cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Тасканская марка
У 931 годзе Гуга Арльскі, які стаў каралём Італіі, зрынуў нашчадкаў Баніфацыяў у рамках сваіх высілкаў па кансалідацыі найбольш важных уладанняў у Італіі ў руках сваіх сваякоў. Ён дараваў Таскану свайму брату Базо; марка заставалася пад кіраваннем нашчадкаў Базо аж да 1001 года, маркграфы Тасканскія працягвалі адыгрываць важную ролю пры выбары караля Італіі.
У 1027 годзе за апазіцыю ў пытанні абрання яго італьянскім каралём Конрад II зрынуў чарговага тасканскага маркграфа з ліку нашчадкаў Базо, і перадаў марку свайму прыхільніку Баніфацыю. Баніфацый аб’яднаў пад сваёй уладаў усю спадчыну Каноскага дому і перадаў яе па спадчыне сваёй дачцы Мацільдзе. Мацільда прызначыла спадчынніцай сваіх ленных земляў і памесцяў Рымскую царкву, аднак гэта быў такі прынадны кавалак, што «спадчына Мацільды» на некалькі стагоддзяў стала аб’ектам барацьбы паміж Папамі і Імператарамі; новыя «маркграфы Тасканскія» ўжо не прызначаліся. Падчас гэтай міжусобіцы шэраг тэрыторый былой Тасканскай маркі развіліся настолькі, што сталі самастойнымі дзяржаўнымі ўтварэннямі.
Sony BMG
Фінансавы аналіз паказаў, што аб'яднанне прывядзе да скарачэння 2000 працоўных месцаў, і Sony BMG будзе эканоміць на гэтым прыблізна 350 млн. долараў ЗША штогод.
Рольф Шміт-Хольц змяніў Эндру Лэка на пасадзе кіраўніка (CEO) 10 лютага 2006 года. У першай палове 2005 года доля кампаніі на рынку навінак гуказапісу ў ЗША апусцілася з 33 % да 26 % (па інфармацыі Nielsen SoundScan). Гэта пагадненне Лэка з Брусам Спрынгсцінам, названая «хворай задумкай», прывяла да таго, што Бертэльсман паінфармаваў Sony аб непадаўжэнні кантракту з Лэкам. Эндру Лэк у гэты час займае пост старшыні савета дырэктароў. Раней гэты пост займаў Рольф Шміт-Хольц.
Кампанія нядаўна падпісала пагадненне аб кантэнце з папулярным анлайнавым відэарэсурсам YouTube.
2 кастрычніка 2008 годa карпарацыя Sony выкупіла 50 % акцый у Bertelsmann AG і стала адзіным уладальнікам кампаніі, змяніўшы яе назву на Sony Music Entertainment Inc.
Спіс прадстаўніцтваў
У Sony BMG ёсць прадстаўніцтвы ў наступных краінах:
Японія
У Японіі гуказапісное падраздзяленне Sony працягвае працаваць незалежна ад Sony BMG па прычыне памеру і аб'ёму бізнесу. А былое падраздзяленне BMG у Японіі стала часткай Sony BMG.
Карналііўка
Карналііўка (Карналі́ївка) — вёска ў Білгарад-Дністроўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Бендыга
Бендыга (Bendigo) — горад у штаце Вікторыя, Аўстралія, цэнтр аднайменнай акругі. Насельніцтва — 123 632 чал. (2021). Заснаваны ў 1851 годзе.
Тэрміты
Тэрміты (Isoptera) — атрад насякомых. Найбольш прымітыўная група сярод грамадскіх насякомых.
Рыючая дзейнасць тэрмітаў — важны фактар глебаўтварэння. Яны асноўныя разбуральнікі раслінных рэшткаў у тропіках; некаторыя віды шкодзяць раслінам, разбураюць драўляныя збудаванні і інш. Найбольш небяспечны паўднёваафрыканскі тэрміт усёразбуральны.
Сям'я складаецца з некалькіх кастаў: здольныя да размнажэння самка («царыца», даўжыня да 14 см, з гіпертрафіраванымі яечнікамі) і самец (значна меншы); бяскрылыя стэрыльныя рабочыя асобіны, знешне падобныя да лічынак, буйныя і дробныя (даўжыня да 1,5 см; асноўная, найбольш шматлікая частка сям'і), нарыхтоўваюць корм, кормяць самку, клапоцяцца аб патомстве; «салдаты» (даўжыня да 2 см), што абараняюць сям'ю ад ворагаў — іншых відаў тэрмітаў, мурашак. У крылатых асобін дзве пары аднолькавых перапончатых крылаў, якія пасля раення і спароўвання абломліваюцца. Бяскрылыя асобіны светлыя (адсюль устарэлая назва — белыя мурашкі). У рабочых асобін і «салдатаў» вочы недаразвітыя або адсутнічаюць, ротавыя органы грызучыя.
Кормяцца расліннымі рэшткамі, пэўнымі грыбамі, што вырошчваюць у т.зв. «грыбных садах». Засваенне корму (клятчаткі) адбываецца з дапамогай сімбіятычных кішэчных прасцейшых (жгуцікавых).
Даркнэт
Цёмная сетка або даркнэт (англ.: darknet або dark net) - гэта накладная сетка ў Інтэрнэце, да якой можна атрымаць доступ толькі з дапамогай спецыяльнага праграмнага забеспячэння, канфігурацый або аўтарызацыі і якая часта выкарыстоўвае ўнікальны наладжвальны пратакол сувязі. Двума тыповымі разнавіднасцямі даркнэта з'яўляюцца сацыяльныя сеткі (звычайна выкарыстоўваюцца для размяшчэння файлаў з аднарангавым злучэннем) і ананімныя проксі-сеткі, такія як Tor, з ананімізаванымі серыямі злучэнняў.
Тэрмін «даркнэт» быў папулярызаваны буйнымі інфармацыйнымі агенцтвамі для асацыяцыі з паслугамі Tor Onion, калі сумна вядомы наркабазар Silk Road выкарыстоўваў яго, нягледзячы на тое, што тэрміналогія была неафіцыйнай. Такія тэхналогіі, як Tor, I2P і Freenet, былі прызначаны для абароны лічбавых правоў шляхам забеспячэння бяспекі, ананімнасці або ўстойлівасці да цэнзуры і выкарыстоўваюцца як па незаконных, так і па законных прычынах. Ананімная камунікацыя паміж інфарматарамі, актывістамі, журналістамі і інфармацыйнымі арганізацыямі таксама робіцца праз цёмныя сеткі праз выкарыстанне такіх праграм, як SecureDrop.
Тэрміналогія
Тэрмін першапачаткова апісваў камп’ютары ў ARPANET, якія былі схаваны, быўшы запраграмаванымі на атрыманне паведамленняў, але не адказвалі і не пацвярджалі нічога, такім чынам, застаючыся нябачнымі, у цемры.
Пачынаючы з ARPANET, выкарыстанне цёмных сетак пашырылася і ўключае сеткі «сябар-сябар» (звычайна выкарыстоўваюцца для абмену файламі праз аднарангавае злучэнне) і сеткі прыватнасці, такія як Tor. У адказ да тэрміна «даркнэт» існуе яго супрацьлегласць «клірнет (англ.: clearnet, літ.: ясная/чыстая сетка) або павярхневая сетка (англ.: surface web), калі гаворка ідзе пра змесціва, якое можна індэксаваць пошукавымі сістэмамі.
Тэрмін «даркнэт» часта выкарыстоўваецца як узаемазаменны з «дарквэб» (таксама цёмнае сеціва або цёмны інтэрнэт, англ.: dark web) з-за колькасці схаваных службаў у цёмным сеціве Tor. Акрамя таго, гэты тэрмін часта недакладна выкарыстоўваецца як узаемазаменны з глыбокім сецівам з-за гісторыі Tor як платформы, якая не магла быць праіндэксавана пошукавымі сістэмамі. Змешванне абодвух гэтых тэрмінаў лічыцца недакладным, і некаторыя каментатары рэкамендуюць выкарыстоўваць разрозніваць гэтыя тэрміны.
Вытокі
«Даркнэт» быў прыдуманы ў 1970-х гадах для абазначэння сетак, ізаляваных ад ARPANET (заснаванай урадам ваеннай/акадэмічнай сеткі, якая ператварылася ў Інтэрнэт), у мэтах бяспекі. Адрасы Darknet маглі атрымліваць даныя з ARPANET, але не з'яўляліся ў спісах сетак і не адказвалі на пінг або іншыя запыты.
Тэрмін атрымаў грамадскае прызнанне пасля публікацыі «Даркнэт і будучыня распаўсюджвання кантэнту» (The Darknet and the Future of Content Distribution), артыкула 2002 года Пітэра Бідла, Пола Інгланда, Маркуса Пейнада і Браяна Уілмана — чатырох супрацоўнікаў Microsoft, якія сцвярджалі, што прысутнасць даркнэта была асноўнай перашкодай для распрацоўкі працаздольных тэхналогій кіравання лічбавымі правамі (DRM) і зрабіла непазбежным парушэнне аўтарскіх правоў. У гэтым артыкуле «даркнэт» апісваецца ў больш агульным плане як любы тып паралельнай сеткі, якая зашыфравана або патрабуе пэўнага пратаколу, каб дазволіць карыстальніку падключыцца да яе.
Субкультуры
Журналіст Дж. Д. Ласіка ў сваёй кнізе «Даркнэт: Вайна Галівуду супраць лічбавага пакалення» (Darknet: Hollywood's War Against the Digital Generation), выдадзенай у 2005 годзе, апісаў ахоп даркнэта, які пакрывае сеткі абмену файламі. Пазней, у 2014 годзе, журналіст Джэймі Бартлет у сваёй кнізе «The Dark Net» выкарыстаў гэты тэрмін для апісання цэлага шэрагу андэграўндных і новых субкультур, у тым ліку камгёрлы (camgirls), крыптаанархістаў, рынкі наркотыкаў у даркнэце, суполкі самапашкоджанняў, расістаў у сацыяльных сетках і трансгуманістаў.
Праграмнае забеспячэнне
Усе цёмныя сеткі патрабуюць усталяванне спецыяльнага праграмнага забеспячэння або выканання сеткавых канфігурацый для доступу да іх, такіх як Tor, да якога можна атрымаць доступ праз наладжвальны браўзер Vidalia (ён жа набор браўзераў Tor), або праз проксі, наладжаны для выканання той жа функцыі.
Актыўнае
Tor з'яўляецца самым папулярным асобнікам даркнэта, які часта памылкова прыраўноўваюць да даркнэта ў цэлым. Алфавітны спіс даркнэт службаў:
Зноскі
<references group="" responsive="1">
Казацкэ (Білгарад-Дністроўскі раён)
Казацкэ (Коза́цьке) — вёска ў Білгарад-Дністроўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Эскадраны мінаносец Épieu
Эскадраны мінаносец Épieu — адзін з 20 эсмінцаў тыпу Arquebuse, пабудаваных для французскага флоту ў першым дзесяцігоддзі XX стагоддзя.
IC 2486
IC 2486 — галактыка тыпу SBbc (кампактная выцягнутая галактыка) ў сузор’і Леў.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Sony Music Entertainment
Sony Music Entertainment (ці проста Sony Music) — другая па велічыні ў свеце гуказапісная кампанія. Уваходзіць у т.зв. «Вялікую чацвёрку». Належыць Sony, кантралюецца Sony Corporation of America. Кампанія аб'ядноўвае больш 200 лэйблаў, мае прадстаўніцтвы ў 44 краінах. Дзейнасць Sony Music ахоплівае практычна ўсе бакі шоу-бізнесу і ўключае наступныя кірункі: лічбавыя і фізічныя продажы музычнага кантэнту, сінхранізацыю музыкі для фільмаў, рэкламы і ТБ, арганізацыю канцэртаў і продаж іміджу артыстаў для рэкламнага выкарыстання.
Кампанія сёння
Кампанія аб’ядноўвае больш 200 лэйблаў, шматлікія з якіх сталі легендарнымі за доўгі час сваёй паспяховай працы — гэта Columbia, RCA, Arista, Epic і іншыя.
Маліна-Атэрна
Маліна-Атэрна (Molina Aterno) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Абруца, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Л'Аквіла.
Sony Music Entertainment
Кампанія сёння
Sony Music стала родным домам для знакамітых артыстаў XX стагоддзя: Элвіса Прэслі, Майкла Джэксана, AC/DC, Boney M., Eruption, Milli Vanilli, Адрыяна Чэлентана, Майлза Дэвіса, Боба Дылана, Барбары Стрэйзанд, Селін Дыён, Озі Осбарна і мноства іншых. Сёння сітуацыя не змянілася, з Sony Music працуюць Брытні Спірс, Беёнсэ, Аліша Кіз, Леона Люіс, Дайда, Пінк, Шакіра, Jedward, Mafia Honey і інш.
Прадаўгаваты мозг
Прадаўгаваты мозг — аддзел галаўнога мозга.
Маліна-Атэрна
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Мікалай Цудатворац.
Прадаўгаваты мозг
З'яўляецца працягам спіннога мозга. Хаця дакладнай мяжы паміж імі няма, лічыцца, што як толькі спінны мозг праходзіць праз патылічную адтуліну ў чэрапе, ён пераходзіць у прадаўгаваты мозг.
Маліна-Атэрна
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Прадаўгаваты мозг
Прадаўгаваты мозг не мае дакладнага падзелу на шэрае і белае рэчывы. Шэрае рэчыва (целы нейронаў) размяшчаецца ў ім асобнымі групамі — ядрамі. Паколькі яны кіруюць жыццёва важнымі рэфлексамі, іх называюць цэнтрамі (сасударухальны, дыхальны, глытання, чхання, кашлю, ірвоты, слёза-, слінааддзялення, мігання і інш.).
Акрамя рэфлекторнай, прадаўгаваты мозг, як і спінны, выконвае і правадніковую функцыю. Праз яго праходзяць адчувальныя і рухальныя праводзячыя шляхі, якія звязваюць спінны мозг з рознымі структурамі галаўнога мозга.
Прадаўгаваты мозг з'яўляецца жыццёва важным аддзелам нервовай сістэмы, яго пашкоджанне непазбежна прыводзіць да гібелі арганізма.
Худлінскі сельсавет
Худлі́нскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Антопальскага раёна Брэсцкай вобласці. Цэнтр — вёска Худлін.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года. Скасаваны 16 ліпеня 1954 года, тэрыторыя сельсавета ўвайшла ў склад новаўтворанага Грушаўскага сельсавета.
Касіўка (Білгарад-Дністроўскі раён)
Касіўка (Косі́вка) — вёска ў Білгарад-Дністроўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
МакSим
МакSім (сапраўднае імя — Марына Сяргееўна Абросімава, 10 чэрвеня 1983 , Казань, СССР) — расійская спявачка, аўтар і музыкальны прадзюсар.
Біяграфія
Марына Абросімава нарадзілася 10 чэрвеня 1983 года ў Казані. З ранніх гадоў яна пачала вывучаць музыку, вучылася ў музычнай школе. З 14 гадоў дзяўчына пачынае ўдзельнічаць у розных музычных конкурсах (напрыклад, «Teen star» и «Ожерелье Нефертити»), пачынае складаць песні.
У 15 гадоў Марына пачынае рабіць першыя крокі ў музычнай кар'еры. На студыях Казані, у супрацоўніцтве з групай «Pro-Z», запісваюцца яе першыя песні: «Чужой», «Заведи» і «Прохожий». Далей МакSім пачынае самастойна займацца сваёй кар'ерай, запісвае новыя песні. У гэты перыяд спявачка выступае як малабюджэтны праект, супрацоўнічае з малавядомымі калектывамі, напрыклад, з групамі «Губы» і «Ш-cola».
З 2003 года спявачка самастойна выдае песні «Трудный возраст» і «Нежность» на радыё, якія не маюць вялікага поспеху. Аранжоўнікамі і прадзюсарамі гэтых песен з'яўляюцца ўдзельнікі групы «Pro-Z». Аднак, наступная песня «Сантиметры дыхания» нечакана мае вялікі поспех. Але МакSім яшчэ застаецца невядомай шырокай публіцы. Таму спявачка вырашыла адправіцца ў Маскву.
Сабраўшы дастатковую колькасць матэрыялу, МакSім пачынае шукаць кампанію для супрацоўніцтва, звяртаецца к Gala Records і атрымлівае згоду. Пачынаецца праца над першым альбомам спявачкі «Трудный возраст». Альбом выходзіць 28 сакавіка 2006 года і за першыя некалькі месяцаў прадаецца больш чым 200 тысячамі копій, пасля чаго атрымлівае плацінавы статут.
У сярэдзіне 2007 года ў творчасці МакSім адбываюцца змены. Набіраецца каманда музыкантаў, якія павінны выступаць са спявачкай, што адлюстроўваецца на напісанні новых песен. Адначасова пачынаецца праца над другім альбомам спявачкі «Мой Рай», які выходзіць 13 лістапада 2007 года. За 2007 год альбом разыходзіцца тыражом у 700 тысяч копій, атрымаўшы дыяментавы статут.
8 сакавіка 2009 года МакSім нарадзіла дачку, названую Аляксандрай. 14 кастрычніка 2009 года МакSім і Аляксей Лугаўцоў абвянчаліся і адсвяткавалі вяселле. Абрад шлюбу праходзіў у храме Усіх Святых у Маскве.
1 снежня 2009 года адбыўся рэліз трэцяга альбома спявачкі «Одиночка».
Глінаўка (Шаркаўшчынскі раён)
Глі́наўка (, Глиновка) — вёска ў Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Германавіцкага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Германавічы Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Уязд (гміна, Апольскае ваяводства)
Уязд (Ujazd) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Стшэлецкага павета Апольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ва Уяздзе. Плошча гміны складае 83,31 км². Станам на 2004 год у гміне Уязд пражывалі 6293 чалавекі, шчыльнасць — 75,5 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 11 салецтваў.
Баі за Эль-Фашыр (2023)
Баявыя дзеянні
Сутыкненні ў Эль-Фашыры, як і ў многіх іншых гарадах Судана, пачаліся 15 красавіка. На наступны дзень САП заявілі, што захапілі аэрапорт і некалькі ваенных аб’ектаў.
Станам на 17-га чысла байцы Дагала кантралявалі лагер бежанцаў Эль-Манхал і раён Эль-Габа, у той час як іх праціўнікі ўмацаваліся ля штаба Галоўнага камандавання.
20 красавіка бакі дамовіліся аб трохдзённым спыненні агню. Паводле дамоўленасцяў, САП утрымлівалі пазіцыі на захад ад горада, а УСС — на ўсход. Цэнтр Эль-Фашыра стаў дэмілітарызаванай зонай, дзе бяспеку падтрымлівала паліцыя. Штаб-кватэры міжнародных арганізацый перададзены апазіцыйным паўстанцкім рухам. 23 красавіка перамір’е было падоўжана на нявызначаны тэрмін.
24 красавіка адбыліся невялікія сутыкненні на поўначы Эль-Фашыра.
12 мая перамір’е было парушана, і баі аднавіліся. Сілы Дагала захапілі некалькі кварталаў.
Сутыкненні зноў успыхнулі 22-га. У той дзень адбыліся абстрэлы ўсходніх кварталаў, падкантрольных УСС. Потым на некаторы час баі сціхлі, але 25 мая аднавіліся. Да 29-га некалькі раёнаў горада былі разбураны або спалены. Разбураны таксама некалькі будынкаў універсітэта Эль-Фашыра. Да 1 чэрвеня атрады Дагала пакінулі шэраг раёнаў ва ўсходніх кварталах, але па-ранейшаму кантралявалі большую іх частку.
Амаль увесь чэрвень у горадзе сітуацыя заставалася спакойнай, хоць з абодвух бакоў сюды падцягваліся падмацаванні.
Гуманітарны стан
Да 17 красавіка бальніцы ў горадзе апынуліся перапоўненымі пацярпелымі, і большасць пацыентаў пераводзілі ў паліцэйскі шпіталь. Электрычнасць па ўсім Эль-Фашыры была адключана, а галоўны рынак і жывёлагадоўчы рынак знішчаны. Аэрапорт таксама прыпыніў дзейнасць. У горадзе разрабавалі некалькі бальніц, у тым ліку дзіцячую, у той час як лагер бежанцаў Абу-Шук, у якім пражывала больш за 100 000 перамешчаных асоб, да канца красавіка спалены дашчэнту.
Пеяратыў
Пеяратыў (ад pējōrāre — «пагаршаць») — слова або словазлучэнне, якое выказвае адмоўную ацэнку чаго-небудзь ці каго-небудзь, незадавальненне, ганьбаванне, іронію або пагарду. Нягледзячы на тое што з дапамогай пеяратываў выяўляюцца негатыўныя эмоцыі, іх не варта блытаць з лаянкай, паколькі ў іх, як правіла, не выкарыстоўваецца лаянкавая лексіка і ненарматыўныя выразы.
Найбольш тыповы від пеяратываў — так званыя этнафалізмы ці нацыянальныя мянушкі, то бок пагардлівыя або іранічныя нефармальныя назвы народаў, субэтнасаў і рас. Да іх адносяцца такія словы як бульбаш (для беларусаў), хахол (для ўкраінцаў), кацап (для рускіх), тэронэ (для паўднёвых італьянцаў), піндос (для амерыканцаў).
Меліярацыя
Меліярацыяй пеяратываў у мовазнаўстве называюць працэс страты негатыўных канатацый слова і пераасэнсаванне яго як нейтральнага ці нават станоўчага. Так, напрыклад, англійскае слова панк, якое першапачаткова выкарыстоўвалася як лаянкавае (састарэлае значэнне — «прастытутка», пазней — «хуліган», у паўночнаамерыканскіх дыялектах таксама «слабак» ці «дзівак»), стала нейтральным пазначэннем субкультуры і музычнага жанру.
Нацыянальная музычная прэмія «Ліра» 2016
V Рэспубліканскі конкурс «Нацыянальная музычная прэмія ў галіне папулярнай музыкі „Ліра“» была праведзена 9 лютага 2017 года ў Палацы Рэспублікі ў Мінску. Арганізатарамі конкурсу сталі Міністэрства культуры Беларусі і «Агульнанацыянальнае тэлебачанне».
Найлепшыя аўтары і выканаўцы ў 12 намінацыях былі выбраны шляхам інтэрактыўнага інтэрнэт-галасавання, выбару членаў журы і арганізатараў конкурсу. У складзе журы «Ліры» 2016 вядомыя беларускія музыканты, кампазітары, прадстаўнікі тэлеканала. Старшыня журы — мастацкі кіраўнік заслужанага калектыву Беларусі ансамбля «Сябры» народны артыст Беларусі Анатоль Ярмоленка. Пераможцаў у намінацынях «Мецэнат года» і «За ўклад у развіццё эстраднага музычнага мастацтва ў Рэспубліцы Беларусь» вызначыў аргкамітэт конкурсу.
Урачыстая цырымонія ўзнагароджання пераможцаў Нацыянальнай прэміі ў вобласці папулярнай музыкі «Ліра» прайшла 9 лютага ў Палацы Рэспублікі. Вядучымі Кожны пераможца атрымаў прыз, які з’яўляецца сімвалам конкурсу, дыплом лаўрэата і грашовую прэмію. Тэлеверсія цырымоніі была паказана ў эфіры тэлеканала «АНТ» 12 лютага 2017 года.
== Спіс намінантаў і лаўрэатаў ==
Міхал Лопат
Міхал Лопат, таксама Міхал Лопат-Быкоўскі  — дзяржаўны дзеяч Рэчы Паспалітай.
Сям’я
Паходзіў з роду Лопатаў-Быкоўскіх герба «Лопат», быў сынам стражніка польнага літоўскага Станіслава і Марыяны Стрыбэль. Быў жанаты двойчы: з Ганнай Часноўскай і Кацярынай Мараўскай, меў дзяцей — Адама і Ігнацыя Лопатаў.
Біяграфія
У 1775 рашэннем Падзелавага сойму атрымаў Бабруйскае староства ў 50-гадовую эмфітэўзу. Староста бабруйскі. У 1776 пасол на сойм ад Старадубскага павета, у 1778 — ад Ваўкавыскага. Абозны вялікі літоўскі ў 1776—1781. У 1778—1780 дэпутат Пастаяннай Рады, у 1787—1789 маршалак Трыбуналу ВКЛ. Спрычыніўся да стварэння Канстытуцыі 3 мая. Падчас вайны з Расіяй у 1792 падпісаў разам з 130 прадстаўнікамі новагародскай шляхты зварот да караля, дзе выказваў сваю вернасць і гатоўнасць працягваць барацьбу.
Дарадца Таргавіцкай канфедэрацыі Новагародскага павету. Пасол ад павета на Гарадзенскі сойм 1793. Атрымаўшы падтрымку прадстаўніка Расіі Якаба Сіверса, увайшоў у склад соймавай дэпутацыі для заключэння паразумення адносна падзелаў з Расійскай імперыяй і Прускім каралеўствам.
За сваю дзейнасць на Падзелавым сойме падазраваўся ў данасіцельстве Восіпу Ігельстрому. У сакавіку 1794 быў моцна збіты кіем у Новагародку. За колькі дзён да пачатку паўстання пад кіраўніцтвам Касцюшкі, каб пазбегнуць арышту інсургентамі, здолеў уцячы.
Член масонскай ложы «Шчаслівага Вызвалення» ў Нясвіжы. Пасведчаны каля 1815 года. Памочнік правяраючага архітэктара і масон 3-й ступені ў 1818, 2-і сцюарт і масон 4-й ступені ў 1820. Член ніжэйшага капітула «Святыні Спакою» ў Нясвіжы, масон 4-й ступені ў 1820 годзе.
Конрад II (герцаг Карынтыі)
Конрад II Малады (Konrad II der Jüngere;  — ) — герцаг Карынтыі (з 1035 года) з Салічнай дынастыі.
Біяграфія
Конрад Малады быў сынам карынтыйскага герцага Конрада I і Мацільды Швабскай. У 1011 годзе, пасля смерці бацькі, Конрад, быўшы яшчэ дзіцем, быў адхілены ад прастола Карынтыі, які імператар Генрых II перадаў свайму набліжанаму Адальбера Эпенштэйну. Конрад захаваў толькі частку ўладанняў свайго дзеда Атона I у даліне Рэйна (Шпаер, Вормс). У 1024 годзе Конрад высунуў сваю кандыдатуру на выбарах караля Германіі, аднак прайграў стрыечнаму брату Конраду Шпаерскаму.
Скарыстаўшыся паўстаннем Адальбера супраць новага караля, Конрад Малады змог зрушыць свайго праціўніка і ў 1035 годзе атрымаць карону Карынтыі. Аднак ад герцагства былі аддзелены верхнеітальянскія гарады (Верона, Удзінэ) і Карантанская марка (сучасная Штырыя), якія фактычна атрымалі незалежнасць ад Карынтыі.
Гэта значна аслабіла Карынтыйскую дзяржаву. Больш таго, большая частка мясцовай арыстакратыі сімпатызавала Адальбера Эпенштэйну і адмаўлялася падтрымаць Конрада II. Кіраванне Конрада ў Карынтыі працягвалася нядоўга: у 1039 годзе ён сканаў і быў пахаваны ў радавым магільным склепе Вормскага сабора.
Конрад II не пакінуў пасля сябе дзяцей, у выніку чаго Карынтыя перайшла пад непасрэднае кіраванне імператара Генрыха III і на некалькі гадоў пазбавілася ўласнага кіраўніка.
Стратыфікацыя насення
Стратыфіка́цыя насе́ння — прыём перадпасяўной падрыхтоўкі насення з мэтай паскарэння яго прарастання. Выкарыстоўваецца галоўным чынам для насення драўняных і хмызняковых парод (пладовых, лясных, дэкаратыўных), некаторых лекавых раслін.
Кайшадорыская дыяцэзія
Кайшадорыская дыяцэзія (Kaišiadorių vyskupija) — адна з сямі дыяцэзій рымска-каталіцкай царквы ў Літве з кафедрай у горадзе Кайшадорыс (Каўнаскі павет). Уваходзіць у склад Вільнюскай мітраполіі. З'яўляецца суфраганнай дыяцэзіяй Вільнюскія архідыяцэзіі. Лацінская назва дыяцэзіі — «Dioecesis Kaisiadorensis». Кафедральным саборам Кайшадорыскай дыяцэзіі з'яўляецца касцёл Перамянення Гасподняга.
Стратыфікацыя насення
Павышэння ўсходжасці цвёрдага насення, напрыклад шматгадовых бабовых траў (канюшына, лубін, люцэрна і інш.), дасягаюць скарыфікацыяй — пашкоджаннем абалонак насення механічным або хімічным спосабам з дапамогай спецыяльных машын (скарыфікатараў).
Кайшадорыская дыяцэзія
Дыяцэзія заснавана ў 1926 годзе. З 11 лютага 2012 года біскупскую кафедру займае Ёнас Іванаўскас.
Дэканаты
Кайшадорыская дыяцэзія падзелена на 7 дэканатаў:
Красна Каса
Красна Каса (Кра́сна Коса́) — вёска ў Білгарад-Дністроўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Шыман Забела (сын Антонія)
Шыман Забела (, Чырвоны Двор — ) — граф, дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага, кашталян менскі ў 1787—1792. Сурагатар ковенскай зямлі, віцэ-брыгадзір народнай кавалерыі, генерал-лейтэнант літоўскіх войскаў, кавалер ордэна Святога Станіслава.
Жыццяпіс
З роду Забелаў герба «Тапор і Ліс», чацвёрты сын Антонія Забелы, лоўчага вялікага літоўскага, і Соф'і, дачкі мсціслаўскага кашталяна Юзафа Шчыта герба «Ястрабец» і Петранелі Валадковіч. Валодаў маёнткамі Арэхаўна, Паазёры і інш.
Брат Міхала і таргавічаніна Юзафа. Скончыў Вайсковую акадэмію ў Люневілі і служыў у французскай арміі. У 1780 стаў кавалерам Ордэна Святога Станіслава. Атрымаў менскае кашталянства ад свайго дзядзькі, таксама Шымана. У 1787 разам з братам Міхалам перайшоў у войска Рэчы Паспалітай і адразу (24 чэрвеня 1788) стаў брыгадзірам 1-й брыгады народнай кавалерыі войскаў Вялікага Княства Літоўскага і генерал-маёрам, камандуючым 2-й літоўскай дывізіяй. 30 жніўня 1790 павышаны да генерал-лейтэнанта. Прысягнуў Канстытуцыі 3 мая. У 1792 змагаўся з расійскай інтэрвенцыяй. Мужна біўся, але прайграў бітву пад Берасцем. Пасля капітуляцыі караля спрабаваў партызаніць у тыле ворага, але неўзабаве падаў у адстаўку, улічваючы ягоную перавагу. Быў паслом на Гарадзенскі сойм 1793. Належаў да патрыятычнай апазіцыі. Пазней падтрымліваў кантакты з паўстанцкімі групоўкамі ў Вільні, але ў той час жа быў чальцом адноўленай таргавічанамі Пастаяннай Рады. Па выбуху паўстання ў Вільне далучыўся да яго і часова выконваў функцыю генерал-ад’ютанта генерала Якуба Ясінскага. Пасля падаўлення паўстання на Літве сышоў з публічнага жыцця.
Шыман Забела ажаніўся з Барбарай Завішай герба «Задора», удавой Яна Незабытоўскага, якая ў 1791 годзе фундавала касцёл у Свіслачы. Меў трох сыноў: Антонія, Міхала і Юзафа.
Рычард Беймер
Джордж Рычард Беймер (George Richard Beymer; нар., Авока, Аява, ЗША) — амерыканскі акцёр. Шырока вядомы як выканаўца ролі Тоні ў кінаверсіі культавага брадвейскага мюзікла «Вестсайдская гісторыя» (1961), а таксама па ролі Пітэра ў фільме «Дзённік Ганны Франк» (1959), радавога 82-й паветрана-дэсантнай дывізіі ў фільме «Самы доўгі дзень» (1962), Бэна Хорна ў тэлесерыяле «Твін Пікс» (1990) і яго працягу.
Нікіценкі (Смаленская вобласць)
Нікіценкі (Никитенки) — вёска ў Дзямідаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Забор’еўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Кіеўская гарадская электрычка
Кіеўская гарадская электрычка (Київська міська електричка) — від грамадскага транспарту ў сталіцы Украіны, Кіеве. Адкрытая 2 верасня 2009 года з двума прыпынкамі — «Пятроўка» і «Траешчына». Ад 4 кастрычніка 2011 года маршрут быў пашыраны, цяпер гарадская электрычка ўключае 14 прыпынкаў, а рух арганізаваны па кольцы. Электрычка працуе толькі ранкам і ўвечары. Інтэрвал руху — 14-17 хвілін. У выходныя дні — інтэрвал павялічваецца ўдвая. Пазней была адкрыта яшчэ адна станцыя — «Траешчына 2», такім чынам агулам гарадская электрычка налічвае 15 прыпынкаў.
IC 2487
IC 2487 — галактыка тыпу Sb (кампактная выцягнутая галактыка) ў сузор’і Леў.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Ірколь
Ірколь — сяло ў Кызылардзінскай вобласці Казахстана. Знаходзіцца ў падпарадкаванні гарадской адміністрацыі Кызыларды. Уваходзіць у склад Тасбугецкай пасялковай адміністрацыі. Код КАТА — 431047200.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 268 чалавек (137 мужчын і 131 жанчына). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 112 чалавек (57 мужчын і 55 жанчын).
Уязд (гміна, Лодзьскае ваяводства)
Уязд (Ujazd) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Тамашоўскага павета Лодзьскага ваяводства. Сядзіба размешчана ва Уяздзе. Плошча гміны складае 96,96 км². Станам на 2004 год у гміне Уязд пражывалі 7785 чалавек, шчыльнасць — 80,3 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 22 салецтвы.
Крутаярыўка (Білгарад-Дністроўскі раён)
Крутаярыўка (Крутоя́рівка) — вёска ў Білгарад-Дністроўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Ніхалажы
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Аточа
Станцыя Аточа (Estación de Atocha) — найбуйнейшы чыгуначны вузел Мадрыда і Іспаніі. Адзін з двух вакзалаў іспанскай сталіцы — разам з вакзалам Чамарцін. Цягнікі, якія адпраўляюцца з вакзалаў Аточа і Чамарцін, курсуюць па высакахуткасных лініях AVE, хуткасных і звычайных лініях Alvia.
Сваю назву вакзал атрымаў 9 лютага 1851 года ў гонар знесенай брамы Аточа.
З перонаў вакзала Аточа адпраўляюцца цягнікі і электрычкі на поўдзень, усход і захад краіны, у першую чаргу звязваючы з Мадрыдам насельніцтва такіх правінцыйных гарадоў як Таледа, Куэнка, Аранхуэс, Алькала-дэ-Энарэс, Гвадалахара, Авіла, Эскарыял, Сеговія і іншыя. Уключае ў сябе станцыю Пуэрта-дэ-Аточа, адкуль адпраўляюцца высакахуткасныя цягнікі AVE ў Барселону, Кордаву, Севілью, Малагу, Кадыс і многія іншыя гарады.
Аточа з’яўляецца буйным транспартна-перасадачным вузлом (высакахуткасныя цягнікі, прыгарадныя электрычкі, метро і аўтобусы).
Грушаўскі сельсавет
Гру́шаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Кобрынскага раёна Брэсцкай вобласці. Цэнтр — вёска Грушава.
Утвораны 16 ліпеня 1954 года ў складзе Антопальскага раёна шляхам аб’яднання Дзямідаўшчынскага і Худлінскага сельсаветаў. Пасля скасавання Антопальскага раёна 8 жніўня 1959 года ў складзе Кобрынскага раёна. 21 студзеня 1961 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Гарадзецкага сельсавета.
Сярэдні мозг
Сярэ́дні мозг — аддзел галаўнога мозга, размешчаны паміж прамежкавым мозгам і вароліевым мостам і мажачком.
Складаецца з чатырохбугровага цела і ножак мозга. У чатырохбугровым целе вылучаюць верхнія і ніжнія бугры. Верхнія бугры атрымліваюць імпульсы ад рэцэптараў вачэй і мышцаў галавы, а ніжнія — ад органаў слыху. 3 іх удзелам ажыццяўляюцца арыенціровачныя рэфлексы на святло і гук, рухі вачэй, павароты галавы.
У белым рэчыве сярэдняга мозга знаходзяцца ядры, якія рэгулююць дробныя рухі пальцаў рук, жаванне. 3 сярэднім мозгам звязаны рэфлексы ўтрымання паставы, захавання прамалінейнасці руху, прызямлення, пад’ёму і спуску, павароту цела. Гэтыя рэфлексы ўзнікаюць пры паступленні інфармацыі ад органаў раўнавагі і забяспечваюць складаную каардынацыю рухаў у прасторы.
Ножкі мозга ўяўляюць сабой масіўныя цяжы, у якіх праходзяць узыходныя шляхі да кары вялікіх паўшар’яў і мазжачка і сыходныя шляхі, якія нясуць імпульсы да прадаўгаватага і спіннога мозга.
Эскадраны мінаносец Arbalète
Эскадраны мінаносец Arbalète — адзін з 20 эсмінцаў тыпу Arquebuse, пабудаваных для французскага флоту ў першым дзесяцігоддзі XX стагоддзя.
Абрамава (археалагічныя помнікі)
Абрамава — археалагічныя помнікі: гарадзішча і курганныя могільнікі каля в. Абрамова Верхнядзвінскага раёна Віцебскай вобласці.
Гарадзішча
Знаходзіцца за 2,3 км на паўднёвы захад ад вёскі, у лесе, ва ўрочышчы Гарадзец. Належала да днепра-дзвінскай культуры, датуецца I—IV стст. Пляцоўка акруглай формы дыяметрам 37—38 м, вышынёй 5—6 м. Умацавана 3 кальцавымі валамі вышынёй да 2,5 м, равамі і глыбінёй да 2,5 м. разамкнутымі ў паўночнай частцы для ўваходу. У 1966 г. К. П. Шут даследаваў ў паўднёвай частцы пляцоўкі 150 м2, зрабіў прарэзку валоў. У 1979 г. абследаваў В. І. Шадыра. Культурны пласт 0,8—12 м. Выяўлены рэшткі наземных пабудоў слупавой канструкцыі, абгарэлыя бярвёны абарончых збудаванняў. Знойдзены фрагменты домніц, каменныя зерняцёркі, жалезныя наканечнікі стрэл, шылы, некалькі касцяных рэчаў, ляпны посуд у асноўным слоікападобнай формы, фрагменты посуду з сеткападобным арнаментам, ігла, даўжыня якой 12 см, дыяметр сячэння 0,4 см. Ігла мае вузкае кропляпадобнае вушка, канец загнуты. Аналагічны выраб быў знойдзены ў гарадзішчы Новыя Батэкі (Смаленская вобласць, Расія).
Курганны могільнік—1
Знаходзіцца за 0,5 км на поўнач ад гарадзішча. 32 насыпы дыяметрам 5—7 м, вышынёй каля 1 м. Выявіў у 1966 г. К. П. Шут. У 1974—1975 гг. З. М. Сяргеева даследавала 4 курганы. Пахавальны абрад — трупаспаленне на гарызонце. Знойдзены фрагменты ганчарнага посуду IX—X стст. Належаў крывічам.
Курганны могільнік—2
Знахолзіцца за 0,6 км на захад ад вёскі. Больш 40 насыпаў дыяметрам 3—4 м, вышынёй 0,5—1 м. Выявіў у 1966 г. К. П. Шут. У 1974—1975 гг. З. М. Сяргеева даследавала 9 курганоў. Пахавальны абрад — трупапалажэнне ў падкурганных ямах галавой на захад. Пахаванні адзіночныя і парныя. Выяўлены інвентар — ганчарны посуд з лінейным арнаментам і неарнаментаваны, бранзалетападобныя скроневыя кольцы з завязанымі канцамі, вітыя і шырокасярэдзінныя пярсцёнкі, пасярэбряныя пранізкі. Датуецца XI—XII стст., належаў крывічам.
Курортнэ (Білгарад-Дністроўскі раён)
Курортнэ (Куро́ртне) — вёска ў Білгарад-Дністроўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Прамежкавы мозг
Прамежкавы мозг — аддзел галаўнога мозга. З'яўляецца канечным аддзелам мазгавога ствала.
Ён складаецца са зрокавых бугроў і падбугорнай вобласці (гіпаталамуса). Любое ўзбуджэнне, якое ідзе ад органаў пачуццяў, праходзіць праз зрокавыя бугры (таламус). Гэта ключавая «станцыя» на маршруце ўсіх нервовых шляхоў, якія ідуць да кары.
Пры паражэнні таламуса ў хворых можа змяняцца характар адчуванняў: часта нават нязначныя дотыкі да скуры, слабы гук або святло выклікаюць вельмі цяжкія прыступы болю або, наадварот, адчувальнасць зніжаецца, і хворы не рэагуе ні на якія раздражненні.
У прамежкавым мозгу знаходзіцца цэнтр тэрмарэгуляцыі. У выпадку пагрозы ахаладжэння або перагравання гэты цэнтр уключае адпаведныя фізіялагічныя механізмы, якія забяспечваюць утварэнне і захаванне цяпла ў арганізме, або, наадварот, узмоцненую цеплааддачу.
У прамежкавым мозгу ёсць таксама цэнтры агрэсіі, задавальнення і страху. Пры раздражненні гэтых цэнтраў у жывёл праяўляюцца крайнія формы паводзін: нематываваная агрэсія, панічны страх або нястрымнае задавальненне.
Брысбен (значэнні)
Брысбен:
Беларусь на летніх Паралімпійскіх гульнях 2020
Беларусь у сёмы раз прымала ўдзел у летніх Паралімпійскіх гульнях, якія праводзіліся 24 жніўня — 5 верасня 2021 года ў Токіа. Краіну прадстаўлялі 19 спартсменаў у шасці відах спорту: акадэмічнае веславанне, веславанне на байдарках і каноэ, дзюдо, лёгкая атлетыка, плаванне і фехтаванне на калясках.
Па выніках спаборніцтва нацыянальная каманда Беларусі заваявала 7 медалёў (5 залатых, 1 срэбны і 1 бронзавы) і заняла 27 месца ў агульным медальным заліку.
Окрэ
Окрэ (Ocre) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Абруца, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Л'Аквіла.
Насельніцтва складае 1063 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 45 чал./км². Займае плошчу 24 км². Паштовы індэкс — 67040. Тэлефонны код — 0862.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Атэізм
Атэізм (ад ἄθεος — адмаўленне бога, бязбожны) — адмаўленне існавання якіх-небудзь звышнатуральных сіл, напрыклад, бога, багоў, духаў і іншых нематэрыяльных істот, ці адсутнасць веры ў іх існаванне.
Многія з тых, хто лічыць сябе атэістамі, скептычна ставяцца да ўсіх звышнатуральных істот, паказваючы на адсутнасць эмпірычных сведчанняў іх існавання. Іншыя прыводзяць довады на карысць атэізму, абапіраючыся на філасофію, сацыялогію або гісторыю. Хаця многія, якія лічаць сябе атэістамі, з’яўляюцца прыхільнікамі свецкіх філасофіі, такіх як гуманізм і натуралізм, не існуе адзінай ідэалогіі або шаблона паводзінаў, якія ўласцівы ўсім атэістам.
Тэрмін атэізм з’явіўся як прыніжальны эпітэт, прымяняўся да любога чалавека або вучэння, які знаходзіўся ў канфлікце з устаноўленай рэлігіяй. І толькі пазней гэтае слова стала азначаць пэўную філасофскую пазіцыю. З распаўсюджваннем свабоды перакананняў, свабоды думкі, навуковага скептыцызму і крытыкі рэлігіі, гэты тэрмін стаў набываць больш канкрэтнае значэнне і пачаў выкарыстоўвацца атэістамі для самапазначэння.
Атэізм у свеце
Для сучаснай заходняй цывілізацыі характэрнае падзенне цікавасці да рэлігіі сярод шырокіх слаёў насельніцтва, асабліва сярод тэхнічнай інтэлігенцыі. У развітых краінах зніжаецца наведвальнасць храмаў, змяншаецца колькасць праводзімых абрадаў, адбываецца павелічэнне колькасці людзей, якія адносяць сябе да агностыкаў або атэістаў, нават у вернікаў рэлігія губляе сваё становішча. Характерным у гэтым дачыненні з’яўляецца публікацыя вядомым амерыканскім біскупам кнігі пад назвай «Чаму хрысціянства павінна змяніцца або памерці: Біскуп звяртаецца да вернікаў».
Як правіла, у краінах з высокімі эканамічнымі паказчыкамі ўзровень рэлігійнасці адносна нізкі, хоць існуюць некаторыя выключэнні, найбольш значнымі з якіх з’яўляюцца ЗША і, сярод ісламскіх краін, Кувейт. Зусім іншая сітуацыя ў краінах, якія развіваюцца: як правіла, чым бядней краіна, тым важней для насельніцтва рэлігія. У ісламскіх краінах, такіх як Іран, Судан, Пакістан і Саудаўская Аравія, дзейнічае шарыят, паводле якога адмова ад ісламу расцэньваецца як здрада і караецца смерцю.
Брацкая магіла савецкіх воінаў і падпольшчыкаў (вуліца Талбухіна, Мінск)
Брацкая магіла савецкіх воінаў і падпольшчыкаў — мемарыял на вул. Талбухіна ў Мінску, размешчаны на месцы масавага пахавання савецкіх ваеннапалонных, якія знаходзіліся ў нямецкім лагеры на тэрыторыі цяперашняга гадзіннікавага завода і памерлі ў 1941-44 гг., а таксама іншых чырвонаармейцаў і падпольшчыкаў перапахаваных у гэтай брацкай магіле ў пачатку 1950-х гг. Афіцыйна лічыцца, што тут пахавана 10000 чал. Звесткі маюцца на 238 пахаваных. Надмагілле было ўсталявана ў 1963 г. З 1980 г. пахаванне замацавана за выканкамам Першамайскага раёна Мінска. Дагляд за магілай ажыццяўляюць Мінскі гадзіннікавы завод, Дзяржаўны камітэт пагранічных войскаў і СШ № 63. Магіла ніякім чынам не адгароджана, і ніякіх механізмаў абароны пліт з імёнамі некаторых пахаваных ад хаджэння ці сядзення з боку адпачываючых у скверы, дзе яна знаходзіцца, не прадугледжана.
Капэла Святога Крыжа (Пражскі Град)
Капэла Святога Крыжа (Kaple svatého Kříže) — капэла ў паўднёва-ўсходняй частцы Другога двара Пражскага Граду.
Капэла была збудавана ў 1756—1764 гадах у стылі барока пражскім архітэктарам італьянскага паходжання па праекце  на месцы старых адміністрацыйных пабудоў і каранацыйнай кухні Карла VI, у якой з 1723 года размяшчалася гаўптвахта. Пасля таго як Фердынанд V адрокся ад трона і пасяліўся ў Пражскім Градзе, пачалася перабудова капэлы ў класіцыстычным стылі, якая доўжылася з 1852 па 1856 гады. Падчас рэканструкцыі ў 1854 годзе на паўночным фасадзе былі ўсталяваны статуі Святых Пятра і Паўла працы. Ад старога будынка захаваліся толькі галоўны алтар працы Іозефа Лаўэрмана, які ўпрыгожваюць скульптуры анёлаў працы і Распяцце, распісанае Францішка Ксавера Балкі. На бакавых алтарах яго карціны Св. Віт, Св. Вацлаў, Св. Тэрэзія і Св. Францішак. Ля ўваходу ў капэлу стаіць скульптура Св. Яна Непамуцкага Э. Макса.
У пачатку 1960-х гадоў капэлу яе прыстасавалі пад Скарбніцу для экспазіцыі прадметаў са, які выстаўляўся тут у перыяд з 1961 па 1990 гады. Пазней у капэле размясціўся інфармацыйны цэнтр для турыстаў.
Пераселле (Смаленская вобласць)
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Маразлііўка (Білгарад-Дністроўскі раён)
Маразлііўка (Маразлі́ївка) — вёска ў Білгарад-Дністроўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Еўрапейская кінапрэмія 2023
Чакаецца, што ў 2023 годзе ўзнагароды будуць прысуджаны ў 26 катэгорыях.
Грыгараўшчына (Шаркаўшчынскі раён)
Гры́гараўшчына (, Григоровщина) — вёска ў Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Германавіцкага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1939 гадах вёска ў складзе гміны Шаркаўшчына Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Ручайскага сельсавета.
Каталонскія горы
Катало́нскія горы — горная сістэма на паўночным усходзе Пірэнэйскага паўвострава, размешчана на тэрыторыі аўтаномнай супольнасці Каталонія (Іспанія). Выцягнуты прыкладна на 220 км з паўночнага ўсходу на паўднёвы захад уздоўж берагоў Міжземнага мора — ад усходняй канечнасці Пірэнеяў да дэльты ракі Эбра.
Клімат раёна — міжземнаморскі.
IC 2488
IC 2488 — галактыка тыпу II2m ў сузор’і Ветразі.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Уйсолы (гміна)
Уйсо́лы (Ujsoły) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Жывецкага павета Сілезскага ваяводства. Сядзіба размешчана ва Уйсолах. Плошча гміны складае 109,95 км². Станам на 2005 год у гміне Уйсолы пражывалі 4813 чалавек, шчыльнасць — 43 чал./км².
Малага (правінцыя)
Ма́лага (Málaga) — правінцыя на поўдні Іспаніі ў складзе аўтаномнай супольнасці Андалусія. Адміністрацыйны цэнтр — Малага.
Стэфан Кандзежаўскі
Стэфан Кандзежаўскі — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага. Слонімскі войскі і суддзя земскі, дэпутат на Трыбунал Радамскі ў 1659 годзе, кашталян менскі з 1661, кашталян смаленскі з 1663.
Сям'я
Паходзіў з роду Кандзежаўскіх герба «Навіна», сын слонімскага падстаросты і войскага Мікалая і дачкі віленскага падсудка Алены Гедройц. Быў жанаты з Аляксандрай Бжастоўскай, сястрой троцкага ваяводы, і меў ад яе двух сыноў, Канстанціна і другога, які памёр у Парыжы.
Пол Мілграм
Пол Роберт Мілграм (Paul Robert Milgrom;, Дэтройт, Мічыган) — амерыканскі эканаміст, лаўрэат прэміі па эканоміцы імя Альфрэда Нобеля (2020) (разам з Робертам Уілсанам) за «удасканаленне тэорыі аўкцыёнаў і вынаходніцтва іх новых фарматаў».
Біяграфія
Нарадзіўся 20 красавіка 1948 года ў Дэтройце, штат Мічыган. Яго бацька — Абрам Ісаак Мілграм (1914—1989), выхадзец з Таронта, быў маляром ; маці — Ганна Ліліян Мілграм (народжаная Фінкельштэйн, 1917—1997) была хатняй гаспадыняй. Бацькі паходзілі з сем’яў яўрэйскіх эмігрантаў з Расіі. У сям’і расло чацвёра сыноў. Калі ён быў дзіцем сям’я пераехала ў Оўк Парк, дзе Пол скончыў сярэднюю школу.
Атрымаў ступень бакалаўра па матэматыцы з адзнакай у Мічыганскім універсітэце у 1970 годзе, ступень магістра навук па статыстыцы ў 1978 годзе ў Стэнфардскім універсітэце. Быў ганараваны доктарскай ступені (PhD) па бізнэсе ў Стэнфардскім універсітэце ў 1979 годзе.
Выкладчыцкую дзейнасць пачаў на пасадзе асістэнта-прафесара ў 1979—1981 гадах, асацыяваным прафесарам у 1981—1982 гадах, прафесарам у 1982—1983 гадах на факультэце эканомікі кіравання і прыняцця рашэнняў у Келагскай школе менеджменту пры Паўночна-Заходнім універсітэце. Затым выкладаў у Ельскім універсітэце у якасці запрошанага прафесара у 1982—1983 гадах, прафесара эканомікі і менеджменту ў 1983—1985 гадах, Уільямс Бразерс прафесара менеджменту і прафесара эканомікі ў 1985—1987 гадах. Пасля выкладаў у Стэнфардскім універсітэце на пасадзе прафесара эканомікі з 1987 года, дырэктара Стэнфардскага Інстытута тэарэтычнай эканомікі ў 1989—1991 гадах, Шырлі і Леанард Элі-малодшы прафесара гуманітарных і прыродазнаўчых навук з 1993 года, старэйшага навуковага супрацоўніка Стэнфардскага інстытута даследаванняў эканамічнай палітыкі з 2007 года.
У 1996 годзе прачытаў замест памерлага Уільма Вікры лекцыю на цырымоніі ўручэння Нобелеўскай прэміі. Быў прэзідэнтам Міжнароднай заходняй эканамічнай асацыяцыі у 2007 годзе.
З’яўляецца членам Амерыканскай акадэміі мастацтваў і навук з 1992 года, абраным членам Нацыянальнай акадэміі навук ЗША з 2006 года, членам з 1980 года, а ганаровым фела з 2020 года Амерыканскай эканамічнай асацыяцыі, абраны фела Таварыства тэорыі гульняў з 2017 года, абраны фела групы па тэорыі фінансаў з 2017 года, фела Эканаметрычнага таварыства з 1984 года, членам Таварыства актуарыяў з 1974 года.
Узнагароды
За свае дасягненні быў неаднаразова узнагароджаны :
Юлія Аляксандраўна Святлічная
Юлія Аляксандраўна Святлічная (нар., ) — кіраўнік Харкаўскай абласной дзяржаўнай адміністрацыі , кандыдат навук у дзяржаўным кіраванні, дэпутат Харкаўскага абласнога савета VII склікання.
Мыкалаіўка (Білгарад-Дністроўскі раён)
Мыкалаіўка (Микола́ївка) — вёска ў Білгарад-Дністроўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Не звязвайцеся з Зоханам
«Не звязвайцеся з Зоханам» (You Don't Mess with the Zohan) ― амерыканская кінакамедыя пра ізраільскага спецназаўца Зохана Двіра (זוהן דביר), які інсцэніраваў уласную смерць і з’ехаў у Нью-Ёрк, каб стаць цырульнікам. Фільм высмейвае міжнацыянальны канфлікт арабаў і габрэяў.
Пятроўскае (Бакланаўскае сельскае паселішча)
Пятроўскае (Петровское) — вёска ў Дзямідаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Забор’еўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Акцябрскі сельсавет (Антопальскі раён)
Акця́брскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Антопальскага раёна Брэсцкай вобласці. Цэнтр — вёска Варатынічы (да 16 ліпеня 1954 года — вёска Камень-Каралеўскі ).
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года. Скасаваны 31 сакавіка 1959 года, тэрыторыя сельсавета далучана да Гарадзецкага сельсавета.
Зомбілэнд
«Зомбілэнд» (Zombieland) ― амерыканскі камедыйны фільм жахаў рэжысёра Рубена Флейшэра. У ЗША фільм выйшаў на экраны 2 кастрычніка 2009 года, у СНД ― 8 кастрычніка. У 2019 годзе ў пракат выйшаў працяг фільма ― «Зомбілэнд: Кантрольны стрэл».
Універсітэт Лоранда Этвеша
Універсітэт Ло́ранда Э́твеша — найбуйнейшы ўніверсітэт Венгрыі.
Гісторыя
У 1635 годзе ў Трнаве (сучасная Славакія) кардынал Петэр Пазмань заснаваў універсітэт з двума факультэтамі — вольных мастацтваў і тэалогіі. У 1667 годзе быў створаны юрыдычны факультэт. У 1777 годзе ўніверсітэт з Трнавы быў пераведзены ў Буду, а ў 1784 годзе — у Пешт. Да 1844 года выкладанне ва ўніверсітэце вялося на лацінскай мове. З 1895 года ва ўніверсітэце атрымалі магчымасць навучацца і жанчыны. У 1921—1950 універсітэт насіў імя свайго заснавальніка Петэра Пазманя, а ў 1950 годзе быў названы ў гонар фізіка Лоранда Этвеша.
Факультэты
Па стане на пачатак 2011 года існуюць 8 факультэтаў:
Эскадраны мінаносец Bélier
Эскадраны мінаносец Bélier — адзін з 20 эсмінцаў тыпу Arquebuse, пабудаваных для французскага флоту ў першым дзесяцігоддзі XX стагоддзя.
IC 2489
IC 2489 — галактыка тыпу NF (у працэсе падцверджання) ў сузор’і Гідра.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Малога (вёска)
Малога (Моло́га) — вёска ў Білгарад-Дністроўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Фрыульская мова
Фрыульская мова ( італ. friulano, па-фрыульску furlan)— раманская мова, носьбіты якой насяляюць часткі італьянскага рэгіёна Фрыулі-Венецыя-Джулія (ваколіцы горада Удыне). Мае агульныя рысы з сефардскай мовай (распаўсюджаная ў гарыстым рэгіёне Трэнтына) і рэтараманскай мовай.
Арыён
Арыён:
Палітыка Літвы
Літва  — парламенцкая рэспубліка, з характэрнымі рысамі прэзідэнцкай рэспублікі. З часоў набыцця незалежнасці Літва няўхільна кіруцца прынцыпамі дэмакратыі. У 1992 былі праведзены два рэферэндумы. Першы ўхваліў сучасную канстытуцыю дзяржавы, другі тычыўся пасады прэзідэнта. Большасць літоўцаў выказаліся супраць моцнай прэзідэнцкай улады і было прынята камрпаміснае рашэнне: наяўнасць пасады прэзідэнта пры дамінуючай ролі парламенту.
Прэзідэнт Літвы прадстаўляе краіну у міжнародных адносінах, прызначае прэм'ер-міністра, з'яўляецца галоўнакамандуючым. Прэзідэнт Літвы абіраецца на пяцігадовы тэрмін з правам пераабрання толькі адзін раз запар. У 2009 на пасаду ўзышла першая жанчына-прэзідэнт — Даля Грыбаўскайтэ. У 2014 яна была абрана зноў.
Парламент Літвы называецца Сеймас. Гэта аднапалатная ўстанова аб'ядноўвае 141 дэпутата, абіраных на чатыры гады напалову прамым галасаваннем, напалову — па партыйных спісах. У краіне няма дамінуючай палітычнай партыі, а ёсць мноства невялікіх, таму ў Сеймасе нярэдкія кааліцыі. Парламенцкія выбары традыцыйна адбываюца ў другую нядзелю кастрычніка. У 2016 перамогу атрымала партыя Саюз сялян і зялёных Літвы, заняўшы 54 парламенція крэслы.
Уйсце (гміна)
У́йсце (Ujście) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Пільскага павета Велікапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ва Уйсці. Плошча гміны складае 125,98 км². Станам на 2011 год у гміне Уйсце пражывалі 8153 чалавекі, шчыльнасць — 63,3 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 8 салецтваў.
Тэруэль (правінцыя)
Тэруэль (Teruel, Tergüel) — правінцыя на ўсходзе Іспаніі ў складзе аўтаномнай супольнасці Арагон. Адміністрацыйны цэнтр — Тэруэль. Тэрыторыя — км² (10-е месца сярод правінцый краіны). Насельніцтва — 141 тыс. чал. (49-е месца; дадзеныя 2005 года).
Артона-дэй-Марсі
Насельніцтва складае 722 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 14 чал./км². Займае плошчу 52 км². Паштовы індэкс — 67050. Тэлефонны код — 0863.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Generoso.