cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Хаўмэ Грау Касас
Біяграфія
Грау Касас нарадзіўся ў простай сям'і. Ён працаваў на пасадзе бухгалтара, перакладчыка, пісьменніка і сакратара магістрата Сан-Кінці-дэ-Медзіёна. Прымаў актыўны ўдзел у розных сацыяльных і палітычных рухах, у тым ліку блізкіх да. У сувязі з гэтым, пасля падзей 6 кастрычніка ў Каталоніі, ён з канца 1934 па 1935 год знаходзіўся ў зняволенні. У 1938 годзе ён зноў трапіў у турму. Успаміны аб гэтых перыядах знаходжання ў зняволенні ён напісаў на каталонскай мове ў яго «Records de la presó» («Справаздачы з турмы», 1934 і 1935) і «Nous records de la presó» («Новыя справаздачы з турмы», 1938). Некаторыя з гэтых тэкстаў былі апублікаваныя ў газетах таго часу.
Пасля перамогі франкістаў у іспанскай грамадзянскай вайне ён збег у лютым 1939 года ў Францыю. Там ён быў зноў арыштаваны і правёў пяць гадоў у розных лагерах для інтэрнаваных. У 1944 годзе ён быў вызвалены з-пад варты, і ў 1948 годзе ён вярнуўся назад у Каталонію. Яго запісы з лагераў пад назвай «Ulisses en el fang — Poemes de l'ouest exili» («Уліс ў балоце — вершы з выгнання», 1939-1942) застаюцца неапублікаванымі, але захоўваюцца ў архіве саюза эсперантыстаў Сабадэля.
Пасля вяртання ў Барселону ён неўзабаве пераехаў са сваёй жонкай у Валенсію. Іх дарослыя дачка і сын засталіся ў Барселоне. Пасля таго, як яго «Kataluna Antologio» («Каталонская анталогія»), калекцыя каталонскай літаратуры ў перакладзе на эсперанта, была апублікаваная ў 1925 годзе і перавыдадзеная ў 1931 годзе, у Валенсіі ён прысвяціў сябе працы над «Hispana Antologio» («Іспанская анталогія»). Аднак гэтая кніга засталася няскончанай з-за яго смерці ва ўзросце 53 гадоў.
Эсперанта
Граў Касас вывучыў эсперанта ва ўзросце васемнаццаці гадоў. З 1920 па 1924 год ён быў рэдактарам выдання «Kataluna Esperantisto» («Каталонскі эсперантыст») і доўгі час быў старшынёй міжнароднага конкурсу эсперанта-літаратуры «Internaciaj Floraj Ludoj» («Міжнародныя кветкавыя гульні»). У 1919 і 1936 гадах ён нават выйграваў галоўны прыз «Natura Floro». З 1926 года ён уваходзіў у Lingva Komitato (Моўны камітэт) і некаторы час быў віцэ-прэзідэнтам Akademio de Esperanto (Акадэміі эсперанта). На нацыянальным узроўні ён быў старшынёй таварыства эсперанта ў Барселоне і сакратаром Каталонскага саюза эсперантыстаў. Ён выкладаў эсперанта ў Ateneu Enciclopèdic Popular (AEP) і напісаў два падручніка эсперанта на каталонскім мове.
Сары Эсая
Сары Мірыям Эсая (Sari Miriam Essayah, нар., , Паўднёвае Сава, Фінляндыя) – фінская хадока, палітык, дэпутат Еўрапейскага парламента (2009–2014) і дэпутат Эдускунты (2003–2007, з 2015). З’яўляецца прэзідэнтам партыі.
Падчас спартыўнай кар’еры выступала з большага на дыстанцыях 5000 і 10000 метраў. У 10000 метрах выйграла чэмпіянат свету 1993 года і чэмпіянат Еўропы 1994 года. Усталявала сем нацыянальных рэкордаў, на 2021 год, усе яны былі не пабітыя.
У 2016 годзе Эсая стала членам Міжнароднага алімпійскага камітэта, да гэтага была членам Камітэта па этыцы Фінскай лёгкаатлетычнай асацыяцыі з 2014 года.
Ранняе жыццё і адукацыя
Яе бацька з Марока. Эсая мае ступень магістра ў галіне дзелавога адміністравання і бухгалтарскага ўліку.
Палітычная кар’ера
Пасля сыходу са спорту Эсая стала палітыкіняй і прадстаўляла у парламенце Фінляндыі ў перыяд 2003—2007 гадоў. У 2007 годзе не была пераабрана на пасаду дэпутата. Займала пасаду сакратара з 2007 па 2009 год. Эсая была абрана ў Еўрапейскі парламент у 2009 годзе, але не змагла пераабрацца ў 2014 годзе. Параза пакінула без еўрадэпутатаў на выбарах 2014 года. У лістападзе 2011 года ўзяла шэфства над Мікалаем Дзядком, беларускім актывістам і палітвязнем.
Эсая была кандыдаткаю на, але заняла апошняе месца, атрымаў 2,47 % галасоў.
На парламенцкіх выбарах 2015 года Эсая была абрана прадстаўляць наваствораную выбарчую акругу Савонія і Карэлія. Пазней яна была абрана віцэ-спікерам парламенцкай групы. У жніўні 2015 год была абрана старшынёй сваёй партыі пасля таго, як яе папярэдніца сышла з гэтай пасады. Эсая была пераабрана ў Эдускунту на выбарах 2019 года, таксама была пераабрана на трэці тэрмін старшынёй партыі на з’ездзе у жніўні таго ж года.
Грабарыўка (Магілёў-Падольскі раён)
Грабарыўка (Гра́барівка) — вёска ў Магілёў-Падольскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Anasimyia
Anasimyia — род двухкрылых з сямейства журчалак.
Станулева (Ушацкі раён)
Стануле́ва (, Станулево) — вёска ва Ушацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Ушацкага сельсавета.
Anasimyia
Апісанне
Адлегласць паміж латэральнымі вочкамі і складанымі вачыма перавышае дыяметр вока ў тры-чатыры разы ў самак і ў паўтары разы ў самцоў. Твар пад вусікамі, як правіла, выразна выгінасты.
Станулева (Ушацкі раён)
У 2004 годзе Лутаўскі сельсавет, у склад якога ўваходзіла вёска, быў перайменаваны ва Ушацкі.
Anasimyia
Сістэматыка
У складзе роду:
Юзаф Корсак (ваявода мсціслаўскі)
Біяграфія
З роду Корсакаў герба ўласнага («Катвіца» змененая), сын Льва і Марыяны з Падбіпентаў.
Дзедзіч Глыбокага, Перадолаў, Ластавічаў, Свілаў і Беразвечча ў Полацкім ваяводстве. У 1610 годзе ваяваў пад Смаленскам, удзельнічаў у выправах каралевіча Уладзіслава Вазы на Маскву. Як узнагароду атрымаў у 1623 годзе Дзісенскае староства, таксама ў 1623 годзе атрымаў каралеўскі кансенс на выкуп Курылаўскага староства ад Сапегі і Філіпаўскага староства ад Марштына, якое трымаў да 1631 года. У 1626 годзе за вайсковыя заслугі атрымаў маёнтак Антанова ў Мазырскім павеце. У 1633 годзе ў часе вайны за Смаленск трымаў на ўласны кошт жаўнераў і бараніў Дзісенскі замак. Уладзіслаў Ваза дасылаў яму з абозу пад Смаленскам лісты і ўніверсалы пра дапамогу жаўнерамі, правіянтам і амуніцыяй. Каля 1632 года атрымаў староства Радамльскае ў Мсціслаўскім ваяводстве, а каля 1634 года стаў старастам мсціслаўскім і першым ландвойтам у Мсціславе. На сейме 1638 года атрымаў вяртанне грошаў, выдаткаваных на жаўнераў пры абароне Дзісны. 2 ліпеня 1639 года атрымаў Мсціслаўскае ваяводства.
З праваслаўя перайшоў ва ўніяцтва. Частку сваіх вялікіх маёнтакаў прызначыў на рэлігійныя фундацыі, частку — сваёй сястры Фядоры, жонцы кальвініста князя Паўла Лукомскага. 30 красавіка 1638 года фундаваў у Беразвеччы базыльянскі манастыр у імя Святых Пятра і Паўла і надаў яму ў маёмасць Беразвечча з шасцю вёскамі, а таксама маёнтак Вярбілава на Сувальшчыне. У 1639 годзе фундаваў касцёл і кляштар кармелітаў босых у Глыбокім і надаў яму мястэчка Глыбокае, а таксама Гняздзілава і Вольберавічы. Асобная фундацыя была прызначана на ўтрыманне свецкага ксяндза ў Глыбокім. Кармеліты босыя абавязаныя былі пабудаваць драўляны касцёл для свецкага ксяндза. Наданні Корсак пацвердзіў у 1639 і 1643 гадах. Апошні тастамент пацвердзіў яшчэ адну фундацыю ксяндзам канонікам рэгулярным у Вільні. Паводле фундацыі Корсака і фундацыі на карысць манахаў, якія здзейснілі іншыя Корсакі (Яўстафій Галубіцкі і Іосіф Удзельскі) значная частка зямель Полацкага павета перайшла да духавенства. Яно абавязана было ствараць школы, якія потым значна ўплывалі на мясцовую грамадскасць. Перад смерцю Корсака Дзісенскае староства перайшло да аршанскага войскага Стэфана Галімскага. Аднак Галімскі не паспеў да смерці Корсака пераняць староства і пасля яго смерці, у лютым 1644 года, страціў Дзісну на карысць Фелікса Паца.
Корсак памёр у чэрвені або ліпені 1643 года. Тастамент ягоны мусіла здзяйсняць сястра Фядора разам з мужам Паўлам Лукомскім. Лукомскія прысвоілі сабе Беразвечча і з цяжкасцю былі з яго выгнаныя Габрыэлем Календам, архімандрытам Беразвецкага базыльянскага манастыра.
Было два жывапісныя партрэты Іосіфа Львовіча Корсака. Ранні — які захоўваўся родам Корсакаў, другі — пазнейшы, які прадстаўляе Корсака як фундатара на фоне касцёла. Апошні да 1905 года знаходзіўся ў парафіяльным касцёле Глыбокага, а ў 1935 годзе быў выстаўлены на продаж у Салоне мастацтва ў Варшаве на вуліцы Вербнай, 6. Месцазнаходжанне яго невядома. У 2012 годзе ў Глыбокім усталяваны бюст Юзафа Корсака.
IC 2098
IC 2098 — галактыка тыпу Sc (кампактная спіральная галактыка) ў сузор’і Эрыдан.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Уладзімір Канстанцінавіч Коршук
Уладзімір Канстанцінавіч Коршук (нар., г. п. Урэчча, Любанскі раён, Мінская вобласць) — беларускі гісторык. Доктар гістарычных навук (1980), прафесар (1982).
Біяграфія
Скончыў Маскоўскі дзяржаўны ўніверсітэт імя М. В. Ламаносава (1958), Маскоўскі энергетычны інстытут (аспірантура, 1963). Працаваў у Беларускім політэхнічным інстытуце (з 1960), Мінскім дзяржаўным педагагічным інстытуце замежных моў (1971—1982, загадчык кафедры гісторыі КПСС), Беларускім дзяржаўным універсітэце (з 1982 — загадчык кафедры гісторыі КПСС, з 1990 — кафедры палітычнай гісторыі, з 1992 — кафедры сусветнай і айчыннай гісторыі, з 2001 — прафесар кафедры гісторыі Беларусі новага і навейшага часу).
Навуковыя інтарэсы: сацыяльна-эанамічная і палітычная гісторыя Беларусі; праблемы Вялікай Айчыннай вайны.
Перысташчэлепныя
Перысташчэлепныя, крылашчэлепныя, перыстажабравыя (Pterobranchia) — клас другаснаротых жывёл тыпу паўхордавых.
Біялагічнае апісанне
Трапляюцца на глыбінях ад 100 да 650 м. Жывуць прымацаванымі да субстрату, утвараюць калоніі (акрамя атубарый). Кормяцца фіта- і зоапланктонам.
Цела даўжынёй да 1,4 см. Змяшчаецца ў доміку або трубцы, па паверхні якіх жывёлы могуць перамяшчацца. Расшыраны залозісты галаўны шчыток на пярэднім канцы цела (хабаток) служыць для поўзання і выдзяляе рэчыва для пабудовы доміка. На сярэднім аддзеле цела — каўнерыку 1-8 пар перыстых шчупальцаў, пакрытых раснічкамі, якія выконваюць функцыю дыхання (адсюль назва) і збірання кармавых часціц. Рот на брушным баку цела. Кішэчнік петлепадобны.
Раздзельнаполыя, размнажэнне палавое і бясполае (пачкаванне), ёсць гермафрадыты. Лічынкі свабоднаплаваючыя і поўзаючыя.
Класіфікацыя
Падзяляюцца на 2 атрады, 3 роды: атубарыі (пашыраны каля берагоў Японіі), рабдаплеўры (ва ўсіх акіянах) і цэфаладыскусы (у Антарктыцы), 22 віды.
Юта Накаяма
Юта Накаяма (中山 雄太; нар. ) — японскі футбаліст. З 2019 года выступае за нацыянальную зборную Японіі.
Заточча (Драгічынскі раён)
Зато́чча (, Заточье) — вёска ў Драгічынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Хомскага сельсавета.
Карл Марыя фон Вебер
Карл Марыя фон Вебер (18 або 19.11.1786, Эйцін —, Лондан) — нямецкі , дырыжор, піяніст, музычны пісьменнік. Стваральнік нямецкай рамантычнай оперы.
Біяграфія
Нарадзіўся ў сям’і музыканта і тэатральнага антрэпрэнёра. Дзяцінства і юнацтва прайшлі ў падарожжах па гарадах Германіі разам з невялікай тэатральнай трупай бацькі. Вебер не атрымаў ні агульнай, ні музычнай сістэматычнай адукацыі. Урокі музыкі, якія Вебер браў у Г. Фоглера, М. Гайдна і інш, спрыялі развіццю яго выканальніцкіх і творчых здольнасцяў. У 17 гадоў Вебер канцэртаваў як піяніст, быў аўтарам трох опер («Сіла любові і віна», «Нямая лясная дзяўчына», «Петэр Шмоль і яго суседзі»). З 1804 года працаваў дырыжорам оперных тэатраў (Брэслау, Карлсруэ, Штутгарт, Мангейм, Дармштат, Франкфурт, Мюнхен, Берлін). У 1813—1817 гг. узначальваў оперны тэатр у Празе. З 1817 г. да канца жыцця кіраваў нямецкім музычным тэатрам у Дрэздэне.
Дзейнасць Вебера праходзіла ва ўмовах нацыянальнага грамадскага ўздыму, які пачаўся ў Германіі пасля Тыльзіцкага міру (1807). Гэта вызначыла светапогляд, скіраванасць творчасці Вебера, сфармавала яго эстэтычныя погляды. У операх, створаных Веберам у гэтыя гады («Рубецаль», 1805; «Сільван», 1810; «Абу Гасан», 1811), вызначаюцца новыя рысы стылю кампазітара: цікавасць да народна-бытавых і казачных сюжэтаў, сувязь з музычным фальклорам, усходні музычны каларыт і г.д. Значнай вяхой у творчым развіцці Вебера быў 1814 год, калі ў дні святкавання перамогі над Напалеонам у Германіі, у атмасферы ўздыму нацыянальных пачуццяў з’явіліся песні Вебера, прасякнутыя ідэяй вызваленчай барацьбы (на вершы Т. Кернера). Зборнік «Ліра і меч», а таксама героіка-патрыятычная кантата «Бітва і перамога» (1815) на тэкст Вольбрука прынеслі Веберу вядомасць у Германіі.
Баброўка
Назву Бабро́ўка маюць:
Грыгарыўка (Магілёў-Падольскі раён)
Грыгарыўка (Григорі́вка) — вёска ў Магілёў-Падольскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Трытоны
Трытоны, уколы (Tritonus) — род хвастатых земнаводных сямейства сапраўдных саламандраў.
Пашыраны ў Еўразіі. Жывуць у вадаёмах (у перыяд размнажэння) і на сушы ў вільготных (часта поймавых) мясцінах, у лісцевых і мяшаных лясах, хмызняках. Кормяцца дробнымі воднымі і сухапутнымі беспазваночнымі.
Вядома 10 відаў. На Беларусі 2 віды: трытон звычайны, ці малы і трытон грабеньчаты.
Даўжыня цела да 18 см, хваста — блізкая да даўжыні цела. Хвост сплюшчаны з бакоў, зверху і знізу мае скурыстую аблямоўку. Павекі развітыя. Зубы на абедзвюх сківіцах, паднябенныя зубы размешчаны радамі.
Развіццё з ператварэннем. Пры неспрыяльных умовах метамарфозу часам назіраецца неатэнія.
Лабараторныя жывёлы.
Жэчыца (гміна)
Жэчы́ца (Rzeczyca) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Тамашоўскага павета Лодзьскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Жэчыцы. Плошча гміны складае 108,29 км². Станам на 2004 год у гміне Жэчыца пражывалі 5041 чалавек, шчыльнасць — 46,6 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 18 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 19 населеных пунктаў.
Шверынская ратуша
Шверынская ратуша (Schweriner Rathaus) — ратуша ў горадзе Шверын.
Будынак, размешчаны на Рыначнай плошчы ў Старым Шверыне, вядома з 1338 года. Мяркуецца, што першапачаткова гэта была гатычная пабудова з востраканцовым шпілем. Аднак, ратуша разам з суседнімі пабудовамі моцна была пашкоджана пажарамі 1531 і 1558 гг. У выніку, у 1567—1575 гг новы будынак быў збудаваны ў стылі Рэнесанс. Сучасны выгляд фасада ратушы прыняў у XIX стагоддзі па праекце Георга Адольфа Дэмлера.
З 1998 года Гарадскі савет і мэрыя пераехалі ў новы будынак. У 2000-2001 гг быў праведзены капітальны рамонт інтэр'ера. Сёння будынак з'яўляецца офісам кампаніі Stadtmarketing Gesellschaft Schwerin GmbH.
Перыстыя воблакі
Перыстыя воблакі (Cirrus, Ci) — тонкія валакністыя воблакі белага колеру з шаўкавістым бляскам, складзеныя з асобных перыстападобных элементаў, у верхняй трапасферы, зрэдку на вышыні трапапаўзы.
Утвараюцца з буйных ледзяных крышталёў. Характэрны для пярэдняга краю воблачнай сістэмы цёплага фронту або фронту аклюзіі. Часта развіваюцца і ў антыцыкланальных умовах, зрэдку з’яўляюцца часткамі або рэшткамі ледзяных вяршынь кучава-дажджавых воблакаў.
Сан-Грэгорыа-да-Сасола
Насельніцтва складае 1543 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 44 чал./км². Займае плошчу 35 км². Паштовы індэкс — 10. Тэлефонны код — 0774.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Грыгорый I.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Акеспе (Кызылардзінская вобласць)
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 200 чалавек (96 мужчын і 104 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 255 чалавек (126 мужчын і 129 жанчын).
IC 2099
IC 2099 — галактыка тыпу S0 (спіральная галактыка) ў сузор’і Эрыдан.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Жэрэбыліўка (Магілёў-Падольскі раён)
Жэрэбыліўка (Жеребилі́вка) — вёска ў Магілёў-Падольскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Грушка (Магілёў-Падольскі раён)
Грушка (Гру́шка) — вёска ў Магілёў-Падольскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Паганянскі сельсавет
Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Хойніцкага раёна Рэчыцкай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Гомельскай акругі. 30 снежня 1927 года сельсавет скасаваны, тэрыторыя далучана да Аравіцкага сельсавета.
Перыста-кучавыя воблакі
Перыста-кучавыя воблакі (Cirrostratus, Cc) — грады або слаі тонкіх белых воблакаў у верхняй трапасферы.
Складзеныя з вельмі дробных элементаў у выглядзе зерняў, камякоў або рабізны, суцэльных або адасобленых, часткова па краях валакністыя. Утвараюцца пераважна з ледзяных крышталёў. Узнікаюць у выніку канвекцыйных і хвалевых рухаў, а таксама ў сувязі з атмасфернымі франтамі, асабліва халоднымі.
Вікторыя Нуланд
Вікторыя Джэйн Нуланд (Victoria Jane Nuland; нар. года,, ЗША) — амерыканскі дыпламат і палітык, афіцыйны прадстаўнік Дзяржаўнага дэпартамента ЗША ў 2011—2013 гг. Затым — памочнік дзяржаўнага сакратара па справах Еўропы і Еўразіі. Валодае рускай і французскай мовамі.
У 1991—1993 гадах працавала ў пасольстве ЗША ў Маскве, дзе адказвала за сувязі з урадам Барыса Ельцына. У 1993—1996 гадах працавала ў апараце намесніка дзяржаўнага сакратара ЗША Строўба Толбата, дзе пад старшынствам сенатара Рычарда Лугара займалася пытаннямі Расіі, яе суседзяў і пашырэння НАТА. Яна працавала над пытаннямі ядзернага раззбраення Украіны, Казахстана, Беларусі, палітыкай у адносінах да Босніі, Косава і Гаіці.
У 1997—1999 гадах — намеснік дырэктара па справах былога СССР у Дзяржаўным дэпартаменце, адказвала за палітыку ЗША ў дачыненні да Расіі і краін Каўказа. Узнагароджана міністрам абароны медалём за працу падчас вайны НАТА супраць Югаславіі.
У 1999—2000 гадах працавала ў Савеце па міжнародных адносінах, дзе займалася ўплывам антыамерыканізму на адносіны ЗША з іншымі буйнымі сусветнымі дзяржавамі.
Жалезніца (рака)
Жалезніца — рака ў Слуцкім раёне Мінскай вобласці, правы прыток ракі Случ (басейн Дняпра). Даўжыня 8,2 км. Пачынаецца за 2,5 км на паўночны захад ад вёскі Шышчыцы, упадае з поўначы ў Руднянскае вадасховішча на рацэ Случ. Рэчышча на ўсім працягу каналізаванае. Прыток — рака Жары (леваруч).
Тутсі
Ту́тсі (ватутсі, батутсі) — народ у Цэнтральнай Афрыцы. З'яўляецца другім па колькасці народам Руанды і Бурундзі, дзе пераважае племя хуту. Менш шматлікім народам гэтых дзвюх дзяржаў з'яўляецца твахуіці.
Хуан Рэгула Перэс
Хуан Рэгула Перэс (Juan Régulo Pérez; 30 сакавіка 1914, Гарафія, Канарскія астравы — 27 студзеня 1993, Сан-Крыстабаль-дэ-ла-Лагуна) — іспанскі лінгвіст, адзін з спецыялістаў па літаратуры на эсперанта, прафесар універсітэта Ла-Лагуна.
Біяграфія
Сын бедных сялян, пачаў працаваць у 1934 годзе настаўнікам. Падчас Грамадзянскай вайны ў Іспаніі быў арыштаваны за сімпатыю рэспубліканскага руху, і яму забаранілі займацца выкладчыцкай дзейнасцю. У 1945 годзе атрымаў права выкладаць ва ўніверсітэце Лагуна.
У 1993 годзе Рэгула пачаў вывучаць эсперанта і даваў курсы ў пасляваенныя гады. З 1945 года даваў курсы эсперанта ў універсітэце, дзе затым стварыў спецыяльную кафедру — першую ў Іспаніі. У 1952 годзе заснаваў Editorial Stafeto — найбуйнейшую крыніцу па сусветнай літаратуры на эсперанта, вядомую дзякуючы высокай якасці. На працягу наступнай чвэрці стагоддзя ён перакладаў мастацкія творы ўсіх вядомых сусветных аўтараў на эсперанта.
Яго другая праца — «La bapto de caro Vladimir» (Хрышчэннее князя Уладзіміра), пераклад верша чэшскага сатыра Карэла Гаўлічака-Бароўскага, стала падставай для скандалу, паколькі старшыня Федэрацыі эсперантыстаў Іспаніі запатрабаваў не публікаваць працу як сатыру на рэжым Франка. Рэгула адмовіўся, нягледзячы на пагрозы, і неўзабаве быў звольнены. Пасля яго звальнення універсітэт Ла Лагуна апублікаваў памятны зборнік «Serta gratulatoria in honorem Juan Régulo», куды ўвайшлі працы Хуана Регула Перэса на іспанскай, эсперанта і іншых мовах па сусветным пісьменнікам і паэтам, геаграфіі, філалогіі, антрапалогіі і гісторыі.
Хуан Регула Перэс выкладаў лацінскую і раманскую філалогію, даваў урокі вульгарнай латыні, лацінскай мовы і літаратуры. Супрацоўнічаў з дактарамі навук Хуанам Альварэсам Дэльгада, Хакінта Альсола, Мануэлай Марэра з факультэта філасофіі і літаратуры. Аўтар мноства прац па геаграфіі, антрапалогіі і гісторыі Канарскіх астравоў, у тым ліку роднага вострава Пальма.
Івоніўка
Івоніўка (Іво́нівка) — вёска ў Магілёў-Падольскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Лом
Лом — горад у паўночна-заходняй Балгарыі. Знаходзіцца ў Мантанскай вобласці і з’яўляецца другім па велічыні горадам вобласці пасля Мантаны. Размешчаны на месцы зліцця рэк Дуная і Лом, за 162 км ад Сафіі, важны транспартны вузел, сталіца абшчыны Лом.
Гісторыя
Горад вядомы пад фракійскай назвай Артанес, пасля рымляне назвалі горад Алмус, адкуль паходзіць сённяшняя назва горада і ракі Лом. У першыню ў пісьмовых крыніцах пад гэтай назвай горад упамінаецца ў 1704 г. тады гэта было маленькае паселішча. Але з развіццём суднаходства на Дунаі значнасць горада ўзрасла, тут быў пабудаваны порт. У 1869 у горадзе было каля 120 крам, 148 офісаў, 34 кафэ, 6 гасцінец, 2 млына.
Рэлігія
Асноўная рэлігія горада — хрысціянства. Пераважае ўсходнеправаслаўная царква, таксама кірункі пратэстантызму (адвентысты, баптысты, Балгарская божая царква).
Старое Сяло (Ушацкі сельсавет)
Старо́е Сяло́ (, Старое Село) — вёска ва Ушацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Ушацкага сельсавета.
Да 9 ліпеня 1965 года вёска ўваходзіла ў склад Селішчанскага сельсавета, пасля — у склад Лутаўскага сельсавета, які ў 2004 годзе быў перайменаваны ва Ушацкі.
Георг Адольф Дэмлер
Георг Адольф Дэмлер (Georg Adolf Demmler;,  — , ) — нямецкі архітэктар і палітычны дзеяч.
Біяграфія
Нарадзіўся ў 1804 годзе ў Берліне. Вучыўся ў берлінскай Будаўнічай акадэміі ў Карла Фрыдрыха Шынкеля. У 1830 годзе, ва ўзросце 26 гадоў, быў прыняты на пасаду кіраўніка будаўніцтва Мекленбург-Шверынскага герцагства.
З 1830 па 1851 год стварыў цэлы шэраг будынкаў у Шверыне, у тым ліку арсенал, палац Вялікага герцага, манеж, тэатр.
Удзельнічаў у палітычным руху. Спачуваў працоўнаму класу, увёў арыгінальную сістэму аплаты, якая дазваляла размеркаваць увесь прыбытак ад будаўніцтва сярод рабочых. У 1851 годзе з-за сваёй палітычны дзейнасці быў звольнены са службы. Пасля шасці гадоў, праведзеных у паездках па Еўропе, вярнуўся ў Шверын і заняўся выключна палітыкай.
У 1859 годзе Дэмлер стаў адным з заснавальнікаў нацыянальнага таварыства, а пасля 1866 года далучыўся ў Штутгарце да нямецкай народнай партыі. Праз дзесяць гадоў перайшоў у стан сацыял-дэмакратаў. У 1877 годзе быў выбраны ў рэйхстаг, але ўжо праз год адмовіўся ад сваіх паўнамоцтваў.
Памёр у 1886 годзе ў Шверыне.
Будынкі і збудаванні
Будынкі і збудаванні Дэмлера сфармавалі выгляд горада Шверын.
Юго Тацута
Юго Тацута (立田 悠悟; нар. ) — японскі футбаліст. У 2019 годзе выступаў за нацыянальную зборную Японіі.
Радзівонішкаўскі сельсавет
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Лідскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. З 20 верасня 1944 года ў складзе Гродзенскай вобласці. 27 сакавіка 1978 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Гасцілаўскага (Більтаўцы, Масявічы, Радзівонішкі, Рэпнікі) і Голдаўскага (Бабры, Парачаны, Пяскі, Хадзюкі, Цвербуты) сельсаветаў. На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 9 населеных пунктаў.
Антон Веберн
Антон Веберн (, Вена -, Мітэрзіль, каля Зальцбурга) — аўстрыйскі кампазітар і дырыжор. Вывучаў музыказнаўства ў Венскім універсітэце пад кіраўніцтвам Г. Адлера (1902-06), кампазіцыяй займаўся у А. Шэнберга (1904-08). З 1908 працаваў як оперны і сімфанічны дырыжор у гарадах Аўстрыі і Германіі, а таксама ў Празе. У 1928-38 дырыжор аўстрыйскага радыё, звольнены з гэтай пасады пасля замацавання нацысцкага рэжыму ў Аўстрыі.
Дом па вуліцы Карла Маркса, 11 (Брэст)
Дом па вуліцы Карла Маркса, 11 — будынак у Брэсце, размешчаны ў гістарычным цэнтры горада. Пабудаваны ў другой палове XIX — пачатку XX ст. з цэглы.
IC 2100
IC 2100 — галактыка тыпу *2 (падвойная зорка) ў сузор’і Эрыдан.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Жанна Казіміраўна Дапкюнас
Жанна Казіміраўна Дапкюнас (, Беласток, БССР) — беларуская літаратуразнаўца і арганізатар музейнай справы; унучатая пляменніца Янкі Купалы.
Біяграфія
Нарадзілася ў сям’і служачых. Маці — Ядвіга Раманоўская — пляменніца Янкі Купалы.
Скончыла Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт па спецыяльнасці «беларуская мова і літаратура» (1963).
З 1963 па 2005 гады працавала ў Літаратурным музеі Янкі Купалы. Прайшла ўсе прыступкі прафесійнай кар’еры ад навуковога супрацоўніка да кіраўніка музея. Займала пасады загадчыка навукова-экспазіцыйнага аддзела і вучонага сакратара музея. У 1980—1986 гадах — намеснік дырэктара музея.
З 1986 па 2002 гады — дырэктар Літаратурнага музея Янкі Купалы. Заснавальнік (1995) і нязменны намеснік старшыні Міжнароднага фонду Янкі Купалы.
Сінюха
Сінюха (Polemónium) — род кветкавых раслін сямейства.
Жанна Казіміраўна Дапкюнас
Творчы і даследчыцкі шлях
Ініцыятар і арганізатар стварэння ландшафтнага заказніка «Купалаўскі» (Лагойскі і Мінскі раёны, 2000), філіялаў Літаратурнага музея Янкі Купалы ў Акопах (Лагойскі раён, 1992) і Яхімоўшчыне (Маладзечанскі раён, 2001). Кіравала творчай групай па стварэнні галоўнай экспазіцыі музея (1976), экспазіцый у філіялах музея ў Вязынцы (1972) і Ляўках (1977), музея-кватэры Янкі Купалы ў Пячышчах (Татарстан, 1975), гісторыка-літаратурнага музея «Над ракою Арэсай» у калгасе «Чырвоная змена» (Любанскі раён) (1980).
З 1995 года — арганізатар міжнародных навуковых канферэнцый па творчасці Янкі Купалы — Міжнародных купалаўскіх чытанняў. Ініцыятар супрацоўніцтва музея з профільнымі ўстановамі Расіі, Польшчы, Украіны, Вялікабрытаніі, Чэхіі і іншых краін. З’яўлялася нацыянальным каардынатарам ад Беларусі міжнароднага праекту «Літаратурны экспрэс Еўропа 2000».
Аўтар шматлікіх артыкулаў пра жыццёвы шлях і творчасць Янкі Купалы, навукова-папулярнага кінафільма «Янка Купала» («Беларусьфільм», 1974), радыёперадач пра Я. Купалу, буклета «Ляўкі. Купалаўскі мэмарыяльны запаведнік» (1981). Складальнік і аўтар каментарыяў да зборніка Я. Купалы «Публіцыстыка» (1972, разам з Т. Тарасавай), трэцяга тома збору твораў Янкі Купалы ў трох тамах (1982). Сябра рэдакцыйнай калегіі поўнага збору твораў Янкі Купалы ў дзевяці тамах (1995—2003).
Укладальнік кнігі «Я. Купала. Санеты» (2002, разам з В. Рагойшам), буклетаў і альбомаў «Святло Купалава Дому» (1998), «Па Купалаўскіх мясцінах» (2002, 2006), «Купалаўскія мясціны на Маладзечаншчыне. Яхімоўшчына» (2004). Удзельнічала ў складанні «Бібліяграфіі твораў Янкі Купалы» (ч.3, 1972) і бібліяграфіі «Янка Купала ў літаратурнай крытыцы і мастацтвазнаўстве» (1980).
Сінюха
Батанічнае апісанне
Прадстаўнікі роду — шматгадовыя, радзей аднагадовыя травяністыя расліны. Размнажаюцца насеннем і дзяленнем куста.
Жанна Казіміраўна Дапкюнас
Творчы і даследчыцкі шлях
У складзе рэдакцыйнай калегіі рэдагавала запісы I—VII Міжнародных купалаўскіх чытанняў (1995—2004), каталог «Янка Купала ў выяўленчым мастацтве, 1882—2002» (2003). Аўтар шэрагу артыкулаў у энцыклапедычным даведніку «Янка Купала» (1986).
Сінюха
Віды
Род налічвае каля 50 відаў, распаўсюджаных у халодным і ўмераным поясе Паўночнага паўшар’я. На тэрыторыі Беларусі 1 від —. Паводле базы даных The Plant List, род уключае 38 відаў :
Дом па вуліцы Карла Маркса, 11 (Брэст)
Архітэктура
Двухпавярховы будынак з цэглы. У горадабудаўнічым аспекце дом займаў радавое месца ў вулічнай забудове канца XIX ст. і быў размешчаны ўздоўж чырвонай лініі без водступаў. У дэкаратыўнай аздобе шырока выкарыстана цэгла крывалінейнага абрысу (лякальная). Галоўны фасад фланкіраваны 2 рызалітамі, завершанымі атыкавымі сценкамі з пінаклямі. У кожным рызаліце на 2-м паверсе — балкон на масіўных кранштэйнах. У дэкаратыўнай аздобе фасада выкарыстаны фігурныя калоны, руставаныя лапаткі, фігурная і арнаментальная муроўкі.
Цэласнасць і гарманічнасць аб’ёму, яго ўраўнаважанасць, пластычны скульптурны сілуэт будынка гаворыць пра высокае майстэрства аўтара праекта. Удзел у праектаванні прафесійнага архітэктара не выклікае сумневу. Фасадны мур выкананы з высакаякаснай жоўтай цэглы. Аналагічная цэгла выкарыстоўвалася ў фасадах брэсцкага чыгуначнага вакзала. Будынак вакзала быў пабудаваны ў 1886 годзе. Зыходзячы з якасці абліцовачнай цэглы, можна выказаць здагадку, што дом па вул. Карла Марка 11 быў пабудаваны прыкладна ў гэты ж час.
Заяленне
Заяле́нне (, Заеленье) — вёска ў Драгічынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Хомскага сельсавета.
Карпіўка (Магілёў-Падольскі раён)
Карпіўка (Ка́рпівка) — вёска ў Магілёў-Падольскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Жэкунь (гміна)
Жэ́кунь (Rzekuń) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Астралэнцкага павета Мазавецкага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Жэкуні. Плошча гміны складае 135,5 км². Станам на 2007 год у гміне Жэкунь пражывалі 9146 чалавек, шчыльнасць — 67,5 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 22 салецтвы.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 23 населеныя пункты.
Бердыколь
Бердыколь — сяло ў Аральскім раёне Кызылардзінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Касаманскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 70 км к западу ад раённага цэнтра, горада Аральска. Код КАТА — 433246300.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 49 чалавек (24 мужчыны і 25 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 42 чалавекі (18 мужчын і 24 жанчыны).
Перыста-слаістыя воблакі
Перыста-слаістыя воблакі (Cirrostratus, Cs) — бялявае паўпразрыстае покрыва, звычайна валакністае, у верхняй трапасферы.
Утвараюцца з дробных ледзяных крышталёў, што звязана з узыходным рухам паветра. Характэрны для воблачных сістэм цёплых франтоў або франтоў аклюзіі, зрэдку ўзнікаюць у выніку трансфармацыі іншых тыпаў воблакаў.
Ападкаў не даюць. Часта вакол іх назіраецца гало.
Шверынскі замак
Шверы́нскі замак (Schweriner Schloss) — палац з тысячагадовай гісторыяй у горадзе Шверын у Германіі, зямля Мекленбург — Пярэдняя Памеранія. Размяшчаецца ў цэнтры горада на Палацавым востраве, які злучаны двума мастамі з горадам і палацавым садам. Працяглы час служыў рэзідэнцыяй мекленбургскіх герцагаў, а ў наш час у палацы засядае ландтаг Мекленбурга — Пярэдняй Памераніі.
Раней на месцы палаца на маленькім востраве ў Шверынскім возеры ў 965 годзе была пабудавана славянская крэпасць. Сучасны палац, які эклектычна змяшаў некалькі архітэктурных стыляў, пабудаваны ў 1845-1857 гадах па заказе вялікага герцага Мекленбург-Шверынскага ў сярэдзіне XIX стагоддзі архітэктарам Георгам Адольфам Дэмлерам.
Сант’Анджэла-Рамана
Сант'Анджэла-Рамана (Sant'Angelo Romano) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Лацыа, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Рым.
Насельніцтва складае 4199 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 196 чал./км². Займае плошчу 21 км². Паштовы індэкс — 10. Тэлефонны код — 0774.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Biagio vescovo e martire.
IC 2101
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Кёго Фурухасі
Кёго Фурухасі (古橋 亨梧; нар. ) — японскі футбаліст. З 2019 года выступае за нацыянальную зборную Японіі.
Анатоль Міхайлавіч Зінкевіч
Анатоль Міхайлавіч Зінкевіч (, в. Дамшына, Чэбкасарскі раён, Валагодская вобласць — ) — Заслужаны работнік сельскай гаспадаркі БССР (1983).
Біяграфія
У 1995—1998 гадах старшыня Ваўкавыскага райвыканкама. Дэпутат Вярхоўнага Савета БССР (1980—1985).
Дыссацыяльнае расстройства асобы
Дыссацыяльны разлад асобы; антысацыяльны разлад асобы; сацыяпатыя; састар. Разлад асобы тыпу эмацыйна тупых; састар. Антысацыяльная псіхапатыя; састар. Псіхапатыя — разлад асобы, які характарызуецца ігнараваннем сацыяльных нормаў, імпульсіўнасцю, агрэсіўнасцю і вельмі абмежаванай здольнасцю фармаваць прыхільнасці. Першапачаткова тэрмін «псіхапатыя» датычыўся толькі гэтага разладу асобы.
Канэва
Канэва (Конева́) — вёска ў Магілёў-Падольскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Казліў (Магілёў-Падольскі раён)
Казліў (Козлі́в) — вёска ў Магілёў-Падольскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Джэйк Саліван
Джэйкаб Джэрэмая Саліван (Jacob Jeremiah Sullivan; нар., Берлінгтан) — амерыканскі дзяржаўны дзеяч, саветнік па нацыянальнай бяспецы віцэ-прэзідэнта ЗША ў 2013—2014 гадах, саветнік прэзідэнта ЗША па нацыянальнай бяспецы з 2021 года.
Біяграфія
Нарадзіўся ў Берлінгтане, штат Вермонт. Другі з пецярых дзяцей у сям’і; скончыў сярэднюю школу ў Мінеапалісе. У 1998 годзе скончыў Ельскі ўніверсітэт. Атрымаўшы стыпендыю Родса, працягнуў адукацыю ў Оксфардскім універсітэце, затым вярнуўся ў ЗША і скончыў школу права Ельскага ўніверсітэта ў 2003 годзе.
Займаўся адвакацкай практыкай у фірме Faegre & Benson, з’яўляўся дарадцам сенатара ЗША ад Мінесоты Эмі Клобушар. Падчас прэзідэнцкай кампаніі 2008 года знаходзіўся ў камандзе Хілары Клінтан, у студзені 2009 года быў прызначаны намеснікам кіраўніка апарата Клінтан як дзяржаўнага сакратара ЗША ў адміністрацыі Барака Абамы. 26 лютага 2013 г. прызначаны дарадцам віцэ-прэзідэнта Джо Байдэна па нацыянальнай бяспецы.
У 2014 годзе пакінуў дзяржаўную службу і пачаў выкладаць у Ельскай школе права.
23 лістапада 2020 года Джо Байдэн абвясціў спіс сваіх кандыдатаў на ключавыя пасады ў сваёй будучай адміністрацыі, назваўшы Джэйка Салівана прэтэндэнтам на пасаду дарадцы па нацыянальнай бяспецы.
Строкты (вёска)
Стро́кты (, Строкты) — вёска ва Ушацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Ушацкага сельсавета.
У 2004 годзе Лутаўскі сельсавет, у склад якога ўваходзіла вёска, быў перайменаваны ва Ушацкі.
Крок (тэлеперадача)
«Крок» — беларуская, якая выходзіла ў эфір на тэлеканале БТ. Створана пад уплывам тэлеперадачы «» на і палітыкі «перабудовы». Па меркаванню журналістаў апярэджвала свой час: у лютым 1991 года ў межах тэлеперадачы выйшаў у эфір сюжэт, у якім ішла гаворка аб неабходнасці ўвядзення ў краіне шматпартыйнай сістэмы, не гледзячы на тое, што па дзеючай на той час Канстытуцыі ў краіне існавала толькі адна партыя — камуністычная. Вядучымі тэлеперадачы ў свой час былі, у тым ліку, Алена Насачова, якая працуе ў сучаснай сістэме Белтэлерадыёкампаніі, Аляксандр Круглякоў, які рабіў для тэлеперадачы эфіры з Вільнюскіх падзей, а зараз працуе на тэлебачанні ЗША.
Жэпеннік Стшыжэўскі (гміна)
Жэпе́ннік Стшыжэ́ўскі (Rzepiennik Strzyżewski) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Тарноўскага павета Малапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Жэпенніку Стшыжэўскім. Плошча гміны складае 70,23 км². Станам на 2008 год у гміне Жэпеннік Стшыжэўскі пражывалі 6836 чалавек, шчыльнасць — 97,3 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 6 салецтваў.
Новыя вызначэнні СІ
Новыя вызначэнні СІ былі прыняты Міжнародным камітэтам мер і ваг у рэзалюцыі XXVI Генеральнай канферэнцыі мер і ваг 16 лістапада 2018 года. У рэзалюцыі перафармуляваныя вызначэнні асноўных адзінак СІ. Новыя вызначэнні СІ набудуць моц 20 мая 2019.
Новая СІ задзейнічае фундаментальныя фізічныя пастаянныя як аснову для вызначэння асноўных адзінак СІ, што, напрыклад, азначае канец выкарыстання плаціна-ірыдыявага эталона кілаграма для афіцыйнага вызначэння кілаграма ў сістэме СІ.
Новыя вызначэнні
Паводле новых вызначэнняў кілаграм, ампер, кельвін, і моль перавызначаны на аснове пастаяннай Планка, элементарнага электрычнага зарада, пастаяннай Больцмана і ліку Авагадра адпаведна, такім чынам, каб :
h
дакладна роўная 6,626 070 15 кг·м−2·с−1;
e
k
дакладна роўная 1,380 649 Дж/К;
NA
дакладна роўны 6,022 140 76 моль−1.
Крытыка
Некаторыя аўтары з розных прычын крытыкуюць чаканую новую СІ, напрыклад, за разрыў сувязі паміж вызначэннем атамнай адзінкі масы з вызначэннямі кілаграма, моля і ліку Авагадра.
Маркавічы (Драгічынскі раён)
Ма́ркавічы (, Марковичи) — вёска ў Драгічынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Хомскага сельсавета.
Да 21 студзеня 1961 года вёска ўваходзіла ў склад Хомскага сельсавета, да 16 мая 1988 года — у склад Немяржанскага сельсавета.
Уладзімір Георгіевіч Загашвілі
Уладзімір Георгіевіч Загашвілі (26 ліпеня 1929, Дзаўджыкаў Паўночна-Асецінскай АССР — 10 чэрвеня 2015, Мінск, Беларусь) — беларускі ваенны ўрач-тэрапеўт. Палкоўнік медыцынскай службы ў адстаўцы. Заслужаны ўрач БССР (1979).
Амерыканка
Амерыка́нка — шматзначны тэрмін:
Уладзімір Георгіевіч Загашвілі
Біяграфія
Скончыў ваенна-медыцынскі факультэт Харкаўскага медыцынскага інстытута (1954) і факультэт удасканалення ўрачоў Ваенна-медыцынскай акадэміі імя С. М. Кірава ў Ленінградзе (1963). Ветэран узброеных сіл СССР. Галоўны тэрапеўт Беларускай ваеннай акругі ў 1972—1981 гадах. Галоўны тэрапеўт Паўночнай групы войск у 1981—1982 гадах. У 1982—2002 гадах галоўны ўрач Урачэбна-фізкультурнага дыспансера «Дынама».
Загашвілі
Загашвілі — прозвішча.
Крэміннэ
Крэміннэ (Кремі́нне) — вёска ў Магілёў-Падольскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Шчыльнасць насельніцтва
Шчыльнасць насельніцтва — лік жыхароў на адзінку плошчы, ключавы тэрмін дэмаграфіі. Як правіла, вылічваецца для адміністрацыйна-тэрытарыяльнай адзінкі, горада, краіны, іншай тэрыторыі ці для ўсяго свету.
Насельніцтва свету складае 6,8 млрд. чалавек, плошча паверхні Зямлі (разам: сушы і вады) — 510 млн. км². Такім чынам, сярэдняя шчыльнасць чалавечага насельніцтва планеты роўнае 13,3 чалавека на км². Калі ўлічваць плошчу толькі зямной сушы (150 млн. км²), шчыльнасць насельніцтва складзе 45,3 чалавек на км². Без уліку Антарктыды (дзе няма пастаяннага насельніцтва) — 50 чалавек чалавек на км². Прымаючы пад увагу той факт, што больш за палову паверхні зямной сушы складаецца з раёнаў неспрыяльных для пражывання чалавека, такіх як пустыні і высакагор'е, і што людзі імкнуцца сяліцца бліжэй да мора і крыніц пітной вады, самі па сабе прыведзеныя лічбы не даюць сапраўднай карціны шчыльнасці насельніцтва на планеце.
Самыя густанаселеныя тэрыторыі свету (чалавек на квадратны кіламетр):
Марына Мікітаўна Барсток
Марына (Марыя Мікітаўна) Барсток (, в. Наркавічы, Верхнядзвінскі раён — ) — беларускі літаратуразнавец, паэтэса. Кандыдат філалагічных навук (1950). Член СП СССР з 1951 года.
Біяграфія
Нарадзілася ў сялянскай сям’і. У 1935 г. скончыла Полацкі педагагічны тэхнікум. Два гады настаўнічала ў мятэчку Ветрына на Віцебшчыне. Вучылася завочна ў Магілёўскім педагагічным інстытуце, з 1973 г. — студэнтка Мінскага педагагічнага інстытута імя Горкага. Пасля вызвалення Заходняй Беларусі была накіравана працаваць загадчыкам аддзела культуры Брэсцкай абласной газеты «Заря». На пачатку Вялікай Айчыйннай вайны пераехала ў Горкаўскую вобласць. У 1945 г. скончыла філалагічны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта, потым аспірантуру пры Інстытуце мовы, літаратуры і мастацтва АН БССР. У 1949—1979 гг. — навуковы супрацоўнік Інстытута літаратуры імя Я. Купалы АН БССР.
Творчасць
У друку пачала выступаць з 1949 г. Напісала кнігі «Вобраз станоўчага героя ў творчасці Якуба Коласа» (1951), «Пятро Глебка» (1952), «Вывучэнне творчасці Кузьмы Чорнага ў школе» (1959; другое, дапоўненае выданне ў 1973), «Максім Багдановіч» (1961; другое, дапоўненае выданне ў 1974), «Адзінства і разнастайнасць сучаснай беларускай паэзіі» (1973), «Руплівы поўдзень: Нарыс творчасці Генадзя Бураўкіна» (1984). Выдала брашуру «Пятрусь Броўка» (1955), «Віднейшы беларускі дзіцячы пісьменнік Янка Маўр» (1958), «Максім Танк» (1962), «Вялікі Кастрычнік і беларуская літаратура» (1977) і інш. Адна з аўтараў «Гісторыя савецкай беларускай літаратуры» (1966), «История многонациональной советской литературы» (1977), «История белорусской советской литературы» (1977), дапаможніка для студэнтаў ВНУ «Беларуская дзіцячая літаратура» (1966). Выступала ў перыядычным друку з вершамі і артыкуламі па пытанням дзіцячай літаратуры.
Часавы пояс
Ча́савы пояс — рэгіёны Зямлі, у якіх прыняты аднолькавы мясцовы час. Часам у паняцце часовага пояса ўключаецца яшчэ і супадзенне даты — у гэтым выпадку паясы UTC-10 і UTC+14 будуць лічыцца рознымі, хоць у іх дзейнічае аднолькавы час сутак.
Свяціцкі сельсавет
Свя́ціцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў Ляхавіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Адміністрацыйны цэнтр — вёска Свяціца.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года як Навасёлкаўскі сельсавет у складзе Ганцавіцкага раёна Пінскай вобласці. Цэнтр — вёска Навасёлкі. З 8 студзеня 1954 года — у Брэсцкай вобласці. 16 ліпеня 1954 года перайменаваны ў Свяціцкі, цэнтр перанесены ў вёску Свяціца. 22 красавіка 1957 года далучаны да Ляхавіцкага раёна і скасаваны, тэрыторыя сельсавета ўвайшла ў склад Крывошынскага сельсавета.
23 снежня 1997 года ўтвораны зноў у складзе Ляхавіцкага раёна з часткі Крывошынскага сельсавета. Цэнтр — вёска Свяціца. Уключаў 2 населеных пункта — вёскі Навасёлкі і Свяціца. Скасаваны 20 снежня 2013 года, тэрыторыя далучана да Крывошынскага сельсавета.
Паводле перапісу 2009 года насельніцтва сельсавета складала 822 чалавекі, з іх 97,3 % — беларусы.
Жэпін (гміна)
Жэ́пін (Rzepin) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Слубіцкага павета Любушскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Жэпіне. Плошча гміны складае 191,11 км². Станам на 2011 год у гміне Жэпін пражывалі 9963 чалавекі, шчыльнасць — 52 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 10{ салецтваў.
Крычаніўка
Крычаніўка (Крича́нівка) — вёска ў Магілёў-Падольскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Эрнст Генрых Вебер
Эрнст Генрых Вебер (Ernst Heinrich Weber;, Вітэнберг - , Лейпцыг) — нямецкі анатам і псіхафізіёлаг.
Біяграфія
З 1818 года прафесар анатоміі, а затым фізіялогіі ў Лейпцыгскім універсітэце. Асноўныя працы Вебера прысвечаны вывучэнню адчувальнасці (галоўным чынам скурнай і мышачнай). Стварыўшы шэраг методык і прыбораў для вопытнага вывучэння органаў пачуццяў (некаторыя з іх ўжываюцца і ў цяперашні час, напрыклад цыркуль Вебера для вызначэння парога скурнай адчувальнасці), Вебер адкрыў наяўнасць заканамерных суадносін паміж сілай ўздзеяння знешніх фізічных раздражняльнікаў і выкліканымі імі суб'ектыўнымі рэакцыямі - адчуваннямі. Паказаўшы падпарадкаванасць псіхічных з'яў ліку і меры, гэтыя работы Вебера паклалі пачатак псіхафізіцы і эксперыментальнай псіхалогіі. Веберу належыць шэраг важных работ па вызначэнні абсалютнай сілы цягліц, па вывучэнні механізмаў хады і іншых праяў рухальнай актыўнасці. Будучы прыхільнікам прыродазнаўчага тлумачэння псіхічных актаў, Вебер раскрытыкаваў прынцып "спецыфічнай энергіі органаў пачуццяў", які адмаўляў залежнасць псіхічных актаў ад знешніх раздражняльнікаў.
IC 2102
IC 2102 — галактыка тыпу Sc (кампактная спіральная галактыка) ў сузор’і Эрыдан.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Мікола Ганчароў
Біяграфія
Скончыў Маскоўскі паліграфічны інстытут у 1959 годзе. Працаваў на радыё, у Інстытуце мастацтвазнаўства, этнаграфіі i фальклору НАН Беларусі, з 1963 года — галоўны мастак Дзяржкамвыда Беларусі.
Аформіў кнігі «Жывапіс Беларусі» (1980), «Янка Купала ў творчасці мастакоў» i «Якуб Колас у творчасці мастакоў» Ю. Карачуна (1982), «Дэкаратыўна-прыкладное мастацтва Беларусі XII — ХVIII стст.» (1984, усе разам з Генадзем Галубовічам), «Беларускія мастакі пра Вялікую Айчынную вайну» (1985; складальнік i аўтар тэксту), «Беларуская кніжная графіка» (1987), «Беларускі палітычны плакат» (1989; складальнік i аўтар тэксту, з Галубовічам) i інш.
Аўтар зборнікаў вершаў i казак «Веснавая завязь» (1962), «Мішка-пілот» (1966), «Карусель» (1971), «Касмалёт» (1979), «Зямля ў квецені» (1983), «Касманаўтам быць хачу» (1984) i інш., мастацтвазнаўчых даследаванняў пра беларускіх мастакоў. Пісаў на рускай i беларускай мовах.
Псіхоз
Псіхоз — парушэнне адвольнай адаптацыі псіхічнай дзейнасці чалавека. Псіхатычны разлад — гэта зборная назва групы разнастайных псіхічных разладаў, якія суправаджаюцца прадуктыўнай псіхапаталагічнай сімптаматыкай — трызненнямі, галюцынацыямі, псеўдагалюцынацыямі, дэперсаналізацыяй, дэрэалізацыяй і інш.
Акбасты (Кызылардзінская вобласць)
Акбасты — сяло ў Аральскім раёне Кызылардзінскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр і адзіны населены пункт Куландзінскай сельскай акругі. Код КАТА — 433247100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 511 чалавек (256 мужчын і 255 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражываў 491 чалавек (258 мужчын і 233 жанчыны).
Лыпчаны
Лыпчаны (Липча́ни) — вёска ў Магілёў-Падольскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Угрынкі
Угры́нкі (, Угрынки) — вёска ва Ушацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Ушацкага сельсавета.
Да 9 ліпеня 1965 года вёска ўваходзіла ў склад Селішчанскага сельсавета, пасля — у склад Лутаўскага сельсавета, які ў 2004 годзе быў перайменаваны ва Ушацкі.
Цуёсі Ватанабэ
Цуёсі Ватанабэ (渡辺 剛; нар. ) — японскі футбаліст. У 2019 годзе выступаў за нацыянальную зборную Японіі.
Ломазіў
Ломазіў (Ло́мазів) — вёска ў Магілёў-Падольскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Сант’Арэстэ
Сант'Арэстэ (Sant'Oreste) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Лацыа, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Рым.
Stars and Stripes (газета)
«Stars and Stripes» («Зоркі і поласы» — ад неафіцыйнай назвы сцяга ЗША) — штодзённая газета Міністэрства абароны ЗША. Выдаецца з 1861 года. Прызначана для кантынгентаў Узброеных сіл ЗША. Існуюць чатыры выданні: еўрапейскае, бліжнеўсходняе, карэйскае і японскае, якія адрозніваюцца некалькімі палосамі інфармацыі мясцовага значэння.
Сант’Арэстэ
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Sant'Edisto.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Баланаглос
Апісанне
Пашыраны ўсюды, акрамя Антарктыды, на дне мораў.
Даўжыня ад 3 да 250 см (В. gigas). Цела чэрвепадобнае, складаецца з 3 аддзелаў — хабатка, каўнерыка і тулава. Маюць шчэлепы (2 рады), якія пранізваюць стрававод. Раздзельнаполыя, ''В. proliferans'' можа размнажацца палавым і бясполым (дзяленнем) спосабамі. Кормяцца дробнымі жывёламі, расліннымі рэшткамі і іншымі арганічнымі рэчывамі.
Насельніцтва
Насельніцтва (народанасельніцтва) у дэмаграфіі — сукупнасць людзей, якія жывуць на Зямлі (насельніцтва Зямлі) або ў межах канкрэтнай тэрыторыі — кантынента, краіны, вобласці і г. д. Народанасельніцтва бесперапынна аднаўляецца ў ходзе ўзнаўлення.
Насельніцтва як аб'ект вывучэння: навуковыя дысцыпліны
Сукупнасць ведаў аб насельніцтве характарызуецца сістэмай паняццяў, катэгорый, законаў. Насельніцтва, яго развіццё і іншыя характарыстыкі вывучаецца навукамі аб насельніцтве, да якіх у першую чаргу ставяцца:
Віды і мадэлі насельніцтва
У дэмаграфіі вылучаюцца наступныя катэгорыі насельніцтва: У статыстыцы насельніцтва (дэмастатыстыцы), якая займаецца зборам эмпірычных дадзеных і улікам насельніцтва, адрозніваюцца таксама наступныя катэгорыі:
Якасць насельніцтва
Гэта інтэгральная ўласцівасць мноства людзей, аб'яднаных у супольнасці, якая вызначае ўзровень сацыяльнай эфектыўнасці іх жыццядзейнасці.
Катэгорыя «якасць насельніцтва» — гэта рэсурс і гарант стабільнага развіцця, аснова нацыянальнай, эканамічнай бяспекі дзяржавы. Якасць насельніцтва неаддзельна ад жыццядзейнасці людзей, асяроддзя іх пражывання, акрамя таго, носіць канкрэтна-гістарычны характар і вызначаецца адпаведным спосабам вытворчасці. Практычна ўсе характарыстыкі жыццядзейнасці ўзаемазвязаны паміж сабой прамымі і зваротнымі сувязямі і таму іх сукупнасць — гэта складаная мэтанакіраваная сістэма, якая арганічна звязвае якасць насельніцтва і якасць жыцця.
У выніку якасць насельніцтва праз сферу патрэбаў абумоўлівае змястоўную аснову паказчыкаў якасці жыцця.