cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Краснагорскі раён (Бранская вобласць)
Гісторыя
У 2004 годзе ў сувязі з працяглай эканамічнай стагнацыяй каля 5 тыс. чал. насельніцтва раёна (г. зн. прыкладна палова насельніцтва тагачаснага раёна) сабрало подпісы на карысць пераходу тэрыторыі раёна ў склад Беларусі.
Дэмаграфія
Насельніцтва раёна складае 16,1 тыс. чалавек. Усяго налічваецца 53 населеныя пункты.
Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел
Пасля муніцыпальнай рэформы (2005) у раёне ёсць 1 гарадское і 6 сельскіх паселішчаў:
Гарадское паселішча:
Сельскія паселішчы:
Транспарт
Маршрут 540 «Красная Гара — Бранск».
Новаархангельск
Новаархангельск (Новоарха́нгельськ) — пасёлак гарадскога тыпу ў Новаархангельскім раёне Кіраваградскай вобласці Украіны, раённы цэнтр. Паселішча пабуданава ў 1740-я гг. па загадзе кіеўскага губернатара як умацаваны пункт на мяжы Расійскай імперыі з Рэччу Паспалітай.
Аўдзеевічы (Віцебскі раён)
Аўдзеевічы — вёска ў Бабініцкім сельсавеце Віцебскага раёна Віцебскай вобласці. Плошча 47,0834 га.
Гісторыя
У XIX стагоддзі — цэнтр казённага маёнтка Аўдзеевічы, у які ўваходзіла 10 вёсак. Маёнтку належала 2601 дзес. зямлі, сялянам маёнтка — 796 дзес.
У 1905 годзе вёска (10 двароў, 54 жыхары) і ферма Аўдзеевічы (2 двары, 15 жыхароў) — у Віцебскім павеце і губерні. Вёска належала Аўдзеевіцкаму сельскагаспадарчаму таварыству, якое мела 148 дзес. зямлі.
З 20 жніўня 1924 года вёска ў Ялагінскім сельсавеце Віцебскага раёна і акругі. 12 вясковых дзяцей наведвалі Гралеўскую школу, якая знаходзілася за 1,6 км у фальварку Руба. У 1926 годзе ў вёсцы 18 двароў, 88 жыхароў. У 1931 годзе тут арганізаваны калгас «Чырвоны Кастрычнік», які аб’яднаў 32 двары, 111 жыхароў. У калгасе была малочнатаварная ферма. Абслугоўвала калгас Віцебская МТС. З 20 лютага 1938 года вёска ў Віцебскім раёне і вобласці. У 1940 годзе тут 49 двароў, 248 жыхароў.
З ліпеня 1941 па чэрвень 1944 года вёска акупіравана нямецкімі войскамі, якія ў лютым 1944 года знішчылі тут 45 двароў. Вывезена ў Германію 40 чал. На фронце загінула 13 вяскоўцаў, у партызанскіх атрадах — 11. Паводле нямецкага даклада, каля 300 узброеных кулямётамі, аўтаматычнымі вінтоўкамі партызанаў уварваліся 8 жніўня 1942 года ў вёску і спалілі 6 хат служачых службы парадку (OD) і забралі кароў і коней.
З 16 ліпеня 1969 года вёска ў Бабініцкім сельсавеце. У 1969 годзе тут 60 двароў.
Інфраструктура
Працуе крама.
Будынак Навукова-даследчага інстытута электронных вылічальных машын
Будынак Навукова-даследчага інстытута электронных вылічальных машын (НДІЭВМ) — будынак у Мінску, размешчаны па адрасе вул. Максіма Багдановіча, 155. Пабудаваны ў 1980 г. (архіт. Ю. Грыгор’еў, А. Ладкін).
Архітэктура
Пабудаваны з цэглы і жалезабетону.
Кампазіцыя будынка асіметрычная, франтальная, з падоўжаным галоўным фасадам, складаецца з 2 13-павярховых аб'ёмаў з перападам вышынь, абумоўленым паніжэннем рэльефу, і невялікай нізкай прыбудовы. Месца злучэння аб'ёмаў падкрэслена лесвічным блокам. Галоўны ўваход вылучаны магутнай раскрапоўкай на ўсю вышыню корпуса. Да яго вядзе тэраса з шырокай лесвіцай, каля якой арганізаваны зялёны дворык з басейнам і дэкаратыўнай скульптурай. Выразнасць фасадам надае разнастайнасць канструкцыйна-дэкаратыўных прыёмаў, выкарыстанне рабрыстых і стамалітавых панэлей, маналітнага жалезабетону, каляровай тынкоўкі, прыроднага каменю. Планіроўка паверхаў калідорная, з двухбаковым размяшчэннем кабінетаў і лабараторый. На першых паверхах і ў прыбудове — службовыя памяшканні і сталовая.
Ваўкавэ (Ужгарадскі раён)
Ваўкавэ́ (, Ungordas) — вёска ва Ужгарадскім раёне Закарпацкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Сэрэднянскага сельсавета.
Дэпартамент паліцыі міністэрства ўнутраных спраў Літоўскай Рэспублікі
Паліцэйскі дэпартамент міністэрства ўнутраных спраў Літоўскай Рэспублікі (Policijos departamentas prie Lietuvos Respublikos vidaus reikalų ministerijos) — цэнтральны орган унутраных спраў, мэта якога — арганізацыя і кантроль працы паліцыі для забеспячэння асабістай, грамадскай бяспекі і грамадскага парадку. Дэпартамент паліцыі забяспечвае каардынацыю паміж усімі структурамі паліцыі Літвы, і мае 16 устаноў, размешчаных па ўсёй тэрыторыі Літвы.
Сістэма паліцыі Літвы
Паліцыя Літвы складаецца з:
Холма (Мядзельскі раён)
Хо́лма (, Холма) — вёска ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Княгінінскага сельсавета.
Гісторыя
Уваходзіла ў склад Вілейскага павета Расійскай імперыі. У 1921—1945 гадах вёска ў складзе Польскай Рэспублікі, Віленскага ваяводства, Вілейскага павета, гміны Крывічы.
Дзіванна велікапышная
Дзіванна велікапышная (Verbascum speciosum) — двухгадовая травяністая расліна, від роду сямейства.
Батанічнае апісанне
Уся расліна шэралямцавая.
Сцябло 100—200 см вышынёй, прамое, вуглавата-рабрыстае, густа аблісцвена, да верхавіны разгалінаванае.
Эдвард Станіслававіч Ваньковіч
Эдвард Станіслававіч Ваньковіч, Эдвард-Уладзіслаў-Антоні-Лукаш Ваньковіч (Edward Władysław Antoni Wańkowicz; ? — 1872) — дзяржаўны дзеяч Беларусі і Расійскай Імперыі, маянтковец.
Біяграфія
Належаў да сярэднезаможнага каталіцкага шляхецкага роду Ваньковічаў герба «Ліс». Сын Станіслава Ваньковіча, мінскага губернскага маршалка, і Юдыты з каталіцкага шляхецкага роду Свентаржэцкіх. Ахрышчаны 20 кастрычніка 1793 года ў Заслаўскім касцёле. У гонар Эдварда Станіслававіча Ваньковіча атрымаў сваё імя Эдвард Адамавіч Вайніловіч (1847—1928), унук першага.
У 1814 г. — падсудак Мінскага павятовага суда. У 1820 г. — харунжы Мінскага павета. У 1821 г. — старшыня Мінскага губернскага апеляцыйнага межавага суда. Вядомы і добры гаспадар, перш усяго Сляпянкі Вялікай, дзе вёў узорную гаспадарку, а таксама Камароўкі і Зазерж (Зарэчча ?) над Свіслаччу.
Масон. Член масонскай ложы «Паўночная паходня» ў Мінску, ніжэйшага капітула «Святыні Спакою» ў Нясвіжы.
Сям’я
Жонка Міхаліна з Манюшкаў, дачка Чэслава, сястра музыканта Станіслава Манюшкі. Дзеці:
Шыманы (Мядзельскі раён)
Шы́маны (, Шиманы) — вёска ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Княгінінскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе Польскай Рэспублікі, Віленскага ваяводства, Вілейскага павета, гміны Касцяневічы.
Паштовая плошча (Кіеў)
Пашто́вая пло́шча (Пошто́ва пло́ща) — плошча ў Падольскім раёне горада Кіева, мясцовасць Падол. Размешчана паміж Уладзімірскім і Борычэвым спускамі, вуліцамі Пятра Сагайдачнага, Набярэжна-Хрэшчатыцкай і Набярэжнай шашай.
Гісторыя
Адна з найстарэйшых плошчаў Кіева. Археалагічныя даследаванні выявілі, што гандлёвыя паселішчы былі тут яшчэ ў IV стагоддзі нашай эры. У часы Кіеўскай Русі, верагодна, на ёй размяшчалася адно з васьмі кіеўскіх торжышчы, згадваных у летапісах. Пад сучаснай назвай вядомая з першай паловы XVIII стагоддзя (хоць паштовая станцыя на Паштовай плошчы была пабудавана ў 1846 годзе). У XIX стагоддзі паралельна існавала таксама іншая назва — плошча Нараджэння, ад размешчанай на ёй царквы Раства Хрыстова (пабудавана ў 1810—1814, знішчана ў 1930-я гады). У сярэдзіне 1970-х гадоў плошча была кардынальна перапланаваць, пашырана (у прыватнасці, яна паглынула ніжнюю частку Борычэвага спуску) і зрушаная на поўнач.
Часткова ўпарадкаванае мноства
Частко́ва ўпарадкава́нае мно́ства — мноства, на якім вызначана дачыненне частковага парадку, гэта значыць, такое дачыненне, якое з’яўляецца транзітыўным і антысіметрычным.
Калі дачыненне частковага парадку з’яўляецца рэфлексіўным, то такую ўпарадкаванасць называюць нястрогай. Антырэфлексіўнае дачыненне частковага парадку называюць строгай упарадкаванасцю. Цалкам упарадкаванае мноства ёсць адмысловым выпадкам часткова ўпарадкаванага мноства.
Валянцін Аляксандравіч Сяроў
Валянцін Аляксандравіч Сяроў (Валентин Александрович Серов;, Санкт-Пецярбург — , Масква) — расійскі жывапісец і графік, майстар партрэта.
Біяграфія
Нарадзіўся 19 студзеня 1865 года ў Санкт-Пецярбургу ў артыстычнай сям’і.
У 1880 годзе уступіў у Імператарскую Акадэмію мастацтваў. У 1884 годзе Сяроў пакінуў Акадэмію і пачаў працаваць самастойна. Сяроў рана ператварыўся ў выбітнога мастака. Прайшоўшы магутную мастацкую школу ў Рэпіна, Сяроў ўдасканальваў мастацтва малявання ўсё жыццё. У творчасці майстра цяжка вылучыць галоўныя і не галоўныя творы. Ён натхнёна і ўпарта браўся да ўсякую працу і таму значна павялічыў колькасць шэдэўраў мастацтва.
Памёр 22 студзеня 1911 года. Пахаваны на Новадзявочых могілках у Маскве.
Лён многагадовы
Лён многагадовы (Linum perenne) — шматгадовая травяністая расліна роду сямейства.
Батанічнае апісанне
Сцеблы 30-100 см вышынёй.
Лісце лінейнае або лінейна-ланцэтнае, даўжынёй 0,4-5 см, шырынёй 0,5-3 мм.
Пялёсткі блакітныя, з жаўтлявымі кіпцікамі.
Цвіце ў маі-ліпені.
Распаўсюджанне
Від распаўсюджаны ў Еўропе. Ва Украіне сустракаецца ў стэпе, лесастэпе і на поўдні Палесся, расце на камяністых схілах, сухіх палянах, узлесках, у хмызняках.
Яцкавічы (Княгінінскі сельсавет)
Я́цкавічы (, Яцковичи) — вёска ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Княгінінскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе Польскай Рэспублікі, Віленскага ваяводства, Вілейскага павета, гміны Касцяневічы.
Антон Якаўлевіч Пыцель
Антон Якаўлевіч Пыцель (, в. Левашы, цяпер у Брэсцкім раёне Брэсцкай вобласці) — ) — вучоны ў галіне ўралогіі, член-карэспандэнт АМН СССР, заслужаны дзеяч навукі Расіі.
Біяграфія
У 1924 годзе скончыў медыцынскі факультэт 2-га Маскоўскага медыцынскі ўніверсітэта, дзе вучыўся ў прафесараў М. Н. Бурдэнкі і І. Г. Руфанава.
Пасля атрымання дыплома працаваў ардынатарам-хірургам у Маскоўскай бальніцы імя М. Сямашкі. У 1929—1937 гадах працаваў у 2-м Маскоўскім медыцынскім інстытуце. У 1936 годзе абараніў доктарскую дысертацыю аб пячоначна-нырачным сіндроме ў хірургіі, з 1937 года — доктар медыцынскіх навук. З 1937 па 1953 гады — загадчык кафедры факультэцкай хірургіі і курсам уралогіі Сталінградскага медыцынскага інстытута. Затым, да 1968 года, загадваў кафедрай уралогіі 2-га ММІ.
У гады Вялікай Айчыннай вайны А. Я. Пыцель працаваў хірургам-уролагам у эвакашпіталях, удзельнічаў у абароне Сталінграда.
З 1955 года быў галоўным рэдактарам часопіса «Уралогія і нефралогія»; адказным рэдактарам рэдаддзела «Уралогія, нефралогія, сэксапаталогія» выданняў БМЭ; з’яўляўся членам Міжнароднай асацыяцыі хірургаў, Міжнароднага таварыства уролагаў, ганаровым членам Чэхаславацкага грамадства імя Я. Пуркінье, Румынскага медыцынскага таварыства, Польскага ўралагічнага таварыства.
Навуковая дзейнасць
Апублікаваў 480 навуковых прац (у т. л. 23 манаграфіі), прысвечаных у асноўным пытанням дыягностыкі і лячэння захворванняў нырак, нефрагеннай гіпертэнзіі, запаленчых захворванняў і наватворам урагенітальнай сістэмы, паталогіі печані, а таксама гісторыі медыцыны. Апублікаваў працы пра сіндром раздушвання, тромбафлебіце падпахавай вены (сіндром Пэджэта-Шрэтэра), пра аператыўнае лячэнне нефрагеннай гіпертэнзіі, аб латэнтнай гепатапацыі пры наватворах ныркі, дыягнастычным значэнні азначэння вянознага ціску ў хірургіі, варыкозным пашырэнні вен верхніх мачавых шляхоў і інш.
Першым у СССР выканаў і апісаў антэградную піелаграфію і піеласкапію. Мадыфікаваны ім тэст Квіка знайшоў шырокае прымяненне ў клініцы. Асаблівае значэнне маюць яго працы аб лаханачна-нырачных рэфлюксах, манаграфія «рэнтгенадыягностыкі ўралагічных захворванняў» (1966), двухтомнай «Кіраўніцтва па клінічнай уралогіі» (аўтар некаторых глаў і рэдактар; 1969, 1970). Вучоны з’яўляецца заснавальнікам савецкай уралагічнай школы, сярод яго вучняў — 15 прафесараў, кіраўнікоў вядучых уралагічных клінік: М. А. Лапаткін, Ю. А. Пыцель, В. С. Рабінскі, В. Е. Радоман і інш.
Узнагароды
Заслужаны дзеяч навукі РСФСР (1962). З 1963 года член-карэспандэнт Акадэміі медыцынскіх навук СССР. Узнагароджаны двума ордэнамі Леніна, ордэнам Працоўнага Чырвонага Сцяга, медалямі, а таксама ордэнам Дзяржаўнага сцяга КНДР.
Плошча Леніна (Віцебск)
Плошча Леніна (да 1918 — Смаленская плошча) — плошча на скрыжаванні вуліцы Леніна і вуліцы Урыцкага ў Кастрычніцкім раёне.
У раёне сучаснай плошчы ў XVII стагоддзі знаходзілася Узгорская слабада. З пачатку XIX стагоддзя пачалося фарміраванне плошчы, якая да сярэдзіны стагоддзя ўвайшла ў склад гарадскога цэнтра. У пачатку XIX стагоддзя на месцы Віцебскай філармоніі знаходзіўся будынак коннай пошты. У 1861 годзе на плошчы пабудаваны мураваныя гандлёвыя рады. У 1846 годзе па праекце архітэктара Мікалая Чарвінскага пабудаваны гарадскі тэатр.
Прагрэсіўны рок
Прагрэсіўны рок (progressive rock) — стыль рок-музыкі, які ўзнік у канцы 60-х, дасягнулы піка папулярнасці ў пачатку 70-х гадоў XX стагоддзя, і з тых часоў працягвае існаванне як музычная форма. У параўнанні з «класічнай» рок-музыкай, ён можа быць ахарактарызаваны як эклектычны і, часам, амбіцыйны і велічны стыль. Прагрэсіўны рок пачаў сваё распаўсюджванне ў Англіі і заставаўся ў асноўным еўрапейскім рухам, хоць існуе і шэраг значных гуртоў з ЗША, Канады і іншых краін. Гэты музычны кірунак бярэ шматлікае з класічнай музыкі і джаз-фьюжна, у адрозненне ад амерыканскага рока, які больш ўвабраў ад рытм-энд-блюзу і кантры. За гады з'явілася мноства паджанраў прагрэсіўнага рока, такія як сімфа-рок, арт-рок, мат-рок і прагрэсіў-метал.
Плошча Леніна (Віцебск)
У 1918 годзе плошча пераназвана ў гонар У. І. Леніна. У лістападзе 1930 года усталяваны помнік Леніну, які быў знішчаны ў гады Вялікай Айчыннай вайны. У 1956 годзе ўсталяваны новы помнік Леніну (скульптары Г. Арап і М. Алешчанка, арх. П. Юрчанка) на месцы ранейшага. У 1957 годзе на месцы будынка гарадскога тэатра пабудаваны Палац культуры упраўлення бытавога абслугоўвання насельніцтва (цяпер філармонія).
Прагрэсіўны рок
Піянеры прагрэсіўнага рока імкнуліся адысці ад абмежаванняў папулярнага рока і поп-музыкі, і «прасунуць» рок да новых формаў, часта, але не заўсёды звяртаючыся да джазу, акадэмічнай або народнай музыцы, авангарду. У гэтым, таксама як і ў віртуознасці музыкантаў, і складаецца асноўнае адрозненне прагрэсіўнага рока: у звычайным года таксама ёсць вельмі таленавітыя інструменалісты, якія працуюць выключна ў простых метрах і гармоніях.
Прагрэсіўны рок цяжка выразна і ясна вызначыць. Больш за ўсё паўплывалі на жанр у 70-х гадах (Emerson, Lake and Palmer, Genesis, Jethro Tull, King Crimson, Pink Floyd, Rush і Yes) гучалі не асабліва падобна — хоць шматлікія (уключаючы і некаторых членаў гэтых калектываў) лічаць, што яны гулялі прагрэсіўны рок. Прыналежнасць некалькіх іншых гуртоў і музыкантаў (такіх як Deep Purple, Phish, Radiohead, Tool і Фрэнк Запа) да гэтага жанру меней відавочная.
Міркавіч
Міркавіч — прозвішча.
Навэ
Навэ (Nave, Нове) — тапонім.
Дэйман Хіл
Дэ́йман Грэм Дэверо́ Хіл (Damon Graham Devereux Hill;, Хэмпстэд, Лондан, Англія) — англійскі аўтагоншчык, чэмпіён свету ў класе Формула-1 года. Адзін з самых паспяховых гоншчыкаў 1990-х гадоў. Апроч тытула чэмпіёна свету, валодае званнем віцэ-чэмпіёна свету сезона і сезона, а таксама званнем бронзавага прызёра сезона  года. У Формуле-1 Хіл правёў 8 сезонаў, браў удзел у 122 гран-пры, стартаваў з поўла 20 разоў і выйграў 22 гонкі. Аўтар першай перамогі ў гісторыі каманды Джордан.
Trifolium cyathiferum
Trifolium cyathiferum — аднагадовая травяністая расліна, від роду трыбы  падсямейства  сямейства.
Батанічнае апісанне
Сцябло вышынёй 10-35 см, амаль распасцёртае або узыходзячае, слабае, галінастае, голае.
Прылісткі амаль круглай формы, даўжынёй 0,3-0,5 см, аснаванне плёнчатае, бакі зубчастыя. Лісце з доўгімі хвосцікамі, голыя, на кожным хвосціку па 3 ліста. Лісточкі зваротна-яйкападобна-клінаватай або эліптычнай формы, канцы часам трохі завостраныя, краі з няяснымі зубкамі.
Класіфікацыя
Від Trifolium cyathiferum уваходзіць у род трыбу  падсямейства  сямейства.
Воргі
Во́ргі (, Ворги) — вёска ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Мядзельскага сельсавета.
Terminalia
Terminália — род вялікіх дрэў сямейства кветкавых раслін, які складаецца з прыкладна 100 трапічных відаў.
Воргі
Да 29 верасня 2006 года вёска ўваходзіла ў склад Лацвянскага сельсавета.
Трыбухі
Назву Трыбухі́ мелі:
Навэ (Кіраваградская вобласць)
Навэ (Нове) — пасёлак гарадскога тыпу ў Крапыўныцкім раёне Кіраваградскай вобласці Украіны, падпарадкаваны гарадскому савету Крапыўныцкага. У пасёлку знаходзіцца чыгуначная станцыя "Лэлэкіўка" на лініі Знам'янка - Памічна.
Клімаўскі раён
Клімаўскі раён (Климовский район) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на паўднёвым захадзе Бранскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр — пасёлак гарадскога тыпу Клімава. Плошча раёна — 1530 км².
Гісторыя
5 ліпеня 1944 года ўказам Прэзідыума Вярхоўнага савета СССР была ўтворана Бранская вобласць, у склад якой, нароўні з іншымі, быў уключаны і Клімаўскі раён. 23 лістапада 1944 года з тэрыторыі Клімаўскага раёна быў вылучаны Чуравіцкі раён. У 1963 годзе Клімаўскі раён быў скасаваны, у 1965 годзе адноўлены.
Дэмаграфія
Насельніцтва раёна складае 33 тыс. чалавек, у тым ліку ў гарадскіх умовах жывуць каля 14 тыс. Усяго налічваецца 121 населены пункт.
Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел
Пасля муніцыпальнай рэформы 2005 года ў раёне налічваецца 14 сельскіх паселішчаў:
Джаз
Джаз (jazz) — форма музычнага мастацтва, якая ўзнікла ў пачатку XX стагоддзя у ЗША ў выніку сінтэзу афрыканскай і еўрапейскай культур і атрымала пасля паўсюднае распаўсюджванне. Характэрнымі рысамі музычнай мовы джаза першапачаткова сталі імправізацыя, палірытмія, заснаваная на сінкапіраванных рытмах, і ўнікальны комплекс прыёмаў выканання рытмічнай фактуры — свінг. Наступнае развіццё джаза адбывалася за рахунак засваення джазавымі музыкамі і кампазітарамі новых рытмічных і гарманічных мадэляў.
Бранка Міркавіч
Бранка Міркавіч (нар., Бялград, Югаславія) — сербскі баскетбаліст, разыгрываючы.
Кар’ера
У ліпені 2013 года заключыў кантракт з беларускім клюбам «Цмокі-Мінск», у якім выступаў да 2016 года.
У сезоне 2016/2017 прыняў прапанову ад эстонскага «Калеву» і перабраўся ў Талін.
У сезоне 2019/2020 правёў за баскетбольны клуб «Цмокі-Мінск». У Кубку-ФІБА серб выходзіў на паркет у 14 матчах з сярэдняй статыстыкай 11.3 ачкі, 3 падборы і 4.5 перадачы за 27.5 хвілін. У Адзінай Лізе ВТБ Міркавіч правёў 19 матчаў з паказнікамі 11.2 ачкі, 1.5 падборы і 4.9 асіста
З 2020 года выступае за «Пена Жвайгждэс».
Вуліца Пятра Сагайдачнага (Кіеў)
Ву́ліца Пятра́ Сагайда́чнага (Ву́лиця Петра́ Сагайда́чного) — вуліца ў Падольскім раёне Кіеве, мясцовасці Падол. Пралягае ад Паштовай да Кантрактовай плошчы.
Гісторыя
Забудавана і ўпарадкавана ў 1830-1840-х гадах. Былая частка Александроўскай вуліцы; з 1919 гады - вуліца Рэвалюцыі, ад 1934 года - вуліца Кірава. У 1955 годзе яна была выдзелена ў самастойную вуліцу, якая атрымала назву вуліца Жданава, у гонар Жданава Андрэя Аляксандравіча (1896-1948) - савецкага партыйнага і дзяржаўнага дзеяча. У 1989 годзе названа імем Казацкага гетмана Пятра Конанавіча Сагайдачнага.
Гістарычныя будынкі і помнікі архітэктуры
На скрыжаванні вуліцы Пятра Сагайдачнага і Паштовай плошчы размешчана царква Раства Хрыстова; побач — станцыя метро Паштовая плошча, фунікулёр. У будынку № 4 (былая гасцініца «Сербія»: не захавалася) у 1894-1896 гадах жыў расійскі пісьменнік А.І. Купрын; тут была ўсталяваная яму мемарыяльная дошка. Захавалася шмат дамоў XVIII-XIX стст. Сярод іх - дома заможных кіеўскіх мяшчан Балабуха (№ 27а, 27б; канец XVIII ст. - 1830-я гады), будынак майстра-ювеліра Скрынкі Фёдара (№ 20, 1830;), будынак Кіеўскага купца Дзехцярова П. (№ 16/5, 1830), №№ 21, 23, 25/3, 27, 29, 31, 35, 37, 41 (XIX ст.).
Сучасны выгляд вуліцы амаль не адрозніваецца ад пачатковай забудовы XIX стагоддзя. Вуліца забудавана пераважна двухпавярховымі будынкамі. Перад Гасціным дваром ўсталяваны помнік Пётр Сагайдачнага.
Пабузкэ
Пабузкэ (Побу́зьке), таксама ўжываецца размоўны варыянт Пабужжа (Побу́жжя) — пасёлак гарадскога тыпу ў Галаваніўскім раёне Кіраваградскай вобласці Украіны недалёка ад Паўднёвага Бугу (адсюль і назва). Пасёлак узнік побач з будоўляй нікелевага і металургійнага камбінатаў у 1950-1960-я гг. Сёння камбінат працуе на імпартнай рудзе, якую завозяць з Новай Каледоніі і Інданезіі.
Маўчанкі
Маўчанкі́ (, Молчанки) — вёска ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Мядзельскага сельсавета.
Да 29 верасня 2006 года вёска ўваходзіла ў склад Лацвянскага сельсавета.
Свінг (жанр)
Свінг — кірунак джазавай музыкі, найбольш шырока прадстаўлены ў выканальніцкай практыцы вялікіх аркестраў. Свінг з’яўляецца адной з формаў папулярнай музыкі, якая з’явілася ў Злучаных Штатах Амерыкі і знаходзілася на піку сваёй папулярнасці ў 1930-х і 1940-х гадах. Тэрмін «свінг» паходзіць ад так званага «пачуцця свінга», дзе акцэнт робіцца на слабай долі або на слабым пульсе ў музыцы. Свінг звычайна ўяўляў сабой кола салістаў, якія імправізавалі над мелодыяй і над аранжыроўкай. Танцавальны стыль свінга характарызуецца таксама наяўнасцю вялікай колькасці біг-бэндаў і бэнд-лідараў, такіх як Бені Гудмен, які быў найбольш распаўсюджаны ў амерыканскай папулярнай музыцы з 1935 па 1946 гады, у перыяд, вядомы як «эпоха свінга». Дзеяслоў «свінгаваць» таксама выкарыстоўваецца ў якасці пахвальбы гульні, якая мае моцны груў, г.зн. добра гучыць. Сярод яскравых музыкантаў эпохі свінга — Луі Армстранг, Дзюк Элінгтан, Каўнт Бэйсі, Бені Гудмен, Арты Шоу, Глен Мілер, Вудзі Герман, і Кеб Кэлаўэй.
Лапосі (Мядзельскі раён)
Лапо́сі (, Лопоси) — вёска ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Мядзельскага сельсавета.
Гісторыя
Да 29 верасня 2006 года вёска ўваходзіла ў склад Лацвянскага сельсавета.
Пан-дэ-Асукар
Пан-дэ-Асукар (Pan de Azúcar) — горад на поўдні Уругвая ў паўднёва-заходняй частцы дэпартаменту Мальданада, адміністрацыйны цэнтр аднайменнага муніцыпалітэта.
Геаграфія
Размешчаны прыкладна за 34 км на захад ад горада Мальданада на рацэ Пан-дэ-Асукар. Назва паходзіць ад назвы гары Пан-дэ-Асукар — другой па вышыні кропкі Уругвая (501 м), якая размешчана на захад ад горада.
Гісторыя
Горад быў заснаваны ў кастрычніку 1874 года Феліксам дэ Лісарса.
Муніцыпалітэт
Кіраўніком гарадской адміністрацыі з'яўляецца Мігель Плада.
Насельніцтва
Насельніцтва горада паводле перапісу 2011 года складае 6597 чалавек.
Крыніца: Instituto Nacional de Estadística de Uruguay
Нацыянальная бібліятэка Грэцыі
Нацыянальная бібліятэка Грэцыі (Εθνική Βιιβλιοθήκη Ελλάάδος) — нацыянальная бібліятэка, цэнтральнае сховішча друку, цэнтр нацыянальнай бібліяграфіі эліністыкі, цэнтр ISBN, ISSN і ISMN Грэчаскай Рэспублікі. Галоўны будынак бібліятэкі, раза з Афінскім універсітэтам імя Кападзістрыі і Нацыянальнай акадэміяй, з’яўляецца часткай неакласічнай Афінскай трылогіі, створанай па праекту архітэктара Тэафіла фон Хансэна. Выкананы ў дарычным ордары.
Гісторыя
Арыгінальная ідэя стварэння Нацыянальнай бібліятэкі належала вядомому швейцарскаму філэліну Якабу Майеру. Яна была апублікавана ў жніўні 1824 г. у артыкуле Майера для газеты «Грэчаская хроніка» горада Месалангіёна. Гэтая ідэя была падхоплена новым грэчаскім ўрадам, які ўзначальваў Іаан Кападыстрыя, каторы згуртаваў вакол яе такія інтэлектуальныя інстытуты, як адукацыйныя ўстановы, нацыянальныя музеі і выдавецкія дамы. Непасрэдным кіраўніком стаў Адрэас Мустаксідзіс, які такім чынам стаў дырэктарам Нацыянальнага археалагтчнага музея і Нацыянальнай школы.
У канцы 1830 года бібліятэка, якую Мустакідзіс назваў Нацыянальнай бібліятэкай, ўжо мела 1018 тамоў друкаваных кніг, сабраных ці грэкамі, ці філэлінамі. У 1834 годзе бібліятэку перанеслі ў новую сталіцу — Афіны. Тут яе часова размясцілі спачатку ў муніцыпальнай лазні рымскага рынку, а потым у царкве Святога Элефтэрыяса, каля храма.
Збор вельмі хутка павялічваўся. Пры падтрымцы Дзімітраса Пасталакаса з прыватных бібліятэк было павыкупляна 1 995 тамоў. Таксама бібліятэка прыняла ў дар бібліятэкі Хрыстафораса і Канстанцінаса Сакеларыясаў — 5 400 тамоў і Маркаса Рэніераса — 3 401 том.
У 1842 публічная бібліятэка аб’ядналася з бібліятэкай Афінскага ўніверсітэта, пабудаванага па ініцыятыве караля Отана. Новым дырэктарам пашыранага інстытута быў прызначаны Георг Казакіса-Тіпалдоса, які заставаўся на гэтай пасадзе да 1863. Каралеўскай хартыяй ад 1866 г. абедзьве бібліятэкі былі афіцыйна аб’яднаны ў адну пад назвай Нацыянальная бібліятэка Грэцыі.
16 сакавіка 1888 г. было пачата будаўніцтва новага мармуровага будынка ў неакласічным стылі пры фінансавай падтрымцы прадстаўнікоў грэчаскай дыяспары, братоў Панагіса, Марынаса і Андрэаса Валіянасаў, выхадцаў з Кефалоніі. Бібліятэка заставалась у будынку ўніверсітэта у 1903 годзе, паколькі той пераехаў у новы корпус, пабудаваны па праекту Феафіла Гансэна і пад кіраўніцтвам архітэктара Эрнста Зілера.
Сёння бібліятэка застаецца з будынку братоў Валіянасаў. Узначальвае яе Кацярына Кардула.
Еўрапейскія гульні 2023
Еўрапейскія гульні 2023, III Еўрапейскія гульні (Igrzyska Europejskie 2023) — міжнародныя спаборніцтвы, якія прайшлі ў Кракаве (Польшча) у 2023 годзе.
Плошча Леніна
Плошча Леніна — назва плошчаў у населеных пунктах на тэрыторыі савецкіх рэспублік і іншых сацыялістычных дзяржаў у гонар Уладзіміра Леніна. Пасля распаду СССР некаторым з плошчаў былі дадзеныя новыя назвы ці вернутыя папярэднія, аднак у большасці гарадоў Расіі плошчы імя Леніна па-ранейшаму прысутнічаюць нароўні з аднайменным вуліцамі і праспектамі. Як правіла, на гэтых плошчах бывае ўсталяваны помнік Леніну. У гарадах з метрапалітэнам па назве плошчы названая бліжэйшая да яе станцыя.
Трубчэўскі раён
Трубчэўскі раён (Трубчевский район) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на поўдні Бранскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр — горад Трубчэўск.
Геаграфія
Плошча раёна — 1820 км². Асноўныя рэкі — Дзясна, Няруса (прыток Дзясны).
Гісторыя
У сувязі з увядзеннем у СССР новай сістэмы адміністрацыйна-тэрытарыяльнага падзелу, у 1929 годзе тэрыторыя Бранскай губерні была падзелена на раёны, якія з 1 кастрычніка былі ўключаны ў склад новаўтворанай Заходняй вобласці. Адным з такіх раёнаў быў Трубчэўскі.
У 1937 годзе Трубчэўскі раён, у ліку іншых раёнаў, быў уключаны ў склад наноў утворанай Арлоўскай вобласці.
Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел
Пасля муніцыпальнай рэформы (2005) у раёне маецца 2 гарадскія і 6 сельскіх паселішчаў:
Гарадскія паселішчы: Сельскія паселішчы:
Унецкі раён
Унецкі раён (Унечский район) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў цэнтральнай частцы Бранскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр — горад Унеча.
Геаграфія
Плошча раёна — 1130 км². Асноўная рака — Унеча.
Гісторыя
5 ліпеня 1944 года ўказам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР была ўтворана Бранская вобласць, у склад якой, нароўні з іншымі, увайшоў і Унецкі раён.
Дэмаграфія
Насельніцтва раёна складае 45,2 тыс. чалавек, у тым ліку ў гарадскіх умовах жывуць каля 28 тыс. Усяго налічваецца 110 населеных пунктаў.
Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел
Пасля муніцыпальнай рэформы (2005) у раёне маецца 1 гарадское і 8 сельскіх паселішчаў:
Гарадское паселішча: Сельскія паселішчы:
Эканоміка
Унецкі раён належыць да ліку прамыслова-сельскагаспадарчых раёнаў. Прадпрыемствы-лідары — ААТ «Камбінат хлебапрадуктаў», радыёзавод ТАА «Тэмбр».
Транспарт
Праз раён праходзяць аўтатраса Бранск — Навазыбкаў — мяжа Беларусі — (Кобрын). Чыгуначныя лініі злучаюць Унечу з такімі вузламі, як Бранск, Орша, Гомель, Хутар-Міхайлаўскі.
Чарвяк Морыса
Чарвяк Морыса, ці сеціўны чарвяк 2 лістапада 1988 года — першы сеткавы чарвяк, які распаўсюдзіўся па Сеціве.
Першы выпадак з'яўлення чарвя быў зафіксаваны 2 лістапада 1988 г. Сеткавы чарвяк паралізаваў працу шасці тысяч інтэрнэт-вузлоў у ЗША. Пазней у СМІ гэты чарвяк быў названы чарвяком Морыса па імені яго аўтара (аспіранта факультэта Вылічальнай тэхнікі Карнэльскага ўніверсітэта Робэрта Т. Морыса).
Эпідэмія паразіла каля шасці тысяч вузлоў ARPANET. У інстытут Берклі з усёй краіны былі запрошаны лепшыя спецыялісты камп’ютарнай бяспекі таго часу, каб нейтралізаваць наступствы дзеянняў віруса. Аналіз дызасэмбліраванага кода праграмы не выявіў ні лагічных бомб, ні дэструктыўных функцый.
Дзеянне чарвяка
Чарвяк, насуперак разлікам стваральніка, літаральна напоўніў сабой увесь сеціўны трафік ARPANET.
Пры сканіраванні камп’ютара чарвяк вызначаў, ці інфіцыраваны ўжо камп’ютар, і выпадковым чынам выбіраў, ці перазапісваць існуючую копію, каб засцерагчыся ад хітрасці з падробнай копіяй, унесенай сістэмнымі адміністратарамі. З пэўнай перыядычнасцю праграма так ці інакш перазапісвала сваю копію. Занадта маленькі лік, зададзены Робэртам для вызначэння перыядычнасці, паслужыў прычынай першай у свеце эпідэміі сеткавага чарвя.
Нязначная лагічная памылка ў кодзе праграмы прывяла да разбуральных наступстваў. Камп’ютары шматразова заражаліся чарвём, і кожны дадатковы экземпляр запавольваў працу камп’ютара да стану адмовы ад абслугоўвання, ушчэнт вычэрпваючы рэсурсы камп’ютара.
Чарвяк выкарыстоўваў даўно вядомыя слабыя месцы ў паштовым серверы Sendmail, службах Finger, rsh/rexec з падборам пароляў па слоўніку. Слоўнік быў невялікі — усяго каля 400 ключавых слоў, але ўлічваючы, што ў канцы 1980-x аб камп’ютарнай бяспецы мала хто клапаціўся, і імя ўліковага запісу (звычайнае рэальнае імя карыстальніка) часта супадала з паролем, то гэтага было дастаткова.
Чарвяк таксама маскіраваўся, каб схаваць сваю прысутнасць у камп’ютары: ён выдаляў свой выканальны файл, перайменоўваў свой працэс у sh і кожныя тры хвіліны галінаваўся.
Па задумцы аўтара чарвяк павінен быў інфіцыраваць толькі VAX-камп’ютары з аперацыйнымі сістэмамі 4BSD і Sun 3. Аднак кросплатформавы Сі-код даў чарвю магчымасць запускацца і на іншых камп’ютарах.
Наступствы
Шкода ад чарвяка Морыса была ацэнена прыкладна ў 96,5 мільёнаў долараў.
Сам Морыс добра схаваў код праграмы, і наўрад ці хто мог даказаць яго дачыненне. Аднак яго бацька, камп’ютарны эксперт Агенцтва нацыянальнай бяспекі, палічыў, што сыну лепш ва ўсім прызнацца.
Жак Вільнёў
Жак Жозэф Шарль Вільнёў (Jacques Joseph Charles Villeneuve;, Сэн-Жан-сюр-Рышэлье, Квебек) — канадскі аўтагоншчык. Чэмпіён серыі Інды кар 1995 года і чэмпіён свету Формулы-1 года.
Чарвяк Морыса
Наступствы
На судзе Роберту Морысу пагражала да пяці год пазбаўлення волі і штраф памерам 250 тысяч долараў, аднак, прымаючы да ўвагі змякчальныя абставіны, суд прысудзіў яго да трох гадоў умоўна, 10 тысяч долараў штрафу і 400 гадзін грамадскіх работ.
Жак Вільнёў
Біяграфія
Сын вядомага гоншчыка Жыля Вільнёва, загіблага ў, Жак названы ў гонар дзядзькі, менш вядомага гоншчыка Жака Вільнёва (старэйшага). Вучыўся ў прыватнай школе Beau Soleil у Швейцарыі.
Чарвяк Морыса
Наступствы
Эпідэмія паказала, як небяспечна безумоўна давяраць камп’ютарным сеткам. У далейшым былі выпрацаваны новыя ўзмоцненыя нормы камп’ютарнай бяспекі, адносна бяспекі зыходнага кода праграм, адміністравання сеткавых вузлоў і выбару надзейных пароляў.
Жак Вільнёў
Біяграфія
У ліпені 2009 развёўся з жонкай Жаннай (Марцінес), у іх двое сыноў — Жуль (нарадзіўся ў 2006) і Джонас (2007).
Быў удастоены гонару несці Алімпійскі сцяг на адкрыцці гульняў у Ванкуверы.
Indy Car
У 1994 годзе выйшаў на старт у Indy Car. У першы сезон заваяваў тры подыумы — адно трэцяе месца, другое месца ў Індыянапалісе і перамогу на Road America.
У 1995 годзе перамог у «Інды-500» (нягледзячы на ​​штраф у два кругі, які быў накладзены за абгон пейс-кара на 38 крузе). Па выніках сезона стаў чэмпіёнам серыі
Рэгтайм
Рэгтайм (ragtime) — жанр амерыканскай музыкі, асабліва папулярны з 1900 па 1918 год. Гэта танцавальная форма, мелая памер 2/4 або 4/4, у якой бас гучыць на няцотных, а акорды — на цотных дзелях такту, што надае гучанню тыповы «маршавы» рытм; меладычная лінія моцна сінкапіравана. Шматлікія регтаймавые кампазіцыі складаюцца з чатырох розных музычных тэм.
Тапонім
Тапонім (ад Τόπος — месца +  — імя, назва) — разрад онiмаў, імя ўласнае, якое пазначае ўласную назву прыроднага аб’екта на Зямлі або аб’екта, створанага чалавекам на Зямлі. Тапонімы вывучаюцца навукай тапанімікай, якая з’яўляецца раздзелам анамастыкі.
Лашкевіч
Лашке́віч — беларускае прозвішча.
Маўчаны (Мядзельскі раён)
Маўчаны́ (, Молчаны) — вёска ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Мядзельскага сельсавета.
Гісторыя
Да 29 верасня 2006 года вёска ўваходзіла ў склад Лацвянскага сельсавета.
Такт
Такт — прамежак паміж дзвюма суседнімі моцнымі дзелямі. У нотным запісе такт — сукупнасць нот, складзеная паміж дзвюма тактавымі рысамі — вертыкальнымі лініямі на нотаносцэ.
Новы Арлеан
Гісторыя
Заснаваны ў 1718 французамі на месцы індзейскага паселішча, названы ў гонар французскага рэгента Філіпа Арлеанскага. З 1722 адміністрацыйны цэнтр французскай калоніі Луізіяна. З 1762 пад уладай Іспаніі. У 1803 вернуты Францыі і куплены ЗША у складзе тэрыторыі Луізіяна. У 1805 атрымаў гарадскія правы. У 1812—49 сталіца штата Луізіяна. У час англа-амерыканскай вайны 8 студзеня 1815 каля Новага Арлеана адбылася апошняя бітва паміж амерыканскімі і англійскімі войскамі. У грамадзянскую вайну захоплены 24 красавіка 1862 федэральным флотам пад камандаваннем адмірала Д. Фарагута. У ХІХ ст. цэнтр гандлю і буйны марскі порт. Значны працэнт негрыцянскага насельніцтва паўплываў на культурную своеасаблівасць горада. На мяжы XIX і XX ст. тут узнік новаарлеанскі джаз.
Адукацыя
Дзейнічае Тулейнскі ўніверсітэт і інш.
Акорд
Акорд (accordo — згода, сугучнасць ) — спалучэнне некалькіх гукаў рознай вышыні, якія ўспрымаюцца як гукавое адзінства. Асноўны элемент гармоніі. Заканамернасць будовы акорда — тэрцавасць складу (гукі размешчаны або шляхам перастановак, могуць быць размешчаны на тэрцыях). Ніжні гука акорда называюць асноўным тонам. Адрозніваюць 2 класы акордаў: тэрцавыя (трохгуччы, септакорды, акорды з секстай, нон-акорды, ундэцым- і тэрдэцымакорды) і нятэрцавыя монаакорды і поліакорды (акорды складанай структуры, частка якіх, узятая асобна, можа разглядацца як акорд). Выразнасць акорда абумоўлена яго функцыяй, звязанай са становішчам акорда ў ладзе, і фанізмам — характарам гучання, які залежыць ад інтэрвальнага складу, размяшчэння, рэгістра, музычнага кантэксту. Найбольш пашыраны акорд тэрцавай будовы, ускладненыя храматычнай зменай гукаў — альтэрацыяй; некаторае пашырэнне атрымалі акорды квартавай будовы.
Набярэжна-Лугавая вуліца (Кіеў)
Набярэжна-Лугавая вуліца (На́бережно-Лугова́ ву́лиця) — вуліца ў Падольскім раёне горада Кіева, мясцовасць Падол (Плоскае).
Вуліца вядомая з 1-й паловы XIX стагоддзя пад сучаснай назвай. Падвойная яе назва паходзіць ад асаблівасцяў мясцовасці, дзе праходзіць вуліца — набярэжнай Дняпра і ў бок Абалонскі лугоў. Вуліца працягае Набярэжна-Хрэшчатыцкую, якая вяла на Абалонскія лугі (адсюль і назва).
Камедыя
Камедыя (κωμῳδία, ад, kỗmos, «свята ў гонар Дыяніса» і /, aoidḗ / ōidḗ, «песня») — адзін з жанраў драмы і кіно, у якім характары, дзеянні, з’явы паказваюцца праз прызму камічнага. Як твор «нізкага жанру» проціпастаўлялася «высокаму жанру» — трагедыі.
Разнавіднасці камедыі
Сярод разнавіднасцей камедыі — памфлет, вадэвіль, інтэрмедыя, фарс, буфанада і г.д. Сродкамі камедыйнай выразнасці выступаюць іронія, гумар, гратэск, сарказм і інш. Камедыя высмейвае нагатыўныя з’явы сацыяльнага жыцця, заганы чалавечага характару, з дапамогай смеху сцвярджае станоўчы ідэал.
Гісторыя
Камедыя ўзнікла ў Старажытнай Грэцыі на мяжы 6-5 ст. да н.э. з выкрывальных песняў удзельнікаў святочных святаў і з фальклорных бытавых, парадыйна-міфалагічных сцэнак. Тады камедыя характарызавалася вострай палітычнай накіраванасцю, фантастычнымі і рэальнымі сюжэтамі, у якіх дзейнічалі міфічныя персанажы, жывёлы, гетэры, воіны, палітыкі, дзеячы культуры і да т.п. «Бацькам» камедыі лічыцца старажытнагрэчаскі драматург Арыстафан. Была вядома ў Старажытным Рыме (камедыёграфы Плаўт, Тэрэнцый), у эпоху Сярэднявечча (пераважна ў форме фарсаў і інтэрлюдый). Найбольшага росквіту дасягнула ў эпоху Адраджэння ў творчасці Лопэ дэ Вегі, П. Кальдэрона, У. Шекспіра, Ж.- Б. Мальера і інш. Значны ўплыў на заходнееўрапейскую камедыю аказала італьянская «камедыя дэль артэ» (камедыя масак), спектаклі якой ставіліся падчас святаў на плошчах і вуліцах гарадоў. Паспяхова развівалася ў 18-19 ст. у розных еўрапейскіх краінах — Італіі (К. Гоцы, К. Гальдоні), Англіі (Г. Філдынг, Ф. Шэрыдан), Расіі (І. Крылоў, А. Грыбаедаў, М. Гогаль, М. Салтыкоў-Шчадрын).
Камедыя ў Беларусі
На Беларусі камедыя вядома са старажытнасці; яе элементы праяўляліся ў народных гульнях, святах, рытуалах, тэатралізаваных паказах. У пастаноўкі школьнага тэатра, народнай драмы, батлейкі ўключаліся камедыйныя сцэнкі. У другой палове 19 ст. на высокі прафесійны ўзровень камедыю ўзнялі творы В. Дуніна-Марцінкевіча «Пінская шляхта» і «Залёты». У пачатку 20 ст. выдатныя камедыйныя п’есы пісалі Я. Купала, У. Галубок, К. Каганец, М. Чарот і інш. Яркія ўзоры камедыі стварылі К. Крапіва, В. Вольскі, А. Макаёнак, М. Матукоўскі, А. Петрашкевіч, А. Дудараў, якія вызначаліся актуальнасцю зместу, каларытнасцю характараў, непрымірымасцю да чалавечых заган, сцвярджэннем гуманістычных ідэалаў.
Навазыбкаўскі раён
Навазыбкаўскі раён (Новозыбковский район) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на паўднёвым захадзе Бранскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр — горад Навазыбкаў.
Геаграфія
Мяжуе:
Асноўныя рэкі — Іпуць, Вага, Карна.
Гісторыя
Тэрыторыя цяперашняга Навазыбкаўскага раёна да 1919 года ўваходзіла ў Навазыбкаўскі павет Чарнігаўскай губерні, а ў 1919 годзе была перададзена ў склад Гомельскай губерні РСФСР. У 1926 годзе, у сувязі з расфарміраваннем Гомельскай губерні, увайшла ў склад Бранскай губерні.
У 1929 годзе, з увядзеннем новага адміністрацыйнага падзелу, губерні і паветы ліквідавалі. Быў утвораны Навазыбкаўскі раён, які спачатку ўваходзіў у Клінцоўскую акругу Заходняй вобласці з цэнтрам у г. Смаленску. У 1937—1944 гадах Навазыбкаўскі раён уваходзіў у Арлоўскую вобласць.
5 ліпеня 1944 года ўказам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР была ўтворана Бранская вобласць, у склад якой, нароўні з іншымі, быў уключаны і Навазыбкаўскі раён.
Дэмаграфія
Насельніцтва раёна складае 13,7 тыс. чалавек без раённага цэнтра, у Навазыбкаве жывуць каля 43 тыс. Усяго налічваецца 65 населеных пунктаў.
Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел
Пасля муніцыпальнай рэформы (2005) у раёне маецца 8 сельскіх паселішчаў:
Эканоміка
У XIX і пачатку XX стагоддзяў Навазыбкаўскі павет быў буйным цэнтрам вытворчасці запалак. Дзейнічалі 8 фабрык, якія выраблялі 290 млн скрынак запалак штогод. Найбуйнейшай з іх была фабрыка Воўкава. Цяпер на яе месцы знаходзіцца станкабудаўнічы завод.
Горадаўтваральнымі прадпрыемствамі савецкага перыяду Навазыбкава былі завод «Індуктар», станкабудаўнічы завод і кравецкая фабрыка.
Найбуйнейшыя прадпрыемствы:
Апроч гэтага, у раёне вырабляюць дадаткі для бетону, працуюць рознага кшталту харчовыя прадпрыемствы.
Экалогія
У выніку катастрофы на Чарнобыльскай АЭС 26 красавіка 1986 года Навазыбкаўскі раён быў забруджаны даўгавечнымі радыенуклідамі. Спіс населеных пунктаў, аднесеных да зоны адсялення: Бабакі, Барок (Манюкоўскі сельсавет), Барок (Наваместаўскі сельсавет), Баршчоўка, Булдынка, Вялікія Ляды, Вялічка (Тростанскі сельсавет), Верашчакі, Вярцебы, Унукавічы, Гатка, Грымучка (Старавышкаўскі сельсавет), Грыўкі (Старабабовіцкі сельсавет), Грозны, Дзядоўскі, Дзяменка, Дружба (Тростанскі сельсавет), Дуброўка (Сноўскі сельсавет), Калінаўка, Карна, Грыва (Старавышкаўскі сельсавет), Зарэчча (Сноўскі сельсавет), Калодескі (Старавышкаўскі сельсавет), Любін, Міхайлаўка, Навазыбкаў, Пянькі, Раздолле, Сноўскае, Бялімава, Белы Калодезь, Глыбочка, Жураўкі, Злотніцкі Хутар, Красны Востраў, Ст. Манюкі, Маскоўшчына, Новыя Кацічы, Прудоўка, Рудня (Дзяменскі сельсавет), Сіні Калодезь, Стары Вышкаў, Барацьбіт, Віхолка (Катіцкі сельсавет), Заверша, Калінін, Крутабяреэзка, Макусы-1, Машок, Новыя Файкі, Пісаркі, Саўкін Хутар, Сіняўка-2, Тростань, Горка (Старавышкаўскі сельсавет), Данчэнкава Слабада, Замішэва, Кацічы, Курганне (Старавышкаўскі сельсавет), Маханаўка, Нясвоеўка, Паломы, Падрудня, Шыцікаў Лог, Клюкаў Мох (Унукавіцкі сельсавет), Клюкаў Мох (Сінякалодескі сельсавет), Карчы, Чырвоны Світанак, Мамай (Тростанскі сельсавет), Машкінскі, Міхайлаўка (Катіцкі сельсавет), Новая Вёска, Новае Места, Новыя Бабовічы, Арол, Перавоз, Перамога, Полек, Расаднікі, Свяцк, Сіняўка, Старая Рудня, Старыя Бабовічы, Трыголаў, Хілеевічы, Шаломы, Ягаднае, Ясная Паляна.
Транспарт
Бранск — Навазыбкаў — мяжа Рэспублікі Беларусь — Кобрын
Васіль Васілевіч Кірыенка
Васі́ль Васі́левіч Кірые́нка (нарадзіўся 28 чэрвеня 1981 года, Рэчыца, Беларусь) — беларускі шашэйны і трэкавы веласіпедыст, які выступае за каманду «Team Sky». Чэмпіён свету ў індывідуальнай гонцы з раздзельным стартам 2015 года. Пераможца этапаў Джыра д’Італія і Вуэльты.
Тайнік сэрцападобны
Тайнік сэрцападобны (Listéra cordáta) — від кветкавых раслін роду сямейства.
Васіль Васілевіч Кірыенка
Біяграфія
Становіцца пераможцам 19 этапу Джыра д’Італія ў 2008 годзе, раней фінішыраваў другім на 7-м і 14-м этапах. У сакавіку 2008 годзе здабыў залаты медаль у гонцы па ачках на чэмпіянаце свету на велатрэку ў Манчэстэры, але ў наступным годзе згубіў гэты тытул на карысць аўстралійца Кэмерана Мэера ў польскім Прушкаве. Пад канец 2008 года Васіль Кірыенка заявіў пра падпісанне двухгадовага кантракта з іспанскай камандай «Caisse D'Epargne».
Тайнік сэрцападобны
Арэал
Арэал — раёны з умераным кліматам Еўропы і Паўночнай Амерыкі, на поўначы сустракаецца ў тундравых раёнах Еўразіі і ў Грэнландыі. Аддае перавагу вільготным зацененым месцам, у асноўным у лясной зоне. У гарах можа расці да вышыні 2000 м (у паўднёвай частцы арэалу).
Васіль Васілевіч Кірыенка
Біяграфія
У 2010 годзе Васіль Кірыенка заняў другое месца на дзясятым этапе «Тур дэ Франс», паказаўшы найлепшы вынік за ўсю гісторыю ўдзелу беларускіх веласіпедыстаў у гэтым спаборніцтве.
Тайнік сэрцападобны
Батанічнае апісанне
Тайнік сэрцападобны — травяністая расліна. Карэнішча паўзучае.
Лісце супраціўнае, сэрцападобнай формы. Кветкі дробныя, жоўта-зялёныя, сабраны ў шматкветкавыя суквецці, размешчаныя на канцы сцябла вышынёй 25—60 см. Плод — каробачка.
Васіль Васілевіч Кірыенка
Біяграфія
3 сакавіка 2010 года фінішыраваў 5-м на трэцім этапе велашматдзёнкі «Вуэльта Мурсіі» і паводле вынікаў агульнага заліку заняў 10-е месца. 5 красавіка 2011 годзе Васіль Кірыенка перамог у другім этапе шматдзёнкі «Тур краіны Баскаў». 12 верасня 2013 годзе выйграў 18-ы этап «Вуэльты». 22 траўня 2015 г. перамог у 14-м этапе прэстыжнай велашматдзёнкі «Джыра д’Італія».
23 верасня 2015 года выйграў індывідуальную гонку з раздзельным стартам на чэмпіянаце свету, які праходзіў у ЗША.
12 кастрычніка 2016 года стаў сярэбраным прызёрам у індывідуальнай гонцы з раздзельным стартам на чэмпіянаце свету ў Досе.
Мікіткі
Мікі́ткі (, Микитки) — вёска ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Мядзельскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Груздава, з 1927 года ў складзе гміны Кабыльнік Пастаўскага павета Віленскага ваяводства.
Да 29 верасня 2006 года вёска ўваходзіла ў склад Лацвянскага сельсавета.
Сінкопа (музыка)
Сінко́па (συνκοπε, літаральна — абсяканне, скарачэнне) у музыцы — зрушэнне рытмічнай апоры з моцнай дзелі такта на слабую, гэта значыць несупадзенне рытмічнага акцэнту з метрычным.
Сінкапіраванне — неад’емны рытмічны элемент блюза, джаза, некаторых выглядаў рок-музыкі і вытворных стыляў.
Юзаф Верашчака
Юзаф Мікалай Амбросі Францішак Ксаверы Верашчака (Józef Wereszczaka; 1796, Туганавічы — не раней за 1857) — службовец, памешчык.
Біяграфія
Паходзіць са шляхецкага роду Верашчакаў. Нарадзіўся сям’і Антонія Верашчакі, маршалка шляхты Новагародскага павета, і Францішкі з Анцутаў, дачкі берасцейскага суддзі. Меў брата Міхала і сястру Марылю, знакамітую каханую Адама Міцкевіча.
Хрышчаны 11 снежня 1796 года ў Варанчанскім касцёле. Вучыўся разам з братам і Т. Занам у Мінскай гімназіі, потым — у Віленскім універсітэце, належаў да Таварыства прамяністых. Уладальнік маёнтка Смольчыцы (121 душа ў 1838), які вымяняў у Туганоўскіх на дзедзічны маёнтак Туганавічы, таксама атрымаў у пасаг за жонкай маёнтак Райца з фальваркам Сёгда, а пазней і маёнтак Міратычы. У 1814 г. — дэпутат шляхты на гродзенскіх губернскіх выбарах. У 1821 г. — харунжы.
Член масонскай ложы «Шчаслівага Вызвалення» ў Нясвіжы.
Сябраваў з Адамам Міцкевічам, які прыязджаў да яго ў Туганавічы, у 1819 годзе размаўляў з Юзафам і Міхалам Верашчакамі пра масонаў. Жыццё туганаўскага двара Міцкевіч адлюстраваў на прыкладзе Сапліцова ў «Пане Тадэвушы».
У 1826 г. маршалак Навагрудскага павета. У 1833 — эмісар польскай эміграцыі М. Шыманскі прыбыў да Марылі Верашчака з адрасам яе брата Юзафа.
У в. Райца Карэліцкага раёна захаваўся яго сядзібны дом (цяпер будынак шпіталя).
Сям’я
У шлюбе з Людвікай з Раецкіх, старэйшай дачкой навагрудскага маршалка Францішка Дунін-Раецкага. Дзеці:
Міхалі (Мядзельскі раён)
Міхалі́ (, Михали) — вёска ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Мядзельскага сельсавета.
Да 29 верасня 2006 года вёска ўваходзіла ў склад Лацвянскага сельсавета.
Краўт-рок
Краўт-рок — кірунак эксперыментальнай і псіхадэлічнай рок-музыкі, узнікшы ў канцы 1960-х — пачатку 1970-х гадоў у Германіі.
Сэмплы
Фрагменты кампазіцый у стылі краўт-рок для праслухоўвання:
Эмбіент
Эмбіент (ambient — навакольнае, ахінальнае; чытаецца як «эмбіэнт», заўв.) — музычны жанр, які ўключае ў сябе элементы цэлага шэрага розных стыляў — джаза, нью-эйджа, электроннай музыкі, рока, рэгі, сучаснай акадэмічнай музыкі, этнамузыкі і нават нойза.
Аляксей Мікалаевіч Лашкевіч
Аляксей Мікалаевіч Лашкевіч (нар., Гомель, Беларусь) — беларускі баскетбаліст, трэнер.
Кар’ера
Выхаванец гомельскага баскетбола. У 1993—1997 гадах праходзіў навучанне ў Рэспубліканскай вучылішчы алімпійскага рэзерву ў Мінску.
У чэмпіянаце Беларусі дэбютаваў у сезоне 1993/1994 у клубе РТІ-2-РВАР і заваяваў з ім у веку 16 гадоў залаты медаль чэмпіёна Беларусі.
У 1999 годзе паехаў у Славенію і выступаў за клуб «Геліяс».
Жарабцы
Назву Жарабцы́ маюць: