cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
J:морс
Апрель (2004—2006)
У лістападзе «J:морс» атрымалі прэмію «Прарыў года» на першай інтэрактыўнай беларускай музычнай прэміі «Тэлепартацыя», заснаванай тэлеканалам «Першы музычны». У пачатку снежня на «Песні года Беларусі 2005» па выніках восені радыёсінгл «Маё Сонца» заняў 5-е месца, а калектыў стаў адзіным удзельнікам конкурсу, трапіўшым у першую дзясятку на ўсіх чатырох этапах 2005 года.
Д-2
Гісторыя карабля
Падчас пачатку Вялікай Айчыннай вайны была ў рамонце. 17 жніўня 1941 ўвайшла ў склад Балтыйскага флота.
J:морс
Апрель (2004—2006)
Завяршыў год запіс кавера хіта Білі Джоэла «A Matter Of Trust» (1986) для навагодняга праекта тэлеканала «ОНТ» (у новай версіі яна стала звацца «Любовь или нет»). Гэтая песня была выкладзеная для запампоўкі ў якасці навагодняга падарунку на афіцыйным сайце «J:морс» 31 снежня 2005 і 1 студзеня 2006. Прэм’ера відэароліка, знятага тэлеканалам «ОНТ» на гэту песню, адбылася ў навагоднюю ноч.
Д-2
Паваенная служба
Да 1956 гады працягвала службу, затым перайшла ў ранг навучальных караблёў пад назвай УТС-6, у 1976 выведзена са складу флота, у 1987 канчаткова спісана. у 1989 годзе пераабсталявана ў музей. Усталявана ў Санкт-Пецярбургу на Васільеўскам востраве.
J:морс
Апрель (2004—2006)
У канцы студзеня 2006 г. на тэлеканале «Першы нацыянальны» адбылася прэм’ера кліпа на песню «Маё Сонца», значная частка якога была знята на аншлагавам канцэрце ў КЗ «Мінск» у кастрычніку 2005. Прыкладна ў гэты час «J:морс» пачалі працу над сваім наступным студыйным альбомам.
У пачатку лютага на прэміі «Містэрыя гуку 2005», якая, упершыню ў Беларусі, прысуджалася выключна на аснове даных аб продажах, гурт «J:морс» з альбомам «Апрель» заняла першае месца ў намінацыях «Рэлізы беларускіх рок-выканаўцаў» і галоўнай, «Альбомы беларускіх выканаўцаў». У канцы лютага на «Рок-каранаванні 2005», самай прэстыжнай беларускай узнагародзе ў галіне рок-музыкі, «J:морс» перамаглі ў галоўнай намінацыі — «Гурт года».
Гэтая версія дала назву канцэртнай праграме лепшых і новых песень, якая была паказана 29 мая на канцэрце ў КЗ «Мінск». Падчас гэтага канцэрта прагучалі чатыры песні з будучага альбома — «Не умирай», «Босиком по мостовой», «Дай мне» і «Жыві».
Босиком по мостовой (2006—2007)
За першы месяц пасля выхаду інтэрнэт-сінгла «Не умирай» яго загалоўную песню ў поўным аб’ёме запампавала больш 7 тысяч чалавек. Для параўнання, першую песню інтэрнэт-сінгла «100 дарог» (снежань 2004) за першы месяц запампавалі 2,6 тысяч карыстальнікаў.
За тыдзень да інтэрнэт-сінгла песня «Не умирай» з’явілася на радыё і, нягледзячы на досыць цяжкае гучанне, патрапіла ў ратацыю на ўсіх найбуйных радыёстанцыях Беларусі, уключаючы нават мясцовае «Русское радио». Кампазіцыя займала першае месца ў шматлікіх хіт-парадах, уключаючы «Альфа-радио» і радыё «Unistar», а на «Песні года Беларусі 2006» па выніках лета апынулася на 5-ым месцы.
У пачатку кастрычніка 2006 на радыё з’явіўся другі радыёсінгл — «Босиком по мостовой», які таксама хутка вырваўся ў лідары хіт-парадаў (першае месца на «Альфа-радыё»). Іншы раз даходзіла да таго, што дзве новыя песні змагаліся паміж сабой у першай дзясятцы.
Альбом «Босиком по мостовой», праца над якім доўжылася каля года, з’явіўся ў продажы 31 кастрычніка 2006 г. У яго ўвайшло 10 кампазіцый, а таксама ўтоены бонус-трэк. Кружэлка адразу ўзначаліла хіт-парады продажаў — толькі падчас аўтограф-сесіі, прысвечанай яе выхаду, было прададзена каля 100 экзэмпляраў.
У канцы студзеня 2007 г. ў ратацыю была запушчана песня «Дай мне…», трэці радыёсінгл з альбома «Босиком по мостовой». Як і папярэднія радыёсінглы з гэтай пласцінкі, яна мела сур’ёзны поспех. Пацвярджэннем таму стала 1 месца ў хіт-парадзе «Альфа-радио», а таксама 3 месца на працягу 8 тыдняў у хіт-парадзе радыё «Unistar». Пры гэтым на 1 месцы ў апошнім хіт-парадзе ўвесь гэты час трымаўся папярэдні радыёсінгл, песня «Босиком по мостовой».
14 лютага адбыўся аншлагавы сольны выступ гурта «J:морс» у клубе «Реактор» з праграмай лепшых песень «Ледоколы». Падчас канцэрту вырабляліся патрэкавы запіс і ТВ-здымка. Вынікам стаў аднайменны ТВ-канцэрт, які 8 сакавіка змаглі ўбачыць тэлегледачы нацыянальнага канала «СТБ».
20 лютага на ўзнагародзе «Містэрыя гуку 2006» (па выніках продажаў) галоўным беларускім бестселерам 2006 года быў прызнаны альбом «Босиком по мостовой». 25 лютага на ўзнагародзе «Рок-каранаванне 2006» (па галасах прэсы) пласцінка «Босиком по мостовой» перамагла ў намінацыі «Альбом года», а гурт «J:морс» — у намінацыі «Поп-рок выканавец года». У канцы сакавіка гурт стаў лаўрэатам беларускай радыёпрэміі «Золотое ўхо».
У сярэдзіне красавіка 2007 на радыёстанцыях з’явілася песня «Ледоколы» — чацвёрты радыёсінгл з альбома «Босиком по мостовой». Яна ж дала назву канцэртнаму CD/DVD «Ледоколы Live», які быў запісаны/зняты падчас аншлагавага лютаўскага выступу ў мінскім клубе «Реактор». Прыкладна тады ж з’явіўся кліп на «жывую» версію песні «Ледоколы», змантаваны рэжысёрам Максам Сіратлівым з канцэртнага матэрыялу і хронікаў першых палётаў чалавека на самалётах.
Улетку і ўвосень 2007 гурт даў 10 канцэртаў на адкрытых пляцоўках у найбуйных гарадах Беларусі ў рамках фестаў «Рок за Баброў» (Бабруйск), «Estrella Star Show» (Мінск), «Усе на velcom» (Гродна, Брэст, Навагрудак, Слуцк, Бабруйск, Полацк, Віцебск, Гомель). Адначасова вялася праца над першым у гісторыі калектыву цалкам беларускамоўным альбомам.
У жніўні гурт пакінуў Міхась Пяндо. Яго замяніў Аляксей Хайчук (21.11.1984), пераможца рэспубліканскага конкурсу ўдарнікаў «Барабанны біт».
Адлегласць (2007—2009)
20 верасня на цырымоніі ўручэння ўзнагарод беларускага «MTV» гурт «J:морс» перамог у намінацыі «Лепшы рок-гурт». Там жа была прадстаўлена песня «Беларускае золата», якая ў сярэдзіне кастрычніка стала першым радыёсінглам да будучага беларускамоўнага альбома.
17 кастрычніка быў выпушчаны інтэрнэт-сінгл «Беларускае золата», які акрамя студыйнай версіі ўключаў таксама канцэртную версію песні, запісаную ў верасні на выступе ў Віцебску. У лістападзе-снежні песня была ў лідарах хіт-параду «Альфа-радыё».
Беларускамоўны альбом «Адлегласць» выйшаў 20 лістапада 2007 года. У яго ўвайшло 11 песень, сярод якіх 6 новых песень, 2 беларускія версіі вядомых рускамоўных кампазіцый («Маё сонца», «Глядзі») і 3 лепшыя запісы з альбомаў («Так-цік-так», «Жыві», «Паветра»).
На мультымедыйным трэку кампакт-пласцінкі быў запісаны 15-хвілінны фільм «Адлегласць: Падарожжа па Беларусі», прысвечаны малавядомым архітэктурным помнікам Беларусі. Ён быў створаны гуртом разам з вядомым беларускім медыя-мастаком Андрэем Савіцкім. Яго здымкі праходзілі ў верасні-кастрычніку падчас адмыслова арганізаваных паездак па Беларусі.
Адначасова з выхадам альбома публіцы быў прадстаўлены першы ў Беларусі (і, мабыць, на постсавецкай прасторы) эксклюзіўны iPod, аформлены ў стылі «Адлегласць», на якім было ўсё аўдыё і відэа пласцінкі. Канцэртная прэзентацыя альбома адбылася 2 снежня ў мінскім West World Club.
У канцы студзеня 2008 года ў ратацыю быў запушчаны другі радыёсінгл з беларускамоўнага альбома — «Адлегласць». Гэта першы радыёсінгл гурта, цалкам напісаны гітарыстам калектыву Раманам Арловым. Кампазіцыя заняла першае месца ў хіт-парадзе «Альфа-радыё».
У пачатку лютага адбыліся ўзнагароды «Містэрыя Гуку» (па выніках продажаў за год), дзе другі год запар галоўным беларускім бестселерам быў прызнаны альбом «Босиком по мостовой». Таксама ў Топ-10 па выніках 2007 гады патрапілі «Адлегласць» (5-е месца) і CD-версія канцэртнага альбома «Ледоколы Live» (7-е месца).
У канцы лютага з аншлагавага канцэрта ў Брэсце стартаваў тур па Беларусі з праграмай ''«Адлегласць. Вялікі канцэрт»''. У сакавіку-красавіку адбыліся канцэрты ў Мінску, Наваполацку, Лідзе, Гомелі і Гродне. Тур завяршыўся ў маі канцэртам у маскоўскім клубе «Jazz Town».
У сярэдзіне сакавіка адбылася прэм’ера кліпа «Адлегласць», створанага рэжысёрам Юліяй Гележюнас на аснове аматарскіх здымак канцэртнага і закуліснага жыцця, зробленых музыкамі і персаналам калектыву ў апошнія некалькі гадоў. Таксама былі выкарыстаныя фрагменты фільма «Адлегласць: Падарожжа па Беларусі».
У чэрвені гурт стаў ініцыятарам дабрачыннай акцыі «Сэрца Жыве», праведзенай сумесна з газетай «Комсомольская правда в Белоруссии». У яе рамках усё лета вядомыя беларускія музыкі выкладвалі для бясплатнай запампоўкі свае новыя запісы, каб дапамагчы сабраць грошы на аперацыю па перасадцы сэрца для 23-летняга Мішы Ларына. Група «J:морс» выклала новую песню «Адліга», радок з якой і дала назву акцыі. У канцы года акцыя працягнулася дабрачыннымі аўкцыёнамі, у рамках якіх Уладзімір Пугач выставіў на продаж сваю акустычную гітару.
У снежні адбыўся сольны канцэрт у мінскім клубе «Реактор», дзе гурт прадставіў некалькі песень з будучага альбома («Невидима и свободна», «Ватерлоо», «Металась»), а таксама дуэт з Лявонам Вольскім «Такога няма нідзе».
Аквамарин (2009—2010)
У пачатку студзеня 2009 гурт пакінуў гітарыст і аўтар/сааўтар шэрагу песень Раман Арлоў. Яго замяніў Павел Трацяк (01.05.1974), які супрацоўнічаў з гуртом у якасці студыйнага сесійнага гітарыста пачынаючы з альбома «Апрель» (2005). Таксама ў студзені адбылася інтэрнэт-прэм’ера дуэта «Такога няма нідзе» у выкананні Лявона Вольскага і Уладзіміра Пугача, запісанага для аднайменнага сумеснага праекта беларускіх музыкантаў.
У пачатку лютага адбылася інтэрнэт-прэм’ера песні «Серебром» — першага сінгла з будучага альбома, які адначасова з’явіўся на радыё. У сакавіку песня заняла першае месца ў хіт-парадзе радыё «Unistar». У сярэдзіне сакавіка на радыёстанцыі быў разасланы другі радыёсінгл — песня «Ватерлоо». У пачатку красавіка на сайце «Тузін гітоў» таксама была прадстаўлена беларускамоўная песня «Не здавайся», якая заняла першае месца ў хіт-парадзе.
9 красавіка 2009 выйшаў новы альбом «Аквамарин». У яго ўвайшло 11 кампазіцый, а таксама 3 бонус-трэка. Запіс і звядзенне амаль усіх песень выраблялася ў Мінску на студыі «Селах» пад кіраўніцтвам Андрэя Баброўка. Майстарынг пласцінкі ажыццяўляўся ў Кіеве на студыі «211» пад кіраўніцтвам Віталя Тэлезіна і Улада Яруна.
У маі гурт быў адным з хэдлайнераў фэсту «Bela music», у жніўні — фэсту феерверкаў «Навальніца», у верасні — фэсту «Рок за Баброў».
У верасні быў прадстаўлены анімацыйны відэакліп «Волки», зняты пад кіраўніцтвам рэжысёра Макса Сіратлівага. Праца над ім вялася каля двух гадоў. У сярэдзіне лістапада — відэакліп на песню «Мы станем» (чацвёрты радыёсінгл з альбома «Аквамарин»). Ролік быў прыдуманы і зняты творчым тандэмам Rocker Joker Production (Макс Сіратлівы і Міхей Насарогаў).
8 снежня на аншлагавым выступе ў мінскім тэатры імя Янкі Купалы гурт прадставіў адмысловую праграму «Концерт в театре — сеанс с разоблачением», прымеркаваную да свайго 10-годдзя. У яе рамках у эксклюзіўных аранжоўках прагучалі песні розных гадоў — ад першага альбома «Аssорти» (2000) да альбома «Аквамарин» (2009).
5 сакавіка 2010 года ў продаж паступіў CD/DVD «Концерт в театре» — запіс эксклюзіўнага паўакустычнага выступу гурта ў мінскім тэатры імя Янкі Купалы. У CD-версію ўвайшло 16 кампазіцый, у DVD — 20, уключаючы дуэты з Арцёмам Лядоўскім, Вячаславам Бандарэнка і Лявонам Вольскім.
16 красавіка гурт выпусціў афіцыйную складанку лепшых песень «Морсианские хроники 2000—2010». У яе ўвайшло 15 песень, абраных прыхільнікамі ў рамках галасавання на сайце www.jmors.by, а таксама новая кампазіцыя «Весна-красна». Кружэлка была выпушчана ў якасці бясплатнага інтэрнэт-рэлізу.
21 красавіка з аншлагавага выступу ў КЗ «Мінск» стартаваў тур з праграмай «10 лет — все хиты», якую таксама ўбачылі гледачы ў Брэсце, Віцебску, Магілёве, Гародне.
Пасля 2010 года
Студыйны альбом «J: морс» пад назвай «Воздух» выйшаў у 2015 годзе. Пасля гэтага ў лістападзе 2016 года гурт прадставіў канцэртную праграму «Беларускае золата» з Прэзідэнцкім аркестрам Рэспублікі Беларусь. У пачатку 2018 года стала вядома, што дзве кампазіцыі «J: морс» прагучалі ў заходнім фільме «Нямко», які зняў сын Дэвіда Боўі — рэжысёр Дункан Джонс («Зыходны код», «Месяц 2112», «Варкрафт»).
З 30 жніўня па 24 лістапада 2019 года гурт здзейсніў тур па Беларусі з юбілейнай праграмай «20 лет. Полет норм!»
Іншае
Былі персанажамі пародыі ў перадачы «Вялікая розніца».
Музыкальная газета
«Музыкальная газета» — беларускае штотыднёвае выданне, прысвечанае музыцы і шоу-бізнэсу.
Гісторыя
Заснавана ў Мінску ў 1996 годзе выдаўцом Анатолем Віктаравічам Кірюшкіным (ВД «Нестар»). Газета выходзіла першапачаткова адзін раз у тыдзень, затым адзін раз у два тыдні, на рускай мове, распаўсюджвалася на тэрыторыі Рэспублікі Беларусь, а таксама праз прыватных распаўсюднікаў на рынках Украіны і Расіі. Наклад у розныя гады вар’іраваўся ад 7 000 асобнікаў да 19 500, пасля наклад рэзка ўпаў і працягваў зніжацца у наступныя гады, у той час як апошні нумар выйшаў у снежні 2007 года накладам у 2 514 асобнікаў.
Да 2003 года газета выходзіла ў каляровым фармаце і распавядала як пра заходнюю, так і пра беларускую і рускую музычную сцэны. З 2003 года газета стала пісаць выключна на тэмы беларускай музыцы (асвятленне заходняй музыкі перавандравала ў новы часопіс «НОТ-7»), змяніла дызайн і перайшла на 8 старонак (замест 16) у чорна-белым выкананні.
Напярэдадні 2008 года ў сілу фінансавых прычын газета спыніла сваё існаванне.
Эканамічны факультэт БДУ
Эканамічны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта рыхтуе спецыялістаў па наступных напрамках: Дэкан факультэта — Міхаіл Міхайлавіч Кавалёў — прафесар, доктар фізіка-матэматычных навук, ганаровы дзеяч навукі Рэспублікі Беларусь
Кафедры
На факультэце існуе 5 кафедраў:
Кафедра эканамічнай тэорыі.
Кафедра вядзе навуковыя даследаванні інстытуцыянальных змен у пераходнай эканоміцы, працэсаў глабалізацыі і рэгіяналізацыі, развіцця прадпрымальніцтва, а таксама сістэмнай трансфармацыі ва ўмовах пераходу да рынку. Узначальвае кафедру вядомы беларускі эканаміст, прафесар Клюня Уладзімір Леанідавіч
Кафедра тэарэтычнай і інстытуцыянальнай эканомікі.
Вядзе навуковыя даследаванні сучаснай эконамічнай тэорыі, палітычнай эканоміі і эканамічнай палітыкі, гісторыі эканомікі і эканамічнай навукі Беларусі, а таксама эканамічнай тэорыі дзяржавы. Доктар навук Лямешчанка Пётр Сяргеевіч — буйны спецыяліст у галіне інстытуцыянальнай эканомікі, забяспечвае супрацоўніцтва факультэта з Цэнтрам грамадскіх навук Маскоўскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя М. В. Ламаносава
Кафедра банкаўскай і фінансавай эканомікі
Напрамак навуковых даследаванняў: механізм кіравання грошава-фінансавымі патокамі ў трансфармацыйнай эканоміцы. Тарасаў Уладзімір Іванавіч — вядомы беларускі эканаміст (раней з’яўляўся намеснікам дырэктара Інстытута эканомікі Акадэміі навук) — узначальвае кафедру банкаўскай і фінансавай эканомікі.
Кафедра менеджмента
Даследуе праблемы электроннага гандлю і Інтэрнэт-маркетынга. Кафедру ўзначальвае доктар навук Паньшын Барыс Мікалаевіч
Кафедра эканамічнай інфарматыкі і матэматычнай эканомікі
Кафедра вядзе навуковыя даследаванні тэорыі аптымальнага прыняцця рашэнняў у эканоміцы, метадаў у эканоміцы, экспертных сістэм аптымізацыі, класіфікацыі і рэйтынга. На кафедры працуе 4 дактары навук. Дэкан факультэта Кавалёў Міхаіл Міхайлавіч узначальвае кафедру.
Гісторыя
30 лістапада 1921 года быў створаны Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт. У яго складзе пачаў дзейнічаць факультэт грамадскіх навук (ФГН), які змяшчаў у сабе эканамічны факультэт. Праз 4 гады ад факультэта грамадскіх навук адасобіўcя факультэт гаспадаркі і права, ад якога с цягам часу адасобіўся факультэт народнай гаспадаркі ў складзе чатырох аддзелаў: адміністрацыйна-прамысловага, кааператыўнага, планава-статыстычнага і фінансавага. У 1931 годзе на базе факультэта народнай гаспадаркі былі створаны тры эканамічныя інстытуты: планава-эканамічны, фінансава-эканамічны і інстытут кааперацыі. А 20 мая 1933 г. яны былі аб’яднаны ў Беларускі дзяржаўны інстытут народнай гаспадаркі (БДІНГ, цяпер БДЭУ), куды перайшлі працаваць многія выкладчыкі БДУ.
Пасля стварэння БДІНГ эканамічнае жыццё БДУ на некаторы час замерла. Але ў 1938 годзе кафедру палітычнай эканоміі ўзначаліў прафесар А. І. Лур’е (1895—1948). Да 1940 г. кафедра аформілася як самастойная навуковая і вучэбная адзінка. У 1972 годзе кафедра палітычнай эканоміі была падзелена на дзве: кафедру палітычнай эканоміі прыродазнаўчых факультэтаў і кафедру палітычнай эканоміі гуманітарных факультэтаў. У 1991 годзе кафедра палітычнай эканоміі гуманітарных факультэтаў была названа кафедрай эканамічных навук БДУ. Аддзел палітычнай эканоміі быў названы аддзелам эканомікі. Адначасова ў складзе філософска-эканамічнага факультэта быў створаны аддзел менеджмента.
Умовы паступлення
Неабходна падаць 3 сертыфіката цэнтралізаванага тэсціравання па прадметах:
Акрамя гэтага, пры фарміраванні выніковага бала ўлічваецца бал атэстата аб сярэдняй адукацыі.
Працэс навучання
Акрамя вочнага навучання на факультэце па спецыяльнасцях «эканамічная тэорыя», «менеджмент» і «фінансы і крэдыт» могуць атрымаць адукацыю як тыя, хто імкнецца атрымаць раўналежную або другую вышэйшую адукацыю, так і тыя, хто жадаў бы сумяшчаць вучобу і працу. Першыя тры гады ўсе студэнты, незалежна ад спецыяльнасці, атрымліваюць фундаментальную эканамічную (мікраэкономіка, макраэкономіка, рэгіянальная і міжнародная экономіка), фінансавую (бухгалтарскі ўлік і аўдыт, карпаратыўныя фінансы, бізнес-планаванне, інвестыцыйны аналіз), інструментальную (матэматыка, інфарматыка, базы дадзеных, статыстыка, эканаметрыка, прыняцце рашэнняў, лагістыка) подрыхтоўку. Вывучэнне спецыяльных предметаў у адпаведнасці з распрацаванай вучэбнай праграмай пачынаецца з 3-4 курса.
Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт першым з ВНУ Беларусі пачаў і працягвае выкарыстоўваць сістэму дыстанцыйнага навучання студэнтаў. Cеткавая адукацыйная платформа (САП) eUniversity дае студэнтам магчымасць на працягу ўсяго тэрміна навучання знаёміцца з метадычнымі матэрыяламі па вывучаемаму прадмету, выконваць тэставыя і кантрольные заданні, а таксама кансультавацца з выкладчыкам па ўзніклых падчас працы пытанням.
Вучэбная і вытворчая практыка ў дзяржаўных установах на айчынных і замежных прадпрыемствах, у фірмах і банках дапамагае студэнтам не толькі атрымаць вопыт практычнай працы, але і знайсці найбольш падыходнае месца працы пасля заканчэння ўніверсітэта. Таксама з гэтай мэтай у БДУ створана адмысловае кадравае агенцтва.
Магістратура і аспірантура
Пасля чатырох гадоў навучання студэнтам даецца магчымасць здаць выпускны тэст, абараніць выпускную працу і атрымаць дыплом бакалаўра. Маючы такой дыплом, можна працягнуць навучанне і па заканчэнні вучэбнага года атрымаць традыцыйны дыплом спецыяліста. Аднак лепшыя з бакалаўраў аддаюць перавагу навучацца за мяжой па сучасных магістрскіх праграмах, першым чынам, у Расіі. Атрымаць дыплом магістра магчыма таксама і ў БДУ. Менавіта эканамічны факультэт першым у БДУ стварыў паўнавартасную двухгадовую магістратуру (вочную і завочную).
Выпускнікі, у якіх ёсць дыплом магістра, маюць магчымасць працягнуць навучанне ў аспірантуры, на працягу трох гадоў абараніць дысертацыю і тым самым папоўніць эліту нацыянальнай эканамічнай навукі. Навучанне ў аспірантуры вядзецца па наступных кірунках:
Міжнароднае супрацоўніцтва
Эканамічны факультэт актыўна вядзе абмен студэнтамі з лепшымі замежнымі ўніверсітэтамі (універсітэт г. Ангальта, Універсітэт Ота фон Герыке ў Магдэбургу (Германія), інстытут менеджменту FONTIS, Эйндтховен, Галандыя, універсітэт Moldes, Нарвегія), а таксама вядзе сумесныя навуковыя даследаванні.
З Ангальцкім прыкладным універсітэтам, Магдэбургскім універсітэтам, універсітэтам у Молдэсе (Нарвегія) заключаны дагаворы аб супрацоўніцтве, якія прадугледжваюць працу над сумеснымі студэнцкімі праектамі па актуальных праблемах эканамічнага супрацоўніцтва і навучанне ў магістратуры дадзеных універсітэтаў. Эканамічны факультэт БДУ развівае сумесную працу з эканамічным факультэтам МГУ, Кіева-Магілянскай акадэміяй.
Таксама на базе кафедры эканамічнай інфарматыкі і матэматычнай эканомікі ў 2006 годзе быў праведзены 18-ы Еўразійскі кангрэс па лінгвістыцы і індустрыяльнай эканоміцы.
На факультэце навучаюцца каля ста замежных студэнтаў як з краін СНД, так і з далёкага замежжа (Германіі, Грэцыі, Іарданіі, Кіпра, Кітая, Лівана, Манголіі, Сірыі).
Асабняк па вуліцы Леніна, 39 (Брэст)
Асабняк — колішні жылы дом у гістарычным цэнтры Брэста, размешчаны па адрасе вуліца Леніна, 39. Цяпер у будынку размяшчаецца музей «Выратаваныя мастацкія каштоўнасці».
Дзенісенка
Дзенісенка — прозвішча.
Гарлянка белая
Гарлянка белая
Пагоня (значэнні)
Пагоня — слова старабеларускага паходжання. Азначала споры, імклівы збройны паход.
Як адзначае М. Ткачоў, ваенная традыцыя народнай пагоні — найважнейшая функцыя арганізацыі жыцця і побыту ўсходне-славянскіх плямён, калі кожны чалавек быў у адказе за жыццё супляменніка. У выпадку раптоўнага нападу праціўніка і захопу ў палон членаў абшчыны кожны мужчына, які меў права насіць зброю, быў абавязаны пешкі або конна кідацца ў пагоню за ворагам, каб адбіць палон. У XIV стагоддзі так называлася вайсковая павіннасць. Пад уплывам еўрапейскай геральдыкі і рыцарскіх традыцый ідэя абароны Бацькаўшчыны ўвасобілася ў графічны сімвал — герб «Пагоня».
Шушкевіч
Шушкевіч — беларускае прозвішча.
Чыілійскі раён
Чыілійскі раён — адміністрацыйная адзінка, раён у складзе Кызылардзінскай вобласці Казахстана.
Касій Херэя
Касій Херэя (,? - 41 год н. э.) — ваенны трыбун прэтарыянскай гвардыі.
Больш за ўсё вядомы як кіраўнік змовы і забойца імператара Калігулы, якога ён забіў падчас палацінскіх гульняў.
Абсалют (гарэлка)
Абсалют Гарэлка — шведскі брэнд гарэлкі. Вырабляецца кампаніяй Vin & Sprit.
У сакавіку 2008 года шведскі ўрад, які валодаў кампаніяй Vin & Sprit, праз аўкцыён прадаў 100% акцый гэтай кампаніі французскай фірме Перно Рыкар (Pernod Ricard).
Гісторыя
Назва «Абсалют Гарэлка», якую атрымаў абсалютна новы прадукт ў 1879 годзе, паходзіць часткова з шведскага напою «Абсалют Рэнат Брэнвін» (Absolut Renat Brännvin, абсалютна чыстае «зваранае» віно - назва, якая гаварыла пра спосаб яго падрыхтоўкі шляхам перагона або «варэння» спіртазмяшчальнай масы) і з гарэлкі.
Краснагорыўка
Краснагораўка ці Краснагорыўка (Красного́рівка) — горад раённага значэння ў Мар’інскім раёне Данецкай вобласці Украіны. Размешчаны ў цэнтральнай частцы вобласці, на рацэ Лазавой (прыток Воўчай, басейн Самары). Уваходзіць у Данецкую агламерацыю. Чыгуначная станцыя.
Абсалют (гарэлка)
Гісторыя
Першапачатковыя канцэпцыі, распрацаваныя маркетолагамі, спрабавалі падкрэсліць шведскія карані новай маркі. Па адной з іх, гарэлку хацелі назваць «Гарэлкай шведскіх бландынаў» з выявай на этыкетцы вікінгаў, якія займаюцца разбоем, а па іншай - «Гарэлкай каралеўскага двара» з выявай графіна, пакрытага інеем. Прапаноўвалася нават загарнуць бутэльку ў паперу. Аднак ні адна з ідэй не давала належнага прадстаўлення аб якасці і паходжанні гарэлкі.
Рашэнне прыйшло пасля таго, як была абраная форма бутэлькі. Спецыяліст па рэкламе Гунар Броман разглядаў вітрыну антыкварнай крамы ў Стакгольме і нечакана ўбачыў там шведскую аптэчную бутэльку. Яна была элегантнай, нестандартнай, простай і вельмі «шведскай». Некалькім дызайнерам даручылі дапрацаваць форму бутэлькі, пасля чаго вырашылі наогул адмовіцца ад этыкеткі, каб не закрываць крышталёва чыстае змесціва бутэлькі.
Сёння «Абсалют» з'яўляецца трэцяй па велічыні гандлёвай маркай алкагольных спіртных напояў у свеце пасля Bacardi і Smirnoff, якія рэалізуюцца ў 126 краінах. Найбуйнейшым экспартным рынкам з'яўляюцца ЗША, дзе ў 2003 годзе было прададзена каля 73.000.000 літраў.
Птушкагадоўля
Птушкагадоўля — галіна жывёлагадоўлі, якая займаецца гадоўляй сельскагаспадарчых птушак (курэй, качак, гусей, індыкоў, цацарак і інш.) для атрымання яец, мяса, пер’я і пуху. Дае высокапажыўныя прадукты і каштоўную сыравіну для прамысловасці. Харчовае значэнне маюць пераважна курыныя яйцы, для чаго гадуюць курэй яечнага кірунку. Сельскагаспадарчая птушка вылучаецца хуткаспеласцю, пладавітасцю, высокай аплатай адносна затрат на корм. Для атрымання 500—600 г яечнай масы неабходна менш за 2 кг, а на прыбаўку ў вазе 1 кг жывой масы — 2,5-3 кг поўнакаштоўнага корму.
Птушкагадоўля ўзнікла каля 4-3 тыс.год назад у Індыі, дзе пачалі гадаваць курэй, потым яна распаўсюдзілася на захад і ўсход. За некалькі стагоддзяў да н.э. у Еўропе гадавалі свойскіх курэй, гусей і качак. Індыкі прыручаны ў Амерыцы, у 16 стагоддзі завезены ў Еўропу. Развіццё птушкагадоўлі прывяло да з’яўлення высокапрадукцыйных культурных парод свойскай птушкі: сусекс і доркінг — пароды курэй (Вялікабрытанія), руанскія качкі і тулузскія гусі (Францыя), юрлаўскія галасістыя куры, халмагорскія гусі (Расія). На Беларусі ў 19 стагоддзі птушкагадоўля была малапрадукцыйнай галіной сельскай гаспадаркі. З 1930-х гадоў пачалося развіццё птушкагадоўлі на калгасных фермах; заснаваны інкубатарна-птушкагадоўчыя станцыі, якія забяспечвалі фермы маладняком. З 1971 года арганізаваны вытворчыя аб’яднанні па птушкагадоўлі.
Медаль «За працоўную доблесць»
Меда́ль «За працо́ўную до́блесць» заснаваны Указам Прэзідыума ВС СССР ад 27.12.1938 «Аб заснаванні медаля „За працоўную доблесць“».
Пасля ў апісанне медаля было ўнесена змена Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 19 чэрвеня 1943 года, а ў Статут медаля — Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 16 снежня 1947 года.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 28 сакавіка 1980 года зацверджаны Статут медаля ў новай рэдакцыі.
Гісторыя медаля
Медаль «За працоўную доблесць» — адзін з першых медалёў, заснаваных ў СССР. Ён з'яўляецца «старэйшым» з двух перадваенных савецкіх медалёў, заснаваных для ўзнагароджання за працоўныя заслугі. «Малодшым» з'яўляецца медаль «За працоўную адзнаку». Гэтыя два працоўныя медаля можна параўноўваць з іх баявымі аналагамі — медалямі «За адвагу» і «За баявыя заслугі».
Аўтар праекта медаля — мастак І. І. Дубасаў.
Першы Указ Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР аб узнагароджанні медалём «За працоўную доблесць» быў падпісаны 15 студзеня 1939 года. З прычыны выключных заслуг перад краінай у справе ўзбраення Рабоча-Сялянскай Чырвонай Арміі, стварэння і асваення новых узораў узбраення медалём былі ўзнагароджаны 22 работніка завода № 8 імя Калініна. Спіс адкрывалі прозвішчы інжынера-канструктара Овадава Мікалая Іванавіча, інжынера-планавіка Мядзвінскага Абрама Яўсеевіча, начальніка электрацэха Калабанава Дзмітрыя Фаддзеевіча, партарга цэха Панамаровай Зінаіды Іванаўны.
Праз два дні, 17 студзеня 1939 года, выйшаў Указ Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР аб узнагароджанні работнікаў трэста «Падземгаз» НКТП. За навуковую распрацоўку метаду падземнай газіфікацыі вугалю і паспяховае засваенне гэтага метаду на Горлаўскай станцыі медалём была ўзнагароджана 14 чалавек. Першымі ў спісе стаялі прозвішчы дырэктара Горлаўскай станцыі «Падземгаз» Стройла Івана Сяргеевіча, НКМП РСФСР Акцябрскага Дзмітрыя Пятровіча, галоўнага інжынера трэста «Падземгаз» Кляйменава Фёдара Іванавіча, дыспетчара Глаўгаза Кірычэнка Іллю Пятровіча, лабарантку Горлаўскай станцыі Цалуйка Агафью Паўлаўну.
Яшчэ праз тры дні Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 21 студзеня 1939 года медалём «За працоўную доблесць» былі ўзнагароджаны 87 перадавікоў сельскай гаспадаркі Узбекістана. Алфавітны спіс адкрываўся прозвішчамі Абаева Ханафі (агратэхніка Ізбаскенцкай МТС Кзыл-Юлдудскага ўчастка), Авазава Атабай (брыгадзір калгаса «Маданіят» Гурленскага раёна Харэзмскай вобласці, які здаў па 30,5 цэнтнера бавоўны з гектара) і Акбарава Аскаралі (старшыня калгаса «Вопытнік» Верхне-Чырчыкскага раёна).
1 лютага 1939 года Прэзідыум Вярхоўнага Савета СССР выдаў Указ аб узнагароджанні работнікаў Дальбуда. Медалём «За працоўную доблесць» быў узнагароджаны 81 чалавек — шафёр-стаханавец Аксёнаў Міхаіл Сямёнавіч, начальнік разведкі прыіска Аўсіевіч Аркадзь Яўгенавіч, бортмеханік Бяспалаў Антон Парфіравіч, начальнік Магаданскай будканторы Бялоў Іван Іванавіч і іншыя.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 23 снежня 1939 года медалём «За працоўную доблесць» былі адзначаны 277 чалавек, якія вызначыліся на будаўніцтве Вялікага Ферганскага канала імя Сталіна.
За высокія паказчыкі працы ў прамысловасці і сельскай гаспадарцы да 1941 года медалём «За працоўную доблесць» было ўзнагароджана каля 8 тысяч чалавек. У гады Вялікай Айчыннай вайны было ажыццяўлена каля 50 тысяч узнагароджанняў гэтым медалём.
Узнагароджанні медалём праводзіліся толькі Указамі Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР.
Па стану на 1 студзеня 1995 года было ўчынена прыблізна 1 825 100 узнагароджанняў медалём «За працоўную доблесць».
Кайрана
Кайрана (Cairano) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Кампанія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Авеліна.
Насельніцтва складае 392 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 28 чал./км². Займае плошчу 14 км². Паштовы індэкс — 83040. Тэлефонны код — 0827.
Медаль «За працоўную доблесць»
Статут медаля
Медаль «За працоўную доблесць» заснаваны для ўзнагароджання за самаадданую працоўную дзейнасць і праяўленую пры гэтым доблесць.
Кайрана
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Papa Leone I.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Медаль «За працоўную доблесць»
Статут медаля
Медалём «За працоўную доблесць» узнагароджваюцца рабочыя, калгаснікі, спецыялісты народнай гаспадаркі, работнікі навукі, культуры, народнай адукацыі, аховы здароўя і іншыя грамадзяне СССР. Медалём «За працоўную доблесць» могуць быць узнагароджаны і асобы, якія не з'яўляюцца грамадзянамі СССР.
Узнагароджанне медалём «За працоўную доблесць» ажыццяўляецца: Медаль «За працоўную доблесць» носіцца на левым боку грудзей і пры наяўнасці іншых медалёў СССР размяшчаецца пасля медаля Нахімава.
Апісанне медаля
Медаль «За працоўную доблесць» мае форму правільнага круга дыяметрам 34 мм. Сустракаецца таксама медаль дыяметрам 35 мм (1945 год).
На аверсе медаля ў верхняй частцы намаляваная пяціканцовая рэльефная зорка, пакрытая рубінава-чырвонай эмаллю, у цэнтры якой размешчаны сярэбраныя серп і молат. Адлегласць паміж вяршынямі супрацьлеглымі прамянямі зоркі — 19,2 мм, даўжыня бакавога боку прамяня — 6 мм. Пад зоркай змешчаны ў два радкі надпіс «ЗА ТРУДОВУЮ ДОБЛЕСТЬ» уціснутымі літарамі вышынёй 2,8 мм, пакрытымі рубінава-чырвонай эмаллю. У ніжняй частцы медаля размешчана рэльефны надпіс «СССР». Вышыня літар надпісу — 3,3 мм.
На адваротным боку медаля змешчаны ў два радкі рэльефны надпіс «ТРУД В СССР — ДЕЛО ЧЕСТИ». Вышыня літар надпісу — 2,5 мм.
Края медаля з абодвух бакоў абрамлены борцікам шырынёй 0,8 мм.
Медаль пры дапамозе вушка і кольца злучаецца з пяцівугольнай калодачкай, абцягнутай шаўковай муаравай стужкай бэзавага колеру з дзвюма падоўжнымі чырвонымі палоскамі па краях. Шырыня стужкі — 24 мм, шырыня палосак па 2 мм.
Андрэй Камар
Андрэй Камар (? — пасля 1788) — грамадскі дзеяч. З шляхецкага роду герба «Радван» Пінскага павета. З 1772 г. староста шаламецкі (в. Шаломкі ў Оўруцкім павеце), з 1778 г. ротмістр пінскі. Пакінуў апісанне падарожжа водным шляхам «Надзейная рэляцыя пра Каралеўскі канал, выкапаны ад ракі Мухавец, які ўпадае ў Буг і Віслу, і ад ракі Піны, якая цячэ ў Прыпяць і Днепр» («Relacja niezawodna o kanale KKM ci od rzeki Muchawca do Bugu i Wisły wpadającej, a od rzeki Piny do Prapeci i Dniepru płynącej wykopanym», 1788 г.). Адзначыў гаспадарчае значэнне Каралеўскага канала, прапанаваў зрабіць сплаўнымі іншыя рэкі. Апісанне Камара выдаў у 1791 г. Е. Язерскі.
IC 2284
IC 2284 — галактыка тыпу * (зорка) ў сузор’і Рак.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Паштоўка
Пашто́ўка (першапачаткова адкрытае пісьмо) — асаблівы від паштовай карткі з поўнафарматнай выявай на пярэднім боку, які прызначаны для адкрытага пісьма (без канверта). Калекцыяніраванне паштовак называецца філакартыяй.
Майсей Лейвікавіч Співак
Майсей Лейвікавіч Співа́к (—) — удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза (1943).
Біяграфія
Яўрэй. Нарадзіўся ў сям'і рамесніка ў мястэчку Нароўля Рэчыцкага павета Гомельскай губерні (зараз горад Нароўля).
Скончыў сямігодку, працаваў бухгалтарам.
У Чырвонай Арміі з 1939 года. Удзельнік савецка-фінляндскай вайны 1939—1940 гг. Пасля сканчэння вайны працягваў ваенную службу ў раёне горада Гродна. У 1940 годзе скончыў палкавую школу.
Падчас Вялікай Айчыннай вайны з чэрвеня 1941 года на Заходнім, Бранскім і Цэнтральным франтах. Удзельнічаў ў абароне Беластока, Гомеля, на Смаленскім напрамку, бітве пад Масквой і Курскай бітве.
Ад’ютант камандзіра 409-га стралковага палка (137-я стралковая дывізія, 48-я армія, Цэнтральны фронт) лейтэнант Співак вызначыўся 23 ліпеня 1943 года ў баях у раёне сяла Сцяпанаўскае (Свярдлоўскі раён, Арлоўская вобласць). У крытычны момант бою ўзначаліў батальён другога эшалону, павёў яго ў атаку, фарсіраваў раку Неруч, захапіў плацдарм і утрымліваў яго да падыходу асноўных сіл палка.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 27 жніўня 1943 года лейтэнанту Співаку Майсею Лейвікавічу прысвоена званне Героя Савецкага Саюза (пасмяротна).
Памяць
Імем Героя названы вуліцы ў гарадах Нароўлі, Гомелі, Арле.
Імя і фатаграфія Майсея Співака ў Нароўлі былі размешчаны на пастаменце з таблічкай у Алеі Славы нараўляцаў.
Алор (востраў)
Алор (Alor) — востраў у групе аднайменных астравоў у Інданезіі. Агульная плошча — 2124,93 км². Насельніцтва (2019 г.) — 163 377 чалавек.
Геаграфія і прырода
Востраў Алор месціцца ва ўсходняй частцы архіпелага Малыя Зондскія астравы за 1950 км на паўднёвы ўсход ад Джакарты, сталіцы Інданезіі. Даўжыня з паўднёвага захаду на паўночны ўсход — 90,7 км. Найбольшая шырыня — 29 км. На поўначы берагі парэзаны, вылучаецца паўвостраў з плошчай каля 213 км².
Алор мае вулканічнае паходжанне. Паверхня складзена старажытнымі лавамі. Вылучаюцца пласты дыярыту, базальту, андэзіту. Частка ўзбярэжжа сфарміравана каралавымі вапнякамі. Для ўнутраных раёнаў характэрна горная, вельмі перасечаная мясцовасць. Найвышэйшыя вяршыні Калана (1839 м) і Муна (1440 м) уяўляюць сабою неактыўныя вулканы. На востраве маюцца 3 крыніцы фумаролаў.
Клімат трапічны спякотны. Вылучаюцца вільготны і сухі сезоны. Гадавая тэмпература вагаецца ад +22,2°C да +32,2°C.
На Алоры захаваліся трапічныя лясы з такімі раслінамі, як сагавая пальма, тамарынд, санталавае дрэва. Фаўна прадстаўлена птушкамі, яшчаркамі, кажанамі. На пляжах размножваюцца марскія чарапахі.
Гісторыя
Першыя людзі з'явіліся на Алоры каля 12 тысяч гадоў таму. Іх асноўным заняткам з'яўлялася рыбалоўства, пра што сведчаць знаходкі адных з самых старажытных у свеце рыбалоўных кручкоў. У пячоры на поўдні вострава знойдзены рэшткі дзяўчыны-падлетка, пахаваныя ў той жа перыяд. Даследаванне костак паказала, што цела дзяўчыны прайшло папярэднюю падрыхтоўку перад пахаваннем.
У перыяд сярэднявечча на поўначы вострава ўзнікла невялікае дзяржаўнае ўтварэнне, заснаванае, відавочна, выхадцамі з Малукскіх астравоў. У адной з мячэцяў на поўначы Алора захоўваецца Каран, напісаны на пальмавай кары прыкладна ў XII ст. Мясцовы манарх спавядаў іслам і меў тытул султана, хаця яго рэчаісная ўлада распаўсюджвалася толькі на некалькі мясцовых вёсак. Вёскі ва ўнутраных раёнах захоўвалі незалежнасць. Паміж іх жыхарамі часцяком успыхвалі ваенныя канфлікты. Алорцы славіліся як выдатныя лучнікі. Навершы стрэл яны выраблялі з курыных костак. Калі страла трапляла ў ахвяру, наверша трэскалася і пакідала ірваную рану.
У XVI ст. Алор быў фармальна абвешчаны партугальскім валоданнем. Адсюль вывозілі чарапахавыя панцыры і санталавае дрэва, аднак ніякіх захадаў да каланізацыі не прадпрымалі. У 1851 г. партугальскі губернатар Салора прадаў Алор і суседнія астравы галандцам. У 1859 г. востраў быў далучаны да Галандскай Ост-Індыі. Гэта выклікала перасяленне на Алор выхадцаў з Сулавесі і Малукскіх астравоў, што займаліся дробным гандлем. Перасяленцы размаўлялі на дыялекце малайскай мовы, таму значна адрозніваліся ад карэнных астравіцян, якія размаўлялі на папуаскіх мовах. У 1911 г. у адзіным раўнінным раёне быў заснаваны каланіяльны адміністрацыйны цэнтр Калабахі. Да нашых дзён ён застаецца адзіным горадам на Алоры.
З 1950 г. Алор у складзе незалежнай Інданезіі.
Антон Станіслававіч Кулісевіч
Антон Станіслававіч Кулісевіч (нар., в. Плябанаўцы, Бераставіцкі раён, Гродзенская вобласць) — беларускі дзяржаўны дзеяч.
Біяграфія
Нарадзіўся ў 1967 годзе ў вёсцы Плябанаўцы Бераставіцкага раёна. Паляк. Адукацыя вышэйшая. Скончыў Гродзенскі сельскагаспадарчы інстытут у 1990 годзе па спецыяльнасці «агранамія».
Пасля заканчэння інстытута з 1991 года працаваў у Бераставіцкім раёне ў калгасе імя 22 з’езда КПСС (калгас «Беларусь», СВК «Падгорны») на пасадах: старэйшага агранома, галоўнага агранома, намесніка старшыні.
Са жніўня 2010 года працаваў першым намеснікам старшыні камітэта па сельскай гаспадарцы і харчаванню Гродзенскага абласнога выканаўчага камітэта.
З верасня 2011 года і па цяперашні час з’яўляецца старшынёй Бераставіцкага раённага выканаўчага камітэта.
Сям’я
Жанаты, мае дзве дачкі.
Стшалкова (гміна)
Стшалко́ва (Strzałkowo) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Слупэцкага павета Велікапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Стшалкове. Плошча гміны складае 142,39 км². Станам на 2012 год у гміне Стшалкова пражывалі 10 232 чалавекі, шчыльнасць — 71 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 17 салецтваў.
ROSTANY
ROSTANY (ROS†ANY) — беларуская bass-music-група, якая заявіла пра сябе ў 2012 годзе, як першы калектыў, які выконвае электрахаўс цалкам ужывую, без выкарыстання фанаграмы і некаторых іншых прыёмаў. Канцэпцыя групы заключаецца ў выкананні сучаснай музыкі (Electro House, Complextro, Dubstep) у рэальным часе пры дапамозе традыцыйнага музыцыравання, што значыць здабываючы кожны гук і мадулюючы яго ўжывую. Даючы канцэрты ў Беларусі, Польшчы і Кітаі, група была адзначана тэлевізійнымі ўзнагародамі і запрашалася для музычнага суправаджэння адказных цырымоній (напр., «Тэлевяршыня-2015» ) і саўндтрэкінга тэлеперадач нацыянальнага беларускага адбору на дзіцячы конкурс песні «Еўрабачанне», а таксама для стварэння саўндтрэку праграмы «Фактар сілы».
Гісторыя
Стварэнне новага праекта пачалося са з'яўлення ідэі сумяшчэння клубнага гучання і жывых выступаў. У сваім папярэднім праекце DALI лідар гурта Віктар Рудэнка выкарыстоўваў на жывых канцэртах значную колькасць інструментаў, сінтэзаваных пры дапамозе камп'ютарных праграм. У апошніх трэках DALI жывы бас стаў электронным і выконваўся клавішніком ва ўсіх песнях падчас канцэртаў.
Гурт быз прэзентаваны ў якасці хедлайнераў фестывалю «Relax Weekend 2012».
У 2016 годзе на амэрыканскім лэйбле VG (Чыкага) быў выпушчаны альбом «Copy-Paste Me», які даступны на iTunes.
Заснаванае на трэках гэтага альбома шоу "Electric Toys" гурта ROSTANY абляцела больш за 40 гарадоў Кітаю - у межах тура 2017 года гурт даў канцэрты на 60 пляцоўках Паднябеснай.
Касцёл Святога Яна Хрысціцеля (Камаі)
Касцёл Святога Яна Хрысціцеля — рымска-каталіцкі храм у Камаях, узведзены ў 1606. Аб'ект Дзяржаўнага спісу гістарычна-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь.
Гісторыя
Пабудаваны ў 1603 — 1606 гг. у мястэчку Камаі Ашмянскага павета (цяпер Пастаўскі раён). Заснаваны Янам Рудамінам-Дусяцкім. Акт фундацыі (1606 г.) падпісаны і Янам Хаецкім, дата пабудовы (1603 г.) названа ў інвентары XVIII ст. У стылявой трактоўцы касцёла спалучаны формы абарончага дойлідства, архітэктуры готыкі і рэнесансу. Спачатку меў падоўжна-восевую кампазіцыю, быў 3-нефавы, 4-слупавы, перакрываўся крыжовымі і зорчатымі скляпеннямі (зберагліся ў апсідзе). У 1643 годзе пры касцёле П. і М. Рудаміны заснавалі шпіталь. У сярэдзіне XVII ст. пасля пажару скляпенні абваліліся, слупы разабраны, асноўнае памяшканне перакрыта драўляным люстраным скляпеннем. Пасля адбудовы храм у 1673 г. быў кансэкраваны віленскім біскупам-суфраганам Мікалаем Слупскім.
Архітэктура
Цяпер касцёл — мураваны 2-вежавы амаль квадратны ў плане храм з вялікай паўцыркульнай алтарнай апсідай, сакрыстыяй і хорамі над бабінцам. Дахі над асноўным аб'ёмам і капліцай 2-схільныя, над апсідай — конусападобны. Сцены (таўшчыня 2 м.) прарэзаны высокімі арачнымі аконнымі праёмамі, паглыбленымі ў нішах. Партал увахода са спічастым завяршэннем.
Галоўны фасад асноўнага аб'ёму завершаны трохвугольным шчытом, раскрапаваны ў верхняй частцы 4 плоскімі арачнымі нішамі з байніцамі, фланкіраваны 2 магутнымі цыліндрычнымі вежамі (вышыня 16, дыяметр 6 м) з байніцамі. Паўночная сцяна праёмаў не мае. Сцены дэкарыраваны тонкімі карнізамі, фасады капліцы — пілястрамі.
Інтэр'еры
У інтэр'еры асноўнага зала і капліца злучаны мураванымі лесвіцамі, размешчанымі паміж пілонаў. Апсіда адкрываецца ў асноўным памяшканне арачным праёмам. Усе скляпенні касцёла аздоблены размалёўкай у тэхніцы грызайль. У інтэр'еры арган канца XVIII ст., 4 разныя драўляныя алтары. Аснову цэнтральнага 2-яруснага алтара 2-й палове XVIII ст. складаюць 4 калоны карынфскага ордэра, паміж імі ў нішах — даўляныя паліхромныя скульптуры апосталаў Пятра і Паўла. Крапаваны карніз з разарваным франтонам аддзяляе 2-і ярус алтара, утвораны 2 калонамі, што абрамляюць абраз у 8-граннай разной пазалочанай раме. Алтар завершаны гарэльефнай кампазіцыяй з выявай Саваофа ў воблаках. Ордэрныя элементы алтара размаляваны пад ружовы мармур.
Ёсць здагадка, што роспіс храма выканана мастаком Альфрэдам Ромером. Яго сядзіба знаходзілася ў некалькіх кіламетрах адсюль у вёсцы Каралінава. Незадоўга да смерці Альфрэд Ромер падарыў касцёлу Яна Хрысціцеля свой твор «Ісус Хрыстос і сірата».
Па восі вежы ўсталяваны 8-гранны слуп вышынёй больш за 17 м, у кожнае рабро якога, паступова падымаючыся ўверх, урэзаны прыступкі з тоўстых (да 7 см) плах, якія пашыраюцца па меры аддалення ад восі.
Да Камайскага касцёла належылі дзве капліцы: Шыльвы і Аляхнішкі.
Абраз Маці Божай з дзіцем
Алтарны абраз Маці Божай з дзіцем быў напісаны прыкладна ў 1610 г. у Кракаве. Паводле інвентароў XVIII ст. абраз Маці Божай Чанстахоўскай у Камаях лічыцца цудатворным. У 1995 г. былі скрадзеныя вырабленыя з срэбра чаканныя шаты абраза, пасля чаго яна знаходзілася на рэстаўрацыі. Сёння абраз мае першапачатковы выгляд.
Цікавыя факты
Каля касцёла стаіць каменны крыж. Высечаны (XV—XVI ст.) з маналітнага граніту-валуна (вышыня 2,5 м, шырыня па гарызантальнай папярочыне — 1,88 м). Паверхня добра загладжаная і месцамі нават адпаліраваная. Разам з тым частка валуна знішчаная – яго намагаліся ўзарваць.
Разградская вобласць
Разградская вобласць — вобласць, з'яўляецца адной з 28 абласцей Балгарыі. Код транспартных сродкаў РР. Вобласць займае плошчу 2 637 км² і мае насельніцтва 142 074 тыс. жыхароў. Адміністрацыйны цэнтр Разград
Застарынне (Чашніцкі раён)
Застары́нне (, Застаринье) — вёска ў Чашніцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Лукомльскага сельсавета.
Разградская вобласць
Насельніцтва
У вобласці пражывае 142 074 тыс. жыхароў, з усяго ліку балгары складаюць 67 069, туркі 71 963, 8 733 цыгане і 4 652 жыхароў іншых нацыянальнасцей.
Абшчыны
У складзе вобласці налічваецца 7 абшчыны:
Драгіньян
Драгіньян (Draguignan) — горад у французскім дэпартаменце Вар, рэгіён Праванс — Альпы — Лазурны Бераг. Супрэфектура аднайменнай акругі.
Геаграфія
Знаходзіцца за 25 км ад марскога ўзбярэжжа Міжземнага мора.
Гісторыя
Драгіньян упершыню згадваецца ў 909 годзе. У часы Сярэднявечча паселішча было невялікай вёскай, якая жыла ў асноўным дзякуючы вырошчванню аліўкаў і вінаграду. Падчас пачатку Французскае рэвалюцыі мястэчка стала прэфектурай дэпартамента Вар, нягледзячы на тое, што яно не з’яўлялася самым вялікім яго паселішчам. Меў такі статус аж да 1974 года.
Акі Каўрысмякі
А́кі О́лаві Ка́ўрысмякі (Aki Olavi Kaurismäki, ; нар. ) — фінскі, і. Найбольш вядомы кінарэжысёр Фінляндыі.
Зубрыца
Зубрыца — рака ў Камянецкім раёне Брэсцкай вобласці, левы прыток ракі Белая (басейн Віслы). Даўжыня 4 км. Пачынаецца і цячэ па забалочаным лясным масіве ў межах паўднёва-заходняй ускраіны Белавежскай пушчы, вусце каля паўднёвай ускраіны вёскі Белая. Рэчышча на ўсім працягу каналізаванае.
У засушлівыя леты перасыхае.
Ваенны спадарожнік
Ваенны спадарожнік — гэта штучны спадарожнік Зямлі, які выкарыстоўваецца для ваеннай мэты. Найбольш распаўсюджанымі місіямі з’яўляюцца збор разведвальных дадзеных, суднаходства і ваенная сувязь. Першыя ваенныя спадарожнікі займаліся фотаразведкай. Былі зроблены спробы распрацаваць зброю, якая базуецца на спадарожніках, але гэтыя працы былі спыненыя ў 1967 годзе пасля ратыфікацыі міжнародных дагавораў аб забароне разгортвання зброі масавага знішчэння на арбіце.
Навігацыйныя спадарожнікі
Першая спадарожнікавая навігацыйная сістэма Transit, выкарыстоўваная ВМС ЗША, была пратэставаная ў 1960 годзе. Яна складалася з пяці спадарожнікаў і магла забяспечваць навігацыйныя папраўкі прыкладна адзін раз у гадзіну.
Сістэмы ранняга выяўлення
Шэраг краін распрацавалі спадарожнікавыя сістэмы ранняга папярэджання, прызначаныя для выяўлення на розных этапах палёту. У ЗША гэтыя спадарожнікі эксплуатуюцца праграмай забеспячэння СРА (Defense Support Program, DSP). Першы запуск спадарожніка DSP адбыўся 6 лістапада 1970 года, 23-і і апошні запуск — 10 лістапада 2007 года. Гэтая праграма пасля была заменена інфрачырвонай сістэмай касмічнага базавання. У Савецкім Саюзе касмічны складнік сістэмы папярэджання аб ракетным нападзе быў разгорнуты да 1979 годзе на аснове чатырох касмічных апаратаў сістэмы «».