cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
S.Oliver
«s.Oliver» (фармальна S.Oliver Bernd Freier GmbH & Co. KG) — нямецкая кампанія моды, якая прадае адзенне, абутак, аксэсуары, упрыгожванні, водары і акуляры па ўсім свеце. знаходзіцца ў (Баварыя). Кампанія была заснавана ў 1969 годзе Берндам Фраерам як невялікі у Вюрцбургу, плошчай у 25 квадратных метраў  ; першапачаткова называлася «sir Oliver» («сэр Олівер») у гонар героя рамана Чарльза Дзікенса. Новы галаўны офіс у Ротэнфардзе, разлічаны на 2000 супрацоўнікаў, быў завершаны ў верасні 2008 года; Фраер працягваў кіраваць кампаніяй да 2014 года. Станам на 2018 год у кампаніі працавала 6800 чалавек, а яе даход складаў 1,5 мільярда еўра. Імем кампаніі названа вуліца ў Ротэндорфе — s.Oliver-Straße.
Селім III
Селі́м III (, Üçüncü Selim;  — ) — султан Асманскай імперыі (7 красавіка 1789 — 29 мая 1807 года), сын султана Мустафы III.
Біяграфія
У 1789 годзе стаў спадчыннікам свайго дзядзькі Абдул-Хаміда, з намерам рэарганізаваць Асманскую дзяржаву па еўрапейскім узоры. Цяжкае міжнароднае становішча і эканамічнае спусташэнне ўнутры ставілі на яго шляхі непераадольныя перашкоды. Ён атрымаў у спадчыну ад папярэднікаў вайну з Расіяй, якую ў 1791 годзе скончыў невыгодным для Асманскай імперыі Яскім мірам.
Нападам генерала Банапарта на Егіпет у 1798 годзе ён быў уцягнуты ў вайну з Францыяй.
Толькі пасля заключэння міру з ёй, у 1802 годзе, ён мог прысвяціць свае сілы справе абнаўлення дзяржавы. Селім III ажыццявіў шэраг карысных пераўтварэнняў у вобласці адміністрацыйнага апарата (асабліва гэта тычылася бюджэтнага ведамства), скасаваў ваеннае кіраванне ленных уладанняў, а таксама імкнуўся спрыяць распаўсюджванню адукацыі сярод падданых імперыі (у прыватнасці, у часы кіравання Селіма III на турэцкую мову быў перакладзены шэраг прац еўрапейскіх, перш за ўсё французскіх, аўтараў па ваеннай справе, матэматыцы і іншым абласцям чалавечых ведаў, а ўжо ў 1792 годзе зноў пачала функцыянаваць турэцкая друкарня), але перш за ўсё яму неабходна было вызваліцца ад уплыву янычар, якія па самаўпраўнасці зрыньвалі, узводзілі на прастол і трымалі ў руках султанаў, на вайне ж апыняліся мала карыснымі. Селім заклікаў французскага генерала Себасціяні і з яго дапамогай стварыў Нізам-і Джэдзід (Nizam-ı Cedid — «новы парадак»), гэта значыць па-еўрапейску арганізаванае войска. Гэта павінна было прывесці да іншых рэформаў, але грамадства было да іх зусім не гатовае і не падтрымала султана супраць янычараў, сярод якіх мерапрыемствы Селіма выклікалі вялікае раздражненне. Акрамя таго, становішча кіраўніка пагаршалася настроямі значнай колькасці сялян і гараджан Асманскай імперыі, якое было незадаволена новымі падаткамі (да прыкладу, на некаторыя сельскагаспадарчыя тавары), уведзенымі Селімам для далейшага фінансавага забеспячэння сваіх пераўтварэнняў.
Урэшце янычары паднялі паўстанне, узялі Канстанцінопаль і ўзвялі на трон Мустафу IV, сына Абдул-Хаміда I (1807); Селім быў пасаджаны пад варту, хоць і ў палацы. Праз год яго прыхільнікі, пад правадырствам рушчукскага намесніка Мустафы Байрактара, пракраліся ў Канстанцінопаль, але не паспелі вызваліць Селіма, бо той быў задушаны па прыказе яго кіруючага стрыечнага брата.
Селім III быў вялікім аматарам музыкі, і гэта якасць выявілася ў ім яшчэ ў той час, калі ён быў спадчыннікам прастола. Селім III не толькі іграў на двух музычных інструментах (на танбуры і неі), але і складаў музыку: у прыватнасці, яго аўтарству належыць чатырнаццаць кампазіцый у стылі мугам, тры з якіх выконваюцца і ў цяперашні час.
Акрамя таго, Селім III быў заступнікам кампазітараў імперыі, сярод якіх былі Дэдэ Эфендзі і Амбарцум Ліманджан.
Волы
Во́лы (, Волы) — вёска ў Бярэзінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Пагосцкага сельсавета.
Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Мачаскага сельсавета.
Навальніца-Р
Навальніца-Р (Гроза-Р) — беларуская радыёэлектронная стрэльба для барацьбы з дронамі, распрацаванае КБ «Радар». Створана ў рамках спецыяльнай серыі сістэм радыёэлектроннай барацьбы «Навальніца».
Гісторыя
Упершыню распрацоўка прадстаўлена на выставе IDEX-2017 у ААЭ.
У 2018 годзе 12 стрэльбаў «Навальніца-Р2» паступілі на ўзбраенне ў 387-ы цэнтр тэхнічнага кантролю і забеспячэння абароны інфармацыі Узброеных сіл Рэспублікі Беларусь.
Апісанне
Стрэльба прызначана для выкарыстання ў барацьбе з малапамернымі БПЛА. Забяспечвае радыёпадаўленне каналаў кіравання дронаў і бартавой апаратуры спадарожнікавых навігацыйных сістэм. Карыстальнік стрэльбы пры выяўленні мультыкоптара ў зоне бачнасці ўключае харчаванне перадатчыка, наводзіць стрэльбу на мультыкоптар з дапамогай усталяванага на ім каліматарнага прыцэла і націскае кнопку ўключэння выпраменьвання. Ва ўмовах уздзеяння перашкод мультыкоптар ажыццяўляе вымушаную пасадку (неабходны час уздзеяння для ажыццяўлення пасадкі залежыць ад тыпу мультыкоптара). Блок фарміравання перашкод сігналаў і акумулятарная батарэя ўстаноўлены ў пераносны кантэйнер, упакаваны для пераноскі ў заплечнік. Органы кіравання для ўключэння харчавання, а таксама для ўключэння выпраменьвання ўстаноўлены на корпусе стрэльбы.
Выкарыстанне
23 кастрычніка 2020 года памежнікі заставы «Знаменка» Брэсцкай пагрангрупы з дапамогай радыёэлектроннай стрэльбы «Навальніца-Р2» перахапілі гексакоптэр, які выкарыстоўваўся для перакідання цыгарэт праз беларуска-польскі ўчастак мяжы. 22 лютага 2021 года яшчэ адзін дрон з грузам кантрабандных цыгарэт быў перахоплены ў Камянецкім раёне каля вёскі Чыжэвічы. 6 красавіка на беларуска-польскай мяжы ў Брэсцкім раёне недалёка ад вёскі Сычы перахоплены трэці беспілотнік. Вінтакрылы лятальны апарат прызначаўся для незаконнай перапраўкі тытунёвых вырабаў.
18 мая на мяжы з Літвой радыёэлектроннай стрэльбай збіты беспілотнік НАТА. Адзначалася, што гэта ўжо не першы выпадак, калі робіцца спроба выкарыстання беспілотнікаў-шпіёнаў паблізу межаў Беларусі. Як заявіў намеснік начальніка Генштаба УС Беларусі Ігар Кароль, на працягу тыдня робіцца каля 30 спробаў незаконнага выкарыстання дронаў Паўночнаатлантычнага альянсу.
2018 год у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва
2018 год уключае шэраг падзей, якія пакінуць след у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва.
Падзеі
Музеі-сядзібе]], Мерачоўшчына; скульптар Гэнік Лойка
Паўднёвацірольская группа армій
Паўднёвацірольская группа армій (Heeresgruppe Südtirol) — воінскае аб'яднанне сухапутных сілаў Аўстра-Венгрыі падчас Першай сусветнай вайны. Вядома таксама пад імёнамі Група армій Конрада (Heeresgruppe Conrad) і Група армій Эрцгерцага Ёзэфа (Heeresgruppe Erzherzog Joseph), згодна з імёнамі іх камандуючых.
Гісторыя
Прымала ўдзел у падтрымцы германскай 14-й арміі падчас бітвы пры Капарэце (кастрычнік-лістапад 1917 года), панесла цяжкія страты ў бітве пры П’явэ (чэрвень 1918 года). Група армій была канчаткова расфармаваная падчас бітвы пры Віторыа-Венета (кастрычнік-лістапад 1918 года).
Чэле-дзі-Макра
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Іаан Хрысціцель.
Warner Bros. Interactive Entertainment
Размешчана ў горадзе Бербанк, штат Каліфорнія, ЗША.
Выпушчаныя гульні
Гульні, якія былі распрацаваны, выдадзеныя або распаўсюджваюцца WBIE або адной з даччыных кампаній.
Чувашская мова
Чувашская мова (чуваш. Чӑваш чӗлхи) — нацыянальная мова чувашоў, дзяржаўная мова Чувашскай Рэспублікі, мова чувашскіх суполак, якія пражываюць за межамі Чувашскай Рэспублікі. У генеалагічнай класіфікацыі моў свету адносіцца да булгарской групы цюркскай моўнай сям’і (на думку шэрагу даследчыкаў, заходнехунскай галіны) і з’яўляецца адзінай жывой мовай гэтай групы.
Распаўсюджаны ў Чувашыі, Татарстане, Башкірыі, Самарскай, Ульянаўскай, Саратаўскай, Пензенскай абласцях, а таксама ў некаторых іншых абласцях, краях і рэспубліках Урала, Паволжа і Сібіры. У Чувашскай рэспубліцы з’яўляецца дзяржаўнай мовай (разам з рускай).
Колькасць носьбітаў — каля 1.150.000 чалавек (перапіс 2010 года); пры гэтым колькасць этнічных чувашоў па дадзеных перапісу 2002 года складала 1 млн. 637 тыс. чалавек; прыкладна 55 % з іх пражывае ў Чувашскай Рэспубліцы.
На чувашскай мове вядзецца выкладанне з 1-га па 5 клас у чувашская школах рэспублікі.
Чувашская мова вывучаецца як прадмет у школах Чувашскай Рэспублікі, вывучаецца як прадмет на працягу двух семестраў ў шэрагу ВНУ рэспублікі. У Чувашскай Рэспубліцы на чувашскай мове выходзяць рэгіянальныя радыё- і тэлепраграмы, выдаюцца перыядычныя выданні. Афіцыйнае справаводства ў рэспубліцы вядзецца на рускай мове.
Гісторыя
М. І. Ягораў вылучае 3 асноўныя кампаненты ў глотагенезе чувашскай мовы: Сучасная агульнанацыянальная чувашская мова склалася ў 15 ст. на базе дыялектаў сярэднебулгарскай мовы. Найважнейшую ролю ў глотагенезе выканалі 3 асноўныя кампаненты: 1) сярэднябулгарская мова-аснова (якая ўжо засвоіла значную колькасць сярэднекіпчацкіх запазычанняў, у тым ліку і лексіку мангольскага, пярсідскага, арабскага паходжання); 2) горнамарыйскі субстрат; 3) моцнае кантактнае ўздзеянне з боку казанска-татарскай і мішарскай моў, якое праяўляецца ў рознай ступені на ўсіх узроўнях чувашскай мовы.
Anthurium crystallinum
Anthurium crystallinum — шматгадовая травяністая вечназялёная расліна, від роду сямейства.
Адметны глыбокім зялёным колерам аксаміцістых ліставых пласцінак з больш бледнымі жылкамі і навакольнымі іх абласцямі, жоўтым катахам са слабым прыемным водарам пры з’яўленні тычынак.
Батанічнае апісанне
Эпіфіт.
Сцябло да 25 см даўжынёй, 2-2,5 см у дыяметры, зялёнае. Міжвузеллі вельмі кароткія, сляды ад апалага лісця 1,5-1,7 см шырынёй. Карані кароткія, тоўстыя, спускаюцца.
Катафілы паўскураныя, 3,5-6 см даўжынёй, на вяршыні вузка-завостраныя, у высахлым выглядзе карычневыя, на вяршыні застаюцца непашкоджанымі, расшчапляюцца ля аснавання.
Адкрыты чэмпіянат ЗША па тэнісе 2016
Адкрыты чэмпіянат ЗША 2016 (US Open 2016) — прафесійны тэнісны турнір, які праходзіў з 29 жніўня да 11 верасня 2016 года ў Нацыянальным тэнісным цэнтры Білі Джын Кінг у Нью-Ёрку, ЗША на хардавым пакрыцці. Чацвёртае і заключнае спаборніцтва з серыі Вялікага шлема ў 2016 годзе. Турнір стаў 136-м розыгрышам адкрытага чэмпіянату ЗША, які быў заснаваны ў 1881 годзе як Нацыянальны чэмпіянат ЗША і з таго часу праходзіць штогадова, з'яўляючыся адным з найстарэйшых тэнісных турніраў. Прызавы фонд турніру склаў $46,300,000, больш чым на 4 мільёны перавысіўшы прызавы фонд 2015 года.
Турнір стаў апошнім у кар'еры Аны Іванавіч, якая раней была лідарам рэйтынгу WTA і чэмпіёнкай адкрытага чэмпіянату Францыі 2008 года.
Дзеючымі чэмпіёнамі ў адзіночных разрадах былі серб Новак Джокавіч і італьянка Флавія Пенета. Пенета скончыла прафесійную кар'еру ў канцы 2015 года і не абараняла тытул, а Джокавіч дайшоў да фіналу чэмпіянату, але прайграў швейцарцу Станісласу Ваўрынку, які выйграў свой трэці турнір Вялікага шлема. Чэмпіёнкай у жаночым адзіночным разрадзе стала немка Анжэлік Кербер, якая перамагла Караліну Плішкаву з Чэхіі ў фінале і выйграла другі турнір Вялікага шлема ў 2016 годзе і ў сваёй кар'еры.
Герб Малі
Герб Малі прыняты 20 кастрычніка 1973 года. Дэвіз рэспублікі Малі: «Un peuple, un but, une foi» («Адзін народ, адна мэта, адна вера»), згодна з артыкулам 25 Канстытуцыі.
Герб рэспублікі Малі мае круглую форму, на светла-блакітным фоне прадстаўленыя асноўныя сімвалы: мячэць, сцярвятнік ў палёце, ўсход залатога сонца і нацыянальная зброя — белыя лукі.
Часлаў Будзька
Часлаў (Чэслаў) Будзька (, —, , ЗША) — беларускі грамадскі дзеяч, гісторык, настаўнік. Сын Эдварда Будзькі.
Біяграфія
Сын Эдварда Будзькі. Скончыў Віленскую беларускую гімназію, аддзел гісторыі гуманістычнага факультэта Універсітэта Стэфана Баторыя (1938). Быў сябрам Беларускага студэнцкага саюза, супрацоўнічаў з беларускімі нацыянальнымі арганізацыямі, актыўна ўдзельнічаў у працы Таварыства прыяцеляў беларусаведы. За нацыянальную дзейнасць быў пазбаўлены права працаваць па спецыяльнасці. З-за пераследу і беспрацоўя выехаў у Варшаву, потым у Кельцы. Працаваў у кааператыве «Społem». У 1939—1941 гадах жыў у Вільні, працаваў у выдавецтве, затым, у час вайны знаходзіўся ў Германіі. У першыя паваенныя гады жыў у лагеры DP у Ватэнштэце, працаваў настаўнікам гісторыі і беларускай мовы ў мясцовай Беларускай гімназіі імя М. Багдановіча. У 1946 годзе ў Ватэштэце выдаў кнігу сакратара С. Баторыя Р. Гейдэнштэйна «„Пад Полацкам дажджы“ (Запіскі з 1579 году)».
У 1948—1951 гадах жыў у Вялікабрытаніі, з 13 снежня 1948 — член Згуртавання беларусаў Вялікай Брытаніі. З 1951 жыў у ЗША, у Чыкага. Быў актывістам Чыкагскага аддзела Беларуска-амерыканскага задзіночання (БАЗА). Апроч асноўнай працы, займаўся грамадска-асветніцкай дзейнасцю, гістарычнымі даследаваннямі, праектаваннем вышыванак і дываноў. У 1968 годзе Часлаў Будзька выдаў фотаспосабам кнігу папулярнай гісторыі Беларусі А. Станкевіча «Пазнайма нашую мінуўшчыну». У 1970—1971 годзе сумесна з В. Пануцэвічам выдаў фотаспосабам асобныя артыкулы пра беларусаў і беларускае пытанне Ё. Лабадоўскага «Litwa i Białoruś».
Ч. Будзька перадаў значную колькасць кніг і матэрыялаў Скарынаўскай бібліятэцы ў Лондане. Згодна з сямейным пажаданнем прыватны архіў Ч. Будзькі захоўваецца ў Immigration History Research Center, University of Minnesota (311 Andersen Library, 221—21st Avenue South, Minneapolis, MN 55455-0439).
Мярліенішке I
Мярлі́енішке I (Merlieniškė I) — хутар у Ігналінскім раёне Уцянскага павета Літвы. Уваходзіць у склад Наўясісдаўгелішкіскай сянюніі. Размешчана за 14 км ад Наўясіс Даўгелішкіса.
Гісторыя
У 1921—1939 гадах вёска ў складзе Браслаўскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Сігэноры Курода
Сігэноры Курода (黒田重徳;  — ) — японскі генерал часоў Другой сусветнай вайны, ваенны губернатар Філіпінаў з 1943 па 1944 год.
Біяграфія
Сігэноры Курода быў родам з прэфектуры Фукуока. У 1909 годзе скончыў Рыкугун сікан гако, у 1916 годзе — Рыкугун дайгако. У гады Першай сусветнай вайны быў ваенным назіральнікам у Еўропе, у 1922 годзе быў прызначаны ваенным аташэ ў Вялікабрытанію. У 1924 годзе вярнуўся ў Японію.
У 1928 годзе стаў камандзірам 57-га пяхотнага палка, у 1932 — 59-га пяхотнага палка. У 1935—1937 гадах служыў ваенным аташэ ў Індыі. У 1938 годзе стаў камандзірам 4-й асобнай брыгады, у 1939 — камандзірам 26-й дывізіі, удзельнічаў у бітве за Уюань. У 1941 годзе стаў намеснікам галоўнага інспектара баявой падрыхтоўкі. З ліпеня 1942 года стаў начальнікам штаба Паўднёвай групы армій, у кастрычніку 1943 года стаў камандуючым 14-й арміяй на Філіпінах, пасля пераназванай у 14-ы фронт. У верасні 1944 года Курода быў заменены на Тамаюкі Ямасіту з прычыны таго, што апынуўся слабым камандзірам, які бавіў час гуляючы ў гольф замест арганізацыі ўмацавання абараназдольнасці архіпелага. У 1946 годзе Курода быў арыштаваны за ваенныя злачынствы, а ў 1949 годзе прысуджаны да пажыццёвага зняволення. Быў вызвалены ў 1952 годзе. Памёр 30 красавіка 1954 года.
Bestseller
«Bestseller A/S» ― прыватная сямейная кампанія па вытворчасці адзення і аксесуараў, заснаваная ў Даніі ў 1975 годзе. Кампанія прапануе даступную па цане моду для жанчын, мужчын і дзяцей. Яны прадаюць сваю прадукцыю на 70 рынках у большасці краін Еўропы, Блізкага Усходу, Канады, Індыі і ва ўсім свеце праз электронную камерцыю. Яны кіруюць амаль 9000 крамамі па ўсім свеце, 6000 у Кітаі, а астатнія ў асноўным у Еўропе.
Навальніца-6
Р-934УМ2 альбо Навальніца-6 (Гроза-6) — беларуская станцыя перашкод і радыёкіравання сувязі, распрацаваная ААТ «КБ Радар». Створана ў рамках спецыяльнай серыі сістэм радыёэлектроннай барацьбы «Навальніца».
Апісанне
Прызначана для пошуку, выяўлення і радыёпадаўлення ліній радыёсувязі, якія працуюць на фіксаваных частотах і ў рэжымах адаптыўнай і праграмнай перабудовы рабочай частоты. У склад ўваходзіць выяўляльнік-пеленгатар з прыёма-пеленгатарнай антэна-фідэрнай сістэмай (АФС), два аўтаматызаваных рабочых месца аператараў, дзесяціканальны радыёперадатчык з сямю перадачыкамі АФС, камплект апаратуры сувязі і перадачы даных, камплект апаратуры электрасілкавання і жыццезабеспячэння, аўтамабільнае шасі з двума электрастанцыямі і кузавам-фургонам.
Баявое прымяненне
Летам 2020 года ў сеткі з’явіліся фатаграфіі комплексаў «Навальніца-6» і «Навальніца-С» у Лівіі, дзе іх выкарыстала Лівійская нацыянальная армія Халіфа Хафтара. Беларускія сістэмы змаглі абясшкодзіць 11 турэцкіх БПЛА, якія належалі прыхільнікам Фаіза Сараджа. Калумніст газеты «Военно-промышленный курьер» Віталь Арлоў са спасылкай на неназваныя крыніцы заявіў, што за перыяд 2019—2020 гадоў колькасць абясшкоджаных беспілотнікаў меркавана большая, і сістэмы «Навальніца» могуць быць датычны да страты 78 ударных БПЛА «Байрактар ТБ-2» і двух MQ-9 Reaper, якія выкарыстоўваліся ВПС ЗША і Італіі для разведвальных палётаў у зоне баявых дзеянняў. У той жа час частка з названага збіта расійскім ЗРК «Панцыр».
«Навальніца» была перададзена ад ААЭ, якія ў сваю чаргу купілі яе непасрэдна ў Беларусі. Яшчэ раней гэтыя сістэмы пастаўляліся ў Азербайджан і прымяняліся падчас Карабахскага канфлікту восенню таго ж года.
Гідра (спадарожнік Плутона)
Гі́дра (134340 III) (раней S/2005 P1) — меркавана натуральны спадарожнік Плутона, адзін з двух адкрытых у чэрвені 2005 года касмічным тэлескопам Хабл. Здымкі, на падставе якіх было здзейснена адкрыццё, былі зробленыя 15 мая і 18 мая 2005 года. Спадарожнікі (таксама Нікс на іх былі ўпершыню выяўленыя 15 чэрвеня 2005 года. Пасля правядзення дадатковых даследаванняў і праверак, 31 кастрычніка 2005 года адкрыццё было апублікавана. У 2006 годзе спадарожнікі атрымалі ўласныя імёны.
Характарыстыкі
Па наяўных здымках можна зрабіць выснову, што спадарожнік знаходзіцца на кругавой арбіце, у той жа плоскасці, што і Харон, на адлегласці прыблізна 65 000 кіламетраў ад Плутона. Дакладных дадзеных аб яго памерах пакуль няма, пакуль можна сказаць што дыяметр спадарожніка ад 52 да 160 кіламетраў. Больш дакладныя дадзеныя могуць быць атрыманыя аналізам яго адбівальнай здольнасці. Гідра прыблізна на 25 % ярчэй, чым другі спадарожнік, Нікс а значыць, як відаць, больш.
Батакара (станцыя)
Батакара — станцыя в Бухар-Жыраўскім раёне Карагандзінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Батакарынскай пасялковай адміністрацыі. Код КАТА — 354030200.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва станцыі складала 52 чалавекі (26 мужчын і 26 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у населеным пункце пражываў 51 чалавек (31 мужчына і 20 жанчын).
Даўжыня крывой
Даўжынёй крывой у метрычнай прасторы (X,\rho) называецца варыяцыя адлюстравання, якім задаецца крывая, г.з. даўжыня крывой ёсць велічыня, роўная: дзе дакладная верхняя грань бярэцца па ўсіх разбіццях P адрэзка [a,b].
Звязаныя азначэнні
Калі даўжыня канечная, то кажуць, што крывая выпрастальная, у адваротным выпадку невыпрастальная.
Гімн Малі
Нацыянальны гімн Малі называецца «Pour l'Afrique et pour toi, Mali» (у перакладзе з французскай: "За Афрыку і за цябе, Малі"). Уяўляе сабой патрыятычную песню, у якой сцвярджаецца воля народа Малі пакласці сваё жыццё за сваю нацыю і за свабоду. Тэма, якая аб'ядноўвае ўсю песню, — жаданне змагацца за аб'яднанне Афрыкі.
Даўжыня крывой
Формулы
Калі крывая належыць класу C^1 у \R^n, то яе даўжыня роўная:
n
-мернай еўклідавай прасторы :
, то яе даўжыня роўная
NGC 4645
NGC 4645 (іншыя абазначэнні — ESO 322-66, MCG -7-26-37, DCL 168, PGC 42879) — эліптычная галактыка (E) ў сузор’і Цэнтаўр.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Чэнтала
Чэнтала (Centallo) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Кунеа.
Насельніцтва складае 6519 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 155 чал./км². Займае плошчу 42 км². Паштовы індэкс — 12044. Тэлефонны код — 0171.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы S.S. Angeli Custodi.
NGC 4645A
NGC 4645A (іншыя абазначэнні — ESO 322-59, MCG -7-26-32, DCL 149, IRAS12403-4105, PGC 42764) — лінзападобная галактыка (SB0) ў сузор’і Цэнтаўр.
Гэты аб’ект не ўваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога» і быў дададзены пазней.
Наталля Іванова
Наталля Іванова (нар., Казахстан) — казахстанская футбалістка, абаронца. Выступала ў нацыянальнай зборнай Казахстана.
Клубная кар’ера
У 11 гадоў яна стала займацца футболам, першы трэнерам была Гайша Мусіна.
Першай камандай у кар’еры быў «Мерэй» (потым «Мерей» пераназвалі ў «Дынама», праз пэўны час каманда стала «Алма», а праз год «Алма-КТЖ»)
З 2015 года трэнеруе дзяўчынак у алмацінскай ДЮСШАР № 2.
Саюз (ракета-носьбіт)
«Саю́з» — савецкія, пазней расійскія 3-ступеньчатыя ракеты-носьбіты (РН) для вывядзення на каляземныя арбіты пілатуемых і аўтаматычных касмічных апаратаў.
Стартавая маса (разам з касмічным караблём) ~310 т, максімальная маса карыснага грузу ~7 т.
Пры дапамозе РН «Саюз» з 1966 года выводзіліся ў космас некаторыя ШСЗ серыі «Космас», цяпер выводзяцца КК «Саюз» і «Прагрэс».
Запускаюцца з касмадромаў Байканур і Плясецк.
РН «Саюз» з дадатковай 4-й ступенню, якая выкарыстоўвалася з 1961 года для запуску ў космас некаторых касмічных апаратаў серый «Венера», «Зонд», «Космас», «Маланка», «Марс», «Месяц», «Прагноз», называлася РН «Маланка».
Сірт
Сірт (سرت) — сталіца муніцыпалітэта Сурт у Лівіі. Размешчана на беразе Сірта ў гістарычнай вобласці Сіртыка. Насельніцтва — 75 358 чал. (на 2010 год). У гэтым горадзе нарадзіўся лівійскі лідар Муамар Кадафі.
Гісторыя
У кастрычніку 2007 года ў Сірце праходзілі перамовы паміж прадстаўнікамі ўрада Судана і паўстанцамі з мяцежнай правінцыі Дарфур.
У 2011 годзе падчас грамадзянскай вайны ён стаў апошнім бастыёнам арміі Муамара Кадафі. У 2015 годзе ісламісты разграмілі Усеагульны Нацыянальны Кангрэс, захапіўшы горад. Сфармаваныя ў сакавіку 2016 г. Прэзідэнцкі савет і Урад Нацыянальнага Адзінства на чале з Ф.Сараджам паставілі задачу аб’яднаць краіну, а таксама пазбавіцца ад джыхадзістаў. Першай буйной аперацыяй новай улады супраць баевікоў стала вызваленне Сірта.
Транспарт
У 2008 годзе China Railway Construction выйграла тэндар па будаўніцтве чыгунак у Лівіі. З захаду на ўсход будзе пракладзена чыгуначная галіна даўжынёй 352 км (ад Аль-Хумса да Сірта). Аднак у 2011 годзе стала вядома, што фактычна будаўніцтва чыгункі ажыццяўляе РЖД.
Цікавыя факты
Сірт з’яўляецца родным горадам Муамара Кадафі.
Мярліенішке II
Мярлі́енішке II (Merlieniškė II) — вёска ў Ігналінскім раёне Уцянскага павета Літвы. Уваходзіць у склад Наўясісдаўгелішкіскай сянюніі. Размешчана за 9 км ад Наўясіс Даўгелішкіса.
Адкрыты чэмпіянат ЗША па тэнісе 2017
Адкрыты чэмпіянат ЗША 2017 (US Open 2017) — прафесійны тэнісны турнір, які праходзіў з 28 жніўня да 10 верасня 2017 года ў Нацыянальным тэнісным цэнтры Білі Джын Кінг у Нью-Ёрку, ЗША на хардавым пакрыцці. Чацвёртае і заключнае спаборніцтва з серыі Вялікага шлема ў 2017 годзе. Турнір стаў 137-м розыгрышам адкрытага чэмпіянату ЗША, які быў заснаваны ў 1881 годзе як Нацыянальны чэмпіянат ЗША і з таго часу праходзіць штогадова, з'яўляючыся адным з найстарэйшых тэнісных турніраў. Прызавы фонд турніру склаў $50,400,000, больш чым на 4 мільёны перавысіўшы прызавы фонд 2016 года.
Дзеючымі чэмпіёнамі ў адзіночных разрадах былі швейцарац Станіслас Ваўрынка і немка Анжэлік Кербер. Ваўрынка адмовіўся ад удзелу ў спаборніцтве ў сувязі з траўмай калена, а Кербер саступіла ў першым раўндзе Наомі Осака з Японіі. Пераможцам у мыжчынскім адзіночным разрадзе ў трэці раз стаў іспанец Рафаэль Надаль, перайграўшы ў фінале Кевіна Андэрсана з Паўднёва-Афрыканскай Рэспублікі, які выйшаў у свой першы фінал турніру Вялікага шлема. Чэмпіёнкай у жаночым адзіночным разрадзе стала амерыканка Слоан Стывенс, якая перамагла ў фінале сваю суайчынніцу Мэдысан Кіз і выйграла свой першы турнір Вялікага шлема.
Anthurium
Anthúrium — род вечназялёных раслін сямейства.
Магчыма, самы шматлікі род свайго сямейства, некаторыя крыніцы налічваюць да 900, іншыя каля 500  відаў.
Лацінская назва роду ўтворана ад старажытнагрэчаскіх слоў, азначаюць «кветка» і «хвост».
Даскей
Даскей — сяло ў Бухар-Жыраўскім раёне Карагандзінскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Зялёнабалкаўскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 40 км на паўднёвы заход ад раённага цэнтра, пасёлка Батакара. Код КАТА — 354031100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 4853 чалавекі (2351 мужчына і 2502 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 4027 чалавек (1923 мужчыны і 2104 жанчыны).
Абхазскае царства
Абхазскае царства — дзяржава, якая існавала з 786 да 1490—1493 гадоў. Тытул валадара пасля пераходу ўлады ад дынастыі Анасідаў да Багратыдаў застаўся «цар абхазаў», а затым ужо «цар ранаў, картлаў, кахаў, армян» і іншых, ва ўсіх граматах называліся як цары Абхазіі, а таксама часта называліся ў візантыйскіх і арабскіх крыніцах як уласна абхазы. Перыяд існавання дзяржавы дзеліцца традыцыйна на праўленне Анасідаў (786—978) і Багратыдаў (з 978).
Правіцелі
Багратыдаў (Баграт II па абхазскай царскай дынастыі Леанідаў).
Гісторыя
Перыяд Леона
У 786 г. цар абхазаў Лявон з мясцовай княжацкай дынастыі Анасідаў абвясціў сябе незалежным кіраўніком пры падтрымцы хазараў, адбылася кансалідацыя абхазскіх плямёнаў, а таксама павелічэнне ўплыву на суседнія роднасныя плямёны адыгаў. Лявон паглынае Лазіку і пераносіць сваю сталіцу ў 806 годзе з Анакапіі ў Кутаісі, такі крок быў абумоўлены тым, што Лявон жадаў пашырыць свае ўладанні на ўсходзе, Кутаісі мог паслужыць магутнай цытадэллю і апорай у экспансіі Лявона.
Узурпацыя (перыяд праўлення Шаўліяні)
Князі Шаўліяні ўдалося не надоўга ўзурпаваць абхазскую карону і спакусіць жонку абхазскага цара Георгія Агцэпскага. Падчас кіравання Шаўліяні абхазы саступаюць тэрыторыі апанентам. Пазней спадчыннік прастола Баграт Анасід вярнуўшыся з Візантыі вярнуў уладу.
Экспансія Анасідаў
У IX—X стагоддзях нашчадкі Лявона будуць пакараць розныя картвельскія княжыя ўтварэнні на Каўказе, абхазы складаліся ў дынастычных саюзах з кіраўнікамі княства Тао-Кларджэці (Тайк) і з Анійскім (армянскім) царствам, але гэта не перашкаджала ім умешвацца ў грамадзянскія воіны ў Тао змагацца з армянамі за Картлі, падобныя канфлікты адбываліся рэгулярна на працягу ўсёй гісторыі Абхазіі, у 904 цару Канстанціну трэцяму ўдалося заваяваць Картлі, да 920. Дамагчыся васалітэту Тао і павялічыць уплыў на Эрэці, а ў 930-ых гадах яго сын Георгій і ўнук захапілі Кахэці і павялічылі ўплыў на Джавахеці. Абхазія пры Анасідах дасягнула піка сваёй магутнасці.
Смута і пераход улады да дынастыі Багратыдаў
Падчас кіравання Дзмітрыя яго брат Феадосій Чала (у перакладзе з абхазскай мовы — слабы) паднімае паўстанне супраць яго, падчас вайны шматлікія тэрыторыі і васалы Абхазіі сталі дэ-факта незалежныя, вяртаннем гэтых зямель зоймецца пляменнік Анасідаў па матчынай лініі — Баграт Багратыд. Багратыды будуць таксама займацца пашырэннем Абхазіі, пакуль не пацярпяць значнае паражэнне ад манголаў.
У 1490—1493 гадах з царства дэ факта выйдуць Сванэція, Мегрэлія і ўласна княства Абхазія на чале мясцовымі феадаламі, якая страціла значныя правы ў складзе Імерэціі.
Гужык
Гу́жык (, Гужик) — вёска ў Бярэзінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Пагосцкага сельсавета.
Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Мачаскага сельсавета.
Свята-Казьма-Дзям’янаўская царква
Свята-Казьма-Дзям’янаўская царква — назва шэрага храмаў асвячоных у гонар святых Казьмы і Даміяна (Казьмы і Дзям’яна) :
NGC 4645B
NGC 4645B (іншыя абазначэнні — ESO 322-60, MCG -7-26-34, DCL 157, PGC 42813) — лінзападобная галактыка (SB0) ў сузор’і Цэнтаўр.
Гэты аб’ект не ўваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога» і быў дададзены пазней.
Алена Андрэеўна Стаянава
Алена Андрэеўна Стаянава (нар. ) — беларускі архітэктар.
Біяграфія
Член Беларускага саюза архітэктараў з 2000 года.
Творчасць
Асноўныя творчыя працы: планіроўка і забудова цэнтральнай часткі н.п. Ляскавічы Петрыкаўскага раёна (2006—2006; сааўтар С. Р. Маісеенка); офісны будынак па вул. Захарава ў г. Мінску (2009; сааўтар С. Р. Маісеенка); ў г. Рэчыца (2001; сааўтар С. Р. Маісеенка).
Узнагароды
Узнагароджана Дыпломам Нацыянальнага фестывалю архітэктуры за офісны будынак тэлекампаніі «Тэлевід» у г. Рэчыца (Мінск, 2000); Дыпломам Рэспубліканскага штогадовага агляду лепшых архітэктурных аб’ектаў «Дойлідства года». Заняла 1 месца ў намінацыі «Выкарыстанне малых архітэктурных формаў і арыгінальнае рашэнне ў афармленні гарадскога дызайну» за праект добраўпарадкавання цэнтральнай плошчы ў г. Усінску (Рэспубліка Комі, 2003). Узнагароджана Дыпломам Рэспубліканскага штогадовага агляду лепшых архітэктурных аб’ектаў «Дойлідства года». 1 месца ў намінацыі «Лепшы праект года» за офіс кампаніі Лукойл у г. Ухта (Рэспубліка Комі, 2003); Дыпломам VI Нацыянальнага фестывалю архітэктуры за лепшы праект года ў намінацыі «Грамадскія комплексы, будынкі і збудаванні» «Рэканструкцыя будынка офіса ТПП „Лукойл-Ухтанафтагаз“ у г. Ухта» (Мінск, 2005).
Грыцук
Грыцук:
Асобы
Грыцук — прозвішча, пашыранае сярод беларусаў, палякаў і ўкраінцаў.
Аніцавічы
Ані́цавічы (, Оницевичи) — вёска ў Бярозаўскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Сялецкага сельсавета. Размешчана за 13,5 км ад Бярозы, за 8 км ад чыгуначнай станцыі Бяроза-Картузская.
Гісторыя
У 1864 годзе ў Сашыцкай воласці Пружанскага павета Гродзенскай губерні. У Аніцавіцкае сельскае таварыства ўваходзіла 96 сялян-уладальнікаў працаўнікоў, якія выкарыстоўвалі 200 дзес. зручнай і 5 дзес. нязручнай зямлі. У 1890 годзе таварыству належалі 453 дзес. сялянскай зямлі. Паводле перапісу 1897 годзе ў Сялецкай воласці, дзейнічаў хлебазапасны магазін.
З 1915 года акупіравана германскімі войскамі, з 1919 года — войскамі Польшчы. У ліпені—жніўні 1920 года на кароткі час была ўстаноўлена савецкая ўлада.
Праблема ваўкалака ў сярэдняй паласе
Галоўны герой — студэнт Саша Лапін — прыязджае ў вясковую мясцовасць, у пошуках месца, якое ён убачыў на фатаграфіі ў кнізе. Падчас сваіх пошукаў ён губляецца ў лесе і выходзіць на групу ваўкалакаў, якія ў гэты час рыхтуюцца змяніць чалавечы від на воўчы.
Саша таксама ператвараецца ў ваўкалака. Паўнапраўным членам зграі ён становіцца тады, калі перамагае ў паядынку пярэваратня Мікалая, які вёў непрыстойны ваўку лад жыцця. У выніку станаўлення ваўком адбываецца змена ў самасвядомасці Сашы. Ён разумее, што яго папярэдняе жыццё было толькі сном, і цяпер ён прачнуўся. Саша дасягае гармоніі з навакольным светам. У канцы высвятляецца, што ён быў схільны да такога ператварэння першапачаткова (шукаў фатаграфію ваўка).
Слова «вервоўк» (руск. верволк) — прыдуманы Пялевіным неалагізм (ад вервольф і воўк). Гэтак аўтар падкрэслівае перанос еўрапейскай з’явы на рускую глебу.
Ваўкалакі з’яўляюцца ў апавяданні станоўчымі персанажамі. Яны ваююць з совамі-пярэваратнямі, якія ўвасабляюць зло.
Апавяданне насычана элементамі, характэрнымі для рускіх казак і фальклору, якія пераплятаюцца з сучаснасцю. Аўтар закранае філасофскія пытанні рускай літаратуры XIX—XX стагоддзяў аб прызначэнні чалавека ў сучасным свеце.
Апавяданне ўпершыню апублікавана (пад назвай «Ваўкалакі сярэдняй паласы») у серыяльным зборніку НФ-35 у 1991 годзе. У тым жа годзе выйшла у складзе першай кнігі аўтара «Сіні ліхтар», затым неаднаразова публікавалася ў іншых аўтарскіх зборніках, у тым ліку ў аднайменным зборніку апавяданняў 1993 года.
Як і ў многіх іншых сваіх творах, у гэтым апавяданні аўтар стварае агульны свет персанажаў, якія пераходзяць з кнігі ў кнігу. Героі «Праблемы ваўкалака» будуць сустракацца ў іншых апавяданнях і раманах (напрыклад, у «Прынцу Дзяржплана», «Свяшчэннай кнізе пярэваратня»).
Чэрэзоле-Альба
Чэрэзоле-Альба (Ceresole Alba) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Кунеа.
Насельніцтва складае 2128 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 58 чал./км². Займае плошчу 37 км². Паштовы індэкс — 12040. Тэлефонны код — 0172.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Іаан Хрысціцель.
Аніцавічы
Гісторыя
З 1921 года ў складзе Польшчы, з 1924 года вёска ў Сялецкай гміне Пружанскага павета Палескага ваяводства. З 1939 года у БССР, з 1940 года вёска ў Блудзенскім сельсавеце, быў створаны мясцовы калгас. У 1941—1944 гг. акупіравана нямецка-фашысцкімі захопнікамі. Ад рук акупантаў загінулі 16 жыхароў вёскі, з фронту не вярнуліся 9 воінаў-землякоў.
З 1964 года ў складзе Асавецкага (з 1977 Нарутавіцкі) с/с. Паводле перапісу 1970 годзе ў калгасе «Кастрычнік».
Да 17 верасня 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Нарутавіцкага сельсавета.
Планіроўка
Планіровачна складаецца з дугападобнай вуліцы з няшчыльнай двухбаковай забудовай, арыентаванай з захаду на ўсход.
1-я Рабінавая вуліца (Наваполацк)
1-я Рабінавая вуліца (, 1-я Рябиновая улица) — вуліца ў Наваполацку.
Апісанне
Размешчана ў паўночна-заходняй частцы горада ў раёне прамзоны БВК на тэрыторыі садовага таварыства "Нафтавік-1". Працягласць вуліцы складае каля 400 метраў. Рух грамадскага транспарту па вуліцы не ажыццяўляецца. З цэнтральнай часткі горада грамадскім транспартам да вуліцы можна даехаць аўтобусамі № 8 "Падкасцельцы - БВК" і № 12 "Падкасцельцы - Шніткі".
З’яўленне Ісуса на шляху ў Эмаус
З'яўленне Ісуса на шляху ў Эмаус — адзін з ранніх эпізодаў з'яўлення Хрыста вучням пасля Свайго распяцця і адкрыцця пустой труны. Як сустрэча па дарозе ў Эмаус, дык і наступная вячэра ў Эмаусе, якую Ісус меў з двума вучнямі, былі папулярнымі прадметамі ў мастацтве.
Біблейскае апісанне
Евангелле паводле Лукі 24:13-32 апісвае сустрэчу на дарозе і вячэру, і заяўляе, што калі вучань Ісуса Клеопа ішоў у Эмаус з іншым вучнем, яны сустрэліся з Ісусам. Яны не пазналі Яго і абмеркавалі свае спачуванні ў сувязі з апошнімі падзеямі з Ім. Вучні пераканалі Спадарожніка зайсці і паесці з імі, і ў ходзе трапезы яны пазналі Яго.
Евангелле паводле Марка 16:12-13 дае аналагічны запіс, які апісвае з'яўленне Ісуса двум вучням, калі яны ішлі па сельскай мясцовасці, прыкладна ў той жа час, што і ў апавяданні Евангелля, аднак не называючы ні вучняў, ні месца прызначэння (Эмаус):
''Пасля гэтага з'явіўся ў іншым вобразе двум з іх на дарозе, калі яны ішлі ў паселішча. І тыя, вярнуўшыся, абвясцілі астатнім; але і ім не паверылі.''
У Евангеллі паводле Лукі гаворыцца, што Ісус застаўся і вячэраў з дзвюма вучнямі, пасля сустрэчы на дарозе:
''І наблізіліся яны да таго паселішча, у якое ішлі; і Ён паказаў ім выглядам, што хоча ісці далей; але яны стрымлівалі яго, кажучы: застанься з намі, бо дзень ужо схіліўся на вечар. І Ён увайшоў і застаўся з імі. І калі Ён узляжаў з імі, дык, узяўшы хлеб, дабраславіў, пераламаў і падаў ім…''
Падрабязнае апавяданне аб гэтым эпізодзе лічыцца адным з лепшых эскізаў біблейскай сцэны ў Евангеллі паводле Лукі. У гэтым аповедзе, калі Ісус з'явіўся Клеопе і яшчэ аднаму вучню спачатку іх "вочы іх былі самкнуты", так што яны не маглі пазнаць Яго. Пазней падчас ламання хлеба "адкрыліся вочы іх", і яны пазналі Яго. Вучні ўжро ноччу вярнуліся ў Іерусалім і паведамілі апосталам, што з імі здарылася.
У мастацтве
І сустрэча на дарозе, і наступная вячэра былі намаляваны ў мастацтве, хоць вячэры прысвечана больш увагі. Сярэднявечнае мастацтва імкнулася паказаць момант, калі Ісус яшчэ не пазнаны; звычайна Хрыстос носіць вялікі капялюш, каб дапамагчы гледачу растлумачыць пачатковае непазнанне з боку вучняў. Звычайна гэта вялікі капялюш паломніка са значкамі або, радзей, яўрэйскі капялюш. У эпоху Адраджэння больш папулярным быў малюнак наступнай часткі эпізоду, вячэры ў Эмаусе, калі Ісус есць з вучнямі, часта момант распазнання.
Іншыя мастакі, якія малююць Вячэру ў Эмаусе: Якопа Басана, Понторма, Віторэ Карпача, Філіп дэ Шампень, Альбрэхт Дзюрэр, Бенедэта Джэнары, Якаб Іорданс, Марка Марцыяле, Педра Арэнтэ, Тынтарэта, Тыцыян, Дыега Веласкес і Паала Веранезэ. Вячэра быў таксама прадметам аднаго з сваіх самых паспяховых падробак на Вермеера Хан ван Меегеренам.
У літэратуры тэма Эмауса адлюстравана ў 12 стагоддзі паэтам Ларэнца ў драматычнай лацінскай паэме.
Саюз (касмічны карабель)
«Саю́з» — серыя савецкіх, пазней расійскіх касмічных караблёў (КК) аднаразовага выкарыстання для арбітальных палётаў вакол Зямлі; таксама праграма іх распрацоўкі (з 1962) і запускаў (з 1966).
КК «Саюз» прызначаліся для вырашэння тэхнічных і навуковых задач у каляземнай касмічнай прасторы, дастаўкі экіпажаў (1—3 чал.) на борт арбітальных станцый і вяртання касманаўтаў на Зямлю; былі і беспілотныя мадыфікацыі.
У 1967—81 гадах на арбіты было выведзена 40 «Саюзаў», у т.л. 2 беспілотныя.
Маса запраўленага і ўкамплектаванага «Саюза» да 6,9 т, даўжыня 7,2 м, дыяметр 2,7 м. Аб'ём жылых адсекаў 10,45 м³. Плошча панэлей сонечных батарэй да 14 м². Працягласць аўтаномнага палёту да 30 сутак, у складзе арбітальнага комплексу — да 180 сутак.
На арбіту выводзіцца аднайменнай ракетай-носьбітам з касмадрома Байканур.
Бой у Старыцкім лесе
Стары́цкі бой, Бой у Старыцкім лесе  — бой, які адбыўся 7 лістапада 1942 года паміж савецкімі атрадамі партызанскай брыгады імя К. Я. Варашылава і нямецкімі сіламі, якія праводзілі антыпартызанскую аперацыю «Альберт I».
Саюз (касмічны карабель)
Складаецца з 3 адсекаў, якія злучаны паміж сабой і аддзяляюцца пры пасадцы:
Бой у Старыцкім лесе
У пачатку лістапада нямецкія акупацыйныя войскі сканцэнтравалі ў раёне Старыцкага леса 14-ы нямецкі паліцэйкі полк СС, 2 ахоўныя батальёны, артылерыйскую і танкавую роты, роту сувязі. 7 лістапада матарызаваныя групы занялі вёскі Заполле, Свідзічы, Слабада, Кучынка, Русакі, закрыўшы партызанам шляхі адыходу ў заходнім напрамку. Пасля артылерыйска-мінамётнай падрыхтоўкі галоўныя нямецкія сілы пачалі наступаць з поўдня і ўсходу на пазіцыі партызанскіх атрадаў імя Шчорса і імя Чапаева. З поўдня партызанскі атрад імя Шчорса атакавала танкавая рота з дэсантам.
Саюз (касмічны карабель)
На базе «Саюза» быў распрацаваны КК «Саюз Т» (запускі ў 1979—86) і «Саюз ТМ» (з 1986) для дастаўкі экіпажаў адпаведна на арбітальныя станцыі «Салют» і «Мір» і вяртання касманаўтаў на Зямлю.
Бой у Старыцкім лесе
Партызаны падбілі галаўны танк, падпалілі другі, збілі з танкаў дэсант і расстралялі яго. Нямецкія сілы тройчы спрабавалі прарвацца на гэтым участку, страцілі 3 танкі, 2 бронемашыны і адступілі. Атрад імя Чапаева адбіў каля 10 атак праціўніка, двойчы сам пераходзіў у контратакі. На дапамогу партызанскім атрадам у Старыцкім лесе з Вялешынскага лесу падышоў атрад імя Катоўскага, які разбіў нямецкую аўтакалону і ўдарыў з тылу. Калі ў партызанскіх атрадах скончыліся боепрыпасы, яны па загаду камандавання пакінулі абарону і адышлі ў Вялешынскі лес.
Саюз (касмічны карабель)
«Саюз ТМ» выкарыстоўваецца як карабель-выратавальнік для Міжнароднай касмічнай станцыі. Было запушчана 15 «Саюзаў Т» і 32 «Саюзаў ТМ» (2000). На аснове «Саюза» створаны таксама грузавы транспартны КК «Прагрэс».
На працягу шэрагу гадоў касмічныя караблі серыі Саюз з'яўляюцца адзіным сродкам выхаду чалавецтва ў космас
Мяшкенай (Ігналінскі раён)
Мяшке́най (Meškėnai) — вёска ў Ігналінскім раёне Уцянскага павета Літвы. Уваходзіць у склад Ігналінскай сянюніі. Размешчана за 4 км ад Казокіне. Насельніцтва 23 чал. (2001 г.).
Аль-Хумс
Аль-Хумс (الخمس) — сталіца муніцыпалітэта Эль-Маргаб у Лівіі. Насельніцтва — 28 976 чал. (на 2010 год).
Славутасці
Поруч Аль-Хумса размешчаны аб'ект Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА, Лептыс-Магна — старажытны горад у вобласці Сіртыка. Дзякуючы сваёй планіроўцы горад атрымаў назву «Рым у Афрыцы».
NGC 4646
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Спіс вуліц Крычава
У гэтым спісе прыведзены бульвары, вуліцы, завулкі, паркі, плошчы, праезды, праспекты, спускі, тупікі, шасэ г. Крычаў
Эванджэлін Лілі
Ніколь Эванджэлін Лілі (, Форт-Саскачэван, Альберта, Канада) — канадская актрыса. Найболей вядомая дзякуючы ролі Кейт Осцін у драматычным серыяле тэлеканала ABC «Застацца ў жывых».
Кар'ера
Перад тым як пачала здымацца ў «Застацца ў жывых», Лілі працавала сцюардэсай, афіцыянткай. Для фінансавання сваёй адукацыі яна здымалася ў тэлерэкламе і займалася мадэльнай працай, хоць ніколі не лічыла сябе мадэллю.
Як мадэль яе адкрыла знакамітае мадэльнае агенцтва «Форд», менеджар якога ўбачыў Эванджелін Лілі на вуліцы горада Келоўна ў Брытанскай Калумбіі. Яна падпісала кантракт з агенцтвам і пераехала ў Ванкувер, дзе выступала на паказах мод, зарабляючы грошы на аплату вучобы на факультэце міжнародных адносін ва ўніверсітэце Брытанскай Калумбіі.
У 2003 мімаходам з'явілася ў маленькай эпізадычнай ролі школьніцы ў фільме «Фрэдзі супраць Джэйсана», таксама прамільгнула ў некалькіх эпізодах серыяла «Таямніцы Смолвіля». А ў 2004 была заўважана ў серыяле «Каралеўскі шпіталь» (Kingdom Hospital). Аднак, першая яе сапраўдная «размаўлялая» роля была ў «Застацца ў жывых». Яе адкрыў агент Джэф Палфі, які раней працаваў у Ford Models, і згуляў важную ролю ў гэтым серыяле.
Лілі ледзь было не пазбавілася ролі Кейт Осцін у самым пачатку з-за таго, што не магла досыць хутка атрымаць працоўную візу ў ЗША. Дырэктары па кастынгу ўжо пачалі новы адбор прэтэндэнтак на гэту ролю, але ўсё ж віза была атрымана, і Эванджэлін Лілі шчасна прыехала на здымачную пляцоўку, спазніўшыся на адзін дзень.
У 2004 зарплата Ліллі складала $80,000 за эпізод. За сваю ролю ў «Застацца ў жывых» яна была намінавана на Breakout Stars 2004 па версіі часопіса Entertainment Weekly і 14 снежня 2006 была намінавана на «Залаты глобус» як Лепшая драматычная актрыса.
Калі Лілі скончыць здымкі ў «Застацца ў жывых», яна плануе спыніць акцёрскую дзейнасць і працягнуць сваю кар'еру ў якасці гуманітарнага працаўніка; аднак, яна не выключае вяртання да тэлебачання ў нейкі момант у будучыні.
У 2009 Эванджэлін Лілі стала рэкламным тварам кампаніі L’Oréal.
Асабістае жыццё
Эванджэлін Лілі была замужам за канадскім хакеістам Муры Хорнам.
У 2004 на здымачнай пляцоўцы закахалася ў акцёра Дамініка Монагана, выканаўцы роля Чарлі ў серыяле «Застацца ў жывых», і яны пачалі сустракацца. Па чутках, па хуткім часе збіраюцца пажаніцца.
Чувашы
Чувашы (чуваш. чăвашсем) — цюркскі народ, асноўнае насельніцтва Чувашскай Рэспублікі (Расія). Колькасць каля 1,5 млн, з іх у Расіі 1 млн. 435 тыс.паводле вынікаў перапісу 2010 года. У Чувашыі пражывае прыкладна палова ўсіх чувашоў, якія жывуць у Расіі, астатнія жывуць практычна ва ўсіх рэгіёнах Расіі, а невялікая частка — па-за межамі Расійскай Федэрацыі, найбольшыя групы ў Казахстане, Узбекістане і на Украіне.
Васіль Сямёнавіч Красны
Васіль Сямёнавіч «Красны» (каля 1410 — пасля 1448) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага, намеснік віцебскі (з 1431 года).
Біяграфія
Прадстаўнік княскага роду Друцкіх, сын Сямёна Дзмітрыевіча.
У дакументах з’яўляецца ў 1431 як намеснік віцебскі. Удзельнічаў у бітве пад Ашмянамі ў 1432 годзе на баку Свідрыгайлы, разам з братам Дзмітрыем трапіў у палон. Быў жанаты з сястрою князя Фёдара Варатынскага, меў сына Івана (каля 1450 — пасля 1516).
Нясвіжскія ткацкія мануфактуры
Нясвіжскія ткацкія мануфактуры — прадпрыемствы, якія працавалі ва ўладаннях князёў Радзівілаў у Нясвіжы і яго фальварку «Альба».
Гісторыя
Дывановыя майстэрні былі заснаваныя ў 1752 годзе ў «Альбе» па распараджэнні Міхала Казіміра Радзівіла Рыбанькі для вырабу кілімаў, шпалер і каберцаў. У 1762 годзе пераведзены ў Карэлічы і далучаны да мясцовай дывановай мануфактуры. Суконная мануфактура дзейнічала ў 1752—1867 гадах. У яе склад уваходзілі прадзільныя, ткацкія, капялюшная майстэрні, «пастрыгальня», валюшня, фарбавальня, складскія памяшканні.
Галёшы
Галёшы або галёшы (інакш — макраступы) (galoches galoches і GaloschenGaloschen — гумавыя (звычайна гумовыя) накладкі, напрананыя на абутак, некаторыя віды выкарыстоўваюцца як самастойная абутак (садовыя, уцепленыя, дыэлектрычныя і г. д.).
Галешы з тонкай гумы носяць з валёнкамі. У мінулым іх насілі для абароны абутку, і на туфлі, і на чаравікі (гл. гамашы).
Нясвіжскія ткацкія мануфактуры
Гісторыя
Будынкі размяшчаліся ў розных месцах горада і ў фальварку «Альба». Працавала ад 5 (1752) да 25-30 (1756—1760) ткацкіх станкоў, было занята да 160—200 чалавек. У асноўным выраблялі сукно, якім забяспечвалі княжацкі двор, частка прадукцыі ішла на продаж, на патрэбы княжацкага войска. Тканіны выконваліся па заказах, прадаваліся ці ахвяраваліся касцёлам і кляштарам.
Галёшы
Параўнальнае зручнасць складае нашэнне галёшаў як зменнага абутку на прадпрыемствы, у тэатр, у школу, так як няма неабходнасці, ідучы па вуліцы, несці з сабой мяшок або пакет з абуткам, ды і сам працэс пераапранання пераходзіць у працэс простага зняцця галёшаў, што, несумненна, займае нашмат менш часу.
Адрозніваюцца па матэрыялах, аздабленні і асаблівасцям выкарыстання: галёшы садовыя; галёшы на валёнкі, галёшы клееныя на валёнкі; галёшы азіяцкія баваўняныя мужчынскія, галёшы азіяцкія баваўняныя жаночыя, галёшы азіяцкія баваўняныя дзіцячыя, галёшы азіяцкія баваўняныя малодетские, галёшы азіяцкія на воўны; галёшы з полівінілхлорідного пластіката чорныя; галёшы з полівінілхлорідного пластіката каляровыя; галёшы хлапчуковыя клееныя гумовыя; галёшы хлапчуковыя камбінаваныя гумовыя; галёшы гумовыя лакаваныя клееныя дзявочыя для нашэння на абутак; галёшы гумовыя лакаваныя клееныя для нашэння на абутак; галёшы гумовыя лакаваныя клееныя з чорнай гумы для нашэння на унтах; галёшы гумовыя лакаваныя клееныя з чорнай гумы.
Першыя гумовыя галёшы з'явіліся ў продажы ў Бостане 12 лютага 1831 года.
Этымалогія
Адбываецца ад galochegaloche (з 1263 г.), з неўсталяванай формы. Па адной з версій, з старажытна-грэцкага καλόπους «сапожная калодка» (з κᾶλον «драўніна» + πούς «нага») праз (gcalopodiagcalopodia; па іншай — з (caligacaliga «ботаў», па трэцяй — з (gallicagallica «галльская сандалія»). Руская галоша, магчыма, запазычанае праз GaloscheGalosche.
У арміі
У амерыканскай арміі гумовыя галёшы, у форме чаравіка з высокім верхам выкарыстоўваліся падчас Другой сусветнай вайны для нашэння па-над вайсковых чаравікаў. Падчас карэйскай вайны амерыканцы прынялі да выкарыстання варыянт валёнак з галёшамі, у якіх лямец быў цалкам запакаваная ў нутро гумовага чаравіка. Паколькі лямец ўнутры двуслойного гумовага чаравіка, то ён абаронены ад намакання, тым самым будзе вырашана праблема з неабходнасцю рэгулярнай сушкі валёнак. Такую абутак трэба насіць па-над тоўстага ваўнянага шкарпэткі. Паказаны варыянт валёнак выкарыстоўваецца і ў нашы дні часткамі, якія нясуць службу на Алясцы.
Галёшы ў культуры
— Ах, те, что ты выслал На прошлой неделе, Мы давно уже съели И ждём, не дождёмся, Когда же ты снова пришлёшь К нашему ужину Дюжину Новых и сладких калош! Тут голос раздался Тотоши: — А можно мне кушать калоши? Но Ваня ответил: — Ни-ни! Боже тебя сохрани!