cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Білашкы (Вінніцкі раён)
Білашкы (Біла́шки) — вёска ў Вінніцкім раёне Вінніцкай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Білашкоўскага сельсавета.
Вэлыкадалінскэ
Вэлыкадалінскэ ці Вялікадалінскае (Великодоли́нське) — пасёлак гарадскога тыпу ў Авідзіяпольскім раёне Адэскай вобласці Украіны. Адлегласць па аўтадарогах да Адэсы — 21 км. У межах пасёлка знаходзіцца чыгуначная станцыя «Аккаржа» на лініі Адэса — Арцыз, ад якой тут адгаліноўваецца лінія на марскі порт у Чарнаморску. З 1957 года мае статус пасёлка гарадскога тыпу.
У 1989 годзе колькасць насельніцтва складала 10 012 чалавек. На 1 студзеня 2013 года колькасць насельніцтва складала 13 330 чалавек.
IC 3220
IC 3220 — галактыка тыпу E? (эліптычная галактыка) ў сузор’і Дзева.
Спасылкі
xxxx
IC 3221 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Псалом 143
Псалом 143 (144 паводле масарэцкай нумарацыі) распачынае 20-ю кафізму. Аўтарства прыпісваецца Давіду. Галоўная тэма гэтага псалма — Давід супраць Галіяфа.
Спіс жонак губернатараў Мінскай губерні
Гэта няпоўны спіс жонак губернатараў Мінскай губерні.
Губернатарская жонка не мела афіцыйнай службовай пасады, але звычайна прымала дастаткова актыўны самастойны ўдзел у грамадскім жыцці і ўплывала на розныя яго аспекты. Яна задавала моду, займалася дабрачыннасцю, узначальвала гурткі, камітэты і іншыя грамадскія аб’яднанні гарадскіх жанчын.
Пастаялка
Пастаялка — свежае пастаялае каровіна малако.
Спіс жонак губернатараў Мінскай губерні
Гісторыя
Пры імператрыцы Кацярыне II Мінск і ўся Беларусь былі далучаны да Расіі. Менскае ваяводства ўказам імператрыцы Кацярыны II ад 23 красавіка 1793 года пераўтворана ў Мінскую губерню. Указам ад 3 мая 1795 года губерня стала называцца намесніцтва. У 1796 годзе, пры імператары Паўле I Мінскае намесніцтва зноў перайменавана ў губерню. Першым Мінскім намеснікам быў прызначаны генерал-паручнік Ц. І. Туталмін.
Пастаялка
Гістарычна вылучэнне паняцця «пастаялка» звязана з тым, што ў старажытнасці свежага малака (сырадою) не спажывалі. І цяпер у некаторых вёсках сырадой п'юць толькі як лекавы сродак. Цёплае, толькі што выдаенае малако, зліваюць з даёнкі ў гладышы або слоікі, бляшанкі і ставяць у халоднае месца. Праз некалькі (5 — 6) гадзін яно ўжо называлася пастаялкай. Яе даюць піць дзецям, ядуць з хлебам, кашай, ёю забельваюць крупеню. Пры такім спажыванні пастаялку перабоўтваюць, каб вяршкі перамяшаліся з малаком.
Паколькі нават за вельмі працяглы час знаходжання ў халодным месцы на версе малака ў гладышы (слоіку, бляшанцы) адстойваецца тлустая частка малака, то ў некаторых заходніх і цэнтральных мясцінах Беларусі пастаялкай называецца якраз вяршок, салодкая смятанка. Тады пастаялку зліваюць асобна. Яе п'юць, ёю забельваюць стравы, квасяць на смятану. Тут скажуць: «Злі пастаялку, а рэшту аддай парасяці». Мажліва, сувязь слова пастаялка з першым або другім значэннем звязана з заможнасцю гаспадарак, колькасцю малака і мэтамі яго спажывання.
Пастарнак
Пастарнак (Pastinaca) — род кветкавых раслін сямейства парасонавых.
Батанічнае апісанне
Трапляецца на схілах, каля дарог, жылля. Культывуецца. Двух- або шматгадовыя травы з перыстым лісцем. Кветкі жоўтыя, у складаных парасоніках. Плод — сямянка. Пастарнак пасяўны здаўна вырошчваюць як прыпраўную, агароднінную і кармавую расліну.
Арэал
Уключае 15 відаў. Пашыраны ў Еўразіі. На Беларусі ў дзікай прыродзе 1 від  —.
У культуры
Збіраюць пастарнак позна ўвосені, зразаючы лісце на ўзроўні галоўкі. Захоўваюць пры 0 — 2 °C. Лічыцца, што маразы толькі паляпшаюць салодкі смак пастарнаку, таму нярэдка яго пакідаюць зімаваць.
Гісторыя
Вядомы з часоў антычнасці, доўгія стагоддзі пастарнак быў адной з найбольш папулярных культур у Еўропе, у тым ліку ў Беларусі, выконваючы ў cярэднявечча і ранні Новы час прыкладна тую ж ролю, якую сёння бульба. Здаўнa вядомая народная прыпеўка:
З XVIII — XIX ст. паступова выходзіў з моды, у сучаснай беларускай кулінарыі фактычна не ўжываецца.
У кулінарыі
Спосабы прыгатавання пастарнаку блізкія да морквы: найбольш вараць або тушаць, робяць свежыя салаты і пюрэ (найчасцей з дадаткам цыбулі), смажаць, запякаюць. Выкарыстоўваюць як гарнір да тушанага мяса, як прыправу ў першыя стравы. Вараны пастарнак, паліты растопленым маслам і пасыпаны зелянінай — выдатная гарачая закуска. Чысціць старыя карняплоды належыць нажом з нержавеючай сталі, затым прамыць халоднай вадой і да апрацоўкі трымаць у падкісленай вадзе; маладыя часам дастаткова толькі нацерці соллю.
Вуліца Францыска Скарыны (Мінск)
Вуліца Францыска Скарыны — вуліца ў Першамайскім раёне Мінска. Названа ў гонар Францыска Скарыны. Да 2005 года мела назву Старабарысаўскі тракт. Аддзяляе Першамайскі раён ад Партызанскага. Ідзе ад вул. Філімонава за МКАД да Старынаўскай вуліцы.
Паркі і скверы
Парк Пісьменнікаў і безназоўны парк у Сляпянскай воднай сістэме, шмат лесапаркаў.
Саўрань
Саўрань (Саврань) — пасёлак гарадскога тыпу ў Адэскай вобласці Украіны, раённы цэнтр Саўраньскага раёна. Знаходзіцца на поўначы Адэскай вобласці, за 220 км на поўнач ад Адэсы, у лесастэпавай зоне. Размешчаны на правым беразе ракі Паўднёвы Буг пры ўпадзенні р. Саўранка; за 38 км на поўнач ад чыгуначнай станцыі Заплазы.
Ка’ Пезара
Ка' Пезара (Ca' Pesaro) — палац у Венецыі, у раёне Санта-Крочэ, на Гранд-канале.
Створаны архітэктарам Бальдасарам Лангенай. Будаўніцтва было завершана толькі ў 1710 годзе.
У 1899 годзе герцагіня Фелісіта Бевілакуа ла Маса адпісвала гораду свой дом. З 1902 года ў палацы размяшчаецца музей сучаснага мастацтва.
Эмілі Сімон
Эмілі Сімон (фр. Émilie Simon, 17 ліпеня 1978 года, Манпелье) — французская спявачка, кампазітар і аўтар песень у жанры электра-поп.
Біяграфія
Эмілі Сімон нарадзілася і вырасла на поўдні Францыі, у горадзе Манпелье. Яе бацька быў гукарэжысёрам, а маці - піяністкай. Музыкай Эмілі пачала цікавіцца з дзяцінства, і бацька часта браў яе з сабой на працу. Спачатку яна вучылася ў музычнай школе, потым паступіла ў рэгіянальную кансерваторыю Манпелье і сем гадоў вучылася опернаму спеву. Затым Эмілі пераехала ў Парыж, дзе ва ўніверсітэце Сарбоны вывучала музыказнаўства. У той жа час яна вучылася ў IRCAM, вывучаючы электронную музыку.
Слуцкая капэла Радзівіла
Слуцкая капэла Радзівіла — прыдворны аркестр князя Г. Ф. Радзівіла. Існавала ў 1746—1760 гадах у г. Слуцк. Іграла на балях, маскарадах, сямейных святах, паляваннях, з 1751 года суправаджала паказы Слуцкага тэатра Радзівіла.
Складалася пераважна з замежных музыкантаў. Капельмайстры А. Ваплер, Ф. Вітман, Т. Гартвіг; выканаўцы Т. Путс (басіст), Ю. Кагут (лютніст), Наверт і Гогенбрукнер (арфісты), Ф. Шперлінг і Ліст (трубачы), Горак (валтарніст), Паўтснер (арганіст), Гартвіг, Я. Мартэнэ і інш.
Капэла выступала ў рэзідэнцыях Радзівіла ў Слуцку і Белай і па-за іх межамі. Сучаснікі адзначалі высокі прафесійны ўзровень капэлы. Пасля смерці Радзівіла капельмайстры і некаторыя музыканты пераведзены ў Нясвіж, дзе працавалі ў Нясвіжскай музычнай школе і Нясвіжскай капэле Радзівілаў.
Такійскі заліў
Такі́йскі заліў — заліў у Ціхім акіяне, каля паўднёва-усходняга ўзбярэжжа вострава Хонсю.
Даўжыня каля 50 кіламетраў, шырыня да 37 кіламетраў, глыбіня 15-30 метраў. Вузкім (да 9 метраў) палівам Урага злучаны з залівам Сагамі-Нада, а праз яго з Ціхім акіянам. Берагі нізінныя, густанаселеныя. Буйныя парты: Токіа, Якагама, Якосука, Кавасакі.
Факультэт матэматыкі і тэхналогій праграмавання ГДУ імя Ф. Скарыны
'''Факультэт матэматыкі і тэхналогій праграмавання ГДУ імя Ф. Скарыны''' — адзін з факультэтаў Гомельскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Францыска Скарыны.
Гісторыя
Першы набор склаў 100 чалавек, з якіх палова паступіла на фізіка-тэхнічнае аддзяленне. Асобы з сярэдняй адукацыяй прымаліся без уступных экзаменаў. Заняткі пачаліся 2 кастрычніка 1930 года. Інстытут размяшчаўся ў розных памяшканнях, фізіка-тэхнічнае аддзяленне знаходзілася ў памяшканні на вуліцы Ланге.
Першы выпуск адбыўся ў 1932 годзе, а ў 1933 годзе інстытут быў рэарганізаваны і створаны Гомельскі педагагічны інстытут з чатырохгадовым тэрмінам навучання, у складзе якога і ўтварыўся фізіка-матэматычны факультэт.
1 мая 1969 года Гомельскі дзяржаўны педагагічны інстытут быў ператвораны ў Гомельскі дзяржаўны ўніверсітэт. На базе фізіка-матэматычнага факультэта педінстытута створаны фізічны і механіка-матэматычны факультэты.
У верасні 1977 года механіка-матэматычны факультэт быў перайменаваны ў матэматычны факультэт.
Лі Хан Дон
Лі Хан Дон (5 снежня 1934 — 8 мая 2021) — паўднёвакарэйскі палітык, прэм’ер-міністр Рэспублікі Карэя (2000—2002).
Лабанаўскі сельсавет
Лаба́наўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Чэрыкаўскага раёна Магілёўскай вобласці Беларусі. Цэнтр — вёска Лабанаўка.
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Чэрыкаўскага раёна Магілёўскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Чэрыкаўскім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Магілёўскай вобласці. З 16 верасня 1959 года ў складзе Крычаўскага раёна. 24 чэрвеня 1960 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Верамейскага сельсавета.
Плошча Францыска Скарыны
Плошча Францыска Скарыны — плошча ў цэнтры Полацка на перасячэнні праспекта Францыска Скарыны і вуліцы Гогаля.
Гісторыя
Да пасляваеннага перайменавання насіла назву Ніжні рынак.
Кульфі
Кульфі — замарожаны малочны дэсерт, паходзіць з Індыйскага субкантынента. Узнік у эпоху Вялікіх Маголаў у XVI стагоддзі. Кульфі — традыцыйны ласунак Індыйскага субкантынента, звычайна прадаецца вулічнымі гандлярамі, якіх называюць кульфівалах. Дэсерт папулярны ў Бангладэш, М’янме, Непале, Шры-Ланцы і на Блізкім Усходзе; частка нацыянальнай кухні Індыі, Пакістана і Трынідада і Табага.
Плошча Францыска Скарыны
Гісторыя
На старых картах бачна, што спачатку плошча знаходзілася на некалькі дзесяткаў метраў усходней, чым зараз.
Кульфі
Кульфі больш шчыльны і крэмавы, чым звычайнае марожанае. Ён бывае розных смакаў. Да традыцыйных адносяцца вяршкі, ружа, манга, кардамон (элайчы), шафран (кесар або зафран) і фісташкі. Новыя смакі — яблык, апельсін, клубніцы, арахіс і авакада. У адрозненне ад марожанага, кульфі не ўзбіваюць, у выніку чаго атрымліваецца цвёрды шчыльны дэсерт, падобны да замарожанага заварнога крэма.
Плошча Францыска Скарыны
Гісторыя
З дакументаў вынікае, што ў часы Кацярыны ІІ гэтая плошача ўжо існавала, і тут знаходзілася мытня.
Падчас Другой сусветнай вайны нацысты ладзілі публічныя пакаранні смерцю на Ніжнім рынку. Тут будаваліся шыбеніцы, на якіх вешалі ўдзельнікаў супраціву і партызанаў.
Пасля вызвалення Полацка ў 1944 годзе на Ніжнім рынку былі збудаваныя тры шыбеніцы, і ў пачатку верасня адбылося публічнае выкананне прысуду трыбунала над былымі паліцыянтамі. Больш публічна не каралі, а высылалі ў лагеры.
Забудова
Гатэль «Славянскі». 22 снежня 1954 года быў адкрыты як гасцініца «Дзвіна».
Фантан і грамадская прастора. Грамадская прастора ля фантана, якая існавала з савецкіх часоў, была знішчана ў 2017 годзе. На яе месцы быў адкрыты новы фантан, на пабудову якога было выдаткавана 640 тысяч долараў.
HandMade
HandMade — беларускі музычны гурт. Утварыўся ў выніку сумеснай працы музыкаў Яўгена Валошына і Андрэя Маркуца ўлетку 2009 года. Першапачатковая назва каманды была Jab Club & Markuts Band. Гурт грае ў стылях урбаністычнага рэгі, блюзу, року і джаз-року. Аўтарамі тэкстаў з’яўляюцца Глеб Лабадзенка, Яўген Валошын і Андрэй Маркуц, аўтарамі музыкі — Яўген Валошын, Андрэй Маркуц.
Гісторыя
Першы выступ гурта (яшчэ пад назвай Jab Club) адбыўся ў ліпені 2009 года на V з’ездзе беларусаў свету, які праходзіў у Міжнародным адукацыйным цэнтры (ІВВ). Пазней гурт даў шэраг канцэртаў у Беларусі і за мяжой. Двойчы музыкі HandMade выступалі ў Вільні.
На песню «Вуліца-дым» тэлеканал «Лад» зняў кліп для праграмы “PROдвижение”, які трапіў у ратацыю на музычных тэлеканалах. У сакавіку 2011 года HandMade даў дабрачынны канцэрт у Ліцэі БДУ. Сабраныя грошы былі перададзены ў мінскі Дзіцячы дом № 2.
10 жніўня 2011 года прынялі ўдзел у здымках праграмы «Эстрадный коктейль» на канале «АНТ», дзе выканалі песню «Вуліца-дым» і далі інтэрв’ю.
Чумак
Чумак — прозвішча, тапонім.
IC 3222
IC 3222 — галактыка тыпу SBc ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Agriphila straminella
Agriphila straminella — від лускакрылых насякомых сямейства.
Біялагічнае апісанне
Насяляюць на вільготных забалочаных лугах. Размах крылаў 16-19 мм. Пярэднія крылы матылькоў аднатонна-жоўтыя, жоўта-карычневыя або карычневыя, з цёмнымі лініямі ўздоўж жылак. Вусені харчуюцца на і.
Арэал
Распаўсюджаны ў Еўропе, Цэнтральнай і Малой Азіі, Камчацкім і Прыморскім краях, Сахалінскай вобласці і Канадзе.
Крушэнне верталёта ў Браварах
Крушэнне верталёта ў Браварах — авіяцыйная катастрофа, якая адбылася 18 студзеня 2023 года ў горадзе Бравары Кіеўскай вобласці Украіны, калі верталёт ДСНС упаў паблізу мясцовага дзіцячага садка.
Верталёт
Пацярпелы катастрофу верталёт быў мадэлі Airbus Н225 Super Puma (набыты ў 2020 годзе ). Авіямашыны Украіна закупляла ў Францыі з 2018 года ў рамках праграмы па мадэрнізацыі свайго паветранага парку. Кантракт на суму 551 млн еўра падпісаў тагачасны міністр унутраных спраў Украіны Арсен Авакаў, па якім дзяржава атрымала 55 верталётаў, якія былі перададзены паліцыі, пагранічнай службе, ДСНС і Нацгвардыі. Пры гэтым лятальныя апараты пастаўляліся не новымі. Яны былі выпушчаны ў 2009—2012 гадах і мелі да 50% зносу асноўных вузлоў і агрэгатаў. Для патрэб Украіны верталёты праходзілі капітальны рамонт і мадэрнізацыю.
Пры гэтым яшчэ ў 2018 годзе ўкраінскія журналісты адзначалі, што некаторыя еўрапейскія дзяржавы, у тым ліку Нарвегія і Польшча, адмовіліся ад эксплуатацыі гэтай мадэлі. Рашэнне было звязана ў першую чаргу з у 2016 годзе. Аднак Авакаў усё ж такі вырашыў закупіць машыны.
Абставіны
Верталёт ЕС-225 (бартавы нумар 54) Дзяржаўнай службы Украіны па надзвычайных сітуацыях, які перавозіў вышэйшае кіраўніцтва МУС Украіны, разбіўся каля 8:20 раніцы 18 студзеня 2023 года ў горадзе Бравары (Кіеўская вобласць). Падчас туману верталёт упаў паміж дзіцячым садам і жылым домам, пасля чаго пачаўся пажар. Кіраўнік горада заявіў: «Ад магутнага выбуху разбурэння атрымалі памяшканні садка і адзін з бліжэйшых дамоў». У 9:28 пажар у дзіцячым садку быў ліквідаваны.
Паводле папярэдніх звестак, ляцячы на нізкай вышыні падчас туману пілот своечасова не ўбачыў вышыннага будынка, пасля чаго паспрабаваў рэзка падняць вышыню, што прывяло да страты кіравання верталётам. Служба бяспекі Украіны ўзяла ў распрацоўку тры версіі катастрофы: парушэнне правілаў палёту, тэхнічная няспраўнасць і наўмысныя дзеянні па знішчэнні транспартнага сродку.
Крушэнне адбылося на фоне расійскага ўварвання ва Украіну. Намеснік кіраўніка офіса прэзідэнта Украіны заявіў, што «кіраўніцтва МУС ляцела на верталёце ў камандзіроўку ў адну з "гарачых кропак"». Па даных выдання «Українська правда», міністр са сваёй камандай накіроўваўся ў Бахмут. На верталёце яны павінны былі дабрацца да Харкаўскай вобласці, а ўжо адтуль дабірацца да пункта прызначэння планавалі на аўтамабілях.
Ахвяры
Загінулі ўсе 10 чалавек, якія знаходзіліся на борце: 3 члены экіпажа і 7 пасажыраў. У выніку катастрофы загінула кіраўніцтва МУС Украіны: міністр унутраных спраў Дзяніс Манастырскі, яго першы намеснік і  Юрый Лубковіч.
Наступствы
Праз некалькі гадзін пасля катастрофы Урад Украіны прызначыў кіраўніка Ігара Кліменка выконваючым абавязкі міністра ўнутраных спраў. Улады абвясцілі трохдзённую жалобу.
Расследаванне
У жніўні 2023 года Генеральная пракуратура паведаміла пяці службовым асобам Дзяржаўнай службы Украіны па надзвычайных сітуацях пра падазрэнне ў сувязі з гібеллю кіраўніцтва Міністэрства ўнутраных спраў.
Краснапэрэкопск
Краснаперако́пск ці Краснапэрэко́пск (Красноперекопськ) — горад у Крыме. Цэнтр Краснаперакопскага раёна. Насельніцтва 25 450 чал. (2018 год). 12 мая 2016 пастановай Вярхоўнай Рады Украіны № 1352-VIII Краснаперакопск быў перайменаваны ў Яны Капу, што не было прызнана расійскімі ўладамі.
Starlight Media
Starlight Media — украінская медыякампанія, лідар на ўкраінскім тэлебачанні, створаная ў 2009 годзе. Па выніках 2019 года яе доля рынку па аўдыторыі складае 27 %. Штодня праекты тэлегрупы глядзяць прыблізна 16 мільёнаў гледачоў. Аўдыторыя — 31 мільён украінцаў у месяц. У склад кампаніі ўваходзяць вядучыя тэлеканалы: ICTV, «Новы канал», СТБ, ICTV Ukraine, М1, М2, «Оце!».
У сакавіку 2020 года пачаў вяшчанне міжнародны тэлеканал ICTV Ukraine, украінскамоўны канал, накіраваны на прадстаўнікоў украінскай дыяспары і грамадзян Украіны, якія знаходзяцца за межамі краіны.
У цэлым за прадукцыяй кампаніі сочаць у традыцыйным эфіры і на спецыялізаваных платформах да 98 % насельніцтва Украіны. StarLightMedia была першай медыягрупай ва Украіне, якая перавяла ўсе свае каналы ў фармат HD.
Бізнес
Медыягрупа StarLightMedia аб’ядноўвае дыстрыбуцыю і вытворчасць тэлевізійнага і діджытал-кантэнту і сумяшчальныя бізнесы. Групе таксама належыць «Super Dizel», прадзюсар камедыйных шоў ва Украіне.
Аб’яднаныя групай тэлеканалы накіраваныя на актыўную аўдыторыю ва ўзросце 18-54 гадоў, якая пражывае ў гарадах з насельніцтвам больш за 50 000.
Медыягрупа — лідар у вытворчасці навін і сацыяльна важных праграм. Гэта найбуйнейшы вытворца навін і сацыяльна-палітычнага кантэнту ва Украіне: праграм навін «Факты» (тэлеканал ICTV) і «Вікна-Новини» (тэлеканал СТБ), праекта «Факты тыдня» (тэлеканал ICTV), палітычнага ток-шоу «Свабода слова», крымінальных навін «Надзвычайныя навіны», публіцыстычных праграм «Анцізомбі» і «Грамадзянская абарона», аналітычнага праекта «Больш чым праўда», інфармацыйна-забаўляльнага ранішняга шоу «Раніца ў вялікім горадзе», забаўляльнай праграмы «Неверагодная праўда пра зорак», дакументальнага трылера «Тэорыя змовы» і шмату іншых. Сайт навін fakty.com.ua уваходзіць у топ-10 навінавых рэсурсаў Украіны.
Акрамя тэлебачання даступныя тысячы гадзін высакаякаснага легальнага відэа ў Інтэрнэце, а тэлеканалы СТБ, «Новы канал», ICTV з’яўляюцца ўкраінскімі каналамі-мільённікамі відэахостынгу YouTube з залатымі кнопкамі.
У групу ўваходзяць таксама прадзюсерскія студыі, у тым ліку StarLight Production — адзін з найбуйнейшых украінскіх прадакшнаў. StarLight Production здымае серыялы, тэлешоу, рэкламныя ролікі — у агульнай складанасці больш за 1000 гадзін кантэнту ў год. У групу ўваходзяць дзве сэрвісныя кампаніі па вытворчасці відэа — StarLight Rental (рэалізацыя асноўных тэхнічных рашэнняў і забеспячэнне здымачным абсталяванням) і StarLight Scenery (распрацоўка, выраб дэкарацый і рэквізіту).
StarLightMedia — вядучы гулец на ўкраінскім рэкламным рынку, паколькі амаль 80 % сярод 100 лепшых рэкламадаўцаў Украіны з’яўляюцца кліентамі кампаніі. Група таксама прызнана лідарам у спонсарскай рэкламе і фірмовым кантэнце, доля якога на ўкраінскім рынку, паводле EGTA (Еўрапейская група тэлевізійнай і радыёрэкламы), перавышае еўрапейскую дзякуючы паспяховаму партфелю праграмных прадуктаў. Аднымі з лепшых адаптацый у свеце з’яўляюцца «MasterChef», «Х-Фактар», «Узважаныя і шчаслівыя»,«Халасцяк», «Топ-мадэль па-ўкраінску», «Украіна мае талент», «Апошні герой», «Танцуюць усе».
Медыя-актывы
Баграеў Мікола Георгіевіч з’яўляецца сузаснавальнікам і саўладальнікам кампаній, якія прадстаўляюць на ўкраінскім медыярынку музычныя тэлеканалы M1, M2 медыягрупы StarLightMedia.
Сацыяльныя праекты
Па словах самой кампаніі, яна ў працы факусуецца на мэтах устойлівага развіцця ААН:
Генеральны дырэктар StarLightMedia Міхаіл Цароў
Міхаіл Цароў (нарадзіўся 1 ліпеня 1967 года) — генеральны дырэктар StarLightMedia.
У 1991 годзе скончыў Маскоўскую акадэмію фінансаў па спецыяльнасці «міжнародныя эканамічныя адносіны». Вучыўся ва ўніверсітэце Пасау у Германіі. Мае ступень MBA пасля заканчэння курса ў французскай бізнес-школе INSEAD па праграме KPMG Executive Management.
Пачаў кар’еру ў 1990 годзе у KPMG, дзе займаў розныя кіруючыя пасады ў Германіі і Вялікабрытаніі, а з 1997 года — ў Расіі, дзе стаў партнёрам і членам савета дырэктараў. Пасля 18 гадоў працы ў KPMG ён стаў выканаўчым дырэктарам Mint Yard Capital Group, дзе кіраваў і трансфармаваў бізнес.
У 2008 годзе быў уключаны ў спіс лідараў сучаснага бізнесу паводле версіі Princeton Premier.
У 2011 годзе ён пераехаў у Кіеў і займаў пасаду выканаўчага дырэктара міжнароднай інвестыцыйна-кансалтынгавай групы EastOne. Таксама быў членам савета дырэктараў банка «Крэдыт Дняпро» і металургічнай кампаніі Interpipe. Пасля стратэгічнай працы перайшоў у аперацыйную і ў 2018 годзе стаў генеральным дырэктарам StarLightMedia.
Прэзідэнт StarLightMedia Аляксандр Багуцкі
Аляксандр Багуцкі (нарадзіўся 2 снежня 1971 года) — прэзідэнт StarLightMedia, кіраўнік дывізіёна StarLight News, дырэктар-прэзідэнт тэлеканала ICTV.
Скончыў геалагічны факультэт Львоўскага ўніверсітэта імя Івана Франко (1993), аспірантуру (1996), факультэт міжнароднага права Львоўскага ўніверсітэта, кандыдат юрыдычных навук. Кар’еру у журналістыцы ён пачаў у 1991 годзе рэдактарам першай незалежнай украінскай радыёстанцыі «Радыё Незалежнасць». Працаваў у прэсе і на тэлебачанні. У 1994—2000 гадах узначальваў прэс-цэнтр ЗАТ «Таўрыйскія гульні» і быў вядучым музычнага фестывалю.
У 2000 годзе ён стаў дырэктарам-прэзідэнтам тэлеканала ICTV. З 2009 па 2012 год узначальваў групу StarLightMedia, якая аб’ядноўвала тэлеканалы ICTV, «Новы канал», СТБ і М1. У 2012 годзе ён стаў членам савета інвестыцыйна-кансалтынгавай групы EastOne, дзе ўдзельнічаў у рэалізацыі стратэгій кіравання бізнесам, уключаных у партфель EastOne. З лістапада 2019 года — прэзідэнт медыяхолдынгу StarLightMedia.
Гісторыя медыя
StarLightMedia была заснавана 11 лістапада 2009 года. Заснавальнікі — Віктар Пінчук і Алена Пінчук.
У кастрычніку 2011 года часопіс «Forbes» уключыў StarLightMedia у рэйтынг «200 найбуйнейшых кампаній Украіны» (132-е месца). Паводле часопіса, даход групы ў 2010 годзе склаў 1,7 млрд. грн.
Кана (Італія)
Кана (Canna) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Калабрыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Казенца.
Насельніцтва складае 828 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 41 чал./км². Займае плошчу 20 км². Паштовы індэкс — 87070. Тэлефонны код — 0981.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Madonna Immacolata concezione.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Ружанскі раён
Ружа́нскі раён — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў БССР у 1940—1962 гг. Утвораны 15 студзеня 1940 г. у Брэсцкай вобласці. Цэнтр — г. п. Ружаны. 12 кастрычніка 1940 г. падзелены на 13 сельсаветаў: Бярэзніцкі, Варанілавіцкі, Дабраселецкі, Зеляневіцкі, Кавальскі, Калазубскі, Лыскаўскі, Магілявецкі, Малочкаўскі, Манцякоўскі, Поланскі, Славаціцкі, Шчытнаўскі. 8 студзеня 1954 г. раён перададзены ў склад Гродзенскай вобласці, 19 чэрвеня 1954 г. зноў у Брэсцкай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны Бярэзніцкі, Кавальскі, Малочкаўскі, Манцякоўскі, Поланскі і Шчытнаўскі сельсаветы, утвораны Кулянскі і Ружанскі сельсаветы, Зеляневіцкі сельсавет перайменаваны ў Зіновіцкі. 25 снежня 1962 г. раён скасаваны, большая частка яго тэрыторыі перададзена ў Пружанскі раён, Дабраселецкі і Славаціцкі сельсаветы — у Ваўкавыскі раён Гродзенскай вобласці.
Малая Азія
Малая Азія, Анатолія, паўвостраў на захадзе Азіі, складае большую частку тэрыторыі Турцыі.
Даўжыня з захаду на ўсход каля 1000 км, шырыня 400-600 км. Плошча каля 400 тыс. км².
Паўвостраў Малая Азія абмываецца Чорным, Мармуровым, Эгейскім і Міжземным морамі, пралівамі Басфор і Дарданелы. Паўночныя і паўднёвыя берагі стромкія, малапарэзаныя, заходнія – са шматлікімі бухтамі і залівамі.
Амаль увесь паўвостраў заняты Малаазіяцкім нагор'ем, у сярэдзіне якога знаходзіцца Анаталійскае пласкагор'е з вулканічнымі конусамі (гара Эрджыяс, 3770 м). Па ўскраінах паўночнай часкі Малой Азіі цягнуцца Пантыйскія горы, паўднёвай – горы Таўр. Па берагах мораў знаходзяцца ўчасткі нізін з міжземнаморскай расліннасцю. Характэрны частыя землятрасенні. Карысныя выкапні: вугаль, нафта, храміты, жалезныя руды, сера, каменная соль.
Клімат рэгіёна субтрапічны. Рэкі горныя, малаводныя. Найбольшае возера Туз. На прыморскіх схілах гор растуць шыракалістыя лясы вільготных субтропікаў і цвёрдалістыя міжземнаморскія лясы і хмызнякі. На ўнутраных схілах гор і пласкагор'ях распаўсюджаны паўпустыні і стэпы.
Усходні Таўр
Уключае хрыбты Ахыр, Энгізек, Маладая, Эргані, Нурхак, Хачрэш. Складзены з метамарфічных вывергнутых і асадкавых парод (вапнякі, пясчанікі). Развіты карст. Горы прарэзаны цяснінамі рэк Джэйхан, Еўфрат, Тыгр.
На паўночных сухіх схілах і ў ніжнім поясе — паўпустыні, вышэй — горны стэп. На паўднёвых, больш вільготных схілах — зараснікі тыпу маквісу, вышэй — дубовыя паркавыя лясы, рэдкалессе з фісташніку і ядлоўцу, горны стэп і альпійскія лугі.
Смаржынці
Смаржынці (Смаржи́нці) — вёска ў Пагрэбішчанскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Білашкоўскага сельсавета.
Батамбанг (горад)
Батамбанг (кхмер. បាត់ដំបង — battɑmbɑːŋ) — горад у Камбоджы, за 290 км на паўночны захад ад Пнампеня. Адміністрацыйны цэнтр правінцыі Батамбанг. Насельніцтва 250 тыс. чалавек (2006). Перапрацоўка сельскагаспадарчай прадукцыі, вытворчасць фосфарных угнаенняў. Горад заснаваны ў XI ст. і з'яўляецца другім па колькасці насельніцтва ў краіне.
IC 3223
IC 3223 — галактыка тыпу NF (у працэсе падцверджання) ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Усходазнаўства
Усходазнаўства (арыенталістыка) — сукупнасць навуковых дысцыплін, якія вывучаюць гісторыю, этнаграфію, літаратуру, мастацтва, рэлігію, філасофію, эканоміку, мовы, помнікі матэрыяльнай і духоўнай культуры краін і народаў Усходу, пераважна Азіі (у апошні час у заходняй навуцы ўсё больш замяняецца адпаведным тэрмінам «азіязнаўства» (Asian studies)). Часам аб'ядноўваецца ў адзіны комплекс з афрыканістыкай.
Царква Сан-Джобэ
Царква Сан-Джобэ (San Giobbe) — царква ў Венецыі, у раёне Канарэджа. Знаходзіцца на асобнай плошчы ў канала Канарэджа.
Будаўніцтва царквы пачалося ў 1450 годзе, пад патранажам Крыстофа Мора. А скончылася ў 1470-х пад кіраўніцтвам П’етра Ламбарда. Мора прысвяціў будаўніцтва царквы памяці Святога Бернандзіна Сіенскага, які прадказаў будучаму дожу галоўны пост рэспублікі.
Каласняк пясчаны
Каласня́к пясчаны (Léymus arenárius) — від кветкавых травяністых раслін роду  сямейства.
Батанічнае апісанне
Шматгадовая травяністая расліна вышынёй 50—120 см з доўгім паўзучым карэнішчам. Сцябло прамастойнае, баразнаватае, шызае. Лісце буйное, сядзячае, простае, суцэльнае, шарока-лінейнае, з гладкім краем і завостранай верхавінкай, шурпатае зверху. Знізу на лістах выразныя жылкі і шызы налёт. Суквецце — шчыльны прамы колас. Кветкавыя каласкі складаюцца з 4—6 кветак, асцюкоў не маюць і змяшчаюцца па 2—6 на галоўнай восі коласа. Плод — зярняўка.
Распаўсюджанне
Натуральная вобласць распаўсюджання знаходзіцца ў паўночнай палове Еўропы. Сустракаецца на прыморскіх пясках на поўначы еўрапейскай часткі Расіі. Занесены або інтрадуцыраваны ў Паўночную Амерыку і Грэнландыю. Святлолюбівая расліна, мезафіт і мезатроф.
Цвіце ў чэрвені—ліпені.
Гаспадарчае значэнне і прымяненне
Пашавая і сенакосная кармавая расліна. Выкарыстоўваецца таксама ў якасці замацавальніка пяскоў.
У Ісландыі муку з зерня каласняка пясчанага прымешваюць пры падрыхтоўцы хлеба.
Конья
Ко́нья (Konya) — горад у Турцыі, адміністрацыйны цэнтр правінцыі Конья ў Цэнтральнай Анатоліі. Каля 1 млн жыхароў (2008). Горад славуты сваёй старажытнай гісторыяй і мае вялікае культурнае значэнне.
Археалагічныя раскопкі паказалі, што рэгіён заселены, пачынаючы з позняга Меднага веку, каля 3 тысячагоддзя да н.э. Горад патрапіў пад уплыў хетаў каля 1,5 тысячагоддзя да н.э., якіх перамаглі народы мора каля 1,2 тысячагоддзя да н.э. Пазней горад адышоў да фрігійцаў, якія заснавалі сваё царства ў цэнтральнай Анатоліі ў 8 ст. да н.э. Каля 690 да н.э. рэгіён папаў пад уладу кімерыйцаў, а затым персаў, якіх у 333 да н.э. разбіў Аляксандр Вялікі. Неўзабаве, пасля распаду яго імперыі, горад пераходзіць пад уладу цароў Пергама. Апошні пергамскі цар Атал III перадаў свае ўладанні Рыму. Да 11 ст. горад знаходзіўся ў складзе Візантыйскай імперыі.
Конья заваёўваецца туркамі-сельджукамі пасля бітвы пад Манцыкертам і на два стагоддзі становіцца сталіцай сельджукскага султаната. На кароткі час горад захоплівалі крыжакі Готфрыда Бульёнскага і Фрыдрыха Барбаросы. У пачатку 13 ст. горад прымае бежанцаў з дзяржавы Харэзмшахаў, якая падверглася нападзенню манголаў. Сельчжукі абачліва ўмацоўваюць горад, але ў 1243 манголы бяруць яго штурмам. У пачатку 14 ст. Конью адваёўваюць цюркі (туркмены) караманіды, а ў 1420 іх уладанні разам з Коньяй адыходзяць да асманаў.
Сучасная Конья мае рэпутацыю аднаго з найбольш рэлігійна кансерватыўных мегаполісаў краіны («цытадэлі ісламу»). Конья была апошнім домам Джалаладзіна Румі, чые паслядоўнікі ў 1273 заснавалі суфійскі (дэрвішскі) ордэн Меўлеві. У горадзе размяшчаецца самы вялікі публічны ўніверсітэт Турцыі — Сельджукскі ўніверсітэт (засн. 1975), у якім навучаецца звыш 75 тыс. студэнтаў.
8-я радыётэхнічная брыгада
8-я радыётэхні́чная брыга́да — падраздзяленне ўзброеных сіл Беларусі. Месца дыслакацыі штаба — Баранавічы.
Гісторыя
У ліпені 1941 года ў горадзе Сталіна (цяпер — Данецк) пачаў фармавацца 71-ы асобны батальён паветранага назірання, абвяшчэння і сувязі (ПНАС). Па заканчэнні фарміравання (1 жніўня 1941 года) батальён увайшоў у падпарадкаванне зоне СПА Харкаўскай ваеннай акругі. Баявы шлях батальёна праходзіў праз Краснадон, Лісічанск, Старабельск, Варашылаўград, Уральск, Сталінград, Падмаскоўе.
3 ліпеня 1944 года часць перабазавалася ў Мінск, увайшоўшы ў склад 83-й дывізіі СПА, для прыкрыцця ваенна-прамысловых аб'ектаў гарадоў Мінска, Барысава, Маладзечна. За баявыя заслугі на франтах Вялікай Айчыннай вайны 597 ваеннаслужачых гэтай воінскай часці былі ўзнагароджаны ордэнамі і медалямі.
25 красавіка 1949 года батальён быў перафарміраваны ў 71-ы асобны ртб ПНАС. 7 мая 1952 года пачаў фармавацца 21-ы полк ПНАС — на базе 71-га асобнага радыётэхнічнага батальёна ПНАС, 3-й роты 78-га асобнага радыёбатальёна ПНАС, 10-га асобнага радыёбатальёна ПНАС, асобных радыётэхнічных узводаў 107-й і 175-й знішчальных авіяцыйных дывізій. Да канца верасня 1952 года полк завяршыў фармаванне і ўвайшоў у склад войскаў Беларускага пагранічнага раёна паветранай абароны.
Афрыканістыка
Афрыканістыка, комплекс навуковых дысцыплін, якія вывучаюць геаграфію, гісторыю, этнаграфію, мовы, літаратуру і мастацтва народаў Афрыкі, эканамічныя, сацыяльныя і палітычныя праблемы афрыканскіх краін. У айчыннай традыцыі афрыканістыка займаецца вывучэннем Афрыкі на поўдзень ад Сахары. Афрыканістыка часам разглядаецца як частка ўсходазнаўства.
8-я радыётэхнічная брыгада
Гісторыя
1 жніўня 1954 года часць была перайменавана ў 21-ы радыётэхнічны полк СПА, які ўвайшоў у склад Мінскага корпуса СПА. Штаб палка перадыслакаваўся ў 1955 годзе ў Ваўкавыск, затым у Баранавічы. А ў кастрычніку — лістападзе 1962 года на базе 21-га РТП і 39-й артб была сфарміравана 8-я радыётэхнічная брыгада.
У 1971, 1988, 1989 і 1990 гадах ёй ўручаўся пераходзячы Чырвоны сцяг ваеннага савета 2-й арміі СПА — як лепшай воінскай часці.
Святое Пісанне — Пераклад новага свету
Пераклад атрымаў як станоўчыя, так і адмоўныя водгукі ад спецыялістаў па старажытнагрэчаскай мове і біблейскаму іўрыту.
Назва
Назва «Пераклад новага свету» заснавана на цытаце з 2 Пятра 3:13, дзе гаворыцца пра «новае неба і новую зямлю», які, згодна з поглядамі Сведкаў Іеговы, уяўляюць сабой новы нябесны ўрад і новае чалавечае грамадства на зямлі. Упэўненыя, што сучаснае чалавечае грамадства жыве ў свае апошнія дні пасля чаго настане новы свет, Сведкі Іеговы вераць, што ў такі пераломны час асабліва патрэбны пераклад Бібліі, які дапаможа лепш яе зразумець. Гэта стала прычынай даць новаму перакладу такую назву. .
Мэта перакладу
Прапанова падрыхтаваць свой пераклад Бібліі была зроблена адным з членаў Кіруючай рады Сведкаў Іеговы ў 1946 г. Сярод асноўных прычын, якія спарадзілі неабходнасць у новым перакладзе, былі названы такія:
Паводле слоў выдаўцоў, менавіта гэтыя фактары сталі прычынай з’яўлення «Перакладу новага свету» ў 1961 г. на англійскай мове, а потым, на падставе англійскага выдання, і на іншых мовах. Пазней англійская версія перавыдавался ў 1984 i 2013 гг. Пры падрыхтоўцы гэтага выдання былі пастаўлены чатыры задачы:
Гэтыя мэты ставіліся як да англійскай версіі перакладу, так і для іншых перакладаў, зробленых на падставе англійскай версіі.
Мовы
Поўнае выданне даступна на: азербайджанскай,аймара, албанскай, амхарскай, англійскай (таксама шрыфт Брайля), арабскай, армянскай, арома, асецiнскай, афрыкаанс, ацэцэла, балгарскай, біслама, булу, венгерскай, в’етнамскай, га, гаiцянскай крэольскай, ган, грэчаскай, грузінскай, гуджараці, дацкай, ёруба, зулу, iгбо, ілаканскай, інданезійскай, іспанскай (таксама шрыфтам Брайля), італьянскай (таксама Новы Запавет шрыфтам Брайля), казахскай, канада, каондэ, каро, кіньяруанда, кіргізскай, кірундзі, кiрыбацi, кiтайскай (традыцыйная і сучасная версіі), карэйскай, конга, коса, латышскай, лінгала, луганда, лувале, лунда, малагасійскай, малайскай, малаялам, мальтыйскай, македонскай, маратхі, м’янма, нямецкай, нiаскай, нідэрландскай, нарвежскай, пангансiнанскай, панджабі, польскай, партугальскай (таксама шрыфтам Брайля), румынскай, рускай, самаанскай, санго, свазі, себуанскай, сепедзі, сербскай (кірыліцай і лацінкай), сесота, сетсвана, сінгальскай, славацкай, славенскай, сена, сранан-тонга, суахілі, тагальскай, тамiльскай, таіцянскай, тайскай, татарскай, тві, твi (Ашанцi), тоба, тонганскай, тсонга, тувалу, тумбука, турэцкай, узбекскай, украінскай, умбунду, фiджы, фінскай, французскай, харвацкай, хiлiгайнон, хіндзі, чэшскай, чыбемба, чылуба, чытонга, чычэва, шведскай, шона, эве, эстонскай, эфік, яванскай і японскай.
Няпоўнае выданне («Хрысціянскія Грэчаскія Пісанні») даступны на: батакскай (каро), батакскай (тоба), бенгальскай, бразільскай жэставай, варай, венда, гуаранi, грэнландскай, ібанскай, iсока, італьянскай жэставай, калумбійскай жэставай, каталонскай, кечуа (Анкаш), кечуа (Аякуча), кечуа (Балiвiя), кечуа (Куска), кiкуйю, кiлуба, кiконга, кхмерскай, латышскай, літоўскай, лозі, ломвэ луа, майя, макуа, мангольскай, мексіканскай жэставай, ндэбеле, неасаламонiк, непальскай, нзема, ньюнгве, панапе, пап'ямента (Кюрасаа), персiдскай, польскай жэставай, рускай жэставай, свацi, сейшэльскай крэольскай, таджыкскай, тлапанек ток-пісін, тохалабал, тэлугу, тэтум, туркменскай, уйгурскай (кiрылiца), урду, хіры-моту, цоцыль, чангана, чоль, чытонга, чыяа Выпуск Христианских Греческих Писаний в переводе «Новый мир» на языке ньюнгве, Вышли в свет Христианские Греческие Писания в переводе «Новый мир» на языке тохолабал, Были выпущены Христианские Греческие Писания в переводе «Новый мир» на языке чоль //JW.ORG  Вышли Христианские Греческие Писания на языке ломве, Христианские Греческие Писания в переводе «Новый мир» на ибанском языке, Христианские Греческие Писания в переводе «Новый мир» появились на языке чияо, Христианские Греческие Писания в переводе «Новый мир» на польском жестовом языке //JW.ORG
15 лютага 2020 было аб’яўлена аб выпуску поўнай Бібліі на амерыканскай жэставай мове, такім чынам Пераклад Новага свету стаў першым поўным выданнем Бібліі на жэставай мове.
14 і 15 лістапада 2020 года Сведкі Іеговы аб’явілі аб выданні Евангелля паводле Матфея на мовах гітонга і ронга.
21 студзеня 2021 года быў зроблены пераклад Евангелля паводле Матфея на зімбабвійскую жэставую мову ва ўмовах самаізаляцыі перакладчыкаў з кантактам па відэасувязі.
28 лютага былі выдадзены «Хрысціянскія Грэчаскія Пісанні» на мове ндаў у Мазамбіку і такім чынам пераклад Новага свету стаў даступны поўнасцю ці часткова на 200 мовах
27 чэрвеня 2021 г. пераклад на тамільскай мове стаў даступны лацінскім шрыфтам па прычыне таго, што некаторым тамілам было цяжка чытаць яго тамільскімі літарамі.
25 верасня 2021 года Сведкі Іеговы аб’явілі аб выданні Евангелля паводле Матфея на мове хмонг у лічбавым фармаце, такім чынам пачаўся пераклад «Хрысціянскіх Грэчаскіх Пісанняў» у версіі ПНС на мову гэтага народа.
27 сакавіка 2022 года быў апублікаваны пераклад Евангелля паводле Матфея на мове канкані лацінкай. 29 мая 2022 года была апублікавана электронная версія перакладу Евангелля паводле Матфея на бенінскай мове фон. 25 верасня 2022 г. выйшла электроннае выданне Евангелля паводле Матфея на мове кабувердзьяну. 9 кастрычніка 2022 г. гэта кніга Бібліі была апублікавана на дыялекце шахмукхі мовы панджабі.
30 чэрвеня 2023 быў апублікаваны пераклад Евангелля паводле Матфея на мегрэльскай мове. Паколькі гэта мова не мае ўласнай граматычнай структуры, перакладчыкі карысталіся граматыкай грузінскай мовы.
На беларускую мову гэты пераклад пакуль не зроблены. Пераклад Новага Запавету на рускую жэставую мову з’яўляецца адзіным перакладам на прасторы былога СССР.
Асаблівасці структуры выдання
Адно з самых адметных адрозненняў «Перакладу новага свету» — гэта выкарыстанне назваў «Яўрэйскія Пісанні» і «Хрысціянскія Грэчаскія Пісанні» замест «Стары Запавет» і «Новы Запавет». Камітэт «Перакладу новага свету» вырашыў адмовіцца ад распаўсюджаных назваў асноўных частак Бібліі па прычыне нежадання дзяліць яе часткі на больш і менш важныя.
У назвах кніг і нумарацыі раздзелаў і сціхоў Камітэт «Перакладу новага свету» трымаўся масарэцкай традыцыі, а не Септуагінце, паводле традыцыі якой быў зроблены рускі Сінадальны пераклад ці беларускі пераклад Васіля Сёмухі. Ёсць і адрозненні ў нумарацыі Псалмоў і некаторых іншых кніг Бібліі.
Таксама ёсць адрозненні ў афармленні. У "Перакладзе новага свету ў абзацы вылучаюцца не асобныя вершы, а іх групы, каб чытач мог сачыць за пераходам ад адной думкі да другой. Тыя часткі Пісання, якія былі напісаны ў вершаванай форме, "Пераклад новага свету перадае строфамі, але без захавання рыфмы ці рытму ў тэксце перакладу. Там, дзе пры напісанні Бібліі карысталіся акравершам, калі кожная наступная страфа пачынаецца з наступнай літары яўрэйскага алфавіту. Такія месцы пазначаны ў ПНС яўрэйскімі літарамі. Яшчэ па-над тэкстам перакладу выкарыстоўваюцца калантытулы з асноўнымі думкамі старонак над якімі яны размешчаны, а замест паралельных месцаў (вершаў з іншых кніг Бібліі з думкамі аналагічнымі пэўнаму вершу) у «Новым свеце» выкарыстоўваюцца 125 тыс. перахросных спасылак, якія прывязаны не да цэлых сціхоў, а асобных думак, слоў ці фраз. На думку Сведкаў Іеговы, такія спасылкі паказваюць ўнутраную гармонію паміж асобнымі кнігамі Бібліі. Гэтыя спасылкі даюцца ў форме літар алфавіту, але іх трэба адрозніваць ад тлумачальных зносак у форме графічных сімвалаў.
Дадатковы матэрыял
У канцы асноўнага тэксту Святога Пісання ў «Перакладзе новага свету» звычайна знаходзіцца бібліяграфія з кароткай інфармацыяй па кожнай асобнай кнізе Бібліі, напрыклад, хто, дзе і калі напісаў гэту кнігу. Яшчэ дадатак уключае біблейскую сімфонію са спісам слоў у алфавітным парадку і спасылкамі на сціхі, у якіх сустракаецца пэўнае слова. Акрамя таго, публікуецца дадатак, які тлумачальныя артыкулы наконт прычын выкарыстання імя Бога ў форме Іегова ў кнігах Бібліі, выбару пэўных слоў у перакладзе такіх біблейскіх з’яў, як душа, геена, тартар, а таксама карты да некаторых кніг Бібліі, яўрэйскі каляндар, схема эквівалентаў грашова-вагавых адзінак, узгаданых у Бібліі і асноўныя падзеі жыцця Ісуса Хрыста паводле чатырох Евангелляў у храналагічным парадку. . Таксама ёсць дадатак «Тэмы для біблейскіх размоў», дзе да кожнай тэмы прыводзяцца некалькі думак са спасылкамі на біблейскія тэксты, каб дапамагчы чытачу, пераважна Сведку Іеговы, выкарыстоўваць Біблію ў размовах з людзьмі па розным пытанням.
Версія 2011 года
«Пераклад новага свету» пасля першага выдання перавыдаваўся двойчы: у 1984 і 2011 годзе. У бягучай версіі адметнасцю з’яўляюцца адмова ад лексікі, якая патрабуе тлумачэння (напрыклад, замена тэрмінаў «сістэма рэчаў» на «свет» «шэол» і «гадэс» на «магіла», «доўгацярпенне» на «цярпенне»), напісанне лічбамі, а не словамі лічэбнікаў і дапрацаваны тэкст перакладу. Версія 2011 года атрымала назву «Біблія. Пераклад „Новы свет“».
Яўрэйска-арамейскія Пісанні
За аснову перакладу тексту Яўрэйскіх Пісанняў на англійскую мову была ўзята праца Рудольфа Кітэля «Biblia Hebraica», апублікаваная ў 1906 г. і пазней перапрацаваны і выданы ў 1977 г. пад назвай «Biblia Hebraica Stuttgartensia» (BHS), у які ўваходзіла мноства стражытных яўрэйскіх тэкстаў і іх ранніх перакладаў, старажытнаяўрэйскі кансанантны тэкст, масарэцкі тэкст і Ленінградскі кодэкс. Гэтай працай карысталіся пры перавыданні «Перакладу новага свету» ў 1984 г.
Акрамя таго, пры перакладзе Старога Запавету на англійскую мову былі выкарыстаны такія крыніцы як: Кумранскія рукапісы, арамейскія таргумы, Самарыцянскае Пяцікніжжа, Септуагінта, старалацінскі, коптскі, эфіопскі, армянскі пераклады, Вульгата, грэчаскія пераклады Акілы, Феадатыёна, Сімаха, сірыйская Пешыта, старажытнаяўрэйскі тэкст Гінсбурга, Каірскі кодэкс, Алепскі кодэкс і Пецярбургскі кодэкс прарокаў.
Хрысціянскія грэчаскія Пісанні
За аснову перакладу тексту Новага Запавету на англійскую мову была ўзята праца прафесараў Кембрыджскага ўніверсітэта Брука Весткота і Фентана Хорта, (1881 г.), у якой былі ўзяты да ўвагі старажытнагрэчаскія тэксты і іх раннія пераклады, Ватыканскі, Сінайскі, Александрыйскі кодэксы і кодэксы Яфрэма і Безы. Дадаткова, ў перакладзе былі выкарыстаны: старалацінскі пераклад, Вульгата, выпраўленыя лацінскія тэксты «Сіксціна» і «Клемянціна», копцкія і сырыйскія пераклады (К’юртонскі рукапіс, Філаксенійскі, Гераклійскі, Палесцінскі, Сінайскі кодэксы, Пешыта), папірусы Чэстэра Біці, Бодмера, армянскі пераклад, Textus Receptus (агульнапрыняты тэкст), «Эмфэтык Даяглот», грэчаскія тэксты Бовера, Мерка, Нестле — Аланда і аб’яднаных біблейскіх таварыстваў.
Выкарыстанне імя Бога «Іегова»
Адным з асноўных адрозненняў «Перакладу новага свету» ад многіх іншых перакладаў Бібліі з’яўляецца шырокае выкарыстанне імя Бога ў форме Іегова: 6973 разоў у Старым Запавеце і 237 — у Новым. Сведкі Іеговы лічаць, што такім чынам яны аднавілі выкарыстанне асабістага імя Бога там, дзе яно было ў арыгінальным тэксце Бібліі. У Старым Запавеце тэтраграматон (יהוה), які перадае імя Бога, сустракаецца 6828 разоў згодна такім крыніцам, як «Biblia Hebraica» і «Biblia Hebraica Stuttgartensia» і яго пераклалі словам Іегова ва ўсіх выпадках, акрамя Суддзяў 19:18. Яшчэ 146 разоў імя «Іегова» ужываецца ў месцах, дзе тэтраграматон можа быць выкарыстаны ў надпісанні да сціха ці на выбар перакладчыка ўплывалі іншыя фактары. . У Новым Запавеце імя «Іегова» выкарыстаецца там, дзе ў яўрэйскіх тэкстах Новага Запавету (цытаты з кніг Старога Запавету ці пераклады на яўрэйскую мову) стаіць тэтраграматон. Адзіным месцам, для якога перакладчыкі не знайшлі адпаведнасці стала 1 да Карынфянаў 7:17. Там, дзе ў тэксце Весткота і Хорта грэчаскае слова «κύριος» відавочна датычылася Ісуса Хрыста, яго паслядоўна перадавалі тэрмінам «Госпад». Выраз «алілуйя», які сустракаецца ў некалькіх псалмах і новазапаветнай кнізе «Адкрыццё» перадаецца як «усхваляйце Яг». Слова "Яг, як скарочаная форма імя «Іегова», сустракаецца яшчэ ў некалькіх месцах ПНС.
Адна з прычын такога шырокага выкарыстання імя Іегова ў перакладзе Бібліі звязана з праблемай непаслядоўнасці, характэрнай для розных перакладаў і наяўнасці іншых перакладаў, дзе тэтраграматон паслядоўна перадаваўся як Ягова. Так у сваім выданні «Прачніцеся!» за 8 лістапада 1994 г. Сведкі Іеговы спасылаліся на словы перакладчыка і місіянера ў Кітаі ХІХ ст.:
"«Калі Святы Дух кажа „Іегова“ ў яўрэйскім тэксце, то чаму перакладчык не кажа „Іегова“ ў тэкстах на англійскай ці на кітайскай мовах? Якое ён мае права казаць: „У гэтым месцы я выкарыстаю Іегова, а ў іншым замяню“? … Калі ў пэўным выпадку неправільна выкарыстоўваць імя Бога ў перакладзе, то чаму натхнёны Богам пісьменнік карыстаўся ім у арыгінале ?'."
Трэба адзначыць, што «Пераклад новага свету» не першы і не адзіны, дзе імя Бога сустракаецца ў Новым Запавеце. Ёсць албанскі пераклад 1994 г ., англійскі пераклад «Эмфэтык Даяглот» (Emphatic Diaglott), асетынскі «Ног Фӕдзӕхст ирон ӕвзагыл» (2004), іспанскі «Santa Biblia. Traducida del arameo al español, Centro cultural Nueva Creacin de Sonora» (1994), літоўскі «Sventasis Rastas—Naujasis Testamentas, Česlovas Kavaliauskas», (1972), македонскі (1999), польскі пераклад С. Буднага, французскі пераклад Клода Трэсмантана, харвацкі «Novi zavjet» Івана Мація Шкары (1860) ды інш.
Адмова ад некаторых традыцыйных тэрмінаў
У «Перакладзе новага свету» адсутнічаюць пэўныя традыцыйныя тэрміны. Самі перакладчыкі тлумачаць гэта неабходнасцю перадаць словы Бібліі адпаведна іх значенням у мове арыгіналу. Найбольш вядомымі адрозненнямі з’яўляюцца выкарыстанне выразу «слуп пакутаў» замест слова «крыж» пры апісанні прылады забойства Ісуса. Таксама яўрэскае слова «шэол» і яго грэчаскі адпаведнік «гадэс», якія традыцыйна перакладаюць як «пекла», «апраметная» ці «магіла» доўгі час перадаваліся транскрыпцыяй і тлумачэннем. Слова грэчаскай мовы παρουσία (парусія), якое звычайна перадаюць як «прышэсце», у ПНС перакладзена як «прысутнасць».
Структура дзеясловаў
У розных мовах час дзеяловаў мае розную структуру. У «Перакладзе новага свету» была зроблена спроба перадаць час дзеясловаў іўрыта і старажытнагрэчаскай мовы на сучасныя мовы. Напрыклад, у вядомым выказванні Хрыста «грукайцеся, і адчыняць вам» (Біблія, Мацьвея 7:7) грэчаскі дзеяслоў «стукайцеся» перадае працяглае дзеянне, і з гэтай прычыны ў ПНС ён перадаецца «працявайце грукацца», каб пазначыць, што гаворка ідзе не аб аднакратным, а аб працяглым і ўпартым дзеянні.