cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сусветнае Гран-пры 2015 (снукер)
Шосты дзень (22 сакавіка)
Выбыў: Роні О’Саліван (2)
Серыі, вышэйшыя за 50 ачкоў
Ніжэй прадстаўлены ўдзельнікі, упарадкаваныя па іх найвышэйшай серыі на турніры. Насупраць пералічаны ўсе соценныя і паўсоценныя брэйкі кожнага іграка.
Міжнародны трыбунал па былой Югаславіі
Міжнародны трыбунал па былой Югаславіі (поўная назва — «Міжнародны трыбунал для судовага пераследу асоб, адказных за сур'ёзныя парушэнні міжнароднага гуманітарнага права, учыненых на тэрыторыі былой Югаславіі з 1991 года») — судовая структура ААН. Створана 3 мая 1993 згодна з дакладам Генеральнага сакратара ААН аб стварэнні Міжнароднага трыбунала па былой Югаславіі і зацверджанай рэзалюцыя Савета Бяспекі ААН № 827 ад 25 мая 1993.
Гісторыя
У кастрычніку 1992 Савет Бяспекі ААН заснаваў камісію экспертаў па расследаванні і аналізу інфармацыі аб парушэннях Жэнеўскіх канвенцый і іншых нормаў міжнароднага права на тэрыторыі былой Югаславіі. За год з невялікім спецыялісты даследавалі 65 тысяч атрыманых з розных крыніц матэрыялаў, правялі 32 даследчыя місіі. Высновы камісіі: сусветнай арганізацыі належыць неадкладна стварыць судовы орган для расследавання і пакарання ваенных злачынстваў.
Рэзалюцыя аб стварэнні Трыбунала была прынята аднагалосна.
Міжнародны трыбунал скончыў працу 21 снежня 2017. За час працы Міжнароднага крымінальнага трыбунала па былой Югаславіі былі прад'яўлены абвінавачванні 161 чалавеку, 90 з іх асуджаны. Разборы працягваліся больш за дваццаць гадоў, за час судовых працэсаў дапыталі каля пяці тысяч чалавек.
Паўнамоцтвы
Кампетэнцыя Трыбунала, а таксама формы і метады яе рэалізацыі былі акрэслены ў дакладзе Генеральнага сакратара ААН аб стварэнні Міжнароднага трыбунала па былой Югаславіі і зацверджаны Рэзалюцыяй Савета Бяспекі ААН № 827. Гэты ключавы дакумент і прыкладзены да яго Статут МТБЮ адыгрываюць ролю яго асноўнай прававой базы. Палажэні, якія ў іх змяшчаюцца выступаюць у якасці крытэрыяў правамернасці ўсіх яго рашэнняў і дзеянняў, яны вызначаюць яго мэты, юрысдыкцыю, структуру, крыніцы права, галоўныя функцыі і прынцыпы дзейнасці.
Згодна з дакладам Генеральнага сакратара ААН, «кампетэнцыя Трыбунала грунтуецца на мандаце, вызначаным у пункце 1 рэзалюцыі № 808 Савета Бяспекі ААН»
Сараі
Сараі (Сара́и) — пасёлак гарадскога тыпу, адміністрацыйны цэнтр Сараеўскага раёна Разанскай вобласці Расіі.
Насельніцтва — 5143 чал. (2017).
Размешчаны на рацэ Вёрда (басейн Акі), за 182 км на паўднёвы ўсход ад Разані. Чыгуначная станцыя Вёрда на лініі Ражск — Пенза. Міжгароднымі аўтобуснымі маршрутамі (аўтавакзал) Сараі звязаны з Разанню і Масквой.
Максімец
Максіме́ц — прозвішча
Савет старэйшын
Савет старэйшын (Conseil des Anciens) — верхняя палата французскага Заканадаўчага корпуса паводле Канстытуцыі III года.
Савет старэйшын складаўся з 250 чалавек, якія абіраліся дэпартаменцкімі выбарчымі сходамі з асоб, не маладзейшых за 40 гадоў (адсюль яго назва), якія знаходзяцца або якія знахадзіліся ў шлюбе і якія жылі на тэрыторыі рэспублікі не менш за пятнаццаць гадоў да абрання.
Яго склад аднаўляўся штогод па трацінах. Савет старэйшын засядаў у Цюільры, спачатку ў манежы, а затым у Бурбонскім палацы. Савет старэйшын абіраў прэзідэнта і сакратара не больш, як на месячны тэрмін. Члены савета атрымлівалі дараванне. Савет старэйшын прымаў або адхіляў (але абавязкова цалкам, без паправак) рэзалюцыі Савета пяцісот. Прынятыя ім рэзалюцыі станавіліся законамі, але сам Савет старэйшын заканадаўчай ініцыятывы не меў. Яму належала права змяняць, у выпадку патрэбы, месцазнаходжанне заканадаўчага корпуса, паказваючы новае месца і час яго сходу. Савет старэйшын спыніў сваё існаванне ў 1799 годзе пасля перавароту 18 брумера.
Сабор Арханёла Міхаіла (Рубель)
Сабор Арханёла Міхаіла — абраз, створаны да 1700 года, са Свята-Міхайлаўскай царквы ў в. Рубель. Захоўваецца ў Нацыянальным мастацкім музеі Рэспублікі Беларусь.
Сюжэт
У цэнтры, у круглай блакітнай славе, ахоўваемы серафімамі з аранжава-чырвонымі і сінімі крыламі і архангеламі ў сінім, вохрыстым, аранжава-чырвоным гімаціі. Славу падтрымліваюць архангелы Міхаіл і Гаўрыіл у сініх хітонах, светлых далматыках, аранжава-чырвоных плашчах з сінімі і аранжава-чырвонымі крыламі. Уверсе фон пасярэбраны, арнаментаваны, разны. Рама прафіляваная, накладная.
Іканаграфія
Іканаграфія сабора архангелаў была ўстаноўлена ў IX стагоддзі ў сувязі з аднаўленнем праваслаўя пасля іканаборства. Абраз Хрыста Эмануіла, які падтрымліваецца двума архангеламі, з’яўляецца знакам аднаўлення, шанавання абразоў, якія ганьбаваліся іканаборцамі.
Паходжанне
Абраз выяўлены 12-й і 28-й экспедыцыямі Дзяржаўнага мастацкага музея БССР у 1969 і 1974 у Міхайлаўскай царкве в. Рубель Столінскага раёна Брэсцкай вобласці.
Ікона раскрыта брыгадай рэстаўратараў Дзяржаўнага Рускага музея ў складзе І. В. Ярыгінай, С. І. Голубева, М. Г. Малкіна, А. Т. Дзеднянкова ў 1974-77 (Ленінград).
Лінвуд (Вашынгтон)
Лінвуд (Lynnwood) — горад у акрузе Снахоміш, штат Вашынгтон, ЗША. Насельніцтва — 33847 чалавек (2000); Лінвуд быў у тройцы найбуйнейшых гарадоў акругі і займаў 24 пазіцыю ў рэйтынгу найбуйнейшых гарадоў штата Вашынгтон. Ён спалучае ў сабе рысы паселішча гарадскога тыпу, прыгарада, невялікага гарадка, прыдарожных і спальных раёнаў для спецыялістаў, якія працуюць у Сіэтле. Лінвуд таксама вядомы як «цэнтральны горад» на поўдні акругі Снахоміш, бо з’яўляецца цэнтрам рознічнага гандлю.
Лыскава (Пружанскі раён)
Лы́скава (, Лысково) — аграгарадок у Пружанскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Зеляневіцкага сельсавета. Насельніцтва — 401 жыхар, 191 двор (2005). Знаходзіцца за 43 км на паўночны ўсход ад Пружан, 40 км ад чыгуначнай станцыі Ваўкавыск на лініі Баранавічы — Свіслач.
Лыскава вядома сваім замкам. Каля мясцовага касцёла размяшчаецца магіла Францішка Карпінскага.
Гісторыя
Першы пісьмовы ўспамін пра Лыскаў змяшчаецца ў «Літоўскай метрыцы» і датуецца 1504. У XVI ст. паселішча з’яўлялася велікакняжацкім сталовым уладаннем і ўваходзіла ў Ваўкавыскі павет Навагрудскага ваяводства.
У выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай Лыскаў апынуўся ў складзе Расійскай імперыі, дзе стаў цэнтрам воласці Ваўкавыскага павета Гродзенскай губерні. Паводле вынікаў перапісу (1897) тут было 868 жыхароў, 110 двароў, царква, сінагога, 2 млыны, 21 крама, 4 карчмы, 3 рэгулярныя кірмашы. У пачатку XX стагоддзя 1150 жыхароў.
Згодна з Рыжскім мірным дагаворам Лыскаў (Łysków) апынуўся ў складзе міжваеннай Польскай Рэспублікі, цэнтр гміны Ваўкавыскага павета Беластоцкага ваяводства. У 1921 годзе тут налічвалася 899 жыхароў.
У 1939 годзе Лыскаў увайшоў у БССР, дзе 12 кастрычніка 1940 года стаў цэнтрам сельсавета Ружанскага, з 25 снежня 1962 года — Пружанскага раёнаў.
Падчас Вялікай Айчыннай вайны ў сакавіку 1944 года гітлераўцамі было спалена 90 дамоў, забіта 536 чалавек.
У 1970 годзе — 622 жыхары; у 1972 годзе — 611 жыхароў, 201 двор ; у 2003 годзе — 400 жыхароў, 200 двароў.
Пасля скасавання Лыскаўскага сельсавета 7 верасня 2006 года вёска Лыскава ўключана ў склад Зеляневіцкага сельсавета.
Інфраструктура
У Лыскаве працуюць сярэдняя школа, дашкольная ўстанова, бальніца, дом культуры, бібліятэка, тры крамы, пункт бытавога абслугоўвання, рамонтна-механічныя майстэрні, ветпункт, лясніцтва.
Транспарт
Аўтамабільныя дарогі «Абход тэрыторыі нацыянальнага парку „Белавежская пушча“» і  Ружаны — Лыскава — Дабучын.
NGC 2749
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Вярхоўны Суд Эстонскай Рэспублікі
Вярхоўны Суд Эстонскай Рэспублікі (іншая назва — Дзяржаўны Суд Эстонскай Рэспублікі, Riigikohus) — вышэйшая судовая інстанцыя ў Эстонскай Рэспубліцы, якая пераглядае судовыя рашэнні ў касацыйным парадку, а таксама выконвае канстытуцыйны нагляд.
Гісторыя
21 кастрычніка 1919 года Устаноўчы сход Эстоніі прыняў закон аб Дзяржаўным судзе. Яго першае пасяджэнне адбылося 14 студзеня 1920 года ў Тарту. У 1935 годзе Дзяржаўны суд пераехаў з Тарту ў Талін. Пасля ўсталявання савецкай улады і стварэння Эстонскай Савецкай Сацыялістычнай Рэспублікі летам 1940 года Дзяржаўны суд быў адменены.
У Эстонскай ССР дзейнічаў Вярхоўны суд ЭССР, які выбіраўся Вярхоўным Саветам Эстонскай ССР тэрмінам на 5 гадоў.
27 мая 1993 года ізноў створаны Вярхоўны суд Эстонскай Рэспублікі правёў сваё першае пасяджэнне.
Склад
Вярхоўны суд складаецца з 19 суддзяў (разам са старшынёй суда). Суддзі абіраюцца на пасаду эстонскім парламентам па прадстаўленню Старшыні (галоўнага суддзі) Вярхоўнага Суда. Старшыня Вярхоўнага Суда таксама абіраецца парламентам па прапанове Прэзідэнта Эстоніі. Тэрмін яго знаходжання на пасадзе — дзевяць гадоў. Суддзямі Вярхоўнага Суда могуць стаць асобы не старэйшыя за 67 гадоў, пасада займаецца пажыццёва. У сваёй дзейнасці суддзі маюць поўную незалежнасць і падпарадкоўваюцца толькі закону.
Анатоль Іванавіч Грыгор’еў
Анатоль Іванавіч Грыгор’еў (Анатолий Иванович Григорьев;  — ) — савецкі і расійскі вучоны, фізіёлаг, спецыяліст па касмічнай медыцыне, акадэмік РАН (1997, член-карэспандэнт АН СССР), віцэ-прэзідэнт РАН (2007—2017), акадэмік РАМН (1993, член-карэспандэнт АМН СССР).
Біяграфія
Нарадзіўся 23 сакавіка 1943 года.
У 1966 годзе скончыў Другі Маскоўскі ордэна Леніна дзяржаўны медыцынскі інстытут імя Пірагова. Доктар медыцынскіх навук (1980), прафесар (1986), прафесар МДУ.
Памёр 11 лютага 2023 года.
Факсіміле
Факсіміле (ад fac simile «рабі падобнае» ) — дакладная копія графічнага арыгінала — рукапісу, малюнка, чарцяжа, гравюры, подпісу, манаграмы.
У ранейшы час факсіміле рабілася з дапамогай прамалёўкі арыгінала праз празрыстую паперу і затым перанос на метал або дрэва і літаграфаванне, у найноўшы жа час выраб падобных здымкаў вельмі палегчыла фатаграфія, фататыпія, фотагравюра, фотацынкатыпія і фоталітаграфія, якія даюць магчымасць атрымліваць безумоўна верныя факсіміле чыста механічным шляхам.
Эль-Асі
Эль-А́сі, Нахр-эль-Асі (‏العاصي; ) — рака ў Ліване, Сірыі і Турцыі.
Гарадзенскае ваяводства
Гарадзенскае ваяводства — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў Вялікім Княстве Літоўскім. Сталіца — горад Гродна.
Эль-Асі
Даўжыня ракі 571 км. Плошча вадазбору 22 500 км². Рака бярэ пачатак на тэрыторыі Лівана ў даліне Бекаа, на поўнач ад горада Баальбек. Працякае праз возера Хомс, днішчу забалочанага грабена Эль-Габ, катлавіне возера Амік і ўпадае заліў Антак'я.
Гарадзенскае ваяводства
Гісторыя
Утварылася па другім падзеле Рэчы Паспалітай (1793) на аснове Гарадзенскага і Мерацкага паветаў, спыніла сваё існаванне ў выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай (1795) і была пераўтворана ў Гродзенскі павет Слонімскай губерні.
Эль-Асі
Рака выкарыстоўваецца ў мэтах арашэння. У даліне ракі гарады Хомс, Хама, Антак'я.
Гарадзенскае ваяводства
Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел
Падзялялася на тры зямлі:
Ураднікі
На Вальным сойме было прадстаўлена дзвюма сенатарамі (ваяводам і кашталянам) і шасцю пасламі (два з кожнай зямлі).
Ваяводы:
Кашталяны:
HMS C4
HMS C4 — брытанская падводная лодка тыпу С. Пабудавана ў 1905-1906 гадах кампніяй Vickers, на верфі Бараў-ін-Фёрнас, дзе судна было спушчана 18 кастрычніка 1906 года. Яна пачала службу ў Каралеўскім флоце 13 сакавіка 1907 года.
Падчас Першай сусветнай вайны была размешчана ў, дзе была ўключана ў Пятую падводную флатылію.
У лютым 1922 года лодка была прададзена на металалом
IC 5369
IC 5369 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) ў сузор'і Андрамеда.
Гэты аб'ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Ляхавічы
Назва
Тапоніма «Ляхавічы» пайшоў ад этноніма «ляхі» (ранейшая назва палякаў).
У наваколлі Ляхавічаў асаблівая канцэнтрацыя тапонімаў, што паходзяць ад этнонімаў: Ятвезь, Лотва, Мазуркі, Русінавічы, Русіны, Жамойдзь, Літоўка, Літва, Дайнякі.
Назва «ляхаў» звязаная з племем ляхітаў, продкаў цяперашніх палякаў. Паводле іншай, больш экзатычнай версіі, мянушка «лях/ляхі» з’явілася (з даследаванняў М. Турыянскага) у VII—IX ст. з міграцыяй у Польшчу яўрэяў з Заходняй Еўропы, разам са словам «ляхем-панем» у гаворцы яўрэяў з Іспаніі.
Гісторыя
З 1572 г. Ляхавічамі валодалі Я. Хадкевіч і яго нашчадкі, якія з канца XVI ст. пачалі звацца «графамі на Ляхавічах». У канцы XVI ст. тут збудавалі мураваны замак. У XVII ст. Ляхавічы атрымалі статус мястэчка, уваходзілі ў Наваградскі павет. Узімку 1595—1596 гг. казацкія загоны С. Налівайкі і М. Шавулы беспаспяхова штурмавалі фартыфікацыю. У 1635 г. праз дынастычны шлюб паселішча перайшло да Сапегаў. Станам на 1635 г. тут было 215 дымоў.
У часы Трынаццацігадовай вайны (1654—1667) у 1660 маскоўскі ваявода Хаванскі 6 месяцаў трымаў у аблозе Ляхавіцкі замак, аднак не здолеў яго захапіць. У XVIII ст. мястэчка перайшло ў валоданне Масальскіх. У 1775 сойм Рэчы Паспалітай перавёў Ляхавічы ў дзяржаўны скарб. У 1791 места ўвайшло ў Случарэцкі павет.
У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793) Ляхавічы апынуліся ў Расійскай імперыі, дзе з 1795 сталі цэнтрам воласці Слуцкага павета Мінскай губерні.
Будова лініі Палескіх чыгунак (Сарны — Вільня) у 1880-я дала штуршок эканамічнаму развіццю Ляхавічаў. Станам на кан. XIX ст. у мястэчку было 155 двароў, царква, сінагога, 6 яўрэйскіх малітоўных дамоў, школа, бальніца, гаршковы завод, 30 крамаў, 3 карчмы, 3 кірмашы, праводзіліся штотыднёвыя таргі. На 1900 — мелася паштовая станцыя, працавала 91 дробнае прамысловае прадпрыемства.
Эканоміка
Прадпрыемствы дрэваапрацоўчай (ДЛГУ «Ляхавіцкі лясгас»), харчовай (ААТ «Ляхавіцкі кансервавы завод», ПГУП «Ляхавіцкі кааппрам», СААТ «Ляхавіцкі малочны завод»), будаўнічых матэрыялаў прамысловасці, ААТ «Ляхавіцкі льнозавод». Чатыры будаўнічыя арганізацыі. Гасцініца.
Адукацыя і культура
3 сярэднія школы, 4 дзіцячыя дашкольныя ўстановы, 5 культурна-асветніцкіх арганізацый, 12 аб’ектаў гісторыка-культурнага прызначэння. Свята-Крыжаўзвіжанская царква (1992). Ляхавіцкі дзяржаўны аграрны каледж.
Турыстычная інфармацыя
Спыніцца можна ў гарадскай гасцініцы.
Шрэк Трэці
«Шрэк Трэці» (Shrek the Third) — амерыканскі анімацыйны фільм студыі «DreamWorks Animation» 2007 года.
Сюжэт
Па сюжэце, кароль Гаральд раптоўна памёр, і цяпер волат Шрэк вымушаны стаць каралём. Шрэк паважае сямейныя традыцыі сваёй жонкі Фіёны, але кіраваць каралеўствам вельмі не жадае. Таму ён з Аслом і Катом у ботах адпраўляецца на пошукі новага караля. Але пакуль Шрэк шукае караля Артура — іншага спадчынніка, прынц Чармінг намышляе новыя поскудзі.
Кахраманмараш (правінцыя)
Кахраманмараш (Kahramanmaraş) — правінцыя на поўдні Турцыі. Плошча — 17,3 тыс. кв. км. Насельніцтва — 1034 тысяч чалавек (2007). Адміністрацыйны цэнтр — горад Кахраманмараш.
Адміністрацыйны падзел
Адміністрацыйна правінцыя дзеліцца на дзесяць раёнаў:
Казімір Нестар Сапега
Казімір Нестар Сапега (, Брэст — ) — дзяржаўны і грамадскі дзеяч Рэчы Паспалітай, прадстаўнік роду Сапегаў, сын Яна Сапегі.
Біяграфія
У 1767—1772 гадах вучыўся ў Рыцарскай школе ў Варшаве, пазней у ваеннай акадэміі ў Турыне, у Парыжы, Страсбургу. 3 1772 палкоўнік артылерыі войска ВКЛ, у 1773—1793 генерал артылерыі. 3 1778 выбіраўся паслом на соймы. 3 1778 член Пастаяннай Рады. Староста брэсцкі з 1783. 3 1776 у апазіцыі да караля Станіслава Аўгуста Панятоўскага, выступаў супраць яго праекта вайсковай рэформы. На Чатырохгадовым сойме 1788—1792 абраны маршалкам канфедэрацыі ВКЛ, прыхільнік рэформ, падтрымаў Канстытуцыю 3 мая 1791. Выступіўсупраць Таргавіцкай канфедэрацыі. Удзельнічаў у падрыхтоўцы паўстання 1794. 3 яго пачаткам праводзіў мабілізацыю ў Львове, Любліне, Брэсце. Удзельнічаў у бітве пад Соламі 25.6.1794, абароне Вільні 11.8.1794. Пасля ў эміграцыі, памёр у Вене.
Макпал (Акмолінская вобласць)
Макпал — сяло ў раёне Біржан сал Акмолінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Макінскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 26 км на поўдзень ад цэнтра горада Сцяпняк. Код КАТА — 114543500.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 398 чалавекі (206 мужчын і 192 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 316 чалавекі (162 мужчыны і 154 жанчыны).
Кенет I Мак-Альпін
Кенет I Мак-Альпін (гэльск. Coinneach Mac Ailpín; каля 810—858) — кароль Дал Рыяды (841—858), кароль піктаў (з 848), брат Дональда I Мак-Альпіна.
Атрымаў сталец пасля смерці свайго бацькі караля Дал Рыяды — Алпіна II у 843 г.
Скарыстаўшыся момантам, калі пікты былі аслабленыя нарманскімі паходамі, каранаваўся як кароль шкотаў і піктаў, і пасля смерці апошняга караля піктаў, стаў законным каралём. Такім чынам Кенет быў першым, хто аб’яднаў землі Паўночнай Брытаніі.
Меў двух сыноў Канстанціна і Аеда, і трох дачок.
Аб’яднанае каралеўства шкотаў і піктаў насіла назву Альба, што па-лацінску Шатландыя.
Цна (прыток Мокшы)
Цна (у вярхоўі — Мокрая Вяршына) — рака ў Тамбоўскай і Разанскай абласцях Расіі, левы прыток Мокшы (басейн Волгі).
Даўжыня ракі — 451 км. Плошча вадазборнага басейна — 21 500 км². Сярэдні расход вады на адлегласці 139 км ад вусця складае 45,6 м³/с. Сярэдні шматгадовы сцёк — 1,44 км³/год. Пачынаецца ў Сампурскім раёне пад назвай Мокрая Вяршына. Вышыня вусця — 86 м над узроўнем мора. Працякае па Окска-Данской раўніне. Рэчышча звілістае, шырынёй ад 40 да 200 м. Упадае ў Мокшу каля сяла Вусце (Сасаўскі раён Разанскай вобласці).
Прытокі: Алешня, Вялса, Керша, Кашма, Выша, Чаўночная, Асінаўка і інш.
На рацэ стаяць горады Катоўск, Тамбоў, Маршанск, Сасава.
Штыль (надвор’е)
Штыль (ад Stille — цішыня) — зацішша, бязветранае або ціхае надвор'е са слабым ветрам, хуткасць якога па шкале Бафорта не большая за 0,5 м/с.
Звычайна штылі назіраюцца ў экватарыяльнай зоне зацішша, у вобласці Азіяцкага антыцыклона ўзімку, часцей ў катлавінах, чым на адкрытай мясцовасці.
Штылем таксама называюць стан мора, пры якім на яго паверхні адсутнічае хваляванне.
Чэмпіянат свету па фехтаванні 1958
Чэмпіянат свету па фехтаванні ў 1958 годзе праходзіў у Філадэльфіі (ЗША). Сярод мужчын спаборніцтва праходзілі ў асабістым і камандным заліку па фехтаванні на шаблях, рапірах і шпагах, сярод жанчын — толькі першынство на рапірах у асабістым і камандным заліку.
Дзіцячы свет (Гродна)
«Дзіцячы свет» — універсальны магазін па продажы тавараў для дзяцей у Гродне, размешчаны па вуліцы Савецкай, 29, на рагу з вул. Тэльмана.
Гісторыя
На месцы крамы «Дзіцячы свет» стаяў аднапавярховы дом, пабудаваны ў 19 ст. і вядомы як камяніца Фрумкіна, якая ў 1920 гг. была грунтоўна перабудавана. Тут у 1909 працавала вядомая ў горадзе кніжная крама Іберскага. Наведвальнікі крамы акрамя найноўшых кніг усіх галін ведаў маглі набыць альбомы для марак і паштовак, партфелі і папкі, разнастайныя прыборы для пісьма, карты, глобусы, фарбы, ноты, таксама футбольныя і тэнісныя мячы і іншыя прылады для летніх гульняў. З 1922 пры краме пачала дзейнічаць бібліятэка, якая па сведчанні газеты «Эхо Гродзеньско» мела самыя найноўшыя паступленні польскай літаратуры і белетрыстыкі. У 1927 размяшчалася крама «Філармонія» Міцельмахера, у якой прадаваліся квіткі ў гарадскі тэатр. У 1938 працаваў «Банк нарадовы ў Гродне». У 1945 г. крама Беластоцкай чыгункі, у 1947 годзе першы гродзенскі ўнівермаг, а з 1963 г. — дзіцячая крама «Алёнушка». У 80-я гады пасля карэннай рэканструкцыі і надбудовы другога паверха краму назвалі «Дзіцячы свет».
У 1977 годзе ў будынку, узведзеным па праекце архітэктара І. Мазнічкі, адкрыты магазін «Дзіцячы свет», гандлёвая плошча якога складала 640 м².
Станам на 1989 год у шырокім асартыменце швейныя і панчошна-шкарпэткавыя вырабы, трыкатаж, цацкі. Аказваў звыш 20 відаў дадатковых паслуг (дробная пераробка набытых вырабаў, прыём папярэдніх заказаў, абслугоўванне шматдзетных сем’яў і інш.). Праводзіў канферэнцыі пакупнікоў. Для інфармацыі дзейнічаў радыёвузел.
Архітэктура
Будынак 2-павярховы, квадратны ў плане. Яго архітэктурна-планіровачнае рашэнне прадыктавана горадабудаўнічай сітуацыяй і навакольнай гістарычнай забудовай. Пры будаўніцтве выкарыстаны агараджальныя і апорныя цагляныя сцены, зборныя і маналітныя жалезабетонныя канструкцыі. Знадворку апрацаваны каменнай тынкоўкай. З боку вуліцы Тэльмана па 1-м паверсе прадугледжаны пешаходны пераход. На 1-м і 2-м паверхах размешчаны гандлёвыя залы і дапаможнае памяшканне, у сутарэнных памяшканнях склады. У пластыцы фасадаў асноўную кампазіцыйную ролю адыгрывае 2-і паверх (навісае па ўсім перыметры над 1-м), вырашаны рытмам вертыкальных лапатак, дэкаратыўных экранаў у ніжнім поясе і парапетных панэляў у верхнім. 1-ы паверх аформлены вітрынамі. Унутры для аздаблення інтэр’ера выкарыстаны мазаічны бетон, сілакпор і гіпсавыя рэльефныя пліты.
NGC 2750
NGC 2750 (іншыя абазначэнні — UGC 4769, IRAS09028+2538, MCG 4-22-12, VV 541, ZWG 121.17, KCPG 186B, PGC 25525) — спіральная галактыка (Sc) ў сузор’і Рак.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Рота інфармацыйных тэхналогій (Беларусь)
Рота інфармацыйных тэхналогій, таксама IT-рота — падраздзяленне Узброеных Сіл Рэспублікі Беларусь, у сферу дзейнасці якога ўваходзіць распрацоўка праграмнага забеспячэння для патрэб арміі, забеспячэнне інфармацыйнай і сеткавай бяспекі.
Міхал Антоні Сапега
Перакладаў на польскую мову творы Вальтэра. Валодаў Старым і Новым Быхавам, Баркалабавам, Дабоснай, Дзярэчынам, Зэльвай, Луннам, Шкудамі; з 1757 года староста мсціслаўскі.
Рота інфармацыйных тэхналогій (Беларусь)
Гісторыя
26 снежня ў будынку акадэміі для байцоў роты ва ўрачыстай абстаноўцы з перарэзанай чырвонай стужкай Андрэем Раўковым адкрылася асобная камп’ютарная аўдыторыя.
За першы год работы рота інфармацыйных тэхналогій выканала 8 праектаў для беларускай арміі. На 2020-ы было запланавана яшчэ 22 праекты. Чатыры з іх яшчэ дапрацоўваліся. Так, напрыклад, вайскоўцы распрацоўвалі праграму для забеспячэння бяспекі, якая дазваляла адсочваць і адсылаць на выдалены сервер даныя аб падлучаных да кампутара прыладах. Іншыя праекты тычыліся ўліку і размеркавання матэрыяльных сродкаў ці ж разліку на аснове зыходных даных сцэнарыяў баявых дзеянняў. Праграмісты IT-роты працавалі з 3D-мадэляваннем. Імі быў створаны віртуальны трэнажор для Як-130.
Служба
Адбор праходзіць на конкурснай аснове. Галоўнай умовай з’яўляецца вышэйшая тэхнічная адукацыя па IT-спецыяльнасці. Навабранцаў імкнуцца набіраць з навыкамі пад канкрэтныя праекты. Як правіла, гэта ўжо даволі вопытныя праграмісты, узроўнем не ніжэй middle. Кандыдат павінен прайсці ўступны тэст і атрымаць адабрэнне ад супрацоўнікаў аддзялення прыкладнога праграмавання Ваеннай акадэміі, якія вывучаюць дзелавыя і маральна-псіхалагічныя якасці патэнцыйных байцоў. Частка былых і дзеючых вайскоўцаў працавалі ў Парку высокіх тэхналогій.
Міхал Антоні Сапега
Біяграфія
У 1720—1721 гадах навучаўся ў Караляўцы. Абіраўся паслом на соймы 1732 і 1746 гадоў (ад Слонімскага павета ), таксама быў дэпутатам Галоўнага Трыбунала ў 1731 і 1742 гадах. У 1739 годзе атрымаў урад лоўчага вялікага літоўскага.
Рота інфармацыйных тэхналогій (Беларусь)
Служба
Байцы жывуць у казарме, якая ўяўляе сабой тыпавое памяшканне. У наяўнасці ёсць трэнажоры, якія дапамагаюць змагацца з рознымі прафесійнымі праблемамі са здароўем. Кожны салдат забяспечаны персанальным рабочым месцам з высокапрадукцыйным кампутарам. Да таго ж усе яны маюць бесперабойныя пункты харчавання, і тут жа знаходзіцца ўласнае сервернае памяшканне. Кандыцыянер у працоўнай аўдыторыі мае спецыяльны рэжым кандыцыянавання паветра і падтрымання тэмпературы. Клас арганізаваны ў канцэпцыі «адкрытай прасторы». Праграмісты адзін ад аднаго агароджаны перагародкамі, седзячы ў зручных крэслах з падтрымкай для шыі. Пры праектаванні інтэр’еру былі ўлічаны таксама і гукапаглынанне пакоя, вентыляцыя, кандыцыянаванне і асветленасць. Працоўны дзень — з 8:30 да 18:30.
Міхал Антоні Сапега
Біяграфія
У 1737—1739 гадах браў актыўны ўдзел у працы камісіі па павелічэнні войска, беспаспяхова імкнуўся абкласці падаткам на войска радзівілаўскія «Нойбургскія маёнткі». Праз удалыя шлюбы значна павялічыў свае маёнткі, наблізіўся да магнацкай партыі Чартарыйскіх («Фаміліі») і стаў адным з найбольш заможных магнатаў Вялікага Княства Літоўскага. У 1746 годзе стаў ваяводам падляшскім, у 1752 годзе — падканцлерам вялікім літоўскім.
Рота інфармацыйных тэхналогій (Беларусь)
Служба
Большую частку часу вайскоўцы працуюць над якімі-небудзь праектамі, але адначасна ідзе іх вучоба, якая звязана як з прысваеннем уліковай спецыяльнасці, так і з атрыманнем спецыяльных ведаў у галіне IT-індустрыі. Асноўнымі задачы ваенных праграмістаў з’яўляецца распрацоўка праграм па ваеннай навігацыі, мадэляванні баявых дзеянняў і сістэм аўтаматызаванага кіравання і стварэнне трэнажорных сістэм, а таксама барацьба з інтэрнэт-пагрозамі і гарантаванне інфармацыйнай бяспекі. У той жа час байцы роты, таксама як і ўсе іншыя падраздзяленні беларускай арміі, праходзяць курс пачатковай ваеннай падрыхтоўкі.
Міхал Антоні Сапега
Біяграфія
У 1756 годзе быў адным з ініцыятараў аднаўлення павятовых попісаў і Генеральнага з’езду Вялікага Княства Літоўскага. У 1757 годзе працаваў над перамір’ем Чартарыйскіх з Радзівіламі, у выніку чаго зблізіўся з апошнімі. Імкнуўся балансаваць паміж гэтымі дзвюма групоўкамі.
Рота інфармацыйных тэхналогій (Беларусь)
Структура
Рота ўкамплектавана трыма ўзводамі па 20 чалавек.
Міхал Антоні Сапега
Біяграфія
29 чэрвеня 1733 года ажаніўся з Кацярынай Людвікай (1718—1779), дачкой гетмана вялікага літоўскага Яна Казіміра Сапегі (пам. 1730) і Людвікі Апалінскай. У 1745 годзе развёўся з першай жонкай і ў другі раз ажаніўся з княгіняй Тэкляй Ружай (1703—1747), дачкой канцлера вялікага літоўскага Караля Станіслава Радзівіла (1669—1719) і Ганны Кацярыны Сангушкі (1676—1746). У 1748 годзе ў трэці раз ажаніўся з княгіняй Аляксандрай (1730—1798), дачкой кашталяна віленскага і канцлера вялікага літоўскага князя Міхала Фрыдэрыка Чартарыйскага (1696—1775) і Элеаноры Монікі Вальдштайн (1710—1792). Усе шлюбы былі бяздзетнымі.
Рота інфармацыйных тэхналогій (Беларусь)
Структура
Байцы працуюць у групах, у залежнасці ад складанасці праекта, ад двух да васьмі чалавек. Салдаты старэйшага прызыву звычайна становяцца на пасаду цім-лідараў, паколькі ўжо добра арыентуюцца ў праектах і могуць размяркоўваць задачы для праграмістаў-навабранцаў. Злучным звяно паміж заказчыкам і праграмным прадуктам з’яўляюцца афіцэры групы суправаджэння дзейнасці, якія арганізуюць усю работу падраздзялення.
Бекер
Бекер — прозвішча.
Мерсін (правінцыя)
Мерсін (Mersin), правінцыя на поўдні Турцыі. Плошча 15,8 тыс. кв. км. Насельніцтва 1596 тысяч чалавек (2007). Адміністрацыйны цэнтр — горад Мерсін.
Нараджэнне Маці Божай (Рухча)
Нараджэнне Маці Божай — абраз, створаны да 1700 года, са Свята-Раства-Багародзіцкай царквы ў в. Рухча 1 Столінскага раёна. Захоўваецца ў Нацыянальным мастацкім музеі Рэспублікі Беларусь.
Паходжанне
Абраз выяўлены 32-й экспедыцыяй Дзяржаўнага мастацкага музея БССР у 1977 годзе ва ўніяцкай царкве Нараджэння Маці Божай у в. Рухча Столінскага раёна Брэсцкай вобласці.
Ікона раскрыта рэстаўратарам Спецыяльных навукова-рэстаўрацыйных вытворчых майстэрняў Міністэрства культуры БССР П. Р. Журбеем у 1978 годзе (Мінск).
Этнаграфічнае значэнне
На абразе добра відаць ручнікі ў безузорыстыя чырвона-чорныя палосы. Такі дэкор пераважае на большасці вырабаў Піншчыны і суседніх са Столінскім раёнах (Драгічынскі, Бярозаўскі, Івацэвіцкі).
Нацыянальныя маёмасці
Нацыянальныя маёмасці (Biens nationaux) — у рэвалюцыйнай Францыі канфіскаваныя, у сілу пастаноў Нацыянальнага сходу і Канвента, і абвешчаныя нацыянальнай уласнасцю маёмасці царквы і эмігрантаў. Уключалі землі, будынкі, рэнты з зямель і іншае.
Па дэкрэту ад 2 лістапада 1789 года была канфіскавана ўласнасць царквы і духавенства; пачынаючы з 30 сакавіка 1792 года канфіскоўвалася ўласнасць эмігрантаў, сасланых, пакараных і іншых асоб. Дэкрэт ад 27 ліпеня 1792 года дазволіў продаж нацыянальных маёмасцяў, што спрыяла росту спекуляцый і ўзнікненню так званых «чорных банд».
Фрыдрых II (імператар Свяшчэннай Рымскай імперыі)
Фрыдрых II Штаўфен (Friedrich II von Hohenstaufen;, Езі, правінцыя Анкона, Папская вобласць, цяпер Італія — , замак Фьёрэнціна каля Лучэры, правінцыя Апулія, Сіцылійскае каралеўства, цяпер Італія) — кароль Германіі (рымскі кароль) з 5 снежня 1212, імператар Свяшчэннай Рымскай імперыі з 22 лістапада 1220 г, кароль Сіцыліі (пад імем Федэрыка I, 1197—1212 і 1217—1250). З дынастыі Штаўфенаў, сын Генрыха VI і Канстанцыі Нарманскай, унук Фрыдрыха I Барбаросы і караля Сіцыліі Ражэра II. Кіраўнік Шостага крыжовага паходу (1228—1229).
Нацыянальныя маёмасці
Перадгісторыя
Канфіскацыя, зробленая падчас рэвалюцыі, не была новай справай. Канцлер Дзюпра прапаноўваць Францыску I завалодаць царкоўнымі маёмасцямі пад той падставай, што яны складаюць частку каралеўскіх даменаў. Такая ж прапанова была зроблена ў XVIII стагоддзі пры Людовіку XV. Яна прынята не была, але часткова яе спрабавалі ўжыць шляхам абмежаванняў у набыцці царквой новых зямель (эдыкт 1749 года) або нават цалкам, у адносінах да земляў езуіцкага ордэна, якія былі канфіскаваныя ў 1764 годзе і прададзеныя дзяржаве.
Пытанне аб канфіскацыі царкоўных маёмасцяў быў закрануты і ў літаратуры XVIII стагоддзя; «Энцыклапедыя» рэкамендавала канфіскацыю царкоўных зямель для дабра і карысці дзяржавы. Патрабаванне канфіскацыі было ўнесена і ў некаторыя з наказаў 1789 года.
IC 5370
IC 5370 — галактыка тыпу S0-a (спіральная галактыка) ў сузор'і Андрамеда.
Гэты аб'ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Конскія шыроты
Ко́нскія шыро́ты — раёны Сусветнага акіяна паміж 30—35° пн. ш. і пд. ш., для якіх характэрны субтрапічныя акіянічныя антыцыклоны са слабымі вятрамі і частымі штылямі. У XVI—XIX стст. у часы паруснага мараплаўства штылі выклікалі працяглыя затрымкі судоў у дарозе і з-за недахопу прэснай вады прыпадала выкідваць за борт канёў, якіх везлі з Еўропы ў Новы Свет. Адсюль і адбылася назва — конскія шыроты.
Чайка малая
Малая чайка (Larus minutus) — птушка сямейства чайкавых.
Апісанне
Самая дробная чайка ў сусветнай фауне — памерамі меншая за каўку, даўжыня цела 25-31 см, размах крылаў 68-80 см, маса да 150 г. Крылы і спіна бледна-шызыя, падыспод крылаў цёмны або чарнавата-шэры. Галава вугальна-чорная, чорная пляма ахоплівае цемя, патыліцу, верхнюю частку шыі. Дзюба цёмна-чырвоная. Лапы і краі павек чырвоныя. Зімой галава белая з плямай каля вачэй, а дзюба чорная. Крылы параўнальна кароткія, закругленыя. Маладыя птушкі шаравата-бурыя зверху, белыя знізу. Крылы ў іх з чорнымі канцамі і дыяганальнай чорнай палосай, на канцы хваста вузкая чорная палоска. У адрозненне ад іншых відаў чаек ляціць лёгка, пырхаючы.
Пашырэнне
Арэал раз’яднаны: ад астравоў Вялікабрытаніі на захадзе і амаль да Ахоцкага мора на ўсходзе. Расселена але надзвычай нераўнамерна. Асноўны гнездавальны арэал віду ў Палеарктыцы: Паўночны Казахстан, Заходняя Сібір, Прыбайкалле, басейн верхняй і сярэдняй Лены, на ўсход — амаль да ўзбярэжжа Ахоцкага мора. У Еўропе птушка трапляецца больш рэдка. У Беларусі рэдкі від, які гняздуецца каланіяльна і схільны да міграцый. У Паўночнай Амерыцы трапляецца ў раёне Вялікіх Азёр і спарадычна ў іншых месцах.
Насяляе кантынентальныя вадаёмы са стаячай вадой і з астравамі, мноствам купін або зрослых паміж сабой на паверхні водных раслін, балоты, узбярэжжа мораў, залівы, забалочаныя дэльты; пасля гнездавання — усе вадаёмы за выключэннем горных рэчак.
Пералёты від. Месца зімовак: Балтыйскае і Паўночнае моры, Брытанскія а-вы, узбярэжжа Францыі, Партугаліі і Іспаніі, Міжземнае, Чорнае, Каспійскае моры, Персідскі заліў, нешматлікая на ўзбярэжжах Паўночнай Амерыкі.
Асаблівасці біялогіі
Корміцца насякомымі, пераважна двухкрылымі і цвердакрылымі, шыцікамі, вяснянкамі, паўцвердакрылымі, стракозамі, прастакрылымі, вельмі рэдка малюскамі. Акрамя гэтага, харчуецца на палях, лугах, сметніках і да т.п.
Гняздуецца асобна або ў калоніях звычайных чаек і крачак. Гняздо робіць у купіне плаваючай расліннасці, сярод надводнай расліннасці паблізу вады або на пясчаных астравах з рэдкай наземнай расліннасцю. У сухіх месцах — ямка са скупой высцілкай з асокаў або травы; у вільготных — няшчыльная і спружыністая куча з сухіх лістоў надводных раслін (у аснове — часта згнілы хвошч).
Яйкі найчасцей 3 (часам 1-5) звычайна крыху падоўжаныя з тупым вузейшым канцом (радзей грушападобныя), глініста-аліўкавыя або палева-жоўтыя з зеленаватым ці карычняватым адценнем. Глыбокія плямы — бледна-шараватыя, паверхневыя — аліўкава-карычневыя да цёмна-карычневых у выглядзе мазкоўрознай велічыні.
Майсей Мендзелевіч Смірын
Майсей Мендзелевіч Смірын (, Дзісна —, Масква) — навуковец-гісторык.
Біяграфія
У Дзісне атрымаў першапачатковую адукацыю, закончыў гімназію. Працаваў загадчыкам РАНА на Смаленшчыне, адначасова з’яўляўся выкладчыкам у працоўнай школе. У 1921 годзе паступіў у Смаленскі інстытут народнай адукацыі, потым пераводзіцца на факультэт грамадскіх навук Маскоўскага ўніверсітэта. Прадоўжыць адукацыю ў Расійскай Акадэміі навук і аспірантуры на кафедры ўсеагульнай гісторыі. Паспяхова закончыўшы яе, працаваў у 1930—1934 гадах выкладчыкам усеагульнай гісторыі ў педагагічным інстытуце ў г. Горкі.
У 1935—1940 гадах узначальвае кафедры ўсеагульнай гісторыі ў Маскоўскім педінстытуце імя У. I. Леніна і педінстытуце імя К. Лібкнехта. У 1937 годзе абараняе кандыдацкую дысертацыю на тэму «Аграрныя адносіны ў паўднёва-заходняй Германіі ў XV—XVI стст.» 3 1938 года з’яўляецца старшым навуковым супрацоўнікам сектара гісторыі сярэдніх вякоў Інстытута гісторыі Акадэміі навук СССР. 3 1938 года працуе дацэнтам, з 1946 года — прафесарам кафедры гісторыі сярэдніх вякоў Маскоўскага ўніверсітэта. У гэтым жа годзе абараняе доктарскую дысертацыю «Томас Мюнцэр і Вялікая сялянская вайна ў Германіі». 3 гэтага года ён з’яўляецца адказным сакратаром навуковага зборніка «Сярэднія вякі».
Навуковая дзейнасць
Першыя навуковыя артыкулы з’явіліся ў 1927 годзе. Асноўная тэма навуковай дзейнасці была прысвечана гісторыі рэфармацыі і сялянскай вайны ў Германіі XVI стагоддзя. У шматлікіх навуковых часопісах друкаваліся яго артыкулы, прысвечаныя гісторыі Германіі XVI ст.
У 1947 г. выходзіць фундаментальная праца «Народная рэфармацыя Томаса Мюнцэра і Вялікая сялянская вайна», якая затым была перакладзена і выдадзена на польскай, нямецкай і 5-я глава на італьянскай мовах. У 1952 годзе выходзіць кніга «Нарысы гісторыі палітычнай барацьбы ў Германіі перад Рэфармацыяй», якая таксама была перакладзена на нямецкую мову. Асобнай брашурай у ГДР выйшла «Гістарыяграфія Вялікай сялянскай вайны».
Аляксей Аляксеевіч Кузьмін
Аляксей Аляксеевіч Кузьмін (, в. Чакмары, Мурашынскі раён, Кіраўская вобласць, РСФСР — ) — беларускі і расійскі артыст аперэты. Заслужаны артыст РСФСР (1982).
Майсей Мендзелевіч Смірын
Навуковая дзейнасць
З’яўляецца аўтарам шматлікіх артыкулаў, прысвечаных Германіі, у разнастайных энцыклапедыях як у СССР, так і за мяжой. Прымае ўдзел у напісанні і рэдагаванні шэрагу падручнікаў па гісторыі сярэдніх вякоў. Адна з апошніх кніг «Да гісторыі ранняга капіталізму ў Германіі» выйшла ў 1969 г.
Аляксей Аляксеевіч Кузьмін
Біяграфічныя звесткі
Пасля заканчэння ў 1967 годзе Дзяржаўнага інстытута тэатральнага мастацтва імя А. В. Луначарскага прыйшоў у трупу Валгаградскага тэатра музычнай камедыі. Акрамя працы ў тэатры Аляксей Кузьмін выкладаў у Валгаградскім вучылішчы мастацтваў майстэрства акцёра і сцэнічны рух, выступаў на мясцовым тэлебачанні. У 1970 годзе артыст граў у Маскоўскім тэатры аперэты ў спектаклі «Сільва».
Далучыўся да трупы Дзяржаўнага тэатра музычнай камедыі Беларусі ў 1984 годзе. Сярод роляў, выкананых на сцэне тэатра: Дзядзька Саша («Нябесны ціхаход»), Дон Атава («Дон Жуан у Севільі»), Філіп Ла-Турэта («Баядэра»), Князь Леапольд Валерсхейм («Каралева Чардаш» І. Кальмана), Князь Баргезэ («Капялюш Напалеона» О. Штрауса), Барон Зэта, Негуш («Вясёлая ўдава» Ф. Легара), Рэнар («Прынцэса цырка» І. Кальмана), Папакода, сенатар Дэляква, Герцаг Урбіна («Ноч у Венецыі» І. Штрауса), Аляксандр («Бяда ад далікатнага сэрца» А. Шарамецьева), Эдрыен («Міліянерка» Я. Глебава), Стэфенсен («Пэпі» В. Дашкевіча), Георг Стан («Вольны вецер» І. Дунаеўскага), Зупан («Марыца» І. Кальмана), Док («Вестсайдская гісторыя» на музыку Л. Бернстайна), Граф Румянцаў («Юнона» і «Авось» А. Рыбнікава), Тата Карла («Бураціна.by» А. Рыбнікава) і шматлікіх іншыя.
Майсей Мендзелевіч Смірын
Узнагароды
У 1947 годзе за высокія навуковыя дасягненні быў адзначаны Дзяржаўнай прэміяй 2-й ступені, а ў ГДР атрымаў ганаровае званне доктара філасофіі. Узнагароджаны ордэнам Працоўнага Чырвонага Сцяга і шматлікімі медалямі.
Eesti Energia
Дзяржаўнае акцыянернае таварыства Эсту Энергія (Riigi aktsiaselts Eesti Energia) — міжнародны энергетычны канцэрн. Заснаваны ў Эстоніі ў 1939 годзе. Дзее ў краінах Балтыі, Фінляндыі, Іарданіі і ЗША.
Асноўнай сыравінай для вытворчасці энергіі служыць гаручы сланец, пры спальванні якога вырабляецца 90% электраэнергіі ў Эстоніі. У апошні час укараняюцца прыродаашчадныя тэхналогіі з выкарыстаннем альтэрнатыўных крыніц энергіі — ветраныя і гідраэлектрастанцыі.
У маі 2009 года група змяніла свой імідж. Замест выкарыстання дваццаці розных лагатыпаў у даччыных прадпрыемствах было ўведзена адзіная па ўсёй Эстоніі назва і лагатып. На вонкавым рынку арганізацыя дзее пад брэндам «Enefit». З гэтага часу Eesti Energia працуе і кіруе бізнесам пад адзіным брэндам у розных кірунках — здабыча і транспартаванне сыравіны і вытворчасць, транспартаванне і продаж электрычнай і цеплавой энергіі, а таксама вытворчасць сланцавага алею.
Антоні Казімір Сапега
Антоні Казімір Сапега ( — ) — рэчыпаспалітаўскі дзяржаўны дзеяч, вялікі стольнік літоўскі (1706—1709), староста мерацкі і пунскі (1710), кашталян троцкі (1737—1739). Пасол на соймы, дэпутат Трыбунала ВКЛ.
Біяграфія
З чарэйска-ружанскай лініі Сапегаў, сын ваяводы троцкага і мсціслаўскага Ежы Станіслава Сапегі (каля 1668—1732) і Ізабелы Гелены з Палубінскіх (пам. 1721). Унук вялікага гетмана літоўскага і ваяводы віленскага Казіміра Яна Сапегі (1637—1720).
У 1705—1709 гадах вучыўся ў Парыжы. У 1706 годзе Антоні Казімір перайшоўшы на бок караля Станіслава Ляшчынскага, атрымаў урад вялікага стольніка літоўскага. У 1709 годзе, пасля вяртання ў Рэч Паспалітую караля Аўгуста Моцнага і выгнання караля Станіслава Ляшчынскага, пазбаўлены вялікага стольніцтва літоўскага. З 1709 года знаходзіўся ў Прусіі разам са сваім дзедам, вялікім гетманам літоўскім Казімірам Янам Сапегам, быў у апазіцыі да караля Аўгуста Моцнага.
Пасля прысягі каралю Аўгусту Моцнаму 24.03.1713 года Антоні Казімір Сапега атрымаў амністыю і вярнуся ў Вялікае княства Літоўскае. Быў дэпутатам Трыбунала ВКЛ і сеймікаў. У 1716 годзе актыўна браў удзел у Віленскай канфедэрацыі, падпісаў акт канфедэрацыі як камісар ад Троцкага ваяводства. У 1723 годзе займаўся прыцягненнем піяраў у Вільню, каб пахіснуць манаполію езуітаў у адукацыі.
У 1726 годзе Антоні Казімір разам са стрыечным братам Янам Казімірам ездзіў у Санкт-Пецярбург на заручыны яго сына Пятра Паўла Сапегі з Марыяй Аляксандраўнай Меншыкавай і ўстанаўлення кантактаў з расійскай элітай. У тым жа годзе ўзнагароджаны расійскім ордэнам Святога Аляксандра Неўскага.
Абіраўся дэпутатам Трыбунала ВКЛ ў 1714, 1719 і 1724 гадах. У 1724 годзе абраны маршалкам Трыбунала ВКЛ. У 1729 годзе абраны паслом на сейм, дзе займаў антыкаралеўскую пазіцыю. Актыўна дзейнічаў на сеймах 1730 і 1732 гадоў, каб сарваць іх працу.
У 1733 годзе быў адным з кандыдатаў на маршалка канвакацыйнага сейма. У тым жа 1733 годзе абраны паслом ад Слонімскага павета на элекцыйны сейм. Разам з большасцю сваякоў падтрымаў абранне Станіслава Ляшчынскага на стальцы Рэчы Паспалітай. Захоўваў вернасць С. Ляшчынскаму да яго зрачэння ў 1736 годзе. У чэрвені 1734 года арыштаваны ў расійскім лагеры ў Прушчы-Гданьскім за адмову прынесці прысягу каралю Аўгусту III Саксонскаму. Быў адным з аўтарам ліста да Папы Рымскага Клімента XII, дзе пералічваліся ўсе беззаконні прасаксонскай партыі.
У ліпені 1737 годзе атрымаў урад кашталяна троцкага, але па-ранейшым падтрымліваў сувязь са Станіславам Ляшчынскім і абвінавачваўся ў антыкаралеўскіх інтрыгах. У 1738 годзе актыўна браў удзел у працы камісіі па павелічэнні колькасці вялікалітоўскага войска, беспаспяхова імкнуўся абкласці падаткам на войска радзівілаўскія «Нойбургскія маёнткі».
Памёр у Дзярэчыне 16 мая 1739, пахаваны ў касцёле дзярэчынскага кляштара дамініканцаў (цяпер не існуе).
Захаваліся фрагменты дзённіка Антонія Казіміра Сапегі за 1728—1733 гады.
З 1717 года быў жанаты з Тэрэзай Выгоўскай (1694—1739), нашчадкаў не меў.
Allen Telescope Array
Антэнная рашотка Аллена (The Allen Telescope Array. ATA) — суместны праект Інстытута SETI і радыёастранамічнай лабараторыі Каліфарнійскага ўніверсітэта ў Берклі. Тэлескоп з’яўляецца рашоткай з 42 спадарожнікавых антэн-талерак (плануецца, што ў будучыні іх колькасць дасягне 350) дыяметрам 6 м кожная. Такая рашотка дзейнічае як тэлескоп з антэнай дыяметрам 100 м. знаходзіцца на завяршальнай стадыі будаўніцтва і знаходзіцца ў абсерваторыі Hat Creec Observatory у 470 км на паўночны захад ад Сан-Францыска.
Да красавіка 2011 года комплекс кругласутачна займаўся радыёастранамічным назіраннем нашай і іншых галактык, успышак гама-выпраменьванняў з мэтай пошуку іншапланяцян. Для гэтага АТА даследаваў 100 000 ці нават 1 000 000 навакольных зорак, змог ахапіць міліярд каналаў з частатой ад 0,5 да 11,2 ГГц, але нават гэты дыяпазон — кропля ў моры магчымых радыёчастот.
у тым, што такія сігналы будуць знойдзены, вядучы астраном праекта Сэт Шостак (Seth Shostak) практычна не сумняваецца. Праўда ён не разлічвае не тое, што знойдуцца такія замілавальныя істоты, якім быў іншапланяцянін у аднаіменным фільме Стывена Спілберга. акрамя таго, Шостак лічыць, што бліжэйшыя да нас разумныя істоты жывуць на адлегласці некалькіх (ці нават шматлікіх) светлавых гадоў, такім чынам, у бліжэйшай будучыні сустрэча двух сусветаў з’яўляецца нерэальнай. Прыйдзецца абмяжоўвацца радыёсувяззю. Хаця не выключана і тое, што ў іншай разумнай цывілізацыі будуць у наяўнасці тэхналогіі, якія дазволяць пераадолець такую адлегласць.
Дадзеный праект першапачаткова называўся 1hT (One Hectare Telescope), але потым быў пераіменаваны ў гонар аднаго з заснавальнікаў кампаніі Майкрасофт — Пола Алена, які фінансава падтрымаў будаўніцтва першага і другога этапаў комплексу (42 антэны), агулам выдаткаваўшы больш за 30 міліёнаў долараў. Акрамя таго, на асобных талерках замацаваны таблічкі з імёнамі тых мецэнатаў, на чые грошы тая ці іншая талерка была набыта.
У канцы красавіка 2011 года тэлескопы былі выключаны праз адсутнасць фінансавання. Аб гэтым дырэктар інстытута SETI Том Пірсан паведаміў у лісце да спонсараў. У чэрвені Інстытут SETI правёў збор дабраахвотных сродкаў для запуска тэлескопаў. Арганізатары збора сродкаў сцвяржалі, што для аднаўлення працы дастаткова сабраць 200 000 долараў. У жніўні 2011 года патрэбная сума для кароткатэрміновага функцыянавання была сабрана.
Людвік Казімір Вайніловіч
Людвік Казімір Вайніловіч (пам. каля 1670 г.) — ураднік Вялікага Княства Літоўскага.
Біяграфія
Належаў да каталіцкага сярэднезаможнага шляхецкага роду Вайніловічаў герба «Сыракомля». Нарадзіўся ў сям’і Мельхіёра Вайніловіча.
Быў падчашым мсціслаўскім (1655), стольнікам мазырскім (1659). Быў звязаны з нясвіжскай лініяй князёў Радзівілаў, бо ў 1669 г. князь Міхал Казімір Радзівіл, падканцлер вялікі літоўскі, высылаў яго з даручэннем прыняць кіраванне Слуцкім княствам пасля смерці князя Багуслава Радзівіла.
2 сакавіка 1666 падпісаў з братам Адамам дзельчы ліст, паводле якога выракся правоў на Гейшэвічы на карысць брата, але захаваў правы на Клюкавічы. Ад Ганны атрымаў у пасаг маёнткі Савічы і Пузаў, таму і з’яўляецца пачынальнікам ўласна савіцкай лініі. За заслугі атрымаў ад караля Яна Казіміра прывілей на дазвол браць маставое ў дзедзічным маёнтку Пузаў (19.07.1668 г.).
Сям’я
З 1647 года ў шлюбе з Ганнай з Тэльшаўскіх, дачкой Крыштафа Тэльшаўскага, стольніка наваградскага, і Зоф’і Касакоўскай. Пасля смерці мужа Зоф’я Касакоўская завяшчала Савічы і Пузава (відавочна, частку належную маці) дачцэ, бо астатні маёнтак Пузаў адыйшоў Ганне трохі пазней — па тэстаменту яе брата Яна Касакоўскага, які быў складзены 30.04.1681 г. Дзеці:
Сыны, відавочна, валодалі спадчыннай часткай маёнтка Гейшэвічы.
У другім шлюбе Ганна была за Стэфанам Трыпольскім, у трэцім — за Марцыянам Рэйтанам. Ганна з Тэльшаўскіх пакінула тэстамент датаваны 1694 г., згодна з якім падзяліла спадчыну паміж унукамі Францішкам Казімірам і Антоніем.
Дзмітровіцкі сельсавет
Дзмітро́віцкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Камянецкага раёна Брэсцкай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — аграгарадок Дзмітровічы.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Камянецкага раёна Брэсцкай вобласці БССР. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Навіцкавіцкага сельсавета. 9 чэрвеня 1958 года ў склад Пашукоўскага сельсавета перададзены 7 населеных пунктаў (вёскі Гулевічы, Клепачы, Навіцкавічы, Ступічава, Чарнакі, Шышова і Яменка). 17 лістапада 1959 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Ражкоўскага сельсавета, вёскі Бялёва, Сарава і Старышова перададзены са складу Ратайчыцкага сельсавета. 14 красавіка 1964 года да сельсавета далучана частка скасаванага Агародніцкага сельсавета (8 населеных пунктаў: Агароднікі, Галёнчыцы, Галоўчыцы, Ганцавічы, Гарадзішча, Любашкі, Праходы і Станьковічы), у склад новаўтворанага Камянюцкага сельсавета перададзены 8 населеных пунктаў (Бародзічы, Белая, Гарошкаўка II, Елінскі Бор, Занавіны, Каменюкі, Пастухова Балота і Плянта). На 1 студзеня 1974 года ў складзе сельсавета 34 населеныя пункты. 24 верасня 1998 года ў склад Камянюцкага сельсавета перададзены вёскі Вілы, Гарошкаўка 1, Мшанкі, Селішча Вялікае, Селішча Малое.
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 2034 чалавекі, з іх 86,7 % — беларусы, 7,4 % — украінцы, 4,4 % — рускія.
Маскоўскі тэатр аперэты
Маскоўскі дзяржаўны акадэмічны тэатр аперэты (Моско́вский госуда́рственный академи́ческий теа́тр опере́тты) — музычны тэатр у Маскве, першы дзяржаўны тэатр аперэты ў СССР. Размешчаны па адрасе: вул. Вялікая Дзмітраўка, дом 6. У рэпертуары тэатра — класічная і сучасная аперэта, мюзіклы. Маскоўскі тэатр аперэты адкрыўся як дзяржаўны 24 лістапада 1927 года — гэты дзень афіцыйна лічыцца датай заснавання тэатра. Адным з заснавальнікаў тэатра быў Рыгор Ярон.
Абубакар Камара
Абубакар Камара (Aboubacar Camara; нар., Конакры, ) — гвінейскі футбаліст, паўабаронца.