cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 5536
NGC 5536 (іншыя абазначэнні — UGC 9136, MCG 7-29-57, ZWG 219.64, IRAS14143+3944, PGC 50986) — спіральная галактыка з перамычкай (SBa) ў сузор’і Валапас.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Постмадэрнізм
Постмадэрні́зм — плынь у грамадскай свядомасці. Азначылася ў 1980-х, некаторыя аўтары лічаць умоўнай датай з’яўлення 1989 г. Плынь актыўна складвалася пасля 2-й сусв. вайны, перадумовы існавалі раней.
Асноўныя характарыстыкі:
Непасрэдныя наступствы існавання плыні ў культуры:
Крыло
Крыло ў авіяцыйнай тэхніцы - паверхня для стварэння пад'ёмнай сілы.
Часткі крыла самалёта
Крыло можна падзяліць на тры часткі: левую і правую паўплоскасці або кансолі і цэнтраплан. Фюзеляж можа быць зроблены апорным (пад'ёмным) (напрыклад, на самалётах Т-50 ПАКФА, F-35, Су-27). Паўплоскасці у сваю чаргу дзеляцца на наплыў крыла (калі такі ёсць) і заканцоўку. Часта сустракаецца выраз «крылы», але ён памылковы ў адносінах да манаплана, так як крыло адно і складаецца з дзвюх паўплоскасцяў. У рэдкіх выпадках і манаплан можа мець 2 крыла, напрыклад, Ту-144 меў дадаткова хаваемае пярэдняе крыло.
Прынцып дзеяння
Пад’ёмная сіла крыла ствараецца за кошт розніцы ціскаў паветра на ніжняй і верхняй паверхнях. Ціск жа паветра залежыць ад размеркавання хуткасцяў паветраных патокаў ля гэтых паверхняў.
Адным з распаўсюджаных тлумачэнняў прынцыпу дзеяння крыла з'яўляецца ўдарная мадэль Ньютана: часціцы паветра, сутыкаючыся з ніжняй паверхняй крыла, размешчанага пад вуглом да патоку, пругка адскокваюць ўніз («скос патоку»), згодна з трэцім законам Ньютана, штурхаючы крыло ўверх. Дадзеная спрошчаная мадэль улічвае закон захавання імпульсу, але цалкам грэбуе абцяканнем верхняй паверхні крыла, з прычыны чаго яна дае заніжаную велічыню пад'ёмнай сілы.
Для ліквідацыі гэтых недахопаў М. Я. Жукоўскі ўвёў паняцце цыркуляцыі хуткасці патоку; ў 1904 годзе ім была сфармуляваная тэарэма Жукоўскага. Цыркуляцыя хуткасці дазваляе ўлічыць скос патоку і атрымліваць значна больш дакладныя вынікі пры разліках. Адным з галоўных недахопаў вышэйпрыведзеных тлумачэнняў з'яўляецца тое, што яны не ўлічваюць вязкасці паветра, то бок перанос энергіі і імпульсу паміж асобнымі слаямі патоку (што і з'яўляецца прычынай цыркуляцыі). Істотны ўплыў на крыло можа аказаць паверхня зямлі, якая "адбівае" абурэнні патоку, выкліканыя крылом, і вяртае частку імпульсу назад (экранны эфект).
Таксама ў прыведзеных тлумачэннях не раскрываецца механізм перадачы энергіі ад крыла патоку, гэта значыць здзяйснення работы самім крылом. Хоць верхняя частка паветранага патоку сапраўды мае падвышаную хуткасць, геаметрычная даўжыня шляху не мае да гэтага дачынення - гэта выклікана узаемадзеяннем слаёў нерухомага і рухомага паветра і верхняй паверхні крыла. Струмень паветра, які прастуе ўздоўж верхняй паверхні крыла, «прыліпае» да яе і імкнецца прытрымлівацца руху ўздоўж гэтай паверхні нават пасля пункту перахілу профілю (эфект Каанда). Дзякуючы паступальнаму руху, крыло здзяйсняе работу па разгоне гэтай частцы патоку. Дасягнуўшы пункту адрыву ля задняй абзы, паветра працягвае свой рух ўніз па інерцыі разам з масай, адхіленай ніжняй паверхняй крыла, што ў суме выклікае скос патоку і ўзнікненне рэактыўнага імпульсу. Вертыкальная частка гэтага імпульсу і выклікае пад'ёмную сілу, якае ўраўнаважвае сілу цяжару, гарызантальная ж частка ўраўнаважваецца лабавым супрацівам.
Насамрэч, абцяканне крыла з'яўляецца вельмі складаным трохмерным нелінейным, і часцяком нестацыянарным, працэсам. Пад'ёмная сіла крыла залежыць ад яго плошчы, профілю, формы ў плане, а таксама ад вугла атакі, хуткасці і шчыльнасці патоку (ліка Маха) і ад цэлага шэрагу іншых фактараў.
Прамое крыло
Асноўнай вартасцю (перавагай) прамога крыла з'яўляецца яго высокі каэфіцыент пад'ёмнай сілы нават пры малых вуглах атакі. Гэта дазваляе істотна павялічыць удзельную нагрузку на крыло, а значыць паменшыць габарыты і масу, не асцерагаючыся значнага павелічэння хуткасці ўзлёту і пасадкі. Дадзены тып крыла ўжываецца ў дагукавых і калягукавых самалётах з рэактыўнымі рухавікамі. Яшчэ адной перавагай прамога крыла з'яўляецца тэхналагічнасць вырабу, якая дазваляе зрабіць таннейшым вытворчасць.
Недахопам, які прадвызначае непрыдатнасць такога крыла пры гукавых хуткасцях палёту, з'яўляецца рэзкае павелічэнне каэфіцыента лабавога супраціву пры перавышэнні крытычнага значэння ліку Маха.
Стрэлападобнае крыло
Стрэлападобнае крыло атрымала шырокае распаўсюджванне дзякуючы розным мадыфікацыям і канструктарскім рашэнням. Для выдалення гэтых адмоўных момантаў выкарыстоўваецца крутка крыла, механізацыя, пераменны вугал стрэлападобнасці ўздоўж размаху, адваротнае звужэнне крыла альбо адмоўная стрэлападобнасць
прыклады ужывання: Су-7
Крыло з наплывам (ажывальнае)
Варыяцыя стрэлападобнага крыла. Работу крыла ажывальнай формы можна апісаць як спіральны паток віхораў, якія зрываюцца з вострай пярэдняй абзы вялікай стрэлападобнасці на каляфюзеляжнай частцы крыла. Віхоравая плёнка выклікае таксама стварэнне шырокіх абласцей нізкага ціску і павялічвае энергію памежнага слою паветра, павялічваючы тым самым каэфіцыент пад'ёмнай сілы. Манеўранасць абмяжоўваецца перш за ўсё статычнай і дынамічнай моцнасцю канструкцыйных матэрыялаў, а таксама аэрадынамічнымі характарыстыкамі самалёта.
Прыклады ўжывання: Ту-144, Канкорд
Звышкрытычнае крыло
Прыклады ўжывання: АН-225 «Мрыя».
Адваротнай (адмоўнай) стрэлападобнасці
Крыло з адмоўнай стрэлападобнасцю КАС (то бок, са скосам наперад). Прыклады ўжывання: серыйны цывільны HFB-320 Hansa Jet, эксперыментальны знішчальнік Су-47 «Беркут».
Трохкутнае крыло
Трохкутнае (дэльтападобнае, англ. Deltawing - атрымала найменне па напісанні грэцкай літары дэльта) крыло больш цвёрдае і лягчэйшае за прамое і стрэлападобнае крылы. Часцей за ўсё выкарыстоўваецца пры хуткасцях звыш M = 2. Прыклады ўжывання: МиГ-21, HAL Tejas, Mirage 2000 (малой адноснай таўшчыні); Gloster Javelin, Avro Vulcan (вялікай адноснай таўшчыні), Avro Canada CF-105 Arrow, Saab 37 Viggen, звышгукавыя цывільныя Lockheed L-2000, Boeing-2707-300
Трапецападобнае крыло
Прыклады ўжывання: F/A-18, Northrop/McDonnell Douglas YF-23
Аўсянікі (Вілейскі раён)
Гісторыя
У 1800 годзе вёска ва ўласнасці Леана Гарайна.
Крыло
Эліптычнае крыло
Эліптычнае крыло мае найбольшую аэрадынамічную якасць сярод усіх вядомых тыпаў крыла.
Аўсянікі (Вілейскі раён)
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе Польскай Рэспублікі, Віленскага ваяводства, Вілейскага павета, гміны Ілья.
Крыло
Эліптычнае крыло
Прыклады ўжывання: К-7 (СССР)
Аўсянікі (Вілейскі раён)
Гісторыя
Да 28 мая 2013 года ўваходзіла ў склад Альковіцкага сельсавета.
Крыло
Таўшчыня крыла
Крыло таксама характарызуецца адноснай таўшчынёй (суадносіны таўшчыні да шырыні), у кораня і на канцавінах, якая адлюстроўваецца ў адсотках. Тоўстае крыло дазваляе адсунуць момант зрыву ў штопар (звальванне), і лётчык можа манеўраваць з вялікімі вугламі і перагрузкай. Галоўнае - гэты зрыў на такім крыле развіваецца паступова, захоўваючы плаўнае абцяканне патоку на большай частцы крыла. Пры гэтым, лётчык атрымлівае магчымасць распазнаць небяспеку па ўзнікаючай трасяніне аэраплана і своечасова прыняць меры. Самалёт жа з тонкім крылом рэзка і раптоўна губляе пад'ёмную сілу амаль на ўсёй плошчы крыла, не пакідаючы пілоту шанцаў.
Прыклады: ТБ-4 (АНТ-16), АНТ-20, К-7, Boeing Model 299, en:Boeing XB-15
Складваемае крыло
Да канструкцыі са складваемым крылом звяртаюцца ў тым выпадку, калі хочуць паменшыць габарыты пры стаянцы паветранага судна (лятака). Найбольш часта такое ўжыванне сустракаецца ў палубнай авіяцыі (Су-33, Як-38, F-18, Bell V-22 Osprey), але і разглядаецца часам для пасажырскіх лятакоў (КР-860).
Канструктыўна-сілавыя схемы крыла
Па канструктыўна-сілавой схеме крылы дзеляцца на ферменыя, ланжэронныя, кесонныя.
Ферменае крыло
Канструкцыя такога крыла ўключае прасторавую ферму, успрымаючую сілавыя фактары, нервюры і абшыўку, якая перадае аэрадынамічную нагрузку на нервюры. Не варта блытаць ферменую канструктыўна-сілавую схему крыла з ланжэроннай канструкцыяй, у якую ўваходзяць ланжэроны і (або) нервюры ферменай канструкцыі. У цяперашні час крылы ферменай канструкцыі практычна не ўжываюцца.
Ланжэроннае крыло
Ланжэроннае крыло ўключае адзін або некалькі падоўжных сілавых элементаў - ланжэронаў, якія ўспрымаюць выгінальны момант. Акрамя ланжэронаў, у такім крыле могуць прысутнічаць падоўжныя сценкі. Яны адрозніваюцца ад ланжэронаў тым, што панэлі абшыўкі з стрынгерным наборам мацуюцца да ланжэронаў. Ланжэроны перадаюць нагрузку на шпангоўты фюзеляжа самалёта з дапамогай маментных вузлоў.
Кесоннае крыло
Кесоннае крыло ўспрымае ўсе асноўныя сілавыя фактары з дапамогай кесона, які ўключае ланжэроны і сілавыя панэлі абшыўкі. У ліміце ланжэроны выраджаюцца да сценак (калі рухацца ад кораня да канцавіны крыла, яны ператвараюца ў сценкі), а выгінальны момант цалкам ўспрымаецца панэлямі абшыўкі. У такім выпадку канструкцыю называюць манаблочнай. Сілавыя панэлі ўключаюць абшыўку і ўмацавальны набор у выглядзе стрынгераў або гофры. Умацавальны набор служыць для забеспячэння адсутнасці страты ўстойлівасці абшыўкі ад сціску і працуе на расцяг-сціск разам з абшыўкай. Кесонная канструкцыя крыла патрабуе наяўнасці цэнтраплана, да якога мацуюцца кансолі крыла. Кансолі крыла стыкуюцца з цэнтрапланам пры дапамозе контурнага стыку, які забяспечвае перадачу сілавых фактараў па ўсёй шырыні панэлі.
Гісторыя даследавання
Першыя тэарэтычныя даследаванні і важныя вынікі былі праведзены на мяжы XIX-XX стагоддзяў рускімі навукоўцамі Н. Жукоўскім, С. Чаплыгіным і нямецкім М. Кутта.
Сярод атрыманых імі вынікаў можна адзначыць:
Крыўка (Туркіўскі раён)
Крыўка (Кри́вка) — вёска ў Туркіўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Трыбонья
Трыбон’я (Tribogna) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Лігурыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Генуя.
Насельніцтва складае 611 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 86 чал./км². Займае плошчу 7 км². Паштовы індэкс — 16030. Тэлефонны код — 0185.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Марцін Турскі.
Сезон 2018/2019 «Гарызонта» Мінск
У сезоне 2018—2019 жаночага баскетбольнага клуба Гарызонт з Мінска прымаў удзел:
Штасфурт
Штасфурт (Staßfurt, Staribrod — «Стары Брод») — горад у Германіі, у зямлі Саксонія-Ангальт. Уваходзіць у склад раёна Зальцланд. Падпарадкоўваецца ўпраўленню Штасфурт. Насельніцтва — чалавек (на 31 снежня 2010 года). Займае плошчу 58,21 км². Афіцыйны код — 15 3 52 035.
Горад падзяляецца на 4 гарадскія раёны.
Зеветаль
Зеветаль (Seevetal) — камуна ў Германіі, у зямлі Ніжняя Саксонія. Уваходзіць у склад раёна Гарбург. Насельніцтва — 42 213 чалавек (на 31 снежня 2010 года). Займае плошчу 105,19 км². Афіцыйны код — 03 3 53 031.
Крынцята
Крынцята (Кринтя́та) — вёска ў Туркіўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Талал бен Абдала
Талал I бен Абдала ( — ) — 2-і кароль Іарданіі з 5 верасня 1951 па 11 жніўня 1952 года. Сын Абдалы I. Адрокся ад пасаду па стане здароўя на карысць свайго сына Хусейна, бо пакутаваў на шызафрэнію.
Дзюрцюлі
Дзюрцюлі (Дюртюли, Дүртөйлө) — горад (з 1989) у Расіі, адміністрацыйны цэнтр Дзюрцюлінскага раёна Башкартастана. Насельніцтва 30,4 тыс. чал. (2005). Заснаваны ў 1795 годзе.
Горад размешчаны на левым беразе ракі Белай (прыток Камы), за 124 км ад Уфы.
У Дзюрцюлях размешчана «Чэкмагушаўскае УДНГ», якое ажыццяўляе эксплуатацыю нафтавых радовішчаў на тэрыторыі Дзюрцюлінскага, Ілішэўскага і Чэкмагушаўскага раёнаў. Працуюць заводы жалезабетонных вырабаў, цагляны, аб'екты абслугоўвання нафтапромыслаў, камбінат малочных прадуктаў і мясакамбінат.
06 (альбом)
Дадатковыя звесткі
Шосты студыйны альбом «N.R.M.» быў запісаны, па словах лідара гурта Лявона Вольскага, пад уплывам палітычных падзей вясны 2006 года. Гэта, а таксама нумар альбому, і стала нагодай, каб назваць яго менавіта лічбай «06». На дыску змешчана 14 рознастылевых песень: ад тыповага «нрмаўскага» хард-року да джаз-блюзу. Упершыню адну з песень выканаў не Лявон Вольскі, а бубнач Алезіс Дземідовіч. А ў песні «Hadziučnik» кожны з удзельнікаў гурта спявае па некалькі радкоў песні. Акрамя таго, на апошняй песні «Mama, tata, heta ja» прысутнічае хор з дзяцей удзельнікаў гурта. Таксама ўпершыню, акрамя звычайнай гітары, бас-гітары і бубноў, у запісе песен выкарыстоўваліся іншыя інструменты — віяланчэль, мандаліна, клавішы.
Дыск мае незвычайны буклет з тэкстамі песьняў і выявамі ўзнагародаў — крыжоў і медаля — зробленых па тыпу вайсковых рэгалій. Як пазначана на старонках буклета, «ўсе крыжы і медаль зацверджаныя на адмысловым паседжанні Кабінету Міністраў N.R.M. ад 25 снежня 2006 года».
Альбом запісываўся ў Мінску на студыі «PRO-2-Studio», а мастэрынгам займаўся шведскі спецыяліст Генрык Ліп са студыі «Vintage Mastering» у Гётэбаргу. Да рэлізу альбома была прысвечаная акцыя «Слухай! Прыдумляй! Выйгравай!» «Еўрапейскага Радыё для Беларусі». Першы наклад дыскаў трапіў у рукі прыхільнікаў 19 мая 2007 года.
Песня «Svabody hłytok» у 2009 годзе трапіла і на складанку Budzma The Best Rock / Budzma The Best Rock/New.
Lamprodermataceae
Lamprodermataceae — сямейства міксаміцэтаў парадку.
Роды
Сямейства ўключае пяць наступных родаў:
Будынак гарадскога тэатра (Быдгашч)
Будынак гарадскога тэатра (Teatr Miejski w Bydgoszczy) — былы будынак тэатра ў Быдгашчы, цяпер Куяўска-Паморскага ваяводства Польшчы. Існаваў у 1896—1946 гадах.
Гісторыя
Тэатральны будынак быў узведзены на падмурку кармеліцкага касцёла Найсвяцейшай Дзевы Марыі, які быў знесены ў 1824 годзе. Будынак быў адкрыты 3 верасня 1824 года.
Будынак двойчы перабудоўваўся пасля пажараў 30 жніўня 1835 года і 24 сакавіка 1890 года. Апошняя рэканструкцыя была звязана з узвядзеннем у 1895—1896 гадах манументальнага прадстаўнічага будынка па праекце берлінскага архітэктара і каралеўскага саветніка па будаўніцтве Генрыха Хрысціяна Зелінга (1852—1932).
У міжваенны перыяд тэатр быў найважнейшай культурнай установай горада. Першы польскі спектакль адбыўся 5 снежня 1919 года.
У час Другой сусветнай вайны тэатр перайшоў пад кантроль нямецкіх акцёраў з Рыгі, перавезеных у Быдгашч па пакту Молатава-Рыбентропа.
У 1945 годзе падчас баёў за вызваленне горада будынак значна пацярпеў і згарэў. Рашэнне аб зносе тэатра, які можна было б адбудаваць, прыняў тагачасны віцэ-прэзідэнт горада Ягнеўскі. Канчаткова будынак знеслі вясной 1946 года, а тэрыторыю знесенага тэатра ператварылі ў зялёную зону.
Ласціўка (вёска)
Ласціўка (Ла́стівка) — вёска ў Туркіўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Розенгартэн (Гарбург)
Розенгартэн (Rosengarten) — камуна ў Германіі, размешчана ў зямлі Ніжняя Саксонія. Уваходзіць у склад раёна Гарбург. Насельніцтва — 13 477 чалавек (на 31 снежня 2010 года). Займае плошчу 63,67 км². Афіцыйны код — 03 3 53 029.
Камуна падзяляецца на 10 сельскіх акруг.
Мабільны тэлефон
Мабільны тэлефон — мабільная камунікацыйная прылада, прызначаная пераважна для галасавых зносін.
Тэхналагічную аснову мабільнай сувязі складае радыёсувязь.
У цяперашні час сотавая сувязь — самая распаўсюджаная з усіх відаў мабільнай сувязі, таму звычайна мабільным тэлефонам завуць сотавы тэлефон, хаця мабільнымі тэлефонамі, акрамя сотавых, з’яўляюцца таксама спадарожнікавыя тэлефоны, радыётэлефоны і апараты магістральнай сувязі.
У прастамоўі — «мабільнік», «труба», «мабіла» і г.д.
Гісторыя мабільнай сувязі
Падрабязней аб датах гл. артыкул Гісторыя сотавага тэлефона.
Элеанора Міхайлаўна Сцябляк
Элеанора Міхайлаўна Сцябля́к (Стебляк Елеонора Михайлівна, нар., ) — украінская артыстка балета, педагог. Народная артыстка Украіны (1999). Жонка балетмайстра, галоўнага харэографа Кіеўскага акадэмічнага тэатра імя Т. Р. Шаўчэнкі Анатоля Шэкеры.
Біяграфія
Нарадзілася 25 красавіка 1940 года ў Жытоміры ў сям’і драматычных акцёраў.
У 1959 годзе скончыла Кіеўскае дзяржаўнае харэаграфічнае вучылішча (клас Наталлі Веракундавай).
З 1959 па 1982 год была артысткай Кіеўскага тэатра оперы і балета імя Т. Р. Шаўчэнкі. Гастралявала з тэатрам у Партугаліі, Швецыі, Даніі, Японіі, Нарвегіі, Румыніі, Італіі, Венгрыі, Германіі і іншых краінах.
У 1981 годзе скончыла балетмайстарскае аддзяленне.
З 1982 года працавала балетмайстрам-рэпетытарам Нацыянальнай оперы Украіны.
Як педагог-рэпетытар і балетмайстар рыхтуе партыі з маладымі выканаўцамі. Сярод яе вучняў — вядомая македонская балерына Таня Вуйсыч-Тадароўская.
Творчасць
Балерына лірыка-рамантычнага плана з яркім драматычным талентам. Выявы, створаныя Элеанорай Сцябляк, былі поўныя экспрэсіі, унутранай дынамікі, псіхалагізму.
Сярод партый — Адэта-Адылія («Лебядзінае возера» П. І. Чайкоўскага), Раймонда, Джульета («Рамэа і Джульета» С. С. Пракоф’ева), Кітры («Дон Кіхот» Л. Мінкуса), Фрыгія («Спартак» А. Хачатурана) і іншыя.
У 1971 годзе Элеанора Міхайлаўна Сцябляк знялася на кінастудыі імя Аляксандра Даўжэнкі ў ролі Лесі Украінкі ў мастацкім фільме «Апанаваная».
Рэканструктар (апавяданне)
«Рэканструктар (Аб даследаваннях П. Стэцюка)» (Реконструктор (Об исследованиях П. Стецюка)) — апавяданне расійскага пісьменніка Віктара Пялевіна, напісанае ў 1990 годзе. За гэтае апавяданне Віктар Пялевін атрымаў літаратурную прэмію «Вялікае Кальцо-90».
Змест
Апавяданне «Рэканструктар» напісана ў жанры рэцэнзіі на выдуманую кнігу «Памяць вогненных гадоў» П. Стэцюка, якая на падставе рассакрэчаных ваенных архіваў распавядае пра сапраўдную асобу Сталіна (у творы — Іосіфа Андрэевіча Сталіна). «Рэцэнзія» змяшчае вялікую долю іроніі і скепсісу ў адносінах да працы П. Стэцюка. Аўтар адзначае, што гэта кніга малацікавая і нудная, раіць яе не чытаць і ў той жа час кажа, што прачытаць кнігу ўсё-ткі варта.
Апавяданне напісана ў псеўданавуковым стылі з выкарыстаннем мноства прыёмаў Уладзіміра Набокава. У цытаты з кнігі П. Стэцюка «рэцэнзент» устаўляе ўласныя заўвагі-кпіны. Гісторыя, якая распавядаецца ў «Рэканструктары», відавочна непраўдападобная, аднак вялікая колькасць дэталяў (дат, прозвішчаў, адрасоў, спасылак на архіўныя дакументы) стварае ілюзію дакладнасці. Пялевін гуляе са сваім чытачом, жадаючым даведацца пра фантастычную тайну. Само жа апавяданне «Рэканструктар» з'яўляецца дэманстрацыяй спосабаў фальсіфікацыі фактаў.
У «Памяці вогненных гадоў» П. Стэцюк распавядае пра таямнічую сталёвую трубку, вырабленую на мінскім радыёзаводзе, з-за якой здараецца чарада гратэскавых смерцяў. Далей адбываецца адкрыццё, што замест аднаго Сталіна было цэлых сем яго двайнікоў, якія жылі ў ізаляваным падзямеллі і адтуль кіравалі. Улада ў падзямеллі забяспечвала вырабленая на мінскім радыёзаводзе трубка з атручанымі іголкамі. Прыводзяцца дэталі біяграфій гэтых двайнікоў Сталіна і ўплыў іх п'яных дэбошаў на падзеі ў краіне. Апошнім з падземных кіраўнікоў краіны быў Мікіта Хрушчоў. Аднак яго наземны двайнік перахітрыў сапраўднага Хрушчова і заліў падзямелле бетонам разам з усімі, хто там знаходзіўся.
У канцы апавядання змяшчаецца намёк на выдуманасць «Памяці вогненных гадоў», а таксама даецца метафізічная трактоўка ўсёй гэтай гісторыі.
Публікацыі
Апавяданне «Рэканструктар» было ўпершыню апублікавана ў 1990 годзе ў чацвёртым нумары часопіса «Навука і рэлігія», а таксама ўвайшло ў склад першага аўтарскага зборніка Пялевіна «Сіні ліхтар» (1991).
Лукішская турма
Лукі́шкская турма́ (Lukiškių tardymo izoliatorius kalėjimas) — вядомая літоўская турма; знаходзіцца ў цэнтры Вільнюса па адрасе скрыжаванне Лукішкю 6. Збудавана ў 1901—1904 гадах.
Серыя партрэтаў у лаўровым вянку
Партрэты ў лаўровым вянку — частка Радзівілаўскай калекцыі сямейных партрэтаў, якія маюць выразныя агульныя рысы і аб’ядноўваюцца мастацтвазнаўцамі ў адзіную серыю.
Апісанне
Для партрэтаў з гэтай серыі характэрны авал з лаўровага вянка, арол, які трымае герб дома Радзівілаў, і скрутак з надпісам. Партрэты ў такім стылі ствараліся ў розны час.
Гісторыя
Узорам для стварэння серыі партрэтаў стаў помнік мемарыяльнай пластыкі 1608 года Крыштафу Мікалаю Радзівілу ў Нясвіжскім касцёле Божага цела.
У нясвіжскім інвентары каля 1778 налічвалася 126 такіх партрэтаў.
Алізараў Стаў
Аліза́раў Стаў (, Олизаров Став) — вёска ў Жабінкаўскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Сцяпанкаўскага сельсавета.
Паветраны бой
[[Файл:Luftkampf_im_Pazifik_Juni_1942.jpg|thumb|Дыярама, якая паказвае бой над авіяносцам Йорктаун ў ходзе бітвы за Мідўэй
]] [[Файл:MiG-17_shot_down_by_F-105D_3_June_1967.jpg|thumb|F-105 Thunderchief збівае МіГ-17, Чэрвень 1967.
]] Паветраны бой — арганізаванае ўзброенае супрацьстаянне лётчыкаў (самалётаў (экіпажаў)), авіяцыйных падраздзяленняў і часцей у паветры з мэтай знішчэння паветранага праціўніка і адбіцця яго атак. Уключае ў сябе розныя фігуры пілатажу.
Віды паветранага бою
Сучасны паветраны бой бывае наступальным і абарончым, і падзяляецца на тры віда: Для кожнага віду паветранага бою характэрны свой від ужываемай зброі: Для правільнага вядзення паветранага бою неабходна заняць тактычна выгаднае становішча (ТВС).
Блізкі паветраны бой
Блізкі паветраны бой (бой на віражах, сабачая бойка — калька з англ. Dogfight) — з’ява, якая з’явілася яшчэ ў ходзе Першай сусветнай вайны, і хутка набылі значны размах. Баявыя дзеянні вяліся на малых дыстанцыях, калі кожны бок ведае аб прысутнасці іншага. Знішчальнікі ў тыя часы не мелі вялікай колькасці зброі на борце і самалёты маглі ваяваць адзін з адным толькі з выкарыстаннем кулямётаў. Паколькі кулямёты маглі быць карысныя толькі з блізкай адлегласці, самалётам даводзілася ляцець вельмі блізка адзін да аднаго, каб весці бой. Лётчыкам даводзілася лятаць з вялікай колькасцю манеўраў, каб імкнуцца не быць падбітым або забітымі, і мець магчымасць, у сваю чаргу, атакаваць варожыя самалёты. Гэты новы тып бітваў у паветры быў названы «догфайтынгом». Знішчальнікі, створаныя менавіта для гэтага тыпу атак, часам называлі «догфайтэрамі».
Блізкі паветраны бой як з’ява, якая прысутнічае ў кантэксце любога буйнога канфлікту, існаваў прынамсі да 1992 года, хаця ўжо пасля Другой сусветнай вайны развіццё хуткасці самалётаў і радыусу дзеяння ўзбраенняў рабілі яго састарэлым. У сучасным паветраным баі прымяняецца зброя далёкага радыусу дзеяння, якое можа быць выкарыстана супраць суперніка задоўга да ўваходу ў зону вядзення блізкага паветранага бою. Прымяненне новых відаў ўзбраення, у прыватнасці ракет класа «паветра-паветра» з вялікай далёкасцю ушчэнту і новымі сродкамі выяўлення (бартавымі РЛС) дазваляе выяўляць і ушчэнціць праціўніка на далёкіх подступах, што адпаведна, зводзіць верагоднасць вядзення блізкага паветранага бою да нуля.
Блізкі паветраны бой у цяперашні час стаў рэдкай з’явай, але, тым не менш, усе сучасныя знішчальнікі да гэтага часу маюць пушачнае ўзбраенне для магчымых баявых сутыкненняў. Убудаваную пушачную ўстаноўку маюць усе знішчальнікі, за выключэннем F-35 варыянтаў B і С, у якіх гпушка вынесена ў спецыяльны падвесны кантэйнер.
Сучасны блізкі паветраны бой называецца «паветраным манеўраваннем» (англ. Air Combat Manoeuvring), што азначае атаку або ўхіленне ад аднаго або некалькіх супернікаў.
Тактыка
Некаторыя тактычныя прыёмы: Мог выкарыстоўвацца строй самалётаў калі стральцы суседніх машын ўзаемадзейнічалі адзін з адным. З пачатку Другой сусветнай вайны асноўнай баявой тактычнай адзінкай з’яўлялася «тройка» (звяно) самалётаў.
Быў прыняты на ўзбраенне прапанаваны А. І. Пакрышкіным новы тактычны прыём — маятнікавае патруляванне; ўжывалася так званая «кубанская этажэрка». Таксама А. І. Пакрышкін прапанаваў знакамітую формулу паветранага бою «Вышыня, Хуткасць, Манеўр, Агонь». Ён з’яўляецца аўтарам шэрагу манеўраў і прыёмаў вядзення паветранага бою, якія затым былі прынятыя ў ВПС СССР. Напрыклад, манеўр ўхілення і сыходу ад атакі праціўніка «няправільная узыходзячая бочка». Дадзены манеўр быў прыкмечаны Пакрышкіным пры няправільным і нязграбным выкананні фігур вышэйшага пілатажу парай самалётаў, а затым узяты на ўзбраенне. Сутнасць яго складаецца ў наступным: калі ўзыходзячая бочка выконваецца першым самалётам у пары на малых абаротах рухавіка, у выніку ён апыняецца пад другім самалётам у найвыгаднейшай пазіцыі для атакі.
Важным элементам тактыкі «этажэрка» была новая сістэма цэлеўказання, прапанаваная А. І. Пакрышкіным. Небасхіл у гэтай сістэме на 360 градусаў вакол самалёта уяўляўся як цыферблат гадзінніка, з лічбай 12 у носе самалёта. Гадзіннік паказваў кірунак. Вышыня паказвалася ў градусах уверх ці ўніз ад лініі небасхілу. Новая тактыка добра апраўдвала сябе, асабліва ва ўмовах колькаснай перавагі авіяцыі праціўніка.
Стратэгія
Узброеныя сілы розных краін, як правіла, імкнуцца не агучваць свае стратэгічныя задумы, аднак пра іх можна зрабіць ускосныя высновы, грунтуючыся на характарыстыках іх баявой тэхнікі. Пры распрацоўцы асноўнага знішчальніка F-22 былі прынятыя наступныя рашэнні: Можна меркаваць, што стратэгія ЗША заключаецца ў непрыкметным падыходзе (з адключанай бартавой РЛС, па дадзеных самалёта ДРЛВ) і знішчэнне цэлі з блізкай адлегласці, так як імавернасць знішчэння цэлі з блізкай адлегласці вышэй чым імавернасць ушчэнту цэлі з далёкіх дыстанцый. А пасля знішчэння цэлі знішчальнік непрыкметна пакідае месца баявых дзеянняў. Расія, верагодна, наадварот імкнецца выявіць і знішчыць цэлі праціўніка з далёкай і пры магчымасці бяспечнай для знішчальнікаў адлегласці Усе гэтыя стратэгіі толькі меркаваныя, у іх вельмі шмат паказчыкаў, як, напрыклад, трэніравальныя баі, не ўлічваліся. Таму магчымыя сур’ёзныя недахопы.
Лыбахора (Туркіўскі раён)
Лыбахора (Либохо́ра) — вёска ў Туркіўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Зангергаўзен
Зангергаўзен (Sangerhausen) — горад у Германіі, раённы цэнтр, размешчаны ў зямлі Саксонія-Ангальт. Уваходзіць у склад раёна Зангергаўзен. Насельніцтва — чалавек (на 31 снежня 2010 года). Займае плошчу 161,54 км². Афіцыйны код — 15 2 66041.
Горад падзяляецца на 16 гарадскіх раёнаў. Зангергаўзен вядомы Еўрапейскім разарыем.
NGC 5537
NGC 5537 (іншыя абазначэнні — MCG 1-36-32, ZWG 46.82, IRAS14151+0717, PGC 51047) — галактыка ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Сейбіт (карціна Ван Гога)
«Сейбіт» (De zaaier) — карціна нідэрландскага мастака Вінцэнта Ван Гога. Яна была напісана ў лістападзе 1888 года ў Арле.
Гісторыя
Ван Гог быў зачараваны тэмай сейбіта. Яшчэ ў 1880 годзе ён напісаў копію з «сейбіт» Жана-Франсуа Міле, творчасць якога служыла Ван Гогу прыкладам асвятлення сялянскай тэматыкі ў жывапісу. Пазней у Арлі Вінцэнт ван Гог стварыў свае ўласныя працы на гэтую тэму. Цікавая асаблівасць гэтай карціны складаецца ў тым, што сонца ўтварае німб вакол галавы сейбіта. У сваім лісце да сябра Эміля Бернара Ван Гог называе снапы і сейбіта знакамі бясконцасці жыцця, яны паказваюць паўтаральнасць працэсу росту, збору пладоў раслін і росквіту. Сейбіт, такім чынам, сімвалізуе жыццё. Пазней Ван Гог будзе працаваць над вобразам жняца, у якім ён бачыць знак смерці. Ён пісаў у сваіх лістах: «Сэнс у тым, што чалавек уяўляе сабой зерне, якое прыбірае жнец. Гэта значыць, ты бачыш, што гэта супрацьлегласць сейбіта, якога я паспрабаваў напісаць раней».
Ушыа
Ушыа (Uscio) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Лігурыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Генуя.
Насельніцтва складае 2391 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 249 чал./км². Займае плошчу 9 км². Паштовы індэкс — 16030. Тэлефонны код — 0185.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Sant'Ambrogio.
Гродзенскі філіял БІП
Гродзенскі філіял БІП — філіял Беларускага інстытута правазнаўства ў г. Гродна, размешчаны ў будынку былога танкасуконнага камбіната па адрасе вул. Маставая, 39.
Гісторыя
Створаны ў 1994 годзе, у той час вучэбна-адукацыйны працэс забяспечваўся адной кафедрай, першы набор студэнтаў быў праведзены па спецыяльнасці «Правазнаўства». Да 2010 года філіял размяшчаўся разам з Гродзенскім дзяржаўным прафесійным электратэхнічным каледжам імя І. Счаснага ў будынку па вуліцы Дзяржынскага, 41б. У 2005—2008 гадах таксама арандаваў памяшканні ў будынку па адрасе вул. Горкага, 121, дзе цяпер месціцца Упраўленне следчага камітэта Рэспублікі Беларусь па Гродзенскай вобласці. З 2010 года месціцца ў новым будынку ў цэнтры горада на беразе р. Нёман. У філіяле створаны зал судовых пасяджэнняў для разгледжання судамі крымінальных, цывільных, эканамічных спраў у выязную сесію, правядзення дзелавых гульняў са студэнтамі па дысцыплінах працэсуальнага цыклу.
Структура
Падрыхтоўку спецыялістаў у інстытуце па 150 дысцыплінах ажыццяўляюць 4 кафедры:
Віторыа Поца
Віторыа Поца (Vittorio Pozzo; — ) — італьянскі футбольны трэнер. Двойчы прыводзіў нацыянальную зборную Італіі да перамогі ў чэмпіянатах свету (1934, 1938).
Лікціў
Лікціў (Лі́ктів) — вёска ў Туркіўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Анатоль Канстанцінавіч Клышка
Анатоль Канстанцінавіч Клышка (, в. Данейкі, Навагрудскі павет, Навагрудскае ваяводства, Польская Рэспубліка — ) — беларускі пісьменнік, педагог, публіцыст, перакладчык.
Біяграфія
Нарадзіўся 16 красавіка 1935 года ў в. Данейкі Навагрудскага павета Навагрудскага ваяводства Польскай Рэспублікі (цяпер — Брэсцкай вобласці) ў сялянскай сям’і, брат М. Клышкі. Вучыўся ў Навагрудскім педагагічным вучылішчы (1949—1952). Працаваў карэктарам у навагрудскай гарадской газеце «Звязда», адказным сакратаром рэдакцыі газеты «Фізкультурнік Беларусі». Скончыў філалагічны факультэт БДУ (1958). Працаваў супрацоўнікам газеты «Літаратура і мастацтва», у 1958 — інструктарам па друку ЦК ЛКСМБ, са снежня 1958 вучыўся ў аспірантуры пры Інстытуце літаратуры імя Янкі Купалы АН БССР, з 1960 — супрацоўнік рэдакцыі часопіса «Полымя». Член Саюза пісьменнікаў СССР (з 1960). У 1961—1963 гадах — старшы рэдактар сцэнарнага аддзела кінастудыі «Беларусьфільм», пасля ў «Полымі» — літработнік аддзела крытыкі, рэдактар аддзела навукі і мастацтва. З 1971 года — загадчык лабараторыі навучання грамаце, потым аддзела навучання літаратуры Інстытута педагогікі Міністэрства асветы БССР. У 1981—1983 гадах — загадчык рэдакцыі выдавецтва «Юнацтва», у 1986—1990 — загадчык аддзела крытыкі часопіса «Полымя». Быў сярод арганізатараў Таварыства беларускай мовы імя Францішка Скарыны (1989), дзе ўзначальваў камісію па культуры мовы.
Памёр 14 красавіка 2021 года.
Творчасць
Дэбютаваў вершам у 1950 годзе ў навагрудскай газеце. З літаратурна-крытычнымі артыкуламі выступае з 1953 года. У 1967 выйшла кніга літаратурна-крытычных артыкулаў «Права на верш». Аўтар «Буквара» (1969, 23 выданні), "Пропісаў да «Буквара» (1969, 4 выданні), «Пропісаў для 1 класа» (1973, 18 выданняў), дапаможніка для 1 класа «Верасок» (1978, 3 выданні), «Чабарок» (1989, чытанка для 4 класа школ з рускай моваю навучання). Напісаў кніжкі для дзяцей «У лясах Белавежы» (1975), «Самая лепшая хатка» (1976), «Вярэнька загадак» (1982), «Францыск Скарына, альбо Як да нас прыйшла кніга» (1983), «Шыльдбюргеры. Па-нямецку пачуў, па-беларуску збаяў А. Клышка» (казкі, 1983), «Святло праз стагоддзі» (пра Ф. Скарыну, выдадзена на англійскай, нямецкай, французскай мовах, 1990).
Яго мастацкія творы адметныя арыгінальнасцю думкі і формы, дакладнасцю ацэнак, яркасцю стылю.
Пераклаў на беларускую мову «Новы запавет» (1980, асобныя раздзелы апублікаваны ў часопісе «Спадчына», 1989—1990), раман старажытна-грэчаскага пісьменніка Лонга «Пастушыная гісторыя пра Дафніса і Хлою» (1991). Аўтар «Беларуска-польскага размоўніка» (1992). Перакладае з польскай, нямецкай, лацінскай, украінскай і іншых моў. Між іншага пераклаў асобныя творы Марцыяла.
Даследуе праблемы развіцця беларускай паэзіі (творчасць М. Багдановіча, М. Танка, П. Панчанкі, А. Вялюгіна, Р. Барадуліна і інш.), вершазнаўства, методыкі навучання і выкладання літаратуры ў школе.
Буквар
Як заўважае педагог-псіхолаг і даследчыца-культуролаг Людміла Дзіцэвіч, у пачатку 1990-х гадоў, пасля таго як Беларусь стала суверэннай дзяржавай, кантэнт «Буквара» Анатоля Клышкі прыкметна ўстарэў і перастаў адпавядаць часу. Таму аўтар яго перапрацаваў: быў ануляваны савецкі ідэалагізаваны матэрыял, уведзены тэксты пра славутых асоб беларускай гісторыі — Ефрасінню Полацкую, Міколу Гусоўскага, Францыска Скарыну. У 1997 годзе згаданы дапаможнік для навучання чытанню быў яшчэ раз перапрацаваны: вывучэнне гукаў пачыналася цяпер з зычных (с, п, м, т, л, н, ш, р, к, д, а, я, у, і, х, б, склады з "у", з, о, в, г, ч, ы, ж, ф, склады з "і", э, й, ь, е, ц, ў, склады з "я", дз, ё, ю, дж, апостраф), што сталася пераваротам у беларускай методыцы, хоць такі метад даўно ўжо выкарыстоўваўся ў еўрапейскай практыцы.
Буквар А. Клышкі выкарыстоўваўся ў беларускіх школах да 2021/22 навучальнага года.
Морысан
Морысан — прозвішча.
Пайнэ (горад, Германія)
Пайнэ (Peine) — горад у Германіі, раённы цэнтр, размешчаны ў зямлі Ніжняя Саксонія. Уваходзіць у склад раёна Пайнэ. Насельніцтва — 48 743 чалавекі (на 31 снежня 2010 года). Займае плошчу 119,51 км². Афіцыйны код — 03 1 57 006.
Bungarus fasciatus
Bungarus fasciatus — ядавітая змяя сямейства аспідаў (Elapidae).
Сустракаецца ў трапічных лясах у Індыі, на поўдні Кітая і ў Бірме. Сярэдняя даўжыня 180 см, але часам змеі вырастаюць да 250 см.
Яна актыўная ў змрочны і начны час сутак. Рацыён змей уключае земнаводных, птушак, дробных млекакормячых і яшчарак, і залежыць ад месцапражыванняў.
Рота Нагакі
(永木 亮太; нар. ) — японскі футбаліст. У 2016 годзе выступаў за нацыянальную зборную Японіі.
Худабычка
Даўжыня ракі 15 км. Плошча вадазбору 64 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,6 м/км. Пачынаецца за 1 км на поўнач ад аграгарадка Красная Буда, вусце на паўднёва-ўсходняй ускраіне горада Крычаў. Цячэ ў межах Аршанска-Магілёўскай раўніны, пад лесам 22 % вадазбору. Рэчышча на працягу 5,5 км перад вусцем каналізаванае. Прыток — рака Каранец (злева). У аграгарадку Красная Буда на рацэ створана сажалка (плошча 7 га).
Абдала ібн Хусейн
Абдала I ібн Хусейн (1882, Мекка —, ) — першы кароль Іарданіі (1946—1951) і заснавальнік іарданскай дынастыі Хашымітаў. З 1921 эмір Трансіарданіі.
Нарадзіўся ў Мецы ў сям'і яе шэрыфа — Хусейна бен Алі.
Змагарная Францыя
Змагарная Францыя (la France Combattante) — патрыятычны рух французаў за нацыянальную незалежнасць Францыі ў 1940—1945 гадах.
Рух узначальваўся генералам Шарлем дэ Голем са штаб-кватэры ў Лондане (Французскі нацыянальны камітэт, да 1943 года). Ставіла перад сабой мэту аднаўлення незалежнасці Францыі ад нацысцкіх акупантаў і вішысцкіх калабарацыяністаў, які супрацоўнічалі з імі. Прылягала да антыгітлераўскай кааліцыі.
Прыкладна 300 тысяч байцоў Змагарскай Францыі ўдзельнічалі ў высадцы саюзнікаў у Нармандыі ў 1944 годзе. У тым жа годзе 24 жніўня дэ Голь з трыўмфам вярнуўся ў Парыж і прыступіў да аднаўлення французскай дзяржавы.
У лістападзе 1942 года Змагарская Францыя накіравала ў СССР групу французскіх лётчыкаў для сумеснай барацьбы супраць нацысцкай Германіі, якія пасля сталі авіяпалком «Нармандыя-Нёман».
Пераназванні
3 чэрвеня 1943 года рух быў пераназваны ў Французскі камітэт нацыянальнага вызвалення, кіруючы орган які прадстаўляў інтарэсы Францыі ў 1943-1944 гадах.
2 чэрвеня 1944 года камітэт пераназваў сябе ў часовы ўрад Французскай Рэспублікі, узначаліў які генерал Шарль дэ Голь.
Янаул
Янаул (Янаул, Яңауыл) — горад (з 1991) у Расіі, адміністрацыйны цэнтр Янаульскага раёна Башкартастана. Насельніцтва 27,3 тыс. чал. (2005). Заснаваны ў 1914 годзе. Горад размешчаны на рэках Янаулка і Буй, за 218 км ад Уфы. Чыгуначная станцыя.
Філіял ПАТ АНК «Башнафта» «Башнафта-Янаул», масласыраробчы камбінат, элеватар, хлебазавод, завод будаўнічых матэрыялаў.
Альбін Брунаўскі
А́льбін Бру́наўскі (Albín Brunovský; 25 снежня 1935 —  20 студзеня 1997) — славацкі мастак, дызайнер, літограф, ілюстратар і настаўнік. Народны мастак ЧССР (1985). Найбольш вядомы як ілюстратар дзіцячых кніг і дызайнер апошняй серыі банкнот чэхаславацкай кроны. Лічыцца адным з найбольш выдатных славацкіх мастакоў XX стагоддзя.
Біяграфія
Альбін Брунаўскі нарадзіўся ў чэхаславацкім гарадку Зохар (цяпер раён Малацкі Браціслаўскага края Славакіі), на Каляды 25 снежня 1935 года. Пачынаў як тэатральных мастак, маляваў плакаты. Вучыўся ў Браціслаўскай вышэйшай школе выяўленчых мастацтваў пад кіраўніцтвам прафесара Вінсента Хлозніка ў 1955-1961 гадах. Пазней Брунаўскі сам стаў выкладчыкам гэтай вышэйшай школы, працаваў там у 1966-1990 гадах, з 1981 года быў прызначаны прафесарам. У 1980-х года стаў аўтарам серыі банкнот чэхаславацкай кроны, пазней маляваў маркі
Творчасць
На працягу сваёй кар'еры Брунаўскі эксперыментаваў з рознымі графічнымі прыёмамі, на сюжэт яго твораў уплывалі як паэзія з літаратурай, так і іншыя мастакі. Падчас вучобы ён выкарыстоўваў тэхніку гравюры на дрэве і лінагравюры. Неўзабаве пасля гэтага, аднак, ён пачаў эксперыментаваць са «скрабком» і дробнай літаграфіяй. Афорт быў характэрны для яго графічнага мастацтва ў сярэдзіне 1960-х гадоў. Ён быў таксама і жывапісцам. Многія з яго ілюстрацый былі зроблены ў акварэлі, пазней ён напісаў нават некалькі буйных прац.
Гэтак жа як з цягам часу развівалася яго майстэрства ў розных тэхніках, змянялася і яго бачанне як мастака. У ранняй творчасці Брунаўскага былі моцныя сюррэалістычныя тэндэнцыі, а менавіта тэндэнцыі да індывідуалізму, абсурду і бескантрольнай гульні падсвядомасці. Пазней яго праца стала больш ацэначнай і крытычнай для чалавека ў стаўленні да сябе і грамадства.
Узнагароды і прэміі
Сярод шматлікіх узнагарод Альбіна Брунаўскага Залаты медаль Біенале ілюстрацыі ў Браціславе (1967) за ілюстрацыі да казкі «Русалачка» Х. К. Андэрсана, Залаты яблык Біенале ілюстрацыі ў Браціславе (1977, 1981). У 1985 годзе яму было прысвоена званне Народнага мастака ЧССР.
Лімна (Львоўская вобласць)
Лімна (Лі́мна) — вёска ў Туркіўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Скот Морысан
Скот Джон Морысан (Scott John Morrison; нар., ) — аўстралійскі палітык, член Ліберальнай партыі, прэм’ер-міністр з 24 жніўня 2018 да 23 мая 2022 года.
Біяграфія
Нарадзіўся ў прыгарадзе Сіднея Уэверлі. Яго продкі — шатландцы і англічане. У 1970-я гады здымаўся ў тэлевізійных рэкламных роліках, а ва ўзросце 9 гадоў актыўна ўдзельнічаў у перадвыбарчай кампаніі свайго бацькі — паліцэйскага, выбранага ў мясцовы савет, а затым — мэрам.
Член Палаты прадстаўнікоў з 2007 года. Спачатку прайграў па выніках выбараў барацьбу за «надзейную» ліберальную выбарчую акругу Кук у штаце Новы Паўднёвы Уэльс ліванскаму каталіку Майклу Тоўкі, але праз некалькі месяцаў усё ж дамогся гэтага мандата і ў верасні 2008 года быў прызначаны ценявым міністрам жыллёвай гаспадаркі ў ценявым кабінеце Малкальма Тэрнбула.
З 2013 па 2014 год — міністр па пытаннях іміграцыі і аховы межаў. На гэтай пасадзе санкцыянаваў 18 верасня 2013 года аперацыю «Суверэнныя межы», мэтай якой было заяўлена спыненне марской пераправы нелегальнай іміграцыі ў Аўстралію. Морысан заявіў па выніках першых шасці месяцаў аперацыі, што з 19 снежня 2013 года не было ніводнага выпадку паспяховай дастаўкі ў Аўстралію імігрантаў арганізатарамі нелегальнай перапраўкі людзей праз марскую мяжу.
C 2014 па 2015 год — міністр сацыяльных паслуг.
З верасня 2015 года па жнівень 2018 года — міністр фінансаў.
Касачы (карціна ван Гога)
«Касачы» (Les Iris) — карціна нідэрландскага жывапісца Вінцэнта ван Гога. «Касачы» былі напісаны мастаком у той час, калі ён жыў у лякарні Святога Паўла Маўзалійскага паблізу Сен-Рэмі-дэ-Праванс, за год да сваёй смерці ў 1890 годзе. У карціне адсутнічае высокая напружанасць, якая праяўляецца ў яго наступных працах. Ён назваў карціну «громаадвод для маёй хваробы», бо ён адчуваў, што можа стрымліваць сваю хваробу, працягваючы пісаць. У карціне прасочваецца ўплыў японскіх гравюр укіе-э, як і ў іншых працах Ван Гога. Гэта падабенства выяўляецца ў падкрэсленні контураў аб'ектаў, незвычайных ракурсах, наяўнасці дэталёва прамаляваных фрагментаў і фрагментаў, залітых суцэльным колерам, які не адпаведае рэальнасці.
Правенанс
Першым уладальнікам палатна быў французскі мастацтвазнаўца і анархіст Актай Мірбо, які заплаціў за палатно 300 франкаў. У 1987 годзе «Касачы» сталі самай дарагой карцінай, усталяваўшы рэкорд, які пратрымаўся на працягу двух з паловай гадоў, у той час карціна была прададзеная за 53.900.000 долараў Алану Бонду, але ў яго не было дастаткова грошай, каб завяршыць здзелку. «Касачы» былі перапрададзены ў 1990 годзе музею Геці ў Лос-Анджэлесе.
Забалацце (Вілейскі раён)
Гісторыя
У 1643 годзе сяло ў складзе маёнтка Мільча, уласнасць Яна Рудаміна-Дусяцкага, 5 двароў.
У 1931 годзе маёнтак і вёска ў Даўгінаўскай вясковай гміне.
У 2003 годзе ў вёсцы базавая школа, дзіцячы сад, ФАП, Дом культуры, магазін.
Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Альковіцкага сельсавета.
Кронас
Крон, Кро́нас (Κρόνος) — у старажытнагрэчаскай міфалогіі — тытан, малодшы сын бога Урана (неба) і багіні Геі (зямлі). Першапачаткова — бог земляробства, пазней, у эліністычны перыяд атаясамляўся з богам, які персаніфікаваў час, Хронасам (Χρόνος — час).
Чорная (правы прыток Нёмана)
Чо́рная — рака ў Карэліцкім і Навагрудскім раёнах Гродзенскай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Нёман.
Даўжыня ракі 27 км, з іх 18 км на тэрыторыі Карэліцкага раёна. Пачынаецца ва ўрочышчы Касавец, за 5 км на паўночны ўсход ад вёскі Антанёва Карэліцкага раёна, цячэ пераважна праз лес, упадае ў Нёман на ўсход ад вёскі Гнесічы Навагрудскага раёна. Пойма часткова забалочаная. Рэчышча на працягу 7 км перад вусцем каналізаванае. У ніжнім цячэнні ў час разводдзя праз групу азёр Юзькавічы магчымы пераліў у раку Бойная.
Юзаф Станіслаў Сапега
Юзаф Станіслаў Сапега (Józef Stanisław Sapieha;,  — , ) — вялікалітоўскі дзяржаўны і рэлігійны дзеяч. Рэферэндар вялікі літоўскі і біскуп-каад’ютар віленскі з 1737 года.
Біяграфія
З магнацкага роду Сапегаў герба «Ліс», сын Аляксандра Паўла, маршалка вялікага літоўскага, і Марыі Крысціны, дачкі Франсуа Гастона дэ Бецюна, сястрыніча каралевы Марыі Казіміры д’Арк’ен. Меў братоў Казіміра Лявона і Міхала Антонія, яго хросным бацькам быў Станіслаў Ляшчынскі.
Да 1727 года навучаўся ў езуіцкім калегіуме ў Браневе, пазней у семінарыі Святога Крыжа ў Варшаве. У тым жа годзе атрымаў ніжэйшыя свячэнні. 18 красавіка 1729 года высвечаны на субдыякана і 5 сакавіка 1730 года ўзначаліў жамойцкі архідыяканат. 14 сакавіка 1732 года высвечаны на дыякана, а 8 мая таго ж года — на святара.
Падчас элекцыі 1733 года падтрымаў Станіслава Ляшчынскага і па абдыкацыі (адрачэння) таго ад прастола з’ехаў з ім да Гданьска і Караляўца. Прызначэнне яго камянецкім біскупам у сувязі з абдыкацыяй не было пацверджана Рымам. Дзякуючы падтрымцы канцлера Яна Фрыдэрыка Сапегі быў прыняты Аўгустам III, ад якога атрымаў прызначэнне на віленскае каад’ютарства. Адначасна быў прызначаны тытулярным біскупам Дыяцэзарэі ў Ісаўрыі, кансекраваны 1 верасня 1737 года.
У 1740 годзе разам з братам Міхалам Антоніем дамогся права апекі над пляменнікамі Аляксандрам Міхалам і Міхалам Ксаверыем Сапегамі, што прывяло да больш актыўнага ўдзелу біскупа ў палітычных справах. У 1740—1742 гадах браў дзейсны ўдзел у маёмасных спрэчках з Радзівіламі, якія са пераменным поспехам цягнуліся ажно да паўнагоддзя Аляксандра Міхала.
У 1746 годзе выступіў супраць прымусовага адабрання праваслаўнай царквы як рэакцыі на пераследы каталіцтва на захопленай Расіяй Смаленшчыне. Пасля вялікага пажару ў Вільні ў 1748 годзе стварыў новы план горада, які мусіў перадухіляць падобныя катастрофы ў будучыні. Аднак план быў адхілены магістратам праз вялікія выдаткі на яго здзяйсненне.
Збіраў уласную бібліятэку, перапісваў кнігі, даследаваў і ўпадаркоўваў архівы Сапегаў. У 1753 годзе фундаваў тэлескоп для Віленскай Акадэміі.
Памёр 4 снежня 1754 года. Пахавалі біскупа ў Віленскай кафедры.
Савецкі раён
Савецкі раён — адміністрацыйная адзінка.
Фехельдэ
Фехельдэ (Vechelde) — камуна ў Германіі, у зямлі Ніжняя Саксонія. Уваходзіць у склад раёна Пайнэ. Насельніцтва — 16 094 чалавекі (на 31 снежня 2010 года). Займае плошчу 75,89 км². Афіцыйны код — 03 1 57 007.
Камуна падзяляецца на 17 сельскіх акруг.
Леніна (Горацкі раён)
Ле́ніна (, Ленино) — аграгарадок у Горацкім раёне Магілёўскай вобласці, за 20 км на паўночны ўсход ад Горак, за 60 км на захад ад Катыні. Леніна ўваходзіць у склад і з'яўляецца цэнтрам Ленінскага сельсавета.
Вёска стаіць на левым боку вадасховішча, утворанага на рацэ Мярэя. Вышыня мясцовасці над узроўнем мора складае 206 м.
З Горак да Леніна вядзе рэспубліканская аўтадарога Княжыцы — Горкі — Леніна.
Гісторыя
Да 1918 года вёска мела назву Рама́наў. Уваходзіла ў Аршанскі павет Віцебскага ваяводства Вялікага Княства Літоўскага. Вёска належала князю Дандукову-Корсакаву. З 1772 года — ў складзе Расійскай імперыі. У пачатку XX стагоддзя пражывалі больш за 1 тыс. жыхароў, дзейнічалі мураваная царква, два народныя вучылішчы, валасное праўленне, пошта. Перад вайной у вёсцы жыло 335 чалавекі ў 198 дварах.
Падчас Вялікай Айчыннай вайны ў верасні—снежні 1943 года гітлераўцамі было спалена 198 дамоў, забіта 186 чалавек. 12—13 кастрычніка 1943 года недалёк ад вёскі адбылася бітва пад Леніна — першы бой польскай дывізіі імя Тадэвуша Касцюшкі.
У 1960-х гадах пасёлак Леніна, які з’яўляўся цэнтральная сядзібай саўгаса, стаў аб’ектам эксперыментальнай комплекснай забудовы, праект якой распрацавалі заслужаныя архітэктары БССР Г. А. Бяганская і А. П. Калніньш.
У 1968 годзе дэкрэтам Дзяржсавета ПНР вёска Леніна была ўзнагароджана ордэнам «Крыж Грунвальда» 2-га класа.
NGC 5538
NGC 5538 (іншыя абазначэнні — ZWG 46.83, PGC 91351, FGC 1739, PGC 51056) — галактыка ў сузор’і Валапас.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Лапушанка (Туркіўскі раён)
Лапушанка (Лопуша́нка) — вёска ў Туркіўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Хусейн бен Алі
Хусейн бен Алі аль-Хашімі (каля 1854 —, Аман) — 1-ы кароль Хіджазі ў 1916—1924 з дынастыі Хашымітаў. Меў трох сыноў — Фейсал I, Абдала ібн Хусейн і Алі ібн Хусейн — 2-і кароль Хіджазі ў 1924—1925 (у апошняга ўнук нарадзіўся 2 мая 1935).
У пачатку 20 стагоддзя эмір Меккі і нашчадак прарока Мухамеда.
Ласынэць
Ласынэць (Лоси́нець) — вёска ў Туркіўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Катастрофа на авіяшоу ў Даласе
12 лістапада 2022 года два самалёты часоў Другой сусветнай вайны, B-17 Flying Fortress і Bell P-63 Kingcobra, сутыкнуліся ў паветры і разбіліся падчас авіяшоу Wings Over Dallas у Даласе, штат Тэхас.