cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Вайна з наркотыкамі на Філіпінах
Сітуацыя з наркотыкамі на Філіпінах
У 2002 годзе прэзідэнт Філіпін Глорыя Макапагал-Ароя падпісала закон, які прадугледжваў узмацненне жорсткасці пакаранняў уладальнікам наркотыкаў, увёўшы смяротнае пакаранне за ўладанне 10 г гераіну ці 50 г метамфетаміну. Раней вышэйшая мера пакарання прадугледжвалася за захоўванне звыш 200 г метамфетаміну і 40 г гераіну. Гэты закон з’яўляўся часткай урадавай кампаніі, накіраванай на разгром наркабізнесу, які спрабаваў ператварыць Філіпіны ў рэгіянальны цэнтр распаўсюджвання наркотыкаў. У 2006 годзе смяротнае пакаранне на Філіпінах была адменена.
У 2014 годзе з усіх канфіскаваных у краіне наркотыкаў 8,9 % прыпадалі на каноплі, а 89 % — на метамфетаміны. За сваю папулярнасць сярод жыхароў Філіпін «шабу» — мясцовую разнавіднасць метамфетаміну — называлі «наркотыкам філіпінцаў». Першапачаткова ён вырабляўся толькі на Філіпінах і ў Інданезіі, аднак з часам геаграфія распаўсюджвання наркотыку пашырылася, дасягнуўшы Ірана і Еўропы. У 2009—2014 гадах Філіпіны уваходзілі ў пяцёрку краін, куды з Лацінскай Амерыкі дастаўляўся какаін.
Пястраўка
Пястраўка (Пестра́вка) — сяло ў Самарскай вобласці Расіі, цэнтр Пястраўскага раёна і аднайменнага сельскага паселішча.
Вайна з наркотыкамі на Філіпінах
Сітуацыя з наркотыкамі на Філіпінах
Па некаторых ацэнках, да 2016 года на Філіпінах налічвалася каля 3 мільёнаў нарказалежных, а ў бедных раёнах ад наркотыкаў залежыць да 35 % насельніцтва. Пры гэтым кошт метамфетаміну на чорным рынку ўпала да 22 долараў за грам. Тым самым наркотык станавіўся ўсё больш даступным для шырокіх мас насельніцтва.
Пястраўка
Размешчана за 110 км на поўдзень ад Самары ў лукавіне ракі Вялікі Іргіз (прыток Волгі), за 48 км ад чыгуначнай станцыі Чагра.
Вайна з наркотыкамі на Філіпінах
Антынаркатычная кампанія Радрыга Дутэртэ
Барацьбу з наркагандлем тагальскі палітык Радрыга Дутэртэ пачаў яшчэ калі быў мэрам горада Даваа.
За 22 гады знаходжання на гэтай пасадзе ў Дутэртэ склаўся імідж непрымірымага змагара з арганізаванай злачыннасцю і наркагандлем. У перыяд яго працы на пасадзе кіраўніка горада было забіта больш за тысячу чалавек, якія, паводле звестак паліцыі, былі звязаны з крымінальным светам. За свае метады барацьбы са злачыннасцю Дутэртэ атрымаў мянушку «Карнік» (The Punisher ).
Скварцова (Пастаўскі раён)
Скварцо́ва (, Скворцово) — вёска ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Навасёлкаўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Лучай Пастаўскага павета Віленскага ваяводства.
Allium ownbeyi
Allium ownbeyi — від травяністых раслін сямейства, эндэмік штата Нуэва-Леон, Мексіка.
Распаўсюджанне
Эндэмік штата Нуэва-Леон, Мексіка.
Чэмпіянат свету па футболе 2018 (склады)
Чэмпіянат свету па футболе 2018 праходзіць у Расіі з 14 чэрвеня да 15 ліпеня 2018 года. 32 нацыянальныя зборныя былі прадстаўленыя складамі з 23 гульцоў.
Статыстыка і ўзрост гульцоў у артыкуле прыведзены станам на 13 чэрвеня 2018 года (дзень перад пачаткам чэмпіянату).
Егіпет
Трэнер: Эктар Купер
Папярэдні склад з 29 футбалістаў быў прадстаўлены 13 мая 2018 года. Фінальны склад быў прадстаўлены 4 чэрвеня 2018 года.
Саудаўская Аравія
Трэнер: Хуан Антоніа Піцы
Папярэдні склад з 28 футбалістаў быў прадстаўлены 17 мая 2018 года. Фінальны склад быў прадстаўлены 4 чэрвеня 2018 года.
Уругвай
Трэнер: Оскар Табарэс
Папярэдні склад з 26 футбалістаў быў прадстаўлены 15 мая 2018 года. Фінальны склад быў прадстаўлены 2 чэрвеня 2018 года.
Іран
Трэнер: Карлуш Кейруш
Іспанія
Фінальны склад быў прадстаўлены 21 мая 2018 года. Галоўны трэнер Хулен Лапетэгі быў звольнены і заменены на Фернанда Ера 13 чэрвеня 2018 года.
Марока
Трэнер: Эрвэ Рэнар
Папярэдні склад з 26 футбалістаў быў прадстаўлены 17 мая 2018 года. Фінальны склад быў прадстаўлены 4 чэрвеня 2018 года.
Партугалія
Трэнер: Фернанду Сантуш
Аўстралія
Трэнер: Берт ван Марвейк
Папярэдні склад з 32 футбалістаў быў прадстаўлены 6 мая 2018 года, пасля чаго быў скарочаны да 26 футбалістаў 14 мая 2018 года і зноў пашыраны да 27 футбалістаў 28 мая 2018 года. Фінальны склад быў прадстаўлены 3 чэрвеня 2018 года.
Данія
Трэнер: Огэ Харэйдэ
Папярэдні склад з 35 футбалістаў быў прадстаўлены 14 мая 2018 года, пасля чаго быў скарочаны да 27 футбалістаў 27 мая 2018 года. Фінальны склад быў прадстаўлены 3 чэрвеня 2018 года.
Перу
Трэнер: Рыкарда Гарэка
Папярэдні склад з 24 футбалістаў быў прадстаўлены 16 мая 2018 года. Фінальны склад быў прадстаўлены 30 мая 2018 года, але зноў пашыраны да 24 футбалістаў 31 мая 2018 года пасля таго, як адхіленне Паала Герэры было адкладзена. Канчатковы фінальны склад быў прадстаўлены 4 чэрвеня 2018 года.
Францыя
Трэнер: Дзідзье Дэшам
Фінальны склад быў прадстаўлены 17 мая 2018 года.
Аргенціна
Трэнер: Хорхэ Сампаолі
Папярэдні склад з 35 футбалістаў быў прадстаўлены 14 мая 2018 года. Фінальны склад быў прадстаўлены 21 мая 2018 года. 23 мая траўмаваны Серхіа Рамера быў заменены на Наўэля Гусмана, а 9 чэрвеня траўмаваны Мануэль Лансіні быў заменены на Энца Перэса.
Ісландыя
Трэнер: Хеймір Хадльгрымсан
Фінальны склад быў прадстаўлены 11 мая 2018 года.
Нігерыя
Трэнер: Гернат Рор
Папярэдні склад з 30 футбалістаў быў прадстаўлены 14 мая 2018 года, пасля чаго быў скарочаны да 29 футбалістаў 27 мая 2018 года з-за траўмы Мойзэса Сімона і да 25 футбалістаў 30 мая 2018 года. Фінальны склад быў прадстаўлены 3 чэрвеня 2018 года.
Харватыя
Папярэдні склад з 32 футбалістаў быў прадстаўлены 14 мая 2018 года, пасля чаго быў скарочаны да 24 футбалістаў 21 мая 2018 года. Фінальны склад быў прадстаўлены 4 чэрвеня 2018 года.
Бразілія
Трэнер: Тыты
Коста-Рыка
Трэнер: Оскар Рамірэс
Фінальны склад быў прадстаўлены 14 мая 2018 года. 15 чэрвеня траўмаваны Рональд Матарыта быў заменены на Кенера Гуцьерэса.
Сербія
Трэнер: Младан Крстаіч
Папярэдні склад з 27 футбалістаў быў прадстаўлены 24 мая 2018 года. Фінальны склад быў прадстаўлены 1 чэрвеня 2018 года.
Швейцарыя
Трэнер: Уладзімір Петкавіч
Папярэдні склад з 26 футбалістаў быў прадстаўлены 25 мая 2018 года. Фінальны склад быў прадстаўлены 4 чэрвеня 2018 года.
Германія
Трэнер: Ёахім Лёў
Папярэдні склад з 27 футбалістаў быў прадстаўлены 15 мая 2018 года. Фінальны склад быў прадстаўлены 4 чэрвеня 2018 года.
Мексіка
Трэнер: Хуан Карлас Асорыа
Папярэдні склад з 28 футбалістаў быў прадстаўлены 14 мая 2018 года, пасля чаго быў скарочаны да 27 футбалістаў 23 мая 2018 года з-за траўмы Нестара Араўхі і да 24 футбалістаў 2 чэрвеня 2018 года. Фінальны склад быў прадстаўлены 4 чэрвеня 2018 года. 13 чэрвеня траўмаваны Дыега Антоні Рэес быў заменены на Эрыка Гут’ерэса.
Паўднёвая Карэя
Трэнер: Сін Тхэ Ён
Папярэдні склад з 28 футбалістаў быў прадстаўлены 14 мая 2018 года, пасля чаго быў скарочаны да 26 футбалістаў 22 мая 2018 года з-за траўмаў Квона Чхана Хуна і Лі Гына Хо. Фінальны склад быў прадстаўлены 2 чэрвеня 2018 года.
Швецыя
Трэнер: Янэ Андэрсан
Фінальны склад быў прадстаўлены 15 мая 2018 года.
Англія
Трэнер: Гарэт Саўтгейт
Фінальны склад быў прадстаўлены 16 мая 2018 года.
Панама
Трэнер: Эрнан Дарыа Гомес
Папярэдні склад з 35 футбалістаў быў прадстаўлены 14 мая 2018 года. Фінальны склад быў прадстаўлены 30 мая 2018 года. 6 чэрвеня траўмаваны Альберта Кінтэра быў заменены на Рыкарда Авілу.
Туніс
Трэнер: Набіль Маалул
Папярэдні склад з 29 футбалістаў быў прадстаўлены 14 мая 2018 года. Фінальны склад быў прадстаўлены 2 чэрвеня 2018 года.
Калумбія
Трэнер: Хасэ Пекерман
Папярэдні склад з 35 футбалістаў быў прадстаўлены 14 мая 2018 года. Фінальны склад быў прадстаўлены 4 чэрвеня 2018 года. 9 чэрвеня траўмаваны Франк Фабра быў заменены на Фарыда Дыяса.
Польшча
Папярэдні склад з 35 футбалістаў быў прадстаўлены 11 мая 2018 года, пасля чаго быў скарочаны да 32 футбалістаў 18 мая 2018 года. Фінальны склад быў прадстаўлены 4 чэрвеня 2018 года.
Сенегал
Трэнер: Аліў Сісэ
Фінальны склад быў прадстаўлены 17 мая 2018 года. 17 чэрвеня траўмаваны Саліў Сіс быў заменены на Адаму Мбенгэ.
Японія
Трэнер: Акіра Нісіно
Папярэдні склад з 27 футбалістаў быў прадстаўлены 18 мая 2018 года. Фінальны склад быў прадстаўлены 31 мая 2018 года.
Нацыянальная акадэмія навук Грузіі
Нацыянальная акадэмія навук Грузіі (საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემია) — галоўная навуковая ўстанова Грузіі.
Атамны гадзіннік
Атамныя гадзіннікі важныя ў навігацыі. Вызначэнне становішча касмічных караблёў, спадарожнікаў, балістычных ракет, самалётаў, падводных лодак, а таксама перамяшчэнне аўтамабіляў у аўтаматычным рэжыме па спадарожнікавай сувязі (GPS, ГЛАНАСС, Galileo) нельга ўявіць без атамных гадзіннікаў. Атамныя гадзіннікі выкарыстоўваюцца таксама ў сістэмах спадарожнікавай і наземнай тэлекамунікацыі, у тым ліку ў базавых станцыях мабільнай сувязі, міжнароднымі і нацыянальнымі бюро стандартаў і службамі дакладнага часу, якія перыядычна передаюць сігналы часу па радыё.
З 1967 года міжнародная сістэма адзінак СІ вызначае адну секунду як электрамагнітнага выпраменьвання, якое ўзнікае пры пераходзе паміж двума звыштонкімі ўзроўнямі асноўнага стану атама цэзію-133. Згодна з гэтым азначэннем, атам цэзію-133 з'яўляецца стандартам для вымярэнняў часу і частаты. Дакладнасць вызначэння секунды вызначае дакладнасць вызначэння іншых асноўных адзінак, такіх як, напрыклад, вольт або метр, якія маюць секунду ў сваім азначэнні.
Стабільнасць атамных гадзіннікаў (дзе \Delta\nu — адхіленне частаты \nu гадзінніка за некаторы  перыяд часу) звычайна ляжыць у граніцах 10−14 — 10−15, а ў спецыяльных канструкцыях дасягае 10−17 , і з'яўляецца найлепшай сярод усіх існуючых тыпаў гадзіннікаў.
Устройства гадзінніка
Атамны гадзіннік складаецца з некалькіх частак:
Кварцавы генератар уяўляе сабой аўтагенератар, у якасці рэзананснага элемента якога выкарыстоўваюцца п'езаэлектрычныя моды кварцавага крышталя. Згенераваныя ім электрамагнітныя ваганні маюць фіксаваную частату, роўную, як правіла }}, 10 МГц, 5 МГц або 2,5 МГц, з магчымасцю перастройкі ў невялікіх граніцах (± 10−6, напрыклад, змяненнем тэмпературы крышталя). Звычайна даўгачасная стабільнасць кварцавага рэзанатара малая і складае каля. З мэтай павышэння яго стабільнасці выкарыстоўваюць ваганні атамаў або малекул, для чаго ваганні кварцавага генератара з частатой \nu_o пастаянна параўноўваюцца c дапамогай частотна-фазавага кампаратара з частатой атамнай лініі \nu_a, якая рэгіструецца ў квантавым дыскрымінатары. Пры з'яўленні розніцы ў фазе і частаце ваганняў, схема зваротнай сувязі падстройвае частату кварцавага генератара да патрэбнага значэння, павышаючы тым самым стабільнасць і дакладнасць гадзінніка да ўзроўню.
Нацыянальныя цэнтры стандартаў частаты
Многія краіны стварылі нацыянальныя цэнтры стандартаў часу і частаты :
Навукоўцы розных краін працуюць над удасканаленнем атамных гадзіннікаў і заснаваных на іх дзяржаўных першасных эталонаў часу і частаты, дакладнасць такіх гадзіннікаў няўхільна павышаецца. У Расіі шырокія даследаванні, накіраваныя на паляпшэнне характарыстык атамных гадзін, праводзяцца ў.
Тыпы атамных гадзіннікаў
Не кожны атам (малекула) падыходзіць у якасці асновы для атамнага гадзінніка. Выбіраюць атамы, неадчувальныя да розных знешніх уздзеянняў: магнітных, электрычных і электрамагнітных палёў. Для кожнага дыяпазону электрамагнітнага спектра выпраменьвання такія атамы існуюць. Гэта: атамы кальцыю, рубідыю, цэзію, стронцыю, малекулы вадароду, ёду, метану, аксід осмію (VIII) і г. д. У якасці асноўнага (першаснага) стандарту частаты абраны звыштонкі пераход у стабільным атаме цэзію. Характарыстыкі ўсіх астатніх (другасных) стандартаў параўноўваюцца з гэтым стандартам. Каб ажыццявіць такое параўнанне, у цяперашні час выкарыстоўваюцца так званыя  — выпраменьванне з шырокім частотным спектрам ў выглядзе эквідыстантных ліній, адлегласць паміж якімі прывязваецца да атамным стандарту частаты. Аптычныя грэбні атрымліваюць з дапамогай фемтасекунднага лазера з сінхранізацыяй мод і мікраструктураванага оптавалакна, у якім адбываецца пашырэнне спектра да адной актавы.
Вядуцца актыўныя распрацоўкі кампактных атамных гадзіннікаў для выкарыстання ў паўсядзённым жыцці (наручныя гадзіннікі, мабільныя прылады). У пачатку 2011 амерыканская кампанія Symmetricom абвясціла аб камерцыйным выпуску цэзіевых атамных гадзіннікаў памерам з невялікую мікрасхему. Гадзіннік працуе на аснове эфекту кагерэнтнага паланення населенасці. Іх стабільнасць — 5·10−11 за гадзіну, маса — 35 г, спажываная магутнасць — 115мВт.
Грыгорый VII (Папа Рымскі)
Грыгорый VII, свецкае імя Гільдэбранд (Gregorius PP. VII, Ildebrando (Aldobrandeschi, Dhiltprandus); 1020/1025 — ) — Папа Рымскі з 22 красавіка 1073 па 25 мая 1085.
Фактычна правіў пры Папе Мікалаі II. Праводзіў рэформы, накіраваныя на ўмацаванне каталіцкай царквы. Забараніў сіманію. Канчаткова зацвердзіў у каталіцкай царкве цэлібат — бясшлюбнасць духавенства.
Дамагаўся верхавенства Папаў над свецкімі правіцелямі, змагаўся з германскім імператарам Генрыхам IV за інвестытуру. Прымусіў Генрыха IV з’явіцца да сябе з пакаяннем у тасканскую крэпасць Каноса. Але ў канцы жыцця быў ​​выгнаны з Рыма і памёр у выгнанні.
У 1606 годзе кананізаваны.
Дзяніс Мікалаевіч Карась
Дзяніс Мікалаевіч Карась (нар., Наваполацк) — беларускі палітык, дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь.
Біяграфія
Скончыў Наваполацкі політэхнічны тэхнікум, Полацкі дзяржаўны ўніверсітэт, слухач Акадэміі кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь.
Працоўную дзейнасць пачаў электраманцёрам па рамонце электраабсталявання на вытворчым аб’яднанні «Палімір». Працаваў машыністам тэхналагічных помпаў, аператарам тэхналагічных установак, начальнікам устаноўкі «Ізамерызацыі ксілолаў — нетыповай» вытворчасці «Нафтавыя паліва і араматыка» адкрытага акцыянернага таварыства «Нафтан».
Быў старшым грамадскім інспектарам па ахове працы пярвічнай арганізацыі Белхімпрафсаюза адкрытага акцыянернага таварыства «Нафтан» (у 2014 годзе — лепшы грамадскі інспектар па ахове працы ў Рэспубліцы Беларусь), намеснікам старшыні цэхавага камітэта вытворчасці «Нафтавыя паліва і араматыка» адкрытага акцыянернага таварыства «Нафтан».
З’яўляўся дэпутатам Наваполацкага гарадскога Савета дэпутатаў 28-га склікання, дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь сёмага склікання.
Член рэспубліканскага грамадскага аб’яднання «Белая Русь».
Узнагароды
Мае Падзяку старшыні Наваполацкага гарадскога выканаўчага камітэта. Узнагароджаны ганаровымі граматамі адкрытага акцыянернага таварыства «Нафтан», Рэспубліканскай федэрацыі Белхімпрафсаюза.
IC 302
IC 302 — галактыка тыпу SBbc (кампактная выцягнутая галактыка) у сузор’і Кіт.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Марэлас
Марэлас (Estado Libre y Soberano de Morelos) — адзін з трыццаці аднаго штатаў у цэнтральнай частцы Мексікі. Плошча — 4,893 км². Насельніцтва складае 1,777,227 чалавек (2010 год). Адміністрацыйны цэнтр — горад Куэрнавака.
Гакрукс
Гакрукс, γ Паўднёвага Крыжа — зорка ў сузор'і Паўднёвага Крыжа. Бачная зорная велічыня 1,6. Нябесныя каардынаты: прамое ўзыходжанне 12 гадз.31 хвіл.10 сек.; схіленне -57°6´47´´. Спектральны клас M3 III. Адлегласць ад Сонечнай сістэмы 88 светлавых гадоў.
Нацыянальны тэатр (Мюнхен)
Нацыянальны тэатр Мюнхена (Nationaltheater München) — оперны тэатр у Мюнхене, размешчаны на плошчы Макса Іосіфа. Тэатр з’яўляецца галоўнай пляцоўкай Баварскай дзяржаўнай оперы і Баварскага дзяржаўнага балета.
Гісторыя стварэння
Будаўніцтва першага опернага тэатра па тыпу парыжскага Адэона было даручана каралём Баварыі Максіміліянам архітэктару Карлу фон Фішэру. Тэатр быў адкрыты ў 1818 годзе, але знішчаны пажарам у 1823 годзе. У 1825 годзе ён быў адноўлены Леа фон Кленцэ, які дадаў у яго афармлення неагрэчаскі стыль.
Пасля заканчэння вайны тэатр быў зноў адноўлены архітэктарам Герхардам Морыцам Граўбнерам па арыгінальных чарцяжах фон Кленцэ, хоць ранейшы воблік захавалі толькі фае і парадная лесвіца. Тэатр на 2100 пасадачных месцаў адкрыўся 22 лістапада 1963 г. з паказам Вагнераўскай оперы «Нюрнбергскія майстарзінгеры».
За гады існавання тэатра многія знакамітыя нямецкія кампазітары ставілі там свае оперы. Вагнер прадстаўляў публіцы такія свае шэдэўры як «Золата Рэйна» і «Валькірыя», а Штраўс — «Дзень міру» і «Капрычыа».
Лонгйір
Лонгйір (Longyearbyen)  — найбуйнейшы населены пункт і адміністрацыйны цэнтр нарвежскай правінцыі Свальбард (архіпелаг Шпіцберген).
Лонгйір — самае паўночнае ў свеце паселішча з насельніцтвам больш за тысячу чалавек. Побач з горадам размешчаны самы паўночны ў свеце аэрапорт з рэгулярнымі рэйсамі. У горадзе знаходзіцца Свальбардскі міжнародны ўніверсітэт.
У пасёлку пад эгідай ААН пабудавана падземнае Сусветнае сховішча насення на выпадак сусветнай катастрофы.
Гісторыя
Горад быў заснаваны ў 1906 годзе амерыканскім інжынерам-прадпрымальнікам Джонам Манро Лонгйірам (англ.: John Munroe Longyear, 1850-1922), які заклаў тут вугальны руднік. У 1916 годзе паселішча было прададзена нарвежскай кампаніі Store Norske.
Падчас Другой сусветнай вайны, пасля акупацыі Нарвегіі ў 1940 годзе, 2 верасня 1941 усе 765 жыхароў Лонгйіра былі эвакуіраваны ў Вялікабрытанію. Сам горад і многія з шахтаў былі знішчаны 8 верасня 1943 абстрэлам з нямецкага лінкора Шарнхорст і двух эсмінцаў, але пасля вайны былі хутка адбудаваныя наноў.
З сярэдзіны 1970-х гг. нарвежскі ўрад узяў курс на нармалізацыю жыцця ў мястэчку і развіццё сацыяльнай інфраструктуры. Вуглездабыча ў горадзе і яго наваколлях амаль сышла на нішто да пачатку 1990-х, і на сённяшні дзень прадукцыя адзінай дзеючай шахты ў горадзе выкарыстоўваецца ў асноўным для патрэб гарадской электрастанцыі. У тыя ж гады пачынаецца значнае развіццё турызму і навукова-даследчай дзейнасці.
Геаграфія і клімат
Лонгйір знаходзіцца на востраве Заходні Шпіцберген, на беразе Адвент-фіёрд, па абодвух берагах перасыхаючай зімой ракі.
Клімат у Лонгйіры - арктычны, вялікую частку года тэмпература ніжэй нулявой адзнакі. Сярэднегадавая тэмпература паветра -6 °C, сярэдняя тэмпература студзеня -14,6 °C, ліпеня 6,5 °C. Самая высокая тэмпература 21,3 °C была зарэгістраваная ў ліпені 1979, самая нізкая -46,3 °C - у сакавіку 1986. Сярэдні гадавы ўзровень ападкаў складае ўсяго 210 мм.
Палярная ноч доўжыцца каля чатырох месяцаў, з канца кастрычніка да сярэдзіны лютага, палярны дзень - з сярэдзіны красавіка да сярэдзіны жніўня.
Атолава
Ато́лава, Атало́ва, О́талава — возера ў Ушацкім раёне Віцебскай вобласці. Знаходзіцца за 16 км на ўсход ад Ушачаў, каля вёскі Загор'е. Належыць да групы Ушацкіх азёр.
Возера знаходзіцца ў басейне ракі Тураўлянка. Плошча Атолава складае 8,2 км². Найбольшая глыбіня возера — 16,4 м. Даўжыня возера — 9,4 км, найбольшая шырыня — 2,2 км. Даўжыня берагавой лініі — 38,8 км. Аб'ём вады ў возеры складае 27,9 млн м³, плошча вадазбору возера — 325 км².
Дно возера мае ўпадзіны і мелі. Уздоўж берагоў дно пясчанае, у паўночна-заходнім плёсе — камяністае і пясчана-галечнікавае, на глыбінях — сапрапелістае.
Атолава мае 7 астравоў, агульная плошча якіх складае 0,3 км² (плошча найбольшага з іх складае 16 гектараў). У паўночна-заходнім і паўднёвым плёсах расліннасць утварае паласу шырынёй да 200 м.
Возера эўтрофнае. Злучанае пратокамі з азёрамі Ліпна, Пазушна, Чорная У́рада і Турасы. Праз возера працякае рака Дзіва. На беразе возера вёскі Загор'е, Косаўшчына (гідралагічны пост), Зарэчча, Кугоні, Пілатоўшчына, Губінка і інш.
Гідралагічны рэжым вывучаецца з 1933 года. У 1971 г. даследавана лабараторыяй возеразнаўства БДУ.
NGC 552
NGC 552 — зорка ў сузор’і Рыбы.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Балдучыца
Балдучыца — возера ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у групу Блакітных азёр. Адзінае возера з групы, якое знаходзіцца за межамі Мядзельскага раёна.
Возера знаходзіцца ў басейне ракі Страча на адлегласці ў 32 км на паўднёвы захад ад горада Паставы, на адлегласці ў 1 км на паўночны захад ад вёскі Вайшкуны. Возера знаходзіцца на тэрыторыі ляадшафтнага заказніка «Блакітныя азёры».
Плошча возера складае 0,05 км². Даўжыня — 0,19 км, найбольшая шырыня — 0,09 км. Даўжыня берагавой лініі складае 0,9 км.
Схілы катлавіны возера маюць вышыню 15—20 м, забалочаныя ў ніжняй частцы. З усіх бакоў возера знаходзіцца забалочаная пойма. З возера выцакае ручай у раку Лынтупка.
Акадэмія навук Літвы
Акадэмія навук Літвы (Lietuvos mokslų akademija ) — аўтаномная, фінансуемая ўрадам навуковая ўстанова, якая аб’ядноўвае дзейнасць літоўскіх навукоўцаў.
Гісторыя
Заснавана 16 лютага 1941 года ў Вільні па прыкладзе Акадэміі навук СССР. Да 1990 года называлася Акадэміяй навук Літоўскай ССР. Па статуце ў Акадэміі навук Літвы можа лічыцца 40 акадэмікаў, 60 карэспандэнтаў, 50 экспертаў і неабмежаваная колькасць замежных экспертаў.
Першым прэзідэнтам быў літоўскі пісьменнік Вінцас Крэве. Пазней на пасадзе кіраўніка былі Мікалас Біржышка, Уладас Юргутис, Юозас Матуліс, Юрас Пажэла і Бенедыктас Юодка. З 9 верасня 2003 Акадэміяй навук кіраваў Зянонас Рокус Рудзікас. На агульным сходзе АН Літвы 21 красавіка 2009 года новым прэзідэнтам большасцю галасоў (87 «за», 30 «супраць», два бюлетэня з 119 былі прызнаныя несапраўднымі) быў абраны акадэмік Вальдэмарас Разумас, біяхімік па спецыяльнасці.
Кублішча
Кублі́шча (, Кублище) — вёска ў Слуцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Казловіцкага сельсавета.
Жан-Поль Дзюбуа
Жан-Поль Дзюбуа (Jean-Paul Dubois; нар. ) — французскі пісьменнік.
Кублішча
Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Паўстынскага сельсавета.
Жан-Поль Дзюбуа
У 2004 годзе яму прысудзілі прэстыжную прэмію «Феміна» за сямейную сагу «Французскае жыццё». 4 лістапада 2019 года Жан-Поль Дзюбуа ўдастоены галоўнай літаратурнай узнагароды Францыі — Ганкураўскай прэміі, якая ўручаецца штогод з 1903 года за лепшы твор, напісаны на французскай мове. Пісьменніка ўзнагародзілі за яго настальгічны раман «Не ўсе ў свеце жывуць аднолькава». Гэты твор ён ствараў на працягу апошніх 30 гадоў.
Хадакі (Смаргонскі раён)
Хадакі́ (, Ходаки) — вёска ў Смаргонскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Каранёўскага сельсавета.
Да 25 чэрвеня 2008 года вёска ўваходзіла ў склад Бялкоўшчынскага сельсавета.
Клоўн і яго сабакі
«Клоўн і яго сабакі» (Le Clown et ses chiens) ― нямы кароткаметражны мультфільм рэжысёра. Складаўся з 300 уручную размаляваных сцэн. Фільм быў паказаны разам з мультфільмам «Добры бок» у. Прэм’ера адбылася там жа 28 кастрычніка 1892 года. У фільме паказваецца, як клоун выходзіць на сцэну цырка і вітае гледачоў, пазней ён паказвае трукі з трыма сабакамі. Яны скачуць праз абручы, скачуць па мячы і пераскокваюць праз палачку. Мультфільм страчаны, бо ў 1900 годзе Рэйно выкінуў вялікую колькасць сваіх прац у Сену.
Бастуны (станцыя)
Басту́ны (, Бастуны)  — станцыя Баранавіцкага аддзялення Беларускай чыгункі ў Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Размешчана ў вёсцы Бастуны; на лініі Ліда — Беняконі, паміж прыпыначным пунктам Пецюны і прыпыначным пунктам Воранава.
Піхтавы алей
Пі́хтавы алей — эфірны алей, які атрымліваюць перагонкай парай з ігліцы і маладых галінак піхты сібірскай.
Празрыстая, бясколерная, светла-жоўтая або зеленаватая вадкасць з характэрным смалістым пахам.
Найбольш якасны алей атрымліваецца з маладых парасткаў, нарыхтаваных у ліпені—жніўні. З 70—70 тон сыравіны атрымліваецца каля 1 тоны алею.
Выкарыстанне
Піхтавы алей выкарыстоўваецца ў мылаваранай, парфумернай, лікёра-гарэлачнай вытворчасці, у медыцыне. З яго атрымліваюць медыцынскую камфору.
Гапак
Гапак (ад гоп — усклік, які вымаўляецца падчас танца) — нацыянальны украінскі танец. Музычны памер гапака — 2/4.
Танчаць гапак у украінскіх нацыянальных касцюмах. Танец скачацца энергічна, асноўнымі рухамі танца з’яўляюцца скокі ўпрысядкі, прабежкі, шырокія, высокія скачкі з узмахамі нагамі. Часам у танцы выкарыстоўваюцца баявыя шаблі украінскіх казакоў.
Гапак упершыню з’явіўся ў казачым селішчы Запарожская Сеч і ўяўляў сабою комплекс вайсковых практыкаванняў. Ён аб’ядноўваў у сабе ўсе неабходныя элементы рукапашнага бою.
Шырока выкарыстоўваецца ў операх і балетах.
Сара-Джэйн Потс
Сара-Джэйн Потс (Sarah-Jane Potts; 30 жніўня, 1976, Брэдфард, Заходні Ёркшыр, Англія) — брытанская актрыса кіно. Вядомая па ролях, згуляным у тэлесерыялах і поўнаметражных фільмах. Сястра брытанскага акцёра Эндру Лі Потса. Уваходзіць у дабрачынную праграму па падтрымцы афрыканскіх сірот. У наш час здымаецца ў серыяле «» ў ролі Джо Ліпсет.
Мархачоўшчына
Мархачо́ўшчына (, Мархачёвщина) — вёска ў Стаўбцоўскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Вішнявецкага сельсавета.
Спіс аб’ектаў Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА ў Гамбіі
Спіс
У данай табліцы аб'екты размешчаны ў храналагічным парадку іх дадання ў спіс Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.
Слабада (Пастаўскі раён)
Слабада́ (, Слобода) — вёска ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Навасёлкаўскага сельсавета.
IC 303
IC 303 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) у сузор’і Эрыдан.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Наркагандаль
Наркагандаль — гандаль наркотыкамі. Шматмільярдны пазазаконны бізнес, кантраляваны арганізаванай злачыннасцю. У 2010 годзе сусветны наркарынак склаў 72 мільярды долараў ЗША.
Выраб наркотыкаў
Да асноўных рэгіёнаў вытворчасці наркотыкаў адносяць: Варта адзначыць, што Афганістан з’яўляецца найбуйнейшым вытворцам опіуму ў свеце, на яго долю даводзіцца парадку трох чвэрцяў сусветнай вытворчасці опіуму-сырцу.
Беларусь
13 верасня 2001 г. урад Беларусі далучыўся да 1961 года. Артыкул 25 Пагаднення прадугледжваў «Нагляд за макавай саломай» у якасці наркатычнай сыравіны вытворчасці опію. Артыкул 1 вызначаў: «макавая салома азначае ўсе часткі (за выключэннем насення) скошанага опійнага мака». З 2004 г. на беларускім наркарынку сталі пераважаць «бубкі» (прасякнутае алкоідамі опію насенне маку), што скарачаюць тэрмін жыцця яго спажыўцоў да 2 гадоў. «Бубкі» пачалі пастаўляцца ў Беларусь у 2003 г., што міліцыя выявіла ў 2005 годзе. «Бубачнікі» склалі абсалютную большасць наркаманаў, якія калоліся ў вену. Такія наркаманы ў абсалютнай большасці хварэлі на гепатыт і вірус імунадэфіцыту чалавека (ВІЧ), а таксама мелі па некалькі судзімасцей. У 2008 г. Цэнтр маніторынгу наркотыкаў і наркаспажывання Гродзенскага дзяржаўнага медыцынскага ўніверсітэта на падставе статыстычнага спосабу паўторнага ахопу налічыў у Беларусі на канец 2007 г. 76,3 тыс. ін’екцыйных наркаспажыўцоў (1,3 % насельніцтва ва ўзросце 15—54 гадоў). Тым часам на ўліку Міністэрства аховы здароўя Рэспублікі Беларусь стаялі 10,5 тыс. наркаманаў (у 7 разоў менш).
На канец 2010 г. «бубкі» ў выглядзе насення маку, забруджанага макавай саломай, прадаваліся праз «наркатаксі» (з замоўленага аўтамабіля), кіёскі і кватэры наркагандляроў («барыг»). 1 кастрычніка 2010 г. набыў моц новы дзяржаўны стандарт № 2078—2010 «Мак харчовы. Тэхнічныя ўмовы», які прадугледжваў поўную адсутнасць дамешкаў смецця ў насенні маку. У выніку мытны дагляд стаў прыводзіць да канфіскацыі «бубачнай» кантрабанды ў грузавіках з сумежных Латвіі, Літвы, Польшчы і Украіны. Дзяржаўны мытны камітэт Рэспублікі Беларусь пачаў выяўляць у фурах замест заяўленай гародніны і садавіны па больш як 400 папяровых 25-кілаграмовых мяхоў з насеннем маку (тона), забруджанага макавай саломай агульнай масай звыш 250 кг (звыш 25 % ад масы мяхоў). Аднак завоз грузавымі фурамі працягнуўся з сумежнай Расіі праз удзел у Мытным саюзе з ёй. У рамках адзінай мытнай прасторы з Расіяй 9-ы артыкул Пагаднення аб адзіных захадах нетарыфнага рэгулявання ў дачыненні да трэціх краін ад 25 студзеня 2008 г. прадугледжваў: «У выключных выпадках Бакі могуць у аднабаковым парадку ўводзіць захады нетарыфнага рэгулявання, прадугледжаныя сапраўдным Пагадненнем, на тэрмін, які не перавышае 6 месяцаў». У выніку гандлёвыя прадпрыемствы Беларусі сталі пераважна праводзіць закуп «бубак» на расійскіх складах у Маскве і Пецярбургу. Затым грузавымі аўтафургонамі «бубкі» перавозілі на склады пры гандлёвых цэнтрах у Мінску, дзе тыя прадаваліся па $30 за кг. Адтуль «наркатаксісты» (раздробныя наркагандляры, якія прадавалі на замову з аўтамабіляў) развозілі «бубкі» па сваіх мікрараёнах. Перапродаж 30 кг забруджанага макавай саломай насення па $40 за кг ($10 навару на кг) даваў «наркатаксісту» $300 навара за суткі. У выніку за 15 дзён раз’ездаў на месяц заробак «наркатаксіста» складаў $4500, з якіх $500 ішло на паліва і пачынку аўтамабіля, чысты прыбытак складаў $4000.
У 2011 г. сутачны абарот «бубак» налічваў 5,5 млрд рублёў ($981 тыс.), што складала 2007,5 млрд руб ($358,1 млн) за год. Тым часам сума адміністрацыйных і судовых спагнанняў з боку Міністэрства па падатках і зборах Рэспублікі Беларусь пры правапарушэннях у гандлі макам за 20 месяцаў са студзеня 2010 г. па жнівень 2011 г. склала 571,3 млн рублёў ($190,8 тыс.; 20 % дзённай выручкі ад гандлю «бубкамі» ў краіне). У ліпені 2011 г. Міністэрства ўнутраных спраў Рэспублікі Беларусь пачало канфіскацыі «наркатаксі» (аўтамабіляў, якія развозілі «бубкі» на замову). Крымінальная адказнасць з адбываннем зняволення прадугледжвалася пры выцягванні опію з насення мака. На пачатак лістапада 2011 г. кг «бубак» каштаваў у сталіцы Беларусі 220 тыс. рублёў ($25).
Добры бок
«Добры бок» (Un bon bock) ― нямы кароткаметражны мультфільм рэжысёра. Мультфільм складаецца з 700 размаляваных уручную сцэн. Прэм’ера прайшла ў, Францыя ў 1892 годзе. Адзін з першых анімацыйных фільмаў у свеце. Мультфільм лічыцца згубленым. Не захавалася ніводнай копіі фільма. Мультфільм трансляваўся ў. Гэта самая першая прэзентацыя з маніпуляваннем выявай.
Таболкі
Таболкі — гідронім:
Таболкі (возера, басейн Волты)
Таболкі — возера ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласці, за 15 км на паўднёвы ўсход ад горада Мёры, у басейне ракі Волта.
1159
1159 — невысакосны год, пачаўся ў чацвер. 1159 год нашай эры, 159 год 2 тысячагоддзя, 59 год XII стагоддзя, 9 год 6-га дзесяцігоддзя XII стагоддзя, 10 год 1150-х гадоў.
Таболкі (возера, басейн Волты)
Знаходзіцца на балоце Мох у межах ландшафтнага заказніка «Ельня». Злучана ручаямі з возерам Белае і возерам без назвы.
Цэнтральныя гарады Японіі
Цэнтральным гарадам дэлегуюцца паўнамоцтвы прэфектур у сферы дашкольнай адукацыі, аховы здароўя, фінансаў, планавання і развіцця горада, але іх аб'ём нашмат меншы, чым той, якім валодаюць гарады дзяржаўнага значэння Японіі.
Спіс цэнтральных гарадоў
Па даных на 1 красавіка 2010 года ў Японіі налічваецца 40 цэнтральных гарадоў.
Былыя цэнтральныя гарады
Шэсць цэнтральных гарадоў былі перакласіфікаваны як гарады, вызначаныя ўказамі ўрада:
NGC 553
NGC 553 (іншыя абазначэнні — ZWG 502.84, MK 1155, PGC 5333) — лінзападобная галактыка (S0) у сузор’і Рыбы.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Нацыянальная акадэмія навук Рэспублікі Арменія
Нацыянальная акадэмія навук Рэспублікі Арменія (НАН РА) — вышэйшая навуковая арганізацыя, якая арганізуе, ажыццяўляе і каардынуе фундаментальныя і прыкладныя даследаванні ў розных галінах навукі на тэрыторыі Рэспублікі Арменія. Акадэмія аб'ядноўвае ў сваім складзе навукова-даследчыя інстытуты, прыраўнаваныя да іх ўстановы і орган кіравання — прэзідыум Нацыянальнай акадэміі навук, які ўключае больш за 50 навуковых і іншых устаноў.
Агульная колькасць супрацоўнікаў Акадэміі складае больш за 3700 чалавек (у тым ліку: 87 правадзейных членаў Нацыянальнай акадэміі навук, 18 членаў-карэспандэнтаў, 323 дактары навук, 1006 кандыдатаў навук).
Прэзідыум Акадэміі і вялікая частка яе падраздзяленняў знаходзяцца ў Ерэване, сталіцы Арменіі, іншыя падраздзяленні размешчаны ў Гюмры, Севане, Гарысе, Ванадзоры і Капане. Астранамічныя даследаванні праводзяцца ў Бюраканскай астрафізічнай абсерваторыі.
Мазурка (танец)
Мазурка (ад mazurek) — польскі народны танец.
Назва паходзіць ад жыхароў Мазовіі — мазураў, у якіх упершыню з'явіўся гэты танец. Музычны памер — 3/4 ці 3/8, тэмп хуткі. Частыя рэзкія акцэнты, якія ссоўваюцца на другую, а часам і на трэцюю дзель такту. У XVII ст. мазурка ўвайшла ў цыкл польскіх сялянскіх танцаў. У XIX ст. атрымала распаўсюд як бальны танец у краінах Еўропы.
Насамрэч за назвай «мазурка» хаваюцца адразу 3 нацыянальных польскіх танца. Першы з іх — мазур (гл. вышэй). Абэрак — адменнік мазура з больш пераборлівым рытмічным малюнкам і характэрным акцэнтам на трэцяй долі кожнага другога такту. Куявяк — лірычная, павольная мазурка, трёхдольность блізкая да вальсавай; танец-разважанне ці танец-успамін.
Віталь Міхайлавіч Васюкоў
Віталь Міхайлавіч Васюкоў (нар., Віцебск) — беларускі эканаміст, дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь.
Біяграфія
Скончыў Беларускі камерцыйны універсітэт кіравання, магістратуру Беларускага дзяржаўнага эканамічнага ўніверсітэта.
Працаваў інжынерам, інспектарам Віцебскага цэнтра па налічэнні і выплаце пенсій і дапамог, эканамістам, вядучым эканамістам, намеснікам начальніка аддзела па рабоце з юрыдычнымі асобамі, начальнікам аддзела рэсурсаў і каштоўных папер, начальнікам аддзела карпаратыўнага бізнесу філіяла № 200 Віцебскага абласнога ўпраўлення ААТ «ААБ Беларусбанк», дырэктарам філіяла № 215 ААТ «ААБ Беларусбанк» у г. Орша.
З’яўляецца дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь сёмага склікання.
Кухікугу
Адкрыты ў пачатку XXI ст. міжнароднай археалагічнай экспедыцыяй. Назву атрымаў па ўчастку раскопак X11. На месцы старажытных паселішчаў былі знойдзены рэшткі ваенных умацаванняў, штучныя тэрасы і сажалкі. Кухікугу ўяўляў буйную агламерацыю, насельніцтва якой магло складаць каля 50 тысяч чалавек. Яны займаліся земляробствам на ўрадлівых тэра прэта, вырошчвалі маніёк, трымалі ў сажалках рыбу. Мяркуецца, што насельнікамі былі продкі сучасных індзейцаў куйкура, што жывуць у гэтым рэгіёне і ў нашы дні.
Заняпад Кухікугу адбыўся пасля 1500 г., магчыма з-за эпідэмій, якія пачаліся сярод паўднёваамерыканскіх індзейцаў у выніку кантактаў з еўрапейцамі.
Васілішкі
Васілі́шкі (, Василишки) — аграгарадок у Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці, на левым беразе ракі Шкардзянка пры ўтоку яе ў Лебяду. Адміністрацыйны цэнтр Васілішкаўскага сельсавета. Насельніцтва 1560 чал. (2001). Знаходзяцца за 22 км на паўночны ўсход ад Шчучына.
Гісторыя
У пісьмовых крыніцах Васілішкі ўпершыню згадваюцца ў 1-й пал. XV ст. Пад 1486 паселішча значыцца як мястэчка, што ў кан. XV — пач. XVI стст. было сталіцай павету. Цягам 1499—1766 існавала Васілішкаўскае староства, першымі ўладальнікамі якога былі: Ян Сцяцковіч (1499), Ян Радзівіл (1500—1501), Васіль Львовіч Глінскі (1501—1504), Станіслаў Кішка (1505—1506; відаць ад гэтага прозвішча і паходзіць мянушка жыхароў Васілішак — «кішкары»), Ян Шчытовіч (1507—1515), Якуб Кунцэвіч (1518—1523), Ян Радзівіл (1523—1541). У 1659 у Васілішках адбыўся соймік Лідскага павета. У другой пал. XVIII ст. староства знаходзілася ва ўладанні Міхала Казіміра Агінскага.
Першы драўляны касцёл Святога Апостала Пятра збудавалі ў Васілішках па загаду вялікага князя Казіміра ў 1489 годзе (8086 вернікаў). У Трынаццацігадовую вайну ў 1655 маскоўскія захопнікі зруйнавалі бажніцу. У 1658 Марцін Дамінік Лімонт, суддзя лідскага земства і будучы кашталян віцебскі, заснаваў драўляны кляштар дамініканцаў, а Кацярына Францкевіч з роду Абрахамовічаў у 1662 годзе ахвяравала на яго ўладкаванне 10 000 злотых. У часы Вялікай Паўночнай вайны (1700—1721) у лютым 1706 у кляштары на некаторы час спыняўся кароль і вялікі князь Станіслаў Ляшчынскі (тым часам кароль шведскі Карл XII знаходзіўся ў мястэчку Жалудок). Цягам 1769—1832 сіламі манахаў будаваўся мураваны кляштарны корпус (у 1773 было 11 манахаў). У 1769 пачалося будаванне мураванага касцёла, кансекраванага біскупам Валазіцкім у 1790.
У выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай (1795) Васілішкі апынуліся ў складзе Расійскай імперыі, дзе сталі цэнтрам воласці Лідскага павета. Станам на 1829 у мястэчку было 144 будынкі (75 хрысціянскіх і 69 іўдзейскіх). Па здушэнні вызваленчага паўстання ў 1832 расійскія ўлады ліквідавалі кляштар дамініканцаў. На 1863 — 88 жылых дамоў; на 1866 — 244 будынкі, царква, касцёл, сінагога, акруговая сядзіба паліцыі, паштовая станцыя і народная школа (86 вучняў у 1885); на 1895 — 130 двароў. З пачаткам Першай сусветнай вайны ў 1915 мястэчка занялі нямецкія войскі.
Згодна з Рыжскім мірным дагаворам (1921) Васілішкі апынуліся ў складзе міжваеннай Польскай Рэспублікі. Станам на 1921 у мястэчку было каля 275 двароў, гмінная ўправа, касцёл, пошта, кожны аўторак праводзіліся кірмашы. У 1939 Васілішкі ўвайшлі ў БССР, дзе 15 студзеня 1940 атрымалі афіцыйны статус пасёлка гарадскога тыпу і сталі цэнтрам раёна Баранавіцкай вобласці. У 1940 існавалі электрастанцыя (магутнасць 17 кВт), завод вырабу фанеры, 2 паравыя млыны, амбулаторыя, ветэрынарны пункт, клуб, бальніца (на 25 ложкаў), аптэка, пошта і тэлеграф. У Другую сусветную вайну з чэрвеня 1941 да 12 ліпеня 1944 Васілішкі знаходзіліся пад нямецкай акупацыяй. 3 жніўня 1954 статус паселішча панізілі да вёскі, а цэнтр Васілішкаўскага раёна перанеслі ў г.п. Астрына. 20 студзеня 1960 Васілішкаўскі раён скасавалі, вёска ўвайшла ў склад Радунскага, з 25 снежня 1962 — Шчучынскага раёна. Станам на 1970 тут было 300 двароў, на 1 студзеня 2001 — 548.
Інфраструктура
У Васілішках працуюць школа, дашкольная ўстанова, бальніца, дом культуры, бібліятэка, пошта.
Рэнер
Рэнер — прозвішча.
Мамідзі Нісія
Мамідзі Нісія (西矢椛; ) — японская, чэмпіёнка Алімпійскіх гульняў 2020 у жаночых спаборніцтвах па скейтбордынгу ў дысцыпліне «стрыт».
Сакрэтныя матэрыялы Стрэйнджа
Брытанскі містычны тэлесерыял, вытворчасці BBC. Галоўны герой, святар Джон Стрэйндж, які адмовіўся ад свайго сану пасля абвінавачванняў у шматлікіх забойствах, насамрэч учыненых дэманам, збірае пошукавую каманду, мэта якой не дапусціць надалей падобнага. Часам у пошуках дэманаў дапамагае тэхніка, над якой вядзьмарыць Тобі. Часам паранармальныя здольнасці Кевіна, які адчувае зло без усякіх прыбораў.
Сюжэт
Адлучаны ад царквы святар Джон Стрэйндж (Рычард Койл) расследуе серыю таямнічых з’яў і вядзе адчайную барацьбу са злымі дэманамі, якія замахваюцца на душы і жыцці жыхароў маленькага правінцыйнага гарадка. Медсястра Джуд Эткінс (Саманта Янус) — яго верная і таленавітая памочніца, дапамагае Джону высочваць слугаў сатаны, якія хаваюцца пад маскай звычайных людзей. Кожная серыя — новая гісторыя, у якой адбываюцца неверагодныя падзеі і раскрываюцца змрочныя таямніцы, а развязка заўсёды непрадказальная і нечакана.
Мерашыно
Мерашыно́ (, Мерешино) — вёска ў Слуцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Казловіцкага сельсавета.
Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Паўстынскага сельсавета.
Харукова
Харуко́ва (, Харуково) — вёска ў Смаргонскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Каранёўскага сельсавета.
Да 25 чэрвеня 2008 года вёска ўваходзіла ў склад Бялкоўшчынскага сельсавета.
Баварская акадэмія навук
Баварская акадэмія навук (Bayerische Akademie der Wissenschaften, скар. BAdW) — грамадская некамерцыйная арганізацыя, галоўны навукова-даследчы цэнтр Баварыі, член Саюза Акадэмій навук Германіі. Размешчана ў Мюнхене, у былым каралеўскім палацы.
У 2009 годзе акадэмія налічвала 157 правадзейных членаў і 156 членаў-карэспандэнтаў. Акадэмія мае адзім з найбуйнейшых вылічальных цэнтраў Германіі, пры ёй працуе інстытут вывучэння звышнізкіх тэмператур.
Гісторыя
Каралеўская Баварская акадэмія навук была заснавана ў Мюнхене ў 1759 годзе курфюрстам Максіміліянам III Іосіфам і, такім чынам, з’яўляецца адным з найстарэйшых навуковых таварыстваў Еўропы.
Баварская акадэмія навук не мела ўласнага будынка да 1783 года, калі ёй быў перададзены палац «Wilhelminum», які рэквізавалі ў Ордэна езуітаў. У 1944 годзе будынак акадэміі разбураны падчас бамбардзіроўкі. Установы і службы акадэміі размяшчаліся ў мностве невялікіх аўдыторый і бюро пры Мюнхенскім універсітэце, і толькі ў год свайго 200-годдзя (1959) Баварская акадэмія навук атрымала пастаяннае памяшканне ў паўночна-ўсходнім крыле Мюнхенскага палаца.
Структура
Баварская акадэмія навук мае традыцыйную для нямецкіх навуковых таварыстваў структуру. У арганізацыйным плане акадэмія падзяляецца на класы, якіх з дня яе заснавання вылучаецца ўсяго два: Матэматыка-Прыродазнаўчы і Гісторыка-філалагічны. Клас складаецца з камісій і рабочых груп. У складзе Гісторыка-філалагічнага класа 30 камісій, у складзе Матэматыка-прыродазнаўчанавуковага — 10 камісій і рабочых груп. Акрамя таго, 3 камісіі не ўваходзяць у склад класаў і па сваім статусе прыроўненыя да іх: Камісія па гісторыі навукі, Камісія па горных даследаваннях, Пастаянная камісія па інжынерыі і прыкладным прыродазнаўстве. Кіраванне акадэміяй ажыццяўляе Пленум (агульнае сход сапраўдных чальцоў акадэміі), у перапынках паміж скліканні пленума кіраванне акадэміяй ажыццяўляе Праўленне.
Кіраўніком акадэміі з’яўляецца Прэзідэнт, якому непасрэдна падпарадкоўваецца Праўленне, Прэс-служба і Сакратарыят (цэнтральны адміністрацыйны орган Акадэміі з Навукоўцам сакратаром чале).
Allium pallens
Allium pallens — від травяністых раслін сямейства.
Апісанне
Мае адзін яйцападобны клубень. Сцёблы да 50 см вышынёй, круглыя ў перасеку. Лісце доўгае, вузкае, і мясістае. Кветкі званочкавыя, белыя або бледна-фіялетавыя з бачнымі зялёнымі або фіялетавымі жылкамі.
Распаўсюджанне
Паўночная Афрыка: Алжыр; Егіпет; Лівія; Марока; Туніс. Заходняя Азія: Кіпр; Егіпет — Сінай; Ізраіль; Сірыя; Турцыя. Паўднёвая Еўропа: Балгарыя, былая Югаславія; Грэцыя; Італія; Францыя — Корсіка; Партугалія; Гібралтар; Іспанія.
Андрэа дэль Аква
Андрэа дэль А́ква (—) — ваенны інжынер, артылерыст, будаўнік і архітэктар родам з Венецыі.
Біяграфія
Да 1609 года пераехаў у Рэч Паспалітую, працаваў на Галічыне ў заможнай шляхты — Астрожскіх, Сіняўскіх, Заслаўскіх, Замойскіх, Збаражскіх, Канецпольскіх — як будаўнік умацаванняў і фартыфікатар.
У 1620 годзе па ініцыятыве караля Жыгімонта III Вазы пачалося будаўніцтва моцных сцен каталіцкага кляштара Ясна Гара ў горадзе Чэнстахова. Праект быў створаны Андрэа дэль Аква за ўзорам італьянскіх і галандскіх архітэктурных плыняў.
У 1626—1631 гадах кіраваў будаўніцтвам Збаражскага замка, потым браў удзел у будаўніцтве крэпасці ў мястэчку Ягільніца (сёння вёска Чорткіўскага раёна).
Здбудаваў касцёл у Замосці пасля пажару 1633 года.
У 1630—1635 прымаў удзел у праектаванні і будаўніцтве гарадскіх умацаванняў у Бродах, і ў (1635—1640) палацу в Падгорцах.
У 1652 г. выканаў праект паляпшэння гарадскіх умацаванняў Львова.
Быў аўтарам кніг па пытаннях архітэктуры і будаўніцтва. Жыў у Львове на вул. Тэатральнай у будынку № 8.
Лынтупка (прыток Страчы)
Лы́нтупка — рака ў Беларусі, у Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці і Мядзельскім раёне Мінскай вобласці, правы прыток ракі Страча (басейн Нёмана).
Даўжыня ракі 23 км, у тым ліку па тэрыторыі Пастаўскага раёна — 21 км. Плошча вадазбору 57 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 2,5 ‰. Пачынаецца каля вёскі Вялічкі Пастаўскага раёна, цячэ па лясістых схілах Свянцянскіх градаў, упадае ў Страчу за 1 км на захад ад возера Балдук.
Сярод парку ў гарадскім пасёлку Лынтупы на рацэ створаныя 4 сажалкі, злучаныя каналамі.
IC 304
IC 304 — галактыка тыпу Sb (кампактная выцягнутая галактыка) у сузор’і Персей.
Білгарайскі павет
Білгарайскі павет (Powiat biłgorajski) — павет у Польшчы, уваходзіць у склад Люблінскага ваяводства. Утвораны ў 1999 годзе. Цэнтр павета — горад Білгорай. Займае плошчу 1677,79 км². Насельніцтва павета складае 102 тыс. чалавек (на 2018 год).
IC 304
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Баталі (прыпыначны пункт)
Баталі́ (, Батали)  — прыпыначны пункт Віцебскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Размешчаны ў вёсцы Баталі; на лініі Езярышча — Віцебск, паміж станцыяй Залучча і прыпыначным пунктам Доўжа.
Франопаль (Пастаўскі раён)
Франо́паль (, Франополь) — вёска ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Навасёлкаўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах фальварак у складзе гміны Груздава, з 1927 года ў складзе гміны Лучай Пастаўскага павета Віленскага ваяводства.
Джэймс (востраў, Гамбія)
Востраў Джэймс (James Island) — невялікі фортыфікаваны астравок на рацэ Гамбія, прыкладна ў 30 км ад упадзення яе ў Атлантычны акіян.
Гісторыя
Першае ўмацаванае паселішча еўрапейцаў на востраве было заснавана герцагствам Курляндскім у 1651 годзе.
Востраў Святога Андрэя быў не адзінай заморскай калоніяй герцагства (Калонія на востраве Табага існавала на працягу 1654—1659, і паўторна ў 1660—1689).
У 1661 годзе востраў быў захоплены англічанамі, якія далі яму сучасная назва. Выкарыстоўваўся як база, для вывазу з Заходняй Афрыкі золата, слановай косці і чорных нявольнікаў.
У 1695 годзе форт Джэймс быў захоплены Францыяй. Быў вернуты Англіі ў 1697 годзе, затым ізноў адышоў Францыі ў 1702 годзе. У 1779 годзе форт быў закінуты.