cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
НКУС БССР
Гісторыя
У маі 1927 года структура апарата НКУС БССР перабудоўваецца па функцыянальнай сістэме. Упраўленні перайменаваны ў інспекцыі, ствараецца сакратарыят і скасоўваецца калегія, упраўленне міліцыі і крымінальнага вышуку — у адміністрацыйнае ўпраўленне, начальнік якога з'яўляецца намеснікам наркама і начальнікам крымінальнага вышуку. У выніку пераўтварэнняў апарат НКУС БССР набыў новую структуру: сакратарыят, інспекцыі (па арганізацыйных пытаннях; месцаў зняволення; камунальнай гаспадаркі; дарожная; пажарная; рэспубліканскага інжынера).
Згодна з пастановай ЦВК СССР і СНК СССР «Аб скасаванні народных камісарыятаў саюзных і аўтаномных рэспублік» ад 15 снежня 1930 года ён быў скасаваны.
У другі раз быў утвораны на базе рэарганізаванага АДПУ БССР (Объединенное Государственное Политическое Управление ОГПУ) 13 чэрвеня 1934 загадам НКУС № 001. Структура НКУС БССР уключыла ў сябе ўпраўленні (дзяржаўнай бяспекі; рабоча-сялянскай міліцыі; пагранічнай і ўнутранай аховы; пажарнай аховы; папраўча-працоўных лагераў).
IC 3840
IC 3840 — галактыка тыпу NF (у працэсе падцверджання) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Вынаграднэ (Феадосія)
Вынаграднэ (Виноградне) — вёска ў Феадосіі (Аўтаномная Рэспубліка Крым, Украіна). Падпарадкоўваецца Насыпнаўскаму сельскаму савету.
Сонечны сарас 149
Сонечны сарас 149 — серыя з 71 сонечнага зацьмення, якая пачалася 21 жніўня 1664 года і будзе працягвацца да 28 верасня 2926 года. Сонечныя зацьменні аднаго сараса паўтараюцца з перыядычнасцю раз у 18 гадоў 11 дзён і 8 гадзін.
Падсосна (возера)
Плошча паверхні 0,004 км². Даўжыня 0,07 км, найбольшая шырыня 0,05 км. Даўжыня берагавой лініі 0,45 км.
Размешчана сярод балотнага масіву.
Траццякоўка (Акмолінская вобласць)
Траццякоўка — сяло ў Атбасарскім раёне Акмолінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Макеевскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна ў 30 км на поўнач ад цэнтра горада Атбасар. Код КАТА — 113841300.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 205 чалавек (101 мужчына і 104 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 76 чалавек (38 мужчын і 38 жанчын).
Дэцыма (інтэрвал)
Дэцыма (decima — дзясятая) — музычны інтэрвал шырынёй у дзесяць ступеней, пазначаецца лічбай 10. Перавышае аб’ём актавы. Часта разглядаецца як складовы інтэрвал, гэта значыць як тэрцыя праз актаву. Падобна тэрцыі, мае дзве асноўныя разнавіднасці:
Дэцымы, як і тэрцыі — кансанансныя інтэрвалы. У параўнанні з іншымі інтэрваламі вышэй актавы дэцыма часцей сустракаецца ў меладычных зваротах.
Кулакова (Шумілінскі раён)
Кулако́ва (, Кулаково) — вёска ў Шумілінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Дабейскага сельсавета.
Юлія Пятроўна Хітрая
Юлія Пятроўна Хітрая (нар., , Брэсцкая вобласць, БССР) — беларуская плыўчыха. Майстар спорту Беларусі міжнароднага класа.
Дасягненні
Пачала займацца плаваннем у СДЮШАР-4 пад кіраўніцтвам трэнера Аляксандра Палягошкі.
6-е месца на Чэмпіянаце Еўропы 2010 на “кароткай вадзе” на дыстанцыі 50 в/ст, неаднаразовая чэмпіёнка Беларусі.
Удзельніца Алімпійскіх гульняў 2012 года ў эстафеце 4×100 метраў вольным стылем, дзе беларускі абнавілі рэкорд Беларусі (3.40,67), але занялі 13-е месца з 16-ці.
Бронзавая прызёрка чэмпіянату Еўропы на кароткай вадзе 2013 года на дыстанцыі 4×50 вольным стылем.
На Чэмпіянаце Еўропы на кароткай вадзе 2014 года заняла 6-е месца на дыстанцыі 4 м х 50 вольным стылем.
Чэмпіёнка Беларусі 2015 года на дыстанцыі 100 м вольным стылем.
Срэбраная прызёрка чэмпіянату Беларусі 2016 года на дыстанцыях 50 м і 100 м вольным стылем, а таксама ў эстафеце 4 × 100 м вольным стылем і ў камбінаванай эстафеце 4 × 100 мікст.
Навасёлкаўскі сельсавет (Хойніцкі раён)
Навасё́лкаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Хойніцкага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — вёска Навасёлкі.
Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Хойніцкага раёна Рэчыцкай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Гомельскай акругі. Пасля скасавання акруговага падзелу 26 ліпеня 1930 года ў складзе Хойніцкага раёна БССР. З 20 лютага 1938 года ў складзе Палескай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — у складзе Гомельскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Дварышчанскага сельсавета.
Крышул-Алб
Крышул-Алб або Фехер-Кёрош — рака ў заходняй Румыніі, у гістарычным рэгіёне Трансільванія, і ў паўднёва-ўсходняй Венгрыі (медзье Бекеш). Выток ракі размешчана ў Заходніх Румынскіх гарах. Яна працякае праз гарады Брад, Інеу, Кішынеу-Крыш у Румыніі і Дзьюла ў Венгрыі. Пасля перасячэння мяжы з Венгрыяй рака, таксама званая Фехер-Кёрош, злучаецца з Фекетэ-Кёрош за некалькі кіламетраў на поўнач ад Дзьюлы, ствараючы раку Кёрош.
NGC 4049
NGC 4049 (іншыя абазначэнні — UGC 7027, MCG 3-31-21, ZWG 98.31, KUG 1200+190, PGC 38050) — спіральная галактыка (Sd) у сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Азуні
Насельніцтва складае 401 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 19 чал./км². Займае плошчу 21 км². Паштовы індэкс — 9080. Тэлефонны код — 0783.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Такома
Такома (Tacoma) — горад на паўночным захадзе ЗША, штат Вашынгтон, за 51 км на паўднёвы ўсход ад Сіэтла.
Эканоміка
Порт у заліве П’юджэт-Саўнд. Лесаперапрацоўчая, машынабудаўнічая, хімічная і харчовая прамысловасць; каляровая металургія; суднаверфі.
Выпаснэ (Джанкойскі раён)
Выпаснэ (Випасне) — сяло ў Джанкойскім раёне (Аўтаномная Рэспубліка Крым, Украіна). Падпарадкоўваецца Пахараўскаму сельскаму савету.
Бакэў (жудзец)
Бакэў (Judeţul Bacău) — румынскі жудзец у рэгіёне Заходняя Малдова. Плошча — 6621 км². Мяжуе з жудзецамі Васлуй — на ўсходзе, Харгіта і Кавасна — на захадзе, Нямц на поўначы і Вранча — на поўдні. У 2007 годзе насельніцтва жудзеца было (у тым ліку мужчынскае насельніцтва —  і жаночае — ), шчыльнасць насельніцтва — 108,72 чал./км².
Гней Невій
У адрозненне ад Лівія Андроніка, Невій не абмяжоўваўся перапрацоўкаю грэкамоўных крыніцаў і стаў пачынальнікам літаратуры на ўласнарымскім матэрыяле. Ён склаў паэму сатурнавым вершам аб Пунічных войнах, у якой, між іншым, ужыў і сюжэт аб Энеі, пазней дапрацаваны Вергіліям. Апроч шэрагу драматычных твораў, дзеянне якіх адбываецца ў Грэцыі, Невій стварыў некалькі і на рымскія тэмы, стаўшы такім чынам пачынальнікам Fabula Praetexta (драмы «ў тогах», у адрозненне ад Fabula palliata, драмы «ў грэчаскіх плашчах»).
Сатырычнымі творамі Невій нажыў сабе ворагаў ва ўплывовым родзе Метэлаў, некаторы час правёў у турме, памёр у выгнанні ў паўночнай Афрыцы.
NGC 4050
NGC 4050 (іншыя абазначэнні — MCG -3-31-16, IRAS12003-1605, PGC 38049) — галактыка ў сузор’і Воран.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Марынаўка (Акмолінская вобласць)
Марынаўка — сяло ў Атбасарскім раёне Акмолінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Марынаўскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна ў 55 км на ўсход ад цэнтра горада Атбасар. Код КАТА — 113843100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 3778 чалавек (1938 мужчын і 1840 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 3024 чалавекі (1467 мужчын і 1557 жанчын).
Цзіньчжоўская аперацыя
Цзіньчжоўская аперацыя — аперацыя Квантунскай арміі Японскай імперыі супраць войскаў Кітайскай рэспублікі, што адбылася ў час японскага ўварвання ў Маньчжурыю.
Пад канец лістапада 1931 года камандуючы Квантунскім арміяй Сігэру Хондзё адправіў 10000 пяхотнікаў у 13 эшалонах і эскадрыллю бамбардзіроўшчыкаў з Мукдэна ў Цзіньчжоу. Войскі былі спынены ў 30 кіламетрах ад мэты з-за прыняцця прапановы Лігі Нацый пра стварэнне дэмілітарызаванай паласы паміж Кітаем і акупаванымі японцамі тэрыторыямі. Аднак перамовы сарваліся, а ў Японіі адбылася змена ўрада на больш агрэсіўны. Ён ухваліў павелічэнне колькасці войскаў у Маньчжурыі, куды сталі прыбываць часткі з Карэі і Японіі. Новае наступленне пачаўся 21 снежня. Яно было абвешчана як аперацыя супраць «бандытаў», якія захапілі ўладу ў некаторых раёнах пасля хаосу з-за падання кітайскага ўрада. Большасць «бандытаў», праўда, былі членамі «Антыяпонскай арміі добрахвотнікаў», хоць былі і марадзёры.
Ігар Іосіфавіч Надашкевіч
Ігар Іосіфавіч Надашке́віч (нар., пас. Калодзішчы, Мінскі раён) — беларускі жывапісец.
Цзіньчжоўская аперацыя
Японцы ацанілі сілы кітайцаў у 84000 чалавек і 58 гармат. Яны знаходзіліся ў дзвюх сістэмах акопаў вакол Цзіньчжоу: пярэдні край знаходзіўся ў 30 кіламетрах на поўнач ад горада, часткова праходзіў па рацэ Талін; другая лінія акопаў цалкам атачала горад. На падыходзе да ліній абароны японцы разграмілі корпус з 3000 чалавек. Да Новага года яны выйшлі да ракі, генерал Тамон звярнуўся да войскаў з гаворкай перад вырашальнай атакай. Нечакана кітайцы адступілі і 3 студзеня горад быў заняты імператарскай арміяй.
У кітайскім стане панавала блытаніна. Урад Чана Кайшы пайшло ў адстаўку, прэм'ер-міністрам стаў Сунь Фо. Войскі маршала Чжана Сюэляна адыходзілі да Вялікай Кітайскай сцяне, хоць новы міністр замежных дзеў Яўген Чэн заявіў, што ўрад ніколі не загадваў пакінуць Цзіньчжоу. Дзевяць генералаў на ўскраінах Кітая збунтаваліся, адмовіўшыся прызнаць новы ўрад, якому абавязвалі гэты ганебны адступ. На наступны дзень пасля падзення горада японцы ўступілі ў Шаньхайгуань, завяршыўшы захоп паўднёвай Маньчжурыі.
Ігар Іосіфавіч Надашкевіч
Біяграфія
Скончыў Беларускі тэатральна-мастацкі інстытут у 1987 годзе. З 1987 года працуе на Мастацкім камбінаце ў Мінску.
Член Беларускага саюза мастакоў з 1989 года.
Творчасць
У творчасці прытрымліваецца сюжэтнай лініі рэалістычнага выканання ў спалучэнні з яркім, адкрыта фавістычным каляровым вырашэннем. Аўтар серый «Архаіка» (1995—2000), «Бацькоўскі дом» (1998—2000), «Памяці М. Раманюка», «Эгейскія скарбы» (абедзве 1998), «Дульсінея», «Жэмчуг лета» (абедзве 1999).
IC 3841
IC 3841 — галактыка тыпу *2 (падвойная зорка) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Міністэрства сельскай гаспадаркі Літоўскай Рэспублікі
Міністэрства сельскай гаспадаркі Літоўскай Рэспублікі (Lietuvos Respublikos žemės ūkio ministerija) — міністэрства ўрада Літвы, якое адказнае за ажыццяўленне і каардынацыю дзяржаўнай палітыкі ў вобласці зямлі, харчавання, рыбалоўства, развіцця сельскіх раёнаў, сельскай гаспадаркі.
Міністэрства падзяляецца на дэпартаменты.
YouTube
YouTube («Юцюб», назва абыгрывае жаргоннае англійскае boob tube — «тэлік») — хостынгу відэаматэрыялаў. Карыстальнікі могуць дадаваць, праглядаць і каменціраваць відэазапісы. Дзякуючы прастаце і зручнасці выкарыстання, YouTube стаў адным з найпапулярнейшых месцаў для размяшчэння відэафайлаў. На сайце прадстаўлены як прафесійна знятыя фільмы і кліпы, так і аматарскія відэазапісы, уключаючы відэаблогі. У асобны раздзел вылучаюць праходжанні гульняў і відэаблогінг.
Магчымасці
Карыстальнікі могуць пакідаць свае каментарыі, ацэньваць чужыя каментарыі, дадаваць анатацыі і цітры да відэа, выстаўляць рэйтынг прагледжаным відэа, калі аўтар пакінуў такую ​​магчымасць. Чалавек, што запампаваў відэа, можа забараніць «убудаванне» (embedding) свайго відэа на іншыя сайты, блогі і форумы. Таксама можна пераўтварыць сваё відэа з 2D у 3D.
Гісторыя
Кампанія заснавана ў лютым 2005 г. трыма экс-супрацоўнікамі фірмы PayPal у горадзе Сан-Бруна (штат Каліфорнія). У якасці базы праекту была выкарыстана тэхналогія Flash Video, якая захоўвае прымальную якасць відэафайла пры параўнальна малым аб’ёме. Праект аказаўся паспяховым, і восенню 2006 г. кампанію купіў Google за 1,65 млрд долараў. Першы ролік быў размешчаны на Youtube 23 красавіка 2005 года і складаў усяго 20 секунд. Яго аўтар, Джавед Карым, распавядаў пра свой візіт у заапарк.
У 2008 годзе відэахостынг быў крыху зменены, а ў 2009 годзе цалкам перапрацаваў свой дызайн. Была дапрацавана колеравая схема, ролікі сталі прайгравацца не на белым, а на чорным фоне. Акрамя таго быў нязначна дапрацаваны лагатып, змяніўся колер, палепшыліся кнопкі, была павялічана колькасць інструментаў, якія дазвалялі персаналізоўваць сваю старонку.
У 2012 годзе інтэрфейс Youtube быў зноў перапрацаваны. Пазней дызайн і інтэрфейс працягвалі дапрацоўваць, але змены былі не такімі адметнымі.
Камерцыйны прыбытак
Першапачаткова праект быў некамерцыйны, і яго стваральнікі не планавалі атрымліваць з яго прыбытак. Першая рэклама з’явілася на сайце з жартоўным каментарыям Чада Херлі, дзе ён тлумачыў, што быў вымушаны пагадзіцца на гэта з-за ўласных фінансавых праблем. Пры гэтым ужо на той момант штодзённая наведвальнасць сайта складала 9 млн карыстальнікаў, а колькасць запампаваных файлаў складала каля 30 млн. Па меры павелічэння файласховішча расла і колькасць канфліктаў з праваўладальнікамі, чыя інтэлектуальная маёмасць трапляла ў свабодны доступ без іх згоды. Першым значным пагадненнем стала дамова з кампаніяй Warner Music Group, якая адкрыла бясплатны доступ да свайго каталога музыкі ўсім карыстальнікам відэахостынгу. З часам многія кампаніі даведаліся пра магчымасці, якія дае YouTube і перагледзелі свае прынцыпы адносна капірайту. Яны сталі размяшчаць на рэсурсе відэакліпы і трэйлеры фільмаў, а таксама «вірусныя» ролікі, якія азнаямляюць аўдыторыю з рознымі брэндамі і фарміруюць яе лаяльнасць. Прыбыткі ўладальнікаў YouTube ад размяшчэння рэкламы істотна выраслі. Па розных ацэнках, кожная 1000 праглядаў аплачваецца рэкламадаўцам сумай ад 20 долараў.
YouTube у медыясвеце
YouTube стаў настолькі значнай з’явай у медыясвеце, што з ім вымушана лічыцца і тэлебачанне. Шматлікія медыякампаніі ствараюць афіцыйныя акаунты на YouTube, распаўсюджваюць сваю прадукцыю праз сэрвіс. Ролікі, якія маюць статусам мема, нярэдка трапляюць у рэпартажы навін. Некаторыя карыстальнікі YouTube сталі знакамітасцямі, чыя слава перасягнула рамкі сеціва і ўплыла на іх лёс.
Канстанца (жудзец)
Канста́нца (Judeţul Constanţa) — румынскі жудзец у рэгіёне Дабруджа. Плошча — 7071 км². Насельніцтва — (2011). Адміністрацыйны цэнтр — горад-порт Канстанца. Сухое стэпавае плато Дабруджа займае асноўную частку жудзеца. На ўсходзе абмываецца водамі Чорнага мора (уключаючы ліманнае возера Сіное), на захадзе — водамі Дуная. Сярэдняя тэмпература студзеня на ўзбярэжжы — каля 0 °C, ліпеня +23 °C.
Мяжуе з жудзецамі Кэлэрашы і Яламіца на захадзе, Тулча і Брэіла на поўначы, з Дабрыцкай і Сілістранскай абласцямі Балгарыі на поўдні.
Насельніцтва жудзеца ў 1970 годзе — 513,3 тыс. чалавек, у 2002 годзе —, у 2011 годзе —.
APRS
Automatic Packet Reporting System (APRS) — аўтаматычная сістэма пакетных паведамленняў, гэта адмысловы тып пакетнай радыёсувязі ў радыёаматарскай службе. Яна ўяўляе сабой абмен лічбавымі паведамленнямі і перадачу даных у рэальным часе на пэўнай тэрыторыі. Даныя могуць уключаць у сябе каардынаты у глабальнай сістэме пазіцыянавання (GPS), тэлеметрыю метэастанцыі, тэкставыя паведамленні, аб’явы, запыты і іншае. Даныя APRS могуць быць адлюстраваны на карце, якая можа паказваць станцыі, аб’екты, шляхі перасоўвання рухаючыхся аб’ектаў, метэаралагічныя станцыі, звесткі для пошуку і ратавання і вынікі пеленгацыі. Даныя APRS звычайна перадаюцца на адной агульнай частаце (у залежнасці ад краіны) і могуць паўтарацца лакальна лічбавымі рэтранслятарамі (digipeaters) для ўсеагульнага карыстання. Акрамя таго, усе такія даныя, як правіла, трапляюць у інтэрнэт-сістэму APRS (APRS-IS) праз прыёмнікі, падключаныя да інтэрнэту (IGate) і распаўсюджваюцца па ўсім свеце для ўсеагульнага і неадкладнага доступу. Даныя, атрыманыя праз радыё або інтэрнэт усімі карыстальнікамі могуць аб’ядноўвацца на знешняй карце для пабудовы карціны ў рэальным часе. APRS распрацоваўся з канца 1980-х гадоў Бобам Брунінгам (Bob Bruninga), пазыўны WB4APR, які з’яўляўся старэйшым інжынерам-даследчыкам Ваенна-марской Акадэміі ЗША. Ён падтрымліваў галоўны вэб-сайт APRS да сваёй смерці ў 2022 годзе. Абрэвіятура «APRS» паходзіць ад яго пазыўнога.
Гісторыя
Першая версія APRS была распрацавана Бобам Брунінгам на камп’ютары Apple II у 1982 годзе. Яна выкарыстоўвалася для адлюстравання месцазнаходжання на карце караблей паводле іх кароткахвалевых паведамленняў. Першае выкарыстанне APRS адбылося ў 1984 годзе, калі Боб Брунінга распрацаваў больш удасканаленую версію на камп’ютары Commodore VIC-20 для адсочвання стану каней падчас 160 кіламетровай гонкі з дапамогай радыёхваляў. На працягу наступных двух гадоў Брунінга працягвае развіваць тое, што цяпер мае назву CETS (аўтаномная сістэма аварыйнага трафіку). Ад пачатку 1990-х гадоў CETS, ужо вядомая як аўтаматычная сістэма перадачы інфармацыі пра месцазнаходжанне (APRS), працягвае развівацца ў яе цяперашнім выглядзе. З распаўсюджваннем тэхналогіі GPS, тэрмін "Position" (месцазнаходжанне) быў зменены на "Packet" (пакет), каб лепш апісаць магчымасці сістэмы і спосабы яе выкарыстання па-за рамкамі простага прадстаўлення пазіцыі.
Агляд сеткі
APRS уяўляе сабой пратакол лічбавай сувязі для абмену інфармацыяй паміж вялікай колькасцю станцый на вялікай тэрыторыі. Як шматкарыстальніцкая сетка перадачы даных яна моцна адрозніваецца ад звычайнай пакетнай радыёсувязі. Замест выкарыстання сталых патокаў даных паміж станцыямі, злучанымі паміж сабой у выглядзе пункт-пункт калі пакеты перадаюцца паўторна ў выпадку памылак, APRS працуе у бязадрасным рэжыме з выкарыстаннем ненумераваных пакетаў AX- 25. APRS пакеты перадаюцца для ўсіх іншых станцый. Пакетныя рэтранслятары, так званыя дыджыпітэры (digipeaters), ўтвараюць аснову сістэмы APRS і выкарыстоўваюць тэхналогію назапашвання і перадачы для рэтрансляцыі пакетаў. Усе станцыі працуюць на адным і тым жа радыёканале і пакеты перадаюцца па сетцы ад дыджыпітэра да дыджыпітэра далей ад іх пункту паходжання. Усе станцыі ў зоне радыёахопу кожнага дыджыпітэра атрымліваюць той самы пакет. На кожным дыджыпітэры шлях (path) пакета змяняецца. Пакет будзе паўтарацца толькі праз пэўную колькасць дыджыпітэраў - рабіць скачкоў (hops) - у залежнасці ад налад «PATH» у ім. Дыджыпітэры адсочваюць пакеты, якія яны перасылаюць на працягу пэўнага перыяду часу, такім чынам прадухіляючы дубліраванне пакетаў. Гэта перашкаджае бясконцай цыркуляцыі пакетаў у аднарангавых сетках. У рэшце, большасць пакетаў трапляе ў APRS Internet Gateway (IGate) адкуль пакеты накіроўваюцца ў інтэрнэт-APRS сістэму (дзе пакеты-дублікаты, пачутыя іншымі Igates адкідаюцца) і становяцца даступнымі ўсім карыстальнікам сервероў APRS-IS або інтэрнэт-сайтаў, распрацаваных на іх аснове. Здавалася б, што выкарыстанне нязвязаных і ненумераваных пакетаў без пацверджання і паўторнай перадачы на агульным, а часам і перагружаным канале прывядзе да зніжэння надзейнасці сістэмы і страты пакетаў, але гэта не так, таму што пакеты перадаюцца для ўсіх і шмат разоў паўтараюцца кожным дыджыпітэрам. Гэта азначае, што ўсе дыджыпітэры і станцыі ў радыёабсягу атрымліваюць копію пакетаў, а затым ажыццяўляюць іх перадачу ўсім астатнім дыджыпітэрам і станцыям у межах іх радыёахопу. Канчатковым вынікам з'яўляецца тое, што пакеты множацца больш, чым яны будуць страчаныя. Такім чынам, пакеты часам можна пачуць на некаторай адлегласці ад станцыі адпраўлення. Пакеты могуць быць рэтрансляваныя на дзясяткі ці нават сотні кіламетраў, у залежнасці ад вышыні і рангу дыджыпітэраў на вызначанай тэрыторыі. Пры перадачы пакет дубліруецца столькі разоў, колькі магчыма, выкарыстоўваючы ўсе даступныя шляхі адначасова, пакуль колькасць «скачкоў» дазволеных устаноўкай шляху пакета не сканчаецца.
Тыпы пакетаў і аб’екты на карце
Праз APRS праходзіць шмат тыпаў пакетаў. Яны могуць несці інфармацыю пра месцазнаходжанне аб’екта, стан аб’екта, статус, паведамленні, запыты, метэазводку, тэлеметрыю. Пакет можа ўтрымліваць каардынаты аб’екта, сімвал, які будзе адлюстроўвацца на карце і мноства дадатковых палёў для вышыні, курса, хуткасці, выпраменьванай магутнасці, вышыні антэны над узроўнем мора, каэфіцыента ўзмацнення антэны і галасавой частаты. Пазіцыі фіксаваных станцый настроены ў праграмным забеспячэнні APRS. Рухомыя станцыі (партатыўныя або мабільныя) аўтаматычна атрымліваюць сваю інфармацыю аб пазіцыі ад прыёмніка GPS, падключанага да APRS абсталявання. Адлюстраванне на карце гэтай інфармацыі палягчае зносіны паміж карыстальнікамі сістэмы APRS, як пры нармальнай эксплуатацыі так і ў аварыйных сітуацыях. Любы аб'ект можа выкарыстоўваць адзін з некалькіх соцень знакаў або сімвалаў канкрэтнага стандарту. Кожны знак на карце APRS можа адлюстроўваць некалькі атрыбутаў аб’екта і адрознівацца па колеры, або іншымі спосабамі. Акрамя тыповых значкоў, якія абазначаюць фіксаванае месцазнаходжанне (сімвал дома) і мабільны (сімвал аўтамабіля), ёсць значкі станцыі надвор'я (сімвал WX), дыджыпітэр (сімвал зоркі), IGate Station і TCP/IP, станцыі E-MAIL (з дапамогай якой можна адправіць кароткае паведамленне па электроннай пошце), грамадзянскай абароны, выратавальных сродкаў, сістэмы RTX Kenwood і да т.п. Ёсць таксама значкі для «аб'ектаў», зарэгістраваных у пэўнай вобласці, такія як: аматарскі рэпіцер, лакальны лічыльнік трафіку дадзеных, крушэнне, эпіцэнтр землятрусу, мясцовыя ўмовы надвор'я і г.д.).
Пакет APRS і яго маршрут
Маяк (ідэнтыфікацыйны сігнал), што перадаецца праз рэгулярныя прамежкі часу з APRS станцый — пакет свабоднага фармату. Гэта дазваляе кожнай станцыі аб'явіць аб сваёй бягучай дзейнасці або кантактную інфармацыю або іншую інфармацыю ці дадзеныя для непасрэднага выкарыстання. Пакет можа быць ужыты для тэкставых паведамленняў, бюлетэняў, аб'яваў ці нават пасланняў электроннай пошты. Ён таксама прыдатны для двухпунктавай перадачы паведамленняў, аб’яваў або лістоў электроннай пошты. Аб'явы і паведамленні апрацоўваюцца адмысловым чынам, збіраюцца ўсімі ўдзельнікамі сістэмы, таксама яны могуць рабіць дадаткі, захоўваючы пастаянна абноўленную аб'яву. Усе паведамленні APRS дастаўляюцца ў прамым эфіры ў рэжыме рэальнага часу да анлайн-карэспандэнтаў. Паведамленні не захоўваюцца, але паўтараюцца, пакуль ня скончыцца іх шлях. Дастаўка гэтых паведамленняў з'яўляецца глабальнай, паколькі APRS-IS размяркоўвае ўсе пакеты для ўсіх іншых APRS Igate ў свеце, і пакет фактычна вернецца праз радыёэфір праз любы Igate, які знаходзіцца каля меркаванага карэспандэнта.
Паведамленні могуць быць адпраўлены таксама па электроннай пошце. Гэтыя паведамленні ў рэжыме рэальнага часу APRS-IS накіроўвае на WU2Z Email рухавік, які перасылае іх па стандартнаму пратаколу электроннай пошты ў інтэрнэце. Глабальная сетка WinLink 2000 таксама падтрымлівае электронную пошту APRS.
Станцыі, удзельнікі сістэмы, каб перадаць інфармацыю праз сетку, выкарыстоўваюць метад маршрутызацыі, які называецца кірунак ("path"). У тыповай пакетнай сетцы станцыя будзе выкарыстоўваць "path" вядомых станцый, на прыклад «via n8xxx,n8ary». Гэта прыводзіць да таго, што пакет будзе паўтарацца праз дзве станцыі, перш чым спыніцца. У APRS рэтранслятарамі прысвойваюцца агульныя пазыўныя, што забяспечвае больш аўтаматычную працу.
Як ужо згадвалася, пакет, які перадаецца кожнай APRS радыёстанцыяй (радыёмаяк), змяшчае разнастайную інфармацыю, у тым ліку і каманду, якая рэгулюе распаўсюджванне па радыёканале, гэта значыць, на колькі (ці якія) станцыі будуць яго паўтараць для таго, каб пакрыць больш ці менш буйныя адлегласці. Гэтыя каманды называюцца RELAY і WIDE (або TRACE замест WIDE).
Для таго, каб атрымаць надзейнае злучэнне, вы павінны правільна ўсталяваць каманды кірунку (RELAY / WIDEn-n / TRACEn-n), што дазваляе вашым пакетам паўтарацца праз колькасць «n» станцый і/або дыджыпітэраў, якія яго атрымліваюць.
Ніжэй прыведзены прыклады радку ідэнтыфікацыі пакета з камандамі шляху, згаданымі вышэй (DigiPath): УВАГА: Каманды DigiPath, адзначаныя ніжэй, лічацца састарэлымі ў Амерыцы з 2004 года, а таксама ў Еўропе з кастрычніка 2009 года, але яны па-ранейшаму важныя для разумення механізму працы APRS сеткі.
11:30т EW2XY> APRS, RELAY, WIDE
Выпаснэ (Пэрвамайскі раён)
Выпаснэ (Випасне) — вёска ў Пэрвамайскім раёне (Аўтаномная Рэспубліка Крым, Украіна). Падпарадкоўваецца Грышынскаму сельскаму савету.
APRS
Пакет APRS і яго маршрут
Час і пазыўны (EW2XY), пакет перадаецца ў рэжыме RELAY WIDE. RELAY гэта каманда запыту таго, што ваш пакет будуць рэтрансляваць станцыі, устаноўленыя ў якасці лічбавых рэтранслятараў рэлейнага тыпу. Гэтыя рэтрансляцыйныя станцыі, як правіла, станцыі на малой вышыні з дрэнным радыусам пакрыцця. Кожная рэтрансляцыйная станцыя атрымае наш пакет і будзе рэтрансляваць, паўтараючы яго, прастаўляючы ідэнтыфікатар сімвала ў радку пакета аб паспяховым паўтарэнні.
11: 31R EW2XYU> APRS, RELAY*, WIDE
Час ажыццяўлення прыёму і пазыўны перад камандай «RELAY*» паказвае, што пакет, які нясе сігнал ідэнтыфікацыі ўжо паўтораны рэтрансляцыйнай станцыяй. Так што цяпер ён будзе паўтарацца з наступных WIDE станцый. Дыджыпітэры тыпу WIDE, як правіла, размешчаны на значных вышынях і пакрываюць вялікія адлегласці (часам больш за 100 км). Радок пакета пасля таго, як ён быў паўтораны станцыяй тыпу WIDE:
11: 32Т EW2XYU> APRS, RELAY*, WIDE*
У гэтым выпадку наш сігнал быў паўтораны 2 разы (г.зн. адзін раз праз RELAY мясцовых станцый, а затым, праз станцыю тыпу WIDE) Каманда WIDE таксама можа быць заменена камандай TRACE. Вось як можа выглядаць радок «RELAY, TRACE» у пакеце для тых, хто яго атрымлівае:
11: 32R EW2XY> APRS, EW6DLY *, * EW6CPK
NGC 4052
NGC 4052 (іншыя абазначэнні — OCL 870, ESO 94-SC10) — рассеянае скопішча ў сузор’і Паўднёвы Крыж.
APRS
Пакет APRS і яго маршрут
11: 32Т EW2XY> APRS, RELAY, WIDE7-7
У гэтым выпадку наш сігнал будзе паўтарацца, найперш праз усе мясцовыя станцыі RELAY за адзін раз, а затым праз 7 паўтораў WIDE (WIDE7-7), у агульнай колькасці прынамсі 8 скачкоў ва ўсіх напрамках. Як ужо адзначалася вышэй, у апошні час для APRS аператараў па ўсім свеце было прапанавана не выкарыстоўваць каманду RELAY, якая стварае надмернасць непатрэбнага паўтарэння пакетаў. Ім таксама прапануецца выдаліць налады, якія выклікаюць паўтор на занадта вялікіх адлегласцях, каб рэзка паменшыць лік паўтораў ланцуга (выкліканую, напрыклад, WIDE7-7 і TRACE7-7) для таго, каб прадухіліць засмечанне радыёабмену пры спробе дабрацца да аддаленых станцый. Новыя каманды, якія прапаноўваюцца замест старых гэта WIDE1-1 і WIDE2-1 замест RELAY ці WIDE2-2 замест TRACEn-n. Прыклад радка пакета з вышэй згаданымі камандамі:
NGC 4052
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
APRS
Пакет APRS і яго маршрут
EW2XY> APRS, WIDE1-1, WIDE2-2
У гэтым выпадку маяк EW2XY будзе паўтарацца адзін раз (WIDE1-1) мясцовым дыджыпіцерам, а затым прынамсі 2 разы (WIDE2-2) станцыяй WIDE тыпу. Са з’яўленнем новых «разумных» ТNС, станцыі могуць мадыфікаваць каманду «WIDE» у «WIDEn-N» атрымліваецца, што пакеты з кірункам WIDE2-2 будуць паўтарацца праз першую станцыю як WIDE2-2, але потым кірунак будзе зменены да WIDE2-1 для наступнай станцыі. Пакет перастае рэтранслявацца калі «-N» частка кірунку дасягае «-0». Гэты новы пратакол выклікаў знікненне з выкарыстання каманд RELAY і WIDE.
SSID
Пры выкарыстанні графічнага рэжыму APRS (гэта значыць, з дапамогай камп’ютара), ужыванне суфіксу SSID з’яўляецца карысным для правільнай маршрутызацыі паведамленняў. EW1AAA-3 і EW1AAA-9 не супадаючыя станцыі.EW1AAA-3 метэастанцыя у той час як EW1AAA-9 з'яўляецца мабільнай станцыяй. У сістэмах, дзе не ўяўляецца магчымым адлюстраваць малюнак, (напрыклад, з выкарыстаннем GPS ў якасці дысплея) гэта можа быць неабходна для ідэнтыфікацыі станцый. SSID — гэта лічба, якая змяшчаецца пасля сталага пазыўнога станцыі. Так, напрыклад, пазыўны ЕW6CP з наступным SSID-9 азначае, што аператар у мабільнай станцыі (ЕW6CP-9). Такім чынам, сістэма APRS дазваляе выкарыстоўваць наступныя SSID:
APRS-IS
APRS-IS (APRS-Internet Service) з'яўляецца часткай сеткі APRS, якая працуе цалкам у інтэрнэце. Яна складаецца з мноства сервераў:
Тэхнічная інфармацыя
Нізкаарбітальныя спадарожнікі (у тым ліку радыёаматарскія), як і міжнародная касмічная станцыя, могуць перадаваць даныя APRS. У некаторых краінах для працы APRS выкарыстоўваецца таксама і радыёаматарскі дыяпазон 70 см (хуткасць перадачы 9600 біт/с) і дыяпазон 11 м (СВ). APRS можна сустрэць таксама і на кароткіх хвалях (напрыклад 10,1476 МГц USB і 14,103 МГц LSB, хуткасць перадачы 300 біт/с).
Абсталяванне і праграмы
Для працы у APRS патрабуецца (у дадатак да допуску да ўдзелу ў радыёаматарскай службе):
Існуе мноства прылад, якія дазваляюць працаваць у сетцы APRS. Гэта могуць быць як асобныя модулі TNC, так і камбінаваныя з GPS, працуючыя на адной частаце, «разумныя»ТNС або smart TNC і г.д.
Ёсць некалькі радыёстанцый на рынку, якія ўключаюць у сябе ўбудаваныя AX.25 кантролеры вузла тэрміналаў (TNC) і праграмнае забеспячэнне APRS і здольныя працаваць з або без выкарыстання знешняй прылады GPS. Такія, як Kenwood D700A, Kenwood D710, Kenwood TH-D7, Kenwood TH-D72, і Kenwood TH-D74, яны ўсё маюць ўбудаваны GPS-прыёмнік, Yaesu VX-8R і FTM-350R, а таксама Yaesu FT1D і FT2D, мабільны Yaesu FTM-400DE, Alinco DR-635T. Для таго, каб працаваць выключна з Інтэрнэту без выкарыстання трансівера, дастаткова камп’ютара з адпаведным праграмным забеспячэннем (напрыклад UI-VIEW, APRSISCE/32 для Windows і Xastir, DigiNed для Linux) і падключэнне да Інтэрнэту. Для мабільных прылад, такіх як мабільныя тэлефоны/КПК/планшэты прыдатныя для гэтых мэт такія праграмы, як APRS/CE для Windows Mobile або APRSDroid для Android.
Пашырэнне выкарыстання APRS і падобныя сістэмы
Пратакол APRS быў адаптаваны і пашыраны акрамя першапачатковай мэты і для розных іншых праектаў.
Сярод іх FireNet і PropNET.
FireNet — гэта інтэрнэт-сістэма, з выкарыстаннем пратаколу APRS і шмат чаго з кліенцкага праграмнага забеспячэння APRS для працы у выпадку пажараў, землятрусаў, экстрэмальнага надвор'я са значна большым аб'ёмам даных, чым ёсць у класічнай сістэме APRS.
PropNET выкарыстоўвае пратакол APRS AX.25 і PSK31 для вывучэння распаўсюджвання радыёхваляў. PropNET станцыі перыядычна перадаюць на розных частотах інфармацыю аб месцазнаходжанні, магутнасці перадачы, вышыні, тыпу антэны, што дазваляе прымаючай станцыі выявіць змены ва ўмовах распаўсюджвання радыёхваляў.
Аб’ект 802
Аб’ект 802 — назва сакрэтнага ваеннага аб’екта, які на працягу 1950—1980-х гадоў знаходзіўся ў цэнтральнай частцы горада Брэста і выкарыстоўваўся для перагрузкі ўранавай руды. Акрамя «аб’екту 802» у Брэсце існаваў яшчэ адзін падобны перагрузачны пункт «Заходні».
Гісторыя
У 1950-я гады СССР актыўна нарошчваў колькасць ядзернай зброі. Для атрымання неабходных кампанентаў выкарыстоўваліся не толькі магутнасці савецкіх радовішчаў урану, але і руда з Еўропы. Напрыклад, усё руду, здабываную з радовішча каля (Чэхаславакія) спачатку накіроўвалі ў Карл-Маркс-Штат (ГДР), дзе на сумесным савецка-германскім прадпрыемстве  з яе выпрацоўвалі ўранавы канцэнтрат. Далей канцэнтрат праз Польшчу ішоў на савецкія абагачальныя заводы. Асноўным перавалачным пунктам паміж Еўропай і СССР быў беларускі Брэст.
Тым часам чыгуначная каляя ў Беларусі была на 8,5 см шырэйшая, чым у заходніх суседзяў (г. зв. «шырокая каляя»). У часы СССР колы вагонаў не мянялі — грузы механічна перамяшчалі з адных вагонаў у іншыя. Уранавую руду ў 1950-я гады вазілі на адкрытых чыгуначных платформах кучамі, а потым перагружалі ўручную ў драўляныя скрыні, якія потым перамяшчалі кранамі.
У вагоне, зробленым пад вузейшую каляю (г. зв. «еўрапейскую каляю»), размешчаным на паваротным крузе, адкрывалася тарцовая перагрузачная адтуліна, і руда ссыпалася ў бункер вагона, размешчанага на шырокай каляі. У Брэсце былі дзве такіх перагрузачныя станцыі для ўранавай руды — «аб’ект 802» на вуліцы Машэрава, насупраць Брэсцкай ЦЭЦ, і аб’ект «Заходні» у раёне існай чыгункі, паміж вуліцай Герояў Абароны Брэсцкай крэпасці і чыгуначнай веткай на Варшаву. Стратэгічны «аб’ект 802» у розны час меў назвы «Серп» або «Паштовая скрыня 14587». Курыравала працу брэсцкіх станцый перагрузкі, а потым 8-е галоўнае ўпраўленне. Па розных даных, на пунктах перагрузкі руды пасля 1945 года працавала каля 10 тысяч вайскоўцаў і 25 тысяч палонных немцаў.
Радыяцыйнае забруджанне тэрыторыі
Падчас працэсу ручной перагрузкі руды чыгуначныя адхоны былі абсыпаны кавалкамі гэтага матэрыялу. Па сведчаннях відавочцаў, вышыня пласта дасягала штыка рыдлёўкі. Платформы і вагоны абмывалі вадой (якая сцякала на глебу без якой-небудзь ачысткі або ўтылізацыі). Вываз адкідаў ажыццяўляўся аўтатранспартам без адмысловай герметызацыі кузаваў, груз проста накрывалася брызентам. Калі і па якіх маршрутах ажыццяўляўся вываз радыеактыўнага смецця ў 1950-я гады насельніцтва не інфармавалі. Людзі, занятыя непасрэдна на перавалцы і ўборцы вагонаў, працавалі па 4 гадзіны, рамонтнікі абсталявання — 7-8 гадзін. Пасля закрыцця яхімаўскіх радовішч былі закрыты і перагрузачныя станцыі ў Брэсце.
Хваля цікавасці да месцаў дзе раней ажыццяўлялася перагрузка ўранавай руды ўзнялася пасля аварыі на ЧАЭС. У Брэсце ў пачатку 1990-х гадоў загаварылі пра неабходнасць ліквідаваць небяспечнае смецце і дэзактываваць тэрыторыі каля чыгуначных шляхоў і станцый перагрузкі. Па заказе СССР украінскаму прадпрыемству «ВостГОК» з Жоўтых Вод (Днепрапятроўская вобласць Украіны) было заданне на дэзактывацыю забруджанага ўранам аб’екта ў Брэсце. Завод раней праводзіў падобныя дэзактывацыйныя работы на падобнай перавалачнай станцыі ва ўкраінскім Мукачэве, таму адкіды з Брэста таксама планавалі пахаваць у «хваставіках» (выпрацаваных шахтах) каля ўкраінскіх Жоўтых Вод. Праектныя працы для санацыі «Аб’екта 802» у Брэсце пачаліся, але не былі скончаны з-за распаду СССР. У выніку радыеактыўны аб’ект больш за дзесяць гадоў быў закінуты і абгароджаны драўляным плотам.
У 2001 годзе па замове адміністрацыі горада і брэсцкага «Белкамунпраекта» былі праведзены замеры радыеактыўнасці. Яны паказалі ваганні радыеактыўнага фону на паверхні да 120 мкР/гадзіну (пры норме 10-20 мкР/гадзіну). Гама-актыўнасць глебы на глыбіні да паўметра змяняліся ад 500 да 1650 мкР/гадзіну. Былі адзначаны анамаліі ўтрымання ўрану-238, торыя-232. Глеба на пазначанай тэрыторыі ўтрымлівала радон у колькасці, якая перавышала фонавы ўзровень у шмат разоў. Таму пачалася распрацоўка рэгламенту і тэхналогіі правядзення работ. За радыелагічны кантроль работ адказваў Інстытут радыялогіі (Пінск). Большая частка людзей на дэзактывацыйных мерапрыемствах была працаўнікамі з будаўнічага трэста БМС-209 «Брэстспецмантажбуд» горада Кобрына.
На ажыццяўленне работ па дэзактывацыі было выдзелена 5,6 млрд рублёў, па курсе на 2004 год — прыкладна 2,6 млн долараў. Дэзактывацыйныя работы працягваліся чатыры месяцы — з траўня па верасень 2004 года. Падчас дэзактывацыі «аб’екта 802» дэмантаваліся чыгуначныя шпалы, рэйкі і старыя бытоўкі. Пасля гэтага экскаватарам і бульдозерамі здымалі верхні пласт заражанай глебы на глыбіню каля паўметра. Усе адходы дэзактывацыі (каля 23 тысяч метраў кубічных) з дапамогай аўтамабіляў былі вывезены ў «пункт захоўвання адходаў дэзактывацыі» (ПЗАД), які знаходзіўся за 38 кіламетраў ад Брэста, за тры кіламетры ад вёскі Струга, на мяжы Брэсцкага і Маларыцкага раёнаў. Магільнік, праектнай плошчай 3,46 гектараў быў закладзены побач палігона цвёрдых бытавых адкідаў, які належаў Брэсцкаму смеццеперапрацоўчаму камбінату.
Мюльгайм
Назву Мю́льгайм (Mülheim, Mühlheim, Müllheim) маюць:
Таксаплазма
Таксаплазма (Toxoplasma) — монатыпны род паразітычных прасцейшых, атрад какцыдыі, уключае адзін від — Таксаплазма гондзіі (Toxoplasma gondii). Асноўныя гаспадары таксаплазм — прадстаўнікі сямейства каціных. У якасці прамежкавых гаспадароў выступаюць розныя віды цеплакроўных жывёл, у тым ліку і людзі. Даўжыня 4-8, шырыня 2-4 мкм. Вегетатыўная форма рухомая, маладзіковападобная.
15 cm Autokanone M. 15/16
Гісторыя
Гармата 15 cm Autokanone M. 15/16 была распрацавана для замены 15 cm Kanone M. 80. Першы прататып пратэсціраваны ў 1915 годзе. Што характэрна, гэта была першая аўстра-венгерская гармата, прызначаная для транспартавання аўтамабільным транспартам, такім чынам, зброя атрымала прыстаўку Autokanone. Спачатку М. 15 мела максімальны вугал узвышэння толькі 30 °, што запатрабавала пры першых днях выкарыстання гарматы, асабліва для паражэння вышынных цэляў у горах, павялічыць вугал узвышэння да 45 °. Мадэрнізаваныя гарматы атрымалі пазначэнне М. 15/16 і паступілі ў войскі ў першай палове 1917 года. Усяго да канца вайны былі мадэрнізаваныя ўсе 44 гарматы.
Апісанне канструкцыі
«М. 15» меў стандартную канструкцыю для тых часоў, з каробчатым лафетам, жалезнымі коламі і выгнутым гарматным шчытом. Для транспартавання ствол, як правіла, здымаўся з лафета і перавозіўся на асобным прычэпе. Буксіраваць гармату планавалася матарызаванымі трактарамі, напрыклад,. M. 15 была вельмі цяжкай (11 900 кг), што запатрабавала для абслугоўвання вялікага разліку — 13 чалавек.
Баявое прымяненне
У дваццатыя гады ў Італіі на гарматы былі ўсталяваны новыя колы ад, яна была прынята на ўзбраенне под пазначэннем Cannone da 152/37. У чэрвені 1940 года ў італьянскім войску лічыліся 29 адзінак такіх гармат, яны выкарыстоўваліся ў баях у Албаніі, Грэцыі і Паўночнай Афрыцы. Да канца 1940 года засталіся ўсяго 21 спраўныя гарматы, чатыры з якіх знаходзіліся ў Італіі, а некаторыя з іх былі ўсталяваныя ў якасці гарматаў берагавой абароны. Да моманту італьянскай капітуляцыі гэты лік скараціўся да 17 адзінак.
У войску Аўстрыі на ўзбраенні лічыліся 2 гарматы. У Чэхаславакіі гарматы лічыліся спраўнымі, але знаходзіліся на захоўванні. Аўстрыйскія і чэшскія гарматы былі захопленыя і прынятыя на ўзбраенне Вермахта ў якасці 15,2 см K 15/16 (т). Гарматы выкарыстоўваліся ў ахоўных збудаваннях Атлантыкі.
Італьянскія гарматы, захопленыя пасля капітуляцыі Італіі ў 1943 годзе, знаходзіліся пад пазначэннем у Вермахце як 15,2 см K 410 (i). Немцы не карысталіся ім, напэўна, з-за іх унікальных боепрыпасаў і яны ўжываліся у якасці гармат берагавой абароны.
Абарона Харбіна
Гісторыя
Пасля паразы пад Цыцыкарам генерал Ма Чжаньшань адступіў у Хайлунь, адкуль спрабаваў кіраваць правінцыяй Хэйлунцзян. У перамовы з ім уступіў японскі палкоўнік Кэндзі Даіхара, у надзеі дамагчыся прызнання генералам (а той кантактаваў з Чжанам Сюэлянам) марыянеткавых урадаў на манчжурских тэрыторыях, у прыватнасці, у Гірыне (Цзіліні). Правінцыя была падзелена паміж чыгуначнымі войскамі гаміньданаўскага генерала Дзіна Чаа і пра-па-японску наладжанымі часткамі генерала Сі Ця. Чжаньшань, папулярная персона сярод кітайцаў, не спяшаўся пераходзіць на бок ворага і, для ціску на яго, напачатку студзеня Доихара папрасіў Сі Ця пачаць наступ на Харбін і Хайлунь. Дын Чаа рэарганізаваў свае часткі ў «Армію самооброны Цзіліня» і заклікаў жыхароў Харбіна далучыцца да яго гарнізона, 25-га Чжан Сюэлян загадаў Чаншану спыніць перамовы. Даіхара пацярпеў паразу ў перамовах, а войскі Сі Ця адступілі пасля недоўгачасовай бітвы з Армію самаабароны.
Для апраўдання ўмяшання ва ўнутрыкітайскі канфлікт агенты Даіхары арганізавалі хваляванні ў Харбіне, падчас якіх загінулі чацвёра японскіх супрацоўнікаў. Японскія войскі былі заняты на іншых франтах, толькі 2-я пяхотная дывізія генерала Тамона Дзіро пасля працяглага наступлення вярнулася на адпачынак у Мукдэн. 28-га яна пачала пры 30-градусным марозе пасоўванне да Харбіна. Да 4-га лютага яны завяршылі атачэнне горада. 17-гадзінная бітва за горад характарызавалася адступам дрэнна навучаных кітайскіх ратнікаў пад агнём артылерыі і бамбардзіровак з брыючага лёту. Чао адступіў на паўночны ўсход, уніз па плыні Сунгары.
Даіхара прапанаваў Ма Чжаньшаню мільён долараў ЗША золатам на стварэнне арміі Маньчжоў-го, 14-га лютага той пагадзіўся і быў прызначаны губернатарам Хэйлунцзяна. 27-га Цін Чаа спыніў супраціўленне, што спыніла заваяванне Маньчжурыі. Зрынуты ў 1911-м імператар Пу І быў абвешчаны Вярхоўным кіраўніком Маньчжоў-го, Чаншан у даданні да паста губернатара стаў міністрам абароны.
Яламіца
Яламіца:
Бейіс Хазірэт
Бейіс Хазірэт — аул у Атбасарскім раёне Акмолінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Марынаўскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна ў 48 км на ўсход ад цэнтра горада Атбасар. Код КАТА — 113843300.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва аула складала 553 чалавекі (286 мужчын і 267 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у ауле пражывалі 461 чалавек (232 мужчыны і 229 жанчын).
Напад на Міхаіла Пішчэўскага
Напад на Міхаіла Пішчэўскага адбыўся 25 мая 2014 года каля рэстарана-клуба «Underworld» у Мінску на глебе гамафобіі. Нападнік, Дзмітрый Лукашэвіч, які неаднаразова прыцягваўся да адміністрацыйнай адказнасці за хуліганства, абразіў кампанію геяў, пасля накінуўся на Пішчэўскага, які адказаў яму, і пачаў біць па галаве. Пішчэўскі паваліўся і ўдарыўся аб бетонную пліту галавой, атрымаўшы цяжкія траўмы, з-за якіх давялося выдаліць каля 20 % галаўнога мозгу. У кастрычніку 2015 года ён сканаў у шпіталі. Лукашэвіч быў асуджаны 2 гады і 8 месяцаў зняволення за злоснае хуліганства і нанясенне шкоды здароўю ў выніку неасцярожнасці (пры гэтым у прысудзе не было адлюстравана, што злачынства было здзейснена на глебе нянавісці ). У жніўні 2015 года Лукашэвіч быў вызвалены па амністыі, прымеркаванай да Дня Перамогі. Напад на Міхаіла Пішчэўскага стаў найбольш рэзанансным актам фізічнага гвалту ў Беларусі, накіраваным супраць прадстаўнікоў ЛГБТ.
Напад
Канфлікт адбыўся 25 мая 2014 года каля мінскага рэстарана-клуба «Underworld» («Андэрволд»), дзе не ўпершыню збіраліся прадстаўнікі ЛГБТ. Паводле сведак, каля ўваходу ў клуб кампанія гучна абмяркоўвала тэму геяў. На адрас наведнікаў клуба прагучала слова «підарасы». У гэты момант з клуба выходзіў 33-гадовы Міхаіл Пішчэўскі з сябрамі, які пачуў гэта і запытаў у голас: «Хто тут підарасы»? Пытання аказалася дастаткова, каб былы настаўнік фізкультуры мінчанін Дзмітрый Лукашэвіч, які неаднаразова прыцягваўся да адміністрацыйнай адказнасці за хуліганства, накінуўся на Пішчэўскага, які быў з ім знаёмы , і пачаў біць па галаве. Міхаіл паваліўся і ўдарыўся аб бетонную пліту галавой, страціўшы пры гэтым прытомнасць. Пазней у судзе Лукашэвіч пацвердзіў, што свядома прыйшоў да кавярні падвечар, калі наведнікі пачыналі разыходзіцца, і свядома абразіў аднаго з іх зняважлівым словам.
Наступныя падзеі
Урачы канстатавалі ў пацярпелага і , у галаве ўтварылася вялікая гематома , з-за якой давялося выдаліць каля 20 % галаўнога мозгу. Экспертызе, аднак, не ўдалося высвятліць, што прывяло да атрымання цяжкіх траўм — удары ці падзенне. Пасля гэтага Міхаіл Пішчэўскі месяц прабыў у коме ў 5-ым сталічным шпіталі, потым яму палепшала, але з ложку ён больш не падняўся і не загаварыў. За пацярпелым быў патрэбны сталы прафесійны нагляд, між тым са шпіталя яго збіраліся выпісаць.
Суд
У канцы 2014 года Цэнтральны суд Мінска прызнаў Лукашэвіча вінаватым у злосным хуліганстве і нанясенні Пішчэўскаму і прысудзіў злачынцу 2 гады і 8 месяцаў зняволення, а таксама выплату грашовай кампенсацыі. Паводле назіральнікаў, калі асуджанага бралі пад варту ў зале суда, ён працягваў абражаць сяброў пацярпелага, называючы іх тым жа абразлівым словам «підарасы».
На першым судзе «група падтрымкі» Дзмітрыя Лукашэвіча накінулася на праваабаронцу з цэнтра «Вясна» Таццяну Равяку, якая паспрабавала зрабіць фота Лукашэвіча. Жанчыну ўдарылі па нагах і абражалі брыдкімі словамі.
Украінскі правапіс 1993 года
Украінскі правапіс 1993 года (Український правопис 1993 року) — чацвёртая рэдакцыя правапісу ўкраінскай мовы 1946 г. і першая, якая была прынята падчас незалежнасці Украіны. Гэты правапіс дзейнічаў з 1993 па 2019 год, на працягу якога правапісная камісія не ўносіла ў яго ніякіх зменаў. Аднак падчас яго перавыдання выдавец унёс невялікія праўкі ў некаторыя прыклады, каб ліквідаваць разыходжанне паміж арфаграфічнай і арфаграфічнай лексікай.
Яновіч
Яновіч — беларускае прозвішча, утворанае ад імя Ян.
Польская аб’яднаная рабочая партыя
Польская аб'яднаная рабочая партыя, ПАРП(Polska Zjednoczona Partia Robotnicza, PZPR) - палітычная партыя ў Польскай Народнай Рэспубліцы. Была створана 15 снежня 1948 у выніку аб'яднання Польскай сацыялістычнай партыі і Польскай рабочай партыі.
Напад на Міхаіла Пішчэўскага
Суд
Сваякі і абарона Міхаіла Пішчэўскага абскардзілі прысуд. Яны даводзілі, што Лукашэвіч дзейнічаў не з хуліганскіх намераў, а на глебе да людзей гомасексуальнай арыентацыі. Больш суровага пакарання — 7 гадоў зняволення — патрабавала для Лукашэвіча і пракуратура.
Другі разгляд справы ў Цэнтральным судзе Мінска даў той самы вынік. Назіральнікі за працэсамі адзначалі, што ў абодвух выпадках розныя суддзі не сталі нават вывучаць прыкметы гамафобіі ва ўчынках Лукашэвіча. Таксама яны адзначылі, што сям’я Лукашэвічаў ніяк не кантактуе з сям’ёй Пішчэўскага і ўвогуле паводзіць сябе гэтак, быццам пацярпелымі з’яўляюцца яны. Сам Дзмітрый Лукашэвіч на другім працэсе па справе ўпершыню папрасіў у сваякоў Міхаіла Пішчэўскага прабачэння.
Падчас другога разгляду справы ў зале суда здарыўся новы канфлікт — «група падтрымкі» Дзмітрыя Лукашэвіча напала на журналістаў «БелСата» і праваабаронцаў, калі тыя паспрабавалі ў перапынку зняць Лукашэвіча ў жалезнай клетцы. Тады дасталася і карэспандэнту Радыё Свабода, які, калі ўбачыў бойку, таксама скарыстаў відэакамеру. Сястра Лукашэвіча біла журналіста па руках і па відэакамеры, не зважаючы на папярэджанні, што яна парушае закон. Потым сваячка злачынцы паскардзілася на карэспандэнта ў міліцыю, што гэта нібыта ён яе збіваў, але праверка гэтага не пацвердзіла.
Пасля суда
20 жніўня 2015 года ён выйшаў з жодзінскай калоніі № 8 па амністыі, прымеркаванай да Дня Перамогі. Сваякам паведамілі, што суд прадставіў у калонію даведку, згодна з якой Лукашэвіч выплаціў усю прызначаную грашовую кампенсацыю. Сястра Міхаіла Пішчэўскага Таццяна, аднак, паведаміла, што сваякі Дзмітрыя Лукашэвіча да яго амністыі ўсяляк зацягвалі выплату кампенсацыі Міхаілу Пішчэўскаму і ніяк не цікавіліся яго станам здароўя.
Міхаіл Пішчэўскі памер а 12-й гадзіне ночы 26 кастрычніка 2015 года ў 5-м шпіталі Мінска. Ён быў пахаваны 28 кастрычніка на адных з мінскіх могілак.
Наступствы
Увесну 2017 года у гонар загінулага Міхаіла Пішчэўскага была названая кампанія па барацьбе супраць гамафобіі — «Справа Пі». Каардынатарам кампаніі з’яўляецца Андрэй Завалей.
Польская аб’яднаная рабочая партыя
Партыя з'яўлялася кіруючай у Польшчы з 1948 па 1989. У 1989 пад ціскам забастовак, якія арганізоўваў прафсаюз "Салідарнасць", у Польшчы былі праведзены дэмакратычныя парламенцкія выбары, падчас якіх апазіцыя атрымала ў парламенце ўсе абіраныя месцы. Выбары прывялі да страты ПАРП палітычнай улады, у выніку чаго партыя самараспусцілася 27 студзеня 1990.
Украінскі правапіс 1993 года
Тэрмін дзеяння правапісу скончыўся 22 мая 2019 года, калі Кабінет міністраў Украіны зацвердзіў новую рэдакцыю правапісу, распрацаваную Нацыянальнай правапіснай камісіяй Украіны.
Перадумовы стварэння
Падчас I Міжнароднага кангрэсу ўкраінцаў (27. VIII - 3. IX 1991) прыняла пастанову аб неабходнасці распрацоўкі адзінага сучаснага правапісу для ўкраінцаў, якія жывуць ва Украіне і ў дыяспары, які павінен грунтавацца на ўсім гістарычным вопыце ўкраінскай мовы.
Курыная слепата
Курыная слепата