cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Партыя Цэнтра (Германія)
Па́ртыя Цэ́нтра (Deutsche Zentrumspartei), Партыя каталіцкага Цэнтра — палітычная партыя ў Германіі, адна з самых уплывовых у перыяд Германскай імперыі і Веймарскай рэспублікі. Выяўляла інтарэсы каталіцкай часткі насельніцтва краіны.
Жанаталап (Атыраўская вобласць)
Жанаталап — сяло ў Атыраўскай вобласці Казахстана. Знаходзіцца ў падпарадкаванні гарадской адміністрацыі Атырау. Уваходзіць у склад Атыраўскай сельскай акругі. Код КАТА — 231035200.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1511 чалавек (776 мужчын і 735 жанчын). Паводле дадзеных перепісу 2009 года, у сяле пражывалі 2605 чалавек (1306 мужчын і 1299 жанчын).
Мюрэй Вейдэнбаум
Мюрэй Вейдэнбаум (Murray Lew Weidenbaum; 10 лютага 1927, Нью-Ёрк — 20 сакавіка 2014) — амерыканскі эканаміст.
Біяграфія
Бакалаўр Гарадскога каледжа (Нью-Ёрк), магістр Калумбійскага ўніверсітэта і доктар філасофіі Прынстана. З 1964 г. выкладаў у Вашынгтонскім універсітэце ў Сэнт-Луісе. З 1975 года ўзначальваў Цэнтр даследаванняў амерыканскага бізнесу пры Вашынгтонскім універсітэце, які з 2001 года носіць назву Цэнтра Вейдэнбаума. Старшыня Савета эканамічных кансультантаў пры прэзідэнце ЗША (1981-1982). Лаўрэат (1996).
Ян Альбрэхт Радзівіл
Ян Альбрэхт Радзівіл (1591 — 1626) — вялікалітоўскі магнат, 2-гі ардынат клецкі. Староста ўпіцкі (1621—1626).
Біяграфія
Паходзіў з алыцка-нясвіжскай галіны роду Радзівілаў, сын вялікага маршалка літоўскага Альбрэхта Радзівіла і курляндскай прынцэсы Ганны Кетлер. У 1592 годзе бацька памёр, выхоўваўся і атрымаў адукацыю пад апекай маці.
У 1609 годзе ажаніўся з княжной Лавініяй Карэцкай, атрымаў пасагам уладанні ў Кіеўскім ваяводстве. У 1609 годзе заснаваў шпіталь пры клецкім касцёле Святой Тройцы, які ўтрымліваў за свой кошт. У 1621—1623 гадах браў удзел у вайне Швецыі з Рэччу Паспалітай (1621—1626). У 1621 годзе атрымаў урад старосты ўпіцкага.
Значную ўвагу надаваў разбудове Клецка, былі перабудаваны Высокі і Дольны замкі. На Дольным замку пабудаваны 2 княжацкія палацы, будынак суда. Браў удзел у разборы і вырашэнні памежных спрэчак паміж іншымі магнатамі і сваякамі.
Казанне на ўгодкі смерці князя Яна Альбрэхта 15 красавіка 1627 года ў клецкім касцёле прамовіў віленскі ксёндз-бернардынец Адам Львавецыюш, потым яно выйшла ў Вільні асобным выданнем.
Тарвізіа
Тарвізіа (Tarvisio) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Фрыўлі-Венецыя-Джулія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Удзінэ.
Насельніцтва складае 4894 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 24 чал./км². Займае плошчу 206 км². Паштовы індэкс — 33018. Тэлефонны код — 0428.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Santi San Pietro.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Канскі кінафестываль 2005
58-ы Канскі кінафестываль праходзіў з 11 па 22 мая 2005 года ў горадзе Каны, Францыя. Галоўную ўзнагароду кінафестывалю — Залатую пальмавую галіну — атрымаў фільм «» рэжысёраў.
Газьба
Га́зьба (, Газьба) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Мяжанскага сельсавета. Да 2004 года з’яўлялася цэнтрам Газьбенскага сельсавета. У 2004—2018 гадах у складзе Руднянскага сельсавета.
За 53 кіламетры на паўночны ўсход ад Гарадка, 92 кіламетраў ад Віцебска, 40 кіламетраў ад чыгуначнай станцыі Езярышча.
Хімедзі
Хімедзі (姫路市) — цэнтральны горад Японіі, размешчаны на паўднёвым захадзе вострава Хонсю на ўзбярэжжы Унутранага мора ў прэфектуры Хіёга рэгіёна Кінкі. Атрымаў гарадскі статус 1 красавіка 1889 года.
Размешчаны тут замак Хімедзі ўваходзіць у лік Нацыянальных скарбаў Японіі і з 1993 года ўключаны ў спіс Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА. Парк вакол замка вядомы як адно з месцаў паломніцтва японцаў падчас свята цвіцення сакуры Ханамі.
Прамысловасць
Хімедзі — буйны прамысловы цэнтр (машынабудаванне, прадпрыемствы нафтаперапрацоўчай прамысловасці). Каля Хімедзі — буйны металургічны камбінат, пабудаваны па савецкай тэхналогіі бесперапыннага ліцця сталі.
Зінякі
Зінякі́ (, Зиняки) — вёска ў Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Астрынскага сельсавета.
Друя (станцыя)
Друя (, Дру́я)  — станцыя Віцебскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Браслаўскім раёне Віцебскай вобласці. Размешчана ў пасёлку Друя.
Рынга
Рынга:
Уэстан-он-Трэнт
Вёска Уэстан-он-Трэнт (Weston-on-Trent) — вёска і абшчына у раёне Паўднёвы Дэрбішыр графства Дэрбішыр, Англія, знаходзіцца на поўнач ад ракі Трэнт і канала Трэнт і Мерсі.
Назва вёскі — англа-саксонскага паходжання, суфікс «тан» мае значэнне «горад», а цалкам назва Уэстан азначае Заходні Горад (West Town). Па дадзеных перапісу 2004 года ў вёсцы пражывае каля 800 чалавек старэйшых за 16 гадоў.
Гісторыя
Першае згадванне Уэстана адносіцца да 1009 года, калі кароль Англіі Этэльрэд Неразумны ўсталяваў межы горада.
У 1086 маёнтак Уэстан быў падараваны каралём Вільгельмам I Заваёўнікам Гуга д'Аўраншу. У 1215 годзе кароль Ян Беззямельны падпісаў статут аб тым, што Уэстан не належыць да навакольных яго акруг.
У 1642 годзе, у пачатку англійскай грамадзянскай вайны салдаты, раскватараваных ва Уэстан-Холе атакавалі раялістаў, што стаялі лагерам на паўднёвым беразе ракі.
У 1649 годзе сям'я Роўпераў прадала Уэстан-Хол, і ён так і не быў дабудаваны.
У верасні 1770 было пачата будаўніцтва рачнога канала, які пасля быў уключаны ў спісы культурнай спадчыны Англіі.
У 1851 годзе насельніцтва Уэстана складала каля 400 чалавек, прыкладна 70 двароў. У 1873 годзе ва Уэстане была адкрыта чыгунка, для яе будаўніцтва прыйшлося падарваць некалькі дамоў, і яна пралягла прама праз паселішча, падзяліўшы яго на паўночную і паўднёвую часткі, маладасягальныя адна для адной.
У 1937 годзе ва Уэстане быў працягнуты вадаправод, што дало магчымасць таксама ўладкаваць цэнтралізаваную каналізацыю. Працы абышліся ў 50 тысяч фунтаў стэрлінгаў.
Пасля Другой сусветнай вайны адзін з пабудаваных пад Уэстан-он-Трэнтам у ваенныя гады лагераў стаў домам для аддзялення Асацыяцыі Украінскай Моладзі ў Вялікабрытаніі. Паселішча носіць назву Tarasivka.
У 1980 годзе, у час падрыхтоўкі маскоўскай Алімпіяды савецкі бок заявіў, што Уэстан-он-Трэнт з'яўляецца апорай міжнароднага шпіянажу, гаворка ішла аб украінскім трэніровачным лагеры ЦРУ, які рыхтуе агентаў для сабатажу Алімпійскіх гульняў.
Культура і адукацыя
Адзіная навучальная ўстанова ва Уэста-он-Трэнце — пачатковая школа Царквы Англіі, заснаваная ў 1821 годзе. Школа знаходзіцца на захадзе вёскі, з 1830 года яна размяшчалася ў двух катэджах, набытых за два шылінгі ў сэра Роберта, другога баранета Уілмата. У 1842 годзе для школы быў пабудаваны ўласны будынак, які ўмяшчае да 60 вучняў. У 1890 годзе ў школе было 35 вучняў. Наступны пераезд школы ў новы будынак адбыўся ў 2007 годзе, урачыстае адкрыццё адбылося 21 красавіка.
У вёсцы дзейнічаюць некалькі грамадскіх арганізацый: «Дамавыя», Кававая раніца, Жаночая брыгада, «След пудзіла». Іх сходы праходзяць у вясковай ратушы.
Прыслуч (Бэрэзніўскі раён)
Прыслуч (При́случ) — вёска ў Бэрэзніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Наталля Іванаўна Качанава
Наталля Іванаўна Качанава, народжаная Талкачова (нар., , Віцебская вобласць) — беларускі дзяржаўны дзеяч, старшыня Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу (з 2019).
Біяграфія
У 1982 годзе закончыла Наваполацкі політэхнічны інстытут імя ЛКСМБ, у 2006 годзе — Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь.
З 1982 да 1995 — аператар пульта кіравання, інжынер па тэхніцы бяспекі, інжынер вытворча-тэхнічнага аддзела Полацкага прадпрыемства «Водаканал».
З 1995 да 2002 — інжынер, выконваючы абавязкі начальніка, вядучы інжынер вытворча-тэхнічнага аддзела камунальнага ўнітарнага прадпрыемства «Жыллёва-камунальная гаспадарка г. Полацка».
З 2002 да 2007 — начальнік аддзела жыллёва-камунальнай гаспадаркі, выконваючы абавязкі намесніка старшыні па капітальным будаўніцтве і ЖКГ Полацкага гарвыканкама, намеснік старшыні па капітальным будаўніцтве і ЖКГ Полацкага гарвыканкама.
З 2007 да 2014 — старшыня Наваполацкага гарвыканкама.
З 27 снежня 2014 — намеснік прэм’ер-міністра Беларусі.
З 21 снежня 2016 года — кіраўнік Адміністрацыі прэзідэнта Рэспублікі Беларусь. 6 снежня 2019 года выбрана старшынёй Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Беларусі.
15 сакавіка 2021 года ўвайшла ў склад Канстытуцыйнай камісіі, якая ў мэтах ажыццяўлення рэзалюцыі шостага Усебеларускага народнага сходу распрацоўвае прапановы па змяненні Канстытуцыі Беларусі і забяспечвае іх усенароднае абмеркаванне.
Санкцыі ЕС і іншых краін
17 снежня 2020 года была ўключана ў спіс беларускіх чыноўнікаў, якім забаронены ўезд на тэрыторыю ЕС. У якасці падставаў для ўвядзення санкцый было адзначана, што Качанава як старшыня Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу адказвае за падтрымку рашэнняў прэзідэнта ў галіне ўнутранай палітыкі і за арганізацыю махлярскіх прэзідэнцкіх выбараў 2020 года. Яна таксама рабіла публічныя заявы, адстойваючы жорсткія разгоны мірных дэманстрацый з боку апарата бяспекі. З-за гэтага жа Качанаву ў свае санкцыйныя спісы ўключылі Вялікабрытанія і Швейцарыя. 26 студзеня 2021 года да санкцый ЕС далучыліся Албанія, Ісландыя, Ліхтэнштэйн, Нарвегія, Паўночная Македонія, Чарнагорыя.
Таксама Качанава знаходзіцца ў санкцыйным спісе спецыяльна прызначаных грамадзян і заблакіраваных асоб ЗША, а з 2022 года — пад санкцыямі Японіі, Украіны і Канады.
Ацэнкі
Палітолаг Дзмітрый Балкунец у красавіку 2020 года сцвярджаў, што ў Н. Качанавай «вельмі станоўчая біяграфія, ніякіх скандалаў за ёй няма… Качанава — чалавек вельмі выканаўчы, мае вялікі досвед працы з „нафцянкай“, бо працавала ва ўладзе ў горадзе, дзе развітая нафтавая прамысловасць».
У канцы мая 2020 года Аляксандр Лукашэнка выказаўся пра Н. Качанаву як пра «гатовага прэзідэнта» (г. зн. чалавека, падрыхтаванага заняць прэзідэнцкую пасаду ў Беларусі), аднак падкрэсліў, што «ў нас Канстытуцыя не пад жанчыну, і грамадства не саспела для таго, каб галасаваць за жанчыну».
У лістападзе 2020 года палітолаг Вольф Рубінчык звярнуў увагу на тое, што Н. Качанава даўно ўваходзіць у тузін (калі не ў пяцёрку) найбольш уплывовых чыноўнікаў Беларусі, а таксама на той факт, што задача, якую яна ў жніўні 2017 г. паставіла перад кіраўніцтвам Мінска («дасягнуць у снежні сярэдняга заробку ў 1385 рублёў… не проста дасягнуць, але і ўтрымаць»), не была выканана. Крытычна ацэньвалася і яе рэакцыя на гібель Рамана Бандарэнкі.
Сям’я
Замужам. Мае дзвюх дочак.
Тросенка
Тро́сенка (, Тросенка) — вёска ў Шклоўскім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Александрыйскага сельсавета.
Геаграфія
Каля вёскі працякае рака Тросенка (прыток ракі Дняпро).
Malvoideae
Malvoideae — падсямейства двухдольных раслін у складзе сямейства.
Класіфікацыя
Падсямейства ўключае ў сябе 110 родаў і больш 1670 відаў у 4 трыбах:
IC 710
IC 710 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) у сузор'і Леў.
Сіўкы
Сіўкы (Сі́вки) — вёска ў Бэрэзніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Таропа
Таропа (Торо́па) — рака ў Цвярской вобласці Расіі, правы прыток Заходняй Дзвіны.
Назва
Назва Таропы балцкага паходжання. Балцкі гідранімічны аналаг — заходнелітоўская рэка Tarpija (каля жамойцкага Цяльшэя).
Гэтыя рачныя назвы звязаныя з літоўскім tarpti «змяшчацца, уцісквацца», tarpas «прамежак, прагал; прорва (паміж адным і другім)», tarpe «паміж, пасярод». Далей да індаеўрапейскага *ter- «церці, высвідроўваць».
Назва Таропы з таго ж семантычнага шэрагу, што і назвы ракі Віцьба, возера Мядзел, якія звязаныя з літоўскім viduje «пасярэдзіне», протабалцкім коранем med- са значэннем «сярэдзіна; сярэдні; пасярод, паміж».
Утварэнне такіх гідронімаў было матываванае семантыкай «працярэблівання» рэчышчам ракі сабе шляху паміж берагоў. Блізкую семантыку маюць дняпроўскія гідронімы тыпу Бася, Беседзь, Бестань (ад літоўскага besti, bastyti «ўтыкаць; капаць, пракопваць»).
Значэнне назвы Таропа можна прыблізна перадаць як «Сярэдзінная (рака)», рака, што працярэбіла сабе шлях паміж берагамі.
Гідраграфія
Даўжыня — 174 км, плошча вадазбору — 1950 км². Выток каля сяла Тарапаца Андрэапальскага раёна Цвярской вобласці, на заходніх схілах Валдайскага ўзвышша.
Ледастаў з канца лістапада — пачатку снежня, адкрываецца ў красавіку. Расход вады за 49 км ад вусця — 19,7 м³/с. Жыўленне ракі змяшанае, з перавагай снегавога.
На рацэ размешчаны горад Таропец і пасёлак Старая Таропа.
У высокім цячэнні на рацэ шмат азёр, самыя вялікія з іх — Ясы, Кудзянец і Кудзінскае.
Скансен
Скансен (Skansen) — этнаграфічны комплекс — музей пад адкрытым небам, музей-вёска, размешчаны на востраве Юргордэн у Стакгольме. Заснаваны Артурам Хазеліусам 11 кастрычніка 1891 года.
Заснаванне
У 1810 годзе на востраве Юргордэн, які раней з’яўляўся валоданнем шведскай кароны, гандляр Ён Бургман пабудаваў летні павільён з прыгожым відам на горад, там жа ім быў разбіты дзівосны сад. Маёнтак Бургмана атрымаў назву «Скансен», бо побач была невялікая крэпасць (skans — умацаванне), дзе прынцы каралеўскай сям’і навучаліся ваеннаму майстэрству.
У нядзелю 11 кастрычніка 1891 года «Скансен» упершыню адкрыўся для наведвальнікаў, а яго першым экспанатам была хатка з Муры.
NGC 3938
NGC 3938 (іншыя абазначэнні — UGC 6856, MCG 7-25-1, ZWG 214.34, ZWG 215.2, IRAS11502+4423, PGC 37229) — спіральная галактыка (Sc) у сузор’і Вялікая Мядзведзіца.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
У галактыцы былі зарэгістравана ўспышкі трох звышновых: SN 1961U, SN 1964L і SN 2005ay. Колькасць аб’ектаў, зарэгістраваных у NGC 3938, складае 164 аб’екта.
Імага
Імага (imago — «вобраз») — дарослая (дэфінітыўная) стадыя індывідуальнага развіцця насякомых і некаторых іншых членістаногіх жывёл са складаным жыццёвым цыклам. На гэтай стадыі жывёлы становяцца здольнымі да размнажэння (за выключэннем выпадкаў неатэніі) і часта — да рассялення. Імага не ліняюць і не растуць.
Працягласць жыцця імага залежыць ад біялогіі віду і вагаецца ад некалькіх хвілін (матылькі-мяшэчніцы) да 20 гадоў (самкі некаторых мурашак).
Ірацыянальны лік
Ірацыяна́льны лік (ад irrationalis — неразумны) — усе рэчаісныя лікі, якія не з’яўляюца рацыянальнымі (адніманне мностваў рэчаісных і рацыянальных лікаў), — то бок, іх нельга запісаць у выглядзе \frac{m}{n}, дзе m — цэлы лік, а n — натуральны, n \ne 0. Ірацыянальны лік раскладваецца ў бясконцы неперыядычны дзесятковы дроб, і гэтая яго ўласцівасць можа быць прынятая за азначэнне ірацыянальнага ліку.
Пра існаванне ірацыянальных лікаў (дакладней адрэзкаў, несувымерных з адрэзкам адзінкавай даўжыні), ведалі ўжо старажытныя матэматыкі: ім была вядомая, напрыклад, несувымернасць дыяганалі і бока квадрата, што раўнасільна ірацыянальнасці ліку \sqrt 2.
Ірацыянальныя лікі таксама могуць разглядацца праз бясконцыя непарыўныя дробы. Следствам доказу Кантара з’яўляецца тое, што рэчаісныя лікі не злічальны, а рацыянальныя — злічальны, адсюль вынікае, што амаль усе рэчаісныя лікі ірацыянальны.
Алгебраічныя і трэнсцэндэнтныя лікі
Кожны ірацыянальны лік з’яўляецца або алгебраічным лікам, або трансцэндэнтным лікам (неалгебраічным). Мноства алгебраічных лікаў з’яўляецца злічальным мноствам. Паколькі мноства рэчыўных лікаў незлічальна, то мноства ірацыянальных лікаў таксама незлічальна.
Кожны рэчаісны трансцэндэнтны лік з’яўляецца ірацыянальным; алгебраічны лік можа быць як рацыянальным, так і ірацыянальным.
Мноства ірацыянальных лікаў з’яўляецца мноствам другой катэгорыі.
Ірацыянальныя лікі і непарыўныя дробы
Ірацыянальныя лікі прадстаўляюцца бясконцым непарыўным дробам. Прыклад, лік e:
Квадратычным ірацыянальнасцям адпавядаюць перыядычныя бесперапынныя дробы.
Прыклады
Ірацыянальнымі з’яўляюцца:
Карпанаўцы
Карпа́наўцы (, Карпановцы) — вёска ў Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Астрынскага сельсавета.
Саўпа
Саўпа (Совпа́) — вёска ў Бэрэзніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Сцяг Гродзенскай вобласці
Сцяг Скідзеля — адзін з афіцыйных сімвалаў Гродзенскай вобласці. Сцяг і герб зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад г. № 279.
Распрацоўка галоўных знакаў вобласці вялася камісіяй, якую ўзначальвала намеснік старшыні аблвыканкама М. М. Бірукова. Пасля разгляду некалькіх праектаў аўтарам герба і сцяга Гродзенскай вобласці стала рэгіянальны прадстаўнік грамадскага аб'яднання «Беларускі саюз дызайнераў» І. У. Процка. Прапанаваны ёй праект быў ухвалены сябрамі камісіі, прайшоў абавязковую геральдычную экспертызу і быў рэкамендаваны да зацвярджэння.
Апісанне
Сцяг Гродзенскай вобласці ўяўляе сабой прамавугольнае чырвонае палотнішча з прапорцыямі бакоў 1:2. У цэнтры асабовага боку палотнішча размешчана выява герба вобласці без дубовых галінак і стужкі.
Škoda Yeti
Škoda Yeti — першы красовер ад аўтавытворцы Škoda, які дэбютаваў на Жэнеўскім аўташоў у 2009 годзе. Аўтамабіль быў створаны на платформе Volkswagen A5. Да цяперашняга моманту прадстаўлена два пакалення Škoda Yeti:
Апісанне
Škoda Yeti прапануецца ў двух варыянтах: City — для горада і Outdoor — для бездарожжа. Аўтамабілі, якія належаць да групы City, абсталёўваюцца бамперамі пад колер кузава і ахоўнымі бакавымі молдынгамі. Yeti Outdoor адрозніваюцца ад «гарадскіх» падвышанай праходнасцю, павялічаным дарожным прасветам і ахоўнымі накладкамі на кузаве. Пярэдняя частка абедзвюх паркетніка абсталёўваецца прастакутнымі процітуманнымі фарамі галаўнога святла. У якасці опцыі даступныя біксенонавыя фары. Задняя частка аўтамабіля абсталёўваецца змененай крышкай багажніка, прастакутнымі адбівальнікамі і невялікі нішай для нумарнога знака. Аўтамабіль камплектуецца лёгкасплаўнымі 16-цалевымі дыскамі.
Пярэднепрывадны Škoda Yeti можа камплектавацца двума турбанаддуўнымі рухавікамі на выбар. 1,2-літровы 4-цыліндравы бензінавы TSI хоць і лічыцца найбольш танным, але мае высокія эксплуатацыйныя характарыстыкі. Другім варыянтам матора лічыцца 2,0-літровы дызельны 109-моцны рухавік. У базавай камплектацыі дызельны сілавы агрэгат працуе ў пары з 5-ступеністай механічнай каробкай перадач, а бензінавы з 6-ступеністай механічнай КП. У якасці опцыі можна абсталяваць аўтамабіль поўным прывадам і 7-ступеністай механічнай КП.
Allium willeanum
Allium willeanum — від травяністых раслін сямейства ; эндэмік Кіпра.
Апісанне
Цыбуліна малая і авальная, ≈ 2.5 см даўжынёй і 2 см шырынёй; маюцца цыбулінкі; вонкавыя абалонкі карычнева-фіялетавыя. Сцябло тонкае і прамое, круглае ў перасеку, да 50 см. 2n = 16.
Распаўсюджанне
Эндэмік Кіпра, дзе зафіксаваны на большай частцы вострава.
Расце ў гарыгах або на сухіх, камяністых схілах, зрэдку ў шчылінах камянёў або скал, або ў сухіх рэчышчах рэк і на вапняковых або магматычных утварэннях. Від можна таксама знайсці на абочынах дарог, на неапрацаваным грунце і на краях палёў.
Ісэ (заліў)
Заліў Ісэ (伊勢湾) — заліў у Японіі, на ціхаакіянскім узбярэжжы цэнтральнай часткі вострава Хонсю. Размешчаны ў прыбярэжных водах прэфектур Айты і Міэ. З захаду, поўначы і ўсходу акружаны паўастравамі Сіма, Ціта і Ацумі. На поўначы ў заліў уліваюцца рэкі Кісо, Нагара і Ібі. Іншая назва — мора Ісэ (伊勢の海).
Allium willeanum
Пагрозы і ахова
Асаблівых пагроз няма. Некаторыя субпапуляцыі сустракаюцца ў запаведных зонах.
IC 711
IC 711 — галактыка тыпу E? (эліптычная галактыка) у сузор'і Вялікая Мядзведзіца.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Ганаровыя грамадзяне Магілёва
Ганаровыя грамадзяне Магілёва — званне за выбітны ўклад у развіццё і росквіт горада Магілёва. 20 студзеня 1970 года пятая сесія Магілёўскага гарадскога Савета дэпутатаў працоўных прыняла рашэнне ўстанавіць званне «Ганаровы грамадзянін горада Магілёва» і «Кнігу ганаровых грамадзян горада Магілёва». Тады ж было зацверджана і Палажэнне аб званні «Ганаровы грамадзянін горада Магілёва».
Герб Гібралтара
Герб Гібралтара, зацверджаны ў 1502 годзе, адлюстроўвае чырвоную крэпасць з трыма вежамі, перад якой знаходзіцца залаты ключ.
Герб быў прыняты каралевай Ізабелай Кастыльскай ў Таледа падчас іспанскага перыяду ў Гібралтары.
Еўрадэнс
Еўрадэ́нс (Eurodance, ад European — «еўрапейскі» і dance — «танец», літаральна «еўратанец») — кірунак еўрапейскай электроннай танцавальнай музыкі, які з’явіўся ў канцы 1980-х гадоў, у выніку зліцця разнастайных элементаў еўрадыска, італа-дыска, хіп-хопа. Для стылю характэрна перавага сінтэзатара, выкарыстанне рытму з частатой ад 90 да 155 удараў за хвіліну, а таксама меладычных вакальных партый, або іх спалучэнне з хіп-хопам.
Быхава
Быхава (Bychawa) — горад у Польшчы, за 30 км на поўдзень ад Любліна. Уваходзіць у склад Любэльскага павета Люблінскага ваяводства. Сядзіба вяскова-гарадской гміны Быхава. Займае плошчу 6,69 км². Насельніцтва 5 тыс. чалавек (на 2018).
Вышэйшая атэстацыйная камісія Рэспублікі Беларусь
Вышэйшая атэстацыйная камісія Рэспублікі Беларусь (ВАК Беларусі) — орган дзяржаўнага кіравання Рэспублікі Беларусь падначалены Прэзідэнту Рэспублікі Беларусь, які праводзіць дзяржаўную палітыку і рэалізуе функцыю дзяржаўнага рэгулявання ў галіне атэстацыі навуковых, у тым ліку навукова-педагагічных, работнікаў вышэйшай кваліфікацыі. ВАК Беларусі ў сваёй дзейнасці кіруецца Канстытуцыяй Рэспублікі Беларусь, Палажэннем аб Вышэйшай атэстацыйнай камісіі Рэспублікі Беларусь і іншымі актамі заканадаўства.
Гісторыя
Да 1991 года навуковыя ступені і званні навукоўцам і выкладчыкам вышэйшых навучальных устаноў Беларускай ССР прысвойваліся Вышэйшым атэстацыйным камітэтам СССР.
Друць (станцыя)
Дру́ць (, Друть)  — станцыя Магілёўскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Бялыніцкім раёне Магілёўскай вобласці. Размешчана ў вёсцы Станцыя Друць; на лініі Асіповічы I — Магілёў II, паміж прыпыначным пунктам Мілое і прыпыначным пунктам Сінюга.
Шэметаўскі сельсавет
Шэ́метаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Мядзельскага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр — вёска Шэметава.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Свірскага раёна Вілейскай вобласці БССР. З 20 верасня 1944 года ў складзе Маладзечанскай вобласці. 15 лістапада 1957 года ў склад сельсавета з Канстанцінаўскага сельсавета перададзены 9 населеных пунктаў (вёскі Багацькі, Венцавічы, Каладзянка, Калодна, Каўзані, Кругліца, Лукашэвічы, Міхалоўшчына і хутар Калодна). З 31 жніўня 1959 года ў складзе Мядзельскага раёна. З 20 студзеня 1960 года ў складзе Мінскай вобласці. 10 мая 1960 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Сырмежскага сельсавета.
Джонстаўн (Гаяна)
Джонстаўн (Jonestown) — ідэйная абшчына рэлігійнай арганізацыі «Храм народаў», якая існавала на паўночным захадзе Гаяны у 1974—1978 гадах. Названая ў гонар свайго кіраўніка і заснавальніка, Джыма Джонса. Пасёлак атрымаў сусветную вядомасць з-за таго, што 18 лістапада 1978 года тут загінула 913 чалавек (сярод якіх адзін амерыканскі кангрэсмен).
Пераважная колькасць загінулых, 909 сектантаў, сярод якіх было больш за 200 дзяцей, здзейснілі т. зв. «рэвалюцыйнае самагубства» (revolutionary suicide). Масавае атручванне цыянідам было здзейснена пасля таго, як па загадзе Джыма Джонса было расстраляна пяць чалавек у мястэчку Порт Кайтума. Сярод ахвяраў быў і кангрэсмен ЗША Леа Раян. Двое сектантаў скончылі жыццё самагубствам, знаходзячыся ў сталіцы Гаяны — Джорджтаўне, да гэтага застрэліўшы двух сваіх дзяцей. Пасля трагедыі пасёлак Джонстаўн ператварыўся ў горад-прывід і ў сярэдзіне 1980-х гадоў быў практычна цалкам знішчаны пажарам.
Заснаванне Джонстаўна
У 1970-я гады ў амерыканскай прэсе сталі з’яўляцца публікацыі аб тым, што «Храм народаў» (заснаваны яшчэ ў 1955 годзе) з’яўляецца дэструктыўным культам, які замбуе сваіх адэптаў. Сваякі членаў «Храма» патрабавалі ад уладаў правядзення расследавання дзейнасці заснавальніка «Храма» — Джыма Джонса. У гэтых умовах Джонс прыняў рашэнне пакінуць ЗША і пасяліцца ў Паўднёвай Амерыцы.
У 1974 годзе ў джунглях Гаяны, на ўзятым у арэнду участку плошчай 3852 акра (15,59 квадратных кіламетры), некалькі членаў «Храма народаў» заснавалі паселішча, названае ў далейшым Джонстаун, па імі кіраўніка руху. У 1977 годзе Джым Джонс разам са сваімі паслядоўнікамі (больш за 900 чалавек) пераехалі ў гэтае паселішча.
У Джонстаўне члены «Храма народаў» займаліся ачысткай і акультурваннем тэрыторыі, вырошчваннем сельскагаспадарчых культур. У пасёлку былі пабудаваныя: лесапільня, клуб, садок, яслі. Жыхарам пасёлка даводзілася досыць шмат працаваць (па 11 гадзін у суткі), па вечарах яны ладзілі сходы або навучаліся.
З нагоды рэальнага жыцця радавых членаў руху ў пасёлку існуюць розныя меркаванні. За час існавання пасёлка яго наведала мноства людзей, і пакінула пераважна станоўчыя водгукі пра побыт насельнікаў Джонстаўна. На магнітафонных запісах штовечаровых сходаў, якія рабіў Джонс, чутныя жарты, смех, што гэтыя водгукі збольшага пацвярджала. Аднак некаторыя былыя пасяленцы заяўлялі пра шматлікія парушэнні правоў чалавека ў Джонстаўне, катаваннях, суровых цялесных пакараннях за правіннасці і што Джонс і яго асяроддзе пакутуюць ад наркатычнай залежнасці. Узнік рух «Заклапочаныя сваякі», якія стараліся прыцягнуць увагу грамадскасці і ўладаў ЗША да сітуацыі ўнутры Джонстаўна, у якім вядучую ролю адыгрываў Цім Стоўн, былы адвакат «Храма народаў», выгнаны адтуль па абвінавачванні ў сувязях з ЦРУ.
Кіраўніцтва паселішча, адчуваючы хісткасць свайго становішча, вырашыла ўсталяваць кантакты з пасольствам СССР, па выніках якога было пададзена прашэнне аб эміграцыі, атрыманы бланкі анкет і заяў аб пераходзе ў савецкае грамадзянства. Былі арганізаваны курсы рускай мовы, і да моманту наведвання камуны консулам Цімафеевым многія ўжо маглі размаўляць па-руску. Прадстаўнікі камуны нават былі запрошаныя на прыём у амбасаду, што зрабіла непрыемнае ўражанне на дыпламатаў ЗША.
Візіт Леа Раяна
Член Палаты прадстаўнікоў ЗША ад Каліфорніі Леа Раян, пад ціскам руху «Заклапочаныя сваякі», вырашыў наведаць Джонстаўн, каб сваімі вачыма ўбачыць, што адбываецца ў пасяленні і наколькі праўдзівыя страшныя чуткі аб гэтым месцы. Для аб’ектыўнасці ён вырашыў узяць з сабой некалькі журналістаў і прадстаўнікоў арганізацыі сваякоў. Камунай вестка пра візіт было сустрэта з асцярогай, было прынята рашэнне, што жыхары камуны не павінны мець зносін з кангрэсменам, 9 лістапада практычна ўсімі дарослымі членамі абшчыны была падпісаная петыцыя супраць візіту, дзе кангрэсмен абвінавачваўся ў падтрымцы ваеннай дапамогі дыктатару Чылі Піначэта. Даследчыкі лічаць гэты дакумент сведчаннем агульнага рашэння яго забіць. Аднак, калі кангрэсмен прыбыў у Гаяну, камуна вырашыла зрабіць усё магчымае, каб яго ўразіць.
17 лістапада 1978 года група візіцёраў прыбыла ў паселішча. Прадстаўнік камуны Шэран Амос, баючыся правакацый, заявіла консулу СССР Цімафееву, што адначасова з кангрэсменам з ЗША ў Гаяну прыбыла група моцных маладых мужчын-турыстаў у 50-60 чалавек, якія сустракаліся з Цімам Стоўнам, якога яна лічыла агентам ЦРУ. Яны спыніліся ў гатэлях «Парк» і «Таўэр» і арандавалі «для сваіх мэтаў» Самалёты. На працягу двух дзён кангрэсмен знаёміўся з жыццём пасёлка. У гонар гасцей быў наладжаны святочны канцэрт. Усе жыхары выглядалі задаволенымі жыццём і становішчам. Тым не менш на прапанову кангрэсмена з’ехаць разам з ім адказалі згодай Эл Сіманс з дзецьмі і сям’я Парксаў (маці сямейства, Патрысія Паркс, першапачаткова не згаджалася, яе прыйшлося ўгаворваць), потым да іх далучыўся яшчэ адзін член абшчыны, Лэры Лэйтан.
Адзін з суправаджаючых Раяна журналістаў, Чарлз Краўзэ, успамінаў:Назад вярталася на 16 чалавек больш, сем'і Парксаў і Боггса, В. Госней, М. Багбі і Л. Лейтан. Джонс выдаў усім жадаючым вярнуцца пашпарты і 5 тысяч гайанскіх долараў на праезд дадому... Я хутчэй захапляўся мэтамі Джонса, чым крытыкаваў іх. «Храм народаў» не зрабіў на мяне ўражання арганізацыі фанатыкаў... Ніводны жыхар пасёлка, у тым ліку якія вярталіся, не прывёў ніякіх доказаў, што 900 жыхароў Джонстаўна паміраюць з голаду, пакутуюць ад дрэннага звароту або ўтрымліваюцца там супраць сваёй волі. Эдыт Паркс, адна з тых, хто з'ехаў з намі, сказала мне, што яна вернецца ў Джонстаўн пасля таго, як наведае сваю сям'ю ў Каліфорніі. Сотні людзей, якія добраахвотна засталіся, выглядалі вельмі задаволенымі сваім жыццём..Яшчэ знаходзячыся ў паселішчы, Раян падпаў пад напад Дона Слая (Don Sly), аднаго з членаў абшчыны. Ён падышоў да Раяна ззаду і абхапіў яго, прыставіўшы да горла нож. Сіламі іншых членаў абшчыны нападніка абяззброілі. Кангрэсмен не атрымаў сур’ёзных раненняў, на шум падышоў Джонс і спытаў, ці паўплывае інцыдэнт на агульныя ўражанні ад Джонстаўна. Раян, натуральна, быў узбуджаны, але адказаў: «няма, усяго не змяняе, толькі дэталі». Джонс распарадзіўся затрымаць нападніка і неадкладна паведаміць аб тым, што здарылася ў паліцэйскі ўчастак у Порт-Кайтума. Аднак пасля Слай кудысьці знік.
Інцыдэнт у аэрапорце
Для адпраўкі ўсіх жадаючых Раян выклікаў дадатковы Шасцімесны самалёт Cessna 206, бо ў 19-мясцовым самалёце DHC-6 Twin Otter, на якім прыбыў кангрэсмен, усе жадаючыя змясціцца не маглі. Леа Раян і суправаджаючыя яго асобы пакінулі Джонстаўн ў 17 гадзін вечара 18 лістапада і накіраваліся на бліжэйшы аэрадром у пасёлку Порт-Кайтума. У групе былі: Леа Дж. Раян (Leo J. Ryan) з памочніцай Джэкі Спаер (Jackie Speier), намеснік начальніка ўязной службы амбасады ЗША ў Гаяне Рычард Дуаер (Rychard Dwyer), дзевяць супрацоўнікаў амерыканскіх СМІ, з іх чатыры супрацоўнікі NBC (Боб Фліка, Дон Харыс, Боб Браўн, Стыў Сунг), пяць журналістаў друкаваных выданняў: Цім Рэйтэрман і Грэг Робінсан з The San Francisco Examiner, Рональд Яверс з San Francisco Chronicle, фрылансер Гордан Ліндсі, Чарлз Краўзэ з Washington Post, чатыры прадстаўніка «Заклапочаных сваякоў» (Беверлі Олівер, Стыў Кацарыс, Джым Коб, Кэралін Бойд), 16 членаў камуны (Брэнда, Джэральд, Трэйсі, Дэйл, Эдыт і Патрысія Парксы; Хуаніта, Том, Эдыт, Ціна і Джэймс Багё; Моніка Бэгбі; Гаральд Кордэл; Верн Госні; Крыс О’ніл; Лары Лейтан (Larry Layton)). Адразу ж пасля адбыцця групы Джонс склікаў агульны сход, каб інфармаваць аб завяршэнні візіту і пра магчымыя наступствы.
У 18 гадзін пасля прыбыцця ў аэрапорт група пачала рыхтавацца да адбыцця. У гэты момант да ўзлётнай паласы аэрапорта пад’ехаў грузавік і трактар з прычэпам, з якога выскачылі ўзброеныя людзі і адкрылі агонь на паражэнне. Праз пяць хвілін гэтыя людзі залезлі назад у прычэп, і трактар схаваўся. Карэспандэнт Washington Post Чарлз Краўзэ распавядаў:Гэй, глядзіце! — усклікнуў нехта, паказваючы ўдалячынь. Праз узлётную паласу ехалі грузавік і трактар ​​з платформай. Тым часам да самалётаў набліжаліся трое невядомых. Яны выглядалі агрэсіўна... Але я не вельмі трывожыўся, таму што мясцовая паліцыя была тут... Боб Браўн і Стыў Санг нацэлілі свае камеры на трох надыходзячых мужчын, якія адштурхнулі некалькіх гаянцаў... выхапілі вінтоўку ў збянтэжанага гаянскага паліцыянта... І тут пачалася страляніна. Раздаліся крыкі. Я... пабег вакол хваста самалёта, мінуў групу NBC, якая вяла здымкі, і схаваўся за кола... Нехта ўпаў на мяне і скаціўся... Я зразумеў, што паранены... Яшчэ чыёсьці цела ўпала на мяне і скацілася... Бездапаможна я ляжаў... Чакаў стрэлу ў спіну. Як я абмінуў смерць, я ніколі не зразумею... На ўзлётнай паласе знаходзіўся яшчэ адзін самалёт, які павінен быў даставіць ... «Заклапочаных сваякоў» і тых, хто пакінуў камуну. Пасля пачатку стральбы самалёт спрабаваў узляцець. Але ў салоне адкрыў стральбу Лары Лейтан. Ён параніў Моніку Багбі і Вернана Госнея. Потым пісталет заклінавала, і Паркс змог выбіць яго з рук Лейтана..Пасяленец Лары Лэйтан, які далучыўся да ад’язджаючых на падставе таго, што Джонс сышоў з розуму і хоча забіць удзельнікаў экспедыцыі, паспеў забіць дваіх, яшчэ аднаго параніць, перш чым яго ўдалося раззброіць. З 30 чалавек было забіта пяць: кангрэсмен Леа Раян, карэспандэнт NBC Дон Харыс, аператар NBC Боб Браўн, фатограф San Francisco Examiner Грэг Робінсан і член камуны Патрыцыя Паркс. Адзін з застрэленых журналістаў, Боб Браўн (Bob Brown), здымаў напад на камеру да таго часу, пакуль не быў смяротна паранены стрэлам у галаву. Відэазапіс нападу захаваўся. Журналіст Цім Райтэрман (Tim Reiterman), які знаходзіўся на ўзлётнай паласе, зрабіў шэраг фотаздымкаў, на якіх былі адлюстраваны наступствы атакі. Самалёт Otter атрымаў значныя пашкоджанні і не мог ляцець. Cessna паляцела ў сталіцу, яе пілот паведаміў дыспетчару па радыё аб тым, што здарылася. Астатнія члены групы дабраліся да Порт-Кайтума, дзе правялі ноч, а затым, на наступны дзень, былі эвакуяваны самалётам гаянскіх ВПС, якія прыбылі праз 10 гадзін пасля трагедыі.
Масавае самагубства
У той жа вечар Джым Джонс правёў звычайны сход, запіс якога таксама захавалася і з’яўлялася адной з асноўных доказаў ФБР у гэтай справе. Згодна з запісам, Джонс сказаў, што кангрэсмен забіты, што самалёт ўпадзе ў джунглі, бо на яго борце знаходзіцца чалавек, які заб’е пілота; і што цяпер, пасля таго, што здарылася, жыццё ўжо не будзе такое як раней. Ён сказаў, што цяпер іх дакладна не пакінуць у спакоі, і адзіны выхад з сітуацыі-гэта здзейсніць «рэвалюцыйны акт самагубства». Сур’ёзныя пярэчанні узніклі толькі ў Крысцін Мілер (Christine Miller), якая спрабавала пераканаць усіх, што суіцыд — не выйсце, і прапанавала звязацца з «рускімі» для абмеркавання магчымасці неадкладнай адпраўкі абшчыны ў СССР. Джонс адхіліў прапанову, аргументаваўшы гэта тым, што ўжо занадта позна і ніхто на дапамогу да іх не прыйдзе, а таксама што жыць у такім свеце немагчыма і суіцыд — гэта адзінае магчымае ў дадзенай сітуацыі рашэнне. Яго падтрымалі многія члены абшчыны. Па ўказанні Джонса быў прыгатаваны бак, запоўнены вінаградным напоем «Flavor Aid», у які дадалі сумесь цыяніду калія і дыязепама. Першымі напой далі дзецям. На запісе Джонс пераконваў людзей, што смерць — гэта толькі крок далей, у наступнае жыццё, патлумачышы, што не будзе ні канвульсій, ні агоніі, пераход адбудзецца бязбольна. Гледзячы на тое, як паміраюць іх дзеці, дарослыя амаль не вагаліся і прымалі яд. Афіцыйная версія таксама дапускае верагоднасць таго, што не ўсе прымалі яд добраахвотна, і што, магчыма, многіх прымусілі выпіць атручаны напой сілай.
У выніку акту калектыўнага суіцыду загінула 909 чалавек, у тым ліку 270 дзяцей. Джым Джонс і Эн Мур (Anne Moor) былі знойдзены застрэленымі. Засталося незразумелым, ці было гэта самагубства ці іх застрэлілі. Крыху пазней прадстаўнік паселішча Шаран Амос была знойдзена ў сваёй кватэры ў Джорджтаўне забітай нажом, разам са сваімі дзецьмі, у якіх было перарэзана горла. Лічыцца, што гэта зрабіла яна сама, але консул СССР у Гаяне Цімафееў пасля сцвярджаў, што перад смерцю яна тэлефанавала яму і перадала яго жонцы, што атрымала радыёграму, што Джонстаўн акружаны войскамі і над ім кружаць ваенныя верталёты, што ў яе кватэру б’юцца, і прасіла выклікаць паліцыю. Разам 18 лістапада ў Гаяне загінула 913 чалавек, якія маюць дачыненне да Джонстаўна.
Каля 80 членаў камуны ў той вечар выратавалася. Частка з іх — гэта тыя, хто сышоў з кангрэсменам, нехта не прысутнічаў на сходзе, а частка людзей вырашыла не падзяляць лёс самагубцаў і пакінула лагер раніцай.
Крысцін Мілер апынулася ў ліку тых, хто загінуў. Лэры Лэйтан пазней быў прызнаны невінаватым гаянскім судом. Пазней ён быў экстрадаваны ў ЗША, дзе быў арыштаваны і пасаджаны ў турму. Ён апынуўся адзіным чалавекам, які панёс адказнасць за падзеі таго дня. У 2002 годзе ён быў датэрмінова вызвалены.
Версія забойства
Трагедыя ў Джонстаўне была неадназначна ўспрынятая сусветнай грамадскасцю і спарадзіла мноства тэорый змовы. У сацыялістычных краінах атрымала распаўсюджванне версія, што члены камуны былі забітыя агентамі ЦРУ па заданні ўрада ЗША, каб не дапусціць пераезду камуны ў СССР, дзе Джонс мог бы беспакарана ажыццяўляць антыамерыканскую прапаганду.
Развіццю гэтай версіі спрыялі абставіны, пры якіх здарылася трагедыя: напружаная міжнародная абстаноўка, недакладнасці ў паказаннях сведак і сумневы ў дакладнасці доказаў. Той факт, што першыя звесткі аб трагедыі, якая здарылася паступілі ад ЦРУ, шматлікімі прыхільнікамі альтэрнатыўных версій ўспрымаецца з падазрэннем. Сярод іншых момантаў, якія адзначаюць прыхільнікі альтэрнатыўных версій, можна назваць наступныя:
З нагоды забойства кангрэсмена ў аэрапорце таксама выказваліся сумневы, ці не было яно здзейснена групай «турыстаў» з ЗША, якая вылецела «для агляду мясцовасці» з Джорджтаўна за пяць гадзін да інцыдэнту.
Многім здаецца недакладных сам факт, што такая колькасць людзей магла здзейсніць калектыўнае самагубства.
У кіно
Таксама Джым Джонс згадваецца ў 7 сезоне серыяла «Амерыканская гісторыя жахаў», прымушаючы людзей прыняць яд.
Шура-Мітлынэцка
Шура-Мітлынэцка (Шура-Мітлинецька) — вёска ў Гайсынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Таван’яка
Таван'яка (Tavagnacco) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Фрыўлі-Венецыя-Джулія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Удзінэ.
Насельніцтва складае 14189 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 937 чал./км². Займае плошчу 15 км². Паштовы індэкс — 33010. Тэлефонны код — 0432.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Майкл Боскін
Майкл Джэй Боскін (Michael Jay Boskin; *23 верасня 1945) — амерыканскі эканаміст.
Біяграфія
Бакалаўр (1967), магістр (1968) і доктар філасофіі (1971) Каліфарнійскага ўніверсітэта (Берклі). З 1971 г. выкладае ў Стэнфардскім універсітэце (прафесар з 1978). Супрацоўнік Гувераўскага інстытута. Старшыня (1989-93) пры прэзідэнце ЗША. Лаўрэат (1998). Прэзідэнт Міжнароднага атлантычнага эканамічнага таварыства (2003-2004).
NGC 3995
NGC 3995 (іншыя абазначэнні — UGC 6944, IRAS11550+3234, MCG 6-26-61, ARP 313, ZWG 186.75, VV 249, KUG 1155+325B, PGC 37624) — галактыка ў сузор’і Вялікая Мядзведзіца.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Тышыця (Бэрэзніўскі раён)
Тышыця (Тиши́ця) — вёска ў Бэрэзніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Ацумі
Ацумі (渥美半島) — паўвостраў у Японіі ў прэфектуры Айты, размешчаны ва ўсходняй частцы вострава Хонсю. На паўвостраве размешчаны гарады Тахара і Таёхасі.
Ілюмінаваны рукапіс
Ілюмінаваныя рукапісы — рукапісныя сярэдневяковыя кнігі, аздобленыя маляўнічымі мініяцюрамі і арнаментамі. З вынаходствам кнігадрукавання рукапісныя кнігі паступова выйшлі з ужытку.
Тэхніка
Для стварэння кніг выкарыстоўваліся фарбы з натуральных пігментаў, у выніку атрымліваліся дзіўныя па насычанасці і глыбіні чырвоныя, сінія, зялёныя, жоўтыя і іншыя колеры. Акрамя гэтага для стварэння мініяцюр выкарыстоўвалася срэбра і золата.
Ілюмінаванне ў Візантыі
Мастацтва стварэння ілюмінаваных рукапісаў у Візантыі працягвае антычную традыцыю, да якой можна аднесці найстарэйшыя вядомыя рукапісы, такія як Амбразіянская Іліяда і Венскі Дыяскарыд. У перыяд іканаборства літургічны кніжны жывапіс звёўся да выявы крыжа і розных арнаментаў. Да праўлення македонскай дынастыі адносіцца т. зв. македонскі рэнесанс, калі адбыліся важныя стылістычныя зрухі ў манументальным мастацтве і мазаіцы. Ад гэтага часу да нас дайшла даволі вялікая колькасць рукапісаў, самы ранні з якіх — выкананы паміж 880 і 883 для Васілія I кодэкс Грыгорыя Назіянзіна.
Другая палова XI стагоддзя і ўсё XII стагоддзе з’яўляюцца класічнай эпохай візантыйскага мастацтва. З канца XI стагоддзя мініяцюра пачынае адыгрываць выключна бачную ролю, паколькі экспансія сталічнага мастацтва была найцяснейшым чынам звязана з пранікненнем рукапісаў у самыя аддаленыя вобласці шырокай імперыі. К гэтаму часу канчаткова складваецца чыста мініяцюрны стыль. У адрозненне ад рукапісаў X стагоддзя мініяцюры рэдка займаюць цэлы ліст. Пазбаўленыя абрамленняў альбо ўпісаныя ў вузкія рамкі, яны размяшчаюцца ў выглядзе маленечкіх малюнкаў на палях і ў тэксце, утвараючы разам з апошнім строгае кампазіцыйнае адзінства.
У XII стагоддзі мастацтва мініяцюры знаходзіцца ў заняпадзе, а да XIII стагоддзя адносіцца вялікая колькасць якасных рукапісаў, якія былі створаны як у сталіцы, так і ў правінцыях. З правінцыйных рукапісаў варта адзначыць у першую чаргу працы армянскіх мастакоў Грыгора Млічэцы і Тораса Росліна, якія належалі да кілікійскай школы мініяцюры.
Кельцкае ілюмінаванне
Кнігі, створаныя ў канцы першага тысячагоддзя нашай эры на Брытанскіх астравах лічацца адным з найбольш яркіх помнікаў у агульнай спадчыне кельцкай культуры, з’яўляючыся прыкметным укладам у сусветную мастацкую культуру ў цэлым. Тры найбольш яркія прыклады такіх Евангелляў — Келская кніга, а таксама Ліндзісфарнскае і Дараўскае Евангеллі.
Готыка і пачатак эпохі Адраджэння
У эпоху Позняга сярэднявечча (канец XIV—XV стст.) сталі з’яўляцца кнігі, адрасаваныя не святарам, а прадстаўнікам арыстакратыі. У адпаведнасці з гэтым змяняецца і змест рукапісных кніг: рэлігійныя тэксты ўсё яшчэ папулярныя, аднак высокапастаўленых заказчыкаў цікавіць і свецкая літаратура. На першы план выходзіць афармленне кнігі, яе дэкор, мініяцюры. Нараўне з ужо вядомымі прыёмамі: мудрагелістымі ініцыяламі, арнаментальнымі бардзюрамі, папулярнасць набылі шматфігурныя кампазіцыі, якія часта цалкам займаюць старонку, а то і цэлы разварот. З’явілася мода на віньеткі, у якія былі ўпісаны сцэнкі з паўсядзённага жыцця. У гэты час з’явіліся вядомыя рукапісныя кодэксы: «Вялікія французскія хронікі», «Цудоўны часаслоў герцага Берыйскага» і «Апакаліпсіс Сен-Севера», манускрыпты Рабінэ Тэстара, выкананыя для Карла Ангулемскага і Луізы Савойскай (у тым ліку «Павучальная кніга пра шахматы любові»), «Кніга скарбаў герцагіні Ганны Баварскай» (манускрыпт створаны Гансам Міліхам у сярэдзіне XV стагоддзя), «Парыжскі псалтыр» з Візантыі, старажытнарускае «Евангелле Хітраво».
Рэба Мак-Інтайр
Рэба Нэлі Мак-Інтайр (англ. Reba Nell McEntire; нарадзілася 28 сакавіка 1955) — амерыканская кантры спявачка, аўтар песень, прадзюсар і актрыса. За сваю кар’еру яна заваявала больш за 90 розных узнагарод уключаючы дзве прэміі «Грэмі», прэмію «Драма Дэск», сем рэкордных раз выйгравала ўзнагароду «Academy of Country Music» у катэгорыі лепшая спявачка, а таксама як актрыса была намінаваная на кінапрэміі «Сатурн» у 1991 і «Залаты глобус» у 2004 гадах. Яна прадала больш за 56 млн копій сваіх альбомаў па ўсім свеце. Яна займае 34 месца ў спісе «Ста самых прадаваных музыкаў у ЗША».
Гібралтарская скала
Гібралтарская скала (анг.: Rock of Gibraltar) — маналітная вапняковая скала вышынёй 426 метраў, размешчаная ў паўднёвай частцы Пірынейскага паўвострава, у Гібралтарскім праліве. Скала знаходзіцца на тэрыторыі Гібралтару, заморскай тэрыторыі Вялікабрытаніі. Вядомая як адзін з Геркулесавых слупоў, пра што сведчыць помнік у паўднёвай частцы скалы.
Уяўны эксперымент
Уяўны эксперымент ў фізіцы, філасофіі і некаторых іншых галінах ведаў — від пазнавальнай дзейнасці, у якой ключавая для той ці іншай тэорыі сітуацыя разыгрываецца не ў рэальным эксперыменце, а ва ўяўленні. Гэта адмысловая тэарэтычная працэдура, чыёй мэтай з'яўляецца атрыманне новых або праверка наяўных ведаў шляхам канструявання ідэалізаваных аб'ектаў і маніпулявання імі ў штучна і ўмоўна створаных сітуацыях. Уяўны эксперымент можа выступаць як самадастатковы (які ў прынцыпе не можа быць рэалізаваны натурна, а часта і мадэльна) або разглядацца як «прайграванне» будучага рэальнага эксперыменту. Ўзорамі самадастатковага уяўнага эксперыменту лічацца фармулёўка Г. Галілеем прынцыпу інэртнасці і ўяўны эксперымент з пасажырам у ліфце, што падае, А. Эйнштэйна, які дазволіў абгрунтаваць прынцып эквівалентнасці эфектаў паскарэння і прыцяжэння.
Часам выдзяляюць тры тыпа ўяўных эксперыментаў: 1) у.э.для канструявання, яны звязаны з «прастараваннем» паняційных фундаментальных схем тэорыі; 2) аналітычныя у.э., арыентаваныя на пабудаванне або прыкладу, які пацвярджае сапраўднасць тэорыі, або контрпрыкладу (як правіла,у форме парадокса); 3) сінтэтычныя у.э., што выступаюць сродкам канструявання навуковай гіпотэзы.
Хілец
Хіле́ц (, Хилец) — вёска ў Шклоўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Александрыйскага сельсавета.
Гісторыя
Згадваецца ў 1643 як вёска ў складзе Шклоўскай воласці ў Аршанскім павеце ВКЛ.
Францыск II
Францыск (Франсуа) II (François II; 19 студзеня 1544, Палац Фантэнбло, Францыя — 5 снежня 1560, Арлеан, Францыя) — кароль Францыі з 10 ліпеня 1559 года, кароль-кансорт Шатландыі з 24 красавіка 1558 года. З дынастыі Валуа.
Казарма Шлюбоўшчына
Ліквідавана ў 2012 годзе.
Кірпічоўшчына
Кірпічо́ўшчына (, Кирпичёвщина) — вёска ў Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Астрынскага сельсавета.
Сырмежскі сельсавет
Сы́рмежскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Мядзельскага раёна Мінскай вобласці Беларусі. Цэнтр — аграгарадок (да 2009 г. вёска) Сырмеж.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Свірскага раёна Вілейскай вобласці БССР. З 20 верасня 1944 года ў складзе Маладзечанскай вобласці. З 31 жніўня 1959 года ў складзе Мядзельскага раёна. З 20 студзеня 1960 года ў складзе Мінскай вобласці. 10 мая 1960 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Шэметаўскага сельсавета. 22 верасня 1980 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Буйкі. У 2004 годзе цэнтр сельсавета вернуты ў вёску Сырмеж. 28 красавіка 2004 года ў склад Нарацкага сельсавета перададзены вёскі Абрамы, Балашы і Малая Сырмеж. 28 мая 2013 года сельсавет скасаваны, яго тэрыторыя далучана да Занарацкага сельсавета.
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года складала 1077 чалавек, з іх 92,5 % — беларусы, 2,9 % — рускія, 2,5 % — палякі.
На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 22 населеныя пункты: аграгарадкі Старлыгі і Сырмеж, вёскі Астраўляны, Балтагузы, Баярнавічы, Беражныя, Буйкі, Воўчына, Іванкі, Каракулічы, Конціненты, Міціненты, Носавічы, Няверавічы, Памошша, Сурвілы, Сяляткі, Хмылкі, Хоневічы, Шэметава, Яневічы і хутар Шэметава.
Allium woronowii
Allium woronowii — від травяністых раслін сямейства, распаўсюджаны ў Заходняй Азіі.
Апісанне
Мае двухколерныя, бэзава-ружовыя кветкі, якія інтэнсіўна пахнуць водарам гваздзікі. Вырастае ≈ 60 см у вышыню.
Распаўсюджанне
Распаўсюджаны ў азіяцкай Турцыі, Закаўказзі (Азербайджан, Арменія, Грузія), паўночным Іране.
IC 712
IC 712 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) у сузор'і Вялікая Мядзведзіца.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Дубіца (станцыя)
Ду́біца (, Дубица)  — станцыя Брэсцкага аддзялення Беларускай чыгункі ў Брэсцкім раёне Брэсцкай вобласці. Размешчана за 2,7 км на паўночны захад ад вёскі Дубіца; на лініі Брэст-Паўднёвы — Уладава, паміж прыпыначным пунктам Збунін і прыпыначным пунктам Ляплёўка.
Дзяржаўная прэмія БССР
З 1965 года існавала прэмія па літаратуры, музыцы і мастацтве, з 1967 года па журналістыцы, з 1967 па архітэктуры, з 1971 года — па літаратуры і мастацтву для дзяцей і юнацтва, у галіне навукі і тэхнікі.
Канстанцінаўскі сельсавет
Канстанці́наўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Мядзельскага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр — вёска Канстанцінава.