cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Бон
У горадзе знаходзіцца Бонскі ўніверсітэт.
Кісуму
Кісуму (Kisumu) — галоўны горад на захадзе Кеніі, трэці па велічыні ў краіне. Насельніцтва 345312 чалавек (на 1999 год), з'яўляецца адміністрацыйным цэнтрам правінцыі Ньянза. Порт на возеры Вікторыя (заліў Вінам), звязаны чыгуначнай лініяй з портам Мамбаса (на Індыйскім акіяне), ёсць аэрапорт. Побач з горадам размешчаны буйны цукровы завод.
Дунай (Буда-Кашалёўскі раён)
Дуна́й (, Дунай) — пасёлак у Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Крыўскага сельсавета.
Размяшчэнне
У 24 км на паўднёвы захад ад раённага цэнтра і чыгуначнай станцыі Буда-Кашалёўская (на лініі Жлобін — Гомель), 26 км ад Гомеля.
Транспартная сетка
Побач аўтадарога Жлобін — Гомель. Планоўка складаецца з кароткай прамалінейнай вуліцы, забудаванай двухбакова драўлянымі дамамі сядзібнага тыпу.
Гісторыя
Па пісьмовых крыніцах вядомы з канца XIX стагоддзя як паселішча ў Целяшоўскай воласці Гомельскага павета Магілёўскай губерні. У 1870 годзе памешчык меў тут 1000 дзесяцін зямлі. Па перапісу 1897 года фальварк Дунай (ён жа Бубнаўка).
У 1926 годзе знаходзіўся паштовы пункт. У 1930 годзе жыхары вёскі ўступілі ў калгас. Падчас Вялікай Айчыннай вайны акупанты спалілі 15 двароў. На франтах загінулі 12 жыхароў вёскі. У 1959 годзе ў складзе калгаса імя М. І. Калініна (цэнтр — вёска Івольск).
Да 1 снежня 2009 года пасёлак уваходзіў у склад Івольскага сельсавета.
Камарын
Камары́н (, Комарин) — гарадскі пасёлак на поўдні Брагінскага раёна Гомельскай вобласці, цэнтр Камарынскага сельсавета. За 7 км ад чыгуначнай станцыі Старая Ёлча, 50 км ад Брагіна, 79 км ад чыгуначнай станцыі Хойнікі, 182 км ад Гомеля. Самае паўднёвае гарадское паселішча Беларусі. Насельніцтва 2 100 чал. (2020).
Гісторыя
На Генеральнай карце «Беларускія землі ў канцы XVIII ст.» Вялікага гістарычнага атласа Беларусі Камарын разам з Ёлчай і Бярозкамі пазначаны ў Ёлчанскім старостве, якое месцілася на тэрыторыі Оўруцкага павета Кіеўскага ваяводства Каралеўства Польскага.
У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793) паселішча апынулася ў межах Рэчыцкай акругі Чарнігаўскага намесніцтва (губерні), з 1796 г. у складзе адноўленага Рэчыцкага павета потым Маларасійскай, а з 29 жніўня 1797 г. Мінскай губерні Расійскай імперыі. З крыніцы, заснаванай на матэрыялах рэвізіі 1795 года, вядома, што вёскі Камарын, Бярозкі, сёлы Ёлча, Грушна, вёскі Савічы, Галкі і іншыя былі ў заставе ў пана Ігнацыя Шышкі, а належалі (відавочна, зноў жа застаўным правам) ротмістру троцкаму пану Валенцію Зялёнку.
Паводле энцыклапедыі Гарады і вёскі Беларусі, у 1856 годзе ў Камарыне было 98 жыхароў. У «Списках населённых мест Минской губернии по уездам, приходам, еврейским обществам со сведениями об их расположении и народонаселении [Дело] : 1857 г.» засведчана, што 100 жыхароў мястэчка Камарын абодвух полаў з’яўляліся прыхаджанамі Ёлчанскай Свята-Міхайлаўскай царквы, а 2 мужчыны і 3 жанчыны былі парафіянамі Астраглядаўскага касцёла Унебаўзяцця Найсвяцейшай Панны Марыі.
У парэформенны перыяд мястэчка належала да новастворанай Ёлчанскай воласці. Згодна са звесткамі на 1876 і 1879 гады, Камарын заставаўся ў прыходзе Ёлчанскай царквы. На 1886 год тут было 26 двароў, 128 жыхароў. Згодна з перапісам 1897 года ў Камарыне 550 жыхароў, царква, 2 скураапрацоўчыя майстэрні, 12 лавак. З 1899 года працавала паштовае аддзяленне. На 1909 год у мястэчку налічвалася 104 двары, 614 жыхароў.
1 студзеня 1919 згодна з пастановай І з’езда КП(б) Беларусі Рэчыцкі павет увайшоў у склад Сацыялістычнай Савецкай Рэспублікі Беларусі, але 16 студзеня разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі быў далучаны да РСФСР. Ад 9 мая 1923 года Камарын — цэнтр воласці ў Гомельскай губерні.
8 снежня 1926 года Камарын вернуты БССР, стаў цэнтрам раёна Рэчыцкай, з 9 чэрвеня 1927 года Гомельскай акругі. У 1929 годзе дзейнічалі 2 школы, хата-чытальня, бібліятэка, лекарскі ўчастак і ветэрынарны пункт, аддзяленне спажывецкай кааперацыі, сельскагаспадарчае крэдытнае таварыства. У 1930 годзе арганізаваны калгас «Серп і молат», працавалі маслазавод, кузня, друкарня (з 1931), шавецкая і кравецкая майстэрні, будаўнічая арцель, хлебапякарня, вятрак, конны млын, сенапрэсавальны завод, ваўначоска. Выходзіла раённая газета «Чырвоны сцяг». З 29 лютага 1938 года Камарынскі раён увайшоў у склад Палескай вобласці.
У Вялікую Айчынную вайну з 28 жніўня 1941 да 23 верасня 1943 года Камарын акупаваны германскімі войскамі. Быў першым у Беларусі раённым цэнтрам, вызваленым ад захопнікаў.
25 снежня 1962 года Камарынскі раён скасаваны, а тэрыторыя далучана да Брагінскага раёна.
Эканоміка
У Камарыне размешчана ГЛГУ «Камарынскі лясгас» (у 2005 аб’ём прамысловай прадукцыі — 739 млн.руб., у т.л. адгружана на экспарт — 9,9 тыс. дол. ЗША; тавараў народнага спажывання — 26 млн.руб.). Аднак з 2007 ГЛГУ «Камарынскі лясгас» не ажыццяўляе дзейнасць як прамысловае прадпрыемства. Таксама ў Камарыне размешчаны: камунальнае сельскагаспадарчае ўнітарнае прадпрыемства «Саўгас „Камарынскі“», камунальнае дачэрняе ўнітарнае прадпрыемства меліярацыйных сістэм «Брагінскае ПМС», прыватнае ўнітарнае прадпрыемства па аграхімічным абслугоўванні «Камарынаграхімік», Брагінскі ўчастак Палескага дзяржаўнага радыяцыйна-экалагічнага запаведніка.
Інфраструктура
У Камарыне размешчана раённая бальніца № 2 на 30 ложкаў. Працуюць гарадскі Дом культуры, дзіцячая школа мастацтваў, гарадская бібліятэка, дзіцячая бібліятэка.
Валерый Барысавіч Гаркалін
Валерый Барысавіч Гаркалін (Вале́рий Бори́сович Гарка́лин;,  — , ) — расійскі акцёр, тэатральны педагог. Народны артыст Расійскай Федэрацыі (2008). Прафесар РАЦІ-ГІТІС (2002—2021).
Межава (возера)
Ме́жава — возера ў Расонскім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Нішча каля вёскі Межава.
Валерый Барысавіч Гаркалін
Біяграфія
Валерый Барысавіч Гаркалін нарадзіўся 11 красавіка 1954 года ў Маскве. Бацька быў загадчыкам гаражнай майстэрні, маці працавала касірам у сталовай. Пасля заканчэння сярэдняй школы, па патрабаванні бацькі, працаваў слесарам на заводзе. Адслужыўшы ў войску, паступіў у Дзяржаўнае музычнае вучылішча імя Гнесіных.
Межава (возера)
Плошча паверхні возера 2,06 км², даўжыня 2,82 км, найбольшая шырыня 1,36 км. Найбольшая глыбіня дасягае 3,3 м. Даўжыня берагавой лініі 10,2 км.
Валерый Барысавіч Гаркалін
Біяграфія
У 1978 годзе скончыў Музычнае вучылішча Гнесіных (факультэт лялечнага мастацтва, кіраўнікі Леанід Хаіт і Сяргей Абразцоў).
Пасля заканчэння вучобы выпускнікі курса стварылі тэатр на колах «Людзі і лялькі», прыпісаны да Кемераўскай філармоніі (кіраўнік Леанід Хаіт). Тэатр быў вельмі папулярны ў канцы 1970-х і ў 1980-я гадоў, разам з ім Гаркалін аб’ездзіў увесь Савецкі Саюз. Праз шэсць гадоў ён пакінуў тэатр і некаторы час служыў у Цэнтральным тэатры лялек у Сяргея Абразцова.
У 1988 годзе скончыў факультэт эстрады і масавых прадстаўленняў ГІТІСа (курс Вячаслава Шалевіча). На сцэне з поспехам граў у розных жанрах — у класіцы, мюзікле, авангардных пастаноўках. Крытыкамі і гледачамі была прызнана бліскучай сыграная ім роля Петруча ў камедыі Уільяма Шэкспіра «Утаймаванне свавольнай».
Межава (возера)
На возеры 4 астравы агульнай плошчай каля 5 га. Прыбярэжная расліннасць займае паласу шырынёй ад 4 да 60 метраў і распаўсюджана да глыбіні 1,5 м.
Валерый Барысавіч Гаркалін
Біяграфія
Адначасова граў на сцэне тэатра-студыі «Чалавек».
Характэрны камедыйны акцёр. Зорнай гадзінай у кінематографе стала камедыя рэжысёра Уладзіміра Мяньшова «Шырлі-мырлі» (1995), дзе Гаркалін сыграў братоў-двайнят Шніперсона, Кролікава і Алмазава.
Межава (возера)
У возеры водзяцца шчупак, акунь, лешч, плотка, карась, лінь і іншыя віды рыб.
На ўсходнім беразе возера археалагічны помнік — курганны магільнік. Каля возера праходзіць аўтамабільная дарога.
Валерый Барысавіч Гаркалін
Біяграфія
Да 2001 года быў акцёрам Тэатра сатыры, затым выступаў у антрэпрызных пастаноўках: «Тракціршчыца» (Незалежны тэатральны праект), «Чонкін» і «Бумеранг» (Прадзюсерская кампанія Анатоля Варапаева), «Стрыптыз» (Тэатр-студыя «Чалавек»). З 2007 года акцёр Маскоўскага тэатра імя А. С. Пушкіна.
7 чэрвеня 2008 года Гаркалін, знаходзячыся на гастролях у Клайпедзе, перанёс цяжкі інфаркт, затым у лістападзе 2008 года адбыўся паўторны інфаркт.
У сакавіку 2014 г. разам з шэрагам іншых дзеячаў навукі і культуры выказаў сваю нязгоду з палітыкай расійскай улады ва Украіне і ў Крыме.
Фелікс Піліпавіч Купцэвіч
Фелікс Піліпавіч Купцэвіч (псеўданім: Алесь Валожка; Алесь Валошка;, Гродна — , Мінусінск, ГУЛАГ) — беларускі крытык, празаік, паэт, перакладчык.
Біяграфія
Падчас Першай сусветнай вайны знаходзіўся ў бежанстве ў Калузе і Петраградзе. У 1918 годзе вярнуўся ў Гродна. У 1920 годзе разам з Чырвонай Арміяй пакінуў Гродна. З 1924 года працаваў у статыстычным аддзеле ЦК КП(б)Б. У 1925 годзе сакратар Крычаўскага райкама КП(б)Б; загадчык аддзела прапаганды Калінінскага акругкама КП(б)Б (цэнтр — Клімавічы).
Друкавацца пачаў у 1920 годзе. У 1926 годзе публікаваў апавяданні ў часопісе «Маладняк Калініншчыны». Даследаваў творчасць Ц. Гартнага, А. Дудара, М. Зарэцкага, К. Чорнага. У 1926 годзе накіраваны на работу ў Латвію. Пасля вяртання ў 1927 годзе намеснік рэдактара газеты «Звязда».
З 1929 года вучыўся на літаратурным аддзяленні Інстытута чырвонай прафесуры ў Маскве. Па абвінавачанні ў беларускім нацыянал-дэмакратызме ў 1930 годзе выключаны з інстытута. Арыштаваны ДПУ БССР 29.8.1930 па справе «Саюза вызвалення Беларусі»; вызвалены 4.10.1930. Працаваў у Маскве на заводзе. Арыштаваны 9.4.1933 па справе «Беларускай народнай грамады». Асуджаны на 5 гадоў зняволення; накіраваны ў Мінусінскі лагер. Арыштаваны ў лагеры 23.11.1937; прыгавораны да расстрэлу. Рэабілітаваны ў 1956 годзе.
Ферма 1 (Кентубекская сельская акруга)
Ферма 1 — населены пункт у Майскім раёне Паўладарскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Кентубекскай сельскай акругі. Код КАТА — 555639200.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва населенага пункта складала 179 чалавек (92 мужчыны і 87 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у населеным пункце пражывалі 48 чалавек (23 мужчыны і 25 жанчын).
NGC 5780
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Палац культуры вобласці (Магілёў)
Палац культуры вобласці — будынак у Магілёве, размешчаны па адрасе Пушкінскі праспект, 7. Палац культуры прыклад грамадскіх шматфункцыянальных будынкаў савецкай архітэктуры 1970-х гадоў.
Гісторыя
Пабудаваны ў 1977 г. з цэглы (архіт. Я. Смальгоўскі, В. Ладыгіна, В. Астаповіч) як Палац культуры і тэхнікі вытворчага аб’яднання «Хімвалакно» імя У. I. Леніна. Уваходзіць у культурна-спартыўны комплекс паркавай зоны поймы р. Дняпро.
У кастрычніку 2018 года Палац культуры вобласці стаў галоўнай пляцоўкай V Форума рэгіёнаў Беларусі і Расіі, дзеля чаго была праведзена рэканструкцыя будынка («Магілёўграмадзянпраект», арх. В. Лукін) і прылеглай тэрыторыі.
Архітэктура
Будынак 3-павярховы з цокальным паверхам, складанай формы плана. Аб’ёмна-прасторавае вырашэнне заснавана на кантрастным проціпастаўленні выцягнутага 3-папярховага корпуса і больш высокіх аб’ёмаў сцэнічнай часткі і танцавальнай залы. Галоўны фасад, арыентаваны на Пушкінскі праспект, мае асіметрычна размешчаны ўваход, што вылучаецца шырокай лесвіцай і навясным казырком, над якім узвышаецца аб’ём танцавальнай залы з высокімі вокнамі, падзеленымі вертыкальнымі рэбрамі. Сцены рытмічна члянёны прамавугольнымі аконнымі праёмамі на 2-м і 3-м паверхах і вузкімі высока размешчанымі на першым. Глухая сцяна сцэнічнай каробкі на галоўным фасадзе дэкарыравана канелюрамі. Фасады будынка апрацаваны белымі мармуровымі пліткамі.
Аб’ёмна-планіровачная будова па функцыянальным прызначэнні падзяляецца па відовішчную (глядзельная зала на 1200 месцаў з падсобнымі памяшканнямі), для адпачынку (кіна-лекцыйная, танцавальная і выставачная залы, кафэ, більярдная), клубную (памяшканні для гуртковай работы, рэпетыцыйныя залы, бібліятэка з чытальнай залай). Аздоба інтэр’ераў вылучалася сінтэзам архітэктуры і мастацтва: у фае глядзельнай залы — габелен «Мой родны край» (7х18 м, маст. С. Сакалоў, 3. Літвінава), у кафэ — люстра «Вясна» з літога шкла, у вестыбюлях глядзельнай і танцавальнай залаў — вітражы (маст. С. Сакалоў, Б. Мігаль). Пры рэканструкцыі 2018 года інтэр’еры цалкам зменены, большасць дэкаратыўных элементаў знішчана.
Сквер
Перад будынкам — партэрная частка парку з шырокай эспланадай і дэкаратыўным басейнам са скульптурнай групай (архіт. В. Занковіч). У час рэканструкцыі 2018 года ўздоўж эспланады створаны П-падобныя ў плане падпорныя сценкі, абліцаваныя шэрым шліфаваным гранітам (арх. У. Чаховіч). У цэнтральный частцы падпорныя сценкі шырокія, з кветачніцамі і вялікімі лаўкамі-лежакамі (у тым ліку на перападах вышынь каля прыступак) з убудаваным знізу падсвятленнем. Крылы ўздоўж галоўнага фасада Палаца і Пушкінскага праспекта вузкія, з дэкаратыўным падсвятленне ўнізе; лаўкі набраныя з вертыкальна пастаўленых брусоў. Рэканструявана мачта з ліхтарамі на бакавой алеі, падпорныя сценкі каля яе падножжа абліцаваныя шэрым паліраваным гранітам (Л. Уладзіміровіч). Па ўсім скверы заменена пакрыццё дарожак, высаджаны кусты і кветкі, пастаўлены новыя лаўкі і ліхтары.
Луіс Барт Маер
Нарадзіўся ў яўрэйскай сям’і. У малым узросце разам з бацькамі эміграваў у Канаду. Тут закончыў пачатковую школу, далей працаваў, як і бацька прыбіральшчыкам. У 1907 годзе купіў кінатэатр, а ўжо ў 1915 годзе з’яўляўся ўладальнікам сеткі кінатэатраў Louis B. Mayer Pictures.
У 1924 годзе разам з Голдвінам і Лоўвенам заснаваў Metro-Goldwyn-Mayer, а ў 1927 годзе належыў да заснавальнікаў амерыканскай кінапрэміі «Оскар». У 30-х і 40-х гадах быў адным з самых багатых людзей Амерыкі.
Гогаль звычайны
Го́галь, народн.: вогаль, вогаліца, гагаліца (Bucephala clangula) — вадаплаўная птушка сямейства качыных, нырковая качка сярэдняй велічыні з вялікай круглявай галавой, кароткай дзюбай і кантрасным чорна-белым апярэннем. Распаўсюджаная ў зоне лясоў паўночнага паўшар'я — як у Еўразіі, так і ў Амерыцы. Гняздуецца ў дуплах дрэў па берагах лясных вадаёмаў, у сезон размнажэння трымаецца ў цяністых бухтах. Зімуе на марскіх узбярэжжах і буйных прэснаводных вадаёмах — рэках, азёрах і вадасховішчах. Усюды нешматлікая, але месцамі звычайная птушка.
У адрозненне ад многіх іншых качак, у гнездавы перыяд буйныя зграі ўтварае вельмі рэдка (выключэнне — навалы на перыяд лінькі), аднак часам сустракаецца невялікімі разрозненымі групамі. Гняздуецца ў дуплах па берагах лясных азёр, 5-13 ў кладцы яек з зеленаватым адценнем. Сілкуецца пераважна воднымі бесхрыбтовымі.
Знешні выгляд
Прысадзістая качка з вялікай галавой і даволі кароткай шыяй. Даўжыня 42-50 см, размах крылаў 65-80 см, маса самцоў 750—1245 г, маса самак 500—1182 г.
Цемя трохі выпуклае і завостранае, з за чаго форма галавы набывае абрысы трыкутніка. Дзюба кароткая і высокая ля аснавання, з вузкім кіпцікам. У самца ў шлюбным уборы галава чорная з зялёным металічным адлівам, пад вокам ля аснавання дзюбы круглая белая пляма. Радужная абалонка жоўтая, дзюба чорная. Грудзі, жывот і бакі ярка-белыя, на плячах дыяганальная чорна-белая касіца. Большая частка спіны і хвост чорныя. Крылы чорна-бурыя, за выключэннем вялікага белага «люстэрка» на другарадных махавых; ніжні бок крыла цёмны. Ногі аранжавыя з цёмнымі перапонкамі, уключаючы перапонку на заднім пальцы.
Саміца драбнейшая, выглядае менш кантраснай, з перавагай буравата-шэрых адценняў. Галава цёмна-карычневая з вузкім белым ашыйнікам. Радужная абалонка бледна-жоўтая або белая, дзюба цёмна-шэрая, звычайна з аранжавай або жоўтай перавяззю ў вяршыні. Верхняя частка тулава дымчата-шэрая, ніжняя белая. Верх крыла цёмна-аспідны, з аналагічным белым люстэркам, як у самца. Акрамя таго, па-над люстэркам на крые маюцца яшчэ дзве белых паласы. Ногі больш бляклыя у параўнанні з самцом — хутчэй жоўтыя, чым аранжавыя. У летнім уборы самец становіцца больш падобным на саміцу, аднак захоўвае свой ​​малюнак крыла з адной, а не трыма, светлымі плямамі. Маладыя птушкі амаль не адрозніваюцца ад дарослай саміцы, але маюць бураватую радужную абалонку вока.
Часта вылучаюць 2 падвіды, якія адрозніваюцца адзін ад аднаго агульнымі памерамі і даўжынёй дзюбы: еўразійскі B. c. Clangula і больш буйны амерыканскі B. c. Americana. Іншыя аўтары прызнаюць выгляд манатыпічным, паколькі на частцы тэрыторыі абодва падвіды змешваюцца, а змену даўжыні дзюбы называюць так званым «клінам» (у біялогіі паступовае змяненне градыенту якой-небудзь прыкметы пад уздзеяннем фізіка-геаграфічных фактараў).
Голас
Падчас шлюбных дэманстрацый самец выдае пранізлівы скрыгат «бі-бііззз, сюрпрыыззз», які звычайна суправаджаецца нізкім сухім бразджаннем і падобны на піск зайца. Самка адказвае скрыпучым «беррр-беррр», часта на лета — падобныя гукі выдаюць віды роду. Акрамя голасу, гогаля можна на слых вызначыць па высокім звонкім свістам крылаў самца, якія пляскаюць у палёце. Свісцячае плясканне характэрна для многіх качак, але толькі ў гогаля гук ​​такі звонкі і чысты.
Гнездавы арэал
Радзімай гогаля лічыцца Паўночная Амерыка, адкуль птушка перабралася спачатку ў Азію, а потым распаўсюдзілася па ўсім паўночным паўшар’і. Гнездавы арэал ахоплівае зону хвойных лясоў. На амерыканскім кантыненце гняздуецца ад Аляскі да Ньюфаўндленда на поўдзень прыкладна да канада-амерыканскай мяжы. У Еўразіі распаўсюджана на ўсход ад Швейцарыі, дзяржаў былой Югаславіі і Скандынавіі, дасягаючы на ўсходзе астравоў Сахалін і Ітуруп. У Прыбалтыцы, Польшчы, Германіі, Чэхіі і Вялікабрытаніі сустракаецца спарадычна (напрыклад, на Брытанскіх выспах толькі ў раёне Каледонскага лесу).
На ўсход ад ў паўночных лясах сустракаецца часцей, у тым ліку ў сібірскай тайзе. У еўрапейскай часткі Расіі гняздуецца на поўдзень да Яраслаўскай, Ніжагародскай, Разанскай абласцей, у Казахстане на поўдзень да вусця Ілека, на ўсход ад на поўначы краіны да 53° п. ш., яшчэ на ўсход ад да поўдня ўздоўж даліны Іртыша да возера Зайсан, дзе мяжа арэала праходзіць у галіне даліны Чорнага Іртыша, хрыбта Тану-Ола, далін рэк Джыда і Чыкой. Далей мяжа гнездзішчаў уваходзіць у паўночна-заходні Кітай, і далей зноў трапляе ў межы Расіі ў раёне ракі Вялікая Усурка.
Міграцыі
На большай частцы арэала пералётная птушка, аселыя папуляцыі адзначаны толькі на паўночным захадзе Еўропы. У астатніх выпадках зімуе на поўдзень і захад ад гнездавога арэала ў літаральнай паласе мора, буйных азёрах, рэках і вадасховішчах. Папуляцыі паўночных рэгіёнаў перамяшчаюцца пераважна на моры. Большая частка птушак Паўночнай Еўропы праводзіць зіму на Балтыцы, у Паўночным моры ля берагоў Даніі, Нідэрландаў і Вялікабрытаніі, уздоўж берага Ірландыі. З больш паўднёвых абласцей, а таксама з еўрапейскай часткі Расіі птушкі ляцяць ва ўсходнюю частку Адрыятыкі, да берагоў Грэцыі і на Чорнае мора, з Заходняй Сібіры на Каспій. Акрамя таго, частка птушак займае буйныя ўнутраныя вадаёмы ў Заходняй і Цэнтральнай Еўропе. На Далёкім Усходзе месцы зімовак размешчаны на незамярзальных участках мора ад Камчаткі да Кітая, Тайваня і Японскіх астравоў. У Паўночнай Амерыцы птушкі зімуюць уздоўж заходняга і ўсходняга узбярэжжаў, у Мексіканскім заліве і ў даліне ракі Місісіпі на поўнач да раёна Вялікіх азёр.
Месцы пасялення
Здольны ныраць да 10 метраў, аднак звычайна не сустракаецца на вадаёмах з глыбінёй больш за 4 метры. Гнездавы біятоп — досыць вялікія лясныя азёры, ціхія тайговыя ракі з драўнянай расліннасцю па берагах, дзе птушка звычайна канцэнтруецца ў невялікіх бухтах з шырокімі прасторамі адкрытай вады. Узімку трымаецца на моры, звычайна ў плыткіх залівах, лагунах паблізу ад камяністага берага і выхадаў сцёкавых вод, у эстуарыях буйных рэк, на поўдні арэала на буйных унутраных вадаёмах з незамярзаючай вадой.
Размнажэнне
Палавой сталасці дасягае ў двухгадовым узросце. Пары ўтвараюцца яшчэ ў раёнах зімовай міграцыі, аднак паколькі часта самцы і саміцы зімуюць у розных шыротах, многія асобіны застаюцца ў адзіноце да пачатку вясновага пералёту. Да месцаў гнездзішчаў гогаля прыбываюць парамі ці невялікімі групамі, вельмі рана, калі большасць вадаёмаў яшчэ пакрыта лёдам і толькі з'яўляюцца першыя праталіны — на большай частцы арэала ў сакавіку. Пакуль вадаёмы не выявіліся, гогалі трымаюцца на лужынах надлёднай вады альбо на палонках. Па прыбыцці селязні такуюць і паводзяць сябе дэманстратыўна; найбольш характэрная пастава на вадзе выглядае наступным чынам: самец выцягвае наперад шыю, затым рэзка закідае галаву назад на спіну і задзірае дзюбу да неба, пры гэтым рэзка адштурхваецца нагамі, падымаючы фантан пырскаў.
Калі дазваляюць умовы і адсутнічае фактар ​​турботы з боку чалавека, то гняздуецца ў населеных пунктах каля жылля альбо ўздоўж дарог. Нярэдка адно і тое ж гняздо выкарыстоўваецца дзесяцігоддзямі, у тым ліку на працягу некалькіх гадоў запар адной і той жа самкай. Тэрыторыя вакол гнязда не ахоўваецца, аднак кожная пара мае свой ​​адасоблены ўчастак акваторыі. Падсцілка — драўняная труха, у якой саміца выціскае неглыбокі латок, а таксама пух, які качка вышчыпвае са сваіх грудзей і дадае ў гняздо пасля кладкі першых яек.
У кладцы 5-13 буравата-зялёных альбо зелянява-блакітных яек, аднак часцей за ўсё іх колькасць вар'іруе ў межах ад 8-й да 11-і. Часам у адно і тое ж гняздо адкладаюць дзве качкі, і ў гэтым выпадку кладка можа павялічыцца да 20-і і больш яек. У такой сітуацыі гняздо часта застаецца зусім без нагляду і ўся кладка гіне.
Яйкі дастаткова буйныя: іх памеры (52—67) х (39—46) мм. Наседжванне пачынаецца з адкладкай апошняга яйка і працягваецца на працягу 29-30 дзён, сядзіць адна самка. У першы час яна час ад часу пакідае гняздо і на працяглы час адпраўляецца на пошукі корму, прыкрыўшы яйкі пухам, аднак у апошнія 10 дзён наседжваюць вельмі шчыльна. Качар першыя 7-9 дзён знаходзіцца каля гнязда, пасля чаго назаўжды пакідае яго і адлятае да месцаў сезоннай лінькі. Птушаняты, якія толькі з'явіліся на свет, пакрытыя зверху чарнаватым, знізу белым пухам. На працягу сутак яны абсыхаюць у гняздзе, а затым дружна выскокваюць на зямлю, расправіўшы крылы накшталт парашута, і ідуць за маці да вады. Двухтыднёвыя качаняты ўжо добра ныраюць, самастойна здабываюць сабе корм і часцяком абыходзяцца без нагляду, хоць здольнасць да палёту выяўляецца толькі ва ўзросце 57-66 дзён. Птушаняты, якія падняліся на крыло (на паўночным захадзе Расіі гэта звычайна адбываецца ў першай дэкадзе жніўня), паступова качуюць на больш буйныя вадаёмы, а ў верасні-кастрычніку праходзіць масавая міграцыя да месцаў зімовак.
Асаблівасці біялогіі
Добра лятае, плавае і нырае. Гняздуецца ў дуплах дрэў па берагах лясных вадаёмаў, у сезон размнажэння трымаецца ў цяністых бухтах. Зімуе на марскіх узбярэжжах і буйных прэснаводных вадаёмах — рэках, азёрах і вадасховішчах. Усюды нешматлікая, але месцамі звычайная птушка.
У адрозненне ад многіх іншых качак, у гнездавы перыяд буйныя зграі ўтварае вельмі рэдка (выключэнне — навалы на перыяд лінькі), аднак часам сустракаецца невялікімі разрозненымі групамі. У кладцы 5-13 яек з зеленаватым адценнем.
Харчаванне
Сілкуецца воднымі беспазваночнымі, якіх здабывае пераважна на дне або на водных раслінах, радзей у тоўшчы вады. На вадзе вялікую частку часу нырае, дасягаючы глыбіні да 4 і больш метраў, і праводзячы пад вадой больш за палову хвіліны. Улетку аснову рацыёну складаюць насякомыя і іх лічынкі — ручайнікі, матыль, вадзяныя жукі, стракозы, клапы, мошкі і іншыя. Узімку больш ужывае ў ежу малюскаў і ракападобных. Таксама сілкуецца дажджавымі чарвякамі, земнаводнымі і дробнай рыбай, восенню ў невялікіх колькасцях насеннем, карэньчыкамі і вегетатыўнымі часткамі водных раслін.
Рауль Мартынавіч Рондзель
Рауль Мартынавіч Рондзель (, Архангельск, Расія — ) — беларускі спецыяліст у галіне геадэзіі. Доктар тэхнічных навук (1968), прафесар (1969).
Біяграфія
Скончыў Омскі аўтадарожны інстытут (1944). Працаваў у Беларускім політэхнічным інстытуце (з 1954, факультэт гідратэхнічнага і дарожнага будаўніцтва, кафедра «Інжынерная геадэзія», у 1969—1975 — загадчык кафедры).
Навуковыя інтарэсы: інжынерна-горадабудаўнічая геафізіка і геадэзія.
Фёдар Міхайлавіч Стралец
Фёдар Міхайлавіч Стралец (1910—1944) — удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза, стралок 1090-га стралковага палка 323-й стралковай дывізіі 3-й арміі 1-га Беларускага фронту, чырвонаармеец.
Біяграфія
Нарадзіўся 1 кастрычніка 1910 года ў вёсцы Навумаўка (цяпер Карукіўскага раёна Чарнігаўскай вобласці Украіны) ў сям’і селяніна. Украінец.
Працаваў лесарубам у лясніцтве. У 1932 годзе прызваны ў шэрагі Чырвонай Арміі. У 1933 годзе дэмабілізаваўся. Другі раз прызваны ў снежні 1943 года. З гэтага ж часу ў дзеючай арміі. Ваяваў на 1-м Беларускім фронце.
Падчас аперацыі «Баграціён», 24—30 чэрвеня 1944 года стралок 1090-га стралковага палка чырвонаармеец Ф. М. Стралец, удзельнічаючы ў баях за вёску Вялікае Ляда Рагачоўскага раёна Гомельскай вобласці і вёску Залітвінне Кіраўскага раёна Магілёўскай вобласці, агнём з кулямёта адбіў некалькі контратак праціўніка, тым самым нанёс яму значны ўрон у жывой сіле.
30 чэрвеня 1944 года чырвонаармеец Фёдар Міхайлавіч Стралец загінуў у баі.
Іаан (Пашын)
Епіскап Іаан (у свеце: Іван Дзмітрыевіч Пашын;, Петрыкаў, Мазырскі павет, Мінская губерня — , Ухта, СССР) — беларускі праваслаўны дзеяч, архіерэй, свяшчэннамучанік, епіскап Тураўскі (1923—1926), епіскап Рыльскі (1929—1933).
Біяграфія
Беларус. Нарадзіўся ў сям’і праваслаўнага святара. Маці паходзіла са старадаўняга беларускага святарскага роду Завітневічаў. Рана страціў бацьку і выхоўваўся пад апекай дзеда, які быў настаяцелем царквы ў Скрыгалаве. У 1895 годзе на выдатна скончыў Слуцкае духоўнае вучылішча, у 1901 годзе — Мінскую духоўную семінарыю.
Па заканчэнні семінарыі быў пасвечаны ў іерэя і прызначаны настаяцелем Пакроўскай царквы ў вёсцы Князь-Возера Мазырскага павета. Потым выкладаў у народным вучылішчы ў суседняй вёсцы Дзякавічы.
У 1903 годзе па ўласнай просьбе пераведзены ў мястэчка Скрыгалаў. Па яго ініцыятыве ў мястэчку збудавалі капліцу ў гонар мітрапаліта кіеўскага Макарыя, забітага на гэтым месцы крымскімі татарамі ў 1497 годзе. У ёй знаходзіліся прывезеная Іаанам з Кіева часцінка мошчаў мітрапаліта і старажытны абраз.
1 кастрычніка 1905 года стаў настаўнікам Скрыгалаўскай царкоўна-прыходскай школы, з 1906 года — Лешненскай царкоўна-прыходскай школы, з 1907 года — Скрыгалаўскага народнага вучылішча.
У 1909 годзе накіраваны ў вёску Прылепы Мінскага павета на пасаду святара Георгіеўскай царквы. Ён заснаваў у прыходзе брацтва цвярозасці, з 1909 да 1922 года вёў летапіс, які ўтрымлівае звесткі пра храм, пастырскае служэнне і жыццё прыхаджан. У 1913—1916 гадах пры яго ўдзеле ў Прылепах зубдавалі новую царкву.
У 1916—1917 гадах навучаўся ў Санкт-Пецярбургскай і Маскоўскай духоўных акадэміях.
7 красавіка 1923 года епіскап Мінскі і Тураўскі Мелхіседэк пасвяціў Іаана ў сан епіскапа Тураўскага і Мазырскага, вікарыя Мінскай епархіі. Пасяліўшыся ў Петрыкаве, ён шмат служыў і наведваў прыходы вікарыяцтва. Арыштаваны ў сакавіку 1926 года за адкрыццё царкоўна-прыходскай школы ў сваёй хаце, што разглядалася ўладамі як «агітацыя супраць савецкай улады».
Быў высланы з Петрыкава і пасяліўся ў Лоеве, адкуль працягваў кіраваць епархіяй. За гэта яго зноў арыштавалі і прысудзілі да трох гадоў ссылкі ў мястэчка Зыранскае Томскай вобласці. У жніўні 1929 года пераведзены на вольнае пасяленне ў Курскую вобласць, прызначаны епіскапам Рыльскім, вікарыем Курскай епархіі.
Паўторна арыштаваны ў 1932 годзе і прысуджаны да 10 гадоў зняволення ў лагерах. Быў этапаваны ў Сароўскі, пасля Цёмнікаўскі, Ветлужскі, Ухта-Пячорскі лагер Комі. 2 снежня 1937 года абвінавачаны ў правядзенні «антысавецкай агітацыі сярод зняволеных» і ў 1938 годзе расстраляны. Рэабілітаваны ў 1994 годзе.
Памяць
Быў праслаўлены Рускай Праваслаўнай Царквой у ліку свяшчэннамучанікаў. У 2004 годзе Святы Сінод Беларускай Праваслаўнай Царквы прыняў рашэнне аб далучэнні свяшчэннамучаніка Іаана да Сабора беларускіх святых. Абраз з выявай святога знаходзіцца ў гродзенскім Пакроўскім саборы.
Бон (значэнні)
Бон — прозвішча, тапонім.
Ферма 3 (Паўладарская вобласць)
Ферма 3 — населены пункт у Майскім раёне Паўладарскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Кентубекскай сельскай акругі. Код КАТА — 555639400.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва населенага пункта складала 126 чалавек (71 мужчына і 55 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у населеным пункце пражывалі 22 чалавекі (14 мужчын і 8 жанчын).
Ніна Мікалаеўна Дзьячэнка
Ніна Мікалаеўна Дзьячэнка (,, Расія) — савецкая і беларуская артыстка балета, балетмайстар. Заслужаная артыстка Расіі (1973). У 2005 годзе за шматгадовую плённую творчую дзейнасць, значны асабісты ўклад у развіццё беларускага харэаграфічнага мастацтва атрымала медаль Францыска Скарыны.
Біяграфія
У 1963 годзе скончыла Пермскае харэаграфічнае вучылішча, у 1965—1985 гадах выкладала ў ім.
Бадушка рагатая
Бадушка рагатая (Centrotus cornutus) — від паўцвердакрылых насякомых з сямейства.
Ніна Мікалаеўна Дзьячэнка
Біяграфія
Працавала ў Львоўскім (з 1963) і Пермскім (з 1965) тэатрах оперы і балета.
Сярод яе партый: Мерседэс («Дон Кіхот» Л. Мінкуса), Зарэма («Бахчысарайскі фантан» Б. Асаф’ева), Эгіна («Спартак» А. Хачатурана), Кармэн («Кармэн-сюіта» Ж. Бізэ — Р. Шчадрына), Фея Бэзу («Спячая прыгажуня» П. Чайкоўскага) і інш.
Бадушка рагатая
Распаўсюджанне і месцы пражывання
Распаўсюджаны ў Заходняй Еўропе, Беларусі, Украіне, Еўрапейскай частцы Расіі, Турцыі, на Каўказе і ў Закаўказзі, Сярэдняй Азіі, Казахстане, Сібіры, на поўдні Хабараўскага і Прыморскага краёў. Жывуць на палянах, на буйнатраўі пад полагам лесу, каля лясных дарог і на ўзлессі. У Еўропе дарослых насякомых назіраюць з мая да кастрычніка.
Апісанне
Даўжыня цела імага 7—9,6 мм. Дарослыя асобіны чорныя, на іх целе ёсць жаўтаватыя прылеглыя валаскі; у самак краі бакавых і задніх адросткаў бываюць бурыя. і іх жылкі празрыстыя.
Ніна Мікалаеўна Дзьячэнка
Біяграфія
З 1986 года педагог-рэпетытар Дзяржаўнага тэатра оперы і балета Беларусі, з 1988 года — педагог Беларускага харэаграфічнага вучылішча.
Бадушка рагатая
Экалогія
Німфы ў перыяд росту звычайна не пакідаюць кармавых раслін, такіх як, , і. Імага жывуць на верхавінах травяністых раслін і кустах, але часцей на маладых дрэвах, такіх як, , , і іншых.
Ніна Мікалаеўна Дзьячэнка
Біяграфія
З 1992 года — балетмайстар, з 1993 — галоўны балетмайстар Беларускага дзяржаўнага музычнага тэатра.
Сярод пастановак на беларускай сцэне: балеты «Іспанскі дывертысмент», «Зачараваны прынц» на муз. П. Чайкоўскага, харэаграфія спектакляў «Хэло, Долі!» Дж. Германа, «Халопка» М. Стрэльнікава, «Вясёлая ўдава» Ф. Легара, «Капялюш Напалеона», «Цыганскі барон» І. Штрауса.
Палеская нізіна
Палеская нізіна (Палессе) знаходзіцца на захадзе Усходне-Еўрапейскай раўніны.
Беларускае Палессе ахоплівае паўднёвыя вобласці Беларусі, Украінскае Палессе — паўночныя вобласці Украіны, Бранскае Палессе (Бранска-Жыздрынскае Палессе) — Бранскую, часткова Смаленскую і Калужскую вобласці Расіі.
Агульная плошча складае каля 270 тыс. км². На поўначы складзена магутнымі пластамі водна-ледавіковых пяскоў, супескаў і марэнных суглінкаў. На захадзе неглыбока залягаюць карбанатныя пароды, што карстуюцца (крэйда, мергель), на ўсходзе — старажытныя крысталічныя пароды (гнейсы, граніты, кварцыты) Украінскага шчыта платформы, перакрытыя чыхлом суглінку. Здабываюцца нафта, торф, калійныя солі і інш.
На поўначы плоская пясчаная раўніна з абсалютнымі адзнакамі 150—200 м, на поўдні і ўсходзе характэрна расчляненне і ўзвышшы да 316 м. Умерана кантынентальны клімат, выпадае да 650 мм гадавых ападкаў. Галоўныя рэкі тэрыторыі: Дняпро і яго прытокі Прыпяць і Дзясна. Шмат балотаў і невялікіх азёраў.
Пераважаюць лясы, у асноўным сасновыя, таксама мяшаныя, шыракалістыя і дробналістыя.
Палессе
Палітыка Шры-Ланкі
Паводле дзеючай Канстытуцыі 1978 года, Шры-Ланка — унітарная рэспубліка, на чале якой стаіць прэзідэнт, што абіраецца прамым і таемным галасаваннем тэрмінам на шэсць гадоў. Прэзідэнцкая рэзідэнцыя знаходзіцца ў Каломба. Заканадаўчую ўладу ажыццяўляе аднапалатны парламент, які засядае ў Шры-Джаявардэнепура-Котэ.
Прэзідэнт
Прэзідэнт узначальвае вышэйшую выканаўчую ўладу і з'яўляецца галоўнакамандуючым узброенымі сіламі краіны, прызначае прэм'ер-міністра і міністраў кабінета, вызначае склад Вярхоўнага суда. На выбарах якія адбыліся 18 лістапада 2005 года прэзідэнтам быў абраны Махінда Раджапаксэ, які змяніў на гэтае пасадзе Чандрыку Бандаранаіке Кумаратунгу (узначальвала дзяржаву з 1994 года). 9 студзеня 2015 Махінду змяніў Майтрыпала Сірысена, прадстаўнік Партыі волі Шры-Ланкі.
Парламент
Аднапалатны парламент (225 месцаў) абіраецца тэрмінам на шэсць гадоў. У выніку пазачарговых парламенцкіх выбараў 2 красавіка 2004 года перамогу атрымаў АНАВ (Аб'яднаны нацыянальны альянс волі), у склад якога ўвайшлі Партыя волі Шры-Ланкі (ПВШЛ, заснаваная ў 1951 годзе) і НФВ (Народны фронт вызвалення, заснаваны ў 1966 годзе). У чэрвені 2005 года НФВ выйшаў з складу АНАВ. Аб'яднаная нацыянальная партыя (АНП, заснаваная ў 1946 годзе), якая кіравала са снежня 2001 года, стала вядучай апазіцыйнай сілай у парламенце. Старшыня парламенту — прадстаўнік АНП. Пост прэм'ер-міністра з лістапада 2006 па жнівень 2015 года займаў Ратнасыры Вікрэманаякэ (ПВШЛ). 17 жніўня 2015 новым пэм'ерам стаў Раміл Вікрамасінгхе, прадстаўнік АНП. Міністр замежных спраў — Мангала Самаравіра (ПВШЛ).
Палітычныя партыі
У Шры-Ланцы ў цяперашні час дзейнічае каля 40 розных палітычных партый, палітызаваных грамадскіх і прафсаюзных рухаў. Вядучае месца займаюць Партыя волі Шры-Ланкі (ПВШЛ), Аб'яднаная нацыянальная партыя (АНП), НФВ (Народны фронт вызвалення), якія прадстаўляюць інтарэсы розных пластоў ў асноўным сінгальскага насельніцтва. На працягу апошніх сарака гадоў фактычна змяняючы адна другую кіравалі краінай ПВШЛ і АНП: у 1960-х — 1970-х гадах ва ўлады нахадзілася ПВШЛ, з 1977 года па жнівень 1994 году кіруючая эліта краіны групавалася вакол АНП, з 1994 года па снежань 2001 года ўлада нахадзілася ў руках ПВШЛ у кааліцыйным урадзе Народнага Альянсу (куды ўваходзілі 5 партый). Са снежня 2001 года большасць у парламенце краіны належала АНП. У красавіку 2004 года падчас пазачарговых парламенцкіх выбараў АНАВ і АНП атрымалі ў новым складзе парламента — 105 і 82 месцаў адпаведна. У жніўні 2015 адбыліся чарговыя парламенцкія выбары, на якіх атрымала перамогу і ўзначаліла кааліцыю парламенцкай большасці Аб'яднаная нацыянальная партыя.
Адміністрацыйны падзел
Шры-Ланка — унітарная дзяржава. Востраў дзеліцца на 9 правінцый, якія ў сваю чаргу падзеленыя на 25 раёнаў.
You Belong with Me (песня Тэйлар Свіфт)
«You Belong With Me» (бел. «Мы створаны адзін для аднаго») — трэці сінгл амерыканскай кантры спявачкі Тэйлар Свіфт з яе другога студыйнага альбома «Fearless», выпушчаны 18 красавіка 2009 пад лэйблам Big Machine. Песня была напісана Тэйлар разам з Ліз Роуз. Кампазіцыя і відэакліп мелі вялікую папулярнасць у свеце (№ 2 у ЗША, №3 у Канадзе, №5 у Аўстраліі і Новай Зеландыі) і атрымалі станоўчыя водгукі, а таксама некалькі музычных узнагарод і намінацый, сярод якіх нават дзве намінаці Грэмі. На цяперашні час сінгл мае cем плацінавых сертыфікацый у Амерыцы.
Гісторыя стварэння
У адным з інтэрв'ю Тэйлар Свіфт прызналася, што ідэя напісаць гэтую песню прыйшла да яе, калі яна ўбачыла, як яе сябар, у якога яна таемна была закаханая, сварыцца са сваёй дзяўчынай па тэлефоне. Поўная сімпатыі да яго ў гэтай сітуацыі, Свіфт як раз і прыдумала канцэпцыю песні. Пазней яна скаардынавалася з аўтарам-песеннікам Ліз Роуз і сумеснымі намаганнямі песня была напісана. Першапачаткова «You Belong With Me» была выпушчаная як промосингл да другога альбому спявачкі «Fearless», аднак пазней было прынята рашэнне выпусціць песню як паўнавартасны сінгл.
Агульная інфармацыя
«You Belong with Me» — гэта кантры-поп песня з элементамі кантры-рока, даўжынёй у 3 хвіліны і 52 секунды. Некаторыя эксперты аднеслі яе да жанра поп, напрыклад, Кейт Кіфер з часопіса «Paste Magazine» ахарактарызавала яе "выключна поп-песню". Песня мае ўмераны тэмп 130 удараў у хвіліну. Яна напісана ў танальнасці F♯ мажор, і вакал Свіфт ахоплівае амаль дзве актавы, ад F#3 да C#5. Акордавая паслядоўнасць кампазіцыі — F♯ –на C♯–G♯-B. У аранжыроўцы выкарыстоўваецца банджа разам электрагітарай.
Тэкст песні «You Belong with Me» распавядае пра любоўны трохкутнік паміж Тэйлар, яе сябрам, у якога яна таемна закаханая, і яго дзяўчынай. Некаторыя крытыкі адзначылі падабенства песні да аповеда ці нават казкі, пакладзеных на музыку. Крэйг Розен з «The Hollywood Reporter» лічыць, што «You Belong with Me» апавядае пра тэпічна рамантычныя падзеі ў з сярэдняй школай, што разварочваюцца вакол Свіфт, якая паўстае ў вобразе "дзяўчыны па суседстве".
Патаемнае пасланне — «Love Is Blind So You Couldn't See Me» (бел. «Каханне сляпое, таму ты не змог убачыць мяне»).
Чарты і сертыфікацыі
У Канадзе сінгл дасягнуў трэцяга месца ў нацыянальным хіт-парадзе і стаў двойчы плацінавым. У Аўстраліі і Новай Зеландыі песня стала пятай у чартах і атрымала чатыры і адну плацінавыя сертыфікаці адпаведна.
У Еўропе «You Belong With Me» не стаў такім паспяховым, не трапіўшы ў топ-10 хіт-парадаў.
Музычнае відэа
Відэакліп на песню быў зняты Раманам Уайтам ў 2009 годзе. Кліп распавядае пра простую дзяўчыну, якая спрабуе расказаць свайму суседу-аднакласніку пра сваё каханне, але трывае няўдачу ў канкурэнцыі з яго невыноснай папулярнайдзяўчынай-капітанам групы падтрымкі. Спявачка адыграла абедзве галоўныя жаночыя ролі ў кліпе. Любоўны інтарэс Тэйлар сыграў акцёр Лукас Ціл. Прэм'ерны паказ відэа адбыўся на тэлеканале Country Music Television 2 мая 2009 года. Пазней Свіфт атрымала статуэтку за «Лепшае жаночае відэа» на цырымоніі ўручэння MTV Video Music Awards 2009. Такім чынам, «You Belong With Me» стала першай кантры-песняй, якая атрымала гэту ўзнагароду. Таксама відэа атрымала мноства намінацый на розныя прэстыжныя прэміі, сярод якіх MuchMusic Video Awards.
На найбуйнейшым сусветным відэахостынгу YouTube відэакліп «You Belong With Me» набраў больш за 700 млн. праглядаў.
Георгій (Ярашэўскі)
Епіскап Георгій (свецкае імя Юрый Ярашэўскі;, Камянец-Падольскі, Украіна  — , Варшава) — праваслаўны дзеяч, мітрапаліт варшаўскі.
Біяграфія
У 1897 годзе скончыў Кіеўскую духоўную акадэмію. У сакавіку 1900 года пастрыжаны ў манахі і рукапакладзены ў сан іераманаха. З лістапада 1910 года — вікарый Пецярбурскай епархіі, рэктар Санкт-Пецярбургскай духоўнай акадэміі, у 1916—1918 гадах — епіскап Мінскі.
У красавіку 1918 года ўзведзены ў сан архіепіскапа. У 1919 годзе разам з Добраахвотніцкай арміяй генерала Дзянікіна эміграваў спачатку ў Сербію, затым — у Італію. 3 1921 года жыў у Польшчы. Патрыярх Расійскай Праваслаўнай Царквы Ціхан узвёў яго ў сан часовага экзарха, а затым мітрапаліта.
Застрэлены ў 1923 годзе расійскім агентам архімандрытам Латышонкам.
Леанід Міхайлавіч Нерадзюк
Леанід Міхайлавіч Нерадзюк (, Брэст) — беларускі архітэктар.
Біяграфія
Скончыў у 1971 годзе Брэсцкі інжынерна-будаўнічы інстытут. З 1971 года працуе архітэктарам, старшым архітэктарам, кіраўніком групы архітэктараў у Белкалгаспраекце, начальнікам упраўлення па справах інвестыцый і будаўніцтва Міністэрства сельскай гаспадаркі і харчавання Беларусі.
Творчасць
Асноўныя працы: клуб у в. Семежава Капыльскага раёна (1983); у аўтарскім калектыве: серыя жылых дамоў панэльнай і панэльна-драўлянай канструкцыі ў пас. Жамчужны Баранавіцкага раёна, адміністрацыйны будынак са сталовай завода керамзітавага жвіру ў Новалукомлі Чашніцкага раёна (1982).
Узнагароды
Узнагароджаны сярэбраным (1985) і бронзавым (1986) медалямі ВДНГ СССР за серыі панэльных дамоў сядзібнага тыпу.
Сям’я
Мае сына Аляксандра (нар. 22 чэрвеня 1979) і дачку Алену (у замужжы Якутовіч; нар. 14 сакавіка 1975).
Уваравічы
Ува́равічы (, Уваровичи) — гарадскі пасёлак у Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласці Беларусі, на рацэ Уза (прыток р. Сож). Цэнтр Уваравіцкага сельсавета. За 21 км на паўночны ўсход ад Буда-Кашалёва, за 27 км ад Гомеля, за 8 км ад чыгуначнай станцыі Уза на лініі Гомель — Жлобін; аўтадарогі на Гомель і Буда-Кашалёва. Насельніцтва 2320 чал. (2017).
Гісторыя
У пісьмовых крыніцах упершыню ўпамінаецца ў 1483 годзе. У канцы XV — пачатку XVI стагоддзяў у Чарнігава-Старадубскім княстве, уладанне князёў Мажайскіх. У час вайны Маскоўскай дзяржавы з Вялікім Княствам Літоўскім 1534—1537 гадоў пацярпелі ад ваенных дзеянняў. З 1566 года ў Рэчыцкім павеце Менскага ваяводства. Паводле інвентару Гомельскага староства 1640 года сяло, 11 дымаў.
З 1772 года ў Расійскай імперыі, мястэчка. З 1773 года ў Гомельскім павеце Рагачоўскай правінцыі, з 1777 года ў Беліцкім павеце Магілёўскай губерні. У 1825 годзе заснавана гарбарнае прапрыемства, млын. З 1852 года мястэчка Гомельскага павета Магілёўскай губерні. У 1861 годзе адкрыта народнае вучылішча. У 1875 годзе пабудавана мураваная праваслаўная царква Раства Багародзіцы, у 1876 годзе заснавана крупадзёрнае прадпрыемства. У 1880 годзе — 902 жыхары, 165 двароў; 2 цагельныя прадпрыемствы, бровар, 4 ветраныя млыны, 8 крам, праваслаўная царква, 2 яўрэйскія малітоўныя дамы. У пачатку XX стагоддзя належалі Ліпінскім і Уваравіцкай сельскай грамадзе. У 1909 годзе — 2372 жыхароў, 314 двароў.
З 1919 года ў Гомельскай губерні РСФСР, цэнтр воласці. З 8 снежня 1926 года ў БССР, цэнтр Уваравіцкага раёна Гомельскай акругі, з 1938 года ў Гомельскай вобласці. У 1926 годзе — 2391 жыхароў, 519 двароў. З 27 верасня 1938 года гарадскі пасёлак. З 17 красавіка 1962 года ў Буда-Кашалёўскім раёне.
Эканоміка
Прадпрыемствы бытавога абслугоўвання, вытворчасці будаўнічых матэрыялаў.
Альбана-Сант’Алесандра
Альбана-Сант'Алесандра (Albano Sant'Alessandro) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Ламбардыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Бергама.
Насельніцтва складае 7170 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 1280 чал./км². Займае плошчу 5 км². Паштовы індэкс — 24061. Тэлефонны код — 035.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Cornelio e San Cipriano.
Кітайская ружа
Кітайская ружа (Hibiscus rosa-sinensis) — адзін з відаў роду Гібіскус. Расліна ўяўляе сабой вечназялёны хмызняк вышынёй да 3 м з бліскучымі гладкімі цёмна-зялёным лісцінамі і кветкамі ў дыяметры да 16 см.
Радзіма кітайскай ружы — поўдзень Кітая і поўнач Індакітая, аднак, яна была паспяхова інтрадуцыравана ў іншыя вобласці з трапічным і субтрапічным кліматам. Акрамя таго, кітайская ружа шырока ўжываецца ў садоўніцтве як дэкаратыўная расліна, выведзены новыя сарты, з кветкамі розных адценняў і памераў. У натуральных умовах квітнее з сакавіка па кастрычнік. Кітайская ружа патрабавальная да тэмператур (узімку не ніжэй за +12 °C, улетку — вышэй 25 °C).
Сільвестр Чацвярцінскі
Сільвестр Чацвярцінскі (у свеце Стафан; ? — ) — дзеяч праваслаўнай царквы ў Рэчы Паспалітай.
Біяграфія
Паходзіў з княжацкага роду Чацвярцінскіх. Сын Вацлава, старасты жычынскага і данічаўскага. У маладосці прыняў манаства і стаў ігуменам, пасля архімандрытам у Старой Чацвяртні. 3 1704 года епіскап магілёўскі і беларускі (пасвячоны ў 1707 годзе ў Кіеве, зацверджаны каралём у 1720 годзе). Вёў барацьбу з Кіеўскай мітраполіяй за права юрысдыкцыі над Слуцкам і паўднёвай Беларуссю, што суправаджалася гвалтоўнымі дзеяннямі.
Гарбачэва (Вілейскі раён)
Гарбачэ́ва (, Горбачево) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Людвіноўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе Польскай Рэспублікі, Віленскага ваяводства, Вілейскага павета, гміны Касцяневічы.
Уладзімір Аляксандравіч Базанаў
Біяграфія
Нарадзіўся 29 лістапада 1957 года ў в. Бардзінскае Бабаеўскага раёна Валагодскай вобласці РСФСР.
Скончыў Каломенскае вышэйшае ваеннае артылерыйскае вучылішча па спецыяльнасці «Камандная тактычная артылерыя», Ваенную артылерыйскую акадэмію імя М. І. Калініна па спецыяльнасці «Камандна-штабная аператыўна-тактычная ракетных войск і артылерыі». Палкоўнік.
Праходзіў ваенную службу на пасадах камандзіра ўзвода, камандзіра батарэі, начальніка штаба дывізіёна, камандзіра дывізіёна, начальніка штаба брыгады, камандзіра артылерыйскага палка, камандзіра ракетнай брыгады, намесніка ваеннага камісара вобласці, ваеннага камісара ваеннага камісарыята Брэсцкай вобласці.
Выбіраўся дэпутатам Брэсцкага абласнога Савета дэпутатаў дваццаць чацвёртага, дваццаць пятага і дваццаць шостага скліканняў.
З’яўляецца старшынёй абласной грамадскай арганізацыі «Беларускі саюз ветэранаў вайны ў Афганістане», членам савета і прэзідыума Брэсцкай абласной арганізацыі РГА «Белая Русь». У 2010—2012 гадах — старшыня праўлення футбольнага клуба «Дынама» Брэст.
Дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь V (2012—2016) і VI (2016—2019) скліканняў.
Праца ў АБФФ
27 сакавіка 2019 года быў абраны старшынёй асацыяцыі «Беларуская федэрацыя футбола». Да снежня 2019 года сумяшчаў працу ў федэрацыі з дэпутацкай, пасля заканчэння дэпутацкіх паўнамоцтваў засяродзіўся на працы ў АБФФ. За 2019 — першую палову 2021 гадоў пры старшынстве Базанава на пасадзе старшыні нацыянальная зборная правяла 24 матча, з якіх 7 перамог, 3 нічыі і 14 паражэнняў. У перыяд кіраўніцтва Уладзіміра Базанава 5 прафесійных футбольных клубаў спынілі існаванне.
30 лістапада 2021 года Уладзімір Базанаў і яго жонка былі затрыманыя ў Чэхіі, калі ён прыляцеў разам з жаночай зборнай на гульню. Чэшская паліцыя абвінавачвала Базанава ў парушэнні супрацькавідных правіл і заяўляла, што ў яго не было права ўезду на тэрыторыю краіны. Базанавы атрымалі загад пакінуць тэрыторыю Чэхіі да 1 снежня, ім анулявалі шэнгенскія візы.
22 сакавіка 2023 года на чарговых выбарах старшыні Беларускай федэрацыі футбола зняў сваю кандыдатуру і стаў намеснікам новага старшыні АБФФ Мікалая Шарснёва.
Узнагароды
Узнагароджаны дваццаццю пяццю медалямі СССР і Рэспублікі Беларусь, у тым ліку:
Асабістае жыццё
Жанаты, мае двух сыноў.
NGC 5781
NGC 5781 (іншыя абазначэнні — MCG -3-38-28, IRAS14539-1702, PGC 53417) — спіральная галактыка з перамычкай (SBb) ў сузор’і Шалі.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Марыэта Амараўна Чудакова
Марыэта Амараўна Чудакова (Мариэ́тта Ома́ровна Чудако́ва; дзявочае прозвішча — Хан-Магамедава;,  — , ) — савецкі і расійскі літаратуразнавец, гісторык літаратуры, тэкстолаг. Доктар філалагічных навук, пісьменнік і мемуарыст, грамадскі дзеяч, педагог.