cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сталіца Рэспублікі Казахстан
Храналогія сталіц Казахстана
Пасля падзей у студзені 2022 года прэзідэнт Казахстана Касым-Жамарт Такаеў ажыццявіў шэраг крокаў па рэфармаванні палітычнай сістэмы Казахстана, адным з іх было ўнясенне паправак у Канстытуцыю краіны, у рамках гэтага 17 верасня 2022 года выйшаў прэзідэнцкі ўказ пра перайменаванне сталіцы краіны назад у Астану.
Пётр Сцяпанавіч Лопух
Пётр Сцяпанавіч Лопух (нар., в. Мерчыцы, Пінскі раён, Брэсцкая вобласць) — беларускі географ, гідролаг. Доктар геаграфічных навук (2003), прафесар (2010).
Біяграфія
Скончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт (спецыяльнасць «Фізічная геаграфія», 1972), Цэнтральны навукова-даследчы інстытут комплекснага выкарыстання водных рэсурсаў (аспірантура, 1980).
Працаваў у Беларускім дзяржаўным універсітэце (геаграфічны факультэт, кафедра агульнага землязнаўства і гідраметэаралогіі, з 2003 — загадчык кафедры).
Навуковыя інтарэсы: колькасная і якасная ацэнка водных рэсурсаў; пытанні эвалюцыі водных экасістэм; адаптацыя гаспадаркі да ўмоў зменлівасці клімату; методыка выкладання геаграфіі ў сярэдняй школе.
Вуліца Некрашэвіча (Мінск)
Вуліца Некрашэвіча — вуліца на паўднёвым захадзе Мінска, у мікрараёне Брылевічы Маскоўскага раёна. Размешчана паміж вуліцай Каралінскай і вуліцай Праектуемай № 1. Названа 16 лістапада 2010 года ў гонар вядомага беларускага мовазнаўца, вучонага, акадэміка Сцяпана Некрашэвіча, які сумесна з Міколай Байковым з’яўляецца аўтар «Беларуска-расійскага слоўніка» (1925).
Воўчы грыб (значэнні)
Воўчы грыб
Пачапава
Назву Пача́пава маюць:
Вэлыкі Аснякы
Вялікія Аснякі ці Вэлыкі Аснякы (Великі Осняки) — ў Чарнігаўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Сыбэрэжскага сельсавета.
Серыктэс
Серыктэс — сяло ў Тарбагатайскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Какжыранскай сельскай акругі. Код КАТА — 635845600.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 286 чалавек (137 мужчын і 149 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 205 чалавек (97 мужчын і 108 жанчын).
Мары Банфанці
Ганна Марыя Феліцыта Банфанці, вядомая як Мары або Марыета Банфанці (-) — артыстка балета XIX стагоддзя.
Біяграфія
Мары Банфанці нарадзілася ў Італіі. У Мілане яна вучылася ў танцавальнай школе пры тэатры La Scala у Карла Блазіса, які кіраваў ёй у перыяд з 1837 па 1850. У пачатку шасцідзесятых гадоў XIX стагоддзя яна выступала ў розных італьянскіх гарадах і за мяжой, у Парыжскай оперы і Ковент-Гардэне ў Лондане.
10 верасня 1866 года адбыўся дэбют Мары Банфанці ў Нью-Ёрку ў садзе Нібла. Яна была прыма-балерынай у музыкальнай пастаноўцы «Чорны жулік» (The Black Crook) ў тым самым тэатры, прэм’ера якой адбылася праз два дні. Яна з’явілася ў балеце «Сільвія» Леа Дэліба ў канцэртнай зале «Метраполітэн Алькасар» 15 ліпеня 1882 года. У жніўні 1901 года Банфанці выступіла разам з Рытай Сангалі ў тэатры Метраполітэн-Опера ў Нью-Ёрку.
Яе талент да экспрэсіянісцкіх танцаў і асабістае жыццё шырока асвятляліся з сярэдзіны 1860-х да пачатку 20-га стагоддзя.
Пасля сыходу са сцэны ў 1892 годзе Мары Банфанці адкрыла школу ў Нью-Ёрку, дзе выкладала да 1916 года. Сярод яе вучаніц (на працягу кароткага перыяду часу) былі Рут Сен-Дэні і Айседора Дункан.
Была замужам за Джорджам Гофманам.
Аральская шамая
Аральская шамая (Chalcalburnus chalcoides aralensis) — рыба сямейства карпавых.
Характэрныя прыкметы
Рот у выглядзе касой шчыліны, накіраванай угару, ніжняя сківіца троху выдаецца наперад. Паміж брушным і анальным плаўніком кіль, не пакрыты луской толькі блізу анальнай адтуліны. Анальны плаўнік складаецца мінімум з 13 промняў. Бакавая лінія ніжэй за сярэднюю лінію цела. Жабравыя тычынкі доўгія і густыя. Лоб і спіна цёмныя з зеленаватым адценнем, бакі і бруха серабрыстыя. Плаўнікі (акрамя хваставога) ля падставы ружовыя, па краях шэрыя. Ад каспійскай шамаі адрознівацца ніжэйшым целам. Даўжыня да 29 см.
Распаўсюджанасць
Раней — Аральскае мора, цяпер сустракаецца ў нізоўях Сырдар'і, у раўнінных вадаёмах ніжняга і сярэдняга цячэнняў Амудар'і, Зарафшана. У апошнія гады пранікла праз каналы у сярэдняе цячэнне Сырдар'і і Кашкадар'і.
Лад жыцця
Жыве і нерастуе ў моры. Палавой сталасці самцы дасягаюць ва ўзросце 2-5 гадоў пры даўжыні цела 15 см, а саміцы — ад 2 да 6 гадоў пры даўжыні 17 см. Нераст у прыбярэжных зонах, звычайна на камяністым грунце, радзей на пясчаным, часам ікры прыклейваецца да каранёў плывучых курцін трыснёга. Асобіны, якія скончылі нераст, заходзяць у адкрытае мора і інтэнсіўна харчуюцца бакаплавамі і кукалкамі матыля. Ноччу шамая прабывае ў верхніх пластах вады, днём спускаецца на глыбіню.
Гаспадарчае значэнне
Раней — невялікае, лавілі шамаю невадамі, сеткамі .. Пазней стала каштоўнай прамысловай рыбай. У раўнінных вадасховішчах мае мясцовае прамысловае значэнне.
Пэрэдзіл (Рыпкынскі раён)
Перадзел ці Пэрэдзіл (Пере́діл) — вёска ў Рыпкынскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Радульскага пассавета.
Вэрбіўка (Чарнігаўскі раён)
Вярбо́ўка ці Вэрбіўка (Вербі́вка) — вёска ў Чарнігаўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Дабранскага пассавета.
У ХІХ стагоддзі сяло Вярбоўка было ў складзе Ярылавыцкай воласці Гараднянскага павета Чарнігаўскай губерні.
Тувэ Лу
Эба Тувэ Альса Нільсан (Ebba Tove Elsa Nilsson; нар.,, Швецыя), больш вядомая як Тувэ Лу (швед. Tove Lo) — шведская спявачка і аўтар песень.
Акрамя сваёй сольнай працы, напісала некалькі песень для іншых выканаўцаў, у тым ліку «Homemade Dynamite» для Лорд і «Love Me Like You Do» для Элі Гоўлдзінг, песня, якая атрымала намінацыю на прэмію «Грэмі». Яна супрацоўнічала з такімі музыкамі як Алесо, Нік Джонас, і Coldplay.
Малое Восава
Мало́е Во́сава (, Малое Осово) — вёска ў Крупскім раёне Мінскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Хацюхоўскага сельсавета.
Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Нацкага сельсавета.
Магутны Божа (значэнні)
Магутны Божа — гэта:
Ружавы алей
Ру́жавы але́й — эфірны алей з пялёсткаў кветак ружы дамаскай (Rosa damascena) і іншых відаў руж. Глейкая вадкасць жаўтаватага колеру з пахам ружы. Шчыльнасць 841—861 кг/м³ пры тэмпературы 30 °C. Раствараецца ў этаноле, амаль не раствараецца ў вадзе. Асноўныя складнікі — цытранелол, гераніёл, нерол, фенілэтылавы спірт.
Ружавы алей выкарыстоўваецца ў парфумерыі, фармакалогіі і ў вытворчасці кандытарскіх вырабаў.
Ізмір
Прамыслова развіты горад. Метрапалітэн (з 2000 г.). Міжнародны аэрапорт. Штогадовы Ізмірскі міжнародны кірмаш.
Горад быў месцам правядзення Міжземнаморскіх гульняў (1971) і Універсіяды (2005).
У палітычным плане Ізмір — адна з баз кемалісцкай Рэспубліканскай народнай партыі.
Дамашэўская вуліца (Мінск)
Дамашэўская вуліца — вуліца на захадзе цэнтральнай часткі Мінска, размешчаная ў межах Цэнтральнага і Фрунзенскага раёнаў. Вуліца названа 16 лістапада 2010 года па назве Дамашэўскага завулка, па трасе якога пройдзе вуліца. Дамашэўскі завулак у сваю чаргу атрымаў назву ад урочышча і вёскі Дамашэва, што знаходзіліся тут раней.
Соня Альдэн
Соня Альдэн (швед. Sonja Aldén, нар. ) — шведская спявачка, аўтар песень.
Плавучае Галае
Плаву́чае Га́лае (, Плавучее Галое) — вёска ў Крупскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Хацюхоўскага сельсавета.
Соня Альдэн
Біяграфія
Скончыла школу Adolf Fredriks Musikklasser у Стакгольме. У 2006, 2007 і 2012 гадах прымала ўдзел у музычным фэсце Melodifestivalen. Таксама выступіла аўтарам песні «Night of Passion» хард-рок гурта The Poodles, які ўдзельнічаў у Melodifestivalen у 2006 годзе.
Плавучае Галае
Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Нацкага сельсавета.
Дамашэўская вуліца (Мінск)
Вуліца Дамашэўская пралягае ўздоўж палатна чыгункі Мінск — Маладзечна і з'яўляецца часткай 1-га транспартнага кальца на ўчастку ад вуліцы Ціміразева да вуліцы Маскоўскай. Пакуль пабудаваны адрэзак вуліцы ад вуліцы Ціміразева да праспекта Дзяржынскага, у перспектыве будуць злучаны праспект Машэрава і вуліцу Талстога.
Соня Альдэн
Біяграфія
Супрацоўнічала з іншымі вядомымі шведскімі спявачкамі, такімі як Shirley Clamp і Sanna Nielsen.
Карасу (Тарбагатайскі раён)
Карасу — сяло ў Тарбагатайскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Карасускай сельскай акругі. Код КАТА — 635847100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1644 чалавекі (823 мужчыны і 821 жанчына). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражываў 951 чалавек (495 мужчын і 456 жанчын).
Дзісенскі павет (Расійская імперыя)
Дзі́сенскі паве́т (Дзі́сненскі павет, Дисненский уезд) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Мінскай, а з 1843 г. — Віленскай губерні Расійскай імперыі.
Адміністрацыйны цэнтр — Дзісна.
У 1866 годзе ў склад павета ўваходзілі 2125 населеных пунктаў і 22 воласці, 22 мястэчкі і заштатны горад Друя.
З 18 жніўня 1919 г. да ліпеня 1920 г. Дзісенскі павет у складзе Віцебскай губерні. У 1920 г. павет адышоў да Польшчы, дзе замест яго быў утвораны новы Дзісенскі павет.
Сцяпан Сцяпанавіч Піменаў
Сцяпан Сцяпанавіч Піменаў ( — ) —, які сумесна з В. І. Дэмут-Маліноўскім афармляў будынкі і збудаванні К. І. Росі і А. Н. Вараніхіна. Да ліку яго лепшых твораў належыць калясніца Славы над аркай Галоўнага штаба, якая афармляе ўезд на Палацавую плошчу.
Дзісенскі павет (Расійская імперыя)
Адміністрацыйны падзел
У склад павета ўваходзілі наступныя воласці :
Цікавыя факты
Са шляхты Дзісненскага павета паходзіў Стэфан Яўсеевіч Грынявіцкі (1843–1914), бацька вядомага пісьменніка-рамантыка Аляксандра Грына, аўтара «Пунсовых ветразей» і «Бліскучага свету». За ўдзел у паўстанні Кастуся Каліноўскага С.Грынявіцкі быў сасланы ў Калывань Томскай губерні, а потым у 1868 г. яму было дазволена перабрацца ў Вяцкую губерню. Там у яго ў шлюбе з Ганнай Сцяпанаўнай Грынявіцкай ў 1880 г. нарадзіўся сын Аляксандр. Прозвішча С. Грынявіцкага было русіфікавана на Грынеўскі.
Сцяпан Сцяпанавіч Піменаў
Біяграфія
Выкладаў у Акадэміі ў 1809—1830 гадах, прафесар — з 1814 года. Выкладчыцкая дзейнасць Піменава ў Акадэміі мастацтваў працягвалася амаль да самай смерці скульптара.
У 1809—1830 гадах загадваў скульптурнай часткай Імператарскага фарфоравага завода, па яго мадэлям вырабляліся вазы, посуд і статуэткі.
У 1815 годзе ён прымае ўдзел ва ўпрыгожванні Адміралцейства, спраектаванага А. Д. Захаравым. Скульптарам былі вылеплены 16 статуй для вонкавага ўпрыгожання вежы, галоўнага фасада і павільёнаў з боку набярэжных.
Памёр 22 сакавіка (3 красавіка па новым стылі) 1833 года. Быў пахаваны на Смаленскіх праваслаўных могілках. У 1936 °C. С. і М. С. Піменавы былі перапахаваныя ў Некропаль майстроў мастацтваў на Ціхвінскіх могілках Аляксандра-Неўскай Лаўры.
Дзеці — дачка і два сыны. Старэйшы сын,, неўзабаве пасля смерці бацькі скончыў Акадэмію мастацтваў і стаў вядомым скульптарам.
Творчасць
Выкананае Піменавым скульптурнае афармленне шэрагу выбітных архітэктурных збудаванняў, пабудаваных К. І. Росі ў Пецярбургу, адносіцца да ліку найбольш значных твораў манументальна-дэкаратыўнай скульптуры горада на Няве:
Ліепа
Ліепа — прозвішча.
Прыяміна (Крупскі раён)
Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Нацкага сельсавета.
Лін Бергрэн
Малін Сафія Катарына Бергрэн (Malin Sofia Katarina Berggren, нар., , Швецыя) — шведская спявачка, былая ўдзельніца гурта Ace of Base, прымала ўдзел у ім з 1990 па 2007 год разам з братам Юнасам Бергрэнам, сястрой Ені Бергрэн і агульным сябрам Ульфам Экбергам.
Перш чым стаць спявачкай, Лін Бергрен вучылася на выкладчыка ў Тэхнічным універсітэце Чалмерса ў Гётэбаргу, а таксама спявала ў царкоўным хоры.
Калі Ace of Base падпісалі кантракт з дацкім лэйблам Mega Records ў 1990 годзе, Лін Бергрэн прыпыніла развіццё сваёй выкладчыцкай кар’еры. У той час, як яе сястра Ені заяўляла прэсе, што «яна хацела б заўсёды быць спявачкай», Лін аддавала перавагу не рабіць падобных заяваў. Наадварот, у 1997 годзе яна сказала: «Я хацела б спяваць, але я ніколі не хацела быць спявачкай».
Навасілкы (Рыпкынскі раён)
Навасёлкі ці Навасілкы (Новосі́лки) — вёска ў Рыпкынскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Радульскага пассавета.
Хмарынскія Пасекі
Хмарынскія Пасекі — праектуемы жылы раён на поўначы Мінска, у Цэнтральным раёне горада. Складаецца з двух мікрараёнаў — Хмарынскія Пасекі-1, -2. Жылы раён будзе ўзведзены полі паміж былой вёскай Зацань і пасёлкам Навінкі.
Сучасную назву атрымаў 16 лістапада 2010 года, да гэтага два мікрараёны значыліся як Паўночны-1, -2. Астатнія мікрараёны (Паўночны-3, -4, -5, -6, -8, -9) праектуемага жылога раёна Паўночны былі пераназваны ў Цнянку (Цнянка -1, -2, -3, -4, -5, -6 адпаведна).
Па матэрыялах Нацыянальнага гістарычнага архіва Беларусі, у ХІХ — пачатку ХХ стагоддзя на гэтай тэрыторыі знаходзіўся лес, а зямля належала памешчыкам Хмарам. У другой палове ХІХ стагоддзя лес высеклі, а тэрыторыю пачалі называць Хмарынскімі Пасекамі.
Опера Астаны
Нацыянальны акадэмічны тэатр оперы і балета «Астана Опера» — тэатр у Астане, збудаваны ў 2010—2013 гадах. Галоўны акадэмічны музычны тэатр Казахстана, заснаваны па ініцыятыве прэзідэнта Нурсултана Назарбаева. З’яўляецца асноўнай сцэнічнай пляцоўкай казахстанскага класічнага балета.
Будынак тэатра прызнаны маладым помнікам архітэктуры нацыянальнага значэння.
Будынак
Будынак быў завершаны за няпоўных тры гады. Будаванне вялося ў 2010—2013 гадах і абыйшлося ў 320 мільёнаў долараў. Над вонкавым абліччам і інтэр’ерамі тэатра працавала каманда архітэктараў, будаўнікоў і спецыялістаў з 33 краін. Прэзідэнт краіны Нурсултан Назарбаеў увесь час уносіў у праект свае карэктывы, у тым ліку, ужо на стадыі практычнага ажыццяўлення. Так, па яго прапанове, была павялічана вышыня галоўнага тэатральнага фае. Падлога, сцены, дэкаратыўныя панэлі і вітыя мармуровыя ўсходы гэтага фае аздоблены наборным сіцылійскім мармурам.
Трупа
Трупа была сфармавана шляхам конкурснага адбору. Журы, у якое, сярод іншых, уваходзілі прадстаўнікі такіх найбуйных тэатраў, як «Ла Скала», Вялікі і Марыінскі, займалася падборам аркестрантаў, спевакоў і танцораў.
Першае прадстаўленне было дадзена 21 чэрвеня 2013 года выкананнем оперы Мукана Тулебаева «Біржан і Сара».
Спачатку тэатр функцыянаваў як акцыянернае таварыства.
Кіраўніцтва
У канцы 2014 года Нурсултан Назарбаеў памяняў кіраўніка тэатра з Т. Мухамеджанава на Т. Альпіева. У сакавіку 2015 года на пасаду мастацкага кіраўніка балета была запрошана прыма-балярына Марыінскага тэатра Алтынай Асылмуратава, а на пасаду галоўнага дырыжора — дырыжор Алан Бурыбаеў.
Грамадзянскае ўпраўленне Усходніх зямель
Грамадзянскае ўпраўленне Усходніх зямель (ГУУЗ; Zarząd Cywilny Ziem Wschodnich) — орган улады пры Галоўным камандаванні польскай арміі на занятай ёю тэрыторыі Беларусі і Літвы ў 1919—1920 гадах. Пачало фарміравацца ў адпаведнасці з дэкрэтам начальніка Польскай дзяржавы Юзафа Пілсудскага ад 8 лютага 1919 года. Рада міністраў Польшчы 8 сакавіка 1919 года ператварыла Літоўска-Беларускі дэпартамент Міністэрства замежных спраў у Дэпартамент па справах Усходніх зямель на чале з грамадзянскім камісарам. У час наступлення палякаў на Вільню ў лютым 1919 года генеральным камісарам упраўлення назначаны афіцэр з былога корпуса Доўбар-Мусніцкага Ежы Асмалоўскі. Размяшчалася ў Вільні, мела ў Варшаве прадстаўніцтва на чале з графам С. М. Касакоўскім.
Адміністрацыйна прастора «Усходніх зямель» падзялялася на 3 акругі: Віленскую, Брэсцкую, Валынскую, пасля захопу Мінска ў жніўні 1919 года была ўтворана Мінская акруга на чале з намеснікам генеральнага камісара У. Рачкевічам. Акругі падзяляліся на паветы на чале са старастамі (у асноўным гэта былі пераапранутыя ў цывільнае польскія афіцэры). Адміністрацыя ўпраўлення камплектавалася пераважна з мясцовых палякаў, пераважна нацыянал-дэмакратычнай арыентацыі. Як палітычныя праціўнікі Ю. Пілсудскага, яны тарпедавали ўсе яго пачынанні, накіраваныя нават на фармальнае ажыццяўленне (хоць бы для палітычнага камуфляжу) абяцанняў, выказаных у яго. Ваенныя абставіны і вузкаэгаістычная класаваная палітыка адміністрацыі не спрыялі нацыянальна-культурнаму і эканамічнаму развіццю беларускага народа. Часам карысныя для мясцовага насельніцтва пачынанні ўпраўлення разбіваліся аб самавольства вайсковых улад, што павялічвала цяжар акупацыі і спрыяла росту антыпольскіх настрояў. Летам 1920 года, разам з адступаючымі польскімі войскамі, упраўленне эвакуіравалася ў г. Быдгашч, дзе спыніла сваё існаванне.
Палтаўская дзяржаўная аграрная акадэмія
Палтаўская дзяржаўная аграрная акадэмія (Полтавська державна аграрна академія) — украінская вышэйшая навучальная ўстанова сельскагаспадарчага профілю, якая знаходзіцца ў Палтаве.
Гісторыя
У 1919 г. Палтаўскі губернскі камітэт даручыў распрацаваць праект арганізацыі сельскагаспадарчага інстытута ў Дзіканьцы на базе маёнтка князя Качубея. Аднак у сувязі з тым, што маёнтак быў разрабаваны і спалены, прымаецца рашэнне аб адкрыцці ў 1920 г. у Палтаве факультэта садаводства і агародніцтва пры Вышэйшай рабочай школе. З 1 верасня 1920 г. быў праведзены набор слухачоў. Усяго было залічана 49 студэнтаў. У 1921 г. факультэт быў рэарганізаваны спачатку ў сельскагаспадарчы, а пасля — у агракааператыўны тэхнікум, а з 1929 г. — у сельскагаспадарчы інстытут. У 1930 г. інстытут атрымаў назву заатэхнічнага і стаў базавым у СССР па падрыхтоўцы спецыялістаў па свінагадоўлі. Падчас Другой сусветнай вайны інстытут быў эвакуіраваны ў расійскі горад Курган, дзе ён у 1944 г. даў пачатак Курганскаму сельскагаспадарчаму інстытуту.
Шарош
Шаро́ш — намнажэнне рыхлага губчастага лёду, якое ўзнікае на вадаёмах з выплага на паверхню вады ўнутрыводнага лёду. Можа з'яўляцца перад ледаставам пры пераахалоджанні вады ніжэй за 0 °C, пераважна на хуткаплынных рэках, ніжэй палонак і гідравузлоў. Можа рухацца ўніз па цячэнні або намнажацца пад лёдам і гэтак выклікаць рэзкі пад'ём вады.
Цнянка (жылы раён)
Цнянка — праектуемы жылы раён на поўначы Мінска, у Цэнтральным раёне горада. Складаецца з шасці мікрараёнаў — Цнянка -1, -2, -3, -4, -5, -6. Жылы раён будзе ўзведзены на месцы пасёлка Цнянка каля Цнянскага вадасховішча, ад якіх 16 лістапада 2010 года ён і атрымаў сваю назву. Раней мікрараёны значыліся як Паўночны-3, -4, -5, -6, -8, -9, два іншыя мікрараёны праектуемага жылога раёна Паўночны, Паўночны-1, -2, пераназваны ў Хмарынскія Пасекі.
Карчэўя
Карчэўя (Корче́в'я) — вёска ў Рыпкынскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Радульскага пассавета.
Бярозка (Крупскі раён)
Бяро́зка (, Берёзка) — вёска ў Крупскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Ухвальскага сельсавета.
Да 4 студзеня 1964 года вёска ўваходзіла ў склад Стараслабодскага сельсавета.
Ілзэ Марысаўна Ліепа
Ілзэ Марысаўна Ліепа (нар., ) — савецкая і расійская балерына, актрыса; народная артыстка РФ (2002), народная артыстка Карэліі (2007), лаўрэат Дзяржаўнай прэміі РФ (2003) і нацыянальнай тэатральнай прэміі «Залатая маска» (2003).
Біяграфія
Нарадзілася 22 лістапада 1963 года ў сям’і народнага артыста СССР Марыса Ліепы і актрысы Маскоўскага драматычнага тэатра імя А. Пушкіна Маргарыты Жыгуновай. Брат — Андрыс Ліепа, артыст балета, акцёр, народны артыст РФ (2009), адной крыві сястра — Марыя Ліепа.
У 1981 годзе скончыла Маскоўскае акадэмічныя харэаграфічнае вучылішча (клас Н. В. Золатавай), а ў 1991 годзе скончыла педагагічнае аддзяленне ГІТІСа.
У пачатку сваёй артыстычнай кар’еры ў Вялікім тэатры Ілзэ Ліепа выконвала характэрныя танцы ў операх «Кармэн», «Іван Сусанін», «Князь Ігар», «Хаваншчына», «Травіята».
У канцы 1990-х дэбютавала як драматычная актрыса ў Санкт-Пецярбургскай антрэпрызе, затым у красавіку 2000 у тэатры «Модернъ» п / р Святланы Урагавай адбылася прэм’ера спектакля «Сон імператрыцы», дзе Ілзэ выканала ролю імператрыцы Кацярыны.
У 2011 годзе была ў складзе журы на конкурсе «Еўрабачанне для маладых танцораў 2011». З 2011 года вядзе аўтарскую праграму «Балет FM» на радыё «Арфей».
Мае ўласную студыю пілатэс, дзе асабіста праводзіць заняткі. Сістэматычныя заняткі пілатэс ў спалучэнні з балетнымі методыкамі зрабіліся асновай для напісання кнігі «Метад Ліепа», якая апісвае комплекс практыкаванняў, распрацаваны балерынай для падтрымання сябе ў форме (выдадзена «Альпіна нон-фікшн»).
У студзені 2014 гады выйшла кніга яе казак для дзяцей «Тэатральныя казкі», калі Ілзэ Ліепа была цяжарнай.
Eurasian Natural Resources Corporation
Eurasian Natural Resources Corporation PLC (Еўразійская Карпарацыя Прыродных Рэсурсаў), ENRC (lse: ENRC) — брытанская група кампаній, з’яўляецца адной з вядучай у свеце груп у сферы здабычы і перапрацоўкі мінеральных рэсурсаў з інтэграванымі, здабыўнымі, перапрацоўчымі, энергетычнымі і лагістычнымі прадпрыемствамі. Група ENRC зарэгістравана ў Вялікабрытаніі са штаб-кватэрай у Лондане.
Акцыі ENRC катыраваліся на Лонданскай (LSE) і на Казахстанскай фондавых біржах (KASE). У 2013 годзе карпарацыя сышла з іх. ENRC таксама ўваходзіла ў спіс FTSE 100.
Гумны
Гу́мны (, Гумны) — вёска ў Крупскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Ухвальскага сельсавета.
Eurasian Natural Resources Corporation
Eurasian Resources Group (ERG) выкупіла карпарацыю ENRC і вывела яе са статусу публічнай кампаніі, заснаваўшы ТАА «Еўразійская Група» для кіравання сваімі казахстанскімі актывамі.
Гісторыя групы
Актывы ENRC былі набыты ў сярэдзіне 90-х падчас прыватызацыі ў Казахстане. Ператварэнне актываў у адзіную Групу кампаній адбылося ў 2006 годзе — была створана холдынгавая кампанія, зарэгістраваная ў Англіі і Уэльсе, а таксама спрошчана структура ўласнасці актываў Групы.
Гумны
Да 31 сакавіка 1977 года вёска ўваходзіла ў склад Выдрыцкага сельсавета.
Eurasian Natural Resources Corporation
Гісторыя групы
У снежні 2009 года дыверсіфікаванне Групы працягнулася шляхам набыцця Central African Mining and Exploration Company (CAMEC) — горнаруднай кампаніі ў Афрыцы. Актывы кампаніі ўлучаюць медзь, кобальт, вугаль, баксіты, плаціну, перавозкі і лагістыку і флюарыты. Медзяныя і кобальтавыя актывы CAMEC знаходзяцца ў Дэмакратычнай Рэспубліцы Конга (ДРК), а праекты развіцця ў Мазамбіку, Малі, Зімбабвэ і Паўднёвай Афрыцы.
У лютым 2010 года ENRC набыла 90 % акцый Chambishi Metals PLC (Чамбішы), перапрацоўчага прадпрыемства ў Замбіі. А таксама 100 % акцый Comit Resources FZE, маркетынгавай і гандлёвай кампаніі, якая знаходзіцца ў Дубаі і якая традыцыйна забяспечвала збыт медзі і кобальту вытворчасці кампаніі Chambishi. Угода была завершана ў чэрвені 2010 года. У жніўні 2010 года Група ENRC набыла 50,5 % акцый кампаніі Camrose Resources Limited (Camrose). Актывы кампаніі ўяўляюць сабою ліцэнзіі на распрацоўку высакаякасных радовішчаў медзі і кобальту ў ДРК.
Акмектэп (Усходне-Казахстанская вобласць)
Акмектэп — сяло ў Тарбагатайскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Карасускай сельскай акругі. Код КАТА — 635847200.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 524 чалавекі (268 мужчын і 256 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 366 чалавек (184 мужчыны і 182 жанчыны).
Кошчына
Кошчына (Кощино) — вёска ў Смаленскай вобласці Расіі, у Смаленскім раёне.
Геаграфія
Размешчана ў заходняй частцы вобласці за 22 км на поўдзень ад г. Смаленска, за 1,5 км на захад ад аўтадарогі Арол — Віцебск на левым беразе ракі Сож. Насельніцтва — 1875 жыхароў (2007). Адміністрацыйны цэнтр Кошчынскага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
Лапатні
Лапатні (Лопатні́) — вёска ў Рыпкынскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Радульскага пассавета.
Жалкурылыс
Жалкурылыс — сяло ў Тарбагатайскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Карасускай сельскай акругі. Код КАТА — 635847400.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 86 чалавек (44 мужчыны і 42 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражываў 81 чалавек (42 мужчыны і 39 жанчын).
Шаньсі
Шаньсі (па-кітайску: 山西, Shānxī) — правінцыя ў цэнтральным Кітаі. Сталіца і самы буйны горад — Таюань. Мяжуе з правінцыямі Хэбэй (河北), Шэнсі (陕西), Хэнань (河南) і Унутранай Манголіяй (内蒙古).
Геаграфія
Правінцыя Шаньсі ляжыць паміж Паўночнакітайскай раўнінай і сярэдняй часткай ракі Хуанхэ, па якой праходзіць натуральная мяжа правінцыі на захадзе і поўдні. Уздоўж паўначнай мяжы цягнецца Вялікая Кітайская Сцяна. На захадзе Шаньсі мяжуе з правінцыяй Шэньсі, на поўдні з правінцыяй Хэнань, на ўсходзе з правінцыяй Хэбэй і на поўначы з аўтаномным раёнам Унутраная Манголія.
Большая частка правінцыі знаходзіцца на вышыні звыш 1000 метраў над узроўнем мора. Горныя ландшафты складаюць 67,5 % плошчы правінцыі і займаюць пераважна паўночна-заходнюю частку тэрыторыі. Найбольш значнымі горнымі масівамі з'яўляюцца горы Люйлян (да 2831 м), Тайхан (да 2322 м), Вутай (да 3058 м), Хэншань (да 2017 м) і Тайюэ (да 2567 м). Шаньсі ляжыць ва ўсходняй частцы лёсавага плато.
Клімат у Шаньсі халодны і сухі. Сярэднягадовая тэмпература на поўначы складае каля 5 °C, на поўдні каля 15 °C. На поўначы толькі на працягу чатырох календарных месяцаў на бывае маразоў, на поўдні — на працягу сямі месяцаў. Сярэднягадовы ўзровень ападкаў паніжаецца з паўночнага ўсходу на паўднёвы захад і складае ад 350 да 700 міліметраў. Каля 60 % ападкаў прыходзіцца на лета.
Магутны Божа (фестываль)
«Магу́тны Бо́жа» — фестываль духоўнай музыкі, які праводзіўся ў Магілёве з 1993 да 2019 года.
Шаньсі
Геаграфія
Буйнейшымі рэкамі з'яўляюцца Хуанхэ, Фэнхэ, Санганхэ і Хутхохэ.
Магутны Божа (фестываль)
Гісторыя
Назва фестывалю паходзіць ад аднайменнага вершу Наталлі Арсенневай, пакладзенага на музыку Міколам Равенскім. Усе ўдзельнікі фестывалю павінны выканаць гэты гімн на мове арыгіналу.
Шаньсі
Геаграфія
Важнейшыя гарады акрамя сталіцы Таюаня: Татун, Юйцсы, Янцюань, Чанджы, Лінфэн, Дзінчэн, Юнчэн.
Магутны Божа (фестываль)
Гісторыя
Упершыню адбыўся ў ліпені 1993 года. Да 2008 года праводзіўся штогод, пасля адбыўся трохгадовы перапынак. Арганізатары фестывалю: магілёўская рымска-каталіцкая парафія Унебаўзяцця Найсвяцейшай Дзевы Марыі, Фонд адраджэння хрысціянскай культуры «Магутны Божа», аддзел па справах культуры Магілёўскага гарвыканкама. Першыя фестывалі падтрымлівалі Беларускі народны фронт «Адраджэнне», Фонд Сораса, грамадскі камітэт «Дзеці Чарнобыля». Ад 2015 года фестываль ладзіўся раз на два гады, апошні арганізоўвалі ў 2019 годзе, і па плане XXIV фестываль павінен быў прайсці ў 2021 годзе. Звычайна мерапрыемства праходзіла вясной ці летам, аднак да 30 жніўня інфармацыі пра фестываль так і не з’явілася.
Шаньсі
Гісторыя
Шаньсі адносіцца да правінцый, у якіх адбывалася зараджэнне кітайскай культуры. У перыяд неаліта тут між іншым утварылася ранняя дынастыя Ся. Да гэтага ядра ў першую чаргу адносяцца паўднёвыя тэрыторыі з пладароднымі лёсавымі землямі. Археалагічныя знаходкі на поўначы правінцыі сведчаць таксама аб тым, што гэты рэгіён уваходзіў у склад зямель дынастыі Джоў (1100 — 771 да нашай эры).
Магутны Божа (фестываль)
Гісторыя
Мерапрыемства аб’ядноўвала больш за 900 салістаў і творчых калектываў з розных краін, у праграме былі конкурсы вакалістаў і харавых калектываў, духоўныя спектаклі, свята звонавай музыкі, канцэртныя выступленні. Таксама ладзіліся канферэнцыі, на якіх абмяркоўваліся актуальныя пытанні рэлігіі і веравызнання, узаемадзеяння Царквы і дзяржавы.
Шаньсі
Гісторыя
У Эпоху ваюючых царстваў тэрыторыі правінцыі належылі царству Чхао. Пасля ўз'яднання імперыі Ціньшыхуанам Шаньсі заўсёды ў складзе Кітая. Пры дынастыі Хань непадалёку ад горада Татун пачынае развівацца здабыча вугалю. З 1937 па 1945 правінцыя знаходзілася ў японскай акупацыі.
Магутны Божа (фестываль)
Гісторыя
Удзел бяруць прадстаўнікі розных хрысціянскіх дэнамінацый. У фестывалі, акрамя беларусаў, у розныя гады бралі ўдзел госці з Балгарыі, Бразіліі, Венесуэлы, Вялікабрытаніі, Ганы, Іспаніі, Грузіі, Даніі, Злучаных Штатаў Амерыкі, Ізраіля, Італіі, Камеруна, Кітая, Кубы, Латвіі, Літвы, Малдовы, Мексікі, Нігерыі, Нідэрландаў, Германіі, Пакістана, Польшчы, Перу, Расіі, Сальвадора, Сербіі, Таджыкістана, Украіны.
Шаньсі
Дэмаграфія
Згодна з перапісам насельніцтва 2002 года ў правінцыі налічвалася 32.368.083 прадстаўнікоў народнасці хань, што складала 99,68 % ад агульнай колькасці яе насельніцтва. Пасля ханьцаў найбольш значнымі этнічнымі групамі з'яўляюцца хуэй (0.19 %), маньчжуры (0.04 %), манголы (0.03 %) і мяо (0.01 %).
Эканоміка
Да зямельных багаццяў правінцыі ў першую чаргу адносіцца вугаль. Маюцца таксама залежы і іншай сыравіны, напрыклад бауксіта, медзі, алюмінія і серы. Вугальны рэўер займае 37 % плошчы Шаньсі і змяшчае 200 мільярдаў тон вугалю, што адпавядае 1/3 агульнай колькасці залежаў вугалю ў Кітаі. Шаньсійскі вугаль ідзе на экспарт, а таксама пастаўляецца ў больш за 20 іншых адміністрацыйных адзінак Кітая.
Кушляншчына
Кушляншчына (Кушлянщина) — вёска ў Смаленскай вобласці Расіі, у Смаленскім раёне. Насельніцтва — 29 жыхароў (2007).
Славутасці
Комплекс помнікаў археалогіі:
Марцін Гаштольд
Марцін Гаштольд (? — ) — прадстаўнік роду Гаштольдаў, сын Яна (Івашкі), бацька Альбрэхта і Альжбеты. Староста новагародскі (1464—1471), першы ваявода кіеўскі (1471—1480?), маршалак земскі (1481), ваявода троцкі (1481—1483).
Біяграфія
Вядомы як мудры і цывілізаваны правіцель, стрымліваў злоўжыванні магнатаў. Быў двойчы жанаты з князёўнамі Гальшанскімі: шлюб з дачкой Сямёна Гальшанскага-Трабскага прынёс яму маёнтак Трабы, каля Гальшан, частку Глускай воласці на р. Пціч, а шлюб з Ганнай, дачкой князя Юрыя Гальшанскага, частку Гальшан і Глуска з Дубровіцай, таксама Задзвеі і Котлава.
Пасля смерці ўдзельнага кіеўскага князя Сямёна Алелькавіча, прызначаны вялікім князем літоўскім Казімірам Ягелончыкам ваяводай кіеўскім. Аднак кіяўляне не пусцілі яго ў горад. У 1471 г. з дапамогаю войска ўзяў Кіеў і паклаў канец для існавання Кіеўскага княства. Падтрымкі сярод гараджан не знайшоў, пакінуў пасаду ў 1475 г.
Швайпольт Фіёль
Швайпо́льт Фіёль (Schweipold Fiol; каля 1460, Нойштат-на-Айшы — 7 мая 1525/16 мая 1526) — славянскі першадрукар. Паводле паходжання немец з Франконіі, каталіцкага веравызнання. Прыбыў у Кракаў у 1479 годзе быў майстрам гафцярскай справы (вышывання золатам па тканіне). На сродкі заможнага кракаўскага мешчаніна Яна Тужона заснаваў друкарню з кірылічнымі шрыфтамі, вырабленымі Рудольфам Барсдорфам з Браўншвайга. Зберагліся 4 выдадзеныя ім кнігі набажэнстваў на царкоўнаславянскай мове. Дзве з іх — «Актоіх» або «Васьмігласнік» (1491) і «Часаслоў» (1491) маюць кароткае пасляслоўе ў форме калафона з тэкстам: ''«Доконана быс сия книга у великомъ граде Кракове при державе великого короля полского Казимира и докончана быс мещанином краковскимъ Шваиполтомъ Фиоль из немец немецкого роду Франкъ. И скончасас бо божием нарожениемъ 14 съть девять десят 1 лето»''. Іншыя дзве кнігі — «Трыёдзь посная» (не датаваная) і «Трыёдзь кветная» (1492) не маюць выходных звестак. Імаверна, кірылічнае кнігавыдавецтва было камерцыйным прадпрыемствам, разлічаным на шырокі рынак праваслаўнага рэгіёну Усходняй Еўропы. У лістападзе 1491 года арыштаваны па падазрэнні ў ерасі, неўзабаве па вызваленні пакінуў Кракаў. Жыў у Левачы ў Славакіі.
Фрытыгерн
Фрытыгерн (Frithugarnis; ? — каля 380) — кароль вестготаў (369—380). Займаў важнае месца сярод лідараў варварскіх плямёнаў, якія пачалі працэс, у выніку якога пала Рымская імперыя.
Жыццяпіс
Да 376 г. Фрытыгерн быў адным з правадыроў готаў, на поўначы ад Ніжняга Дуная. Панаванне большасцю готскага насельніцтва належыла правадыру Атанарыху. Нарэшце, з дапамогай рымскага імператара Валента, Фрытыгерн перамог Атанарыха і ў знак падзякі, па традыцыі, прыняў хрысціянства арыянскага толку.
У 376 г. вестготы, ратуючыся ад гунаў, папрасілі дазволу Валента перасекчы Дунай і пасяліцца на тэрыторыі Рымскай імперыі, дзе яны будуць па-за дасяжнасцю гунаў. Валент даў дазвол на пасяленне ў правінцыі Мёзія і абяцаў ім, што яны будуць разглядацца ў якасці рымскіх грамадзян, калі мужчыны дадуць згоду служыць у рымскім войску. Пачынаючы з 376 г. Фрытыгерну робіцца ўсё складаней кіраваць сваім народам, таму што шматлікім прыхільнікам Атанарыха таксама атрымалася пераправіцца праз Дунай.
У 377 г. за голаду, які лютаваў у той час у Мезіі, вестготы звярнуліся за дапамогай да імператара. Але рымскія намеснікі Луцыпін і Максіміян, не толькі не дапамаглі ім, але і стварылі варожае стаўленне рымлян да вестготаў. Нарэшце, адбыўся канфлікт і Фрытыгерн са сваімі людзьмі, за кароткі час асвоіў суседнюю правінцыю Фракію, якая была значна багацей за Мезію.
Падчас першага сутыкнення з рымскім войскам Фрытыгерн цудам пазбег смерці. 9 жніўня 378 г. пры Адрыянаполе, Фрытыгерн узяў рэванш за паражэнне, якое рымляне нанеслі вестготам у бітве пад Нішам, 109 гадоў назад.
Адрыянапольская перамога паставіла пад вестгоцкі кантроль вялікую частку Балканскага паўвострава, уключаючы Грэцыю. Толькі нязначныя тэрыторыі, а таксама Афіны і Канстанцінопаль, былі выратаваныя ад разграблення, збольшага тлумачыцца тым, што войска Фрытыгерна не валодала прыладамі і навыкамі неабходнымі для аблогі вялікіх гарадоў.
Клара Хагман
Клара Хагман (Clara Hagman; нар. ), найбольш вядомая пад псеўданімам Клара Мэй (Clara Mae) — шведская спявачка і аўтар-выканаўца. У цяперашні час мае кантракты з лэйбламі Big Beatruen і Atlantic Records, для якіх выпусціла сінглы «I’m Not Her» і «I Forgot». З 2009 па 2012 гады была ўдзельніцай гурта Ace of Base. У 2016 годзе пры ўдзеле KREAM яна выпусціла песню «Taped Up Heart», якая заняла 21 месца ў Billboard Hot Dance / Electronic Songs chart.
Фрытыгерн
Жыццяпіс
Пасля заняцця стальца новага рымскага імператара Феадосія, змаганне паміж рымлянамі і готамі вялося з пераменнымі поспехамі для абодвух бакоў, аднак пасля 381 г. Феадосію атрымалася прымусіць вестготаў утаймавацца і яны рассяліліся ў Фракіі. Памёр Фрытыгерн прыкладна ў 380 г.
Клара Хагман
Біяграфія
Нарадзілася ў Еўле, Швецыя. У 2002 годзе ўдзельнічала ў конкурсе песні «Lilla Melodifestivalen», дзе выканала песню ўласнага сачынення «Hej, vem är du» і заняла чацвёртае месца. На працягу трох гадоў вывучала джазавы вакал і фартэпіяна. Для далейшай музычнай кар’еры пераехала ў Стакгольм.
У пачатку сваёй кар’еры супрацоўнічала з прадзюсарамі Дэвідам Гета і Tiësto. 2008 годзе брала ўдзел у конкурсе Next Starruen, дзе выканала песню Уітні Х’юстан «I Will Always Love You», і заняла ў выніку другое месца. У наступным годзе яна ўдзельнічала ў паўфінале шоў «Idol 2009», пасля таго як на праслухоўванні выканала песню Дафі «Warwick Avenue». Там яна выканала песню гурта Oh Lauraruen «Release Meruen», але не змагла выйсці ў фінал. Таксама ў 2009 годзе яна была запрошаная Ульфам Экбергам і Юнасам Берггрэнам у склад Ace of Base. Разам з другой спявачкай Юліяй Уільямсан яна замяніла былых удзельніц Ені і Лін Берггрэн. У верасні 2009 года калектыў пачаў працаваць над новым альбомам. У верасні 2010 года гурт выпусціў альбом The Golden Ratioruen, а ў 2012 годзе Клара афіцыйна пакінула Ace of Base.
У 2014 годзе яна афіцыйна ўзяла сабе псеўданім «Клара Мэй» і выпусціла першы сінгл у якасці сольнага выканаўцы, «Changing Faces». Да гэтага яна выступала пад сапраўдным прозвішчам. У 2015 годзе выпусціла новы сінгл «Avalon». У 2016 годзе прыняла ўдзел у песні Steve Void & No Mondays, «Chemistry», а таксама выпусціла сольны сінгл «STRIP».
Жэвэдзь
Жэвэдзь (Же́ведь) — вёска ў Чарнігаўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Ганчарыўскай пасялковай абшчыны.
Купелішча (Смаленскі раён)
Геаграфія
Размешчана ў заходняй частцы вобласці за 31 км на поўнач ад Смаленска, за 25 км на поўнач ад аўтадарогі. За 31 км на поўдзень ад вёскі знаходзіцца чыгуначная станцыя Красны Бор на лініі Масква — Мінск.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупавана нямецкімі войскамі ў ліпені 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Вадзім Юсупавіч Абдрашытаў
Вадзім Юсупавіч Абдрашытаў (Вади́м Юсу́пович Абдраши́тов;,  — ) — савецкі і расійскі кінарэжысёр і педагог. Народны артыст Расійскай Федэрацыі (1992).
Біяграфія
Нарадзіўся 19 студзеня 1945 года ў Харкаве ў сям’і вайскоўца. Па нацыянальнасці татарын.
У 1959—1961 гадах вучыўся ў Алма-ацінскім тэхнікуме чыгуначнага транспарту, у 1961—1964 гадах — у МФТІ, у 1967 годзе скончыў кафедру кібернетыкі хіміка-тэхналагічных працэсаў Маскоўскага хіміка-тэхналагічнага інстытута імя Дз. І. Мендзялеева. У 1967—1970 гадах працаваў на Маскоўскім заводзе электравакуумных прыбораў.
У 1970 годзе паступіў на рэжысёрскі факультэт УДІКа, у майстэрню М. І. Рома, пасля смерці якога працягнуў навучанне ў Л. А. Куліджанава. Першая студэнцкая праца Абдрашытава, нямы шасціхвілінны дакументальны эцюд «Рэпартаж з асфальту», атрымала высокую ацэнку Рома. У 1974 годзе ён зняў у якасці курсавой працы сатырычную камедыю «Спыніце Патапава!» па апавяданні Р. І. Горына. Па словах Вадзіма Абдрашытава, ''«пасля УДІКа мяне адразу ўзялі на „Масфільм“ — нават дыплома не было, я абараніўся курсавой працай, фільмам „Спыніце Патапава!“. Яго выпадкова ўбачыў Райзман і сказаў мне: „хопіць вучыцца, час працаваць“»''.
Работы Абдрашытава вылучае стрыманая, унутрана напружаная кінематаграфічная мова. У цэнтры прац рэжысёра заўсёды знаходзяцца вострыя маральныя праблемы.
Член СКР, у 1986—1990 гадах — сакратар праўлення Саюза кінематаграфістаў СССР, сапраўдны член Расійскай Акадэміі кіно, член праўлення Гільдыі кінарэжысёраў Расіі, член журы прэміі «Трыуюмф», старшыня Праўлення кінастудыі «Арк-фільм» кінаканцэрна Масфільм, прафесар УДІКа, кіраўнік майстэрні кафедры рэжысуры мастацкага фільма УДІКа; старшыня журы V МКФ «Пасланне да чалавека» (1995), выкладчык ВКСР.
Жыў і працаваў ў Маскве.
Памёр 12 лютага 2023 года.
Ханс-Георг Шварцэнбек
Ханс-Георг Шварцэнбек (Hans-Georg Schwarzenbeck; нар. ) — нямецкі футбаліст, абаронца. Чэмпіён свету 1974 у складзе нацыянальнай зборнай ФРГ.
Казэрогы (Чарнігаўскі раён)
Казерогі ці Казэрогы (Козеро́ги) — вёска ў Чарнігаўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Ганчарыўскай пасялковай абшчыны.
Захараўка (Крупскі раён)
Заха́раўка (, Захаровка) — вёска ў Крупскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Ухвальскага сельсавета.
Да 4 студзеня 1964 года вёска ўваходзіла ў склад Ухвальскага сельсавета, да 31 ліпеня 1972 года — у склад Дзянісавіцкага сельсавета.
Атэген (Усходне-Казахстанская вобласць)
Атэген — сяло ў Тарбагатайскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Карасускай сельскай акругі. Код КАТА — 635847600.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 381 чалавек (178 мужчын і 203 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 195 чалавек (105 мужчын і 90 жанчын).
Алена Андрэеўна Рыбакіна
Але́на Андрэе́ўна Рыба́кіна  — казахстанская тэнісістка, якая да чэрвеня 2018 года выступала за Расію. Пераможца аднаго турніру Вялікага шлема ў адзіночным разрадзе (Уімблдан-2022); пераможца пяці турніраў WTA ў адзіночным разрадзе; чэмпіёнка Еўропы ў юніёрскім камандным першынстве да 18 гадоў.
Біяграфія
Разам з сястрой Ганнай займалася спартыўнай гімнастыкай і фігурным катаннем. У 6 гадоў настаўнікі сказалі ёй, што праз высокі рост яна не зможа стаць прафесійнай спартсменкай, і бацька — Андрэй Рыбакін, прадзюсар тэлекампаніі «НТВ-Плюс», — адвёў дачок у секцыю тэніса.
У чэрвені 2018 года атрымала казахстанскае грамадзянства.
Перамогі (5)
* колькасць перамог у адзіночным разрадзе.
Гісторыя выступленняў на турнірах
Станам на 20 мая 2023 года
Для того, каб прадухіліць блытаніну і падвойванне ліку, інфармацыя ў гэтай табліцы карэктуецца толькі па сканчэнні ўдзелу там дадзенага гульца.
Кв. — пройгрыш у кваліфікацыйным турніры.
Смолын
Смо́лін ці Смолын (Смо́лин) — вёска ў Чарнігаўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Ганчарыўскай пасялковай абшчыны.
Чарнец (пасёлак станцыі)
Чарнец (Черне́ц) — пасёлак станцыі ў Бранскім раёне Бранскай вобласці Расіі.
Гісторыя
Паселішча заснавана разам з раз'ездам у 1929 годзе, пры будаўніцтве чыгункі. Да 2009 года паселішча не было выдзелена ў самастойны населены пункт і лічылася часткай іншых населеных пунктаў.
Як самастойны населенны пункт узнік у 2009 годзе.
Міхалкова (Смаленскі раён)
Міхалкова (Михалково) — вёска ў Смаленскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Вязгінскага сельскага паселішча. Насельніцтва — 10 жыхароў (2007).
Геаграфія
Размешчана ў заходняй частцы вобласці за 22 км на поўнач ад Смаленска, за 15 км на поўнач ад аўтадарогі, на беразе ракі Сушыца. За 22 км на поўдзень ад вёскі знаходзіцца чыгуначная станцыя Красны Бор на лініі Масква — Мінск.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупавана нямецкімі войскамі ў ліпені 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Андрыіўка (Чарнігаўскі раён)
Андрэ́еўка ці Андрыіўка (Андрі́ївка) — вёска ў Чарнігаўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Мыхайла-Кацюбынскай пасялковай абшчыны.
Антонавычы (Чарнігаўскі раён)
Антонавічы ці Антонавычы (Антоно́вичі) — вёска ў Чарнігаўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Мыхайла-Кацюбынскай пасялковай абшчыны.
Нью-Ёрк (значэнні)
Нью-Ёрк  — назва шэрага адміністрацыйна-тэрытарыяльных адзінак на тэрыторыі Злучаных Штатаў Амерыкі:
Нью-Ёрк (укр.: Нью-Йорк) — пасёлак гарадскога тыпу ў Данецкай вобласці, Украіна.
Арва Війтанен
Арва Війтанен (Arvo Viitanen;, Уурайнен — , Аньянкоскі) — фінскі лыжнік, прызёр Алімпійскіх гульняў, чэмпіён свету.
Біяграфія
На Алімпійскіх гульнях 1956 года ў Карціна-д’Ампеца заваяваў срэбра ў эстафетнай гонцы, а таксама заняў 9-е месца ў гонцы на 15 км.
За сваю кар’еру на чэмпіянатах свету заваяваў адзін залаты, адзін сярэбраны і тры бронзавыя медалі. Найбольш паспяхова выступіў на чэмпіянаце свету-1954 у Фалуне, на якім заваяваў золата ў эстафеце, серабро ў гонцы на 15 км і бронзу ў гонцы на 50 км.
На чэмпіянатах Фінляндыі перамагаў 4 разы, па адным разе ў гонках на 15, 30 і 50 км і эстафеце.
Пасля завяршэння спартыўнай кар’еры працаваў лесніком, а таксама ў перыяд з 1976 па 1982 год быў адным з кіраўнікоў фінскай лыжнай федэрацыі.
Шалакарда
Шалакарда — сяло ў Тарбагатайскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Карасускай сельскай акругі. Код КАТА — 635847700.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 496 чалавек (234 мужчыны і 262 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 328 чалавек (201 мужчына і 127 жанчын).
Знаменская
Зна́менская (, Знаменская) (да 1964 года Гіба́йлавічы ) — вёска ў Крупскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Ухвальскага сельсавета.
Гісторыя
30 ліпеня 1964 года вёска Гібайлавічы была перайменавана ў вёску Знаменская.
Біркы (Чарнігаўскі раён)
Бо́ркі ці Бі́ркы (Бі́рки) — вёска ў Чарнігаўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Мыхайла-Кацюбынскай пасялковай абшчыны.
Кароцькаўскі сельсавет
Каро́цькаўскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Кармянскага раёна Гомельскай вобласці Беларусі. Цэнтр — аграгарадок ( да 2009 года вёска) Кароцькі.
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Кармянскага раёна Магілёўскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Кармянскім раёне БССР. З 20 лютага 1938 года ў складзе Гомельскай вобласці. 8 красавіка 1957 года ў склад Ворнаўскага сельсавета перададзены 5 населеных пунктаў (вёскі Добрыч, Новая Халапаўка, Рудня, Старая Халапаўка і пасёлак Ратнік Халапаўскі). З 25 снежня 1962 года сельсавет у складзе Рагачоўскага раёна, з 6 студзеня 1965 года — у складзе Чачэрскага раёна, з 30 ліпеня 1966 года — у складзе адноўленага Кармянскага раёна. 26 сакавіка 1987 года ў склад сельсавета перададзены 7 населеных пунктаў (вёскі Вынашаўка, Гарадок, Куракаўшчына, Новая Зенькавіна, Старая Зенькавіна, Сырск і Сямёнаўка), якія знаходзіліся ў адміністрацыйным падпарадкаванні Кармянскага пассавета, цэнтр сельсавета перанесены ў гарадскі пасёлак Карма. 28 студзеня 1991 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Струменскага сельсавета, 26 верасня 2006 года — тэрыторыя скасаванага Валынецкага сельсавета (7 населеных пунктаў: вёскі Валынцы, Жавуніца, Калюды, Кляпін, Кляпінская Буда, Корсунь і Ясень). 25 кастрычніка 2007 года ў склад гарадскога пасёлка Карма ўключаны вёскі Куракаўшчына, Новая Зенькавіна, Старая Зенькавіна і Сырск. 30 снежня 2009 года скасаваны вёскі Бервяны, Лазовіца і Струмень, 4 лютага 2011 года — вёскі Жавуніца і Ясень , 3 лютага 2012 года — вёскі Восаў і Востраў.
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (22 населеныя пункты) — 1206 чалавек, з іх 96,8 % — беларусы, 2,7 % — рускія.
Стары Град
Ста́ры Град (Stari Grad, Cittàvecchia) — горад на паўночным узбярэжжы востраву Хвар, у Далмацыі, Харватыя. Адзін з найстаражытных гарадоў Еўропы. Стараградская раўніна была ўключана ў 2008 г. у Спіс Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.
Гісторыя
Першапачаткова Стары Град быў названы Фарас (ΦAPOΣ) грэчаскімі пасяленцамі з востраву Парас, якія прыбылі сюды ў 384 г. да н.э. У рымскі перыяд быў вядомы як Фарыя, а назва Хвар з'явілася з прыходам славян. Калі ж сталіца востраву была перанесена на поўдзень, у сучасны горад Хвар, горад стаў называцца проста Стары Град.
Стараградская раўніна
Стараградская раўніна (Starogradsko polje) — раўніна, культурны ландшафт і месца археалагічных раскопак, якая знаходзіцца на ўсход ад горада Стары Град, на востраве Хвар у Харватыі. Плошча складае 1 377 гектараў, размешчаная паміж населенымі пунктамі Стары Град, Елса і Вырбоўска.
У 2008 г. Стараградская раўніна была ўключана ў Спіс Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.
Шаламы
Назву Шаламы́ маюць:
Валынецкі сельсавет (Кармянскі раён)
Валы́нецкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Кармянскага раёна Гомельскай вобласці Беларусі. Цэнтр — вёска Валынцы.