cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
IC 2689
IC 2689 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) ў сузор’і Леў.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Кім Ён Сам
Кім Ён Сам (김영삼;, Кёнсан-Намда, Карэя) — дзяржаўны і палітычны дзеяч, прэзідэнт Рэспублікі Карэя з 25 лютага 1993 да 25 лютага 1998 г.
Скончыў Сеульскі ўніверсітэт. 3 1954 дэпутат Нацыянальнай асамблеі. У 1970-я г. ўзначальваў памяркоўную апазіцыю рэжыму прэзідэнта Пак Чжон Хі (лідар Новай дэмакратычнай партыі). Пасля прыходу да ўлады Чон Ду Хвана (1979) пазбаўлены права займацца палітычнай дзейнасцю. 3 1985 разам з Кім Тэ Чжунам узначальваў рух за дэмакратызацыю ў краіне, пасля разрыву з ім (1987) далучыўся да прэзідэнта Ро Дэ У (з 1990 яго пераемнік на пасадзе лідара Дэмакратычнай ліберальнай партыі). У 1993—1998 прэзідэнт Рэспублікі Карэя. Праводзіў курс на барацьбу з карупцыяй у дзяржаўным апараце.
Залева (гміна)
Зале́ва (Zalewo) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Ілаўскага павета Вармінска-Мазурскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Залеве. Плошча гміны складае 254,34 км². Станам на 2010 год у гміне Залева пражывалі 7365 чалавек, шчыльнасць — 27,5 чал./км².
Прывілля (Вэлыкамыхайліўскі раён)
Прывілля (Приві́лля) — вёска ў Вэлыкамыхайліўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Тапіа Кор’юс
Тапіа Кор’юс (Tapio Korjus; нар. ) — фінскі лёгкаатлет, спецыяліст у кіданні дзіды, алімпійскі чэмпіён.
Тапіа Кор’юс нарадзіўся ў Вехкалахці (цяпер частка горада Хаміна).
У 1980-я гады ён быў адным з самых вядомых дзідакідальнікаў краіны, аднак на міжнароднай арэне поспехаў не дабіваўся да Алімпійскіх гульняў 1988 года ў Сеуле. На алімпійскіх спаборніцтвах Кор’юс амаль увесь турнір займаў другую пазіцыю, аднак у апошняй спробе яму атрымаўся бліскучы кідок на 84 м 28 см, што прынесла яму алімпійскае золата. Другое месца заняў юны Ян Жалезны, які затым надоўга стаў сусветным лідарам у кіданні дзіды, трэцяе суайчыннік Кор’юса — Сепі Рацю.
Парэчча (Шаркаўшчынскі раён)
Парэ́чча (, Поречье) — вёска ў Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Лужкоўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1939 гадах маёнтак у складзе гміны Лужкі Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Ордэн Кастрычніцкай Рэвалюцыі
Ордэн Кастрычніцкай Рэвалюцыі — савецкі ордэн, заснаваны Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 31 кастрычніка 1967 года ў гонар 50-годдзя Кастрычніцкай рэвалюцыі 1917 года.
Аўтар эскіза ордэна - мастак В. П. Зайцаў.
Прывільнэ (Вэлыкамыхайліўскі раён)
Прывільнэ (Приві́льне) — вёска ў Вэлыкамыхайліўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Вертуны
Вертуны (Gyrinidae) — сямейства насякомых атрада жукоў.
Апісанне
Цела даўжынёй да 8 мм, круглаватае, цёмнае, бліскучае. Вусікі мадыфікаваныя, кароткія. Вочы падзеленыя перагародкай на дзве палавіны, адна з якіх здольная бачыць над вадой, другая — пад вадой. Сярэднія і заднія ногі плавальныя (плоскія, падобныя да шырокіх вёслаў), пярэднія — хапальныя (падоўжаныя).
Пашырэнне
Пашыраны пераважна ў тропіках. Жывуць у прэсных вадаёмах, круцяцца на паверхні вады ў пошуках здабычы (адсюль назва). Удзень плаваюць часцей чародамі, пры небяспецы ныраюць; у цёмны час лётаюць.
У сусветнай фаўне адрозніваецца звыш 1000 відаў. На Беларусі пашыраны, і інш.
Асаблівасці біялогіі
Драпежнікі. Кормяцца дробнымі вадзянымі чарвякамі і членістаногімі, лічынкамі малярыйнага камара.
Гімн Швецыі
«Du gamla, Du fria» (Ты старажытны, Ты вольны) — нацыянальны гімн Швецыі. Напісаны даследчыкам вуснай народнай творчасці Рыхардам Дыбекам (Richard Dybeck) у 1844 годзе на старажытную шведскую мелодыю. У першапачатковым варыянце замест «Du gamla, Du fria» было «Du gamla, Du friska» («Ты старажытны, Ты здаровы»). Упершыню тэкст быў апублікаваны ў наступным годзе ў зборніку «Абраныя шведскія народныя песні».
У адрозненні ад шматлікіх іншых гімнаў, «Du gamla, Du fria» стала гімнам не ў выніку нейкага палітычнага рашэння, а як бы паступова ўкаранілася ў свядомасць шведаў як нацыянальны гімн. Лічыцца, што не апошнюю ролю ў гэтым згуляў эпізод на адной з імпрэзаў з нагоды Дня шведскага сцягу, калі кароль Оскар II падняўся са свайго месца падчас выканання аркестрам гэтай мелодыі.
Апошнія два куплеты выконваюцца рэдка. Магчыма, праз тое, што яны залішне патрыятычныя, але, хутчэй за ўсё, проста таму што яны робяць выкананне занадта доўгім.
Дэрык Уіблі
Ён нарадзіўся 21 сакавіка 1980 года ў горадзе Скарбара. У дванаццаць гадоў пераехаў у горад Айджакс, Антарыа, дзе ў старэйшай школе са сваімі сябрамі заснаваў гурт. 15 ліпеня 2006 года ажаніўся са спявачкай Аўрыл Лавін у горадзе Мантэсіта, штат Каліфорнія.
Nintendo Switch
Nintendo Switch — гульнявая прыстаўка, распрацаваная Nintendo. Пры распрацоўцы была вядомая як NX, яна была прадстаўлена ў кастрычніку 2016 года і выпушчана ва ўсім свеце 3 сакавіка 2017 года. Nintendo вызначае Switch як гібрыдную кансоль: яна можа працаваць як у партатыўным рэжыме, калі выкарыстоўваецца сэнсарны LCD-экран, так і ў рэжыме док-станцыі, калі відэа транслюецца на тэлевізар. Два бесправадныя кантролеры Nintendo Switch, пад назвай Joy-Con, могуць аддзяляцца ад кансолі, каб з дапамогай спецыяльных аксесуараў, што аб’ядноўваюць абодва кантролеры, выкарыстоўвацца як традыцыйны геймпад, або выкарыстоўвацца паасобку і працаваць падобна да Wii Remote або Nunchuk.
Праграмнае забеспячэнне Nintendo Switch падтрымлівае анлайн-гульні праз стандартнае падключэнне да інтэрнэту, а таксама праз лакальную бесправадную спецыяльную сувязь з іншымі кансолямі. Гульні і праграмнае забеспячэнне Nintendo Switch даступны як на фізічных флэш ROM-картрыджах, так і ў лічбавым магазіне Nintendo eShop без рэгіянальных абмежаванняў. Nintendo Switch канкурыруе на рынку кансоляў з Sony PlayStation 4 і Microsoft Xbox One.
Канцэпцыя Switch ўзнікла як рэакцыя Nintendo на некалькі кварталаў фінансавых страт ў 2014 годзе, звязаных з кепскімі продажамі папярэдняй кансолі — Wii U і рынкавай канкурэнцыі з мабільнымі гульнямі. Тады прэзідэнт Nintendo, Сатору Івата падштурхнуў кампанію да мабільных гульняў і новых апаратных сродкаў. Дызайн Nintendo Switch прыстасаваны для шырокай грамадскасці гульцоў дзякуючы розным рэжымам выкарыстання. Nintendo вырашыла выкарыстоўваць больш стандартныя электронныя кампаненты, такія як чыпсэт на базе серыі Tegra ад Nvidia, для палягчэння распрацоўкі і сумяшчальнасці гульняў. Wii U не здолела атрымаць шырокую падтрымку ад старонніх распрацоўшчыкаў, таму ў яе была слабая бібліятэка праграмнага забеспячэння і гульняў. Таму пры распрацоўцы Switch Nintendo у першую чаргу шукала падтрымкі ў старонніх распрацоўшчыкаў і выдаўцоў (уключаючы незалежныя відэагульнявыя студыі), каб тыя дапамаглі стварыць бібліятэку гульняў Switch побач з уласнымі праектамі Nintendo. Nintendo першапачаткова прадугледжвала выхад каля 100 гульняў за першы год кансолі, але да канца 2017 года было выпушчана больш за 320 гульняў ад розных распрацоўшчыкаў.
За першы месяц было прададзена амаль 3 млн кансоляў, што перавысіла прагноз Nintendo на два мільёны, а на працягу года было прададзена больш за 14 млн адзінак, за ўвесь час продажу Wii U было прададзена менш адзінак. У пачатку 2018 года Switch стала кансолью, якая найхутчэй прадаецца, сярод дамашніх і гібрыдных кансоляў, як у Японіі, так і ў ЗША. Продажы Nintendo Switch былі моцна звязаны з вядомымі гульнямі: The Legend of Zelda: Breath of the Wild, Mario Kart 8 Deluxe і Super Mario Odyssey, якія сталі самымі папулярнымі для гэтай сістэмы, з больш чым 8, 9 і 10 млн прададзеных экземпляраў адпаведна, да сакавіка 2018 года.
Прыналежнасць кансолі да якога-небудзь з пакаленняў гульнявых сістэм застаецца спрэчнай тэмай : некаторыя выданні адносяць яе да восьмага, іншыя ж абвяшчаюць пачаткам дзевятага  , таксама яе называюць пераходнай паміж восьмым і дзявятым пакаленнямі , або ўвогуле выносяць за пакаленні.
Гісторыя
Першыя афіцыйныя звесткі аб распрацоўцы кансолі з’явіліся ў сакавіку 2015 года. Прылада апісваўся як «новая сістэма з цалкам новай канцэпцыяй» пад назвай NX. У кастрычніку 2016 Nintendo нарэшце паказала рэкламны трэйлер гульнявой сістэмы Switch. Там пацвердзіліся чуткі, што прылада будзе гібрыдам партатыўнай і стацыянарнай кансолі. Але гэта выклікала падзеннем акцый Nintendo, так многімі аналітыкамі навіну была ўспрынятая з вялікім скепсісам. Асноўнымі канкурэнтамі гульнявых кансоляў Nintendo называліся смартфоны, таму Switch, як тлумачылася, павінна «трапіць ва ўсе базы» і даць высакаякасныя гульні, што для многіх здавалася занадта цяжкім. Аналітык Серкан Тота, заснавальнік і дырэктар Kantan Games, выказаў агульныя сумневам словах: «Няўжо нехта лічыць, што гібрыд партатыўнай і стацыянарнай кансолі ў 2016 годзе — гэта інавацыя? Найбольш мяне турбуе пытанне мэтавай аўдыторыі прылады. Хто купіць яго, акрамя асабліва адданых прыхільнікаў Nintendo? У Switch няма нейкай асаблівасці, [якая выгадна адрознівала б яе ад канкурэнтаў], і мне здаецца, што Nintendo будзе складана перавабіць на свой бок казуальных геймераў, якія аддаюць перавагу мабільным гульняў. У Японіі, напрыклад, сегмент мабільных гульняў ўжо ў два ці тры разы больш, чым кансольных». Згодом стало відомо, што док-станцыя будзе служыць толькі для падзарадкі, хоць да гэтага гучалі заявы пра падваенне магутнасці графічнага працэсара (у фінальнай версіі магутнасць ў аўтаномным рэжыме памяншаецца для эканоміі энергіі сродкамі самой кансолі). 27 кастрычніка стала вядома, што Nintendo Switch атрымае 6,2-цалёвы экран 1280x720 пікселяў — параўнальна малой дазволам. Але для кансолі было заяўлена мультысэнсарны экран, што рабіла Switch першай прыладай Nintendo з такой магчымасцю. Nintendo запэўнілі, што выпуск новай кансолі не азначае спынення вытворчасці кансоляў Wii U або 3DS.
Выхад кансолі планаваўся на сакавік 2017 і меў супасці з выхадам відэагульні The Legend of Zelda: Breath of the Wild. Канчатковай датай стала 3 сакавіка 2017. Кансоль была запушчана ў продаж адначасова ў Вялікабрытаніі, Францыі, Германіі, Даніі, Партугаліі, Расіі, ПАР, ЗША, Канадзе і Японіі па цане $260.
Тэхнічныя характарыстыкі
У стандарнай форме Nintendo Switch прызначана для ўтрымання ў руках. Яна складаецца з асноўнай часткі, што мае сэнсарны экран, і здымных панэляў Joy-Con з элементамі кіравання. Аснова Switch параўнанні кампактная: даўжыня 172 мм, шырыня 100 мм, таўшчыня 15 мм. З кантролерамі Joy-Con даўжыня павялічваецца да 232 мм. Зверху экрана знаходзяцца кнопка ўключэння, рэгулятары гучнасці, раз’ём для аўдыя і слот для картрыджаў, знізу — гняздо USB-C для зарадкі або падключэння іншых прылад. Кансоль абсталявана ўбудаванымі дынамікамі. На задняй панэлі таксама ёсць месца для карты памяці і высоўная падстаўка, каб паставіць Nintendo Switch вертыкальна на любую роўную паверхню.
Працу гульняў на Nintendo Switch забяспечваюць: Кансоль выкарыстоўвае картрыджы з гульнямі Game Cards, якія несумяшчальныя з іншымі кансолямі Nintendo і не прадугледжваюць запісу на іх якой-небудзь дадатковай інфармацыі. Такія даныя як захаванне прагрэсу ў гульні захоўваюцца ў памяці самога Nintendo Switch. Іншы спосаб атрымаць гульні — загрузіць іх з магазіна Nintendo, аднак некаторыя з іх займаюць большы аб’ём памяці, чым ўбудавана ў Nintendo Switch, што прымушае дакупляць карты памяці.
Зарадка кансолі можа адбывацца праз спецыяльны кабель або док-станцыю. У апошнім выпадку частка з экранам цалкам хаваецца ў док-станцыі, але прадаўжае працаваць. З дапамогай HDMI-кабеля станцыю можна падключыць да тэлевізара або манітора і гуляць на вялікім экране. Дадаткова док-станцыя налічвае два USB-парты.
Продажы
У першыя дні з моманту запуску Nintendo Switch стала кансолью з найбольшай колькасцю продажаў у гісторыі Nintendo у Паўночнай Амерыцы, Еўропе і параўнальна паспяховай ў Японіі. Так, ў Японіі па стане на 6 сакавіка было прададзена больш за 313 000 кансоляў, а ў Вялікабрытаніі — 80 тысяч. Відэагульня The Legend of Zelda: Breath of the Wild для Nintendo Switch стала гульнёй з найбольшай колькасцю продажаў з усіх гульняў, якія калі-небудзь выпускаліся адначасова з выхадам кансоляў кампаніі. Прадаўшы 193 тысячы копій, яна апярэдзіла Wii Sports для Wii.
Гульні
Колькасць відэагульняў для Nintendo Switch параўнальна малая. На канец 2018 года дзясятку самых папулярных гульняў па колькасці продажаў склалі:
Эрык Лемінг
Эрык Вальдэмар Лемінг (Eric Valdemar Lemming;  —, ) — шведскі лёгкаатлет, трохразовы чэмпіён летніх Алімпійскіх гульняў.
Лемінг спецыялізаваўся на кіданні дзіды, але на розных спаборніцтвах прымаў удзел у іншых дысцыплінах. На сваіх першых Алімпійскіх гульнях 1900 у Парыжы ён заняў чацвёртае месца ў скачку ў вышыню, скачку з шастом і кіданні молата. Таксама ён стаў восьмым у кіданні дыска, 12-м у скачку ў даўжыню, а ў трайным скачку яго вынік невядомы.
На пазачарговай Алімпіядзе 1906 у Афінах Лемінг удзельнічаў ўжо ў дзевяці дысцыплінах, і выйграў чатыры медалі — залатую ў кіданні дзіды і бронзавыя ў штурханні ядра, дзесяцібор’і і перацягванні ліны. Аднак гэтыя медалі лічацца неафіцыйнымі, бо спаборніцтвы арганізоўваў не Міжнародны алімпійскі камітэт.
На сваёй апошняй Алімпіядзе 1912 у Стакгольме Лемінг абараніў свой тытул у кіданні дзіды, усталяваўшы новы алімпійскі рэкорд, а таксама стаў чацвёртым у кіданні двума рукамі.
Уладзімір Васількавіч
Уладзімір Васількавіч (таксама Уладзімір-Іван Васількавіч; 1249 ці 1250 — ) — сын Васілька Раманавіча, князь Валынскі.
Біяграфія
Заняў сталец у 1269 годзе пасля смерці бацькі. У 1273 годзе ён ваяваў з яцвягамі, якіх прымусіў прасіць міру. Барацьба ўспыхнула з новай сілай у 1273—1274 гадах і скончылася «перамогаю і гонарам вялікім». Калі ў 1279 годзе, падчас голаду, яцвягі прасілі яго: «не патруці нас, але перакармі» — ён ім прадаў жыта.
У 1274 годзе Уладзімір вымушаны быў ваяваць з літоўскім князем Трайдзенем, які пустошыў уладзімірскія воласці, помсцячы Уладзіміру, па словах летапісца, за тое, што бацька яго забіў трох братоў Трайдзеня. Праз некаторы час ворагі прымірыліся. Аднак у наступным годзе мірнае пагадненне было парушана. Уладзімір, яго стрыечны брат Леў I Галіцкі разам з ханам Нагаям распачалі ваенныя дзеянні з Вялікім Княствам. Уладзімір выступіў спачатку да Наваградка, а пасля да Горадні. Паход аднак не дасягнуў канчатковай мэты з-за сварак і адсутнасці адзінства ў стане саюзнікаў.
Уладзімір паўтарыў паход на горад у 1277 годзе разам з князямі Мсціславам і Юрыем, але і на гэты раз саюзнікаў напаткала няўдача. Перабежчык паведаміў гарадзенцам пра бязладдзі ў варожым войску, якія направілі на яго дружыну прусаў. Прусы адных пабілі, другіх узялі ў палон. На наступны дзень галіцка-валынскія князі штурмавалі Горадзен. Як паведамляе летапіс, абаронцы горада «аки мертва стояша на забролях города». Такога адпору нападаючыя не чакалі і сталі прасіць міру, «како города им не имати», ды зышлі прэч: «городу не вспеша ничего же тако возвратит а во свояси». Лічыцца, што з гэтага часу Горадзен канчаткова ўвайшоў у склад ВКЛ.
У наступныя гады здзейсніў шэраг паходаў на Польшчу: у 1283 і 1286 гадах. У венгерскі паход 1285 года Уладзімір не пайшоў з-за хваробы ног.
Летапіс характарызуе яго як кнігалюба і шырока адукаванага чалавека: ён «глаголаше ясна ад кніг, зане бысть філосаф вялікі» (Іпацьеўскі летапіс ад 1288 г.).
Не маючы нашчадкаў, Уладзімір адпісаў «зямлю сваю ўсю і гарады» луцкаму князю Мсціславу Данілавічу. Захаваныя ў летапісным тэксце, верагодна, не цалкам, дзве граматы Уладзіміра з’яўляюцца найстаражытным узорам княжых духоўных грамат. Памёр Уладзімір у канцы 1288.
Князь Уладзімір Васількавіч лічыцца заснавальнікам Каменца, па яго загаду пабудавана славутая Камянецкая вежа. У горадзе за 200 метраў ад вежы пастаўлены помнік князю-заснавальніку.
Аляксей Віталевіч Тараканаў
Аляксей Тараканаў (нар., ) — беларускі футбаліст (паўабаронца) і трэнер.
Клубная кар’ера
Выхаванец футбольнага клуба «Мінск», з 2013 года выступаў за дубль. У пачатку 2016 года быў аддадзены ў арэнду клубу Першай лігі «Смаргонь», дзе замацаваўся ў аснове.
З пачатку 2017 года праходзіў прагляд у «Іслачы», з якой у лютым падпісаў кантракт. 29 красавіка 2017 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе, выйшаўшы на замену ў другім тайме матча супраць «Мінска» (0:2). У далейшым працягваў часам з’яўляцца на полі ў асноўнай камандзе, звычайна выходзячы на замену.
У красавіку 2018 года быў аддадзены ў арэнду ў «Белшыну». У першай палове сезона звычайна гуляў у стартавым складзе, пазнейстаў часцей выхадзіць на замену. У лістападзе 2018 года вярнуўся з арэнды ў «Іслач», а ў снежні па заканчэнні кантракта пакінуў клуб.
У сакавіку 2019 года зноў стаў іграком «Смаргоні». Большую частку сезона 2019 прапусціў з-за траўмы. У снежні 2019 года падоўжыў пагадненне са смаргонскім клубам, аднак у пачатку 2020 года ўсё ж пакінуў каманду.
Міжнародная кар’ера
Выступаў за юнацкія зборныя Беларусі ў кваліфікацыі чэмпіянату Еўропы.
Юрый Віктаравіч Каралюк
Юрый Каралюк (нар., ) — беларускі футбаліст, нападнік.
Клубная кар’ера
З 2008 года гуляў за брэсцкае «Дынама». Не трапляў у асноўны склад і ў 2010 годзе перайшоў у пінскую «Хвалю». Выдатна праявіў сябе ў сезоне 2011, стаўшы найлепшым бамбардзірам Першай лігі.
У студзені 2012 года падпісаў кантракт з «Тарпеда-БелАЗ». Не змог замацавацца ў аснове жодзінскага клуба і ў жніўні 2012 год зноў апынуўся ў Першай лізе, на гэты раз у арэндзе ў мікашэвіцкім «Граніце».
Па заканчэнні сезона 2012 вярнуўся ў Жодзіна, але пачатак сезона 2013 прапусціў з-за траўмы. У ліпені 2013 года кантракт з «Тарпеда-БелАЗ» быў скасаваны, і ў хуткім часе Каралюк вярнуўся ў «Хвалю». У лістападзе 2013 года кантракт з «Хваляй» быў разарваны.
Сезон 2014 распачаў у Другой лізе ў складзе «Кобрына». У ліпені 2014 года, аднак, пачаў трэніравацца з «Хваляй» і неўзабаве чарговы раз вярнуўся ў пінскі клуб, але ўжо ў кастрычніку 2014 года пакінуў «Хвалю» і завяршыў прафесійную кар’еру.
Міжнародная кар’ера
Выступаў за моладзевую зборную Беларусі.
IC 2690
IC 2690 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) ў сузор’і Леў.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Вацлаў Пятровіч Федаровіч
Вацлаў Пятровіч Федаровіч (, Магілёў —, Рыга) — краязнавец, калекцыянер, юрыст. Член-карэспандэнт Кракаўскай АН.
Біяграфія
Скончыў юрыдычны факультэт Маскоўскага ўніверсітэта. 3 1872 працаваў адвакатам у Саратаве, Балашове, Царыцыне, Ерэване. 3 1884 жыў і працаваў у Віцебску. Намеснік старшыні Віцебскай вучонай архіўнай камісіі.
Дапамагаў у раскопках археолагам, у т.л. М. Ф. Кусцінскаму, калекцыяніраваў зброю, археалагічныя, нумізматычныя, сфрагістычныя, этнаграфічныя матэрыялы. Набыў у сваю калекцыю матэрыялы віцебскіх калекцыянераў Бергнера і Валковіча. У яго бібліятэцы (больш за 1 тыс. тамоў) былі кнігі па гісторыі Беларусі і Літвы, беларускія і літоўскія выданні 18-19 ст. У 1880-я стварыў у Віцебску прыватны музей, у якім былі сабраны прадметы даўніны, знойдзеныя ім на тэрыторыі Віцебскай, Магілёўскай, Мінскай і Віленскай губерняў.
Публікваў артыкулы па гісторыі ў «Витебских губернских ведомостях». Складальнік і ініцыятар выдання літаратурна-краязнаўчага зборніка «З ваколіц Дзвіны» (Віцебск, 1912).
Памёр у Рызе, пахаваны ў Віцебску каля касцёла св. Антонія (цяпер не існуе).
Пасля рэвалюцыі калекцыя В. Федаровіча была нацыяналізаваная, на яе аснове ў 1923 у Віцебску дзейнічаў Музей мясцовых страражытнасцей. Паводле інвентарнага вопісу за 1923 год, калекцыя складалася з 1972 назваў і ўключала больш за 7000 прадметаў. У гады Вялікай Айчыннай вайны калекцыя знаходзіліся ў Саратаве. Па вайне ў Віцебск вернута толькі частка калекцыі. Цяпер у фондах Віцебскага абласнога краязнаўчага музея захоўваюцца толькі троху больш за 200 прадметаў са збору В. Федаровіча.
Райкы (Вэлыкамыхайліўскі раён)
Райкы (Райки́) — вёска ў Вэлыкамыхайліўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Замбраў (гміна)
За́мбраў (Zambrów) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Замброўскага павета Падляскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Замбраве. Плошча гміны складае 298,98 км². Станам на 2004 год у гміне Замбраў пражывалі 9001 чалавек, шчыльнасць — 29,2 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 71 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 72 населеныя пункты.
Замак Мансаро
Каралеўскі замак Мансаро (château de Montsoreau) у французскім дэпартаменце Мен і Луара. Замак знаходзіцца ў цэнтры горада Мансаро, на злева беразе Луары, і нароўні з іншымі луарскімі замкамі знаходзіцца пад аховай ЮНЕСКА як помнік Сусветнай спадчыны.
У 2016 годзе замак Мансаро пераназвалі ў Замак Мансаро-Музей сучаснага мастацтва.
ФК Грэміу
«Грэміу» (Grêmio) — бразільскі футбольны клуб з горада Порту-Алегры. Акрамя першай лігі чэмпіянату Бразіліі, якая вядомая пад назвай Серыя A, клуб гуляе ў чэмпіянаце штата Рыу-Гранды-ду-Сул. Клуб быў заснаваны ў 1903 годзе англійскімі і нямецкімі мігрантамі. Асноўнымі колерамі клуба з’яўляюцца чорны, сіні і белы.
Лупара (Італія)
Лупара (Lupara) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Малізэ, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Кампабаса.
Насельніцтва складае 651 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 26 чал./км². Займае плошчу 25 км². Паштовы індэкс — 86030. Тэлефонны код — 0874.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Nicola.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Слав’янасэрбка
Слав’янасэрбка (Слов'яносе́рбка) — вёска ў Вэлыкамыхайліўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Сакаравэ
Сакаравэ (Сокорове́) — вёска ў Вэлыкамыхайліўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Мінцімер Шарыпавіч Шайміеў
Мінцімер Шарыпавіч Шайміеў (Минтимер Шәрип улы Шәймиев;, Анякава, , Татарская АССР) — расійскі палітык, першы Прэзідэнт Татарстана (12 чэрвеня 1991 г. — 25 сакавіка 2010).
Фрыдэрык Лукомскі
Фрыдэрык Багданавіч Лукомскі (каля 1565 — ) — ураднік Вялікага Княства Літоўскага.
Біяграфія
Паходзіў з княжацкага роду Лукомскіх герба «Рох». Малодшы сын Багдана Андрэевіча Лукомскага.
Мінцімер Шарыпавіч Шайміеў
Біяграфія
12 чэрвеня 1991 года на безальтэрнатыўнай аснове абраны Прэзідэнтам Рэспублікі Татарстан. У 1996 годзе быў пераабраны на другі тэрмін у ходзе безальтэрнатыўных выбараў, атрымаўшы больш за 90 % галасоў. У 2001 годзе прэзідэнцкія выбары ўпершыню прайшлі на альтэрнатыўнай аснове: у іх, акрамя Мінцімера Шайміева, удзельнічалі чатыры кандыдаты, у тым ліку два члены расійскай Думы (Сяргей Шашурын і Іван Грачоў). Шайміеў атрымаў 79,5 % галасоў выбаршчыкаў.
Фрыдэрык Лукомскі
Біяграфія
Быў падкаморым аршанскім з 1600 года, адначасова старастам крычаўскім з 1602 года, кашталянам мсціслаўскім з 1610 года.
Мінцімер Шарыпавіч Шайміеў
Біяграфія
Пад кіраўніцтвам Шайміева была прынята Дэкларацыя аб дзяржаўным суверэнітэце Татарскай ССР, а таксама распрацавана і прынятая Канстытуцыя Рэспублікі Татарстан. Па ініцыятыве Шайміева ў 1992 годзе быў праведзены Рэферэндум па пытанні аб дзяржаўным статусе Рэспублікі Татарстан, падчас якога каля 62 % выбаршчыкаў прагаласавалі за тое, каб Татарстан стаў суверэннай дзяржавай, «суб’ектам міжнароднага права, якая будуе свае адносіны з Расійскай Федэрацыяй і іншымі рэспублікамі, дзяржавамі на аснове раўнапраўных дамоў».
Палэзнэ
Палэзнэ (Поле́зне) — вёска ў Вэлыкамыхайліўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Верхняволжскае вадасховішча
Верхняволжскае вадасховішча — вадасховішча на рацэ Волга, на тэрыторыі Цвярской вобласці. Плошча 183 км², аб’ём 0,52 км², даўжыня 85 км, найбольшая шырыня 6 км. Адно з першых вялікіх вадасховішчаў, створаных у Расіі ў 19 ст. у транспартных мэтах. Плаціна (верхняволжскі бейшлот) пабудавана ў 1843 (рэканструявана ў 1943). Узровень вадасховішча вагаецца ў межах 3,5 м, ажыццяўляе сезоннае рэгуляванне сцёку. У зоне падпору знаходзяцца возера Сцерж, Уселуг, Пена, Волга. Рыбалоўства (судак, лешч, шчупак).
Путраніца
Пу́траніца (, Путреница) — вёска ў Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Лужкоўскага сельсавета.
Андрэас Торкільдсен
Андрэас Торкільдсен (Andreas Thorkildsen; нар., Крысціянсан, Нарвегія) — нарвежскі кідальнік дзіды, двухразовы алімпійскі чэмпіён, чэмпіён свету 2009 года, двухразовы чэмпіён Еўропы 2006 і 2010 гадоў. З’яўляецца першым кідальнікам дзіды ў гісторыі, які змог выйграць залатыя медалі на трох найбуйнейшых міжнародных спаборніцтвах: Алімпійскіх гульнях, чэмпіянаце свету і чэмпіянаце Еўропы. Ён з’яўляўся лідарам рэйтынгу Міжнароднай асацыяцыі лёгкаатлетычных федэрацый (ІААФ) сярод кідальнікаў дзіды станам на верасень 2008 года. У 2001 годзе ўсталяваў сусветны рэкорд сярод юніёраў, які да гэтага часу не пабіты.
Польска-літоўскія уніі
Польска-літоўскі саюз — ваенна-палітычны саюз польскага каралеўства Ягелонаў і Вялікага Княства Літоўскага ў канцы XIV-XVI стагоддзях, які выліўся ва ўтварэнне ў 1569 г. адзінай дзяржавы Рэч Паспалітая.
Кніга Другі закон
Другі закон (דְּבָרִים, Дварым — «Словы»; Deuteronomium; Δευτερονόμιον), або Другазаконне — кніга Бібліі, апошняя кніга з Пяцікніжжа Майсея, своеасаблівы выклад зместу ўсіх папярэдніх кніг Пяцікніжжа Майсея.
Пададзена ў форме прамовы Майсея перад ізраільцянамі напярэдадні іх пераходу праз Іардан і ўступлення ў зямлю запаветную. Кніга падае паўтарэнне закону, учыненае прарокам перад сваёй смерцю. Гэта апошні запавет перададзены Майсеем свайму народу, які сваім зместам ахоплівае ўвесь закон.
Назва
Назва «Другі закон» паходзіць ад грэчаскага перакладу (у Септуагінце) біблейскага выразу מִשְׁנֵה הַתּוֹרָה (мішнэ ха-тара; літар. «рукапіс Торы, перапісаны з іншага рукапісу», «спіс Закону») — Δευτερονόμιον («другі закон» або «паўтораны закон»). Тым самым змест гэтай кнігі інтэрпрэтаваны ў якасці «другога закону», абвешчанага Майсеем у краіне Мааўскай, і супастаўлены з «першым законам», які быў атрыманы Майсеем ад Бога на гары Сінай. Назва кнігі адпавядае зместу, у Другім законе сапраўды паўтораныя значныя паводле аб’ёму фрагменты рэлігійнага заканадаўства кнігі Зыход.
Біблія Францыска Скарыны
Выданы Ф. Скарынам Другі закон захаваўся ў 14 асобніках. Як і папярэдняя кніга Пяцікніжжа, яна не вылучаецца багаццем мастацкага аздаблення. Тут змешчаны толькі дзве гравюры, адна з іх — на тытульным аркушы з надпісам: «Моисей навчает людей ізраилевых втораго закону» ды паўтораная перад тэкстам кнігі застаўка, перанесеная з кнігі Ісуса Навіна.
Замасць (гміна)
За́масць (Zamość) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Замойскага павета Люблінскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Замасці. Плошча гміны складае 196 км². Станам на 2011 год у гміне Замасць пражывалі 21 881 чалавек, шчыльнасць — 112 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 35 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 34 населеныя пункты.
Хор (Хабараўскі край)
Хор (Хор) — пасёлак гарадскога тыпу ў раёне імя Лазо, Хабараўскага края Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Хорскага гарадскога паселішча. Насельніцтва — 9339 чал. (2018). Размешчаны ў паўднёвай частцы края на правым беразе ракі Хор, за 12 км на паўднёвы захад ад адміністрацыйнага цэнтра раёна пасёлка Пераяслаўка, ля аўтатрасы «Усуры».
Чыгуначная станцыя на лініі Хабараўск — Уладзівасток. Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 1938 года.
Рагір ван дэр Вэйдэн
Рагір ван дэр Вэ́йдэн (Rogier van der Weyden; каля 1400, г. Турнэ, Бельгія —, ) — нідэрландскі жывапісец, прадстаўнік ранняга нідэрландскага Адраджэння.
Разам з Янам ван Эйкам лічыцца адным з заснавальнікаў і найбольш уплывовых майстроў. Творчасць ван дэр Вэйдэна сфакусавана на зразуменні індывідуальнасці чалавечай асобы ва ўсёй яе глыбіні. Захаваўшы папярэдняй традыцыі, ван дэр Вейден напоўніў старыя выяўленчыя схемы рэнесанснай канцэпцыяй актыўнай чалавечай асобы, дапоўніў іх глыбокім псіхалагізмам і эмацыйнай інтэнсіўнасцю. У канцы жыцця, па словах ВСЭ, «адмаўляецца ад універсалізму мастацкага светаўспрымання ван Эйка і канцэнтруе ўсю ўвагу на ўнутраным свеце чалавека».
Зазнаў уплыў Р. Кампена, у якога, верагодна, вучыўся. 3 1435 працаваў у Бруселі. У 1450 наведаў Італію.
Творчасць
Раннія творы не захаваліся. Для творчасці характэрна перапрацоўка мастацкіх прыёмаў Я. ван Эйка. У рэлігійных кампазіцыях, персанажы якіх адлюстраваны ў інтэр’ерах э відамі на прыроду або на ўмоўных фонах, галоўную ўвагу засяроджвае на выявах першага плана, на ўнутраным стане чалавека, не імкнецца да дакладнай перадачы глыбіні прасторы і бытавых дэталей абстаноўкі. У творах Р. ван дэр Вэйдэна ўраўнаважанасць кампазіцыі, эмацыянальная насычанасць і мяккасць колеру, некаторая падоўжанасць у прапорцыях выяў людзей. Сярод работ: «Распяцце», «Зняцце з крыжа», «Святы Лука малюе Мадонну», «Пакланенне вешчуноў», «Партрэт жанчыны», «Франчэска д’Эстэ» і інш. У яго творах на рэлігійныя тэмы, у выдатных псіхалагічных партрэтах спалучаецца трывога і песімізм чалавека, які не верыць у трываласць зямнога жыцця.
Руф (маці Аведа)
Руф — асоба, імем якой названа невялікая агіяграфічная аповесць, якая ўключана ў кананічны біблейскі звод (: кніга «Руф»).
Біяграфія
Паводле падання, будучы маавіцянкай, яна выйшла замуж за іўдзя, бацькі якога часова перасяліліся з Палесціны ў Мааў. Пасля смерці свёкра і мужа Руф са свякроўю паехала на іх радзіму і пасялілася ў Віфлееме. Каб пракарміць сябе і свякроў, Руф збірала каласы на чужым полі. Выпадкова яна сустрэла багатага сваяка яе мужа-нябожчыка па імені Ваоз. Той, даведаўшыся, хто яна, спагадліва аднёсся да Руфі, пахваліў яе за вернасць свякрові і дазволіў ёй збіраць каласы на сваім полі. Дабрачыннае жыццё і прыгажосць Руфі паслужылі прычынай таго, што яна стала жонкаю багатага Ваоза і нарадзіла яму сына Аведа, дзеда цара Давыда.
Нірадж Чопра
Нірадж Чопра (нар., Паніпат, Хар’яна) — індыйскі кідальнік дзіды, алімпійскі чэмпіён.
Малодшы афіцэр індыйскай арміі. Нірадж Чопра валодае нацыянальным рэкордам 88,07 м. Папярэднім найлепшым вынікам Чопра быў пераможны кідок на 88,06 м на Азіяцкіх гульнях і вынік на Гульнях Садружнасці 2018 года. Чопра быў сцяганосцам на цырымоніі адкрыцця Індыі на Азіяцкіх гульнях 2018 года, дэбютных для індыйскага спартсмена.
У пачатку кар’еры ён станавіўся чэмпіёнам свету 2016 года сярод моладзі і ўсталяваў сусветны рэкорд да 20 гадоў — 86,48 м. Ён першы індыйскі спартсмен, які выйграў тытул чэмпіёна свету па лёгкай атлетыцы ў катэгорыі да 20 гадоў.
Каралеўства Кент
Каралеўства Кент — адно з сямі каралеўстваў так званай англасаксонскай гептархіі.
Гісторыя
Кент, першае «варварскае» («англійскае») каралеўства, заснаванае каля 475 ў Брытаніі англасаксамі, існаваў задоўга да «вялікага ўварвання англасаксаў». Названы ад імя карэннага брыцкага племя кантыеў, Кент раней з'яўляўся пострымскім брытанскім графствам, а яшчэ раней племянным каралеўствам жалезнага веку. Яго пераўтварэнне ў «англійскае» каралеўства пачалося пасля таго, калі кароль Брытаніі Вортыгерн выгнаў апошняга мясцовага брытанскага кіраўніка Гуйангона і аддаў Кент правадыру варвараў Хенгмсту. Пасяліліся тут па ўласнай ініцыятыве, ці былі запрошаны Вортыгернам для дапамогі ў адбіцці спусташальных набегаў піктаў і скотаў — незразумела. Найбольш прыкметнымі фігурамі сярод першых прышэльцаў былі браты Хенгіст і Хорс — саксы альбо юты, якія пасяліліся ў Кенце нягледзячы на жорсткі супраціў Вортыгерна, а пасля і яго сына Вортымера. Да часу смерці Хенігіста варвары цалкам авалодалі Кентам (488). Сталіцай гэтай дзяржавы быў горад Кентэрберы. Населены пераважна ютамі.
Большая частка каралеўства Кент знаходзілася на тэрыторыі сучаснага графства Кент.
Навасэліўка (Вэлыкамыхайліўская пасялковая абшчына)
Навасэліўка (Новосе́лівка) — вёска ў Вэлыкамыхайліўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Канстанцін Міхайлавіч Лукомскі
Канстанцін Міхайлавіч Лукомскі (каля 1540 — ) — вайсковы дзеяч Вялікага Княства Літоўскага.
Біяграфія
Паходзіў з княжацкага роду Лукомскіх герба «Рох». Унук Рамана Лукомскага.
Уладальнік Дабрыгораў і Карэвічаў, ротмістр войска ВКЛ у час Інфлянцкай вайны, вызначыўся ў 1568 годзе пры ўзяцці замка Ула, які атрымаў у намесніцтва, палкоўнік казацкі з 1579 года.
Бра і кет
Бра і кет (bracket - дужка) — алгебраічны фармалізм (сістэма абазначэнняў), прызначаны для апісання квантавых станаў. Называется таксама абазначэннямі Дырака. У матрычнай механіцы такая сістэма абазначэнняў з'яўляецца агульнапрынятай.
Азначэнне і выкарыстанне
У квантавай механіцы стан сістэмы апісваецца променем (напрамкам) у сепарабельнай гільбертовай прасторы, ці, што эквівалентна, элементам праектыўнай гільбертавай прасторы  элементы якой завуцца «вектары стана» («кет-вектары») і пазначаюцца сімвалам.
Кожнаму кет-вектару ставіцца ў адпаведнасць бра-вектар з прасторы, сапружанай да  гэта значыць з
Бра-вектар з прасторы азначаецца раўнаннем:
для любога кет-вектара
Скалярны здабытак бра-вектара з кет-вектарам (а больш дакладна, дзеянне бра-вектара на кет-вектар) запісваецца у выглядзе дзве вертыкальныя рысы «зліваюцца», а дужкі не пішуцца. Квадрат вектара, па вызначэнні гильбертовай прасторы, неадмоўны: На вектары, што апісваюць станы сістэмы, накладаецца ўмова нарміроўкі
Лінейныя аператары
Калі  — лінейны аператар з H у H, то дзеянне аператара A на кет -вектар запісваецца як
Для кожнага аператара A і бра-вектара уводзіцца  функцыянал  з прасторы  гэта  значыць бра-вектар, памножаны на аператар A, што азначаецца роўнасцю:
Паколькі месцазнаходзанне дужак не мае значэння, іх звычайна прыбіраюць і пішуць проста
Гэтае выражэнне называется свёрткай аператара A з бра-вектарам  і кет-вектарам  Значэнне гэтага выражэння ёсць скаляр (камплексны лік).
У прыватнасці, матрычны элемент аператара A ў акрэсленым базісе (у тэнзарных абазначэннях — A_{kl}) запісваецца у абазначэннях Дырака як  а сярэдняе значэнне назіраемай у квантавым стане \psi — як
Множанне вектараў на аператар (кет-вектара — злева, бра-вектара — справа) дае вектары таго ж тыпа і запісвается тым жа спосабам, што і ў лінейнай алгебры (гэта значыць, што бра- і кет-вектары атаясамліваюцца з вектарамі-радкамі і слупкамі, а аператары — з квадратнымі матрыцамі):
Ураўненне Шродзінгера (для стацыянарнага стана) будзе мець выгляд:
Адрозненні бра-кет-абазначэнняў ад традыцыйных
У матэматыцы ўжываецца абазначэнне «эрмітавага» скалярнага здабытку ў гільбертавай прасторы, якое мае той жа сэнс, што і перамнажэнне бра на кет. Аднак матэматыкі звычайна разглядаюць вуглавыя дужкі як знак аперацыі, а не часткі абазначэння вектара. Традыцыйнае матэматычнае абазначэнне, у адрозненне ад дыракаўскага, несіметрычнае — абодва вектары лічацца велічынямі аднаго тыпу, і па першым аргуменце з двух аперацыя з'яўляецца антылінейнай.
З іншага боку, здабытак бра і кет з'яўляецца білінейным, але ад двух аргументаў рознага тыпу. Сапружаным да кет-вектара ёсць бра-вектар   (дзе i — уяўная адзінка). Аднак, у квантавай механіцы гэтую мудрагелістасць абазначэнняў дазваляецца ігнараваць, паколькі квантавы стан, прадстаўляемы вектарам, не залежыць ад множання вектара на любыя камплексныя лікі, па модулю роўныя адзінцы.
Акрамя таго, выкарыстанне бра і кет дазваляе падкрэсліць адрозненне стана \psi (запісваецца літарай без дужак і рысак) ад канкрэтных вектараў, што яго прадстаўляюць.
У адрозненне ад алгебраічных абазначэнняў, дзе элементы базісу пазначаюцца як e_k, у бра-кет-абазначэннях можа указвацца адзін толькі індэкс базіснага элемента, напрыклад: Гэтым яны падобныя да тэнзарных абазначэнняў, але, у адрозненне ад апошніх, дазваляюць запісваць здабыткі аператараў з вектарамі без выкарыстання дапаўняльных (падтэкставых ці надрадковых) літар.
Матэматычныя ўласцівасці
Бра і кет можна выкарыстоўваць і ў чыстай матэматыцы для абазначэння элементаў сапружаных адна да адной лінейных прастораў. Калі, напрыклад, то кет-вектары лічацца пры гэтым «вектарамі-слупкамі», а бра-вектары — «вектарамі-радкамі».
Перамнажэнне бра- і кет-вектараў адзін на аднаго і на аператары можна разглядаць як прыватны выпадак матрычнага фармалізму «радок на слупок». А менавіта, над трэба лічыць кет-вектары матрыцамі памеру N\times 1, бра-вектары — памеру 1\times N, аператары — памеру N\times N, дзе N — колькасць станаў квантавай сістэмы (размернасць прасторы \mathcal{H}). Матрыцы памеру
1 × 1
маюць адзіны элемент і атаясамляюцца са скалярамі. У выпадку бясконцамернае прасторы станаў на «матрыцы» (фактычна рады) даводзіцца накладаць дадатковыя ўмовы збежнасці.
Формула для сапружанага вектара выглядае наступным чынам: Запіс тыпа заўжды азначае скаляр. Бра-вектар заўжды мае дужку злева: \langle, кет-вектар — дужку справа:  \rangle. Да таго ж, уводзіцца здабытак у «ненатуральным» парадку — (аналагічна матрычнаму множанню вектара-слупка на вектар-радок), якое дае гэтак называемый кет-бра-аператар. Аператар мае ранг 1 і з'яўляецца тэнзарным здабыткам   і   Такія аператары часта разглядаюцца ў тэорыі аператараў і квантавых вылічэннях. У прыватнасці, аператар (пры ўмове нарміроўкі ) з'яўляецца праектарам на стан \psi, дакладней, на адпаведную аднамерную лінейную падпрастору ў
Мае месца асацыятыўнасць:
Нафтахімічная прамысловасць Беларусі
Нафтахімічная прамысловасць Беларусі — галіна прамысловасці Беларусі, якай займаецца вытворчасцю сінтэтычных матэрыялаў і вырабаў пераважна на аснове прадуктаў перапрацоўкі нафты і прыродных гаручых газаў (сінтэтычны каўчук, прадукты асноўнага арганічнага сінтэзу — этылен, прапілен, поліэтылен, паверхнева-актыўныя рэчывы, гумавыя і азбестатэхнічныя вырабы). Спецыялізавана на вытворчасці і рамонце шын, гумава-тэхнічных вырабаў, гумавага абутку і гуманавых вырабаў шырокага ўжытку.
Гісторыя
Адно з першых прадпрыемстваў галіны — Барысаўскі завод гумавых тэхнічных вырабаў «Гуматэхніка» створаны ў 1947 як арцель па выпуску гумавага абутку. З 1949 дае прадукцыю Крычаўскі завод гумавых вырабаў (для аўтатрактарнай прамысловасці, гумавы і спартыўны абутак, клей і інш.), з 1952 — Магілёўскі рэгенератарны завод (пачаў будавацца ў 1949 як завод натуральнага каўчуку; з 1959 выпускаў драблёную гуму і шынны рэгенерат, з 1969 — гумава-тэхнічныя вырабы). У 1952 пабудаваны Бабруйскі завод гумавых тэхнічных вырабаў, з 1965 функцыянце Светлагорскі завод сінтэтычнага валакна, з 1972 — Беларускі шынны камбінат, з 1975 — Брэсцкі завод бытавой хіміі, з 1979 — Баранавіцкі завод бытавой хіміі
Сучысны стан
Найбуйнейшыя прадпрыемствы галіны: Магілёўскае і Гродзенскае ВА «Хімвалакно», Наваполацкі «Палімер», Баранавіцкі і Брэсцкі заводы бытавой хіміі.
Белшына вырабляе больш за 190 тыпапалімераў шын для аўтамабіляў, трактароў, сельгасмашын, 160 тыпапалімераў пастаўляецца на экспарт. У 2002 на экспарт пайшло 60,2 % вырабленай прадукцыі, асноўная частка ў Расію, Кубу, Нідэрланды, Швецыю, Польшчу і інш.
Прадпрыемствы хімічнай і нафтавай прамысловасці маюць паміж сабой шырокую кааперацыю. Напрыклад, параксілол Наваполацкага НПЗ выкарыстоўваецца ў Магілёўскім хімвалакно для вытворчасці лаўсану, бензол — на Гродзенскім Хімвалакно для вытворчасці капралактаму, растваральнікі — на розных лакафарбавых прадпрыемствах.
IC 2691
IC 2691 — галактыка тыпу * (зорка) ў сузор’і Леў.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Палескі дзяржаўны радыяцыйна-экалагічны запаведнік
Палескі дзяржаўны радыяцыйна-экалагічны запаведнік — адзіны запаведнік падобнага тыпу ў свеце, самы буйны ў Беларусі.
Запаведнік быў арганізаваны ў 1988 годзе (24 лютага ў адпаведнасці з пастановай ЦК КПБ і Савета Міністраў БССР № 59-5 ці 18 ліпеня ў адпаведнасці з распараджэннем Савета Міністраў БССР № 485р ) на тэрыторыі беларускага сектара зоны адчужэння (трыццацікіламетровай зоны) агульнай плошчай 1313 км² пад назваю Палескі дзяржаўны экалагічны запаведнік. Ён размясціўся на тэрыторыі найбольш пацярпеўшых ад аварыі на Чарнобыльскай АЭС раёнаў — Брагінскага, Нараўлянскага і Хойніцкага. Пастановай Савета Міністраў № 122 ад 10 лютага 1989 года быў перайменаваны ў Палескі дзяржаўны радыяцыйна-экалагічны запаведнік (ПДРЭЗ) і з таго часу знаходзіцца ў вядзенні Камітэта па праблемах вынікаў катастрофы на Чарнобыльскай АЭС (зараз — Дэпартамент па ліквідацыі вынікаў катастрофы на Чарнобыльскай АЭС Міністэрства па надзвычайных сітуацыях Рэспублікі Беларусь). У 1993 годзе да запаведніка далучаныя 849 км² тэрыторый, прылеглых да зоны адчужэння, і яго сучасная плошча складае 216578 га.
Сучасная радыяцыйная абстаноўка
Шчыльнасць забруджвання рознымі радыёактыўнымі ізатопамі на сённяшні дзень на тэрыторыі запаведніка наступная: цэзіем-137 — да 1000 Кюры/км², стронцыем-90 — да 20 Кюры/км², плутоніем-238-240 — да 5 Кюры/км². Такія ўзроўні забруджвання не дазволяць вярнуць асноўную масу зямель запаведніка ў гаспадарчы абарот прыкладна ў бліжэйшыя 300 гадоў (каля 10 перыядаў паўраспаду цэзію-137 і стронцыю-90, актыўнасць якіх за гэты час зменшыцца больш чым у 1000 разоў), тэрыторыю ж, забруджаную трансуранавымі элементамі, немагчыма будзе вярнуць у абарот у аглядным будучым. Асноўную небяспеку ў бліжэйшай перспектыве прадстаўляе сабой амерыцый-241 — прадукт распаду плутонію-241. Яго ўтрыманне ў глебах будзе расці прыкладна да 2060 года. З-за сваіх фізіка-хімічных асаблівасцей (альфа-выпраменьвальнік) ён нашмат больш таксічны чым плутоній-241 і стронцый-90 (бета-выпраменьвальнікі) і больш небяспечны чым такія ж як і ён альфа-выпраменьвальнікі — ізатопы плутонію з атамнай масай 238—240 (з-за большай біялагічнай актыўнасці і рухавасці). За 20 гадоў пасля аварыі яго актыўнасць у глебах узрасла ўдвая, а за наступныя 50 гадоў павялічыцца яшчэ ў 10 разоў.
Структура і задачы запаведніка
Задачы, якія вырашае запаведнік :
Акрамя таго, у запаведніку вядзецца абмежаваная гаспадарчая дзейнасць, у асноўным накіраваная на забеспячэнне ўласных патрэб і часткова — дзеля змяншэння выдаткаў на яго функцыяніраванне. Сярод такіх напрамкаў: лесазагатоўка і дрэваапрацоўка, вырошчванне зернавых культур, племянная конегадоўля, вытворчасць свініны і таварнага мёду, вырошчванне саджанцаў пладовых культур, аказанне паслуг грамадзянам і арганізацыям.
Геаграфічная характарыстыка
Тэрыторыя запаведніка ўяўляе сабой моцна забалочаную нізінную раўніну. Абсалютныя вышыні складаюць ад 105 м над узроўнем мора (урэз вады ракі Прыпяць на мяжы з Украінай да 149,4 м (былая вёска Баровічы).
Клімат умерана-кантынентальны, сярэднегадавая тэмпература паветра складае 6,8 °C. Вегетацыйны перыяд — 195—200 дзён, сярэдняя колькасць ападкаў за год — 510—540 мм.
Асноўны вадаток на тэрыторыі запаведніка — рака Прыпяць. Рэчышча яе ў межах запаведніка вельмі звілістае, з мноствам рукавоў, агульная даўжыня — больш за 120 км. Пойма шырокая, на асобных участках да 9 км, з мноствам старыц і пойменных азёраў; агульная яе плошча складае больш за 310 км² (14,4 % плошчы запаведніка). Акрамя таго, па тэрыторыі запаведніка праходзіць некалькі малых рэк — Брагінка, Віць, Жалонь, Несвіч, Ражава, Славечна, і буйных каналаў — Грубчанскі, Кажушкаўскі, Паганянскі.
У запаведніку размешчаны асобныя буйныя балотныя масівы — Грубчанскі (11 тыс. га) і Радзінска-Нежыхаўскі (14 тыс. га). Дааварыйная доля меліяраваных зямель на тэрыторыі сучаснага запаведніка складала 35 %, але пасля аварыі, у сувязі з амаль поўным прыпыненнем гаспадарчай дзейнасці, а таксама перакрыццём меліярацыйных каналаў дзеля змяншэння пажарнай небяспекі, на гэтай тэрыторыі пачалі актыўна развівацца працэсы другаснага забалочвання. Грунтовыя воды залягаюць на вышыні ад 5—10, часам 20 см (на забалочаных участках) да 0,5—1 м, характарызуюцца павышаным утрыманнем арганічных рэчываў і жалеза.
Тэрыторыя запаведніка ўваходзіць у Палеска-Прыдняпроўскую акругу падзоны шыракаліста-сасновых лясоў. Лясістасць тэрыторыі складае 51,1 % (110,4 тыс. га), 60 % лясоў знаходзіцца на тэрыторыі са шчыльнасцю забруджвання цэзіем-137 больш за 40 Кюры/км². Асноўныя лесаўтваральныя пароды — сасна (43,8 %), бяроза (30,6 %), чорная вольха (12,5 %). Дубровы займаюць 6,3 % лесапакрытай тэрыторыі, астатнія пароды — 6,8 %. Буйнейшыя лясныя масівы — Дронькаўскі (15 тыс. га), Кіраўскі і Радзінскі (па 12 тыс. га). У структуры лесанасаджэнняў пераважаюць маладнякі (у першую чаргу штучна створаныя саснякі) і сярэднеўзроставыя насаджэнні. Адзначаны рост 1251 віда раслін (каля 70 % флоры Беларусі), у тым ліку 40 ахоўных відаў, сярод якіх ятрышнік шлеманосны, астра стэпавая, асака ценявая, наяда вялікая, вадзяны арэх плывучы, гваздзік армерыяпадобны, старасцень эрукалісты, пылкагалоўнік даўгалісты, венерын чаравічак сапраўдны, расіца прамежкавая.
Фаўна характэрная для падзоны шыракалістых лясоў і ўключае таксама прадстаўнікоў таёжных і стэпавых відаў. На сучасны момант адзначана прысутнасць 46 відаў млекакормячых, у тым ліку 6 відаў, занесеных у Чырвоную кнігу Беларусі — буры мядзведзь, барсук, рысь, 2 віды сонь — палчок і арэшнікавая, зубр. Невялікі статак зуброў (16 жывёл) быў завезены сюды з Белавежскай пушчы ў 1996 годзе. На вясну 2007 года іх колькасць складала ўжо 54 асобіны. У 2007 годзе на беларускую тэрыторыю зоны адчужэння з Украіны, дзе яны актыўна адстрэльваліся браканьерамі, праніклі коні Пржавальскага. Іх колькасць складае каля дзясятка асобін. конь Пржавальскага ў Беларусі.
На тэрыторыі запаведніка адзначаныя 18 з 19 відаў земнаводных і паўзуноў, што жывуць у Беларусі, у тым ліку 3 з 4 ахоўваемых відаў. За 2006—2010 гады ў запаведніку зарэгістравана 213 відаў птушак, з якіх 58 відаў занесены ў Чырвоную кнігу Беларусі, у тым ліку беркут, арлан-белахвост, чорны бусел, і 25 відаў рыб.
Пастаяннае з’яўленне на тэрыторыі запаведніка новых для Беларусі відаў сведчыць аб высокай прывабнасці гэтай тэрыторыі для жывёл.
У сувязі з тым, што на тэрыторыі запаведніка працягваюцца дэградацыя сельскагаспадарчых угоддзяў, разбурэнне меліярацыйных сістэм, дарог, збудаванняў, развіваецца другаснае забалочванне, павелічэнне плошчаў, занятых хмызнякамі, фіта- і зоацэнозы будуць і надалей зазнаваць значныя змяненні.
Мак’я-Вальфарторэ
Мак'я-Вальфарторэ (Macchia Valfortore) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Малізэ, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Кампабаса.
Насельніцтва складае 757 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 30 чал./км². Займае плошчу 25 км². Паштовы індэкс — 86040. Тэлефонны код — 0874.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Papa_Bonifacio_IV.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва: