cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Пратэсты ў Венесуэле (з 2014)
Першыя пратэсты супраць злачыннасці пачаліся ў студзені 2014 годзе пасля таго, як актрыса і былая Міс Венесуэла Моніка Спір з мужам былі забітыя 6 студзеня ў машыне, у якой у гэты момант знаходзілася і іх пяцігадовая дачка. У лютым адбыўся яшчэ адзін эпізод са спробай згвалтавання студэнткі ва ўніверсітэцкім кампусе Сан-Крыстобаля, які вывеў на вуліцы студэнтаў; гэтыя пратэсты перакінуліся і на іншыя гарады, дзе да іх далучыліся лідары апазіцыі. Студэнцкія пратэсты супалі са святкаваннем двухсотгоддзя бітвы пад Ла Вікторыяй 12 лютага 1814 года падчас Венесуэльскай вайны за незалежнасць, у якой прыхільнікі незалежнасці ва ўмовах недахопу ўзброеных сіл выдавалі зброю студэнтам і семінарыстам. Таму гэтая дата таксама адзначаецца як Нацыянальны дзень моладзі.
Пратэсты 2014 года атрымалі назву «Венесуэльскай вясны» паводле аналогіі з Арабскай вясной.
Прычыны
У Венесуэле і суседніх краінах высокі паводле сусветных стандартаў узровень карупцыі. З часу першага апублікавання берлінскай НДА Transparency International (TNI) індэксу ўспрыняцця карупцыі Венесуэла стала займала ў ім апошнія месцы (напрыклад, у 2008 годзе — 158-я з 180 краін, найгоршая ў Амерыцы пасля Гаіці ; у 2012 годзе — у дзясятцы найгоршых краін разам з Бурундзі, Чадам і Гаіці ) і ў рэйтынгу 2013 года знаходзілася на 160-м месцы з 175. Паводле звестак TNI, найбольш карумпаванымі ў Венесуэле з’яўляюцца паліцыя, суды і парламент.
Эканамічная палітыка венесуэльскага ўрада спрычыніла найвышэйшы ўзровень інфляцыі ў свеце і значны дэфіцыт прадуктаў і іншых тавараў. У краіне не стае, напрыклад, туалетнай паперы, цукру, малака, кавы. Прэзідэнт Мадура ж лічыць прычынай гэтага «эканамічную вайну» супраць яго кабінета.
У 2013 годзе Венесуэла правяла дэвальвацыю ўласных грошай. У краіне не стае цвёрдай валюты для сплаты пазыкаў. Урад вінны найбуйнейшай прыватнай кампаніі «Empresas Polar», якая займаецца харчовай вытворчасцю, 463 мільёны долараў ЗША, з-за чаго прадпрыемства не можа разлічыцца з замежнымі пастаўшчыкамі. Замарожаны галоўны чыгуначны праект краіны, бо Венесуэла не мае 7,5 мільярдаў долараў і вінаватая Кітайскай чыгунцы $500 мільёнаў. З пачатку 2014 года такія міжнародныя авіякампаніі, як Air Canada, Air Europa, American Airlines і United Airlines, прыпынілі дзейнасць у Венесуэле, паколькі яе запазычанасць склала 3,3 мільярды долараў.
Манетарная палітыка ўрада прывяла да таго, што ў краіне не хапае лекаў і іншых медыкаментаў. Венесуэльскі ўрад перастаў публікаваць медыцынскую статыстыку ў 2010 і не выдзяляе дастатковых сродкаў на медыцыну; па прызнанні ўрачоў, 9 з 10 вялікіх шпіталяў маюць толькі 7% неабходных медыкаментаў, а прыватныя ўрачы паведамляюць, што «незлічоная колькасць» пацыентаў памірае ад лёгка вылечных хвароб толькі з-за «эканомікі, што коціцца ўніз».
Кожную 21 хвіліну ў Венесуэле забіваюць чалавека. За першыя два месяцы 2014 года ўжо загінулі каля 3000 чалавек, што на 10% больш за мінулагодні аналаг і на 500% больш ад часу прыходу да ўлады Уга Чавеса. Пасля забойства актрысы і былой Міс Венесуэлы Монікі Спір з мужам у пачатку студзеня на вачах у іх пяцігадовай дачкі брытанскі тэлеканал «Channel 4» назваў Венесуэлу «адной з найнебяспечнейшых краін свету, у якой пры прэзідэнцтве Уга Чавеса расквітнела злачыннасць, і падчас узброеных рабаванняў часта ўчыняюцца забойствы». Колькасць загінулых за мінулае дзесяцігоддзе супастаўная з колькасцю ахвяр у Іракскай вайне.
Падзеі
8 студзеня 2014 года пасля таго, як стала вядома пра забойства Монікі Спір і яе былога мужа, у сталіцы Венесуэлы Каракасе пачаліся пратэсты. 23 студзеня апазіцыйныя палітыкі Леапольда Лопес і Марыя Карына Мачада распачалі кампанію па пазбаўленні Мадура пасады пад назвай La Salida (Сыход). Яны заклікалі дабіцца сыходу прэзідэнта шляхам грамадзянскіх пратэстаў і запрасілі да ўдзелу ў акцыях студэнтаў.
4 лютага студэнты Андскага ўніверсітэта пратэставалі супраць неабароненасці і спробы згвалтавання студэнткі. На наступны дзень іх падтрымалі студэнты ўніверсітэта Алехандра Гумбальта, яшчэ праз дзень — каталіцкага ўніверсітэта Тачыры. Пасля затрыманняў да акцый падтрымкі далучыліся іншыя ўніверсітэты.
12 лютага адбыўся агульнанацыянальны страйк, які прайшоў у 38 гарадах краіны і быў прымеркаваны да 200-годдзя Дня моладзі і бітвы пад Ла Вікторыяй. Пасля спробы паліцыі разагнаць дэманстрацыі і выкарыстання зброі пратэсты сталі разгарацца. Першым загінулым пратэстоўцам стаў Васіль Дакоста, забіты стрэлам у галаву. Пазней у гэты ж дзень у Каракасе былі забітыя яшчэ адзін пратэстовец Роберт Рэдман і адзін праўрадавы актывіст. Прэзідэнт Мадура абвінаваціў у гібелях «фашысцкія групоўкі» і апазіцыйнага лідара Леапольда Лопеса.
NGC 2339
NGC 2339 (іншыя абазначэнні — UGC 3693, MCG 3-19-2, ZWG 85.40, ZWG 86.5, IRAS07054+1851, PGC 20222) — галактыка ў сузор’і Блізняты.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Гары Потэр і Кубак агню (фільм)
«Гары Потэр і Кубак агню» (Harry Potter and the Goblet of Fire) — фэнтэзі-фільм кампаніі «Warner Bros. Pictures» і рэжысёра Майка Ньюэла, выпушчаны ў 2005 годзе. З’яўляецца экранізацыяй аднайменнага рамана Джаан Роўлінг 2000 года. «Кубак агню» з’яўляецца працягам фільма «Гары Потэр і вязень Азкабана», а таксама чацвёртым фільмам франшызы пра хлопчыка-чараўніка.
Прадзюсарам стужкі з’яўляецца Дэвід Хэйман, сцэнар напісаў Стыў Клоўз. У фільме зняліся Дэніэл Рэдкліф у ролі Гары Потэра, Руперт Грынт — Рон Уізлі, Эма Уотсан — Герміёна Грэйнджэр.
Барыс Васільевіч Самсонаў
Барыс Васільевіч Самсонаў (1909—1943) — чырвонаармеец Рабоча-сялянскай Чырвонай Арміі, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза (1944).
Біяграфія
26 верасня 1943 года Самсонаў у ліку першых пераправіўся праз Дняпро у раёне вёскі Няданчычы Рэпкінскага раёна Чарнігаўскай вобласці Украінскай ССР і прыняў актыўны ўдзел у баях за захоп і ўтрыманне плацдарма на яго заходнім беразе. Асабіста ўдзельнічаў у рукапашных сутычках, знішчыўшы 8 варожых салдат. У ходзе наступных баёў 21 кастрычніка 1943 года Самсонаў загінуў. Пахаваны ў вёсцы Дзяражычы Лоеўскага раёна Гомельскай вобласці Беларусі.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 15 студзеня 1944 года за «мужнасць і гераізм, праяўленыя на фронце барацьбы з нямецкімі захопнікамі» гвардыі чырвонаармеец Барыс Самсонаў пасмяротна быў удастоены высокага звання Героя Савецкага Саюза. Таксама пасмяротна быў узнагароджаны ордэнам Леніна.
Супрацьлодачны карабель
Супрацьлодачны карабель — ваенны карабель, прызначаны для барацьбы з падводнымі лодкамі, як правіла, адначасова здольны змагацца і з паветранымі цэлямі.
Класіфікацыя супрацьлодачных караблёў па іх памеры
Таксама існуюць падводныя лодкі, спецыялізаваныя для знішчэння субмарын (напрыклад Праэкт 705 «Ліра»), аднак да супрацьлодачных караблёў іх, як правіла, не адносяць.
Браслаўская ГЭС
Браслаўская ГЭС — малая гідраэлектрастанцыя на рацэ Друйка. Пабудаваная ў 1954 каля в. Друйск, абслугоўвала 9 калгасаў Браслаўскага раёна. Закінутая ў 1970-я гады. Адноўленая ў 2005 годзе. Вызначаная магутнасць 300 кВт. Усталяваны два энергаблокі тыпу ГЭУ вызначанай магутнасцю па 150 кВт кожны.
Малая гідраэлектрастанцыя
Малая гідраэлектрастанцыя, малая ГЭС, міні ГЭС, МГЭС — гідраэлектрастанцыя, якая мае параўнальна невялікую вызначаную магутнасць. Пэўнай агульнапрынятай ва ўсіх краінах вялічыні вызначанай магутнасці для прылічэння гідраэлектрастанцый да катэгорыі малых няма. Часцей да малых гідраэлектрастанцый прылічваюць гідраэнергетычныя ўстаноўкі, вызначаная магутнасць якіх не перавышае 5 МВт (Аўстрыя, Германія, Польшча, Іспанія і інш.). У Латвіі і Швецыі, малымі лічаць ГЭС вызначанай магутнасцю да 2 МВт, у некаторых іншых краінах – да 10 МВт (Грэцыя, Ірландыя, Партугалія). Час ад часу адбываюцца змены класіфікацыі, у ЗША, дзе былі прынятыя меры стымулявання развіцця малой гідраэнергетыкі (праз спрашчэнне ліцэнзійнай працэдуры афармлення праектаў будынкаў малых ГЭС), першапачаткова да іх прылічвалі ГЭС вызначанай магутнасцю да 5 МВт, затым верхняя мяжа была павялічаная да 15 МВт, а ў 1980 іх максімальная вызначаная магутнасць была абмежаваная 30 МВт. У СССР паводле БНіП 2.06.01-86 да малых прылічвалі ГЭС, вызначанай магутнасцю да 30 МВт пры дыяметры працоўнага кола турбіны да 3 м. У Беларусі малымі электрастанцыямі лічацца электрастанцыі з вызначанай магутнасцю да 6 МВт, а канцэрн «Белэнерга» мусіць разлічвацца з малымі электрастанцыямі за пастаўленную электраэнергію па падвоенных тарыфах. Прыкладна так і ў Латвіі, дзяржава гарантуе закуп электраэнергіі ад малых ГЭС па падвойным тарыфе на працягу 8 гадоў пасля ўводу ў эксплуатацыю. З малых ГЭС умоўна вылучаюць мікра ГЭС, вызначаная магутнасць якіх не перавышае 0,1 МВт, і піка ГЭС, вызначаная магутнасць якіх не перавышае 0,05 МВт.
У Швецыі дзейнічае 1,35 тыс. малых ГЭС (2006), якія выпрацоўваюць 10% неабходнай краіне электраэнергіі, у Кітаі каля 83 тыс. малых ГЭС (2006). У Беларусі да стварэння адзінай Беларускай энергетычнай сістэмы існавала 179 малых ГЭС агульнай вызначанай магутнасцю 21 тыс. кВт са штогадовай выпрацоўкай электрычнасці 88 млн. кВт*г, якія забяспечвалі электраэнергіяй сельскую гаспадарку, пасля большасць з іх была закінутая, цяпер робяцца спробы ўзнавіць іх. (: Гідраэнергетыка Беларусі) У Расіі ААТ «ГідраАГК» лічыць за малыя гідраэлектрастанцыі вызначанай магутнасцю меней за 25 МВт. Будаўніцтва падобных станцый вулучана кампаніяй ў асобную праграму, аператарам якой з'яўляецца дачэрняя арганизацыя прадпрыемства — фонд «Новая энергія». Паводле праграмы, да 2010 запланавана ўвесці ў эксплуатацыю малых ГЭС агульнай вызначанай магутнасцю 150 МВт, а да 2020 — не менш чым 1000 МВт.
Speak and Spell
«Speak & Spell» — дэбютны альбом Depeche Mode, запісаны і выдадзены ў 1981 годзе. Гэта адзіны альбом гурта, запісаны з Вінсам Кларкам (каторы быў аўтарам бальшыні тэкстаў), перад тым, як ён зыйшоў і пачаў працаваць з такімі гуртпмі, як The Assembly, Yazoo і Erasure.
Альбом перавыдадзены 3 красавіка 2006 года.
Рэліз 1987 года
Брытанскі LP: Mute / Stumm 5
Амерыканскі LP/CD
Перавыданне 2006 года
Бонус (у DTS 5.1, Dolby Digital 5.1, PCM Stereo):
Усе тэксты песень напісаныя Вінсам Кларкам, акрамя «Tora! Tora! Tora!» і «Big Muff», напісаных Марцінам Горам. Дэвід Гаан — галоўны вакаліст усіх песень, акрамя «Any Second Now (Voices)», каторая спета Марцінам. «Big Muff» і безвакальная версія песні «Any Second Now» — інструментальныя кампазіцыі.
Андрыевычы
Андрыевычы (Андріє́вичі) — вёска ў Ямільчынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.
Шчучынскае благачынне
Шчучынскае благачынне, Шчучынская благачынная акруга — акруга ў Гродзенскай і Ваўкавыскай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае прыходы Шчучынскага раёна Гродзенскай вобласці.
Відзіборскі сельсавет
Гісторыя
Утвораны 31 сакавіка 1959 года шляхам аб’яднання Дубайскага і Асаўскога сельсаветаў. 6 чэрвеня 1960 года ў адміністрацыйнае падпарадкаванне Столінскага гарсавета перададзена вёска Юнішча. На 1 студзеня 1974 года ў складзе Відзіборскага сельсавета 10 населеных пунктаў.
Насельніцтва
Паводле перапісу 2009 года насельніцтва сельсавета складае 2357 чалавек, з іх 96,2 % — беларусы.
Спасылкі
[http://stolin.brest-region.gov.by/index.php? Сайт Столінскага раённага выканаўчага камітэта]
Фёдар Аляксеевіч Баталаў
Біяграфія
Нарадзіўся ў горадзе Казані, цяпер сталіцы Рэспублікі Татарстан, у сям'і рабочага. Рускі. Скончыў пачатковую школу. Працаваў у Казані.
У Чырвонай арміі з 1918 года.
Удзельнік грамадзянскай вайны.
Удзельнік фінскай вайны, на якой быў узнагароджаны ордэнам Баявога Чырвонага Сцяга.
Батальён 437-га стралковага палка (154-я стралковая дывізія, 21-я армія, Заходні фронт) пад камандаваннем капітана Баталава Фёдара 14-18 ліпеня 1941 года падчас баёў у раёне гарадоў Жлобіна і Рагачова Гомельскай вобласці Беларусі, у ходзе якіх па чарзе акружыў і заняў вёскі Прыдарожнае, Заграддзе і Заводнае, адбіў контратаку праціўніка і заняў дэпо станцыі «Жлобін».
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 9 жніўня 1941 года за ўзорнае выкананне баявых заданняў камандавання на фронце барацьбы з нямецкімі захопнікамі і праяўленыя пры гэтым мужнасць і геройства капітану Баталову Фёдару Аляксеевічу прысвоена званне Героя Савецкага Саюза. Атрымаць ўзнагароды ён не паспеў.
17 жніўня 1941 года капітан Ф. А. Баталаў загінуў у баі ў раёне вёскі Скепня Гомельскай вобласці. Пахаваны на месцы гібелі.
Патрыс Талон
Патрыс Гіём Атаназ Талон (Patrice Guillaume Athanase Talon; нар., Віда) — бенінскі бізнесмен, прэзідэнт Беніна з 6 красавіка 2016 года.
Біяграфія
Вядомы як «кароль бавоўны» з-за свайго ўдзелу ў баваўнянай прамысловасці, быў прыхільнікам прэзідэнта Яі Боні, фінансаваў яго выбарчыя кампаніі ў 2006 і 2011 гадах. За гэта яму дазволілі выкупіць у 2008 годзе баваўняную вытворчасць у дзяржаўнай сельгаскарпарацыі Санапра. У 2011 годзе, за два месяцы да выбараў, Талон атрымаў кантроль над портам Катану (гадавы даход порта супастаўны з бюджэтам усяго Беніна).
Жанаты, мае дваіх дзяцей.
Каменскі раён (Алтайскі край)
Каменскі раён (Ка́менский райо́н) — адміністрацыйна-тэрытарыяльнае ўтварэнне (сельскі раён) і муніцыпальнае ўтварэнне (муніцыпальны раён) у Алтайскім краі Расіі. Адміністрацыйны цэнтр — горад Камень-на-Обі.
Геаграфія
Раён размешчаны на поўначы края. Мяжуе з Круціхінскім, Панкрушыхінскім, Баеўскім, Цюменцаўскім, Шалаболіхінскім раёнамі края і Новасібірскай вобласцю.
Плошча — 3666,23 км².
Рэльеф — складкаватая паверхня Прыобскага плато. Клімат кантынентальны. Сярэдняя тэмпература студзеня −19,7 °C, ліпеня +18,9° C. Гадавая колькасць атмасферных ападкаў — 360 мм. Па тэрыторыі раёна працякае рака Об, праходзіць Кулундзінскі магістральны канал, азёры Горкае і Тэлеуцкае. Глебы — сярэднія чарназёмы, пясчаныя, саланцаватыя, саланчаковыя, балотныя. Растуць хвоя, бяроза, асіна, каліна. Фаўна: ліса, заяц-русак, тхор, калонак, вавёрка, з птушак — цецярук, глушэц.
Локачы (Валынская вобласць)
Лакачы ці Локачы (Локачі) — пасёлак гарадскога тыпу ў Валынскай вобласці Украіны, раённы цэнтр Лакачынскага раёна.
Гісторыя
Першымі гістарычнымі ўладарамі мястэчка былі князі Глінскія. У перыяд гаспадарання Чартарыйскіх у Лакачах быў пабудаваны замак на балотах каля вёскі Козліў. Аб гэтым замку успамінае Ян Яблонскі - ваявода Валынскі ў 1545 годзе. Далей уладальнікамі мястэчка становяцца князі Сангушкі, якія з'явіліся на Валыні ў Камені-Кашырскім і Ратна ў 1441-1443 гадах. Самым вядомым з гэтага роду быў Раман Сангушко (1537-1571).
У 1803 годзе было адкрыта прыходскае вучылішча, якое з-за недахопу сродкаў неўзабаве спыніла сваё існаванне. Толькі з 1817 года пачалося навучанне ў вучылішчы, вучылі на польскай і рускай мовах. Пасля рэформы 1861 года ў Локачах узнікаюць першыя прадпрыемствы. Дзейнічала дзве суконныя фабрыкі, цагляны завод. Сяляне займаліся саматужнымі промысламі, асабліва было развіта сталярная вытворчасць, выраб некаторых сельскагаспадарчых прылад, кавальская справа, ткацтва, гэтым займаліся ў кожнай гаспадарцы. Вырабы прадаваліся на мясцовых рынках і кірмашах, якія праходзілі ў Лакачах. Да 1917 года мястэчка уваходзіла ў Хараўскую воласць Уладзімір-Валынскага павета Валынскай губерні.
У 1917 годзе мястэчка ўваходзіць у склад Украінскай Народнай Рэспублікі.
У выніку паразы першых вызваленчых змаганняў з-за знешняй агрэсіі мястэчка адыходзіць да Польшчы, належаў гміне Хорув Гарохіўскага павету Валынскага ваяводства.
19 верасня 1939 года, згодна з пактам Молатава-Рыбентропа, у мястэчка ўвайшлі савецкія войскі.
Ірына Уладзіміраўна Сідорская
Біяграфія
Скончыла з адзнакай аддзяленне філасофіі філасофска-эканамічнага факультэта БДУ (1991), у 1994 годзе — аспірантуру кафедры філасофіі і метадалогіі навукі. Пачала працу на кафедры тэхналогій камунікацыі і сувязяў з грамадскасцю БДУ на пасадзе дацэнта з дня яе заснавання ў 1999 годзе. З 2010 года з’яўляецца загадчыкам кафедры.
Локачы (Валынская вобласць)
Гісторыя
23 чэрвеня 1941 года ў Лакачы без бою ўступілі немцы. Гітлераўцы арганізавалі ў Лакачах масавыя расстрэлы, падчас якіх знішчана 3667 асоб яўрэйскай нацыянальнасці. У Германію на катаржныя работы было вывезена 994 чалавек. У ліпені 1944 года ў Лакачах была ўсталяваная савецкая ўлада і пачалася гвалтоўная мабілізацыя.
З 24 жніўня 1991 года мястэчка ўваходзіць у незалежную Украіну.
Ірына Уладзіміраўна Сідорская
Біяграфія
Аўтар каля 200 навуковых, навукова-папулярных і вучэбна-метадычных публікацый. Кіраўнік 5-ці аспірантаў, у т.л. двух абароненых кандыдатаў — Юй Хунянь «Фарміраванне іміджу Кітайскай Народнай Рэспублікі ў сістэме масавай камунікацыі Рэспублікі Беларусь» (2015) і Ганна Навуменка «Карпаратыўныя медыя ў Беларусі: тыпалогія, змест і асаблівасці функцыянавання» (2019).
Аўтар ідэі і арганізатар першых «PR-чытанняў» (2003), праектаў «Школа PR» (з 2007, пасля — «Акадэмія камунікацыі»), Міжнароднага адкрытага студэнцкага форуму «PR-кветка» (з 2008). Пры яе актыўным удзеле распрацаваны і ўкаранёны ў навучальны працэс адукацыйныя стандарты і вучэбныя планы па спецыяльнасцях «Інфармацыя і камунікацыя» і «Камунікацыя ў сферы грамадскіх сувязяў» для шматузроўневай сістэмы адукацыі. Таксама з’яўлялася актыўным прыхільнікам і ўдзельнікам працэсу ўнясення прафесіі «спецыяліст па сувязях з грамадскасцю» і «спецыяліст па рэкламнай камунікацыі» у адзіны даведнік пасад служачых Рэспублікі Беларусь, якое адбылося ў лістападзе 2013 года.
Распрацавала аўтарскія курсы лекцый па 5-ці дысцыплінах, напісала і выдала 2 навучальных дапаможніка з грыфам Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь, а таксама 3 дапаможнікі без грыфа. Аўтар манаграфіі «Інстытут паблік рылейшнз у развіцці сацыядынамічных працэсаў у Рэспубліцы Беларусь» (Мінск, 2017). Аўтар 24 навуковых артыкулы ў выданнях з пераліку Вышэйшай атэстацыйнай камісіі Рэспублікі Беларусь і замежных выданнях.
У 1995 годзе абараніла кандыдацкую дысертацыю на тэму «Сацыядынаміка культуры ва ўмовах інфармацыйнай рэвалюцыі», у 2019 — доктарскую дысертацыю на тэму «Інстытут паблік рылейшнз у мадэрнізацыі інфармацыйнай прасторы Беларусі».
Замужам, двое дзяцей.
Сядзібна-паркавы комплекс Прушынскіх (Каралішчавічы)
Сядзібна-паркавы комплекс Прушынскіх — сядзіба ў вёсцы Каралішчавічы Мінскага раёна Мінскай вобласці.
Гісторыя
Маёнтак Каралішчавічы належаў княжацкаму роду Друцкіх-Горскіх. У 1703 годзе разам з Лошыцай і Трасцянцом перайшоў Прушынскім. Першым уладальнікам быў Георгій Геранімавіч Прушынскі, ад якога Каралішчавічы адышлі да маршалка Трыбунала ВКЛ Іосіфа Прушынскага. У 1779 годзе Іосіф Прушынскі перадаў Каралішчавічы свайму сыну генерал-ад’ютанту апошняга караля Рэчы Паспалітай Станіслава Панятоўскага і старосце менскаму Станіславу. Ён заснаваў у сваіх маёнтках 8 касцёлаў, у тым ліку касцёлы Святога Станіслава ў Каралішчавічах у 1785 годзе і ў Новым Двары ў 1792 годзе. Пры Станіславе Прушынскім прыкладна ў апошняй чвэрці XVIII ст. была пабудавана і сядзіба. Паводле сямейных паданняў, Станіслаў Прушынскі ў 1797 годзе прымаў у сябе расійскага імператара Паўла І і быў узнагароджаны тым ордэнам Святой Ганны. Каралішчавічы перайшлі пасля смерці Станіслава да яго старэйшага сына падкаморыя менскага Міхала Прушынскага, які валодаў Заслаўем, потым менскаму суддзю Мечыславу Прушынскаму.
Апошнім уладальнікам стаў член Мінскага земляробчага таварыства Міхал Прушынскі.
Архітэктура
Сядзіба займала высокую левую тэрасу ракі Свіслач, у месцы круглага жывапіснага выгібу ракі. Уключала сядзібны дом, рэгулярны парк, касцёл і гаспадарчы двор. Уяўленне аб доме дае адзін фотаздымак. Драўляны, зрубнай канструкцыі будынак спалучаў формы барока і класіцызму. У плане выцягнуты, прамавугольны, аднапавярховы, накрыты чатырохсхільным гонтавым дахам. На фасадзе — драўляны ганак з калонамі, у кожным крыле фасада па пяць вокнаў. На галоўнай восі — сенцы; планіроўка на дзве паловы. У доме была мэбля XIX ст., збор сямейных партрэтаў.
Ад параднага двара на высокай тэрасе, уніз па склону размяшчаўся рэгулярны парк — узор рэгулярных тэрасных паркаў другой паловы XVIII ст. Раслі ліпавыя баскеты, шырока прымянялася тапіярная фармоўка дрэў. Дрэвы стваралі самкнутае насаджэнне і замацоўваюць круты схіл рачной тэрасы. Парк вызначаўся маляўнічасцю дальніх перспектыў на пойму, ахопленую паўкальцом рэчышча. Акцэнтам дальняй перспектывы ёсць касцёл Святога Станіслава на процілеглым баку ракі, у якім на аргане калісьці іграў Станіслаў Манюшка. У 1930-я гг. будынак быў перабудаваны пад клуб.
Сядзібны дом згарэў у 1989 годзе. З сядзібных пабудоў захавалася пабудаваная ў канцы XIX — пачатку ХХ ст. прамавугольная ў плане (33х12 м) стайня (?) з чырвонай цэглы. Добра выяўлены фрагмент ахоўнай паласы, які мае вялікае супраць эразійнае значэнне, у складзе якой выкарыстоўвалася гібрыдная форма лістоўніцы.
Раманавіцкі сельсавет
Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Гомельскага раёна Гомельскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Гомельскім раёне БССР. З 10 лютага 1931 года ў межах гарадской рысы горада Гомеля. З 27 ліпеня 1937 года ў складзе Гомельскага раёна, з 20 лютага 1938 года — Гомельскай вобласці. 23 мая 1959 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Улукаўскага сельсавета.
Мацьё Керэку
Мацьё Керэку (Mathieu Kérékou;, Куарфа, Французская Дагамея — , Катану, Бенін) — бенінскі ваенны і дзяржаўны дзеяч, двойчы займаў пасаду прэзідэнта краіны, брыгадны генерал.
Міхаіл Віктаравіч Бань
Міхаіл Віктаравіч Бань (нар., Чырвонаслабодскі раён, Бабруйская акруга, БССР) — беларускі дзяржаўны і ваенны дзеяч.
Біяграфія
Працаваў намеснікам начальніка Упраўлення Камітэта дзяржаўнай бяспекі Рэспублікі Беларусь па Брэсцкай вобласці, намеснікам начальніка Брэсцкай мытні па ідэалагічнай рабоце.
У 1995 годзе ў другім туры быў выбран дэпутатам Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь ад Драгічынскай выбарчай акругі № 16 Брэсцкай вобласці.
Узнагароды
За значны асабісты ўклад у рэалізацыю дзяржаўнай сацыяльнай палітыкі ў галіне лекавага забеспячэння насельніцтва быў узнагароджаны Ганаровай граматай Савета Міністраў Беларусь (15 кастрычніка 2015).
IC 4904
IC 4904 — галактыка тыпу S? (спіральная галактыка) ў сузор’і Паўлін.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
(59) Элпіда
(59) Элпіда — буйны астэроідаў галоўнага пояса, які належыць да спектральнага класа B. Ён быў адкрыты 12 верасня 1860 года французскім астраномам Жанам Шакарнакам у Парыжскай абсерваторыі і названы ў гонар старажытнагрэчаскай багіні надзеі Элпіды.
Дон Кіхот
Дон Кіхот:
Яблунэць
Яблунэць (Яблунець) — пасёлак гарадскога тыпу ў Ямільчынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.
Аляксандр Кірылавіч Шэлепень
Аляксандр Кірылавіч Шэ́лепень ( — ) — удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. Герой Савецкага Саюза (1946).
Нарадзіўся ў вёсцы Забор’е Полацкага павета (цяпер ). Скончыў 7 класаў Клясціцкай сярэдняй школы, працаваў у Юхавіцкім леспрамгасе.
У Чырвонай Арміі з 1938 г. У баявых дзеяннях падчас Вялікай Айчыннай вайны з чэрвеня 1941 г. на Заходнім фронце ў якасці камандзіра гарматнага разліку ў артылерыйскай часці. У 1942 г. скончыў курсы малодшых лейтэнантаў стаў. Ваяваў на Волхаўскім, Ленінградскім, 1-м Беларускім франтах, удзельнік бітвы за Маскву, Берлінскай аперацыі.
Камандзір батарэі 121-й гаўбічнай артылерыйскай брыгады (2-я артылерыйская дывізія, 6-ы артылерыйскі корпус прарыву, 5-я ударная армія, 1-ы Беларускі фронт) старшы лейтэнант А. К. Шэлепень вызначыўся ў ходзе Берлінскай аперацыі. 16 красавіка 1945 года ў раёне горада Цэхін падчас контратакі праціўніка з групай байцоў батарэі аўтаматным агнём і гранатамі падтрымаў бой стралковых падраздзяленняў.
22—28 красавіка 1945 г. у вулічных баях батарэя разбурыла 26 аб’ектаў з агнявымі кропкамі, 4 барыкады, знішчыла шмат жывой сілы праціўніка. Калі разлік адной з гармат выйшаў са строю, А. К. Шэлепень сам абстрэльваў варожыя агнявыя пункты, чым садзейнічаў прасоўванню падраздзяленняў 26-га стралковага корпуса ўглыб Берліна.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 15 мая 1946 года старшаму лейтэнанту Шэлепеню А. К. прысвоена званне Героя Савецкага Саюза.
Пахаваны на Сулажгорскіх могілках у Петразаводску.
Памяць
Імем героя названа вуліца ў гарадскім пасёлку Расоны.
WikiLeaks
WikiLeaks (ад англ. Wiki і leak — «выцечка») — міжнародны сацыяльны сеткавы праект, заснаваны на дапрацаваным вікі-рухавіку, у якім была ўведзена магчымасць ананімнага рэдагавання артыкулаў з выкарыстаннем тэхналогій MediaWiki, Freenet, Tor і PGP.
Мэтай праекта аб'яўлена «публікацыя і аналіз дакументаў, якія сталі даступнымі з прычыны ўцечкі інфармацыі». Для навігацыі магчыма выкарыстоўваць бяспечны доступ па пратаколу HTTPS. Нягледзячы на ​​сваю назву, Wikileaks не з'яўляецца вікі-сайтам: чытачы, якія не валодаюць адпаведным дазволам, не могуць рэдагаваць яго змест. Але стаць ананімнай крыніцай інфармацыі можа любы, хто ёй валодае і дашле ў «рэдакцыю».
WikiLeaks спачатку мела вікі-сайт, які мог вольна рэдагавацца наведвальнікамі, але пазней скарысталася традыцыйнай мадэллю апублікавання, якая болей не дазваляе рэдагаваць або каментаваць тэксты. Пасля таго, як сайт быў падвергнуты адлеглым масавым атакам, а таксама адмоваў розных інтэрнэт-правайдараў, маюцца некалькі люстэркаў.
Беларусь
30 жніўня 2011 года «Вікілікс» размясціў у Сеціве ліст амерыканскага пасла ў Беларусі Джорджа Крола ад 11 студзеня 2006 года, у якім адзначалася, што «пасля візіту латвійскага міністра на Тайвань Кітай даў указанні Беларусі на адзін дзень перанакіраваць паток сваіх тавараў не праз латвійскія, а эстонскія парты, і гэта каштавала латвійскаму парту некалькіх мільёнаў долараў». У лісце пасла ад 16 чэрвеня 2006 года чысты кошт актываў Аляксандра Лукашэнкі ацэньваўся ў 9 мільярдаў $. У лісце з пасольства ў Маскве (Расія) ад 27 сакавіка 2009 года згадвалася, што ў 2008 годзе 15 % беларускіх студэнтаў не вярнуліся з летняй працы ў ЗША.
Валатоўскі сельсавет
Назву Валато́ўскі сельсавет маюць:
Джон Констэбл
Джон Констэбл (John Constable;, Іст-Бергхоўлт, Сафалк — , ) — англійскі мастак-рамантык. Найбольшую вядомасць яму прынеслі пейзажы, у прыватнасці з відамі наваколляў Сафалка, адкуль мастак быў родам.
Касіхінскі раён
Касіхінскі раён (Коси́хинский райо́н) — адміністрацыйна-тэрытарыяльнае ўтварэнне (сельскі раён) і муніцыпальнае ўтварэнне (муніцыпальны раён) у Алтайскім краі Расіі. Адміністрацыйны цэнтр — сяло Касіха, размешчанае за 68 км ад Барнаула.
Геаграфія
Плошча — 1877 км². Раён мяжуе з Первамайскім, Зарынскім, Кытманаўскім і Троіцкім раёнамі. Рэльеф — Бійска-Чумышская зона, перасечаны. Па тэрыторыі раёна працякаюць рэкі Часнакоўка; Жыліха з прытокамі Юдзіха, Жураўліха; Вялікая Ласіха з прытокамі Кліміха, Селязнюха, Чаурыха, Афаніха, руч. Лісі Лог, Мал. Ласіха (з руч. Ліствянка), Лепяшыха; Тараба; Баброўка з прытокамі Сасноўка, Шыпуніха, Ваўчыха, Мал. Баброўка, Налобіха, Серабранка, азёры (Красілава, Баюноўскае і Круглае). Глебы — ападзоленныя вышчалачаныя чарназёмы, шэрыя лясныя. Расліннасць: бяроза, хвоя, елка, клён, таполя, асіна, парэчка, маліна, каліна, чаромха, глог.
Гары Потэр і Ордэн Фенікса (фільм)
«Гары Потэр і Ордэн Фенікса» (Harry Potter and the Order of the Phoenix) — фэнтэзі-фільм кампаніі «Warner Bros. Pictures» і рэжысёра Дэвіда Ейтса, выпушчаны ў 2007 годзе. З’яўляецца экранізацыяй аднайменнага рамана Джаан Роўлінг 2003 года. «Ордэн Фенікса» з’яўляецца працягам фільма «Гары Потэр і Кубак агню», а таксама пятым фільмам франшызы пра хлопчыка-чараўніка.
Прадзюсарамі стужкі з’яўляюцца Дэвід Хэйман і Дэвід Барон, сцэнар напісаў Майкл Голдэнберг (гэта адзіны фільм у серыі, сцэнар якога не пісаў Стыў Клоўз). У фільме зняліся Дэніэл Рэдкліф у ролі Гары Потэра, Руперт Грынт — Рон Уізлі, Эма Уотсан — Герміёна Грэйнджэр.
Сюжэт
Фільм распавядае пра пяты год Гары ў школе Хогвартс, калі Міністэрства магіі адмаўляе вяртанне лорда Валдэморта.
П’емонцкая мова
П’емонцкая мова (lenga piemontèisa) — адна з гальска-італійскіх моваў, распаўсюджаная на паўночным захадзе Італіі ў рэгіёне П’емонт. Традыцыйна адносіцца да «італійскіх дыялектаў». На гэтай мове размаўляюць каля 2 мільёнаў чалавек.
Многія еўрапейскія і амерыканскія лінгвісты лічаць п’емонцкую самастойнай мовай, але ў Італіі яна звычайна лічыцца дыялектам. На сённяшні дзень п’емонцкая мова мае вызначаны афіцыйны статус, прызнаны рэгіянальным урадам П’емонта, але не ўрадам Італіі.
П’емонцкая была роднай мовай эмігрантаў, якія ў перыяд з 1850 па 1950 гады з’язджалі з П’емонта ў Францыю, Бразілію, ЗША, Аргенціну, Уругвай і іншыя краіны.
Уладзімір Сцяпанавіч Даўляшэвіч
Уладзімір Сцяпанавіч Даўляшэвіч (, г. Ашмяны — ) — беларускі матагоншчык. Майстар спорту СССР па матацыклетным спорце (1981).
Біяграфія
Скончыў сярэднюю школу № 2 у Ашмянах (1974), Ашмянскае СПТВ-18 (1975), Беларускі політэхнічны інстытут (1988).
Служыў у Савецкай арміі (1975—1977). Працаваў вадзіцелем у аўтабазе № 13, інструктарам-метадыстам па спорце ў Ашмянскай аўташколе (1977—1988), дырэктарам спартыўна-тэхнічнага клуба пры раённым аграпрамысловым аб’яднанні (1988—1993), трэнерам па мотаспорце ў Мінскай федэрацыі аўтамотаспорту. Шасціразовы чэмпіён Беларусі, заняў 5-е месца на чэмпіянаце СССР (Кішынёў, 1983). Падрыхтаваў майстроў спорту А. І. Гіруця, С. М. Квяткевіча.
Гетман Сагайдачны (фрэгат)
Гетман Сагайдачны — фрэгат праекта 11351 (Krivak-III class паводле класіфікацыі НАТА) шматметавы карабель Ваенна-марскіх сіл Украіны. Бартавы нумар U130. Названы ў гонар Пятра Сагайдачнага. Флагман ВМС Украіны.
Гісторыя карабля
Карабель быў закладзены 5 кастрычніка 1990 года як вартавы карабель «Кіраў» на элінгу СБЗ «Заліў» у Керчы, на замову марскіх частак памежных войскаў КДБ СССР. Гэта быў восьмы карабель гэтай серыі. Адрозненнем ад базавага праекта стала абсталяванне карабля прыладамі актыўнага супакойвання гайданкі. Спушчаны на ваду 29 сакавіка 1992 года. У чэрвені таго ж года ўрадам Украіны было прынята рашэнне аб перадачы карабля ВМС, фарміраванне якога толькі пачалося. Караблю было нададзенае імя «Гетман Сагайдачны» ў гонар гетмана Войска Запарожскага Пятра Конанавіча Канашэвіч-Сагайдачнага.
У чэрвені 1994 года карабель здзейсніў афіцыйны візіт у Францыю, у 1995 годзе — дзелавы візіт у Абу-Дабі, на выставу зброі «Айдэкс-95». У тым жа годзе карабель наведаў порт Варна (Балгарыя) і Спец (Італія). У 1996 годзе зрабіў першы трансатлантычны паход на чале атраду караблёў ВМС Украіны ў ЗША ў порт Норфалк. Тады ж здзейснены дзелавыя візіты (двойчы) у порт Гібралтар (Вялікабрытанія) і Понта-Дэлгада (Азорскія астравы, Партугалія).
У 1996 годзе наведаў Поці, Стамбул і Варну. У чэрвені 1999 года з афіцыйным візітам у складзе атрада караблёў ВМС Украіны ў Ізраілі ў порце Хайфа.
У 2008 годзе карабель на працягу трох месяцаў браў удзел у антытэрарыстычнай аперацыі НАТА «Актыўныя намаганні» ў Міжземным моры.
З 22 жніўня да 21 снежня 2012 года знаходзіўся на планавым рэмонце на Севастопальскім марскім заводзе. Прадпрыемства ажыццявіла планавы докавы рамонт карабля, бягучы рэмонт ракетна-артылерыйскага ўзбраення, радыётэхнічнага ўзбраення, рамонт унутраных памяшканняў судна.
Згодна з дасягнутымі дамоўленасцямі ў рамках ваеннага партнёрства Украіны з НАТА было запланавана, што ў перыяд з верасня 2013 па студзень 2014 года ўкраінскія сілы і сродкі будуць прыцягвацца да выканання задачаў у складзе антыпірацкай аперацыі НАТА «Акіянскі шчыт». 3 студзеня 2014 года аперацыя была скончана, і ўжо 20 студзеня фрэгат далучыўся да аперацыі ЕС «Аталянта».
Расійская інтэрвенцыя ва Украіне
На прапанову экіпажу перайсці на бок Расіі 1 сакавіка 2014 года капітан Раман Пятніцкі адмовіўся выконваць загады расійскага камандавання, і ўвесь склад экіпажу застаўся верны прысязе Украіны. Але ў той жа час член камітэту Рады Федэрацыі РФ па міжнародных справах Ігар Марозаў у той жа дзень заявіў, што карабель перайшоў на бок Расіі і ўзняў Андрэеўскі сцяг. Паведамленні былі адразу аспрэчаныя Міністэрствам абароны Украіны. Пры праходжанні караблём праліва Басфор на ім былі ўзняты сцягі ВМС Украіны і дзяржаўны сцяг Украіны. Пад гэтымі ж сцягамі ён 5 сакавіка прыбыў у Адэсу.
14 сакавіка фрэгат выйшаў у Чорнае мора для патрулявання ўкраінскіх тэрытарыяльных водаў. 20 сакавіка ім былі выяўлены 4 ваенныя караблі Чарнаморскага флоту Расіі і 2 верталёты падтрымкі Мі-35. Рускія спрабавалі перасекчы марскую мяжу Украіны. Перамовы з парушальнікамі не прывялі да патрэбнага выніку, і рускія не змянілі курс. Тады фрэгату прыйшлося зблізіцца з караблямі ЧФ, у выніку чаго рускія адступілі ў нейтральныя воды.
21 сакавіка (паводле іншых звестак 20) фрэгат скончыў патруляванне і направіўся ў порт Адэсы.
Падчас уварвання Расіі ва Украіну фрэгат быў затоплены экіпажам у порце Мікалаева, каб пазбегнуць яго захопу расійскімі войскамі. Фота паўзатопленага карабля было апублікавана 3 сакавіка 2022 года.
Дзмітрый Іванавіч Гарбуноў
Біяграфія
Скончыў няпоўную сярэднюю школу, адначасова працаваў у калгасе, пазней пераехаў у Казань, дзе скончыў школу фабрычна-заводскага навучання, працаваў слесарам на ваенным заводзе. У чэрвені 1942 года быў прызваны на службу ў Рабоча-сялянскую Чырвоную армію і накіраваны на фронт.
У чэрвені 1944 года узвод старшага сяржанта Дз. Гарбунова ў складзе 136-га стралковага палка 97-й стралковай дывізіі 5-й арміі 3-га Беларускага фронту ўдзельнічаў у вызваленні Беларусі. Вызначыўся ў баях пры фарсіраванні рэк Сухадроўка, Бярэзіна і Лучоса.
Загінуў пад Каўнасам, пахаваны ў Каўнасе на воінскіх могілках.
Памяць
7 ліпеня 1975 года непадалёку ад месца подзвігу групы аўтаматчыкаў каля в. Нарбуты, Жупранскі сельсавет, быў пастаўлены помнік. У Ашмянах, пачынаючы з лістапада 1975 года, праводзіліся спаборніцтвы па мотаспорце на прыз імя Дзмітрыя Гарбунова. На радзіме, у Бішава ўстаноўлены помнік Гарбунову і названа ў яго гонар вуліца.
Узнагароды
Быў узнагароджаны ордэнам Леніна, Чырвонага Сцяга і медалём.
Ямільчынэ
Ямільчынэ (Ємі́льчине) — пасёлак гарадскога тыпу ў Жытомірскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Ямільчынскага раёна.
Галерэя Акадэміі (Венецыя)
Галерэя (ці, у больш дакладным перакладзе, Галерэі) Акадэміі (Gallerie dell'Accademia), званыя таксама Музеем Акадэміі ў Венецыі — мастацкі музей, у якім захоўваецца самая вялікая калекцыя венецыянскага жывапісу XIV—XVIII стагоддзяў. Акадэмія і музей размешчаны на паўднёвым беразе Вялікага канала, што дае назву аднаму з трох мастоў праз гэты канал.
Гісторыя
Галерэі Акадэміі былі заснаваны ў 1750 годзе венецыянскім Сенатам як школа жывапісу, скульптуры і архітэктуры. Мэта стварэння такой навучальнай установы — зрабіць Венецыю адным з цэнтраў мастацкай адукацыі ў Італіі, нароўні з Рымам, Фларэнцыяй, Міланам і Балонняй.
У 1807 годзе першапачатковая назва Акадэміі — Акадэмія Вытанчаных Мастацтваў Венецыі (L'Accademia di Belle Arti di Venezia) — была заменена на новую — Каралеўская Акадэмія Вытанчаных Мастацтваў (Accademia Reale di Belle Arti). Больш таго, сама Акадэмія была перамешчана па загаду акупацыйных улад Напалеонаўскі Францыі ў той будынак, у якім размяшчаецца дагэтуль.
Напачатку XIX стагоддзя Галерэі былі ператвораны з мастацкай школы ў музей і сталі паступова павялічваць свае фонды. Цяпер наведвальнікі Музея Акадэміі могуць убачыць працы такіх услаўленых майстроў, як Паола Венецыяна, Ларэнца Венецыяна, Якабела дэль Ф'ёрэ, Джавані Беліні, Віторэ Карпача, Чыма да Канельяна, Джарджонэ, Ларэнца Лота, Веранезэ, Тыцыян, Цінтарэта, Джавані Батыста Т'епола, Разальба Кар’ера, П’етра Лонгі, Джавані Батыста П'яцэта, Каналета, Бернарда Белота, Франчэска Гвардзі і інш.
IC 4905
IC 4905 — галактыка тыпу S? (спіральная галактыка) ў сузор’і Паўлін.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Остэ
Геаграфія і прырода
Востраў Остэ знаходзіцца ў 2396 км на поўдзень ад Сант'яга, сталіцы Чылі. Аддзелены ад вострава Вогненная Зямля на поўначы пралівам Бігль, ад вострава Наварына на ўсходзе — аднайменным пралівам, які ў самым вузкім месцы дасягае толькі 533 м. Остэ надзвычай гарысты. Найвышэйшая вяршыня дасягае 1402 м. Берагі перарэзаны фіёрдамі і залівамі, часцяком спадзістыя або пакрытыя друзам.
Клімат марскі прахалодны. Сярэдняя гадавая тэмпература +4°C. Найбольш цёплы месяц — студзень, калі сярэдняя тэмпература падвышаецца да +10,4°C. Пераважаюць заходнія вятры. Сярэдняя вільготнасць 74%. Высокія горы нават у летні перыяд пакрыты снегам.
Ніжнія схілы гор пакрыты нізкімі шырокалісцевымі лясамі. Аднак вышэй пачынаецца горная тундра. Наземныя жывёлы прадстаўлены пераважна грызунамі. На марскім узбярэжжы шмат птушак. Каменныя пляжы Остэ вабяць ластаногіх звяроў і пінгвінаў.
Гісторыя
Востраў здаўна быў населены індзейцамі кавескар і ямана. Тут яны здабывалі пірыт. У XVIII - пачатку XX стст. даследаваны шэрагам еўрапейскіх экспедыцый. У 1979 г. усходняе ўзбярэжжа Остэ выкарыстоўвалася ВМС Чылі ў канфлікце з Аргенцінай. У нашы дні большая частка вострава ўваходзіць у склад чылійскага Нацыянальнага парка Альберта дэ Агасціні.
Турызм
З 1990-ых гг. на ўсходзе вострава развіваецца турызм. З гэтай мэтай створаны спецыялізаваныя сцяжыны. Востраў Остэ вабіць прыхільнікаў незакранутай дзікай прыроды.
NGC 2340
NGC 2340 (іншыя абазначэнні — UGC 3720, MCG 8-13-96, ZWG 234.91, PGC 20338) — эліптычная галактыка (E) ў сузор’і Рысь.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Сэндзішаў Малапольскі
Сэндзішаў Малапольскі (Sędziszów Małopolski) — горад у Польшчы, уваходзіць у склад Рапчыцка-Сэндзішоўскага павета Падкарпацкага ваяводства, сядзіба вяскова-гарадской гміны Сэндзішаў Малапольскі. Займае плошчу 9,96 км². Насельніцтва — 7121 чалавек (на 2006 год).
SSL
SSL (Secure Sockets Layer — узровень абароненых сакетаў) — крыптаграфічны пратакол, які забяспечвае ўсталяванне бяспечнага злучэння паміж кліентам і серверам. SSL першапачаткова быў распрацаваны кампаніяй Netscape Communications. Пасля на падставе пратакола SSL 3.0 быў распрацаваны і прыняты стандарт RFC, які атрымаў імя TLS.
Пратакол забяспечвае канфідэнцыяльнасць абмену звестак паміж кліентам і серверам, якія выкарыстоўваюць TCP/IP, прычым для шыфравання выкарыстоўваецца асіметрычны алгарытм з адкрытым ключом. Пры шыфраванні з адкрытым ключом выкарыстоўваюцца два ключа: адкрыты і закрыты: адкрыты ключ выкарыстоўваецца для шыфравання паведамлення, а для расшыфроўкі выкарыстоўваецца закрыты (прыватны або сакрэтны) ключ. Такiм чынам атрымлiваюцца абароненыя паведамленні, апублікаваўшы адкрыты ключ, і захоўваючы ў тайне сакрэтны ключ.
Апалоніўка (Ямільчынскі раён)
Апалоніўка (Аполло́нівка) — вёска ў Ямільчынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.
Мерчысан (рака)
Ме́рчысан (Murchison River) — рака ў заходняй частцы Аўстраліі, у штаце Заходняя Аўстралія.
Даўжыня ракі каля 700 км (710 км). Выток ракі знаходзіцца ў гарах Робінсан. Упадае ў Індыйскі акіян каля горада Калбары. Асноўны сцёк ракі прыпадае на зімовы перыяд. Улетку рака перасыхае і распадаецца на шэраг азёр.
ГЭС Паперня
ГЭС «Паперня» — малая гідраэлектрастанцыя ў Пружанскім раёне Брэсцкай вобласці на рацэ Зэльвянка. Пабудавана ў 1946 г. на сродкі мясцовых жыхароў, мела вызначаную магутнасць 100 кВт, забяспечвала электраэнергіяй для двух дзесяткаў навакольных вёсак. Зачынена ў сувязі з пускам Бярозаўскай ДРЭС. У 2006 г. пасля рэканструкцыі зноў ўведзена ў эксплуатацыю з вызначанай магутнасцю 200 кВт (два агрэгаты на 100 кВт кожны), забяспечвае электраэнергіяй СПК ААТ «Зеляневічы» і суседнія вёскі. Знаходзіцца на балансе РУП «Брэстэнерга».
Работы па рэканструкцыі пачаліся ў верасні 2004 г. і выконваліся ПМК-52 «Брэстводбуд», падчас земляных работ выпадкова былі знойдзены чалавечыя парэшткі, верагодна часоў Вялікай Айчыннай вайны. Далейшую працу з імі праводзіў 52-і АСПБ МА РБ, былі выяўлены парэшткі 6 чырвонаармейцаў, якія былі перазахаваныя з вайсковай пашанай ў брацкай магіле на вайсковых могілках у в. Слабудка.
Барашы (Ямільчынскі раён)
Барашы (Бараші́) — вёска ў Ямільчынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.
IC 4906
IC 4906 — галактыка тыпу E/SB0 ў сузор’і Паўлін.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Эрато (царыца армянская)
Эрато (Էրատո) — царыца Вялікай Арменіі, апошняя з роду Арташэсідаў, дачка Тыграна III, адзінакроўная сястра і жонка Тыграна IV.
Эрато выйшла замуж за свайго адзінакроўнага брата Тыграна IV, які стаў царом Арменіі ў 8 годзе да н.э.
У 5 годзе да н.э. рымляне пазбавілі трона Тыграна IV і Эрато і прызначылі царом Артавазда III, які знаходзіўся ў іх у палоне, але пратрымаць яго на троне змаглі толькі тры гады. Пасля перавароту на пасад ізноў узышлі Тыгран IV і Эрато. Аднак неўзабаве Тыгран IV быў забіты ў баі супраць горцаў, якія прыйшлі з поўначы і напалі на Арменію, а Эрато адмовілася ад трона (1 год).
Па некаторых дадзеных, Эрато зноў стала царыцай Вялікай Арменіі ў 6 год — 12 год (11) гадах. З сыходам Эрато скончылася кіраванне дынастыі Арташэсідаў у Арменіі.
Станча Міленкавіч Мілянкоў
Біяграфія
Кіраваў кафедрамі гісталогіі і эмбрыялогіі Ташкенцкага (1937—1939, 1945—1952), Іркуцкага (1939—1940), Мінскага медыцынскіх інстытутаў (1952—1969).
Навуковая дзейнасць
Аўтар каля 90 работ, сааўтар «Кіраўніцтва па эндакрыналогіі». Займаўся асаблівасцямі змяненняў скуры пры і іншых скурных захворваннях, вывучаў будову нервова-рэцэптарных апаратаў ўнутраных органаў і скуры. Упершыню апісаў адчувальныя аканчанні ў страваводзе і сонечным спляценні чалавека, сфармуляваў палажэнне аб кампенсатарна-прыстасавальных рэакцыях нервовай сістэмы.
Пахаваны на Усходніх могілках г. Мінска, Беларусь.
Узнагароды
Узнагароджаны ордэнам, медалямі.
Gmail
Gmail — бясплатны электроннай пошты ад Google. У першую чаргу, арыентаваны на працу праз браўзер, але таксама падтрымлівае пратаколы IMAP і POP3. Фінансава праект падтрымліваецца праз рэкламу, якая паказваецца на старонках веб-інтэрфейса. У Вялікабрытаніі і Германіі афіцыйная назва сэрвіса — Google Mail.
Gmail пачаў сваю працу 1 красавіка 2004 года ў якасці бэта-рэліза, рэгістрацыя працавала толькі праз запрашэнні. Мажлівасць атрымаць сваю скрыню з’явілася толькі 7 лютага 2007 года, але статус «бэты» і дагэтуль не быў выдалены. Паводле стану на студзень 2019 года, Gmail кожны месяц карыстаюцца 2 мільярда людзей.
Прапановай ў 1 ГБ дыскавай прасторы Google падняў планку для стандартнага аб'ёму сховішча на бясплатных паштовых серверах (на той час прапанавалася ў большасці выпадкаў 2—4 мегабайты).
Інтэрфейс Gmail арыентаваны на камфортны пошук інфармацыі ў прасторы карыстальніка, а выгляд перапіскі больш падобны да інтэрнэт-форуму ці нават рэха-канферэнцыі. Gmail таксама з’яўляецца яскравым прыкладам выкарыстання Ajax-тэхналогій.
Спіральная антэна
Спіра́льная антэна — дыяпазонная антэна бягучай хвалі ў выглядзе цыліндрычнай, канічнай або плоскай спіралі. Памеры спіральнай антэны разлічваюцца такім чынам, каб забяспечыць выпраменьванне з кругавой або эліптычнай палярызацыяй і патрэбны напрамак дыяграмы накіраванасці.
Вераніка Карлаўна Зянковіч
Вераніка Карлаўна Зянковіч (нар., в. Радзюны Ашмянскага раёна — ) — беларускі ардэнаносец, перадавік сельскагаспадарчай вытворчасці.
Біяграфія
З 1949 года працавала цялятніцай у калгасе імя Крылова. Выбіралася дэпутатам Вярхоўнага Савета БССР.
Узнагароджна ордэнамі Кастрычніцкай Рэвалюцыі (1971), «Знак Пашаны» (1973), медалямі «За працоўную доблесць» (1966), «Ветэран працы» (1971).
Герд Зомергоф
Герд Вальтэр Крысціян Зомергоф ОБI (13 лютага 1915, Вісбадэн, Германія — 28 красавіка 2002, Кембрыдж, Англія) — піянер тэарэтычнай нейрабіялогіі, гуманіст.
Распрацаваў тое, што пазней атрымала назву кампутарнага навучання (CBT — computer-based training), але без ужывання кампутараў — выкарыстоўваючы скрынкі з пранумараваных картак, якія змяшчаюць пытанні, адказы, вучэбныя матэрыялы або апісаннямі эксперыментаў — на розныя тэмы.
ФК Монца
"Монца" - італьянскі прафесійны футбольны клуб з горада Монца. Выступае ў Серыі A. Заснаваны ў 1912 годзе. Хатнія матчы праводзіць на стадыёне "Брыантэа", разлічаным на 15 039 гледачоў.
1912—1927. Першыя годы
Футбольны клуб «Монца» быў заснаваны 1 верасня 1912 года ў траторыі Cappello Vecchio у выніку аб'яднання двух калектываў з Монцы: Про Італія і Про Монца. Штаб кіраўніцтва клуба першапачаткова размяшчаўся ў адной з кавярань на Рымскім пляцы горада. Форма каманды на пачатку існавання была сіня-белай. Першую гульню калектыў правёў супраць аднаго з міланскіх клубаў, а дэбютнай перамогі футбалісты дамагліся 20 верасня 1912 года, узяўшы верх над «Ювентусам Італія». Напачатку 1913 года клуб заваяваў першы трафей (Кубак Коллі), у фінале перагуляўшы «Саронэ» з лікам 3:2.
У лістападзе 1913 года «Монца» і мясцовы «Ювентус» аб'ядналіся; клуб стаў звацца Associazione Calcio Monza. У сезоне 1913/1914 «Монца» заявілася для ўдзелу ў Трэцюю катэгорыю (італ. Terza Ctaegoria) — трэцюю на той момант па ўзроўні лігу Італіі. 4 студзеня 1914 года каманда правяла першы матч у ёй, саступіўшы на сваім полі «Фанфулле». У наступным сезоне клуб выступаў у лізе «Промацыёнэ» (итал. Promozione) (другі ўзровень) і заняў апошні радок у сваёй групе. Пасля пачатку Першай сусветнай вайны італьянскія каманды пазбавіліся шматлікіх футбалістаў, закліканых на службу, але «Монца» змагла працягнуць трэніравальны працэс, дзякуючы маладым гульцам, застаўшымся ў камандзе.
У перыяд з 1915 па 1918 афіцыйныя турніры з-за баявых дзеянняў не праводзіліся. У 1919 годзе спаборніцтва аднавіліся, і «Монца» прыняла ўдзел у Промацыёнэ 1919/1920. Выйграўшы сваю групу, клуб выйшаў у фінал, дзе, аднак, саступіў «Трэвільезэ» з лікам 1:2. Тым не менш, рашэннем Італьянскай федэрацыі футбола каманда была пераведзена ў вышэйшы дывізіён, які насіў у той час назву Прыма Катэгорыя. У 1919 годзе «Монца» сустракалася са зборнай вайскоўцаў Чэхаславакіі, матч завяршыўся ўнічыю - 1:1.