cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Стружскія вечары паэзіі
Струскія вечары паэзіі (Струшките вечери на поезијата) — міжнародны паэтычны фестываль у горадзе Струга (Паўночная Македонія), адзін з найбуйнейшых у Еўропе.
Заснаваны ў 1962 годзе ў памяць аб ураджэнцы Стругі, заснавальніку македонскай паэзіі Канстанціне Міладзінаве. У 1966 годзе ператвораны з нацыянальнага ў міжнародны, тады ж заснавана вышэйшая ўзнагарода фестываля — прэмія «Залаты вянок», першым лаўрэатам якой стаў Роберт Раждзественскі. Сярод ляўратаў прэміі былі Уістан Х’ю Одэн, Пабла Нэруда, Іосіф Бродскі, Булат Акуджава, Махмуд Дарвіш і іншыя паэты.
У 2004 годзе да гэтай прэміі дадалася другая — «Струскія масты», якая прысуджаецца за лепшую дэбютную паэтычную кнігу.
У рамках фестываля разгорнута шырокая выдавецкая праграма. Кожны год да фестываля выпускаецца анталогія якой-небудзь нацыянальнай паэзіі ў перакладах на македонскую мову, тэматычная анталогія македонскай паэзіі ў перакладах на англійскую мову, аўтарскія зборнікі некалькіх паэтаў з розных краін у македонскіх перакладах. Пры фестывалі існуе таксама Міжнародная бібліятэка паэзіі, у склад якой уваходзяць кнігі паэтаў-удзельнікаў фэстываля, і Міжнародны паэтычны архіў, які ўключае рукапісы, фатаграфіі і іншыя матэрыялы.
У 2011 годзе ЮНЭСКА разам з Урадам Македоніі адзначылі 50-годдзе фестываля.
Сумскі раён
Сумскі раён (Сумський район) — адміністрацыйная адзінка ў складзе Сумскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр — Сумы (Суми).
Утвораны 7 сакавіка 1923 года. Насельніцтва раёна на года складае 62530 чалавек, плошча — 1800 км².
Адміністрацыйны падзел
Тэрыторыя раёна адміністрацыйна складаецца з 3 пасялковых і 29 сельскіх саветаў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі раёна размешчаны 3 пасёлкі гарадскога тыпу, 8 пасёлкаў сельскага тыпу і 115 сёлаў.
Вэтлы
Вэтлы (Ветли́) — вёска ў Любэшыўскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Любэшыўскай пасялковай абшчыны.
Рэсіфі
Рэсіфі (Recife) — горад і муніцыпалітэт у Бразіліі, сталіца штата Пернамбуку. Рэсіфі знаходзіцца ў месцы ўпадзення ракі Беберыбі ў Атлантычны акіян. Буйны порт на беразе акіяну. Спалучэнне вялікай колькасці працаўнікоў і значных прыватных інвестыцый спрыяла развіццю медыцынскай сферы горада, такім чынам, што на сёння Рэсіфі з’яўляецца другім паводле велічыні медыцынскім цэнтрам Бразіліі пасля Сан-Паўлу. Шпіталі з самым сучасным абсталяваннем прымаюць пацыентаў нават з суседніх дзяржаў.
Знаходзіцца ў складзе буйной гарадской агламерацыі Агламерацыя Рэсіфі. Уваходзіць у эканоміка-статыстычны мікрарэгіён Рэсіфі. Насельніцтва складае 1533580 чалавек на 2007 год. Займае плошчу 218 км². Шчыльнасць насельніцтва — 7.035 чал./км². Свята горада — 12 сакавіка.
Горад з’яўляецца адным з гарадоў, якія прынялі матчы чэмпіянату свету па футболу 2014 года.
Гісторыя
Наваколлі Рэсіфі сталі месцам адным з першых пасяленняў падданых партугальскай кароны. У 1537 годзе кароль Партугаліі Жуан III падзяліў Бразілію на спадчынныя капітанствы, бо партугальцы зразумелі, што ў іх не было ніякіх чалавечых або фінансавых рэсурсаў для інвесціравання ў такую вялікую і далёкую калонію, таму вырашылі прызначыць гэту задачу прыватным прадпрымальнікам. Аднак гэтая ідэя не мела значнага поспеху.
Пернамбуку квітнела ад цукровай прамысловасці, бо цукровыя буракі яшчэ прамыслова не вырошчваліся ў Еўропе да пачатку XIX стагоддзя. У той час у Еўропе плантацыі цукровага трыснёгу можна было трымаць толькі ў Андалусіі і Алгарві.
Ад 1580 да 1640 гадоў каралеўствы Іспаніі і Партугаліі былі аб’яднаны пад уладай адзінага караля. Іспанія была ўцягнута ў вайну супраць Нідэрландаў і таму закрыла гандаль бразільскага цукру для нідэрландцаў. У адказ на гэта нідэрландцы вырашылі захапіць некалькі бразільскіх гарадоў па вытворчасці цукру, у тым ліку Салвадор і Натал. З 1630 па 1654 гады горад знаходзіўся пад кантролем Нідэрландаў, тут была створана Галандская Бразілія.
Эканоміка
Рэсіфі з’яўляецца адным з галоўных бізнес-цэнтраў Бразіліі, у асноўным таму што горад мае міжнародны аэрапорт і два міжнародных порты. Адзін з іх размешчаны ў самім горадзе, а іншы знаходзіцца прыкладна ў 40 кіламетрах ад Рэсіфі.
Арліўка (Гайсынскі раён)
Арліўка (Орлі́вка) — вёска ў Гайсынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Акселі Гален-Калела
Акселі Вальдэмар Гален-Калела (фін. Akseli Gallen-Kallela; 26 красавіка 1865, горад Поры, Вялікае Княства Фінляндскае - 7 сакавіка 1931, Стакгольм, Швецыя) — фінскі мастак, найбольш вядомы па ілюстрацыях да Калевалы. У перыяд абуджэння нацыянальнага гонару, калі пачаўся масавы перавод замежных прозвішчаў на фінскую мову, змяніў сваё шведскае прозвішча «Гален» на фінскі манер - «Калела», і аб'яднаў абодвы напісанні ў двайное прозвішча.
Ройтэр
Ройтэр — прозвішча.
Шкала
Шкала — гэта знакавая сістэма, для якой зададзена гамаморфнае адлюстраванне, якое ставіць у адпаведнасць рэальным аб'ектам той ці іншы элемент шкалы. Фармальна шкалой называюць картэж (па-руску), <X, φ, Y>, дзе X — рэальны аб'ект, φ — адлюстраванне, Y — знакавая сістэма .. Розныя тыпы вымяральных шкал шырока выкарыстоўваюцца ў фізіцы, тэхніцы, эканоміцы, психометрии, сацыялогіі і іншых прыкладных навуках.
Палачанін (выдавецтва)
«Палача́нін» — беларускае выдавецкае таварыства, якое існавала ў 1910 годзе ў Вільні. Выдала ў друкарні Марціна Кухты зборнік гумарыстычных вершаў Альберта Паўловіча «Снапок» (1910) і паэму Тараса Шаўчэнкі «Кацярына» (1911) у перакладзе Хведара Чарнышэвіча (рэдактар перакладу — Янка Купала). Вокладку паэмы ўпрыгожвае малюнак на ўзор слуцкага пояса.
Акадэмія мастацтваў у Банска-Бістрыцы
Акадэмія мастацтваў у Банска-Бістрыцы — славацкая дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова з сядзібай у Банска-Бістрыцы.
Агульная характарыстыка
Акадэмія ўтворана 7 студзеня 1997 года ў адпаведнасці з законам ад 15 мая 1997 года. Яе першым рэктарам быў прафесар Аляксандр Меліхер. У супрацоўніцтве з Банскабыстрыцкай дзяржаўнай навуковай бібліятэкай Акадэмія мастацтваў стала заснавальнікам «Тэатра 44».
Бджыльна
Бджыльна (Бджільна́) — вёска ў Гайсынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
IC 3502
IC 3502 — галактыка тыпу Sd ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Гімн Казахскай ССР
Музыка — Мукана Тулебаева, Яўгенія Брусілоўскага, Латыфа Хамэдзі.
Словы — Абдыльда Тажыбаева, Х. Мухамэджанава, Габіт Мусрэпава.
Вытулэ
Вытулэ (Ви́туле) — вёска ў Любэшыўскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Любэшыўскай пасялковай абшчыны.
Дзягель (Навазыбкаўская гарадская акруга)
Дзягель (Дягель) — пасёлак у Навазыбкаўскай гарадской акрузе Бранскай вобласці Расіі.
Гісторыя
З 1929 па 1937 гады ў Заходняй вобласці, да 1944 года ў складзе Арлоўскай вобласці. У 1944 годзе ўвайшоў у склад Бранскай вобласці. Да 2009 года ў складзе Старакрывецкага сельскага паселішча Навазыбкаўскага раёна.
Любоў Іванаўна Фіглоўская
Любоў Іванаўна Фіглоўская (, в. Пятровічы, Шумяцкі раён, Смаленская вобласць, Расія — ) — беларускі літаратуразнавец. Доктар філалагічных навук (1957), прафесар (1960).
Біяграфія
Скончыла Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт (1930), АН СССР (аспірантура, 1933). Працавала ў Інстытуце літаратуры АН БССР (1933—1959, навуковы супрацоўнік), Беларускім дзяржаўным універсітэце (з 1960, філалагічны факультэт, кафедра рускай савецкай літаратуры, загадчык кафедры).
Навуковыя інтарэсы: гісторыя рускай і беларускай літаратуры; узаемаўплыў літаратур народаў СССР.
Узнагароды
Ордэны Працоўнага Чырвонага Сцяга, «Знак Пашаны» і інш.
Пётр Пятровіч Карабач
Біяграфія
У 1995 годзе скончыў Віцебскую дзяржаўную акадэмію ветэрынарнай медыцыны. Працоўную дзейнасць пачынаў на пасадзе галоўнага заатэхніка калгаса «Першага мая» Сенненскага раёна. У 2000—2003 гадах працаваў у падраздзяленні ваенізаванай аховы Першамайскага РАУС г. Віцебск аб'яднання «Ахова пры МУС Рэспублікі Беларусь». У чэрвені—жніўні 2005 года — намеснік дырэктара па вытворчасці камунальнага унітарнага сельскагаспадарчага прадпрыемства «Сялюты». З 2006 па сакавік 2010 года працаваў намеснікам дырэктара па жывёлагадоўлі, галоўным заатэхнікам сельскагаспадарчага вытворчага кааператыва «Альгоўскае». У сакавіку 2010 года быў прызначаны дырэктарам ААТ «Адраджэнне» Віцебскага раёна.
Поры
Поры (Pori, Björneborg) — 11-ы па велічыні горад Фінляндыі, размешчаны на яе заходнім узбярэжжы. Цэнтр горада знаходзіцца за 16 км ад Батнічнага заліва, на берагах ракі Кокемяэн’ёкі. Поры размешчаны за 242 км ад Хельсінкі.
Эспарлату
Эспарлату (Esporlatu) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Сардзінія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Сасары.
Насельніцтва складае 475 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 26 чал./км². Займае плошчу 18 км². Паштовы індэкс — 7010. Тэлефонны код — 079.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Фрыц Штрасман
Фрыц Штрасман (Fritz Strassmann, поўнае імя Фрыдрых Вільгельм Штрасман (Friedrich Wilhelm Straßmann):, Бопард — , ) — нямецкі хімік і фізік.
Біяграфія
У 1924 годзе Штрасман скончыў Гановерскі вышэйшую тэхнічную школу. З 1929 працаваў з О. Ганам і Л. Майтнер ў Інстытуце хіміі кайзера Вільгельма ў Берліне. У пасляваенныя гады займаў пасаду прафесара Майнцкага ўніверсітэта (1946—1970), адначасова ў 1946—1952 гадах з’яўляўся дырэктарам Інстытута неарганічнай і ядзернай хіміі.
Навуковая дзейнасць
Навуковыя працы прысвечаны ядзернай хіміі, радыяхіміі. Вывучаў працэсы ядзернага дзялення, уласцівасці радыеактыўных ізатопаў урану і торыя. У 1938 сумесна з О. Ганам адкрыў дзяленне ядраў урану пры бамбардзіроўцы іх нейтронамі, хімічнымі метадамі даказаў факт падзелу. Гэтая трактоўка вопытаў была пацверджана Л. Мейтнер і О. Фрышам.
Сялюты
Назву Сялю́ты маюць:
Уладзімір Андрэевіч Дзяменцьеў
Уладзімір Андрэевіч Дзяме́нцьеў (, г. Новаўкраінка, УССР — 20 чэрвеня 2010, Мінск, Беларусь) — беларускі мастак кіно. Заслужаны дзеяч мастацтваў Беларускай ССР (1979).
Творчасць
Мастак-пастаноўшчык мастацкіх фільмаў «Вуліца малодшага сына» (1962, з У. Белавусавым), «Трэцяя ракета» (1963), «Праз могілкі» (1965, абодва з Я. Ігнацьевым), «Іван Макаравіч» (1968, Прэмія Ленінскага камсамола Беларусі 1970), «Я, Францыск Скарына» (1970), «Бацька» (1972), «Братушка» (1976, з Л. Трапковым), «Трэцяга не дадзена» (1981), «Ветразі майго дзяцінства» (1982), «Развітальныя гастролі» і «Слава богу, не ў Амерыцы» (1992), «Тутэйшыя» (1993) і інш., а таксама тэлевізійных «Гора баяцца — шчасця не бачыць» (1974) і «Нас выбраў час» (3, 4, 5-я серыі, 1979).
Дамінга Фаўсціна Сарм’ента
Дамінга Фаўсціна Альбарасін Сарм’ента (Domingo Faustino Sarmiento Albarracín,, Сан-Хуан, Аргенціна — , Асунсьён, Парагвай) — аргенцінскі ваенны дзеяч, пазней педагог, пісьменнік, журналіст, губернатар правінцыі Сан-Хуан у 1862—1864 гг., пасол Аргенціны ў ЗША ў 1864 г., міністр унутраных спраў і асветы ў 1865—1868 гг., прэзідэнт Аргенціны з 12 кастрычніка 1868 па 12 кастрычніка 1874 г. Змагар за мадэрнізацыю краіны.
Брыдок (Гайсынскі раён)
Брыдок (Брідо́к) — вёска ў Гайсынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Віл
Віл (Віл) — вёска ў Любэшыўскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Любэшыўскай пасялковай абшчыны.
Фрыдрых VI Швабскі
Фрыдрых VI Швабскі (Friedrich VI von Schwaben) ці Фрыдрых VI фон Гогенштаўфен (Friedrich VI von Schwaben;, , Італія — , Ака) — герцаг Швабіі з 1169 года, трэці сын Фрыдрыха Барбаросы і Беатрыс I Бургундскай.
Біяграфія
Пры нараджэнні атрымаў імя Конрад. Але ў 1169 годзе памёр пяцігадовы Фрыдрых V, старэйшы сын імператара Фрыдрыха Барбаросы, які насіў тытул герцага Швабіі. У 1170 годзе імператар перадаў тытул герцага Швабіі свайму трэцяму сыну, які атрымаў пры гэтым імя Фрыдрых.
20 мая 1184 года Фрыдрых у час святкавання ў Майнцы імператарскім дваром Тройцы быў разам са сваім старэйшым братам Генрыхам прысвечаны ў рыцары.
27 сакавіка 1188 года Фрыдрых абавязаўся разам з бацькам прыняць удзел у Трэцім крыжовым паходзе. 11 мая 1189 года ён разам з арміяй крыжакоў выступіў з Рэгенсбурга. Па дарозе ў Венгрыі ён заручыўся з Канстанцыяй (1177—1240), дачкой венгерскага караля Белы III.
Пасля гібелі 10 чэрвеня 1190 года яго бацькі, імператара Фрыдрыха Барбаросы, які патануў у рацэ Салеф, Фрыдрых прыняў камандаванне германскай арміяй крыжакоў. Хоць большая частка крыжакоў пакінула яго армію і адплыла праз Антыёхію на радзіму, Фрыдрых з астатняй арміяй выступіў у кірунку да Іерусаліма. У Трыпалі шматлікія крыжакі захварэлі на малярыю, з-за чаго армія Фрыдрыха яшчэ больш скарацілася. У пачатку кастрычніка 1190 года ён прыбыў да абложанага горада Ака (Акра), дзе і памёр 20 студзеня 1191 года ад малярыі. Пасля яго смерці рэшткі германскіх крыжакоў пакінулі Святую зямлю.
В’язівнэ
В’язівнэ (В'язівне́) — вёска ў Любэшыўскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Любэшыўскай пасялковай абшчыны.
Важнэ (Гайсынскі раён)
Важнэ (Важне́) — вёска ў Гайсынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Байсангур Беноеўскі
Байсангу́р (Байсунгур) Бено́еўскі (Бенойн БойсгӀар ; 1794, Беной, Чачня — 1861, Хасавюрт, Дагестан) — чачэнскі ваенны XIX стагоддзя, наіб імама Шаміля. Актыўны ўдзельнік Каўказскай вайны 1817—1864. Нацыянальны герой чачэнскага народа.
Сялюты (Віцебскі раён)
Сялю́ты — вёска ў Акцябрскім сельсавеце Віцебскага раёна. Размешчана за 11 км на поўдзень ад Віцебска, за 1 км ад аўтадарогі Р87 (Віцебск — Орша), за 3 км ад чыгуначнай станцыі Забалоцінка, на правым беразе ракі Лучоса.
Байсангур Беноеўскі
Біяграфія
Сын селяніна Эды. Пра жыццё да 1830-х вядома вельмі мала. Калі Газі-Мухамад быў абвешчаны імамам, адразу ж далучыўся да яго руху. Увесну 1832 пад Гудэрмесам ў конным баі разбіў ўшчэнт грэбенскі казачы полк, захапіў дзве трафейныя гарматы.
Сялюты (Віцебскі раён)
Гісторыя
Сялюты згадваюцца ў 1661 годзе як вёска ў Віцебскім ваяводстве Вялікага Княства Літоўскага. З 1772 года ў Віцебскім павеце Расійскай імперыі. З 1864 года маёнтак ва ўласнасці Храпавіцкага. У 1852 годзе ў Сялютах пабудавана царква, у 1863 годзе адкрыта народнае вучылішча. У 1886 годзе сяло Сялюты — цэнтр воласці (валасное праўленне, сядзіба, вадзяны млын, цагельня).
Байсангур Беноеўскі
Пад сцягамі Шаміля
У 1839 даў прысягу вернасці імаму Шамілю. Пасля гэтага быў прызначаны наібам Беноя. Мазунам (намеснікам наіба) стаў брат Байсангура Салтамурад.
Сялюты (Віцебскі раён)
Гісторыя
У пачатку XX стагоддзя маёнтак Сялюты Сялюцкай воласці Віцебскага павета належаў А. Я. Гес-дэ-Кальвэ. 18 двароў, 75 жыхароў. З 20 жніўня 1924 года вёска Сялюты — цэнтр Сялюцкага сельсавета Віцебскага раёна. З 16 ліпеня 1954 года вёска ў складзе Акцябрскага сельсавета.
Байсангур Беноеўскі
Пад сцягамі Шаміля
У 1842 на чале аддзела горцаў удзельнічаў у Ічкерынскай бітве пад агульным камандаваннем Шуайба Цэнтароеўскага. Быў паранены, надалей узнагароджаны Шамілём медалём за адвагу.
IC 3503
IC 3503 — галактыка тыпу * (зорка) ў сузор’і Гончыя Псы.
Байсангур Беноеўскі
Пад сцягамі Шаміля
У 1845, удзельнічаючы ў Даргінскай бітве, атрымаў цяжкае раненне і пазбавіўся рукі.
IC 3503
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Байсангур Беноеўскі
Пад сцягамі Шаміля
У 1847 царскія войскі атачылі аул Гергебіль у горным Дагестане. Аднавокі і аднарукі Байсангур са сваім аддзелам бэнойцаў абараняў участак абароны ў раёне садоў. Падчас аднаго з штурмаў гарматным ядром яму адарвала нагу. У насталым змярканні беспрытомнага Байсангура падабралі царскія жаўнеры. Палоннага Байсангура пад вялікім канвоем адправілі з Дагестана ў крэпасць Грозную. Па дарозе на калону напалі мюрыды на чале з Салтамурадам і вызвалілі наіба.
Яшчэ да канца не акрыяўшы ад ранаў, прыняў удзел у абароне аула Салты. Аднаногага, аднавокага і аднарукага Байсангура падчас баёў рамянямі прывязвалі да каня.
Згуба
Пасля паразы асноўных сіл паўстанцаў, Байсангур з некалькімі набліжанымі хаваўся ў наваколлях сяла Беной. У адным з баёў пад Байсангурам быў забіты конь і ён патрапіў у палон.
Увесну 1861 Байсангур Беноеўскі быў адданы ваенна-палявому суду і павешаны. Іншыя ўдзельнікі паўстання, у тым ліку сыны Байсангура Алхазур і Тахір, былі сасланыя ў Сібір.
Галатыя
Галатыя (Galatia), краіна ў цэнтральнай Анатоліі (сучасная Турцыя) ў 3 ст. да н.э. — 1 ст. н.э. Галатыя гранічыла на поўначы з Віфініяй і Пафлагоніяй, на ўсходзе з Понтам, на поўдні з Лікаоніяй і Кападокіяй, на захадзе з Фрыгіяй (усходняя частка якой была захопленая галатамі). Анкара, сучасная сталіца Турцыі, калісьці належала Галатыі.
У Новым Запавеце адзін з лістоў апостала Паўла накіраваны вернікам Галатыі.
Красны Гай (Навазыбкаўская гарадская акруга)
Красны Гай (Красный Гай) — пасёлак у Навазыбкаўскай гарадской акрузе Бранскай вобласці Расіі.
Гісторыя
З 1929 па 1937 гады ў Заходняй вобласці, да 1944 года ў складзе Арлоўскай вобласці. У 1944 годзе ўвайшоў у склад Бранскай вобласці. Да 2009 года ў складзе Старакрывецкага сельскага паселішча Навазыбкаўскага раёна.
Вэлыка Мачулка
Вэлыка Мачулка (Вели́ка Мочу́лка) — вёска ў Гайсынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Ірына Ангеліна
Ірына (Ειρήνη Αντζελίνα;, Канстанцінопаль, Візантыя — ) — дачка візантыйскага імператара Ісака II Ангела.
Біяграфія
У 1193 г. ажанілася з нарманскім прынцам Ражэрам, які насіў тытул герцага Апуліі, але ўжо ў канцы таго ж года стала ўдавой.
Ота Роберт Фрыш
Ота Роберт Фрыш (Otto Robert Frisch,,  — , , Вялікабрытанія) — англійскі фізік-ядзершчык аўстрыйскага паходжання. Член Лонданскага каралеўскага таварыства (1948). Пляменнік вядомага фізіка Лізэ Майтнер.
Ірына Ангеліна
Біяграфія
2/3 красавіка 1195 года заручылася з Філіпам, герцагам швабскім; 25 мая 1197 года ажанілася ў ім у наступным годзе, дзякуючы нечаканаму павароту ў лёсе свайго другога мужа, стала германскай імператрыцай.
Ота Роберт Фрыш
Біяграфія
Нарадзіўся ў Вене ў яўрэйскай сям’і. У 1926 годзе скончыў Венскі ўніверсітэт. Пасля працаваў у розных месцах Еўропы і Амерыкі: у Берліне ў О. Гана (1927—1930), у Гамбургу ў О. Штэрна (1930—1933), у Лондане ў П. Блэкета (1933—1934), у Капенгагене ў Н. Бора (1934—1939), у Бірмінгеме (1939—1940), у Ліверпулі (1940—1943), у Лос-Аламаскай нацыянальнай лабараторыі (1943—1945), у Харуэле (1945—1947). З 1947 з’яўляўся прафесарам Кембрыджскага ўніверсітэта (да 1972 г.). Удзельнік Манхэтэнскага праекта.
Ірына Ангеліна
Біяграфія
Ірына, ці, як яе называлі ў Германіі, Марыя, «ружа без шыпоў, рахманая галубка», як спяваў Вальтэр фон дэр Фогельвайдэ, набыла ў Германіі мноства прыхільнікаў.
Памерла 27 жніўня 1208 г. ад заўчасных родаў, на два месяцы перажыўшы свайго другога мужа (забітага 21 чэрвеня таго ж года).
Сям’я
Дзеці:
Эфект Садоўскага
Эфект Садо́ўскага — узнікненне механічнага вярчальнага моманту ў целе, якое апраменьваецца эліптычна ці цыркулярна палярызаваным святлом. Тэарэтычна прадказаны А. І. Садоўскім у 1898 годзе, эксперыментальна выяўлены амерыканскім фізікам Р. Бетам (Richard Beth) у 1935 годзе.
Эфект абумоўлены наяўнасцю ў эліптычна палярызаванай электрамагнітнай хвалі выдатнага ад нуля моманту імпульсу (або моманту колькасці руху), што хваляй перадаецца целу, якое паглынае яе ці змяняе стан яе палярызацыі. Дазваляе выкарыстоўваць закон захавання моманту імпульсу пры даследаванні з’яў узаемадзеяння электрамагнітнага выпраменьвання з рэчывам.
З пункту гледжання квантавай тэорыі эфект Садоўскага тлумачыцца змяненнем імпульсу фатонаў пры ўзаемадзеянні выпраменьвання з рэчывам.
Курганне (Навазыбкаўская гарадская акруга)
Курганне (Курганье) — пасёлак у Навазыбкаўскай гарадской акрузе Бранскай вобласці Расіі.
Гісторыя
З 1929 па 1937 гады ў Заходняй вобласці, да 1944 года ў складзе Арлоўскай вобласці. У 1944 годзе ўвайшоў у склад Бранскай вобласці. Да 2009 года ў складзе Старакрывецкага сельскага паселішча Навазыбкаўскага раёна.
Гіркы (Любэшыўскі раён)
Гіркы (Гі́рки) — вёска ў Любэшыўскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Любэшыўскай пасялковай абшчыны.
Ганна Васільеўна Корвін-Крукоўская
Ганна Васілеўна Корвін-Крукоўская (Жаклар, Anna Jaclard; 6(18).10.1843, Масква — 2(14).9.1887) — руская пісьменніца, рэвалюцыянерка.
Біяграфія
Паходзіць з беларускага шляхецкага роду. Сястра С. Кавалеўскай.
Першыя апавяданні надрукавала ў 1864 у часопісе Ф. Дастаеўскага «Эпоха». У 1867-68 у Пецярбургу, зблізілася з членамі рэвалюцыйных арганізацый. 3 1869 жыла ў Германіі, Францыі, выйшла замуж за французскага рэвалюцыянера Ш. В. Жаклара. Член Рускай секцыі I Інтэрнацыянала, перапісвалася з К. Марксам, пераклала на французскую мову ўрыўкі з першага тома «Капітала». Удзельніца Парыжскай камуны, член ЦК Саюза жанчын, прымала ўдзел у рабоце Камітэта пільнасці, была заснавальніцай і карэспандэнтам газеты «La socialiste» («Сацыялістка»). Пасля паражэння Парыжскай камуны жыла ў Швейцарыі, Расіі, займалася літаратурнай дзейнасцю, у 1886-87 яе апавяданні друкаваліся ў часопісе «Северный вестнік».
Віктар Сямёнавіч Маўрышчаў
Віктар Сямёнавіч Маўрышчаў (, с. Сафанавэ, Казанкіўскі раён, Мікалаеўская вобласць, Украіна — ) — беларускі эканаміст. Кандыдат эканамічных навук (1954), прафесар (1976). Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны.
Біяграфія
Скончыў Маскоўскі дзяржаўны эканамічны інстытут (спецыяльнасць «Эканоміка прамысловасці», 1951; аспірантура, 1954).
Працаваў у Беларускім дзяржаўным інстытуце народнай гаспадаркі імя В. У. Куйбышава (з 1954, прафесар кафедры эканомікі прамысловасці, у 1954—1986 — загадчык кафедры, 1961—1967 — прарэктар па навуковай рабоце).
Навуковыя інтарэсы: праблемы эфектыўнасці прамысловай вытворчасці.
Трасцянэцкі раён (Сумская вобласць)
Трасцянэцкі раён (Тростянецький район) — былая адміністрацыйная адзінка ў складзе Сумскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр — Трасцянэць (Тростянець).
Утвораны ў 1939 годзе. Насельніцтва раёна на года складае 35919 чалавек, плошча — 1065 км².
Ліквідаваны 17 ліпеня 2020 года.
Адміністрацыйны падзел
Тэрыторыя раёна адміністрацыйна складаецца з 1 гарадскога і 16 сельскіх саветаў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі раёна размешчаны 1 горад раённага значэння, 2 пасёлкі сельскага тыпу і 46 вёсак.
Лявіцкая
Лявіцкая — прозвішча.
IC 3504
IC 3504 — галактыка тыпу * (зорка) ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Дэрэвок
Дэрэвок (Дерево́к) — вёска ў Любэшыўскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Любэшыўскай пасялковай абшчыны.
Джавэ
Джавэ (Giave) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Сардзінія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Сасары.
Насельніцтва складае 613 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 13 чал./км². Займае плошчу 47 км². Паштовы індэкс — 7010. Тэлефонны код — 079.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Sant'Andrea.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Ротэнбург-об-дэр-Таўбер
Ротэнбург-об-дэр-Таўбер (Rothenburg ob der Tauber) — горад Германіі, жамчужына франконскага адрэзка Рамантычнай дарогі. Раённы цэнтр зямлі Баварыя. Размешчаны на рацэ Таўбер. Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Сярэдняя Франконія. Уваходзіць у склад раёна Ансбах. Насельніцтва — (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 41,45 км². Афіцыйны код — 09 5 71193. Падзяляецца на 38 гарадскіх раёнаў.
Нікацін
Нікацін (nicotine)  — алкалоід, наркотык, які ўтрымоўваецца ў раслінах сямейства паслёнавых (Solanaceae), пераважна ў тытуне і, складаючы пры гэтым 0,6-3,0 % ад сухой вагі, у меньшай колькасці, у таматах, бульбе, баклажанах, зялёных балгарскіх перцах. Нікацінавыя алкалоіды прысутнічаюць таксама ў лісці кокі. Нікацін выкарыстоўваецца раслінамі ў якасці барацьбы супраць траваедных, а таксама дзеля ўздзеяння на насякомых, таму нікацін шырока выкарыстоўваўся ў якасці інсектыцыду ў мінулым, а ў цяперашні час аналагі нікаціну, як імідаклапрыд, па-ранейшаму шырока выкарыстоўваецца.
Таўрычаскі нацыянальны ўніверсітэт імя У. І. Вярнадскага
Агульная характарыстыка
Таўрычаскі нацыянальны ўніверсітэт імя У. І. Вярнадскага з'яўляецца пераемнікам першай вышэйшай навучальнай установы ў Крыме - Таўрычнага ўніверсітэта, створанага ў 1918 годзе. У лютым 1921 года ўстанова была перайменавана ў Крымскі ўніверсітэт імя М. В. Фрунзэ.
У 1925 годзе на базе ўніверсітэта быў створаны Крымскі дзяржаўны педагагічны інстытут, які ў лютым 1972 года быў рэарганізаваны ў Сімферопальскі дзяржаўны ўніверсітэт імя М. В. Фрунзэ. Адным з першых рэктараў універсітэта быў вучоны-натураліст, заснавальнік геахіміі і біягеахіміі, акадэмік Уладзімір Вярнадскі.
Са жніўня 1999 года Указам Прэзідэнта Украіны ўніверсітэту быў прысвоены статус нацыянальнага і вернута першапачатковая назва. У цяперашні час нацыянальны ўніверсітэт імя У. І. Вярнадскага працягвае лепшыя традыцыі Таўрычаска-Крымска-Сімферопальскага ўніверсітэта.
З анэксіяй Крыма Расіяй ў 2014 годзе ўніверсітэт быў ліквідаваны новай уладай, якая на яго матэрыяльнай базе ўтварыла так званы Крымскі федэральны ўніверсітэт імя У. І. Вярнадскага. Разам з тым 12 лістапада 2014 года Міністэрства адукацыі і навукі Украіны разарвала кантракт і звольніла з пасады рэктара Мікалая Багрова. Загадамі Міністэрства адукацыі і навукі Украіны ад 31 снежня 2015 года праца ўніверсітэта была адноўлена ў Кіеве, былі унесены адпаведныя змены ў яго ўстаноўчыя дакументы. У пачатку 2016-2017 навучальнага года ва ўніверсітэт былі залічаны 237 студэнтаў-першакурснікаў.
Міністэрства адукацыі і навукі Украіны надала ўніверсітэту выключнае права ажыццяўляць прыём па спрошчанай працэдуры студэнтаў з акупаваных тэрыторый на працягу ўсяго навучальнага года.
Кенвуд-хаус
Кенвуд-хаус (Kenwood House) — рэзідэнцыя Уільяма Мюрэя, 1-га графа Мэнсфілда (1705—1793), размешчаная ў лонданскім раёне Хэмпстэд. Камісія па кіраванні нацыянальным здабыткам падтрымлівае Кенвуд-хаус у ідэальным стане. Штогод сядзібу наведвае да мільёна турыстаў.
Гісторыя
Архітэктурна-паркавы ансамбль Кенвуд-хауса сфармаваўся ў XVII—XVIII стагоддзях. Сам асабняк быў пабудаваны ў эпоху Рэстаўрацыі, у 1700 годзе да яго была прыбудавана аранжарэя. Пасля набыцця Мюрэем у 1754 годзе інтэр’еры былі цалкам пераабсталяваны (у 1764—1779 гг.) у стылі класіцызму па праекце Роберта Адама. Вялікі архітэктар прыбудаваў да асабняка бібліятэку і іанічны порцік. У 1793-96 гг. Джордж Сондэрс завяршыў перабудову, дабудаваўшы два флігеля з паўночнага боку будынка.
Англійскі парк вакол Кенвуд-хауса, вядомы гняздоўямі кажаноў, прыпісваецца выбітнаму майстру садовага мастацтва, Хамфры Рэптану (1752—1818). На яго тэрыторыі выстаўлены творы Генры Мура, Барбары Хепуарт і іншых сучасных скульптараў.
У 1909 годзе ў спадчыннікаў Мюрэя сядзібу арандаваў вялікі князь Міхаіл Міхайлавіч з жонкай Сафіяй Мікалаеўнай (унучка Пушкіна). У 1925 годзе яе набыў ва ўласнасць лорд Айві (Iveagh) з сямейства півавараў Гінесаў. Ён перавёз у асабняк, які да таго часу страціў сваё мэбляванне, уласны збор карцін, уключаючы творы Вермера і Рэмбранта. У 1927 г. лорд Айві паднёс Кенвуд-хаус з яго мастацкім зборам у дарунак брытанскай нацыі.
Чэмпіянат свету па снукеры 2016
Чэмпіяна́т све́ту 2016 (World Snooker Championship 2016, таксама вядомы як Betfred World Snooker Championship 2016 — ад назвы спонсара) — прафесійны рэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 16 красавіка па 2 мая 2016 года ў тэатры Крусібл, у Шэфілдзе, Англія. Найпрэстыжнейшае і найбуйнейшае па рэйтынгавых ачках і прызавых грошах снукернае спаборніцтва, а таксама трэцяе спаборніцтва Трайной кароны ў сезоне 2015/2016. Турнір стаў 82-м розыгрышам чэмпіянату свету, які быў заснаваны ў 1927 годзе, і 40-м сусветным першынствам, якое праходзіла ў тэатры Крусібл. Кампанія Betfred у шосты раз і ў другі раз запар спансавала чэмпіянат свету. Прызавы фонд турніру склаў £1,500,100 (на £136,100 больш, чым у мінулым годзе), з якіх £330,000 атрымаў пераможца. Першы прыз турніру стаў рэкордным у гісторыі снукера.
Былыя чэмпіёны свету Стыў Дэвіс і Кен Доэрці, а таксама шасціразовы фіналіст Джымі Уайт і двухразовы фіналіст Мэцью Стывенс не здолелі прайсці кваліфікацыю да чэмпіянату. Шасціразовы чэмпіён Дэвіс, які правёў свой апошні прафесійны матч у першым кваліфікацыйным раўндзе супраць Фергала О'Браена (4:10), абвясціў аб завяршэнні сваёй 38-гадовай прафесійнай кар'еры на другі дзень чэмпіянату. Леташні чэмпіён Сцюарт Бінэм саступіў Алістэру Картэру ў першым раўндзе з лікам 9:10 і стаў 17-м снукерыстам з 1977 года, які выйграў першы чэмпіёнскі тытул і не змог абараніць яго ў наступным годзе. Леташні фіналіст Шон Мёрфі таксама пацярпеў паразу ў першым раўндзе ад Энтані Мак-Гіла (8:10). Такім чынам, гэты чэмпіянат стаў першым з 1980 года, калі дзеючыя чэмпіён і фіналіст вылецелі ў першым раўндзе.
Кайрэн Уілсан упершыню дайшоў да чвэрцьфінальнай стадыі чэмпіянату, што дазволіла яму ўпершыню патрапіць у топ-16 сусветнага рэйтынгу пасля чэмпіянату. 45-гадовы Алан Мак-Манус выйшаў у паўфінал чэмпіянату свету ўпершыню з 1993 года і ў паўфінал рэйтынгавага турніру ўпершыню з 2006 года, а таксама стаў самым узроставым паўфіналістам сусветнага першынства з 1985 года, калі да паўфіналу дайшоў 52-гадовы Рэй Рыярдан. Чэмпіянат свету 2016 года стаў першым у гісторыі, у паўфінале якога гулялі два прадстаўнікі Азіі, а таксама першым з 2005 года, калі да паўфіналу дайшлі два снукерысты з кваліфікацыі. У паўфінальным матчы паміж Дзінам Цзюньхуэем з Кітая, які вылецеў з топ-16 перад турнірам і ўпершыню з 2007 года гуляў у кваліфікацыі да сусветнага чэмпіянату, і Аланам Мак-Манусам снукерысты зрабілі 10 соценных брэйкаў, усталяваўшы новы рэкорд па колькасці сэнчуры ў прафесійным матчы. У сваю чаргу, Дзін, які аформіў 7 соценных брэйкаў, усталяваў новы рэкорд чэмпіянату свету і паўтарыў рэкорднае дасягненне Стывена Хендры, які выканаў 7 соценных серый у фінале чэмпіянату Вялікабрытаніі 1994 года. Апроч таго, ён перамог у матчы з лікам 17:11 і стаў першым азіятам у гісторыі, які дайшоў да фіналу чэмпіянату свету, а таксама першым удзельнікам кваліфікацыі з 2011 года, які дайшоў да фіналу. У другім паўфінальным матчы паміж Маркам Сэлбі і Маркам Фу з Ганконга, які дайшоў да паўфіналу ўпершыню з 2006 года, быў усталяваны новы рэкорд чэмпіянату па працягласці фрэйма — 76 хвілін і 11 секунд. Сэлбі перамог з лікам 17:15 і ў трэці раз выйшаў у фінал галоўнага снукернага турніру пасля паразы ў 2007 годзе і перамогі ў 2014 годзе. У чвэрцьфінальным матчы супраць Сэлбі Кайрэн Уілсан аформіў найвышэйшую серыю на турніры — 143 ачкі. У агульнай колькасці на чэмпіянаце свету было аформлена 86 соценных брэйкаў, што паўтарыла рэкордны вынік розыгрышу 2015 года. Дзін Цзюньхуэй, які аформіў 15 соценных брэйкаў, выканаў найбольшую колькасць соценных серый на чэмпіянаце з 2002 года, калі Стывен Хендры ўсталяваў рэкорд у 16 брэйкаў за 100 ачкоў.
Пераможцам турніру стаў Марк Сэлбі, які адразу захапіў ініцыятыву ў фінальным матчы супраць Дзіна, павёўшы з лікам 6:0, і скончыў першы гульнявы дзень з лікам 10:7, а на другі дзень давёў паядынак да перамогі з лікам 18:14, у другі раз перамогшы на найбуйнейшым снукерным спаборніцтве. Сэлбі перайграў на сваім шляху да тытула Роберта Мілкінса (10:6), Сэма Бэйрда (13:11), Кайрэна Уілсана ў чвэрцьфінале (13:8), Марку Фу ў паўфінальным матчы (17:15) і Дзіна Цзюньхуэя ў фінальным паядынку з лікам 18:14. Такім чынам, 32-гадовы лідар сусветнага рэйтынгу выйграў свой 18-ы прафесійны і сёмы рэйтынгавы тытул, а таксама шосты турнір Трайной кароны і другі турнір у 2016 годзе (пасля адкрытага чэмпіянату Гдыні). Сэлбі стаў 13-м снукерыстам у гісторыі, які выйграў чэмпіянат свету больш за адзін раз, і шостым снукерыстам, які зрабіў гэта ў тэатры Крусібл (з 1977 года). Апроч таго, гэтая перамога паспрыяла таму, што англічанін застаўся на першай пазіцыі ў рэйтынгу, скончыўшы пяты сезон запар у якасці снукернага лідара.
Турнір
Чэмпіянат свету 2016 года стаў 82-м чэмпіянатам свету па снукеры, які штогод праходзіў з 1927 года з перапынкамі з 1941 па 1945 гады і з 1958 па 1963 гады. Турнір з'яўляецца адным з трох турніраў Трайной снукернай кароны (разам з чэмпіянатам Вялікабрытаніі і Мастэрс), а таксама самым прэстыжным і самым высокааплатным з усіх снукерных спаборніцтваў. З самога заснавання чэмпіянат свету праходзіў у розных гарадах Англіі, а таксама на востраве Джэрсі (1957), у Паўднёва-Афрыканскай Рэспубліцы (1965) і ў Аўстраліі (1971, 1975). З 1977 года сусветнае першынства праходзіць на арэне тэатру Крусібл у Шэфілдзе.
Чэмпіянат свету 2016 праходзіў пад эгідай сусветнай асацыяцыі прафесійнага більярда і снукера (World Professional Billiards and Snooker Association) і ўваходзіў у каляндар мэйн-тура, а таксама з'яўляўся дзясятым і апошнім рэйтынгавым турнірам снукернага сезона 2015/2016.
Матчы асноўнай стадыі турніру (31 паядынак) гуляліся на двух сталах арэны тэатру Крусібл, а кваліфікацыя спаборніцтва праходзіла ў міжнародным спартыўным цэнтры «Ponds Forge» у Шэфілдзе, Англія і скончылася за некалькі дзён да пачатку чэмпіянату свету.
Прызавыя грошы
Кампанія Betfred у шосты раз і ў другі раз запар спансіравала чэмпіянат свету па снукеры. Прызавы фонд турніру ўзрос у параўнанні з мінулым годам на £136,100 і склаў £1,500,100 (найвышэйшы прызавы фонд на чэмпіянаце свету з 2003 года). Таксама на £30,000 больш у параўнанні з чэмпіянатам свету 2015 атрымаў пераможца турніру — £330,000, якія сталі новым рэкордным першым прызам асобнага турніру ў гісторыі снукера.
Згодна з грашовай рэйтынгавай сістэмай, якая прыняла статус афіцыйнай з сезона 2014/2015, прызавыя грошы сталі эквівалентнымі рэйтынгавым ачкам. Такім чынам, рэйтынг снукерыста стаў адлюстроўваць суму прызавых грошай, якія ён зарабіў на рэйтынгавых турнірах за апошнія два гады.
Дабрачыннасць
Дабрачынная акцыя, якая была арганізавана ў 2014 годзе і адпаведна з умовамі якой спонсар турніру, кампанія Betfred, у 2015 годзе ахвяравала дзіцячаму хоспісу «Bluebell Wood» у Паўночным Энстане, графства Іаркшыр, які прапануе дапамогу і падтрымку дзецям і моладзі з прагназуемым неспрыяльным зыходам захворвання, 25 тысяч фунтаў стэрлінгаў, зноў адбылася і ў 2016 годзе. Кампанія паабяцала ахвяраваць хоспісу па 200 фунтаў стэрлінгаў за кожны сэнчуры, які снукерысты аформілі ў асноўнай стадыі чэмпіянату. Апроч таго, калі снукерысты выканалі б больш за 70 соценных серый у рамках чэмпіянату (што і адбылося ў канчатковым выніку), кампанія паабяцала ахвяраваць хоспісу суму ў £25,000. Да гэтага больш за 70 сэнчуры-брэйкаў было аформлена на чатырох чэмпіянатах свету, у тым ліку на апошнім, дзе быў усталяваны рэкорд па іх колькасці (86 соценных серый).
Фармат турніру
На чэмпіянаце свету 2016 прынялі ўдзел 144 гульцы, з якіх 119 — удзельнікі мэйн-тура і 25 — аматары. 128 удзельнікаў — гульцы з нумарамі пасеву з 17 па 144 пачалі турнір з першага кваліфікацыйнага раўнда ў фармаце матча на выбыванне (64 гульні), які праходзіў за 10 дзён да асноўнай стадыі. Пасля гэтага пераможцы гулялі паміж сабой у другім раўндзе (32 гульні) і ў заключным трэцім (16 гульняў). Пры гэтым пасеў чэмпіянату прадвызначаў немагчымасць сустрэчы гульцоў з нумарамі пасеву з 17 па 80 раней за другі кваліфікацыйны раўнд, гульцоў з нумарамі пасеву з 17 па 48 раней за трэці раўнд, а снукерысты з нумарамі пасеву з 17 па 32 увогуле не маглі патрапіць адзін на аднаго ў кваліфікацыі. Кваліфікацыя чэмпіянату свету ў трэці раз запар праходзіла ў міжнародным спартыўным цэнтры «Ponds Forge» у Шэфілдзе, Англія. Такім чынам, у асноўную стадыю спаборніцтва свету выйшлі 16 гульцоў, якія далучыліся да 16 снукерыстаў з нумарамі пасеву з 1 па 16.
16 пераможцаў трэцяга кваліфікацыйнага раўнда і 16 гульцоў, якія трапілі на чэмпіянат без кваліфікацыі, гулялі ў асноўнай стадыі на выбыванне, пачынаючы з 1/16 фіналу, дзе члены дзвюх гэтых груп гулялі паміж сабой. Лёсаванне турніру прадвызначала немагчымасць сустрэчы гульцоў топ-16 раней за 1/8 фіналу, гульцоў топ-8 раней чвэрцьфіналаў, гульцоў з першай чацвёркі сеяных раней паўфіналу і двух першых сеяных раней фіналу чэмпіянату свету. Пяць раўндаў асноўнай стадыі праходзілі на працягу семнаццаці дзён на самай вядомай снукернай арэне ў свеце ў тэатры Крусібл у Шэфілдзе, Англія.
Кваліфікацыя
Пасеў ігракоў на чэмпіянат свету 2016 быў утвораны паводле афiцыйнага рэйтынгу на 4 красавіка 2016 года (пасля адкрытага чэмпіянату Кітая 2016 года). Першы нумар пасеву атрымаў дзеючы чэмпіён свету Сцюарт Бінэм, які займаў другое месца ў рэйтынгу. Лідар сусветнага рэйтынгу Марк Сэлбі атрымаў другі нумар пасеву на чэмпіянаце.
Соценныя брэйкі
У 112 матчах кваліфікацыі да чэмпіянату свету гульцы аформілі 132 соценныя серыі, што на 49 сэнчуры больш, чым у такой жа колькасці матчаў у 2015 годзе.
Лідарамі па колькасці соценных серый сталі Алістэр Картэр, Джымі Робертсан і Напон Саенхам, якія зрабілі па 5 сэнчуры-брэйкаў і з якіх толькі Картэр прайшоў кваліфікацыю. Прыз за найвышэйшы брэйк, зроблены ў кваліфікацыі, роўны £1000, атрымаў Цепчая Ун-Ну, які аформіў серыю ў 144 балы ў матчы трэцяга кваліфікацыйнага раўнда супраць Энтані Мак-Гіла.
Ніжэй прадстаўлены ўдзельнікі, упарадкаваныя па іх найвышэйшай серыі на турніры. Насупраць пералічаны ўсе соценныя брэйкі кожнага гульца.
Удзельнікі
У асноўнай стадыі чэмпіянату свету 2016 прымалі ўдзел 16 гульцоў, якія мелі найвышэйшыя нумары пасеву, а таксама 16 снукерыстаў, якія перамаглі ў матчах трэцяга кваліфікацыйнага раўнда.
40-гадовы Роні О’Саліван прымаў удзел у 24-й асноўнай стадыі чэмпіянату свету запар, не прапусціўшы ніводнага турніру са свайго дэбютнага розыгрышу 1993 года. 45-гадовы Пітэр Эбдан гуляў на 23-м чэмпіянаце свету, прапусціўшы розыгрышы 2014 і 2015 года пасля свайго дэбютнага турніру ў 1992 годзе. У 22-і раз запар у Крусібле гуляў 40-гадовы Джон Хігінс, які дэбютаваў у 1995 годзе. 45-гадовы Алан Мак-Манус прымаў удзел у дваццатым розыгрышы асноўнай стадыі турніру, а 41-гадовы Марк Уільямс — у дзевятнаццатым.
У 2016 годзе ў Крусібл патрапіў толькі адзін дэбютант: 24-гадовы Мічэл Ман (74).
З усіх удзельнікаў максімальную колькасць чэмпіёнскіх тытулаў меў Роні О’Саліван (5 тытулаў: 2001, 2004, 2008, 2012, 2013) і ў выпадку чарговай перамогі мог зраўняцца з Стывам Дэвісам, які выйграў 6 чэмпіянатаў свету. Апроч О'Салівана чэмпіёнамі свету станавіліся яшчэ восем удзельнікаў турніру: Джон Хігінс (4 тытулы: 1998, 2007, 2009, 2011), Марк Уільямс (2 тытулы: 2000, 2003), Сцюарт Бінэм (2015), Марк Сэлбі (2014), Ніл Робертсан (2010), Грэм Дот (2006), Шон Мёрфі (2005) і Пітэр Эбдан (2002).
Сцюарт Бінэм, які ўпершыню стаў чэмпіёнам свету ў 2015 годзе, мог зруйнаваць так званы «праклён Крусібла»: ні адзін снукерыст, які выйграў чэмпіянат свету ў першы раз, не здолеў абараніць свой ​​тытул з тых часоў, як галоўны турнір сезона праходзіць у Тэатры Крусібл ў Шэфілдзе (з 1977 года).
Самым узроставым удзельнікам асноўнай стадыі чэмпіянату свету 2016 года стаў 45-гадовы Пітэр Эбдан. Алану Мак-Манусу падчас турніру таксама было 45 гадоў, а Джо Пэры і Марку Уільямсу — па 41. Самым маладым гульцом, які патрапіў на сусветнае спаборніцтва, стаў 24-гадовы Мічэл Ман. Чжану Аньдзе, Кайрэну Уілсану і Майклу Уайту таксама было па 24 гады (пры чым Чжан быў малодшы за Мана ўсяго на адзін дзень, а Уілсан — усяго на тры дні), а Энтані Мак-Гілу — 25.
Ніжэй прадстаўлена табліца, якая дэманструе статыстыку выступленняў удзельнікаў спаборніцтва на ўсіх папярэдніх чэмпіянатах свету.
Катыроўкі букмекераў
16 красавіка, у дзень пачатку чэмпіянату свету, але да пачатку першага матча афіцыйны спонсар турніру кампанія Betfred выставіла наступныя каэфіцыэнты на перамогу ўдзельнікаў ва ўсім чэмпіянаце.
Рэферы
На матчах чэмпіянату свету працавала дзевяць рэферы з сямі краін.
Суддзёй фінальнага паядынку быў абраны Пол Кольер з Уэльса. Гэты фінал стаў другім вырашальным паядынкам найбуйнейшага снукернага спаборніцтва ў кар'еры Кольера, які судзіў фінальны матч чэмпіянату свету 2004 года паміж Роні О’Саліванам і Грэмам Дотам ва ўзросце 33 гадоў, стаўшы самым маладым рэферы, які абслугоўваў галоўны снукерны паядынак. У 2005 годзе ён таксама працаваў на фінальным паядынку Мастэрс паміж Роні О'Саліванам і Джонам Хігінсам, але ў хуткім часе пакінуў працу ў «World Snooker» з-за рознагалоссяў з кіраўніцтвам. Пры гэтым ён рэгулярна абслугоўваў матчы прэм'ер-лігі, якая праходзіла пад кіраўніцтвам арганізацыі «Матчрум Спорт», і працаваў на 11 паслядоўных фіналах гэтага турніру. У 2010 годзе ён вярнуўся да працы ў галоўнай снукернай арганізацыі пасля змены кіраўніцтва і рэгулярна з'яўляўся на найбуйнейшых турнірах па снукеры.
Упершыню ў Крусібле працаваў 45-гадовы англійскі рэферы Грэг Канілья.
Расклад і кошт квіткоў
Чэмпіянат свету 2016 года праходзіў на працягу 17 дзён (з суботы 16 красавіка па панядзелак 2 мая) за двума сталамі (паўфіналы і фінал праходзілі за адным сталом) на арэне тэатру Крусібл у Шэфілдзе, Англія. Кожны дзень на чэмпіянаце праходзіла па тры ці дзве гульнявыя сесіі. Кошт квіткоў на матчы спаборніцтва залежыў ад стадыі турніру, сесіі (часам чым пазней пачыналася сесія, тым даражэй каштавалі квіткі), дня тыдня (часам у выходныя дні квіткі каштавалі даражэй). На матчы першага раўнда квіткі каштавалі ад £17 да £25, на матчы другога раўнда — £25, на чвэрцьфіналы — ад £33 да £37, на паўфіналы — ад £40 да £45, на тры першыя сесіі фінальнага паядынку — £60, а на чацвёртую сесію фінала — £75. Апроч таго на ўсе сесіі чэмпіянату распаўсюджваліся квіткі класа «Premium», якія каштавалі значна даражэй за звычайныя (прыкладна ў два разы). На гульні паўфіналаў і фінальную гульню прадаваліся квіткі класа «VIP» (£200 — паўфіналы, £225—£250 — фінал).
Лёсаванне
Лёсаванне чэмпіянату свету 2016 года праходзіла 14 красавіка, на наступны дзень пасля заканчэння апошняга кваліфікацыйнага раўнда, і транслявалася ў прамым эфіры на афіцыйным канале YouTube Сусветнай асацыяцыі прафесійнага більярда і снукера. Кароткую цырымонію правялі адзін з заснавальнікаў кампаніі Betfred, галоўнага спонсара чэмпіянату, Фрэд Дан і старшыня кампаніі «World Snooker Limited» Бары Хёрн. Агучваў вынікі лёсавання вядомы снукерны майстар цырымоній Роб Уокер. Працэс заключаўся ў тым, што яны па чарзе даставалі з мяшочкаў невялікія шары з нумарамі ад 1 да 32, кожны з якіх азначаў нумар пасеву пэўнага гульца. У сваю чаргу ў мяшочку Дана былі нумары ад 1 да 16, а ў Хёрна — нумары ад 17 да 32, так як фармат першага раўнда чэмпіянату свету ўключаў у сябе матчы першых шаснаццаці сеяных супраць астатніх гульцоў. Такім чынам, адразу вызначаліся пары 1/16 фіналу чэмпіянату свету. Пары першага раўнда былі размеркаваныя ў турнірнай сетцы па класічных правілах: у выпадку выхаду ў наступны раўнд усіх ігракоў, якія маюць лепшы нумар пасеву, чым іхнія апаненты, 1-ы сеяны трапляе ў другім раўндзе на 16-га, 2-і — на 15-га, 3-ці — на 14-га і т.д., пасля чаго ў тым жа выпадку 1-ы нумар пасеву трапляе ў чвэрцьфінале на 8-га, 2-і — на 7-га, 3-ці — на 6-га і 4-ы — на 5-га, а ў паўфінале 1-ы сеяны трапляе на 4-га, а 2-гі — на 3-га.
Першы дзень (16 красавіка)
Выбылі: Пітэр Эбдан (32),  Сцюарт Бінэм (1)
Другі дзень (17 красавіка)
Выбылі: Шон Мёрфі (3),  Стывен Магуайр (16)
Трэці дзень (18 красавіка)
Выбылі: Дэвід Гілберт (22),  Грэм Дот (24),  Майкл Уайт (15),  Робі Уільямс (57)
Чацвёрты дзень (19 красавіка)
Выбылі: Роберт Мілкінс (21),  Раян Дэй (20),  Ніл Робертсан (4)
Пяты дзень (20 красавіка)
Выбылі: Мічэл Ман (74),  Чжан Аньда (71),  Мартын Гоўлд (12)
Шосты дзень (21 красавіка)
Выбылі: Лян Вэньбо (18),  Джо Пэры (10)
Сёмы дзень (22 красавіка)
Выбыў: Энтані Мак-Гіл (30)
Восьмы дзень (23 красавіка)
Выбылі: Алістэр Картэр (31),  Майкл Холт (28),  Сэм Бэйрд (59)
Дзясяты дзень (25 красавіка)
Выбылі: Марк Ален (7),  Джад Трамп (5),  Рыкі Уолдэн (9),  Роні О’Саліван (6)
Адзінаццаты дзень (26 красавіка)
Выбыў: Марк Уільямс (13)
Дванаццаты дзень (27 красавіка)
Выбылі: Кайрэн Уілсан (19),  Джон Хігінс (8),  Бары Хокінс (11)
Пятнаццаты дзень (30 красавіка)
Выбылі: Алан Мак-Манус (29),  Марка Фу (14)
Семнаццаты дзень (2 мая)
Выбыў: Дзін Цзюньхуэй (17)
Фінал
Снукерысты два разы гулялі ў фіналах прафесійных спаборніцтваў, і ў абодвух выпадках перамогу святкаваў Дзін. На запрашальным турніры Цзянсу Класік 2008 года ён перамог у вырашальным фрэйме (6:5), а ў фінальным паядынку рэйтынгавага адкрытага чэмпіянату Уэльса 2012 года ён быў мацней за Сэлбі з лікам 9:6.
Для Дзіна Цзюньхуэя фінал сусветнага першынства стаў 15-м рэйтынгавым фіналам у кар'еры. Да гэтага ён выйграў 11 тытулаў рэйтынгавага ўзроўню і прайграў у 3-х фіналах. У прафесійнай кар'еры Марка Сэлбі гэты фінал таксама стаў 15-м на рэйтынгавых турнірах, з якіх да гэтага ён выйграў толькі 6 тытулаў, 8 разоў саступіўшы ў вырашальных паядынках турніраў.
Дзін упершыню дайшоў да фіналу чэмпіянату свету па снукеры, прайграўшы ў паўфінале розыгрышу 2011 года Джаду Трампу (15:17). У сваю чаргу, Сэлбі ў трэці раз гуляў у фінальным матчы сусветнага першынства. У 2007 годзе ён упершыню дайшоў да фіналу чэмпіянату свету, які стаў другім рэйтынгавым фіналам у яго кар'еры, і саступіў Джону Хігінсу з лікам 13:18, а ў 2014 годзе ён стаў чэмпіёнам свету, перамогшы ў фінале Роні О’Салівана з лікам 18:14.
Чэмпіянат свету 2016 года стаў першым розыгрышам найбуйнейшага снукернага турніру, у фінал якога патрапіў азіяцкі снукерыст.
Серыі, вышэйшыя за 50 ачкоў
Ніжэй прадстаўлены ўдзельнікі, упарадкаваныя па іх найвышэйшай серыі на турніры. Насупраць пералічаны ўсе соценныя і паўсоценныя брэйкі кожнага гульца.
Сітуацыя пасля турніру
У табліцы прадстаўлены змены ў афіцыйным рэйтынгу ў рамках топ-64 пад дзеяннем вынікаў чэмпіянату свету 2016.
Курасоўшчына (парк)
Курасоўшчына, або Курасоўшчынскі парк — парк культуры і адпачынку ў Мінску ў мікрараёне Курасоўшчына, у межах вуліц Казінца, Каржанеўскага і Брэсцкай. У парку знаходзіцца штучнае вадасховішча Лошыца. Парк праектаваўся як частка Лошыцкай воднай сістэмы і водна-зялёнай сістэмы Мінска.
Гісторыя
Парк быў створаны ў 1985 г. «у гонар 40-годдзя перамогі савецкага народа ў Вялікай Айчынай вайне». Пры будаўніцтве парку быў выкарыстаны натуральны прыродны ландшафт (зялёны масіў) наяўнага Лошыцкага вадасховішча.
Само Лошыцкае вадасховішча было створана ў 1970-х гг. выключна для практычных мэт — забеспячэння тэхнічных працэсаў прадпрыемства «Інтэграл», якое знаходзілася побач са ствараемым вадасховішчам, — шляхам перакрыцця рэчкі Лошыца ў двух месцах.
Пры будаўніцтве парку былі створаны набярэжная, дарожкі, асвятленне, электрападстанцыя, грамадскі туалет.