cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Авіяўдар па Пазічжы
Унутраная
Увечары таго ж дня прадстаўнік хунты, генерал-маёр Зо Мін Тун  <small class="ref-info" style="cursor:help;" title="на английском языке">)  , пацвердзіў правядзенне бамбардзіроўкі, але не паведаміў колькасць ахвяр.
Урад нацыянальнага адзінства загадаў прыспусціць сцяг Народных сіл абароны ў памяць аб ахвярах паветраных нападаў.
Міністэрства абароны УНА заявіла, што паветраны ўдар па вёсцы ўяўляе сабой ваеннае злачынства.
Дзяржаўны кансультатыўны савет кая заявіў, што «тэрарыстычны ваенны савет займаецца масавымі паветранымі забойствамі, накіраванымі супраць грамадзянскіх асоб», і падкрэсліў неабходнасць ўзгодненых намаганняў «для барацьбы з ваеннай дыктатурай з усёй сілай, каб хутка пакласці канец яе кіраванню».
Галерны мост
Галерны мост — аўтадарожны бэлечны мост цераз раку Фантанку ў Адміралцейскім раёне Санкт-Пецярбурга, злучае Галерны і Безыменны астравы. Знаходзіцца на тэрыторыі Адміралцейскага завода. Вышэй па цячэнні знаходзіцца Стара-Калінкін мост.
Бліжэйшая станцыя метрапалітэна — «Балтыйская». Мост атрымаў сучасную назву 4 ліпеня 1977 года па найменні Галернага вострава. У 1820—1840-х гадах такую ​​назву насіў мост цераз Крукаў канал, які размяшчаўся ў створы Галернай вуліцы і быў разабраны ў 1840-х гадах пры засыпанні часткі Крукава канала. Мост пабудаваны ў 1971 годзе. Мост аднапралётны сталежалезебетонны бэлечны. Асновы з маналітнага жалезабетону на палевай аснове. На паверхні асноў нанесеная рустоўка пад камень. Даўжыня моста складае 31,2 м, шырыня — 10,7 м (з іх 7,4 м шырыня праезнай часткі і два тратуара па 1,65 м).
Везуль
Везуль (Vesoul) — камуна ў гістарычнай вобласці Франш-Кантэ і дэпартаменце Верхняя Сона на ўсходзе Францыі.
Насельніцтва
Насельніцтва Везуля
Выгары
Вы́гары (, Выгары) — былая вёска ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіла ў склад Лынтупскага сельсавета.
Гісторыя
Ліквідавана 20 чэрвеня 2008 года.
Патры
Патры або Патрас (Πάτρα) — трэці па колькасці насельніцтва горад Грэцыі, адміністрацыйны цэнтр нома Ахея і вобласці Заходняя Грэцыя. Знаходзіцца на паўвостраве Пелапанес. Насельніцтва — 161,1 тысяч жыхароў (2001).
Развітыя машынабудаванне, шынная, дрэваапрацоўчая, харчовая, тэкстыльная прамысловасць.
Сандвейлер
Сандвейлер (люксемб. Sandweiler, фр. Sandweiler) — камуна ў Люксембургу, размяшчаецца ў акрузе Люксембург. Камуна Сандвейлер з'яўляецца часткай кантона Люксембург. У камуне знаходзіцца аднайменны населены пункт.
Насельніцтва складае 3172 чалавекі ​​(на 2008 год), у камуне размяшчаюцца 1265 хатніх гаспадарак. Займае плошчу 14,86 км ² (па займаемай плошчы 86 месца з 116 камун). Найвышэйшая кропка камуны над узроўнем мора складае 382 м. (78 месца з 116 камун), найменшая 254 м. (64 месца з 116 камун).
Allium lipskyanum
Allium lipskyanum — від травяністых раслін сямейства ; распаўсюджаны ва Узбекістане і Таджыкістане.
Апісанне
Гнуткае сцябло вышынёй 20-50 см. Лісткоў 2, вузкія, распасцёртыя. Парасонік шчыльны. Кветкі чашападобныя, даволі буйныя (15 мм), глыбокага ружовага колеру.
Распаўсюджанне
Распаўсюджаны ва Узбекістане і Туркменістане.
Энгус Дзітан
Сэр Энгус Сцюарт Дзітан (Angus Stewart Deaton; нар., Эдынбург, Вялікабрытанія) — брытана-амерыканскі эканаміст і вучоны. У цяперашні час Дзітан з’яўляецца старэйшым навуковым супрацоўнікам і заслужаным прафесарам эканомікі і міжнародных адносін Дуайта Д. Эйзенхаўэра ў Прынстанскай школе грамадскіх і міжнародных адносін і эканамічнага факультэта Прынстанскага ўніверсітэта. Яго даследаванні сканцэнтраваны ў першую чаргу на беднасці, няроўнасці, здароўі, дабрабыце і эканамічным развіцці.
У 2015 годзе ён быў ганараваны прэміяй па эканоміцы імя Альфрэда Нобеля за аналіз спажывання, беднасці і дабрабыту.
Біяграфія
Дзітан нарадзіўся ў Эдынбургу, Шатландыя. Вучыўся ў сярэдняй школе Хоік, а затым у каледжы Фетс у якасці стыпендыята, які працаваў у гатэлі Portmeirion летам 1964 года. Атрымаў ступень бакалаўра, магістра і доктара філасофіі ў Кембрыджскім універсітэце, дысертацыя на ступень доктара філсофіі 1975 года мела назву «Мадэлі спажывецкага попыту і іх прымяненне ў Злучаным Каралеўстве» пад кіраўніцтвам Рычарда Стоўна. Пазней у Кембрыджы ён быў супрацоўнікам каледжа Фіцуільям і навуковым супрацоўнікам, працаваў з Рычардам Стоўнам і Тэры Баркерам на кафедры прыкладной эканомікі.
У 1976 годзе Дзітан заняў пасаду прафесара эканаметрыкі ў Брыстальскім універсітэце. У гэты перыяд ён выканаў значную частку сваёй найбольш уплывовай працы. У 1978 годзе ён стаў першым у гісторыі лаўрэатам медаля Фрыша, узнагароды, якая прысуджаецца Эканаметрычным таварыствам кожныя два гады артыкулам, апублікаваным на працягу апошніх пяці гадоў у Econometrica. У 1980 годзе яго праца тое, як попыт на розныя спажывецкія тавары залежыць ад коштаў і даходаў, была апублікавана ў The American Economic Review. З тых часоў гэты артыкул быў прызнаны адным з дваццаці самых уплывовых артыкулаў, апублікаваных у часопісе за першыя сто гадоў.
У 1983 годзе перайшоў з Брыстальскага ўніверсітэта ў Прынстанскі ўніверсітэт. У цяперашні час ён з’яўляецца прафесарам міжнародных адносін імя Дуайта Эйзенхаўэра і прафесарам эканомікі і міжнародных адносін Прынстанскай школы грамадскіх і міжнародных адносін і кафедры эканомікі ў Прынстане. З 2017 года займае пасаду па сумяшчальніцтве ва Універсітэце Паўднёвай Каліфорніі, дзе ён з’яўляецца прэзідэнцкім прафесарам эканомікі. Мае як брытанскае, так і амерыканскае грамадзянства.
У 2015 годзе Дзітан атрымаў прэмію па эканоміцы імя Альфрэда Нобеля. Дытан быў «ў захапленні» і апісаў сябе як «кагосьці, хто заклапочаны беднымі ў свеце і тым, як людзі сябе паводзяць, і што дае ім добрае жыццё». Шведская каралеўская акадэмія навук заявіла, што эканамічная палітыка, накіраваная на скарачэнне беднасці, можа быць распрацавана толькі пасля таго, як будзе зразумелы выбар чалавека ў сферы спажывання, сказаўшы: «Больш за ўсіх, Энгус Дзітан палепшыў гэта разуменне. Звязваючы дэталёвы індывідуальны выбар і сукупныя вынікі, яго даследаванні дапамаглі трансфармаваць вобласці мікраэканомікі, макраэканомікі і эканомікі развіцця». Дзітан таксама з’яўляецца аўтарам «Лістоў з Амерыкі», папулярнай паўгадовай публікацыі ў бюлетэні Каралеўскага эканамічнага таварыства.
Навуковыя працы
Амаль ідэальная сістэма попыту
Першай працай Дзітана, якая стала вядомай, была « Амаль ідэальная сістэма попыту», якую ён распрацаваў разам з Джонам Мюэлбаўэрам і апублікаваў у The American Economic Review (AER) у 1980 годзе. Як мадэль спажывецкага попыту, яна забяспечвае набліжэнне першага парадку да любой сістэмы попыту, якая задавальняе аксіёмам парадку, агрэгуе па спажыўцах без выкарыстання паралельных лінейных крывых Энгеля, адпавядае бюджэтным абмежаванням і лёгка ацэньваецца.
Згодна з аглядам American Economic Review, дакумент «ўводзіць практычную сістэму раўнанняў попыту, якія адпавядаюць максімізацыі пераваг і валодаюць дастатковай гнуткасцю для падтрымкі поўнага аналізу дабрабыту палітыкі, якая ўплывае на спажыўцоў». Газета ўвайшла ў лік 20 лепшых апублікаваных работ у AER за першыя 100 гадоў існавання часопіса.
Захворванне і смяротнасць у 21 стагоддзі
У 2015 годзе Эн Кейс і Энгус Дзітан апублікавалі ў часопісе Proceedings of the National Academy of Sciences артыкул "Павышэнне захворвання і смяротнасці ў сярэднім узросце сярод белых неіспанамоўных амерыканцаў у 21 стагоддзі «. У артыкуле Кейс і Дзітан падкрэсліваюць рост смяротнасці ад усіх прычын сярод белых неіспанамоўных амерыканцаў сярэдняга ўзросту за апошняе дзесяцігоддзе, нядаўняя тэндэнцыя, унікальная сярод „багатых“ краін . Кейс і Дзітан выявілі, што рост смяротнасці адбываўся толькі для белых нелацінаамерыканцаў і што менш адукаваныя белыя нелацінаамерыканцы падвяргаліся найбольшай рызыцы. Акрамя таго, яны выявілі, што рост смяротнасці сярод белых нелацінаамерыканцаў можна класіфікаваць як „смерць ад адчаю“, у першую чаргу ад атручванняў наркотыкамі і алкаголем, самагубстваў і хранічных захворванняў печані і цырозу». Яны адзначылі, што павышэнне ўзроўню смяротнасці суправаджаецца ростам захваральнасці, у прыватнасці, «пагаршэнне стану здароўя, псіхічнага здароўя і здольнасці весці паўсядзённае жыццё, а таксама ўзмацненне хранічнага болю і няздольнасць працаваць». Каб растлумачыць свае высновы, Кейс і Дзітан паказваюць на рост даступнасці і злоўжывання апіёідамі.
У працяг сваёй папярэдняй працы Кейс і Дзітан атрымалі фінансаванне ад Нацыянальнага інстытута па праблемах старэння праз Нацыянальнае бюро эканамічных даследаванняў, каб апублікаваць больш маштабнае даследаванне, якое было апублікавана ў 2017 годзе пад назвай «Смяротнасць і захворванне ў 21-м стагоддзі». Пашыраючы сваё даследаванне, яны выявілі, што ўзровень смяротнасці адукаваных белых неіспанамоўных зноў пачаў зніжацца, хоць паказчыкі для неадукаваных белых неіспанамоўнага насельніцтва працягвалі расці; у той жа час стаўкі для лацінаамерыканцаў і чарнаскурых працягвалі зніжацца, незалежна ад адукацыйнага ўзроўню. Акрамя таго, яны выявілі, што сучасныя рэсурсы не ўплываюць на ўзровень смяротнасці і што, наадварот, пагаршэнне магчымасцяў на рынку працы для неадукаваных белых неіспанамоўных прывяло да шэрагу кумулятыўных недахопаў для людзей сярэдняга ўзросту, такіх як пагаршэнне вынікаў шлюбу і ў цэлым здароўе.
У выніку гэтага даследавання Кейс выказаў меркаванне, што фізічныя і псіхічныя пакуты могуць павысіць рэйтынг такіх кандыдатаў, як Дональд Трамп і Берні Сандэрс. Сапраўды гэтак жа, Washington Post і Gallup Poll паказалі моцную карэляцыю паміж падтрымкай Трампа і высокім узроўнем смяротнасці.
Узнагароды і ганаровыя пасады
Дзітан з’яўляецца членам Эканаметрычнага таварыства, Брытанскай акадэміі і Амерыканскай акадэміі мастацтваў і навук.
Мае ганаровыя ступені Рымскага ўніверсітэта Тор Вергата; Універсітэцкага каледжа Лондана; Універсітэта Сэнт-Эндрус і Эдынбургскага ўніверсітэта.
Асабістае жыццё
Удавец ад першага шлюба, Дзітан мае двое дзяцей 1970 і 1971 гадоў нараджэння. Цяпер жанаты на Эн Кейс, прафесар эканомікі і сувязяў з грамадскасцю ў Школе грамадскіх і міжнародных адносін Прынстанскага ўніверсітэта. Пара захапляецца операй і лоўляй стронгі.
Ордэн Караля Таміслава
Ордэн Караля Таміслава (Velered kralja Tomislava), поўная назва — «Вялікі Ордэн Караля Таміслава са стужкай і вялікай ранішняй Зоркай» (Velered kralja Tomislava s lentom i Velikom Danicom) — вышэйшая дзяржаўная ўзнагарода Рэспублікі Харватыя. Уручаецца главам дзяржаў ці главам важных арганізацый за спрыянне ўсталяванню суверэнітэту Рэспублікі Харватыя, выключны ўнёсак у яе міжнародную рэпутацыю і статус ці вялікія дасягненні ў развіцці міжнародных адносін паміж Харватыяй і краінай ці арганізацыяй узнагароджанага.
Звычайна ордэн уручаецца асабіста Прэзідэнтам Харватыі, часам Прэзідэнтам Сабара (харвацкага парламента). Ордэн мае толькі адну ступень. Названы ў гонар караля Таміслава I, першага караля Харватыі.
IC 181
IC 181 — галактыка тыпу C (кампактная галактыка) у сузор’і Авен.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Кахоўка (значэнні)
Назву Кахоўка маюць:
Слабада (Слуцкі раён)
Слабада́ (, Слобода) — вёска ў Слуцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Вясейскага сельсавета.
Заходняя Грэцыя
Заходняя Грэцыя (Δυτικής Ελλάδος) - адміністрацыйная акруга ў Грэцыі, у склад якой ўваходзяць тры нома: Ахея, Этолія і Акарнанія і Эліда. Сталіца акругі - горад Патрас.
Ёван Дам’янавіч
Ёван Дам’янавіч (Јован Дамјановіћ; нар., Кнін, Харватыя, СФРЮ) — сербскі футбаліст (нападнік) і трэнер. Ігрок нацыянальнай зборнай Сербіі (2011). У цяперашні час працуе галоўным трэнерам юнацкай зборнай Сербіі (да 18 гадоў).
Клубная кар’ера
Гуляў за розныя сербскія клубы, у Германіі і Аўстрыі.
У сакавіку 2012 года падпісаў кантракт з мінскім «Дынама». 16 мая 2012 года ў матчы з «Нафтанам» Ёван Дам’янавіч стаў аўтарам хет-трыка.
У сакавіку 2013 года быў аддадзены ў арэнду ў брэсцкае «Дынама». У ліпені 2013 года па заканчэнні арэнды вярнуўся ў Мінск, а ў жніўні кантракт з мінскім клубам быў разарваны.
У хуткім часе стаў іграком сербскага ОФК, а ў лютым 2014 года перабраўся ў чэмпіянат Кітая. У 2015 годзе вярнуўся ў Сербію, а ўлетку 2016 года завяршыў прафесійную кар’еру.
Міжнародная кар’ера
У 2011 годзе гуляў за нацыянальную зборную Сербіі.
Трэнерская кар’ера
З лета 2016 года пачаў працаваць у структуры «Вождаваца». Спачатку быў каардынатарам моладзевых каманд, працаваў моладзевым трэнерам. З верасня па кастрычнік 2018 года выконваў абавязкі галоўнага трэнера «Вождаваца». Са жніўня 2019 года быў спартыўным дырэктарам клуба, а ў сакавіку 2020 года паўнавартасна ўзначаліў каманду. Пакінуў пасаду галоўнага трэнера ў красавіку 2021 года.
У верасні 2021 года стаў галоўным трэнерам юнацкай зборнай Сербіі (да 18 гадоў).
Семятычы (гміна)
Семяты́чы (Siemiatycze) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Семятыцкага павета Падляскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Семятычах (не ўваходзіць у склад). Плошча гміны складае 227,14 км². Станам на 2014 год у гміне Семятычы пражывалі 6 229 чалавек, шчыльнасць — 27,4 чал./км².
NGC 440
NGC 440 (іншыя абазначэнні — ESO 113-25, AM 0110-583, PGC 4361) — галактыка ў сузор’і Тукан.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Мілошавічы
Міло́шавічы (, Милошевичи) — вёска ў Слонімскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Паўлаўскага сельсавета.
Стара-Калінкін мост
Стара-Калінкіна мост — аўтадарожны арачны мост цераз Фантанку ў Адміралцейскім раёне Санкт-Пецярбурга. Злучае паміж сабой Каломенскі і Безыменны астравы. Нароўні з мостам Ламаносава гэта адзін з 7 тыпавых каменных трохпралётных мастоў цераз Фантанку, пабудаваных у 1780-х гадах, які захаваўся да цяперашняга часу (прапорцыі змененыя). Аб’ект культурнай спадчыны Расіі федэральнага значэння.
Мост знаходзіцца ў вусці Фантанкі. З левага берага да моста падыходзяць: Стара-Пецяргофскі праспект, недалёка ад моста на набярэжную ракі Фантанкі выходзіць вуліца Цыялкоўскага. На правым беразе знаходзяцца плошча Рэпіна і Лоцманская вуліца. Па набярэжнай ракі Фантанкі на мост прыходзяць транспартныя патокі з Садовай вуліцы. Вышэй па цячэнні знаходзіцца Англійскі мост, ніжэй — Галерны мост. Бліжэйшая станцыя метрапалітэна (1,7 км) — «Нарвская».
Канова
Кано́ва (Canova) — італьянскае прозвішча:
Чэмпіянат Беларусі па міні-футболе 2003/2004
Чэмпіянат Беларусі па міні-футболе 2003/2004 (15-ы чэмпіянат Рэспублікі Беларусь па міні-футболе) — чэмпіянат Беларусі па міні-футболе сярод беларускіх мужчынскіх каманд 2003—2004 года.
Амплітуда
Ампліту́да – найбольшае адхіленне ад нулявога значэння велічыні, якая ажыццяўляе гарманічныя ваганні. Інакш кажучы, амплітуда вызначае размах ваганняў. Вагальная велічыня дасягае свайго амплітуднага (г.зн. найбольшага) значэння адзін раз цягам кожнага паўперыяду ваганняў.
У гарманічных ваганнях амплітуда з'яўляецца пастаяннай велічынёй. Аднак тэрмін «амплітуда» часта ўжываюць у шырэйшым сэнсе – у адносінах да велічынь, якія змяняюцца па законе, больш ці менш блізкім да гарманічнага (напр., амплітуда крывянога ціску), а часам да ваганняў, ад гарманічных зусім далёкіх (напр., амплітуда гадавой тэмпературы).
Цэнтральная Грэцыя
Цэнтральная Грэцыя (Στερεά Ελλάδα) — адміністрацыйная вобласць (перыферыя) у цэнтральнай частцы рэспублікі Грэцыя.
Адміністрацыйна ўключае ў сябе номы Эўбея, Эўрытанія, Фтыатыда, Факіда і Беотыя. Цэнтр вобласці - горад Ламія. Гэта самая гарыстая перыферыя Грэцыі.
Санем
Санем (люксемб. Suessem, фр. Sanem) — камуна ў Люксембургу, размяшчаецца ў акрузе Люксембург. Камуна Санем з’яўляецца часткай кантона Эш-сюр-Альзет. У камуне знаходзіцца аднайменны населены пункт.
Насельніцтва складае 14505 чалавек ​​(на 2008 год), у камуне размяшчаюцца 5579 хатніх гаспадарак. Займае плошчу 7,73 км ² (па займаемай плошчы 110 месца з 116 камун). Найвышэйшая кропка камуны над узроўнем мора складае 383 м. (76 месца з 116 камун), найменшая 294 м. (100 месца з 116 камун).
NGC 442
NGC 442 (іншыя абазначэнні — UGC 789, IRAS01121-0116, MCG 0-4-54, PRC C-9, ZWG 385.41, PGC 4484) — галактыка ў сузор’і Кіт.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Галышышкі
Галы́шышкі (, Голышишки) — вёска ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Лынтупскага сельсавета.
Гісторыя
З лістапада 1939 года ў БССР. Са студзеня 1940 года ў Свянцянскім, з лістапада 1940 года ў Пастаўскім раёнах Вілейскай вобласці. З пачатку ліпеня 1941 года да пачатку ліпеня 1944 года пад нацысцкай акупацыяй. З 20 верасня 1944 года ў Маладзечанскай, з 20 студзеня 1960 года ў Віцебскай вобласці. Да 16 ліпеня 1954 года ў Рынкянскім сельсавеце, у 1954—2004 гадах у Палескім сельсавеце.
Фтыятыда
Фтыятыда (Φθιώτιδα) — гістарычны раён на паўднёвым усходзе Фесаліі. Легендарны герой Іліяды — Ахілес, паводле Гамеру, быў царом Фтыятыды.
Аляксандр Іванавіч Саракач
Аляксандр Іванавіч Саракач (нар., в. Леднікі Дзяржынскага раёна Мінскай вобласці) — беларускі палітык.
Біяграфія
Скончыў Беларускі нацыянальны тэхнічны ўніверсітэт, Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь.
Працоўную дзейнасць пачаў слесарам кантрольна-вымяральных прыбораў і аўтаматыкі на вытворчым аб’яднанні «Інтэграл». Служыў у радах Савецкай Арміі. З 1987 года працаваў на Мінскай нафтабазе ў г. Фаніпалі Дзяржынскага раёна. Прайшоў працоўны шлях ад слесара кантрольна-вымяральных прыбораў і аўтаматыкі 3-га разраду Мінскай нафтабазы да галоўнага інжынера рэспубліканскага ўнітарнага прадпрыемства «Беларуснафта—Мінскаблнафтапрадукт» г. Фаніпаля Дзяржынскага раёна. Працаваў старшынёй Фаніпальскага гарадскога выканаўчага камітэта.
З’яўляўся дэпутатам Дзяржынскага раённага Савета дэпутатаў 26-га склікання, старшынёй Дзяржынскага раённага Савета дэпутатаў 27-га і 28-га скліканняў, дэпутатам Мінскага абласнога Савета дэпутатаў. Выбіраўся дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання.
Узнагароды
Узнагароджаны ганаровымі граматамі Мінскага абласнога выканаўчага камітэта, Мінскага абласнога Савета дэпутатаў, Дзяржынскага раённага выканаўчага камітэта.
Таліца (Слуцкі раён)
Та́ліца (, Талица) — вёска ў Слуцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Вясейскага сельсавета.
Нзінга Нкуву
Жуан Конга I (Жуан I Кангалезскі; парт. João I dо Congo; аўтах.: Нзінга Нкуву/ Nzinga a Nkuwu або Nkuwu Nzinga) — чацвёрты (у некаторых крыніцах пяты) па ліку кіраўнік сярэднявечнага Каралеўства Конга, які кіраваў паміж 1470—1509 гадамі.
Менавіта ён стаў першым афіцыйна хрысціянскім манархам Цэнтральнай Афрыкі. Кароль Конга устанавіў першыя кантакты з партугальскімі маракамі пад камандаваннем Дыёгу Кана. Партугальцы прадавалі афрыканцам агнястрэльную зброю, прамысловыя тавары, а ў абмен атрымлівалі рабоў і слановую косць.
3 мая 1491 года Нзінга Нкуву, яго сям’я і світа прынялі каталіцтва. Нзінга Нкуву атрымаў імя Жуан, яго жонка — Элеанора, а сын — Афонсу. Гэта імёны партугальскага караля, яго жонкі і сына.
IC 182
IC 182 — галактыка тыпу SBb (кампактная выцягнутая галактыка) у сузор’і Рыбы.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Міцькавічы (Слонімскі раён)
Мі́цькавічы (, Митьковичи) — вёска ў Слонімскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Паўлаўскага сельсавета.
Еўрапейская кінапрэмія 1996
9-я цырымо́нія прысуджэ́ння Еўрапе́йскай кінапрэ́міі за дасягненні ў еўрапейскім кінематографе адбылася 8 лістапада 1996 года ў Берліне.
Пераможцы і намінанты
Ніжэй прыведзены спісы пераможцаў і намінантаў. У межах адной катэгорыі намінанты ўпарадкаваны паводле беларускага алфавіта. Пераможца адзначаны блакітным колерам фона    і прыводзіцца першым.
Carnival Cruise Lines
Суднаходная кампанія Carnival Cruise Lines Inc. (скарочана CCL) — з’яўляецца кампаніяй-заснавальнікам і самы вялікі з 12 круізных кампаній брытанска-амерыканскага канцэрна Carnival Corporation & plc. Яна, мяркуючы па колькасці пасажыраў, з’яўляецца самым буйным у свеце аператарам круізных суднаў. Штаб-кватэра размешчана ў Маямі Фларыда. Carnival Cruise Lines з’яўляецца адным з шасці членаў альянсу "World’s Leading Cruise Lines".
Флот кампаніі
Carnival Cruise Lines кажа пар 23 круізных суднаў такіх як «Fun Ships» (рус. забаўляльныя судны), якія знаходзяцца ў наш час у эксплуатацыі. Характэрнай для ўсіх суднаў Carnival з’яўляяцца форма трубы, якая кідаецца ў вочы і нагадвае хваставы плаўнік кіта, з’явілася ўпершыню ў 1981 г. пры будаўніцтве новага судна ў Tropicale. У 2007 годзе кампанія зрабіла імёны суднаў аднатыпнымі, яны пачынаюцца словам «Carnival».
У большасці выпадку судны размяшчаюцца ў розных портах ЗША, але ў залежнасці ад раёна эксплуатацыі ходзяць таксама і з замежных портаў.
Бярэма павознае
Бярэ́ма паво́знае, або павазо́вае — павіннасць сялян і мяшчан у Вялікім Княстве Літоўскім даваць падводы для перавозкі грузаў, на будаўніцтва замкаў, дарог, мастоў і інш. Паводле Статута Вялікага Княства Літоўскага 1588 года ад бярэма павознага вызваляліся сяляне і мяшчане прыватнаўласніцкіх вёсак, мястэчак і гарадоў.
Снягурка
Снягу́рка — фальклорны персанаж, гераіня рускіх казак.
З канца 1930-х гадоў у СССР Снягурка з’яўляецца на дзіцячых імпрэзах падчас святкавання Новага года, поруч з Дзедам Марозам, як яго ўнучка і памочніца.
Вольны горад Кракаў
Вольны незалежны і строга нейтральны горад Кракаў з акругай (Wolne Miasto Kraków) альбо Кра́каўская рэспу́бліка (Rzeczpospolita Krakowska) — створаная паводле ўмоў Венскага кангрэсу горад-дзяржава пад кантролем трох суседзяў: Расійскай імперыі, Прусіі і Аўстрыі. Была ўтвораная 18 кастрычніка 1815 з паўднёвай часткі Варшаўскага княства і напачатку мела абмежаваную ўнутраную аўтаномію.
Баі за плацдарм «Балагер»
Баі за плацдарм «Балагер» вяліся на рацэ Сегрэ ля горада Балагер падчас грамадзянскай вайны ў Іспаніі і ўяўлялі сабой серыю рэспубліканскіх контратак вясной і летам 1938 года, якія скончыліся правалам для прыхільнікаў Рэспублікі. Гістарычна гэтыя баі былі часткай больш доўгай бітвы пры Сегрэ.
Напярэдні
У пачатку красавіка 1938 года франкісцкія войскі пасля пераможнага наступлення ў Арагоне дасягнулі Каталоніі і ўтварылі фронт ад Міжземнага мора да Пірэнеяў па правым беразе рэк Эбра, Сегрэ і Нагера-Пальярэса. У раёне Лерыда на левым беразе яны ўтвараюць чатыры плацдарма (Серас, Балагер, Ла-Баронія-Мансек і Трэмп), адкуль павінны былі працягнуць наступленне да мяжы з Францыяй.
Горад Балагер, які ляжыць на правым беразе Сегрэ, трапіў у рукі франкісцкай арміі 10 красавіка 1938 года. Нацыяналісты таксама захапілі каля яго стратэгічны чыгуначны мост праз раку і ўтварылі плацдарм на левым. Рэспубліканская армія адышла на другі бераг.
Ход падзей
Рэспубліканскае камандаванне разумела небяспеку варожых плацдармаў на Сегрэ, таму адразу ж паспрабавала іх ліквідаваць. З 12 па 15 красавіка 27-я, 60-я і 72-я дывізіі 18-га армейскага корпуса Іспанскай Рэспублікі контратакавалі 53-ю дывізію нацыяналістаў пад Балагерам. Аднак рэспубліканскія салдаты, у асноўным вельмі маладыя людзі (некаторым было ўсяго 17 гадоў), паспешліва мабілізаваныя і дрэнна навучаныя, нягледзячы на іх энтузіязм, не дамагліся поспеху.
Праз амаль тры месяцы, разам з больш шырокім рэспубліканскім наступленнем у бітве на Эбра, зноў рушыла ўслед серыя баёў за вяртанне плацдарма пад Балагерам. Атакі былі здзейснены паміж 9 і 11 жніўня, але рэспубліканскія войскі зноў пацярпелі паразу, сутыкнуўшыся з праўзыходнай агнявой моцай нацыяналістаў.
Вынікі
Пасля гэтых баёў фронт стабілізаваўся на 7 месяцаў, да 24 снежня, калі нацыяналісты пачалі наступленне на Каталонію з мэтай яе поўнага захопу. Аперацыя пачалася на поўначы і поўдні з плацдармаў Ла-Баронія — Трэмп і Серас адпаведна. 28 снежня некалькі франкісцкіх атрадаў на поўнач ад плацдарма ля Балагера таксама пачалі наступленне.
26 студзеня армія генерала Франсіска Франка акупавала Барселону, а 10 лютага — ўсю тэрыторыю Каталоніі.
Аладава
Аладава — прозвішча
Rouble Zone
«Rouble Zone» — беларускі рок-гурт, заснаваны Алегам «Джагерам» Мінаковым у Барысаве. Рэпертур складаўся з англамоўных песень з большага на тэксты. Уладальнік рок-кароны ’95.
Гісторыя
Гурт з’явіўся ў 1995 годзе і меў сур’ёзны поспех на беларускай рок-сцэне. Лідар гурта Мінакоў ніколі не здымаў капялюш і цёмныя акуляры, спяваў выключна на англійскай мове голасам падобным на Джо Кокера, а жэстыкуляваў, як Мік Джагер. Гурт часта паказвалі па беларускім тэлебачанні. У 1996 годзе гурт атрымаў на «Рок-каранацыі» тры «Рок-кароны», у тым ліку і «Галоўную».
У 1997 годзе гурт прыпыняе існаванне з-за ад’езду франтмена за мяжу. У 2000 годзе робіцца спроба аднаўлення гурта пад кіраўніцтвам Аляксандра «Газіза» Газізава, але яна з большага абмежавалася выступам на «Рок-каранацыі».
Песні гурта, запісаныя ў сярэдзіне 1990-х гадоў, рэгулярна гучаць у эфірах беларускіх радыёстанцый. Сярод найбольш вядомых: «Go Never Give Up», «Wild Woman», «Day Without Youl Love», «Put Your Money».
Бруна Крайскі
Бруна Крайскі (Bruno Kreisky; 22 студзеня 1911, Вена —, ) — аўстрыйскі дзяржаўны і палітычны дзеяч, дыпламат.
Дзяцінства і юнацтва
Бруна Крайскі нарадзіўся 11 студзеня 1911 ў сям'і Макса Крайскага - дырэктара тэкстыльных прадпрыемстваў Аўстра-Венгрыі. Крайскія з'яўляліся прыхільнікамі Габсбургскай манархіі, кансерватарамі па перакананні. Бруна, парушыўшы сямейную традыцыю, у 14 гадоў уступіў у маладзёжную арганізацыю Сацыял-дэмакратычнай рабочай партыі Аўстрыі.
У 1929 годзе Крайскі скончыў гімназію. Шмат што для яго вызначыла сустрэча з Ота Баўэрам - лідарам сацыял-дэмакратыі Аўстрыі. Паводле яго парады ён паступае на юрыдычны факультэт Венскага ўніверсітэта.
Аншлюс і Другая сусветная вайна
Пасля таго як дзейнасць СДРПА была забароненая (1934), Крайскі часта выязджаў у Чэхаславакію, у Брно, дзе размяшчалася штаб-кватэра сацыял-дэмакратычнай эміграцыі. У студзені 1935 года ён быў арыштаваны і паўстаў перад аўстрыйскім судом. Прамова Крайскага на судзе прынесла яму вядомасць. Публікацыі ў брытанскай прэсе аб «працэсе 21-га» ўскалыхнулі еўрапейскую грамадскасць. У выніку Крайскаму вынеслі параўнальна мяккі прысуд.
У чэрвені 1936 ён працягваў вучобу на юрыдычным факультэце, а затым паспяхова абараняў дыплом прававеда (1937).
12 сакавіка 1938 года - дзень аншлюсу. У Аўстрыі пачаліся масавыя арышты. Ад Дахау Крайскага выратаваў выпадак. Следчым гестапа, які вёў яго справу, апынуўся яго былы сукамернік. Пасля шасцімесячнага турэмнага зняволення Бруна быў выпушчаны на свабоду і эміграваў у Швецыю.
У гады Другой сусветнай вайны Швецыя прыняла шматлікіх эмігрантаў. Сяброўства з Вілі Брантам, якое пачалася ў Стакгольме, аказала на Крайскага вялікі ўплыў. Асноўны прафесіяй аўстрыйца стала журналістыка. Ён быў карэспандэнтам шэрагу еўрапейскіх газет, сустракаўся з савецкімі дыпламатамі.
Многія сацыял-дэмакраты прытрымліваліся ідэі стварэння адзінай германа-аўстрыйскай дзяржавы. Крайскі быў іншага меркавання. У ліпені 1943 года клуб аўстрыйскіх сацыялістаў прыняў рэзалюцыю, якая пачыналася словамі: «Аўстрыйскія сацыялісты ў Швецыі патрабуюць аднаўлення незалежнай, самастойнай, дэмакратычнай рэспублікі. Яны безумоўна адпрэчваюць яе [Аўстрыі] прыналежнасць германскаму рэйху...» Пасля Крайскі, распрацоўваючы канцэпцыю «аўстрыйскага шляху да дэмакратычнага сацыялізму», будзе неаднаразова вяртацца да досведу Швецыі.
Увесну 1945 года лідары абноўленай Сацыялістычнай партыі Аўстрыі вырашылі, што Крайскі павінен застацца ў Швецыі - у якасці дарадніка аўстрыйскай дыпламатычнай місіі. Прэзідэнт Аўстрыі Карл Рэнер лічыў, што неабходна развіваць дзелавыя кантакты са шведскімі прамыслоўцамі, якія маглі дапамагчы ў аднаўленні аўстрыйскай эканомікі. Пры гэтым улічвалася і тая акалічнасць, што Крайскі быў жанаты на Веры Фюрт, дачцэ буйнога шведскага прадпрымальніка, выхадца з Аўстрыі.
Спасылкі
Іозеф Клаус 1970—1983 Фрэд Зінавац Леапольд Фігль 1959—1966 Луя Тончыц-Сарыньі
Аляксандр Аляксандравіч Мрынскі
Аляксандр Мрынскі (нар., Хвойнікі, Чэрвеньскі раён) — беларускі футбаліст, нападнік чэрвеньскага «Коласа».
Клубная кар’ера
Выступаў за мінскі РДВАР, моладзевую каманду і дубль мінскага «Дынама», гуляў у арэндзе ў «Бярозе-2010». Улетку 2011 года перайшоў у бабруйскую «Белшыну», дзе ў асноўным выходзіў на замены. У сакавіку 2013 года стаў іграком «Віцебска», але ў жніўні 2013 года пакінуў клуб.
У лютым 2016 года падпісаў кантракт з пінскай «Хваляй». Дапамог пінскаму клубу перамагчы ў Другой лізе, а сам з 15 галамі стаў найлепшым бамбардзірам каманды. У сезоне 2017 гуляў за «Хвалю» ў Першай лізе, а ў сезоне 2018 вярнуўся ва «Узду».
У жніўні 2019 года стаў іграком «Асіповічаў», дзе да канца сезона 2019 згуляў у трох матчах, пасля чаго пакінуў каманду.
У пачатку 2021 года далучыўся да чэрвеньскага «Коласа» ў Другой лізе.
Міжнародная кар’ера
Гуляў за юніёрскую зборную Беларусі (да 19).
Стаховіч
Стаховіч — прозвішча.
Стацыя (значэнні)
Стацыя — шматзначны тэрмін.
Малы мост (Парыж)
Малы мост (фр.: Petit Pont) — каменны мост праз Сену ў цэнтры Парыжа, перакінуты ад левага берага на востраў Сітэ. Мост размешчаны паміж мостам Сен-Мішэль і падвойным мастом і злучае набярэжную Мантэбело (Quai de Montebello) ў 4-й акрузе з набярэжнай Сен-Мішэль (Quai Saint-Michel) у 5-й акрузе.
Інфарматык
Інфарматык, Навуковец у галіне камп’ютарных навук — вучоны, які спецыялізуецца ў акадэмічным вывучэнні інфарматыкі.
Навукоўцы ў галіне інфарматыкі звычайна працуюць над тэарэтычнымі аспектамі вылічэння, а не над апаратнымі, на якіх пераважна засяроджаны інжынеры інфарматыкі (але ёсць і выключэнні). Хаця навукоўцы ў інфарматыцы таксама могуць сфакусаваць сваю працу і даследванні на канкрэтных галінах (такіх як распрацоўка і праектаванне алгарытмаў і структуры даных,, тэорыя інфармацыі, , , лікавыя метады, , і камп’ютарны зрок), іх аснова — тэарэтычнае вывучэнне вылічэння, якоя з’яўляецца іх вытокамі.
Асноўная мэта навукоўцаў інфарматыкі — распрацоўка або праверка мадэляў, часта матэматычных, для апісання ўласцівасцей вылічальных сістэм (працэсараў, праграм, камп’ютараў, якія ўзаемадзейнічаюць з людзьмі, камп’ютараў, якія ўзаемадзейнічаюць з іншымі камп’ютарамі і г. д.) з агульнай мэтай выяўлення канструкцый, якія дадуць карысны вынік (хутчэй, менш, танней, больш дакладна і г. д.).
Занятасць
Навукоўцы ў галіне камп’ютарных навук могуць прымяніць свае веды да больш практычных прыкладанняў, займаючыся, напрыклад, інжынерыяй праграмнага забеспячэння. Яны таксама могуць займацца сферай IT-кансалтынгу, і могуць разглядацца як від матэматыкаў, з улікам таго, якое мноства галін залежыць ад матэматыкі. Навукоўцы ў галіне камп’ютарных навук, якія працуюць у прыватным сектары, могуць з часам перайсці на кіраўніцкія або лідарскія пазіцыі.
Занятасць для навуковцаў у галіне камп’ютарных навук прагназуецца як вельмі перспектыўная. Такія перспектывы, часткова, можна растлумачыць хуткім ростам у галіне дызайну камп’ютарных сістэм і сумежных паслуг, а таксама ў галіне публікацыі праграмнага забеспячэння, якая, згодна з прагнозамі, ёсць адной з найхутчэй растучых галін эканомікі ЗША.
Зюзя
Зю́зя — персанаж беларускай міфалогіі, вядомы месцамі і на Украінскім Палессі, і каляндарных абрадаў, міфічная істота, якая ўвасабляла зімовую сцюжу.
Апісанне
Уяўляўся сівым тоўстым дзедам, нізкага росту, з доўгай барадой, босым, у белым футры, без шапкі, з жалезнай булавой. Валасы і доўгая барада пакрытыя інеем або замест вусоў і барады долу спускаліся саплі. На Палессі ўяўлялі як лысага барадатага дзеда, які ў расхрыстаным кажусе, босым хадзіў па снезе.
Верылі, што большую частку зімы Зюзя праводзіць у лесе, але часам наведвае вёскі, прыносіць туды моцную сцюжу. Раззлаваны, Зюзя б’е булавой па пні, і тады пачынаецца траскучы мароз.
На Каляды яму пакідалі частку куцці («Зюзя на дварэ — куцця на стале»), каб не быў такім лютым, а часцей гаспадар кідаў за акно першую лыжку кашы, прыгаворваючы: «Мароз, хадзі куццю есці!»
Семантыка слова «Зюзя» паходзіць ад дзеяслова «зюзець» — мерзнуць, калець ад марозу. Увасабляе сабой зімовую сцюжу, а таксама каляндарны перыяд ад Калядаў да вясновага раўнадзенства. Павел Шпілеўскі беспадстаўна азначаў Зюзю як бога зімы ў беларускай міфалогіі (гл. Кабінетныя багі і духі беларускай міфалогіі). Паводле паданняў, Зюзя ўяўляецца як дзед з доўгай барадой, які жыве ў лесе, ходзіць басанож, без капелюшу, у белым расхрыстаным кажусе. У руцэ трымае вялікую жалезную булаву — доўбню. Ад яго подыху ўздымаецца завіруха і мяцеліца.
«Як зюзя», верагодна, дастасоўвалася да п’яніц з-за падабенства іх чырвоных насоў да чырвонага носа Зюзі
Па-палеску «зюзя» азначае холад, мароз.
Любоў Мікалаеўна Красеўская
Любоў Мікалаеўна Красеўская (26 верасня 1953, в. Маісееўка, Краснатуранскі раён, Краснаярскі край) — паэт, перакладчык.
Біяграфія
Нарадзілася ў сяле Маісееўка Краснатуранскага раёна Краснаярскага края. Дзяцінства прайшло ў Хакасіі, у таёжным пасёлку Туім.
У 1972 годзе скончыла Абаканскае педагагічнае вучылішча (настаўнік пачатковых класаў), у 1991 — Санкт-Пецярбургскі гуманітарны ўніверсітэт прафсаюзаў (арганізатар-метадыст культурна-асветніцкай працы вышэйшай кваліфікацыі).
Вершы пачала пісаць з сямі гадоў. Упершыню апублікавалася ў 1982 годзе ў гарадской газеце «Черногорский рабочий».
З 1980 года піша аўтарскія сцэнарыі массавых мерапрыемстаў і святаў. Удзельніца семінара маладых паэтаў Сібіры і Далёкага Усходу (Краснаярск, 1988). Прымала актыўны ўдзел у працы Краснаярскага гарадскога літаб’яднання «Диалог», якім кіравала паэтка Аіда Фёдарава, і з’яўлялася членам Дзіўнагорскага гарадскога літаб’яднання «Потомки Ермака» — кіраўнік: сакратар Краснаярскай краявой пісьменніцкай арганізацыі паэт Уладлен Белкін (1985—1989).
У Сібіры працавала ў Палацах культуры гарадоў Чарнагорска і Краснаярска.
У 1989 годзе з Сібіры пераехала ў Беларусь, у г. Брэст. Працавала дырэктарам клуба ААТ «Дываны Брэста».
У студзені 2006 года выбрана намеснікам старшыні Брэсцкага абласнога аддзялення Саюза пісьменнікаў Беларусі. У цяперашні час працягвае працаваць на гэтай пасадзе. Арганізатар, сцэнарыст і рэжысёр найбуйнейшых святаў і фестываляў, якія праводзяцца РОО «Русское общество» і Брэсцкім абласным аддзяленнем Саюза пісьменнікаў Беларусі (фестывалі рускай паэзіі ў Беларусі «Созвучье слов живых», прысвечаныя Дням славянскага пісьменства і культуры, Брэсцкае абласное свята «Паэтычны вянок Берасцейшчыны», прысвечанае Сусветнаму дню паэзіі і інш.).
Член Саюза пісьменнікаў Беларусі з 2005 года.
Член Саюза пісьменнікаў Саюзнай дзяржавы Беларусі і Расіі з 2009 года.
Член Саюза пісьменнікаў Расіі з 2011 года.
Творчасць
АЎТАР КНІГ:
«С любовью о любви» (Брест, «Издательство С. Лаврова», 2004).
«На два голоса» (Брест, «Альтернатива», 2009).
ПЕРАКЛАДЫ:
«Изломы судьбы»: перевод книги прозы Яна Рихнера с польского на русский язык (Варшава, «Книжное издательство IBIS», 2016).
УКЛАДАЛЬНІК ЛІТАРАТУРНЫХ ЗБОРНІКАЎ:
«Созвучье слов живых» (Брест, «Альтернатива», 2006, 2007, 2009, 2011, 2013).
«Уроки русского» (Брест, «Брестская типография», 2007).
«Адкрыццё» (Брэст, «Альтернатива», 2008, 2009).
«Сучасная польская паэзія ў перакладах берасцейцаў» (Брэст, «Брэсцкая друкарня», 2017).
ПУБЛІКАЦЫІ Ў ЛІТАРАТУРНЫХ ЗБОРНІКАХ:
«Современное русское зарубежье». Антология. I том, четвертая книга «ПРОЗА, ПОЭЗИЯ» (Москва, «Академика», 2010).
NGC 443
NGC 443 (іншыя абазначэнні — IC 1653, ZWG 502.10, UGC 796, 4ZW 42, MCG 5-4-5, NPM1G +33.0038, PGC 4512) — галактыка ў сузор’і Рыбы.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Любоў Мікалаеўна Красеўская
Творчасць
«Созвучье слов живых» (Брест, «Альтернатива», 2006; 2007; 2009; 2011; 2013).
«Мир — твоя колыбель…»: стихи российских соотечественниц, которые живут за границей (Москва, «Серебряные нити», 2008).
«Фантазии серебряного облака» (Брест, «Альтернатива», 2010).
«Сила слабости» (Брест, «Альтернатива», 2013). «На одном языке»: поэзия (Рязань, ГУП РО «Рязанская област- ная типография», 2015; 2016; 2017).
Удзел у літаратурных фестывалях і форумах
2001 г. — Масква, 2006 і 2012 гг. — г. Санкт-Пецярбург — удзельніца Сусветных кангрэсаў расійскіх суайчыннікаў.
2007, 2010 гг. — удзельніца I і II фестываля расійскіх суайчыннікаў замежжа «Русская песня» (Расія, г. Масква).
2004, 2006, 2008, 2010, 2012, 2014 гг. — удзельніца Усебеларускіх фестываляў нацыянальных культур у г. Гродна.
2006, 2007 гг. — Смаленск; 2010 г. — Масква — Смаленск -  удзельніца Міжнародных фестываляў народнай творчасці «С Россией в сердце».
2007 г. — удзельніца Міжнароднай канферэнцыі «Мир женщины» (Данія, г. Капенгаген).
2007 г. — уладальнік прэміі часопіса «Новый берег» (Данія, г. Капенгаген).
2008 г. — удзельніца Першай міжнароднай канферэнцыі «Роль женщины в сохранении духовных и культурных традиций» (г. Вісбадэн, Германія).
2008 г. — пераможца міжнароднага конкурсу «Мир — твоя колы- бель» сярод расійскіх суайчынніц, якія жывуць за мяжой (Германія,  г. Вісбадэн).
2009 г. — удзельніца XVII Еўрапейскіх дзён спадчыннасці ў музеі  Ю. Крашэўскага (Раманава, Польшча).
2010 г. — уладальнік дыплома лаўрэата рэспубліканскага літконкурсу «Лепшы твор 2009 года» ў намінацыі «Паэзія» (Мінск).
2011 г. — канферэнцыя: «Международная межкультураная про- грамма обмена опытом в области образования и культуры» Беларусь — Германія (г. Франкфурт-на-Майне).
2012 г. — Рэспубліканскі бібліяфестываль «Литературная Хакасия в Черногорске», прысвечаны Дню славянскага пісьменства і культуры ў Рэспубліцы Хакасія, РФ
2014, 2015, 2016, 2017 гг. — Сусветны дзень паэзіі ЮНЕСКА (Рэспу- бліка Польшча, Варшава).
2012 г.- Міжнародны паэтычны фестываль «Вернуться в Россию стихами и прозой: русскоязычные писатели вне России» (Рэспубліка Польшча, г. Слупск).
2014, 2015, 2016, 2017 гг. — Сусветны дзень паэзіі ЮНЕСКА (Рэспубліка Польшча, г. Варшава; Расія, г. Разань).
2016 г. — XII Міжнародная навукова-практычная канферэнцыя  «Державинские чтения» з дакладам: «Державин и Белоруссия»  (г. Казань).
Прызнанне
У 2009 годзе ўзнагароджана праўленнем ГА «Белорусский славянский комитет» медалём «100 гадоў славянскаму руху на землях Беларусі. 1909—2009 гг.».
У 2012 годзе Цэнтр гуманістычнага і дзелавога супрацоўніцтва з суайчыннікамі за мяжой — Маскоўскі Дом суайчынніка — узнагародзіў медалём «За большой вклад в работу по сохранению русской истории, наследия и культурных традиций за рубежом».
У кастрычніку 2016 года на з’ездзе Саюза пісьменнікаў Саюзнай дзяржавы ўзнагароджана медалём Саюза пісьменнікаў Расіі «Память России — Вера. Отечество. Честь» за правядзенне шасці фестываляў рускай паэзіі ў Рэспубліцы Беларусь «Созвучье слов живых».
У маі 1993 года занесена на Дошку гонару за высокія паказчыкі ў працы і асабісты творчы ўклад у работу калектыва ААТ «Дываны Брэста».
2002 г. — Грамата Рэспубліканскага ГА «Русское общество» за падрыхтоўку і правядзенне літаратурна-музыкальнага свята «В начале было слово…», прысвечанага Дню славянскага пісьменства і культуры.
2007 г. — Дыплом лаўрэата IV Міжнароднага фестывалю мастацкай творчасці суайчыннікаў «С Россией в сердце» (г. Смаленск).
2007, 2010 гг. — Пісьмо падзякі ад аргкамітэта фестывалю «С Россией в сердце».
2007, 2010 гг. — Дыплом лаўрэата I і II Міжнародных фестываляў расійскіх суайчыннікаў замежжа «Русская песня» (г. Масква).
Плаванне на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 – 50 метраў вольным стылем (жанчыны)
Жаночыя спаборніцтвы па плаванні 50 метраў вольным стылем на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 года праводзіліся на Алімпійскім водным стадыёне ў Рыа-дэ-Жанейра з 12 па 13 жніўня 2016 года.
Любоў Мікалаеўна Красеўская
Прызнанне
2010 г. — Грамата па прадстаўленні Урадавай камісіі па справах суайчыннікаў за мяжой (г. Масква).
2009, 2010, 2011, 2012, 2013 гг. — Дыплом лаўрэата Усебеларускага фестывалю нацыянальных культур «Суквецце культур». Намінацыя «Мастацкае слова» (г. Гродна).
Чэмпіянат свету па хакеі з шайбай 2012
Чэмпіянат свету па хакеі з шайбай 2012 — 76-ы чэмпіянат свету, які праходзіў у Фінляндыі і Швецыі з 4 па 20 мая на Хартвал-Арэне ў Хельсінкі і Глобэн-Арэне ў Стакгольме.
Малаяраславец
Малаяраславец — горад на поўначы Калужскай вобласці Расіі, за 61 км на поўнач ад Калугі, на правым беразе ракі Лужына (басейн Акі). 30 тыс. жыхароў (2003).
Заснаваны на мяжы XIV—XV стагоддзяў князем Уладзімірам Серпухаўскім і названы ім у гонар сына Яраслава. З 1776 года павятовы горад. У 1812 годзе моцна разбураны ў час бітвы расійскага і французскага войскаў. Забудова і архітэктурныя помнікі XIX стагоддзя.
Чэмпіянат свету па хакеі з шайбай 2012
Выбар месца правядзення
Фінляндыя, Швецыя, Чэхія і Венгрыя на з'ездзе ў Маскве ў 2007 годзе падалі заяўкі на правядзенне чэмпіянату свету 2012 года. На кангрэсе Міжнароднай федэрацыі хакея (ІІХФ) у Берне, дзе праходзіў Чэмпіянат свету па хакеі з шайбай 2009 года было абвешчана, што Фінляндыя і Швецыя будуць сумесна прымаць чэмпіянат у 2012 і 2013 гадах.
Склады каманд
Склад кожнай каманды на Чэмпіянаце свету па хакеі ў 2012 годзе складаецца з не менш як 15 хакеістаў (форварды і абаронцы) і 2 брамнікаў, і не больш за 20 хакеістаў і 3 брамнікаў.
Чырвонаармейскі мост
Чырвонаармейскі мост — пешаходны мост-цеплаправод цераз Фантанку ў Адміралцейскім раёне Санкт-Пецярбурга, злучае Спаскі і Безыменны востраў. Размешчаны ля вытока Крукава канала, злучаючы ўсходнюю (цотную) набярэжную Крукава канала і набярэжную Фантанкі. Вышэй па цячэнні ракі знаходзіцца Ізмайлаўскі мост, ніжэй — Егіпецкі мост. Бліжэйшая станцыя метрапалітэна — «Тэхналагічны інстытут» (960 м). Сваё найменне мост атрымаў па змешчаным побач Чырвонаармейскіх вуліцах (1-я, 2-я, і г. д. пад нумарамі). Мост быў пабудаваны ў 1956 годзе ў сувязі з неабходнасцю пракладкі тут цеплафікацыйных труб. Праект складзены ў інстытуце «Ленгіпраінжпраект».
Любоў Мікалаеўна Красеўская
Прызнанне
2010, 2013, 2014, 2017 гг. — Граматы Саюза пісьменнікаў Беларусі.
2012 г. — Дыплом удзельніка Міжнароднага фестывалю «Вернуться в Россию стихами и прозой» (г. Слупск, Рэспубліка Польшча).
2012 г. — Грамата ГКУ г. Масквы «Центр гуманитарного и делового сотрудничества с соотечественниками за рубежом — Московский Дом соотечественника».
2013 г. — Пісьмо падзякі ад Брэсцкага гарадскога выканаўчага камітэта за плённую працу і актыўны ўдзел у грамадскім жыцці горада.
2013 г. — Пісьмо падзякі ад Расійскага цэнтра навукі і культуры ў Мінску за ўклад ва ўмацаванне расійска-беларускага культурна- гуманітарнага супрацоўніцтва.
2014 г. — Пісьмо падзякі ад установы культуры «Брэсцкі абласны краязнаўчы музей» за шматгадовае супрацоўніцтва і арганізацыю яркіх літаратурных вечарын з пісьменнікамі і моладдзю Брэстчыны.
2014 г. — Дыплом Федэральнага агенцтва па справах Садружнасці Незалежных Дзяржаў, суайчыннікаў, якія пражываюць за мяжой, і па міжнароднаму гуманістычнаму супрацоўніцтву.
2016 г. — Дыплом удзельніка XVI Міжнароднага фестывалю «Сусветныя дні паэзіі ЮНЕСКА» (г. Разань).
2017 г. — Дыплом аб прысваенні звання «Ганаровы сябра Гродзенскага абласнога аддзялення Саюза пісьменнікаў Беларусі» за ўмацаванне міжнародных культурных сувязяў у галіне літаратуры.
Публіцыстыка
«Гавриил Державин в зеркале эпох и культур»: научная статья «Державин и Беларусь. Личность. Биография. Творчество» (Казань, «Издательство Казанского университета», 2016).
«Нахлынувшему чувству повинуясь»: к поэтическому сборнику Т. Шульги «Крылья из ситца» (Брест, «Альтернатива», 2011).
«Вечная недосказанность слов»: к сборнику стихов Оксаны Валуй «Постучи в моё сердце» (Брест, «Альтернатива», 2014).
«Буквицы предречения»: к сборнику А. Смилиной «Круговорот надежды и мечты» (Брест, ОАО «Брестская типография», 2015).
Ізмайлаўскі мост
Ізмайлаўскі мост — аўтадарожны арачны мост цераз Фантанку ў Адміралцейскім раёне Санкт-Пецярбурга, злучае Спаскі і Безыменны астравы. Адзін з найстарэйшых мастоў горада. Аб’ект культурнай спадчыны рэгіянальнага значэння. Злучае Вазнясенскі праспект з Ізмайлаўскім праспектам. Вышэй па цячэнні знаходзіцца Абухаўскі мост, ніжэй — Чырвонаармейскі мост. Бліжэйшыя станцыі метрапалітэна — «Тэхналагічны інстытут», «Садовая», «Сянная плошча», «Спаская». Назва вядома з 1746 года і дадзена па лейб-гвардыі Ізмайлаўскага палка, слабада якога знаходзілася на левым беразе Фантанкі.
Сетфантэн
Сетфантэн (люксемб. Simmer, фр. Septfontaines) — камуна ў Люксембургу, размяшчаецца ў акрузе Люксембург. Камуна Сетфантэн з’яўляецца часткай кантона Капелен. У камуне знаходзіцца аднайменны населены пункт.
Насельніцтва складае 744 чалавек ​​(на 2008 год), у камуне размяшчаюцца 304 хатнія гаспадаркі. Займае плошчу 14,96 км² (па займаемай плошчы 83 месца з 116 камун). Найвышэйшая кропка камуны над узроўнем мора складае 391 м. (68 месца з 116 камун), найменшая 247 м. (61 месца з 116 камун).