cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ліга Манархічная Вялікага Княства Літоўскага
Дзейнасць
У 2012 року маршалак Лігі Манархістаў Аляксандр Стральцоў-Карвацкі зарэгістраваны кандыдатам у дэпутаты па Гарадзенскай сельскай выбарчай акрузе № 52. Агітацыя ішла пад выключна кансерватыўнымі лозунгамі.
У 2014 годзе арганізацыя прымае ўдзел у перэгрынацыі разам з фігурай Маці Божай Фацімскай, ейныя сябры наведалі Шаўлі, Цытавяны, Міцайчы, Байсагалу, Кельмы, Вільню, Салечнікі, Дзевянішкі і ўзялі ўдзел у пешай пілігрымцы з Цытавянаў да Шыдлова, дзе, як паведамляецца, у 1608 годзе мясцовым людзям аб’явілася Багародзіца, якая выказала скаргу, што імя Яе Сына не шануецца.
Тамара Вартанаўна Міянсарава
Тамара Вартанаўна Міянса́рава ( — ) — беларуская піяністка, заслужаная артыстка БССР (1966). Член Беларускага саюза тэатральных дзеячаў (1947).
Біяграфія
Нарадзілася ў Маскве. З дзяцінства займалася музыкай, была акампаніятарам танцавальнай студыі. Вучылася ў Стаўрапольскім музычным тэхнікуме і адначасова працавала ў балетнай студыі, драматычным тэатры. Пасля атрымання дыплома аб сярэдняй музычнай адукацыі ў 1931 годзе Тамару Міянсараву накіравалі ў горад Іванава, дзе яна працавала канцэртмайстрам на радыё. У 1932 годзе яе запрасілі на пасаду галоўнага канцэртмайстра ў Ерэванскі тэатр оперы і балета, дзе і працавала да 1944 года. Адначасова вучылася на фартэпіянным факультэце Ерэванскай кансерваторыі па класе прафесара А. Бабасавай. Кансерваторыю скончыла ў 1937 годзе. У 1944 годзе разам з мужам М. І. Дзянісавым прыехала ў Мінск. У 1944—1948 гадах працавала канцэртмайстрам у Беларускім тэатры оперы і балета, у 1948—1985 гадах — канцэртмайстрам-акампаніятарам Дзяржаўнага камітэта Савета Міністраў БССР па тэлебачанні і радыёвяшчанні (сучасная Нацыянальная дзяржаўная тэлерадыёкампанія Рэспублікі Беларусь).
Памерла 1 кастрычніка 1990 года. Пахавана ў Мінску на Усходніх могілках.
Творчасць
Т. В. Міянсарава прымала ўдзел у пастаноўцы опер «Алеся» Я. Цікоцкага, «Кастусь Каліноўскі» Д. Лукаса, «Марынка» і «Машэка» Р. Пукста, «Андрэй Касценя» М. Аладава, «Страшны двор» С. Манюшкі. Выступала на канцэртах з такімі вакалістамі, як Л. Аляксеева, Т. Ніжнікава, Н. Ткачэнка, Т. Шышко, М. Дзянісаў, В. Глушакоў, з інструменталістамі А. Астрамецкім, Л. Гарэлікам, М. Шмелькіным і інш. Давала канцэрты ў Маскве, Ленінградзе, Кіеве, Рызе, Вільнюсе, гарадах Закаўказзя і Беларусі. Зрабіла шмат запісаў на тэлебачанні і радыё, грампласцінак. Была і актыўным прапагандыстам музыкі беларускіх кампазітараў, часта з’яўлялася першым выканаўцам іх твораў.
Іну
Іну (саманазва: Innu), у мінулым былі вядомы як мантанье (Montagnais) і наскапі (Naskape) — алганкінскі народ, карэнныя жыхары Канады. Жывуць пераважна ў правінцыях Квебек і Ньюфаўндленд і Лабрадор. Агульная колькасць (2014 г.) — 22 000 чалавек.
Паходжанне
Сучасныя археолагі лічаць, што індзейцы з'явіліся на паўвостраве Лабрадор у сярэдзіне 8 тысячагоддзя да н. э. На працягу некалькіх тысячагоддзяў яны сфарміравалі некалькі археалагічных культур, носьбіты якіх займаліся рыбалоўствам, паляваннем на карыбу і збіральніцтвам. Непасрэднымі продкамі іну маглі быць прадстаўнікі культуры Пойнт-Рэвендж. Яны занялі Лабрадор каля X ст. н. э., увабралі многія рысы носьбітаў папярэдніх архаічных культур, але ў меньшай ступені залежылі ад рэсурсаў акіяна. Да XV ст. іх галоўнымі канкурэнтамі на марскім ўзбярэжжы былі прадстаўнікі эскімоскай культуры Туле.
Гісторыя
Першыя пісьмовыя звесткі пра іну з'явіліся ў 1608 г. , калі Самюэль дэ Шамплейн атрымаў падтрымку групы паўднёвых іну супраць іракезаў. У XVII - XIX стст. сувязь з еўрапейскімі каланістамі падтрымлівалася галоўным чынам праз гандаль футрам. Французскія перасяленцы ў Канадзе называлі паўднёвых іну горцамі (Montagnais). Паўночныя групы атрымалі найменне наскапі, якое мела алганкінскае паходжанне, але ўтрымоўвала абразлівы сэнс. Сучаснае найменне іну было агульна прынята толькі ў 1990 г.
У XVIII ст. сярод паўднёвых іну пачалі актыўна дзейнічаць пратэстанцкія місіянеры. З канца XIX ст. унутраныя вобласці Лабрадора паступова асвойваліся перасяленцамі, якія займаліся здабычай футра і рубкай лесу. Гэта прывяло да скарачэння колькасці карыбу і нястач сярод абарыгенаў. Да сярэдзіны XX ст. іну апынуліся ў залежнасці ад дапамогі з боку канадскіх улад і місіянераў.
З 1970-х гг. назіраецца паступовае адраджэнне культуры, арганізаваная барацьба за свае правы на зямлю і гаспадарчую дзейнасць. У 1975 г. у Квебеку ўхнікла Рада Атыкамек і Мантанье. У 1976 г. у правінцыі Ньюфаўндленд і Лабрадор — Асацыяцыя Наскапі-Мантанье Іну (у нашы дні Нацыя Іну). Гэтыя дзве арганізацыі з'яўляюцца асноўнымі палітычнымі супольнасцямі, што прадстаўляюць інтарэсы іну, супрацоўнічаюць з дзяржаўнымі органамі Канады, размяркоўваюць знешнюю дапамогу.
Культура
Да другой паловы XX ст. іну вялі вандроўны лад жыцця, займаліся паляваннем, рыбалоўствам і збіральніцтвам. Галоўнымі аб'ектамі палявання з'яўляліся ласі і карыбу. На іх палявалі на працягу ўсяго года. Быў распаўсюджаны загонны від палявання, калі статак аленяў гналі да возера або шырокай ракі, а потым забівалі ў вадзе. Узімку здабывалі спячых мядзведзяў і футравую жывёлу. Лавілі вугроў, ласосевых, судакоў, самоў, асятроў і інш. Для гэтага карысталіся лукам, стрэламі, дзідамі, каноэ, снегаступамі, рознымі пасткамі.
Вандроўны лад жыцця вымушаў жыць невялікімі групамі, якія мелі свае тэрыторыі для перамяшчэння. Аднак улетку яны часцяком сустракаліся для арганізацыі сумесных свят, гандлю і абмену навінамі. Узімку жылі разам у вялікіх хацінах. У кожнай групе мелася некалькі паселішчаў. Звычайна іх месцілі каля вады. Паўднёвыя іну ладзілі канічныя вігвамы, якія крылі бярозавай карой. Жытлы паўночных іну былі выцягнутымі, крытымі аленевымі скурамі.
Вопратку шылі са скур. Жанчыны насілі доўгія скураныя спадніцы са здымнымі рукавамі, мужчыны — вузкія скураныя штаны і паліто. Скуру для вопраткі апрацоўвалі, адбельвалі і размалёўвалі. Да нашых дзён многія іну аддаюць перавагу скураным макасінам. Скурамі таксама крылі лёгкія каркасныя каноэ.
Асновай сацыяльнай арганізацыі былі паляўнічыя групы з некалькіх нуклеарных сем'яў. Яны налічвалі да 20 чалавек, але ў пэўных выпадках перавышалі гэту лічбу. Паляўнічыя групы аб'ядноўваліся ў тэрытарыяльныя. Да прыняцця хрысціянства лепшым лічыўся шлюб паміж стрыечнымі сваякамі. Сустракаліся звычаі палігініі і сарарату. Падчас супольнага палявання або ваенных дзеянняў мужчыны выбіралі правадыроў.
Фальклор іну багаты казкамі і міфамі. Вылучаюцца цыклы казак пра вясёлага карліка Тшакапеша і расамаху Куекуатшэу. Асноўны музычны інструмент — барабан. Вылучаюцца рамантычныя і рытуальныя песні. Танцы звычайна мелі рытуальны характар, прысвячаліся паляванню і нагадвалі карагод.
Рэлігія
Іну врылі ў шматлікіх духаў прыроды, якія насялялі навакольны свет і маглі ўзаемадзейнічаць з чалавекам. Асабліва шанаваліся духі-заступнікі пэўных жывёл. Найбольш вядомае рытуальнае свята Макушан арганізоўвалася пасля ўдалага палявання і прысвячалася баўленню душ забітых звяроў. Іну былі вядомы шаманы, звычайна старыя людзі, што імкнуліся ўступіць у кантакт з духамі жывёл.
У нашы дні большасць вернікаў — хрысціяне. Сярод паўднёвых іну пераважаюць каталікі. Сярод паўночных — пратэстанты.
Schweizer Hitparade
Швейцарскі хіт-парад (Schweizer Hitparade) — галоўная група хіт-парадаў Швейцарыі. У хіт-парадах удзельнічаюць музычныя альбомы і сінглы розных жанраў.
Навукова-даследчы эканамічны інстытут Міністэрства эканомікі Рэспублікі Беларусь
Навукова-даследчы эканамічны інстытут Міністэрства эканомікі Рэспублікі Беларусь — дзяржаўная навуковая ўстанова, падпараткаваная Міністэрству эканомікі Рэспублікі Беларусь.
З’яўляецца галоўнай навукова-даследчай установай па падрыхтоўцы дзяржаўных прагнозаў і праграм сацыяльна-эканамічнага развіцця краіны.
Дзейнасць
У сваёй дзейнасці інстытут ажыццяўляе наступныя асноўныя функцыі:
Макі (карціна)
«Макі» — карціна Мікалая Залознага, створаная ў 1968 годзе.
Ян Юр’евіч Забярэзінскі
Ян Юр'евіч Забярэзінскі (каля 1440 — ) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага.
Маршалак дворны (1482—1496), намеснік полацкі (1484—1496), кашталян троцкі (1492—1498) і адначасова намеснік новагародскі, ваявода троцкі і земскі маршалак літоўскі (1498—1505), намеснік гарадзенскі (з 1505) і ваўкавыскі (1506).
Пры вялікім князі Казіміры набыў вымарачныя маёнткі свайго родзіча Пятра Гедыгольдавіча Камень і Волма ў Менскім павеце, ад стрыечных братоў Аляхновічаў — частку Крывічоў, Княгініна і іншыя маёнткі, праз шлюб з Ганнай (дачка Мікалая Насуты) — Поразава ў Ваўкавыскім, Шарашова ў Берасцейскім, Квасоўку ў Гарадзенскім паветах, Мяжырычы, Белую і іншыя маёнткі на Падляшшы, што зрабіла яго адным з найбуйнейшых магнатаў.
Узначальваў групоўку паноў, якая варагавала з фаварытам вялікага князя Міхаілам Глінскім. У выніку скаргі апошняга ў 1505 годзе быў пазбаўлены Троцкага ваяводства. У лютым 1508 года, калі Міхаіл Глінскі ўзняў мяцеж супраць новага вялікага князя Жыгімонта Старога, то ў першую чаргу ён вырашыў расправіцца са сваіх асабістым ворагам. У выніку Ян Забярэзінскі быў забіты ў сваім доме ў Гародні ў самым пачатку мяцяжу.
NGC 5681
NGC 5681 (іншыя абазначэнні — UGC 9393, MCG 2-37-25, ZWG 75.83, IRAS14332+0831, PGC 52169) — спіральная галактыка (Sb) ў сузор’і Валапас.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Тэніс на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 – парны разрад (жанчыны)
Жаночыя спаборніцтвы па тэнісе ў парным разрадзе на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 года праводзіліся ў Алімпійскім тэнісным цэнтры ў Рыа-дэ-Жанейра з 6 па 14 жніўня 2016 года на жорсткім пакрыцці.
Еўрарэгіён «Памеранія»
Еўрарэгіён «Памеранія» (Euroregion Pomerania) — еўрарэгіён на паўночным захадзе Польшчы, паўночным усходзе Германіі і паўднёвым захадзе Швецыі.
Еўрарэгіён быў створаны 15 снежня 1995 года першапачаткова на тэрыторыі Польшчы і Германіі. 26 лютага 1998 года да яго далучылася Швецыя. Еўрарэгіён складаецца з некаторыя раёны нямецкіх земляў Мекленбург-Пярэдняя Памеранія і Брандэнбург, польскае Заходнепаморскае ваяводства і шведскую правінцыю Сконэ.
Плошча еўрарэгіёна складае больш 49 тыс. км²; насельніцтва — каля 3,9 млн чалавек.
Сельвесбарг (камуна)
Насельніцтва
Насельніцтва складае 16 848 чалавек (па стане на чэрвень 2012 года).
Святлана Георгіеўна Ціханоўская
Святла́на Гео́ргіеўна Ціхано́ўская, па нараджэнні Піліпчук (нар., Мікашэвічы, Брэсцкая вобласць) — беларуская палітычная дзяячка, кандыдат у Прэзідэнты Рэспублікі Беларусь на выбарах 2020 года; перакладчыца.
Згодна з афіцыйна абвешчанымі вынікамі выбараў, якія прайшлі 9 жніўня 2020 года, Ціханоўская набрала крыху больш за 10 % галасоў выбаршчыкаў, заняла другое месца. На думку яе прыхільнікаў і шэрагу аналітыкаў, вынікі галасавання былі сфальсіфікаваныя: на самай справе, Святлана Ціханоўская набрала значна больш галасоў, чым пра гэта заяўлена рэжымам Аляксандра Лукашэнкі, і павінна лічыцца абраным прэзідэнтам краіны (або праходзіць у другі тур разам з А. Лукашэнкам).
Пасля абвяшчэння афіцыйных вынікаў выбараў у Беларусі пачаліся акцыі пратэсту. Ціханоўская заявіла аб узурпацыі ўлады дзейным прэзідэнтам і заклікала правесці новыя і сумленныя выбары. 11 жніўня 2020 года выехала з Беларусі ў Літву, пасля чаго здзейсніла шэраг паездак па іншых краінах.
10 верасня 2020 года Сейм Літвы прызнаў Святлану Ціханоўскую законным прэзідэнтам Беларусі, аднак сама Ціханоўская звыш двух гадоў не пазіцыянавала сябе як кіраўнік дзяржавы, выбраны прэзідэнт ці прэзідэнт Беларусі (толькі ў лістападзе 2022 г. яна абвясціла ў артыкуле для выдання «Politico», што з’яўляецца «выбраным прэзідэнтам Беларусі» — «Belarusian president-elect»). У Польшчы і Германіі яе, аднак, і ў канцы 2020 года прымалі па дзяржаўным пратаколе як найвышэйшую службовую асобу дзяржавы.
Біяграфічныя звесткі
Нарадзілася 11 верасня 1982 года ў пасёлку Мікашэвічы Лунінецкага раёна Брэсцкай вобласці. Бацька працаваў кіроўцам, маці — кухарам.
Ва ўзросце 12 гадоў Святлана Піліпчук упершыню па праграме «Дзеці Чарнобыля» трапіла ў Ірландыю, дзе жыла ў пасёлку у сям’і Генры Дзіна. Пасля яна шмат гадоў прыязджала сюды ўлетку.
Жыла ў Гомелі, працавала перакладчыцай з англійскай мовы ў розных арганізацыях, у тым ліку ў дабрачыннай арганізацыі дапамогі пацярпелым ад Чарнобыльскай аварыі «Chernobyl Life Line» (Ірландыя). У 2005 годзе выйшла замуж за прадпрымальніка Сяргея Ціханоўскага, з якім мае дваіх дзяцей. Пазней сям’я пераехала ў Мінск. Валодае сумесна з мужам кампаніямі ТДА «Компас» і ТАА «Вясёлка забаў» (51 % — Сяргей Ціханоўскі, 49 % — Святлана Ціханоўская).
Рэгістрацыя на выбарах
15 мая 2020 года, пасля адмовы Цэнтральнай камісіі па выбарах у рэгістрацыі ініцыятыўнай групы яе мужа, Сяргея Ціханоўскага, за гадзіну да заканчэння вызначанага тэрміну Святлана Ціханоўская падала дакументы на рэгістрацыю сваёй ініцыятыўнай групы, якую 20 мая зарэгістравалі. Кіраўніком штаба стаў муж. 29 мая ў час пікету па зборы подпісаў за вылучэнне Святланы Ціханоўскай у Гродне ён быў затрыманы, як і каардынатар ініцыятыўнай групы Дзмітрый Фурманаў ды іншыя — усяго 10 чалавек.
Каб падпісацца за Святлану Ціханоўскую, людзі стаялі ў гіганцкіх чэргах у Мінску і іншых гарадах. На членаў ініцыятыўнай групы здзяйсняўся ціск, каардынатараў і актывістаў затрымлівалі, 15 мая быў затрыманы прэс-сакратар ініцыятыўнай групы Аляксандр Кабанаў. Разам з сябрамі ініцыятыўнай групы арыштоўваліся і сабраныя подпісы. 11 чэрвеня Святлана Ціханоўская апублікавала зварот, дзе паведаміла, што здымае пікеты па зборы подпісаў у Мінску і абласных гарадах праз небяспеку правакацый у дачыненні да сябраў ініцыятыўнай групы. Але яна абвясціла, што мае намер працягваць удзел у выбарах.
Святлана Ціханоўская сабрала каля 105 тысяч подпісаў. 30 чэрвеня ў ЦВК былі адпраўлены дакументы на рэгістрацыю кандыдатам у прэзідэнты. 14 ліпеня на пасяджэнні ЦВК Святлану Ціханоўскую зарэгістравалі кандыдатам у прэзідэнты. Нягледзячы на недахоп у падатковай дэкларацыі (не паказала, што ва ўласнасці яе мужа ёсць дом у Гомельскай вобласці), члены ЦВК аднагалосна падтрымалі гэтую прапанову.
Перадвыбарная кампанія
16 ліпеня прадстаўнікі штабоў Святланы Ціханоўскай, а таксама Віктара Бабарыкі і Валерыя Цапкалы, якім ЦВК было адмоўлена ў рэгістрацыі, аб’ядналіся і прадставілі агульныя мэты, сярод якіх заклік да галасавання 9 жніўня, удзел у назіранні за выбарамі, вызваленне палітычных і эканамічных зняволеных. Святлана Ціханоўская пазіцыянавала сябе як пераходны кандыдат.
19 ліпеня адбылася першая сустрэча з выбаршчыкамі ў Мінску на плошчы Бангалор, дзе сабралася каля 7-10 тысяч чалавек. На яе перадвыбарчыя мітынгі збіраліся тысячы людзей у Барысаве, Бабруйску, Магілёве, Гомелі, Баранавічах, Гродне, Брэсце і іншых гарадах. У шэрагу гарадоў (Пінск, Стоўбцы, Слуцк, Салігорск і інш.) улады арганізаваць сустрэчы з выбарцамі Святлане Ціханоўскай не дазволілі.
20 ліпеня стала вядома, што Святлана Ціханоўская дзеля бяспекі вывезла сваіх дзяцей з Беларусі.
27 ліпеня была апублікаваная перадвыбарная праграма. У ёй кандыдат паабяцала ў выпадку свайго абрання правесці новыя дэмакратычныя выбары ўжо праз паўгады, зладзіць рэферэндум аб вяртанні Канстытуцыі Беларусі 1994 года, скараціць паўнамоцтвы кіраўніка дзяржавы, усталяваць абмежаванне па колькасці тэрмінаў знаходжання на пасадзе прэзідэнта і забяспечыць падзел улад. Таксама яна абяцала правесці новыя парламенцкія выбары, пашырыць паўнамоцтвы органаў мясцовага самакіравання і кіравання, зняць бар’еры для развіцця малога і сярэдняга бізнесу, даць яму безадсоткавыя пазыкі, падтрымаць стратныя дзяржпрадпрыемствы. Ад адказу на пытанне, ці патрэбна Беларусі паглыбленая інтэграцыя з Расіяй, Ціханоўская ўхілілася, спаслаўшыся на тое, што не плануе быць сталым прэзідэнтам.
30 ліпеня ў парку Дружбы народаў у Мінску прайшоў афіцыйны пікет кандыдата Ціханоўскай, на якім, паводле ацэнак, сабралося да 70 тысяч чалавек , што стала самым масавым мітынгам у Беларусі з 1991 года.
6 жніўня ўлады Мінска сарвалі правядзенне мітынгу на плошчы Бангалор. Прадстаўнікі штаба Святланы Ціханоўскай у той жа дзень заявілі, што сустрэча з ёй адбудзецца ўвечары ў Кіеўскім скверы, але тысячы людзей, якія сабраліся, не дачакаліся кандыдата ў прэзідэнты. Пасля затрымання двух асноўных памочнікаў Святлана Ціханоўская вырашыла 8 жніўня пакінуць кватэру і не начаваць дома перад выбарамі, каб не заставацца адной.
Пасля выбараў
10 жніўня ЦВК Беларусі заявіў аб перамозе Аляксандра Лукашэнкі. Святлана Ціханоўская, якая набрала, паводле папярэдніх звестак ЦВК, 10,09 %, з гэтым не пагадзілася і запатрабавала пераліку галасоў, падаўшы скаргу ў Цэнтрвыбаркам. Тут у Святланы Ціханоўскай адбылася размова з двума прадстаўнікамі сілавых органаў, пасля чаго яе вывелі з будынка і адвезлі дадому, каб сабраць некаторыя рэчы. Да яе далучылася Марыя Мароз, кіраўніца выбарчага штабу, на чыім аўтамабілі ў суправаджэнні міліцэйскіх машын паехалі да мяжы з Літвой. Як згадвала Святлана Ціханоўская, пасажырскае месца заняў кіраўнік Апэратыўна-аналітычнага цэнтра Андрэй Паўлючэнка, наперадзе і ззаду ішлі міліцэйскія машыны. Уначы ля мяжы, куды ўжо былі дастаўленыя двое дзяцей Марыі Мароз, А. Паўлючэнка выйшаў з машыны і сказаў рухацца праз памежны пост.
11 жніўня літоўскі міністр замежных спраў Лінас Лінкявічус абвясціў, што Святлана Ціханоўская знаходзіцца ў Літве. У той жа дзень быў апублікаваны відэазварот, дзе яна заявіла, што «народ Беларусі зрабіў свой выбар», падзякавала ўсім суграмадзянам, што падтрымлівалі яе, папрасіла суайчыннікаў у Беларусі не выходзіць на вуліцу і «не супрацьстаяць міліцыі, не падвяргаць свае жыцці небяспецы», а таксама паведаміла, што выехала ў Літву «абсалютна самастойна». Пазней яна патлумачыла гэты зварот пагрозамі з боку беларускіх уладаў у дачыненні да яе і дзяцей.
У КДБ РБ заявілі, што на Святлану Ціханаўскую рыхтаваўся замах прыхільнікамі апазіцыі — пратэстоўцам патрэбна была «сакральная ахвяра». Аляксандр Лукашэнка загадаў выкарыстаць у гэты час супрацоўнікаў спецпадраздзялення КДБ «Альфа». Паводле яго версіі, Ціханоўскай перад ад’ездам было перададзена з бюджэту 15 тысяч долараў.
Дзейнасць за мяжой
14 жніўня Святлана Ціханоўская ініцыявала стварэнне Каардынацыйнай рады (КР) для трансфера ўлады ў Беларусі. Неўзабаве Канстытуцыйны суд Рэспублікі Беларусь назваў гэты орган незаконным. 19 жніўня Генеральная пракуратура Беларусі ўзбудзіла крымінальную справу па факце стварэння Каардынацыйнай рады. Членаў КР абвінавачвалі у публічных закліках да захопу дзяржаўнай улады і здзяйсненні дзеянняў, накіраваных на прычыненне шкоды нацыянальнай бяспецы. З цягам часу шэраг сябраў КР былі затрыманы альбо вымушаны пакінуць краіну.
У верасні-кастрычніку адбыўся шэраг сустрэч з лідарамі еўрапейскіх дзяржаў (у тым ліку з Эманюэлем Макронам і Ангелай Меркель), еўрапейскімі дэпутатамі, прадстаўнікамі грамадскіх арганізацый. 4 верасня Святлана Ціханоўская выступіла на нефармальных слуханнях у Савеце бяспекі ААН і прапанавала абмеркаваць парушэнні правоў чалавека ў Беларусі на спецыяльным пасяджэнні Савета бяспекі.
З 6 кастрычніка Святлана Ціханоўская ўключана ў базу асоб, якія вышукваюцца МУС Расіі. Следчы камітэт Рэспублікі Беларусь 16 кастрычніка раскрыў падрабязнасці крымінальнай справы Ціханоўскай па артыкуле аб закліках да прычынення шкоды нацыянальнай бяспецы, а 19 кастрычніка паведаміў аб зафіксаваных выпадках вымагальніцтва грошай для «палітвязняў і страйкоўцаў».
13 кастрычніка Святлана Ціханоўская прад’явіла «Народны ўльтыматум»: калі на працягу двух тыдняў не будуць выкананыя тры галоўныя патрабаванні (адстаўка А. Лукашэнкі, спыненне гвалту супраць пратэстоўцаў, вызваленне ўсіх палітвязняў), то з 26 кастрычніка ў краіне пачнецца забастоўка. Кіраўніцтва Беларусі праігнаравала патрабаванні, а спробы арганізаваць агульнанацыянальную забастоўку ў цэлым не дасягнулі поспеху. Да заклікаў С. Ціханоўскай прыслухаліся толькі нешматлікія групы працаўнікоў буйных прадпрыемстваў, малога бізнесу ў сферы паслуг і ІТ-галіны, студэнты і выкладчыкі ў шэрагу ВНУ. Улады ў адказ прыступілі да звальненняў страйкоўцаў і адлічэння студэнтаў, якія ўдзельнічаюць у пратэстах.
13 лістапада, пасля забойства ў Мінску Рамана Бандарэнкі, абвясціла аб стварэнні «народнага трыбунала», які будзе займацца зборам доказаў злачынстваў беларускіх улад: «я, Святлана Ціханоўская, разам з Народным антыкрызісным кіраваннем абвяшчаю Народны трыбунал і амністыю за захоп Лукашэнкі і членаў яго тэрарыстычнай групоўкі. Калі дзяржаўная судовая сістэма не працуе, мы здолеем без яе». Яна заявіла, што «міжнародная група ўжо вядзе працу па прызнанні Лукашэнкі і яго памагатых — тэрарыстычнай арганізацыяй». На яе думку, у першую чаргу трэба «нейтралізаваць ідэолагаў і памагатых рэжыму, якія ладзяць рэпрэсіі на месцах, пагражаюць звальненнямі, адлічэннямі і вязніцай». Святлана Ціханоўская заклікала супрацоўнікаў сілавых структур прадастаўляць відэа і іншыя сведчанні «выканання злачынных загадаў» — тыя, хто гэта зробіць, змогуць «разлічваць на амністыю альбо змякчэнне крымінальнай адказнасці».
14 лістапада Святлана Ціханоўская заклікала Еўрасаюз пашырыць санкцыі супраць Беларусі. Падчас візіту ў Рыгу яна сустрэлася з прэзідэнтам, прэм’ер-міністрам і кіраўніком МЗС Латвіі і падтрымала ідэю накласці эканамічныя санкцыі «на бізнесы, звязаныя з Лукашэнкам і набліжанымі да яго алігархамі». Ціханоўская заклікала Нацыянальны банк Латвіі спыніць супрацоўніцтва з Беларусбанкам і Белаграпрамбанкам, а таксама пераглядзець кантракты аб закупках прадукцыі з Беларусі. Акрамя гэтага прапанавала ўвесці абмежаванні супраць прадпрыемстваў, якія звальняюць працаўнікоў-страйкоўцаў. У сваіх наступных выступах С. Ціханоўская працягвала заклікаць ЕС да ўзмацнення эканамічнага ціску на ўлады Беларусі.
1 снежня Святлана Ціханоўская абвясціла аб запуску платформы «Адзіная кніга рэгістрацыі злачынстваў», дзе будуць збірацца сведчанні затрыманняў, катаванняў і забойстваў, а таксама імёны тых, хто іх здзяйсняў.
4 снежня апублікавала рэфлексійны ліст да папы Францыска, «натхнёны ягонай новай энцыклікай Fratelli tutti», у якім разважае аб працэсах, што прывялі да мабілізацыі грамадства напярэдадні выбараў і масавых пратэстаў — пасля іх. У гэтых падзеях Ціханоўская бачыць жаданне адзінства і салідарнасці, і асэнсаванне сябе народам з агульнымі мэтамі і памкненнямі. Яна падрабязна апісвае прыклады мужнасці і клопату духавенства і свецкіх вернікаў, якія пратэставалі супраць гвалту, клапаціліся пра ахвяр і маліліся аб спыненні кровапраліцця. Ціханоўская ўпэўнена, што ў 2020 годзе беларускі народ пакаштаваў сваёй мары і гэта мара становіцца рэчаіснасцю: «Мы ведаем, чаго хочам і да чаго імкнемся — да новай братэрскай, салідарнай, інклюзіўнай Беларусі, якая ўжо існуе».
7 снежня партал «Tut.by» апублікаваў інтэрв’ю са Святланай Ціханоўскай, яе дарадцамі Аляксандрам Дабравольскім і Франакам Вячоркам, якія паведамілі, што распрацоўваецца праект Канстытуцыі, які яна мае зацвердзіць у выпадку прыходу да ўлады. Па словах Дабравольскага, гаворка ідзе аб парламенцка-прэзідэнцкай рэспубліцы: «праект канстытуцыі распрацаваны на падставе Канстытуцыі 1994 года, будуць заменены раздзелы, якія тычацца паўнамоцтваў дзяржаўнай улады і ўзаемадзеяння паміж галінамі ўлад». Распрацоўка праекта асноўнага закона вядзецца сумесна з грамадскай Канстытуцыйнай камісіяй, якой кіруе Мечыслаў Грыб. Святлана Ціханоўская заявіла, што стварае каманду, з якой яна спадзяецца сфармаваць урад у выпадку прыходу да ўлады, «каб ахапіць кожную сферу дзейнасці, каб пасля перамоў была мяккая арганізацыя новых выбараў, без павальных люстрацый».
19 студзеня 2021 года адбылася анлайн-сустрэча з прадстаўнікамі ЕС у АБСЕ, падчас якой Святлана Ціханоўская заявіла пра гатоўнасць правесці новыя выбары ў Беларусі цягам 45 дзён пры актыўнай міжнароднай падтрымцы і магчымасці ўласнага бяспечнага вяртання ў Беларусь.
У маі 2021 года з Нацыянальнага фонду дэмакратыі паведамілі, што фонд цесна супрацоўнічае са Святланай Ціханоўскай і фінансуе яе дзейнасць. Па словах Рамана Пратасевіча, атрыманых падчас допыту беларускімі сілавікамі (верагодна хлуслівых), Святлана Ціханоўская фінансуецца таксама за кошт літоўскіх падаткаплацельшчыкаў.
У ліпені 2021 года Святлана Ціханоўская здзейсніла візіт у ЗША, дзе 19 ліпеня правяла перамовы з дзяржаўным сакратаром ЗША Энтані Блінкенам. Удзельнікі сустрэчы абмеркавалі захоп самалёта Ryanair, напад на грамадзянскую супольнасць і незалежныя медыі ў Беларусі, праблему міграцыі ў Літву праз тэрыторыю Беларусі. Ціханоўская высока ацаніла дапамогу амерыканскай амбасадаркі ў Беларусі Джулі Фішэр. 28 ліпеня Ціханоўская мела ў Белым доме кароткую сустрэчу з Прэзідэнтам ЗША Джо Байдэнам  — палітыкі абмяркоўвалі становішча ў Беларусі і далейшыя шляхі дапамогі дэмакратычнай супольнасці Беларусі ў змаганні з дыктатурай.
Дробня
Дро́бня — рака ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці Беларусі.
Святлана Георгіеўна Ціханоўская
Дзейнасць за мяжой
24 лістапада 2021 года Святлана Ціханоўская ў якасці прадстаўніка Беларусі выступіла на пленарным пасяджэнні Еўрапарламента.
24 лютага 2022 года заявіла, што да новых выбараў бярэ на сябе выкананне абавязкаў прадстаўніка беларускага народа і гаранта ягоных правоў і свабод, дадаўшы, што стварае пераходны кабінет як нацыянальны орган улады.
Офіс Святланы Ціханоўскай
У эміграцыі Офіс Святланы Ціханоўскай працягвае працу. У цяперашні час Офіс складаецца з:
Дробня
Даўжыня ракі складае 1,4 км, шырыня 8—10 метраў. Берагі парослыя трыснёгам, каля вытоку з Баторына і пры ўпадзенні ў Мястра — забалочаныя.
Святлана Георгіеўна Ціханоўская
Крымінальныя справы
У снежні 2020 года на сябраў Каардынацыйнай рады апазіцыі на чале са Святланай Ціханоўскай Генеральнай пракуратурай Беларусі была ўзбуджаная крымінальная справа аб стварэнні экстрэмісцкага фарміравання з мэтай захопу дзяржаўнай улады неканстытуцыйным шляхам. Пракуратура патрабавала прыцягнуць Ціханоўскую да адказнасці па артыкулах 361 і 357 КК Беларусі.
BMW G05
BMW X5 (код кузава G05) — чацвёртае пакаленне знакамітага сярэднепамернага красовера BMW X5 нямецкай кампаніі BMW. Выпуск мадэлі быў пачаты ў 2018 годзе ў ЗША і змяніў свайго папярэдніка F15 X5. Продаж запланаваны на лістапад 2018 года.
Святлана Георгіеўна Ціханоўская
Крымінальныя справы
2 сакавіка 2021 года СК Беларусі перадаў дакументы ў Генпракуратуру на экстрадыцыю Святланы Ціханоўскай, якая з «асобамі з яе найбліжэйшага атачэння» абвінавачваецца ў «падрыхтоўцы» на пасяджэнні Гомельскага штаба 5 жніўня 2020 года «да масавых беспарадкаў» (ч. 1 арт. 13, ч. 2 арт. 293) і «да захопу будынкаў і збудаванняў» (ч. 1 арт. 13, ч. 1 арт. 292).
5 сакавіка 2021 года Генпракуратура Беларусі звярнулася да Генпракуратуры Літвы з просьбай аб выдачы Святланы Ціханоўскай. Пазней у той жа дзень улады Літвы паведамілі, што не маюць намеру выдаваць палітычных уцекачоў аўтарытарным рэжымам. 29 сакавіка генпракурор Андрэй Швед паведаміў журналістам, што Святлана Ціханоўская фігуруе ва ўзбуджанай крымінальнай справе аб падрыхтоўцы тэракту групай асоб.
BMW G05
На паліўных элементах
2 снежня 2022 года BMW пачала дробнасерыйны выпуск вадароднай версіі — BMW iX5 Hydrogen. Машыны вырабляюцца ў Мюнхенскім цэнтры даследаванняў і інавацый. Зыходны аўтамабіль пастаўляецца туды з ЗША з завода BMW у. У кузаўным цэху доследнага заводу красовер атрымлівае новую падлогу, адаптаваную для размяшчэння двух вадародных бакаў, якія ўсталёўваюцца ў цэнтральным тунэлі і пад заднім сядзеннем. Сістэмы паліўных элементаў, размешчаныя пад капотам, са жніўня 2022 года вырабляюцца ў цэнтры БМВ кампетэнцыі па вадароду ў Гархінгу на поўнач ад Мюнхена. На этапе зборкі на машыну ўсталёўваюцца электрычныя кампаненты, батарэя, паліўныя элементы і электрарухавік. Пасля зборкі і афарбоўкі красоверы праходзяць усебаковую эксплуатацыйную праверку ў выпрабавальным цэнтры ў Ашхайме.
Святлана Георгіеўна Ціханоўская
Крымінальныя справы
У студзені 2023 года беларускае МУС аб’явіла структуры Святланы Ціханоўскай экстрэмісцкім фарміраваннем. Удзельнікам экстрэмісцкіх фарміраванняў па беларускім заканадаўстве пагражае турэмнае зняволенне.
Прыватнае жыццё
Замужам за Сяргеем Ціханоўскім. У іх двое дзяцей: дачка Агнія (нар. 2016), сын Карней (нар. 2010). Улетку 2020 года з-за паступаючых, па словах Святланы Ціханоўскай, пагроз падчас перадвыбарнай кампаніі, дзяцей вывезлі з Беларусі ў Літву. Сяргей быў супраць гэтага. Вывезці дзяцей і іх бабулю Святлане дапамагла галоўны рэдактар «Хартыі '97» Наталля Радзіна.
Па свайму веравызнанню Святлана належыць да РПЦ, аднак не з’яўляецца практыкуючай верніцай.
Валодае рускай, беларускай і англійскай мовамі.
Узнагароды і прэміі
9 верасня 2020 года Святлана Ціханоўская была ўдастоена спецыяльнага прыза міжнароднага эканамічнага форуму у Карпачы, арганізатарам якога штогод выступае польскі фонд «Інстытут усходнееўрапейскіх даследаванняў». У той жа дзень польскі палітык Дональд Туск, у сваім Твітары прапанаваў Еўрасаюзу вылучыць Ціханоўскую і яе мужа на Нобелеўскую прэмію міру. Пазней дэпутат нарвежскага парламента ад Хрысціянскай народнай партыі Гейр Тоскедал заявіў, што Ціханоўская будзе намінавана на Нобелеўскую прэмію міру ў 2021 годзе.
14 кастрычніка 2020 года Святлана Ціханоўская стала лаўрэатам прэміі Свабоды імя Джона Макейна, якая штогод прысуджаецца міжнародным Рэспубліканскім інстытутам.
У ліку іншых лідараў беларускай апазіцыі, 22 кастрычніка 2020 года аб’яўлена лаўрэатам прэміі імя Сахарава, якая штогод прысуджаецца Еўрапарламентам. Узнагароджанне было раскрытыкавана ў Дзяржаўнай думе Расіі. Уручэнне прэміі прайшло на сесіі Еўрапарламента 16 снежня.
18 снежня 2020 года Сейм Літвы прысудзіў штогадовую прэмію Свабоды беларускай апазіцыі. Цырымонія ўручэння адбылася 13 студзеня 2021 года, грашовы прыз у памеры 5000 еўра Ціханоўская вырашыла накіраваць сем’ям загінулых удзельнікаў пратэстаў у Беларусь.
25 снежня 2020 года расійская газета «Ведомости» назвала Святлану Ціханоўскую «чалавекам года» ў намінацыі «прыватная асоба».
21 студзеня 2021 года міністр замежных спраў Эстоніі Урмас Рэйнсалу ўручыў Святлане Ціханоўскай крыж «за заслугі».
У красавіку 2021 года Святлана Ціханоўская была ўзнагароджана «за актыўны ўдзел у барацьбе за дэмакратычныя свабоды і правы чалавека на тэрыторыі Беларусі».
17 снежня 2021 года разам з Марыяй Калеснікавай і Веранікай Цапкала была ганаравана прэміяй імя Карла Вялікага «[…] за іх мужную і натхняльную прыхільнасць […] волі, дэмакратыі і абароне праў чалавека».
У сакавіку 2023 года Святлане Ціханоўскай прысудзілі, а ў маі 2023 года ўручылі Міжнародную прэмію міру Тыпэрэры (Ірландыя) за 2022 год.
Ацэнкі
Паэтэса і публіцыстка Валянціна Аксак назвала Святлану Ціханоўскую «Рагнедай ХХІ стагоддзя».
Святлана Ціханоўская ўвайшла ў спіс 100 найбольш натхняльных і ўплывовых жанчын свету 2020 года паводле Бі-бі-сі. Трапіла ў топ-50 людзей 2020 года па версіі Bloomberg; было адзначана, што «яе неспадзяваная кампанія ператварылася ў самы вялікі выклік за ўсю гісторыю Аляксандра Лукашэнкі».
2021. На думку рэдакцыі, яна за некалькі тыдняў стала лідарам нацыі, а затым адзіным надзейным прадстаўніком Беларусі на міжнароднай арэне. Меркаванне аб тым, што С. Ціханоўская прайшла шлях да «нацыянальнага лідара», у студзені 2021 года аспрэчваў беларускі палітолаг Вольф Рубінчык.
30 студзеня 2021 года прэзідэнт Літвы Гітанас Наўседа вылучыў Святлану Ціханоўскую на прысуджэнне Нобелеўскай прэміі міру.
Спасылкі
Інтэрв’ю [[Брестская газета|Брестской газете] (19 лютага 2021)]
Лакнея
Лакнея — рака ў Капыльскім і Слуцкім раёнах Мінскай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Случ (басейн Дняпра).
Даўжыня ракі 36 км. Плошча вадазбору 274 км². Сярэднегадавы расход вады ў вусці 1,2 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,5 ‰.
Асноўны прыток — рака Вужанка (справа). Таксама рака прымае сцёк з каналаў меліярацыйнай сеткі.
Орачэны
О́рачэны або о́рачаны (鄂伦春族) — тунгуса-маньчжурскі народ, насельнікі Паўночна-Усходняга Кітая, пераважна ва Унутранай Манголіі і правінцыі Хэйлунцзян. Агульная колькасць (2010 г.) - каля 10 тыс. чал.
Гісторыя
Назва орачэнаў сустракаецца ўжо ў XVII ст. і можа паходзіць ад тунгускіх слоў "алень" ці "горы". Да гэтага часу яны насялялі паўночны бераг ракі Амур і, магчыма, з'яўляліся адной з груп эвенкаў-аленяводаў. Аднак сутычкі з рускімі казакамі вымусілі іх перасяліцца на поўдзень.
У сярэдзіне XX ст. колькасць орачэнаў значна скарацілася. Улады КНР надалі ім афіцыйны статус нацыянальнай меншасці, які прадугледжвае пэўныя прывілеі, стымулявалі аселасць і сацыяльна-эканамічныя пераўтварэнні. Ва Унутранай Манголіі была створана орачэнская тэрытарыяльна-адміністрацыйная адзінка. Аднак вынікам гэтых змен таксама стаў заняпад традыцыйнай культуры і роднай мовы орачэнаў.
Традыцыйная культура
Галоўнымі заняткамі орачэнаў здаўна з'яўляліся паўкачавое паляванне, збіральніцтва і рыбалоўства. Найбольш важным аб'ектам палявання з'яўлялася казуля. Орачэны наогул пазбягалі месц, дзе гэтая жывёла не жыла. Сушанае мяса казулі лічылася галоўнай ежай. Са скуры казулі шылі вопратку і абутак. Скуру здымалі з галавы разам з рогамі і выраблялі з яе шапкі. Паляванне на футравых звяроў мела больш камерцыйнае значэнне. Футра мянялі ў кітайцаў і манголаў на розныя тавары. Але мяса футравых звяроў таксама ўжывалася ў ежу. Раней орачэны славіліся як выдатныя стралкі з лука. Агнястрэльнай зброяй яны сталі карыстацца толькі ў XIX ст. Здабычай займаліся як мужчыны, так і жанчыны.
Земляробства з'явілася толькі ў сярэдзіне XX ст., аднак жывёлагадоўля была вядома здаўна. Орачэны трымалі коней, якіх выкарыстоўвалі для руху па гарах. Орачэнскія коні невялікія, затое вельмі цягавітыя, прывучаныя сілкавацца сушаным мясам і ягадамі.
Звычайным жытлом была разборная канічная каркасная канструкцыя з бярозавых жэрдак, якая накрывалася варанай бярозавай карай і шкурамі дзікіх жывёл. На швах для ўпрыгожвання прывязваліся скураныя пэндзлікі. У сярэдзіне жытла ладзіўся агмень. Падлогу рабілі двухслаёвую таксама са скуры, прычым на ніжнюю частку ішло да 50 скур. Верхняя частка хутка брудзілася, таму для яе бралі горшыя скуры, а часцяком і тканіны.
Орачэны падзяюцца на экзагамныя роды, шлюбы ўнутры якіх забаронены. Яны складаюцца з малых нуклеарных сем'яў. Глава сям'і — заўсёды мужчына.
Мова
Родная мова орачэнаў блізкая да паўднёвых дыялектаў эвенкійскай мовы, непісьменная. У наш час фактычна выцеснена кітайскай.
Рэлігія
Орачэны вераць у шматлікіх духаў прыроды, а таксама духаў-абаронцаў сям'і і рода. Рэліквіі-абярэгі захоўваюць на тычцы над жытлом. Практыкуюцца шматлікія табу. Нябожчыкаў хаваюць у дуплах дрэў. Орачэны шануюць мядзведзя. Раней праводзіліся мядзведжыя святы, якія аднак скончваліся рытуальным забойствам звера. У мінулым важную ролю ў грамадстве таксама адыгрывалі шаманы саман і удаю.
Гродзенскі раённы Савет дэпутатаў
Гродзенскі раённы Савет дэпутатаў — прадстаўнічы орган мясцовага самакіравання на тэрыторыі Гродзенскага раёна. У склад дэпутацкага корпуса ўваходзіць 30 дэпутатаў, якія абіраюцца па мажарытарнай сістэме. Тэрмін паўнамоцтваў — 4 гады.
Sverigetopplistan
Sverigetopplistan — нацыянальны (з кастрычніка 2007 года) шведскі хіт-парад. Раней называўся Topplistan і Hitlistan. З канца 2006 года ўдзел у чарце прымаюць таксама і песні ў лічбавым фармаце.
Радыё паведамленні
З 1976 па 2006 гады аб выніках хіт-параду паведамлялася па радыё Sveriges Radio P3. Затым P3 прадстаўляла вынікі толькі песен у лічбавым фармаце. У цяперашні час інфармацыю аб выніках чарта прадастаўляе сістэма Nielsen SoundScan.
Сала-Камачына
Сала-Камачына (Sala Comacina) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Ламбардыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Кома.
Насельніцтва складае 602 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 120 чал./км². Займае плошчу 5 км². Паштовы індэкс — 22010. Тэлефонны код — 0344.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
NGC 5682
NGC 5682 (іншыя абазначэнні — UGC 9388, MCG 8-27-2, ZWG 248.8, KUG 1432+488, IRAS14329+4853, PGC 52107) — спіральная галактыка з перамычкай (SBb) ў сузор’і Валапас.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Камуністычная партыя Украіны
Камуністычная партыя Украіны  — палітычная партыя ва Украіне, заснаваная ў 1993 годзе пасля зняцця забароны на стварэнне партый з камуністычнай ідэалогіяй ва Украіне. Нязменным лідарам партыі з моманту заснавання з’яўляецца Пётр Сіманенка.
Камуністычная партыя Украіны лічыць сябе пераемнікам Камуністычнай партыі Украіны ў складзе КПСС.
Івашкава (Холм-Жыркоўскі раён)
Івашкава (Ивашково) — вёска ў Холм-Жыркоўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Лехмінскага сельскага паселішча.
Гісторыя
Да 1917 года тэрыторыя ў складзе Бельскага павета Смаленскай губерні Расійскай імперыі. У 1918 годзе Смаленшчына абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі, а ў студзені 1919 года — Беларускай ССР, аднак у хуткім часе ўвайшла ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Масачусецкі ўніверсітэт у Лоўэлі
Масачусецкі ўніверсітэт у Лоўэлі (University of Massachusetts Lowell) — дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам даследчага ўніверсітэта, якая месціцца ў горадзе Лоўэл у штаце Масачусетс, ЗША.
Агульная характарыстыка
Гэта другая па велічыні дзяржаўная ўстанова адукацыі ў штаце. Універсітэт прапануе 120 праграм бакалаўрыяту, 43 магістратуры і 25 праграм аспірантуры, уключаючы нацыянальна прызнаныя праграмы ў галіне машынабудавання, крымінальнага правасуддзя, адукацыі, музыкі, навукі і тэхналогій і інш. Універсітэт з'яўляецца адным з нямногіх дзяржаўных універсітэтаў у Злучаных Штатах, якія прапануюць акрэдытаваныя ступені бакалаўра ў галіне метэаралогіі, тэхналогіі гуказапісу, ядзернай тэхнікі і вытворчасці пластмас. Гэта быў першы ўніверсітэт у ЗША, які прапанаваў атрымаць акадэмічную ступень у галіне музычнай адукацыі.
Невіняны
Невіня́ны (, Невиняны) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Даўгінаўскага сельсавета.
Ян Францавіч Пярно
Ян Францавіч Пярно (, маёнтак Скрале, Рыжскі павет,, Расійская імперыя (цяпер Латвія) — ) — удзельнік барацьбы за ўсталяванне бальшавіцкай улады ў беларускіх губернях.
Біяграфія
З 1914 у арміі, вёў рэвалюцыйную агітацыю на Заходнем фронце, з 1915 член Латышскай сацыял-дэмакратычнай групы ў Мінску. Пасля Лютаўскай рэвалюцыі 1917 член выканкома Мінскага Савета рабочых і салдацкіх дэпутатаў і член Мінскага камітэта РСДРП(б). У кастрычніку 1917 камісар зброевых майстэрняў 10-й арміі, з яго дапамогай узброены 1-ы рэвалюцыйны полк імя Мінскага Савета. Са студзеня 1919 член бюро Паўночна-Заходняга абласнога камітэта РСДРП(б) і выканкома Саветаў Заходняй вобласці Мінскана губернскага ВРК, у Мінскім губернскім харчовым камісарыяце. З 29 красавіка 1919 у складзе Арганізацыйнага бюро ЦК КП(б)ЛіБ. З сярэдзіны 1919 на партыйнай рабоце ў Смаленску. З 28 лютага па 5 лістапада 1921 старшыня Смаленскага губернскага выканаўчага камітэта, зыдучы з гэтай пасады па стане здароўя. Працягваў партыйную і гаспадарчую працу ў Маскве і Якуцку. З красавіка 1933 працаваў у жывёлагадоўчай галіне. З лістапада 1937 — на пенсіі.
Пахаваны ў калумбарыі Новадзявочых могілак
Нарачанская аперацыя
Нарачанская аперацыя — спроба наступлення расійскага войска Заходняга і Паўночнага франтоў 5 сакавіка — 17 сакавіка 1916 г. (18 сакавіка — 30 сакавіка па старым стылі) у ваколіцах Дзвінска і возера Нарач пад час Першай Сусветнай вайны.
Наступ распачаўся на просьбу саюзнікаў, у сувязі з іх цяжкім становішчам пад Вердэнам (Бітва пад Вердэнам). Мэта аперацыі — разгром 8-й і 10-й нямецкіх армій.
Аперацыя пачалася наступленнем 5-й арміі Паўночнага фронту з раёна паўночней Дзвінска і 2-й арміі Заходняга фронту з поўначы і поўдня возера Нарач на Свянцяны і Вількамір. Дапаможныя ўдары наносілі 12-я расійская армія Паўночнага фронту на Баўск, Шэнберг, 1-я армія Заходняга фронту на Відзы, Дукшты, і 10-я армія Заходняга фронту на Вільню. Пры поспеху была магчымасць адкінуць кайзераўскія войскі за межы Расійскай Імперыі.
З-за слабай артпадрыхтоўкі, расійскія войскі здолелі прасунуцца на 2-3 км толькі на відзенскамі і нарачанскіх накірунках. Найлепш пашчасціла 2-й арміі — яна ўклінілася ў 10-ю нямецкую армію на поўнач Нарачы на 2-9 км. Большага развіцця наступ не меў, не гледзячы на працяглыя атакі расійскіх войскаў. Дадатковым чыннікам стала і вясенняя бездараж, што не дазволіла своечасова падвозіць рэзервы і боезапас.
Беспаспяховая Нарачанская аперацыя аднак дазволіла на 2 тыдні спыніць наступ немцаў на Вердэн. Нямецкія часткі так патрэбныя на Заходнім фронце таксама не былі пераведзены супраць англійска-французскіх армій.
Перад падзеямі
На 1916 г. краіны Антанты планавалі ўзгодненыя наступы супраць Германіі, на Заходнім фронце — 1 ліпеня, на Усходнім — 15 чэрвеня.
Але поспехі герм. войск пад крэп. Вердэн у лютым 1916 вымусілі французскае камандаванне звярнуцца да ўсіх саюзных камандаванняў з просьбай пачаць свае наступы як мага хутчэй, каб палегчыць становішча франц. войск.
Руская стаўка пачала выпрацоўваць план паскоранага наступу на паседжанні камандуючых франтамі 24.2.1916.
План
Было пастаноўлена пачаць аперацыю адразу пасля сканчэння перагруповак (18 — 20 сакавіка), і наносіць галоўны ўдар левым флангам Паўночнага фронту (ген. Курапаткін) і правым флангам Заходняга фронту (ген. Эверт).
Галоўны ўдар
На кірунак галоўнага ўдару прызначаліся:
Кацярына Уладзіміраўна Даманькова-Зінгарэвіч
Кацярына Уладзіміраўна Даманькова-Зінгарэвіч (нар. Даманькова, Katsia Zingarevitch; нар., ) — Супермадэль свету-2006 («Supermodel of the World 2006»).
Біяграфія
Кацярына нарадзілася ў Мінску 19 верасня 1988 года ў сям’і Уладзіміра Валянцінавіча і Святланы Анатольеўны Даманьковых.
Нарачанская аперацыя
Дапаможныя ўдары
Галоўнаму ўдару мусілі судзейнічаць дапаможныя ўдары:
Кацярына Уладзіміраўна Даманькова-Зінгарэвіч
Біяграфія
Пачынала сваю прафесійную кар’еру, рэкламуючы адзін з брэндаў беларускага мабільнага аператара «БелСел». У другой палове 2004 года жыхары Беларусі маглі бачыць яе на плакатах вонкавай рэкламы, у прэсе і на постарах.
Нарачанская аперацыя
Развіццё
Удалы наступ ад Дзвінску — воз. Нарач на Коўну не толькі прарываў герм. фронт, але, пры некаторым поспеху, адрэзваў віленскую групоўку герм. войск і ад Коўны, і ад пераправаў праз Нёман.
У выпадку ўдачы прарыву планавалася ўдарамі 2А на Свянцяны — Вількамір і 5А — на Панявеж канчаткова разбіць германскія 8А і 10А (ген. Эйхгорн) і адкінуць іх за старую расійскую мяжу.
Кацярына Уладзіміраўна Даманькова-Зінгарэвіч
Біяграфія
Пасля заваявання тытула «Супермадэль свету» ў якасці ўзнагароды беларуска склала гадавы кантракт з «Ford Models» на суму ў 250 тысяч долараў ЗША. Зараз Кацярына Даманькова ўваходзіць у прафесійны мадэльны бізнес.
На конкурс «Супермадэль свету-2006» (Нью-Ёрк) Кацярына прыляцела з Парыжа (куды зноў адправілася пасля конкурсу для ўдзелу ў Тыдні высокай моды). Удзел у фінале змагання прынялі дзяўчыны з 38 краін свету. Прафесіяналізм і вонкавыя дадзеныя мадэлей ацэньвала журы з 20 суддзяў, і рашэнне аб прысуджэнні першага месца прадстаўніцы Беларусі было аднагалосным. Трэба адзначыць, што Беларусь тады ўпершыню ўдзельнічала ў конкурсе.
Па прызнанні беларускай прыгажуні, у прафесіі манекеншчыцы больш за ўсё яе прыцягвае магчымасць падарожнічаць і мець зносіны з новымі людзьмі.
Ханна (спявачка)
Ханна (сапраўднае імя — Ганна Уладзіміраўна Іванова; нар. 23 студзеня 1991) — расійская і фотамадэль.
Біяграфія
Ганна Іванова нарадзілася 23 студзеня 1991 года ў Чэбаксарах. З дзяцінства хацела стаць спявачкай. Скончыла музычную школу па класу фартэпіяна. Таксама прафесійна займалася спартыўнымі бальнымі танцамі, прымала ўдзел у розных спаборніцтвах у Расіі і за мяжой. Кандыдат у майстры спорту па спартыўных бальных танцах. У 2013 годзе скончыла філіял Санкт-Пецярбургскага дзяржаўнага эканамічнага ўніверсітэта па спецыяльнасці «Эканоміка і кіраванне на прадпрыемстве турызму і гасцінічнага гаспадаркі».
Нарачанская аперацыя
Паўночны фронт
12А — 1 корпус (фактычна); 5А — 5 дывізій; 1А — 1 корпус, 1 дывізія;
Ханна (спявачка)
Біяграфія
Неаднаразова станавілася пераможцай конкурсаў прыгажосці, сярод якіх «Міс Чувашыя — 2009», «Міс Волга — 2009», «Міс Апалон — 2009», Miss Viva Volga-Don — 2010, Miss Volga International — 2010, Miss Kemer International — 2010. Была фіналісткай конкурсу «Міс Расія 2010».
Нарачанская аперацыя
Заходні фронт
2А — 10 корпусаў; 350 тыс. чал., 1000 гармат; 10А — ?.
Ханна (спявачка)
Біяграфія
Некаторы час спявачка жыла ў Кіеве, здымалася ў тэлесерыялах, затым пераехала ў Маскву. Сольную музычную кар'еру Ханна пачатку ў 2013 годзе з песні «Я проста твая», на якую ў снежні быў зняты кліп. Вясной 2014 года яна запісала ў дуэце з Ягорам Кридом песню «Сціплым быць не ў модзе». У 2015 годзе была вядучай аўтарскай праграмы «Хіп-хоп чарт з Ханной» на тэлеканале RU.TV. У тым жа годзе выпусціла два сінгла — «Мама, я закахалася» і «Страціла галаву», — апошні з якіх трапіў у ратацыі вядучых радыёстанцый Расіі. У 2016 годзе Ханна прыняла ўдзел у Big Love Show ў СК «Алімпійскі» (Масква), а таксама выпусціла новы трэк «Амар Хайям». У тым жа годзе яна была вылучана на Прэмію Муз-ТБ 2016 ў намінацыі «Прарыў года».
Нарачанская аперацыя
Германскія войскі
10А — 10 дывізій; 75 тыс. чал., 400 гармат.
Ханна (спявачка)
Асабістае жыццё
З ліпеня 2015 года спявачка замужам за генеральным дырэктарам лэйбла Black Star Inc. Паўлам «Пашу» Кур'янавым. Яны пазнаёміліся на конкурсе прыгажосці «Miss Kemer International — 2010», дзе Ханна заняла 1-е месца. Ару займаецца прасоўваннем Ханны як спявачкі.
Нарачанская аперацыя
Наступ
Пачатку наступу папярэднічала 2-дзённая артпадрыхтоўка, наймацнейшая дасюль на Усходнім фронце, але вельмі недакладная.