cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Паўлаўка (Ліпаўскае сельскае паселішча)
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Паўлаўка абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з жніўня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
З 2004 па 2019 год у складзе Гразеняцкага сельскага паселішча.
Дзянісаўскі сельсавет
Дзяні́саўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Дзятлаўскага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — вёска Дзянісава.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года як Падвялікаўскі сельсавет у складзе Казлоўшчынскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Падвялікае. З 8 студзеня 1954 года ў Гродзенскай вобласці. З 20 студзеня 1960 года ў складзе Дзятлаўскага раёна. З 25 снежня 1962 года ў Слонімскім раёне. З 6 студзеня 1965 года ў складзе адноўленага Дзятлаўскага раёна. 28 сакавіка 1977 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Дзянісава, сельсавет перайменаваны ў Дзянісаўскі. Скасаваны 30 снежня 2003 года, тэрыторыя далучана да Казлоўшчынскага пассавета.
На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 25 населеных пунктаў: Амбражылевічы, Ананічы, Гарадкі, Дзянісава, Доўбневічы, Драбавічы, Дубароўшчына, Колкі, Куцкі, Малая Воля, Маськаўцы, Нянадавічы, Падвялікае, Пархуты, Пацавічы, Рандзілаўшчына, Русакі, Салавічы, Самойлаўшчына, Скрундзі, Скрэндзевічы, Смаляная Печ, Трахімавічы, Хамічы і Чарлёнка.
Трэцяя жонка
«Трэцяя жонка» (Vợ ba) — мастацкі фільм 2018 года рэжысёркі.
Фільм быў прадстаўлены ў асноўнай конкурснай праграме ігравога кіно 25-га Мінскага міжнароднага кінафестывалю «Лістапад».
Узнагароды
Паводле інфармацыі сайта «Internet Movie Database» фільм быў адзначаны 10 кінаўзнагародамі і яшчэ 18 намінацыямі.
Чэшыр
Плошча — 2344 км², насельніцтва — 1028,6 тыс. У графстве вырабляюць знакаміты чэшырскі сыр, соль, хімікаты і ткуць шаўковыя тканіны.
Беньямін Карл
Беньямін Марцін Карл (Benjamin Martin Karl; нар., , Аўстрыя) — аўстрыйскі сноўбардыст, які выступае ў паралельных відах. Алімпійскі чэмпіён 2022 года, пяціразовы чэмпіён свету, двухразовы прызёр Алімпійскіх гульняў, шматразовы ўладальнік Кубка свету.
Паўлу да Гама
Па́ўлу да Га́ма (Paulo da Gama;, Алівенса — чэрвень , Ангра-ду-Эраішму) — партугальскі мараплавец, сын Эштэвана да Гама і старэйшы брат Васка да Гама.
IC 5222
IC 5222 — галактыка тыпу SBbc (кампактная выцягнутая галактыка) ў сузор’і Тукан.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Уорынгтан
Уорынгтан (Warrington) — горад і ўнітарная адзінка на поўначы цырыманіяльнага графства Чэшыр. Насельніцтва — 208800 чалавек. Плошча — 180 км². Мяжуе на поўначы з цырыманіяльнымі графства Вялікі Манчэстэр і Мерсісайд, на поўдні — з унітарнымі адзінкамі Усходні Чэшыр, Заходні Чэшыр і Чэстэр, Холтан.
Матансас (правінцыя)
Мата́нсас (Matanzas) — адна з 14 кубінскіх правінцый. Адміністрацыйны цэнтр — горад Матансас.
Сацыялогія рэлігіі
Сацыялогія рэлігіі — галіна сацыялогіі, якая вывучае ўзаемаадносіны паміж рэлігіяй і грамадствам. Сацыялогія рэлігіі вывучае рэлігійныя практыкі, гістарычны досвед узаемадзеяння рэлігіі і грамадства, універсальныя тэмы і ролі рэлігіі ў сацыяльных працэсах. У адрозненне ад філасофіі рэлігіі, сацыялогія рэлігіі не ставіць сваёй мэтай ацэнку рэлігійных перакананняў. Сучасную сацыялогію рэлігіі можна прадставіць, як сукупнасць трох узроўняў ведаў: метадалагічнага, тэарэтычнага і эмпірычнага.
Гісторыя сацыялогіі рэлігіі
Перадумовы ўзнікнення гэтай галіны сацыялогіі былі закладзены ў эпоху французскага Асветніцтва. Да гэтага часу назапасіўся багаты фактаграфічны матэрыял па гісторыі хрысціянства і не еўрапейскіх рэлігій, які патрабаваў парадкавання і асэнсавання. Многія ідэолагі французскага Асветніцтва сфармавалі крытычную цікавасць да рэлігіі як сацыяльнага інстытута. Пазітывісцкая метадалогія Агюста Конта і рацыяналістычная гнасеалогія Імануіла Канта сфарміравалі метадалагічную аснову аналізу рэлігіі.
Заснавальнікамі сучаснай сацыялогіі рэлігіі лічаць Эміля Дзюркгейма, Макса Вебера і Георга Зімеля.
Эміль Дзюркгейм адным з першых пачаў аналіз рэлігіі, у 1897 годзе ён даследаваў самагубствы сярод каталіцкіх і пратэстанцкіх груп насельніцтва, даў апісанне асноўных функцый рэлігійнага рытуалу. Працы Макса Вебера падкрэслілі ўзаемасувязь паміж рэлігійнай верай і эканамічнымі асновамі грамадства, а таксама заклалі аснову тыпалогіі рэлігійных груп і рэлігійнага лідарства. Дзюркгейм таксама вывучаў пытанне аб ранніх формах рэлігіі.
Сучасная сацыялогія рэлігіі засяроджана на такіх пытаннях, як секулярызацыя, грамадзянская рэлігія, а таксама ўзгодненасці рэлігіі ў кантэксце глабалізацыі і мультыкультуралізму.
Ражкоўскі сельсавет
Ражко́ўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Камянецкага раёна Брэсцкай вобласці. Цэнтр — вёска Ражкоўка.
Дамса
Дамса — сяло ў Шартандзінскім раёне Акмолінскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Дамсінскай сельскай акругі. Код КАТА — 116835100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 2638 чалавекі (1301 мужчына і 1337 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 2186 чалавек (1028 мужчын і 1158 жанчын).
Зімовыя Алімпійскія гульні 1980
Зімовыя Алімпійскія гульні 1980 (1980 Winter Olympics), афіцыйна вядомыя як Гульні XIII Алімпіяды, праходзілі ў Лейк-Плэсідзе з 14 лютага па 23 лютага 1980 года.
Цюдоры (тэлесерыял)
«Цюдоры» (The Tudors) — тэлесерыял пра дынастыю Цюдораў, дакладней пра перыяд кіравання караля Англіі Генрыха VIII.
Пілотная серыя была выпушчана ў эфір 1 красавіка 2007 года. Прэм’ера другога сезону адбылася 30 сакавіка 2008 года, трэцяга — 5 красавіка 2009. Чацвёрты заключны сезон серыяла стартаваў 11 красавіка 2010 года.
Вытворчасць
Тэлесерыял зняты кампаніяй Peace Arch Entertainment для канала Showtime сумесна з Reveille Eire (Ірландыя), Working Title Films (Вялікабрытанія) і Canadian Broadcasting Corporation. Здымкі праходзілі ў Ірландыі.
Прэм’ерны паказ «Цюдораў», які адбыўся 1 красавіка 2007 года, атрымаў самы высокі рэйтынг сярод іншых серыялаў Showtime, выпушчаных за апошнія тры гады. Шоу таксама было прызнана адным з самых дарагіх праектаў гэтага тэлеканала. Ужо праз некалькі тыдняў было абвешчана пра працяг здымак другога сезону.
Сюжэт
Першы сезон (10 эпізодаў). Англія, 1518—1530 гг. Малады і пыхлівы кароль Генрых VIII прагне заняць лідыруючае месца сярод іншых манархаў Еўропы. Апроч удзелу ў дзяржаўных справах і свецкіх забавах, яму таксама прыпадае супрацьстаяць распаўсюджванню лютэранскага веравызнання ў сваім каралеўстве. Але асноўным клопатам Генрыха з’яўляецца пытанне аб пераходзе у спадчыну прастола. З усіх дзяцей, якія нарадзіліся за гады шлюбу з Кацярынай Арагонскай, выжыла толькі дзяўчынка — прынцэса Марыя. Яго незаконнанароджаны сын ад фаварыткі Бесі Блаунт, Генры Фіцрой, якога Генрых планаваў абвясціць сваім пераемнікам, сканаў у раннім дзяцінстве. У імкненні абзавесціся сынам-спадчыннікам Генрых прымае рашэнне развесціся з Кацярынай і жаніцца на амбіцыйнай прыгажуні Ганне Балейн.
Другі сезон (10 эпізодаў). Англія, 1532—1536 гг. У выніку разрыву з Рымам Генрых становіцца вярхоўным главой царквы Англіі і, анулёўваўшы свой шлюб з Кацярынай Арагонскай, бярэ ў жонкі Ганну Балейн. Яго новы шлюб, аднак, не прыносіць жаданых вынікаў, бо каралева нарадзіла дачку — прынцэсу Елізавету. Адправіўшы Ганну на эшафот па ілжывым абвінавачванні ў шлюбнай здрадзе, кароль намерваецца ўзяць шлюб у трэці раз — з лэдзі Джэйн Сеймур.
Чацвёрты сезон (10 эпізодаў). Англія, 1540—1547 гг. У заключным сезоне акцэнт зроблены на развіцці адносін караля з яго апошнімі жонкамі — Кэтрын Говард і Катарынай Пар, а таксама паказана вайна Англіі з Францыяй, у прыватнасці падрабязна праілюстравана аблога Булоні. У цэлым апісаны заключны перыяд жыцця Генрыха VIII Цюдора.
Узнагароды і намінацыі
Джонатан Рыс-Маерс быў двойчы намінаваны на сушуканне прэміі «Залаты Глобус» за лепшае выкананне галоўнай ролі ў драматычным тэлесерыяле (2007 і 2008 гг.).
Джонтан Рыс-Маерс таксама ганараваўся ўзнагародай IFTA (Irish Film and Television Awards) у аналагічнай намінацыі ў 2008 годзе. Тады ж разам з ім святкавалі перамогу Марыя Дойл Кенэдзі і Нік Данінг як лепшыя акцёры другога плану.
У 2009 годзе Марыя Дойл Кенэдзі паўтарыла сваё дасягненне на цырымоніі ўручэння прэміі IFTA, ізноў стаўшы лепшай актрысай другога плану. Лепшым другарадным акцёрам быў прызнаны Пітэр О’Тул, а Джонатан Рыс-Маерс на гэты раз здаволіўся толькі намінацыяй у катэгорыі «Лепшы акцёр драматычнага тэлесерыяла». У 2010 годзе трыўмфатарам IFTA стала Сара Болжэр — яна заваявала ўзнагароду ў катэгорыі «Лепшая актрыса другога плану».
За тры гады свайго існавання серыял неаднаразова атрымліваў намінацыі на прэмію «Эмі» і быў названы лепшым у такіх катэгорыях, як «Лепшы дызайн гарнітураў», «Лепшая арыгінальная музыка да тытраў» і «Лепшая аператарская праца».
Усяго ж у актыве тэлесерыяла «Цюдоры» 37 узнагарод і 56 намінацый.
NGC 2613
NGC 2613 (іншыя абазначэнні — ESO 495-18, IRAS08311-2248, MCG -4-21-3, AM 0831-224, UGCA 141, CGMW 2-3822, PGC 23997) — спіральная галактыка (Sb) ў сузор’і Компас.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Паркер (сонечны зонд)
Сонечны зонд «Паркер» (Parker Solar Probe, раней таксама Solar Probe, Solar Probe Plus або Solar Probe+) — аўтаматычны касмічны апарат НАСА для вывучэння знешняй кароны Сонца. Мяркуецца, што ён наблізіцца да «паверхні» Сонца (фотасфера) на адлегласць 8,86 радыусу Сонца (6,2 мільёна кіламетраў).
Зонд названы ў гонар амерыканскага астрафізіка Юджына Паркера, які ў 1958 годзе прадказаў існаванне сонечнага ветру.
Сонечны зонд НАСА
Праект НАСА Сонечны зонд Паркер — гэта прапанова запуску аўтаматычных касмічных апаратаў, якія наблізяцца да паверхні Сонца на адлегласць да дзесяці сонечных радыусаў. Гэта значна бліжэй, чым усе апараты, якія калі-небудзь накіроўваліся да свяціла. Гэты праект (таксама вядомы пад назвай «Solar Probe+» або «Solar Probe Plus») быў заяўлены як пачатак новай місіі ў фінансавым бюджэце на 2009 год. Яна павінна стаць адной з самых дарагіх у навуковай гісторыі НАСА — кошт апарата разам с запускам у космас абыйдзецца ў 750 мільёнаў долараў.
Навуковая каардынацыя праекта ўскладзена на Лабараторыю прыкладной фізікі універсітэта імя Джона Хопкінса ў Мериленде (ЗША). На 1 мая 2008 года гэтая лабараторыя далажыла аб распрацоўцы і будаўніцтве касмічнага апарата. Пры кантрольны аблёт Сонца хуткасць зонда ў перыгеліі можа дасягаць 700 000 км/ч (194 км/з).
Зонд «Паркер» быў запушчаны 12 жніўня 2018 года з мыса Канаверал (пасля пераносу старту на суткі). Юджын Паркер (яго ўзрост на гэты момант быў 91 год) быў на месцы запуску і развітаўся з «Паркерам».
Даследаванні
Для дасягнення пастаўленых навуковых задач, будуць праведзены пяць асноўных эксперыментаў даследаванняў :
План палёту
Пасля першага пралёта Венеры зонд выйдзе на эліптычную арбіту з перыядам 150 дзён (2/3 ад перыяду Венеры), робячы 3 абароты, калі Венера робіць 2. Пасля другога пралёта, перыяд памяншаецца да 130 дзён. Менш чым праз 2 абароту (198 дзён), КА сустрэцца з Венерай у трэці раз. Гэта скароціць перыяд да паловы венерыянскага, або каля 112,5 дзён. На чацвёртую сустрэчу перыяд будзе складаць 102 дня. Праз 237 дзён зонд сустрэне Венеру ў пяты раз, і перыяд скароціцца да 96 дзён, 3/7 ад венерыянскага. КА робіць 7 абаротаў, калі Венера робіць толькі 3. Шостая сустрэча, амаль праз два гады пасля папярэдняй, скароціць перыяд да 92 дзён (2/5 ад венерианского). Пасля яшчэ пяці абаротаў, зонд сустрэнецца з Венерай у сёмы і апошні раз, памяншаючы перыяд да 88-89 дзён, дазволіўшы падысці бліжэй да Сонца.
29 кастрычніка 2018 года NASA паведаміла, што зонд Паркер падышоў да Сонца на рэкордную адлегласць і пабіў дасягненне, пастаўленае апаратам у 1976 годзе. Акрамя гэтага, Паркер развіў і рэкордную хуткасць адносна Сонца. Раней гэтыя рэкорды складалі 42,73 млн км і 246960 км/г адпаведна.
Хартфардшыр
Хартфардшыр (Hertfordshire) — графства на паўднёвым усходзе Англіі. Уваходзіць у склад рэгіёна Усходняя Англія. Адміністрацыйны цэнтр — горад Хартфард. Насельніцтва — 1,107 мільёна чалавек (14-е месца сярод цырыманіяльных і 6-е сярод неметрапольных графстваў; дадзеныя 2010 года). Агульная плошча тэрыторыі 1643 км² (36-е месца сярод цырыманіяльных і 32-е сярод неметропольных графстваў).
Плоскава (Рослаўльскі раён)
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Плоскава абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з жніўня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
З 2004 па 2019 год у складзе Гразеняцкага сельскага паселішча.
Спрат
«Спрат» — беларускі рок-гурт з Брэста.
Гісторыя
Гурт заснаваны ў Брэсце ў 2006 годзе ў БрДТУ. Мае ў сваёй дыскаграфіі альбом «Не чакай» (2006), міні-альбом «На плынях вясны», сінглы «180» (прысвечаны Ларысе Геніюш і Уладзімеру Караткевічу) (2010), «Тут заставацца» (2016), «Кропка» (2017), «Тыдзень» (2018), «Беларускі Рок-н-Рол (feat. Iлля Курачкін, Алесь Лютыч, Павел Прохараў, Алег Сцепанюк, Сяргей Стэцюк, Улад Філіпаў)» (2019), «Стары Знаёмы» (2019). На песні «Кропка» і «Тыдзень» зняты відэакліпы. За час свайго існаваньня гурт браў удзел у фэстывалях: «Адборышча», «Рок-кола», «Тузін. Unplugged», «Рок-Булава» ды іншых.
Заходні Сулавесі
Заходні Сулаве́сі (Sulawesi Barat) — правінцыя на захадзе вострава Сулавесі ў Інданезіі. Плошча - 16 787,18 км². Насельніцтва (2014 г.) - 1 284 620 чал. Падзяляецца на 5 акруг. Адміністрацыйны цэнтр — Мамуджу.
Геаграфія і прырода
Правінцыя Заходні Сулавесі займае заходнюю частку вострава Сулавесі, мяжуе з правінцыямі Цэнтральны і Паўднёвы Сулавесі, на захадзе — з Макасарскім пралівам. Працягласць берагавой лініі — каля 752 км. Лясы займаюць плошчу 1 131 908 га. У іх захаваліся рэдкія віды флоры і фаўны.
Клімат экватарыяльны пасатны. Сярэднегадавая тэмпература трымаецца каля +28 °C. З кастрычніка да сакавіка працягваецца сезон мусонаў.
Гісторыя
Да пачатку XIX ст. на тэрыторыі Заходняга Сулавесі склалася 14 дзяржаўных аб'яднанняў Мандар, якія трапілі ў залежнасць ад Нідэрландаў. У 1950 г. яны былі далучаны да Інданезіі. У 2004 г. створана асобная правінцыя Заходні Сулавесі.
Эканоміка
Традыцыйныя галіны эканомікі — сельская гаспадарка, лясная гаспадарка, транспарт і рыбалоўства. Правінцыя Заходні Сулавесі вядома вытворчасцю высокаякасных сартоў кавы, какава, какосаў. У 2010 г. сукупны ВУП правінцыі дасягнуў 948,5 млн долараў — значна менш, чым у сярэднім у Інданезіі. Аднак дзяржаўныя капіталаўкладанні садзейнічаюць хуткаму росту ВУП.
Ізборнікі Святаслава
Ізбо́рнікі Святасла́ва 1073 і 1076 гадоў — зборнікі Кіеўскай Русі, найбольш раннія помнікі старажытна-рускага пісьменства.
Ізборнік 1073 года
Ізборнік 1073 створаны ў Кіеве для князя Святаслава Яраславіча. З'яўляецца спісам зборніка, перакладзенага з грэчаскай мовы на стараславянскую ў 9 ст. для балгарскага цара Сімяона.
Why not
«Why Not» — беларускі рок-гурт.
Ізборнікі Святаслава
Ізборнік 1073 года
Уключае творы «Ад апостальскіх статутаў», «Слова Іаана пра верачытныя кнігі», «Багаслоўца ад славес». Уключаны і свецкі трактат візантыйскага пісьменніка 9 ст. «Пра вобразы» — першы ў старажытна-рускай літаратуры дапаможнік па паэтыцы, а таксама артыкулы па логіцы, граматыцы, прытчы, загадкі.
Why not
Гурт быў заснаваны ў Мінску ў 1993 годзе. Праіснаваў да 1995 года. У склад уваходзілі: Андрэй Краўчанка (гітара, вакал), Раман Пракапенка (бас-гітара) і Кірыл Мусінскі (барабаны).
У 1995 Why Not атрымаў Рок-карону ў намінацыі "Лепшы дэбют 94". У тым жа годзе яны выдалі свой першы і адзіны міні-альбом "Burning tree".
Ізборнікі Святаслава
Ізборнік 1073 года
Упрыгожаны застаўкамі, мініяцюрамі.
Why not
Музыка Why Not была спробай аб'яднаць сучасную англамоўную музыку з класічнымі рок-традыцыямі 60—70х. Галоўнымі хітамі гурта сталі песні "In the garden" і "Revolution", хоць насамрэч усё 6 песень, якія ўвайшлі ў альбом "Burning tree", неаднаразова з'яўляліся на нацыянальным тэлебачанні і траплялі ў радыё-чарты.
Пасля распаду гурта ў 1995 годзе ўдзельнікі працягнулі музычную дзейнасць. Андрэй Краўчанка заснаваў уласны праект "Fairground", а Раман Пракапенка і Кірыл Мусінскі далучыліся да гурта "Буржуазія".
Why Not збіраліся разам яшчэ толькі аднойчы - у 2008 годзе, для таго каб даць невялікі канцэрт у Мінску для сяброў. На дадзены момант усе былыя ўдзельнікі Why Not занятыя ў розных музычных праектах за межамі Беларусі і не плануюць ізноў уз'яднацца. Андрэй Краўчанка і Раман Пракапенка займаюцца сольнай кар'ерай у ЗША (Раман Пракапенка ўвайшоў у склад прог-рок гурта Persephone's Dream у Пітсбургу), а Кірыл Мусінскі заснаваў незалежны праект Illumination  у Берліне.
Ізборнікі Святаслава
Ізборнік 1073 года
Зберагаецца ў Гістарычным музеі ў Маскве.
Ізборнік 1076 года
Ізборнік 1076 складзены на аснове рукапісаў княжацкай бібліятэкі. У ім змешчаны «словы», «павучанні», «наказы», этычныя выслоўі, «Стасловец» канстанцінопальскага патрыярха Генадзія, свецкія тэксты («Наказ багатым», «Пра жонак злосных і добрых»), творы, напісаныя ў Кіеўскай Русі, настаўленне пра карысць ведаў, кніг.
Зберагаецца ў Расійскай нацыянальнай бібліятэцы ў Санкт-Пецярбургу.
Інсбрук
Інсбрук (Innsbruck) — горад на захадзе Аўстрыі, сталіца федэральнай зямлі Ціроль.
Геаграфічнае становішча
Інсбрук знаходзіцца на беразе ракі Ін у цэнтры Усходніх Альпаў, у даліне ля падножжа хрыбта Карвендэль.
Транспарт
Гарадскі транспарт прадстаўлены трамваем і аўтобусамі. Апошняя тралейбусная лінія была ліквідавана ў 2007 годзе. Было вырашана зрабіць стаўку на далейшае развіццё трамвайнай сістэмы.
У горадзе ёсць міжнародны аэрапорт Кранебітэн.
Чыгуначная станцыя Заходні вакзал з’яўляецца адной са станцый сістэмы цірольскага S-Bahn.
Славутасці і адукацыя
У горадзе знаходзяцца 11 цэркваў (у францысканскай ці прыдворнай — мармуровы кенатаф імператара Максіміліяна I), 5 манастыроў, езуіцкі калегіум, Фердынандэум ці Цірольскі нацыянальны музей, замак Амбрас. Інсбрукскі ўніверсітэт.
Гарады-пабрацімы
Фрайбург, Германія (1963) Грэнобль, Францыя (1963) Сараева, Боснія і Герцагавіна (1980) Ольбарг, Данія (1982) Тбілісі, Грузія (1982) Новы Арлеан, ЗША (1995) Кракаў, Польшча (1998)
Хартфард
Хартфард:
Леанід Пятровіч Івашкоў
Леанід Пятровіч Івашкоў (, в. Шылавічы, Чачэрскі раён, Гомельская вобласць — ) — беларускі спявак (лірычны тэнар), музыказнавец. Кандыдат мастацтвазаўства (1989), прафесар (1992).
Біяграфія
Скончыў Гомельскае музычнае вучылішча (спецыяльнасць «Харавое дырыжыраванне», 1960), Беларускую дзяржаўную кансерваторыю (вакальнае аддзяленне, 1965), Дзяржаўны музычна-педагагічны інстытут імя Гнесіных (аспірантура). Працаваў у Дзяржаўным акадэмічным Вялікім тэатры оперы і балета БССР (1970—1985), Беларускай дзяржаўнай акадэміі музыкі (1970—2012, кафедра спеваў, загадчык кафедры).
Навуковыя інтарэсы: гісторыя музычнай культуры, вакальнага мастацтва Беларусі; вакальная педагогіка.
Памёр 10 снежня 2012 года, пахаваны на Паўночных могілках, г. Мінск.
Узнагароды
Званне «Заслужаны артыст Рэспублікі Беларусь» (1995).
Аркнейскія астравы
Аркнейскія астравы (Orkney Islands, Àrcaibh, састарэлая назва Аркадскія астравы) складаюць адну з 32 абласцей Шатландыі. У састаў уваходзяць каля 20 заселеных астравоў і 50 зусім невялікіх. Аддалены ад паўночнага ўзбярэжжа Кейтнеса, вобласці на поўначы Шатландыі, прыкладна на 16 кіламетраў. Найбуйнейшы востраў, Мейнленд, плошчай 523 км², дзявяты па велічыні востраў, які атачае Вялікабрытанію.
Сулейман гара
«Сулейман гара» (Сулайман тоо) — мастацкі фільм 2017 года рэжысёркі Лізаветы Сцішовай.
Аркнейскія астравы
Хрысціянства
Апосталом астравоў шануюць св. Конрана, біскупа Аркнейскага.
У папулярнай культуры
Апроч іншага, дзеянне камп’ютарнай-ролевай гульні The Bard's Tale паходзіць на Аркнейскіх астравах, дзе ігрок можа наведаць такія гарады, як Керкуал, Фінстаун ці Стромнес.
Сулейман гара
Фільм быў прадстаўлены ў асноўнай конкурснай праграме ігравога кіно 25-га Мінскага міжнароднага кінафестывалю «Лістапад».
Сюжэт
Карабас — не надта прыемны персанаж: заўзяты гулец i аматар выпіць, ён надзвычайна iнфантыльны і прывык, што свет круціцца вакол яго. Калі яго першая жонка Жыпара паведамляе, што знайшоўся іх даўно зніклы сын, Карабас спяшаецца да яе, што зусім не цешыць яго новую жонку, Турганбюбю, якая таксама чакае дзіця. Вузел адносін унутры сям’і зацягваецца і Карабас разумее, што жыць па-старому не атрымаецца. Гісторыя пра запозненае сталенне чалавека, які павінен страціць любоў, каб яе знайсці, была знята ў ваколіцах гары Сулейман, аб’екта сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.
Узнагароды
Паводле інфармацыі сайта «Internet Movie Database» фільм быў адзначаны 7 кінаўзнагародамі і яшчэ 6 намінацыямі.
Рыхард Калья
Ры́хард Янавіч Ка́лья (Richard Kaljo;, , Расійская імперыя — ) — эстонскі графік. Заслужаны дзеяч мастацтваў Эстоніі (1964).
Біяграфія
Вучыўся ў 1936—1940 гадах Вышэйшай мастацкай школе «Палас» у Тарту. У 1944—1948 гадах выкладаў у Тартускім мастацкім інстытуце.
Творчасць
Працаваў у тэхніках малюнка пяром, дрэварыту і лінагравюры. Творы вылучаюцца апавядальнасцю, яркасцю характарыстык, разнастайнасцю кампазіцыйных вырашэнняў («Вызваленне палітычных вязняў 22 чэрвеня 1940 года», 1940; «Бежанцы», 1942; «Збіранне бульбы», 1947; «Шахматысты», 1957; «Кавярня», 1961, і інш.). Аўтар ілюстрацый да твораў А. Дзюма і У. Шэкспіра, шматлікіх экслібрысаў.
Генеральны план рэканструкцыі Масквы
Генеральны план рэканструкцыі Масквы — першы комплексны план рэканструкцыі Масквы, у якім радыяльна-кальцавая структура горада, якая склалася гістарычна, спалучалася з асваеннем новых раёнаў, стварэннем кальцавых і радыяльных магістраляў. Распрацаваны пад кіраўніцтвам архітэктараў У. М. Сямёнава і С. Я. Чарнышова. Зацверджаны 10 ліпеня 1935 года пастановай ЦК УКП(б) і СНК СССР № 1435 «Аб генеральным плане рэканструкцыі горада Масквы». Паслужыў асновай для сталінскай рэканструкцыі Масквы. Уключаў наватарскі план абваднення горада Масквы па вобразу і падабенству Ленінграда. Рэалізаваны не цалкам.
План «Новая Масква» А. В. Шчусева
У 1918—1924 гадах спецыяльная камісія пад кіраўніцтвам І. У. Жалтоўскага і А. В. Шчусева распрацавала план «Новая Масква». У яго аснову была пакладзена традыцыйная для горада радыяльна-кальцавая планіроўка і прынцып захавання большасці старадаўніх збудаванняў. Але пры гэтым Маскоўскі Крэмль меркавалася выкарыстоўваць як музей, грамадскі цэнтр сталіцы перанесці ў Пятроўскі парк, а сілуэту горада надаць конусападобны выгляд.
Гэты план стаў першай савецкай спробай стварыць канцэпцыю развіцця горада ў духу вялікага горада-саду, якую рэальна было б выканаць. Праект быў накіраваны на выразнае заніраванне тэрыторыі, захаванне гістарычнага цэнтра і мноства асобных старадаўніх грамадскіх будынкаў і храмаў, развіццё «зялёных клінаў» ад цэнтра да перыферыі, рэканструкцыю шэрагу магістраляў, маскоўскага рачнога порта і чыгуначнага вузла і інш.
Праект «Новая Масква» быў зусім іншай скіраванасці, чым «сталінскі» генеральны план рэканструкцыі сталіцы 1935 года, пра які часта няправільна пішуць, як пра развіццё ідэй Шчусева. Шчусеў пераносіў адміністрацыйны цэнтр на Пецярбургскую шашу, а па генплане 1935 года ён быў прынцыпова накладзены на гістарычны цэнтр. Шчусеў быў за выяўленне лепшых старадаўніх будынкаў (яго супрацоўнікі абследавалі горад, працуючы ў камісіі па ахове помнікаў Массавета), тады як падчас рэалізацыі генплана 1935 гады былі знесены многія гістарычныя будынкі і кварталы. Шчусеўскі план быў рэзка раскрытыкаваны ў 1924—1925 гадах гарадской адміністрацыяй і толькі будаўніцтва Маўзалея Леніна дазволіла дойліду пазбегнуць рэпрэсій. Важна адзначыць, што з генпланам «Новая Масква» быў звязаны задума стварэння вакол Масквы (за кальцавой чыгункай) шматлікіх рабочых пасёлкаў тыпу еўрапейскіх гарадоў-садоў (праект Архітэктурнай майстэрні Массавета, схема Б. М. Сакуліна).
Парабала Ладоўскага
М. А. Ладоўскі лічыў, што Масква сотні гадоў была радыяльна-кальцавым горадам-крэпасцю, які не меў грамадскіх прасторі і будынкаў, неабходных для сталіцы. Паводле Ладоўскага, пры традыцыйным развіцці кольцы горада будуць расці адно за кошт іншага, што не можа не прывесці да канфлікту. Архітэктар прапанаваў разамкнуць адно з кольцаў і даць гораду магчымасць дынамічнага развіцця ў зададзеным кірунку (уздоўж «восі»). Масква павінна была набыць форму парабалы ці каметы з гістарычным цэнтрам горада ў якасці ядра; воссю павінна была служыць Цвярская вуліца. З часам Масква, развіваючыся ў паўночна-заходнім кірунку, магла б зліцца з Ленінградам.
Стратэгія развіцця
(прэамбула пастановы ад 10 ліпеня 1935).
Якасць жылой забудовы
План жыллёвага будаўніцтва на дзесяць гадоў — 15 млн м? (каля 2 500 дамоў), з іх на працягу найбліжэйшага трохгоддзя — у аб'ёме 3 млн м? (каля 500 дамоў), у тым ліку ў 1936 — 800 тыс. кв.м.
Вулічная сетка
Генплан зафіксаваў як факт «радыяльна-кальцавую сістэму вуліц, якая склалася», і неабходнасць «дапоўніць яе сістэмай новых вуліц, якія разгружаюць цэнтр ад руху і дазваляюць усталяваць прамую транспартную сувязь раёнаў горада паміж сабой без абавязковага праезду праз цэнтр горада».
Пашырэнне старых вуліц:
Будаўніцтва трох асноўных скразных магістраляў, якія перасякаюць цэнтр горада:
Будаўніцтва кальцавых магістраляў:
Прабіўка новых вуліц:
Зялёная зона Масквы
Якая ўвайшла ў Генплан Схема азелянення Масквы была распрацавана архітэктарам В. І. Далганавым і змяшчала наступныя палажэнні:
Першая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2011
Першая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2011 (21-ы чэмпіянат Рэспублікі Беларусь па футболе ў Першай лізе) — другі па рангу дывізіён (пасля Вышэйшай лігі) па футболе сярод беларускіх каманд 2011-га года. У турніры прымалі ўдзел 16 каманд. Яны змагаліся за адзіную прамую пуцёўку ў Вышэйшую лігу і адну пуцёўку ў плэй-оф за права змагацца за месца ў Вышэйшай лізе з перадапошнім клубам Вышэйшай лігі 2011. Доўгі час барацьбу за першынство вялі мінскі «Партызан» і «Славія-Мазыр», але ў выніку на фінішы турніру першае месца і выхад у Вышэйшую лігу гарантавалі футбалісты з Мазыра. Але «Партызан», заняўшы другое месца, у матчах плей-оф за права гуляць у Вышэйшай лізе перамог «Віцебск» (2:0, 1:2) і таксама атрымаў павышэнне ў класе.
Прадстаўніцтва па рэгіёнах
У турніры прымалі ўдзел клубы з усіх абласцей краіны, акрамя Магілёўскай.
Вынікі матчаў
Заўвагі. 1. Пры роўнай колькасці ачкоў «Смаргонь» змешчана ў турнірнай табліцы вышэй за «ДБК-Гомель» дзякуючы большай колькасці перамог. 2. У матчах «Гарадзея» — «Полацк», «Граніт» — «Баранавічы», «Полацк» — «Рудзенск» і «Хімік» — «Ведрыч-97» гаспадарам прысуджаны тэхнічныя перамогі (3:0) па прычыне няяўкі гасцей. 3. У радках паказаны вынікі хатніх матчаў камандаў, у слупках — гасцявых.
Крыніца: football.by
IC 5223
IC 5223 — галактыка тыпу 3S ў сузор’і Пегас.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Вялікія Камніны
Вялікія Камніны (Μεγάλοι Κομνηνοί) — галіна візантыйскага арыстакратычнага роду Камнінаў, дынастыя імператараў Трапезундскай імперыі (1204—1461), якая ўтварылася пасля распаду Візантыйскай імперыі ў 1204 годзе.
Гісторыя
Заснавальнікамі дынастыі былі нашчадкі трэцяга сына Аляксея I Камніна севастакратара Ісака, унукі апошняга візантыйскага імператара з дынастымі Камнінаў Андроніка I — Аляксей I Вялікі Камнін і Давід. Дынастыя знаходзілася ў блізкім сваяцтве з грузінскай царскай дынастыяй Баграцідаў. Вылучаліся схільнасцю да авантурызму, мяцяжоў і змоў, сын севастакратара Ісака нават прыняў іслам. Амаль усе імператары з гэтай дынастыі былі няўдалымі валадарамі, больш ці менш паслухмяна ішлі за палітычнымі ўмовамі, не спрабуючы іх змяніць. Іх асабістыя якасці не былі выразнымі і яркіх гістарычных асоб у гэтай дынастыі не было. Вялікія Камніны неаднакроць заключалі матрыманіяльныя саюзы з Палеалогамі, Кантакузінамі, Баграцідамі, князямі Самцхэ і Феадора (Мангуп). Абкружаныя мусульманскімі ўладаннямі, Вялікія Камніны выдавалі сваіх дачок замуж і за суседніх цюркскіх уладароў, эміраў і султанаў Ак-Каюнлу, Халівіі, Джаніка. Звычайна, царэўны захоўвалі праваслаўнае веравызнанне.
Эпонім Вялікія Камніны быў прыняты, верагодна паміж 1204—1212, Аляксеем I, які прэтэндаваў на візантыйскі сталец, для пазначэння свайго старшынства ў родзе Камнінаў у параўнанні з нікейскімі Ласкарамі, эпірскімі Ангеламі Дукамі Камнінамі і інш. родамі, якія няпроста паходзілі ад дынастыі візантыйскіх Камнінаў. З часам замацаваўся за ўсімі ўладарамі Трапезундскай імперыі, якія да 1282 тытулаваліся таксама як візантыйскія ўладары («Верны цар і аўтакратар рамеяў»). У верасні 1282, у выніку кампрамісу з Міхаілам VIII Палеалогам, Вялікія Камніны прынялі тытул: «У Хрысце Бозе верны цар і аўтакратар усяго Усходу, івераў і Замор’я (Ператыі), Вялікі Камнін». Толькі прадстаўнікі роду Вялікіх Камнінаў прызнаваліся імператарамі Трапезундскай імперыі. Толькі двойчы сталец часова займалі непрамыя прадстаўнікі дынастыі: у 1222—1235 Андронік I Гід (зяць Аляксея I, за малалецтвам сына Аляксея — Іаана I) і ў 1340—1341 Ірына Палеалагіна (удава імп. Васіля Вялікага Камніна, якая захапіла сталец пасля яго смерці ў гады грамадзянскай вайны і ўскорасці была скінутая). Пасля захопу Трапезунда Мехмедам II у жніўні 1461 сям’я апошняга імп. Давіда Вялікага Камніна была дэпартаваная на Балканы, і 1 лістапада 1463 г. Давід, трое яго сыноў і пляменнік Аляксей былі пакараныя ў Канстанцінопалі як падазроныя ў сувязях з ворагам асманаў султанам Ак-Каюнлу Узун-Хасанам, які быў жанаты на сястры Давіда Феадоры.
У часы Людовіка XVI капітан французскага войска Дэметрыюс Комнінус сцвярджаў сваё паходжанне ад Нікіфара, аднаго з дзяцей апошняга імператара Давыда, над якім быццам злітаваўся Мухамед. Комнінус атрымаў каралеўскі патэнт (1782), якім яго прэтэнзіі пацверджаны, але пазней лічылася, што крытыкі яны не вытрымліваюць. Быццам сапраўдныя дакументы, якімі Комнінус пацвярджаў свае прэтэнзіі, выдаваліся ім асобнай кнігай у Амстэрдаме (1784). Нашчадкі Комнінуса былі жывыя яшчэ ў сярэдзіне XIX ст.
Радавод
Мануіл (да 1152 — пасля 1185), аслеплены і зняволены ў 1185; ∞ Русудан Грузінская, дачка цара Георгія III
Гістарыяграфія
Дынастыя была амаль невядомая ў Еўропе да выхаду працы прафесара Фальмераера «Гісторыя імперый Трапезунда»; паведамленні Шарля дзю Канжа і Эдуарда Гібана былі ў значнай ступені памылковымі праз брак крыніц. У аснову працы Фальмераера пакладзены знойдзеныя ім у Венецыі грэчаскія «Хроніка імператарскага палаца ў Трапезундзе» Панарэта (жыў у часы Аляксея III Іаана) і праца Вісарыёна пра Трапезунд.
Кручак
Кручак — прозвішча.
Расійска-саудаўская цэнавая вайна
8 сакавіка 2020 года Саудаўская Аравія пачала так званую цэнавую вайну з Расіяй, што прывяло да значнага падзення цаны на нафту. Так, напрыклад, у ЗША яна ўпала на 34%, у сярэднім сырая нафта ўпала на 26%, а нафта маркі Brent — на 24%. Цэнавая вайна была справакаваная разрывам дыялогу паміж Арганізацыяй краін-экспарцёраў нафты і Расіяй адносна меркаваных скарачэнняў здабычы нафты ў разгар пандэміі каранавіруса 2020 года. Цэны на нафту да 10 сакавіка ўпалі на 30% з пачатку года з-за падзення попыту. Гэты энергетычны канфлікт з’яўляецца адной з асноўных прычын глабальнага краху фондавага рынку.
Перадгісторыя
Пачынаючы з 2014 года, здабыча сланцавай нафты ў ЗША павялічыла сваю долю на рынку; паколькі іншыя вытворцы працягвалі здабываць нафту, цэны ўпалі з 114 долараў за барэль у 2014 годзе да 27 долараў у 2016 годзе. У верасні 2016 Саудаўская Аравія і Расія дамовіліся аб супрацоўніцтве ў кіраванні цэнамі на нафту, стварыўшы нефармальны альянс вытворцаў АПЕК і краін, якія не ўваходзяць у АПЕК, што атрымаў назву «АПЕК +». Да студзеня 2020 года АПЕК + скараціла здабычу нафты на 2,1 млн барэляў у суткі, прычым Саудаўская Аравія дамаглася найбольшага скарачэння здабычы.
У выніку пандэміі каранавіруса COVID-19 аб’ём прамысловай вытворчасці і попыт на транспарціроўку ўпалі, што таксама прывяло да зніжэння агульнага попыту на нафту і зніжэння цэнаў на нафту. 15 лютага 2020 года Міжнароднае энергетычнае агенцтва абвясціла, што рост попыту знізіцца да самага нізкага ўзроўню з 2011 года, пры гэтым рост знізіцца на 365 000 барэляў у дзень да 825 000 барэляў у дзень, а спажыванне знізіцца на 435 000 барэляў у дзень. Хоць попыт на нафту ў свеце падаў, падзенне попыту на рынках Кітая, найбольшага з 2008 года, выклікала саміт АПЕК у Вене 5 сакавіка. На саміце АПЕК пагадзілася скараціць здабычу нафты яшчэ на 1,5 мільёна барэляў у суткі на працягу другога квартала года (агульнае скарачэнне здабычы на ​​3,6 мільёна барэляў у суткі ў параўнанні з першапачатковым пагадненнем 2016 года), пры гэтым група павінна была перагледзець палітыку ў адносінах да 9 чэрвеня падчас іх наступнай сустрэчы. АПЕК заклікала Расію і іншых членаў АПЕК + выканаць рашэнне. 6 сакавіка Расія адхіліла запыт, азнаменаваўшы канчатак неафіцыйнага партнёрства, цэны на нафту ўпалі на 10% пасля аб’явы.
У лютым 2020 года ЗША ўвялі санкцыі супраць найбуйнейшай расійскай нафтавай кампаніі «Раснафта». Расія, магчыма, бачыла ў нафтавай вайне спосаб вырабіць зваротны ўдар па санкцыях ЗША, як сцвярджалі некаторыя СМІ.
Ацэнкі цэнавай вайны
Пацверджана, што і расійскія, і саудаўскія афіцыйныя асобы адмаўлялі існаванне цэнавай вайны адзін супраць аднаго або любой іншай краіны. Прэс-сакратар прэзідэнта Расіі Дзмітрый Пяскоў заявіў, што новыя запланаваныя кантракты могуць быць рэалізаваны неадкладна, калі гэта неабходна. У ходзе перамоваў расійскія афіцыйныя асобы сцвярджалі, што нельга пачынаць скарачэнне, не ўсвядоміўшы ўплыў, які ўспышка віруса аказвае на цэны на нафту, і што існуючы дэфіцыт каля аднаго мільёна барэляў у дзень, выкліканы грамадзянскай вайной і двоеўладдзем у Лівіі, спрыяў кампенсацыі спаду попыту ў той час.
Павел Сарокін з Мінэнерга Расіі сумняваўся, што скарачэнні спрацуюць, заявіўшы ў інтэрв’ю Reuters наступнае: «Змагацца з сітуацыяй падальнага попыту, калі дно невідавочна і незразумела, дзе яно знаходзіцца, мы не можам. Вельмі лёгка апынуцца ў сітуацыі замкнёнага круга, калі, зразаючы адзін раз, праз два тыдні ты атрымліваеш ... яшчэ горшую рэакцыю, таму што нафта спачатку адскоквае трохі, а затым зноў падае, таму што попыт працягвае падаць». Іншыя паведамленні пацвярджалі, што расійскі бок вылучыў прапанову падоўжыць бягучыя камбінаваныя скарачэнні АПЕК + на 1,7 мільёна барэляў у дзень на працягу па меншай меры 3 месяцаў, каб ацаніць рэальны ўплыў крызісу каранавіруса на попыт на нафту да новых скарачэнняў, пры гэтым АПЕК у канчатковым выніку адмаўлялася ад гэтага.
Падзеі
Паколькі попыт працягваў рэзка падаць, цэны на нафту працягвалі зніжацца, дасягнуўшы 18-гадовага мінімуму 18 сакавіка, калі цана на Brent складала 24,72 долара за барэль, а цана на WTI — 20,48 долара за барэль.
Цэны на сыравіну на сусветных рынках у канцы красавіка падаюць у сувязі з асцярогамі з нагоды запаўнення нафтасховішчаў і непакоем за майскія ф’ючарсы.
З 1 мая пачынае дзейнічаць новае пагадненне АПЕК+, удзельнікі якога абавязаліся скараціць сутачную здабычу амаль на 10 мільёнаў бараляў.
Неўзабаве Саудаўская Аравія адмяніла амаль усе зніжкі на нафту, якія прадаставіла кліентам у Еўропе і Азіі пасля пачатку цэнавай вайны з Расіяй. Як сведчыць прайс-ліст, павышэнне стала самым сур’ёзным за амаль два дзесяцігоддзі і ў першую чаргу кранула ліпеньскіх паставак у Азію.
У Расіі
Расійскі ўрад першапачаткова прагназаваў, што ў 2020 годзе ён будзе мець прафіцыт бюджэту ў памеры 930 мільярдаў рублёў (11,4 мільярда долараў), але пасля пачатку цэнавай вайны заявіў, што чакае дэфіцыт. Рубель знізіўся больш чым на 30 працэнтаў у перыяд з пачатку 2020 гады па 18 сакавіка.
На фондавых рынках
Да адкрыцця ў панядзелак ф’ючэрсны рынак Dow Jones Industrial Average знізіўся больш чым на 1300 пунктаў і ў выніку прыпыніў таргі з-за спалучэння засцярогаў COVID-19 і цэнавай вайны на нафту. У панядзелак, 9 сакавіка 2020 года, на сусветных фондавых рынках адбылося значнае зніжэнне з-за спалучэння панікі з нагоды пандэміі каранавіруса і цэнавай вайны паміж Саудаўскай Аравіяй і Расіяй. Індэкс Dow Jones знізіўся больш чым на 7%, або на 2000 пунктаў, перавысіўшы прагноз рынку ф’ючэрсаў і стаўшы найбуйнейшым падзеннем у сваёй гісторыі. Іншыя фондавыя рынкі таксама пацярпелі: S&P 500 скараціўся на 7,6%, а NASDAQ Composite — на 7,2%. Італьянскі FTSE MIB пацярпеў найбольшае падзенне ў працэнтах, пры гэтым індэкс упаў на 11%. У Злучаных Штатах падзенне выклікала спрацоўванне аўтаматычных выключальнікаў, прызначаных для прадухілення збояў на фондавым рынку, што прывяло да 15-хвілінным паўзам ў гандлі.
Іншыя вытворцы
У адказ на падзенне цэнаў некалькі вытворцаў нафты ў Паўночнай Амерыцы спынілі бурэнне новых свідравін. Вытворцам сланцавай нафты ў Паўночнай Амерыцы, як правіла, патрабуецца, каб цэны на нафту перавышалі 40 долараў за барэль для падтрымання здабычы, і чакалася, што скарачэнне новых радовішчаў звядзе на нішто чаканы рост здабычы нафты ў ЗША. Пры цане 35 за барэль сырой нафты толькі 16 вытворцаў сланца маглі б працаваць з новымі свідравінамі з выгадай, і большасць вытворцаў чакалі, што цана за барэль складзе 55-65 долараў у 2020 годзе. Кансалтынгавая кампанія Wood Mackenzie падлічыла, што пры цане на Brent у 25 долараў за барэль 10% здабычы нафты ў свеце не змогуць пакрыць яе базавыя эксплуатацыйныя выдаткі, асабліва такія вытворцы цяжкай нафты, як Венесуэла або Мексіка. Прагнозы Упраўлення энергетычнай інфармацыі ЗША паказвалі, што здабыча сырой нафты ў ЗША знізіцца з 13,2 млн барэляў у суткі ў маі 2020 года да 12,8 млн барэляў у суткі ў снежні 2020 года з-за цэнавай вайны, а затым скароціцца да 12,7 млн ​​барэляў у суткі ў 2021 годзе.
Іракскія і кувейцкі вытворцы нафты таксама абвясцілі аб цэнавых зніжках сваім пакупнікам, хоць зніжка Ірака была ніжэй, чым у Саудаўскай Аравіі. Аб’яднаныя Арабскія Эміраты таксама абвясцілі аб павелічэнні здабычы да 4 мільёнаў барэляў у дзень, што перавышае разліковую прадукцыйнасць краіны ў 3,5 мільёна барэляў у суткі.
Нарвегія, найбуйнейшы экспарцёраў нафты ў Еўропе, зафіксавала падзенне сваёй валюты да гістарычнага мінімуму ў адносінах да еўра, калі Нарвежскі цэнтральны банк упершыню за два дзесяцігоддзі рыхтаваў валютную інтэрвенцыю. Нігерыйская найра таксама зафіксавала значнае зніжэнне свайго курсу ў адносінах да долара, у той час як фондавы рынак краіны і цэны на аблігацыі ўпалі.
Вольфганг Кіндль
Волфганг Кіндль (Wolfgang Kindl; нар., Інсбрук, Ціроль, Аўстрыя) — аўстрыйскі саначнік, сярэбраны прызёр Алімпійскіх гульняў 2022 года ў адзіночках, двухразовы чэмпіён свету, прызёр чэмпіянатаў Еўропы.
Біяграфія
Вольфганг Кіндль нарадзіўся 18 красавіка 1988 года ў горадзе Інсбрук, зямля Ціроль. Актыўна займацца санным спортам пачаў ва ўзросце адзінаццаці гадоў, пасля школы пайшоў служыць у войска, дзе працягнуў трэніроўкі. На Кубку свету дэбютаваў у сезоне 2006/07, фінішаваў дваццаць трэцім на этапе ў італьянскай Чэзане. У агульным заліку, тым не менш, аказаўся толькі на сорак трэцяй пазіцыі. У наступным годзе вынікі аўстрыйца прыкметна палепшыліся, ён прыняў удзел ва ўсіх кубкавых заездах сезона і заняў у сусветным рэйтынгу саначнікаў дзевятнаццаты радок. У 2008 годзе сенсацыйна атрымаў перамогу на маладзёжным чэмпіянаце свету ў амерыканскім Лейк-Плэсідзе, абагнаўшы нават знакамітага немца Фелікса Лоха.
У 2014 годзе Кіндль пабываў на Алімпійскіх гульнях у Сочы, дзе фінішаваў дзявятым у мужчынскай адзіночнай праграме і стаў сёмым у змешанай эстафеце.
Хартфард (Хартфардшыр)
Хартфард (Hertford) — горад у Англіі, адміністрацыйны цэнтр графства Хартфардшыр. Горад размешчаны ў цэнтральнай частцы графства Хартфардшыр, на тэрыторыі раёна Іст-Хартфардшыр, за 30 км на поўнач ад цэнтра Лондана. Праз горад праходзіць шаша A1. У 1968 годзе тут утварыўся гурт Deep Purple. Хартфардшырскі ўніверсітэт.
Вольфганг Кіндль
Біяграфія
У 2017 годзе на дамашнім чэмпіянаце свету Вольфганг упершыню стаў чэмпіёнам свету, выйграўшы асабістыя спаборніцтвы, а праз два дні аўстрыец стаў двухразовым пераможцам сусветнага першынства, паўтарыўшы паспяховы вынік у спрынце.
На Алімпійскіх гульнях 2022 года ў Пекіне Кіндль у другі дзень спаборніцтваў 6 лютага заваяваў срэбра ў адзіночках.
Зімовыя Алімпійскія гульні 1964
Зімовыя Алімпійскія гульні 1964 (1964 Winter Olympics), афіцыйна вядомыя як Гульні IX Алімпіяды, праходзілі ў Інсбруку з 29 студзеня па 9 лютага 1964 года.
Ліндсі Джэкабеліс
Ліндсі Джэкабеліс (Lindsey Jacobellis; нар., Данберы, штат Канектыкут, ЗША) — амерыканская сноўбардыстка, якая выступае ў дысцыплінах снаўборд-крос, хафпайп і слоўпстайл. Двухразовая алімпійская чэмпіёнка (2022).
Гілфард
Гілфард (Guildford) — горад у Паўднёва-Усходняй Англіі, адміністрацыйны цэнтр графства Сурэй і аднайменнага адміністрацыйнага раёна. Знаходзіцца ў 30 хвілінах ад міжнародных аэрапортаў Хітроў і Гатвік і ў 40 хвілінах цягніком ад цэнтра Лондана. Сурэйскі ўніверсітэт.
Слабадзішча-1
Слабадзішча-1 (Слободище-1) — вёска ў Рослаўльскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Ліпаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Слабадзішча-1 абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з жніўня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
З 2004 па 2019 год у складзе Гразеняцкага сельскага паселішча.
Уладзімір Ануфрыевіч Канаваленка
Уладзі́мір Ану́фрыевіч Канава́ленка (—) — удзельнік савецка-фінляндскай вайны 1939—1940 і Вялікай Айчыннай вайны, камандзір 203-га гвардзейскага стралковага палка 70-й гвардзейскай стрелковай дывізіі 13-й арміі Центрального фронту, гвардыі маёр. Герой Савецкага Саюза (1943).
Біяграфія
У. А. Канаваленка нарадзіўся ў вёсцы Скрэбні Віцебскага павета (сучасны Віцебскі раён Віцебскай вобласці). У Чырвонай Арміі з 1937 года. У 1941 годзе Сухумскае ваенна-пяхотнае вучылішча. У дзеючай арміі падчас Вялікай Айчыннай вайны са студзеня 1942 г. Удзельнік Сталінградскай і Курскай бітваў.
Вызначыўся ў 1943 годзе ў баях за вызваленне Чарнігаўшчыны і Палесся. Полк пад камандаваннем гвардыі маёра У. А. Канаваленкі першым фарсіраваў раку Сейм, авалодаў чыгуначнай станцыяй Бахмач (Чарнігаўская вобласць), фарсіраваў рэкі Дзясну, Дняпро і Прыпяць. 23 верасня 1943 года полк адбіў 8 контратак праціўніка, знішчыў шмат яго жывой сілы і тэхнікі.
У. А. Канаваленка быў цяжка паранены ў баі каля горада Жмерынка (Вінніцкая вобласць) і памёр ад ран 22 сакавіка 1944 г. Пахаваны ў горадзе Жмерынка ў брацкай магіле.
Філіп Уорэн Андэрсан
Філіп Уорэн Андэрсан (англ.: Philip Warren Anderson;, Індыянапаліс, штат Індыяна, ЗША — , Прынстан, штат Нью-Джэрсі, ЗША) — амерыканскі фізік-тэарэтык. Уклад Андэрсана ў фізіку складаецца ў тэорыі лакалізацыі, тэорыі антыферамагнетызма і тэорыі высокатэмпературнай звышправоднасці. Лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіцы (1977) «За фундаментальныя тэарэтычныя даследаванні электроннай структуры магнітных і неўпарадкаваных сістэм» сумесна з Ван Флекам і Невілам Мотам.
NGC 2614
NGC 2614 (іншыя абазначэнні — UGC 4523, MCG 12-9-5, ZWG 331.58, ZWG 332.5, IRAS08373+7309, PGC 24473) — спіральная галактыка (Sc) ў сузор’і Вялікая Мядзведзіца.
Іматра
Іматра (Imatra) — горад у Фінляндыі, у ляні Паўднёвая Фінляндыя. Насельніцтва — 29,3 тыс. жыхароў (2007). Заснаваны ў 1948 годзе, статус горада — у 1971 годзе. Горад раскінуўся на рацэ Вуокса, у паўночнай частцы Карэльскага перашыйка, ля мяжы з Расійскай Федэрацыяй, за 210 км ад Санкт-Пецярбурга.
Асноўныя прадпрыемствы: Stora Enso (папяровая фабрыка), муніцыпалітэт горада, Ovako Bar Oy (металургічная прамысловасць). Памежная служба.
Эштэван да Гама
Эштэ́ван да Га́ма (Estêvão da Gama; каля  — ) — партугальскі мараплавец і ваенны дзеяч, губернатар Партугальскай Індыі ў 1540—1542 гадах.
Другі сын вялікага мараплаўца Васка да Гамы і Катарыны ды Атаіды. Названы быў, верагодна, у гонар дзеда па бацькаўскай лініі, партугальскага рыцара Эштэвана да Гамы (1430—1497)
У 1524 годзе, калі яго бацька адправіўся ў Індыю, віцэ-каралём якой ён быў прызначаны, Эштэван суправаджаў яго на пасадзе камандуючага флотам. Затым, ужо ў 1529 годзе, атрымаў прызначэнне ў крэпасць Сан-Жоржы-да-Міна (цяпер Эльміна) у якасці губернатара партугальскай калоніі на Залатым Беразе. Там ён правёў некалькі гадоў, а пасля гэтага замяніў свайго брата Паўлу на пасадзе губернатара Малакі.
У 1540 годзе памёр губернатар Партугальскай Індыі Гарсія ды Наронья, і на яго месца кароль прызначыў Эштэвана да Гаму, які да таго часу меў вялікі вопыт як у адміністрацыйных справах, так і ў ваенных. Пад кіраўніцтвам новага губернатара ў Гоа была падрыхтавана флатылія для рэйду ў Чырвонае мора. 31 снежня 1540 года армада Эштэвана да Гамы выйшла з Гоа і 27 студзеня 1541 года дасягнула Адэна. Партугальцам удалося правесці некалькі паспяховых марскіх баёў і прасунуцца да самага Суэца, аднак спроба штурму турэцкай марской базы не прынесла поспеху. На зваротным шляху, у порце Масаўа, быў высаджаны на сушу атрад з 400 воінаў і 130 рабоў пад камандаваннем малодшага брата губернатара, Крыштована да Гамы, які павінен быў накіравацца на дапамогу імператару Эфіопіі. Крыштован да Гама загінуў у гэтым паходзе ў 1542 годзе, але ў цэлым місія яго атрада ўвянчалася поспехам.
У 1542 годзе Эштэван да Гама, перадаўшы паўнамоцтвы Мартыну Афонсу ды Соза, вярнуўся ў Партугалію, дзе стаў губернатарам Лісабона.
Фэн (імператрыца)
Фэн (冯, 442 —490) — кітайская імператрыца з дынастыі Паўночная Вэй, фактычная ўладальніца дзяржавы ў 465—490 гадах.