cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Мэш сеткі
Бесправадныя мэш
Раннія бесправадныя сеткі выкарыстоўвалі ноды, што мелі адзін полу-дуплекс перадачы, што ў адзін момант магло або перадаваць або прынімаць, але не абедзве функцыі адначасова. Гэта патрабавала расшаранай мэш (shared mesh) канфігурацыі.
Некаторыя больш познія бесправадныя сеткі выкарыстоўваюць больш поўнае абсталяванне для перадачы сігнала, якая дазваляе прынімаць пакеты з апстрыма ноды і перадаваць пакеты ў даўнстрым ноды адначасова, што ўтрымліваюць прадвызначаныя расшараныя мэш (switched mesh) налады.
IC 2013
IC 2013 — галактыка тыпу NF (у працэсе падцверджання) ў сузор’і Эрыдан.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Крыскавічы
Кры́скавічы (, Крысковичи) — вёска ва Ушацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Сарочынскага сельсавета.
Да 18 чэрвеня 1985 года вёска ўваходзіла ў склад Лутаўскага сельсавета.
Басін
Басін — прозвішча.
Сантоні
Сантоні (Santoni S. P. A.) — італьянская кампанія па вытворчасці абутку ручной работы класу люкс, модны брэнд.
Гісторыя
У вытокаў кампаніі Сантоні (Santoni S.P.A.), заснаванай у Італіі ў 1975, года стаяць муж і жонка Сантоні Андрэа і Роза (Andrea Santoni, Rosa Santoni). Закладам поспеху сямейнага прадпрыемства стаў досвед, назапашаны за гады працы на буйных абутковых фабрыках Італіі — Бенцівенья, Берлі, Чэрвіно і г.д. Santoni — гэта сямейны бізнес, якім цяпер кіруе ўжо другое пакаленне італьянскай дынастыі Сантоні (Santoni) — Джузэпэ Сантоні (Giuseppe Santoni) і яго сястра Іленія Сантоні (Ilenia Santoni). У першыя гады існавання кампанія ўяўляла сабою міні-атэлье па вырабе вылучна мужчынскага абутку, лінія абутку для жанчын з'явілася праз некалькі гадоў, а першая лінія для дзяцей — толькі ў 2000 годзе.
У наш час кампанія апроч абутку вырабляе аксэсуары са скуры класа люкс (торбы, кашалькі, рамяні і іншыя вырабы). Сантоні (Santoni) сёння — глабальны брэнд са штатам у 400 чалавек і зваротам больш 50 мільёнаў еўра.
Большасць мадэляў Сантоні (Santoni) збіраюцца ўручную. Шэдэўры італьянскіх абутковых майстроў немагчыма прайграць ці імітаваць.
Ідэалогія кампаніі
З моманту стварэння ў 1975 годзе, Сантоні (Santoni) варта сваёй ідэалогіі, прыўносячы лепшае ў культурную спадчыну майстэрства выканання і італьянскай дасканаласці.
Сучасны падыход злучаны цеснай сувяззю з векавым ноу-хау. Спадчына ахоўваецца выдатнымі майстрамі, некаторыя з якіх працуюць у кампаніі з 1975 гады. Яны былі сведкамі пераўтварэння Сантоні (Santoni) з мясцовай абутковай крамы ў кампетэнтны брэнд, і захавалі ў сабе запал да найвысокай якасці і прыгажосці.
Тэхніка «Паціна»
Тэхніка «паціна» з'яўляецца адметнай рысай брэнда і індыкатарам яго ўнікальнасці. Майстры распрацоўваюць рэцэпты сапраўдных адценняў, ужываючы 15 розных кветак у афарбоўцы скуры, што падчас можа абгарнуцца шматгадзіннай працай. Першы колер наносіцца на скуру ўручную і неабходны час, каб ён увабраўся. Далей ідзе этап ужывання ваўнянай тканіны — гэта дзеянне заўсёды адбываецца павольна, у вертыкальным кірунку. Пазней майстры апрацоўваюць прамежак паміж верхняй часткай і падэшвай з дапамогай шчоткі. Пасля афарбоўкі абутак падвяргаецца стараннаму працэсу паліроўкі — спачатку з дапамогай шчоткі, а затым уручную, з выкарыстаннем натуральных крэмаў і воску, разам з кашміровымі і шаўковымі тканінамі. Гэты павольны працэс, які патрабуе асаблівай увагі, гарантуе, што кожная пара абутку будзе валодаць унікальным адценнем паціны.
Спасылкі
http://fashionzone.by/brands/santoni Santoni
Скібічы
Скі́бічы (, Скибичи) — вёска ў Драгічынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Драгічынскага сельсавета.
Мсціслаўскі замак
Мсціслаўскі замак — замак, які існаваў y 14—18 стст. y г. Мсціслаў. Размяшчаўся на пляцоўцы гарадзішча Замкавая гара 12—13 ст., на высокім правым беразе р. Віхра.
Апісанне
На самым высокім узгорку замка, дзе раней праходзіла вуліца, ўзвышалася драўляная васьмівугольная вежа-данжон дыяметрам 14—15 м, пабудаваная ў XIV—XV ст. У ніжнім ярусе вежы размяшчаўся храм. Данжон у Мсціславе з'яўляецца ўнікальны і пакуль адзіным ва ўсёй Усходняй Еўропы драўляным абарончым збудаваннем вежавага тыпу. Пад вежай-данжонам, пабудаванай з яловых бярвёнаў, ускрыта дубовая абарончая пабудова сярэдзіны XIII ст., якая складалася з трохсценных зрубаў.
Гісторыя
Мсціслаўскі замак лічыўся важнейшым стратэгічным замкам Пасожжа на мяжы ВКЛ і Маскоўскай дзяржавы, таму перажыў шмат аблог і войнаў. У 1389 на працягу 11 дзён яго асаджала войска смаленскага князя Святаслава Іванавіча. У перыяд міжусобнай вайны 1432—1439 гадоў паміж вялікім князем літоўскім Свідрыгайлам і Жыгімонтам Кейстутавічам Мсціслаўскі замак адзіны на Беларусі, які не паддаўся войску апошняга і вытрымаў трохтыднёвую аблогу. У 1500, 1502, 1508 (двойчы) і 1514 быў абложаны маскоўскімі войскамі. Пасля надання г. Мсціславу ў 1634 магдэбургскага права замак яшчэ больш умацавалі. У час вайны Расіі з Рэччу Паспалітай 1654—67 y ліпені 1654 маскоўскія войскі акружылі Мсціслаў і замак. У выніку 4 штурмаў 22 ліпеня замак быў узяты і спалены, a большасць абаронцаў забіта. Стратэгічная важнасць Мсціслаўскага замка спрыяла хуткаму яго аднаўленню. У 1660 паводле загаду цара Мсціслаўскі замак зноў спалены, a 46 яго абаронцаў сасланы ў Яраслаўль. У 1676 сейм Рэчы Паспалітай прыняў рашэнне аднавіць замак. У час Паўночнай вайны 1700—21 Мсціслаўскі замак узарваны ў жніўні 1708 адступаючым войскам Пятра I. Адноўлены, існаваў да 1772 (год далучэння Мсціслава да Расійскай імперыі).
Бондарава
Бондарава — жаночая форма прозвішча Бондараў, тапонім.
Валерыя Аляксандраўна Бондарава
Валерыя Аляксандраўна Бондарава (нар. ) — беларуская футбалістка, абаронца. Выступала за зборную Беларусі WU-17 (2020—2022).
Клубная кар’ера
З’яўляецца выхаванкай бабруйскай ДЮСШ-1. З 2019 года выступала за каманду «Бабруйчанка». У ліпені 2021 года пакінула бабруйсі клуб і падпісала кантракт з магілёўскім «Дняпром».
Спасылкі
Валерия Бондарева
Радзанаў (гміна, Бялабжэгскі павет)
Радза́наў (Radzanów) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Бялабжэгскага павета Мазавецкага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Радзанаве. Плошча гміны складае 82,59 км². Станам на 2004 год у гміне Радзанаў пражывалі 3864 чалавекі, шчыльнасць — 46,8 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 17 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 25 населеных пунктаў.
IC 2014
IC 2014 — галактыка тыпу SBc ў сузор’і Сетка.
Сёма Доі
Сёма Доі (土居 聖真; нар. ) — японскі футбаліст. У 2017 годзе выступаў за нацыянальную зборную Японіі.
Роберт II Набожны
Роберт II Набожны (Robert II le Pieux; 27 сакавіка 972, Арлеан — 20 ліпеня 1031, Мелён) — кароль Францыі, кіраваў у 996—1031 гадах. Прадстаўнік дынастыі Капетынгаў. Сын караля Гуга Капета і Адэлаіды Аквітанскай, дачкі Гільёма III Патлатага, герцага Аквітаніі і графа Пуацье і Адэль Нармандскай.
Раджастханцы
Раджастха́нцы (саманазва: राजस्थाणी लोग) — народ у Індыі. Жывуць пераважна ў Раджастхане, а таксама ў іншых рэгіёнах Індыі. Уяўляюць сабою мноства этнарэлігійных, этнакаставых і этнарэгіянальных груп. Агульная колькасць - 68 541 тыс. чал. (2015 г.).
Гістарычныя адрозненні
Раджастхан быў населены чалавекам сучаснага тыпу больш за 70 тысяч гадоў таму. Часткі рэгіёна з'яўляліся месцам развіцця Індскай цывілізацыі. У 2 тысячагоддзі да н. э. сюды перасяліліся індаарыйскія плямёны. У пазнейшыя часы ў Раджастхан мігрыравалі кушанцы, гуджары, сакі, пуштуны і г. д. У выніку тут склалася стракатая этнічная карціна з разнастайнымі групамі, якія адрозніваліся па паходжанню, рэлігіі і рэгіянальнаму чынніку.
У 1 тысячагоддзі да н. э. - 2 тысячагоддзі да н. э. Раджастхан уваходзіў у склад розных дзяржаўных утварэнняў. Асаблівую ролю адыгралі дзяржавы раджпутаў, якія захоўвалі адносную культурную і палітычную ізаляванасць да сярэдзіны XX ст.
Асаблівасці культуры
Асноўныя заняткі раджастханцаў залежаць ад кліматычных умоў пражывання, рэлігіі і прыналежнасці да той ці іншай групы насельніцтва. На тэрыторыі Раджастхана здаўна развівалася земляробства, якое мела камерцыйны характар. Вырошчваюць збожжавыя, бабовыя і алейныя культуры, бавоўнік, расліны, з якіх атрымоўваюць натуральныя фарбы. Ужо са старажытных часоў вядома ірыгацыя. Паўкачавая форма жывёлагадоўлі характэрна для пустынных і горных мясцовасцяў, у астатніх выпадках мае дадатковы характар. Раджастханцы трымаюць курэй, кароў, коз, авечак, вярблюдаў, свінняў, коняў, сланоў. Паўлінаў трымалі пры дварах высакародных асоб для забаў. У нашы дні гэта птушка з'яўляецца нацыянальным сімвалам. У гарадах і сельскай мясцовасці важнае месца займаюць традыцыйныя рамёствы — ткацтва, пляценне, апрацоўка металаў і каменю, выраб керамікі, будаўніцтва і інш.
Традыцыйная вопратка залежыць ад прыналежнасці да той або іншай групы насельніцтва, але для ўсіх раджастхансцаў характэрна выкарыстанне каляровых тканін і свабодны крой. Прынята, каб адзежа хавала большую частку цела. Распаўсюджаны розныя віды мужчынскіх і жаночых упрыгожванняў, татуіроўка.
Раджастханцы вядомы сваімі шматлікімі рэлігійнымі святамі, якія суправаджаюцца маляўнічымі іпрэзамі, танцамі, тэатральнымі відовішчамі. У часы раджпутскіх дзяржаў сфарміраваліся касты прафесійных музык манганіяр і ланга, якія выкарыстоўвалі барабаны, струнныя і шчыпковыя, а таксама духавыя музычныя інструменты. Качэўнікі калбела суправаджаюць музычныя імпрэзы загаворам змей. Танцы лічацца жаночым заняткам. Найбольш папулярныя з іх — гхумар, бхаваі, тэраталі. Характэрна, што раджастханскім танцоўшчыцам дазваляецца імправізаваць, змяняць рухі і музыку. Да нашых дзён папулярнасцю карыстаецца лялечны тэатр катхпуталі.
Мова
Асноўныя мовы — раджастхані і марвары — належаць да індаіранскай групы індаеўрапейскай моўнай сям'і.
Рэлігія
Асноўная рэлігія раджастханцаў — індуізм. Таксама распаўсюджаны іслам і сікхізм.
Анры Енверавіч Хагуш
Анры Хагуш (нар., Гагра, Абхазская АССР) — расійскі футбаліст (абаронца) і трэнер. У цяперашні час працуе трэнерам у тульскім «Арсенале».
Клубная кар’ера
Пачынаў кар’еру ў Абхазіі, але ўжо ў маладосці трапіў у маскоўскі «Спартак». З 2006 па 2008 гады выступаў за БАТЭ, дзе быў асноўным іграком, разам з барысаўскім клубам гуляў у Лізе чэмпіёнаў. У лютым 2009 года перайшоў у казанскі «Рубін», але амаль адразу быў аддадзены ў арэнду, гуляў у клубах расійскай Прэм’ер-лігі.
У студзені 2014 года зноў стаў іграком БАТЭ. Неўзабаве замацаваўся ў асноўным складзе барысаўчан на пазіцыі правага абаронцы. У снежні 2014 года перайшоў у клуб расійскай Прэм’ер-лігі «Арсенал» з Тулы. З 2019 года стаў радзей з’яўляцца на полі, часцей заставаўся на лаўцы запасных. У пачтаку 2021 года вырашыў перайсці на трэнерскую працу ў клубе, стаўшы памочнікам галоўнага трэнера.
Міжнародная кар’ера
У 2007 годзе правёў адзін матч за моладзевую зборную Расіі.
Драўляне
Драўля́не  — славянскае сярэдневяковае аб’яднанне на правабярэжжы Прыпяці ў VIII — XII стст.
Паходжанне
У «Аповесці мінулых часоў» назва драўлян тлумачыцца тым, што яны жылі ў лясістай мясцовасці, мелі адзінае паходжанне з прыдняпроўскімі палянамі. Як вядома ў наш час, падобныя назвы сустракаліся і ў славян іншых рэгіёнаў Еўропы (гл. Дрэване), а таму могуць паказваць на даўнейшую племянную сувязь.
Археолагі атаясамліваюць драўлян з носьбітамі Лука-Райкавецкай культуры. В. В. Сядоў лічыў драўлян аўтахтонамі ўкраінскага Палесся, прамымі нашчадкамі дулебаў (у гэтую групу ён таксама ўключаў дрыгавічоў, валынян і палян). Аднак некаторыя гісторыкі сцвярджаюць, што драўляне перасяліліся на землі дулебаў толькі ў VII ст. Гэта часткова падцвярджаецца летапіснымі звесткамі, у якіх драўляне і дулебы пералічваюцца як сучаснікі.
Гісторыя
У VIII — X стст. драўляне насялялі тэрыторыю на поўдзень ад Прыпяці, вакол Гарыні. На захадзе межавалі з валынянамі і бужанамі, на ўсходзе — з прыдняпроўскімі палянамі, на поўначы былі аддзелены балотамі шырынёй 50 — 60 км ад дрыгавічоў.
Згодна летапісным звесткам, у драўлян з самага пачатку была свая княжая ўлада, яны нават прыціскалі палян. Галоўныя племянныя цэнтры — Іскарасцень, Оўруч. У 883 г. Алег заваяваў іх і прымусіў плаціць даніну па адной куніцы. "Той бе Олег велик и страшен и грозен велми был, понеже многи земли приведе ко граду Киеву, и умре от коневы главы; из сухи кости выник змиа и ужали его в ногу. По немь нача княжити Игорь и воева Деревскую землю, рекше Литву, иде пакы тамо в мале дружине, и убьен бысть от Древлян. И о/л. 265 об./стася у него сын Святослав велми детеск. Княгини же его Олга с сыном своимь мьсти кровь мужа своего и князя уби, Мала именемь, и всю Литву высече — Кароткі Уладзімірскі Летапісец""Аповесць мінулых часоў" называе драўлян сярод плямён, якія быццам бы ўдзельнічалі ў 907 г. у паходзе на Візантыю.
Пасля смерці Алега драўляне адмовіліся падпарадкоўвацца новаму кіеўскаму князю Ігару. Таму ў 914 г. Ігар арганізаваў супраць іх ваенную кампанію і запатрабаваў нават большую даніну, чым папярэдняя. У 945 г. ён пад ціскам дружыннікаў зноў напаў на драўлян і ўзяў даніны звыш нормы. Але і гэтага Ігару падалося мала. Ён адпусціў частку дружыны з сабранай данінай у Кіеў, а сам вярнуўся за дадатковымі паборамі. Драўляне на чале свайго князя Мала вырашылі супраціўляцца, напалі на яго малы атрад каля свайго галоўнага цэнтра Іскарасценя і забілі.
Драўляне адправілі пасольства з 20 лепшых мужоў на ладдзях да Вольгі, удавы Ігара, з прапановай заключыць шлюб з Малам. Аднак кіеўская княгіня пакарала паслоў, засыпаўшы іх зямлёй. Другое пасольства драўлян было спалена. Пад выглядам, што збіраецца весці далейшыя перагаворы, Вольга разам з дружынай напала на драўлянскія землі і забіла яшчэ 5000 чалавек. Варагі абвясцілі новым князем яе малога сына Святаслава, і такім чынам канчаткова спынілі спробы драўлян заключыць шлюб на сваю карысць.
У 946 г. Вольга арганізавала аблогу Іскарасценя. Паколькі драўляне ўстойліва трымалі абарону, яна падманам падпаліла горад і атрымала перамогу. Канфлікт з драўлянамі з-за даніны вымусіў княгіню правесці рэформу і ўвесці адзіны збор падатку — палюддзе.
Апошні раз драўляне ўпамінаюцца ў летапісе пад 1136 г., калі князь Яраполк падараваў іх землі царкве.
Культура
Кіеўскія летапісцы даволі прадузята апісвалі культуру драўлян — абвінавачвалі іх у тым, што «жылі звярыным звычаем», не мелі шлюбаў, елі нячыстае, забівалі адзін аднаго, лаяліся пры старэйшых сваяках.
Археолагі выявілі, што драўляне жылі пераважна ў неўмацаваных паселішчах (хаця знойдзена каля 20 гарадзішчаў), будавалі паўзямлянкавыя заглыбленныя жытлы, займаліся земляробствам, жывёлагадоўляй, мелі рамеснікаў. Хавалі нябожчыкаў у курганах. Найстаражытнейшыя пахаванні ў форме спалення. З канца X ст. з’явіліся трупапалажэнні (часам у труне, галавой на захад). У магільнях знойдзены скроневыя пярсцёнкі, бронзавыя гузікі, жалезныя нажы і абручы (для драўляных вёдзер).
Рыеці
Рыеці (Rieti) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Лацыа, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Рыеці.
Насельніцтва складае 47826 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 232 чал./км². Займае плошчу 207 км². Паштовы індэкс — 2100. Тэлефонны код — 0746.
Заступнікам населенага пункта лічыцца Святая Барбара.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Эканоміка Албаніі
Албанія адносіцца да ліку найбяднейшых краін Еўропы. Насельніцтва занята большай часткай у сельскай гаспадарцы. Тым не менш, у апошнюю чвэрць стагоддзя адбыліся істотныя пазітыўныя зрухі. Албанія перайшла ад планавай да рынкавай эканомікі. Рынкавыя рэформы адкрылі краіну для замежных інвестыцый, асабліва ў энергетычны сектар, транспартную інфраструктуру і турызм. Албанія мае высокі індэкс чалавечага развіцця, якім абавязана ўніверсальнай сістэме аховы здароўя і бясплатнай пачатковай і сярэдняй адукацыі. Грашовая адзінка Албаніі — лек. 122 лек за 1 еўра (2019)
Агульная характарыстыка
З сярэдзіны 1940-х па канец 1980-х гадоў эканоміка Албаніі мела планавы характар, з 1988 года пачаўся паступовы пераход да эканомікі рынкавай. Хуткі эканамічны рост пачаўся ў 2000 годзе, у 2000-х штогадовы рост ВУП склаў 6—7 %, адначасова колькасць замежных інвестыцый дасягала 50 % ВУП (у 2004 годзе замежныя інвестыцыі склалі 5,7 млрд еўра, €1780 на кожнага жыхара). Албанія стала адным з трох еўрапейскіх краёў, хто найхутчэй акрыяў ад крызісу 2008–09, і ўсе 2010-я дэманстравала высокія паказчыкі эканамічнага росту. У другой палове 2010-х урад распачаў амбіцыйную праграму рэформаў для паляпшэння бізнес-клімату.
Але, нягледзячы на ўсё гэта, Албанія застаецца адной з самых бедных краін Еўропы, нароўні з Босніяй, апярэджваючы толькі Малдову. У 2012 ВУП на душу насельніцтва (ППЗ) складаў усяго 35 % ад сярэдняга па ЕС Існуюць меркаванні, што рост эканомікі Албаніі, які можа вывесці яе на ўзровень, дастатковы для яе прыняцця ў Еўрапейскі Саюз, можа заняць да дваццаці гадоў. Да мільёна албанцаў працуюць за мяжой і адпраўленыя імі грашовыя сродкі з'яўляюцца важнай крыніцай прыбыткаў насельніцтва (да 2008 яны складалі 12–15 % ад ВУПу Албаніі, у 2015 — усяго 6 %). Узровень беспрацоўя складае 14 %, што для балканскай краіны не так і блага.
Здабыўная
Значныя мінеральныя багацці краіны ляжаць у аснове развіцця здабыўной прамысловасці. У наш час вядзецца здабыча хрому (адно з першых месцаў у свеце па здабычы і экспарце), медзі, жалеза, нікелю, нафты (у тым ліку цяжкай), прыроднага газу, вуглю і баксітаў. Каля возера Прэспа знаходзіцца адно з багацейшых радовішчаў прыроднага асфальту. Аб'ёмы здабычы паліўных рэсурсаў нязначныя: так нафты здабываецца каля 22 тыс барэляў у суткі — крыху меней чым у Беларусі, нягледзячы на значныя запасы чорнага золата. Здабычай нафты і газу займаюцца кампаніі Taçi Oil, Albpetrol, каляровых металаў — AlbChrome.
Апрацоўчая
Большую частку электрычнасці краіна выпрацоўвае на гідраэлектрастанцыях. Тры найбуйнейшых ГЭС пабудаваны на Дрыне. У Албаніі існуюць прадпрыемствы будаўнічай (цэментавай), электратэхнічнай, металаапрацоўчай і харчовай прамысловасці. Найбольш імкліва развіваюцца тэкстыльная і швейная галіны, што ў 2010-х сталі галінамі спецыялізацыі краіны — буйныя еўрапейскія кампаніі прываблівае танная працоўная сіла. Албанія з'яўляецца буйным вытворцам тытунёвых вырабаў.
Сельская гаспадарка
Паўднёва-заходняя Албанія з'яўляецца адным з цэнтрам зараджэння земляробства ў Еўропе. Сучасная сельская гаспадарка, у якой занята дзве пятых насельніцтва, дае адну пятую ВУП краіны. Пераважаюць невялікія сямейныя зямельныя надзелы, механізацыя і хімізацыя недастатковыя. Зрэшты, на шляху да сяброўства ў ЕС урад мадэрнізуе галіну і фінансава падтрымлівае фермераў. Пераважае раслінаводства: вырошчваюцца пшаніца, кукуруза, бульба, гародніна, садавіна, цукровыя буракі, тытунь, вінаград; Албанія славутая сваімі шалфеем і размарынам. Даўнія традыцыі вінаградарства, да таго ж Албанія з'яўляецца адной з нешматлікіх краін свету, дзе расце дзікі вінаград. У жывёлагадоўлі перавага аддаецца авечкам ды буйной рагатай жывёле. Рыбалоўства развіта недастаткова, але багатыя рыбай (карп, фарэль, марскі лешч), мідыямі і ракападобнымі прыбярэжныя воды даюць падставу казаць пра будучыню гэтай галіны.
Турызм
Імкліва развіваецца міжнародны турызм: ў 2013 годзе Албанію наведалі 3,3 млн чалавек, у 2017 — 5,2 млн.
Знешні гандаль
Для Албаніі характэрны адмоўны гандлёвы баланс. Траціну экспарту складаюць турыстычныя паслугі, яшчэ 17 % — ІТ-паслугі. Сярод тавараў пераважаюць абутак (асабліва скураны!) і адзенне, хромавыя руды. Імпартуюцца прадукты харчавання, медыкаменты, нафтапрадукты, аўтамабілі і электроніка. Асноўны гандлёвы партнёр — Італія, за ёй з вялікім адрывам ідуць Грэцыя, Кітай, Сербія. Аб'ём двухбаковага тавараабароту з Беларуссю па выніках 2014 года склаў 16,15 млн. долараў ЗША.
Румынская Праваслаўная Царква
Румынская праваслаўная царква (Biserica Ortodoxă Română) — аўтакефальная памесная праваслаўная Царква, якая мае 7-е месца (або 8-е па версіі Маскоўскага Патрыярхата) у дыптыху аўтакефальных памесных Цэркваў. Мае юрысдыкцыю пераважна на тэрыторыі Румыніі.
Як і іншыя афіцыйна зарэгістраваныя рэлігійныя арганізацыі ў Румыніі, мае дэ-факта дзяржаўны статус: жалаванне духавенству выплачваецца з дзяржаўнай казны.
Сучасны стан
Складаецца з 5 мітраполій (мітрапалічных акруг), кожная з якіх уключае некалькі архібіскупаў і біскупаў; ёсць епархіі за мяжой.
296 манастыроў, 97 скітоў.
Налічвае каля 20 млн прыхільнікаў.
Вышэйшы орган улады — Свяшчэнны сінод, які складаецца з Прадстаяцеля (Патрыярха) і ўсіх архірэяў Царквы.
Прыходы заходняга абраду ў складзе Румынскага патрыярхата
Некалькі прыходаў у складзе Царквы выкарыстоўваюць пры багаслужэнні галіканскі абрад і адміністрацыйна падпарадкоўваюцца Румынскаму патрыярхату.
Гісторыя заходняга абраду ў Румынскай царкве пачалася ў 1972 годзе, каля пад яе амафор уступіла Французская праваслаўная каталіцкая царква. У 1993 годзе большая частка ФПКЦ выйшла са складу Румынскага патрыярхата, а для прыходаў, якія засталіся ў ім, у складзе складзе Румынскай епархіі Заходняй і Паўднёвай Еўропы, быў створаны адмысловы дэканат галіканскага абраду, на чале якога быў пастаўлены свяшчэннік Грыгорый (Бертран-Хардзі) (брат зрынутага епіскапа Германа). У Румынскім патрыярхаце засталося некалькі прыходаў у Францыі і адзін у Швейцарыі.
Асацыяцыя Хрысціянская Праваслаўная Царква Румыніі
Некананічная праваслаўная юрысдыкція, створаная ў Румыніі ў 2004 годзе, калі свяшчэннік Румынскай праваслаўнай царквы Іон Прэацяса быў узведзены ў епіскапы ўкраінскімі архіерэямі серафіма-генадзеўскай (секачоўскай) галіны катакомбнай царквы. За гэта ён быў выгнаны з Румынскай ПЦ і заснаваў новую юрысдыкцыю, якая атрымала рэгістрацыю. Вядзецца будаўніцтва манастыра ў сяле Капачэні. Знаходзіцца ў еўхарыстычных зносінах з Праваслаўнай царквой Італіі.
Шэньчжэнскі метрапалітэн
Шэньчжэнскі метрапалітэн (кіт. 深圳地铁) — метро ў горадзе Шэньчжэнь у кітайскай правінцыі Гуандун. Пабудавана ў 1999 годзе, уведзена ў эксплуатацыю 28 снежня 2004 года. Шэньчжэн стаў шостым горадам Кітая з метрапалітэнам пасля Пекіна, Ганконга, Цяньцзіня, Шанхая і Гуанчжоў. Перавозкі пасажараў ажыццяўляюцца пакуль што па дзвюх лініях: першай і чацвёртай. Агульная працягласць дзеючых ліній Шэньчжэнскага метрапалітэна — 21.866 метраў, усяго гарадскі пасажырапаток абслугоўваюць 19 перасадачных станцый.
Арэол
Арэо́л (auréole ад corona aureola — залаты вянок):
Кінгстан (востраў Норфалк)
Кі́нгстан (Kingston) — сталіца аўстралійскай паўднёва-ціхаакіянскай знешняй тэрыторыі Востраў Норфалк.
Пасёлак быў заснаваны як турма 6 сакавіка 1788 года (усяго праз два месяца пасля заснавання брытанскай калоніі Новага Паўднёвага Уэльса) лейтэнантам Філіпам Гідлей Кінгам і 22 іншымі пасяленцамі (15 з якіх былі зняволеныя: 9 мужчын і 6 жанчын).
Карл X Бурбон
Карл X (Charles X; 9 кастрычніка 1757, Версаль — 6 лістапада 1836, Гёрц, Аўстрыя, цяпер Гарыцыя ў Італіі) — кароль Францыі з 1824 па 1830, апошні прадстаўнік старэйшай лініі Бурбонаў на французскім троне.
Кублішчына (Ушацкі раён)
Кублі́шчына (, Кублищино) — вёска ва Ушацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Сарочынскага сельсавета.
Да 18 чэрвеня 1985 года вёска ўваходзіла ў склад Лутаўскага сельсавета.
IC 2015
IC 2015 — галактыка тыпу Sc (кампактная спіральная галактыка) ў сузор’і Гадзіннік.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Радзанаў (гміна, Млаўскі павет)
Радза́наў (Radzanów) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Млаўскага павета Мазавецкага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Радзанаве. Плошча гміны складае 98,7 км². Станам на 2011 год у гміне Радзанаў пражывалі 3604 чалавекі, шчыльнасць — 36,5 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 18 салецтваў.
Калюшка малая паўднёвая
Калюшка малая паўднёвая (Pungitius platygaster) — від рыб сямейства колюшкавых.
Апісанне
Даўжыня цела да 7 см, маса — крыху больш за 1 г. Цела пакрыта не луской, а маленькімі касцянымі пласцінкамі. Перад спінным плаўніком 8—11 асобна пасаджаных калючак, нахіленых напераменку ў розныя бакі. У брушным і анальным плаўніках маецца па адной калючцы. Ад калюшкі дзевяцііголкавай адрозніваецца больш высокім і кароткім целам, афарбоўкай. Спіна цёмна-зялёная ці аліўкава-зялёная, бакі светла-зялёныя. У перыяд нерасту самцы чарнеюць.
Пашырэнне
Насяляе саланаватыя ўчасткі Чорнага, Азоўскага і Каспійскага мораў і рэкі, што ўпадаюць у іх. На Беларусі ўпершыню выяўлена ў нізоўі беларускай часткі р. Дняпро (Брагінскі раён).
Насяляе зарослыя пагружанай воднай расліннасцю ўчасткі вадаёмаў, у т.л. прэснаводных.
Асаблівасці біялогіі
Вядзе скрытны спосаб жыцця. Прытрымваецца, не ўтвараючы чарод і скопішчаў, неглыбокіх стаячых ці паўпраточных участкаў вадаёмаў з добра развітай воднай расліннасцю.
Корміцца бентасам і зоапланктонам. Бентасныя жывёлы (лічынкі казурак, галоўным чынам дробныя лічынкі хіранамід, ракападобныя, малюскі) пераважаюць у рацыёне. Есць таксама ікру рыб, расліннасць.
Ліберальная партыя (Вялікабрытанія)
Лібера́льная партыя (Liberal Party) — адна з найбольш уплывовых палітычных партый Вялікабрытаніі на працягу 1859 — 1988 гг.
Калюшка малая паўднёвая
Асаблівасці біялогіі
Палаваспелай становіцца на другім годзе жыцця. Нераставанне парцыённае ў канцы красавіка — чэрвені. За адзін раз выкідваецца 60—90 ікрынак, за сезон 300—550 (5—6 нерастовых актаў). Самец будуе гняздо з фрагментаў раслін і шлюбным танцам запрашае самку. Пасля нерасту ахоўвае патомства. Маляўкі растуць хутка.
Жыве да 3 гадоў. Часам паядаецца акунём, судаком і іншымі відамі драпежных рыб.
Промысел
Прамысловага значэння не мае.
Тупкараганскі раён
Тупкараганскі раён (Түпқараған ауданы) — раён на захадзе Мангістаўскай вобласці. Адміністрацыйны цэнтр — горад Форт-Шаўчэнка.
Хіславічы
Хісла́вічы (Хиславичи) — пасёлак гарадскога тыпу ў Расіі, на рацэ Сож. Адміністрацыйны цэнтр Хіславіцкага раёна Смаленскай вобласці. Насельніцтва на 2016 год — 3772 чалавекі. Знаходзяцца за 70 км на поўдзень ад Смаленска, за 35 км на паўднёвы захад ад чыгуначнай станцыі Пачынак (лінія Смаленск — Рослаўль).
Вялікае Княства Літоўскае
Першы пісьмовы ўпамін пра Хіславічы (Хотславичи) датуецца 1450 годам сярод пацверджаных вялікім князем Казімірам выслуг князя Андрэя Порхаўскага ў мсціслаўскага князя Лугвена (Сямёна). Як сяло, цэнтр воласці, размешчанай паміж Крычавам і Мсціславам, Хаславічы ўпамінаюцца ў разгранічэннях з Маскоўскай дзяржавай 1523 года — пачатку XVII ст.
Згодна з адміністрацыйна-тэрытарыяльнай рэформай 1565—1566 гадоў Хаславічы сталі цэнтрам нягродавага староства Мсціслаўскага ваяводства. У 1620 годзе паселішча перайшло ў валоданне Салтыковых. У XVIII ст. Салтыковы збудавалі тут царкву і сядзібу з паркам.
Пад уладай Расійскай імперыі
У выніку першага падзелу Рэчы Паспалітай (1772 год) Хаславічы апынуліся ў складзе Расійскай імперыі. У 1773 годзе расійская імператрыца Кацярына II падаравала Хаславіцкае староства таемнаму дарадцу Кохміну. Паводле рэвіскай сказкі 1778 года, у мястэчку было 2 планавальныя цэнтры: стары — Замак, і новы — забудаваны з усіх бакоў Рынак, ад якога адыходзілі вуліцы Мсціслаўская, Смаленская, Лызкова, Чавуская, Козараўская і Падалянская. У 1783—1785 гадах у Хаславічах было 143 будынкі; жылі ганчары, кавалі, слесары, краўцы, шаўцы, кушняры, кухары, сталары. У 1784 мястэчка ўвайшло ў склад Мсціслаўскага павета Магілёўскай губерні.
На 1880 год у Хіславічах было 617 драўляных (171 хрысціянскі і 446 іўдзейскіх) і 1 мураваны дом, дзейнічалі цэрквы Святых Барыса і Глеба (захавалася і дзейнічае) і Святой Кацярыны (згарэла ў 1949 годзе), а таксама 8 іўдзейскіх малітоўных школаў, працавалі народнае вучылішча, сельская бальніца, гарбарны завод і бровар. На 1910 год у мястэчку было 603 будынкі, з іх 3 мураваныя; працавалі валасная і мяшчанская ўправы, паштова-тэлеграфны аддзел, пазыкова-ашчаднай і пажарнай таварыствы.
Найноўшы час
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Хіславічы абвяшчаліся часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езду КП(б) Беларусі яны ўвайшлі ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала мястэчка разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР. У 1924 годзе нягледзячы на перавагу беларускага насельніцтва Хіславічы не вярнулі БССР і перавялі ў Рослаўскі павет РСФСР. У 1928 годзе Хіславічы сталі цэнтрам раёна, у 1935 годзе — атрымалі афіцыйны статус пасёлка гарадскога тыпу. У Другую сусветную вайну з 16 ліпеня 1941 да 26 верасня 1943 года мястэчка знаходзілася пад нямецкай акупацыяй.
У 1963—1965 гадах Хіславічы ўваходзілі ў склад Манастыршчынскага раёна.
Інфраструктура
У Хіславічах працуюць сярэдняя і мастацкая школы, бальніца, 2 бібліятэкі, кінатэатр.
Вуліцы і плошчы
У Хіславічах у розны час існавалі вуліцы Мсціслаўская, Замкавая, Козараўская, Лызкова, Падалянская, Смаленская і Чавуская.
Эканоміка
Ільнозавод, цагельня, прадпрыемствы харчовай прамысловасці.
Адкрыты чэмпіянат Уэльса па снукеры 2014
Адкрыты чэмпіянат Уэльса 2014 (Welsh Open 2014, таксама вядомы як BetVictor Welsh Open 2014 — ад назвы спонсара) — прафесійны рэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 19 лютага па 2 сакавіка 2014 года ў Ньюпарт цэнтры, у Ньюпарце, Уэльс. Турнір стаў 23-м розыгрышам адкрытага чэмпіянату Уэльса, які праводзіцца штогод з 1992 году. Кампанія «BetVictor» стала спонсарам адкрытага чэмпіянату Уэльса ў другі раз запар. Прызавы фонд турніру склаў £ (на £ больш, чым у мінулым годзе), з якіх £ атрымаў пераможца (на £ больш, чым у мінулым годзе).
Прызавыя грошы
У 2014 годзе спонсарам адкрытага чэмпіянату Уэльса ў другі раз запар стала букмекерская кампанія BetVictor. Прызавы фонд турніру вырас у параўнанні з 2013 годам на £50,000 і склаў £300,000. Таксама на £10,000 выраслі і прызавыя пераможцы, якія склалі ўжо £60,000. Апроч таго, прыз за максімальны брэйк, які выканаў Роні О’Саліван у фінальным паядынку, склаў £10,000.
Рэйтынгавыя ачкі
Адкрыты чэмпіянат Уэльса 2014 меў мінімальна магчымае сярод паўнавартасных рэйтынгавых турніраў размеркаванне рэйтынгавых ачкоў, пры якім пераможца атрымаў 5000 балаў. Аналагічнае размеркаванне ачкоў было толькі на адкрытых чэмпіянатах Аўстраліі і Індыі, а таксама на German Masters.
Статыстыка турніру
Роні О’Саліван у трэці раз выйграў адкрыты чэмпіянат Уэльса пасля перамог у 2004 і 2005 гадах. Такім чынам, ён зраўняўся па колькасці тытулаў з шатландцамі Стывенам Хендры і Джонам Хігінсам.
О'Саліван выйграў свой 54-ы прафесійны і 26-ы рэйтынгавы тытул. Такім чынам, ён абышоў па колькасці рэйтынгавых перамог Джона Хігінса. Больш за 26 тытулаў рэйтынгавага ўзроўню выйгравалі толькі Стывен Хендры (36), Стыў Дэвіс (28).
Якаў Зіноўевіч Басін
Якаў Зіноўевіч Басін (, г. Мінск —, г. Іерусалім) — гісторык і краязнавец, грамадскі дзеяч, публіцыст, выдатнік аховы здароўя, лаўрэат прэміі Міністэрства аховы здароўя СССР (1974). Дзеяч яўрэйскай грамады ў Беларусі.
Біяграфія
Скончыў Мінскі медыцынскі інстытут, шмат гадоў працаваў лекарам, выдаў некалькі навуковых працаў у медыцыне.
У 1960-я быў адным з арганізатараў мінскага джаз-клуба, аўтарам перадач па гісторыі джазу на беларускім тэлебачанні. Быў адным з тых, хто заснаваў Беларускі клюб вясёлых і знаходлівых, другі прызёр чэмпіяната СССР (1967—1968).
З другой паловы 1980-х займаўся праваабарончай і грамадскай дзейнасьцю ў якасці актывіста яўрэйскай грамады ў Беларусі. Быў сустаршынёй Саюза яўрэйскіх грамадскіх аб’яднанняў і грамадаў Беларусі, кіраўніком мінскай грамады прагрэсіўнага іўдаізму. Аўтар даследаванняў па гісторыі беларускага яўрэйства, удзельнік шматлікіх навуковых і грамадскіх міжнародных канферэнцый. Узначальваў беларускае прадстаўніцтва амерыканскай грамадскай арганізацыі «Саюз камітэтаў у абарону былых савецкіх яўрэяў». Выступаў з пратэстамі супраць праяў дзяржаўнага антысэмітызму, удзельнічаў у кангрэсах АБСЕ па барацьбе з ксенафобіяй і антысемітызмам.
У 2015 годзе браў удзел у першым Беларускім грамадскім трыбунале над сталінізмам, які праводзілі міжнародная праваабарончая грамадская арганізацыя «Мемарыял» разам з ініцыятывай «За ўратаванне Курапатаў».
У чэрвені 2021 года разам з чатырма дзясяткамі выхадцаў з Беларусі падпісаў зварот да новага міністра замежных спраў Ізраіля Яіра Лапіда з заклікам выказаць пазіцыю Ізраіля ў дачыненьні да сітуацыі ў Беларусі.
Цюй Юань
Творчасць
Цюй Юань упершыню ў кітайскай літаратуры ўвасобіў у сваіх вершах глыбокую любоў да радзімы, сацыяльна-гістарычныя канфлікты і свет перажыванняў узнёслай чалавечай душы, ахопленай пакутамі за трагічны лёс бацькаўшчыны. Цюй Юань стварыў паэтычны жанр чу цы, адзін з асноўных у старажытнай кітайскай паэзіі. Галоўная крыніца выразных сродкаў Цюй Юаня — фальклор Чускага царства. Паэтычная спадчына Цюй Юаня складаецца, паводле дадзеных «Гісторыі Ханьскай дынастыі», з 25 твораў, уключаючы паэму-элегію «Лісаа», у якой найбольш поўна выявіўся яго светапогляд.
Беларускія пераклады
На беларускую мову перакладаў Мікола Мятліцкі.
IC 2016
IC 2016 — галактыка тыпу S0 (спіральная галактыка) ў сузор’і Цялец.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Пярун (валун)
Валун Пярун — геалагічны помнік рэспубліканскага значэння. Знаходзіцца за 600 м на ўсход ад вёскі Расходна (паміж прыпынкам Ціміразева, вёскай Клімавічы, вёскай Глебаўск), на тэрыторыі дзяржаўнай лесагаспадарчай установы «Багушэўскі лясгас», Бурбінскае лясніцтва, квартал 86, выдзел 1.
Ахоўная тэрыторыя
Плошча помніка прыроды складае 16 м². Плошча ахоўнай зоны помніка прыроды — 7500 метраў квадратных.
Апісанне
Валун складзены гранітам-рапаківі, шаравата-ружовым, з буйнымі сваідамі палявога шпата дыяметрам 10-15 см. Прынесены падчас паазерскага абледзянення з наваколляў г. Выбарга каля 17-20 тысяч гадоў таму. Памеры валуна: даўжыня 4 м; шырыня 3,8 м; вышыня 2,7 м (ўзвышэнне над паверхняй зямлі 1 м). Аб’ём 22 куб. м; Вага 57 т. Нумар узору, які захоўваецца ў Эксперыментальнай базе па вывучэнні ледавіковых валуноў (г. Мінск) 111/15-1480. Назва валуна звязана з легендай, па якой у гэтага каменя «Пярун забіў галоўнага д’ябла». Раней у гэтага каменя святкавалі Купалле.
Дзітэр Болен
Дзітэр Гюнтэр Болен (ням. Dieter Günther Bohlen; 7 лютага 1954, Бернэ, Ніжняя Саксонія, ФРГ) — нямецкі спявак, музыкант, музычны прадзюсар і кампазітар. Вядомы перш за ўсё як удзельнік дуэта Modern Talking, уласнага гурта Blue System і прадзюсар спявачкі C. C. Catch. Уладальнік характэрнага глухавата фальцэту.
Рывадутры
Рывадутры (Rivodutri) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Лацыё, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Рыеці.
Насельніцтва складае 1312 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 49 чал./км². Займае плошчу 27 км². Паштовы індэкс — 2010. Тэлефонны код — 0746.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Радзяховы-Вепш (гміна)
Радзяхо́вы-Вепш (Radziechowy-Wieprz) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Жывецкага павета Сілезскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Радзяховах. Плошча гміны складае 65,94 км². Станам на 2009 год у гміне Радзяховы-Вепш пражывалі 12 717 чалавек, шчыльнасць — 187,8 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 6 салецтваў.
Бона Сфорца
Бона Сфорца д’Арагона (Bona Sforza d’Aragona;  — ) — каралева польская і вялікая княгіня літоўская, другая жонка Жыгімонта I Старога, маці Жыгімонта II Аўгуста.
Біяграфія
Дачка міланскага герцага Джана Галеаца Сфорца. Імкнулася ўзмацніць палітычную ўладу і эканамічную моц манархіі, абараняла дзяржаўныя землі ад незаконнага прысваення феадаламі. Закладзеныя ў яе шматлікіх маёнтках прынцыпы інтэнсіўнага, у інтарэсах феадалаў, вядзення гаспадаркі (меліярацыя, палепшаны севазварот), узмоцненага, але ўнармаванага падаткаабкладання, пазней былі распаўсюджаны на ўсе дзяржаўныя маёнткі Вялікага Княства Літоўскага, г.зв. Валочная памера (1557) і да канца XVI стагоддзя прынятыя большасцю землеўладальнікаў.
Кулінава
Да 18 чэрвеня 1985 года вёска ўваходзіла ў склад Лутаўскага сельсавета.
Бона Сфорца
Біяграфія
Ад самага прыезду ў Польшчу ў 1518 годзе, Бона мела шматлікае атачэнне з італьянцаў, адмыслоўцаў розных галін, у тым ліку кухараў, якія аказалі значны ўплыў на пашырэнне найноўшых заходнееўрапейскіх культурных і тэхнічных дасягненняў, спажывецкіх прыхільнасцяў эпохі Рэнесансу, у тым ліку на ўдасканаленне меню, спачатку толькі найвышэйшых арыстакратычных колаў Польшчы і Вялікага Княства Літоўскага. З дзейнасцю Боны Сфорца звязваюць з’яўленне або пашырэнне ў меню арыстакратыі экзатычнай усходняй садавіны — апельсінаў, лімонаў, гранатаў, фігаў, прыпраў — шафрану, фенхелю, імбіру, цынамону, цукру, а таксама аліўкаў, каштанаў, разынак, мігдалаў, марцыпанаў, рысу і г.д. Найбольш яскравым новаўвядзеннем эпохі Боны лічыцца салата і іншая агародніна, а таксама ўвядзенне ў карыстанне відэльцу і г.д. Боне Сфорца таксама прыпісваецца дасканалае валоданне атрутамі, яе падазраюць у арганізацыі атручвання апошніх з незалежных мазавецкіх княжатаў у 1522 годзе і непажаданай нявесткі Барбары Радзівіл у 1551 годзе.
Ушанаванне памяці
Імем Боны Сфорцы была названа цэнтральная плошча мястэчка Моталь (зараз — Плошча Леніна).
Кадзукі Нагасава
Кадзукі Нагасава (長澤 和輝; нар. ) — японскі футбаліст. У 2017 годзе выступаў за нацыянальную зборную Японіі.
Стэнлі Брус
Стэнлі Брус (Stanley Melbourne Bruce, 15 красавіка 1883, Мельбурн, Аўстралія — 25 жніўня 1967, Лондан, Вялікабрытанія) — прэм’ер-міністр Аўстраліі з 1923 па 1929.
Палітычная кар’ера
Пасля дэмабілізацыі Брус вярнуўся ў Мельбурн, дзе стаў цікавіцца палітыкай. Яго публічныя выступы прыцягнулі ўвагу Нацыяналістычнай партыі. Стаўшы неўзабаве яе членам, ён у 1918 годзе быў абраны ў Палату прадстаўнікоў у якасці дэпутата ад выбарчага акругі Фліндэрс. У 1921 годзе Брус быў прызначаны скарбнікам (міністрам фінансаў). На выбарах 1922 Нацыяналістычная партыя страціла большасць у парламенце, таму дзеййсны прэм’ер-міністр Уільям Х’юз мог застацца на пасадзе толькі ў выпадку стварэння кааліцыі яго партыі з Аграрнай партыяй Аўстраліі. Аднак апошняя дала зразумець, што не падтрымае яго кандыдатуру. У выніку Х’юз быў вымушаны сысці ў адстаўку, парэкамендаваўшы на сваё месца Бруса.
Гульні ў палях Госпада
«Гульні ў палях Госпада» (At Play in the Fields of the Lord) — мастацкі фільм 1991 года рэжысёра Эктара Бабенка. Галоўныя ролі выканалі, , , , , Кэці Бэйтс.
Сюжэт
У некранутых джунглях Амазонкі, на зямлі індзейскага племені Ніаруна выяўлены радовішчы золата. І вось група амерыканцаў, розных па сваім характары і становішчы, адпраўляецца ў гэты край. Тут і місіянеры, якія збіраюцца навярнуць дзікуноў племені ў хрысціянства, і публіка панебяспечней, найміты, чыя задача — сагнаць індзейцаў з іх зямлі, дзе знойдзена золата. І зусім няважна, з якімі намерамі яны прыйшлі — самымі добрымі ці, наадварот, несумленнымі, — важна, што іх прыход у любым выпадку пагражае індзейцам катастрофай.
Саўндтрэк
Музычнае суправаджэнне да фільма «Патаемны сад» напісаў польскі кампазітар Збігнеў Прайснер.
Узнагароды
Паводле інфармацыі сайта «Internet Movie Database» фільм быў адзначаны 1 кінаўзнагародай і яшчэ 2 намінацыямі.
Салвадор Сабрал
Салвадо́р Віла́р Браамка́мп Сабра́л (Salvador Vilar Braamcamp Sobral; нар. 28 снежня 1989, Лісабон, Партугалія) - партугальскі спявак, прадстаўнік Партугаліі на Конкурсе песні Еўрабачанне 2017 у Кіеве, дзе запісаў песню «Amar pelos dois», з якою і перамог на конкурсе.
Раннія гады і кар’ера
Нарадзіўся ў Лісабоне, але дзяцінства правёў у ЗША і Барселоне. У 2009 годзе быў удзельнікам трэцяга сезона партугальскай версіі брытанскага талент-шоў Pop Idol, дзе заняў 7 месца. Яго сястра, Луіза Сабрал, таксама спявачка, заняла 3-е месца на першым сезоне ”Ідалаў”. У 2017 годзе, пасля перапынку ў 1 год, Партугалія зноў вырашыла ўзяць удзел у Еўрабачанні, а Сабал зрабіўся ўдзельнікам партугальскага адбору на Еўрабачанне Festival da Canção 2017 з песняй ”Amar Pelos Dois”. 5 сакавіка ён выйграў адбор і быў накіраваны ў Кіеў. Пераможца Еўрабачання 2017 года.
Генадзь Рыгоравіч Анішчанка
Генадзь Рыгоравіч Анішчанка (Геннадий Григорьевич Онищенко; 20 лістапада 1950, Чаргын-Таш, Сузацкі раён, Ошская вобласць, Кыргызстан) — расійскі дзяржаўны дзеяч, галоўны дзяржаўны санітарны ўрач Расіі (1996—2004), кіраўнік Расспажыўнагляду (з 2004). Акадэмік РАМН, доктар медыцынскіх навук, прафесар, Заслужаны ўрач Расіі і Кыргызстана, ганаровы чыгуначнік.
Найміт
Найміт альбо наёмнік («Салдаты ўдачы», «Дзікія гусі») — асоба, якая ўступае ва ўзброены канфлікт не з ідэалагічных, нацыянальных, палітычных меркаванняў (і не належыць да той ці іншай зацікаўленай ідэалагічнай групы) і не ў адпаведнасці з воінскім абавязкам, а дзеля асабістай выгады. Найміт не служыць ва ўзброеных сілах якой-небудзь дзяржавы — як удзельніка канфлікту, так і не ўдзельніка. Служачыя арміі, флоту і авіяцыі, якія фарміруюцца на добраахвотнай аснове, наймітамі не лічацца. Пачынаючы з XX стагоддзя найміты ўсё часцей сталі ўспрымацца як асобы, якія маюць менш правоў на абарону па законах вайны, чым не найміты. Сапраўды, Жэнеўскія канвенцыі абвяшчаюць, што яны не прызнаюцца законнымі камбатантамі і ім не трэба прадастаўляць такую ж прававую абарону, як і палонным вайскоўцам рэгулярнай арміі.
Чарнагорцы
Чарнагорцы (чарн. Црногорци/Crnogorci) — народ, асноўнае насельніцтва Чарнагорыі (460 тыс. чалавек); у Сербіі 150 тыс. чалавек (2003). Жывуць таксама ў ЗША і Албаніі. Агульная колькасць 620 тыс. чалавек. Размаўляюць на чарнагорскай мове (стандартызаваным мясцовым варыянце сербскахарвацкай). Вернікі пераважна праваслаўныя.
Дамінік Фантана
Дамінік Фантана (пам. каля 1755 г.)  — архітэктар эпохі барока ў Рэчы Паспалітай. Меў званне каралеўскага архітэктара і капітана каралеўскіх войскаў.
Каспар Бекеш
Біяграфія
Паходзіць са старадаўняга венгерскага роду. Яго бацька, Ласла, быў віцэ-банам лугоскім і нямецкім і атрымаў мянушку «Бекеш» ад мясцовасці, якой валодаў. З 1557 года служыў у Трансільваніі пры двары венгерскага караля Яна Жыгімонта Запальяі, быў яго казначэям і даверанай асобай. У 1565 годзе ўзначальваў пасольства ў Стамбул, мэтай якога было дамагчыся падтрымкі султана Сулеймана I супраць імператара Максіміліяна II.
Дамінік Фантана
Брат архітэктара Іосіфа Фантана II. Абгрунтаваўся ў Горадні. Бацька слыннага архітэктара Іосіфа III Фантана.
Каспар Бекеш
Біяграфія
У канцы 1560-х гадоў выступіў на баку Габсбургаў у іх намеры падпарадкаваць Трансільванію. Пасля абрання Стэфана Баторыя у 1571 годзе князем Трансільваніі выступаў супраць яго, бо сам разлічваў заняць сталец, але пацярпеў няўдачу. У 1575 годзе яго войскі былі канчаткова разбіты, а землі канфіскаваны. Пасля абрання ў 1576 годзе Стэфана Баторыя каралём польскім і вялікім князем літоўскім Каспар памірыўся з ім і ў 1577 годзе перасяліўся у Рэч Паспалітую.
Камандаваў венгерскай пяхотай. Вызначыўся асабістай мужнасцю і ваеннымі талентамі пры абароне Эльблонга ў 1577 годзе і ў полацкай кампаніі 1579 года. Па хадайніцтву шляхты Вялікага Княства Літоўскага ў 1579 годзе быў прылічаны да шляхецкага саслоўя, а таксама атрымаў у валоданне землі, у тым ліку ў Гарадзенскім павеце. Памёр у Гродна 7 лістапада 1579.
З імем Каспара Бекеша звязана таксама назва бяке́шы (ад bekiesz, bekieszka) — разнавіднасці кароткага прыталеныя кафтана, звычайна на футры, з футравым аздабленнем па краях рукавоў, кішэняў і прыполе.
Рэлігійныя погляды
Вакол Бекеша групаваліся прыхільнікі антытрынітарызму, пасля яго смерці каталіцкая і праваслаўная цэрквы забаранілі хаваць яго на сваіх могілках , з прычыны чаго ён быў пахаваны на Лысай гары ў Вільні, дзе раней ужо быў пахаваны венгерскі палкаводзец Вадуш Паноніец, які загінуў пад Полацкам у 1579 годзе. Над магілай Каспара была выбудаваная васьмікутная вежа, а самую гару сталі называць гарой Бекеша. У 1838 годзе ў раку Віленку, якая ўвесь час падмывала гару Бекеша, паваліліся 5 сцен мемарыяльнай вежы; пазней зваліліся яе рэшткі. Некаторы час таму лічылася, што Каспар Бекеш па сваіх перакананнях быў атэістам. Такая выснова грунтуецца на эпітафіі, аўтарам якой, як лічылася, быў сам Бекеш. Між тым, надпіс на надмагіллі Бекеша датаваны 1649 годам і быў зроблены, верагодна, пратэстантамі падчас рэлігійнай барацьбы з каталікамі. Некаторыя даследчыкі прыпісваюць аўтарства эпітафіі Андрэю Волану. Паводле сучасных даследаванняў, Бекеш быў арыянінам, а пад канец жыцця, паводле ліста папскага нунцыя Калігары ад 25 лістапада 1579 года, нават перайшоў у каталіцызм.
Форт-Шаўчэнка
Форт-Шаўчэнка (Форт-Шевченко) — горад у Мангістаўскай вобласці Казахстана, на паўвостраве Мангышлак (мыс Цюб-Караган). Побач знаходзіцца порт Баўціна на Каспійскім моры. Раней існавалі аэрапорты мясцовых авіяліній Форт-Шаўчэнка і Баўціна.
Эфект Коанда
Апісанне
Струмень паветра можа быць альбо свабодным (абмежаванай навакольным паветрам), альбо абмежаваным (сціснутым, абмежаваным перашкодамі з усіх бакоў), альбо насцілацца. Калі занядбаць вязкасцю, то на мяжы струменя хуткасць паветра павінна быць роўная 0. Для разлікаў за мяжу струменя звычайна бяруць паверхню, дзе хуткасць роўная 0,2 м/с.
Насціланы струмень — гэта паўабмежаваны струмень, і ён заўсёды развіваецца толькі ўздоўж паверхні агароджы. Далёкасць распаўсюджвання струменя павялічваецца прыблізна ў 1,2 разы ў параўнанні са сціснутым струменем. Гэта значыць струмень, які насцілаецца на плоскасць або любую іншую паверхню, мае большуую далёкасць распаўсюду пры астатніх аднолькавых умовах, чым насціланы струмень.
Выкарыстанне
Гэты эфект выкарыстоўваюць у кандыцыянерах для стварэння эфекту прыліплага да столі струменя паветра для лепшага цыркулявання паветра ў памяшканні.
З 1940 па 1970 ў ЗША праводзіліся эксперыменты з ужываннем эфекту Каанда ў стварэнні лятальных апаратаў. Эфект Коанда ўжываецца ў тэхналогіі NOTAR (No Tail Rotor — «безхвоставай шрубы») — сістэме кіравання верталётам па гойсанню, якая ўжываецца замест рулявой шрубы. Тэхналогія распрацавана фірмай «Макдонэл Дуглас» і выкарыстоўваецца на шэрагу верталётаў яе распрацоўкі — MD 500 і яго мадыфікацый.
З выкарыстаннем эфекту Коанда для павелічэння пад’ёмнай сілы крыла, за кошт яго абдзімання рэактыўным струменем ад рухавіка самалёта, было пабудавана некалькі праектаў самалётаў. Такія, як амерыканскія эксперыментальны QSRA і вопытны ваенна-транспартны Boeing YC-14, і савецкія ваенна-транспартныя самалёты са скарочаным узлётам і пасадкай Ан-72 і Ан-74.
У 2012 годзе гэты эфект стаў выкарыстоўвацца ў Формуле-1.
Швабскі сельсавет
Шва́бскі сельсаве́т (да 2008 года Чырванашвабаўскі сельсавет) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Лагойскага раёна Мінскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — вёска Швабы.
Геаграфія
Сельсавет знаходзіцца ў паўднёва-ўсходняй частцы Лагойскага раёна. Адлегласць да раённага цэнтра — Лагойска — 24 кіламетры. Мяжуе з Каменскім, Лагойскім сельсаветамі Лагойскага раёна, а таксама з Зембінскім сельсаветам Барысаўскага раёна і Усяжскім сельсаветам Смалявіцкага раёна.