cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Файлак ар-Рахман
Гісторыя
25 лютага часці сірыйскіх урадавых войскаў пачалі маштабную наземную аперацыю па ліквідацыі апазіцыйнага анклава. У сярэдзіне сакавіка, пасля таго як урадавыя сілы разрэзалі Усходнюю Гуту на тры часткі («Файлак ар-Рахман» кантралявала паўднёвы анклаў — Хамура), баевікі групоўкі адышлі ў Айн Тарма. 23 сакавіка групоўка «Файлак ар-Рахман» дамовілася з прадстаўнікамі расійскага Цэнтра па прымірэнні варагуючых бакоў у Сірыі здаць пазіцыі і эвакуявацца разам з сем’ямі з населенага пункта Арбіл і сталічных раёнаў Айн Тарма і Джабар ў зону дээскалацыі Ідліб, на тэрыторыі, кантраляваныя ўзброенай апазіцыяй. Калона аўтобусаў, у якой знаходзіліся больш 5400 баевікоў і членаў іх сем’яў пакінула Усходнюю Гуту 25 сакавіка і на наступны дзень прыбыла на паўночны захад Сірыі.
Шыпшына (значэнні)
Шыпшына
Сезон 2014 ФК Хімік Светлагорск
У 2014 годзе футбольны клуб «Хімік» з Светлагорска прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад
Па стане на верасень 2014.
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Сезон 2016 ФК Хімік Светлагорск
У 2016 годзе футбольны клуб «Хімік» з Светлагорска прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад
Станам на кастрычнік 2016 года .
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Спіс аб’ектаў PGC (2311001—2312000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2311001—2312000)
Сезон 2015 ФК Хімік Светлагорск
У 2015 годзе футбольны клуб «Хімік» з Светлагорска прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад
Станам на верасень 2015 года .
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Сезон 2016 ФК Забудова-Строй Чысць
У 2016 годзе футбольны клуб Забудова-Строй з п.Чысць прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад каманды
Станам на кастрычнік 2016 года .
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Сезон 2018 ФК Чысць
У 2018 годзе футбольны клуб «Чысць» з п.Чысць прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад каманды
Станам на верасень 2018 года.
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Сезон 2017 ФК Чысць
У 2017 годзе футбольны клуб «Чысць» з п.Чысць прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад каманды
Станам на жнівень 2017 года.
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Спіс аб’ектаў PGC (2312001—2313000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2312001—2313000)
Сезон 2017 ФК Узда
У 2017 годзе футбольны клуб «Узда» з г.Узда прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад каманды
Станам на верасень 2017 года.
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Плошча Герояў Танкістаў (Магілёў)
Плошча Герояў Танкістаў (площадь Героев Танкистов) — плошча ў Магілёве. Размешчана ў жылым раёне Мір, абмежавана вуліцамі Арлоўскага (вул. Якубоўскага), Сурганава і шматпавярховымі жылымі дамамі.
У 1995 годзе сюды быў перанесены помнік воінам 2-га Беларускага фронту, якія вызвалілі горад Магілёў ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў 28 чэрвеня 1944 года, у выглядзе танка Т-34 на пастаменце. Да сярэдзіны 1980-х гадоў ён знаходзіўся на плошчы Перамогі (цяпер не існуе), на транспартнай развязцы праспекта Міру, вуліц Касманаўтаў і Якубоўскага. У 2017 годзе, у сувязі з рэканструкцыяй вуліцы Якубоўскага, абмяркоўваўся варыянт вяртання помніка на гістарычнае месца.
Азарычы (Бранская вобласць)
Азарычы (Азаричи) — сяло ў Злынкаўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Спірыдонавабудскага сельскага паселішча.
Гута (Злынкаўскі раён)
Гу́та (Гу́та) — вёска ў Злынкаўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Вышкаўскага гарадскога паселішча.
Спірыдонава Буда
Спірыдонава Буда (Спиридо́нова Бу́да) — сяло ў Злынкаўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Спірыдонавабудскага сельскага паселішча.
Афонсу ды Албукеркі
Афонсу ды Албукеркі (Afonso de Albuquerque; 1453—16 снежня 1515 гг.) — партугальскі мараплавец і заваёўнік, герцаг Гоа.
Біяграфія
Нарадзіўся ў 1453 г. у Альяндра каля Лісабона ў сям’і заможнага магната Гансала ды Албукеркі. Сям’я ды Албукеркі паходзіла ад кіруючай дынастыі Партугаліі праз канкубінат. Атрымоўваў выхаванне і адукацыю пры каралеўскім двары, дзе пазнаёміўся з будучым каралём Жуанам II.
У 1471—1495 гг. як рыцар удзельнічаў у заваяванні Танжэра, ваенных кампаніях у Паўночнай Афрыцы, на Сіцыліі і ў вайне Партугаліі супраць Кастыліі. Быў набліжаны да Жуана II, заняў пачэсную пасаду каралеўскага стайніка. Аднак пры Мануэле I яго прыдворная кар’ера прыпынілася.
У 1503 г. быў прызначаны адным з трох кіраўнікоў пятай партугальскай экспедыцыі ў Індыю. З-за дрэннага надвор’я эскадра з трох караблёў, узначаленая Афонсу, з цяжкасцямі пераадолела мыс Добрай Надзеі і была вымушана перасякаць Індыйскі акіян паасобку. Тым не меней, Афонсу ды Албукеркі зладзіў з задачай лепш двух астатніх кіраўнікоў эскадр, свайго стрыечнага брата Франсішку і Антоніу дэ Салданья. Франсішку, які паспеў у Кочын раней за брата, выратаваў партугальскі гарнізон гэтай крэпасці ад аблогі з боку Калікута. З-за вайны пастаўкі перцу спыніліся, таму Афонсу быў вымушаны весці сепаратныя перагаворы з Каламам і стварыць там сталую партугальскую факторыю. Паміж кіраўнікамі эскадр назіралася яўная няўзгодненасць. З-за прамаруджвання з боку Франсішку, Афонсу ды Албукеркі прыняў рашэнне ў студзені 1504 г. вяртацца паасобку і загадаў адплываць першым. У выніку ў Партугалію вярнулася толькі 2 караблі экспедыцыі. Мяркуецца, што Франсішку з яго часткай армады загінуў у Мазамбікскім праліве. Магчыма, няўдача экспедыцыі паўплывала на тое, што ў 1506 г., калі ды Албукеркі зноў быў пасланы ў Індыю, Мануэл I прызначыў кіраўніком флота болей паспяховага капітана Трыстана да Кунья.
6 красавіка 1506 флот Трыстана да Кунья пакінуў Лісабон. Афонсу ды Албукеркі адначасова з’яўляўся капітанам і навігатарам аднаго з караблёў. У Мазамбікскім праліве флот выратаваў экспедыцыю Жуана да Новы, які далучыўся да далейшага плавання і суправаджаў на сваім караблі Афонсу ды Албукеркі. Яны затрымаліся каля ўсходняга ўзбярэжжа Афрыкі для ваенных дзеянняў супраць арабаў і адпраўкі хрысціянскай місіі ў Эфіопію. Ды Албукеркі лічыў, што для паспяховай барацьбы з арабскім кантролем над Індыйскім акіянам, патрэбна сталая ваенная база. Ён разам з Жуанам да Нова ўзначаліў партугальскую эскадру, што высадзілася на Сакторы і пачала будаўніцтва там крэпасці. Неўзабаве паміж партугальскімі капітанамі пачаліся спрэчкі. Афонсу ды Албукеркі планаваў напад на Армуз — цэнтр гандлю паміж Персідскім залівам і Індыйскім акіянам, а Жуан да Нова імкнуўся аказаць дапамогу суайчыннікам у ваенных дзеяннях, якія пачаліся ў Індыі. У жніўні 1507 г. эскадра ды Албукеркі захапіла некалькі портаў на ўзбярэжжы Амана. У тых выпадках, калі мясцовыя жыхары аказвалі супраціўленне, партугальцы рабавалі іх. У мусульманскіх краінах узніклі чуткі, што яны нават займаліся канібалізмам. Жуан да Нова паспрабаваў пакінуць эскадру нібы для плавання ў Індыю за падмацаваннем, але быў арыштаваны.
26 верасня 1507 г. эскадра з 6 караблёў на чале Афонсу ды Албукеркі ўвайшла ў гавань Армуза. Яна была акружана праўзыходнымі сіламі са 120 караблёў і вялікай колькасці лёгкіх лодак. Ды Албукеркі быў вымушаны адпусціць да Нова і яго прыхільнікаў для ўдзелу ў бітве. Яна пачалася зраніцы 27 верасня. Партугальцы выкарысталі перавагу сваіх гармат і няўзгодненасць у дзейнасці праціўніка і ў выніку атрымалі бліскучую перамогу над наймацнейшым флотам у Індыйскім акіяне. Пасля гэтага былі заваяваны горад і востраў. Армуз фармальна падпарадкоўваўся Сефевідам. Прадстаўнікі гэтай дынастыі запатрабавалі ў пераможцаў працягваць выплочваць даніну. Ды Албукеркі адмовіўся і загадаў падначаленым пачаць узвядзенне крэпасці на паўночнай частцы Армуза. Партугальцы самі выконвалі большасць складанай працы, чым здзіўлялі тубыльцаў. Аднак жорсткае камандванне выклікала незадаволеннасць простых маракоў і ваенных. Сярод партугальцаў адбылося некалькі выпадкаў дэзертырства. Жуан да Нова адправіўся ў пагоню за збеглымі, але ў выніку сам перайшоў на іх бок і адплыў у Індыю. Афонсу ды Албукеркі быў вымушаны вярнуцца на Сакотру, дзе пакінуты ім гарнізон пакутваў ад голаду.
Сасновы Бор (Бранская вобласць)
Сасновы Бор (Сосновый Бор) — пасёлак у Злынкаўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Спірыдонавабудскага сельскага паселішча.
Афонсу ды Албукеркі
Біяграфія
У снежні 1508 г. ён разам з эскадрай прыбыў у Канур на паўднёвым захадзе Індыі. Партугальскі намеснік уручыў яму запячатаны ліст ад караля, у якім паведамлялася, што ды Албукеркі павінен узяць на сябе кіраванне партугальскімі калоніямі. Намеснік адмовіўся перадаваць яму ўладу. У лютым 1509 г. Афонсу быў арыштаваны на 3 месяцы і вызваліўся толькі дзякуючы прыбыццю новага флота з Партугаліі. 4 лістапада 1509 г. ён заняў пасаду, на якую яго прызначыў кароль.
16 снежня 1515 г. Афонсу ды Албукеркі памёр падчас вяртання з Армуза ў Гоа. Ён быў пахаваны ў пабудаваным ім касцёле Носа-Сеньёра-дэ-Сэра. У 1566 г. яго цела было перапраўлена ў Лісабон і перапахавана ў касцёле Носа-Сеньёра-дэ-Граса, які быў разбураны падчас землятрусу 1755 г. (у нашы дні існуе ва ўзноўленым выглядзе).
Памяць
У гонар Афонсу ды Албукеркі названа плошча ў Лісабоне. На ёй знаходзіцца помнік вялікаму мараплаўцу. Кенатаф Афонсу ды Албукеркі знаходзіцца ў Нацыянальным пантэоне Партугаліі.
У Індыі былі выдадзены 2 серыі банкнот з выявай Афонсу ды Албукеркі.
У гонар Афонсу ды Албукеркі названы салодкі сорт манга. Лічыцца, што ён быў прывезены ў Індыю з Паўднёва-Усходняй Азіі самім герцагам Гоа.
Пахавальны інвентар
Пахавальны інвентар — археалагічны тэрмін, які азначае сукупнасць прадметаў, якія суправаджаюць пахаванне. Узнікненне пахавальнага інвентара ставіцца, самае пазней, да эпохі. У тым ці іншым выглядзе пахавальны інвентар сустракаецца ў большасці чалавечых культур на працягу ўсёй гісторыі аж да сучаснасці. У археалагічным плане пахавальны інвентар, як і ўсе іншыя аспекты пахавальнага абраду, служыць важным крытэрыем прыналежнасці да той ці іншай культуры.
Пахавальны інвентар звязаны з верай у  і, як правіла, прадстаўлены прадметамі, якія могуць спатрэбіцца чалавеку ў пасмяротным жыцці: асабістыя рэчы, упрыгажэнні, статусныя прадметы, прылады працы, зброю, амулеты, ежу і г. д. Пахавальны інвентар адрозніваецца ў залежнасці ад статусу, полу і ўзросту нябожчыка. Пахавальны інвентар кіраўнікоў, жрацоў і вяльможаў развітых культур старажытнасці можа ўтрымліваць вялікую колькасць прадметаў раскошы і твораў мастацтва.
Пасош
Удзельнікі групы
Заснавальнік і фронтмен групы — Петар Марціч, этнічны серб, у дзевяць гадоў з сям’ёй пераехаў у Расію, потым атрымаў вышэйшую адукацыю ў Англіі, пасля зноў вярнуўся ў Расію.
У межах праекта «Скачы кіска» Петар запісваў трэкі, якія ў 2014 годзе мелі папулярнасць сярод моладзі і часта выкладваліся ў публічных суполках сацыяльнай сеткі «УКантакце». Трэкі «Коцікі-наркотыкі», «Які ж я гарачы» і «Раян Гослінг» пайшлі ў народ і зрабілі Петара інтэрнэт-знакамітасцю.
Гісторыя
Петар Марціч спачатку болей цікавіўся электроннай музыкай, хаўсам. У 2014 годзе пад уплывам жывой музыкі, гітарнай музыкі, новай хвалі, гаражнага рока і гранжа ён вырашыў стварыць другі гурт пад назвай «Пасош» (у перакладзе з сербскай — пашпарт). На час стварэння стылістыка гурта яшчэ не была вызначана — гэта мог быць і панк, і сёрф, і іншы жанр.
Дэбютны альбом «Пасош» «Нам ніколі не будзе сумна» выйшаў у 2015 годзе. Альбом гучаў як чысты DIY, гук быў сырым і гаражным, інструменты гучалі брудна, як і вакал. Але, з улікам стылістыкі і традыцый, гук быў зроблены такім наўмысна. Альбом адпавядаў усім канонам жанру «панк-рок» і быў блізкі да андеграўнду старой эма-школы, да якой адносяць Sunny Day Real Estate і Texas Is The Reason. Усе тэксты напісаны па-руску (апроч песні «дрэйк», дзе першы куплет англійскі) і агулам адлюстроўвае атмасферу жыцця сучасных тусоўшчыкаў-студэнтаў.
У адрозненні ад простага і наіўнага першага альбома, другі альбом «21», які выйшаў у сакавіку 2016 года, быў больш дарослым. Ён запісваўся каля паўгода, прыкладна столькі ж як першы. Але калі над «Нам ніколі не будзе сумна» музыканты працавалі так доўга, бо не займаліся падобным раней, то праца над «21» ускладніўся тым, што гурт ужо займаўся канцэртнай дзейнасцю. У пачатку 2016 года «Пасош» правялі некалькі невялікіх канцэртных тураў, а восенню — большы тур на 20 гарадах. Апроч гэтага, гурт актыўна выступаў на фестывалях — «Боль», «Motherland» і інш.
У 2016 годзе гурт намінаваны ў катэгорыі «рок-артыст года» на прэмію Jagermeister Indie Awards 2016, але прайграў Glintshake.
14 верасня 2017 года гурт выпусціў трэці студыйны альбом «Кожны раз самы важны раз», а ў пачатку 2019 года — чацвёрты «Бестэрміновы адпачынак».
23 сакавіка 2021 года гурт спыніў дзейнасць пасля абвінавачванняў у гвалце салісту Петару Марцічу.
Красны Камень (Злынкаўскі раён)
Красны Камень (Красный Камень) — пасёлак у Злынкаўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Вышкаўскага гарадскога паселішча.
Размешчаны за 1,5 км ад мяжы з Беларуссю, за 6 км на паўднёвы захад ад пасёлка Вышкаў, за 1,5 км на поўнач ад былой вёскі Камень (ад якога і паходзіць назва пасёлка). Пастаяннае насельніцтва з 2004 года адсутнічае.
Чэхаў (Бранская вобласць)
Чэхаў (Чехов) — пасёлак у Злынкаўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Вышкаўскага гарадскога паселішча.
Пастаяннае насельніцтва з 2003 года адсутнічае.
Любін (Злынкаўскі раён)
Любін (Любин) — пасёлак у Злынкаўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Вышкаўскага гарадскога паселішча.
Гісторыя
Згадваецца з першай паловы XIX стагоддзя як сяліба (іншая назва - Гута Румянцава).
Пастаяннае насельніцтва з 2005 года адсутнічае.
Муравінка (Злынкаўскі раён)
Муравінка (Муравинка) — вёска ў Злынкаўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Вышкаўскага гарадскога паселішча.
Насельніцтва — 5 чалавек (2013).
P.D. SS. Totenkopf (гурт)
«P.D. SS. Totenkopf» (aльбо PD SS Totenkopf ці PDSST) — беларускi гурт, які грае музыку па ўласным апісанні у жанры нацыянал-сацыялістычны паганскі метал, але на самой справе іхняя музыка бліжэй да РСК і НСБМ. Назва гурту адсылае да адной з дывізій. Песні гурту пераважна напісаны на беларускай мове. Асноўнай тэматыкай гэтых песень з’яўляецца антысемітызм, нацыяналізм. Гэтаксама ўдзельнікі гурту прымалі ўдзел у пабочных праектах «Wackhanalija» і «Hreswelgr».
Гісторыя
Гурт быў заснаваны ў 2002 годзе ў Мінску. У сярэдзіне 2006 года на лэйбле «Othal Production» быў зроблены дэбютны паўнаметражны альбом «Ljasnyja Braty», які быў выдадзены абмежаваным тыражом у 500 копій. У 2008 годзе быў выдадзены альбом «The Apostles of Ragnarock», які гэтак жа выйшаў тыражом у 500 копій, якія былі пранумараваны ўручную. У 2009 годзе на лэйбле «Winter Solace Productions» выдаецца кампіляцыя «Паўночны Вецер & Сны Ваўка», якая уключае ў сябе два першых дэма-альбомы і выданая тыражом у 300 касетных копій. Далейшы шлях гурту невядомы.
Crivian Heathen Madness (Вар’яцтва Крыўскага Паганства, 2006)
Было выдадзена 333 копіі, у запісе альбома прымалі ўдзел гурты «Druvis», «Khronos», «Hebrewdead» і сам «PD SS Totenkopf» (разам з пабочнымі гуртамі «Wackhanalija» і «Hreswelgr»).
The Apostles of Ragnarock (Апосталы Рагнароку, 2008)
Было выдана 500 копій, у запісе альбома прымалі ўдзел гурты «Wewelsburg» і «PD SS Totenkopf».
Паўночны Вецер & Сны Ваўка (2009)
Было выдадзена 300 касетных копій, складаецца з песень першых двух дэмаальбомаў.
Рогаў (Бранская вобласць)
Рогаў (Ро́гов) — сяло ў Злынкаўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Рогаўскага сельскага паселішча.
У 1986 годзе сяло пацярпела ад аварыі на Чарнобыльскай АЭС. Да 1998 года мела статус «зона адсялення», цяпер гэта «зона з правам на адсяленне».
Зялёная Рошча (Злынкаўскі раён)
Зялёная Рошча (Зелёная Роща, да 1964 — Крывуша) — вёска ў Злынкаўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Шчарбініцкага сельскага паселішча.
Вілы (Бранская вобласць)
Вілы (Вилы) — вёска ў Злынкаўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Шчарбініцкага сельскага паселішча.
Свідзеркі
Свідзеркі (Свидерки) — пасёлак у Злынкаўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Шчарбініцкага сельскага паселішча.
Спіс аб’ектаў PGC (1043001—1044000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1043001—1044000)
Савічка
Пастаяннае насельніцтва з 2005 года адсутнічае.
Баркі (Бранская вобласць)
Баркі (Барки) — вёска ў Злынкаўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Шчарбініцкага сельскага паселішча.
Свісток (Злынкаўскі раён)
Свісток (Свисток) — пасёлак у Злынкаўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Шчарбініцкага сельскага паселішча.
Камень (Злынкаўскі раён)
Камень (Камень) — былая вёска ў Злынкаўскім раёне Бранскай вобласці Расіі.
Гісторыя
Згадваецца з XVIII стагоддзя як вёска ў складзе Рэчы Паспалітай; з 1772 года ўвайшло ў Расійскую імперыю (Магілёўская губерня).
Да 1924 года ў Беліцкім (Гомельскім) павеце (з 1861 года — у складзе Кармянскай воласці, з 1923 года ў Добрушскай воласці); у 1924—1929 гадах — у Злынкаўскай воласці Навазыбкаўскага павета. Да пачатку XX стагоддзя — вёска ў парафіі вёскі Харошаўка; к 1920-м гадам — сяло з храмам (не захаваўся).
У 1929—1939 гадах — у Навазыбкаўскім раёне, затым у Злынкаўскім, пры часовым скасаванні якога (1959—1988) — зноў у Навазыбкаўскім.
Адселена пасля аварыі на Чарнобыльскай АЭС, выключана з уліку даных у 2000 годзе.
Калінін (Краснагорскі раён)
Калінін (Калинин) — пасёлак у Краснагорскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Калюдоўскага сельскага паселішча.
Мерчын Новак-Нехарньскі
Ме́рчын Но́вак-Не́харньскі, сапраўднае прозвішча — Нойман (Měrćin Nowak-Njechorński, Martin Neumann; 13 чэрвеня 1900, вёска Нехарнь каля Будзішына, Саксонія, Германія — 6 ліпеня 1990, Нехарнь, Германія) — лужыцкі пісьменнік, журналіст і мастак.
Біяграфія
Нарадзіўся 13 ліпеня 1900 года ў лужыцкай вёсцы Нехарнь (Нехерн). Скончыў сярэднюю школу ў вёсцы Ворцынь (Вуршэн), пасля чаго навучаўся жывапісу. У 1919 годзе ў Гёрліцэ была арганізавана яго першая мастацкая выстава. З 1920 года навучаўся ў Лейпцыгу ў Вышэйшай школе графікі і выяўленчых мастацтваў. З 1921 па 1923 год навучаўся ў дрэздэнскай Вышэйшай школе выяўленчых мастацтваў. Падчас навучання займаўся мастацкай рэканструкцыяй славянскай міфалогіі. З 1923 года навучаўся ў Празе, з 1927 па 1929 год — у варшаўскай Акадэміі прыгожых мастацтваў.
Пасля заканчэння навучання вярнуўся ў Будзішын, дзе з 1929 года стаў рэдактарам лужыцкай газеты «Serbske Nowiny». У 1933 годзе пасля прыходу да ўлады нацыстаў пакінуў працу ў рэдакцыі. Удзельнічаў у Другой сусветнай вайне. Пасля заканчэння вайны вярнуўся з амерыканскага палону і стаў працаваць з 1947 года ў рэдакцыі газеты «Nowa doba» (пазней гэтай газеце было вернута даваеннае найменне «Serbske Nowiny»). З 1950 года па 1969 год быў галоўным рэдактарам літаратурнага лужыцкага часопіса «Rozhlad». Быў членам адной з камісій саюзнага кіравання «Домавіны».
Труд (Бранская вобласць)
Труд (Труд) — пасёлак у Краснагорскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Калюдоўскага сельскага паселішча.
Мерчын Новак-Нехарньскі
Біяграфія
У 1969 годзе выйшаў на пенсію і стаў займацца жывапісам і пісьменніцкай дзейнасцю, жывучы ў роднай вёсцы Нехарнь. У 1974 годзе ўдзельнічаў разам з лужыцкімі мастакамі Евай Воршай Ланзінай і Янам Букам на VII з’ездзе Таварыства мастакоў ГДР у Карл-Маркс-Штаце.
Памёр 6 ліпеня 1990 года ў роднай вёсцы Нехарнь.
Спіс аб’ектаў PGC (2313001—2314000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2313001—2314000)
Дуброжка
Дуброжка (Дубрёжка) — пасёлак у Краснагорскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Калюдоўскага сельскага паселішча.
Вышкаўскае гарадское паселішча
Вышкаўскае гарадское паселішча (Вы́шковское городское поселение) — муніцыпальнае ўтварэнне ў складзе Злынкаўскага раёна Бранскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр — пгт Вышкаў. На тэрыторыі селішча знаходзяцца 8 населеных пунктаў.
Да Вышкаўскага гарадскога паселішча адміністрацыйна адносіцца анклаў Санькова-Мядзвежжа, які знаходзіцца ўнутры тэрыторыі Добрушскага раёна Гомельскай вобласці Беларусі.
Дабрадзееўка
Дабрадзееўка (Добродеевка) — сяло ў Злынкаўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Вышкаўскага гарадскога паселішча.
З 1919 па 2005 гады з’яўлялася цэнтрам Дабрадзееўскага сельсавета (у яго склад да 1999 года таксама ўваходзілі пасёлкі Санькова і Мядзвежжа, якія размяшчаліся анклавам на тэрыторыі Беларусі).
Каменка (Краснагорскі раён)
Каменка (Каменка) — пасёлак у Краснагорскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Калюдоўскага сельскага паселішча.
Непабядзімы (Бранская вобласць)
Непабядзімы (Непобедимый) — пасёлак у Краснагорскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Калюдоўскага сельскага паселішча.
Крынічнае (Бранская вобласць)
Крынічнае (Криничное) — пасёлак у Краснагорскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Калюдоўскага сельскага паселішча.
Калюды (Бранская вобласць)
Калюды (Колюды) — сяло ў Краснагорскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Калюдоўскага сельскага паселішча.
Рубаны (Бранская вобласць)
Рубаны (Рубаны) — пасёлак у Краснагорскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Калюдоўскага сельскага паселішча.
Адыход рымлян з Брытаніі
Канец рымскага праўлення ў Брытаніі — перыяд, на працягу якога Рымская імперыя спыніла ўсякія дачыненні з Рымскай Брытаніяй, што азнаменавала сабой пераход ад рымскай да Пострымскай Брытаніі. Няма дакладнай даты гэтай падзеі, а само рымскае валадарства скончылася ў розны час у розных частках Брытаніі і пры розных абставінах.
410 год гісторыкі называюць датай заканчэння рымскага валадарства ў Брытаніі часцей за ўсё. У гэтым годзе рымскі імператар Ганорый адказаў на просьбу аб дапамозе, якія пакутавалі ад набегаў варвараў, так званым «рэскрыптам Ганорыя», які аддаваў абарону вострава ў рукі яго ж жыхароў (фармальна гэты рэскрыпт не адмяняў рымскага праўлення, а толькі дазваляў жыхарам правінцыі насіць зброю). Некаторыя гісторыкі датай падзеі лічаць 409 год, калі рамана-брыты пачалі выганяць рымскіх чыноўнікаў з гарадоў, ці 407 год, калі пачаўся масавы вывад рымскіх войскаў з Брытаніі.
Рымскае валадарства ў паўночнай і, збольшага, заходняй Англіі шмат у чым скончылася ўжо ў 383 годзе (хоць апошняя паспяховая рымская ваенная кампанія, якая прывяла да часовага аднаўлення ўлады рымлян у паўднёвай Шатландыі, адбылася ў 369—371 гадах). У гэтым годзе рымскія войскі былі выведзеныя з многіх тэрыторый поўначы і захаду, і ніколі больш не вярнуліся. У адрозненне ад раманізаваных паўднёвай і цэнтральнай частак Брытаніі, сувязь паміж тымі рэгіёнамі і Рымам прадстаўляла сабой выключна ваенную акупацыю, а працэсу стварэння нейкага змешанага цывільнага згуртавання з рымлян і мясцовых жыхароў не было. Таму рымскае валадарства тут скончылася адразу пасля вываду войскаў.
Іванаўка (Краснагорскі раён)
Іванаўка (Ивановка) — вёска ў Краснагорскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Латакоўскага сельскага паселішча.
Кібіршчына
Кібіршчына (Кибирщина) — вёска ў Краснагорскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Латакоўскага сельскага паселішча.
Палужская Рудня
Палужская Рудня (Палужская Рудня) — вёска ў Краснагорскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Макарыцкага сельскага паселішча.
Гіжыцка
Гіжыцка (Giżycko) — горад у Польшчы, уваходзіць у склад Гіжыцкага павета Вармінска-Мазурскага ваяводства. Сядзіба гарадской гміны Гіжыцка. Займае плошчу 13,72 км². Насельніцтва 29 642 чал. (на 2017).
Гіжыцка часта называюць сталіцай паруснага спорту ў Польшчы. Горад з'яўляецца адным з галоўных рачных партоў у рэгіёне Мазуры і адным з нацыянальных цэнтраў актыўнага турызму і адпачынку.
Гісторыя
На падставе Таруньскага міру гэты рэгіён станавіўся часткай Польскага каралеўства як леннае валоданне Тэўтонскага ордэна. У 1525 г. вялікі магістр Альбрэхт Гогенцолерн секулярызаваў ордэн, прыняў пратэстантызм і ўсталяваў у Прусіі свецкую дзяржаву, звязаную леннай залежнасцю ад Польскага каралеўства. Мясцовы замак стаў рэзідэнцыяй княжых старастаў.
Афіцыйная гісторыя горада пачынаецца ў другой палове XVI ст., калі герцаг Прусіі Альбрэхт Фрыдрых Гогенцолерн-Ансбах выдаў першы прывілей, якім ўзвысіў паселішча над возерам Лёвэнцін (сучаснае Негоцін) да статуса горада.
У адпаведнасці з палажэннямі Велаўска-Быдгашцкіх трактатаў у 1657 г. Польшча страціла ўладу над рэгіёнам, і горад з тых часоў быў часткай брадэнбургска-прускай дзяржавы, ператворанай у 1701 г. у каралеўства Прусія.
Адначасова ў 1946 г. пачалася акцыя перасялення мясцовага насельніцтва нямецкага паходжання на захад за раку Одру. Тыя з мазур, якія не хацелі прызнаць сваё польскае паходжанне і згадзіцца на спольшчванне прозвішчаў і імёнаў, вымушаныя былі эміграваць. З часам, за некалькі хваляў, гэта прывяло да амаль поўнай эміграцыі мазураў ў Нямеччыну. У пачатку 1946 г. горад меў насельніцтва ў 4534 чал., і гэтая лічба хутка павялічвалася.
Прудкі (Краснагорскі раён)
Прудкі (Прудки) — пасёлак у Краснагорскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Калюдоўскага сельскага паселішча.
Макарычы (Бранская вобласць)
Макарычы (Макаричи) — вёска ў Краснагорскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Макарыцкага сельскага паселішча.
Курт Хорст Шлосар
Курт Хорст Шлосар (Kurt Horst Šlosar, Horst Schlossar; 23 верасня 1903, Дрэздэн, Германія — 10 сакавіка 1964, Дрэздэн, Германская Дэмакратычная Рэспубліка) — сербалужыцкі мастак і графік.
Біяграфія
Нарадзіўся 23 верасня 1903 года ў Дрэздэне ў сям'і чэшскага мастака Густава Шлосара (1871-1961) і лужычанкі Ліны Швабіц (1877-1951) з вёскі Дзельна-Кісліца каля горада Бенадзіцы. З 1910 года па 1918 год навучаўся ў сербалужыцкай народнай школе ў Дрэздэне. Пасля школы працаваў вучнем мастака на фарфоравай фабрыцы. У 1923 годзе атрымаў нямецкае грамадзянства. Працаваў мастаком на фарфоры на фабрыцы ў ваколіцах Будапешта. З 1927 па 1937 год навучаўся ў Дрэздэне ў Акадэміі выяўленчых мастацтваў пад кіраўніцтвам мастака-экспрэсіяніста Ота Дзікса. Нягледзячы на прыналежнасць да нацыянальнай славянскай меншасці, выстаўляў свае карціны на выставах падчас нацысцкага рэжыму да 1943 года, калі быў прызваны ў армію. Большасць даваенных работ Курта Шлосара згарэлі ў час бамбардзіроўкі Дрэздэна ў лютым 1945 года. Пасля вайны знаходзіўся да 30 мая 1945 года ў лагеры для ваеннапалонных у амерыканскай зоне акупацыі ў Аўстрыі. Пасля вяртання ў Лужыцу працягнуў пісаць карціны. У 1946 годзе заснаваў у Радвары Сербалужыцкую школу мастацтваў. З 1949 года быў старшынёй заснаванага ў 1948 годзе Таварыства сербалужыцкіх мастакоў. Атрымаўшы ад гэтага таварыства стыпендыю, напісаў некалькі карцін, прысвечаных вёсцы Слепа. У апошнія гады свайго жыцця пісаў карціны, прысвечаныя індустрыялізацыі ГДР і Народнай арміі ГДР.
Літаратура
M. Nowak-Njechorński. Nekrolog // Rozhlad. — 1964. — Апрель. — С. 126 - 127.
Сезон 2017 ФК Асіповічы
У 2017 годзе футбольны клуб «Асіповічы» з Асіповіч прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад каманды
Станам на верасень 2017 года.
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Зарэчча (Краснагорскі раён)
Зарэчча (Заречье) — пасёлак у Краснагорскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Латакоўскага сельскага паселішча.
Сезон 2018 ФК Ашмяны-БДУФК
У 2018 годзе футбольны клуб «Ашмяны-БДУФК» з Ашмян прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад каманды
Станам на кастрычнік 2018 года.
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Зялёная Дуброўка
Зялёная Дуброўка (Зелёная Дубровка) — пасёлак у Краснагорскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Калюдоўскага сельскага паселішча.
Увелле
Увелле (Уве́лье) — сяло ў Краснагорскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Ялоўскага сельскага паселішча.
Спіс аб’ектаў PGC (2314001—2315000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2314001—2315000)
Сезон 2017 ФК Ашмяны-БДУФК
У 2017 годзе футбольны клуб «Ашмяны-БДУФК» з Ашмян прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад каманды
Станам на верасень 2017 года.
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Сезон 2016 ФК Ашмяны-БДУФК
У 2016 годзе футбольны клуб «Ашмяны-БДУФК» з Ашмян прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад каманды
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Сезон 2018 ФК Клецк
Склад каманды
Станам на кастрычнік 2018 года.
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Літва на конкурсе песні Еўрабачанне
Літва на конкурсе песні Еўрабачанне удзельнічае з 1994 года. Аднак яна не ўдзельнічала ў конкурсе 1995-1998 гадоў. А таксама была дыскваліфікавана на конкурсах 2000 і 2003 гадоў. Першы раз у 1994 годзе ад краіны ўдзельнічаў спявак Авідыюс Вішняўскас, які заняў апошняе, 25-е месца. Лепшы выступ быў у 2006 годзе, тады праект зорак літоўскай эстрады LT United з песняй We are the winners заняў 6-е месца. У 2012 годзе Донні Монтэл заняў 3-е месца ў паўфінале, аднак у фінале яго песня правалілася. У 2016 годзе Монтэл удзельнічаў зноў, і заняў 4-е месца ў паўфінале. У фінале ён заняў 9-е месца.
За 20 год удзелу Літва ў фінале атрымала 834 бала, а ў паўфінале — 1070 балаў.
Выканаўцы ад літвы звычайна прэзентуюць песні на англійскай мове, толькі ў 1994 і 1999 гадах яны спявалі на літоўскай.
Гісторыя галасавання
Па стане на год гісторыя галасавання Літвы выглядае наступным чынам:
Чацвёртая бітва за Брэгу
Чацвёртая бітва за Брэгу — адна з бітваў грамадзянскай вайны ў Лівіі.
Храналогія падзей
28 ліпеня пры нявысветленых абставінах быў забіты начальнік штаба арміі рэвалюцыянераў Абдул Фатах Юніс. Ён быў адкліканы ў Бенгазі з участку баявых дзеянняў у горадзе Брэга. Па словах кіраўніка Нацыянальнага пераходнага савета (НПС) Мустафы Абдэль-Джаліля, Юніс павінен быў далажыць аб бягучай сітуацыі. Па дарозе ён і яшчэ два афіцэра былі забітыя Па чутках, камандзіра везлі ў Бенгазі для допыту па падазрэнні яго ў сувязях з Кадафі. Кіраўнік НПС заявіў, што смерць Юніса — справа рук наймітаў лаялістаў, якія праніклі ў шэрагі рэвалюцыянераў. У далейшым з’явілася непацверджаная інфармацыя, што заказчыкаў, а затым і выканаўцаў забойства ўдалося знайсці, аднак імёны іх не называліся на ўвазе небяспекі эскалацыі міжплемянных канфліктаў.
11 жніўня прадстаўнік рэвалюцыянераў Мухамед аль-Раджан заявіў інфармацыйнаму агенцтву Associated Press, што сілам ПНС атрымалася ўзяць Брэгу. Пры гэтым працягваліся баі ў прамысловай зоне горада, дзе знаходзяцца прадпрыемствы па перапрацоўцы нафты.
12 жніўня дзяржаўнае тэлебачанне Лівіі пацвердзіла факт кантролю рэвалюцыянерамі 3-га жылога масіва (Усходняя Брэга), аднак заявіла, што ўрадавыя войскі па-ранейшаму кантралююць заходнюю частку горада.
14 жніўня з’явіліся паведамленні аб узяцці тэрыторыі ўніверсітэта і 2-га жылога масіва Брэгі рэвалюцыянерамі.
15 жніўня фіксаваліся баі арміі ПНС з войскамі Кадафі ля нафтаперапрацоўчага комплексу. Напярэдадні лаялісты, па словах рэвалюцыянераў, узарвалі нафтавы танкер у порце Брэгі.
16 жніўня войскі Кадафі ўпершыню з пачатку грамадзянскай вайны ўжылі ракеты. Паведамлялася, што ракета была запушчана ў 80 кіламетрах на ўсход ад Сірта і ўпала ў пустыні, паблізу ад Брэгі. Ахвяраў няма.
19 жніўня атрады паўстанцкай арміі ўзялі пад кантроль Брэгу і ўсе яе стратэгічныя аб’екты, аб чым паведаміў ваенны прадстаўнік ПНС Ахмед Лазні.
21 жніўня тэлеканал Аль-Арабія паведаміў, што сілы Кадафі паміж Брэгай і Сіртам вядуць перамовы і гатовы здацца рэвалюцыянерам. Тым не менш, і пасля гэтага баі на Усходнім фронце працягваліся.
22 жніўня Аль-Джазіра пацвердзіла, што рэвалюцыянеры кантралююць нафтавы комплекс Брэгі і ўвесь горад, а войскі Кадафі адступілі ў напрамку Башыра.
Значэнне
Пасля ўзяцця Брэгі паўстанцы захапілі Рас-Лануф і пачалі бітву за Бін-Джавад.
Марозаўка (Краснагорскі раён)
Марозаўка (Моро́зовка) — вёска ў Краснагорскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Латакоўскага сельскага паселішча.
Знаходзіцца за 23 кіламетры ад раённага цэнтра і за 259 кіламетраў ад Бранска. За тры кіламетры на поўнач і за шэсць на захад ад вёскі праходзіць дзяржаўная мяжа з Беларуссю.
Сезон 2016 ФК Клецк
У 2016 годзе футбольны клуб «Клецк» з Клецк прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад каманды
Станам на кастрычнік 2016 года .
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Спіс аб’ектаў PGC (2315001—2316000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2315001—2316000)
Джэф Безас
Джэфры Прэстан «Джэф» Безас (Jeffrey Preston «Jeff» Bezos; нар. 12 студзеня 1964, Альбукерке, Нью-Мексіка, ЗША) — амерыканскі прадпрымальнік, кіраўнік і заснавальнік інтэрнет-кампаніі Amazon.com, заснавальнік і ўладальнік аэракасмічнай кампаніі Blue Origin і ўладальнік выдавецкага дому The Washington Post. У 2018 годзе стаў найбагацейшым чалавекам па версіі Forbes, заняўшы першы радок спісу са $135,6 млрд.
Біяграфія
Калі Джэфу было чатыры гады, яго маці выйшла замуж за кубінскага мігранта Мігеля Безаса, які ўсынавіў хлопчыка.
Скончыў Прынстанскі ўніверсітэт (1986) са ступенямі па электраінжынерыі і камп’ютарных навуках. Да пачатку 1994 года працаваў па спецыяльнасці на Уол-стрыт на розных пасадах. Займаўся распрацоўкай сеткі для міжнароднага гандлю. Пазней заняў пасаду віцэ-прэзідэнта ў кампаніі D. E. Shaw & Co, з якой сышоў летам 1994 года.
У канцы 1994 года, падчас вандроўкі праз краіну з Нью-Ёрка ў Сіэтл, Безас засноўвае інтэрнэт-магазін Amazon.com, пачатковыя інвестыцыі склалі 300 тысяч долараў. Сайт быў запушчаны 16 ліпеня 1995 года, хоць на той момант ён не быў распрацаваны да канца: напрыклад, на ім можна было замовіць адмоўную колькасць кніг. Безас матываваў гэта неабходнасцю апярэдзіць канкурэнтаў. Кампанія пачыналася як кніжны анлайн-магазін і пашыралася да продажу вялікага асартыменту прадуктаў і сервісаў, уключаючы відэа і аўдыё-трансляцыі. Станам на 2019 год гэта найбуйнейшая ў свеце кампанія ў галіне інтэрнэт-гандлю, а таксама найбуйнейшы ў свеце пастаўнік воблачных паслуг праз «Amazon Web Services». У 1997 годзе кампанія Amazon.com выйшла на IPO. У 1999 годзе амерыканскі часопіс Time назваў Безаса чалавекам года.
Безас пашырыў сферу сваіх бізнес-цікавасцей у 2000 годзе, заснаваўшы аэракасмічную кампанію Blue Origin. Blue Origin пачала тэставыя палёты ў космас у 2015 годзе і на той час планавала пачаць камерцыйныя субарбітальныя палёты з людзьмі ў канцы 2018 года. У 2013 годзе за 250 млн долараў прадпрымальнік набыў амерыканскі выдавецкі дом The Washington Post. Безас кіруе іншымі бізнес-інвестыцыямі праз свой венчурны фонд Bezos Expeditions.
24 лістапада 2017 года стаў самым багатым чалавекам Зямлі з $100,3 млрд. На 10 студзеня 2018 года яго багацце складала $106 млрд. На другім месцы і далей Біл Гейтс ($93,3 млрд), Уорэн Бафет ($87,3 млрд), Марк Цукерберг ($77,3 млрд) і Амансіа Артэга ($76,6 млрд).
Да чэрвеня 2018 года багацце Джэфры Безаса вырасла да $139,6 млрд — ён заняў першы радок у рэйтынгу Bloomberg Billionaires Index. Паводле версіі Forbes у рэйтынгу самых уплывовых людзей свету 2018 года Безас на 5-м месцы.
16 ліпеня 2018 года Джэф Безас узначаліў спіс найбагацейшых людзей свету па версіі агенцтва Bloomberg; паводле якога багацце склала $150 млрд.
Зняўся ў адной са сцэн фільма «Стартрэк: Бясконцасць» у ролі іншапланецяніна.
9 студзеня 2019 года Джэф Безас абвясціў пра развод са сваёй жонкай Макензі Безас пасля 25 гадоў шлюбу. На той момант Джэф Безас быў самым багатым чалавекам у свеце. У красавіку 2019 года развод быў афіцыйна аформлены: Макензі Безас атрымае $37,5 млрд адступных.
Сезон 2017 ФК Клецк
У 2017 годзе футбольны клуб «Клецк» з Клецк прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад каманды
Станам на жнівень 2017 года.
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Сезон 2018 ФК Маладзечна-ДЮСШ-4
У 2018 годзе футбольны клуб «Маладзечна-ДЮСШ-4» з Маладзечна прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад каманды
Станам на верасень 2018 года.
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Сезон 2017 ФК Маладзечна-ДЮСШ-4
У 2017 годзе футбольны клуб «Маладзечна-ДЮСШ-4» з Маладзечна прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад каманды
Станам на верасень 2017 года.
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Сезон 2016 ФК ЮАС Жыткавічы
У 2016 годзе футбольны клуб «ЮАС Жыткавічы» з Жыткавіч прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад каманды
Станам на кастрычнік 2016 года .
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Цырыл Кола
Цы́рыл Ко́ла (Cyril Kola, 18 ліпеня 1927, Радвар, Лужыца, Германія) — лужыцкі пісьменнік, перакладчык, драматург, літаратурны крытык і публіцыст. Галоўны рэдактар сербалужыцкага культурна-палітычнага і літаратурнага часопіса «Rozhlad».
Біяграфія
Нарадзіўся 18 ліпеня 1927 года ў горадзе Радвар ў сялянскай сям’і. З 1934 па 1942 год навучаўся ў народнай школе. З 1942 года працаваў маляром у Будзішыне. З 1946 года па 1948 год працаваў у Паўночнай Чэхіі ў Варнсдорфе. У 1948 годзе вярнуўся ў Будзішын, дзе Мерчын Новак-Нехарньскі прыняў рэдактарам навін у сербалужыцкую газету «Nowa Doba» (сёння — «Serbske Nowiny»). У 1964 годзе быў сакратаром Будзішынскага аддзялення культурна-асветніцкай арганізацыі «Домавіна». У 1965—1966 гадах быў драматургам Дзяржаўнага сербалужыцкга ансамбля народнай культуры. З 1967 года быў рэдакцыйным сакратаром газеты «Nowa Doba»). У 1968 годзе скончыў завочна студыю навін культуры ўніверсітэта імя Карла Маркса ў Лейпцыгу. У 1968 годзе зняў дакументальны фільм «Twoja, naša Domowina». З 1970 года па 1991 год быў галоўным рэдактарам грамадска-палітычнага і літаратурнага сербалужыцкага часопіса «Rozhlad». У 1991 годзе выйшаў на пенсію і працаваў пазаштатным аўтарам. Публікаваў сваю публіцыстыку ў сербалужыцкай газеце «Serbske Nowiny».
Сезон 2018 ФК ЮАС Жыткавічы
Склад каманды
Станам на верасень 2018 года.
Цырыл Кола
Сачыненні
Напісаў драмы «Kwas budźe» (1962), «Wopyt pola přiwuznych» (1972) і «Chěžka na wsy na předań» (1979).
Перакладаў на верхнялужыцкую мову творы розных аўтараў.
Сезон 2018 ФК ЮАС Жыткавічы
Склад каманды
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Спіс аб’ектаў PGC (2316001—2317000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2316001—2317000)
Сезон 2017 ФК ЮАС Жыткавічы
У 2017 годзе футбольны клуб «ЮАС Жыткавічы» з Жыткавіч прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад каманды
Станам на жнівень 2017 года.
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Ларнеўск
Ларнеўск (Ларневск) — вёска ў Краснагорскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Латакоўскага сельскага паселішча.
Цісленкі
Цісленкі (Тисленки) — пасёлак у Краснагорскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Латакоўскага сельскага паселішча.
Чыграй
Чыграй (Чиграй) — вёска ў Краснагорскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Латакоўскага сельскага паселішча.
Мікіта Мікалаевіч Бабчонак
Мікіта Бабчонак (нар. ) — беларускі футбаліст, нападнік клуба «Орша».
Клубная кар’ера
З 2017 года, пасля выхаду магілёўскага «Дняпра» ў Вышэйшую лігу, пачаў гуляць за дубліруючы склад клуба. З другой паловы 2018 года замацаваўся ў дублі. У сакавіку 2019 года, пасля таго як стала вядома пра аб’яднанне «Дняпра» з мінскім «Промнем», далучыўся да аб’яднанай каманды, якая атрымала назву «Дняпро», і стаў там гуляць за дубль.
З лета 2019 года пачаў прыцягвацца да асноўнай каманды магіляўчан. Дэбютаваў у Вышэйшай лізе 20 чэрвеня 2019 года, выйшаўшы на замену ў другім тайме ў матчы супраць мінскага «Дынама» (0:2). У жніўні 2019 года праходзіў прагляд у «Лідзе», аднак у выніку вярнуўся ў «Дняпро». У пачатку 2020 года далучыўся да каманды «Дняпра» ў Другой лізе, дзе стаў трывала з’яўляцца на полі, чаргуючы выхады ў стартавым складзе і на замену. У студзені 2021 года падоўжыў кантракт з магілёўскім клубам. У сезоне 2021 у Першай лізе рэдка з’яўляўся на полі.
У ліпені 2021 года па пагадненні бакоў пакінуў «Дняпро» і неўзабаве далучыўся да «Оршы», дзе замацаваўся ў стартавым складзе. У лютым 2023 года падоўжыў кантракт з клубам.
Паўночная Македонія на конкурсе песні Еўрабачанне
Раней па патрабаванні Грэцыі Паўночная Македонія, якая тады мела назву Македонія, ўдзельнічала ў конкурсе Еўрабачанне з дадаваннем да назвы краіны тлумачэння, што гэта «былая югаслаўская рэспубліка» (former Yugoslav Republic), таму ў тытрах, у статыстыцы і ў дакументах конкурса было прынята напісанне F.Y.R. Macedonia. У 2019 годзе пасля таго як краіна змяніла сваю назву на Паўночная Македонія, Грэцыя зняла пытанне аб тлумачэнні, і краіна пачала выступаць пад новай назвай - North Macedonia.
Калі Паўночная Македонія была часткай Югаславіі, яе артысты ніколі не ўдельнічалі ад Югаславіі ў конкурсе. .
За ўсю гісторыю ўдзелу ў фіналах Паўночная Македонія набрала 671 бал, а ў паўфіналах 1085 балаў.
Гісторыя галасавання
Па стане на год гісторыя галасавання Паўночнай Македоніі выглядае наступным чынам:
Уладзіслаў Аляксандравіч Яцкевіч
Уладзіслаў Яцкевіч (нар. ) — беларускі футбаліст, абаронца клуба «Смаргонь».
Клубная кар’ера
Выхаванец ДЮСШ горада Смаргонь, дзе займаўся да 12 гадоў. Пазней быў запрошаны ў салігорскі «Шахцёр», выступаў за юнацкія каманды клуба. У 2015 годзе вярнуўся ў «Смаргонь», за якую стаў гуляць у Першай лізе, пераважна выходзячы на замену. У сакавіку 2017 года падоўжыў кантракт са смаргонскім клубам. У сезоне 2017 замацаваўся ў стартавым складзе і стаў адным з асноўных ігракоў смаргонцаў.
З пачатку 2018 года трэніраваўся ў складзе «Баранавічаў», з трэнерам гэтага клуба Іванам Крутавым працаваў у салігорскім «Шахцёры». У лютым 2018 года падпісаў кантракт з баранавіцкім клубам, аднак ужо ў ліпені таго ж года вярнуўся ў «Смаргонь».
У студзені 2022 года пачаў трэніравацца з «Нёманам». З лютага знаходзіўся на праглядзе ў «Слуцку», які ў сакавіку арандаваў абаронцу. У пачатку сезона выхадзіў на поле ў складзе слуцкай каманды, а з мая выбыў з-за траўмы і больш не гуляў. У снежні 2022 года па заканчэнні арэнды пакінуў слуцкі клуб, Аднак тады ж скончыўся і кантракт з «Нёманам», і ў студзені 2023 года абаронца падпісаў паўнавартаснае пагадненне са «Слуцкам». У сезоне 2023 згуляў за слуцкі клуб толькі ў адным матчы Кубка Беларусі, і ў чэрвені 2023 года па пагадненні бакоў пакінуў «Слуцк».
Міжнародная кар’ера
8 чэрвеня 2019 года дэбютаваў у моладзевай зборнай Беларусі, калі выйшаў у стартавым складзе ў адборачным матчы чэмпіянату Еўропы супраць Гібралтара (10:0) і быў заменены ў другім тайме.
Грамадзянская пазіцыя
Пасля жорсткага разгону акцый пратэстаў, выкліканых масавымі фальсіфікацыямі на прэзідэнцкіх выбарах 2020 года, збіцця і катаванняў затрыманых пратэстоўцаў, разам з 92 іншымі беларускімі футбалістамі выступіў з асуджэннем гвалту ў Беларусі.
Аселле (пасёлак станцыі)
Аселле (Аселье) — пасёлак станцыі ў Рослаўльскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Прыгор’еўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Аселле абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала пасёлак разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны станцыя была пад нямецкай акупацыяй з жніўня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Аселле (Рослаўльскі раён)
Аселле (Аселье) — вёска ў Рослаўльскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Прыгор’еўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй са жніўня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Геаграфія
Каля вёскі знаходзіцць найвышэйшая кропка Асельскай грады.
Паўстанне ў Дэр’а (2011)
Паўстанне ў Дэр’а (горад на паўднёвым захадзе Сірыі, адміністрацыйны цэнтр аднайменнай правінцыі) — адзін з эпізодаў грамадзянскіх пратэстаў у Сірыі (сакавік—май 2011 года).
Агляд
Правінцыя Дэр’а — сельскагаспадарчы рэгіён. Ён сур’ёзна пацярпеў у выніку шматгадовай засухі. У дадатак да ўласных праблем, сюды перасяліліся тысячы бежанцаў з усходніх раёнаў Сірыі, таксама пацярпелых ад засухі.
У антыўрадавых выступах прымалі ўдзел радыкальныя ісламісты, у тым ліку члены падпольных груп, звязаных з забароненай у Сірыі арганізацыяй «Браты-мусульмане». Галоўным цэнтрам паўстання стала гарадская мячэць аль-Амару (імам — шэйх Ахмад ас-Саясін).
25 красавіка для падаўлення паўстання ў горад былі ўведзены вайсковыя падраздзяленні і бранятэхніка. Ваенна-паліцэйская аперацыя працягвалася да 5 мая, пасля чаго войскі былі выведзены з горада.