cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Battlestations: Midway
«Battlestations: Midway» — камп’ютарная гульня распрацаваная «Eidos Studios Hungary» і выдадзеная «Eidos Interactive» 30 студзеня 2007 года для ПК (Windows) і Xbox 360. Версія для Mac OS была партавана «Robosoft Technologies» і выдадзена «Feral Interactive».
Распрацоўка
15 мая 2008, Feral Interactive анансавалі Battlestations: Midway для Mac. Гульня партавана для Mac Robosoft Technologies і выдадзена Feral Interactive.
Водгукі крытыкаў
ПК версія атрымала 75% на Metacritic заснаваная на 11 рэцэнзіях, Xbox 360 версія атрымала 73% заснаваная на 33 рэцэнзіях.
Узнагароды
Гульня атрымала ўзнагароду «Новае слова ў жанры» ад часопіса гульняманія.
Працяг
Люты 28 Eidos Interactive анансавалі Battlestations: Pacific для ПК (Windows) і Xbox 360. У маі 2009 года, гульня стала даступнай на прылаўках.
Сіквел бярэ пачатак пасля падзей Battlestations: Midway і дазваляе гуляць за абодва бакі канфлікту. Новая кампанія ўключае ў сябе магчымасць гуляць за японскае камандаванне ад падзей Напад на Пёрл-Харбар і да магчымых гістарычных падзей, а менавіта, капітуляцыі ЗША. Таксама былі дададзеныя камікадзэ. Былі дададзеныя новыя рэалістычныя эфекты; напрыклад, пераліваюцца роўнядзь вады.
Чарэйскае возера
Чарэ́йскае, Чарэя — возера ў Чашніцкім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Лукомка, за 26 км на паўднёвы ўсход ад горада Чашнікі, каля вёскі Чарэя.
Назва
Назва балцкага паходжання.
З шэрагу азёрных назваў Чэрас (каля Мёраў), Чаросава (каля Лепеля), Чэраскія (група азёраў у вярхах ракі Таропы), сюды ж і назвы прыпяцкай ракі Чарэса, дзесенскай ракі Чарэска.
Корань Ker- (> Чер-) ад літоўскага keroti «расці, разрастацца» (прыставачнае už-keroti «зарастаць, абрастаць»).
Гідранімічныя аналагі — літоўскія водныя назвы *Kerėsa (> Kerės-upis), Kerotis, Kerūlė.
Так жа сама матываваная рачныя назвы Карма (рака на Пасожжы і іншая рака на Верхнім Павоччы), Karmė, Kermėžys, звязаныя з літ. kermėti «нарастаць; абрастаць», už-kermėti «зарастаць».
Далей да індаеўрапейскага *ker- з ідэяй росту ўшыркі, а не ўвышкі (> keras «пень; куст»).
Корань пашыраны балцкім гідранімічным пашыральнікам -ej-, як у падняпроўскіх балцкіх гідронімах *Vedēja, *Rupēja, літоўскіх Asveja, Roveja , у назвах возера Асвея, ракі Мярэя. Пашыральнік -ej- выкарыстоўваецца ў літоўскім слова- і назваўтварэнні (tekėti «цекці» — tekėja «цячэнне»).
Назва Чарэя звязаная з зарастаннем вады рачнымі раслінамі.
Водаапісанне
Плошча паверхні возера 3,38 км². Даўжыня 6,71 км, найбольшая шырыня 1,12 км. Найбольшая глыбіня дасягае 17 м, сярэдняя складае 5,6 м. Аб’ём вады 18,96 млн м³. Даўжыня берагавой лініі 17,3 км.
Катлавіна возера лагчыннага тыпу, моцна выцягнутая з поўначы на поўдзень і складаецца з некалькіх плёсаў. Схілы катлавіны вышынёй ад 2 да 18 метраў, сугліністыя. Берагавая лінія моцна звілістая (каэфіцыент зрэзанасці 2,65). Берагі нізкія, пясчаныя. Месцамі берагі зліваюцца са схіламі катлавіны, абрывістыя, абразійныя, у паўднёвай частцы сплавінныя. Літаральная зона спадзістая, шырынёй да 100 м, выслана глінай, пясчанымі і пясчана-глеістымі адкладамі. Глыбей дно возера глеістае. У сярэдзіне возера востраў плошчай 0,02 га.
Возера эўтрофнае, праточнае. Злучана пратокай з азёрамі Галаўня і Чамярыца. У Чарэйскае ўпадаюць больш за 10 ручаёў і каналаў, выцякае ручай у возера Родамля.
Прыбярэжная надводная расліннасць пашыраецца да глыбіні 2,5 м і на адлегласці да 50 м ад берага. Падводная расліннасць пашыраецца да глыбіні 4 м.
У возеры водзяцца шчупак, лешч, гусцяра, краснапёрка, плотка, акунь і іншыя віды рыб.
Дашніца
Дашні́ца (, Дашница) — вёска ў Бярэзінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Пагосцкага сельсавета.
Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Мачаскага сельсавета.
Трудавое (Бухар-Жыраўскі раён)
Трудавое — сяло ў Бухар-Жыраўскім раёне Карагандзінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Зялёнабалкаўскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 43 км на паўднёвы заход ад раённага цэнтра, пасёлка Батакара. Код КАТА — 354031400.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 263 чалавекі (129 мужчын і 134 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражываў 321 чалавек (155 мужчын і 166 жанчын).
2-я Рабінавая вуліца (Наваполацк)
2-я Рабінавая вуліца (, 2-я Рябиновая улица) — вуліца ў Наваполацку.
Апісанне
Размешчана ў паўночна-заходняй частцы горада ў раёне прамзоны БВК на тэрыторыі садовага таварыства "Нафтавік-1". Працягласць вуліцы складае каля 450 метраў. Рух грамадскага транспарту па вуліцы не ажыццяўляецца. З цэнтральнай часткі горада грамадскім транспартам да вуліцы можна даехаць аўтобусамі № 8 "Падкасцельцы - БВК" і № 12 "Падкасцельцы - Шніткі".
Прывілей Вітаўта яўрэям 1388 года
Прывіле́й Ві́таўта яўрэям 1388 го́ду — першы юрыдычны акт, якім устанаўліваўся прававы статус яўрэяў у ВКЛ, якія пачалі актыўна засяляць гарады заходняй часткі дзяржавы ў другой палове 14 стагоддзя.
Выдадзены Вітаўтам 24 чэрвеня 1388 года яўрэйскай грамадзе (кагалу) Бярэсця як найбольш шматлікай, эканамічна развітай і арганізаванай яўрэйскай грамадзе ў княстве, якая на працягу некалькіх стагоддзяў каардынавала агульнаяўрэйскае эканамічнае, грамадскае і рэлігійнае жыццё ў дзяржаве; фактычна прывілей распаўсюджваўся на ўсё яўрэйскае насельніцтва ВКЛ. Пазней неаднойчы пацвярджаўся і ўдакладняўся, на яго ўзор выдаваліся прывілеі яўрэям іншых гарадоў (Трокаў, Гродна, Луцку і г. д.); у 1507 годзе пацверджаны вялікім князем Жыгімонтам I Старым у якасці агульнадзяржаўнага акта Вялікага Княства Літоўскага. Паводле гэтага дакумента яўрэі былі асабіста недатыкальнымі, яўрэйскія грамады былі юрыдычна аўтаномнымі, замацоўваліся прынцыпы іх тэрытарыяльнай арганізацыі і ўзаемадзеяння з інстытутамі дзяржаўнай улады. У асноўным паўтараў нормы яўрэйскага права краін Цэнтральнай Еўропы 12—14 стагоддзяў.
Арыгінал (па-лацінску) не захаваўся, вядомыя 8 спісаў 15—17 стагоддзяў на старабеларускай, лацінскай і польскай мовах, у тым ліку гэтак званы Берасцейскі спіс 17 стагоддзя, які захоўваецца ў Нацыянальным гістарычным архіве Беларусі ў Мінску.
Гімн Марока
Арабскі тэкст гімна і лацінская транслітарацыя
Гімн Шэрыфаў (араб. النشيد الشريف) - дзяржаўны гімн Марока, прыняты незадоўга да атрымання краінай поўнай незалежнасці ў 1956 і ўяўляў сабой папулярную песню. Сучасны тэкст гімна быў, аднак, напісаны толькі ў 1970 г.
Комад
Лу́цый Э́лій Аўрэ́лій Ко́мад (Lucius Aelius Aurelius Commodus; 31 жніўня 161, Ланувій — 31 снежня 192, Рым) — рымскі імператар (Imperator Caesar Lucius Aelius Aurelius Commodus Antoninus Augustus, з 17 сакавіка 180 года; напачатку кіраванні — Lucius Aelius Aurelius Commodus, да восені 180 года — Lucius Aurelius Commodus Caesar, у 180—190 гадах — Marcus Aurelius Commodus Antoninus Augustus, з 191 года — Lucius Aelius Aurelius Commodus Augustus), апошні прадстаўнік дынастыі Антанінаў, сын Марка Аўрэлія і Фаўсціны Малодшай. Ганаровыя тытулы: Caesar (з 12 кастрычніка 166 года), Germanicus (з 172 года), Sarmaticus (з 175 года), Pater patriae (з 177 года), Pius (з 183 года), Britannicus (з 184 года), Felix (з 185 года), Hercules Romanus invictus (з 191 года). Консул 177, 179, 181, 183, 186, 190 і 192 гг., 18-кратны трыбун (у 176 годзе двойчы — 27 лістапада і 10 снежня, затым штогод 10 снежня). Названы ў гонар суправіцеля бацькі, Луцыя Вера Комада. У 177 годзе абвешчаны аўгустам і суправіцелем. Пасля смерці Марка Аўрэлія атрымаў уладу ў спадчыну і стаў аднаасобным імператарам.
Вядомы сваёй разбэшчанасцю, нарцысізмам, парушэннем традыцыйных норм маралі. Фактычны яго ўладарства паклала пачатак крызісу Рымскай Імперыі. Да Комада ў ІІ ст. на троне змянілі адзін аднаго толькі 5 імператараў (вядомых у гісторыі як «Пяць добрых імператараў»), а пасля яго і ў ІІІ ст. на вышэйшай пасадзе пабывалі 57 чалавек.
Дзяцінства
Нарадзіўся ў Ланувіі ў 161 г., разам з братам Антанінам (яны былі двайнятамі). Казалі, што Фаўсціна, калі была цяжарная, пабачыла ў сне, нібыта нарадзіла дзвюх змей, адна з якіх была асабліва лютай. Малодшы брат Антанін памёр у 4 гады, хаця астролагі прадказвалі абодвум сынам аднолькавы лёс. Бацька — імператар Марк Аўрэлій — імкнуўся перадаць Комаду свае маральныя правілы і правілы вялікіх, выдатных людзей. У яго быў настаўнік грэчаскай пісьменнасці Анэсікрат, і лацінскай — Капэла Антысцій; выкладчыкам аратарскага мастацтва быў Атэй Санкт. Аднак пад уплывам прыроджаных якасцей і прыдворных лісліўцаў Комад з ранняга дзяцінства вызначаўся ганебнымі паводзінамі, быў несумленны, жорсткі і распусны. Ён хутка вучыўся тым заняткам, якія не адпавядалі пасадзе імператара: ляпіў міскі, танцаваў, спяваў, свістаў, праяўляў здольнасці блазна і гладыятара. Прыкметы жорсткасці ён праявіў на 12-м годзе ў Цэнтумцэлах. Аднойчы, калі яго мылі ў надта цёплай вадзе, ён загадаў кінуць лазеншчыка ў печ. Дзядзька Комада кінуў ў печ скуру барана, каб падмануць будучага імператара.
Яшчэ хлопчыкам Комад быў названы Цэзарам, разам са сваім братам Верам. На 14-м годзе быў залічаны ў калегію жрацоў. Прадстаўлены войску, ён разам з бацькам накіраваўся ў Сірыю і Егіпет, пасля чаго вярнуўся ў Рым. Пасля быў прызначаны консулам, нягледзячы на ўзрост, у 177 г. быў абвешчаны імператарам, суправіцелем бацькі. Разам з Маркам Аўрэліем накіраваўся на вайну з германцамі. Прыстаўленых да яго высакародных выхавацеляў зневажаў, а самых нявартых трымліваў пры сабе; калі іх выдалялі ад яго, Комад упадаў у меланхолію і нават хварэў. Калі ж сяброў вярталі да яго па літасці бацькі, Комад заўсёды ладзіў у палацы гулянкі і папойкі, не лічыўся ні з этыкетам ні з расходамі. Ён сабраў вакол сябе прыгожых жанчын і стварыў лупанарый. Апрануты возчыкам, ён піраваў разам з гладыятарамі, разносіў ім ваду, быццам слуга.
Пасля смерці Марка Аўрэлія ў 180 г. атрымаў сталец і стаў адзіным уладаром.
Палітычная дзейнасць
У момант смерці бацькі знаходзіўся ў войсках. Першым мерапрыемствам стала спыненне ўжо амаль скончанай вайны з маркаманамі (германцамі). Вярнуўся ў Рым, дзе неадкладна арганізаваў святочныя гульні.
Адмовіўся ад экспансіянісцкай палітыкі ў іншых абласцях імперыі. Заключыў мір з дакамі і сарматамі. У перыяд яго кіравання адбыліся хваляванні ў правінцыях (Брытаніі, Германіі, Дакіі), але іх удалося прыгнечыць з дапамогай арміі. Стварыў афрыканскі флот.
Папулісцкія мерапрыемствы першых гадоў зрабілі Комада вельмі папулярным у народзе, але неўзабаве стала ясна, што яго кіраванне стала канцом так званай эпохі «пяці добрых імператараў». Ён практычна не займаўся дзяржаўнымі справамі, аддаючы перавагу забавам і распусце. Усе гады яго імператарства суправаджаліся спусташэннем казны і велізарнымі крадзяжамі.
Лад жыцця
У гарэме Комада было некалькі сот жанчын і столькі ж маладых хлопчыкаў. Паводле слоў сучаснікаў, ён зведаў усе спосабы распусты. Сярод яго прыхільнасцейфігуруе падкладанне кала ў вытанчаныя стравы, нашэнне жаночай адзежы і гульні ва ўрача з прэпарыраваннем жывых людзей.
Любіў выступаць у ролі гладыятара (секутара), хоць выступленне свабодных грамадзян на гладыятарскай арэне лічылася ганьбай (infamia). Добра ведаў гэта рамяство і валодаў мячом. Пры гэтым ніколькі не саромеўся выстаўляць свае таленты на ўсеагульны агляд. На вачах народа сам дзёрся на арэне і забіваў дзікіх жывёл. Загадаў старанна фіксаваць усе свае выступленні. Правёў 735 бітваў.
Патрабаваў свайго абагаўлення і прымаў высакамоўныя тытулы. Лічыцца, што ён нават збіраўся спаліць горад, як сваю калонію. Быў прыхільнікам усходніх культаў. Насіў на галаве выяву бога Анубіса. З’яўляўся ў адзенні жрэца Ізіды. Удзельнічаў у самакатавальных рэлігійных рытуалах.
У апошнія гады кіравання стаў атаясамляць сябе з Геркулесам, патрабуючы ад Сената называць сябе не Комадам сынам Аўрэлія, а Геркулесам сынам Юпітэра. Па яго патрабаванні месяц жнівень сталі называць комадам, верасень — геркулесам, кастрычнік — непераможным, лістапад — пераадольваючым, снежань — амазонскім. У 190 годзе пераназваў Рым у Горад Комада. Сенат не пярэчыў і задавальняў усе самыя экстравагантныя просьбы імператара.
Змова Луцылы
У першы ж год супраць імператара ўзнікла змова. Арганізатарам стала сястра Комада Анія Луцыла. Да імператара падаслалі забойцу, аднак той раней часу выдаў свае намеры. Ён увайшоў да Комада з заявай: «Вось што пасылае табе сенат» і адразу быў схоплены вартавымі. Усе змоўшчыкі былі пакараны смерцю, а Луцыла саслана на Капры, дзе памерла праз некалькі гадоў.
Пасля гэтага выпадку Комад стаў панічна баяцца змоў і на кожнае наймалое падазрэнне адказваў пакараннямі смерцю. Рэпрэсаваў многіх выбатных сенатараў. Сваю жонку, Бруцію Крыспіну, ён забіў, калі аднойчы выкрыў яе пралюбадзейства.
Палітычныя інтрыгі
Паколькі імператар жыў ва ўяўным свеце, маючы вельмі спецыфічнае ўяўленне аб рэальнасці, рашэнне дзяржаўных пытанняў апынулася ў руках яго фаварытаў. Тры гады стырна кіравання трымаў супрэфект прэторыя Тыгідый Перэн. Ён быў асабліва непапулярны ў Брытанскіх легіёнах, якія ўрэшце запатрабавалі ад імператара зрушыць усёмагутнага саноўніка. Перэна абвінавацілі ў намеры заняць трон, і па загадзе Комада ён, разам з жонкай і дзецьмі, быў забіты прэтарыянцамі. Пасля гэтага выпадку Комад зрабіў патрэбныя высновы, і камандзіры прэтарыянцаў сталі змяняцца з галавакружнай хуткасцю. Гэта пасада страціла сваю значнасць. Усё стаў вырашаць імператарскі спальнік — вольнаадпушчанік Клеандр, які атрымаў выключны тытул «кінжал» (a pugione). Пры ім заквітнела небывалая карупцыя і гандаль дзяржаўнымі пасадамі. За грошы багаты падсудны мог не толькі адкупіцца ад любога любога пакарання, але і дамагчыся любой помсты для істца і сведак.
У 190 годзе праціўнікі Клеандра наўмысна выклікалі недахоп харча ў сталіцы, а затым нацкавалі на саноўніка натоўп. Душачы хваляванні, Клеандр выкарыстаў армію, тады раз’юшаны народ акружыў імператарскі палац і запатрабаваў пакараць смерцю фаварыта. Комад, не вагаючыся, выканаў патрабаванне, і тады хваляванні спыніліся.
Забойства Комада
1 студзеня 193 года Комад збіраўся адсвяткаваць сваё ўступленне на пасаду консула і жадаў прама на цырымоніі з’явіцца ў гладыятарскім уборы. Але гэтым планам не наканавана было збыцца. Новы прэфект прэторыя Квінт Эмілій Лет, палюбоўніца імператара Марцыя і кіраўнік дваром вольнаадпушчанік Эклект прынялі рашэнне пазбавіцца ад неадэкватнага імператара. Гарадскі прэфект Пертынакс далучыўся да змовы ў абмен на абяцанне зрабіць яго імператарам. Марцыя напаіла Комада атручаным віном. Яд не даў чаканага эфекту, і тады імператара задушыў раб — атлет Нарцыс, з якім Комад займаўся барацьбой. Гэта адбылося як раз напярэдадні запланаванага імператарам свята, 31 снежня.
Сенат ухваліў гэты ўчынак, неадкладна абвясціўшы Комада «ворагам айчыны». Раз’юшаныя сенатары і натоўп запатрабавалі цягнуць яго цела круком і скінуць у Тыбр, а імя сцерці з усіх збудаванняў. Але Пертынакс не дазволіў гэта зрабіць. Цела ў тайне ад усіх было пахавана ў пахавальні Адрыяна. Імператар Септымій Север, які неўзабаве прыйшоў да ўлады, на злосць сенату і для атрымання падтрымкі сям’і Марка Аўрэлія прылічыў Комада да багоў, пастанавіў святкаваць яго дзень нараджэння, кінуў Нарцыса на з'ядзенне львам. Гэтыя дзеянні Септымія Севера тлумачацца жаданнем замацаваць «законнасць» сваёй дынастыі — новы імператар абвясціў сябе «сынам боскага Марка Аўрэлія і братам боскага Комада», а свайму старэйшаму сыну Септымію Басіяну Каракале даў новае імя Марк Аўрэлій Антанін — тым самым «перавёўшы» ў імператарскі род Антанінаў.
Са звяржэннем Комада скончыўся перыяд палітычнай стабільнасці.
Комад у кінематографе
Асоба Комада сёння шырока вядомая дзякуючы мастацкаму фільму Рыдлі Скота «Гладыятар» (2000), дзе імператара сыграў Хаакін Фенікс. Праўда, многія важныя падзеі фільма не з’яўляюцца гістарычнымі.
Сцэнарый «Гладыятара» не арыгінальны і шмат у чым нагадвае сюжэт фільма «Падзенне Рымскай імперыі» (1964) рэжысёра Энтані Мана, дзе адну з галоўных роляў (сёстры Комада Луцылы) сыграла Сафі Ларэн. Толькі там праціўнікам Комада быў палкаводзец Гай Лівій, закаханы ў гераіню Сафі.
У абодвух фільмах прадстаўлена версія забойства Марка Аўрэлія, які пажадаў перадаць сваю ўладу пасля смерці не па спадчыне.
Наша воля
Наша воля:
NGC 4648
NGC 4648 (іншыя абазначэнні — UGC 7868, MCG 13-9-29, ZWG 352.39, KAZ 31, PGC 42595) — эліптычная галактыка (E3) ў сузор’і Дракон.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Дзмітрый Аляксеевіч Глухоўскі
Дзмітрый Аляксеевіч Глухоўскі (Дмитрий Глуховский; нар. 12 чэрвеня 1979) — расійскі карэспандэнт, журналіст, радыёвядучы, тэлевядучы і пісьменнік.
Біяграфія
Дзмітрый Глухоўскі нарадзіўся ў Маскве у раёне Строгіна. Атрымаў пачатковую адукацыю ў маскоўскай школе ім. В. Д. Паленава з паглыбленым вывучэннем французскай мовы на Спасапяскоўскай пляцоўцы. Чатыры з паловай года жыў і вучыўся ў Ізраілі, працаваў у Нямеччыне і ў Францыі. Быў карэспандэнтам у Ізраілі і Абхазіі, працаваў на «Радыё Расіі», у тэлерадыёкампаніі «Deutsche Welle», на каналах «Euronews» і «Russia Today» у статусе карэспандэнта крамлёўскага пула. З 2008 года радыёвядучы станцыі «Маяк». З сакавіка 2009 года быў вядучым навукова-папулярнай перадачы «Фантастычны сняданак» на інтэрнэт-канале PostTV.
У 2005 годзе яго раман, які атрымаў у канчатковай рэдакцыі назву «Метро 2033», быў апублікаваны ў выдавецтве «Эксмо», а ў 2007 годзе перавыданы выдавецтвам «Папулярная літаратура». Дзмітрый таксама з’яўляецца аўтарам апублікаваных у сетцы складанак аповядаў «Ноч», «Аповяды пра жывёл» і п’есы «INFINITA TRISTESSA».
10 сакавіка 2009 года Дзмітрый выпусціў сваю новую кнігу «Метро 2034». Па яго словах, гэта кніга — не працяг «Метро 2033», а паралельная гісторыя з іншымі героямі.
Улетку 2009 года Цімур Бекмамбетаў запрасіў Дзмітрыя прыняць удзел у адаптацыі мультфільма «9» для расійскага гледача. Апроч закадровага тэксту, Дзмітрый напісаў перадгісторыю да фільма.
У гэтым жа годзе Дзмітрый удзельнічаў у дубляжы фільма «Рок-хваля», дзе агучваў персанажа Саймана Свофарда.
У 2010 годзе Глухоўскі стаў адным з калумністаў праграмы «Инфомания» на тэлеканале «СТС».
Вёў увесну 2010 года перадачу «Прэс-клуб XXI».
У 2010 годзе ў выдавецтве АСТ выйшла чарговая кніга Глухоўскага — «Аповяды пра Радзіму». Як сказаў аўтар, «гэта гісторыя пачалася з часопіса „Рускі піянер“, куды галоўны рэдактар Андрэй Стальмахаў пару гадоў таму запрасіў мяне ў якасці калумніста».
У 2013 годзе ў выдавецтве АСТ выйшаў новы раман Глухоўскага — «Будучыня».
Жанаты, ёсць дачка.
Бібліяграфія
Раманы
Зборнікі
Апавяданні
Рознае
Мешлей
Ме́шлей (Mėšliai) — вёска ў Ігналінскім раёне Уцянскага павета Літвы. Уваходзіць у склад Цэйкінейскай сянюніі. Размешчана за 1 км ад Цэйкінея. Насельніцтва 13 чал. (2001 г.).
Парламент Малдовы
Парламент Малдовы (Parlamentul Republicii Moldova) — вышэйшы прадстаўнічы і заканадаўчы орган краіны. Складаецца з 101 дэпутата.
Парламент быў заснаваны ў 1991 г. Тэрмін паўнамоцтваў — 4 гады. Пасяджэнні парламента з’яўляюцца адкрытымі. Апошнія выбары ў парламент Малдовы адбыліся 11 ліпеня 2021 г.
3-я Рабінавая вуліца (Наваполацк)
3-я Рабінавая вуліца (, 3-я Рябиновая улица) — вуліца ў Наваполацку.
Апісанне
Размешчана ў паўночна-заходняй частцы горада ў раёне прамзоны БВК на тэрыторыі садовага таварыства "Нафтавік-1". Працягласць вуліцы складае каля 70 метраў. Рух грамадскага транспарту па вуліцы не ажыццяўляецца. З цэнтральнай часткі горада грамадскім транспартам да вуліцы можна даехаць аўтобусамі № 8 "Падкасцельцы - БВК" і № 12 "Падкасцельцы - Шніткі".
NGC 4650A
NGC 4650A (іншыя абазначэнні — ESO 322-69, AM 1242-402, DCL 178, PRC A-5, PGC 42951) — лінзападобная галактыка (S0) з палярным кальцом, якая знаходзіцца ў сузор’і Цэнтаўр.
Гэты аб’ект не ўваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога» і быў дададзены пазней.
Галактыка з'яўляецца адной з першых, у якіх было выяўлена палярнае кальцо.
Super Mario Bros.
Super Mario Bros. (スーパーマリオブラザーズ) — відэагульня, выпушчаная ў 1985 кампаніяй Nintendo. Занесена ў «Кнігу рэкордаў Гінеса» як самая прадаваемая гульня ў гісторыі. Пасля падзення продажаў «Mario Bros.», выпушчанай у 1983, з’яўленне «Super Mario Bros.» дазволіла хутка вярнуць іх на ранейшы ўзровень.
Галоўны герой гульні, Марыа, стаў сімвалам кампаніі Nintendo і адным з самых вядомых выдуманых персанажаў у свеце, а сама гульня ў 2005 годзе прызнана сайтам IGN «найлепшай гульнёю ўсіх часоў».
Гульнявы працэс
Галоўнымі героямі гульні з’яўляюцца водаправодчык Марыа і яго брат Луіджы (у якасці гульнявога персанажа для другога гульца). Мэта гульні — прайсці цераз Грыбное каралеўства, уцякаючы або знішчаючы салдат чарапашага Караля Купы (таксама вядомага як Боўзер), каб выратаваць захопленую ім у палон Прынцэсу.
Марыа (і Луіджы) атакуе праціўнікаў, скачучы на іх зверху (такі спосаб забівае грыбоў Гумба і часова нейтралізуе чарапах Купа, прымушаючы іх хавацца ў свае панцыры) або ўдараючы па платформе, на якой знаходзіцца праціўнік, знізу. «Спалоханых» чарапах можна выкарыстоўваць як зброю супраць іншых ворагаў, падштурхнуўшы панцыр наперадзе сябе: разагнаўшыся, ён змятае ўсіх на сваім шляху, але калі сустракае перашкоду, змяняе напрамак і можа ўдарыць самога Марыа. На некаторых ворагаў, напрыклад дзікабразаў Спіні, нельга заскакваць, бо гэта раніць Марыа. Іх можна забіць, стрэліўшы вогненнымі шарамі, штурхнуўшы ў іх чарапаху або ўдарам па платформе знізу. Тое ж самае тычыцца драпежных раслін, якія рэгулярна паказваюцца з труб, якія тырчаць у зямлі. Некаторыя з гэтых труб з’яўляюцца праходам ў бонусны ўзровень, падзямелле, у якім можна знайсці невялікую колькасць манет, а заадно скараціць шлях да выхаду з узроўню. Таксама сустракаюцца парасткі, па якіх Марыа падымаецца на аблокі, бонусны ўзровень, на якім вялікая колькасць манет і няма праціўнікаў.
Па дарозе Марыа збірае манеты і бонусы, удараючы па блоках са знакам пытання, а таксама вышукваючы сакрэтныя сховішчы манет у цагляных сценах. Пры наборы ста манет Марыа атрымлівае дадатковае«жыццё». За адоленых ворагаў налічваюцца ачкі, якія не прыносяць якой-небудзь практычнай карысці, а служаць толькі для адлюстравання майстэрства іграка. Пры наборы 1 мільёна ачкоў шасцізначнае табло павялічваецца да сямізначнага. Пры паслядоўным паражэнні ворагаў адным чарапашым панцырам ачкі налічваюцца па нарастаючай за кожнага забітага: 100, 200, 400, 800, 1000, 2000, 4000, 6000, 8000 ачкоў, а затым (пры паражэнні восьмага персанажа) Марыа налічваецца дадатковая «жыццё».
Сярод бонусаў можа сустрэцца аранжавы грыб, узяўшы які, персанаж павялічваецца ў памерах, ператвараючыся ў Супер Марыа (Super Mario). Калі ўзяць пасля гэтага кветку, то Супер Марыа становіцца Вогненным Марыа (Fire Mario) і атрымлівае магчымасць страляць вогненнымі шарамі, і такім чынам, паражаць праціўніка на адлегласці.
Калі Супер Марыа ці Вогненны Марыа дакранаюцца да праціўніка, то яны вяртаюцца ў стадыю звычайнага Марыа. Калі ж праціўнік раніць Марыа ці канчаецца час, выдзелены для праходжання ўзроўню, то гулец губляе адно «жыццё» і гульня пачынаецца занава (альбо з пачатку ўзроўню, альбо з яго сярэдзіны). Ва ўзроўнях, якія размешчаны ў замках, загінулы Марыа пачынае гульню заўсёды з пачатку ўзроўню.
Яшчэ адзін бонус у гульні — зорка. Яна не «вырастае» з блока як грыб, а выскаквае з яго і пачынае перамяшчацца па сінусоіднай траекторыі наперад па напрамку руху. Займеўшы яе, Марыа становіцца на некаторы час непаражальным для ворагаў: праціўнікі гінуць ад аднаго яго дотыку. На некаторых узроўнях сустракаюцца таксама бонусы ў выглядзе зялёнага грыба «1-up», які дабаўляе Марыа адно «жыццё» (грыб «1-up» рухаецца, і для таго, каб яго злавіць, гульцу даводзіцца праявіць спрыт).
Узроўні
Гульня складаецца з васьмі сусветаў па чатыры ўзроўні ў кожным. У першым узроўні ва ўсіх сусветах Марыа знаходзіцца на зямлі, у другім часцей за ўсё пад зямлёй, у каналізацыі або пад вадой, у трэцім узроўні Марыа ходзіць па гіганцкіх грыбах і скача па платформах, якія вісяць у паветры, у чацвёртым узроўні Марыа трапляе ў замак. Ва ўсіх сусветах, акрамя трэцяга і шостага, Марыа падарожнічае днём. Восьмы ўзровень праходзіць поўнасцю на зямлі. У канцы кожнага чацвёртага ўзроўню, на мосце цераз возера з лавай, Марыа сустракаецца з Каралём Купай (King Koopa) — велізарным чарапахападобным цмокам. Кароль Купа дыхае агнём, а пачынаючы з шостага свету — яшчэ і кідае велізарныя молаты. Перамагчы Крупу можна двума спосабамі: дакрануцца да сякеры, якая знаходзiцца за Купай (тая перасячэ трос і Кароль Купа ўпадзе ў лаву), альбо паразіць караля Купу з бяспечнай адлегласці вогненнымі шарамі (для гэтага трэба каб Марыа знаходзіўся ў стадыі Вогненнага Марыа і ўвесь шлях цераз замак прайшоў без страт). У выпадку перамогі над Купай у першых сямі сусветах з дапамогай агню, высвятляецца, што гэта на самай справе пераапрануты просты вораг, як чарапаха, Гумба і т. д. Пасля гэтага Марыа сустракае Тоада — жыхара Грыбнога Каралеўства, які гаворыць яму знакамітую фразу: «Thank you Mario! But our princess is in another castle!» (Дзякуй, Марыа, але наша прынцэса ў іншым замку!)
У гульні існуюць тры сакрэтныя пераходы, якія называюцца Зонай Перамяшчэння (Warp Zone) і дазваляюць хутка перамясціцца ў іншыя светы. Пры трапленні ў сакрэтны пакой на экране з’яўляецца надпіс «Welcome to warp zone!» i нумары сусветаў, у якія можна перанесціся. Першы з гэтых пераходаў размешчаны ў канцы ўзроўню 1-2 за трубой, якая выводзіць з падзямелля. Каб туды трапіць, трэба заскочыць на сцяну над трубой. Адтуль можна прайсці ў сусветы 2, 3, 4. Другі пераход знаходзіцца ў пачатку ўзроўню 4-2. Пад сцяной пасля першага моста знаходзяцца нябачныя блокі. Узлезшы на іх, неабходна разбіць крайнюю левую цагліну, і тады адтуль выпаўзе сцябло, па якім можна падняцца наверх. Там знаходзяцца праходы на сусветы 6, 7, 8. Трэці знаходзіцца за трубой выхаду з 4-2, яго трэба абысці зверху. Там ёсць толькі адна труба, і яна вядзе ў свет 5. Таксама на ўзроўнях 4-4, 7-4 і 8-4 маюцца пасткі — пакоі, якія пастаянна паўтараюцца, і якія неабходна праходзіць у пэўным парадку.
Ворагі
Пасля таго, як гулец пройдзе апошні ўзровень восьмага свету, ён атрымае магчымасць пачаць гульню ў больш складаным рэжыме (Hard Mode), у якім грыбы Гумбы замяняюцца на жукоў Баззі, а расліны-піранні вылазяць з усіх труб.
Продажы і ацэнкі
«Super Mario Bros.» доўгі час была самай прадаваемай гульнёй у свеце пасля «Тэтрыса». Усяго па дадзеных Nintendo было прададзена каля 40 мільёнаў копій гульні, што дазволіла ёй трапіць у «Кнігу рэкордаў Гінеса».
Гульня займае першае месца ў спісе «200 найвялікшых відэагульняў свайго часу» часопіса EGM, неаднаразова займала першае месца ў спісе «100 гульняў усіх часоў» па версіі сайта Imagine Games Network.
Перавыданні
У пачатку 2004 года Nintendo перавыдала гульню на Game Boy Advance ў Японіі, як частку іх Famicom Minis калекцыі і ў ЗША як частку Classic NES Series. Гэтыя перавыданні не ўтрымлівалі графічных абнаўленняў і мелі ўсе памылкі арыгінальнай гульні. Паводле дадзеных NPD Group гэта перавыданне «Super Mario Bros.» было самым прадаваемым для Game Boy Advance з чэрвеня па снежань 2004 года.
У 2005 годзе Nintendo зноў перавыдала гэтую гульню для Game Boy Advance ў гонар 20-гадовага юбілею гульні ў адмысловай рэдакцыі.
«Super Mario Bros.» з’яўляецца адной з 19 гульняў, уключаных у Nintendo GameCube. Гульня была выдадзена 2 снежня 2006 у Японіі, 25 снежня 2006 года ў Паўночнай Амерыцы для Wii’s Virtual Console і з’яўлялася арыгінальнай копіяй гульні з усімі памылкамі.
Super Mario Bros. з’яўляецца адной з trial-гульняў даступных у «Masterpieces» секцыі ў Super Smash Bros. Brawl. Для Nintendo 3DS гульня была выдадзена ў верасні 2011 года для ўдзельнікаў Nintendo’s 3DS Ambassador Program.
Акарэ
Акарэ — сяло ў Бухар-Жыраўскім раёне Карагандзінскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр і адзіны населены пункт Акарынскай сельскай акругі. Код КАТА — 354033100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1079 чалавек (579 мужчын і 500 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 519 чалавек (269 мужчын і 250 жанчын).
Герб Марока
Сённяшні герб Марока (паводле законаў дзяржавы - каралеўскі герб), быў уведзены 14 жніўня 1957 г. Аўтары дызайну - мастакі Гацье і Эно.
Герб уяўляе сабой дэкаратыўны шчыт, які падтрымліваюць два львы, якія стаяць на задніх лапах. На шчыце знаходзіцца выява пентаграммы зялёнага колеру на чырвоным фоне, над якой - стылізаваная выява ўсходу сонца над гарамі Атлас. Герб вянчае каралеўская карона. Шчыт знізу ўпрыгожвае стужка, на якой маецца арабская надпіс: «Калі Вы дапамагаеце Богу, ён дапаможа Вам» (араб. إن تنصروا الله ينصركم) (Каран, Верш 7, Сура 47).
Стэн (адзінка вымярэння)
Стэн (рускае пазначэнне: сн; міжнароднае: sn; ад σθένος — сіла) — адзінка вымярэння сілы ў сістэме адзінак МТС (метр—тона—секунда), якая дзейнічала ў СССР з 1933 па 1955 год, у Францыі — з 1919 года.
1 стэн роўны сіле, якая надае целу масай у 1 тону паскарэнне 1 м/сек² у напрамку дзеяння сілы.
1 сн = 1 т·м/с = 103 Н = 108 дзін = 101,972 кгс.
Дар’я Віктараўна Астаф’ева
Дар’я (Дарыя, Даша) Віктараўна Астаф’ева (Дарія Вікторівна Астаф'єва; нар. 4 жніўня 1985,, Днепрапятроўская вобласць, УССР) — украінская мадэль і спявачка. Вядомая як вакалістка ўкраінскага поп-гурта «NikitA» і здымкамі ў Playboy (55th Anniversary Playmate).
Хобі
Аддае перавагу адпачынку на возеры або рацэ, з задавальненнем займаецца рыбалкай. Таксама любіць плесці, збіраць грыбы і гуляць з сабакамі.
Спасылкі
List of Playboy Playmates of 2009
Бурацкая мова
Бурацкая мова (бурат-мангольская мова, саманазва буряад хэлэн) — мова буратаў і некаторых іншых народаў мангольскай групы. Адна з дзвюх (разам з рускай мовай) дзяржаўных моў Рэспублікі Бурація.
Аб назве
Раней называлася бурат-мангольскай мовай. Пасля перайменавання Бурат-Мангольскай АССР (1923) ў Бурацію АССР (1956) мова атрымала назву бурацкая.
Арэал і колькасць
Распаўсюджаны ў Бураціі, у Агінскай Бурацкай акрузе, Акшынскім, Кырынскім, Карымскім, Алавянінскім і Шылкінскім раёнах Забайкальскага краю, а таксама ў Усць-Ардынскай Бурацкай акругі і некалькіх вёсках Ніжнеудзінскага, Зімінскага і Альхонскага раёнаў Іркуцкай вобласці.
Агульная колькасць носьбітаў бурацкай мовы — каля 283 тысяч чалавек (2010), у тым ліку ў Расіі — 218557 (2010, перапіс), у Кітаі каля 18000, у Манголіі 46000.
Арбітальная станцыя
Арбіта́льная ста́нцыя — касмічны апарат, які працяглы час функцыянуе на арбіце штучнага спадарожніка Зямлі або іншай планеты ці яе спадарожніка. Можа дзейнічаць у пілатуемым (з экіпажам касманаўтаў) і аўтаматычным рэжымах.
Першая ў свеце эксперыментальная арбітальная станцыя была створана 16 студзеня 1969 года на арбіце стыкоўкай караблёў «Саюз-4» і «Саюз-5»; доўгачасовая савецкая арбітальная станцыя «Салют» выведзена на арбіту 19 красавіка 1971 года; у ЗША арбітальная станцыя «Скайлэб» была запушчана 14 мая 1973 года; з 20 лютага 1986 па 23 сакавіка 2001 года дзейнічала арбітальная станцыя «Мір».
Арбітальная станцыя дастаўляецца на арбіту 2 спосабамі:
Канструкцыі арбітальных станцый прадугледжваюць вырашэнне праблем пераадольвання працяглага ўздзеяння бязважкасці на арганізм чалавека, аховы ад радыяцыі і мікраметэарытаў, забеспячэння надзейнасці і дастатковага рэсурсу працы бартавых сістэм і інш.
Арбітальныя станцыі выкарыстоўваюцца для даследавання каляземнай (каляпланетнай) касмічнай прасторы і планеты Зямлі з арбіты штучнага спадарожніка; правядзення метэаралагічных і астранамічных назіранняў, медыка-біялагічных і тэхнічных эксперыментаў, ваеннай разведкі і іншага, могуць служыць базай для зборкі і запуску цяжкіх міжпланетных касмічных караблёў.
Партыя народных сацыялістаў
Працоўная народна-сацыялістычная партыя (народныя сацыялісты або энэсы) — неанародніцкая партыя гарадской інтэлігенцыі, была створана ў перыяд рэвалюцыі 1905 года ў Расійскай імперыі. Сярод партый, блізкіх да народнікаў, партыя народных сацыялістаў была адзінай, якая выключыла тэрор як сродак палітычнай барацьбы.
Гісторыя партыі
У верасні 1906 года выйшаў у свет першы праграмны выпуск бюлетэня партыі — «Народна-сацыялістычны агляд».
Да лістапада 1906 года арганізацыйны перыяд фарміравання партыі скончыўся і да 1907 года партыя народных сацыялістаў (энэсаў) налічвала 56 мясцовых арганізацый, у якіх складалася каля 2 тыс. членаў. У пераважнай большасці гэта была гарадская інтэлігенцыя, земскія служачыя і нязначная колькасць сялян. Бачнымі ідэолагамі энэсаў з’яўляліся «левыя» легальныя народнікі, якія адпрэчвалі гвалтоўныя метады барацьбы — прафесары і публіцысты А. В. Пешахонаў, В. А. Мякацін, М. Ф. Аненскі, У. Г. Багараз, В. І. Сямёўскі, С. Я. Елпацьеўскі , Ф. Д. Крук.
У красавіку 1907 года адбылася першая канферэнцыя энэсаў. Праграма партыі прадугледжвала асаблівы шлях да сацыялізму, абыходзячы капіталізм, грунтуючыся на супольных пачатках. У другую Думу энэсам удалося правесці 14 дэпутатаў і ўтварыць сваю фракцыю (да моманту роспуску Думы фракцыя налічвала 18 чалавек). Дэпутатамі фракцыі былі В. В. Воўк-Карачэўскі (старшыня фракцыі), М. В. Алашэеў і іншыя. Аднак пасля трэццячэрвеньскага перавароту 1907 года партыя фактычна перастала існаваць.
Партыя энэсаў адрадзілася пасля Лютаўскай рэвалюцыі 1917 года. Партыя падтрымлівала Часовы ўрад. 21-23 чэрвеня 1917 года на I з’ездзе партыі энэсы аб’ядналіся з трудавікамі. У склад аб’яднанага ЦК увайшлі былы старшыня трудавікоў У. І. Дзюбінскі, А. В. Пешахонаў, В. А. Мякацін (старшыня), С. П. Мельгуноў, А. Д. Дзям’янавіч, М. П. Аганоўскі, А. Б. Петрышчаў на з’ездзе была прынята праграма аб’яднанай партыі. Афіцыйным органам энэсаў стала газета «Народнае слова». У 1918 годзе партыя спыніла сваё існаванне.
Надзея Уладзіміраўна Зайцава
Надзея Уладзіміраўна Зайцава (, Мазыр, Гомельская вобласць — ) — беларускі педагог, спецыяліст у галіне тэорыі і методыкі дашкольнай адукацыі. Доктар педагагічных навук (2004), дацэнт (1998), прафесар.
Біяграфія
Навуковыя інтарэсы: педагогіка вышэйшай школы; гісторыя педагогікі; тэорыя і методыка дашкольнай адукацыі; узаемасувязь разумовага і фізічнага выхавання.
4-я Рабінавая вуліца (Наваполацк)
4-я Рабінавая вуліца (, 4-я Рябиновая улица) — вуліца ў Наваполацку.
Апісанне
Размешчана ў паўночна-заходняй частцы горада ў раёне прамзоны БВК на тэрыторыі садовага таварыства "Нафтавік-1". Працягласць вуліцы складае каля 120 метраў. Рух грамадскага транспарту па вуліцы не ажыццяўляецца. З цэнтральнай часткі горада грамадскім транспартам да вуліцы можна даехаць аўтобусамі № 8 "Падкасцельцы - БВК" і № 12 "Падкасцельцы - Шніткі".
Іван Паўлавіч Лазоўскі
Іван Паўлавіч Лазоўскі (нар., Ляўкі, Старадарожскі раён) — настаўнік фізікі, спецыяліст у галіне тэорыі і методыкі навучання фізіцы. Заслужаны настаўнік Рэспублікі Беларусь (1999).
Біяграфія
Нарадзіўся ў рабоча-сялянскай сям’і. Пачатковую адукацыю атрымліваў ў Ляўкоўскай, Прускай, а потым у Шчыткавіцкай школах. Пасля заканчэння апошняй у 1962 годзе стаў працаваць у ёй лабарантам фізікі, акрамя гэтага вёў справаводства і быў бібліятэкарам.
З-за недахопу настаўнікаў здольнаму юнаку запрапанавалі вучыцца ў педінстытуце ў Мінску. Ён абраў факультэт фізікі. Вучоба расцягнулася з 1963 па 1970 год, бо Івану Лазоўскаму давялося адслужыць у арміі, а адтэрміноўкі тады не давалі.
Адразу пасля заканчэння інстытута І. Лазоўскага размеркавалі ў сярэднюю школу № 10 горада Слуцка, дзе ў той час працаваў дырэктарам Герой Сацыялістычнай Працы Сяргей Фёдаравіч Рубанаў.
На працягу 38 гадоў Іван Паўлавіч кіраваў тэхнічнымі гурткамі ў школе і на станцыі юных тэхнікаў. Працы яго вучняў дэманстраваліся штогод на гарадскіх і рэспубліканскіх выстаўках.
Настаўнік шмат увагі надаваў і надае адораным дзецям. Некалькі гадоў запар працаваў у летняй Рэспубліканскай школе настаўнікаў і навучэнцаў для адораных дзяцей у г. п. Лужасне Віцебскай вобласці. Падрыхтаваў мноства пераможцаў гарадскіх, раённых, абласных і рэспубліканскіх алімпіяд па фізіцы і астраноміі.
У 1997 годзе Іван Паўлавіч быў абраны дэлегатам I з’езду настаўнікаў Рэспублікі Беларусь. У гэтым жа годзе ім у суаўтарстве з А. Ф. Савянком было выдадзена дапаможнік для абітурыентаў, настаўнікаў фізікі і навучэнцаў старэйшых класаў «Фізіка ў задачах», у 2001 годзе ў суаўтарстве з А. Ф. Савянком і С. І. Пугач — дапаможнік для агульнаадукацыйных школ, ліцэяў і гімназій «Тэсты па фізіцы», а ў 2005 г. зноў з А. Ф. Савянком — «Рознаўзроўневыя заданні для самастойных і кантрольных работ» для 7, 8 і 9 класаў.
Мішура
Мішура (мишура, mouzevvere — падроблены) — залотныя (залатыя, пазалочаныя, пасярэбраныя, сярэбраныя) валочаныя ніткі, якія ішлі на выраб парчовых тканін, галуноў, каніцелі, вышыўкі і іншага.
Пераноснае значэнне
У пераносным значэнні мішура — зманлівы глянец і бляск, знешнасць, каго-небудзь ці чаго-небудзь.
Мікалай Радзівіл Руды
Паходзіў з роду Радзівілаў. Сын Юрыя Радзівіла і брат каралевы Польшчы Барбары Радзівіл, стрыечны брат Мікалая Радзівіла Чорнага. Адным з першых сярод уплывовых магнатаў прыняў кальвінізм, аказаў значны ўплыў на распаўсюджванне і прапаганду рэфармацыйных ідэй. Быў вядомым вайскаводам.
Удзельнічаў у вайне Маскоўскай дзяржавы з ВКЛ 1534—1537 гадоў, у т.л. у аблозе Старадуба ў 1535. Падчашы ВКЛ у 1544-51, лоўчы ВКЛ у 1546-54. Асаблівы рост уплыву М. Радзівіла на дзяржаўныя справы звязаны са шлюбам яго сястры Барбары з вялікім князем ВКЛ Жыгімонтам Аўгустам (1547). У 1549 атрымаў ад яго правы велікакняжацкага намесніка з рэзідэнцыяй у Вільні. Дзейнічаў разам са сваім стрыечным братам Мікалаем Чорным, які адыгрываў галоўную ролю ў гэтым саюзе. Ваявода троцкі ў 1550—1566 і віленскі ў 1566—1579, вялікі гетман ВКЛ у 1553—1566 і з 1577, канцлер ВКЛ у 1566—1579.
У 1556—1557 і з 1560 камандаваў войскам ВКЛ, якое знаходзілася на мяжы з Інфлянтамі. У пачатку Лівонскай вайны 1558—1583 гадоў войска ў 1561 уступіла на тэрыторыю Інфлянтаў. Конніца Радзівіла (5 тыс. чал.) на чале з Ю. Тышкевічам і Радзівілам Трызнам дайшла да Дэрпта (Тарту). Галоўныя сілы на чале з самім Мікалаем Радзівілам аблажылі расійскі гарнізон у замку Таўрус (Тарваст). Праз 3 тыдні 31 жніўня 1561 года гарнізон капітуляваў. У час аблогі Полацка войскам Івана IV у лютым 1563 М. Радзівіл з войскам у 5 тыс. чал. не здолеў дапамагчы полацкаму гарнізону, а пасля ўзяцця Полацка рас. войскам адышоў да Мінска. Камандаваў войскам ВКЛ у пераможнай Ульскай бітве 1564. Улетку 1564 М. Радзівіл заблакіраваў расійскі гарнізон у Полацку.
Рашуча выступаў супраць заключэння ўніі з Польшчай. У 1569 ён не паехаў на Люблінскі сойм і не падпісаў акт Люблінскай уніі. У сярэдзіне 1576 перайшоў на бок Стафана Баторыя. Каб забяспечыць падтрымку М. Радзівіла, кароль зноў даў яму пасаду гетмана ВКЛ. У час полацкай кампаніі 1579 Мікалай Радзівіл Руды разам з сынамі выставіў у войска 1000 коннікаў і 100 пехацінцаў. Удзельнічаў у аблозе і ўзяцці Полацка. У кампаніі 1580 войска Радзівіла (6 тыс. наёмных жаўнераў, 3 тыс. магнацкіх вайскоўцаў і 20 тыс. шляхецкага апалчэння) узяло замкі Усвяты і Езярышча. У 1581 удзельнічаў у паходзе на Пскоў.
Мікалай Радзівіл Руды вызнаваў кальвінізм і пасля смерці Мікалая Радзівіла Чорнага (1565) узначаліў пратэстантаў у ВКЛ. У Біржах ён стварыў цэнтр Рэфармацыі ў Літве і адкрыў там кальвінісцкую школу.
Галоўныя маёнткі М. Радзівіла знаходзіліся ў Літве: Біржы, Дубінкі, Шырвінты, Раканцішкі, Салечнікі, меў таксама Свір, Міхалішкі, Мядзел, Жупраны, Баруны ў Ашмянскім павеце, Індуру і Котру ў Гродзенскім пав., Жырмуны, Сялец, Збляны, Дакудава ў Лідскім павеце, Уселюб і Ліпск у Новагародскім павеце, Койданава і Вязынь у Мінскім пав. Трымаў шматлікія староствы і дзяржавы (Барысаў, Ліда, Мерач, Мазыр, Ашмяны, Васілішкі і інш.).
Адкрыты чэмпіянат ЗША па тэнісе 2018
Адкрыты чэмпіянат ЗША 2018 (US Open 2018) — прафесійны тэнісны турнір, які праходзіў з 27 жніўня да 9 верасня 2018 года ў Нацыянальным тэнісным цэнтры Білі Джын Кінг у Нью-Ёрку, ЗША на хардавым пакрыцці. Чацвёртае і заключнае спаборніцтва з серыі Вялікага шлема ў 2018 годзе. Турнір стаў 138-м розыгрышам адкрытага чэмпіянату ЗША, які быў заснаваны ў 1881 годзе як Нацыянальны чэмпіянат ЗША і з таго часу праходзіць штогадова, з'яўляючыся адным з найстарэйшых тэнісных турніраў. Прызавы фонд турніру склаў $53,000,000, больш чым на 2,5 мільёна перавысіўшы прызавы фонд 2017 года.
Мікалай Радзівіл Руды
У шлюбе з Кацярынай Івінскай меў дачку і сыноў Мікалая і Крыштофа.
Дубраўка (Пагосцкі сельсавет)
Ду́браўка (, Дубровка) — вёска ў Бярэзінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Пагосцкага сельсавета.
Мікалай Радзівіл Руды
Мікалай Руды памёр у Вільні ў 1584 годзе, а пазней быў пахаваны ў Дубінках у кальвінскім зборы.
Шмат вядомых палітычных і рэлігійных дзеячаў прысвяцілі яму свае творы. Нават пісьменнікі-католікі славілі яго за перамогу пад Улай.
Дубраўка (Пагосцкі сельсавет)
Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Мачаскага сельсавета.
Група армій Бём-Эрмалі
Група армій Бём-Эрмалі (Heeresgruppe Böhm-Ermolli) — воінскае аб’яднанне сухапутных сілаў Аўстра-Венгрыі падчас Першай сусветнай вайны, якая дзейнічала на Усходнім фронце супраць Расійскай імперыі. Яе камандуючым быў генерал-фельдмаршал Эдуард фон Бём-Эрмалі.
Першае фарміраванне
19 верасня 1915 — 25 ліпеня 1916
Другое фарміраванне
4 кастрычніка 1916 — 24 студзеня 1918
Мешоніс
Мешо́ніс (Mėšonys) — вёска ў Ігналінскім раёне Уцянскага павета Літвы. Уваходзіць у склад Міелагенайскай сянюніі. Размешчана за 7 км ад Дзіеткаўшчызны. Насельніцтва 21 чал. (2001 г.).
Урач (значэнні)
Урач — гэта:
Чэрваска
Чэрваска (Cervasca) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Кунеа.
Насельніцтва складае 4562 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 253 чал./км². Займае плошчу 18 км². Паштовы індэкс — 12010. Тэлефонны код — 0171.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Madonna del Carmine.
NGC 4651
NGC 4651 (іншыя абазначэнні — UGC 7901, ARP 189, MCG 3-33-1, KARA 549, ZWG 100.4, VV 56, IRAS12412+1639, PGC 42833) — галактыка ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Лагапедыя
Лагапедыя — галіна дэфекталогіі, якая вывучае парушэнні маўлення пры нармальным слыху, шляхі іх пераадолення. У 17 стагоддзі пытанні карэкцыі недахопаў маўлення пры нармальным слыху разглядаліся ў працах па сурдапедагогіцы. Як самастойнае адгалінаванне лагапедыя пачала фарміравацца ў 2-й палове 19 стагоддзі. Да канца 1930-х гадоў у лагапедыі пераважалі спрошчаныя ўяўленні пра маўленне як сукупнасць спецыяльных мускульных рухаў. Сучасная лагапедыя імкнецца пераадолець парушэнні маўлення педагагічнымі метадамі, пры неабходнасці кірунак спецыяльнага навучання і карэкцыйна-выхаваўчых мерапрыемстваў узгадняецца з медыцынскімі рэкамендацыямі. У Беларусі праблемы лагапедыі распрацоўваюцца ў Беларускім педагагічным універсітэце і Нацыянальным інстытуце адукацыі.
Сутыкненне цягнікоў паміж Андрыя і Карата
Сутыкненне цягнікоў паміж Андрыя і Карата адбылося 12 ліпеня 2016 года; два пасажырскія цягнікі стукнуліся лоб у лоб на аднакалейнай пляцоўцы Бары-Барлета, паміж гарадамі Андрыя і Карата, Італія. Сама меней 27 чалавек загінулі, не менш за 50 шпіталяваны.
Пляцоўка трасы абслугоўваецца чыгуначнай кампаніяй.
Эбалі
Эбалі (Eboli) — горад у Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Кампанія, у правінцыі Салерна.
Насельніцтва складае 36879 чалавек (на 2004 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 262 чал./км². Займае плошчу 138,7 км². Паштовы індэкс — 84025. Тэлефонны код — 0828. Заступнік камуны — святы Віт. У Калабрыі кажуць, што «Хрыстос спыніўся ў Эбалі» — далей гэтага маленькага гарадка нават Хрыстос не адважыўся пайсці.
Таймырская (Далгана-Ненецкая) аўтаномная акруга
Таймырская (Далгана-Ненецкая) аўтаномная акруга — былы суб’ект Расійскай Федэрацыі на поўначы Усходняй Сібіры.
Існаваў да 2007 года; з 1 студзеня 2007 — Таймырскі Далгана-Ненецкі раён Краснаярскага края. Акруга і раней уваходзіла ў склад Краснаярскага края, але была самастойным суб’ектам Расійскай Федэрацыі.
Адміністрацыйны цэнтр — Дудзінка (24,6 тыс. жыхароў у 2007 годзе), горад на Таймырскім паўвостраве.
Геаграфія
Акруга была адзіным суб’ектам Расіі, размешчаным цалкам за Паўночным палярным кругам. На тэрыторыі былой акругі знаходзіцца самая паўночная мацерыковая кропка Еўразіі — мыс Чэлюскін. Буйныя рэкі — Енісей, Хатанга.
Аб’яднанне з Краснаярскім краем
Паводле вынікаў рэферэндуму, праведзенага 17 красавіка 2005 года, 1 студзеня 2007 года Таймырскую (Даўгана-Ненецкую) аўтаномную акругу скасавалі, а яе тэрыторыя ўвайшла ў склад Краснаярскага края. На тэрыторыі Таймырскай (Далгана-Ненецкай) аўтаномнай акругі ўтварылі адміністрацыйна-тэрытарыяльную адзінку з асаблівым статусам — Таймырскі Далгана-Ненецкі раён, які склаў аднайменны муніцыпальны раён.
Адміністрацыйна-тэрытарыяльнае ўладкаванне
У Таймырскую (Далгана-Ненецкую) аўтаномную акругу ўваходзілі
Дыстрафія
Дыстрафія (Dystrophe, ад dys … — прыстаўка, якая азначае цяжкасці, парушэнне, і trophe — харчаванне) — паталагічнай працэс, у выніку якога тая ці іншая тканка губляе або назапашвае рэчывы, у норме не характэрныя для яе (напрыклад, антракоз — назапашванне часцічак вугалю). Дыстрафія характарызуецца пашкоджаннем клетак і міжклеткавага рэчыва, у выніку чаго змяняецца функцыя органа. У аснове дыстрафіі ляжыць парушэнне трофікі, г.зн. комплексу механізмаў, якія забяспечваюць метабалізм і захаванасць структуры клетак і тканак.
Стэнабатныя арганізмы
Стэнаба́тныя аргані́змы, стэнабатныя жывёлы, стэнабаты — водныя жывёлы з абмежаваным дыяпазонам вертыкальнага пашырэння.
Эрзянская мова
Эрзянская мова (саманазва эрзянь кель) — адна з мардоўскіх моў фіна-вугорскай сям'і, мова эрзян, адна з трох дзяржаўных моў Рэспублікі Мардовія, разам з макшанскай і рускай.
Колькасць носьбітаў
Па прычыне, што пры перапісе насельніцтва многія жыхары Рэспублікі Мардовія пазначылі валоданне мардоўскай мовай, не падзяляючы яе на макшанскую і эрзянскую, дакладная колькасць носьбітаў эрзянскай мовы вызначыць складана. Па дадзеных рэсурсу Ethnologue носьбітамі гэтай мовы з'яўляюцца 517575 чалавек, у тым ліку ў Расіі 440000 чалавек.
Сямён Дзмітрыевіч (князь друцкі)
Сямён Дзмітрыевіч з князёў друцкіх (памёр пасля 1422) — вялікалітоўскі арыстакрат.
Сын друцкага князя Дзмітрыя Міхайлавіча.