cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Джэсі Норман
У 1965 годзе разам з 33 іншымі студэнткамі і чатырма выкладчыкамі-жанчынамі яна стала адным з заснавальнікаў аддзялення Delta Nu музычнага брацтва Sigma Alpha Iota. У 1966 годзе яна выйграла вакальны конкурс Нацыянальнага таварыства мастацтваў і літаратуры. Скончыўшы ў 1967 годзе Школу Мастацтваў, яна паступіла ў аспірантуру Кансерваторыі Пібадзі ў Балтымары, а затым у Школа музыкі, тэатра і танца Мічыганскага ўніверсітэта ў Ан-Арбары, штат Мічыган, дзе яна атрымала ступень магістра ў 1968 годзе. У гэты час яна вучылася вакалу ў Элізабет Маніён і П’ера Бернака. Пазней яна цесна супрацоўнічала з выкладчыкам па вакале Сільвіяй Олдэн ці ў Метрапалітэн-опера, якая таксама была выкладчыкам Мэрыян Андэрсан і Кэтлін Бэтл.
Рэфрэн
Рэфрэ́н (refrain — паўтараць) — радок ці некалькі вершаваных радкоў, якія паўтараюцца ў нязменным або некалькі змененым выглядзе праз пэўную колькасць строфаў верша. Так, у «Песні вольнага чалавека» Я. Купалы кожнаму катрэну спадарожнічае рэфрэн:
У рэфрэны звычайна заключаная галоўная думка твора. Паўтараючыся, рэфрэн садзейнічае ўсведамленню гэтай думкі чытачом (слухачом) твора.
Підгайці (Крапыўныцкі раён)
Підгайці (Підга́йці) — вёска ў Крапыўныцкім раёне Кіраваградскай вобласці Украіны.
Сомера
Сомера (Somero) — горад у правінцыі Спрадвечная Фінляндыя. Насельніцтва — 9340 чалавек (2010). Горад займае плошчу 697,69 км², з якіх водная паверхня займае 29,78 км². Шчыльнасць насельніцтва — 13,98 чал./км².
Жыланды (Улытаўскі раён)
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1209 чалавек (621 мужчына і 588 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 972 чалавекі (517 мужчын і 455 жанчын).
Адкрыты чэмпіянат Англіі па снукеры 2017
Адкрыты чэмпіянат Англіі 2017 (English Open 2017) — прафесійны рэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 16 па 22 кастрычніка 2017 года на арэне «Метрадром», у Барнслі, Англія. Прызавы фонд турніру склаў £366,000, з якіх £70,000 атрымаў пераможца. Турнір стаў другім спаборніцтвам новай «Серыі хатніх нацый», якая была заснавана ў сезоне 2016/2017 і ўключала ў сябе таксама адкрыты чэмпіянат Паўночнай Ірландыі, адкрыты чэмпіянат Шатландыі і адкрыты чэмпіянат Уэльса, а таксама другім розыгрышам адкрытага чэмпіянату Англіі.
Уладзімір Гаўрылавіч Колб
Уладзімір Гаўрылавіч Колб (, вёска Лемяшэвічы,, Брэсцкая вобласць) — беларускі біяхімік-гематолаг, доктар медыцынскіх навук, Заслужаны дзеяч навукі БССР, прафесар.
Іскандэр (ракетны комплекс)
Іскандэр (індэкс комплексу — 9К720) — сямейства расійскіх аператыўна-тактычных ракетных комплексаў (АТРК): «Іскандэр», «Іскандэр-М», «Іскандэр-К», «Іскандэр-Э». Распрацаваны навукова-вытворчай карпарацыяй «Канструктарскае бюро машынабудавання» (КБМ) у горадзе Каломне Маскоўскай вобласці.
Уладзімір Гаўрылавіч Колб
Біяграфія
З адзнакай скончыў Пінскую фельчарска-акушэрскую школу і ў 1949 г. паступіў у Мінскі медыцынскі інстытут. З другога курсу захапіўся навукова-даследчай працай і актыўна займаўся ў навуковым гуртку пры кафедры агульнай хіміі. Пасля заканчэння інстытута ў 1955 г. быў прыняты ў аспірантуру на кафедру біяхіміі МДМІ. Кандыдацкую дысертацыю абараніў у 1960 г., працуючы старшым навуковым супрацоўнікам Беларускага НДІ сухотаў. З гэтага часу займаўся арганізацыяй лабараторнай службы ў процітуберкулёзных установах Рэспублікі. Абараніў доктарскую дысертацыю на тэму: «Біяхімічныя і біяфізічныя аспекты вывучэння рэактыўнасці арганізма пры сухотах». В. Г. Колб ўпершыню арганізаваў у рэспубліцы 6 абласных, Мінскае гарадское і Рэспубліканскае навуковыя таварыства ўрачоў лабарантаў. У 1970 г. У БелДІІУ ім арганізавана кафедра клінічнай лабараторнай дыягностыкі, якой ён нязменна кіраваў на працягу 29 гадоў.
Іскандэр (ракетны комплекс)
Асноўнае прызначэнне ракетных комплексаў «Іскандэр» — знішчэнне сістэм СПА і СРА праціўніка, а таксама найважнейшых аб’ектаў, якія прыкрываюцца імі, на далёкасцях да 500 км.
Уладзімір Гаўрылавіч Колб
Біяграфія
У 1972 г. загадчыка кафедры В. Г. Колбу прысвоена вучонае званне прафесара, а ў 1990 г. — заслужанага дзеяча навукі БССР. Сярод вучняў 3 дактары і 12 кандыдатаў медыцынскіх і біялагічных навук. Ён аўтар 360 навуковых прац, у тым ліку 10 манаграфій і 28 метадычных рэкамендацый; суаўтар 12 пасведчанняў на вынаходніцтва і 38 пасведчанняў на рацпрапановы. Неаднаразова ўдзельнічаў у міжнародных, усесаюзных, рэспубліканскіх з'ездах, канферэнцыях і семінарах.
На працягу 25 гадоў быў галоўным спецыялістам па клінічнай лабараторнай дыягностыцы рэспублікі, 29 гадоў абіраўся старшынёй, а затым прэзідэнтам Беларускага навукова-практычнага таварыства спецыялістаў клінічнай лабараторнай дыягностыкі. Кіраваў правядзеннем 5 Рэспубліканскіх з'ездаў, звыш 40 пленумаў, канферэнцый, сімпозіумаў, семінараў. Выбіраўся членам Праўлення Усесаюзнага навуковага таварыства. З 1992 г. член Савета навуковага таварыства клінічнай лабараторнай дыягностыкі краін СНД, з'яўляецца членам рэд-калегіі часопіса «Ахова здароўя» і рэдакцыйнага Савета часопіса «Клінічная лабараторная дыягностыка» (Расія), Праўлення Беларускага біяхімічнага таварыства.
Ларак
Знаходзіцца на захад ад буйнога вострава Кешм. Аддзелены ад яго пралівам шырынёй 9,65 км. Складзены пераважна вапнякамі. У цэнтральнай частцы вылучаецца ўзвышша (да 123 м).
Іскандэр (ракетны комплекс)
Упершыню ракетны комплекс «Іскандэр» быў прадстаўлены ў жніўні 1999 года на міжнародным авіяцыйна-касмічным салоне (МАКС) у горадзе Жукоўскім Маскоўскай вобласці.
Ларак
Афіцыйна на востраве Ларак жыве 130 сем’яў. На ім знаходзіцца буйная іранская ваенная база. У 1986 г. востраў быў абстраляны ваеннымі сіламі Ірака.
Недалёка ад Ларака вядзецца здабыча нафты з марскога дна.
Лесаўпарадкаванне
Лесаўпара́дкаванне — сістэма мерапрыемстваў па арганізацыі ляснога фонду і рацыянальным лесакарыстанні.
Займаецца пытаннямі інвентарызацыі ляснога фонду, праектавання лесагаспадарчых і іншых мерапрыемстваў, накіраваных на ахову, абарону і ўзнаўленне лясоў, арганізацыі тэрыторыі лесагаспадарчых прадпрыемстваў, захавання і ўзмацнення асяроддзеўтваральных, водаахоўных, абаронных, санітарна-гігіенічных, рэкрэацыйных і іншых функцый лясоў, правядзеннем адзінай навукова-тэхнічнай палітыкі ў лясной гаспадарцы. Ажыццяўляюцца лесапаталагічныя, лесабіялагічныя і іншыя даследаванні. Адначасова вядуцца глебава-тыпалагічныя абследаванні і ўпарадкаванне паляўнічай гаспадаркі.
Тэхнічнай асновай сучаснага лесаўпарадкавання з’яўляюцца матэрыялы аэракасмічных здымак.
Прававы статус лесаўпарадкавання і яго змест Беларусі вызначае Лясны кодэкс Рэспублікі Беларусь. Лесаўпарадкаванне прадстаўлена рэспубліканскім унітарным прадпрыемствам «Белдзяржлес».
Белазерскае (Курганская вобласць)
Белазерскае (Белозерское) — сяло, адміністрацыйны цэнтр Белазерскага раёна Курганскай вобласці Расіі. Размешчана на рацэ Табол, за 42 км на паўночны ўсход ад горада Курган. Бліжэйшы населены пункт — вёска Карукіна (размешчана на поўдзень ад вёскі). Насельніцтва — 4141 чалавек (2010).
Хмелянец (ручай)
Хмеляне́ц — ручай у Рагачоўскім раёне Гомельскай вобласці, правы прыток ракі Ракатун. Даўжыня 11,2 км. Пачынаецца за 2,2 км на паўночны ўсход ад вёскі Доўск, вусце за 0,5 км на поўдзень ад вёскі Серабранка. Рэчышча на працягу 5,8 км (ад вёскі Хмелянец) каналізаванае. За 1,5 км на поўдзень ад вёскі Юдзічы на рацэ створана сажалка.
Плошча Леніна (станцыя метро, Санкт-Пецярбург)
«Плошча Леніна» — станцыя Пецярбургскага метрапалітэна. Размешчана на Кіраўска-Выбаргскай лініі, паміж станцыямі «Чарнышэўская» і «Выбаргская».
Станцыя адкрыта 1 чэрвеня 1958 года ў складзе другой чаргі метрапалітэна «Плошча Паўстання» — «Плошча Леніна». Назва звязана з размяшчэннем першага наземнага вестыбюля.
У праекце станцыя насіла назву «Фінляндскі вакзал». Тэма афармлення станцыі — вяртанне У. І. Леніна ў чэрвені 1917 года з Фінляндыі ў Петраград.
Шаўляйскі ўніверсітэт
Агульная характарыстыка
У 1939 годзе Інстытут гандлю, які пераехаў з Клайпеды, стаў Шаўляйскім гандлёвым інстытутам, які заклаў асновы для развіцця акадэмічнай адукацыі ў рэгіёне. У 1948 годзе ў Шаўляі быў створаны двухгадовы настаўніцкі інстытут, з 1959 года — педагагічны інстытут. У 1990 годзе ў горадзе быў створаны філіял Каўнаскага політэхнічнага інстытута. У 1997 годзе пасля рэарганізацыі Шаўляйскага педагагічнага інстытута і Шаўляйскага політэхнічнага факультэта Каўнаскага тэхналагічнага ўніверсітэта быў створаны Шаўляйскі ўніверсітэт.
Шаўляйскі ўніверсітэт — буйнейшая вышэйшая навучальная ўстанова ў Паўночнай Літве. Універсітэт мае 3 факультэты і 2 інстытуты, якія прапануюць выбар праграм навучання на дзённай або завочнай форме з 6 сфер навучання. Універсітэт мае навуковыя інстытуты, які праводзіць даследаванні ў галіне гуманітарных навук, фізікі, біямедыцыны, тэхналогій і сацыяльных навук; інстытут бесперапынных студый, Цэнтр электронных студый, гімназію, батанічны сад, мастацкую галерэю, акадэмічную бібліятэку, фітнес-цэнтр і інш.
Выпускнікі ўніверсітэта, якіх з моманту стварэння вышэйшай школы налічваецца больш за 65 тысяч і сярод якіх нямала вядомых людзей, паспяхова працуюць у літоўскіх і замежных кампаніях, ствараючы ўласны бізнес.
Томас Майн Рыд
Томас Майн Рыд (анг.: Thomas Mayne Reid;  — ) — англійскі пісьменнік, аўтар прыгодніцкіх раманаў і твораў для дзяцей і юнацтва, частка з якіх была апублікавана пад псеўданімам «Капітан Майн Рыд».
Біяграфія
У Савецкім Саюзе карыстаўся папулярнасцю, у той час як у Ірландыі і ЗША ў ХХ ст. быў ужо амаль невядомы.
Бістаньё
Бістан'ё (Bistagno) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Алесандрыя.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Іаан Хрысціцель.
PascalABC.NET
PascalABC.NET з’яўляецца мультыпарадыгмавай мовай: на ёй можна праграмаваць у структурным, аб’ектна-арыентаваным і функцыянальным стылях.
PascalABC.NET — гэта таксама простае і магутнае інтэграванае асяроддзе распрацоўкі, якое падтрымлівае тэхналогію IntelliSense, якая змяшчае сродкі аўтафарматавання, убудаваны адладчык і ўбудаваны дызайнер формаў. Акрамя таго, кансольны кампілятар PascalABC.NET функцыянуе на Linux і MacOS пад Mono.
Стандартныя модулі
Паколькі ў PascalABC.NET можна карыстацца ўсімі бібліятэкамі платформы .NET, стандартныя модулі нешматлікія і арыентаваны на навучанне:
Ордэн караля Абдэль Азіза
Ордэн Абдэль Азіза ібн Сауда — дзяржаўная ўзнагарода Саудаўскай Аравіі за грамадзянскія заслугі.
Гісторыя
Пра стварэнне ордэна ў гонар першага караля Саудаўскай Аравіі Абдэль Азіза ібн Сауда было абвешчана 20 сакавіка 1971 года. Гэтым жа указам быў заснаваны вышэйшы ордэн Бадра.
Першае ўзнагароджанне ордэнам Абдэль Азіза адбылося ў 1976 годзе.
Статут
Ордэнам ўзнагароджваюцца падданыя Саудаўскай Аравіі, а таксама замежнікі за заслугі перад дзяржавай і кіруючай дынастыяй. Узнагароджанне падданых Саудаўскай Аравіі адбываецца строга ад ніжэйшай ступені да вышэйшай, пры гэтым наступнае ўзнагароджанне не можа адбывацца менш чым праз пяць гадоў.
Інсігніі
Зорка ордэна аналагічная знаку, але без пераходнага звяна.
Стужка ордэна зялёнага колеру з залатымі палоскамі, адлеглымі ад краю (для ордэна 2 класа — зваротных колераў).
Лейтматыў
Лейтматыў (Leitmotiv — «галоўны, вядучы матыў»), у музыцы — характэрная тэма або музычны абарот, якія абмалёўваюць які-небудзь персанаж оперы, балета, праграмнай п'есы, яго асобныя рысы або пэўную драматычную сітуацыю і гучаць пры згадванні аб іх, пры з'яўленні персанажа або пры паўторы драматычнай сітуацыі ў розных частках твора. Першым пачаў актыўна выкарыстоўваць лейтматывы ў сваіх операх Рыхард Вагнер.
Узнікненне
Сам Рыхард Вагнер ніколі не выкарыстоўваў такога абазначэння як лейтматыў. Тэрмін у 1871 годзе ўвёў нямецкі музыказнаўца і вакальны педагог Фрыдрых Вільгельм Йенс (1809-1888) у дачыненні да опер Карл Марыя фон Вебера («С. М. von Weber in seinen Werken». Берлін, 1871 года). Шырокае распаўсюджванне ён атрымаў у X. фон Вальцогена, які ўжываў яго ва ўсіх працах, якія тычацца вагнераўскай творчасці.
У літаратуры
Тэрмін лейтматыў ужываецца таксама ў літаратуразнаўстве. Тут ён абазначае асноўную тэму твора або творчасці пісьменніка ў цэлым, сукупнасць груп тэматычных элементаў або сродкаў выражэння, трывалых, «кананічных» для пэўнага жанру і стылю. Таксама пад лейтматывам часам разумеюць комплекс тэматычных сродкаў і сродкаў выражэння, які ўвесь час паўтараецца на працягу пэўнага мастацкага цэлага — літаратурнага твора; у гэтым ужыванні паняцце лейтматыва набліжаецца да свайго першапачатковага музычнага значэння.
Спіс аб’ектаў PGC (1877001—1878000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1877001—1878000)
Аўсовіна
Аўсо́віна, Няцеч, канал Аўсовіна — рака ў Слаўгарадскім раёне Магілёўскай вобласці і Кармянскім раёне Гомельскай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Сож (басейн Дняпра).
Даўжыня ракі 18 км, з іх 15 км у Кармянскім раёне. Плошча вадазбору 48,5 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,4 ‰. Пачынаецца каля вёскі Церахоўка Слаўгарадскага раёна, упадае ў Сож каля вёскі Студзянец Кармянскага раёна. Ад вусця да вёскі Лабыроўка на працягу 5,4 км каналізаваная. Каля вёскі Залатаміно на рацэ сажалка.
Расціславічы Галіцкія
Расціславічы — галіна роду Рурыкавічаў ад князя Расціслава Уладзіміравіча, унука Яраслава Уладзіміравіча; уладарная дынастыя Галіцкага княства.
NGC 4979
NGC 4979 (іншыя абазначэнні — IC 4198, UGC 8209, MCG 4-31-7, ZWG 130.9, PGC 45484) — галактыка ў сузор’і Валасы Веранікі.
Расціславічы Галіцкія
Гісторыя
Заснавальнік дынастыі — Расціслаў Уладзіміравіч, быў старэйшым унукам Яраслава Уладзіміравіча, але яго бацька памёр пры жыцці дзеда і такім чынам Расціслаў стаў «князем-ізгоем». У эпоху трыўмвірату Яраславічаў Расціслаў не атрымаў уладанняў, толькі кароткі час быў намеснікам дзядзькі Ізяслава Яраславіча на Валыні. Уцягнуўся ў барацьбу за ўдзелы і двойчы выганяў з Тмутаракані свайго стрыечнага брата Глеба Святаславіча. Урэшце зацвердзіўся ў Тмутаракані, але атручаны грэкамі.
Сыны Расціслава спачатку жылі пры двары Яраполка Ізяславіча на Валыні, але ў 1084—1086 гадах дамагліся вылучэння сабе з тагачаснага вялікага Валынскага княства Перамышля і Церабоўлі, абараніўшы іх у 1099 годзе ад прэтэнзій вялікага князя кіеўскага Святаполка Ізяславіча.
У 1140 годзе ўнук Расціслава — Уладзімір Валадаравіч — аб’яднаў Перамышльскую і Церабоўльскую землі ў адзінае княства са сталіцай у Галічы. Прадстаўніку бакавой лініі Івану Расціславічу не быў дадзены Перамышль, а пасля спробы выступлення супраць дзядзькі адняты і Звянігарад. Найбольшай магутнасці княства дасягнула ва ўладарства Яраслава Уладзіміравіча Асмамысла. Галіцкія князі процідзейнічалі аб’яднанню Кіева і Валыні ў адных руках каб захаваць уласнае княства, з пераменным поспехам змагаліся супраць венграў, падтрымлівалі прэтэндэнтаў у барацьбе за Кіеў, удзельнічалі ў паходах супраць полаўцаў.
Пасля смерці Яраслава Асмамысла (1187) і двухгадовай усобіцы сталец заняў Уладзімір Яраславіч, які прызнаў старшынство свайго дзядзькі па маці Усевалада Вялікае Гняздо. Пасля смерці Уладзіміра (1198) дынастыя практычна згасла, хаця ў наступнай вайне за аб’яднанне Галіцка-Валынскага княства згадваюцца яго сыны. Галіцкі сталец заняла валынская дынастыя Ізяславічаў (з XIII стагоддзя Раманавічы).
Радавод Расціславічаў
Сыны Валадара Расціславіча (IX):
Сыны Васількі Расціславіча (IX):
Сыны Уладзіміра Валадаравіча (X):
Сынава Расціслава Валадаравіча (X):
Сынаў Яраслава Уладзіміравіча Асмамысла (XI):
Сыны Івана Расціславіча Бярладніка (XI):
Асманістыка
Асманістыка — гуманітарная міждысцыплінарная навуковая дысцыпліна, часць цюркалогіі. Прадметам вывучэння является гісторыя і культура Аманскай імперыі і народаў, якія яе насялялі. Назву дысцыпліна атрымала ад заснавальніка асманскай дзяржавы Асмана I.
Хмелянец
Назву Хмелянец маюць:
Мішкіна (Курганская вобласць)
Мішкіна (Мишкино) — пасёлак гарадскога тыпу ў Курганскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Мішкінскага раёна. Паводле адміністрацыйна-тэрытарыяльнага падзелу з’яўляецца пасёлкам гарадскога тыпу раённага падпарадкавання. Паводле муніцыпальнага падзелу разам з 2 прылеглымі вёскамі ўтварае муніцыпальнае ўтварэнне рабочы пасёлак Мішкіна са статусам гарадскога паселішча. Насельніцтва — 7463 чал. (2020). Транспартны вузел (чыгунка і шашэйныя дарогі; Транссібірская магістраль).
Альшаны (Камінь-Кашырскі раён)
Альшаны (Ольша́ни) — вёска ў Камінь-Кашырскім раёне Валынскай вобласці Украіны.
Шчаўе воднае
Распаўсюджанне і асяроддзе пражывання
Расліна распаўсюджана на ўсёй тэрыторыі Еўразіі ад скандынаўскіх краін і Брытаніі да Кітая і Японіі. У Расеі паўсюдна сустракаецца ў сярэдняй паласе еўрапейскай часткі, расце ў многіх абласцях Сібіры і Далёкага Усходу.
Часта прымеркавана да берагоў вадаёмаў, селіцца на забалочаных лугах і каля балот, можа расці на пяшчаных глебах і галечніках, сярод зараснікаў вярбы.
Батанічнае апісанне
Сцябло пакрыта валаскамі, прамое, 50-150 см вышынёй, падоўжна пакрыта баразёнкамі.
Лісце простае, цэльнакрайняе, чарговае, завостранае, голае; ніжняе — на доўгіх, незразумела жалабковых хвосціках, сэрцападобна-трохкутнае.
Кветкі абодваполыя, актынаморфныя, з простым зялёным калякветнікам, у мутоўках. Суквецці мяцёлкавыя, з прыціснутымі галінкамі. Цвіце ў чэрвені — ліпені.
Плод — арэшак цёмна-бурага колеру, каля 3 мм даўжынёй.
Гаспадарчае значэнне і прымяненне
Падземныя часткі расліны ўтрымліваюць дубільныя рэчывы.
Маюцца звесткі аб выкарыстанні расліны ў народнай медыцыне.
Батанічная класіфікацыя
Падвіды:
Калдыкі
Калды́кі (, Калдыки) — вёска ў Валожынскім раёне Мінскай вобласці, над ракой Заходняя Бярэзіна. Уваходзіць у склад Гародзькаўскага сельсавета.
Підгайці (Крэмэнэцкі раён)
Підгайці (Підга́йці) — вёска ў Крэмэнэцкім раёне Цярнопальскай вобласці Украіны.
Цюемайнак
Цюемайнак — сяло ва Улытаускім раёне Карагандзінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Сарысускай сельскай акругі. Код КАТА — 356075500.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 162 чалавекі (98 мужчын і 64 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 127 чалавек (89 мужчын і 38 жанчын).
Лукас Хофер
Лукас Хо́фер (Lukas Hofer, нар., Бруніка, Бальцана, Трэнціна — Альта-Адыджэ) — італьянскі біятланіст. Бронзавы прызёр чэмпіянату свету 2011 года ў мас-старце, бронзавы прызёр чэмпіянату Еўропы 2011 года ў спрынце. Яго найвышэйшым дасягненнем з’яўляецца перамога (падзеленая з немцам Сімонам Шэмпам) у спрынце на хатнім этапе Кубка свету 2013/14 ў Антэрсельве. Бронзавы прызёр зімовых Алімпійскіх гульняў 2014 у змяшанай эстафеце.
Урэчнік вастралісты
Урэчнік вастралісты, Рдзест вастралісты (Potamogeton acutifolius) — аднагадовая расліна з роду сямейства.
Арэал
Арэал ахоплівае Еўропу і Заходнюю Азію.
Батанічнае апісанне
Гэта аднагадовая расліна без карэнішча. Сцябло каля 70 (рэдка да 130) см даўжынёй. Суквецце коласам, з кветкамі да 1 см з 4 пялёсткамі. Плод — буры арэшак.
Ахова
Расліна згадана ў Чырвоных кнігах Валгаградскай, Калужскай, Ліпецкай, Цвярской, Яраслаўскай абласцей Расіі, Мардовіі, Татарстана, Латвіі і Закарпацкай вобласці Украіны.
Юрый Адамавіч Беленькі
Ю́рый Ада́мавіч Бе́ленькі (нар. ; ) — беларускі палітык, з сакавіка 2020 знаходзіцца ў ЗША.
Аляксей Віктаравіч Міраненка
Аляксей Віктаравіч Міране́нка (Алексей Викторович Мироненко;  — ) — вучоны ў галіне фізіялогіі і біяхіміі раслін, доктар біялагічных навук (1962), прафесар (1972), Заслужаны дзеяч навукі Беларускай ССР (1981).
Юрый Адамавіч Беленькі
Біяграфія
Нарадзіўся 5 мая 1960 года ў Мінску. Паходзіць з рабочай сям’і. Навучаўся ў сярэдняй школе № 19 імя Янкі Купалы. У 1982 годзе скончыў Беларускі дзяржаўны інстытут народнай гаспадаркі ў галіне фінансаў і крэдыту. У 1982—1984 гадах працаваў кантралёрам-рэвізорам кантрольна-рэвізійнай управы ў Магілёве ў Міністэрстве фінансаў БССР. У 1984—1986 гадах служыў у войску. У 1986—1997 гадах працаваў на прадпрыемствах канцэрну «Амкадар» у Мінску: начальнікам фінансавага аддзела завода «Ударнік» (1986 — чэрвень 1995), намеснікам генеральнага дырэктара ТАА «Амкадор-Траст» (1 чэрвеня 1995 г. — 1997). Па накіраванні прадпрыемства прайшоў курсы навучання: у 1990 годзе ў Англіі па банкаўскай справе і фінансах, у 1994 годзе ў Германіі па пытаннях сістэмных трансфармацый эканомікі.
Аляксей Віктаравіч Міраненка
Біяграфія
Нарадзіўся ў вёсцы Ільінка (зараз у Аляксееўскім раёне Белгародскай вобласці Расіі). У 1938 годзе скончыў прыродазнаўчы факультэт Варонежскага педагагічнага інстытута і паступіў ў аспірантуру пры Інстытуце біялогіі Акадэміі навук БССР. З пачатку Вялікай Айчыннай вайны А. В. Міраненка ў дзеючай арміі: кулямётчык, ваенны тэхнік другога рангу, курсант, капітан — начальнік хімічнай службы палка. У баях пры фарсіраванні ракі Одэр быў цяжка паранены, праходзіў лячэнне ў шпіталях у Германіі, Польшчы. Дэмабілізаваны ў горадзе Ульянаўск.
Юрый Адамавіч Беленькі
Парламенцкая дзейнасць
Член Беларускага Народнага Фронту «Адраджэньне» з моманту яго заснавання ў 1988 г. Быў актыўным удзельнікам таварыства «Талака», якое займалася адраджэннем беларускай культуры. У 1990 г. быў абраны дэпутатам Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 12-га склікання ад Куйбышаўскай выбарчай акругі № 36 г. Мінска і дэпутатам Мінскага гарадскога савета. Працаваў у складзе Апазіцыі Беларускага Народнага Фронту «Адраджэньне» ў Вярхоўным Савеце Беларусі, быў членам планавай і бюджэтна-фінансавай камісіі Вярхоўнага Савета. Адзін з аўтараў «Канцэпцыі эканамічнай рэформы ў Беларусі», распрацаванай і прадстаўленай Беларускім Народным Фронтам. Сааўтар канцэпцыі па пераходу БССР да рынкавай эканомікі (восень 1990), канцэпцыі эканамічнай рэформы ў Рэспубліцы Беларусь (вясна 1992), асноўныя кірункі рэформ для выхаду з крызісу (перадвыбарная эканамічная платформа ОФЗ — увесну 1995 года), Закона аб банках, а таксама банкаўскіх і іншых законапраектаў.
Юрый Беленькі ўдзельнічаў у распрацоўцы ды прыняцці Дэкларацыі аб дзяржаўным суверэнітэце Беларусі, падрыхтоўцы законапраектаў на пазачарговай сесіі Вярхоўнага Савета 24—25 жніўня 1991 года, на працягу якой абвясцілі незалежнасць Беларусі. Уваходзіў у склад Ценявога кабінета Апазіцыі Беларускага Народнага Фронту «Адраджэньне», у красавіку 1995 г. браў удзел у галадоўцы дэпутатаў БНФ супраць ініцыяванага Лукашэнкам рэферэндума. У ноч з 11 на 12 красавіка разам з іншымі пратэстоўцамі падвергнуўся нападу спецназа ў масках, быў збіты і выцягнуты па падлозе з будынку парламента. Пасля чаго яго і іншых пратэстоўцаў некаторы час вазілі па Мінску, а потым выкінулі ў цэнтры горада. 13—14 красавіка 1995 года ён браў удзел у працэсе ў Канстытуцыйным судзе, у якім апазіцыя БНФ абвінаваціла Лукашэнку ў манапалізацыі сродкаў масавай інфармацыі. У той жа год Юрый Беленькі зноў браў удзел у парламенцкіх выбарах у Куйбышаўскай выбарчай акрузе № 249 горада Мінска. Ён атрымаў 58 % галасоў, але яго кандыдатура была без тлумачэння прычын выдалена са спісу дэпутатаў. Усе скаргі ды лісты, што дасылаліся ім у розныя дзяржаўныя ўстановы з мэтай тлумачэння сытуацыі, былі праігнараваныя. З 1995 г. па цяперашні час з’яўляецца намеснікам старшыні Беларускага Народнага Фронту «Адраджэньне», а з 1999 года і Кансерватыўна-Хрысціянскай Партыі БНФ.
Палітычная дзейнасць пасля 1995 года
У 1995 стаў намеснікам старшыні БНФ. Пасля расколу Беларускага Народнага Фронту ў 1999 годзе Юрый Беленькі падтрымаў Зянона Пазняка. 26 верасня 1999 года быў абраны намеснікам старшыні КХП-БНФ. З-за таго, што старшыня партыі з 1996 знаходзіцца ў палітычнай эміграцыі, Беленькі з’яўляецца таксама выконваючым абавязкі старшыні партыі на Беларусі. У 2006 Беленькі быў пераабраны на гэтую ж пасаду ізноў. З сакавіка 2020 жыве ў ЗША.
Аляксей Віктаравіч Міраненка
Навуковая і грамадская дзейнасць
Аўтар навуковых прац па вывучэнню заканамернасцей утварэння і намнажэння алкалоідаў, бялковых рэчываў і амінакіслот у лубіне, зніжэнню ўтрымання алкалоідаў у ім. Аўтар больш за 300 навуковых прац, у тым ліку 9 манаграфій і брашур. Пад яго кіраўніцтвам абаронены 15 кандыдацкіх дысертацый.
На працягу шэрагу гадоў А. В. Міраненка ўзначальваў секцыю «Біяхімія раслін» Усесаюзнага біяхімічнага таварыства, уваходзіў у склад Праблемнага савета УАСГНІЛ па вытворчасці і выкарыстанню бялкоў у народнай гаспадарцы, быў старшынёй навуковага савета Акадэміі навук БССР па праблеме «Фізіялогія і біяхімія раслін і мікраарганізмаў».
Залатая ліхаманка
Залатая ліхаманка (gold rush) — неарганізаваная масавая здабыча золата на новых радовішчах, характарызуецца стыхійным наплывам старацеляў і драпежніцкімі метадамі здабычы.
Новыя радовішчы золата з магчымасцю здабычы золата шліхавым метадам прыцягваюць увагу вялікай колькасці людзей, якія сцякаюцца ў рэгіён, ствараючы лагеры старацеляў. Такі наплыў стымулюе развіццё эканомікі рэгіёну, якому трэба рэагаваць на патрэбы ў прадуктах харчавання, таварах, жыллі, абсталяванні. Аднак, адносна лёгкая здабыча золата спыняецца праз некалькі гадоў і саступае месца механізаваным метадам, якія даступныя толькі кампаніям.
Залатыя ліхаманкі пачаліся ў сярэдзіне XIX стагоддзя і працягваюцца ў розных кропках зямнога шара да гэтага часу. Асноўнымі лічацца каліфарнійская (1849), аўстралійская (1851), паўднёваафрыканская (1886), клондайкская (1896) і аляскінская (1898) залатыя ліхаманкі.
Асіўці (Камінь-Кашырскі раён)
Асіўці (Осі́вці) — вёска ў Камінь-Кашырскім раёне Валынскай вобласці Украіны.
З гэтага часу і назаўжды (фільм)
«З гэтага часу і назаўжды» (From Here to Eternity) — чорна-белая драма рэжысёра Фрэда Цынемана з Бертам Ланкастэрам, Мантгомеры Кліфтам і Фрэнкам Сінатрай у галоўных ролях, апавяданне буднях салдат напярэдадні нападу на Пёрл-Харбар. Знята па аднайменным бэстсэлеры (1951) Джэймса Джонса. Уваходзіць у дзясятку самых касавых галівудскіх фільмаў 1950-х. Фільм быў намінаваны на 13 «Оскараў» і атрымаў 8 статуэтак, у тым ліку за Найлепшы фільм года.
Підгірнэ (Пустамыціўскі раён)
Підгірнэ (Підгі́рне) — вёска ў Пустамыціўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
NGC 4982
NGC 4982 — чацвярная зорка ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Прыютава (Башкартастан)
Прыютава (Прию́тово, Приют) — пасёлак гарадскога тыпу ў Белябееўскім раёне Рэспублікі Башкартастан. Утварае муніцыпальнае ўтварэнне Прыютаўскі пассавет са статусам гарадскога паселішча як адзіны населены пункт у яго складзе.
Чыгуначная станцыя на лініі Самара — Уфа. Размешчаны на паўднёвым захадзе Рэспублікі Башкартастан на стыку трох адміністрацыйных і муніцыпальных раёнаў: Белябееўскага, Ермякееўскага і Біжбуляцкага. Гарадское паселішча знаходзіцца за 210 км ад Уфы, за 27 км ад Белябея, за 93 км ад Туймазы і 102 км ад гарадскога пасёлка Акцябрскі, і за 30 км на мяжы з Арэнбургскай вобласцю.
Бабачка
Бабачка — рака ў Слонімскім раёне Гродзенскай вобласці Беларусі, левы прыток Шчары (басейн Нёмана). Даўжыня 4 км.
Пачынаецца за 1,5 км на захад ад в. Бабынічы, упадае ў Шчару на паўднёвым усходзе ад в. Задвор’е. На ўсім працягу каналізаваная.
Дзейка
Дзейка — прозвішча.
Агародніцтва
Агародніцтва — галіна сельскай гаспадаркі, якая займаецца распрацоўкай і паляпшэннем тэхналогій культывацыі гароднінных і бахчавых культур адкрытага і закрытага грунту, селекцыяй і насенняводствам, уключае таксама
Агародніцтва — гэта галіна сельскай гаспадаркі, якая займаецца вытворчасцю гародніны для спажывання ў свежым і перапрацаваным выглядзе, а таксама для перапрацоўчай прамысловасці. Як навука агародніцтва займаецца вывучэннем марфабіялагічных асаблівасцяў агароднінных раслін і тэхналогій іх вырошчвання.
Агародніцтва, як навуковая спецыяльнасць
Напрамкі даследаванняў:
У Беларусі
Паводле «Апісанне Крычаўскага графства або былога староства» (1786) Андрэя Меера:
«… Некаторыя з сялян маюць каля сваіх двароў, а часцей гумнаў, маленькія агароды, у якіх, аднак, акрамя простай зялёнай, , , , , , , і , , , , ,  і зялёных, а іншы раз жоўтых,  нічога болей не трымаюць.
У заможных, акрамя гэтага, расце на агародах і бульба, і, і розныя духмяныя расліны; паміж якімі заўсёды сустракаюцца „зоря“ — па-мясцоваму ,  для выкарыстання ў бані,  розных сартоў —  і , , , ,  і , растуць па ўсім старостве  і па-мясцоваму ,  і ў некаторых бачыў я.
З кветак пераважаюць перад усімі:, , , , ; ці па-мясцоваму „каптурыкі“, ,  і. У многіх можна знайсці некалькі загончыкаў з і.
Акрамя гэтых … у вёсцы Задобрасць усялякай англійскай агароднінай напоўнены агарод…»
Астрывок (Камінь-Кашырскі раён)
Астрывок (Остріво́к) — вёска ў Камінь-Кашырскім раёне Валынскай вобласці Украіны.
Ядранка Косар
Ядранка Косар (дзяв. Влаісаўлевіч) (Jadranka Kosor,, Пакрац, Сацыялістычная Рэспубліка Харватыя, ФНРЮ) — харвацкі дзяржаўны і палітычны дзеяч, у мінулым — журналіст. Старшыня Харвацкай дэмакратычнай садружнасці. З 6 ліпеня 2009 года — прэм'ер-міністр Харватыі.
Праца ва ўрадзе
У 2002 годзе Ядранка Косар стала галоўным намеснікам старшыні партыі ХДС. У 2003 годзе пасля вяртання ХДС да ўлады, заняла ў ўрадзе пост міністра па справах сям'і, ветэранаў і салідарнасці паміж пакаленнямі, адначасова атрымаўшы партфель віцэ-прэм'ера.
Арка Славы (Магілёў)
А́рка Сла́вы, або Мемарыя́льная а́рка — трыумфальная арка ў Магілёве, размешчаная па вул. Першамайскай у скверы імя І. С. Лазарэнкі.
Гісторыя
Узведзена ў 1780 годзе на Саборнай плошчы, насупраць Іосіфаўскага сабора (не захаваўся). Праз гэту арку ў 1780 годзе праязджала ў Магілёў расійская імператрыца Кацярына II, якая наведвала горад для сустрэчы з аўстрыйскім імператарам Іосіфам II.
Арка рэстаўрыравана ў 1950-я гады. Тады ж над нішай усталяваны барэльефы У. І. Леніна, герба СССР, сярпа і молата.
У 1964 годзе на арцы Славы ў Магілёве ўсталяваны мемарыяльныя дошкі, на якіх пералічаны часці і злучэнні Чырвонай Арміі, якія былі ўзнагароджаны за ўдзел у Вялікай Айчыннай вайне ордэнамі Чырвонага Сцяга, Суворава II ступені, Суворава III ступені, а таксама атрымалі назву «Магілёўскіх».
У 2011 годзе мемарыяльныя дошкі на арцы абноўлены.
Архітэктура
Арка ўяўляе сабой прамавугольнае ў плане збудаванне з двума выступамі-рызалітамі, якое завершана шырокім прафіляваным карнізам і ламаным трохвугольным франтонам, па тарцах фланкіравана дзвюма калонамі карынфскага ордара з антаблементам. У цэнтры галоўнага фасада — вялікая паўцыркульная ніша.
Форса
Форса (Forssa) — прамысловы горад на паўднёвым захадзе Фінляндыі, размешчаны ў правінцыі Хямэ. Насельніцтва — 17 900 чал (2008), шчыльнасць насельніцтва 72 чал./км².
Сцепан Месіч
Сце́пан «Сці́пэ» Ме́січ (Stjepan Mesić ;, Араховіца, Каралеўства Югаславія) — 2-і прэзідэнт Харватыі з 2000 па 2010 год, перавыбраны ў 2005.
Адкрыты чэмпіянат Індыі па снукеры 2017
Адкрыты чэмпіянат Індыі 2017 (Indian Open 2017) — прафесійны рэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 12 па 16 верасня 2017 года ў Вішакхапатнаме, Індыя. Турнір стаў чацвёртым розыгрышам адкрытага чэмпіянату Індыі. Прызавы фонд турніру склаў £323,000, з якіх £50,000 атрымаў пераможца.
Підгірнэ (Нікапальскі раён)
Підгірнэ (Підгі́рне) — вёска ў Нікапальскім раёне Днепрапятроўскай вобласці Украіны.
Стагановіч
Стагановіч — прозвішча.
Асацыяцыя самадапамогі Меха і Тулама
Асацыяцыя самадапамогі Меха і Тулама (Waldaa Wal-gargaarsa Maccaa fi Tuulamaa) — грамадскі рух народнасці арома ў Эфіопіі, які дзейнічаў у 1960-х гадах.
Ігліно
Ігліно (Иглин, Иглино́) — сяло, адміністрацыйны цэнтр Іглінскага раёна Башкартастана і Іглінскага сельсавета ў яго складзе. Паводле перапісу 2002 года: рускія (38 %), башкіры (23,9 %), беларусы (15,8 %). Размешчана на рацэ Белекес, за 20 км на ўсход ад Уфы. У сяле знаходзіцца чыгуначная станцыя Ігліно і прыпыначныя пункты 1654 км, 1659 км, 1661 км Куйбышаўскай чыгункі на лініі Уфа — Чэлябінск. Праз сяло праходзіць аўтадарога Уфа — Красная Горка — Паўлаўка. У сяле — шматкватэрныя дамы, стадыён, забаўляльны клуб, царква, 2 мячэці, восем дзіцячых садкоў, 5 агульнаадукацыйных школ і адна пачатковая, мастацкая і музычная школы.
Асацыяцыя самадапамогі Меха і Тулама
Назва
Арганізацыя названа ў гонар двух найбуйнешых аромскіх кланаў Меха і Тулама.
Меха жывуць на поўдзень ад Блакітнага Ніла ў паўночна-заходняй частцы рэгіёну Аромія. Невялікая група з іх пражывае ў Бенішангуль-Гумуз. У сваю чаргу Тулама прысутнічаюць у сталіцы Эфіопіі горадзе Адыс-Абеба і яго наваколлях. Традыцыйным заняткам абодвух кланаў з’яўляецца земляробства. Па веравызнанні ставяцца да Эфіопскай Праваслаўнай Царквы.
Дзейнасць
У той час у арома існавала праблема, звязаная з сарамлівасцю ўласнай культуры і паходжання. З гэтым Меха-Тулама актыўна змагалася.
Гісторыя
«Асацыяцыя самадапамогі Меха і Тулама» заснавана ў 1963 годзе. Ля яе вытокаў стаялі аромскія нацыянальністы Мамо Мезэмер, Хайле Марыям Гемеда і Алему Кітэса.
Манархічны рэжым Хайле Селасіе I апынуўся ўстрывожаны ростам папулярнасці Меха-Тулама. У 1966-м арома распачалі спробу ваеннага перавароту. Разам з тым у Ароміі пачалося ўзброенае паўстанне. У гэтых падзеях актыўны ўдзел прымалі члены арганізацыі. Разам з тым улады абвінавацілі Меха-Туламу ў тэракце ў кінатэатры Адыс-Абебы. У 1967 годзе ўрад краіны разагнаў арганізацыю. У 1968-м двое з лідараў руху, Мамо Мезэмер і Тадэс Біру, былі прысуджаны да смяротнага пакарання. Мамо пакаралі смерцю 28 лютага 1969. Тадэсу змянілі прысуд на пажыццёвае зняволенне.
Забарона арганізацыі шмат у чым абумовіла ўзнікненне ўзброенай групоўкі «Фронт вызвалення Арома».
Быдгашцкая ратуша
Быдгашцкая ратуша — гатычна-рэнесансны будынак, пабудаваны для рэзідэнцыі муніцыпальных улад Быдгашчы, які стаяў пасярод плошчы Старога Рынку ў Быдгашчы ў 1515—1834 гадах.
Гісторыя
Ратуша ў Быдгашчы была пабудавана ў цэнтральнай частцы Старой Рынкавай плошчы. Самая ранняя згадка аб будынку датуецца 1446 годам. У 1509—1519 гадах яна была пашыраны. Будынак ратушы дамінаваў у цэнтры плошчы да 1834 года.
Ратуша была разабраны ў XIX стагоддзі. Сёння падмурак схаваны пад рынкавай плошчай, а яго контуры выкладзены гранітнымі плітамі чырванага колера.
Бораўнэ
Бораўнэ (Бо́ровне) — вёска ў Камінь-Кашырскім раёне Валынскай вобласці Украіны.
Кантрапункт
Кантрапункт (punctum contra punctum — нота супраць ноты, або літаральна — кропка супраць кропкі) — у музыцы адначасовае спалучэнне двух або больш самастойных меладычных галасоў. Таксама кантрапунктам называюць раздзел тэорыі музыкі, прысвечаны вывучэнню такіх спалучэнняў.
Доўгая
Назву Доўгая маюць некалькі аб'ектаў:
Кантрапункт
У экранных мастацтвах
У кіно, тэлебачанні — асэнсаванае супрацьпастаўленне ці супастаўленне гуку і выявы. Процілегла сінхрону — разнавіднасці відэаматэрыялу, дзе выява і гук адпавядаюць адной прасторава-часовай сітуацыі (часцей за ўсё эпізод інтэрв'ю — глядач бачыць чалавека і чуе шумы ды гаворку, сінхранізаваныя з выявай, запісаныя ў тым жа месцы і ў той жа час, калі адбывалася размова). Кантрапункт могуць ствараць выява і шум, выява і музыка. Асабліва яркім з'яўляецца кантрапункт, у якім адзін сэнсавы пласт (выява) кантрастуе з іншым (гук). Прыкладам можа служыць відэавыява ваеннага парада, што суправаджаецца камічным цыркавым маршам.
У літаратуры
У літаратуры — супрацьпастаўленне некалькіх сюжэтных ліній.
Аўтава (станцыя метро)
А́ўтава (А́втово) — станцыя Пецярбурскага метрапалітэна. Адкрытая ў 1955 годзе.
Выхад ў горад
Выхад ў горад на праспект Стачак.
Месцазнаходжанне
Станцыя знаходіцца ў Кіраўскім раёне Санкт-Пецярбурга на Кіраўска-Выбаргскай лініі паміж станцыямі «Ленінскі праспект» і «Кіраўскі завод». Да 1997 года лінія хадзіла на станцыю «Дачнае».
Підгірнэ (Старабэшэўскі раён)
З 2014 года вёска знаходзіцца на непадкантрольнай тэрыторыі ўкраінскага ўрада, з-за акупацыі тэрарыстаў.
Анікіта Пятровіч Хатулёў
Анікіта Пятровіч Хатулёў (Аникита Петрович Хотулёв; —)  — жывапісец.
Біяграфія
Нарадзіўся ў 1871 г. Вучыўся ў майстэрні маскоўскага іканапісца Ц. І. Цюрына, затым у Маскоўскім вучылішчы жывапісу, скульптуры і дойлідства. Атрымаў два малыя сярэбраныя медалі. У 1896—1900 гадах вучыўся ў Вышэйшым мастацкім вучылішчы пры Імператарскай Акадэміі мастацтваў у Санкт-Пецярбургу. Атрымаў 2 лістапада 1900 г. званне мастака за карціну «Правінцыйная дапамога».
Загадваў мастацкімі курсамі Таварыства рускіх мастакоў, дзе вучыўся ў 1918—1919 гг. М. М. Філіповіч. Працаваў рэдактарам-мастаком ў штотыднёвым мастацка-сатырычным часопісе «Светает». Другі нумар часопіса быў канфіскаваны паліцыяй, а Хатулёў аштрафаваны.
Памёр у 1941 ці 1942 годзе.
Творчасць
Як мастак быў схільны да завостранай характарыстыкі мадэлі і жывапіснай нязмушанасці. Вядомы ягоны партрэт беларускага дзеяча Івана Іванавіча Луцкевіча (1914), які захоўваецца ў Нацыянальным мастацкім музеі Рэспублікі Беларусь.
Баргета-дзі-Барбера
Насельніцтва складае 1969 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 50 чал./км². Займае плошчу 40 км². Паштовы індэкс — 15060. Тэлефонны код — 0143.
Церсакан
Церсакан — сяло ва Улытаускім раёне Карагандзінскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Церсаканскай сельскай акругі. Код КАТА — 356079100.
Баргета-дзі-Барбера
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Vittore.
Церсакан
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 635 чалавек (315 мужчын і 320 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 300 чалавек (157 мужчын і 143 жанчыны).
Доўгая (рака)
До́ўгая — рака ў Рагачоўскім раёне Гомельскай вобласці, левы прыток ракі Гутлянка. Даўжыня каля 10 км. Пачынаецца за 1 км на поўдзень ад вёскі Стары Доўск, вусце за 0,5 км на ўсход ад вёскі Канава. Ад вытоку да вёскі Валосавічы (6,5 км) рэчышча каналізаванае. У нізоўі рака цячэ па забалочаным лесе.
NGC 4983
NGC 4983 (іншыя абазначэнні — MCG 5-31-138, ZWG 160.147, PGC 45542) — галактыка ў сузор’і Валасы Веранікі.
Куплет
Купле́т (couplet) — двухрадковая або чатырохрадковая страфа ў песні. Мелядычны малюнак першага куплету затым дакладна паўтараецца ў іншых куплетах песні. Пасля аднаго ці некалькіх куплетаў ідзе прыпеў, які сваёй мелодыяй звычайна адрозніваецца ад куплету. Часам куплетамі называюць сатырычныя і гумарыстычныя прыпеўкі.
NGC 4983
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Iris zagrica
Iris zagrica — від кветкавых раслін роду сямейства.
Назва
Від названы і апісаны ў 2009 годзе брытанскім батанікам Браянам Мэцью і іранскім батанікам Мехдзі Зарэем. Відавая назва zagrica дадзена ў гонар гор Загрос, дзе выяўлены гэты від.
Распаўсюджанне
Від распаўсюджаны на захадзе Ірана ў гарах на вышыні звыш 2000 м. Магчыма сустракаецца ў сумежных раёнах Ірака. .
Броныця (Камінь-Кашырскі раён)
Броныця (Бро́ниця) — вёска ў Камінь-Кашырскім раёне Валынскай вобласці Украіны.
Дзіджасаліс (Дзіджасаліская сянюнія)
Дзіджа́саліс (Didžiasalis), традыцыйная беларуская назва — Вялікае Сяло  — населены пункт у Ігналінскім раёне Уцянскага павета Літвы. Адміністрацыйны цэнтр Дзіджасаліскай сянюніі. Размешчаны за 5 км на ўсход ад Цвярачуса, каля граніцы з Беларуссю.
Підгірнэ (Васыліўскі раён)
Підгірнэ (Підгі́рне) — вёска ў Васыліўскім раёне Запарожскай вобласці Украіны.
Iris winkleri
Iris winkleri — від кветкавых раслін роду Касач, уваходзіць у падрод Hermodactyloides і секцыю Monolepsis. Гэта цыбульны шматлетнік.
Ён быў знойдзены батанікамі ў 1884 годзе і апублікаваны ў выданні «Працы Санкт-Пецярбургскага батанічнага сада» (Труды Санкт-Петербургского ботанического сада) паміж 1884 і 1885. Відавая назва дадзена ў гонар (1848—1900), батаніка з Дэрпцкага ўніверсітэта. Пазней у 1897 годзе, Вінклер быў галоўным батанікам у Санкт-Пецярбургскім батанічным садзе.
Батанічнае апісанне
Вырастае да 10-20 см вышынёй з блакітна-фіялетавымі кветкамі, якія з’яўляюцца ў чэрвені.
Арэал
Першапачаткова быў знойдзены ў рэгіёнах з умераным кліматам у Сярэдняй Азіі і Кыргызстане. Ён таксама сустракаецца і ў іншых былых рэспубліках Савецкага Саюза, (уключаючы Узбекістан) і на Цянь-Шані.
Экалогія
Гэты касач лічыцца вельмі падобнымі на Iris kolpakowskiana (які таксама ўваходзіць у секцыю Monolepsis падроду Hermodactyloides), але ён мае плёнкавую абгортку цыбуліны. Іris kolpakowskiana (іншы член секцыі) мае сеткаватую абгортку. Іншы блізкі від - Іris pskemensis.
Nembrotha lineolata
Nembrotha lineolata — від голожаберных малюскаў сямейства.
Арэал
Nembrotha lineolata жыве ў Інда-Ціхаакіянскай вобласці. Распаўсюджванне гэтага віду абмежавана на захадзе Афрыкай, а на ўсходзе ўключае ў сябе Малайзію, Філіпіны, Інданезію , Аўстралію і Фіджы.
Бузакы
Бузакы (Бу́заки) — вёска ў Камінь-Кашырскім раёне Валынскай вобласці Украіны.
Підгірнэ (Іршаўскі раён)
Підгірнэ (Підгі́рне) — вёска ў Іршаўскім раёне Закарпацкай вобласці Украіны.
Яўген Вітольдавіч Корчыц
Яўген Вітольдавіч Корчыц (29.03 (10.4). 1880,  — 16 мая 1950, ) — беларускі хірург, Заслужаны дзеяч навукі БССР, доктар медыцынскіх навук, прафесар. Абараніў першую доктарскую дысертацыю ў Мінскім медыцынскім інстытуце.
Біяграфія
Нарадзіўся ў сям’і ваеннага. Скончыў натуральнае аддзяленне фізіка-матэматычнага факультэта Пецярбургскага ўніверсітэта, 1904 г.; медфак Маскоўскага ўніверсітэта, 1910 Земскі ўрач у Дуброўна Магілёўскай і ў Сянно Мінскай губерняў, 1910—1913 гг. Хірург Ташкенцкай гарадской бальніцы, 1913—1915 гг. Хірург ваенных шпіталяў, 1915—1922 гг. Асістэнт кафедры агульнай хірургіі Ленінградскага медінстытута, 1922—1926 гг., Старшы асістэнт факультэцкай хірургічнай клінікі медыцынскага факультэта БДУ, 1926—1928 гг. Доктарская ступень прысуджана ў 1927 г. Загадчык кафедры агульнай хірургіі медыцынскага факультэта БДУ, Беларускага медінстытута, 1928—1931 гг. Прысвоена вучонае званне прафесара ў 1929 г. Загадчык кафедры аператыўнай хірургіі і тапаграфічнай анатоміі ў 1929—1932 гг. Загадчык кафедры факультэцкай хірургіі Мінскага медыцынскага інстытута, 1934—1941 гг., Адначасова загадчык кафедры хірургіі Беларускага інстытута ўдасканалення ўрачоў. Узначальваў кафедру агульнай хірургіі Ташкенцкага інстытута ўдасканалення ўрачоў, кансультант эвакашпіталь 1941—1943 гг.
Загадчык кафедры хірургіі Беларускага медінстытута ў Яраслаўлі, 1943—1944 гг. Загадчык кафедры шпітальнай хірургіі МДМІ, 1944—1950 гг. Пахаваны на Вайсковых могілках Мінска.
Навуковая дзейнасць
Вывучаў пытанні агульнай і прыватнай хірургіі, нейрахірургіі, эндакрыналогіі, анкалогіі, уралогіі, гінекалогіі, артапедыі і траўматалогіі. Аўтар звыш 90 навуковых прац, манаграфій: «Агульны наркоз», 1931; «Хірургічнае лячэнне туберкулёзу лёгкіх», 1933, «Хірургічныя спленамегаліі», 1939; падручнікаў: «Методыка даследавання хірургічных хворых», 1931; «Антысептыкі і асептыкі», 1931; арганізатар аказання анкалагічнай і эндакрыналігічнай дапамогі насельніцтву рэспублікі.
Член супрацваллёвага і супрацьракавага камітэтаў, старшыня навуковага таварыства хірургаў БССР, 1936—1947 гг. Узнагароджаны дзвюма ордэнамі, медалямі, Ганаровай граматай ВС БССР. Прысвоена ганаровае званне Заслужанага дзеяча навукі БССР.
Prunus caspica
Prunus caspica — від раслін роду сямейства.
Батанічнае апісанне
Лістападнае дрэва або куст вышынёй да 10 метраў. Цвіце ў красавіку, плоданасіць у ліпені-жніўні.
Арэал
Натуральнымі абласцямі распаўсюджання з'яўляюцца Дагестан і Азербайджан. Аддае перавагу нізкім і сярэднім зонам горных лясоў, кустоў, лясным узлескам, па краях распаўсюджвання горных рэк.
Поўсвіж
По́ўсвіж — возера ў Лепельскім раёне Віцебскай вобласці, у басейне ракі Эса, за 4 км у напрамку на паўднёвы ўсход ад Лепеля, каля аграгарадка Вялікі Поўсвіж.
Плошча паверхні возера 0,41 км². Даўжыня 1,3 км, найбольшая шырыня 0,48 км, даўжыня берагавой лініі 3,5 км. Аб'ём вады ў возеры 1,35 млн. м³. Плошча вадазбору 1,7 км². Катлавіна возера тэрмакарставага тыпу, выцягнутая ў напрамку з поўначы на поўдзень. Схілы катлавіны спадзістыя, месцамі стромкія, у паўднёва-заходняй частцы невыразныя. Вышыня схілаў катлавіны дасягае 15—20 м. Берагавая лінія слабазвілістая. Берагі вышынёй да 0,5 м (у заходняй частцы возера месцамі да 0,1 м). Уздоўж заходняга берага забалочаная пойма шырынёй да 70 м. На возеры 2 вострава агульнай плошчай 0,2 га. Дно да глыбіні 3 м выслана пяском і апясчаненымі адкладамі, астатняя частка — гліністым ілам.
Возера эўтрофнае, бяссцёкавае. Упадаюць меліярацыйныя каналы. Возера зарастае слаба. Надводная расліннасць распаўсюджваецца да адлегласці 3—10 м ад берага і да глыбіні 1,5 м, падводная — да глыбіні 2,2 м.
У возеры водзяцца шчупак звычайны, акунь, лешч, лінь, краснапёрка, плотка і іншыя рыбы.
Каля возера вёска Малы Поўсвіж і аграгарадок Вялікі Поўсвіж.
Cochylis epilinana
Cochylis epilinana — від молі з сямейства ліставёртак.
Апісанне
Размах крылаў складае 13-15 мм. Лёт імага з мая па жнівень.
Лічынкі сілкуюцца на, , , і відах.
Арэал
Сустракаецца на большай частцы Еўропы, у Малой Азіі, Ізраілі і паўночнай Сірыі.
Сянная плошча (станцыя метро)
«Сянная плошча» (Сенна́я площадь) — станцыя Пецярбургскага метрапалітэна. Размешчаная паміж станцыямі «Тэхналагічны інстытут» і «Неўскі праспект».
Выхад у горад
Выхад у горад на Сянную плошчу.
Архітэктура
«Сянная плошча» — пілонная станцыя глыбокага залажэння (глыбіня 55 м).
Адкрыццё
Станцыя адкрытая ў 1963 годзе.
Баргарата-Алесандрына
Баргарата-Алессандрына (Borgoratto Alessandrino) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Алесандрыя.
Вэлыкы Абзыр
Вэлыкы Абзыр (Вели́кий Обзир) — вёска ў Камінь-Кашырскім раёне Валынскай вобласці Украіны.
Підгірнэ (Мыхайліўскі раён)
Підгірнэ (Підгі́рне) — вёска ў Мыхайліўскім раёне Запарожскай вобласці Украіны.
Шчаўе маршчакаватае
Шчаўе маршчакаватае, Шчаўе шпінатнае (Rumex patientia) — шматгадовая травяністая расліна; тыпавы від роду Шчаўе сямейства.
Батанічная апісанне
Ніжняе лісце даўгавата-ланцэтнай формы або яйкападобнае, з вострымі або тупымі канцамі, памерам ад 10 да 35 см у даўжыню і шырынёй 5-10 см. Ліставыя пласцінкі з трохі хвалістымі краямі, ля аснавання маюць закругленую або сэрцападобную форму, сядзяць на доўгіх хвосціках з жалабком зверху. Верхняе лісце адносна дробнае, пасаджанае на кароткія хвосцікі, з пласцінкамі ланцэтападобнай формы.
Кветкі сабраны ў густое мяцёлкавае суквецце, утворанае кветкавымі мутоўкамі з 10-16 кветак, якія ўтвараюць бязлісцевыя гронкі. У ніжняй частцы кветаножак маюцца патоўшчаныя сучляненні.
Плады ўтрымліваюць трохграневае насенне авальнай формы, востраканцовае, светла-бурага колеру, даўжынёй да 3 мм, у шырыню могуць дасягаць 2 мм. Цвіценне адбываецца ў чэрвені — ліпені, плоданашэнне надыходзіць у ліпені — жніўні.
Карыятып: 2n = 40.
Распаўсюджанне і асяроддзе пражывання
Расліна распаўсюджана на большай частцы Еўразіі ад Усходняй Еўропы да Кітая. На тэрыторыі Расіі расце ў Еўрапейскай часткі, у Сібіры і на Алтаі, на Далёкім Усходзе расселена аж да Сахаліна.
Сустракаецца каля жылля людзей і на абочынах дарог. Месцапражыванні прымеркаваны да берагоў рэк, селіцца на лугах і па лясных палянах, аддае перавагу сырым глебам.