cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Іда Аляксандраўна Гянко
Біяграфія
Прыезд у Мінск І. А. Гянко меў станоўчы ўплыў на актывізацыю музычнага жыцця ў горадзе. Неўзабаве пасля яе прыезду ў горадзе пачалася работа па адраджэнні музычнага грамадства. На мяжы XIX—XX ст. творчая дзейнасць таленавітай піяністкі дасягае найбольшга росквіту. Яна часта выступала з сольнымі канцэртамі, актыўна ўдзельнічала ў арганізацыі Мінскага таварыства аматараў прыгожых мастацтваў (1899 г.). У гэты ж час складваюцца два камерныя ансамблі з яе ўдзелам: санатны — са скрыпачом Я. Чыжэўскім і трыа — з Я. Чыжэўскім і віяланчэлістам М. Пестрыкавым.
У 1907 годзе I. А. Гянко стала першай выкладчыцай ігры на фартэпіяна ў толькі што створаным у Мінску музычным вучылішчы.
Нарынская вобласць
Нары́нская вобласць (Нарын облусу, Нарынская область) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка Кыргызстана, вобласць. Размешчаная ў цэнтральнай і ўсходняй частках краіны. Адміністрацыйны цэнтр — Нарын.
Мяжуе з Джалал-Абадскай (на захадзе), Чуйскай (на поўначы), Ісык-Кульскай (на паўночным усходзе) і Ошскай (на паўднёвым захадзе) абласцямі. На поўдні і паўднёвым захадзе праходзіць мяжа Кыргызстана з Кітаем.
IC 3625
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Rmdir
rmdir — каманда ў аперацыйных сістэмах DOS, UNIX, Windows, якая выдаляе каталог з файлавай сістэмы. Гэтую каманду таксама разумее большасць FTP-сервераў.
Unix адчувальны да рэгістра літар, таму ў камандзе нельга ужываць вялікія літары. У DOS не мае значэння вялікімі ці малымі літарамі напісана каманда. Прыклад ужывання:
дзе імя_каталога адпавядае таму каталогу, які патрэбна выдаліць. У Unix існуюць таксама ключы (параметры) для гэтай каманды, такі як -p, пры ужыванні з гэтым ключом выдаляюцца таксама каталогі вышэйшага ўзроўню, калі яны пустыя, напрыклад:
Спачатку будзе выдалены каталог baz/, потым bar/ і ў канцы foo/, такім чынам будуць выдалены тры каталогі, запісаныя ў аргуменце.
rmdir не выдаліць каталог, калі ён не пусты. Правільны спосаб для выдалення рэкурсіўна ўсяго зместу каталога гэта выкарыстаць каманду rm. Напрыклад:
Прамышленная
Прамышленная (Промы́шленная) — пасёлак гарадскога тыпу ў Прамышленнаўскім раёне Кемераўскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Прамышленнаўскага гарадскога паселішча і Прамышленнаўскага раёна. На 01.01.2014 года Прамышленная з’яўляецца самым буйным пасёлкам гарадскога тыпу Кемераўскай вобласці. Размешчаны за 72 км ад абласнога цэнтра — горада Кемерава на беразе ракі Іня, пры ўпадзенні ў яе ракі Камысла.
Эміль Барэль
Фелікс Эдуард Жусцін Эміль Барэль (Félix Édouard Justin Émile Borel; —, Парыж) — французскі матэматык і палітычны дзеяч.
Біяграфія
Эміль Барэль нарадзіўся на поўдні Францыі, паблізу Авіньёна. Яго бацька, Анарэ Барэль, быў пастарам пратэстанцкай царквы, маці, Эмілія Тэйсье Салье — дачкой фабрыканта. У сям’і было трое дзяцей. Эміль - малодшы. Першыя веды атрымаў ад бацькі, які кіраваў пратэстанцкай школай. «Дзіўны дзіця ў нашага пастара — казалі мясцовыя жыхары, — вывучыў пачаткі геаметрыі, а яму ўсяго тры гады». У 11-гадовым узросце паступае ў Мантабанскі ліцэй, у 17 гадоў — у Парыжскі калегіум святой Барбары, у ліцэі Людовіка Вялікага вывучае механіку і геаметрыю. Атрымаўшы дзве прэміі на конкурсах, ён атрымлівае права вучобы альбо ў Нармальнай школе, альбо ў Політэхнічнай школе. Эміль выбірае навуку і паступае ў Нармальную школу. Першыя яго працы прысвечаны геаметрыі пад уплывам Гастона Дарбу. У 1893 годзе ён з’яўляецца ў Ліёнскім універсітэце ў якасці выкладчыка. Ён шмат працуе, за 3 гады ён піша 22 працы і дысертацыю. З 1897 года ён прафесар Нармальнай школы.
У 1901 годзе ён жэніцца з Маргарытай Апель, будучай пісьменніцай, больш вядомай пад псеўданімам Каміла Марбо.
Яго пляменнік Арман Барэль таксама быў вядомым матэматыкам.
У гонар Барэля названы кратар на Месяцы.
Брэсцкі лядовы палац спорту
«Брэ́сцкі лядо́вы пала́ц спо́рту» — спарткомплекс у горадзе Брэст, размешчаны па адрасе вул. Маскоўская, 151.
Пабудаваны ў 2000 годзе (архіт. В. Кескевіч). Уведзены ў эксплуатацыю 30 чэрвеня 2000 года. Палац спорту пабудаваны за кошт сродкаў рэспубліканскага бюджэту і з’яўляецца гарадской камунальнай уласнасцю. Арэна служыць хатняй пляцоўкай хакейнага клуба «Брэст», які выступае ў беларускай экстралізе, а таксама базай для дзіцячых хакейных секцый і ДЮСШ.
Архітэктура
Агульная плошча складае 10 571 м²: галоўная спартыўная арэна каля 1800 м². Уключае глядзельную залу на 2 тыс. месцаў, лядовае поле (61 х 30 м), галоўны і касавы вестыбюлі, фае, раздзявальні, трэнажорная зала, прэс-цэнтр, адміністрацыйныя і тэхнічныя памяшканні і інш. У палацы праводзяцца навучальна-трэніровачныя заняткі, хакейныя матчы, рэспубліканскія і міжнародныя спаборніцтвы па хакеі з шайбай, фігурным катанню, фехтаванні і інш. Прадугледжана магчымасць трансфармавання хакейнай каробкі ў пляцоўку для гульнявых відаў спорту, спартыўных адзінаборстваў, тэніса, цяжкай атлетыкі, гімнастыкі, бокса, а таксама ў сцэну для правядзення канцэртаў і іншых відовішчных мерапрыемстваў. У вольны ад спартыўных мерапрыемстваў час лядовая пляцоўка задзейнічана для правядзення масавых катанняў на каньках.
Разам з Брэсцкім лёгкаатлетычным манежам складае комплекс — Брэсцкае камунальнае культурна-спартыўнае УП «Палац спорту».
Суратхані
Суратхані (สุราษฎร์ธานี) — горад у аднайменнай правінцыі на поўдні Тайланда, пры ўпадзенні ракі Тапі ў бухту Бандон, за 640 км на паўднёвы захад ад Бангкока. Суратхані з’яўляецца цэнтрам горназдабыўной прамысловасці і лесагандлю. Порт горада з’яўляецца важнай рыбалавецкай гаванню.
Вакол горада размешчаны плантацыі какосавых пальмаў. За 30 км на захад ад горада размешчаны аэрапорт, які выкарыстоўваецца для транзіту на востраў Самуй, з якім Суратхані звязваюць паромныя зносіны. Чыгуначная станцыя Суратхані на паўднёвай лініі чыгункі, якая злучае Бангкок з Паўднёвым Тайландам, знаходзіцца за 15 км ад горада.
Ілья Генадзевіч Багдановіч
Ілья Багдановіч (нар., Баранавічы) — беларускі футбаліст, абаронца брэсцкага «Дынама».
Клубная кар’ера
У 2017 годзе далучыўся да акадэміі брэсцкага «Дынама», гуляў за юнацкія каманды клуба. У пачатку 2021 года разам з акадэміяй дынамаўцаў перайшоў у брэсцкі «Рух», дзе стаў выступаць за дубль. У пачатку 2022 года «Рух» зняўся з чэмпіянату Беларусі, але абаронца працягваў выступаць за каманду клуба ў юнацкім першынстве.
У ліпені 2022 года падпісаў двухгадовы кантракт з брэсцкім «Дынама», дзе таксама стаў гуляць за дубль. 2 верасня 2022 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе, выйшаўшы на замену ў канцы сустрэчы з «Мінскам» (3:1). У далейшым у асноўнай камандзе толькі заставаўся на лаўцы запасных.
У студзені 2023 года падпісаў новае двухгадовае пагадненне з «Дынама».
Windows 98
Па сутнасці, дадзеная аперацыйная сістэма - гэта абноўленая версія Windows 95, па-ранейшаму з'яўляецца гібрыдным 16/32-разрадным прадуктам, заснаваным на MS-DOS 7.1. Паляпшэнням падвергнулася падтрымка AGP, дапрацаваны драйверы USB, была дададзена падтрымка працы з некалькімі маніторамі і падтрымка WebTV. Як і ў Windows 95 OSR 2.5, у інтэрфейс сістэмы (Explorer.exe) інтэграваны Internet Explorer 4 (функцыя Active Desktop).
Унутраны нумар «першай рэдакцыі» Windows 98 — 4.10.1998, SE — 4.10.2222.
Сістэмныя патрабаванні для Windows 98: працэсар 486DX/66 MHz або лепш, 16 Мб АЗП і не менш 195 Мб вольнай дыскавай прасторы пры стандартнай устаноўцы.
Ruger SR-556
Ruger SR-556 — амерыканскі самазарадны карабін вытворчасці зброевай кампаніі Sturm, Ruger & Company, Inc. Зброя прадстаўлена ў 2009 годзе і стала першым узорам кампаніі Ruger з сямейства AR-10. Наступным варыянтам у гэтым шэрагу стаў карабін Ruger SR-762 пад патрон .308. Належыць да нешматлікіх узораў вінтовак AR-15, якія выкарыстоўваюць адвод парахавых газаў. Вытворчасць спынілася ў студзені 2016 года пасля прадстаўлення варыянту Takedown.
Агляд
Вінтоўка выкарыстоўвае запатэнтаваны механізм адводу парахавых газаў, які працуе ў двух стадыях. Адвод кантралюецца чатырохпазіцыйным рэгулятарам. Некалькі ключавых частак — газавы поршань з кароткім ходам, газавы рэгулятар і затворная група — храмаваны. Замест газавага ключа AR-15 ёсць убудаваны выступ у засаўцы. Пламегасіцель падобны з ​​пламегасіцелем AC-556 і Mini-14GB.
У зборцы вінтоўкі SR-556 выкарыстоўваліся частцы вытворчасці кампаній Troy Industries (рукаяць з рэйкавым мацаваннем), Samson (механічны прыцэл), Hogue (прагумаванай пісталетнай дзяржальняй) і Magpul (тры магазіны на 30 патронаў). Мадыфікацыя SR-556SC выкарыстоўвае тры 10-патронных магазіна, не мае пламегасіцеля або складанага прыклада, але ў штатах з жорсткімі заканадаўчымі абмежаваннямі на выкарыстанне штурмавых вінтовак цалкам распаўсюджаная. Даўжыня храмаванага ствала — 409 мм, шэсць канавак, распрацаваны для правшей. Твіст 1: 230 мм.
З жніўня 2010 года вінтоўка вырабляецца не толькі пад стандартныя патроны 5,56 × 45, але і пад патроны 6,8 мм Remington SPC.
Ruger AR-556
29 верасня 2014 года кампанія прадставіла спартыўную вінтоўку AR-556 з прамым адводам парахавых газаў і прыцэлам, падобным на Magpul BUIS. Па эфектыўнасці стральбы вінтоўка не саступае Smith & Wesson M & P15.
Крытыка
Вінтоўка SR-556 падвергнулася крытыцы за неапраўдана высокую цану (да 2 тысяч долараў ЗША) і складаную сістэму кіравання ў параўнанні з таннымі вінтоўкамі кампаніі Smith & Wesson M & P. SR-556 не была дастаткова абаронена ад пылу і не мела пярэднюю дзяржальню, а таксама была занадта цяжкай. Пасля серыі рэкамендацый Ruger распрацаваў лёгкую і больш танную мадыфікацыю SR-556EE.
Арлоў
Арлоў — распаўсюджанае рускае прозвішча, паходзіць ад арла.
Верх-Чэбула
Верх-Чэбула (Верх-Чебула́) — пасёлак гарадскога тыпу ў Кемераўскай вобласці Расіі, адміністрацыйны цэнтр Чэбулінскага раёна і Верх-Чэбулінскага гарадскога паселішча. Заснаваны ў 1762 годзе. Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 1974 года.
Югаронак
Югаронак — пасёлак гарадскога тыпу ва Усць-Майскім улусе Якуціі, на рацэ Юдама. Насельніцтва — 272 чалавекі (перапіс 2010 года). Узнік у 1940 годзе як транспартна-перавалачны пункт грузапатоку па рацэ Юдама.
Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 1978 года.
M50 (аб’ект Месье)
M50 (каталог Месье) — рассеянае скопішча ў сузор'і Аднарога.
Гісторыя адкрыцця
Скопішча было адкрыта Дж. Д. Касіні да 1711 г. і незалежна адкрыта Чарльзам Месье ў 1772 годзе.
Цікавыя характарыстыкі
M50 знаходзіцца на адлегласці 3000 светлавых гадоў ад Зямлі.
Варашылаўскі сельсавет (Пухавіцкі раён)
Варашы́лаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Пухавіцкага раёна Мінскай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Вомельна.
Утвораны 20 жніўня 1924 года як Кнорынскі сельсавет у складзе Пухавіцкага раёна Мінскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Вомельна. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Пухавіцкім раёне БССР. З 1931 года цэнтр сельсавета — вёска Кнорына. З 20 лютага 1938 года ў складзе Мінскай вобласці. У 1939 годзе перайменаваны ў Варашылаўскі сельсавет з цэнтрам у вёсцы Вомельна. 5 мая 1962 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Селецкага (11 населеных пунктаў: Бярэзнікі, Выемка, Глод, Дубавое, Завод, Ільінка, Ніва, Паднямонец, Парэчча, Пахар і Селішча) і Сінчанскага (8 населеных пунктаў: Апляўніца, Быцень, Вомельна, Востраў, Клятное, Любячка, Мельніца і Палёк) сельсаветаў.
На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 19 населеных пунктаў.
Бязважкасць
Бязважкасць — стан цела, пры якім адсутнічае ўнутранае напружанне, абумоўленае сілай прыцягнення. Хоць тэрмін нулявая гравітацыя часта выкарыстоўваецца як сінонім, бязважкасць на арбіце не з'яўляецца вынікам адсутнасці сілы цяжару ці нават яе значнага змяншэння (фактычна сіла прыцягнення Зямлі на вышыні 100 км толькі на 3% менш, чым на паверхні). Прычына бязважкасці заключаецца ў тым, што сіла цяжару надае целу і яго апоры аднолькавае паскарэнне. Гэты вывад справядлівы для ўсіх цел, якія рухаюцца толькі пад уздзеяннем сілы прыцягнення, то бок знаходзяцца ў свабодным падзенні.
Пеледуй
Пеледуй — пасёлак гарадскога тыпу ў Ленскім раёне Рэспублікі Якуція Расіі. Насельніцтва — 4708 чал. (2017). Паблізу пасёлка працякае рака Пеледуй. Пасёлак з’яўляецца буйной базай рачнога флоту Расіі. Тут размешчаны філіял ААТ «Ленскае аб’яднанае рачное параходства», Пеледуйская база тэхнічнай эксплуатацыі флоту і ТАА «Пеледуйскі суднарамонтна-суднабудаўнічы завод», а таксама база хуткаснага рачнога пасажырскага флоту ТАА «Ленатурфлот».
Гэнічэскі раён
Гэнічэскі раён (Генічеський район) — адміністрацыйная адзінка ў складзе Херсонскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр — Гэнічэск (Генічеськ).
Утвораны ў 1784 годзе. Насельніцтва раёна на года складае 60196 чалавек, плошча — 3000 км².
Адміністрацыйны падзел
Тэрыторыя раёна адміністрацыйна складаецца з 1 гарадскога, 2 пасялковых і 17 сельскіх саветаў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі раёна размешчаны 1 горад раённага значэння, 2 пасёлкі гарадскога тыпу, 7 пасёлкаў сельскага тыпу і 58 сёлаў.
Вуліца Гогаля (Брэст)
Вуліца Гогаля (улица Гоголя) — вуліца ў Ленінскім раёне Брэста, у гістарычным цэнтры горада.
Гісторыя
Забудова вуліцы вядзецца з сярэдзіны XIX стагоддзя. Першапачаткова насіла назву вуліца Сярэдняя. У 1909 годзе пераназвана ў гонар рускага пісьменніка М. В. Гогаля. У 1921—1939 гадах, калі горад знаходзіўся пад уладай Польскай Рэспублікі, насіла назву вуліца Тадэвуша Касцюшкі ў гонар нацыянальнага героя Беларусі, Польшчы і ЗША, лідара нацыянальна-вызваленчага паўстання 1794 года. У гады нямецка-фашысцкай акупацыі — Мітэналее. Падчас Вялікай Айчыннай вайны вуліца моцна пацярпела. Пасля вызвалення горада ў 1944 г. зноў стала вуліцай Гогаля.
Фарміраванне вуліцы Гогаля завяршылася ў 1965 годзе, калі яе даўжыня была павялічана за кошт вул. Розы Люксембург.
Размяшчэнне
Арыентавана з паўднёвага захаду на паўночны ўсход. На большай частцы ўяўляе сабой бульвар. Пачынаецца ад вуліцы Зубачова каля Брэсцкай крэпасці, перасякае чыгуначныя пуці, вуліцу Фаміна, з паўночна-заходняга боку прымыкаюць вуліцы Наганава, Кааператыўная, Крупскай, далей перасякае вуліцы Камуністычную, Леніна, Карла Маркса, Камсамольскую, Савецкую ў пешаходнай яе частцы, з паўночна-заходняга боку прымыкае вуліца Куйбышава, перасякае вуліцу Карбышава і бульвар Касманаўтаў, пасля кругавога скрыжавання з вуліцай Кірава пераходзіць у вуліцу Папаніна. Даўжыня вуліцы складае каля 2,5 км.
Белагорск (Кемераўская вобласць)
Белагорск (Белого́рск) — пасёлак гарадскога тыпу ў Тысульскім раёне Кемераўскай вобласці Расіі, утварае Белагорскае гарадское паселішча. Размешчаны на ўсходніх адгор’ях Кузнецкага Алатау. За 375 км ад адміністрацыйнага цэнтра. Насельніцтва — 2713 чалавек (2017).
IC 3625A
IC 3625A — галактыка тыпу S0 (спіральная галактыка) ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Марцін Ван Бюрэн
Марцін Ван Бюрэн (Martin Van Buren, Maarten van Buren;  — ) — амерыканскі палітык, 8-ы прэзідэнт ЗША (1837-41). Член Дэмакратычнай партыі, займаў некалькі высокіх пасад, у тым ліку быў 8-м віцэ-прэзідэнтам (1833-37) і 10-м дзяржаўным сакратаром (1829-31), абедзве пасады падчас кіравання Эндру Джэксана. Няздольнасць Ван Бюрэна ў якасці прэзідэнта справіцца з эканамічным хаосам, выкліканым панікай 1837 года, і наступная крытыка Партыі вігаў, прывялі да яго паразы на выбарах 1840 года.
Біяграфія
Меў галандскае паходжанне, рана навучыўся размаўляць з людзьмі розных этнічных, эканамічных і сацыяльных груп, якіх ён выкарыстоўваў у сваіх інтарэсах як палітычны арганізатар. Пачаў займацца палітыкай ва ўзросце 18 гадоў, хутка перайшоў ад мясцовай да дзяржаўнай палітыкі, атрымаў вядомасць і як палітычны арганізатар, і як дасведчаны юрыст. Абраны ў Сенат ЗША ад Нью-Ёрка ў 1821 годзе, Ван Бюрэн падтрымаў Уільяма Х. Кроўфарда на пасаду прэзідэнта ў 1824 годзе, але ў 1828 годзе ён вырашыў падтрымаць генерала Эндру Джэксана. Ван Бюрэн быў галоўным прыхільнікам і арганізатарам Джэксана на выбарах 1828 года. Пасля абрання Джэксана, апошні зрабіў Ван Бюрэна дзяржаўным сакратаром.
На працягу васьмі гадоў прэзідэнцтва Джэксана, Ван Бюрэн быў ключавым дарадцам, ён пабудаваў арганізацыйную структуру для аб’яднання Дэмакратычнай партыі, у прыватнасці, у Нью-Ёрку. У 1831 годзе, пасля яго адстаўкі з пасады дзяржсакратара, Джэксан прызначыў Ван Бюрэна амерыканскім міністрам у Вялікабрытаніі, але Сенат не падтрымаў прызначэнне Ван Бюрэна, і той спыніў сваю службу ў Лондане. Стаў пераемнікам Джэксана, і быў абраны віцэ-прэзідэнтам у 1832 годзе. Ван Бюрэн перамог некалькіх праціўнікаў вігаў ў 1836 годзе, і быў абраны прэзідэнтам. Ён стаў трэцім віцэ-прэзідэнтам, які непасрэдна абраўся на пасаду прэзідэнта пасля Джона Адамса ў 1796 годзе і Томаса Джэферсана ў 1800 годзе, і апошнім такім прэзідэнтам на працягу 152 гадоў, пакуль ў 1988 годзе не быў абраны Джордж Буш.
У 1840 годзе Ван Бюрэн прайграў выбары кандыдату ад Партыі вігаў Уільяму Генры Гарысану. Ван Бюрэн быў вядучым кандыдатам на вылучэнне ад Дэмакратычнай партыі ў 1844 годзе, але прайграў Джэймсу К. Полку, які атрымаў перамогу на выбарах. На выбарах 1848 года Ван Бюрэн няўдала вылучыўся як кандыдат ад Партыі свабоднай зямлі. Ён таксама падтрымліваў Франкліна Пірса (1852), Джэймса Б’юкенена (1856) і Стывена А. Дугласа (1860) на выбарах на пасаду прэзідэнта, яго абаліцыянісцкія погляды і падтрымка Саюза прывялі яго да падтрымкі палітыкі Аўраама Лінкальна пасля пачатку грамадзянскай вайны ў Амерыцы.
Стан здароўя Ван Бюрэна значна пагоршыўся ў 1861 годзе, і ён памёр у ліпені 1862 года ва ўзросце сямідзесяці дзевяці гадоў. Нягледзячы на тое, што ён служыў на многіх высокіх пасадах, яго самае вялікае дасягненне як палітычнага арганізатара была пабудова сучаснай Дэмакратычнай партыі з далейшым яе дамінаваннем ў новай двухпартыйнай сістэме.
Windows XP
«Windows XP» (кодавая назва пры распрацоўцы — Whistler; ўнутраная версія — Windows NT 5.1) — аперацыйная сістэма (АС) сямейства Windows NT карпарацыі «Microsoft». Яна была выпушчаная 25 кастрычніка 2001 года і з’яўляецца развіццём «Windows 2000 Professional». Назва XP паходзіць ад англ. eXPerience (вопыт).
У адрозненне ад папярэдняй сістэмы «Windows 2000», якая пастаўлялася як у серверным, так і ў кліенцкім варыянтах, «Windows XP» з’яўляецца выключна кліенцкай сістэмай. Яе серверным аналагам з’яўляецца «Windows Server 2003».
Тапі (рака)
Тапі — рака ў Тайландзе, упадае ў Сіямскі заліў. Самая доўгая рака Паўднёвага Тайланда.
Даўжыня ракі — 230 км. Плошча вадазборнага басейна — 11585 км². Тапі бярэ пачатак на схілах гары Луанг і працякае па тэрыторыі правінцыі Накхонсітхамарат, упадае ў бухту Бандон Сіямскага заліва каля горада Суратхані, утвараючы ў вусці шырокі эстуарый.
Найбуйнейшы прыток — рака Пхумдуанг, плошча басейна якой (6125 км²) перавышае басейн Тапі (без Пхумдуанга — 5460 км²). За 9 км ад вусця на рацэ размешчаны астравок Лампху.
Рабчык (род раслін)
Ра́бчык (Fritillaria) — род кветкавых раслін сямейства.
Батанічнае апісанне
Шматгадовыя цыбульныя расліны вышынёй да 1 м. Лісце вузкае або шырокаланцэтнае. Кветкі паніклыя, адзіночныя або ў суквецці. Плод — каробачка.
Віды
Род налічвае каля 100 відаў, пашыраных ва ўмераных абласцях. Паводле базы даных The Plant List, род уключае 141 від. Некаторыя з іх:
Артачэзус
Артачэзус (Ortacesus) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Сардзінія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Кальяры.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Семукацкі сельсавет
Семука́цкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Магілёўскага раёна Магілёўскай вобласці Беларусі. Цэнтр — аграгарадок (да 2010 года вёска) Семукачы.
Гісторыя
Утвораны 16 ліпеня 1954 года ў складзе Магілёўскага раёна Магілёўскай вобласці БССР шляхам аб’яднання тэрыторыі скасаваных Гарадзішчанскага і Вялікабялевіцкага сельсаветаў. 22 ліпеня 1960 года скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад новаўтворанага Бокатаўскага сельсавета, 16 населеных пунктаў перададзены ў склад Вендаражскага сельсавета (Александроў, Альхоўка, Барок, Бярозаўка, Вялікія Бялевічы, Катвіна, Коркаць, Майшчына, Малыя Бялевічы, Мікалаеўка, Міхайлаўск, Навабеліца, Паддуб’е, Паўлаўск, Рубеж і Укружжа).
4 чэрвеня 1965 года сельсавет утвораны зноў у складзе 40 населеных пунктаў: 15 населеных пунктаў Вендаражскага сельсавета (Александроў, Альхоўка, Барок, Барсукі, Бярозаўка, Вялікія Бялевічы, Дуброўка, Катвіна, Коркаць, Майшчына, Малыя Бялевічы, Паддуб’е, Паўлаўск, Рубеж і Укружжа) і 25 населеных пунктаў Бокатаўскага сельсавета (Александроў, Алень, Арлянка, Астраўшчына, Брод, Вазраждзенне, Вугал, Вялікае Запаточча, Гарадзішча, Займішча, Кулі, Лупалава, Майдан, Малое Запаточча, Новая Ніва, Перамога, Пушча, Рог, Семукачы, Сінюга, Смалярня, Старое Ляда, станцыя Семукачы, Хімніца і Ямішча). 5 жніўня 2010 года скасавана вёска Барок, 29 чэрвеня 2018 года — вёскі Рубеж і Укружжа , 20 чэрвеня 2023 года — вёска Перамога.
Хатынецкі раён
Хатыне́цкі раён (Хотынецкий район) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на паўночным захадзе Арлоўскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр — пасёлак гарадскога тыпу Хатынец.
Геаграфія
Хатынецкі раён мяжуе са Знаменскім, Урыцкім і Шаблыкінскім раёнамі, а таксама з Бранскай і Калужскай абласцямі. Плошча раёна складае 791,3 км². Тэрыторыя раёна носіць няроўны характар. Большая частка тэрыторыі размешчана на вышыні 215—235 метраў над узроўнем мора. Значная частка зямлі схільная да воднай эрозіі.
Гісторыя
У часы Расійскай імперыі тэрыторыя раёна была часткай Арлоўскай, а потым Бранскай губерняў. Хатынецкі раён быў утвораны 17 чэрвеня 1929 года ў адпаведнасці з пастановай УЦВК і СНК РСФСР.
Краснабродскі
Краснабродскі (Краснобро́дский) — пасёлак гарадскога тыпу ў Кемераўскай вобласці Расіі, адміністрацыйны цэнтр Краснабродскай гарадской акругі. Насельніцтва — 11 715 чал. (2017). Пасёлак размешчаны ў вярхоўях р. Ускат (прыток Томі), за 178 км на поўдзень ад Кемерава, за 7 км ад чыгуначнай станцыі Трудармейская (на лініі Новакузнецк — Артышта). Паселішча Каменны Брод паўстала на беразе ракі Крывы Ускат ў сярэдзіне 20-х гг. XIX стагоддзя. З 1931 г. сяло афіцыйна пачало называцца Красны Брод. У 1953 годзе статус пасёлка гарадскога тыпу.
Рэспубліканскі тэатр беларускай драматургіі
Рэспубліканскі тэатр беларускай драматургіі (РТБД) — беларускі драматычны тэатр.
Гісторыя
У снежні 1990 года Савет Міністраў БССР прыняў пастанову аб стварэнні ў Мінску Дзяржаўнага тэатра-лабараторыі нацыянальнай драматургіі «Вольная сцэна», які пэўны час існаваў як структурнае падраздзяленне Беларускага тэатра імя Янкі Купалы. Канцэпцыя новага сцэнічнага калектыву была акрэслена дакладна: падтрымка нацыянальнай драматургіі, адкрыццё новых імёнаў беларускіх аўтараў. Тэатр узначаліў заслужаны дзеяч мастацтваў, лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь Валерый Мазынскі. Трупа была сфарміраваная з ягоных вучняў, выпускнікоў Беларускага дзяржаўнага тэатральна-мастацкага інстытута. Пачаў працу ў 1991 годзе на Малой сцэне Нацыянальнага акадэмічнага тэатра імя Я. Купалы (вул. Энгельса, 12). Першая прэм’ера адбылася 1 лютага 1992 года. П’есу «Ку-ку» Міколы Арахоўскага ўвасобіў рэжысёр Андрэй Гузій. Менавіта 1 лютага 1992 года РТБД лічыць Днём Народзінаў тэатра.
Неўзабаве сцэнічны калектыў набыў самастойнасць, пераехаў ва ўласнае памяшканне на Крапоткіна, 44, дзе цяпер і знаходзіцца Рэспубліканскі тэатр беларускай драматургіі. Дзеля таго, каб маладыя драматургі на справе спасцігалі законы тэатра, з імі праводзілася скрупулёзная праца. Абавязковай была прысутнасць аўтара пры чытцы п’есы акцёрамі, удзел у рэпетыцыях. Цягам першага дзесяцігоддзя ў рэпертуары з’явіліся спектаклі па творах Міколы Арахоўскага, Уладзіміра Савуліча, Ігара Сідарука, Максіма Клімковіча, Міраслава Адамчыкава, Раісы Баравіковай, Алены Паповай, Сяргея Кавалёва і іншых.
Акцэнт быў зроблены на спектаклях метафарычнага і абсурдысцкага накірунку. Тэатр браў актыўны ўдзел у фестывалях. Са спектаклямі «Рычард» і «Макбет» Уільяма Шэкспіра двойчы з поспехам удзельнічаў у Эдынбугскім тэатральным фестывалі Фрындж.
У лістападзе 1993 года пераехаў ва ўласнае памяшканне па вул. Крапоткіна, 44, атрымаў статус рэспубліканскага тэатра і сучасную назву.
У РТБД значна палепшыліся ўмовы для творчасці, да тэатра далучылі другі паверх суседняга будынку. Усё большую цікавасць у тэатральнай грамадскасці выклікаў дзейнасць Цэнтра беларускай драматургіі, які быў створаны пры тэатры ў 2007 годзе. У трупе ў гэты час працавалілі 33 акцёра, у рэпертуары — 33 спектакля. У 2010 годзе тэатру нададзена ганаровае званне Заслужаны калектыў Рэспублікі Беларусь.
У 2012 годзе мастацкім кіраўніком Рэспубліканскага тэатра беларускай драматургіі прызначаны рэжысёр Аляксандр Гарцуеў, у 2014-м дырэктарам тэатра становіцца Уладзімір Карачэўскі. Роздум пра жыццё, пра месца сучаснага чалавека на зямлі прасякае новыя спектаклі РТБД. Лепшыя сярод іх «Раскіданае гняздо» Янкі Купалы, «Пелікан» Аўгуста Стрындберга, «Гэта ўсё яна» Андрэя Іванова, «Сіндром Медэі» Юліі Чарняўскай, «Кар’ера доктара Рауса» Віктара Марціновіча, «Бетон» Я.Карняга, эксперыментальныя спектаклі рэжысёра А.Марчанкі «Мабыць?», «Беларусь. Дыдактыка».
У канцы снежня 2021 года ў рамках маштабных палітычных чыстак быў звольнены мастацкі кіраўнік тэатра Аляксандр Гарцуеў.
Мастацкія кіраўнікі
Кіраўнік Цэнтра беларускай драматургіі  — Аляксандр Марчанка (2009—2018)
Актуальны рэпертуар
Дзіцячыя спектаклі
Удзел у фестывалях
1993
1996
1998
2001
Паташынскі нацыянальны польскі сельсавет
Пата́шынскі нацыянальны польскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Хойніцкага раёна БССР. Цэнтр — вёска Паташня.
Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года Паташынскі сельсавет у складзе Хойніцкага раёна Рэчыцкай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Гомельскай акругі. 30 снежня 1927 года сельсавет узбуйнены, у яго склад увайшла частка скасаванага Храпкаўскага сельсавета, і рэарганізаваны ў Паташынскі нацыянальны польскі сельсавет. Пасля скасавання акруговага падзелу 26 ліпеня 1930 года ў складзе Хойніцкага раёна БССР. 23 жніўня 1937 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Клеўскага (Кліўскага) сельсавета.
Рэспубліканскі тэатр беларускай драматургіі
Удзел у фестывалях
2002
2003
2004
2005
2006
2007
2008
2009
2010
2011
2012
2013
«Дажыць да прэм’еры» па п’есе Мікалая Рудкоўскага.
2014
2015
2016
2017
2018
Аса
Аса:
Баброў
Баброў — прозвішча і тапонім.
IC 3625B
IC 3625B — галактыка тыпу E? (эліптычная галактыка) ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Крапівінскі
Крапівінскі (Крапивинский) — пасёлак гарадскога тыпу, адміністрацыйны цэнтр Крапівінскага раёна Кемераўскай вобласці Расіі. Размешчаны на левым беразе ракі Том. Насельніцтва 7,9 тыс. жыхароў (2009 год). Сяло Крапівіна заснавана у 1732 годзе. Да 1924 года Крапівіна — цэнтр воласці, з 1924 па 1963 год і з 1967 года — раённы цэнтр. У 1958 годзе Крапівіна пераўтворана ў пасёлак гарадскога тыпу Крапівінскі.
Кінтайр
Паўвостраў Кінтайр уяўляе сабой доўгую і вузкую частку сушы, выцягнутую ў мерыдыянальным кірунку. Максімальная шырыня паўвострава — усяго 18 км, даўжыня — 48 км. Цэнтральную частку займае града ўзгоркаў і невысокіх гор (да 454 м), якія спускаюцца да ўрадлівага ўзбярэжжа.
На ўсходзе ад паўвострава ляжыць востраў Аран, да захаду — востраў Гіа.
Найважнейшыя гарады Кінтайра — Кэмпбелтаўн у паўднёвай частцы паўвострава, старажытнае кельцкае паселішча, перабудаваная графамі Аргайла з дому Кэмпбелаў, цэнтр вытворчасці шатландскага віскі, і Тарберт у паўночнай частцы паўвострава на перашыйку, які злучае паўвостраў з астатняй часткай Шатландыі. Тарберт — адна з найважнейшых крэпасцей сярэдневяковай Шатландыі, закладзеная каралём Робертам I Брусам у 1326 годзе.
Гісторыя
Кінтайр — найбліжэйшая да Ірландыі частка тэрыторыі Шатландыі. Таму ўжо ў старажытнасці сюды сталі перасяляцца ірландскія кельцкія плямёны (скоты-гэлы). Менавіта Кінтайр стаў ядром кельцкага каралеўства Дал Рыяда, якое распаўсюдзіла ў VII—VIII стагоддзях сваю ўладу на большую частку заходняй Шатландыі і паўночнай Ірландыі. У гэты перыяд Кінтайр разам з востравам Аёна стаў фактычным цэнтрам місіянерства і хрысціянізацыі паўночнай часткі Вялікабрытаніі. Тут пацярпеў Св. першамучанік Шатландскі Канстанцін. У 843 годзе кароль Дал Рыяды стаў таксама каралём дзяржавы піктаў, і абедзве краіны былі аб'яднаны ў каралеўства Шатландыя.
Урадлівыя берагі Кінтайра працягвалі прыцягваць чужацкія народы: пачынаючы са IX стагоддзя гэтыя землі цярпелі ад набегаў нарвежскіх вікінгаў, частка якіх асела ў Кінтайры і прызнала ўладу караля Нарвегіі. Гэта прывяло да шматвяковой барацьбы Нарвегіі і Шатландыі за валоданне Кінтайром, які па праве лічыўся самай багатай тэрыторыяй заходняга шатландскага ўзбярэжжа. У 1098 годзе быў заключаны нарвежска-шатландскі дагавор, у адпаведнасці з якім Нарвегія захоўвала за сабой востраў, а кароль Шатландыі атрымліваў мацерыковую тэрыторыю. Жадаючы пацвердзіць свае правы на Кінтайр нарвежскі кароль Магнус III загадаў працягнуць сябе ў яліку праз самую вузкую частку паўвострава, спрабуючы даказаць, што Кінтайр адносіцца да астравоў, якія належылі Нарвегіі. У 1140 годзе Кінтайр увайшоў у незалежнае гэльска-нарвежскае Каралеўства Астравоў на чале з Сомерледам, а пасля яго смерці гэта тэрыторыя адышла да яго ўнука Дональда, родапачынальніку клана Мак-Дональд. Пасля паражэння нарвежцаў пры Ларгсе ў 1263 годзе Кінтайр перайшоў пад уладу шатландскага караля.
У пачатку XIV стагоддзя Мак-Дональды сталі адной з галоўных апор шатландскага караля Роберта Бруса: менавіта ў Кінтайры кароль знайшоў прытулак пасля цяжкага паражэння ад англійскіх войскаў у 1306 годзе. Брус усведамляў значэнне Кінтайра як ключа да Гебрыдскіх астравоў і Ірландыі. У 1326 годзе ён узвёў у самым вузкім месцы паўвострава замак Тарберт, які стаў фарпостам каралеўскай улады ў Аргайле.
У XV стагоддзі Кінтайр стаў аб'ектам супрацьстаяння паміж двума найбуйнейшымі заходнешатландскімі кланамі — Мак-Дональдаў і Кэмпбелаў. Перамогу атрымалі апошнія, якія абапіраліся на цэнтральную ўладу, аднак у 1476 годзе Кінтайр быў саступлены каралю Шатландыі Якаву III. Паступова ўплыў горскіх кланаў было зведзена на нішто і ўжо ў XVIII стагоддзі гэльская мова практычна выйшла з ужытку ў Кінтайры.
Інской
Інской (Инской) — пасёлак гарадскога тыпу ў складзе Бялоўскай гарадской акругі Кемераўскай вобласці Расіі. Насельніцтва 16,6 тыс. жыхароў (2014). 12 студзеня 1954 года прынята рашэннне па выбары пляцоўкі для будаўніцтва новай ГРЭС у Кузбасе. Разам з будаўніцтвам станцыі вясной 1956 года пачалося будаўніцтва пасёлка, калі прыехала першая партыя рабочых — 300 чалавек, затым другая — 500 чалавек.
Вольга Уладзіміраўна Мелканянц
Вольга Уладзіміраўна Мелканянц (нар. ) — украінская футбалістка, абаронца.
Клубная кар’ера
У сакавіку 2017 года перайшла ў гродзенскі жаночы клуб. За гэта час узяла ўдзел ува ўсіх афіцыйных матчах каманды, правядучы ў рамках чэмпіянату 29 гульняў (2524 хвіліны, 10+12, 3 папярэджанні), а таксама 3 матчы ў розыгрышы Кубка Беларусі (260 хвілін). У 29 матчах чэмпіянату Вольга забіла 10 мячоў. 6 чэрвеня 2019 года датэрмінова скасавала дзеяння кантракта па пагадненні бакоў з футбольным клубам «Нёман».
M10 (аб’ект Месье)
M10 (каталог Месье) — шаравое скопішча ў сузор’і Змеяносца.
Адкрыта французскім астраномам Ш. Месье ў 1764 г. У яго Новы агульны каталаг увайшло пад нумарам NGC 6254.
Адлегласць ад Зямлі да М10 складае прыкладна 14 300 светавых гадзін.
Паўлі-Арбарэй
Паўлі-Арбарэй (Pauli Arbarei) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Сардзінія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Медыя-Кампідана.
Насельніцтва складае 685 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 45 чал./км². Займае плошчу 15 км². Паштовы індэкс — 9020. Тэлефонны код — 070.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Vincenzo.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Траснянскі раён
Трасня́нскі раён (Троснянский район) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на поўдні Арлоўскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр — сяло Трасна.
Геаграфія
Траснянскі раён мяжуе з Кромскім, Глазуноўскім і Дзмітроўскім раёнамі, а таксама з Курскай вобласцю. Плошча раёна складае 769,65 км².
Гісторыя
Траснянскі раён быў утвораны 30 ліпеня 1928 года ў адпаведнасці з пастановай УЦВК і СНК РСФСР.
Ндзана Фег Калет
Біяграфія
Гуляла за Нацыянальную зборную Камеруна па міні-футболе і ў 2018 годзе выступала на юнацкіх Алімпійскіх гульнях. У 2019 годзе брала ўдзел у Афрыканскіх гульнях, якія праходзілі ў Марока, дзе гуляла ў складзе каманды Камеруна.
Акно (значэнні)
Назву Акно маюць:
Ндзана Фег Калет
Біяграфія
Гуляла за камерунскі клубам «Эклер дэ Саа». У красавіку 2021 года падпісала кантракт з «Дынама-БДУФК (Мінск)».
110-ы асобны полк матэрыяльнага забеспячэння
110-ы асо́бны полк матэрыя́льнага забеспячэ́ння — падраздзяленне ўзброеных сіл Беларусі. Месца дыслакацыі — Барысаў.
Гісторыя
110-ы асобны полк матэрыяльнага забеспячэння (апмз) быў створаны 1 снежня 1993 года на падставе дырэктывы міністра абароны Рэспублікі Беларусь. За час існавання яго арганізацыйна-штатная структура і найменне неаднаразова змяняліся
Асноўнай задачай палка з'яўляецца тылавое забеспячэнне злучэнняў i воiнскiх часцей, якія знаходзяцца ў падпарадкаванні Паўночна-Заходняга аператыўнага камандавання, а таксама воiнскiх часцей, якія дыслакуюцца ў Барысаўскім гарнізоне.
Грамацеіна
Грамацеіна (Грамоте́ино) — пасёлак гарадскога тыпу, уваходзіць у склад Бялоўскай гарадской акругі Кемераўскай вобласці Расіі. Адзін з цэнтраў здабычы вугалю ў Кузнецкім вугальным басейне. Размешчаны на рацэ Іня (прыток Обі), за 4 км ад чыгуначнай станцыі Мерэць (на лініі Новасібірск — Новакузнецк). Насельніцтва — 12 408 чалавек (2017).
Трасна (Арлоўская вобласць)
Трасна́ (Тросна) — сяло ў Расіі, адміністрацыйны цэнтр Траснянскага раёна Арлоўскай вобласці. Насельніцтва складае 2530 чалавек паводле звестак за 2010 год. Сяло размешчана за 65 км на поўдзень ад Арла каля вытоку ракі Трасна.
Лемяшэўскі
Лемяшэўскі — прозвішча.
Абацтва Сен-Жэні (Шатамеян)
Абацтва Сен-Жэні (Abbaye Saint-Genès) — бенедыктынскі кляштар размешчаны Шатамеяне, дэпартамент Шэр, Францыя. Царква абацтва, пабудаваная ў XI стагоддзі, уключана ў разрад гістарычных манументаў Францыі (monument historique) і адпаведна ахоўваецца дзяржавай. Трансэпт царквы Сен-Жэні павялічаны за кошт дадатковых апсід. Такі план даваў магчымасць адначасовага агляду ўсіх рэліквій і служыў фонам для алтара. У царкве атрымаў развіццё тып базілікальнага храма, у якім яшчэ няма кальцавога абходу хора і ён завяршаецца некалькімі абсідамі, сярод якіх цэнтральная выдавалася больш за ўсіх, такі ж план характэрны і для царквы Клюні II.
Рагачы
Рагачы, грабеньчатавусыя (Lucanidae) — сямейства жукоў падатрада разнаедных.
Апісанне
Даўжыня да 11 см. Вусікі 10-членікавыя, каленчатыя, з грабеньчатай булавой. Верхнія сківіцы развітая, з зубцамі, у самцоў многіх відаў нагадваюць рогі (адсюль назва). Лапкі 5-членікавыя.
Пашырэнне
Налічваецца каля 1000 відаў. Найбольш шматлікія і разнастайныя ў трапічных лясах, жывуць на ствалах дрэў. На Беларусі сустракаюцца алянёк звычайны, жук-насарог малы, або рагачык аднарогі, рагач сіні, рагачык сціплы, жук-алень — самы буйны з жукоў беларускай фаўны (даўж. да 8,5 см).
Асаблівасці біялогіі
Дарослыя кормяцца сокамі дрэў. Лічынкі з мясістым выгнутым целам, вялікай галавой; развіваюцца і кормяцца ў гнілых ствалах і каранях.
IC 3626
IC 3626 — галактыка тыпу S? (спіральная галактыка) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Лістапад (фільм, 2017)
«Лістапад» (November) — мастацкі фільм 2017 года рэжысёра. Сумесная вытворчасць Эстоніі, Польшчы, Нідэрландаў.
Фільм быў прадстаўлены ў асноўнай конкурснай праграме ігравога кіно 24-га Мінскага міжнароднага кінафестывалю «Лістапад».
Узнагароды
Паводле інфармацыі сайта «Internet Movie Database» фільм быў адзначаны 24 кінаўзнагародамі і яшчэ 7 намінацыямі.
Павел Уладзіміравіч Ларчык
Павел Уладзіміравіч Ларчык (нар. ) — беларускі музыкант (гітара), палітычны зняволены, абвінавачаны і асуджаны падчас пратэстаў у Беларусі ў 2020 годзе.
Біяграфія
Нарадзіўся і жыў у Гомелі.
Ларчык грае на гітары, свае кампазіцыі і кавер версіі вядомых песен ён выкладаў на свой канал на Youtube.
Палітычны пераслед
Павел Ларчык быў затрыманы 1 сакавіка 2021 супрацоўнікамі Следчага камітэту паводле абвінавачвання ў гвалце над супрацоўнікам міліцыі (арт. 364 Крымінальнага кодэксу РБ — Гвалт альбо пагроза ўжывання гвалту ў дачыненні да супрацоўніка органаў унутраных спраў). Абвінавачванне грунтавалася на тым, што Ларчык удзельнічаў у Маршы пратэсту 20 верасня 2020 года ў Гомелі, падчас якога рухаўся ў складзе калоны разам з іншым палітвязнем, Аляксеем Губічам, меў дзяржсцяг узору 1994 года, і калі міліцыянты пачалі затрымліваць людзей, у тым ліку і Ларчыка, ён нібыта ўчыніў гвалт над інспектарам Чыгуначнага АУСу Паўлам Шапавалавым, «нанёс яму тры ўдары нагой — у апошняга былі крывападцёкі».
21 чэрвеня 2021 ў судзе Цэнтральнага раёна Гомеля суддзя Алеся Осіпава пачала разглядаць крымінальную справу Паўла Ларчыка. Пацярпелы міліцыянт Шапавалаў не стаў выстаўляць пазоў за маральную шкоду. Быў прагледзены відэазапіс падзей на маршы і затрымання Ларчыка (пацярпелы Шапавалаў спрабаваў затрымаць Ларчыка ззаду, Ларчык не бачыў, хто спрабуе яго схапіць), таксама заслуханы высновы медэкспертызы, згодна з якімі пашкоджанні Шапавалава не пацягнулі за сабой кароткачасовага разладу здароўя і страты працаздольнасці, таксама медэкспрет адзначыў, што не ўяўляецца магчымым сцвердзіць, ці маглі цялесныя пашкоджанні ўтварыцца пры абставінах, пазначаных Шапавалавым, таму што ён ў сваіх паказаннях не дэталізаваў, у якія вобласці галавы наносіліся ўдары. Нягледзячы на гэта, пракурор Кружнова запрасіла для Ларчыка тры з паловай гады калоніі ва ўмовах агульнага рэжыму, і 9 ліпеня суддзя Осіпава прызнала Ларчыка вінаватым і прысудзіла яму тры гады калоніі.
Прысуджаны тэрмін Ларчык адбывае ў папраўчай калоніі № 1 у Наваполацку.
Бачацкі
Бачацкі (Бача́тский) — пасёлак гарадскога тыпу ў складзе Бялоўскай гарадской акругі Кемераўскай вобласці Расіі. Утвораны 10 жніўня 1954 года. Горадаўтваральнае прадпрыемства — разрэз «Бачацкі». Насельніцтва — 14 028 чал. (2017). Пасёлак размешчаны на мяжы Салаірскага кража і Кузнецкай катлавіны ў міжрэччы рэк Вялікі (Чарнавы) Бачат і Малы (Стэпавы) Бачат, за 9 км на паўночны захад ад вёскі Старабачаты і за 18 км на паўднёвы захад ад Бялова.
Іван Міхайлавіч Лемяшэўскі
Навуковая дзейнасць
У 1970 годзе з скончыў навучанне на фінансава-эканамічным факультэце БДЭУ. У 1986 годзе скончыў спецфакультэт Мінскага інстытута замежных моў.
1992—1994 — дэкан факультэта міжнародных эканамічных адносін БДЭУ. З 2001 года — прафесар Мінскага інстытута кіравання
Вобласць навуковых інтарэсаў: трансфармацыя сучасных эканамічных сістэм, эвалюцыя крэдытна-фінансавай сістэмы Беларусі. Апублікавана звыш 120 навуковых прац
Аўтар навучальных дапаможнікаў па курсе «Эканамічная тэорыя», «Мікраэканоміка», «Макраэканоміка», «Нацыйная эканоміка Беларусі», «Грошы, крэдыт, банкі», «Гісторыя эканамічных навук» укаранёных у навучальны працэс найвысокай школы Беларусі.
Ферт-оф-Клайд
Ферт-оф-Клайд (Firth of Clyde, Linne Chluaidh, Firth o Clyde) — заліў Ірландскага мора каля заходніх берагоў Шатландыі. Аддзелены ад Атлантычнага акіяна паўвостравам Кінтайр. Шырыня заліва каля ўваходу — 42 км. У верхняй частцы ўтварае фіёрды Лох-Файн, Лох-Стрывен, Лох-Лонг, Гер-Лох і іншыя. У заліў упадае рака Клайд, якая праз канал злучае яго з залівам Ферт-оф-Форт.
Ферт-оф-Клайд абмывае тэрыторыі абласцей Аргайл-энд-Б'ют, Паўночны Эршыр і Паўднёвы Эршыр. Найбольш значныя населеныя пункты, размешчаныя на берагах заліва:
Яўген Рыгоравіч Брусілоўскі
Яўген Рыгоравіч Брусіло́ўскі (, Растоў-на-Доне —, ) — казахскі кампазітар, адзін з заснавальнікаў прафесійных жанраў у казахскім музычным мастацтве. Народны артыст Казахскай ССР (1936). Старшыня праўлення Саюза кампазітараў Казахстана (1939—1953). Дзяржаўная прэмія СССР (1948), Дзяржаўная прэмія Казахстана (1967).
Аўтар першых казахскіх опер. З’яўляецца аўтарам музыкі Дзяржаўнага гімна Казахстана 1945—1992 і 1992—2006 гадоў (1945, сумесна з Муканам Тулебаевым і Латыфам Хамідзі).
Фрунзенская
Фрунзенская:
Яўген Рыгоравіч Брусілоўскі
Творчасць
Аўтар першых казахскіх опер («Кыз Жыбек» (1934), «Жалбыр» (1935), «Ер-Таргын» (1937), «Гвардыя, уперад» (1942), «Дударай» (1953)), сімфоній (у т.л. 6-й «Курмангазы», 1965), кантаты, вакальна-сімфанічных, камерных, інструментальных твораў.
Кампазітару належаць дзевяць опер, чатыры балета, дзевяць сімфоній і каля 500 песень і рамансаў.
У ліку яго вучняў К. Кужам’яраў, Е. Рахмадыеў, М. Тулебаеў.
Іван Вацлававіч Юргевіч
Іван Вацлававіч Юрге́віч (, вёска Целяшы,, Віцебская вобласць — , г. Наваполацк) — лідар шахцёрскага руху ў Беларусі напрыканцы 1980-х – пачатку 1990-х гадоў, першы старшыня Беларускага Незалежнага прафсаюза гарнякоў хімікаў, нафтаперапрацоўшчыкаў, энергетыкаў, транспартнікаў, будаўнікоў і іншых работнікаў, БНП. Заснавальнік газеты «Салідарнасць», лідар Міжпрафесійнага саюза рабочых г. Салігорска, старшыня Салігорскага страйкама ў красавіку-траўні 1991 года, член грамадскага аб’яднання Беларускага Народнага Фронту «Адраджэнне».
Раннія гады
З 1963 годзе ўладкоўваецца на Варкуцінскія шахты электраслесарам. З 1964 па 1967 год служыць у Савецкім войску. Пасля звальнення з войска вяртаецца на Варкуцінскія шахты. У 1973 годдзе пераязджае ў Нарыльск дзе працуе тры гады рабочым на мясцовым металургічным камбінаце. У 1976 вяртаецца на радзіму. Уладкоўваецца на Вытворчым аб’яднанні «Беларуськалій» машыністам горных вымальных машын.
Прафсаюзная і грамадская дзейнасць
Пасля падзей у Польшчы пачатка 80-хх гг., звязаных з працоўным рухам «Салідарнасць», пачынае актыўна праяўляць сваю пазіцыю. Публікуецца ў «Калійшчык Салігорска», а пазней яго абіраюць сябрам Рады працоўнага калектыву аб’яднання.
Разам з паплечнікамі 18 жніўня 1990 года на Устаноўчай канферэнцыі Міжпрафесійнага саюза рабочых Салігорска быў абраны старшынёй. Пад час красавіцкіх падзей 1991 года, разам з Міхаілам Собалем, Генадзем Быкавым, Георгіем Мухіным і Сяргеем Антончыкам быў адным з лідараў палітычнага страйку ў БССР. Салігорскім страйкавым камітэтам быў абраны яго старшынёй разам з Васілём Юркіным.
У красавіку 1991 годзе заснаваў першае незалежнае салігорскае выданне — газету «Салідарнасць». Назва газеты была абрана па прынцыпу польскай «Салідарнасці», якой захапляліся ў той час амаль усе лідары працоўнага руху.
Пад час Устаноўчага з’езду Незалежнага прафсаюза гарнякоў Беларусі 6 кастрычніка 1991 года не ўзнікла пытанне, каго абраць старшынёй новага прафсаюза, паколькі Аляксандр Доўнар і Васіль Юркін знялі свае кандыдатуры на карысць свайго паплечніка. 64-мя галасамі з 85-ці ён быў абраны першым старшынёй НПГБ.
Узначальваў Незалежнага прафсаюза гарнякоў Беларусі (з 1993 года перайменаваны ў БНП) на працягу чатырох гадоў да 1995 года. Удзельнік 44-дзённага страйку на ВА «Беларуськалій» і 18-дзённай галадоўкі ў сакавіку-красавіку 1992 года. У 1993 годзе ўдзельнічаў у стварэнні Асацыяцыі прафсаюзаў Беларускі кангрэс дэмакратычных прафсаюзаў Беларусі (БКДП).
Завяршэнне дзейнасці
Пасля пагаршэння здароўя ў 1995 годзе ён пакінуў пост старшыні БНП. На пенсіі паступае на філасофскі факультэт БДУ. Нездаровы лад жыцця і надрыўны тэмп прафсаюзнай дзейнасці прывялі да чатырох сардэчных прыступаў. 17 снежня 2002 года ва ўзросце 59-ці гадоў, яго не стала. Пахаваны Іван Вацлававіч быў бліз старажытнага беларускага горада Полацку, куды па ініцыятыве НПГ 4РУ кожны год, на дзень яго нараджэння прыязджаюць актывісты Беларускага Незалежнага прафсаюза.
M12 (аб’ект Месье)
M12 (каталог Месье) — шаравое скопішча ў сузор'і Змеяносца.
Пінскае княства
Пі́нскае кня́ства — удзельнае княства з цэнтрам у Пінску, якое вылучылася з Тураўскага княства ў другой палове XII стагоддзя. Знаходзілася ў вярхоўях Прыпяці і нізоўях яе прытокаў Ясельды, Піны, Стыры і Гарыні.
У XII—XIII стагоддзях цесна звязана з Тураўскім княствам, знаходзілася пад уплывам Кіеўскага і Уладзіміра-Валынскага княстваў.
Каля 1174 года ў пісьмовых крыніцах асобна згадваюцца «князі тураўскія і пінскія», якія ўдзельнічалі ў паходзе на Кіеў князя Андрэя Багалюбскага. Першыя князі Пінскага княства — Яраслаў і Яраполк, сыны тураўскага князя Юрыя Яраславіча. Яраслаў у 1183 годзе ўдзельнічаў у паспяховым паходзе рускіх князёў на полаўцаў. Яраполк згадваецца ў 1190 годзе, калі паведамляецца пра яго вяселле.
У 1204 годзе Галіцка-Валынскі летапіс згадвае пінскага князя Уладзіміра, захопленага падчас барацьбы за Уладзіміра-Валынскае княства. Пад 1226/1227 годам згадваецца пінскі князь Расціслаў, які няўдала супернічаў за Чартарыйск з галіцкім князем Данілам, і яго два сыны. У 1229 годзе падчас паходу галіцка-валынскіх князёў на палякаў пінскага князя Уладзіміра пакінулі абараняць Бярэсце ад яцвягаў. Княства моцна пацярпела ад шматлікіх набегаў літвы на Валынь, якія здзяйсняліся праз Пінскую зямлю. У падзеях, звязаных з барацьбой уладзімірскіх князёў з Літвой у 1247 годзе, згадваецца князь Міхаіл, а ў падзеях 1262 года пінскія князі Фёдар, Дзямід і Юрый. Пра апошняга вядома, што ён памёр у 1292 годзе.