cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Кузьмічы (археалагічны помнік)
Знойдзены фрагменты керамікі і крамянёвыя вырабы днепра-данецкай культуры, кола культуры шнуравой керамікі. На паселішчы-1Б у 1999—2002 гг. даследавана 130 м². Культурныя рэшткі былі перакрыты гумусаванымі алювіяльнымі адкладамі і залягалі ў донным аргана-мінеральным, чорнага колеру пласце з глыбінёй 0,15—0,2 м ад паверхні дна. Культурныя рэшткі прасочваліся да глыбіні 0,4—0,45 м, да таго ўзроўню, дзе пачынаўся торф бурага колеру. Культурны пласт насычаны драўлянымі рэшткамі, у т.л. са слядамі выкарыстання і апрацоўкі. Многія з іх захаваліся ў асмаленым выглядзе. На асобных участках раскопаў прасочвалася сістэмнасць у іх размяшчэнні: адзначалася нагрувашчванне бярвёнаў і кіёў, якія маглі бьшь рэшткамі пабудовы. Знойдзена каля 4 тыс. фрагментаў неалітычнага посуду 3-га ці 4-га этапу ўсходне-палескага варыянта днепра-данецкай культуры. Таксама вылучаецца невялікая колькасць танкасценнай керамікі з шамотавымі дамешкамі і слядамі зацірання паверхні, традыцыі кола культуры шнуравой керамікі. Да неалітычнага комплексу належаць таксама вырабы з косці і рога: запаліраваная падвеска акруглай формы з адтулінай для падвешвання, амулет з ікла дзіка, рог тура з папярочнымі надрэзамі і прабітай адтулінай, абломкі востраканечнікаў і інш. Выяўлена няшмат вырабаў з крэменю. Астэалагічны матэрыял даследаваўся А. А. Разлуцкай (млекакормячыя), В. А. Бахаравым (чарапаха), Э. А. Ляшкевіч (рыбы), Е. Н. Курачкіным і Н. В. Зелянковым (птушкі). Суадносіны дзікіх і хатніх жывёл адпаведна 78 % і 22 %.
Культурны пласт помніка паселішча-1Б фарміраваўся ў неаліце з 2-й паловы IV-га да канца III-га тыс. да н.э. На месцы верхняга паселішча-1А рассяленне працягвалася ў II-м тыс. да н.э. Верагодна, што Кузьмічы былі месцам лакалізацыі часовых паселішчаў.
IC 2280
IC 2280 — галактыка тыпу * (зорка) ў сузор’і Рак.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Струмень (гміна)
Стру́мень (Strumień) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Цяшынскага павета Сілезскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Струмені. Плошча гміны складае 58,46 км². Станам на 2012 год у гміне Струмень пражывалі 12 659 чалавек, шчыльнасць — 216,5 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 5 салецтваў.
Аналітычная хімія
Аналітычная хімія — раздзел хіміі, які разглядае прынцыпы і метады падзелу і вызначэння хімічнага саставу рэчываў. Узнікла разам з неарганічнай хіміяй раней за іншыя хімічныя навукі. Якасны аналіз вызначае хімічны састаў дадзенага рэчыва альбо сумесі; колькасны аналіз вызначае колькі там гэтага рэчыва.
Аналітычныя метады можна ўмоўна падзяліць на класічныя і інструментальныя. Класічныя метады выкарыстоўваюць для падзелу прэцыпітацыю, экстракцыю і дыстыляцыю і для колькаснага аналізу па колеру, паху альбо тэмпературы плаўлення. Колькасны аналіз праводзіцца ўзважваннем альбо вымярэннем аб'ёму. Інструментальныя метады выкарыстоўваюць пэўнае абсталяванне для вымярэння пэўных фізічных велічынь, напрыклад, адсорбцыі святла флюарэсцэнцыі альбо электраправоднасці. Падзел ажыцяўляецца з дапамогай храматаграфіі альбо электрафарэзу.
Гісторыя
Аналітычная хімія зарадзілася разам з навукай хіміяй і заўсёды іграла ў ёй важную ролю, забяспечваючы методыку вызначэння хімічных элементаў і злучэнняў у рэчывах. Асновы якаснага аналізу хімічных рэчываў закладзены Робертам Бойлем у XVII ст. Колькасны аналіз заснаваў М. В. Ламаносаў.
Сістэматычную методыку элементнага аналізу распрацаваў Юстус фон Лібіх. У XIX стагоддзі была створана таксама методыка аналізу арганічных рэчываў, асновай якой былі спецыфічныя рэакцыі функцыянальных груп.
Першую методыку інструментальнага аналізу распрацавалі Роберт Бунзен і Густаў Кірхгоф, якія, вывучаючы спектры выпрамянення полымя, вынайшлі ў 1860 годзе рубідый і цэзій.
Большасць важнейшых метадаў аналітычнай хіміі была распрацавана пасля 1900 года. У XX стагоддзі ўсё большую ролю ў галіне сталі іграць інструментальныя метады, якія сталі асноўнымі. Асабліва хутка асноўныя спектраскапічныя і спектраметрычныя метады развіваліся ў пачатку стагоддзя, а пад канец стагоддзя інструментарый аналітыкаў быў істотна ўдасканалены.
Аналагічны шлях у сваім развіцці прайшлі метады сепарацыі, і тут таксама сталі дамінаваць высокапрадукцыйныя інструменты. У 1970-х метады аналізу і сепарацыі ўсё часцей пачалі выкарыстоўвацца ў комплексе, што дазваляе дасягнуць поўнай характэрызацыі ўзораў.
Калі раней аналітычная хімія была сканцэнтравана ў асноўным на малых малекулах, прыкладна з 1970-х гадоў аналітычная хімія ўсё больш пашырала вобласць сваіх даследаванняў у галіне біялогіі. Удасканаленне лазераў спрыяла таму, што яны сталі выкарыстоўвацца ў хіміі спачатку для аналізу, а затым і для ўплыву на ход рэакцый. У канцы XX стагоддзя вобласць практычнага прымянення аналітычнай хіміі пашырылася, ахапіўшы такія палі дзейнасці як хімічная прамысловасць, клінічная хімія, аналіз стану навакольнага асяроддзя, крыміналістыка.
Сучасныя метады хімічнага аналізу ў асноўным з’яўляюцца інструментальнымі. Большасць хімікаў спецыялізуецца на пэўным тыпе прылады. Акадэмічныя даследаванні сканцэнтраваны або на пошуку новых прыкладанняў або на распрацоўцы новых метадаў аналізу. Напрыклад, хімік-аналітык можа праводзіць даследаванні, звязаныя з адкрыццём у крыві хімічных злучэнняў, якія павялічваюць рызыку захварэць на рак. Распрацоўка новай тэхналогіі можа зводзіцца да выкарыстання лазера на фарбавальніках, з дапамогай якога ўзрастае адчувальнасць і спецыфічнасць спектраскапічнага метаду. Тыя метады і інструменты, якія ўжо распрацаваны, часта стандартызуюцца, каб можна было праводзіць параўнанне з іншымі даследаваннямі на працягу значнага перыяду. Асабліва гэта важна для прамысловага кантролю якасці, для крыміналістыкі і для даследаванняў у галіне кантролю навакольнага асяроддзя. Аналітычная хімія іграе ўсё большую ролю ў фармацэўтыцы, дзе акрамя аналізу якасці, яе метады выкарыстоўваюцца для распрацоўкі новых лекаў, асабліва там, дзе разуменне ўздзеяння лекаў на пацыента асабліва крытычнае.
Раздзелы
Аналітычная хімія складаецца з двух вялікіх раздзелаў:
Класіфікацыя розных відаў аналізу можа грунтавацца таксама на прыродзе часціц, якія вызначаюцца. У такіх выпадках кажуць пра ізатопны, элементны (атамна-іонны), функцыянальны (структурна-групавы), малекулярны або фазавы аналіз.
Спектраскапія
Спектраскапічныя метады вымяраюць узаемадзеянне малекул з электрамагнітным полем. Спектраскапія наогул ахоплівае такія паняцці, як атамна-адсарбцыйная спектраскапія, атамна-эмісійная спектраскапія, ультрафіялетавая спектраскапія, рэнтгэнафлюарэсцэнтны аналіз, інфрачырвоная спектраскапія, Раман-спектраскапія, падвоеная-палярызацыйная інтэрфераметрыя, ЯМР-спектраскапія, фотаэлектронная спектраскапія, Мёсбаўэраўская спектраскапія і іншыя.
Мас-спектраметрыя
Мас-спектраметрыя вымярае адносіну масы да зараду малекулы выкарыстоўваючы электрычнае і магнітнае полі. Існуе некалькі метадаў іанізацыі ўзору для правядзення даследаванняў: хімічная іанізацыя, бамбардзіроўка пучком электронаў і іншыя.
Валерый Паўлавіч Вакульчык
Вале́рый Па́ўлавіч Ваку́льчык (нар., аг. Радастава, Драгічынскі раён, Брэсцкая вобласць, БССР) — беларускі ваенны і дзяржаўны дзеяч. Памочнік Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь — інспектар па Брэсцкай вобласці з 2020 года. Старшыня Камітэта дзяржаўнай бяспекі Рэспублікі Беларусь (2012—2020). Генерал-лейтэнант (2015).
Біяграфія
Нарадзіўся ў аграгарадку Радастава на беларуска-ўкраінскім памежжы. Бацька, Павел Дзянісавіч, у 1971—1986 гадах узначальваў мясцовы калгас «Чырвоны партызан» (цяпер СПК «Радастаўскае»), меў ордэн «Знак пашаны». Маці, Марыя Аляксееўна, нарадзілася ў Аляксеевічах, працавала настаўніцай беларускай мовы, потым дырэктарам школы ў в. Ліпнікі.
У 1985—1991 гадах праходзіў вайсковую службу ва ўзброеных сілах СССР, у 1991—2008 гадах — у органах дзяржаўнай бяспекі. Пачынаў службовую кар’еру ў Брэсцкім памежным атрадзе.
У маі 2008 года ўзначаліў утвораны Аператыўна-аналітычны цэнтр пры Прэзідэнце. 24 кастрычніка 2011 года прызначаны першым старшынёй Следчага камітэта Рэспублікі Беларусь. Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь № 532 ад 21 лістапада 2011 года Валерый Вакульчык увайшоў у склад Савета бяспекі Рэспублікі Беларусь.
16 лістапада 2012 года ўказам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь № 511 прызначаны старшынёй Камітэта дзяржаўнай бяспекі Рэспублікі Беларусь у званні генерал-маёра.
16 кастрычніка 2015 года пастановай Савета Міністраў № 870 у складзе Урада склаў свае паўнамоцтвы перад нававыбраным Прэзідэнтам Рэспублікі Беларусь, а 17 снежня 2015 года ўказам Прэзідэнта № 500 зноў зацверджаны на пасадзе старшыні камітэта.
У 2018 годзе Старшыня Камітэта дзяржаўнай бяспекі Валерый Вакульчык прадэманстраваў першы беларускі мабільны тэлефон для закрытай урадавай сувязі. Ён заўважыў, што падобныя тэлефоны ёсць толькі ў некалькіх дзяржавах, і беларускі апарат не саступае ім па якасці і нават лепш па некаторых параметрах.
17 верасня 2020 года прызначаны ўпаўнаважаным прадстаўніком Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь у Брэсцкай вобласці.
29 кастрычніка 2020 года вызвалены ад пасады дзяржаўнага сакратара Савета бяспекі Рэспублікі Беларусь і звольнены з вайсковай службы ў запас па ўзросце. Адначасова ён быў прызначаны памочнікам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь — інспектарам па Брэсцкай вобласці з прысваеннем першага класа дзяржаўнага служачага.
Міжнародныя санкцыі
31 жніўня 2020 года быў уключаны ў спіс асобаў, на якіх накладзена бестэрміновая забарона на ўезд у Латвію, пяцігадовая забарона на ўезд у Эстонію і забарона на ўезд у Літву ў сувязі з тым, што «сваімі дзеяннямі ён арганізаваў і падтрымаў фальсіфікацыю прэзідэнцкіх выбараў 9 жніўня і наступнае гвалтоўнае задушэнне мірных пратэстаў».
Грамадская дзейнасць
7 сакавіка 2013 года ўзначаліў грамадскае аб’яднанне «Беларуская федэрацыя біятлона». Пакінуў гэтую пасаду 16 мая 2017 года, пасля чаго стаў старшынёй назіральнага савета Беларускай федэрацыі біятлона.
Узнагароды
Узнагароджаны Ордэнам Айчыны III ступені (2014) і 11 медалямі, у тым ліку:
Асабістае жыццё
Жанаты, ёсць дачка.
Фёдар Васілевіч Аляшкевіч
Фёдар Васілевіч Аляшкевіч (, в. Балотца, Навагрудскі павет — ) — беларускі нейрахірург. Акадэмік Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (1996; чл.-кар. з 1994), доктар медыцынскіх навук (1973), прафесар (1980).
Біяграфія
Нарадзіўся 5 мая 1936 года ў в. Балотца Навагрудскага павета (цяпер — Навагрудскі раён, Гродзенская вобласць).
Скончыў Шчорсаўскую сярэднюю школу. У 1959 годзе скончыў Мінскі медыцынскі інстытут. У 1959—1961 гг. — загадчык хірургічнага аддзялення Суботніцкай участковай бальніцы, намеснік галоўнага лекара Іўеўскага раёна. З 1974 г. — дацэнт, прафесар, загадчык курсам нейрахірургіі Мінскага медінстытута, з 1989 г. — загадчык кафедры, з 2007 г. — прафесар Беларускага дзяржаўнага медыцынскага ўніверсітэта. У 1980—2000 гг. — галоўны нейрахірург Міністэрства аховы здароўя Рэспублікі Беларусь. У 2000—2004 гг. — член Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь другога склікання.
Навуковыя даследаванні прысвечаны сасудзістым парушэнням галаўнога мозгу, чэрапна-мазгавым траўмам, пухлінам галаўнога мозгу, эпілепсіі, болевым сіндромам. Распрацаваў і ўжыў новы метад лячэння артэрыяльнай спазмы мазгавых сасудаў — мясцовае ўздзеянне навакаінаміду на сасуды мозгу. Упершыню вывучыў ролю і значэнне перакіснага акіслення ліпідаў пры чэрапна-мазгавой траўме.
Памёр 29 снежня 2008 года.
Сцяпан Ільіч Гапасюк
Сцяпан Ільіч Гапасюк (, в. Лягаты, Кобрынскі павет — ) — астрафізік, доктар фізіка-матэматычных навук, заслужаны дзеяч навукі і тэхнікі Украіны.
Біяграфія
У час Вялікай Айчыннай вайны з 1942 па 1944 год знаходзіўся ў партызанскай брыгадзе імя Чапаева, удзельнічаў у ваенных аперацыях.
Вучыўся ў СШ № 1 г. Кобрына і стаў студэнтам фізічнага факультэта Львоўскага ўніверсітэта імя І. Франко. Пасля заканчэння ўніверсітэта ў 1954 годзе прыехаў на працу ў Крымскую астрафізічную абсерваторыю Акадэміі навук СССР, дзе і прайшло ўсё яго наступнае жыццё.
Сваю навуковую дзейнасць пачаў на тэлескопах КГ-1 і БСТ-1. У 1963 годзе абараніў кандыдацкую дысертацыю «Развитие вспышек и магнитные поля на Солнце», а ў 1975 годзе — доктарскую «Магнитные поля и движения в атмосфере Солнца».
Навукоўцу давялося сустракацца і з канструктарам Сяргеем Каралёвым, і з першым касманаўтам Юрыем Гагарыным, бо перад палётам на нейкім этапе ўсе касманаўты праходзілі падрыхтоўку ў Крымскай абсерваторыі, дзе ён і яго калегі чыталі ім лекцыі.
З 1967 года з’яўляўся членам Міжнароднага астранамічнага саюза, двойчы выбіраўся членам прэзідыума камісіі 12 МАС, што, безумоўна, сведчанне міжнароднага прызнання яго навуковай дзейнасці. У 1987—1989 гадах узначальваў лабараторыю фізікі Сонца, з 1989 года стаў галоўным навуковым супрацоўнікам Крымскай астрафізічнай абсерваторыі.
Навуковая дзейнасць
Навуковая дзейнасць была накіравана на рашэнне фундаментальных праблем фізікі Сонца. Апублікаваў больш за 200 навуковых работ, якія прызнаны сусветнай грамадскасцю. Ім напісаны агляд па сонечнай электрадынаміцы і манаграфія па фізіцы Сонца (у суаўтарстве). Яго працы ўнеслі вялікі ўклад у разуменне фізічных працэсаў, якія праходзяць на Сонцы і ў касмічнай прасторы.
Быў актыўна працуючым астрафізікам сусветнага ўзроўню. Ён надаваў вялікую ўвагу мадэрнізацыі наглядальных прылад абсерваторыі, укараненню новай тэхнікі. З вялікай упэўненасцю можна казаць пра яго значны ўклад у сусветную навуку. Шматлікія яго работы і адкрыцці пацверджаны даследчыкамі іншых краін.
Шмат намаганняў ён прыкладаў да падрыхтоўкі маладых спецыялістаў не толькі Крымскай абсерваторыі, але і супрацоўнікаў іншых навуковых устаноў. Ён падрыхтаваў больш за 10 аспірантаў з Украіны, Расіі, Узбекістана, Венгрыі, 6 з якіх сталі кандыдатамі навук. Кіраваў навуковымі праектамі Міністэрства адукацыі і навукі Украіны і быў аўтарам двух касмічных праектаў. З’яўляўся членам навуковай рады Крымскай астрафізічнай абсерваторыі, членам рэдкалегіі навуковага часопіса «Известия Крымской астрофизической обсерватории», членам Экспертнай Рады па астраноміі Вышэйшай атэстацыйнай камісіі Украіны, членам Навуковай рады па праблеме «Астраномія» аддзялення фізікі і астраноміі НАН Украіны.
Узнагароды
Яго навуковая дзейнасць атрымала прызнанне і высокую адзнаку. У 2000 годзе яму было прысвоена ганаровае званне «Заслужаны дзеяч навукі і тэхнікі Украіны». У кнізе «500 асоб Крыма» з цыкла «Жыццё выдатных людзей Крыма» яму прысвечана частка старонак. Імем С. І. Гапасюка названа адна з малых планет (8783 Gopasyuk), адкрытая 13 сакавіка 1977 года.
Нігал Андрэсен
Нігал Андрэсен (Nigol Andresen;, Авіда, воласць Хальяла — , ) — эстонскі пісьменнік (літаратурны псеўданім Ormi Arp), дзяржаўны і грамадскі дзеяч. Міністр замежных спраў Эстоніі (21 чэрвеня — 21 ліпеня 1940). Старшыня Прэзідыума Вярхоўнага Савета Эстонскай ССР (29 лістапада 1946 — 5 сакавіка 1947).
Падчас нямецкай акупацыі Эстоніі — у эвакуацыі ў СССР. У 1944 годзе вярнуўся ў Эстонію, займаў пасады намесніка старшыні Савета міністраў Эстоніі і Прэзідыума Вярхоўнага Савета (1946—1949).
У сакавіку 1950 года на 8-м Пленуме ЦК КП ЭССР нараўне з некалькімі іншымі вядучымі эстонскімі камуністамі (Мікалай Каратам, Эдуард Пяль, Арнольд Веймер) быў абвешчаны «буржуазным нацыяналістам». Арыштаваны 24 сакавіка 1950 года і асуджаны на 25 гадоў, ссылку адбываў у працоўным лагеры ў Сібіры. Быў вызвалены ў 1955 годзе.
Пасля вяртання ў Эстонію адышоў ад палітычнай дзейнасці. Выступаў як перакладчык, рэдактар. Лаўрэат Літаратурнай прэміі Эстонскай ССР імя Юхана Смуула.
Пахаваны на Лясных могілках Таліна.
Зембінка
Зе́мбінка — рака ў Барысаўскім раёне Мінскай вобласці, левы прыток ракі Гайна (басейн Дняпра). Даўжыня 11 км. Пачынаецца за 2 км на поўдзень ад вёскі Шарсні, вусце за 2 км на ўсход ад вёскі Каменка. Рэчышча на ўсім працягу каналізаванае. У аграгарадку Зембін на рацэ створана сажалка.
Крымская платформа
Крымская платформа (Кримська платформа, Crimea Platform, Qırım platforması) — ініцыяваны Украінай і яе прэзідэнтам Уладзімірам Зяленскім міжнародны каардынацыйны механізм, накіраваны на павышэнне эфектыўнасці міжнароднага рэагавання на працяглую акупацыю Крыма, абарону правоў чалавека ў Крыме і дэакупацыю паўвострава.
Гісторыя стварэння
У 2014 годзе Міжнародныя арганізацыі прызналі акупацыю і анексію Крыма незаконнымі і асудзілі дзеянні Расіі, а краіны Захаду ўвялі эканамічныя санкцыі супраць Расіі. ЕС і ЗША праводзяць паслядоўную палітыку непрызнання расійскіх дзеянняў у Крыме і Севастопалі.
Гл. таксама:
Дразды (Чашніцкі раён)
Дразды́ (, Дрозды) — вёска ў Чашніцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Лукомльскага сельсавета.
Крымская платформа
Гісторыя стварэння
Пра планы такой пляцоўкі ўпершыню заяўлялі ў Міністэрстве па пытаннях рэінтэграцыі часова акупаваных тэрыторый Украіны, а на 75-й сесіі Генеральнай Асамблеі ААН у верасні 2020 года Прэзідэнт Зяленскі заклікаў краіны-ўдзельніцы далучыцца да стварэння такой платформы. 26 лютага 2021 года Уладзімір Зяленскі падпісаў Указ «Пра асобныя меры, накіраваныя на дэакупацыю і рэінтэграцыю часова акупаванай тэрыторыі Аўтаномнай Рэспублікі Крым і горада Севастопаля», якім пастанавіў утварыць арганізацыйны камітэт па падрыхтоўцы і правядзенні ва Украіне ўстаноўчага саміту Крымскай платформы. Паводле Указа, МЗС Украіны забяспечвае каардынацыю ўдзелу Украіны ў дзейнасці Крымскай платформы. Старшыня арганізацыйнага камітэта па падрыхтоўцы ўстаноўчага саміту Крымскай платформы — міністр замежных спраў Украіны Дзмітрый Кулеба.
Устаноўчы саміт «Крымскай платформы» прайшоў 23 жніўня 2021 года.
Кірункі работы
Міністр замежных спраў Украіны Дзмітрый Кулеба вызначыў пяць чаканых прыярытэтаў працы «Крымскай платформы»:"Па-першае, бяспека, уключна са свабодай мараплаўства. Па-другое, забеспячэнне эфектыўнасці санкцыйных абмежаванняў супраць дзяржавы-агрэсара. Па-трэцяе, абарона правоў чалавека і міжнароднага гуманітарнага права. Па-чацвёртае, абарона адукацыйных, культурных, рэлігійных правоў. Па-пятае, пераадоленне негатыўнага ўплыву часовай акупацыі Крыма на эканоміку і навакольнае асяроддзе. — Дзмітрый Кулеба"
Галавізна
Галавізна — частка свіной галавы, якая застаецца пасля аддзялення лыча са сківіцамі, языка, вушэй і мозгу.
Выкарыстоўваецца (разам з вушамі і лычам) для варкі квашаніны. Таксама неабходны элемент для вырабу сальцісонаў.
IC 2281
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Брэсцкі дзяржаўны гандлёва-тэхналагічны каледж
УА «Брэсцкі дзяржаўны гандлёва-тэхналагічны каледж» — установа сярэдняй спецыяльнай адукацыі горада Брэста, заснавана ў 1950 годзе паводле распараджэння Савета Міністраў СССР ад 25.04.1950 г. № 5651р, з загадам Міністэрства гандлю СССР ад 29.04.1950 г. № 325.
Падрыхтоўка рабочых і спецыялістаў ажыццяўляецца з ліку асоб, якія маюць агульную базавую і агульную сярэднюю адукацыю, а таксама прафесійна-тэхнічную адукацыю. Навучанне вядзецца па дзённай і завочнай формах атрымання адукацыі на бюджэтнай і платнай асновах.
Андрэй Мікалаевіч Сердзюкоў
Андрэй Мікалаевіч Сердзюкоў (нар. 4 сакавіка 1962, пас. Вуглягорскі, Тацынскі раён, Растоўская вобласць, РСФСР, СССР) — расійскі военачальнік. Камандуючы Паветрана-дэсантнымі войскамі Расійскай Федэрацыі з 4 кастрычніка 2016 па 16 чэрвеня 2022, генерал-палкоўнік (2015), Герой Расійскай Федэрацыі (2020).
Біяграфія
У 1983 годзе скончыў Разанскае вышэйшае паветрана-дэсантнае каманднае вучылішча імя Ленінскага камсамола (7 рота). Па заканчэнні вучылішча ў 1983—1985 гадах служыў на пасадзе камандзіра ўзвода разведвальнай роты 104-й гвардзейскай паветрана-дэсантнай дывізіі (Кіравабад, АзССР).
Паслядоўна прайшоў пасады намесніка камандзіра і камандзіра роты (1985—1986), начальніка штаба і камандзіра батальёна (1986—1990).
У 1993 годзе скончыў Ваенную акадэмію імя М. В. Фрунзэ.
У 1993—1995 — намеснік камандзіра, у 1995—1997 — камандзір 237-га гвардзейскага парашутна-дэсантнага Торуньскага палка, у 1997—1999 гады — камандзір 104-га гвардзейскага дэсантна-штурмавага палка 76-й гвардзейскай паветрана-дэсантнай Чарнігаўскай дывізіі (г. Пскоў).
У далейшым займаў пасады: камандзіра 138-й асобнай гвардзейскай мотастралковай Краснасельскай брыгады ў Ленінградскай ваеннай акрузе (пас. Каменка) з сакавіка 2002 года па чэрвень 2004 года, камандзіра 106-й гвардзейскай паветрана-дэсантнай дывізіі (г. Тула) з 2004 па 2007 гады.
Са студзеня 2011 — па люты 2013 года — камандуючы 5-й агульнавайсковай арміяй Усходняй ваеннай акругі (г. Усурыйск).
З лютага па кастрычнік 2013 года — намеснік камандуючага войскамі Паўднёвай ваеннай акругі. У 2014 годзе прымаў удзел у далучэнні Крыма да Расійскай Федэрацыі. З кастрычніка 2013 года — начальнік штаба — першы намеснік камандуючага войскамі Паўднёвай ваеннай акругі, са снежня 2015 года па кастрычнік 2016 года — камандуючы 12-м камандаваннем рэзерву Паўднёвай ваеннай акругі.
У сувязі з падзеямі на ўсходзе Украіне ў маі 2017 года ўключаны ў санкцыйны спіс Украіны.
15 верасня 2017 года, вяртаючыся з ваенных вучэнняў, трапіў у ДТЗ у Мурманскай вобласці. Сердзюкоў атрымаў цяжкія траўмы галавы і пералом пазваночніка. З-за атрыманых траўм не адбылося яго прызначэнне камандуючым Групоўкай Узброеных Сіл РФ у Сірыі, якое планавалася на канец 2017 года.
З 10 красавіка па верасень 2019 года — камандуючы Групоўкай войск Узброеных Сіл Расійскай Федэрацыі ў Сірыйскай Арабскай Рэспубліцы. За час яго камандавання расійскім войскам у Сірыі ўдалося разграміць фарміраванні ісламістаў у паўднёвых раёнах правінцыі Ідліб і ўзяць пад кантроль сірыйскіх войскаў значную частку паўночнага ўсходу краіны.
7 студзеня 2022 года прызначаны камандуючым міратворчымі сіламі АДКБ у Казахстане. У чэрвені таго ж года СМІ паведамілі, што Сердзюкоў вызвалены ад пасады камандуючага паветрана-дэсантнымі войскамі Расіі.
Удзельнік Першай і Другой чачэнскіх войнаў, марш-кідка зводнага батальёна ПДВ на Прышціну і ваеннай аперацыі Расіі ў Сірыі. Мае больш за 200 скачкоў з парашутам.
Заслужаны ваенны спецыяліст Расійскай Федэрацыі.
Член рэдакцыйнай калегіі часопіса «Ваенная думка».
Стрыкаў (гміна)
Стры́каў (Stryków) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Згежскага павета Лодзьскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Стрыкаве. Плошча гміны складае 157,9 км². Станам на 2012 год у гміне Стрыкаў пражывалі 12 025 чалавек, шчыльнасць — 76,16 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 35 салецтваў.
Калматка палявая
Калматка палявая (Filago arvensis) — від кветкавых раслін з роду сямейства.
Назва
Калматка палявая, бледнік, касмотка, чарваточнік, барадач, пучынкі, чарвяточнік , гарлянка белая , свінакроп.
Апісанне
Аднагадовая трава, 15—30 см вышынёй. Расліна густа шарсціста-лямцавая. Сцеблы вілкава разгалінаваныя, з накіраванымі ўверх або дугападобна аддаленымі шматлікімі галінамі. Лісточкі абгорткі дагары адтапыраныя шарсціста-лямцавыя (без аголенай верхавіны). У доўгай канцавой гронкі размешчаны 3—12 кошыкаў. Адзіночны кветкападобны кошык 4—5 мм, акружаны прыкветкамі. Плады: жаўтлява-карычневыя сямянкі.
Распаўсюджанне
Распаўсюджаны ў Марока, Еўропе і Азіі да Заходняй Сібіры і заходніх Гімалаяў; натуралізаваны ў Паўночнай Амерыцы (Канада, ЗША).
Ва Украіне від расце ў хваёвых барах, пяшчаных месцах, схілах — на ўсёй тэрыторыі, звычайны.
Віктар Яўсеевіч Ермакоў
Віктар Яўсеевіч Ермако́ў (Виктор Евсеевич Ермаков;  — ) — вучоны ў галіне лясной таксацыі і лесаўпарадкавання, доктар сельскагаспадарчых навук (1983), прафесар (1986). Заслужаны лесавод Беларускай ССР (1991). Акадэмік Украінскай лясной акадэміі (1993).
Біяграфія
Нарадзіўся ў вёсцы Пожар (зараз у Смаленскай вобласці Расіі). Скончыў школу ў Шумячах і ў 1947 годзе паступіў Беларускі лесатэхнічны інстытут (сучасны Беларускі дзяржаўны тэхналагічны ўніверсітэт), лесагаспадарчы факультэт якога скончыў у 1952 годзе. Працаваў ва ўніверсітэце да восені 2014 года. З 1960 года займаў пасаду дацэнта кафедры лясной таксацыі, у 1977—1991 гадах — яе загадчыка.
Навуковая дзейнасць
Аўтар навуковых прац па прадукцыйнасці і гаспадарчай ацэнцы лясоў Беларусі з улікам умоў іх росту і ўзроставай дынамікі, у тым ліку 5 падручнікаў па лесаўпарадкаванню, манаграфіі «Особенности лесоустройства на почвенно-типологической основе», 180 артыкулаў.
Сярод апублікаванага:
Кармакшынскі раён
Кармакшынскі раён (Қармақшы ауданы) - адміністрацыйная адзінка, раён у складзе Кызылардзінскай вобласці Казахстана.
Алексютовіч
Алексютовіч — беларускае прозвішча.
Монаненасычаныя тлустыя кіслоты
Монаненасычаныя тлустыя кіслоты — гэта тлустыя кіслоты, якія маюць адну двайную сувязь у ланцугу тлустай кіслаты.
Па сучаснай класіфікацыі тлустых кіслот да ненасычаных тлустых кіслот адносяць: мірысталеінавую, пальміталеінавую, алеінавую кіслоты.
Монаненасычаныя тлустыя кіслоты ўтрымліваюцца ў прыродных прадуктах, такіх як  мяса, прадукты з цэльнага малака, арэхаў і садавіны з высокім утрыманнем тлушчаў, такія як аліўкі і авакада. Аліўкавы алей змяшчае каля 75 % монаненасычаных тлустых кіслот, рапсавы алей і кеш'ю ўтрымліваюць каля 58 % монаненасычаных тлустых кіслот, ялавічны тлушч — каля 50 % монаненасычаных тлушчаў, сала — каля 40 %. Іншыя крыніцы ўключаюць у сябе алей арэха макадаміі,, арахісавая паста, кунжутны алей, кукурузны алей, папкорн, цэльнае зерне пшаніцы, збожжавыя, , міндальны алей, сланечнікавы алей, чай, алей камеліі і алей авакада.
Ваўкавыскі раённы выканаўчы камітэт
Ваўкавыскі раённы выканаўчы камітэт — выканаўчы і распарадчы орган мясцовага кіравання базавага тэрытарыяльнага ўзроўню на тэрыторыі Ваўкавыскага раёна Гродзенскай вобласці Беларусі. Падсправаздачны і падкантрольны Прэзідэнту Рэспублікі Беларусь і Гродзенскаму аблвыканкаму, падсправаздачны таксама Ваўкавыскаму раённаму Савету дэпутатаў па пытаннях, аднесеных да яго кампетэнцыі. Агульнае кіраўніцтва дзейнасцю райвыканкама ажыццяўляе Старшыня выканкама. Выканаўчы камітэт размешчаны ў цэнтры горада, у будынку па вул. Дзяржынскага, 3.
Філакартыя
Філакарты́я (ад φιλέω — люблю і carte — картка) — калекцыяніраванне, вывучэнне і сістэматызацыя паштовак. Зарадзілася ў канцы XIX ст., калі пачаўся масавы выпуск паштовак. Першая паштоўка выпушана ў 1869 годзе ў Аўстра-Венгрыі; першыя ілюстраваныя — у 1870 годзе ў Германіі і Францыі.
Інтэрвенцыя Арганізацыі Варшаўскага дагавора ў Чэхаславакію
Інтэрвенцыя Арганізацыі Варшаўскага дагавора ў Чэхаславакію — увод войскаў Варшаўскай дамовы (акрамя Румыніі) у Чэхаславакію, які пачаўся 21 жніўня 1968 года і паклаў канец рэформам Пражскай вясны.
Перадгісторыя
У 1968 годзе ў Чэхаславакіі адбыліся падзеі, якія ўвайшлі ў гісторыю пад назвай Пражская вясна — гэта быў перыяд дэмакратычных рэформаў, пашырэння правоў і свабод грамадзян, аслаблення цэнзуры. Курс на рэформы быў узяты кіраўніцтвам Камуністычнай партыі Чэхаславакіі на чале з Аляксандрам Дубчакам. Ён абвесціў сваёй мэтай пабудаваць «сацыялізм з чалавечым тварам» — то бок без рэпрэсій і таталітарызму. Палітыка Дубчака атрымала шырокую падтрымку ў грамадстве.
Гэты рух быў абсалютна мірны, не ішло гаворкі пра адхіленне ад улады камуністаў, забарону партыі і органаў дзяржбяспекі. Але кіраўніцтва СССР і іх хаўруснікаў па Варшаўскаму блоку разглядалі дэмакратычныя рэформы як пагрозу камуністычнай сістэме ў цэлым, яны лічылі падзеі ў Чэхаславакіі «паўзучай кантрэвалюцыяй».
Ход падзей
Пражская вясна была здушаная ваеннай інтэрвенцыяй СССР і іх хаўруснікаў ва Усходняй Еўропе, якая распачалася 21 жніўня. У Чэхаславакію ў межах аперацыі «Дунай» было ўведзена 300 тысяч жаўнераў і 7 тысяч танкаў (у асноўным гэта былі савецкія войскі).
Савецкая прапаганда тлумачыла, што СССР і іншыя саюзныя краіны «задаволілі просьбу партыйных і дзяржаўных дзеячаў ЧССР аб аказанні неадкладнай дапамогі чэхаславацкаму народу», але гэта была хлусня. Дубчак і яго паплечнікі былі ўзятыя пад варту савецкімі жаўнерамі. Іх сілай вывезлі ў Маскву, дзе 26 жніўня прымусілі падпісаць Маскоўскі пратакол. Дакумент прадугледжваў згортванне рэформаў і размяшчэнне савецкіх войскаў у Чэхаславакіі на пастаяннай аснове. Дубчака адпусцілі, але на пасадзе кіраўніка КПЧ яго замянілі на цалкам лаяльнага Маскве Густава Гусака.
Жыхары Чэхаславакіі спрабавалі арганізаваць грамадзянскі супраціў замежнай агрэсіі, будавалі барыкады ў гарадах, ладзілі акцыі непадпарадкавання, адмаўлялі акупантам у прадуктах. У некаторых выпадках пратэстоўцы кідалі ў бранятэхніку «кактэйлі Молатава», але ўзброенага супраціву акупацыі не было. Чэхаславацкая армія засталася ў казармах.
Вынікі
Падчас уварвання былі забіты ад 108 да 400 мірных жыхароў. Звыш за паўсотні чалавек загінулі ў будынку Чэшскага радыё ў Празе, дзе пратэстоўцы спрабавалі абараніць ад савецкіх войскаў вяшчання незалежнага медыя. Паводле афіцыйных савецкіх звестак, падчас уварвання былі загінулі 12 жаўнераў.
Пасля разгрому Пражскай вясны кіраўніцтва ЧССР узяло курс на палітычныя рэпрэсіі і ўзмацненне кантролю за ўсімі сферамі жыцця. Гэты курс атрымаў назву «нармалізацыя». Тысячы людзей былі арыштаваныя або страцілі працу.
Георгій Рыгоравіч Гулюк
Георгій Рыгоравіч Гулюк (нар., в. Яромічы, Кобрынскі раён) — дзяржаўны дзеяч, доктар сельскагаспадарчых навук, прафесар. Галоўны рэдактар часопіса «Мелиорация и водное хозяйство».
Біяграфія
У 1962—1963 гадах працаваў лабарантам у Мінянскай сярэдняй школе. Потым служба ў Савецкай арміі (1963—1966).
У 1977 годзе накіраваны на працу ў Валагодскую вобласць, дзе працаваў галоўным інжынерам, начальнікам аб’яднання «Волагдамеліярацыя», затым намеснікам старшыні аб’яднання «Волагдааграбуд». Выбіраўся членам Валагодскага абкама КПСС і аблвыканкама.
У 1979 годзе скончыў Горацкую сельскагаспадарчую акадэмію па спецыяльнасці «Гідрамеліярацыя».
У 1988 годзе пераведзены на работу ў Маскву. У 1988—1999 гадах ён працаваў намеснікам старшыні Дзяржаграпрама Нечарназёмнай зоны РСФСР, прэзідэнтам акцыянернай аграбудаўніча-прамысловай карпарацыі «Цэнтрінжсельбуд». У 2004—2005 гадах — начальнік Упраўлення меліярацыі і тэхнічнага забеспячэння Федэральнага агенцтва па сельскай гаспадарцы.
Працаваў дырэктарам Дэпартамента меліярацыі і тэхнічнага забеспячэння Міністэрства сельскай гаспадаркі Расійскай Федэрацыі. Віцэ-прэзідэнт Міжнароднай камісіі па ірагацыі і дрэнажу, член калегіі Міністэрства сельскай гаспадаркі РФ. З’яўляецца дзяржаўным саветнікам Расійскай Федэрацыі 2 класа (класны чын прысвоены Указам Прэзідэнта РФ ад 11 сакавіка 2008 года).
Узнагароды
Узнагароджаны ордэнам Пашаны, медалём «За пераўтварэнне Нечарназем’я РСФСР» і 8 медалямі. З’яўляецца Заслужаным меліяратарам Расійскай Федэрацыі.
Рыхард Антанс
Рыхард Антанс (Richard Antons;, в. Пука, воласць Вана-Антсла, Вырумаа, Ліфляндская губерня — , Маскоўская вобласць) — эстонскі эканаміст, акадэмік АН Эстонскай ССР (1961), дэпутат Вярхоўнага Савета СССР 3-га склікання.
Біяграфія
Член РКП(б) з 1920 года. У 1920-я гады — на камсамольскай працы ў Барнауле. Скончыў Інстытут чырвонай прафесуры ў Ленінградзе (1934). Пасля далучэння Эстоніі да СССР накіраваны ў рэспубліку, працаваў выкладчыкам палітычнай эканоміі ў Тартускім універсітэце (1940—1941).
Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. У пасляваенныя гады — прарэктар Тартускага ўніверсітэта (1949—1951), рэктар Эстонскай сельскагаспадарчай акадэміі (1951—1954), дырэктар Інстытута эканомікі АН Эстонскай ССР (1954—1966). З 1951 года — член-карэспандэнт, з 1961 года — акадэмік АН Эстонскай ССР. Займаўся праблемамі аграрных адносін і пытаннямі ўзнаўлення ў сельскай гаспадарцы. Яго пяру належыць шэраг навукова-даследчых работ (каля 30). Пад яго кіраўніцтвам было завершана буйное даследаванне аб навуковых асновах развіцця народнай гаспадаркі Эстоніі.
Абраны дэпутатам Вярхоўнага Савета СССР 3-га склікання (1950—1954). Памёр у 1966 годзе ў Падмаскоўі. Пахаваны ў Таліне на Лясных могілках.
Мікалай Астапавіч Алексютовіч
Мікалай Астапавіч Алексютовіч (, в. Бахаравічы, Пухавіцкі раён — Мінск) — беларускі гісторык філасофіі, філосаф. Кандыдат філасофскіх навук (1955).
Баніта
Баніта (Bonito) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Кампанія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Авеліна.
Мікалай Астапавіч Алексютовіч
Біяграфія
Скончыў аддзяленне філасофіі гістарычнага факультэта БДУ (1952). З 1952 — у Інстытуце філасофіі і права (ІФП) АН БССР. У 1955 годзе абараніў кандыдацкую дысертацыю на тэму «Перадавая грамадская і філасофская думка ў Беларусі ў XVI ст.». Працаваў у Інстытуце філасофіі і права АН Беларусі, у Беларускім тэхналагічным інстытуце (з 1963).
Баніта
Насельніцтва складае 2540 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 136 чал./км². Займае плошчу 19 км². Паштовы індэкс — 83032. Тэлефонны код — 0825.
Мікалай Астапавіч Алексютовіч
Дзейнасць
Даследаваў гісторыю грамадска-палітычнай і філасофскай думкі, гісторыю рэлігіі і атэізму на Беларусі эпохі Сярэднявечча, асветніцкую дзейнасць, літаратурную творчасць і светапогляды Ф. Скарыны, С. Буднага, В. Цяпінскага, Л. Зізанія і інш.
Баніта
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Bonito di Clermont.
Мікалай Астапавіч Алексютовіч
Дзейнасць
Адзін са складальнікаў і аўтараў кнігі «З гісторыі філасофскай і грамадска-палітычнай думкі Беларусі» (Мн., 1962), якая ўвяла ў навуковае карыстанне працы мысляроў Беларусі XVI—XVIII ст.
Баніта
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Мікалай Астапавіч Алексютовіч
Дзейнасць
У дыскусіі па кнізе А. Ф. Коршунава «Апанас Філіповіч: Жыццё і творчасць» выказаў думку пра патрэбу новага аб'ектыўнага падыходу да пытання пра беларускую дзяржаўнасць у Сярэднявеччы (А дзе ж ісціна аб'ектыўная? // Полымя, 1966, № 5).
Стэфан Гротхёйс
Стэфан Гротхёйс (Stefan Groothuis, нар. ) — галандскі канькабежац-спрынтар, чэмпіён Алімпійскіх гульняў 2014 года на дыстанцыі 1000 метраў, чэмпіён свету ў спрынтарскім мнагабор’і і на дыстанцыі 1000 метраў у 2012 годзе, шматразовы чэмпіён Нідэрландаў у спрынце і на 1000 м, уладальнік Кубка свету на 1000 м ў сезоне 2010/ 2011 гадоў.
Спартыўная кар’ера
У чэмпіянатах Нідэрландаў удзельнічае з 2001 года, але першыя перамогі пачаў атрымліваць у 2006 годзе, калі выйграў нацыянальны чэмпіянат па спрынтарскім шматбор’і.
Удзельнічаў на Алімпійскіх гульнях 2006 года ў Турыне на дыстанцыі 1000 метраў і стаў 8-м. На Алімпійскіх гульнях 2010 года ў Ванкуверы стаў чацвёртым на 1000 метраў і 16-м на 1500 м.
У 2011 годзе на чэмпіянаце свету па асобных дыстанцыі ў Інцэле стаў бронзавым прызёрам на 1000 м. У 2012 годзе стаў чэмпіёнам свету ў спрынтарскім мнагабор’і і чэмпіёнам на дыстанцыі 1000 метраў.
Рэкорд свету
У 2012 годзе на чэмпіянаце свету па спрынце пабіў сусветны рэкорд Джэрэмі Уотэрспуна 9-гадовай даўніны па суме спрынтарскага мнагабор’я з вынікам 136.810 ачкоў.
IC 2282
IC 2282 — галактыка тыпу Sb (кампактная выцягнутая галактыка) ў сузор’і Рак.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Нансук
Нансук (nansouk) — тонкая і трывалая адбеленая баваўняная тканіна палатнянага перапляцення з тонкай высакаякаснай пражы. Валодае гладкай паверхняй і шаўкавістым бляскам. Часам выпускаецца з тэкстыльным арнаментам у палоску або клетку. Разнавіднасць мусліну. Пераважна выкарыстоўваецца для пашыву бялізны. Назва паходзіць з хіндзі, у беларускую мову тэрмін прыйшоў праз французскую.
Першапачаткова выпускаўся з імпартаванай з Англіі баваўнянай сыравіны. Пасля Вайны за незалежнасць у Паўночнай Амерыцы Расійская імперыя закупляла бавоўну адтуль, у сувязі з чым распаўсюдзіліся баваўняныя тканіны з «амерыканскімі назвамі», напрыклад, «луізіяна». З далучэннем да Расійскай імперыі Сярэдняй Азіі баваўняныя тканіны патаннелі і бялізна з нансуку стала даступна насельніцтву з сярэднім дастаткам. Кофтачкі з нансуку згадваюцца ў рамане Л. М. Талстога «Ганна Карэніна».
Юрый Уладзіміравіч Юрчанка
Юрый Уладзіміравіч Юрчанка (нар. 29 красавіка 1989, Мінск) — беларускі спартовец, музыка, паэт, відэаблогер, папулязатар беларускай мовы. Выступаў за юнацкую і моладзевую зборную па футболе Беларусі.
Біяграфічны нарыс
Юрый Юрчанка нарадзіўся ў Мінску 29 красавіка 1989 годзе.
Футбольная кар’ера
Футбольнае жыццё Юрыя Юрчанкі пачыналася даволі звычайна. Яго шасцігадовага прывёў на трэніроўку тата, і яму адразу спадабалася. Юрый Юрчанка жыў ва Уруччы, на той момант на вуліцы Каліноўскага трэніравалася «Зорка-БДУ». Гэта і была каманда, якая дала яму шлях у футбол у якасці абаронцы.
Прасоўванне беларускай мовы
Юрый Юрчанка, як сам адзначаў, быў заўсёды зацікаўлены ў беларускай мове, але не мог ім паўнавартасна займацца ёю з-за футболу. У сябра на вяселлі ён пазнаёміўся з вядоўцам Анатолем Дрыгіным, які быў вялікім аматарам беларускай мовы. Яны пазней пасябравалі і пачалі размаўляць між собку па-беларуску, што дало штуршок Юрыю Юрчанку да беларушчыны.
Крок Наперад
У 2013 годзе Юрый Юрчанка зладзіў конкурс відэаролікаў «Крок наперад» на сайце «krok-naperad.by», які стварыў самастойна праз канструктар сайтаў. Да конкурса ён запісаў відэаролік «А ты размаўляеш па-беларуску?», дзе ў ролі Дона Жуана распавядаў, што калі будзеш размаўляць па-беларуску, то дзяўчат будзе многа, пад канец прызываючы ўдзельнічаць у конкурсе. Гэтым конкурсам Юрый Юрчанка быў задаволены. Удзельнікі конкурсу былі, яны яму пісалі і тэлефанавалі, у выніку было створана 12 відэаролікаў.
Па прыездзе ў Маскву Юрый Юрчанка пачаў эксперыментаваць з відэа. Ён стварыў серыю відэаролікаў «Што мова для цябе?» (2014), якія сканчаліся пытаннем з назвы серыі. Усяго было створана 3 ролікі ў межах серыі.
Краіна Мараў
Ідэі стварэння беларускай сацыяльнай сеткі былі ў Юрыя Юрчанкі ў галаве яшчэ ў час футбольнай кар’еры, але пастаянныя матчы ды зборы перашкаджалі рэалізаваць усё. 25 сакавіка 2015 года Юрый Юрчанка на свае сродкі стварае сацыяльную сетку «Краіна Мараў», каманды памагатых тады не было, хаця некаторыя прапаноўвалі свае паслугі. «Краіна Мараў» зробленая выключна на беларускай мове, пра што сам Юрый Юрчанка тлумачыў, што такім чынам карыстальнікі змогуць палепшыць узровень уласных ведаў «нашай роднай мілагучнай мовы». Гэтая сацыяльная сетка мела платную рэгістрацыю, за якую трэба было заплаціць 10 даляраў (а паводле сайта «Будзьма беларусамі!», плата толькі за адкрыццё ўсіх магчымасцяў). Юрый Юрчанка гэтае тлумачыў:"Гэта своеасаблівы фільтр, які дазволіць пакінуць па-за “краінай” абыякавых людзей і аб’яднаць па-сапраўднаму вартых. Бясплатна нічога не працуе, а за такія грошы нават дзяўчыну ў кавярню не зводзіш. І мінімальная цана будзе добрым паказчыкам якасцяў людзей."Аднак у інтэрв’ю для «Прессбола» за 4 снежня 2015 года Юрый Юрчанка паведаміў, што спачатку быў платны ўваход (10 даляраў за месяц), што было, паводле ягоных словаў, на той момант ужо скасаванае. На той жа момант, паводле Ярыя Юрчанкі, колькасць зарэгістраваных карыстальнікаў у сацыяльнай сетцы «Краіна Мараў» была роўнай 148. У межах праекта «Краіны Мараў» на сваім аднайменным канале на «YouTube» Юрый Юрчанка выпусціў 4 выпускі «Тэлебачання Краіны Мараў» (2015—2016), знятыя на ягоныя сродкі, са здымкай яму таксама дапамагалі сяброўкі. Другі выпуск «Тэлебачання» быў прысвечаны Дню Перамогі.
Блогерства
Напачатку 2016 года Юрый Юнчарка пачаў займацца трыятлонам, а 6 ліпеня 2017 года стварыў асобны расейскмоўны канал «3 в 1», прысвечаны гэтаму віду спорту. 16 студзеня 2019 года на гэтым канале з’явіўся першы Юнчаркаў музычны кліп па-расейску пад псеўданімам Дабл Ю.
Музыка
31 жніўня 2017 года Юрый Юрчанка дэбютаваў як музыка з кліпам «Мы любім бульбу» пад псеўданімам Піліп Беспамылковы. Пра саму песню аўтар казаў: ''Бульба — гэта наш наркотык. І мне закарцела перадаць нашае ёю захапленне па-новаму, зрабіць такі гламур з прыгожымі дзеўчынамі ды якаснай карцінкай, каб можна было ўбачыць, што бульба — гэта ня толькі вёска, трактар і гной. І што наогул вельмі карысна глядзець на звычайныя рэчы крыху з іншага боку''4 красавіка 2018 года выйшла песня «Мова», якую музыка называе «прызнаннем у любові да мовы» і «чарговым заклікам не забываць пра мову, атрымліваць кайф ад яе гучання і вымаўлення, распаўсюджваць мову паўсюль». Кліп таксама не абмінулі СМІ. 29 красавіка 2019 года быў выпушчаны правакацыйны кліп «Дз, дж, г, ч», які закранае тэматыку БДСМ. У беларускім грамадстве гэтае выклікала неадназначную рэакцыю, хаця сам аўтар сказаў, што да гэтага трэба адносіцца з гумарам. Шмат хто раскрытаваў кліп за празмерную і безгустоўную пахабнасць. Старшыня Таварыства беларускай мовы імя Францішка Скарыны Алег Трусаў паведаміў наконт кліпа: "Жах! Ад такіх кліпаў мовы болей не стане."17 сакавіка 2020 года Піліп Беспамылковы прадставіў кліп «Як бацька» у эфіры «Еўрарадыё». Аўтар адмаўляе звязанасць песні з падітыкаю, тлумачачы гэта тым, што «кожны чуе тое, што хоча».
Адукацыя
Юрый Юрчанка вучыўся ў мінскай школе № 191 (1996—2007). У 2013 годзе ён скончыў Беларускі дзяржаўны эканамічны ўнівэрсытэт паводле адмысловасці міжнародныя інвестыцыі.
Піліп Беспамылковы
Пра вобраз Піліпа Юрый Юрчанкаў распавядаў: ''Піліп – паэт. Ён ні да чаго ніколі не заклікае, а проста гаворыць на цікавыя яму тэмы. Ён можа быць розным: вясёлым, філасофсктм, сатырычным. У яго, увогуле-та, добрыя вершы. Мне вельмі падабаецца пра ветэранаў, напрыклад :). Як і ўсе іншыя, зрэшты. Пачытаць іх, праўда, асабліва няма дзе. Пакуль піша ў стол, але на відеа некаторыя творы ёсць.''
Васіль Файны
Пра вобраз Васіля Юрый Юрчанкаў распавядаў: ''Васіль – настаўнік беларускай мовы. Ён імкнецца, каб усе размаўлялі па-беларуску. Выдае адукацыйныя ролікі, у якіх распавядае, як правільна называеццп тая ці іншая рэч. Ёсць крутое відеа пра жаночае адзенне. А ёсць, дзе ён катуе чалавека. Вырывае зубы, суе іголкі пад пазногці, прапануе грошы – патрабуе, каб той гаманіў па-беларуску. У рэшче рэшт, чалавеку падаюць дранікі. Ён згаджаецца, але есцікі без зубоў ужо не можа.''
Дудары (Чашніцкі раён)
Дудары́ (, Дудари) — вёска ў Чашніцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Лукомльскага сельсавета.
Нажоўка па метале
Нажоўка па метале — разнавіднасць пілы для разразання металічных нарыхтовак. Складаецца з нажовачнай рамкі і нажовачнага палатна.
Дудары (Чашніцкі раён)
Гісторыя
Згадваецца ў 1668 годзе як вёска ў Аршанскім павеце Вялікага Княства Літоўскага.
Нажоўка па метале
Нажовачныя палотны вырабляюцца тонкімі і вузкімі. Даўжыня ручных нажовак характарызуецца адлегласцю паміж адтулінамі на канцах — ад 6 "да 14" (ад 150 да 400 мм). Для ручнога пілавання выкарыстоўваюцца палатна 250 мм і 300 мм, шырынёй 12,5 і 25 мм і таўшчынёй 0,63 — 1,25 мм. Палатна машынных нажовак некалькі шырэй — 25 ... 55 мм і таўшчынёй ад 1, 25 да 2,0 мм (пры буйным зубе — 2,5 мм). Палатна для ручных нажовак бываюць двух тыпаў:
Дудары (Чашніцкі раён)
Гісторыя
Да 10 мая 1958 года вёска ўваходзіла ў склад Чарэйскага сельсавета.
Стрышава (гміна)
Стрыша́ва (Stryszawa) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Сухскага павета Малапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Стрышаве. Плошча гміны складае 113,24 км². Станам на 2004 год у гміне Стрышава пражывалі 11 715 чалавек, шчыльнасць — 103,5 чал./км².
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 8 населеных пунктаў.
Нацыянальная галерэя (Прага)
Утворана ў 1949 годзе зліццём некалькіх раней створаных галерэй. Экспазіцыі Нацыянальнай галерэі размяшчаюцца ў некалькіх гістарычных будынках і палацах у Празе і за яе межамі, найбуйнейшы з якіх — Выставачны палац (Veletržní Palác).
Гісторыя
Гісторыя галерэі пачалася 5 лютага 1796 года, калі групай патрыятычна настроеных чэшскіх арыстакратаў і адукаваных інтэлектуалаў з сярэдняга класа было створана Таварыства патрыятычных сяброў мастацтва для асветы і прылучэння да мастацтва насельніцтва. Таварыства заснавала дзве арганізацыі — Акадэмію мастацтваў і Галерэю, адкрытую для наведванняў гараджан. Менавіта яна стала папярэдніцай сучаснай Нацыянальнай галерэі.
У 1918 годзе калекцыя Таварыства стала галоўным мастацкім зборам Чэхаславакіі.
У 1942 годзе да Галерэі, якая звалася тады Чэшска-Мараўская земская галерэя, былі далучаны калекцыі расфармаванай Галерэі сучаснага мастацтва Чэшскага каралеўства.
Галоўныя аддзелы і будынкі Нацыянальнай галерэі
Калекцыя галерэі размешчана ў некалькіх будынках:
Дагаберт III
Дагаберт III (Dagobert III;  — паміж 3 верасня і 31 снежня ) — кароль франкаў, кіраваў у 711—715 гг., з дынастыі Меравінгаў. Дагаберт быў сынам караля Хільдэберта III і Эдоны. Імя Дагаберт ў перакладзе са стара-германскай азначае «бліскучы, як дзень»).
Біяграфія
Дагаберта, атрымаў у спадчыну ад свайго бацькі кароны трох франкскіх каралеўстваў — Нейстрыі, Бургундыі і Аўстразіі — ва ўзросце дванаццаці гадоў. Рэальная ўлада, аднак, знаходзілася ў руках маёрдома Піпіна Герыстальскага, які кіраваў у Аўстразіі. У Нейстрыі маёрдомам быў яго сын Грымаальд. Аднак абодвы яны паміраюць у 714 годзе. Новым маёрдомам стаў непаўнагадовы сын Грымаальда Тэадаальд.
Пакуль увага кіраўнікоў была адцягнута вайной з фрызамі на поўначы, у кароткае валадаранне Дагаберта пачалося адасабленне абласцей паўднёвай Галіі: Саварык, ваяўнічы біскуп Асера, у 714 і 715 гадах на свой страх і рызыку падпарадкаваў сабе Арлеан, Невер, Авалон і Тонер, а Эўдон ў Тулузе і Антэнор ў Правансе сталі фактычна незалежнымі кіраўнікамі.
Пасля цалкам безаблічнага валадарання Дагаберта III памёр паміж 3 верасня і 31 снежня 715 года ва ўзросце 16 гадоў.
Norrlands Guld
Norrlands Guld — шведская марка піва дортмундскага тыпу. Маркай валодае бровар "Спендрупс".
Піва было прадстаўлена ў 1965 г. броварам Салефтэа пад маркай Norrlands Öl (Паўночнае піва). Сваю цяперашнюю назву атрымала ў 1976 г. у бровары Ворбі, якая выкупіла бровар Салефтэа. У 1989 бровар Ворбі набыў бровар Спендрупс, які і кіруе гандлёвай маркай па сённяшні дзень.
Галубцы
Галубцы́ — даўняя традыцыйная страва, вядомая большасці народаў Цэнтральнай і Усходняй Еўропы.
Norrlands Guld
У пачатку 1990 гадоў на рынку прысутнічала піва сярэдняй моцнасці пад маркай Norrlands Silver (Серабро Поўначы). У 1995 была зроблена няўдалая спроба выпусціць на рынак піва высокай моцнасці пад назвай Norrlands Dynamite (Паўночны Дынаміт).