cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Зерняед гарохавы
Пашырэнне
Развіццё ад яйца да выхаду жука адбываецца ў насенні. На поле жукі трапляюць разам з пасяўным матэрыялам. Лятаюць вясной і ў пачатку лета. Адкладваюць яйцы на паверхні маладых струкоў гароху, пладавітасць самак у сярэднім 130 яец. Праз 6-10 сутак з яйца выходзіць лічынка, якая мініруе створкі струка, а потым пранікае ў гарошыну.
Меры барацьбы
Для папярэджання масавага размнажэння шкоднікаў праводзяць аналіз пасяўнога матэрыялу шляхам флатацыі — заражанае насенне ўсплывае. Выкарыстоўваюцца агратэхнічныя і хімічныя меры барацьбы.
Gazeta Polska Codziennie
«Gazeta Polska Codziennie», скарочана GPC («Польская Газета Штодзённа») — агульнапольскі грамадска-палітычны штодзённік, выдаецца ў Варшаве з 9 верасня 2011 года. Выдавец медыя-канцэрн «Forum S.A.», галоўны рэдактар.
Афіцыйны дэвіз газеты — «Хочаце дэмакратыі, глядзіце на рукі ўлады», а слоган на афіцыйным сайце абвяшчае «Часопіс, які не баіцца ўлады». Даступныя падпіскі як штомесячная, так і квартальныя — абедзве ўключаюць бясплатны доступ да архіўных выданняў.
Гісторыя
У 2011 годзе Томаш Сакевіч абвясціў пра свае планы выпусціць штодзённік пад назвай «Gazeta Polska Codziennie», для якога будзе працаваць палова рэдакцыі штотыднёвіка «Gazeta Polska» і які таксама будзе па профілю права-кансерватыўным. Кошт першага года дзейнасці выдання быў ацэнены ў 10—20 мільёнаў злотых. Згодна з планам, газета павінна была быць адрасаваная да 40 % палякаў, якія не ідэнтыфікуюць сябе з якой-небудзь газетай. Першы выпуск быў выпушчаны 9 верасня таго ж года.
Першапачаткова газета не мела свайго сайта і засноўвалася на супрацоўніцтве з парталам Niezalezna.pl. У цяперашні час ужо працуе афіцыйны сайт, на якім можна знайсці архіўныя матэрыялы.
6 лютага 2014 пачаў сваю працу афіцыйны сайт выдання.
Наклад і продаж
Сярэдні наклад газеты ў кастрычніку 2011 года склаў каля 149 тыс. экз., з аб'ёмам продажу каля 34 тыс. экз.. Сярэдні продаж ў першым паўгоддзі 2012 года склаў каля 27 тыс. з накладам тыражу ў 100 тысяч. экз..
У канцы 2012 года GPC, як адзіны нацыянальны штодзённік, паведамілі пра павелічэнне ў параўнанні з канцом папярэдняга года, што яго сярэдні агульны аб'ём продажу ў снежні 2012 года павялічыўся ў параўнанні са снежнем 2011 года на 11,32 % і склаў 32 097 экз., што на 3 264 экз. больш, чым у папярэднім годзе, заняўшы 7 месца ў рэйтынгу продажу.
Сярэдні разавы тыраж (сіні), поўнае распаўсюджванне платнае (зялёны).
Вербалоз
Вербалоз, Вярба пяцітычынкавая (Salix pentandra) — лістападнае дрэва ці куст роду вярба сямейства вярбовых.
Апісанне
Вышыня расліны да 15 м. Кара ствала цёмна-шэрая, патрэсканая, бліскучая. Галінкі вуглаватыя, жаўтавата-, зеленавата- або чырвона-бурыя; стрыжань белаваты. Маладыя парасткі і лісце ліпкія, прыемна пахнуць. Крона развесістая, галінкі доўгія, гнуткія. Лісце шчыльнае, падоўжана-яйцападобназавостранае, шырокаланцэтнае або эліпсоіднае з завостранай верхавінкай, на кароткіх залозістых чаранках. Прылісткі рана ападаюць Кветкі ў павіслых каташках, цвітуць пасля распускання лісця. Прыкветныя лускавінкі бледна-жоўтыя, каля асновы кароткаваласістыя. Плод — каробачка з белым пухам, у каташках.
Арэал
Пашыраны ў Еўразіі, сустракаецца ў Еўрапейскай частцы Расіі, Украіне (за выключэннем Крыма), амаль па ўсёй Сібіры. Расце на ўсёй Беларусі: у сырых лясах, на берагах ручаёў і азёр, на балотах, вільготных лугах. Цвіце ў маі-чэрвені, пладаносіць у верасні-кастрычніку.
Вербалоз хутка расце, непатрабавальны да глебы.
Магістраль М5
Магістраль М5, супадае з еўрапейскім маршрутам, злучае Мінск з Гомелем. Уваходзіць у склад галіны B пан'еўрапейскага транспартнага калідора IX. Дарога адгаліноўваецца ад магістралі у раёне пас. Прывольны і праходзіць міма Дукоры, Мар'інай Горкі, Асіповічаў, Бабруйска, Жлобіна да Гомеля.
Вербалоз
Таксанамія
Від Вербалоз уваходзіць у род семейства  парадку.
Магістраль М5
Працягласць трасы складае каля 296 км.
Вербалоз
Выкарыстанне
Выкарыстоўваецца для аблясення лішкава ўвільготненых тэрыторый. Прут ідзе на грубае пляценне, кара (у ёй да 10 % танідаў) — на дубленне. Добры меданос.
Герб Фарэрскіх астравоў
Сучасны герб Фарэрскіх астравоў быў зацверджаны ў 2004 годзе. Ён складаецца з сіняга шчыта, на якім намаляваны авен (veðrur). Авечкі лічацца сімвалам Фарэрскіх астравоў, бо верагодна менавіта да іх узыходзіць іх назва. Таксама авечкі з'яўляюцца самымі распаўсюджанымі жывёламі на астравах. Прататыпам цяперашняга гербу быў царкоўны герб у горадзе Кіркьюбур XV стагоддзя.
Фарэрскі парламент Лёгцынг выкарыстоўваў авена на сваіх пячатках. Разам з роспускам Лёгцынга ў 1816 быў скасаваны і гэты неафіцыйны герб. Авен не стаў ужывацца і пасля ўзнаўлення парламента ў 1852 годзе, а таксама падчас дэ-факта незалежнасці Фарэр пад брытанскай акупацыяй падчас Другой сусветнай вайне.
Пасля таго, як у 1948 годзе быў прыняты закон аб уводзінах пасады прэм'ер-міністра (лёгмадура), той абраў сабе ў 1950 годзе авена ў якасці гербу. У 2004 годзе быў канчаткова прыняты цяперашні герб. На ім намаляваны серабрысты авен у абарончай паставе з залатымі капытамі і рогамі. Сіні колер (Merkið) задняга фону адпавядае сіняму колеру на сцягу Фарэрскіх астравоў. Герб выкарыстоўваецца главой урада, урадам і фарэрскімі замежнымі пасламі. Тым ня менш, некаторыя ўрадавыя ведамствы ўсё яшчэ выкарыстоўваюць старую версію гербу, якая ўжывалася з 1950 па 2004 год.
Цзянсі
Цзянсі́ — правінцыя на ўсходзе Кітая.
Плошча 166,6 тыс. км². Насельніцтва 41,86 млн ч. (2001). Адміністрацыйны цэнтр — горад Наньчан.
Геаграфія
Унутраную частку займае нізінная раўніна ў басейне возера Паянху, па ускраінах — горныя хрыбты (Уішань, Цзюліншань, Муфушань). Галоўныя рэкі — Янцзы і Ганьцзян.
Клімат субтрапічны, мусонны. Сярэдняя тэмпература студзеня 4—10 °C, ліпеня 27—30 °C, ападкаў 1400—1700 мм за год.
Эканоміка
Асноўная галіна сельскай гаспадаркі — земляробства. Галоўная культура — паліўны рыс (па 2 ураджаі за год). Вырошчваюць таксама пшаніцу, ячмень, батат, бабовыя, чай, цытрусавыя і тэхнічныя культуры (бавоўнік, джут, рамі, тытунь, цукровы трыснёг, алейныя). Гадуюць свіней, буйную рагатую жывёлу, у т.л. буйвалаў. Птушкагадоўля. Рыбалоўства.
Здабыча вальфраму, свінцу, волава, цынку, медзі, малібдэну, марганцу, золата, урану, каменнага вугалю.
Прамысловасць: машынабудаванне (аўтамабілі, трактары, станкі), тэкстыльная, шкляная, фарфоравая (найбольшая ў Кітаі фабрыка ў г. Цзіндэчжэнь), папяровая, хімічная, харчовая.
Найбольшыя гарады: Наньчан, Цзіндэчжэнь, Цзюцзян, Ганьчжоў.
Суднаходства па возеры Паянху, рэках Янцзы і Ганьцзян.
Караліна Жытко
Караліна Жытко (нар., в. Камянчане, Іўеўскі раён, Гродзенская вобласць, Беларусь) — беларуская футбалістка, паўабаронца. Выступала за зборную Беларусі.
Клубная кар’ера
Выхаванка ДЮСШАР прафзвязаў «Юнасць». Першым трэнерам быў Алег Леанідавіч Фралоў.
Выступала ў WU-15 (2013—2014), WU-17 (2014—2016), WU-19 (2016—2018). У 2018 годзе дэбютавала за зборную Беларусі.
Варга
Варга — венгерскае прозвішча.
Стражніцы КАП
Стражніца КАП - ніжэйшае падраздзяленне Корпуса аховы мяжы.
Памежная служба
Стражніцы былі асноўнай Корпуса аховы мяжы. Кожная стражніца складалася з 18 жаўнеры і размяшчалася непасрэдна ля лініі мяжы ў зоне адказнасці. За кожнай стражніцай замацоўваўся адрэзак мяжы. Канцы зон адказнасці абазначалісь памежнымі слупамі, якія мелі свой нумар. Па стане на 1 снежня 1927 года было пабудавана 352 стражніцы.
Жаўнеры, прызначаныя ў Корпус аховы памежжа, праходзілі 6-месячную падрыхтоўку ў спецыялізаваным пяхотным палку. Затым групу жаўнераў адправілі ў запасныя роты на 6 месяцаў. На наступныя 12 месяцаў гэтая група з запасных рот была вылучана ў запасныя ўзводы памежных рот. Кожныя паўгода запасныя роты КАП брыгады «Гродна» і палкоў «Віленя» і «Сарны» адпраўлялі навабранцоў непасрэдна на стражніцы тэрмінам на 12 месяцаў. У батальёнах палка «Глыбокае» (за выключэннем батальёна «Слабодка»), палка «Валожын», брыгад «Палессе» і «Падолле», батальёнаў «Красне» і «Клецк» навабранцаў на 6 месяцаў пераводзілі ў запасныя ўзводы памежных рот, а затым на наступныя 6 месяцаў — на стражніцы. Жаўнер стражніцы павінен мець прынамсі тры ступені пачатковай школы і прадстаўляць пажаданыя маральныя і палітычныя каштоўнасці. Склад стражніц у манеўрах і вучэннях не ўдзельнічалі. Жаўнеры КАП удзельнічалі ў вучэннях толькі ў межах сваіх батальёнаў.
Шырыня ўчастка, які быў замацаваны за стражніцай, вызначалася камандзірам батальёна, а глыбіня практычна не адрознівалася ад памежнай паласы і складала каля 6 кіламетраў. Асноўнымі элементамі памежнай службы з'яўляліся: назіральныя пасты, пастарункі, санітарныя дазоры, каравулы, дзённыя і начныя аб'езды, засады, кантрольныя пасты, пасты аховы і праверкі.
Вучэнні
Камандзір КАП генэрал Генрык Мінкевіч выдаў «Часовую інструкцыю падрыхтоўкі КАП на 1925/1926 гг.». У межах стражніцы маглі праводзіцца вучэнні як саставу стражніц, так і ўсёй роты. У межа стражніцы маглі функцыянавац :
Акрамя таго, у межах стражніц праводзіліся абавязковыя навучанні непісьменных, культурна-асветніцкая работа і фізычная падрыхтоўка. Праграму падрыхтоўкі асабовага складу стражніцы рыхтаваў камандзір роты ці штаб батальёна.
Спіс стражніц КАП
У першыя гады дзейнасці КАП існавала адзіная сістэма нумарацыі вартавых вышак. У 1928 годзе яе змянілі.
Стражніцы 1-га пяхотнага палка КАП «Карпаты»
У пачатку 1939 года 1-ы пяхотны полк КАП «Карпаты» прыняў у Стражы Гранічнай ўчастак польска-венгерскай мяжы.
23 ліпеня
23 ліпеня — дзвесце чацвёрты (дзвесце пяты ў высакосны год) дзень года па Грыгарыянскім календары.
Рылюк
Рылюк — прозвішча.
Арсенід галію
Шчыльнасць 5,31 г/см² (5,317 г/см³ ). Тэмпература плаўлення 1238 °C. Цвёрдасць 4,5.
Валодае вялікай цеплаправоднасцю, п'езаэлектрычнымі, магнітастатычнымі і электрааптычнымі ўласцівасцямі.
Выкарыстоўваецца ў вытворчасці паўправадніковых лазераў, тунэльных дыёдаў, дыёдаў Гана і іншых паўправадніковых прыбораў.
Вылы (Носіўскі раён)
Вылы (Ви́ли) — вёска ў Носіўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Таклёўка
Таклёўка (, Таклёвка) — вёска ў Хоцімскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Забялышынскага сельсавета.
Магістраль М6
Магістраль М6 злучае Мінск з Гродна. Магістраль пачынаецца ад скрыжавання вуліцы Прытыцкага з Мінскай кальцавой аўтамабільнай дарогай і ідзе на захад, праходзячы Валожын, Іўе, Ліду, Шчучын, Скідаль да Гродна, злучаючыся з вул. Белуша. Частка дарогі ад Мінска да Валожына (47 км) супадае з.
Працягласць маршруту складае 262 км.
У 2019 г. завершана рэканструкцыя аўтадарогі, на ёй пабудавана ў агульнай колькасці 9 транспартных развязак, 39 мастоў і пуцеправодаў.
Дар’я Вінаград
Дар’я Вінаград (нар., Баранавічы, Беларусь) — беларуская футбалістка, брамнік. Выступала за зборную Беларусі.
Клубная кар’ера
Футболам пачатку займацца ў 9 гадоў у мясцовай ДЮСШАР № 5. Першыя два гады трэнеравалася з хлопцамі ў трэнера Валера Васюкова, а ў 11 гадоў трапіла ў жаночую каманду горада да Валера Гладкага.
З 2012 года гуляла за РДВАР (Мінск). У 2020 годзе падпісала кантракт з «Мінскам».
Выступала ў WU-15 (2013—2014), WU-17 (2014—2016), WU-19 (2016—2018). У 2019 годзе дэбютавала за зборную Беларусі.
Сяргей Алегавіч Касціцын
Сяргей Алегавіч Касціцын (, Наваполацк, Віцебская вобласць) — беларускі хакеіст. Малодшы брат Андрэя Касціцына.
Біаграфія
Выхаванец наваполацкай дзіцяча-юнацкай хакейнай школы. У чэмпіянаце Беларусі выступаў за мінскае «Юнацтва» і «Гомель». У сезоне 2005/2006 ўпершыню паспрабаваў свае сілы за акіянам, дзе за два гады ў складзе «Лондан Найтс» з хакейнай лігі Антарыа набраў 209 ачкоў у 122 матчах.
Удзельнік чэмпіянату свету па хакеі з шайбай 2008 года ў складзе зборнай Беларусі.
За нацыянальную зборную Беларусі правёў 8 матчаў. Правёў 232 гульні рэгулярнага сезона НХЛ. У сезоне 2010/2011 нанёс 93 кідкі ў створ варот сапернікаў, забіўшы 23 галы і заняў 1-е месца ў НХЛ па рэалізацыі кідкоў.
Нядрэнную кар’еру Сяргей Касціцын зрабіў у НХЛ. У першы сезон у структуры «Манрэаля», прайшоўшы стажыроўку ў «Гамільтане», фарм-клубе з АХЛ. У 20-гадовым узросце дэбютаваў у наймацнейшай лізе свету — у 52 матчах «рэгуляркі» і ў 12 гульнях Кубка Стэнлі. Першы сезон у «Манрэалі» выступаў разам са старэйшым братам Андрэем.
Затым Сяргей перабраўся ў «Нэшвіл», правёў 77 гульняй і стаў лепшым бамбардзірам каманды ў рэгулярным чэмпіянаце 2010/2011.
Падчас лакаўту ў НХЛ у сезоне 2012/2013 Сяргей правёў у омскім «Авангардзе». Вяртанне за акіян пасля заканчэння страйку не задалося — усяго 15 у 46 гульнях за «Нэшвіл» і — вяртанне ў КХЛ. Там гуляў за омскі «Авангард» (2013/2014, выйграў Кубак Надзеі), казанскі «Ак Барс» (2014/2015, каманда дайшла да фіналу Кубка Гагарына), ніжагародскае «Тарпеда» (2015/2016, 2017/2018) і мінскае «Дынама» (2016/2017).
За нацыянальную зборную Беларусі Сяргей Касціцын гуляў на Алімпіядзе-2010 у Ванкуверы, дзе стаў лепшым бамбардзірам каманды. У яго паслужным спісе таксама 6 чэмпіянатаў свету. Самымі паспяховымі сталі ЧС-2014 у Мінску і ЧС-2015 (трэцяе месца сярод самых актыўных ігракоў зборнай). На гэтых форумах зборная Беларусі прабівалася ў чвэрцьфінал.
На ЧС-2018 у Данію Сяргей Касціцын не паехаў з-за траўмы.
Зімовыя Алімпійскія гульні 2010
Зімовыя Алімпійскія гульні 2010, афіцыйна вядомыя як Гульні XXI Алімпіяды (2010 Winter Olympics) — міжнароднае спартыўнае мерапрыемства, якое адбылося ў канадскім горадзе Ванкуверы 12 лютага – 28 лютага 2010 года.
Выбар горада
Алімпійская асацыяцыя Канады выбрала Ванкувер як прадстаўніка сваёй краіны, аддаўшы яму перавагу перад Калгары, які збіраўся прымаць гульні ў другі раз і Квебекам. 2 ліпеня 2003 на 115 сесіі Міжнароднага алімпійскага камітэта Ванкувер быў прызначаны месцам правядзення гульняў XXI Алімпіяды (ён абышоў паўднёвакарэйскі Пхёнчхан і аўстрыйскі Зальцбург). Дагэтуль Ванкувер двойчы спрабаваў стаць месцам правядзення Зімовых Алімпійскіх гульняў — у 1976 (прайшлі ў Інсбруку) і 1980 (перамог Лэйк-Плэсід).
Сімвалы
На эмблеме адлюстравана статуя-інукшук па імені Іланаак, што ў перакладзе з мовы інуктытут азначае «сябар». Выява была ўзята са статуі, якая стаіць на беразе Англійскага заліва ў Ванкуверы. Зялёны, сіні і блакітны колеры абазначаюць лес, горы і акіян, чырвоны — канадскі нацыянальны колер кляновага ліста, жоўты — колер узыходзячага сонца.
Талісманамі гульняў сталі тры выдуманыя істоты: марскі мядзведзь (напалову касатка, напалову белы барыбал), бігфут і т.зв. Сумі — «дух жывёл», у якім аб'яднаны прадстаўнікі фаўны канадскага ціхаакіянскага ўзбярэжжа.
Дывізамі гульняў аб'яўлены радкі з гімна Канады: «З палаючымі сэрцамі» (With glowing hearts) і «Самых бліскучых подзвігаў» (Des plus brillants exploits).
Французская зона акупацыі Германіі
Французская зона акупацыі Германіі была створана з частак тэрыторыі амерыканскай і брытанскай зоны Германіі, якія саюзнікі стварылі ў маі 1945 на падставе пагадненняў паміж СССР, ЗША і Вялікабрытаніяй у верасні 1944. Створана 26 ліпеня 1945.
Зімовыя Алімпійскія гульні 2010
Алімпійскія аб'екты
Большасць аб'ектаў знаходзіцца ў гарадской рысе Ванкувера: галоўная арэна гульняў Бі-Сі-Плэйс, Алімпійская вёска, Канада Хакей Плэйс, Пасіфік Калізеум, Алімпійскі цэнтр Ванкувера і Зімовы спартыўны цэнтр. У прыгарадах Ванкувера размяшчаюцца яшчэ два аб'екты: Алімпійскі авал Рычманда (Рычманд) і Сайпрыс Маунтэйн (Вест-Ванкувер).
Французская зона акупацыі Германіі
У гэтай зоне французскі ваенны ўрад у 1945 і 1946 гадах стварыў землі Паўднёвы Бадэн, Вюртэмберг-Гогенцолерн і Рэйнланд-Пфальц. Саар ужо ў лютым 1946 быў вынесены з французскай зоны і як пратэктарат падпарадкоўваўся асабліваму рэжыму з мэтай далучэння да Францыі.
Да французскай зоны таксама адносіўся раён Ліндау-Бадэнзее. Ён служыў калідорам паміж французскай зонай акупацыі Аўстрыі, якая ўключала землі Форарльберг і Ціроль.
Зімовыя Алімпійскія гульні 2010
Алімпійскія аб'екты
Ва Уістлеры (126 км ад Ванкувера) пабудаваны Алімпійская і Паралімпійская вёска Уістлера, шматфункцыянальны Алімпійскі парк Уістлера, Уістлер Хілкрэст і Санкавы цэнтр Уістлера.
Краіны-ўдзельніцы
82 нацыянальныя алімпійскія камітэты накіравалі каманды на Зімовыя Алімпійскія гульні 2010.
Дэбютавалі на зімовых гульнях Кайманавы астравы, Калумбія, Гана, Пакістан, Перу, Сербія, Чарнагорыя. Марока, Мексіка і Ямайка вярнуліся пасля няўдзелу ў турынскай алімпіядзе. Тонга і Люксембург па розных прычынах не здолелі прыняць удзел. Не прымалі ўдзел у Гульнях у Ванкуверы наступныя краіны, што ўдзельнічалі ў Алімпійскіх гульнях у Турыне: Венесуэла, Віргінскія астравы, Кенія, Коста-Рыка, Люксембург, Мадагаскар, Тайланд.
Беларусь накіравала на Алімпіяду-2010 101 чалавека, у тым ліку 50 спартсменаў, якія прынялі ўдзел у 6 відах спорту: 23 чалавекі — хакей, 12 — біятлон, 6 — фрыстайл, 6 — лыжныя гонкі, 2 — горныя лыжы, 1 — канькабежны спорт. Капітан зборнай — Дзмітрый Дашчынскі (фрыстайл), кіраўнік дэлегацыі — намеснік Міністра спорту і турызму Рэспублікі Беларусь Дзмітрый Шычко, сцяганосец — Алег Антоненка (хакей).
Цырымонія адкрыцця
Пасля выканання ўрачыстай мелодыі «Полымя на вяршыні» да гледачоў выйшлі прадстаўнікі кіраўніцтва Канады, МАК і індзейскіх плямён, на тэрыторыі якіх былі пабудаваныя алімпійскія аб'екты.
Невялікая культурная праграма скончылася выкананнем канадскага гімна, адбыўся парад нацыянальных каманд.
Затым удзельнікаў і гледачоў Алімпіяды прывіталі песняй Нэлі Фуртада і Браян Адамс.
Афіцыйна аб пачатку Гульняў абвясціла генерал-губернатар Канады Мішэль Жан.
Алімпійскі факел запалілі пяцёра легендарных канадскіх спартсменаў — Уэйн Грэтскі (хакей), Нэнсі Грын (горныя лыжы), Катрыёна Лемай-Доан (канькабежны спорт), Стыў Нэш (баскетбол), а таксама паралімпіец Рык Хансен.
Спаборніцтвы
У праграму гульняў уключаны спаборніцтвы па сямі відах спорту, падзеленыя на 15 дысцыплін. Будзе разыграна 86 камплектаў узнагарод.
Гібель Надара Кумарыташвілі
За два дні да трагедыі падчас трэніровачнага заезду на той жа трасе, якая лічыцца адной з самых хуткасных і небяспечных у свеце, пацярпела аварыю румынская саначніца Віялета Страматурару, якая ад удару аб абмежавальнік страціла прытомнасць, але на шчасце пазбегла сур'ёзных траўм.
Дзятлавіцкі сельсавет (Гомельскі раён)
Дзя́тлавіцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Гомельскага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — вёска Старыя Дзятлавічы.
Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года Дзятлавіцкі (Старадзятлавіцкі) сельсавет у складзе Дзятлавіцкага раёна Гомельскай акругі БССР. З 4 жніўня 1927 года ў складзе Гомельскага раёна. 30 снежня 1927 года сельсавет узбуйнены, у яго склад увайшла тэрыторыя скасаванага Навадзятлавіцкага сельсавета. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Гомельскім раёне БССР. З 10 лютага 1931 года ў межах гарадской рысы горада Гомеля. З 27 ліпеня 1937 года ў складзе Гомельскага раёна, з 20 лютага 1938 года — Гомельскай вобласці. 23 мая 1959 года ў склад сельсавета з Чкалаўскага сельсавета перададзена вёска Чкалава. 26 верасня 2006 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Бабовіцкага (вёскі Старыя Дзятлавічы і Чкалава) і Шарпілаўскага (вёска Новыя Дзятлавічы) сельсаветаў.
На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 3 населеныя пункты.
Вышнэвэ (Носіўскі раён)
Вішнёвае ці Вышнэвэ (Вишне́ве) — вёска ў Носіўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Партрэт мастака А. П. Мазалёва
Партрэт мастака А. П. Мазалёва — карціна беларускага мастака Зянона Паўлоўскага (1917—1977), напісаная ў 1945 годзе. Памер карціны — 76 × 55 см.
Сцяг Эстоніі
Сцяг Эстоніі — афіцыйны дзяржаўны сімвал Эстонскай Рэспублікі ў 1918—1940 гадах і зноў з 1990 года.
Нацыянальны сцяг Эстоніі ўяўляе сабой сцяг-трыкалор, улучальны ў сябе тры роўныя гарызантальныя стужкі: сіні (верхні), чорны (сярэдзіна) і белы. Стандартны памер сцяга складае 105 × 165 см. У эстонскай мове ў нефармальным становішчы яго часта завуць «sinimustvalge» (літаральна «сіне-чорна-белы»).
Гісторыя
Сіне-чорна-белы сцяг стаў сімвалам эстонскай нацыянальнай годнасці і імкнення эстонцаў да незалежнасці. На нацыянальных песенных фэстывалях 1894 і 1896 гадоў раздзімалася мноства такіх трыкалораў.
Юсдаль (камуна)
Камуна Юсдаль (Ljusdals kommun) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка мясцовага самакіравання, якая знаходзіцца ў лене Еўлебарг.
Юсдаль 20-ая па памеры тэрыторыі камуна Швецыі. Адміністрацыйны цэнтр камуны — горад Юсдаль.
Насельніцтва
Насельніцтва складае 18 913 чалавек (па стане на верасень 2012 года).
Населеныя пункты
Камуне падпарадкаваныя 8 гарадскіх пасяленняў (tatort) і некалькі сельскіх, найбольшыя з якіх:
23 лістапада
23 лістапада — трыста дваццаць сёмы (трыста дваццаць восьмы ў высакосны год) дзень года па Грыгарыянскім календары.
Сянежыцы
Сяне́жыцы (, Сенежицы) — вёска ў Навагрудскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Брольніцкага сельсавета.
Allium boissieri
Allium boissieri — від травяністых раслін сямейства, эндэмік Туркменістана.
Сянежыцы
Да 2017 года ўваходзіла ў склад Ваўковіцкага сельсавета.
Allium boissieri
Распаўсюджанне
Эндэмік Туркменістана.
Прэзідэнцкія выбары ў Абхазіі (2009)
6 лістапада вылучэнцы паспяхова здалі абавязковы экзамен па абхазскай мове. 7 лістапада ўсе 5 вылучэнцаў былі зарэгістраваны кандыдатамі ў прэзідэнты Абхазіі. Выбары праходзяць у 35 выбарчых акругах (186 выбарчых участкаў) на тэрыторыі краіны і 2 участка ў Расіі - у Маскве і Чаркеску.
Паводле дадзеных ЦВК Абхазіі Батала Тапагуа, перамогу на выбарах у першым туры атрымаў дзейны прэзідэнт краіны Сяргей Багапш, зя якога прагаласавала 59,4 % выбаршчыкаў. Яўка выбаршчыкаў скалал 73,4 %.
На выбарчым участку ў Маскве прагаласавала 1391 чалавек. З іх за Багапша 986 чалавек, за Хаджымбу 140 выбаршчыкаў, за Заура Ардзінбу - 116, за Бганбу - 19, за Бутбу - 63. Несапраўднымі прызнана 44 бюлетэня. Супраць усіх прагаласавала 24 чалавека.
У заяве місіі замежных назіральнікаў гаворыцца, што «місія замежных назіральнікаў за выбарамі прэзідэнта Абхазіі лічыць, што якія адбыліся выбары праведзены ў адпаведнасці з нормамі дзейснага ў краіне выбарчага заканадаўства і з выкананнем міжнародных дэмакратычных стандартаў ва ўмовах раўнапраўнай палітычнай канкурэнцыі».
Юрген Штроп
Біяграфія
З каталіцкай сям'і сярэдняга дастатку. Удзельнік Першай сусветнай вайны, віцэ-фельдфебель. 7 ліпеня 1932 годзе ўступіў у НСДАП (білет № 1 292 297), а пазней у СС (білет № 44 611), дзе пачаўся яго хуткі кар'ерны рост.
Браў удзел у карных аперацыях супраць савецкіх партызан. У красавіку 1943 года па рашэнні Гімлера змяніў оберфюрара Фердынанда фон Замерн-Франкенега на пасадзе кіраўніка СС і паліцыі ў Варшаве. Узначальваў аперацыю па прыгнечанні паўстання ў Варшаўскім гета. Аўтар рапарта «Варшаўскага гета больш не існуе». З 8 верасня па 4 кастрычніка 1943 года быў кіраўніком СС у Грэцыі.
У 1947 годзе амерыканскі трыбунал у Дахау прысудзіў Штропа да смяротнага пакарання за растрэлы закладнікаў у Грэцыі. Пасля перадачы польскім уладам ізноў быў прысуджаны да смяротнага пакарання.
Знаходзячыся ў камеры смяротнікаў, Штроп быў выключна адкрыты з сакамернікамі, шмат чаго распавядаў пра прыгнечанне Паўстання ў Варшаўскім гета, пра свой удзел у гэтых падзеях не раскайваўся. Актывіст Арміі Краёвай Казімеж Мачарскі, які таксама знаходзіўся разам з ім у камеры смяротнікаў, пазней быў памілаваны і выдаў кнігу з запісам апавяданняў Штропа пад назвай «Гутаркі з катам».
Павешаны ў Варшаве 6 сакавіка 1952 года.
Відраднэ (Носіўскі раён)
Відраднэ (Відра́дне) — вёска ў Носіўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Навадзятлавіцкі сельсавет
Навадзя́тлавіцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Гомельскага раёна Гомельскай акругі. Цэнтр — вёска Новыя Дзятлавічы.
Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Дзятлавіцкага раёна Гомельскай акругі БССР. З 4 жніўня 1927 года ў складзе Гомельскага раёна. 30 снежня 1927 года сельсавет скасаваны, яго тэрыторыя далучана да Дзятлавіцкага (Старадзятлавіцкага) сельсавета.
Зенкер
Зенкер — шматлязовы металарэзны інструмент для апрацоўкі цыліндрычных і канічных адтулін у дэталях з мэтай павелічэння іх дыяметра, павышэння якасці паверхні і дакладнасці. Праца зенкерам называецца зенкераванне. Зенкераванне з'яўляецца паўчыставой апрацоўкай рэзаннем.
Прызначэнне зенкеравання
Зенкераванне як паўчыставая і, збольшага, чыставая аперацыя механічнай апрацоўкі мае наступныя асноўныя прызначэнні:
Вялікае Святое
Вялікае Святое возера — возера ў Сенненскім раёне Віцебскай вобласці Беларусі ў басейне ракі Свячанка (выцякае з возера), за 9 км на захад ад горада Сянно, за 2 км на паўночны ўсход ад вёскі Ульянавічы.
Плошча паверхні возера 0,77 км². Найбольшая глыбіня 2,5 м. Даўжыня 1,53 км, найбольшая шырыня 0,73 км. Даўжыня берагавой лініі 4,3 км. Аб’ём вады 0,48 млн м³. Плошча вадазбору 17,1 км².
У возеры водзяцца шчупак звычайны, акунь, плотка, лінь і іншыя віды рыб.
Вэдмэдзіўка (Носіўскі раён)
Вэдмэдзіўка (Ведме́дівка) — вёска ў Носіўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Александрова (Мёрскі раён)
Александро́ва (, Александрово) — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласці, за 7 км на поўнач ад Мёраў, на беразе возера Орцы. Уваходзіць у склад Павяцкага сельсавета.
Гісторыя
У 1865 годзе вёска належала Зайкоўскім, да гэтага — Міхневічам. У 1900 годзе знаходзілася ў Мёрскай воласці Дзісенскага павета Віленскай губерні. Тут пражывала 27 чалавек.
У міжваенны перыяд маёнтак Александрова знаходзіўся ў межах Польскай Рэспублікі, у вясковай гміне Мёры Дзісенскага павета Навагрудскага ваяводства, з 1922 года ў Віленскай зямлі, а з 1926 года ў Браслаўскім павеце Віленскага ваяводства.
У выніку ўз’яднання Заходняй Беларусі з БССР у 1939 годзе вёска ўвайшла ў склад БССР. У 1941—1944 гадах знаходзілася пад нямецкай акупацыяй.
Старагабскі сельсавет
Старага́бскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Мядзельскага раёна Мінскай вобласці Беларусі. Цэнтр — аграгарадок (да 2009 г. вёска) Старыя Габы.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Мядзельскага раёна Вілейскай вобласці БССР. З 20 верасня 1944 года ў складзе Маладзечанскай вобласці, з 20 студзеня 1960 года ў складзе Мінскай вобласці. 28 мая 2013 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Слабадскога сельсавета.
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года складала 755 чалавек, з іх 94,3 % — беларусы, 4,1 % — рускія, 0,7 % — палякі.
На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 17 населеных пунктаў: Бадзені, Баяры, Вусаўшчына, Гняздзішча, Зані, Канчані, Качаны, Ляхавічы, Мазалеўшчына, Місуны, Мохавічы, Навасёлкі, Новыя Габы, Пятрова, Раманаўшчына, Старыя Габы і Чарвячова.
Грыгарыўка (Носіўскі раён)
Грыгарыўка (Григорі́вка) — вёска ў Носіўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Самарскі час
370px|thumb|right|[[Часавыя паясы Расіі:
]] Самарскі час (SAMT), часавы пояс, які існаваў да 28 сакавіка 2010 года і адрозніваўся на +4 гадзіны ад UTC (UTC+4) і на +1 гадзіна ад Маскоўскага часу (MSK+1). Самарскі летні час (SAMST = UTC+5) таксама адрозніваецца ад маскоўскага на 1 гадзіну (MSD+1). Гэты быў афіцыйны час ва Удмуртыі і Самарскай вобласці, якія з 28 сакавіка 2010 перайшлі на маскоўскі час.
23 мая
23 мая (23 траўня) — сто сорак трэці (сто сорак чацвёрты ў высакосны год) дзень года па Грыгарыянскім календары.
Магілёўская вуліца (Мінск)
Магілёўская вуліца — вуліца ў цэнтральнай частцы Мінска. Названа ў гонар горада Магілёў.
Размяшчэнне
Пачынаецца ад перасячэння з вуліцай Маскоўская, перасякае вуліцы Слонімская, Прыгожая, Уфімская, Жукоўскага, выгінаецца на скрыжаванні з вуліцамі Валадзько і Аранская, перасякае завулак Самарскі, вуліцу Студэнцкая і завяршаецца сляпым завулкам. Працягласць — 2,8 км.
NGC 7814
NGC 7814 (іншыя абазначэнні — PGC 218, UGC 8, MCG 3-1-20, ZWG 456.24, KUG 0000+158) — галактыка ў сузор’і Пегас, якая знаходзіцца прыкладна ў 40 мільёнах светлавых гадоў ад нас. Бачна з Землі «з рабра».
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Александрына (Мёрскі раён)
Александры́на (, Александрина) — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Павяцкага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1939 гадах вёска ў складзе гміны Лявонпаль Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
У 1940—1960 гадах цэнтр Аляксандраўскага сельсавета, да 4 сакавіка 1987 года вёска ў складзе Даўгінаўскага сельсавета (у 1960—1965 гадах — Лявонпальскі сельсавет).
Будныя
Бу́дныя (, Будные) — вёска ў Навагрудскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Любчанскага сельсавета.
Да 6 мая 2004 года вёска ўваходзіла ў склад Вераскоўскага сельсавета.
Oryzaephilus
Oryzaephilus — род жукоў сямейства.
Апісанне
Жукі чырвона-бурыя або бурыя. 3-3,5 мм. Сустракаюцца на складах ў запасах збожжавых, алейных, крупы, сухой садавіны, тытуню і да т. п.
Віды
Некаторыя віды :
Пушкінская вуліца (Брэст)
Пушкінская вуліца (Пушкинская улица) — вуліца ў Ленінскім і Маскоўскім раёнах Брэста, часткова размешчаная ў гістарычным цэнтры горада.
Размяшчэнне
Арыентавана з паўднёвага захаду на паўночны ўсход. Размешчана паміж вуліцамі Міцкевіча і Маякоўскага, да якіх паралельна. З’яўляецца працягам вуліцы Энгельса, пачынаецца ад плошчы Леніна, перасякае вуліцы Карла Маркса, Камсамольскую, Савецкую, Куйбышава, Карбышава, бульвар Касманаўтаў, вуліцы Кірава, Горкага, з паўночнага захаду прымыкаюць вуліцы Кірава і Мянжынскага, з паўднёвага ўсходу вуліца Папаніна. Пасля перасячэння чыгуначных пуцей, праходзіць праз раён прыватнай забудовы, з паўночнага захаду да яе прымыкаюць вуліца Піваварная, Мінскі 1-ы завулак, вуліцы Валадарскага і Прыдарожная, з паўднёвага ўсходу — Мінскі 2-і завулак, вуліцы Талстога, Шолахава, Тургенева, Усходняя, Чэлюскіна, Сікорскага, пасля скрыжавання з вуліцай Піянерскай пераходзіць пад эстакадай Камянецкай шашы ў вуліцу Якуба Коласа. Даўжыня вуліцы складае каля 2,6 км.
Заработная плата
Заработная плата (зарплата, заробак, аплата працы працоўнага) — узнагарода за працу, якую наймальнік абавязаны выплаціць працоўнаму за выкананую працу ў залежнасці ад яе складанасці, колькасці, якасці, умоваў працы і кваліфікацыі працоўнага з улікам фактычна адпрацаванага часу, а таксама за перыяды, якія ўключаюцца ў працоўны час. (артыкул № 57 Працоўнага Кодэкса Рэспублікі Беларусь)
Заработная плата (разм. зарплата, заробак) — грашовая кампенсацыя, якую працоўны атрымлівае ў абмен на сваю працу з пазіцыі працоўнага, і артыкул выдаткаў, які ўключаецца ў сабекошт прадукцыі для наймальніка.
Сутнасць зарплаты
Узровень заработнай платы залежыць ад узроўню прадукцыйнасці працы, які характарызуе эфектыўнасць вытворчасці тавараў і паслуг. Згодна фундаментальнаму эканамічнаму закону тэмп прыросту зарплаты не павінен апярэджваць тэмп прыросту прадукцыйнасці працы, што азначае забарону на выдачу не заробленай фактычнымі вынікамі працы заработнай платы. Часта здараецца ў сучаснай эканамічнай практыцы Рэспублікі Беларусь, што дадзенае правіла не выконваецца з-за розных чыннікаў, у тым ліку і папулісцкіх.
Прадукцыйнасць працы залежыць ад камбінацыі фактараў вытворчасці, да якіх варта аднесці чалавечы, прыродны, фізічны і інстытуцыйны капіталы, таму і памер заработнай платы залежыць ад наяўнасці і ступені эфектыўнасці ўжывання вышэйпералічаных фактараў.
Зарплата ўдзельнічае ў пераразмеркаванні і ўжыванні даходу, выконвае функцыі праходжання эканамічных працэсаў, якія абумоўліваюць змены сацыяльна-эканамічных працэсаў ці сацыяльна-эканамічнага асяродку, стан якога, у сваю чаргу, адлюстроўваецца аплатай працы ўлікам фактараў, што вызначаюцца гэтым асяродкам і фармуюць узровень зарплаты.
Заработную плату і яе пакупніцкую здольнасць часам лічаць паказчыкам дабрабыту насельніцтва краіны.
Агульныя тлумачэнні катэгорыі
Заработная плата з'яўляецца шматаспектнай з'явай, таму яна мае некалькі вызначэнняў, прыкладу:
Мінімальная заработная плата
Мінімальная заработная плата — гэта ніжняя мяжа аплаты працы працоўных, ніжэй за якую працадаўца не мае права выплачваць. Мінімальную зарплату разам з мінімальным спажывецкім бюджэтам і бюджэтам пражытковага мінімуму слушна лічыць дзяржаўным сацыяльным стандартам у вобласці аплаты працы ў нармальных умовах.
Мінімальная заработная плата (месячная і пагадзінная) — гэта дзяржаўны мінімальны сацыяльны стандарт у вобласці аплаты працы за працу ў нармальных умовах пры выкананні усталяванай (месячнай ці гадзіннай) нормы працы. (артыкул № 59 Працоўнага Кодэкса Рэспублікі Беларусь). Прававая аснова вызначэння мінімальнай зарплаты ўсталявана Законам Рэспублікі Беларусь № 124-3 ад 17.07.2002 «Аб усталяванні і парадку падвышэння памеру мінімальнай заработнай платы».
Памер мінімальнага заробку абавязковы для ўсіх працадаўцаў. Памеры мінімальнага месячнага і пагадзіннага заробку ўсталёўваюцца штомесяц і штогод, зыходзячы з патрэб працоўных і эканамічных магчымасцяў бюджэту і асобнага ўзятага працадаўцы. У Рэспублікі Беларусь прадугледжана ўсталяванне мінімальнай зарплаты на ўзроўні не ніжэй за мінімальны спажывецкі бюджэт сям'і з чатырох чалавек.
Па стане на 09.10.2013 г. памер мінімальнай сярэднемесячнай зарплаты ў Рэспубліцы Беларусь склаў 1,464 млн.руб., а памер мінімальнай гадзіннай зарплаты — 8 760 руб.
Узнаўленчая
Узнаўленчая функцыя зарплата азначае неабходнасць магчымасці задавальнення асноўных патрэб за атрыманы заробак, каб забяспечыць простае ўзнаўленне. Іншыя словамі, узнаўленчая функцыя зарплаты ў тым, што, напрыклад, прафесар за свой атрыманы заробак павінен узнавіць прафесара.
Кампенсавальная
Кампенсавальная функцыя заработнай платы мае на ўвазе, што атрыманы заробак павінен кампенсаваць занятасць у неспрыяльных умовах працы ці рэжымах працы. Заробак павінен кампенсаваць працоўным сваю занятасць у дрэнных для здароўя ўмовах працы ці працу па начах ці вахтавым метадам.
Стымулюючая
Стымулюючая функцыя павінна фармаваць матывацыю да працы і да дасягнення мэт развіцця грамадства. Варта адзначыць, гэта вельмі функцыя мае суб'ектную прыроду, бо для кожнага працоўнага матывацыяй становіцца розны памер заробку, сыходзячы з памераў яго патрэб, таму да кожнага супрацоўніка варта ўжываць індывідуальны падыход.
Існуюць таксама тэорыі, якія сцвярджаюць, што, калі знікнуць грошы і, адпаведна, зарплата ў яе сённяшнім выглядзе, будзе неверагодна цяжка знайсці матывацыю для людзей хадзіць на працу.
Рэгулюючая
Рэгулюючая функцыя павінна забяспечваць перасоўванне працоўных туды, дзе яны прынясуць максімальную карысць, то бок аптымізаваць размеркаванне працоўных рэсурсаў. Функцыя мае на ўвазе, што, напрыклад, прафесар павінен працаваць за кафедрай, а не таксістам.
Коштаўтваральная
Коштаўтваральная функцыя зарплаты дазваляе фармаваць выдаткі на аплату працы пры вытворчасці і рэалізацыі прадукцыі, якія ўключаюцца ў сабекошт прадукцыі. У выпадку высокай зарплатаёмістасці прадукцыі значэнне гэтай функцыі для фармавання канцавога кошту будзе ўзрастаць. Гэтым аспектам, памяншаючы ці падвышаючы зарплату, можна ўплываць на коштавую канкурэнтаздольнасць прадукцыі.
Інвестыцыйная
Заробак забяспечвае фінансаванне развіцця нацыянальнай эканоміцы і прадпрыемства.
Сістэмы аплаты працы
Існуюць наступныя сістэмы аплаты працы:
Тарыфная сістэма аплаты працы
Тарыфная сістэма — сукупнасць нарматываў, пры дапамозе якіх ажыццяўляецца дыферэнцыяцыя зарплаты супрацоўнікаў розных катэгорый у залежнасці ад складанасці працы, умоў працы, прыродна-кліматычных умоў, інтэнсіўнасці працы і характару працы.
Формамі тарыфнай сістэмы з'яўляюцца здзельная і пачасовая формы аплаты працы. Асноўным адрозненнем паміж імі з'яўляецца спосаб уліку выдаткаў працы, які ляжыць у іх аснове: пры здзельнай — улік колькасці вырабленай прадукцыі належнай якасці ці ўлік выкананых аперацый, пры пачасовай — улік адпрацаванага часу.
Здзельная форма аплаты працы
Здзельная форма аплаты працы ўжываецца ў тых выпадках, калі ёсць рэальная магчымасць фіксаваць колькасць паказчыкаў выніку працы і нармаваць яго шляхам усталявання нормаў выпрацоўкі і часу. Да прыкладу, перад пачаткам працы з працоўным дамовіліся, што за кожны выраб прадукцыі ён будзе атрымліваць 5 рублёў. За месяц працоўны зрабіў 1000 шт. пэўнай прадукцыі, таму, адпаведна здзельнай форме аплаты працы, працадаўца павінен заплаціць яму 5000 рублёў заробку.
Існуюць прамая здзельная аплата працы, здзельна-прэміяльная аплата працы, здзельна-прагрэсіўная аплата працы, ускосна-здзельная аплата працы (ужываецца ў асноўным да дадатковых працоўных, кшталту рамонтнікаў, заробак якіх залежыць ад выпрацоўкі асноўных працоўных), калектыўна-здзельная аплата працы, акордная аплата працы, аплата працы ў адсотках ад выручкі.
Пачасовая форма аплаты працы
Пры пачасовай аплаце працы заработная плата супрацоўніка вызначаецца ў адпаведнасці з узроўнем яго кваліфікацыі і колькасць адпрацаванага часу. Такая форма аплаты працы ўжываецца, калі працу супрацоўніка немагчыма нармаваць і адсочваць яе вынікамі, бо яны амаль не паддаюцца ўліку. Часта ўжываюць такую форму аплаты працы ў сферы абслугоўвання. Напрыклад, перад пачаткам працы з супрацоўнікам дамовіліся, што за кожную гадзіну працы ён будзе атрымліваць 27,5 тыс. руб. За месяц супрацоўнік фактычна адпрацаваў 157 гадзін, таму, адпаведна пачасовай формы аплаты працы, працадаўца павінен заплаціць супрацоўніку заробак у памеры 4,317 млн. руб. (157 гадзін * 27,5 тыс.руб./гадзіна).
Бестарыфная сістэма аплаты працы
Пры ўжыванні бестарыфнай сістэмы аплаты працы заробак супрацоўніка залежыць ад канцавых вынікаў працы прадпрыемства ў агульна, яго структурнага падраздзялення, у якім ён працуе, і ад аб'ёма сродкаў, якія накіроўваюцца працадаўцам на аплату працы. Заробак пры бестарыфнай сістэме аплаты працы не залежыць ад індывідуальных вынікаў працы.
Такая сістэма характарызуецца шчыльнай сувяззю ўзроўню аплаты працы з фондам заработнай платы, які вызначаецца па пэўных выніках працы калектыву; усталяваннем кожнаму супрацоўніку сталага каэфіцыента кваліфікацыйнага ўзроўню і каэфіцыента працоўнага ўдзелу ў бягучых выніках дзейнасці. Такім чынам, індывідуальная зарплата кожнага супрацоўніка прадстаўляе сабой яго долю ў заробленым усім калектывам фондзе заработнай платы:
Заробакбестарыфны = Фонд заработнай платы × Доля супрацоўніка, руб.
Бестарыфная сістэма аплаты працы характэрна для брыгаднай арганізацыі працы.
Апошнім часам буйныя кампаніі адмаўляюцца да пачасовай сістэмы аплаты працы. Сістэма матэрыяльнага стымулявання арыентуецца на фактычную кваліфікацыю супрацоўніка на падставе працы, якую ён выконвае. У такіх выпадках супрацоўнікі атрымліваюць фіксаваны заробак за кваліфікацыю, а не за час, які супрацоўнік знаходзіўся на працоўным месцы.
Прынцыпы арганізацыі аплаты працы
У сучаснай эканамічнай практыцы вылучаюць наступныя прынцыпы арганізацыі працы:
Віды заработнай платы
У класічнай эканамічнай тэорыі вылучаюць два віды заработнай платы, сыходзячы з наяўнасці ўліку пакупніцкай здольнасці зарплаты: намінальная і рэальная заработная плата.
Намінальная заработная плата — заработная плата, якая мае выраз выключна ў грашовых паказчыках, то бок без уліку інфляцыі і памеру пакупніцкай здольнасці. Асобна ўзяты паказчык намінальнай зарплаты з'яўляецца малаінфарматыўным, бо ён не можа адлюстраваць рэальны памер зарплаты. Да таго ж, павелічэнне зарплаты не заўсёды прыводзіць да падвышэння дабрабыту насельніцтва, бо яе рост можа апярэджваць рост інфляцыі.
Рэальная заработная плата — заработная плата, якая мае выраз у матэрыяльных дабротах і паслугах.
Рэальная зарплата — гэта пакупніцкая здольнасць рэальнай зарплаты, таму рост рэальнай зарплаты вызначаецца суадносінамі намінальнай зарплаты да індэксу спажывецкіх коштаў на тавары і паслугі. Рэальны заробак памяншаецца з кожным павышэннем коштаў на папулярныя тавары і паслугі.
Напрыклад, намінальная зарплата = 6,351 млн. руб. Пры кошце хлеба «Нарачанскі» = 11,75 тыс. руб., памер рэальнай зарплаты будзе роўны 540,51 шт. прадукцыі хлеб «Нарачанскі» (6,351 млн.руб./11,75 тыс.руб.). Паказчык рэальнай зарплаты дазваляе параўноўваць пакупніцкую здольнасць зарплаты за розныя перыяды часу.
Сярэдняя заработная плата
Сярэдняя зарплата — макраэканамічны паказчык, які вылічваецца як сярэдняе арыфметычнае значэнне заработных платаў пэўнай групы насельніцтва. Сярэднюю зарплату часта абвінавачваюць у неадэкватнасці адлюстравання памеру заработнай платы сярэдняга супрацоўніка, параўноўваючы сярэднюю зарплату з сярэдняй тэмпературай па шпіталі, бо сярэдняя заработная плата ўключае ў сабе і вельмі вялікія заробкі вельмі невялікай групы насельніцтва і наадварот, праяўляючы тым самым нерэлевантнасць адлюстравання сапраўднага сярэдняга ўзроўню.
У якасці альтэрнатывы сярэдняй зарплаце прапаноўваюць вылічваць і ўжываць памер медыяннай заработнай платы, памер якой будзе падзяляць групу насельніцтва на дзве часткі: адна будзе атрымліваць заробак больш за памер медыяннай заработнай платы, другая — менш за яго.
Заработная плата ў Рэспубліцы Беларусь
Сярэдняя налічаная намінальная заработная плата ў Рэспубліцы Беларусь у беларускіх рублях на снежань кожнага года, прымала наступныя значэнні:
20.08.1994 адбылася дэнамінацыя (памяншэнне ў 10 разоў намінальнай вартасці рубля); 01.01.2000 адбылася дэнамінацыя (памяншэнне ў 1000 разоў намінальнай вартасці рубля)
Сярэдняя налічаная намінальная заработная плата ў Рэспубліцы Беларусь у доларах ЗША на снежань кожнага года, прымала наступныя значэнні:
Часта на хістанні намінальнай зарплаты ў Беларусі ў доларах ЗША ўплывае дэвальвацыя беларускага рубля.
Эканамічнай сістэме Рэспублікі Беларусь уласціва апярэджанне тэмпу прыросту заработнай платы над тэмпам прыросту прадукцыйнасці працы, што выклікае ў перспектыве павышэнне росту інфляцыі, што часта кампенсуюць індэксацыяй заробкаў, выклікаючы такую эканамічную з'яву, як інфляцыйную спіраль.
Ясакар
Ясака́р, Таполя чорная , Таполя цьмяная (Populus nigra) — лістападнае дрэва роду сямейства. Меданосная, дубільная, эфіраалейная, фарбавальная, лекавая, драўнінная, дэкаратыўная расліна, культывуецца ў азеляненні.
Оберфюрар
О́берфюрар (Oberführer) — званне, уведзенае ў нацысцкай партыі яшчэ ў 1921 годзе. У структуру арганізацыі СС (так званыя Агульныя СС) уведзена ў 1932 годзе, у якасці звання кіраўніка структурнай адзінкі СС Абшніт (Abschnitt). Абшніт меў назву па назве тэрыторыі, на якой ён размяшчаўся. Хутчэй яго можна назваць гарнізонам, чым брыгадай ці дывізіяй. Абшніт у сваім складзе меў звычайна тры Штандара (SS Standarte) і некаторая колькасць спецыяльных падраздзяленняў (аўтамабільныя, сапёрныя, медыцынскія і т.п.).
Ясакар
Назва
Таполя чорная, ясакар, топаль.
Оберфюрар
У войсках СС і паліцэйскіх структурах оберфюрары СС на ўсіх відах формы, акрамя партыйнай, насілі пагоны оберста (Oberst, палкоўніка) гэтак жа, як і штандартэнфюрары СС, але, насуперак распаўсюджанай памылцы, гэта званне не магло быць умоўна супастаўлена воінскаму званню палкоўнік. У рэчаіснасці гэта званне было прамежкавым паміж званнямі старэйшых афіцэраў і генералаў і, тэарэтычна, адпавядала пасадзе камандзіра брыгады СС, оберфюрары СС камандавалі як айнзацгрупамі і «туземнымі» дывізіямі СС, укамплектаванымі мясцовымі нацыяналістамі і нацыстамі, так і кадравымі нямецкімі дывізіямі Вафен СС, прыкладам чаго могуць быць оберфюрары Фрыдрых-Вільгельм Бок і Хельмут Дзёрнер. У асабістых зносінах штандартэнфюрараў СС іншыя ваеннаслужачыя і служачыя паліцыі як правіла называлі «палкоўнікамі», у той час як оберфюрараў — выключна па званні СС. У структуры НКУС было падобнае званне старэйшы маёр дзяржаўнай бяспекі.
Спецыяльнае званне оберфюрар як штаб-афіцэрскае выкарыстоўвалася ў некаторых напаўваенных фарміраваннях, напрыклад у службе папярэджання пра налёты (Luftschutz-Warndienst) у ППА рэйха, службе дапамогі (Sicherheits- und Hilfsdienst) і інш.
Ясакар
Сінонімы
Паводле Germplasm Resources Information Network, у сінаніміку віду ўваходзяць назвы :
The Plant List прыводзіць у якасці сінонімe толькі адну назву —.
Батанічнае апісанне
Ясакар — дрэва першай велічыні, якое дасягае 30—35 метры вышыні і 1—2 метры ў дыяметры ствала. Дрэва можа дасягнуць узросту 200—300 гадоў.
Каранёвая сістэма добра разгалінаваная. Яна ўключае ў сябе паверхневыя і нахільна распаўсюджаныя карані, ад якіх адыходзяць глыбока пранікальныя ў глебу якарныя карані. Пры намяці самай ніжняй часткі ствала пяском і глеем утвараюцца прыдаткавыя карані, якія фармуюць у той ці іншай меры выяўлены другі ярус. Магутная каранёвая сістэма забяспечвае добры рост усёй масы дрэва і разам з тым надае яму высокую ўстойлівасць у перыяд плыні паводкавых вод і руху лёду, а таксама моцных парываў ветру. Ветравалы не характэрныя для ясакару. Валодае вялікай здольнасцю ўтвараць параснік на пнях.
Ствол адзінарны альбо разгалінаваны, больш ці менш прамы, слабаавальны, у натуральных клонаў з крывізной. Тып галінавання монападыяльны. У сярэднеўзроставых і старых дрэў кара ў ніжняй частцы ствала тоўстая — 4—6 см, цёмна-шэрая, парэпаная, вышэй па ствале — светла-шэрая без расколін. Грабяні скарынкі перарываюцца. Крона часцей шырокая або яйкападобная, разгалістая, з тоўстымі галінамі, асабліва ў ніжняй частцы ствала.
Гадавыя парасткі голыя, цыліндрычныя, жаўтлява-шэрыя, бліскучыя з бялёсымі чачавічкамі. Парасткавыя — шаравата-зялёныя.
Кара светла-шэрая, у старых дрэў цёмная, амаль чорная, вельмі тоўстая, унутры чырвоная.
Пупышкі зеленавата-бурыя ці бурыя, шматпакроўныя, пупышкавыя лускавінкі свабодныя. Тэрмінальныя (верхавінныя) пупышкі даўжынёй 7—10 (15) мм, падоўжана-авальныя, востраканцовыя, бурыя, бліскучыя, пакрытыя смалістым налётам, пры распусканні клейкія і духмяныя. Бакавыя пупышкі — драбнейшыя, больш ці менш прыціснутыя, ніжнія часта з адхіленай верхавінай.