cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Тэйлар Свіфт
Red (Taylor’s Version)
Red (Taylor’s Version) узначаліў хіт-парад Billboard 200, прадаўшыся ў колькасці 605 тысяч копій за тыдзень. Таксама альбом пабіў рэкорд па чыстых продажах за тыдзень у 2021 годзе і па продажах вінілу за ўвесь час. Такім чынам, Тэйлар стала першым артыстам, восем альбомаў якога прадалі паўмільёна копій за тыдзень у ЗША. Пласцінка таксама ўзышла на вяршыні чартаў Аўстраліі, Канады, Вялікабрытаніі, Новай Зеландыі і Ірландыі.
Red (Taylor’s Version) атрымаў усеагульнае прызнанне крытыкаў. На агрэгатары Metacritic ён набраў 91 бал, што стала найлепшым вынікам у кар’еры спявачкі.
12 лістапада выйшаў кароткаметражны фільм Тэйлар Свіфт All Too Well. Ён стаў візуалізацыяй аднайменнай песні. Галоўныя ролі ў карціне выканалі Сэйдзі Сінк і Дылан О’Браен.
Дзесяціхвілінная версія кампазіцыі All Too Well узначаліла глабальны чарт Spotify, набраўшы больш за 6 з паловай мільёнаў праслухоўванняў праз платформу за першыя суткі. У выніку песня ўзначаліла чарт Billboard Hot 100. Яна ўстанавіла новы рэкорд як самая працяглая кампазіцыя на вяршыні рэйтынгу (10 хвілін і 13 секунд). Трэк таксама быў прызнаны адным з найлепшых у 2021 годзе такімі выданнямі, як Daily Mail і Glamour.
15 лістапада адбылася прэм’ера музычнага відэа I Bet You Think About Me. Рэжысёрам кліпа выступіла актрыса Блэйк Лайвлі.
Па выніках 2021 года Тэйлар Свіфт заняла другі радок у рэйтынгу самых прадаваных артыстаў свету ад IFPI. Таксама яна была аб’яўлена самай паспяховай спявачкай на Spotify. Акрамя таго, Свіфт стала самай папулярнай спявачкай, а дзесяціхвіліннае All Too Well — самай папулярнай песняй на партале Genius па выніках 2021 года. Billboard назваў Тэйлар Свіфт найвялікшай поп-зоркай 2021 года. Выданне пастанавіла: «Тэйлар Свіфт перапісала правілы індустрыі і правяла адзін з самых уражлівых гадоў у сваёй легендарнай поп-кар’еры, нават не выпусціўшы зусім новага альбома».
11 лютага 2022 года Тэйлар з’явілася на рэміксе песні Эда Шырана The Joker And The Queen. Трэк заняў 2 месца ў чарце Вялікабрытаніі.
Midnights
21 кастрычніка 2022 года выйшаў дзясяты студыйны альбом спявачкі Midnights. У ім яна эксперыментавала з электронікай і стылем чыл-аўт. Крытыкі Rolling Stone назвалі альбом «імгненнай класікай». У камерцыйным плане Billboard назваў альбом блокбастэрам, а CNBC назваў яго самым вялікім поспехам Свіфт. Пабіўшы рэкорды ва ўсіх фарматах спажывання музыкі, Midnights і яго вядучы сінгл Anti-Hero сталі альбомам і песняй з найбольшай колькасцю трансляцый за адзін дзень у Spotify са 185 мільёнамі і 17,4 мільёнамі прайграванняў. Альбом дэбютаваў на вяршыні Billboard 200 з 1,57 мільёнам адзінак і стаў пятым альбомам Свіфт, які адкрыўся з больш за мільёнам прададзеных копій. Яна зраўнялася з Барбрай Стрэйзанд па колькасці альбомаў нумар адзін сярод жанчын (11) і стала першай выканаўцай у гісторыі, якая манапалізавала ўвесь топ-10 Hot 100 з «Anti-Hero», «Lavender Haze», «Maroon» і «Снег на пляжы» з удзелам Ланы дэль Рэй у першай чацвёрцы. Тэйлар Свіфт адправіцца ў Eras Tour у 2023 годзе; ён пабіў рэкорд па колькасці білетаў на канцэрт, калі-небудзь прададзеных за адзін дзень. Тым не менш, Ticketmaster быў шырока асуджаны за тое, што кіраваў продажам тураў, што выклікала ўрадавыя расследаванні ў дачыненні да кампаніі.
Сям’я
Тэйлар — хросная маці малодшага сына (нарадзіўся 16.07.2015) рэжысёра Кайла Ньюмана і актрысы Джэймі Кінг.
Рэзідэнцыі
Для сваіх бацькоў Свіфт набыла чатырохспальны асабняк, размешчаны ў Бэле Мідзе, штат Тэнэсі. Галоўнай рэзідэнцыяй самой Свіфт з’яўляецца пентхаус, размешчаны ў Трайбэке, у ваколіцах Нью-Ёрк Сіці. Таксама ёй належаць трохспальны катэдж у Каліфорніі, пентхаус, размешчаны ў Нэшвіле, Тэнэсі , васьміспальневы дом, які знаходзіцца ў Уотч-Хілі, Род-Айлендзе.
Блізкія зносіны
З ліпеня па кастрычнік 2008 года спявачка сустракалася з удзельнікам гурта Jonas Brothers Джо Джонасам.
У 2009 годзе з кастрычніка па снежань Тэйлар сустракалася з Тэйларам Лотнерам, вядомым па фільме «Змярканне». Разам яны зняліся ў рамантычнай камедыі «Дзень Святога Валянціна». Калі яны рассталіся, Тэйлар прысвяціла яму песню Back to December.
У 2010 раскрыўся раман Тэйлар Свіфт з Джэйкам Джыленхалам.
З ліпеня па верасень 2012 года спявачка была ў адносінах з Конарам Кенэдзі.
З кастрычніка 2012 па студзень 2013 года Тэйлар сустракалася з удзельнікам гурта One Direction Гары Стайлсам.
З 2015 года Тэйлар сустракалася з дыджэем Кельвінам Харысам. Першыя чуткі пра раман з’явіліся ў сакавіку, калі пара стала часта з’яўляцца на публіцы разам, трымаючыся за рукі. Таксама яны пабывалі на адным з канцэртаў разам і, па словах відавочцаў, ні на крок не адыходзіліся адзін ад аднаго. У маі пачалі хадзіць чуткі пра тое, што пара ўжо падумвае пра вяселле, але афіцыйнага пацверджання ад Тэйлар або Кельвіна не было. У ліпені пачала распаўсюджвацца інфармацыя пра заручыны пары. Тэйлар і Кельвін сталі самай высокааплатнай парай у 2015 годзе. У маі 2016 года пара рассталася.
У маі 2016 года Тэйлар пазнаёмілася з брытанскім акцёрам Томам Хідлстанам. У чэрвені з’явіліся першыя сумесныя здымкі пары з адпачынку на Род-Айлендзе. У верасні было абвешчана, што Тэйлар і Том рассталіся.
У маі 2017 года распаўсюдзіліся чуткі пра раман Свіфт з пачынаючым брытансім акцёрам Джо Элвінам. 1 чэрвеня пару заўважылі ў аэрапорце, а праз некалькі дзён — на балконе ў доме Тэйлар. Неўзабаве інфармацыя пра іх раман пацвердзілася.
Інцыдэнт на MTV VMA 2009 і яго наступствы
На цырымоніі ўзнагароджання MTV Video Music Awards 2009 Тэйлар з кліпам на You Belong With Me перамагла катэгорый «Лепшае жаночае відэа», адной з галоўных намінацый прэміі. Яе выступленне з падзячнай прамовай перапыніў рэпер Канье Уэст. Ён выбег на сцэну, адабраў мікрафон у Тэйлар і сказаў, што перамогу заслугоўвала відэа Беёнсэ Single Ladies (Put a Ring on It). Гэтая выхадка была негатыўна ўспрынята аўдыторыяй. Затым Уэст вярнуў мікрафон збянтэжанай і цалкам засмучанай Свіфт, якая не здолела завяршыць сваю прамову. За свае дзеянні Канье быў выправаджаны з цырымоніі.
З тых часоў паміж выканаўцамі усталявалася працяглая варожасць, якая суправаджаецца рознымі скандаламі. Сярод самых гучных — выпадак 2016 года. Тады Уэст у сваёй песні Famous назваў Тэйлар «сукай, якую ён зрабіў знакамітай» і ў кліпе на трэк выкарыстаў аголеную васковую фігруру спявачкі. Спявачка адразу ж выказала сваё абурэнне, што выклікала шырокі грамадскі рэзананс. Пасля гэтага жонка рэпера Кім Кардаш’ян апублікавала незаконна запісаную тэлефонную размову Канье і Тэйлар, у якім Свіфт нібыта дазваляе Уэсту абражаць сябе ў песні. Пазней было даказана, што запіс быў змантаваны.
Адсылкі да Уэста і сутычак з ім ёсць у альбомах Тэйлар Speak Now, Reputation, Lover і Folklore
Справа аб сексуальным дамаганні
2 чэрвеня 2013 года падчас сустрэчы Тэйлар з фанатамі радыё-дыджэй Дэвід Мюлер задраў Свіфт спадніцу і схапіў яе за ягадзіцы. Пасля гэтага ахова вывела мужчыну з залы, а праз некалькі дзён кіраўніцтва радыё звольніла яго.
Праз два гады, у верасні 2015 года, Дэвід Мюлер падаў на Тэйлар у суд. У пазове гаварылася, што Мюлер не чапаў спявачку і яна зблытала яго з іншым чалавекам. Мужчына абвінавачваў Тэйлар у паклёпе, наўмысным умяшанні ў кантракт і дзелавыя адносіны. Ён патрабаваў ад Свіфт грашовую кампенсацыю за страту працы (па некаторых дадзеных, сума складала каля 3 мільёнаў долараў).
Праз месяц Тэйлар падала на яго сустрэчны пазоў аб сексуальным дамаганні. Спявачка сцвярджала, што дакладна ведае, што вінаватым быў менавіта Мюлер. У адпаведнасці з мясцовым заканадаўствам, пакаранне за сексуальнае дамаганне можа скласці да двух гадоў пазбаўлення волі, аднак справа Свіфт і Мюлера не з’яўлялася крымінальнай. Свіфт таксама паабяцала, што калі яна выйграе справу, то ўсе выйграныя грошы пойдуць у дабрачынныя арганізацыі, якія абараняюць правы жанчын, якія пацярпелі праз сексуальныя дамаганні."Тэйлар Свіфт: «Прама перад тым момантам, калі трэба было сфатаграфавацца, ён залез сваёй рукой да мяне пад сукенку і схапіў мяне за ягадзіцы. Я спрабавала адысці, але ён працягваў трымаць сваю руку. Ён зрабіў гэта спецыяльна, я ўпэўненая ў гэтым. Памятаю, што ніколі яшчэ не адчувала сябе настолькі сумнай, расчараванай і абражанай. Сустрэча з фанатамі павінна быць тым месцам, дзе ты дзякуеш людзям за тое, што яны прыйшлі на твой канцэрт. Я была проста агаломшаная»."Першапачаткова мужчына сцвярджаў, што ўвогуле не дакранаўся да Свіфт, а потым змяніў свае паказанні і заявіў, што, магчыма, дакрануўся да яе выпадкова.
У чэрвені 2017 года суд часткова адхіліў пазоў Дэвіда Мюлера супраць Тэйлар. Аднагадовы тэрмін даўніны для пазову аб паклёпе ўжо даўно скончыўся да таго часу, калі Мюлер падаў яго ў 2015 годзе. Суддзя таксама пастанавіў, што астатняя частка пазову Мюлера супраць Тэйлар будзе разглядацца далей.
Судовае разбіральніцтва пачалося 7 жніўня 2017 года і павінна было скончыцца праз дзесяць дзён. Але ўжо 15 жніўня прысяжныя прызналі Мюлера вінаватым і адхілілі ўсе яго пазовы.
Страчаныя правы на музыку
Дагавор Свіфт з лэйблам Big Machine Records, на якім яна пачала кар’еру, скончыўся ў лістападзе 2018 года. Спявачка перайшла на Republic Records, які належыць адной з найбуйнейшых кампаній у індустрыі Universal Music Group, і заключыла кантракт, які не толькі замацаваў за ёй правы на ўсе будучыя запісы, але і абавязаў Universal дзяліцца даходамі ад продажу акцый Spotify з усімі сваімі артыстамі. Гэта стала працягам барацьбы Тэйлар супраць абясцэньвання працы музыкаў.
Высветлілася, што Свіфт, падпісваючы кантракт у падлеткавым узросце, аддала правы на майстарынг-запісы прадзюсару. Пасля заканчэння дагавора ён супраць яе волі прадаў іх старонняму чалавеку. Ім апынуўся медыямагнат Скутэр Браўн. Ён супрацоўнічаў, акрамя іншага, з Канье Уэстам — даўнім апанентам Свіфт. Абвінавачванні Тэйлар у адрас Браўна і былых партнёраў сталі адной з галоўных тэм, якія абмяркоўваліся ў заходніх СМІ, што пішуць пра шоў-бізнэс.
Кампанія Скутэра Браўна выкупіла за 300 мільёнаў долараў лэйбл Big Machine Records, на якім Тэйлар Свіфт выпусціла першыя шэсць альбомаў. Пасля здзелкі права на майстарынг-копіі шасці альбомаў Свіфт перайшлі да лэйбла Браўна, з якім у выканаўцы склаліся напружаныя адносіны. У сваім блогу на Tumblr яна распавяла, што даведалася аб пераходзе правоў на яе запісы са СМІ, а таксама паскардзілася на цкаванне з боку Браўна. У сваёй публікацыі Свіфт згадала і былога менеджэра, уладальніка Big Machine Records Скота Барчэту. Спявачка адзначыла, што спрабавала выкупіць правы на сваю музыку, але лэйбл прапанаваў ёй вярнуцца назад і «зарабляць» па альбоме за раз — па адным старым за кожны новы. Свіфт адмовілася. "Тэйлар Свіфт: «На працягу многіх гадоў я прасіла, умольвала, каб мне далі магчымасць валодаць правамі на сваю музыку. Замест гэтага мне прапанавалі падпісаць новы кантракт з Big Machine Records, паводле якога я б „зарабляла“ па аднаму старому альбому за кожны запісаны новы. Мне прыйшлося сысці, таму што я ведала, што як толькі кантракт будзе падпісаны, Скот Барчэта прадасць лэйбл, тым самым прадаўшы мяне і маё мінулае. Мне давялося зрабіць пакутлівы выбар, пакінуўшы ўсё, што было ззаду: музыку, якую я напісала на падлозе сваёй спальні, кліпы, якія я прыдумала і аплачвала з грошай, заробленых выступамі ў барах, клубах, а ў наступстве на арэнах і стадыёнах. Цяпер Скутэр зняславіў працу майго жыцця, якую я сама ніколі не мела магчымасці набыць. Па сутнасці, мая музычная спадчына будзе знаходзіцца ў руках чалавека, які першапачаткова спрабаваў яго разбурыць. Для мяне гэта горшы варыянт развіцця падзей. Вось, што адбываецца, калі ты заключаеш кантракт у пятнаццаць гадоў з кімсьці, для каго такое паняцце, як „вернасць“, існуе толькі ў рамках дамовы»." Першапачаткова меркавалася, што Свіфт не зможа больш выконваць свае песні і зарабляць на іх іншым продажы. Аднак юрысты спявачкі знайшлі шчыліну ў дамове: сітуацыю выратавалі нюансы аўтарскага права ЗША. У кантракце, які Тэйлар падпісала пятнаццацігадовай дзяўчынкай, гаворка ішла не аб усіх аўтарскіх правах, а толькі аб правах на майстарынгі — арыгінальныя запісы, з якіх робяць копіі альбомаў. Такім чынам, у лэйбла апынуліся правы на запісаны матэрыял як суцэльны прадукт, а правы на арыгінальную лірыку і аранжыроўку засталіся за Свіфт, бо яна іх аднаасобны аўтар. У сувязі з гэтым яна не будзе атрымліваць адлічэнні за продаж стандартных запісаў, але зможа свабодна выконваць свае песні . Таксама яна зможа запісаць іх зноўку, абясцэніўшы тым самым тыя версіі, якія ў яе адабралі. Менавіта гэтым яна плануе заняцца: спявачка ўжо анансавала перавыпуск сваіх першых альбомаў у змененай форме. Гэтым разам правы на музыку застануцца за ёй.
Заява Свіфт, па выразе часопіса Rolling Stone, справакавала «поп-музычную сусветную вайну». У падтрымку Тэйлар выказаліся спявачкі Холзі, Кеша, Скай Ферэйра і іншыя; Адэль, Рыяна і Майлі Сайрус адпісаліся ад Скутэра Браўна ў Instagram.
17 лістапада 2020 года стала вядома, што Скутэр Браўн прадаў кампаніі Shamrock увесь музычны каталог спявачкі. На прэміі American Music Awards 2020 яна паведаміла, што пачала перазапісваць свае старыя песні, каб супрацьстаяць дзеянням Браўна.
Ацэнкі творчасці
У 2010 годзе спявачка стала лаўрэатам прэміі маладых талентаў імя Хэла Дэвіда. Гэту ўзнагароду атрымліваюць таленавітыя аўтары песень, якія знаходзяцца на вяршыні сваёй кар’еры і аказваюць значны ўплыў на музычную індустрыю дзякуючы сваім песням.
Па заяве iHeart Radio, Тэйлар — другая самая ўплывовая жанчына, якая змяніла музычную індустрыю.
У спісе часопіса Forbes «Самыя маладыя жанчыны Амерыкі, якія стварылі сваю кар’еру самі» Свіфт заняла першы радок. Часопіс Variety у артыкуле «500 самых уплывовых лідараў шоў-бізнесу» адзначыў, што ў Тэйлар ёсць неперасяжная асаблівасць смела супрацьстаяць іншым гігантам індустрыі.
Па выніках другога дзесяцігоддзя XXI стагоддзя, Свіфт была прызнана многімі выданнямі і крытыкамі як адна з лепшых і найбольш уплывовых артыстах гэтага перыяду. Сярод яе ўзнагарод і статусаў:
Выданне Billboard апублікавала спіс са 100 выканаўцаў з найвялікшымі відэа-працамі за ўвесь час, у якім была прадстаўлена і Тэйлар. Асабліва адзначылі кліпы на You Belong With Me і Delicate: «Музычныя кліпы Тэйлар Свіфт вельмі падобныя на марозіва. Напрыклад, у White Horse класічны ванільны густ, а …Ready For It? — гэта шакаладнае марозіва з кавалачкамі арэхаў унутры. Вы заўсёды зможаце знайсці сабе падыходны відэакліп Тэйлар, у залежнасці ад таго, які густ вам падабаецца і якія эмоцыі вы хочаце спазнаць».
Відэакліп Тэйлар на песню Wildest Dreams з яе студыйнага альбома 1989 быў негатыўна ацэнены некаторымі СМІ, якія абвінавачвалі спявачку ў каланіялізме і расізме. Паводле меркавання Ларэн Дука з уплывовага выдання Huffington Post, відэа рамантызуе эпоху каланіялізму. Ніка Лэнг з партала Daily Dot сцвярджае, што відэакліп спрабуе ўзнавіць класічны галівудскі раман, але ўяўляе сабой класічны галівудскі расізм. Відэакліп на Delicate некаторыя абвінавачвалі ў плагіяце рэкламы «KENZO».
Грышаны (пуцявы пост)
Грышаны́ (, Гришаны)  — пуцявы пост Віцебскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Віцебскай вобласці. Размешчаны на заходняй ускраіне горада Віцебска, за 1,7 км на паўднёвы захад ад вёскі Грышаны; на лініі Віцебск — Полацк, паміж станцыяй Віцебск і станцыяй Княжыца.
Званіца Івана Вялікага
Званіца «Іван Вялікі» (таксама вядомая як Званіца Івана Вялікага) — царква-званіца, размешчаная на Саборнай плошчы Маскоўскага Крамля. У аснове званіцы размяшчаецца царква прп. Яна Лествічніка. Званіца з'яўляецца прыкладам ўплыву італьянскай традыцыі будаўніцтва асобнай звонавай вежы (так зв. кампаніла). Пасля надбудовы да вышыні 81 м. ў 1600 г. (пры Барысе Гадунове), званіца з'яўлялася самым высокім будынкам Масквы да пачатку XVIII стагоддзя.
Флосі (кошка)
Флоссі (кошка)  — (англ. Flossi; (нар. 29 снежня 1995) — чацвёртая найстарэйшая пацверджаная котка-доўгажыхар на Зямлі, пасля (Крыма Паф, Рэкса Алена і Скутэра), чый узрост быў пацверджаны Кнігай рэкордаў Гінэса, таксама маецца відэа на відэахостынгу YouTube, якое сабрала 1,8 млн. праглядаў. У цяперашні час яна лічыцца найстарэйшай жывой коткай у свеце, яе ўзрост складае 27 years, 222 days.
Ёсць шмат котак старэй Флоссі, але ў цяперашні час Кнігай рэкордаў Гінэса не пацвердзіла іх узрост, Флоссі пакуль з'яўляецца 4-й найстарэйшай пацверджанай коткай у свеце.
Біяграфія
Карычнева-чорная кошка па імені Флосі нарадзілася 29 снежня 1995 года ў Лондане, Вялікабрытанія.
Калі Флоссі была яшчэ кацянём, яе знайшоў на вуліцы лекар адной з бальніц графства, тады ёй было ўсяго некалькі дзён, у якога яна пражыла 24 гады да самай смерці ўладальніка, пасля гэтага арганізацыя Cats Protection' перадала яе новаму ўладальніку: Вікі Грын.
Флоссі хутка зладзіла з новай уладальніцай, па словах Вікі, першыя некалькі начэй котка шумела, паколькі не бачыла ў цемры і была збянтэжаная новым становішчам, але праз тыдзень яна спакойна пачала спаць па начах на адным ложку з Вікі.
Котка Флосі старэйшыя за сваю ўладальніцу Вікі Грын усяго на некалькі тыдняў.
10 лістапада 2022 года ва ўзросце 26 гадоў 316 дзён яе ўзрост быў афіцыйна пацверджаны Кнігай рэкордаў Гінэса.
Вікі Грын уладальніца Флоссі сказала, што котка глухая і мае слабы зрок, але яна па-ранейшаму ласкавая і гуляецца, нягледзячы на ​​свой шаноўны ўзрост, які складае 27 years, 222 days, які складае 120 чалавечых гадоў. У цяперашні час гэтая котка лічыцца 4-й найстарэйшай коткай у свеце пасля ( Крыма Пафф, Рэкса Алена і Скутэра ), а таксама найстарэйшай жывой коткай у свеце.
29 снежня 2022 года котцы Флосі споўнілася 27 гадоў.
Буякі (Смаргонскі раён)
Буякі́ (, Буяки) — вёска ў Смаргонскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Жодзішкаўскага сельсавета.
Да 17 лістапада 1986 года вёска ўваходзіла ў склад Сыраваткінскага сельсавета, да 28 сакавіка 2016 года — у склад Лылойцінскага сельсавета.
Арцкі заліў
Арцкі (ці Амбракійскі) заліў (Αμβρακικός κόλπος) — заліў у Іанічным моры ў 654 кв. км, прыблізна 40 км у даўжыню і 15 км у шырыню. Этымалогія гэтага тапоніма, у розных яго варыянтах, узыходзіць або да антычнага (Амбракія, ), або да пазнейшай назвы горада Арта.
У старажытнасці быў ажыўлены дзякуючы сваім гаваням: Амвракіі, Аргасу Амфілохскаму і Анактарыёну. Вядомы марской бітвай пры Акцыуме (31 да н.э.) паміж флотам Марка Антонія і Клеапатры з аднаго боку, і Актавіяна Аўгуста — з іншага, якую Антоній прайграў.
Пасля грэчаскай вайны за незалежнасць, гэты геаграфічны аб'ект стаў апорным пунктам у падзеле мацерыковай часткі сучаснай Грэцыі паміж Асманскай імперыяй і новаўтвораным Грэчаскім каралеўствам.
Шандзялы
Шандзялы́ (, Шенделы) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Бабыніцкага сельсавета.
Міжгір’я (Закарпацкая вобласць)
Міжгір’я (Міжгір’я) — пасёлак гарадскога тыпу ў Закарпацкай вобласці Украіны на тэрыторыі Бойкаўшчыны, цэнтр Міжгірскага раёна, вядомы курорт і турыстычны цэнтр у Карпатах.
Гісторыя
Першая згадка пра Валавэ (Валавэ Полэ) датуецца 1415 г., паселішча ўзгадваецца як адно з уладанняў венгерскіх феадалаў Урмезэіў. Пасля — Довгаіў, Ліпчаіў. З сярэдзіны XIX ст. вядомая пячатка паселішча з выявай вала (што абыгрывала назву паселішча) і кірылічным надпісам: «Пячатка вёскі Валавэ».
Па іншай версіі, першымі даліну асвойвалі лесарубы, якіх зацікавіў тут хвойны лес, бо ўніз па тячэнню рэчак Рака і Ціса пераважаў ліставы лес. Транспартавалі драўніну з гор да ракі па пракладзеных спецыяльных драўляных жолабах, якія называліся «валовы» (гэта слова і цяпер бытуе на Верхавіне). Вось так паселішча, дзе праводзілася нарыхтоўка лесу, выкарыстоўваючы валовы, атрымала назву — Валавэ (Валавэ Поле). З часам жолабы (валовы) для транспарціроўкі лесу сталі называцца рызамі — у часы з’яўлення ў краі нямецкіх каланістаў.
У савецкія часы, у 1953 г. ужо вялікаму райцэнтру Валавэ прысвоілі больш паэтычную назву — Міжгір’я, што адпавядае натуральнаму размяшчэнню пасёлка (існуюць таксама здагадкі, што назва была зменена, каб прадухіліць блытаніну з назвай іншага раённага цэнтра Закарпацця — Валавэць).
У канцы XIX ст. Валавэ стала цэнтрам павета Мармарошскага камітату, які ахопліваў увесь басейн рэчкі Рака. Пасля Першай сусветнай вайны ў 1919 г. паселішча адыйшло да Чэхаславакіі. Пасля абвяшчэння 15 сакавіка 1939 г. поўнай самастойнасці Карпацкай Украіны, Валавэ ўвайшло ў яе склад. У 1945 г. яна адышла да СССР у складзе УССР. У 2001 г. пасёлак атрымаў новы герб, яго аўтарам стаў вядомы мастак-геральдыст, аўтар герба Івана-Франкоўска Іван Марчук.
Партызанскэ (Гайсынскі раён)
Партызанскэ (Партизанське) — пасёлак у Гайсынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Летні амфітэатр (Віцебск)
Летні амфітэатр — канцэртная пляцоўка, галоўная канцэртная пляцоўка міжнароднага фестывалю мастацтваў «Славянскі Базар у Віцебску». З’яўляецца філіялам ДУ «Цэнтр культуры „Віцебск“».
Гісторыя
У пачатку XX стагодззя на месцы летняга амфітэатра дзейнічаў цырк Леры. Ідэя пабудаваць летні амфітэатр у Віцебску з’явілася ў маі 1987 года. Архітэктар Вячаслаў Бабашкін. Будаўніцтва пачалося ў 1987 годзе і працягвалася 8 месяцаў. Здадзены ў эксплуатацыю ў 1988 годзе да «Усесаюзнага фестывалю-конкурса польскай песні». Фестываль прайшоў двойчы: ў 1988 і 1990 годзе. Кіраўніцтва БССР не верыла ў магчымасць пабудаваць пляцоўку ў такі сціслы тэрмін і спачатку планавала правесці фестываль у Палацы спорту ў Мінску. Правядзенне фестывалю ў Віцебску супала з сяброўскімі адносінамі Віцебска і Зялёнай Гуры. Паведамляецца, што амфітэатр не мог змясціць усіх жадаючых папрысутнічаць на канцэртах і некаторым прыйшлося стаяць на халмах непадалёк. Пляцоўка была пабудавана на месцы ссохлага Замкавага ручая. Летні амфітэатр размешчаны ў цэнтры Віцебска па адрасе праспект Фрунзэ, дом 13А, непадалёк ад перакрыжавання з вуліцай Леніна. Непадалёк ад амфітэатра працякае ручай Гапееўскі, што стварае атмасферу парку. Першапачаткова ў зале было 5400 месцаў. Пасля распаду СССР правядзенне фестывалю польскай песні згубіла актуальнасць. Другое жыццё фестывалю надаў фестываль «Славянскі базар». Ён праходзіў у самы цёплы месяц года — ліпень. Разам з тым часта пад час шматгадзінных канцэртаў былі дажджы, што вымусіла пабудаваць дах над трыбунамі.
У 1999 годзе праведзеная мадэрнізацыя амфітэатра: была паднятая сярэдняя трыбуна глядацкай залы, драўляныя стулкі былі заменены на пластмасавыя, абсталяваная гасцявая ложа на 15 месцаў, у будынку для артыстаў надбудавалі трэці паверх. Рэканструяваны ў 2007 годзе. Узведзены дах даўжынёй 120 метраў і вышынёй 25 метраў, абсталяваная прылеглая тэрыторыя. Галоўны архітэктар праекта рэканструкцыі — Аляксандр Зафатаеў. З пункту погляду архітэктуры, летні амфітэатр — складаная металічная канструкцыя. У 2009 годзе каля амфітэатра створаная алея лаўрэтараў спецыяльнай прэміі «Праз мастацтва — да міру і ўзаемаразумення».
Калгас
Калгас (акронім ад калектыўная гаспадарка, колхоз) — аб’яднанне сялян у СССР (на аснове грамадскіх сродкаў вытворчасці і калектыўнай працы) для сумеснага вядзення сельскай гаспадаркі.
З гісторыі калгасаў на тэрыторыі Беларусі
Большасць калгасаў была створана на Беларусі ў перыяд калектывізацыі сельскай гаспадаркі (1918—1930-я). Першыя аб’яднаныя сялянскія гаспадаркі пачалі стварацца яшчэ да ўвядзення калектывізацыі (да прыкладу арцелі па сумеснай апрацоўцы зямлі). Пасля 1927 г. стварэнне калгасаў стала «генеральнай лініяй партыі». Большасць калгасаў былі створаны з парушэннем прынцыпаў добраахвотнасці. Супраць праціўнікаў калектывізацыі і найбольш заможных гаспадароў (кулакоў) пачалі праводзіць «палітыку раскулачвання», ў выніку якой кулацтва павінна было знікнуць як клас. Паводле некаторых даных, было раскулачана — пазбаўлена правоў і падпала пад высяленне — каля 700 тыс. сялян. Неўзабаве Беларусь была аб’яўлена зонай суцэльнай калектывізацыі.
Калгасная сістэма
Калгаснікі працавалі на зямлі, што належала дзяржаве, але была перададзена калгасу ў бестэрміновае і бясплатнае карыстанне. Асноўную частку прадукцыі калгас павінен быў збываць дзяржаве па закупачных цэнах (даволі нізкіх).
Калгас трэба адрозніваць ад саўгаса (савецкая гаспадарка) — у асноўным буйных гаспадарак, створаных з мэтаю павелічэння вытворчасці сельскагаспадарчай прадукцыі. Саўгасы ў асноўным мелі спецыялізацыю на вытворчасці нейкага віду прадукцыі (збожжа, малако, гародніна ці інш.)
На сённяшні дзень
Яшчэ напачатку 1990-х гг. з’явіліся першыя фермерскія гаспадаркі, якія аднак на сёння не маюць вялікага распаўсюджвання.
Таксама Беларусь не адмовілася ад калгаснай сістэмы. У краіне зямля з’яўляецца дзяржаўнай маёмасцю. Паступова ў сельскай гаспадарцы краіны ідзе пераход на больш дасканалыя формы вядзення гаспадарання: калгасы ператвараюцца ў СПК, ствараюцца спецыялізаваныя комплексы па жывёлагадоўлі.
Андрэй Уладзіміравіч Чухлей
Андрэй Чухлей (нар., , СССР) — беларускі футбаліст, паўабаронца клуба «Астравец». Ігрок нацыянальнай зборнай Беларусі (2008—2013).
Клубная кар’ера
Выхаванец мінскай ДЮСШ «Арбіта», у маладосці гуляў за дубль ждановіцкай «Дарыды» і мінскае «Дынама-Юні». З 2005 года выступаў за мінскае «Дынама», у сезоне 2007 замацаваўся ў аснове дынамаўцаў.
У студзені 2011 года перайшоў у екацярынбургскі «Урал», які на той час выступаў у ФНЛ. Аднак трывала выступаў за уральцаў толькі ў сезоне 2011/2012. У далейшым значную частку матчаў прапускаў з-за траўм. Тым не менш, застаўся ў камандзе, якая улетку 2013 года атрымала месца ў Прэм’ер-лізе. У Прэм’ер-лізе правёў за «Урал» 8 матчаў.
У пачатку 2014 года перастаў трапляць у асноўны склад «Урала», гуляў толькі за моладзевую каманду екацярынбургскага клуба. У маі 2014 года «Урал» выключыў Чухлея з заяўкі на чэмпіянат.
У ліпені 2014 года стаў іграком клуба «Цюмень», які па выніках сезона 2013/14 выйшаў у ФНЛ. Трывала гуляў у аснове цюменскага клуба, але ў снежні 2014 года кантракт з «Цюменню» быў разарваны.
У лютым 2015 года вярнуўся ў Беларусь, падпісаўшы кантракт з футбольным клубам «Мінск». У складзе «Мінска» спачатку трывала гуляў у аснове на пазіцыі левага паўабаронцы, але з канца чэрвеня перастаў з’яўляцца на полі. У ліпені 2015 года пакінуў мінскі клуб.
14 жніўня 2015 года папоўніў склад «Віцебска», дзе неўзабаве замацаваўся на пазіцыі левага паўабаронцы. У лютым 2016 года прыбыў на прагляд у гродзенскі «Нёман», з якім у сакавіку падпісаў кантракт. Пачынаў сезон у аснове гродзенцаў, але ў маі страціў месца ў складзе і па ўзаемнай згодзе разарваў кантракт з клубам.
IC 614
IC 614 — галактыка тыпу RN4 у сузор'і Секстант.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Андрэй Уладзіміравіч Чухлей
Клубная кар’ера
У студзені 2018 года перайшоў у магілёўскі «Дняпро». У складзе магілёўскай каманды стаў іграком асновы (толькі ў маі не гуляў з-за траўмы), часам выкарыстоўваўся на пазіцыі абаронцы. У кастрычніку 2018 года па пагадненні бакоў пакінуў Магілёў.
У студзені 2019 года пасля прагляду папоўніў склад ерэванскага «Арарата», аднак ужо ў сакавіку, згуляўшы за армянскі клуб у трох матчах, вярнуўся ў Беларусь, далучыўшыся да мазырскай «Славіі». Замацаваўся ў стартавым складзе мазырскага клуба. У студзені 2021 года падоўжыў пагадненне са «Славіяй». З верасня 2021 года перастаў з’яўляцца на полі з-за траўмы, вярнуўся на поле ў чэрвені 2022 года. У лістападзе 2022 года па заканчэнні кантракта пакінуў мазырскі клуб.
У сакавіку 2023 года далучыўся да «Астраўца».
Міжнародная кар’ера
Выступаў за моладзевую зборную Беларусі, у тым ліку на моладзевым чэмпіянаце Еўропы ў Швецыі 2009.
2 чэрвеня 2008 года дэбютаваў у нацыянальнай зборнай у таварыскім матчы супраць Фінляндыі (1:1)
Дасягненні
Дынама Мінск Урал
NGC 1566
NGC 1566 — галактыка каталога NGC, знаходзіцца ў Сузор’і Залатой Рыбы.
Баброва
Назву Бабро́ва маюць:
Усця (пасёлак)
Усця (Устя) — пасёлак у Гайсынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Марыя Аляксандраўна Баброва
Марыя Аляксандраўна Баброва (сапраўднае прозвішча Броніна;, в. Локшы, Віцебская губерня  — ) — адзін з кіраўнікоў партызанскага падполля і партызанскага руху ў Бабруйску і Бабруйскім павеце ў гады Грамадзянскай вайны і ваеннай інтэрвенцыі 1919-20 гадоў. Член КПСС.
Біяграфія
У пачатку 1920 накіравана ЦК КП(б)ЛіБ на ўмацаванне Бабруйскага падпольнага камітэта КП(б)ЛіБ. 25 красавіка 1920 г. арыштаваная польскімі ўладамі падчас павятовай падпольнай партыйнай канферэнцыі, якая праходзіла ў Бабруйску на яе кватэры. Была хворая на тыф. Пасля катаванняў расстраляна. Яе імем названа вуліца ў Бабруйску.
Беларуская вуліца (Санкт-Пецярбург)
Беларуская вуліца — вуліца, размешчаная ў Чырвонагвардзейскім раёне Санкт-Пецярбурга, якая пачынаецца ад Хасанскай вуліцы і працягваецца да праспекта Касыгіна.
Чэнавіцкі сельсавет
Чэ́навіцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Юрацішкаўскага раёна Маладзечанскай вобласці. Цэнтр — вёска Чэнавічы.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Юрацішкаўскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. З 20 верасня 1944 года ў складзе Маладзечанскай вобласці. 2 снежня 1959 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Трабскага сельсавета.
Яланэць (пасёлак)
Яланэць (Яланець) — пасёлак у Гайсынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
NGC 980
NGC 980 (іншыя абазначэнні — UGC 2063, MCG 7-6-38, ZWG 539.54, PGC 9831) — лінзападобная галактыка (S0) у сузор’і Андрамеда.
IC 615
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
NGC 980
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Ахотніца
Ахо́тніца (, Охотница) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Баравухскага сельсавета.
Allium tschimganicum
Allium tschimganicum — від травяністых раслін сямейства ; распаўсюджаны ў Кыргызстане, Узбекістане.
Пакроўскі сабор (Віцебск)
Пакроўскі сабор — праваслаўны храм у Віцебску, помнік манументальнай культавай архітэктуры XIX стагоддзя. Знаходзіцца на скрыжаванні вуліц Леніна (былая Вялікая) і Шубіна.
Allium tschimganicum
Апісанне
Кветканос 1 м вышынёй. Парасонік шчыльны. Кветкі пурпурна-фіялетавыя.
Пакроўскі сабор (Віцебск)
Гісторыя
Пабудаваны ў 1814 годзе ў стылі класіцызму як касцёл кляштара трынітарыяў на месцы драўлянага касцёла (закладзены ў 1758 годзе). Пасля закрыцця кляштара ў 1847 годзе і перадачы яго ў праваслаўнае ведамства перабудаваны пад праваслаўную царкву (1858—1862), асвечаны як Пакроўская. Храм дзейнічаў у горадзе нават у перыяд акупацыі ў гады Другой сусветнай вайны. У гэты час сюды са зробленага бальшавікамі музея атэізму былі перанесены мошчы Святой Еўфрасінні Полацкай, перавезеныя ў 1943 годзе у полацкі Спаса-Ефрасіннеўскі манастыр, дзе яны знаходзяцца і зараз. Падчас вызвалення горада часцямі Савецкай Арміі царква была часткова зруйнавана (знесены вежы, купал, дах) і ў такім выглядзе прастаяла да канца 1980-х гадах. Адноўлены ў пачатку 1989 года (архітэктары Б.У. Лядзенка, І.М. Рацько). Абкружаны каванай агароджай на мураваных слупах. У 1989 годзе адрэстаўраваны.
Allium tschimganicum
Распаўсюджанне
Распаўсюджаны ў Кыргызстане, Узбекістане.
Пакроўскі сабор (Віцебск)
Царква Святога Афанасія
Далучана з усходняга боку да Пакроўскага сабора, пабудаванага ў 19 ст. (у гады Вялікай Айчыннай вайны таксама была зруйнавана). Адноўлена (асвячона ў 1989). Уяўляе сабой прамавугольны ў плане мураваны будынак пад 2-схільным бляшаным дахам з 3 аформленымі пластычнымі надбудовамі — слыхавымі лучковымі аконнымі праёмамі па кожным схіле. Плоскасныя фасады члянёны лучковымі аконнымі праёмамі ў пластычных ліштвах. Унутры малітоўная зала падзелена на 3 часткі шырокімі парабалічнымі прасветамі, апсіда вылучана драўляным іканастасам.
Градзянка (станцыя)
Градзя́нка (, Гродзянка)  — станцыя Магілёўскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Асіповіцкім раёне Магілёўскай вобласці. Размешчана ў вёсцы Градзянка.
Юрый Ігаравіч Дземідовіч
Юрый Дземідовіч (нарадзіўся ) — беларускі спявак, прадстаўнік Беларусі на дзіцячым конкурсе песні «Еўрабачанне 2009». Выступаў з песняй «Волшебный кролик», заняў 9-е месца.
Упершыню Ю. Дземідовіч атрымаў вядомасць падчас паўфінала ў чэрвені 2009. 10 верасня ён перамог у фінале нацыянальнага адборачнага конкурса.
Ю.Дземідовіч вучыцца ў гімназіі-каледжы пры Беларускай дзяржаўнай акадэміі музыкі, слухае класічную музыку.
Муццана-дэль-Турн’яна
Муццана-дэль-Турн'яна (Muzzana del Turgnano) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Фрыўлі-Венецыя-Джулія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Удзінэ.
Насельніцтва складае 2696 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 111 чал./км². Займае плошчу 24 км². Паштовы індэкс — 33055. Тэлефонны код — 0431.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Vitale.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Глынскэ (Гайсынскі раён)
Глынскэ (Гли́нське) — вёска ў Гайсынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Беларуская вуліца (Ліпецк)
Беларуская вуліца — вуліца ў Левабярэжнай акрузе Ліпецка. Праходзіць у Сакольскім паміж вуліцамі Баўмана і Брулова ад Ліцейнай вуліцы за Касмічны завулак у бок кальцавой аўтадарогі. Вуліца мае прыватную забудову.
Шчацінка (Чэрыкаўскі раён)
Шчаці́нка (, Щетинка) — вёска ў Чэрыкаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Сормаўскага сельсавета.
Да 4 чэрвеня 1965 года вёска ўваходзіла ў склад Верамейскага сельсавета, да 26 жніўня 1994 года — у склад Лабанаўскага сельсавета.
Юрый Віктаравіч Палякоў
Юрый Віктаравіч Палякоў (нар. у снежні 1954, Талачын, Віцебская вобласць) — беларускі скульптар, мастак. Спецыялізіруеца на разьба па дрэве і акварэлі.
Біяграфія
Скончыў Талачынскую сярэднюю школу № 2, Беларускі дзяржаўны тэатральна-мастацкі інстытут (1984), творчую майстэрню Акадэміі мастацтваў СССР (1990). Вучыўся ў скульптараў Анатоля Анікейчыка і Андрэя Бембеля.
Удзельнік абласных, рэспубліканскіх і ўсесаюзных выстаў. Працуе ў галіне манументальнай, паркавай і станковай скульптуры.
Творчую працу спалучае з выкладчыцкай дзейнасцю. Працуе настаўнікам выяўленчага мастацтва ў Славенскай сярэдняй школе, кіруе дзіцячай мастацкай студыяй у Талачынскім Доме рамёстаў.
Творчасць
З'яўляцца аўтарам больш за 60 скульптурных работ. Сярод найбольш значных – мемарыяльныя комплексы памяці загінуўшых землякоў у гады Вялікай Айчыннай вайны ў вёсках Азярцы і Гаршчэўшчына, мемарыяльная дошка з гарэльефам Уладзіміра Караткевіча на адным з дамоў у Оршы.
Скульптурная кампазіцыя ۫«Народныя пісьменнікі Максім Танк і Пятрусь Броўка» служыць наглядным дапаможнікам для новых навучэнцаў Акадэміі мастацтваў.
Работы, прысвечаныя землякам: «Цётка Люба – жанчына з Новай Будаўкі», «Браты Лугаўцовы ў Кандалакшы», «Заслужаны трэнер Рэспублікі Беларусь Уладзімір Дуран», «Дыяген з Талачына Жэня Баханка», «Закахаўся ў прыгажосць».
Аўтар карцін, напісаных акварэллю: «Дзень нараджэння», «Двое».
Сотні яго прац знаходзяцца ў прыватных калекцыях не толькі Беларусі, але і ЗША, Германіі, Італіі, Ізраіля, Расіі, а таксама ў музейных калекцыях Беларусі.
Узнагароды
Узнагароджаны памятным медалём фонду імя Калабанава.
Новы ўніверсітэт
Новы ўніверсітэт (Nova univerza) — славенская прыватная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта і з сядзібай у горадзе Нова-Горыца.
Агульная характарыстыка
Новы ўніверсітэт з’яўляецца прыватным славенскім універсітэтам у горадзе Нова-Горыца. Універсітэт атрымаў дзяржаўную акрэдытацыю ў 2017 годзе. Першым рэктарам універсітэта быў Дзімітрый Рупель, цяпер гэтую пасаду займае Мацей Аўбель.
Напрамкі навучання і даследаванняў у цяперашні час ахопліваюць права, адміністраванне, міжнародныя адносіны, еўрапейскія навукі, альтэрнатыўнае вырашэнне спрэчак, даследаванні бяспекі, славеназнаўства, этыку ў грамадскім жыцці і міждысцыплінарнае права і праграмы кіравання ў сферы нерухомасці, інфраструктуры і ўстойлівага будаўніцтва. Разам са сваімі асацыяванымі членамі Новы ўніверсітэт прапануе праграмы ў галіне аховы здароўя, будаўніцтва і эканомікі.
Новы ўніверсітэт працуе ў чатырох месцах: у Нова-Горыцы, Крані, Марыбары і ў Любляне, дзе таксама ёсць памяшканне ўніверсітэцкай бібліятэкі.
IC 616-1
IC 616-1 — галактыка тыпу Sc (кампактная спіральна галактыка) у сузор'і Леў.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Баброўскі
Баброўскі — беларускае прозвішча.
NGC 981
NGC 981 (іншыя абазначэнні — MCG -2-7-30, KUG 0230-111, IRAS02305-1111, PGC 9710) — спіральная галактыка (Sc) у сузор’і Кіт.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
NGC 1569
NGC 1569 — галактыка каталога NGC, знаходзіцца ў Сузор’і Жырафы. Бачная зорная велічыня: 11,2. Бачны размер: 3,6' × 1,8. Прамое ўзыходжанне: 4 гадз. 30 мін. 49,1 сек. Схіленне: +64° 50' 53".
Галдашыўка
Галдашыўка (Голдаші́вка) — вёска ў Гайсынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Аляксандра-Неўскі (Разанская вобласць)
Аляксандра-Неўскі (Алекса́ндро-Не́вский) — пасёлак гарадскога тыпу, адміністрацыйны цэнтр Аляксандра-Неўскага раёна Разанскай вобласці Расіі. Размешчаны на левым беразе ракі Хупта на поўдні вобласці, на трасах Р126 і М6 «Каспій».
У пасёлку знаходзіцца чыгуначная станцыя Аляксандра-Неўская на лініі Ражск — Богаяўленск. Пасёлак Аляксандр-Неўскі ўзнік у 1866 годзе пры станцыі на зноў пабудаванай чыгуначнай лініі Разань — Казлоў. Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 4 ліпеня 1945 года.
Гамзялёва
Гамзялёва (, Гамзелёво) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Баравухскага сельсавета.
За 1,5 км на ўсход ад вёскі знаходзіцца возера Акенца.
Гісторыя
19 мая 1780 года на станцыі Гамзялёва расійскую імператрыцу Кацярыну II, падчас падарожжа па новаздабытым шляхам інкарпарацыі тэрыторыям Рэчы Паспалітай, сустрэў генерал-губернатар З. Р. Чарнышоў, кіраўнік намесніцтва, паручык-кіраўнік, губернскі прадвадзіцель дваранства з дваранамі, губернская коная каманда і губернскі паштмайстар з 12-ю паштальёнамі.
Цыганскі яр (Луганск)
Цыганскі яр (укр.: Циганський яр) — раён у цэнтры Луганска. Знаходзіцца за Цэнтральным рынкам (паміж вуліцамі Магнітагорскай і Аляксеева).
Гістарычны агляд
Засяленне абшару між сучаснымі вуліцамі Радзянскай і газеты «Луганська правда» пачалося ў 1920-я гады. На схілах Цыганскага яра будаваліся невялікія мергелевыя хаціны, якія ўтваралі Цыганскі хутар. Пасля Другой сусветнай вайны тут жылі людзі розных нацыянальнасцей, у тым ліку цыганы. За хутарам існаваў стыхійны рэчавы рынак, дзе гандлявалі «мяшэчнікі-спекулянты».
З будаўніцтвам новага цэнтра горада на мяжы 1950-х —1960-х гг. планавалася знесці будынкі сектара індывідуальнай забудовы ўздоўж сучаснага Цэнтральнага рынку, вуліц Радзянскай і Чалюскінцаў. Паступова засыпалі і сам яр.
У той жа час Цыганскі хутар атрымаў кепскую славу. Цыганы пастаянна здзяйснялі шматлікія крадзяжы, рабаванні гараджан і іншыя злачынствы. На мяжы 1960-х — 1970-х гг. кіраўніцтва вобласці паставіла перад праваахоўнымі органамі задачу ліквідаваць гэтае «злачыннае кубло».
Аперацыяй па абясшкоджванні злачынцаў кіраваў тагачасны начальнік гарадскога ўпраўлення ўнутраных спраў палкоўнік міліцыі Мікалай Пятровіч Вадзько. У ёй удзельнічала каля 200 праваахоўнікаў. Былі затрыманыя дзясяткі злачынцаў, знойдзены скрадзеныя залатыя ўпрыгожанні вагой у некалькі кілаграмаў, схаваныя ў памыйных вёдрах.
Паколькі засяленне тут адбывалася самавольна, амаль усіх цыганоў, супраць якіх не завялі крымінальных спраў, выслалі ў розныя куткі краіны. У 1973-1974 гг. Цыганскі яр быў ачышчаны ад забудовы.
У пачатку 1980-х гадоў у ім быў запланаваны ландшафтны парк з фантанам, але ён так і не стаў сярод гараджан папулярным месцам. У пачатку 1990-х гг. на тэрыторыі яра былі ўсталяваны латкі Цэнтральнага рынку.
На месцы ранейшага Цыганскага хутара і базару выраслі новыя будынкі прыватнага сектара (сучасныя вуліцы Аляксеева, Якубоўскага, Старых Бальшавікоў).
Сучаснасць
Генеральным планам 2011 г. меркавалася вызваліць яр ад гандлёвых месцаў і ўзвесці новыя дамы і паркоўкі.
Літаратура
''Форостюк О. Д.'' Прогулянки Старим містом // Довідник куратора студентських груп. — Луганськ, 2011.
Дабраўляны (Смаргонскі раён)
Дабраўля́ны (, Добровляны) — вёска ў Смаргонскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Жодзішкаўскага сельсавета.
Гісторыя
Да 17 лістапада 1986 года вёска ўваходзіла ў склад Сыраваткінскага сельсавета, да 28 сакавіка 2016 года — у склад Лылойцінскага сельсавета.
Цэнтральны
Цэнтральны:
Валянцін Мікалаевіч Савіцкі
Валянцін Мікалаевіч Савіцкі (нар., в. Звянячы Талачынскага раёна — ) — беларускі мастак.
Біяграфія
У 1939 годзе скончыў Віцебскае мастацкае вучылішча. Вучыўся ў І. Ахрэмчыка, Л. Лейтмана.
З 1947 года — удзельнік абласных і рэспубліканскіх выстаў. З 1956 года — член Беларускага Саюза мастакоў. Працаваў у галіне тэматычнай карціны, партрэта, пейзажу.
Творчасць
Вядомасць В. Савіцкаму прынесла карціна «М. В. Фрунзе ў штабе Заходняга фронту» (1957), якая з’явілася на Усесаюзнай мастацкай выставе, прысвечанай 40-годдзю Савецкай улады.
Сярод твораў: «Вечар над Нёманам» (1949), «Завочніца» (1957), «Разліў Нёмана» (1958), «Ля ракі» (1959), «Вёска Салаўі» (1959), «Майская зеляніна» (1960), «Апошні прамень» (1960), «Хмуры дзень» (1960), «Макі» (1961), «Асенні вечар» (1961), «Восень» (1962), «На ўзлессі» (1962), «Цёплы красавік» (1963), «Вялікая вада» (1963), «Занёманскія будні» (1963), «Ля мелавых гор» (1964), «Бярозавы гай» (1964), «Марозная раніца» (1964), «Цішыня» (1965), «Ветраны дзень» (1965), «Апошні прыпынак» (1966), «Каложская царква» (1966), «Гродна. Каложа» (1967), «Неабсяжныя далі» (1967), «Асеннія блікі» (1968), «Вуліца першых дэманстрацый» (1969), «Святыя камяні» (1975), «Абнаўленне зямлі» (1977), «Салдаты Брэсцкай крэпасці» (1988), «Дні юнацтва майго пакалення» (1999), «Успаміны» (2000), «Рэвалюцыйны штаб у Мінску», «У гады вайны», «Збор бульбы», «Вясна» і іншыя.
Творы знаходзяцца ў Нацыянальным мастацкім музеі Беларусі, музеі сучаснага выяўленчага мастацтва ў Мінску, фондах Беларускага Саюза мастакоў, Беларускім музеі гісторыі Вялікай Айчыннай вайны, Гродзенскім гістарычна-археалагічным музеі, Магілёўскім абласным мастацкім музеі імя П. Масленікава.
Беларуская вуліца (Стэрлітамак)
Беларуская вуліца — адна з вуліц горада Стэрлітамак (Башкартастан). Цягнецца ад вуліцы Глінкі да вуліцы Чарнаморскай. Даўжыня 0,19 км.
Гісторыя
Вуліца з’явілася ў 1960-х гадах. Яе забудоўвалі жылымі прыватнымі дамамі.
Інфраструктура
На вуліцы знаходзіцца аўтамабільны тэхнічны цэнтр.
IC 616-2
IC 616-2 — галактыка тыпу C (кампактная галактыка) у сузор'і Леў.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Джулынка
Джулынка (Джу́линка) — вёска ў Гайсынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Еўра-Міжземнаморскі ўніверсітэт
Еўра-Міжземнаморскі ўніверсітэт (Evro-sredozemska univerza) — вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта і з сядзібай у горадзе Партарож у Славеніі.
Агульная характарыстыка
З моманту свайго заснавання ў 2008 годзе Еўра-Міжземнаморскі ўніверсітэт, адзін з прыярытэтных праектаў Міжземнаморскага саюза, стаў міжнароднай установай, якая збірае вопыт еўра-міжземнаморскіх краін, што ўносіць значны ўклад у стварэнне адзінай інтэграванай Еўра-міжземнаморскай прасторы адукацыі і навукі.
Універсітэт у асноўным ажыццяўляе ўсю сваю дзейнасць у сваёй сядзібе ў Партарожы, дзе ёсць ўмовы для некаторых відаў дзейнасці. Калі патрэбны дадатковыя памяшканні, ён арандуе іх у бліжэйшых навучальных установах.
Універсітэт з’яўляецца адным з шасці прыярытэтаў Міжземнаморскага саюза, прынятага ў рамках Сумеснай Парыжскай дэкларацыі 13 ліпеня 2008 года. Асноўная місія ўніверсітэта — спрыяць умацаванню міжкультурнага дыялогу і дасягненню мэт так званага Барселонскага працэсу, якія ў больш шырокім сэнсе з’яўляюцца часткай Міжземнаморскага саюза.
Цэнтральны (Разанская вобласць)
Цэнтральны (Центральный) — пасёлак гарадскога тыпу ў Міласлаўскім раёне Разанскай вобласці Расіі. Насельніцтва — 2167 чал. (2021). Размешчаны за 20 км на паўночны ўсход ад раённага цэнтра — пасёлка гарадскога тыпу Міласлаўскае. Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 1965 года.
NGC 1578
NGC 1578 – галактыка каталога NGC, знаходзіцца ў Сузор’і Залатой Рыбы. Бачная зорная велічыня: 13,0. Бачны размер: 1,2' × 1,1'. Прамое ўзыходжанне: 4 гадз. 23 мін. 46,7 сек. Схіленне: -51° 35' 58".
Гаравыя (Баравухскі сельсавет)
Гаравы́я (, Горовые) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Баравухскага сельсавета.
Allium tschulaktavicum
Allium tschulaktavicum — від травяністых раслін сямейства ; эндэмік Кітая.
Распаўсюджанне
Эндэмік Кітай — Сіньцзян.
NGC 982
NGC 982 (іншыя абазначэнні — UGC 2066, MCG 7-6-39, ZWG 539.56, IRAS02322+4039, PGC 9838) — спіральная галактыка (Sa) у сузор’і Андрамеда.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Цяцерынскі сельсавет
Цяце́рынскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Круглянскага раёна Магілёўскай вобласці Беларусі. Цэнтр — аграгарадок (да 2010 года вёска) Цяцерын.
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Круглянскага раёна Аршанскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Круглянскім раёне БССР. З 8 ліпеня 1931 года ў складзе Бялыніцкага раёна БССР. З 12 лютага 1935 года ў складзе адноўленага Круглянскага раёна БССР, з 20 лютага 1938 года — Магілёўскай вобласці. З 16 верасня 1959 года ў складзе Бялыніцкага раёна. 11 красавіка 1960 года сксаваны, тэрыторыя далучана да Круглянскага сельсавета.