cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Квантунская армія
Гісторыя
У складзе Квантунскай арміі і падпарадкаваных ёй войскаў налічвалася 37 пяхотных і 7 кавалерыйскіх дывізій, 22 пяхотных, 2 танкавых і 2 кавалерыйскіх брыгады (усяго 1 млн 320 тыс. чалавек), 1155 танкаў, 6260 прылад, 1900 самалётаў і 25 баявых караблёў. Квантунская армія валодала таксама бактэрыялагічнай зброяй, падрыхтаванай для прымянення супраць савецкіх войскаў (гл. «Атрад 731»).
Аднак, асноўная частка ваеннай тэхнікі (артылерыі, танкаў, самалётаў) была распрацаваная ў 1930-я гады і да канца Другой сусветнай вайны істотна састарэла, а ў сувязі з абмежаванасцю людскіх рэсурсаў Японіі да 50 % асабовага склада сухапутных часцей было набрана з прызыўнікоў малодшых узростаў, якія не мелі дастатковай ваеннай падрыхтоўкі, і абмежавана прыдатных рэзервістаў старэйшага ўзросту.
У час Маньчжурскай аперацыі савецкіх войскаў Квантунская армія пад камандаваннем генерала Атодза Ямады страціла забітымі каля 84 тысяч салдатаў і афіцэраў, звыш 15 тысяч памерлі ад ран і хвароб на тэрыторыі Маньчжурыі, каля 600 тысяч чалавек трапілі ў палон, пры гэтым беззваротныя страты Савецкай Арміі склалі каля 12 тысяч чалавек.
У выніку разгрому Квантунскай арміі Японія пазбавілася рэальных сіл і магчымасцей для працягу вайны на кантыненце. А з прычыны таго, што астраўная частка Японіі да таго часу ўжо падвяргалася амерыканскай ядзернай бамбардзіроўцы з пагрозай поўнага знішчэння сталіцы і гібелі імператарскай сям’і, 2 верасня 1945 была вымушана падпісаць акт аб капітуляцыі.
Пасля капітуляцыі Японіі СССР перадаў НВАК трафейнае ўзбраенне Квантунскай арміі: караблі Сунгарыйскай рачной флатыліі, 861 самалёт, 600 танкаў, артылерыю, мінамёты, 1200 кулямётаў, стралковае ўзбраенне, а таксама боепрыпасы і іншую ваенную маёмасць.
Партызанская брыгада «Смерць фашызму»
Партызанская брыгада «Смерць фашызму» — партызанская брыгада, створаная ў ліпені 1943 года на базе атрада «Смерць фашызму», арганізаванага ў чэрвені 1942 года. Дзейнічала на акупіраванай тэрыторыі Смалявіцкага, Барысаўскага, Лагойскага, Плешчаніцкага раёнаў. 2 ліпеня 1944 года брыгада (706 партызан, 4 атрады) злучылася з Чырвонай Арміяй.
Гісторыя
Партызаны рабілі дыверсіі на чыгунцы і шашы Мінск — Смалявічы — Барысаў, узарвалі і спалілі 55 мастоў, 4 склады. У ноч на 26 верасня 1943 года падарвалі 470 рэек, разбурылі 1,5 км чыгункі. Неаднаразова пашкоджвалі падземны кабель, які злучаў стаўку Гітлера з Усходнім фронтам. У красавіку—чэрвені 1943, красавіку—чэрвені 1944 гадоў вялі баі з карнікамі. У ліпені 1944 года ўдзельнічалі ў ліквідацыі групоўкі нямецкіх войск у Смалявіцкім раёне.
Памяць
У 1967 годзе ў вёсцы Юр’ева Смалявіцкага раёна ў гонар брыгады быў пастаўлены помнік.
Вільгельміна Фундзін
Вільгельміна Фундзін (Wilhelmina Fundin, поўнае імя Wilhelmina Christina Fundin;  — ) — шведская оперная спявачка.
Спявала ў Каралеўскай оперы ў Стакгольме без перапынку на працягу 30 гадоў; у сярэдзіне 1800-х гадоў лічылася адной з самых таленавітых выканаўцаў оперы.
Біяграфія
Нарадзілася 12 ліпеня 1819 года ў Стакгольме ў сям’і святара Карла Фундзіна і яго жонкі Крысціны Вікстрэм, якая загадвала пансіянатам для вучняў драматычнай школы Dramatens elevskola ў 1837—1847 гадах. Калі Вільгельміне было чатырнаццаць гадоў, яна пазнаёмілася з будучай опернай спявачкай Жэні Лінд.
Разам са сваёй сястрой Шарлотай, Вільгельміна паступіла ў 1833 годзе ў школу Каралеўскай оперы, стаўшы ў ёй прафесійнай опернай спявачкай у 1841 годзе. Калі яе сяброўка Жэні Лінд гастралявала за мяжой, а таксама пасля таго, як яна пакінула Швецыю, Вільгельміна ўзяла на сябе частку яе оперных роляў. Вільгельміна Фундзін наведала Жэні Лінд ў Германіі падчас свайго нямецкага тура, але, нягледзячы на ​​запрашэнні, яна адмовілася наведаць яе ў Англіі (дзе засталася жыць Лінд) з-за страху перад марскім падарожжам.
Фундзін працавала ў Каралеўскай оперы да 1870 года і ў 1871 годзе пайшла са сцэны на заслужаны адпачынак. Сярод яе самых роляў вядомых былі: Царэўна ночы ў «Чароўнай флейце», Адальджыза ў «Норме» і Леанора ў оперы «Алесандра Страдэла».
Памерла 28 студзеня 1911 года ў Стакгольме.
Рыбакі (Смаргонскі раён)
Рыбакі́ (, Рыбаки) — вёска ў Смаргонскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Каранёўскага сельсавета.
Дамадзедава (аэрапорт)
Аэрапорт «Дамадзедава» — аэрапорт Масквы.
Станам на вясну 2011 года, найбуйнейшы паводле велічыні пасажыраабароту расійскі аэрапорт, таксама ўваходзіць у дваццатку самых загружаных аэрапортаў Еўропы. Размешчаны на мяжы гарадской акругі Дамадзедава і Раменскага раёна Маскоўскай вобласці, за 45 км на паўднёвы ўсход ад цэнтра Масквы, за 22 км ад МКАД.
Хахлова (Навадугінскі раён)
Хахлова (Хохлово) — вёска ў Навадугінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Цёсаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Вярблюдка Маршала
Вярблюдка Маршала  (Corispermum marschallii) — від травяністых раслін сямейства, распаўсюджаны ў паўднёва-ўмераных абласцях Еўропы.
Апісанне
Аднагадовая расліна 5—25 см вышынёй. Расліна цёмна-зялёная, не густа апушаная. Лісце лінейнае, плоскае, 3—5 мм шырынёй. Калякветнік адсутнічае. Плады шырокаавальныя, да амаль круглых, даўжыня пладоў амаль роўная шырыні.
Распаўсюджанне
Еўропа: Балгарыя, Венгрыя, былая Югаславія, Малдова, Польшча, Расія, Румынія, Славакія, Украіна; натуралізаваны: Германія, Нідэрланды, Італія.
Ва Украіне расце на прырэчных пясках — у Палессі (паўднёвы ўсход), лесастэпе (усход). Уваходзіць у пералік відаў, якія знаходзяцца пад пагрозай знікнення на тэрыторыі Кіеўскай вобласці.
IC 528
IC 528 — галактыка тыпу Sab (кампактная выцягнутая галактыка) у сузор’і Рак.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Севастопальскі гарадскі савет
Севастопальскі гарадскі савет (Севастопольська міська рада) — орган мясцовага самакіравання горада Севастопаля. У адпаведнасці з заканадаўствам Украіны тэрыторыя, падпарадкаваная Севастопальскаму гарадскому савету з'яўляецца адной з адміністрацыйна-тэрытарыяльных адзінак Украіны і падзелена на 4 адміністрацыйныя раёны. У склад двух з іх (Гагарынскага і Лэнінскага) уваходзяць толькі гарадскія кварталы Севастопаля, а двум іншым (Балаклаўскаму і Нахімаўскаму) падпарадкаваны таксама суседнія горад Інкэрман, 28 сёлаў, 1 пасёлак (селище) і звыш 30 паселішчаў без статусу населенага пункта (аграрнага тыпу ці спецпаселішчаў).
Падчас Крымскага крызісу 2 сакавіка 2014 Севастопаль звярнуўся да крымскіх улад з просьбай уключыць горад у склад Аўтаномнай Рэспублікі Крым на правах горада з асобым статусам. Паводле вынікаў праведзенага ў абыход украінскай Канстытуцыі агульнакрымскага рэферэндуму ад 16 сакавіка 2014 года, на якім жыхары АР Крым і Севастопаля выказаліся за ўваходжанне Крыма ў склад Расійскай Федэрацыі, на падставе прынятай 11 сакавіка 2014 года Дэкларацыі аб незалежнасці 17 сакавіка 2014 года ў аднабаковым парадку была абвешчана незалежная і суверэнная дзяржава Рэспубліка Крым, у якім горад Севастопаль меў асобы статус.
На пазачарговым пленарным пасяджэнні гарадскога савета Севастопаля 17 сакавіка 2014 года былі зацверджаны вынікі агульнакрымскага рэферэндуму на тэрыторыі Севастопаля, было вырашана пераназваць Севастопальскі гарадскі савет у Заканадаўчы сход горада Севастопаля, а таксама падпісаць міждзяржаўны дагавор аб прыняцці горада-героя з асобым статусам Севастопаля ў склад Расійскай Федэрацыі ў якасці горада федэральнага значэння. 18 сакавіка дагавор быў падпісаны, пасля чаго Заканадаўчы сход Севастопаля стала парламентам новаўтворанага суб'екта федэрацыі — горада федэральнага значэння Севастопаля.
Украіна не прызнае ні выхаду Крыма з яе складу, ні наступную яго анексію Расіяй; паводле ўкраінскага заканадаўства яна лічыцца акупацыяй тэрыторыі АР Крым і Севастопаля Расійскай Федэрацыяй. 100 з 193 дзяржаў — членаў ААН заявілі пра сваю прыхільнасць тэрытарыяльнай цэласнасці Украіны ў яе міжнародна прызнаных межах
Партызанская брыгада «25 гадоў БССР»
Партызанская брыгада «25 гадоў БССР» — партызанская брыгада, створаная ў снежні 1943 года на базе атрадаў, вылучаных партызанскай брыгадай «Першамайская». Дзейнічала на акупіраванай тэрыторыі Гарадзішчанскага і Карэліцкага раёнаў. 10 ліпеня 1944 года брыгада (811 партызан, 4 атрады) злучылася з Чырвонай Арміяй.
Гісторыя
Партызаны ў студзені 1944 года на чыгуначным участку Баранавічы — Ліда падарвалі 8 эшалонаў, у чэрвені — 10 эшалонаў, 4 чыгуначныя масты, 315 рэек. Вялі баі супраць нямецкіх гарнізонаў і апорных пунктаў. У маі 1944 года ў час карнай экспедыцыі ўдзельнічалі ў прарыве акружэння. У ліпені 1944 года разам з часцямі Чырвонай Арміі ўдзельнічалі ў вызваленні вёскі Дварэц Дзятлаўскага раёна.
Памяць
У 1979 годзе ў вёсцы Ярэмічы Карэліцкага раёна ў гонар брыгады была пастаўлена стэла.
Нані Ларсен-Тодсен
Нані Ісідора Ларсен-Тодсен (Nanny Isidora Larsén-Todsen;, Кальмар — , ) — шведская оперная спявачка (сапрана). Вядомая партыямі ў операх Вагнера.
Біяграфія
Нарадзілася ў 1884 годзе ў Кальмары. Яе бацькамі былі Юхан Вільгельм Ларсен і Марыя Карлота Сёдэрман. З 1900 па 1906 год яна вучылася ў Стакгольмскай кансерваторыі, а затым удасканальвалася ў Германіі і Італіі. Ларсен дэбютавала на сцэне Каралеўскай оперы ў Стакгольме ў 1906 годзе, дзе пасля спявала да 1923 года. У 1916 годзе выйшла замуж за Ганса Тодсена.
Акрамя выступленняў у стакгольмскай оперы, Ларсен-Тодсен шмат гастралявала. У 1923—1924 гадах яна выступала ў тэатры «Ла Скала» (пад кіраўніцтвам А. Тасканіні), у 1925—1927 — у тэатры «Метраполітэн-опера», ў 1927 і 1930 гадах — у Ковент-Гардэне. Сярод яе партый былі Агата («Вольны стралок» Вебера), Донна Ганна («Дон Жуан» Моцарта), княгіня Вердэнберг («» Р. Штрауса), Рахіль («Жыдоўка» Галеві), Дэздэмона («Атэла» Вердзі), Леанора («Фідэль» Бетховена), Таццяна («Яўген Анегін» Чайкоўскага), Аіда, Тоска і інш. Аднак у першую чаргу Ларсен-Тодсен вядомая як «вагнераўскае сапрана». У 1927—1931 гадах яна прымала ўдзел у Байройцкім фестывалі, дзе спявала партыі Ізольды («»), Кундры («Парсіфаль») і Брунгільды («Валькірыя», «Зігфрыд», «Згуба багоў»).
У 1920 годзе Ларсен-Тодсен была ўзнагароджана Медалём літаратуры і мастацтваў. У 1922 годзе ёй было прысвоена званне прыдворнай спявачкі. У 1924 годзе яна стала членам Шведскай музычнай акадэміі.
Памерла ў 1982 годзе ў Стакгольме.
Журавок (Смалявіцкі раён)
Жураво́к (, Журавок) — вёска ў Смалявіцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Курганскага сельсавета.
Уладычына (Полацкі раён)
Улады́чына (, Владычино) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Азінскага сельсавета.
NGC 844
NGC 844 (іншыя абазначэнні — ZWG 413.52, PGC 8291) — галактыка ў сузор’і Кіт.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Дарафей Фіёнік
Дарафе́й (Дарак) Фіё́нік (па-падляску: Dorofiêj Fijonik, Doroteusz Fionik; нар. 14 жніўня 1968, Бельск Падляскі, ПНР) — польскі гісторык, этнограф беларускага паходжання, заснавальнік прыватнага Музею малой айчыны ў Студзіводах (раён Бельска), дзеяч беларускай культуры на Падляшшы.
Біяграфія
Мае сястру Ганну, фалькларыстку і кіраўніцу калектыва «Жэмэрва» са Студзіводаў.
Скончыў сельгастэхнікум, Вышэйшую праваслаўную семінарыю з сядзібай пры манастыры Святога Анупрыя ў Яблэчнай.
Выкладаў катэхізіс у Бельску Падляскім, дзейнічаў у Брацтве праваслаўнае моладзі, у якім праводзіў рэканструкцыю спаленай у час Другой сусветнай вайны званіцы царквы XVIII стагоддзя. У 1993 заснаваў Музей малой айчыны ў Студзіводах, колішняй вёсцы каля Бельска Падляскага. Арганізатар штогадовага (ад 2004) фестываля «Там па майскай расе» ў Бельску і ваколіцах.
У 2002—2010 член Рады горада Бельск Падляскі. Займаецца сельскай гаспадаркай. Жыве ў Студзіводах. З жонкай Альжбетай маюць сыноў Максіма, Ілью і дачку Таісу.
Навуковая дзейнасць
Ад пачатку 1990-х гадоў займаецца гісторыяй і этнаграфіяй Бельскай зямлі. Аўтар і суаўтар некалькіх кніг, у тым ліку серыі, прысвечанай гісторыі невялікіх мясцовасцей на Падляшшы (разам з а. Рыгорам Сасной). Ад 1998 — заснавальнік і галоўны рэдактар краязнаўчага штоквартальніка «Бельскі гасцінец». У 1994 стаў адным з сузаснавальнікаў Беларускага гістарычнага таварыства. Супрацоўнік штотыднёвіка «Ніва», штомесяцнікаў «Przegląd Prawosławny», «Czasopis», член рэдакцыі «Białoruskich Zeszytów Historycznych».
Узнагароды
У 1996 атрымаў адну з найвышэйшых узнагародаў у конкурсе Фундацыі культуры «Малыя айчыны — традыцыя для будучыні» за праект «Бельск Падляскі — сэрца пагранічча» (разам з Яўгенам Вапам). У 2003 і 2005 — узнагароджаны прэміяй маршалка Падляскага ваяводства за прапаганду і ахову культурнай спадчыны. У 2006 стаў лаўрэатам прэміі імя Зыгмунта Глогера за прапагандысцкую і выдаўнічую дзейнасць, ахову помнікаў і стварэнне Музею малой айчыны. У 2010 узнагароджаны ордэнам святой Марыі Магдалены III ступені ПАПЦ.
Алег Уладзіміравіч Жданаў
Алег Жданаў (Олег Жданов; нар. ) — украінскі ваенны эксперт, палкоўнік запасу УСУ.
Біяграфія
У 1987 годзе скончыў Хмяльніцкае вышэйшае артылерыйскае каманднае вучылішча.
З 1997 па 1999 год выкладаў у Нацыянальнай акадэміі абароны Украіны.
З 2004 па 2007 год асноўным яго месцам службы было Галоўнае аператыўнае ўпраўленне Генеральнага штаба Украіны.
У званні палкоўніка пайшоў у запас. Пасля звальнення з войска стаў вайсковым экспертам.
З 2016 года часта выступаў на тэлебачанні і ў прэсе: украінскай , беларускай і іракскай.
Пасля пачатку вайны стварыў свой YouTube-канал.
Плюшчын
На гэтых азёрах расце аер. У тураўскіх гаворках гэтую расліну называюць плюшня, плюшнік. Вядома таксама расліна плюшчай (плюшчыннік). Плюшняк — «месца на балоцістых лугах, дзе расце асака, плюшчай, цыкута ядавітая».
Шыліна (Навадугінскі раён)
Шыліна (Шилино) — вёска ў Навадугінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Цёсаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Амагер
Гісторыя
У канцы XIX стагоддзя Амагер быў маленькім востравам, 15 км у даўжыню і 8 км у шырыню (75 км ²). Насельніцтва ў 1880 годзе складала каля 15800 жыхароў, большасць з якіх вяло сваё паходжанне з 80 галандскіх сямействаў, выкліканых сюды Хрысціянам II у пачатку XVI стагоддзя з паўночнай Галандыі, каб яны вырошчвалі гародніну для забеспячэння Капенгагена. Нашчадкі гэтых перасяленцаў захавалі свой старажытны касцюм і норавы і займаліся садоўніцтвам і агародніцтвам.
Геаграфія
Амагер злучаны з востравам Зеландыя некалькімі мастамі. Мост праз Эрэсун злучае яго са Швецыяй. Пабудова моста і аўтамагістралі моцна паўплывалі на знешні выгляд вострава. Дзве лініі метрапалітэна злучаюць востраў з цэнтральнай часткай Капенгагена.
Ва ўсходняй частцы вострава на беразе Эрэсун знаходзіцца міжнародны аэрапорт Капенгагена Каструп.
Бардана
Бардана (Bordano) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Фрыўлі-Венецыя-Джулія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Удзінэ.
Насельніцтва складае 796 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 52 чал./км². Займае плошчу 15 км². Паштовы індэкс — 33010. Тэлефонны код — 0432.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Allium straussii
Allium straussii — від травяністых раслін сямейства ; эндэмік Ірана.
Апісанне
Мае вельмі кароткае сцябло, два лістка да 5 см шырынёй, шматкветкавы парасонік, белыя лісточкі калякветніка.
Распаўсюджанне
Эндэмік паўночна-заходняга Ірана.
Усходняе паўшар’е
Усходняе паўшар'е — паўшар'е Зямлі, размешчанае на ўсход ад Грынвічскага мерыдыяна і на захад ад 180-га мерыдыяна. Мерыдыяны Усходняга паўшар'я пазначаюцца мерыдыянам ўсходняй даўгаты. Да ўсходняга паўшар'я адносяцца Еўразія на ўсход ад Лондана (не ўключаючы невялікую частку Чукоцкага паўвострава), вялікая частка Афрыкі, Індыйскі акіян, Аўстралія і часткі Атлантычнага і Ціхага акіянаў.
Святляны
Святля́ны (, Светляны) — вёска ў Смаргонскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Каранёўскага сельсавета.
771
Памерлі
''Гл. таксама: Катэгорыя:Памерлі ў 771 годзе''
Быкова (аэрапорт)
Быко́ва — былы аэрапорт Масквы. Размешчаны за 35 км на паўднёвы ўсход ад цэнтра горада. Звязаны з горадам Раменскае, Разанскай шашы і чыгуначнай лініяй Разанскага напрамку Маскоўскай чыгункі (станцыя Быкова).
У чэрвені 2011 года Быкова выключаны з Дзяржаўнага рэестра грамадзянскіх аэрадромаў Расійскай Федэрацыі.
Рынкянскі сельсавет
Рынкя́нскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Пастаўскага раёна Маладзечанскай вобласці. Цэнтр — вёска Рынкяны.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Свянцянскага раёна Вілейскай вобласці БССР. З 25 лістапада 1940 года ў складзе Пастаўскага раёна. З 20 верасня 1944 года ў складзе Маладзечанскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Палескага сельсавета.
NGC 845
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Паўшар’е вады
Паўшар'е вады ўяўляе сабой паўшар'е Зямлі, з цэнтрам, размешчаным па каардынатах -47.21667°N, 178.46667°W (побач з Новай Зеландыяй). Дадатковым да паўшар'я вады з'яўляецца паўшар'е сушы.
Паўшар'е вады ўключае ў сябе адну восьмую сушы Зямлі, у тым ліку Аўстралію, Антарктыду, Акіянію, невялікую частку Паўднёвай Амерыкі.
Забалоцце (Смалявіцкі раён)
Забало́цце (, Заболотье) — вёска ў Смалявіцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Курганскага сельсавета.
Ябланька (Цёсаўскае сельскае паселішча)
Ябланька (Яблонька) — вёска ў Навадугінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Цёсаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
IC 529
IC 529 — галактыка тыпу Sc (кампактная спіральна галактыка) у сузор’і Жырафа.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Цінаўка (Полацкі раён)
Ці́наўка (, Тиновка) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Азінскага сельсавета.
Ferula kokanica
Ferula kokanica — від раслін роду сямейства, апісаны Эдуардам Аўгустам фон Рэгелем і Ёханэсам Тэадорам Шмальгаузенам.
Бейнбрыдж Колбі
Бейнбрыдж Колбі (Bainbridge Colby; 22 снежня 1869, Сент-Луіс, Місуры — 11 красавіка, 1950, Бемус-Пойнт, Нью-Ёрк) — амерыканскі юрыст і палітык-дэмакрат. Колбі працаваў дзяржсакратаром ЗША пры прэзідэнце Вільсане з 1920 па 1921 год.
Якшына (Навадугінскі раён)
Якшына (Якшино) — вёска ў Навадугінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Цёсаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Смалярня (Смаргонскі раён)
Смалярня́ (, Смолярня) — вёска ў Смаргонскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Каранёўскага сельсавета.
Масляніцкі сельсавет
Масляніцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Пастаўскага раёна Маладзечанскай вобласці. Цэнтр — вёска Маслянікі.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Свянцянскага раёна Вілейскай вобласці БССР. З 25 лістапада 1940 года ў складзе Пастаўскага раёна. З 20 верасня 1944 года ў складзе Маладзечанскай вобласці. 27 сакавіка 1959 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Лынтупскага сельсавета.
Ігар Мікалаевіч Кавалевіч
Ігар Кавалевіч (нар., , Брэсцкая вобласць) — беларускі футбаліст (абаронца) і трэнер. У цяперашні час з’яўляецца галоўным трэнерам гродзенскага «Нёмана».
Клубная кар’ера
Выхаванец брэсцкага футбола, гуляў у розных беларускіх клубах і ў Расіі, у 2004 годзе правёў палову сезона ў Азербайджане. Лепшыя сезоны правёў у складзе «Белшыны», дзе стаў двойчы пераможцам Кубка Беларусі і срэбным прызёрам чэмпіянату. У 2005 скончыў кар’еру ў складзе мазырскай «Славіі».
Трэнерская кар’ера
У верасні 2005 года прыйшоў у «Нафтан», дзе спачатку ўзначаліў дубль, у красавіку 2007 года стаў выканаўцам абавязкаў, а ў ліпені 2007 года — галоўным трэнерам наваполацкага клуба. Пры Кавалевічу «Нафтан» на працягу 2007—2011 гадоў не апускаўся ніжэй 7 месца ў табліцы, а ў 2009 годзе дасягнуў свайго найвышэйшага за гісторыю чацвёртага месца. У тым жа 2009 годзе «Нафтан» выйграў Кубак Беларусі.
У 2012 годзе Кавалевіч паўторна прывёў навапалачан да перамогі ў Кубку, пры гэтым сам трэнер у фінальным матчы быў выдалены на трыбуну. У жніўні 2012, пасля шэрагу паражэнняў, Кавалевіч падаў заяву аб адстаўцы, але яна была адхілена кіраўніцтвам клуба. У снежні 2012 года, аднак, пакінуў клуб.
У 2009 годзе стаў дадаткова трэнерам моладзевай зборнай Беларусі ў якасці асістэнта Георгія Кандрацьева. Потым разам з Кандрацьевым працягваў працу ў алімпійскай зборнай да 2012 года.
У верасні 2013 года быў прызначаны выканаўцам абавязкаў галоўнага трэнера моладзевай зборнай Беларусі пасля адстаўкі Аляксея Вяргеенкі. У кастрычніку 2013 года на пасяджэнні БФФ быў зацвержаны галоўным трэнерам моладзевай зборнай.
У снежні 2021 года пагадненне Кавалевіча з гродзенскім клубам было падоўжана яшчэ на сезон. У снежні 2022 года ў сёмы раз падоўжыў кантракт з «Нёманам».
Палітычныя погляды
Падпісаў адкрыты ліст спартыўных дзеячаў краіны, якія выступаюць за дзеючую ўладу Беларусі пасля жорсткіх падаўленняў народных пратэстаў у 2020 годзе.
Паўшар’е сушы
Паўшар'е сушы ўяўляе сабой паўшар'е Зямлі, з цэнтрам, размешчаным па каардынатах 47.21667°N, -1.53333°W (недалёка ад французскага горада Нанта). Дадатковым да паўшар'я сушы з'яўляецца паўшар'е вады.
Паўшар'е сушы ўключае ў сябе шэсць сёмых сушы Зямлі, у тым ліку Еўропу, Афрыку, Паўночную Амерыку, вялікую частку Азіі і вялікую частку Паўднёвай Амерыкі. Еўропа размешчана ў цэнтры паўшар'я сушы.
З прычыны, што плошча акіянаў, размешчаных на паўшар'і сушы, больш, чым плошча сушы на ім, паняцце «паўшар'е сушы» азначае паўшар'е, на якім размяшчаецца найбольшая частка сушы, а не паўшар'е, на якім плошча сушы больш, чым плошча акіянаў.
Марыя Відэбек
Марыя Сесілія Відэбек (швед. Maria Cecilia Widebeck; 1 сакавіка 1858 — 5 мая 1929) — шведская мастачка і ілюстратарка тэкстылю, якая дапамагала сваёй сяброўцы Карын Вестберг ажывіць цікавасць да тканін, натхнёных мясцовымі сялянскімі прыёмамі. Працуючы дызайнерам малюнкаў у асацыяцыі «Сябры рамяства», яна разам з Вестберг заснавала тэкстыльную фірму Widebeck och Wästberg, якая вырабляла тканіны з лагатыпам WW. Відэбек зрабіла большасць ілюстрацый, прадстаўленых у кнізе Клінгспора, пра гербы і фамільныя клейноды.
Біяграфія
З 1887 года яна працавала ў «Сябрах рамёстваў» (швед. Handarbetets vänner) у якасці дызайнера малюнкаў. Дзякуючы гранту на падарожжа, у 1891 годзе яна разам з Вестберг правяла тры месяцы ў Англіі, дзе яны абодзве праявілі асаблівую цікавасць да працы дызайнера тэкстылю Уільяма Морыса (1834—1896), пасля чаго перанялі яго падыход да дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва ў Швецыі.
Марыя Відэбек памерла ў Стрэнгнесе 5 мая 1929 года і пахавана на старых могілках (Gamla kyrkogården).
IC 530
IC 530 — галактыка тыпу Sab (кампактная выцягнутая галактыка) у сузор’і Рак.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Спасылкі
IC 530
Allium struzlianum
Allium struzlianum — від травяністых раслін сямейства, эндэмік Арменіі.
Апісанне
Цвіце ў маі-чэрвені і плоданасіць у чэрвені-ліпені. 2n=16.
Распаўсюджанне
Расце ў горных стэпах у ніжняй і сярэдняй горных зонах, паміж 800 і 2000 метраў н.у.м.
Пагрозы і ахова
Віду пагражае страта і дэградацыя асяроддзя пражывання, выкліканыя развіццём зямель і пашы ў стэпавай зоне.
Ніякіх мер па захаванні не існуе.
Буя
Буя (Buja) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Фрыўлі-Венецыя-Джулія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Удзінэ.
Насельніцтва складае 6741 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 247 чал./км². Займае плошчу 28 км². Паштовы індэкс — 33030. Тэлефонны код — 0432.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Вілейка (значэнні)
Вілейка — тапонім.
Маслёнка (прадукт)
Маслёнка — абястлушчаныя вяршкі, пабочны прадукт, атрыманы пры вытворчасці сметанковага масла.
У залежнасці ад тлустасці і кіслотнасці вяршкоў, умоў іх тэмпературнай і механічнай апрацоўкі маслёнка змяшчае розную колькасць пажыўных рэчываў. Маслёнка, атрыманая пры вырабе кіславяршковага масла, змяшчае менш лактозы, таму што частка яе зброджваецца ферментамі. Атрыманая пасля сепарыравання высакатлустых вяршкоў змяшчае больш тлушчу, фосфаліпідаў і мевш бялку, чым абястлушчанае малако.
У маслёнцы ў сярэднім змяшчаецца да 3,4 % бялку (бялок абалонак тлушчавых шарыкаў, у склад якога ўваходзяць лізін, метыянін, цысцін). Тлустасць маслёнкі ў некаторых выпадках дасягае 0,6 %. Тлушч прадстаўлены вельмі каштоўнымі ў біялагічных адносінах тлушчавымі кіслотамі: лінолевай, ліналенавай і арахідонавай, якія маюць антысклератычныя ўласцівасці. У салодкай маслёнцы цукру больш, чым у малацэ.
З маслёнкі гатуюць розныя напіткі. Пасля ўнясення ў маслёнку чыстых культур яна становіцца каштоўным прадуктам харчавання, а ў сумесі з абястлушчаным малаком выкарыстоўваецца для прыгатавання некаторых відаў сыроў, тварагу, харчовага і тэхнічнага казеіну.
Андроніха (Навадугінскі раён)
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Шаматова
Шамато́ва (, Шематово) — вёска ў Смаргонскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Каранёўскага сельсавета.
Юрка Асеннік
Біяграфія
Скончыў Вышэйшую духоўную семінарыю ў Варшаве. Навучаўся ў Інстытуце праваслаўнай тэалогіі Св. Сергія ў Парыжы. Заснавальнік фальклорнага гурта «Падляшукі». Актыўны ўдзельнік беларускага руху ў Польшчы ад пачатку 1990-х гг. У мінулым вакаліст гурта R. F. Braha, а цяпер Zero-85. Займаецца аматарскай фатаграфіяй, выстаўляўся ў беластоцкай галерэі «Сто трынаццаць», Ратушным музеі ў Бельску Падляскім і інш.
Варапаева (станцыя)
Варапа́ева (, Воропаево)  — станцыя Віцебскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці. Размешчана ў гарадскім пасёлку Варапаева; на лініі Крулеўшчызна — Лынтупы, паміж прыпыначным пунктам Чорнае і прыпыначным пунктам Жафарава.
Надзея Віктараўна Саўчанка
Надзе́я Ві́ктараўна Са́ўчанка (Надія Вікторівна Савченко; нар. 11 мая 1981, Кіеў) — украінскі вайсковец, палітык. Герой Украіны.
Біяграфічныя звесткі
Служыла як штурман-аператар верталёту Мі-24 16-й асобнай брыгады армейскай авіяцыі Сухапутных войск Узброеных Сіл Украіны ў чыне капітана. Прымала ўдзел у баявых дзеяннях добраахвотнікаў на ўсходзе Украіны ў 2014 годзе. У пачатку ліпеня была захоплена прарасійскімі сепаратыстамі, змешчана пад варту і вывезена на тэрыторыю Расійскай Федэрацыі. Ёй інкрымінаваны тры эпізоды: дапамога «ў забойстве расійскіх журналістаў», «незаконнае перасячэнне граніцы» Расіі і замах на забойства пяці чалавек.
Рашэннем ПЦ «Мемарыял» Надзея Саўчанка прызнана палітычным вязнем. Была абрана Народным дэпутатам Украіны 8-га склікання, дэлегат у Парламенцкай асамблеі Рады Еўропы. 2 сакавіка 2015 Прэзідэнт Украіны Пётр Парашэнка надаў Надзеі Саўчанка званне Героя Украіны.
У расійскай турме Надзея Саўчанка неаднаразова трымала галадоўку ў знак пратэсту. У сакавіку 2016 года каля 300 дзеячаў навукі, культуры, бізнесу з розных краін падпісалі зварот у абарону Надзеі Саўчанка, звернуты да еўрапейскіх лідараў.
У Расіі над Надзеяй Саўчанка пачаўся суд. 22 сакавіка 2016 Данецкі суд Растоўскай вобласці Расійскай Федэрацыі прысудзіў Надзею Саўчанка да 22 гадоў зняволення ў калоніі агульнага рэжыму і штрафу ў 30 тысяч расійскіх рублёў (суд таксама залічыў у тэрмін яе знаходжанне пад вартай з 30 чэрвеня 2014).
22 красавіка 2016 прэзідэнт Украіны Пётр Парашэнка заявіў, што ў часе размовы з прэзідэнтам Расіі Уладзімірам Пуціным была дасягнутая дамоўленасць аб папярэднім тэрміне вяртання Надзеі Саўчанка на радзіму на працягу некалькіх тыдняў. 25 мая Уладзімір Пуцін падпісаў указ аб памілаванні Надзеі Саўчанка, і яна вярнулася ва Украіну (у той жа час украінскі прэзідэнт памілаваў расіян Яўгена Ерафеева і Аляксандра Аляксандрава).
23 сакавіка 2018 года Шаўчэнкаўскі раённы суд Кіева пастанавіў узяць пад варту народнага дэпутата Надзею Саўчанка па падазрэнні ў спробе тэрарыстычнага акту, падрыхтоўцы забойства прэзідэнта і іншых першых асоб дзяржавы, незаконнай перавозцы зброї. 16 красавіка 2019 года яна вызвалена з-пад варты рашэннем суда, паколькі зышоў тэрмін меры стрымання.
Асекава
Асекава (Асеково) — вёска ў Навадугінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Навадугінскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Партызанскі праспект (Мінск)
Партызанскі праспект — магістральная вуліца ў Ленінскім і Заводскім раёнах Мінска. Пачынаецца ў цэнтральнай частцы горада ад вуліцы Аранскай, каля граніцы горада пераходзіць у Магілёўскую шашу (магістраль М4). Да 1968 праспект насіў назву Магілёўская шаша на ўсёй працягласці.
Цотны бок
Навучальны комплекс БДЭУ (архітэктары А. Ткачук, Н. Шпігельман) :
Гомельская сацыял-дэмакратычная група
Гомельская сацыял-дэмакратычная група. Утворана вясной 1895 г. Праводзіла прапаганду сярод інтэлігенцкай моладзі Гомеля, жыхароў мястэчка Ветка Гомельскага павета. У 1896 г. група мела 5 гурткоў па 5 — 8 чалавек у кожным. Адным з актыўных дзеячаў быў Пётр Уладзіміравіч Карповіч. У кіруючы цэнтр уваходзілі: І. Захарын, А. Кісін, М. Гезенцвей. Праз былога кіраўніка Гомельскага гуртка самаадукацыі А. Д. Паляка і студэнтаў-гамяльчан група наладзіла сувязі з Кіеўскім і Екацярынаслаўскім «Саюзамі барацьбы за вызваленне рабочга класа», атрымлівала ад іх літаратуру (творы Г. В. Пляханава,, кіеўскую «Рабочую газету» і інш.). 1(13) сакавіка 1896 г. група правяла сход, прысвечаны памяці нарадавольцаў, пакараных смерцю за забойства цара Аляксандра II, летам 1897 — маёўку. У 1897 г. кіруючым цэнтрам распрацавана праграма пераходу да масавай агітацыі, якая мела чыста эканамічны характар. Тады ж сталі ствараць стачачныя касы. Да красавіка 1898 г. яны былі амаль на ўсіх рамесных цэхах горада і налічвалі каля 250 чалавек. Пад уплывам агітацыі сацыял-дэмакратаў летам 1897 г. адбылася стачка 25 сталяроў, якія патрабавалі павелічэння зарплаты і скарачэння рабочага дня. Арышт 6 стачачнікаў стаў штуршком для пачатку антыўрадавай агітацыі. Вясной 1898 г. група стала называцца Гомельскі рабочы саюз барацьбы.
NGC 846
NGC 846 (іншыя абазначэнні — NGC 847, IRAS02090+4420, UGC 1688, ZWG 538.32, MCG 7-5-24, VV 791, PGC 8430) — галактыка ў сузор’і Андрамеда.
IC 531
IC 531 — галактыка тыпу SBab у сузор’і Гідра.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
NGC 846
Гэты аб’ект занесены ў новы агульны каталог некалькі разоў, з абазначэннямі NGC 846, NGC 847.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Бутрыа
Бутрыа (Buttrio) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Фрыўлі-Венецыя-Джулія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Удзінэ.
Насельніцтва складае 4091 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 231 чал./км². Займае плошчу 18 км². Паштовы індэкс — 33042. Тэлефонны код — 0432.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Santa Maria Assunta.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Астравы Антыподаў
Астравы Антыподаў (Antipodes Islands) — архіпелаг на поўдні Ціхага акіяна ў 860 км на паўднёвы ўсход ад Новай Зеландыі. Уваходзіць у склад гэтай краіны. Агульная плошча — 22 км². Пастаяннага насельніцтва няма.
Гісторыя
Адкрыты ў 1800 г. брытанскім мараплаўцам Генры Ватэрхаўзам. Атрымалі назву Антыподаў за тое, што месцяцца амаль процілегла Вялікабрытаніі. Адразу сюды пачалі прыбываць паляўнічыя на ластаногіх. Але ў выніку неміласэрнага знішчэння пагалоўе марскіх звяроў хутка скарацілася, і пасля 1807 г. зверабойны промысел амаль спыніўся.
У 1998 г. астравы Антыподаў разам з іншымі новазеландскімі субантарктычнымі тэрыторыямі трапілі ў спіс сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.
Прырода
Астравы маюць вулканічнае паходжанне. Большую частку сушы фармуе ўзгорысты востраў Антыподаў. Берагі скалістыя, месцамі сустракаюцца камяністыя пляжы. Найвышэйшы пункт — 366 м.
Клімат субантарктычны. Большая частка паверхні пакрыта тундрай. Вылучаюцца тарфяныя балоты.
Флора складаецца пераважна з разнатраўя. Для фаўны характэрныя шматлікія птушкі, у тым ліку буравеснікападобныя, пінгвіны, эндэмічны від папугаяў і г. д. Разам з чалавекам на астравы трапілі грызуны. У 2012 г. пачалася кампанія па іх ліквідацыі.
Заброддзе (Смалявіцкі раён)
Забро́ддзе (, Забродье) — вёска ў Смалявіцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Курганскага сельсавета.
Надпіс з Ум Лейсуна
У адзінай падпісанай грабніцы знаходзіўся «грузінскі біскуп Іаханэ». Яго ўзрост на момант смерці ацэньваецца каля 66-68 гадоў.
Пліта датуецца канцом V стагоддзя н. э. і з’яўляецца самым раннім вядомым прыкладам этноніма ႵႠႰႧႥႤႪႨ (картвелі, г. зн. грузіны), на любым археалагічным артэфакце, як на Святой Зямлі, так і ў Грузіі.
Апісанне
Надпіс займае плошчу 81 × 49 см, выразаную на надмагільнай пліце з вапняку. Займае пяць радкоў грузінскім пісьмом асамтаўрулі.
Заброддзе (Смалявіцкі раён)
Да 12 лістапада 1957 года вёска ўваходзіла ў склад Верхменскага сельсавета.
Балаева
Балаева (Балаево) — вёска ў Навадугінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Навадугінскага сельскага паселішча.
Нант
Нант (Nantes, Naoned, гало Naunnt альбо Nàntt) — шосты па велічыні горад Францыі, адміністрацыйны цэнтр дэпартамента Атлантычная Луара і рэгіёна Пеі-дэ-ла-Луар, у мінулым — сталіца герцагства Брэтань. Знаходзіцца ў вусці ракі Луара, за 56 км ад яе ўпадзення ў Атлантычны акіян ля Сен-Назера. Насельніцтва на 2005 год складала 281 800 жыхароў.
Палац Рэспублікі (Мінск)
Палац Рэспублікі — будынак у Мінску, размешчаны на Кастрычніцкай плошчы.
Вольга Нарушэвіч
Вольга Нарушэвіч (дзявочае Воўк-Левановіч; нарадзілася ў 1924, м. Мядзведзічы, цяпер Ляхавіцкі раён — ?, Сідней, Аўстралія) — актыўная дзеячка беларускага руху ў Аўстраліі.
Палац Рэспублікі (Мінск)
Гісторыя
У 1982 г. праведзены конкурс на праектаванне Палаца Рэспублікі на Кастрычніцкай плошчы. У пачатку 1984 года сфарміраваны аўтарскі калектыў архітэктараў па праектаванні комплексу аб'ектаў Кастрычніцкай плошчы, у які ўвайшлі М. Пірагоў, В. Данілаў, Л. Зданевіч, Л. Маскалевіч, В. Новікаў, М. Турлюк, В. Усімаў, А. Шабалін, з удзелам I. Бізюка, К. Філіповіча. Будаўніцтва пачалося ў 1985 г. Пры ўзвядзенні комплексу выкарыстоўвалі розныя тэхналагічныя навінкі, якія да гэтага ў рэспубліцы не выкарыстоўваліся. У прыватнасці, упершыню зроблена бесперапыннае бетанаванне, аздабленне будынка натуральным каменем, выкарыстаны ўнікальныя будаўнічыя канструкцыі. Аднак распад СССР і пагаршэнне эканамічнай сітуацыі, прывялі да фактычнага замарожвання будаўніцтва ў 1990-х гадах. Замарожанае будаўніцтва спарадзіла мянушкі "труна" і "саркафаг" у адрас Палаца. Завершаны ў 2000 годзе. Адкрыццё Палаца Рэспублікі адбылося 31 снежня 2001.
Вольга Нарушэвіч
Біяграфія
З роду Воўк-Левановічаў, сястра Аўгінні Каранеўскай.
Палац Рэспублікі (Мінск)
Архітэктура
Будынак Палаца Рэспублікі пабудаваны па праекце архітэктараў М. Пірагова, Л. Зданевіча, А. Шабаліна. Палац завяршыў фарміраванне Кастрычніцкай плошчы ў Мінску, ён развівае неакласічны варыянт рацыяналістычнай архітэктуры, які бярэ пачатак ад маскоўскага Палаца з’ездаў (арх. М. Пасохін і інш., 1961 г.) і распаўсюджаны ў будаўніцтве буйных культурна-відовішчных збудаванняў у 1970-1980-я гг. Аб’ём Палаца ўяўляе сабой буйнамаштабны паралелепіпед, фасады якога вырашаны строгім рытмам пілонаў, над ім ўзвышаецца сцэнічная каробка. Паводле стылістычных характарыстык і прынцыпаў уваходжання ў кантэкст асяроддзя будынак належыць да папярэдняга перыяду — яго маштаб, які падаўляе асяроддзе, трансфармаваў характар вобразных сувязей ансамбля праспекта Незалежнасці.
Інтэр’ер
У склад будынка ўваходзяць некалькі груп памяшканняў: глядзельнага комплекса вялікай залы на 2700 месцаў, комплекса малых зал, урадавага блока, сцэнічных, дапаможных і тэхнічных памяшканняў. Фае, размешчанае вакол глядзельнай залы, разам з тэрасаванымі ўзроўнямі кулуараў успрымаецца адзінай прасторай, адкрытай у навакольнае асяроддзе. Мастацкая канцэпцыя інтэр’ераў палаца пабудавана на спалучэнні бела-залацістай каларыстычнай гамы і сістэмы дэкаратыўна-асвятляльных элементаў, якія развіваюць фальклорную тэму (маст. У. Стальмашонак — прымаў удзел у першыя гады, В. Даўгала, Ю. Івахнішын, В. Чайка). Ідэя аўтараў складаецца ў адзінстве дэкаратыўнай, фукнцыянальнай і сімвалічнай ролі свяцільняў, для якіх былі выкарыстаны правобразы традыцыйных народных вырабаў з саломкі — «павукоў», а таксама рушнікоў з характэрным беларускім арнаментам. Універсальнасць модульнага элемента — аб’ёмнага шклянога ромба — дазволіла стварыць вялікую колькасць разнастайных кампазіцый свяцільняў у фае і залах. Лірычную тэму ўносіць у інтэр’еры палаца серыя габеленаў, прысвечаных нацыянальнай культуры і прыродзе. Гэта заслона ў вялікай зале — габелен «Беларусь» (маст. В. Грыдзіна, В. Крывашэева), заслона ў малой зале — габелен «Вясёлка» (маст. Г. Крываблоцкая), два габелены ў зале блока прэзідыума — «Мелодыя горада» і «Мелодыя края» (маст. Л. Бартлаў, В. Маркавец-Бартлава), два габелены ў зале ўрадавага блока — «Зоў зямлі» і «Абуджэнне» (маст. Н. Пілюзіна).
Вольга Нарушэвіч
Біяграфія
Вучылася ў Віленскай беларускай гімназіі, Баранавіцкай медыцынскай школе, на эміграцыі вывучала фармацэўтыку ў Лювенскім універсітэце (Бельгія). У 1952 годзе следам за бацькамі пераехала ў Аўстралію. У Сіднеі пабралася шлюбам з інжынерам Станіславам Нарушэвічам. Нарадзіла сына. Разам з мужам далучылася да беларускай грамады Сіднея. Сяброўка Беларускага культурна-грамадскага клуба. Дапамагала ў падрыхтоўцы нацыянальных выставак. Доўгачасовы ахвярадаўца на беларускія эміграцыйныя выданні і розныя грамадскія ініцыятывы.
Бурцава (Навадугінскі раён)
Бурцава (Бурцево) — вёска ў Навадугінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Навадугінскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
NGC 848
NGC 848 (іншыя абазначэнні — MCG -2-6-36, MK 1026, ARP 318, KUG 0207-105, IRAS02078-1033, PGC 8299) — галактыка ў сузор’і Кіт.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Прэмія «Оскар» за найлепшы анімацыйны поўнаметражны фільм
Прэмія «Оскар» за найлепшы анімацыйны поўнаметражны фільм — узнагарода Амерыканскай акадэміі кінамастацтва, якая прысуджаецца штогод з 2002 года. Першым уладальнікам статуэткі стаў мультфільм «Шрэк», выпушчаны студыяй DreamWorks. Да гэтага ў 1992 годзе мультфільм «Прыгажуня і Пачвара» быў намінаваны на Найлепшы фільм года. А «Беласнежка і сем гномаў», «Хто падставіў труса Роджэра» і «Гісторыя цацак» у 1939, 1989 і 1996 гадах адпаведна былі ўдастоены спецыяльных прэмій «Оскар».
Прэмія прысуджаецца, толькі калі ў папярэдні год было выпушчана не менш за 8 анімацыйных поўнаметражных фільмаў (якія былі паказаны у кінатэатрах Лос-Анджэлеса). Вызначэнне «поўнаметражнага фільма» для прэміі — той, які доўжыцца звыш 70 хвілін. Намінавана можа быць ад трох да пяці фільмаў. Калі за год выйшла ад 8 да 15 фільмаў — намінаваны будуць 3 з іх, калі 16 і больш, то намінантаў можа быць ад трох да пяці.
IC 532
IC 532 — галактыка тыпу NF (у працэсе пацверджання) у сузор’і Гідра.
Шыя
Шыя — частка цела хрыбетных, якая злучае галаву з тулавам. Шыя выконвае мноства жыццёва важных функцый. Праз шыю праходзяць розныя шляхі забеспячэння - такія як стрававод, горла, трахея і крывяносныя сасуды, якія забяспечваюць мозг. Шыйныя пазванкі і мышцы закліканы забяспечыць галаве найбольшую рухомасць.
У некаторых жывёл (напрыклад, жырафа) шыя можа быць непрапарцыйна доўгай, што надае ёй дадатковую функцыю, абумоўленую асаблівасцю харчавання.
Эрык Дуглас
Э́рык Ду́глас (21 чэрвеня 1958, Лос-Анджэлес, штат Каліфорнія, ЗША — 6 ліпеня 2004, Нью-Ёрк, ЗША) — амерыканскі кінаакцёр, сын Кірка Дугласа. Найбольш знакамітая роля — у камедыі 1986 года «Залатое дзіця». Меў вялікія праблемы з алкаголем і наркотыкамі, меў шэраг правапарушэнняў. Памёр у сваёй Нью-Ёркскай кватэры ад перадазіроўкі наркотыкамі. Пахаваны на Вествудскіх Мемарыяльных могілках, Каліфорнія.
Астроўшчына (Полацкі раён)
Астро́ўшчына (, Островщина) — аграгарадок у Полацкім раёне Віцебскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Астроўшчынскага сельсавета.
Мацей Канапацкі
Мацей Канапацкі (Maciej Kanapacki;, ) — беларускі і татарскі грамадскі дзеяч у Польшчы. Сын Гасана Канапацкага.
Сям’я
Маці, Алена, нарадзілася 25 мая 1888 года ў Вільні, але, неўзабаве асірацеўшы, выхоўвалася бабуляй у маёнтку Тэадарова пад Каўнасм. Паводле радавой легенды яе продак быў перакладчыкам у Ягайлы ў яго адносінах з татарскімі дзяржавамі. Апроч яго ў сям’і была яшчэ дачка Тамара (нарадзілася ў 1913 у Калузе).
Навучанне і кар’ера
У 1933—1939 навучаўся ў пачатковай школе імя Шымана Канарскага ў Вільні, у 1939—1941 у гімназіі імя Адама Міцкевіча, у 1941—1943 у Віленскай беларускай гімназіі. У 1946 з бацькамі пераехаў у Польшчу ў горад Быдгашч, дзе паступіў у I Ліцэй. У 1948 паступіў на юрыдычны факультэт Торуньскага ўніверсітэта, але ў 1950 праз хваробу мусіў быў пакінуць універсітэт. Пасля паступіў на рускую філалогію Ягелонскага ўніверсітэта. У 1953 перайшоў у Варшаўскі ўніверсітэт, які скончыў у 1955. Працу пачаў у Польскім прэсавым агенцтве.
Ад 1957 працаваў у Беластоку. У 1964 пераехаў у Сопат і працаваў выкладчыкам рускай мовы ў школе, а ў 1966—1972 — прэс-сакратаром дырэктара Гданьскай суднаверфі імя У. Леніна. Ад 1970 працаваў у Ваяводскім доме культуры ў Беластоку. У 1977 зноў пераехаў у Сопат, дзе 2 гады арганізаваў імпрэзы ў Балтыйскім артыстычным агенстве. У 1979 арганізаваў Універсітэт III Узросту, у 1995 адышоў на пенсію.
Дзейнасць па адраджэнні беларускай культуры
У 1956 абараніў магістарскую працу на тэму «Янка Купала як перакладчык паэзіі Адама Міцкевіча, Уладзіслава Сыракомлі і Марыі Канапніцкай» (першая праца ў гісторыі варшаўскай русістыкі на беларускую тэму). У гэты ж час стаў адным з арганізатараў Варшаўскага аддзела Беларускага грамадска-культурнага таварыства. 15 ліпеня 1956 пачаў друкавацца ў беластоцкай беларускай газеце «Ніва» (часам пад псеўданімам Саевіч). Даследуе творчасць беларускіх паэтаў і пісьменнікаў. У 1958—1959 рэдагаваў беларускія праграмы на беластоцкім радыё. У 1993 быў дэлегатам Першага з’езду Згуртавання беларусаў свету «Бацькаўшчына».
Дзейнасць па адраджэнні татарскай культуры
Даследаваў культуру беларускіх татараў. Працаваў на штаце Ваяводскага асяродку культуры ў Беластоку, стварыў татарскую экспазіцыю пры Доме культуры ў Саколцы. Выдаў даведнікі «Беластоцкі шлях татарскі» (Варшава, 1977) i «Пад беластоцкімі мінарэтамі».
Анатоль Арцёмавіч Агафоненка
Анатоль Арцёмавіч Агафоненка (нар. 30 кастрычніка 1924, г. Рэчыца, Гомельская вобласць — ) — беларускі мастак, які працаваў у сцэнаграфіі, мастацкай рэкламе, станковым жывапісе.
Біяграфія
Удзельнік партызанскага руху ў гады Вялікай Айчыннай вайны.
Працаваў у Беларускім дзяржаўным акадэмічным Вялікім тэатры оперы і балета, адначасова займаючыся ў студыі выяўленчага мастацтва пры абласным Доме народнай творчасці (Мінск). У 1952 г. скончыў Мінскае мастацкае вучылішча, у 1965 — Беларускі дзяржаўны тэатральна-мастацкі інстытут. Дыпломная праца — афармленне оперы Р. Пукста «Машэка».
Член Беларускага саюза мастакоў з 1966 года.
Творчасць
Аформіў звыш 20 спектакляў, пастаўленых у розных тэатрах рэспублікі. Сярод іх — «Не верце цішыні» І. Шамякіна, «Таня» А. Арбузава (1960) і інш.
Узнагароды
Узнагароджаны медалямі.
Хукар
Ху́кар (Júcar, Xúquer) — рака ва ўсходняй частцы Іспаніі.
На рацэ пабудаваны шэраг ГЭС і вадасховішчаў. Вада выкарыстоўваецца ў гаспадарчых мэтах і на арашэнне.
На рацэ гарады Куэнка, Альсіра.
Замосце (Смалявіцкі раён)
Замо́сце (, Замостье) — вёска ў Смалявіцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Курганскага сельсавета.
Клім Аляксандравіч Жукаў
Клім Аляксандравіч Жукаў (Клим Александрович Жуков; нар. 29 сакавіка 1977, Ленінград, СССР) — расійскі гістарычны рэканструктар, пісьменнік-фантаст, публіцыст і відэаблогер. Эксперт па сярэднявечнай зброі XIV—XV стагоддзяў. Дзеяч і кіраўнік шэрагу аб'яднанняў руху гістарычнай рэканструкцыі ў Расіі.
Аўтар і сааўтар дзевяці кніг у жанры нон-фікшэн; сааўтар Аляксандра Зорыча па фантастычнай тэтралогіі «Пілот», якая ўваходзіць у цыкл «Сусвет „Заўтра вайна“», напісанай у жанры касмічнай оперы.
Біяграфія
Нарадзіўся 29 сакавіка 1977 года ў Ленінградзе. Імя атрымаў у гонар К. Я. Варашылава. Бацька — дыякан. Продкі з боку бацькі з’яўляліся выхадцамі з арэнбургскага казацтва, а продкі з боку бабулі па бацьку былі карэннымі пецярбуржцамі. Бабуля — Вольга Георгіеўна з’яўлялася першым сакратаром гарадскога камітэта (гаркама партыі) КПСС горада Клінцы Бранскай вобласці, паходзіць з Беларусі і жыла там падчас нямецкай акупацыі. Дзед падчас Вялікай Айчыннай вайны служыў у марской пяхоце.
У 1999 годзе скончыў гістарычны факультэт СПбДУ па кафедры гісторыі сярэдніх стагоддзяў па спецыяльнасці «медыявістыка», абараніўшы дыпломную працу па тэме «Двухручны меч у Германіі і Італіі XV-XVII стст». У тым жа годзе паступіў у аспірантуру аддзела славяна-фінскай археалогіі Інстытута гісторыі матэрыяльнай культуры РАН. Тэмай кандыдацкай дысертацыі абраў «Рускі корпусны даспех XIII-XV стст.», але праца не была абаронена.
З красавіка 2017 года — індывідуальны прадпрымальнік.
Жонка Алена  — праграміст.
Гісторыка-рэканструктарская дзейнасць
Зацікавіўся гістарычнай рэканструкцыяй у дзяцінстве, пасля наведвання з бацькамі рыцарскай залы Дзяржаўнага Эрмітажа і рашэнні паступаць на гістарычны факультэт СПбДУ. Упершыню даведаўся пра рэканструктары ў 1990 годзе, калі быў заснаваны клуб «Княжая дружына», удзельнікі якога паўтарылі паход Аляксандра Неўскага ад Вялікага Ноўгарада да Ладагі і да месца Неўскай бітвы. Вучачыся ў сярэдняй школе, Жукаў збіраў газетныя выразкі аб руху, а пасля паступлення ва ўніверсітэт у 1994 сам уступіў у «Княжацкую дружыну», вырашыўшы займацца «Еўрапейскім сярэднявеччам XIV стагоддзя»; пачынаючы з 2015 года працаваў у двух іншых напрамках — «італьянскі XV стагоддзе і англасаксонскае VI стагоддзе — прадвікінгская эпоха». У рэканструктарскай асяроддзі вядомы як «Рожэ»''.