cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kain Rivers
Біяграфія
Паўфіналіст трэцяга сезона ўкраінскага тэлепраекта «Голас. Дзеці»на канале 1+1 у камандзе Патапа.
Удзельнік пятага сезона тэлепраекта «Голас. Дзеці» на Першым канале ў камандзе Басты.
Пераможац праграмы Муз-Раскрутка на канале Муз-ТБ.
Восенню 2018 ажыццёўлены выпуск другога альбома - «Музыка і ты».
Здымкі фільма «Помнім» ( «Помнім»/WeRemember), лагер смерці «Аўшвіц», Польшча, снежань 2018 У 2018 годзе зняўся ў галоўнай ролі ў кароткаметражным музычным фільме «Помнім» ( «Помнім»/WeRemember), прысвечаным памяці Халакосту. Работа ўвайшла ў спіс сталых экранізацый ізраільскага нацыянальнага мемарыяла Катастрофы (Халакосту) і Гераічнасці «Яд ва-Шэм».
У лютым 2019 года выйшаў трэці альбом «Паранены звер».
У красавіку 2019 узяў удзел в праграмай «Вячэрні Ургант».
У красавіку 2019 выступіў з канцэртам у вечаровым шоу «Мурзілкі LIVE» на Аўтарадыё.
У 2019 годзе для альбома «Believe» Кірыл запісаў песню «Faded» разам з спявачкай Polina і дыджэямі Digital Farm Animals, а таксама песню «Be My Nirvana» з Filatov & Karas.
Песні, якія выконваў Кірыл, займалі прызавыя месца ў некалькіх чартах.
Блошкі (значэнні)
Блошкі
Жаўтакруг (значэнні)
Жаўтакруг
Малочнік
Малочнік — шматзначны тэрмін.
Руслан Салтанавіч Аушаў
Руслан Салтанавіч Аушаў (Оувш-наькъан Султана Руслан, Русла́н Султа́нович А́ушев; нар., Валадарскае, Какчатаўская вобласць, Казахская ССР) — расійскі палітычны і грамадскі дзеяч; першы прэзідэнт (1993—2002) Рэспублікі Інгушэція, з 1991 па 2014 год быў старшынёй Камітэта па справах воінаў-інтэрнацыяналістаў пры Савеце кіраўнікоў урадаў СНД. Герой Савецкага Саюза (1982).
Спіс аб’ектаў PGC (2434001—2435000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2434001—2435000)
Паслён касматы
Паслён касматы (Solanum villosum) — від раслін сямейства. Назва паходзіць ад villosum — «касматы».
Апісанне
Гэта аднагадовая травяністая расліна, дасягае ў вышыню 70 см, злёгку валасатая. Лісце яйкападобнае, даўжынёй да 8 см, шырынёй 3,6 см, суцэльнае або неглыбока лопасцевае, з хвосцікамі даўжынёй 4,5 см. Суквецці — 3—8 кветак, сабраныя ў кластар. Вяночак белы. Бледныя шарападобныя памяранцава-чырвоныя ягады, 5—9 мм у дыяметры. Насенне ад 1,7 да 2,3 мм, бледна-жоўтае. 2n=48.
Распаўсюджанне
Від натуралізаваны ва ўсіх умераных рэгіёнах. Паходжанне: Паўднёвая Еўропа. Засяляе моцна дэградаваныя ўчасткі; 0—400 м.
Спіс аб’ектаў PGC (1070001—1071000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1070001—1071000)
Паслён чорны
Паслён чорны (Solánum nígrum) — расліна сямейства Паслёнавых, від роду, якое паходзіць з Еўразіі і інтрадукавана ў Амерыку і Аўстралію.
Назва
Паслён чорны, гузічнік, залоцнік, ліснік, лістнік, плісклён , ягады воўчыя, якады сабачыя, ягады свіныя , гліснік.
Батанічнае апісанне
Куст з прамым сцяблом вышынёй 10—120 см. Лісце простае, без прылісткаў, чарговае, чарашковае, яйкападобнае або падоўжана-яйкападобнае завостранае, з суцэльным краем або выемкава-зубчастае, 11—13 см даўжынёй і 6—8,5 см шырынёй.
Кветкі белыя зоркападобныя, сабраны па тры — восем у бакавыя паўпарасонікі. Тычынак пяць, песцік адзін, пялёсткаў пяць (зрослых), калякветнік двайны. Вяночак 6—7 мм у папярочніку, колападобны, з яйкападобна-ланцэтнымі долямі. Цвіце з другой паловы лета да глыбокай восені. Плод — шарападобная чорная ягада памерам 8—10 мм, якая спее ў жніўні — кастрычніку.
Манакарпік.
Распаўсюджанне і асяроддзе пражывання
У Расіі распаўсюджаны ў еўрапейскай часткі (акрамя тайговай і тундравай зон), на Каўказе, на поўдні Сібіры.
Расце на сметніках, каля жылля і дарог, па берагах вадаёмаў, у поймавых і прыбярэжных хмызняках, на ўзлесках і палянах. Святлолюбівая ценевынослівая расліна, мезафіт, мезатроф, эўтроф.
Хімічны склад
Трава і няспелыя плады паслёну чорнага ўтрымліваюць атрутны алкалоід саланін, які прысутнічае ў форме глікаалкалоіду саланіну.
Парасткі і плады ўтрымліваюць сапаніны, дубільныя рэчывы. Асабліва шмат дубільных рэчываў у каранях (да 6 %).
Гаспадарчае значэнне і выкарыстанне
У некаторых краінах, асабліва ў Індыі і Эфіопіі, а таксама ў Расіі спелыя ягады паслёну чорнага ўжываюцца ў ежу.
Саспелыя плады ядуць сырымі, робяць начынкі для пірагоў, вараць варэнне, павідла і кісялі.
У маладым лісці ўтрыманне алкалоідаў нязначнае, на Каўказе іх ужываюць замест шпінату.
У народнай медыцыне ўжываецца як адхарквальны, мачагонны сродак і як сродак ад рэўматызму.
Ягадамі па розных пратравах афарбоўваюць тканіны ў карычневы, шэры, блакітны і сіні колеры.
Зборная Чылі па футболе
Зборная Чылі па футболе прадстаўляе Чылі на міжнародных спаборніцтвах па футболе. Каманда кантралюецца Федэрацыяй футбола Чылі, якая ўваходзіць у КАНМЕБОЛ і ФІФА.
Спіс аб’ектаў PGC (2435001—2436000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2435001—2436000)
УЕФА
УЕФА з’яўляецца адной з шасці кантынентальных канфедэрацый, якія ўваходзяць у ФІФА, прычым УЕФА з іх найбольш уплывовая і багатая. Амаль усе наймацнейшыя футбалісты свету гуляюць у Еўропе з-за таго, што менавіта ў ёй самыя вялікія зарплаты, асабліва ў Англіі, Італіі, Іспаніі і Германіі. Таксама УЕФА прадстаўляюць многія моцныя зборныя свету, што прадвызначае вялікае прадстаўніцтва краін гэтай канфедэрацыі на сусветных першынствах: так, з 32 каманд на чэмпіянаце свету 2006 года УЕФА прадстаўлялі 14.
УЕФА быў заснаваны 15 чэрвеня 1954 года ў Базелі (Швейцарыя) пасля кансультацый, пачатых федэрацыямі футбола Францыі, Італіі і Бельгіі. Першапачаткова ва УЕФА ўваходзілі 25 краін, цяпер гэта лічба дасягнула 55. Штаб-кватэра УЕФА размяшчалася ў Парыжы да 1959 года, калі яна пераехала ў Берн. З 1995 года яна знаходзіцца ў швейцарскім Ньёне. Першым генеральным сакратаром УЕФА быў Анры Дэланэ, а прэзідэнтам — Эбэ Шварц.
УЕФА часта меў канфлікты з Еўракамісіяй, прадстаўляючы інтарэсы нацыянальных асацыяцый. У 1990-х гадах рознагалоссі тычыліся правоў на тэлетрансляцыі і асабліва міжнародных трансфераў (Правіла Босмана).
Рабіннік рабіналісты
Рабіннік рабіналісты (Sorbaria sorbifolia) — від раслін сямейства, распаўсюджаны ў Японіі, Карэі, Кітаі, азіяцкай Расіі.
Апісанне
Куст вышынёй 2-3 м. Уся расліна, асабліва ў пачатку вегетацыі, густа апушана. Лісце непарнапёрыстая, з даўгавата-эліптычных сегментаў, 2.5-7 см даўжынёй. Суквецці — складаныя мяцёлкі, верхавінкавыя. Зубцы чашалісцікаў трохкутныя, ≈ 1 мм даўжынёй, пялёсткі шырока-яйкападобныя, жаўтлява-белыя, 3-4 мм даўжынёй. Тычынкі нашмат даўжэй пялёсткаў. Галіны выпрастаныя; галінкі голыя або злёгку апушаны; пупышкі чырванавата-бурыя, яйкападобныя. Лісцянкі цыліндрычныя, ≈ 3 мм, голыя.
Распаўсюджанне
Распаўсюджаны ў Японіі, Карэі, Кітаі, азіяцкай Расіі; шырока культывуецца і натуралізаваны ў Канадзе, ЗША, некаторых краінах Еўропы.
Ва Украіне від разводзяць у садах і парках як дэкаратыўную расліну.
Кабыльнікі (Свіслацкі раён)
Кабы́льнікі (, Кобыльники) — пасёлак у Свіслацкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Свіслацкага сельсавета.
Зборная Канады па футболе
Зборная Канады па футболе — нацыянальная зборная, якая прадстаўляе Канаду на міжнародных спаборніцтвах па футболе. Знаходзіцца пад кіраваннем Канадскай футбольнай асацыяцыі. Хатнія матчы праводзіць на стадыёне «Біма Філд» у Таронта.
Канада аднойчы выступала чэмпіянаце свету — у 1986 годзе, калі заваявала адзіную пуцёўку для прадстаўнікоў зоны КАНКАКАФ; у сваёй групе С прайграла ўсе тры матчы на ​​групавым этапе — Францыі 0:1, Венгрыі 0:2 і СССР 0:2.
У 1985 і 2000 гадах Канада станавілася пераможцам Залатога кубка КАНКАКАФ. У 2001 годзе як пераможца Кубка КАНКАКАФ брала ўдзел у Кубку канфедэрацый, гуляла ў групе В, дзе саступіла Японіі 0:3, згуляла ўнічыю з Бразіліяй 0:0 і прайграла Камеруну 0:2; заняла апошняе месца ў групе.
Гурбан
Гурбан — прозвішча.
Плюшчай скучаны
Плюшчай скучаны (Sparganium glomeratum) — від кветкавых раслін роду  сямейства.
Апісанне
Шматгадовая травяністая расліна з прамым сцяблом. Лісце шырокае, даўжэй сцябла, з ніжняга боку з крылатым вострым кілем. Суквецце простае, з 3—6 жаночымі і звычайна 1 (радзей 2) мужчынскай галоўкай. Жаночыя галоўкі звычайна сядзячыя, збліжаныя, уверх згрупаваны, рэдка ніжняя на ножцы і адсунуты ад іншых. Мужчынская галоўка звычайна прылягае да верхняй жаночай. Пылавікі вельмі дробныя, даўжынёй 0,5—0,75 мм, лычык кароткі, даўжынёй 0,5—0,75 мм. Плод з перацяжкай ніжэй сярэдзіны, даўгавата-эліптычныя, паступова звужаны ў кароткі носік, на ножцы.
Распаўсюджанне
Распаўсюджаны ў Еўразіі ад Усходняй і Паўночнай Еўропы да Кітая і Японіі, а таксама на поўдні Канады і на поўначы ЗША.
Miss Wheelchair World
«Miss Wheelchair World» — міжнародны конкурс прыгажосці, у якім удзельнічаюць жанчыны з інваліднасцю.
Гісторыя
У кастрычніку 2017 годзе конкурс адбыўся ўпершыню ў Варшаве. Удзел прынялі 24 кандыдаткі з усяго свету. Першае месца выйграла беларуска Аляксандра Чычыкава. Наступны другі конкурс адбудзецца ў сакавіку 2020 года.
Спіс аб’ектаў PGC (2436001—2437000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2436001—2437000)
Бастыда
Басты́да (bastide) — тып невялікіх умацаваных паселішчаў на поўдні Францыі ў XII—XIV стагоддзях, акружаных валам з вежамі для абароны ад раптоўных нападаў. У сярэднія вякі бастыдай называліся таксама драўляныя пабудовы ў выглядзе 2-х ці 3-павярховых вежаў, што ўжываліся пры аблогах, a часам і вартавыя вежы на гарадскіх сценах. Адной з прычын масавага будаўніцтва бастыд у Сярэдневякоўі была сітуацыя, якая склалася пасля Парыжскага дагавора 1229 года. Графу Тулузы  дазвалялася будаваць новыя гарады ў сваіх раздробненых уладаннях, аднак забаранялася ўмацоўваць іх. Спадчыннік гэтых уладанняў Альфонс дэ Пуацье, жанаты па ўмовах таго ж дагавору з дачкой Раймунда VII, стварэннем бастыд імкнуўся ўмацаваць кантроль над сваімі тэрыторыямі.
Бастыды маюць, як правіла, прастакутную планіроўку з рашэцістай сеткай вуліц. Рэпс меркаваў, што гарады-бастыды з’яўляліся пераходнай прыступкай паміж феадальным замкам і гарадамі Рэнесансу. Планіроўка бастыды фармавалася пад уплывам плану рымскага ваеннага лагера і, у сваю чаргу, аказала ўплыў на, іспанскі звод, у тым ліку спецыфікацый горадабудаўніцтва, які прадугледжваў план гарадоў Новага свету на працягу XVI стагоддзя.
Тутэйшын Студыя
«Тутэйшын Студыя» створана для таго, каб жыхары Беларусі маглі глядзець апошнія навінкі сусветнага кіно на роднай мове паралельна з прэм’ерамі ў іншых краінах. Прынцыпам новай студыі агучкі заяўлена вера ў тое, што беларуская мова — выдатны інструмент для таго, каб атрымаць яшчэ больш задавальнення ад прагляду кіно.
Плюшчай Фрыса
Плюшча́й Фрыса, плюшчай злакападобны (Sparganium gramineum) — від кветкавых раслін роду сямейства.
Апісанне
Шматгадовая плывучая трава з доўгім і тонкім сцяблом, прыкметна патоўшчаным і моцна сагнутым пад суквеццем. Лісце вельмі доўгае і вузкае, ля асновы трохі больш вузкае, чым у сярэдняй частцы, у верхняй частцы пляскатапукатае, на верхавіне коратка завостранае. Суквецце галінастае або простае. Жаночыя галоўкі ў ліку 1—3, рассунутыя, сядзячыя або на ножцы. Мужчынскіх галовак 2—3. Пылавікі эліптычныя. Плады на доўгіх ножках, даўгаватыя, з тупаватымі канцамі. Слупок пры плодзе крукападобна адагнутыя ўбок
Распаўсюджанне
Займае паўночныя вобласці Еўразіі — ад усходняй Нарвегіі ў Цэнтральнай Японіі.
Рабіна арыя
Рабіна арыя (Sórbus ária) — від дрэў з роду Рабіна сямейства.
Плюшчай Фрыса
Распаўсюджанне
Расце ў азёрах, рэках.
Сінонімы
Па дадзеных Каралеўскіх батанічных садоў К’ю, у сінаніміку віду ўваходзяць:
Рабіна арыя
Батанічнае апісанне
Лісце рабіны арыя, у адрозненне ад рабіны звычайнай, суцэльнае, круглява-эліптычнае, скурыстае, па афарбоўцы зялёнае зверху і знізу белалямцавае.
Кветкі белыя, буйныя, сабраныя ў шчыткападобныя суквецці.
Плады чырванавата-аранжавыя, з сопкай мякаццю, ядомыя.
Арэал
Расліна горна-ляснога пояса Еўропы, а таксама Паўночнай Афрыкі і Малой Азіі. Расце на вышыні ад 500 да 1700 м над узроўнем мора.
Сістэматыка і сінанімія
Сінонімы: Crataegus aria L., Hahnia aria var. majestica Dippel, Pyrus aria (L.) Ehrh., Pyrus aria subsp. rupicola Syme, Sorbus aria f. aurea (Hesse ex Rehder) Rehder, Sorbus aria var. decaisneana (Lavallée) Rehder, Sorbus aria var. majestica (Dippel) C. K. Schneid., Sorbus aria var. salicifolia Myrin, Sorbus rupicola (Syme) Hedl.
Прымяненне
Выкарыстоўваецца як дэкаратыўная расліна ў азеляненні і садаводстве. Плады служаць кормам для птушак, людзьмі ў ежу практычна не выкарыстоўваюцца з-за сухога сопкага смаку. Драўніна выкарыстоўваецца ў сталярнай справе.
Зборная Гандураса па футболе
Зборная Гандураса па футболе — каманда, якая прадстаўляе Гандурас на міжнародных футбольных турнірах і матчах. Кантралюецца і кіруецца Нацыянальнай аўтаномнай федэрацыяй футбола Гандураса. Адна з моцных зборных у КАНКАКАФ. Член ФІФА з 1951 года.
Гісторыя
Першы свой матч зборная Гандураса правяла ў 1921 годзе і была разгромленая Гватэмалай з лікам 9:0. Доўгі час Гандурас не мог пахваліцца вялікімі поспехамі на футбольным полі, абмяжоўваючыся лакальнымі поспехамі, такімі, як перамога над слабой зборнай Нікарагуа ў 1946 годзе з лікам 13:0. Пачынаючы з 1960-х гадоў ўзровень і цікавасць да футбола ў краіне павольна, але пачала ўзрастаць.
Першы «Залаты перыяд» у гісторыі зборнай Гандураса прыйшоўся на пачатак 1980-х гадоў. Гандурас быў абраны месцам правядзення чэмпіянату КАНКАКАФ для зборных (цяпер мае назву Залаты кубак КАНКАКАФ). Гандурасцы бліскуча правялі турнір, абыграўшы ўсе зборныя, якія занялі ў табліцы месца ніжэй 4-га (4:0 — Гаіці, 2:0 — Куба, 2:1 — Канада), і згуляўшы ўнічыю 0:0 з двума прызёрамі турніру — Сальвадорам і Мексікай — і занялі першае месца на турніры ўпершыню ў сваёй гісторыі.
У 1985 і 1991 гадах Гандурас двойчы займаў 2-е месца ў Залатым кубку КАНКАКАФ.
У 2001 годзе Гандурас запрасілі ў апошні момант для ўдзелу ў Кубку Амерыкі, які прайшоў у Калумбіі. Гандурасцы ў чвэрцьфінале сенсацыйна абыгралі зборную Бразіліі, а ў матчы за 3-е месца абыгралі Уругвай. Такім чынам, Гандурас заняў прызавое трэцяе месца ў сваім адзіным удзеле ў адным з самых прэстыжных футбольных турніраў свету. Пасля Гандурас прызнаваўся адной з самых хутка прагрэуючых футбольных нацый свету па версіях часопіса «World Soccer», МФФІІС і ФІФА.
У 2013 годзе Гандурас зноў заняў трэцяе месца ў фінальнай адборачнай групе КАНКАКАФ і трэці раз трапіў на чэмпіянат свету, дзе саступіў ва ўсіх трох матчах і заняў апошняе месца ў групе.
Малітва ўкраінскага нацыяналіста
Малітва ўкраінскага нацыяналіста — патрыятычны тэкст-малітва, напісаны ў канцы 1920-х — пачатку 1930-х годаў аднім з лідараў Арганізацыі Украінскіх Нацыяналістаў Осіпам Машчаком і дапоўнены пазней членамі ўкраінскіх нацыяналістычных арганізацый.
Словы асноўнага тэксту былі выпісаны на сцяне турмы крывёю Осіпа Машчака пасля таго, як ён быў заключаны ў турму ў выніку Львоўскага працэсу 1936 года.
Гісторыя
«Малітву ўкраінскага нацыяналіста» павінны былі ведаць на памяць усе, хто ўступаў у АУН і яе моладзевую арганізацыю.
Цяпер малітва выкарыстоўваецца на мерапрыемствах, якія праводзяцца членамі ўкраінскіх нацыяналістычных арганізацыяў. Таксама гэтую малітву чытаюць байцы батальёнаў «Азоў», «Сеч» перад адпраўкай на вайну.
Асот балотны
Асот балотны (Sonchus palustris) — від травяністых раслін сямейства, распаўсюджаны ў Еўропе і Азіі. Этымалогія: palustris — «балотны».
Апісанне
Шматгадовая травяністая расліна вышынёй 100—175 (350) см. Карані кароткія. Лісце пры аснаванні з вострымі вушкамі, што стрэлападобна разыходзяцца. Сямянкі жаўтлявыя, з моцна выпуклым сярэднім рабром на кожным баку. Чубок з белых або часам жоўта-белых мяккіх валасінак, якія лёгка ападаюць. Абгорткі і галінкі суквеццяў густа пакрыты кароткімі чарнаватымі залозістымі валасінкамі. Кветкі жоўтыя. Кошыа з 75 кветак. Суквецці шчыткападобныя або шчыткападобна-мяцёлкавыя. 2n = 18.
Распаўсюджанне
Азія: Сіньцзян, Казахстан, Кыргызстан, Расія, Таджыкістан, Туркменістан, Узбекістан, Арменія, Грузія, Азербайджан, Турцыя; Еўропа: Андора, Аўстрыя, Беларусь, Бельгія, Балгарыя, Харватыя, Чэхія, Данія, Фарэрскія астравы, Фінляндыя, Францыя, Гібралтар, Ватыкан, Венгрыя, Ісландыя, Італія, Латвія, Ліхтэнштэйн, Літва, Люксембург, Малдова, Манака, Нідэрланды, Нарвегія, Польшча, Партугалія, Румынія, Расійская Федэрацыя, Сан-Марына, Сербія, Славакія, Іспанія, Швецыя, Швейцарыя, Украіна, Вялікабрытанія. Натуралізавана: Канада (Антарыа). Расце каля рэк, на вільготных, тарфяных або глейкіх глебах, багатых азотам, у канавах, на вільготных палях; таксама расліна умерана ўстойлівая да салёных умоў.
Ва Украіне расце на балотах і забалочаных месцах, амаль па ўсёй тэрыторыі; у Крыме (гара Чатырдаг) — вельмі рэдка.
Юрый Рыгоравіч Гарадзецкі
Юрый Гарадзецкі (, Магілёў) — беларускі оперны спявак, тэнар, саліст Нацыянальнага акадэмічнага Вялікага тэатра оперы і балета (з 2006).
Адукацыя
У 2002 годзе скончыў Магілёўскі музычны каледж па класе «харавое дырыжыраванне», а ў 2007 годзе — Беларускую акадэмію музыкі (клас Л. Івашкова).
Атрымаў прэмію Спецыяльнага фонду Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь па падтрымцы таленавітай моладзі (2006, 2008 гг.). Удзельнічаў у майстар-класах Міжнароднай акадэміі музыкі ў Ніцы.
У 2008-09 гг. вучыўся ў Вышэйшым інстытуце музыкі ў Модэне (Італія, клас ). У 2009-10 гг. займаўся пад кіраўніцтвам ў опернай студыі Музычнай капэлы каралевы Елізаветы (Бельгія). З 2011 г. — удзельнік Моладзевай праграмы Вашынгтонскай нацыянальнай оперы.
З 2006 года — саліст Нацыянальнага акадэмічнага Вялікага тэатра оперы і балета Рэспублікі Беларусь.
Токарэвэ
Токарэвэ (То́карєве, Camçı) — вёска ў Кіраўскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны.
Трудалюбіўка (Кіраўскі раён)
Трудалюбіўка (Трудолю́бівка, Köbek) — вёска ў Кіраўскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны.
Спасіўка (Кіраўскі раён)
Спасіўка (Спа́сівка, Spasovka) — вёска ў Кіраўскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны.
Туціўка
Туціўка (Ту́тівка, Tutovka) — вёска ў Кіраўскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны.
Зборная Венесуэлы па футболе
Зборная Венесуэлы па футболе прадстаўляе Венесуэлу на міжнародных матчах па футболе. Кіруючай арганізацыяй зборнай выступае Венесуэльская федэрацыя футбола. Венесуэла — краіна з традыцыйна самым нізкім узроўнем развіцця футбола ва ўсёй Паўднёвай Амерыцы. Венесуэла — адзіная зборная, якая ўваходзіць у КАНМЕБОЛ, якая ні разу не прабівалася ў фінальную стадыю чэмпіянатаў свету.
Гісторыя
У 2000-я гады цікавасць да спорту, і да футболу ў прыватнасці, у краіне вырасла і зборная па футболе перастала займаць стабільнае апошняе месца ў рэгіянальных спаборніцтвах. На Кубку Амерыкі 2007, які ўпершыню прайшоў у Венесуэле, зборная ўпершыню за доўгія гады змагла выйсці з групы, але разгромна саступіла Уругваю ў 1/4 фіналу, што таксама было прызнана велізарным дасягненнем (у выніковай класіфікацыі гаспадары занялі ганаровае 6-е месца).
Спіс аб’ектаў PGC (2437001—2438000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2437001—2438000)
Шубынэ
Шубынэ (Шу́бине, Bay Qoca) — вёска ў Кіраўскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны.
Відроджэння (Кіраўскі раён)
Відроджэння (Відро́дження, Yañı Qarabay) — вёска ў Кіраўскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны.
Відважнэ
Відважнэ (Відва́жне, Qaşqa Çoqraq) — вёска ў Кіраўскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны.
Далыннэ (Кіраўскі раён)
Далыннэ (Доли́нне, Tuvuş Aqçora) — вёска ў Кіраўскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны.
Еўрапейскі маршрут E26
E26 — аўтамабільная дарога еўрапейскай маршрутнай сеткі катэгорыі А ў Германіі, якая злучае Берлін і Гамбург.
Владыславіўка (Кіраўскі раён)
Владыславіўка (Владисла́вівка, Oy Quyu) — вёска ў Кіраўскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны.
Залатэ Полэ
Залатэ Полэ (Золоте́ По́ле, Caylav Saray) — вёска ў Кіраўскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны.
Дабралюбаўка
Дабралюбаўка (Добролю́бовка, Bulğanaq) — вёска ў Кіраўскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны.
Ізабільнэ (Кіраўскі раён)
Ізабільнэ (Ізобі́льне, Tatar Asan Bay) — вёска ў Кіраўскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны.
Майсей Анісімавіч Хазанаў
Майсей Анісімавіч Хазанаў (22.12.1887 (03.01.1888),  — ) — беларускі вучоны ў галіне неўрапаталогіі, доктар медыцынскіх навук, прафесар (кафедра нервовых і нейрахірургічных хвароб).
Біяграфія
Нарадзіўся ў Вільні ў сям’і рабочых. Вучань ў друкарні, у 1901—1902 гадах — кур’ер, канторшчык, у 1902—1907 гадах эміграваў у Швейцарыю, працаваў на фабрыцы, адначасова вучыўся (1907—1913); скончыў медыцынскі факультэт Бернскага ўніверсітэта (1913). Урач, асістэнт клінікі ўнутраных і нервовых хвароб Бернскага ўніверсітэта (1913—1915). Ваенны ўрач у Мінску, Смаленскім ваенным шпіталі, інжынернай дружыне на Заходнім, Румынскім франтах (1915—1918). Урач, загадчык аддзялення бальніцы ў Бабруйску, загадчык Бабруйскага павятовага аддзела аховы здароўя (1918—1924). Ардынатар, асістэнт клінікі нервовых хвароб медыцынскага факультэта БДУ (1924—1930); дацэнт кафедры нервовых хвароб Беларускага медыцынскага інстытута (1930—1933), адначасова намеснік дырэктара інстытута па вучэбнай рабоце (1931—1932); дырэктар Беларускага інстытута ўдасканалення ўрачоў (1932—1933); прысвоена вучонае званне прафесара (1933). Прафесар кафедры нервовых хвароб Беларускага медыцынскага інстытута (1933—1934), адначасова намеснік дырэктара інстытута па навуковай частцы, загадчык аддзела падрыхтоўкі кадраў; прысуджана вучоная ступень доктара медыцынскіх навук (1934). Дырэктар Віцебскага медыцынскага інстытута і загадчык кафедры нервовых хвароб (1934—1941).
У час Вялікай Айчыннай вайны інспектар-кансультант, начальнік лячэбнага аддзела эвакуацыйнага пункта Уральскай ваеннай акругі ў Чалябінску (1941—1944). Загадчык кафедры нервовых хвароб Беларускага (Яраслаўль), Мінскага медыцынскага інстытута (1944—1958).
Навуковая дзейнасць
Вучань акадэміка М. Б. Кроля. Асноўныя навуковыя працы прысвечаны праблемам нейраінфекцый, нейраінтаксікацый, пухлін нервовай сістэмы.
Працаваў над праблемай поліяміэліту, упершыню ў СССР даў яго апісанне, распрацаваў метады лячэння («Эпідэмія поліяміэліту ў Беларусі» 1926; «Некаторыя дадзеныя пра дзіцячы эпідэмічны паралюш у БССР», 1938; «Аб лячэнні поліяміэліту», 1951).
Прапанаваў арыгінальны метад лячэння поліяміэліту бацькоўскай крывёю. Сааўтар дапаможнікі для практычных лекараў «Эпідэмічны дзіцячы паралюш», 1948, 1957; аўтар шэрагу брашур для насельніцтва пра поліяміэліт. Упершыню апісаў эпідэмічны энцэфаліт у БССР, працаваў над пытаннямі яго эпідэміялогіі, клінікі («Клешчавы энцэфаліт і некаторыя іншыя вірусныя нейраінфекцыі ў Беларусі», 1949)
Ключавэ (Кіраўскі раён)
Ключавэ (Ключове́, Aqmelez) — вёска ў Кіраўскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны.
Красніўка (Кіраўскі раён)
Красніўка (Кра́снівка, Yerçi) — вёска ў Кіраўскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны.
Ізюміўка
Ізюміўка (Ізю́мівка, Tamğacı) — вёска ў Кіраўскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны.
Крынычкы (Кіраўскі раён)
Крынычкы (Крини́чки, Kriniçki) — вёска ў Кіраўскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны.
Матросіўка (Кіраўскі раён)
Матросіўка (Матро́сівка, Bulğar Kruglik) — вёска ў Кіраўскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны.
Краснасільскэ (Кіраўскі раён)
Краснасільскэ (Красносі́льське, Yañı Basalaq) — вёска ў Кіраўскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны.
Льгоўскэ
Льгоўскэ (Льго́вське, Çelebi Eli) — вёска ў Кіраўскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны.
Макіўскэ
Макіўскэ (Ма́ківське, Rum Asan Bay) — вёска ў Кіраўскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны.
Еўрапейскі маршрут E27
Еўрапейскі маршрут Е27 — еўрапейскі аўтамабільны маршрут катэгорыі А, які злучае гарады Бельфор (Францыя) і Аоста (Італія). Даўжыня маршруту — 328 км.
Гарады, праз якія праходзіць маршрут
Маршрут Е27 праходзіць праз 3 еўрапейскія краіны:
Е27 звязаны з маршрутамі
Пэрвамайскэ (Кіраўскі раён)
Пэрвамайскэ (Первома́йське, Qaragöz) — вёска ў Кіраўскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны.
Навафэдарыўка (Кіраўскі раён)
Навафэдарыўка (Новофе́дорівка, Novofödorovka) — вёска ў Кіраўскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны.
Зборная Нікарагуа па футболе
Зборная Нікарагуа па футболе — прадстаўляе Нікарагуа на міжнародных футбольных турнірах і ў таварыскіх матчах. Кантралюецца Федэрацыяй футбола Нікарагуа. З’яўляецца членам ФІФА (з 1950 года), КАНКАКАФ (з 1968 года) і УНКАФ.
Гісторыя
Зборная Нікарагуа з’яўляецца адной з найслабых зборных Цэнтральнай Амерыкі разам з Белізам. «Сіне-белыя» ні разу не ўдзельнічалі ў чэмпіянаце свету, а адзіным іх дасягненнем з’яўляецца ўдзел у фінальнай частцы Залатога кубка КАНКАКАФ у 2009 годзе, дзе яны занялі апошняе месца ў сваёй групе, саступіўшы зборным Панамы, Гвадэлупы і Мексікі з агульным лікам 0:8. У 2017 і 2019 Нікарагуа зноў трапляла ў фінальную частку Залатога кубка КАНКАКАФ і абодва разы тройчы саступала на групавым этапе.
Партызаны (Кіраўскі раён)
Партызаны (Партиза́ни, Şeyh Eli) — вёска ў Кіраўскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны.
Прывітнэ (Кіраўскі раён)
Прывітнэ (Приві́тне, Cuma Eli) — вёска ў Кіраўскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны.
Акцябрскэ (Лэнінскі раён)
Акцябрскэ (Октя́брське, Canabat) — вёска ў Лэнінскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны.
Астанінэ
Астанінэ (Оста́ніне, Oysul) — вёска ў Лэнінскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны.
Аганькы
Аганькы (Огоньки́, Orta Eli) — вёска ў Лэнінскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны.
Зборная Беліза па футболе
Зборная Беліза па футболе — нацыянальная футбольная зборная, якая прадстаўляе Беліз на міжнародных футбольных матчах.
Ягоравэ
Ягоравэ (Єго́рове, Yegorovo) — пасёлак у Лэнінскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны.
В’язныкавэ
В’язныкавэ (В'я́зникове, Şeyh Asan) — вёска ў Лэнінскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны.
Асовыны
Асовыны (Осо́вини, Osovinı) — вёска ў Лэнінскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны.
Глазіўка
Глазіўка (Гла́зівка, Baqsı) — вёска ў Лэнінскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны.
Войковэ (Лэнінскі раён)
Войковэ (Во́йкове, Qıdırlez) — вёска ў Лэнінскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны.
Гарнастаіўка (Лэнінскі раён)
Гарнастаіўка (Горноста́ївка, Aqköz) — вёска ў Лэнінскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны.
Ерафеевэ
Ерафеевэ (Єрофє́єве, Minareli Şiban) — вёска ў Лэнінскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны.
Кавагуты
Кавагуты — прозвішча, тапонім.
Спіс аб’ектаў PGC (2438001—2439000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2438001—2439000)
Вулканіўка
Вулканіўка (Вулка́нівка, Cav Töbe) — вёска ў Лэнінскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны.
Міямато
Міямато — прозвішча.
Кано
Кано — прозвішча, тапонім.
Мацуі
Мацуі — прозвішча.
Она
Она — прозвішча.
Асака (Японія)
Асака — горад у Японіі, знаходзіцца ў прэфектуры Сайтама. Плошча горада — 18,38 км², насельніцтва — 133 023 чалавекі (1 жніўня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 7.237,38 чал./км². Размешчаны на востраве Хонсю, у рэгіёне Канто. З ім мяжуюць гарады Сайтама, Сікі, Тода, Ніідза, Вака.
Кавагуты (горад)
Кавагуты — Цэнтральны горад у Японіі, знаходзіцца ў прэфектуры Сайтама. Плошча горада — 61,97 км², насельніцтва — 570 497 чалавек (1 жніўня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 9.206,02 чал./км². размешчаны на востраве Хонсю, у рэгіёне Канто. З ім мяжуюць гарады Сайтама, Касігая, Соку, Тода, Хатагая, Варабі.
Кайзерслаўтэрн
Кайзерслаўтэрн (Kaiserslautern, ) — горад у Германіі на паўднёвым захадзе зямлі Рэйнланд-Пфальц, на краі Пфальцскага лесу. У мінулым — адна з імператарскіх рэзідэнцый на тэрыторыі Курпфальца. Горад размешчаны за 459 км ад Парыжа, 117 км ад Франкфурта-на-Майне, і 159 км ад Люксембурга. Сучасны цэнтр інфармацыйных і камунікацыйных тэхналогій, універсітэт, тэхнічныя каледжы і даследчыя інстытуты.
Нойвід
Нойвід (Neuwied) — горад у Германіі, цэнтр зямельнага раёна Нойвід, размешчаны на поўначы зямлі Рэйнланд-Пфальц. Уваходзіць у склад зямельнага раёна Нойвід. Насельніцтва горада - 63 769 чалавек (на 31 снежня 2014 года). Плошча - 86,50 км². Афіцыйны код - 07 1 38 045.
Міхайлаўскія могілкі (Полацк)
Міхайлаўскія могілкі — колішнія могілкі ў Полацку.
Размяшчаліся на паўночным захадзе горада паміж Запалоццем і Пагіршчынай. Сваю назву яны атрымалі ад могілкавай царквы ў гонар Арханёла Міхаіла. Могілкі былі ўніяцкімі. Вядома, што драўляная царква стаяла тут ужо ў XVII ст. У 1811 г. была пабудаваная мураваная царква ў стылі барока.
На пачатку XX ст. гэта былі найбольшыя хрысціянскія могілкі горада. У часе савецка-польскага супрацьстаяння ў верасні 1919 — маі 1920 года, калі горадам валодала Чырвоная Армія, а на Задзвінні стаялі польскія войскі, царква пацярпела ў выніку артылерыйскага абстрэлу. Акт № 10 павятовай камісіі па ахове помнікаў 04.08.1920 г. засведчыў наяўнасць у царкве абразоў часоў пабудовы. Пад царквой было сутарэнне, у якое ўвайсьці можна было з царкоўнай залы. У ім меліся дзве нішы з разламанай замуроўкай. На правай нішы была драўляная дошка з надпісам, што тут пахаваны купец Ян Камковіч. Побач пахаванне маці Піліпа Кунцэвіча — Юліяны, памерлай у 1815 годзе. У левай нішы знойдзеныя рэшткі нейкага ўніяцкага святара, з прыкметамі бальзамавання. Абедзве магілы разрабаваныя, бо ў трунах назіралася парушэнне костак. Апрача таго ў царкве захоўваўся звон з Сафійскага сабора з надпісамі «roku 1715» i «Sw. Sophia». Могілкі былі акружаныя ровам і валам, мелі шмат дрэваў, што надавала ім выгляд гаю. На гэтых могілках быў пахаваны эсэр Пётр Шалкоўскі, забіты 19 кастрычніка 1905 г. паліцыяй у часе дэманстрацыі на вул. Віцебскай, калі чытаў цароў маніфест аб палітычных свабодах і ўтварэнні Дзяржаўнай Думы. Магіла мела гранітны помнік і жалезную агароджу.
Да паўночнай часткі могілак шчыльна падыходзілі вялікія вайсковыя могілкі, што ўтварыліся ў часе Першай сусветнай вайны, дзе было пахавана некалькі тысячаў, якия памерлі ў полацкіх вайсковых шпіталях. Большасць магіл былі індывідуальныя і размешчаныя радамі. На крыжах былі шыльды з пазначэннем прозьвішча, годнасці і вайсковай часці.
Падчас пашырэння ў 1930-х гадах полацкага аэрадрома, што межаваў з могілкамі, улады ліквідавалі іх, высеклі гай, тэрыторыю выраўнялі. Папярэдне было абвешчана, што сваякі могуць перазахаваць рэшткі сваіх родных на іншых могілках, але такіх было мала. Царква была зруйнаваная разам з могілкамі і зраўнаваная з зямлёй. Аэрадром на месцы былых могілак існаваў з да 1970-х гадоў. У 1990-я гады на гэтай тэрыторыі сталі будаваць новы жылы мікрараён «Аэрадром».
Дагэтуль у часе будаўнічых работ у гэтым раёне будаўнікі адкопваюць старыя пахаванні.
Пірмазенс
Пірмазенс (Pirmasens) — горад у Германіі, горад зямельнага падпарадкавання, размешчаны ў зямлі Рэйнланд-Пфальц. Уваходзіць у склад раёна горад зямельнага падпарадкавання. Насельніцтва — 40 416 чалавек (на 31 снежня 2016 года). Займае плошчу 61,37 км². Афіцыйны код — 07 3 17 000.
Бад-Кройцнах
Бад-Кройцнах (Bad Kreuznach) — горад у Германіі, раённы цэнтр, курорт, размешчаны ў зямлі Рэйнланд-Пфальц. Уваходзіць у склад раёна Бад-Кройцнах. Насельніцтва — 43 703 чалавекі (на 31 снежня 2010 года). Займае плошчу 46,10 км². Афіцыйны код — 07 1 33 006.
Паўднёва-ўсходні маяк (востраў Блок)
Паўднёва-ўсходні маяк на востраве Блок (Block Island Southeast Light) — маяк, размешчаны ў паўднёва-ўсходнім куце вострава Блок, штата Род-Айленд. У 1997 годзе ён быў вызначаны як Нацыянальны гістарычны помнік ЗША як адзін з самых выбітных маякоў, пабудаваных у ЗША ў XIX стагоддзі.
Апісанне і гісторыя
Галоўная вежа вышынёй 67 футаў (20 м) з васьміканцовым гранітным падмуркам і цаглянай знешняй часткай, якая падымаецца да чыгуннага парапета і адкрытай галерэі вакол камеры ліхтара. Ён увенчаны шасціграннай меднай пірамідальным дахам з шарыкавым вентылятарам і маланкавы адводам. Арыгінальны дах быў чыгунны, і быў заменены ў 1994 годзе.
Музей
Маяк мае невялікі музей і сувенірную краму ў вежы. Вежа адкрыта ў працягу летняга сезона, прапаноўваючы экскурсіі на вяршыню за плату ў 10$ па стане на верасень 2015 года. Паступлення ад тураў выкарыстоўваюцца для аднаўлення маяка.
Спіс аб’ектаў PGC (2439001—2440000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2439001—2440000)
Вастракільніца чарнеючая
Вастракі́льніца чарнеючая (Lembotropis nigricans) — від кветкавых раслін з роду  сямейства.
Распаўсюджанне і экалогія
Расліна распаўсюджана ва ўмераных абласцях Еўропы і Паўночнай Амерыкі. Расце ў хваёвых лясах і хмызняках. Цвіце ў чэрвені—жніўні.
Дэкаратыўная расліна.
Плюшчай дробнаплодны
Плюшчай дробнаплодны (Sparganium erectum microcarpum) — падвід віду сямейства.
Расце ля вады.
Аперацыя «Шчыт Еўфрата»
Аперацыя «Шчыт Еўфрата» (Operasyon "Fırat Kalkanı") — ваенная аперацыя турэцкіх ўзброеных сіл, пры падтрымцы Свабоднай сірыйскай арміі, на поўначы Сірыйскай Арабскай Рэспублікі, на тэрыторыі правінцыі Алепа. Праводзілася са жніўня 2016 па канец сакавіка 2017 гг.
Прэзідэнт Турцыі Рэджэп Таіп Эрдаган ў жніўні 2016 заявіў, што дадзеная аперацыя скіравана супраць ІДІЛ і «тэрарыстычных груп сірыйскіх курдаў, якія пагражаюць Турцыі». У лістападзе 2016 Эрдаган заявіў, што Турцыя пачала ваенную аперацыю ў Сірыі з мэтай пакласці канец кіраванню сірыйскага прэзідэнта Башара Асада.
Мэты аперацыі
25 жніўня турэцкія ўлады запатрабавалі, каб курдскія атрады (YPG) сышлі на ўсходні бераг р. Еўфрат, пагражаючы ў адваротным выпадку працягнуць наступленне на тэрыторыі паўночнай Сірыі. Міністр абароны Турцыі Фікры Ышык заявіў, што турэцкая ваенная аперацыя ў Сірыі мае дзве мэты: забяспечыць бяспеку сірыйска-турэцкай мяжы і дамагчыся таго, каб «там не было курдаў».
29 жніўня віцэ-прэм’ер Турцыі Нума Куртулмуш заявіў, што адна з мэтаў аперацыі — «перашкодзіць стварэнню курдамі калідора ад Ірака да Міжземнага мора». У адказ на заклікі ЗША спыніць атакі курдскіх атрадаў міністр Турцыі па справах ЕС Амер Чэлік заявіў:Ніхто не мае права казаць нам, з якой тэрарыстычнай арганізацыяй варта змагацца, а якую ігнараваць. 29 лістапада прэзідэнт Турцыі Рэджэп Эрдаган заявіў, што мэтай аперацыі з’яўляецца звяржэнне Башара Асада, назваўшы апошняга «жорсткім тыранам» .Па маіх ацэнках, каля 1 млн чалавек загінулі ў Сірыі. Гэтыя смерці ўсе яшчэ працягваюцца — паміраюць дзеці, жанчыны і мужчыны. Дзе ААН? Што яна робіць? Мы цярпелі, але ў рэшце рэшт павінны былі ўвайсці ў Сірыю разам са «Свабоднай сірыйскай арміяй». Чаму мы гэта зрабілі? У нас няма прэтэнзій на сірыйскую зямлю. Мы там для ўстанаўлення справядлівасці. Мы ўвайшлі туды, каб скончыць праўленне тырана Асада.
Падрыхтоўка і ход аперацыі
20 жніўня 2016 года вялікая колькасць баевікоў і аўтакалона з больш чым 50 машын з цяжкім і сярэднім узбраеннем перасеклі сірыйска-турэцкую мяжу праз Джэраблус.
Рана раніцай 24 жніўня турэцкія сілы абстралялі пазіцыі ІД ў Джэраблусе, у той час як турэцкія ВПС разбамбілі 11 мэтаў з паветра. Пазней турэцкія танкі перасеклі мяжу і, далучыўшыся да часцей Свабоднай арміі Сірыі, атакавалі горад. ЗША заявілі, што будуць забяспечваць падтрымку з паветра ў барацьбе супраць ІД. Праз некалькі гадзін пасля пачатку наступлення турэцкі спецназ і Легіён Шам узялі пад кантроль першы населены пункт — Таль-Катыя — тэрарысты пакінулі пасёлак, каб умацаваць пазіцыі ў Джэраблусе. У той жа дзень баевікі беглі, і горад быў заняты практычна без бою. Баевікі адышлі ў бок г. Эль-Баб.
28 жніўня турэцкія ВПС нанеслі ўдар па тэрыторыі, занятай курдамі, паблізу г. Джэраблус. Незалежныя крыніцы паведамілі аб гібелі ў тым жа раёне, па меншай меры, 35 мірных жыхароў і чатырох баевікоў. Турэцкія ваенныя крыніцы назвалі загінулых курдскімі баевікамі.
На 29 жніўня туркі выйшлі да прытоку Еўфрата на поўнач ад Манбіджа, займанага курдамі. У той жа дзень МЗС Турцыі высунуў курдам ультыматум, запатрабаваўшы адысці на ўсход ад Еўфрата, на захадзе якога стаіць Джэраблус.
3 верасня ў горад Эль-Раі (правінцыя Алепа) на кантраляваную баевікамі тэрыторыю ўвайшлі 20 турэцкіх танкаў «Леапард», 5 бронетранспарцёраў і грузавік (для праходу цяжкай тэхнікі вайскоўцы разабралі частку недабудаванай на мяжы з Сірыяй сцяны) і нанеслі ўдары па пазіцыях ІД.
Па паведамленні Генеральнага штаба Турцыі, па стане на 2 кастрычніка з пачатку аперацыі нанесена 6319 удараў па 1657 аб’ектах тэрарыстаў, «вернута пад кантроль» 960 кв. км. тэрыторый, у тым ліку населеныя пункты Увайшыах, Талій Атыах і Джубан на поўдзень ад горада Аль-Раі.
Па стане на канец 2016 года турэцкая армія не змагла дамагчыся захопу горада Аль-Баб, акрамя таго армія панесла сур’ёзныя страты ў людзях і тэхніцы. Аднак Турцыя сваім уварваннем расчляніла паўночна-заходні і паўночна-заходні курдскія анклавы, што спыніла стварэнне адзінай курдскай аўтаноміі на мяжы Сірыі і Турцыі. Ваенная аперацыя Турцыі, накіраваная і на выцісканне курдаў на левы бераг Еўфрата, дасягнула мэты — цалкам узята пад кантроль мяжа паміж Азазіяй і Еўфратам з сірыйскага боку. Першы этап аперацыі «Шчыт Еўфрата» завершаны — створана буферная зона з мэтай не дапусціць на гэтую тэрыторыю курдаў. Паведамлялася, што захоп тэрыторый прайшоў амаль без баёў, а баевікі ІДІЛ, якія раней кантралявалі іх, сышлі адтуль, відавочна, па дамоўленасці.
23 лютага 2017 года Узброеныя сілы Турцыі і атрады сірыйскай апазіцыі ў рамках аперацыі «Шчыт Еўфрата» ўсталявалі кантроль над горадам Эль-Баб, вызваленага ад баевікоў ІД.
Да 9 сакавіка 2017 года УС Турцыі вызваліла ад ІД усе прылеглыя да г. Эль-Баб населеныя пункты.
10 сакавіка артылерыя турэцкай арміі абстрэльвала ўмацаваныя раёны Сірыйскай дэмакратычнай арміі (SDF) паблізу населеных пунктаў Мараназ, Айн Дакна і Тэль Білуна, а таксама недалёка ад аэрадрома «Менаг» на поўдзень ад горада Аазаз у паўночнай частцы правінцыі Алепа.
29 сакавіка 2017 года Турцыя завяршыла аперацыю «Шчыт Еўфрата».
У чэрвені Турцыя зноў пачала праяўляць ваенную актыўнасць на поўначы Сірыі, увёўшы 23 чэрвеня свае ваенныя падраздзяленні ў правінцыю Алепа для барацьбы з курдскімі фарміраваннямі, якіх падтрымлівалі ЗША. Турэцкія вайскоўцы, бронетранспарцёры і цяжкая артылерыя накіраваны ў раён курдскага кантона Афрын, дзе працягваліся сутыкненні паміж пратурэцкімі і курдскімі апалчэнцамі.
Страты
Турэцкія вайскоўцы сцвярджалі, што ў 2016 годзе страцілі пяць танкаў «Леапард 2A4»: 1 ад СТУР TOW-2, 2 ад СТРК «Фагот» і 2 былі захоплены. Па інфармацыі ад ІДІЛаўцаў і па даных журналістаў Die Welt побач з сірыйскім горадам Аль-Баб было падбіта 10 танкаў турэцкай арміі.
Еўрапейская кінапрэмія 1993
6-я цырымо́нія прысуджэ́ння Еўрапе́йскай кінапрэ́міі за дасягненні ў еўрапейскім кінематографе адбылася 4 снежня 1993 года ў Патсдаме.
Пераможцы і намінанты
Ніжэй прыведзены спісы пераможцаў і намінантаў. У межах адной катэгорыі намінанты ўпарадкаваны паводле беларускага алфавіта. Пераможца адзначаны блакітным колерам фона    і прыводзіцца першым.
Галіна Яўгенаўна Лебедзева
Галіна Яўгенаўна Лебедзева (Галина Евгеньевна Лебедева;, , СССР) — савецкі і расійскі гісторык. Доктар гістарычных навук (1989), прафесар (1991).
Біяграфія
У 1962 г. скончыла гістарычны факультэт ЛДУ імя А. А. Жданава. З 1962 па 1965 гг. вучылася там жа ў аспірантуры. З 1965 г. працуе на кафедры гісторыі сярэдніх вякоў гістарычнага факультэта (цяпер — Інстытут гісторыі СПбДУ). У 1972 г. абараніла кандыдацкую дысертацыю «Рабы и проблемы рабства в кодексах Феодосия и Юстиниана». З 1974 г. — дацэнт. У 1989 г. абараніла доктарскую дысертацыю «Динамика социальной структуры ранневизантийского общества (по данным кодексов Феодосия и Юстиниана)». З 1990 па 2015 гг. загадчыца кафедры гісторыі сярэдніх вякоў. З 1991 г. — прафесар.
Навуковыя інтарэсы
Асноўныя напрамкі навуковых даследаванняў: сацыяльна-эканамічная гісторыя Візантыі, гісторыя візантыязнаўства ў Расіі і СССР.
Затышнэ (Лэнінскі раён)
Затышнэ (Зати́шне, Zatişnoye) — вёска ў Лэнінскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны.
Завадскэ (Лэнінскі раён)
Завадскэ (Заводське́, Qızılqut) — вёска ў Лэнінскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны.
Ячміннэ
Ячміннэ (Ячмі́нне, Porpaç) — вёска ў Лэнінскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны.
Залатэ (Лэнінскі раён)
Залатэ (Золоте́, Çegene) — вёска ў Лэнінскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны.
Іллічэвэ (Лэнінскі раён)
Іллічэвэ (Ілліче́ве, Qara Quyu) — вёска ў Лэнінскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны.
Завітнэ (Лэнінскі раён)
Завітнэ (Заві́тне, Yanış Taqıl) — вёска ў Лэнінскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны.
Зэлэны Яр (Лэнінскі раён)
Зэлэны Яр (Зеле́ний Яр, Taşlı Yar) — вёска ў Лэнінскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны.
КАНКАКАФ
КАНКАКАФ (CONCACAF, CОnfederation of North, Central American and Caribbean Association Football) — канфедэрацыя футбола Паўночнай і Цэнтральнай Амерыкі і краін Карыбскага басейна; арганізацыя, якая ажыццяўляе кіраванне і кантроль над футбольнымі структурамі краін рэгіёна. Акрамя краін рэгіёна ў арганізацыю ўваходзяць тры краіны Паўднёвай Амерыкі: Гаяна, Сурынам і Гвіяна.
Арганізацыя заснавана 18 снежня 1961 года ў выніку зліцця НАФК і КККФ і з'яўляецца адной з шасці кантынентальных канфедэрацый ФІФА, упаўнаважаных праводзіць турніры для нацыянальных зборных рэгіёна і кваліфікацыйныя спаборніцтвы на чэмпіянат свету.
Спіс аб’ектаў PGC (1071001—1072000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1071001—1072000)
Спіс аб’ектаў PGC (2440001—2441000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2440001—2441000)
Іваніўка (Лэнінскі раён)
Іваніўка (Іва́нівка, Ceppar) — вёска ў Лэнінскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны.
Зборная Швецыі па футболе
Зборная Швецыі па футболе прадстаўляе Швецыю на міжнародных матчах і турнірах па футболе з 1908 года. Кіруецца і кантралюецца Шведскім футбольным саюзам, які з’яўляецца адным з 55 членаў УЕФА (Саюз еўрапейскіх футбольных асацыяцый) і ўваходзіць у ФІФА.
Гісторыя
Зборная Швецыі па футболе традыцыйна лічыцца адной з наймацнейшых каманд свету. Тройчы шведскія футбалісты заваёўвалі медалі Алімпійскіх гульняў, адзінаццаць разоў удзельнічалі ў фінальным турніры чэмпіянату свету. У 1958 годзе каманда заняла другое месца на сусветным першынстве, якое праводзілася ў Швецыі, тады ў фінальным матчы яна пацярпела паражэнне ад зборнай Бразіліі з лікам 2:5. Яшчэ двойчы шведы займалі трэцяе месца, у 1950 і 1994 гадах, а ў 1938 годзе фінішавалі чацвёртымі.
Ранняя гісторыя
Зборная Швецыі правяла свой ​​першы міжнародны матч супраць зборнай Нарвегіі 12 ліпеня 1908 года, і атрымала перамогу з лікам 11:3. У тым жа годзе каманда гуляла таксама са зборнымі Англіі, Нідэрландаў і Бельгіі, але ва ўсіх трох сустрэчах пацярпела паражэнне.
Цяперашні склад
Наступныя 23 футбалісты былі выкліканыя на ўдзел у асноўнай стадыі чэмпіянату свету 2018 года.
Статыстыка прыведзена станам на 9 чэрвеня 2018 года пасля матчу супраць Перу.
Южнэ (Лэнінскі раён)
Южнэ (Ю́жне, Cağa Secevut) — вёска ў Лэнінскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны.
Чэлядзінавэ
Чэлядзінавэ (Челяді́нове, Töbeçik) — вёска ў Лэнінскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны.
ShifCustom
ShifCustom, раней вядомая як Yuri Shif Motorcycles (YSM) і Yuri Shif Custom (YSC) — кастам-майстэрня. Асноўны кірунак дзейнасці — стварэнне матацыклаў на індывідуальны заказ.
Першая майстэрня Усходняй Еўропы, якая заняла на чэмпіянаце свету па кастамайзінгу AMD у 2010 годзе 3-е месца ў агульным заліку і 1-е месца сярод матацыклаў з неамерыканскімі рухавікамі.
Гісторыя
Юрый Шыф нарадзіўся 28 мая 1962 года ў Мінску. У юнацтве займаўся картынгам. Скончыў мінскую школу № 41, спрабаваў паступіць за фізічны факультэт БДУ, але ўрэшце спецыяльнай адукацыі не мае. Тры гады жыў у Ізраілі, у 1993 годзе вярнуўся ў Беларусь. Займаўся продажам аўтамабіляў, перыядычна працаваў у сваіх нямецкіх бізнес-партнёраў, у тым ліку дапамагаў на спаборніцтвах іх гоначнай камандзе. Потым кіраваў беларускай рэспубліканскай камандай ДТСААФ па картынгу, з якой перамог на чэмпіянатах Беларусі і Расіі ў 2000 годзе. Тым жа часам займаўся матацыкламі. Пэўны час пераймаў досвед на мотавыстаўках, у кастам-майстэрнях і мотаклубах у Германіі.
У 2002 годзе Юрый Шыф заснаваў у Мінску ўласную майстэрню ShifCustom. Аснову калектыва склалі былыя супрацоўнікі па картынгавай камандзе. З 2005 года майстэрня бярэ ўдзел у чэмпіянатах па кастамайзінгу, пазней і ў спаборніцтвах па зборцы матацыклаў па вачах гледачоў. Падчас будаўніцтва першага кастама ў 2003 годзе ў майстэрні працавала 4 чалавекі, на пачатак 2014 года — 10-15 чалавек. Уся работа ручная, у тым ліку не робяцца кампутарныя эскізы. Скураныя і некаторыя мастацкія элементы вырабляюць пабочныя вытворцы. Стварэнне кастамбайка займае ў сярэднім паўгода, адначасова майстэрня можа працаваць з пяццю праектамі.
Першы кастам — Silver Stork (2003). Таксама вядомы праекты матацыклаў Beast (2003), No Jokes, Time Machine (2007), Holey Boy, DUster, Gustav Skippone, The Machine, Abordage, Mad on Board, The fastest M1NSK, Ducati Shifter, Shifter, Little Queene, Ducati GT Shifter, Terminator, Ducky, Yuri Gagarin, Viktor Tsoi, Valery Chkalov, Episode 2, Ducati Bastardo, X-ride, Military Bike, Sun Hunter (2017), YSC Moto Guzzi (ён жа Iris, або Aviator; 2019), YSC Rocker C (2020) і аўтамабіляў ZAZhigalkaZAZ (2018), Muzzy (2018). Некаторыя праекты створаны ў некалькіх асобніках, адрозных часта дробнымі дэталямі. Агулам да верасня 2010 было пабудавана каля 50, да чэрвеня 2018 года — болей за 100 кастам-матацыклаў. Перыядычна майстэрня займаецца і рэстаўрацыяй аўтамабіляў.
У 2007—2008 годзе Shif Custom рабіла рэстайлінг некалькіх мадэляў матацыклаў для Мотавела. Урэшце малой эксперыментальнай серыяй выраблена тры мадэлі — StreetFighter Shif Custom, M1NSK M4 200 Shif Custom і M1NSK M500 Shif Custom. Таксама былі планы стварэння новых мадэляў для лінейкі прадукцыі Мотавела, але развіцця гэты кірунак супрацоўніцтва не меў. Кіраўніцтва Мотавела аддала перавагу зборцы матацыклаў з азіяцкіх кампанентаў, на думку Юрыя Шыфа, бо ў Беларусі няма палітычнай волі стварыць спрыяльныя умовы уласным вытворцам. Аднак супрацоўніцтва Shif Custom з Мотавела па іншых кірунках працягвалася прынамсі да 2015 года.
У 2009—2011 гадах Юрый Шыф брау ўдзел у праекце.
У 2011 годзе Юрый Шыф прыняты ў Беларускі саюз дызайнераў. У 2016 годзе з праектамі ShifCustom уключаны у даведнік значных асоб сучаснага беларускага дызайна (агулам 309 асоб). Як эксперт журы бярэ ўдзел у галіновых мерапрыемствах, у тым ліку Мотопарк-2011 (Масква), IMIS-2014, 2015 (СПб), Harley Days 2016 (СПб), Мотавелаэкспа-2017 (Мінск), Мотодрайв-2018 (СПб) і інш.
На думку Юрыя Шыфа, развіццё скіравана ў бок электрабайкаў, таму ён разглядае перспектывы стварэння лёгкіх электрычных транспартных сродкаў — самакатаў, веласіпедаў, электрамабіляў, наступным крокам, магчыма, беспілотных матацыклаў.