cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Фонд ААН у галіне народанасельніцтва
Фонд Арганізацыі Аб’яднаных Нацый у галіне народанасельніцтва (ЮНФПА) — арганізацыя ААН. ЮНФПА заяўляе, што «з’яўляецца вядучым агенцтвам ААН у галіне стварэння свету, дзе любая цяжарнасць будзе пажаданай, кожнае нараджэнне бяспечнае і патэнцыял кожнага маладога чалавека рэалізаваны». Іх праца ўключае ў сябе паляпшэнне рэпрадуктыўнага здароўя; у тым ліку стварэнне нацыянальных стратэгій, а таксама кантроль над нараджальнасцю шляхам прадастаўлення тавараў і паслуг. Арганізацыя вядома сваёй сусветнай кампаніяй па барацьбе з дзіцячымі шлюбамі, акушэрскімі фістуламі і жаночым абразаннем.
Інстытут прыкладных фізічных праблем імя А. Н. Сеўчанкі
'''Інстытут прыкладных фізічных праблем імя А.Н. Сеўчанкі''' – падраздзяленне БДУ. Інстытут з’яўляецца базай БДУ для выканання навукова-даследчых работ, падрыхтоўкі і павышэння кваліфікацыі навукова-педагагічных кадраў у галіне фізікі, радыёфізікі, матэматыкі, інфарматыкі, навуковага прыборабудавання, аэракасмічных даследаванняў, акустыкі, электронікі і хімічнай тэхналогіі.
Фонд ААН у галіне народанасельніцтва
ЮНФПА падтрымлівае праграмы ў больш чым 150 краінах і раёнах чатырох геаграфічных рэгіёнаў: арабскіх краін і Еўропы, Азіі і Ціхага акіяна, Лацінскай Амерыкы і і Карыбскага мора і Афрыцы на поўдзень ад Сахары. Арганізацыя уваходзіць у склад групы развіцця ААН і склад выканаўчага камітэта.
Паходжанне
ЮНФПА распачаў сваю дзейнасць у 1969 годзе як Фонд Арганізацыі Аб’яднаных Нацый па насельніцтве пад кіраўніцтвам Фонду развіцця ААН. З 1971 года фонд падпарадкоўваецца Генеральнай Асамблеі ААН.
У 1987 годзе арганізацыя змяніла назву на сучасную.
ЮНФПА і мэты ўстойлівага развіцця
У верасні 2015 года 193 дзяржавы-члены Арганізацыі Аб’яднаных Нацый аднагалосна прынялі Мэты ўстойлівага развіцця, якія ўключаюць з 17 пунктаў, накіраваных на ўдасканаленне свету на працягу наступных 15 гадоў. Гэтыя мэты накіраваны на ліквідацыю беднасці, дыскрымінацыі і гвалту, зніжэнне ўплыва на навакольнае асяроддзе, каб уступіць у эпоху стабільнага развіцця для ўсіх людзей ва ўсім свеце.
Кіраўнікі
Выканаўчыя дырэктары і намеснікі генеральнага сакратара ААН:
Паслы добрай волі
Мецэнатам Фонду з’яўляецца кронпрынцэса Мэры Дацкая.
Паслы добрай волі:
Галіны працы
ЮНФПА з’яўляецца буйнейшай у свеце крыніцай фінансавання праграм бяспекі народанасельніцтва і рэпрадуктыўнага здароўя. Фонд працуе з урадавымі і няўрадавымі арганізацыямі ў больш чым 150 краінах, падтрымліваючы праграмы, дзейнасць якіх накіравана на:
Паводле ЮНФПА, гэтыя элементы запяспечваюць права на «рэпрадуктыўнае здароўе», што значыць фізічнае, псіхічнае і сацыяльнае здароўе рэпрадукцыйнай сістэмы.
Фонд інфармуе па гэтых пытаннях і падтрымлівае намаганні задавальнення гэтых патрэб, выступае за пільную ўвагу да праблем насельніцтва і дапамагае развітым краінам распрацоўваць палітыку і нацыянальную стратэгію ў галіне ўстойлівага развіцця.
Як працуе ЮНФПА
За 2016 год ЮНФПА атрымаў фінансаванне ад дзяржаў і прыватнага сектара 848 мільёнаў долараў. Сума расходуецца на асноўныя рэсурсы арганізацыі (353 мільёна долараў) і на канкрэтныя праграмы і ініцыятывы (495 мільёнаў долараў).
Іншыя агенцтвы і структуры ААН у галіне народанасельніцтва
Органы ААН, якія валодаюць кампетэнцыяй у галіне народанасельніцтв:
Інстытут прыкладных фізічных праблем імя А. Н. Сеўчанкі
Гісторыя
Навукова-даследчая ўстанова «Інстытут прыкладных фізічных праблем імя А.Н. Сеўчанкі» БДУ была арганізавана на падставе загада Савета Міністраў БССР 1 сакавіка 1971 г.
Навуковыя даследаванні, навукова-тэхнічныя, вопытна-канструктарскія і тэхналагічныя распрацоўкі праводзяцца супрацоўнікамі 18 лабараторый, аб’яднаных па тэматыцы ў 5 аддзелаў.
Арганізатарамі і першымі кіраўнікамі інстытута былі вядомыя беларускія навукоўцы – акадэмік АН БССР, рэктар Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта, пасля першы дырэктар інстытута А.Н.Сеўчанка і акадэмік АН БССР, прарэктар па навуковай рабоце Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта Л.В. Валадзько.
З 1979 па 2009 г.г. дырэктарам інстытута быў акадэмік НАН Беларусі А.Ф. Чарняўскі, які зрабіў вялікі ўнёсак у развіццё інстытута.
За 40 гадоў работы інстытута супрацоўнікі абаранілі больш за 40 доктарскіх і 240 кандыдацкіх дысертацый, атрымалі больш за 1300 аўтарскіх пасведчанняў на вынаходніцтвы і патэнтаў, апублікавалі 110 манаграфій, даведнікаў, падручнікаў і вучэбных дапаможнікаў, болей чым 14000 артыкулаў.
На рахунку супрацоўнікаў інстытута – Дзяржаўная прэмія СССР 1991 г., Дзяржаўныя прэміі БССР 1974, 1983 і 1986 гг., Дзяржаўныя прэміі Рэспублікі Беларусь 1992, 1994 і 1998 гг., прэмія Савета Міністраў СССР 1984 г., прэмія Савета Міністраў БССР 1990г. і прэмія Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь 1991г., 3 прэміі ЛКСМБ.
Падраздзяленні
Інстытут складаецца з 5 аддзелаў і 18 лабараторый.
Найважнейшыя навуковыя дасягненні НДІПФП
У галіне оптыкі, спектраскапіі і люмінесцэнцыі распрацаваны метады і сродкі спектральна-структурнага аналізу розных рэчываў, матэрыялаў і плазмы, на падставе якіх выкананы мэтанакіраваны сінтэз новых неарганічных і арганічных злучэнняў (вадкакрышталічныя матэрыялы для прылад адлюстроўвання інфармацыі і кіравання, актыўныя і пасіўныя лазерныя асяроддзі, аптычныя асяроддзі для запісу інфармацыі, негатыўныя і пазітыўныя фотарэзістары, матэрыялы колеракадзіравання і колураперадачы інфармацыі, пажаравыбухабяспечныя цеплаізаляцыйныя палімерныя матэрыялы, лекавыя прэпараты радыёпратэктарнага дзеяння, індыкатары для аналізу біялагічных вадкасцей чалавека, фарбавальнікі для анкатэрапіі і інш.). Створаны метады і прыборы экспрэс-дыягностыкі канцэнтрацыі, тэмпературы і хуткасці газавых плыняў, пылавых і дымавых выкідаў; вызначэння ўтрымання цяжкіх металаў у розных асяроддзях; дыстанцыйнай фотаметрыі для рашэння экалагічных праблем; вызначэння ўтрымання радону ў паветры, якія валодаюць сусветнай навізной, адпавядаюць Міжнародным правілам і дзяржаўным стандартам, валодаюць высокай метралагічнай надзейнасцю. Наладжаны серыйны выпуск такіх прыбораў.
У галіне фізікі цвёрдага цела і паўправаднікоў распрацавана тэорыя і створаны метады іонна-прамянёвага легіравання паўправаднікоў, металаў і іншых матэрыялаў. Створана сістэма скразнога камп'ютэрнага мадэлявання тэхналогій мікра- і нанаэлектронікі. Даследаваны працэсы дэефектаўтварэння ў крышталях крэмнію, арсеніду галію і фасфіду індыю. Распрацаваны прынцыпы кіравання антыкаразійнымі і каталітычнымі ўласцівасцямі матэрыялаў, новыя метады атрымання звышцвёрдых і зносаўстойлівых матэрыялаў, новыя тэхналогіі стварэння вырабаў электроннай тэхнікі з дапамогай іонных пучкоў. Упершыню ў свеце прапанаваны і рэалізаваны спосабы кіравання пучкамі рэнтгенаўскіх і гама-квантаў, створаны элементы і сістэмы оптыкі жорсткіх квантаў. Распрацаваны новыя элементы праламляльнай рэнтгенаўскай оптыкі, аптычныя ўласцівасці якіх былі даследаваны на 8 сінхратронах у ЗША, Японіі, Германіі, Кітаі, Францыі, Расіі. Распрацаваны тэхналагічныя працэсы вырошчвання буйных сінтэтычных алмазаў інструментальнага і прыборнага прызначэння. Створаны новыя вырабы на аснове прыродных і сінтэтычных алмазаў для выкарыстання ў машынабудаванні і электроннай тэхніцы.
У галіне радыёфізікі і інфарматыкі на падставе вывучэння ўзаемадзеяння ЗВЧ выпраменьвання з дыэлектрычнымі матэрыяламі распрацаваны новыя метады аналізу фізічных уласцівасцей і параметраў даследуемых аб'ектаў, што дазволіла стварыць радыёгалаграфічныя тэхнічныя сродкі для бескантактавага вымярэння вільготнасці, масы, шчыльнасці, таўшчыні і іншых характарыстык дыэлектрычных матэрыялаў. Вывучаны працэсы ўтварэння плазменных плыняў пры ўздзеянні на металы і іншыя матэрыялы магутных лазерных імпульсаў рознай энергіі і працягласці. Распрацаваны метады і створаны прыборы для выяўлення ачагоў узгарання лясных пажараў у інфрачырвоным дыяпазоне спектра па іх уласным цеплавым выпраменьванні на фоне падсцілаючай паверхні і прыродных утварэнняў. На аснове распрацаваных і вырабленых у інстытуце ўніверсальных сонечных азонаметраў уведзена ў дзеянне першая нацыянальная азонаметрычная станцыя. У выніку даследавання тэмпературнай залежнасці спектраў уранілавых злучэнняў распрацавана серыя люмінесцэнтных некантактных тэрмадатчыкаў крыягенных тэмператур і створана ўстаноўка для іх каліброўкі. Спраектаваны, створаны і ўкаранёны ў народную гаспадарку і вучэбны працэс новыя пазіцыйна-мадулярныя вымяральна-вылічальныя сродкі рознага прызначэння; сістэмы вызначэння характарыстык плазменных плыняў у рэальным маштабе часу; сістэмы тэхналагічнага кантролю вырабаў электроннай і оптавалаконнай тэхнікі і іншыя. На падставе вывучэння распаўсюджвання ультрагуку ў асяроддзях, якія рухаюцца, створаны ўльтрагукавыя расхадамеры вадкасці і газу высокай дакладнасці, наладжаны іх серыйны выпуск. Для аснашчэння геалагічных партый рэспублікі сучаснымі пошукавымі сродкамі з характарыстыкамі, якія адпавядаюць найлепшым сусветным узорам, распрацаваны і створаны 960-канальны камп’ютэрызаваны тэлеметрычны комплекс сейсмаразведкі, які забяспечвае павышэнне эфектыўнасці пошуку нафты, газу і іншых карысных выкапняў. Для рашэння задач клінічнай дазіметрыі распрацаваны і створаны вымяральны комплекс аператыўнага маніторынгу дозных размеркаванняў пучкоў рэнтгенаўскага і электроннага выпраменьванняў у паветраным і водным асяроддзях.
Mirabilis
Mirabilis
Сонечнае зацьменне 17 чэрвеня 1909 года
Сонечнае зацьменне 17 чэрвеня 1909 года — гібрыднае сонечнае зацьменне 145 сараса.
Зацьменне мела велічыню 1,0065 і дасягнула свайго максімуму ў 23:18:38 UTC у пункце з каардынатамі 83° пн. ш. 124° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 0 хв. 24 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 51 км.
Зацьменне 17 чэрвеня 1909 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1909 годзе і 20-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 23 снежня 1908 года, наступнае — 12 снежня 1909 года.
Віена Сукселайнен
Віена Сукселайнен (Vieno Johannes (Jussi) Sukselainen;, Пайміа — , Лох’я, Фінляндыя) — фінскі палітычны дзеяч, прэм'ер-міністр Фінляндыі ў 1957, 1959—1961 гадах, чатыры разы абіраўся спікерам парламента Фінляндыі.
Сонечнае зацьменне 28 чэрвеня 1908 года
Сонечнае зацьменне 28 чэрвеня 1908 года — кольцападобнае сонечнае зацьменне 135 сараса.
Зацьменне мела велічыню 0,9655 і дасягнула свайго максімуму ў 16:29:51 UTC у пункце з каардынатамі 31° пн. ш. 67° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 4 хв. 0 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 126 км.
Зацьменне 28 чэрвеня 1908 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1908 годзе і 18-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 3 студзеня 1908 года, наступнае — 23 снежня 1908 года.
М. Шэдаўс
Мэцью Чарлз Сандэрс (Matthew Charles Sanders; нар., Хантынгтан-Біч, ЗША), таксама вядомы як '''М. Шэдаўс або Мэт Шэдаўс''' (M.Shadows, Matt Shadows) — амерыканскі рок-музыка, спявак гурту Avenged Sevenfold.
Кар’ера
Вакаліст Avenged Sevenfold Мэцью Чарлз Сандэрс нарадзіўся 31 ліпеня 1981 у Хантынгтон-Біч, дзе пражывае да гэтага часу. У музыцы Мэцью Сандэрс пачынаў як бас-гітарыст. Ён зацікавіўся хард’н'хэві пасля канцэрту Guns N 'Roses і знаёмства з іх альбомам «Appetite for Destruction», які падарыў яму бацька. У яго дасье — цэлы спіс груп, якія ён ствараў і распускаў і праз якія прайшоў. У часы адной з іх — панк-рок гурт Successful Failure — ён напісаў песню «Streets», якая праз некалькі гадоў будзе перазапісаная і выдадзена на дэбютным альбоме Avenged Sevenfold. У Avenged Sevenfold Мэт пачынае кар’еру спевака са скрыму. Аднак ужо ў трэцім альбоме «City of Evil» ён перайшоў на «чысты» спеў. Дзеля гэтага Мэт працаваў на працягу некалькіх месяцаў да рэлізу альбома з выкладчыкам па вакале Ронам Андэрсанам.
Псеўданім
У сваёй групе Мэт апынуўся самым «змрочным» як у плане музычных прыхільнасцей, так і па характары. З-за гэтага яго і празвалі Shadows. Каб захаваць і сваё імя ў псеўданіме, была дадана літара М. Так і з’явілася «M.Shadows».
Сям’я
10 кастрычніцкай 2009 ажаніўся з Вэлэры ДзіБенедэта (Valary DiBenedetto), былым тур-менеджар групы. З Вэлэры ён быў знаёмы з 6 класа сярэдняй школы. Вэлэры з’яўлялася ў кліпе Seize the Day ў якасці ключавога персанажа, і гуляла ролю сябе — дзяўчыны Мэта. 5 ліпеня 2012 года Велэри нарадзіла сына. Яго назвалі Оўэн Джэймс Сандэрс — у гонар памерлага бубнача іх групы Джэймса Оўэна Саллівана.
Сонечнае зацьменне 23 снежня 1908 года
Сонечнае зацьменне 23 снежня 1908 года — гібрыднае сонечнае зацьменне 140 сараса.
Зацьменне мела велічыню 1,0024 і дасягнула свайго максімуму ў 11:44:28 UTC у пункце з каардынатамі 53° пд. ш. 1° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 0 хв. 12 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 10 км.
Зацьменне 23 снежня 1908 года стала 3-ім сонечным зацьменнем у 1908 годзе і 19-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 28 чэрвеня 1908 года, наступнае — 17 чэрвеня 1909 года.
Сонечнае зацьменне 3 студзеня 1908 года
Зацьменне мела велічыню 1,0437 і дасягнула свайго максімуму ў 21:45:22 UTC у пункце з каардынатамі 12° пд. ш. 145° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 4 хв. 14 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 149 км.
Зацьменне 3 студзеня 1908 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1908 годзе і 17-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 10 ліпеня 1907 года, наступнае — 28 чэрвеня 1908 года.
Суфі Хасан Абу Талеб
Суфі Хасан Абу́ Та́леб (27 студзеня 1925, Тамія, Эль-Фаюм, Каралеўства Егіпет — 21 лютага 2008, Куала-Лумпур, Малайзія) — егіпецкі палітычны дзеяч, в. а. прэзідэнта Егіпта (1981).
Біяграфія
З'яўляўся прэзідэнтам Каірскага ўніверсітэта,
Акрамя выканання палітычных абавязкаў, у Суфія Абу Тэлеба была выдатная акадэмічная кар'ера, падчас якой ён служыў прэзідэнтам Каірскага ўніверсітэта і заснаваў універсітэт Эль-Фаюма.
Тамія
Геаграфічнае становішча
Горад знаходзіцца ва ўсходняй частцы мухафазы, на тэрыторыі Фаюмскага аазіса, на адлегласці прыблізна 19 кіламетраў на паўночны ўсход ад Эль-Фаюма, адміністрацыйнага цэнтра правінцыі. Абсалютная вышыня — 13 метраў ніжэй узроўню мора.
Дэмаграфія
Па даных перапісы 2006 года колькасць насельніцтва Таміі складала 49 385 чалавек. Дынаміка колькасці насельніцтва горада паводле гадоў:
Транспарт
Найбліжэйшы буйны грамадзянскі аэрапорт — Міжнародны аэрапорт Каіра.
Рэйна Лехта
Рэйна Рагнар Лехта (Reino Ragnar Lehto;, Турку — , Хельсінкі, Фінляндыя) — фінскі палітычны дзеяч; з 1963 па 1964 гады — прэм'ер-міністр Фінляндыі.
Біяграфія
Нарадзіўся 2 мая 1898 года ў Турку. Па адукацыі юрыст, працаваў адвакатам у 1922—1932, магістр права (1934). Працаваў сакратаром пракурора Хельсінкі ў 1933—1934, пасля чаго працаваў пастаянным сакратаром міністэрства гандлю і прамысловасці 1936 па 1964, членам праўлення шэрагу кампаній. Са снежня 1963 па верасень 1964 г. — прэм’ер-міністр Фінляндыі, у 1964—1966 — губернатар правінцыі Уусімаа. Ганаровы доктар Хельсінкскага ўніверсітэта (1960).
Сонечнае зацьменне 14 студзеня 1907 года
Сонечнае зацьменне 14 студзеня 1907 года — поўнае сонечнае зацьменне 120 сараса.
Зацьменне мела велічыню 1,0281 і дасягнула свайго максімуму ў 06:05:43 UTC у пункце з каардынатамі 38° пн. ш. 86° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 2 хв. 25 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 189 км.
Зацьменне 14 студзеня 1907 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1907 годзе і 15-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 20 жніўня 1906 года, наступнае — 10 ліпеня 1907 года.
Порва
По́рва (Porvoo ), Бо́рга (Borgå ) — камуна ў Фінляндыі і невялікі горад, размешчаны за 50 км на ўсход ад Хельсінкі. З’яўляецца найстарэйшым пасля Турку горадам Фінляндыі.
Гісторыя
Упершыню згадваецца ў летапісах XIV стагоддзя. Да 1809 года ўваходзіў у склад Шведскага каралеўства. Пасля перамогі Расіі ў руска-шведскай вайне 1808—1809 горад увайшоў у склад Вялікага Княства Фінляндскага, звязанага з Расійскім імператарскім домам асабістай уніяй. Пасля 1917 года — у складзе незалежнай Фінляндыі. Горад атрымаў вядомасць пасля таго як 10(22) сакавіка — 7(19) ліпеня 1809 расійскі імператар Аляксандр I склікаў у ім Боргаскі сойм, які зацвердзіў шырокую аўтаномію фінскага народа. Гэты сойм фактычна прызнаў вялікае княства фінскай нацыянальнай дзяржавай, якое да гэтага знаходзілася ў залежнасці ад шведскай кароны. Шведская эліта і ў далейшым захоўвала свае правы і ўплыў у Фінляндыі, у тым ліку і ў Порва.
Насельніцтва
Насельніцтва 48 794 жыхароў (на 31 сакавіка 2011 года).
Фінскія шведы дагэтуль складаюць каля траціны насельніцтва горада, 16 102 чалавека (33 %), фіны — 31 228 чалавек (64 %) (2011 год, ацэнка). Горад афіцыйна двухмоўны.
Сонечнае зацьменне 20 жніўня 1906 года
Сонечнае зацьменне 20 жніўня 1906 года — частковае сонечнае зацьменне 153 сараса.
Зацьменне мела велічыню 0,3147 і дасягнула свайго максімуму ў 01:12:50 UTC у пункце з каардынатамі 71° пн. ш. 66° з. д..
Зацьменне 20 жніўня 1906 года стала 3-ім сонечным зацьменнем у 1906 годзе і 14-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 21 ліпеня 1906 года, наступнае — 14 студзеня 1907 года.
Сонечнае зацьменне 21 ліпеня 1906 года
Сонечнае зацьменне 21 ліпеня 1906 года — частковае сонечнае зацьменне 115 сараса.
Зацьменне мела велічыню 0,3355 і дасягнула свайго максімуму ў 13:14:19 UTC у пункце з каардынатамі 69° пд. ш. 33° з. д..
Граматычны род
У беларускай мове выдзяляюць наступныя віды граматычнага роду:
Катэгорыя роду — характэрная рыса граматычнага ладу індаеўрапейскіх, семіцкіх, дравідыйскіх і паўночнакаўказскіх моў. У сінтэтычных мовах катэгорыя роду цесна звязана з катэгорыяй адушаўлёнасці/неадушаўлёнасці і ўтварае з ёю адну катэгорыю дапасавальных класаў. Па меры узмацнення аналітызму функцыя распазнавання роду пераходзіць ад флексіі да артыкля, і пры страце родавых проціпастаўленняў у імёнах род пераходзіць у схаваную катэгорыю, як гэта адбылося, напрыклад, у англійскай мове.
Большасць моў свету не маюць роду, напрыклад, сучасныя армянская, японская, кітайская, фіна-ўгорскія, цюркскія, мангольскія, жэставыя мовы (акрамя японскай ) і інш.
Сонечнае зацьменне 10 ліпеня 1907 года
Сонечнае зацьменне 10 ліпеня 1907 года — кольцападобнае сонечнае зацьменне 125 сараса.
Зацьменне мела велічыню 0,9456 і дасягнула свайго максімуму ў 15:24:32 UTC у пункце з каардынатамі 17° пд. ш. 51° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 7 хв. 23 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 258 км.
Зацьменне 10 ліпеня 1907 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1907 годзе і 16-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 14 студзеня 1907 года, наступнае — 3 студзеня 1908 года.
Грэкі-кіпрыёты
Грэкі-кіпрыёты (Έλληνες Κύπριοι) — грэчаскае этнічнае насельніцтва Кіпра, якое складае каля 80 % усяго насельніцтва краіны (648 455 чалавек). Большасць з іх праваслаўныя хрысціяне, паства Кіпрскай праваслаўнай царквы. Паводле Канстытуцыі 1960 года да грэкаў-кіпрыётаў таксама адносяць маранітаў, армян і каталікоў, якім была дадзена магчымасць далучэння да адной з двух складовых абшчын (грэчаскай або турэцкай).
Грэкі-кіпрыёты з’яўляюцца нашчадкамі ахейцаў і мікенцаў, якія пасяліліся на востраве ў другой палове другога тысячагоддзя да н.э. З часам колькасць выхадцаў з Грэцыі на востраве значна ўзрасла і Кіпр стаў ужо непарыўнай часткай эліністычнага свету. Пасля падзення Рымскай імперыі ў 395 годзе грэчаскае насельніцтва вострава многія стагоддзі знаходзілася пад юрысдыкцыяй Візантыйскай імперыі. Важнай падзеяй у гэты перыяд стала прысваенне Кіпрскай праваслаўнай царквы статусу аўтакефальнай (431 год).
Некаторыя цяжкасці грэчаскае насельніцтва зведала пасля прыходу на востраў першых турак. У канцы XII стагоддзя грэкі трапілі пад цяжкі прыгнёт лузіньянаў, якія прыйшлі да ўлады на востраве, а затым венецыянцаў, якія вельмі нецярпіма ставіліся да праваслаўнай царквы і абклалі іх цяжкімі падаткамі. Значна палегчыла жыццё грэкам заваяванне Кіпра Асманскай імперыяй у 1571 годзе. Але, нягледзячы на плюсы, асманская акупацыя вострава, якая доўжылася да 1878 года, была даволі жорсткай і шмат у чым змяніла мясцовую культуру.
У гады брытанскага кіравання (1878—1960) на востраве з’явілася эфектыўная каланіяльная адміністрацыя, якая падзяліла ўрад і адукацую па этнічнай прыкмеце. У выніку рэлігійнай і культурнай адукацыі прыкметна аслаблі традыцыйныя сувязі паміж дзвюма абшчынамі краіны.
Пасля атрымання Кіпрам незалежнасці ў 1960 годзе і прыходу да ўлады архіепіскапа Макарыя III, эназіс стаў ключавым пытаннем для грэкаў-кіпрыётаў на працягу наступных дзесяцігоддзяў. У выніку гэта прывяло да ўзброенага ўварвання Турцыі на востраў у 1974 годзе і акупацыі паўночнага Кіпра. У выніку гэтых дзеянняў Кіпр апынуўся расколатым на дзве часткі — грэчаскую і турэцкую, многім грэкам прыйшлося пакінуць свае дамы ў Паўночным Кіпры і перабрацца або на поўдзень вострава, або ў іншыя краіны Еўропы. Нягледзячы на гэты падзел у 2004 годзе Кіпр уступіў у Еўрасаюз, які лічыць яго цэласнай краінай.
Грэкі-кіпрыёты размаўляюць на кіпрскім дыялекце грэчаскай мовы, які мае невялікія адрозненні ў фаналогіі ад навагрэчаскай мовы.
Спіс аб’ектаў PGC (2220001—2221000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2220001—2221000)
Сонечнае зацьменне 23 лютага 1906 года
Сонечнае зацьменне 23 лютага 1906 года — частковае сонечнае зацьменне 148 сараса.
Зацьменне мела велічыню 0,5386 і дасягнула свайго максімуму ў 07:43:20 UTC у пункце з каардынатамі 71° пд. ш. 170° з. д..
Зацьменне 23 лютага 1906 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1906 годзе і 12-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 30 жніўня 1905 года, наступнае — 21 ліпеня 1906 года.
Сонечнае зацьменне 6 сакавіка 1905 года
Сонечнае зацьменне 6 сакавіка 1905 года — кольцападобнае сонечнае зацьменне 138 сараса.
Зацьменне мела велічыню 0,9269 і дасягнула свайго максімуму ў 05:12:26 UTC у пункце з каардынатамі 40° пд. ш. 117° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 7 хв. 58 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 334 км.
Зацьменне 6 сакавіка 1905 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1905 годзе і 10-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 9 верасня 1904 года, наступнае — 30 жніўня 1905 года.
Губасцік рабы
Губа́сцік рабы  (Mimulus guttatus) — від кветкавых раслін з роду  сямейства. Паходзіць з Паўночнай Амерыкі, шырока культывуецца і дзіка расце ў многіх краінах Еўропы. Этымалогія: guttatus — «плямісты, рабы».
Апісанне
Шматгадовыя травяністыя расліны вышынёй 20—40 см. Ніжнія часткі сцеблаў голыя, верхнія часткі — з залозістымі валасінкамі. Лісце супраціўнае, ад кароткачарашковага да безчарашковага, шырока яйкападобнае, паралельна-жыльнае, з няроўнымі зубчастымі бакамі. Кветкі: вяночак жоўты з чырвонымі кропкамі, даўжынёй 30—40 мм, двухгубы; верхняя губа 2-лопасцевая, ніжняя губа 3-лопасцевая, горла адкрытае. Чашачка 5-дольная. Тычынак 4. Суквецці — расхістаны парасонік. Плады — яйкападобныя, даўжынёй 10 мм, капсулы.
Распаўсюджанне
Паўночная Амерыка (Канада, ЗША). Іншароднае распаўсюджванне ахоплівае многія краіны Еўропы. Засяляе канавы, ручаі, берагі азёр. Від быў прывезены ў Еўропу як дэкаратыўная расліна і здзічэў. Як дзікая расліна быў упершыню выяўлены ў 1814 годзе ў Шатландыі, а ў 1824 годзе ў Англіі і Паўночнай Германіі. Расліна выкарыстоўваецца як дэкаратыўны элемент, а таксама для абароны берагоў сажалак і азёр.
Сонечнае зацьменне 30 жніўня 1905 года
Сонечнае зацьменне 30 жніўня 1905 года — поўнае сонечнае зацьменне 143 сараса.
Зацьменне мела велічыню 1,0477 і дасягнула свайго максімуму ў 13:07:26 UTC у пункце з каардынатамі 42° пн. ш. 4° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 3 хв. 46 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 192 км.
Зацьменне 30 жніўня 1905 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1905 годзе і 11-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 6 сакавіка 1905 года, наступнае — 23 лютага 1906 года.
Закі Вэнджэнс
Захары Джэймс Бэйкер (Zachary James Baker; нар., Хантынгтан-Біч, ЗША), вядомы як Закі Вэнджэнс (Zacky Vengeance) — амерыканскі рок-музыка, рытм-гітарыст і бэк-вакаліст гурту Avenged Sevenfold.
Кар'ера
Удзельнік гурту Avenged Sevenfold Захары Джэймс Бэйкер нарадзіўся 11 снежня 1981 у Хантынгтан-Біч. У 13 гадоў самастойна навучыўся граць на гітары. Нягледзячы на тое, што Закі - ляўшун, першым яго інструментам была праварукая гітара. Бацькі купілі яе на дзень нараджэння. Ён вучыўся гуляць, перавярнуўшы інструмент пад левую руку. З'яўляецца адным з аснавальнікам гурту Avenged Sevenfold. Прыдумаў яе скарочаную назву «A7X».
Закі запусціў лінію адзення пад брэндам «Vengeance University». Лінія ўключае ў сябе футболкі, талстоўцы і рамяні. Рэчаы, якія выходзяць пад брэндам «Vengeance University» маркіруюцца фірмовым лога «6661» і «VU».
Псеўданім
Прыстаўку «Vengeance» («Помста») да свайго імя ён атрымаў таму, што хацеў адпомсціць усім тым людзям, якія сумняваліся ў яго поспеху.
Сям'я
У Закі ёсць сястра Зіна Пачэта (Бэйкер — дзявочае прозвішча). У сястры ёсць дзеці, якіх клічуць Джыа і Гэвін. Брат — Мэт Бэйкер — грае ў гурце The Dear & Departed. 9 ліпеня 2011 года Закі ажаніўся са сваёй даўняй сяброўкай Джэнай Паўлус (Gena Paulhus).
Мірабіліс
Мірабіліс (Mirábilis) — род раслін сямейства, змяшчае 50 відаў.
Батанічнае апісанне
У асноўным шматгадовыя, радзей аднагадовыя травяністыя расліны. Сцеблы голыя або апушаныя, часта клейкія, прамыя або сцелюцца. Корань стрыжневы, тонкі, падобны на вяроўку, фармуе клубні, якія дапамагаюць расліне перажыць сухі або халаднаваты сезон.
Лісце супратыўнае, сядзячае або чарашковае, кожны лісток з пары прыкладна роўны іншаму. Ліставая пласцінка тонкая або патоўшчаная, аснова ліста сіметрычная.
Суквецці пазухавыя або верхавінныя. Суквецце, як покрывам, акружанае пялёсткападобнымі прыкветкамі, і нясе да 16 кветак. Суквецце, як правіла,. Прыкветкаў 5, яны даўгавечныя, звычайна растуць разам, і фармуюць аблісцвеннае або плёнкавае покрыва.
Кветкі двухполыя, хазмагамныя або клейстагамныя. У клейстагамных кветак калякветнік перайначаны ў своеасаблівы купал. У хазмагамных кветак калякветнік радыяльна — ці двухбаковасіметрычны, званочкава- ці лейкападобны, трубка вяночка пашыраецца адразу ці паступова.
Тычынак 3-6. Слупок знаходзіцца вышэй тычачак, лычык галоўкавы.
Плады радыяльна сіметрычныя. Яны зваротнаяйкападобнай формы, амаль сферычнай або эліптычнай. Паверхня плоду гладкая, жорсткая, голая або апушаная.
Распаўсюджанне
Віды роду шырока распаўсюджаныя ва ўмераных і трапічных рэгіёнах, асабліва ў Паўночнай і Паўднёвай Амерыцы. Па меншай меры адзін від родам з Паўднёвай Азіі. — папулярная дэкаратыўная расліна, якая распаўсюдзілася па ўсім свеце дзякуючы ўплыву чалавека.
Віды
Па дадзеных The Plant List :
Гомельскі філіял НАН Беларусі
Гомельскі філіял Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі — рэгіянальны філіял Акадэміі навук, створаны згодна са Статутам НАН Беларусі ў 2006 г. для развіцця і каардынацыі навукі ў Гомельскай вобласці і расфарміраваны ў 2017 г. Старшынёй Прэзідыўма філіяла быў заслужаны дзеяч навукі Рэспублікі Беларусь, член-карэспандэнт НАН Беларусі Юрый Міхайлавіч Плескачэўскі.
Карл Людвіг Энгель
Карл Людвіг Энгель (Johann Carl Ludwig Engel;, Берлін — ) — фінскі архітэктар, прадстаўнік класіцызму.
Вучыўся ў Берлінскай Акадэміі мастацтваў. У 1809—1814 гадах — гарадскі архітэктар Таліна, з 1814 года працаваў у Пецярбургу, з 1816 года — у Хельсінкі (галоўны архітэктар камісіі па будаўніцтве). Стварыў асноўныя будынкі Сенацкай плошчы Хельсінкі: муніцыпалітэт (1817—1818), (1818—1822), комплекс універсітэта (1828—1845), «Старая клініка» (1830—1838), сабор святога Мікалая (1830—1852). Аўтар планіроўкі і асобных пабудоў горада Турку.
BMW F40
BMW F40 — трэцяе пакаленне пяцідзвернага кампактнага хэтчбэка BMW 1 серыі. Машына была прадстаўлена 27 мая 2019 на базе агульнай з F48 X1 і Mini Countryman пярэдняпрываднай платформы. Ён будзе прапаноўвацца з 5 рухавікамі — ад базавай мадэлі 116d да топавай версіі M135i xDrive. Прапаноўваюцца наступныя варыянты трансмісіі: шасціступеньчатая механічная, сяміступеньчатае аўтаматычнае падвойнае счапленне і 8-ступеньчатая АКПП.
Бяспека
Франтальны краш-тэст са 100%-перакрыццём выявіў небяспечную нагрузку ад рамяня на грудную клетку задняга пасажыра. Пярэднія сядзенні хэтчбека не вельмі добра абараняюць ад хлыставых траўмаў шыі, а на перадку шмат жорсткіх зон, якія павышаюць імавернасць цяжкіх траўмаў пры наездзе на пешахода. Аднак электронныя памочнікі спрацавалі штатна.
Фінляндская Сацыялістычная Рабочая Рэспубліка
Фінля́ндская Сацыялісты́чная Рабочая Рэспу́бліка (Suomen sosialistinen työväentasavalta, Finlands socialistiska arbetarrepublik) — кароткатэрміновае сацыялістычнае дзяржаўнае ўтварэнне на тэрыторыі Фінляндыі. Створанае падчас грамадзянскай вайны ў Фінляндыі, абвешчаная 29 студзеня 1918 года Саветам народных упаўнаважаных Фінляндыі, пасля сацыялістычнай рэвалюцыі 26 студзеня 1918 года ў Фінлядыі. Найбольш распаўсюджаная назва — Чырвоная Фінляндыя. Назва ФСПР была прапанавана Уладзімірам Леніным падчас перамоў аб фінска-расійскім Чырвоным дагаворы 1 сакавіка 1918 года.
Праект канстытуцыі Сацыялістычнай Рэспублікі быў напісаны Ота Віле Куўсіненам, які пазней быў таксама заснавальнікам Фінляндскай Дэмакратычнай Рэспублікі, прасавецкай марыянетачнай дзяржавы часоў Другой сусветнай вайны
Рэвалюцыя была ініцыявана Сацыял-дэмакратычнай партыяй Фінляндыі. Новая дзяржава падпісала дагавор аб дружбе з Савецкай Расіяй 1 сакавіка 1918 года ў Петраградзе.
Праграма і праект Канстытуцыі Сацыялістычнай Рэспублікі, напісаны Ота Віле Куўсіненам пад уплывам ідэй сацыялізму, быў у цэлым ліберальным і быў напісаны з уплывам Дэкларацыі незалежнасці Злучаных Штатаў, і канстытуцыі Швейцарскай Канфедэрацыі. Вядучай мэтай былі сацыяльныя рэформы, сродкам для дасягнення гэтай мэты была абвешчана парламенцкая дэмакратыя на аснове прынцыпу суверэнітэту народа і нацыянальнага самавызначэння. Ідэй марксізму пра дыктатуру пралетарыяту не было ў праграме, нягледзячы на зацікаўленасць у гэтым некаторых фінскіх сацыял-дэмакратаў. Фінская Сацыялістычная Рабочая Рэспубліка аднак была падтрымана Савецкай Расіяй, якая таксама падтрымлівала камуністычныя рэжымы ў Венгрыі і Баварыі.
Сонечнае зацьменне 17 сакавіка 1904 года
Сонечнае зацьменне 17 сакавіка 1904 года — кольцападобнае сонечнае зацьменне 128 сараса.
Зацьменне 17 сакавіка 1904 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1904 годзе і 8-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 21 верасня 1903 года, наступнае — 9 верасня 1904 года.
Сонечнае зацьменне 21 верасня 1903 года
Сонечнае зацьменне 21 верасня 1903 года — поўнае сонечнае зацьменне 123 сараса.
Зацьменне мела велічыню 1,0316 і дасягнула свайго максімуму ў 04:39:52 UTC у пункце з каардынатамі 58° пд. ш. 77° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 2 хв. 12 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 241 км.
Зацьменне 21 верасня 1903 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1903 годзе і 7-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 29 сакавіка 1903 года, наступнае — 17 сакавіка 1904 года.
Эра Ярнефельт
Эра Ярнефельт (Erik (Eero) Nikolai Järnefelt,, Выбарг — ) — фінскі мастак.
Вучыўся ў Пецярбургскай Акадэміі мастацтваў (1883-85) і акадэміі Жуліяна ў Парыжы (1886-91). Пісаў партрэты фінскай інтэлігенцыі: Я. Сібеліуса (1892), І. Ф. Пальмена (1892); жанравыя карціны на тэмы паўсядзённай працы і быту фінскага народа: «Гаспадар і батракі» (1893), «Дзеці гуляюць» (1895). Аўтар насценнай размалёўкі ўніверсітэта Хельсінкі (1916-20). Творы вылучаюцца гучным каларытам, класічна завершанай кампазіцыяй.
Мерынгія бакакветкавая
Мерынгія бакакветкавая (Moehringia lateriflora) — від раслін сямейства, распаўсюджаны ў Еўразіі і Паўночнай Амерыцы.
Батанічнае апісанне
Шматгадовая травяністая расліна 5-20 см вышынёй. Расліна рассеяна апушана кароткімі валасінкамі. Лісце ланцэтныя, 10-20 мм даўжынёй. Суквецці пазухавыя, малакветкавыя. Чашалісцікі 2-3 мм даўжынёй. Пялёсткі ў 1.5-2 разы даўжэй чашалісцікаў. Каробачкі яйкападобныя, амаль удвая даўжэй чашачкі. Карэнішчы ўтвараюць шырокую сетку. Лісце з месцамі або малачарашковыя; хвосцік 0.1-1 мм. Кветкі: чашалісцікаў 5, пялёсткаў 5. Насенне пупышкападобнае, 1 мм, гладкае. 2n = 48.
Распаўсюджанне
Від распаўсюджаны ва ўсходняй частцы Еўропы — ад Нарвегіі да Украіны і на ўсход да Урала, сярэдняй Азіі, Паўночнай Амерыцы — Сен-П’ер і Мікелон, Канада, ЗША.
Ва Украіне від расце ў лясах, сярод хмызнякоў — у Левабярэжным Палессі, вельмі рэдка (Чарнігаўская вобласць).
Пагрозы і ахова
Асноўнымі пагрозамі з’яўляюцца урбанізацыя, мадыфікацыя гідраграфічнага функцыянавання, адмова ад пастухоўскіх сістэм і расчысткі лясоў.
Moehringia lateriflora паказана ў Дадатку II Дырэктывы аб месцы пражывання. Расліна ўключана ў такіх нацыянальных чырвоных спісаў: Эстонія — EN, Фінляндыя — NT, Нарвегія — VU, Швецыя — VU. Расліна там абаронена законам, і некаторыя папуляцыі знаходзяцца ў нацыянальных парках.
Сонечнае зацьменне 9 верасня 1904 года
Сонечнае зацьменне 9 верасня 1904 года — поўнае сонечнае зацьменне 133 сараса.
Сонечнае зацьменне 29 сакавіка 1903 года
Сонечнае зацьменне 29 сакавіка 1903 года — кольцападобнае сонечнае зацьменне 118 сараса.
Зацьменне мела велічыню 0,9767 і дасягнула свайго максімуму ў 01:35:23 UTC у пункце з каардынатамі 56° пн. ш. 130° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 1 хв. 53 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 153 км.
Зацьменне 29 сакавіка 1903 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1903 годзе і 6-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 31 кастрычніка 1902 года, наступнае — 21 верасня 1903 года.
Дні сцяга ў Фінляндыі
У Фінляндыі няма адзінага дня сцяга, таму сцяг, згодна з законам, вывешваецца над грамадскімі будынкамі ў наступныя дні:
Дні, ў якія вывешванне фінскага сцягя з'яўляецца звычаем:
5 лютага, дзень нараджэння паэта Йохана Людвіга Рунберга.
Сонечнае зацьменне 9 верасня 1904 года
Зацьменне мела велічыню 1,0709 і дасягнула свайго максімуму ў 20:44:21 UTC у пункце з каардынатамі 4° пд. ш. 135° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 6 хв. 20 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 234 км.
Зацьменне 9 верасня 1904 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1904 годзе і 9-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 17 сакавіка 1904 года, наступнае — 6 сакавіка 1905 года.
Кастусь Кадушка
Кастусь Кадушка (на эміграцыі Якуб Амор,  — пасля 1975 года) — беларускі грамадскі дзеяч.
Біяграфія
Паходзіў з Дзісеншчыны. Падчас Другой сусветнай вайны быў курсантам Мінскай афіцэрскай школы БКА, разам з якой трапіў у 30-ю грэнадзёрскую дывізію войскаў пры СС. Перайшоў на бок саюзнікаў, затым служыў у 2-м Польскім корпусе.
Ад 1946 г. жыў у Вялікабрытаніі. Быў адным з заснавальнікаў ЗБВБ, адным з ініцыятараў і сталых аўтараў часопіса «Беларус на Чужыне». Сябра Згуртавання беларускіх камбатантаў і БХАА «Жыццё», адзін са стваральнікаў Беларускага незалежніцкага народна-хрысціянскага руху.
У 1952 г. выехаў для навучання ў амерыканскай школе выведкі ў Германіі. Рыхтаваўся для дэсантавання на савецкую тэрыторыю ў групе з Цімохам Вострыкавым, аднак адмовіўся выконваць загад у выніку канфлікта з кіраўніцтвам. Трапіў у турму, але быў вызвалены праз некаторы час і з’ехаў у Бразілію.
Поркала
Поркала (Porkkala) — паўвостраў у Фінляндыі, размешчаны ў 30 км на захад ад сталіцы Хельсінкі.
Кастусь Кадушка
Біяграфія
Пасяліўся на сталае жыццё ў Сан-Паўлу, падтрымліваў абмежаваныя кантакты з беларусамі, якія абарваліся пасля 1975 года.
Поркала
Паўвостраў Поркала-Уд заўсёды меў стратэгічнае значэнне. Рэйд добра абаронены ад вятроў і хваляванняў, а глыбіні ад 14 да 26 метраў дазваляюць прымаць значную колькасць караблёў і суднаў вялікага водазмяшчэння.
Кастусь Кадушка
Біяграфія
Далейшы лёс не вядомы.
Поркала
Раён Поркала — самае вузкае месца Фінскага заліва. Побач з Поркала знаходзіцца востраў Мякілуота, ад якога да эстонскага ўзбярэжжа (востраў Нарген/Найсаар) усяго 36 км. На паўвостраве размяшчалася ваенная база, сам паўвостраў быў здадзены ў арэнду СССР на 50 гадоў па ўмовах Маскоўскага перамір’я і затым датэрмінова перададзены Фінляндыі ў студзені 1956 года.
Сонечнае зацьменне 31 кастрычніка 1902 года
Сонечнае зацьменне 31 кастрычніка 1902 года — частковае сонечнае зацьменне 151 сараса.
Зацьменне мела велічыню 0,6960 і дасягнула свайго максімуму ў 08:00:18 UTC у пункце з каардынатамі 71° пн. ш. 101° у. д..
Зацьменне 31 кастрычніка 1902 года стала 3-ім сонечным зацьменнем у 1902 годзе і 5-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 7 мая 1902 года, наступнае — 29 сакавіка 1903 года.
Порваская супольнасць
По́рваская супо́льнасць — супольнасць 13 збольшага паўночнаеўрапейскіх англіканскіх і лютэранскіх цэркваў. Утворана ў 1992 падпісаннем Порваскай агульнай дэкларацыі, якая заснавала. Хоць насамрэч дэкларацыя была заключана ў Ярвенпяя (Фінляндыя), аднак назва супольнасці паходзіць ад Порваа, дзе адбываліся супольныя святкаванні з нагоды заключэння святой супольнасці.
У 1938 годзе архібіскуп кентэрберыйскі запрасіў прадстаўнікоў Эстонскай лютэранскай царквы і Латвійскай лютэранскай царквы ў Ламбецкі палац, каб дасягнуць «алтарнага і кафедральнага братэрства» між англіканскай і балтыйскімі лютэранскімі цэрквамі. Гэты працэс прыйшоў да фармальнага заключэння з заснаваннем больш шырэйшай Порваскай супольнасці ў 1992. У яе ўвайшлі англіканскія цэрквы Брытанскіх астравоў і лютэранскія цэрквы паўночнаеўрапейскіх краін. Пазней далучыліся англіканскія цэрквы Іберыйскага паўвострава. Усе гэтыя цэрквы падзяляюць епіскапальную палітыку.
Порваская супольнасць не мае цэнтральнага альбо надгляднага органу. Кожная царква-ўдзельніца мае кантактную асобу, з якіх складаецца кантактная група, што збіраецца шторок. Два біскапы з групы, лютэранскі і англіканскі, ёсць яе самадэратарамі, і такім самым чынам абіраюцца два са-сакратары. Дзеля абмеркавання пытанняў, датычных усяе Супольнасці, склікаюцца таксама канферэнцыі і сходы.
Удзельнікі
Падпісанты Порваскай дэкларацыі:
Цэрквы-назіральніцы:
Nokian Tyres
Nokian Tyres, Oyj — фінскі вытворца шын.
Дзейнасць
Канцэрн вырабляе зімовыя і летнія шыны для легкавых аўтамабіляў і гарадскіх пазадарожнікаў, камерцыйнага і грузавога транспарту, а таксама індустрыяльнай тэхнікі. Вытворчасць ажыццяўляецца на двух заводах канцэрну ў горадзе Нокіа (Фінляндыя) і ў горадзе Усевалажск (Расія, Ленінградская вобласць). Кантрактная вытворчасць наладжана ў Інданезіі, Кітаі, Славакіі, Індыі, Іспаніі і ЗША.
Сонечнае зацьменне 8 красавіка 1902 года
Сонечнае зацьменне 8 красавіка 1902 года — частковае сонечнае зацьменне 108 сараса.
Зацьменне мела велічыню 0,0643 і дасягнула свайго максімуму ў 14:05:06 UTC у пункце з каардынатамі 72° пн. ш. 142° з. д..
Сонечнае зацьменне 7 мая 1902 года
Зацьменне мела велічыню 0,8593 і дасягнула свайго максімуму ў 22:34:16 UTC у пункце з каардынатамі 70° пд. ш. 125° з. д..
Зацьменне 7 мая 1902 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1902 годзе і 4-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 8 красавіка 1902 года, наступнае — 31 кастрычніка 1902 года.
Малінія
Малінія (Molinia) — род травяністых раслін сямейства, распаўсюджаны ў Еўропе, Азіі і Паўночнай Афрыцы, уведзены ў Паўночнай Амерыцы. Гэты род названы ў гонар, чылійскага батаніка, заолага і святара-езуіта.
Віды
Род уключае два віды:
Скачышчэ (пасёлак)
Скачышчэ (Скочище) — пасёлак у Брусыліўскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Брусыліўскай пасялковай абшчыны.
Забойствы на возеры Бодам
Забойства на возеры Бодам — трайное забойства, якое здарылася ў Фінляндыі ў 1960 годзе паблізу возера Бодам, размешчанага каля горада Эспа за 22 км ад Хельсінкі.
У ноч на 4 чэрвеня 1960 года, чацвёра падлеткаў пайшлі ў паход да возера Бодам, дзе невядомы злачынец забіў трох з іх і раніў чацвертага. Нільс Вільгельм Густаўсан, які выжыў, пасля здарэння жыў нармальным жыццём пакуль у 2004 годзе яго не абвінавацілі ў забойстве сваіх сяброў. У кастрычніку 2005, акруговы суд апраўдаў Густаўсана па ўсіх абвінавачаннях.
Уплыў забойства
Забойствы ўстурбавалі ўсю фінскую грамадскасць, а сюжэты пра іх сталі папулярнымі ў сродках масавай інфармацыі ў Фінляндыі, і, у далейшым, любая новая інфармацыя ці гіпотэза прыцягвала вялікую ўвагу. Фінскі мелодык-дэс-метал гурт Inearthed з горада Эспа ў выніку гэтых падзей узяў сабе новую назву Children of Bodom і нават прысвяціў ёй некалькі песняў («Bodom beach terror», «Bodom after midnight», «Silent night, Bodom night» і іншыя).
Гіпотэзы
Праз некалькі гадоў — паміж 3 і 6 чэрвеня 1972 (блізка да 12-й гадавіны забойстваў) — мужчына ў сваёй перадсмяротнай запісцы напісаў, што ён і ёсць той самы Бодамаўскі забойца. У дзень забойства ён працаваў у кіёску паблізу ад возера і прадаў ахвярам ліманад. Ён проста ненавідзеў тых, хто ішоў у паход. Аднак, паліцэйскае расследванне выявіла алібі (ён нібыта спаў у сваім доме разам з жонкай і яна гэта пацвердзіла).
У 2003, прафесар Ёрма Пала апублікаваў кнігу, у якой высунуў сваю гіпотэзу аб гэтых забойствах. У 1960 годзе, Пала працаваў доктарам у найбліжэйшым шпіталі. Праз невялікі прамежак часу пасля забойства, ён лячыў у шпіталі раны высокаму падазронаму мужчыне. Мужчына быў немцам Хансам Асманам, які нібыта з’яўляўся агентам Усходняй Германіі. У версіі Пала меўся недахоп у доказах і некаторая блытаніца. Паліцыя адхіліла гэту версію і заявіла што ў Асмана было жалезна алібі. У 1997, незадоўга да смерці, Асман прызнаўся ў забойствах фінскаму журналісту.
Арышт Нільса Густаўсана
У канцы сакавіка 2004, амаль праз 44 гады пасля забойства, Нільс Густаўсан быў арыштаваны паліцыяй па падазрэнні ў гэтай справе. У пачатку 2005 фінскае федэральнае бюро расследванняў (Keskusrikospoliisi, KRP) заявіла, што арышт адбыўся пасля таго, як былі праведзены новыя аналізы плямаў крыві. У адпаведнасці з афіцыйнай заявай, Нільс Густаўсан, моцна раўнаваў аднаго з падлеткаў, Ірмелі Б’ёрклунг, яго новую дзяўчыну. На целе Ірмелі было мноства ўколаў нанесеных ужо пасля смерці, тады як два іншыя падлеткі былі забіты з меншай жорсткасцю.
Суд пачаўся 4 жніўня 2005. Падсудны абвінавачваўся ў трайным забойстве. Асноўны аргумент быў у тым, што пасля паўторных аналізаў старых улік з прымяненнем новых тэхналогій такіх як аналіз ДНК узмацніў падазрэнні ў тым, што Густаўсан вінаваты. Абарона сцвярджала, што забойствы былі здзейснены адным ці некалькімі пабочнымі людзьмі і Густаўсану былі таксама нанесены калецтвы, і з такімі калецтвамі ён не змог бы здзейсніць такую брудную справу. 7 кастрычніка 2005 Густаўсан быў апраўданы.
Пасля апраўдання ўрад Фінляндыі выплаціў яму €44 900 за маральную шкоду.
Сонечнае зацьменне 11 лістапада 1901 года
Сонечнае зацьменне 11 лістапада 1901 года — кольцападобнае сонечнае зацьменне 141 сараса.
Зацьменне мела велічыню 0,9216 і дасягнула свайго максімуму ў 07:28:21 UTC у пункце з каардынатамі 11° пн. ш. 69° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 11 хв. 1 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 336 км.
Зацьменне 11 лістапада 1901 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1901 годзе і 2-ім у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 18 мая 1901 года, наступнае — 8 красавіка 1902 года.
Азэра (Брусыліўскі раён)
Азэра (Озе́ра) — вёска ў Брусыліўскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Брусыліўскай пасялковай абшчыны.
Зінаіда Аляксандраўна Купрыяновіч
Зінаі́да Алякса́ндраўна Купрыяно́віч (нар. 17 верасня 2002 года) — беларуская спявачка. Прадстаўніца Беларусі на конкурсе песні «Еўрабачанне-2019» у Тэль-Авіве, Ізраіль. Артыстка продзюсэрскай кампаніі Купрыяновіч, лаўрэатка «Дзіцячай Новай Волны 2013», студэнт Акадэміі папулярнага музыкі Ігара Крутога, уладальнік першай прэміі дзіцячага конкурсу «Славянскі базар у Віцебску 2014», пераможца рэспубліканскага радыёконкурса «Маладыя таленты Беларусi», фіналіст нацыянальнага адбору конкурсу песні «Дзіцячае Еўрабачанне-2015» і «Дзіцячае Еўрабачанне-2016», удзельніца, фіналіст і Лаўрэатка (3 месца) праекта і Новая Фабрыка Зорак у саставе групы «Север.17», ЗЕНА уладальнік першай музыкальнай прэміі «Наша Лига-2017» (БелМузТВ і Камсамольская Праўда, Беларусь) у намінацыі «Адкрыццё года».
Сонечнае зацьменне 18 мая 1901 года
Сонечнае зацьменне 18 мая 1901 года — поўнае сонечнае зацьменне 136 сараса.
Зацьменне мела велічыню 1,0680 і дасягнула свайго максімуму ў 05:33:48 UTC у пункце з каардынатамі 2° пд. ш. 98° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 6 хв. 29 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 238 км.
Зацьменне 18 мая 1901 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1901 годзе і 1-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 22 лістапада 1900 года, наступнае — 11 лістапада 1901 года.
Польскі легіён у Фінляндыі
Польскі легіён у Фінляндыі (Puolan Legioona Suomessa) — добраахвотнае ваеннае злучэнне з палякаў расійскай арміі, якое існавала да і падчас фінскай грамадзянскай вайны ў 1917—1918 гг.
Пасля Лютаўскай рэвалюцыі ў Расіі, палякі, якія служылі ў царскім войску, што дыслакаваліся на тэрыторыі Вялікага Княства Фінляндскага, пачалі ствараць ваенныя саветы. Яны былі створаны ў многіх фінскіх гарадах, у тым ліку ў Хельсінкі, Іна, Лапеэнранта, Тамперэ, Вааса, Турку, Оўлу, Торніа, Хяменліна, Кокемякі, Раўма, Панеліа, Рыйхімякі, Котка, Мікелі, Поры, Выбарг, Ханка. Іх прадстаўнікі вырашылі стварыць польскае ваеннае фарміраванне.