cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Прэзідэнцкія выбары ў Беларусі (1999)
Наступствы
Дзейнасць самога Вярхоўнага Савета была дэзарганізаваная ад’ездам яго старшыні Сямёна Шарэцкага ў Літву. Выконваць абавязкі старшыні ўзяўся Віктар Ганчар, але яго знікненне ў верасні 1999 года фактычна паклала канец дзейнасці Вярхоўнага Савета.
21 жніўня 1999 года дэпутаты Вярхоўнага Савета, верныя Канстытуцыі 1994 года, прызначылі Сямёна Шарэцкага выконваючым абавязкі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь.
Лі Хон Гу
Лі Гу Хон ( 9 мая 1934) — паўднёвакарэйскі навуковец і палітык, прэм’ер-міністр Рэспублікі Карэя (1994—1995).
Біяграфія
Пачынаў вывучаць права ў Сеульскім нацыянальным універсітэце, але праз год пакінуў ВНУ. У 1955 годзе Лі ўступіў ва Універсітэт Эмары (ЗША), які скончыў за чатыры гады, а ў 1968 годзе атрымаў ступень па палітычных навуках у Ельскім універсітэце.
Пасля вяртання на радзіму займаўся выкладчыцкай дзейнасцю, пакуль у 1988 годзе яго не запрасілі ва ўрад.
У 1991 годзе Лі Хон Гу стаў паслом Паўднёвай Карэі ў Вялікабрытаніі. З 1994 да 1995 года ўзначальваў Урад Рэспублікі Карэя.
У 1996 годзе Лі быў абраны ў паўднёвакарэйскі парламент. У сакавіку 1998 года прэзідэнт Кім Дэ Чжун прызначыў яго на пасаду пасла ў ЗША. Гэтую пасаду ён займаў да жніўня 2000 года.
Афроім Майсеевіч Карпачоў
Біяграфія
Скончыў Варонежскі педагагічны інстытут (1937). У 1940—1941 дырэктар Цэнтральнага дзяржаўнага архіва Літоўскай ССР. З 1946 дырэктар Цэнтральнага дзяржаўнага архіва Кастрычніцкай рэвалюцыі Беларускай ССР. У 1953—1985 у Інстытуце гісторыі АН БССР.
Вывучаў сацыяльна-эканамічнае развіццё беларускіх гарадоў XVII—XVIII стст. Адзін з аўтараў «Гісторыі Беларускай ССР» (т. 1, 1961, на рускай мове; т. 1, 1972), «Гісторыі Мінска» (1967).
Гайдэльскія мовы
Гайдэ́льскія (гэ́льскія) мовы складаюць адну з падгруп астраўной групы кельцкіх моў індаеўрапейскай моўнай сям'і. Уключаюць ірландскую, шатландскую гэльскую і мэнскую. Цікава, што носьбіты кожнае з трох пералічаных моў называюць сваю проста «гэльскай» (ірландцы — Gaeilge, шатландцы — Gàidhlig, мэнцы — Ghaelg).
Усе сучасныя гайдэльскія мовы паходзяць ад сярэднеірландскай, якая існавала ў 10 — 16 стагоддзях, сярэднеірландская — ад стараірландскай, а стараірландская, у сваю чаргу, ад першаснай ірландскай, вядомай толькі па агамічных надпісах. Ад сярэднеірландскай паходзіў таксама галоўэйскі гэльскі дыялект, зараз мёртвы.
Гарбачык
Гарбачык — прозвішча.
Прэйвэнг (горад)
Прэйвэнг (кхмер. ក្រុងព្រៃវែង) — горад у паўднёва-ўсходняй частцы Камбоджы. Адміністрацыйны цэнтр правінцыі Прэйвэнг. Прэйвэнг размешчаны прыкладна за 70 км на ўсход ад сталіцы краіны, горада Пнампень. Насельніцтва - 32 562 чалавекі (2013).
Слуцкая друкарня
Слу́цкая друка́рня — друкарня, якая існавала ў 1672—1705 гадах у горадзе Слуцк.
У Слуцкай друкарні друкаваліся на польскай мове рэлігійныя кнігі, ваенныя і геаграфічныя выданні, мастацкія творы, календары, навучальныя дапаможнікі, мемуары, гравюры, пераклады з нямецкай і французскай моў. За перыяд 1673—1687 гг. выдадзены 23 кнігі тыражом 24 200 экзэмпляраў.
Вядома 29 назваў кніг, у т.л. «Абшарнік, або Гаспадар ліфляндскі» І. Германа (1673), «Неабходныя заўвагі пра ваенны парадак» А. М. Фрэдры (1675), «Турэцкая манархія» ў перакладзе К. Клакоцкага (1678) з гравюрамі М. Вашчанкі, «Руская тэорыя» — падручнік па беларускай мове. Тыражы кніг вагаліся ад 82—100 да 3389 экзэмпляраў. Выданні выкарыстоўваліся як падарункі, у Слуцку і Капылі іх прадаваў княжацкі гандляр Цэрнер.
Пантыфікальная камісія Ecclesia Dei
Пантыфікальная камісія Ecclesia Dei — камісія Каталіцкага Касцёлу, створаная аднайменным motu proprio Яна Паўла II 2 ліпеня 1988.
Сонцава
Сонцава — тапонім і прозвішча.
Фёдар Пятровіч Гааз
Фёдар Пятровіч Гааз сапр. Фрыдрых-Ёзаф Гааз (,, змля Паўночны Рэйн-Вестфалія, Германія — , Масква) — доктар, філантроп, вядомы як «святы доктар».
Біяграфія
Нарадзіўся ў прускай каталіцкай сям’і. Вывучаў германістыку, філасофію і медыцыну ў Енскім і Гётынгенскім універсітэтах, медыцынскую практыку пачынаў у Вене.
З 1806 года жыў у Расіі, падчас вайны з Напалеонам быў хірургам у расійскім войску. З
1813 года жыў і працаваў у Маскве, дзе прысвяціў сваё жыццё, каб палегчыць долю зняволеных і ссыльных. Ён імкнуўся да паляпшэння жыцця вязняў: дамогся таго, каб ад кайданаў вызвалялі старых і хворых, дзякуючы яму перастаў выкарыстоўвацца жалезны прут, да якога прыкоўвалі па 12 ссыльных, якіх гналі на катаргу ў Сібір, было адменена галенне паловы галавы ў жанчын. Па ягонай ініцыятыве быў адчынены турэмны шпіталь і школа для дзяцей арыштантаў. Прымаў і забяспечваў лекамі бедных пацыентаў.
Памёр 28 жніўня 1853 года, пахаваны на Увядзенскіх могілках у Маскве. На пахаванне «святога доктара» сабраўся 20-тысячны натоўп.
Кампонгцям (горад)
Кампонгцям (ក្រុងកំពង់ចាម) — горад у Камбоджы, адміністрацыйны цэнтр правінцыі Кампонгцям, трэці па колькасці насельніцтва горад у краіне, насельніцтва — 63.771 чалавек (2006), размяшчаецца на беразе Меконга, за 124 км на паўночны ўсход ад Пнампеня.
Ашмянскі павет (Расійская імперыя)
Ашмянскі павет — адміністрацыйная адзінка ў складзе Літоўскай і Віленскай губерняў, якая існавала ў 1795—1920 гадах. Цэнтр — горад Ашмяны.
У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай у 1793 г. усходняя частка павета адышла да Расійскай імперыі. З 1795 г. Ашмянскі павет адыйшоў да Віленскай губерні. Складаўся з 7 валасцей (праўленні ў Ашмянах, Бакштах, Дзевянішках, Крэве, Лошы, Смаргоні, Трабах), у канцы XIX — пачатку XX стст. з 23 валасцей, тэрыторыя 6196,5 кв. вёрст, насельніцтва 233 559 чал.
Дзюнькіў
Дзюнькіў (Дзю́ньків) — вёска ў Пагрэбішчанскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Дзюнькіўскага сельсавета.
Таццяна Генадзеўна Алісевіч
Таццяна Генадзеўна Алісе́віч (нар., в. Старая Дуброва, Акцябрскі раён, Гомельская вобласць) — беларуская спартсменка (лёгкая атлетыка, сямібор’е). Майстар спорту Беларусі міжнароднага класа (2000).
Скончыла ў 1993 годзе Акадэмію фізічнага выхавання і спорту. Уладальніца Кубка Еўропы (1995, 2000, 2005), сярэбраны прызёр у камандным заліку (1996, 2003), бронзавы прызёр у асабістым заліку (2000). З 1991 года спартсмен-інструктар Камендатуры забеспячэння Дзяржаўнага камітэта пагранічных войскаў Рэспублікі Беларусь, член нацыянальнай зборнай каманды Беларусі.
Mac OS
Mac OS (Macintoshis Operating System) ― гандлёвая марка серыі арыентаваных на графічны інтэрфейс карыстальніка аперацыйных сістэм, распрацаваных карпарацыяй Apple (былая Apple Computer) для сваёй лінейкі камп'ютараў Macintosh. Вопыт карыстальнікаў Macintosh, як лічыцца, зрабіў важкі унёсак у папулярызацыю графічных інтэрфейсаў. Пачаткова тое, што пазней атрымала назву "Mac OS", было неад'емнай і безназоўнай часткай камп'ютара Macintosh, упершыню прадстаўленага ў 1984 г.
Apple наўмысна не акцэнтавала увагу на аперацыйнай сістэме ў першых Макінтошах, каб падкрэсліць іх арыентаванасць на простага карыстальніка, а таксама адмежавацца ад іншых аперацыйных сістэм, такіх як MS-DOS. Большая частка сістэмнага праграмнага забеспячэння ўтрымлівалася ў пастаяннай памяці, а абнаўленні пастаўляліся праз дылераў Apple на гнуткіх дысках. З павялічэннем ёмістасці і хуткадзейнасці цвёрдых дыскаў знікае патрэба ў тым, каб утрымліваць вялікую частку праграмнага забеспячэння ў пастаяннай памяці, і Apple пераходзіць на другую схему, пачаткова пазіцыяніруючы буйныя абнаўленні аперацыйнай сістэмы як асобны прадукт, пачынаючы з System 7 і System 7.5, потым Mac OS 7.6 у 1997 годзе.
Першыя версіі Mac OS працавалі толькі на камп'ютарах Macintosh з працэсарам Motorola 68000. Пазней з'явілася падтрымка архітэктуры PowerPC. Сучасная АС карпарацыі, Mac OS X, працуе на працэсарах PowerPC і Intel.
Рознае
Адметнасцю графічнага інтэрфейсу «Макінтошаў» было выкарыстанне «мышы» з толькі адной кнопкай, у той час, як іншыя графічныя асяроддзі выкарыстоўвалі «мышы» з дзвюма ці болей кнопкамі.
У наш час кампанія «Apple» дазваляе бясплатна браць сістэму версіі 7.5 са сваёй сеціўнай пляцоўкі.
Новаархангельскі раён
Новаархангельскі раён (Новоархангельський район) — адміністрацыйная адзінка ў складзе Кіраваградскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр — пасёлак гарадскога тыпу Новаархангельск (Новоархангельськ).
Утвораны ў 1921 годзе. Насельніцтва раёна на года складае 24767 чалавек, плошча — 1200 км².
Адміністрацыйны падзел
Тэрыторыя раёна адміністрацыйна складаецца з 1 пасялковага і 21 сельскага саветаў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі раёна размешчаны 1 пасёлак гарадскога тыпу, 1 пасёлак сельскага тыпу і 51 вёска.
Стэфан VIII (IX)
Стэфан VIII (IX) (Stephanus PP. VIII (IX); ? — кастрычнік ) — папа Рымскі з 14 ліпеня 939 года па кастрычнік 942 года. Дзявяты папа перыяду парнакратыі.
Біяграфія
Стэфан VIII нарадзіўся ў рымскай сям’і, і, перш чым стаць папам, быў святаром царквы Святых Сільвестра і Марціна. Ён быў узведзены на трон рымскім патрыцыем Альберыхам II. Перш за ўсё, Стэфан звярнуў сваю ўвагу на сітуацыю ў Заходняй Францыі. На пачатку 940 года папа ўмяшаўся на баку Людовіка IV Французскага ў яго барацьбу з мяцежнымі герцагамі, Гуга Вялікім і Гербертам II, графам Вермандуа, якія ў сваю чаргу звярнуліся за падтрымкай да нямецкага караля Атона I. Папа накіраваў папскага легата да франкскіх вяльможаў, загадаўшы ім прызнаць Людовіка і спыніць свае мяцежныя дзеянні супраць яго пад пагрозай адлучэння ад царквы. Хоць пасольства не дасягнула сваёй мэты, яна сапраўды пазбавіла Гуга і Герберта падтрымкі некаторых франкскіх біскупаў.
Падбадзёраны гэтым, Стэфан паспрабаваў разбіць саюз супраць Людовіка, прапанаваўшы сыну Герберта, Гуга дэ Вермандуа, пасаду арцыбіскупа Рэймса. Разам з Паліем — сімвалам паўнамоцтваў арцыбіскупа, — папа паслаў легата з указаннем франкскай шляхце падпарадкавацца Людовіку. У гэты раз папа заявіў, што калі да Каляд да яго не прыбудуць паслы ад вяльможаў з прызнаннем улады Людовіка, то яны будуць адлучаныя. Пасля гэтай заявы адбыўся зрух у бок падтрымкі Людовіка, шэраг важных вяльможаў да канца 942 года пацвердзілі яму сваю лаяльнасць і апавясцілі пра гэта Рым. Стэфан таксама падтрымліваў Клюнійскае абацтва.
У Рыме для папы справы складваліся значна складаней. Працяглае дамінаванне графаў Тускулумскіх у жыцці горада было прыкметна на працягу ўсяго пантыфікату Стэфана. Хоць Стэфан быў вылучэнцам Альберыха II Спалецкага, ён не быў членам яго сям’і. Стэфан апынуўся ўцягнуты ў канфлікт паміж Альберыхам II і Гуга Італьянскім. Гуга аблажыў Рым у 940 годзе. Пасля няўдалай спробы замаху на Альберыха, у якім удзельнічаў шэраг біскупаў, Альберых пачаў расправы з патэнцыйнымі супернікамі, яго ворагаў бічавалі, абезгалоўлівалі і знявольвалі ў турмы. Марцін Апаўскі сцвярджае, што сам Стэфан VIII быў падвергнуты катаванням з боку Альберыха.
17 жніўня 942 года Альберых склікаў сабор у Рыме, дзе прадэманстраваў свой кантроль над папствам за кошт прызначэння розных папскіх чыноўнікаў.
Альтэрнатыўныя ацэнкі
Паводле летапісца XIII стагоддзя Марціна Апаўскага, Стэфан VIII быў па нараджэнні немцам, які быў абраны папам з-за ўплыву яго сваяка, нямецкага караля Атона I. Марцін сцвярджае, што Атон праігнараваў волю кардыналаў, высунуўшы Стэфана, і таму духавенства ненавідзела папу і выдала яго прыхільнікам Альберыха II, які калечыў і катаваў яго да такой ступені, што Стэфан не змог больш з’явіцца на людзях. Гэтая версія падзей у значнай ступені абвергнутая. Сучасныя гісторыкі сцвярджаюць, што Стэфан быў рымлянінам. Акрамя таго, умяшанне Атона ў справы Рыма пачалося толькі праз 10 гадоў, а падчас пантыфікату Стэфана ён быў яшчэ заняты ўмацаваннем сваёй улады ў Германіі. Нарэшце, умяшанне Стэфана ад імя франкскага караля Людовіка IV (які быў у канфлікце з Атонам) не адбылося б, калі б папа быў сваяком нямецкага караля. Скалечванне Стэфана, магчыма, адбылося ў сувязі з наступствамі змовы супраць Альберыха ў сярэдзіне 942 года.
Слуцкая музычная школа
Слуцкая музычная школа — музычная школа, якая існавала ў 1746—1760 гадах у горадзе Слуцк (паводле ўскосных звестак). Рыхтавала музыкантаў для Слуцкай капэлы Радзівіла. Сярод навучэнцаў — гарадскія і вясковыя жыхары, сярод выкладчыкаў — Ф. Вітман, «прыдворны капельмайстар для навучання прыгонных капелістаў» (кантракт 1756), магчыма, і інш. выканаўцы капэлы.
Крысціян Поўльсен
Крысціян Б'ёрнсхёй Поўльсен (Christian Bjørnshøj Poulsen; нар., , Данія) — былы дацкі футбаліст, паўабаронца нацыянальнай зборнай Даніі.
Раннія гады
Сваю футбольную кар’еру распачаў у сваім родным горадзе Аснес, з якога транзітам праз футбольны клуб «Хольбек» патрапіў у склад «Капенгагена». Амаль адразу Крысціян узяў на сябе лідарскую ролю ў клубе, пасля таго як сваю кар’еру ў клубе скончыў нарвежскі паўабаронца Столе Сольбакен.
«Шальке 04»
Пасля чэмпіянату свету 2002 Поўльсен перашоў у склад нямецкага клуба «Шальке 04». Сума трансферу склала 7 млн еўра, што было рэкордам продажу для дацкага клуба. Крысціян без цяжкасцей прыжыўся ў клубе, што не ў малай ступені было звязана з тым, што яго напарнік па зборнай Эбэ Сан таксама гуляў за нямецкі клуб.
«Севілья»
У 2006 годзе Крысціян пераехаў у Іспанію, каб гуляць за клуб з поўдня гэтай краіны «Севілью». Дэбютаваў за клуб у матчы за Суперкубак Еўропы, дзе севільскія футбалісты былі мацней за ігракоў «Барселоны».
«Ювентус»
Капітан зборнай Даніі ўлетку 2008 года быў набыты «Ювентусам» за 9,75 млн еўра. У адсутнасць траўмаванага Крысціяна Дзанеці, Поўльсен стаў асноўным цэнтральным паўабаронцам клуба.
«Ліверпул»
12 жніўня 2010 года было абвешчана аб пераходзе Крысціяна ў «Ліверпул». Сума трансферу склала 4,5 мільёны еўра.
«Эвіян»
31 жніўня 2011 года дэбютант французскай Лігі 1 клуб «Эвіян» абвясціў, што заключыў з дацкім паўабаронцам кантракт.
«Аякс»
22 жніўня 2012 года амстэрдамскі «Аякс» абвясціў аб дамоўленасці па пераходзе Поўльсена ў склад чырвона-белых. На наступны дзень Крысціян падпісаў з клубам двухгадовы кантракт, які разлічаны на два сезоны.
«Капенгаген»
У сезоне 2014/15 зноў выступаў за «Капенгаген», з якім выйграў Кубак Даніі. З лета 2015 года знаходзіўся без клуба. У снежні 2016 года афіцыйна абвясціў аб завяршэнні кар’еры.
Міжнародная кар’ера
За зборную Даніі правёў 92 матчы, забіў 6 мячоў. У жніўні 2012 года Крысціян абвясціў аб рашэнні спыніць выступы за зборную.
Клубныя
«Шальке 04»
«Севілья»
«Аякс»
IC 3227
IC 3227 — галактыка тыпу S? (спіральная галактыка) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Лі Хён Джэ
Лі Хён Джэ ( 20 снежня 1929) — паўднёвакарэйскі эканаміст і палітык, прэм’ер-міністр Рэспублікі Карэя ў 1988 годзе.
Біяграфія
У пачатку 1988 года новаабраны прэзідэнт Ро Дэ У прызначыў Лі Хён Джэ на пасаду прэм’ер-міністра. У першы ж дзень яго кіравання ўступіла ў сілу новая Канстытуцыя дзяржавы.
Кампонгцям
Кампонгцям (ខេត្តកំពង់ចាម) — правінцыя (кхет) у паўднёва-ўсходняй частцы Камбоджы. Плошча — 9799 км²; насельніцтва па дадзеных на 2008 год — чалавекі. Адміністрацыйны цэнтр — горад Кампонгцям.
Зузана Крупа
Зузана Крупа (Zuzanna Krupa; нар. ) — польская баскетбалістка.
Біяграфія
З 2021 года ў асноўным складзе быдгашцкага клуба «Баскет-25».
Апенька
Апенька (множ. лік апенькі) — народная або несістэматычная назва групы грыбоў, якія адносяцца да розных родаў і сямействаў. Назва паходзіць ад характэрнага месцапражыванняў гэтых грыбоў: большасць іх расце на жывой і адмерлай драўніне, на пнях. Апенька лугавая жыве зусім у іншых умовах, але пладовае цела яе вонкава падобнае з апенькамі. Каспапаліт. На Беларусі трапляецца, і.
Эскадраны мінаносец Francisque
Эскадраны мінаносец Francisque — адзін з 20 эсмінцаў тыпу Arquebuse, пабудаваных для французскага флоту ў першым дзесяцігоддзі XX стагоддзя.
Казенца
Казенца (Cosenza) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Калабрыя, правінцыі Казенца.
Насельніцтва складае 69625 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 1874 чал./км². Займае плошчу 37 км². Паштовы індэкс — 87100. Тэлефонны код — 0984.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Madonna del Pilerio.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Даўгаліўка (Пагрэбішчанскі раён)
Даўгаліўка (Довгалі́вка) — вёска ў Пагрэбішчанскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Даўгаліўскага сельсавета.
IC 3228
IC 3228 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Чарвякі
Чарвякі (Vérmes) — група жывёл, у якую ўваходзяць бесхрыбтовыя арганізмы з тонкім падоўжаным целам і мяккімі пакровамі. Па такой класіфікацыі сюды адносяць некалькі тыпаў чарвякоў, а таксама лічынак шматлікіх насякомых.
Форма цела чарвякоў аказалася вельмі паспяховай, гэтаму сведчыць той факт, што чарвякі насяляюць амаль любы куток свету: ад прэснай і марской вады да сушы. Жыццёвая дзейнасць іх таксама разнастайная. Напрыклад земляныя чарвякі спрыяюць кругазвароту рэчываў у экасістэме, а некаторыя паразітычныя чарвякі, якія жывуць у арганізмах іншых істот, наносяць вялікую шкоду пераносчыку. Таксама асобныя віды чарвякоў выкарыстоўваюцца ў медыцыне.
Мінскае сувораўскае ваеннае вучылішча
Мінскае сувораўскае ваеннае вучылішча — дзяржаўная сярэдняя спецыялізаваная навучальная ўстанова ў Мінску з ваенна-прафесійнай накіраванасцю навучання і выхавання, прызначаная для падрыхтоўкі сувораўцаў да паступлення ў вышэйшыя навучальныя ўстановы і да далейшай ваеннай ці іншай дзяржаўнай службе. Размяшчаецца па вуліцы Максіма Багдановіча, 29.
У 1924—1937 гг. тут размяшчалася Аб’яднаная беларуская ваенная школа, якая была арганізавана на базе 81-х Мінскіх, 43-х Полацкіх пяхотных і 21-х Мінскіх кавалерыйскіх камандных курсаў. Да 1924 г. мела назву Мінская пяхотная ваенная школа, з 1924 г. — Аб’яднаная беларуская ваенная школа імя ЦВК БССР. Рыхтавала камандзіраў узводаў для стралковых часцей, а з 1924 г. і камандзіраў-артылерыстаў (пераважна для тэрытарыяльных беларускіх вайсковых фарміраванняў). Школай камандавалі героі Грамадзянскай вайны Я. Ф. Фабрыцыус (1922—1923) і Я. С. Алёхін (1933—1938). Летам 1933 г. перад яе навучэнцамі выступіў Старшыня ЦВК СССР М. І. Калінін. У 1937 г. перайменавана ў Мінскае ваеннае вучылішча імя М. I. Калініна, якое ў 1940 г. было рэарганізавана ў танкавае вучылішча імя М. I. Калініна. 26 чэрвеня 1941 г. вучылішча эвакуіравана ва Ульянаўск. Выхаванцамі школы былі Маршал Савецкага Саюза I. I. Якубоўскі, генералы арміі В. П. Маргелаў, В. А. Пянькоўскі і інш.
Будынак рэканструяваны ў 1953 г. па праекце архітэктара Г. Заборскага на аснове будынка былой духоўнай семінарыі, пабудаванага ў 19 ст. па праекце архітэктара А. Мельнікава. У тым жа годзе ў будынку размясцілася Мінскае сувораўскае ваеннае вучылішча, створанае з мэтай выхавання дзяцей воінаў і партызан Вялікай Айчыннай вайны, а таксама дзяцей сірот, бацькі якіх загінулі ад рук нямецка-фашысцкіх захопнікаў. Першы выпуск — у 1956 годзе.
У 2007/2008 навучальным годзе на першы курс прынята 103 курсанты. Тэрмін навучання зараз — 5 гадоў. Начальнік — палкоўнік Віктар Лісоўскі.
Архітэктура
Чатырохпавярховы з цокальным паверхам Ш-падобны ў плане будынак мае сіметрычную кампазіцыю. Падоўжаны галоўны фасад расчлянёны 3 рызалітамі: плоскім у цэнтры і больш глыбокімі бакавымі, завершанымі трохвугольнымі франтонамі з пінаклямі і скульптурнымі групамі (скульптар В. Папоў). Фасады надзелены гарызантальнай цягай на 2 часткі. Больш масіўная ніжняя частка мае адзінарныя аконныя праёмы і апрацаваныя рустам прасценкі. У верхняй частцы аконныя праёмы здвоеныя, прасценкі члянёны ордарнымі пілястрамі, на цэнтральным рызаліце — паўкалонамі. Будынак завершаны развітым антаблементам і невысокім атыкам. Унутраная планіроўка калідорная са зручна размешчанымі вучэбнымі і жылымі памяшканнямі. У цэнтры — вестыбюль з шырокай лесвіцай, фае і актавая зала. Будынак — помнік савецкай архітэктуры пасляваеннага перыяду з элементамі неарэнесансу.
Мемарыяльныя дошкі і помнікі
На будынку вучылішча ўстаноўлены мемарыяльныя дошкі ў гонар 81-х Мінскіх пяхотных камандных курсаў, Аб’яднанай Беларускай ваеннай школы і М. I. Калініну.
У 1984 г. у двары вучылішча ўстаноўлены бюст А. В. Суворава.
Язёрскі сельсавет
Язё́рскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Чэрыкаўскага раёна Магілёўскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок (да 2008 года вёска) Язёры.
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Чэрыкаўскага раёна Магілёўскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Чэрыкаўскім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Магілёўскай вобласці. Пасля вайны цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Прыпёчына. З 16 верасня 1959 года ў складзе Крычаўскага раёна. 8 ліпеня 1960 года скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад новаўтворанага Сормаўскага сельсавета.
18 лютага 1972 года зноў утвораны ў Чэрыкаўскім раёне Магілёўскай вобласці БССР у складзе 19 населеных пунктаў (Бакаў, Вербеж, Вінаград, Грыўкі, Заазер’е, Звязда, Карпаўскі, Міхлін, Новая Слабада, Новы Свет, Поліпень, Прыпёчына, Рагаліна, Рамідоўшчына, Ржавец, Сакалоўка, Селішча, Шыманы і Язёры), якія ўваходзілі ў склад Сормаўскага сельсавета. 30 жніўня 1993 года ў склад сельсавета з Лабанаўскага сельсавета перададзены вёскі Гіжня, Доўгая, Дубраўка, Лобча і Рынкоўка.
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1961 чалавек, з іх 96,9 % — беларусы, 2,3 % — рускія, 0,6 % — украінцы.
Hair Peace Salon
«Hair Peace Salon» (Салон міра і валасоў ) — брыт-поп і гурт з Мінска, адзін з галоўных беларускіх прадстаўнікоў брытанскага інды-рока. Яго музыка вылучаецца ў большасці англамоўнай лірыкай з эмацыйнай падачай і рэзкімі перападамі настрою ў спевах. Гурт быў заснаваны ў 1998 годзе і выдаў поўнафарматны альбом «Gentleman», а таксама з тузін сінглаў і EP. У сярэдзіне 2013 года музыкі прыпынілі супрацоўніцтва і некаторыя людзі з апошняга складу гурту, уключаючы франтмена і сузаснавальніка Алега Вяля, які лічыцца адным з найлепшых рок-выканаўцаў у Беларусі, сфарміравалі беларускамоўны рок-гурт «Bristeil» , за якім у 2017 годзе з’явілася нараджэнне сольнага электроннага праекта музыкі «Helaiv».
Раннія гады (1998—2001)
Алег Вяль пачаў марыць граць музыку яшчэ ў 1996 годзе. На наступны год яго брат набыў для свайго гурта ўдарную ўстаноўку, і гэта стала першай матэрыяльнай падставай для пачатку. Алег хацеў далучыцца да музычнага калектыву брата, але яго не ўзялі, бо той яшчэ не граў ні на якім музычным інструменце. У 1998 годзе будучы вакаліст-гітарыст збірае двух школьных таварышаў, басіста Максіма Дзевічэнскага і барабаншчыка Аляксандра Вашчылу, у гурт. Усе жадалі граць музыку як натхнёную музычнымі гуртамі агульных сяброў, такімі як «Jitters», так і вядомымі на ўвесь свет, такімі як «Nirvana», «Radiohead», «Pearl Jam». Першыя гады хлопцы толькі вучыліся граць і эксперыментавалі з новымі ідэямі і метадамі напісання твораў.
Першыя рэлізы (2002—2006)
Упершыню назва «Hair Peace Salon» афіцыйна прагучала са сцэны мінскага клуба «База» 22 лютага 2002 года на канцэрце-трыб’юце Курта Кабэйна і гурта «Nirvana». Імпрэза была прысвечана дню нараджэння музыканта, і на ёй «Hair Peace Salon» адыграў некалькі песень. На той момант гурт складаўся з трох чалавек: Алега, Максіма і Аляксандра, — але апошні ў тым жа годзе пакідае гурт і яго наступнікам становіцца Артур Лучкоў.
Неўзабаве склад узмацняе сола-гітарыст Вадзім Дубіна. Такім чынам, гурт на 2003 год збірае класічны склад рок-ансабля з чатырох чалавек: рытм-гітара, сола-гітара, бас-гітара, барабаны. У сакавіку «Hair Peace Salon» прымаюць удзел у «» ў Мінску. У рэкламных мэтах гурт запісвае першы сінгл «Next Level», які складаўся з дзвюх песень, і ён выходзіць у пачатку 2004 года.
У чэрвені 2004 года «Hair Peace Salon» разам з «Jitters» прымае ўдзел у міжнародным фестывалі «Piirideta Muusika» («Музыка без межаў»), які праходзіў у горадзе Нарва (Эстонія). У тыя гады Артур Лучкоў і Алег Вяль таксама гралі ў брыт-рок гурце «Jitters», дзе за бас-гітарай спяваў Канстанцін Карман, да таго ж абодва англамоўныя музычныя калектывы часта выступалі разам на зборных канцэртах і сумесна ездзілі па фестывалях, так што музыкі добра ведалі адзін аднаго. Калектыў робіць крокі на грандж-сцэну, актыўна граючы на мінскіх клубных пляцоўках на працягу 2002—2004 гадоў.
У 2005 годзе па сямейных абставінах з гурта сыходзіць Вадзім Дубіна. Праз чатыры месяцы пасля доўгіх пошукаў і эксперыментаў на яго месца прыходзіць гітарыст Вадзім Ісаеў з Жодзіна, знаёмства з якім адбываецца праз «Музыкальную газету» і прыход якога робіць калектыў больш згуртаваным і цэласным. У ліпені гурт удзельнічае ў польскім фестывалі «Басовішча-2005», у снежні — у «Рок-коле-2005» (Полацк).
Пад канец вясны 2006 года Артур Лучкоў таксама вызваліўся ад пабочных абавязкаў у «Jitters», а сам год гурт правёў на сцэне і, акрамя канцэртаў па Беларусі, прыняў удзел у замежных фестывалях «Rock bez Igły» (Тыхы), «Wiosło Jaćwinga» (Сувалкі), «Fiesta Borealis» (Алецка). Да таго ж музыканты з’явіліся на супольным канцэрце з удзелам «Neuro Dubel», «Крама», «N.R.M.», «Indiga» і шэрагу іншых знакамітых беларускіх рок-калектываў у падтрымку выпуску серыі зборнікаў «Песьні свабоды», які адбыўся на плошчы Бангалор 25 жніўня 2006 года.
Gipsy і In Tune (2007—2009)
2007 год стаў годам выпуску другога сінгла, які разам з канцэртна-спаборніцкай актыўнасцю за гэты час прынясе намінацыю ў катэгорыі «Прарыў года» на цырымоніі «Рок-каранацыя-2007» у наступным лютым.
Гурт выйграе майскі трэцьфінал па галасаванні гледачоў, вынікі якога зацвердзіў гітарыст-педагог Уладзімір Угольнік, і сам фінал конкурсу «ИдиНаРок» у чэрвені з прызам запісаць песню на прафесійнай музычнай студыі. Хлопцы граюць на вялікіх пляцоўках падчас святкавання Дню горада Мінска і на фестывалі «Амбасовішча», які быў праведзены амбасадай ЗША ў Беларусі ў верасні, і толькі з-за махінацый з падлікам галасоў спыняюцца ў паўфінале міжнароднага конкурсу «Global Battle of the Bands», у якім яны ўдзельнічалі на працягу другой часткі 2007 года.
Пасля спроб пайграць разам з сесійнымі клавішнікамі, у тым ліку на сцэне падчас імпрэзы «Акустыка вясны» ў сакавіку, пад канец 2007 года колькасць афіцыйных удзельнікаў гурта павялічваецца, бо Канстанцін Карман прыпыняе існаванне свайго гурта «Jitters» і далучаецца да «Hair Peace Salon» на пастаяннай аснове. У гурце ўжо быў свой басіст, а паколькі Канстанцін Карман нядаўна купіў сінтэзатар «» падчас дзелавой паездкі ў Шатландыю, то ён стаў клавішнікам, які спявае вакальныя партыі, а таксама складае спевы. 28 кастрычніка 2007 года EP «Gipsy» быў выдадзены ў свет. Новае аблічча гурта было паказана на канцэртнай прэзентацыі рэліза, падтрыманай выступленнямі «Open Space» і некаторых іншых музыкаў — сябраў гурта, 18 лістапада 2007 года.
У дадатак да рэгулярных канцэртаў, а іх было дадзена ў 2007 годзе каля трыццаці, музыкі паспяхова ўдзельнічалі ў розных музычных конкурсах, такіх як «Музычны плэй-оф» (паўфіналісты), «Залатая акустыка» (пераможцы) , «Рок-спарынг» (уладальнікі прыза на запіс на студыі). Па выніках апошняга конкурсу пад канец 2007 года Алена «Aresha» Сабалеўская з партала «LiveSound.by» прадказала, што пра музыкаў гурта, які, на думку Сяргея Ясючэні, дырэктара «West Records», выбіўся ў трэнды, «будуць пісаць усё радзей і радзей, таму што пісалі пра іх вельмі шмат».
Афіцыйнае відэа да аднайменнага вядучага сінгла EP «Hover», у якім быў прадстаўлены новы выгляд гурта з Канстанцінам Карманам, было знята рэжысёрам Анатолем Вечарам у лютым 2008 года, і гатовы ролік 16 сакавіка быў паказаны па тэлебачанню ў праграме «Pro движение+». Падчас першай частцы 2008 года на студыі «OSMOS» быў запісаны і новы сінгл «Stand The Rain» — прыз пераможцам музычнага конкурсу «ИдиНаРок». У сакавіку гурт выступіў у перадачы «Музычны партал» Першага Нацыянальнага канала Беларускага радыё, дзе сыграў яшчэ не выдадзеныя песні: «Stand The Rain», «Ice Age», «Borderline».
У той жа час Вадзім Ісаеў пакідае гурт. Гэта сталася ўдарам, бо адбылося падчас сесій запісу новага міні-дыска, і хаця каманда спрабавала знайсці новага сола-гітарыста, але гэтага не ўдалося. Нягледзячы на акалічнасці, квартэт, які застаўся, не пажадаў ні марудзіць з тэмпам запісу новых твораў, ні змяншаць колькасць жывых выступленняў. Прэзентацыя новага EP «In Tune» была зладжана ў дзень яго выпуску 1 лістапада 2008 года ў клубе «Bronx» з удзелам Вадзіма Ісава пры падтрымцы фальклорнага гурту «Akana-NHS» з Ірэнай Катвіцкай і Русяй. Гэты дыск быў запоўнены чатырма песнямі, уключая бонусную «Stand The Rain», якая ўжо выдавалася на сінгле.
Як пераможца адборачных тураў разам з «Open Space»   у студзені 2009 года гурт сыграў на мясцовым фінале фестывалю «Bandscan», заключная частка якога павінна была прайсці ў Швецыі, але «Hair Peace Salon» заняў толькі другое месца. Музычнае відэа на песню «In Tune» было знята ў лютым, а сам завершаны кліп быў паказаны публіцы ў снежні таго ж года. У вясновы час Артур Лучкоў пакідае гурт у выніку рознагалоссяў у «Hair Peace Salon», але пасля кароткіх пошукаў Аляксей Кузняцоў, былы ўдзельнік «Prophetic Dream», «Iris7» і некаторых іншых гуртоў, займае яго месца. У ходзе наступнага перыяду года «Hair Peace Salon» актыўна працаваў у студыі над новымі музычнымі творамі, узбагачаў досвед падачы сваіх акустычнай і рокавай праграм  , часта, як і ў мінулыя гады  , ладзіў канцэрты разам з паплечнікамі, таксама прадстаўнікамі брытанскай хвалі, «Open Space» ды іншымі.
У канцы 2009 года гурт абнавіў афіцыйны сайт, дызайн якога распрацавала Паліна Пастушэнка, рэжысёр апошняга кліпа «In Tune». У снежні 2009 года Аляксей Кузняцоў пакінуў гурт (пазней Алег Вяль скажа, што сыход музыкі адбыўся з-за таго, што яны не гралі з гэтым бубначом добра ў гармоніі), і ўжо ў наступныя месяцы Уладзімір Агаян, прыхільнік гурту, які выйграў кастынг, стаў яго пераемнікам. Такім складам Вяль, Дзевічэнскі, Карман і Агаян учатырох пачалі працу над поўнафарматным альбомам.
Gentleman (2010—2012)
У першыя некалькі месяцаў 2010 года гурт прымае ўдзел у адкрытым музычным фестывалі «Graffiti Open Music Fest», паспяхова праходзячы яго раунды , а таксама дабіраецца да рэгіянальнага фіналу конкурсу «Рок-ноч». Першы сінгл пад назвай «Happy For A While» з будучага поўнафарматнага альбома быў выпушчаны 5 красавіка 2010 года спачатку на кітайскі рынак з адметнай вокладкай, каб падтрымаць падпісанне новага бубнача, у той час як яго сусветны выхад адбыўся на пяць дзён пазней. Гэты рэліз азначыў музычны зрух гурту ў бок паўэр-попа, а альбом з новымі спевамі павінен быў выйсці наступнай восенню. Новыя песні з сінгла, як і зменены дрэс-код музыкаў, былі прадстаўлены 10 красавіка ў клубе «Broadway» у рамках прэм’ернага шоу разам з «Drum Ecstasy», «Кассиопея», «The Stampletons» ды іншымі.
У верасні 2010 года гурт робіць двайны рэліз: выхад новага рок-н-рольнага інтэрнэт-сінгла «Rolz'n'Rulz» быў падтрыманы эксперыментальным EP рэміксаў «HPS Remixed», на які трапілі шэсць песень з дзвюх апошніх сінглаў у транс, драм-н-бэйс, даўнтэмпа ды іншых стылёвых апрацоўках ад шэрага дыджэяў мінскай электроннай сцэны. Віктар Сямашка як вядоўца «Беларускага Радыё Рацыя» прызнаў эксперымент паспяховым. 3 снежня 2010 года гурт даў анлайн-канцэрт на «TUT.BY», дзе выканаў у тым ліку некалькі песень з гэтых новых сінглаў.
У прэс-рэлізе ў падтрымку сінгла і EP было адзначана, што праца над будучым дэбютным альбомам будзе завершана ў пачатку зімы 2010 года. Тым не менш, на працягу 2011 года гурт працягнуў трымаць фокус на запісе твораў да альбома, што абмежавала колькасць канцэртаў. Першапачаткова на дыску планавалася выдаць адзінаццаць спеваў; асноўнымі ў ім павінны былі стаць тэмы высакароднасці, шчодрасці, сілы духу, прагі да жыцця з крыхой дзівацтваў і самаіроніі. Разам з заканчэннем працы над музычным бокам кружэлкі ў канцы 2011 года пачаліся пошукі «сапраўднага мастака», які намаляваў бы яго вокладку.
18 сакавіка 2012 года гурт зрабіў афіцыйны анонс свайго поўнафарматнага альбома ў кароткім відэа. Музычныя творы за апошнія тры гады былі аб’яднаны ў альбом «Gentleman»; гэты рэліз стаў даступны для прыхільнікаў на афіцыйным сайце з 21 сакавіка 2012 года бясплатна з магчымасцю. Нягледзячы на папярэднюю аб’яву, толькі 10 трэкаў з’явіліся ў фінальнай версіі: адзін прышлося выдаліць. На пярэдняй вокладцы і для аздаблення буклета CD былі выкарыстаны афорты Сяргея Балянка, беларускага мастака.
Альбом атрымаў у асноўным станоўчую крытыку: ''«добрая, грунтоўная, прадуманая і гожая праца. Ну і асобны рэспект афармленню» , «яны маюць усё, што трэба — выдатныя галасы, неблагую лірыку, хвацкі гук, бездакорнае выкананне, пісьменную падачу» , «„Rolz’n'Rulz“ чапляе» , «гэты калектыў і знаходзіцца якраз ці не за ўсіх бліжэй да стандартнай еўрапейскай традыцыі сумяшчэння рокавага інструментарыя з дастаткова папсовай мелодыкай», «меладычныя і меланхалічныя песні, прыгожыя гітары і распазнавальны высокі вакал Алега Вяля» , «зачараванне „HPS“ не толькі ў стылістычнай вытрыманасці, не толькі ў бездакорна якаснай аранжыровачнай і кампазітарскай працы, але і ў безумоўнай арганічнасці» , «шматгалоссе, што часам прымушае ўспомніць ліверпульскую чацвёрку, надае гучанню паветранасць і адчуванне буйнога мазка»''. У той жа час аглядальнікі пакрытыкавалі калектыў за адсутнасць яркасці і арыгінальнасці, таму што запіс чуўся, як звычайны альбом брытанскай хвалі, ды за бруднаватае гаражнае гучанне. «Вельмі слаўная праца, дзе адчуваецца індывідуальнасць», як было адзначана ў аглядзе года «Тузін Гітоў», была абрана ў некалькі топаў беларускіх альбомаў, выпушчаных у той час  , а яе першы трэк «Borderline» быў выбраны ў топ лепшых сучасных беларускіх песень партала «».
Пасля выпуску альбома была зроблена замена ў гурце: новы бубнач Аляксандр Сцяпановіч быў знойдзены ў пачатку жніўня замест Уладзіміра Агаяна, які пакінуў склад. У сувязі з пошукамі барабаншчыка буйное шоу да выхаду плыты «Gentleman» было адкладзена да 11 кастрычніка 2012 года. У гэты дзень «Hair Peace Salon» адыграў сольны канцэрт на адной з самых папулярных пляцовак Мінска, у клубе «RE:PUBLIC». Падчас яго гурт выканаў песні з альбома, творы мінулых гадоў і некалькі кавер-версій сваіх жа песень на беларускай мове, а таксама прэзентаваў цалкам новы спеў-дуэт з Ірэнай Катвіцкай, вакалісткай этнічных джазавых калектываў «Akana-NHS» і «Kazalpin» — «Гарэла Сасна», праца над запісам якога распачалася яшчэ ў 2010 годзе.
Распад (2013)
У наступныя паўгады альбом быў падтрыманы шэрагам дадатковых шоу як у акустычным, так і ў рокавым фарматах. На сваім трэцім выступленні на штогадовай імпрэзе «Акустыка вясны», якое адбылося ў сакавіку 2013 года, гурт даў паслухаць са сцэны свой свежы матэрыял, які пазней будзе афіцыйна выдадзены ўжо іншым калектывам Алега Вяля «Bristeil» на сінгле «Cyruĺnia Svietu»: новую песню на беларускай мове «Nieba Abraz» і хіт амерыканскай спявачкі Ланы Дэль Рэй «», які будзе пераспяваны па-беларуску і стане яго адзінай такой кавер-версіяй.
Гурт атрымлівае намінацыю ў катэгорыі «Дэбют года» на музычнай прэміі «Rock Profi» за альбом «Gentleman». Апошняе на той момант шоу на радзіме было адыграна 19 мая 2013 года, калі музыканты далі сумесны канцэрт з «Open Space» у мінскім рок-клубе «TNT». У пачатку лета яны былі згаданы сярод канкурсантаў за права зграць на «Басовішча-2013», але не былі адабраны. Тым не менш, у канцы жніўня яны разам з гуртамі «The Toobes» і «Dzieciuki» ўсё ж такі былі запрошаны прадставіць Беларусь у Польшчы на фестывалі «Cieszanów Rock Festiwal 2013».
Атрымаўшы некаторы досвед ігры дуэтам «VS ½ HPS» вясной 2013 года, Алег Вяль і Аляксандр Сцепановіч разам з двума іншымі музыкантамі ў выніку бяздзейнасці «Hair Peace Salon» восенню стварылі новы беларускамоўны рок-гурт «Bristeil». Гурт «Hair Peace Salon» ніколі не заяўляў пра свой распад, але з 2013 года калектыў не выпускаў новых песень у свет.
Стыль
Музыканты «Hair Peace Salon», што пачыналі на рубяжы тысячагоддзяў у якасці гурту альтэрнатыўнага рока, праз перыяд інды-рок-, брыт-рок- і брыт-поп-рэпертуару 2000-х, у 2010-я сталі найбольш вядомыя як выканаўцы англамоўнага паўэр-попа. Спевы «Hair Peace Salon», як уважаюць музычныя крытыкі, у асноўным напоўнены сумнымі і трагічнымі матывамі, але ні адзін з іх твораў не выбіваецца за рамкі брытанскага рока. Музыка гурта выклікае эмоцыі суму, суперажывання, так што праца артыстаў падыходзіць пад вызначэнне брыт-рока, дзе часта прысутнічае дэпрэсіўны настрой. «Нячаста можна ўбачыць, як „Hair Peace Salon“ строіць кепікі, а яшчэ радзей — як народ пад іх трагічную музыку адрываецца», — сведчыла Алена «Aresha» Сабалеўская, канцэртны аглядальнік «LiveSound.by», ў 2007 годзе. Тым не менш, пасля выхаду альбома «Gentleman» у 2012 годзе Алег Клімаў як калумніст «СБ. Беларусь сегодня» канстатаваў, што «гурт, які спачатку выконваў сумненькі інды-рок, дадаў агрэсіўнасці, нервовасці ў кампазіцыі, і зараз пад іх можна не толькі пазяхаць, але і адрывацца на танцполе».
Вольга Самусік, супрацоўніца «Музыкальнай газеты», апавядала на старонках выдання пра выступленне гурта на «Басовішчы-2005», ладна ацаніўшы яго «прыгожы брыт-рок»: ''«Адчувальная прэтэнзія на заходнее гучанне. Граюць хлопцы проста ачмурэць. „Басовішча“ — гэта ўжо не іх узровень. Не разумеем, навошта яны марнуюць тут свой музычны час, ім трэба пакараць еўрапейскія вышыні… „Hair Peace Salon“ — добры гурт, асабліва для тых, хто з’яўляецца сапраўдным брыт-рокерам-поперам»''. Па выніках вераснёвага канцэрта ў 2006 годзе аглядальнік «Музыкальнай газеты» Слэп пісаў: ''«Склалася ўражанне, што гэтай музыцы ўжо цесна ў маленькім клубным памяшканні. Па напале эмоцый, якасці матэрыялу ды яго выканання было відавочна, што хлопцам ужо час выходзіць на вялікія пляцоўкі да вялікай аўдыторыі»''. У справаздачы з невялікага клубнага канцэрта ад прома-групы «LiveSound.by» у пачатку красавіка 2008 года Дар’я «misty» Іванкова апавядала пра душэўна блізкіх да суайчыннікаў хлопцаў, якія «сталі зусім еўрапейскімі» і якія нават для вузкага кола людзей гралі, як «быццам для стадыёна». На наступны год Андрэй Чарніцкі, заснавальнік «LiveSound.by», у артыкуле пра студзеньскі трыб’ют «U2» залічыў брыт-рок калектыў у шэраг гуртоў, якія «заслужана занялі сваё месца ў сталічным мэйнстрыме», а Сяргей «SB» Будкін у 2010 годзе згадаў гурт сярод «моцных сераднякоў беларускага рока».
Пасля наведання аднаго з сумесных канцэртаў беларускіх брыт-рокераў восенню 2007 года Кацярына «Fobia_L» Асіпчык з «LiveSound.by» станоўча ахарактарызавала якасць гуку і своеасаблівасць стылю «англійскіх спадароў», як назвала гурт Маша «СкаZка» Сказка адтуль жа, і выказала рэспект артыстам за знешні выгляд і музыку, адпаведныя брытанскай хвалі. Пасля праслухоўвання «сапраўднай брыт-поп» праграмы «Hair Peace Salon» на канцэрце ў Ліцэі БДУ ў лістападзе 2007 года ў карэспандэнта «LiveSound.by» Вікі «Кактус» Нарко стварылася ўражанне, што выступаў «не беларускі гурт, а вялікабрытанскія музыкі вельмі добрага ўзроўню». Спявак Дзмітрый Калдун як эксперт партала «Тузін Гітоў» на прыкладзе кавера «Студзень» вылучаў амерыканскую мелодыку і якасць гуку гурта. Вольга Зінгер са слуцкай газеты «Iнфа-Кур’ер» у сваім рэпартажы з выступлення «Hair Peace Salon» у 2013 годзе засведчыла, што выкананая ім праграма дазваляе прыняць думку музычных крытыкаў наконт самага брытанскага гурта Беларусі, адзначыўшы яго «відавочна высокі ўзровень».
У рэцэнзіі на сінгл 2005 года «Hover» Алег «О’К» Клімаў з «Музыкальнай газеты» апісваў музыку «Hair Peace Salon» як ''«гітарны рок на англійскай мове, багаты па думцы, эфектны, які адсылае цябе да прог-музыкі (гэта як калі б брыт-рокеры ўскладніліся з нейкага ражна)… выдатны вакал. З аранжыровачнымі эмоцыямі, як і „ўхвалена“ ў такога роду музыцы, — бедна»''. У цэлым гучанне калектыву параўноўваецца з творчасцю «Jitters», гурта брытанскага рока, усе ўдзельнікі якога падзялялі гэтую стылістычную блізкасць ; як адзначаў сам галоўны рэдактар газеты пасля праслухоўвання прома-дыскаў 2005 года абодвух, ''«Пра „Jitters“ можна напісаць усё тое, што напісана пра „HPS“. Можа, „жітэрсы“ крыху больш рэзкія. А палова складу „Jitters“ і зусім грае ў „Hair Peace Salon“… ці наадварот»''. «Далей „Jitters“ — амаль нічога не змянілася — ратацыя „Hair Peace Salon“ на 50 %», — адзначыў галоўны рэдактар сайта «tvordom.com» Янка Бусел па выніках годных і роўных выступленняў абодвух гуртоў запар у рамках вечарыны брытанскага року ў сакавіку 2005 года і дадаў, што вакал «Hair Peace Salon» «бясспрэчна захапляе». СЛЭП як канцэртны аглядальнік музычнага партала «Xlam.by» паўтарыў думку абадвух, бо «ад перамены месцаў складнікаў сума не змяняецца». «Цудоўна згуртаваным блокам выглядалі і слухаліся „Hair Peace Salon“ і „Jitters“», — пісала W. для «Музыкальнай газеты» ў справаздачы з вясновага трыб’юта «Depeche Mode» у 2006 годзе, вылучыўшы «якасны брыт-рок», але і заўважыўшы, што «агульнанароднае прызнанне наўрад ці здарыцца», бо менталітэт іх суайчыннікаў «не пад тое заточаны», што адлюстравала і падобную выснову журналіста «Белорусской деловой газеты» Паўла Свярдлова.
Як паведамляла Алена «Aresha» Сабалеўская праз «LiveSound.by» ды «Музыкальную газету», са з’яўленнем у 2007 годзе за сінтэзатарам Канстанціна Кармана гурт стаў граць па-новаму, дзесьці можна было правесці паралель з гуртом «Без Билета», а агульнае гучанне стала яшчэ больш глыбокім, рамантычным і насычаным. Праслухаўшы альбом «Split Before, Together Now», яна ж яшчэ раз безумоўна прыпісала творчасць «мінскіх пабрацімаў гурта „Coldplay“», як пісаў і карэспандэнт «Музыкальнай газеты» Сяргей Будкін у 2005 годзе, да брытанскай рок-сцэны, таму што «гурты, якія адносяць да брыт-попа („“, „Radiohead“, „“, „“, „Coldplay“) маюць шмат агульнага, іх пазнаюць, такім чынам, да чагосьці аднаго іх можна прыпісаць… У „салонаў“ ёсць штосьці ў гучанні, блізкае ўсім гэтым калектывам, са сваімі асаблівасцямі, вядома, але распазнавальнае дакладна гэтак жа».
Музыку «Hair Peace Salon» у рэцэнзіі гэтага жа альбома Таццяна Заміроўская са штотыднёвіка «БелГазета» апісала словамі: «брыт-рок з галавакружнымі перапляценнямі гармоній а-ля „The Mars Volta“, тэхнічнымі гітарнымі арпеджыа а-ля „“ і неўратычныя-пачуццёвымі інтанацыямі а-ля „“… Сякія-такія мелодыі „HPS“ незразумелым чынам нагадваюць новы альбом „Radiohead“ (які выйшаў пасля таго, як матэрыял гэтага дыска быў запісаны!)». Яшчэ раз яна параўнала беларусаў з «Radiohead» у 2009 годзе. Юлія «Ju» Тынявіцкая для «xlam.by» па прыездзе з «Басовішча-2005» таксама пісала пра арыентацыю «вельмі цікавага гурту» на «„Radiohead“ і кампанію» ; у тым годзе калектыў, як адзначыла WASP для «Музыкальнай газеты», «выразна вытрымаў стыль, па-туманна-альбіёнаўскі», адыграўшы на вечары, прысвечаным творчасці «Radiohead».
Супрацоўнікі «Еўрапейскага радыё для Беларусі» ў 2010 годзе адзначалі, што ў эфіры гурт часта блытаюць з «Open Space». Аўтары «LiveSound.by» знайшлі падабенства з «Naka» пасля сумеснага канцэрта ў маі 2008 года.
Дыск «In Tune» 2008 года азначаўся SLAP для «Тузіна Гітоў» як «меладычная, рамантычная і напоўненая светлым сумам, але дужа рытмічна збітая поп-музыка», а канцэртная праграма «Gentleman» асвятлялася Сяргеем Будкіным, музычным аглядальнікам «Будзьма беларусамі!», ужо як «меладычная рок-музыка». Эксперт «Тузіна Гітоў» Севярын Квяткоўскі аднойчы выклаў думку, што музыка гурта нагадвае яму «» і Пола Мак-Картні ў сучаснай брыт-поп стылістыцы. Аляксандр Філімонаў, аўтар «Lenta.ru», у 2013 годзе, падсумаваўшы думкі ўсіх крытыкаў, канстатаваў, што гурт «дэманструе беражлівыя адносіны да спадчыны пост-рока, брыт-попа, паўэр-попа».
На пытанне Вольгі Асокінай з «Бабруйскага кур’ера» пра што іх песні, Канстанцін Карман у 2012 годзе адказаў так: ''«Гэта вынаходства ўласнай рэальнасці. Мы закранаем вечныя тэмы, якія заўсёды будуць актуальныя»''.
Ацэнкі
Калегі музыкантаў, прадстаўнікі грандж-сцены з гурта «Caravan», на пытанне «Музыкальнай газеты» пра каманды, якія ім даспадобы, у другім студзеньскім нумары 2005 года вылучылі «выдатныя калектывы» «Hair Peace Salon» і «Jitters», таму што «яны граюць арыгінальную музыку». Віталь Артыст, франтмен «Без Билета», таксама пахваліў абедзве каманды ў 2006 годзе: ''«Я вельмі рады, што давялося прадстаўляць нашу краіну з такімі гуртамі, як „Jitters“ і „Hair Peace Salon“. У Алеццы мы па-сапраўднаму „запалілі“. З гэтага часу там будуць больш паважаць беларусаў»''. Ён жа ў 2010 годзе праз «СБ. Беларусь сегодня» яшчэ раз прарэкламаваў «таленавіты праект» «HPS».
Яўген Змушко, вакаліст гурта «Мутнаевока», у 2007 годзе ў «Музыкальнай газеце» вылучыў «Hair Peace Salon» сярод гуртоў, уклініцца ў шэраг якіх ён бы хацеў. Аляксей Бразгаўка, франтмен гранж-гурта «Karavan», адзначаў для «Музыкальнай газеты», што з гуртом «Hair Peace Salon» граць заўсёды прыемна. Гурт «Дзецідзяцей» шанаваў «Hair Peace Salon», бо ён грае «добрую музыку». Артур Шустоўскі, франтмен гурту «», характарызаваў сваіх супернікаў па «Global Battle Of The Bands» як «цікавы, прафесійны, моцны калектыў».
«Што „Hair Peace Salon“ — музыка не для мас, вядома ўжо даўно», — пісала пра гурт у 2007 годзе Алена Сабалеўская з «Музыкальнай газеты», сцвердзіўшы меркаванне Алега «О’К» Клімава, выказанае за два гады да таго. Пасля наведання вясновага грандж-сэйшна 2006 года Ганна Сівакова з «Музыкальнай газеты» абрысавала выступ гурта так: ''«Незвычайна прыгожая, філасофская, эмацыйная музыка. Шкада, не для ўсіх прымальная»''. «LiveSound.by» апісаў артыстызм «Hair Peace Salon» на фоне сумеснага канцэрта «British Lovers» з «Open Space» у чэрвені таго ж года амаль аднолькавым чынам: «Творчасць не для ўсіх, у нейкай меры арыстакратычная, якае не прэтэндуе на масавасць».
«Перад намі наглядны прыклад таго, як калектыў дамагаецца поспеху і вядомасці праз творчасць», — пісала Алена «Aresha» Сабалеўская з «LiveSound.by». Культуролаг Максім Жбанкоў у аналізе 2008 года для Беларусі заключыў, што выйгрышнае становішча занялі артысты «без відавочнай палітычнай прапіскі», да якіх аднёс і «Hair Peace Salon», прадстаўніка «новай гітарнай хвалі». У запісцы са зборнага канцэрту-паніхіды па Курту Кабэйну ўвесну 2006 года Ганна Сівакова з «Музыкальнай газеты» назвала фаварытам «Hair Peace Salon», які «ўвёў усіх у транс сваёй жывой, эмацыянальнай псіхадэлікай». ''«Нягледзячы на багацце каманд, якія граюць у стылі брыт-рок, гэты музычны напрамак у нашай краіне доўгі час заставаўся ў цяні. І вось здарыўся прарыў», — сустракаў выхад дыска «Split Before, Together Now» Андрэй «duckling»'' Чарніцкі. Камітэт карэспандэнтаў «Еўрапейскага радыё для Беларусі» на чале з Машай Яр пры справаздачы з фэсту «Be Free» ў 2009 годзе паведаміў пра «прыгожыя мелодыі і гарманічныя хады» гурта, які прывёз «песні, падобныя на песні».
Заснавальнік сайта «Ultra-music.com» Віталь Радзівонаў у сваім запісе з фэсту «Жывы Гук ON-line» летам 2009 года папракнуў гурт за нуднасць канцэртнай праграмы, паставіў яму ў прыклад гурт «The Toobes», але ўжо праз год як член журы «Graffiti Open Music Fest» засведчыў прагрэс «дарослага і вядомага» калектыву, выступленне якога спадабалася.