cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Захар Прылепін
Біяграфічныя звесткі
З 5 кастрычніка 2016 года — член Грамадскага саета пры Міністэрстве культуры Расійскай Федэрацыі.
З 4 снежня 2018 года — намеснік мастаацкага кіраўніка па літаратурнай частцы МХАТа імя Максіма Горкага.
Падтрымаў уварванне Расіі ва Украіну (2022). Паранены ў выніку замаху 6 мая 2023 года.
Прэміі і ўзнагароды
Лаўрэат прэміі Урада Расійскай Федэрацыі ў галіне культуры і шэрагу іншых прэмій.
Самора (правінцыя)
Самора (Zamora) — правінцыя на захадзе Іспаніі, у складзе аўтаномнай супольнасці Кастылія і Леон. Адміністрацыйны цэнтр — Самора. Тэрыторыя — км² (22-е месца сярод правінцый краіны). Асноўныя рэкі — Дуэра і яе прытокі Вальдэрадуэй, Эсла, Арбіга, Тэра, Гуарэнья, Тормес. Насельніцтва — 198 тыс. чал. (45-е месца; дадзеныя 2005 года). У правінцыі Самора з мясцовага авечага малака вырабляецца сыр «Самарана».
Мікалаёва (Шаркаўшчынскі раён)
Мікалаёва (, Миколаёво) — вёска ў Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Германавіцкага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1939 гадах вёска ў складзе гміны Шаркаўшчына Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Ручайскага сельсавета.
Рацін
Рацін (ratine) — шарсцяная тканіна са своеасаблівымі кароткімі завіткамі густога ворсу.
Рацін робіцца аздабленнем ворсавай тканіны пры дапамозе рацініральнай машыны, дзе ворсавая тканіна прапускаецца паміж дзвюма плітамі, што труцца адна аб адну. Такі працэс называецца рацініраваннем. У залежнасці ад матэрыялу паверхні (напрыклад, валасяная, плюш, мяккая гума або сукно), напрамку і амплітуды руху верхняй пліты, яе ціску на тканіну атрымліваюцца малюнкі з ворсу. Варсінкі закочваюцца, утвараюць шарыкі і згортваюцца ў выглядзе вузельчыкаў або ўкладваюцца хвалямі, а затым фіксуюцца шляхам тэрмаапрацоўкі. Рацініраванне паляпшае вонкавы выгляд ворсу і надае яму вялікую ўстойлівасць да выцірання; выкарыстоўваецца пры вырабе высакаякасных тканін для паліто (напрыклад, драп-рацін).
Вельге (гміна)
Ве́льге (Wielgie) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Ліпноўскага павета Куяўска-Паморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Вельге. Плошча гміны складае 133,83 км². Станам на 2004 год у гміне Вельге пражывалі 6817 чалавек, шчыльнасць — 48,9 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 17 салецтваў.
Ляхавіцкі сельсавет (Драгічынскі раён)
Ля́хавіцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Драгічынскага раёна Брэсцкай вобласці. Цэнтр — вёска Ляхавічы.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў Драгічынскім раёне Пінскай вобласці БССР. З 8 студзеня 1954 года ў Брэсцкай вобласці. Скасаваны 2 чэрвеня 1959 года, тэрыторыя далучана да Папінскага сельсавета.
Рычард Пальтауф
Рычард Пальтауф (, Юдэнбург - , Земерынг) – аўстрыйскі патолаг і бактэрыёлаг. Старэйшы брат аўстрыйскага судовага медыка Арнольда Пальтауфа.
Біяграфія
Вучыўся ва Універсітэце Граца, у 1880 годзе стаў доктарам медыцыны. З 1881 да 1893 ён быў асістэнтам Ганса Кундрата (1845-1893), на кафедры паталагічнай анатоміі ў Грацы і Вене. У 1898 быў звычайным прафесарам.
IC 2532
IC 2532 — галактыка тыпу SBa (кампактная выцягнутая галактыка) ў сузор’і Насос.
Галеаца Кампі
Галеаца Кампі (іт. Galeazzo Campi; каля 1477,  —, ) — італьянскі мастак эпохі позняга Адраджэння.
Самарана (сыр)
«Самарана» (Zamorano — «саморскі») — іспанскі цвёрды сыр з пастэрызаванага авечага малака з правінцыі Самора ў Кастыліі і Леоне. Сырная галоўка цыліндрычнай формы вагой ад 1,5 да 4 кг мае рабрыстую скарынку жаўтлявага або цёмна-шэрага колеру. Самарана адрозніваецца насычаным сметанковым кіславата-салёным пікантным смакам. Вырабляецца з малака авечак парод чура і кастыльская. Перыяд паспявання складае не менш за шэсць месяцаў. Часам для надання рэзкага смаку падчас выраблення дадаткова апускаецца ў аліўкавы алей.
Галеаца Кампі
Біяграфія
Галеаца Кампі быў вучнем мастака Бакача Бакачына. У пейзажах Кампі адчуваецца ўплыў Перуджына і Джавані Беліні. Г.Кампі быў заснавальнікам роду мастакоў, які жыў і працаваў пераважна ў Крэмоне ў сярэдзіне і канцы XVI стагоддзя; захаваліся шматлікія мастацкія працы сямейства Кампі. Найбольшую цікавасць уяўляе творчасць трох сыноў Галеаца Кампі — Джуліа Кампі, Антоніа Кампі і Вінчэнца Кампі.
Мастацтвазнаўцы мяркуюць, што Галеаца намаляваны на карціне свайго сына Джуліа Кампі «Гульня ў шахматы» (1530—1532).
Карл Мэлоўн
Карл Энтані Мэлоўн (Karl Anthony Malone; нар. 24 ліпеня 1963, Самерфілд, штат Луізіяна) — амерыканскі баскетбаліст.
Быў задрафтаваны ў 1985 годзе, у першым раўндзе пад 13-м нумарам. Гулец клубаў НБА «Юта Джаз» (1985—2003) і «Лос-Анджэлес Лэйкерс» (2003—2004). Алімпійскі чэмпіён 1992 і 1996 гг. 3-разовы фіналіст сезону НБА (1997, 1998, 2004), 2-кратны MVP сезона (1997, 1999), 2-кратны MVP Матча Усіх Зорак (1989, 1993), 13-кратны удзельнік матча Усіх зорак (1988—1998, 2000—2001). Ён уваходзіць у лік 50 найлепшых гульцоў за ўсю гісторыю Асацыяцыі. Сябра Залы Славы НБА (1999).
Nemastoma bimaculatum
Nemastoma bimaculatum — від сенакосцаў сямейства.
Апісанне
Цела чорнае, з двума крэмавымі плямамі на галавагрудзях (радзей цалкам чорнае).
Арэал
Сустракаецца ў Вялікабрытаніі, Ірландыі, Францыі, Германіі і Іспаніі.
Генадзь Юр’евіч Семігін
Гена́дзь Ю́р’евіч Семі́гін (, Дунаеўцы, Дунаявецкі раён, Хмяльніцкая вобласць, УССР, СССР) — расійскі палітолаг, палітык і прадпрымальнік. Доктар палітычных навук, прафесар. Cустаршыня партыі «Справядлівая Расія — За праўду» з 22 лютага 2021 года.
Дэпутат Дзяржаўнай Думы III і IV скліканняў, старшыня Каардынацыйнага савета Народна-патрыятычнага саюза Расіі (1999—2003, паўнамоцтвы пасля гэтага тэрміну былі падоўжаныя з’ездам, вынікі якога не былі прызнаныя Міністэрствам юстыцыі і КПРФ). У Дзяржаўнай думе III склікання займаў пасаду намесніка старшыні Дзярждумы. Лідар партыі «Патрыёты Расіі» ў 2005—2021 гадах.
Пантэон
Пантэо́н (грэч. Πάνθειον, «(храм) усім багам») — група багоў, якія належаць да нейкай адной рэлігіі ці міфалогіі.
Мікіцёнкі
Мікіцёнкі (, Микитёнки) — вёска ў Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Германавіцкага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Германавічы Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Пантэон
Агульнаіндаеўрапейскі пантэон
Кожнай касце адпавядала асобае бажаство: скажам, у жрацоў гэта быў грозны, але справядлівы бог-суддзя (Зеўс — Юпітэр — Одзін — Арамазд — Міхр — Мітра — Варуна), у воінаў — бог вайны (Тор — Марс — Арэс — Ваагн — Індра — Пярун — Пяркунас), у земляробаў — бог урадлівасці (Фрэйр — Квірын — Вялес).
Осіма
Осіма:
Кубо
Кубо:
Перадкаўказзе
Перадкаўказзе — тэрыторыя на поўначы ад Вялікага Каўказа, абмежаваная з поўначы Кума-Маныцкай упадзінай, з захаду Азоўскім морам і Керчанскім пралівам, з усходу Каспійскім морам.
Секта
Се́кта (secta — школа, вучэнне, ад sequor — прытрымліваюся) — паняцце (тэрмін), які выкарыстоўваецца для абазначэння рэлігійнай групы, якая адлучылася ад асноўнага рэлігійнага кірунку або ўказвае на арганізаваную традыцыю, якая мае свайго заснавальніка, як у будызме.
У некаторых крыніцах паняцце «секта» тлумачыцца шырэй. Так завецца любая група (рэлігійная ці нерэлігійная, якая адлучылася або новая), якая мае сваё вучэнне і сваю практыку, адрозныя ад пануючай царквы ці ідэалогіі. У будызме і індуізме слова «секта» скарыстоўваецца досыць часта, не мае негатыўнага адцення і азначае самастойныя плыні, з'яўляючыся аналогам слова «школа».
Секты ў гісторыі
Секты вылучаліся ў гісторыі бадай што са ўсіх дастаткова ўплывовых рэлігій. I стагоддзе да н.э. — II стагоддзе ад нараджэння Хрыстова — час росквіту сектаў гнастычнай накіраванасці ў межах паганства. У іўдаізме таго ж часу вядома секта назарэяў; на палажэнні секты апынулася толькі што створаная хрысціянская Царква. У XI стагоддзі надзвычай моцны ўплыў на поўдні Еўропы мела секта катараў, у той жа час у Багдадскім халіфаце была моцнай секта гашышынаў (асасінаў). У Расійскай Імперыі існавалі секты малакан, духабораў, хлыстоў.
Таталітарныя секты
Тэрмін таталіта́рная секта (таксама ўжываецца тэрмін неаку́льт) узнік у другой палове XX стагоддзя ў дачыненні да асаблівага тыпу рэлігійных арганізацый, колькасць якіх няўхільна ўзрастае з канца Другой сусветнай вайны. Таталітарным сектам уласцівы жорсткі ціск і кантроль ва ўсіх сферах жыцця адэптаў з боку лідараў секты, прымушэнне адэптаў да поўнага падпарадкавання. Таталітарныя секты часцей за ўсё ствараюцца дзеля атрымання багацця ды ўлады, рэлігійны складнік у іх з’яўляецца другасным — кіраўнікі секты могуць змяняць яе веравучэнне па ўласным жаданні, могуць нават самі не прымаць гэтага веравучэння. У таталітарных сектах, як правіла, мае месца так званы «эзатэрычны разрыў»: новым вернікам недаступная поўная інфармацыя пра ідэалогію і дзейнасць секты, некаторымі звесткамі валодае толькі кіруючае кола секты. Карыстаючыся агрэсіўнымі спосабамі ўздзеяння на псіхіку, лідары таталітарных сект фарміруюць у адэптаў варожы настрой да людзей па-за сектай, гатоўнасць выконваць любыя загады лідара. Ад вернікаў амаль заўжды патрабуюць ахвяраваць секце ўсю сваю маёмасць (адразу ці паступова) і быць гатовымі аддаць здароўе ці жыццё дзеля дабрабыту секты і яе кіраўнікоў. Людзям, якія ўцяклі з таталітарных сект, патрэбная шматгадовая рэабілітацыя і псіхалагічная дапамога. Сярод сектантаў назіраецца вялікая колькасць самагубстваў.
У лістападзе 1978 года вялікі рэзананс выклікала масавае самагубства секты «Народны храм» у Гаяне, у 1993 годзе — секты «Галіна Давіда», пазней — сект «Храм Сонца» і «Нябесныя вароты». У сакавіку 1995 года секта «Аум Сінрыкё» здзейсніла тэрарыстычны акт у метро горада Токіа з ужыццем хімічнай зброі, планаваўся яшчэ шэраг тэрактаў, якія былі папярэджаныя японскімі ўладамі. 17 сакавіка 2000 года па загаду лідара секты «Рух за адраджэнне дзесяці запаведзяў Бога» (Уганда) былі забіты больш за 500 сектантаў. Сёння ў шматлікіх цывілізаваных краінах таталітарныя секты забараняюцца і пераследуюцца законам. Найбольш вядомыя ва ўсім свеце таталітарныя секты: мармоны (гістарычна першая суполка гэтага тыпу, сёння найбольш сацыялізаваная з іх), «Сведкі Іеговы», «Царква саенталогіі», «Рух аб'яднання» С. Муна, «Міжнародае таварыства свядомасці Крышны», «Трансцэндэнтальная медытацыя» Махарышы, «Царква Хрыста».
Нісікава
Нісікава:
Гошаўскі сельсавет
Го́шаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Драгічынскага раёна Брэсцкай вобласці. Цэнтр — вёска Гошава.
Капаеўка
Капаеўка, Капаюўка — рака ў Брэсцкім раёне Беларусі і Валынскай вобласці Украіны, правы прыток ракі Заходні Буг (басейн Віслы).
Даўжыня ракі 39 км, з іх 19,5 км у Беларусі. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,5 ‰. Плошча вадазбору 264 км². Сярэднегадавы расход вады ў вусці 0,9 м³/с.
Пачынаецца з возера Лукі (на тэрыторыі Украіны), вусце за 2 км на паўночны захад ад вёскі Ляплёўка. Даўжыня ў межах Беларусі 19,5 км. Рэчышча на тэрыторыі Украіны цалкам каналізаванае, у Брэсцкім раёне 2 каналізаваныя дзялянкі: 13 км ад мяжы з Украінай да вёскі Рудня і 2 км уніз па плыні ад моста на дарозе Дамачава — Ляплёўка. У сярэдняй і нізкай плыні шырыня рэчышча ў межань 1—3 м. Берагі вельмі нізкія, зліваюцца з абалонай, у сярэдняй і нізкай плыні больш абрывістыя, вышынёй да 0,5 м. Найвышэйшы ўзровень разводдзя ў канцы сакавіка, найбольшыя вышыні над межанным узроўнем 1,5 м.
Фармалізм Джонса
Фармалізм Джонса — матэматычны апарат для аналізу палярызацыі светлавой хвалі, у якім палярызацыя задаецца так званымі вектарамі Джонса, а лінейныя аптычныя элементы (напрыклад, празрыстыя пласцінкі, люстэркі і г.д.) — матрыцамі Джонса. Фармалізм быў прапанаваны ў 1941 годзе Робертам Кларкам Джонсам. Фармалізм Джонса ужываецца для цалкам палярызаванага святла, а для непалярызованага або часткова палярызаванага святла ўжываецца фармалізм Мюлера.
Вектар Джонса
Вектар Джонса апісвае палярызацыю святла ў вакууме або іншым аднастайным ізатропным асяроддзі пры адсутнасці паглынання, дзе святло можа быць апісана папярочнай электрамагнітнай хваляй. Няхай плоская монахраматычная хваля распаўсюджваецца ў станоўчым кірунку ўздоўж восі z і мае цыклічную частату ω і хвалевы вектар k = (0,0,k), дзе хвалевы лік k = ω / c. Тады электрычнае і магнітнае палі E і H артаганальныя да k ў кожным пункце; гэта значыць, яны ляжаць у плоскасці, папярочнай напрамку руху. Тады вектар Н можна знайсці паваротам Е на 90 градусаў і памнажэннэм на пэўны каэфіцыент, які залежыць ад сістэмы адзінак і хвалевага імпедансу асяроддзя. Таму пры вывучэнні палярызацыі дастаткова засяродзіцца на Е. Вектар камплекснай амплітуды Е у трохмернай прасторы:
Вектар Джонса азначаецца як:
Відавочна, што гэты вектар складаецца з дзьвюх першых (ненулявых) кампанент вектара напружанасці поля хвалі, для якіх адкінуты фазавы множнік. Такім чынам, вектар Джонса захоўвае інфармацыю аб амплітудзе і пачатковай фазе кампанент поля x і y.
Сума квадратаў абсалютных значэнняў дзвюх кампанент вектара Джонса прапарцыйная інтэнсіўнасці святла. Для прастаты вектар Джонса звычайна нармуецца на адзінку ў пункце, адкуль пачынаецца разлік праходжання палярызаванага святла праз аптычную сістэму. Звычайна таксама першы складнік вектара Джонса лічыцца рэальным лікам. Гэта адкідвае інфармацыю аб агульнай фазе, якая, аднак, неабходная для разліку інтэрферэнцыі з іншымі прамянямі.
У гэтым артыкуле пры заданні вектараў і матрыц Джонса лічыцца, што фаза хвалі задаецца як (а не альтэрнатыўным выразам ). Пры такім азначэнні фазы павелічэнне \phi_x (або \phi_y ) адпавядае затрымцы (адставанню) па фазе і памяншэнне - апярэджанню па фазе. Напрыклад, кампанент вектара Джонса i ( =e^{i\pi/2} ) паказвае на адставанне \pi/2 (ці 90 градусаў) у параўнанні з 1 (=e^{0}). У оптыцы часта прымяняецца і альтэрнатыўная канвенцыя, што патрабуе ўвагі чытача падчас азнаямлення з літаратурнымі крыніцамі, датычнымі да фармалізму Джонса.
У наступнай табліцы прыведзены 6 прыкладаў вектара Джонса для найбольш важных варыянтаў палярызацыі святла. Увогуле, любы вектар можна запісаць у кет-абазначэннях як. Пры выкарыстанні сферы Пуанкарэ (таксама вядомую як сфера Блоха), базавыя вектары ( |0\rangle і |1\rangle ) павінны абазначаць супрацьлеглыя кет-вектары з пералічаных пар. Напрыклад, можна пазначыць |0\rangle = |H\rangle і |1\rangle = |V\rangle. Выбар тут адвольны. Супрацьлеглыя пары:
Любая палярызацыя, якая не супадае з |R\rangle або |L\rangle і не належыць акружнасці, якая праходзіць праз, называецца эліптычнай.
Матрыца Джонса
Матрыца Джонса - гэта матрыца, якая апісвае змену палярызацыі святла падчас праходжання аптычнага элемента (напрыклад, лінзаў, пласцінак, люстэркаў і інш.). Кожнаму аптычнаму элементу адпавядае свая матрыца Джонса. Матэматычна уздеянне аптычнага элемента на палярызацыю святла, што праходзіць праз яго, апісваецца як памнажэнне матрыцы Джонса гэтага элемента на вектар Джонса святла. Такім чынам, матрыцы Джонса ёсць матрычнымі аператарамі, якія дзейнічаюць (памнажаюцца) на вектары Джонса. Кожная матрыца ажыццяўляе праекцыю на аднамерную комплексную прастору вектараў Джонса. У наступнай табліцы паказаны прыклады матрыц Джонса для палярызатараў:
Кіраванне фазай
Фазавы запавольнік - гэта аптычны элемент, які змяняе рознасць фаз паміж дзвюма артаганальными палярызацыямі манахраматычнага прамяня святла, такім чынам кіруючы палярызацыяй прамяня. Звычайна іх вырабляюць з аднавосевых крышталяў з падвойным праменепраламленнем, такіх як кальцыт, MgF2 або кварц. Пласцінкі з гэтых матэрыялаў, вырабленыя адмыслова для ужывання як запавольнікі фазы, звычайна называюцца хвалевымі (фазавымі) пласцінкамі. Аднавосевыя крышталі маюць адну з крышталічных восяў, адрозную па паказчыку праламлення ад дзвюх іншых (г.зн. ni ≠ nj = nk). Гэтую вось называюць незвычайнай або аптычнай. Аптычная вось можа быць хуткай або павольнай, у залежнасці ад крышталя. Святло распаўсюджваецца з найбольшай фазавай хуткасцю ўздоўж восі з найменшым паказчыкам праламлення, таму гэтая вось называецца хуткай. Аналагічна вось з найвышэйшым паказчыкам праламлення называецца павольнай. «Адмоўныя» аднавосевыя крышталі (напрыклад, кальцыт CaCO3, сапфір Al2O3 ) маюць ne < no, таму для гэтых крышталяў незвычайная (аптычная) вось хуткая, у той час як «станоўчыя» аднавосевыя крышталі (напрыклад, кварц SiO2, фтарыд магнію MgF2, рутыл TiO2) маюць n e > n o, і іх незвычайная вось - павольная.
Любая фазавая пласцінка с хуткай воссю, арыентаванай уздоўж восі x або y, мае нулявыя недыяганальныя члены, і таму яна апісваецца матрыцай
дзе \phi_x і \phi_y - фазы электрычнага поля ў напрамках x і y, адпаведна. У межах гэтай канвенцыі адносная фаза (рознасць фаз) паміж дзвюма хвалямі задаецца як. Тады станоўчае значэнне \epsilon (г. зн. \phi_y > \phi_x ) азначае, што E_y не дасягне таго значэння, што ўжо дасягнула кампанента E_x, яшчэ некаторы час, г. зн. E_x апярэджвае E_y. Аналагічна, калі, то E_y апярэджвае E_x. Напрыклад, калі хуткая вось чвэрцьхвалевай пласцінкі гарызантальная, фазавая хуткасць гарызантальнай палярызацыі будзе папярэднічаць фазавай хуткасці вертыкальнай палярызацыі, г.зн. E_x апярэджвае E_y. Тады, што для чвэрцьхвалевай пласцінкі дае.
Альтэрнатыўная канвенцыя для фазы:, вызначае адносную фазу як. Тады \epsilon>0 азначае, што E_y некаторы час не будзе мець таго значэння, што ўжо дасягнула кампанента E_x, г. зн. E_x апярэджвае E_y.
Закаўказзе
Закаўказзе (Паўднёвы Каўказ) — частка Пярэдняй Азіі (якую палітычна адносяць і да Еўропы), мяжуе на поўначы з Расійскай Федэрацыяй (па галоўным хрыбце Вялікага Каўказа), на поўдні — з Турцыяй і Іранам, на захадзе абмываецца водамі Чорнага мора, на ўсходзе — Каспійскага. Плошча Закаўказзя -- 190 тыс. кв.км.
Геалагічная будова
Да Закаўказзя адносяць :
Гісторыя
Тут у IX—VI стагоддзях да н. э. знаходзілася адна з найстаражытных дзяржаў свету — Урарту, якая ахоплівала ў перыяд сваёй магутнасці ўсё Армянскае нагор’е, а бліжэй да нашай эры — Калхідскае царства, Каўказская Албанія. Ад старажытных цывілізацый засталіся шэдэўры архітэктуры, выбітныя літаратурныя помнікі.
Наяўнасць урадлівых зямель, водных рэсурсаў і спрыяльнага мяккага клімату садзейнічала стварэнню развітой сельскай гаспадаркі — ірыгацыйнага земляробства, жывёлагадоўлі на выпасе. Гандаль прыводзіў да развіцця рамёстваў, будаўніцтва гарадоў, развіцця транспарту.
З іншага боку, багатыя землі ўвесь час прыцягвалі ўвагу моцных і ваяўнічых суседзяў — спачатку гэта была Рымская імперыя, затым — Візантыя, арабы. У XIII—XV стагоддзях — татара-манголы і Тамерлан. Затым Закаўказзе стала аб’ектам саперніцтва паміж Персіяй (Іранам) і Асманскай імперыяй (Турцыяй). Сярэднявечча было часам бясконцых войн, генацыду, рабагандлю, феадальных сварак і спусташальных паходаў чужаземных заваёўнікаў. Асабліва жорстка паўднёвыя суседзі абыходзіліся з хрысціянамі — грузінамі і армянамі. Крыху лягчэй было народам, якія прынялі іслам.
IC 2533
IC 2533 — галактыка тыпу E-S0 (эліптычная спіральная галактыка) ў сузор’і Насос.
Абатэджа
Абатэджа (Abbateggio) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Абруца, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Пескара.
Насельніцтва складае 435 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 26 чал./км². Займае плошчу 16 км². Паштовы індэкс — 65020. Тэлефонны код — 085.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Lorenzo.
Іван Сямёнавіч Былінскі
Іва́н Сямё́навіч Былі́нскі (Кабылінскі ) (, в. Якубоўка, Гомельскі раён — ) — партыйны і дзяржаўны дзеяч БССР, старшыня Саўнаркама БССР (1940—1944), дэпутат Вярхоўнага Савета СССР 2-га склікання (1946—1950) , першы сакратар Палескага абласнога камітэта партыі (1944—1946).
Біяграфія
Скончыў Гомельскі лесатэхнічны інстытут у 1936 годзе. З 1920 працоўны Гомельскага паравозавагонарэмонтнага завода.
З 1926 года на камсамольскай, гаспадарчай і партыйнай працы.
З чэрвеня 1940 да пачатку 1944 старшыня СНК БССР.
У 1944-46 1-ы сакратар Палескага абкама КП(б)Б.
У 1948-60 намеснік міністра, міністр лясной гаспадаркі БССР, намеснік міністра сельскай гаспадаркі БССР, начальнік Галоўнага ўпраўлення лясной гаспадаркі пры СМ БССР.
Член ЦК КП(б)Б у 1940-49, Бюро ЦК КП(б)Б у 1940-47, кандыдат у члены ЦК КПБ ў 1952-60. Дэпутат Вярхоўнага Савета СССР у 1940-50 і Вярхоўнага Савета БССР у 1940-47, 1951-55.
Мікалай Аляксандравіч Барысевіч
Мікала́й Алякса́ндравіч Барысе́віч (, пас. Лучны Мост Бярэзінскага раёна Мінскай вобласці — ) — беларускі фізік, акадэмік Нацыянальнай Акадэміі навук Беларусі (1969, чл.- кар. з 1966), Акадэміі навук СССР (1981), РАН (1991), шэрагу замежных акадэмій. Заслужаны дзеяч навукі Беларусі (1994).
Біяграфія
Перад пачаткам Другой сусветнай вайны скончыў Сялібскую сярэднюю школу. У вайну займаўся падпольнай працай, а затым пайшоў у партызанскі атрад. Пасля злучэння атрада з Чырвонай Арміяй быў салдатам-артылерыстам. Дайшоў да Берліна.
У 1950 годзе скончыў фізічна-матэматычны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Леніна. Затым скончыў аспірантуру Дзяржаўнага аптычнага інстытута імя С. І. Вавілава (Ленінград). Пасля абароны дысертацыі вярнуўся ў Мінск і прыняў удзел у стварэнні Інстытута фізікі Акадэміі навук БССР.
У 1954—1963 — дацэнт БДУ.
У 1955—1969 гг. намеснік дырэктара, з 1957 г. загадчык лабараторыі Інстытута фізікі, з 1992 г. Інстытута малекулярнай і атамнай фізікі. З 2007 г. — загадчык лабараторыі Інстытута фізікі імя Б. І. Сцяпанава НАН Беларусі, з 2012 — галоўны навуковы супрацоўнік гэтага інстытута.
З 22 студзеня 1969 г. віцэ-прэзідэнт, з 14 мая таго ж года прэзідэнт Акадэміі навук БССР (да 1987).
У 1969—1987 гг. галоўны рэдактар часопіса «Доклады Академии наук БССР».
У 1971—1987 гг. старшыня камітэта па Дзяржаўных прэміях БССР у галіне навукі і тэхнікі.
З сакавіка 1987 г. загадчык лабараторыі Фізічнага інстытута імя П. М. Лебедзева Расійскай акадэміі навук.
З 1992 г. ганаровы прэзідэнт НАН Беларусі.
З 1994 г. па 2012 галоўны рэдактар «Журнала прикладной спектроскопии».
У 1969—1989 гг. дэпутат Вярхоўнага Савета СССР.
Памёр 25 кастрычніка 2015 года.
Навуковая дзейнасць
Займаўся даследаваннямі па люмінесцэнцыі і спектраскапіі складаных малекул, квантавай электроніцы, інфрачырвонай тэхніцы.
Распрацаваў статыстычную тэорыю фотафізічных працэсаў у складаных малекулах, увёў новыя спектраскапічныя характарыстыкі малекул і распрацаваў метады іх вызначэння.
Адкрыў з’яву стабілізацыі-лабілізацыі электронна-узбуджаных шмататамных малекул, зарэгістраваную як навуковае адкрыццё.
Выявіў тэрмічна актываваную і ініцыяваную лазерным выпраменьваннем запаволеную флюарасцэнцыю, люмінесцэнцыю пры электрычным узбуджэнні, палярызацыю люмінесцэнцыі і вымушанага выпраменьвання, а таксама генерацыю выпраменьвання складана-малекулярных пароў.
Былі прапанаваны квантавыя генератары з селектыўнымі стратамі, лазеры на складаных малекулах у газавай фазе — лазер на парах арганічных злучэнняў.
Аўтар больш 270 навуковых прац, у тым ліку 3 манаграфій.
Узнагароды
Герой Сацыялістычнай працы (1978), заслужаны дзеяч навукі Беларусі (1994).
Дзяржаўная прэмія СССР 1973 года за даследаванні рассеянне выпраменьвання дысперснымі сістэмамі і стварэнне новае класы аптычных фільтраў для шырокай вобласці інфрачырвонага спектру. Ленінская прэмія 1980 года за стварэнне новага навуковага напрамку — спектраскапія вольных складаных малекул. Дзяржаўная прэмія Беларусі 1998 года (у сааўтарстве) за цыкл прац «Дынаміка аварачальнага руху электронна-узбуджаных шмататамных малекул у газавым асяроддзі».
Замежны член Чэхаславацкай акадэміі навук (1977), Славенскай акадэміі навук і мастацтваў (1981), член Расійскай акадэміі навук (1991), сапраўдны член Еўрапейскай акадэміі навук, мастацтваў і славеснасці (1991), ганаровы доктар прыродазнаўчых навук Енскага ўніверсітэта імя Ф. Шылера (1983).
Узнагароджаны ордэнамі Леніна (1971, 1975, 1978, 1983), Кастрычніцкай Рэвалюцыі (1973), Працоўнага Чырвонага Сцяга (1967), Айчыннай вайны I (1945) і II (1985) ступеняў, Чырвонай Зоркі (1944, 1945), Дружбы (2001), Францыска Скарыны (2003), медалямі.
Навуковыя ўзнагароды: Медаль Мікалая Каперніка Польскай АН (1973), залаты медаль «За заслугі перад навукай і чалавецтвам» Чэхаславацкай АН (1983), залаты медаль Славацкай АН «За выключныя заслугі перад навукай» (1983), эалаты медаль НАН Беларусі «За вялікі ўклад у развіццё навукі».
Прэмія НАН Беларусі і Сібірскага аддзялення Расійскай АН імя акадэміка В. А. Капцюга (2001).
Ганаровы грамадзянін Мінска.
Андрэеўская вуліца (Мінск)
Андрэеўская вуліца — вуліца ў цэнтры Мінска. Знаходзіцца ў Партызанскім раёне і ідзе ад вуліцы Пуліхава да вуліцы Антонаўскай. Даўжыня — 0,7 км. Перасякаецца з вуліцай Захарава. На вуліцы знаходзяцца дзяржаўнае прадпрыемства «Мінскрэклама», дрэваапрацоўчае і будаўнічае прадпрыемствы, прадуктовая крама. У 1960-я—1980-я гады жылы квартал, абмежаваны вуліцамі Андрэеўскай, Антонаўскай і Захарава, меў сярод моладзі назву «Абісінія». Сёння жылы квартал па Андрэеўскай належыць да ліку найболей прэстыжных у Партызанскім раёне (па папулярнасці адразу за вуліцамі Першамайскай і Захарава).
Гісторыя
У сярэдзіне 19-га стагоддзя месца, дзе цяпер праходзіць вуліца, знаходзілася па-за межамі горада. На гарадской карце 1898 года вуліца была ўжо пазначаная. Менавіта ў гэты час горад хутка рос і з’яўлялася шмат новых вуліц, для пошуку арыгінальных назваў якіх у служачых гарадской управы часам не хапала фантазіі.
У час нацысцкай акупацыі назва вуліцы была змененая на «Bosehstrasse»(?).
Джуліа Кампі
Жыццё і творчасць
Найбольш вядомай яго працай з’яўляецца алтарная выява сабора Сан-Абандыа ў Крэмоне (1527), дзе Кампі аднавіў выяву Дзевы Марыі з двума святымі рыцарамі Цэльса і Назара. Карціна гэта выканана ў стылі венецыянскай школы жывапісу. Вядомыя таксама фрэскі пэндзля Джуліа Кампі ў крэмонскім саборы Санта-Маргарыта.
Ціт Рыгоравіч Сянькоў
Ціт Рыгоравіч Сянькоў (, вёска Старакожаўка, Дрыбінскі раён, Магілёўская вобласць — ) — Герой Савецкага Саюза (1944).
Біяграфія
З сялян. Член КПСС з 1943. Скончыў Дрыбінскі заатэхнікум (1937), Краснадарскае ваеннае авіяцыйнае вучылішча лётчыкаў-назіральнікаў (1940). У Вялікую Айчынную вайну з 1941 на Заходнім, Сталінградскім, 1-м і 2-м Украінскім франтах, штурман звяна, эскадрыллі бамбардзіровачнага авіяпалка. Удзельнік Сталінградскай, Арлоўска-Курскай, Корсунь-Шаўчэнкаўскай, Яска-Кішынёўскай, Львоўскай, Вісла-Одэрскай і Берлінскай аперацый. Штурман эскадрыллі капітан Сянькоў да чэрвеня 1944 года зрабіў 123 баявыя вылеты. Бомбавымі ўдарамі каля г. Знаменка Кіраваградскай вобл. 7.12.1943 эскадрылля Сянькова знішчыла 8 танкаў, 10 аўтамашын з войскамі і грузам, заглушыла 20 агнявых кропак праціўніка, чым садзейнічала савецкім войскам у авалоданні г. Знаменка. Пасля вайны ў Савецкай Арміі. З 1961 у запасе. Пражываў у Адэсе.
Кампі
Кампі — прозвішча, такпонім.
Вінтун
Вінтун — група малых індзейскіх народаў у Каліфорніі, якія размаўляюць на вінтунскіх мовах.
Лічыцца, што продкі вінтун мігрыравалі на тэрыторыю Каліфорніі ў сярэдзіне 1 тысячагоддзя да н. э. Ота фон Садоўшкі, амерыканскі антраполаг венгерскага паходжання, сцвярджаў, што продкі вінтун прыбылі з Сібіры ў Каліфорнію на лодках каля 3 тысяч гадоў таму.
Сярод сучасных вінтун вылучаюць асобныя народы:
Мурашчына (Шаркаўшчынскі раён)
Мура́шчына (, Муращина) — хутар у Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Германавіцкага сельсавета.
Да 3 кастрычніка 1959 года хутар уваходзіў у склад Сцефанполлеўскага сельсавета Дзісенскага раёна, да 21 кастрычніка 1959 года ў падпарадкаванні Шаркаўшчынскага раёна, з 21 кастрычніка 1959 года ў складзе Германавіцкага сельсавета Шаркаўшчынскага раёна.
Вецслабадскі бой
Вецслабадскі бой — сумесная баявая аперцыя партызанскіх фарміраванняў Беларусі, Латвіі, Літвы і Калінінскай вобласці РСФСР супраць нямецка-фашысцкіх захопнікаў у населеным пункце Вецслабада Латвійскай ССР 13 студзеня 1943 года.
Ход аперацыі
У аперацыі ўдзельнічала 800 байцоў трох партызанскіх брыгад — «За Савецкую Беларусь», Асвейскай партызанскай брыгады імя М. В. Фрунзэ, Дрысенскай, 4-я Калінінская партызанская брыгада, Латышскі і Літоўскі партызанскія атрады. План аперацыі быў распрацаваны штабам Латышскага партызанскага атрада, кіраўніцтва ёю ажыццяўляў штаб брыгады «За Савецкую Беларусь» на чале з камандзірам брыгады А. В. Раманавым. Атрады «Бясстрашны» Дрысенскай брыгады, імя Шчорса брыгады «За Савецкую Беларусь» і Латышскі склалі штурмавую групу. Астатнія атрады арганізавалі засадныя групы і групы прыкрыцця дарог, якія звязвалі гарнізон Вецслабады з найбліжэйшымі гарнізонамі праціўніка, а таксама групы эвакуацыі збожжа.
У ноч на 13 студзеня штурмавыя групы скрытна падышлі да ўскраіны Вецслабады, па агульным сігнале атакавалі нямецкія дзоты і ўварваліся на цэнтральную вуліцу. Падчас бою партызаны разграмілі будынкі камендатуры, паліцэйскага ўчастка, валасной управы, падпалілі пошту, спіртзавод, узарвалі складскія памяшканні, захапілі 400 мяшкоў збожжа, 65 мяшкоў цукру, 4 тоны воўны, знішчылі больш за 50 гітлераўцаў.
У выніку гэтай аперацыі партызаны сарвалі адпраўку у Германію вялікіх запасаў збожжа і іншых прадуктаў харчавання, а таксама планы карных аперацый праціўніка супраць партызан.
Pinus contorta
Pinus contorta — від роду хвоя сямейства хваёвых.
Распаўсюджанне, экалогія
Краіны распаўсюджвання: Канада (Альберта, Брытанская Калумбія, Саскачэван, Юкан); Мексіка (Ніжняя Каліфорнія); ЗША (Аляска, Паўднёвая Дакота). Хоць берагавыя папуляцыі растуць у асноўным паміж узроўнем мора і 610 м, кантынентальныя папуляцыі знаходзіцца ад 490 да 3660 м. Колькасць ападкаў вагаецца ад 250 мм да 5000 мм уздоўж узбярэжжа. Расце на добра дрэнаваных глебах разам з іншымі відамі роду хвоя, а таксама піхтай і дугласіяй.
Апісанне
Шчыльнасць драўніны: 0.38 г/см³. Гэта куст або дрэва да 50 м вышынёй і 90 см дыяметрам на ўзроўні грудзей, ствол можа быць як прамым, так і кручаным. Кара ад карычняватага да шэра- або чырвона-карычневага колеру, ад пласціністай да барознавай, рознай таўшчыні як паміж так і ўнутры папуляцый. Галіны грубыя, ад памяранцавага да чырвона-карычневага колеру, пры старэнні становяцца цёмна-карычневымі. Іголкі ад жоўта-зялёнага да цёмна-зялёнага колеру, па 2 у пучку, захоўваюцца 3-8 гадоў, 2-8 см даўжынёй, кручаныя. Пылковыя шышкі эліпсоідна-цыліндрычныя, даўжынёй 5-15 мм, памяранцава-чырвоныя. Насенныя шышкі зменна асіметрычныя, яйкападобныя або наогул шарападобныя, калі адкрыты, (2 -) 3-6 (-7.5) см даўжынёй, ад колеру загару да цёмна-чырвона-карычневага, бліскучыя. Насенне сціснутае, зваротнаяйкападобнае; цела каля 5 мм даўжынёй, чорнае (бясплоднае насенне часта ад страката бледнага да чырвона-карычневага), крыло 10-14 мм. 2n = 24.
Падвіды
contorta — Узбярэжжа Ціхага акіяна, ад паўднёвай Аляскі да Каліфорніі.
Іголкі 2-7 см × 0,7-0,9 (-1,1) мм, цёмна-зялёныя; спелы ствол з відавочна барознавай карой; насенныя шышкі моцна асіметрычныя, моцна загнутыя.
latifolia — Скалістыя горы, ад ракі Юкан да ракі Каларада.
Іголкі (4 -) 5-8 см × (0,7 -) 1-2 (-3) мм, жоўта-зялёныя; спелы ствол з карой без відавочных барознаў; насенныя шышкі асіметрычныя, загнутыя да часу выкіду насення. Асноўныя галіны ў асноўным гарызантальныя.
murrayana (Хвоя Мурэя ) — Каскадныя горы, Сьера-Невада, паўднёвы Вашынгтон да мексіканскага штата Ніжняя Каліфорнія.
Іголкі (4 -) 5-8 см × (0,7 -) 1-2 (-3) мм, жоўта-зялёныя; спелы ствол з карой без відавочных барознаў; насенныя шышкі амаль сіметрычныя. Асноўныя галіны ўзыходныя на канцах.
Выкарыстанне
Хвоя з'яўляецца адной з асноўных крыніц драўніны ў заходняй частцы Паўночнай Амерыкі.
Пагрозы і ахова
Караеды і змены ў частаце пажараў могуць быць лакальнымі праблемамі. Від прысутнічае ў многіх ахоўных тэрыторыях па ўсім арэалу.
Пётр Іванавіч Новікаў
Пётр Іванавіч Новікаў ( — ) — беларускі і расійскі судовы медык. Доктар медыцынскіх навук (1986), прафесар.
Біяграфія
Нарадзіўся ў 1932 годзе на Паўночным Каўказе. Пасля Вялікай Айчыннай вайны пераехаў у Беларусь, дзе скончыў Мінскі медыцынскі інстытут у 1956 годзе, працаваў міжраённым судова-медыцынскім экспертам у Рагачове. У 1959 годзе паступіў у аспірантуру II Маскоўскага медыцынскага інстытута, па сканчэнні якой абараніў кандыдацкую дысертацыю і па 1969 год працаваў асістэнтам кафедры судовай медыцыны Мінскага медыцынскага інстытута і, адначасова, намеснікам галоўнага эксперта Беларусі. У 1969 годзе абраны загадчыкам кафедры судовай медыцыны, працаваў на гэтай пасадзе да 1994 года, абараніўшы ў 1986 годзе доктарскую дысертацыю. З 1988 па 2006 год — начальнік Чалябінскага абласнога.
Навуковая дзейнасць
Аўтар больш за 70 навуковых прац, 1 манаграфіі, 6 рацыяналізатарскіх прапаноў і 1 вынаходніцтва. Асноўнымі напрамкі навуковай дзейнасці з’яўляліся: экспертыза алкагольнай інтаксікацыі пры судова-медыцынскім даследаванні, агляд месца здарэння пры розных відах гвалтоўнай смерці, траўмы сківічна-тварнай вобласці, дыягностыка даўнасці наступлення смерці. Кіраваў распрацоўкай апарата для дыягностыкі даўніны смерці «Тэрміт-1».
Склаў так званыя Палажэнні Новікава (1967), якія сфармуляваў у час вывучэння дынамікі размеркавання этылавага алкаголю ў крыві і мачы. Палажэнні маюць практычнае значэнне для вызначэння ступені алкагольнай інтаксікацыі.
IC 2534
IC 2534 — галактыка тыпу S0-a (спіральная галактыка) ў сузор’і Насос.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Паленсія (правінцыя)
Паленсія (Palencia) — правінцыя на поўначы Іспаніі ў складзе аўтаномнай супольнасці Кастылія і Леон. Адміністрацыйны цэнтр — Паленсія. Тэрыторыя — 8052 км² (29-е месца сярод правінцый краіны). Насельніцтва — 173,5 тыс. чал. (46-е месца; дадзеныя 2005 года). Правінцыя ўключае 191 муніцыпалітэт.
Вельгамлыны (гміна)
Вельгамлы́ны (Wielgomłyny) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Радамшчанскага павета Лодзьскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Вельгамлынах. Плошча гміны складае 123,07 км². Станам на 2010 год у гміне Вельгамлыны пражывалі 4736 чалавек, шчыльнасць — 38 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 18 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 31 населены пункт.
Сянцзян
Сянцзя́н (湘江) — рака на паўночным усходзе Кітая ў правінцыі Хунань.
Даўжыня 801 км, плошча басейна 94,9 тыс. км². Вытокі на паўночных схілах гор Наньлін, цячэ пераважна па хвалістай раўніне, упадае ў возера Дунтынху (басейн ракі Янцзы). Летняе разводдзе, зімовая межань. Сярэдні расход вады каля вусця 2270 м³/с. Выкарыстоўваецца для арашэння. На Сянцзяне знаходзяцца гарады Хэн'ян, Сянтань, Чанша.
Капусцінка
Капу́сцінка, Но́вая Вало́жынка — рака ў Валожынскім раёне Мінскай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Валожынка (басейн Нёмана).
Даўжыня ракі 4,2 км. Пачынаецца за 1 км на захад ад вёскі Капусціна, упадае ў Валожынку за 1,2 км на ўсход ад вёскі Пруднікі Нізавыя. На ўсім працягу каналізаваная. Прымае сцёк з меліярацыйных каналаў.
Юэн Мак-Грэгар
Юэн Гордан Мак-Грэгар (Ewan Gordon McGregor, ; нар. 31 сакавіка 1971, Перт, Шатландыя) — папулярны шатландскі. Лаўрэат прэміі BAFTA (1997, 2004).
Акцёр здымаецца як у незалежным кіно, так і ў высокабюджэтных галівудскіх праектах. Найбольш вядомыя фільмы з яго ўдзелам — «На ігле» (1996), «Інтымны дзённік» (1996), «Мулен Руж!» (2001), «Буйная рыба» (2003), «Да д’ябла любоў!» (2003), «Востраў» (2005), тры часткі эпапеі «Зорныя войны» (1999, 2002, 2005), «Я кахаю цябе, Філіп Морыс» (2009) і экранізацыя рамана Дэна Браўна «Анёлы і дэманы» (2009). У цяперашні час з’яўляецца адным з самых запатрабаваных акцёраў Вялікабрытаніі.
Вінтунскія мовы
Вінтунскія мовы — сям'я паўночнаамерыканскіх індзейскіх моў, распаўсюджаная ў Каліфорніі.
Падзяляецца на 2 групы:
У наш час усе вінтунскія мовы зніклі або знаходзяцца пад пагрозай знікнення. Паводле ЮНЕСКА захавалася толькі 2 носьбіта моў вінту і патвін.
German Masters 2018 (снукер)
German Masters 2018 (таксама вядомы як D88 German Masters 2018 — ад назвы спонсара) — прафесійны рэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 31 студзеня па 4 лютага 2018 года на арэне Тэмпадром, у Берліне, Германія. Турнір стаў 12-м розыгрышам German Masters, заснаванага ў 1995 годзе і адноўленага ў 2011 годзе. Прызавы фонд турніру склаў £364,500, з якіх £80,000 атрымаў пераможца.
Сяргей Аляксандравіч Лукашанец
Сяргей Аляксандравіч Лукашане́ц (нар. 1982, г. Мінск) — беларускі гісторык, спецыяліст па ўсеагульнай гісторыі. Кандыдат гістарычных навук (2008).
Біяграфія
Нарадзіўся ў 1982 годзе ў сям’і беларускіх мовазнаўцаў Аляксандра і Алены Лукашанцоў.
Скончыў гістарычны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. Вучыўся ў аспірантуры. Дацэнт кафедра дыпламатычнай і консульскай службы факультэта міжнародных адносін Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта.
Жыве ў Мінску.
Навуковая дзейнасць
Навуковыя інтарэсы: гісторыя міжнародных адносін, польская палітыка ў адносінах да нямецкага насельніцтва ў 1945—1950 гг., культурная дыпламатыя. Аўтар шэрагу публікацый па гісторыі польска-нямецкіх адносін.
Ліпнікаўскі сельсавет
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў Драгічынскім раёне Пінскай вобласці БССР. З 8 студзеня 1954 года ў Брэсцкай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Сохскага сельсавета. 9 чэрвеня 1958 года ў склад сельсавета з Гошаўскага сельсавета перададзены 3 населеныя пункты (вёскі Салава, Суткі і Чарнопаль). Скасаваны 8 сакавіка 1960 года, тэрыторыя далучана да Старасельскага сельсавета.
Турызм у Сан-Марына
Турызм у рэспубліке Сан-Марына — найважнейшая састаўляючая эканомікі краіны, на турызм прыпадае больш за 50% усяго ВУП. У сярэднім за год Сан-Марына наведваюць каля трох мільёнаў турыстаў, але ў апошняе дзесяцігоддзе назіраецца спад турысцкай актыўнасці прыкладна на 100 тысяч чалавек у год.
Асноўная частка турыстаў, якія наведваюць рэспубліку, гэта грамадзяне Італіі. Гэтыя людзі, як правіла, прыязжаюць на адпачынак у Рыўеру Рамагнолу і там бяруць экскурсіі ў Сан-Марына..
Арганізацыяй турызму ў краіне займаецца «Дзяржаўны Сакратарыят па Турызму» (Segreteria di Stato per il Turismo).
Турысцкія славутасці
Асноўныя турысцкія славутасці, якія знаходзяцца ў гістарычным цэнтры горада Сан-Марына:
Струміла
Струміла — прозвішча.
Льейда (правінцыя)
Лье́йда (Lleida, Lhèida), Ле́рыда (Lérida) — правінцыя на паўночным усходзе Іспаніі, у складзе аўтаномнай супольнасці Каталонія. Адміністрацыйны цэнтр — Льейда.
У правінцыі знаходзіцца Лос Алтымірыс — археалагічны помнік позняй Антычнасці і ранняга Сярэднявечча. Тэрыторыя — км² (18-е месца сярод правінцый краіны). Насельніцтва — 399 тыс. (34-е месца; дадзеныя 2005 года).
Плюшчыха (станцыя метро)
«Плюшчыха» (Плющи́ха) — праектуемая станцыя Калінінска-Солнцаўскай лініі Маскоўскага метро.
Балан’яна
Баланняна (Bolognano) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Абруца, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Пескара.
Навасельцы
Навасе́льцы (, Новосельцы) — вёска ў Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Германавіцкага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Германавічы Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Балан’яна
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Stenandrium
Stenandrium — род травяністых кветкавых раслін сямейства.
Батанічнае апісанне
Шматгадовыя травяністыя расліны. Лісце чарашковае, супратыўнае, суцэльнае.
Кветкі сядзячыя, пазухавыя. Прыкветкі ад яйкападобных да ланцэтных. Чашалісцікаў 5, вузкія, вострыя. Вяночак ружовы, фіялетавы або белы, з 5  зваротнаяйкападобных долей. Тычынак 4, двухсільныя, пылавікі аднагнёздавыя.
Распаўсюджанне
Сустракаюцца ў трапічных і ўмерана цёплых абласцях Амерыкі.
Віды
Род уключае 49 відаў :
Станавы хрыбет
Станавы́ хрыбе́т, таксама Знешні Хінган — горны хрыбет у паўднёвай частцы Далёкага Усходу Расіі працягласцю 700 км ад сярэдняй плыні ракі Алёкма да вытокаў ракі Учур. На захадзе злучаецца са Станавым нагор’ем, на ўсходзе — з гарамі Джугджур. З’яўляецца водападзелам рэк Паўночнага Ледавітага і Ціхага акіянаў.
Вышыня да 2412 м. Складзены сланцами і гнейсами, прадзёртымі інтрузіямі гранітаў. Радовішчы золата, рэдкіх металаў, жалезных руд, слюды. Характэрныя складчатыя сярэднегорныя плоскавяршынныя хрыбты, падзеленыя далінамі. Паўсюдна шматгадовамёрзлыя пароды. На схілах — лістоўнічная тайга, вышэй 1200 м — кедравы сланік і горная тундра.
Упершыню даследаваны і навукова апісаны расійскім даследчыкам А. Ф. Мідэндорфам.
Эварыст Галуа
Эварыст Галуа (фр. Évariste Galois; 25 кастрычніка 1811, Бур-ля-Рэн, О-дэ-Сен, Францыя - 31 мая 1832, Парыж, Францыя) — выдатны французскі матэматык, заснавальнік сучаснай вышэйшай алгебры. Радыкальны рэвалюцыянер-рэспубліканец, ён быў застрэлены на дуэлі пры неадназначных абставінах ва ўзросце дваццаці гадоў.
IC 2535
IC 2535 — галактыка тыпу Sb (кампактная выцягнутая галактыка) ў сузор’і Малы Леў.
Гранада (правінцыя)
Грана́да (Granada) — правінцыя на поўдні Іспаніі ў складзе аўтаномнай супольнасці Андалусія. Адміністрацыйны цэнтр — Гранада.
IC 2535
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Юзаф Струміла
Біяграфія
Нарадзіўся ў Вільні, скончыў Галоўную школу Вялікага княства Літоўскага. Быў на працягу 25 гадоў сакратаром дваранства Віленскай губерні, У 1821—1825 гадах быў маршалкам Віленскага павета. У 1825 годзе быў адпраўлены ў Варонеж па пытаннях супрацоўніцтва з Патрыятычным таварыствам. З 1830 года жыў у Вільні, дзе стварыў буйную садоўніцкую гаспадарку, якая хутка набыла ўсеагульную вядомасць пад назвай «Сад Струмілы» (да нашага часу не захаваўся) і шырокую папулярнасць. Ён першым на тэрыторыі сучаснай Літвы паклаў пачатак штучнаму садоўніцтву, паказваючы сваім прыкладам, як можна спалучыць карыснае з прыемным, і яго сачыненні ў гэтым дачыненні мелі вялікую цану. Займаўся таксама пчалярствам, меў пчальнік з некалькімі вуллямі, ставіў навуковыя эксперыменты, пісаў працы па пчалярстве. Імкнуўся распаўсюджваць свае сельскагаспадарчыя веды сярод сялян, дзяліўся практычным вопытам сваіх назіранняў, чытаў лекцыі, рэгулярна пісаў артыкулы ў «Dziennik Wileński».
Працы яго аўтарства: «Ogrody północne» (Вільня, 1820, 3 тамы, 7 выданняў); «Rocznik ogrodniczy» (II выданне, 1834);«Pszczolnictwo ogrodnicze czyli domowe» (1837); «Słownik kwiatowy» (1834); «Traktat czyli nauka o georginijach» (1845).
Памяць
Імем Юзафа Струмілы па рашэнні савета самакіравання горада Вільні 31 жніўня 2011 года названа адна з вуліц у раёне Науінінкай.
Балтыйская гандбольная ліга
Балтыйская гандбольная ліга (Baltic Handball League) — міжнароднае спаборніцтва па гандболе клубных каманд, заснаванае ў 1993 годзе, у якім прымаюць удзел гандбольныя клубы з шасці краін: Літвы, Латвіі, Эстоніі, Фінляндыі, Беларусі і Украіны.
Масіма Кампільі
Масіма Кампільі (, імя пры нараджэнні — Макс Іленфельд,  —, , Францыя) — нямецка-італьянскі журналіст, жывапісец і графік.
Правёўшы большую частку свайго дзяцінства і юнацтва ў Фларэнцыі, Масіма Кампільі ў 1909 годзе пераехаў у Мілан, дзе наладзіў свае першыя кантакты з мастацкай сцэнай, асабліва з мастакамі футурызму.
У 1919 годзе ён паехаў у Парыж у якасці замежнага карэспандэнта Corriere della Sera, дзе часта наведваў «Café du Dôme» на Манпарнасе, месца сустрэчы шматлікіх мастакоў, такіх як Джорджа дэ Кірыко, Альберта Савініа, Джына Северыні і Філіпа дэ Пізіса. Знаёмства з гэтымі мастакамі натхніла яго на творчасць.
На жывапіс Масіма Кампільі моцна паўплывалі яго ўражанні ад старажытнаегіпецкага мастацтва, якое ён наведваў у музеях — асабліва ў Луўры. Класічнае мастацтва Старажытнага Егіпта натхняла на яго творчасць на працягу ўсяго жыцця.
Валхонка (станцыя метро)
«Валхонка» (Волхонка) — праектуемая станцыя Калінінска-Солнцаўскай лініі Маскоўскага метро.
Лаоскі кіп
Кіп (ISO 4217 — LAK) — афіцыйная валюта ў Лаосе. Дзеліцца на 10 атаў (але яны не выкарыстоўваюцца). У 1979 годзе ў Лаосе была праведзена валютная рэформа. 100 старых кіпаў мяняліся на 1 новы. Лаоскі кіп суадносіцца да долара па курсе прыкладна 1 USD = 10 000 LAK.
Масіма Кампільі
Ён таксама інтэнсіўна працаваў над кубістычнымі творамі Фернана Лежэ і метафізічным мастацтвам Карла Кара. У 1927 годзе Кампільі кінуў працу журналіста і з гэтага часу прысвяціў сябе жывапісу. Пасля наведвання «Museo Etrusco» на віле Джуліі ў Рыме ў 1928 годзе ён напісаў карціны з настальгічнымі, эфірнымі жаночымі фігурамі ў архаічнай абстаноўцы. Гэтыя матывы ён культываваў да канца жыцця.
З 1927 па 1930 год Масіма Кампільі ўдзельнічаў у выставах «Новацэнта» ў Цюрыху, Амстэрдаме, Берліне і Берне.
Nemastoma (Сенакосцы)
Арэал
Віды гэтага роду сустракаюцца ў Еўропе і Паўночнай Амерыцы.
Веліхова (гміна)
Веліхо́ва (Wielichowo) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Градзіскага павета Велікапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Веліхове. Плошча гміны складае 107,58 км². Станам на 2013 год у гміне Веліхова пражывалі 6871 чалавек, шчыльнасць — 63,86 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 16 салецтваў.
Капчанка
Капчанка — рака ў Асіповіцкім раёне Магілёўскай вобласці, правы прыток ракі Бярэзіна (басейн Дняпра).
Даўжыня ракі 11 км. Плошча вадазбору 59 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,7 ‰. Пачынаецца каля вёскі Заельнік, вусце на паўднёвай ускраіне вёскі Краснае.
Murovei
Murovei (сапр. Антон Валер’евіч Боднар,, Смалявічы, Беларусь) — беларускі рэпер, аўтар-выканаўца, бітмэйкер.
Біяграфія
Антон нарадзіўся 10 мая 1990 годзе у Смалявічах, Беларусь. Псеўданім «Murovei». Шмат гадоў у музыцы.
Днястроўскі ліман
Заліў удаецца ў сушу з паўднёвага ўсходу на паўночны захад на 41 км, шырыня 4—12 км, глыбіня 2,6 м. Днястроўскі ліман аддзелены ад мора вузкай пясчанай касой Бугаз, у паўднёвай частцы якой ёсць праход да мора. На касе размешчаны курорт Караліна-Бугаз. Цячэнне ў лімане залежыць ад вятроў і паводак на Днястры. Зімой Днястроўскі ліман замярзае. На лімане размешчаныя парты Белгарад-Днястроўскі і Авідыёпаль. У самім Днястроўскам лімане таксама вылучаюць Карагольскі заліў.
Раней Днястроўскі ліман звалі Авідыёвым возерам.
IC 2536
IC 2536 — галактыка тыпу SBc ў сузор’і Насос.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Нактанган
Даўжыня ракі 526 (523 ) км. Плошча вадазбору каля 24 000 (23 800 ) км². Сярэдні расход вады складае 380 м³/с. Вытокі ракі знаходзяцца ва Усходне-Карэйскіх гарах. Працякае рака ў паўднёвай частцы Карэйскага паўвострава і ўпадае ў Карэйскі праліў каля горада і порта Пусан. Разводдзе ў летні перыяд.
Рака суднаходная на адлегласці 340 км ад вусця.