cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Музычны ўніверсітэт Фрыдэрыка Шапена
Гісторыя
Універсітэт мае кампус у Варшаве, а таксама філіял у Беластоку - інструментальна-педагагічны факультэт.
Даланзадгад
Даланзадгад — горад у паўднёвай частцы Манголіі. Адміністрацыйны цэнтр Паўднёва-Габійскага аймака. Насельніцтва 18,7 тыс. жыхароў (2010). Транспартны вузел. У раёне Даланзадгада — каменнавугальныя радовішчы. Вытворчасць будматэрыялаў, швейныя, харчовыя прадпрыемствы.
Наталля Паўлаўна Жукава
Наталля Паўлаўна Жукава (нар. ) — беларуская дзяржаўная дзеячка. Намеснік Міністра аховы здароўя — галоўны дзяржаўны санітарны ўрач Рэспублікі Беларусь (2016—2020).
Даланзадгад
Геаграфія і клімат
Горад ляжыць на плато, на вышыні 1590 метраў над узроўнем мора, у пустыні Гобі, у 540 кіламетрах на поўдзень Улан-Батара, непадалёк ад дзяржаўнай мяжы Манголіі з Кітаем.
У Даланзадгадзе халодны пустынны клімат з халоднымі зімамі і цёплым летам. Клімат — рэзка кантынентальны, засушлівы. Сярэднегадавая тэмпература ў горадзе складае 4,6 °C (дзённая: 11,4 °C, начная: −2,1 °C). Улетку тэмпература можа падымацца да 39 °C, узімку апускаецца да −37 °C. Ападкі вельмі рэдкія — з кастрычніка па красавік яны выпадаюць не часцей 1 дня ў месяц.
Наталля Паўлаўна Жукава
Біяграфія
З 2013 па 2016 гады працавала галоўным дзяржаўным санітарным урачом г. Мінска — галоўным урачом Мінскага гарадскога цэнтра гігіены і эпідэміялогіі.
З 2016 года займала пасаду намесніка Міністра аховы здароўя — галоўнага дзяржаўнага санітарнага ўрача Рэспублікі Беларусь. Курыравала ўвесь комплекс санітарна-эпідэміялагічных мерапрыемстваў, накіраваных на прадухіленне распаўсюджвання каранавіруса новага тыпу ў Беларусі.
1 кастрычніка 2020 года прызначана дырэктарам Дэпартамента санітарных, фітасанітарных і ветэрынарных мер Еўразійскай эканамічнай камісіі .​
Замужам, мае дачку Кацярыну.
Apamea crenata
Apamea crenata — від матылькоў сямейства Соўкі (Noctuidae). Від распаўсюджаны ў Палеарктыцы.
Апісанне
Размах крылаў матылька — 36-44 мм. Паўночныя папуляцыі маюць цёмную афарбоўку.
Спосаб жыцця
Вылет дарослых асобін адбываецца ў чэрвені—ліпені. Матылькі сілкуюцца нектарам, а лічынкі ядуць лісце злакавых раслін.
Аляксей Аляксеевіч Бірылёў
Аляксей Аляксеевіч Бірылёў (16 сакавіка 1844—1915) — расійскі адмірал.
З дваран, праваслаўны, без нерухомай маёмасці.
Скончыў Марскую вучэльню, праслухаў курс лекцый у Мікалаеўскай марской акадэміі.
1859 — служба на флоце: гардэмарын, мічман, лейтэнант, капітан-лейтэнант, капітан 2-га рангу, капітан 1-га рангу.
Камандаваў мінаносцам, потым кліперам.
1905 — 8 мая атрымлівае прызначэнне камандавалым флотам Ціхага акіяна, але прыбыў ва Уладзівасток ужо пасля разгрому флоту пры Цусіме. З 29 чэрвеня 1905 па студзень 1907 — марскі міністр Расіі. 3 лістапада 1905 г. прызначаны членам Дзяржаўнага савета, у складзе якога прабыў да скону ў 1915 годзе, знаходзіўся ў групе правых.
Бірылёў пачынае рэформы на флоце
Аляксей Аляксеевіч сабраў вялікую для таго часу калекцыю расійскіх і замежных ордэнаў (у колькасці 29 штук), якімі быў узнагароджаны асабіста, для чаго імкнуўся ўдзельнічаць у сяброўскіх візітах ваенных караблёў у розныя краіны.
Архіў адмірала А. А. Бірылёва захоўваецца ў архіве ВМФ, справа 293; 1846—1916.
Лэмэшыўка (Гараднянскі раён)
Лэмэшыўка (Ле́мешівка) — вёска ў Гараднянскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Лэмэшыўскага сельсавета.
Мальча (Украіна)
Мальча (Ма́льча) — вёска ў Гараднянскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Лэмэшыўскага сельсавета.
Рубіж
Рубіж (Рубіж) — пасёлак у Гараднянскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Лэмэшыўскага сельсавета.
Хільма аф Клінт
Хільма аф Клінт (Hilma Af Klint, 26 кастрычніка 1862, Карлберг, Сольна — 21 кастрычніка 1944, Дандэрыд) — шведская і містык, адна з першых прадстаўнікоў абстрактнага жывапісу.
Была членам групы-садружнасці "Пяць" (De Fem) жанчын-аднадумцаў, якія падзялялі яе веру ў кантакты з так званымі «духоўнымі настаўнікамі", якія адбываліся часта з дапамогай спірытычных сеансаў. Яе карціны часам нагадваюць дыяграмы і з'яўляюцца выразам глыбокага духоўнага светапогляду.
Калекцыя абстрактнага мастацтва Хільмы аф Клінт налічвае больш за 1200 работ, яна належыць і знаходзіцца ў распараджэнні "Фонду Хільмы аф Клінт" у Стакгольме.
Біяграфія
Хільма аф Клінт была чацвёртым з пяці дзяцей Віктара аф Клінта, марскога афіцэра і картографа, і Мацільды Зонтаг. Лета сям'я звычайна праводзіла на сваёй ферме Ханмора на возеры Меларэн. У ідылічным асяроддзі гэтага месца Хільма з ранніх гадоў навучылася тонка адчуваць і разумець прыроду, а асацыятыўнасць раслінных вобразаў стала натхненнем для яе творчасці. Ад свайго бацькі яна таксама атрымала ў спадчыну цікавасць да матэматыкі.
У 1872 годзе яе сям'я пераязджае ў Стакгольм. Пасля атрымання сярэдняй адукацыі Хільма вучыцца ў Тэхнічнай Школе (цяпер Школа прыкладнога мастацтва), затым бярэ ўрокі партрэтнага і пейзажнага жывапісу і на працягу 5 гадоў (да 1887) працягвае навучанне ў Шведскай Каралеўскай Акадэміі мастацтваў. З канца 1889 і да 1908 года працуе ва ўласным атэлье ў Стакгольме, на вуліцы Хамнгатан, будынак 5, знаходзячыся пад уплывам экспрэсіянісцкага жывапісу Эдварда Мунка. Мастачка піша пейзажы, партрэты і жанравыя палотны, арганізуе свае першыя выставы. Самастойнасць і фінансавая незалежнасць маладой незамужняй жанчыны былі незвычайнай з'явай для грамадства таго часу.
Падчас навучання ў Акадэміі, Хільма знаёміцца з Ганнай Кассэль, першай з чатырох жанчын, з якімі яна пазней арганізуе групу "Пяць" (De Fem) — садружнасць мастачак, якія падзяляюць яе духоўныя ідэі. З 1896 па 1906 год яны сустракаюцца кожную пятніцу, чытаюць і вывучаюць Новы Запавет, праводзяць медытацыі і спірытычныя сеансы, а пасля акуратна запісваюць атрымленыя пасланні. Гэты бок жыцця Хільмы аф Клінт аказаў велізарны ўплыў на яе творчасць. Яна стала адной з першых жанчын у свеце, якія стваралі абстрактныя шэдэўры.
Прызнанне
Яна не выстаўляла свае працы, больш за 1200 карцін і малюнкаў акуратна захоўваліся ў яе майстэрні ў чаканні будучыні. Усе карціны былі завешчаныя пляменніку Эрыку аф Клінту — віцэ-адміралу Каралеўскага марскога флоту Швецыі, з умовай не выстаўляць іх 20 гадоў пасля яе смерці. Калі ў канцы 1960-х гадоў адкрывалі скрыні з карцінамі, мала хто ведаў пра іх сюжэты.
У канцы 1970-х працы Хільмы аф Клінт былі прапанаваны ў дар музею сучаснага мастацтва Стакгольма, які адмовіўся ад ахвяравання. Толькі дзякуючы мастацтвазнаўцу Оке Фанту, карціны Хільмы аф Клінт былі прадстаўлены ў 1980 годзе на міжнародную аўдыторыю. У 1984 годзе ён прадставіў яе працы на канферэнцыі "Нордзік" ў Хельсінкі. У ЗША абстрактнае мастацтва Хільмы аф Клінт упершыню было прадстаўлена на выставе «Духоўнасць у мастацтве, абстрактны жывапіс 1890-1985», арганізаванай Морысам Тучманам у Лос-Анджэлесе ў 1986 годзе. Гэтая выстава стала пачаткам міжнароднага прызнання яе мастацтва.
Горкі (Любанскі раён)
Го́ркі (, Горки) — пасёлак у Любанскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Рачэнскага сельсавета.
Макышын
Макышын (Маки́шин) — вёска ў Гараднянскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Макышынскага сельсавета.
Сярэдняе каралеўства
Сярэдняе каралеўства — умоўная назва дзяржавы, утворанай у выніку падзелу Франкскай імперыі па Вердэнскаму дагавору ў 843 годзе, куды ўвайшла Італія і паласа земляў ад Нідэрландаў да Праванса. Да гэтага «Сярэдняга каралеўства», на чале якога стаў імператар Лотар I, адышла таксама большая частка былога франкскага каралеўства Бургундыя, за выключэннем невялікай паўночна-заходняй часткі на захад ад Соны, якая была замацавана за Заходнефранкскім каралеўствам і на тэрыторыі якой у далейшым утварылася герцагства Бургундыя. Тэрыторыя Сярэдняга каралеўства ахоплівала землі, населеныя рознымі народамі — германскімі (франкамі ў Аўстразіі, фрызамі ў Фрысландыі, алеманамі ў Эльзасе) і раманскімі (у Бургундыі, Правансе і Італіі). Фактычнай сталіцай каралеўства быў не Рым, а Ахен. У 844 годзе Лотар I прызначыў свайго старэйшага сына Людовіка каралём Італіі, а ў 850 годзе папрасіў Рымскага Папу каранаваць Людовіка як імператара, хоць і сам працягваў быць імператарам.
У 855 годзе Лотар I, адчуўшы набліжэнне смерці, завяшчаў падзяліць яго «Сярэдняе каралеўства» паміж сваімі сынамі, пасля чаго пастрыгся ў манахі ў Прумскім абацтве і праз некалькі дзён памёр. Пасля Прумскага падзелу Італія і тытул імператара адышлі да старэйшага сына Людовіка II Італьянскага, а каралеўства Праванс (уключаючы большую частку Бургундыі) — да малодшага сына Карла Праванскага. Сярэдняму сыну Лотару II дасталася тэрыторыя, якая ахоплівала галоўным чынам заходнюю Аўстразію і Фрызію, названая затым Латарынгіяй.
Далат
Далат — горад у Паўднёвым В’етнаме, у вобласці Чунгбо на плато Далат, звязаны аўтастрадай з Сайгонам. Аэрапорт. Санаторыі. У раёне Далата — плантацыі чайнага куста, кававага дрэва і каучуканосаў.
Далат — месца з вельмі мяккім, субэкватарыяльным, кліматам. Тэмпература паветра вагаецца ў межах ад 10 да 26 °C. Сярэднемесячныя тэмпературы ад 24 °C лістападзе-снежні да 28 ° C у красавіку-маі.
Заходне-Франкскае каралеўства
Заходне-Франкскае каралеўства (Francie occidentale) — дзяржава на тэрыторыі цяперашняй Францыі, якая ўтварылася ў выніку падзелу Франкскай імперыі.
Узнікненне
У 843 годзе ўнукі Карла Вялікага Лотар I, Людовік II Нямецкі і Карл II Лысы заключылі Вердэнскі дагавор аб падзеле Франкскай імперыі. Лотар, захаваўшы імператарскі тытул, атрымаў Італію і шырокую паласу зямель уздоўж Рэйна і Роны (Сярэдняе каралеўства), Людовік Нямецкі — землі на ўсход ад Рэйна (Усходне-Франкскае каралеўства), Карл Лысы — землі на захад ад Рэйна (Заходне-Франкскае каралеўства).
Фарміраванне французскай нацыі
Такім чынам, спрадвечныя землі франкаў (і шматлікія іншыя тэрыторыі) апынуліся ў Лотара і Людовіка Нямецкага. Карлу Лысаму дасталася былая тэрыторыя Галіі, дзе заваёўнікі-франкі складалі мізэрную меншасць насельніцтва (Выключэннем было графства Фландрыя, дзе франкаў было амаль столькі ж, колькі і карэнных жыхароў). Пры гэтым франкі сталі ваеннай праслойкай, пераўтворанай затым у саслоўе феадалаў. Асноўную масу насельніцтва складалі галы, таксама пражывала некаторая колькасць нашчадкаў рымлян. К таму часу і тыя, і другія размаўлялі на мове раманскай групы, блізкай да лацінскай (пытанне аб ступені блізкасці да лацінскай гальскай мовы — старажытнай мовы галаў — застаецца дыскусійным). Гала-раманскае насельніцтва склала сялянства і большую частку духавенства. Толькі ў Фландрыі і Латарынгіі (частка якой з горадам Вердэнам з 870 года некаторы час таксама ўваходзіла ў склад каралеўства) большасць франкаў увайшла ў склад сялянства.
Мова франкаў належала да германскай групы, але яна не мела пісьма. Пісьменныя франкі пісалі на лацінскай мове. Хрысціянства яны таксама ўспрынялі пры дапамозе мясцовага гала-раманскага насельніцтва. Усё гэта спрыяла таму, што ўжо к моманту падзелу імперыі асноўная маса гальскіх франкаў страціла родную мову і перайшла на мову, якую ў той час звалі «раманскай», а ў наш час — старафранцузскай. Фактычна гэта была мова гала-раманскага насельніцтва, у якую ўвайшло на здзіўленне мала франкскіх слоў. Толькі вышэйшая арыстакратыя ведала ўсе тры мовы — лацінскую, франкскую і «раманскую».
У лацінамоўным сачыненні гісторыка Нітгарда ёсць апісанне «Страсбургскіх клятваў», якія давалі ў 842 годзе Карл Лысы, Людовік Нямецкі і іх войскі. Воіны Карла Лысага давалі клятву на старафранцузскай мове (romana lingua), а воіны Людовіка — на франкскай (teudisca lingua). Слова teudisca утварылася ад франкскага слова tiud, якое азначае «народ, племя». Ад гэтага ж словы пазней утварылася слова «Deutsch» — нямецкі.
Асіміляцыя галаў і франкаў
У далейшым асіміляцыя франкаў гала-раманскім насельніцтвам прывяла да ўзнікнення французскай народнасці. Слова Français (французы) першапачаткова азначала «франкскія» (напрыклад, les rois français — франкскія каралі, les tributaires français — франкскія падданыя (галы)). Затым французамі сталі зваць усіх жыхароў вобласці вакол Парыжа (цяпер рэгіён Іль-дэ-Франс), і толькі потым — жыхароў усяго каралеўства. У цяперашняй французскай мове доля запазычанняў ацэньваецца ў 12 % слоў (галоўным чынам, з англійскай і нямецкай), аднак доля слоў, запазычаных непасрэдна з франкскай, мізэрная. Тым не менш, некаторыя папулярныя французскія імёны бяруць пачатак ад франкскіх каралёў: Шарль (Карл), Анры (Генрых), Луі (Хлодвіг, Людовік). Ад франкаў пайшла і цяперашняя назва краіны — Францыя.
Знешнія фактары
У каралеўстве ішоў працэс феадальнага раздрабнення. Герцагі і графы сталі толькі намінальна падпарадкоўвацца каралям, а нярэдка і варагавалі з імі. Каралі звычайна выбіраліся феадаламі, прычым не заўсёды выбраныя каралі былі з дынастыі Каралінгаў.
Заходне-франкскія каралі, як і ўсходне-франкскія (гэта значыць германскія), звычайна тытулавалі сябе «кароль франкаў» (rex Francorum) ці проста «кароль». Поўныя назвы «rex Francorum Occidentalium» і «rex Francorum Orientalium» яны ўжывалі, калі заключалі дагавор адзін з адным. У 962 годзе ўсходне-франкскі кароль Атон I атрымаў тытул «імператар франкскі і рымскі», а ў 967 годзе яго сын Атон II быў каранаваны проста як «імператар рымскі». Такім чынам, тытул «rex Francorum» застаўся за заходне-франкскімі каралямі.
Сувязі паміж франкскімі каралеўствамі
Паміж франкскімі каралеўствамі першапачаткова захоўваліся дынастычныя сувязі. Яны намінальна ўсё яшчэ ўваходзілі ў склад франкскай «Рымскай імперыі». У прыватнасці, Карл Лысы ў 875—877 гадах быў імператарам. У 884 годзе заходне-франкскія феадалы запрасілі кіраваць германскага караля Карла Тоўстага, які к таму часу ўжо стаў імператарам. Але з 887 года заходнія франкі перасталі прызнаваць вярхоўную ўладу імператараў.
Узнікненне французскай дзяржавы
Умоўна за дату ператварэння Заходне-Франкскага каралеўства ў Францыю прыняты 987 год, у якім памёр апошні кароль з дынастыі Каралінгаў, а каралём быў выбраны Гуга Капет, заснавальнік дынастыі Капетынгаў. У афіцыйным тытуле ўпершыню каралём Францыі назваўся Людовік VIII у 1223 годзе.
Манархі
Гады кіравання каралёў Заходне-Франкскага каралеўства (калі яўна не ўказана, кароль належыць да дынастыі Каралінгаў):
Пэрэпыс
Пэрэпыс (Пере́пис) — вёска ў Гараднянскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Пэрэпысаўскага сельсавета.
У ХІХ стагоддзі сяло Пэрэпыс был ў складзе Хаціўлянскай воласці Гараднянскага павета Чарнігаўскай губерні.
Вектар (матэматыка)
Вектар — накіраваны прамалінейны адрэзак, г.зн. адрэзак які мае вызначаную даўжыню і вызначаны кірунак.
Панонска-русінская мова
Панонска-русі́нская мова (таксама бачванска-русінская мова, югаслава-русінская мова, заходне-русінская мова, ваяводзінска-русінская мова, паўднёварусінская мова; саманазва: руски язик, руска бешеда) — тэрмін для пазначэння сукупнасці дыялектаў славянскае галіны індаеўрапейскай сям'і моў, распаўсюджаных сярод панонскіх русінаў на поўначы Сербіі і паўночным усходзе Харватыі, у прыватнасці, у гістарычным рэгіёне Бочкаі.
Вектар (матэматыка)
Вектары могуць абазначацца, як \vec{a} альбо.
Панонска-русінская мова
Дыялекты панонскіх русінаў збліжаюцца з заходнеславянскімі мовамі, асабліва славацкай, маючы пры гэтым фанетыку і лексіку ўсходнеславянскага паходжання. Апрача таго, адлюстроўвае пэўную ступень паўднёваславянскага ўплыву, атрыманага пры дапамозе кантактаў з носьбітамі сербскай і харвацкай моў.
Вектар (матэматыка)
Геаметрычнае ўяўленне
Калі A - пачатак, а B - канец, тады ці  - вектар. Вектар называецца процілеглым вектару. Вектар процілеглы вектару абазначаецца.
Панонска-русінская мова
Панонска-русінская мова мае афіцыйны статус у Аўтаномным Краі Ваяводзіна на поўначы Сербіі, дзе пражывае значная колькасць гістарычнай русінскай дыяспары.
Вектар (матэматыка)
Геаметрычнае ўяўленне
Даўжынёй ці модулем вектара  называецца даўжыня адрэзка і абазначаецца. Вектар, даўжыня якога роўная нулю, называецца нулявым вектарам і абазначаецца. Нулявы вектар не мае кірунку.
Вектар, даўжыня якога роўная адзінцы, называецца адзінкавым вектарам і абазначаецца. Адзінкавы вектар, кірунак якога супадае з вектарам называецца ортам вектара  і абазначаецца.
Вектары і  называюцца калінеарнымі, калі яны знаходзяцца на адной прамой ці на паралельных прамых. Калінеарнасць абазначаецца так:.
Калінеарныя вектары могуць быць накіраваныя аднолькава ці процілегла.
Нулявы вектар лічыцца калінеарным любому вектару.
Панонска-русінская мова
Гісторыя
Кадыфікацыя мовы пачалася пасля выдання паэтычнага зборніку З мого села... (З майго сяла, 1904 г.), пасля якога ў 1910 і 1914 гадах апублікаваныя фальклорныя тэксты, сабраныя У. Гнацюком.
Вектар (матэматыка)
Геаметрычнае ўяўленне
Тры вектары называюцца кампланарнымі, калі яны ляжаць у адной плоскасці ці ў паралельных плоскасцях. Калі сярод іх адзін вектар нулявы ці два іншых калінеарны, такія вектары таксама кампланарныя.
Панонска-русінская мова
Гісторыя
У 1923 годзе выдадзеная Граматика бачвансько-руськой бешеди Г. Касцельніка. У 1971 годзе М. Кошычам здзейсненая кадыфікацыя панонска-русінскіх дыялектаў у працы Правопис руского язика (Правапіс панонска-русінскай мовы), у 1974 годзе выпушчаная праца Граматика руского язика, абедзве складзеныя на кірыліцы. Цягам ХХ ст. распрацаваны навуковы, мастацкі, публіцыстычны, афіцыйна-дзелавы стылі мовы.
Вектар (матэматыка)
Алгебраічнае ўяўленне
У лінейнай алгебры вектар - гэта элемент вектарнай прасторы (або інакш: лінейнай прасторы). Вектары лiнейнай прасторы можна складаць і памнажаць на лік. Вектар таксама можна прадставіць у выглядзе лінейнай камбінацыі іншых вектараў. Базіс - гэта лінейна незалежная сукупнасць вектараў, якая спараджае ўсю прастору. У канечнамернай прасторы існуе канечны базіс, і тады любы вектар прасторы можа быць адзіным чынам прадстаўлены ў выглядзе раскладання выгляду
Панонска-русінская мова
Гісторыя
З 1970-х гг. у тагачаснай Югаславіі тагачасным панонскім русінам нададзеныя правы нацыянальнай меншасці, у выніку чаго стала мажлівым адкрыццё школаў і друкаванне падручнікаў на пісьмовай панонска-русінскай мове (выдадзена 250 падручнікаў). У Сербіі і Харватыі вядзецца публікацыя перыядычнай прэсы.
У Нові-Садскім універсітэце з гэтага ж перыяду ажыццяўляецца вывучэнне русінскай мовы, дзейнічаюць тэле- і радыёпраграмы з выкарыстаннем панонска-русінскай мовы: паводле звестак на 2001 год тэлерадыёвяшчальныя кампаніі Нові-Саду 3,8% уласнай прадукцыі транслявалі на панонска-русінскай мове, 0,2% — на ўкраінскай.
Вектар (матэматыка)
Алгебраічнае ўяўленне
дзе - гэта базіс, а  - каардынаты вектара \vec {x} у зададзеным базісе.
Панонска-русінская мова
Пісьмовасць
У пісьмовых мэтах у панонска-русінскай мове выкарыстоўваецца кірылічны алфавіт з 32 літар, мяккі знак у алфавіт часам не ўключаецца.
Алфавіт мае наступны выгляд:
Кракаўская музычная акадэмія
Кракаўская музычная акадэмія (Akademia Muzyczna w Krakowie) — польская вышэйшая музычная навучальная ўстанова, размешчанае ў Кракаўе.
Гісторыя
Была заснавана ў 1888 г. як Кансерваторыя музычныя таварыства (Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego). Першым кіраўніком кансерваторыі стаў кампазітар Уладыслаў Жаленскі, заступніцай установы была княгіня Марцаліна Чартарыйская (1817—1894), якая некалі  ў Парыжы брала ўрокі фартэпіяна ў Фрыдэрыка Шапена. Паступова развіваючыся, кансерваторыя дасягнула свайго росквіту ў другой палове 1920-х гг., калі колькасць студэнтаў у ёй дасягала 600, а сярод выкладчыкаў былі міжнародна вядомыя спецыялісты (у прыватнасці, у 1928 г. клас фартэпіяна вёў Эган Петры). У пачатку 1940 г. кансерваторыя была зачынена нямецкімі акупацыйнымі ўладамі.
Ужо ў 1945 г. кансерваторыя аднавіла сваю дзейнасць. З 1946 года Кракаўская дзяржаўная вышэйшая музычная школа (Państwowa Wyższa Szkoła Muzyczna). З 1979 года цяперашняя назва.
Кусіі
Кусіі (Кусії́) — вёска ў Гараднянскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Пэрэпысаўскага сельсавета.
Футбол для сяброўства
Футбол для сяброўства (Football for Friendship) — штогадовая міжнародная дзіцячая сацыяльная праграма, якую рэалізуе ПАТ «Газпрам». Мэта праграмы — праз футбол выхаваць павагу да розных культур і нацыянальнасцяў у дзяцей з розных краін, прышчапіць маладому пакаленню актуальныя каштоўнасці і цікавасць да здаровага ладу жыцця. У рамках праграмы футбалісты ва ўзросце 12 гадоў з розных краін свету бяруць удзел у штогадовым міжнародным дзіцячым форуме, чэмпіянаце свету па «Футболе для сяброўства», міжнародным Дне футбола і сяброўства.
Праграму падтрымваюць ФІФА, УЕФА, ААН, Алімпійскі і Паралімпійскі Камітэты, кіраўнікі дзяржаў, урады і футбольныя федэрацыі розных краін, міжнародныя дабрачынныя фонды, таварыствы, што вядучыя футбольныя клубы планеты. Глабальным аператарам праграмы з’яўляецца Камунікацыйная група АГТ (Расія)
Футбол для сяброўства 2013
Першы міжнародны дзіцячы форум «Футбол для сяброўства» адбыўся 25 мая 2013 года ў Лондане. У ім прынялі ўдзел 670 дзяцей з 8 краін: Балгарыі, Вялікабрытаніі, Венгрыі, Германіі, Грэцыі, Расіі, Сербіі і Славеніі. У форуме ўдзельнічалі юнацкія каманды клубаў «Зеніт», «Чэлсі», «Шальке 04», «Црвена Звезда», пераможцы дзіцячай спартакіяды ААТ «Газпрам», лаўрэаты фестывалю «Факел».
Падчас форуму дзеці мелі зносіны з аднагодкамі з іншых краін, вядомымі футбалістамі, а таксама наведалі фінал Лігі чэмпіёнаў УЕФА 2012/2013 на стадыёне «Уэмблі».
Вынікам форуму стаў адкрыты ліст, у якім дзеці сфармулявалі восем каштоўнасцяў праграмы: сяброўства, роўнасць, справядлівасць, здароўе, мір, адданасць, перамога і традыцыі. Пазней ліст быў адпраўлены кіраўнікам УЕФА, ФІФА і МАК. У верасні 2013 Іозеф Блатэр падчас сустрэчы з Уладзімірам Пуціным і Віталем Мутко пацвердзіў атрыманне ліста і заявіў, што гатовы падтрымліваць «Футбол для сяброўства».
«''Гэта праўда, што асноўныя прынцыпы, пералічаныя ў лісце, павінны мець важную ролю для ўсіх футбалістаў і для ўсіх аматараў футболу. Я ганаруся тым, што атрымаў гэты ліст і я буду прытрымлівацца гэтых прынцыпаў з вялікім задавальненнем''».
Футбол для сяброўства 2014
Другі міжнародны дзіцячы форум «Футбол для сяброўства» прайшоў у Лісабоне 23-25 мая 2014 года. У ім прынялі ўдзел 450 футбалістаў з 16 краін: Беларусi, Балгарыі, Вялікабрытаніі, Венгрыі, Германіі, Італіі, Нідэрландаў, Польшчы, Партугаліі, Расіі, Сербіі, Славеніі, Турцыі, Украіны, Францыі і Харватыі. Падчас Форуму дзеці прынялі ўдзел у турніры па вулічным футболе і наведалі фінал Лігі чэмпіёнаў УЕФА 2013/2014.
Вынікам другога форуму стала абранне лідара руху «Футбол для сяброўства». Ім стаў Філіпэ Суарэс з Партугаліі.
Футбол для сяброўства 2015
6 чэрвеня 2015 года ў Берліне адбыўся Трэці міжнародны дзіцячы форум, арганізаваны ў межах сацыяльнай праграмы «Газпрама» «Футбол для сяброўства». Праграма скіравана на развіццё дзіцячага футбола і прасоўванне агульначалавечых каштоўнасцяў да дзяцей і падлеткаў. У мерапрыемстве ўдзельнічалі юныя гульцы вядучых футбольных клубаў з 24-х краін Еўропы і Азіі — Аўстрыі, Беларусі, Бельгіі, Балгарыі, Кітая, Харватыі, Чэхіі, Францыі, Германіі, Венгрыі, Італіі, Японіі, Казахстана, Нідэрландаў, Польшчы, Расіі, Сербіі, Славакіі, Славеніі, Іспаніі, Швейцарыі, Турцыі, Украіны і Вялікабрытаніі. Падчас форуму дзеці ўдзельнічалі ў турніры па вулічным футболе і наведалі фінал Лігі чэмпіёнаў УЕФА 2014/2015 у Берліне.
Кульмінацыяй Форуму стала цырымонія ўзнагароджання Кубкам «Дзевяці каштоўнасцяў», які юныя ўдзельнікі «Футбола для сяброўства» ўручаюць прафесійным клубам Лігі чэмпіёнаў УЕФА за рэалізацыю сацыяльных праектаў, якія ўвасабляюць у жыццю каштоўнасці праграмы — сяброўства, роўнасць, справядлівасць, здароўе, мір, адданасць, перамогу, традыцыі і гонар. Гэты ўнікальны трафей, які не мае аналагаў у спартыўнай супольнасці, уручаўся ўпершыню. Пераможцу вызначылі дзеці, якія напярэдадні Форуму прынялі ўдзел у глабальным галасаванні, якое праходзіла ва ўсіх 24 краінах-удзельніцах.
Па завяршэнні Форуму ўсе ўдзельнікі традыцыйна наведалі фінал Лігі чэмпіёнаў УЕФА.
Футбол для сяброўства 2016
Старт чацвёртага сезона міжнароднай дзіцячай сацыяльнай праграмы «Футбол для сяброўства» быў дадзены ў рамках анлайн Hangouts прэс-канферэнцыі, (прайшла 24 сакавіка 2016 г. у Мюнхене пры ўдзеле глабальнага амбасадара праграмы Франца Бекенбаўэра.
Чацвёрты міжнародны дзіцячы форум «Футбол для дружбы» адбыўся 26-29 мая 2016 года ў Мілане. У гэтым годзе да праграмы далучыліся 8 юнацкіх каманд з Азербайджана, Алжыра, Арменіі, Аргенціны, Бразіліі, В’етнама, Кыргызстана, Сірыі.
Напярэдадні Форуму 5 красавіка 2016 г. пачалося галасаванне за унікальны трафей — Кубак «Дзевяці каштоўнасцяў». У выбары пераможцы ўдзельнічалі заўзятары з усяго свету, але канчатковае рашэнне сфармулявалі ўдзельнікі праграмы «Футбол для сяброўства» шляхам галасавання. У гэтым годзе уладальнікам Кубка стаў футбольны клуб «Баварыя» (Мюнхен). Удзельнікі «Футбола для сяброўства» адзначылі дзейнасць клуба па падтрымцы дзяцей з адмысловымі патрэбамі, а таксама ініцыятывы ў галіне лячэння дзяцей у розных краінах і дапамогу людзям, якія жывуць у нястачы.
Завяршыўся Форум праграмы «Футбол для дружбы» фінальнай гульнёй дзіцячага міжнароднага турніру па вулічным футболе. Пераможцам стала каманда са Славеніі «Марыбар».
Па заканчэнні Форуму ўдзельнікі традыцыйна наведалі фінальны матч Лігі чэмпіёнаў УЕФА. Падзеі Форуму асвятлялі больш за 200 журналістаў вядучых СМІ свету, а таксама Дзіцячы міжнародны прэс-цэнтр, у які ўвайшлі юныя журналісты з краін-удзельніц праграмы.
Футбол для сяброўства 2017
У 2017 годзе колькасць краін-удзельніц павялічылася з 32 да 64. Упершыню ў «Футболе для сяброўства» прымуць удзел дзеці з Мексікі і ЗША. Такім чынам, праект аб’яднаў юных футбалістаў чатырох кантынентаў  — Афрыкі, Еўразіі, Паўночнай і Паўднёвай Амерыкі.
У пятага сезона праграмы зацверджана новая канцэпцыя: у 2017 годзе выбіраецца па 1 маладым футбалісце, які прадстаўляе сваю краіну. Удзельнікі аб’ядноўваюцца ў восем інтэрнацыянальных зборных  — Зборных Сяброўства, якія фарміруюцца з хлопцаў і дзяўчат, у тым ліку з абмежаванымі магчымасцямі, ва ўзросце 12 гадоў.
Падчас адкрытай жараб’ёўкі быў акрэслены краінавы склад зборных і гульнявыя пазіцыі для прадстаўнікоў краін-удзельніц. Жараб’ёўка прайшла ў рэжыме інтэрнэт-канферэнцыі. На чале васьмі каманд сяброўства сталі юныя трэнеры: Рэнэ Ламперт (Славенія), Стэфан Максімавіч (Сербія), Брэндан Шабані (Вялікабрытанія), Чарлі Суй (Кітай), Анатоль Чэнтулоеў (Расія), Багдан Кралевецкі (Расія), Антон Іваноў (Расія), Эмме Хеншэн (Нідэрланды). У жараб’ёўцы таксама прыняла ўдзел прадстаўніца міжнароднага прэс-цэнтру «Футбол дзеля сяброўства» Лілія Мацумота (Японія).
У 2017 годзе праект аб’яднаў больш за 600 тысяч чалавек, на фінальных мерапрыемствах у Санкт-Пецярбурзе прысутнічала больш за 1000 дзяцей і дарослых з 64 краін свету.
Футбол для сяброўства 2018
В 2018 годзе шосты сезон праграмы «Футбол для сяброўства» прайшоў с 15 лютага па 15 чэрвеня. Фінальныя мерапрыемствы адбыліся в Маскве напярэдадні Чэмпіянату свету FIFA 2018. Удзельнікамі праграмы сталі юныя футбалісты і журналісты, якія прадстаўляюць 211 краін і рэгіёнаў свету. Афіцыйны старт праграмай 2018 года дала Адкрытая жараб’ёўка «Футбола для Сяброўства» в прамым эфіры, па выніках якой была сфармаваны 32 футбольныя каманды — Міжнародныя зборныя Сяброўствы.
У 2018 годзе ў рамках экалагічнай місіі Міжнародныя зборныя Сяброўствы былі названы ў гонар рэдкіх і знікаючых відаў жывёл.
Міжнародныя зборныя Сяброўства праграмы «Футбол для сяброўства» у 2018 годзе
African Elephant
Big Turtle
Dama Gazelle
Angel Shark
Polar Bear
Lemur
Grizzly Bear
Whale Shark
Three-Toed Sloth
King Cobra
Chimpanzee
Gharial
Western Gorilla
Imperial Woodpecker
Saiga
Koala
Siberian Tiger
Grévy’s Zebra
Orangutan
Giant Panda
Magellanic Penguin
Rothschild’s Giraffe
Humpback Whale
African Wild Dog
Lion
Hippopotamus
Galápagos Sea Lion
Таксама ў рамках экалагічнай місіі 2018 года 30 траўня была запушчана міжнародная акцыя Happy Buzz Day, што заклікае сусветную супольнасць падтрымаць арганізацыі па выратаванні рэдкіх відаў жывёл. Да акцыі далучыліся нацыянальныя паркі і запаведнікі Расіі, ЗША, Непала і Вялікабрытаніі. Таксама падчас фінальных мерапрыемстваў праграмы «Футбол для сяброўства» у Маскве ўдзельнікі перасоўваліся на экалагічных аўтобусах з палівам на прыродным газе. .
Краіны і рэгіёны, якія прымаюць удзел у праграме «Футбол для Сяброўства» у 2018 годзе:
Пераможцам Чэмпіянату свету па «Футболе для сяброўства» 2018 стала каманда «Шымпанзэ», у якую ўвайшлі Юныя футбалісты з Дамінікі, Сэнт-Кітс і Невіса, Малаві, Калумбіі, Беніна і Дэмакратычнай Рэспублікі Конга. Трэнераваў зборную юны ўдзельнік з Саранска Уладзіслаў Палякоў.
Фінальным мерапрыемствам шостага сезона праграмы стаў Міжнародны дзіцячы форум «Футбол для сяброўства», які адбыўся 13 чэрвеня в Цэнтры акіянаграфіі і марской біялогіі «Маскварыум». Яго наведалі Віктар Зубкоў (старшыня рады дырэктараў ПАТ «Газпрам»), Вольга Галадзец (намеснік старшыні Ўрада Расійскай Федэрацыі), Ікер Касільяс (іспанскі футбаліст, экс-капітан нацыянальнай зборнай), Аляксандр Старавераў (расійскі футбаліст, трэнер юнацкай зборнай Расіі па футболу), а таксама прадстаўнікі 54 амбасад з усяго свету і іншыя госці.
Лепшым Юным журналістам праграмы «Футбол для сяброўства» у 2018 годзе стала Шейкалі Асенсьён з Арубы. Дзяўчынка вядзе блог, заклікаючы моладзь Акіяніі да экалагічнай усвядомленасці.
На Форуме адбылася прэзентацыя кнігі і аўтограф-сесія ўдзельніцы папярэдняга сезона з Індыі Ананьі Камбодж. Пасля завяршэння пятага сезона «Футбола для сяброўства» у 2017 годзе Ананья напісала кнігу «My journey from Mohali to St. Petersburg» пра свой досвед удзелу ў якасці Юнага журналіста. Там яна расказала аб Дзевяці каштоўнасцях праграмы, што дапамагаюць змяняць свет да лепшага.
14 чэрвеня, пасля завяршэння Міжнароднага дзіцячага форума «Футбол для сяброўства», Юныя футбалісты і журналісты ўзялі ўдзел у цырымоніі адкрыцця Чэмпіянату свету FIFA 2018 у Расіі. На стадыёне «Лужнікі» дзеці ўрачыста паднялі сцягі ўсіх 211 краін і рэгіёнаў, што ўдзельнічалі ў праграме сёлета. Пасля гэтага юныя ўдзельнікі «Футбола для сяброўства» паглядзелі матч адкрыцця паміж зборнымі Расіі і Саудаўскай Аравіі.
Прэзідэнт Расійскай Федэрацыі Уладзімір Пуцін запрасіў Юнага пасла «Футбола для сяброўства» з Расіі Альберта Зннатова ў сваю ложу, каб разам паглядзець матч-адкрыццё. Там юнак пагаварыў з чэмпіёнам свету па футболе з Бразіліі Рабертам Карласам, а таксама з іспанскім футбалістам Ікерам Касільясам.
У 2018 годзе праект падтрымалі прадстаўнікі ўлады. Намеснік старшыні Ўрада РФ Вольга Галадзец зачытала вітальны звяртанне Прэзідэнта Расіі Уладзіміра Пуціна да ўдзельнікаў і гасцей Міжнароднага дзіцячага форума.
Старшыня Ўрада Расійскай Федэрацыі Дзмітрый Мядзведзеў адправіў вітальную тэлеграму ўдзельнікам і гасцям шостага Міжнароднага дзіцячага форума «Футбол для сяброўства».
Афіцыйны прадстаўнік МЗС Расіі Марыя Захарава падчас брыфінгу 23 траўня адзначыла, што сёння праграма «Футбол для сяброўства» успрымаецца ў сусветнай супольнасці як важны гуманітарны складнік міжнароднай сацыяльнай палітыкі Расіі.
Традыцыйна падтрымалі праграму «Футбол для сяброўства» у FIFA. У арганізацыі адзначылі, што агульная колькасць удзельнікаў і гасцей фінальных мерапрыемстваў у Маскве дасягнула 5000 челавека.
Футбол для Сяброўства 2019
Запуск сёмага сезона міжнароднай дзіцячай сацыяльнай праграмы «Футбол для сяброўства» адбыўся 18 сакавіка 2019 года, фінальныя мерапрыемствы праграмы прайшлі ў Мадрыдзе з 28 мая па 2 чэрвеня.
Міжнародны дзень Футбола і сяброўства 25 красавіка адзначылі ў больш чым 50-ці краінах Еўропы, Азіі, Афрыкі, Паўночнай і Паўднёвай Амерыкі. Да святкавання таксама далучыўся Расійскі футбольны саюз (РФС).
30 мая ў Мадрыдзе адбыўся міжнародны форум дзіцячай сацыяльнай праграмы ПАТ «Газпрам» «Футбол для сяброўства» 2019. Форум аб’яднаў экспертаў з усяго свету — футбольных трэнераў, урачоў дзіцячых каманд, зорак, журналістаў вядучых міжнародных СМІ, прадстаўнікоў міжнародных футбольных акадэмій і федэрацый.
У рамках сёмага сезона 32 юныя журналісты з Еўропы, Афрыкі, Азіі, Паўночнай і Паўднёвай Амерыкі сфарміравалі склад міжнароднага дзіцячага прэс-цэнтра праграмы «Футбол для сяброўства», які асвятляў фінальныя мерапрыемствы праграмы і ўдзельнічаў у падрыхтоўцы матэрыялаў сумесна з міжнароднымі і нацыянальнымі СМІ.
Удзельнікі сёмага сезона ўручылі кубак «Дзевяці каштоўнасцяў» (узнагароду міжнароднай дзіцячай сацыяльнай праграмы «Футбол для сяброўства») футбольнаму клубу «Ліверпул» як самой сацыяльна адказнай камандзе.
1 чэрвеня на футбольным полі UEFA Pitch у Мадрыдзе адбылася кульмінацыя сёмага сезона — фінальны матч Чэмпіянату свету па «Футболе для сяброўства». Па яго выніках зборная «Антыгуанскі Полаз» згуляла з «Тасманскім Д’яблам» з лікам 1:1 у асноўны час, а затым выйграла па выніках серыі пенальці і заваявала галоўны прыз.
Футбол для Сяброўства 2020
У 2020 годзе фінальныя мерапрыемствы восьмага сезона «Футбола для сяброўства» прайшлі ў анлайн-фармаце на лічбавай платформе з 27 лістапада па 9 снежня 2020 года. Больш за 10 000 удзельнікаў з больш за 100 краін свету далучыліся да ключавых мерапрыемстваў.
Для восьмага сезона праграмы быў распрацаваны шматкарыстальніцкі футбольны анлайн-сімулятар Football for Friendship World, на базе якога прайшоў сусветны анлайн-чэмпіянат па «Футболе для сяброўства» 2020. Для спампавання ва ўсім свеце гульня даступна з 10 снежня 2020 года — Сусветны дзень футбола. Карыстальнікі атрымалі магчымасць удзельнічаць у матчах па правілах «Футбола для сяброўства», аб’ядноўваючыся ў міжнародныя зборныя. Шматкарыстальніцкая гульня заснавана на найважнейшых каштоўнасцях праграмы, такіх як сяброўства, мір і роўнасць.
27 лістапада адбылася адкрытая жараб’ёўка сусветнага анлайн-чэмпіянату па «Футболе для сяброўства».
З 30 лістапада па 4 снежня адбыліся сесіі міжнароднага анлайн-форуму «Футбол для сяброўства», на якім былі прадстаўлены праекты ў сферы развіцця дзіцячага спорту. Экспертнае журы ацаніла прэзентацыі праектаў, якія прэтэндуюць на атрыманне міжнароднай прэміі «Футбола для сяброўства».
7-8 снежня прайшоў сусветны анлайн-чэмпіянат па «Футболе для сяброўства». У гэтым годзе чэмпіянат прайшоў у анлайн-фармаце на лічбавай платформе, спецыяльна для гэтага быў распрацаваны шматкарыстальніцкі футбольны сімулятар Football for Friendship.
9 снежня адбыўся Гранд-фінал «Футбола для сяброўства».
Серыя вэбінараў для дзяцей з розных краін у падтрымку 75-годдзя ААН прайшла ў перыяд правядзення восьмага сезона праграмы.
Рэдакцыя добрых навін — штотыднёвае шоу, запушчанае юнымі журналістамі «Футбола для сяброўства», у якім дзеці дзяліліся з гледачамі пазітыўнымі навінамі з усяго свету.
Міжнародны дзіцячы форум «Футбол дзеля сяброўства»
На штогадовым Міжнародным дзіцячым форуме «Футбол дзеля сяброўства» юныя удзельнікі праекту разам з дарослымі абмяркоўваюць пытанні прасоўвання і развіцця каштоўнасцяў праграмы ва ўсім свеце. Падчас Форума дзеці сустракаюцца і маюць зносіны са сваімі аднагодкамі з іншых краін, знакамітымі футбалістамі, журналістамі і грамадскімі дзеячамі, а таксама становяцца юнымі пасламі, у якасці якіх потым самастойна прапагандуюць агульначалавечыя каштоўнасці сярод сваіх аднагодкаў.
Міжнародны дзіцячы прэс-цэнтр
Асаблівасцю праграмы «Футбол дзеля сяброўства» стаў уласны Міжнародны дзіцячы прэс-цэнтр. Упершыню ён быў арганізаваны ў рамках праграмы «Футбол дзеля сяброўства» у 2014 годзе. Юныя журналісты прэс-цэнтра асвятляюць падзеі праграмы ў сваіх краінах : рыхтуюць навіны для нацыянальных і міжнародных спартыўных СМІ, удзельнічаюць у стварэнні матэрыялаў для ТБ-канала «Футбол дзеля сяброўства», дзіцячай газеты Football for Friendship і афіцыйнай радыёстанцыі праграмы. Міжнародны дзіцячы прэс-цэнтр аб’ядноўвае пераможцаў нацыянальных конкурсаў «Лепшы юны журналіст», юных блогераў, фатографаў і пісьменнікаў. Юныя журналісты прэс-цэнтра прадстаўляюць свой погляд знутры праграмы, рэалізуючы фармат «дзеці аб дзецях».
Міжнародны Дзень Футбола і Сяброўства
У рамках праграмы «Футбол дзеля сяброўства» 25 красавіка адзначаецца Міжнародны дзень футбола і сяброўства. Упершыню свята адзначалася ў 2014 годзе ў 16 краінах. У гэты дзень адбыліся сяброўскія матчы, флэшмобы, радыёмарафоны, мастэр-класы, тэлешоў, адкрытыя трэнероўкі і г. д. У святкаванні прынялі ўдзел больш за 50 000 чалавек.
У 2015 годзе Дзень Футбола і Сяброўства адзначаўся ў 24 краінах. У рамках свята прайшлі таварыскія футбольныя матчы і іншыя мерапрыемствы. У Германіі футбалісты клуба «Шальке 04» правялі адкрытую трэніроўку, у Сербіі адбылося ТБ-шоў, на Украіне — матч паміж юнацкай камандай ФК «Валынь» і дзецьмі, якія знаходзяцца на ўліку ў луцкім гарадскім цэнтры сацыяльных служб для сям’і, дзяцей і моладзі.
У Расіі Дзень Футбола і Сяброўства адзначаўся 25 красавіка ў 11 гарадах. Ва Уладзівастоку, Навасібірску, Екацерынбурзе, Краснаярску, Барнаўле, Санкт-Пецярбурзе і Саранску прайшлі сяброўскія футбольныя матчы, якія нагадвалі аб асноўных каштоўнасцях праграмы. У Краснаярску, Сочы і Растове-на-Доне прайшла «Эстафета сяброўства» з удзелам факеланосцаў Эстафеты Алімпійскага агню 2014. У Маскве пры падтрымцы Федэрацыі спорту сляпых быў арганізаваны «Турнір роўных магчымасцяў». 5 мая Дзень футбола і сяброўства адзначаўся ў Ніжнім Ноўгарадзе і Казані.
У 2016 годзе Дзень футбола і сяброўства святкаваўся ў 32 краінах. У Расіі яго адзначылі ў дзевяці гарадах: Маскве, Санкт-Пецярбурзе, Навасібірску, Барнаўле, Бірабіджане, Іркутску, Краснадары, Ніжнім Ноўгарадзе і Растове-на-Доне. У Ніжнім Ноўгарадзе прайшоў таварыскі матч юных футбалістаў «Волгі», а дарослыя футбалісты клуба правялі размінку і трэнероўкі для дзяцей. У таварыскім матчы ў Навасібірску прынялі ўдзел дзеці-інваліды — зборная Навасібірскай вобласці «Ермак-Сібір».
Дзевяць каштоўнасцей «Футбола для сяброўства»
Падчас Першага Міжнароднага дзіцячага форума, які прайшоў 25 траўня 2013 года, Юныя паслы з Вялікабрытаніі, Германіі, Славеніі, Венгрыі, Сербіі, Балгарыі, Грэцыі і Расіі сфармавалі першыя восем каштоўнасцей праграмы — сяброўства, роўнасць, справядлівасць, здароўе, мір, адданасць, перамога і традыцыі — і прэзентавалі іх у Адкрытым лісце. Ліст быў адпраўлены кіраўнікам міжнародных спартыўных арганізацый: Міжнароднай федэрацыі футбола (FIFA), Саюзу еўрапейскіх футбольных асацыяцый (UEFA) і Міжнароднага алімпійскага камітэта. У верасні 2013 Ёзаф Блатар падчас сустрэчы з Уладзімірам Пуціным і Віталём Мутко пацвердзіў атрыманне ліста і заявіў, што гатовы падтрымваць «Футбол для сяброўства».
У 2015 годзе да праграмы «Футбол для сяброўства» далучыліся ўдзельнікі з Кітая, Японіі і Казахстана, якія прапанавалі дадаць дзявятую каштоўнасць — гонар.
Кубак «Дзевяці каштоўнасцяў»
Кубак «Дзевяці каштоўнасцяў» — гэта ўзнагарода Міжнароднай дзіцячай праграмы «Футбол дзеля сяброўства». Штогадова Кубак уручаецца за найбольшую адданасць каштоўнасцям праекту: сяброўству, роўнасці, справядлівасці, здароўю, міру, адданасці, перамозе, традыцыям і гонару. У выбары пераможцы удзельнічаюць заўзятары з усяго свету, але канчатковае рашэнне фармулююць удзельнікі пректу «Футбол дзеля сяброўства» шляхам галасавання. Футбольныя клубы — уладальнікі Кубка «Дзевяці каштоўнасцяў»: «Барселона» (2015), «Мюнхенская Баварыя» (2016), «Аль-Вахда» (Спецыяльны прыз), «Рэал Мадрыд» (2017).
Бранзалет Сяброўства
Усе мерапрыемствы праграмы «Футбол дзеля сяброўства» пачынаюцца з абмену Бранзалетамі Сяброўства, сімвалам роўнасці і здаровага ладу жыцця. Бранзалет складаецца з двух нітак сіняга і зялёнага колеру, яго можа насіць кожны, хто падзяляе каштоўнасці праграмы.
Сімвал руху — двухкаляровы бранзалет, просты і зразумелы як закладзеные каштоўнасці праграмы «Футбол дзеля сяброўства».
Юныя ўдзельнікі праграмы навязалі Бранзалеты Сяброўства вядомым спартоўцам і грамадскім дзеячам, сярод якіх: Дзік Адвакат[60], Анатоль Цімашчук і  Луіш Нету, Франц Бэкенбаўэр , Луіс Фернандэс, Дыд’е Драгба, Макс Маер, Фатма Самура, Леон Гарэцка, Дамяніка Крышыта, Мічэл Сальгада, Аляксандр Кержакоў, Дзімас Піррас, Міодраг Божавіч, Адэліна Сотнікава, Юрый Камянец.
Актыўнасць удзельнікаў паміж сезонамі
Юныя футбалісты праграмы «Футбол дзеля сяброўства» прымаюць удзел у розных мерапрыемствах па-за афіцыйным сезонам. У маі 2013 года гульцы моладзевага складу футбольнага клуба «Марыбор» (Славенія) правялі дабрачынны таварыскі матч з камбаджыйскімя дзецьмі. 14 верасня 2014 года ў Сочы расійскія удзельнікі праграмы гаворылі з Уладзімірам Пуціным у рамках сустрэчы Прэзідэнта РФ з прэзідэнтам ФІФА Ёзэфам Блатэрам. У чэрвені 2014 года прэзідэнт Францыі Франсуа Алланд запрасіў каманду «Таверні», удзельніка праграмы «Футбол дзеля сяброўства», у Елісейскі палац на сумесны прагляд матча чэмпіяната свету па футболе 2014 «Францыя — Нігерыя». У красавіку 2016 года Юрый Вашчук, пасол праграмы «Футбол дзеля сяброўства» 2015 года, спаткаўся з самым моцным чалавекам Беларусі Кірылам Шымко і юнымі футбалістамі ФК БАТЭ, каб падзяліцца свім вопытам удзелу ў праекце. Юрый Вашчук падараваў Кірылу Шымко сімвалічны Бранзалет Сяброўства, тым самым перадаўшы яму эстафету прасоўвання ідэй праекту: сяброўства, справядлівасці, здаровага ладу жыцця.
Узнагароды і прэміі
Праграма «Футбол дзеля сяброўства» стала пераможцам розных конкурсаў і ўладальнікам шэрагу расійскіх і міжнародных прэмій. У тым ліку: «Лепшыя сацыяльныя праекты Рассіі» у намінацыі «Развіццё міжнароднага супрацоўніцтва», Міжнароднай асацыяцыі бізнэс-камунікатараў (IABC) Gold Quill Awards у намінацыі «Карпаратыўная сацыяльная адказнасць» (2016), Sabre Awards у намінацыі «Лепшы сацыяльны праект планеты» (2016), The Drum Social Buzz Awards у намінацыі «Лепшая міжнародная стратэгія» (2017)[71], The Internationalist Awards for Innovative Digital Marketing Solutions у намінацыі «Лепшая медыастратэгія» (2017) , «Сярэбраны Лучнік» у намінацыі «Лепшы сацыяльны праект Рассіі» (2018), Гран-пры «Сярэбраны Лучнік» (2018).
Удзельнікі ад Беларусі
Беларусь далучылася да праекта «Футбол для сяброўства» у 2014 годзе. Краіну у праекце прадстаўляе юнацкая каманда (хлопчыкі) самага паспяховага беларускага футбольнага клуба БАТЭ, які быў заснаваны ў 1996 годзе і з’яўляецца адзінаццаціразовым чэмпіёнам Беларусі, уладальнікам трох Кубкаў Беларусі і пяці Суперкубкаў Беларусі. Пры клубе працуе футбольная школа, у якой трэніруюцца 240 спартсменаў трынаццаці ўзроставых катэгорый.
Паслом праекту ў Беларусі ў 2014 годзе з’яўляўся надапаючы клуба БАТЭ Віталь Радзівонаў. У 2015 годзе роля пасла праекта «Футбол для сяброўства» у Беларусі была даручана музыканту ТЕО.
Catocala electa
Catocala electa — від матылькоў з сямейства совак.
Апісанне
Размах крылаў — 65-88 мм. Пярэднія крылы светлыя, шэрага колеру з бурым напыленнем, з чорнымі папярочнымі лініямі і вялікай з выразнымі контурамі плямай, якая мае форму літары «W». Дадзеная пляма ўтвараецца вонкавай папярочнай палоскай і служыць галоўнай адметнай прыкметай для дадзенага віду. Хвалістая лінія з’яўляецца светлай і невыразнай. Пупышкападобная пляма бурага колеру, з двайной аблямоўкай.
Заднія крылы чырвонага колеру: у самца з малінава-чырвоным адценнем, у самкі — з рудавата-чырвоным. Заднія крылы з чорнага колеру сярэдняй перавяззю і чорнай аблямоўкай. Дадзеная перавязь не даходзіць да ўнутранага краю, а ў сярэдзіне — яна звужаецца, выгінаючыся пад прамым вуглом. Бахромка крылаў белага колеру, хвалістая.
Арэал
Поўдзень Еўропы, Каўказ, Сярэдняя, Малая і Пярэдняя Азія, Паўднёвы Урал, Сібір, Далёкі Усход, Японія, Прымор’е, Прыамур'е, Кітай.
Біялогія
Жыве ў мяшаных лясах, парках, лесапалосах, на берагах вадаёмаў, на забалочаных участках, а таксама ў лугавых далінах, заліўных лугах, вільготных біятопах. У гарах падымаецца на вышыні да 1400 метраў над узроўнем мора. Лёт матылькоў адзначаецца з пачатку ліпеня да пачатку кастрычніка. Матылі актыўныя ноччу і ў прыцемках.