cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ФК Інтэрнацыянале Мілан
Фан-клуб
Самае гарачае суперніцтва з заўзятарамі «Ювентуса», які з 1960-х гадоў дае жыццё «Дэрбі Італіі». А таксама з «Міланам», гэтак званае «Міланскае дэрбі». Менавіта ў гэтых двух матчах назіраецца самая вялікая наведвальнасць. Яшчэ ёсць моцнае суперніцтва з «Напалі», «Аталантай», «Ромай».
Стадыён
Стадыён, на якім каманда «Інтэр» гуляе свае матчы, завецца «Джузэпэ Меаца» умяшчальнасцю ў 85 700 месцаў. Гэта муніцыпальны стадыён, бо на ім гуляе яшчэ адна каманда — «Мілан». Традыцыйна заўзятары «Мілана» садзяцца на паўднёвым сектары (Curva Sud), а заўзятары «Інтэрнацыянале» садзяцца на паўночны сектар (Curva Sud).
Будаўніцтва стадыёна было пачата ў снежні 1925 года. Урачыстае адкрыццё адбылося 19 верасня 1926 года, калі «Інтэр» перамог «Мілан» з лікам 6:3. Першапачаткова стадыён быў названы «Сан-Сіра» — назва раёна, у якім ён быў пабудаваны. У 1981 годзе будынак быў названы ў гонар знакамітага іграка «Інтэра» — Джузэпэ Меаца. Нягледзячы на гэта, аматары футбола часцяком выкарыстоўваюць простую і арыгінальную назву стадыёна.
Паводле класіфікацыі УЕФА «Сан-Сіра» з’яўляецца адным з 26 стадыёнаў рэйтынгу ў 5 зорак (найвышэйшы клас).
Склад
Станам на жнівень 2023 года.
Дасягненні
* Прысуджаны па рашэнні суда ў выніку Кальчаполі, першапачаткова быў выйграны «Ювентусам»
Храм Хрыста Збавіцеля (Боркі)
Храм Хрыста Збавіцеля — страчаны кафедральны храм у руска-візантыйскім стылі, узведзены ў 1891—1894 гадах у сяле Боркі (Харкаўская губерня) на месцы крушэння імператарскага цягніка ў 1888 годзе.
Праект храма распрацаваў акадэмік архітэктуры Роберт Робертавіч Марфельд, а ўзвядзенне храма вялося на сродкі мясцовага фабрыканта І. Вароніна. У цырымоніі закладкі сабора ўдзельнічалі імператрыца Марыя Фёдараўна, цэсарэвіч Мікалай Аляксандравіч і іншыя члены царскай сям'і. Храм быў разлічаны на 1400 чалавек і ўяўляў сабой велічную будову, з трох бакоў акружаную крытай галерэяй і ўвянчаную велізарным залатым купалам. Уся знешняя пазалота храма і капліцы была выканана сусальным золатам. Да Боркаўскага храма ўзыходзіць архітэктурнае рашэнне шматлікіх іншых цэркваў пачатку XX стагоддзя, уключаючы Богаяўленскі храм у Санкт-Пецярбургу і саборную царкву ў Харбіне.
Падчас Вялікай Айчыннай вайны храм загарэўся, абрынуўся залаты купал. Храм і суседняя капліца былі канчаткова падарваны ў канцы вайны. У наш час адноўлена толькі капліца Спасу, якая знаходзілася ў 60 м ад храма.
Язьменка
Я́зьменка — возера ў Расонскім раёне Віцебскай вобласці, за 28 км на паўночны ўсход ад гарадскога пасёлка Расоны, за 5 км на паўночны ўсход ад вёскі Галубова, у басейне ракі Дрыса.
Плошча паверхні 0,06 км². Даўжыня 0,38 км, найбольшая шырыня 0,22 км. Даўжыня берагавой лініі 0,95 км.
Схілы катлавіны невыразныя, вакол возера лес, уздоўж берагавой лініі паласа забалочанай поймы.
Рэдзька (Мазырскі раён)
Рэ́дзька (, Редька) — вёска ў Мазырскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Прудкоўскага сельсавета.
Спіс аб’ектаў PGC (952001—953000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (952001—953000)
Мышкавічы (Кіраўскі раён)
Мы́шкавічы (, Мышковичи) — аграгарадок у Кіраўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Мышкавіцкага сельсавета. Размешчаны за 6 км на поўдзень ад Кіраўска, 93 км ад Магілёва. Цэнтр калгасу «Рассвет» імя К. П. Арлоўскага.
Гісторыя
У XIX стагоддзі — у Качэрыцкай воласці Мінскай губерні. Належала Н. Ф. фон Гоер. У 1908 годзе было 90 двароў, 678 жыхароў.
Адзін з эксперыментальна-паказальных пасёлкаў на Беларусі. Забудоўваецца паводле генплана 1970 года (інстытут «Белдзіпрасельбуд», архітэктар Т. Галіёта, карэкціроўка 1980 г.). Будаўніцтва вядзецца на свабоднай тэрыторыі і на месцы старой забудовы. Вызначаецца функцыянальным заніраваннем тэрыторыі, кампактнасцю забудовы, высокім узроўнем добраўпарадкаванасці. Планіровачную структуру вёскі вызначаюць асноўныя вуліцы Цэнтральная, перпендыкулярная да яе Палацавая і ўтвораная на іх скрыжаванні цэнтральная плошча — адміністрацыйна-грамадскі і культурны цэнтр. Плошчу фармуюць: двухпавярховы адміністрацыйны будынак праўлення калгасу, Палац культуры (1975, архітэктар Г. Заборскі), шасціпавярховы гатэль, гандлёвы цэнтр з рэстаранам, крамамі, помнік К. П. Арлоўскаму.
Белая (Мазырскі раён)
Бе́лая (, Белая) — аграгарадок (да 2009 г. вёска ) у Мазырскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Скрыгалаўскага сельсавета.
Да 1974 года ўваходзіла ў склад Слабадскога сельсавета.
Жахавічы
Жа́хавічы (, Жаховичи) — вёска ў Мазырскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Скрыгалаўскага сельсавета.
Кварцавы гадзіннік
Кварцавы гадзіннік — асабліва дакладны гадзіннік, у якім для адліку часу выкарыстоўваюцца ваганні кварцавага рэзанатара. Ваганні рэзанатара ўзбуджаюцца кварцавым генератарам. Кварцавы гадзіннік мае таксама дзялільнік частаты (дазваляе атрымліваць нізкачастотныя сігналы дакладнага часу) і лічыльнік імпульсаў. З дапамогай кварцавага гадзінніка вымяраюць інтэрвалы часу з адноснай хібнасцю да 10-10.
Іаган Вільгельм фон Фюрстэнберг
Іаган Вільгельм фон Фюрстэнберг (Johann Wilhelm von Fürstenberg, 1500, Нехайм — не раней 1568, Яраслаўль) — перадапошні ландмайстар Тэўтонскага ордэна ў Лівоніі і кіраўнік Лівонскай канфедэрацыі (чэрвень 1557 — верасень 1559 г.).
Біяграфія
Вільгельм фон Фюрстэнберг нарадзіўся ў сям’і нехаймскага служачага Вільгельма і Сафіі фон Віттэн. Ва ўзросце каля 14-16 гадоў быў адпраўлены на выхаванне ў Тэўтонскі ордэн, што было шырока прынята для малодшых сыноў дваран Вестфаліі. У 1523 годзе Вільгельм стаў чашнікам у крэпасці Ашераден. У 1535—1554 гадах быў комтурам Дынабурга, дзе яму прыходзілася часта ўладжваць прыгранічныя канфлікты з суседнім Вялікім княствам Літоўскім. У 1554—1557 гадах быў комтурам Феліна. У 1556 годзе заняў пасаду намесніка ландмайстара Генрыха фон Галена. Рэальная ўлада ўжо тады знаходзілася ў руках Фюрстэнберга ў сувязі са старасцю Галена.
Палітыка Фюрстэнберга была накіравана на атрыманне незалежнасці ордэна, ўзраслі дыпламатычныя кантакты з Даніяй і Швецыяй. Калі ў 1556 годзе з’явілася пагроза пераўтварэння арцыбіскупства Рыжскага ў свецкую дзяржаву, Вільгельм прыбыў у Рыгу з войскам і ўзяў біскупа ў палон. Аднак, пад ціскам з боку Вялікага княства Літоўскага ён быў вымушаны адступіць. Акрамя таго, загад пакінуць Рыгу паступіў у 1557 годзе і ад імператара Свяшчэннай Рымскай імперыі Фердынанда I.
20 мая 1557 года Вільгельм фон Фюрстенберг стаў пераемнікам памерлага Галена на пасадзе ландмайстара, а 14 верасня таго ж года заключыў саюз з польскім каралём і вялікім князем літоўскім Жыгімонтам II Аўгустам. У адказ на гэта рускі цар Іван IV Грозны ў студзені 1558 года пачаў вайну з ордэнам. Армія ордэна была слабой. Пошукі Фюрстенберг дапамогі ў Швецыі, Даніі, Свяшчэннай Рымскай імперыі, а пазней і ў Літве апынуліся марнымі. Рускія войскі ўзялі Нарву і Дорпат.
Намеснікам Вільгельма фон Фюрстэнберга быў Готхард Кетлер, таксама выхадзец з Вестфаліі. Фільгельм працягваў спадзявацца на дапамогу Швецыі і Даніі, Кетлер жа выказваўся за супрацоўніцтва з Жыгімонтам II. Фюрстенберг пацярпеў крах, тады як Кетлеру атрымалася часова стабілізаваць ваенную сітуацыю — з гэтага часу вядучая роля ў палітыцы ордэна перайшла да яго. Праз тэрытарыяльныя саступкі і пераход ордэна пад пратэктарат атрымалася заключыць саюз з Жыгімонтам II, а таксама са Швецыяй. Як следства, Фюрстенберг на ландтаге ў Вендене быў вымушаны адрачыся ад пасады на карысць Кетлера. Аднак Вільгельм захаваў ключавыя пасады ў ордэне. У красавіку 1560 года ён зноў стаў кіраўніком вялікага комтурства Феліні, які быў моцнай і важнай крэпасцю.
У тым жа годзе рускія войскі аблажылі Фелін. Вільгельму фон Фюрстенберг 2 тыдні ўдавалася трымаць абарону, але мяцеж і здрада наймітаў вымусілі яго здаць крэпасць, у жніўні 1560 года ён быў узяты ў палон. 5 сакавіка 1562 года тэрыторыі ордэна былі секулярызаваныя і створана Герцагства Курляндыі і Семігаліі на чале з Кетлерам, залежнае ад Вялікага княства Літоўскага. Вільгельм быў дасланы ў рускі горад Любім. Дыпламатычныя намаганні Тэўтонскага ордэна вызваліць яго з палону ні да чаго не прывялі. Апошнім паведамленнем пра яго стала прашэнне ордэна аб яго вызваленні ад 2 студзеня 1568 года.
Браданок
Браданок — возера ў Расонскім раёне Віцебскай вобласці, за 26 км на паўночны ўсход ад гарадскога пасёлка Расоны, за 2,2 км на ўсход ад вёскі Вароніна, каля мяжы з Пскоўскай вобласцю, у басейне ракі Дрыса.
Плошча паверхні 0,07 км². Даўжыня 0,65 км, найбольшая шырыня 0,2 км. Даўжыня берагавой лініі 1,15 км.
Схілы катлавіны на захадзе і ўсходзе вышынёй да 10 м, на поўдні забалочаная даліна ручая, які ўпадае з возера Бродна. На поўначы выцякае ручай у возера Язна (Пскоўская вобласць).
Касцёл Імя Найсвяцейшай Дзевы Марыі (Мураваная Ашмянка)
Архітэктура
У архітэктуры сналучаюцца рысы стыляў барока і класіцызму. Прамавугольны ў плане, зальнага тыпу, з трохраннай алтарнай часткай, трансептам і дзвюма сакрысціямі. Асноўны аб’ём і крылы трансепту накрыты двухсхільнымі з вальмамі над алтаром, сакрысціі — аднасхільнымі дахамі. Галоўны фасад і тарцы трансепту завяршаюць трохкуныя франтоны з цыбулепадобнымі купалкамі на глухіх барабанах. Сцены гарызантальна ашаляваныя, вокны прамавугольныя з простымі ліштвамі. Памяшканні інтэр'еру перакрытыя люстранымі скляпеннямі (у асноўным аб’ёме на падоўжных бэльках і калонках). Алтарнае памяшканне адкрываецца ў залу вялікім прамавугольным, хоры — трайным арачным праёмамі. Сцены і столь гарызантальна ашаляваныя.
Інтэр’ер упрыгожаны выкананай у другой палове XIX ст. паліхромнай размалёўкай: гірлянды з лістоў аканта, лілей і стужак з літургічнымі надпісамі, фігуры архангелаў, арнамент з залатых каласоў, зялёных і сініх гронак вінаграду. Тры разныя драўляныя алтары, выкананыя ў стылі ракако.
Галоўны алтар на невысокім цокалі, двух’ярусны з трохвугольным завяршэннем, упрыгожаны драўляным разным абрамленнем з завіткоў-валют, ракайляў, казачных раслін, паўфігур атлантаў з царскімі каронамі-капітэлямі на галаве і фігурак укленчаных анёлаў (фланкіруюць другі ярус і наверша алтару). На капітэлях і ракайлях захавалася першапачатковая пазалота. Бакавыя алтары па кампазіцыі нагадваюць галоўны, але меншыя памерам і больш сціплыя па дэкоры.
Каля касцёлу стаіць двух’ярусная квадратная ў плане брама-званіца. Ніжні ярус зрубны з бакавымі памяшканнямі абапал праходу, верхні — каркасны, прарэзаны арачнымі праёмамі, прасценкі паміж якімі аздобленыя рустоўкай, завершаныя нізкім шатровым дахам, увенчаным шлемападобнай галоўкай на васьміграннай аснове.
Райтарыя
Райтарыя, рэйтары (Reiter — «вершнік», скарачэнне ад Schwarze Reiter — «чорныя вершнікі») — від наёмнай кавалерыі ў войсках еўрапейскіх краін у 16-18 стст. Назва «чорныя коннікі» першапачаткова выкарыстоўвалася ў адносінах да конных наймітаў з Паўднёвай Германіі, якія з'явіліся ў гады Шмалькальдэнскай вайны паміж германскімі каталікамі і пратэстантамі.
Прыйшлі на змену цяжкай рыцарскай конніцы. Мелі на ўзбраенні агнястрэльную зброю (стрэльбу або карабін, пісталеты), палашы, а часам і дзіду; насілі шлемы і нагрудныя латы. Рэйтары разам з кірасірамі і драгунамі выкарыстоўваліся для нанясення вырашальных удараў суперніку. Вялі атаку шчыльнымі баявымі парадкамі. Арганізацыю і тактыку вядзення бою распрацаваў Морыс Аранскі ў нідэрландскай арміі. Рэйтары складаліся пераважна з немцаў і служылі ў пастаянных наёмных войсках Польшчы, Швецыі, нямецкіх дзяржаў.
Касцёл Святога Міхаіла Арханёла і кляштар езуітаў (Мсціслаў)
Касцёл Святога Міхаіла Арханёла і кляштар езуітаў — каталіцкі сакральны комплекс у Мсціславе. Помнік архітэктуры сталага барока. Пабудаваны ў 1730—1738 гг., перабудаваны ў першай палове XIX ст. пад Мікалаеўскі сабор.
Гісторыя
Былы езуіцкі кляштар з прыналежнымі да яго пабудовамі заснаваны ў пачатку XVII ст. па загадзе караля Жыгімонта ІІІ Вазы. Калегіум заснаваны згодна з дакументам 1711 г. У 1730 г. настаяцель Ян Навамірскі заклаў камень пад новы мураваны касцёл, будаўніцтва якога завяршылася ў 1738 г.
Анатоль Даміянавіч Шыбнёў
Анатоль Даміянавіч (Дзям’янавіч) Шыбнёў (, Пецярбург —, Мінск) — беларускі савецкі мастак-жывапісец, заслужаны дзеяч мастацтваў БССР (1963). Сын мастака Даміяна Шыбнёва, бацька мастака Яўгена Шыбнёва.
Касцёл Святога Міхаіла Арханёла і кляштар езуітаў (Мсціслаў)
Гісторыя
У 1817 г. касцёл апісваўся як «даволі пышны» з дзвюма вежамі, накрыты гонтай. Калегіум — мураваны двухпавярховы, гонтай накрыты, значнага рамонту не патрабаваў. Іншыя мураваныя пабудовы: канвікт (пансіён), аптэка, школа, — даволі прыстойныя і абсталяваныя. Драўляныя будынкі свірна, стайні патрабавалі рамонту.
Пасля скасавання ордэна езуітаў (1820 г.) касцёл стал прыходскім; у 1842 г. (1833 г.) перабудаваны пад Мікалаеўскі сабор, кляштар — пад Мікалаеўскі манастыр; потым будынкі манастыра прызначаны пад духоўнае вучылішча Тупічэўскага манастыра.
Анатоль Даміянавіч Шыбнёў
Біяграфія
З 1929 па 1934 г. вучыўся ў Адэскім мастацкім інстытуце.
Сяўцовыя
Сяўцовыя (Charadriidae) — сямейства птушак атрада сеўцападобных.
Анатоль Даміянавіч Шыбнёў
Біяграфія
У 1940 годзе скончыў Інстытут жывапісу, скульптуры і архітэктуры імя І. Я. Рэпіна ў Ленінградзе. Настаўнікамі яго былі Ісак Бродскі, Уладзімір Сяроў,,. Па заканчэнні быў накіраваны на працу ў Брэст.
Сяўцовыя
Апісанне
Малыя і сярэдніх памераў птушкі, засяляюць берагі вадаёмаў і вільготныя тэрыторыі. Дзюба параўнальна кароткая, вочы адносна вялікія. Палавы дымарфізм слабы. Гняздо на зямлі. Адрозніваецца 54-66 відаў.
Касцёл Святога Міхаіла Арханёла і кляштар езуітаў (Мсціслаў)
Гісторыя
У 1838 г. быў складзены каштарыс на капітальны рамонт будынка калегіума. Прадугледжвалася разабраць аварыйныя ўчасткі сцен і змураваць нанава, перарабіць нанава аконныя і дзвярныя праёмы, падлогу, скляпенні, галандскія печы, дах накрыць жалезам. У 1841—1842 гг. асноўныя рамонтныя работы былі выкананы. Пабудаваны двухпавярховы корпус для манахаў, над адным са старых будынкаў надбудаваны другі паверх, манастыр абгароджаны мураванай сцяной з трыма капліцамі на вуглах. У 1859 г. у аднапавярховым флігелі размясцілася мсціслаўскае казначэйства. У сакавіку 1877 г. мсціслаўскі Мікалаеўскі другакласны мужчынскі манастыр быў скасаваны, замест яго заснаваны бялыніцкі. Мікалаеўская царква стала гарадскім саборам. У 1897 г. адрамантаваны будынак вучылішча і наглядчыцкі корпус з перамуроўкай сцяны памерам 6-7 аршын. У 1909 г. адбываўся рамонт Мікалаеўскага сабора. Пры наведванні ў 1913 г. епіскапам Магілёўскім і Мсціслаўскім Канстанцінам г. Мсціслава адзначалася, што Мікалаеўскі сабор «и по наружному виду, и по внутреннему убранству и необыкновенной чистоте оставляет впечатление весьма отрадное: видна любовь к церковному благолепию и благоукрашению храма…».
У час Вялікай Айчыннай вайны касцёл быў напалову зруйнаваны, былі знішчаны інтэр'еры. Пасля 1945 г. будынак часткова адрамантаваны і прыстасаваны пад раённы Дом культуры. З 2000 г. знаходзіцца ў стадыі рэстаўрацыі, але працы спыніліся на этапе кансервацыі. Касцёл стаіць замураваны.
Касцёл
Касцёл — двухнефная мураваная базіліка з трансептам і дзвюхвежавым галоўным фасадам. Цэнтральны неф завершаны масіўнай паўкруглай алтарнай апсідай. Дзвух'ярусныя крылы трансепту ўрэзаныя ў высокія бакавыя нефы. Галоўны фасад падзелены на два ярусы вузкім карнізам і завершаны развітым антаблементам са ступеньчатым атыкам у цэнтры і чацверыковымі вежамі па баках (верхнія ярусы не зберагліся). У 1842 г. надбудаваны вялікі драўляны купал на цыліндрычным светлавым барабане (не захаваўся). Сцены аздобленыя шырокімі пілястрамі. Праёмы з паўцыркульнымі і лучковымі завяршэннямі.
Інтэр'ер
Унутры касцёла магутныя калоны з пілястрамі злучаныя папружнымі аркамі падзяляюць храм на тры нефы. У паўночна-заходняй частцы размешчаныя высокія хоры. Памяшканне над хорамі, нефы і бакавыя алтары перакрытыя крыжовымі скляпеннямі, у апсідзе — конха з распалубкамі.
Кляштар
Да касцёла прылягаюць з паўночнага боку галоўнага фасада аднапавярховы мураваны будынак аптэкі, з паўднёвага каля апсіды двухпавярховы прамавугольны ў плане корпус калегіума. Два вуглы будынку і сярэдзіна паўночна-ўсходняй сцяны ўмацаваныя магутнымі контрфорсамі. Сістэма планіроўкі калідорная з аднабаковым размяшчэннем памяшканняў. Калідор і пакоі першага паверху перакрытыя крыжовымі скляпеннямі, другога — плоскай столлю, ва ўсходнім куце размешчаная вузкая двухмаршавая лесвіца.
Анатоль Даміянавіч Шыбнёў
Біяграфія
У 1941 годзе знаходзіўся ў нямецкім палоне.
З 1944 года стала жыў і працаваў у Мінску.
У 1945 годзе ўступіў у Саюз мастакоў БССР.
Удзельнік мастацкіх выставак з 1936 года.
Творчасць
Працаваў пераважна ў галіне станковага жывапісу ў жанрах тэматычнай карціны, партрэта, пейзажа.
Творы знаходзяцца ў Нацыянальным мастацкім музеі Рэспублікі Беларусь, фондзе Беларускага саюза мастакоў.
Хранометр
Хранометр — асабліва дакладны гадзіннік. Выкарыстоўваецца для захоўвання часу (напрыклад, у навігацыі для захоўвання часу пачатковага мерыдыяна пры вызначэнні геаграфічнай даўгаты), пры геадэзічных і картаграфічных работах.
Асаблівасці механічнага хранометра: свабодны (хранаметрычны) спуск, які забяспечвае дакладнасць ходу; біметалічны разразны вобад кола балансу, што дазваляе захоўваць пастаянны перыяд ваганняў балансу пры змене тэмпературы; спецыяльнае прыстасаванне для выраўноўвання моманту завадной спружыны. Каб пазбегнуць уплыву вібрацый (амартызацыі), хранометр устанаўліваюць на спецыяльныя прыстасаванні (напрыклад, марскія хранометры — на карданным падвесе, які забяспечвае гарызантальнае становішча хранометра хранометра пры гайданцы). У 1970-я гады пашырыліся электронна-механічныя і электронныя кварцавыя хранометры, якія не патрабуюць амартызацыі, бо не маюць рухомых элементаў. Схема іх прыкладна такая, што і ў кварцавых гадзінніках. Забяспечваюць дакладнасць да дзясятых доляў секунды за суткі.
Квасоўка
Квасо́ўка (, Квасовка) — аграгарадок у Гродзенскім раёне, за 15 кіламетраў на поўдзень ад Гродна, на аўтадарозе Гродна — Лунна. Цэнтр сельсавета (з 1967 года ). Цэнтр мастацкіх рамёстваў.
Рэфармацыя ў Францыі
Прыхільнікаў кальвінізму ў Францыі называлі гугенотамі. У адрозненне ад многіх іншых краін Еўропы, яны не займалі пэўнай геаграфічнай тэрыторыі; ачагі кальвінізму былі раскіданы па ўсёй тэрыторыі краіны. Гэта абумоўлівала асабліва бязлітасны, братазабойчы характар Рэлігійных войнаў у Францыі.
Кальвінісцкая рэфармацыя
Сітуацыя з Рэфармацыяй у Францыі ў некаторым плане нагадвала нямецкую, хоць цэнтральная ўлада была мацнейшай, тым не менш некаторыя правінцыі карысталіся правамі значнай аўтаноміі, асабліва на поўдні, так што на поўдні і Французскай Навары пратэстанцкі рух быў першапачаткова моцным. Акрамя таго, арыстакратыя таксама ўвесь час імкнулася інтрыгаваць і саслабляць манархію. Рэлігійныя пытанні змешваліся з палітычнымі памкненнямі. Кіруючыя дынастыі, спачатку Валуа ад Францыска I да Генрыха III, а затым Бурбоны, пачынаючы з Генрыха IV, імкнуліся ўмацаваць стабільнасць краіны і трона, згладжваючы рэлігійную варожасць або пасродкам выгнання меншасцей, або верацерпнасцю.
Калі ў Францыі пачалі распаўсюджвацца лютэранскія ідэі, Францыск I, які не вітаў ерасі, не быў паслядоўны ў іх прыгнечанні, яго палітыка залежала ад таго, ці хацеў ён палітычнага саюза з Папам, з туркамі ці з нямецкімі лютэранамі. У 1534 годзе ў прадвесці крызісу ў Парыжы з'явіліся ўлёткі, якія груба крытыкавалі імшу. Гэта выклікала жорсткія рэпрэсіі. Біскуп Брысанэ скарыўся. Фарэль бег у Жэневу, Лефеўр у Страсбург, Кальвін — у Базель. Пры Генрыху II, сыне Францыска, ганенні ўзмацніліся, асабліва ў 1559 годзе, калі Францыя і Іспанія заключылі мір і кожная з краін змагла заняцца прыгнечаннем ерасяў у сябе дома. Праследаванні гугенотаў, як называлі пратэстантаў у Францыі, былі б яшчэ больш жорсткімі, калі б не смерць караля на турніры.
Амбуазская змова
Пасля смерці Генрыха II суперніцтва арыстакратычных кланаў за ўплыў на яго слабых сыноў стала ўсё часцей набываць рэлігійнае адценне. Каралеўскую ўладу, у сваёй палітыцы якая вагалася, то, імкнучыся выкараніць пратэстантаў, то цалкам прызнаць іх правы, з двух бакоў атачалі радыкальныя прадстаўнікі двух арыстакратычных родаў, для якіх пытанні рэлігіі ўяўлялі выключную важнасць. Дом Гізаў быў настолькі каталіцкім, што выступаў за прыцягненне іспанскай дапамогі, а сямейства адмірала Каліньі настолькі гугеноцкім, што выступала за прыцягненне англічан і нават немцаў. Пры Францыску II Гізы былі блізкія да ўлады, паколькі маці жонкі караля, Марыі Сцюарт, была Марыя дэ Гіз. Гугеноты, прадбачачы рэпрэсіі, выношвалі план Амбуазскай змовы, меркавалага забойства лідараў партыі Гізаў і захоп улады домам Бурбонаў. Аднак змова правалілася.
Рэлігійныя войны
Праз два гады (1574) Карла IX змяніў на троне яго брат, Генрых III. Паколькі ўсе дзеці Генрыха III памерлі, яго спадчыннікам станавіўся Генрых Наварскі. Нашчадкі Францыска Гіза не маглі з гэтым змірыцца і прапанавалі трон кардыналу Карлу Бурбону, дзядзьку Генрыха Наварскага. У 1585 годзе Папа Сікст V пазбавіў Генрыха Наварскага права на атрыманне прастола ў спадчыну. Генрых III заключыў саюз з Генрыхам Наварскім, а Генрых Гіз вырашыў змагацца ваеннымі метадамі і ўвёў войскі ў Парыж, аднак не змог дамовіцца з парыжанамі. У кастрычніку 1588 года ў Парыжы былі скліканы Генеральныя Штаты, якія прынялі рашэнне спыніць вайну. Генрых Гіз не пагадзіўся на гэта, за што быў забіты па загадзе Генрыха III, які, аднак, неўзабаве таксама быў пазбаўлены жыцці фанатычным каталіком Жакам Клеманам.
Пачалося ваеннае супрацьстаянне паміж Генрыхам Наварскім і Гізамі. Тры месяцы войскі Генрыха абложвалі Парыж, за сценамі якога хаваліся прадстаўнікі Каталіцкай лігі. Супрацьстаянне скончылася тым, што Генрых Наварскі пагадзіўся прыняць каталіцтва (прамовячы пры гэтым легендарную фразу "Парыж варты імшы") і ў лютым 1594 года быў каранаваны пад імем Генрыха IV.
Надаткі
Нада́ткі (, Надатки) — вёска ў Мазырскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Скрыгалаўскага сельсавета.
Да 1974 года ўваходзіла ў склад Слабадскога сельсавета.
Чысць
Чысць — тапонім.
Ясянец (Мазырскі раён)
Ясяне́ц (, Ясенец) — вёска ў Мазырскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Скрыгалаўскага сельсавета.
Лешня (Мазырскі раён)
Ле́шня (, Лешня) — вёска ў Мазырскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Скрыгалаўскага сельсавета.
Гісторыя
Выяўлены археолагамі курганны могільнік X—XII стагоддзяў сведчыць пра засяленне гэтых месцаў з даўніх часоў. Па пісьмовых крыніцах вядома з пачатку XVIII стагоддзя як вёска ў Мазырскім павеце Менскага ваяводства Вялікага княства Літоўскага.
Пасля другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793) увайшла ў склад Расійскай імперыі. У 1883 годзе пабудавана капліца.
Чысцякоў
Чысцякоў — рускае прозвішча.
Цвяткоў
Цвяткоў — прозвішча.
Рудня (Скрыгалаўскі сельсавет)
Ру́дня (, Рудня) — вёска ў Мазырскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Скрыгалаўскага сельсавета.
Чысць (балота)
Чысць — балота ў Вілейскім (5000 гектараў) і Маладзечанскім (1500 гектараў) раёнах Мінскай вобласці, у вадазборах рэк Уша і Ілія.
Балота нізіннага (76 %), вярховага (17 %) і мяшанага (7 %) тыпаў. Плошча 6500 гектараў, у межах прамысловага пакладу 4000 гектараў. Глыбіня торфу да 6,3 метраў, сярэдняя 1,8 метраў. Пасля спынення здабычы торфу на паліва землі рэкультываваныя, перададзены пад сельскагаспадарчае выкарыстанне (ворыва і сенажаць)
Буда Казіміраўская
Бу́да Казімі́раўская (, Буда Казимировская) — вёска ў Мазырскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Слабадскога сельсавета.
Дагдскі край
Да́гдскі край (Dagdas novads) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на поўдні Латвіі ў вобласці Латгалэ. Край складаецца з дзесяці валасцей і горада Дагда, які з'яўляецца цэнтрам края.
Геаграфія
Край размешчаны на паўднёвым усходзе рэспублікі. На захадзе мяжуе з Агланскім краем, на паўночным захадзе — з Рэзэкненскім краем, на поўначы — з Лудзенскім, на паўночным усходзе — з Зілупскім, на поўдні — з Краслаўскім краем, на ўсходзе — з Верхнядзвінскім раёнам Віцебскай вобласці Беларусі. Мяжа з Беларуссю амаль поўнасцю праходзіць па рэках Сар’янка, Сінюха (Зілупэ), Асуніца, Акціца і Тоўша.
Гісторыя
Першапачаткова тэрыторыя края падпарадкоўвалася Лівонскаму ордэну.
Пасля заканчэння Лівонскай вайны ваколіцы сучаснай Дагды апынуліся ў складзе Інфлянтаў — асаблівай адміністрацыйна-тэрытарыяльнай адзінкі пад уладай ВКЛ, якая пасля заключэння Люблінскай уніі стала кандамініумам Кароны і ВКЛ. З 1621 года ў выніку перайменавання тэрыторыя сучаснага Дагдскага края патрапіла ў адпаведнае ваяводства.
З 1772 года ў выніку Першага падзелу Рэчы Паспалітай тэрыторыя адзінкі была падзелена паміж Дынабургскім (пазней перайменаваны ў Дзвінскі) і Рэжыцкім паветамі Беларускай губерні (пазней перайменавана ў Віцебскую).
18 лістапада 1918 года з набыццём Латвіяй незалежнасці край стаў часткай Латвіі. Край быў утвораны 1 ліпеня 2009 года ў выніку латвійскай адміністрацыйна-тэрытарыяльнай рэформы з часткі Краслаўскага раёна.
Насельніцтва
Насельніцтва на 1 студзеня 2010 года склала 9397 чалавек. Плошча края займае 948,8 км².
Нацыянальны склад
Нацыянальны склад насельніцтва края па выніках перапісу насельніцтва Латвіі 2011 года размеркаваны такім чынам :
Транспарт
Праз тэрыторыю адзінкі праходзяць аўтадарогі мясцовага ўзроўню, якія звязваюць Дагду з іншымі паселішчамі края, а таксама з навакольнымі краямі.
Шыбнёў
Шыбнёў — прозвішча.
Англійская Прэм’ер-ліга 2015/2016
Англійская Прэм'ер-ліга 2015/16 — 24-ы сезон Англійскай Прэм'ер-лігі з моманту яго заснавання ў 1992 годзе. Лёсаванне календара турніру адбылася 17 чэрвеня 2015. Сезон пачаўся 8 жніўня 2015 і скончыўся 17 мая 2016.
Вялікія Зімовішчы
Вялі́кія Зімо́вішчы (, Великие Зимовищи) — аграгарадок у Мазырскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Слабадскога сельсавета.
Англійская Прэм’ер-ліга 2015/2016
Чэмпіёнам Англіі ўпершыню ў сваёй гісторыі стаў клуб «Лестэр Сіці».
Чысць (пасёлак)
Чысць (, Чисть) — пасёлак у Маладзечанскім раёне Мінскай вобласці. З’яўляецца цэнтрам Чысцінскага сельсавета. Размешчаны за 19 км на паўднёвы ўсход ад Маладзечна, за 60 км ад Мінска, за 3 км ад чыгуначнай станцыі Уша.
Гісторыя
У 1955 годзе ў вёсцы пачалося будаўніцтва жылля для працаўнікоў торфапрадпрыемства "Краснае". З 1995 года—пасёлак.
Інфраструктура
У пасёлку знаходзяцца заводы ААТ "Кіруючая кампанія холдынга «Забудова»", якія вырабляюць будаўнічыя матэрыялы. Таксама ў склад холдынга ўваходзяць будаўнічае і праектнае прадпрыемствы. У Чысці працуюць СП «Шклолюкс», зверагаспадарка «Чысць», ЖКГ, дом культуры, бібліятэка, сярэдняя і музычныя школы, бальніца, амбулаторыя і аптэка, 2 дзіцячых садкі, аддзяленні сувязі і банку.
Вандом
Вандо́м (Vendôme) — горад у дэпартаменце Луар і Шэр, цэнтральная Францыя, прыблізна за 30 км на поўнач ад Блуа, на рацэ Луар, якая дзеліць Вандом на дзве часткі. Насельніцтва — 17 707 жыхароў (1999).
Гісторыя
На паўднёвым беразе ракі — узгорак з развалінамі замка графаў Вандомскіх. Гэты феадальны замак у XI стагоддзі прыйшоў на змену рымскаму ўмацаванню Vindocinum. У 1030 г. у Вандоме было заснавана Траецкае абацтва, сярод скарбаў якога была сляза, якую нібыта пусціў Хрыстос ля магілы Лазара. Манастырская царква вытрымана ў гатычным стылі, кампаніла датуецца сярэдзінай XII стагоддзя. Побач з манастыром пазней былі пабудаваны храмы Св. Магдаліны (XV стагоддзе) і Св. Марціна (XVI стагоддзе, захавалася толькі званіца).
На працягу Сярэднявечча Вандом пераходзіў ад адной феадальнай дынастыі да іншай, пакуль не апынуўся ў складзе ўладанняў Бурбонаў (гл. графства Вандомскае). У 1515 г. Карл IV дэ Бурбон быў узведзены ў герцагі Вандомскія; далей тытулам валодалі Антуан дэ Бурбон, яго сын Генрых Наварскі і ўнук Сезар дэ Вандом.
Падчас Франка-прускай і Другой сусветнай войнаў горад падвергся моцным разбурэнням.
Гардзей Яўгенавіч Колесаў
Гардзей Колесаў (нар., Масква) — пераможца Шоу талентаў у Кітаі у 2015 годзе (ва ўзросце 6 год і 5 месяцаў) на цэнтральным кітайскім тэлебачанні CCTV-1, пераможца шахматных спаборніцтваў , лаўрэат творчых конкурсаў  , валодае 5 мовамі (рускай, кітайскай, іспанскай, ангельскай і французскай), ведае на памяць 555 кітайскіх ідыём , вундеркінд. Прэзідэнт Міжнароднай шахматнай федэраціі (ФІДЭ) Кірсан Ілюмжынаў назваў Гардзея «маленькім Буддам шахматнага свету». Гардзей мае 3 малодшых сясцёр — Мілану, Агату і Ясенiю.
Біяграфія
Гардзей нарадізўся у Маскве. Ва ўзросце двух месяцаў бацькі перавезлі яго у Гуанчжоў, дзе яго бацька Яўген Колесаў узначальвае кампанію Optim Consult, якая спецыялізуецца на пастаўках тавараў і абсталявання з Кітая. Бацька Гардзея працуе у краіне ужо больш за 15 год. Імя па-ангельску: Gordey Kolesov, кіт. спрошч.: 叶伟国, піньінь: Yè Wěi Guó — у перакладзе з кітайскай «Е Вялікая краіна» ці «Е Вялікая дзяржава».
Дэбют Гардзея на тэлебачанні адбыўся ў красавіку 2014 года, у перадачы Аляксея Лысянкова «Сам сабе рэжысёр», Расія 1. Гардзей стаў двухразовым пераможцам рубрыкі «Слаба», прадэманстраваўшы веды кітайскіх іерогліфаў і выканаўшы песню на кітайскай мове са сваёй малодшай сястрой Міланай.
У верасні 2014 года Гардзей паступае на экстэрнат сярэдняй агульнаадукацыйнай школы з паглыбленым вывучэннем замежнай (ангельскай) мовы пры Амбасадзе Расіі ў КНР (горад Пекін). Паралельна пачынаецца яго захапленне шахматамі.
Карнарваншыр
Карнарваншыр (Sir Gaernarfon, Caernarfonshire) — традыцыйнае графства Уэльса, якое існавала ў якасці адміністрацыйна-тэрытарыяльнай адзінкі ў складзе Англіі ў перыяд з 1284 па 1888 год.
Гардзей Яўгенавіч Колесаў
Біяграфія
У студзені 2015 года Гардзей бярэ удзел у Шоу талентаў у Кітаі на цэнтральным кітайскім тэлебачанні, CCTV-1 і робіцца яго пераможцам. Кітайскія СМІ з захапленнем напісалі пра тое, як Гардзей з бацькам, жартуючы, падманулі вядомую вядоўцу мадам Чжудан. Яны папрасілі вядоўцу растлумачыць значэнне кітайскай ідыёмы, тым самым паставіўшы яе ў тупік. Гардзей стаў першым сярод замежнікаў, хто дамогся такога поспеху. Ролік з рускімі субтытрамі быўапублікаваны на канале «Кітай з Яўгенам Колесавым» на Youtube пад канец лютага 2015 г. і за тыдзень набраў больш за 1 млн праглядаў. На думку некаторых каментатараў, юны расіец зрабіў для расійска-кітайскага сяброўства больш, чым дыпламаты, яму нават праракаюць будучыню дыпламата. Кітайскія СМІ напісалі пра велізарную ролю бацькі ў развіцці талентаў сына.
Карнарваншыр
Карнарваншыр межаваў з уэльскімі графствамі Мерыянетшыр на поўдні, Дэнбішыр на ўсходзе, і быў аддзелены ад вострава Англсі пралівам Менай.
Гардзей Яўгенавіч Колесаў
Біяграфія
Пасля перамогі ў Шоу талентаў маленькага Колесава запрасілі на дармовае навучанне ў зачыненую прывілеяваную школу 15-мільённага мегаполіса Гуанчжоў, у якой вучацца дзеці найвысокіх урадоўцаў і генералаў. Кошт гадавога навучання складае больш 20 тысяч даляраў ЗША. Бацькі Гардзея таксама атрымліваюць дзясяткі запрашэнняў ад кітайскіх тэлеканалаў для ўдзелу Гардзея ў здымках.
Карнарваншыр
Графства было ўтворана Эдуардам II у 1284 годзе пасля перамогі над Лівелінам Апошнім і ўключэння яго, як і ўсіх астатніх земляў Уэльса, у склад Англійскага каралеўства ў адпаведнасці з Рудланскім статутам. Тэрытарыяльную аснову новаўтварэння склалі заваяваныя ўладанні караля Гвінеда у кантрэвах Лін, Арван і Арлехвед, а таксама ў комаце Эйвіянід — паўночнай частцы кантрэва Дунадынг.
Гардзей Яўгенавіч Колесаў
Біяграфія
У лютым 2015 г. на расійска-кітайскім конкурсе дзіцячай і юнацкай мастацкай творчасці «Кітай — Расія. Масты сяброўства», што праходзіў ў рамках Гадоў расійска-кітайскага сяброўства і моладзевых паменаў (2014—2015 гады) Гардзей са сваім малюнкам заваяваў срэбны медаль. У гэтым жа месяцы ён выйграе прыз чытацкіх сімпатый на першым конкурсе кітайскай каліграфіі цвёрдай ручкай-2014. На конкурс было адпраўлена відэа, у якім Гардзей расказаў пра свае каліграфічныя таленты. Прыз Гардзею ўручаў генеральны сакратар ШОС Зміцер Мезенцаў, які ацаніў поспехі юнага таленту (наймалодшага ўдзельніка конкурсу) заклікаў прысутных браць прыклад з Гардзея. «Падчас цырымоніі таленавіты расіец зачытаў для ўсіх вершы Су Шы (кітайскі паэт дынастыі Сунь. — Заўв. рэд.) і атрымаў гарачыя апладысменты гледачоў». Пра поспехі Гардзея таксама напісала галоўнае інфармацыйнае агенцтва Кітая «Сіньхуа»,.
Карнарваншыр
Актам аб мясцовым кіраванні 1888 года графства было ператворана ў адміністрацыйнае графства Карнарваншыр. Затым тэрытарыяльны падзел Уэльса быў зменена Актам аб мясцовым кіраванні 1972 года, які ўтварыў двухузроўневую адміністрацыйную сістэму, паводле якога землі Карнарваншыра ўвайшлі ў склад графства Гвінед у якасці тэрытарыяльных адзінак другога ўзроўню — раёнаў Аберкануі, Арван і Дуйвар.
Гардзей Яўгенавіч Колесаў
Біяграфія
У красавіку 2015 г. Гардзей і яго бацька Яўген былі запрошаны на здымкі спецвыпуску праграмы «Хай кажуць»,. Датаго моманту колькасць праглядаў роліка ўжо склала больш 4 млн.
Актор тэатра і кіно, заслужаны артыст Расіі Міхал Яфрэмаў, рыхтуючы адмыслова для інфармацыйнага агенцтва «Нацыянальнай службы навін» Топ-5 галоўных навін за 4 чэрвеня, напісаў пра Гардзея так: «Шасцігадовы расійскі вундэркінд Гардзей Колесаў стаў пераможцам шоу талентаў, якое транслявалася на цэнтральным тэлебачанні Кітая. Гардзей ведае пяць моў, мае першы разрад па шахматах і з’яўляецца гульцом зборнай Расіі па дадзеным выглядзе спорту. Гардзей, ты — наша будучыня, на цябе раўнуецца ўся краіна!»
У інтэрнэце ролікі з Гардзеем карыстаюцца вялікай папулярнасцю, самыя прагляданыя з іх: «6-гадовы Гардзей Колесаў на цэнтральным ТБ Кітая, ССTV-1», «Гардзей Колесаў выйграў шоу талентаў на цэнтральным ТБ Кітая» , «I месца па шахматах у Шэньчжэні» , «Кітайская песня пад гітару ад Гардзея Колесава» , «Кітай. Шахматнае трэнаванне», «У. У. Маякоўскі. Нота Кітаю», «475 кітайскіх ідыём» , а таксама ролікі, ў якіх ён разам з бацькам расказвае верш: «Гой, ты, Русь мая родная» Сяргея Ясеніна на кітайскай мове і вершы Мао Цзэдуна на кітайскай і рускай мовах.
Гардзей Колесаў з’яўляецца адным з наймалодшых майстроў па хуткаснай зборцы кубіка Рубіка ў свеце. Увесну 2015 г. двума цэнтральнымі каналамі Кітая пра Гардзея і яго сям’ю было знята 2 дакументальных фільма.
Захапленне шахматамі
Займацца шахматамі Гардзей пачаткаў з лета 2014 года, а ўжо ў лістападзе гэтага года ён бярэ ўдзел у першасці Гуанчжоў па шахматах і робіцца срэбным прызёрам.
Малая Слабодка
Мала́я Слабо́дка (, Малая Слободка) — вёска ў Мазырскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Слабадскога сельсавета.
Малыя Зімовішчы
Малы́я Зімо́вішчы (, Малые Зимовищи) — вёска ў Мазырскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Слабадскога сельсавета.
Людовік I Бурбон-Кандэ
Людовік I дэ Бурбон-Кандэ (7 мая 1530, Вандом, Луар і Шэр, Францыя — 13 сакавіка 1569, Жарнак, Шаранта, Францыя) — прынц дэ Кандэ, родапачынальнік роду Кандэ.
Біяграфія
Падчас разладаў паміж Гізамі і Бурбонамі, Кандэ, жанаты на пляменніцы Каліньі, стаў главой гугеноцкай змовы ў Амбуазе. Змова была раскрыта, Кандэ прысуджаны да смерці, але выратаваны Францыскам II (1560).
Камандуючы гугенотамі, Кандэ (1562) пачаў першую рэлігійную вайну, узяўшы гарады Арлеан, Руан і інш., але ў канцы гэтага года быў разбіты пры Дро; паранены і ўзяты ў палон, ён заключыў мір у Амбуазе (1563).
Пасля некалькіх гадоў бяздзейнасці Кандэ зноў узяўся за зброю і паспрабаваў захапіць караля Карла IX у Мо. Пасля бітвы пры Сен-Дэні прынц аблажыў і ўзяў Шартр (28 лютага — 15 сакавіка 1568), але 26 сакавіка 1568 года другі раз заключыў мір з дваром. Пазбегнуўшы замаху праціўнікаў, Кандэ пачаткаў новую вайну (1569) і ў бітве пры Жарнаку быў паранены, узяты ў палон і забіты баронам дэ Мантэск’ю па загадзе герцага Анжуйскага.
Шлюб і дзеці
22 чэрвеня 1551 года Людовік I дэ Бурбон-Кандэ пабраўся шлюбам з Элеанорай дэ Руа (24 лютага 1535 — 23 ліпеня 1564, Кандэ-ан-Бры). У гэтым шлюбе было народжана 8 дзяцей:
8 лістапада 1565 года Людовік узяў шлюб з Франсуазай Арлеанскай Лангвіль (5 красавіка 1549, Шатадзён — 11 чэрвеня 1601, Парыж) нарадзіліся:
Ад Ізабелы дэ ла Тур ён меў пазашлюбнага сына (нар. 1564)
Champion of Champions 2014 (снукер)
Champion of Champions 2014 (таксама вядомы як Dafabet Champion of Champions 2014 — ад назвы спонсара) — прафесійны нярэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 3 па 9 лістапада 2014 года на Рыка арэне, у Ковентры, Англія. Турнір стаў чацвёртым розыгрышам Champion of Champions, які быў заснаваны ў 1978 годзе. Упершыню турнір Champion of Champions спансавала кампанія Dafabet. Прызавы фонд турніру склаў £270,000, з якіх £100,000 атрымаў пераможца.
Турнір
Champion of Champions 2014 года стаў чацвёртым розыгрышам турніру Champion of Champions, які праходзіў у 1978 і 1980 гадах у Лондане, Англія і быў адноўлены ў 2013 годзе. З 2013 года спаборніцтва паміж пераможцамі найбуйнейшых снукерных турніраў праводзіцца на Рыка арэне ў Ковентры, Англія.
Champion of Champions 2014 праходзіў пад эгідай арганізацыі Матчрум спорт (Matchroom Sport) і быў акрэдытаваны сусветнай асацыяцыяй прафесійнага більярда і снукера (World Professional Billiards and Snooker Association), а таксама ўваходзіў у каляндар мэйн-тура ў якасці аднаго з запрашальных турніраў снукернага сезона 2014/2015.
Матчы асноўнай стадыі турніру (15 паядынкаў) гуляліся за адным сталом на Рыка арэне.
Прызавыя грошы
У 2014 годзе кампанія Dafabet упершыню спансавала Champion of Champions. Прызавы фонд турніру застаўся на тым жа ўзроўні, што і ў мінулым годзе — £270,000. Першы прыз, які атрымаў пераможца спаборніцтва, склаў £100,000, як і на Champion of Champions 2013. Толькі першыя прызы чэмпіянату свету (£300,000), Мастэрс (£200,000), чэмпіянату Вялікабрытаніі (£150,000) і International Championship (£125,000) перавысілі грошы, якія атрымаў «чэмпіён чэмпіёнаў» у сезоне 2014/2015. Таксама па £100,000 атрымалі пераможцы фіналу Players Tour Championship і запрашальнага сусветнага Гран-пры.
Фармат турніру
На Champion of Champions 2014 прынялі ўдзел 13 гульцоў, якія перамагалі на буйных турнірах з папярэдняга розыгрышу спаборніцтва, а таксама тры снукерысты, якія займалі найвышэйшыя пазіцыі ў рэйтынгу сярод астатніх. Нумары пасеву атрымалі толькі чатыры снукерысты. 16 удзельнікаў былі фармальна разбіты на 4 групы па 4 снукерысты. На працягу першых пяці дзён (у чацвёрты гульнявы дзень матчы не ппраходзілі) гуляліся па тры матчы кожнай групы (два паўфіналы і фінал), пераможцы якіх траплялі ў паўфінальную стадыю турніру, паядынкі якой гуляліся ў шосты гульнявы дзень, а фінал спаборніцтва праходзіў у сёмы апошні дзень Champion of Champions. Усе матчы праходзілі за адным сталом на Рыка арэне ў Ковентры, Англія.
Удзельнікі
На турнір Champion of Champions 2014 былі запрошаны пераможцы ўсіх рэйтынгавых і нізкарэйтынгавых турніраў з папярэдняга розыгрышу Champion of Champions, а таксама пераможцы запрашальных Мастэрс 2014, Championship League 2014, Shoot-Out 2014, чэмпіянату свету па снукеры з шасцю чырвонымі шарамі 2014 і чэмпіянату свету па снукеры сярод ветэранаў 2013. Паколькі пераможцамі гэтых 24-х турніраў станавіліся толькі 13 снукерыстаў, былі запрошаны яшчэ тры гульцы з найвышэйшымі нумарамі рэйтынгу.
14 удзельнікаў спаборніцтва гулялі на Champion of Champions у другі раз запар пасля 2013 года. Стыў Дэвіс быў адзіным удзельнікам турніру, які гуляў на Champion of Champions яшчэ ў 1980 годзе да таго, як турнір быў адноўлены.
Дамінік Дэйл стаў адзіным дэбютантам Champion of Champions у 2014 годзе.
З усіх удзельнікаў Champion of Champions 2014 пераможцам станавіўся толькі Роні О’Саліван, які выйграў тытул у 2013 годзе.
Ніжэй прадстаўлена табліца, якая дэманструе статыстыку выступленняў удзельнікаў спаборніцтва на ўсіх папярэдніх розыгрышах Champion of Champions.
Брэйкі, вышэйшыя за 50 ачкоў
Ніжэй прадстаўлены ўдзельнікі, упарадкаваныя па іх найвышэйшай серыі на турніры. Насупраць пералічаны ўсе соценныя і паўсоценныя брэйкі кожнага гульца.
Спіс аб’ектаў PGC (2092001—2093000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2092001—2093000)
Станіслаў Вячаслававіч Іжакоўскі
Станіслаў Іжакоўскі (нар., ) — беларускі футбаліст, абаронца клуба «Гомель».
Клубная кар’ера
Кар’еру пачаў у складзе «Гомеля», з 2011 года гуляў за дубль. У 2012 годзе разам з камандай стаў пераможцам чэмпіянату дублёраў. У сезонах 2013—2014 працягваў гуляць за дубль, аднак стаў часам прыцягвацца да асноўнага складу каманды. 30 лістапада 2014 года дэбютаваў у асноўным складзе «Гомеля» ў Вышэйшай лізе ў матчы апошняга тура супраць мінскага «Дынама», выйшаўшы на замену ў кампенсаваны час.
Па заканчэнні сезона 2014 «Гомель» пакінула значная колькасць ігракоў, і некалькі дублёраў, у тым ліку Іжакоўскі, былі пераведзеныя ў асноўную каманду. Сезон 2015 распачаў ужо адным з асноўных цэнтральных абаронцаў «Гомеля». У чэрвені некаторы час не трапляў у асноўны склад, але потым зноў замацаваўся ў цэнтры абароны гамяльчан. У сезоне 2016 года працягваў быць асноўным абаронцам, а 5 лістапада 2016 года ў матчы апошняга тура Першай лігі забіў свой першы гол за «Гомель», які прынёс клубу перамогу над «Ашмянамі» і першае месца ў Першай лізе.
У лютым 2017 года адправіўся на прагляд у «Белшыну» і ў выніку быў арандаваны бабруйскім клубам. У складзе «Белшыны» замацаваўся ў якасці асноўнага абаронцы. Па заканчэнні сезона ў снежні 2017 года вярнуўся ў «Гомель».
У пачатку 2018 года некаторы час трэніраваўся з «Гомелем» і гомельскім «Лакаматывам», а ў лютым далучыўся да мікашэвіцкага «Граніта», з якім неўзабаве падпісаў кантракт. У студзені 2019 года перайшоў у жыткавіцкі ЮАС, аднак у сакавіку 2019 года далучыўся да рэчыцкага «Спадарожніка», з якім у красавіку падпісаў кантракт. Здолеў замацавацца ў стартавым складзе рэчыцкага клуба. У студзені 2020 года стала вядома, што абаронца застаецца ў «Спадарожніку» ў сезоне 2020. У 2020 годзе працягваў быць іграком асновы, дапамог камандзе выйсці ў Вышэйшую лігу. У 2021 годзе заставаўся іграком стартавага складу «Спадарожніка» ў Вышэйшай лізе.
У ліпені 2021 года, пасля таго як «Спадарожнік» зняўся з Вышэйшай лігі, перайшоў у петрыкаўскі «Шахцёр». Замацаваўся ў стартавым складзе каманды. У снежні 2021 года пакінуў петрыкаўскі клуб. У лютым 2022 года стаў іграком рагачоўскага «Макслайна». Замацаваўся ў стартавым складзе каманды і дапамог ёй выйсці ў Вышэйшую лігу, аднак «Макслайн» не быў дапушчаны да ўдзелу ў элітным дыівізіёне.
У студзені 2023 года праходзіў прагляд у «Гомелі» і ў лютым падпісаў кантракт з клубам.
Хамічкі
Хамічкі́ (, Хомички) — вёска ў Мазырскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Слабадскога сельсавета.
Станіслаў Вячаслававіч Іжакоўскі
Міжнародная кар’ера
Гуляў за юнацкія зборныя Беларусі. Улетку 2013 года выступаў за малодшую моладзевую зборную Беларусі (да 20).
14 чэрвеня 2015 года згуляў свой адзіны матч за моладзевую зборную Беларусі, выйшаўшы на замену ў другім тайме таварыскага матча супраць Расіі.
Валынец (возера, басейн Дражбіткі)
Валынец — возера ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці, за 38 км на паўночны ўсход ад горада Полацк, за 4 км на поўдзень ад вёскі Труды, у басейне ракі Дражбітка.
Плошча паверхні 0,17 км². Даўжыня 0,62 км, найбольшая шырыня 0,4 км. Даўжыня берагавой лініі 1,6 км.
Схілы каталавіны вышынёй да 2 м, пад лесам. Берагі нізкія, месцамі забалочаныя.
Раманаўка (Мазырскі раён)
Рама́наўка (, Романовка) — вёска ў Беларусі, у Мазырскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Слабадскога сельсавета.
Дэбальцэвэ
Распараджэннем Кабінета міністраў Украіны ад 7 лістапада 2014 г. горад унесены ў Спіс населеных пунктаў, на тэрыторыі якіх органы дзяржаўнай улады Украіны часова не ажыццяўляюць свае паўнаважанні.
Гісторыя
У 1970-х гадах пабудаваныя новыя мікрараёны са шматпавярховай забудовай «Чэрэмхі» (Черемхи) на паўночным усходзе горада, імя 50-годдзя Перамогі і «Східны» (Східний), у 1980-х таксама пабудаваны мікрараён «Фестывальны».
Сучасная Украіна
У 2014 годзе горад трапіў у зону ўзброенага канфлікту і некаторы час знаходзіўся пад кантролем непрызнанай Данецкай Народнай Рэспублікі. 21 ліпеня 2014 года ўлады ДНР заявілі пра страту кантролю над горадам. 25 ліпеня паўстанцы контратакавалі ўкраінскія часці ў раёне горада. 26 ліпеня паступалі паведамленні пра абстрэл горада ўкраінскімі сілавікамі з установак «Град», напад вёўся з боку Світладарска. 28 ліпеня ў Дэбальцэвэ мелі месца баі паміж атрадамі паўстанцаў і ўкраінскай арміяй. 29 ліпеня ўкраінскім сілавікам удалося цалкам авалодаць горадам і ўтрымліваць яго.
23 студзеня 2015 года сілы прарасійскіх сепаратыстаў пачалі наступ на горад. Баі працягваліся ў канцы студзеня і першай палове лютага. Сілы самаабвешчанай ДНР імкнуліся замкнуць УСУ і такім чынам утварыць «Дэбальцэўскі кацёл». Ад пачатку абстрэлаў горад застаўся без электрычнасці, ацяплення і сувязі, мясцовыя жыхары хаваліся ў бамбасховішчах, камунальныя службы не працавалі. 18 лютага Прэзідэнт Украіны Пётр Парашэнка заявіў пра вывад украінскіх войск з Дэбальцэва. Да 19 лютага ўкраінскія ваенныя пакінулі горад. 21 лютага назіральнікі АБСЕ пад час наведвання Дэбальцэва зафіксавалі там шматлікія разбурэнні і прыкметы гуманітарнай катастрофы.
Ластаўкі
Назву Ластаўкі альбо Ластаўка маюць:
Нагорная
Назву Наго́рная маюць: