cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сямён Якаўлевіч Вальфсон
Біяграфія
10 чэрвеня 1918 года ўвайшоў у прэзідыум Бабруйскай беларускай рады. Яго прозвішча стаіць пад маніфестам Бабруйскай рады, дзе ўтрымліваюцца наступныя тэзісы «самастойнасць і незалежнасць Беларусі ад каго б там ні было», «развіццё і паглыбленне нацыянальнай самасвядомасці», «аб’яднанне ўсіх жывых сіл у нацыянальна-культурнай і палітычнай працы, накіраванай на адраджэнне Беларусі».
28 лістапада 1918 года Чырвоная Армія заняла Бабруйск, а 25 снежня Вальфсон забраў дакументы з канцылярыі Маскоўскага ўніверсітэта, дзе ўвесь гэты час лічыўся студэнтам.
У 1919 годзе скончыў Кіеўскі ўніверсітэт. У 1921 годзе запрошаны ў БДУ, прафесар, дэкан факультэта права і гаспадаркі (1925—1930), першы намеснік дэкана факультэта грамадскіх навук БДУ (з 1936). Член ЦВК БССР (1929—1938). Акадэмік АН БССР (з 1928), акадэмік-сакратар Аддзялення грамадскіх навук АН БССР (з 1936). Дырэктар Інстытута філасофіі і права (1931—1938).
Актыўна змагаўся з нацыянал-камуністамі і нацыянал-дэмакратамі ў сценах БДУ і БАН, цкаваў У. Ігнатоўскага і У. Пічэту. Шмат зрабіў па зачыстцы БДУ ад «варожых элементаў» і сярод студэнтаў, і сярод выкладчыкаў ды навукоўцаў.
Падчас хвалі рэпрэсій 1937—1938 гг. змог трапіць у псіхіятрычную бальніцу (1938) і перабыць там, верагодна, да 1940. У 1940—1941 гадах ізноў працаваў. Пасля захопу Мінска нямецкімі войскамі быў схоплены і забіты фашыстамі.
Навуковая дзейнасць
Даследаваў гісторыю філасофіі, сацыялогіі, навукі і культуры, стан рэлігійнага жыцця. Аўтар падручнікаў па дыялектычным матэрыялізме. Даследаваў творчасць М. Горкага, А. Пушкіна, І. Гурскага. Стварыў шэраг работ па праблеме фашызму: «Расавыя тэорыі фашызму і класавая барацьба» (1934), «Расавыя тэорыі» германскага фашызму" (1937) і інш.
Як літаратурны крытык выступаў з пазіцый вульгарнага сацыялагізму ; палемізаваў з плынямі ў беларускім мовазнаўстве (на чале якіх называў І. Воўк-Левановіча і П. Бузука, Я. Лёсіка), прадстаўнікоў якіх вінаваціў, адпаведна, у схільнасці да расійскага вялікадзяржаўнага шавінізму і да «антыпралетарскага» моўнага пурызму. У 1931 годзе ў Мінску выходзіць зборнік пад рэдакцыяй акадэміка С. Я. Вальфсона «Навука на службе нацдэмаўскай контррэвалюцыі», дзе змешчаны артыкул самога Вальфсона «Ідэалогія і метадалогія нацдэмакратызму». У сваёй прамове на паседжанні, прысвечаным трыццаціпяцігоддзю літаратурнай дзейнасці Я. Купалы (8.12.1940), «здолеў узняцца над спрошчанасцю сваіх [ранейшых] трактовак», адзначыў «незабыўныя гістарычныя заслугі Купалы».
IC 4927
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
NGC 2359
NGC 2359 (іншае абазначэнне — LBN 1041; таксама вядома як Шлем Тора) — эмісійная туманнасць у сузор’і Вялікага Пса.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Радзіслава
Грамадскае аб’яднанне «Радзіслава» — некамерцыйная недзяржаўная дабрачынная арганізацыя, створаная ў 2002 годзе ў горадзе Мінску (Беларусь) для аказання дапамогі жанчынам, якія пацярпелі ад гвалту.
Дзейнасць арганізацыі базуецца на наступных падыходах: фемінізме (прычынай гвалту, накіраванага супраць жанчын, лічыцца няроўнасць паміж мужчынамі і жанчынамі), антыдыскрымінацыі, адмаўленні віктымнасці як прычыны гвалту (поўную адказнасць за гвалт нясе агрэсар, яму нельга знайсці апраўданне), бяспецы і абароне, канфідэнцыяльнасці.
У «Радзіславе» значную частку працы выконваюць актывіст_кі/валанцёр_кі на добраахвотных пачатках.
З 2011 па 2016 год кіраўніцай арганізацыі была Вольга Гарбунова. У 2016 годзе Гарбунова перадала паўнамоцтвы Вользе Казак.
Сігневіцкі сельсавет
Сігне́віцкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Бярозаўскага раёна Брэсцкай вобласці Беларусі. Цэнтр — аграгарадок Сігневічы.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Бярозаўскага раёна Брэсцкай вобласці БССР. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Равяціцкага сельсавета. 4 верасня 1972 года скасаваны вёскі Алясец (злілася з вёскай Ястрабель) і Крэчат (злілася з вёскай Сігневічы). На 1 студзеня 1974 года ў складзе Сігневіцкага сельсавета было 13 населеных пунктаў. 17 верасня 2013 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Боркаўскага сельсавета з населенымі пунктамі Боркі, Вялікія Лясковічы, Кашалёва, Малыя Лясковічы, Міхалкі, Пешкі, Чарнякава.
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (13 населеных пунктаў) — 2618 чалавек, з іх 89,0 % — беларусы, 5,3 % — палякі, 3,6 % — рускія.
Ігар Аляксандравіч Ромін
Ігар Аляксандравіч Ромін (нар., Масква - , Мінск) — беларускі футбаліст, абаронца, пазней трэнер. Майстар спорту СССР (з 1961 г.).
Гульнявая кар’ера
Выхаванец ДЮСШ «Спартак» Масква.
Трэнерская кар’ера
З 1972 года і да самай смерці працаваў трэнерам і дырэктарам мінскай ДЮСШ-5, у 1990 годзе трэніраваў каманду «Беларусь» з Мар'інай Горкі ў чэмпіянаце Беларускай ССР.
Лукаў
Назву Лукаў маюць:
Боўлдэрынг
Боўлдэрынг (bouldering) — від скалалажання, скаладаецца з серыі кароткіх (5-8 перахопаў) складаных трас.
Назва паходзіць ад англійскага «boulder» (валун), bouldering — лажанне па валунах.
На спаборніцтвах, якія праводзяцца па французскай сістэме, на кожную трасу і на адпачынак паміж імі даюць некалькі хвілін (як правіла, 4-6). Спартсмен можа выкарыстоўваць неабмежаваную колькасць спроб, каб падняцца да топа. Выкарыстоўваюць гімнастычную страхоўку і спецыяльныя мацюкі — крэш пэды.
З’яўляецца алімпійскім відам спорту ў фармаце камбінаванага скалалажання з 2020 года.
Быстранка
Быстранка (Alburnoides bipunctatus) — рыба сямейства карпавых. Народныя назвы стракатка, сіняўка, ушвейка.
Апісанне
Невялікая рыбка, даўжынёй 10—13, часам да 15 см, маса да 13 г. Падобная да верхаводкі (адрозніваецца дзвюма цёмнымі палосамі ўздоўж бакавой лініі і больш цёмнай афарбоўкай). Спіна цёмна-шэрая або цёмна-зялёная, брушка і ніз бакоў серабрыстыя. Лусна тонкая, лёгка ападае. Спінны і хваставы плаўнікі шэрыя, астатнія светлыя. Рот канечны. рыла злёгку высоўваецца над ніжняй сківіцай. У перыяд нерасту афарбоўка яркая, плаўнікі ля асновы чырванаватыя.
Пашырэнне
Пашырана ў Еўропе на поўнач ад Альпаў. На тэрыторыі Беларусі сустракаецца ў басейнах Заходняй Дзвіны, Нёмана, Заходняга Буга, Дняпра. Жыве ў рэках з хуткім цячэннем (адсюль назва).
Асаблівасці біялогіі
Жывіцца лічынкамі насякомых хіранамід, жукамі, ніжэйшымі ракападобнымі, водарасцямі.
Полавая спеласць у 2 гады. Нерастуе ў другой палове мая — чэрвені на быстрынах з камяністым дном. Ікру адкладвае парцыённа.
Промысел
Прамысловага значэння не мае.
Сяргей Васілевіч Раўнейка
Біяграфія
Нарадзіўся 4 жніўня 1968 года ў Брэсцкай вобласці.
Узначальваў Камітэт дзяржаўнага кантролю Гродненскай вобласці. Пазней працаваў начальнікам галоўнага ўпраўлення кантролю за работай галін матэрыяльнай вытворчасці Камітэта дзяржаўнага кантролю Рэспублікі Беларусь, дзе курыраваў Гродзенскі рэгіён.
Быў старшынёй Гродзенскага абласнога аддзялення Беларускай федэрацыі бокса.
З 25 чэрвеня 2015 года па 6 чэрвеня 2018 года працаваў памочнікам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь — галоўным інспектарам па Гродзенскай вобласці.
29 мая 2018 года затрыманы КДБ Беларусі з доказамі злачынства пры атрыманні хабару ў памеры 200 тысяч долараў ЗША і змешчаны ў Следчы ізалятар КДБ Беларусі. У дачыненні да яго распачата крымінальная справа па частцы 3 артыкула 430 Крымінальнага кодэкса Рэспублікі Беларусь. Раўнейка трапіў у поле зроку праваахоўнікаў больш як паўтара гады да затрымання: у яго дэкларацыі аб даходах было каля дзясятка аўтамабіляў і кватэр. 4 ліпеня 2019 года Вярхоўны Суд Рэспублікі Беларусь на закрытым пасяджэнні прызнаў Раўнейку вінаватым у атрыманні хабару ў буйным памеры і прызначыў пакаранне ў выглядзе пазбаўлення волі на тэрмін 12 гадоў у калоніі ўзмоцненага рэжыму з канфіскацыяй усёй маёмасці.
Сям’я
Жанаты, мае сына і дачку.
Універсітэт тэатра і кіно
Універсітэт тэатра і кіно (Színház- és Filmművészeti Egyetem) — універсітэт, заснаваны ў 1865 годзе ў Будапешце, Венгрыя. Лічыцца адной з лепшых тэатральных навучальных устаноў у Венгрыі.
Гісторыя
Універсітэт лічыць пачаткам сваёй гісторыі 2 студзеня 1865 года, калі ў звычайнай 3-х пакаёвай кватэры, недалёка ад Нацыянальнага тэатра ў Пешце, адкрыліся першыя ў Венгрыі акцёрскія курсы. У першы год сваёй гісторыі ў ізноў створанай школе навучаліся 28 драматычных акцёраў і 37 оперных студэнтаў. Першыя студэнты праходзілі «уступныя выпрабаванні» 6-8 тыдняў, пасля чаго педагогі прымалі рашэнне аб тым, хто працягне навучанне, а хто не. Жанчыны і мужчыны ў гэтай сістэме адукацыі ў Венгрыі навучаліся паасобна.
Першыя трыццаць гадоў акцёрскай адукацыі ў Венгрыі былі звязаны з імем  — вельмі вядомымым рэжысёрам і кіраўніком нацыянальнага тэатра. За сваю выкладчыцкую кар'еру ім былі закладзеныя асновы венгерскай акцёрскай адукацыі. Школа хутка вырасла са сваёй трохпакаёвай кватэры і ў 1875 г была пераведзеная ў больш зручныя памяшканні ў жылым блоку Нацыянальнага тэатра. Аднак, публічныя экзамены, спектаклі і паказы праходзілі на пляцоўках Нацыянальнага тэатра.
У 1893 годзе Нацыянальная Венгерская Каралеўская Акадэмія Музыкі і Драмы была рэарганізавана ў Акадэмію музыкі, якая рыхтавала толькі оперных спевакоў. А ў 1905 годзе ад гэтай установы аддзялілася Акадэмія Драмы, якая здабыла свой пастаянны «дом», дзе ўніверсітэт размешчаны і па гэты дзень. Там дзе арганізаваны заняткі студэнтаў і размяшчаецца студэнцкі тэатр.
Кулакоўскі сельсавет
Кулако́ўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Бялыніцкага раёна Магілёўскай вобласці. Цэнтр — вёска Клёўка.
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Бялыніцкага раёна Магілёўскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Кулакоўка. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Бялыніцкім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Магілёўскай вобласці. У 1939 годзе цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Клёўка. 11 красавіка 1960 года сельсавет скасаваны, яго тэрыторыя далучана да Машчаніцкага сельсавета.
Адрыятычная кампанія Першай сусветнай вайны
Адрыяты́чная кампа́нія Пе́ршай сусве́тнай вайны́ — баявыя дзеянні ваенна-марскіх сіл ваюючых дзяржаў на Адрыятычным моры падчас Першай сусветнай вайны 1914 — 1918 гадоў. Яна складалася ў асноўным з прыбярэжных абстрэлаў аўстра-венгерскіх ВМС Адрыятычнага ўзбярэжжа Італіі, і актыўнымі дзеяннямі нямецка-венгерскіх падводных сілаў ў Міжземнамор'е.
Белева (Аршанскі раён)
Бе́лева — вёска ў Аршанскім раёне Віцебскай вобласці. Вёска ўваходзіць у склад Вусценскага сельсавета.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Першамайскага сельсавета.
Знаходзіцца за 18 км у напрамку на паўднёвы захад ад Оршы, за 98 км ад Віцебска.
Гісторыя
Згадваецца ў 1643 як вёска Белеў у складзе Шклоўскай воласці ў Аршанскім павеце ВКЛ.
Да 16 верасня 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Баранскага сельсавета, да 22 студзеня 1963 года знаходзілася ў адміністрацыйным падпарадкаванні Баранскага пассавета , да 8 красавіка 2004 года ўваходзіла ў склад Першамайскага сельсавета.
Банкс (астравы)
Астравы Банкс — група вулканічных астравоў на паўднёвым захадзе Ціхага акіяна, паміж астравамі Санта-Крус і Новымі Гебрыдамі. Уваходзіць у склад правінцыі Торба дзяржавы Вануату.
Плошча каля 800 км². Клімат гарачы і вільготны. Трапічная расліннасць.
Гісторыя
Астравы Банкс былі адкрыты іспанскім мараплаўцам родам з Партугаліі Педра Фернандэсам дэ Кірасам у 1606 годзе. Ён праплыў міма вострава Меры-Лава і зрабіў прыпынак каля вострава Гауа, перш чым высадзіцца на востраве Эспірыту-Санта. У 1774 годзе міма астравоў праплыў англійскі мараплавец Джэймс Кук, аднак упершыню яны былі даследаваны Вільямам Блаем (William Bligh), які назваў групу ў гонар свайго патрона сэра Джозефа Банкса (Joseph Banks). Востраў Вану-Лава ўпершыню даследаваў новазеландскі біскуп Джордж Агастус Селіўін у 1859 годзе. На астравах каля 15 мясцовых моў, многія з якіх знаходзяцца пад пагрозай знікнення. Найбольш распаўсюджана мова мвотлап (Mwotlap) (каля 1800 носьбітаў).
У 2009 годзе насельніцтва астравоў складала 8533 жыхары. Асноўнымі заняткамі мясцовых жыхароў з'яўляюцца натуральная сельская гаспадарка (вытворчасць копры, вырошчванне какава і кавы). У мінулым французскай кампаніяй на востраве Вану-Лава вяліся распрацоўкі серы на гары Сурэматамаці.
Развіваецца турызм.
Какосавыя астравы (М’янма)
Какосавыя астравы (ကိုကိုးကျွန်း) — архіпелаг з 5 малых астравоў і 2 скал у Бенгальскім заліве. Частка дзяржавы М’янма. Плошча 20,54 км². Насельніцтва разам з востравам Прэпарыс (2014 г.) — 950 чал.
Геаграфія
Геаграфічна Какосавыя астравы з’яўляюцца працягам Андаманскіх астравоў. Месцяцца ў 423 км на паўднёвы захад ад Янгона, сталіцы М’янмы, у 267 км на паўночны ўсход ад Порт-Блэра, адміністрацыйнага цэнтра саюзнай тэрыторыі Індыі Андаманскія і Нікабарскія астравы. Найбуйнейшы Вялікі Какосавы востраў мае плошчу 14,57 км².
Клімат трапічны вільготны, вызначаны сезонным дзеяннем мусонаў. На працягу года тэмпература вагаецца ад +21,2 °C да +32,6 °C. Сярэднегадавая колькасць ападкаў — 2337 мм. Найбольш вільготныя месяцы чэрвень — верасень.
Гісторыя
Какосавыя астравы адкрыты ў XVI ст. партугальцамі. У XVIII ст. далучаны да тэрыторый Брытанскай Ост-Індскай кампаніі. У 1849 г. была зроблена няўдалая спроба стварыць брытанскае паселішча. З 1857 г. тут здабывалі какосы і мяса адзічэлых свінняў для катаржан Андаманскіх астравоў. У 1867 г. быў пабудаваны маяк. У 1878—1888 гг. арэндаваліся брытанскім прыватным прадпрымальнікам. У 1882 г. астравы былі фактычна перададзены ў склад каланіяльнай Бірмы.
У 1959—1971 гг. на Вялікім Какосавым востраве дзейнічала бірманская турма, дзе ў тым ліку знаходзіліся палітычныя зняволенныя. Пасля закрыцця турмы перададзены ў карыстанне ВМФ Бірмы. У наш час разам з востравам Прэпарыс складаюць асобную адміністрацыйную адзінку М’янмы.
З 1992 г. у Індыі абмяркоўваецца пытанне аб прысутнасці на Какосавых астравах кітайскіх ваенных і будаўніцтве імі станцыі электроннага назірання, аднак ніякіх пацверджанняў гэтаму няма.
АНКОР
Летапіс
Май 1990 — стварэнне
1992 — першае рэгіянальнае прадстаўніцтва (ў Санкт-Пецярбургу)
1993 — падпісанне пяцігадовай франчайзінгавага дагавора аб навучанні і інфармацыйнай падтрымцы з амерыканскім прадпрыемствам "RWJ/Express Personnel Services"
1994 — аддзел рэгіянальнага развіцця
1995—1996 - першае месца ў свеце паводле "Express" у пошуку і падборы сталых работнікаў
2004 — сярэбраны прызёр расійскага конкурсу «Брэнд года/Effie 2004» у галіне «Тавары i паслугі бізнесу»; ператварэнне ў холдынг
2005 — "Лізінгавае" і "Energy Services" падраздзяленні
2006 — прадстаўніцтвы ва Украіне
2007 — зліццё з прадпрыемствам "Unistaff"; падраздзяленні - "Цэнтральная Азія" ў Казахстане і "Retail Staffing Solutions"
2008 — падраздзяленне "Real Estate & Construction Staffing Solutions"; першае месца ў Расіі па колькасці занятых вакансіяў
Меру (значэнні)
Меру:
Смірнова
Смірнова — жаночая форма прозвішча Смірноў.
IC 4928
IC 4928 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) ў сузор’і Актант.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Радавая рунь
Ра́давая рунь — часопіс, двухтыднёвы літаратурна-мастацкі дадатак да газеты «Савецкая Беларусь». Выдаваўся з 13 красавіка да 19 чэрвеня 1924 года ў Менску на беларускай мове.
Садзейнічаў творчаму росту маладых пісьменнікаў, кансалідацыі літаратараў розных пакаленняў. Упершыню апублікаваў вершы Янкі Купалы («Крым», «Лясное возера»), творы Якуба Коласа (вершы «Маёвае», «Святы Ян», апавяданне «Ванька Кудлаты»), вершы, аповесці і нарысы Андрэя Александровіча, Адама Бабарэкі, Анатоля Вольнага, Міхайлы Грамыкі, Алеся Гурло, Алеся Дудара, Язэпа Пушчы, Аркадзя Чабора, Міхася Чарота, Нічыпара Чарнушэвіча, Аляксандра Якімовіча і інш. У нарысах Леапольда Родзевіча «Жыццёвае», «Слова аб літаратуры» (пад псеўданімам Л. Жыцень) выявіліся вульгарны сацыялагізм і пагарда да мастацкай спадчыны, адмаўленне мастацка-выхаваўчай каштоўнасці эпічнай паэмы Якуба Коласа «Новая зямля». Апублікаваў рэцэнзію А. Шлюбcкага на брашуру Уладзіміра Пічэты «Белоруский язык как фактор национально–культурный». Часопіс прапагандаваў навукова-тэхнічныя веды, друкаваў тэатральныя рэцэнзіі, нататкі пра творчасць украінскіх пісьменнікаў, змяшчаў хроніку літаратурнага жыцця.
NGC 2360
NGC 2360 (іншае абазначэнне — OCL 589) — рассеянае скопішча ў сузор’і Вялікі Пёс.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Гранбі
Гранбі (фр. Granby, вымаўляецца / grambe /) — горад у ніжнім цячэнні ракі Святога Лаўрэнція ў вобласці Верхняя Ямаска (фр. La-Haute-Yamaska), у правінцыі Квебек у Kанадзе. Насельніцтва — 47 637 жыхароў, з прыгарадамі 68 352 (2006, агульнаканадскі перапіс).
Геаграфія
Горад размешчаны ў гісторыка-культурным рэгіёне Квебека Усходнія Кантоны.
Першы ліст Пятра
Першы ліст апостала Пятра, Першы Саборны ліст Свято́га Апо́стала Пятра, Першае Саборнае Пасланне святога Апостала Пятра , 1-ы ліст Пётры , Першае пасла́ньне Пятра  — адзін з лістоў апостала Пятра, які ўваходзіць у спіс кніг Новага Запавету. Змяшчаецца пасля ліста Якава перад другім лістом апостала Пятра.
Адрасат
У першым вершы аўтар звяртаецца да «прышэльцаў» — так у старадаўнія часы называлі яўрэяў, якія жылі у Дыяспары. Хутчэй за ўсё, апостал звяртаецца да хрысціян, у якіх няма зямной айчыны, большая частка якіх была з былых язычнікаў і якія жылі ў правінцыях Малой Азіі.
Мэта напісання ліста
Абсалютная большасць хрысціян жыла ў варожым асяродзі і таму ўвесь час падвяргалася пераследванням і нападкам з боку суседзяў, былых сяброў, родных і гарадской беднаты. Таму апостал накіроўвае да вернікаў ліст натхнення, расповяд пра надзею, якая іх чакае на нябёсах. Ліст павінен прынесці вернікам мужнасць і дапамагчы ва ўзрастанні ў веры. Адначасова Петр звяртаецца і да біскупаў цэркваў, заклікаючы клапаціцца пра ўвераны ім Божы статак, тым самым ставячы за мэту падтрымаць арганізацыйную структуру маладой царквы.
Змест ліста
Апостал хоча паказаць сваім чытачам, як яны могуць пражыць хрысціянскім жыццём у варожых адставінах. Таму гэты ліст можна назваць лістом пра пакуты, але, у той жа час, ён і ліст пра хрысціянскую надзею. Паколькі пакуты звязаны з іспытам сапраўднасці веры, то хрысціяне павінны радавацца пакутам, паколькі яны судзейнічаюць у пакутах Хрыста на Галгофе. Але не кожным пакутам трэба радавацца: толькі тады, калі вернікі падвяргаюцца ганенням незаслужана, яны пакутуюць за Хрыста. Калі вернікі сталіся сапраўднымі хрысціянамі, то яны павінны жыць свята і годна, каб у іх жыцці праслаўляўся Пан і Хрыстос. Святасць хрысціян праяўляецца ў перайманні Хрысту, у цярпенні, у няўхільным выкананні правіл маральнасці, у добрых адносінах да ўсіх: не толькі да братоў, але і да ўсіх людзей, у тым ліку і ворагаў. Таксама важныя ўзаемаадносіны ў сям’і, паміж рабамі і панамі. Пётр засцерагае старшынь суполак аб небяспецы ганарлівасці і жадання заўсёды быць першымі, таму што Божы Суд распачнецца з Божага народу і будзе больш жорсткім да кіраўнікоў, таму што на іх узведзены абавязак наглядаць за Божым статкам. Таму святары павінны быць прыкладам як у служэнні, так і ў жыцці.
Час і месца напісання ліста
Лічыцца, што ліст быў напісаны напярэдадні ганенняў Нерона, прыкладна ў 62-64 гг. н.э. Месцам напісання лічыцца Рым, таму што ў канцы ліста апостал перадае прывітанне з Вавілону, а менавіта так першыя хрысціяне называлі сталіцу Рымскай імперыі.
Структура ліста
Ліст падзелены на 5 раздзелаў. Ён пачынаецца з традыцыйнага прывітання і ўдзячнай малітвы да Бога. Потым аўтар звяртаецца да тэмы Выратавання і неабходнасці святога жыцця, павольна пераходзячы да тэмы пакутаў. Асаблівую ўвагу Пётр звяртае на практычнае жыццё вернікаў, пра іх абавязкі перад грамадствам, дзяржавай і Царквой. Тэма пакут праходзіць праз увесь ліст: у мінулым вернікі ўжо спазналі ганенні, але ў будучыні іх чакаюць новыя выпрабаванні. Таму яны павінны быць пільнымі, бо набліжаецца Божы Суд, калі кожны атрымае згодна таму, што ён рабіў. Ліст скончваецца парадамі да старшынь ды моладзі, а таксама прывітаннямі.
Міхаіл Ісакавіч Мукасей
Міхаіл Ісакавіч Мукасей (, в. Замосце, Беларусь — ) — савецкі разведчык у ЗША.
Біяграфія
Міхаіл Ісакавіч Мукасей нарадзіўся ў беларускай вёсцы Замосце ў яўрэйскай сям'і нашчадкавага каваля. У 18 гадоў адправіўся атрымоўваць адукацыю ў Ленінград, і ў 1937 годзе па распараджэнні ЦК ВКП(б) стаў слухачом школы Разведупраўлення Працоўна-сялянскай Чырвонай арміі.
Будучая жонка (пазнаёміліся ў Ленінградзе) — Лізавета Іванаўна нарадзілася ў 1912 годзе пад Уфой.
У 1939 годзе разам выехалі на працу па лініі ваеннай разведкі ў ЗША. У 1943 годзе Мукасей з сям'ёй вярнуўся ў Маскву і быў прызначаны намеснікам начальніка вучэбнай часткі адмысловай разведшколы. У 1955 годзе выязджае на нелегальную разведвальную працу ў адну з заходніх краін. У 1977 годзе Мукасей з сям'ёй вярнуўся ў Маскву, займаўся падрыхтоўкай маладых нелегалаў.
У снежні 2004 года Мукасеі выдалі кнігу сваіх успамінаў «Зефир і Эльза», у якой напісалі аб працы і жыцці за мяжой на працягу 30 гадоў.
Сын — Анатоль Мукасей, кінааператар.
Кантамінацыя
Кантамінацыя (ад contaminatio узаемны дотык, змяшанне): аб’яднанне ў маўленчай плыні структурных элементаў дзвюх моўных адзінак на базе іх структурнага падабенства або тоеснасці функцыянальнай ці семантычнай блізкасці. У выніку адбываецца своеасаблівы абмен кампанентамі такіх адзінак.
Звычайна, кантамінацыя назіраецца ў сферы гутарковага маўлення і з’яўляецца адступленнем ад літаратурнай нормы. Аднак, у гісторыі нейкай канкрэтнай мовы, — асабліва ў перыяд станаўлення літаратурнага маўлення, — кантамінацыя можа служыць крыніцай новых моўных адзінак.
Галоўным чынам — кантамінацыя назіраецца ў сферы фразеалогіі, а таксама ў сінтаксісе, дзе звычайна бывае звязанай з гэтак званым зрухам канструкцыі, характэрным для гутарковага маўлення. Назіраецца і ў сферы лексічнай валентнасці, калі змешваюцца значэнні семантычна блізкіх словаў і межы іх спалучальнасці. Выпадкі, калі вынікі кантамінацыі набываюць нарматыўны характар — параўнальна рэдкія ў развітых літаратурных мовах. Ужываецца кантамінацыя і дзеля ўтварэння нарматыўных кампазітаў.
Агаці
Агаці (англ. Agatti, малаялам  അഗത്തി ഐലന്റ്) — востраў у Індыйскім акіяне, частка Лакадыўскіх астравоў. Уваходзіць у склад Лакшадвіп, саюзнай тэрыторыі Індыі. Плошча сушы — 2,7 кв. км. Насельніцтва (2001 г.) — 5667 чал.
Прырода
Клімат трапічны пасатны. Сярэдняя тэмпература ўлетку вагаецца ад 22 °C да 35 °C, узімку — ад 20 °C да 32 °C. Вільготнасць — 72 %-80 %.
Наземная флора і фаўна бедныя, аднак добра захавалася прыроднае асяроддзе каралавага рыфа.
Турызм
Агаці — галоўны турыстычны цэнтр Лакшадвіп. На ім знаходзіцца адзіны на астравах грамадзянскі аэрапорт. Таксама існуе сталая марская пасажырская сувязь з Качынам і іншымі населенымі астравамі. Для наведвання Лакшадвіп турысты ўсіх нацыянальнасцей (у тым ліку грамадзяне Індыі) павінны загадзя набыць пісьмовы дазвол (выдаецца платна і лічыцца даволі дарагім). На Агаці размешчана 2 гасцініцы, ёсць мясцовая электрастанцыя. Галоўныя забавы для наведвальнікаў — адпачынак на пляжы, ныранне з аквалангам, кароткія вандроўкі на верталёце на іншыя астравы.
BMW 309
BMW 309 — аўтамабіль кампактнага класа нямецкай кампаніі Bayerische Motoren Werke 1934 — 1936 гадоў, прыйшла на замену мадэлі BMW 3/20. З’яўлялася прадуктам развіцця мадэлі BMW 303.
Канструкцыя
BMW 309 аснашчалася чатырохцыліндравым рухавіком, які быў распрацаваны на базе шасціцыліндравага рухавіка M78 ад 303 мадэлі. Дыяметр цыліндра рухавіка быў павялічан на 2 мм (і складаў 58 мм), што разам з ходам поршня ў 80 мм утварала рабочы аб'ём рухавіка ў 845см3 і максімальную магутнасць 22 к. с. (16 кВт) пры 3 500 аб/хв.
У дадатак да кузаваў, прапанаваных з 303, 309 быў таксама даступны як Турынг.
Аўтамабіль развіваў хуткасць 80 км/г. Мадыфікацыя з кузавам лімузін — 3 200 марак, кабрыялет-лімузін — 3 400 марак, 4-месны кабрыялет — 4 000 марак, турынг — 3 700 марак.
IC 4929
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Ігар Леанідавіч Бікешчанка
Ігар Леанідавіч Бікешчанка (нар., г. ) — беларускі архітэктар.
Біяграфія
Скончыў у 1972 годзе Беларускі політэхнічны інстытут па спецыяльнасці «Архітэктура». З 1966 года тэхнік, архітэктар, старэйшы архітэктар, вядучы архітэктар, кіраўнік групы архітэктараў ў праектным інстытуце «Белдзіпрагандаль», галоўны архітэктар праектаў і начальнік архітэктурна-тэхналагічнага аддзела.
Член Саюза архітэктараў СССР з 1980 года. Пражывае ў Мінску.
Творчасць
За час працы ўдзельнічаў у праектаванні і будаўніцтве больш як 200 аб’ектаў грамадзянскага і прамысловага прызначэння ў Беларусі і Расіі. Асноўныя працы: сталовая ВА імя У. І. Леніна (1980), універсам у мікрараёне Кабушкіна-2 (1981), рэстаран «Свіцязь» (1982, з Я. К. Дзятлавым) у Мінску, рэстаран у Магілёве (1982), універсам «Люблін» у Брэсце (1986, з А. У. Жалдаковым).
Узнагароды
Узнагароджваўся дыпломамі архітэктурных конкурсаў, ганаровымі граматамі Міністэрства гандлю Рэспублікі Беларусь.
Бароўскі бой
Бароўскі бой — бой кавалерыйскага партызанскага атрада партызанскай брыгады «За Радзіму» імя А. К. Флегантава пад камандаваннем А. К. Флегантава і групы партызан Чашніцкай партызанскай брыгады «Дубава» супраць штабной роты нямецкай 201-й ахоўнай дывізіі на шашы Лепель — Камень каля вёскі Бароўка 2 Лепельскага раёна.
Бой
Кавалерыйскі атрад рабіў рэйд з-за лініі фронту ў тыл праціўніка. 10 верасня 1942 года ён дасягнуў месца размяшчэння Чашніцкай брыгады, дзе атрымаў звесткі аб перадыслакацыі штаба 201-й ахоўнай дывізіі. Флегантаў паведаміў у ЦШПР аб абстаноўцы і атрымаў загад знішчыць штаб. 12 верасня байцы атрада пад кіраўніцтвам камандзіра ўзвода І. В. Жохава разам з партызанамі-мінёрамі замініравалі ўчастак шашы, па якім ажыццяўлялася перадыслакацыя штаба, і зрабіла засаду. Калі нямецкая калона ўвайшла ў зону абстрэлу, партызаны падарвалі першую і апошнюю машыны, у выніку бою знішчылі 12 аўтамашын і больш за 80 гітлераўцаў. У баі загінуў адзін партызан — Ф. М. Фамін.
У 1967 годзе на месцы бою была пастаўлена стэла.
Коваль (значэнні)
Коваль — прозвішча.
Піфас
Піфас (πίθος) — вялікі старажытнагрэчаскі збан (мог быць памерам з чалавека і больш), посуд для захоўвання прадуктаў — збожжа, віна, аліўкавага алею, салёнай рыбы. Атрымаў распаўсюджанне па ўсёй тэрыторыі Міжземнамор'я, у асаблівасці ў культурнай галіне Эгейскага мора, уключаючы востраў Крыт. Вытворчасць піфасаў патрабавала ад ганчара спецыяльных навыкаў.
Піфас уяўляе сабой керамічны посуд буйнога памеру ў форме шара або яйка (звернутага вострым канцом уніз), які нагадвае амфару. Аднак у піфаса часцей сустракаецца не вострае дно, а плоскае, якое дазваляе яму стаяць, і часта маюцца прыстасаванні для транспарціроўкі ў верхняй частцы, праз якія працягваліся тросы для перамяшчэння сасудаў. У піфасаў магло быць ад чатырох да шасці ручак. Паверхня піфаса можа быць гладкай або ўпрыгожанай істужачным узорам. Па колеры піфасы сустракаюцца ў гаме ад бэжавага, пясочнага да карычневага і чырвонага. На піфасах, выкананых у стылі Камарас у мінойскую эпоху, маляваліся рыбы.
Піфасы таксама выкарыстоўваліся ў пахавальных абрадах, але ў першую чаргу для захоўвання аліўкавага алею, вады, мёду, солі і збожжа. 47 піфасаў для віна было знойдзена ў склепе ў на востраве Андрас. На піфасы ставілася таксама таўро. Аналагічныя пасудзіны называюцца долій (у старажытных рымлян) і цінаха. Піфасам была злапомная скрыня Пандоры. У адпаведнасці з легендай, менавіта ў піфасе жыў Дыяген.
Этымалогія
У мікенскай грэчаскай дадзеная назва зафіксавана ў форме ідэаграмы qe-to. Дакладнай этымалогіі не мае, аднак мяркуецца запазычанне з нейкай субстратнай мовы.
Фрэдэрыктан
Фрэдэрыктан (Fredericton, Frédéricton) — сталіца канадскай правінцыі Нью-Брансуік. Горад быў названы ў гонар Фрэдэрыка — другога сына англійскага караля Георга III. Насельніцтва — 50 535 чалавек, метраполіі — 85688 (2006).
NGC 2361
NGC 2361 — эмісійная туманнасць у сузор’і Вялікі Пёс.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
IC 4930
IC 4930 — галактыка тыпу NF (у працэсе падцверджання) ў сузор’і Тэлескоп.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Уладзімір Сяргеевіч Салаўёў
Уладзімір Сяргеевіч Салаўёў (Владимир Сергеевич Соловьёв;, Масква — , маёнтак Вузкае, Маскоўскі павет, Маскоўская губерня) — рускі філосаф, багаслоў, паэт, публіцыст, літаратурны крытык; ганаровы акадэмік Імператарскай Акадэміі навук па разраду прыгожага пісьменства (1900). Стаяў ля вытокаў рускага «духоўнага адраджэння» пачатку XX стагоддзя. Аказаў уплыў на рэлігійную філасофію Н. А. Бярдзяева, С. М. Булгакава, С. Н. і Я. Н. Трубяцкога, П. А. Фларэнскага, С. Л. Франка, а таксама на творчасць паэтаў-сімвалістаў — А. Белага, А. Блока і інш.
Уладзімір Салаўёў
Уладзімір Салаўёў:
Джордж Люстыг
Джордж Люстыг (George Lusztig, Gheorghe Lusztig, нар., , Румынія) — амерыкана-румынскі матэматык, прафесар Масачусецкага тэхналагічнага інстытута.
Біяграфія
Нарадзіўся ў Тымішаары ў венгерска-яўрэйскай сям’і.
У 1968 годзе скончыў Бухарэсцкі ўніверсітэт. Пазней у тым жа годзе з’ехаў з Румыніі ў Вялікабрытанію, дзе правёў некалькі месяцаў ва Уорыкскім і Оксфардскім ўніверсітэтах.
У 1969 годзе Люстыг пераехаў у ЗША, дзе на працягу двух гадоў працаваў з Майклам Ацья ў у Прынстане, штат Нью-Джэрсі.
У 1971 годзе атрымаў доктарскую ступень па матэматыцы пасля абароны доктарскай дысертацыі на тэму «Вышэйшая сігнатура Новікава і сямейства эліптычных аператараў» (Novikov's higher signature and families of elliptic operators) пад кіраўніцтвам і Майкла Ацья.
Люстыг амаль сем гадоў працаваў ва Уорыкскім універсітэце, спачатку як стыпендыят (1971—1972), потым як выкладчык матэматыкі (1972—1974) і прафесар матэматыкі (1974—1978). У 1978 годзе Люстыг заняў пасаду старшыні Масачусецкага тэхналагічнага інстытута.
Уклад
Аўтар прац па тэорыі прадстаўленняў, у прыватнасці, аб’ектам, цесна звязаных з, такімі як , алгебра Геке, p-адычныя групы, і. Па сутнасці, ён праклаў шлях для сучаснай тэорыі прадстаўленняў, прапанаваў фундаментальныя новыя канцэпцыі, у тым ліку і.
Навуковыя працы
Сярод навуковых прац Дж. Люстыга:
Бранцава
Бра́нцава — вёска ў Аршанскім раёне Віцебскай вобласці. Вёска ўваходзіць у склад Вусценскага сельсавета.
Гісторыя
Згадваецца ў 1643 як вёска ў складзе Шклоўскай воласці ў Аршанскім павеце ВКЛ. У 1871 г. 18 двароў, уласнасць Сіпайлаў-Рудніцкіх. У 1879 г. працавалі млын і кузня. Напачатку 20 ст. 42 двары, 323 жыхары, 22 дзесяцін зямлі.
Да 16 верасня 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Баранскага сельсавета, да 22 студзеня 1963 года знаходзілася ў адміністрацыйным падпарадкаванні Баранскага пассавета , да 8 красавіка 2004 года ўваходзіла ў склад Першамайскага сельсавета.
Па стану на 1.01.1998 г. 23 двары і 27 жыхароў. Зараз фактычна нежылая.
Камарэс (стыль)
Камарэс (Kamares) — стыль роспісу керамічных вырабаў, які атрымаў распаўсюджванне ў ранні палацавы перыяд на востраве Крыт (прыбл. 1900 г. — 1650 гг. да н. э.). Назву стылю дала мясцовасць у цэнтральнай частцы вострава, дзе ў гроце і былі ўпершыню выяўленыя вазы ў гэтым стылі.
Характэрнай асаблівасцю Камарэса з’яўляецца лінейны арнамент, які наносіўся на матавую аснову чорнага колеру белай, аранжавай або чырвонай фарбай. У гэтым стылі распісваўся танкасценны гліняны посуд у крыта-мінойскі перыяд. Камарэс быў надзвычай папулярны і распаўсюдзіўся па ўсім усходнім узбярэжжы Міжземнага мора да Егіпта.
Меру (вулкан)
Ме́ру (Mount Meru, Mlima Meru) — дзеючы стратавулкан на ўсходзе Афрыкі, у Танзаніі, у межах Усходне-Афрыканскай зоны разломаў, на тэрыторыі нацыянальнага парка Аруша, за 70 км ад гары Кіліманджара.
Вышыня вулкана 4565 (4567, 4562 ) м. З’яўляецца другой па вышыні гарой Танзанніі і чацвёртай у Афрыцы.
Апошняе вывяржэння вулкана адбылося ў 1910 годзе. Вулкан знаходзіцца ў сальфатарнай стадыі.
Вялікае Уклейна
Вялікае Укле́йна — возера ва Ушацкім раёне Віцебскай вобласці Беларусі ў басейне ракі Альзініца. Знаходзіцца за 16 км у напрамку на паўднёвы захад ад гарадскога пасёлка Ушачы, прыкладна за 1,6 км на паўднёвы ўсход ад аграгарадка Кублічы, за 0,5 км на паўночны захад ад вёскі Скачыхі, каля аўтамабільнай дарогі.
Плошча паверхні возера 0,39 км². Даўжыня 1,2 км, найбольшая шырыня 0,47 км, даўжыня берагавой лініі 2,91 км. Найбольшая глыбіня 17,5 м, сярэдняя 7,3 м. Аб’ём вады ў возеры 2,83 млн м³. Плошча вадазбору 25,9 км².
Катлавіна возера лагчыннага тыпу, выцягнутая ў напрамку з паўночнага ўсходу на паўднёвы захад. Схілы катлавіны стромкія, месцамі абрывістыя, вышынёй 15—25 м. Заходнія схілы катлавіны спадзістыя, вышынёй 3—5 м. Берагавая лінія слаба звілістая. Берагі нізкія, пясчаныя, месцамі зліваюцца са схіламі катлавіны. Зона мелкаводдзя вузкая і займае каля 13 % плошчы. У паўночна-ўсходняй частцы возера востраў. Дно да глыбіні 5—6 м пясчанае, глыбей — высланае крэменязёмістым сапрапелем.
Возера эўтрофнае. Расліннасць пашыраецца да глыбіні 3 м і займае каля 20 % плошчы дна.
Возера Вялікае Уклейна праточнае. Упадаюць ручаі, у т. л. з возера Малое Уклейна. У паўночна-ўсходняй частцы выцякае ручай у возера без назвы і праз яго ў возера Гародна.
Герб Міра
Герб Міра — герб гарадскога пасёлка Міра. Герб і сцяг зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад  года № 87.
Апісанне
Іспанскі шчыт падзелены зубчастым поясам. У верхняй частцы ў залатым полі вырастае чорны арол у залатой графскай кароне, унізе ў чырвоным полі сцяны тры паралельныя бэлькі, якія звужаюцца ўніз.
Значэнне
Зубчасты падзел герба ва ўмоўнай форме перадае зубчастыя сцены асноўнага архітэктурнага збудавання гарадскога пасёлка і сімвалізуе сабой у першую чаргу замак.
Таксама ў гербе адлюстравана спадчына двух магнацкіх родаў — Ільінічаў і Радзівілаў. У верхняй частцы гербавага поля размешчаны радзівілаўскі арол, у ніжняй — асноўны элемент герба Ільінічаў «Корчак» — тры паралельныя бэлькі, якія звужваюцца ўніз.
Бангарам
Бангарам (англ. Bangaram, малаялам ബങ്കാരം) — атол у Індыйскім акіяне, частка Лакадыўскіх астравоў. Уваходзіць у склад Лакшадвіп, саюзнай тэрыторыі Індыі. Плошча сушы — 2,3 км². Насельніцтва (1999 г.) — 61 чал.
Прырода
Атол мае каралавае паходжанне. У цэнтры размешчана лагуна, якую атачае каралавы рыф з некалькімі астравамі: Бангарам, Цінакара, 3 выспы Паралі.
Клімат трапічны пасатны. Частыя сезонныя трапічныя цыклоны.
Турызм
Бангарам з’яўляецца адным з галоўных турыстычных цэнтраў Лакшадвіп. Звязаны з востравам Агаці марской і верталётнай пераправамі. Працуе 1 гасцініца. Галоўныя забавы для наведвальнікаў — ныранне з аквалангам, адпачынак на пляжы.
Стрэлка зеленаватая
Стрэлка зеленаватая (Coenagrion armatum) — від стракозаў сямейства стрэлак.
Апісанне
Цела невялікае з празрыстымі крыламі, іх даўжыня 17-20 мм. Пярэднія і заднія крылы аднолькавыя па форме і памерах, у спакоі складаюцца паралельна целу. Даўжыня брушка 22-26 мм. Вочы не судакранаюцца. Патыліца з дзвюма светлымі плямамі. Задні край пярэднеспінкі з выступам, накіраваным назад і ўверх. Лічынкі зеленаватыя з папярочнымі палосамі.
Пашырэнне
Транспалеарктычны від. Пашырэнне: поўнач і сярэдняя паласа Еўропы, Закаўказзе, Сібір. Адзначаны ў паўднёвых раёнах Беларусі.
Сустракаецца паблізу слабапраточных ці стаячых вадаёмаў.
Асаблівасці біялогіі
Лётае па берагах вадаёмаў, на палянах, сенажацях. Цыкл развіцця — 1 год. Яйцы адкладае ў тканкі водных раслін. Зімуе ў лічынкавай стадыі. Лічынкі развіваюцца ў стаячых вадаёмах.
IC 4931
IC 4931 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) ў сузор’і Стралец.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
NGC 2362
NGC 2362 (іншыя абазначэнні — OCL 633, ESO 492-SC9) — рассеянае скопішча ў сузор’і Вялікі Пёс.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Сен-Іасент
Сен-Іасент (фр. Saint-Hyacinthe) — горад у Квебеку, у адміністрацыйнай вобласці Мантэрэжы. Горад дзеліць папалам рака Ямаска, якая працякае перпендыкулярна шашы нумар 20. Горад мае мянушку «Канадскі агра-тэхнопаль», бо ў ім знаходзіцца Даследчы цэнтр харчавання, Інстытут харчовых тэхналогій і штаб-кватэра Цэнтра па штучным асемяненні Квебека. Сен-Іасент таксама мае адзіны факультэт ветэрынарнай медыцыны ў Квебеку (і адзіны франкамоўны ў Паўночнай Амерыцы). Па дадзеных перапісу насельніцтва 2006 года, 96,4% насельніцтва размаўлялі на французскай мове ў якасці роднай.
Ямаска
Ямаска (фр. Yamaska) — паўднёвы прыток ракі Святога Лаўрэнція, якая ўпадае ў яе ў бухце Лавальер. Рака бярэ свой пачатак у Апалачах і ўпадае ў раку Святога Лаўрэнція ніжэй Сарэль-Трасі. Плошча яе вадазборнага басейна складае 4784 км ², на тэрыторыі якога ў 1997 годзе пражывала 230800 чалавек. Адна з самых брудных рэк Канады.
Эльба (значэнні)
Эльба — тапонім, прозвішча.
Альфрэд Кастлер
Альфрэд Кастлер (Alfred Kastler; 3 мая 1902, Гебвілер, Германская імперыя — 7 студзеня 1984, Бандоль, Францыя) — французскі фізік, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіцы (1966) «за адкрыццё і распрацоўку аптычных метадаў даследавання рэзанансаў Герца ў атамах».
Сцяг Міра
Сцяг Міра — сцяг гарадскога пасёлка Мір Карэліцкага раёна. Сцяг зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад  года № 87.
Апісанне
Прамавугольнае палотнішча з суадносінамі бакоў 1:2, мае гарызантальнае сплошчана-зубчастае дзяленне пасярэдзіне. Верхняя частка жоўтая, ніжняя — чырвоная.
Сцяг і палажэнне аб ім зацверджаны рашэннямі Карэліцкага раённага выканаўчага камітэта ад 28 мая 2002 года № 344 і раённым Саветам дэпутатаў ад 30 мая 2002 года № 54. Аўтар сцяга М. М. Елінская, мастак А. У. Леўчык.
Ду Фу
Ду Фу (杜甫 Dù Fǔ, другое імя Цзымэй; 712, павет Гун — 770): кітайскі паэт часоў Танскай дынастыі. З сям’і чыноўніка.
Біяграфічныя звесткі
Нарадзіўся ў сям’і чыноўніка. Ужо ў сямігадовым узросце прыдумваў вершы. Яго літаратурныя пазнанні былі надзвычай шырокія, шматабсяжныя. Пакінуўшы родны дом, ажыццявіў два вялікія падарожжы па краіне. Жыў у сталіцах Танскай імперыі — Лаяне і Чаньяні. Сябраваў з Лі Бо. У адрозненне ад Лі Бо марыў пра дзяржаўную службу, меркаваў, што праз яе зможа прынесці карысць сваёй Айчыне. Аднак заўжды яго спробы прайсці праз сіта дзяржаўных экзаменаў заканчваліся з-за інтрыг карумпіраваных чыноўнікаў, якія акружалі трон. Сям’я Ду Фу цярпела нястачы, сын памёр ад голаду, а сам Ду Фу захварэў на ліхаманку і сухоты. У час мяцяжу Ань Лу-шаня Ду Фу быў захоплены ў палон і адвезены ў Чаньян, адкуль уцёк праз два гады. Гэтым разам яму ўдалося атрымаць пасаду пры двары. Але ўсё адно яго дзейнасць не знайшла падтрымкі наверсе. Калі двор вярнуўся ў вызваленую сталіцу, Ду Фу патрапляе ў няміласць да імператара і адпраўляецца на нязначную пасаду ў правінцыю, праз год падае ў адстаўку.
Творчасць
Найбольш вядомыя цыклы вершаў «Тры аканомы» і «Тры расстанні». Майстар пейзажнай лірыкі. Паказваў у творах сацыяльныя кантрасты феадальнага грамадства («Вершы з 500 словаў пра тое, што ў мяне было на душы, калі я ехаў з сталіцы ў Фынсянь» і інш.), цяжкі лёс народа, асуджаў грабежніцкія войны.
На беларускую мову яго творы перакладалі Рыгор Барадулін, Уладзімір Дубоўка, Янка Сіпакоў, Мікола Мятліцкі, Лявон Баршчэўскі, Навум Гальпяровіч.
VOKA
VOKA — відэасервіс ад кампаніі А1. Сервіс даступны па тэхналогіях IPTV у сетцы А1 і OTT праз сетку любога беларускага аператара.
Гісторыя
У 2014 годзе кампанія А1 запусціла відэасервіс VOKA для абанентаў уласнай сеткі, якія карыстаюцца мабільнымі прыладамі на базе АС Android і iOS. Са студзеня 2017 года сервіс стаў даступным абанентам усіх беларускіх аператараў сувязі.
У 2017 годзе запушчана лічбавае інтэрактыўнае ТБ для тэлевізараў і прыставак з падтрымкай Android TV. У 2018 годзе запушчана лічбавая ТБ-платформа пад брэндам VOKA для абанентаў фіксаванай сеткі А1. У 2018 годзе ў сервісу VOKA пачаў з’яўляцца ўласны медыякантэнт: раздзелы «Наш футбол» і «Наш хакей» з трансляцыямі матчаў з удзелам беларускіх клубаў і зборных, live-трансляцыі канцэртаў, музычных фестываляў, канферэнцый і форумаў, а таксама трансляцыі кіберспартыўных турніраў у раздзеле «Кіберспорт». Таксама ў 2018 годзе відэасервіс пачаў папаўняць профіль кантэнтам уласнай вытворчасці.
28 студзеня 2019 года ў відэасервісе VOKA з’явілася самая вялікая ў краіне бібліятэка кантэнту ва ўльтравысокага разрознення Ultra High-Definition (4K).
Функцыянал
VOKA падтрымлівае розныя інтэрактыўныя функцыі: паўза, перамотка і архіў тэлеперадач, а таксама магчымасць працягнуць прагляд на іншай прыладзе.
Сервіс даступны для мабільных прылад на Android і iOS, для SmartTV на Tizen, WebOS, Android TV, праз прыстаўкі Redbox Mini, Xiaomi Mi Box 3, Apple TV (праз AirPlay). На камп’ютарах карыстацца відэасервісам можна праз праграму VOKA для Windows або праз вэб-версію.
Кантэнт
Карыстальнікі відэасервісу маюць доступ да больш за 142 ТБ-каналы, да больш за 20 000 фільмаў і серыялаў ад сусветных кінастудый, да ўласнага эксклюзіўнага кантэнта платформы, а таксама live-трансляцый спартыўных падзей і музычных канцэртаў. Прагляд кантэнту магчымы праз афармленне падпіскі, якая можа складацца як з асобных ТБ-каналаў, фільмаў, перадач, так і з ўсяго кантэнту відэасервісу ў цэлым («Усё ўключана» з 30-дзённым бясплатным трай-перыядам).
Для карыстальнікаў VOKA даступныя фільмы, мультфільмы і серыялы анлайн-кінатэатраў і сервісаў Амедыятэка, START , more.tv , PREMIER , viju, а таксама кантэнт студый Disney, Warner, Marvel, Fox.
У 2022 годзе А1 заключыла партнёрства з міжнароднай кампаніяй Setanta Sports. Дзякуючы гэтаму на VOKA з'явіліся ўсе трансляцыі папулярных спартыўных чэмпіянатаў (Ангельская Прэм'ер ліга, НБА, NHL, UFC, Формула 1 і іншыя).
Арыгінальныя праекты
У 2018 годзе сервіс пачаў выпускаць кантэнт уласнай вытворчасці, які размяшчаецца ў раздзеле VOKA local. Першым ТБ-шоу стала рэаліці «VOKAMAN: праца мары». Усяго з 2018 года выпушчана 13 шоу розных тэматык, уключаючы 2 дакументальныя фільмы і навучальны анлайн-курс:
З 2018 года ў відэасервісе працуе стрым-канал, на якім даступныя для прагляду анлайн-трансляцыі канцэртаў, фестываляў, канферэнцый і форумаў, а таксама трансляцыі кіберспартыўных турніраў, у тым ліку:
Кантэнт на беларускай мове
Адзін з кірункаў працы відэасервісу VOKA — стварэнне і папулярызацыя беларускамоўнага кантэнту. У спецыяльным раздзеле «CINEVOKA — кіно па-беларуску» размяшчаюцца вядомыя фільмы, мультфільмы і серыялы ў прафесійнай беларускамоўнай агучцы.
Першы фільм (анімацыя «Падынгтан») на беларускай мове, які стаў даступны карыстальнікам VOKA, з’явіўся ў студзені 2018 года. З чэрвеня 2019 года у карыстальнікаў відэасервісу з’явілася магчымасць глядзець у агучцы папулярныя серыялы НВО: першы сезон серыяла «Секс у вялікім горадзе», міні-серыял «Чарнобыль» і заключны сезон «Гульні тронаў». На кастрычнік 2021 года карыстальнікам даступныя 62 стужкі на беларускай мове.
Частка фільмаў і серыялаў была эксклюзіўна перакладзена і агучана па замове відэасервісу VOKA:
Кіберспорт
У 2019 годзе на платформе VOKA запушчаны раздзел «Кіберспорт» з тэматычным кантэнтам, дзе сабраны трансляцыі, фільмы і падкасты. Да прагляду даступныя:
Прэах-Віхеяр
Прэах-Віхеяр (ទព្រះវិហារ, ปราสาทพระวิหาร) — індуісцкі храмавы комплекс, помнік старажытнай кхмерскай архітэктуры XI — XII стст. Агульная плошча — 154,7 га.
Знаходзіцца на мяжы Камбоджы і Тайланда на вышыні 525 м. Хаця ў 1962 г. Міжнародны суд ААН прызнаў, што тэрыторыя Прэах-Віхеяра належыць Камбоджы, гэта аспрэчваецца Тайландам.
У 2008 г. быў унесены ў спіс сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.
Міхаіл Пятровіч Коваль
Міхаіл Пятровіч Коваль (, с. Трошча, Чудніўскі раён, Жытомірская вобласць, Украіна — ) — урач ветэрынарнай медыцыны. Доктар ветэрынарных навук (1972), прафесар (1974). Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны.
Біяграфія
Навуковыя інтарэсы: вывучэнне працэсаў стрававання ў рубцы ў здаровых і хворых кароў; прафілактыка захворванняў жывёл; метады нармалізацыі абмену рэчываў у сельскагаспадарчых жывёл.
Кажушкаўскі сельсавет
На момант скасавання сельсавет налічваў 4 населеныя пункты: вёскі Кажушкі, Навакухнаўшчына, Новапакроўск, Слабада.
IC 4932
IC 4932 — галактыка тыпу Sa (спіральная галактыка) ў сузор’і Тэлескоп.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Явожна
Явожна (Jaworzno) — горад на правах павета ў Польшчы, уваходзіць у Сілезскае ваяводства. Займае плошчу 152,59 км² (2013). Насельніцтва 93 643 чалавек (на 2014 год).
Серэ
Серэ — гэты тэрмін можа адносіцца да розных аб'ектаў.
Уверх (мультфільм)
«Уверх» (Up) — амерыканскі 3D-анімацыйны фільм студыі «Pixar» 2009 года.
У 2009 годзе мультфільм упершыню ў гісторыі адкрываў Канскі кінафестываль. У 2010 годзе ён атрымаў два «Залатыя глобусы» і два «Оскары» – за найлепшы анімацыйны фільм і за найлепшую арыгінальную музыку.
Сюжэт
Галоўны герой, 78-гадовы буркун Карл, пасля смерці жонкі вырашае здзейсніць іх даўнюю мару пра вялікае падарожжа і выпраўляецца ў Паўднёвую Амерыку. Ужо ў дарозе стары разумее, што ляціць не адзін, а з 8-гадовым Раселам.
Беларуская агучка
Афіцыйны беларускі пераклад быў падрыхтаваны студыяй «Кінаконг» і выйшаў у 2020 годзе на відэасэрвісе VOKA. Ролі агучвалі:
Клюшнікава
Да 16 верасня 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Баранскага сельсавета, да 22 студзеня 1963 года знаходзілася ў адміністрацыйным падпарадкаванні Баранскага пассавета , да 8 красавіка 2004 года ўваходзіла ў склад Першамайскага сельсавета.
Забастоўка працаўнікоў мінскага метрапалітэна (1995)
Забастоўка працаўнікоў мінскага метрапалітэна — забастоўка, якая адбылася 17—21 жніўня 1995 года і спыніла рух метро ў Мінску на некалькі дзён. Гэта быў першы раз, калі ў Мінскім метрапалітэне быў спынены рух за яго ўжо амаль 10 гадоў працы на той момант.
Перадумовы
Сітуацыя ў Мінскім метрапалітэне абвастрылася ўвесну 1995 года, калі начальнік гарадскога метро Уладзімір Набежка сваім прыказам скасаваў 10-адсоткавыя надбаўкі за бяспечную і безаварыйную працу і паменшыў памер прэмій. Тым самым ён парушыў калектыўны дагавор, заключаны паміж працадаўцам і прафсаюзамі (на метрапалітэне суіснавалі два прафсаюзы: афіцыйны і Свабодны прафсаюз Беларусі. Але, калі была парушаная дамова, яны пачалі дзейнічаць сумесна).
Спробы прафсаюзаў правесці перамовы з начальнікам метро вынікаў не далі. Прафсаюзы таксама звярталіся ў органы ўлады, пракуратуру і суд, але гэта нічога не дала, што падштурхоўвала да рашэння пачаць забастоўку.
Уніхоўскія
Уніхоўскія — вялікалітоўскі шляхецкі род герба «Астоя».
Забастоўка працаўнікоў мінскага метрапалітэна (1995)
Перадумовы
Напярэдадні 17 жніўня забастоўку аб’явіла частка кіроўцаў тралейбуснага дэпо № 1, якое абслугоўвала цэнтральную транспартную артэрыю горада — праспект Скарыны. Працаўнікі метро, сабраўшыся на сходзе ўночы з 16 на 17 жніўня, вырашылі іх падтрымаць і не прыступаць да працы. Актыўны ўдзел у забастоўцы бралі члены Свабоднага прафсаюза Беларусі.