cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ajax Corporation
У адрозненне ад кампаніі Acme, якая выпускае фантастычныя і сюррэалістычныя тавары, Ajax выпускае больш за звычайныя рэчы — фарбу, жавальную гумку, лямпачкі і гэтак далей.
Мяркуючы па ўсім карпарацыя «Аякс» мае шэраг даччыных кампаній або аддзяленняў, якія з’яўляюцца ў розных мультфільмах, напрыклад — «Ajax Ghost Exterminators», «Ajax Locksmiths», «Ajax Door Fixers», «Ajax Hairbow Wear Sale», «the Ajax Lost and Found» і іншыя. Таксама з’яўляецца тэлерадыёвяшчальнай кампаніяй.
Іншыя з’яўлення
У мультфільме «Том і Джэры» у эпізодах «A Mouse in the House» і «Trap Happy», з’яўляюцца дуэльные пісталеты маркі «Аякс» і фірма па знішчэнню грызуноў, адпаведна.
Даніловіч
Даніловіч — беларускае прозвішча.
NGC 4332
NGC 4332 (іншыя абазначэнні — UGC 7453, MCG 11-15-48, ZWG 315.33, IRAS12204+6607, PGC 40133) — спіральная галактыка з перамычкай (SBa) ў сузор’і Дракон.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога». 27 лютага 2009 года ў галактыцы была зарэгістравана ўспышка звышновай SN 2009an, прыналежная да тыпу Ia.
Страмбінела
Страмбінела (Strambinello) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Турын.
Насельніцтва складае 258 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 129 чал./км². Займае плошчу 2 км². Паштовы індэкс — 10010. Тэлефонны код — 0125.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Sant'Ilario di Poitiers.
Пётр Самсонавіч Касовіч
Біяграфія
Скончыў Маскоўскі ўніверсітэт (1887) і Пятроўскую земляробчую і лясную акадэмію (1889). У 1891—1894 гг. працаваў у Маскоўскім універсітэце, з 1902 г. прафесар кафедры глебазнаўства Пецярбургскага ляснога інстытута. З 1895 г. узначальваў Бюро па земляробству і глебазнаўству навуковага камітэта Міністэрства земляробства. У 1897 г. арганізаваў сельскагаспадарчую хімічную лабараторыю для вывучэння аграхімічных уласцівасцей глеб Расіі. У 1900 г. заснаваў “Журнал опытной агрономии” і дзесяць год рэдагаваў яго, зрабіўшы трыбунай агранамічнай навукі. У 1905—1907 гг і ў 1909—1911 гг. выконваў абавязкі абранага дырэктара Імператарскага ляснога інстытута. Ставіў палявыя вопыты па вывучэнні вапнавання глеб. Даказаў, што свабодны азот бабовыя расліны засвойваюць толькі праз карані, на якіх ёсць спецыяльныя клубеньчыкі (1889—1891); вызначыў растваральную ролю фізіялагічна кіслых аміячных угнаенняў, якія ўносяцца разам з фасфарытам. Першым у Расіі даследаваў кругаварот серы і хлору ў прыродзе (1913).
Алісія Алонса
Алі́сія Эрнэсці́на дэ ла Карыда́д дэль Ко́брэ Марты́нэс дэль О́ё (Alicia Ernestina de la Caridad del Cobre Martínez del Hoyo), сусветнавядомая пад імем Алі́сія Ало́нса (Alicia Alonso) ( — ) — кубінская балерына.
Мярэя
Мярэ́я — рака ў Горацкім раёне Магілёўскай вобласці і Дубровенскім раёне Віцебскай вобласці Беларусі і на мяжы са Смаленскай вобласцю Расіі, левы прыток Дняпра.
Назва
Назва Мярэя балцкага паходжання.
Корань Mer- / Mor- мае значэнне «стаячая вада» і суадносіцца з літоўскім marios «затока». Гэты корань у літоўскіх гідронімах Mera, Meraitis (у Швянчоніскім раёне).
У назве Мярэя балцкі гідранімічны пашыральнік -ej-, як у падняпроўскіх балцкіх гідронімах *Vedēja, *Rupēja, літоўскіх Asveja, Roveja , у назве возера Асвея. Блізкія яму пашыральнікі -ij-, -uj- у водных назвах тыпу Ілія, Бабруя. Пашыральнік -ej- выкарыстоўваецца ў літоўскім слова- і назваўтварэнні (tekėti «цекці» — tekėja «цячэнне»).
З назвай Мярэя перагукаецца назва маёнтка «Мярэя» (1514 г.), ад якой назва цяперашніх Мёраў. Так першапачаткова мусіла называцца Мёрскае возера або рака Мерыца, што з яго выцякае.
Водаапісанне
Даўжыня ракі 56 км, з іх 24 км у Беларусі. Плошча вадазбору 694 км². Вадазбор у межах Смаленскага ўзвышша. Расход вады ў вусці складае каля 4 м³/с.
Бярэ пачатак за 2 км у напрамку на ўсход ад вёскі Стараселле Горацкага раёна, вусце ў Дубровенскім раёне каля вёскі Александрыя. Даліна трапецападобная. Абалона двухбаковая, рэчышча звілістае, шырыня ракі ў межань 3—6 м. На рацэ каля аграгарадка Леніна знаходзіцца вадасховішча.
Ручай
Ручай — невялікі вадацёк, звычайна шырынёй ад некалькіх дзесяткаў сантыметраў да некалькіх метраў. Звычайна даўжыня ручая не перавышае некалькі кіламетраў, а глыбіня рэдка перавышае 1,5 метра. Скорасць ручаёў як правіла досыць вялікая (некалькі метраў у секунду).
Ручаі ўтвараюцца ад сцёку дажджавых, талых вод або пры выхадзе на паверхню падземных вод. Ручаі часцей за ўсё ўпадаюць у рэкі ці азёры.
Мярэя
Водаапісанне
Пачынаючы ад вёскі Баева Дубровенскага раёна і да самага вусця, па рацэ Мярэя праходзіць дзяржаўная мяжа паміж Беларуссю і Расійскай Федэрацыяй.
Страдань (рака)
Стра́дань — рака ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Правы прыток ракі Палата (басейн Заходняй Дзвіны).
Пачынаецца за 9 км на захад ад вёскі Дрэтунь у лясістай і забалочанай мясцовасці. Даўжыня ракі 14 км. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,7 м/км. Плошча вадазбору 70 км². У Страдань упадаюць ручаі (у тым ліку з азёр Беразіно і Пасужа) і невялікая рэчка Чарніца.
Хуэй-цзун
Хуэй-цзун ( — ) — восьмы імператар дынастыі Сун, мастак, каліграф, музыкант, майстар чайнай цырымоніі. Захапленне мастацтвамі прывяло яго да нядбайнасці дзяржаўнымі справамі і катастрофы: імперыя страціла свае паўночныя ўладанні, Кайфэн, адна з найвялікшых сталіц свету, быў разрабаваны. Палон імператарскага дома паклаў канец гісторыі Паўночнай Сун.
Біяграфія
Правілаў у 1100—1126 гадах. Забараніў будызм і заступаўся развіццю даасізму. Пісаў працы па медыцыне і філасофіі.
Аднаму з яго сыноў удалося збегчы на поўдзень Кітая. Там ён стаў заснавальнікам дынастыі Паўднёвая Сун, са сталіцай у Лін’яне (цяпер Ханчжоу). Новы імператар прыняў імя Гао-цзун (гады праўлення 1127—1162).
Сцяг Сейшэльскіх Астравоў
Дзяржаўны Сцяг Сейшэл - прыняты 18 чэрвеня 1996 года. Блакітны колер на сцягу адлюстроўвае неба і мора, якія атачаюць Сейшэльскія астравы, жоўты - сонца, якое надае лёгкасць быцця, чырвоны колер адлюстроўвае ў сімвалічнай форме адзінства людзей і іх імкненне працаваць дзеля міру, адзінства і любові, белы ўяўляе вяршэнства права, зялёны - зямлю і навакольную жывую прыроду.
Гісторыя
Першапачатковы сцяг быў прыняты 29 чэрвеня 1976 года. Прыкладна праз год пасля гэтага адбыўся пераварот і быў прыняты сцяг Аб'яднанай народнай партыі Сейшэлаў, які праіснаваў да 1996 года.
Універсітэт імя Поля Валеры ў Манпелье
Універсітэт імя Поля Валеры ў Манпелье (Université Paul-Valéry-Montpellier) — французская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Манпелье.
Агульная характарыстыка
Універсітэт створаны ў 1970 годзе, таксама вядомы як 3-і Універсітэт Манпелье. Ён спецыялізуецца на літаратуры, гуманітарных і сацыяльных навуках, мовах і мастацтве. Яго галоўны кампус размешчаны на поўнач ад Манпелье, філіял таксама знаходзіцца ў Безье. Установа названа ў гонар французскага пісьменніка, паэта і філосафа Поля Валеры.
Роскіле (камуна)
Роскіле (Roskilde Kommune) — дацкая камуна ў складзе вобласці Зеландыя. Плошча — 211,88 км², што складае 0,49 % ад плошчы Даніі без Грэнландыі і Фарэрскіх астравоў. Колькасць насельніцтва на 1 студзеня 2008 года — 80687 чал. (мужчыны — 39587, жанчыны — 41100; іншаземныя грамадзяне — 3993).
Дэрвіш
Дэ́рвіш ( — derviš — бядняк, жабрак) тое ж, што і «каландар» або «календэр» — мусульманскі аналаг манаха, аскета, прыхільнік суфізму.
Разнавіднасці дэрвішаў
Дэрвішы бываюць вандроўныя і тыя, што жывуць у святынях («тэкіе», «ханака») пад пачаткам шэйха — ахоўніка парадку і статута суполкі. Дэрвішы, якія жывуць у святынях, часта валацужнічаюць, сілкуючыся мірской міласцінай, але перыядычна вяртаючыся для сумесных пастоў і малітваў.
У некаторых гарадах Сярэдняй Азіі (напр. Бухара, Самарканд і інш.) Для пражывання дэрвішаў гарадскія ўлады на казённыя сродкі або прыватныя ахвяраванні будавалі.
Адметнай асаблівасцю дэрвіша было адсутнасць уласнасці. Дэрвішу не належала казаць, напрыклад, «мой абутак» або «маё то і гэта» — у яго не павінна было быць уласнасці, паколькі ўсё належыць Богу. Калі ж дэрвіш чым-то і валодаў, то ён гэтым быў абавязаны дзяліцца. Калі дэрвіш не жыў у галечы, то ён кампенсаваў гэта шчодрасцю і гасціннасцю, калі ён гатовы быў усё аддаць свайму госцю, не пакідаючы нічога ні для сябе, ні нават для сваёй сям’і.
Часам дэрвішаў прылічаюць да манахаў — але гэта спрэчна, так як падабенства чыста знешняе, паколькі дэрвішы маглі ажаніцца, мелі ўласныя дамы і жылі сваім уласным жыццём.
Аксініт
Аксініт — рэдкі мінерал, складаны борасілікат класа крэмнезёма. Назву атрымаў ад ἀξίνη — «сякера» за вострую клінаватую форму галоўкі крышталя. Мінерал адкрыў Рэнэ Жуст Гаюі ў 1797 годзе. Утварае крышталі, друзы, масы фіялетавага, жоўтага, карычневага і іншых колераў. Бляск шкляны. Празрысты да паўпразрыстага. Цвёрдасць 6,5-7. Шчыльнасць 3,2-3,3 г/см³. Трапляецца ў кантактных метасаматычных пародах, гідратэрмальных жылах, спадарожнічае рудам металаў.
Далматава
Далматава (Далматово) — горад (з 1947) у Расіі, адміністрацыйны цэнтр Далматаўскага раёна Курганскай вобласці. Насельніцтва 14,7 тыс. чал. (2005). Заснаваны ў 1651 годзе.
Размешчаны на рацэ Ісець (прыток Табола).
Дзюдо на летніх Алімпійскіх гульнях 2016
Спаборніцтвы па дзюдо на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 года праводзіліся на «Арэне Карыёка 2» у раёне Бара-да-Тыхука ў Рыа-дэ-Жанейра з 6 па 12 жніўня 2016 года. Каля 386 спартсменаў разыгралі 14 камплектаў медалёў у адпаведнасці са сваімі весавымі катэгорыямі (7 мужчынскіх разрадаў і 7 жаночых).
NGC 4333
NGC 4333 (іншыя абазначэнні — MCG 1-32-34, ZWG 42.65, VCC 637, NPM1G +06.0337, PGC 40217) — галактыка ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Рычард (кароль Германіі)
Рычард Карнуолскі (Richard of Cornwall; 5 студзеня 1209, замак Уінчэстэр — 2 красавіка 1272, замак Беркхэмстэд, Хартфордшыр) — англійскі прынц з дынастыі Плантагенетаў, кароль Германіі (з 1257 года).
Біяграфія
Сын Іаана Беззямельнага і брат караля Англіі Генрыха III, граф дэ Пуацье (1225—1243), граф Корнуала (з 1227 года). Тройчы быў рэгентам Англіі (у 1253—1254, 1264 і з 1270 года).
У 1240 годзе Рычард, быўшы крыжаком, адплыў да Пталемаіды, але ў 1242 годзе без усякага поспеху вярнуўся ў Лондан.
У 1250 годзе ён уступіў у саюз з Папам Інакенціем IV, але ў 1252 годзе адмовіўся ад прапанаванай яму папам кароны Сіцыліі.
Пасля смерці Вільгельма Галандскага Рычард прыняў прапанаваную яму архібіскупам Кёльна і іншымі князямі нямецкую карону (13 студзеня 1257 года); некалькі разоў з’яўляўся ў Германіі, склікаў сейм, выдаваў законы супраць разбойнікаў, зацвердзіў прывілеі Страсбурга, Гагенау і іншых імперскіх гарадоў. Калі ў Англіі пачалася міжусобная вайна, Рычард устаў на бок свайго брата караля Генрыха III і ў бітве пры Льюісе (14 мая 1264) трапіў у палон да Сімона дэ Манфора, дзе прабыў у няволі 16 месяцаў. У апошні раз Рычард быў у Германіі ў 1268 годзе.
Дзякуючы сваім свінцовым і алавяным рудням у Корнуале, Рычард быў адным з найбагацейшых хрысціянскіх князёў свайго часу.
Пратэсты ў Трыпалі (люты 2011)
Пратэсты ў Трыпалі — шэраг акцый, беспарадкаў і сутыкненняў ў 2011 годзе паміж антыўрадавымі дэманстрантамі і сіламі, вернымі лівійскаму лідару Муамару Кадафі ў сталічным Трыпалі, якія адбыліся ў самым пачатку грамадзянскай вайны ў Лівіі. Тады ў горадзе адбыліся значныя хваляванні, але Трыпалі застаўся пад кантролем урада.
Пераклады Бібліі на шведскую мову
Упершыню Біблія была перакладзеная на шведскую мову ў час Рэфармацыі па загадзе караля Густава Вазы — адсюль яна і атрымала сваю назву — Біблія Густава Вазы. Яна значна паўплывала на развіццё шведскай мовы: у прыватнасці, у ёй былі ўведзеныя літары Ä і Ö. Новы Запавет быў выдадзены па–шведску ў 1526 годзе, а цалкам Біблія выйшла ў 1541 годзе.
Шведская царква
Біблія Густава Вазы стала Бібліяй рэфармаванай Шведскай царквы і рэдагавалася два разы: у 1618 і 1703 гадах. Гэтыя рэдакцыі атрымалі свае назвы па імёнах каралёў, што кіравалі ў гэтыя часы: адпаведна Біблія Густава II Адольфа і Біблія Карла XII. Апошняя афіцыйна ўжывалася Шведскай царквой да 1917 года.
Яшчэ ў 1773 годзе была створана камісія па новым перакладзе Бібліі, аднак пераклад, які пазней атрымаў назву Біблія Густава V, быў гатовы толькі ў 1917 годзе. За гэтыя 144 гады было таксама зроблена 10 перакладаў Новага Запавету.
Банюнын
Банюнын (Баню́нин) — вёска ў Кам’янка-Бузькім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Слабае ўзаемадзеянне
Сла́бае ўзаемадзе́янне, ці сла́бае я́дзернае ўзаемадзе́янне — адно з чатырох фундаментальных узаемадзенняў у прыродзе. У прыватнасці, яно адказвае за бэта-распад ядра. Гэтае ўзаемадзеянне называецца слабым, бо два іншыя ўзаемадзеянні, істотныя для ядзернай фізікі, (моцнае і электрамагнітнае), характарызуюцца значна большай інтэнсіўнасцю. Аднак слабае ўзаемадзеянне значна мацнейшае за чацвёртае з фундаментальных узаемадзеянняў, гравітацыйнае. Слабае ўзаемадзеянне з'яўляецца кароткадзейным — яно праяўляецца на адлегласцях, значна меншых за памеры атамнага ядра (характэрны радыус узаемадзеяння 10−18 м). Стандартная мадэль фізікі элементарных часціц апісвае электрамагнітнае ўзаемадзеянне і слабае ўзаемадзеянне як розныя праявы адзінага электраслабага ўзаемадзеяння, тэорыю якога распрацавалі каля 1968 года Шэлдан Глэшаў, Абдус Салам і Стывен Вайнберг. За гэтую работу яны атрымалі Нобелеўскую прэмію па фізіцы за 1979 год.
Ота Бёкель
Ота Бёкель (Otto Böckel; 1859—1923) — нямецкі фалькларыст і палітык, значны дзеяч радыкальнага германскага антысемітызму, які адным з першых стаў паспяхова выкарыстоўваць антысеміцкія настроі ў патрэбным яму ключы.
Біяграфія
Ота Бёкель нарадзіўся 2 ліпеня 1859 года ў Франкфурце-на-Майне. Бібліятэкар па прафесіі, ён спачатку вывучаў права ў Марбурскім унівэрсытэце, але кінуў яго дзеля вывучэння фальклору. Пазней слухаў лекцыі ў універсітэтах Гісена, Гейдэльберга і Лейпцыга, вывучаў мовы, і ў 1882 годзе атрымаў доктарскую ступень.
Прыйшоўшы ў 1986 годзе ў палітыку, Бёкель стаў весці агітацыю супраць антысэмітаў, якія ідуць на буксіры ў кансерватараў, патрабуючы адрачэння ад партыйнасці і ператварэння антысемітызму ў нацыянальную справу. У гэтым сэнсе яго брашура «Die Judenfrage als nationale Existenzfrage» з’явілася новым антысеміцкім лозунгам, варожа сустрэчаным кансерватыўнымі элементамі. Стаўшы ў 1887 годзе на чале створанай ім жа «Антысеміцкай народнай партыі», неўзабаве пераназванай у «Нямецкую партыю рэформ», ён канчаткова парваў з правым крылом антысэмітаў і павёў энергічную кампанію на карысць радыкальнага антысемітызму, якая скончылася шэрагам перамог: у 1887 годзе Ота Бёкель велізарнай большасцю галасоў быў абраны ад Марбурга ў Рэйхстаг, і адна з яго агітацыйных прамоў, выдадзеная брашурай пад назвай «Juden, die Könige unserer Zeit», вытрымала на працягу некалькіх месяцаў каля ста выданняў.
Сам Бёкель атрымаў мянушку «сялянскага караля», так як у сваіх прамовах, у процівагу кансерватыўным антысемітам, абараняў інтарэсы дробнага землеўладальніка і парабка. Агітацыя А. Бёкеля за перыяд 1887—1893 гг. мела велізарны поспех, і з шаснаццаці антысеміцкіх дэпутатаў рэйхстага 1893 года трынаццаць належала да фракцыі Бёкеля; яго поспех заахвоціў правых антысэмітаў пайсці насустрач дэмагагічным прыёмам «рэфармістаў», і калі ў 1894 годзе (на кангрэсе ў Айзенахе) адбылося прымірэнне паміж абедзвюма антысеміцкімі фракцыямі, Бёкель парваў зносіны з «збанкрутавалай» партыяй, абвясціўшы сябе пазапартыйным.
У 1900 годзе Ота Бёкель сумесна з арганізаваў «Нямецкі народны саюз» У 1903 годзе Бёкель праваліў выбары ў Марбургу, які з 1887 года бесперапынна пасылаў яго ў Рэйхстаг. У значнай ступені гэтаму спрыяла беспрынцыповасць Бёкеля, як радыкала, падчас найважнейшых галасаванняў у Рэйхстагу; там жа, дзе галасаванне з’яўлялася відавочнай здрадай палітычнай платформе радыкальных антысэмітаў, Бёкель, нароўні з іншымі прыхільнікамі новага кірунку ў антысемітызме, устрымліваўся ад падачы голасу; так, з 188 пайменных галасаванняў, якія адбываліся ў Рэйхстагу ў 1898—1903 гг. ён 144 разы устрымаўся ад падачы голасу.
З найбольш яркіх антысеміцкіх выступленняў Бёкеля ў парламенце варта адзначыць яго рэзкую прамову, вымаўленую ў 1902 годзе з нагоды Коніцкай справы, калі яўрэяў абвінавацілі ў забойстве студэнта Эрнста Вінтэра з рытуальнай мэтай.
З выдадзеных Бёкелем прац заслугоўваюць асаблівай увагі: «Die europäische Judengefahr» (1887) і «Die Quintessenz der Judenfrage» (1887). Акрамя таго, Бёкель з 1887 па 1895 год выдаваў штотыднёвы часопіс «Der Reichsherold». Пэўным поспехам карысталіся таксама і яго народныя песні.
Ота Бёкель памёр 17 верасня 1923 года ў Міхендорфе.
Біржынішке
Біржы́нішке (Biržiniškė) — вёска ў Ігналінскім раёне Уцянскага павета Літвы. Уваходзіць у склад Казіцішкіскай сянюніі. Размешчана за 5 км ад Губавы. Насельніцтва 7 чал. (2001 г.).
Хатлянскі сельсавет
Хатля́нскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Уздзенскага раёна Мінскай вобласці Беларусі. Цэнтр — аграгарадок (да 2010 г. вёска) Хатляны.
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1909 чалавек, з іх 94,8 % — беларусы, 3,6 % — рускія, 0,6 % — украінцы.
Наркаманія
Наркама́нія (ад  /narkē/ — аняменне, сон, і μᾰνία /mania/ — вар'яцтва, жарсць, цяга) — хранічная прагрэдыентная хвароба, якую выклікае ўжыванне рэчываў-наркотыкаў.
Этапы развіцця
Для наркатычнай залежнасці характэрна фазавае цячэнне з наяўнасцю ў сваёй структуры некалькіх паэтамных сіндромаў:
Характэрныя рысы
Асноўнай прыкметай наркаманіі з'яўляецца ўзнікненне абстынентнага сіндрому, як следства наяўнасці фізічнай залежнасці ад канкрэтнага рэчыва.
Бацятычы
Бацятычы (Батя́тичі) — вёска ў Кам’янка-Бузькім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Фінал чэмпіянату Еўропы па футболе 2016
Фінал чэмпіянату Еўропы па футболе 2016 (Finale du championnat d'Europe de football 2016) — футбольны матч, які адбыўся 10 ліпеня 2016 года на стадыёне Стад дэ Франс у Сен-Дэні, Францыя, які вызначыў пераможца чэмпіянату Еўропы 2016. Матч скончыўся перамогай Партугаліі.
Зборная Партугаліі заваявала права на выхад у фінал, калі 6 ліпеня перамагла зборную Уэльса з лікам 2:0 у асноўны час; зборная Францыі выйшла ў фінал пасля сваёй перамогі 7 ліпеня над зборнай Германіі з лікам 2:0 у асноўны час.
Раней Францыя двойчы брала ўдзел у фіналах Еўра: у 1984 годзе, у хатнім для сябе Еўра, французы абгулялі зборную Іспаніі, а праз 16 гадоў французская каманда выйграла зноў, адолеўшы ў фінале зборную Італіі (чэмпіянат Еўропы праходзіў у Бельгіі і Нідэрландах). Зборная Партугаліі ніколі ў сваёй гісторыі чэмпіянаты Еўропы не выйгравала, а ў фінале была толькі аднойчы: у хатнім для сябе Еўра партугальцы прайгралі галоўнай сенсацыі турніру — зборнай Грэцыі.
Усяго да гэтага моманту каманды сустракаліся 24 разы, прычым першая сустрэча паміж зборнымі здарылася ў 1926 годзе і скончылася перамогай «сініх» 4:2 (матч праходзіў у Тулузе і насіў таварыскі характар). З 24 сустрэч Францыя выйграла 18, Партугалія — 5, яшчэ адна сустрэча скончылася ўнічыю. Апошнюю перамогу над французамі партугальцы атрымалі ў 1975 годзе, наступныя 10 гульняў сканчаліся на карысць Францыі. Усе тры турнірныя сустрэчы таксама засталіся за французамі (паўфінал Еўра-1984, паўфінал Еўра-2000 і паўфінал чэмпіянату свету 2006).
Зборная Партугаліі абгуляла зборную Францыі ў дадатковы час. Пераможны гол на 109-й хвіліне забіў Эдыр.
Стадыён
Фінал адбыўся на стадыёне Стад дэ Франс у Сен-Дэні, прыгарадзе Парыжа. Перад пачаткам матчу на стадыён выляцеў рой матылькоў, што выклікала некаторае раздражненне ігракоў і трэнераў. Адбылося гэта таму, што працаўнікі на стадыёне ў дзень матчу пакінулі асвятленне ўключаным, што і прыцягнула насякомых.
Агляд
Францыя зрабіла стаўку на хуткі гол і ўжо на старце гульні мела шэраг магчымасцей. На восьмай хвіліне матчу капітан і лепшы бамбардзір зборнай Партугаліі Крыштыяну Раналду атрымаў траўму ў сутыкненні з французскім нападнікам Дымітры Пае. Ён спрабаваў працягнуць гульню, аднак усё ж быў заменены на 25 хвіліне; на поле выйшаў Рыкарду Куарэжма. Sports Illustrated адзначыў, што Францыя магла забіць на 10-й, 34-й, 66-й і 84-й хвілінах. У другім тайме Партугалія зрабіла астатнія дзве замены, на поле выйшлі Жуан Матынью і Эдыр; Дзідзье Дэшам таксама зрабіў у другім тайме дзве замены, выпусціўшы на поле Кінгслі Камана і Андрэ-П'ера Жыньяка. Галявыя шанцы ў Партугаліі з'явіліся толькі ў дадатковы час. Спачатку Рафаэл Герэйру патрапіў у перакладзіну са штрафнога, а другі шанец быў рэалізаваны: Эдэр далёкім ударам уразіў браму Уго Льярыса на 109-й хвіліне. Эдыр патрапіў даклдана ў правы ніжні вугал брамы. Дэшам паспрабаваў пераламаць ход матчу, выпусціўшы на астатнія 10 хвілін матчу нападаючага Антані Марсьяля, аднак і гэта не дапамагло — зборная Партугаліі ўпершыню ў сваёй гісторыі стала чэмпіёнам Еўропы.
Сцяг Сенегала
Дзяржаўны сцяг Сенегала - прыняты 20 жніўня 1960 года. У каляровым афармленні выкарыстаны панафрыканскія колеры.
Чырвоны колер з'яўляецца знакам пралітай крыві ў барацьбе за незалежнасць часоў каланіяльнай эпохі і сімвалізуе афрыканскі сацыялізм. Жоўты - колер золата і багацце, азначае дабрабыт, які прынясе калектыўная праца. Зялёны выказвае надзею на добрую будучыню і прагрэс.
Страмбіна
Страмбіна (Strambino) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Турын.
Насельніцтва складае 6333 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 274 чал./км². Займае плошчу 22 км². Паштовы індэкс — 10019. Тэлефонны код — 0125.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Какушкіна
Какушкіна (Какушкино) — вёска ў Смаленскай вобласці Расіі, у Сафонаўскім раёне. Насельніцтва — 17 жыхароў (2007).
Геаграфія
Размешчана ў цэнтральнай частцы вобласці за 20 км на паўднёвы ўсход ад горада Сафонава, за 10 км на поўнач ад аўтадарогі, на беразе ракі Малая Костра. За 12 км на поўнач ад вёскі чыгуначная станцыя Міціна.
Безье
Безье (Béziers) — камуна (муніцыпалітэт) у Францыі ў рэгіёне Аксітанія недалёка ад Міжземнага мора.
Гэта адзін са старэйшых гарадоў Францыі: шматлікія археалагічныя раскопкі, якія праводзіліся з 1980-х гадоў, паказалі, што ён быў заснаваны грэкамі ў VII стагоддзі да нашай эры. Размешчаны на беразе ракі Орб, Безье з’яўляецца другім па колькасці насельніцтва муніцыпалітэтам у дэпартаменце Эро пасля Манпелье і пятым у рэгіёне Аксітанія з 78 000 жыхарамі. Вядомасць Безье паходзіць, у прыватнасці, ад вінаградарства, мясцовай зборнай па рэгбі і фэсту, які праходзіць тут кожнае лета каля 15 жніўня.
Алекс Джэймс
Алекс Джэймс (Alex James; ) — басіст групы Blur. Пасля распаду групы купіў сырны завод, дзе вырабляе сыр Blue Monday. Сыр названы ў гонар песні брытанскай групы New Order. Жыве ў маленькім доме ў вёсцы.
Доўгачасовая памяць
Доўгачасовая памяць — шматзначны тэрмін, які сустракаецца як у нейрафізіялогіі, так і ў псіхалогіі. Можа азначаць:
Сцяг Таліна
Сцяг Та́ліна (Tallinna lipp) — афіцыйны сімвал горада Таліна, сталіцы Эстоніі.
Апісанне
Сцяг Таліна ўяўляе сабой палотнішча з суадносінамі бакоў 1:2, падзеленае на тры сінія і тры белыя гарызантальныя паласы аднолькавай шырыні, якія чаргуюцца ў палажэнні: сіняя вышэй, белая ніжэй. Стандартныя памеры — 1600×800 мм.
Вэлыкэ Калодна
Вэлыкэ Калодна (Вели́ке Колодно) — вёска ў Кам’янка-Бузькім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
NGC 4334
NGC 4334 (іншыя абазначэнні — UGC 7458, MCG 1-32-35, ZWG 42.66, VCC 638, IRAS12208+0744, PGC 40218) — галактыка ў сузор’і Дзева.
Дарога Р61
Дарога  — аўтамабільная дарога рэспубліканскага значэння ў Беларусі, якая злучае Узду, Капыль і вёску Гулевічы. Працягласць — 70 км. Праходзіць па тэрыторыі Уздзенскага і Капыльскага раёнаў Мінскай вобласці.
Пантыяк (правадыр)
Пантыяк (Obwandiyag, Pontiac; каля 1720 - 20 красавіка 1769 гг.) — ваенны правадыр індзейцаў атава, арганізатар барацьбы супраць каланіяльнай экспансіі Вялікабрытаніі ў Паўночнай Амерыцы.
Згодна паданням, Пантыяк нарадзіўся ў сям'і мужчыны з племені атава і жанчыны з племені аджыбвэ. З 1746 г. удзельнічаў у Сямігадовай вайне як правадыр канфедэрацыі Рада трох агнёў на баку Францыі супраць індзейцаў, што знаходзіліся ў саюзе з Вялікабрытаніяй. У канцы вайны садзейнічаў замірэнню паміж індзейцамі і брытанскімі ваеннымі. Аднак 27 красавіка 1763 г. арганізаваў раду прадстаўнікоў розных плямён, насельнікаў рэгіёна Вялікіх азёр, і заклікаў іх да паўстання. Пантыяк спасылаўся на волю Вялікага Духа, выступаў супраць захопу каланістамі традыцыйных паляўнічых тэрыторый, ужыванню індзейцамі алкаголю, еўрапейскіх звычаяў і зброі.
Ваенныя дзеянні супраць брытанцаў пачаліся 7 мая 1763 г. з асады крэпасці Дэтройт. Аднак ваенныя былі папярэджаны індзейцамі, таму здолелі арганізаваць абарону. Канадскія пасяленцы аказвалі дапамогу правіянтам як брытанцам, так і паўстанцам на чале Пантыяка. 31 ліпеня брытанцы прарвалі аблогу, але актыўныя ваенныя дзеянні працягваліся да кастрычніка. З часткай набліжаных Пантыяк адступіў на поўнач Агаё, дзе працягваў напады на брытанскія гарнізоны. Улетку 1766 г. брытанцы ўвялі ў Агаё дадатковыя войскі і такім чынам зрабілі супраціўленне індзейцаў рызыкоўным. Правадыры мясцовых плямён разам з Пантыякам сустрэліся з брытанскім камандаваннем і заключылі дагавор аб замірэнні.
У 1768 г. Пантыяк разам з групай атава перасяліўся на тэрыторыю сучаснага штата Індыяна, пры гэтым згубіў становішча правадыра. 20 красавіка 1769 г. ён быў забіты прадстаўнікамі племені каскаскія.
У гонар Пантыяка названыя гарады ў штатах Мічыган, Ілінойс, Індыяна, а таксама ў канадскім Квебеку. Акрамя таго, імя Pontiac насіла таксама марка легкавых аўтамабіляў кампаніі General Motors, якая выпускалася з 1926 г. да 2010 г.
Слагельсэ (камуна)
Слагельсэ (Slagelse Kommune) — дацкая камуна ў складзе вобласці Зеландыя. Плошча — 567,34 км², што складае 1,32 % ад плошчы Даніі без Грэнландыі і Фарэрскіх астравоў. Колькасць насельніцтва на 1 студзеня 2008 года — 77457 чал. (мужчыны — 38365, жанчыны — 39092; іншаземныя грамадзяне — 3354).
Каменка (Гагарынскі раён)
Каменка (Каменка) — вёска ў Гагарынскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Пакроўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Australian Square Kilometre Array Pathfinder
Australian Square Kilometre Array Pathfinder (ASKAP) (Аўстралійскі пуце-пошукавы масіў плошчай у квадратны кіламетр) — радыётэлескоп, што належыць CSIRO, размешчаны ў на захадзе Аўстраліі.
Знаходзіцца на захадзе Аўстраліі за 315 км на паўночны захад ад горада Гералдтан у радыёастранамічнай абсерваторыі. З’яўляецца комплексам асобных радыётэлескопаў аб’яднаных у адну сістэму. Складаецца з 36 антэн дыяметрам у 12 метраў кожная, аб’яднаных у адну вялізную мультывібратарную антэнную рашотку. Будаўніцтва абышлося ў 155 мільёнаў долараў.
ASKAP адкрыты напачатку кастрычніка 2012 года і ўяўляе сабой першую фазу ў будаўніцтве найбуйнейшага ў свеце радыётэлескопа Square Kilometre Array (SKA), будаўніцтва якога плануецца скончыць да 2019 года.
Кіпрыян Карфагенскі
Кіпрыя́н Карфаге́нскі (Thascius Caecilus Cyprianus; ? — ) — епіскап карфагенскі і майстэрскі лацінскі багаслоў, асноўныя сачыненні якога прысвечаныя асэнсаванню пытанняў адступніцтва і расколу. Стваральнік кананічнага вучэння аб адзінстве царквы і яе іерархічнай структуры. Кіпрыян, які называў сваім настаўнікам Тэртуліяна, правёў у Карфагене тры памесных сабора, падчас якіх перамагло яго меркаванне пра тое, што «той не можа ўжо мець Айцом Бога, хто не мае маці Царкву». Адзінства царквы, па Кіпрыяну, выяўляецца не ў меркаваннях нейкага «епіскапа епіскапаў», а ў саборнай згодзе епіскапаў, у роўнай меры надзелены дабрынёй Святога Духа і самастойных ў кіраванні сваёй паствай. Найцяжэйшымі грахамі Кіпрыян лічыў апастасію (адступніцтва) і схізму (раскол).
Арканджэла Карэлі
Арканджэла Карэлі (Arcangelo Corelli;  — ), вядомы італьянскі скрыпач і кампазітар музыкі барока.
З 13 год ён вучыўся на скрыпку ў м. Балонья, і ў пачатку 1670-х пераехаў у Рым, дзе ён нанімаўся як скрыпач да найбольш выбітных патронаў музыкі. Ад 1690 па сваю смерць, ён як скрыпач-віртуоз займаў пасаду дырэктара музыкі ў найбольш актыўнага рымскага патрона Кардынала П’етра Атабіні. У 1700, Карэлі стаў лідарам музычнай секцыі знакамітага музычнага таварыства Акадэміі Санта Сечылія (Academia di Santa Cecilia).
Карэлі быў найбольш вядомым кампазітарам свайго часу ў жанрах трыа санаты і канчэрта гроса. Ён добра вядомы за сваі 48 трыа санаты для дзвюх скрыпак і басо кантынуа опера 1-4 (1681—1694), яго 12 сольных скрыпічных санаты, опус 5 (1700), і яго 12 канчэрці гросі, опус 6 (створаны перад 1700, апублікаваныя ў 1714).
Катайск
Размешчаны на рацэ Ісець (прыток Табола).
Тэадор Хоземан
Тэадор Хоземан (ням.: Theodor Hosemann;, Брандэнбург-на-Хафелі, правінцыя Брандэнбург, каралеўства Прусія — , , Германская імперыя) — нямецкі жывапісец, малявальшчык, ілюстратар і карыкатурыст. Педагог, прафесар (з 1857). Сапраўдны член Прускай каралеўскай акадэміі мастацтваў (з 1860).
Біяграфія
Нарадзіўся ў сям’і прускага афіцэра. У 1819 годзе ў 12-гадовым узросце быў прыняты вучнем у Дзюсельдорфскае літаграфічнае выданне «Arnz & Winckelmann». У 1822 годзе Т. Хоземан ужо быў пастаянным работнікам выдавецтва, гравёрам. Тады ж паступіў на вучобу ў Дзюсельдорфскую Акадэмію мастацтваў.
У 1842—1855 гадах быў членам літаратурнага таварыства Тунэль цераз Шпрэе. У 1850-х гадах ён таксама быў звязаны з нямецкай літаратурнай групай Рутлі, рэдагаваў свой штогоднік, упрыгожаны выгравіраванымі ім ілюстрацыямі.
У 1857 годзе быў прызначаны прафесарам Прускай каралеўскай акадэміі мастацтваў (Königlich Preußische Akademie der Künste, цяпер Берлінская акадэмія мастацтваў). У 1860 годзе стаў правадзейным членам гэтай Акадэміі.
Акрамоній
Акрамоній (Acremonium) — род недасканалых грыбоў. Класіфікаваны ў 1809 годзе.
Апісанне
Міцэлій добра раэвіты, з перагародкамі, бясколерны. Канідыяносды простыя, шылападобныя, накшталт бакавых адгалінаванняў гіфаў, зрэдку з 1—2 галінкамі. Канідыі бясколерныя або афарбаваныя, у ланцужках ці склееныя сліззю ў несапраўдныя галоўкі.
Пашырэнне
Пашыраны па ўсім зямным шары. На Беларусі адзначана 5 відаў, найбольш вядомы, ,.
Асаблівасці біялогіі
Сапратрофы і паразіты. Жывуць ца раслінных, цэлюлозазмяшчальных субстратах, у глебе, на сене, гнілых яблыках, пашкоджаных клубнях бульбы, жывых раслінах і скуры чалавека і жывёл.
Патагенныя віды выклікаюць міцэтомы, паверхневыя (трыхафітоідныя) і глыбокія (гумозныя) паражэнні скуры, слізістых абалонак, іншы раз — унутраных органаў чалавека і жывёл.
Класіфікацыя
Да роду адносяць 207 відаў:
•
Драконы (Міжзем’е)
Драконы, Цмокі (англ. Dragons) - істоты, якія фігуруюць у легендарыюме Дж. Р. Р. Толкіна. Практычна цалкам запазычаныя Толкінам з еўрапейскай міфалогіі.
Акрамя словы dragon (запазычанага з французскай мовы), Толкін перыядычна выкарыстоўвае словы drake (першапачаткова англійскі тэрмін, ад стар.-англ. Draca, якое, у сваю чаргу, паходзіць ад лац. Draco) і worm (агульнапрынятае значэнне - «чарвяк», ад стар.-англ. wyrm - «змей», «цмок»).
РАК «Берсерк»
РАК «Берсерк» — рабатызаваны агнявы комплекс, распрацаваны ў Беларусі ў 2018 годзе. Баявая машына абсталявана спаранымі чатырохствольнымі авіяцыйнымі хуткастрэльнымі кулямётамі ГШГ-7,62 і прызначана для знішчэння малапамерных беспілотных лятальных апаратаў і жывой сілы праціўніка. Упершыню шырокай публіцы «Берсерк» быў прадстаўлены на парадзе войск Мінскага гарнізона 3 ліпеня 2019 года да Дня Незалежнасці Рэспублікі Беларусь. Дэманстраваўся баявы робат і падчас 9-й Міжнароднай выставы ўзбраення і ваеннай тэхнікі MILEX-2019, якая прайшла ў Мінску. 9 мая 2020 года рабатызаваны агнявы комплекс быў прадэманстраваны на парадзе ў Мінску ў гонар 75-годдзя Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне.
Шасі
Распрацоўваючы шасі для «Берсерка», канструктары спыніліся на гусенічным варыянце. Прычына ў тым, што машына павінна быць устойлівай пры стральбе, таму як у кулямётаў ГШГ-7,62 дастаткова моцная аддача. Сама канструкцыя шасі была прынята ў суадносінах 1:3 (вышыня да шырыні). Менавіта гэты варыянт, разам з нізкім цэнтрам цяжару забяспечваў максімальную ўстойлівасць пры стральбе. Акрамя таго, дзякуючы развязаным перадачам, як у танка Т-90, баявы робат можа круціць гусеніцу ў розныя напрамкі і фактычна разгортвацца на месцы. Машына валодае нізкім удзельным ціскам на грунт і таму валодае высокай праходнасцю.
На шасі змантаваны 6 блокаў (па 3 з кожнага боку), дымавых гранат Сістэма 902 «Туча».
Узбраенне
Баявая платформа абсталявана спаранымі чатырохствольнымі авіяцыйнымі кулямётамі ГШГ-7,62. Зброя распрацавана АТ Канструктарскае бюро прыборабудавання імя А. Г. Шіпунова і валодае высокай хуткастрэльнасцю — да 6000 стрэлаў у хвіліну. Эфектыўная далёкасць стральбы складае каля 600 метраў, а максімальная — да 1000 метраў.
Дзякуючы замене сістэмы кручэння ствалоў з газавай на электрычную, кулямёты «Берсерка» здольны забяспечыць тэмп стральбы ад 400 да 6000 стрэлаў у хвіліну. У зброю выкарыстоўваюцца патрон 7,62×54R.
Кіраванне
З мэтай рэалізацыі канцэпцыі інфарматызацыі зброі, дзе кожная адзінка тэхнікі або баец — гэта інфармацыйны вузел у аўтаматызаванай сістэме кіравання, баявы робат інтэграваны ў АСК «Альянс».
Напрыклад, усталявалі інтэлектуальны прыцэл на зброю або апранулі на салдата кардыёметр і сістэму жыццёвых паказчыкаў, значыць, атрымалі яшчэ адну крыніцу інфармацыі. Як вынік — камандзір не толькі бачыць абстаноўку на поле бою ў рэжыме рэальнага часу, але і ведае аб стане таго ці іншага байца.
Баявы робат мае памехаабаронены радыёперадавальнік, як для сігналаў тэлеметрыі, так і для перадачы відэасігналу высокай выразнасці. Радыус устойлівага кіравання РАК складае — у горадзе каля 2 кіламетраў, а на адкрытай мясцовасці — больш за 5 кіламетраў.
Куляб
Назва горада, відаць, паходзіць ад тадж. «Кӯлоб» - «азёрная вада».
РАК «Берсерк»
Сістэма навядзення
На РАК устаноўлена чатырохканальная з шырокім і вузкім палямі гледжання оптыка-электронная станцыя «Чыж» беларускай распрацоўкі. Пры дапамозе відэа- і цеплавізійнага каналаў з шырокім полем зроку забяспечваецца пошук мэты, а з вузкім зрокам — забяспечваецца захоп і суправаджэнне знойдзенага аб’екта.
Куляб
Горад упершыню згадваецца пад сучаснай назвай у XIII стагоддзі.
Горад Куляб, які адзначыў сваё 2700-годдзе ў 2006 годзе, на працягу многіх стагоддзяў быў важным палітычным, гандлёва-эканамічным і культурным цэнтрам вялізнай Хатлонскай вобласці. Горад знаходзіўся на адной з галінак Вялікага Шаўковага шляху і меў цесныя гандлёва-эканамічныя і культурныя сувязі з многімі краінамі Усходу і Захаду.
РАК «Берсерк»
Сістэма навядзення
Па сваіх тэхнічных характарыстыках цеплавізійны модуль мае дазвол матрыцы 640х480 пікселяў, тэлевізійны модуль — 1600х1200 пікселяў, тэлевізійны (аглядны) модуль — 2330х1750 пікселяў.
Бірышке
Бі́рышке (Byriškė) — вёска ў Ігналінскім раёне Уцянскага павета Літвы. Уваходзіць у склад Казіцішкіскай сянюніі. Размешчана за 8 км ад Губавы.
Кашкіна (Сафонаўскі раён)
Кашкіна (Кашкино) — вёска ва ў Сафонаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у Беленінскае сельскае паселішча.
Геаграфія
Размешчана ў цэнтральнай частцы вобласці за 7 км на поўнач ад горада Сафонава, у 3 км на поўнач ад аўтадарогі.
Насельніцтва — 10 жыхароў (2007).
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупавана нямецкімі войскамі ў верасні 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе. .
Эканоміка
Фермерскія гаспадаркі.
Tom Clancy’s Splinter Cell: Chaos Theory
«Tom Clancy’s Splinter Cell: Chaos Theory»  — відэагульня ў жанры стэлс-экшэн, трэцяя частка серыі гульняў «Splinter Cell», распрацаваная канадскай студыяй «Ubisoft Montreal» і першапачаткова выдадзеная кампаніяй «Ubisoft» для платформаў: «Microsoft Windows», «PlayStation 2», «Xbox» і «Nintendo GameCube». Гульня выйшла ў сакавіку 2005 года ў ЗША і ў красавіку таго ж года ў Еўропе. Былі выпушчаныя партатыўныя версіі для мабільных тэлефонаў, «N-Gage» і «Nintendo DS», распрацаваныя французскай студыяй «Gameloft». Планавалася версія для «Game Boy Advance», але пазней яна была адменена. Рэмейк гульні пад назвай «Tom Clancy’s Splinter Cell 3D» быў выпушчаны для партатыўнай кансолі «Nintendo 3DS» ў красавіку 2011 года ў ЗША і ў сакавіку таго ж года ў Еўропе. Палепшаная версія «Chaos Theory» выйшла ў верасні 2011 года для сэрвісу «PlayStation Network» для «PlayStation 3» як частка калекцыйнага выдання «Splinter Cell Trilogy». Гульня стала даступная для запампоўкі для «Xbox 360» у красавіку 2008 года і для «Xbox One» у чэрвені 2019 года. У Расіі і краінах СНД лакалізаваную версію гульні выпусціла кампанія «Game Factory Interactive» у кааперацыі з «Руссобит-М».
У «Tom Clancy’s Splinter Cell: Chaos Theory» галоўнага героя Сэма Фішэра агучыў акцёр Майкл Айронсайд. На ролю агучкі Ірвінга Ламберта ― начальніка Сэма Фішэра ― вярнуўся Дон Джордан, які адсутнічаў у мінулай частцы серыі і якога замяняў Дэніс Хэйсберт. Саўндтрэк да гульні напісаны вядомым электронным музыкам Амонам Тобінам і выйшаў у 2005 годзе на лэйбле «Ninja Tune».
Дзеянне гульні адбываецца ў рэальным свеце ў розных кропках зямнога шара. Гулец выступае за Сэма Фішэра, галоўнага героя серый гульняў «Splinter Cell», спецыяльнага агента сакрэтнага падраздзялення Агенцтва Нацыянальнай Бяспекі ЗША пад назвай Трэці эшалон.
У пераважнай большасці гульня атрымала станоўчыя водгукі ад вядучых гульнявых выданняў. «Metascore» Chaos Theory на «Metacritic» складае 92 балы са 100 для версіі «Microsoft Windows», 87 балаў для версіі «PlayStation 2» і 94 балы для версіі «Xbox».
Клушынка
Клушынка (Клушинка) — вёска ў Гагарынскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Пакроўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Галіцкае возера
Га́ліцкае возера (Га́личское озеро) — возера ў Кастрамской вобласці Расіі.
Плошча паверхні 75,4 км². Даўжыня 17 км, найбольшая шырыня 6,4 км, глыбіня да 5 метраў. Плошча вадазбору 872 км². Узровень вады ў возеры — 101 м над узроўнем мора. Катлавіна возера ледавікова-тэктанічнага паходжання, мае авальную форму, выцягнутая з захаду на ўсход. Роўныя берагі забалочаныя. Дно глеістае, у возеры буйныя запасы сапрапелю. З канца кастрычніка па красавік возера замярзае.
Галіцкае возера сілкуецца ў асноўным грунтавымі водамі. З усходняга боку ў яго ўпадаюць некалькі рэк, самыя буйныя — Чэлсма і Сярэдняя, выцякае Векса.
Сцяг Самалі
Дзяржаўны сцяг Самалійскай Рэспублікі (у 1969—1991 — Самалійскія Дэмакратычная Рэспубліка) — прыняты 1 ліпеня 1960 г., ён паўтарае сцяг Італьянскага Самалі, прынятага 12 кастрычніка 1954 г. Блакітны колер сцяга узяты са сцяга ААН, у падзяку за дапамогу, якую аказала ААН Самалі ў атрыманні незалежнасці ад Італіі. Пяць вяршыняў зоркі сімвалізуюць пяць абласцей, дзе жывуць самалійцы — Джыбуці, Кенія, Эфіопія і былое Брытанскае Самалі і Італьянскае Самалі.
Напірыша
Напірыша (літаральна «вялікі бог») — бог першародных вод у эламітаў.
Большасць даследчыкаў мяркуе, што культ гэтага бажаства паходзіць з усходняй эламскай вобласці Аншан. На мяжы 3 тысячагоддзя да н. э. і 2 тысячагоддзя да н. э. ён выціснуў культ Хумбана. Аднак існуе думка, што Напірыша — толькі эпітэт для Хумбана, чыё імя сакралізавалася.
Напірыша выяўляўся ў выглядзе змея або змеепадобнай істоты. Асобных месцаў для яго шанавання не было. Тым не меней, ён узгадваўся сярод асноўных багоў Элама, яму поруч з Іншушынакам быў прысвечаны храмавы комплекс у Чога-Занбіль, яго імя дадавалі ў асабістыя імёны валадароў.
Таван’яска
Таван'яска (Tavagnasco) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Турын.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Santa Margherita.
Меланхолік
Меланхо́лік (μέλαινα χολή, mélaina chole, мелэна холе, «чорная жоўць» ) — адзін з чатырох тыпаў тэмпераменту ў класіфікацыі Гіпакрата. Чалавека меланхалічнага тэмпераменту можна ахарактарызаваць як лёгка ранімага, схільнага глыбока перажываць нават нязначныя няўдачы, але вонкава млява рэагавальнага на навакольнае. Сярод меланхолікаў сустракаюцца такія выдатныя асобы, як французскі філосаф Рэнэ Дэкарт, англічанін Чарлз Дарвін, рускі пісьменнік Мікалай Васільевіч Гогаль, польскі кампазітар Фрэдэрык Шапэн, рускі кампазітар Пётр Ільіч Чайкоўскі. Яны здолелі пераадолець недахопы дадзенага тэмпераменту і творча выкарыстоўваць перавагі: высокую адчувальнасць нервовай сістэмы, тонкую рэакцыю на найменшыя адценні пачуццяў, глыбокія эмацыйныя перажыванні, якія адрозніваюцца вялікай устойлівасцю. Арыстоцель і зусім сцвярджаў, што ўсе знакамітыя і выбітныя людзі былі меланхолікамі.
Via Francigena
Дарога франкаў — другая па папулярнасці пасля шляху Св. Якава паломніцкая дарога сярэдневяковай Еўропы. Па ёй жыхары Англіі і Францыі ішлі ў Рым, а італьянцы — на поўнач, у Кентэрберы. Пры руху ў паўночным кірунку яна называлася дарогай франкаў (лац. Via Francigena), а пры руху на поўдзень — дарогай рымлян (лац. Via Romea).
Першыя сведчанні пра існаванне паломніцкага шляху з Італіі ў Францыю і назад (Iter Francorum) датуюцца 870-мі гадамі. У канцы X стагоддзя па гэтай дарозе прайшоў з Кентэрберы ў Рым архібіскуп Сігерык Сур'ёзны, які пакінуў апісанне свайго маршруту.
У класічным варыянце дарога праходзіла праз Вітэрба, Сіену, Луку, Луніджыяну, Павію, Іўрэю, Вялікі Сен-Бернар, Лазану, Безансон, Рэймс, Арас, Тэруан і Кале, аднак не выключаліся і іншыя маршруты. У канцы XX стагоддзя еўрапейскія ўрады сталі прадпрымаць меры для адраджэння пешага і веласіпеднага турызму па Via Francigena.
Сцяг Судана
Дзяржаўны сцяг Рэспублікі Судан (1969—1985 Дэмакратычная рэспубліка Судан) — прыняты 20 мая 1970 года. Сцяг складаецца з трох гарызантальных палос аднолькавай шырыні (чырвонага, белага і чорнага колеру), па-над імі злева накладзены зялёны трохкутнік. Усе чатыры колеры на сцягу — стандартныя панарабскія колеры. Чырвона-бела-чорны гарызантальны трыкалор таксама сустракаецца на сцягах шэрагу іншых дзяржаў арабскага свету (напрыклад Егіпта, Сірыі, Ірака і Емена).
Сольрэд (камуна)
Сольрэд (Solrød Kommune) — дацкая камуна ў складзе вобласці Зеландыя. Плошча — 39,99 км², што складае 0,09 % ад плошчы Даніі без Грэнландыі і Фарэрскіх астравоў. Колькасць насельніцтва на 1 студзеня 2008 года — 20759 чал. (мужчыны — 10255, жанчыны — 10504; іншаземныя грамадзяне — 770).
Пісар
Пісар, пісец (pisarz, писарь — «писец», писар — «писець») — сакратар суда у ВКЛ.
У Рэчы Паспалітай быў сакратарам, натарыусам, афіцыйна заняты у судах, канцылярыі, адміністрацыі грамадзянскай і вайсковай. У залежнасці ад кампетэнцыі былі прыкметныя пісарі: вялікі (wielki), вялікага двара (nadworny wielki), падатковы (skarbowy), рэзідэнцыі (żupny), маршалка (marszałkowski), падкоморыя (podkomorski), палкавыя (pułkowy), палявой (polny), магістратаў (grodzki), гарадскі (miejski), муніцыпальнай лаўкі (ławy miejskiej), гміны (gminny), суда сельскага (sądu wiejskiego), межавы (graniczny), земскі (ziemski), рэгістратар канцлера (kanclerza kancelarii kanclerskiej), дэкретовыя (dekretowy), судовы (wyroków), тунэльны (sztolni), рады (radziecki) і інш.
Клямяціна (Вышагорскае сельскае паселішча)
Клямяціна (Клемятино) — вёска ў Смаленскай вобласці Расіі, у Сафонаўскім раёне. Насельніцтва — 14 жыхароў (2007).
Геаграфія
Размешчана ў цэнтральнай частцы вобласці за 1,5 км на поўнач ад горада Сафонава, за 3,5 км на поўнач ад аўтадарогі. Уваходзіць у склад Драздоўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупавана нямецкімі войскамі ў верасні 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Аркадзь Пятровіч Мардвілка
Біяграфія
Падчас 1-й сусветнай вайны сям’я была ў бежанстве ва Уладзіміры. Там Мардвілка паступіў у гімназію. Вярнуўшыся ў Беларусь, працягнуў вучобу ў Слуцкай гімназіі. Першы верш апублікаваў у 1924 годзе, пасля выступаў як празаік і крытык. Быў членам «Маладняка», потым БелАПП. У 1926—27 гадах вучыўся на Фанетычных курсах новых моў у Ленінградзе; у 1927—29 гадах на педагагічным факультэце БДУ; у 1929—30 гадах на Вышэйшых курсах новых моў пры 2-м Маскоўскім дзяржаўным універсітэце. З 1931 годзе выкладаў англійскую мову ў Беларускім аўтадарожным інстытуце. Арыштаваны 15 мая 1933 года; прыгавораны да 3 гадоў высылкі. Працаваў перакладчыкам англійскай тэхнічнай літаратуры ў тэхнічным аддзеле Маскваволгабуда. З 1935 года жыў у Ташкенце. Выкладаў англійскую мову ў розных навучальных установах. У 1950 годзе экстэрнам скончыў Сярэднеазіяцкі ўніверсітэт. У 1956 абараніў дысертацыю на ступень кандыдата філалагічных навук. Падрыхтаваў працы па методыцы выкладання англійскай мовы і рускай фразеалогіі. Перакладаў на рускую мову з англійскай і ўзбекскай. Пасля вымушанага перапынку ў 1930-х г. да творчасці па-беларуску ўжо не вярнуўся.
Свята-Мікалаеўская царква (Нагародавічы)
Свята-Мікалаеўская царква — праваслаўны храм у вёсцы Нагародавічы Дзятлаўскага раёна Гродзенскай вобласці. Знаходзіцца на паўночнай ускраіне вёскі.
Гісторыя
Пабудавана ў другой палавіне XIX стагоддзя з дрэва.
Архітэктура
Помнік народнага дойлідства. Храм 3-зрубны: прамавугольныя ў плане прытвор, малітоўная зала і пяцігранная апсіда з бакавой рызніцай. Архітэктурная выразнасць дасягаецца сродкамі аб’ёмнай кампазіцыі, яе прасторавага і яруснага нарастання ад нізкага прытвора да высокага цэнтральнага зруба і паліганальнай апсіды. Гэтаму садзейнічае і спалучэнне разнастайных па форме гонтавых дахаў: нізкага двухсхільнага над прытворам, высокага над асноўным зрубам, які плаўна пераходзіць у 3-вальмавае пакрыццё апсіды; і зусім нізкага над рызніцай. Пластычны элемент у архітэктуру храма ўносяць гранёны цыбулепадобны купал на васьмігранным барабане па цэнтры асноўнага даху і чатырохслуповыя каркасная шатровая званічка над дахам прытвора. Пэўную графічнасць фасадам надае іх вертыкальная шалёўка, на фоне якой вылучаюцца прамавугольныя аконныя праёмы ў простых ліштвах.
Інтэр’ер
Унутры плоская бэлечная столь падтрымліваецца 4 слупамі.
2005 год у гісторыі камп’ютарных гульняў
2005 год быў адзначаны шэрагам падзей у галіне камп’ютарных гульняў.
Станіслаў Васілевіч Зась
Станісла́ў Васі́левіч Зась (нар. у Чарнігаўскай вобласці, УССР) — ваенны і дзяржаўны дзеяч Беларусі, дзяржаўны сакратар Савета бяспекі (2015—2019), кандыдат ваенных навук.
Біяграфія
У 1985 годзе з адзнакай скончыў Бакінскае вышэйшае агульнавайсковае каманднае вучылішча, у 1996 з адзнакай і залатым медалём скончыў Ваенную акадэмію Рэспублікі Беларусь, а ў 2005 годзе таксама з адзнакай і залатым медалём — Ваенную акадэмію Генеральнага штаба Узброеных Сіл Расійскай Федэрацыі.
Праходзіў ваенную службу на розных пасадах ва Узброеных Сілах. Быў начальнікам аддзела ваеннага будаўніцтва галоўнага аператыўнага ўпраўлення Генеральнага штаба Узброеных Сіл Рэспублікі Беларусь, займаў пасаду намесніка начальніка галоўнага ўпраўлення — начальніка 1-га ўпраўлення галоўнага аператыўнага ўпраўлення Генеральнага штаба Узброеных Сіл Рэспублікі Беларусь.
29 жніўня 2008 года ўказам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь назначаны намеснікам дзяржаўнага сакратара Савета Бяспекі Беларусі.