cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Leucoptera sinuella
Апісанне
Лічынкі харчуюцца на такіх відах, як, , , , , , , , , , >. Яны мінуюць лісце расліны-гаспадара. Мініраванне праяўляецца вялікай плямай на верхняй паверхні. Акукліванне адбываецца па-за ходамі.
Арэал
Сустракаецца ў большай частцы Еўропы, за выключэннем Ірландыі, Балканскага паўвострава і Міжземнаморскіх астравоў. Сустракаецца таксама ў Японіі (Хакайда, Хансю) і Паўночнай Афрыцы.
Гаранскі сельсавет (Полацкі раён)
Частка тэрыторыі сельсавета фактычна з’яўляецца часткай прыгараднай зоны Полацка.
Кірыл Юр’евіч Палхоўскі
Кірыл Палхоўскі (нар. ) — беларускі футбаліст, нападнік пінскай «Хвалі».
Даніл Анатолевіч Копач
Клубная кар’ера
Сезон 2019 пачынаў у дублі, а 13 ліпеня 2019 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе, адгуляўшы першы тайм матча супраць «Слуцка» (0:0). У далейшым працягваў гуляць за дубль, часам прыцягваўся да асноўнай каманды. Да сезона 2020 пачынаў рыхтавацца з асновай «Нёмана», а ў лютым быў аддадзены ў арэнду ў «Смаргонь». Стаў адным з асноўных ігракоў смаргонскага клуба, застаўся ў камандзе і ў сезоне 2021, калі «Смаргонь» атрымала месца ў Вышэйшай лізе.
Кірыл Юр’евіч Палхоўскі
Клубная кар’ера
Выхаванец пінскай СДЮШАР-3, на юнацкім узроўні выступаў за салігорскі «Шахцёр», а ў сакавіку 2018 года далучыўся да акадэміі брэсцкага «Дынама». З пачатку 2019 года стаў выступаць за дубль клуба, а неўзабаве пачаў прыцягвацца і да асноўнай каманды. Дэбютаваў у Вышэйшай лізе 29 чэрвеня 2019 года ў матчы супраць «Іслачы» (5:1), выйшаўшы на замену ў канцы сустрэчы.
Сезон 2020 пачынаў у дублі дынамаўцаў, а ў красавіку далучыўся да клуба «Дынама-Брэст-1960» з Другой лігі. Пакінуў каманду ў канцы 2020 года з-за службы ў арміі. У пачатку 2022 года зноў далучыўся да клуба, які на гэты час ужо змяніў назву на «Маларыта». Гуляў за каманду да чэрвеня 2022 года, калі яна знялася з Другой лігі.
У ліпені 2022 года стаў іграком пінскай «Хвалі».
Насельніцтва Чэхіі
Насельніцтва Чэхіі складае 10,6 млн чалавек. Па колькасці насельніцтва сярод краін Еўропы Чэхія суседнічае з Грэцыяй, Венгрыяй, Партугаліяй. 95 % жыхароў краіны — чэхі, другі па колькасці заходнеславянскі народ. У рэлігійным складзе пераважаюць каталікі, але іх усяго 20 %, паколькі Чэхія вядомая як адна з найбольш атэістычных краін свету. Урбанізацыя складае 71 %: у Празе жыве 1,3 млн чал, больш за 100 000 жыхароў маюць Брно, Острава, Пльзень Оламаўц.
Даніл Анатолевіч Копач
Клубная кар’ера
У ліпені 2021 года перабраўся ў «Слонім-2017», дзе таксама стаў іграком асновы. Па заканчэнні арэнды ў студзені 2022 года пачаў трэніравацца з «Нёманам», але неўзабаве далучыўся да «Ліды», якая ў сакавіку арандавала паўабаронцу. Спачатку рэгулярна з’яўляўся на полі, з лета страціў месца ў складзе лідскай каманды. Па заканчэнні сезона 2022 пакінуў «Ліду», тады ж скончыўся і кантракт з «Нёманам».
Насельніцтва Чэхіі
Дэмаграфія
Да 1980-х насельніцтва краіны хутка павялічвалася, у 1980-х прырост запаволіўся, а у 1990-х стаў нулявым, (ў асобныя гады — адмоўным). Найгоршая дэмаграфічная сітуацыя назіралася ў пачатку 2000-х, а вось з 2005 колькасць жыхароў Чэхіі пачала рашуча ўзрастаць. Варта адзначыць, што станоўчая дынаміка ў вялікай ступені вынікае з фактару міграцыйнага прытоку, які выкліканы эканамічнымі поспехамі краіны. Нараджальнасць жа ў 2018 была меншай за смяротнасць (9,2 супраць 10,5 на 1000 чалавек), а сумарны каэфіцыент нараджальнасці складаў усяго 1,46. Як і паўсюль у Еўропе, насельніцтва Чэхіі старэе: доля асобаў старэйшых за 65 гадоў амаль дасягнула 20 %, сярэднестатыстынаму чэху ў 2018 было 42,5 гадоў.
Нацыянальны склад
Паколькі пункт «нацыянальнасць» у чэшскім перапісным бланку неабавязковы, 26 % насельніцтва вырашыла не дзяліцца са статыстыкай гэтай інфармацыяй. Тым не менш відавочна, што большасць насельніцтва складаюць чэхі. Каля 5 % жыхароў Чэхіі ідэнтыфікуюць сябе як маравы — этнічна блізкая да чэхаў група, што насяляе землі Маравіі. Сярод карэнных меншасцяў — славакі (каля 2 %), цыганы (паводле накаторых ацэнак — да 250 тысяч), палякі, яўрэі.
Імігранты і эмігранты
Пастаянны міграцыйны прыток робіць нацыянальны склад усё болей стракатым. Па стане на 2016 год у Чэхіі налічвалася каля паўмільёна замежнікаў, палова з якіх прыходзілася на ўкраінцаў і славакаў, а вось трэцяя дыяспара нечаканая: у Чэхіі жыве каля 40 тыс. в’етнамцаў (0,4 % населтьніцтва) — в’етнамскія працаўнікі з’явіліся тут яшчэ ў сацыялістычныя для Усходняй Еўропы часы, большасць з іх асела на новай радзіме. З іншага боку, шмат чэхаў раскідана па ўсім свеце: у адных ЗША паўтара мільёны чалавек маюць чэшскія карані, а Чыкага ў пачатку XX ст. па колькасці чэшскамоўных жыхароў саступаў толькі Празе і Вене.
Мовы
Каля 95 % жыхароў Чэхіі размаўляюць па-чэшску, у тым ліку і маравы, частка якіх размаўляе на мараўскіх гаворках чэшскай мовы (а хто-ніхто разглядае мараўскую як самастойную заходнеславянскую мову).
Рэлігія
Большасць насельніцтва Чэхіі не вызнаюць ніякай рэлігіі, з іх 30 % пераканана называюць сябе атэістамі (больш толкі ў Кітаі і Японіі), яшчэ каля 45 % не атаясамлівае сябе ні з якой рэлігіяй. Гэта тэндэнцыя не толькі апошніх дзесяцігоддзяў і камуністычнага мінулага — гістарычна чэхі вядомы як адзін з самых талерантных і рэлігійна індэферэнтных народаў. Аднак менавіта тут у пачатку XIV стагоддзя адбылася першая вялікая спроба рэфармацыі каталіцкай царквы. Тым не менш, каталіцтва на чэшскіх землях адстаяла свае пазіцыі і сёння большасць вернікаў (якіх усяго 20-25 %) — каталікі, меншасць — пратэстанты.
Размяшчэнне і рассяленне
Насельніцтва размешчана па тэрыторыі Чэхіі даволі раўнамерна. Сярэдняя шчыльнасць складае сярэднія па еўрапейскіх мерках 134 чал/км². 73,5 % жыхароў краіны з’яўляюцца гараджанамі (2018), найбольшая канцэнтрацыя гарадскіх паселішчаў на поўначы і на ўсходзе краіны. У сталіцы жыве 1,3 млн чалавек, у пражскай агламерацыі — каля 2,3 млн. Далей ідуць Брно (377 тыс.), Острава (294), Пльзень (169), Ліберац (102), Оламаўц (100 тыс.чал).
Гаранскі сельсавет (Полацкі раён)
Гісторыя
Утвораны 16 ліпеня 1954 года ў складзе Полацкага раёна Віцебскай вобласці БССР шляхам аб’яднання скасаваных Сосніцкага і Шацілаўскага сельсаветаў, тады ж у склад сельсавета з Обальскага сельсавета Сіроцінскага раёна перададзены вёскі Астравы і Барысаўка. 20 мая 1960 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Домнікаўскага сельсавета. На 1 студзеня 1974 года ў складзе Гаранскага сельсавета 59 населеных пунктаў. 24 верасня 2008 года скасавана вёска Красновічы.
Насельніцтва
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 2361 чалавек, з іх 88,4 % — беларусы, 9,3 % — рускія, 0,9 % — украінцы.
Вярба попельная
Вярба попельная, Лаза , Ракітнік (Salix cinerea) — від раслін з роду.
Батанічнае апісанне
Высокі (3-6 м вышынёй) куст з вельмі апушанымі, зверху шаравата-зялёным, знізу шэравата-поўсецвым лісцем. Прылісткі буйныя, зубчастыя, пупышкі апушаныя. Расце на балотах, вільготных лугах, у вільготных лясах, часта утвараючы суцэльныя зараснікі. Цвіце ў сакавіку — красавіку, дае добры ўзятак мёду. Кара з яе лічыцца лепшым дубільнікам.
Таксанамія
Від Вярба попельная ўваходзіць у род семейства  парадку.
Мікалай Уладзіміравіч Іваноў
Мікалай Іваноў (нар., ) — беларускі футбаліст, паўабаронца рагачоўскага «Макслайна».
Таполя сівая
Таполя сівая (Populus ×candicans) — від роду. Від уваходзіць у секцыю Tacamahaca. Паводле сайтаў ITIS і Soortenbank.nl P. Candicans лічыцца сінонімам віду Populus balsamifera. Сайт The PlantList лічыць таксон Populus x candicans самастойным гібрыдным відам.
Апісанне
Лістападнае дрэва родам з усходу Канады і ўсходу ЗША. Яно расце тут адносна хутка і можа дасягаць вышыні ад 11 да 24 метраў. Лісце мохава-зялёнага колеру, лісце чарговае. Цвіценне з мая па чэрвень. Насенне вырабляе вясной.
Мікалай Уладзіміравіч Іваноў
Клубная кар’ера
У студзені 2020 года быў аддадзены ў арэнду «Гомелю». Хутка замацаваўся ў стартавым складзе каманды і дапамог ёй вярнуцца ў Вышэйшую лігу. У снежні 2020 года вярнуўся ў «Дынама».
У пачатку 2021 года трэніраваўся разам з рэзервовай камандай дынамаўцаў, а ў сакавіку на правах арэнды далучыўся да «Іслачы». З’яўляўся ў складзе «Іслачы» рэдка і ўжо ў ліпені пакінуў клуб. Неўзабаве быў аддадзены ў арэнду ў наваполацкі «Нафтан», дзе замацаваўся ў аснове.
Таполя сівая
Таксанамія
Від Таполя сівая ўваходзіць у род сямейства  парадку.
Мікалай Уладзіміравіч Іваноў
Клубная кар’ера
У студзені 2022 года праходзіў прагляд у магілёўскім «Дняпры», аднак пазней вярнуўся ў «Дынама» і стаў трэніравацца з дублем. У сакавіку 2022 года быў арандаваны «Мінскам». Спачатку рэгулярна з’яўляўся на полі, выходзячы на замену, а з лета стаў часцей заставацца на лаўцы запасных. У снежні 2022 года па заканчэнні арэнды пакінуў «Мінск».
Таполя сівая
Выкарыстанне
Дэкаратыўная каштоўнасць P. candicans заключаецца ў асноўным у яго водары. Сорт, які звычайна выкарыстоўваецца ў садах, — гэта Populus candicans 'Aurora'. Ён мае стракатае лісце.
Мікалай Уладзіміравіч Іваноў
Клубная кар’ера
У сакавіку 2023 года стаў іграком рагачоўскага «Макслайна».
Міжнародная кар’ера
У кастрычніку 2018 года выступаў за юніёрскую зборную Беларусі (да 19 гадоў) у адборачным раўндзе чэмпіянату Еўропы.
Лі Пэн
Лі Пэн (, Шанхай —, ) — дзяржаўны дзеяч Кітая, прэм’ер Дзяржаўнага савета Кітайскай Народнай Рэспублікі ў 1988—1998 гадах, Старшыня Пастаяннага камітэта Усекітайскага сходу народных прадстаўнікоў у 1998—2003 гадах. Разам з Цзян Цзэмінем належыць да трэцяга пакалення кіраўнікоў Камуністычнай партыі Кітая.
Нандадэві
Мае важнае рэлігійнае значэнне, у яе падножжа праводзяцца фестывалі.
Першае ўзыходжанне зарэгістравана ў 1936 годзе, на ўсходняй вяршыні — ў 1939 годзе. У 1951 годзе на ўсходнюю вяршыню Нандадэві ў складзе французскай экспедыцыі падняўся будучы першаўзыходжальнік на Эверэст Тэнцынг Норгэй. У 1976 годзе сумесная экспедыцыя японскіх і індыйскіх альпіністаў ажыццявіла першы паспяховы траверс двух вяршыняў Нандадэві.
Салоніцкі сельсавет
Сало́ніцкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Полацкага раёна Віцебскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — вёска Багатырская.
Гісторыя
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Полацкага раёна Полацкай акругі БССР. Цэнтр — вёска Салонікі. 24 верасня 1926 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Тросніца. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Полацкім раёне БССР, з 21 чэрвеня 1935 года — Полацкай акругі, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. У 1939 годзе цэнтр сельсавета вернуты ў вёску Салонікі. З 20 верасня 1944 года сельсавет у Полацкім раёне Полацкай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Віцебскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Тросніца, сельсавет перайменаваны ў Тросніцкі.
7 чэрвеня 1968 года Грамоўскі сельсавет Полацкага раёна Віцебскай вобласці БССР перайменаваны ў Салоніцкі. 3 ліпеня 1970 года ў склад Баравухскага сельсавета перададзены 2 населеныя пункты (Пагіршчына і Чарнешчына). 2 лістапада 1972 года ў гарадскую мяжу Полацка ўключаны вёскі Меліярацыйная і Спас-Слабада. На 1 студзеня 1974 года ў складзе Салоніцкага сельсавета 17 населеных пунктаў. 22 снежня 2009 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Багатырская. 10 кастрычніка 2013 года да сельсавета далучана частка скасаванага Юравіцкага сельсавета з вёскай Баранава.
Насельніцтва
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 3110 чалавек, з іх 86,4 % — беларусы, 10,3 % — рускія, 1,1 % — украінцы, 0,6 % — палякі, 0,6 % — цыганы.
Населеныя пункты
У склад сельсавета ўваходзяць 17 населеных пунктаў:
Аляксандр Віталевіч Ксенафонтаў
Аляксандр Ксенафонтаў (нар. ) — беларускі футбаліст, паўабаронца жодзінскага «Тарпеда-БелАЗ» (у арэндзе з маскоўскай «Родзіны»).
Клубная кар’ера
Выхаванец футбольнага клуба «Мінск», з 2015 года пачаў выступаць за дубль мінскага «Дынама». У другой палове 2017 года замацаваўся ў рэзервовай камандзе дынамаўцаў. У першай палове 2018 года з 7 галамі быў адным з найлепшых бамбардзіраў турніру дублёраў.
У жніўні 2018 года разам з іншымі маладымі дынамаўцамі быў аддадзены ў арэнду клубу Першай лігі «Чысць». У складзе «Чысці» забіў чатыры галы, але не здолеў выратаваць каманду ад вылету ў Другую лігу. У студзені 2019 года некаторы час трэніраваўся з «Энергетыкам-БДУ», аднак пазней вярнуўся ў «Дынама», пачаўшы сезон 2019 у дублі.
26 чэрвеня 2019 года ўпершыню з’явіўся на полі ў складзе асноўнай каманды «Дынама», выйшаўшы ў стартавым складзе ў матчы Кубка Беларусі супраць мікашэвіцкага «Граніта» (2:0). Дэбютаваў у Вышэйшай лізе 14 ліпеня 2019 года ў матчы супраць брэсцкага «Дынама» (2:1), калі выйшаў у стартавым складзе і быў заменены ў другім тайме.
У снежні 2019 года падоўжыў кантракт з дынамаўцамі. У студзені 2020 года праходзіў беспаспяховы прагляд у бабруйскай «Белшыне», а пазней далучыўся да «Віцебска», які ў лютым 2020 года арандаваў паўабаронцу. У сезоне 2020 гуляў няшмат, значную частку сезона прапусціў з-за траўм. У снежні 2020 года «Віцебск» набыў паўабаронцу на трывалай аснове. У сезоне 2021 замацаваўся ў стартавым складзе віцебскай каманды. У студзені 2022 года падоўжыў пагадненне з клубам.
У студзені 2023 года быў арандаваны жодзінскім «Тарпеда-БелАЗ» з правам выкупу.
Міжнародная кар’ера
У верасні і кастрычніку 2015 года выступаў за юнацкую зборную Беларусі (да 17 гадоў) у адборачным раўндзе чэмпіянату Еўропы. У студзені 2016 года ў складзе юнацкай зборнай Беларусі прымаў удзел у Кубку Развіцця ў Мінску.
26 сакавіка 2019 года дэбютаваў у матчы за моладзевую зборную Беларусі, калі выйшаў на замену ў таварыскім матчы супраць Літвы (1:0).
Вышэйшая ліга чэмпіянату Беларусі па хакеі з шайбай
Вышэйшая ліга — трэці дывізіён чэмпіянату Беларусі па хакеі са шайбай, у якім бяруць удзел фарм-клубы каманд беларускай экстралігі. Створана ў 2002 годзе, да 2006 года мела назву Першая ліга.
Рэгламент
На першым этапе Вышэйшай лігі кожная каманда праводзіць па дзве гульні на сваім полі і па дзве гульні на поле суперніка з кожнай камандай згодна з зацверджаным каляндар гульняў. Месцы каманд у табліцы Вышэйшай лігі пасля першага этапу Вышэйшай лігі вызначаюцца па суме ачкоў, набраных ва ўсіх матчах першага этапу Вышэйшай лігі.
1) якая набрала найбольшую колькасць ачкоў у матчах паміж гэтымі камандамі;
2) якая мае лепшую рознасьць закінутых і прапушчаных шайбаў у матчах паміж гэтымі камандамі;
3) якая мае найбольшую колькасць закінутых шайбаў у матчах паміж гэтымі камандамі;
4) якая мае лепшую рознасьць закінутых і прапушчаных шайбаў ва ўсіх матчах першага этапу;
5) якая мае найбольшую колькасць перамог ва ўсіх матчах першага этапу;
6) якая мае найбольшую колькасць перамог у асноўны час ва ўсіх матчах першага этапу;
7) якая мае найбольшую колькасць закінутых шайбаў ва ўсіх матчах першага этапу.
8) пры роўнасці ўсіх вышэйпералічаных паказчыкаў размеркаванне месцаў паміж камандамі вызначаецца жэрабем.
У другім этапе Вышэйшай лігі (серыі гульняў плэй-оф) правядзенне матчаў ажыццяўляецца наступным чынам: матчы ¼ фіналу праводзяцца да трох перамог адной з каманд, ½ фіналу і фіналу - да чатырох перамог. Матч за 3-е месца не праводзіцца. Трэцяе месца ў Вышэйшай лізе займае адна з двух каманд, саступілі ў ½ фіналу Вышэйшай лігі, якая заняла больш высокае месца ў агульнай табліцы па выніках першага этапу Вышэйшай лігі. Каманда, якая заняла трэцяе месца ў Вышэйшай лізе, становіцца бронзавым прызёрам Чэмпіянату ў Вышэйшай лізе.
Валянціна Трафімаўна Шырокава
Валянціна Трафімаўна Шырокава (нар. ) — беларускі педагог. Заслужаны настаўнік Рэспублікі Беларусь (2015), Ганаровы грамадзянін горада Віцебска (2016).
Біяграфія
Пасля заканчэння Гомельскага дзяржуніверсітэта працавала настаўнікам рускай мовы і літаратуры, намеснікам дырэктара па выхаваўчай працы ў СШ № 33 г. Віцебска, затым інспектарам гарадскога аддзела адукацыі. З 1982 па 1984 год працавала ў Германіі, выкладала рускую мову ў школе. За працу ў сістэме адукацыі ГДР ўзнагароджана медалём І. Гердэра. Пасля вяртання ў Віцебск працавала намеснікам дырэктара ў Інстытуце павышэння кваліфікацыі.
З 1994 па 2019 год Валянціна Трафімаўна ўзначальвала ДУА «Гімназія № 1 г. Віцебска», якая адкрылася ў 1991 годзе на базе СШ № 15. Гэта была першая гімназія ў Віцебску, адна з першых у Віцебскай вобласці і Беларусі.
Спіс аб’ектаў PGC (2304001—2305000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2304001—2305000)
Баравухскі сельсавет
Бараву́хскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Полацкага раёна Віцебскай вобласці Рэспублікі Беларусь. Адміністрацыйны цэнтр — горад Наваполацк (не ўваходзіць у склад).
Гісторыя
Утвораны 20 жніўня 1924 года як Махіроўскі сельсавет у складзе Полацкага раёна Полацкай акругі БССР. Цэнтр — вёска Махірова. 24 верасня 1926 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Баравуха. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Полацкім раёне БССР, з 21 чэрвеня 1935 года — Полацкай акругі, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці, з 20 верасня 1944 года — Полацкай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Віцебскай вобласці. 7 чэрвеня 1968 года сельсавет перайменаваны ў Баравухскі з цэнтрам у вёсцы Баравуха I. 3 ліпеня 1970 года ў склад сельсавета з Салоніцкага сельсавета перададзены 2 населеныя пункты (Пагіршчына і Чарнешчына). 2 лістапада 1972 года ў гарадскую мяжу Полацка ўключана вёска Пагіршчына. На 1 студзеня 1974 года ў складзе сельсавета 23 населеныя пункты. 15 сакавіка 2000 года цэнтр сельсавета — вёска Баравуха-1 — і пасёлак Міжрэчча перададзены ў адміністрацыйнае падпарадкаванне Наваполацкага гарсавета. 15 чэрвеня 2000 года цэнтр сельсавета — вёска Баравуха-1 атрымала статус пасёлка гарадскога тыпу і перайменавана ў Баравуху. 23 верасня 2008 годзе на тэрыторыі сельсавета ўтвораны пасёлак Сонечны. 10 кастрычніка 2013 года да сельсавета далучана частка скасаванага Адамоўскага сельсавета (17 населеных пунктаў: аграгарадок Кушлікі, вёскі Адамова, Балдышы, Галякова, Заполле, Крумплева, Кулікова, Мётлы, Мікуліна, Навінне, Падазерцы, Плігаўкі, Райкова, Струбкі, Фёдарава, Церасполле і Якубенкі). 22 лютага 2019 года гарадскі пасёлак Баравуха і пасёлак Міжрэчча ўключаны ў склад Наваполацка.
Насельніцтва
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (20 населеных пунктаў, без Баравухі і Міжрэчча, якія знаходзіліся ў адміністрацыйным падпарадкаванні Наваполацкага гарсавета) — 1008 чалавек, з іх 85,6 % — беларусы, 11,8 % — рускія, 1,0 % — украінцы.
Населеныя пункты
Баравухскі сельсавет уключае 37 населеных пунктаў:
Таполя Сімана
Таполя Сімона (Populus simonii), або Таполя кітайская  — від лісцяных дрэў з роду сямейства.
Распаўсюджанне і экалогія
У прыродзе арэал віду ахоплівае Манголію і паўночныя раёны Кітая.
Батанічнае апісанне
Пупышкі буйныя, доўга-завостраныя, голыя, клейкія. Лісце рамбічна-яйкападобнае або рамбічна-эліптычнае, даўжынёй 4-12 см, шырынёй 3-8 см, з найбольшай шырынёй вышэй сярэдзіны, з шырока — або вузка клінаватым аснаваннем, дробна-вострапілаватае, зверху цёмна-зялёнае, з чырвонымі жылкамі, знізу бялёса-шэрае.
Песцікавыя каташкі голыя, даўжынёй 2,6 см.
Плады — двух-, радзей трохстворкавыя, грушападобныя, голыя або валасістыя каробачкі даўжынёй 3-4 мм.
Таполя шэрая
Таполя шэрая (Populus ×canescens) — від лісцяных дрэў з роду сямейства. Гібрыд і.
Распаўсюджанне і экалогія
У прыродзе арэал віду ахоплівае практычна ўсю тэрыторыю Еўропы, Малую Азію і Кітай (Сіньцзян-Уйгурскі аўтаномны раён). Натуралізаваўся паўсюдна.
Расце ў поймах рэк стэпавай зоны.
Марозаўстойлівы. Расце хутка, дае багатыя каранёвыя атожылкі.
Батанічнае апісанне
Высокае дрэва, да 30 м, з шырокай, яйкападобнай або шатрападобнай, амаль ніцай кронай і ствалом пакрытым глыбока парэпанай, шэрай або бялёса-шэрай карой. Парасткі шэра-лямцавыя; пазней голыя, цыліндрычныя, аліўкава-шэрыя.
Пупышкі дробныя, жаўтлява-карычневыя, трохі апушаныя. Хвосцікі пляскатыя, кароткія, голыя.
Лычыкі кармінава-чырвоныя, паралельна прыўзнятыя над доўгай восі завязяў.
Таксанамія
Від Таполя шэрая ўваходзіць у род сямейства  парадку.
Урэчнік альпійскі
Урэчнік альпійскі, Рдзест альпійскі (Potamogeton alpinus) — від шматгадовых водных травяністых раслін сямейства. Этымалогія: alpinus — «альпійскі».
Апісанне
Мае вельмі разгалінаванае карэнішча. Сцеблы круглыя ў перасеку, без плям, да 200 см, звычайна неразгалінаваныя. Расліна часта афарбаваная чырвоным. Лісце спіральна размешчанае. Плывучае лісце можа быць напаўпразрыстым, ад эліптычнага да досыць вузкага, да 9х2.5 см, часам адсутнічае; ліставая пласціна чырванавата-зялёная. Пагружанае лісце ад ланцэтнага да вузка-эліптычнага, да 22х3.3 см, на вяршыні тупое, ад светла-карычневага да чырвонага колеру. Зялёныя кветкі 3-10 см даўжынёй. Плады 2.6-3.7 мм, ад аліўкава-зялёнага да карычневага колеру, зваротнаяйкападобныя. Храмасомы: (2n = 26, 52).
Распаўсюджанне
Еўропа, Азія, Грэнландыя, ЗША, Канада. Расце ў халодных і ўмераных абласцях паўночнага паўшар’я. Насяляе азёры, каналы, ручаі, асабліва на тарфяным грунце. Зрэдку культывуюць, лепш за ўсё размножваецца дзяленнем карэнішчаў.
Stuckenia
Stuckenia — род водных травяністых раслін сямейства.
Род названы ў гонар нямецкага настаўніка з Брэмена, які захапляўся батанікай, Вільгельма Адольфа Штукена (Wilhelm Adolf Stucken, 1860—1901).
Апісанне
Суквецці на доўгіх кветаножках, кветкі расстаўленыя. Плод круглявы.
Віды
Род уключае 15 выкапневых і 10 сучасных відаў :
Уладзіслаў Алегавіч Ложкін
Уладзіслаў Ложкін (нар., ) — беларускі футбаліст, нападнік казахстанскага клуба «Туран» з Туркестана і моладзевай зборнай Беларусі.
Клубная кар’ера
Пачынаў займацца футболам у магілёўскім «Дняпры», пазней далучыўся да школы мінскага «Дынама». З пачатку 2019 года пачаў выступаць за дубль клуба. 26 чэрвеня 2019 года ўпершыню з’явіўся на полі ў складзе асноўнай каманды «Дынама», выйшаўшы на замену ў другім тайме ў матчы Кубка Беларусі супраць мікашэвіцкага «Граніта» (2:0). Дэбютаваў у Вышэйшай лізе 5 ліпеня 2019 года ў матчы супраць барысаўскага БАТЭ (1:2), выйшаўшы на замену ў другім тайме. У далейшым працягваў гуляць за дубль, часам прыцягваючыся да асноўнай каманды.
У ліпені 2020 года быў аддадзены ў арэнду ў «Смалявічы». У першым жа матчы за новую каманду, 10 ліпеня супраць «Іслачы», аформіў дубль, чым дапамог «Смалявічам» здабыць перамогу з лікам 3:1. У далейшым стаў асноўным нападнікам каманды, хоць і не выратаваў яе ад вылету з Вышэйшай лігі. У снежні 2020 года па заканчэнні арэнды пакінуў «Смалявічы».
У пачатку 2021 года трэніраваўся разам з асноўнай камандай «Дынама», у выніку пачаў у яе складзе сезон 2021. Рэгулярна з’яўляўся ў аснове, у 2021 годзе пераважна выхадзіў у стартавым складзе, а ў 2022 годзе чаргаваў выхады ў стартавым складзе і на замену. Па заканчэнні сезона 2022 скончыўся кантракт з дынамаўцамі.
У лютым 2023 года стаў трэніравацца з «Туранам» з другога дывізіёна Казахстана і ў сакавіку трапіў у заяўку каманды на сезон.
Міжнародная кар’ера
У студзені 2019 года ў складзе юнацкай зборнай Беларусі прымаў удзел у Кубку Развіцця ў Мінску. У сакавіку 2019 года выступаў за юнацкую зборную Беларусі (да 17 гадоў) у элітным раўндзе чэмпіянату Еўропы.
У кастрычніку 2019 года выступаў за юніёрскую зборную Беларусі (да 19 гадоў) у адборачным раўндзе чэмпіянату Еўропы.
4 верасня 2020 года дэбютаваў у моладзевай зборнай Беларусі, калі выйшаў у стартавым складзе ў адборачным матчы чэмпіянату Еўропы супраць Нідэрландаў (0:7) і быў заменены ў першым тайме.
Урэчнік разналісты
Урэчнік злакалісты, Рдзест злакалісты (Potamogeton gramineus) — кветкавая водная расліна роду сямейства.
Батанічнае апісанне
Шматгадовая расліна. Плавальнае лісце даўгаватае або яйкападобнае, з хвосцікамі (часам плавальнага лісця няма), пагружанае — лінейна-ланчэтнае, сядзячае, акрамя верхавінавага, па краях дробназубчастае. Сцябло тоненькае, галінастае, 60—100 см..
Кветканосы 5—10 см даўжынёй. Колас густы, 2,5&—5 см даўжынёй. Плады 2,5—3 мм даўжынёй, коласаяйкападобныя, з тупым кілем на спінцы. Цвіце ў маі—ліпені.
Распаўсюджанне
Ва Украіне распаўсюджаны ў стаячых і павольна цякучых водах — амаль па ўсей краіне, на поўдні пераважна ў даліне Дняпра.
Крэветка ўсходняя субтрапічная рачная
Апісанне
Цела (даўжыня да 10 см, маса да 12 г) і рострум (галаўны шып) звычайна сплюшчаныя з бакоў. Брушка не падагнутае пад галавагрудзі. Мае па 5 пар грудных і брушных (плавальных) ног і хваставы веер, які таксама ўдзельнічае ў плаванні.
Пашырэнне
Радзіма Усходняя і Паўднёва-Усходняя Азія. Акліматызавана ў іншых рэгіёнах. У 1982 годзе выпушчана ў ахаладжальныя вадаёмы Бярозаўскай ДРЭС, дзе акліматызавалася і размножылася.
Асаблівасці біялогіі
Раздзельнаполая. Аптымальная тэмпература для размнажэння вышэйшая за 25 °C. Плоднасць ад 400 да 5000 яец. Развіццё з метамарфозай. Яйцы выношвае на плавальных ножках. За год дае 4—5 патомстваў. Працягласць жыцця каля 2,5 гадоў.
Перапрацоўвае донныя адклады і ачышчае вадаёмы.
Вінец (значэнні)
Назву Вінец маюць:
Урэчнік бліскучы
Урэчнік бліскучы, Рдзест бліскучы (Potamogeton lucens) — від раслін сямейства, распаўсюджаны ў Еўропе, Афрыцы, Азіі.
Распаўсюджанне
Распаўсюджаны ў Еўропе, Азіі, Афрыцы.
Від расце ў параўнальна глыбокай вадзе ў азёрах, павольных рэках, каналах, у затопленых крэйдавых або гравійных ямах.
Ва Украіне від расце ў азёрах, сажалках, рэках — амаль на ўсёй тэрыторыі (на поўдні прымеркаваны ў асноўным да Дняпра); у Крыме рэдка (, пгт ).
Нараян
Нараян — прозвішча.
Джэйш аль-Іслам
Джэйш аль-Іслам (جيش الإسلام — «Армія ісламу») — кааліцыя сірыйскіх антыўрадавых узброеных груповак ісламісцкага напрамку, якая сфармавалася восенню 2013 года.
Падтрымліваецца Саудаўскай Аравіяй.
Марока на конкурсе песні Еўрабачанне
Марока ўпершыню ўзяла ўдзел у конкурсе песні «Еўрабачанне» ў 1980 годзе. Тады дэбют быў няўдалы: спявачка Саміра Бенсаід набрала 7 балаў і заняла перадапошняе месца.
З таго моманту Марока больш не брала ўдзелу ў конкурсе з-за ўдзелу ў ім Ізраіля.
Гісторыя галасавання
Станам на год гісторыя галасавання Марока выглядае наступным чынам:
Аўрангабад
Аўрангабад:
Удайпур
Удайпур  — горад у індыйскім штаце Раджастхан, цэнтр аднайменнай акругі. У мінулым — сталіца раджпуцкага княства Мевар, вядомага з VIII стагоддзя. Насельніцтва — 475 150 жыхароў (па перапісу 2011 года). Сярод найбольш вядомых помнікаў Удайпура — комплекс палаца раджоў (XVI—XVIII стагоддзя), Азёрны палац з белага мармуру і палац Джага-Мандыр.
Кочын
Кочын  — горад у індыйскім штаце Керала. Буйны порт на малабарскага ўзбярэжжа Аравійскага мора. Кочын з’яўляецца найбольш густанаселеным горадам Кералы з насельніцтвам 601 574 чалавек, найбуйнейшая гарадская агламерацыя штата (каля 2,1 мільёна чалавек). З 1967 года мае статус муніцыпальнай карпарацыі.
Індаур
Індаур  — другі па велічыні горад індыйскага штата Мадх’я-Прадэш. Размешчаны ў прыродным рэгіёне Малва, на захадзе цэнтральнай часткі штата, за 190 км на захад ад горада Бхапал. Адміністрацыйны цэнтр аднайменнай акругі. Насельніцтва па дадзеных на 2011 год — 1 960 631 чалавек.
Ніна Мікалаеўна Хмялёва
Ніна Мікалаеўна Хмялёва (, Ленінград — ) — украінскі і беларускі вучоны ў вобласці гідраэкалогіі і заалогіі, акадэмік Пятроўскай Акадэміі навук у Санкт-Пецярбургу. Доктар біялагічных навук, прафесар.
Біяграфічныя звесткі
Нарадзілася ў сям’і ваеннаслужачага. Скончыла біёлага-глебавы факультэт Ленінградскага дзяржаўнага ўніверсітэта (1955), аспірантуру Заалагічнага інстытута АН СССР (1958). Вывучала прымяненне радеактыўных ізатопаў у гідрабіялагічных даследаваннях. У 1962 годзе перайшла ў Інстытут біялогіі паўднёвых мораў АН УССР (Севастопаль), дзе прапрацавала амаль 10 гадоў. Тут ёю пачаты шырокія даследаванні па экалогіі, экалагічнай фізіялогіі і біёніцы марскіх беспазваночных. З 1971 года пераведзена на работу ў Інстытут заалогіі АН БССР. Арганізавала даследаванні па гідраэкалогіі, вывучэнне экалагічнай біяэнергеткі водных арганізмаў. Займалася акліматызацыяй прэснаводных крэветак у Беларусі.
Прэміі і ўзнагароды
Лаурэат прэміі НАН Беларусі (1995)
Аджмер
Аджмер  — горад у цэнтральнай частцы індыйскага штата Раджастхан, адміністрацыйны цэнтр акругі Аджмер. Знаходзіцца за 135 км на захад ад Джайпура, за 274 км на паўночны ўсход ад Удайпура, за 439 км на ўсход ад Джайсалмера і 391 км на паўднёвы захад ад Дэлі, на вышыні 471 м над узроўнем мора. Горад размешчаны на ўзгорку Тарагарх у раёне горнага хрыбта Аравалі.
Урэчнік ніткападобны
Апісанне
Лісце лінейнае, шырынёй 0,3-1,2 мм, ад тупога да закругленага на верхавіне, 3-жыльнае, але 2 — вельмі слабая. Плады 2,2-3,2 мм, з сядзячым рыльцам. Храмасом: (2n = 66, 78).
Распаўсюджанне
Азія: Казахстан; Туркменістан; Узбекістан; Расія. Каўказ: Азербайджан. Еўропа: Эстонія, Латвія; Літва; Малдова; Аўстрыя; Германія; Бельгія; Польшча; Швейцарыя; Данія; Фінляндыя; Ісландыя; Нарвегія; Швецыя; Вялікабрытанія; Боснія і Герцагавіна; Харватыя; Італія; Турцыя; Славенія; Францыя; Іспанія. Паўночная Амерыка: Канада; ЗША; Грэнландыя.
Насяляе азёры, рэкі, ручаі, плаціны часам з саланаватай вадой.
Уладзіслаў Сяргеевіч Цурко
Уладзіслаў Цурко (нар. ) — беларускі футбаліст, нападнік мінскага «Тарпеда».
Клубная кар’ера
У красавіку 2019 далучыўся да НФК, але ўжо ў жніўні пакінуў склад, згуляўшы 6 афіцыйных матчаў у Першай лізе, і далучыўся да «Вікторыі». Застаўся ў заяўцы мар’нагорскага клуба на сезон 2020, але на поле не выхадзіў і пазней пакінуў каманду.
У пачатку 2022 года далучыўся да клуба «Жодзіна-Паўднёвае», дзе з 17 галамі стаў найлепшым бамбардзірам каманды ў сезоне 2022. Сезон 2023 пачаў у складзе мінскага «Тарпеда».
Аўрангабад (горад, Махараштра)
Аўрангабад  — горад у штаце Махараштра, Індыя. Адміністрацыйны цэнтр акругі Аўрангабад. Важны турыстычны цэнтр, праз які праходзяць шлях да аб’ектаў Сусветнай спадчыны — пячорных храмавых комплексаў Аджанта і Элора. Адзін з новых гарадоў-мільённіках, значны прамысловы і адукацыйны цэнтр.
Кота
Кота:
Урэчнік поясалісты
Урэчнік поясалісты (Potamogeton compressus) — від кветкавых водных раслі сямейства, распаўсюджаны ва ўмеранай Еўразіі.
Апісанне
Шматгадовая травяністая расліна, 50—120 см даўжынёй. Суквецці 10—15-кветкавыя. Кветканосы значна даўжэй суквеццяў. Сцябло пляскатае, амаль 2-крылае. Лісце ля аснавання без грудкоў, з 3—5 галоўнымі жылкамі. Плады да 4 мм даўжынёй, з кароткім носікам і тупым кілем. Расліна аднагадовая, пагружаная ў прэсную ваду. Карэнішча адсутнічае. Сцеблы густа галінаваныя, сціснутыя, 1,2—3,5 мм шырынёй. Каласкі 1,6—3,3 см у 4—7 калатоўках процілеглых кветак. 2n = 26.
Распаўсюджанне
Распаўсюджаны ва ўмеранай Еўразіі
Ва Украіне расце ў стаячых водах сажалак і азёр, у поймах рэк — на большай частцы тэрыторыі, акрамя Карпат і Крыму.
Абдул Гафар-хан
Абдул Гафар-хан, Бача Хан, Бадшах Хан (, Хаштнагар, Утманзай, Пешавар, Паўночна-заходняя памежная правінцыя, Брытанская Індыя —, , Пакістан) — палітычны і духоўны лідар пуштунаў, паплечнік і паслядоўнік Махатмы Гандзі, які заклікаў да негвалтоўнага супраціву брытанскім каланізатарам; заснавальнік першай у свеце прафесійнай негвалтоўнай арміі.
Сяргей Яўгенавіч Сазончык
Сяргей Сазончык (нар. ) — беларускі футбаліст, паўабаронца мазырскай «Славіі».
Клубная кар’ера
Выступаў за юнацкія каманды клуба «Мінск», з 2017 года пачаў прыцягвацца да дубля, у другой палове 2018 года замацаваўся ў рэзервовым складзе мінчан. У кастрычніку і лістападзе 2018 года выступаў за «Мінск» таксама ў Юніёрскай лізе УЕФА.
У 2019 годзе стаў прыцягвацца да асноўнай каманды сталічнага клуба. Дэбютаваў у Вышэйшай лізе 21 ліпеня 2019 года ў матчы супраць «Віцебска» (1:1), калі выйшаў у стартавым складзе і быў заменены ў другім тайме. У далейшым стаў трывала гуляць за асноўную каманду, звычайна выхадзіў на поле ў стартавым складзе. У сезоне 2021 стаў часцей выхадзіць на замену.
У лютым 2022 года па выніках пасяджэння Камітэт па статусу і пераходам футбалістаў прызнаў Сазончыка свабодным агентам і пацвердзіў страту «Мінскам» правоў на атрыманне кампенсацыі за падрыхтоўку футбаліста, пасля чаго футбаліст падпісаў кантракт з барысаўскім БАТЭ. Не замацаваўся ў складзе каманды, часцей выхадзіў на замену або заставаўся на лаўцы запасных.
У лютым 2023 года па пагадненні бакоў пакінуў БАТЭ і хутка стаў іграком мазырскай «Славіі».
Міжнародная кар’ера
26 сакавіка 2021 года дэбютаваў у моладзевай зборнай Беларусі, калі выйшаў на замену ў другім тайме таварыскага матча супраць Арменіі (2:1).
Аўрангабад (горад, Біхар)
Аўрангабад — горад у паўднёвай частцы штата Біхар, Індыя. Адміністрацыйны цэнтр акругі Аўрангабад. Абсалютная вышыня — 107 метраў над узроўнем мора. Размешчаны прыкладна за 70 км на ўсход ад храмавага комплексу Бодх-Гая. Па дадзеных на 2013 год насельніцтва — 140 317 чалавек.
Урэчнік Фрыса
Апісанне
Мнагалетнік 80-140 см даўжынёй. Кветканосы ў 2-6 разоў даўжэй, чым суквецці, ніткападобныя, дагары трохі патоўшчаныя. Суквецці рэдкія. Сцеблы злёгку пляскатыя. Лісце з 5 жылкамі (радзей 3-7). Пялёсткі косаэліптычныя, 1.5-2 мм даўжынёй, з кароткім прамым або адагнутым носікам.
Распаўсюджанне
Азія: Кітай — Унутраная Манголія, Казахстан, Таджыкістан, Расія. Еўропа: поўнач Расіі, Аўстрыя, Ліхтэнштэйн, Бельгія, Люксембург, Вялікабрытанія, Балгарыя, Беларусь, Чарнагорыя, Чэхія, Данія [у тым ліку Фарэрскія астравы], Эстонія, Фінляндыя, Францыя [у тым ліку Корсіка], Германія, Нідэрланды, Італія, Літва, Латвія, Малдова, Нарвегія, Польшча, Швецыя, Украіна. Паўночная Амерыка: Канада, поўнач ЗША.
Насяляе сажалкі, азёры, ручаі.
Калхапур
Калхапур  — горад у штаце Махараштра, Індыя. Цэнтр аднайменнай акругі. Насельніцтва — 493 167 чал. (па дадзеных перапісу 2001 года), 561 841 (па перапісу 2011 года).
Кота (Раджастхан)
Кота  — горад на паўднёвым усходзе індыйскага штата Раджастхан. Адміністрацыйны цэнтр аднайменнай акругі. Трэці па колькасці насельніцтва горад Раджастахана (пасля Джайпура і Джадхпура) і 47-ы горад Індыі з насельніцтвам 1 001 365 жыхароў (перапіс 2011 года). Кота размешчаны за 240 км на поўдзень ад сталіцы штата — Джайпура, на беразе ракі Чамбал.
Вінец (канал)
Вінец — магістральны меліярацыйны канал у Пружанскім і Бярозаўскім раёнах Брэсцкай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Ясельда. Дзейнічае з 1905 года.
Даўжыня канала складае 52 км. Пачынаецца паміж вёскамі Росахі і Доўгае Пружанскага раёна. Упадае ў Ясельду справа. Асноўныя прытокі: рака Чарняўка (левы) і каналы Задваранскі, Ястрабельскі (правыя), Давыдавіцкі, Чарнічны, Залужжанскі, Машковіцкі, Шышковіцкі (левыя).
Сезон 1992/1993 ФК Беларусь Мар’іна Горка
У сезоне 1992/1993 футбольны клуб «Беларусь» з Мар’інай Горкі прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад каманды
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Спіс аб’ектаў PGC (2305001—2306000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2305001—2306000)
Урэчнік кучаравы
Батанічнае апісанне
Шматгадовая водная расліна з невялікім сцяблом і лісцем 4-6 см даўжынёй і 0,7—1,3 см шырынёй. Лісце цалкам адпавядае назве — яно моцна хвалістае, з дробнымі зубчыкамі па краі. Сцябло — галінастае, чатырохграннае, пляскатае, чырвонае, тонкае, 1-2 м даўжынёй, нагадвае марскія водарасці. Асобныя парасткі могуць адломвацца і працягваць развіццё ў плаваючым выглядзе.
Суквецце — колас. Тычынак і лычыкаў — па чатыры. Урэчнік кучаравы цалкам пагружаны ў ваду, толькі падчас цвіцення дробныя жаўтлявыя кветкі паднімаюцца над вадой і апыляюцца ветрам.
Плады — дробныя арэшкападобныя нерастрэсквальныя касцянкі з крукападобна выгнутым носікам, роўным даўжыні плоду.
Распаўсюджанне і асяроддзе пражывання
Расце ў застойных і павольна праточных водах на глыбіні 0,1—3,5 м. Можа расці пры нізкіх тэмпературах і вельмі слабым асвятленні. Гэта ўласцівасць забяспечвае віду дамінаванне ў супольнасцях. Зімуе на дне вадаёма ў выглядзе карэнішчаў і зімуючых пупышак.
Урэчнік кучаравы распаўсюджаны ў нетрапічнай зоне абодвух паўшар’яў. У Паўночную Амерыку з Еўропы яго завезлі як каштоўны від для сажалак па рыбагадоўлі, але, размнажаючыся ў многіх вадаёмах, ён часам выцясняе не менш каштоўныя мясцовыя віды.
Гаспадарчае значэнне і прымяненне
Прэпараты надземных частак урэчніка кучаравага (адвары, напары) у традыцыйнай медыцыне народаў Далёкага Усходу ўжывалі вонкава — пры ударах і пухлінах траўматычнага або запаленчага паходжання, пры сустаўных і цягліцавых болях.
Усе ўрэчнікі ўтрымліваюць шмат вапны, таму могуць выкарыстоўвацца як угнаенне.
Урэчнікам харчуюцца водныя малюскі, насякомыя, рыбы; на падводных частках рыбы адкладаюць ікру. У зарасніках урэчнікаў хаваюцца стайкі малявак рыб.
Сінонімы
Па дадзеных The Plant List, у сінаніміку віду ўваходзяць :
Джадхпур
Джадхпур  — другі па велічыні горад штата Раджастхан, Індыя. Да сярэдзіны XX стагоддзя служыў сталіцай раджоў Марвара. Размешчаны ў цэнтральнай частцы Раджастхана, на ўскраіне пустыні Тар. Сярэдняя вышыня над узроўнем мора — 231 м. З паўднёвага ўсходу горад абмежаваны рэчышчам ракі Джаджары. Клімат засушлівы, паўпустынны.
Курыльскі чай кустовы
Апісанне
Хмызняковая шматгадовая расліна. Дасягае вышынёй да 1,5 м. Лісце складанае, пёрыстае, складаецца з 5-7 даўгаватых лісточкаў, якія размешчаны ў выглядзе веера і пакрытыя мяккім, густым ворсам. Сцеблы галінастыя, у маладым узросце пакрытыя лямцавым апушэннем, у сталым — карой чырвона-карычневага або бурага адцення. Кветкі ярка-жоўтыя, да 3 см у дыяметры. Яны адзінкавыя або сабраны ў суквецці. Тычынак каля 30. Цвіценне пачынаецца ў сярэдзіне лета, а паспяванне пладоў — у асноўным у канцы жніўня-верасні. Плады — сухія арэшкі невялікіх памераў, пакрытыя тонкімі валасінкамі.
Дуброўка пясчаная
Дуброўка пясочная (Potentilla incana) — від кветкавых раслін роду Дуброўка сямейства.
Батанічнае апісанне
Шматгадовая расліна вышынёй 5-15 см.
Прыкаранёвыя лісткі з лінейнымі прылісткамі, звычайна пальчатыя, сцябловыя — тройчатыя. Лісткі клінавата-зваротнаяйкападобныя, з 3-5 неглыбокімі зубцамі з кожнага боку, апушаныя.
Пялёсткі жоўтыя, даўжэй чашалісцікаў.
Распаўсюджанне
На большай частцы Украіны, акрамя Карпат і Крыму. Расце на пясках, камяністых схілах, у стэпе.
Амрытсар
Амрытсар  — горад у паўночна-заходняй Індыі, у штаце Пенджаб. Насельніцтва — 1 183 705 чал. (па перапісу 2011 года).
Амрытсар — свяшчэнны горад сікхаў. Заснаваны чацвёртым гуру Рам Дасам у 1577 годзе. Горад атрымаў назву ад свяшчэннай сажалкі, у цэнтры якой знаходзіцца Хармандыр-Сахіб (Залаты храм), галоўная сікхская гурдвара. У галоўным храмавым комплексе Амрытсар размешчаны Акал Тахт. У Амрытсар адбываліся многія важнейшыя падзеі сікхскім гісторыі.
Аляксандр Эдуардавіч Зубкоўскі
Аляксандр Зубкоўскі (нар., Мінск) — былы беларускі футбаліст, нападнік. Пасля завяршэння кар’еры працаваў некаторы час спартыўным дырэктарам БАТЭ.
Клубная кар’ера
Выхаванец сталічнай футбольнай школы моладзі (ФШМ). Пасля яе завяршэння ўваходзіў у склад зборнай БССР — «Працоўныя рэзервы». Вялікую частку сваёй кар’еры правёў у сталічным «Промні», які выступаў у чэмпіянаце БССР сярод працоўных калектываў. Пасля здабыцця краіны суверэнітэту гуляў у мар’інагорскай «Беларусі», смаргонскім «Станкабудаўніку», самахвалавіцкім «Сантанасе». У сярэдзіне 1990-х гадоў адправіўся на Сахалін. Пасля вяртання з далёкаўсходняга турнэ атрымаў прапанову пра пераход у новаствораны барысаўскі БАТЭ.
28 красавіка 1996 года ў Ваўкавыску падчас дэбютнага матча БАТЭ ў чэмпіянаце краіны супраць мясцовай «Змены-01» Зубкоўскі ўвайшоў у гісторыю, як аўтар першага афіцыйнага гола. Завяршыў кар’еру ў 1997 годзе ў складзе «Змены-БАТЭ».
Пасля завяршэння кар’еры
З 1998 па 2004 года працаваў у БАТЭ адміністратарам, пазней начальнікам каманды. У 2005 годзе перайшоў на працу ў МТЗ-РІПА, дзе сумяшчаў пасады намесніка дырэктара клуба і начальніка каманды. У студзені 2009 года стаў спартыўным дырэктарам БАТЭ, працаваў на гэтай пасадзе да сакавіка 2012 года. Пазней быў спартыўным дырэктарам у мінскім «Тарпеда».
Урэчнік чырванаваты
Урэчнік чырванаваты, Рдзест чырванаваты  (Potamogeton rutilus) — від травяністых раслін сямейства, распаўсюджаны ва ўмераных рэгіёнах Еўропы. Этымалогія: rutilus — «рудаваты, рыжаваты, чырванаваты».
Распаўсюджанне
Еўропа: Вялікабрытанія, Беларусь, Чэхія, Данія, Эстонія, Фінляндыя, Францыя, Германія, Латвія, Літва, Нарвегія, Польшча, Расія, Румынія, Швецыя, Украіна.
Ва Украіне расце ў азёрах — на поўначы Палесся і лесастэпе, зрэдку. Уваходзіць у пералікі відаў, якія знаходзяцца пад пагрозай знікнення на тэрыторыях Жытомірскай, Кіеўскай і Харкаўскай абласцей.
Дуброўка Гольдбаха
Дуброўка Голдбаха (Potentilla goldbachii) — від кветкавых раслін роду Дуброўка сямейства.
Батанічнае апісанне
Сцябло каля зямлі ўзыходзячае, затым прамое, вышэй сярэдзіны разгалінаванае. Прыкаранёвае і ніжняе сцябловае лісце пальчатае, з (5) 6-7 лісцінкамі, з абодвух бакоў зялёнае, валасістае. Лісцінкі даўгаватыя або даўгавата-зваротнаяйкападобныя, даўжынёй 1,5 — 4,5 см, шырынёй 0,6-2 см, зубчастыя.
Кветкі 12-17 мм у дыяметры, звычайна ў шматлікіх шчыткападобна-мяцёлкавых суквеццях.
Распаўсюджанне
Сустракаецца ў Еўропе, Турцыі, на Каўказе, ва Украіне — у Карпатах, Прыкарпацці, у лесастэпе. Расце на ўзлесках і пасярод зараснікаў.
Дуброўка гусіная
Дуброўка гусіная, Гусіная лапка (Potentilla anserina) — від кветкавых раслін сямейства.
Дуброўка сярэдняя
Дуброўка сярэдняя, Дуброўка Гейдэнрэйха (Potentilla intermedia) — від кветкавых раслін роду Дуброўка сямейства.
Дуброўка гусіная
Назва
Дуброўка гусіная, срэбнік, срэбрык , дуброўка , гарлянка белая, гусіная лапка, сярэбранік , гарлянка, лапкі  , маркоўка, мяккая трава.
Дуброўка сярэдняя
Батанічнае апісанне
Шматгадовая расліна, 20-40 см вышынёй.
Сцеблы і хвосцікі лісця пакрытыя адхіленымі валасінкамі. Лісце пакрытае доўгімі прамымі валасінкамі.
Дуброўка гусіная
Апісанне
Гэта шматгадовая травяністая расліна, з моцным стрыжневым коранем, пакрытым бурымі рэшткамі прылісткаў. Сцеблы дугападобна прыўзнятыя, 10-30 см даўжынёй, пакрытыя гэтак жа, як хвосцікі і кветаножкі, белым або сівым лямцам з прымешкай рэдкіх простых валасінак. Прыкаранёвыя і ніжнія сцябловыя лісткі доўгачарашковыя, складаюцца з 6-7 лісточкаў, сярэднія і верхнія з 3-5 лісточкаў. Лісточкі зваротнаяйкападобныя, з вузкаклінападобным аснаваннем, на верхавіне з 2-5 зубцамі з кожнага боку ліста, зверху голыя або з досыць доўгімі рэдкімі валасінкамі, зялёныя, бліскучыя, знізу — белалямцавыя, серабрыстыя. Кветкі з прыемным пахам, трохі даўкаватыя на смак, 1,5—2 см у папярочніку, жоўтыя, на тонкіх кветаножках. Плады — тонкапарэпаныя, дробныя яйкападобныя сямянкі. Цвіце ў чэрвені — верасні.
Дуброўка сярэдняя
Батанічнае апісанне
Прыкаранёвае і ніжняе сцябловае лісце пальчатае, лісточкі ніжняга лісця тонкія, зваротна-яйкападобныя, надрэзана-пілаватыя.
Дуброўка гусіная
Месцы вырастання
Расце на схілах, лугах, пашах, палях, пакладах, каля жылля, часам невялікімі зараснікамі на ўзлесках, палянах, у зарасніках кустоў, па абочынах дарог.
Збор
Збіраюць усю траву — падчас цвіцення (сушаць на скразняку, на гарышчы пад жалезным дахам), насенне — увосень.
Дуброўка сярэдняя
Батанічнае апісанне
Кветкі сабраны ў вілавата разгалінаванае суквецце. Пялёсткі жоўтыя, даўжынёй да 5 мм.
Распаўсюджанне
Ва Украіне сустракаецца ў лесастэпе і на Палессі. Расце ля дарог, на палях і ўзлесках.
Дуброўка гусіная
Прымяненне
Ужываюць як звязальны, мачагонны, кровааздараўленчы, кроваспыняльны, болесуцішальны сродак пры спазмах і страўнікавых і маткавых болях і пры хваравітых менструацыях, для рэгуляцыі функцыянальнай дзейнасці тоўстых кішак, пры запорах; пры жоўцевакаменнай хваробы і хваробах печані (дзейнічаюць дубільныя рэчывы, горычы, смолы, слізь, солі).
Ужываюць пры страўнікавых коліках, ванітах.
Дуброўка сямілісточкавая
Дуброўка сямілісточкавая (Potentilla heptaphylla) — від кветкавых раслін роду Дуброўка сямейства.
Батанічнае апісанне
Шматгадовая расліна, 10-20 см вышынёй.
Сцеблы ўзыходзячыя, чырванаватыя, пакрытыя доўгімі гарызантальна адхіленымі валасінкамі.
Прыкаранёвае лісце складаецца з 5-9 лісточкаў.
Распаўсюджанне
Ва Украіне сустракаецца на Палессі і ў паўночнай часткі лесастэпу, расце на схілах і пагорках, на пясках.
Аляксандр Давыдавіч Дубах
Аляксандр Давыдавіч Дубах (Александр Давыдович Дубах; 9 ліпеня 1883, в., цяпер Валакаламскі раён, Маскоўская вобласць, Расія — 1942, Свярдлоўск, цяпер Расія) — навуковец у галіне меліярацыі і гідралогіі, пачынальнік сучаснай гідралесамеліярацыі. Акадэмік Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (1928), доктар сельскагаспадарчых навук (1926), прафесар (1921).
Біяграфія
Нарадзіўся сяле Ботава Валакаламскага павета Маскоўскай губерні. Бацька быў сыравар-маслароб, выхадзец з Швейцарыі. У 1908 годзе скончыў Маскоўскі сельскагаспадарчы інстытут. У 1908—1910 гадах працаваў тэхнікам, інжынерам-гідратэхнікам (да 1917) у розных упраўленнях земляробства і дзяржаўных маёмасцей (Маскоўска-Цвярскім, Мінскім і Магілёўскім), займаўся асушэннем лясных сельскагаспадарчых земляў.
Памёр у 1942 годзе ў Свярдлоўску. Адноўлены ў званні акадэміка АН БССР у 1978 годзе.
Спіс аб’ектаў PGC (1041001—1042000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1041001—1042000)
Спіс аб’ектаў PGC (2306001—2307000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2306001—2307000)