cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Алёхаўка (археалагічны помнік)
На ўзвышшы ў пойме р. Алёхаўка (верхняе цячэнне р. Жэсць). Пляцоўка амаль круглая у плане, памерамі 50х60 м, меліся вал і роў. Адкрыў у 1868 г. і даследаваў у 1869 Я. Завіша. Знойдзены чарапкі грубаляпнога посуду, гліняныя прасліцы, косткі жывёл, шлакі і молат ад металургічнай вытворчасці. У 1949 і 1971 гг. абследаваў А. Р. Мітрафанаў, у 1976 — 1977 Л. У. Калядзінскі. У 1979 г. гарадзішча было амаль цалкам знішчана пад час дарожна-будаўнічых работ. У агаленнях сценак катлавана на пляцоўцы гарадзішча Л. У. Калядзінскім зафіксаваны культурны пласт чорнага колеру. Сабраны фрагменты глінянай абмазкі жытлаў, абломкі ляпнога посуду са штрыхоўкай, гліняныя біканічныя прасліцы і фрагмент грузіка дзякоўскага тыпу. Матэрыялы датуюцца VII ст. да н.э. — IV ст. н.э., захоўваюцца ва Уздзенскім гісторыка-краязнаўчым музеі.
Гай Фокс
У 2002 годзе ў апытанні Бі-бі-сі «100 найвялікшых брытанцаў» Фокс заняў 30-е месца.
Свята-Ільінская царква (Віцебск)
Вялікае Княства Літоўскае
У 1447 годзе вялікі князь Казімір у падзяку за паратунак жонкі, якая ледзь не патанула ў Ільін дзень, фундаваў на берагах Дзвіны, Дняпра і Сажа шэсць цэркваў у імя Святога Прапрока Ільі. Адну з іх збудавалі ў Віцебску каля 1460 года. Невядома, колькі праіснавала царква, аднак звесткі пра яе адсутнічаюць у інвентарах 1552 і 1618 гадоў.
У дакуменце 1863 года паведамляецца, што Ільінскую царкву ў Віцебску збудавалі з фундацыі купцоў Запольскіх у 1746 годзе. Аднак на дзвярах святыні ў XIX ст. існаваў надпіс «1643», якім некаторыя даследчыкі датуюць пабудову царквы. У 1746 годзе царкву маглі поўнасцю або часткову перабудаваць, бо яе архітэктура адпавядае першай палове XVIII ст. Царква належала віцебскаму цэху кормнікаў.
Пад уладай Расійскай імперыі
Пасля першага падзелу Рэчы Паспалітай у 1772 годзе царква працягвала дзейнічаць. У 1839 годзе ўлады Расійскай імперыі гвалтоўна адабралі царкву ў Святога Прастола і перадалі яе Маскоўскаму патрыярхату.
Наноўшы час
У 1931 годзе савецкія ўлады зачынілі царкву. У Другую сусветную вайну яна згарэла. Руіны помніка знішчылі пасля вайны.
Архітэктура
Помнік архітэктуры драўлянага барока, у традыцыях Віцебскай школы дойлідства. 4-зрубная царква мела крыжова-цэнтрычную кампазіцыю. Яе адметнасцю была невялікая падоўжнасць (19×16 м). Гранёныя бакавыя зрубы перакрываліся асіметрычнымі 7-граннымі шатрамі. Шатры зрубамі завяршаліся спічастымі купаламі-банямі. Да ўваходнага зруба далучалася абходная галерэя. Уваходы ў галерэю з трох бакоў мелі ганкі з стромкімі ламанымі дахамі, завершанымі невялікімі купаламі-банькамі.
Уваходныя дзверы мелі дыяганальную ашалёўку з дэкаратыўным узорам, зробленым каванымі цвікамі. Над уваходам навісалі невялікія хоры. Усе часткі будынка, з выняткам сяродкрыжжа, перакрытага васьмігранным шатром на кансольна-бэлечных ветразях з светлавым «сармацкім» васьмерыком над ім, мелі роўныя падшыўныя столі. Падлога мела пакрыццё з мазаічных прамавугольных цагляных плітак. Пад царквой размяшчалася мураваная крыпта з ганаровымі пахаваннямі. Гладка абчасаныя сцены пакрывалі клеевыя фарбы. Звестак пра роспісы на захавалася.
Казлу Руда
Казлу́ Руда́ (Kazlų Rūda, традыцыйная беларуская назва — Казло́ва Ру́да) — горад у Цэнтральнай Літве, у Марыямпальскім павеце, за 27 км на поўнач ад Марыямпале. Насельніцтва налічвае каля 7,5 тыс. чалавек. Горад з’яўляецца адміністрацыйным цэнтрам Казлурудскага самакіравання. Праз горад ідзе чыгунка Каўнас — Чарняхоўск. Казлу Руда адносіцца да этнаграфічнага рэгіёна Судовія.
Этымалогія
Назва горада паходзіць ад фаміліі двараніна прадпрымальніка Казла, які жыў тут у XVI—XVII стагоддзях і заснаваў дзягцярню. Калі ў навакольных лясах былі выведаны невялікія радовішчы жалезнай руды, з’явіліся прадпрыемствы па выплаўцы жалеза — рудні.
Гісторыя
Упершыню паселішча ўзгадваецца ў 1744 годзе. Паступова паселішча развівалася як цэнтр дзягцярнай вытворчасці, а потым апрацоўцы жалеза. Калі ў 1860—1861 гадах праз горад прайшла чыгунка, тут было пабудавана чыгуначнае дэпо. Пасля 1920 года горад трапіў у склад Літвы, стаўшы, з 1931 года, цэнтрам староства. З 1940 года Казлу Руда ў складзе СССР. У 1950 годзе Казлу Руда атрымала статус горада і стала (да 1962 года) цэнтрам раёна. З 1999 года было ўтворана Казлу-Рудскае самакіраванне.
Херсонская дзяржаўная марская акадэмія
Херсонская дзяржаўная марская акадэмія — украінская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам ўніверсітэта, якая знаходзіцца ў Херсоне.
Агульная характарыстыка
Херсонская дзяржаўная марская акадэмія данядаўна называлася Херсонскім дзяржаўным марскім інстытутам, які ў сваю чаргу быў створаны распараджэннем Кабінета Міністраў Украіны ад 13 чэрвеня 2007 года на базе Херсонскага марскога каледжа і перададзенай ў дзяржаўную ўласнасць маёмасці ліквідаванага прыватнага Херсонскага марскога інстытута. Тым не менш, ён з'яўляецца правапераемнікам першага ва Украіне і другога на тэрыторыі былой Расійскай імперыі навучальнай установы марской адукацыі.
Сёння акадэмія — дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанову IV ўзроўню акрэдытацыі. На 11 кафедрах акадэміі працуе 130 выкладчыкаў. Сярод іх 10 дактароў навук, прафесараў і 47 кандыдатаў навук, дацэнтаў. У марскім каледжы і прафесійна-марскім ліцэі працуе яшчэ 130 выкладчыкаў, сярод якіх 43 - выкладчыкі вышэйшай катэгорыі. Агульная колькасць навучэнцаў па ўсіх формах навучання складае 4,5 тысячы курсантаў, студэнтаў і навучэнцаў. У прафесійна-марскім ліцэі вучыцца яшчэ 450 вучняў.
Калеснікава
Калеснікава — жаночая форма рускага прозвішча Калеснікаў і тапонім.
Метад Рунгэ — Ромберга
Метад Рунгэ — Ромберга — спосаб удакладнення прыбліжаных значэнняў функцыі, атрыманых на сетцы вузлоў з дапамогай некаторых формул. Метад дазваляе павышаць парадак дакладнасці сеткавых формул без увядзення дадатковых вузлоў і ўскладнення саміх формул.
Метад даволі агульны і не залежыць ад выгляду формул прыбліжанага вылічэння.
Асноўная ідэя:
h
r·h
r
бярэцца цэлы лік, часцей за ўсё 2);
Апісанне метаду
Ёсць некаторая функцыя
z(x)
, дзе
x
прымае значэнні з некаторай вобласці прасторы. Неабходна вылічыць значэнні функцыі
на вузлах раўнамернай рашоткі (сеткі) ў вобласці.
Няхай
ζ(x, h)
— формула для прыбліжанага вылічэння функцыі
на вузлах раўнамернай сеткі з крокам
h
, такая што для пагрэшнасці справядліва ацэнка:
Адпаведна, калі ажыццявіць разлік па формуле
на раўнамернай сетцы з крокам
r·h
, атрымаем:
Заўважым, што
r
— некаторы пастаянны загадзя выбраны лік. Таму
O((rh)p+1) = O(hp+1)
.
Выразім велічыню
ψ(x)·hp
з гэтых дзвюх роўнасцей, атрымаем першую формулу Рунгэ : Першы складнік справа і ёсць галоўны член пагрэшнасці. Такім чынам, разлік на другой сетцы дазваляе ацаніць пагрэшнасць разліку на першай (з дакладнасцю да членаў вышэйшых парадкаў).
Падстаўляючы знойдзеную велічыню, атрымліваем другую формулу Рунгэ : якае дае прыбліжэнне функцыі
з большай дакладнасцю.
Такі спосаб павышэння дакладнасці называецца метадам Рунгэ.
Абагульненне
Метад Рунгэ абагульняецца на выпадак адвольнага ліку сетак. Няхай функцыя
z(x)
мае дастаткова высокія непарыўныя вытворныя. Тады ў раскладаннях Тэйлара, на аснове якіх будуюцца прыбліжаныя формулы, можна браць больш членаў. Гэта дазваляе прадставіць пагрэшнасць у выглядзе рада: Няхай разлік праведзены на
q
розных раўнамерных сетках з крокамі
hj
,
1 ≤ j ≤ q
. Тады можна выключыць першыя
q - 1
на кожнай з сетак у наступным выглядзе: тут улічана, што
, дзе
rj
— пастаянныя загадзя выбраныя лікі.
Разам гэтыя роўнасці ўтвараюць сістэму лінейных ураўненняў адносна велічынь
. Развязваючы яе па правілу Крамера, атрымліваем формулу Ромберга для ўдакладненага значэння :
Соўплі
Со́ўплі (, Совпли) — вёска ў Кобрынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Гарадзецкага сельсавета.
Да 11 мая 2012 года вёска ўваходзіла ў склад Аніскавіцкага сельсавета.
Метад Рунгэ — Ромберга
Абагульненне
у параўнанні з зыходнаю формулай
ζ(x, h)
, г.зн. кожная наступная сетка дазваляе павысіць парадак дакладнасці на адзінку.
Яна Паневіна
Яна Паневіна (нар., Салават, Башкартастан, Расія) — расійская баскетбалістка. Майстар Спорту Міжнароднага класа Расіі па баскетболе.
Біяграфія
Выступу за «Казаночку», сыктыўкарскую «Ніку», омскі «Нафтавік», віднаўскі « Спарта&К» і беларускі «Цмокі-Мінск». Таксама на рахунку дзяўчыны ўдзел у Чэмпіянаце Еўропы-2010 з нацыйнай моладзевай зборнай і срэбра чэмпіянату Еўропы-2011. У ліпеня 2022 года склаў кантракт з баскетбольным клубам «Надзежда».
NGC 6536
NGC 6536 (іншыя абазначэнні — UGC 11077, MCG 11-22-16, ZWG 322.25, KUG 1757+649, IRAS17571+6456, PGC 61166) — спіральная галактыка з перамычкай (SBb) ў сузор’і Дракон.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Абялей
Абя́лей (Obeliai, традыцыйная беларуская назва — Абеле) — горад у паўночнай Літве. Горад знаходзіцца ў Рокішкіскім раёне Панявежыскага павета. Колькасць насельніцтва налічвае каля 1,2 тыс. чалавек. Абялей адносіцца да этнаграфічнага рэгіёна Аўкштота. У наваколлях горада знаходзіцца вялікая колькасць азёраў.
Гісторыя
Упершыню паселішча ўзгадваецца ў XVI стагоддзі. Статус горада Абялей атрымаў у 1957 годзе, а герб горада быў зацверджаны толькі ў 1993 годзе.
Петру Лучынскі
Пе́тру Кіры́л Лучы́нскі (Petru Chiril Lucinschi; нар., Старыя Радуляны, Румынія) — другі прэзідэнт Малдовы (1996—2001). Папярэднік — Мірча Снегур, пераемнік — Уладзімір Варонін.
Біяграфія
Пётр Лучынскі нарадзіўся 27 студзеня 1940 года ў бесарабскай вёсцы Старыя Радуляны (цяпер Фларэшцкі раён Малдовы).
У 1962 годзе скончыў Кішынёўскі дзяржаўны ўніверсітэт.
Крысціян Гольдбах
Крысціян Гольдбах (Christian Goldbach;, Кёнігсберг — , Масква) — нямецкі матэматык; сапраўдны член (прафесар матэматыкі з 1725 г.), першы канферэнц-сакратар і саветнік Акадэміі навук і мастацтваў, тайны саветнік.
NGC 6537
NGC 6537 (іншыя абазначэнні — PK 10+0.1, ESO 590-PN1) — планетарная туманнасць у сузор’і Стралец.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Жыццё з Майкам
«Жыццё з Майкам» (Life with Mikey) — амерыканскі мастацкі фільм у жанры камедыі, зняты ў 1993 годзе.
Малдоўскі дзяржаўны ўніверсітэт
Малдоўскі дзяржаўны ўніверсітэт — вышэйшая тэхнічная навучальная ўстанова Рэспублікі Малдова, акрэдытаваныя дзяржавай. Універсітэт заснаваны ў 1946 годзе.
Жыццё з Майкам
Сюжэт
Дзеці-вундэркінды часта вырастаюць у пасрэдных дарослых. Як, напрыклад, Майкл Чэпмэн — дзіцем быў тэлезоркай, але з гадамі страціў папулярнасць. У свае цяперашнія 30 з хвосцікам ён — саўладальнік акцёрскага агенцтва для дзяцей, якое дыхае на ладан. Ад закрыцця агенцтва можа выратаваць толькі цуд, напрыклад, звышталенавітае дзіця, якое магло б стаць зоркай рэкламных ролікаў. Цуд адбываецца: аднойчы з’яўляецца 10-гадовая «сіротка» Энджы, кішэнніца, ашуканка і ашаламляльная нахабніца, якая зачаруе мільёны тэлегледачоў.
П’евэ-дзі-Ледра
П'евэ-дзі-Ледра (Pieve di Ledro) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Трэнціна — Альта-Адыджэ, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Трэнта.
Насельніцтва складае 623 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 34 чал./км². Займае плошчу 18 км². Паштовы індэкс — 38060. Тэлефонны код — 0464.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Арсенал (значэнні)
Арсена́л:
Васіль Іванавіч Барысік
Васіль Іванавіч Барысік (, в. Горнае, Глускі раён — ) — Герой Сацыялістычнай Працы (1966). Заслужаны меліяратар БССР (1965). Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны.
Біяграфія
З 1944 па 1955 гады служыў у Савецкай Арміі. Пасля дэмабілізацыі вярнуўся на радзіму. Скончыў Мінскую школу дзясятнікаў-будаўнікоў і атрымаў спецыяльнасць машыніста экскаватара. З 1959 года і да выхаду на пенсію працаваў у Старадарожскай меліярацыйнай арганізацыі ПМК-73 рабочым, брыгадзірам, начальнікам участка, машыністам экскаватара на шматлікіх аб’ектах рэспублікі і за яе межамі.
З 1961 старшы машыніст экскаватара Старадарожскага будаўніча-мантажнага ўпраўлення меліярацыі трэста Мінскводбуд. За 7 гадоў працы ў трэсце выканаў 15 гадавых норм. 23 ліпеня 1965 года за шматгадовую добрасумленную працу ў сістэме меліярацыі прысвоена званне «Заслужаны меліяратар БССР».
З 1972 старшы прараб ПМК-73 свайго трэста. Званне Героя Сацыялістычнай Працы прысвоена за поспехі ў павелічэнні вытворчасці і нарыхтовак бульбы, гародніны і пладоў. Дэпутат Вярхоўнага Савета БССР у 1967—1971 гадах.
Узнагароды
Узнагароджаны ордэнам Леніна, ордэнам Працоўнага Чырвонага Сцяга, ордэнам «Знак Пашаны». У 1994 годзе прысвоена званне «Ганаровы грамадзянін г. Старыя Дарогі».
NGC 6538
NGC 6538 (іншыя абазначэнні — UGC 11062, MCG 12-17-12, ZWG 340.25, IRAS17554+7325, PGC 61072) — галактыка ў сузор’і Дракон.
Конкурс песні Еўрабачанне 1956
Конкурс песні Еўрабачанне 1956 — першы конкурс песні Еўрабачанне. Ён прайшоў 24 мая 1956 года ў Лугана (Швейцарыя). Дазваляўся толькі сольны выступ выканаўцаў. Аўстрыя, Вялікабрытанія і Данія прапусцілі гэты конкурс, бо тэлекампаніі гэтых краін правялі нацыянальны адбор занадта позна. Глава журы Рольф Ліберман пры падвядзенні вынікаў галасавання абвясціў толькі песню-пераможца і дагэтуль вынікі іншых удзельнікаў невядомыя.
Адзіны раз у гісторыі конкурса кожная краіна магла прадставіць не адну, а дзве песні. Пры гэтым у ходзе выбару пераможца дазвалялася галасаваць і за прадстаўніка сваёй краіны. Акрамя таго, швейцарскаму журы было дазволена галасаваць ад імя дэлегацыі Люксембурга.
Арсенал
Арсенал (arsenal, arsenale ад ‏دار الصناعة dār as-sināʿa - майстэрня),  або цэйхгауз - будынак для захавання зброі, боепрыпасаў і іншага вайсковага рыштунку, часткова для вырабу і рамонту.
На Беларусі ўзводзіліся арсеналы ў буйных замках і гарадах. Звычайна былі мураваныя, што было звязана з захаваннем лёгка запальваючыхся рэчываў, але таксама будаваліся і драўляныя. Як правіла арсеналы былі аднапавярховымі. Унутры падзяляліся на памяшканні для захавання ручной вагняпальнай зброі, гарматаў і рознага кшталту вайсковага рыштунку і боепрыпасаў.
Старадубцы
Стараду́бцы (, Стародубцы) — вёска ў Кобрынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Гарадзецкага сельсавета.
Да 11 мая 2012 года вёска ўваходзіла ў склад Аніскавіцкага сельсавета.
Галоўная школа турызму і гасціннасці «Vistula»
Галоўная школа турызму і гасціннасці «Vistula» — польская прыватная вышэйшая навучальная ўстанова з сядзібай у Варшаве.
Агульная характарыстыка
Галоўная школа турызму і гасціннасці «Vistula» разам з Акадэміяй фінансаў і бізнесу «Vistula» утварае аснову Групы ўстаноў «Vistula». У Групе ўстаноў «Vistula» працуюць 750 выкладчыкаў. Яна мае 44 праграмы бакалаўрыяту і магістратуры. Цяпер у Группе ўстаноў «Vistula» па ўсёй Польшчы навучаецца каля 9 тысяч студэнтаў.
Сёняшняя ўсатнова была створана ў выніку зліцця трох турыстычных вышэйшых навучальных устаноў — Вышэйшай школы турызму і адпачынку імя Мечыслава Арловіча ў Варшаве, сталічнай Вышэйшай школы гасціннасці, гастранаміі і турызму, а таксама Вышэйшай школы турызму і гасціннасці ў Лодзі. Да іх таксама далучыўся Інстытут турызму — адзіная ў Польшчы навукова-даследчая ўстанова, якая ажыццяўляе комплексныя міждысцыплінарныя даследаванні ў галіне турызму.
Пхёнчхан
Пхёнчха́н (평창군, Пхёнчхангун) — адміністрацыйная адзінка ў правінцыі Канвандо, Паўднёвая Карэя. Адміністрацыйны цэнтр — павятовы горад Пхёнчхан. З’яўляецца трэцім паводле плошчы паветам у краіне. Размешчаны ў гарах Тхэбэксан прыкладна за 180 км на ўсход ад сталіцы краіны, Сеула. Пхёнчхан двойчы быў кандыдатам на правядзенне Зімовых Алімпійскіх гульняў — 2010 і 2014 гадоў. 6 ліпеня 2011 года ў Дурбане, ПАР, прэзідэнт МАК Жак Рогэ абвясціў, што ў Пхёнчхане пройдуць XXIII Зімовыя Алімпійскія гульні 2018 года.
Гісторыя
У часы Кагуро на месцы сучаснага Пхёнчхана месцілася акруга (хён) Уко, якая пасля, у эпоху Аб’яднанай Сілы, была пераназвана ў Пэго. У эпоху Каро, у 1387 годзе акруга атрымала статус павета (кун або гун) і сучасную назву. Адразу пасля гэтага Пхёнчхану зноў быў прысвоены статус акругі, аднак у 1392 годзе Пхёнчхан ізноў зрабілі паветам, бо тут нарадзілася і жыла жонка тагачаснага караля Карэі — вана Макчо.
За час свайго існавання Пхёнчхан некалькі разоў мяняў сваі межы, апошняе змяненне адбылося ў 1996 годзе.
Геаграфія
Пхёнчхан размешчаны ў гарах Тхэбэксан па цэнтры правінцыі Канвандо. У межах павета знаходзяцца болей за 100 пікаў вышынёй больш за 1000 метраў. Мяжуе з Канынам, Чхонсонам, Хвэнсонам, Ёнволем і Ханчхонам.
Адміністрацыйны падзел
Пхёнчхан адміністрацыйна дзеліцца на 1 павятовы горад (ып) і 7 валасцей (мен) :
Зімовыя Алімпійскія гульні 2018
З трэцяй спробы Пхёнчхану ўсё ж такі атрымалася стаць сталіцай зімовай Алімпіяды. 6 ліпеня 2011 года падчас сесіі Міжнароднага алімпійскага камітэта (МАК) у паўночнаафрыканскім Дурбане была прынята пастанова пра тое, што Зімовыя Алімпійскія гульні 2018 года пройдуць у паўднёвакарэйскім горадзе. Пхёнчхан абыйшоў германскі Мюнхен і французскі Ансі, якія таксама прэтэндавалі на правядзенне алімпіяды. Сталіца Гульняў-2018 вызначылася ў першым туры: карэйскі горад атрымаў большасць галасоў.
Іншае
У лютым 2009 года ў Пхёнчхане праходзіў Чэмпіянат свету па біятлоне-2009.
У студзені 2013 года ў горадзе адбыліся Спецыяльныя Сусветныя Зімовыя Алімпійскія гульні (для людзей з абмежаванымі разумовымі магчымасцямі.
Інфармацыя для турыстаў
Пхёнчхан — шматфункцыянальны гарналыжны курорт, дзе размешчаны: лыжны комплекс «Альпензія», біятлонны комплекс, гарналыжны цэнтр «Ёнпхён» і стадыён «Чунбон», цэнтр для скачкоў з трампліна, парк для сноўборда і фрыстайла «Пугван Фенікс Парк», санка-бабслейная траса.
NGC 6539
NGC 6539 (іншае абазначэнне — GCL 85) — шаравое скопішча ў сузор’і Змеяносец.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Мытны кодэкс Рэспублікі Беларусь (2007)
Мытны кодэкс Рэспублікі Беларусь (2007) — трэці па ліку сістэматызаваны заканадаўчы акт, які вызначаў прававыя, эканамічныя і арганізацыйныя асновы мытнай справы, накіраваныя на абарону эканамічнага суверэнітэту і эканамічнай бяспекі Рэспублікі Беларусь і развіццё яе знешнеэканамічных сувязей. Быў прыняты Нацыянальным сходам Рэспублікі Беларусь у 2006 годзе і ўведзены ў дзеянне 4 студзеня 2007 года. Складаўся з 9 раздзелаў, 36 глаў і 350 артыкулаў.
Дзейнічаў да 23 красавіка 2014 года, пасля прыняцця Закона № 129-З «Аб мытным рэгуляванні ў Рэспубліцы Беларусь» ад 10 студзеня 2014 года.
Змест
Апрача агульных палажэнняў змяшчаў і рэгламентаваў арганізацыйныя пытанні кіравання мытнай справы. Вызначаў мытныя органы дзяржавы і іх кампетэнцыю. Замацоўваў асноўныя прынцыпы перамяшчэння тавараў і транспартных сродкаў праз мытную граніцу. Устанаўліваў мытныя рэжымы, мытныя плацяжы, мытнае афармленне тавараў, мытны і валютны кантроль. Мытны кодэкс вызначаў асоб, якім давалася права на мытныя льготы, а таксама рэгуляваў пытанні вядзення мытнай статыстыкі і таварнай наменклатуры знешнеэканамічнай дзейнасці. Шэраг норм кодэксу было прысвечана злачынствам і адміністрацыйным правапарушэнням у сферы мытнай справы, прававому статусу службовых асоб мытных органаў, іх правам і абавязкам.
Кодэкс, грунтуючыся на палажэннях міжнародна-прававых актаў, вызначыў механізм абароны правоў інтэлектуальнай уласнасці пры мытным афармленні тавараў.
У Кодэксе былі прапісаны найбольш прынцыповыя ідэі і палажэнні Міжнароднай канвенцыі ад 18 мая 1973 года пра спрошчэнне і гарманізацыю мытных працэдур (т.зв. Кіёцкая канвенцыя). Абапіраючыся на палажэнні Канвенцыі, Кодэкс істотна абнавіў прававую аснову мытнай дзейнасці, выказаў новую ідэалогію мытнага рэгулявання. У абсалютнай большасці артыкулаў змяшчаюцца нормы прамога дзеяння, якія дазваляюць і мытні, і ўдзельнікам знешнеэканамічнай дзейнасці на падставе гэтага заканадаўчага акта дакладна выконваць свае абавязкі і адстойваць свае правы.
Вышэйшая школа «Wszechnica Polska» у Варшаве
Вышэйшая школа «Wszechnica Polska» у Варшаве — польская недзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова з сядзібай у Варшаве.
Замак Шэнансо
Замак Шэнансо (Château de Chenonceau) — замак, размешчаны каля невялікай аднайменнай вёскі Шэнансо ў французскім дэпартаменце Эндр і Луара. Уваходзіць у лік замкаў, звычайна званых замкамі Луары. Мае «народную» назву - «жаночы замак». Адзін з найбольш любімых, вядомых і наведвальных замкаў Францыі. З'яўляецца прыватнай уласнасцю, але адкрыты для наведвання.
Вышэйшая школа «Wszechnica Polska» у Варшаве
Агульная характарыстыка
Установа заснавана ў 2001 годзе пад назвай «Wszechnica Polska — Вышэйшая школа Таварыства ўсеагульных ведаў у Варшаве з сядзібай у Варшаве». Яна надае адукацыйныя паслугі ў галіне сацыяльных і гуманітарных навук на двух узроўнях вышэйшай адукацыі, прапануе ступень бакалаўра і інжынера ў стацыянарнай і нестацыянарнай форме навучання, а таксама ступень магістра ў нестацыянарнай (завочнай) форме навучання. З 2010 года ВНУ атрымала права на наданне вышэйшай адукацыі ўзроўню магістра па педагогіцы і філалогіі, з 2013 года таксама ў галіне бяспекі, фінансаў і бухгалтарскага ўліку. За час сваёй дзейнасці ВНУ выпусціла больш 7 тысяч чалавек з вышэйшай адукацыяй першай і другой ступені. Установа праводзіць заняткі ў рамках Інстытута кіравання і фінансаў і Інстытута філалогіі і педагогікі. Сядзіба ўстановы знаходзіцца ў Палацы культуры і навукі ў Варшаве. ВНУ мае ўласную навучальную інфраструктуру ў будынку на вул. Кармеліцкай, 10. Студэнтаў прымаюць без уступных экзаменаў. На працягу ўсяго перыяду навучання праводзіцца паглыбленае вывучэнне замежных моў (англійскай, іспанскай, нямецкай і рускай) і інфарматыкі. Для замежных студэнтаў праводзяцца курсы польскай мовы і культуры.
П’евэ-Тэзіна
П'евэ-Тэзіна (Pieve Tesino) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Трэнціна — Альта-Адыджэ, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Трэнта.
Насельніцтва складае 718 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 10 чал./км². Займае плошчу 74 км². Паштовы індэкс — 38050. Тэлефонны код — 0461.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Домса
До́мса — рака ў Бялыніцкім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Запакулка (басейн Дняпра).
Назва
Назва Домса балцкага паходжання.
Корань Dom- таксама ў літоўскіх рачных назвах Domija (< *Domė), Dom-antas, роднасны корань Dam- у гідроніме Damaša. Корань параўноўваецца з латышскім duoms «глыбокае месца ў рацэ».
Гэты ж корань у назве Домша (рэкі ў басейнах Сожа і Дзясны), у назве жыздрынскай ракі Дамаслаўка на Верхнім Павоччы (з пашыральнікам -sl-).
Пашыральнік -s- як у рачной назве Водса (< *Vad-(u)s-a) на Верхнім Дняпры.
Значэнне назвы Домсы можна перадаць як «Глыбокая (рака)» («Глыбачка»).
У басейне ракі Друць, дзе працякае Домса, балцкія назвы таксама ў рэк Няропля, Рэкта.
Гідраграфія
Даўжыня ракі 8,5 км. Пачынаецца на паўднёвай ускраіне вёскі Ветка, вусце за 1 км на поўдзень ад вёскі Шылавічы.
Мірча Снегур
Мірча Іон Снегур (Mircea Ion Snegur;, с. Трыфанешты, Сарокскі жудзец, цяпер Фларэшцкі раён) — малдаўскі палітык, першы Прэзідэнт Малдовы (1991—1996).
Узнагароды
Мірча Снегур узнагароджаны дзяржаўнымі ўзнагародамі:
Наталля Рыгораўна Абрашына-Жадаева
Наталля Рыгораўна Абрашына-Жадаева (нар., Мінск) — беларускі матэматык, спецыяліст у галіне вылічальнай матэматыкі. Доктар фізіка-матэматычных навук (2008), прафесар.
Біяграфія
Скончыла Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт (спецыяльнасць «Матэматыка», 1973), Інстытут матэматыкі АН БССР (аспірантура, 1976). Працавала ў Інстытуце матэматыкі АН БССР (1972—1982), Беларускім дзяржаўным універсітэце (з 1977, на пастаяннай аснове — з 1982, фізічны факультэт, кафедра вышэйшай матэматыкі і матэматычнай фізікі, з 2002 — загадчык кафедры).
Навуковыя інтарэсы: матэматычнае мадэляванне на аснове дыскрэтных мадэлей цеплавых працэсаў, гідрадынамікі, нелакальных працэсаў і інш.
У студзені 2022 года, у час палітычных чыстак, запісала відэазварот у абарону свайго звольненага калегі Максіма Шундалава :
Яна таксама заклікала ўсіх падтрымліваць звольненых і адмаўляцца займаць іх працоўныя месцы.
Кальварыя (горад)
Кальва́рыя (Kalvarija) — горад у паўднёвай Літве, у Марыямпальскім павеце каля мяжы з Польшчай. Кальварыя размяўчаецца на беразе ракі Шашупе. Колькасць насельніцтва складае каля 5 тыс. чалавек. Горад з’яўляецца цэнтрам Кальварыйскага раёна, адносіцца да этнаграфічнага рэгіёна Судовія.
Гісторыя
Горад атрымаў сваю назву дзякуючы каталіцкаму біскупу Юрыю Тышкевічу, які пабудаваў тут у 1640 годзе кальварыю па ўзору іерусалімскай. Па яго загаду тут таксама была пабудавана капліца. Ён запрасіў сюды дамініканцаў, які заснавалі тут свой кляштар. Упершыню паселішча ўзгадаваецца з 1667 года. Правы горада і герб паселішча Кальварыя атрымала ў 1771 годзе.
З 1918 года горад трапіў у склад Літвы. З верасня 1939 года да ліпеня 1940 года тут знаходзіўся лагер для інтэрнаваных салдат Войска Польскага. Пасля ўваходу Літвы ў склад СССР гэтыя салдаты былі вывезены ва ўнутраныя раёны СССР.
Васіль Іванавіч Лузгін
Васі́ль Іва́навіч Лузгі́н (25 лютага, Дрымаўшчына Сенненскага павета Магілёўскай губерні, Расійская імперыя, цяпер Чашніцкі раён —, Мінск) — савецкі дзяржаўны і партыйны дзеяч, адзін з арганізатараў і кіраўнікоў камсамольска-маладзёжнага падполля і партызанскага руху ў часы Вялікай Айчыннай вайны на тэрыторыі Віцебскай вобласці, міністр сацыяльнага забеспячэння БССР (1973—1982).
Біяграфія
Член УКП(б) з 1939 года.
З 1937 года на пасадзе сакратара Чашніцкага раённага камітэта ЛКСМ Беларусі.
З 1939 года — сакратар Магілёўскага абласнога камітэта ЛКСМБ, с пачаткам Вялікай Айчыннай вайны ў Палітычным упраўленні Цэнтральнага фронта.
У сакавіку 1942 года абраны на пасаду Першага сакратара Віцебскага падпольнага абкама ЛКСМБ, член Віцебскага падпольнага абкама КПБ. У 1944—1946 гадах — сакратар ЦК ЛКСМ Беларусі, з 1949 года на партыйнай рабоце — інспектар ЦК КПБ, другі сакратар Пінскага абкама КПБ, першы сакратар Драгічынскага райкама КПБ.
У 1959 годзе быў прызначаны намеснікам міністра, а ў 1973—1982 гадах быў міністрам сацыяльнага забеспячэння Беларускай ССР.
Кандыдат у члены ЦК КПБ (1952—1954), член ЦК КПБ (1954—1960). Дэпутат Вярхоўнага Савета БССР (1955—1963, 1975—1985).
Творы
У суаўтарстве з Я. А. Жыляніным і І. Б. Пазняковым напісаў кнігу «Без линии фронта», выдадзеную ў 1975 годзе.
Кім Фёдаравіч Шастоўскі
Біяграфія
Бацька, Хведар Шастоўскі, кіраваў калгасам у Ляўках, дзе меў лецішча Янка Купала. Па ўспамінах сучаснікаў будучы мастак ганарыўся тым, што Купала насіў яго на руках.
У мастацкіх выстаўках удзельнічаў з 1957 года. У 1965 годзе скончыў Беларускі тэатральна-мастацкі інстытут. Вучыўся ў І. Ахрэмчыка. У 1966—1989 гг. выкладчык Мінскага мастацкага вучылішча.
Член Беларускага саюза мастакоў з 1979 года.
Творчасць
Працаваў у розных жанрах станковага жывапісу, графікі.
Асноўная тэма творчасці — стваральная праца і гераічнае мінулае беларускага народа. У яго лепшых работах вобразнае абагульненне жыццёвых з’яў, шчырасць пачуццяў, колеравая рытміка. Творы мастака вылучаюцца вобразнасцю, выразнасцю малюнка, кампазіцыйнай раўнавагай.
Аўтар тэматычных карцін: «На вытворчасці. Кавалі» (1967), «Выпрабавальнік» (1972), «Развітанне» (1973), «Янка Купала ў Ляўках», «Першы настаўніцкі з’езд» (прысвечана Я. Коласу, 1982), «1944. Пад Оршай» (1984) і інш.
Сярод яго твораў вылучаюцца лірычныя пейзажы: «Над Дняпром» (1966), «Восеньскі матыў» (1973), «Вечар. На начлег» (1974), «Лета» (1975), «Май. Бэз» і «Восень» (1976), «Летні дзень» (1979), «Браслаўскія далі» (1984), партрэты: «Хлопчык каля акна» (1975), «Ян у вёсцы» (1976), Героя Сацыялістычнай Працы А. Дз. Пісаравай (1983), Героя Савецкага Саюза М. М. Зялёнкіна (1985), «Косця» (1986) і інш.
Творы мастака знаходзяцца ў Нацыянальным мастацкім музеі Беларусі, фондах БСМ, музеі сучаснага выяўленчага мастацтва ў Мінску.
Сям’я
У шлюбе з мастачкай Аленай Шастоўскай (нар. 1938) меў сыноў Яна, Андрэя і Канстанціна. Канстанцін стаў фотамастаком.
Канстытуцыя Малдовы
Канстытуцыя Рэспублікі Малдова (Constituţia Republicii Moldova) — асноўны закон Рэспублікі Малдова, які вызначае яе грамадскі і дзяржаўны лад, парадак і прынцыпы стварэння органаў улады, выбарчую сістэму, правы і абавязкі грамадзян.
Агульныя звесткі
Канстытуцыя ў новай рэдакцыі была прынята парламентам 29 ліпеня 1994 года.
3 верасня 1990 года Вярхоўны Савет Малдаўскай ССР прыняў Закон пра ўвядзенне пасады прэзідэнта Малдовы і ўнясенне змен і дадаткаў у канстытуцыю. У рэспубліцы аб’яўлялася прэзідэнцкая форма кіравання. 29 ліпеня 1994 года была прынята новая канстытуцыя Малдовы. Было заяўлена, што яна накіравана на пабудову сацыяльна-арыентаванай рынкавай дзяржавы. Канстытуцыя абвяшчала канцэпцыю падзелу ўлад, адсутнасць абавязковай дзяржаўнай ідэалогіі, сацыяльныя гарантыі і дэмакратычныя свабоды.
Дзяржава ў першым артыкуле характарызуецца як «суверэнная і незалежная, адзіная і непадзельная», а таксама як «дэмакратычная прававая дзяржава, у якой годнасць чалавека, яго права і свабоды, свабоднае развіццё чалавечай асобы, справядлівасць і палітычны плюралізм з’яўляюцца найвышэйшымі каштоўнасцямі і гарантуюцца». Форма дзяржаўнага кіравання — рэспубліка.
Артыкул 6 замацоўвае прынцып падзелу ўлад — «заканадаўчая, выканаўчая і судовая ўлады падзелены і ўзаемадзейнічаюць пры ажыццяўленні сваіх прэрагатыў у адпаведнасці з палажэннямі Канстытуцыі». Крытыкамі адзначалася, што падзел кампетэнцыі паміж галінамі ўлады недастаткова адпрацаваны, што стварыла ўмовы для канфліктаў паміж імі.
У артыкуле 12 зацверджана дзяржаўная сімволіка: сцяг, герб і гімн Малдовы. Артыкул 14 аб’яўляе сталіцай горад Кішынёў.
Суадносіны норм Канстытуцыі з нормамі Дэкларацыі аб незалежнасці
Дзяржаўнай мовай аб’яўлялася, паводле Канстытуцыі Рэспублікі Малдовы, «малдаўская мова, якая функцыянуе на лацінскай графіцы». Аднак Канстытуцыйны суд Рэспублікі Малдова прыняў 5 снежня 2013 тлумачэнне пра слушнае трактаванне тэксту Канстытуцыі Рэспублікі Малдова: "Канстытуцыйны суд Малдовы пастанавіў, што дзяржаўнай мовай у краіне з’яўляецца румынская мова, як запісана ў дэкларацыі пра незалежнасць, а не малдаўская, якая паказана ў Канстытуцыі рэспублікі.
Дэкларацыя звязана з Канстытуцыяй, але, у выпадку рознагалоссяў прыярытэт аддаецца тэксту Дэкларацыі, заявіў старшыня суда Аляксандр Тэнасэ, адзначыўшы, што вынесенае рашэнне канчатковае і абскарджанню не падлягае"
Справа «0 праміле»
Справа «0 праміле» — крымінальная справа супраць журналіста TUT.BY Кацярыны Барысевіч і доктара хуткай дапамогі Арцёма Сарокіна ў сувязі з апублікаваннем інфармацыі, што ў крыві Рамана Бандарэнкі было знойдзена 0 праміле алкаголю.
Пасля таго як А. Сарокін перадаў К. Барысевіч медыцынскую інфармацыю, што забіты Р. Бандарэнка быў абсалютна цвярозы (пацверджана даведкай, падпісанай 12.11.2020 года біёлагам Куравай ), і Барысевіч апублікавала гэтыя звесткі, фактычна абвергла заявы А. Лукашэнкі і Н. Качанавай, што Бандарэнка быў п’яны, Барысевіч і Сарокіна затрымалі 19 лістапада 2020 года ў Мінску.
2 сакавіка 2021 года суд Маскоўскага раёна горада Мінска (суддзя — Святлана Бандарэнка) абвясціў прысуд: Кацярыну Барысевіч прызналі вінаватай у падбухторванні да выдавання медыцынскай таямніцы і прысудзілі 6 месяцаў калоніі, а таксама штраф у памеры 100 базавых велічынь. Урач Арцём Сарокін быў прызнаны вінаватым у выдаванні медыцынскай таямніцы журналістцы і асуджаны на 2 гады пазбаўлення волі з адтэрміноўкай выканання пакарання на 1 год, а таксама пакараны штрафам у памеры 50 базавых велічынь.
Апеляцыя на прысуд, разгледжаная судом горада Мінска 20 красавіка 2021 года, задаволена не была.
19 мая 2021 года Кацярына Барысевіч выйшла на волю.
Рэакцыя
Беларускія праваабаронцы назвалі Барысевіч «Журналістам года» (2020) (разам з Дар’яй Чульцовай ды Кацярынай Андрэевай).
16 снежня 2020 года шэфства над палітычнай зняволенай узяў Джэм Эздэмір, дэпутат Бундэстага.
У адкрытай заяве рэдакцыі «TUT.BY» ад 2 сакавіка 2021 года прыгавор Барысевіч быў названы незаконным і несправядлівым, «помстай ёй персанальна за яе працу і спробай аказаць ціск на „TUT.BY“ і іншыя незалежныя медыя», у той час як усе журналісты, рэдактары і супрацоўнікі сайта падпісаліся пад тым, каб Кацярына Барысевіч была неадкладна вызвалена. З крытыкай судовага рашэння таксама выступілі прадстаўнікі, «Рэпарцёраў без межаў», Джэм Эздэмір. Святлана Ціханоўская назвала судовыя рашэнні ў дачыненні да ўрача і журналісткі доказам таго, што «для рэжыму праўда стала крымінальна каральным злачынствам», аналагічна выказалася і капітан жаночай зборнай Беларусі па баскетболе Кацярына Сныціна. Беларуская асацыяцыя журналістаў таксама асудзіла турэмны прысуд у дачыненні да Кацярыны Барысевіч за яе працу.
Сярод іншых арганізацый, якія асудзілі зняволенне і прысуд Барысевіч, былі, Камітэт абароны журналістаў,. Міс Беларусь, журналіст паводле адукацыі Вольга Хіжынкова пракаментавала прысуд: ''«Радуюся адносна „мяккаму“ прысуду для зусім невінаватых людзей. Што гэта не пяць, не дзесяць гадоў калоніі. Вось да чаго мы дажыліся»''. Прадстаўніца АБСЕ па свабодзе СМІ Тэрэза Рыбейру назвала прысуд Барысевіч чарговым ударам па свабодзе СМІ ў Беларусі. Палітолаг Вольф Рубінчык напісаў у сакавіку 2021 года: «абвінаваўчы прысуд для супрацоўніцы тутбая Кацярыны Барысевіч і ўрача Арцёма Сарокіна даказвае, што дэградацыя працягваецца».
Блогер А. Чэрвонец з Мінска ў дзень вынясення прысуду зазначыў яшчэ адзін этычны аспект справы: «аб якім разгалашэнні ідзе гаворка, калі маці і сваякі загінулага не перашкаджалі разгалашэнню медыцынскіх заключэнняў, калі таямніцы, як такой, проста не было. Кожны разважны чалавек разумее, што калі Бандарэнка цвярозы, то гэта не з’яўляецца і не можа з’яўляцца медычнай таямніцай».
Мая Санду
Мая Санду (Maia Sandu, нар. 24 мая 1972, с. Рысіпень, Фалешцкі раён, Малдова) — малдаўскі палітык і дзяржаўны дзеяч, міністр асветы Рэспублікі Малдова (2012—2015), прэм’ер-міністр (2019). Прэзідэнт Малдовы з 2020.
Справа «0 праміле»
Рэакцыя
9 красавіка 2021 года Барысевіч стала лаўрэаткай прэміі «Гонар журналістыкі» імя Алеся Ліпая (разам з Дар’яй Чульцовай ды Кацярынай Андрэевай). 14 ліпеня 2021 года Барысевіч стала лаўрэаткай ад Камітэта абароны журналістаў. 12 жніўня 2021 года Барысевіч прысуджана Прэмія імя «» (разам з іншымі).
Мая Санду
Біяграфія
Мая Санду нарадзілася 24 мая 1972 года ў сяле Рысіпень, Фалешцкі раён, Малдаўская ССР, СССР. У 1989—1994 гадах вучылася ў Эканамічнай акадэміі Малдовы (ASEM). З 1995 па 1998 вывучала міжнародныя адносіны ў Акадэміі дзяржаўнага кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Малдова. У 2010 годзе скончыла Гарвардскі інстытут дзяржаўнага кіравання ім. Джона Ф. Кенэдзі.
У 2010—2012 гадах Мая Санду была дарадцам выканаўчага дырэктара Сусветнага банка у Вашынгтоне, акруга Калумбія, ЗША.
Міністр адукацыі
24 ліпеня 2012 года Мая Санду была прызначана міністрам асветы. Быў праведзены шэраг рэформ, у прыватнасці змяніўся рэгламент правядзення нацыянальных экзаменаў. Была ўзмоцнена сістэма кантролю працэсу здачы экзамену, у многіх цэнтрах усталяваны металашукальнікі на ўваходах у цэнтры здачы экзамену на ступень бакалаўра, усе аўдыторыі былі абсталяваны камерамі відэа-назірання. У таксама час, усе экзаменацыйныя працы вучняў, якія былі заўважаны ў спісванні, ануляваліся, а самі яны пазбаўляліся права пераздачы экзаменаў у дадатковую сесію. Падобныя змены выклікалі неадназначную ацэнку ў грамадстве, некаторыя грамадзяне і палітычныя дзеячы лічылі, што гэты кантроль аказвае моцны псіхалагічны ціск на вучняў, якія здаюць экзамены.
У канцы 2014 года на ўсеагульнае абмеркаванне быў вынесены праект новага Кодэкса аб адукацыі. Згодна з гэтым праектам, адукацыя можа стаць абавязковай да 18-гадовага веку, а дырэктары школ змогуць заставацца на пасады толькі два тэрміны запар, англійская мова можа стаць абавязковай у навучальных планах, а руская мова будзе вывучацца ў школах факультатыўна (па выбары). Апроч гэтага прапанавалася новая еўрапейская літарная сістэма ацэнак у вышэйшых навучальных установах. Праект Кодэкса пра адукацыю агадвае стварэнне новых структур для атэстацыі і забеспячэнні якасці адукацыі на розных этапах, а менавіта стварэнне Нацыянальнай школьнай інспекцыі і Нацыянальнага агенцтва па забеспячэнні якасці прафесійнай адукацыі, у сістэме вышэйшай адукацыі — Савет стратэгічнага і інстытуцыйнага развіцця, а на роўні сярэдняй адукацыі — Адміністрацыйны савет навучальнай установы.
Пасля адстаўкі ўрада Кірыла Габурыча Ліберал-дэмакратычная партыя Малдовы высунула Маю Санду кандыдатам у прэм’ер-міністры. У таксама час яе кандыдатура не знайшла падтрымкі іншых партый, які сфармаваў кіравальны «Альянс за еўрапейскую інтэграцыю 3». 30 ліпеня 2015 года, пасля зацвярджэння новага ўрада на чале з Валерам Стральцом, Мая Санду была змушана пакінула пасаду міністра, бо, паводле пагаднення пра фармаванне кіруючага альянсу, гэта пасада прызначалася Ліберальнай партыі.
Далейшая палітычная кар’ера
22 снежня 2015 года Мая Санду абвясціла пра стварэнне ўласнага палітычнага праекта — Партыі дзеяння і салідарнасці.
На чале ўрада
У сакавіку 2019 года на парламенцкіх выбарах у Малдове Мая Санду абрана дэпутатам ад праеўрапейскага блока ACUM, прычым ніводная з палітычных сіл на гэты раз не здолела атрымаць большасць месцаў. Пад пагрозай роспуску парламента Партыя сацыялістаў і блок ACUM 8 чэрвеня падпісалі часовае кааліцыйнае пагадненне. Прэзідэнт Малдовы Ігар Дадон вылучыў Маю Санду ў прэм’еры, а парламент зацвердзіў яе разам з новым урадам. 12 лістапада ўрад на чале з Маяй Санду адпраўлены ў адстаўку.
Прэзідэнт Малдовы
15 лістапада 2020 года атрымала перамогу на прэзідэнцкіх выбарах, Прэзідэнт Малдовы з 24 снежня 2020 года.
Пасля перамогі на выбарах Мая Санду пры падтрымцы праеўрапейскіх сіл дамаглася адстаўкі прэм’ер-міністра Іана Кіку і заблакавала прызначэнне новага кабінета. Гэтым быў справакаваны роспуск заканадаўчага органа. 28 красавіка 2021 года Мая Санду падпісала ўказ аб датэрміновым роспуску парламента.
Выбары прызначылі на 11 ліпеня. На іх прэзідэнцкая партыя атрымала большасць галасоў. Гэта дазволіла ёй самастойна сфармаваць урад, зацверджаны 6 жніўня 2021 года парламентам Малдовы.
Мая Санду ініцыіравала Вялікі еўрапейскі сход, які адбыўся ў цэнтры Кішынёва 21 мая 2023 года ў падтрымку еўраінтэграцыі.
NGC 6540
NGC 6540 (іншыя абазначэнні — OCL 11, ESO 456-SC53) — шаравое скопішча ў сузор’і Стралец.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Шлях да Хрыста
Шлях да Хрыста (Steps to Christ) — хрысціянская кніга Алены Уайт. Упершыню выйшла ў свет у 1892 годзе і была перакладзена на больш чым 100 моў свету і разыйшлася агульным тыражом звыш 25 мільёнаў асобнікаў.
Будзё
Апісанне
З’яўляецца часткай рэгіёна Сальтэн. Горад Будзё атрымаў статус камуны 1 студзеня 1838 года. Камуна Будзін была далучаная да Будзё 1 студзеня 1968 года, а камуна Ск’ерстад — 1 студзеня 2005 года. Будзё, размешчаны паўночней Палярнага круга, з’яўляецца найбуйнейшым горадам у Нурлане, і другім па велічыні ў Паўночнай Нарвегіі.
Чалішчавічы
Чалі́шчавічы (, Челищевичи) — вёска ў Кобрынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Гарадзецкага сельсавета.
Да 11 мая 2012 года вёска ўваходзіла ў склад Аніскавіцкага сельсавета.
Запакулка
Запаку́лка, Паку́лка — рака ў Бялыніцкім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Няропля (басейн Дняпра).
Даўжыня ракі 10 км. Пачынаецца за 1 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Студзёнка, вусце на ўсходняй ускраіне пасёлка Няропля. Рэчышча каналізаванае на працягу 7 км (ад вытоку да вёскі Запакулле). Асноўны прыток — рака Домса (справа).
Запіс пра пошук ветру
«Запіс пра пошук ветру» («Запись о поиске ветра») — філасофскае апавяданне сучаснага рускага пісьменніка Віктара Пялевіна 2003 года. Увайшло ў аўтарскі зборнік «ДПП (NN)». Пісьменнік Дзмітрый Быкаў назваў яго «цудоўным і сумным эпілогам усёй кнігі».
Сюжэт
Адзін мудрэц, які жыве на святой гары, па імі Цзян Цзы-я частуе свайго вучня парашком пяці камянёў, пасля чаго ў вучня ўзнікае цудоўны паток свядомасці. Падчас падарожжа пад дзеяннем парашка герой апавядання заблудзіўся ў гарах і «ўгледзеў Вялікі Шлях», які «ёсць сам у сабе, не абапіраецца ні на што і ні ад чаго не залежыць». Пасля гэтага падарожжа Цзян Цзы-я спытаў вучня, здолеў бы той «зрабіць толькі што спасцігнутае тэмай літаратурнага твора», і вучань «без роздумаў адказаў станоўча», таму што «быў упэўнены, што спасціг ісціну цалкам і адразу». Вучань не толькі згаджаецца стварыць літаратурны твор, але і поўны ўпэўненасці ў тым, што ён зможа гэта зрабіць. Ён адкрыта кажа, што яму «трэба будзе стварыць кнігу нябачаную, не падобную ні на што з напісанага». Аднак калі вучань пачаў тварыць, ён сутыкнуўся з цяжкасцямі і пацярпеў няўдачу. У выніку няўдалай спробы напісаць літаратурную працу аб зразуменні Шляха вучань прыходзіць да высновы, што любое даданне чарговага сімвала (вобраз, слова) будзе ўсё далей адсоўваць яго ад ісціны.
Апавяданне «Запіс пра пошук ветру» напісана ў духу ўсходніх філасофскіх апавяданняў і ўвасабляе пэўныя аспекты даоскай філасофіі. У творы прасочваюцца шматлікія дасылкі да «Даа дэ цзін».
NGC 6541
NGC 6541 (іншыя абазначэнні — GCL 86, ESO 280-SC4) — шаравое скопішча ў сузор’і Паўднёвая Карона.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Боркі (Кобрынскі раён)
Бо́ркі (, Борки) — вёска ў Кобрынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Астроміцкага сельсавета.
Праза
Праза (Praso) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Трэнціна — Альта-Адыджэ, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Трэнта.
Насельніцтва складае 352 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 36 чал./км². Займае плошчу 10 км². Паштовы індэкс — 38080. Тэлефонны код — 0465.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Драмен
Драмен (нарв. Drammen) — горад і камуна ў Нарвегіі, фюльке Бускеруд. Муніцыпалітэт быў заснаваны 1 студзеня 1838 г. у суседнім фюльке, Вестфол, пад імем Скогер. Назва Драмен атрымана ў 1964 годзе, тады ж муніцыпалітэт пераведзены ў фюльке Бускеруд.
Баравік (трэкер)
Баравік — міжнародны беларускамоўны файлаабменны рэсурс. BitTorrent-трэкер, цэлю якога з'яўляецца раздача бясплатных перакладзеных фільмаў, серыялаў, кніг, музыкі на беларуская мове. Адкрыты ў 2010 годзе пад назвай Torrent.by, а 29 снежня назва змянілася на Baravik.org. Трэкер працуе на рухавіку PunBB.
Таццяна Іванаўна Аляксеева
Таццяна Іванаўна Аляксеева (Татьяна Ивановна Алексеева;, , Аўтаномная Татарская Савецкая Сацыялістычная Рэспубліка, РСФСР (сёння — Рэспубліка Татарстан, Расія) — ) — савецкі і расійскі антраполаг, доктар гістарычных навук (1969), акадэмік РАН (1992).
У 1951 г. скончыла Маскоўскі дзяржаўны ўніверсітэт імя М. В. Ламаносава. Працавала ў НДІ антрапалогіі імя Дз. М. Анучына МДУ імя М. Ламаносава.
Навуковая дзейнасць
Даследавала краніялагічныя матэрыялы з усходнеславянскіх курганных могільнікаў XI — XV стст., у т.л. з тэрыторыі рассялення дрыгавічоў, радзімічаў і полацкіх крывічоў, у параўнанні з ранне- і познасярэдневяковымі пахаваннямі заходніх і паўднёвых славян, балцкага і фіна-ўгорскага насельніцтва. Гэта дазволіла зрабіць шэраг вывадаў пра генетычныя вытокі, антрапалагічныя асаблівасці розных славянскіх плямён як следства іх кантактаў з абарыгенным насельніцтвам пры рассяленні па тэрыторыі Усходняй Еўропы. Распрацавала канцэпцыю экалагічнай абумоўленасці фарміравання адаптыўных тыпаў у сувязі з паходжаннем расавых асаблівасцей.
Google+
Google+ — сацыяльная сетка ад кампаніі Google. дае магчымасць зносін праз Інтэрнэт з дапамогай спецыяльных кампанентаў: Кругі, Тэмы, ВидеоВстречи, Мабільная версія. Кампанія Google пры анансаванне сеткі заявіла, што асноватворнымі прынцыпамі дзеяння сэрвісу з’яўляюцца: карыстальнікі, прыватнасць і жывыя зносіны. Інфармацыя, якой дзеляцца ўдзельнікі сеткі, уплывае на персаналізаваныя вынікі пошуку Google.
Сібірскі хаскі
Сібірскі хаскі (Siberian Husky) — парода сабак, выведзеная як ездавая, адна з найстаражытнейшых. Цяпер выкарыстоўваецца як сабака-кампаньён і шоу-выставачны сабака.
Гісторыя
Родам хаскі з Сібіры. Даволі пэўна можна думаць, што парода выведзена чукчамі, якія жылі ў качавых умовах і адбіралі сабе ездавых сабак максімальна прыдатных для суровых прыродных умоў.
Назву парода атрымала ў памяць пра паўночныя народы, бо слова «хаскі» ёсць скажэннем "эскі" («эскімос»).
Цэнтральна-Фларыдскі ўніверсітэт
Цэнтральна-Фларыдскі ўніверсітэт (University of Central Florida) — амерыканская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам даследчага ўніверсітэта, якая месціцца ў горадзе Арланда, штат Фларыда.
Агульная характарыстыка
Паколькі яго акадэмічная спецыялізацыя пашырылася за межы тэхнікі і тэхналогій, універсітэт быў перайменаваны ў 1978 годзе. Сёння ён працягвае мець моцную сувязь са сваімі касмічнымі каранямі, паколькі ён узначальвае Кансорцыум NASA Space Grant, а таксама заснаваў і кіруе Фларыдскім касмічным інстытутам.