cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Асташкаўскі раён
Аста́шкаўскі раён (Осташковский район) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў цэнтральнай частцы Цвярской вобласці Расіі. Адміністрацыйным цэнтрам з’яўляецца горад Асташкаў.
Геаграфія
Асташкаўскі раён мяжуе з Фіраўскім, Куўшынаўскім, Селіжараўскім і Пенаўскім раёнамі. Плошча раёна складае 3198,67 км².
Гісторыя
Асташкаўскі раён быў утвораны ў 1929 годзе ў адпаведнасці з пастановай УЦВК і СНК РСФСР у складзе Заходняй вобласці. 29 студзеня 1935 года быў перададзены ў склад Калінінскай вобласці, як на той час называлася Цвярская вобласць. У 2017 годзе раён быў пераўтвораны ў гарадскую акругу.
IC 1259-1
IC 1259-1 — галактыка тыпу E-S0 (еліптична спіральна галактыка) у сузор’і Дракон.
Білятычы
Білятычы (Біля́тичі) — вёска ў Сарнэнскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Скандый
Скандый (Scandium) Sc — хімічны элемент III групы перыядычнай сістэмы; атамны нумар 21.
Серабрыста-белы метал з жоўтым адценнем. існуе ў двух крысталічных мадыфікацыях.
Існаванне скандыю было прадказана ў 1870 г. Д. І. Мендзядеевым. Адкрыты ў 1879 г. шведскім хімікам Л. Нільсанам.
Прыродныя крыніцы
Адносіцца да рэдказямельных элементаў. 38-е месца сярод іншых элементаў па распаўсюджанасці ў зямной кары. Найбольш багаты скандыем мінерал тартвейтыт. Радовішчы — ў Нарвегіі і на Мадагаскары.
Прымяненне
Прымяняецца ў электроніцы (элементы памяці), у якасці каталізатара, кампанента лёгкіх сплаваў, у ядзернай тэхніцы
Інтэрв’ю (востраў)
Востраў Інтэрв'ю (Interview Island) — адзін з астравоў Андаманскага архіпелага, які знаходзіцца ва ўсходняй частцы Індыйскага акіяна. Востраў ляжыць на захад ад праліва, які аддзяляе востраў Паўночны Андаман ад Сярэдняга Андамана. Яго плошча – 99 км².
Уваходзіць у склад індыйскай саюзнай тэрыторыі Андаманскія і Нікабарскія астравы.
Маяк на востраве быў цалкам разбураны цунамі, створаным землетрасеннем у Індыйскім акіяне ў 2004 годзе, аднак пазней ён быў адноўлены.
Кодрамб (гміна)
Ко́драмб (Kodrąb) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Радамшчанскага павета Лодзьскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Кодрамбе. Плошча гміны складае 105,79 км². Станам на 2010 год у гміне Кодрамб пражывалі 4746 чалавек, шчыльнасць — 45 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 19 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 31 населены пункт.
Івашкава
Івашкава - тапонім.
Чарнобыльскі форум
Чарнобыльскі форум — назва групы ўстаноў ААН, якая была заснавана ў лютым 2003 года Міжнародным агенцтвам па атамнай энергіі ў Вене, для навуковай ацэнкі наступстваў для здароўя і экалагічных наступстваў аварыі на Чарнобыльскай АЭС.
Удзельнікі
У форуме ўдзельнічае 8 устаноў ААН: Таксама з форумам супрацоўнічаюць урады Беларусі, Украіны, Расіі.
Партызанская брыгада імя В. І. Чапаева (У. В. Мельнікаў)
'''Партызанская брыгада імя В. І. Чапаева''' — партызанская брыгада, створаная ў чэрвені 1942 года. Да восені 1943 года называлася партызанская брыгада «Смерць фашызму». Дзейнічала на акупіраванай тэрыторыі Ушацкага, Ветрынскага, Бешанковіцкага, Полацкага, Сіроцінскага, Лепельскага раёнаў. 29 чэрвеня і 1 ліпеня 1944 года брыгада (1295 партызан, 10 атрадаў) злучылася з Чырвонай Арміяй.
Склад
Брыгада была створана на базе асобнага партызанскага атрада «Смерць фашызму», арганізаванага ў маі 1942 года. У жніўні 1942 года з брыгады быў вылучаны 9-ы атрад (Чашніцкая партызанская брыгада «Дубава»). У ліпені 1943 года атрады імя Чапаева, імя Кірава, імя Свярдлова, імя Грызадубавай, імя Даватара былі вылучаны з брыгады і на іх базе створана 2-я Ушацкая партызанская брыгада імя П. К. Панамарэнкі. У жніўні 1943 года ў Вілейскую вобласць вылучаны атрад пад камандаваннем К. З. Карабкова (пазней 2-і атрад партызанскай брыгады імя М. І. Калініна). У красавіку 1944 года атрад імя Жалязняка быў расфарміраваны. Дзеянні атрада імя Матросава з сакавіка 1944 года не прасочваюцца. На момант злучэння партызанскай брыгады з Чырвонай Арміяй у яе склад уваходзілі:
Гісторыя
Партызаны праводзілі дыверсіі на чыгунках Полацк — Маладзечна, Полацк — Віцебск і шашэйных дарогах. У жніўні — верасні 1942 года разграмілі нямецкі гарнізон у вёсцы Варонічы Ветрынскага раёна, знішчылі льнозавод, падарвалі масты цераз рэкі Ушача, Шоша; у ліпені 1943 года разграмілі гарнізон у вёсцы Фролкавічы, падарвалі мост цераз раку Ула. Удзельнічалі ў Пышнянскіх баях, у Лепельскай аперацыі і яе састаўной частцы Лепельскім баі. На чыгуначным участку Полацк — Зябкі падарвалі больш за 3 тысячы рэек. У лістападзе 1942 і маі 1943 гадоў вялі баі супраць карнікаў каля вёсак Заскаркі, Далецкія, Шчаты, Заазер’е Ветрынскага раёна, разграмілі гарнізоны ў вёсках Шалкова, Шэлегаўка Полацкага раёна, у кастрычніку 1943 года напалі на гарнізон у Ушачах. У красавіку — маі 1944 года, у час нямецкай блакады Полацка-Лепельскай партызанскай зоны вялі баі за ўтрыманне лініі абароны каля возера Чырвонае вёсак Канашы, Гаравыя, Саламір’е, Зыкова, Старынкі Ветрынскага раёна. У маі 1944 года прарвалі нямецкую абарону ў раёне вёсак Паперына — Двор Пліна — Новае Сяло Ушацкага раёна.
Бергама
Бе́ргама (Bergamo, Bèrghem, Bergomum) — горад у італьянскім рэгіёне Ламбардыя, адміністрацыйны цэнтр аднайменнай правінцыі. Размешчаны прыкладна за 50 км на ўсход ад Мілана па дарозе на Брэшыю і Венецыю, у перадгор’ях Альпаў, у даліне ракі По. Насельніцтва каля 116,5 тыс. жыхароў.
Ірвінг (Тэхас)
Ірвінг (Irving) — горад у штаце Тэхас (ЗША), прыкладна за 19 км на захад ад Даласа. Ірвінг знаходзіцца ў акрузе Далас. Паводле перапісу 2010 года насельніцтва Ірвінга — 216 290 чалавек (па ацэнцы на 1 ліпеня 2013 года — 228 653 чалавек). Сярод гарадоў Тэхаса Ірвінг знаходзіцца на 13-м месцы па колькасці жыхароў. Ірвінг належыць да агламерацыі Далас-Форт-Уэрт-Арлінгтан.
Вэлыкэ Вэрбчэ
Вэлыкэ Вэрбчэ (Вели́ке Вербче) — вёска ў Сарнэнскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Клімацыум дрэвападобны
Клімацыум дрэвападобны (Climacium dendroides) — від імхоў сямейства.
Экалогія
Сустракаецца на падсцілцы багатых перагноем лясоў, ускраінах азёр і тарфянікаў, балотах.
У культуры
Від быў названы мохам года ў 2017 годзе Латвійскай батанічнай асацыяцыяй.
Ахоўваецца на тэрыторыі Малдовы, Саратаўскай і Валгаградскай абласцей Расіі.
Старая Дубраўка
Стара́я Ду́браўка (, Старая Дубровка) — вёска ў Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Ражанкаўскага сельсавета.
Да 25 лютага 1961 года вёска ўваходзіла ў склад Шчучынскага сельсавета.
Рэній
Рэній (Rhenium) Re — хімічны элемент VII групы перыядычнай сістэмы; атамны нумар 75. Светла-шэры метал.
Прыродныя крыніцы
Рэдкі элемент: 78-е месца сярод іншых элементаў па распаўсюджанасці. Звычайна сустракаецца як прымесь у мінералах другіх элементаў — малібдэніце і калумбіце.
Прымяненне
Выкарыстоўваецца ўсюды, дзе патрэбныя высокая цвёрдасць і зносаўстойлівасць (компасы, іншыя прыборы, адказныя дэталі самалётаў і ракет). Ніці накальвання (сплаў вальфраму з рэніем). Антыкаразійнае пакрыццё (рэніраванне). Каталізатар хімічных працэсаў.
Стэрлінг (Ілінойс)
Стэрлінг (Sterling) — горад у акрузе Уайтсайд, штат Ілінойс, ЗША. Насельніцтва — 15,370 жыхароў (перапіс 2010 года), 15,451 жыхароў (2000). Размешчаны ўздоўж паўночнага берага ракі Рок, насупраць горада Рок-Фолс.
IC 1259-2
IC 1259-2 — галактыка тыпу S M (спіральна змяшаная галактыка) у сузор’і Дракон.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Ніжняя Вясейка
Ніжняя Вясейка — рака ў Слуцкім раёне Мінскай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Вясейка (басейн Случы).
Даўжыня 19,3 км. Плошча вадазбору 110 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,1 ‰. Пачынаецца каля вёскі Краснае, вусце за 2 км на паўднёвы захад ад вёскі Ніва. Рэчышча каналізаванае. У вёсцы Амговічы на рацэ створана сажалка.
Флоры
Флоры — прозвішча.
Урбізалья
Урбізалья (Urbisaglia) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Марке, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Мачэрата.
Насельніцтва складае 2772 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 126 чал./км². Займае плошчу 22 км². Паштовы індэкс — 62010. Тэлефонны код — 0733.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Бутэйкы
Бутэйкы (Бу́тейки) — вёска ў Сарнэнскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
1970 год у гісторыі музыкі
1970 год быў адзначаны шэрагам музычных падзей.
Кальбуды (гміна)
Кальбу́ды (Kolbudy) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Гданьскага павета Паморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Кальбудах. Плошча гміны складае 82,8 км². Станам на 2011 год у гміне Кальбуды пражывалі 14 027 чалавек, шчыльнасць — 169,4 чал./км².
Малішы
Ма́лішы (, Малиши) — вёска ў Сенненскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Багданаўскага сельсавета.
Да 20 мая 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Гарывецкага сельсавета, да 30 сакавіка 1992 года — у склад Белаліпскага сельсавета.
Іванькін
Іва́нькін (, Иванькин) — былы пасёлак у Веткаўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіў у склад Маланямкоўскага сельсавета.
Акшымірау
Акшымірау (Ақшымырау) — сяло ў Мангістаўскім раёне Мангістаўскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр і адзіны населены пункт Акшымраўскай сельскай акругі.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1225 чалавек (616 мужчын і 609 жанчын). Паводле дадзеных перепісу 2009 года, у сяле пражывалі 1264 чалавекі (662 мужчыны і 602 жанчыны).
Іванькін
Ліквідаваны ў 2017 годзе.
Ананчыцы
Ананчы́цы (, Ананчицы) — аграгарадок у Салігорскім раёне Мінскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Даманавіцкага сельсавета.
Да 11 кастрычніка 1961 года вёска ўваходзіла ў склад Доўгаўскага сельсавета.
Геаграфія
Аграгарадок знаходзіцца за 45 км у напрамку на поўдзень ад горада Салігорск, за 180 км ад Мінска, каля левага берага ракі Случ.
Ялова (Ялоўскі раён)
Ялова (Елово) — сяло ў Пермскім краі Расіі, адміністрацыйны цэнтр Ялоўскага раёна і Ялоўскага сельскага паселішча. Размешчана на левым беразе ракі Кама (Воткінскае вадасховішча) за 130 км на паўднёвы захад ад Пермі. З трох бакоў акружана акваторыяй вадасховішча.
Балагоўскі раён
Балагоўскі раён (Бологовский район) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на поўначы Цвярской вобласці Расіі. Адміністрацыйным цэнтрам з’яўляецца горад Балагое.
Геаграфія
Балагоўскі раён мяжуе з Удомельскім, Вышневалоцкім і Фіраўскім раёнамі, а таксама з Наўгародскай вобласцю. Плошча раёна складае 2398,64 км².
Гісторыя
Балагоўскі раён быў утвораны 30 ліпеня 1930 года ў адпаведнасці з пастановай УЦВК і СНК РСФСР у складзе Ленінградскай вобласці. 29 студзеня 1935 года быў перададзены ў склад Калінінскай вобласці, як на той час называлася Цвярская вобласць.
Сфінгазін
Сфінгазін (2-аміна-4-актадэцэн-1,3-дыёл) — вышэйшы аліфатычны амінаспірт з ненасычаным вуглевадародным ланцугом (C18). Складае аснову сфінгаліпідаў (напрыклад, сфінгаміеліну), класа фасфаліпідаў клеткавых мембран.
Віктар Іванавіч Чайчыц
Віктар Іванавіч Чайчыц (нар. 24 жніўня 1960, в. Здзітава, Бярозаўскі раён, Брэсцкая вобласць) — беларускі адвакат і дзяржаўны дзеяч.
Біяграфія
Нарадзіўся 24 жніўня 1960 года ў вёсцы Здзітава Бярозаўскага раёна Брэсцкай вобласці.
Скончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт імя У. І. Леніна. Служыў у радах Савецкай Арміі. Працаваў электрамантажнікам будаўніча-мантажнага ўпраўлення № 1 трэста «Энергабудмантаж» «Белгалоўэнерга» у г. Брэсце, электрыкам Брэсцкага вытворчага аб’яднання «Брэстрыбгас» у г. Белаазёрску, стажорам народнага суддзі Баранавіцкага раённага суда, стажорам народнага суда Мінскага раёна і г. Заслаўя, суддзёй народнага суда Мінскага раёна і г. Заслаўя, загадчыкам аддзела агульнатэарэтычных праблем арганізацыі работы ўстаноў юстыцыі Навукова-даследчага інстытута праблем крыміналогіі, крыміналістыкі і судовай экспертызы Міністэрства юстыцыі Рэспублікі Беларусь, адвакатам Мінскай абласной юрыдычнай кансультацыі № 1, старшынёй Мінскай абласной калегіі адвакатаў.
З 2011 да 2022 года займаў пасаду старшыні Беларускай рэспубліканскай калегіі адвакатаў.
Выбраны членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь шостага склікання ад Брэсцкай вобласці. Намеснік старшыні Пастаяннай камісіі Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь па заканадаўстве і дзяржаўным будаўніцтве.
Узнагароды
Мае Падзяку Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь (2019) за шматгадовую плённую працу, заслугі ў развіцці заканадаўства, вялікі ўнёсак у забеспячэнне правоў і свабод грамадзян.
Крытыка
4 сакавіка 2021 года ў сваім выступленні на справаздачна-выбарчай канферэнцыі Мінскай гарадской калегіі адвакатаў падтрымаў катаванні ў дачыненні да ўдзельнікаў пратэстаў пасля прэзідэнцкіх выбараў 2020 года. Заклікаў адвакатаў замоўчваць факты парушэнняў суддзямі правоў чалавека. Падтрымаў ціск на адвакатаў знутры калегій за выказванне імі сваіх палітычных поглядаў.
Маркоўскі
Марко́ўскі — славянскае прозвішча.
Стэрлінг
Стэрлінг — прозвішча, тапонім.
Выры (Сарнэнскі раён)
Выры (Вири́) — вёска ў Сарнэнскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Старая Падражанка
Стара́я Падража́нка (, Старая Подрожанка) — вёска ў Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Ражанкаўскага сельсавета.
Брэшыя
Брэшыя, таксама Брэша, (Brescia, на брешыянскім дыялекце Brèhä, Brèsa, зах.-ламб. Bressa, Brèscia, Brixia) — горад на поўначы Італіі, у Ламбардыі, адміністрацыйны цэнтр аднайменнай правінцыі.
Ялова
Ялова — прозвішча, тапонім.
Джэф Голдблюм
Джэфры Лін «Джэф» Голдблюм (Jeff Goldblum; нар. 22 кастрычніка 1952, Пітсбург, штат Пенсільванія) — амерыканскі акцёр. Найболей вядомы ўдзелам у фільмах «Муха» і «Дзень незалежнасці», а таксама роллю доктара Яна Малкальма ў серыі фільмаў «Парк Юрскага перыяду».
Сінт-Тройдэн
Сінт-Тройдэн (Sint-Truiden — горад бельгійскай правінцыі Лімбург. Размяшчаецца на ўсходзе паўночнай частцы Бельгіі - Фландрыі. Насельніцтва 39 309 жыхароў (паводле ацэнак на 2010 г.).
Вакары
Да 20 мая 1960 года вёска знаходзілася ў адміністрацыйным падпарадкаванні Багушэўскага пассавета.
Кароль са Слуцка
Кароль са Слуцка — шахматная фігурка караля першай паловы XII ст., знойдзеная ў г. Слуцку падчас раскопак гарадзішча ў 1985—1986 гадах археолагам Леанідам Калядзінскім. Захоўваецца ў Слуцкім краязнаўчым музеі.
Фігурка шахматнага караля на сёння з'яўляецца адзінай на тэрыторыі Усходняй Еўропы: знойдзеная ў Чарнігаве ў 1991 годзе фігурка была скрадзена.
Апісанне
Падчас археалагічных прац былі знойдзены чатыры шахматныя фігуры: пешка, ладдзя, слон і кароль. Пешка і ладдзя выразаны з дрэва, а слон і кароль з косці. Паводле меркавання палеазаолага Веры Шчагловай, фігурка шахматнага караля была выразана з рога лася. Вышыня фігуркі складае 68 мм, вага — 65 грамаў. Знаходка выканана ў рэалістычнай манеры і кампазіцыйна ўяўляе сабой фігуру мужчыны, які сядзіць на троне. На галаве ў яго — «руская» шапка, валасы пастрыжаны пад гаршчок. Выява твару захавалася не поўнасцю, але можна заўважыць бараду і вусы. Таксама бачныя адтуліны, дзе знаходзіліся вочы, магчыма, выкананыя са шкла ці каляровага металу. Рукі складзены на каленях, ногі абуты ў высокія боты — гэта сведчыць пра знатнасць асобы.
Абсалютны аналаг фігуркі са Слуцка невядомы. Некаторае падабенства са слуцкай мае шахматная фігурка караля, знойдзеная ў 1964 годзе пры раскопках паселішча Традэнс у Нарвегіі.
Муляраўка (станцыя)
Муля́раўка (, Муляровка)  — станцыя Гомельскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Петрыкаўскім раёне Гомельскай вобласці. Размешчана ў пасёлку Муляраўка; на лініі Калінкавічы — Лунінец, паміж раз’ездам Коржаўка і прыпыначным пунктам Бобрыч.
IC 1260
IC 1260 — галактыка тыпу C (кампактная галактыка) у сузор’і Дракон.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Вырка (Ровенская вобласць)
Вырка (Ви́рка) — вёска ў Сарнэнскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Уладзімір Весялінаў
Уладзімір Весялінаў (Bлaдимиp Beceлинoв; нар., , Сербія) — сербскі футбаліст, паўабаронца.
Клубная кар’ера
Гуляў у Сербіі, у асноўным за клуб «Спартак» з роднага горада Субаціца.
У лютым 2012 года перайшоў у гродзенскі «Нёман», дзе неўзабаве замацаваўся ў аснове на пазіцыі апорнага паўабаронцы. У сезоне 2013 заставаўся іграком асновы, выкарыстоўваўся як цэнтральны ці апорны паўабаронца. У маі 2013 года адсутнічаў з-за траўм, пасля вярнуў месца ў аснове. У лістападзе 2013 года зноў выбыў з-за траўмы.
Сезон 2014 пачынаў на лаўцы запасных, але пасля пераводу Андрэя Хачатурана з апорнай зоны на месца правага хаўбэка Весялінаў заняў сваю звыклую пазіцыі апорнага паўабаронцы. За сезон здолеў праявіць сябе як добры распасоўшчык, аддаўшы 5 галявых перадач. У кастрычніку 2014 года з-за фінансавых праблем гродзенскага клуба кантракт з легіянерам па ўзаемнай згодзе быў разарваны.
У студзені 2015 года стаў іграком венгерскага клуба «Сегед 2011». Пакінуў яго ўлетку 2016 года і пазней далучыўся да «Будафока», якому дапамог атрымаць перамогу ў трэцім венгерскім дывізіёне. Завяршыў кар’еру ў 2020 годзе.
Родый
Родый (rhodium) Rh — хімічны элемент VIII групы перыядычнай сістэмы; атамны нумар 45. Адносіцца да сямейства плацінавых металаў. Серабрыста-белы метал, тэмпература плаўлення 1963°С, тэмпература кіпення 3727°С, шчыльнасць 12410 кг/м³. У звычайных умовах кампактны родый устойлівы да ўздзеяння ўсіх кіслот (у т.л. царскай гарэлкі) і шчолачаў. Здробнены пры тэмпературы 100°С узаемадзейнічае з сернай кіслатой, пры 200-600°С - з галагенамі, серай, селенам; пры 600-800°С у паветры акісляецца, утвараецца сесквіаксід.
Прымяненне
У сплавах з плацінай і іншымі плацінавымі металамі — каталізатары, тэрмапары, ахоўныя пакрыцці на электрычныя кантакты, люстраныя паверхні рэфлектараў, інш.
Выбары ў мясцовыя Саветы дэпутатаў Беларусі (2018)
Выбары ў мясцовыя Саветы дэпутатаў Беларусі 28-га склікання прайшлі 18 лютага 2018 года.
На выбарах утворана 18 111 выбарчых акруг, у тым ліку 13 224 сельскіх і 3 768 раённых выбарчых акруг.
Агульная інфармацыя
14 лістапада 2017 года Прэзідэнт А. Лукашэнка падпісаў Загад № 410 пра правядзенне выбараў.
Дакументы на рэгістрацыю ініцыятыўных груп неабходна было падаць па 14 снежня 2017 года ўключна. Тэрміны вылучэння кандыдатаў — з 10 снежня 2017 года па 8 студзеня 2018 года ўключна.
Да 3 студзеня 2018 года рашэннямі раённых выканкамаў і раённых адміністрацый былі сфарміраваныя участковыя выбарчыя камісіі.
Выбарчая сістэма
Дэпутатам мясцовага Савета можа быць абраны грамадзянін Беларусі, які дасягнуў 18 гадоў, калі ён не мае судзімасці і пражывае на тэрыторыі адпаведнай адміністрацыйнай адзінкі або звязаны з ёй у сілу прафесійнай дзейнасці. Таксама маюць права вылучацца грамадзяне Расіі, якія пастаянна пражываюць на тэрыторыі Беларусі.
Права вылучэння кандыдатаў у дэпутаты мясцовых Саветаў належыць:
Датэрміновае галасаванне
За 15 дзён да выбараў участковыя камісіі даюць грамадзянам для азнаямлення спісы выбаршчыкаў. Выбаршчыкі маюць права патрабаваць устаранення няправiльнасцей у спісах, у тым ліку ў судовым парадку.
За пяць дзён да выбараў арганізуецца датэрміновае галасаванне для выбаршчыкаў, якія не змогуць знаходзіцца па месцы свайго жыхарства ў дзень выбараў.
Выбаршчыкам, якія па стане здароўя або па іншых уважлівых прычынах не змогуць прыйсці ў дзень выбараў у памяшканне для галасавання, забяспечваецца галасаванне па месцы знаходжання.
Выбарчая кампанія
Усяго былі зарэгістраваны 17 542 ініцыятыўныя групы, што складае 99,9 % ад агульнай колькасці вылучаных. Толькі 16 ініцыятыўным групам было адмоўлена ў рэгістрацыі, 7 заяваў былі адкліканыя і 1 заява не разглядалася. Варта адзначыць, усе ініцыятыўныя групы па вылучэнні сябраў палітычных партый былі зарэгістраваныя, адмовы ў рэгістрацыі выносіліся толькі ў адносінах да беспартыйных вылучэнцаў.
Усяго кандыдатамі ў дэпутаты былі вылучаны 22 713 кандыдаты. 15 172 кандыдатаў (66,8 % ад агульнай колькасці) вылучылі грамадзяне шляхам збору подпісаў, працоўнымі калектывамі — 5 356 (23,6 %), палітычнымі партыямі — 813 (3,6 %). Сваіх кандыдатаў у дэпутаты мясцовых Саветаў дэпутатаў вылучылі 11 палітычных партый з 15 зарэгістраваных.
З 9 да 18 снежня былі зарэгістраваны 22 278 кандыдатаў, што складае 98,09 % ад колькасці вылучаных.
Кансерватыўна-Хрысціянская партыя — БНФ, Беларуская сацыял-дэмакратычная Грамада Шушкевіча, Рэспубліканская партыя Белазора, Беларуская партыя працы, Беларуская сацыял-дэмакратычная партыя (Народная Грамада) Статкевіча ў выбарах 2018 года не ўдзельнічалі.
Вынікі
Яўка склала больш за 77 %, да таго ж 35 % выбаршчыкаў прагаласавалі датэрмінова. Усяго абралі 18 810 дэпутатаў. У адной раённай акрузе па выбарах у Ельскі раённы Савет дэпутатаў Гомельскай вобласці выбары не праводзіліся, таму што адзіны кандыдат выбыў да дня галасавання. Рэгіёнам з самым вялікім конкурсам на дэпутацкі мандат стаў Мінск. У складзе дэпутатаў 48 % — гэта жанчыны, 56 % абраных кандыдатаў ужо раней мелі дэпутацкія партфелі. Трэцяя частка мясцовых прадстаўнікоў улады працуе ў сферы адукацыі, навукі і аховы здароўя, кожны пяты — задзейнічаны ў сельскай гаспадарцы. 4 % ад агульнай колькасці дэпутатаў — моладзь ва ўзросце да 31 года, а 2 % — належаць да пэўнай партыі.
Азнаёміўшыся з заявай прэс-сакратара Еўрапейскай службы знешніх дзеянняў адносна праведзеных выбараў у мясцовыя Саветы дэпутатаў у Беларусі, прэс-сакратар МЗС Беларусі Дзмітрый Мірончык падкрэсліў, што легітымнасць прадстаўнікоў мясцовых органаў улады, выбраных у строгай адпаведнасці з нацыянальным заканадаўствам, вызначаецца не знешнімі ацэнкамі, а выключна воляй народа.
Жармыш
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1826 чалавек (933 мужчыны і 893 жанчыны). Паводле дадзеных перепісу 2009 года, у сяле пражывалі 1866 чалавек (971 мужчына і 895 жанчын).
Бенісіа дэль Тора
Бенісіа Мансератэ Рафаэль дэль Тора Санчэс (Benicio Monserrate Rafael del Toro Sánchez, нар. 19 лютага 1967 года, Сан-Хуан, Пуэрта-Рыка) — амерыканскі кінаакцёр пуэрта-рыканскага паходжання.
Bondarzewiaceae
Bondarzewiaceae — сямейства грыбоў парадку.
Арэал і экалогія
Распаўсюджаны касмапалітычна, але ў асноўным ва ўмераным поясе. Прадстаўнікі — сапратрофы або паразітуюць на драўніне. Часам выклікаюць белую гніль драўніны. У прыватнасці, від мае вялікае эканамічнае значэнне як фітапатаген.
Таксанамія
Па словах 10-га выдання «Слоўніка грыбоў» (Dictionary of the Fungi), сямейства складаецца з 8 родаў і 48 апісаных відаў.
Нэмовычы (пасёлак)
Нэмовычы (Немовичі) — пасёлак у Сарнэнскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
1974 год у гісторыі музыкі
1974 год быў адзначаны шэрагам музычных падзей.
Трахімчыкі
Трахі́мчыкі (, Трахимчики) — вёска ў Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Ражанкаўскага сельсавета.
Малы Азярэцк
Малы́ Азярэ́цк (, Малый Озерецк) — вёска ў Сенненскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Багданаўскага сельсавета.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Ульянавіцкага сельсавета.
Кальбушова (гміна)
Кальбушо́ва (Kolbuszowa) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Кальбушоўскага павета Падкарпацкага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Кальбушове. Плошча гміны складае 170,59 км². Станам на 2012 год у гміне Кальбушова пражывалі 25 107 чалавек, шчыльнасць — 145,3 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 14 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 15 населеных пунктаў.
Грыўчык
Гры́ўчык — рака ў Капыльскім раёне Мінскай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Выня (басейн Нёмана).
Даўжыня ракі 17 км. Плошча вадазбору 57 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,4 м/км. Пачынаецца каля вёскі Бадзяжы, упадае ў Выню на паўночнай ускраіне вёскі Харытонаўка. У верхнім цячэннні называецца Прорва. Ад вытоку на працягу 12 км рэчышча каналізаванае. Каля вёсак Старыца і Харытонаўка створаны сажалкі.
Касмічная медыцына
Касмічная медыцына — галіна медыцыны, мэтай якой з'яўляецца бяспека і стварэнне аптымальных умоў жыццядзейнасці чалавека на ўсіх стадыях касмічнага палёту. Вывучае ўздзеянне фактараў касмічнага палёту (касмічнае выпраменьванне, бязважкасць, паскарэнне, вібрацыя, ізаляцыя ў замкнутай прасторы інш.) на арганізм чалавека, распрацоўвае меры па змяншэнні іх шкодных уплываў, прафілактыцы і лячэнні захворванняў, метады адбору, падрыхтоўкі касманаўтаў і адаптацыі іх да зямных умоў пасля палёту. Выкарыстоўвае дасягненні фізіялогіі, псіхафізіялогіі, радыебіялогіі, гігіены, генетыкі і інш.
Гісторыя
Касмічная медыцына зарадзілася ў 1950-я гады на базе авіяцыйнай медыцыны і фізіялагічных даследаванняў у касмічнай біялогіі. Развіццё касмічнай медыцыны звязана з дасягненнямі ў асваенні касмічнай прасторы: першым палётам чалавека ў космас (1961), выхадам чалавека ў адкрыты космас (1965), высадкай на паверхню Месяца (1969). У СССР працу па касмічнай медыцыне ўзначальвала Камісія па даследаванні і выкарыстанні касмічнай прасторы АН СССР і Міністэртва аховы здароўя СССР.
Міжнародныя арганізацыі ў галіне касмічнай медыцыны:
Даследаванні па касмічнай медыцыне праводзяць Расія, ЗША, Германія, Францыя і інш.
На Беларусі даследаванні ўплыву гіпергравітацыі на механізмы кампенсацыйных рэакцый вестыбулярнага апарату і біяхімічныя зрухі ад малых доз радыяцыі праводзіліся ў Інстытутце фізіялогіі НАН Беларусі.
Восава (Салігорскі раён)
Во́сава (, Осово) — вёска ў Салігорскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Даманавіцкага сельсавета.
IC 1261-1
IC 1261-1 — галактыка тыпу E-S0 (еліптична спіральна галактыка) у сузор’і Дракон.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Усіта
Усіта (Ussita) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Марке, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Мачэрата.
Насельніцтва складае 444 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 8 чал./км². Займае плошчу 55 км². Паштовы індэкс — 62039. Тэлефонны код — 0737.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Страшэвэ
Страшэвэ (Страшеве) — пасёлак у Сарнэнскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Георгіяс Папанікалау
Георгіяс Нікалау Папанікалау (Γεώργιος Παπανικολάου, 13 мая 1883, Кімі, Эўбея — 1962) — грэчаскі вучоны, медык, піянер цыталогіі і ранняй дыягностыкі ракавага захворвання. Тэстам Папанікалау сёння карыстаюцца ва ўсім свеце для выяўлення рака шыйкі маткі жанчын на ранніх стадыях захворвання. Быў членам.
Біяграфія
Папанікалау нарадзіўся 13 траўня 1883 года ў мястэчку Кімі (старажытныя Кумы) на ўсходнім узбярэжжы вострава Эўбея.
У 1904 годзе скончыў медыцынскі факультэт Афінскага ўніверсітэта імя Кападыстрыя. У 1907 годзе з’ехаў у Германію, дзе працягнуў студыі з біялогіі ў прафесараў Гекля і Вайсмана. У далейшым паступіў у Мюнхенскі ўніверсітэт, дзе пачаў біялагічныя даследаванні па вызначэнні полу ракападобных, пад кіраўніцтвам Р. Эрдвіха.
Да 1910 годзе Папанікалау атрымаў ступень доктара ад Мюнхенскага ўніверсітэта, паспеўшы папрацаваць і ва ўніверсітэтах гарадоў Іена і Фрайбург. Атрымаўшы ступень доктара біялогіі, Папанікалау з’ехаў у Грэцыю і ажаніўся з Андрамахай Маўрагені, якая ў далейшым стала яго навуковай супрацоўніцай.
Пара ў 1911 годзе з’ехала ў Манака, дзе Папанікалау працаваў фізіёлагам у даследчых экспедыцыях карабля Акіянаграфічнага таварыства княства. У 1912 годзе, з пачаткам Балканскіх войнаў, Папанікалау перапыніў сваю навуковую дзейнасць, вярнуўся ў Грэцыю і ўступіў ахвотнікам у грэчаскае войска.
Пасля заканчэння Балканскіх войнаў, у канцы 1913 годзе Папанікалау эміграваў у ЗША. Спачатку разам з жонкай працавалі прадаўцамі ў краме тканін, потым пры садзейнічанні вядомага генетыка Т. Моргана Папанікалау ўладкаваўся на працу ў аддзяленне паталогіі шпіталя Нью-Ёрка і ў дэпартамент анатоміі Каледжа Вейл Коарнэльскага ўніверсітэта, дзе прайшоўшы ўсе ступені стаў у 1947 годзе прафесарам анатоміі і цыталогіі.
Пасля доўгіх даследаванняў у галіне дэгенерацыйнага ўздзеяння алкаголю на свінак, Папанікалау звярнуў сваю ўвагу на праблемы размнажэння, звязаныя з функцыямі палавых органаў, на вызначэнне пола, на дзейнасць залоз унутранай сакрэцыі і палавыя гармоны. У 1923 годзе Папанікалау ўжыў свой метад на жанчынах, пачынаючы з уласнай жонкі, вывучаючы фізіялогію палавых функцый і ў далейшым дыягназ рака маткі.
Папанікалау атрымаў амерыканскае грамадзянства ў 1928 годзе, і ў тым жа годзе з’явілася яго паведамленне аб метадзе. Яго першае паведамленне аб выкарыстанні цыталагічнага метаду, пры дыягназе рака маткі, у 1928 годзе сустрэлі з вялікім скептыцызмам, бо тады панавала думка, што падобны дыягназ можна паставіць толькі пры хірургічным умяшанні.
Наступнае паведамленне Папанікалау апублікаваў толькі ў 1941 годзе, сумесна з прафесарам гінекалогіі Гербертам Траутам. Праз 2 гады была выдадзена ілюстраваная манаграфія (больш за 3 тыс. старонак), заснаваная на яго даследаванні.
Даследаванні Папанікалау закранулі ў далейшым цыталагічныя змены пры раку шыйкі маткі і свае вывады ён апублікаваў у 1943 годзе ў спецыялізаваным выданні пад загалоўкам «Дыягназ рака маткі пры дапамозе мазкоў» (Diagnosis of Uterine Cancer by the Vaginal Smear. Публікацыя гэтых работ выклікала вялікую цікавасць сусветнай медыцынскай супольнасці і неадкладнае вопытнае выкарыстанне метаду ў розных медыцынскіх установах.
Папанікалау на аснове гэтых сваіх працаў стаў заснавальнікам новага навуковага адгалінавання цыталогіі. Метад, які атрымаў у яго гонар назву (метад Папанікалау, тэст Папанікалау, Пап-тэст), адкрыў шырокія гарызонты ў медыцынскіх даследаваннях палавой фізіялогіі і эндакрыналогіі, і асабліва, пры дыягностыцы рака.
Папанікалау апублікаваў больш за 100 работ, з іх 3 — гэта манаграфіі.
У 1954 годзе Папанікалау апублікаваў сваю манументальую працу Atlas of Exfoliative Cytology, афіцыйна замацаваўшы новую медыцынскую практыку і спецыяльнасць, створаныя ім практычна з нуля.
У 1961 годзе Папанікалау пераехаў у Маямі для арганізацыі Анкалагічнага даследчага інстытута імя Папанікалау пры ўніверсітэце Маямі, але памёр 19 лютага 1962 года, да адкрыцця цэнтра.
Персей
Паходжанне імя
Лічыцца, што імя Персей паходзіць ад περθω (літаральна «разбураць»).
Генеалогія
Персей паходзіў з валадарскай дынастыі Аргаса, заснавальнікамі якой з’яўляліся Інах і Фараней. Акрысій, валадар Аргаса і родны дзед Персея, з’яўляўся іх нашчадкам ў трынаццатым — чатырнаццатым пакаленні. Тройчы род працягваўся па жаночай лініі (Ніёба, Іо, Лівія), пры гэтым з мужчынскага боку яго працягвальнікамі выступалі багі Зеўс і Пасейдон. Акрысій даведаўся ад аракула, што будзе забіты ўнукам, таму зняволіў сваю дачку Данаю ў падземным палацы. Аднак Зеўс пракраўся да яе ў выглядзе залатога дажджу. Ад іх сувязі нарадзіўся Персей.
Жонкай Персея з’яўлялася выратаваная ім Андрамеда, дачка эфіопскага валадара Кефея і яго жонкі Касіяпеі. Роднай ўнучкай Персея і Андрамеды з’яўлялася Алкмена, маці Геракла, а сын Перс лічыўся грэкамі заснавальнікам дынастыі Ахеменідаў.
У класічны перыяд Старажытнай Грэцыі было распаўсюджана паданне, быццам бы жыхары Аргаліды паходзілі ад дарыйцаў, прыведзеных на Пелапанес нашчадкамі Геракла. У гэтай сувязі некаторыя сучасныя даследчыкі мяркуюць, што Персей — герой ужо Мікенскага перыяда, але вядомая нам яго генеалогія мае больш позняе паходжанне. Персей і Геракл былі ўключаны ў яе ў першай палове 1 тысячагоддзя да н. э. кіруючай дынастыяй Аргаса.
Нараджэнне
Паводле падання, падчас наведвання Дэльфаў Акрысій, валадар Аргасаа, пачуў ад аракула прадвесце, што будзе забіты сваім унукам. Каб пазбегнуць прадказанага лёсу, Акрысій загадаў пасадзіць сваю адзіную дачку Данаю ў глыбокае падзямелле. Але Зеўс, прыцягнуты яе прыгажосцю, пракраўся ў выглядзе залатога дажджу праз шчыліны ў столі да дзяўчыны. У выніку іх сувязі нарадзіўся Персей. Акрысій не мог сам забіць хлопчыка, паколькі гэта магло выклікаць праклён на ўсю Аргаліду, таму загадаў пасадзіць Данаю з сынам у драўляную скрыню і спіхнуў яе з берага ў мора. Нерэіды выратавалі маці з сынам. Скрыня была выцягнута рыбаком з вострава Серыфас. Даная і Персей жылі пры двары мясцовага ўладара. Паводле версіі Вергілія, яны трапілі на італійскія бераг, і Персей выхоўваўся валадаром Лацыя.
Забойства гаргоны Мядузы
Палідэкт, валадар Серыфаса, марыў ажаніцца на Данаі. Каб пазбавіцца ад Персея, які мог абараніць яе, і атрымаць доказ таго, што ён — сын самога Зеўса, Палідэкт угаварыў Персея забіць гаргону Мядузу, адзіную смяротную з трох сясцёр-гаргон, такую жахлівую на выгляд, што кожны, хто глядзеў на яе, ператвараўся ў камень. Пасланы Зеўсам Гермес, паведаміў хлопцу, дзе знайсці грай, старэйшых сясцёр гаргон, а таксама падараваў яму востры меч. Афіна перадала Персею адпаліраваны шчыт і параіла не глядзець на Мядузу.
Калі хлопец пралятаў над Лівіяй, некалькі кропель крыві Мядузы трапілі на зямлю і ператварыліся ў змеяў. Яны размножыліся, знішчылі ўсё жывое і стварылі пустыню.
Персей і Атлант
Па дарозе да дому з вострава гаргон Персей спыніўся каля сада гесперыд. Тытан Атлас вырашыў, што ён з’явіўся, каб выкрасці залатыя яблыкі з сада. Каб абараніцца ад Атланта, Персей паказаў яму галаву гаргоны Мядузы. Атлас скамянеў і ператварыўся ў гару, якая трымае неба.
Выратаванне Андрамеды
Калі Персей пралятаў над краінай эфіопаў, то ўбачыў прыкаваную ланцугамі да скалы Андрамеду, дачку мясцовага валадара Кефея, жонка якога Касіяпея пахвалялася сваёю прыгажосцю і гэтым абразіла нерэід. Марскія німфы паскардзіліся на эфіопскую валадарку свайму бацьку Пасейдону, і той наслаў на эфіопаў страшэнную марскую пачвару Кіта. Кіт руйнаваў краіну і пагражаў загубіць увесь народ. Каб ўласкавіць Пасейдона, Кефей і Касіяпея пагадзіліся аддаць на з’ядзенне пачвары сваю адзіную дачку Андрамеду.
Зачараваны дзяўчынай, Персей вырашыў дапамагчы ёй. З дапамогай чароўных сандаляў ён апусціўся на спіну Кіта і ўсадзіў у яго меч. Параненая пачвара стала біцца аб ваду. Пырскі намачылі крылы на сандалях. Каб пазбегнуць смерці, Персей быў вымушаны паказаць Кіту галаву Мядузы. Жывёліна скамянела і ператварылася ў востраў. Хлопец вызваліў Андрамеду і разам з ёй прыйшоў у палац да Кефея і Касіяпеі. Бацькі ўзрадаваліся шчасліваму выратаванню дачкі і пагадзіліся аддаць яе выратавальніку ў жоны. Падчас вяселля ў палац разам са сваякамі ўварваўся ўзброены жаніх Андрамеды, Фінэй. Персей зноў выкарыстаў галаву Мядузы і ператварыў нападнікаў у каменне.
Персей, Андрамеда, Кефей, Касіяпея і Кіт пазней былі ўзнесены на неба і ператвораны ў сузор’і Персея, Андрамеды, Цэфея і Кіта.
Пакаранне Палідэкта
Пасля вяртання на Серыфас Персей даведаўся, што валадар Палідэкт у яго адсутнасць дамагаўся Данаі, якая была вымушана схавацца ў храме. Ён з’явіўся перад валадаром вострава, калі той рыхтаваўся да вяселля, і заявіў, што не дасць дазволу на шлюб маці. Палідэкт пачаў высмейваць Персея і нават абвінаваціў у невыкананні свайго задання. Тады Персей прад’явіў валадару галаву гаргоны Мядузы. Палідэкт толькі раз зірнуў на яе і скамянеў. Такім чынам, Даная была выратавана. Аднак Персею і яго маці прыйшлося пакінуць Серыфас і вярнуцца ў Аргаліду. Чароўныя рэчы ён вярнуў багам, а галаву Мядузы падараваў багіне Афіне.
Забойства Акрысія
Калі Акрысій даведаўся, што яго ўнук вяртаецца, ён спужаўся і збёг з Аргаса да пеласгаў. Праз некаторы час валадар пеласгаў наладзіў спаборніцтва, на якія запрасіў герояў з усёй Элады. Прыехаў і Персей. Акрысій патаемна з’явіўся на гульні, каб пабачыць унука. Калі Персей кідаў дыск, то знянацку трапіў ім у галаву дзеда і забіў яго на месцы. Так спраўдзілася прароцтва аракула.
Дэзірад
Дэзірад (La Désirade) — востраў у Атлантычным акіяне. Уваходзіць у склад французскага заморскага дэпартамента Гвадэлупа. Плошча вострава - 21,42 км². Насельніцтва - 1595 чал. (2006 г.)
Геаграфія
Востраў Дэзірад знаходзіцца ў 9,3 км на захад ад вострава Гвадэлупа, у 6717 км на паўднёвы захад ад Парыжа і ў 8465 км на паўднёвы захад ад Мінска. Выцягнуты ў даўжыню на 11,75 км. Шырыня складае прыкладна 2,4 км.
Дэзірад быў утвораны ў выніку некалькіх вулканічных вывяржэнняў, што прыкладна 145 млн гадоў таму сфарміравалі падводнае базальтавае плато. Пазней на ім склалася вапняковая структура, вяршыня якой з'яўляецца сучасным востравам з узгорыстым рэльефам. Вапняковая будова паверхні не садзейнічае ўзнікненню сталых вадацёкаў. Дажджавая вільгаць хутка прасочваецца пад зямлю. Па адной з версій, назва вострава паходзіць ад desaparición "знікненне". Узбярэжжа атачаюць пясчаныя і галечныя пляжы, а таксама кола каралавага рыфа.
Прырода
На ўзгорках, дзе прыток вільгаці пасля ападкаў даволі высокі, растуць дрэвы. Астатняя частка вострава пакрыта ксерафітнымі хмызнякамі і кактусамі. Фаўна прадстаўлена агуці, ігуанамі, шматлікімі птушкамі.
Гісторыя і сучаснасць
Да прыходу еўрапейцаў востраў Дэзірад быў населены індзейцамі, аравакамі і карыбамі. Некаторыя сучасныя астравіцяне лічаць сябе іх нашчадкамі.
У 1493 годзе адрыты Хрыстафорам Калумбам. У XVIII стагоддзі французскія ўлады выкарыстоўвалі востраў для высылкі злачынцаў і хворых на лепру. Лепразорый існаваў з 1725 да 1950 года.
У нашы дні населена толькі паўднёвая частка вострава, дзе знаходзіцца паселішча Басежур. Значная частка яго жыхароў пакутуе на скураныя хваробы. Але з дапамогай грамадскіх аб’яднанняў развіваецца экалагічны турызм.
Касмахімія
Касмахімія — навука, якая вывучае хімічны састаў касмічных цел, законы распаўсюджвання і размеркавання хімічных элементаў у Сусвеце, працэсы спалучэння і міграцыі атамаў пры ўтварэнні касмічнага рэчыва.
У касмахіміі даследуюцца праблемы паходжання хімічных элементаў, гісторыі касмічнага рэчыва з моманту яго ўзнікнення да сучаснага стану ў аб'етках Сонечнай сістэмы, рэканструкцыі дагеалагічнага этапу гісторыі Зямлі і інш.
Радзелы касмахіміі — касмахімія ізатопная і касмахімія ядзерная, вылучаны як асобныя навукі.
Гісторыя
У 1937 годзе (год узнікнення касмахіміі як самастойнай навукі) на аснове даных аб саставе метэарытаў, рэчыва Сонца і зорак нарвежскі геахімік В. М. Гольдшміт склаў поўную табліцу распаўсюджанасці хімічных элементаў і іх ізатопаў у космасе.
Далейшае развіццё касмахіміі звязана з навуковымі працамі амерыканскага фізікахіміка Г. Юры і савецкага геахіміка А. П. Вінаградава. Да 1950-х гадоў даследаванні хімічных працэсаў у касмічнай прасторы і саставу касмічных цел ажыццяўляліся ў асноўным шляхам спектральнага аналізу рэчыва Сонца, зорак, часткова знешніх слаёў атмасферы планет. Непасрэдным метадам вывучэння касмічных цел быў аналіз хімічнага і фазавага саставу метэаратаў.
У апошні час касмахімія значна развіваецца дзякуючы дасягненням касманаўтыкі, якая зрабіла магчымымі непасрэдныя даследаванні пазаземнага рэчыва.
Гран-Вілая
Гран-Вилая, Gran Vilaya — комплекс з некалькіх руін і археалагічных помнікаў даінкскай культуры Чачапоя. Комплекс адкрыў і даў яму назву амерыканскі падарожнік Джын Савой у 1985 годзе. Ён размешчаны на вялікай тэрыторыі ў даліне ракі Уткубамба на поўначы Перу, на захад ад руін крэпасці Куэлап.
Паводле ацэнак, на тэрыторыі археалагічнай зоны існавала да 5000 будынкаў і збудаванняў, некаторыя — круглай, некаторыя — прамавугольнай планоўкі. Усе будынкі былі пабудаваны з мясцовага вапняку. На многіх сценах маюцца геаметрычныя адбіткі, якія выяўляюць людзей і жывёл: змяю, кондара або пуму (змяя — у выглядзе зігзагу, вочы пумы маюць форму «брыльянтаў»).
Гран-Вілая з'яўляецца месцам паломніцтва турыстаў. Некалькі турыстычных фірмаў арганізуюць экскурсіі па гэтай тэрыторыі, пешых або конных, якія заканчваюцца звычайна ў крэпасці Куэлап.
Марцыян Міхал Агінскі
Марцыян Міхал Агінскі (1672 — 1 красавіка, паводле іншых звестак 29 кастрычніка 1750) — дзяржаўны і вайсковы дзеяч Вялікага Княства Літоўскага. Вялікі мечнік літоўскі (1695—1703), кашталян (1703—1730) і ваявода віцебскі (з 1730). Трымаў Барысаўскае, Прывальскае і Вярбоўскае староствы.
Марцыян Міхал Агінскі — патрон-заснавальнік Менскага езуіцкага калегіуму.
Біяграфія
Са старэйшай княскай лініі роду Агінскіх, сын Шымана Караля і Тэадоры з Корсакаў. Стрыечны брат Казіміра Дамініка Агінскага.
У 1718 годзе атрымаў Барысаўскае староства ад удавы Канстанцыі (з роду Падбярэзскіх), двойчы саступаючы яго свайму старэйшаму сыну Ігнацыю Агінскаму, да якога староства канчаткова перайшло ў 1744 годзе.
Удзельнік апазыцыі ў 1720—1730-х гадах, маршалак Генеральнай канфедэрацыі правінцыі ВКЛ. Абапіраўся на стасункі з расійскім дваром.
Пабраўся шлюбам з Тэрэзай Бжастоўскай (1701), з якой меў 5 сыноў і 3 дачок. У другім шлюбе з Тэрэзай Тызенгаўз меў 2 дачок, пасля быў яшчэ двойчы жанаты.
Памёр у 1750 годзе. Даты смерці розняцца ад 1 красавіка да 29 кастрычніка. Пахавальныя ўрачыстасці ў Віцебскім касцёле езуітаў адбыліся 14—17 лютага 1751.
Нашчадкі:
Крукаў
Кру́каў — прозвішча.
Весьягонскі раён
Весьягонскі раён (Весьегонский район) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на паўночным усходзе Цвярской вобласці Расіі. Адміністрацыйным цэнтрам з’яўляецца горад Весьягонск.
Геаграфія
Весьягонскі раён мяжуе з Краснахолмскім, Малакоўскім і Сандаўскім раёнамі, а таксама з Валагодскай і Яраслаўскай абласцямі. Плошча раёна складае 2047,26 км².
Гісторыя
Весьягонскі раён быў утвораны 12 ліпеня 1929 года ў адпаведнасці з пастановай УЦВК і СНК РСФСР у складзе Маскоўскай вобласці. 29 студзеня 1935 года быў перададзены ў склад Калінінскай вобласці, як на той час называлася Цвярская вобласць. У 2019 годзе раён быў рэарганізаваны ў муніцыпальную акругу.
Варашылы (Сенненскі раён)
Варашы́лы (, Ворошилы) — вёска ў Сенненскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Багушэўскага сельсавета.
Ватуцінэ
Ватуціна ці Ватуцінэ (Ватутіне) — горад у Чаркаскай вобласці Украіны. Плошча 10,89 км². Насельніцтва 17 563 чал. (1 студзеня 2013).
Высавэ
Высавэ (Ви́сове) — вёска ў Сарнэнскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Алэксандрыўка (Літынскі раён)
Алэксандрыўка (Олекса́ндрівка) — вёска ў Літынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Жынгылды (Мангістаўская вобласць)
Жынгылды (Жыңғылды) — сяло ў Мангістаўскім раёне Мангістаўскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр і адзіны населены пункт Жынгылдзінскай сельскай акругі.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1939 чалавек (979 мужчын і 960 жанчын). Паводле дадзеных перепісу 2009 года, у сяле пражывалі 2278 чалавек (1190 мужчын і 1088 жанчын).
Psora globifera
Psora globifera - від грыбоў роду сямейства. Кальцэфіл.
Арэал
Распаўсюджаны ў Еўропе, Азіі, Паўночнай Амерыцы, Грэнландыі. У Расіі расце ў Еўрапейскай частцы, на Урале, у Заходняй і Паўднёвай Сібіры.
Ахова
Занесены ў Чырвоныя кнігі Рэспублікі Комі і Карэліі.
Асічок
Асічок (Осічо́к) — вёска ў Літынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Цейкаўшчына
Це́йкаўшчына (, Тейковщина) — вёска ў Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Ражанкаўскага сельсавета.
Psoraceae
Psoraceae – сямейства грыбоў з парадку Lecanorales.
Валоша
Валоша (Воло́ша) — вёска ў Сарнэнскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Сфінктрына
Сфінктрына (Sphinctrina) — род накіпных лішайнікаў сямейства каліцыевых.
Апісанне
Слаявіна непрыкметная, развіваецца ўнутры субстрату. Пладовыя целы (апатэцыі) на ножках або сядзячыя. акруглай формы, чорныя, бліскучыя. Споры аднаклетачныя, шарападобныя. цёмнага колеру, па 8 у сумцы. Размнажэнне аскаспорамі.
Арэал і распаўсюджанне
Пашыраны ў Еўразіі і Паўночнай Амерыцы. На Беларусі 1 від —, занесена ў Чырвоную кнігу. Селіцца на розных відах лішайнікаў з роду ў старых шыракалістых лясах.
Класіфікацыя
• 2
IC 1261-2
IC 1261-2 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) у сузор’і Дракон.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
1963 год у гісторыі музыкі
1963 год быў адзначаны шэрагам музычных падзей.
Капельмайстар
Капельмайстар (Kapellmeister; пераклад з ) — кіраўнік харавой капэлы і/ці аркестра.
Слова «капельмайстар» у XIX стагоддзі ўжывалася ў дачыненні і да харавога, і да аркестравага дырыжора. У часы барока і венскай класікі прыдворныя капельмайстры, апроч кіравання калектывам музыкантаў, павінны былі таксама пісаць і аранжаваць музыку, прымеркаваную да розных урачыстых выпадкаў (у т.л. застольную — Tafelmusik). Адной з прафесій Іагана Себасцьяна Баха была прафесія капельмайстра. Іозеф Гайдн, быўшы капельмайстрам у князя Эстэрхазі, большую частку сваіх сачыненняў напісаў для княжацкіх прыдворных канцэртаў. У пазнейшы час абавязкі капельмайстра і кампазітара зліваліся звычайна толькі на пасадзе балетнага капельмайстра (напр. у Расіі — Пуні, Візенціні, Дрыга).
Асалынка
Асалынка (Осоли́нка) — вёска ў Літынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Кольна (гміна, Вармінска-Мазурскае ваяводства)
Ко́льна (Kolno) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Альштынскага павета Вармінска-Мазурскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Кольне. Плошча гміны складае 178,34 км². Станам на 2004 год у гміне Кольна, Альштынскі пражывалі 3529 павет чалавек, шчыльнасць — 20 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 14 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 22 населеныя пункты.
Малыя Ульянавічы
Малы́я Улья́навічы (, Малые Ульяновичи) — вёска ў Сенненскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Багданаўскага сельсавета.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Ульянавіцкага сельсавета.
Чэмэрнэ
Чэмэрнэ (Чемерне) — пасёлак у Сарнэнскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Драчава
Драчава́ (, Драчева) — вёска ў Салігорскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Даманавіцкага сельсавета.
Антоніўка (Літынскі раён)
Антоніўка (Анто́нівка) — вёска ў Літынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Д’Артаньян і тры мушкецёры
«Д’Артанья́н і тры мушкецёры» (Д’Артаньян и три мушкетёра) — папулярны савецкі трохсерыйны музычна-прыгодніцкі тэлефільм па матывах рамана «Тры мушкецёры» Аляксандра Дзюма-бацькі. Рэжысёр — Георгій Юнгвальд-Хількевіч.
Здымкі фільма адбываліся ў 1978 годзе ў Львове, Адэсе, Свірскім замку , замках у Падгорцах і Хоціне. Тэлепрэм’ера на ЦТ адбылася 25 снежня 1979.
Кызан
Кызан (Қызан) — сяло ў Мангістаўскім раёне Мангістаўскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр і адзіны населены пункт Кызанскай сельскай акругі.
Д’Артаньян і тры мушкецёры
У 1990—2000-х гадах выйшлі на экраны 3 працягі фільма: