cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Міхаіл Іосіфавіч Велер
Праца
У 1974 годзе працуе ў Дзяржаўным музеі гісторыі рэлігіі і атэізму (Казанскім саборы) малодшым навуковым супрацоўнікам, экскурсаводам, столярам, ​​забеспячэнцам і намеснікам дырэктара па адміністрацыйна-гаспадарчай частцы.
У 1975 годзе — карэспандэнт завадской газеты Ленінградскага абутковага аб'яднання «Скараход» «Скараходаўскі рабочы», в.а. загадчыка аддзела культуры, в.а. загадчыка аддзела інфармацыі. Першыя публікацыі апавяданняў у «афіцыйнай прэсе».
З мая па кастрычнік 1976 года — перагоншчык імпартнага быдла з Манголіі ў Бійск па Алтайскіх гарах.
З 2006 года вядзе штотыднёвую перадачу на Радыё Расіі «Пагаворым» з Міхаілам Велерам.
NGC 465
NGC 465 (іншае абазначэнне — ESO 29-SC40) — рассеянае зорнае скопішча ў сузор’і Тукан.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
IC 211
IC 211 — галактыка тыпу Sc (кампактная спіральна галактыка) у сузор’і Кіт.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Заліў Невяльскога
Заліў Невяльско́га  (Залив Невельского) — заліў каля заходняга берага вострава Сахалін, з боку Татарскага праліва.
Шырыня каля ўвахода 80 км, глыбіня да 100 м. Прылівы паўсутачныя (да 1 м). Галоўныя парты: Холмск і Невельск. Названы ў гонар Г. І. Невяльскога.
ФК Лідс Юнайтэд
«Лідс Юнайтэд» (Leeds United Association Football Club) — англійскі футбольны клуб з горада Лідс.
Валянціна Пранаўна Сташайцене
Валянціна Пранаўна Сташайцене (Valentina Stašaitienė, Валентина Прановна Сташайтене; 26 снежня 1911 — 1 лютага 1990) — літоўскі савецкі мовазнавец, доктар філалагічных навук (1976), прафесар (1978).
Біяграфія
Нарадзілася ў горадзе Самара. У 1942 годзе скончыла Вільнюскі ўніверсітэт. З 1947 года выкладала ў Літоўскай сельскагаспадарчай акадэміі і Вільнюскім універсітэце. У 1955 годзе скончыла Вільнюскі педагагічны інстытут. З 1976 года выкладала ў Каўнаскім політэхнічным інстытуце.
Навуковая дзейнасць
Займалася даследаваннем пытанняў лексікалогіі, лексікаграфіі, тэорыі перакладу, методыкі выкладання моў, распрацоўкай праблем гісторыі лексікалогіі беларускай мовы.
Allium macedonicum
Allium macedonicum — від травяністых раслін сямейства ; эндэмік Грэцыі.
Нацыянальны архіў Японіі
Нацыяна́льны архі́́ў Япо́ніі (【国立公文書館』, こくりつこうぶんしょかん, какурыцу кабуншё-кан) — цэнтральны дзяржаўны архіў Японіі. Таксама — Дзяржаўны архіў Японіі.
Кароткія звесткі
Размешчаны ў такійскім раёне Ціёда, на месцы былога замка Эда. Заснаваны ў 1971 годзе пры адміністрацыі прэм’ер-міністра Японіі. З 2001 года, пасля ўступлення ў сілу закона Японіі пра Нацыянальны архіў 2000 года, ён стаў незалежнай адміністрацыйнай установай пад эгідай Кабінета Міністраў. Захоўвае каля 545 тыс. дакументаў па гісторыі Японіі і Азіі, дае іх для прагляду даследчыкам і простым грамадзянам. Змяшчае арыгіналы Імператарскіх рэскрыптаў, заканадаўчых актаў, канстытуцый Японіі новага і найноўшага часу, а таксама бібліятэкі Акадэміі Сёхэйдзака і Кабінета міністраў Японіі.
Быцень (гміна)
Гміна Быцень (Gmina Byteń) — колішняя вясковая гміна, якая існавала да 1939 года ў Навагрудскім ваяводстве Польскай Рэспублікі (цяпер тэрыторыя Беларусі). Сядзіба размяшчалася ў мястэчку Быцень (1278 жых. у 1921 годзе ).
У міжваенны перыяд гміна Быцень уваходзіла ў склад Слонімскага павета Навагрудскага ваяводства. 22 студзеня 1926 года частка тэрыторыі гміны Быцень перададзена ў склад Баранавіцкага павета. 1 красавіка 1929 года ў склад гміны Быцень перададзены часткі тэрыторый гмін Шылавічы і Жыровіцы.
У лістападзе 1939 года павет уключаны ў склад БССР, скасаваны 15 студзеня 1940 года разам з гмінамі.
IC 212
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
NGC 466
NGC 466 (іншыя абазначэнні — ESO 113-34, AM 0115-591, PGC 4632) — галактыка ў сузор’і Тукан.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Правы бераг (Парыж)
Правы бераг (Rive Droite, (рыў друат)) — паўночная частка Парыжа, абмежаваная з поўдня ракой Сена. Працякаючы праз горад, рака мае выразны субшыротны напрамак — з захаду на ўсход, дзелячы тым самым горад на дзве часткі: паўночную — Правы бераг і паўднёвую — Левы бераг.
Улічваючы славутасці (напрыклад Вандомская плошча), размешчаныя на правым беразе, апошні асацыіруецца ў н з элегантнасцю і вытанчанасцю, у адрозненне ад Левага берага, які суадносіцца з парыжскай Багемай. Самымі вядомымі вуліцамі Правага берага з'яўляюцца Елісейскія Палі, Ру дэ ла Пэ, Вуліца Рывалі і Авеню Мантэнь.
На правым беразе знаходзяцца наступныя муніцыпальныя акругі горада:
Go Daddy
Go Daddy — найбуйнейшы ў свеце рэгістратар даменных імёнаў.
GoDaddy Group падтрымлівае больш 33 мільёнаў даменных імёнаў у найбуйнейшых даменных зонах першага ўзроўня, уключаючы COM, ORG, NET, BIZ, INFO.
Кардаш
Кардаш — прозвішча.
Суліца
Су́ліца — разнавіднасць кідальнай зброі.
Уяўляе сабой кароткую дзіду, мае жалезны наканечнік даўжынёй 15—20 см і дрэўка даўжынёй 1,2—1,5 м. Актыўна выкарыстоўвалася ва ўсходняй і паўночнай Еўропе ў перыяд IX—XIII стст. як баявая і паляўнічая зброя.
Валовае вока
Валовае вока (Maniola jurtina) — від матылёў сямейства.
Імага
Размах крылаў матылькоў складае ад 40 да 48 мм. Самца адрозніваюцца ад самак афарбоўкай (палавы дымарфізм). У самцоў амаль аднакаляровая цёмна-карычневая афарбоўка верхняга боку крылаў. У аснаванні верхніх крылаў размешчана больш цёмная пляма, маецца шырокая краёвая перавязь аранжавага колеру. У самак таксама цёмна-карычневая афарбоўка верхняй боку крылаў, аднак, на верхніх крылах у іх падоўжаныя, больш ці менш моцна выяўленыя аранжавыя плямы, якія пакрываюць усю сярэдзіну крыла. У іх таксама ёсць пляма-вочка на канцы крыла, аднак, яна значна буйней, чым у самцоў. Ніжні бок крылаў афарбаваная аднолькава ў абодвух палоў.
Вусень
Вусені даўжынёй прыкладна 25 мм. Афарбаванне светла-зялёнае. Уздоўж спіны па баках ніжэй дыхальца праходзіць тонкая светлая лінія, па ўсім целе размешчаны доўгія, белыя, выгнутыя на канцы валасы.
Распаўсюджанне
Матылькі распаўсюджаныя ад Канарскіх астравоў праз Паўночную Афрыку і ўсю Еўропу, акрамя Паўночнай, праз Малую Азію і поўнач Ірана і Ірака на ўсход да Заходняй Сібіры. Яна жыве на раўніне на вышыні да 1600 м над узроўнем мора, у Паўночнай Афрыцы — да 2500 м над узроўнем мора. На Беларусі гэты від таксама сустракаецца.
Яны жывуць у адкрытых, сухіх і трохі вільготных ландшафтах, такіх як, напрыклад, ускрайкі лесу, лугі і ўскраіны балот, а таксама ў садках.
Лёт пачынаецца з пачатку чэрвеня і працягваецца да пачатку верасня. Вусеняў знаходзяць, пачынаючы з верасня, і пасля зімоўкі да мая.
Харчаванне
Вусені харчуюцца многімі, такімі як , , , , , , і.
Размнажэнне
Самкі адкладаюць канічнай формы, рабрыстыя, з плоскай вяршыняй яйкі па адным на зямлю або на апалае лісце. Вусені актыўныя днём. Толькі пасля зімоўкі яны становяцца актыўныя ноччу пасля перадапошняй або апошняй лінькай. Акукліванне адбываецца на сцяблінцы бліжэй да зямлі. Кукалка ад жаўтлява-зялёнага да фіялетавага колеру з карычневымі грудкамі на брушных сегментах.
Полацкая акруга
Полацкая акруга — адміністрацыйная адзінка ў БССР, што існавала з ліпеня 1924 па ліпень 1930 і з чэрвеня 1935 па люты 1938 года.
1924—1930
Акруга заснавана ў ліпені 1924 г. Адміністрацыйны цэнтр горад Полацк. Плошча складала 9366 км². Пасля ўзбуйнення ў 1927 годзе плошча склала 10 807 км². У 1926 г. колькасць насельніцтва акругі складала 374,2 тыс. чал. Выдавалася акруговая газета «Полоцкий пахарь», з 1926 г. «Чырвоная Полаччына».
1935—1938
Акруга створана ў ліпені 1935 года. Складалася з пяці раёнаў: Выдавалася акруговая газета «Бальшавік Полаччыны».
Прагрэс (Слуцкі раён)
Прагрэ́с (, Прогресс) — пасёлак у Слуцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Грэскага сельсавета.
Гісторыя
30 ліпеня 1964 года вёска Ліхадзея была перайменавана ў вёску Прагрэс.
Сумаўка
Су́маўка — возера ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Вята, за 8 км на паўднёвы захад ад горада Мёры.
Плошча паверхні 1,63 км². Даўжыня возера 2,38 км, найбольшая шырыня 0,68 км. Найбольшая глыбіня 29,6 м, сярэдняя 6,8 м. Даўжыня берагавой лініі 6,03 км. Аб’ём вады 11,1 млн. м³. Плошча вадазбору 14,4 км².
Катлавіна лагчыннага тыпу і складаецца з 2 плёсаў — глыбакаводнага заходняга Гоўцы і ўсходняга Сумаўка (глыбіня 15,8 м). Схілы катлавіны вышынёй 1—5 м, спадзістыя. Берагі нізкія (да 0,2 м), месцамі забалочаныя, месцамі зліваюцца са схіламі катлавіны. На поўначы і захадзе возера вышыня берагоў складае 0,5—0,8 м. Дно на мелкаводдзі пясчанае, глыбакаводная частка выслана ілам.
Возера мезатрофнае, слабапраточнае. Зарастае слаба. Шырыня паласы расліннасці да 15 м. Сярод раслін: трыснёг, хвошч, гарлачыкі, шышняк, эладэя.
На ўсходзе ў возера ўпадае ручай з возера без назвы, на захадзе выцякае ручай у возера Сярэднік.
У возеры водзяцца шчупак, акунь, лешч, сом, краснапёрка, лінь, сняток, мянтуз і іншыя рыбы.
Каля возера хутары Янова і Гентава.
Барысан
Барыса́н (Bukit Barisan) — горны хрыбет у Інданезіі, на паўднёвым захадзе вострава Суматра.
Даўжыня хрыбта Барысан каля 650 км. Вышыні да 3805 м (вулкан Керынчы). Складзены пераважна сланцамі, кварцытамі, вапнякамі, гранітамі і пародамі вулканічнага паходжання. Шэраг патухлых і актыўных вулканаў (Керынчы, Таланг, Каба, Марапі і інш.). Схілы моцна парэзаныя рэкамі. На схілах вечназялёныя вільготныя трапічныя лясы.
На хрыбце знаходзяцца вытокі рэк Індэрагіры, Мусі, Хары і інш.
Такелау (народ)
Такелау (саманазва Tokelau, літаральна "паўночны вецер") - палінезійскі народ, абарыгеннае насельніцтва Такелау. Агульная колькасць - 1411 чал. у Такелау (2011 г.). Аднак у выніку міграцыі буйныя абшчыны такелау таксама ёсць у Новай Зеландыі, Аўстраліі, Вялікабрытаніі і іншых краінах. Акрамя таго па мове і культуры да такелау блізкія алахега (Olohega), карэнныя жыхары вострава Суэйнс.
Гісторыя
Археалагічныя знаходкі сведчаць пра тое, што продкі сучасных такелау з'явіліся ў цяперашнім месцы пасялення каля тысячы гадоў таму. Ужо да прыходу еўрапейцаў яны мелі агульную мову, рэлігію і культуру, хаця на кожным атоле існавала самастойнае кіраванне. Вызначальную ролю ў грамадстве адыгрывалі правадыры. "Зямлёй правадыроў" называлі атол Факаофа.
У 1765 - 1835 гг. астравы Такелау былі адкрытыя і даследаваныя еўрапейскімі мараплаўцамі. У 1845 - 1860 гг. мясцовыя насельнікі былі ахрышчаныя ў пратэстанцтва і каталіцтва брытанскімі і французскімі місіянерамі.
У 1863 г. на астравы здзейснілі рэйд перуанскія здабытчыкі нявольнікаў. Яны захапілі 253 чал. - амаль усё дарослае мужчынскае насельніцтва. Гэта прывяло да таго, што ўлада перайшла ў рукі старэйшын (не абавязкова з правадырскіх сем'яў), а таксама распаўсюджаным шлюбам з іншаземцамі і метысацыі астравіцян.
У 1877 г. быў усталяваны брытанскі пратэктарат. У 1926 г. Такелау была перададзена пад кіраванне Новай Зеландыі.
Асаблівасці культуры
Асновай жыццязабеспячэння такелау здаўна былі земляробства (вырошчванне какосаў, тара і фруктовых культур), лоў рыбы. Жывёлагадоўля мае дапаможнае значэнне. Разводзяць свінняў, сабак, курэй, але іх мяса не з'яўляецца паўседзённай ежай і ўжываецца толькі па святах. На Такелау не п'юць шырока распаўсюджаны сярод іншых палінезійцаў напой кава, пакольку адпаведная расліна на іх астравах не прысутнічае.
Мясцовае насельніцтва славіцца песенным і музычным мастацтвам. Ужо да распаўсюджвання хрысціянства пераважалі харавыя спевы. Акампанавалі з дапамогай драўляных барабанаў патэ і пакіхі. Пазней у якасці музычнага інструмента пачалі таксама выкарыстоўваць бляшанкі. Папулярны народны танец — фатэле.
Мова такелау мае палінезійскае паходжанне, блізкая да моў тувалу і танганцаў. Пісьмовасць на аснове лацінкі.
IC 213
IC 213 — галактыка тыпу SBb (кампактная выцягнутая галактыка) у сузор’і Авен.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Чэмпіянат Беларусі па гандболе сярод жанчын 1995/1996
Чэмпіянат Беларусі па гандболе сярод жанчын 1995/1996 — 4-ы чэмпіянат Рэспублікі Беларусь па гандболе.
NGC 467
NGC 467 (іншыя абазначэнні — UGC 848, MCG 0-4-79, ZWG 385.65, PGC 4736) — лінзападобная галактыка (S0) у сузор’і Рыбы.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Плошча Рэспублікі (Парыж)
Плошча Рэспублікі (фр. Place de la République) — плошча ў Парыжы, размешчаная на мяжы 3, 10 і 11-й акруг. Памеры плошчы складаюць прыкладна 340 x 100 м.
Раней на месцы плошчы праходзіла збудаваная ў часы праўлення Карла V у XIV стагоддзі гарадская сцяна. Тут знаходзіліся вароты, умацаваныя бастыёнам, Porte du Temple (названыя ад імя рэзідэнцыі тампліераў). У 1811 г. Напалеон загадаў упрыгожыць плошчу фантанам Fontaine du Château d'Eau.
Сваю характэрную прамавугольную форму плошча атрымала ў 1854 годзе па распараджэнні прэфекта і горадабудаўніка барона Асмана з мэтай выкарыстоўваць яе для заняткаў страявой падрыхтоўкай. Цяперашнія бульвары Мажэнта і Вальтэр выходзілі па прамой лініі на плошчу Рэспублікі, што не супярэчыла класічнаму абліччу горада, але разам з тым і дазваляла забяспечваць лепшую артылерыйскую абарону, чым звыклыя крывыя вуліцы.
У цэнтры плошчы ўзвышаецца Статуя Рэспублікі, збудаваная братамі Морыс у 1880 годзе — мажная жаночая фігура ў лаўровым вянку з аліўкавай галінкай міра ў паднятай руцэ, ля ног якой, вакол п'едэстала, размясціліся жаночыя фігуры з паходнямі і сцягамі ў руках, якія сімвалізуюць Свабоду, Роўнасць і Братэрства, а ўнізе — бронзавы леў, у асяроддзі барэльефаў, якія адлюстроўваюць падзеі з гісторыі Францыі.
Ігар Мікалаевіч Кулікоў
Ігар Мікалаевіч Кулікоў (нар. 22 студзеня 1988, г. Мінск) — беларускі паэт і перакладчык.
Біяграфія
Нарадзіўся 22 студзеня 1988 года ў Мінску. Скончыў філфак БДУ. Працуе ў БДАМ.
Творчасць
Піша вершы. Перакладае, пераважна паэзію з старажытных моў: санскрыту, стараанглійскай, стараісландскай. Сярод перакладзеных твораў — «» Джона Р. Р. Толкіна, «Чытво» Чарлза Букоўскі, 1-е кола Рыгведы і ўрыўкі з Магабгараты. Плануе зрабіць поўны паэтычны пераклад Рыгведы і Рамаяны, асноўны канон упанішадаў, падборку з Магабгараты, зборнік твораў Калідасы ды інш.
Друкаваўся ў часопісах «Дзеяслоў» і «ARCHE». Выдаў 4 зборнікі паэзіі.
Дзівін (гміна)
Гміна Дзівін (Gmina Dywin) — колішняя вясковая гміна, якая існавала да 1939 года ў Палескім ваяводстве Польскай Рэспублікі (цяпер тэрыторыя Беларусі). Сядзіба размяшчалася ў Дзівіне, які першапачаткова з’яўляўся гарадской гмінай.
У міжваенны перыяд гміна Дзівін уваходзіла ў склад Кобрынскага павета Палескага ваяводства. 18 красавіка 1928 года ў склад гміны перададзены часткі скасаванай гміны Балоты.
У лістападзе 1939 года павет уключаны ў склад БССР, скасаваны 15 студзеня 1940 года разам з гмінамі.
Папоўцы (Пастаўскі раён)
Папо́ўцы (, Поповцы) — вёска ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Лынтупскага сельсавета.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Камайскага сельсавета.
Ваенная дактрына Рэспублікі Беларусь
Ваенная дактрына Рэспублікі Беларусь — сістэма афіцыйна прынятых у Беларусі поглядаў на забеспячэнне ваеннай бяспекі. Прававую аснову дакумента складаюць канстытуцыя і канцэпцыя нацыянальнай бяспекі. Палажэнні ваеннай дактрыны грунтуюцца на сістэмным аналізе ваенна-палітычнага становішча і прагнозе яе развіцця з улікам патрэбаў і рэальных магчымасцяў па забеспячэнні ваеннай бяспекі краіны, а таксама наяўнага вопыту ваеннага будаўніцтва і арганізацыі ўзброенай абароны дзяржавы.
Дактрына 1992 года
З набыццём незалежнасці перад кіраўніцтвам краіны паўстала задача распрацоўкі палажэнняў нацыянальнай ваеннай палітыкі. У якасці асноўнага ваенна-палітычнага дакумента была вызначана ваенная дактрына, якая была прынята Вярхоўным Саветам (пастанова № 2049-XII ад 16 снежня 1992 года). Яна адпавядала ваенна-палітычнай абстаноўцы пачатку 90-х гадоў XX стагоддзя, якая характарызавалася заканчэннем Халоднай вайны. Дакумент меў выключна абарончы характар і быў накіравана не на падрыхтоўку да вайны, а на ўмацаванне як дзяржаўнай, так і міжнароднай бяспекі. У аснову стварэння дактрыны была пакладзена канцэпцыя ўзброенага нейтралітэту.
Ваенная дактрына 1992 года вылучыла ў ваеннай палітыцы ваенна-палітычны і ваенна-тэхнічны напрамкі. Першы прадстаўлены канцэпцыямі «прадухілення вайны» і «спынення агрэсіі», якія ўтрымлівалі спосабы ліквідацыі перадумоў да ўзнікнення вайны, на абарону і спыненне агрэсіі спалучэннем палітычных, эканамічных, дыпламатычных, уласна ваенных і іншых мер. Другі грунтаваўся на канцэпцыях «стрымлівання» і «актыўнай абароны». Яны адлюстроўвалі сістэму поглядаў на характар магчымай вайны, спосабы яе вядзення і склад узброеных сіл.
Дактрына 2002 года
3 студзеня 2002 года прэзідэнт Аляксандр Лукашэнка падпісаў закон «Аб зацвярджэнні Ваеннай дактрыны Рэспублікі Беларусь». Новы варыянт дакумента дэталізаваў палажэнні сістэмы забеспячэння бяспекі ў ваеннай сферы, выкладзены ў канцэпцыі нацыянальнай бяспекі 2001 года, якая канкрэтызавала асноўныя напрамкі ваеннай палітыкі Беларусі.
Адрозненнем дактрыны 2002 года ад 1992-га стала павелічэнне значэння аналізу і ваенна-палітычнага прагназавання. Дадзенае становішча стала адным з асноўных метадалагічных падстаў фарміравання ваеннай бяспекі. Таксама пераасэнсавана паняцце ваеннай дактрыны. У тэрмін звужаны сродкі дасягнення ваеннай бяспекі толькі палітычнымі і ваеннымі мерамі. Кіраўніцтва краіны надало сур’ёзнае значэнне эканамічным, інфармацыйна-псіхалагічным, маральным і іншым мерам.
Новая дактрына больш выразна структуравана. Акрамя палітычнага і тэхнічнага, дакумент уключаў у сябе трэці бок — эканамічны.
Таксама як і першая, другая дактрына насіла выключна абарончы характар. У тэксце выкладзена пазіцыя Рэспублікі Беларусь у тым, што ні адна з дзяржаў у цяперашні час не з’яўляецца для яе патэнцыйным праціўнікам.
Дактрына 2016 года
Трэцяя дактрына ўступіла ў сілу 20 ліпеня 2016 года.
У дакуменце вызначаны ваенная арганізацыя дзяржавы і асновы яе прымяненні, ваенна-эканамічныя аспекты (тычыцца ВПК), меры па забеспячэнні ваеннай бяспекі, у тым ліку, упершыню ў Беларусі распрацаваны план дзеянняў супраць гібрыднай вайны і каляровай рэвалюцыі. Пры распрацоўцы дактрыны ўлічваўся досвед Украіны ў Данбаскім і Расіі ў Сірыйскім канфліктах.
Асноўнымі мэтамі ваеннай палітыкі Рэспублікі Беларусь сталі падтрыманне міжнароднага міру і бяспекі, прадухіленне пагрозы развязвання вайны і забеспячэнне гарантыі нацыянальнай бяспекі дзяржавы ад магчымых ваенных пагроз. Яна фармавалася згодна з палажэннямі Статута ААН, Хельсінскім пагадненням 1975 і 1992 гадоў, Парыжскай хартыі 1990 года, Стамбульскай хартыі 1999 года і іншым міжнародным дагаворам, пагадненням і дамоўленасцям. На падставе гэтага былі закладзены прынцыпы, па якіх краіна : Прыярытэтнымі напрамкамі ў кааліцыйнай палітыцы названы Саюзная дзяржава з Расіяй, АДКБ і СНД. Адносіны з Еўрасаюзам у дактрыне характарызуюцца як «добрасуседскія і ўзаемавыгадныя», а з НАТА — «партнёрскія».
Гіграфіты
Гіграфі́ты — наземныя расліны, прыстасаваныя да жыцця ва ўмовах залішняга ўвільгатнення.
Травяністыя расліны і эпіфіты вільготных трапічных лясоў, таксама якія растуць каля вадаёмаў, у дэльтах рэк. Такім раслінам уласціва павышаная транспірацыя. Яны маюць вялікія і тонкія ліставыя пласціны са слаба развітым знешнім ахоўным слоем (кутыкулай), сцяблы з амаль неразвітай механічнай тканкай, слабую каранёвую сістэму. Залішняя вільгаць выдаляецца з дапамогай спецыяльных клетак, размешчаных па краю ліста. У дзённы час лісце такіх раслін можа губляць за адну гадзіну колькасць вады, перавышаючую яго масу ў 4—5 разоў.
Да гіграфітаў адносяцца такія расліны, як лотаць балотная, бабок трохлісты, фіялка балотная, паручайнік шыракалісты, шлёмнік звычайны і інш.
Дагавор перастрахоўкі
Дагавор перастрахоўкі 1887 года — штодзённае (у дыпламатычных кругах Германіі і Расіі) назва тайнага дагавора паміж Расіяй і Германіяй, падпісанага ў Берліне года канцлерам Бісмаркам і рускім паслом П. А. Шувалавым, у тым жа месяцы ратыфікаваны абодвума бакамі.
Ва ўмовах развалу (пасля сербска-балгарскай вайны 1885—1886 гадоў) «Саюза трох імператараў» Германія, імкнучыся пазбегнуць руска-французскага збліжэння, пайшла на заключэнне двухбаковага пагаднення з Расіяй. «Застрахаваўшыся» для новай вайны супраць Францыі саюзам з Аўстрыяй і Італіяй, Германія вырашыла «перастрахавацца» пагадненнем з Расіяй. У студзені 1887 года перамовы ў Берліне былі распачаты Пятром Шувалавым, разам са сваім братам Паўлам Шувалавым, — першапачаткова са статс-сакратаром ведамства замежных спраў Германіі Гербертам Бісмаркам. Пётр Шувалаў прапанаваў Германіі поўную свабоду дзеянняў у дачыненні да Францыі — у абмен на неперашкаджэнне Германіяй авалоданню Расіяй Пралівамі і аднаўленню ёю кантролю над Балгарыяй ; Ота Бісмарк быў прыемна здзіўлены прапановамі Шувалава.
У 1890 годзе скончыўся тэрмін дзеяння дагавора перастрахоўкі. Па ініцыятыве барона Гольштэйна новы ўрад Германіі на чале з генералам Леа фон Капрыві адмовілася яго аднаўляць.
Крэмэнчуцкае вадасховішча
Апісанне
Крэмэнчуцкае вадасховішча займае плошчу 2252 км² і ўтрымоўвае каля 13,5 км³ вады. Яго даўжыня 149 км пры максімальнай шырыні 28 км. Найбольшая глыбіня вадасховішча — 28 м. Гэта самае вялікае па плошчы вадасховішча на Украіне. Мае вялікае значэнне для рыбалоўства, акрамя таго на яго берагах размешчаны вялікія прадпрыемствы па гадоўлі рыбы.
Збудаваная паміж 1959 і 1961 гадамі плаціна размешчана 15 км на захад ад Крэмэнчука паблізу Светлаводск, тут знаходзіцца буйная Крэмэнчуцкая ГЭС. Па версе плаціны праходзіць аўташаша.
Вадасховішча з'яўляецца месцам для адпачынку і рыбалкі.
Пале-Раяль
Пале-Раяль (Palais Royal — «каралеўскі палац») — плошча, палац і парк, размешчаныя ў Парыжы насупраць паўночнага крыла Луўра.
Кардынальскі палац
Нягледзячы на назву, палац быў пабудаваны па праекце Жака Лемерсье для кардынала Рышэльё і спачатку называўся кардынальскім. Пасля смерці Рышэльё палац заняла ўдава Ганна Аўстрыйская з юным Людовікам XIV, потым тут пасяліўся кардынал Мазарыні.
Рэзідэнцыя герцагаў Арлеанскіх
Пры Людовіку XIV і яго пераемніках палац служыў гарадской рэзідэнцыяй герцагаў Арлеанскіх, і ў маленстве Людовіка XV менавіта адсюль прынц-рэгент вёў кіраванне ўсёй Францыяй. У адным з флігеляў «Кароль-Сонца» пасяліў сваю фаварытку герцагіню дэ Лавальер; там яна нарадзіла двух пазашлюбных сыноў караля.
Ізраіль Іосіфавіч Цвайгенбаўм
Ізраіль Іосіфавіч Цвайгенбаўм (Исраил Иосифович Цвайгенбаум; Israel Tsvaygenbaum;, , Дагестанская АССР, СССР) — савецкі, расійскі і амерыканскі мастак.
Біяграфія
Ізраіль Цвайгенбаўм меў выстаўкі ў Расіі і Злучаных Штатах Амерыкі. Шэраг яго работы знаходзяцца ў гісторыка-археалагічным музеі-запаведніку ў горадзе Дзербент. Многія творы Цвайгенбаўма ў прыватных калекцыях Аўстрыі, Балгарыі, Англіі, Францыі, Галандыі, Ізраіля, Расіі і ЗША.
Цвайгенбаўм нарадзіўся ў Дзербенце, на поўдні Расіі, у адным з самых старажытных гарадоў свету. У горадзе жылі яўрэі па суседстве з пераважна мусульманскім насельніцтвам. Бацькі Цвайгенбаўма яўрэі. Яго бацька быў родам з Бендзін (Польшча). Падчас Другой Сусветнай вайны ён вымушаны быў бегчы ў Савецкі Саюз. Маці Цвайгенбаўма нарадзілася ў Савецкім Саюзе, яна горская яўрэйка.
З 1976 па 1980 Цвайгенбаўм вывучаў мастацтва ў Ізбербашскім Педагагічным вучылішчы ў Ізбербашы. У 1991 годзе ён скончыў мастацка-графічнае аддзяленне Кубанскага дзяржаўнага ўніверсітэта (Краснадар, Расія). У 1987 годзе ў горадзе Дзербент, Цвайгенбаўм арганізаваў таварыства мастакоў, пад назвай Каларыт. Каларыт мела шмат мастацкіх выстаў у Дзербенце і ў мастацкім галерэі ў Махачкале (Дагестан, Расія). Культура, дынаміка жыцця асяроддзя дзе Цвайгенбаўм вырас і яго яўрэйскае паходжанне глыбока адбіліся ў яго мастацтве. Газета Дзербенцкія весткі напісала наступнае аб карцінах Цвайгенбаўма:
"«Тэма адзіноты і тугі, прысутная ў шматлікіх карцінах: Настальгія, Самотны, Здранцвелы людзі… навеяная вобразам бацькі мастака, выхадца з Польшчы … У 1939 годзе ва ўзросце 29 гадоў ён пакінуў яе, каб выратавацца ад карычневай чумы. Усе родныя, што засталіся былі забіты. Кампазіцыя карцін навявае сум, сум.»"
У іншым абзацы газеты:
"«Палітра фарбаў карцін умераная або прыглушаная. Гэта — палітра восені. Тут золата бяроз спалучаецца з меддзю лісця дуба, чырвань клёну з чарнатой голых галін.»"
У лістападзе 1993 і красавіку 1994 года прайшлі дзве вялікія і апошнія выстаўкі Цвайгенбаўма ў Расіі. Гэта былі дзве персанальныя выстаўкі ў Маскве. Першая адбылася ва Усходняй Галерэі і апошняя Яўрэйская Рапсодыя ў Цэнтральным Доме Мастака на Крымскім Вале. Мастак прысвяціў выстаўку Яўрэйская Рапсодыя свайму бацьку.
У ліпені 1994 года Ізраіль Цвайгенбаўм і яго сям’я з’ехалі з Расіі, бо жыць у Дагестане стала вельмі небяспечным. Цяпер ён жыве ў Олбані, штат Нью-Ёрк. У ЗША Цвайгенбаўм працягвае працаваць над сваімі карцінамі. Тоны ў яго карцінах прыкметна змяніліся, ён перайшоў з каштанавых тонаў да жаўтлявых. Працягвае працаваць над яўрэйскую тэматыкай.
Подпіс мастака
Усе карціны, Ізраіль Цвайгенбаўм, падпісваў сваім імем — ישראל або ў скарочаным варыянце יש, за выключэннем карцін Хлопчык які вядзе сляпога Анёла (1997) і Кветкі (1998) дзе ён падпісаўся па англійску сваім прозвішчам Tsvaygenbaum. Падпісваўся Цвайгенбаўм на сваіх карцінах у левым ці ў правым куце. Назвы карцін мастак пісаў на адваротным баку палатна. Пасля іміграцыі ў Злучаныя Штаты, у 1994 годзе, усе назвы карцін, Цвайгенбаўм, пісаў на англійскай мове.
Супрацоўніцтва з іншым мастаком
У 2001 г. у Олбані, штат Нью-Ёрк, Цвайгенбаўм пачаў творчае супрацоўніцтва з танцоўшчыцай Джудзі Tрупін. На аснове дзевяці карцін Цвайгенбаўма, Tрупін стварыла танцавальную кампазіцыю. Яны паслужылі асновай для выступлення Свет у нашых вачах. У 2002 годзе амерыканская газета The Record пісала:
"«Карціны Цвайгенбаўма і танцы Tрупін адлюстроўваюць успаміны пра яўрэйскае жыццё ва Усходняй Еўропе і Расіі і таксама адлюстроўваюць універсальныя тэмы … Цвайгенбаўм прысвяціў „Свет у нашых вачах“ людзям яго роднага горада Дзербента. Карціна Людзі Дзербента, з’яўляецца адной з дзевяці карцін на якія Tрупін абапіралася ствараючы танцавальную кампазіцыю.»"
Іншая амерыканская газета Daily Gazette пісала:
"«Выкарыстоўваючы сумесь танца, арыгінальныя сюжэты, свет музыкі і слайдаў, Tрупін … інтэрпрэтавала дзевяць карцін Цвайгенбаўма.»"
Свет у нашых вачах была паказана ў шэрагу гарадоў у штаце Нью-Ёрка.
Партрэт
Карціны Цвайгенбаўма, гэта звычайна, палотны на вобразныя тэмы і нацюрморты, але ён зрабіў і некалькі партрэтаў. Адзін з іх — партрэт хірурга-артапеда, Гаўрыіла Абрамавіча Ілізарава. У 1987 годзе Цвайгенбаўм прыляцеў у расійскі горад Курган, дзе ён правёў 6 дзён з д-р Ілізаравым, каб зрабіць эскізныя накіды. Цвайгенбаўм працаваў над эскізамі ў офісе доктара Ілізарава. Пазней, у 1988 годзе Цвайгенбаўм пісаў у газеце «Сцяг Камунізму» з гэтай нагоды:
"«… Спачатку ён адчуваў сабе не вельмі ўтульна, потым прывык да гэтай ролі, а пасля, у мітусні сваёй справы, увесь сыходзіў у працу і забываў пра маю прысутнасць. Такія хвіліны былі самымі спрыяльнымі для маёй творчасці. На душы рабілася спакойна ад таго, што ён не адчувае майго пільнай погляду падчас параўнання малюнка ў альбоме з яго асобай.»"
Сям’я
Цвайгенбаўм жанаты на Кацярыне Цвайгенбаўм, дачцэ публіцыста Ягуціла Ізраілавіча Мішыева. У іх трое дачок: Мірвары, Раіса і Эстэр.
IC 214
IC 214 — галактыка тыпу Sd у сузор’і Кіт.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Дзяніс Уладзіміравіч Дук
Дзяні́с Уладзі́міравіч Дук (нар., Наваполацк, Віцебская вобласць) — беларускі гісторык, археолаг, педагог, доктар гістарычных навук, прафесар. Спецыяліст па гісторыі і археалогіі Полацка і Полацкай зямлі ў IX–XVIII ст. Рэктар Магілёўскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Аркадзя Куляшова (з 2017), член Цэнтральнай выбарчай камісіі Рэспублікі Беларусь (з 2021).
Біяграфія
У 1999 годзе скончыў гісторыка-філалагічны факультэт Полацкага дзяржаўнага ўніверсітэта па спецыяльнасці «Гісторыя» і застаўся працаваць ва ўніверсітэце на кафедры гісторыі і сацыялогіі.
Навучаўся ў аспірантуры Інстытута гісторыі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі. Там жа ў 2004 годзе абараніў кандыдацкую дысертацыю «Матэрыяльная культура насельніцтва Полацка XVI—XVIII стст.: па выніках археалагічнага вывучэння».
У 2005—2013 гадах — загадчык кафедры айчыннай і ўсеагульнай гісторыі Полацкага дзяржаўнага ўніверсітэта.
У 2011 годзе ў Інстытуце гісторыі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі абараніў доктарскую дысертацыю на тэму «Полацк IX—XVIII стст.: узнікненне, фарміраванне і развіццё».
28 верасня 2017 года Аляксандр Лукашэнка даў згоду на прызначэнне Дука рэктарам Магілёўскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Аркадзя Куляшова.
З 2021 года — член Цэнтральнай выбарчай камісіі Рэспублікі Беларусь. У сакавіку 2023 года Дук і іншыя сябры беларускага ЦВК патрапілі ў санкцыйны спіс ЗША.
Аўтар больш за 100 навуковых і навукова-метадычных публікацый, 2 вучэбных дапаможнікаў і 3 манаграфій. Кіруе падрыхтоўкай аспірантаў.
Навуковыя інтарэсы
Ажыццяўляе археалагічнае даследаванне Полацка і тэрыторыі былой Полацкай зямлі. Правёў раскопкі на старажытным селішчы ў Асвеі Верхнядзвінскага раёна, гарадзішчы каля вёскі Глаты Расонскага раёна, могільніках каля вёсак Туржэц і Гарадзішча Полацкага раёна; даследаваў пахавальны склеп Павалішыных у вёсцы Янкавічы Расонскага раёна. Ініцыятар зацверджанай Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь пастаянна дзеючай археалагічнай экспедыцыі ў Полацку (2008—2015 гг.). У выніку ягоных археалагічных даследаванняў былі адкрыты і ўнесены ў спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь унікальныя у еўрапейскім маштабе помнікі археалогіі Полацка — старажытныя пасады.
Палітычныя погляды
У лістападзе 2022 года выступіў на прапагандысцкім тэлеканале рэжыму Лукашэнкі Беларусь 4. Падтрымаў прапанову пазбаўляць грамадзянства палітычных уцекачоў і дэмакратычную апазіцыю ў эміграцыі, назваўшы іх «беглымі».
.com
.com — агульны дамен верхняга ўзроўню для камерцыйных арганізацый (цяпер выкарыстоўваецца без абмежаванняў).
Гісторыя
Першы дамен у зоне .com з’явіўся 15 сакавіка 1985 года, ён быў зарэгістраваны ў амерыканскім штаце Масачусетс. Ім стаў сайт кампаніі Symbolics Inc., якая вырабляе камп’ютары і праграмнае забеспячэнне. У наш час «піянер» сярод даменаў symbolics.com належыць інвестыцыйнай фірме і выстаўлены на продаж.
За першыя два гады — да 1987 года — у сусветным павуцінні з’явілася толькі 100 сайтаў. Аднак ужо да 1995 годзе ў даменнай зоне .com было зарэгістравана звыш 18 тыс. сайтаў. У наш час у дамене .com зарэгістравана 84 мільёна сайтаў, у тым ліку 11,9 мільёна сайтаў, якія спецыялізуюцца на гандлі праз сетку, 4,3 мільёна забаўляльных сайтаў, 3,1 мільёна сайтаў, звязаных з рознымі фінансавымі аперацыямі і 1,8 мільёна сайтаў са спартыўнай скіраванасцю.
Дамены
4 лістапада 2007 года скончыліся ўсе свабодныя чатырохлітарныя дамены.
Старына (Слуцкі раён)
Старына́ (, Старина) — вёска ў Слуцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Грэскага сельсавета.
Шырэн (Люксембург)
Шырэн (Люксембург) (люксемб. Schieren, фр. Schieren) — камуна ў Люксембургу, размяшчаецца ў акрузе Дзікірх. Камуна Шырэн (Люксембург) з'яўляецца часткай кантона Дзікірх. У камуне знаходзіцца аднайменны населены пункт.
Насельніцтва складае 1536 чалавек (на 2008 год), у камуне размяшчаюцца 535 хатніх гаспадарак. Займае плошчу 10,41 км ² (па займаемай плошчы 106 месца з 116 камун). Найвышэйшая кропка камуны над узроўнем мора складае 515 м. (19 месца з 116 камун), найменшая 198 м. (27 месца з 116 камун).
NGC 468
NGC 468 (іншыя абазначэнні — IC 92, MCG 5-4-20, ZWG 502.29, PGC 4780) — галактыка ў сузор’і Рыбы.
Такелау (мова)
Такела́у - мова такелау. Мае палінезійскае паходжанне. Пісьмовасць на аснове лацінкі.
Арман Жан дзю Плесі Рышэльё
Арма́н Жан дзю Плесі́, герцаг дэ Рышэльё, Кардына́л Рышэльё, мянушка «Чырвоны Кардынал» (Armand-Jean du Plessis, duc de Richelieu; 9 верасня 1585, Парыж — 4 снежня 1642, Парыж) — французскі кардынал, арыстакрат і дзяржаўны дзеяч. Кардынал Рышэльё быў дзяржаўным сакратаром з 1616 года і галавой ураду («галоўным міністрам караля») з 1624 года да сваёй смерці.
Вэб-праграма
Вэб-праграма (web application) — праграмнае забеспячэнне, доступ да якога ажыццяўляецца з дапамогай вэб-браўзера. Вэб-праграмы дастаўляюцца ў Сусветным павуцінні (World Wide Web) карыстальнікам, якія падключаны да сеткі.
Логіка вэб-праграмы размеркавана паміж серверам і кліентам (браўзерам), захоўванне даных ажыццяўляецца, пераважна, на серверы, абмен інфармацыяй адбываецца па сетцы, звычайна па сетцы Інтэрнэт. Адной з пераваг такога падыходу з’яўляецца той факт, што кліенты не залежаць ад канкрэтнай аперацыйнай сістэмы карыстальніка, таму вэб-праграмы з’яўляюцца кросплатформавымі, дзякуючы таму, што могуць працаваць на любой АС, дзе ёсць браўзер.
Вэб-праграмы сталі шырока выкарыстоўвацца ў канцы 1990-х — пачатку 2000-х гадоў.
Undertale
«Undertale» (захавана як UNDERTALE) — камп’ютарная ролевая гульня незалежнага распрацоўшчыка камп’ютарных гульняў Тобі Фокса. Яна была выпушчана 15 верасня 2015 года на англійскай мове для платформаў Microsoft Windows, macOS і Linux. 15 жніўня 2017 года была выпушчана версія для PlayStation 4 і PlayStation Vita , а 18 верасня 2018 года — версія для кансолі Nintendo Switch. 16 сакавіка 2021 года была выпушчана версія для Xbox One.
Малашкавіцкі сельсавет
Ма́лашкавіцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Клімавіцкага раёна Магілёўскай вобласці. Цэнтр — вёска Малашкавічы.
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Клімавіцкага раёна Калінінскай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Магілёўскай акругі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Клімавіцкім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Магілёўскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Родненскага сельсавета.
Парк (Тэльман)
Парк з рэшткамі сядзібы Ракіцкіх — рэшткі сядзібна-паркавага комплексу ў вёсцы Тэльман (раней Двор-Гарадзішча) Брагінскага раёна Гомельскай вобласці Рэспублікі Беларусь. Знаходзіцца ў паўднёвай частцы вёскі, на правым беразе Брагінкі.
Парк і сядзіба
Парк з сядзібай закладзены ў канцы XVIII ст. Ракіцкімі, мае характэрныя барочныя рысы. Ад сядзібнага дома ў бок ракі разыходзіліся 3 алеі, перад домам быў вялікі газон з валуном. Рака Брагінка арганічна ўключана ў планіровачную структуру парка, яе берагам праходзіла адна з алей. Растуць ліпа, клён, граб, дуб, вяз, вярба.
Ад сядзібы Ракіцкіх практычна нічога не засталося — частка адной сцяны. Аднак гэтыя рэшткі ўключаны ў праграму «Замкі Беларусі» і паводле яе ў 2012 годзе праведзена кансервацыя рэшткаў сцяны і добраўпарадкавана прылеглая тэрыторыя. Зроблена гэта за сродкі французскіх фондаў «Спадчына без межаў» і «Валь дэ Вуар».
Валун
У парку знаходзіцца валун у форме сэрца, неафіцыйна называны Каменем кахання. Па легендзе, у 1603 годзе каля каменя авантурыст Ілжэдзмітрый пазнаёміўся з будучай жонкай Марынай Мнішак, тым часам валун знаходзіўся ў брагінскім замку Вішнявецкіх. Пасля разбурэння Брагінскага замка падчас паўстання Багдана Хмяльніцкага валун быццам перанесены ў Гарадзішча, а пазней у Гарадзішчанскі парк.
IC 215
IC 215 — галактыка тыпу Sab (кампактная выцягнутая галактыка) у сузор’і Кіт.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Рудаўка (Слонімскі раён)
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Сялявіцкага сельсавета.
Сіняўка (значэнні)
Сіняўка — шматзначны тэрмін
Сульфанілавая кіслата
Сульфанілавая кіслата (параамінабензолсульфакіслата, n-амінабензолсульфакіслата, 4-амінафенолсульфонавая кіслата, анілін-4-сульфонавая кіслата) — унутраная соль, формула якой C6H7NO3S, структурная NH2—C6H4—SO3H.
Уласцівасці
Уяўляе сабой белыя ці шэрыя крышталі, раскладаюцца пры 280-300 ° C, абмежавана растваральныя ў вадзе (1 г у 100 г пры 20 ° C). Сульфанілавая кіслата - унутраная соль, у якой амінагрупа нейтралізаваная астаткам сульфакіслаты, таму яна не ўтварае соляў з мінеральнымі кіслотамі, але яе сульфагрупа можа быць нейтралізаваная шчолачамі.
Паташня (Пастаўскі раён)
Пата́шня (, Поташня) — вёска ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Лынтупскага сельсавета.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Палескага сельсавета.
Тролінг
Тро́лінг (trolling) — размяшчэнне ў інтэрнэце (на форумах, вікі-праектах, і інш.) правакацыйных паведамленняў з мэтай выклікаць флэйм, канфлікты паміж удзельнікамі, узаемныя абразы і інш. Асобу, якая займаецца тролінгам, завуць тролем, што супадае з назвай міфалагічнай істоты.
Тролінг з'яўляецца грубым парушэннем сеткавага этыкету (нэтыкет).
Этымалогія
Сучаснае значэнне тэрміна «тролінг» з'явілася ў Usenet-канферэнцыях у канцы 1980-х. Большасць лічыць, што гэта паняцце з'яўляецца скарачэннем фразы «trolling for suckers», якая адносіцца да віду тэхнікі спартыўнай рыбалкі, у якой «trolling», напэўна, адбываецца ад «trawling» (тралення, лоўля на мармышку).
Слова, верагодна, набыло папулярнасць дзякуючы свайму другому значэнню — «тролі», якія часта згадваюцца ў фальклоры скандынаўскіх краін, у прыватнасці, у дзіцячых казках, як выродлівыя, непрыемныя істоты, якія робяць зло і наносяць шкоду. Падкрэсліваецца непрыязнасць троляў да старонніх, асабліва да тых, хто збіраецца парушыць іх спакой.
Вызначэнне
У інтэрнэт-тэрміналогіі «троль» — гэта чалавек, які размяшчае грубыя або правакацыйныя паведамленні ў Інтэрнэце, напрыклад, у дыскусійных форумах, перашкаджае абмеркаванню або абражае яго ўдзельнікаў. Слова «тролінг» можа характарызаваць адно канкрэтнае паведамленне, або размяшчэння такіх паведамленняў увогуле. Паняцце «тролінг» таксама ўжываецца, каб апісаць дзейнасць троляў наогул.
Найбольш характэрнай рысай тролінга з'яўляецца тое, што яго пастаянная канчатковая мэта — прыцягнуць увагу да ўласнай персоны. Троль хоча адчуваць сваю значнасць і папулярнасць, вырабіць незгладжальнае ўражанне, і для гэтага ўжывае любыя сродкі. Існуе меркаванне, што гэта людзі, якія пакутуюць комплексам непаўнавартаснасці, расчараваныя або стомленыя паўсядзённай руцінай. Але варта памятаць, што акрамя цалкам суб'ектыўных праяў тролінг узяты на ўзбраенне байцамі інфармацыйных войнаў. У гэтым выпадку мэта выкарыстання тролінга — гэта, у прыватнасці, адцягванне ўвагі ад вострых тэм і пераклад канструктыўнага абмеркавання ў сварку, а таксама адзін з метадаў нападу шляхам агрэсіўнага ўкіду паклёпу, кампрамат у і г.д..
Распаўсюд
Троллінг — цікавы псіхалагічны і сацыяльны феномен, які распаўсюдзіўся ў 1990-х гадах у склад Usenet-е. Многія адзін ці два разы спрабавалі публікаваць правакацыйныя паведамленні ў Сусветнай павуціне проста з цікаўнасці. Але ў некаторых асоб гэта перарасло ў звычку і нават стыль зносін у сетцы. Пакуль няма сур'ёзных даследаванняў таго, ці можа такі стыль зносін у заўзятых троляў перайсці ў рэальнае жыццё і ў жывое зносіны з людзьмі, але патэнцыйна такая небяспека магчымая. З пачатку XXI стагоддзя інтэрнэт-тролі сталі ўтвараць уласныя віртуальныя супольнасці і арганізацыі, абменьваючыся вопытам з эфектыўнага распальвання канфліктаў. Зараз кожны папулярны форум, група навін і вікі-праект рана ці позна сутыкаюцца з тролямі і тролінгам. Не пазбегла гэтага і Вікіпедыя.
Першыя згадкі
У Usenet-архівах папярэдніх архіва Deja News, выпадкі троллінга былі фрагментарныя, таму было мала доказаў яго праяў. Аднак пасля велізарныя архівы сталі даступныя для даследчыкаў. Мабыць адным з першых выпадкаў, а таму недастаткова дакументальна пацверджаных, з'яўляецца сага Алекса і Джоан з форумаў онлайн сэрвісу CompuServe у 1982—1982 г. Ліндсі Ван Гелдэр, рэпарцёр амерыканскага жаночага часопіса Ms. magazine, задакументаваць інцыдэнт у 1985 годзе ў артыкуле для гэтага часопіса. Алекс (у рэальным жыцці 50-гадовы мужчына, псіхіятр з Нью-Ёрка), выдаваў сябе вельмі прэтэнцыёзнай, антырэлігійнай жанчынай па імі Джоан, якая ў выніку аўтамабільнай катастрофы зрабілася нямой і прывязанай да інваліднага вазка. Гэта ён рабіў для «лепшага кантакту з яго пацыенткамі». Справа доўжылася два гады, і Джоан стала надзвычай дэталізаваным персанажам з масай эмацыйных узаемасувязяў. Усё раскрылася толькі пасля таго як Джоан пачала ўгаворваць сваіх «онлайн сяброў» ўмяшацца ў яе любоўныя справы з Алексам.
Агульныя заўвагі
Галоўнай мэтай тролінга з'яўляецца ўнясенне нейкім чынам засмучэнні ў супольнасць. Саркастычны, правакацыйны або гумарыстычны змест паведамленняў троля накіравана на тое, каб прыцягнуць як мага больш іншых карыстальнікаў актыўнай канфрантацыі з тролем. Чым бурна рэагуе грамадства, тым верагодней з'яўляецца далейшае тролінг з боку ініцыятара, паколькі гэта пацвярджае эфектыўнасць яго дзеянняў, накіраваных на выкліканне хаосу. Так нарадзілася часта ўжываецца ў інтэрнэт-культуры фраза: «Не карміце троляў».
Знак забароны «Не карміце троля!» І яго супрацьлегласць:
Магчымыя вырашэння праблемы і альтэрнатывы
У наш час сур'ёзнай адказнасці за тролінг няма. Адзінае, чым можна змагацца з інтэрнэт-тролямі — ігнараванне, або ўвядзенне на дадзеным інтэрнэт-рэсурсе пэўных абмежаванняў на IP-адрас камп'ютара.
Бамбардзіроўка Прагі
Бамбардзіроўка Прагі — бамбардзіроўка акупаванай Германіяй сталіцы Чэхаславакіі, праведзеная Ваенна-паветранымі сіламі ЗША 14 лютага 1945 года. Як пазней сцвярджалі прадстаўнікі амерыканскіх ВПС, бамбардзіроўка адбылася па памылцы з прычыны таго, што самалёты, якія ляцелі бамбіць Дрэздэн, збіліся з курсу.
Каля 60 бамбардзіроўшчыкаў B-17 Flying Fortress скінулі 152 тоны бомбаў на густанаселеныя раёны Прагі. У выніку загінуў 701 чалавек і было паранена 1184 чалавека, усе яны з'яўляліся грамадзянскімі асобамі. Было разбурана каля ста будынкаў, некаторыя з якіх уяўлялі культурна-гістарычную каштоўнасць.
У Чэхіі і СССР існавала версія, паводле якой бамбардзіроўкі ажыцяўляліся наўмысна для знішчэння прамысловасці, якая павінна была патрапіць у зону савецкай акупацыі.
NGC 469
NGC 469 (іншыя абазначэнні — MCG 2-4-23, ZWG 436.24, PGC 4753) — галактыка ў сузор’і Рыбы.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Шчуры
Шчуры:
Сцяпкова (Слуцкі раён)
Сцяпко́ва (, Степково) — вёска ў Слуцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Грэскага сельсавета.
Лафантэн
Лафантэн — прозвішча.
Раймунд Корсак
Раймунд Корсак (Rajmund Korsak;, в. Жукоўшчына, цяпер Дзятлаўскі раён — 9 лістапада 1817) — польскі паэт.
Біяграфія
Вучыўся ў піяраў у Варшаве. Вывучаў права ў Кракаўскім універсітэце. Служыў у войску. Працаваў у Літоўскай скарбнай камісіі. З пачатку 1790-х гг. жыў у Гродне. Удзельнічаў у паўстанні 1794 года. Быў арыштаваны расійскімі ўладамі, зняволены ў Гродне і Вільні. З 1797 г. — на Падоле, дзе быў абвінавачаны ў антыдзяржаўнай дзейнасці і зняволены ў Камянцы Падольскім.
Памёр 9 лістапада 1817 года. Пахаваны ў мураванай капліцы каля касцёла ў в. Вялікі Жванчык (не збераглася).
Свята-Георгіеўская царква (Мір)
Свята-Георгіеўская царква — праваслаўны храм у г. п. Мір Карэліцкага раёна Гродзенскай вобласці.
Гісторыя
На могілках. Пабудавана ў 1910 годзе з цэглы. Прыпісная да Троіцкай царквы.
Архітэктура
Помнік архітэктуры рэтраспектыўна-рускага стылю. Вырашана кубападобным аб'ёмам, да якога далучаюцца прамавугольныя ў плане апсіда і прытвор. Шатровы дах завершаны чатырохгранным драўляным барабанам з макаўкай, прытвор — шчытом з 2 арачнымі праёмамі. Уваход вырашаны арачным праёмам у кілепадобным абрамленні. Фасады прарэзаны арачнымі аконнымі праёмамі з броўкамі, крапаваны нішамі, дэкарыраваны рэльефнымі крыжамі.
Герб Лагойска
Апісанне
На шчыце ў блакітным полі залацісты паўмесяц і залацістая зорка над залацістымі пагоркамі, падзеленых далінамі.
Паўмесяц з зоркай — польскі шляхецкі прыватнаўласніцкі герб Леліва, якім карыстаўся шляхецкі род Тышкевічаў, уладальнікі горада Лагойска.
Герб быў зацверджаны 16 чэрвеня 1998 года.
Акупацыя
Акупацыя (ад occupatio — «захоп, заняцце») у агульным выпадку — заняцце, звычайна часовае, узброенымі сіламі дзяржавы (акупацыйнай арміяй і флотам) тэрыторыі, што ёй не належыць, якое не суправаджаецца здабыццём суверэнітэту над ёй. Акупацыю варта адрозніваць ад анексіі, акту далучэння дзяржавай усёй ці часткі чужой тэрыторыі ў аднабаковым парадку.
У рымскім праве акупацыя азначала прысваенне і завалоданне рэчамі з намерам утрымаць іх за сабой.
Фантан Чатырох Сезонаў
Фантан Чатырох Сезонаў (Fontaine des Quatre-Saisons) — вядомы твор французскага скульптара сярэдзіны 18 ст. Эдмэ Бушардона, будаўніцтва якога завершана ў 1745 г. у Парыжы.
Не ўсе добразычліва ставіліся да стылю ракако нават у Францыі. Спробы адысці ад стылістыкі ракако рабіў скульптар Эдмэ Бушардон (1698—1762). Ужо у першых сваіх творах Бушардон зрабіў спробы адмовіцца ад гуллівага ракако, абапіраючыся на досвед французскага класіцызму 17 ст. і на лаканізм антычнага мастацтва. Атрымаўшы заказ на стварэнне фантана Чатырох Сезонаў у Парыжы, ён стварыў твор, які нічым не нагадваў стылістыку ракако ні ў архітэктуры, ні ў скульптуры.
Выконваючы дзяржаўны заказ ад караля Францыі, ён стварыў для фантана раскошную, трохчасткавую архітэктурную дэкарацыю. Сярод скульптур другога яруса і былі алегарычныя скульптуры (Зіма, Вясна, Лета, Восень), якія і далі назву фантану. Непрыемным бокам быў кантраст паміж раскошнай дэкарацыя фантана і яго занадта малой прадукцыйнасцю, паколькі тут цурчала толькі некалькі ручаёў пітной вады. Недахопы фантана не перашкодзілі атрымаць станоўчыя водгукі аб новым творы Бушардона і нават на атрыманне ім пажыццёвай пенсіі у 1.500 ліўраў.
Але не спыняліся і крытычныя заўвагі. Найбольш значным быў водгук пісьменніка Вальтэра, які пісаў з папрокам аб тым, што у Рыме фантаны добра служаць е практычнай, і дэкаратыўнай мэце. А Парыж нагадваў Вальтэру залатога калоса на гліняных нагах, што абавязкова разваліцца.
Спасылкі
Фантан Чатырох Сезонаў на сайце Міністэрства культуры Францыі
Алеся Каржова
Алеся Каржова (нар., Гомель, Беларусь) — беларуская футбалістка і трэнер, паўабаронца. Выступала за зборную Беларусі. Кандыдат у майстра спорту.
Клубная кар’ера
Выхаванка гомельскага СДЮШАР-8.
З 2014 па 2015 год гуляла за «Зорку».
Крэмэнчуцкая магнітная анамалія
Крэмэнчуцкая магнітная анамалія — адзін з жалезарудных раёнаў Украіны (Палтаўская вобласць), на рацэ Дняпро.