cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Плябанія (Нясвіж)
Плябанія — помнік архітэктуры барока з элементамі класіцызму ў Нясвіжы, узор жыллёвай архітэктуры XVIII ст. На працягу ўсёй гісторыі існавання будынак выкарыстоўваўся як жылы дом ксяндза-плябана.
Гісторыя
Будынак плябаніі разам з гаспадарчымі пабудовамі ўзведзены пасля 1773 г. па фундацыі М. К. Радзівіла непадалёк ад касцёла Божага Цела, калі той стаў фарным.
Менавіта ў гэты будынку меркавана размяшчалася ў 1750—1790-я гг. Нясвіжская друкарня. У 1800 г. размешчаныя насупраць плябаніі будынкі былога езуіцкага калегіума былі адведзены ваеннаму ведамству. Па дамоўленасці з ксяндзом у 1800—1820-я гг. верхні паверх плябаніі здаваўся пад жыллё вышэйшым ваенным чынам.
На будынку ў 1972 г. ўстаноўлена мемарыяльная дошка Сымону Буднаму. У 1982 г. побач з будынкам пастаўлены помнік Сымону Буднаму (скульптар С. Гарбунова, арх. Ю. Казакоў).
У наш час у будынку размяшчаецца таксама друкарня раённай газеты (вул. Міцкевіча, 5).
Архітэктура
У архіўным дакуменце 1822 г. плябанскі дом характарызаваўся як мураваны двухпавярховы. Усіх акон налічвалася 30. Унутры было 15 пакояў, 2 калідоры, 4 кладоўкі, усіх 9 печак і 2 каміны. Пад будынкам існавалі два вялікія скляпы. Над парадным ганкам меўся балкон.
У выніку пазнейшых перабудоў плябанскі дом, пабудаваны ў стылі барока, набыў рысы класіцызму.
Існуючы кампактны двухпавярховы будынак плябаніі накрыты вальмавым дахам. Плоскасныя фасады рытмічна члянёны прамавугольнымі аконнымі праёмамі. Уваход у плябанію прарэзаны па цэнтры галоўны фасада і вылучаны двухкалонным порцікам пад двухсхільным дахам з трохвугольным франтонам.
На дваровым фасадзе зберагліся фрагменты вялікіх паўцыркульных арачных ніш на другім паверсе, якія нагадваюць пра рэнесансную аркаду, чые праёмы былі закладзены падчас перабудовы. На арачную галерэю выходзілі ўсе памяшканні. Паміж нішамі на ўсю вышыню другога паверха праходзяць пілястры. Цэнтральная частка сцяны на даху вылучана трохвугольным франтонам з маленькім круглым акном-продухам. Унутраная планіроўка плябаніі зменена.
17 чэрвеня
17 чэрвеня — сто шэсцьдзесят восьмы (сто шэсцьдзесят дзявяты ў высакосны год) дзень года па Грыгарыянскім календары.
Роберт Хенры
Роберт Хенры (Хенрай) (Robert Henri;, Цынцынаты — ) — амерыканскі мастак, заснавальнік амерыканскага рэалізму XX ст.
Зарэчча (Мсціслаўскі раён)
Зарэ́чча (, Заречье) — вёска ў Мсціслаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Мазалаўскага сельсавета.
Роберт Хенры
Вучыўся ў Пенсільванскай акадэміі мастацтваў у Філадэльфіі (1885-88), акадэміі Жуліяна і Школе прыгожых мастацтваў у Парыжы (1888-90). У 1891-95 гадах працаваў у Філадэльфіі, у 1895-99 гадах у Еўропе, пазней у Нью-Ёрку. Член групы «Васьмёрка», заснавальнік рэалістычнай «школы смеццевай скрынкі». Сярод твораў «Хлопчык смяецца» (1907), «Маскарадная сукенка» (1911).
Палац герцагаў Бургундскіх
Палац герцагаў Бургундскіх (Le palais des ducs et des États de Bourgogne) — былая рэзідэнцыя бургундскіх герцагаў у сталіцы Бургундыі — горадзе Дыжоне.
Жалезкава (Краснінскі раён)
Жалезкава (Железково) — вёска ў Краснінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Мерлінскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Палац герцагаў Бургундскіх
Самая старажытная частка палаца — Барская вежа. Яе будаўніцтва пачалося пры Філіпе Адважным у 1365 г. Пры Філіпе Добрым у рэзідэнцыі герцагаў з’явілася вежа, якая носіць яго імя. Пышныя гатычныя надмагіллі герцагаў Філіпа Адважнага і Іаана Бясстрашнага працы Слютэра перанесены ў палац са скасаванага кляштара Шанмоль.
Герб Самалі
Герб Самалі ўяўляе сабой блакітны шчыт з залатой аблямоўкай, які мае ў цэнтры сярэбраную пяціканцовую зорку. Шчыт увенчаны стылізаванай залатой каронай з пяццю зубцамі і падтрымліваецца двума звернутымі адзін да аднаго леапардамі натуральнага колеру, якія стаяць на змацаваных залатой стужкай скрыжаваных дзідах пад скрыжаванымі зялёнымі пальмавымі галінамі.
Апісанне
Сучасны герб Самалі быў прыняты 10 кастрычніка 1956 г, калі Самалі яшчэ не была незалежнай дзяржавай. Пасля абвяшчэння незалежнасці брытанскага і італьянскага Самалі, і аб'яднання іх у адзіную дзяржаву, сімвалізм пяціканцовай зоркі ў гербе Самалі набыў новае значэнне - аб'яднанне ўсіх самалійцаў, якія жывуць у пяці розных дзяржавах (Джыбуці, Кенія, Самалі, Самаліленд, Эфіопія), у адзіную дзяржаву - Вялікае Самалі.
Калінаўка (Мсціслаўскі раён)
Калі́наўка (, Калиновка) — вёска ў Мсціслаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Мазалаўскага сельсавета.
NGC 7646
NGC 7646 (іншыя абазначэнні — IC 5318, PGC 71338, MCG -2-59-15, IRAS23215-1208) — спіральная галактыка (Sc) ў сузор’і Вадаліў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Калос Радоскі
Калос Родаскі (Κολοσσός της Ρόδου, Colossus Rhodi) — гіганцкая статуя старажытнагрэчаскага бога Сонца Геліяса, якая стаяла ў партовым горадзе Родасе, размешчаным на аднайменным востраве ў Эгейскім моры, Грэцыя. Адно з «Сямі цудаў свету».
Перадгісторыя
Пасля распаду дзяржавы Аляксандра Македонскага на Родасе замацаваўся Пталамей I Сотэра. Пасля яго зацвярджэння ў Егіпце ён заключыў з Родасам саюз, які кантралюе гандаль ва ўсходнім Міжземнамор’е. У 305 г. да н.э. сын іншага дыядохаў Антыгон I аднавокага Деметры I Македонскай высадзіўся на Родасе з 40 000-ным войскам. Пратрымаўшы галоўны горад вострава ў аблозе цэлы год, нягледзячы на збудаванне мноства аблогавых гармат, ён быў вымушаны адступіць з-за набліжаючагася да Родаса флоту Пталамея. Вышыня статуі — 36 м.
Віктар Панцялеевіч Ісачкін
Віктар Панцялеевіч Ісачкін (нар., Краснаполле Магілёўскай вобласці) — беларускі медык і палітык.
Біяграфія
Скончыў Мінскі ордэна Працоўнага Чырвонага Сцяга дзяржаўны медыцынскі інстытут (лячэбная справа), Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь (дзяржаўнае кіраванне сацыяльнай сферай). Працоўную дзейнасць пачаў урачом-інтэрнам акушэрам-гінеколагам медсанчасці Магілёўскага вытворчага аб’яднання «Хімвалакно». Працаваў урачом акушэрам-гінеколагам, загадчыкам родавага аддзялення, намеснікам галоўнага ўрача па родадапамозе, галоўным урачом установы аховы здароўя «Медыка-санітарная часць Магілёўскага вытворчага аб’яднання „Хімвалакно“».
Выбіраўся дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь трэцяга склікання.
Узнагароды
Узнагароджаны юбілейным медалём «90 год Узброеных Сіл Рэспублікі Беларусь», Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, знакам «Выдатнік аховы здароўя Рэспублікі Беларусь».
Сядзібна-паркавы комплекс Жукоўскіх
Сядзібна-паркавы комплекс Жукоўскіх — сядзібна-паркавы комплекс на паўночнай ускраіне вёскі Дашкаўка Магілёўскага раёна, на высокай тэрасе Дняпра. Парк закладзены ў другой палове XIX ст. у маёнтку Жукоўскага, цяперашні сядзібны дом пабудаваны ў пачатку XX ст. з цэглы. Дом — помнік эклектычнай архітэктуры з элементамі стылю мадэрн.
11 жніўня 1877 года ў сядзібе, якой тады валодалі, магілёўскі павятовы маршалак, і яго жонка , спыняўся славуты мастак Напалеон Орда, які замаляваў яе.
Парк
Па асноўнай кампазіцыйнай восі, арыентаванай у кірунку ўсход — захад, ідзе цэнтральная ўязная алея, парадная частка парку з вялікім (дыяметрам 54 м) колам і сядзібны дом, пабудаваны на краю тэрасы. Сіметрычна дому, падкрэсліваючы вось перспектывы, размешчаны дзве кулісы з елкі звычайнай, пасаджаныя кветнікам дыяметрам 4 м. Вонкавая пара куліс прадстаўлена невялікімі групамі таполі белай.
Пярэдні план поймы Дняпра ўтваралі старыцы з перакінутымі праз пратокі дэкаратыўнымі масткамі і будынак вадзянога млына. Стромкі схіл тэрасы над поймай быў пакрыты дыванам газона з групамі кустоў і адзіночнымі дрэвамі. З гэтага боку парк практычна не мае граніц, ён зліваецца з маляўнічымі поймавымі далечынямі.
Пейзажная частка парку знаходзіцца з паўночнага боку ўязной алеі. На процілеглай тэрыторыі (паўднёвая частка сядзібы) быў вялікі пладовы сад. Цяпер тут размешчаны абласная станцыя хімізавання сельскай гаспадаркі і Магілёўская дзяржаўная сельскагаспадарчая доследная станцыя. Паркавыя насаджэнні выцягнуты ўздоўж уязной алеі. Дамінуючае становішча займае вадаём, у цэнтры якога знаходзіўся востраў (разбураны падчас чысткі сажалкі ў 1968 г.). Пераважнай пародай з’яўляецца бяроза. Яна расце ў выглядзе невялікіх светлых масіваў ці (часцей) утварае змяшаныя насаджэнні з асінай, дубам, клёнам рознага ўзросту і поўнасці. Асабліва дэкаратыўныя спелыя, ва ўзросце больш 100 гадоў, бярэзнікі з якасным разнатраўна-злакавым газонам без выражанага падлеску і маладняку. Экзоты ў парку нешматлікія. Захаваліся адзіночныя дрэвы конскага каштана, кусты спірэі, паркавых руж, іргі каласістай, рабінніку рабіналістага і інш. Усяго адзначана 34 найменні. Лісце асноўных парод сімвалічна захаваны ў дэкаратыўным ляпным фрызе ў гасцінай сядзібнага дому. Парк захаваўся часткова. На паляне пастаўлены помнік воінам, загінулым у гады Вялікай Айчыннай вайны. Належыць эксперыментальнай базе «Дашкаўка».
Сядзібны дом
Будынак асіметрычнай кампазіцыі. Асноўны прамавугольны ў плане аб’ём накрыты пакатым вальмавым дахам. На паўднёвым фасадзе пяцігранны эркер, завершаны паўшатром. Да ўсходняга тарца асноўнага аб’ёму прылягаюць невялікая аднапавярховая прыбудова з аднасхільным дахам і масіўны трох’ярусны вежападобны аб’ём. Становішчам вежы вызначаўся добры агляд поймы Дняпра. Паверхі аддзелены прафіляванымі цягамі. Рытм рознавялікіх прамавугольных аконных праёмаў адвольны, вызначаны ўнутранай структурай і памерамі памяшканняў. Частка паўднёнага фасада паміж эркерам і прыбудовай, якая адпавядае параднай зале ўнутры, рытмічна расчлянёна 3 арачнымі аконнымі праёмамі. Унутраная планіроўка анфіладная. З уваходнага вестыбюля па 2-і паверх вядзе драўляная лесвіца. Парадная зала перакрыта люстраным скляпеннем з плафонам, аздобленым ляпнымі разеткамі. Па перыметры залы ідзе ляпны фрыз з раслінным арнаментам у выглядзе кветак, пладоў і лісцяў. Уваходныя праёмы завершаны трохвугольнымі сандрыкамі з ракавінамі ў тымпанах і ляпнымі картушамі з выявамі экзатычных звяроў.
Ліпнякі (археалагічны комплекс)
Пляцоўка прамавугольная з закругленымі вугламі, памерамі 60х70 м, была ўмацавана валам вышынёй каля 2 м, шырынёй да 15 м (разбураны ў 1973 годзе пры правядзенні меліярацыйных работ). Выявіў у 1929 годзе І. Х. Юшчанка, абследавалі ў 1955 годзе В. М. Мельнікоўская, у 1957 годзе Л. Д. Побаль, даследавалі ў 1976 годзе М. Ф. Гурын (900 м²), у 1977 годзе М. І. Лашанкоў (200 м²).
Культурны пласт да 0,6 м. Выяўлена 57 ям гаспадарчага прызначэння, разнастайных форм і памераў, адна з іх нагадвае рэшткі паўзямлянкавага жытла памерамі 5х2,8 м, заглыбленага ў мацярык на 0,2—0,3 м. Знойдзены фрагмент ляпной пасудзіны, частка якой арнаментавана па шыйцы, плечуку і тулаве ўцісканнямі пазногця або пастаўленай пад вуглом папачкі. Сярод прылад працы крамянёвыя нажы, скобля, пракрутка, рэтушор, жалезны наканечнік кап’я, фрагменты 2 нажоў, скоблі, спражка, бронзавыя фрагменты тыгля, бранзалета. Асобную групу знаходак складаюць гліняныя прасліцы біканічнай, шарападобнай і посудападобнай формы, частка з іх арнаментавана кропкавымі ўцісканнямі, рыскамі, лініямі. У паўзямлянцы выяўлены 2 ляпныя гаршчкі, падпраўленыя на ганчарным крузе, якія адносяцца да сярэдневякоўя. Магчыма, гарадзішча выконвала функцыю сховішча.
Таццяна Аркадзьеўна Рунец
Таццяна Аркадзьеўна Рунец (нар., в. Докшыцы, Віцебская вобласць) — беларускі дзяржаўны дзеяч, эканаміст, член Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання.
Біяграфія
Скончыла Беларускі дзяржаўны інстытут народнай гаспадаркі імя В. У. Куйбышава, Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь.
Працавала ў фінансавым аддзеле Докшыцкага райвыканкама, эканамістам фінансавага аддзела выканкама Заводскага раёна г. Мінска, галоўным эканамістам, начальнікам аддзела фінансаў галін гарадской гаспадаркі, намеснікам начальніка фінансавага ўпраўлення Мінскага гарвыканкама, начальнікам Галоўнага ўпраўлення Міністэрства фінансаў Рэспублікі Беларусь па г. Мінску. Член Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7 склікання, старшыня Пастаяннай камісіі па эканоміцы, бюджэце і фінансах.
Нацыянальны ўніверсітэт «Астрожская акадэмія»
Нацыянальны ўніверсітэт «Астрожская акадэмія» (Національний університет «Острозька академія») — украінская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова IV (вышэйшага) ступеня акрэдытацыі са статусам нацыянальнага ўніверсітэта, размешчаная ў горадзе Астрог. Гісторыя навучальнай установы вядзецца ад славяна-грэка-лацінскай школы, заснаванай князем Канстанцінам Васілём Астрожскім у 1576 г.
Гісторыя
Сучасны ўніверсітэт — пераемнік адной з першых вышэйшых навучальных устаноўна землях сучанай Украіны — Астрожскай славяна-грэка-лацінскай акадэміі. Заснаваў акадэмію ў 1576 г. князь Васіль-Канстанцін Астрожскі.
Хроніка адраджэння Астрожскай акадэміі ў незалежнай Украіне пачынаецца ў 1994 г. з указа прэзідэнта Украіны. Дзякуючы наступным указам прэзідэнта развіццё Астрожскай акадэміі набрала новых абаротаў. У кастрычніку 2000 г. Астрожская акадэмія атрымала статус нацыянальнага універсітэта, а 23 жніўня 2003 г. быў абнародаваны ўказ прэзідэнта, згодна з якім універсітэт пераходзіў пад патранат прэзідэнта Украіны. Згодна з пастановай Кабінета Міністраў Украіны ад 29 ліпеня 2009 г., універсітэту прадастаўлены статус самакіравальнай (аўтаномнай) даследчай нацыянальнай вышэйшай навучальнай установы.
Нацыянальны універсітэт «Астрожская акадэмія» з’яўляецца членам Еўрапейскай асацыяцыі універсітэтаў з 2010 г., членам кансорцыума ўкраінскіх універсітэтаў і Варшаўскага ўніверсітэта, а таксама членам ўсходнееўрапейскай сеткі універсітэтаў. У 2014 г. Астрожская акадэмія ўвайшла ў дзясятку рэйтынгу празрыстасці нацыянальных універсітэтаў (Цэнтр даследавання грамадства). Па выніках маніторынгу сайтаў вышэйшых навучальных устаноў Украіны, праведзенага ў 2014 г. экспертамі грамадзянскай сеткі Апора, афіцыйны сайт універсітэта трапіў на пяты радок гэтага рэйтынгу сярод афіцыйных інтэрнэт-старонак 274 вну. Астрожская акадэмія заняла трэці радок сярод класічных універсітэтаў і шосты ў цэлым у рэйтынгу вну Украіны па якасных паказчыках абітурыентаў.
Структура
У Нацыянальным універсітэце «Астрожская акадэмія» дзейнічае пяць факультэтаў і вучэбна-навуковы інстытут права імя І. Маліноўскага, студэнты якіх навучаюцца на шаснаццаці спецыяльнасцях:
Белае (возера, Ушацкі раён, басейн Ушачы)
Бе́лае — возера ва Ушацкім раёне Віцебскай вобласці Беларусі ў басейне ракі Ушача. Знаходзіцца за 6 км на паўднёвы захад ад гарадскога пасёлка Ушачы, каля вёскі Замошша 2.
Плошча паверхні возера 0,21 км², даўжыня 0,75 км, найбольшая шырыня 0,46 км. Найбольшая глыбіня дасягае 5,1 м. Берагі возера нізкія, пясчаныя, месцамі сплавінныя. у сярэдзіне катлавіны возера невялікі востраў. Зарастае да глыбіні 4 м. Злучана ручаём з возерам Ясна.
Сярод флоры адметны рэдкі для Беларусі від — наяда марская.
Свабодны рабочы саюз
Свабодны рабочы саюз (СРС) (Freie ArbeiterInnen-Union (FAU)) — анарха-сіндыкалісцкі прафсаюз у Германіі.
Свабодны рабочы саюз быў заснаваны ў 1977 годзе і лічыць сябе спадкаемцам Саюза свабодных рабочых Германіі. Да 2016 года СРС быў удзельнікам Міжнароднай асацыяцыі працоўных, але выйшаў з яе і выступіў адным з заснавальнікаў абноўленай МАП у 2018 годзе.
11 снежня 2009 года акруговы суд Берліна выдаў судовую забарону, паводле якой спынялася дзейнасць берлінскага аддзялення СРС – Саюза свабодных рабочых Берліна. Аднак, ужо 10 чэрвеня 2010 года забарона была адменена як парушаючая свабоду прафсаюзаў.
Парыжская каланіяльная выстаўка
Парыжская каланіяльная выстаўка (Exposition coloniale internationale) — міжнародная выстаўка, якая праходзіла на працягу 6 месяцаў у 1931 ў Парыжы, прызначаная для дэманстрацыі разнастайнасці культур і велізарных рэсурсаў французскіх каланіяльных уладанняў.
Экспазіцыя адкрылася 6 мая 1931 у Венсенскім лесе на ўсходнім ускрайку Парыжа. Размах выстаўкі ўражваў сучаснікаў сваёй беспрэцэдэнтнасцю. На выстаўку былі дастаўленыя рамеснікі з розных калоній для дэманстрацыі народных рамёстваў, быў пабудаваны «чалавечы заапарк» на базе адноўленай сенегальскай вёскі. Акрамя Францыі ўдзел у выстаўцы ўзялі Вялікабрытанія, Нідэрланды, Бельгія, Італія, Партугалія, ЗША і Японія. Выстаўку наведалі 33 млн. чалавек.
Па закліку Камінтэрна французская кампартыя і федэрацыя прафсаюзаў правялі невялікую контр-выстаўку «Праўда аб калоніях».
Аўл Карнелій Цэльс
Аўл Карнелій Цэльс (Aulus Cornelius Celsus, каля 25 да н.э. — каля 50 н.э.) — рымскі філосаф і ўрач.
Біяграфія
Пакінуў пасля сябе каля 20 кніг па філасофіі, рыторыцы, праву, сельскай гаспадарцы, вайсковай справе і медыцыне. У працах па медыцыне сабраў самыя праўдзівыя (на той час) веды па гігіене, тэрапіі, хірургіі і паталогіі. Заклаў аснову медыцынскай тэрміналогіі. Увёў у хірургію лігатуру для перавязкі крывяносных сасудаў. У псіхіятрыі вядомы як аўтар тэрміна «дэлірый». Валодаючы шырокай эрудыцыяй, набытай старанным вывучэннем грэчаскіх крыніц, Цэльс склаў шырокую энцыклапедыю («Artes»), якая ахоплівала філасофію, рыторыку, юрыспрудэнцыю, сельскую гаспадарку, ваеннае мастацтва і медыцыну. Захаваўся толькі аддзел аб медыцыне ў выглядзе трактата ў 8 кнігах («De medicina»). Гэта адзінае медыцынскае сачыненне, якое дайшло да нас ад лепшых часоў рымскай літаратуры.
Павулле (возера)
Паву́лле, Павунне — возера ў Чашніцкім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Ула, за 10 км на паўночны захад ад Чашнікаў.
Плошча паверхні возера 0,21 км². Даўжыня 0,74 км, найбольшая шырыня 0,38 км. Найбольшая глыбіня 10,4 м, сярэдняя каля 5,1 м. Катлавіна возера тэрмакарставага тыпу, выцягнутая з поўначы на поўдзень. Схілы катлавіны ад 2—3 да 5—10 метраў, спадзістыя і супясчаныя. Берагавая лінія слабазвілістая. Берагі вышынёй 0,3—0,8 м, месцамі зліваюцца са схіламі катлавіны. Зона мелкаводдзя вузкая. Дно да глыбіні 2 м пясчанае, глыбей выслана гліністым ілам.
Возера эўтрофнае, слабапраточнае. На ўсходзе выцякае ручай у раку Ула. Падводная расліннасць пашыраецца да глыбіні 3 м. Надводная прыбярэжная расліннасць займае палосу да 20 м і пашыраецца да глыбіні 1,9 м.
Такуя Ямада
(山田 卓也; нар. ) — японскі футбаліст. У 2003—2004 гадах выступаў за нацыянальную зборную Японіі.
BMW
Bayerische Motoren Werke AG (BMW) (Баварскія маторныя заводы, БМВ) — нямецкі вытворца аўтамабіляў, матацыклаў і веласіпедаў. BMW — кампанія, якая валодае кантрольным пакетам акцый выробнікаў марак аўтамабіляў Mini і Rolls-Royce і раней — Rover. Старшынёй кампаніі на сённяшні дзень з’яўляецца Норберт Райтхофер, а галоўным дызайнерам — Адрыян ван Хойдонк.
Фірма была заснавана Карлам Фрыдрыхам Раппам ў кастрычніку 1913 года, першапачаткова як вытворца авіяцыйных рухавікоў, Bayerische Flugzeug-Werke. Акруга Мюнхена — Milbertshofen была абрана таму, што размяшчалася блізка ад Flugmaschinenfabrik Густава Ота — нямецкага вытворцы самалётаў. З 1929 года, бел-блакітная круглая эмблема BMW, выкарыстоўвальная і да гэтага часу для зручнасці пачынае трактавацца, як самалётны шруба на фоне блакітнага неба. У цяперашні час кампанія сцвярджае, што белы і блакітны колер на лагатыпе ўзятыя з сцягу Баварыі.
У цяперашні час BMW вырабляе сваю прадукцыю на пяці заводах ў Германіі і дваццаці двух даччыных прадпрыемствах, размешчаных па ўсім свеце. Гэта адна з нешматлікіх аўтамабільных фірмаў, не выкарыстоўвае на заводах робатаў. Уся зборка на канвееры ідзе толькі ўручную. На выхадзе — толькі камп’ютарная дыягностыка асноўных параметраў аўтамабіля.
Беларускай мовай назва BMW вымаўляецца як «бэ-эм-вэ́»; зрэдку сустракаецца напісанне «БМВ». У Паўночнай Амерыцы і некаторых іншых рэгіёнах машыны і матацыклы BMW часам клічуць «бімер». Дэвіз кампаніі на англійскай мове — «The Ultimate Driving Machine» і «Sheer Driving Pleasure».
Рапла (станцыя)
Рапла (Rapla) — чыгуначная станцыя Эстонскай чыгункі ў воласці Кехтна павета Рапламаа. Знаходзіцца ў горадзе Рапла на лініі Талін — Вільяндзі.
Гісторыя
Станцыя Рапла была пабудавана разам з вузкакалейкай чыгункай Талін — Вільяндзі ў 1900 годзе.
У канцы 1960-х гадоў пачалася замена вузкакалейкі новай чыгункай. Шырокакалейны ўчастак паміж Талінам і Раплай быў урачыста адкрыты 19 чэрвеня 1969 года.
Селішча (Мёрскі раён)
Се́лішча (, Селище) — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Мёрскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Чарасы, пазней у складзе гміны Мёры Дзісенскага (з 1926 года Браслаўскага) павета Віленскага ваяводства.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Дварнасельскага сельсавета.
Сосны 2
Со́сны 2, раней Сосны (, Сосны) — аграгарадок у Любанскім раёне Мінскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр Соснаўскага сельсавета.
Геаграфія
Знаходзіцца на аўтамабільнай дарозе Любань — Камаровічы. Знаходзіцца за 25 кіламетраў на паўднёвы ўсход ад горада Любань, за 177 кіламетраў ад Мінска, за 50 кіламетраў ад чыгуначнай станцыі Урэчча. За 1,6 км на поўнач ад аграгарадок знаходзіцца возера Баяніцкае.
Гісторыя
Падчас нямецкай акупацыі ў гады Вялікай Айчыннай вайны, у вёске быў размешчаны ахоўны пункт. 10 студзеня 1943 года ў вёсцы, дзе дыслацыравалася 6-я рота 608-га ахоўнага палка, савецкія партызаны ў колькасці 700—800 чал. здзейснілі атаку ў якой загінула 100 чал. і яшчэ 80 былі паранены. Нямецкая 6-я рота панесла страты ў колькасці 2 забітых і 9 параненых. Па словах мясцовага насельніцтва забітых і параненых партызаны павезлі з сабой.
У 2013 годзе пасёлак Сосны быў перайменаваны ў Сосны 2 і атрымаў статус аграгарадка.
Захі Хавас
Доктар Захі Хавас (زاهى حواس,,, Дум'ят,  —) — егіпецкі археолаг і гісторык Старажытнага Егіпта. Генеральны Сакратар Вышэйшага Савета па старажытнасцямі АРЕ. Будучы адным з прызнаных аўтарытэтаў у сучаснай егіпталогіі, ён таксама займаецца актыўнай папулярызацыяй гісторыі і культуры Старажытнага Егіпта з дапамогай тэлевізійных дакументальных серыялаў.
У сакавіку 2011 года падаў у адстаўку, матывуючы немагчымасцю падтрымання адказнасці за захаванне старажытнаегіпецкіх старажытнасцей ва ўмовах рэвалюцыі ў Егіпце і абвінавачваннямі ў знікненні экспанатаў.
Рамасвамі Венкатараман
Рамасвамі Венкатараман ( — ) — індыйскі дзяржаўны і палітычны дзеяч.
Біяграфія
Нарадзіўся ў вёсцы Раджамадам у Тамілнадзе. Атрымаў адукацыю ў Мадраскім універсітэце, спецыялізаваўся на эканоміцы. Пазней атрымаў юрыдычную адукацыю. Доўгі час працаваў у Вышэйшым судзе Мадраса, а з 1951 года — у Вярхоўным судзе. У ходзе сваёй юрыдычнай практыкі зблізіўся з індыйскім вызваленчым рухам, быў актыўным удзельнікам ІНК, асабліва яго прафсаюзнага крыла. Пасля Другой сусветнай вайны быў сярод юрыстаў, упаўнаважаных кіраўніцтвам ІНК для абароны індыйскіх нацыяналістаў ад абвінавачванняў у супрацоўніцтве з мілітарыстамі Японіі. У 1947—1950 гадах — сакратар Мадраскага правінцыйнай калегіі адвакатаў.
Венкатараман быў абраны ў часовы парламент незалежнай Індыі, які працаваў у 1950—1952 гг., а таксама ў першы парламент Індыі. Пазней перайшоў на працу ў федэральны ўрад Індыі, заняў месца члена Планавай камісіі да 1971 года. У 1977 годзе быў зноў абраны ў парламент краіны ад ІНК. Пасля вяртання партыі да ўлады ў 1980 годзе заняў пасаду міністра фінансаў, а пазней, у 1982 — міністра абароны ва ўрадзе Індзіры Гандзі. Віцэ-прэзідэнт Індыі ў 1984—1987 гг. Прэзідэнт Індыі ў 1987—1992 гг.
Ніна Аўгустаўна Кабернік
Ніна Аўгустаўна Кабернік (нар., Чалябінск, РСФСР) — беларускі палітык.
Біяграфія
Скончыла Чалябінскі політэхнічны інстытут, інжынер-металург. Працавала кантралёрам аддзела тэхнічнага кантролю, зменным кантрольным майстрам участка тэрмічнага цэха, майстрам аддзела тэхнічнага кантролю Чалябінскага металургічнага камбіната. Была старшым майстрам, намеснікам начальніка аддзела тэхнічнага кантролю, начальнікам упраўлення па забеспячэнню якасці рэспубліканскага ўнітарнага прадпрыемства «Беларускі металургічны завод» горада Жлобіна. Займала пасаду дырэктара па забеспячэнню якасці рэспубліканскага ўнітарнага прадпрыемства «Беларускі металургічны завод».
Выбіралася дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь трэцяга склікання.
Узнагароды
Узнагароджана Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, Ганаровай граматай Міжпарламенцкай Асамблеі Еўразійскага эканамічнага супольніцтва.
181
181 — невысакосны год, пачаўся ў нядзелю. 181 год нашай эры, 181 год 1 тысячагоддзя, 81 год II стагоддзя, 1 год 9-га дзесяцігоддзя II стагоддзя, 2 год 180-х гадоў.
Куркаўшчына
Ку́ркаўшчына (, Курковщина) — вёска ў Мсціслаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Мазалаўскага сельсавета.
Слуцкі павет
Слу́цкі павет  — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Мінскага намесніцтва, Мінскай губерні Расійскай імперыі і Беларускай ССР; існавала ў 1793—1924 гадах. Цэнтр — горад Слуцк.
Плошча 7,8 тыс. км². У 1897 годзе ў павеце пражывала 260,5 тыс. чалавек.
У канцы 1796 года да Слуцкага павета далучана тэрыторыя скасаванага Нясвіжскага павета.
З 1907 года ў маёнтку Акімаўскае Слуцкага павета дзейнічаў Акімаўскі завод сельскагаспадарчага інвентару, які вырабляў дробны сельскагаспадарчы інвентар. У 1914 годзе працавала больш за 50 рабочых. У 1921 годзе завод быў рэарганізаваны ў сельскагаспадарчую майстэрню.
З 1 студзеня 1919 года павет у складзе ССРБ, Літоўска-Беларускай ССР, з чэрвеня 1920 года ў БССР. З сакавіка 1921 года Слуцкі павет у складзе Польшчы. У маі 1922 года да павета далучана Любанская вобласць Бабруйскага павета. !7 ліпеня 1924 года Слуцкі павет скасаваны, а яго тэрыторыя ўвайшла ў Слуцкую акругу.
Хагуды (прыпыначны пункт)
Хагуды (Hagudi) — прыпыначны пункт Эстонскай чыгункі ў воласці Рапла павета Рапламаа. Знаходзіцца ў мястэчку Хагуды на лініі Талін — Вільяндзі.
ФК Ягелонія Беласток
«Ягелонія» (Jagiellonia Białystok) — польскі футбольны клуб з горада Беласток. Выступае ў Экстраклясе.
Вядомыя ігракі
Беларусь
Латвія
Літва
Такаюкі Цяно
(茶野 隆行; нар. ) — былы японскі футбаліст. У 2004—2005 гадах выступаў за нацыянальную зборную Японіі.
NGC 7647
NGC 7647 (іншыя абазначэнні — PGC 71325, UGC 12576, MCG 3-59-55, ZWG 454.63, PGC 71335, DRCG 36-34) — эліптычная галактыка (E) ў сузор’і Пегас.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Шахат
Падчас грамадзянскай вайны ў 2011 годзе горад перайшоў на бок паўстанцаў.
Масты Правыя
Масты́ Пра́выя (, Мосты Правые) — аграгарадок у Мастоўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Мастоўскага сельсавета.
NGC 7648
NGC 7648 (іншыя абазначэнні — IC 1486, PGC 71321, IRAS23213+0923, UGC 12575, ZWG 406.96, MCG 1-59-72, MK 531) — лінзападобная галактыка (S0) ў сузор’і Пегас.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Салавецкі камень
Салавецкі камень (Соловецкий камень) — помнік ахвярам палітычных рэпрэсій у СССР, размешчаны ў Маскве, на Лубянскай плошчы.
Гісторыя
Помнік ахвярам савецкіх рэпрэсій «Салавецкі камень» быў усталяваны ў скверы каля Політэхнічнага музея насупраць будынкі былога НКУС (пазней КДБ) у Маскве на Лубянцы па распараджэнні выканкама першага дэмакратычнага Массавета, абранага ўвесну 1990 года. Месца для ўстаноўкі помніка было выбрана з-за таго, што менавіта на Лубянцы падпісваліся дакументы на масавыя арышты людзей, якіх абвінавачвалі ў здрадзе радзіме і ў антыкамунізме.
У стварэнні помніка бралі ўдзел мастак-архітэктар С. І. Смірноў, канструктар В. Я. Корсі і актывісты таварыства «Мемарыял». Сродкі для яго ўстаноўкі былі вылучаны Урадам Масквы.
Гранітны валун да ўстаноўкі помніка знаходзіўся ў Тамарыным прычале, пасёлку Салавецкі, дзе ў 1919—1933 гадах быў Салавецкі лагер асобага прызначэння, а ў 1937—1939 гадах — Салавецкая турма асобага прызначэння. Камень для помніка выбіралі Міхаіл Буторын (гісторык, журналіст) і Генадзь Ляшэнка (галоўны архітэктар Архангельска). З Вялікага Салавецкага вострава ў Архангельск камень прывёз грузавы цеплаход «Саснавец», затым па чыгунцы яго даставілі ў Маскву.
Адкрыццё помніка адбылося 30 кастрычніка 1990 года, насупраць будынка НКУС-МДБ-КДБ СССР і помніка Феліксу Дзяржынскаму, які дэмантавалі пасля правалу Жнівеньскага путчу 1991 г. На адкрыццё помніка сабраліся тысячы людзей, а дзень 30 кастрычніка быў упершыню афіцыйна абвешчаны як Дзень палітвязня ў СССР (цяпер Дзень памяці ахвяр палітычных рэпрэсій). На мітынгу з нагоды адкрыцця помніка выступілі былыя палітвязні: Алег Волкаў, Анатоль Жыгулін, Сяргей Кавалёў.
Каля падножжа пастамента знаходзіцца надпіс «Гэты камень дастаўлены таварыствам „Мемарыял“ з Салавецкага лагера асобага прызначэння і ўсталяваны ў памяць ахвяр таталітарнага рэжыму».
У 2008 годзе помнік атрымаў статус славутасці.
У прэсе паведамлялася, што Салавецкі камень з'яўляецца неафіцыйным месцам выказвання палітычнага пратэсту: у 2011 году каля яго акцыі пратэсту праводзілі прадстаўнікі «Іншай Расіі» і «Салідарнасці». У снежні 2012 года каля Салавецкага каменя прайшла несанкцыянаваная акцыя расійскай апазіцыі «Марш свабоды».
Павулле
Назву Паву́лле маюць:
Касмачэўскае
Касмачэўскае возера — возера ў Беларусі, у Талачынскім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Бобр, за 23 км на паўднёвы захад ад горада Талачын, за 2 км на ўсход ад вёскі Залаззе, сярод забалочанага ляснога масіву.
Плошча паверхні возера 0,54 км². Даўжыня 1,3 км, найбольшая шырыня 0,5 км. Даўжыня берагавой лініі 3,28 км. Катлавіна возера выцягнутая ў напрамку з поўначы на поўдзень. Схілы катлавіны вышынёй да 2 м, параслі лесам і хмызняком. Берагі нізкія, месцамі забалочаныя.
З возера выцякае рака Еленка.
Лоху (прыпыначны пункт)
Лоху (Lohu) — прыпыначны пункт Эстонскай чыгункі ў воласці Кохіла павета Рапламаа. Знаходзіцца ў вёсцы Мяліверэ на лініі Талін — Вільяндзі.
Вольга Мікалаеўна Мельнікоўская
Вольга Мікалаеўна Мельнікоўская (Ольга Николаевна Мельниковская) (,, Ялатамскі павет, Тамбоўская губерня, РСФСР (цяпер — Разанская вобласць, Расія) — ) — савецкі і расійскі археолаг. Кандыдат гістарычных навук (1965 г.).
Біяграфія
У 1940 г. паступіла на кафедру археалогіі гістарычнага факультэта Ленінградскага дзяржаўнага універсітэта. Перажыла блакаду Ленінграда, працавала санітаркай у шпіталі. У 1946 г. скончыла гістарычны факультэт Маскоўскі дзяржаўны ўніверсітэт імя М. В. Ламаносава. З 1946 да 1977 гг. і ў 1983—1988 гг. працавала ў Інстытуце археалогіі АН СССР. У 1964 г. абараніла кандыдацкую дысертацыю «Ранний железный век Белоруссии».
Навуковыя інтарэсы
У 1951—1961 гг. вывучала помнікі арехалогіі паўднёва-ўсходняй Беларусі: праводзіла раскопкі гарадзішчаў, селішчаў, могільнікаў (Борхаў, Гарошкаў, Глыбаў, Калочын, Мілаград, Мохаў і інш.). Абследавала каля 200 археалагічныз помнікаў, даследаваная плошча складае каля 10 тыс. м2. Вялікі матэрыял раскопак абагульніла ў мілаградскую культуру. Выявіла і даследавала абарончыя ўмацаванні, жытлы і гаспадарчыя пабудовы плямён гэтай культуры, шматлікія вырабы прыкладнога мастацтва, у т.л. 2 скарбы жаночых упрыгажэнняў латэнскага часу (сярэбраныя і бронзавыя бранзалеты, паставыя пацеркі V—VI стст. да н.э.), скарб сельскагаспадарчых прылад, каля 100 гліняных культавых фігурак жывёл (у асноўным каня) і інш. Вызначыла культурна-гандлёёвыя сувязі плямён мілаградскай культуры з іншымі плямёнамі; распрацавала пытанні абсалютнай і адноснай храналогіі гэтай культуры, звязвала яе насельніцтва з неўрамі, якіх лічыла славянамі.
Хларнавацістая кіслата
Хларнавацістая кіслата (HClO) — слабая аднаасноўная кіслата.
Няўстойлівая, існуе толькі ў водных растворах, якія пры захоўванні раскладаюцца з выдзяленнем малекул кіслароду. Моцны акісляльнік. Солі хлпрнавацістай кіслаты — гіпахларыты.
Атрымліваюць растварэннем хлору ці аксіду хлору (Cl2O) у вадзе. Выкарыстоўваюць як дэзінфекцыйны і адбельвальны сродак, для абясшкоджвання сцёкавых вод.
Аэрапорт Парыж-Арлі
Аэрапорт Парыж-Арлі (Aéroport de Paris - Orly) (IATA: ORY, ICAO: LFPO) — аэрапорт за 13 км ад Парыжа, Францыя. Да пабудовы аэрапорта Шарля дэ Голя Арлі быў галоўным аэрапортам Парыжа. Пасля пераносу міжнароднага авіятрафіка пераважна ў Шарль дэ Голь Арлі застаецца самым загружаным аэрапортам краіны па унутраных перавозках і другім аэрапортам па колькасці перавезеных пасажыраў (звыш 26 млн. чалавек).
Аператар — Aéroports de Paris, які кіруе таксама аэрапортамі Шарля дэ Голя і Ле Буржэ.
Тры бетонныя ўзлётна-пасадачныя паласы: 2400, 3650 і 3320 м.
Сілава
Сі́лава (, Силово) — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Мёрскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Чарасы, пазней у складзе гміны Мёры Дзісенскага (з 1926 года Браслаўскага) павета Віленскага ваяводства.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Чэраскага сельсавета.
Майскае (Мсціслаўскі раён)
Ма́йскае (, Майское) — вёска ў Мсціслаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Мазалаўскага сельсавета.
Цэнтр крэатыўных тэхналогій «Тумо»
Цэнтр крэатыўных тэхналогій «Тумо» (Թումո ստեղծարար տեխնոլոգիաների կենտրոն) — навучальны цэнтр у горадзе Ерэван, Арменія. Заснаваны ў 2011 годзе. Цэнтр навучае асоб у узросце ад 12-18 працы ў IT-сферы з выкарыстаннем сучасных тэхналогій.
Гісторыя
«Тумо» спрадвечна задумваўся як цэнтр пасляшкольнай адукацыі для падлеткаў. Заснавальнікам цэнтра стаў амерыканскі прадпрымальнік армянскага паходжання Сэм Сіманян. Будаванне цэнтра пачалося ў 2003 годзе і скончылася ў 2009—2010 гадах. Урачыстае адкрыццё цэнтра «Тумо» адбылося 14 жніўня 2011 года і суправаджалася канцэртам рок-музыкантаў Сержа Танкяна і Dorians.
За першыя 5 гадоў існавання цэнтра ў ім прайшлі навучанне больш 10 тысяч чалавек. У 2016 годзе цэнтр крэатыўных тэхналогій «Тумо» апынуўся на першым месцы рэйтынгу інавацыйных школ свету, складзенага французскім часопісам «We demain».
Навучанне
Навучанне ў цэнтры арганізавана па чатырох кірунках: анімацыя, распрацоўка гульняў, вэб-распрацоўка і лічбавыя сродкі масавай інфармацыі. Таксама надаецца ўвага заняткам танцамі, спортам і музыкай. Урокі па абавязковай дысцыпліне праходзяць двойчы на тыдзень. Цыкл навучання доўжыцца два гады.
Цэнтр «Тумо» ў Ерэване займае плошчу 6000 квадратных метраў на першых двух паверхах сучаснага будынка, спраектаванага ліванскім архітэктарам Бернарам Хуры. Астатнія паверхі здаюцца ў арэнду, з гэтых прыбыткаў фармуецца бюджэт цэнтра.
Пашырэнне
У студзені 2013 года, пры падтрымцы Цэнтральнага банка Арменіі «Тумо» адкрыў праграму навучання ў Дыліжане. У партнёрстве з Усеармянскім дабрачынным саюзам «Тумо» адкрыў філіял у Гюмры ў маі 2015 года. У верасні 2015 года быў адкрыты філіял у горадзе Сцепанакерт у Нагорным Карабаху.
Waking the Fallen
«Waking the Fallen» — другі студыйны альбом каліфарнійскага гурта «Avenged Sevenfold», які выйшаў у 2003 годзе. Атрымаў залаты статус RIAA (500 тысяч копій) у чэрвені—ліпені 2009 года.
Гродзенскі абласны выканаўчы камітэт
Гродзенскі абласны выканаўчы камітэт — орган выканаўчай улады Гродзенскай вобласці.
182
182 — невысакосны год, пачаўся ў панядзелак. 182 год нашай эры, 182 год 1 тысячагоддзя, 82 год II стагоддзя, 2 год 9-га дзесяцігоддзя II стагоддзя, 3 год 180-х гадоў.
Гродзенскі абласны выканаўчы камітэт
Будынак
Дзевяціпавярховы будынак прамавугольны ў плане будынак знаходзіцца ў гістарычным цэнтры Гродна, размешчаны па плошчы Леніна, па адрасе вуліца Ажэшка, 3. Пабудаваны ў 1966 годзе па праекце архітэктара А. Міхеда, рэканструяваны ў 1979 годзе па праекце архітэктараў У. Еўдакімава, У. Праабражэнскага, М. Бярэзіна.
Кіраўніцтва дзейнасцю
Структурныя падраздзяленні аблвыканкама: Кіраўніцтва абласнога выканаўчага камітэта:
Новы Быкіў
Новы Быкіў (Но́вий Би́ків) — вёска ў Бабровыцкім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Ханс Вернер Хенцэ
Ханс Вернер Хенцэ (Hans Werner Henze;,  — , ) — нямецкі , і. Член-карэспандэнт АМ ГДР (1968), ганаровы член Лонданскай каралеўскай акадэміі музыкі (1975).
Вучыўся ў В.Фортнера, Р.Лейбавіца. З 1953 года ў Італіі. Выкарыстоўваў розныя віды кампазіцыйнай тэхнікі. Аўтар опер «Кароль-Алень» (пастаноўка 1956), «Элегія маладым закаханым» (пастаноўка 1961), «Малады лорд» (пастаноўка 1965), «Сёмы крыж» (пастаноўка 1998); балетаў «Ідыёт» (пастаноўка 1952), «Салавей імператара» (пастаноўка 1959); сімфоній і камерных твораў. Выступаў як дырыжор і музычны крытык.
1958 год у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва
1958 год быў адзначаны шэрагам падзей, якія пакінулі прыкметны след у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва.
Фалькенберг (камуна)
Камуна Фалькенберг (Falkenbergs kommun) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка мясцовага самакіравання, якая знаходзіцца ў лене Халанд на заходнім узбярэжжы Швецыі.
Адміністрацыйны цэнтр камуны — горад Фалькенберг.
Фалькенберг 92-ая па памеры тэрыторыі камуна Швецыі.
Насельніцтва
Насельніцтва складае 40 921 чалавек (па стане на чэрвень 2012 года).
Населеныя пункты
Камуне падпарадкаваныя 18 гарадскіх пасяленняў (tätort)
Грамадскае месца
Грамадскае месца — тэрыторыя, прастора, памяшканне, пастаянна або ў які-небудзь перыяд часу свабоднае для доступу і выкарыстання нявызначаным кругам асоб. Паняцце грамадскага месца выкарыстоўваецца пры рэгуляванні грамадзянскіх праваадносін, якія ўзнікаюць за межамі прыватных прастор, дзе прававыя палажэнні і сама магчымасць знаходжання асобных грамадзян абмежаваны ў сілу агульнага закона і заснаваных на законе прыватных норм.
NGC 7649
NGC 7649 (іншыя абазначэнні — IC 1487, PGC 71343, UGC 12579, MCG 2-59-35, ZWG 431.54) — эліптычная галактыка (E) ў сузор’і Пегас.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Эз-Завія
Эз-Заві́я (ар.: الزاوية) — горад у Лівіі.
Насельніцтва — 186 тысяч жыхароў (2005), 7-ы па велічыні горад краіны.
Горад размяшчаецца на паўночным захадзе Лівіі, на міжземнаморскім узбярэжжы, у 40 кіламетрах на захад ад Трыпалі. З'яўляецца сталіцай аднайменнага раёна Эз-Завія.
Падчас Грамадзянскай вайны ў Лівіі моцна разбураны.
Іван Іларыёнавіч Варанцоў-Дашкаў
Іван Іларыёнавіч Варанцоў-Дашкаў ( — ) — расійскі дыпламат, сапраўдны тайны саветнік з роду Варанцовых. Родапачынальнік галіны Варанцовых-Дашкавых.
Біяграфія
Нарадзіўся 2 чэрвеня 1790 года. Сын камер-юнкера графа Іларыёна Іванавіча Варанцова (1760—1790) ад шлюбу з Ірынай Іванаўнай Ізмайлавай.
Памёр 26 чэрвеня 1854 года ў Пецяргофе ад халеры і быў пахаваны на могілках Аляксандра-Неўскай лаўры.
Сям’я
Жанаты (з 1834) на Аляксандры Кірылаўне Нарышкінай (1817—1856), дачцэ обер-гофмаршала, члена Дзяржаўнага савета К. А. Нарышкіна.
Хлопін
Хлопін — рускае прозвішча.
De Brevitate Vitae
De Brevitate Vitae (лац.: На сцісласць жыцця), таксама вядомы па першых словах Gaudeamus igitur або Gaudeamus — студэнцкая песня, гімн студэнтаў і выпускнікоў на лацінскай мове, распаўсюджаны ў краінах Еўропы.
Тэкст і музыка
Лічыцца, што тэкст песні напісаны ў сярэднявеччы сілабічнымі вершамі і знойдзены ў балонскім рукапісе 1287 г. (зараз захоўваецца ў Парыжы). На самой справе, тэкст з’явіўся ў Германіі ў 1781 г. Ён меў некаторыя падабенствы з тэкстам рукапіса 1287 г., але асновай сталі вершы нямецкага паэта Ёгана Хрысціяна Гюнтэра. У рукапісе 1287 г. мелася і музыка, але не падобная на сучасную. Сучасныя тэкст і музыка былі выкарыстаны Ігнацам Вальтэрам ў оперы "Доктар Фаўст" у 1797 г.
Вылучаюць поўную і кароткую версіі песні. Поўная версія (з восьмага радка) звычайна выконваецца выпускнікамі.
Літаратурныя пераклады
Літаратурныя пераклады на еўрапейскія мовы з’явіліся ў XIX ст. Беларускі пераклад быў апублікаваны 29 ліпеня 2012 г. газетай "Наша Ніва" (аўтар Зміцер Бойка).
183
183 — невысакосны год, пачаўся ў аўторак. 183 год нашай эры, 183 год 1 тысячагоддзя, 83 год II стагоддзя, 3 год 9-га дзесяцігоддзя II стагоддзя, 4 год 180-х гадоў.
Марха
Марха (Марха́ ) — рака ў Азіяцкай частцы Расіі, у Рэспубліцы Саха (Якуція), левы прыток ракі Вілюй (басейн Лены).
Кокі Мідзуно
(水野 晃樹; нар. ) — японскі футбаліст. У 2007 годзе выступаў за нацыянальную зборную Японіі.
Плошча Сіньёрыі
Плошча Сіньёрыі (Piazza della Signoria) — L-падобная плошча перад палацам Палацца Век’ё ў Фларэнцыі. Плошча была цэнтрам палітычнага жыцця ў часы Фларэнтыйскай рэспублікі.
Білацэркіўці (Бабровыцкі раён)
Білацэркіўці (Білоцерківці) — вёска ў Бабровыцкім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Мышкіна
Мы́шкіна (, Мышкино) — вёска ў Мсціслаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Мазалаўскага сельсавета.
Карл Фрыдрых Цэльтэр
Карл Фрыдрых Цэльтэр (Carl Friedrich Zelter;, Берлін — , Берлін) — нямецкі кампазітар, педагог і дырыжор.
Кальварыйскі сквер
Кальварыйскі сквер — сквер у Фрунзенскім раёне Мінска. Тэрыторыя абмежавана вул. Кальварыйскай, праездам Кальварыйскім і Кальварыйскімі могілкамі.
Гісторыя
У XVIII ст. на ўзгорку, што размяшчаўся на Ракаўскім гасцінцы (раён цяперашняй вуліцы Кальварыйскай), адкрыліся каталіцкія могілкі. Назва могілак паходзіць з лацінскай мовы і перакладаецца, як чэрап, лысая гара, што для хрысціян разумеецца як Галгофа. .
Паводле сведчанняў беларускага падарожніка Паўла Шпілеўскага яшчэ ў сярэдзіне XIX ст. могілкі атачаў «арэхавы лес, багаты на грыбы і ягады». У «Спісе домаўладальнікаў… г. Мінска», які датычыцца 1866—1867 гадоў, згадваецца «Кальварыя (урочышча) — 6 дамоў».
У сувязі з ростам горада ў пачатку XX ст. Кальварыя ўвайшла ў склад Мінска, у пятую паліцэйскую частку. Гэтую ж назву атрымала навакольнае прадмесце, праз якое праходзіла Кальварыйская вуліца.
У 1975 годзе ў скверы перад будынкам адміністрацыі Фрунзенскага раёна ўсталяваны помнік Міхаілу Васілевічу Фрунзэ (скульптар Г. Мурамцаў, арх. А. Жалдакоў).
17 ліпеня 2009 года Мінскім гарадскім Саветам дэпутатаў скверу была афіцыйна прысвоена назва «сквер Кальварыйскі».
Каменданцкі праспект (станцыя метро)
Каменданцкі праспект (Коменда́нтский проспе́кт) — станцыя Фрунзенска-Прыморскай лініі Пецярбурскага метрапалітэна.
184
184 — высакосны год, пачаўся ў сераду. 184 год нашай эры, 184 год 1 тысячагоддзя, 84 год II стагоддзя, 4 год 9-га дзесяцігоддзя II стагоддзя, 5 год 180-х гадоў.
Мухамад Алі Чаўдхуры
Мухамад Алі Чаўдхуры (اسکندرمیرز),, , Пенджаб — памёр 2 снежня 1980 года ў Карачы. Палітычны і дзяржаўны дзеяч Пакістана.
Біяграфія
Мухамад Алі Чаўдхуры скончыў у 1927 годзе Пенджабскі ўніверсітэт. У 1928—1945 гадах займаў адказныя пасады ў фінансавым ведамстве каланіяльнай Індыі. У жніўні 1947 — кастрычніку 1951 займаў пасаду генеральнага сакратара ўрада Пакістана. У 1952—1954 гадах — міністр фінансаў і эканомікі. У 1955—1956 гадах — прэм’ер-міністр і міністр абароны Пакістана. У 1957-59 гадах пасол спачатку ў ЗША, а затым у Японіі. Да 1956 года быў членам кіруючай партыі «Мусульманская ліга». У 1962 годзе стаў адным з лідараў правай партыі «Нізам-і-іслам».
Навасёлкі (Мастоўскі сельсавет)
Навасёлкі (, Новосёлки) — вёска ў Мастоўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Мастоўскага сельсавета.
Ялатамскі павет
Ялатамскі павет (Елатомский уезд) — адміністрацыйная адзінка ў складзе Тамбоўскай губерні Расійскай імперыі, якая існавала ў 1779—1924 гадах. Цэнтр — Ялацьма. Знаходзіўся на поўначы губерні і меў плошчу 3570,8 вёрст².
Гісторыя
Павет быў утвораны ў 1779 годзе ў складзе Тамбоўскага намесніцтва. З 1796 года — у складзе Тамбоўскай губерні. Пастановай Прэзідыума Усерасійскага ЦВК ад 4 студзеня 1923 года «Аб зменах у складзе Тамбоўскай губерні» Ялатамскі павет быў перададзены ў склад Разанскай губерні.
20 лютага 1924 года дэкрэтам УЦВК павет быў скасаваны. Тэрыторыя павета адышла да Касімаўскага павета.
Адміністрацыйны падзел
У 1893 годзе павет падзяляўся на 26 валасцей.
Насельніцтва
Па дадзеных перапісу 1897 года ў павеце пражывала 141 027 чалавек.
NGC 7650
NGC 7650 (іншыя абазначэнні — PGC 71394, ESO 148-10, AM 2322-580, IRAS23225-5803) — спіральная галактыка з перамычкай (SBc) ў сузор’і Тукан.
Анатоль Емяльянавіч Гурыновіч
Анато́ль Емялья́навіч Гурыно́віч ( — ) — беларускі і савецкі дыпламат, Надзвычайны і Паўнамоцны Пасол (1968).
NGC 7650
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Анатоль Емяльянавіч Гурыновіч
Біяграфія
У гады Вялікай Айчыннай вайны браў удзел у партызанскім руху ў Беларусі. Скончыў Беларускі дзяржаўны інстытут народнай гаспадаркі (1949), затым Вышэйшую Дыпламатычную Школу МЗС СССР.
Член ЦК КПБ (1971—1990). Дэпутат Вярхоўнага Савета БССР (1967—1990).
Малы палац (Парыж)
Малы палац (Petit Palais) — былы выставачны павільён Сусветнай выстаўкі, якая праходзіла ў Парыжы ў 1900 г. Павільён быў узведзены ў перыяд з 1897 па 1900 гг., цяпер у ім знаходзіцца гарадскі музей вытанчаных мастацтваў (Musée du Petit Palais), які ўключае калекцыі грэчаскага, рымскага і егіпецкага мастацтва, прадметы эпохі Сярэднявечча і Рэнесанса, збору кніг і эмаляў, карціны галандскіх і фламандскіх майстроў XVI і XVII стст., калекцыі мэблі і габеленаў XVIII ст., а таксама палотны французскіх мастакоў XIX ст., уключаючы працы Дэлакруа і Сезана.
Біркы (Бабровыцкі раён)
Біркы (Бі́рки) — вёска ў Бабровыцкім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Прыднястроўскі канфлікт
Прыднястроўскі канфлікт 1991—1992 гадоў — ваенны канфлікт паміж рэгулярнай арміяй і паліцыяй Малдовы з аднаго боку і ваеннымі фарміраваннямі Прыднястроўскай Малдаўскай Рэспублікі з другога.
Перадгісторыя канфлікту
У 1988—1989 годзе на хвалі перабудовы ў Малдове пачалі з’яўляцца антысавецкія і антырускія арганізацыі, якія актыўна распальвалі міжнацыянальную варожасць і заклікалі да дыскрымінацыі іншых нацыянальнасцей. Нацыяналісты аб’ядналіся ў Народны Фронт. Нацыяналістычныя настроі падтрымліваліся тагачасным кіраўніцтвам краіны, якое пачало ствараць канцэпцыю Малдовы як другой Румынскай дзяржавы. У лютым 1989 года апублікаваны праект закону «Аб функцыяванні моў на тэрыторыі Малдаўскай ССР», які прадугледжваў адміністрацыйную і крымінальную адказнасць за карыстанне іншай мовай акрамя малдаўскай, якая абвяшчалася адзінай дзяржаўнай. Гэта выклікала забастоўкі, пачалі стварацца саветы працоўных калектываў і орган іх кіравання — Аб’яднаны савет працоўных калектываў, — прататып органаў самакіравання. Тыраспальскі гарсавет заклікаў Вярхоўны Савет прыняць закон аб функцыяванні на тэрыторыі Малдовы рускай і малдаўскай моў.
31 жніўня ВС прымае Закон «Аб функцыяванні моў», у якім адзінай дзяржаўнай мовай была абвешчаная малдаўская на аснове лацінскай графікі. З 21 жніўня ў краіне пачалася масавая палітычная забастоўка, на тэрыторыі Прыднястроўя ў ёй прынялі ўдзел больш за 200 тысяч чалавек, г.зн. практычна ўсё актыўнае насельніцтва рэгіёна. Мясцовыя саветы Бендэр і Ціраспаля прыпыняюць на сваёй тэрыторыі дзеянне закона.