cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Малыя Зводы
Гісторыя
У XIX стагоддзі вёска ў Брэсцкім павеце Гродзенскай губерні. У 1861 годзе цэнтр маёнтка, які належаў пану Гутоўскаму. У гэтым жа годзе прыхаджанамі пабудавана праваслаўная драўляная царква, якую наведвалі 1478 чалавек з 6 вёсак. У 1886 годзе сяло ў Лышчыцкай воласці ва ўрочышчы Гашчэй, працавалі царкоўна-прыходская школа і карчма. У 1889 годзе працавала народнае вучылішча. У 1890 годзе ўладальнікам маёнтка быў Б. Гутоўскі.
У 1905 годзе сяло ў 243 жыхары і фальварак (18 жыхароў) у Лышчыцкай воласці.
Паводле Рыжскага мірнага дагавора ў складзе Польшчы, у Лышчыцкай гміне Брэсцкага павета Палескага ваяводства.
З 1939 года ў складзе БССР.
У Вялікую Айчынную вайну загінулі на фронце 10 жыхароў, 3 — у партызанах.
З 1959 года цэнтр Баршчэўскага сельсавета, у 1972—1982 гадах цэнтр Малазводскага сельсавета. 4 верасня 1972 года ў склад вёскі ўвайшла вёска Вялікія Зводы. 18 кастрычніка 1982 года сельсавет скасаваны, вёска перададзена ў склад Лышчыцкага сельсавета Брэсцкага раёна.
Вікторыя-Бярэсце
= Гісторыя =
Статыстыка выступленняў
= Дасягненні =
Еўрапейскія кубкі
Нацыянальныя спаборніцтвы
Таварыскія турніры
Іншыя дасягненні
= Трэнерская штаба =
= Асноўны састаў 2020/21 =
= Трансферы 2020/21 =
Прыйшлі
Сышлі
= Сезон 2020/21 =
Кубак Еўропы ЕГФ
Бярэсце з-за пандэміі каронавіруса пачало свой шлях у Кубку Еўропы ЕГФ з трэцяга кваліфікацыйнага раўнда (1/16 фіналу). Дзе па выніках лёсавання сустрэлася з КХФ Истогу з Косава. Па просьбе Истогу абодва матчы прайшлі ў Косава. Першы матч прайшоў 21 лістапада, Бярэсце ў ім саступіла 30:33, другі матч прайшоў 22 лістапада і завяршыўся перамогай Бярэсця 32:28, што дазволіла выйсці ў стадыю 1/8 фіналу Кубка ЕГФ.
Па выніках лёсавання Бярэсцю трэба было згуляць супраць Галичанки з Львова, па просьбе ўкраінскага клуба абодва матчы прайшлі ў Львове. Першы матч прайшоў 16 студзеня Бярэсце ў ім саступіла 26:32, другі матч адбыўся 17 студзеня і гэтак жа скончыўся перамогай Галичанки з лікам 16:29.
З-за пандэміі Бярэсце адправілася ў Львоў ў вельмі ўсечаным складзе. Такім чынам пасля двух паражэнняў на стадыі 1/8, Бярэсце завяршыла еўрасезон. Выніковы лік 104:122, найлепшы снайпер Бярэсця ў еўракубках - Анастасія Сівуха - 23 мяча.
Чэмпіянат Беларусі
У адрозненні ад сезону 2019/20, сезон 2020/21 быў цалкам дагуляны.
У сезоне 2020/21 у чэмпіянаце прыняло ўдзел 8 каманд з усіх абласцей Беларусі. Паміж сабой каманды згулялі чатырох кругавой турнір, кожная каманда правяла 28 матчаў. У 28 матчах Бярэсце закінула 908 мячоў (3-ці паказчык у чэмпіянаце), прапусціўшы пры гэтым 806 мячоў. Найлепшымі снайперамі каманды сталі:
1. Анастасія Сівуха - 177 мячоў.
3. Алёна Алексяюк - 125 мячоў.
Самая працяглая серыя перамог 7 матчаў з 14 кастрычніка па 14 лістапада. Бярэсце ў сезоне 2020/21 адна з трох каманд, якая абыграла усе каманды чэмпіянату (разам з БНТУ і Гомелем).
Ні аднаго матчу ў сезоне 2020/21 не было згуляна ў нічыю. Самы паспяховы месяц у сезоне - Кастрычнік, 5 Метча - 5 перамог, 166 мячоў закінута, 125 мячоў прапушчана. Лепшымі снайперамі месяцаў станавіліся:
1. Ірына Шынкарук (Кастрычнік - 37, Снежань - 23, Люты - 47, Травень - 17)
2. Анастасія Сівуха (Верасень - 13, лістапад - 15, Красавіка - 16)
3. Бардзіян / Алексяюк (Сакавік - 23)
Па выніках чэмпіянату Беларусі Бярэсце заняло 3-е месца, упершыню з 2017 года заваяваўшы бронзу чэмпіянату краіны. Анастасія Сівуха і Ірына Шынкарук былі выбраны ў сімвалічную зборную чэмпіянату па выніках сезону па сваіх пазіцыях.
= Сезон 2019/20 =
У Чэмпіянаце Беларусі ў сезоне 2019/20 было закінута 658 галоў. Найлепшым бамбардзірам у саставе каманды стала Дар'я Свідуновіч - 108 мячоў.
Выніковае месца каманды ў сезоне 4-ое, тым самым самым Берасцейкі паўтарылі вынікі 2011, 2014 і 2015 гадоў, калі гэтак ж былі ў квартэце наймацнейшых.
Самым паспяховым месяцам у сезоне для "Берестья" стаў люты ў якім было закінута 122 гола. Больш за усіх галоў за адну гульню закінула Дар'я Свідуновіч - 11, у дамашнім матчы супраць РЦАР-БНТУ. З 7 месяцаў сезона ў Чэмпіянаце, Дар'я Свідуновіч была найлепшым бамбардзірам 3 разы (кастрычнік - 23, лістапад - 20 і люты - 25), Дыяна Бярынчык стала найлепшым бамбардзірам двойчы (снежань - 7 і сакавік - 22), Анастасія Сивуха і Ганна Бардзіян па аднаму разу (верасень - 12 і студзень - 30 адпаведна). Больш іншых нашых гульцоў у адным месяцы чэмпіянату Беларусі закінула Ганна Бардзіян 30 галоў у Студзені.
Выкладчык-стажор
Выкладчык-стажор — пачатковая пасада ў іерархіі пасад навукова-педагагічных супрацоўнікаў вышэйшых навучальных устаноў, на якую пераважна прызначаюцца асобы, якія атрымалі дыплом аб вышэйшай адукацыі ў бягучым годзе (выпускнікі ВНУ). Праз год паспяховай выкладчыцкай дзейнасці выкладчык-стажор пераводзіцца на пасаду выкладчыка або асістэнта.
Вікторыя-Бярэсце
Кубак Беларусі
Кубак Беларусі завяршыўся для каманды Юрыя Карпука у снежні 2019 года, калі Берасце спачатку дому, а потым на выездзе саступіла Гараднічанцы тым самым не здолеўшы прайсці далей стадыі 1/4 фіналу. Што ўжо здаралася у гісторыі клуба ў 2010, 2011, 2013, 2018, 2020 гадах.
У першым матчы Берестье закінула 24 мяча, у другім 30, разам у кубку Беларусі было 54 мяча. У першым матчы 1/4 фіналу лепшым бомбардиром стала Дар'я Свідуновіч - 6 мячоў, у Гародне найлепшай стала Ганна Бардзіян - 8 галоў. Найлепшым бамбардзірам у Кубку Беларусі стала Ганна Бардзіян - 12 мячоў па суме двух сустрэч.
Выкладчык-стажор
Службовыя абавязкі
Праводзіць практычныя або семінарскія заняткі са студэнтамі, забяспечвае якаснае выкананне навучальных планаў і праграм. Вывучае індывідуальныя асаблівасці студэнтаў, іх інтарэсы, здольнасці і ўлічвае іх пры правядзенні заняткаў у групе. Развівае цікавасць да абранай студэнтамі прафесійнай дзейнасці. Падтрымлівае вучэбную дысцыпліну, забяспечвае прыняты рэжым і парадак работы педагагічнага калектыву кафедры. Вывучае, абагульняе і выкарыстоўвае ў сваёй працы перадавы педагагічны досвед, дасягненні педагагічнай навукі, новыя методыкі навучання. Выконвае эксперыментальную і навуковую працу з мэтай авалодання новым вопытам. Садзейнічае неабходнаму ўзроўню забеспячэння вучэбных заняткаў сучаснымі навуковымі, інфармацыйнымі і тэхнічнымі сродкамі навучання. Развівае ў студэнтаў навыкі індывідуальнай працы з навуковай, вучэбнай літаратурай, дапаможнікамі. Кантралюе выкананне правілаў і нормаў аховы працы і пажарнай бяспекі.
Павінен ведаць: нарматыўныя прававыя акты, іншыя кіруючыя і метадычныя дакументы і матэрыялы, якія рэгулююць пытанні функцыянавання і развіцця сістэмы вышэйшай адукацыі; вучэбна-навуковыя дысцыпліны па профілю кафедры; сучасны стан навуковых праблем па адпаведнай спецыяльнасці; айчынныя і замежныя дасягненні ў галіне вучэбна-выхаваўчага працэсу, напрамкі развіцця сістэмы навучання і выхавання па выкладаемых і сумежных вучэбных дысцыплінах; асновы працоўнага заканадаўства; правілы і нормы аховы працы і пажарнай бяспекі.
Вікторыя-Бярэсце
Калядны турнір
У Студзені ў Брэсце прошёл 2-ой Калядны турнір, які сабраў чатыры каманды з 4-х дзяржаў: AZS AWF Warszawa, Zalgiris Kaunas , Реал Мікалаяў і гаспадыні турніру Вікторыя-Берестье.
Падрахункавае палажэнне каманд:
Індывідуальныя узнагароды:
Найлепшы брамнік - Семенченка Алеся (Жальгірыс)
Найлепшы паўсярэдні - Шидлуските Клаўдыя (Жальгірыс)
Найлепшы вуглавы - Рябоконь Лілія (Рэал)
Найлепшы абаронца - Трызна Алёна (Вікторыя-Берасце)
Разыгрываючы - Бардзіян Ганна (Вікторыя-Берасце)
MVP турніру - Аксёнава Святлана (Реал)
= Заўвагі =
Дакія
Этымалогія
У грэчаскіх крыніцах Дакія была вядома пад назвай Гета, пад назвай Дакус сустракалася ў рымскіх дакументах. Страбон сцвярджаў, што арыгінальнай назвай Дакіі было слова «daoi», якое можна параўнаць з магчымым фрыгійскім роднасным словам «daos», якое перакладаецца як «воўк». Гэтая здагадка пацвярджаецца такім фактам, што на сцяге Дакіі выява цмока мае галаву ваўка.
Гісторыя
Каралеўства Дакія існавала ўжо ў 2 ст. да н.э. Кіраўніцтва караля Аролеса было адзначана частымі канфліктамі з бастарнамі і рымлянамі (112 год да н.э., 109 год да н.э., 74 год да н.э.), што вельмі моцна паслабляла Дакію.
Пад кіраўніцтвам Бурэбісты, які цалкам рэарганізаваў войска і падняў маральны дух людзей, Дакія дасягнула свайго тэрытарыяльнага максімума. Бастарны і боі былі заваяваныя, нават грэчаскія гарады Ольвія і Апалонія на Чорным моры прызналі ўладу Дакіі. Пасля смерці Бурэбісты каралеўства было падзелена на чатыры (або пяць) частак пры асобных кіраўніках.
Пры каралі Дэцэбале, Дакія была заваяваная рымлянамі (106), якія зрабілі яе адной з сваіх правінцый. Аднак дакі не былі цалкам падпарадкаваныя, у пазнейшыя часы, яны неаднаразова рабілі набегі на рымскія гарады ў вобласці Мезія. Рымская Дакія праіснавала да III стагоддзя.
Харкаўскі раён
Харкаўскі раён (Харківський район) — адміністрацыйная адзінка ў складзе Харкаўскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр — Харкаў (Харків).
Утвораны ў 1932 годзе. Насельніцтва раёна на года складае 182032 чалавекі, плошча — 1403,4 км².
Адміністрацыйны падзел
Тэрыторыя раёна адміністрацыйна складаецца з 2 гарадскіх, 14 пасялковых і 14 сельскіх саветаў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі раёна размешчаны 2 гарады раённага значэння, 14 пасёлак гарадскога тыпу, 22 пасёлкаў сельскага тыпу і 68 вёсак.
Дыянісій Парыжскі
Дыянісій Парыжскі (Saint Denis, Dionysius) — хрысціянскі святы III стагоддзя, першы біскуп Парыжа, свяшчэннамучанік.
Біяграфія
Найстарэйшым з захаваных жыццяпісаў святога з'яўляюцца "Страсці святых Дыянісія, Рустіка і Елеўферыя" (лац. Passio SS. Dionysii Rustici et Eleutherii), датаваныя 600 годам. Аб святым Дыянісій згадвае таксама Рыгор Турскі, гісторык і святы VI стагоддзя.
Паводле падання, Дыянісій прапаведаваў хрысціянства ў Рыме, а затым у германскіх землях і ў Іспаніі. Яго суправаджалі прэсвітэр Рустык, святы Рыель і дыякан Елеўферый. Затым Дыянісій і яго паплечнікі пачалі прапаведаваць у Галіі. Дыянісій, паводле падання, стаў першым біскупам Лютэцыі (Парыжа). Падчас пераследу хрысціян паганскімі ўладамі, усе тры прапаведнікі былі схопленыя і кінутыя ў цямніцу. Назаўтра мучанікі былі абезгалоўленыя на вяршыні Манмартра (цяпер у межах Парыжа). Менавіта ў сувязі з пакараннем смерцю трох святых гэтая гара і атрымала сваю сучасную назву (фр. Montmartre – гара мучанікаў). Cвяты Дыянісій узяў сваю галаву, прайшоў з ёй да храма і толькі там упаў мёртвы. Набожная жанчына Катул пахавала рэшткі мучаніка.
M88 (аб’ект Месье)
M88 (каталог Месье) — спіральная галактыка ў сузор’і Валасоў Веранікі.
Голышыў (Луцкі раён)
Голышыў (Го́лишів) — вёска ў Луцкім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Баратынскай вясковай абшчыны.
IC 3604
IC 3604 — галактыка тыпу Sa (спіральная галактыка) ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Каршовэць
Каршовэць (Коршо́вець) — вёска ў Луцкім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Баратынскай вясковай абшчыны.
Трафімоўка
Трафімоўка (Trofimówka) — вёска ў Сакульскім павеце Падляскага ваяводства Польшчы. Знаходзіцца ў гміне Янаў.
Усасай
Усасай (Ussassai) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Сардзінія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Альястра.
Насельніцтва складае 763 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 16 чал./км². Займае плошчу 47 км². Паштовы індэкс — 8040. Тэлефонны код — 0782.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Асістэнт (пасада ў ВНУ)
Асістэнт або выкладчык — пасада навукова-педагагічных супрацоўнікаў у вышэйшых навучальных установах. У пасадовай іерархіі займае месца вышэй выкладчыка-стажора і ніжэй старэйшага выкладчыка.
Прыблізна адпавядае пасадзе асістэнт-прафесара. Часта гэтая пасада сумяшчаецца з вучобай у аспірантуры. Пры значна меншай аплаце асістэнты або выкладчыкі павінны праводзіць больш гадзін аудыторных заняткаў у параўнанні з дацэнтамі і прафесарамі.
Кваліфікацыйныя патрабаванні
Вышэйшая адукацыя і стаж педагагічнай (навукова-педагагічнай) працы не менш 1 года.
Службовыя абавязкі
Праводзіць навучальныя заняткі (лабараторныя, практычныя работы, семінары) са студэнтамі і забяспечвае замацаванне атрыманых імі ведаў, уменняў і навыкаў. Плануе навучальны працэс, выкарыстоўвае актыўныя формы і метады навучання, перадавы вопыт выкладання. Вызначае і забяспечвае міжпрадметныя сувязі. Замацоўвае прафесійны выбар студэнтаў. Выконвае метадычную, эксперыментальную і даследчую працу ў цеснай сувязі з навучальным працэсам. Прымае ўдзел у арганізацыі і правядзенні метадычных семінараў, канферэнцый, працы савета факультэта, падтрымлівае творчыя сувязі з іншымі навучальнымі і навуковымі ўстановамі. Фармуе ў студэнтаў ўстойлівую цікавасць да вучобы, максімальную самастойнасць у засваенні праграм навучання. Выхоўвае ініцыятыўнасць, лагічнасць мыслення студэнтаў, патрабавальнасць і адказнасць за вынікаў іх вучобы. Садзейнічае неабходнаму ўзроўню аснашчанасці навучальных заняткаў тэхнікай, прыборамі, інструментам і г.д. і актыўна выкарыстоўвае іх у сваёй працы. Фармуе ў студэнтаў навыкі працы з вучэбнай, спецыяльнай, навуковай літаратурай, дапаможнікамі; вучыць самастойна праводзіць эксперыменты і абагульняць атрыманыя вынікі. Залучае студэнтаў у планавыя і дадатковыя навукова-даследчыя, праектна-канструктарскія і іншыя тэарэтычныя працы.
Павінен ведаць: нарматыўныя прававыя акты, іншыя кіруючыя і метадычныя дакументы і матэрыялы, якія рэгулююць пытанні функцыянавання і развіцця сістэмы вышэйшай адукацыі; дасягненні педагагічнай навукі і практыкі; актуальныя праблемы эканомікі, педагогікі, прадметных дыягностык; навукова-метадычныя прынцыпы, метады і формы арганізацыі педагагічнай работы; айчынныя і замежныя дасягненні ў галіне вучэбна-выхаваўчага працэсу; асновы працоўнага заканадаўства; правілы і нормы аховы працы і пажарнай бяспекі.
Русакова (археалагічны помнік)
Выявіў у 1965 годзе і даследаваў у 1966 годзе В. Р. Супрун, у 1967, 1970, 1977 — М. М. Чарняўскі. Ускрыта 1024 м². Памеры 74х40 м. Культурны пласт да 0,8 м.
Выяўлены рэшткі агнішчаў, у т.л. выкладзеных з камянёў, прылады працы і кераміка пераважна нёманскай культуры: трохвугольныя наканечнікі стрэл, лістападобныя наканечнікі дзід, разнастайныя скрабкі, разцы і іншае; кераміка дубічайскага тыпу (таўстасценная, з грабеньчатым і накольчатым арнаментам), познанеалітычная (дабраборская); невяликая колькасць сярэдненеалітычных (лысагорскіх) матэрыялаў. Да бронзавага веку адносяцца фрагменты пласкадонных гаршкоў са шнуравым, штампаваным і пракрэсленым арнаментам, а таксама крамянёвыя вырабы, каменныя шліфаваныя і свідраваныя сякеры. Выяўлены рэшткі пахаванняў па абраду трупаспалення (бронзавы век), кароткая свідраваная сякера і гаршчок з наразным арнаментам. Дзюна была заселена і ў пазнейшы час. Сустракаюцца фрагменты керамікі і гліняныя прасліцы жалезнага веку, фрагменты ганчарнага посуду і металічныя вырабы (наканечнік дзіды і інш.) познафеадальнага часу.
Алег Іванавіч Ушкевіч
Алег Іванавіч Ушкевіч (1954 —) — беларускі спецыяліст у галіне будаўніцтва.
Біяграфія
Скончыў Брэсцкі інжынерна-будаўнічы інстытут. З 2006 года генеральны дырэктар Адкрытага акцыянернага таварыства «Гроднажылбуд».
Шумілаўка (Клімаўскі раён)
Шумілаўка (Шумиловка) — сяло ў Клімаўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Кірылаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
Сяло вядома ўжо ў сярэдзіне XIX ст. Да Лютаўскай рэвалюцыі 1917 года ў складзе Навазыбкаўскага павета Чарнігаўскай губерні Расійскай імперыі.
Андрыеўскі
Андрыеўскі — прозвішча.
Шумілаўка (Клімаўскі раён)
Гісторыя
З 1929 года ў складзе Чуравіцкага раёна Клінцоўскай акругі, а з 1932 года ў Клімаўскім раёне Заходняй вобласці, у 1937 годзе перададзена ў склад Арлоўскай вобласці. У 1944 годзе ўвайшло ў склад Чуравіцкага раёна Бранскай вобласці. З 1956 года зноў у Клімаўскім раёне.
Лучыці (Луцкі раён)
Лучыці (Лучиці) — вёска ў Луцкім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Баратынскай вясковай абшчыны.
Прыбытковае месца
Прыбытковае месца — п’еса ў пяці дзеяннях Аляксандра Мікалаевіча Астроўскага.
Надрукаваная ў часопісе «Русская беседа», № 1, 1857; у гэтым жа годзе выйшла асобным выданнем. Аднак да пастаноўкі ў тэатрах не была дапушчаная. Толькі праз шэсць гадоў — 27 верасня 1863 — упершыню пастаўлена ў Пецярбургу, на сцэне Александрынскага тэатра, у бенефіс артысткі Ляўкеевай; у маскоўскім Малым тэатры — 14 кастрычніка таго ж года, у бенефіс артысткі Васільевай.
Кергеленскае плато
Кергеленскае плато — падводнае плато вулканічнага паходжання, размешчанае ў паўднёвай частцы Індыйскага акіяна і часткова ў Паўднёвым акіяне, адно з найбуйнейшых падводных плато планеты. Знаходзіцца прыкладна ў 3 тыс. км да паўднёвага захаду ад Аўстраліі, выцягнута больш чым на 2,2 тыс. км з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход. Глыбіні складаюць ад 1 да 4 тыс. метраў.
Плато было ўтворана гарачым пунктам пасля разлома Гандваны каля 120 млн гадоў назад у выніку серыі магутных магматычных вывяржэнняў, якія доўжыліся 25 млн гадоў. Вынікі геалагічных даследаванняў паказалі, што на працягу перыяду да 40 млн гадоў плато знаходзілася на паверхні ці на вельмі невялікай глыбіні. Фрагменты драўніны і вугля, знойдзеныя ў асадках верхняга мелу, сведчаць пра тое, што плато магло быць пакрыта лесам. Асадкавыя пароды плато падобныя з аўстралійскімі і індыйскімі ўзорамі, што гаворыць пра тое, што яны некалі былі адзіныя.
У наш час вяршыні вулканаў, якія ўзвышаюцца над паверхняй акіяна, утвараюць астравы Кергелен, востраў Херд і астравы Мак-Доналд. Апошнія два знаходзяцца на хрыбце Біг-Бен, дзе вулканічная актыўнасць час ад часу аднаўляецца.
Мстышын
Мстышын (Мсти́шин) — вёска ў Луцкім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Баратынскай вясковай абшчыны.
Уладзімір Васілевіч Панькоў
Уладзімір Васілевіч Панькоў (нар., с. Калагрывава, Новадзеравенькаўскі раён, Арлоўская вобласть, Расія) — беларускі хімік-неарганік, фізікахімік. Доктар хімічных навук (1999), прафесар (2006).
Біяграфія
Скончыў Варонежскі дзяржаўны ўніверсітэт (спецыяльнасць «Фізічная хімія», 1972). Працаваў у Інстытуце фізікі цвёрдага цела і паўправаднікоў АН Беларусі (з 1972, з 1989 — загадчык лабараторыі), Беларускім дзяржаўным тэхналагічным універсітэце (з 1996, загадчык кафедры фізічнай хіміі), Інстытуце агульнай і неарганічнай хіміі НАН Беларусі (з 2001, загадчык лабараторыі), Беларускім дзяржаўным універсітэце (з 2004, хімічны факультэт, кафедра фізічнай хіміі, загадчык кафедры, у 2006—2009 — прарэктар па навуковай рабоце, 2005—2010 — дэкан факультэта).
Навуковыя інтарэсы: даследаванне працэсаў сінтэзу магнітных і электрычных уласцівасцей многакампанентных аксідных нанаматэрыялаў.
Сабі
Са́бі, Саві, Савэ (The Save River (раней Sabi) ) — рака ў Афрыцы, у Зімбабвэ і Мазамбіку.
M91 (аб’ект Месье)
M91 (каталог Месье) — спіральная галактыка ў сузор’і Валасоў Веранікі.
Навастаў (Луцкі раён)
Навастаў (Новоста́в) — вёска ў Луцкім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Баратынскай вясковай абшчыны.
Т-44
Серыйная вытворчасць Т-44 пачалася ў 1944 годзе, аднак у ходзе Вялікай Айчыннай вайны яна вялася ў абмежаваных маштабах з мэтай не дапусціць скарачэння выпуску Т-34-85 у перыяд ажыццяўлення маштабных наступальных аперацый; у баявых дзеяннях Вялікай Айчыннай вайны танк удзелу не прымаў.
Булавабрух кольчаты
Булавабрух кольчаты, вялікая кольчатая страказа, кардулегастр кольчаты (Cordulegaster boltonii) — від стракоз сямейства булавабрухаў.
Апісанне
Даўжыня брушка 54—64 мм, задніх крылаў 41—47 мм. Буйныя чорныя стракозы з ярка-жоўтымі палосамі на грудзях і кольцамі на брушку, пры яго аснове — шыпападобныя вырасты. Крылы празрыстыя. Пярэднія і заднія крылы розныя па форме, трохвугольнікі на іх выцягнуты ўздоўж. Вочы сутыкаюцца на цемі.
Пашырэнне
Пашыраны ў Еўропе (акрамя поўначы). На Беларусі трапляюцца нешматлікія папуляцыі.
Імага жывуць у зацененых месцах, каля берагоў рэк і ручаёў. Лічынкі вялікія, развіваюцца ў праточных водах з павольным цячэннем.
Асаблівасці біялогіі
Стракозы хутка лётаюць па берагах вадаёмаў, аддаляючыся часам на вялікія адлегласці ад месцаў выпладу. Лёт у чэрвені-ліпені. Яйцы адкладваюць у час лёту ў вільготны грунт на невялікую глыбіню.
Цыкл развіцця 3-4 гады.
Бароўка (Клімаўскі раён)
Бароўка (Боровка) — пасёлак у Клімаўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Кірылаўскага сельскага паселішча.
Пеётызм
Пеётызм (Peyotism) — рэлігія на аснове хрысціянскіх і традыцыйных вераванняў паўночнаамерыканскіх індзейцаў. Назва паходзіць ад наймення кактуса пеётль (Lophophora williamsii), з якога вырабляюць галюцынаген.
Бароўка (Клімаўскі раён)
Гісторыя
Пасёлак узнік у 1920-х пад назвай Бараўской.
Пеётызм
Гісторыя
Пеётызм узнік на аснове хіліялістычных рухаў, якія ахапілі абшчыны паўночнаамерыканскіх індзейцаў у апошняй трэці XIX ст. Меркавана, што найбольшы ўплыў на фарміраванне новай рэлігіі аказаў рух Скокі Духаў, які першапачаткова ўзнік у Невадзе каля 1870 г., а потым адрадзіўся ў Аклахоме ў 1888 - 1889 гг. Частка прыхільнікаў гэтага руху ўжывала падчас рэлігійных цырымоній сушоны кактус пеётль (Lophophora williamsii), што параўноўвалася з хрысціянскай святой камуніяй. Пеётль утрымоўвае мескалін, які выклікае галюцынацыі. Практыка выкарыстання пётля мексіканскімі індзейцамі ў рэлігійных мэтах вядома з 1560 г. . Але на тэрыторыі ЗША арэал вырастання гэтай расліны абмежаваны Тэхасам, і да канца XIX ст. выпадкі яе актыўнага ўжывання былі не вядомы.
Бароўка (Клімаўскі раён)
Гісторыя
З 1929 года ў складзе Чуравіцкага раёна Клінцоўскай акругі, а з 1932 года ў Клімаўскім раёне Заходняй вобласці, у 1937 годзе перададзены ў склад Арлоўскай вобласці. У 1944 годзе ўвайшоў у склад Чуравіцкага раёна Бранскай вобласці. З 1956 года зноў у Клімаўскім раёне.
Пеётызм
Гісторыя
Першапачаткова прыхільнікі пеётызму дзейнічалі ў межах традыцыйных рэлігійных культаў або як чальцы хрысціянскіх кангрэгацый. 10 кастрычніка 1918 г. міжплемянная група пеётыстаў зарэгістравала Царкву карэнных амерыканцаў Аклахомы. У міжваенны перыяд патаемныя і адкрытыя сустрэчы пеётыстаў адбываліся і на тэрыторыі іншых штатаў ЗША. Гэтаму садзейнічала актыўная місіянерская дзейнасць прадстаўнікоў плямён каманчы, ліпан, каёва, сіў і інш. Паколькі федэральныя ўлады разглядалі пеётль як наркотык, прадпрымаліся меры для забароны як яго ўжывання, так і саміх рэлігійных цырымоній. Так, у 1932 г. у Невадзе быў арыштаваны і прысуджаны да турэмнага пакарання місіянер Сэм Самотны Мядзведзь.
Да 1960 г. прыхільнікі пеётызму здолелі зарэгістраваць цэрквы карэнных амерыканцаў у 11 штатах. У міжваенны перыяд групы вернікаў таксама ўзніклі на поўначы Мексікі. У 1960-ыя гг. пеётызм распаўсюдзіўся ў Канадзе, першапачаткова сярод сіў. На баку пеётыстаў выступалі амерыканскія антраполагі. У 1994 - 1996 гг. іх сумесныя намаганні прывялі да прыняцця Сенатам і Кангрэсам ЗША паправак да Акта аб рэлігійнай свабодзе амерыканскіх індзейцаў. Яны дазваляюць прадстаўнікам карэнных народаў ужыванне пеётля падчас рэлігійных цырымоній.
Арганізацыя
Аб'яднанне вернікаў адбываецца пераважна ў межах Царквы карэнных амерыканцаў (Native American Church). Яна не мае адзінства і ўяўляе сабою збор розных кангрэгацый і напрамкаў, у тым ліку групу Крыжовага Агню (Cross Fire), якая выкарыстоўвае падчас цырымоній Біблію і малітвы, і адасобленую ад яе групу Паловы Месяца (Half Moon), што вызнае блізкую да хрысціянскай маральнасць. У Арызоне дзейнічае незалежная пеётысцкая Царква Бога (The Peyote Way Church of God).
Веравучэнне
Для пеётызму характэрны сінкрэтызм — спалучэнне традыцый народных вераванняў індзейцаў з хрысціянствам. Пеётысты вераць у адзінага Вялікага Духа, стваральніка сусвету, які звязаны з чалаввецтвам праз іншых духаў, у тым ліку прадстаўнікоў прыроды. Ісус Хрыстос выступае або як заступнік і адзін з пасрэднікаў, або як рэінкарнацыя культурнага героя таго ці іншага племені. Ужыванне пеётлю падчас рэлігійных цырымоній тлумачыцца імкненнем да кантактаў з духамі, яднаннем чалавека з навакольным асяродзем.
Вернікі гуртуюцца вакол рэлігійнай абшчыны-ківа (ад назвы рэлігійнага збудавання ківа). Рытуалы часцяком арганізуюцца ў традыцыйным жытле, накшталт тыпі, у гонар традыцыйных індзейскіх, хрысціянскіх і цывільных грамадскіх святаў. Іх узначальвае рытуальны правадыр.
NGC 17
NGC 17 (іншыя абазначэнні — NGC 34, VV 850, PGC 781) — пекулярная галактыка ў сузор’і Кіта.
NGC 17 з'яўляецца вынікам нядаўняга сутыкнення двух багатых газам дыскавых галактык. Сутыкненне выклікала ўспышку зоркаўтварэння прыкладна 600 мільёнаў гадоў назад. У наш час актыўнае зоркаўтварэнне працягваецца толькі ў цэнтральнай частцы галактыкі. Да галактыкі прылягаюць два якія складаюцца з зорак прыліўных «хваста», якія працягнуліся на 38 і 26 кілапарсек. Мяркуецца, што праз некалькі мільярдаў гадоў NGC 17 ператворыцца ў галактыку тыпу Sa па класіфікацыі Эдвіна Хабла з характэрным цэнтральным балджам і стане падобная на галактыку «Самбрэра» (NGC 4594).
Бярозаўка (Клімаўскі раён)
Гісторыя
Пасёлак заснаваны ў 1920-х.
З 1929 года ў складзе Чуравіцкага раёна Клінцоўскай акругі, а з 1932 года ў Клімаўскім раёне Заходняй вобласці, у 1937 годзе перададзены ў склад Арлоўскай вобласці. У 1944 годзе ўвайшоў у склад Чуравіцкага раёна Бранскай вобласці. З 1956 года зноў у Клімаўскім раёне.
Пясчанае (археалагічны помнік)
Пясчанае — археалагічны помнік: стаянка культуры лінгбі на паўднёвым беразе воз. Пясчанае, каля в. Адрыжын (Іванаўскі раён, Брэсцкая вобласць). Размешчана на схіле пясчаных нагоркаў вышынёй да 3—6 м, месцамі апускаеццаа пад ваду. Помнік датуецца XI—VI стст. да н.э.
Найбольшая канцэнтрацыя знаходак ва ўсходняй паніжанай частцы помніка, каля трыангуляцыйнага знака і выхадаў мелу і крамянёвых адкладаў. Выяўлена ў 1920-я гадах, у 1927 годзе даследаваў польскі археолаг, у 1970 годзе — У. Ф. Ісаенка. Сярод 900 апрацаваных крамянёў 50 прылад працы: разцы (бакавыя, вуглавыя, клінападобныя, сярэдзінныя), наканечнікі стрэл (тыпу лінгбі, арэнсбургскія, свідэрскія, гамбургскага тыпу), доўгія і кароткія скрабкі; 60 пласцін і іншае. Крамянёвы матэрыял часткова падобны да знаходак на стаянцы Опаль.
На тэрасе паўночнага берага воз. Пясчанае каля в. Уласаўцы ў 1970 годзе У. Ф. Ісаенка сабраў каля 100 апрацаваных крамянёў.
Старшы выкладчык
Старшы выкладчык — пасада навукова-педагагічных супрацоўнікаў у вышэйшых навучальных установах. У пасадовай іерархіі займае месца вышэй асістэнта (выкладчыка) і ніжэй дацэнта.
Кваліфікацыйныя патрабаванні
Вышэйшая адукацыя і стаж педагагічнай (навукова-педагагічнай) работы не менш 3 гадоў.
Службовыя абавязкі
Праводзіць навучальныя заняткі са студэнтамі, навукова-даследчую працу на кафедры і факультэце. Распрацоўвае методыкі, праграмы, курсы лекцый па выкладаемым дысцыплінам. Удзельнічае ў распрацоўцы агульнай праграмы навучання па выкладаемым дысцыплінам. Ажыццяўляе метадычнае кіраўніцтва студэнтамі пры распрацоўцы і карэкціроўцы іх асабістых праграм навучання. Развівае індывідуальныя здольнасці і схільнасці студэнтаў. Аналізуе інфармацыю аб прафесійнай дзейнасці выпускнікоў ВНУ. Выкарыстоўвае нетрадыцыйныя формы і метады пазанавучальнай працы.
Павінен ведаць: нарматыўныя прававыя акты, іншыя кіруючыя і метадычныя дакументы і матэрыялы, якія рэгулююць пытанні функцыянавання і развіцця сістэмы вышэйшай адукацыі; вучэбна-навуковыя дысцыпліны па профілі кафедры; айчынныя і замежныя дасягненні ў галіне вучэбна-выхаваўчага працэсу, навуковыя праблемы па адпаведнай спецыяльнасці; педагогіку, псіхалогію, тэорыю і методыку вучэбна-выхаваўчага працэсу; перадавыя метады, сродкі, практыку правядзення навуковых даследаванняў, выкарыстання іх у навучальных і выхаваўчых мэтах; асновы працоўнага заканадаўства; правілы і нормы аховы працы і пажарнай бяспекі.
Шпала
Шпа́ла (spalk — «падпорка») — апора для рэек у выглядзе бруса. У чыгуначным шляху шпалы звычайна ўкладваюцца на баластны слой верхняга складу шляху і забяспечваюць нязменнасць узаемнага размяшчэння рэйкавых ніцяў, успрымаюць ціск непасрэдна ад рэек альбо ад прамежкавых змацаванняў і перадаюць яго падшпальную аснову (звычайна — баласны слой, у метрапалітэне — бетонную аснову).
Драўляныя шпалы
Драўляным шпалам уласцівыя многія асаблівасці: пругкасць, лёгкасць апрацоўкі, высокія дыэлектрычныя ўласцівасці, добрае счапленне з друзавым баластам, малая адчувальнасць да ваганняў тэмпературы. Найважнейшай уласцівасцю з’яўляецца магчымасць пашырэння рэйкавай каляі ў крывых радыюсам меней за 350 м.
Тэрмін службы драўляных шпалаў (у залежнасці ад тыпу драўніны, знешніх умоў і інтэнсіўнасці эксплуатацыі) складае ад 7 да 40 гадоў. Асноўная праблема драўляных шпалаў — тэндэнцыя да згнівання ў месцах мацавання да іх рэек, і праблема з далейшай іх утылізацыяй.
Драўляныя шпалы для чыгунак шырокай каляі вырабляюцца па ДАСТ 78-2004.
Шпалы падзяляюцца на тры віды:
Жалезабетонныя шпалы
Жалезабетонныя шпалы ўяўляюць з сябе жалезабетонныя балкі пераменнага зрэзу. На такіх балках маюцца пляцоўкі для ўсталёўкі рэек, а таксама адтуліны пад балты рэйкашпальнага злучэння (пры забіванні ў адтуліны драўляных пробак выкарыстоўваюцца таксама кастыльныя і шурупныя змацаванні). Жалезабетонныя шпалы вырабляюцца з папярэднім нацягваннем арматуры. Тэхналоґія вырабу жалезабетонных шпалаў наступная: у спэцыяльную форму змяшчаюцца струны арматуры, якім перадвюцца расцягваючыя намаганні. Затым пад дзеяннем вібратара форма запаўняецца бетонам. Калі бетон зацвярдзявае, напружанні са струн здымаюцца і форма разбіраецца. Такі спосаб вырабу шпалаў прыдае ім пругкасць і захоўвае шпалу ад раскола пад рухомым складам.
Буск
Буск (Буськ) — горад ва Украіне, адміністрацыйны цэнтр Бускага раёна Львоўскай вобласці. Адлегласць да абласнога цэнтра складае 51 км і праходзіць па аўташляху міжнароднага значення Е40 Кіеў — Львоў. Адлегласць да бліжэйшай чыгуначнай станцыі Краснэ складае 5 км. Колькасць насельніцтва складае 8484 асобы. Месціцца на правым беразе р. Заходні Буг.
Гісторыя
Упершыню ўзгадваецца ў 1097, калі тут трымаў аблогу Давыд Ігаравіч кн. уладзіміра-валынскі. Але існуе меркаванне, што горад быў заснаваны значна раней і з’яўляўся цэнтрам племя бужан, згаданых у «Аповесці мінулых гадоў» — «Бужане зане седоша по Бугу». Назва горада паходзіць ад ракі і сустракаецца ў летапісах у форме «Бужск», «Бужаск», «Божск» і інш. На мысе, дзе рака Полтва ўпадае ў Заходні Буг захавалася гарадзішча плошчай каля 6 га.
У XI—XII стст. Буск з’яўляўся цэнтрам Бужскага удзела, які ўваходзіў у склад Уладзіміра-Валынскага княства. У 1097—1113 Бускам валодаў Давыд Ігаравіч. Пасля яго смерці горад заставаўся цэнтрам удзела, і ім валодала шэраг князёў, у т.л. у 1123—1125 гг. вялікі князь кіеўскі Уладзімір Манамах.
У XIII — 1-ай пал. XIV стст. ён уваходзіў у Бэлзскі ўдзел Галіцка-Валынскага княства. Падчас татара-мангольскага нашэсця на Русь праз горад прайшоў Батый. У 1284 Буск быў абрабаваны і разбураны Целебугой. У 1349 горад у складзе часткі Галіцка-Валынскага княства трапіў пад уладу Польскага каралеўства і стаў цэнтрам павета Бэлзскага ваяводства.
У 1411 князь мазавецкі і бэлзскі надаў Буску магдэбургскае права, а ў 1506 жыхары горада дабіліся дазволу на дзейнасць воскабойні. Находзячыся на т.з. Чорным шляху, па якім праходзілі рэйды татараў, Буск на працягу XV ст. некалькі разоў падвяргаўся іх нападу. Спусташальныя набегі татараў мелі месца ў 1442, 1450, 1453, 1467 і 1498 гг., падчас якіх горад быў некалькі раз абрабаваны і спалены. Набегі не спыняліся і ў XVI ст. Так, у 1516 татары напалі на прадмесці горада і захапілі шмат палонных. Тое ж паўтарылася і ў 1549. У XVI ст. пасля шэрагу спусташальных татарскіх набегаў для засялення гэтага края былі запрошаныя «валохі», т.б. італьянцы, якія займаліся жывёлагадоўляй, вырабам сукна, бочкавых дошак і дрэўнага вугля, іншых драўляных вырабаў, сплавам лесу па Бугу і тым самым спрыялі ажыўленню рамяства і гандлю. У 1578 бускім мешчанінам Ларыёнам у горадзе быў заснаваны Бускі папяровы млын. На паперы, вырабленай на гэтам млыне, друкаваліся кнігі Івана Фёдарава ў Львове. У 1714 знесеная падчас паводкі, у канцы XVIII ст. адноўлены. Месца, дзе некалі размяшчаўся млын, жыхары дагэтуль завуць «папірняй».
У 1541 кароль і Вялікі князь Жыгімонт Стары пацвердзіў гораду магдэбургскае права.
Па дадзеных інвентара за 1578, у Буску былі 4 млыны і валюшня. Адно з значных месцаў займала рамесная вытворчасць. Тут налічвалася 4 шаўца, 3 каваля, 10 краўцоў, 12 кушняроў, 10 ткачоў, 6 півавараў, 3 бондара, 1 шорнік, 1 мечнік, 3 шапачнікі, 2 саладоўнікі, 1 цырульнік, 1 злотнік, 1 ганчар. Існавалі цэхі ткачоў, краўцоў і нейкія іншыя. Горад быў адным з цэнтраў гандлю ў рэгіёне, праводзіліся кірмашы.
У XVI—XVIII стст. Буск быў адным з прыкметных цэнтраў культуры і асветы на заходнеукраінскіх землях. Значную ролю ў гэтым гуляла Бускае брацтва, якое дзейнічала ў гэты перыяд. Пры ім існавала пачатковая школа з стараўкраінскай мовай выкладання. У сувязі з тым, што друкаваныя кнігі былі вельмі дарагімі, настаўнікі брацкіх школ займаліся іх перапісваннем. Захавалася кніга «Соборник цветоносный», перапісаная настаўнікам бускай школы Якавам Чайкай.
Буск звалі «Галіцыйскай Венецыяй». Рэкі Салотвіна, Ракітная, Рудная і Малдова, якія праходзяць праз горад, падзялялі яго на некалькі частак. Кожная частка мела свой назоў: Стары горад, Сярэдні горад, Новы горад і Ябланаўка. Да горада прылягалі прадмесці: на правым беразе Буга — Ліпабокі, Доўгі бок і Валяне, падзеленыя рэчышчамі багністых рэк Салотвіны і Ракітнай, а на левым беразе — Нямецкі бок і аддзеленае ад яго рэчышчам Полтвы Падзамча. Зносіны паміж цэнтрам горада і прадмесцямі падтрымлівалася праз грэблі і 68 мастоў і кладак з двух-трох дошак на высокіх палях.
Пасля першага падзелу Рэчы Паспалітай у 1772 горад трапіў пад уладу Аўстра-Венгрыі. У 1772—1782 гг. горад быў цэнтрам дыстрыкту, у 1782—1789 гг. уваходзіў у склад Бродаўскай, у 1789—1867 гг. — Залачоўскай акругі, а ў 1867—1918 гг.— Каменска-Струмілаўскага ўезда. Хоць горад працягваў карыстацца магдэбургскім правам, усім распараджаўся былы стараста і арандатар Іосіф Мір, які захаваў правы арандатара і атрымаў ад аўстра-венгерскага ўрада тытул графа. У канцы XIX ст. правы графа Міра перайшлі да графа Бадэні.
Увосень 1920 горад зноў перайшоў пад уладу Польшчы. У 1921—1939 гг. ён з’яўляўся мястэчкам Каменска-Струмілаўскага ўезда Цярнопальскага ваяводства. Вялікая частка прадпрыемстваў у горадзе належала графу Бадэні і графіні Сукс.
У верасні 1939 у Буск увайшла Чырвоная Армія і зноў была ўсталявана савецкая ўлада. У 1940 Буск быў аднесены да катэгорыі гарадоў і стаў цэнтрам раёна Львоўскай вобласці. 1 ліпеня 1941 у горад увайшлі нямецкія войскі. 18 ліпеня 1944 Буск вызвалілі войскі 1-га Украінскага фронту.
Зімовыя Алімпійскія гульні 1998
Зімовыя Алімпійскія гульні 1998 афіцыйна вядомыя як Гульні XVIII Алімпіяды (англ.: 1998 Winter Olympics), міжнароднае спартыўнае мерапрыемства, якое адбылося ў японскім горадзе Нагана 7—22 лютага 1998.
Краіны-ўдельніцы
Спіс краін-удзельніц, у дужках колькасць спартсменаў.
Медальны залік
Беларусь заняла 20-е месца з 2 бронзавымі медалямі, якія зарабілі Дзмітрый Дашчынскі і Аляксей Айдараў.
IC 3605
IC 3605 — галактыка тыпу Sm (змяшаная спіральная галактыка) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Перагледжаны Новы агульны каталог
Перагледжаны Новы агульны каталог (Revised New General Catalogue або RNGC) і яго дадатак — Перагледжаны Індэкс-каталог (Revised Index Catalogue або RIC) — перапрацаваныя рэдакцыі арыгінальнага Новага агульнага каталога і Індэкс-каталогаў, створаных Д. Л. Э. Дрэерам. Некаторыя значэнні яркасці аб'ектаў былі вымераны Дрэерам недастаткова дакладна; акрамя таго, для некаторых аб'ектаў гэта былі не цалкам выразныя апісанні. Гэтыя недахопы і былі ліквідаваны ў перагледжаных рэдакцыях. Гэтыя каталогі з'яўляюцца найбольш папулярнымі каталогамі аб'ектаў далёкага космасу ў аматараў астраноміі. Яны таксама выкарыстоўваюцца ў большасці электронных планетарыяў у якасці крыніц даных пра гэтыя аб'екты.
Промінь (Луцкі раён)
Промінь (Про́мінь) — вёска ў Луцкім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Баратынскай вясковай абшчыны.
Вішнёвы (Клімаўскі раён)
Вішнёвы (Вишнёвый) — пасёлак у Клімаўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Кірылаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
Пасёлак заснаваны ў 1920-х, меўся млын.
У 1929 годзе цэнтр Вішнёўскага сельсавета ў складзе Чуравіцкага раёна Клінцоўскай акругі, а з 1932 года ў Клімаўскім раёне Заходняй вобласці, у 1937 годзе перададзены ў склад Арлоўскай вобласці. У 1944 годзе ўвайшоў у склад Чуравіцкага раёна Бранскай вобласці. З 1956 года зноў у Клімаўскім раёне.
M98 (аб’ект Месье)
M98 (каталог Месье) — спіральная галактыка ў сузор’і Валасоў Веранікі.
Віланова-Тула
Віланова-Тула (Villanova Tulo) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Сардзінія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Кальяры.
Насельніцтва складае 1208 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 30 чал./км². Займае плошчу 40 км². Паштовы індэкс — 8030. Тэлефонны код — 0782.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Раванці
Раванці (Рованці́) — вёска ў Луцкім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Баратынскай вясковай абшчыны.
Сен-Дэні (Сен-Сен-Дэні)
Сен-Дэні́ (Saint-Denis) — камуна ў Францыі за 9 км ад цэнтра Парыжа, насельніцтва — каля 95 тыс. жыхароў (2005). 35,6 % жыхароў — імігранты або выхадцы з заморскіх дэпартаментаў. Высокі ўзровень злачыннасці; нягледзячы на ​​гэта, беспарадкі ў прыгарадах Парыжа (2005) мала адбіліся на Сен-Дэні.
Знаходзіцца на поўнач ад Парыжа, каля правага берага ракі Сена пры ўпадзенні канала Сен-Дэні і насупраць аднайменнага вострава.
Асноўная славутасць — гатычнае абацтва Сен-Дэні, пахавальня каралёў Францыі.
Спецыяльна да чэмпіянату свету па футболу 1998 года ў Сен-Дэні быў пабудаваны 80000 стадыён «Стад дэ Франс».
Цэпэрыў (Луцкі раён)
Цэпэрыў (Це́перів) — вёска ў Луцкім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Баратынскай вясковай абшчыны.
Міхайлаўка (Клімаўскі раён)
Міхайлаўка (Михайловка) — пасёлак у Клімаўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Кірылаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
З 1929 года ў складзе Чуравіцкага раёна Клінцоўскай акругі, а з 1932 года ў Клімаўскім раёне Заходняй вобласці, у 1937 годзе перададзены ў склад Арлоўскай вобласці. У 1944 годзе ўвайшоў у склад Чуравіцкага раёна Бранскай вобласці. З 1956 года зноў у Клімаўскім раёне.
Уладзіслаў Дзмітрыевіч Жураўлёў
Уладзіслаў Жураўлёў (нар., Кастанайская вобласць, Казахстан) — беларускі футбаліст, паўабаронца клуба «Іслач».
Клубная кар’ера
Выхаванец клуба «Іслач», з 2019 года выступаў за клуб у юнацкім першынстве Беларусі, а з 2022 года стаў гуляць за дубль, тады ж пачаў прыцягвацца да асноўнай каманды. Дэбютаваў у Вышэйшай лізе 6 лістапада 2022 года, выйшаўшы на замену ў канцы сустрэчы з «Віцебскам» (3:1).
У снежні 2022 года падпісаў першы прафесійны кантракт з «Іслаччу».
IC 3606
IC 3606 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Савет Народных Камісараў СССР
Савет Народных Камісараў СССР (абр.: афіц. Саўнаркам СССР; гутар. СНК СССР; сін. афіц. Урад СССР) — вышэйшы калегіяльны орган выканаўчай і распарадчай улады Саюза Савецкіх Сацыялістычных Рэспублік у перыяд c 1923 па 1946 гады.
Быўшы ўрадам Савецкага Саюза, Саўнаркам СССР і кіраваныя ім наркаматы мелі ключавую ролю ў такіх значных для краіны і грамадства падзеях і працэсах, як аднаўленне эканомікі пасля грамадзянскай вайны, Новая эканамічная палітыка (НЭП), калектывізацыя, электрыфікацыя, індустрыялізацыя, пяцігадовыя планы развіцця народнай гаспадаркі, масавы голад у пачатку 1930-х гадоў, цэнзура, барацьба з рэлігіяй, масавыя рэпрэсіі і палітычныя праследаванні, ГУЛаг, дэпартацыя народаў, далучэнне Прыбалтыкі і іншых тэрыторый да СССР, арганізацыя партызанскага руху, арганізацыя прамысловай вытворчасці ў тыле падчас Вялікай Айчыннай вайны. Перыяд дзейнасці СНК СССР ахоплівае некалькі войнаў і ўзброеных канфліктаў на тэрыторыі Савецкага Саюза і за яго межамі — у Еўропе, Цэнтральнай Азіі і на Далёкім Усходзе.
Паштовы адрас: Масква, Крэмль.
У 1946 годзе ператвораны ў Савет Міністраў СССР.
Чугуіўскі раён
Чугуіўскі раён (Чугуївський район) — адміністрацыйная адзінка ў складзе Харкаўскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр — Чугуіў (Чугуїв).
Савет Народных Камісараў СССР
Гісторыя
Стварэнне Савета Народных Камісараў СССР у якасці выканаўчага органа Цэнтральнага Выканаўчага Камітэта СССР (ЦВК СССР) было прадугледжана Дагаворам аб утварэнні СССР. У гэтым дагаворы ўпершыню была выкарыстана абрэвіятура «Саўнаркам».
Чугуіўскі раён
Утвораны ў 1923 годзе. Насельніцтва раёна на года складае 46814 чалавек, плошча — 1148,61 км².
Савет Народных Камісараў СССР
Гісторыя
Правобразам Саўнаркама СССР быў Савет Народных Камісараў Савецкай Расіі — першая ў гісторыі савецкай дзяржавы калегія старшыняў камісій, якім было даручана «кіраванне асобнымі галінамі дзяржаўнага жыцця». Утвораны дэкрэтамі 2-га Усерасійскага з'езду Саветаў і УЦВК 27 кастрычніка 1917 года, за пяць гадоў да ўтварэння СССР, Савет Народных Камісараў пад старшынствам У. І. Леніна з'яўляўся ўрадам Расійскай Савецкай Рэспублікі (з 1918 года — РСФСР). Пасля ўтварэння СССР, Савет Народных Камісараў РСФСР каардынаваў дзейнасць савецкіх рэспублік, якія ўвайшлі ў склад Савецкага Саюза, фактычна стаўшы першым урадам СССР у перыяд паміж падпісаннем Дагавора аб утварэнні СССР 29 снежня 1922 года і фарміраваннем Савета Народных Камісараў СССР 6 ліпеня 1923.
Чугуіўскі раён
Адміністрацыйны падзел
Тэрыторыя раёна адміністрацыйна складаецца з 6 пасялковых і 13 сельскіх саветаў.
Савет Народных Камісараў СССР
Гісторыя
Першы склад Саўнаркама СССР быў зацверджаны на 2-й сесіі ЦВК СССР 6 ліпеня 1923 года:
17 ліпеня 1923 года Савет Народных Камісараў СССР апавясціла ЦВК саюзных рэспублік і іх Саветы Народных Камісараў пра тое, што ён прыступіў да выканання ўскладзеных на яго задач.
Чугуіўскі раён
Населеныя пункты
На тэрыторыі раёна размешчаны 6 пасёлак гарадскога тыпу, 3 пасёлкі сельскага тыпу і 31 вёска.
Савет Народных Камісараў СССР
Гісторыя
У Канстытуцыі СССР 1924 года Саўнаркам СССР быў вызначаны як выканаўчы і распарадчы орган ЦВК СССР, а з прыняццем Канстытуцыі СССР 1936 года ён атрымаў альтэрнатыўную назву — Урад СССР — і набыў статус вышэйшага выканаўчага і распарадчага органа дзяржаўнага кіравання Савецкага Саюза.
Падчас Вялікай Айчыннай вайны дзейнасць народных камісарыятаў СССР была падпарадкавана Дзяржаўнаму камітэту абароны — надзвычайнаму органу кіравання пад кіраўніцтвам Старшыні СНК СССР І. В. Сталіна, які быў створаны на перыяд вайны і валодаў усёй паўнатой улады ў СССР.
15 сакавіка 1946 года Саўнаркам СССР быў ператвораны ў Савет Міністраў СССР. Закон аб пераўтварэнні саюзнага ўрада таксама прадугледжваў пераназванне падведамных Ураду СССР саюзных органаў. Адпаведна народныя камісарыяты СССР былі пераназваны ў міністэрствы СССР, а наркамы — у міністраў. 25 лютага 1947 гады былі ўнесены адпаведныя змены ў Канстытуцыю СССР.
Склад
Савет Народных Камісараў СССР складаўся з наступных твараў:
У склад СНК СССР таксама ўваходзілі з правам дарадчага голасу прадстаўнікі рэспублік Саюза ССР, члены ЦВК СССР, старшыня Аб'яднанага дзяржаўнага палітычнага ўпраўлення (АДПУ) і кіраўнік Цэнтральнага статыстычнага ўпраўлення. У дадатак, да ўдзелу ў пасяджэннях Саўнаркама СССР дапушчаліся старшыні саўнаркамаў саюзных рэспублік і, па асобай пастанове СНК СССР, іншыя твары.
Падпарадкаванасць
Паводле Канстытуцыі СССР 1924 года, Савет Народных Камісараў СССР падпарадкоўвалася ЦВК СССР і яго Прэзідыуму, якія мелі права прыпыняць і адмяняць пастановы і распараджэнні СНК, а таксама распараджэнні наркамаў СССР пры відавочнай неадпаведнасці гэтага распараджэння саюзнай Канстытуцыі, заканадаўству СССР ці заканадаўству саюзнай рэспублікі. Пачынаючы з 1938 года, Савет Народных Камісараў СССР утвараўся Вярхоўным Саветам СССР і быў яму падсправаздачны (а ў прамежках паміж сесіямі — Прэзідыуму Вярхоўнага Савета СССР).
Старшыня Савета Народных Камісараў СССР
Пры старшыне Саўнаркама СССР дзейнічаў штат яго намеснікаў.
Герман Воўк
Герман Воўк (Herman Wouk;  — ) — амерыканскі пісьменнік, уладальнік Пулітцэраўскай прэміі.
Кароль Русі
Гісторыя
З наступных галіцка-валынскіх князёў каралём каранаваўся ўнук Данілы Юрый Львовіч (на аверсе яго захаванай пячаткі названы «Rex Russiae» — кароль Русі, а на рэверсе — «Dux Ladimiriae» — князь Уладзімірыі). На пячатках грамат 1316, 1325, 1327, 1334 і 1335 гг. сыны Юрыя Львовіча, Андрэй і Леў, і ўнук па дачцэ, Баляслаў-Юрый, працягвалі называцца «Rex Russiae».
«Каралеўства Русі» згадвалася ў тытуле Юрыя II Баляслава і ў тытуле польскага караля Казіміра III пасля захопу Галіцкай зямлі Польшчай у 1349 годзе. Казімір III кляпаў асобную манету для Рускага каралеўства. У сярэдзіне XIV стагоддзя, паводле дакументаў, тэрмін «Каралеўства Русі» замацоўваецца за Галічынай, у адрозненне ад Валынскай зямлі.
Acta archaeologica Albaruthenica
Acta archaeologica Albaruthenica — навуковае перыядычнае выданне па археалогіі Беларусі і сумежных краін. Выходзіла ў 2007—2013 гадах. Выйшла 9 выпускаў.
Дзмітрый Мікалаевіч Андрыеўскі
Біяграфія
Скончыў Другі Маскоўскі дзяржаўны ўніверсітэт (аналітычнае аддзяленне, 1930).
Працаваў у навуковых установых г. Масквы, з 1939 — у вышэйшых навучальных установах г. Грозны, г. Чапаеўск, Куйбышаўскім політэхнічным інстытуце (1959—1966, загадчык кафедры тэхналогіі арганічнага сінтэзу, сінтэтычнага каўчуку і пластмас), Беларускім дзяржаўным універсітэце (з 1966, загадчык кафедры нафтахіміі, з 1973 — прафесар кафедры радыяцыйнай хіміі і хімічнай тэхналогіі, з 1974 — професар-кансультант лабараторыі тэрмадынамікі нафтахімічнага сінтэзу).
Гарадышчэ (Гарадышчэнскі сельсавет, Луцкі раён)
Гарадышчэ (Городи́ще) — вёска ў Луцкім раёне Валынскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Гарадышчэнскай вясковай абшчыны.