cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сясіта
Плошча паверхні возера 3,45 км², даўжыня 4,6 км, найбольшая шырыня 1,3 км. Даўжыня берагавой лініі 12,84 км. Найбольшая глыбіня Сясіта дасягае 10,6 метраў, сярэдняя 4,6 м. Плошча вадазбору 370 км². Катлавіна лагчыннага тыпу, выцягнутая з паўднёвага захаду на паўночны ўсход. Схілы катлавіны вышынёй ад 3 да 10 метраў з дзвюма тэрасамі. Берагі нізкія. Берагавая лінія (12,8 км) звілістая, утварае залівы і мысы. Пойма шырынёй ад 10—20 да 200 метраў, забалочаная. Дно возера да глыбіні 2 метраў пясчанае, глыбей — глеістае. Возера эўтрофнае. Уздоўж берагоў паласа надводнай расліннасці шырынёй да 30 метраў да глыбіні 1,2 м. Залівы зарастаюць гарлачыкамі, рдзестамі. Падводная расліннасць распаўсюджваецца да глыбіні 2 м.
У возеры водзяцца шчупак, карась, акунь, лінь, язь і іншыя віды рыб.
Каля возера вёскі Астапкавічы і Зайкава.
Тшэбятаў (гміна)
Тшэбя́таў (Trzebiatów) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Грыфіцкага павета Заходнепаморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Тшэбятаве. Плошча гміны складае 225,14 км². Станам на 2013 год у гміне Тшэбятаў пражывалі 16 653 чалавекі, шчыльнасць — 74 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 21 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 25 населеных пунктаў.
Баварыя
Баварыя (Bayern) — федэральная зямля на поўдні і паўднёвым усходзе Федэратыўнай Рэспублікі Германія, з’яўляецца самай вялікі па плошчы зямлёй у складзе ФРГ. Сталіца — Мюнхен (München). Аснову насельніцтва складаюць тры народнасці — баварцы, франкі і швабы.
Прырода
Амаль уся тэрыторыя Баварыі размяшчаецца на Баварскім пласкагор’і і Франконскім Альбе. На ўсходзе невысокія горы Чэшскага і Баварскага Лесу, Шумавы; на поўдні адгор’і Цірольскіх Альпаў (г. Цугшпіцэ, 2963 м). Больш за 30 % тэрыторыі пад лесам. Густая сетка рэк (Дунай з прытокамі, Майн), на поўдні шмат азёраў. Клімат умераны. Сярэдняя тэмпература ліпеня 17 °C, студзеня каля 2 °C, ападкаў 935 мм за год. Невялікія радовішчы жалезнай руды, бурага вугалю, солі, графіту, нафты. На тэрыторыі федэральнай зямлі размешчаны Ніжнебаварскі курортны трохвугольнік.
Гісторыя
Баварскае герцагства з цэнтрам у г. Рэгенсбург узнікла ў 6 ст. (утворана германскім племем бавараў). Правіла ў ім дынастыя Агілальфінгаў. 3 591 герцагства, залежнае ад Франкскай дзяржавы, з 788 частка імперыі Каралінгаў. У 903—937 яно адноўлена, у 938—947 далучана да «Свяшчэннай Рымскай імперыі». У 976 ад Баварыі аддзялілася Карынтыя, у 1156 — Усходняя марка (Аўстрыя), у 1180 — Штырыя. 3 1180 Баварыя называлася герцагствам Вітэльсбахаў. У 1255 яно падзялілася на Ніжнюю і Верхнюю (з рэйнскім графствам Пфальц, далучаным у 1214) Баварыю. Пры Людвігу Баварскім (з 1314 герм. кароль Людвіг IV) уладаннямі Баварыі сталі Брандэнбург, Ціроль, Нідэрланды. Пасля перыяду раздробленасці герцагства зноў аб’ядналася ў 1505. У 16 ст. яно было цэнтрам Контррэфармацыі ў Германіі. 3 1623 Баварыя — курфюрства. Яе першы курфюрст Максімілян I далучыў у 1628 да Баварыі Верхні Пфальц. Са смерцю Максіміляна II Іосіфа (1777) баварская лінія Вітэльсбахаў спынілася, і ў Баварыі правілі пфальцкія курфюрсты. 3 1806 Баварыя — каралеўстваі. Паміж 1803 і 1815, дзякуючы саюзу з напалеонаўскай Францыяй, тэр. Баварыі значна павялічылася. 3 1815 яна чл. Герм. саюза, з 1834 у герм. мытным саюзе. У 1818 Баварыя атрымала канстытуцыю. Пры Людвігу I (1825-48) культурным і навуковым цэнтрам Баварыі стаў Мюнхен. Ліберальным і сацыяльным рэформам у каралеўстве спрыяў Максімілян II (1848—64). У час аустра-прускай вайны 1866 Баварыя на баку Аўстрыі, з 1871 у складзе Германскай імперыі. У лістападзе 1918 Людвіг III Вітэльсбах адрокся ад прастола. 3 1919 Баварыя — «вольная дзяржава» ў складзе Веймарскай рэспублікі. У красавіку 1919 ў Мюнхене левыя абвясцілі Баварскую Савецкую рэспубліку, якая ў маі ліквідавана ўрадавымі войскамі. У 1920-я г. Баварыя — цэнтр правай германскай апазіцыі супраць Веймарскай рэспублікі.
Пры нацыстах імперскім намеснікам Баварыі стаў у 1933 ген. фон Эп. Пасля 2-й сусветнай вайны акупіравана войскамі ЗША, якія стварылі тут зямлю (без Пфальца).
У 1949 баварскі ландтаг ухваліў рашэнне аб утварэнні ФРГ з Баварыяй у яе складзе.
Эканоміка
Баварыя валодае найбуйным эканамічным і навуковым патэнцыялам сярод 16 федэральных земляў ФРГ і лідыруе па тэмпе эканамічнага росту (за 1985—2005 г. ВУП Баварыі павялічыўся на 28,2 %, а ў сярэднім па краіне — на 14,6 %).
У 2005 годзе ВУП Баварыі склаў 403 млрд еўра (18 % агульнагерманскага), з іх каля 69 % прыходзіцца на сферу гандлю і паслуг, 30 % — на прамысловасць і толькі 1 % — на аграрную галіну.
Каля 50 % электраэнергіі даюць ГЭС. Ёсць АЭС.
Найболей важную ролю ў эканоміцы Баварыі гуляе машынабудаванне, у прыватнасці, аўтамабілебудаванне і авіякасмічная галіна. Развітыя таксама электратэхніка, дакладная механіка, оптыка, вытворчасць медтэхнікі, хімічная прамысловасць.
Вырошчваюць збожжавыя, бульбу, цукровыя буракі, хмель, агародніну, вінаград. Жывёлагадоўля.
Густая сетка чыгунак (амаль усе электрыфікаваны) і аўтадарог. Суднаходства па Дунаі і Майне.
Курорты. Турызм.
У 2006 годзе Баварыя стала першай за апошнія 30 гадоў федэральнай зямлёй Германіі, якая прыняла бездэфіцытны бюджэт.
Ідэя
Ідэ́я (ἰδέα — від, форма, правобраз) у шырокім сэнсе — уяўны правобраз якога-небудзь прадмета, з'явы, прынцыпу, які вылучае яго асноўныя, галоўныя і істотныя рысы. У шэрагу філасофскіх канцэпцый — розумаспасціжны і вечны правобраз рэальнасці.
У навуцы і мастацтве ідэяй завецца галоўная думка твору ці агульны прынцып тэорыі ці вынаходства, наогул задума ці найбольш істотная частка задумы. У гэтым жа сэнсе тэрмін ідэя тлумачыцца ў сферы рэгулявання аўтарскага права.
Загорнае (Шаркаўшчынскі раён)
Заго́рнае (, Загорное) (да 1964 года Багі́) — вёска ў Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Радзюкоўскага сельсавета.
Раш
Раш — прозвішча.
Загорнае (Шаркаўшчынскі раён)
Гісторыя
Да 10 кастрычніка 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Валожынскага сельсавета.
Да 30 ліпеня 1964 года вёска мела назву Багі. З’яўлялася цэнтрам Багінскай воласці Дзісенскага павета.
ASCII
ASCII (American Standard Code for Information Interchange — амерыканскі стандартны код абмену інфармацыяй) — код абмену інфармацыяй паміж камп’ютарамі і для перадачы інфармацыі па лініях сувязі.
Уяўляе сабой схему, у якой для літараў, лічбаў, знакаў прыпынку і іншых сімвалаў пазначаны лічбавыя значэнні-коды. ASCII утрымлівае стандартны набор значэнняў кодаў для сімвалаў, якія уключаны у табліцу, што забяспечвае абмен інфармацыяй паміж ЭВМ і іх праграмамі. ASCII утрымлівае 256 кодаў (шаснаццатковыя коды), згрупаваныя ў два наборы па 128 значэнняў: стандартны (базавы) і пашыраны. У асноўным стандартным наборы ASCII першыя 32 значэнні замацаваны за кодамі кіравання перадачай даных і работай прынтара (такія як вяртанне карэткі, табуляцыя, вяртанне курсора на адну пазіцыю і інш.). Гэтыя коды кантралююць перадачу даных ад аднаго прыстасавання да другога. Наступныя (пасля 32-х) 96 кодаў замацаваны за знакамі пунктуацыі, лічбамі ад 0 да 9, вялікімі і малымі літарамі лацінскага алфавіту. Пашыраны набор кодаў ад 128 да 255 адведзены для прысвойвання іх вытворцам камп’ютараў і распрацоўшчыкам праграмнага забеспячэння адпаведнаму падмноству сімвалаў. Гэтыя коды могуць прымяняцца па-рознаму ў розных камп’ютарах і праграмах — кадзіруюцца сімвалы псеўдаграфікі і літары нацыянальных алфавітаў. Такім чынам, пашыраныя сімвалы ASCII будуць інтэрпрэтавацца карэктна толькі тады, калі камп’ютар, прынтар і праграма разлічаны на гэтыя коды. Стандартны код сімвалаў ASCII з’яўляецца ўніверсальным для ўсіх відаў апаратнага і праграмнага забеспячэння мікракамп’ютараў.
Галенкініёпсіс
Галенкініёпсіс (Golenkiniopsis) — род зялёных водарасцяў сямейства.
Апісанне
Клеткі шарападобныя, з тонкай абалонкай, зрэдку ўкрытыя слоем слізі, са шматлікімі раўнамерна размешчанымі шчацінкамі. Шчацінкі тонкія, доўгія, унутры пустыя, гнуткія ці нягнуткія. Ядро 1, хларапласт чашападобны, з. Размнажэнне бясполае —, палавое — аагамія.
Унітэхпрам БДУ
Унітэхпрам БДУ — вучэбна-навукова-вытворчае рэспубліканскае унітарнае прадпрыемства. Створана 30. 09. 1999 г. загадам рэктара БДУ для ўкаранення навуковых распрацовак навукоўцаў БДУ: «ад навуковай ідэі да арганізацыі вытворчасці і выпуску інавацыйнай прадукцыі».
09. 10. 1999 г. выдадзена пасведчанне аб рэгістрацыі прадпрыемства ў якасці навукова-тэхналагічнага парка.
Асноўныя напрамкі работы
Прадпрыемства займаецца распрацоўкай і вытворчасцю і аптовай рэалізацыяй:
Поўны інавацыйны цыкл
Фармацэўтычная прадукцыя распрацоўваецца па поўнаму інавацыйнаму цыклу, ад фармулёўкі тэхнічнага задання да серыйнай вытворчасці сумесна з НДІ ФХП БДУ ў рамках Дзяржаўных навукова-тэхнічных праграм «Новыя лекавыя сродкі (2006—2010 гг.)» і «Фармацэўтычныя субстанцыі і лекавыя сродкі» (2011—2015 гг .). Рэалізацыя шэрагу праектаў ажыццяўляецца ў рамках Дзяржаўнай праграмы інавацыйнага развіцця Рэспублікі Беларусь. Атрымана 5 патэнтаў РБ і РФ, пададзеныя заяўкі на 3 патэнта ЕЎРАЗЭС, 1 заяўка на патэнт Швецыі.
Вытворчая праграма
Выкарыстанне ў распрацаваных прыборах найноўшых электронных кампанентаў, тэхналогій і праграмных сродкаў, разнастайных канструктыўных выкананняў (вымяральны комплекс у выглядзе крэйт-сістэмы, платы пашырэння персанальнага камп'ютара, асобны малагабарытны корпус) і інтэрфейсаў (PCI, USB, LPT, Ethernet, Bluetooth і інш.) забяспечваюць карыстачу зручнае, недарагое, але якаснае і эфектыўнае рашэнне розных вымяральных задач, арганічна ўпісваецца ў сучасныя камп’ютарныя тэхналогіі.
Ледніцы
Ледніцы (Lednice), вядомы ў Германіі як Айсгруб (Eisgrub) — вёска ў Паўднёвамараўскім краі Чэхіі, у якой размяшчаецца палац князёў Ліхтэнштэйна. У 1996 годзе, разам з суседнім палацам у Валціцы, ён быў уключаны ў спіс сусветнай спадчыны пад назвай Культурны комплекс Ледніцы-Валціцы. Першыя згадкі пра паселішча адносяцца да 1212 года. Паводле перапісу 2005 года насельніцтва вёскі складае 2328 чалавек.
Унітэхпрам БДУ
НВЦ харчовых тэхналогий
Гэты падраздзел займаецца распрацоўкай, даследаваннем і вытворчасцю харчовых інгрэдыентаў, якія карэктуюць і ўзбагачаюць профіль, а таксама харчовых канцэнтратаў для хлебапякарнай і мясной галін. Усе навукова-даследчыя работы праводзяць сумесна са спецыялістамі УП «Белцехнахлеб» і РУП «Інстытут мяса-малочнай прамысловасці». Распрацоўкі штогод прымаюць удзел у розных аглядах якасці, дэгустацыйных конкурсах і выставах і нязменна атрымліваюць высокія ўзнагароды.
Ледніцы
Паколькі Ледніцы першымі перайшла ў рукі княжацкага дому Ліхтэнштэйнаў (гэта адбылося ў XIII стагоддзі), то іх далейшая гісторыя была непарыўна звязана з развіццём і ўзбагачэннем гэтага роду. У XVII стагоддзі там з'явілася летняя рэзідэнцыя кіруючых князёў Ліхтэнштэйна. Палац быў спраектаваны і збудаваны архітэктарамі Іаганам Бернхардам Фішэрам фон Эрлахам, Даменіка Марцінелі, і Антон Іаханам Оспелам у барочным стылі.
Унітэхпрам БДУ
Навукова-тэхналагічны парк
Навукова-тэхналагічны парк (далей — тэхнапарк) — суб’ект інавацыйнай інфраструктуры, які мае сярэдняспісачную колькасць работнікаў да 100 чалавек, мэтай дзейнасці якога з’яўляюцца садзейнічанне развіццю прадпрымальніцтва ў навуковай, навукова-тэхнічнай, інавацыйнай сферах і стварэнне ўмоў для ажыццяўлення юрыдычнымі асобамі і індывідуальнымі прадпрымальнікамі, якія з’яўляюцца рэзідэнтамі тэхнапарку, інавацыйнай дзейнасці.
Ледніцы
У 1846 — 1858 гадах ён быў перабудаваны ў неагатычным стылі пад кіраўніцтвам архітэктара Георга Вінгельмюлера. Каля палаца разбіў англійскі сад, у якім размешчаны некалькі пабудоў Джозефа Хардмута, у тым ліку штучныя руіны сярэднявечнага замка (1801) на беразе ракі Дые і адзіночны 60-мятровы мінарэт (1797—1804).
Унітэхпрам БДУ
Узнагароды
У 2012 годзе па выніках конкурсу «Тэхнасфера 2012» прызнана лепшым інавацыйным прадпрыемствам Рэспублікі Беларусь.
У 2016 годзе прадпрыемству аб’яўлена Падзяка Мінгарвыканкама.
20 красавіка 2016 года прадпрыемства атрымала акрэдытацыю навуковай арганізацыі.
Інавацыйныя праекты
Рэалізаваны інавацыйны праект «Стварэнне малатанажнай вытворчасці фармацэўтычных субстанцый для атрымання проціпухлінных, кардыятропных і іншых лекавых сродкаў, якія адпавядаюць стандартам GMP на базе арганізацый Мінадукацыі», у рамках якога праведзена мадэрнізацыя наяўнай вытворчасці арыгінальнага прэпарата «Цысплацел» для лакальнай хіміятэрапіі злаякасных пухлін галаўнога мозгу і пухлін у вобласці галавы і шыі, створаны вытворчыя ўчасткі джэнерычных фармацэўтычных субстанцый Цемазаламіда, Праспідыя хларыду для атрымання проціпухлінных лекавых сродкаў і арыгінальных фармацэўтычных субстанцый Темадэкс, Праспідэлонг і Нітаргал.
Тургенеўская (станцыя метро)
«Тургенеўская» (Турге́невская) — станцыя Калужска-Рыжскай лініі Маскоўскага метрапалітэна.
Ланкастэрхаўзская канферэнцыя
Ланкастэрхаўзская канферэнцыя адбылася ў Лондане, якая ліквідавала уладу нашчадкаў белых каланістаў у Радэзіі (цяпер Зімбабвэ). Дагавор быў падпісаны пасля таго, як перамовы паміж прадстаўнікамі Патрыятычнага фронту, і дэлегатамі ўрада Радэзіі: Абэлем Музарэвай і Янам Смітам. Пагадненне было падпісана 21 снежня 1979 года.
Канферэнцыя праходзіла пад старшынствам лорда Пітэра Карынгтана, міністра замежных спраў Вялікабрытаніі. Разгляд доўжылася з 10 верасня па 15 снежня 1979 года і складаўся з 47 пленарных пасяджэнняў.
У ходзе канферэнцыі была дасягнутая дамоўленасць аб:
У адпаведнасці з палажэннямі Дэкларацыі аб незалежнасці, 20% месцаў у парламенце Зімбабвэ былі зарэзерваваны для белых палітыкаў.
Аляскінскае цячэнне
Тэмпература вады 2-7 °C зімой, 10-15 °C летам. Скорасць 0,9-1,8 км/гадз. Праходзіць з поўдня на поўнач, затым з усходу на захад у заліве Аляска; праз усходнія пралівы Алеуцкіх астравоў уваходзіць у Берынгава мора.
Ланкастэрхаўзская канферэнцыя
Пагадненне было падпісана Лордам Карынгатанам, сэрам Енам Гілмарам, Робертам Мугабэ, Джошуа Нкома, Абелем Музарэвай.
Макай
Макай:
Правы флігель (Беларуская дзяржаўная сельскагаспадарчая акадэмія)
Гісторыя
Пабудаваны разам з левым флігелем у 1840 годзе з чырвонай цэглы архітэктарам А. Кампіёні. У цэлым флігелі захавалі сваё знешняе аблічча.
Памяшканні, размешчаныя ў ім, прамога дачынення да навучальнага працэсу не мелі. На першым паверсе размяшчаліся кватэры служачых Горы-Горыцкай земляробчай школы. Перш за ўсё, кватэра галоўнага наглядчыка (галоўнага выхавальніка), які быў другім чалавекам ў службовай іерархіі земляробчай школы. Яго кватэра была досыць камфортнай — 5 пакояў, пярэдні пакой, кухня. Тут жа знаходзілася кватэра эканома і пісьмавода, іх жыллё было куды больш сціплым. На другім паверсе размяшчаліся кватэры доктара, галоўнага памочніка наглядчыка і геадэзіста. Самай вялікай была кватэра доктара — 6 пакояў, пярэдняя і кухня. Магчыма, нейкая частка яго прафесійнай дзейнасці праходзіла тут, што патрабавала павелічэння колькасці пакояў. Увесь трэці паверх быў заняты лазарэтам для рабочых, акрамя гэтага там знаходзілася аптэка, прыёмны пакой, пакой фельчара, ванны пакой і кухня. На кожным паверсе быў туалет. У час Вялікай Айчыннай вайны нямецка-фашысцкія акупанты ператварылі гэты будынак у броварны завод, а на ніжнім паверсе размясцілі кароўнік. Будынак правага флігеля зведаў змены ў савецкі паваенны перыяд: была зменена ўнутраная планіроўка і прыбудаваны блок з лесвічнай клеткай. У 1947 г. на яго першым паверсе была абсталявана спартзала. У 1970-я гг. у корпусе размяшчаўся Дом вучоных. Сёння тут размешчаны адміністрацыйна-гаспадарчая частка, бухгалтэрыя, аддзел кадраў, дэканат па завочным навучанні і інш.
Ферма 2 (Кызылардзінская вобласць)
Ферма 2 — населены пункт у Чыілійскім раёне Кызылардзінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Тартагайскай сельскай акругі. Код КАТА — 435261500.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва населенага пункта складала 314 чалавек (146 мужчын і 168 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у населеным пункце пражывалі 198 чалавек (106 мужчын і 92 жанчыны).
Тшэбехаў (гміна)
Тшэбе́хаў (Trzebiechów) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Зеленагурскага павета Любушскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Тшэбехаве. Плошча гміны складае 80,99 км². Станам на 2004 год у гміне Тшэбехаў пражывалі 3268 чалавек, шчыльнасць — 40,4 чал./км².
Шабалаўская (станцыя метро)
«Шабалаўская» (Ша́боловская) — станцыя Калужска-Рыжскай лініі Маскоўскага метрапалітэна.
Таўнсвіл
Таўнсвіл (Townsville) — горад у паўночна-ўсходняй частцы аўстралійскага штата Квінслэнд, цэнтр аднайменнага раёна мясцовага самакіравання. Насельніцтва горада паводле ацэнак на 2006 год складала прыкладна 143 тысячы чалавек, а насельніцтва ўсяго раёна — 175,5 тысяч чалавек (2008 год). Бліжэйшыя буйныя гарады — Макай (размешчаны за 330 км на паўднёвы ўсход) і Кэрнс (размешчаны за 300 км на поўнач).
Зарэчча (Більдзюгскі сельсавет)
Зарэ́чча (, Заречье) — вёска ў Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Більдзюгскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1939 гадах вёска ў складзе гміны Шаркаўшчына Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Да 10 кастрычніка 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Валожынскага сельсавета.
IC 2441-1
IC 2441-1 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) ў сузор’і Рак.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Брэмен (федэральная зямля)
Брэмен (Bremen) — самая маленькая федэральная зямля ў Германіі, якая складаецца з двух гарадоў — Брэмена і Брэмергафена, размешчаных у 60 км адзін ад аднаго і падзеленых тэрыторыяй іншай зямлі — Ніжняй Саксоніі. Буйны порт на паўночным захадзе Германіі на рацэ Везер.
Альфедэна
Альфедэна (Alfedena) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Абруца, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Л'Аквіла.
Тшэбель (гміна)
Тшэ́бель (Trzebiel) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Жарскага павета Любушскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Тшэбелі. Плошча гміны складае 166,59 км². Станам на 2004 год у гміне Тшэбель пражывалі 5797 чалавек, шчыльнасць — 34,8 чал./км².
Альфедэна
Насельніцтва складае 800 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 20 чал./км². Займае плошчу 40 км². Паштовы індэкс — 67030. Тэлефонны код — 0864.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Pietro Martire.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Макай (Квінсленд)
Макай (Mackay) — горад ва ўсходняй частцы аўстралійскага штата Квінслэнд, цэнтр аднайменнага раёна мясцовага самакіравання. Насельніцтва горада паводле ацэнак на 2006 год складала прыкладна 73 тысячы чалавек, а насельніцтва ўсяго раёна — 113 тысяч чалавек (2008 год). Бліжэйшыя буйныя гарады — Ракгемптан (за 300 км на поўдзень) і Таўнсвіл (за 330 км на паўночны захад).
Барселонскі аўтаномны ўніверсітэт
Барселонскі аўтаномны ўніверсітэт (Universidad Autónoma de Barcelona) — іспанская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Барселона ў аўтаномнай супольнасці Каталонія.
Ленінскі праспект (станцыя метро, Масква)
«Ленінскі праспект» (Ле́нинский проспект) — станцыя Калужска-Рыжскай лініі Маскоўскага метрапалітэна.
Скандэрбег
Скандэрбег або Георг Кастрыёці (Gjergj Kastrioti Skënderbeu;  — ) — правадыр антыасманскага албанскага паўстання, нацыянальны герой Албаніі, услаўлены ў народных песнях.
Юнацтва
Нарадзіўся малодшым сынам у сям'і албанскага князя Гьёна (Іаана) Кастрыёці, які ў венецыянскіх дакументах называецца «магутным венецыянскім сеньёрам, ганаровым грамадзянінам Венецыі і Рагузы ». У раннім дзяцінстве быў аддадзены султану Мураду II заложнікам. Там Георг ён прыняў іслам пад імем Іскандэр-бей, або Скандэрбег, і праславіўся, змагаючыся на баку Асманскай імперыі, удзельнічаў у многіх бітвах і паказваў такую мужнасць, што туркі празвалі яго Іскандэр, гэта значыць Аляксандр (імя Аляксандра Македонскага заўсёды было на Усходзе сінонімам героя).
Паўстанне
Нанёс паражэнні войскам асманаў у 1449 і 1451 гадах. З няменшым поспехам Кастрыёці супраціўляўся султану Мехмеду II і пасля захопу Канстанцінопаля асманамі (1453) заключыў выгодны для Албаніі мір. У 1461 годзе Скандэрбег быў прызнаны султанам (падзішахам) Мехмедам ІІ правіцелем Албаніі.
Неапалітанскі кароль Фердынанд I даў Георгу Кастрыёці тытул герцага Сан-П'етра ва ўзнагароду за дапамогу супраць Рэнэ Анжуйскага. У 1463 годзе Скандэрбег разарваў з блаславення Папы Пія II мір з асманамі і зноў нанёс ім некалькі вельмі адчувальных паражэнняў. Мехмед ІІ гатовы быў накіраваць супраць яго ўсе свае сілы, але ў 1468 годзе Кастрыёці памер ад малярыі. Пасля яго смерці прыйшла смерць і албанскага суверэнітэту.
Мурашкі земляныя
Мурашкі земляныя (Lasius) — род насякомых сямейства мурашак.
Апісанне
Даўжыня цела ў рабочых асобін 2—5, самак 3,6—10, самцоў 3—5 мм. Лобныя валікі кароткія. Рабочыя мурашкі ў большасці відаў манаморфныя, вочкі ў іх рудыментарныя, амаль непрыкметныя.
Пазбаўлены джала. У рабочых і самак ёсць ядавітая залоза.
Пашырэнне
Пашыраны ў Галарктыцы, пераважна ў зоне ўмеранага клімату. Кормяцца насякомымі, жывёльнымі рэшткамі, выдзяленнямі тлей. Знішчаюць шкодных насякомых, удзельнічаюць у працэсе глебаўтварэння. У сусветнай фаўне больш за 100 відаў, на Беларусі пашыраны мурашка чорная садовая (Lasius niger), мурашка земляная жоўтая (Lasius flavus), мурашка-шашаль пахучая (Lasius fuliginosus) і інш.
Вячэрні Гродна
Вячэрні Гродна — рэгіянальны інфармацыйна-аналітычны штотыднёвік. Выдаецца на дзвюх мовах — рускай і беларускай.
Агульныя звесткі
Заснавана ў 2000 годзе. Пілотны нумар выйшаў 1 чэрвеня 2000 года, рэгулярна газета стала выходзіць з ліпеня 2000 года тыражом у 10 000 асобнікаў. З 2000 па 2004 год друкавалася фарматам А-2, 16 палос. У кастрычніку 2004 года перайшлі на А-3 фармат, 32 паласы. За час існавання газеты наклад вырас з 10 000 да 25 000 асобнікаў. На старонках выдання прысутнічаюць рубрыкі: палітыка, эканоміка, соцыум, права, культура, спорт і іншыя. Перыядычна рыхтуюцца тэматычныя старонкі: «Деловая среда», «Гость "Вечёрки"», «Четыре колеса», «Детская площадка», «Территория читателя», «Машина времени», «Женский клуб», «Молодежный бульвар».
Газета друкуецца ў ГАУПП «Гродненская типография». Дзень выхаду — серада. Распаўсюджваецца ў Гродна і ўсіх раёнах вобласці праз «Белсаюздрук», гандлёвую сетку, грамадскіх распаўсюднікаў, а таксама існуе падпіска па ўсёй Беларусі.
Брандэнбург
Брандэнбург (Brandenburg [], Bramborska, Brannenburg, гістарычная назва Mark Brandenburg) — паўночна-ўсходняя зямля ФРГ. Сталіца і самы вялікі па насельніцтву горад — Патсдам.
Гісторыя
Германскія плямёны, якія жылі на тэрыторыі сучаснага Брандэнбурга на працягу Вялікага перасялення народаў былі выцесненыя палабамі. Падчас усходняй экспансіі Германскай імперыі гэтыя землі былі зноў заселеныя немцамі. У 948 Атон I заснаваў тут Брадэнбургскае біскупства. Далей на працягу ўсіх Сярэдніх Стагоддзяў, тэрыторыя Брандэнбурга, часткамі і цалкам, уваходзіць у склад розных нямецкіх дзяржаўных утварэнняў, стрыжнем якіх з’яўлялася Свяшчэнная Рымская імперыя германскай нацыі, заснаваная Атонам I і канчаткова скасаваная Напалеонам Банапартам. Перад Другім Рэйхам Брандэнбург уваходзіць у склад Прусіі, затым з’яўляецца складовай часткай Паўночнага Германскага Звяза, пасля гэтага становіцца часткай нямецкай дзяржавы — Другога Рэйха. У 1949—1990 уваходзіў у склад ГДР.
Паходжанне назвы
Аб паходжанні слова ёсць розныя тэорыі. Славянская тэорыя абвяшчае, што назва горада Брандэнбург, у гонар якога названая гэтая зямля — Бранібор. Слова ўтрымоўвае ў сабе корань «бор» (хваёвы лес) і «брані» (хутчэй за ўсё азначае багністы, але магчыма і ад бітвы-бітва). Такім чынам, яно азначае або «багністы хваёвы лес» або «хваёвы лес, у якім была бітва».
Магчыма назва і адбываецца ад германскага слова brenan (brennen спаліць, гарэць), таму што выкорчванне ў той час выраблялі агнём.
Адносіны з Беларуссю
Брандэнбург уваходзіць у лік федэральных зямель ФРГ, з якімі Рэспубліка Беларусь падтрымлівае найбольш інтэнсіўнае ўзаемадзеянне ў розных сферах. У 2009 тавараабарот паміж Беларуссю і Брандэнбургам склаў 43,4 млн долараў. Экспарт Беларусі — 7,5 млн, імпарт — 35,9 млн. Аснова беларускага экспарту — прадукцыя дрэваперапрацоўкі, тэкстыль, вырабы з металу, машыны. Імпартуюцца прадукты харчавання, вырабы з драўніны, металу, прадукцыя хімічнай і фармацэўтычнай прамысловасці, электраабсталяванне, машыны.
Чарапахі
Чарапахі (Testudines) — атрад паўзуноў, які існуе на працягу больш за 220 мільёнаў гадоў. Уключае каля 230 сучасных відаў, што групіруюць у 12 сямействаў і 5 падатрадаў, распаўсюджаных у трапічнай і ўмеранай кліматычных зонах амаль па ўсёй Зямлі. Іх падзяляюць на марскіх і наземных (сухапутныя і прэснаводныя).
Апісанне
Даўжыня панцыра ад 10 см да 2,4 м, маса да 865 кг. Панцыр касцёва-рагавы або касцёва-скурысты, складаецца са спіннога (карапакс) і брушнога (пластрон) шчытоў. У многіх чарапах пад панцыр уцягваюцца галава, хвост і канечнасці. Зубоў няма, сківіцы ўкрыты рагавымі пласцінкамі ў выглядзе дзюбы.
Распаўсюджанне
Марскія чарапахі пашыраны ў трапічных і субтрапічных зонах акіянаў, наземныя — паўсюдна (акрамя Антарктыды). Жывуць у пустынях, трапічных лясах, у азёрах, рэках, балотах, на марскіх узбярэжжах, у акіянах і г.д. На Беларусі 1 від — балотная чарапаха еўрапейская.
Асаблівасці біялогіі
Наземныя чарапахі кормяцца пераважна расліннасцю, водныя — жывёльным кормам.
Размнажаюцца на сушы яйцамі. Жывуць некалькі дзесяткаў (зрэдку да 150) гадоў.
Выкарыстанне чалавекам
Асобныя віды — аб'екты промыслу.
Ніна Трафімаўна Вайтовіч
Ніна Трафімаўна Вайтовіч (,  — ) — беларускі мовазнавец. Доктар філалагічных навук (1967). Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі СССР (1971).
IC 2441-2
IC 2441-2 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) ў сузор’і Рак.
Ніна Трафімаўна Вайтовіч
Біяграфія
Нарадзілася ў сям'і настаўніка. Скончыла Мінскі педагагічны інстытут у 1937 годзе, дзе ў 1948—1956 гг. загадвала кафедрай беларускай мовы. З 1956 г. — у Інстытуце мовазнаўства НАН Беларусі. Займалася дыялекталогіяй і гісторыяй беларускай мовы.
Навуковая дзейнасць
Аўтар падручніка для 6-га класа «Родная літаратура» (1—16 выд., 1945—1960), сааўтар прац «Дыялекталагічны атлас беларускай мовы» (1963), «Нарысы па беларускай дыялекталогіі» (1964) і іншых.
Узнагароды
Дзяржаўная прэмія СССР 1971 года за ўдзел у комплексе прац па беларускай лінгвагеаграфіі.
IC 2441-2
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Замглай
Замглай (Замглай) — пасёлак гарадскога тыпу ў Рыпкынскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Пасёлак гарадскога тыпу з 1960 года. У студзені 1989 года колькасць насельніцтва складала 2249 чалавек. На 1 студзеня 2013 года колькасць насельніцтва складала 1830 чалавек.
Дэмаграфія
Згодна с перапісам насельніцтва 2001 года, жыхары пазначылі нуступную мову, як родную:
Транспарт
Чыгуначная станцыя Голубычы (на лініі Чарнігаў — Гомель) размешчана ў 7 км ад пасёлк. Адлегласць ад Голубыч да Чарнігава — 34 км, да Кіева — 243 км.
Прэзідэнты Чэхаславакіі
Спіс Прэзідэнтаў Чэхаславакіі
Труханаў
Труханаў — прозвішча.
Тшэбяліна (гміна)
Тшэбялі́на (Trzebielino) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Бытоўскага павета Паморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Тшэбяліне. Плошча гміны складае 225,45 км². Станам на 2013 год у гміне Тшэбяліна пражывалі 3735 чалавек, шчыльнасць — 16,5 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 11 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 29 населеных пунктаў.
Хільдэгард Фальк
11 ліпеня 1971 года ў Штутгарце Фальк прабегла 800 м за 1.58,5, палепшыўшы сусветны рэкорд Веры Нікаліч на дзве секунды. Яна была першай жанчынай, якая выбегла на гэтай дыстанцыі з двух хвілін (калі не лічыць нератыфікаваны вынік Сін Кім Дан). Яе рэкорд прастаяў да 1973 года.
Перш чым стаць прафесійнай спартсменкай, Фальк вучылася на выкладчыка сярэдняй школы і займалася гандболам і плаваннем. У 1971 годзе акрамя сусветнага рэкорду на 800 м яна выйграла залаты медаль у бегу на 800 м на Чэмпіянаце Еўропы ў памяшканні і срэбра ў эстафеце 4 × 400 м на Чэмпіянаце Еўропы; Разам з Элен Тытэль, Сільвіяй Шэнк і Крыстэн Мерт яна ўсталявала сусветны рэкорд у эстафеце 4 × 800 м.
На чэмпіянатах краіны яна выйграла 800 м у 1970 і 1971 гадах (на крытых і адкрыты стадыёнах), а ў 1973 годзе на адкрытых стадыёнах. У 1972 годзе яна была ўзнагароджана Сярэбранай лаўровай лісцінкай нямецкай Асацыяцыі лёгкай атлетыкі.
Фальк трэніраваў яе муж Рольф Фальк. Яны пазней развяліся, і яна выйшла замуж за доктара Клауса Кіміха, спартсмена-пяціборца, ад якога нарадзіла дваіх дзяцей.
Бад-Мюндэр-ам-Дайстэр
Бад-Мюндэр-ам-Дайстэр (Bad Münder am Deister) — горад у Германіі, у зямлі Ніжняя Саксонія.
Уваходзіць у склад раёна Хамельн-Пірмонт. Насельніцтва складае 17 530 чалавек (на 31 снежня 2010 года). Займае плошчу 107,69 км². Афіцыйны код — 03 2 52 002.
Горад падпадзяляецца на 16 гарадскіх раёнаў.
Анверса-дэль-Абруццы
Насельніцтва складае 402 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 13 чал./км². Займае плошчу 32 км². Паштовы індэкс — 67030. Тэлефонны код — 0864.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Папа Рымскі Марцэл I.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Абдзільда Тажыбаева
Абдзільда Тажыбаева — аул в Чыілійскім раёне Кызылардзінскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр і адзіны населены пункт Целікольскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 11 км на паўночны захад ад раённага цэнтра, сяла Шыелі. Код КАТА — 435262100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва аула складала 1350 чалавек (726 мужчын і 624 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, в ауле пражывалі 1725 чалавек (870 мужчын і 855 жанчын).
Лыновыця
Лыновыця (Линовиця) — пасёлак гарадскога тыпу ў Прылуцкім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Адлегласць да Чарнігава па чыгунцы — 163 км, да Кіева — 206 км. Размешчана на рацэ Рудка.
Насельніцтва на 01.01.2006 г. — 2900 жыхароў; у 2008—2729 жыхароў (2008).
Універсітэт імя Пумпеу Фабра
Універсітэт імя Пумпеу Фабра (Universidad Pompeu Fabra) — іспанская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Барселона ў аўтаномнай супольнасці Каталонія. Названы ў гонар каталонскага мовазнаўцы Пумпеу Фабра.
Дзікі кот Жафруа
Дзікі кот Жафруа (Leopardus geoffroyi або Oncifelis geoffroyi) — распаўсюджаны ў Паўднёвай Амерыцы від з сямейства каціных (Felidae).
Постаць
Па памерах дзікі кот Жафруа роўны свойскаму кату. Яго даўжыня складае 60 см, а даўжыня хваста — дадатковыя 30 см. Асноўны колер поўсці шэры або жаўтавата-бурая, прычым першы фенатып сустракаецца галоўным чынам на поўдні арэалу распаўсюджвання, а другі — на поўначы. Поўсць пакрыта дробнымі чорнымі плямамі. Дастаткова часта назіраецца меланізм (поўнасцю чорныя асобіны).
IC 2442
IC 2442 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) ў сузор’і Рак.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Ірына Алегаўна Леўшына
Ірына Алегаўна Леўшына — беларуская журналістка і палітычная зняволеная рэжыму Лукашэнкі. Галоўная рэдактарка ​​прыватнага інфармацыйнага агенцтва БелаПАН.
Біяграфія
Працавала няпоўны працоўны дзень у газетах «Счастливый случай» і «Рэспубліка», не магла знайсці сталую працу, бо гадавала маленькае дзіця. Прыйшла ў агенцтва БелаПАН у 1992 годзе. Пасаду галоўнага рэдактара агенцтва заняла ў 2018 годзе пасля смерці Алеся Ліпая, заснавальніка і галоўнага рэдактара БелаПАН з 1991 года.
9 жніўня 2018 года яе затрымалі на 48 гадзін па абвінавачванні ў незаконным выкарыстанні інфармацыі дзяржаўнага інфармацыйнага агенцтва БелТА. Следчы камітэт у справе БелТА абвінаваціў шэраг незалежных СМІ і журналістаў у незаконным выкарыстанні платнай інфармацыі агенцтва БелТА. Сумы, якія БелТА павінна была страціць з-за іх, вагаліся ад 3000 да 7000 BYN. З заклікам да вызвалення журналістаў выступілі Еўрапейскі Саюз, Савет Еўропы, АБСЕ і «Рэпарцёры без межаў». У канцы жніўня 2018 года ёй быў забаронены выезд з краіны. 29 лістапада 2018 года Следчы камітэт зняў абвінавачванні, але Леўшыне прышлося выплаціць кампенсацыю шкоды БелТА ў памеры 12000 BYN і штраф памерам 735 BYN. У лістападзе 2018 года была вылучана разам з Таццянай Каравянковай з БелаПАН і Аляксандрам Тамковічам са «Свободных новостей-плюс» на нацыянальную прэмію беларускіх праваабаронцаў.
18 жніўня 2021 года сілавікі рэжыму Лукашэнкі правялі ператрусы ў рэдакцыі і журналістаў БелаПАН, канфіскавалі тэхніку, некалькі супрацоўнікаў былі арыштаваныя, у тым ліку галоўная рэдактарка Леўшына. Леўшына была арыштаваная ў рамках крымінальнай справы паводле арт. 342 КК («Арганізацыя і актыўны ўдзел у дзеяннях, якія груба парушаюць грамадскі парадак»). Леўшына разам з іншымі зняволенымі супрацоўнікамі БелаПАН сумеснай заявай дзесяці арганізацый, сярод якіх Праваабарончы цэнтр «Вясна», Беларуская асацыяцыя журналістаў, Беларускі Хельсінскі камітэт, Беларускі ПЕН-цэнтр, 19 жніўня 2021 года была прызнана палітычнай зняволенай.
6 кастрычніка 2022 года Леўшынай прызначылі 4 гады пазбаўлення волі ў калоніі агульнага рэжыму.
Зорка Венера
Зорка Венера можа азначаць:
Акадэмічная (станцыя метро, Камунарская лінія)
«Акадэмічная» (Академи́ческая) — будучая станцыя Троіцкай лініі Маскоўскага метрапалітэна. Адкрыць станцыю плануецца ў 2023 годзе.
Мурашка чорная садовая
Мурашка чорная садовая, мурашка садовая звычайная (Lasius niger) — від насякомых сямейства мурашак.
Даўжыня рабочых мурашак 3—4, самак 7—10, самцоў 3,7—4,5 мм. Цёмна-бурыя або бурыя. Вусікі, сківіцы і лапкі больш светлыя. Цела ўкрыта валаскамі.
Жыве на адкрытых мясцінах, у земляных узгорках, у парках і лясах (старыя пні), зрэдку ў старых драўляных дамах.
Казакі (Шаркаўшчынскі раён)
Казакі́ (, Казаки) — вёска ў Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Більдзюгскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Новы Пагост, пазней у складзе гміны Шаркаўшчына Дзісенскага павета, а з 1926 года ў Браслаўскім павеце Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Доктар Касцёла
Доктар Касцёла (doctor ecclesiae) — ганаровае званне, з 1298 г. якое даецца Каталіцкай царквой заслужаным багасловам. Найглаўнейшым з іх («князем філосафаў») лічыцца Фама Аквінскі. У наш час агульная колькасць Дактароў Касцёла, якія ўшаноўваюцца на Захадзе, складае 36 чалавек, у тым ліку — чатыры жанчыны:
Іншыя Дактары Касцёла
У 1970 годзе Папа Павел VI упершыню прысвоіў гэты тытул жанчынам — Кацярыне Сіенскай і Тэрэзе Авільскай. У 1997 г. Папа Ян Павел II абвясціў Доктарам Касцёла Тэрэзу з Лізье. У 2012 г. Папа Бенедыкт XVI на Сінодзе біскупаў, прысвечаным новай евангелізацыі, у Рыме перад пачаткам набажэнства абвясціў Дактарамі Касцёла Хільдэгарду Бінгенскую і Іаана Авільскага. У лютым 2015 года Папа Рымскі Францыск прысвоіў армянскаму сярэдневяковаму манаху, багаслову, паэту і філосафу Грыгару Нарэкацы званне «Дактары Касцёла».
Кафедра Святога Пятра
Кафедра Берніні
Кафедра Святога Пятра знаходзіцца ў апсідзе сабора Святога Пятра і вянчае яе галоўны неф, завяршаючы перспектыву каласальнага будынка. Кафедра ўтрымлівае ў сабе старажытную хрысціянскую рэліквію — драўляны трон Св. апостала Пятра, які паводле царкоўнага падання належаў апосталу. Рэліквія была падорана Папе Яну VIII Карлам Лысым у 875 годзе.
Кафедра створана з пазалочанай бронзы Джавані Ларэнца Берніні ў 1657—1666 гадах і лічыцца адным з галоўным шэдэўраў майстра. Пасля стварэння кафедры Берніні драўляны трон знаходзіцца ўнутры яе і схаваны ад вачэй, аднак у 1867 годзе ў час святкавання 1800-годдзя пакутніцтва апосталаў Пятра і Паўла ён выстаўляўся для шанавання вернікамі.
Па сярэдневяковай традыцыі рэлікварый, які змяшчае святыню, павінен у той ці іншай ступені паўтараць яе форму. Таму цэнтральнай часткай кафедры служыць бронзавы трон з ажурнай спінкай, упрыгожанай барэльефам «Хрыстос уручае ключы апосталу Пятру». Трон акружаны фігурамі анёлаў і падтрымліваецца статуямі чатырох вялікіх Настаўнікаў Царквы, прычым двое заходніх настаўнікаў, Амвросій Медыяланскі і Аўрэлій Аўгусцін, знаходзяцца са знешняга боку і паказаны ў заходніх мітрах; а двое ўсходніх, Іаан Залатавуст і Афанасій Вялікі знаходзяцца з унутранага боку трона і паказаны з непакрытай галавой.
Кафедра асветлена вітражным акном, размешчаным над ім. Вітраж мае авальную форму, набраны з тонкіх алебастравых пласцін, у яго цэнтры намаляваны голуб, які парыць у прамянях Сонца — сімвал Святога Духа. Акно акружана шматлікімі фігурамі анёлаў. Маштаб усёй кампазіцыі падкрэслівае той факт, што размах крылаў голуба, які здаецца гледачу адносна невялікім, складае каля 3 метраў.
Багаслоўскі тэрмін
У каталіцкім багаслоўі тэрмін «кафедра Святога Пятра» мае важнае значэнне як сімвал папскай улады. Кафедра ў хрысціянстве з ранніх часоў служыла сімвалам улады біскупа, паколькі апостал Пётр лічыцца ў каталіцтве першым біскупам Рыма, рымская біскупская кафедра называецца «кафедрай Святога Пятра». У сувязі з гэтым у папскую тытулатуру ўваходзяць тытулы «Біскуп Рымскі» і «Пераемнік князя апосталаў».
Свята
У сучасным літургічным календары рымскага абраду 22 лютага адзначаецца свята кафедры апостала Пятра. Свята існуе ў Заходняй Царкве з IV стагоддзя, складзены ў Рыме ў першай палове IV стагоддзя мартыралог Depositio martyrum прыводзіць дату 22 лютага як дату свята кафедры апостала Пятра. Аднак пазней на Захадзе адзначаліся два святы — дата 22 лютага замацавалася за святам «Кафедра Св. Пятра, Антыяхійская» (паводле царкоўнага падання апостал Пётр узначальваў царкву Антыёхіі перш чым стаў біскупам Рыма), а 18 студзеня адзначалася свята «Кафедра Св. Пятра, Рымская». Гэта практыка ўвайшла ў традыцыю мясцовых календароў з XI стагоддзя, пазней распаўсюдзілася на ўсю Заходнюю Царкву.
Пасля літургічнай рэформы Другога Ватыканскага сабору ў календары засталася толькі дата 22 лютага без удакладнення назвы кафедры. Евангельскае чытанне гэтага дня апавядае пра спавяданне Пятром Ісуса Хрыстом, стварэнне Царквы на Пятру, як на камені, і ўручэнне яму ключоў Царства Нябеснага.
Срыбнэ
Срыбнэ (Срібне) — пасёлак гарадскога тыпу ў Чарнігаўскай вобласці Украіны, на рацэ Лысагор, раённы цэнтр Срыбнянскага раёна. Насельніцтва на 2016 г. — 3 200 жыхароў.
Кур-Дылі
Кур-Дылі (Kür Dili) — востраў на паўднёвым захадзе Каспійскага мора. Уваходзіць у склад Азербайджана. Плошча — 43 км². Насельніцтва (2020 г.) — 1 чалавек.
Геаграфія
Востраў Кур-Дылі месціцца за 160 км на паўднёвы захад ад Баку, сталіцы Азербайджана. Сфарміраваўся каля 400 гадоў таму першапачаткова як паўвостраў-каса ў дэльце ракі Кура. Адасобіўся ў выніку падвышэння ўзроўню Каспійскага мора ў першай палове 1980-х гг. Паверхня раўнінная, ва ўсходняй частцы — нізінная. Паколькі працэс падвышэння ўзроўню мора працягваецца, адбываецца скарачэнне сушы. На востраве няма адкрытых крыніц пітной вады. Яна здабываецца з глыбіні каля 2 м дзякуючы калодзежам.
Клімат сухі субтрапічны. Зімовыя тэмпературы рэдка падніжаюцца за +5°C. Улетку спякота асцюджаецца сталымі вятрамі.
Прырода
Большая частка вострава ўяўляе стэп з высокай травяной расліннасцю. Пасля перасялення большай часткі жыхароў у 1980-я гг. захаваліся садовыя насаджэнні, у тым ліку вінаграду, абрыкосу, гранату. Тут жывуць здзічэлыя свойскія жывёлы, у тым ліку коні і трусы, а таксама дзікі, зайцы, шакалы і г. д. На Кур-Дылі шмат птушак, у тым ліку пералётныя гусі, качкі, журавы, пеліканы. Захад вострава ўваходзіць у склад Кызылагаджскага запаведніка.
Гісторыя
У мінулым Кур-Дылі ўяўляў сабою паўвостраў-касу ў дэльце ракі Кура, які сфарміраваўся прыкладна 400 гадоў таму. У пачатку XX ст. з цэнтральных раёнаў Расійскай імперыі сюды перасялілі рускіх каланістаў. Яны заснавалі паселішчы Куркос (Кур-Дылі) і Жарскі (Шыраанлы). У 1911 — 1966 гг. на касе працаваў маяк.
Тшэбешаў (гміна)
Тшэбе́шаў (Trzebieszów) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Лукоўскага павета Люблінскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Тшэбешаве. Плошча гміны складае 140,45 км². Станам на 2004 год у гміне Тшэбешаў пражывалі 7606 чалавек, шчыльнасць — 54,2 чал./км².
Зорка Венера (песня)
Зорка Венера — песня (раманс) Сымона Рак-Міхайлоўскага на верш «Зорка Венера» Максіма Багдановіча, напісаны ў 1912 годзе.
Словы
Зорка Венера ўзышла над зямлёю, Светлыя згадкі з сабой прывяла… Помніш, калі я спаткаўся з табою, Зорка Венера ўзышла.
З гэтай пары я пачаў углядацца Ў неба начное і зорку шукаў. Ціхім каханнем к табе разгарацца З гэтай пары я пачаў.
Але расстацца нам час наступае; Пэўна, ўжо доля такая у нас. Моцна кахаў я цябе, дарагая, Але расстацца нам час.
Буду ў далёкім краю я нудзіцца, Ў сэрцы любоў затаіўшы сваю; Кожную ночку на зорку дзівіцца Буду ў далёкім краю.
Выкарыстанне ў оперы і аўтарства
Раманс «Зорка Венера» стаў лейтматывам оперы «Зорка Венера» кампазітара Юрыя Семянякі, пастаўленай на лібрэта Алеся Бачылы ў 1970 годзе пад кіраўніцтвам дырыжора Кірыла Ціханава рэжысёрам Сямёнам Штэйнам. З-за таго, што Сямён Рак-Міхайлоўскі быў рэпрэсаваны, аўтарства раманса ў даведачнай літаратуры падавалася народным, а пасля выкарыстання музыкі ў оперы «Зорка Венера» аўтарам памылкова лічылі Юрыя Семяняку.
Штадлер Мінск
Stadler Мінск — машынабудаўнічае прадпрыемства Беларусі. Заснавана ў снежні 2011 года ў Фаніпалі (Дзяржынскі раён) ў якасці сумеснага прадпрыемства ААТ «Электрычны транспарт». 60% акцый кампаніі належала Stadler Rail Group, астатняя частка Мінаблвыканкаму ў выглядзе холдынгу «Белкамунмаш». Але ў 2014 годзе кампанія Stadler вырашыла выкупіць беларускую долю і стала адзіным уладальнікам акцый прадпрыемства. Завод у Фаніпалі дабудавалі да красавіка 2014 года. У яго стварэнне Швейцарскі інвестар уклаў 50 млн еўра.
Прадпрыемства ўваходзіць ў свабодную эканамічную зону «Мінск» і з'яўляецца найбольшым вытворцам вагонаў і цягнікоў у Беларусі. «Штадлер Мінск» мае вытворчую пляцоку плошчай 5 км², у тым ліку: склад і 5 цэхаў (зварачны, афарбоўкі, зборкі, запуску і мэханічнай апрацоўкі).
У 2021 годзе на заводзе выраблялі 2-павярховыя цягнікі «KISS», 1-павярховыя «FLIRT», спальныя вагоны, трамваі «Мяцеліца» і цягнікі метро M110/M111.
Вытокі
19 сакавіка 2010 году Беларуская чыгунка і швайцарскае прадпрыемства «Штадлер» заключылі пагадненне аб пастаўцы 6 электрацягнікоў «FLIRT» для гарадзкіх лініяў і 4 — для рэгіянальных у 2011—2012 гадах. 10 верасня 2011 года адкрылі рух гарадзкіх электрацягнікоў. У лістападзе 2011 году адкрылі рух электрацягнікоў рэгіянальных лініяў бізнэс-класа.
У снежні 2011 года «Белкамунмаш» і чыгуначны холдынг «Штадлер» заснавалі сумеснае ААТ «Электрычны транспарт» у горадзе Фаніпалі. У 2012 годзе «Электрычны транспарт» стаў рэзыдэнтам свабоднай эканамічнай зоны «Мінск». Да красавіка 2012 года паступіла яшчэ 2 рэгіянальных электрацягніка і 1 гарадзкі. Па маршруце Мінск-Пасажырскі — Беларусь (Заслаўе) перавезлі звыш 454 000 чалавек, а рэгіянальнымі электрацягнікамі — звыш 126 000 чалавек. 1 чэрвеня 2012 году «Штадлер» заключыў дамову аб укладанні каля 50 млн еўра ў вытворчасць. Да 31 снежня 2020 года прадпрыемства вызвалілі ад выплаты арэнды за 18,9 га ў Дзяржынскім раёне, вылучаных пад будаўніцтва. Таксама ў 2012—2016 гадах «Электрычны транспарт» вызвалілі ад падатку на дададзеную вартасць пры ўвозе абсталявання для вытворчасці гібрыдных аўтобусаў, тралейбусаў і трамваяў. Пры гэтым зямельную дзялянку выдавалі ў арэнду на 99 гадоў.
Вытворчасць
10 лютага 2016 году кіраўнік «Штадлера» Петэр Шпулер абвесціў пра ўкладанне звыш 4 млн еўра цягам 2016 году ў фаніпальскі завод. З часу адкрыцця «Штадлер Мінск» выпусціў 26 цягнікоў, з якіх 11 2-павярховых для маскоўскага «Аэраэкспрэса». Кіраўнік прадпрыемства Філіп Брунэр паведаміў, што 5 такіх цягнікоў паставілі да Еўрапейскіх гульняў 2015 году ў Азербайджан, куды пастаўку яшчэ 5 заказалі да 2017 году. Беларуская чыгунка заказала 2 міжгароднія 7-вагонныя электрычкі. Абодва цягнікі абкатвалі для міжрэгіянальных лініяў бізнэс-класа між Мінскам і Гомелем. Іх хуткасць дасягала 200 км/гадзіна. На люты 2016 года пры магчымасці вытворчасці «Штадлер Мінск» каля 120 вагонаў за год яе загрузка складала 30%, таму ўласнік «Штадлера» Петэр Шпулер перанёс у Фаніпаль некалькі заказаў з іншых заводаў. У Фаніпалі працавала 600 чалавек, з якіх большасьць складалі былыя супрацоўнікі «Белкамунмаша» і «Мінскага вагонарамонтнага завода». Таксама 3 супрацоўнікі былі замежнікамі.
«Мяцеліца»
З 2014 заводам выпускаецца трамвай «Мяцеліца». Дызайн трамвая быў распрацаваны Рэспубліканскім камп'ютарным цэнтрам машынабудаўнічага профілю (падраздзяленне Аб'яднанага інстытута машынабудавання Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі). Большасць цягнікоў працуе ў Санкт-Пецярбургу (пад назвай «Чижик») і Балівіі. Некаторы час адзін трамвай працаваў і ў Мінску. На момант Выпуску з'яўляўся адным з самых сучасных трамваяў постсавецкай прасторы.
«Stadler M110/M111»
У 2016 годзе КТУП «Мінскі метрапалітэн» арганізавала тэндар на пастаўку вагонаў метро для абслугоўвання будаванай трэцяй лініі метро. Тэндар выйграла ЗАТ «Штадлер Мінск». У адпаведнасці з умовамі тэндара, кампанія павінна была паставіць шэсць чатырохвагонных (для Зеленалужскай лініі) і чатыры пяцівагонных (для Аўтазаводскай лініі) саставаў. Планавалася, што распрацаваныя Stadler M110/M111 ў будучыні стануць заменай для састарэлых саставаў на Маскоўскай і Аўтазаводскай лініях. Уся інжынірынгавая праца гэтага праекта была выканана менавіта супрацоўнікамі «Штадлер Мінск». Цягнікі распрацаваны пад канкрэтныя тэхнічныя патрабаванні заказчыка іцалкам вырабляюцца на заводзе ў Фаніпалі.
Маруна пахучая
Батанічнае апісанне
Шматгадовая травяністая расліна вышынёй 20—30  см з тонкім паўзучым карэнішчам і з пахам кумарыну. Сцябло прамастойнае, голае, чатырохграннае. Лісце простае, суцэльнае, сядзячае, шурпатае па краі, у кальчаках (ніжняе па 6, верхняе — па 8). Каля асновы кальчакоў маецца кольца са шчацінак. Кветкі белага колеру, з чатырма пялёсткамі, у шышкападобных мяцёлках. Плод — падвойны арэшак з кручкападобнымі шчацінкамі.
Расліна ядавітая.
Распаўсюджанне і экалогія
Расліна распаўсюджана ва ўмераных зонах Еўропы і Азіі, таксама ў Алжыры. Расце ў цяністых лясах, зарасніках, парках і садах на вільготных глебах. Мезафіт, мезатроф, эўтроф.
Ахоўваецца на тэрыторыі шэрагу рэгіёнаў Расіі.
Гаспадарчае значэнне
Лекавая, меданосная і дэкаратыўная расліна.
Прафсаюзная (станцыя метро, Масква)
«Прафсаюзная» (Профсою́зная) — станцыя Калужска-Рыжскай лініі Маскоўскага метрапалітэна.
Жыронскі ўніверсітэт
Жыронскі ўніверсітэт (Universitat de Girona) — іспанская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Жырона ў аўтаномнай супольнасці Каталонія.
Рыпкы
Рыпкы (Ріпки) — пасёлак гарадскога тыпу ў Чарнігаўскай вобласці Украіны, раённы цэнтр Рыпкынскага раёна. Размешчаны ў паўночна-заходняй частцы Чарнігаўскай вобласці. За 36 км па чыгунцы, за 39 км па аўтамабільных дарогах ад Чарнігава. За 244 км па чыгунцы і за 184 км па аўтатрасе ад Кіева.
У ХІХ стагоддзі мястэчка Рыпкы было ў складзе Рыпыцкай воласці Гараднянскага павета Чарнігаўскай губерні.
IC 2443
IC 2443 — галактыка тыпу SB0 (кампактная выцягнутая галактыка) ў сузор’і Рак.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Phelsuma barbouri
Phelsuma barbouri — від геконаў з роду фяльзумаў, якія жывуць у цэнтральнай частцы Мадагаскара.
Апісанне
Гэта дзённая яшчарка, якая можа дасягаць агульнай даўжыні каля 13,5 см. Афарбоўка цела карычнявата-зялёнага або цёмна-зялёнага колеру. Ад галавы да хваста праходзяць цёмна-карычневыя палосы. Канечнасці, як правіла, карычневага колеру. Хвост аднатонна-зялёны, злёгку сплошчаны.