cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Маўзалей Аршакідаў
Ушчыльную да пахавальні прымыкаў хрысціянскі храм, пабудаваны ў IV стагоддзі. Яго руіны захаваліся да нашых дзён. І храм, і пахавальня былі пабудаваныя на краю цясніны, на дне якой працякае рака Амберд. З абодвух бакоў цясніны знаходзяцца высокія, амаль стромыя, скалы. На ўсім працягу рэчышча ракі, на стромкіх схілах цяснін знаходзяцца шматлікія пячоры, размешчаныя ў непрыступных скалах.
Багдан Анатолевіч Лапуцька
Багдан Анатолевіч Лапуцька (нар. ) — беларускі плывец. Майстар спорту Беларусі.
Дасягненні
Пераможца Алімпійскіх дзён моладзі Беларусі 2015 года на дыстанцыі 200 м батэрфляем.
Срэбраны прызёр чэмпіянату Беларусі 2016 года на дыстанцыі 200 м батэрфляем і ў камбінаванай эстафеце 4 × 100 м.
Дубае
Ду́бае (, Дубое) — вёска ў Пінскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Дубайскага сельсавета. Размешчана каля р. Піна, за 25 км на паўднёвы захад ад Пінска, за 152 км ад Брэста, за 11 км ад чыгуначнай станцыі Юхнавічы на лініі Брэст—Гомель, на аўтадарозе Пінск—Яечкавічы.
Гісторыя
У канцы XV ст. сяло ў Пінскім княстве. У 1495 годзе ўпамінаецца ў прывілеі пінскай княгіні Мар’і Сямёнавай яе канюшаму Сенку «на две дворніца в Дубой». У 1550-х г. сяло з падданымі гаспадарскімі, ігуменскімі і баярскімі: «полдворніца в Дубой» меў зямянін Леў Некрашэвіч — харунжы кобрынскі, паўдварышча — замяце гаспадарскія Качановічы (Качаноўскія), якія ставілі ў войска 2 кані, 2 дварышчы меў Ежы Урбан. Паводле рэвізіі Л. Войны (1561—1566) у сяле 2 валокі 15 маргоў зямлі, з якіх плацілі 3 капы 4 грошы, давалі 6 бочак аўса і інш. Пазней уласнасць Полазаў і Агінскіх.
У першай трэці XVII ст. сяло і маёнтак Слуцкага і Віленскага Святадухаўскага праваслаўных брацтваў. Маёнтак набыў пінскі староста Альбрыхт Станіслаў Радзівіл і ў 1638 годзе перадаў яго Пінскаму езуіцкаму калегіуму. У сяле існаваў праваслаўны манастыр, ігуменам якога быў Афанасій Філіповіч. Езуіты заснавалі ў маёнтку сваю летнюю рэзідэнцыю, пабудавалі палац у стылі барока (першая палова XVIII ст.), дваровую капліцу, якая стала касцёлам Св. Крыжа. Палац меў скляпеністыя тунэльныя калідоры, патайныя ходы. Да яго прымыкаў рэгулярны парк з аранжарэяй і цяпліцай.
У другой палове XVIII ст. маёнтак атрымаў Ігнацій Кужанецкі, палац набыў новыя рысы: бальная зала ўпрыгожана фрэскавай размалёўкай, каміны з чыгуннымі рашоткамі мастацкага ліцця, аздобленыя кафляй печы. У 1620 годзе згадваецца Спаская царква, у якой завяшчала пахаваць сябе Раіна Гарабурдзіна (у другім шлюбе Гаўрылава-Боская, кіеўская харунжына). Царква мела падданых і ў сяле Лясковічы.
У сярэдзіне XVIII ст. сяло, каралеўская дзяржава, цэнтр воласці. У 1784 годзе яго наведаў кароль Станіслаў Аўгуст Панятоўскі.
Пад уладай Расійскай імперыі
Пасля Другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793) у складзе Расійскай імперыі. З 1796 года ў Пінскім павеце Мінскай губерні. У 1811 годзе ў сяле пабудавана царква Раства Багародзіцы. У 1845 годзе ў маёнтку 2 двары, 8 рэвізскіх душ, 56 ½ дзесяцін зямлі належалі Антону Комару. У 1860-я г. сяло, цэнтр сельскай грамады і воласці, дзейнічалі царква, народнае вучылішча, паштовая станцыя (5 экіпажаў, 11 коней).
У 1886 годзе працавала царква, капліца, 2 вадзяныя млыны. У 1897 годзе сёлы: Дубай-1 — Багародзіцкая царква, прыходская школа, млын, тракцір; Дубай-2 — хлебазапасны магазін, піцейны дом; маёнтак — вінзавод, падвал для аптовага гандлю спіртам. Маёнтак набыў прамысловец з Лодзі Караль Шлейнкер, потым Марыя Выджга.
Найноўшы час
У Першую сусветную вайну частка вёскі згарэла. 25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі ўвайшла ў склад Беларускай ССР.
Пасля вайны палац і парк перайшлі пад сядзібу заснаванай тут земляробчай школы (існавала да 1944 года), у якой працаваў вядомы польскі селекцыянер, прафесар Р. Прускі. Паводле Рыжскага мірнага дагавора 1921 года ў складзе Польшчы, вёска ў Бродніцкай гміне Пінскага павета Палескага ваяводства.
З 1939 года ў БССР. З 15 студзеня 1940 года ў Жабчыцкім раёне, з 12 кастрычніка 1940 года цэнтр сельсавета Жабчыцкага раёна Пінскай вобласці, дзейнічаў механічны млын.
У Вялікую Айчынную вайну з ліпеня 1941 года да ліпеня 1944 года акупіравана нямецка-фашысцкімі захопнікамі. У вёсцы размяшчаўся варожы гарнізон, разгромлены ў лістападзе 1942 года партызанамі Пінскай брыгады. У 1944 годзе фашысты ўзарвалі палац.
3 1954 года ў Брэсцкай вобласці, працаваў калгас імя Жданава (398 гаспадарак, 825 членаў). З 1957 года ў Пінскім раёне.
У 1960 годзе існаваў пасёлак гідравузла. У 1970 годзе цэнтр калгаса «Іскра». У канцы XX ст. дзенічалі філіял рыбгаса «Палессе», базавая школа, Дом культуры, бібліятэка, фельчарска-акушэрскі пункт, аддзяленне сувязі, філіял «Беларусбанка».
У 2004 годзе ў складзе СВК «Малоткавічы». У сельсавеце 6 паселішчаў, 707 гаспадарак, 1472 жыхары;
Інфраструктура
Дзйнічаюць (2004) сярэдняя і базавая школы, дзіцячы сад, 2 дамы культуры, 2 бібліятэкі, 2 фельчарска-акушэрскія пункты, 6 магазінаў, комплексны прыёмны пункт, 16 лазняў, 2 аддзяленне сувязі, філіял «Беларусбанка», 4 прадпрыемствы бытавога абслугоўвання.
Славутасці
Помнік прыроды — піхта белая ў вясковым парку.
Планіроўка
Планіровачна складаецца з 2 падзеленых аўтадарогай частак: паўночнай (2 кароткія мерыдыянальнай арыентацыі вуліцы, злучаны кароткімі шыротнымі вуліцамі) і паўднёвай (2 кароткія вуліцы пачынаюцца каля дарогі і на поўдні злучаюцца). Забудова двухбаковая, няшчыльная, драўляная, сядзібнага тыпу.
Сумесь
Гамагенныя і гетэрагенныя сумесі
Розныя віды сумесяў можна класіфікаваць ў 2 групы:
Гамагенныя сумесі дзеляцца па агрэгатным стане на тры групы:
Калінаўка 1
Калі́наўка 1 (, Калиновка 1) — вёска ў Капыльскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Слабада-Кучынскага сельсавета.
Алівія Уайлд
Алівія Уайлд (Olivia Wilde, сапр. Алівія Джэйн Какбэрн Olivia Jane Cockburn. 10 сакавіка 1984 года, Нью-Ёрк) — амерыканская актрыса. Найбольшую вядомасць прынесла роля ўрача Рэмі «Трынаццатай» Хедлі у тэлесэрыяле «Доктар Хаўс», Кворы ў фільме «Трон: Спадчына» і Элы ў фільме «Каўбоі супраць прышэльцаў».
Спіс аб’ектаў PGC (1959001—1960000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1959001—1960000)
Южнэ
Южнэ (Ю́жне) — горад Адэскай вобласці Украіны. Размешчаны на паўночна-заходнім узбярэжжы Чорнага мора, за 35 км ад Адэсы, і паблізу мяжы з Мікалаеўскай вобласцю. За 10 км на ўсход ад горада знаходзіцца курорт і вінаграднікі Коблева.
З 11 мая 1978 года меў статус пасёлка гарадскога тыпу. Статус горада абласнога значэння атрымаў у 1993 годзе.
Кіцмань
Кіцмань (Кі́цмань) — горад раённага значэння ў Чарнавіцкай вобласці Украіны, адміністрацыйны цэнтр Кіцманскага раёна. Знаходзіцца на беразе ракі Савіца.
Сукрэ
Сýкрэ (Sucre) — горад, канстытуцыйная сталіца Балівіі, месцазнаходжанне Вярхоўнага суда (Corte Suprema de Justicia). Адміністрацыйны цэнтр дэпартамента Чукісака. 247 тыс. жыхароў (2005). У розныя часы называўся яшчэ і Чаркас, Ла-Плата і Чукісака, за што атрымаў мянушку «горад чатырох імён».
Гісторыя
Заснаваны ў 1538 іспанскім канкістадорам Педра дэ Ансурэсам. У 1559 іспанскі кароль Філіп ІІ заснаваў Audiencia de Charcas у Ла-Плаце з паўнамоцтвамі кіраваня тэрыторыяй, што ахоплівае цяперашнія Парагвай, паўднёваўсходнюю частку Перу, паўночныя часткі Чылі і Аргентыны і большую частку Балівіі, – пачатак перыяду выканання горадам сталічных функцый.
У 1601 заснаваны францысканскі манастыр Рэкалета, у 1609 у горадзе створана архіепіскапства. У 1624 заснаваны ўніверсітэт Сан-Францыска-дэ-Хаўер.
Боркі (Загародскі сельсавет)
Бо́ркі (, Борки) — вёска ў Пінскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Загародскага сельсавета.
Сукрэ
Гісторыя
У выніку эканамічнага заняпаду, выкліканага заняпадам сярэбраных шахт, органы дзяржаўнага кіравання перамясціліся ў Ла-Пас, да больш ажыўленага рэгіёну краіны.
У 1991 Сукрэ ўключаны ЮНЕСКО ў Спіс сусветнай спадчыны. Адзін з асноўных турыстычных цэнтраў Балівіі.
Прыродныя ўмовы
Знаходзіцца ў Цэнтральных Андах, на вышыні каля 2800 м.
Культурны ўплыў
Штогод у сакавіку адбываецца сусветна вядомы фестываль «Pujllay».
NGC 7247
NGC 7247 (іншыя абазначэнні — PGC 68511, ESO 533-8, MCG -4-52-32, IRAS22149-2358) — спіральная галактыка з перамычкай (SBb) ў сузор’і Вадаліў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Грэка-каталіцкі цэнтр Святога і Праведнага Язэпа
Грэка-каталіцкі цэнтр святога Язэпа — цэнтр парафіі Св. Язэпа ў Мінску, які працуе з 2008 года. Мае капліцу, бібліятэку і іншыя памяшканні для святароў і вернікаў. Таксама па дамоўленасці мінскія ўніяты праводзяць набажэнствы ў рымска-каталіцкім касцёле св. Сымона і Алены. Адрас: Мінск, вул. Арджанікідзэ, 6.
Dioscorea cayenensis
Dioscorea cayenensis — від ямсу з роду, які з’яўляецца шырока спажыванай культурай Заходняй Афрыкі. часам разглядаецца як падвід, а часам таксама як асобны від.
Гэта магчыма трыплоідны гібрыд паміж культываваным і дзікім.
Алеві Базорг
Базорг Алеви ( — ) — іранскі пісьменнік, публіцыст, актыўны змагар за мір. Першы зборнік апавяданняў «Чамадан» (1935) напісаны пад уплывам дэкадансу. За ўдзел у дэмакратычным руху быў арыштаваны. Яго кнігі «Турэмныя запіскі» (1941), «Узбекі» (1948), «Іран, што змагаецца» (1955), «Крывавая нафта» (1956) сведчаць пра пераход на пазіцыі рэалізму. Перакладчык Чэхава.
Зугрэс
Зугрэс (Зугре́с) — горад раённага значэння ў Данецкай вобласці, Украіна. Падпарадкаваны Харцызскаму гарадскому савету. Размешчаны на рацэ Крынка.
Суперкубак Польшчы па баскетболе 2010
Суперкубак Польшчы па баскетболе 2010 — 5-ы штогадовы розыгрыш суперкубка Польшчы па баскетболе, які складаецца з аднаго матча паміж пераможцам чэмпіянату Польшчы і ўладальнікам Кубка Польшчы.
Баштанка
Баштанка (Баштанка) — горад у Мікалаеўскай вобласці Украіны, адміністрацыйны цэнтр Баштанскага раёна. Знаходзіцца на поўдні стэпавай зоны Украіны, за 63 км ад абласнога цэнтра, за 7 км ад чыгуначнай станцыі Яўкіна на лініі Мікалаеў — Далынскэ.
Альберта Супічы
Альберта Супічы (Alberto Suppici;  — ) — уругвайскі футбольны трэнер, які прывёў зборную Уругвая да перамогі ў чэмпіянаце свету 1930.
Матчы чэмпіянату свету па снукеры 2016
Чэмпіяна́т све́ту 2016 (World Snooker Championship 2016, таксама вядомы як Betfred World Snooker Championship 2016 — ад назвы спонсара) — прафесійны рэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіць з 16 красавіка па 2 мая 2016 года ў тэатры Крусібл, у Шэфілдзе, Англія.
Калінаўка 2
Калі́наўка 2 (, Калиновка 2) — вёска ў Капыльскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Бабаўнянскага сельсавета.
Да 8 чэрвеня 1963 года вёска ўваходзіла ў склад Пясочанскага сельсавета, да 30 сакавіка 2016 года — у склад Слабада-Кучынскага сельсавета.
NGC 7248
NGC 7248 (іншыя абазначэнні — PGC 68485, UGC 11972, MCG 7-45-22, ZWG 530.19) — лінзападобная галактыка (S0) ў сузор’і Яшчарка.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Залаты глобус (кінапрэмія, 2017)
74-я цырымонія кінапрэміі «Залаты глобус» адбылася ў Лос-Анджэлесе 8 студзеня 2017 года. Сярод прэтэндэнтаў на ўзнагароды Мэрыл Стрып, Эмі Адамс, Наталі Портман, Колін Фарэл, Кейсі Афлек. Расійскі фільм «» Андрэя Канчалоўскага ў спіс прэтэндэнтаў на ўзнагароды нечакана не ўвайшоў.
Буран (бронеаўтамабіль)
Буран — расійскі шматмэтавы лёгкабраніраваны бронеаўтамабіль, распрацаваны прадпрыемствам «Рида» (раней «Нижегородское авиационное общество»). Ключавой асаблівасцю машыны з’яўляецца модульная канструкцыя бронекорпуса.
Апісанне
Асновай сямейства з’яўляецца шасі «Буран CC» (Chassic Cab – «шасі і кабіна»). Гэта паўнапрывадны рамны двухвосевы аўтамабіль, створаны на аснове камерцыйнага грузавіка ГАЗ-3308 «Садко» з дызельным рухавіком ЯМЗ-534 магутнасцю 210 конскіх сіл. Па жаданні заказчыка ўсталёўваецца альбо аўтаматычная, альбо механічная скрынка перадач. Масты аснашчаны рысорнай падвескай, а кола дазваляе праехаць 50 км са спушчанай шынай. Корпус і шкленне бронеаўтамабіля абараняюць ад вінтовачных куль і аскепкаў, а экіпаж абаронены ад падрыву 600 гр трацілу. Грузападымальнасць без модуля складае 4 тоны. «Буран» здольны пераадольваць водныя перашкоды глыбінёй 1,2 метра дзякуючы шноркелю. Аўтамабіль можа быць як леварульным, так і праварульным. Браніраванне мае клас STANAG 2.
Аляксей Дзмітрыевіч Літвін
Аляксей Дзмітрыевіч Літвін (нар. ) — беларускі плывец. Майстар спорту Беларусі.
Дасягненні
Срэбраны прызёр Першынства Беларусі 2015 года на дыстанцыі 50 м вольным стылем.
Катах Святога Калумбы
Катах (Баец; Cathach) — ірландскі манускрыпт канца VI стагоддзя, які змяшчае тэкст Псалтыра. Гэта самы стары і другі па старажытнасці Псалтыр на лацінскай мове з усіх, якія захаваліся да нашага часу. Рукапіс знаходзіцца ў ў Дубліне.
Апісанне рукапісу
Палеаграфічныя даследаванні адносяць стварэнне Катаха да перыяду 560—600 гадоў або неўзабаве пасля гэтага часу. Рукапіс складаецца з 58 часткова пашкоджаных лістоў, якія змяшчаюць тэкст псалмоў ад 30:10 да 105:13. У аснове тэксту — пераклад псалмоў на лацінскую мову (так званая Вульгата). Частка лістоў манускрыпта страчана. Мяркуецца, што поўны аб’ём фаліянта павінен быў складаць 110 лістоў. На аркушах прысутнічае змест, напісаны на старажытна-ірландскай мове вышэй тэксту псалмоў. Верагодна, гэта самы старажытны з захаваных ірландскіх рукапісаў і, магчыма, найбольш ранні помнік гайдэльскай мовы, акрамя агамічных надпісаў. Памер лістоў фаліянта — 27 на 19 сантыметраў.
Мастацкае афармленне «Катаха» абмяжоўваецца ілюмінаваным роспісам першай літары кожнага псалма. Загалоўныя літары нашмат больш па памеры, чым літары асноўнага тэксту. Пачатковыя радкі псалмоў таксама павялічаны адносна асноўнага тэксту, аднак яны паступова памяншаюцца, даходзячы да нармальнага памеру. Падобная разнастайнасць шрыфтоў адзначаецца і ў больш позніх рукапісах, напрыклад, у «Кнізе з Дарау».
У XI стагоддзі для рукапісу быў зроблены футляр у выглядзе куфэрка, у XIV стагоддзі багата ўпрыгожаны пазалотай, срэбрам і каштоўнымі камянямі. Ён захоўваецца ў Нацыянальным музеі Ірландыі.
Гісторыя рукапісу
Паданні звязваюць паходжанне «Катаха» са святым (памёр у 597 годзе). Рукапіс ідэнтыфікаваны як копія «Псалтыра», які належаў святому і таемна ад яе гаспадара скапіяваны Калумбам. Рознагалоссі паміж Калумбам і Фініянам па пытанні аб прыналежнасці «Катаха» прывялі ў 561 годзе да, у якім кааліцыя сваякоў Калумбы з ліку нанесла паразу. Хоць тэкст рукапісу запісаны адным пісцом, яго прыналежнасць руцэ Калумбы цяпер падвяргаецца сумневу.
У пазнейшы час «Катах» належаў уплывоваму ірландскаму клану О’Донел, які валодаў каралеўствам. Рукапіс з’яўляўся адной са святынь клана, якая выкарыстоўвалася ў якасці святой рэліквіі падчас вядзення О’Донеламі ваенных дзеянняў. Перад бітвай спецыяльна абраны святар тройчы абносіў «Катах» вакол войска клана. Такім чынам О’Донелы нібыта заручались боскай падтрымкай у барацьбе супраць сваіх ворагаў.
У 1691 годзе Катах быў вывезены ва Францыю і вярнуўся ў Ірландыю толькі ў 1802 годзе. У 1813 годзе куфар з рукапісам упершыню за некалькі стагоддзяў быў ускрыты. З 1843 года манускрыпт знаходзіцца на захоўванні ў Ірландскай каралеўскай акадэміі. Фаліянт праходзіў рэстаўрацыю ў Брытанскім музеі ў 1920 і ў 1980—1981 гадах.
NGC 7249
NGC 7249 (іншыя абазначэнні — PGC 68606, ESO 190-1) — лінзападобная галактыка (S0) ў сузор’і Журавель.
Камень (Пінскі раён)
Ка́мень (, Камень) — вёска ў Пінскім раёне Брэсцкай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Загародскага сельсавета.
Геаграфія
Знаходзіцца за 38 км ад Пінска, за 213 км ад Брэста, за 9 км ад чыгуначнай станцыі Парахонск.
Славутасці
Каля вёскі знаходзяцца археалагічныя помнікі — група стаянак эпохі неаліту і бронзавага веку.
Ганна Васілеўна Ляхаўчык
Ганна Васілеўна Ляхаўчык (нар. ) — беларуская плыўчыха. Майстар спорту Беларусі.
Дасягненні
Срэбраная прызёрка Першынства Беларусі 2015 года на дыстанцыі 100 м на спіне.
Наталля Рудніцкая
Наталля Рудніцкая — беларуская кёрлінгістка. Кандыдат у майстра спорту Беларусі.
Кар’ера
Член нацыянальных змяшанай парнай зборная Беларусі па кёрлінгу.
Дасягненні
Чэмпіянат Беларусі па кёрлінгу сярод змяшаных каманд
Чэмпіянат Беларусі па кёрлінгу сярод змяшаных пар
Northrop Grumman B-21 Raider
Northrop Grumman B-21 «Raider» — перспектыўны амерыканскі стратэгічны бамбардзіроўшчык, распрацаваны кампаніяй Northrop Grumman для ВПС ЗША. Самалёт ствараецца на аснове перадавых тэхналогій, мае вельмі далёкі радыус дзеяння, значную бомбавую нагрузку, малапрыкметнасць, здольны несці як звычайныя боепрыпасы, так і тэрмаядзерную зброю. Першы прататып публічна паказаны 2 снежня 2022 года на заводзе вытворцы ў Каліфорніі.
Тэхнічнае абслугоўванне і эксплуатацыя
Плануюць, што тэхнічнае абслугоўванне самалётаў B-21 будзе каардынавацца базай ВПС Цінкер (Аклахома, ЗША), а база ВПС Эдвардс (Каліфорнія, ЗША), будзе праводзіць выпрабаванні тэхнікі. Чакаецца, што B-21 будзе дзейнічаць з баз, на якіх цяпер размяшчаюцца цяжкія бамбардзіроўшчыкі, такіх як база ВПС Дайс (Тэхас), база ВПС Элсуорт (Паўднёвая Дакота) і база ВПС Уайтмен (Місуры). У сакавіку 2019 года Элсуорт была абрана як база для размяшчэння першага баявога падраздзялення B-21 і першага навучальнага падраздзялення.
Роля ў ВПС
Да 2040 года B-21 павінен замяніць 63 стратэгічныя бамбардзіроўшчыкі B-1 ВПС ЗША 1980-х гадоў і 20 стратэгічных бамбардзіроўшчыкаў B-2 1990-х гадоў. B-21 таксама можа ўрэшце замяніць стратэгічны B-52, які, як плануюць, застанецца на ўзбраенні на працягу шматлікіх дзесяцігоддзяў.
2023 год у гісторыі метрапалітэна
У гэтым артыкуле пералічаны асноўныя падзеі з гісторыі метрапалітэнаў у 2023 годзе.
Карзуны (Капыльскі раён)
Карзуны́ (, Корзуны) — вёска ў Капыльскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Слабада-Кучынскага сельсавета.
NGC 7250
NGC 7250 (іншыя абазначэнні — PGC 68535, UGC 11980, MCG 7-45-24, MK 907, ZWG 530.22, IRAS22161+4018) — спіральная галактыка (Sd) ў сузор’і Яшчарка.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Кёрлінг на зімовых Алімпійскіх гульнях 2018
Каляндар
Мясцовы час (UTC+9).
Піліп Фёдаравіч Фартунатаў
Піліп Фёдаравіч Фартунатаў (Фили́пп Фёдорович Фортуна́тов; 2 студзеня [14 студзеня] 1848,  — 20 верасня [3 кастрычніка] 1914, в. Косалма, пад Петразаводскам) — расійскі лінгвіст, прафесар, правадзейны член Пецярбургскай акадэміі навук (1898), заснавальнік маскоўскай лінгвістычнай школай («фармальнай», «фартунатаўскай»), адзін з найбольш значных лінгвістаў дарэвалюцыйнай Расіі. Працаваў над гісторыяй індаарыйскіх, балтыйскіх і славянскіх моў, працаваў з індаеўрапеістыкай, тэорыяй граматыкі; займаўся шырокай педагагічнай дзейнасцю. Брат А. Ф. Фартунатава і С. Ф. Фартунатава.
Парыжскія пагадненні (1954)
Парыжскія пагадненні (1954) — комплекс дакументаў па вайсковых, палітычных і інш. пытаннях, падпісаных у Парыжы 23 кастрычніка 1954 прадстаўнікамі ЗША, Францыі, Вялікабрытаніі і ФРГ, а таксама — Італіі, Канады, Бельгіі, Нідэрландаў і Люксембурга (набылі моц 5 мая 1955). Асноўнымі з Парыжскіх пагадненняў з'яўляюцца:
Парыжскія пагадненні істотна паслабілі абмежаванні, што тычацца заходнегерманскага вайскова-прамысловага патэнцыялу, і легалізавалі ўзбраенне ФРГ; разам з тым ФРГ была забаронена вытворчасць ядзернага і іншых відаў зброі масавага знішчэння. Урад ФРГ быў абвешчана «адзіным прадстаўніком» усяго нямецкага народа ў міжнародных справах. ЗША, Вялікабрытанія і Францыя пацвердзілі захаванне сваіх праў, а таксама ўзброеных сіл у Заходнім Берліне.
Супраць пагадненняў выступілі СССР, ГДР і іншыя сацыялістычныя дзяржавы.
Сафія Андрэеўна Ахапкіна
Дасягненні
Пераможца Першынства Беларусі 2015 года на дыстанцыі 100 м вольным стылем.
Чэмпіёнка Беларусі 2016 года ў эстафетах 4 × 100 м і 4 × 200 м вольным стылем.
Крыніца (Капыльскі раён)
Да 8 чэрвеня 1963 года вёска ўваходзіла ў склад Пясочанскага сельсавета.
Паўлу Бенту
У мінулым — вядомы футбаліст, паўабаронца, чэмпіён Партугаліі, трохразовы ўладальнік. Як трэнер — двухразовы ўладальнік.
Клубная кар’ера
Пастаянную гульнявую практыку ў дарослым футболе пачаў атрымліваць у 1989 годзе, перайшоўшы ў каманду ". У складзе «Эштрэлы» заваяваў свой першы трафей, розыгрышу 1989-90 гадоў.
У 1996 перабраўся ў Іспанію, дзе на працягу чатырох сезонаў гуляў за каманду «Рэал Аўеда».
У 2000 годзе дасведчаны паўабаронца вярнуўся да Лісабон, на гэты раз далучыўшыся да складу мясцовага «Спортынга». Адыграў за гэтую каманду чатыры сезоны, на працягу якіх яшчэ аднойчы выйграў Кубак Партугаліі, а ў сезоне 2001-02 нарэшце атрымаў тутул чэмпіёна краіны. Завяршыў прафесійную кар’еру футбаліста выступамі за каманду «Спортынга» ў 2004 годзе.
Выступленні за зборную
У 1992 годзе дэбютаваў у афіцыйных матчах у складзе нацыянальнай зборнай Партугаліі. На працягу кар’еры ў нацыянальнай камандзе, якая доўжылася 11 гадоў, правёў у форме галоўнай каманды краіны 35 матчаў.
У складзе зборнай быў удзельнікам Чэмпіянату Еўропы 2000 ў Бельгіі і Нідэрландах, на якім каманда дабралася да паўфіналу, а таксама Чэмпіянат свету 2002 ў Японіі і Паўднёвай Карэі.
Кар’ера трэнера
20 верасня 2010 года прызначаны галоўным трэнерам нацыянальнай зборнай Партугаліі. Удала вырашыў пастаўленую перад ім задачу выхаду зборнай у фінальную частку чэмпіянат Еўропы 2012. На самім Еўрапейскім форуме партугальцы прайшлі ў паўфінал, дзе толькі ў пасляматчавых пенальці саступілі будучым пераможцам спаборніцтва, зборнай Іспаніі. За два гады, на чэмпіянаце свету 2014, каманда, якую ўзначальваў Бенту, не здолела пераадолець групавы этап, і пасля турніру трэнер пакінуў нацыянальную каманду.
Пасля двухгадовага перапынку ў трэнерскай працы 11 мая 2016 года быў прызначаны галоўным трэнерам бразільскага «Крузейру», на чале якога правёў толькі 17 гульняў, у якіх каманда атрымала толькі 6 перамог. 25 ліпеня быў звольнены з-за нездавальняючых вынікаў.
11 жніўня 2016 года стаў галоўным трэнерам дзейнага чэмпіёна Грэцыі «Алімпіякоса». Прапрацаваў у Грэцыі толькі да сакавіка 2017, калі каманда пацярпела ў нацыянальным першынстве тры паразы запар. Бенту звольнілі, хоць «Алімпіякас» у той час упэўнена, з сяміачковым адрывам, лідзіраваў у турнірнай табліцы.
У снежні 2017 года быў прызначаны кіраўніком трэнерскага штаба кітайскага «Чунцын Ліфань» аднак ужо летам наступнага года быў звольнены за нездавальняючыя вынікі.
17 жніўня 2018 года прыняў прапанову ўзначаліць зборную Паўднёвай Карэі з задачай вывесці гэтую каманду на Чэмпіянат свету 2022 года.
6 снежня 2022 года пасля паражэння зборнай Паўднёвай Карэі на Чэмпіянаце свету ў Катары Паўлу Бенту абвясціў, што больш не будзе ачольваць каманду, паколькі кантракт разрываецца па пагадненні бакоў.
Суперкубак Польшчы па баскетболе 2007
Суперкубак Польшчы па баскетболе 2007 — 4-ы штогадовы розыгрыш суперкубка Польшчы па баскетболе, які складаецца з аднаго матча паміж пераможцам чэмпіянату Польшчы і ўладальнікам Кубка Польшчы.
NGC 7251
NGC 7251 (іншыя абазначэнні — PGC 68604, MCG -3-57-2, IRAS22177-1601) — спіральная галактыка (Sa) ў сузор’і Вадаліў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
1892 год у гісторыі музыкі
1892 год быў адзначаны шэрагам музычных падзей.
Асабовічы
Асабо́вічы (, Особовичи) — вёска ў Пінскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Калавуравіцкага сельсавета.
Гісторыя
Каля 1520 года пінскі князь Фёдар Яраславіч са сваёй жонкай Аленай запісалі дворышча Піскалаўшчына ў Асабовічах Варварынскаму манастыру, пазней мясціна стала грэка-каталіцкай.
Пасля закрыцця кляштара ў XIX стагоддзі сядзіба Піскалаўшчына становіцца ўласнасцю Качаноўскіх. У канцы 1880-х гадоў у вёсцы было 9 двароў, пражывала 39 вяскоўцаў; дзейнічала капліца (адносілася да прыходу ў вёсцы Кудрычы). У пачатку XX стагоддзя фальваркам валодалі дваране Канстанцін Рыгоравіч і Іван Іванавіч Качаноўскія (350 дзесяцін зямлі).
У 1998 годзе ў вёсцы налічвалася 28 гаспадарак і 47 жыхароў.
Мікіта Русланавіч Пузевіч
Мікіта Русланавіч Пузевіч (нар. ) — беларускі плывец. Майстар спорту Беларусі.
Дасягненні
Пераможца Алімпійскіх дзён моладзі Беларусі 2015 года на дыстанцыі 50 м вольным стылем.
Скадоўск
Скадоўск (Скадовськ) — горад і марскі порт на беразе Джарылгацкага заліва Чорнага мора. Заснаваны 1894 годзе. Адміністрацыйны цэнтр Скадоўскага раёна Херсонскай вобласці Украіны. Бліжэйшая чыгуначная станцыя — Каланчак (52 км). Скадоўск — кліматычны курорт.
NGC 7253A
NGC 7253A (іншыя абазначэнні — PGC 68572, NGC 7253-1, VV 242, UGC 11984, ARP 278, MCG 5-52-10, KCPG 566A, ZWG 494.14) — спіральная галактыка з перамычкай (SBc) ў сузор’і Пегас.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Армія маджахедаў (Ірак)
Армія маджахедаў (جيش المجاهدين, Джэйш аль-Муджахідзін) — ісламісцкая паўстанцкая групоўка суніцкага толку, якая дзейнічае на тэрыторыі Ірака. Была сфарміравана не раней 2004 года, ужо пасля ўварвання ў краіну войскаў міжнароднай кааліцыі на чале з ЗША. З’яўляецца адным з заснавальнікаў арганізацыі «Фронт джыхаду і рэформаў» і ўваходзіць у склад «Палітычнага савета іракскага супраціву».
Дзейнасць
Групоўка нясе адказнасць за шэраг нападаў, здзейсненых на прадстаўнікоў сіл міжнароднай кааліцыі. Заявы аб датычнасці да тэрактаў баевікі як правіла размяшчаюць на сваім сайце ў Інтэрнеце. У прыватнасці групоўка ўзяла на сябе адказнасць за два збітыя верталёты ў 2006 і 2007 гадах. Аб кіраўніцтве групоўкі вядома няшмат. У шэрагах арганізацыі знаходзяцца як былыя прыхільнікі партыі Баас, так і радыкальныя ісламісты. Тым не менш, большасць палявых камандзіраў раней служылі ў садамаўскай арміі (хоць і не падзялялі ідэі баасізму), а пасля ўварвання амерыканскіх войскаў далучыліся да ісламістаў.
Міхаіл Алегавіч Страіцелеў
Міхаіл Алегавіч Страіцелеў (нар. ) — беларускі плывец. Майстар спорту Беларусі.
Дасягненні
Пераможца Алімпійскіх дзён моладзі Беларусі 2015 года на дыстанцыі 200 м вольным стылем.
Ліпнікі (Капыльскі раён)
Лі́пнікі (, Липники) — пасёлак у Капыльскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Слабада-Кучынскага сельсавета.
Да 8 чэрвеня 1963 года пасёлак уваходзіў у склад Пясочанскага сельсавета.
Гарадок (Хмяльніцкая вобласць)
Гарадок (Городок) — горад у Хмяльніцкай вобласці Украіны, адміністрацыйны цэнтр Гарадоцкага раёна. размешчаны на рацэ Смотрыч, за 52 км на паўднёвы захад ад Хмяльніцкага. Чыгуначная станцыя Вікторыя на лініі «Ярмолынцы-Капычынцы».
Суткі
Су́ткі — прамежак часу, роўны аднаму перыяду вярчэння Зямлі вакол сваёй восі.
Адрозніваюць сонечныя суткі, роўныя перыяду сапраўднага (сапраўдныя сонечныя суткі) або сярэдняга (сярэднія сонечныя суткі) становішча мерыдыяна пункта назірання адносна цэнтра Сонца, і зорныя суткі, якія вызначаюцца з перыяду вярчэння Зямлі адносна пункта вясенняга раўнадзенства.
Момант верхняй кульмінацыі цэнтра Сонца называецца сапраўдным поўднем, момант ніжняй кульмінацыі — сапраўднай поўначчу. Прамежак часу паміж дзвюма паслядоўнымі аднайменнымі кульмінацыямі цэнтра Сонца называецца сапраўднымі сонечнымі суткамі. Неабходна адзначыць, што сапраўдныя сонечныя суткі перыядычна змяняюць сваю працягласць. Гэта выклікаецца па-першае, нахілам плоскасці экліптыкі да плоскасці нябеснага экватара, па-другое, эліптычнай формай арбіты Зямлі. Калі Зямля знаходзіцца на ўчастку эліпса, найбліжэйшым да Сонца, то яна рухаецца хутчэй. Праз паўгода Зямля акажацца ў процілеглай частцы эліпса і будзе рухацца па арбіце павольней. Нераўнамерны pyx Зямлі па сваёй арбіце выклікае нераўнамернае бачнае перамяшчэнне Сонца па нябеснай сферы, г. зн. у розны час года Сонца перамяшчаецца з рознай скорасцю. Таму працягласць сапраўдных сонечных сутак пастаянна змяняецца і карыстацца імі ў якасці адзінкі вымярэння часу нязручна. З гэтай прычыны ў штодзённым жыцці карыстаюцца не сапраўднымі, а сярэднімі сонечнымі суткамі, працягласць якіх прынята пастаяннай. Устанаўліваюцца яны па руху сярэдняга экватарыяльнага Сонца — уяўнага пункта, які рухаецца раўнамерна па нябесным экватары і ў пунктах вясенняга і асенняга раўнадзенства супадае з цэнтрам. Верхнюю кульмінацыю сярэдняга экватарыяльнага Сонца называюць сярэднім поўднем, а прамежак часу паміж двума паслядоўнымі сярэднімі поўднямі — сярэднімі сонечнымі суткамі. Працягласць іх заўсёды аднолькавая. Сярэднія сонечныя суткі дзеляць на 24 гадзіны. Кожная гадзіна сярэдняга сонечнага часу, у сваю чаргу, падзяляецца на 60 мінут, а кожная мінута — на 60 секунд сярэдняга сонечнага часу. За пачатак сярэдніх сонечных сутак прымаецца сярэдняя поўнач, г. зн. момант ніжняй кульмінацыі сярэдняга экватарыяльнага Сонца. Час, які прайшоў ад моманту ніжняй кульмінацыі сярэдняга экватарыяльнага Сонца да любога іншага яго становішча на адным і тым жа геаграфічным мерыдыяне, называецца сярэднім сонечным часам.
Адны зорныя суткі роўныя 23 гадзінам 56 мінутам 4,0905 секундам, што складае 0,997269566 сярэдніх сонечных сутак. Зорныя суткі роўныя прамежку часу паміж дзвюма паслядоўнымі аднайменнымі кульмінацыямі пункта вясенняга раўнадзенства. Момант верхняй кульмінацыі гэтага пункта, прыняты за пачатак зорных сутак, лічыцца 0 гадзін зорнага часу. Час, які прайшоў ад моманту верхняй кульмінацыі пункта вясенняга раўнадзенства да любога іншага яго становішча на гэтым жа геаграфічным мерыдыяне, называецца зорным часам
Зорнымі суткамі карыстаюцца ў астраноміі, сярэднімі сонечнымі — у практычных сферах жыцця. На велічыню сутак уплываюць, хоць і ў дробным маштабе, тэктанічныя працэсы.
Хырыў
Хырыў (Хи́рів) — горад раённага значэння ў Старасамбірскім раёне Львоўскай вобласці. Размешчана на над ракой Стрв’яж, чыгуначны вузел. Размешчаны ў 16 км ад райцэнтра. У горадзе дзейнічае пункт пропуску на мяжы з Польшчай.
Гісторыя
Яшчэ ў часы Кіеўскай Русі, калі гэтыя землі ўваходзілі ў Пярэмышльскае княства, назва горада гучала як Хорыў. Па адной з легенд, назва горада паходзіць ад легендарнага кіеўскага князя Харыва: нібыта горад Кіеў заснавалі тры браты Кій, Шчэк, Харыў і сястра Лыбідзь. Пасля заснавання Кіева старэйшы брат з сястрой засталіся ў ім гаспадарыць, а Шчэк і Харыў пайшлі ў Карпаты шукаць шчасця-долі.
Па іншай версіі назва горада мае больш празаічнае, але адначасова і больш пераканаўчае тлумачэнне: горад размешчаны ў мясцовасці, багатай на сасновыя лясы, таму ў аснове яго назвы назвы ляжыць слова «хыр» — «хвоя», якое прысутнічае ў чувашскай мове. Цяпер чувашы засяляюць месцы, далёкія ад Украіны, але іх продкі калісьці пражывалі ў Заходняй Украіне і пакінулі пасля сябе назвы многіх населеных пунктаў.
У гістарычных крыніцах горад згадваецца з 1374 г. Менавіта ў гэтым годзе князь Уладзіслаў Апольскі выдаў прывілей братам Гербуртам-Герберту і Фрэдэрыку (рыцарам з Маравіі) на вечнае валоданне дзесяццю сёламі. Сярод гэтых вёсак названа і сяло Хырыў. У 1502—1505 гг. горад спусташаюць татары.
У 1528 г. кароль Жыгімонт І выдаў Анджэю Тарлу прывілей, каб той асяліўся на тэрыторыі сучаснага Хырава. Таму і горад атрымаў герб сям’і Тарло — сякера. Для хуткага засялення і забудовы жыхары былі вызваленыя ад падаткаў на 14 гадоў. Прывілей падаваў мястэчку права праводзіць штогод па 2 кірмашы і штотыднёвыя Таргі. У гэтым жа 1528 г. мястэчку было прадастаўлена Магдэбургскае права.
Гальцы (Пінскі раён)
Гальцы́ (, Гольцы) — вёска ў Пінскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Калавуравіцкага сельсавета.
Хырыў
Гісторыя
З 1772 г. Хырыў пад панаваннем Аўстрыі. У 1785 г. у горадзе налічвалася 134 дома, пражывала 1055 чалавек. У 1849 г. горад цалкам згарэў, праз Хырыў праходзілі расійскія войскі, накіраваныя на падаўленне рэвалюцыі ў Венгрыі.
Брусельскі пакт
Брусельскі дагавор або брусельскі пакт (Organisation du Traité de Bruxelles, Brussels Treaty Organisation) — ваенны дагавор падпісаны 17 сакавіка 1948 Францыяй, Вялікабрытаніяй і краінамі Бенілюкса.
Гальцы (Пінскі раён)
У 1940—1988 гадах у складзе Беразцоўскага сельсавета Столінскага раёна (з 16 лістапада 1987 года — Пінскага раёна). З 21 сакавіка 1988 года ў складзе Калавуравіцкага сельсавета.
Хырыў
Гісторыя
1900 г. у горадзе пражывала 3658 чалавек, з якіх 1292 былі украінцамі. Па Днястроўскай чыгунцы з горада можна было дабрацца да Стрыя і далей па чыгунцы эрцгерцага Альбрэхта ў Львоў, Станіслаў і Чарнаўцы, а з Самбара і Стрыя да Мукачэва. Па першай венгерска-галіцкай чыгунцы (з 1872 г.) дарога вяла ў Пярэмышль, Кракаў і Будапешт праз Лупкоўскі перавал (з 1896 г. — двухкалейная чыгунка), размешчаны на тагачаснай мяжы кароннага краю Галічыны і славацкіх зямель Транслейтании.
1 жніўня 1914 г. пачалася І Сусветная вайна. Хырыў як вузлавая станцыя меў выключна важнае стратэгічнае значэнне. Праз горад штодня праходзіла да 40-50 цягнікоў. Пра важнасць горада як апорнага пункта сведчыць той факт, што 28 лістапада 1914 г. у ім пабываў намеснік аўстра-вугорскай манархіі Караль-Францішак Ёзэф, а ў красавіку 1915 г. расійскі імператар Мікалай ІІ.
Брусельскі пакт
Брусельскі дагавор ўяўляў сабой працяг і пашырэнне Дзюнкеркскага пакта падпісанага Францыяй і Вялікабрытаніяй у 1947 годзе. На базе гэтага дагавора ў 1954 годзе быў складзены дагавор пра Заходнееўрапейскі саюз. У прэамбуле Брусельскага дагавора пазначана мэта супрацоўніцтва - сумесная рэакцыя на магчымую ў будучыні агрэсію з боку Германіі, хоць у той час яна была дэмілітарызаваная і кантралявалася сіламі кааліцыі. То бок асноўнай мэтай дагавора было стварэнне ваеннай і стратэгічнай кааперацыі ў адказ на магчымую савецкую агрэсію ў цэнтральнай і ўсходняй Еўропе, і знайшло неўзабаве сваё пацверджанне ў лютым 1948 года ў камуністычнай змове ў Чэхаславакіі. У выпадку савецкай агрэсіі па дамове адносна невялікія вайсковыя сілы саюзнікаў павінны былі дзейнічаць сумесна. Гэта супрацоўніцтва, вядома, не магло ўраўнаважыць ваенныя сілы ў Еўропе, аднак было задумана і стала прыступкай да трансатлантычнага супрацоўніцтва з ЗША і годам пазней вылілася ў маштабны дагавор пра стварэнне НАТА. Усе пяць краін, якія падпісалі дамову сталі членамі НАТА.
Вінсентэ Хуан Масіп
Вінсентэ Хуан Масіп; 1505 або 1510,  — 21 снежня 1579, Бакайрэнтэ, Валенсія) — іспанскі жывапісец.
Нарадзіўся ў Фуэнтэ-ла-Ігера, каля Валенсіі, паміж 1505 і 1510 гг. Адукацыю атрымаў у Італіі праз вывучэнне твораў Рафаэля і потым, вярнуўшыся на радзіму, імкнуўся ў сваіх працах пераймаць стылю гэтага майстра. Памёр у Бакайрэнтэ, непадалёк ад Валенсіі, у 1579 г.
Выдатнейшыя з яго карцін — «Св. Сямейства» (у рызніцы валенсійскага сабора), «Хрышчэнне Гасподняе» і «Зварот апостала Паўла да Хрыста» (абедзве ў гэтым саборы), «Бязгрэшнае зачацце» (у царкве езуітаў, у Валенсіі), пяць карцін, якія паказваюць эпізоды з жыцця св. Стэфана (у мадрыдскім музеі дэль Прада), «Зняцце з крыжа» (там жа) і «Тайная Вячэра» (там жа). За межамі Іспаніі творы Хуанеса складаюць вялікую рэдкасць. У Эрмітажы ён прадстаўлены карцінамі: «Маці Божая з Дзіцяткам Хрыстом, дзецьмі Янам Хрысціцелем, Янам Евангелістам і анёлам», «Сан Вісентэ Ферэр» і «Св. Ганна».
Ладыжын
Ладыжын — тапонім.
Суперкубак Польшчы па баскетболе 1999
Суперкубак Польшчы па баскетболе 1999 — 1-ы штогадовы розыгрыш суперкубка Польшчы па баскетболе, які складаецца з аднаго матча паміж пераможцам чэмпіянату Польшчы і ўладальнікам Кубка Польшчы.
Хуан Баўтыста Марцінес дэль Маса
Хуан Баўтыста Марцінес дэль Маса (Juan Bautista Martínez del Mazo; каля 1612, Куэнка —, ) — іспанскі мастак эпохі барока, прадстаўнік мастацкай школы Дыега Веласкеса і яго зяць, прыдворны мастак.
Лыжнае дваябор’е на зімовых Алімпійскіх гульнях 2018
Спаборніцтвы па лыжнаму дваябор’ю на зімовых Алімпійскіх гульнях 2018 у Пхёнчхане (Паўднёвая Карэя) прайшлі з 14 па 22 лютага. Было разыграна 3 камплекты ўзнагарод.
Каляндар
Мясцовы час (UTC+9).
NGC 7253B
NGC 7253B (іншыя абазначэнні — PGC 68573, NGC 7253-2, VV 242, UGC 11985, ARP 278, MCG 5-52-11, KCPG 566B, ZWG 494.14) — галактыка ў сузор’і Пегас.
Гэты аб’ект не ўваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога» і быў дададзены пазней.
Dioscoreales
Dioscoreales — парадак аднадольных раслін, які змяшчае крыху больш за 1000 відаў.
Распаўсюджанне і асяроддзе пражывання
Віды з гэтага парадку распаўсюджаны па ўсіх кантынентах, за выключэннем Антарктыды. Яны, у асноўным, растуць у тропіках але тым не менш ёсць члены сямействаў і, выяўленых у больш прахалодных рэгіёнах Еўропы і Паўночнай Амерыкі.
Квенцін Масейс
Квенцін Масейс (Квінтэн Мецейс, Quinten Massijs, Quinten Matsys/Metsys; 10 верасня 1465,, Паўднёвы Брабант — 13 ліпеня/16 верасня 1530, Антверпен) — фламандскі жывапісец.
Масейс нарадзіўся ў 1465 годзе ў Лёвене, дзе першапачаткова навучаўся кавальскай справе. Вучыўся, верагодна, у майстэрні Альберта Баўтса, куды паступіў, каб бачыцца з яго дачкой, у якую быў закаханы. У 1491 годзе Масейс прыбыў у Антверпен, дзе адкрыў сваю майстэрню і ўступіў у Гільдыю жывапісцаў. Працягваў жыць і працаваць у гэтым горадзе да канца сваіх дзён.
Донг Ван Хуен
Донг Ван Хуен (Đồng Văn Khuyên; 29 жніўня 1927 — 22 сакавіка 2015) — генерал-лейтэнант Узброеных сіл Рэспублікі В’етнам, удзельнік Індакітайскай і В’етнамскай войнаў.
Біяграфія
Нарадзіўся ў сям’і заможных землеўладальнікаў у Го Конг на паўднёвым захадзе В’етнама. У 1948 годзе скончыў французскую сярэдняю школу.
У 1951-м запісаўся ў Нацыянальную армію В’етнама, самастойнае аддзяленне Узброеных сіл Францыі ў калоніі. Прайшоў навучанне ў школе афіцэраў запасу Тху Дык. У чэрвені 1952 года, па заканчэнні вучобы, накіраваны на службу ў 4-ы аддзел Генеральнага штаба. У сярэдзіне студзеня 54-га прызначаны начальнікам аддзела лагістыкі раёна Ніньхоа, правінцыя Кханьхоа.
У лістападзе 1955 пераведзены ў шэрагі войска незалежнай Рэспублікі В’етнам. Спярша залічаны начальнікам 4-й дывізіі. У сярэдзіне 1961 года стаў намеснікам аб’яднаных сіл 6 тактычных груп. У кастрычніку 1962 года заняў пасаду дырэктара па навучанні ў міжвузаўскай школе баявых мастацтваў Тху Дык. У лістападзе 1963 года прызначаны начальнікам тылу III корпуса. У кастрычніку 64-га стаў начальнікам штаба 3-га корпуса 3-й камандна-тактычнай зоны.
У лістападзе 1965-га прызначаны кіраўніком галоўнага адміністрацыйнага ўпраўлення. У чэрвені 1967 года пераведзены на пасаду генеральнага сакратара Міністэрства абароны. У сакавіку 1974 года ўзначаліў Генеральны штаб. Раніцай 29 красавіка 1975 года, на фоне вясновага наступлення і хуткага падзення паўднёвав’етнамскага рэжыму, зняты з гэтай пасады. У 11:30 таго ж дня ён эвакуяваўся з В’етнама. Пасяліўся ў Вірджыніі, ЗША.
Памёр 22 сакавіка 2015 года ва ўзросце 88 гадоў.
Лаўрэнцій Фаміч Цанава
Біяграфія
З 1926 г. працаваў у пракуратуры, з 1929 г. — у сістэме Спецыяльных аддзелаў, а з мая 1929 г. — ізноў у НК. Нарэшце ў чэрвені 1929 г. Цанава быў прызначаны на самастойную пасаду начальніка Чыатурынскага райаддзела ДПУ, але ўжо ў снежні 1930 г. пераведзены Берыям у апарат ДПУ Грузіі, памочнікам начальніка ДПУ. З лютага 1933 г. працаваў у сістэме Наркамата саўгасаў і Спажыўсаюза; намеснікам дырэктара Лімантрэста (1933—1934), намеснікам начальніка Субтрапічнага ўпраўлення Наркамата земляробства ЗСФСР (1934-1935), намеснікам кіраўніка Самтрэста (1935). У сакавіку 1935 — ліпені 1937 — 1-й сакратар Поціўскага гаркама КП(б) Грузіі, у кастрычніку 1937 — снежні 1938 — начальнік «Калхідбуда».
З 1937 дэпутат Вярхоўнага Савета СССР. Пасля прызначэння Берыі наркамам унутраных спраў СССР у 1938 годзе зрабіў бліскучую кар'еру. 17 снежня 1938 Цанава быў прызначаны наркамам унутраных спраў Беларусі, у лютым—чэрвене 1941 наркам дзяржаўнай бяспекі БССР. У 1939 арганізаваў масавыя арышты на далучаных да СССР тэрыторыях Заходняй Беларусі. У 1939-1952 гг. — член Цэнтральнай рэвізійнай камісіі УКП(б).
Пасля пачатку Вялікай Айчыннай вайны працаваў у 1941—1942 намеснікам начальніка Упраўлення спецыяльных аддзелаў НКУС СССР, адначасова ў 1941—1943 начальнік Спецыяльных аддзелаў Заходняга і Цэнтральнага франтоў. Падчас баёў на Заходнім фронце быў цяжка паранены і кантужаны. З 7 мая 1943 наркам (з 1946 — міністр) дзяржаўнай бяспекі Беларусі, адначасова ў 1943—1945 быў намеснікам начальніка Цэнтральнага штаба партызанскага руху, а ў 1945 быў намеснікам камандуючага 2-м Беларускім фронтам. У 1949-1951 выпусціў кнігу «Усенародная партызанская вайна ў Беларусі супраць фашысцкіх захопнікаў».
Геліясферны токавы слой
Геліясферны токавы слой прадстаўляе сабой паверхню ў межах Сонечнай сістэмы, пры перасячэнні якой змяняецца палярнасць магнітнага поля Сонца. Гэтая паверхня распасціраецца ўздоўж экватарыяльнай плоскасці Сонца і дасягае межаў геліясферы. Форма токавага слоя вызначаецца ўздзеяннем магнітнага поля Сонца на плазму, якая знаходзіцца ў міжпланетнай прасторы. Таўшчыня токавага слоя складае каля 10 000 км. У токавым слое назіраецца слабы электрычны ток (адкуль і назва) — каля 10−10 А/м². Ток, які ўзнікае, фармуе частку геліясфернага токавага контуру. Часам геліясферны токавы слой называюць міжпланетным токавым слоем.
Форма
У працэсе кручэння Сонца яго магнітнае поле выгінаецца ў асаблівай формы спіралі — спіралі Паркера, якая прадстаўляе сабой выгляд архімедавай спіралі і названы так па імені яе першаадкрывальніка Юджына Паркера. Магнітнае поле спіралі падзелена на дзве часткі токавым слоем, матэматычная мадэль якога была ўпершыню распрацавана ў пачатку 1970-х. Магнітнае поле змяняе сваю палярнасць і набывае складаную форму хвалістых спіральных зморшчын, якія больш за ўсё нагадваюць шматслаёвую спадніцу балерыны.
Прычыну фарміравання такой складанай формы часам называюць «эфектам садовага шланга». Іменна такую ​​паверхню апісвае бруя вады, калі перамяшчаць шланг уверх-уніз і адначасова паварочвацца вакол сваёй восі. У выпадку з Сонцам ролю вадзяной бруі гуляе сонечны вецер.
Магнітнае поле
Геліясферны токавы слой круціцца разам з Сонцам, робячы адзін абарот за 27 дзён. За гэты перыяд Зямля, разам са сваёй магнітасферу, праходзіць праз горб і западзіны токавага слоя, узаемадзейнічаючы з ім. Магнітная індукцыя на паверхні Сонца складае прыкладна 10−4 Тэсла. Калі б магнітнае поле мела дыпольную форму, яго сіла памяншалася б прапарцыйна кубу адлегласці і ў раёне арбіты Зямлі склала б 10−11 тэсла. Існаванне геліясфернага токавага слоя прыводзіць да таго, што фактычныя паказчыкі ў раёне Зямлі ў 100 разоў больш.
Электрычны ток
У адпаведнасці з законамі электрадынамікі, электрычны ток у слое накіраваны перпендыкулярна магнітнаму полю, г. зн. ток рухаецца амаль па акружнасці паблізу Сонца і накіраваны амаль радыяльна на вялікіх адлегласцях. Замыкае «электрычны ланцуг» накіраваны ад Сонца ток, які ідзе ад сонечных полюсаў ў напрамках, перпендыкулярных экватары, а затым па геліяпаўзе спускаецца да экватара, да геліясфернаму токаваму слою. Агульная сіла току ў гэтым ланцугу складае каля 3 ампер. Для параўнання, токі, якія прыводзяць да ўзнікнення палярных ззянняў на Зямлі, прыкладна ў тысячу разоў слабей і маюць парадак мільёна ампер. Максімальная шчыльнасць току ў лісце складае каля 10−10 А/м² (10−4 A/км²).
Слабадская Украіна
Слабадска́я Украі́на — гістарычная вобласць на тэрыторыі сучасных Украіны (Харкаўская, часткі Данецкай, Луганскай і Сумскай абласцей) і Расійскай Федэрацыі (часткі Варонежскай, Курскай і Белгародскай абласцей).
Гісторыя
З 2-й палавіны 16 ст. вобласць засялялася ўкраінскімі казакамі і сялянамі, што ўцякалі сюды з тэрыторыі Украіны, падуладнай Рэчы Паспалітай. Сяліліся слабодамі (адсюль назва). Казацкае насельніцтва стала называцца слабадскімі казакамі. Слабадскую Украіну з поўначы засялялі рускія служылыя людзі і збеглыя сяляне.
Ладыжын (горад)
Ладыжын (Ладижин) — горад абласнога значэння ў Вінніцкай вобласці Украіны. Цэнтр тэрытарыяльнай грамады. Размешчаны на правым беразе Паўднёвага Буга ў месцы ўпадзення ў яго ракі Сільныцы, за 114 км ад абласнога цэнтра (аўтадарога E50). Насельніцтва — 22 200 жыхароў (2005). Чыгуначная станцыя. Ладыжанская ЦЭС. Заводы: завод прэпаратаў мікрабіялагічнага сінтэзу «Энзім», кансервавы. Здабыча граніту.
Слабадская Украіна
Гісторыя
З пачатку 18 ст. ўрад рассяляў тут вялікія групы выхадцаў з турэцкіх уладанняў (малдаван, сербаў і іншых).
У 1765 на тэрыторыі Слабадской Украіны была ўтворана Слабодска-Украінская губерня, якая ў 1835 была перайменавана ў Харкаўскую губерню.
Масейс
Масейс — прозвішча.
Ян Масейс
Ян Масейс (Jan Massys, Matsys або Metsys; каля 1509,  — 1575, там жа) — фламандскі мастак-маньерыст.
Сын Квенціна Масейса, вучыўся жывапісу ў бацькі. Вымушаны пакінуць радзіму з-за пераследу інквізіцыі, Ян Масейс у 1550 годзе пасяляецца ў Генуі, дзе становіцца прыдворным мастаком адмірала Андрэа Дорыя. Самай вядомай працай Яна Масейса з’яўляецца «Лот і яго дачкі», якая захоўваецца ў Каралеўскіх музеях прыгожых мастацтваў у Бруселі.
Калавуравічы
Калаву́равічы (, Калауровичи) — вёска ў Пінскім раёне Брэсцкай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Калавуравіцкага сельсавета.
Лізавета Аляксандраўна Шчарбакова
Дасягненні
Пераможца Першынства Беларусі 2015 года на дыстанцыі 800 м вольным стылем.
Калавуравічы
Геаграфія
Знаходзіцца за 39 км у напрамку на ўсход ад Пінска, за 214 км ад Брэста.
Новы Буг
Новы Буг (Новий Буг) — горад раённага значэння, адміністрацыйны цэнтр Навабужскага раёна Мікалаеўскай вобласці Украіны. Горад знаходзіцца за 97 км ад абласнога цэнтра, за 78 км ад Крывога Рога. Насельніцтва 15 365 чалавек (2018).
Міхалёўскі сельсавет (Віцебскі раён)
Міхалё́ўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Віцебскага раёна Віцебскай вобласці. Цэнтр — вёска Міхалі.
Утвораны 20 жніўня 1924 года як Шалыгінскі сельсавет у складзе Лосвідскага раёна Віцебскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Шалыгі. З 29 кастрычніка 1924 года ў складзе Кузняцоўскага раёна, адначасова цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Міхалі, сельсавет перайменаваны ў Міхалёўскі. З 26 сакавіка 1927 года ў складзе Віцебскага раёна. Пасля скасавання акруговай сістэмы з 26 ліпеня 1930 года ў Віцебскім раёне БССР. 15 лютага 1931 года сельсавет уключаны ў гарадскую рысу Віцебска. З 27 ліпеня 1937 года ў складзе адноўленага Віцебскага раёна БССР, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Заронаўскага сельсавета.
NGC 7254
NGC 7254 (іншыя абазначэнні — NGC 7256, PGC 68686, ESO 602-13, KAZ 537, IRAS22198-2159) — спіральная галактыка з перамычкай (SBb) ў сузор’і Вадаліў.
Гэты аб’ект занесены ў новы агульны каталог некалькі разоў, з абазначэннямі NGC 7254, NGC 7256.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Галоўная ўдарная хваля
Галоўная ўдарная хваля (Bow shock) — вобласць ўзаемадзеяння паміж магнітасферай зоркі або планеты і навакольным асяроддзем, у якой назіраецца падвышаная шчыльнасць рэчыва. Для зорак, як правіла, гэта мяжа паміж зорным ветрам і міжзоркавым асяроддзем. Для планет галоўнай ўдарнай хваляй з'яўляецца мяжа, на якой хуткасць сонечнага ветру рэзка падае, па меры яго набліжэння да магнітапаўзы. Найбольш вывучаным прыкладам галоўнай ударнай хвалі з'яўляецца месца, дзе сонечны вецер сустракаецца з магнітапаўзай Зямлі, ствараючы фронт хвалі характэрнай дугападобнай формы, як і вакол усіх планет, якія маюць магнітнае поле. Таўшчыня галоўнай ударнай хвалі вакол Зямлі складае каля 17 км і размешчана на адлегласці каля 90 000 км ад Зямлі.
NGC 7255
NGC 7255 (іншыя абазначэнні — PGC 68721, MCG -3-57-6, IRAS22204-1547) — галактыка ў сузор’і Вадаліў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».