cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Васіль Дзмітрыевіч Ціхаміраў
Васіль Дзмітрыевіч Ціхаміраў (сапраўднае прозвішча Міхайлаў; -) — рускі і савецкі артыст балета і балетмайстар, народны артыст РСФСР (1934).
Біяграфія
Васіль Ціхаміраў нарадзіўся ў 1878 годзе ў Маскве, у сям’і майстравога.
Васіль Дзмітрыевіч танцаваў вядучыя мужчынскія партыі ў балетах «Карсар» Адольфа Адана, «Лебядзінае возера» П. І. Чайкоўскага, «Раймонда» А. К. Глазунова. Выкананне гэтых партый адрознівалася выразнасцю, пластычнасцю і мужнасцю. Быў сталым партнёрам К. В. Гельцэр. Іх службовыя адносіны перараслі ў асабістыя, яны афіцыйна пажаніліся на кароткі час, але і пасля разводу заставаліся партнёрамі па сцэне.
Саколы (гміна)
Сако́лы (Sokoły) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Высокамазавецкага павета Падляскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Саколах. Плошча гміны складае 155,6 км². Станам на 2010 год у гміне Саколы пражывалі 5819 чалавек, шчыльнасць — 37 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 49 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 49 населеных пунктаў.
Аўраам ібн Эзра
Аўраам бен Меір ібн Эзра, (אברהם אבן עזרא, Abraham ben Meir ibn Ezra;, , тайфа Худзідаў — , , Каралеўства Навара) — знакаміты сярэднявечны яўрэйскі філосаф, паэт, мысляр, лінгвіст, астролаг, астраном і матэматык.
Ібн-Эзра нарадзіўся ў горадзе Тудэла (цяпер у правінцыі Навара, Іспанія) у часы пасля распаду Кордаўскага халіфата. Пакінуў Іспанію ў 1140 годзе ў сувязі з ганеннямі на яўрэяў. Ён жыў у Паўночнай Афрыцы, Егіпце, Палесціне, Італіі (Рым, Лука, Мантуя, Верона), Францыі (Нарбона, Без'е, Дро, Радэз) і Лондане. Памёр на поўдні Францыі пасля доўгіх гадоў падарожжаў і галечы.
Ібн-Эзра з'яўляецца адным з заснавальнікаў граматыкі іўрыта. Яму таксама належаць знакамітыя каментарыі да Торы. Сярод матэматычных дасягненняў, яму належаць вылічэнні і ўласцівасці біномных каэфіцыентаў. Ім таксама было напісана шмат кніг па астраноміі і астралогіі.
Месяцавы кратар названы ў яго гонар.
Марыя Апанасаўна Сяркова
Марыя Апанасаўна Сяркова (нар. 1919) — беларускі ўрач і арганізатар аховы здароўя. Заслужаны ўрач БССР (1958).
Біяграфія
Скончыла Адэскі медыцынскі інстытут (1942). Галоўны ўрач Гродзенскага абласнога туберкулёзнага дыспансера (1945—1960).
IC 2206
IC 2206 — галактыка тыпу *2 (падвойная зорка) ў сузор’і Карма.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Эксергія
Эксергія (ад грэч. Ek, ох — прыстаўка, якая азначае высокую ступень, і ergon — праца) — частка энергіі, роўная максімальнай карыснай работы, якую можа здзейсніць тэрмадынамічная сістэма пры пераходзе з дадзенага стану ў стан раўнавагі з навакольным асяроддзем. Эксергіяй часам завецца працаздольнасць сістэмы.
Выкарыстанне паняцця эксергіі дае магчымасць колькасна вызначыць уплыў нераўнавагі тэрмадынамічных працэсаў на эфектыўнасць пераўтварэння энергіі, г.зн. дазваляе вылічаць асабліва другога пачатку тэрмадынамікі: вылучыць тую частку энергіі, якая не можа быць выкарыстана з-за газадынамічных з'яў, трэння, цеплаабмену. Такі падыход дае магчымасць аналізаваць ступень тэрмадынамічнай дасканаласці таго ці іншага элемента ўстаноўкі і не патрабуе папярэдняй ацэнкі працаздольнасці ўсёй ўстаноўкі ў цэлым.
Мікалай Барысавіч Юсупаў
Князь Мікалай Барысавіч Юсупаў (15 (26) кастрычніка 1750 — 15 ліпеня 1831, ) — дзяржаўны дзеяч, дыпламат (1783—1789), аматар мастацтва, адзін з найбуйнейшых у Расіі калекцыянераў і мецэнатаў, уладальнік падмаскоўных сядзіб Архангельскае і Васільеўскае.
Займаныя афіцыйныя пасады: галоўны кіраўнік Аружэйнай палаты і Экспедыцыі Крамлёўскага будаўніцтва, дырэктар Імператарскіх тэатраў (1791—1796), дырэктар Эрмітажа (1797), узначальваў палацавыя шкляныя, фарфоравыя і шпалерныя заводы (c 1792), сенатар (з 1788), сапраўдны тайны саветнік (1796), міністр Дэпартамента надзелаў (1800—1816), член Дзяржаўнага савета (з 1823).
Бардзілова
Бардзіло́ва (, Бардилово) — вёска ў Чашніцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Красналуцкага сельсавета.
Рокарамана
Рокарамана (Roccaromana) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Кампанія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Казерта.
Насельніцтва складае 1031 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 38 чал./км². Займае плошчу 27 км². Паштовы індэкс — 81050. Тэлефонны код — 0823.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Cataldo vescovo.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Плакемінская археалагічная культура
Плакемінская культура (Plaquemine culture) — археалагічная культура ў ніжняй плыні ракі Місісіпі на поўдні ЗША. Сфарміравалася да 1200 г. як частка буйной Місісіпскай культуры. Праіснавала да XVII ст.
Нашчадкамі Плакемінскай культуры лічацца індзейцы натчэз.
Гісторыя
Лічыцца, што Плакемінская культура ўзнікла на аснове папярэдняй культуры Коўлс-Крык. Знаходзілася пад моцным уздзеяннем Кадаанскай культуры, што сфарміравалася на захадзе. Яе прынята ўключаць у большую Місісіпскую археалагічную культуру. У перыяд свайго росквіту ў XIV — XVI стст. ахоплівала рачныя даліны аж да зліцця рэк Місісіпі і Арканзас (тэрыторыі сучасных штатаў Луізіяна, Місісіпі і Арканзас). Вылучаюць некалькі буйных цырыманіяльных цэнтраў, што дамінавалі ў пэўныя перыяды. Вучоныя мяркуюць, што носьбіты Плакемінскай культуры падзяляліся на некалькі вялікіх супольнасцяў і кіраваліся спадчыннымі правадырамі. Паміж імі існавалі канкурэнцыя і лакальныя войны.
Матэрыяльная спадчына
Для Плакемінскай культуры характэрны адносна невялікія паселішчы са штучнымі пірамідальнымі насыпамі з усечанай вяршыняй. Звычайна ў адным паселішчы існавала 1 — 3 насыпа. На вяршыне ўсталёўваліся храм, стадол, магільня або абшчынная пабудова. Узвядзенне насыпаў уключала некалькі этапаў. Паверх старых з'яўляліся новыя, таму на працягу стагоддзяў яны павялічваліся ў памерах. Першапачаткова пабудовы на вяршыні мелі круглявыя абрысы, але потым пераважалі чатырохкутныя. Гэта было звязана з распаўсюджаннем слупавых канструкцый. Паміж 4 драўлянымі слупамі ладзіўся тын, які абмазваўся глінай. Насып з'яўляўся цэнтрам адкрытай пляцоўкі. Вакол яе месціліся двары з некалькімі жылымі хацінамі. На бакавых частках насыпаў знаходзяць рэдкія пахаванні, каменныя дыскі для рытуальных гульняў, рэшткі керамікі.
Кераміка выраблялася ўручную, бо ганчарнае кола яшчэ не было вядома. Гліна для керамікі ўтрымоўвала вялікую колькасць крэмнія. У яе дадавалі глей і вапну з ракавін малюскаў, потым раскатвалі ў форме пласціны і ўжо ёй надавалі патрэбную форму. Керамічныя вырабы размалёўваліся, а потым пракальваліся ў вогнішчы. На многіх вырабах ёсць дзяржальні для пераноскі.
Грамадства
Носьбіты Плакемінскай культуры займаліся ручным земляробствам, рыбалоўствам, паляваннем і збіральніцтвам. З-за спецыфікі ежы было распаўсюджана жалезадэфіцытнае малакроўе. Пераважалі пашыраныя сем'і. Грамадства з'яўлялася іерархічным. Буйныя правадыры кантралявалі значныя тэрыторыі. Ім падпарадкоўваліся дробныя правадыры. Улада перадавалася па спадчыне. Канкістадоры з экспедыцыі Эрнанда дэ Сота ўзгадвалі краіну Quigualtam на ўсходнім беразе Місісіпі. Яна з'яўлялася адным з найбуйнейшых аб'яднанняў позняй Плакемінскай культуры.
Вуліца Гастэлы (Брэст)
Вуліца Гастэлы — вуліца ва ўсходняй частцы Брэста. Узнікла ў 1948 годзе і названа ў гонар М. Ф. Гастэлы. Працягласць 160 метраў, вуліцы Сікорскага да вуліцы Панфілаўцаў. Забудова — аднапавярховыя дамы сядзібнага тыпу. З усходняга боку перспектыву вуліцы завяршае бакавы фасад сярэдняй школы № 6.
Ганна Валянцінаўна Старавойтава
Біяграфія
Нарадзілася 8 жніўня 1966 года ў г. Салігорску Мінскай вобласці.
Вуліца Гастэлы
Вуліца Гастэлы — назва вуліц у розных населеных пунктах дзяржаў былога СССР, названых у памяць пра савецкага ваеннага лётчыка, Героя Савецкага Саюза Мікалая Францавіча Гастэлу (1907—1941).
Ганна Валянцінаўна Старавойтава
Біяграфія
Скончыла Мінскі дзяржаўны педагагічны інстытут імя А. М. Горкага, настаўніца матэматыкі, інфарматыкі і вылічальнай тэхнікі; аспірант Акадэміі кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь.
Працавала настаўніцай матэматыкі сярэдняй школы № 158 г. Мінска, намеснікам дырэктара па навукова-метадычнай рабоце гімназіі № 13 г. Мінска, намеснікам начальніка ўпраўлення адукацыі Фрунзенскага раёна г. Мінска, дырэктарам сярэдняй школы № 195 г. Мінска, дырэктарам гімназіі № 31 г. Мінска.
Выбіралася дэпутатам Мінскага гарадскога Савета дэпутатаў 26-га і 27-га скліканняў.
З’яўлялася дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь шостага склікання, была членам Пастаяннай камісіі па міжнародных справах, уваходзіла ў склад рабочай групы Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь па супрацоўніцтве з Парламентам Азербайджанскай Рэспублікі.
У Палаце прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь сёмага склікання з’яўляецца членам Пастаяннай камісіі па міжнародных справах.
Жыварэзка
Жыварэ́зка, Сянна́ (у верхнім цячэнні) — рака ў Магілёўскім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Лахва (басейн Дняпра).
Назва
Назва Сянна балцкага паходжання.
Дзяньгубка
Дзяньгу́бка (, Деньгубка) — вёска ў Крупскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Акцябрскага сельсавета.
Жыварэзка
Назва
Гэтыя назвы паходзяць ад балцкага гідранімічнага кораня Sain-. Балцкія аналагі — літоўскія Sainas, Seina, прускія Sayn, Seynicz. Звязана з літоўскім at-sainus «павольны, неахайны, лянівы». Далей да аднаго са значэнняў індаеўрапейскага *sei- : si- «слабець; вялы, слабы, лянівы; апускацца, пагружацца» (> «ціхі, спакойны»).
Дзяньгубка
Гісторыя
З 1924 г. па 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Абчугскага сельсавета.
Жыварэзка
Назва
Ад кораня Sin-, які з’яўляецца варыянтам кораня Sain-, паходзяць рачныя назвы Сінія (прыток бярэзінскай Свіслачы), *Сін-пала (на Верхнім Падняпроўі), *Сін-бала (на Верхнім Павоччы). Апошнія дзве значаць «Павольная балацінная (рака)». Паблізу ракі *Сін-бала працякае ручай «Ленивой», назва якога калькіруе значэнне першай асновы ў назве.
Такая ж матывацыя і ў назвах прыпяцкай ракі Лебажода «Павольная рака» (першая аснова назвы ад літоўскага lebti «гультаяваць», lebeda «гультай, цямця-лямця»), нёманскай ракі Лебяда.
Корань аформлены з падваеннем -нн- таксама ў назвах рэк Лонна (тройчы на Падзвінні), Клінна (прыток сожскай Іпуці).
Значэнне рачной назвы Сянна можна перадаць як «Ціхая (рака)».
Сцяг Наўгародскай вобласці
Сцяг Наўгародскай вобласці з'яўляецца сімвалам Наўгародскай вобласці. Прыняты 19 снежня 2007 года.
Апісанне
Сцяг Наўгародскай вобласці ўяўляе сабою прамавугольнае палатно з адносінамі шырыні да даўжыні 2 : 3, якое складаецца з трох вертыкальных палосаў, што суадносіцца паміж сабою як 1 : 2 : 1, сіняга (ля дрэўка), белага (у цэнтры) і чырвонага колераў. У цэнтры белай паласы ў шчыце французскай формы шэрага колеру, шырыня якога роўная 1/4 даўжыні палатна (аддзеленым ад палатна контурам чорнага колеру), на ўскрайке сіняга колеру, абцяжаранай двума рыбамі белага колеру, на ўзвышэнні ў дзве прыступкі жоўтага колеру падтрымоўваемае па баках двума мядзведзямі чорнага колеру крэсла з падлакотнікамі і высокай спінкай жоўтага колеру, увянчанай трехсвечнікам жоўтага колеру са свечкамі белага колеру, падпаленымі пламенами чырвонага колеру і з падушкай чырвонага колеру, на якой пастаўленыя накрыж архіепіскапскі кій і скіпетр жоўтага колеру.
Ноймюнстэр
Ноймюнстэр (Neumünster) — горад у Германіі, горад зямельнага падпарадкавання, размешчаны ў зямлі Шлезвіг-Гольштэйн. Размешчаны за 70 кіламетраў на поўнач ад Гамбурга і за 30 кіламетраў на поўдзень ад Кіля. Насельніцтва — чалавек (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 71,63 км². Афіцыйны код — 01 0 04 000.
Важны чыгуначны вузел, стаіць на скрыжаванні ліній Гамбург — Кіль і Ноймюнстэр — Фленсбург. Горад падзяляецца на 9 гарадскіх раёнаў.
Пуацье
Пуацье (Poitiers ) — галоўны горад французскага дэпартамента В’ена, гістарычны цэнтр вобласці Пуату. Ляжыць на вапнавым плато, якое абмываецца з усходу і поўначы ракой Клэн і з захаду ракой Буаўр. Цэнтр агламерацыі з 11 прыгарадных раёнаў.
Саколаў Малапольскі (гміна)
Сако́лаў Малапо́льскі (Sokołów Małopolski) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Жэшоўскага павета Падкарпацкага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Саколаве Малапольскім. Плошча гміны складае 134,2 км². Станам на 2011 год у гміне Саколаў Малапольскі пражывалі 16 951 чалавек, шчыльнасць — 126,3 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 10 салецтваў.
Сарочынск
Сарочынск — горад у Расіі, адміністрацыйны цэнтр Сарочынскага раёна Арэнбургскай вобласці. Горад размешчаны ў Перадураллі на левым беразе ракі Самара. Насельніцтва 29,6 тыс. чал. (2005).
Аптэкарскі мост
Аптэкарскі мост — аўтадарожны мост камбінаванай сістэмы цераз Карпаўку ў Петраградскім раёне Санкт-Пецярбурга, злучае Петраградскі і Аптэкарскі востраў. Другі па шырыні мост у Санкт-Пецярбургу пасля Сіняга моста. Размешчаны ля вытоку Карпаўкі, утварае перадмостную плошчу гренадзерскага моста, злучаючы Петраградскую, Аптэкарскую набярэжныя, вуліцу Чапаева і набярэжную Карпаўкі. Побач з мостам размешчаны Батанічны сад БІН РАН. Ніжэй па плыцячэнні знаходзіцца Петрапаўлаўскі мост. Бліжэйшая станцыя метрапалітэна — «Выбаргская».
Назва моста вядомая з 1798 года і паходзіць ад Аптэкарскага агарода, які існаваў у XVIII стагоддзі на месцы Батанічнага саду.
Дэніел Дэй-Льюіс
Дэніел Майкл Блэйк Дэй-Льюіс (анг. Daniel Michael Blake Day-Lewis, нар. 29 красавіка 1957 г., Лондан, Вялікабрытанія) — англійскі акцёр, які мае ірландскае і брытанскае грамадзянства. Двойчы лаўрэат прэміі «Оскар» за лепшую мужчынскую ролю.
Сцяг Магаданскай вобласці
Сцяг Магаданскай вобласці з'яўляецца сімвалам Магаданскай вобласці. Прыняты 28 снежня 2001 года.
Апісанне
Сцяг Магаданскай вобласці ўяўляе сабою прамавугольнае палатно чырвонага колеру, у ніжняй яго частцы бела-сінія хвалі, а ў кантоне — герб Магаданской вобласці. Гербавы шчыт падзелены на тры часткі, Y-вобразна. У верхняй чырвонай частцы герба намаляваныя зліткі (срэбны і два залатых), на фоне залатых геалагічнага малатка і кіркі. У другой блакітнай частцы герба намаляваныя гідрастанцыя і самалёт. У трэцяй сіняй частцы — тры рыбы. Гэтыя знакі сімвалізуюць галоўныя галіны прамысловасці Магаданской вобласці: горназдабыўную, рыбную, энергетыку і транспарт.
Мысляніцы
Мысляніцы (Myślenice) — горад на поўдні Польшчы, размешчаны за 330 км на поўдзень ад Варшавы, за 30 км на поўдзень ад Кракава. Адміністрацыйны цэнтр Мысляніцкага павета Малапольскага ваяводства, сядзіба вяскова-гарадской гміны Мысляніцы. Займае плошчу 30,22 км². Насельніцтва 17,8 тыс. чалавек.
IC 2207
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Экскаватар
Экскаватар (ад excavare — выдзёўбваць) — асноўны тып землярыйных машын, галоўным чынам для распрацоўкі і вымання мяккіх горных парод у масіве або скальных (у раздробненым стане), часцей за ўсё цвёрдых парод жалезных руд, каменнага вуглю (кар'еры) і выканання паргузачна-разгрузачных работ.
Канструкцыйна экскаватары складаюцца з працоўнага, хадавога і сілавога абсталявання (рухавіка), механізмаў іх прывада і кіравання, дапаможнага абсталявання, платформы з рамай, надбудовы кузава. Працоўнае месца экскаватара называюць забоем.
Нёманская нізіна
Нёманская нізіна — нізіна на захадзе Беларусі, пераважна ў Гродзенскай вобласці, уздоўж ракі Нёман ад Стаўбцоўскай раўніны да Балтыйскай грады (Літва).
Працягласць з захаду на ўсход — 160 км, шырыня з поўначы на поўдзень — 20—55 км. Вышыня над узроўнем мора — 80—160 м. Плошча — каля 8,3 тыс. км². Падзяляецца на Верхнянёманскую і Сярэднянёманскую нізіны. Мяжуе з Мінскім, Навагрудскім, Ваўкавыскім, Гродзенскім і Ашмянскім узвышшамі, а таксама з Капыльскай градой і Лідскай раўнінай.
У рэльефе вылучаюцца пясчаныя раўніны і тэрасы прыледавіковых азёр, якія змыкаюцца з верхнім узроўнем тэрас Нёмана.
На тэрыторыі працякае мноства рэк, буйнейшыя з якіх Нёман і яго прытокі — Сула, Уса, Заходняя Бярэзіна, Гаўя, Дзітва, Котра, Уша, Сэрвач, Моўчадзь, Шчара, Зэльвянка, Рось, Свіслач, Чорная Ганча. Сустракаюцца невялікія азёры ледавіковага перыяду. Буйныя азёры: Белае, Рыбніца, Берштаўскае, Вераўскае, Зацкава.
Экскурсія
Экскурсія (ад лац. Excursio — шпацыр, паездка) — калектыўнае наведванне музея, славутых месцаў, выставы, прадпрыемства і г. д.; паездка, шпацыр з адукацыйнай, навуковай, спартыўнай або забаўляльнае мэтай.
Нёманская нізіна
На тэрыторыі нізіны маюцца радовішчы карысных выкапняў — гліны, крэйды, мергелю, будаўнічых пяскоў.
Экскурсія
Паказ аб’ектаў адбываецца пад кіраўніцтвам кваліфікаванага спецыяліста — экскурсавода, які перадае аўдыторыі бачанне аб’екта, ацэнку памятнага месца, разуменне гістарычнай падзеі, звязанага з гэтым аб’ектам. Экскурсіі могуць быць як самастойнай дзейнасцю, так і часткай комплексу турыстычных паслуг.
Нёманская нізіна
Месца, дзе Нёман перасякае мяжу з Літвой, з’яўляецца самай нізкай кропкай Беларусі (81 м).
Міжнародная федэрацыя транспартных рабочых
Міжнародная федэрацыя транспартных рабочых (International Transport Workers' Federation, ITF) — міжнародная прафсаюзная арганізацыя, якая аб’ядноўвае шэраг прафсаюзаў рабочых транспарта.
У склад Міжнароднай федэрацыі транспартных рабочых уваходзіць два беларускія прафсаюзы - Беларускі незалежны прафсаюз з Беларускага кангрэса дэмакратычных прафсаюзаў (дзейнасць абодвух арганізацый прыпынена Вярхоўным Судом Беларусі ) і Беларускі прафсаюз работнікаў транспарту і камунікацый з Федэрацыі прафсаюзаў Беларусі.
Аляксандр Дэспла
Алякса́ндр Мішэ́ль Жэра́р Дэспла́ (Alexandre Michel Gérard Desplat ;, , Францыя) — французскі кінакампазітар, лаўрэат шматлікіх узнагарод у галіне кінамузыкі. Двухразовы лаўрэат прэміі «Оскар» за фільмы «Гатэль „Гранд Будапешт“» і «Форма вады», а таксама сяміразовы намінант на гэтую прэмію за фільмы «Каралева», «Загадкавая гісторыя Бенджаміна Батана», «Неверагодны містар Фокс», «Прамова караля», «Арго», «Філамена» і «Гульня ў імітацыю». Двухразовы лаўрэат прэміі «Залаты глобус» за музыку да фільмаў «Размаляваная вуаль» і «Форма вады». Восем разоў узнагароджваўся «Сусветнай прэміяй саўндтрэкаў»: пяць разоў як кінакампазітар года (2007, 2009, 2010, 2011 і 2014) і тройчы як аўтар найлепшага саўндтрэка (2009, 2010 і 2014).
Біяграфія
Аляксандр Дэспла нарадзіўся 23 жніўня 1961 года. Яго бацька-француз і маці-грачанка пазнаёміліся, калі разам вучыліся ў Каліфарнійскім універсітэце ў Берклі. Неўзабаве пасля вяселля маладыя пераехалі ў Францыю, дзе і з’явіўся на свет Аляксандр. У Аляксандра ёсць дзве старэйшыя сястры: Мары-Крысцін (Кікі) Дэспла і Разалінда Дэспла.
Дэбют Аляксандра Дэспла як кінакампазітара адбыўся ў 1986 годзе, калі яму прапанавалі заняцца музычным афармленнем французская кінастужкі «Ki lo sa?». Паспяхова дэбютаваўшы, Дэспла працягнуў пісаць музыку да фільмаў у Францыі. Вялікі прарыў у кар’еры Аляксандра Дэспла адбыўся ў 2003 годзе, калі ён напісаў музыку для фільма «Дзяўчына з жамчужнай завушніцай».
Дэспла не абмяжоўваецца стварэннем інструментальных кампазіцый для кіно. Ён таксама піша песні, музыку для тэатральных пастановак. Яго найлепшыя сімфоніі можна пачуць у выкананні Лонданскага сімфанічнага аркестра, Каралеўскай філармоніі, Мюнхенскага сімфанічнага аркестра. Апроч напісання і выканання музыкі, Дэспла займаецца выкладаннем. У свой час ён праводзіў майстар-класы ў Парыжскім універсітэце і ў Каралеўскім музычным коледжы ў Лондане. Яго майстар-класы адбываліся і ў межах значных міжнародных кінафестываляў. Так 19 мая 2012 года ён правёў майстар-клас на тэму «Асабістая гісторыя музыкі да фільма» на 65-ым Канскім кінафестывалі.
На сённяшні дзень Аляксандр Дэспла лічыцца адным з самых запатрабаваных кінакампазітараў свету.
Валасачы (Чашніцкі раён)
Валасачы́ (, Волосачи) — вёска ў Чашніцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Красналуцкага сельсавета.
Вельке-Мезіржычы
На пачатак 2015 года насельніцтва — 11 641 жыхароў. Герб горада складаецца з чырвонага шчыта з сямю срэбнымі пер’ямі на залатым поясе.
Першая пісьмовая згадка пра горад датуецца 1236 годам.
Бруна Ганц
Бру́на Ганц (Bruno Ganz, ; – ) — швейцарскі акцёр, кар’ера якога ў германамоўным кіно і тэлебачанні працягвалася больш за 50 гадоў. Ён супрацоўнічаў з такімі славутымі рэжысёрамі, як Вернар Херцаг, Эрык Рамэр, Фрэнсіс Форд Копала і Вім Вендэрс. Сусветную вядомасць Бруна Ганцу прынеслі ролі ў фільмах «» (1977), «Насферату: Прывід ночы» (1979) і «Неба над Берлінам» (1987).
Вуліца Генерала Папова
Вуліца Генерала Папова (гістарычная назва: Палеская) — вуліца ў цэнтральнай частцы Брэста. Названа ў 1974 годзе ў гонар В. С. Папова. Працягласць 2425 метраў, ад вуліцы Маскоўскай да вуліцы Шаўчэнкі. Забудова — пераважна аднапавярховыя дамы сядзібнага тыпу. На вуліцы знаходзяцца «Брэстаблгаз», «Брэстміжрайгаз», крамы. На доме № 18 мемарыяльная дошка ў гонар Папова.
Ракета-е-Крочэ
Насельніцтва складае 524 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 44 чал./км². Займае плошчу 12 км². Паштовы індэкс — 81050. Тэлефонны код — 0823.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Віт.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Сявежскае княства
Сявежскае княства (Księstwo siewierskie) — з XIV стагоддзя княства ў валоданні Пястаў, залежных ад чэшскай дзяржавы. У 1312-1337 і 1443-1790 гадах - княства ў складзе Каралеўства Польскага і Рэчы Паспалітай. З 1443 года мясцовымі князямі лічыліся кракаўскія біскупы.
Геаграфія
Межы княства мелі натуральны характар і складаліся наступным чынам: вусце ракі Камянічкі на поўначы, на поўдні і захадзе рэчышча ракі Брыніцы пры яе ўпадзенні ў Чорнаю Пшэмшу на мяжы з Сілезіяй, на ўсходзе рэчышча Варты і даліна рэк Мітрэнгі ў раёне Хрушчаброду і ракі Чорнай Пшэмшы на паўднёвым усходзе. Да канца існавання ў склад княства ўваходзілі 85 вёсак і мястэчак, замак і 3 гарады: Севеж, Чэлядзь і Казягловы. Гэтыя гарады налічвалі па 1 тыс. жыхароў.
Саколаў Падляскі (гміна)
Сако́лаў Падля́скі (Sokołów Podlaski) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Сакалоўскага павета Мазавецкага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Саколаве Падляскім. Плошча гміны складае 137,18 км². Станам на 2005 год у гміне Саколаў Падляскі пражывалі 6467 чалавек, шчыльнасць — 47,2 чал./км².
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 37 населеных пунктаў.
Сцяг Тамбоўскай вобласці
Сцяг Тамбоўскай вобласці з'яўляецца сімвалам Тамбоўскай вобласці. Прыняты 22 лютага 2005 года.
Апісанне
Сцяг Тамбоўскай вобласці ўяўляе сабою прамавугольнае палатно, якое складаецца з двух роўных вертыкальных палосаў чырвонага і сіняга колеру, і двухбаковым малюнкам герба Тамбоўскай вобласці ў поўнай версіі з каронай і ордэнскай стужкай. Адносіны шырыні сцяга да даўжыні — 2:3. Габарытная шырыня шчыта герба на сцягу складае 1/6 даўжыні сцяга.
Афіцыйнае тлумачэнне сімволікі сцяга:
Жыцінка
Жы́цінка — рака ў Асіповіцкім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Свіслач (басейн Дняпра).
Даўжыня ракі 11 км. Плошча вадазбору 47 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,5 ‰. Пачынаецца за 2 км на паўночны захад ад вёскі Ігнатоўка, вусце на паўднёвай ускраіне вёскі Няччо. Вадазбор у межах Цэнтральнабярэзінскай раўніны.
Ёсеф Юнгман
Ёсеф Юнгман (Josef Jungmann;  — ) — чэшскі філолаг, пісьменнік і перакладчык, дзеяч чэшскага нацыянальнага адраджэння.
Усё жыццё працаваў над тэарэтычнымі асновамі новай чэшскай літаратурнай мовы. Быў вядучай постаццю другога пакалення адраджэнцаў.
Заснаваў першы чэшскі навуковы часопіс «Krok». Суполка адраджэнцаў, якую ён вакол сябе згуртаваў, пазней стала называцца Юнгманавай паэтычнай і навуковай школай. Да яе належалі, напрыклад, такія дзеячы, як Францішак Палацкі, Ян Эвангеліста Пуркінэ, Францішак Ладзіслаў Чалакоўскі.
Выдаў пяцітомны Слоўнік чэшска-нямецкі — адну з падставовых для чэшскай літаратурнай мовы прац. Напісаў «Гісторыю чэшскай літаратуры» і іншыя навуковыя працы.
Вучыўся ў Бераўне, пасля ў гімназіі ў Празе. Наведваў філасофскі, а потым і юрыдычны факультэты Карлавага ўніверсітэта. Адначасова працаваў прыватным настаўнікам. З 1799 года выкладаў у гімназіі ў Літамнержыцах, у 1815 годзе ўзначальвае Старачэскую гімназію ў Празе. Пазней стаўся рэктарам Карлавага ўніверсітэта.
Дом Шадхана (Музычны завулак, 1)
Дом Шадхана — будынак у Мінску, размешчаны ў Верхнім Горадзе, па адрасе Музычны завулак, 1, на рагу з вуліцай Герцэна. Складае адзіны комплекс з дамамі № 2 і № 2а вуліцай Герцэна.
Гісторыя
У сярэдзіне XIX ст. ўладальнікам сучаснага дома № 2 быў тытулярны саветнік Уладзіслаў Арцімовіч. У 1864 годзе Арцімовічы прадалі ўсю сваю нерухомую маёмасць разам з зямельным пляцам купцу Зельману Лур’е, які валодаў гэтым пляцам з забудовай да канца XIX стагоддзя.
З 1922 па 1935 гады ў доме № 2 жыў сцэнограф, народны мастак Беларусі Аскар Пятровіч Марыкс.
У пачатку XX стагоддзя ўладальнікам гэтых будынкаў стаў купец 2-й гільдыі Міхель Шадхан.
Адначасова купец Шадхан набыў і суседні невялікі пляц з усімі пабудовамі, які ў сярэдзіне XIX стагоддзя належаў дваранцы Адэлаідзе Шаблоўскай. Яна мела невялікі аднапавярховы драўляны дом, які выходзіў на вуліцу Бернардзінскую.
Нона Уладзіміраўна Васілеўская
Но́на Уладзі́міраўна Васіле́ўская (нар. 9 кастрычніка 1939, в. Таржок, цяпер Невельскі раён, Пскоўская вобласць, Расія) — беларуская гісторык. Кандыдат гістарычных навук (1982).
У 1966 годзе скончыла Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт. З 1966 года працуе ў Інстытуце гісторыі АН Беларусі. Даследуе культурныя пераўтварэнні ў Беларусі ў 1921—1941 гадах, палітычныя рэпрэсіі 1930-х гадоў у Беларусі. Адна з аўтараў «Гісторыі рабочага класа Беларускай ССР» (т. 2, 1985). Член грамадскага аб’яднання «Мартыралог Беларусі».
U-кварк
u-кварк або верхні (up) кварк, належыць да першага пакалення фундаментальных ферміёнаў, мае зарад +(2/3)e. Як і ўсе кваркі, удзельнічае ва ўсіх чатырох тыпах узаемадзеянняў: моцным, слабым, электрамагнітным, гравітацыйным. Разам з d-кваркамі u-кваркі ўтвараюць нуклоны (пратоны і нейтроны), якія з'яўляюцца асноўнымі складнікамі атамнага ядра. Пратон складаецца з двух u-кваркаў і аднаго d-кварка, а нейтрон — з аднаго u-кварка і двух d-кваркаў. Існуюць і іншыя адроны, якія змяшчаюць u-кваркі. Антычасціцай u-кварка з'яўляецца u-антыкварк, які адрозніваецца ад u-кварка знакам некаторых характарыстык узаемадзеянняў. На сучасным узроўні ведаў u-кварк з'яўляецца бесструктурнай часціцай, гэта значыць сапраўды элементарнай, як і іншыя кваркі і лептоны. У свабодным стане u-кварк не назіраўся.
Існаванне u-кварка было пастуліравана Мюрэем Гел-Манам і Джорджам Цвейгам у працах 1964 г., а эксперыментальнае ўказанне на існаванне было атрымана ў 1968 г. у Нацыянальнай паскаральнай лабараторыі SLAC.
Гісторыя
На заранку станаўлення фізікі часціц (першая палова XX ст.), адроны — такія як пратоны, нейтроны, піёны, — нароўні з электронамі/пазітронамі і мюонамі, лічыліся элементарнымі часціцамі. Тым не менш, у той час як адкрываліся новыя адроны, «парк часціц» хутка рос і ў 1950-х гадах іх налічвалася ўжо некалькі дзясяткаў. Спробы сістэматызаваць часціцы былі невыразнымі да 1960 г., калі Мюрэй Гел-Ман прапанаваў схему класіфікацыі часціц, метафарычна названую Васьмярычны шлях і заснаваную на SU(3)-сіметрыі водараў. Падобную класіфікацыю незалежна высунуў Юваль Неэман у 1962 г.
Гэта схема аб'ядноўвала адроны па ізаспінавых мультыплетах, але фізічныя падставы для гэтага былі невыразнымі. У 1964 г. Гел-Ман і Джордж Цвейг незалежна высунулі кваркавую мадэль. На той час яна складалася з трох кваркаў (u, d, s), якія са сваімі анты-партнёрамі, антыкваркамі, утваралі ўсе назіраныя адроны. Але да 1968 г. гэта мадэль была толькі прыгожай абстракцыяй, пакуль эксперыменты па глыбока няпругкаму рассейванню на Стэнфардскім лінейным паскаральніку (SLAC) не пацвердзілі, што пратоны маюць унутраную структуру, гэта значыць складаюцца з кропкападобных аб'ектаў (двух u- і аднаго d-кварка). Гэтыя кропкавыя аб'екты Рычард Фейнман назваў партонамі, і ў рамках тэорыі, званай Партоннай мадэллю (1969 г.), паспяхова апісаў глыбока няпругкія ўзаемадзеянні.
Такім чынам групавая класіфікацыя Гел-Мана і партонная мадэль Фейнмана абвясцілі трыумф кваркавай гіпотэзы. Уся сукупнасць цяперашніх эксперыментальных фактаў не падвяргае сумневу справядлівасць мадэлі.
Квантавыя лікі
Спін u-кварка роўны 1/2, цотнасць дадатная. Праекцыі ізаспіна і слабога ізаспіна роўныя +1/2 (знак супрацьпастаўлены d-кварку). Барыённы лік роўны +1/3; а лептонны лік, дзіўнасць, чароўнасць, сапраўднасць і хараство роўныя 0. Як і іншыя кваркі, u-кварк нясе адзін з трох каляровых зарадаў (умоўна званыя чырвоным, сінім і зялёным).
Маса
Маса u-кварка, паводле апошніх даных, складае 2,01±0,03 МэВ, ён самы лёгкі сярод кваркаў.
Забор’е
Населеныя пункты
Забо́р’е (Заборье) — распаўсюджаная назва населеных пунктаў.
Зендэя
Зендэя Мары Стэрмер Коўлман (Zendaya Maree Stoermer Coleman  [zɛnˈdeɪ.ə] ;, Окленд, Каліфорнія, ЗША) — амерыканская актрыса і спявачка. Яна з’яўляецца лаўрэатам шматлікіх узнагарод, у тым ліку дзвюх прэмій «Эмі» (2020, 2022), «Спадарожнік» (2019), «Выбар гледачоў» (2019), «Сатурн» (2019) і іншых.
Зендэя пачала сваю кар’еру ў якасці дзіцячай мадэлі і дублёра. Яна праславілася дзякуючы ролі Рокі Блю ў сіткоме Disney Channel Shake It Up (2010—2013). У 2013 годзе Зендэя стала ўдзельніцай шаснаццатага сезона танцавальнага серыяла «Танцы з зоркамі». Яна прадзюсіравала і знялася ў ролі галоўнай шпіёнкі К. С. Купер у сіткоме KC Undercover (2015—2018). Яе вобраз падлетка-наркамана ў драматычным серыяле HBO «Эйфарыя» (з 2019 г. па цяперашні час) зрабіў яе самай маладой уладальніцай прэміі «Эмі» за лепшую актрысу ў драматычным серыяле. Яе працы ў кіно ўключаюць музычную драму «Найвялікшы шоўмэн» (2017), анімацыйную музычную камедыю «Смолфут» (2018), рамантычную драму «Малькальм і Мары» (2021), спартыўную камедыю «Касмічны джэм: наступнае пакаленне» (2021).) і навукова-фантастычны эпас " Дзюна " (2021). Зендэя таксама гуляе гераіню MJ, дзяўчыну Пітэра Паркера / Чалавека-павука, у кінематаграфічнай сусвету Marvel — «Чалавек-павук: Вяртанне дадому» (2017), «Чалавек-павук: Далёка ад дому» (2019), «Чалавек-паыук: Няма шляху дадому» (2021).
Акрамя акцёрскай кар’еры Зендэя занялася музыкай. У 2011 годзе яна выпусціла сінглы «Swag It Out» і «Watch Me», апошні быў у супрацоўніцтве з Бэлай Торн. У 2012 годзе яна падпісала кантракт з Hollywood Records і пасля выпусціла свой дэбютны сінгл «Replay», які дасягнуў топ-40 у амерыканскім Billboard Hot 100. У 2013 годзе яна выпусціла свой аднайменны дэбютны студыйны альбом, які атрымаў умераны поспех і прызнанне крытыкаў. Найбольшы камерцыйны поспех Зендэя як музыканта прынесла сумесная з Закам Эфранам песня «Rewrite the Stars» з саўндтрэка The Greatest Showman у 2018 годзе. Сінгл увайшоў у дваццатку лепшых чартаў і атрымаў мультыплацінавы сертыфікат ва ўсім свеце.
Біяграфія
Шмат часу праводзіла, дапамагаючы маці размяшчаць гасцей і прадаваць квіткі, а таксама вывучала акторскае майстэрства і выступала на сцэне. Яна вучылася ў Оклендскай школе мастацтваў і развівала свае танцавальныя навыкі. Яна стала часткай танцавальнай каманды Future Shock Oakland і вывучала танец хула ў Акадэміі гавайскіх мастацтваў.
Бацька Зендэі, Казембе Аджаму Коулман, у цяперашні час працуе яе менеджэрам. У 2008 годзе ажаніўся з маці актрысы, Клэр Стэрмер. У жніўні 2016 года стала вядома, што маці падала на развод. Для Зендаі гэта не стала нечаканасцю. Яна адзначыла, што яе бацькі доўгі час жывуць асобна.
Кар’ера
Да пачатку акцёрскай кар’еры Зендэя мела досвед працы мадэллю, а ў 2010 годзе дэбютавала ў серыяле ў ролі Рокі Блю. «Давайце танцаваць» — сітком пра прыгоды сяброў Сі і Рокі. Ролю Сесі выканала Бэла Торн, з якой Зендэя запіша сінгл «Watch Me» у 2011 годзе. У 2012 годзе выйшаў фільм «Заклятыя сябры», у якім актрыса сыграла галоўную ролю Хэйлі Брэндан. У тым жа годзе Зендэя падпісала кантракт з амерыканскай студыяй гуказапісу Hollywood Records. У наступным годзе мастачка выпусціла сваю першую кнігу «Між табой і мной: як вырабіць ўражанне на падлеткаў сваім стылем і ўпэўненасцю» («Between U and Me: How to Rock Your Tween Years with Style and Confidence») і першы студыйны альбом «Zendaya».
У 2015 годзе тэлесерыял «Кэй Сі. Пад прыкрыццём». Зендэя згуляла ролю задзіры, якая рыхтуецца стаць шпіёнам пад прыкрыццём. За гэтую ролю актрыса атрымала прэмію Kids' Choice Awards у намінацыі «Любімая тэлеактрыса».
У жніўні 2017 года яна знялася ў кліпе Бруна Марса «Versace on the Floor». У снежні таго ж года яна выканала ролю акрабаткі Ганны ў музычным фільме «Найвялікшы шоўмэн», працуючы на адной пляцоўцы з такімі зоркамі, як Х’ю Джэкман, Зак Эфран, Мішэль Уільямс і Рэбека Фергюсан.
Грамадская дзейнасць
Зендэя — феміністка. У студзені 2017 года яна прыняла ўдзел у Маршы жанчын у Вашынгтоне, каб паказаць сваю падтрымку правоў жанчын. Актрыса таксама абвергла фота з французскага часопіса Modeliste: аўтары часопіса выдалі Зендэю худзей, чым яна ёсць, апрацаваўшы фота ў Photoshop. Фота з часопіса і сапраўдныя (без рэтушы) артыстка выклала ў сваіх сацыяльных сетках. Зендэя заклікала часопіс не ствараць і не навязваць «нерэальныя ідэалы прыгажосці», а паказваць сапраўдных жанчын.
У верасні 2017 года Зендэя разам з акцёрам Томам Холандам прыняла ўдзел у кампаніі супраць здзекаў(булінгу). Мэта кампаніі — спыніць здзекі над дзецьмі і падлеткамі ў школах, каледжах і іншых супольнасцях за любыя праявы «іншасці» (напрыклад, гэта можа адносіцца да дыслексіі, розных відаў маўленчых парушэнняў, залішняй вагі, фізічных недахопаў або нетыповых паводзінаў чалавека для пэўнай сацыяльнай групы)
Акрамя таго, актрыса публічна падтрымлівае міжнародны антырасісцкі рух Black Lives Matter (BLM). Інфармацыю пра гэта яна публікавала ў сваіх акаўнтах у сацыяльных сетках і ў інтэрв’ю часопісам. Зендэя прысутнічала на адпаведных акцыях пратэсту гэтай арганізацыі, у прыватнасці, на акцыях пратэсту ў сувязі з забойствам Джорджа Флойда. Падчас пратэстаў яна таксама пазычыла свой рахунак у сацыяльнай сетцы Instagram (у якой 79 мільёнаў падпісчыкаў), каб актывіст BLM (Патрыс Калорс) трансляваў з «фронтавой лініі» пратэсту да як мага большай аўдыторыі.
Мода
Зендэя была тварам Beats Electronics, X-Out, Material Girl, CoverGirl і Chi Hair Care. У жніўні 2013 года яна выпусціла сваю дэбютную кнігу, Between U and Me: How to Rock Your Tween Years with Style and Confidence, каб «дапамагчы дзяўчынкам перажыць цяжкія падлеткавыя гады». У жніўні 2015 года яна выпусціла сваю калекцыю абутку пад назвай Daya, што было яе мянушкай у дзяцінстве. У лістападзе 2016 года была запушчана лінія адзення Zendaya Daya by Zendaya, другая калекцыя была унісекс і ўключала поўны дыяпазон памераў. У кастрычніку 2018 года яна стала амбасадарам брэнда Tommy Hilfiger і стала адным з распрацоўшчыкаў капсульных калекцый Tommy x Zendaya. Яна чэрпала натхненне ў 70-х, а менавіта ў «моцных, знакавых жанчынах дзесяцігоддзя», і яе паказы на Тыднях моды ў Парыжы і Тыднях моды ў Нью-Ёрку атрымалі высокую ацэнку за ўшанаванне разнастайнасці і інклюзіўнасці, якія ўключалі жанчын усіх узростаў., большага памеру і мадэлям ва ўзросце да 70 гадоў. Паказы таксама былі данінай памяці іконам моды. У 2019 годзе Зендэя стала прэс-мадэллю для Lancôme, а ў наступным годзе для Bulgari і Valentino.
Кувандык
Кувандык — горад у Расіі, адміністрацыйны цэнтр Кувандыцкага раёна Арэнбургскай вобласці. Насельніцтва 28,6 тыс. чал. (2005).
Казімір Букраба
Казімір Букраба (Kazimierz Bukraba; 23 лістапада 1885, Гродна — 6 мая 1946, Лодзь) — біскуп пінскі.
Біяграфія
Нарадзіўся 23 лістапада 1885 года ў Гродне. 2 лістапада 1909 года быў пасвечаны ў святары ў Кракаве. У розны час служыў у Мінску, Пінску, Навагрудку і Брэсце. Падчас Другой Сусветнай вайны некалькі разоў апыняўся ў турме.
10 ліпеня 1932 года стаў біскупам пінскім, пасвечаны 21 ліпеня ў Вільні архібіскупам Рамуальдам Ялбжыкоўскім. З-за ваенных дзеянняў і змянення межаў быў вымушаны пакінуць сталіцу дыяцэзіі, з 1939 года жыў у Львове, з 1942 — у Варшаве. У 1944 годзе пераехаў у Лодзь, дзе жыў да смерці.
Псаглаўцы
«Псаглаўцы» — гістарычны раман Алаіса Ірасека, напісаны ў 1883—1884 гадах і ўпершыню апублікаваны ў часопісе «Květy» у 1884 годзе. Першае кніжнае выданне выйшла ў 1885 годзе і вытрымала больш за трыццаць перавыданняў. Дыялогі ў рамане напісаныя ходскім дыялектам. Галоўныя героі рамана — Ян Сладкі Козіна, Крыштаф Грубы і Мацей Пршыбек. Назва «Псаглаўцы» апісвае мянушку народа ходаў.
Свята-Ільінская царква (Камайск)
Свята-Ільінская царква — драўляны праваслаўны храм у вёсцы Камайск Докшыцкага раёна Віцебскай вобласці, помнік беларускага народнага дойлідства
Гісторыя
Пабудавана ў 1809 годзе па фундацыі Яна і Тэрэзы Мацкевічаў.
Архітэктура
Абодва зрубы, асноўны і алтарны, амаль квадратныя ў плане, роўнай вышыні і накрыты агульным двухсхільным дахам, які ўтварае 3-вугольныя навісі-застрэшкі над месцам злучэння зрубаў. Тарэц даху на галоўным заходнім фасадзе аформлены ўсечаным трапецападобным франтонам і завершаны чацверыковай вежай, накрытай спічастым чатырохсхільным шатром з заломам. Шчыт франтона аздоблены дыяганальнай ашалёўкай «у елачку». Вільчык даху над алтаром увенчаны шатровай вежай, падобнай на галоўную. Будынак мае 3 уваходы, над якімі высока размешчаны падвойныя прамавугольныя вокны. Да галоўнага ўваходу прыбудаваны невялікі прытвор. Нягледзячы на камернасць збудавання, храм стварае ўражанне больш значнага маштабу і ампірнай урачыстасці. У ім спалучаюцца традыцыйныя цяслярскія прыёмы з класіцыстычнай трактоўкай форм.
Марыя Андрэеўна Эзерын
Біяграфія
Працоўную дзейнасць пачала ў 1930 годзе як палявод калгаса «1 мая» Лёзненскага раёна (да 1959 года калгас «Інтэрнацыянал»). З 1959 года — звеннявая ільнаводчага звяна.
За высокія паказчыкі па вырошчванні ільну Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР Эзерын М. А. у 1949 годзе было прысвоена званне «Герой Сацыялістычнай Працы». На Алеі Славы ў гарадскі пасёлак Лёзна знаходзіцца стэла ў гонар М. І. Эзерын.
Беларусы Чэхіі
Беларусы Чэхіі — дыяспара беларусаў Чэшскай Рэспублікі. Паводле ацэнак МУС, у краіне знаходзіцца крыху больш за 4 тысяч беларускіх грамадзян.
Гісторыя і сучаснасць
Беларуская прысутнасць у Чэхіі вядома з часоў сярэдневякоўя. Галоўным асяродкам беларусаў здаўна з’яўляецца яе сталіца Прага.
У 1397 польская каралева Ядвіга выдала ўказ аб стварэнні ў Празе літоўскай калегіі для молалзі з ВКЛ. У Пражскім (Карлавым) універсітэце вучыліся 12 студэнтаў з ВКЛ. У 1-й пал. XVI ст. ў Празе жыў і працаваў беларускі і ўсходнеславянскі першадрукар і асветнік Францыск Скарына.
Палітычная эміграцыя з Беларусі групавалася вакол консульства БНР, створанага яшчэ ў лістападзе 1918. У 1918-25 консулам БНР быў М. Вяршынін. У ліпені 1919 была створана Беларуская грамада ў Празе на чале з консулам Вяршыніным, які адначасова выконваў абавязкі ўпаўнаважанага па справах ваеннапалонных беларусаў у Чэхаславакіі. У верасні 1921 ў Празе адбылася Першая Усебеларуская канферэнцыя — сход прадстаўнікоў беларускіх арганізацый і партый Заходняй Беларусі, Германіі, Латвіі, Літвы, Польшчы і Чэхаславакіі. 1 лістапада 1923 г. у Прагу пераехалі ўрад і прэзідыум Рады БНР (У тым ліку П. Крачэўскі і В. Захарка), якія дзейнічалі да сакавіка 1943 года (як эмігранцкі ўрад да 1925 года).
У 1920-я г. ў Чэхіі створаны шэраг беларускіх студэнцкіх аб’яднанняў у выніку прыезду сюды беларускіх абітурыентаў на вучобу ў вышэйшыя школы Чэхаславацкай Рэспублікі (ЧСР) пры матэрыяльнай дапамозе ўрада гэтай краіны. Яны падзяляліся на 2 катэгорыі: да першайЙ належалі студэнты былых расійскіх універсітэтаў — выхадцы з Беларусі (больш за 350 чал.), якія прыехалі ў Чэхаславакію ў канцы 1919 з-за наступстваў грамадзянскай вайны ў Расіі. Большасць з іх вылучалася нізкай нацыянальнай самасвядомасцю, пасіўнасцю ў грамадска-палітычнай дзейнасці; некаторыя належалі да розных палітычных плыней расійскай антыбальшавіцкай апазіцыі, уваходзілі ў Таварыства студэнтаў маларосаў і беларусаў, частка супрацоўнічала з савецкай улалай і ўвахолзіла ў Таварыства грамадзян РСФСР. Да другой катэгорыі належалі прадстаўнікі ад беларускіх нацыянальных арганізацый Заходняй Беларусі, Латвіі і Літвы (больш за 100 чал.), якія накіроўваліся на вучобу ў Чэхаславакію ўрадам БНР, Таварыствам беларускай школы, Беларускім аддзелам пры Міністэрстве асветы Латвіі з мэтай падрыхтоўкі беларускіх нацыянальных кадраў у сферы адукацыі, медыцыны, сельскай гаспадаркі і прамысловасці. Яны стварылі шэраг арганізайый рознага грамадскага і палітычнага кірунку.
У 1920-30 гг. у Празе, Подзебрадзі, Пшыбраме, Брно, у т.л. дзякуючы матэрыяльнай падтрымцы чэхаславацкага ўрада і грамадскага чэшска-ўкраінскага камітэта дапамогі ўкраінскім і беларускім студэнтам, вучыліся В. Жук-Грышкевіч, У. Жылка, Т. Грыб, У. Тамашчык, В. Вальтар, Я. Мамонька, С. Бусел, Я.Геніюш, Л. Красоўская, Л. Рыдлеўскі, М. Чарнецкі і інш.
У міжваенны перыяд існаваў шэраг беларускіх устаноў: Аб’яднанне беларускіх студэнцкіх арганізацый, Беларускае (Крывіцкае) культурнае таварыства імя Ф. Скарыны, Беларускі навуковы кабінет. Пры Украінскай гаспадарчай акадэміі ў Подзебрадзі ў 1925-27 гг. дзейнічаў Беларускі студэнцкі гурток. У 1928 г. заснаваны Беларускі загранічны архіў. У 1941 г. дзейнічалі Карэспандэнцыйныя курсы беларусаведы.
Пасля Другой Сусветнай вайны ў Празе жылі 300 беларускіх сем’яў. Тут жылі і працавалі Ларыса Геніюш, Міхаіл Забэйда-Суміцкі.
Беларускае жыццё актывізавалася ў 1990-я гады. Гэтаму спрыяла культурная праграма «Беларусы ў Празе», у часы якой працавалі аднайменная выстава, Скарынаўскі семінар, заснавана Згуртаванне беларусаў Чэхіі імя Ф. Скарыны. 31.10.1996 у Пражскім Градзе адкрыты помнік Ф. Скарыну. У сакавіку 1998 года адбылася сустрэча беларусаў з Францыі, Аўстрыі, Польшчы, Германіі, Бельгіі, прысвечаная 80-годдзю абвяшчэння БНР.
25 сакавіка 1998 г. пры чэшскай арганізацыі «Чалавек у бядзе» адкрыты Беларускі цэнтр (каардынатар У. Яндзюк), а ў сакавіку 1999 г. — інфармацыйнае прадстаўніцтва грамадзянскай ініцыятывы «Хартыя-97». З 2 па 6 чэрвеня 1998 г. у Празе адбыўся 7 Усеславянскі з’езд, у якім удзельнічала прадстаўнічая дэлегацыя Рэспублікі Беларусь з 10 чалавек на чале з дэлегатам Нацыянальнага сходу С. І. Касцянам.
У 1999 г. зарэгістравана беларуская галерэя «Саламея», створаная мастачкай Н. Валавай.
У адпаведнасці з рашэннем Міністэрства адукацыі Чэхіі ў Пражскіх ВНУ у 2000 годзе працягвалі навучанне 12 студэнтаў з Беларусі.
Станам на 2021 год беларускай мовы як спецыяльнасці ў чэшскіх універсітэтах няма. У часы Чэхаславацкай рэспублікі беларусістаў навучалі ў Карлавым універсітэце пад кіраўніцтвам прафесара Вацлава Жыдліцкага (1935—2002), вядомага літаратуразнаўца і перакладчыка беларускай літаратуры.
Таварыства аматараў музыкі
Таварыства аматараў музыкі — таварыства, заснаванае ў 1812 годзе генеральным сакратаром Прыдворнага тэатра Іозефам Зонляйтнерам у Вене, Аўстрыя.
У статуце, складзеным у 1814 годзе, зафіксавана, што мэта Таварыства — прапаганда музыкі ва ўсіх яе ўвасабленнях. Таварыства дасягала сваіх мэтаў, спансіруючы канцэрты, заснавала Венскую кансерваторыю ў 1819 годзе, заснавала Венскае спеўнае таварыства (Wiener Singverein) у 1858 годзе, у 1870 годзе быў пабудаваны будынак таварыства, таксама сістэматычна збіраліся і архівваліся вартыя ўвагі дакументы па гісторыі музыкі. Цяпер гэта адзін з вядучых музычных архіваў свету.
Першым музычным кіраўніком быў Карл Хайслер, потым — Антон Рубінштэйн (прызначаны ў 1871 г.) і Іаганес Брамс (прызначаны ў 1872 г.). Сярод іншых вядомых музычных дырэктараў — Вільгельм Фуртвенглер, Герберт фон Караян і Густаў Малер.
IC 2208
IC 2208 — галактыка тыпу S0 (спіральная галактыка) ў сузор’і Блізняты.
Броды
Назву Бро́ды маюць:
Der Humorist
«Der Humorist» («Гумарыст») — часопіс, які выходзіў з 1837 па 1926 гады пад тытулам «часопіс для жартаў і сур’ёзнасці, мастацтва, тэатра, таварыскасці і звычаяў». Часопіс выдаваўся ў Вене — спачатку выходзіў чатыры разы на тыдзень, з кастрычніка 1858 года 5 разоў на тыдзень і з 1844 года кожны працоўны дзень. З красавіка па лістапад 1859 г. часопіс выходзіў толькі два разы на тыдзень, потым толькі раз на тыдзень. З лістапада 1859 па 1861 г. часопіс выдаваўся толькі як панядзелкавы.
Форт-Уэрт
Форт-Уэрт (Fort Worth) — горад у ЗША, размешчаны ў цэнтральна-ўсходняй частцы штата Тэхас. Адміністрацыйны цэнтр графства Тарант. Разам з Даласам і іншымі гарадамі агламерацыі (Арлінгтан, Гарланд, Дэнтані, Ірвінг, Мескіт і Плейна) Форт-Уэрт складае мегаполіс («metroplex») «Далас—Форт-Уэрт».
Гараўкі
Гара́ўкі (, Горавки) — вёска ў Чашніцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Красналуцкага сельсавета.
Міхаіл Севасцьянавіч Цітоў
Біяграфія
Удзельнік партызанскага руху на Беларусі ў гады Вялікай Айчыннай вайны, з 1944 года на фронце. З 1950 года шліфавальшчык на Віцебскім станкабудаўнічым заводзе імя Камінтэрна.
Званне Героя Сацыялістычнай Працы прысвоена ў 1976 годзе за поспехі ў выкананні заданняў 9 пяцігодкі і сацыялістычных абавязацельстваў. Дэпутат Вярхоўнага Савета СССР у 1974—1979 гадах.
Шыладзюб
Шыладзюб (Recurvirostra avosetta) — птушка сямейства шыладзюбавых, чорна-белы буйны кулік, распаўсюджаны на спадзістых берагах вадаёмаў з салёнай або саланаватай вадой у Еўразіі, зрэдку ў Аўстраліі і Афрыцы. У Беларусі рэдкі, залётны від.
Даўжыня каля 43 см. Верх галавы і частка шыі чорныя, чорныя палосы на крылах. Дзюба доўгая і тонкая, загнутая ўверх, чорная. Гняздуецца ў маі-чэрвені, калоніямі да 200 пар, у глейкіх бухтах недалёка ад вады. Гняздо ўладкоўваецца ў невялікай земляной рытвінцы на пяску альбо сярод нізкарослай травы. У кладцы 3—5 яек вохрыстага з чорным крапам колеру. Сілкуецца пераважна воднымі беспазваночнымі, у тым ліку дробнымі рачкамі арцеміяй і казуркамі, якіх знаходзіць у вадзе або пласце глею.
Аляксандраўская лютэранская царква
Аляксандраўская лютэранская царква (Царква памяці Імператара Аляксандра II) у Нарве — царква, прысвечаная расійскаму імператару Аляксандру II. Пабудавана ў Нарве ў 1881—1884 гадах, у неараманскім стылі. Да вайны з’яўлялася самым вялікім царкоўным будынкам у Эстоніі. Аўтарам праекта храма быў акадэмік Ота фон Гіпіус з Санкт-Пецярбурга.
Царква была разлічана на 2500 вернікаў, але магла змясціць да 5000 чалавек. Цэнтральная частка царквы ўяўляе сабой васьміграннік. Да галоўнага памяшкання прымыкаюць падоўжны будынак і васьмігранная вежа вышынёй 61 м. Высокая вежа перад Другой сусветнай вайной стала адным з сімвалаў горада.
У лістападзе-студзені 1919 года ў ёй знаходзіўся ўрад Эстляндскай Працоўнай Камуны. Царква пацярпела падчас ваенных дзеянняў у 1944 годзе, быў разбураны яе шпіль. У 1956 годзе пры вяртанні з ссылкі пастара Эльмара Куля пачалося аднаўленне храма, але ў 1962 годзе храм забралі ў парафіі і ператварылі яго ў склад. Узамен прыходу далі будынак былой дызельнай электрастанцыі па вуліцы Анвельта (цяпер Крэнхольмі, 22). Гэты будынак прыхаджане прыстасавалі для правядзення набажэнстваў.
Першае богаслужэнне пасля 32-гадовага перапынку адбылося ў ліпені 1994 года (прыход уваходзіць у ЭЕЛЦ).
Конанаў
Конанаў — прозвішча.
Заальшанка
Заальша́нка, Альша́нка — рака ў Смаленскай вобласці Расіі і Лёзненскім раёне Віцебскай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Чарніца (басейн Заходняй Дзвіны).