cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Катастрофа на авіяшоу ў Даласе
Самалёты
B-17 быў ідэнтыфікаваны як Texas Raiders з рэгістрацыйным нумарам N7227C. Паступіў на ўзбраенне ў 1945 годзе. Гэта быў адзін з нямногіх ацалелых самалётаў B-17 Flying Fortress, якія засталіся прыдатнымі да палётаў. Другі задзейнічаны самалёт быў ідэнтыфікаваны як P-63F-1-BE Kingcobra з рэгістрацыйным нумарам N6763. Паступіў на ўзбраенне ў 1946 годзе і эксплуатаваўся авіяцыйным музеем American Airpower Heritage.
Крушэнне
Паводле сведчанняў сведак і відэа, размешчаных у сацыяльных сетках, P-63 выконваў высакахуткасны разварот на ўзлётна-пасадачную паласу, губляючы вышыню. Ён сутыкнуўся з B-17 у левай задняй частцы зверху, адарваўшы фюзеляж B-17 ад кропкі адразу за яго крыламі. Абодва самалёта разваліліся на часткі і праз некалькі секунд ўпалі на зямлю, загарэўшыся. Сутыкненне адбылося а 13:25 па мясцовым часе. Афіцыйныя асобы паведамілі, што экіпаж B-17 складаўся пяці чалавек, у кабіне P-63 быў адзін чалавек. Усе яны загінулі.
Рэакцыя
Некалькі афіцыйных асоб Тэхаса адрэагавалі на аварыю ў Твітэры.
Праз некалькі гадзін пасля аварыі Саюзная асацыяцыя пілотаў ЗША, якая прадстаўляе пілотаў American Airlines, пацвердзіла ў Твітэры, што двое яе былых членаў, Тэры Баркер і Лен Рут, уваходзілі ў склад экіпажа B-17 і загінулі ў выніку крушэння.
Вальбрэвена
Насельніцтва складае 786 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 22 чал./км². Займае плошчу 35 км². Паштовы індэкс — 16010. Тэлефонны код — 010.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Santuario_di_Nostra_Signora_dell'Acqua.
Ленгедэ
Ленгедэ (Lengede) — камуна ў Германіі, у зямлі Ніжняя Саксонія. Уваходзіць у склад раёна Пайнэ. Насельніцтва — 12 862 чалавекі (на 31 снежня 2010 года). Займае плошчу 34,09 км². Афіцыйны код — 03 1 57 005.
Камуна падзяляецца на 5 сельскіх акруг.
Убудаваны напамінальнік
Сюжэт
На выставе сучаснага мастацтва мастак Ніксім Скалпоўскі распавядае пра новы кірунак — «вібрацыяналізм». На лекцыі прысутнічаюць некалькі пажылых работніц фабрыкі «Буравеснік», верагодна, якія трапілі туды выпадкова. У якасці прыкладу твора вібрацыяналістычнага мастацтва ён дэманструе сімулякр чалавека — «манекен з дыстанцыйным ліквідатарам і ўбудаваным напамінальнікам пра смерць». Гэты манекен сабраны «з мноства выпадковых прадметаў, сцягнутых тонкім дротам». Пасля ўключэння дыск пілы, размешчаны ў раёне галавы, пачынае пераразаць дрот, ад чаго манекен распадаецца на часткі. Адначасова з пачаткам працы пілы ўключыўся і званочак — напамінальнік пра смерць. У канцы лекцыі Ніксім Скалпоўскі кажа: «Убудаваны напамінальнік папярэдзіў аб смерці, якая насоўваецца, але ці мог манекен пачуць яго звон? А калі і мог, ці зразумеў ён яго значэнне? Над гэтым і прапануе задумацца вібрацыяналізм».
Падчас лекцыі прысутныя на ёй пажылыя жанчыны пачынаюць паступова змяншацца і ў канцы становяцца не больш пылінак. Гэтыя парушынкі Ніксім змятае венікам і высыпае ў канверт. І калі манекен, які ўвасабляе віртуальную цялеснасць, «уваскрэсне», гэта значыць будзе адноўлены як пастаянны экспанат выставы, то фізічная цялеснасць наведвальнікаў звяртаецца ў прах. Такім чынам, у выдуманым «вібрацыяналізме» аўтар зашыфраваў філасофію дзэн-будызму.
У канцы апавядання Ніксім думае пра карэнны зуб, які разбалеўся. Нягледзячы на ​​тое, што ў ягонай уладзе памяншаць людзей да памеру пылінак, з уласным зубным болем ён справіцца не можа. Ён таксама аказваецца ў ролі манекена, будучы не ў стане зразумець, што зубны боль — гэта напамінальнік аб яго ўласнай смерці.
14-я асобная гвардзейская брыгада спецыяльнага прызначэння
14-я асобная гвардзейская брыгада спецыяльнага прызначэння — ваеннае фарміраванне УС СССР і УС РФ.
Сфарміравана ў 1963 годзе ў горадзе Усурыйск. На працягу ўсяго савецкага перыяду існавання асабісты склад прымаў удзел у акруговых вучэннях. Падчас Афганскай вайны частку байцоў накіравалі ў склад 334-га асобнага атрада СпП.
У 1990-я на базе падраздзялення створаны 308-ы асобны атрад СпП, які прымаў удзел у барацьбе з чачэнскімі паўстанцамі.
У 2012 годзе часць перадыслакавана ў горад Хабараўск.
З 2019 года фарміраванне атрымала ганаровае найменне «гвардзейская».
Брыгада прымала ўдзел у баявых дзеяннях у Сірыі і ва Украіне.
Гарбатка
Гарба́тка — птушка сямейства чайкавыя. Выкарыстоўваецца як прозвішча, тапонім.
Арэпічы
Арэ́пічы (, Орепичи) — вёска ў Жабінкаўскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Сцяпанкаўскага сельсавета.
З 4 студзеня па 31 сакавіка 1965 года вёска ўваходзіла ў склад Крыўлянскага сельсавета.
Ганаровыя званні Азербайджана
Ганаровыя званні Азербайджана — дзяржаўныя ўзнагароды Рэспублікі Азербайджан.
Паводле прынятага 22 мая 1998 года закону «Аб ганаровых званнях Рэспублiкi Азербайджан» за вядомыя дасягненні і выключныя заслугі ў развіцці навукі, адукацыі, культуры, літаратуры, журналістыкі, аховы здароўя, фізічнай культуры і спорту, эканомікі вызначаны наступныя ганаровыя званні Рэспублікі Азербайджан:
Фядоска
Фядо́ска  — рака ў Беларусі, у Івацэвіцкім раёне Брэсцкай вобласці, левы прыток ракі Жыгулянка (басейн Дняпра).
Даўжыня ракі 14 (15 ) км. Плошча вадазбору 87 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,5 м/км. Выток ракі знаходзіцца каля вёскі Верашкі. Упадае ў Жыгулянку (Жыгулянскі канал ) прыкладна за 4 км у напрамку на поўнач ад вёскі Бронная Гара Бярозаўскага раёна. Рэчышча каналізаванае. Вадазбор нізінны.
Поўнач
Поўнач — адзін з чатырох асноўных кірункаў свету, які заўсёды паказвае ў напрамку паўночнага полюса. На іншых планетах сонечнай сістэмы таксама ёсць кірунак свету поўнач, на якіх ён таксама паказвае ў напрамку паўночнага полюса. Напрамак на поўнач выкарыстоўваецца ў навігацыі, а таксама ў сістэмах каардынат. Тэрмін «норд» альбо «поўнач» (міжнароднае скарачэнне N) з’яўляецца бісектрысай паміж захадам (270 градус) і ўсходам (90 градусаў).
Стрэлка компаса амаль заўсёды накіравана на поўнач, што з’яўляецца дастатковым у Цэнтральнай Еўропе для адносна дакладнага арыентавання. Напрамак магнітнай стрэлкі компаса падпарадкоўваецца магнітнаму полю Зямлі, таму стрэлка паказвае ні на геаграфічны паўночны полюс, ні на магнетычны паўночны полюс.
Асацыяцыя прафсаюзаў
Асацыяцыя прафсаюзаў (Zrzeszenie Związków Zawodowych) — нацыянальны прафсаюзны цэнтр у Польшчы, які існаваў з 1945 па 1980 гады і быў цесна звязана з Польскай аб’яднанай рабочай партыяй. У снежні 1980 года Асацыяцыя прафсаюзаў была распушчана з прычыны страты большай часткі сваіх прыхільнікаў і пераходу іх у новаствораную «Салідарнасць». Пазней, у 1984 годзе ўся маёмасць Асацыяцыі была перададзена Агульнапольскаму альянсу прафсаюзаў.
Гаршэва
Назву Гаршэва маюць:
Біркы (Яварыўскі раён)
Біркы (Бі́рки) — вёска ў Яварыўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Раман Леанідавіч Заслонаў
Раман Леанідавіч Заслонаў (, Мінск) — беларускі мастак-жывапісец.
Біяграфія
Нарадзіўся ў сям’і мастака Леаніда Гальперына і пісьменніцы Ірыны Заслонавай. Дзед па матчынай лініі — легендарны беларускі партызан, герой Вялікай Айчыннай вайны, Канстанцін Заслонаў.
Першыя мастацкія навыкі атрымаў у мінскай Дзіцячай мастацкай школе № 1 ад выкладчыка Уладзіміра Ткачэнкі, таксама займаўся ў дзіцячай народнай студыі выяўленчага мастацтва ў Васіля Сумарава. У 1985 скончыў Беларускі тэатральна-мастацкі інстытут, у 1990 — творчыя майстэрні Акадэміі мастацтваў СССР у Мінску пад кіраўніцтвам акадэміка М. А. Савіцкага.
Удзельнічае ў мастацкіх выставах з 1980. У 1990 стаў членам Беларускага саюза мастакоў. Працуе ў станковым жывапісу ў жанрах гістарычнай карціны, пейзажа, партрэта. Яго творы знаходзяцца ў Нацыянальным мастацкім музеі Беларусі, Музеі сучаснага выяўленчага мастацтва ў Мінску, Траццякоўскай галерэі ў Маскве, фондах Міністэрства культуры Расіі, музейна-выставачным цэнтры «РОСІЗА» (г. Масква), а таксама ў шматлікіх прыватных калекцыях розных стран.
Жыве і працуе ў Францыі. У 1997 атрымаў першую прэмію аднаго з найстарэйшых салонаў Еўропы – Salon d'en Automne.
З 4 снежня 2015 па 26 студзеня 2016 жывапіс і графіка Рамана Заслонава экспанаваліся ў Нацыянальным мастацкім музеі Рэспублікі Беларусь.
Уладзімір Фёдаравіч Міцкевіч
Уладзі́мір Фё́даравіч Міцке́віч ( г., в. Юравічы, РСФСР — ) — беларускі партыйны і дзяржаўны дзеяч.
Біяграфія
Скончыў Гомельскі заатэхнікум (1939), ваеннае авіятэхнічнае вучылішча (1940), вышэйшую партыйную школу пры ЦК ВКП(б) – КПСС.
Працоўную дзейнасць пачаў у 1939 года заатэхнікам. У 1939—1946 гадах — у РСЧА. З 1946 года — інструктар Тамбоўскага абласнога камітэта ВКП(б), з 1948 — дырэктар Мінскай інкубатарна-птушкагадоўчай станцыі. Пасля працаваў інструктарам Мінскага абласнога камітэта КП(б) Беларусі, намеснікам начальніка Мінскага абласнога ўпраўлення сельскай гаспадаркі, з 1950 года 2-і, а пасля і 1-ы сакратар Смалявіцкага раённага камітэта КП(б) Беларусі.
З 1968 да 1974 года быў сакратаром ЦК КП Беларусі.
Эдэмісэн
Эдэмісэн (Edemissen) — камуна ў Германіі, у зямлі Ніжняя Саксонія. Уваходзіць у склад раёна Пайнэ. Насельніцтва — 12 334 чалавекі (на 31 снежня 2010 года). Займае плошчу 103,79 км². Афіцыйны код — 03 1 57 001. Камуна падзяляецца на 14 сельскіх акруг.
Кіўляк
Кіўляк — прозвішча.
Уладзімір Фёдаравіч Міцкевіч
Біяграфія
Абіраўся членам ЦК (1956) і бюро ЦК (1968) Кампартыі Беларусі, з 1976 да 1983 год быў членам Цэнтральнай рэвізійнай камісіі КПСС.
Асэля
Асэля (Осе́ля) — вёска ў Яварыўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Віялета Ежаўна Кіўляк
Віялета Ежаўна Кіўляк (нар., Гродна, Беларусь) — прафесійная беларуская баскетбалістка. Выступала за зборную Беларусі.
Біяграфія
Кар’еру пачала ў «Вікторыі» у Гродна і гуляла за яе ў чэмпіянаце Беларусі з 2011 па 2013 год, а потым перайшла ў «Алімпію». У жніўні 2020 года падпісала гадавы кантракт з расійскім «Волагда-Чэвакатам».
Выступала за зборную U-16 (2012), U-18 (2013) і U-20 (2013—2016).
Прыпавесць пра сляпых
«Прыпавесць пра сляпых» (Parabel der Blinden) — карціна Пітэра Брэйгеля Старэйшага. У ёй даецца аўтарская трактоўка евангельскага падання. Але, па сутнасці, мастак і тут увасабляе больш глыбокі сэнс — трагедыю слепаты, недалынабачнасці чалавецтва, якое не ведае свайго лёсу, сваёй будучыні.
Сюжэт
На карціне намаляваны шасцёра сляпых, якія ланцужком рухаюцца наперад, трымаючыся адзін за аднаго. Сляпы павадыр спатыкаецца і разам з кіем падае ў яму. Наступны за ім сляпы падае на яго. Трэці, звязаны з другім кіем, рушыць услед за сваімі папярэднікамі. Пяты і шосты яшчэ ні пра што не здагадваюцца, але ім немінуча быць у яме следам за іх спадарожнікамі. У шасці фігурах прадстаўлены шэсць розных фаз падзення. Двое сляпых (другі і чацвёрты) не проста сляпыя - яны былі гвалтоўна аслепленыя. Лічыцца, што сюжэт карціны заснаваны на біблейскай прыпавесці пра сляпых: «Калі сляпы вядзе сляпога, то яны разам упадуць у яму».
Озэрскэ (Яварыўскі раён)
Озэрскэ (О́зерське) — вёска ў Яварыўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Ухань
Уха́нь (武汉/武漢) — адміністрацыйны цэнтр правінцыі Хубэй, самы населены горад цэнтральнага Кітая. Размешчаны на месцы зліцця рэк Янцзы і Ханьшуй. Насельніцтва каля 9,7 млн чалавек (2007), гэта восьмы па насельніцтве горад КНР.
Геаграфія
Тэрыторыя метраполіі складаецца з трох частак — Учан (武昌, Wuchang), Ханькоў (汉口, Hankou) і Ханьян (汉阳, Hanyang), якія разам імянуюцца «Тры горада Уханя». Тры часткі размяшчаюцца па розных берагах рэк, цэнтр горада — на раўніне, паўднёвая частка горада — на ўзвышанні. Горад акружаны азёрамі і балотамі па лініі старога русла Янцзы.
Гісторыя
Тэрыторыя заселеная людзьмі больш за 3000 гадоў назад. Падчас дынастыі Хань Ханьян стаў істотным портам. У 3 стагоддзі былі пабудаваныя сцены для абароны Ханьяна і Учаня, гэтая падзея лічыцца часам заснавання Уханя. Доўгі час горад славіўся як цэнтр мастацтваў (асабліва паэзіі) і навук.
У 19 стагоддзі горад з поўначы на поўдзень перасякла чыгунка і горад стаў важным пунктам перавалкі грузаў паміж чыгуначным і рачным транспартам.
У 1967 ва Ухані падчас культурнай рэвалюцыі адбыліся масавыя беспарадкі. Іх падаўленне (разгром мясцовых партыйных органаў, арганізацый хунвэйбінаў і цзяофаняў) стала першай спробай прымянення арміі для згортвання актыўнасці народных мас і наступнай ліквідацыі хунвэйбінаў у 1969.
У канцы 2019 года ў горадзе пачалася эпідэмія каронавіруса 2019-nCoV.
Эканоміка
ВУП горада 396 млрд юаней. Гэта істотны эканамічны, гандлёвы, фінансавы, транспартны, тэхналагічны і адукацыйны горад Цэнтральнага Кітая.
Важнейшыя галіны прамысловасці: аўтамабілебудаванне, оптыка, электроніка, фармацэўтыка, біяінжынерыя, вытворчасць новых матэрыялаў, металургія.
У горадзе размешчаныя 35 вышэйшых навучальных устаноў, мноства тэхналагічных зон і інавацыйных інкубатараў. Па сукупнаму ўзроўню развіцця навукі і тэхналогіі Ухань займае трэцяе месца ў Кітаі.
Адукацыя
У горадзе налічваецца 35 вышэйшых навучальных устаноў, што робіць яго вядучым адукацыйным цэнтрам Кітая. Самыя вядомыя ВНУ: Хуачжунскі ўніверсітэт навукі і тэхнікі, Уханьскі ўніверсітэт і Класічны ўніверсітэт Цэнтральнага Кітая. Ухань займае трэцяе месца ў Кітаі па агульнаму ўзроўню развіцця навукі і тэхнікі.
Транспарт
Міжнародны аэрапорт (Wuhan Tianhe International Airport), чацвёрты па значэнні пасля пекінскага, шанхайскага і гуанчжоўскага.
Дзве чыгуначныя станцыі, вядзецца будаўніцтва цэнтральнага вакзала горада. У снежні 2009 адкрыта другая ў Кітаі лінія хуткаснага цягніка (на момант адкрыцця — самага хуткага ў свеце: 394 км/г, на 100 км/г хутчэй за любы іншы хуткасны цягнік), якая звязала Ухань і Гуанчжоў. Плануецца працягнуць лінію ў наступныя гады да Пекіна.
Ільзедэ
Ільзедэ (Ilsede) — камуна ў Германіі, у зямлі Ніжняя Саксонія. Насельніцтва — 21 530 чалавек (на 31 снежня 2017 года). Займае плошчу 72,09 км². Абшчына Ільзедэ ўваходзіць у склад і з’яўляецца адным з асноўных цэнтраў жылля, гандлю і камерцыі ў раёне Пайнэ.
NGC 5539
NGC 5539 (іншыя абазначэнні — MCG 1-36-33, ZWG 46.84, PGC 51054) — галактыка ў сузор’і Валапас.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Лясны гадавальнік
Лясны гадавальнік — гэта ўчастак зямлі для вырошчвання сеянцаў і саджанцаў лясных парод, пладоваягадных, а таксама чаранкоў, якія ў далейшым высаджваюцца на лесакультурную плошчу. Пад лясным гадавальнікам часам маюць на ўвазе прадпрыемства або яго спецыялізаваную частку, дзе вырошчваюць неабходны пасадачны матэрыял. У лясных гадавальніках вырабляюць пасадачны матэрыял з адкрытай і закрытай каранёвай сістэмай, прышчэпкі, тронкі.
Віды лясных гадавальнікаў
Лясныя гадавальнікі па працягласці дзеяння падзяляюцца на часовыя і пастаянныя. Часовы лясны гадавальнік — гэта гадавальнік, арганізаваны на перыяд не больш за 5 гадоў. Пастаянны лясны гадавальнік — гэта гадавальнік, арганізаваны на перыяд больш за 5 гадоў. Пастаянныя гадавальнікі падрадзяляюцца па плошчы на дробныя (да 5 га), сярэднія (6-15 га), буйныя (16-25 га) і базісныя (больш за 26 га). Базісныя гадавальнікі дазваляюць засяродзіць, механізаваць і аўтаматызаваць увесь комплекс работ па вырошчванні пасадачнага матэрыялу, забеспячэння ім вялікай колькасці спажыўцоў. Калі вырабляецца рыхленне глебы пад полагам насеннікаў або плюсавых дрэў для забеспячэння спрыяльных умоў прарастання насення і атрымання самасеву, то такія гадавальнікі называюць падполагавымі гадавальнікамі. Але гэтыя гадавальнікі не могуць функцыянаваць працяглы час, з-за пераразання караневых сістэм матчыных дрэў, што негатыўна адбіваецца на іх стане. Па мэтавым прызначэнні гадавальнікі падзяляюцца на лясныя (лесакультурныя), дэкаратыўныя (азеляненне) і пладова-ягадныя.
Супрацьпажарная абарона ляснога гадавальніка
З-за небяспекі ўзнікнення пажару на тэрыторыі ляснога гадавальніка, арганізуюцца супрацьпажарныя мерапрыемствы, якія бываюць экстэнсіўныя (павелічэнне шырыні мінералізаваных палос па перыметры гадавальніка) і інтэнсіўныя (стварэнне сістэм пажаратушэння).
Шведская крона
Шведская крона (па-шведску: krona, код ISO 4217: SEK) – афіцыйная валюта Швецыі.
Зараз выкарыстоўваюцца:
Гісторыя
З XVI стагоддзя да 1873 года ў Швецыі меў хаджэнне рыксдалер (або "далер").
5 мая 1873 года паміж Даніяй і Швецыяй быў заключаны фінансава-эканамічны саюз. 1 красавіка 1876 года да саюза далучылася Нарвегіяй (якая фактычна знаходзілася да 1905 года пад уладай шведскіх каралёў). Саюз забяспечваў фіксаваны курс абмену і стабільнасць валют. Аднак кожная краіна працягвала выпускаць сваю ўласную валюту.
У выніку ўступлення ў гэты саюз Швецыя змяніла старую назву сваёй валюты – рыксдалер, на новую – крона (Krona). Валюта Даніі да таго часу ўжо называлася крона (Krone), гэтак жа як і нарвежская крона (Krone). Усе тры назвы азначаюць "карона", а розніца ў напісанні абумоўлена толькі адрозненнямі ў скандынаўскіх мовах.
Эры
Шведская крона дзеліцца на 100 э́ры (öre). Раней у абарачэнні існавалі манеты вартасцю 1, 2, 5, 10, 25 і 50 эры.
У нашы дні грашовая адзінка эры існуе толькі фармальна – у фізічным выглядзе апошнія разменныя манеты (50 эры) былі выведзены ў 2010 годзе. Самыя ж дробныя наміналы манет, 1 і 2 эры, былі выведзены з абароту яшчэ ў 1972 годзе.
Бэрдыхіў
Бэрдыхіў (Берди́хів) — вёска ў Яварыўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Вобія
Вобія (Vobbia) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Лігурыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Генуя.
Насельніцтва складае 474 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 14 чал./км². Займае плошчу 33 км². Паштовы індэкс — 16010. Тэлефонны код — 010.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Madonna delle Grazie.
Няроўнасць Больцмана
Няроўнасць Больцмана — няроўнасць, якая злучае любую функцыю, што задавальняе ўраўненню Больцмана і інтэграл сутыкненняў.
Фармулёўка
Для любой функцыі размеркавання f, якая задавальняе ўраўненню Больцмана, выконваецца няроўнасць, дзе Q(f,f) — інтэграл сутыкненняў, прычым роўнасць выконваецца ў тым і толькі тым выпадку, калі.
Рафал Слізень
Рафал Ратша Слізень (, м. Бартнікі Навагрудскага павета Гродзенскай губерні, цяпер  — ) — беларускі скульптар, жывапісец, медальер, архітэктар.
Біяграфія
Нарадзіўся ў шляхецкай сям’і Яна і Анелі Слізняў. Пачатковую адукацыю атрымаў у базыльянскай школе ў мястэчку Вольна (Навагрудскі павет), потым у езуіцкай школе ў Полацку. У 1820 паступіў на факультэт права Віленскага ўніверсітэта, адначасова наведваў Віленскую мастацкую школу, вучыўся ў Я. Рустэма і К. Ельскага. Пасля сканчэння ўніверсітэта ў 1826—1829 гадах працаваў у Міністэрстве замежных спраў у Пецярбургу. Пасля 1830 вярнуўся на радзіму, ў свой маёнтак Вольна, дзе сабраў багатую мастацкую калекцыю.
Творчасць
У Вольне дзе стварыў некалькі дзесяткаў жывапісных і скульптурных партрэтаў сваіх родных, знаёмых, суседзяў, якія вызначаюцца тонкасцю і глыбінёй індывідуальных характарыстык (партрэты Марылі, Францішкі і Міхаіла Верашчакаў). Выканаў 57 медальёнаў, у т.л. сваіх бацькоў Яна і Анелі Слізняў, прысвечаныя іх залатому вяселлю, а таксама Уладзіслава, Люцыяна, Браніслава Слізняў, барэльефы і медальёны Т. Зана, Я. Чачота, А. Э. Адынца, А. Міцкевіча, М. Ромера, К. і Я. Тышкевічаў, А. Храптовіча, Г. Ржавускага і інш., у пластычнай трактоўцы якіх адчуваецца смелае выкарыстанне традыцый класіцызму і рамантызму. Стварыў бюсты А. Міцкевіча, Я. Астроўскага і М. Антакольскага.
Сям’я
Рафал быў у шлюбе з Камілай з багатага роду Тышкевічаў, яны мелі чатырох сыноў і двух дачок. Маёнтак Вольна перайшоў па спадчыне малодшаму сыну Генрыху, які ажаніўся з Нінай Маўросавай, дачкой асабістага ад’ютанта генерала Мураўёва, гарачай прыхільніцай і патрыёткай нацыянальнага адраджэння.
Дэкалог, чатыры
«Дэкало́г, чаты́ры» (Dekalog, cztery) — чацвёртая частка дзесяцісерыйнага тэлецыкла «Дэкалог», прысвечанага Дзесяці запаведзям. Фільм зняты ў 1988 годзе польскім кінарэжысёрам Кшыштафам Кеслёўскім. Прэм’ера фільма на польскім тэлебачанні адбылася 25 мая 1990 года.
Сюжэт
Дваццацігадовая Анка (Адрыяна Беджыньска), студэнтка варшаўскай Тэатральнай акадэміі, жыве разам са сваім бацькам, Міхалам (Януш Гаяс). Маці Анкі памерла неўзабаве пасля яе нараджэння. Анка з Міхалам добра ладзяць, іх адносіны хутчэй нагадваюць адносіны сяброў, чым ба́цькі і дачкі. Міхал часта выязджае за мяжу ў камандзіроўкі, але Анцы гэта не падабаецца, яна не любіць, калі Міхала няма побач.
Палівальны панядзелак, раніца. Анка ўваходзіць у пакой з графінам вады. На стале яна бачыць канверт. Почыркам бацькі на ім напісана: «Адкрыць па маёй смерці». Анка падкрадаецца да ложка свайго бацькі і аблівае яго, крыху пазней Міхал насцігае Анку ў ванне і вылівае на яе цэлую каструлю. Сёння Міхал зноў адпраўляецца ў камандзіроўку, Анка праводзіць яго да аэрапорта.
Анка ўжо даўно выведала пра існаванне канверта, які трэба адкрыць пасля бацькавай смерці, аднак ён ніколі не забываўся яго дома падчас сваіх паездак, як у гэты раз. Праз некалькі дзён Анка ўжо не можа стрымацца і ўрэшце, седзячы на беразе ракі, адкрывае яго. Унутры яна знаходзіць іншы канверт. На ім почыркам яе маці значыцца «Для маёй дачкі Анны». Яна хоча адкрыць і гэты канверт, але сумняваецца. Яе позірк сустракаецца з позіркам байдарачніка (Артур Барчыш), які ўважліва за ёй назірае. Анка ўкладае мамін ліст назад у бацькаў канверт.
Разбіраючы «сямейныя рэліквіі», Анка знаходзіць фотаздымак, на якім бачыць сваю маці і некалькіх маладых людзей. Анка здагадваецца, што Міхал, верагодна, не яе біялагічны бацька. Сярод рэчаў яна знаходзіць стос чыстых канвертаў, дакладна такіх, як і канверт з маміных лістом.
Праз тыдзень Міхал вяртаецца з паездкі, Анка сустракае яго ў аэрапорце. З панурым выглядам Анка чытае на памяць ліст сваёй маці. У ім гаворыцца, што Міхал не з’яўляецца яе сапраўдным бацькам. Ён дае ёй аплявуху. Зрэшты, потым, ужо дома, ён тлумачыць, што насамрэч не здзіўлены, хоць і не ведаў зместу ліста. Ён апавядае, што ўжо колькі разоў хацеў аддаць ёй гэты ліст, але спярша яна была замалая, потым завялікая. Ён прызнаецца, што наўмысна пакінуў ліст, каб яна знайшла яго і прачытала.
Сталы адзінокі мужчына і маладая дзяўчына спрабуюць высветліць, што сапраўды адбываецца між імі. Анка гаворыць, што кожны раз, калі яна мела адносіны з хлопцамі, яна адчувала, што некаму здраджвае. І цяпер яна ведае, што здраджвала Міхалу. Анка пытаецца ў бацькі, ці яго пачуцці да яе толькі пачуцці бацькі і сябра, ці гэта пачуцці мужчыны. Бацька прызнаецца, што адчуваў рэўнасць, калі бачыў, як яна сустракаецца з хлопцамі, і гэта была не бацькоўская рэўнасць. Анка настойвае на тым, каб Міхал не баяўся сваіх жаданняў і пачуццяў — яна не яго дачка, але Міхал не пагаджаецца.
Наступнай раніцай Анка прачынаецца і бачыць, што Міхала няма. Яна падбягае да акна і бачыць, што ён некуды сыходзіць. Анка палохаецца, што Міхал вырашыў пакінуць яе, яна гукае яго з акна, называючы «татачкам». Яна выбягае з дому, даганяе яго і прызнаецца, што хлусіла яму. Яна не адкрывала ліст, а той, што яна паказвала бацьку, быў падробкай. Сапраўдны ліст яе маці ўсё яшчэ неадкрыты. Анка прапануе спаліць сапраўдны ліст, і Міхал пагаджаецца. Аднак ліст не згарае цалкам. Анка і Міхал могуць прачытаць невялікую яго частку. Яны бачаць словы, якія вельмі нагадваюць пачатак падробленага ліста. Анка чытае: «''Дарагая дачушка, хацела б табе расказаць нешта вельмі важнае. Міхал не…''» Больш слоў не разабраць. Астатняе згарэла.
Акцёрскі склад
<br style="clear: both" />
Выхад
Прэм’ера фільма адбылася 8 верасня 1989 года на Венецыянскім кінафестывалі. Пазней фільм дэманстраваўся на Кінафестывалі ў Чыкага 19 кастрычніка 1989 года. Прэм’ера фільма на польскім тэлебачанні адбылася 25 мая 1990 года.
Алатыр (рака)
Вусце знаходзіцца за 277 км ад вусця па левым беразе Суры. Даўжыня 296 км, плошча басейна 11 тыс. км². Выток знаходзіцца прыкладна за 10 км на захад ад горада Первамайск. У вярхоўях утварае мяжу паміж Ніжагародскай вобласцю і Мардовіяй, затым цячэ па тэрыторыях Первамайскага, Лукаянаўскага і Пачынкаўскага раёнаў Ніжагародскай вобласці, Ічалкаўскага і Ардатаўскага раёнаў Мардовіі, ніжняе цячэнне знаходзіцца ў Алатырскім раёне Чувашыі. Упадае ў Суру на паўночнай ускраіне горада Алатыр.
Рака працякае па паўночнай частцы Прыволжскага ўзвышша, па лясістай мясцовасці. Прытокі: Інсар.
Ніжын
Ні́жын, таксама Не́жын (Ніжин) — горад у Чарнігаўскай вобласці Украіны, адміністрацыйны цэнтр Ніжынскага раёна. Стаіць на Астры (прытоку Дзясны).
Божа Воля
Божа Воля (Божа Во́ля) — вёска ў Яварыўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Лаштэт
Лаштэт (Lahstedt) — абшчына ў Германіі, у зямлі Ніжняя Саксонія. Уваходзіць у склад раёна Пайнэ. Насельніцтва — 10 262 чалавекі (на 31 снежня 2010 года). Займае плошчу 43,6 км².
Камуна падзяляецца на 5 сельскіх акруг.
Ёркскі ўніверсітэт
Ёркскі ўніверсітэт (University of York) — брытанская дзяржаўная даследчая вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Ёрк.
Агульная характарыстыка
Універсітэт, заснаваны ў 1963 годзе, пашырыўся да больш чым 30 кафедраў і цэнтраў, якія ахопліваюць шырокі спектр прадметаў. Размешчаны ён на паўднёвы ўсход ад горада Ёрк і займае каля 500 акраў (200 га). Кампус уключае навуковы парк і нацыянальны навуковы навучальны цэнтр. У маі 2007 года ўніверсітэт атрымаў дазвол на будаўніцтва прыбудовы да свайго галоўнага кампуса на ворнай зямлі на ўсход ад суседняй вёскі. Другі кампус адкрыўся ў 2009 годзе, і цяпер тут размешчаны чатыры каледжы і тры аддзяленні, а таксама канферэнц-залы, спартыўная вёска і інкубатар для запуску бізнесу. Установа таксама арандуе сядзібу ў цэнтры Ёрка.
Агульны прыбытак універсітэта ў 2020/2021 гадах склаў 403,6 мільёна фунтаў стэрлінгаў, з якіх 69,8 мільёна фунтаў стэрлінгаў прыпадалі на даследчыя гранты і кантракты.
Універсітэт з'яўляецца калегіяльным універсітэтам, і кожны студэнт размяркоўваецца ў адзін з дзесяці каледжаў універсітэта. Дзявяты каледж быў заснаваны ў 2014 годзе і атрымаў назву Канстанцінаўскага каледжа ў гонар рымскага імператара Канстанціна I, які быў абвешчаны Аўгустам у Ёрку ў 306 годзе нашай эры. Дзясяты быў заснаваны ў 2021 годзе і названы ў гонар Эн Лістэр; адзінаццаты каледж будуецца і плануе адчыниць свае дверы ў 2022 годзе. У 2012 годзе ўніверсітэт далучыўся да Расэлаўскай групы брытанскіх універсітэтаў з інтэнсіўнымі даследаваннямі.
Зацемень
Гісторыя
У 1794 годзе вёска ў фальварку Стайкі, уласнасць Людвігі Багдановіч.
У 1800 годзе вёска ў маёнтку Старынкі. У 1829 годзе вёска ва ўласнасці Вікенція Багдановіча.
У 1921 годзе фальварак у Альковіцкай гміне Вілейскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі. У 1931 годзе вёска ў Ільянскай вясковай гміне, маёнтак. У 1923—1939 гадах у Зацемені месцілася памежная застава КАП «Zaciemień».
Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Альковіцкага сельсавета.
Хорапуць
Хо́рапуць — рака ў Добрушскім раёне Гомельскай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Іпуць (басейн Дняпра).
Агульныя звесткі
Пачынаецца за 2 км на паўднёвы захад ад былой вёскі Чырвоны Арол, на поўнач ад вёскі Чырвоны Алёс, вусце на заходняй ускраіне горада Добруш. Рака цячэ па Гомельскім Палессі.
Даліна трапецападобная, у вусці зліваецца з далінай Іпуці. Абалона пераважна лугавая. Рэчышча каналізаванае на ўсім працягу, шырыня яго 2—3 м у вярхоўі, у вусці да 12 м. Берагі стромкія, вышынёй да 1,2 м. Прымае сцёк з меліярацыйных каналаў.
Вярхі (Жабінкаўскі раён)
Вярхі́ (, Верхи) — вёска ў Жабінкаўскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Сцяпанкаўскага сельсавета.
З 4 студзеня па 31 сакавіка 1965 года вёска ўваходзіла ў склад Крыўлянскага сельсавета.
Грыф-1
Распрацоўка і выпрабаванні
Над стварэннем дрона працавалі адразу тры прадпрыемствы: Беспілотнік рыхтаваўся па замове Дзяржаўнага ваенна-прамысловага камітэта Рэспублікі Беларусь.
21 лютага 2012 года на ваенным аэрадроме Баранавічы, на лётным полі былі праведзены першыя тэставыя палёты. Спецыялісты тэставалі ўзлётна-пасадкавыя характарыстыкі, устойлівасць і кіравальнасць ў паветры. Першыя пробныя палёты пацвердзілі добрыя аэрадынамічныя паказчыкі планера.
Апісанне
«Грыф-1» распрацаваны як двухбалачны планер з ужываннем кампазітных матэрыялаў. Узлёт ажыццяўляецца па тыпу самалёта з роўнай паверхні або з катапульты. Пасадка можа быць звычайнай або, у выпадку аварыі, пры дапамозе парашута. Таксама ёсць некалькі варыянтаў кіравання: уручную з зямлі або па раней зададзеных параметрах ў бартавым абсталяванні. Беспілотнік прызначаны для дзейнасці ў любы час сутак незалежна ад кліматычных умоў.
Дрон абсталяваны оптыка-электроннай сістэмай назірання, з магчымасцю змены тыпу карыснай нагрузкі па патрабаванні заказчыка (устаноўка лазернага далямера, мэтапаказальніка, апаратуры рэтрансляцыі і г.д.).
Характарыстыкі
Дыяметр галоўнага вінта — 5,7 м; даўжыня — 3,99 м; вышыня — 1 м; маса пустога — 120 кг, поўнага — 170 кг; тып рухавіка — 1 ПД; максімальная хуткасць — 160 км/г, крэйсерская — 130 км/г; далёкасць палёту — 100 км; працягласць — 8 ч.
Функцыянал
«Грыф-1» прызначаны для розных задач, у тым ліку:
Шэньян
Шэньян, ці Мукдэн — сталіца і найбуйнейшы горад правінцыі Ляанін, а таксама найвялікшы па колькасці насельніцтва горад у Паўночна-Усходнім Кітаі. Па дадзеных перапісу насельніцтва 2010 года, у горадзе пражывае 6,255,921 жыхароў, а агульная колькасць насельніцтва муніцыпалітэта Шэньян складае 8,106,171.
Дзаальі
Цаальё (Zoagli) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Лігурыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Генуя.
Насельніцтва складае 2567 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 338 чал./км². Займае плошчу 8 км². Паштовы індэкс — 16030. Тэлефонны код — 0185.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Martino di Tours.
Практычная астраномія
Практы́чная астрано́мія — раздзел астраметрыі, які распрацоўвае спосабы назіранняў, метады іх апрацоўкі і тэорыю астранамічных прыбораў. Метады практычнай астраноміі выкарыстоўваюцца ў марской, авіацыйнай і спадарожнікавай навігацыі і ў геадэзіі.
Вендэбург
Вендэбург (Wendeburg) — камуна ў Германіі, у зямлі Ніжняя Саксонія. Уваходзіць у склад раёна Пайнэ. Насельніцтва — 10 095 чалавек (на 31 снежня 2010 года). Займае плошчу 59,98 км². Афіцыйны код — 03 1 57 008.
Камуна падзяляецца на 8 сельскіх акруг.
Нёман (тытунёвая фабрыка)
ААТ «Гродзенская тытунёвая фабрыка „Нёман“» — беларуская кампанія па вытворчасці цыгарэт, якая размешчана ў Гродна. Уваходзіць у склад канцэрна «Белдзяржхарчпрам».
Апісанне
Займае 72 % рынку тытунёвай прадукцыі Рэспублікі Беларусь з агульным аб’ёмам вытворчасці 28,5 млрд штук у год, а марка ўласнай вытворчасці ФЭСТ — самы прадаваны брэнд з доляй рынку 16 %. Ажыццяўляе вытворчасць тытунёвых брэндаў для найбуйнейшай сусветнай тытунёвай кампаніі «British American Tobacco» — Kent, Pall Mall, Lucky Strike, Vogue, Capri, Alliance, Viceroy, а таксама для ангельскай кампаніі «Tobacco International Enterprises Limited» — Rider, Cooper, Oskar, Velvet. Прадукцыя ААТ «ГТФ „Нёман“» экспартуецца ў 15 краін свету, аб’ём экспарту 2014 года склаў 8,5 млрд шт. цыгарэт — у 1,6 разы больш за ўзровень 2013 года і ў 220 разоў вышэй аб’ёму экспарта 2009 года.
Гісторыя
9 жніўня 2021 года ЗША ўнеслі фабрыку ў спіс спецыяльна прызначаных грамадзян і заблакіраваных асоб. У верасні 2021 года «British American Tobacco» прыпыніла супрацоўніцтва з Гродзенскай тытунёвай фабрыкай. У 2022 годзе прадпрыемства было ўнесена ў санкцыйны спіс Канады, ЕС і Швейцарыі.
NGC 5540
NGC 5540 (іншыя абазначэнні — MCG 10-20-90, ZWG 295.41, PGC 50883) — галактыка ў сузор’і Вялікая Мядзведзіца.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Пухавіцкая сярэдняя школа
Дзяржаўная ўстанова адукацыі «Пухавіцкая сярэдняя школа» — установа сярэдняй адукацыі ў в. Пухавічы Пухавіцкага раёна Мінскай вобласці.
Гісторыя
Адкрыта як пачатковае народнае вучылішча ў невялікім грамадскім памяшканні 16 лістапада 1863 года. Праз год на мясцовыя сродкі быў узведзены цагляны будынак вучылішча. Штогод казна выдзяляла 200 руб. на ўтрыманне навучальнай установы. Станам на 1886 год было 110 вучня.
У 1900 г. у вучылішчы налічвалася 134 вучні, з якіх 28 дзяўчынак.Пасля Кастрычніцкай рэвалюцыі школе перадалі трохпавярховы драўляны будынак, які пабудаваў у 1903 годзе маскоўскі фальшываманетчык, што ладзіў свой “бізнас” у Пухавічах.У савецкі час вучылішча было ператворана ў сямігодку, у якой у 1922 годзе займаліся 268 вучняў, працавалі 12 настаўнікаў.
У 1964 годзе быў пабудаваны трохпавярховы будынак школы на 640 вучнёўскіх месцаў. Шматлікія кабінеты былі абсталяваны ў адпаведнасці з тагачаснымі патрабаваннямі.
Працуе ў школе 25 настаўнікаў, з якіх 13 педагогаў – выпускнікі школы розных гадоў. Дзейнічае 3 метадычныя аб’яднанні настаўнікаў-прадметнікаў, метадычнае аб’яднанне класных кіраўнікоў.
П’етра Бадолья
П’етра Бадолья (, Грацана-Манферата —, там жа) — італьянскі ваенны і дзяржаўны дзеяч, маршал (1926).
Біяграфія
Удзельнік 1-й сусветнай вайны. У 1919-21 начальнік Генштаба. У 1924-25 пасол у Бразіліі. З 1925 начальнік Генштаба, адначасова быў у 1928-33 генерал-губернатарам Лівіі, у 1935-36 галоўнакамандуючым італьянскімі войскамі ў італа- эфіопскай вайне 1935-36. Пасля захопу Эфіопіі — віцэ-кароль Эфіопіі (1936-37). Пасля першых паражэнняў Італіі на італа-грэчаскім фронце падчас 2-й сусветнай вайны выйшаў у адстаўку з пасады начальніка Генштаба (1940). Ва ўмовах крызісу фашысцкага рэжыму ўдзельнічаў у дзяржаўным перавароце (25 ліпеня 1943), што прывяло да падзення фашысцкай дыктатуры Мусаліні, пасля чаго быў прызначаны прэм’ер-міністрам. Урад Бадольё 3 верасня 1943 года падпісаў дагавор пра ваеннае перамір’е з антыфашысцкай кааліцыяй і 13 кастрычніка 1943 года абвясціла вайну нацысцкай Германіі.
Іван Грынькавіч Валовіч
Іван (Івашка) Грынькавіч (Грышкавіч) Валовіч (? — да 18 красавіка 1555) — вялікалітоўскі шляхціч. Канюшы троцкі (1536—1547).
Паходзіў з роду Валовічаў герба «Багорыя», сын гарадзенскага гараднічага Грынькі Ходкавіча Валовіча і яго першай невядомай з імя жонкі.
У 1523—1527 гадах згадваецца як гаспадарскі дваранін, у 1525 годзе — як падскарбі дворны (гаспадарскі). Удзельнічаў у вайне з Маскоўскай дзяржавай 1534—1537 гадоў.
Быў жанаты з Філеяй Паўлаўнай, дачкой цівуна юрбарскага Пашкі. Меў з ёй двух сыноў і дачку:
Іван стаў пачынальнікам так званай «біскупскай» галіны Валовічаў (назвай так ад унука Івана Грынькавіча, віленскага біскупа Яўстаха Валовіча), якая згасла ў XVII стагоддзі.
Момант інерцыі
Мо́мант іне́рцыі – скалярная фізічная велічыня, якая характарызуе інертнасць цела ў вярчальным руху. Цела з большым момантам інерцыі больш марудна змяняе хуткасць свайго вярчэння пад адным і тым жа ўздзеяннем.
Паняцце моманту інерцыі для вярчальнага руху падобна да паняцця масы для паступальнага руху.
Момант інерцыі матэрыяльнага пункта вызначаецца наступным чынам:
J = m r^2,
дзе m – маса пункта, r – яго адлегласць ад восі вярчэння.
Для сістэмы, якая складаецца з мноства матэрыяльных пунктаў, момант інерцыі вызначаецца як сума момантаў інерцыі ўсіх яе пунктаў:
Для суцэльнага цела момант інерцыі вызначаецца як аб'ёмны інтэграл:
,
дзе \rho – шчыльнасць цела.
Гоэнгамельн
Гоэнгамельн (Hohenhameln) — камуна ў Германіі, у зямлі Ніжняя Саксонія. Уваходзіць у склад раёна Пайнэ. Насельніцтва — 9310 чалавек (на 31 снежня 2010 года). Займае плошчу 69,42 км².
Гасцілавічы
Назву Гасцілавічы маюць:
Кондар (лятальны апарат)
Кондар — беларускі беспілотны лятальны апарат, распрацаваны ААТ «Авіярамонтны завод 558» для адпрацоўкі і вядзення аперацый у сферы РЭБ.
Гісторыя
Упершыню шырокай публіцы дрон прадстаўлены на міжнароднай авіякасмічнай і ваенна-марской выставе «LIMA 2017» у Малайзіі.
Характарыстыкі
Размах крыла беспілотніка — шэсць метраў, даўжыня — чатыры метры. Крэйсерская хуткасць палёту на вышыні 2,4 км — 110 км/г. Апарат можа знаходзіцца ў паветры да трох гадзін.
Ёркскі ўніверсітэт Святога Яна
Ёркскі ўніверсітэт Святога Яна (York St John University) — брытанская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Ёрк.
Агульная характарыстыка
Ёркскі універсітэт Святога Яна, першапачаткова створаны як Ёркскі епархіяльны каледж, заснаваны ў 1841 годзе, атрымаў статус універсітэта ў 2006 годзе, а ў 2015 годзе ўніверсітэт атрымаў паўнамоцтвы па прысваенні ступеняў для доктарскіх праграм.
У 2019/2020 навучальным годзе тут навучалася 7 000 студэнтаў, якія вывучалі самыя розныя прадметы ў пяці школах: школе мастацтваў, школе адукацыі, мовы і псіхалогіі, гуманітарнай школе, школе навукі, тэхнікі і аховы здароўя і школе бізнесу.
Юсцінас Стаўгайціс
Скончыў духоўную семінарыю ў Сейнах. У 1890 годзе быў высвечаны на святара. Прымаў удзел у руху кніганошаў (knygnešiai) -асоб, якія кантрабандным шляхам дастаўлялі рэлігійныя выданні на літоўскай мове праз прускую граніцу. Заснаваў у Марыямпалі таварыства асветы «Žiburys» («Святло»), працаваў там на грамадскіх пачатках, м.ін. заснаваўшы дом сірот і старых. З 1909 і да 1912 года ўзначаліў stał na czele lokalnego pisma «Vadovas» («Правадыр»).
У 1917 годзе быў абраны членам Тарыбы, у лютым 1918 г. падпісаў Акт незалежнасці Літвы 1918 г. У 1920 годзе ён, як прадстаўнік хадэкаў быў абраны на Устаноўчы Сойм, дзе выконваў абавязкі спікера і віцэ-спікера. У 1926 годзе Папа прызначыў яго біскупам Цельшай. Стаўгайціс меў уплыў на стварэнне ў гэтым горадзе семінарыі, дзе навучаліся духоўныя асобы.
Вуліца Папаніна (Мінск)
Вуліца Папаніна — вуліца ў Маскоўскім раёне раёне Мінска у раёне Грушаўка. Названа ў гонар Івана Дзмітрыевіча Папаніна (1894—1986), савецкага даследчыка Арктыкі, Героя Савецкага Саюза.
Праект беларускай азбукі (Карусь Каганец)
Вядомы пісьменнік, мовазнаўца-самавук Карусь Каганец шмат увагі надаваў беларускай азбуцы. Ён вывучаў кірыліцу, лацініцу, арабіцу і іншыя азбукі, намагаючыся вылучыць найбольш прыдатныя для перадачы беларускіх гукаў знакі. Таксама ён спрабаваў скласці ўласнабеларускі алфавіт. Чарнавік гэтага праекту захаваўся да нашых дзён.
Пачынаецца рукапіс разважаннямі аўтара аб найважнейшым, з ягонага гледзішча, прынцыпе, на якім павінен грунтавацца алфавіт — найбольш поўнай адпаведнасці паміж гукамі і літарамі:
''«Даўно людзі стараюцца наладзіць пісьменнасць так, штобы яна была як можна прасцейша, а затым і лягчэйша для навучання. Адно яны разумеюць, што чым у абэцадле меней знакаў, то яно лягчэйшае, а па майму разуменню трохі не так, бо калі мала знакаў зычных, то на адзін зык прыходзіцца ставіць колькі знакаў, як, прымерам, у англікаў, французаў. Да навошта далёка шукаці, калі ў нашых суседзяў палякаў, калі трэба паставіць х, ч, ш, то мусіма пісаці ch, cz, sz, што дужа затрудняе навуку граматы. Калі бо прыняці на ўсякі зык асаблівы знак, то хоч будзе трудней трохі наўчыцца гэтых знакаў, но пісаці ўжо будзе шмат лягчэй. І славянскае абэцадла і е найлепшае з усіх еўрапейскіх, бо яно падходзіць да ўсіх славянскіх гутарак, адно пачамусь закінулі, а пільнуючыся якойсь-та моды, стараюцца пісаці латынскімі знакамі, каторыя ні да адной з цяперашніх моваў не падходзяць, а тым болей да беларускае мовы, катора багата зыкамі.»''.
За аснову сваёй азбукі Каганец узяў рускі варыянт традыцыйнай кірыліцы, надаўшы нетрадыцыйны гукавы сэнс літарам е, ъ, ѡ, <span style="font-family: Palatino Linotype, Times New Roman, serif; font-size: larger">ѣ. Таксама ён прапанаваў тры новыя літары: ε, γ,. Літара е прызначалася для перадачы галоснага перадняга раду сярэдняга пад'ёму пасля цвёрдых зычных ва ўсіх складах незалежна ад націску, літара ε — для перадачы гэтага ж гука пасля мяккіх зычных пад націскам, літара <span style="font-family: Palatino Linotype, Times New Roman, serif; font-size: larger">ѣ — для перадачы ўсіх галосных сярэдняга і ніжняга пад'ёму ў ненаціскных складах пасля цвёрдых зычных, за выключэннем канцовага адкрытага складу, у якім памянёныя гукі, на думку аўтара, у большасці беларускіх гаворак адрозніваюцца паміж сабою ў вымаўленні і пагэтаму на пісьме павінны перадавацца асобнымі літарамі (е, а, о), літара ѡ — для перадачы галоснага задняга раду ніжняга пад'ёму о, які «можна гаварыць, калі з яго, пачынаецца слова, як го або во, а калі ўсярэдзіне слова, то як оў», літара γ — для перадачы г з прыдыханнем, «прымерам γуліца — вуліца або гуліца», літара  — для перадачы гука ц на месцы этымалагічнага мяккага т. Карусь Каганец указваў на неабходнасць прыняцца асобнай літары і для мяккага д, якое «беларусы найбольш гавораць востра, з прысвістам і цяперашнія пісьменнікі пішуць дз».
Маршал Баграмян (станцыя метро)
Ма́ршал Баграмя́н (Մարշալ Բաղրամյան, да канца 1980-х — «Сараланджы») — станцыя Ерэванскага метрапалітэна.
Гісторыя
Адкрылася 7 сакавіка 1981 года.
Апісанне
Станцыя размешчана ў цэнтры Ерэвана, у раёне Кентрон (даслоўны пераклад — «цэнтр») з выхадам на Праспект Маршала Баграмяна, Рэзідэнцыю Прэзідэнта Арменіі, Парламент Арменіі і парк «закаханых». Па праекце, станцыя будзе перасадкавай з другой лініяй Ерэванскага метрапалітэна. Станцыя названа ў гонар савецкага палкаводца, двойчы Героя Савецкага Саюза, Маршала Савецкага Саюза Івана Хрыстафоравіча Баграмяна.
Сярэдняя Вясейка
Сярэ́дняя Вясе́йка — рака ў Слуцкім раёне Мінскай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Вясейка (басейн Дняпра).
Даўжыня ракі 14,3 (12 ) км. Плошча вадазбору 49 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,2 ‰. Пачынаецца за 2,5 км на паўночны ўсход ад вёскі Чырвоная Старонка, вусце за 0,7 км на паўднёвы захад ад вёскі Ніва. Вадазбор раўнінны. Рэчышча каналізаванае.
Каля ракі населеныя пункты Чырвоная Старонка, Харошава, Паўлаўка.
Сістэма кіравання
Тэхнічная структура кіравання — прылада ці набор прылад для маніпулявання паводзінамі іншых прылад ці сістэм.
можа быць кожная або яе. Стан аб'екта характарызуецца некаторымі колькаснымі велічынямі, што змяняюцца ў часе, то-бок. У натуральных працэсах у ролі такіх пераменных можа выступаць тэмпература, шчыльнасць вызначанага рэчыва ў арганізме, курс каштоўных папер і г. д. Для тэхнічных аб'ектаў гэта механічныя перамяшчэнні (кутнія ці лінейныя) і іх хуткасць, электрычныя пераменныя, тэмпературы і г. д. Аналіз і сінтэз сістэм кіравання праводзіцца метадамі адмысловага падзелу матэматыкі — тэорыі кіравання.
Структуры кіравання падзяляюць на два вялікіх класа:
Па мэце кіравання:
Аб'ект кіравання — змена стану аб'екта ў адпаведнасці з зададзеным законам кіравання. Такая змена адбываецца ў выніку вонкавых фактараў, напрыклад, з прычыны кіроўных або ўзбуральных уздзеянняў.
Сістэмы экстрэмальнага рэгулявання:
Здольныя падтрымліваць экстрэмальнае значэнне некаторага крытэрыю (напрыклад, мінімальнае ці максімальнае), які характарызуе якасць функцыянавання дадзенага аб'екта. Крытэрыем якасці, які звычайна завуць мэтавай функцыяй, паказчыкам экстрэмуму ці экстрэмальнай характарыстыкай, можа быць або непасрэдна вымераная фізічная велічыня (напрыклад, тэмпература, ток, напружанне, вільготнасць, ціск), або ККД, прадукцыйнасць і інш.
Вылучаюць:
Адаптыўныя сістэмы аўтаматычнага кіравання
Служаць для забеспячэння жаданай якасці працэсу пры шырокім дыяпазоне змены характарыстык аб'ектаў кіравання і ўзбурэнняў.
Варта адрозніваць два метады арганізацыі адаптацыі: пошукавую адаптацыю і адаптацыю з індыкацыяй аб'екта, гэта значыць з эксперыментальнай ацэнкай яго матэматычнай мадэлі.
Міхей Мітрафанавіч Мінчанкоў
Міхей Мітрафанавіч Мінчанкоў (15 студзеня 1913, в. Каськова, Мсціслаўскі раён, Магілёўская вобласць — 11 кастрычніка 2003, Мсціслаў, Магілёўская вобласць) — радавы 297-га стралковага палка 184-й стралковай Духаўшчынскай Чырванасцяжнай ордэна Суворава 2-й ступені дывізіі 45-га стралковага Нёманскага корпуса 5-й арміі; камандзір аддзялення 9-га гвардзейскага стралковага палка 3-й гвардзейскай стралковай дывізіі 2-й гвардзейскай арміі 3-га Беларускага фронту, гвардыі сяржант.
Біяграфія
У Чырвонай Арміі з 1937 па 1939 год. На фронце ў Вялікую Айчынную вайну з кастрычніка 1943 года.
Загадам па 184-й стралковай дывізіі № 050 ад 25 жніўня 1944 года за мужнасць і адвагу праяўленыя ў баях чырвонаармеец Мінчанкоў Міхей Мітрафанавіч узнагароджаны ордэнам Славы 3-й ступені.
17-25 кастрычніка 1944 года каля літоўскага населенага пункта Науямесціс пры адбіцці варожых контратак чырвонаармеец Міхей Мінчанкоў непрыкметна прабраўся ў фланг непрыяцеля і трапным агнём прымусіў яго адступіць, асабіста знішчыў шэсць і ўзяў у палон адзінаццаць праціўнікаў.
Загадам па 5-й арміі № 06 ад 19 студзеня 1945 года за мужнасць і адвагу праяўленыя ў баях чырвонаармеец Мінчанкоў Міхей Мітрафанавіч узнагароджаны ордэнам Славы 2-й ступені.
17 красавіка 1945 г. пры адбіцці контратакі праціўніка ў раёне на паўднёвым захадзе ад сталіцы Усходняй Прусіі горада Кёнігсберга камандзір стралковага аддзялення 9-га гвардзейскага стралковага палка гвардыі сяржант Міхей Мінчанкоў пры адбіцці варожай контратакі зайшоў з байцамі даручанага яму падраздзялення ў тыл праціўніка і раптоўна адкрыў агонь, чым спрыяў адбіццю контратакі.
Загадам па 2-й гвардзейскай арміі № 99 ад 21 мая 1945 года за мужнасць і адвагу выяўленыя ў баях гвардыі сяржант Мінчанкоў Міхей Мітрафанавіч паўторна узнагароджаны ордэнам Славы 2-й ступені.
Усяго за гады вайны быў тройчы паранены. У баях знішчыў сто дваццаць пяць праціўнікаў.
У 1945 годзе гвардыі старшына Мінчанкоў М. М. дэмабілізаваны. Прыехаў у горад Магілёў, дзе жыў і працаваў некаторы час.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 24 кастрычніка 1966 года за ўзорнае выкананне заданняў камандавання ў баях з нямецка-варожымі захопнікамі гвардыі старшына запасу Мінчанкоў Міхей Мітрафанавіч пераўзнагароджаны ордэнам Славы 1-й ступені, стаўшы поўным кавалерам ордэна Славы.
Жыў у горадзе Мсціславе Магілёўскай вобласці Рэспублікі Беларусь. Памёр 11 кастрычніка 2003 года.
Гацук
Гацук — прозвішча беларускага ці ўкраінскага паходжання, тапонім.
Рауль Гансалес
Рауль Гансалес Бланка (Raúl González Blanco; нар., , Іспанія) — былы іспанскі прафесійны футбаліст, нападнік. На працягу 16 гадоў выступаў за мадрыдскі «Рэал», дзе стаў адной з легенд клуба, некаторы час быў найлепшым яго бамбардзірам у гісторыі. Былы капітан нацыянальнай зборнай Іспаніі.
Раннія гады
Рауль нарадзіўся ў Сан-Крыстабаль-дэ-Лос-Анхелесе, раёне Мадрыда, дзе гуляў за мясцовую дзіцячую каманду да пераходу ў юнацкую каманду «Атлетыка Мадрыд». Пазней ён пераехаў у акадэмію клуба «Рэал Мадрыд» і гуляў на розных узроўнях за яе каманды. У 1994 годзе Рауль падпісаў свой ​​першы прафесійны кантракт з камандай «Рэал Мадрыд C» з чацвёртага дывізіёна і праз некаторы час ужо гуляў у першай камандзе.