cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Нэлі Ігараўна Цямнова
Біяграфія
З 1962 года архітэктар у інстытуце «Белдзяржпраект», у 1967—1974 гадах кіраўнік групы архітэктараў у «Белдзяржпраекце», у 1974—1985 гадах кіраўнік групы архітэктараў у інстытуце «Мінскпраект», у 1985—1987 гадах галоўны эксперт Упраўлення Дзяржэкспертызы праектаў і каштарысаў Дзяржбуда БССР, у 1988—1998 гадах начальнік аддзела перспектыўнага праектавання ў інстытуце «Мінскпраект», у 1998—1999 гадах галоўны архітэктар праектаў у інстытуце «Мінскпраект», з 2000 года галоўны архітэктар праектаў ва УП «ТМ архітэктара Цямнова У. І.».
Член Саюза архітэктараў СССР з 1967 года (квіток № 10514).
Творчасць
Асноўныя працы: падземны пераход на плошчы Я. Коласа (1968), пуцеправод цераз Партызанскі праспаспект (1972) у г. Мінску; пуцеправод у Наваполацку (1972), піянерлагер «Зубраня» на возеры Нарач — спальныя карпусы і сталовая на 300 месцаў (1967); паліклініка трактарнага завода ў г. Мінску (1968); кінатэатр «Кіеў» (1972); рэканструкцыя Рэспубліканскай клінічнай псіхіятрычнай бальніцы на 2000 коек — спальны і адміністрацыйны карпусы, харчаблок для 2000 хворых і 1800 персанала (1973—1974); забудова мікрараёна «Масюкоўшчына-2»; 9-ці павярховыя жылыя дамы ў г. Мінску (1979); аэрапорт «Мінск-2» (1974—1979, медаль ВДНГ СССР); энергарэсурсазберагальны жылы дом — выйграны конкурс (1995), кінатэатр «Аўрора» ў г. Мінску (1997); рэканструкцыя турбаз «Браслаўскія азёры» і «Золава» на Браслаўскіх азёрах) (1999); 9-10-павярховы жылы дом з кватэрамі ў 2-х узроўнях па вул. Чарнышэўскага ў г. Мінску.
Акрамя таго, распрацоўвала генпланы да сваіх аб’ектаў, малыя формы, азеляненне, а таксама інтэр’еры з падборам аздобных матэрыялаў, распрацоўкай мэблі.
Сям’я
У шлюбе з архітэктарам Уладзімірам Цямновым.
Рэактыўны артрыт
Рэактыўны артрыт (хвароба Рэйтэра; ἄρθρον + ῖτις — сустаў + запаленне) — запаленне сустава ў выніку заражэння іншага органа і кішачнымі мікраарганізмамі (сальманелы, шыгелы,  і ). Як правіла, развіваецца пры ўмове наяўнасці ў крыві спадчыннага антыгену падвіду. Хвароба ўзнікае ад хламідыёзу ў 9 разоў часцей у хлопцаў, чым у дзяўчын. Трэць выпадкаў немачы прыпадае на заражэнне іерсініяй, што часцей здараецца ў спякотных краінах (Індыя). Ускладненне хваробы вядзе да калецтва суставаў і пашкоджання ўнутраных органаў (лёгкія, лімфавузлы, нервы, страўнікава-кішачны тракт і сэрца).
Папярэджанне
Прадухіленню хваробы спрыяе палавая аднашлюбнасць, адсутнасць у хаце грызуноў (мышы і пацукі), захоўванне ежы ад псавання, мыццё гародніны і садавіны перад ужываннем і прыгатаваннем. У спякотных краінах для мыцця фруктаў варта выкарыстоўваць бутэляваную ваду.
Праявы
Спачатку хвароба выяўляецца праз боль і рэзі ў мочаспускальнага канала. Адзначаюцца кароткачасовыя праявы запалення вачэй і зрэдку панос. Пасля ўзнікае боль і ацёк у суставах пальцаў ног і каленяў, на месцы злучэння сухажылляў з касцямі ля пяткі. Пры гэтым суставы пашкоджваюцца толькі з аднаго боку. Скура на месцы паражэння становіцца чырвонай або сінюшнай. Таксама могуць узнікаць язвачкі на языку, слізістай рота і палавых органах. На ступнях і далонях адзначаюцца сып і плямы.
Траекторыя
Траекторыя — лінія ў прасторы, якая ўяўляе сабой мноства кропак, у якіх знаходзіўся, знаходзіцца або будзе знаходзіцца матэрыяльны пункт пры сваім перасоўванні ў прасторы.
Аблога брытанскіх баз у Басры
Аблога брытанскіх баз у Басры ажыццяўлялася паўстанцкай групоўкай «Армія Махдзі». Гэта абдылося на фоне падрыхтоўкі горада да перадачы іракскім урадавым сілам, аднак нечакана Басра была захоплены баевікамі з дзвюх розных іракскіх груповак, уключаючы Армію Махдзі. Брытанцы, а таксама невялікія дацкія падраздзяленні, апынуліся пад аблогай на сваіх базах, будучы здольнымі весці толькі абмежаваныя абарончыя дзеянні.
Аблога
Першы брытанскі салдат, які загінуў у горадзе пасля аперацыі «Сіндбад», быў забіты 27 лютага пры вяртанні ў гатэль «Шат-эль-Араб».
Трохвугольнік Вуць, плоская зона, якая аб’ядноўвае адкрытыя пусткі, балоты і навалы будынкаў, выкарыстоўваўся Арміяй Махдзі для нанясення мінамётных і ракетных удараў як па аэрапорце, так і па палацы. Патрульныя рэйды брытанцаў пазбавілі баевікоў магчымасці выкарыстоўваць наземную зону абароны аэрапорта для запуску чаго-небудзь, акрамя невялікай колькасці ракет. Аднак гэта, магчыма, вымусіла іх выкарыстоўваць агнявыя кропкі, якія знаходзіліся далей, што азначала выкарыстанне больш буйных ракет з адпаведна вялікімі боегалоўкамі.
За два месяцы, з чэрвеня па жнівень, па аэрапорце было выпушчана больш за 300 ракет. Пачасціліся снайперскія, якія сталі звычайнай з’явай для брытанскага кантынгенту. Супраць варожых патрулёў шырока выкарыстоўваліся самаробныя выбуховыя прылады. Выбухі і арганізаваныя засады перашкаджалі аўтакалонам з аэрапорта, якія перавозілі прадукты харчавання, паліва, боепрыпасы і іншае абсталяванне для палаца. Канвоі ў асноўным выкарыстоўваліся для выканання гэтай задачы, паколькі верталёты падвяргаліся высокай рызыцы быць збітымі.
Адступленне з палаца Басры
3 верасня пад покрывам цемры і без усялякай увагі прэсы брытанская армія адступіла з палаца ў аэрапорт, пакінуўшы ў горадзе свой апошні плацдарм. Басра была пакінута паўстанцам.
Наступствы
Пасля вываду войск Вялікабрытанія падвергнулася рэзкай крытыцы за адступленне з горада, у асноўным з боку амерыканскіх вайскоўцаў, якія самі пацярпелі няўдачу ў іншых раёнах Ірака. Фармальна, кантроль над горадам быў перададзены іракскім сілам бяспекі, але фактычна Басра знаходзілася ў руках радыкальных паўстанцаў. У бліжэйшыя месяцы яны вялі барацьбу за кантроль над горадам, і кожны месяц паведамлялася аб гібелі да 100 чалавек, у асноўным грамадзянскіх асоб. Над экспартам нафты з горада сфармавалася манаполія чорнага рынку.
У канцы сакавіка 2008 года іракскія войскі пачалі штурм Басры.
Мядзянка
Мядзянка або слівень (Coronella austriaca) — паўзун сямейства вужовых.
Апісанне
Даўжыня цела 44—60 см, разам з хвастом 55—75 см, маса 45—150 г. Колькасць лускавінак вакол цела 19—21, колькасць брушных шчыткоў 166—184. Мядзянка характарызуецца вельмі гладкімі лускамі тулава, іншы раз яе называюць гладкім вужом. Зрэнка ў адрозненне ад гадзюкі круглая. Радужная абалонка вачэй залаціста-медная. Шчыткі па краях брушка ўтвараюць яўна выражанае рабро. Афарбоўка верхняй часткі цела пераважна брудна-шэрага або карычневага колеру, але можа вар'іраваць ад шэра-бурай да чырвона-бурай і медна-чырвонай. Уздоўж спіны 2—4 рады дробных плямак, якія могуць злівацца ў суцэльныя палоскі. У адных асобін плямы выразныя, у іншых — ледзь праглядаюцца. На шыі дзве кароткія бурыя палоскі або дзве плямы, якія злучаюцца на патыліцы. Ад ноздраў праз вочы да куткоў рота цягнецца вузкая цёмная палоска. Ніжні бок цела аранжава-бурага адцення з раскіданымі крапінкамі.
Асаблівасці біялогіі
Корміцца мядзянка ў асноўным яшчаркамі, радзей дробнымі млекакормячымі, насякомымі. Паядаюць мышападобных грызуноў, іншы раз дробных птушанят, амфібій і вельмі рэдка — насякомых. Часам у страўніку гэтай змяі знаходзілі больш дробных прадстаўніц свайго віду.
Сярод змей умераных шырот мядзянка мае самы кароткі сутачны і сезонны перыяд актыўнасці. Сховішчамі для мядзянак з'яўляюцца кінутыя норы дробных жывёлін, пустэча пад пнямі і ўнутры іх, пад камянямі. Выкарыстоўвае іх і для зімоўкі. Зімуюць мядзянкі па адной, у межах тэрыторыі, дзе знаходзяцца ў летні перыяд. Вясной мядзянка з'яўляецца не раней як у красавіку, калі дзённая тэмпература паветра дасягае 15 °C. Спароўванне адбываецца ў канцы красавіка — пачатку траўня ў залежнасці ад умоў надвор'я. У Францыі ўстаноўлены выпадкі восеньскага спароўвання мядзянак, прычым семя самцоў захоўваецца ў спецыяльных прыёмніках самак да вясны, калі і адбываецца апладненне яйкаклетак.
У мядзянкі адбываецца яйцажыванараджэнне. Прычым яйкі доўга затрымліваюцца ў яйкаводах самкі, і маляўкі вылупліваюцца з іх у момант адкладання. У жніўні-верасні самка яйкажыванараджае 2—15 дзіцянят даўжынёй 125—170 мм. Толькі што народжаныя мядзянкі ўжо палююць за маляўкамі яшчарак.
Ахова
Занесена ў Чырвоную кнігу Беларусі.
Утрыманне ў няволі
Мядзянкі добра прыжываюцца ў няволі (у тэрарыуме), пачынаючы ўжо праз 1—1,5 тыдня браць корм.
Ірландыя на летніх Алімпійскіх гульнях 2016
Ірландыя на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 года была прадстаўлена ў 14-і відах спорту.
Стэнжарычы
Стэнжарычы (Стенжа́ричі) — вёска ў Уладзімір-Валынскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Устылугскай гарадской абшчыны.
Баргамазіна
Боргамазіна (Borgomasino) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Турын.
Насельніцтва складае 785 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 65 чал./км². Займае плошчу 12 км². Паштовы індэкс — 10031. Тэлефонны код — 0125.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Trasfigurazione di Gesù.
NGC 5276
NGC 5276 (іншыя абазначэнні — UGC 8680, IRAS13400+3553, MCG 6-30-74, KUG 1340+358, ZWG 190.43, KCPG 391B, PGC 48542) — спіральная галактыка з перамычкай (SBb) ў сузор’і Гончыя Псы.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Манжовэ
Насельніцтва складае 1813 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 101 чал./км². Займае плошчу 18 км². Паштовы індэкс — 11020. Тэлефонны код — 0166.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Natività di Maria Vergine.
Сухапараўка
Сухапараўка (Сухопаровка) — пасёлак у Клінцоўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Каржовагалубоўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
Узгадваецца з сярэдзіны XIX ст. Да 1917 года ў складзе Суражскага павета Чарнігаўскай губерні Расійскай імперыі.
У Гомельскай губерні РСФСР з 1919 года, з 1926 года ў Бранскай губерні. З 1929 у складзе Клінцоўскай акругі, а з 1932 у Заходняй вобласці, у 1937 годзе перададзены ў склад Арлоўскай вобласці. У 1944 увайшоў у склад Бранскай вобласці.
Трасцянка (Уладзімір-Валынскі раён)
Трасцянка (Тростя́нка) — вёска ў Уладзімір-Валынскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Устылугскай гарадской абшчыны.
Лука (Самбірскі раён)
Лука (Лука́) — вёска ў Самбірскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Ірына Аляксандраўна Дронава
Ірына Дронава (нар. ) — беларуская гандбалістка. Левы вуглавы клуба «Гомель» і зборнай Беларусі па гандболе.
Турыўка (Уладзімір-Валынскі раён)
Турыўка (Турі́вка) — вёска ў Уладзімір-Валынскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Устылугскай гарадской абшчыны.
Hemileucinae
Hemileucinae — падсямейства паўлінавочак, якое ўключае каля 400 відаў матылькоў. Распаўсюджаныя ў Паўднёвай, Цэнтральнай і Паўночнай Амерыцы.
Класіфікацыя
У падсямейства ўключаюць наступныя роды :
Нармада
Нарма́да, або Нарба́да (नर्मदा) — адна са свяшчэнных рэк Індыі (самая ўшанаваная пасля Ганга).
Працякае ў цэнтральнай частцы краіны, упадае ў Камбейскі заліў Аравійскага мора ўтвараючы эстуарый. Агульная даўжыня складае 1310 км (1250 км ). Плошча вадазбору каля 102 000 км². Сярэдні расход вады 1260 м³/с. Выкарыстоўваецца для арашэння і суднаходства.
Борыс Трайкаўскі
Палітычная біяграфія
Да 1997 працаваў у мэрыі Скоп’е, з 1998 намеснік міністра замежных спраў. Граў ключавую ролю на перамовах, звязаных з праблемай размяшчэння албанскіх уцекачоў з Косава на тэрыторыі Македоніі. Быў адным з актывістаў партыі ВМРО-ДПМНЕ і паплечнікам яе лідара Любча Георгіеўскага. Пасля перамогі ВМРО-ДПМНЕ на парламенцкіх выбарах і фарміравання ўрада Георгіеўскага быў вылучаны кандыдатам на пасаду прэзідэнта ад гэтай партыі. У 1999 быў абраны на пост прэзідэнта краіны, які займаў да сваёй смерці ў авіякатастрофе ў 2004.
Лукы (Самбірскі раён)
Лукы (Луки́) — вёска ў Самбірскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
NGC 5277
NGC 5277 (іншыя абазначэнні — ZWG 161.129, KUG 1340+302, PGC 48563) — галактыка ў сузор’і Гончыя Псы.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Стывен Чу
Стывен Чу (англ.: Steven Chu, кіт.: 朱棣文, нар. 28 лютага 1948 г., горад Сент-Луіс, штат Місуры, ЗША) — амерыканскі фізік-эксперыментатар. За даследаванні ў галіне астуджэння і ўлоўлівання атамаў з выкарыстаннем лазерных тэхналогій у 1997 годзе ўзнагароджаны Нобелеўскай прэміяй па фізіцы (сумесна з Клодам Коэнам-Тануджы і Уільямам Філіпсам).
З 21 студзеня 2009 года па 22 красавіка 2013 года - міністр энергетыкі ў адміністрацыі прэзідэнта ЗША Барака Абамы.
У 2017 быў выбраны замежным членам НАН Беларусі.
Прафесар Стэнфардскага ўніверсітэта (фізіка, малекулярная і клетачная фізіялогія). Апублікаваў больш за 280 прац па атамнай фізіцы і фізіцы палімераў, біяфізіцы, біялогіі, біявізуалізацыі, батарэях і іншых энергетычных тэхналогіях.
Беларуская сацыялістычная грамада
Белару́ская сацыялісты́чная грамада́ (БСГ) — беларуская нацыянальная палітычная партыя леванародніцкага кірунку, першая беларуская палітычная партыя.
Заснаванне
Створана ў канцы 1902 года пад назвай Беларуская рэвалюцыйная грамада (БРГ) на аснове гурткоў беларускай студэнцкай і вучнёўскай моладзі ў Мінску, Вільні, Пецярбургу пры актыўным удзеле сяброў.
Стваральнікі і кіраўнікі: браты Іван і Антон Луцкевічы, А. С. Пашкевіч (Цётка), А. Л. Бурбіс, К. Кастравіцкі (Карусь Каганец), В. Л. Іваноўскі і іншыя. Апроч іх, у розны час членамі БРГ/БСГ былі: Б. Зяменцкі, Ф. Сцяцкевіч, С. Лянкоўскі, А. Уласаў, Э. Ястржэмбскі, Ф. Умястоўскі (Дзядзька Пранук), Генрых Умястоўскі, В. Веняковіч, Бжазоўскі.
Першы з’езд (1902) і праграма партыі
Пачаткова БРГ не мела ўласнай праграмы. Першая адозва выдадзена ў 1902 на гектографе па-польску пад назвай «Вы, напэўна, бачылі беднага сялянскага замучанага каня».
На 1-м з’ездзе (Вільня, 1903 г.) БРГ была прынятая праграма, падобная праграме ; у праграме БРГ характарызавала сябе як арганізацыю «беларускага працавітага народа». Сваёй канчатковай мэтай абвясціла знішчэнне капіталістычнага ладу і пераход у грамадскую ўласнасць зямлі, сродкаў вытворчасці, бліжэйшай задачай — звяржэнне самадзяржаўя ў Расіі. У нацыянальным пытанні формай забеспячэння нацыянальнай свабоды прызнавала незалежную дэмакратычную рэспубліку.
БРГ выступала за прамое, агульнае, роўнае выбарчае права з тайным галасаваннем, народнага заканадаўства, раўнапраўя ўсіх людзей незалежна ад полу, нацыянальнасці і веравызнання, свабоду слова, друку, сходаў, забастовак, 8-гадзінны рабочы дзень, бясплатную медыцынскую дапамогу. У аграрным пытанні праграма прадугледжвала скасаванне прыватнай зямельнай уласнасці, абвяшчала права кожнага чалавека на апрацоўку зямлі сваімі рукамі. У праграме спалучаўся рэвалюцыйны дэмакратызм з народніцкім (сялянскім) сацыялізмам.
У рэвалюцыю 1905—1907 гг. у Расійскай імперыі БСГ дзейнічала сярод сялян і сельскіх рабочых у паветах Мінскай, Віленскай і Гродзенскай губернях, арганізавала шэраг палітычных сходак і мітынгаў у вёсках, удзельнічала ў правядзенні сялянскіх забастовак. У 1905 БСГ быў створаны «Беларускі сялянскі саюз», арганізаваныя баявыя дружыны. У Мінску і Вільні ўтвораныя I і II краёвыя камітэты БСГ, выдадзены рад адкрытых пісьмаў з песняй «Чырвоны знак», адозваў і лістовак па-беларуску, у т.л., з вершамі А. Пашкевіч (Цёткі).
Другі з’езд (1906) і праграма партыі
У пачатку студзеня 1906 г. у Мінску адбыўся 2-і з’езд БСГ, які пераглядзеў праграму партыі, прыняў статут партыі і выбраў цэнтральны камітэт партыі ў складзе Івана і Антона Луцкевічаў, Аляксандра Бурбіса і Вацлава Іваноўскага.
У праграме з’езд захаваў канчатковую мэту дзейнасці БСГ (змена капіталістычнага ладу сацыялістычным) і бліжэйшую задачу (звяржэнне самаўладдзя разам з пралетарыятам усёй Расіі). Асноўныя змены ў праграме партыі тычыліся азначэння характару партыі, нацыянальнага і аграрнага пытанняў. Грамада аб’явіла сябе партыяй працоўнай беднаты Беларусі без адрознення нацыянальнасцей: Грамада заяўляла сябе не як нацыянальна беларуская партыя (як у праграме 1903 г.), а інтэрнацыянальнай партыяй.
З’езд выказаўся за ператварэнне Расійскай імперыі ў Расійскую федэратыўную дэмакратычную рэспубліку са свабодным самавызначэнем і культурна-нацыянальнай аўтаноміяй ўсіх яе народаў (у тым ліку — беларусаў). Пра стварэнне асобнай і суверэннай беларускай дзяржавы не мовілася. Для Беларусі і Літвы праграма патрабавала ўвесці супольную тэрытарыяльную аўтаномію з соймам у Вільні, з прадстаўленнем культурна-нацыянальнай аўтаноміі для нацыянальных меншасцяў края.
У аграрным пытанні партыя адмовілася ад эсэраўскай ідэі нацыяналізацыі зямлі і ўвядзення ўраўняльнага землекарыстання па працоўнай норме, а зацвердзіла ў сваёй праграме патрабаванне муніцыпалізацыі ўсёй зямлі, што поўнасцю супадала з аграрнай праграмай расійскіх меншавікоў. Муніцыпалізацыя зямлі прадугледжвала скасаванне прыватнай уласнасці на зямлю, перавод усёй зямлі (дзяржаўнай, удзельнай, памешчыцкай, царкоўнай і сялянскай) у абласныя зямельныя фонды, а самі фонды павінны былі перайсці ў распараджэнне органаў абласнога самакіравання. Праграмай прадугледжвалася, што ўсе жадаючыя асабіста працаваць на зямлі атрымаюць зямлю з зямельных фондаў на правах пажыццёвай арэнды з выплатаю зямельнай рэнты (падатку) на карысць краю. Ажыццяўленне ўсіх палітычных і сацыяльных пераўтварэнняў з’езд звязваў з рэвалюцыйным звяржэннем расійскага самаўладдзя і скліканнем Устаноўчага сойма ў Вільні на аснове ўсеагульнага, роўнага, прамога і тайнага выбарчага права.
Асноўным аб’ектам дзейнасці БСГ было беларускае сялянства. Яе ўплыў на гарадскіх рабочых, за выключэннем Мінска і Вільні, быў нязначны.
Перыёдыка партыі
Першым друкаваным органам БСГ і першым легальным перыядычным выданнем на беларускай мове стала газета «Наша доля» (1-ы нумар выйшаў 14 верасня 1906 г.). Газета мела рэвалюцыйна-дэмакратычны характар, таму з 6 яе нумароў 5 былі канфіскаваны, а № 7 забаронены і раскіданы ў наборы. У лістападзе 1906 г. БСГ пачала выдаваць новую легальную газету на беларускай мове «Наша ніва».
Арыентацыя на культурную і асветніцкую дзейнасць (1907)
Ва ўмовах наступу рэакцыі нелегальная дзейнасць грамады спынена. З 2-й паловы 1907 г. лідары БСГ засяроддзілі сваю дзейнасць на выданні газеты «Наша ніва», якая стала ідэолагам і арганізатарам беларускага нацыянальна-культурнага руху, разгарнула на сваіх старонках прапаганду нацыянальнай свядомасці, ідэі нацыянальна-культурнага адзінства беларусаў, дамагалася прызнання самастоцнасці беларускай нацыі, змагалася за ўвядзенне беларускай мовы ў школе, царкве і касцёле.
У часы Першай сусветнай вайны
У Першую сусветную вайну на акупіраванай немцамі тэрыторыі дзейнічала створаная членамі БСГ Беларуская сацыял-дэмакратычная работніцкая група.
Дзейнасць пасля Лютаўскай рэвалюцыі ў Расіі (1917)
На неакупіраванай тэрыторыі БСГ аднавіла сваю дзейнасць у Петраградзе ў пачатку сакавіка 1917 г. на сходзе 30 былых членаў гэтай партыі, што апынуліся там як бежанцы. Яе палітычны курс у новай гістарычнай сітуацыі адлюстроўваў інтарэсы і настроі сярэдніх слаёў насельніцтва, якія былі зацікаўлены ў ажыццяўленні дэмакратычных пераўтварэнняў.
25 сакавіка 1917 г. пачала работу канферэнцыя БСГ у Мінску, на якой члены партыі выступіла ў падтрымку Часовага ўрада, выставіла патрабаванне аўтаноміі Беларусі ў складзе федэратыўнай Расійскай рэспублікі, выказалася за агульнанародную ўласнасць на зямлю, 8-гадзінны рабочы дзень. Была прынята рэзалюцыю аб аднаўленні дзейнасці партыі на Беларусі. 26 сакавіка канференцыя аб’явіла сябе З’ездам нацыянальных партый і арганізацый. У выніку працы з’езда ў Мінску з’явіўся палітычны цэнтр у форме Беларускага нацыянальнага камітэта (БНК), які адводзіў сабе ролю часовага агульнакраёвага органа ўлады, прызванага забяспечыць абвяшчэнне Беларусі як аўтаномнай дзяржаўна-палітычнай адзінкі ў складзе Расійскай федэратыўнай дэмакратычнай рэспублікі. БСГ атрымала 10 месцаў у камітэце.
Грамада пашырала свой уплыў сярод інтэлігенцыі, сялян, гараджан, бежанцаў, ваеннаслужачых, рабочых; яе арганізацыі ўзніклі ў Мінску, Бабруйску, Слуцку, Віцебску, Гомелі, Петраградзе, Маскве і іншых. Да сярэдзіны 1917 БСГ налічвала каля 5000 членаў і спачуваючых, у маі — чэрвені 1917 выдавала газету «Грамада», мела прадстаўнікоў у Саветах рабочых і салдацкіх дэпутатаў і гарадскіх думаў Мінска, Петраградзе, Бабруйска.
У чэрвені 1917 г. канферэнцыя БСГ выбрала часовы ЦК, у які ўвайшлі П. А. Бадунова, А. Л. Бурбіс, Я. Я. Варонка, К. С. Дуж-Душэўскі, З. Х. Жылуновіч, У. М. Ігнатоўскі, Я. Колас, А. А. Смоліч. БСГ займала кіруючае становішча ў Цэнтральнай радзе беларускіх арганізацый, Вялікай беларускай радзе, актыўна ўдзельнічала ў скліканні Усебеларускага з’езда 1917 г. У кастрычніка 1917 БСГ налічвала каля 10 000 членаў. Аднак у ёй нарасталі ўнутраныя супярэчнасці паміж прыхільнікамі рэфармісцкага шляху і тымі, хто быў гатовы перайсці на леварадыкальныя пазіцыі, блізкія да бальшавісцкіх.
Падзел партыі і заняпад
У верасні 1917 г. частка левага крыла БСГ вылучалася і ўтварыла аранізацыю бальшавіцкага кірунку — Беларускую сацыял-дэмакратычную рабочую партыю. У пачатку 1918 г. адбыўся раскол БСГ. Прыхільнікі стварэння самастойнай беларускай дзяржавы прынялі ўдзел у абвяшчэнні Беларускай Народнай Рэспублікі. Петраградская і Маскоўская арганізацыі сталі на шлях утварэння беларускай дзяржаўнасці на савецкай аснове. Да лета 1918 г. БСГ распалася на Беларускую сацыял-дэмакратычную партыю, Беларускую партыю сацыялістаў-рэвалюцыянераў і Беларускую партыю сацыялістаў-федэралістаў. Выхадцы з левага крыла БСГ удзельнічалі ў рабоце Беларускага нацыянальнага камісарыята, некаторыя ўступілі ў беларускія секцыі РКП(б). На пачатку 1919 г. у Вільні пэўны час дзейнічала Левая фракцыя Беларускай сацыялістычнай грамады.
Пераемнікі ў пазнейшую эпоху
Пераемніцай традыцый БСГ з 1991 г. стала Беларуская сацыял-дэмакратычная грамада.
Бярэжа (рака)
Бярэжа — рака ў Мёрскім і Шаркаўшчынскім раёнах Віцебскай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Дзісна (басейн Заходняй Дзвіны).
Даўжыня ракі 15 км. Плошча вадазбору 161 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,7 ‰. Пачынаецца з возера Бярэжа, упадае ў Дзісну за 2 км вышэй па цячэнню ад вёскі Германавічы. Рэчышча на працягу 7,8 км ад вытоку да вёскі Белы Двор каналізаванае. На рацэ плаціны і сажалкі: каля вёсак Наўгароды (плошчай 1,4 га) і Белеўцы (плошчай 9,1 га). У басейне ракі азёры Бярэжа, Доўгае, Плоскае.
Пярэжары
Пярэ́жары (, Пережары) — вёска ў Валожынскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Ракаўскага сельсавета.
Аляксандр Іванавіч Дзмітрыеў
Алякса́ндр Іва́навіч Дзмі́трыеў (Алекса́ндр Ива́нович Дми́триев;  — ) — рускі і савецкі архітэктар і інжынер. Акадэмік архітэктуры (1912). Доктар архітэктуры (1947), сапраўдны член Акадэміі архітэктуры СССР (1939), ганаровы член Акадэміі будаўніцтва і архітэктуры СССР (1956).
Біяграфія
Нарадзіўся ў Санкт-Пецярбург у. У 1900 годзе скончыў Інстытут грамадзянскіх інжынераў, у 1903 — Вышэйшае мастацкае вучылішча пры Імператарскай акадэміі мастацтваў. У 1900—1908 гг. працаваў тэхнікам Галоўнага ўпраўлення неакладных збораў і продажу шляхоў. З 1904 г. выкладаў у Інстытуце грамадзянскіх інжынераў (Санкт-Пецярбургскі дзяржаўны архітэктурна-будаўнічы ўніверсітэт), з 1917 г. — прафесар. Адначасова з 1907 г. архітэктар Адміралцейскага суднабудаўнічага завода, у 1908—1912 гг. старшы тэхнік Гарадской управы, у 1912—1917 гг. — член тэхніка-будаўнічай камісіі Міністэрства ўнутраных спраў, у 1938—1947 гг. — прафесар Маскоўскага інстытута камунальнай гаспадаркі.
Праекты
Аўтар праектаў збудаванняў, выкананых у гістарычным стылі.
З'яўляецца аўтарам праектаў тыповых будынкаў для раёнаў Крайняй Поўначы (1948—1959), праектаў прамысловых і жылых будынкаў і мастоў у Рэвелі, Таганрогу, Цюмені, Уфе, Краснаярску і інш.
Максымавычы (Самбірскі раён)
Максымавычы (Макси́мовичі) — вёска ў Самбірскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Хоцячыў
Хоцячыў (Хо́тячів) — вёска ў Уладзімір-Валынскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Устылугскай гарадской абшчыны.
Трыянгуляцыя (геадэзія)
Трыянгуля́цыя (ад — трохвугольнік) — адзін з метадаў вызначэння на мясцовасці каардынат апорных геадэзічных пунктаў і асноўны метад стварэння апорнай геадэзічнай сеткі.
Трыянгуляцыя робіцца шляхам пабудовы сеткі сумежных трохвугольнікаў, у якіх вымяраюцца вуглы і даўжыня адной (базіснай) стараны. Даўжыні астатніх старон вылічваюцца. Пункты трыянгуляцыі (геадэзічныя пункты) замацоўваюцца на мясцовасці геадэзічнымі знакамі, геадэзічнымі сігналамі.
Баргонэ-Суза
Баргонэ-Суза (Borgone Susa) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Турын.
Насельніцтва складае 2337 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 466 чал./км². Займае плошчу 5 км². Паштовы індэкс — 10050. Тэлефонны код — 011.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Мікалай Цудатворац.
Праклён Крусібла
Праклён Крусібла (Crucible curse) — неафіцыйны тэрмін, паняцце якога спасылаецца на той факт, што ні адзін гулец у снукер, які выйграў чэмпіянат свету ў першы раз, не здолеў абараніць свой ​​тытул з тых часоў, як галоўны турнір сезона праходзіць у Тэатры Крусібл ў Шэфілдзе (з 1977 года). Апошнім чэмпіёнам свету, які паспяхова абараніў свой ​​першы тытул, стаў Джон Палмэн у 1964 годзе, калі чэмпіёны свету вызначаліся ў выніку чэлендж-матчаў.
Праклён
Ніжэй прадстаўлена табліца з гульцамі, якія не здолелі абараніць свой ​​дэбютны тытул чэмпіёна свету. З 16 гульцоў, якія выйгралі свой ​​першы чэмпіянат свету ў Крусібле, шасцёра саступілі ў першым раўндзе ў наступным годзе (Тэры Грыфітс у 1980, Стыў Дэвіс у 1982, Дэніс Тэйлар у 1986, Грэм Дот у 2007, Ніл Робертсан у 2011 і Сцюарт Бінэм у 2016) і толькі двое здолелі дайсці да фіналу ў якасці дзеючых чэмпіёнаў (Джо Джонсан ў 1987 і Кен Доэрці ў 1998).
У той жа час, тытул выйгравалі гульцы, якія ўжо былі чэмпіёнамі свету, і, такім чынам, «праклён» не дзейнічаў на іх. Чацвёра гульцоў выйгравалі некалькі тытулаў запар: Стыў Дэвіс (1983—1984 і 1987—1989), Стывен Хендры (1992—1996), Роні О’Саліван (2012—2013) і Марк Сэлбі (2016—2017), але толькі пасля таго, як яны станавіліся ахвярай «праклёну».
Да Крусібла
Яшчэ да таго, як чэмпіянат свету быў перанесены ў тэатр Крусібл, ні адзін гулец у сучаснай снукернай эпосе, які выйграў свой першы тытул, не здолеў абараніць яго ў наступным розыгрышы. Толькі тром снукерыстам удавалася абараніць свой ​​дэбютны чэмпіёнскі тытул: Джо Дэвісу ў 1928 годзе, яго брату Фрэду ў 1949 і Джону Палмэну ў першым чэлендж-матчы ў 1964 годзе. Акрамя таго, Рэй Рыярдан, Алекс Хігінс і Джон Спэнсэр, якія выйгравалі свой ​​першы сусветны чэмпіянат яшчэ да Крусібла, цярпелі няўдачу пры спробе абароны свайго тытула.
Сублімацыя (фізіка)
Субліма́цыя, узгонка — пераход рэчыва з цвёрдага стану адразу ў газападобны, абыходзячы вадкі. Паколькі пры узгонцы змяняецца удзельны аб'ём рэчывы і паглынаецца энергія (цеплыня сублімацыі), узгонка з’яўляецца фазавым пераходам першага роду.
Зваротным працэсам з’яўляецца дэсублімацыя. Прыкладам дэсублімацыі з’яўляюцца такія атмасферныя з’явы, як іней на паверхні зямлі і шэрань на ветках дрэў і правадах.
Сублімацыя ёду
Узгонка характэрна, напрыклад, для элементарнага ёду I2, які пры нармальных умовах не мае вадкай фазы: чорныя з блакітным адлівам крышталі адразу ператвараюцца (сублімуюць) у газападобны малекулярны ёд (медыцынскі «ёд» уяўляе сабой спіртавы раствор).
Сублімацыя лёду
Добра паддаецца узгонцы лёд, што вызначыла шырокае прымяненне дадзенага працэсу як аднаго са спосабаў сушкі. Пры прамысловай узгонцы спачатку вырабляюць замарозку зыходнага цела, а затым змяшчаюць яго ў вакуумную або запоўненую інэртнымі газамі камеру. Фізічна працэс ўзгонкі працягваецца да таго часу, пакуль канцэнтрацыя вадзяных пар у камеры не дасягне нармальнага для дадзенай тэмпературы ўзроўню, у сувязі з чым залішнія вадзяныя пары пастаянна адпампоўваюць. Узгонка прымяняецца ў хімічнай прамысловасці, у прыватнасці, на вытворчасцях выбуханебяспечных ці выбуховых рэчываў, якія атрымліваюцца аблогай з водных раствораў.
Ужыванне сублімацыі ў лабараторнай тэхніцы
На эфекце узгонкі заснаваны адзін са спосабаў ачысткі цвёрдых рэчываў. Пры пэўнай тэмпературы адно з рэчываў у сумесі узганяецца з больш высокай хуткасцю, чым іншае. Пары таго рэчывы, якое ачышчаюць, кандэнсуюць на ахалоджванай паверхні. Прыбор, які ўжываецца для гэтага спосабу ачысткі, называецца субліматар.
Сублімацыйная сушка
Сублімацыйная сушка (інакш ліяфілізацыя; ліяфільная сушка) (англ. freeze drying або lyophilization) — працэс выдалення растваральніка з замарожаных раствораў, геляў, завісяў і біялагічных аб’ектаў, заснаваны на сублімацыі зацвярдзелага растваральніка (лёду) без утварэння макраколькасці вадкай фазы.
Узгонка таксама выкарыстоўваецца ў харчовай прамысловасці: так, напрыклад, сублімаваную каву атрымліваюць з замарожанага кававага экстракту праз абязводжванне вакуумам. Фрукты пасля сублімавання важаць ў некалькі разоў менш, а аднаўляюцца ў вадзе. Сублімаваныя прадукты значна пераўзыходзяць сушаныя па харчовай каштоўнасці, так як узгонцы паддаецца толькі вада, а пры тэрмічным выпарэнні губляюцца шматлікія карысныя рэчывы. Перад сублімацыяй харчовых прадуктаў выкарыстоўваецца хуткае замарожванне (ад −100 да −190 °C), што прыводзіць да утварэння дробных крышталяў і не разбурае клеткавыя мембраны.
Кацярына Сяргееўна Дубоўцава
Кацярына Дубоўцава (нар. ) — беларуская гандбалістка. Правы паўсярэдні клуба «Ювента» (Славакія) і зборнай Беларусі па гандболе.
Млын (Самбірскі раён)
Млын (Млин) — вёска ў Самбірскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Automeris metzli
Automeris metzli — від молей сямейства. Ён сустракаецца ад Мексікі да Венесуэлы, Калумбіі і Эквадора, а таксама можа быць знойдзены ў Трынідадзе. Лічынкі харчуюцца відамі роду.
Маржэ
Маржэ (Morgex) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Вале-д’Аоста.
Насельніцтва складае 1989 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 46 чал./км². Займае плошчу 43 км². Паштовы індэкс — 11017. Тэлефонны код — 0165.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Бярэзніца (рака)
Бярэ́зніца — рака ў Слонімскім раёне Гродзенскай вобласці, правы прыток ракі Шчара (басейн Нёмана). Даўжыня 4 км. Пачынаецца каля вёскі Амельнікі, упадае ў Шчару ў забалочанай мясціне на паўднёвы захад ад вёскі Прырэчча. На ўсім працягу каналізаваная.
NGC 5278
NGC 5278 (іншыя абазначэнні — UGC 8677, IRAS13397+5555, MCG 9-22-101, ZWG 271.58, MK 271, ZWG 272.3, 1ZW 69, KCPG 390A, VV 19, ARP 239, PGC 48473) — галактыка ў сузор’і Вялікая Мядзведзіца.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Хрыпалычы
Хрыпалычы (Хрипа́личі) — вёска ў Уладзімір-Валынскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Устылугскай гарадской абшчыны.
Іль і Вілен
Іль і Вілен (Ille-et-Vilaine, Il-ha-Gwilen) — дэпартамент на захадзе Францыі, адзін з дэпартаментаў рэгіёна Брэтань. Парадкавы нумар 35. Адміністрацыйны цэнтр — Рэн. Насельніцтва 903,4 тыс. чалавек (23-е месца сярод дэпартаментаў, дадзеныя 1999 г.).
Плошча тэрыторыі 6878 км². Праз дэпартамент працякаюць рэкі Іль, Вілен, Ранс, Куэнон.
Дэпартамент уключае 4 акругі, 53 кантона і 352 камуны.
Іль і Вілен — адзін з першых 83 дэпартаментаў, утвораных падчас Вялікай французскай рэвалюцыі ў сакавіку 1790 г. Паўстаў на тэрыторыі былой правінцыі Брэтань. Назва мясцовых рэк Іль і Вілена.
Педра Паскаль
Хасэ́ Пе́дра Бальмасе́да Паска́ль (Jose Pedro Balmaceda Pascal;, Сант’яга, Чылі), больш вядомы як Педра Паскаль — чылійска-амерыканскі. Найбольш вядомы як выканаўца роляў Аберына Мартэла ў чацвёртым сезоне серыяла «Гульня тронаў» і Хаўера Пеньі ў серыяле «Наркі».
Біяграфія
Педра Паскаль нарадзіўся ў Сант’яга, але неўзабаве па яго нараджэнні сям’я атрымала палітычны прытулак у Даніі, паколькі ў Чылі дзейнічала ваенная дыктатура Аўгуста Піначэта. Гадаваўся Педра ў акрузе Орындж (Каліфорнія) і Сан-Антоніа (Тэхас), навучаўся ў Мастацкай школе акруг Орындж і Нью-Ёрскага ўніверсітэта.
Паскаль выконваў ролі ў розных серыялах, сярод якіх «Бафі — забойца вампіраў», «Добрая жонка», «Радзіма», «Менталіст» і «Грэйслэнд», у адным эпізодзе серыялу «Закон & парадак: Злачынны намер». У чэрвені 2013 года ён зняўся ў ролі Аберына Мартэла ў чацвёртым сезоне серыяла «Гульня тронаў» каналу HBO, а ў 2015 грае ролю агента Упраўленні па барацьбе з наркотыкамі ЗША Хаўера Пеньі ў арыгінальным шоу Netflixу «Наркі».
Манастырэць (Самбірскі раён)
Манастырэць (Монастире́ць) — вёска ў Самбірскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Чорныкіў
Чорныкіў (Чо́рників) — вёска ў Уладзімір-Валынскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Устылугскай гарадской абшчыны.
Казарка чырвонаваллёвая
Апісанне
Чырвонаваллёвую казарку немагчыма зблытаць ні з якой іншай птушкай. Грудзі, шыя і бакі галавы карычнева-чырвоныя. Лоб, патыліца, задні бок шыі чорныя. На межах чорнага і чырвонага колераў аблямоўкай праходзіць тонкая белая паласа. Пляма паміж дзюбай і вокам таксама белая. Тулава чорна-белае. Па памерах яна малаважна пераўзыходзіць рыжанку, дзюба маленькая, шыя даволі кароткая.
Чырвонаваллёвая казарка часта крычыць, у яе гучны, далёка чутны крык, нешта накшталт «Кі-ўлік».
File:Branta_ruficollis.jpg File:Rothalsgans.jpg File:Branta_ruficollis_-Beale_Park, _Berkshire, _England-8a.jpg File:Red-breasted Goose (Branta ruficollis) RWD2.jpg Branta ruficollis MHNT.ZOO.2010.11.14.2.jpg |Museum </Gallery>
Распаўсюджванне
Сустракаецца ў тундры толькі на тэрыторыі Расіі: Таймыр, Гыдан, Ямал і Паўночная Сібір. Раней зімоўкі чырвонаваллёвых казарак размяшчаліся на захадзе і поўдні Каспійскага мора. Цяпер гэтыя птушкі лётаюць зімаваць на паўночны захад і захад Чорнага мора. Адлёт на зімоўку здзяйсняецца масава усімі калоніямі. Падчас пералётаў на зімоўку чырвонаваллёвыя казаркі пралятаюць без прыпынку і адпачынку значныя адлегласці.
Лад жыцця
Чырвонаваллёвая казарка — тыповы насельнік тундры і лесатундры. Яна гняздуецца сярод кустоў, карлікавых дрэў недалёка ад вады. Гэтыя птушкі гняздуюцца і кормяцца калоніямі. У месцах гнездавання праходзіць і перыяд лінькі.
Харчаванне
Чырвонаваллёвыя казаркі сілкуюцца травой, а таксама, звычайна на зімоўках кормяцца ​​травой, клубнямі і карэнішчамі некаторых стэпавых раслін.
Размнажэнне
Пары гэтыя птушкі ўтвараюць яшчэ на зімоўках. Чырвонаваллёвыя казаркі гняздуюцца разрозненымі калоніямі па 3-5 пар, часта недалёка ад гнязда, ці , а таксама , што дае абарону яйкам і птушанятам ад пясца, у той час як вышэйпералічаныя драпежныя птушкі ля сваіх гнёздаў звычайна не палююць. Гняздо казаркі — невялікая ямка ў зямлі, выслана пухам. Кладка ад 4 да 7 яек. Наседжваюць толькі саміцы. Праз 24-27 сутак вылупляюцца птушаняты. Палавая сталасць надыходзіць да 3 гадоў.
Ахова
Занесена ў Чырвоны спіс Міжнароднага саюза аховы прыроды і прыродных багаццяў і Чырвоную кнігу Расіі.
Басканера
Босканера (Bosconero) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Турын.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Іаан Хрысціцель.
NGC 5279
NGC 5279 (іншыя абазначэнні — UGC 8678, ARP 239, MCG 9-22-102, ZWG 271.58, MK 271A, ZWG 272.3, 1ZW 69, KCPG 390B, VV 19, PGC 48482) — галактыка ў сузор’і Вялікая Мядзведзіца.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Eria bhutanica
Eria bhutanica — від аднадольных раслін роду Eria сямейства. Упершыню апісаны непальскімі батанікамі ў 2003 годзе.
Распаўсюджванне і апісанне
Эндэмік Бутана. Тыпавы экзэмпляр сабраны ў мясцовасці Рэтанг-Тангчху.
Эпіфітная расліна вышынёй 15—20 см. Карэнішча з псеўдабульбай цыліндрычнай формы. Лісце даўгавата-ланцэтнае, даўжынёй 3—4 см. Суквецце нясе па 5—7 кветак з авальнымі пялёсткамі; губа памерам 5 мм, калонка невыразная.
Карл Радніцкі
Карл Радніцкі (Karl Radnitzky,,  — , ) — аўстрыйскі медальер і разьбяр манетных штэмпеляў.
Вырабіў шэраг штэмпеляў аўстрыйскіх манет, у тым ліку, напрыклад, памятнай манеты вартасцю 2 талеры 1857 года з нагоды заканчэння будаўніцтва аўстрыйскай Паўднёвай чыгункі (падпісаны — «CR»).
Стварыў значную колькасць медалёў: партрэтных, з нагоды розных падзей, узнагародных, у тым ліку медалі з партрэтамі: шведскай спявачкі Ені Лінд (1847, 1850), нямецкага каталіцкага мысляра Ёзэфа Гёрэса (1848), аўстрыйскага нумізмата і археолага Ёзэфа фон Арнета (1851), нямецкага натураліста Карла Фрыдрыха фон Марцыуса, кампазітараў Ферэнца Ліста (1873), Рыхарда Вагнера (1876) і Франца Шуберта (1878).
Свае працы падпісваў: «C.R.», «C.R.F.», «C. RADNITCKY F.».
Нацыянальны парк Гаўя
Нацыянальны парк Гаўя (Gaujas nacionālais parks) — самы вялікі нацыянальны парк у Латвіі.
Парк займае плошчу ў 917,45 км² ў даліне ракі Гаўя, у некалькіх кіламетрах ад горада Валміера на паўночным усходзе да пасёлка Мур'яні (Мур'янскі мост). Заснаваны 14 верасня 1973 года і з'яўляецца найстарэйшым нацыянальным паркам Латвіі. Адміністрацыя парку размешчана ў горадзе Сігулда. Парк асабліва вядомы дзякуючы скалам з дэвонскага пясчаніку, размешчаным уздоўж берагоў ракі Гаўя. У некаторых месцах у раёне Сігулды вышыня гэтых скалаў дасягае 90 метраў. Паўднёва-ўсходняя частка парку з'яўляецца папулярным месцам адпачынку жыхароў горада Рыгі, а паўночна-заходняя частка пераважна прыродаахоўная зона.
Ныжне (Самбірскі раён)
Ныжне (Ни́жнє) — вёска ў Самбірскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Ратынцы
Раты́нцы (, Ратынцы) — вёска ў Валожынскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Ракаўскага сельсавета.
27 сакавіка 1959 года перададзена з Волменскага сельсавета ў склад Падневіцкага сельсавета.
Валерый Васільевіч Лашчынін
Валерый Васільевіч Лашчынін (, Масква — ) — беларускі і расійскі дыпламат. Надзвычайны і Паўнамоцны Пасол (1996). Заслужаны работнік дыпламатычнай службы Расійскай Федэрацыі (2012).
Біяграфія
Нарадзіўся 11 верасня 1940 года ў Маскве.
У 1964 годзе скончыў гістарычны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта.
У 1965—1977 гадах працаваў у Міністэрстве замежных спраў БССР. У 1989—1995 гадах — намеснік пастаяннага прадстаўніка СССР (Расіі) пры міжнародных арганізацыях у Жэневе (Швейцарыя).
З 25 лістапада 1996 года па 24 лютага 1999 года — Надзвычайны і Паўнамоцны пасол Расійскай Федэрацыі ў Рэспубліцы Беларусь.
У 2012—2015 гадах — памочнік старшыні Савета Федэрацыі Федэральнага Сходу Расійскай Федэрацыі.
Памёр 14 сакавіка 2023 года.
Нюс
Нюс (Nus) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Вале-д’Аоста.
Насельніцтва складае 2755 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 48 чал./км². Займае плошчу 57 км². Паштовы індэкс — 11020. Тэлефонны код — 0165.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Sant'Ilario di Poitiers.
Эндр (дэпартамент)
Эндр (Indre) — дэпартамент на захадзе цэнтральнай часткі Францыі, адзін з дэпартаментаў рэгіёна Цэнтр. Парадкавы нумар 36. Адміністрацыйны цэнтр — Шатару. Насельніцтва 231,14 тыс. чалавек (81-е месца сярод дэпартаментаў, дадзеныя 1999 г.).
Плошча тэрыторыі 6791 км². Праз дэпартамент працякае рака Эндр.
Эндр — адзін з першых 83 дэпартаментаў, утвораных падчас Вялікай французскай рэвалюцыі ў сакавіку 1790 г. Паўстаў на тэрыторыі былой правінцыі Беры. Назва паходзіць ад ракі Эндр.
Острыў (Самбірскі раён)
Острыў (О́стрів) — вёска ў Самбірскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Спадчынны імунадэфіцыт
Спадчынны імунадэфіцыт, або першасны імунадэфіцыт вызначаецца як спецыфічная імунная недастатковасць, так і неспецыфічнай імуннай недастатковасцю. Прычынамі захворванняў, абумоўленых спецыфічнай імуннай недастатковасцю, служаць парушэнні функцый  або  — асновы набытага імунітэту. Неспецыфічныя імунадэфіцыты звязаныя з парушэннямі ў такіх элементах імуннай сістэмы, як  і, якія дзейнічаюць пры імунным адказе неспецыфічна.
У аснове спадчынна абумоўленага імунадэфіцытнага стану ляжаць генетычна абумоўленыя дэфекты клетак імуннай сістэмы.
Барыс Міхайлавіч Дзмітрыеў
Біяграфія
Нарадзіўся 11 чэрвеня 1924 года ў Маскве. У 1942 годзе скончыў спецыяльную школу падрыўнікоў-мінёраў і быў накіраваны ў 221-ы партызанскі атрад імя К. К. Ракасоўскага, які дзейнічаў на тэрыторыі Магілёўскай вобласці. Падрыхтаваў 14 партызан-падрыўнікоў, удзельнічаў у падрыве 18 эшалонаў праціўніка. Дыверсійная група пад камандаваннем Б. М. Дзмітрыева ўзарвала 1400 чыгуначных рэек, 43 масты, 22 аўтамашыны, 3 танкі праціўніка.
Загінуў 23 лютага 1944 года ў баі за апорны пункт у вёсцы Каменічы Асіповіцкага раёна. Пахаваны ў Асіповічах.
Брандыцца
Брандзіцца (Brandizzo) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Турын.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Giacomo.
Юхан Эльмандэр
Юхан Эрык Кельвін Эльмандэр (Johan Erik Calvin Elmander; нар., , Швецыя) — былы шведскі футбаліст, нападнік. Ігрок нацыянальнай зборнай Швецыі (2002—2015).
У 2008 годзе перайшоў у «Болтан Уондэрэрс» за рэкордныя 8,2 мільёнаў фунтаў з французскага клуба «Тулуза». У студзені 2018 года абвясціў аб завяршыў кар’еры.
Pinus bhutanica
Pinus bhutanica — від раслін роду сямейства.
Апісанне
Гэта хвоя дасягае вышыні 25 метраў. Іголкі сабраны ў пучкі па пяць, якія дасягаюць 25 см даўжынёй. Шышкі 12-20 см у даўжыню, з тонкімі лускавінкамі, насенне 5-6 мм даўжынёй, з крыламі памерам 20-25 мм.
Смотрава Буда
Гісторыя
Сяло ўзгадваецца з XVIII ст.
Да 1917 года ў складзе Суражскага павета Чарнігаўскай губерні Расійскай імперыі.
У Гомельскай губерні РСФСР з 1919 года, з 1926 года ў Бранскай губерні. З 1929 у складзе Клінцоўскай акругі, а з 1932 у Заходняй вобласці, у 1937 годзе перададзена ў склад Арлоўскай вобласці. У 1944 увайшло ў склад Бранскай вобласці.
Бікложа (рака)
Бікложа, Бікложка — рака ў Бешанковіцкім раёне Віцебскай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Заходняя Дзвіна.
Даўжыня Бікложы 15 км. Плошча вадазбору 40 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,9 м/км. Пачынаецца за 2 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Замошша ва ўрочышчы Андронаў Востраў і цячэ на паўднёвы ўсход Полацкай нізіны. Упадае ў Заходнюю Дзвіну на ўсход ад вёсак Храпавішчына і Двурэчча. Ад вытоку амаль да вёскі Загароддзе на працягу 6 км рэчышча Бікложы каналізаванае. У басейне ракі возера Бікложа.
Дыяна Ігараўна Ільіна
Дыяна Ільіна (нар. ) — беларуская гандбалістка. Разыгрывальнік клуба «Вардар» (Македонія) і зборнай Беларусі па гандболе.
NGC 5280
NGC 5280 (іншыя абазначэнні — MCG 5-32-72, ZWG 161.131, NPM1G +30.0309, PGC 48580) — эліптычная галактыка (E) ў сузор’і Гончыя Псы.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Підгайчыкы (Самбірскі раён)
Підгайчыкы (Підга́йчики) — вёска ў Самбірскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Памяць (нацыянал-патрыятычны фронт)
НАЦЫЯНАЛ-ПАТРЫЯТЫЧНЫ ФРОНТ «ПАМЯЦЬ» — расійскае грамадскае аб'яднанне, першая ў Расіі пасля Кастрычніцкай рэвалюцыі масавая руская нацыяналістычная арганізацыя.
1980-я гады
У 1985 годзе рух быў юрыдычна аформлены і колькасць яго членаў пачала хутка ўзрастаць. У гэтый жа час акцэнт дзейнасці арганізацыі перамясціўся з культурнага да палітычнага. Памяць правёў першую ў СССР несанкцыянаваную дэманстрацыю (6 мая 1986) — шматтысячнае шэсце па вуліцах Масквы. Дэманстранты запатрабавалі скасаваць работы на Паклоннай гары па афіцыйна зацвержанаму праекту і ўсталяваць помнік па праекту вядомага скульптара Вячаслава Клыкава (які тады з'яўляўся сябрам Памяці). Прадстаўнікі дэманстрантаў мелі дзвухгадзінную сустрэчу з першым сакратаром Маскоўскага гаркома КПСС Барысам Ельцыным і іх патрабаванні былі выкананы. З гэтага часу арганізацыя стала шырока вядомай як у СССР, так і за мяжой.
У 1987 годзе канчаткова аформіўся раскол на палітычны рух (які ўзначаліў Дзмітрый Васільеў і якое набыло назву Нацыянальна-патрыятычны фронт «Памяць») і культурніцкую арганізацыю, якая неўзабаве знікла. У 1987—1990 гадах быў праведзены яшчэ шэраг шматтысячных мітынгаў і іншых акцый, арганізацыя перажыла некалькі расколаў, ідэалогія пачала дрэйфаваць у бок манархізму і «антысіянізму». У гэты перыяд з'явілася шмат артыкулаў у прэсе і ў электронных СМІ. Падчас жнівеньскіх падзей 1991 года Памяць арганізавала знос помніка Дзяржынскаму на Лубянскай плошчы ў Маскве.
Заняпад
Апошняй рэзананснай акцыяй Памяці з'явіўся разгром у 1992 годзе рэдакцыі газеты «Московский комсомолец», але працэс маргіналізацыі руху стаў ужо незвяртальным і да сённяшняга часу арганізацыя існуе з вельмі малой колькасцю членаў.
Дзмітрый Васільеў памёр у 2003 годзе.
Эндр і Луара
Эндр і Луара (Indre-et-Loire) — дэпартамент Францыі, адзін з дэпартаментаў рэгіёна Цэнтр. Парадкавы нумар 37. Адміністрацыйны цэнтр — Тур. Насельніцтва 554 тыс. чалавек (1999). Дэпартамент названы ад імя дзвюх асноўных рэк на яго тэрыторыі.
Плошча тэрыторыі 6127 км².
Падзільці (Самбірскі раён)
Падзільці (Поді́льці) — вёска ў Самбірскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Эндр і Луара
Дэпартамент уключае 3 акругі, 37 кантонаў і 277 камун.
Эндр і Луара — адзін з першых 83 дэпартаментаў, утвораных падчас Вялікай французскай рэвалюцыі ў сакавіку 1790 г. Паўстаў на тэрыторыі былой правінцыі Турэнь.
Festuca bhutanica
Festuca bhutanica — від шматгадовых раслін сямейства.
Дадзены від жыве на вышыні ад 4150 да 4570 метраў над узроўнем мора /
Сцябло дасягае ў вышыню 15-25 см. Бакавыя галіны адсутнічаюць.
Прэзідэнт Беларусі
Прэзідэнт Рэспублікі Беларусь — кіраўнік дзяржавы, гарант Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь, правоў і свабод чалавека і грамадзяніна, прадстаўнік Рэспублікі Беларусь у адносінах з іншымі дзяржавамі і міжнароднымі арганізацыямі.
Прэзідэнтам можа быць абраны грамадзянін Рэспублікі Беларусь па нараджэнні, не маладзейшы за 35 гадоў, які валодае выбарчым правам і стала пражывае ў Рэспубліцы Беларусь не меней дзесяці гадоў непасрэдна перад выбарамі.
Дэ-факта Прэзідэнтам Беларусі застаецца Аляксандр Лукашэнка (з 1994), які 23 верасня 2020 года на тайнай інаўгурацыі абвясціў сябе Прэзідэнтам. Праз пратэсты пасля выбараў 2020 года і пачатак палітычнага крызісу пасада Прэзідэнта Беларусі застаецца нявызначанай.
Гісторыя
Першыя выбары прэзідэнта Беларусі адбыліся 10 ліпеня 1994 года, у іх удзельнічалі 6 кандыдатаў. У першым туры тройка лідараў набрала: Аляксандр Лукашэнка — 44,82 %, Вячаслаў Кебіч — 17,32 %, Зянон Пазняк — 12,82 %. У другім туры з вынікам каля 80 адсоткаў перамог Аляксандр Лукашэнка.
NGC 5281
NGC 5281 (іншыя абазначэнні — OCL 911, ESO 97-SC5) — рассеянае скопішча ў сузор’і Цэнтаўр.