cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Вена (анатомія)
У некалькіх сістэмах назіраецца падзел вен на капілярную сетку і паўторнае зліццё, напрыклад у партальнай сістэме печані (варотная вена) і ў гіпаталамусе.
Найважнейшыя вены
Найважнейшыя вены арганізма:
Сакыранскі раён
Адміністрацыйны падзел
Тэрыторыя раёна адміністрацыйна складаецца з 1 гарадскога і 21 сельскага саветаў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі раёна размешчаны 1 горад раённага значэння і 28 сёлаў.
Цэзар ван Эвердынген
Цэзар Баэтыус ван Эвердынген (нідэрл. Caesar van Everdingen, 1616 ці 1617 — ) — нідэрландскі мастак, старэйшы брат жывапісцаў Яна і Аларта ван Эвердынгенаў.
Цэзар ван Эвердынген нарадзіўся ў Алкмары, у сям’і адваката Пітэра ван Эвердынгена, навучаўся жывапісу ва Утрэхце ў Яна Герыта ван Брангорста. У 1632 годзе Ван Эвердынген стаў членам гільдыі мастакоў Алкмара, у 1655—1656 гадах стаў яе дэканам. Першыя вядомыя працы датуюцца 1636 годам. У 1640 падарожнічаў у Скандынавію. З 1641 па 1643 год выконваў работы па ўпрыгожванні аргана ў адной з цэркваў у Амерсфорце. У 1645 годзе ажаніўся. У 1648 г. мастак пераехаў у Харлем, дзе стаў членам мясцовай Гільдыі Святога Лукі і гарадской народнай дружыны. З 1648 па 1650 Ван Эвердынген працаваў разам з Якабам ван Кампенам над Аранжавым пакоем у Хёйс-тэн-Бос. У 1658 г. ён вярнуўся ў Алкмар, дзе працаваў ва ўласнай майстэрні і навучаў жывапісу. У 1661 годзе пасяліўся ў Амстэрдаме.
Джахангір
Джахангі́р Салім (, г. Агра, Індыя — ) — правіцель Магольскай імперыі (1605—1627).
3 дынастыі Вялікіх Маголаў, сын Акбара.
Пры ім адменены рэформы Акбара, узмацнілася ўлада феадалаў-джагірдараў. У 1613 годзе дазволіў англійскай Ост-Індскай кампаніі заснаваць гандлёвую факторыю ў горадзе Сурат. Пашырыў межы дзяржавы на поўначы Індыі.
Знаўца мастацтва і літаратуры, мецэнат архітэктуры і мініяцюрнага жывапісу. Аўтар успамінаў.
Іозеф Эберц
Іозеф Эберц (Josef Eberz;,  — , ) — нямецкі жывапісец-абстракцыяніст. Вучыўся ў акадэміях Мюнхена, Дзюсельдорфа і Штутгарта, а пасяліўшыся ў 1918 годзе ў Мюнхене, — у Адольфа Хёльцэля; неаднаразова бываў у Італіі, Далмацыі і Парыжы. Эберц пісаў фрэскі, рабіў мазаікі і вітражы.
Лугы (Гайсынскі раён)
Лугы (Луги́) — вёска ў Гайсынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Клява (прыток Бярэзіны)
Клява́ — рака ў Бялыніцкім раёне Магілёўскай вобласці і Бярэзінскім раёне Мінскай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Бярэзіна (басейн Дняпра).
Назва
Назва Клява балцкага паходжання.
Звязана з літоўскім klevas «клён». Таго ж паходжання назвы нёманскай ракі Клява, ракі Клевель на Павіллі. З суфіксам -in- «кляновая» назва ракі на Падзесенні.
З балцкіх гідранімічных аналагаў — літоўскія рачныя назвы тыпу Kleva, Klevinė, пруская назва возера *Klavuja (> Clawoge).
Водныя назвы, утвораныя ад назваў дрэў, маюць возера Бяржонка (< літ. beržas «бяроза»), дзвінская рака Обша (< літ. apušė, пруск. abse «асіна»).
Назва Клява значыць «Кляновая (рака)».
Паблізу ад Клявы рэкі з балцкімі назвамі Можа, Нясета, Мясрэда, Друць.
Гідраграфія
Даўжыня ракі 80 км. Плошча вадазбору 498 км². Сярэднегадавы расход вады ў вусці 3 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,5 ‰. Густата рачной сеткі 0,42 км/км². Асноўныя прытокі — рэкі Беларэч (злева) і Клявіца (справа).
Пачынаецца з возера Заазерскае ў Бялыніцкім раёне. Цячэ па паўднёва-ўсходніх схілах Беларускай грады і па Цэнтральнабярэзінскай раўніне. Упадае ў Бярэзіну за 1 км у напрамку на паўднёвы ўсход ад вёскі Красны Бераг Бярэзінскага раёна. Даліна ракі трапецападобная, шырынёй 600—800 м, у нізоўях на працягу 6 км невыразная. Схілы ўмерана стромкія, слаба парэзаныя, вышыня іх 5—8 м. Пойма пераважна двухбаковая, шырынёй 200—300 м. Рэчышча каналізаванае на працягу 17 км (выток — 1 км на захад ад вёскі Карытніца Бялыніцкага раёна). Шырыня ракі ў межань 6—8 м. Берагі вельмі стромкія і абрывістыя.
У басейне Клявы возера Карманоўскае. Паміж вёскамі Косаўка і Гарэнічы на рацэ Гарэніцкае вадасховішча.
Геаграфія Вялікабрытаніі
Вялікабрытанія — астраўная дзяржава ў на паўночным захаодзе Еўропы. Плошча 242,5 тыс.кв.км. Размешчана на востраве Вялікабрытанія, паўночным усходзе Ірландыі і шэрагу меншых астравоў і архіпелагаў. Мяжуе па сушы з Ірландыяй. Пралівам Ла-Манш аддзяляецца ад Францыі, з якой мае марскую мяжу. Геаграфічна адносіцца да рэгіёна Паўночнай Еўропы або Заходняй Еўропы. Сталіца — горад Лондан
Геаграфічнае становішча
Плошча Вялікабрытаніі: усяго — 242,495 тыс. км², на водныя аб'екты прыходзіцца 1,34 % плошчы краіны. Вялікабрытанія знаходзіцца ў паўночна-заходняй частцы Еўропы, на Брытанскіх астравах — (востраў Вялікабрытанія і паўночна-ўсходняя частка вострава Ірландыя. Злучанаму Каралещству належыць вялікая колькасць дробных астравоў і архіпелагаў (Мэн, Нармандскія астравы) і інш. Абмываецца Атлантычным акіянам і яго морамі: Паўночным на ўсходзе, Ірландкім і Кельцкім — на захадзе. Паўднёва-ўсходняе ўбярэжжа размяшчаецца ўсяго ў 35 кіламетрах ад паўночнага берага Францыі, дзве краіны раздзеленыя пралівам Ла-Манш. Мае вельмі моцна зрэзаную берагавую лінію, 12-ую па даўжыні ў свеце.
Вялікабрытанія размешчана паміж 49° і 61°паўночнай шыраты і паміж 9° заходняй даўгаты і 2° усходняй даўгаты. Праз Грынвіцкую абсерваторыю ў Лондане праходзіць нулявы мерыдыян.
Рэльеф
На поўначы і захадзе пераважае горны рэльеф — Паўночна-Шатландскае нагор’е і Грампіянскія горы вышынёй да 1344 м (гара Бэн-Нэвіс), сярэдневышынныя (300—800 м) Пенінскія і Кембрыйскія горы. Горы рассечаны старажытным зледзяненнем і месцамі перакрыты лававымі покрывамі. На поўдні і паўднёвым усходзе размясціліся ўзгорыстыя раўніны, складзеныя вапнякамі і мелавымі тоўшчамі, якія на ўзбярэжжах утвараюць 60-метровыя грады-ўступы. Самая нізкая кропка краіны — Фенланд (-4 м).
Карысныя выкапні
Вялікабрытанія выдзяляецца паміж еўрапейскіх краін запасамі каменнага вугалю і жалезных руд. Ёй таксама належаць нафта і прыродны газ на шэльфе Паўночнага мора.
Клімат
У клімаце Брытанскіх астравоў праяўляецца ўплыў цёплага Паўночна-Атлантычнага цячэння і заходняга пераносу. Клімат умераны марскі, вільготны: з цёплымі зімамі (на захадзе — вышэй за +4 °С, на ўсходзе — ніжэй), халаднаватым летам (ад +12 °С — на поўначы, да +17 °С — на поўдні). Ападкаў да 3000 мм у год на захадзе і 600—750 мм на паўднёвым усходзе.
Унутраныя воды
Рэкі галоўнага вострава кароткія і шматводныя. Асноўныя артэрыі Вялікабрытаніі: Тэмза — 334 км, Северн — 310 км, Трэнт, Мерсі — 109 км, Клайд — 170 км. Рэкі злучаны сістэмай каналаў. На поўначы Англіі, у Шатландыі і Паўночнай Ірландыі шмат азёр, пераважная большасць з якіх мае ледавіковае паходжанне. Найбуйнейшыя азёры: Лох-Нес (56 км²) у Шатландыі, і Лох-Ней (Lough Neagh, 396 км²) у Паўночнай Ірландыі.
Расліннасць
У Старажытнасці і Сярэдневякоўі Вялікабрытанія, за выключэннем гарыстай Шатландыі і рэгіёнаў, у якіх мноства багнаў і балот, была пакрытая ліставымі лясамі з буку і дубу. Аднак праз дзейнасць чалавекасёння лясы займаюць толькі каля 1/10 часткі тэрыторыі краіны. Найбуйнейшыя лясныя масівы знаходзяцца ў Нартумберлэндзе (Northumberland), Сасексе (Sussex), Норфалку (Norfolk), Уэльсе і паўночна-ўсходняй Шатландыі. Дзе-нідзе захаваліся старажытныя рэлтіктавыя лясы, такія як Пазлвуд.
Прыкладна чвэрць плошчы Вялікабрытаніі занята верасоўнікамі і пусткамі, дзе растуць пераважна верас, чарніцы і сфагнум. На нагор'ях таксама расце сівец, у высакагорных раёнах - пераважна арктаальпійскія віды раслін. Падобная расліннасць таксама характэрная для ўсходу Паўночнай Ірландыі і Морны.
Жывёльны свет
У Вялікабратыніі амаль не засталося буйных драпежнікаў: ваўкі, дзікі і бурыя мядзведзі былі цалкам знішчаныя. Зубры зніклі яшчэ ў Сярэдневякоўі. Найбуйнейшы сысун, які жыве ва ўмовах дзікай прыроды — высакародны алень. З драпежнікаў засталіся толькі невялікія: выдры, лісы, барсукі, гарнастаі. Ёсць 5 відаў рапух і 3 віды трытонаў, 6 відаў рэптылій (3 віды змей і 3 — яшчарак) і каля 200 відаў птушак (што тлумачыцца размяшчэннем вострава на шляху сезонных птушыных міграцый). Найболей распаўсюджаныя птушкі - вераб’і, дразды, берасцянкі, курапаткі, галубы.
Ахова прыроды
Сёння ў цэнтральнай частцы краіны вучоныя імкнуцца аднавіць папуляцыі буйных жывёл, завозячы звяроў з кантынентальнай Еўропы. Асушэнне балот прывяло да таго, што папуляцыі птушак сталі скарачацца, таму эколагі імкнуцца спыніць гэты працэс, ствараючы запаведнікі.
Facebook
Facebook (чытаецца як ці Фэйсбук) — найвялікшая сацыяльная сетка, заснаванная ў 2004 годзе Маркам Цукербергам і яго суседзямі па пакоі падчас навучання ў Гарвардскім універсітэце. Дзякуючы свайму сайту Марк Цукерберг у 23 гады стаў самым маладым міліярдэрам у свеце.
Першапачаткова сайт быў названы thefacebook.com, але пазней быў зменены на сучасны варыянт facebook і дасяжны толькі для студэнтаў гэтага ўніверсітэта. Аднак затым дасяг быў пашыраны для іншых універсітэтаў Бостана, а пасля і для студэнтаў усіх навучальных устаноў ЗША, якія маюць электронны адрас у дамене .edu. Пачынаючы з верасня 2006 года сайт быў адкрыты для ўсіх карыстальнікаў ва ўзросце ад 13 год. Аўдыторыя Facebook перавышае 700 мільёнаў карыстальнікаў.
Даход Facebook за 2009 год паводле ўласнай ацэнцы кампаніі склаў 700 млн долараў ЗША.
Станам на ліпень 2011 года ў Facebook было зарэгістравана 299 тыс. карыстальнікаў з Беларусі (103 месца ў спісе краін). Сярэдняя пранікненне склала 3,11 % ад насельніцтва Беларусі, а сярод беларускіх карыстальнікаў інтэрнэту — 6,75 %.
Функцыі
Facebook дазваляе ствараць профіль з фотаздымкамі, запрашаць сяброў, дасылаць паведамленні, змяняць свой статус. Facebook таксама дае магчымасць ствараць суполкі па зацікаўленасцях.
Ханс Шмітхальс
Ханс Фелікс Эрнст Шмітхальс (Hans Felix Ernst Schmithals;, Бад-Кройцнах — , ) — нямецкі мастак, выдавец, аўтар кніг пра рамёствы мінулага.
Facebook
Функцыі
У 2007 годзе Facebook абвясціў ініцыятыву, якая дазваляе пабочным праграмістам ствараць праграмы для пэўных паслуг і зарабляць на гэтым. Дадзеная акцыя дазваляе інтэграваць шматлікія функцыі (гульні, прылады абмену музыкай ды відэа), што ў сваю чаргу, стымулявала актыўнасць карыстальнікаў.
Ханс Шмітхальс
З верасня 1902 года наведваў «вучэбныя і эксперыментальныя студыі прыкладнога і выяўленчага мастацтва» - вядомыя як Школа Дэбшыца ў Мюнхене. Пасля заканчэння навучання стаў выкладчыкам прадмета ручны друк шпалер.
Балонаўка (рака)
Балонаўка — рака ў Быхаўскім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі, колішні прыток ракі Друць (басейн Дняпра), цяпер упадае з усходу ў Чыгірынскае вадасховішча.
Даўжыня ракі 24 км. Плошча вадазбору 113 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,2 ‰. Пачынаецца за 2,2 км у напрамку на поўнач ад вёскі Кучын, вусце прыкладна за 0,7 км у напрамку на захад ад вёскі Балонаўка. Ад вытоку на 10,8 км рэчышча Балонаўкі каналізаванае.
Міхайлаўка (Аршалынскі раён)
Міхайлаўка — сяло ў Аршалынскім раёне Акмолінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Міхайлаўскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 19 км на поўнач ад цэнтра пасёлка Аршалы. Код КАТА — 113449100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1428 чалавек (676 мужчын і 752 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 1212 чалавек (593 мужчыны і 619 жанчын).
Фар’яб (правінцыя)
Фар’яб (пушту فارياب) — правінцыя на паўночным захадзе Афганістана ля туркменскай мяжы. Мяжуе на паўночным усходзе ў правінцыяй Джаўзджан, а на паўднёвым-захадзе з Бадгіс. У правінцыі пражываюць узбекі. 12 ліпеня 1998 правінцыю захапілі талібы. У пачатку красавіка 2004 кантроль над правінцыяй усталяваў палявы камандзір Дустум.
Любамырка (Гайсынскі раён)
Любамырка (Любоми́рка) — вёска ў Гайсынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
СМ-120
СМ-120 — беларуская самаходная артылерыйская ўстаноўка класа самаходных мінамётаў. Машына распрацавана прадпрыемствам «Мінатор-Сэрвіс» на базе мінамётнага комплексу 2С12 «Сані» і шасі бронетранспарцёра МТ-ЛБ.
Па даных распрацоўніка, прымяненне СМ-120 дазваляе значна павялічыць жывучасць разліку і боепрыпасаў у параўнанні з мінамётам за кошт браніравання машыны і малога часу змены агнявой пазіцыі, а таксама павялічвае праходнасць і манеўранасць падраздзялення.
САУ мае магчымасць весці стральбу як з баявой машыны, так і з грунта.
IC 3736
IC 3736 — галактыка тыпу Sbc (кампактная выцягнутая спіральная галактыка) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Новаўкраінка (Гайсынскі раён)
Новаўкраінка (Новоукраї́нка) — вёска ў Гайсынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Вітольд Гажыч
Вітольд Гажыч (Witold Gażycz;  — ) — дзяржаўны службовец.
Біяграфія
Паходзіў са шляхецкага роду Гажычаў (Гажыцаў) харвацкага або венгерскага паходжання. Нарадзіўся 4 красавіка 1843 г. у Сегенеўшчыне ў сям’і Ежы Гажыча, павятовага маршалка брэсцкага, і Канстанцыі з Якубоўскіх.
Скончыў Варшаўскую гімназію і ў 1861 г. з’ехаў у Санкт-Пецярбург, дзе стаў вольным слухачом імператарскага ўніверсітэта. У час вучобы прымаў актыўны ўдзел у працы польскай студэнцкай арганізацыі «Ogół», галоўнай мэтай якой была дапамога бедным студэнтам-палякам. Тады ж Вітольд пазнаёміўся з Канстанцінам Каліноўскім, які разам з Э. Вярыгам, І. Здановічам, Ф. Зянковічам, Ю. Юндзілам, І. Ямантам належаў да кіруючай групы «Ogóła». Арганізацыя ў той час была падзелена на тры партыі: «белыя», «умераныя» і «чырвоныя». Сам Гажыч належаў да партыі ўмераных. У Пецярбургскім універсітэце брэсцкі шляхціц правучыўся нядоўга і неўзабаве працягнуў сваю адукацыю ў Парыжы.
З пачаткам паўстання 1863 года ён вярнуўся на радзіму, дзе быў прызначаны рэвалюцыйным камісарам Лідскага павета. У жніўні 1863 г. Вітольд Гажыч быў арыштаваны царскімі ўладамі. 14 жніўня 1863 г. арыштаваны Вітольд даў у Вільні сведчанні следчаму Яўрэінаву пра студэнцкія арганізацыі ў Пецярбургскім універсітэце. Гэтых сведчанні маюць вялікае значэнне для вывучэння рэвалюцыйнай дзейнасці Канстанціна Каліноўскага. Вітольд Гажыч асуджаны да 20 гадоў катаргі. Памёр у пачатку 1864 г. у Маскве па дарозе на катаргу.
Атрадны
Атрадны (Отрадный) — горад (з 1956 года) у Расіі, у складзе Кінель-Чаркаскага раёна Самарскай вобласці. Насельніцтва 48,2 тыс. чалавек (2008). Заснаваны ў 1920-х гадах.
Горад размешчаны на левым беразе ракі Вялікі Кінель (прыток ракі Самары, басейн Волгі), за 91 км ад Самары.
Прадпрыемства «Первомайнефть», нафтаперапрацоўчая прамысловасць, рамонтна-механічны завод, электрамеханічны завод, камбінат «Полимерстройматериалы» (вытворчасць лінолеўма і інш.), завод буйнапанэльнага домабудавання, цагельня, швейная фабрыка, мясакамбінат, хлебазавод, малаказавод.
Ціхініцкі сельсавет
Ці́хініцкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Рагачоўскага раёна Гомельскай вобласці Беларусі. Цэнтр — аграгарадок Ціхінічы.
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Рагачоўскага раёна Бабруйскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Рагачоўскім раёне БССР. З 20 лютага 1938 года ў складзе Гомельскай вобласці. 14 красавіка 1960 года ў склад Запольскага сельсавета перададзены 4 населеныя пункты (Броннае, Рудня Бронская, Сяменькавічы і Ясёнаўка). 16 чэрвеня 2006 года ў склад сельсавета з Запольскага сельсавета вернуты вёскі Броннае і Ясёнаўка.
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1825 чалавек, з іх 92,9 % — беларусы, 4,7 % — рускія, 1,5 % — украінцы.
Плод (анатомія)
Плод (fetus) — чалавечы арганізм, які развіваецца ў матчыным чэраве з 8-га тыдня развіцця і да моманту нараджэння. Некаторыя крыніцы лічаць плодам зародкі, якія дасягнулі ўзросту ў 9 ці 10 тыдняў. Выкарыстоўваецца толькі ў адносінах да дзіцяці, якое яшчэ не нарадзілася.
Ад лацінскай назвы ўтвораны тэрмін фета́льны — уласцівы плоду (эмбрыёну) ці наяўны ў плода.
Кінель-Чаркасы
Горад размешчаны рацэ Вялікі Кінель, за 110 км на ўсход ад Самары. Чыгуначная станцыя Талкай.
Мікалаеўка (Аршалынскі раён)
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 437 чалавек (213 мужчын і 224 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 337 чалавек (172 мужчыны і 165 жанчын).
IC 3737
IC 3737 — галактыка тыпу * (зорка) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Спілімберга
Спілімберга (Spilimbergo) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Фрыўлі-Венецыя-Джулія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Пардэнонэ.
Насельніцтва складае 11 940 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 166 чал./км². Займае плошчу 72 км². Паштовы індэкс — 33097. Тэлефонны код — 0427.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Карл Веерштрас
Вымаўленне прозвішча па-беларуску
Карл Ваерштрас быў немцам. Па-нямецку яго прозвішча Weierstraß вымаўлялася блізка да «Ваерштрас» ці «Вайэршрасс». Прычына гэтага ў тым, што спалучэнне літар «ei» у нямецкай мове пазначае спараны гук (дыфтонг), які гучыць прыблізна як «ай» (прыклады, Weihnachten — «Вайнахтэн» — "Ражаство", Eisenbahn — «Айзэнбан» — "чыгунка"). Такім чынам, напісанне Карл Тэадор Вільхельм Ваерштрас лепш адлюстроўвае вымаўленне гэтага імені ў нямецкай мове.
Напісанне «Веерштрас» перайшло ў беларускую мову з расійскай пісьмовай традыцыі, дзе гэта імя перадаецца як Вейерштрасс. Такое напісанне ўзнікла, хутчэй за ўсё, прамой падстаноўкай кірылічных букваў замест лацінскіх літар. Пры гэтым, відавочна, не былі ўлічаны асаблівасці вымаўлення спалучэнняў літар.
Літаратура
''А. А. Гусак, Г. М. Гусак, А. А. Брычыкава'' Даведнік па вышэйшай матэматыцы» — Мн.: «ТетраСистемс», 2007. — С. 543.
Аляксандр Навумавіч Амітон
Аляксандр Навумавіч Аміто́н (, г. Варшава — ) — савецкі скрыпач і педагог. Заслужаны артыст БССР (1940). Прафесар (1947).
Біяграфія
Нарадзіўся ў Варшаве ў сям’і краўца Навума Восіпавіча Амітона і Фрэйды Барысаўны, якія паходзілі з сем’яў варшаўскіх яўрэяў ашкеназаў. Апроч ідыш, у сям’і размаўлялі па-польску, і пры нараджэнні хлопчык атрымаў імя Олюш. У 1911 годзе сям’я пераехала ў Марыупаль, асцерагаючыся Першай сусветнай вайны, а пазней — у 1924 годзе — у Маскву.
Вучыўся ў Маскве ў Музычнай школе імя Гнесіных. У 1935 скончыў Маскоўскую кансерваторыю і аспірантуру пры ёй у 1937. Член КПСС з 1940 года. У 1937—1941 і 1944—1951 гг. выкладаў і быў дэканам струннага факультэта Беларускай кансерваторыі. У 1940 загадчык кафедры струнных інструментаў, а ў 1951 — прафесар кансерваторыі.
Як скрыпач-саліст і ансамбліст шмат выступаў у канцэртах, меў у рэпертуары і творы беларускіх кампазітараў.
Са студзеня па кастрычнік 1943 г. выкладаў у Саратаўскай кансерваторыі.
Узнагароды
Лаўрэат Усесаюзнага конкурсу скрыпачоў, віяланчэлістаў і піяністаў (1937—1938).
Перадсэрдзе
Перадсэрдзе (Atrium) — аддзел сэрца, у які паступае кроў з вен.
У рыб адно перадсэрдзе, у якое паступае вянозная (дэзаксігенаваная) кроў; у іншых пазваночных яно падзяляецца падоўжнай перагародкай на дзве часткі: правае перадсэрдзе і левае перадсэрдзе. У правае перадсэрдзе паступае вянозная (дэзаксігенаваная) кроў з вялікага круга кровазвароту (у амфібій яна часткова аксігенаваная, з прычыны таго, што ад скурных вен паступае аксігенаваная кроў у вялікі круг). У левае перадсэрдзе паступае артэрыяльная (аксігенаваная) кроў па лёгачным венам малога круга.
На жалудачкі і перадсэрдзі падзелена таксама сэрца малюскаў. Мінімальная колькасць перадсэрдзяў — адно (у большасці бруханогіх), максімальнае — чатыры (у наўтылуса і монафплакафораў). У перадсэрдзі малюскаў паступае аксігенаваная кроў ад органаў дыхання.
Кабул (правінцыя)
Правінцыя Кабул (фарсі: کابل) — размешчана на ўсходзе краіны, адна з трыццаці чатырох правінцый Афганістана. Адміністрацыйны цэнтр — Кабул.
У пачатку 13-га стагоддзя, Кабул лічыўся адным з самых прыгожых месцаў у свеце, быў культурным цэнтрам. З тых часоў гэтая прыгажосць знішчана ў войнах, акупантамі і інтэрвентамі, часткова і самімі талібамі. Тэрыторыя 4462 км² з насельніцтвам 3 314 000 чалавек на 2006 год.
Старажынэцкі раён
Старажынэцкі раён (Сторожинецький район) — адміністрацыйная адзінка ў складзе Чарнавіцкай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр — Старажынэць (Сторожинець).
Утвораны ў 1940 годзе. Насельніцтва раёна на года складае 99460 чалавек, плошча — 1160 км².
Адміністрацыйны падзел
Тэрыторыя раёна адміністрацыйна складаецца з 1 гарадскога, 1 пасялковага і 24 сельскіх саветаў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі раёна размешчаны 1 горад раённага значэння, 1 пасёлак гарадскога тыпу і 37 сёлаў.
Pygopodoidea
Pygopodoidea — надсямейства яшчарак, адзінае ў інфраатрадзе Pygopodomorpha.
Філагенія
Філагенетычны стан таксона можна паказаць наступнай кладаграмай :
Класіфікацыя
Да надсемейства адносяць тры сямействы :
Колькасць сучасных відаў прыведзена ў адпаведнасці з дадзенымі сайта Reptile Database на верасень 2021 года. Усяго ў складзе Pygopodoidea вылучаецца 239 сучасных відаў.
Страцііўка
Страцііўка (Стра́тіївка) — вёска ў Гайсынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Amikeca Reto
Amikeca Reto (Сяброўская сетка) — спіс эсперантыстаў па ўсім свеце, якія жадаюць супрацоўнічаць і абменьвацца ідэямі паміж сабой.
Гісторыя
Amikeca Reto была створана ў Булонь-сюр-Мэр у 1987 годзе падчас кангрэса Сусветнай Безнацыянальнай Асацыяцыі (Sennacieca Asocio Tutmonda, SAT), і з таго часу як беспрыбытковая асацыяцыя знаходзіцца пад яе пратэктаратам. Двойчы ў год Amikeca Reto выдае пуцевадзіцель, у апошнім з якіз знаходзілася больш чым 400 адрасоў з 40 краін.
Асаблівасці Amikeca Reto
Галоўным чынам сетка вызначаецца сваёй культурнай і адукацыйнай накіраванасцю ў сферы турызма. Прыймаючы бок, акрама зносін на эсперанта, па жаданню прыязджаючых арганізуе ім паседжанні на месцы працы, у клубы, асацыяцыі і г. д. і увогуле уводзіць сваіх гасцей у свой склад жыцця. Amikeca Reto падобна іншай гасціннай эсперанта-сетцы — Pasporta Servo. але ў адрозненні ад яе яе члены не павінны прапаноўваць гасцям прытулак ў сваіх дамах.
Тахар (правінцыя)
Тахар (пушту تخار, тадж Тахор) — правінцыя на поўначы Афганістана ля таджыкскай мяжы. На ўсходзе мяжуе з правінцыяй Бадахшан, а на захадзе з Кундуз. У 2001 тут быў забіты палявы камандзір Ахмад Шах Масуд.
Тарасіўка (Чэчэльныцкі раён)
Тарасіўка (Тара́сівка) — вёска ў Гайсынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Незалежны навуковец
Незалежны навуковец (independent scientist), гістарычны тэрмiн — джэнтльмен навукі (gentleman scientist) — фінансава незалежны вучоны, які праводзіць навуковыя даследаванні без непасрэднага дачынення да дзяржаўных інстытутаў, такіх як універсітэт або дзяржаўныя інстытуты даследаванняў. Выраз «джэнтльмен навукі» ўзнік у Еўропе пасля Рэнесансу, але ўжо ў XX стагоддзі яго выкарыстанне стала рэдкім з ростам дзяржаўнага і прыватнага фінансавання. Большасць незалежных навукоўцаў у нейкі момант сваёй кар’еры далучаліся да нейкай акадэмічнай установы.
Гісторыя
Самафінансаванне навуковых даследаванняў шырока практыкавалася з эпохі Адраджэння да канца XIX стагоддзя, у тым ліку падчас віктарыянскай эпохі ў Англіі. Многія незалежныя навукоўцы былі аднымі з першых членаў Лонданскага каралеўскага таварыства. Колькасць незалежных навукоўцаў знізілася ў сувязі са з’яўленнем доступу да буйнамаштабнага фінансавання, як дзяржаўнага, так і карпаратыўнага.
Перавагі і заганы
Найбольш верагоднай адмоўнай рысай самафінансавання з’яўляецца тое, што ўласныя сродкі могуць быць абмежаваныя. Галоўная станоўчая рыса — адсутнасць шматлікіх нязручнасцей, такіх акадэмічная бюракратыя, адміністрацыйныя абавязкі і неабходнасць пісаць і дасылаць заяўкі на гранты ў арганізацыі, якія аказваюць фінансавую падтрымку навуковай дзейнасці. Таксама самафінансаванне дазваляе навукоўцу лепш кантраляваць кірунак сваіх даследаванняў, паколькі навуковыя інвестыцыі ў выглядзе грантаў часцей за ўсе накіроўваюцца інвестарамі на дасягненне пэўных асабістых мэт, якія могуць не супадаць з мэтамі навукоўца. Акрамя таго, права інтэлектуальнай уласнасці на адкрыццё належыць адкрывальніку, а не інвестару. Шмат хто лічыць, што цяперашняя сістэма грантаў моцна душыць навуковы прагрэс, бо навукоўцы павінны загадзя ўказваць чаканыя вынікі, каб атрымаць фінансаванне. І далёка не заўсёды можна ў такіх умовах прадбачыць адкрыццё.
Ольса
Даўжыня ракі 92 км. Плошча вадазбору 1690 км². Сярэднегадавы расход вады ў вусці 9,3 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,3 ‰.
Назва
Назва балцкага паходжання, адпачатная балцкая форма назвы — *Alsà.
Гідранімічныя аналагі — літоўскія рачныя назвы тыпу Alsa, Alsė, Alseta, Alsinta, Als-upis, латышская Alsava.
Ад балцкага «альховага» кораня als- (els-), ад якога літоўскае alksnis, elksnis, латышскае elkšnis, alkšņa «вольха». У іх корань з пазнейшым устаўным -k- і суфіксальным -n-: al(k)s-n-. Далей да індаеўрапейскага el-, ol- «чырвоны, руды».
Магчымая таксама сувязь з бел. альса, алёс, альсе, альсавіна «твань», літоўскім alksna «балаціна».
Назва Ольса значыць «Альховая (рака)», або «Балацінная».
Асноўныя прытокі
Справа: Нясета, Цімень Злева: Дулебка, Сушанка, Ганчанка, Суша, Кастрычка, Цераболь
Агульнае
Пачынаецца за 3,4 км у напрамку на паўночны ўсход ад вёскі Каменны Барок Бярэзінскага раёна, вусце за 5 км на захад ад аграгарадка Любонічы Кіраўскага раёна. Цячэ ў межах Цэнтральнабярэзінскай раўніны. Замярзае ў 1-й дэкадзе снежня, крыгалом у 3-й дэкадзе сакавіка. У ніжнім цячэнні найвышэйшы ўзровень разводдзя ў канцы сакавіка, сярэдняя вышыня над межанным узроўнем 1,2 м. Рака выкарыстоўваецца як водапрыёмнік меліярацыйных каналаў.
Даліна пераважна невыразная, каля горада Клічаў, вёскі Ваевічы і паміж аграгарадкамі Бацэвічы і Заполле Клічаўскага раёнана трапецападобная (шырыня 0,8—1 км). Схілы спадзістыя, вышынёй 2—7 м, месцамі слабапарэзаныя; правы адкрыты, разараны, левы амаль на ўсім працягу парослы мяшаным лесам. Пойма двухбаковая, ніжэй Клічава чаргуецца па берагах (шырыня 0,6—1,5 км), нізкая, месцамі забалочаная; ад вусця Сушы да аграгарадка Заполле Клічаўскага раёна перасечаная меліярацыйнымі каналамі. У разводдзе затапляецца вадой на глыбіню 0,5—1 м тэрмінам да 2 тыдняў.
Рэчышча ў вярхоўі на працягу 10 км каналізаванае, ніжэй шырыня ракі ў межань 12— 18 м. Берагі ў вярхоўі нізкія, забалочаныя, паміж вёскай Ваевічы і аграгарадком Заполле Клічаўскага раёна спадзістыя, ніжэй да вусця стромкія і абрывістыя.
Сетка гасціннасці
Сетка гасціннасці (Hospitality network) — супольнасць людзей, які прапаноўваюць гасціць у сябе дома іншым сябрам супольнасці. Звычайна, ідзе пра гасцяванне на некалькі дзён.
Дамаўляюцца пра прыезд звычайна праз спецыялізаваныя старонкі ў сеціве. Апроч спецыялізаваных сетак, ёсць сеткі арыентаваныя на пэўныя групы людзей — веласіпедыстаў, эсперантыстаў і г. д.
IC 3738
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Тэрытарыяльны савет Сен-Бартэльмі
Тэрытарыяльны савет Сен-Бартэльмі (Conseil territorial de Saint-Barthélemy) — рэгіянальны аднапалатны дарадчы орган заморскай супольнасці Францыі Сен-Бартэльмі.
Тэрытарыяльны савет складаецца з 19 членаў, якія абіраюцца па змяшанай мажарытарнай сістэме тэрмінам на 5 гадоў. Выканаўчы савет складаецца са старшыні Тэрытарыяльнага савета, чатырох віцэ-прэзідэнтаў і двух іншых дарадцаў.
На тэрытарыяльных выбарах 2017 года большасць мандатаў (14) атрымала партыя «Сен-Барт перш за ўсё».
Хабр
Створаны ў чэрвені 2006 года. Выдавец — кампанія «Тэматычныя медыя». Паводле інтэрнэт-рэйтынгу Alexa, на канец чэрвеня 2016 года, «Хабрахабр» быў вельмі блізкі да ТОП-1000 самых наведвальных сайтаў свету. 24 красавіка 2018 года змяніў назву з Хабрахабр на скарочаную — Хабр.
Ольгінка (Акмолінская вобласць)
Ольгінка — сяло ў Аршалынскім раёне Акмолінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Міхайлаўскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 40 км на паўночны ўсход ад цэнтра пасёлка Аршалы. Код КАТА — 113449300.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 396 чалавек (188 мужчын і 208 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражываў 301 чалавек (136 мужчын і 165 жанчын).
Акцябрск (Самарская вобласць)
Акцябрск (Октябрьск) — горад (з 1956 года) у Расіі, абласнога падпарадкавання ў складзе Самарскай вобласці. Насельніцтва 27,5 тыс. чалавек (2008). Заснаваны ў 1684 годзе.
Горад размешчаны на левым беразе ракі Волгі (Саратаўскае вадасховішча), за 154 км ад Самары. Чыгуначная станцыя.
Цэх па зборцы вузлоў для аўтамашын завода ВАЗ, вытворчасць металаплыстыкавых вокнаў, чыгуначнае дэпо лакаматываў, нафтабаза.
Вышалескі
Вышалескі — прозвішча
Гільменд (правінцыя)
Гільменд — правінцыя на поўдні Афганістана ля пакістанскай мяжы. На ўсходзе мяжуе з правінцыяй Кандагар, а на паўночным усходзе з Урузган. Асноўнае насельніцтва - пуштуны. У ходзе контртэрарыстычнай аперацыі ў Афганістане тут разгарнуліся найбольш жорсткія баі з талібамі.
Правінцыя Гільменд з'яўляецца найбуйнейшым вытворцам опіума.
Як паведамляецца ў штогадовым дакладзе аб вытворчасці опіумнага маку ў Афганістане Камітэта ААН па наркотыках (UNODC) за 2007 год, плошча пасадак опіумнага маку ў правінцыі склала 103 тыс. га.
Уша
Назву Уша маюць:
Вінчэнца Вівіяні
Вінчэнца Вівіяні (Vincenzo Viviani;, Фларэнцыя — , Фларэнцыя) — італьянскі фізік і матэматык, вучань Галілея і Тарычэлі, складальнік першай біяграфіі Галілея.
Навуковая дзейнасць
У 1644 годзе Вівіяні і Тарычэлі паставілі класічны вопыт па вымярэнні атмасфернага ціску. Шкляную трубку з ртуццю перакулілі ў шырокі посуд, таксама напоўнены ртуццю. Слупок ртуці ў трубцы спыніўся на вышыні (у сучасных адзінках) 760 мм.
У 1660 Вівіяні, сумесна з Барэлі, правялі даволі дакладнае вымярэнне хуткасці гуку і атрымалі значэнне, якое адпавядае прыкладна 350 м/сек. Больш раннія вымярэнні, выкананыя Гасендзі, ацэньвалі хуткасць гуку ў 478 м/сек (сучасная адзнака: 331,3 м/сек пры 0 °C).
У 1661 Вівіяні даследаваў прыладу, якая два стагоддзі пазней атрымала назву маятнік Фуко, аднак ні да якіх пэўных высноваў не прыйшоў. Вывучаў цыклоіду і паказаў, як будаваць касацельную да яе. Прапанаваў сваю рэканструкцыю страчанай V кнігі «канічных перасекаў» Апалонія (па захаваных каментарыях да яе). Паказаў, што трысекцыя вугла можа быць выканана з дапамогай роўнабаковай гіпербалы. Іншыя працы тычыліся інжынернай справы, оптыкі, акустыкі.
Літаратура
А. А. Гусак, Г. М. Гусак, А. А. Брычыкава «Даведнік па вышэйшай матэматыцы», Мн., «ТетраСистемс», 2007, С.543
Трамонці-дзі-Сопра
Трамонці-дзі-Сопра (Tramonti di Sopra) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Фрыўлі-Венецыя-Джулія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Пардэнонэ.
Насельніцтва складае 393 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 3 чал./км². Займае плошчу 123 км². Паштовы індэкс — 33090. Тэлефонны код — 0427.
Іозеф Шыма
Іозеф Шыма, у Францыі — Жазеф Сіма (чэшск.: Josef Šíma; —) — чэшскі і французскі мастак, які стаў важнай фігурай у сучасным еўрапейскім мастацтве.
Жыццё і творчасць
Шыма адносіцца да адных з найбольш значных прадстаўнікоў сюррэалізму і пазней — абстрактнага жывапісу ў перыяд пасля Другой сусветнай вайны. Мастацкую адукацыю атрымаў у пражскай Акадэміі прыгожых мастацтваў. У 1920 годзе Шыма становіцца адным з заснавальнікаў мастацкай групы "Дзевяць сіл" (Devětsil). У тым жа годзе ён з'яжджае ў Парыж і далучаецца да сюррэалісцкага руху. У 1926 г. ён атрымлівае французскае грамадзянства.
Пачынаючы з 1921 года Шыма ўстанаўлівае сяброўскія адносіны з такімі майстрамі мастацтва, як Амедэ Азанфан, П'ер Жанерэ і Альбер Глез, якія супрацоўнічалі з часопісам L’Esprit nouveau (Новы дух). У 1927 ён знаёміцца і пачынае працаваць і з будучымі аўтарамі часопіса Grand Jeu: Рэнэ Дамалем, Ражэ Віланам і Ражэ Жыльбер-Лекамтам. Шыма таксама становіцца мастацкім дырэктарам іх часопіса. У той жа час ён увесь час падтрымлівае сувязі з мастацкім і літаратурным авангардным рухам у Чэхаславакіі. У 1934 годзе Шыма стварае групу Чэшскія сюррэалісты.
Грэза
Грэза — рака ў Магілёўскім і Быхаўскім раёнах Магілёўскай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Друць (басейн Дняпра).
Іозеф Шыма
Жыццё і творчасць
У 1959 годзе Шыма быў удзельнікам выставы сучаснага мастацтва ў Касэлі documenta II.
Грэза
Асноўныя прытокі: Езва (злева). Рака выкарыстоўваецца як водапрыёмнік меліярацыйных каналаў.
У пойме ракі вадасховішча Студзёнкаўскае.
UNIFIL
Часовыя сілы ААН у Ліване (ЧСААНЛ, UNIFIL, аббр. United Nations Interim Force In Lebanon) — міратворчыя сілы ААН, размешчаныя ў паўднёвым Ліване (горад Накуру), на мяжы з Ізраілем у адпаведнасці з Рэзалюцыяй Савета Бяспекі ААН № 425 ад 19 сакавіка 1978 года, якая працягвацца кожныя паўгода часовым мандатам.
Першапачатковая колькасць міратворчага кантынгенту ААН (4 тыс. чал.) і тэрміны знаходжання (шэсць месяцаў) былі вызначаны рэзалюцыяй Савета Бяспекі ААН № 426 ад 19 сакавіка 1978 года. Асноўнымі функцыямі кантынгенту ААН з’яўляліся назіранне за працэсам вываду ізраільскіх войскаў з паўднёвай часткі Лівана (ізраільскія войскі занялі паўднёвы Ліван ў 1978 годзе пасля аперацыі «Літанія» і былі выведзены толькі ў маі 2000 года); аднаўленне міжнароднага міру і бяспекі ў паўднёвай частцы Лівана і аказанне дапамогі ўраду Лівана ў забеспячэнні вяртання яму эфектыўнай улады ў паўднёвай частцы краіны.
22 сакавіка 1978 года ў Ліван прыбылі першыя падраздзяленні UNIFIL, камандуючым міратворчага кантынгенту стаў генерал-маёр Э. Эрскін. Да 29 мая 1978 года колькасць сіл UNIFIL была павялічана да 4,5 тыс. вайскоўцаў. Па стане на 30 лістапада 2013 года агульная колькасць міжнароднага кантынгенту ААН складала 15 000 чалавек (10 200 ваеннаслужачых 31 дзяржаў, акрамя назіральнікаў і грамадзянскіх асоб).
У святле дзейнасці UNIFIL у Ліване пасля Другой ліванскай вайны некаторымі ізраільскімі палітычнымі і ваеннымі дзеячамі выказвалася меркаванне, што сілы UNIFIL пасіўна садзейнічаюць ліванскай партыі «Хезбала» — у прыватнасці, дазваляючы ім будаваць свае ўмацаваныя пазіцыі на мяжы з Ізраілем у непасрэднай блізкасці да наглядальным пунктах місіі. Робіцца гэта з мэтай абцяжарыць адказныя ізраільскія ўдары па пазіцыях «Хезбале» з-за боязі выпадкова патрапіць па міратворцам. Акрамя таго, на адрас ААН раздавалася рэзкая крытыка ў сувязі з дзеяннямі міратворцаў у 2000 годзе, падчас пранікнення ўзброенных груп «Хезбалы» на тэрыторыю Ізраіля і выкрадання трох ізраільскіх салдат. Салдаты ААН, якія прысутнічалі пры нападзе, заснялі гэта на плёнку, аднак не распачалі нічога каб перашкодзіць выкраданню. Ізраіль сцвярджае таксама, што мае доказы і больш актыўнага супрацоўніцтва UNIFIL з «Хезбалой». У прыватнасці, падчас Другой Ліванскай вайны сайт UNIFIL публікаваў дэталёвыя разведданыя аб размяшчэнні ізраільскіх падраздзяленняў, іх перамяшчэнні, узбраенні і экіпіроўцы. У той жа час інфармацыя аб «Хезбале» выглядала наступным чынам: «Ракеты запушчаны ў вялікай колькасці з розных кропак». Ізраіль сцвярджае, што ведаючы загадзя пра многія незаконныя акцыі дадзеннай партыі, сілы UNIFIL не робяць ніякіх дзеянняў для іх прадухілення.
Хезбала таксама крытыкуе UNIFIL, мяркуючы, што салдаты ААН перавышаюць свае паўнамоцтвы.
Pasporta Servo
Pasporta Servo (эсп. "Пашпартная служба") - папулярная ў асяроддзі эсперантыстаў сістэма абмену візітамі.
Гісторыя
Першапачаткова ідэя аб "Pasporta Programo" з'явілася ў Рубэна Фельдмана-Гонсалеса з Аргенціны. Згодна з сучаснай сістэмай Pasporta Servo пачала працаваць у 1974 годзе і уключала тады 39 адрасоў. У эсперанта-таварыстве штогоднік Pasporta Servo стаў даволі значным выданнем. У 2004 годзе было апублікавана 1227 адрасоў з 79 краін. У 2005 - 1364 адрасы з 89 краін. У 2007 - 1320 адрасоў з 92 краін свету. Але геаграфічнае размеркаванне адрасоў нераўнамернае: большая частка з іх прыходзіццца на Еўропу. Зараз агульнае кіраўніцтва Pasporta Servo Ажыццяўляецца Сусветнай моладзевай арганізацыяй эсперантыстаў. (TEJO). У 2009 годзе TEJO анлайн-версію пад назвай "Pasporta Servo 2.0". Згодна з заявай стваральнікаў старонкі, PS 2.0 існуе ў тандэме з друкаванай версіяй, дазваляючы пры гэтым хучэй абнаўляць інфармацыю аб адрасах.
Прынцып дзеяння
Pasporta Servo - гэта невялікая кніжка, у якой пералічаны адрасы эсперантыстаў па ўсяму свету, у якіх магчыма застацца пераначаваць ці нават пажыць некалькі дзён цалкам бясплатна. Усё, што патрэбня для таго каб атрымаць такую кніжку і усе звязаныя з ёй правы: ведаць эсперанта і самому згадзіцца прныймаць час адчасу гасцей. У выніку, вы атрымоўваеце магчымасць знайсці бясплатны прытулак паўсюдна ад Анголы да Швейцарыі і згладзіць свае шэрыя будзённыя дні гасцямі здалёк (калі раптоўна каму небудзь здасца цікавым ваш рэгіён). Хаця фармальна ў абавязкі прыймаючага боку уваходзіць толькі даць прытулак для начоўкі, але часта гаспадары гатовы дапамагчы з транспартыроўкай, даведкамі аб мясцовай інфармацыі і ежай. Асабліва выдатных вынікаў магчыма дасягнуць, злучая Pasporta Servo і аўтаспын. Напрыклад, маладая амерыканка Аманда Хіглі, прападарожнічала такім чынам каля года па краінам Еўропы. Вярнуўшыся ў ЗША яна напісала мемуары аб тым, як весела ездзіць на венгерскіх электрычках. Гаспадары паказваюць колькі дзён і гасцей гатовы прыняць, а таксама маюць магчымасць пакінуць невялікія каментарыі аб абмежаваннях і цікаўнасцях (не курцы, патрабуецца палатка, маладыя людзі і гэтак далей). У выпадку атрымання стратаў, гаспадары могуць звярнуцца за іх кампенсацыяй да гасцей.
Спасылкі
Афіцыйная старонка Pasporta Servo
Мары (горад-дзяржава)
Ма́ры — старажытны горад-дзяржава ў 3—2-м тыс. да н.э. на сярэднім Еўфраце (цяпер узгорак Таль-Харыры, Сірыя).
Узнік у пачатку 3-га тыс. да н.э. Першапачаткова быў населены хурытамі, пазней семітамі. Буйны цэнтр гандлю (пасрэднік паміж Месапатаміяй і дзяржавамі Міжземнамор’я і Малой Азіі) і рамяства (вырабы з бронзы, ткацтва).
Да 25 ст. да н.э. ваяваў з шумерскімі гарадамі. У 24—23 ст. да н.э. ў складзе дзяржавы з цэнтрам у горадзе Акад, у 22—21 ст. да н.э. — дзяржавы трэцяй дынастыі Ура. У канцы 21 ст. да н.э. самастойны горад, у пачатку 18 ст. да н.э. пад уладай Асірыі. У 1758 да н.э. зруйнаваны вавілонскім царом Хамурапі.
Знаходкі
У выніку раскопак (вядуцца з 1933 г.) выяўлены палац 18 ст. да н.э., храм багіні Іштар, асобныя гарадскія кварталы, дзяржаўны архіў клінапісных дакументаў (больш за 20 тыс. таблічак) і інш.
IC 3739
IC 3739 — галактыка тыпу NF (у працэсе падцверджання) ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Шэран Стоўн
Шэран Вон Стоўн (Sharon Vonne Stone; нар. 10 сакавіка 1958, Мідвіл,, ЗША) — амерыканская ,. Дама-кавалер французскага Ордэна мастацтваў і літаратуры (1995).
Аўкштайцкі нацыянальны парк
Аўкштайцкі нацыянальны парк (Aukštaitijos nacionalinis parkas) — нацыянальны парк на паўночным-усходзе Літвы, за 100 км на поўнач ад Вільнюса. Гэта самы стары з літоўскіх нацыянальных паркаў, быў заснаваны ў 1974 годзе. Першапачаткова ён быў названы Нацыянальным паркам Літоўскай ССР, каб падкрэсліць, што гэта першы падобны парк у рэспубліцы. У 1991 годзе былі заснаваны яшчэ 4 паркі і ўсе паркі былі названыя па этнаграфічных назвах рэгіёнаў Літвы. Тады парк атрымаў назву Аўкштайцкага.
Тэрыторыя парку складае 405,7 км². Каля 50 % плошчы прыпадае на Ігналінскі раён. На Уцянскі і Швянчоніскі раёны прыходзіцца па 25 %. Каля 2,1 % тэрыторыі складае строга ахоўваемая зона. У гэтую зону доступ магчымы толькі ў суправаджэнні служачага парку. У парку сустракаюцца 64 віды раслін, 8 відаў грыбоў, 48 відаў птушак, якія ўключаны ў Чырвоную кнігу Літвы. Парк славіцца сваёй біяразнастайнасцю — 59 % усіх відаў раслін, якія сустракаюцца ў Літве, можна адшукаць у парку, які займае менш за 1 % тэрыторыі краіны.
Прырода
Сярод лясоў і пагоркаў парку раскіданы 126 азёраў, вялікая частка якіх злучана сеткай ручаёў і маленькіх рэчак. Яны папулярныя ў якасці месца для воднага турызму на каяках. Парк быў заснаваны больш за 30 гадоў таму і інфраструктура для воднага турызму ўжо дастаткова развітая. Ёсць дастаткова шмат месцаў, дзе можна ўзяць напракат лодку ці каяк, а таксама спыніцца на ноч. Азёры займаюць 59,30 км² (або 15,5 %) тэрыторыі парку. Тут знаходзяцца і найбуйнейшае з літоўскіх азёраў — возера Крэтуонас (8,29 км²), самае глыбокае — возера Таўрагнас (60,5 м). 14 азёраў маюць плошчу больш за 1 квадратны кіламетр кожнае, плошча 6 азёраў знаходзіцца паміж 0,5 і 1 км² і 35 азёраў — паміж 50 і 5 га. Астатнія азёры маюць плошчу менш за 5 га, некаторыя з іх паступова ператвараюцца ў балоты.
На возеры Балуошас ёсць 7 астравоў, на адным з якіх ёсць ўласнае азярцо. Невялікі ручай выцякае з гэтага азярца ў Балуошас — гэта адзінае возера ў возеры ў Літве. Найбуйнейшая рака ў парку — Жэймяна (22 км ракі працякае па тэрыторыі парку, а агульная даўжыня дасягае 114 км), якая ўпадае ў Нярыс. Усе рэкі і азёры парку належаць да басейна Жэймяны.
Адзін з самых найпрыгажэйшых відаў у парку — від з пагорка Ладакальніс, адкуль бачныя шэсць азёр. Пагорак з'яўляецца помнікам прыроды.
Вёскі
У парку налічваецца 116 вёсак, у якіх пастаянна пражывае каля 2300 чалавек. Першыя вёскі згадваюцца ў XIV стагоддзі (сталіца Літвы Вільня ўпершыню згадваецца ў пісьмовых крыніцах у 1323 г.).
Кінель
Кінель (Кинель) — горад (з 1944 года) у Расіі, абласнога падпарадкавання ў складзе Самарскай вобласці. Насельніцтва 31,5 тыс. чалавек (2008). Заснаваны ў 1837 годзе.
Горад размешчаны на беразе ракі Вялікі Кінель ля яе ўпадзення ў раку Самару, за 41 км ад абласнога цэнтра горада Самара.
Завод закаркавальных вырабаў, мэблевы камбінат, прадпрыемствы харчовай прамысловасці, швейная фабрыка. Буйная вузлавая чыгуначная станцыя.
Аляксандр Баршчэўскі
Аляксандр Баршчэўскі (псеўд. Алесь Барскі,, в. Бандары, Беластоцкае ваяводства — ) — беларускі паэт, літаратуразнавец, публіцыст, перакладчык, фалькларыст, педагог, грамадска-культурны дзеяч. Доктар філалагічных навук (1984).
Біяграфія
Нарадзіўся 2 лістапада 1930 года ў вёсцы Бандары ў гміне Міхалова на Беласточчыне.
Скончыў Лодзінскі ўніверсітэт у 1955 годзе. 3 1956 выкладчык Варшаўскага ўніверсітэта. У 1966 абараніў у Варшаўскім універсітэце кандыдацкую дысертацыю на тэму «Творчасць Я. Коласа 1906—1930 гадоў»; загадчык кафедрай беларускай філалогіі гэтага ўніверсітэта з 1975. Узначальваў Беларускае літаратурнае аб’яднанне «Белавежа» пры Галоўным праўленні Беларускага грамадска-культурнага таварыства.
У 1975—2004 ён узначальваў аддзяленне Беларускіх даследаванняў пры Варшаўскім універсітэце. Супрацоўнічаў з Люблінскім каталіцкім універсітэтам і Універсітэтам Марыі Складоўскай-Кюры. У 1993 годзе атрымаў званне ганаровага доктара Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта ў Мінску. З 1993 года з’яўляецца старшынёй Цэнтральнага камітэта ў Польшчы.
Памёр 28 сакавіка 2022 года на 92-м годзе жыцця.
Творчасць, даследчыцкая дзейнасць
Друкаваўся з 1956 года. Як паэт дэбютаваў у зборніку «Рунь» (Беласток, 1959). Аўтар паэтычных зборнікаў «Белавежскія матывы» (Беласток, 1962), «Жнівень слоў» (Беласток, 1967), «Мой бераг» (Мінск, 1975), «Блізкасць далёкага» (Беласток, 1983), «Лірычны пульс» (Мінск, 1987). У паэзіі А. Баршчэўскага матывы вернасці роднай зямлі, мове, складаны і супярэчлівы духоўны свет сучасніка.
Даследчык і папулярызатар старажытнай і сучаснай беларускай літаратуры. Аўтар артыкулаў па гісторыі беларускай літаратуры (у штотыднёвіку «Ніва» і «Беларускім каляндар») і цыклу артыкулаў «Беларуская літаратура і беларускі фальклор» (1965—88), універсітэцкіх падручнікаў «Гісторыя беларускай літаратуры — фальклор» (1976), «Гісторыя беларускай літаратуры — пісьменнасць Кіеўскай Русі і Вялікага Княства Літоўскага» (1981) і інш.
Пераклаў на польскую мову зборнік беларускіх народных казак «Д’ябальская скрыпка» (1973) зборнік казак Міншчыны, Гарадзеншчыны і Магілёўшчыны «Невычэрпны збан» (1976). Складальнік, аўтар прадмовы і біяграфічнага артыкула да кнігі Я. Купалы «Выбраныя паэтычныя творы» (Варшава, 1984), для якой пераклаў на польскую мову паэму «Яна і Я», а таксама вершы. Збірае, публікуе і даследуе беларускі фальклор Беласточчыны. Аўтар зборніка абразкоў, артыкулаў, дарожных нататак «3 пабачанага і перажытага» (Мінск, 1992).
Хатынскі раён
Хатынскі раён (Хотинський район) — адміністрацыйная адзінка ў складзе Чарнавіцкай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр — Хатын (Хотин).
Утвораны ў 1940 года. Насельніцтва раёна на года складае 63210 чалавек, плошча — 716 км².
Адміністрацыйны падзел
Тэрыторыя раёна адміністрацыйна складаецца з 1 гарадскога і 31 сельскага саветаў.
XXX Міжнародны фестываль мастацтваў «Славянскі Базар у Віцебску»
Удзельнікі
Дырэкцыя фестываля размясціла на афіцыйным сайце папярэднюю афішу канцэртаў, запланаваных у Віцебску на ліпень 2021 года, пасля гэтага на адрас заяўленых артыстаў пачалі паступаць звароты з просьбай байкатаваць мерапрыемства з-за палітычнай сітуацыі ў Беларусі. Сярод тых, хто адмовіўся ад удзелу ў фестывалі або быў уключаны ў праграму, але не атрымаў афіцыйнага запрашэння, наступныя артысты: Негледзячы на сітуацыю вакол фестывалю пацвердзіла ўдзел у ім ўкраінская спявачка і беларускі спявак Руслан Алехна.
Лівій Андронік
Лівій Андронік быў захоплены ў палон пры ўзяцці рымлянамі горада Тарэнтум, на той час грэкамоўнага. Палонны стаў рабом і быў прыстаўлены да выхавання дзяцей у рымскай сям’і, пазней атрымаў ад гаспадароў волю. Праўдападобна, Андронік — яго грэцкае імя, а імя Лівій ён атрымаў ад рымскай сям’і, якой належыў.
IC 3740
IC 3740 — галактыка тыпу S? (спіральная галактыка) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Булаксай (Акмолінская вобласць)
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва аула складала 942 чалавекі (492 мужчыны і 450 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у ауле пражывалі 840 чалавек (416 мужчын і 424 жанчыны).
Бостан Рэд Сокс
Бостан Рэд Сокс (Boston Red Sox) — амерыканскі прафесійны бейсбольны клуб, які базуецца ў Бостане. Удзельнічае ў Галоўнай лізе бейсбола (МЛБ) у якасці члена Усходняга дывізіёна Амерыканскай лігі (АЛ).
Кандагар (правінцыя)
Кандагар (пушту کندھار) — адна з трыццаці чатырох правінцый Афганістана. Размешчана ў паўднёвым Афганістане, паміж правінцыямі Гільменд, Урузган і Забул. Адміністрацыйны цэнтр - горад Кандагар. Тэрыторыя - 54022 км ² з насельніцтвам амаль 890.000 чал, больш 300 000 з якіх пражываюць у горадзе Кандагары. Асноўнае насельніцтва - пуштуны.
Геаграфія
Большую частку правінцыі займае Баквійская пустыня. Вакол горада Кандагар размешчаны аазіс, дзе расце шаўковіца і кіпарысы.
Сезон 2021 ФК Смаргонь
У 2021 годзе футбольны клуб «Смаргонь» прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад
Станам на кастрычнік 2021 года, згодна з афіцыйным сайтам клуба.
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Рэзервовы склад
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Трамонці-дзі-Сота
Трамонці-дзі-Сота (Tramonti di Sotto) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Фрыўлі-Венецыя-Джулія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Пардэнонэ.
Насельніцтва складае 456 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 5 чал./км². Займае плошчу 85 км². Паштовы індэкс — 33090. Тэлефонны код — 0427.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
IC 3741
IC 3741 — галактыка тыпу * (зорка) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.