць; араць».
Двухасноўнае літоўскае слова адпавядае літоўскаму выразу і ўстойліваму яго беларускаму аналагу «рваць карчы». Назва магла ўзнікнуць у часы распаўсюджання падсечна-агнявога земляробства.
Малінаўка (Цяхцінскі сельсавет)
Малі́наўка (, Малиновка) — вёска ў Бялыніцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Цяхцінскага сельсавета.
Артур Мак-Дональд
Артур Мак-Дональд (нар., Сідней, Новая Шатландыя , Канада) — канадскі навуковец-фізік. У 2015 годзе ён падзяліў Нобелеўскую прэмію па фізіцы разам з Такаакі Кадзіта за адкрыццё нейтрынных асцыляцый.
Ключнікі (Астравецкі раён)
Клю́чнікі (, Ключники) — вёска ў Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Гервяцкага сельсавета.
Муражы
Мура́жы (, Муражи) — вёска ў Браслаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Слабодкаўскага сельсавета.
Вёска змяшчаецца на заходнім беразе возера Неспіш, у непасрэднай блізкасці на паўночны ўсход ад Браслава. Злучана з горадам вуліцай Юбілейнай.
Кністушкі
Кністу́шкі (, Книстушки) — вёска ў Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Гервяцкага сельсавета.
Да 27 сакавіка 1959 года вёска ўваходзіла ў склад Рындзюнскага сельсавета.
Мутараўшчына
Му́тараўшчына (, Муторовщина) — вёска ў Браслаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Слабодкаўскага сельсавета.
НФЛ у сезоне 1922
Cезон 1922 году стаў трэцім рэгулярным сезонам Нацыянальнай футбольнай лігі, якая 24 чэрвеня 1921 году змяніла назву з Амерыканскай Прафесійнай Футбольнай Асацыяцыі (APFA) на Нацыянальную Футбольную Лігу (NFL).
Змены ў спісе ўдзельнікаў лігі
Перад сезонам 1922 году, да лігі далучыліся 4 клубы: Milwaukee Badgers, Oorang Indians, Racine Legion і Toledo Maroons. І 7 клубаў пакінулі лігу: Muncie Flyers, Cleveland Indians, Brickley's New York Giants, Cincinnati Celts, Tonawanda Kardex, Washington Senators і Detroit Tigers.
Турнірная табліца
М = Месца, В = Выйгрыш, П = Паражэнне, Н = Нічыя, % = Адсотак перамог, АН = Ачкі набраныя, АП = Ачкі прапушчаныя''
Заўвага: Да 1972 году, нічыі ў турнірных табліцах не ўлічваліся.
Такаакі Кадзіта
Такаакі Кадзіта (нар., Хігасімацуяма, Японія) — японскі навуковец-фізік. У 2015 годзе ён падзяліў Нобелеўскую прэмію па фізіцы з Артурам Мак-Дональдам за адкрыццё нейтрынных асцыляцый.
Альберта Томба
Альберта Томба (Alberto Tomba; нар. года, Сан-Ладзара-дзі-Савена, Італія) — знакаміты італьянскі гарналыжнік, трохразовы алімпійскі чэмпіён, двухразовы чэмпіён свету, уладальнік Кубка свету. Спецыялізаваўся ў слаламе і гіганцкім слаламе.
Спартыўная мянушка — «Томба ла Бомба» (Tomba la Bomba). Алімпійскі чэмпіён 1988 года ў слаламе і гіганцкім слаламе (Калгары, Канада). У 1992 годзе ў Альбервіль (Францыя) выйграў «золата» ў гіганцкім слаламе і «срэбра» ў слаламе. Там жа Томба быў удастоены гонару несці сцяг Італіі на цырымоніі адкрыцця Алімпіяды.
Яшчэ адно «срэбра» Томба выйграў на слаламных трасах Лілехамеры (Нарвегія) у 1994 годзе.
Фінішаваў без узнагарод на Белай Алімпіядзе-98 у Нагана (Японія).
Уладальнік Кубка свету па гарналыжным спорце ў агульным заліку ў сезоне 1994-95. У 1998 годзе пайшоў з вялікага спорту, атрымаўшы ў агульнай складанасці 50 перамог у Кубку свету (35 — слалам, 15 — гіганцкі слалам). Па ліку перамог на этапах Кубка свету саступае толькі Інгемару Стэнмарку (86) і Херману Маеру (54).
Прэмія Міжнароднага Кангрэса даследчыкаў Беларусі
Прэмія Міжнароднага Кангрэса даследчыкаў Беларусі — штогадовая ўзнагарода Міжнароднага Кангрэса даследчыкаў Беларусі за лепшую навуковую публікацыю ў галіне гісторыі, гуманітарных і сацыяльных дысцыплін на працягу года.
Гісторыя Прэміі
Заснавана ў 2013 годзе. Аб’яўляецца ў трох намінацыях: гісторыя, гуманітарныя навукі (філасофія, філалогія, лінгвістыка, мастацтвазнаўства), сацыяльныя навукі (палітычныя навукі, сацыялогія). У 2013 годзе ўручалася за публікацыі 2011—2013 гадоў.
У 2014 годзе прэмія ў галіне гуманітарных навук была аб’яднаная з прэміяй імя Зоры Кіпель Паўночна-амерыканскай асацыяцыі даследчыкаў Беларусі.
У 2015 годзе ўпершыню была нададзена ганаровая прэмія для замежных даследчыкаў за лепшую манаграфію на беларускую тэматыку.
У 2016 годзе прэмія таксама была ўручана ў намінацыі «Польскамоўная манаграфія на беларускую тэматыку» за лепшую навуковую працу з тых, што пабачылі свет у 2011—2015 гадах.
Гісторыя
Манаграфіі:
Артыкулы:
Гуманітарныя навукі
Манаграфіі:
Артыкулы:
Сацыяльна-палітычныя навукі
Артыкулы:
Гісторыя
Манаграфіі: Артыкулы:
Сацыяльна-палітычныя навукі
Манаграфіі: Артыкулы:
2017 год
Гісторыя
Манаграфіі:
Артыкулы:
Гуманітарныя навукі
Сацыяльна-палітычныя навукі
Паліўнікі
Да 11 красавіка 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Машчаніцкага сельсавета, да 15 студзеня 1965 года — у склад Запольскага сельсавета.
Пільшычы
Пільшы́чы (, Пильшичи) — вёска ў Бялыніцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Цяхцінскага сельсавета.
Да 15 студзеня 1965 года вёска ўваходзіла ў склад Запольскага сельсавета.
Тоні Зайлер
Антон Энгельберт «Тоні» Зайлер (Anton Engelbert "Toni" Sailer;, Кіцбюэль, Аўстрыя — , Інсбрук, Аўстрыя) — аўстрыйскі гарналыжнік, першы ў гісторыі Аўстрыі трохразовы алімпійскі чэмпіён, адзін з трох абсалютных чэмпіёнаў свету ў гісторыі гарналыжнага спорту, адзіны 7-разовы чэмпіён свету сярод мужчын.
Спартыўная мянушка — «Чорны Бліц з Кіца» (ням. Der schwarze Blitz aus Kitz). «Бліц» у перакладзе з нямецкай азначае «маланка». Чорны — па колеры камбінезонаў, у якіх звычайна выступаў Зайлер.
Малюта
Малю́та (, Малюта) — хутар у Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Гервяцкага сельсавета.
Мацкі (Астравецкі раён)
Ма́цкі (, Мацки) — вёска ў Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Гервяцкага сельсавета.
Новы Праект
Но́вы Прае́кт (, Новый Проект) — вёска ў Браслаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Слабодкаўскага сельсавета.
Мільцеі
Мільце́і (, Мильцеи) — вёска ў Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Гервяцкага сельсавета.
Да 27 сакавіка 1959 года вёска ўваходзіла ў склад Рындзюнскага сельсавета.
Прыбар (Бялыніцкі раён)
Пры́бар (, Прибор) — вёска ў Бялыніцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Цяхцінскага сельсавета.
Да 15 студзеня 1965 года вёска ўваходзіла ў склад Запольскага сельсавета.
Гіганцкі слалам
Слалам-гігант — разнавіднасць гарналыжнай дысцыпліны. Спаборніцтвы па слаламе-гіганце праводзяцца ў адпаведнасці з правіламі Міжнароднай лыжнай федэрацыі.
Гісторыя
Упершыню спаборніцтвы па горных лыжах, у тым ліку па відзе, падобным да сучаснага слаламу-гіганта, былі арганізаваны Маціясам Здарскт (Mathias Zdarsky) у Ліліенфельдзе ў 1905 годзе.
ФІС увяла слалам-гігант у якасці чацвёртай дысцыпліны ў праграму чэмпіянату свету па гарналыжным спорце ў 1950 г у Аспене разам з хуткасным спускам, слаламам і камбінацыяй. Першымі чэмпіёнамі свету па слаламе-гіганце былі Дагмар Ром і Зена Кола. Найбольш паспяховымі спартсменамі ў гэтым відзе за ўсю гісторыю Алімпійскіх гульняў былі Дэбора Кампаньёні і Альберта Томба, якія выйгралі двойчы на алімпійскіх гульнях гэты від.
З арганізацыяй шматэтапных спаборніцтваў на Кубак свету па гарналыжным спорце гэтая дысцыпліна стала адным асноўных відаў шматтуравых спаборніцтваў. Спартсмен, які перамагае ў гэтай дысцыпліне больш за іншых на этапах Кубка свету на працягу сезону, узнагароджваўся малым Хрустальным глобусам. Найбольш паспяховымі спартсменамi за ўсю гісторыю Кубкаў свету ў гэтай дысцыпліне былі Фрэні Шнайдэр, які чатыры разы атрымліваў малы Хрустальны глобус і 20 разоў перамагаў на асобных этапах, Інгемар Стэнмарк восем разоў атрымліваў малы Хрустальны глобус і 46 разоў перамагаў у спаборніцтвах па слаламе-гіганце на асобных этапах Кубка свету.
Ганна Канстанцінаўна Дзейка
Га́нна Канстанці́наўна Дзе́йка (нар., в. Шыкуці Мінскай вобласці, БССР) — беларускі дзяржаўны дзеяч, міністр па падатках і зборах Рэспублікі Беларусь (2004—2009).
Панцялейкі
Панцяле́йкі (, Пантелейки) — вёска ў Браслаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Слабодкаўскага сельсавета.
Ганна Канстанцінаўна Дзейка
Біяграфія
У 1983 годзе скончыла Беларускую сельскагаспадарчую акадэмію, у 1995 годзе — Акадэмію кіравання пры Кабінеце Міністраў Рэспублікі Беларусь.
Займала пасады намесніка старшыні Камітэта дзяржаўнага кантроля, намесніка старшыні Мінскага аблвыканкама, намесніка міністра па падатках і зборах.
З 25 мая 2004 года — міністр па падатках і зборах Рэспублікі Беларусь.
4 снежня 2009 года была вызвалена з пасады міністра ў сувязі з выхадам ў адстаўку.
4 лютага 2011 была прызначана на пасаду намесніка дзяржаўнага сакратара — членам Пастаяннага камітэта Саюзнай дзяржавы.
Міцюны
Міцю́ны (, Митюны) — вёска ў Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Гервяцкага сельсавета.
Станцыя Друць
Ста́нцыя Друць (, Станция Друть) — вёска ў Бялыніцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Цяхцінскага сельсавета.
Андрэя
Andreaea - род імхоў, адзін з двух родаў сямейства парадку  і класу.
Назва
Род был названы ў гонар нямецкага фармацэўта, хіміка і натураліста (1724—1793).
Апісанне і распаўсюджванне
Аднадомныя ці двухдомныя расліны з жорсткімі прамымі сцебламі. Лісце ўвагнутае, з тупой або завостранай верхавінай, можа несці жылку ці не мець яе; лісце вакол каробачкі буйней іншых. Каробачка даўгавата-яйкападобная, пры паспяванні рэпаецца 4-6 падоўжнымі шчылінамі, якія не даходзяць да верхавіны і аснавання.
Віды
Род уключае каля ста відаў. Некаторыя з іх:
Па дадзеных В. Р. Філіна, на терыторыі былога СССР сустракаецца 15 відаў.
Папялішкі
Папялі́шкі (, Попелишки) — вёска ў Браслаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Слабодкаўскага сельсавета.
Навасёлкі (Астравецкі раён)
Навасёлкі (, Новосёлки) — вёска ў Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Гервяцкага сельсавета.
Петухоўшчына (Браслаўскі раён)
Петухо́ўшчына (, Петуховщина) — хутар у Браслаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Слабодкаўскага сельсавета.
Палесціна (Астравецкі раён)
Палесці́на (, Палестина) — вёска ў Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Гервяцкага сельсавета.
Аляксандр Васілевіч Пашкевіч
Аляксандр Васілевіч Пашкевіч (нар., в. Знаменка, Лагойскі раён, Мінская вобласць) — беларускі гісторык, кандыдат гістарычных навук (2007).
Біяграфія
Скончыў гістарычны факультэт БДУ (2000) па спецыяльнасці «гісторыка-архівазнаўства», магістратуру пры ГФ БДУ (2002), аспірантуру Інстытута гісторыі НАНБ (2005) па спецыяльнасці «Айчынная гісторыя». У 2000—2001 гадах працаваў дырэктарам архіва па асабовым складзе Лагойскага райвыканкама, у 2005—2010 годзе — вучоным сакратаром Беларускага навукова-даследчага цэнтра электроннай дакументацыі, з 2010 — намеснік галоўнага рэдактара часопіса «Arche-Пачатак». Кірункі навуковых зацікаўленняў: гісторыя беларускага нацыянальнага руху 1-й паловы XX ст., гісторыя Заходняй Беларусі ў складзе Польшчы (1921—1939).
Ладдзян
Ладдзя́н (Corallorhiza) — род кветкавых раслін сямейства архідных.
Батанічнае апісанне
Шматгадовыя травяністыя расліны, пазбаўленыя хларафілу (сапрафіты), вышынёю 8—30 см, з мясістым каралападобным карэнішчам. Лісце лускападобнае, жаўтаватае. Кветкі дробныя, жаўтавата- або зеленавата-белыя, паніклыя, у рыхлай гронцы. Плод — каробачка.
Арэал
Адрозніваецца каля 15 відаў. Пашыраны ў Еўразіі і Паўночнай Амерыцы. На Беларусі трапляецца на аблесеных балотах, у вільготных лясах, ярах.
Maroon 5
«Maroon 5» — амерыканскі рок-гурт. Дэбютны альбом гурта «Songs About Jane» 2002 года стаў залатым, плацінавым і мультыплацінавым у шматлікіх краінах. Выпушчаная пасля акустычная версія альбома таксама стала вельмі папулярнай.
Гісторыя
Адам Лівайн пазнаёміўся з Раянам Дусікам у 1990 годзе. Разам яны запісалі варыянт песні «Knockin’ on Heaven’s Door» у гаражы Дусіка. У школе Брэнтвуд Адам сустрэў трэцяга ўдзельніка гурта — Мікі Медэна. Паступова яны сфармавалі гурт і выступалі пад рознымі назвамі. У выніку спыніліся на «Maroon 5».
У сакавіку 2007 года выйшаў другі альбом гурта «It Won’t Bee Soon Before Long». Першы жа сінгл з яго — «Makes Me Wonder» — узначаліў амерыканскія чарты продажаў («Billboard Hot 100»).
Ларыса Рыгораўна Цітарэнка
Ларыса Рыгораўна Цітарэ́нка (нар., Мінск) — беларускі сацыёлаг і філосаф. Кандыдат філасофскіх навук, доктар сацыялагічных навук, прафесар.
Скончыла гістарычны факультэт БДУ (1975) па спецыяльнасці «філасофія». Кандыдат філасофскіх навук (1978), доктар сацыялагічных навук (1992). Прафесар БДУ (1995).
Спецыя­ліст у галіне сацыяльнай тэорыі і сучаснай заходняй сацыялогіі, а таксама сацыялогіі культуры, грамадскай думкі, сацыялогіі адука­цыі. Кірункі навуковых зацікаўленняў: гісторыя і тэорыя сацыялогіі; метадалогія навукі; сацыялогія моладзі; сацыялогія культуры; сацыялогія рэлігіі; гендэрная сацыялогія; сацыялогія горада; філасофія тэхнікі; футуралогія; сацыялогія адукацыі; грамадская думка; міждысцыплінарныя даследаванні.
Член Міжнароднай сацыялагічнай аса­цыяцыі (з 1982), Міжнароднага інстытута сацыялогіі (з 1996), Расійскай і Беларускай сацы­ялагічных асацыяцый. , акадэмік Нью-Йоркскай акадэміі навук (1997), член Міжнароднай адукацыйнай супольнасці (2007) і інш.
Актыўны ўдзельнік міжнародных навуковых кангрэсаў па сацыяльных навуках. Стажыравалася ў вядучых заходніх даследчых цэнтрах, выкладала сацыялогію ў Польшчы, ЗША (у т.л. у Кар­нельскім і Гарвардскім ўніверсітэ­тах) і Заходняй Еўропе. Удзельнікам шэрагу міжнародных навукова-даследчых праектаў, іх каардынатарам і кіраўніком.
Алешкавічы 2
Але́шкавічы 2 (, Алешковичи 2) — вёска ў Бялыніцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Машчаніцкага сельсавета.
Да 22 лютага 2012 года вёска ўваходзіла ў склад Эсьмонскага сельсавета.
Хенінг Манкель
Хенінг Манкель (швед. Henning Mankell,, Стакгольм — , Гётэбарг) — шведскі тэатральны рэжысёр і пісьменнік, аўтар дэтэктыўных раманаў пра камісара Курта Валандэра.
Петкуны (Слабодкаўскі сельсавет)
Петкуны́ (, Петкуны) — вёска ў Браслаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Слабодкаўскага сельсавета.
Хенінг Манкель
Біяграфія
Хенінг Манкель нарадзіўся ў Стакгольме. Праз год пасля нараджэння хлопчыка яго бацькі развяліся. Дзіця засталося з бацькам, які служыў суддзёй.
Петкуны (Слабодкаўскі сельсавет)
Гісторыя
У 1921—1939 гадах вёска ў складзе гміны Слабодка Браслаўскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Хенінг Манкель
Біяграфія
Актыўна ўдзельнічаў у акцыях пратэсту супраць вайны ў В'етнаме і рэжыму апартэіду ў ПАР. У 1970-я ён пераехаў у Нарвегію, дзе далучыўся да Працоўнай камуністычнай партыі, якая стаяла на пазіцыях мааізму. Тады ж пабачылі свет яго першыя раманы. З пачатку 70-х гадоў Манкель падарожнічаў па афрыканскіх краінах. Ён нейкі час жыў у Замбіі, Зімбабвэ, Мазамбіку, займаўся дабрачыннай дзейнасцю.
У 1991 годзе Хенінг Манкель выдаў першую кнігу пра камісара Валандэра «Безаблічныя забойцы». У Швецыі гэты дэтэктыў, напісаны ў жанры нуар, адразу стаў папулярным і атрымаў некалькі прэстыжных прэмій. У іншых краінах пра Манкеля і яго героя загаварылі толькі пасля трэцяга рамана, «Белая ільвіца».
Яго кнігі былі глыбокія з сацыяльнага пункту гледжання. Злачынствы ў іх былі вынікам хвароб сучаснага грамадства: праблем мігрантаў, тэрарызму і экстрэмізму, рэлігійнага фанатызму, збяднення насельніцтва. Валандэр жыве і працуе ў невялікім шведскім мястэчку, пакутуе на алкагалізм і павінны быў ужо даўно зненавідзець увесь чалавечы род, аднак штодня сутыкаючыся з жорсткасцю і гвалтам, застаецца гуманістам і робіць сваю справу.
Раманы пра шведскага камісара былі экранізаваныя. Найбольш удалымі лічацца серыялы, знятыя шведскім тэлебачаннем. Высокія ацэнкі атрымаў таксама серыял, зняты Бі-Бі-Сі. Ролю Валандэра ў ім выканаў папулярны акцёр Кенэт Брана.
У апошнія гады Хенінг Манкель жыў пераважна ў Мазамбіку, вяртаючыся на лета ў Швецыю. З 1998 года быў жанаты з дачкой шведскага рэжысёра Інгмара Бергмана.
Буднікі (Бялыніцкі раён)
Бу́днікі (, Будники) — вёска ў Бялыніцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Машчаніцкага сельсавета.
Да 15 студзеня 1965 года вёска ўваходзіла ў склад Машчаніцкага сельсавета, да 22 лютага 2012 года — у склад Эсьмонскага сельсавета.
Алешкавічы (Бялыніцкі раён)
Але́шкавічы (, Алешковичи) — вёска ў Бялыніцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Машчаніцкага сельсавета.
Петрыкі
Пе́трыкі (, Петрики) — вёска ў Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Гервяцкага сельсавета.
Алешкавічы (Бялыніцкі раён)
Да 15 студзеня 1965 года вёска ўваходзіла ў склад Машчаніцкага сельсавета, да 22 лютага 2012 года — у склад Эсьмонскага сельсавета.
Петрыкі
Да 27 сакавіка 1959 года вёска ўваходзіла ў склад Рындзюнскага сельсавета.
Пугавічы
Пу́гавічы (, Пуговичи) — вёска ў Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Гервяцкага сельсавета.
Будніцкі
Бу́дніцкі (, Будницкий) — пасёлак у Бялыніцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Машчаніцкага сельсавета.
Да 15 студзеня 1965 года пасёлак уваходзіў у склад Машчаніцкага сельсавета, да 22 лютага 2012 года — у склад Эсьмонскага сельсавета.
Рацюнкі
Рацю́нкі (, Ратюнки) — вёска ў Браслаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Слабодкаўскага сельсавета.
У 1971 годзе да вёскі далучана вёска Загоршчына.
Попішкі (Гервяцкі сельсавет)
По́пішкі (, Попишки) — вёска ў Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Гервяцкага сельсавета.
Цяхцін
Цяхці́н (, Техтин) — аграгарадок у Бялыніцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Цяхцінскага сельсавета.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала яе разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР. У сакавіку 1924 года вёску вярнулі БССР, з 17 ліпеня 1924 года ў складзе Бялыніцкага раёна Магілёўскай акругі (да 26 ліпеня 1930 года), з 20 лютага 1938 года ў Магілёўскай вобласці.
У Вялікую Айчынную вайну з ліпеня 1941 года да 27 чэрвеня 1944 года акупіравана нямецкімі войскамі. У вёсцы базіраваўся нямецкі гарнізон, які быў разгромлены сумесна 121-м і 113-м партызанскімі палкамі.
Пелегрында
Пелегрында́ (, Пелегринда, Pelegrindа́) — вёска ў Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Гервяцкага сельсавета.
Да 27 сакавіка 1959 года вёска ўваходзіла ў склад Рымдзюнскага сельсавета.
Гісторыя
«Palegryda» як засценак вёскі Кністушкі вядома з сярэдзіны XVIII ст.
У Пелегрындзе жыў самы вядомы ў Гервяцкім краі чараўнік, знахар Шымуціс, памерлы ў 1930-х гадах. Падчас этнаграфічных экспедыцый 1970-х гадоў пра яго было сабрана шмат аповедаў. Сваіх ведаў Шымуціс нікому не перадаў.
Назва
Назва Пелегрынды балцка-літоўская, двухасноўная — з pilti «сыпаць» і «памост, насціл» і значыць «сыпаная дарога». Тая ж першая аснова ёсць і ў мясцовым тапоніме Пількальня (у Пастаўскім раёне над ракой Сэрваччу), што значыць «Сыпаная гара» ( «гара»).
Пелегрында знаходзілася каля ранейшай дарогі з Гервятаў у Солы і Смаргонь, дарога ішла праз забалочаную пойму ракі. Брод праз яе (пазней на яго месцы пабудавалі мост) і называўся «piliagrinda». Да цяперашняга часу ў народнай памяці мясцовых літоўскамоўных жыхароў такая матывацыя ўжо забытая, першую частку слова яны звязваюць з літ. pelė «мыш».
Такую ж назву мае вёска ў Ігналінскім раёне Літвы — у міжваенны час таксама па-польску пісалі «Pielegrynda», а пазней паводле народнага літоўскага вымаўлення выправілі на «Piliagrinda».
У літоўскай мове падобным чынам утвораныя словы akmengrinda, kūlgrinda «выкладзены з камянёў насціл праз балота», lentgrinda «насціл з дошак», žemgrinda «насыпаная гаць праз балота».
Мікалай Мікалаевіч Дзямчук
Мікала́й Мікала́евіч Дзямчу́к (нар., в. Дзеткавічы Брэсцкай вобласці, БССР) — беларускі дзяржаўны дзеяч, старшыня Дзяржаўнага падатковага камітэта Рэспублікі Беларусь (1997—2000), доктар эканамічных навук.
Біяграфія
Нарадзіўся ў 1954 годзе ў Драгічынскім раёне Брэсцкай вобласці. Скончыў Беларускі дзяржаўны інстытут народнай гаспадаркі імя В. У. Куйбышава (1982).
Працаваў слесарам-рамонтнікам на Мінскім аўтамабільным заводзе. Пасля заканчэння інстытута працаваў у бухгалтэрыі гэтага ж завода.
У 1981—1990 гадах — намеснік галоўнага бухгалтара, начальнік планава-эканамічнага аддзела Мінскага станкабудаўнічага вытворчага аб’яднання імя Кастрычніцкай рэвалюцыі.
З 1990 года — старшыня Ленінскага райвыканкама г. Мінска.
У 1991—1994 гадах працаваў начальнікам Дзяржаўнай падатковай інспекцыі па Заводскім раёне г. Мінска.
21 кастрычніка 1994 года прызначаны Старшынёй Галоўнай дзяржаўнай падатковай інспекцыі пры Кабінеце Міністраў Рэспублікі Беларусь.
14 студзеня 1997 года Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь № 56 прызначаны Старшынёй Дзяржаўнага падатковага камітэта Рэспублікі Беларусь.
31 сакавіка 2000 года ў адпаведнасці з Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь № 158 вызвалены ад пасады Старшыні Дзяржаўнага падатковага камітэта Рэспублікі Беларусь і прызначаны Надзвычайным і Паўнамоцным Паслом Рэспублікі Беларусь у Рэспубліцы Узбекістан. 18 красавіка 2008 года быў вызвалены ад пасады.
15 снежня 2014 года быў прызначаны пастаянным паўнамоцным прадстаўніком Беларусі пры статутных і іншых органах СНД.
Бэлінка
Бэ́лінка (, Бэлинка) — вёска ў Бялыніцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Машчаніцкага сельсавета.
Да 15 студзеня 1965 года вёска ўваходзіла ў склад Машчаніцкага сельсавета, да 22 лютага 2012 года — у склад Эсьмонскага сельсавета.
Кеша
Кеша Роўз Себерт (, больш вядомая пад сваім сцэнічным псеўданімам Ke$ha; нарадзілася 1 сакавіка 1987 году, Лос-Анджэлес, ЗША) — амерыканская поп-спявачка, аўтар песняў, кампазітар.
Бікіні (атол)
Бікіні (Bikini, маршал.: Pikinni) — атол на поўначы Маршалавых Астравоў, сумна вядомы выпрабаваннямі ядзернай зброі. Плошча сушы - 6 км². Сталага насельніцтва ў наш час няма.
Сакалойці
Сакало́йці (, Соколойти) — вёска ў Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Гервяцкага сельсавета.
Бікіні (атол)
Геаграфія
Атол Бікіні знаходзіцца ў субэкватарыяльнай зоне Ціхага акіяна ў 821 км на паўночны захад ад Маджура, сталіцы Маршалавых Астравоў.
Вывучэнне атола Бікіні амерыканскімі ваеннымі дало практычнае пацверджанне гіпотэзы Чарльза Дарвіна аб паходжанні атолаў. Даследаванні паказалі, што ён складаецца з вапнякоў — рэштак каралаў, размешчаны на вяршыні падводнага вулкана. Атол уяўляе сабою лагуну да 40 км у даўжыню і 23 км у шырыню, якую атачае няроўнае кола каралавага рыфа з 23 невялікімі астраўкамі, мноствам скал і скалістых водмеляў. У выніку выпрабаванняў ядзернай зброі ў лагуне ўтварыліся глыбокія штучныя кратары. Найбольшы кратар Брава знаходзіцца на паўночным захадзе атола.
Клімат субэкватарыяльны засушлівы. Сярэднегадавая тэмпература трымаецца на ўзроўні каля +27,5 - 31 °C.
Прырода
Да 1946 г. большая частка сушы была занята насаджэннямі какосавай пальмы і ксерафітнымі раслінамі. Жыхары Бікіні вырошчвалі тара. Даследаванне 1985 г. паказала, што культурныя расліны саступілі месца дзікім, дамінуюць засушлівыя травы і хмызнякі. Фаўна бедная — некалькі відаў птушак, яшчаркі і казуркі. Незвычайным з'яўляецца поўнае ўзнаўленне каралаў у лагуне, нават у раёне кратара Брава.
Гісторыя
Сталыя кантакты тубыльцаў з еўрапейцамі пачаліся з 1820-ых гг. пасля наведвання расійскай экспедыцыі на чале О. Кацэбу. У канцы XIX ст. пратэстанцкія місіянеры распаўсюдзілі хрысціянства. У 1899 - 1914 гг. атол Бікіні знаходзіўся пад кантролем Германіі. У 1914 - 1945 гг. — пад кантролем Японіі. Пасля заканчэння II Сусветнай вайны трапіў пад кантроль ЗША.
У лютым 1946 г. камандуючы ВМС ЗША ў Ціхім акіяне звярнуўся да тубыльцаў з прапановай пакінуць атол на "карысць чалавецтва і канцу ўсім сусветным войнам". Насельнікі Бікіні далі згоду і былі добраахвотна пераселены спачатку на атол Рангерык, а ў 1948 г. — на незаселены востраў Кілі. З 1946 г. да 1958 г. ЗША правялі на Бікіні 4 ваенныя аперацыі, што суправаджаліся 23 выпрабаваннямі ядзернай зброі. З аднаго боку, выпрабаванні спрыялі паляпшэнню ваеннага патэнцыялу ЗША і навуковаму вывучэнню наступстваў ядзернай катастрофы. З другога боку, ад выпрабаванняў пацярпела не толькі прырода Бікіні, але таксама суседнія астравы, асабліва атол Рангелап, а таксама судна японскіх рыбакоў "Фукуру Мару".
Між тым, пераселеныя на малы востраў Кілі карэнныя жыхары Бікіні апынуліся ў складаным становішчы. З-за адсутнасці лагуны і высокіх марскіх хваль яны не маглі нармальна займацца рыбалоўствам. Тайфуны пашкодзілі насаджэнні какосавай пальмы. Падвоз харчавання быў ускладнены з-за дрэнных умоў навігацыі. Няўдачай скончылася спроба перасялення часткі насельніцтва на атол Джалуіт.
У 1968 г. у сувязі з навуковай справаздачай аб памяншэнні ўзроўню радыяцыі на Бікіні Прэзідэнт Джонсан дазволіў вяртанне бікінцаў на радзіму. Да гэтага часу іх колькасць узрасла да 580 чал. Пачалося аднаўленне інфраструктуры, будаўніцтва жылля і пасадка какосаў. У 1972 г. некалькі сем'яў сапраўды вярнуліся на атол, але ўжо праз некалькі гадоў стала зразумела, што забеспячэнне сябе харчам з дапамогай мясцовых рэсурсаў немагчыма з-за ўсё яшчэ вялікай колькасці радыенуклідаў. французскія спецыялісты выявілі, што небяспеку для здароўя мае нават пітная вада. У 1975 г. перасяленцы пачалі судовы працэс супраць адміністрацыі ЗША, якая не паклапацілася пра папярэднія даследаванні. У 1978 г. яны зноў пераехалі на Кілі і Маджура.
У 1986 г. апека ЗША над Маршалавымі Астравамі скончылася, яны атрымалі абмежаваную незалежнасць. У 1987 г. правадыры бікінцаў наведалі родны атол, каб пацвердзіць свае правы на тэрыторыю. У 1994 г. парламент Маршалавых Астравоў накіраваў афіцыйны запыт да МАГАТЭ аб правядзенні дадатковых вымярэнняў. У 1998 г. МАГАТЭ апублікавала вынікі свайго даследавання і рэкамендавала не размяшчаць на атоле сталыя паселішчы, хаця яго часовае наведванне магчыма.
Ахова
У 2010 г. зона выпрабаванняў ядзернай зброі на атоле Бікіні, агульнай плошчай 73 500 га, была ўнесена ў спіс сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.
Русцягі
Русцягі́ (, Рустяги) — вёска ў Браслаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Слабодкаўскага сельсавета.
Слабодка (Гервяцкі сельсавет)
Слабо́дка (, Слободка) — хутар у Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Гервяцкага сельсавета.
Мэцью Стывенс
У агульнай колькасці займаў чацвёрты радок у сусветным рэйтынгу адзін сезон. Апроч адзінага рэйтынгавага спаборніцтва, выйграў яшчэ шэсць нярэйтынгавых турніраў. Апроч таго, у складзе зборнай Уэльса перамог на кубку нацый у 1999 годзе і дайшоў да фіналу ў 2000 годзе, а таксама разам з Маркам Уільямсам дайшоў да паўфіналу кубку свету 2011 года. За сваю прафесійную кар’еру зрабіў больш за 250 соценных брэйкаў і ўваходзіць у топ-20 гульцоў з найбольшай колькасцю соценных серый у гісторыі снукера, а таксама зарабіў больш за два мільёны фунтаў стэрлінгаў прызавых грошай, уваходзячы у топ-15 снукерыстаў у гісторыі па іх колькасці.
Вушлава
Ву́шлава (, Ушлово) — вёска ў Бялыніцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Машчаніцкага сельсавета.
Да 15 студзеня 1965 года вёска ўваходзіла ў склад Машчаніцкага сельсавета, да 22 лютага 2012 года — у склад Эсьмонскага сельсавета.
Соргаўцы
Со́ргаўцы (, Сорговцы) — вёска ў Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Гервяцкага сельсавета.
Родзеўшчына (Браслаўскі раён)
Ро́дзеўшчына (, Родевщина) — вёска ў Браслаўскім раёне Віцебскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Слабодкаўскага сельсавета.
Геаграфія
У напрамку на паўночны захад ад вёскі знаходзіцца возера Васілёк.
Гісторыя
У 1921—1939 гадах вёска ў складзе гміны Слабодка Браслаўскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Да 27 сакавіка 1959 года вёска ўваходзіла ў склад Іказненскага сельсавета.
Дзевашычы
Да 15 студзеня 1965 года вёска ўваходзіла ў склад Машчаніцкага сельсавета, да 22 лютага 2012 года — у склад Эсьмонскага сельсавета.
Гісторыя
Згадваецца ў 1643 годзе як вёска ў Барысаўскім старостве Аршанскага павета Вялікага Княства Літоўскага.
Рубеж (Браслаўскі раён)
У 1971 годзе да вёскі далучана вёска Караліно.
Геаграфія
Знаходзіцца за 2 км у напрамку на ўсход ад горада Браслаў, за 222 км ад Віцебска, за 30 км ад чыгуначнай станцыі Друя, каля паўднёвага берага возера Неспіш. На ўсход ад вёскі працякае рака Друйка.
Заазер’е (Бялыніцкі раён)
Заазе́р’е (, Заозерье) — вёска ў Бялыніцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Машчаніцкага сельсавета.
Сутароўшчына
Сутаро́ўшчына (, Сутаровщина) — вёска ў Браслаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Слабодкаўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1939 гадах вёска ў складзе гміны Слабодка Браслаўскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Да 27 сакавіка 1959 года вёска ўваходзіла ў склад Іказненскага сельсавета.
Шайлер Колфакс
Шайлер Колфакс (Schuyler Colfax,  — ) — амерыканскі палітык, член Рэспубліканскай партыі, віцэ-прэзідэнт ЗША ў 1869—1873 гг.
Быў унукам генерала Уільяма Колфакса, які ўдзельнічаў у Вайне за незалежнасць. У 1836 г. разам з айчымам Колфакс пераехаў у Індыяну, дзе займаўся журналістыкай, у 19 гадоў стаў рэдактарам газеты. Будучы прыхільнікам партыі вігаў, Колфакс ў 1850 беспаспяхова і ў 1854 годзе паспяхова балатаваўся ў Палату прадстаўнікоў, крытыкуючы закон Канзас-Небраска. На прэзідэнцкіх выбарах 1868 рэспубліканскі кандыдат Уліс Грант прапанаваў Колфаксу месца віцэ-прэзідэнта. На выбарах пара Грант-Колфакс атрымала ўпэўненую перамогу, і яны сталі самай маладой парай Прэзідэнт-Віцэ-прэзідэнт у гісторыі ЗША да абрання Біла Клінтана і Альберта Гора ў 1992 (абодвум было па 46 гадоў).
Старая Рудня (Астравецкі раён)
Стара́я Ру́дня (, Старая Рудня) — вёска ў Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Гервяцкага сельсавета.
Генры Уілсан
Генры Уілсан (Henry Wilson;  — ) — амерыканскі палітык, віцэ-прэзідэнт ЗША ў 1873—1875, член Рэспубліканскай партыі.
У 1841-52 гадах быў дэпутатам легислатуры Масачусетса, а ў 1848-51 гадах — валодаў і рэдагаваў газету «Boston Republican». У 1852 Уілсан беспаспяхова балатаваўся ў Кангрэс, а ў 1853 годзе — у губернатары Масачусетса. У 1855 годзе ён быў абраны па замяшчэнню ў Сенат ад кааліцыі Дэмакратычнай патрыі, а ў 1859, 1865 і 1871 гадах пераабіраўся як рэспубліканец, выступаючы як актыўны крытык рабаўладання, быў старшынёй Камітэта па ваенных справах, а падчас Грамадзянскай вайны сфармаваў і ўзначаліў 28-ы полк Масачусетскай добраахвотнай пяхоты.
Калінаўка (Бялыніцкі раён)
Да 15 студзеня 1965 года вёска ўваходзіла ў склад Машчаніцкага сельсавета, да 22 лютага 2012 года — у склад Эсьмонскага сельсавета.
Шатэрнікі
Шатэ́рнікі (, Шатерники) — вёска ў Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Гервяцкага сельсавета.
Карманоўка
Кармано́ўка (, Кармановка) — вёска ў Бялыніцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Машчаніцкага сельсавета.
Да 15 студзеня 1965 года вёска ўваходзіла ў склад Машчаніцкага сельсавета, да 22 лютага 2012 года — у склад Эсьмонскага сельсавета.
Хомкаўшчына
Хо́мкаўшчына (, Хомковщина) — хутар у Браслаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Слабодкаўскага сельсавета.
Філіпаўшчына
Філі́паўшчына (, Филипповщина) — вёска ў Браслаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Слабодкаўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1939 гадах вёска ў складзе Браслаўскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Чэхі (Гервяцкі сельсавет)
Чэ́хі (, Чехи) — вёска ў Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Гервяцкага сельсавета.
Каля паўночнай ускраіны вёскі працякае рака Паўпе.
У 1954—1962 і 1965—1975 гадах цэнтр Чэхскага сельсавета.
Віцебская правінцыя
Віцебская правінцыя (Витебская провинция) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў 1772—1777 гг. у складзе Пскоўскай губерні. Цэнтр — Віцебск. Агульная плошча 851 284 дзесяцін.
Паводле ўказа ад 22 ліпеня 1776 г. падзялялася на Веліжскі, Гарадоцкі і Віцебскі паветы. Уключала 4 парафіі з 39 цэрквамі і манастырамі, 7 мястэчак, 166 сёл, 2910 вёсак; каля 175 тыс. падатковага насельніцтва. З дзяржаўных уладанняў былі Віцебская эканомія і 17 старостваў, з якіх найбуйнейшыя Веліжскае, Усвяцкае і Езярышчанскае. Узначальвалася ваяводам пры якім дзейнічала правінцыяльная канцылярыя.