cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сонечнае зацьменне 22 снежня 1889 года
Зацьменне 22 снежня 1889 года стала 3-ім сонечным зацьменнем у 1889 годзе і 217-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 28 чэрвеня 1889 года, наступнае — 17 чэрвеня 1890 года.
NGC 7580
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Партрэт Ізабэлы Агінскай з Радзівілаў
«Партрэт Ізабэлы Агінскай з Радзівілаў» — карціна са збораў Нясвіжскага замка, напісаная ў 1733—1737 гадах невядомым мастаком. Захоўваецца ў калекцыі Нацыянальным музеі ў Варшаве ( MP 4427. MNW). Памер карціны —.
Гісторыя
Партрэт адносіцца да серыі партрэтаў ў лаўровым вянку. Да 1939 г. у калекцыі князёў Радзівілаў у Нясвіжы (№ 43, на партрэце № 122 у інвентары 1834 г.; № 178 у інвентары 1857 г.; № 178 у інвентары 1883 г.; № 122 у інвентары 1928 г.; № 41 у вопісе 1939 г.). Захоўваўся ў Вялікай сталовай зале (былой Гетманскай) у паўднёвай галерэі. Пасля 1939 г. трапіў у Мінск. У 1944 г. вывезены ў Германію. Вернуты ў Мінск з Берліна ў 1947 г. Перададзены ў Польшчу ў 1950 г.
Харгейса
Харгейса (Hargeysa, هرجيسا) — горад у Самалі, найбуйнейшы горад і сталіца непрызнанай дзяржавы Самаліленд, другі па колькасці горад Самалі пасля Магадзіша.
Харгейса быў адміністрацыйным цэнтрам Брытанскага Самалі з 1941 па 1960 гг. У 1960 г. Брытанскае Самалі было аб'яднана з Рэспублікай Самалі.
Горад размешчаны на вышыні 1250-1300 м над узроўнем мора.
Алена Уладзіміраўна Зеркаль
Алена Уладзіміраўна Зеркаль (Олена Володимирівна Зеркаль; нар. 24 чэрвеня 1973, Кіеў, Украінская ССР, СССР) — украінскі дзяржаўны дзеяч, намеснік міністра замежных спраў Украіны па пытаннях еўрапейскай інтэграцыі з 2014 года. Таксама на працягу 12 гадоў працавала ў Міністэрстве юстыцыі Украіны пачынаючы з 2001 года ў якасці дырэктара Дэпартамента міжнароднага права (2001—2005), дырэктара Дзяржаўнага дэпартамента па гарманізацыі заканадаўства (2005—2011) і ў якасці дырэктара Дэпартамента па сувязях з органамі дзяржаўнай улады (2011—2013).
Саветнік старшыні праўлення Нафтагаза.
Валодае украінскай, рускай, ангельскай і французскай мовамі.
Біяграфія
Са студзеня 1991 года па люты 1992 года — лабарант у Кіеўскім дзяржаўным універсітэце імя Т. Р. Шаўчэнкі.
З лютага 1992 года па май 1994 года — сакратар генеральнага дырэктара кампаніі «Инсофттех».
З мая 1994 года па чэрвень 2000 года — юрысконсульт ЗАТ «Укрпобуттехника».
У 1998 годзе скончыла юрыдычны факультэт Нацыянальнага універсітэта імя Тараса Шаўчэнкі.
У Міністэрстве юстыцыі
Са снежня 2001 года па студзень 2005 года — намеснік дырэктара, а затым дырэктар дэпартамента міжнароднага права Міністэрства юстыцыі.
Са студзеня 2005 года па красавік 2011 года — дырэктар Дзяржаўнага дэпартамента па пытаннях адаптацыі заканадаўства ў Міністэрстве юстыцыі.
У 2005 годзе — прадстаўнік Украіны на канферэнцыі Украіны і Польшчы па пытаннях еўрапейскай інтэграцыі.
У 2006 годзе — член пастаяннай ўкраінска-літоўскай камісіі па еўрапейскай інтэграцыі.
З 2007 года па 2013 год — член украінскай дэлегацыі па заключэнні пагаднення аб асацыяцыі паміж Украінай і Еўрапейскім Саюзам.
У 2008 годзе скончыла Інстытут міжнародных адносін пры Кіеўскім нацыянальным універсітэце імя Т. Шаўчэнкі па спецыяльнасці «Міжнародныя эканамічныя адносіны» і атрымала ступень магістра міжнародных адносін.
Улетку 2008 года — украінскі дэлегат на перамовах з Еўрапейскай камісіяй адносна рамачнага пагаднення паміж Еўрапейскай супольнасцю і Украінай.
У 2010 годзе — член украінскай дэлегацыі на перамовах з Еўрапейскай камісіяй адносна ўнясення паправак у Пагадненне паміж Украінай і ЕС аб спрашчэнні афармлення віз.
З красавіка 2011 года па май 2013 года — дырэктар дэпартамента ўзаемадзеяння з органамі ўлады Міністэрства юстыцыі Украіны.
З 2011 года — член калегіі Дзяржаўнай пенітэнцыярнай службы Украіны.
У 2012 годзе — член Міжведамаснага каардынацыйнага савета па пытаннях стварэння электроннага рэестра пацыентаў Міністэрства аховы здароўя.
З 2012 года — член калегіі Дзяржаўнай рэгістрацыйнай службы Украіны.
10 красавіка 2013 года — удзельнік сесіі Вярхоўнай Рады па пытаннях правоў чалавека, нацыянальных меншасцяў і міжнацыянальных адносін.
Намеснік міністра замежных спраў
20 жніўня 2014 года распараджэннем прэм’ер-міністра Украіны Арсенія Яцанюка была прызначаная намеснікам міністра замежных спраў Украіны ў якасці аднаго з самых вопытных спецыялістаў у галіне еўрапейскай інтэграцыі. Яна прымала ўдзел ва ўсіх раўндах перамоваў па палітычнай і эканамічнай частцы пагаднення аб асацыяцыі, прадстаўляючы Міністэрства юстыцыі Украіны.
Алена Зеркаль таксама прадстаўляла Украіну з 6 па 9 сакавіка 2017 года ў Міжнародным судзе ў Гаазе, у ходзе публічных слуханняў, абвінавачваючы Расію ў падтрымцы міжнароднага тэрарызму і парушэнне правоў чалавека на акупаваных і некантралюемых тэрыторыях Украіны, уключаючы Крым і часткі Данбаса.
20 лістапада 2019 года ў інтэрв’ю ў праграме «Он воно як» («Вось яно як») А. Зеркаль абвясціла аб намеры сысці ў адстаўку. 28 лістапада яна афіцыйна падала заяву аб уласнай адстаўцы.
Работа пасля адстаўкі
Са студзеня 2020 года Зеркаль была саветніцай тагачаснага старшыні праўлення «Нафтагаза» Андрэя Кобалева і прадстаўляла яго ў сувязях са стэйкхолдэрамі. З 14 мая 2020 ўзначальвала абарону «Нафтагаза» у судах з Газпромам і РФ.
З 1 чэрвеня 2021 года — саветніца міністра энергетыкі Украіны Германа Галушчанка.
Разіку (станцыя)
Разіку (Raasiku) — чыгуначная станцыя ў Эстоніі. Знаходзіцца ў мястэчку Разіку на лініі Талін — Нарва.
Будынак станцыі Раасіку быў пабудаваны ў 1870 годзе па стандартным праекце, знесены ў 1998 годзе.
Грабаў над Піліцан (гміна)
Гра́баў над Пілі́цан (Grabów nad Pilicą) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Казяніцкага павета Мазавецкага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Грабаве над Піліцан. Плошча гміны складае 125 км². Станам на 2011 год у гміне Грабаў над Піліцан пражывалі 3956 чалавек, шчыльнасць — 31,6 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 26 салецтваў.
UTC-07:00
UTC-7 — часавы пояс для наступных дзяржаў:
NGC 7583
NGC 7583 (іншыя абазначэнні — NGC 7605, PGC 70975, MCG 1-59-34, ZWG 406.47) — галактыка ў сузор’і Рыбы.
Гэты аб’ект занесены ў новы агульны каталог некалькі разоў, з абазначэннямі NGC 7583, NGC 7605.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Press Club Belarus
Гісторыя
Сярод заснавальнікаў клуба Юлія Слуцкая, Зміцер Новікаў, Аляксандр Старыкевіч, Алесь Ліпай, Аляксандр Уліцёнак, Аляксей Дзікавіцкі, Пётр Марцаў. Мэта праекта — дапамагчы беларускім журналістам і іншым медыям у працы для дэмакратызацыі Беларусі і свабоды слова ў СМІ. Падчас Генеральнай асамблеі, якая адбылася ў Варшаве 3—5 чэрвеня 2013 года, «Press Club Belarus» быў прыняты ў, дзе атрымаў статус назіральніка.
У канцы 2015 года культурна-асветніцкая ўстанова «Журналісцкая майстэрня Прэс-клуб» афіцыйна запрацавала ў Мінску. З лекцыямі і трэнінгамі там выступалі вядомыя журналісты, аналітыкі, даследчыкі медыя. «Press Club Belarus» таксама запусціў праекты: «MediaIQ» для фіксавання выканання беларускімі медыя журналісцкіх стандартаў і «LaunchME» як акселератар для тэхналагічных стартапаў у медыяіндустрыі. У 2020 годзе пачала працаваць «Акадэмія прэс-клуба» — нефармальная адукацыйная пляцоўка, дзе журналісты і медыяменеджары могуць атрымаць новыя веды і кампетэнцыі.
Рэпрэсіі 2020—2021
Напрыканцы 2020 года мінская сядзіба «Press Club Belarus» была абшукана, а шэраг актывістаў клуба былі затрыманы па абвінавачваннях у нясплаце падаткаў у асабліва буйным памеры: заснавальнік Юлія Слуцкая, праграмны дырэктар Ала Шарко, фінансавы дырэктар Сяргей Альшэўскі і аператар Пётр Слуцкі. Па словах следчага, справа аб нясплаце падаткаў датычыцца «праекта грамадскага тэлебачання», якое быццам бы хацелі стварыць былыя журналісты дзяржаўных медыя. Юлія Слуцкая ўпэўнена, што прычынай затрымання і крымінальнай справы стала прафесійная дзейнасць. 13 студзеня 2021 года сумеснай заявай адзінаццаці арганізацый (праваабарончы цэнтр «Вясна», Беларуская асацыяцыя журналістаў, Беларускі ПЭН-цэнтр ды інш.) арыштаваныя супрацоўнікі «Press Club Belarus», а таксама Ксенія Луцкіна, экс-супрацоўніца Белтэлерадыёкампаніі, звязаная з медыяпраектам, былі прызнаны палітычнымі зняволенымі.
Нягледзячы на рэпрэсіі, «Press Club Belarus» прадоўжыў працу. 22 ліпеня 2021 года ў ходзе пагрому грамадскіх арганізацый у Беларусі стала вядома, што Мінгарвыканкам ліквідаваў «Press Club Belarus». Камітэт абароны журналістаў засудзіў рэпрэсіі ў дачыненні да «Press Club Belarus».
19 жніўня 2021 года Слуцкая і супрацоўнікі прэс-клуба выйшлі на волю паводле памілавання. Для гэтага ім давялося прызнаць віну, сплаціць 200000 BYN і падпісаць прашэнне на імя Аляксандра Лукашэнкі. Палову сумы сплацілі родныя Слуцкай, прадаўшы нерухомасць, другая часта была сплачаная з рахунку «Press Club Belarus». Апошні памілаваў чатырох палітвязняў да суда ; Ксенія Луцкіна нічога не пісала і застаецца пад арыштам.
Сонечнае зацьменне 28 чэрвеня 1889 года
Сонечнае зацьменне 28 чэрвеня 1889 года — кольцападобнае сонечнае зацьменне 125 сараса.
Зацьменне мела велічыню 0,9471 і дасягнула свайго максімуму ў 09:00:00 UTC у пункце з каардынатамі 10° пд. ш. 47° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 7 хв. 22 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 232 км.
Зацьменне 28 чэрвеня 1889 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1889 годзе і 216-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 1 студзеня 1889 года, наступнае — 22 снежня 1889 года.
Рукаўчыцы
Рука́ўчыцы (, Рукавчицы) — вёска ў Карэліцкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Цырынскага сельсавета.
UTC-06:00
UTC-6 — часавы пояс.
Спасылкі
Časové pásmo
Самаліленд
Самаліленд — непрызнаная самаабвешчаная дзяржава ў паўночнай частцы афрыканскага паўвострава Самалі на тэрыторыі былой калоніі Брытанскае Самалі. Прызнаецца міжнароднай супольнасцю часткай Самалі. Сталіца — горад Харгейса.
Гісторыя
Раней тэрыторыя Самаліленд называлася Брытанскае Самалі (з 1887 года), у 1960 годзе Самалі атрымала незалежнасць, калі аб’ядналіся дзве былыя калоніі — Італьянскае Самалі і Брытанскае Самалі. Пры гэтым асобнай дзяржавы Самаліленд дэ-факта так і не з’явілася (хоць фармальна Дзяржава Самаліленд існавала з 26 чэрвеня па 1 ліпеня 1960 года незалежна ад іншых краін).
У 1991 годзе Самалі па сутнасці спыняе існаванне як дзяржава. Калі на тэрыторыі былога Італьянскага Самалі ўтварылася мноства «удзельных княстваў» на чале з палявымі камандзірамі, які пастаянна канфліктуюць паміж сабой, то на тэрыторыі Самаліленда абстаноўка была параўнальна мірнай, а ўзровень жыцця — нашмат вышэй.
Палітычны лад
Самаліленд уяўляе сабою гібрыдную сістэму — ёсць Канстытуцыя Самаліленду, якая сумяшчае ў сабе традыцыі мясцовых звычаяў і заходнееўрапейскія устанаўленні кіравання дзяржавай. У 1993 годзе была створана сістэма кіравання «кабіл» (qabil — супольнасць). Гэтая сістэма складаецца з выканаўчых органаў: Прэзідэнта, Віцэ-прэзідэнта, Савета міністраў і незалежнай судовай сістэмы.
Традыцыйны для Самалі Савет старэйшын быў ператвораны ў урадавую структуру і адказны за выбар прэзідэнта краіны, роўна як і рашэнне ўнутраных праблем. У 2002 годзе Самаліленд перайшоў да дэмакратычнай шматпартыйнай сістэмы кіравання, у краіне ёсць шэсць партый.
26 жніўня 2010 года ў Самалілендзе прайшлі чарговыя прэзідэнцкія выбары. У сакавіку 2017 года з-за засухі ў краіне агульныя выбары прэзідэнта і парламенту былі перанесены на паўгода.
Сучаснае становішча
Станам на 2017 год, нягледзячы на прыкметы дзяржаўнасці, афіцыйнага прызнання Самаліленд не атрымаў.
Сітуацыя ў Самалілендзе адносна стабільная — вайна ў 2006 годзе паміж Саюзам ісламскіх судоў, Эфіопіяй і асноўным Самалі мала закранула Самаліленд.
Летам-восенню 2011 года Самаліленд у ліку ўсходнеафрыканскіх краін пацярпеў ад засухі і голаду.
Грабаў над Проснан (гміна)
Гра́баў над Про́снан (Grabów nad Prosną) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Астшэшоўскага павета Велікапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Грабаве над Проснан. Плошча гміны складае 123,55 км². Станам на 2004 год у гміне Грабаў над Проснан пражывалі 7863 чалавекі, шчыльнасць — 63,6 чал./км².
Талмачава
Назву Талма́чава маюць:
Сяргей Сяргеевіч Альшэўскі
Пераслед
Быў затрыманы 22 снежня 2020 года ў сядзібе «Press Club Belarus». У загараднай яго хаце прайшоў ператрус, па выніках якога былі забраны ўсе ноўтбукі ды банкаўскія карты.
Пасля затрымання Сяргея Альшэўскага даставілі на допыт у Дэпартамент фінансавых расследаванняў. Спачатку змясцілі ў ізалятар на вул. Акрэсціна, а затым перавялі ў СІЗА-1 у Мінску. 31 снежня 2020 года стала вядома, што ямму прад’яўлена абвінавачванне па ч. 2 артыкула 243 Крымінальнага кодэкса «Ухіленне ад выплаты сум падаткаў, збораў у асабліва буйным памеры».
13 студзеня 2021 года сумеснай заяваю адзінадцацці арганізацыяў (праваабарончы цэнтр «Вясна», Беларуская асацыяцыя журналістаў, Беларускі ПЭН-цэнтр ды інш.) Сяргей Альшэўскі разам з іншымі арыштаванымі супрацоўнікамі «Press Club Belarus» быў прызнаны палітычным зняволеным.
19 жніўня Сяргей Альшэўскі і супрацоўнікі «Прэс-клубу» выйшлі на волю паводле памілавання.
Вязок (Брагінскі раён)
Вязо́к (, Вязок) — былая вёска ў Брагінскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіла ў склад Буркоўскага сельсавета.
Пасля катастрофы на Чарнобыльскай АЭС і радыяцыйнага забруджвання жыхары (137 сем'яў) пераселены ў 1992 годзе ў чыстыя месцы. Ліквідавана 20 жніўня 2008 года.
Размяшчэнне
У 14 км на захад ад Брагіна, 21 км ад чыгуначнай станцыі Хойнікі (на галінцы Васілевічы — Хойнікі ад лініі Калінкавічы — Гомель), 133 км ад Гомеля.
Транспартная сістэма
Планавальна складаецца з доўгай дугападобнай вуліцы, блізкай да мерыдыянальнай арыентацыі, да якой на ўсходзе далучаецца другая вуліца, а на поўдні кароткая, прасталінейная, мерыдыянальная вуліца. Забудова двухбаковая, драўляная, сядзібнага тыпу.
Гісторыя
Вядомая з пачатку XIX стагоддзя Ў 1811 годзе згадана як вёска ў Рэчыцкім павеце, валоданне Прозара. Паводле інвентара 1844 года ў складзе маёнтка Хвойнікі. Паводле перапісу 1897 года размяшчаліся капліца, вятрак. У 1908 годзе ў Мікуліцкай воласці Рэчыцкага павета.
У 1926—1927 гадах цэнтр Вязкоўскага сельсавета. У 1931 годзе арганізаваны калгас «Абуджэнне», працавалі конная крупадрабілка (з 1923 года), гамарня, вятрак (з 1902 года). З 8 снежня 1926 года па 30 снежня 1927 года цэнтр Вязоцкага сельсавета. Уваходзіла ў склад саўгаса «Астрагляды» (цэнтр — вёска Астрагляды).
Вішня звычайная
Вішня звычайная, Вішэння (Prunus cerasus) — драўняная расліна, якую вырошчваюць у садах; від роду  падроду Вішня сямейства.
Батанічнае апісанне
Вішня звычайная — невялікае дрэва ці куст, дасягае да 5  м у вышыню з бліскучай карой шэра-бурага колеру.
Кветкі найчасцей белага колеру, сабраныя ў парасоніках па 2—3 кветкі. Чашалісцікаў і пялёсткаў па пяць, тычынак 15—20, песцік адзін. Кветкі распускаюцца пасля лісця.
Плод — кісла-салодкая, шарападобная касцянка светла- або цёмна-чырвонага, амаль чорнага колеру, да 1 см у дыяметры, пакрытая лупінай, мякаць сакавітая, мясістая, костачка ад мякаці не аддзяляецца.
Экалогія
Святлолюбівая расліна, мезафіт і мезатроф. Цвіце ў канцы сакавіка — пачатку красавіка, плоданасіць з другой паловы мая. Мае зацяжны рост восенню, позна скідае лісце. Многія яе формы вылучаюцца вялікімі памерамі дрэў.
Плады вішні звычайнай
Плады вішні звычайнай маюць кісла-салодкі смак. Плады змяшчаюць арганічныя кіслоты (лімонная кіслата, яблычная кіслата, хінная кіслата, бурштынавая кіслата, саліцылавая кіслата).
Плады вішні звычайнай змяшчаюць макраэлементы (калій, кальцый, фосфар, магній), мікраэлементы (медзь, жалеза), а таксама пекцінавыя рэчывы, дубільныя рэчывы, ферменты, антацыяны, цукры (глюкоза, фруктоза), вітаміны А, С, В2, РР, Р, фалійная кіслата, кумарын.
Выкарыстанне
Вішня звычайная — вельмі пашыраная пладовая культура, якая вызначаецца скараспеласцю і штогадовым пладанашэннем. З амаль 150 відаў роду вішні для стварэння культурных сартоў выкарыстоўваліся галоўным чынам вішня звычайная і.
Сустракаецца толькі ў культуры; у дзікай прыродзе няма. Некаторыя біёлагі лічаць вішню звычайную вынікам натуральнай гібрыдызацыі з , які ўзнік і шмат разоў паўтараўся ў месцах сумеснага росту матчыных відаў. Думаюць, што натуральнае скрыжоўванне чарэшні і вішні стэпавай адбылося ў Македоніі, але, магчыма, на Паўночным Каўказе і ў Прыдняпроўі.
Плады вішні спажываюць свежымі. Таксама яны прыдатны для розных відаў перапрацоўкі: з іх гатуюць сокі, кампоты, пладовыя віны, варэнне, джэм, кісялі, жэле; начынку для варэнікаў, пірагоў.
Медыцынскае выкарыстанне
Лекавай сыравінай з’яўляюцца спелыя свежыя плады вішні і высушаны сок дрэва (клей). Вішнёвы сіроп прымяняюць у медыцыне для выпраўлення смаку вадкіх лекавых формаў (настоек, адвараў, мікстур), звычайна складае 1/5—1/10 іх аб’ёму.
У народнай медыцыне вішнёвы сок ужываюць як адхарквальны сродак пры бранхітах. Ёсць указанні пра заспакойваючае і супрацьсутаргавае дзеянне водных настояў пладоў вішні. У эмульсіі з насення вішань і адвару з пладаножак выразнае мачагоннае дзеянне, іх рэкамендуюць для лячэння мачакіслых дыятэзаў і захворванняў суставаў. Адвары з галін вішні аказваюць добрае супрацьдыярэйнае дзеянне, іх назначаюць пры хранічных калітах.
Костачкі вішні і яе насенне пры ўжыванні ў вялікай колькасці могуць аказаць атрутнае дзеянне.
У літаратуры
Вобразам вішні ў сваіх вершах карысталіся Яўгенія Янішчыц, Таццяна Дзям'янава , Максім Багдановіч.
Уральская кансерваторыя імя М. П. Мусаргскага
'''Уральская дзяржаўная кансерваторыя імя М. П. Мусаргскага''' (Уральская консерватория имени М. П. Мусоргского) — дзяржаўная вышэйшая музычная навучальная ўстанова, размешчаная ў Екацярынбургу.
Кансерваторыя заснавана ў 1934 годзе як Свярдлоўская, у 1946 годзе атрымала назву Уральскай. Маюцца філіялы Уральскай кансерваторыі ў Цюмені і Якуцку. У 2008 годзе Уральскай дзяржаўнай кансерваторыі прысвоены статус акадэміі, да гэтага яна мела статус інстытута.
Асноўны будынак кансерваторыі ў стыль класіцызм — адзін з найстарэйшых будынкаў горада, пабудаваны ў 1737 годзе. У XVIII—XIX стагоддзях у будынку размяшчалася Галоўнае ўпраўленне горных заводаў (Горная канцылярыя).
Спецыяльнасці
У кансерваторыі навучаецца 630 студэнтаў, з іх 500 чалавек — на вочнай форме навучання. Навучанне праводзіцца па наступных спецыяльнасцях :
Мушкацкае
Мушка́цкае, Мушка — возера ў Беларусі, у Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Бярозаўка, за 1 км на поўнач ад горада Глыбокае, каля вёскі Мушкат (Мушкаты ).
Плошча паверхні возера 0,34 км². Найбольшая глыбіня 18,7 м, сярэдняя 6,4 м. Даўжыня 0,84 км, найбольшая шырыня 0,71 км. Даўжыня берагавой лініі 2,89 км. Аб’ём вады 2,16 млн м³. Плошча вадазбору 18,4 км².
Схілы катлавіны вышынёй 3—6 м, на ўсходзе разараныя, на паўночным захадзе і захадзе параслі лесам. Берагі нізкія, пад хмызняком. Мелкаводдзе пясчанае, глыбей дно ілістае. Прыбярэжная расліннасць пашырана да глыбіні 2,2 м. У возера ўпадаюць 4 ручаі. Злучана ручаямі (пратокамі ) з азёрамі Забельскае і Падлужнае.
У возеры водзяцца шчупак звычайны, лешч, гусцяра, плотка, акунь, язь, краснапёрка, лінь, карась, судак і іншыя віды рыб.
Узнагароды БНР
Узнагаро́ды Белару́скай Наро́днай Рэспу́блікі ўручаліся і ўручаюцца ўладамі рэспублікі, у прыватнасці Радай Беларускай Народнай Рэспублікі ў выгнанні. У 2016 годзе Рада БНР заявіла пра аднаўленне ўручэння ўзнагародаў, а ў 2018 годзе — пра заснаванне юбілейнага медаля ў гонар стагоддзя БНР.
Сучасныя ўзнагароды
Статуты, распрацаваныя камісіяй, былі зацверджаныя 5 жніўня 1951 года. Узнагароды прызначаліся як для вайскоўцаў, так і для цывільных «заслужаных беларусаў».
У 2016 годзе XXIX сэсія Рады БНР пацвердзіла дзейнасць уведзеных у 1949 годзе ўзнагародаў і заявіла аб будучых зменах у іхныя статуты.
Царква ў гонар абраза Божай Маці «Уладзімерскі» (Мінск)
Царква ў гонар абраза Божай Маці «Уладзімерскі» — мураваны праваслаўны храм у горадзе Мінску. Знаходзіцца на вул. Волжскім праездзе, 8.
Гісторыя
Пабудавана ў 1990-я гг. паводле праекта А. Яроменкі. Першая служба адбылася ў 1991 годзе.
Молена
Молена — возера ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Шоша, за 36 км на ўсход ад горада Глыбокае, каля вёскі Івесь.
Царква ў гонар абраза Божай Маці «Уладзімерскі» (Мінск)
Архітэктура
Храм вырашаны асіметрычнай аб’ёмна-прасторавай кампазіцыяй, у якой дамніруе 2-ярусная (цыліндр на чацверыку) званіца пад сферычным купалам. Франтальны плоскасны фасад завершаны акруглымі атыкамі, прарэзаны арачнымі ўваходнымі і двайным аконным праёмамі.
Молена
Плошча паверхні 0,17 км². Даўжыня 0,7 км, найбольшая шырыня 0,3 км. Даўжыня берагавой лініі 1,8 км. Плошча вадазбору 10,5 км².
Партрэт Альберта ІІІ Уладзіслава Радзівіла
«Партрэт Альберта ІІІ Уладзіслава Радзівіла» — карціна са збораў Нясвіжскага замка, напісаная ў 1733—1737 гадах. Захоўваецца ў калекцыі Нацыянальным музеі ў Варшаве ( MP 4431. MNW). Памер карціны —.
Партрэт Альбрэхта Уладзіслава Радзівіла адносіцца да серыі партрэтаў ў лаўровым вянку. Да 1939 г. у калекцыі князёў Радзівілаў у Нясвіжы (№ 109 у інвентары 1834 г.; № 195 у інвентарах 1857 і 1883 гг.; № 96 у інвентары 1928 г.; № 160 у вопісе 1939 г.). Захоўваўся ў Вялікай сталовай зале (былой Гетманскай) у паўднёвай галерэі. Пасля 1939 г. трапіў у Мінск. У 1944 г. вывезены ў Германію. Вернуты ў Мінск з Берліна ў 1947 г. Перададзены ў Польшчу ў 1950 г.
Касл (тэлесерыял)
«Касл» (Castle) — амерыканскі камедыйна-драматычны тэлесерыял, які транслюецца каналам ABC. Шоу створана Эндру У. Марлау і апавядае пра вядомага пісьменніка дэтэктываў Рычарда Касла (Натан Філіян) і дэтэктыва Кейт Бекет (Стана Каціч).
Віктар Пятровіч Кавалёў
Біяграфія
Скончыў Беларускі тэхналагічны інстытут (1962), Магілёўскі машынабудаўнічы інстытут (1968). Працаваў у Магілёўскам абласном упраўленні аўтатранспарту «Магілёўаблаўтатранс» (1969—1977, начальнік), Праектна-канструктарскім тэхнічным інстытуце спецыяльных тэхналогій аснасткі, аўтаматызацыі і механізацыі (1977—1990, намеснік дырэктара), Магілёўскім машынабудаўнічым інстытуце (з 1977 — па сумяшчальнасці, у 1988—1993 — на пастаяннай аснове, дацэнт кафедры «Аўтамабілі і трактары», прафесар кафедры «Эканоміка, арганізацыя і планаванне вытворчасці», у 1992—1993 — загадчык кафедры «Рынак і гаспадарчы механізм»), Магілёўскім фінансава-эканамічным інстытуце (з 1993, заснавапьні інстытута, рэктар).
Навуковыя інтарэсы: пытанні эфектыўнасці і ўдасканалення прамысловага транспарту; арганізацыя, механізацыя і аўтаматызацыя пагрузачна-разгрузачных і траспартна-складскіх работ.
Касл (тэлесерыял)
Прэм'ера першага сезона адбылася ў ЗША 9 сакавіка 2009 года ў якасці замены ў сярэдзіне тэлесезона. 22 верасня 2009 года сезон выйшаў на DVD на 3-х дысках. Канал прадоўжыў серыял на другі сезон, які складаўся з 13 серый, затым павялічыўшы колькасць эпізодаў да 22 серый, а затым і да 24. Паказ другога сезона пачаўся 21 верасня 2009 года. 10 мая 2013 года канал прадоўжыў серыял на шосты сезон, які стартаваў 23 верасня.
Віктар Пятровіч Кавалёў
Узнагароды
Ордэн «Знак Пашаны» і інш.
Касл (тэлесерыял)
Сюжэт
У цэнтры сюжэту знаходзіцца Рычард Касл (Натан Філіян), вядомы пісьменнік у жанры дэтэктываў. Рык жыве ў адным доме са сваёй маці, зоркай Брадвея Мартай Роджэрс (Сьюзан Саліван), і знаходлівай дачкой Алексіс Касл (Молі Куін). Неўзабаве ён даведаўся, што рэальны забойца пачаў пераймаць сцэны забойстваў з яго кніг. Касла дапытвае дэтэктыў з паліцэйскага аддзялення Нью-Ёрка Кейт Бекет (Стана Каціч). Кейт разумная, прывабная і рашучая і трымае расследаванне пад цвёрдым кантролем.
Касл не можа выпусціць шанец адцягнуцца ад сваёй штодзённасці і вырашае дапамагчы ў расследаванні і лоўлі загадкавага забойцы. Маючы сяброўскія адносіны са шматлікімі ўплывовымі людзьмі горада, ён атрымлівае магчымасць прысутнічаць на ўсіх расследаваннях, якія праводзяцца дэтэктывам Бекет, пакуль не збярэ дастаткова матэрыялу для сваёй наступнай кнігі. Пасля заканчэння гэтай справы іх адносіны працягваюць развівацца, у той час як пара расследуе злачынствы, якія здзяйсняюцца ў Нью-Ёрку.
Кнігі
ABC пайшоў на незвычайную промаакцыю, анансаваўшы выпуск кнігі «Heat Wave», аўтарам якой нібы з'яўляецца Рычард Касл. Яна выйшла 29 верасня 2009 года. Пасля ўдалага выхаду першай кнігі пра Нікі Хіт (ад англ. heat — спякота), ABC анансаваў другую кнігу «Naked Heat», якая выйшла ў продаж 28 верасня 2010 года. 21 жніўня 2011 года выйшла трэцяя кніга Рычарда Касла «Heat Rises». Чацвёртай кнігай стала «Frozen Heat». У самым тэлесерыяле Рычард Касл згадвае гэтыя кнігі, што забяспечвае ім рэкламную падтрымку.
Камарнікі
Назву Кама́рнікі маюць:
ЖФК Смаргонь
«Смаргонь» — беларускі жаночы футбольны клуб з горада Смаргонь, заснаваны ў 2022 годзе. З’яўляецца афіліятам футбольнага клуба «Смаргонь». Выступае ў жаночай лізе чэмпіянату Беларусі.
Ксёндзаўшчына
Ксёндзаўшчына (, Ксёндзовщина) — вёска ў Мсціслаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Капачоўскага сельсавета.
NGC 7584
NGC 7584 (іншыя абазначэнні — PGC 70977, MCG 1-59-35, ZWG 406.49, ARAK 580) — лінзападобная галактыка (S0) ў сузор’і Пегас.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
UTC-05:00
UTC-5 — часавы пояс для:
Сямёнаўскі сельсавет (Рэчыцкі раён)
Сямё́наўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Рэчыцкага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — вёска Сямёнаўка.
Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Холмецкага раёна Рэчыцкай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Гомельскай акругі. З 4 жніўня 1927 года ў складзе Рэчыцкага раёна. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Рэчыцкім раёне БССР. З 20 лютага 1938 года ў складзе Гомельскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Вышамірскага сельсавета.
UTC-03:30
UTC-3:30 — часавы пояс, выкарыстоўваецца ў Канадзе. Вядомы таксама як NST (Newfoundland Standard Time).
Huso horario
Клуні
Клуні — прозвішча.
Церавічы
Цераві́чы (, Теравичи) — вёска ў Карэліцкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Цырынскага сельсавета.
Тасіхіро Ямагуты
(山口 敏弘; нар. ) — японскі футбаліст. У 1994—1995 гадах выступаў за нацыянальную зборную Японіі.
Танум (камуна)
Камуна Танум (Tanums kommun) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка мясцовага самакіравання, якая знаходзіцца ў лене Вестра-Гёталанд у паўднёва-заходняй Швецыі.
Танум 124-ая па памеры тэрыторыі камуна Швецыі. Адміністрацыйны цэнтр камуны — горад Танумгедэ.
Насельніцтва
Насельніцтва складае 12 270 чалавек (па стане на верасень 2012 года).
Сонечнае зацьменне 1 студзеня 1889 года
Сонечнае зацьменне 1 студзеня 1889 года — поўнае сонечнае зацьменне 120 сараса.
Зацьменне мела велічыню 1,0262 і дасягнула свайго максімуму ў 21:16:50 UTC у пункце з каардынатамі 37° пн. ш. 138° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 2 хв. 17 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 175 км.
Зацьменне 1 студзеня 1889 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1889 годзе і 215-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 7 жніўня 1888 года, наступнае — 28 чэрвеня 1889 года.
Ньюарк (Дэлавэр)
Ньюарк (Newark) — горад у акрузе Нью-Касл, штат Дэлавэр, ЗША. Размешчаны за 19 км ад Уілмінгтана. У Ньюарку размешчаны асноўны кампус Дэлавэрскага ўніверсітэта. Размешчаны на паўночным захадзе Дэлавэр. Заснаваны шатландска-ірландскімі і уэльскімі пасяленцамі ў 1694 годзе. Статус горада быў прысвоены ў 1758 годзе. Насельніцтва 31 479 чалавек (2011).
Джэйн Біркін
Джэйн Мэлары Біркін OBE (Jane Mallory Birkin; 14 снежня 1946 г. Лондан — 16 ліпеня 2023) — культавая англа-французская актрыса кіно і тэатра, папулярная спявачка. Вядомая доўгім асабістым і творчым саюзам з французскім спеваком, акцёрам і рэжысёрам Сержам Генсбурам. Маці папулярных англа-французскіх актрыс і спявачак: Кейт Бары (фатограф і актрыса, нар. У 1967 годзе), Шарлоты Генсбур (актрыса і спявачка, нар. у 1971 годзе) і Лу Дуаён (актрыса, фотамадэль і спявачка, нар. у 1982 годзе). Яе імем названа адмысловая мадэль жаночай сумкі «Біркін» гандлёвай маркі «Hermès».
Дыскаграфія
Студыйныя альбомы
Канцэртныя альбомы
Граева (гміна)
Грае́ва (Grajewo) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Граеўскага павета Падляскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Граеве. Плошча гміны складае 308,13 км². Станам на 2009 год у гміне Граева пражывалі 6054 чалавекі, шчыльнасць — 20 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 49 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 51 населены пункт.
Аляксандр Неўскі (фільм)
«Аляксандр Неўскі» (Александр Невский) — савецкі мастацкі гістарычны фільм пра старажытнарускага князя, які атрымаў перамогу ў бітве з рыцарамі Лівонскага ордэна на Чудскім возеры 5 красавіка 1242 года. Адносіцца да плеяды класічных савецкіх гістарычных фільмаў 1930-х гадоў і лічыцца адной з лепшых работ Сяргея Эйзенштэйна. Музыку да фільму напісаў Сяргей Пракоф'еў.
Ян Янавіч Завіша
Жыццяпіс
З шляхецкага роду Завішаў гербу Лебедзь, першы сын Яна.
У 1609 фундаваў драўляны касцёл у імя Арханёла Міхала ў Белагрудзе Лідскага павету. Перадаў яму фальварак Мядзёўшчына з 8 валокамі ворыва, вёску Янаўляны з 10 валокамі ворыва і падданымі, невялікі лясок, луг над Дзітвой, права лоўлі рыбы на Дзітве і 10 коп літоўскіх грошаў штогод з Белагрудскага двара на ксяндза і кантараў з абавязаннем праводзіць дзве штотыднёвыя імшы.
Аўтар лістоў да жыхароў Віцебску (сакавік 1621), закліканых папярэдзіць паўтор бунтаў супраць уладыкі Язафата Кунцэвіча.
Сонечнае зацьменне 7 жніўня 1888 года
Сонечнае зацьменне 7 жніўня 1888 года — частковае сонечнае зацьменне 153 сараса.
Зацьменне мела велічыню 0,1983 і дасягнула свайго максімуму ў 18:05:46 UTC у пункце з каардынатамі 70° пн. ш. 53° у. д..
Зацьменне 7 жніўня 1888 года стала 3-ім сонечным зацьменнем у 1888 годзе і 214-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 9 ліпеня 1888 года, наступнае — 1 студзеня 1889 года.
Кебрада-дэ-Умаўака
Кебрада-дэ-Умаўака (La Quebrada de Humahuaca) — старажытны шлях на паўночным захадзе Аргенціны. Аб'ект са спісу Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.
Старажытны шлях выкарыстоўваўся на працягу апошніх 10 тыс. гадоў і мае назву "Дарога інкаў". Дагістарычныя паляўнічыя, інкі, заваёўнікі і змагары за незалежнасць у 19-20 стст. хадзілі гэтай дарогай уздоўж даліны Рыа-Грандэ.
Вялікай імперыі інкаў была патрэбна добра адладжаная сістэма зносін. Асобныя ўчасткі магістраляў пабудавалі іх папярэднікі, але інкі пашырылі і палепшылі гэтыя дарогі. Брукаваныя дарогі вытрымлівалі любыя ўмовы надвор'я і былі прызначаныя для пешаходаў і караванаў. Праз кожныя 2,5 км стаялі кур'ерскія станцыі, паміж паказальнікамі адлегласцяў было крыху болей за 7 км. Праз 20-30 км размяшчаліся станцыі для адпачынку з загонамі для лам і запасамі правізіі. Праз рэкі і цясніны былі перакінутыя каменныя, драўляныя ці канатныя масты. Дзякуючы гэтым дарогам і развітай кур'ерскай службе інкі маглі перадаваць інфармацыю за тысячы кіламетраў за некалькі дзён.
Меган Маркл
Меган, герцагіня Сасекская (Meghan, Duchess of Sussex, народжаная Рэйчал Меган Маркл, Rachel Meghan Markle; нар., ) — жонка прынца Гары, герцага Сасекскага, нявестка караля Карла ІІІ. Былая амерыканская акторка і фотамадэль, найбольш вядомая па ролі Рэйчал Зейн у тэлесерыяле «Форс-мажоры» (2011—2018).
Біяграфія
Маркл нарадзілася і вырасла ў Лос-Анджэлесе, штат Каліфорнія, бацька мае галандскія і ірландскія карані, маці — афраамерыканка. Яе бацька быў рэжысёрам па асвятленні, маці — сацыяльным педагогам і выкладчыкам ёгі.
Артурс Крыш’яніс Карыньш
Артурс Крыш’яніс Карыньш (Arturs Krišjānis Kariņš; нар., Уілмінгтан, Дэлавэр, ЗША) — латвійскі палітык, міністр эканомікі Латвіі (2004—2006), дэпутат Еўрапейскага парламента (фракцыя Еўрапейскай народнай партыі) з 2009 года, прэм’ер-міністр Латвіі з 23 студзеня 2019 года.
Меган Маркл
Біяграфія
Амерыканскі генеалог Гары Бойд Робертс правёў даследаванне, на падставе якога дазнаўся, што бацька Меган з’яўляецца нашчадкам караля Англіі Эдуарда ІІІ. Згодна яго публікацыі, продкам Меган па бацькоўскай лініі быў Уільям Скіпер, які ў 1639 годзе эміграваў у Бостан. Сам Скіпер быў нашчадкам аднаго з сыноў Эдуарда ІІІ — Лаянэля, герцага Кларанса.
Меган Маркл скончыла Паўночна-Заходні ўніверсітэт. У 2002 годзе яна дэбютавала ў серыяле «Галоўны шпіталь» «Главный госпиталь» і некалькі наступных гадоў адначасова працавала фотамадэллю і акторкай, з’яўляючыся ў асноўным у эпізодах такіх серылаў як «C.S.I.: Месца злачынства Нью-Ёрк», «90210: Новае пакаленне», «Грань» и «Касл» " . На вялікім экране яна з’явілася ў фільмах «Памятай мяне» и «Нясносныя босы». Нарадзіўшыся ў Лос-Анджалесе, Меган Маркл пераехала ў Таронта, дзе здымалася ў тэлесерыяле «Форс-мажоры».
У лістападзе 2016 года Маркл, якая ўжо пражывала ў Лондане, адмовілася ад фінансавай падтрымкі з боку свайго былога мужа. У той жа момант, 8 лістапада 2016 года, Кенсінгтонскі палац пацвердзіў інфармацыю, што Маркл напрацягу некалькіх месяцаў знаходзіцца ў адносінах з прынцам Гары. У заяўленні Гары патрабаваў ад СМІ спыніць праслед Меган Маркл і яе сям’і. 27 лістапада 2017 года прынц Гары абвясціў аб афіцыйным заручанні з Меган Маркл. У той да месяц яна скончыла кар’еру акторкі.
Дызайн пярсцёнка, які Гары падараваў Меган на заручаны, распрацаваў сам. У цэнтры кампазіцыі вялікі дыямент з Батсваны, два іншыя дыяменты былі ўзятыя з калекцыі пакойнай маці Гары  — прынцэсы Дыяны. Вяселле адбылося ў суботу, 19 мая 2018 года ў Віндзарскім замку. Перад вяселлем, якое было аплочана каралеўскай сям’ёю, Маркл прыняла брытанскае падданства і змяніла канфесію. Абрад новага хрышчэння і канфірмацыі англіканскай Царквы быў здзейснены архібіскупам Кентэнберыйскім Джасцінам Уэлбі, адбыўся ў капліцы Сент-Джэймскага палацу 6 сакавіка 2018 года.
Пасля вяселля, Маркл стала Яе Каралеўскай Высокасцю герцагіняй Сасаксай.
У афіцыйным інстаграме Кенсінгтонскага палацу 15 кастрычніка 2018 года паведамілі, што Меган і Гары чакаюць нараджэнне дзіцяці.
6 мая 2019 года ў лонданскім шпіталі Портланд Меган Маркл нарадзіла хлопчыка, які атрымаў імя Арчы Харысан Маўнтбетан-Віндзар. Ён стаў сёмым ў чарзе на трон.
У пачатку 2020 года пасля некаторых месяцаў абмеркаванняў Прынц Гары і Меган Маркл абвясцілі, што хацелі бы жыць прыватным жыццём. Каб назваць гэтую падзею адным словам, некаторыя СМІ пачалі выкарыстоўваць створаны ад імя Меган неалагізм «мэгзіт» «брэкзіт») . Каралева Елізавета ў адказ абвясціла, што герцагам Сасакскім будуць прысвоены новыя ролі, без лішэння тытулаў і паўнамоцтваў.
Plants vs. Zombies
Plants vs. Zombies (з Расліны супраць зомбі) — відэагульня, распрацаваная і выпушчаная кампаніяй PopCap Games для Windows і Mac OS X у 2009 годзе, а пасля выпушчаная і на іншых платформах.
У Plants vs. Zombies гулец бярэ на сябе ролю домаўладальніка, чый дом пастаянна падвяргаецца нападам зомбі з размешчаных насупраць могілак. Каб абараніць хату ад зомбі, гульцу трэба саджаць расліны, якія наносяць страты ці іншым чынам прычыняюць шкоду надыходзячым ворагам. Па ходзе ўзроўню гулец збірае адзінкі «сонцы», валоданне пэўнай колькасцю якіх дазваляе пасадзіць тую ці іншую расліну. Зомбі набліжаюцца да хаты па некалькіх раўналежным лініям, якія праходзяць па лужку поруч хаты, з прычыны чаго гульцу патрабуецца саджаць расліны на ўсіх гэтых лініях. Калі хоць адзін зомбі дабіраецца да канца сваёй лініі, узровень лічыцца прайграным.
Судоўшчына
Судо́ўшчына (, Судовщина) — вёска ў Мсціслаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Капачоўскага сельсавета.
Партрэт Караліны Радзівіл з Пацеяў
Партрэт адносіцца да серыі партрэтаў ў лаўровым вянку. Да 1939 г. у калекцыі князёў Радзівілаў у Нясвіжы (№ 141, на партрэце № 170 у інвентары 1834 г.; № 118 у інвентарах 1857 і 1883 гг.; № 138 у інвентары 1928 г.; № 202 у вопісе 1939 г.). Захоўваўся ў Вялікай сталовай зале (былой Гетманскай) у паўднёвай галерэі. Пасля 1939 г. трапіў у Мінск. У 1944 г. вывезены ў Германію. Вернуты ў Мінск з Берліна ў 1947 г. Перададзены ў Польшчу ў 1950 г. У акце перадачы памеры партрэта запісаны памылкова як 58×52.
Марцыбылінскае
Марцыбылінскае — возера ў Беларусі, у Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Бярозаўка, за 5 км на поўнач ад горада Глыбокае, каля аграгарадка Марцыбыліна.
Плошча паверхні 0,11 км². Даўжыня 0,6 км, найбольшая шырыня 0,32 км. Даўжыня берагавой лініі 1,45 км. Плошча вадазбору 0,8 км². Схілы вышынёй да 5 м, пад хмызняком. На захад і часткова на ўсход разараныя. Злучана ручаём з Забельскім возерам.
У возеры водзяцца шчупак звычайны, плотка, акунь, карась.
Хантынгтан (Заходняя Віргінія)
Хантынгтан (Huntington) — горад на рацэ Агая, у акругах Уэйн і Кабел у штаце Заходняя Віргінія, ЗША. Цэнтрам акругі Кабел. Хантынгтан — другі па колькасці насельніцтва горад штата. Паводле ацэнак бюро перапісу ў 2010 годзе, насельніцтва горада складала 49 138 чалавек.
Рыжкавічы (значэнні)
Назву Рыжкавічы маюць
Эдуард VII
Эдуард VII (Edward VII; 9 лістапада 1841, Букінгемскі палац, Лондан — 6 мая 1910, там жа) — кароль Вялікабрытаніі і Ірландыі, імператар Індыі c 22 студзеня 1901 года, аўстрыйскі фельдмаршал (1 мая 1904).
Біяграфія
Першы з Саксен-Кобург-Гоцкай (цяпер Віндзорскай) дынастыі (з 1917 Віндзорскай дынастыі). Уступіў на прастол пасля смерці маці каралевы Вікторыі. Удзельнічаў у стварэнні Антанты. Беспаспяхова дамагаўся адмовы Аўстра-Венгрыі ад саюзу з Германіяй. Ва ўнутранай палітыцы значнай ролі не адыгрываў.
Антанёва
Антанёва (, Антонёво) — вёска ў Карэліцкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Ярэміцкага сельсавета.
AMX-56 Leclerc
AMX-56 «Leclerc» — французскі сучасны асноўны баявы танк (АБТ). Створаны канцэрнам GIAT (цяпер Nexter) у 1980-я гады для замены састарэлага танка AMX-30.
Назва
Leclerc, вырабляны па замове французскага ўрада фірмай GIAT Industries, атрымаў найменне ў памяць пра генерала танкавых войскаў часоў Другой сусветнай вайны Філіпе Мары дэ Атклоке, пасмяротна ганараванага звання маршала Францыі і празванага «Леклерк» у гонар французскага ваеначальніка канца XVIII стагоддзя.
Гісторыя
Спраектаваны яшчэ ў пачатку 1960-х, танк AMX-30 пачаў састараваць да сярэдзіны 1970-х. У 1977 годзе французскія інжынеры, абапіраючыся на аналіз распрацовак AMX-30 і замежных АБТ («Леапард», «Меркава» і M1 «Абрамс»), прапанавалі праект уласнага АБТ — EPC (Engin Principal de Combat). Пасля згортвання ў 1979 годзе сумеснай франка-германскай праграмы распрацоўкі ўніфікаванага танка на базе «Леапарда 2» Францыя пачала рэалізацыю нацыянальнага праекта. У адрозненне ад астатніх заходніх аналагаў, у ім асаблівая ўвага надавалася развіццю сістэм актыўнай абароны (поспех не вядомы), якія дазваляюць канструктыўна паменшыць масу танка шляхам палягчэння ўласнай брані.
У 1990 годзе з выпускам першай партыі з чатырох «Леклерк» пачалася серыйная вытворчасць танка, які паступіў на ўзбраенне арміі Французскай рэспублікі ў 1992 годзе. Другая і трэцяя партыі (17 танкаў) былі адкліканы па прычыне выяўлення канструктыўных дэфектаў. Пры выпуску чацвёртай і пятай партыі гэтыя памылкі былі улічаныя і выпраўленыя. У наступнай серыі выпушчаных танкаў (партыі 6-9) асаблівы ўпор зроблены на шырокае прымяненне электронікі ў танкавых інфармацыйна-кіраўніковых сістэмах (ТІКС). Раней выпушчаныя танкі мадэрнізаваны ў адпаведнасці са стандартамі дзевятай партыі.
У 2004 годзе была прадстаўлена новая, дзесятая, мадыфікацыя гэтых танкаў з новай ТІКС, якая распазнае дружалюбныя атрады, і новай бранёй. У трэцяй серыі, якая пачынаецца з дзесятай партыі, было выпушчана 96 танкаў. У 2007 годзе ў страі знаходзілася 355 танкаў, 320 з іх былі падзеленыя на 4 палка па 80 адзінак. Агульная патрэбнасць французскай арміі ў гэтых танках дасягае 800-1000 адзінак.
2015 — новая праграма мадэрнізацыі, з мэтай павышэння розных характарыстык і падаўжэння рэсурсу танка да 2040 г.
Канструкцыя
Начынне Леклерка можа служыць увасабленнем думкі пра тое, што лянота спрыяе прагрэсу: так, механіку-кіроўцу для запуску рухавіка досыць аднаго націску кнопкі, электроніка вядзе пастаянны кантроль за сілавой устаноўкай, лічбавы працэсар кіруе фрыкцыйнай і каробкай перадач з пераключэннем перадач за долі секунды без перапынення. Пры падрыхтоўцы аўтамата зараджання няма неабходнасці падаваць снарады розных тыпаў у зададзенай паслядоўнасці — счытвальная прылада самастойна абярэ патрэбны, пракручваючы канвеер. Аб няспраўнасці і змене абстаноўкі экіпажу голасам паведаміць маўленчы інфарматар, які мае ў запасе памяці 600 каманд.
Эрганоміку заселеных аддзяленняў можна вызначыць як «тэхнічны гуманізм». Сядзенні з негаручай сінтэтыкі паглынаюць вібрацыю і маюць рэгуляванне. Кругавы агляд з камандзірскага месцы і сектар 160 ° у наводчыка прадастаўляюць танкістам значна вялікія магчымасці ў баі (у тым ліку і ў параўнанні з расійскім і савецкімі падыходамі, якія лічаць дастатковымі ўсяго тры камандзірскіх прыбора назірання з абмежаваным полем гледжання). Для выгоды членаў экіпажа дах вежы і верх корпуса не забылі пакрыць шурпатым рыфленым пластыкам, па якім не слізгае абутак.
Задвор’е (Мастоўскі раён)
Задво́р'е (, Задворье) — вёска ў Мастоўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Курылавіцкага сельсавета.
Уотфард
Уотфард (Watford) — горад і раён са статусам бора ў графстве Хартфардшыр, Англія. Размешчаны за 28 км на паўночны захад ад цэнтра Лондана ў межах аўтатрасы М25.
Спорт
У горадзе базуецца футбольны клуб «Уотфард».
NGC 7586
NGC 7586 (іншыя абазначэнні — PGC 1349697, NPM1G +08.0552) — лінзападобная галактыка (S0) ў сузор’і Пегас.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Гранова (гміна)
Грано́ва (Granowo) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Градзіскага павета Велікапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Гранове. Плошча гміны складае 66,87 км². Станам на 2004 год у гміне Гранова пражывалі 4920 чалавек, шчыльнасць — 71,91 чал./км².
Сонечнае зацьменне 9 ліпеня 1888 года
Сонечнае зацьменне 9 ліпеня 1888 года — частковае сонечнае зацьменне 115 сараса.
Зацьменне мела велічыню 0,4832 і дасягнула свайго максімуму ў 06:30:52 UTC у пункце з каардынатамі 68° пд. ш. 79° у. д..
Зацьменне 9 ліпеня 1888 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1888 годзе і 213-ім у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 11 лютага 1888 года, наступнае — 7 жніўня 1888 года.
Сяргей Анатольевіч Красны
Сяргей Анатольевіч Красны (нар., Мінск) — беларускі вучоны ў галіне ўралогіі і анкалогіі. З 2014 года член-карэспандэнт, а з 2021 года акадэмік Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі, доктар медыцынскіх навук (2007), прафесар (2012). Выдатнік аховы здароўя Рэспублікі Беларусь (2009).
Біяграфія
Скончыў Мінскі дзяржаўны медыцынскі інстытут (1989).
Навуковая дзейнасць
Навукова абгрунтаваў, распрацаваў і ўкараніў рэканструктыўна-аднаўленчыя аперацыі па фарміраванні штучнага мачавога пузыра з кішачніка пасля радыкальнай цыстэктаміі, нервазахоўваючыя методыкі аперацый пры пухлінах мачавога пузыра, прастаты і яечка, што значна павысіла якасць жыцця анкалагічных пацыентаў і дазволіла дасягнуць сусветнага ўзроўню вынікаў у лячэнні злаякасных новаўтварэнняў мачапалавых органаў. Распрацаваў новы метад фарміравання кантынентальнага гетэратапічнага рэзервуара пасля цыстэктаміі, укаранёны ў анкалагічных установах Беларусі і за мяжой (Германія). Распрацаваў і ўкараніў у Рэспубліцы Беларусь праграмы скрынінга злаякасных новаўтварэнняў.
Аўтар больш за 550 навуковых прац, у тым ліку 6 манаграфій, 1 даведачнага і 1 вучэбнага дапаможніка, 25 метадычных рэкамендацый і інструкцый па ўжыванні, 23 аўтарскіх пасведчанняў і патэнтаў.
Андрэй Ян Завіша
Андрэй Завіша (каля 1557 — люты ) — ураднік Вялікага Княства Літоўскага.
Біяграфія
Паходзіў са старэйшай галіны шляхецкага роду Завішаў герба «Лебедзь». Сын Яна Завішы.
Ваявода менскі ў 1596—1598, вялікі падскарбі літоўскі з 1598, уладальнік часткі маёнтка Бакшты, ад якога пісаўся «на Бакштах Завіша».
Верхнядзвінскі льнозавод
Верхнядзвінскі льнозавод — прадпрыемства ў горадзе Верхнядзвінску, Віцебскай вобласці. З’яўляецца найстарэйшым прадпрыемствам сярод іншых льнозаводаў Рэспублікі Беларусь.
Апісанне
Заснаваны ў кастрычніку 1929 года i займаецца пасевам і вырошчваннем лёну, выпрацоўкай і рэалізацыяй доўгага і кароткага льновалакна, выпрацоўкай паліўных брыкетаў з льняной кастры (экалагічна чыстае паліва), аказвае сельгаспаслугі гаспадаркам раёна.
Прадпрыемства размешчана ў межах горада Верхнядзвінска ў раёне вёсцы Смулькава. Тэрыторыя прадпрыемства займае 24 га. Вытворчыя магутнасці па вытворчасці льновалакна складаюць 962 тоны ў год. Сыравіннай базай прадпрыемства з’яўляецца тэрыторыя гаспадарак Верхнядзвінскага раёна — 1100 га. Льнозавод мае ўласны механізаваны атрад для вырошчвання лёну і аказання паслуг гаспадаркам па выкананні розных сельгаспаслуг.
Тулча
Ту́лча (Tulcea, турэцкія назвы — Hora-Tepé і Tolçu) — горад у Румыніі, у гістарычнай вобласці Дабруджа, адміністрацыйны цэнтр жудзеца Тулча.
З'яўляецца духоўна-адміністрацыйным цэнтрам Тульчынскай епархіі Рускай праваслаўнай стараверскай царквы ў Румыніі.
Гісторыя
Паселішча на месцы Тулчы было заснавана грэкамі ў VII стагоддзі да н.э. Яно называлася Эгісас (Αιγισσος), і згадвалася ў дакументах Дыядора. Авідзій спасылаўся на яго ў працы «Ex Ponto»; ён прытрымліваўся меркавання, што назва ўзнікла ад імя заснавальніка — дака Карпіуса Аегісуса (Carpyus Aegyssus).
У I стагоддзі горад быў заваяваны Рымскай рэспублікай, і стаў базай для рымскага флоту, які абараняе паўночна-ўсходнюю мяжу імперыі. Для ўмацавання горада былі ўзведзены высокія сцены з вежамі, руіны якіх захаваліся да нашага часу.