cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Папа і Патрыярх Александрыйскі і ўсяе Афрыкі
Гісторыя тытула
З сярэдзіны III стагоддзя Александрыйскі епіскап носіць ганаровы тытул Папы. Першым прадстаяцелем Александрыйскай царквы, згаданы як Папа, быў Іракл Александрыйскі (231—248). З 451 года за Александрыйскім епіскапам таксама зацвердзіўся тытул патрыярха. Да ўзвышэння Канстанцінопаля Александрыя была галоўным хрысціянскім цэнтрам на Усходзе, у сувязі з гэтым у тытуле Александрыйскага патрыярха замацавалася назва «13-ы апостал і суддзя ўсяго Сусвету».
Патрыярх Мялецій II (1926—1935) распаўсюдзіў юрысдыкцыю Александрыйскага патрыярхата на ўсю Афрыку, замяніўшы ў тытуле Александрыйскага патрыярха слова «ўсяго Егіпта» на «ўсяе Афрыкі».
C 9 кастрычніка 2004 года прадстаяцелем Александрыйскай Праваслаўнай царквы з'яўляецца Феадор II.
Атон II Руды
Атон II Руды (ням.: Otto II der Zweite, 955 — 7 снежня 983, Рым, Італія) — кароль Германіі і імператар Свяшчэннай Рымскай імперыі з 973 года, кароль Італіі з 973 года, сын імператара Атона I і Адэльгейды Бургундскай.
Манфрэд Герлах
Манфрэд Герлах (Manfred Gerlach, 8 мая 1928, Лейпцыг – 17 кастрычніка 2011, Берлін) — усходнегерманскі палітык, старшыня Ліберальна-дэмакратычнай партыі Германіі з 1967 па 1990, апошні старшыня Дзяржаўнага савета ГДР з 6 снежня 1989 па 5 красавіка 1990.
Кампрэсар
Кампрэсар (ад лац. compressio -- сцісканне) -- энергетычная машына або прыбор для павышэння ціску (сціскання) і перамяшчэння газападобных рэчываў.
Класіфікацыя
Агульнапрынятая класіфікацыя механічных кампрэсараў па прынцыпу дзеяння. Пад прынцыпам дзеяння разумеюць заканамернасць працэсу павышэння ціску, што залежыць ад канструкцыі кампрэсара. Паводле прынцыпу дзеяння кампрэсары можна раздзяліць на дзве вялікія групы: дынамічныя і аб'ёмныя.
Аб'ёмныя кампрэсары
У машынах аб'ёмнага тыпу рабочы працэс ажыццяўляецца ў выніку змены аб'ёму рабочай камеры.
Паршнявыя кампрэсары па канструкцыі могуць быць падобныя на рухавік унутранага згарання і мець тыя жа механізмы
Прымяненне
Убудаваныя кампрэсары прымяюцца як крыніца сціснутага паветра ў тармазных сістэмах, для адчынення і зачынення дзвярэй на грамадскім транспарце.
Кампрэсар з'яўляецца часткай халадзільніка.
Прычэп-кампрэсар сілкуе адбойны малаток
Прасвет (Гомельскі раён)
Прасве́т (, Просвет) — пасёлак у Гомельскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Цярэніцкага сельсавета.
Кастачара
Кастачара (Costacciaro) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Умбрыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Перуджа.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Beato Tommaso da Costacciaro.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Юньнань-Гуйчжоўскае нагор’е
Юньнань-Гуйчжоўскае нагор’е (кіт. 云贵高原) знаходзіцца на поўдні Кітая, аб’ядноўвае Юньнаньскае нагор’е на захадзе і Гуйчжоўскае нагор’е на ўсходзе.
Агульная характарыстыка
Даўжыня каля 1000 км, шырыня да 400 км. На захадзе —- хрыбты вышынёй 1800 — 4000 м, падзеленыя глыбокімі далінамі рэк Меконг, Салуін, Хонгха і інш. На ўсходзе горы паніжаюцца да 1000—1200 м і ўтвараюць бессістэмную групу кароткіх хрыбтоў і масіваў. Складзена пераважна з крышталічных парод і вапнякоў. Развіты своеасаблівыя карставыя ландшафты. Клімат субтрапічны мусонны. Вечназялёныя і лістападныя лясы, рэдкалессі.
У далінах вырошчваюць рыс, кукурузу, трапічныя культуры. Некалькі лясных заказнікаў.
Юньнаньскае нагор’е
Юньнаньскае нагор’е — больш высокая, заходняя частка Юньнань-Гуйчжоўскага нагор’я. Да Юньнаньскага нагор’я адносяць і паўднёвыя хрыбты Сіна-Тыбецкіх гор.
Аарон
Аарон (אַהֲרֹן) — паводле біблейскага падання, першасвяштар ізраільскага народа, сын Амрама і Іахаведы, левіт, старэйшы брат прарока Майсея, дзейсны яго супрацоўнік і памочнік у справе вызвалення сваіх суайчыннікаў ад егіпецкай няволі.
Юньнань-Гуйчжоўскае нагор’е
Юньнаньскае нагор’е
Усходняя і цэнтральная часткі нагор’я маюць вышыню 1800—2000 м, горныя хрыбты на захадзе ўздымаюцца да вышыні 3000 — 4000 м. Складзена са старажытных крышталічных парод, перакрытых вапнякамі мезазою. Радовішчы волава, фасфарытаў. Высокая сейсмічнасць. Пашыраны карст. Галоўныя рэкі Меконг, Салуін, Хонгха месцамі працякаюць у цяснінах глыбінёю да 1-2 км. Горныя азёры — Дзяньчы, Фусяньху, Эрхай.
Аарон
Святарства
Паводле Бібліі, быў закліканы да гэтай дзейнасці самім богам, які адвёў яму 123 гады зямнога жыцця і надзяліў яго род правам першасвятарства. Менавіта ад яго першасвятарскі сан зрабіўся спадчынным і перадаваўся да старэйшага прадстаўніка ў яго родзе. Астатнія прадстаўнікі гэтага жрэчаскага роду выконвалі абавязкі святяроў. Аб велізарным значэнні гэтай жрэчаскай касты ў тагачасным грамадскім жыцці сведчыць той факт, што першасвятары прымалі самы дзейсны ўдзел як у рэлігійных, так і грамадска-палітычных справах. Яны служылі ў войску ў якасці кіраўнікоў, пісцоў і простых воінаў. Амаль усе ізраільскія суды былі запоўнены святарамі, якія судзілі народ па закону Майсея. Але галоўным і важнейшым іх абавязкам была служба алтару, вывучэнне закону і навучанне народа. Апрача іх ніхто не меў права набліжацца да алтара, запальваць свяцільні, курыць фіміям, прымаць ахвярапрынашэнні і ажыццяўляць розныя іншыя свяшчэнныя дзеянні. Галоўным жа начальнікам над святарамі і над усім племем левітаў з’яўляўся сам першасвятар, які прадстаўляў народ свайго племя, насіў спецыяльнае адзенне, быў кіраўніком судовых спраў, тлумачальнікам волі боскай і вестуном ісціны ў апошняй інстанцыі. Ён абвяшчаў будучы лёс краіны і народа, карыстаўся выключнымі правамі і адыгрываў выдатную ролю ў яго гісторыі, таму нярэдка здаралася, што вярхоўная ўлада і годнасць першасвятара спалучаліся ў адной асобе. Падзенне Іерусаліма ў часы Рымскай імперыі паклала канец існаванню іудзейскага першасвятарства.
Юньнань-Гуйчжоўскае нагор’е
Юньнаньскае нагор’е
Сярэдняя тэмпература студзеня 4-10 °C, ліпеня 19-25 °C. Ападкаў 1000—1500 мм, на наветраных схілах гор больш за 2000 мм. Каля 20 % нагор’я займаюць лясы. Трапічныя лясы (пальмы, фікусы, бананы і інш.) вышэй змяняюцца субтрапічнымі лясамі (вечназялёныя і лістападныя дубы, юньнаньская хвоя і інш.) і лугамі.
Аарон
Выявы
У раннехрысціянскім і раннім сярэднявечным мастацтве Аарон часта выяўляўсяся юным, у антычных адзеннях (мазаікі царквы Санта-Марыя-Маджорэ ў Рыме, 432—440). З IX ст. замацавалася традыцыя ўяўляць Аарона старым, у першасвятарскім уборы. Выявы Аарона сустракаюцца ў складзе кампазіцый на біблейскія тэмы ў ліку старазапаветных прарокаў у роспісах і скульптуры гатычных парталаў, таксама ў візантыйскім і старажытнарускім мастацтве.
Юньнань-Гуйчжоўскае нагор’е
Гуйчжоўскае нагор’е
Гуйчжоўскае нагор’е — усходняя частка Юньнань-Гуйчжоўскага нагор’я.
Даўжыня каля 600 км, шырыня да 500 км, пераважная вышыня каля 1000 м. Складзена з вапнякоў, пясчанікаў і гліністых сланцаў. Развіты карст («каменныя лясы», паркавыя палі, варонкі, калодзежы, пячоры).
Хваёвыя і дубова-букавыя лясы, зараснікі бамбуку.
У міжгорных катлавінах — пасевы рысу, кукурузы, батату; на ўсходзе вырошчваюць субтрапічныя культуры (чай, бавоўнік, лакавае і тунгавае дрэвы, хурму).
Валаам (вяшчун)
Валаам — паводле біблейскага падання — месапатамскі вяшчун.
Паводле Бібліі, Валаам, спакушаны багатымі дарамі, пагадзіўся прыняць прапанову маавіцянскага цара Валака — магічнымі сродкамі перашкодзіць пранікненню яўрэяў у Палесціну, нягледзячы на перасцярогу і ўнушэнне з неба. Аднак задума Валака не здзейснілася. Калі пасля багатага піру вяшчун быў выведзены на гару, з якой добра бачыў ізраільцян, каб праклясці іх і забяспечыць маавіцянам перамогу, кожны раз з яго вуснаў замест пракляцця зрывалася велічнае благаслаўленне «богам абранага народа». Валаам загінуў у час агульнага вынішчэння ізраільцянамі маавіцян.
NGC 82
NGC 82 — зорка ў сузор’і Андрамеда.
Пеньск (гміна)
Пеньск (Pieńsk) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Згажэлецкага павета Ніжнесілезскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Пеньску. Плошча гміны складае 110,33 км². Станам на 2007 год у гміне Пеньск пражывалі 9242 чалавекі, шчыльнасць — 83,8 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 8 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 10 населеных пунктаў.
Калумбус (Агая)
Калумбус, Каламбус (Columbus) — горад у ЗША, сталіца штата Агая. Насельніцтва — 730 008 жыхароў (ацэнка 2004), з прыгарадамі — 1 693 906 (MSA Columbus). Горад размешчаны на рацэ Саёта. Міжнародны аэрапорт. Вялікі прамысловы, гандлёва-фінансавы і культурны цэнтр штата. Машынабудаванне (радыёэлектроніка, электратэхніка, вытворчасць абсталявання для ГЭС і АЭС, вытворчасць халадзільнікаў), тэкстыльная, харчовая, паліграфічная, хімічная прамысловасць. Два ўніверсітэты і некалькі каледжаў, 5 тэлевізыйных і 19 радыёстанцый, музеі, гістарычныя помнікі. Заснаваны ў 1812 годзе.
Яблыневая пладажэрка
Я́блыневая пладажэ́рка (Cydia pomonella ці Laspeyresia pomonella) — матыль сямейства ліставёртак, небяспечны шкоднік яблыні.
Апісанне
Крылы ў размаху 14—21 мм. Пярэднія крылы даўжэйшыя, цёмна-карычневыя, з папярочнымі больш цёмнымі хвалістымі лініямі, на вяршынным краі карычнева-бурая з бронзавым адлівам пляма. Заднія крылы больш светлыя, карычнева-бурыя са светлымі махрамі па краях.
Вусені даўжынёю да 18 мм, ружаватыя з карычневай галавой і пярэднегрудным шчытком. Зімуюць у шчыльных коканах на ствалах і шкілетных галінах яблынь, у трэшчынах кары дрэў, радзей у глебе на глыбіні 1—3 см і на яе паверхні пад смеццем. Матылі вылятаюць у перыяд цвіцення яблыніПраз 2—10 дзён пасля вылету матылькі пачынаюць адкладваць яйцы. Вусені адраджаюцца праз 6—17 дзён і ўгрызаюцца ў плод, закрываючы ўваходную адтуліну коркам з кавалкаў плода, аплеценых павуціннем. Кормяцда мякаццю і насеннем пладоў. Пашкоджаныя плады недаразвіваюцца, заўчасна жаўцеюць і асыпаюцца задоўга да ўборкі ўраджаю.
Шкода
Пашырана ў раёнах культывавання яблыні (у т. л. на Беларусі). Небяспечны шкоднік пладоў яблыні і грушы. У садах, дзе не праводзіцца мерапрыемстваў па барацьбе з пладажэркай, пашкоджанасць пладоў можа дасягаць 90 %. Пашкоджвае таксама плады слівы, персіка, айвы, абрыкоса, грэцкага арэха.
Меры барацьбы
Рэгулярнае збіранне і выдаленне з саду ападкаў разам з вусенямі, якія знаходзяцца ўнутры пладоў; у канцы ліпеня накладванне на штамбы лоўчых паясоў, якія пасля збору ўраджаю знішчаюць разам з вусенямі; майстраванне ферамонных пастак (самцы пладажэркі ляцяць на пах ферамону і прыліпаюць да клеявой паверхні); апрацоўка біяпрэпаратмі і хімікатамі.
Герман Кейн
Герман Кейн (Herman Cain; нар. года, Мемфіс, Тэнесі, ЗША) — амерыканскі бізнесмен і палітык-рэспубліканец.
Біяграфія
Скончыў каледж Morehouse (Атланта, Джорджыя) са ступенню бакалаўра мастацтваў па матэматыцы (1967).
Скончыў Універсітэт Перд'ю са ступенню магістра па камп'ютарнай навуцы (1971)
Прэзідэнцкая кампанія 2012
Аб магчымым вылучэнні ў прэзідэнты ЗША Кейн ўпершыню заявіў у красавіку 2010 года. У снежні 2010 ён заявіў пра тое, што вылучыць сваю кандыдатуру з верагоднасцю 70%. Фармальна аб пачатку кампаніі было абвешчана 21 мая 2011 года.
Салеевыя
Салеевыя, касаротыя, правабаковыя марскія языкі (Soleidae) — сямейства рыб атрада камбалападобных.
Каля 30 родаў, некалькі дзясяткаў відаў.
Пашыраны пераважна ў трапічных і субтрапічных морах (у Міжземным і Чорным морах трапляюцца касарот і салея насатая), некаторыя віды — у прэсных водах. Жывуць у прыбярэжнай зоне.
Даўжыня да 60 см, маса да 4 кг. Цела падоўжанае, языкападобнае. Пярэдні край галавы закруглены і выдаецца над рылам. Вочы ў солеевых на правым боку. Ротавая шчыліна вузкая, скошаная на левы бок. Спінны і анальны плаўнікі большай часткай не злітыя з хваставым.
Кормяцца доннымі беспазваночнымі, дробнай рыбай.
Аб'ект промыслу.
Шыман Ёрдан
Шыман Ёрдан (Szymon Jordan, каля 1615, Літва — ?) — святар, педагог.
Уступіў у Таварыства Ісуса 25 жніўня 1632 г. у Вільні. У 1651—1652 гг. — рэктар Полацкага езуіцкага калегіума. 19 студзеня 1661 г. ў Нясвіжы выйшаў з Таварыства Ісуса.
(184) Дэяпея
(184) Дэяпея (Dejopeja) — гэта даволі светлы астэроід галоўнага пояса, прыналежны да спектральнага класа M. Ён быў адкрыты 28 лютага 1878 года аўстрыйскім астраномам Іаганам Палізай у абсерваторыі Пула і названы ў гонар німфы ў рымскай міфалогіі.
Мазамбікскі праліў
Мазамбі́кскі праліў — праліў у заходняй частцы Індыйскага акіяна, які адасабляе Афрыку і востраў Мадагаскар. З’яўляецца самым доўгім пралівам на Зямлі — каля 1760 км, найменшая шырыня праліва — 422 км, найменшая глыбіня 117 метраў.
Сіманічы
Сі́манічы (, Симоничи) — аграгарадок у Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Сіманіцкага сельсавета.
Геаграфія
Размешчаны на рацэ Свінавод і аўтамабільнай дарозе Лельчыцы — Тураў, за 25 км на паўночны захад ад раённага цэнтра Лельчыцы, за 52 км ад чыгуначнай станцыі Жыткавічы, за 42 км ад прыстані Тураў на рацэ Прыпяць. У складзе камунальнага сельскагаспадарчага прадпрыемства «Сіманічы».
Гісторыя
Па пісьмовых крыніцах вядомы з 1520 года як сяло ў складзе Вялікага Княства Літоўскага, дзяржаўная ўласнасць. 3 1793 года ў складзе Расійскай імперыі, сяло Лельчыцкай воласці Мазырскага павета Мінскай губерні.
3 20 жніўня 1924 года — цэнтр сельсавета.
У студзені 1943 года гітлераўскія захопнікі спалілі ўсю вёску і загубілі 21 жыхара, а ўсяго за вайну загінула 108 жыхароў.
Хамічыцы
Хамі́чыцы (, Хомичицы) — вёска ў Драгічынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Антопальскага сельсавета.
Да 17 верасня 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Галоўчыцкага сельсавета.
Крыжы (Глыбачанскі сельсавет)
Крыжы́ (, Крыжи) — вёска ва Ушацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Глыбачанскага сельсавета.
Еўрапейская кінапрэмія 2019
32-я цырымо́нія прысуджэ́ння Еўрапе́йскай кінапрэ́міі за дасягненні ў еўрапейскім кінематографе адбылася 7 снежня 2019 года ў тэатры «» у Берліне.
Узнагароды прысуджаліся ў 25 катэгорыях. Пераможцам у намінацыі «Найлепшы еўрапейскі фільм» і абсалютным лідарам паводле колькасці атрыманых узнагарод стаў гістарычны фільм «Фаварытка», пастаўлены рэжысёрам Ёргасам Ланцімасам. Ганаровую ўзнагароду за прыжыццёвыя дасягненні атрымаў нямецкі рэжысёр, сцэнарыст і акцёр Вернер Херцаг, прэміяй за еўрапейскія дасягненні ў сусветным кінематографе была ўганаравана французская актрыса Жульет Бінош.
Храналогія падзей
Абвяшчэнне намінантаў і пераможцаў будучай кінапрэміі распачалося яшчэ ўлетку 2019 года. Першым вядомым лаўрэтам стаў нямецкі кінарэжысёр, сцэнарыст і акцёр Вернер Херцаг, 13 мая было аб’яўлена, што ён будзе ўганараваны Прэміяй еўрапейскай кінаакадэміі за прыжыццёвыя дасягненні.
Неўзабаве пачаўся адбор фільмаў для ўдзелу ў асноўных намінацыях кінапрэміі. 20 жніўня 2019 года Еўрапейская кінаакадэмія апублікавала спіс поўнаметражных мастацкіх фільмаў, рэкамендаваных для намініравання. Так званы «доўгі спіс» складаўся з 46 кінастужак вытворчасці 31 еўрапейскай краіны. Пакуль тры з паловай тысячы кінаакадэмікаў былі прыцягнуты да разгляду рэкамендаваных карцін і выбару «кароткіх спісаў» намінантаў, гледачам было прапанавана паўдзельнічаць у выбары свайго фаварыта. Так, 2 верасня 2019 года на афіцыйным сайце Еўрапейскай кінапрэміі пачалося галасаванне, па выніках якога вызначаецца пераможца ў намінацыі «Прыз глядацкіх сімпатый». Намінантамі сталі 12 кінастужак.
10 верасня Еўрапейская кінаакадэмія прадставіла новую прэміяльную катэгорыю — «Еўрапейскае дасягненне ў мастацкіх серыялах». Першымі лаўрэатамі ўзнагароды сталі, і Том Тыквер, стваральнікі і рэжысёры серыяла «».
Яшчэ адна ганаровая ўзнагарода была абвешчана 24 верасня 2019 года, Прэмія за еўрапейскія дасягненні ў сусветным кінематографе была прысуджана французскай актрысе Жульет Бінош. 26 верасня Рада Еўрапейскай кінаакадэміі прыняла рашэнне дадаць яшчэ два фільмы да спісу поўнаметражных мастацкіх карцін, рэкамендаваных для намініравання на Еўрапейскую кінапрэмію 2019 года. Гэтымі фільмамі сталі карціна Роя Андэрсана «Пра бясконцасць» і праца Рамана Паланскага «Я абвінавачваю». Яшчэ адзін конкурс, арыентаваны на шырокую аўдыторыю, распачаўся 1 кастрычніка, калі Еўрапейская кінаакадэмія і абвясцілі пяцёх намінантаў на «Кінапрэмію еўрапейскіх універсітэтаў» (European University Film Award, EUFA). Да ўдзелу ў выбары пераможцы ў гэтай намінацыі прыцягваецца еўрапейскае студэнцтва. 8 кастрычніка Еўрапейская кінаакадэмія апублікавала спіс намінантаў на прэмію «Еўрапейскае адкрыццё 2019 — Прыз ФІПРЭСІ». Гэтая ўзнагарода прысуджаецца штогод у межах Еўрапейскай кінапрэміі маладым і шматабяцальным рэжысёрам за першы поўнаметражны фільм. У спіс намінантаў увайшло 6 дэбютных карцін. Яшчэ тры намінацыі былі абвешчаны ў другой палове кастрычніка: 15 кастрычніка быў аб’яўлены спіс намінантаў у катэгорыі «Найлепшы еўрапейскі анімацыйны поўнаметражны фільм», у спіс увайшлі 4 анімацыйныя працы ; праз тыдзень, 22 кастрычніка, быў апублікаваны спіс намінантаў на «Найлепшы еўрапейскі кароткаметражны фільм», у спіс увайшлі 5 кінастужак  ; і яшчэ праз тыдзень, 29 кастрычніка, былі названы 3 прэтэндэнты на званне «Найлепшай еўрапейскай камедыі».
Намінанты ў асноўных катэгорыях — «Найлепшы еўрапейскі фільм», «Найлепшы еўрапейскі рэжысёр», «Найлепшая еўрапейская актрыса», «Найлепшы еўрапейскі акцёр» і «Найлепшы еўрапейскі сцэнарыст» — традыцыйна былі названы на Фестывалі еўрапейскага кіно ў Севільі. Абвяшчэнне адбылося 9 лістапада, а лідарамі па колькасці намінацый сталі кінастужкі «Боль і слава», «Здраднік» і «Я абвінавачваю», адзначаныя чатырма намінацыямі. Па тры намінацыі атрымалі «Партрэт дзяўчыны ў агні» і «Фаварытка».
Пераможцаў у тэхнічных намінацыях Еўрапейская кінаакадэмія абвясціла 19 лістапада. Лаўрэаты абіраліся адмысловым журы з васьмі спецыялістаў, асноўваючыся на «доўгім спісе» мастацкіх фільмаў, рэкамендаваным Еўрапейскай кінаакадэміяй. Пераможцы вызначаліся ў васьмі намінацыях: «Найлепшы еўрапейскі аператар», «Найлепшы еўрапейскі мантажор», «Найлепшы еўрапейскі мастак-пастаноўшчык», «Найлепшы еўрапейскі мастак па касцюмах», «Найлепшы еўрапейскі мастак па візажу і грыму», «Найлепшы еўрапейскі кампазітар», «Найлепшы еўрапейскі гукарэжысёр», «Найлепшы еўрапейскі спецыяліст па візуальных эфектах».
Яшчэ адна ганаровая ўзнагарода была аб’яўлена 26 лістапада. Лаўрэатам стала харвацкая кінапрадзюсарка.
32-я цырымонія прысуджэння Еўрапейскай кінапрэміі прайшла 7 снежня 2019 года. Пераможцам у намінацыі «Найлепшы еўрапейскі фільм» і абсалютным лідарам па колькасці атрыманых узнагарод стаў гістарычны фільм «Фаварытка», пастаўлены рэжысёрам Ёргасам Ланцімасам.
Адбор
20 жніўня 2019 года Еўрапейская кінаакадэмія апублікавала спіс поўнаметражных мастацкіх фільмаў, рэкамендаваных для намініравання на Еўрапейскую кінапрэмію 2019 года. У спіс увайшлі 46 фільмаў, вытворчасцю якіх займалася 31 еўрапейская краіна. Пазней, 26 верасня Рада Еўрапейскай кінаакадэміі прыняла рашэнне дадаць у гэты спіс яшчэ два фільмы: карціну Роя Андэрсана «Пра бясконцасць» і працу Рамана Паланскага «Я абвінавачваю». Такое дзеянне Рады Еўрапейскай кінаакадэміі адпавядае яе праву дадаткова ўключаць у спіс выдатныя фільмы, прэм’ера якіх адбылася ў перыяд з чэрвеня па верасень бягучага года.
Ярэва (прыпыначны пункт)
Ярэ́ва (, Ярево)  — прыпыначны пункт Віцебскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці. Размешчаны ў вёсцы Мольдзевічы, за 2 км на захад ад вёскі Ярэва; на лініі Крулеўшчызна — Лынтупы, паміж прыпыначным пунктам Вольша і прыпыначным пунктам Гадуцішкі.
Еўрапейская кінапрэмія 2019
Цырымонія
32-я цырымонія ўручэння Еўрапейскай кінапрэміі адбывалася 7 снежня 2019 года. Традыцыйна, як і кожны другі год, цырымонія праходзіла ў Берліне. Месцам правядзення быў абраны тэатр «Haus der Berliner Festspiele». Мастацкім кіраўніком цырымоніі стаў нямецкі кінарэжысёр, ён займаўся сцэнарыем і рэжысурай мерапрыемства. Узначалілі цырымонію дзве еўрапейскія актрысы: і.
Першай узнагародай вечару стала прэмія Найлепшаму еўрапейскаму рэжысёру. На сцэну выйшла польская актрыса і абвясціла пераможцам рэжысёра «Фаварыткі» Ёргаса Ланцімаса, які не быў прысутны на цырымоніі. Затым Найлепшым еўрапейскім анімацыйным фільмам быў абвешчаны «» рэжысёра.
На сцэну выйшаў украінскі кінарэжысёр і актывіст Алег Сянцоў, які незадоўга да таго быў вызвалены з турмы. Яго прамова выклікала бурныя авацыі. Услед за тым на сцэну выйшлі адразу ўсе лаўрэаты тэхнічных узнагарод, абвешчаных загадзя.
Наступная ўзнагарода ўручаецца як Найлепшаму еўрапейскаму сцэнарысту за фільм «Партрэт дзяўчыны ў агні». Услед за тым намінантаў на званне Найлепшага еўрапейскага акцёра прадставіў дацкі акцёр. Статуэтка адыходзіць Антоніа Бандэрасу за ролю ў фільме «Боль і слава». Акцёр не прысутны на цырымоніі, і яго прамова адбываецца па відэасувязі. Падобная сітуацыя адбываецца і з наступнай узнагародай — Найлепшая еўрапейская актрыса — якую прысуджаюць Алівіі Колман за фільм «Фаварытка». Прэмію атрымоўвае прадзюсар фільма, а прамова актрысы дэманструецца ў запісе. Прэмія за дастаецца фільму «Адрынутыя» рэжысёра.
прадставіла лаўрэатку ганаровай прэміі за Еўрапейскія дасягненні ў сусветным кінематографе — Жульет Бінош. Узнагароджанне суправаджалася відэашэрагам з фрагментамі найлепшых роляў актрысы. У сваёй прамове Бінош адзначыла: «Мастацтва — гэта аддаваць, гэта знаходзіць новае, гэта дзяліцца і гэта адкрываць у нечым новы свет, адкрываць у нечым новае». Яна таксама звярнула ўвагу, што акцёрам варта з вялікай адказнасцю падыходзіць да выбару роляў. Затым быў абвешчаны лаўрэат Прыза глядацкіх сімпатый — гэта апынуўся трыумфатар папярэдняй цырымоніі, фільм «Халодная вайна» рэжысёра Паўла Паўлікоўскага.
Самым яркім прадстаўленнем вечару стала ўручэнне Прэміі за прыжыццёвыя дасягненні нямецкаму рэжысёру, сцэнарысту і акцёру Вернеру Херцагу. Вядомага сваёй авантурнасцю і эксцэнтрычнасцю, рэжысёра ўшаноўваюць арыяй, у якой на камічны манер апяваюцца яго дасягненні. Затым з прачулай прамовай у гонар Херцага выступіў прэзідэнт Еўрапейскай кінаакадэміі Вім Вендэрс.
Затым прэмію за Найлепшую камедыю атрымаў фільм «Фаварытка», а была названа карціна «» рэжысёраў  і.
Фіналам цырымоніі стала ўручэнне ўзнагароды за Найлепшы еўрапейскі фільм. Са столі залы спусціўся анёл у залацістым уборы і перадаў канверт рэжысёру, які абвясціў пераможцам фільм «Фаварытка». Карціна стала бясспрэчным трыумфатарам цырымоніі, забраўшы агулам 8 статуэтак.
Пераможцы і намінанты
Ніжэй прыведзены спісы пераможцаў і намінантаў. У межах адной катэгорыі намінанты ўпарадкаваны паводле беларускага алфавіта. Пераможца адзначаны блакітным колерам фона    і прыводзіцца першым.
Тэхнічныя ўзнагароды
19 лістапада 2019 года Еўрапейская кінаакадэмія абвясціла пераможцаў у тэхнічных намінацыях. Пераможцы абіраліся адмысловым журы з васьмі спецыялістаў, асноўваючыся на «доўгім спісе» мастацкіх фільмаў, рэкамендаваным Еўрапейскай кінаакадэміяй. Пераможцы вызначаліся ў васьмі намінацыях: Найлепшы еўрапейскі аператар, Найлепшы еўрапейскі мантажор, Найлепшы еўрапейскі мастак-пастаноўшчык, Найлепшы еўрапейскі мастак па касцюмах, Найлепшы еўрапейскі мастак па візажу і грыму, Найлепшы еўрапейскі кампазітар, Найлепшы еўрапейскі гукарэжысёр, Найлепшы еўрапейскі спецыяліст па візуальных эфектах.
Статыстыка
Колькасць узнагарод, атрыманых фільмам, можа быць большай за колькасць намінацый, бо тэхнічныя ўзнагароды прысуджаюцца без папярэдняга намініравання.
Фільмы, што атрымалі хаця б адну ўзнагароду
Рэакцыя
Калі 9 лістапада 2019 года былі абвешчаны намінанты ў асноўных катэгорыях, адным з лідараў прэміяльнай гонкі стаў фільм «Я абвінавачваю», адзначаны ў чатырох намінацыях, у тым ліку за Найлепшы еўрапейскі фільм. Шэраг французскіх феміністак і прафесіяналаў кінаіндустрыі, у тым ліку, , , , Катрын Заўлаў, выступілі з прапановай выключыць карціну з барацьбы за ўзнагароды. Такая рэакцыя была выклікана тым, што абвяшчэнне намінацыі адбылося ўсяго праз некалькі дзён пасля навіны, што актрыса была нібыта згвалтавана Паланскім у 1975 годзе. Гісторыя была апублікавана ў газеце «» і была пацверджана тагачаснымі сведкамі. Група накіравала запыт дырэктару «EFA Production» Марыён Дорынг і сябрам журы, сярод якіх, , , , , , , Іштван Вадзя. Тым не менш, намінацыі не былі скасаваныя.
Адукацыйная камісія
Адукацыйная камісія — скарочаная назва Камісіі народнай асветы (Komisja Edukacji Narodowej) — установа па кіраўніцтву народнай асветай у Рэчы Паспалітай. Першая падобнага роду ўстанова ў Еўропе.
Была заснаваная Соймам Рэчы Паспалітай (1773—1775). У яе стварэнні бралі ўдзел асветнікі Г.Калантай, І.Патоцкі, Р.Пірамовіч, Я.Снядэцкі, І.Храптовіч і інш. Першы старшыня (1773—1776) — І.Масальскі. Кіруючыся інтарэсамі патрыятычных колаў шляхты і гараджан, што спрабавалі вывесці краіну з эканамічнага і палітычнага крыхісу, Адукадыйная камісія ажыццявіла рэформу школ і ўніверсітэтаў у духу ідэй Асветніцтва. Правядзенню гэтых мерапремстваў спрыяла забарона папам рымскім Ордэна езуітаў. Усе былыя навучальныя установы і маёмасць Ордэна на тэрыторыі краіны перадавалася ў рукі камісіі.
У 1783 г. быў зацверджаны «Статут, прадпісаны для акадэмій і школ Рэчы Паспалітай». Камісіі непасрэдна падпарадкоўваліся Ягелонскі універсітэт у Кракаве і Галоўнай школе Вялікага княства Літоўскага (пазней Віленскі ўніверсітэт), якія сталі вышэйшай ступенню новай сістэмы адкацыі і галоўнымі навучальнымі цэнтрамі адпаведна ў Польшчы і ВКЛ. Сярэднюю ступень адукацыі складалі акруговыя і падакруговыя школы.
Бітва пры Сен-Кантэне (1914)
Бі́тва пры Сен-Кантэ́не (29 — 30 жніўня 1914 года), вядомая таксама як бітва пры Гюізе — бітва на Заходнім фронце Першай сусветнай вайны, частка Вялікага адступлення войскаў Антанты.
Ход падзей
У ноч з 26 на 27 жніўня 1914 года пасля Бітвы пры Ле-Като войскі Антанты адышлі да Сен-Кантэну. Паміж працягваючым адступленне Брытанскім экспедыцыйным корпусам і французскай чацвёртай арміяй утварыўся значны разрыў. Французскі галоўнакамандуючы Жофр накіраваў на гэты ўчастак пятую армію пад камандаваннем генерала Ланрэзака з мэтай нанясення контрудару. 28 жніўня армія Ланрэзака, разгарнуўшы фронт, здзейсніла абыходны манеўр з мэтай правесці атаку на Сен-Кантэн у заходнім накірунку. Англійскі галоўнакамандуючы Джон Фрэнч, які імкнуўся ў гэты час толькі да таго, каб захаваць сваё войска, адмовіўся садзейнічаць французам у правядзенні гэтай аперацыі. Карл фон Бюлаў, камандуючы другой германскай арміяй, якая вяла наступленне на гэтым напрамку, даведаўся аб контрудары з папер палоннага французскага афіцэра і падрыхтаваўся да бітвы.
Атака 18-га корпуса пятай арміі на Сен-Кантэн была адбітая, нападаўшыя, панеслі вялікія страты. Тады Ланрэзак загадаў перанесці накірунак наступу на ўсход, у раён Гюіза. Камандуючы 1-ым корпусам Франшэ Д’Эспере, аб’яднаўшы сілы з трох карпусоў, пасля артпадрыхтоўкі пачаў атаку на гэтым участку, на гэты раз паспяховую. Немцы, у тым ліку і гвардзейскі корпус — лепшая часць арміі фон Бюлава — былі вымушаныя адысці.
Аднак развіць гэты поспех аказалася немагчыма. І брытанцы на левым флангу, і 4-я французская армія на правым працягвалі адступаць. Перад арміяй Ланрэзака ўстала пагроза акружэння. Ацаніўшы абстаноўку, Жофр загадаў Ланрэзаку адступіць за Уазу, разбурыўшы за сабой масты. З-за памылкі штабных афіцэраў загад гэты быў атрыманы Ланрэзаком толькі раніцай 30 жніўня. Гэта спазненне, аднак, не было выкарыстана немцамі, паколькі фон Бюлаў наогул не меў дакладнага ўяўлення аб ходзе бітвы: ён паведаміў пра яе ў штаб, як аб перамозе, дадаўшы, што яго армія занадта стамілася, каб пераследваць французаў. Камандуючыя германскімі войскамі, у якіх склалася памылковае ўражанне, што французы ўжо не здольныя супраціўляцца, пакінулі першапачатковы план абыходу праціўніка справа і разгортвалі свае часці на поўдзень, да Марне.
Царква Рызапалажэння (Маскоўскі Крэмль)
Царква Рызапалажэння ў маскоўскім Крамлі — помнік архітэктуры, пабудаваны у 1484—1486 на месцы аднаіменнай царквы 1451.
Царква была пабудавана пскоўскімі архітэктарамі і да сярэдзіны XVII стагоддзя служыла як дамавая царква маскоўскіх мітрапалітаў, а затым патрыярхаў. У 1655 годзе пры патрыярху Нікане царква была перададзена велікакняжацкаму палацу, дзе была злучана пераходамі з палацам царыц і царэвен, а ў другой палове XVII стагоддзі над паўночнай і заходняй паперцямі былі збудаваны крытыя галерэі.
Назва царквы паходзіць ад візантыйскага свята, устаноўленага ў гонар прыбыцця адзення Багамацеры ў Канстанцінопаль, якое некалькі раз выратавала горад ад нашэсцяў.
Царква Рызапалажэння — аднакупальная, з паўднёвага боку ганак, з паўночнай і заходняй — паперці (да XVII стагоддзя адкрыты гульбішчы).
У стварэнні фрэсак на сценах і вузкіх слупоў усярэдзіне цэркваў прымалі ўдзелы Іван Барысаў, Сідар Паспееў і Сямён Абрамаў (1644). Фрэскі паказваюць Хрыста, прарокаў і цароў, а таксама сцэны з жыцця Багамацеры. Вялікі іканастас створаны Назарыем Істоміным у 1625 годзе.
Саўтгемптан (значэнні)
Саўтгемптан — тапонім:
Пілява (гміна)
Піля́ва (Pilawa) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Гарвалінскага павета Мазавецкага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Піляве. Плошча гміны складае 77,25 км². Станам на 2012 год у гміне Пілява пражывалі 10 764 чалавек, шчыльнасць — 135 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 12 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 15 населеных пунктаў.
Азоў (Крым)
Азоў (Азов, Azov, Азов) — вёска ў Краснагвардзійскім раёне (Аўтаномная Рэспубліка Крым, Украіна). Падпарадкоўваецца Пятыхацкаму сельскаму савету.
Уладзімір Уладзіміравіч Гарох
Уладзімір Уладзіміравіч Гарох (нар. ) — беларускі рамеснік, да свайго затрымання займаўся стварэннем драўляных вырабаў. Палітычны зняволены, абвінавачаны і асуджаны падчас пратэстаў у Беларусі ў 2020 годзе.
Біяграфія
Працаваў у «Хойніцкіх рамёствах», дзе ствараў розныя вырабы з дрэва. Вернік, да затрымання пражываў у хрысціянскім цэнтры ў Наваградку. Жонка Надзея. Уладзімір — бацька чатырох дзяцей, адзін з якіх яшчэ няпоўнагадовы. Родны брат бубнача Аляксандра Гароха (Drum Ecstasy, Znich, ROSTANY).
У пачатку ліпеня 2020 прыехаў у Наваградак і ў мэсэнджарах пачаў цікавіцца мясцовай абстаноўкаю. На выбарах прэзідэнта падтрымліваў Святлану Ціханоўскую, на адным з мітынгаў у яе падтрымку на сцэне спяваў песню «Муры» на беларускай мове. Пасля гэтага Гарох запланаваў сам арганізаваць мітынг у падтрымку Ціханоўскай, для чаго пачаў ездзіць па раёне і сустракацца з людзьмі, каб сабраць каманду. Праз недахоп ведаў пра арганізацыю мітынгаў паехаў у Мінск, дзе сустракаўся з актывістамі, каб даведацца падрабязней пра юрыдычныя нюансы. У выніку ад сваёй ідэі Гарох вырашыў адмовіцца, бо «было занадта поздна рабіць мітынг». Пасля гэтага яму пачалі тэлефанаваць з міліцыі, што таксама ўплыла на яго планы, ён вырашыў часова змяніць месца жыхарства, каб не трапіць пад пераслед як іншыя актывісты.
Палітычны пераслед
Уладзімір Гарох быў затрыманы 18 жніўня 2020 па так званай «Карэліцкай справе» аб нібыта плануемых беспарадках у Карэлічах і Навагрудку пасля прэзідэнцкіх выбараў, яму было прад’яўлена абвінавачванне па ч. 1 арт. 293 Крымінальнага кодэкса (Арганізацыя масавых беспарадкаў), пазней да гэтага дадалося абвінавачванне па арт. 368 (Абраза прэзідэнта Рэспублікі Беларусь). Сутнасць абвінавачвання грунтавалася на тым, што летам 2020 Гарох наўмысна рыхтаваўся да масавых беспарадкаў у Навагрудку і некаторых іншых населеных пунктах і намагаўся прыцягнуць да іх вялікую колькасць людзей, для чаго ён планаваў і праводзіў сустрэчы с людзьмі ў Навагрудку і Карэлічах. Згодна з версіяй следства, Гарох падчас сустрэч казаў, што 10 жніўня плануе падпальваць будынкі, супраціўляцца ўладам і блакаваць дарогі спілаванымі дрэвамі. Аднак ён не паспеў нічога зрабіць, бо сёмага жніўня яго дзейнасць выкрылі і спынілі праваахоўнікі. Абраза Лукашэнкі палягала ў тым, што 14 жніўня ён размясціў у чаце «Наваградак для жыцця» допісы з «непрыстойнымі па форме і прыніжальнымі па накіраванасці выказваннямі…якія ўтрымліваюць негатыўную ацэнку А.Лукашэнкі».
7 кастрычніка 2020 года сем беларускіх праваабарончых арганізацый, сярод якіх Праваабарончы цэнтр «Вясна», Беларуская асацыяцыя журналістаў, Беларускі ПЭН-цэнтр, апублікавалі супольную заяву, у якой прызналі Уладзіміра Гароха палітычным зняволеным, таксама было адзначана, што «''дэманстрантамі не здзяйсняліся дзеянні, якія ахопліваюцца дыспазіцыяй артыкула 293 КК і адпаведна не могуць кваліфікавацца як масавыя беспарадкі. Удзельнікі пратэстаў не здзяйснялі падпалаў, пагромаў, не знішчалі маёмасць і не аказвалі ўзброенага супраціву праваахоўным органам''». Крымінальны пераслед па другім артыкуле, 368 (Абраза прэзідэнта Рэспублікі Беларусь), таксама крытыкуецца праваабаронцамі за яго дыфамацыйны характар, сама наяўнасць гэтага артыкула ў крымінальным кодэксе, а таксама фактычны крымінальны пераслед па ім правабаронцы прызнаюць палітычным.
Спачатку Гарох ўтрымліваўся ў турме г. Гродна, пазней яго справа была перададзена ў Навагрудскі раённы суд, а ён сам пераведзены ў СІЗА-6 Баранавічаў.
15 снежня 2020 ў судзе Наваградскага раёна суддзя Васіль Аляхновіч пачаў разгляд крымінальнай справы ў адносінах да Уладзіміра Гароха, а таксама прадпрымальніка Дзяніса Кірэшчанкі. На судзе Гарох патлумачыў, што допісы зрабіў на эмоцыях: двое яго старэйшых дзяцей, Вера і Уладзімір, працуюць медычнымі работнікамі (фельдшэрамі) і як медыкі дапамагалі пацярпелым ад дзеянняў сілавых структураў пад час акцыяў пратэсту ў Мінску ў першыя дні пасля выбараў, за што сын Уладзіміра Уладзімір Гарох-малодшы быў затрыманы, а пасля затрымання моцна збіты, фактычна патрапіў пад катаванні. Па факце беспарадкаў, якія планаваліся 10 жніўня, Гарох заўважыў, што ён быў затрыманы 18 жніўня, і за 8 дзён — з 10 па 18 жніўня — ні спілаваных дрэваў, ні спаленых адміністратыўных будынкаў, ні кактэляў Молатава ў Навагрудку і іншых датычных справы мястэчках ніхто не пабачыў, то бок адзінае што рэальна можна яму інкрымінаваць — гэта размовы з жыхарамі мястэчак, на якіх ён свядома правакаваў людзей, каб пабачыць іх рэакцыю.
18 снежня пракурор запрасіў два гады пазбаўлення волі ў калоніі агульнага рэжыму для Дзяніса Кірэшчанкі і восем гадоў пазбаўлення волі ў калоніі ўзмоцненага рэжыму — для Уладзіміра Гароха, абвінавачаныя віны не прызналі.
29 снежня быў агучаны прысуд. Нягледзячы на тое, што абвінавачванне было цалкам пабудавана на паказаннях сведкаў, запісах тэлефонных размоваў і скрыншоце паведамлення, якое нібыта абражае Лукашэнку, а ніякіх матэрыяльных доказаў пададзена не было, суддзя Васіль Аляхновіч прызнаў абодвух падсудных вінаватымі, Уладзіміру Гароху прысудзілі 6 гадоў і 6 месяцаў па ч. 1 арт. 293 і 1 год па арт. 368, і шляхам частковага складання канчатковае пакаранне склала 7 гадоў пазбаўлення волі ў калоніі ўзмоцненага рэжыму. На той момант гэта быў самы вялікі тэрмін, дадзены палітвязню пасля выбараў і звязанным з гэтым пратэстамі ў 2020. Дзянісу Кірэшчанку прысудзілі 1 год і 6 месяцаў пазбаўлення волі ў калоніі агульнага рэжыму.
Прысуд Гарох адбывае ў папраўчай калоніі № 17 у Шклове.
Іракл Александрыйскі
Епіскап Іракл (Геракл; каля 231 — ) — епіскап Александрыйскі (231—248), багаслоў.
Вучыўся ў Арыгена разам са сваім братам Плутархам. Вучыўся ў Амонія Сакі.
Быў абраны Арыгенам для дапамогі ў выкладанні ў Александрыйскай школе. Пасля выгнання з Александрыі ў 231 годзе епіскапам Дзімітрыем Александрыйскім Арыгена, Іракл стаў главой школы.
Пасля смерці Дзімітрыя Александрыйскага быў абраны епіскапам Александрыйскім.
Авіякатастрофа пад Петразаводскам 20 чэрвеня 2011
Авіякатастрофа пад Петразаводскам 20 чэрвеня 2011 — катастрофа 20 чэрвеня 2011 самалёта Ту-134А авіякампаніі РусЭйр, бартавы нумар RA-65691, які выконваў рэйс па маршруце Масква — Петразаводск. Самалёт разваліўся на часткі і загарэўся ад удара аб зямлю пры заходзе на пасадку ў складаных метэаўмовах непадалёк ад петразаводскага аэрапорта каля сяла Бесавец, прыкладна ў 600 м ад тарца ўзлётна-пасадачнай паласы. Адразу загінулі 45 з 52 людзей, што знаходзіліся на борце самалёта.
У катастрофе загінулі грамадзянін Беларусі Міхаіл Карпук, грамадзяне Расіі, ЗША, Украіны, Нідэрландаў і Швецыі. Сярод ахвяр — шэраг кіраўнікоў атамнай галіны Расіі:
Сімэіз
Сімэіз ці Сімяіз (Сімеїз, Simeiz, Симеиз) — пасёлак гарадскога тыпу на Паўднёвым беразе Крыма, за 18 км на захад ад Ялты, цэнтр Сімэізскага пасялковага савета. Размешчаны на ўзбярэжжы Чорнага мора, ля падножжа гары Котка. Назва пасёлка мае грэчаскае паходжанне (грэч. σημαια — сцяг,-εις — суфікс множнага ліку ў дыялекце крымскіх грэкаў).
NGC 83
NGC 83 (іншыя абазначэнні — UGC 206, MCG 4-2-5, ZWG 479.8, PGC 1371) — эліптычная галактыка (E) у сузор’і Андрамеда.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Гражына Бацэвіч
Гражына Бацэвіч (польск. Grażyna Bacewicz; 5 лютага 1909, Лодзь - 17 студзеня 1969, Варшава) — польская скрыпачка і кампазітар.
Біяграфія
Бацька, літовец Вінцас Бацявічус (Vincas Bacevičius), даваў дачцэ першыя ўрокі гульні на скрыпцы і фартэпіяна. Скончыла ў 1932 годзе Варшаўскую кансерваторыю па класах скрыпкі і кампазіцы). Па стыпендыі Падарэўскага ў 1932-1933 вучылася ў Парыжы ў Надзі Буланжэ. Брала прыватныя ўрокі скрыпкі, пасля вучылася ў Карла Флэша. Вярнуўшыся ў Польшчу, гуляла ў аркестры Польскага радыё (першая скрыпка). У гады Другой сусветнай вайны жыла ў Варшаве, давала падпольныя канцэрты. Пасля вайны выкладала ў Лодзінскай дзяржаўнай кансерваторыі. З 1954, калі Бацэвіч трапіла ў аўтакатастрофу, напісанне музыкі стала яе адзіным заняткам.
Джана-дэл’Умбрыя
Джана-дэл'Умбрыя (Giano dell'Umbria) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Умбрыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Перуджа.
Насельніцтва складае 3619 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 81 чал./км². Займае плошчу 44 км². Паштовы індэкс — 6030. Тэлефонны код — 0742.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Felice.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Аўгусцін Ягуза
Аўгусцін Ягуза (Augustyn Jaguza, каля 1615, Мазовія – 5 ліпеня 1661, Ломжа) – святар, прапаведнік, педагог.
Уступіў у Таварыства Ісуса 25 ліпеня 1613 г. у Вільні. Прэфект школ у Плоцку (1626–1627), прафесар маральнай тэалогіі ў Пултуску (1627–1628), рэктар Смаленскага езуіцкага калегіума (1631–1638), а потым віцэ-рэктар ў Оршы (1638–1639). У 1641–1642 гг. – прэфект школ у Полацку. Рэктар езуіцкіх калегіумаў у Ломжы (1646–1650) і Полацку (1652 – 1653).
Юрый Аляксандравіч Сабалеўскі (вучоны)
Юрый Аляксандравіч Сабале́ўскі ( — ) — вучоны ў галіне будаўніцтва, доктар тэхнічных навук (1970), прафесар (1970). Заслужаны будаўнік БССР (1980). Бацька Д. Ю Сабалеўскага.
Біяграфія
Нарадзіўся ў Мінску. У 1941 годзе скончыў сярэднюю школу. У верасні 1941 года сям’я Сабалеўскіх пераехала ў Глыбокае. З пачатку 1942 года Юрый Сабалеўскі быў адным з удзельнікаў падпольнай групы, якая дзейнічала ў Глыбокім. Быў намеснікам камандзіра, камандзірам Глыбоцкай падпольнай маладзёжнай арганізацыі. Пасля вызвалення Глыбокага ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў у пачатку 1945 года быў прызваны ў Чырвоную Армію. У якасці наводчыка батальённага мінамёта прымаў удзел у баях складзе 1-га Украінскага фронту, удзельнічаў у вызваленні Прагі і штурме Берліна.
Пасля дэмабілізацыі ў верасні 1945 года Ю. А. Сбалеўскі вярнуўся ў Мінск і паступіў на будаўнічы факультэт Беларускага політэхнічнага інстытута, які скончыў у 1950 годзе. Застаўся працаваць на кафедры «Будаўнічыя канструкцыі». У 1953 годзе паспяхова абараніў кандыдацкую на тэму «Аб гарызантальных зрушэннях гідратэхнічных збудаванняў». Удзельнічаў у стварэнні новай кафедры «Асновы, падмуркі і інжынерная геалогія», якую ўзначальваў у 1953 годзе. У 1968 годзе абараніў доктарскую дысертацыю «Даследаванне ўстойлівасці меліярацыйных каналаў».
Памёр Ю. А. Сабалеўскі 24 кастрычніка 2002 года.
Навуковая дзейнасць
Аўтар навуковых прац па механізацыі грунтоў, будаўніцтве падмуркаў, узвядзенні падземных збудаванняў, праблемах устойлівасці фільтруючых адхонаў, апоўзняў і воданасычаных асноў. Прапанаваў метады вызначэння канчатковых гарызантальных зрушэнняў падмуркаў гідратэхнічных збудаванняў, праектавання бураін’екцыйных анкераў і паляў. У 1980—1990 гадах быў з’яўляўся навуковым кіраўніком праекта першай лініі Мінскага метрапалітэна.
Сярод апублікаваных прац
Рон Пол
Рональд Эрнэст «Рон» Пол (Ronald Ernest "Ron" Paul, нар. 20 жніўня 1935) — амерыканскі палітык. Член палаты прадстаўнікоў ад штата Тэхас. Удзельнік руху «Чаяванне». Вядомы дзеяч лібертарыянскага руху. Удзельнічаў у прэзідэнцкіх выбарах у 1988 г. у якасці кандыдата ад Лібертарыянскай партыі. Перад выбарамі 2008 года да 12 чэрвеня з'яўляўся прэтэндэнтам на вылучэнне ў кандыдаты на пасаду прэзідэнта ЗША ад Рэспубліканскай партыі. 13 мая 2011 года афіцыйна абвясціў, што ён будзе змагацца за вылучэнне ў кандыдаты ад Рэспубліканскай партыі ЗША на выбарах Прэзідэнта ЗША ў 2012 годзе. Па стану прадвыбарнай гонкі ў ЗША на 11 снежня 2012 г. пасля правядзення двух праймерыз, што ладзіліся Рэспубліканскай партыяй, займае другое месца сярод патэнцыйных кандыдатаў на пасаду прэзідэнта ЗША ад гэтай партыі. Першае месца сярод сяброў Рэспубліканскай партыі па вынікам праймерыз займае вядомы палітык кансерватыўнага кірунку, буйны бізнесмен і мармонскі святар Міт Ромні.
Рон Пол з'яўляецца аўтарам вядомай у ЗША працы «Маніфест: Рэвалюцыя», у якой прапаноўвае праграму буйнамаштабных рэформ у Злучаных Штатах у духе неакансерватызму і лібертарыянства. Рон Пол — актыўны інтэрнэт-карыстальнік, яго групы па грамадскай падтрымцы і збору сродкаў у інтэрнэце адны з самых вялікіх сярод кандыдатаў у прэзідэнты ЗША і наогул амерыканскіх палітыкаў.
Пасажырскі вагон
Пасажырскі вагон — гэта адзінка рухомага саставу, прызначаны для перавозкі пасажыраў. Пасажырскі вагон — асноўная частка пасажырскага вагоннага парку, у склад якога ўваходзяць таксама дапаможныя вагоны пасажырскага парку: вагоны-рэстараны, багажныя вагоны, паштовыя вагоны.
Пасажырскія вагоны па спосабе перамяшчэння падзяляюцца на:
Канструктыўныя асаблівасці
Вагон ўяўляе сабой складаную канструкцыю, якая ўключае механічныя, электра - і цеплатэхнічныя сістэмы, сістэмы жыццядзейнасці. Кузава ўсіх пасажырскіх вагонаў выкананы ў выглядзе металічнай скрынкі, якая складаецца з рамы з падлогай, двух бакавых і двух кантавых сцен, даху і канцавых перагародак, якія адлучаюць тамбур ад пасажырскага памяшкання. Канструкцыя кузава сустракаецца двух варыянтаў: Кузаў мае каркас, утвораны бэлькамі полу, стойкамі бакавых сцен і дугамі даху. Звонку каркас пакрыты сталёвым лістом таўшчынёй 3 мм. Унутраная ашалёўка сцен выканана з дрэва-пліты таўшчынёй 19 мм або з фанеры таўшчынёй 10 мм. Перагародкі з пліты таўшчынёй 25 мм. Падлогу насцілаюць плітамі таўшчынёй 19 мм.
У сцены, столь і падлогу прасторы паміж металічнымі лістамі і ўнутранай ашалёўкай закладваюць цеплаізаляцыю — пенаполістырол. Захаванне цяпла ў вагоне залежыць ад стану тэрмаізаляцыі і якасці яе кладкі, а таксама захавання рэжыму ацяплення правадніком.
Дзверы ўсіх вагонаў падпадзяляюцца на вонкавыя металічныя і ўнутраныя з драўляных або фанерных пліт, абліцаваных пластыкам і армаваных металічным каркасам. Для палягчэння ўваходу ў вагон з нізкіх платформаў, вонкавыя дзверы забяспечаныя падножкамі з адкідальнай прыступкай.
Усе пасажырскія вагоны абсталяваны тармазной сістэмай — комплексам прылад, якія складаюцца з аўтаматычнага (электра)пнеўматычнага тормазу і механічнай тармазной рычажной перадачы, устаноўленых на кузаве і вагонных калясках, а таксама кранаў экстранага тармажэння(стоп-кранаў). Асноўным памяшканнем для пасажыраў з'яўляецца купэ.
Хадавыя часткі
Сучасныя пасажырскія вагоны, якія знаходзяцца ў эксплуатацыі ў краінах былога СССР, абсталяваны каляскамі тыпу КВЗ-ЦНДІ I і КВЗ-ЦНДІ II (ТВЗ-ЦНДІ), якія выпускаюцца з 1965 года. З нядаўняга часу ў Расеі Цвярскі вагонабудаўнічы завод пачаў ўсталёўваць на свае вагоны каляскі безлюлечного тыпу з дыскавымі тармазамі і касетным падшыпнікам, у тым ліку разлічаныя на хуткасць да 200 км/ч.
Тэхнічныя дадзеныя каляскі КВЗ-ЦНИИІ: Каляска складаецца з наступных асноўных вузлоў:
Колавая пара
Вось складаецца з двух буксавых шыек, двух прадпадступічных, двух падступічных частак і адной сярэдняй часткі. Кола складаецца з ступіцах, дыска і вобада (вобад мае грэбень і паверхню катання).
Звычайнае і поўнае агляд колавай пары
Поўны агляд праводзіцца пры фарміраванні колавай пары, а таксама пры абточке колавай пары па пракаце, пры рамонце колавай пары, пасля аварыяў і аварый. На тарцы колавай пары ставяць кляймы, згодна з правіламі маркіроўкі. На правым тарцы восі: нумар завода-вытворцы восі, нумар пункта, які знакі маркіроўкі, нумар восі, кляйма ААТ «РЖД», дата вырабу восі, знак фарміравання. На левым тарцы восі: дата і месца фарміравання, месца і дата поўнага агляду. На вобадзе колы: год вырабу колы, марка сталі, нумар плаўкі, нумар завода-вытворцы, нумар колы, прыналежнасць дзяржаве (20 — Расія). Звычайны агляд праводзіцца перад кожнай подкаткой колавай пары пад вагон. Пры гэтым праводзіцца дыягнаставанне элементаў для выяўлення расколін, правяраецца адпаведнасць ўсіх памераў і зносаў устаноўленым нормам.
Абсталяванне
На пасажырскіх вагонах зманціравана наступнае абсталяванне: Да ўнутранага абсталявання пасажырскага вагона ставяцца прылады, якія складаюць інтэр'ер вагона і выконваюць яго планіроўку ў адпаведнасці з прызначэннем (перагародкі паміж памяшканнямі, абліцоўванне сцен, падлогі і столі, месца для ляжання або сядзення пасажыраў, размяшчэння багажу, а таксама вокны, дзверы, розная арматура). Кожны пасажырскі вагон мае сістэму электразабеспячэння, якая забяспечвае сілкаванне электраэнергіяй ўсіх яго спажыўцоў (прылады ацяплення, асвятлення).
У санітарна-тэхнічнае абсталяванне пасажырскага ўваходзяць санітарныя вузлы і сістэма водазабеспячэння. Да нядаўняга часу будова санітарных вузлоў была такая, што іх нельга было выкарыстаць пры праходжанні цягнікі праз селітэбныя зоны. Выкарыстаная вада і бруд скідаліся прама на пуці. З гэтым звязана існаванне санітарных зон, калі пры праходжанні праз буйныя гарады прыбіральні ў вагонах зачыняюцца на некалькі гадзін. З абсталяваннем вагонаў біяпрыбіральнямі праблема паступова вырашаецца.