cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сяргей Міхайлавіч Эйзенштэйн
Творчасць
Для стылю С. Эйзенштэйна характэрны метафарычнасць, экспрэсія, імкненне да сінтэзу выразных магчымасцей розных мастацтваў, сімвалічнай вобразнасці. У 1940 паставіў оперу «Валькірыя». Распрацаваны ім метад рэжысёрскага практыкуму заклаў асновы выкладання кінарэжысуры. Даследаваў фундаментальныя праблемы экраннага мастацтва: тэорыі «інтэлектуальнага кіно» (кіно як сродак сінтэзу мастацкіх вобразаў і інтэлектуальных паняццяў), «тыпажу» (непрафесійныя акцёры ў кіно), гуказрокавага кантрапункта (сінтэз пластыкі і музыкі ў фільме), колеравай драматургіі, пафасу як драматургічнай кульмінацыі фільма, «мантажу атракцыёнаў» (кіно як сродак псіхалагічнага ўздзеяння на гледача), а таксама ролю мізансцэны ў кінарэжысуры, магчымасці сінтэзу ў экранным вобразе. Вядомы як мастак-графік.
Эйзенштэйн пра Беларусь
Эйзенштэйн — маме. Мінск, 4.8.1920, гатэль «Лівадыя»: ''«Са Смаленска я не пісаў, бо і пісаць няма чаго было, і жыццё на працягу месяца ў вагоне асабліва жыццярадасным лістам не спрыяла. Тут жа — проста Еўропа. Зусім свабодна прадаюцца, напрыклад, лімоны (і толькі 350 р. штука!), бульбяная мука (200р.!), Рыс (1400 р.), міндаль, чарнасліў, грэцкія арэхі, цыкорый, шакалад (ад 600 р. („Дамашні“ — нямецка-польскі-ваенны — какава-мёд) да 4000 р. — сапраўдны Cailler!), эмаляваны посуд, падцяжкі, бялізна (ідэальная), булкі (200 р. штука) etс. Ёсць „кафэ“, сапраўдная сельтэрская з экстрактам (15 р. стакан). Сода ледзь ні ў кожнай краме (1000 р. фунт). Увогуле — усё, акрамя, акрамя — грошай. Але, відаць, будзе магчымасць добра падзарабіць (як спекулянт), хоць мой асноўны аклад вельмі малы — 3600 р. (Бо я не атрымліваю 100 % на набыццё строяў, як акцёры). Знаходжуся ў прафсаюзе работнікаў мастацтва, прафесія — мастак, спецыяльнасць — дэкаратар, майстар пастановак!…''
''Ехалі са Смаленска тыдзень. Тры дні стаялі ў знакамітым спаленым Барысаве. Усе станцыі па шляху (і вакзал Мінска) спалены поўнасцю, масты разбураныя — паўсюль часовыя. Сам Мінск, акрамя ўсіх апісаных „атракцыёнаў“, сам па сабе, — чароўны: чысценькі еўрапейскі гарадок, нават з „архітэктурай“, таксама новай — empire in Europe.»''
Прыпіска на палях зялёным чарнілам: ''«Днём і ноччу электрычнасць! Еўропа! Ёсць нават ДМС (300р.) і „Mode Parisiennes Ete 1920“. (г.зн. „Парыжскія моды лета 1920“)»''.
Асавая (Маларыцкі раён)
Асава́я (, Осовая) — вёска ў Маларыцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Макранскага сельсавета.
Свяшчэнны сінод Рускай праваслаўнай царквы
Свяшчэнны сінод Рускай праваслаўнай царквы — паводле дзейснага статуту РПЦ, «орган кіравання Рускай праваслаўнай царквы ў перыяд паміж Архіерэйскімі саборамі».
Старшыня Свяшчэннага сінода — Патрыярх Маскоўскі і ўсяе Русі Кірыл.
Сінадальная рэзідэнцыя Патрыярха Маскоўскага і ўсяе Русі знаходзіцца ў Свята-Данілавым манастыры ў Маскве.
15 кастрычніка 2018 года пасяджэнне Свяшчэннага сінода Рускай праваслаўнай царквы было праведзена ў Мінску. На ім прынята рашэнне аб поўным разрыве еўхарыстычных зносін з Канстанцінопалем.
Афлек
Афлек — прозвішча.
Нуры Абу Сахмейн
Нуры Абу Сахмейн (араб. نوريبو سهمين) — лівійскі палітычны і дзяржаўны дзеяч. Намінальны кіраўнік Лівійскай рэспублікі як старшыня ўсеагульнага нацыянальнага кангрэса (з 25 чэрвеня 2013 года па 5 красавіка 2016). З’яўляўся буйной фігурай на ісламісцкім баку грамадзянскай вайны. Заснавальнік групоўкі «Аператыўны пакой рэвалюцыянераў Лівіі» (Палата прадстаўнікоў Лівіі лічыць гэтую арганізацыю тэрарыстычнай). Паведамляецца, што будучы старшынёй Усеагульнага нацыянальнага кангрэса, Нуры Абу Сахмейн сфальсіфікаваў яго працу.
Наруці (Капыльскі раён)
Наруці́ (, Нарути) — вёска ў Капыльскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Цімкавіцкага сельсавета.
Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Вялікараёўскага сельсавета.
NGC 7063
NGC 7063 (іншае абазначэнне — OCL 192) — рассеянае скопішча ў сузор’і Лебедзь.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Чалавек Божы (саўндтрэк)
«Чалавек Божы» (Man of God) — саўндтрэк Збігнева Прайснера да аднайменнага фільма 2021 года. Альбом быў выдадзены ў 30 жніўня 2021 года лэйблам «Caldera records».
Дом адпачынку Блакітны заліў
Дом адпачынку Блакітны заліў — населены пункт у Алтайскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Нова-Бухтармінскай пасялковай адміністрацыі. Код КАТА — 634835400.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва населенага пункта складала 296 чалавек (129 мужчын і 167 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у населеным пункце пражывалі 57 чалавек (28 мужчын і 29 жанчын).
Дні еўрапейскай спадчыны
Дні еўрапейскай спадчыны былі арганізаваны па ініцыятыве Савета Еўропы. Іх галоўная мэта — павялічыць значэнне культурнай спадчыны для насельніцтва Еўропы, а таксама зацікавіць людзей ў захаванні гістарычнай спадчыны. Для гэтага раней малавядомыя ў Еўропе помнікі культурнай спадчыны зрабілі даступнымі для грамадскасці, а таксама прапануюць адмысловыя туры ў гэтыя месцы. Каардынацыя праекта праходзіць пад кіраўніцтвам «Фонду караля Бодуэна» ў Бруселі.
Гісторыя
Пад слоганам «Удыхніце новае жыццё ў культурную спадчыну — Faire passer sur le patrimoine le souffle de la vie» французскі міністр культуры Жак Ланг ў 1984 годзе ўпершыню ў гісторыі Францыі ініцыяваў «Дзень адчыненых помнікаў» (Journées Portes ouvertes monuments historiques). Гэтае мерапрыемства задумвалася як эксперымент, аднак, знайшло такі водгук, што годам пазней, у рамках канферэнцыі Еўрапейскага саюза па абароне архітэктурнай спадчыны ў Еўропе, якая праходзіла ў Гранаде ў кастрычніку 1985 года, быў складзены і падпісаны дагавор. Мэтай рэзалюцыі было паказаць каштоўнасць культурнай спадчыны грамадскасці. У 1992 годзе Савет Еўропы стварыў офіс інфармацыі і камунікацыі.
У 1999 годзе ў дадзенай ініцыятыве прымалi ўдзел 46 краін. Менавіта ў гэтым годзе яна атрымала сваю цяперашняю назву «Дні еўрапейскай спадчыны» (Journées européennes du Patrimoine / European Heritage Days (EHD)).
Агульныя прынцыпы
Усе мерапрыемствы павінны праходзіць у краінах па агульных прынцыпах. А менавіта:
Дні еўрапейскай спадчыны ў Беларусi
Рэспубліка Беларусь падпісала Еўрапейскую культурную канвенцыю 18 кастрычніка 1993 годзе і стала актыўнай удзельніцай Дзён Еўрапейскай спадчыны.
Боркі (Маларыцкі раён)
Бо́ркі (, Борки) — вёска ў Маларыцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Макранскага сельсавета.
23 верасня 1942 года 3-ці батальён 15-га паліцэйскага палка знішчыў вёску Боркі разам з 705 жыхарамі.
Эдвард Тэлер
Эдвард Тэлер (Edward Teller;, Будапешт - , Стэнфард, штат Каліфорнія) — амерыканскі фізік, венгерскі яўрэй па паходжанні, непасрэдны кіраўнік работ па стварэнні амерыканскай вадароднай бомбы.
Біяграфія
Нарадзіўся ў Будапешце ў яўрэйскай сям'і. Вучыўся ў Вышэйшай тэхнічнай школе ў Карлсруэ, у Мюнхенскім універсітэце (у А.Зомерфельда), у Лейпцыгскім універсітэце (у В.Гейзенберга) у якім у 1930 абараніў доктарскую дысертацыю. Страціў правую ступню патрапіўшы пад трамвай. У выніку яму давялося насіць пратэз і Тэлер да канца жыцця кульгаў. Да 1935 года працаваў у Лейпцыгу, Гётынгене, Капенгагене, Лондане. У 1934 годзе атрымаў Рокфелераўскую стыпендыю, працаваў у Н.Бора ў Даніі. У 1935 Тэлер эміграваў у ЗША. У 1935-1941 ён - прафесар фізікі універсітэта Джорджа Вашынгтона. У 1941, пасля атрымання амерыканскага грамадзянства, увайшоў у склад даследчай групы па стварэнні атамнай бомбы (працаваў у Калумбійскім і Чыкагскім універсітэтах, а таксама ў Лос-Аламаскай лабараторыі). У 1946-1952 Тэлер - прафесар Чыкагскага ўніверсітэта, у 1946-1952 - намеснік дырэктара Лос-Аламаскай лабараторыі. У 1953-1975 - прафесар Каліфарнійскага універсітэта ў Берклі. З 1954 - дырэктар зноў арганізаванай Ліверморскай радыяцыйнай лабараторыі імя Лоўрэнса пры Каліфарнійскім універсітэце. Кіраўнік праграмы па стварэнні вадароднай бомбы (першае яе выпрабаванне прайшло на Маршалавых астравах 1 лістапада 1952 г). Тэлер быў членам генеральнага кансультатыўнага камітэта Камісіі па атамнай энергіі ЗША. Тэлер належаў амерыканскіх вучоных, якія настойвалі на неабходнасці забеспячэння прыярытэту ЗША ў сферы ядзерных узбраенняў. Ён выступаў супраць забароны ядзерных выпрабаванняў у трох асяроддзях, за стварэнне больш эфектыўных і танных відаў атамнай зброі, якая знішчае цэль з мінімальным выпадзеннем радыеактыўных ападкаў, за разгортванне лазернай зброі ў космасе. Акрамя работ, звязаных з атамным узбраеннем, Тэлер займаўся даследаваннямі ў галіне квантавай механікі, ядзернай фізікі, спектраскапіі шмататамных малекул, фізічнай хіміі, фізікі касмічных прамянёў і элементарных часціц. Сумесна з Г.Гамавым ў 1936 сфармуляваў правіла адбору пры β-распадзе, унёс вялікі ўклад у тэорыю ядзерных узаемадзеянняў. Незалежна ад іншых у 1947 пастуляваць існаванне мезаатамаў. У 1962 Тэлер быў удастоены прэміі Э.Фермі Камісіі па атамнай энергіі ЗША «за ўклад у хімічную і ядзерную фізіку, за кіраўніцтва даследаваннямі ў галіне тэрмаядзернага сінтэзу і за намаганні па ўмацаванні нацыянальнай бяспекі». У 1975 Тэлер пакінуў пасаду прафесара Каліфарнійскага ўніверсітэта. Наступныя тры дзесяцігоддзі Тэлер працаваў дарадцам ўрада па пытаннях палітыкі ў галіне ядзерных узбраенняў і ў пачатку 1980-х гадоў горача падтрымаў Стратэгічную абаронную ініцыятыву Рэйгана, вядомую таксама як праграма «Зорных войнаў».
Вялікія Лукі (Баранавіцкі раён)
Вялі́кія Лу́кі (, Великие Луки) — вёска ў Баранавіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Велікалуцкага сельсавета, да 2 жніўня 2019 года яго цэнтр. Размешчаны за 15 км на поўдзень ад Баранавічаў, за 10 км ад чыгуначнай станцыі Русіно на лініі Баранавічы — Лунінец.
Да Вялікіх Лукаў далучана суседняя в. Жарнакоўшчына.
Гісторыя
Вядомы з XV стагоддзя як сяло Лука. Да 1430 года ўласнасць вялікага князя Вітаўта. З 1449 года належалі каталіцкай царкве.
У 1770 годзе пабудавана драўляная царква. З 1793 года ў складзе Расійскай імперыі, сяло Ястрамбельскай воласці Навагрудскага павета, з 1842 года Мінскай губерні. У 1862 годзе адкрыта народнае вучылішча. У 1879 годзе працавала праваслаўнае папячыцельства, праваслаўны прыход (вёскі Вялікія Лукі, Волахва, Малыя Лукі, Рагозніца, Русіно, Грабавец) налічваў 3,5 тысяч прыхаджан (пісьменныя складалі 5 %). Царкве належала 90 дзесяцін зямлі, у тым ліку 50 дзесяцін ворыва. У 1897 годзе ў сяле працавала народнае вучылішча, хлебазапасны магазін, праваслаўная царква, піцейны дом.
У 1900 годзе ў народным вучылішчы было 90 вучняў (з іх 10 дзяўчынак). У 1909 годзе працавалі 2 народныя вучылішчы (для хлопчыкаў і для дзяўчынак, настаўнікі Фёдар Кароткі і Марыя Гарбацэвіч). Побач з сялом знаходзіўся маёнтак Лукі — 1 двор, 10 жыхароў. З 1921 года ў складзе Польскай Рэспублікі, вёска Ястрамбельскай гміны Баранавіцкага павета Навагрудскага ваяводства.
NGC 7064
NGC 7064 (іншыя абазначэнні — PGC 66836, ESO 188-9, IRAS21255-5259) — спіральная галактыка з перамычкай (SBc) ў сузор’і Індзеец.
Вялікія Лукі (Баранавіцкі раён)
Гісторыя
З 1939 года ў БССР. З 12 кастрычніка 1940 года цэнтр сельсавета Навамышскага раёна, з 8 красавіка 1957 года Баранавіцкага раёна Баранавіцкай, з 8 студзеня 1954 года Брэсцкай абласцей.
NGC 7064
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Вялікія Лукі (Баранавіцкі раён)
Гісторыя
У Вялікую Айчынную вайну з чэрвеня 1941 года да 7 ліпеня 1944 года акупіраваны нямецка-фашысцкімі захопнікамі. На франтах загінулі 33 аднавяскоўцы.
У 1970 годзе дзейнічаў камбінат бытавога абслугоўвання, клуб, сталовая, сярэдняя школа, фельчарска-акушэрсуі пункт і магазін.
Выбітныя асобы
Радзіма беларускага грамадска-палітычнага дзеяча Міхала Кахановіча.
Аляксандр Сцяпанавіч Казлоўскі
Аляксандр Сцяпанавіч Казлоўскі (, в. Вялікія Труханавічы, Чашніцкі раён, Віцебская вобласць — ) — беларускі мастак, Заслужаны работнік культуры Беларускай ССР (1975)
Біяграфія
Скончыў інстытут жывапісу, скульптуры і архітэктуры імя Рэпіна ў Ленінградзе (1956). Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. У 1925 годзе яго сям’я пераехала ў Ленінград. Аляксандр наведваў студыю Палаца піянераў Васілеастроўскага раёна. Затым працягнуў вучобу ў сярэдняй мастацкай школе пры Усерасійскай Акадэміі мастацтваў.
Падчас Вялікай Айчыннай вайны Аляксандр Сцяпанавіч прымаў удзел у баях на Ленінградскім фронце. Пасля дэмабілізацыі аднавіў вучобу ў мастацкай школе, затым працягнуў навучанне ў Ленінградскім інстытуце жывапісу, скульптуры і архітэктуры імя І. Я. Рэпіна Акадэміі мастацтваў СССР.
У 1956 годзе пераехаў у Мінск на пастаяннае месца жыхарства, дзе і пачаў педагагічную дзейнасць у Беларускім дзяржаўным тэатральна-мастацкім інстытуце. З 1961 па 1986 гады загадваў кафедрай. Сярод яго выхаванцаў — народны мастак Беларусі Г. Паплаўскі, заслужаныя дзеячы мастацтваў Л. Дударэнка, М. Казакевіч, Д. Алейнік, Л. Асецкі, М. Назаранка і многія іншыя. Удзельнічае ў мастацкіх выстаўках з 1956 года. Працуе ў жанры тэматычнай карціны і пейзажу. Тэматыка твораў — рэвалюцыйныя падзеі, Вялікая Айчынная вайна, сучаснасць. Сярод карцін: «На работу ў вёску» (1956), «Ленін у Шушанскім» (1967), «Мужнасць» (1969), «Блакітная песня» (1972), «Красавіцкі вечар» (1975), «Над возерам» (1977), «9 Мая» (1978), «Успамін» (1980), «Снегіры», «Горад прачынаецца», «Дума аб Радзіме» (усё 1982), «Аўтапартрэт. Год 1941» (1984).
З 1957 года Аляксандр Сцяпанавіч — удзельнік рэспубліканскіх, усесаюзных і замежных мастацкіх выстаў, у тым ліку ў Расіі, Украіне, Румыніі, Фінляндыі, Літве. У 1958 годзе ўступіў у члены Саюза мастакоў СССР (БССР).
Творы Аляксандра Сцяпанавіча захоўваюцца ў Нацыянальным мастацкім музеі Беларусі, фондах Беларускага саюза мастакоў, Музеі сучаснага выяўленчага мастацтва ў Мінску, Валагарадскім мастацкім музеі ім. П. Масленікава, а таксама ў прыватных калекцыях.
Флагман флоту 1-га рангу
Фла́гман фло́ту 1-га ра́нгу — воінскае званне Марскіх Сіл Рабоча-Сялянскай Чырвонай Арміі Саюза ССР (МС РСЧА СССР) было ўведзена Пастановай ЦВК СССР і СНК СССР ад 22 верасня 1935 года і зацверджана пастановай Савета Народных Камісараў СССР № 2591 для Марскіх Сіл РСЧА СССР ад 22 верасня 1935 года і абвешчана загадам Народнага Камісара абароны № 144 ад 26 верасня 1935 года. Званне флагман флоту 1-га рангу было адменена 7 мая 1940 года ў сувязі з увядзеннем новых званняў зацверджаных Указам Прэзідыума Вярхоўнага савета СССР «Аб устанаўленні воінскіх званняў вышэйшага каманднага саставу Ваенна-Марскога Флоту».
Вышэй флагмана флоту 2-га рангу. Адпавядала званням камандарма 1-га рангу, армейскага камісара 1-га рангу.
Парадак прысваення і пазбаўлення звання
Зніжэнне ў званні дапускалася толькі ў выключных выпадках і толькі па асобай пастанове Урада Саюза ССР.
Пазбаўленне ваеннага звання камдзіва і вышэй (і ім адпаведных) ажыццяўлялася па прысуду суда, зацверджанаму Урадам Саюза ССР.
== Прысваенне звання ==
Мяцялей
Мяцялей (Meteliai, традыцыйная беларуская назва — Мяце́лі) — вёска ў Літве, за 9 км на паўночны захад ад Сейрыяя, паміж азёрамі Дуся і Мяцялей. Уваходзіць у склад Сейрыяйскай сянюніі Лаздзіяйскага раёна Алітускага павета. Насельніцтва 195 чал. (2011).
Вялікае Княства Літоўскае
Першы пісьмовы ўспамін пра Мяцелі датуецца 1508 годам. У гэты час яны ўваходзілі ў склад Троцкага павета Троцкага ваяводства.
У 1619 годзе Павел Стэфан Сапега пабудаваў у Мяцелях Касцёл Перамянення Панскага.
Пад уладай Расійскай імперыі
На 1827 год у Мяцелях было 52 будынкі.
Найноўшы час
Пасля польска-літоўскіх баёў і падпісання пагаднення паміж міжваеннай Польскай Рэспублікай і Літвой у 1919 годзе Мяцелі апынуліся ў складзе Літвы. У часы Другой сусветнай вайны з чэрвеня 1941 да 1944 года мястэчка знаходзілася пад акупацыяй Трэцяга Рэйха.
Інфраструктура
У Мяцялеі знаходзіцца кіраўніцтва Мяцялейскага рэгіянальнага парку, кемпінг «Vitrūna».
Пфальцграф Бургундыі
Пфальцграф Бургундыі — тытул кіраўніка сярэдневяковага графства Бургундыя (з 1366 — Франш-Кантэ), які размяшчаўся на тэрыторыі сучаснай французскай правінцыі Франш-Кантэ. Першапачаткова кіраўнік графства насіў тытул графа. Але ў 1137 г. імператар Конрад II прызначыў графа Рэно I сваім намеснікам (пфальцграфам) Бургундыі. У выніку гэты тытул замацаваўся за нашчадкамі Рэно.
Габсбургі
У 1678 паводле Німвегенскага міру Франш-Кантэ перайшло да Марыі-Тэрэзе Аўстрыйскай і Людовіку XIV, каралю Францыі. Пасля вайны за іспанскую спадчыну ў 1715, графства было канчаткова далучана да Францыі.
Diplotaxis erucoides
Diplotaxis erucoides — від аднагадовых травяністых раслін сямейства, які расце ў Заходнім Міжземнамор’і.
Апісанне
Травяністая расліна вышынёй да 20-60 см, з зялёным прамым сцяблом, рэдка апушаным, і перыста-рассечаным лісцем даўжынёй да 15 см. У яе гронкападобныя белыя кветкі з чатырма пялёсткамі 6-8 мм, чатырма чашалісцікамі, шасцю тычынкамі і песцікам з зялёным рыльцам. Плод прадстаўляе сабой струк дыяметрам 25-33 мм, якая змяшчае 40-80 насенін у двух паралельных шэрагах.
Пералік песень ABBA
Спіс песень, запісаных і выкананых шведскім поп-гуртам ABBA.
Трон: Спадчына
«Трон: Спа́дчына» (Tron: Légacy, таксама вядомы як «TR2N» і «Tron 2») — амерыканскі навукова-фантастычны фільм 2010 года, выпушчаны студыяй «Walt Disney Pictures». Фільм з’яўляецца сіквелам фільма «Трон» 1982 года. Рэжысёрам з’яўляецца Джозеф Касінскі, адным з прадзюсараў — рэжысёр арыгінальнага фільма Стывен Лісбергер, аўтарамі сцэнарыя — Адам Хоравіц і Эдвард Кіціс. Сцэнарый заснаваны на апавяданні Хоравіца, Кіціса, Браяна Клугмана і Лі Стэрнхала. У фільме ігралі акцёры з арыгінальнага фільма «Трон» Джэф Брыджэс і Брус Бакслейтнер, якія выконвалі ролі Кевіна Фліна і Алана Брэдлі, а таксама Гарэт Хедлунд, Алівія Уайлд, Бо Гарэт, Майкл Шын і Джэймс Фрэйн. Фільм распавядае пра сына Фліна Сэма (Хедлунд), які адказвае на паведамленне свайго даўно страчанага бацькі (Брыджэс) і патрапляе ў віртуальную рэальнасць пад назвай «Grid», дзе Сэм, яго бацька і алгарытм Квора (Уайлд) спыняюць злосную праграму «CLU» (Брыджэс) ад уварвання ў чалавечы свет.
Вотчына (Маларыцкі раён)
Во́тчына (, Отчина) — вёска ў Маларыцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Макранскага сельсавета.
Трон: Спадчына
Кампанія «Disney» агрэсіўна рэкламіравала «Трон: Спадчына». Ён атрымаў змешаныя водгукі ад кінакрытыкаў, якія ў цэлым высока ацанілі эфекты і саўндтрэк, але былі абыякавымі да развіцця персанажаў і акцёрскай ігры. Фільм сабраў больш за $ 400 млн у працягу свайго сусветнага паказу ў кінатэатрах, што робіць яго паспяховым. Ён зайняў 11 месца ў рэйтынгу самых касавых фільмаў года.
Сюжэт
У 1989 годзе, інжынер праграмнага забеспячэння і генеральны дырэктар Encom International, знікае. Праходзіць дваццаць гадоў. Яго сын, асноўны акцыянер Encom, мала цікавіцца справамі кампаніі. Падчас штогадовага сходу савета дырэктараў ён крадзе аперацыйную сістэму.
, выканаўчы дырэктар Encom і сябар бацькі Сэма, прыходзіць да яго, каб параіцца наконт дзіўнага паведамлення, якое прыйшло на пэйджар Алана з гульнявых аўтаматаў Фліна. Сэм выяўляе вялікі камп'ютар ў схаваным склепе, які раптам тэлепартуе яго да «Grid», віртуальнай рэальнасці, створанай яго бацькам, якая існуе ў камп'ютары Encom. Ён хутка схоплены і адпраўлены на «Гульні», дзе ён вымушаны змагацца з праграмай у масцы пад назвай. Калі Сэм атрымаў траўму і пачынае сыходзіць крывёй, Рынзлер разумее, што Сэм чалавек («карыстальнік») і прыводзіць яго да, які нагадвае маладога Кевіна Фліна. CLU ледзь не забівае Сэма ў матчы светлацыклаў, але Сэма ратуе, «вучань» Фліна, якая вязе яго да хованкі бацькі за межамі тэрыторыі, падкантрольнай CLU.
Супраць волі бацькі Сэм вяртаецца на тэрыторыю CLU па наводцы Кворы, каб знайсці, праграму, якая можа даць бяспечны праход да партала I/O. У клубе «End of Line» яго ўладальнік спачатку кажа, што ён Зюс, але потым здраджвае Сэма. З'яўляюцца ахоўнікі CLU. У выніку бою Флін ратуе свайго сына, але Квора атрымала траўму і Зюс атрымлівае дыск Фліна. Зюс спрабуе гандлявацца з CLU за дыск, але CLU проста забірае дыск і знішчае клуб разам з Зюсам. Флін і Сэм хаваюцца на борце транспартнай праграмы «Сонечны паруснік», дзе Флін аднаўляе Квору і распавядае Сэму, што яна апошні пакінуты ў жывых ізаморф.
Тэмы
У фільме ёсць некалькі спасылак на рэлігійныя тэмы, якія тычацца хрысціянства і будызму. Персанаж ​​Алівіі Уайлд, Квора, падобны да гістарычнай каталіцкай фігуры Жанны д'Арк. Уайлд шукала натхненне з шасці месяцаў да пачатку вытворчасці фільма. Яна разам з Касінскі супрацоўнічала з пісьменнікамі наконт напісання персанажаў, каб Квора мела характарыстыкі Жанны д'Арк. Уайлд ацэньвала асаблівасці свайго персанажа: «''Яна гэта наўрад ці вельмі моцны воін, але яна цалкам самаадданая. Акрамя таго, яна лічыць, што яна ў сувязі з нейкімі вышэйшымі сіламі і мае адну нагу ў іншым свеце. Усё гэта элементы Кворы''». Так як яна ўвасабляе канцэпцыю, вытворцы задумалі Квору менавіта з такога пункту гледжання, у прыватнасці, даючы ёй кароткую стрыжку. Таксама ёсць думка, што персанаж Кворы падобны да Персефоны.
Брыджэс выказаў меркаванне, што «Трон: Спадчына» — сучасны міф, дадаўшы, што ідэі, намякаючыя на ​​тэхнічны прагрэс, былі шырока распаўсюджаныя на працягу ўсяго фільма. Для Сірыяка Ламара з падыход фільма да тэхналогіі нагадваў. «Адной з рэчаў, якія прывялі мяне да гэтага фільма», пацвердзіў Брыджэс, «''была ідэя дапамогі ў стварэнні сучаснага міфу, які дапаможа нам арыентавацца ў гэтых тэхналагічных водах[…]. Але гэта адбываецца так хутка, што, калі вы прымаеце рашэнне, вы можаце пайсці далёка па няправільнаму шляху. Падумайце аб аднаразовых пластыкавых бутэльках з вадой. Адкуль гэта ўзялося? Хто гэта вырашыў? Вы можаце зрабіць некалькі глыткоў вады[…], а бутэлькі не распадаюцца цалкам. Мікраскапічныя жывёлы ядуць пластык, а рыбы ядуць мікраспапічных жывёл, і мы ўсе звязаныя. Гэта канчатковае становішча тут''».
Паводле слоў сцэнарыста Адама Хоравіца, Касінскі заявіў, што ўніверсальнай тэмай фільма было «знаходжанне чалавечай сувязі ў лічбавым свеце». Яны следавалі «падыходу да свету з пункту гледжання персанажа, выкарыстоўваючы Кевіна Фліна ў якасці арганізацыйнага прынцыпу, і засяроджванні на эмацыянальных адносінах з бацькам і сынам і іх прымірэнні, якое прыносіць глыбокія павароты ў іх жыцці».
Пачатак
Стывен Лісбергер пераехаў у Бостан, штат Масачусетс з Філадэльфіі, штат Пенсільванія, у 1970-х гадах, каб працягнуць кар’еру ў. Вытворчасць камп’ютарнай анімацыі была засяроджаная ў асноўным у Лос-Анджэлесе, таму ў Лісбергера было вельмі мала канкурэнцыі: «Ніхто тады не рабіў галівудскія рэчы, так што не было ніякай канкурэнцыі, і ніхто не казаў нам, што мы не маглі гэта рабіць». Пазней ён выпусціў амерыканскі навукова-фантастычны фільм «Трон» для Walt Disney Productions, першы камп’ютарна-анімацыйны поўнаметражны фільм. Хоць фільм атрымаў крытычную ацэнку і сабраў невялікія кошты (сукупныя зборы па Паўночнай Амерыцы былі ўсяго 33 мільёны долараў), прадзюсару Шону Бейлі, які глядзеў фільм са сваім бацькам і Лісбергерам, вельмі спадабаўся гатовы матэрыял. Нягледзячы на тое, што «Трон» прадаваўся ніжэй чаканняў студыі Дыснея, пазней яна распрацавала культ, які падсілкаваўся спекуляцыямі пра меркаваную цікавасць Pixar у стварэнні сіквела ў 1999 годзе. Чуткі пра сіквел фільма «Трон» дадаткова запальваюцца пасля выпуску «» у 2003 годзе. Лісбергер намякнуў, што трэці аповяд можа быць зроблены ў залежнасці ад камерцыйнага поспеху гульні.
Біл Хейдэр
Уільям Томас Хейдэр-малодшы (William Thomas Hader Jr.; нар. ) — амерыканскі акцёр, комік, сцэнарыст, прадзюсар і рэжысёр. Лаўрэат трох прэмій «Эмі», а таксама намінант на прэмію «Залаты глобус». Хейдэр дамогся вядомасці дзякуючы працы над вар’етэ-шоу «Saturday Night Live», якая прынесла яму дзве намінацыі на прэмію «Эмі», а таксама ўзнагароду Пібадзі. Пачынаючы з 2018 года, ён выконваў вядучую ролю ў серыяле HBO «Бары», дзе таксама выступаў са-стваральнікам. За сваю працу над шоу ён выйграў прэміі «Эмі», Гільдыі рэжысёраў і сцэнарыстаў ЗША, а таксама быў намінаваны на «Залаты глобус». Ён таксама з’яўляецца стваральнікам псеўдадакуменальнага тэлесерыяла «Дакументалістыка сёння!» (2015).
Хейдэр вядомы па ролях другога плана ў такіх фільмах, як «SuperПерцы» (2007), «Салдаты няўдачы» (2008), «У пралёце» (2008), «Парк культуры і адпачынку» (2009), «Пол: Сакрэтны матэрыялальчык» (2011), «Людзі ў чорным 3» (2012), «План Мэгі» (2015) і «Яно 2» (2019), а таксама па галоўных ролях у фільмах «Двайняты» (2014) і «Дзяўчына без комплексаў» (2015). Сярод праектаў Хейдэра як акцёра агучвання лічацца такія мультфільмы, як франшыза «Хмарна, магчымы ападкі ў выглядзе фрыкадэлек» (2009—2014), «Універсітэт монстраў» (2013), «Турба» (2013), «Галаваломка» (2015), «У пошуках Доры» (2016), франшыза «Angry Birds» (2016—2019) і «Ральф супраць Інтэрнэту» (2018).
Трон: Спадчына
Канцэпцыя
Планы па стварэнні «Трона: Спадчына» пачалі матэрыялізавацца ў 2005 годзе, калі Walt Disney Pictures наняла сцэнарыстаў Браяна Клугмана і Лі Стэрнхала як аўтараў сцэнарыя для фільма. Яны нядаўна скончылі пісаць сцэнарый для фільма «Воін». Згодна з аглядальнікам Variety Майклам Флемінгам, Клугман і Стэрнхал адчувалі, што «свет дагнаў арыгінальную канцэпцыю Лісбергера». Клугман сказаў: «''Ён запомніўся не толькі за сцэнарый, але і за візуальны стыль, які ніхто ніколі не выкарыстоўваў. Мы сумясцілі іх, прымаючы ідэі, якія прымяняюцца у цяперашні час, і мы адчуваем, што фільм мае шанец спадабацца маладой аўдыторыі''».
У 2007 годзе кіраўнікі Walt Disney Studios пачалі весці перамовы з Джозефам Касінскі, каб ён стаў прадзюсарам «Трона: Спадчына». Касінскі прызнаў, што ў той час ён не быў зацікаўлены ў ідэі, але з цягам часу зацікавіўся. Касінскі сустрэўся з Бейлі, прэзідэнтам вытворчасці на Walt Disney Pictures. «Disney валодае маёмасцю „Трона“», заявіў Бейлі. «''Вы ведаеце гэта? Вы зацікаўлены? Што будзе, як Вы думаеце? У свеце пост-„Матрыцы“ як вы вярнецеся ў свет „Трона“?''». Касінскі хацеў зразумець агульную атмасферу фільма і не хацеў выкарыстоўваць інтэрнэт або формулу фільмаў серыі Матрыца ў якасці мадэлі. Касінскі папрасіў Бейлі пазычыць яму грошы для таго, каб стварыць прататып сусвету «Трона: Спадчына», які быў у канчатковым рахунку прадстаўлены ў 2009 годзе ў Сан-Дыега Comic-Con International. «Такім чынам, мы пайшлі ў Disney», ён успамінаў, «і я сказаў ім: 'Мы можам гаварыць пра гэта ўвесь дзень, але для таго, каб сапраўды атрымаць тое ж самае, што мне трэба, каб паказаць вам, як гэты свет выглядае і адчувае сябе, дайце мне трохі грошай і дазвольце мне зрабіць невялікі тэст, які дасць вам падказку на працягу некалькіх хвілін пасля яго'».
Паколькі Касінскі — выпускнік архітэктурнай школы Калумбійскага ўніверсітэта, гэта адыграла вырашальную ролю ў канцэптуалізацыі сусвету «Трона: Спадчына». Яго падыход да прататыпаў адрозніваецца ад іншых рэжысёраў, таму што, у адпаведнасці з Касінскі, ён працаваў «з пункту гледжання дызайну» ; «Некаторыя з маіх любімых рэжысёраў прышлі з-за меж кінабізнесу, таму мой падыход адрозніваецца ад іншых рэжысёраў, але дызайн мае вялікае значэнне для гэтага фільма, таму што ўвесь свет мае быць зроблены з нуля». Лісбергер пазней заявіць, што ён пакінуў працяг у іншую каманду вытворчасці, таму што «пасля трыццаці гадоў я не хацеў канкурыраваць з самім сабой», і, каб пагледзець, як наступнае пакаленне справіцца з тым, што змяшчаецца ў «Троне» — «Калі б я прынёс сваю „Grid“, гэта было б як у тых фільмах Клінта Іствуда, дзе старыя хлопцы ідуць у космас». У адрозненне ад Касінскі яго ўзрост быў перашкаджаючым фактарам: «Я не магу працаваць па шаснаццаць гадзін у дзень і глядзець на дваццаць пяць манітораў большую частку гэтага часу».
Напісанне
Неўзабаве пасля найму Касінскі Бейлі знайшоў сцэнарыстаў Адама Хоравіца і Эдварда Кіціса, якія апісвалі сябе як «апантаныя „Тронам“». Хоравіц пазней сцвярджаў, што задача складалася ў тым, каб «успомніць першы фільм, працягнуць гісторыю, пашырыць яе, перанесці яе ў іншае месца і адкрыць прастору для новых прыхільнікаў». Кіціс сцвярджаў, што фільм будзе пачынаць цалкам новую міфалогію, у якой мы «толькі драпіны на паверхні». Хоравіц і Кіціс стварылі працяг гісторыі, дапрацоўвалі сюжэт з Бейлі і Касінскі на працягу двух дзён у Ла Кінце. Аўтары таксама мелі кансультацыі з Лісбергерам, каб ведаць погляд стваральніка на новую гісторыю. Каманда Pixar дапамагла ў дадатковых здымках пасля паказу чарнавых работ у сакавіку 2010 года, якія дапамаглі, у прыватнасці, развіць сюжэтную лінію Сэма.
Сцэнарысты прывялі «» у якасці крыніцы тэматычнага ўздзеяння на «Трон: Спадчына» ў напісанні сцэнарыя. «''Яны абодва маюць вельмі падобныя ДНК. Ты апынуўся ў гэтым свеце, і ты хочаш вярнуцца дадому і што такое дом? Ён шмат у чым чынам натхніў нас''» — сказаў Кіціс. Ён таксама дадаў, што яны павінны былі ўключаць у сябе «эмацыйны стрыжань, каб узяць нас у сюжэт, або ж ён проста становіцца кучай хадоў з прыколамі і іншым», у рэшце рэшт вырашана было дадаць таямнічы лёс Фліна і даць яму легендарную аўру — «Кевін Флін быў Стывам Джобсам, Білам Гейтсам і Джонам Ленанам у адным». Аўтары вырашылі стварыць характар ​​CLU як злога варыянта «як вы паглядзіце на маладога сябе, (…), гэта хлопец, [які] думаў, што ён усё ведаў, але ён сапраўды нічога не ведаў». Брыджэсу спадабалася ідэя двайной перспектывы, ён дапамагаў пісьменнікам у характэрызацыі Фліна як сангвінічнага майстра дзэн, прапаноўваючы ім атрымаць натхненне з розных будыйскіх тэкстаў. Частка канцэпцый выйшла пасля супрацоўніцтва прадзюсара з навукоўцамі Каліфарнійскага тэхналагічнага інстытута і Лабараторыі рэактыўнага руху, напрыклад, ізаморфныя алгарытмы і лічбаванне арганічнага рэчыва.
Хоравіц паказаў, што фільм будзе ўтрымліваць шмат бітваў святлацыклаў, і сцвярджаў, што сцэнарый для сцэн быў «неверагодна падрабязным». Для дыскавай гульні Хоравіц і Кіціс напісалі чарнавы варыянт сцэны і паслалі сцэнарый Касінскі. «Ён апісаў асноўныя платформы», сказаў Хоравіц «якія потым зліваюцца, а затым, калі вы ідзеце ад раўнда да раўнда, яны накшталт збіраюцца разам, як вы бачыце ў фільме». Касінскі накіраваў розныя эскізы сцэны для пісьменнікаў і часта перагледжваў сцэнарый. Кіціс думаў, што ілюстраванне гісторыі персанажа было найбольш складанай задачай у сцэнарыі Трона: Спадчына. Аўтары супрацоўнічалі з творчым працэсам на ўсіх этапах вытворчасці, што было карысна, асабліва ўлічваючы цяжкасці апісання лічбавага свету, што «па самой сваёй прыродзе не з'яўляецца асноўнай працай сцэнарыста».
Распрацоўка
У San Diego Comic-Con International 2008 быў паказаны папярэдні трэйлер (маркіраваны як TR2N, рэжысёрам быў Джозеф Касінскі). Гэта быў сюрпрыз для гасцей фестывалю. У трэйлеры жоўта праграма змагаецца з сіняй праграмы, і відаць Джэфа Брыджэса ў ролі маладога Кевіна Фліна. У канцы трэйлера жоўтая праграма паказала свой твар, які з'явіўся ідэнтычны праграме Фліна CLU (падобны на маладога Фліна ў «Троне»).
У той час як трэйлер не пацвярдзіў, што працяг «Трона» быў у вытворчасці, ён паказаў, што Disney сур'ёзна думае аб сіквеле. У інтэрв'ю Sci-Fi Wire Брыджэс сказаў, што тэставыя кадры наўрад ці з'явяцца ў гатовым фільме. 23 ліпеня 2009 года Disney паказаў назву фільма ў іх групе на Comic-Con. Брыджэс патлумачыў, што назва — спасылка на тэму аповяду: «Гэта ў асноўным гісторыя аб пошуку сынам свайго бацькі». Яны таксама паказалі трэйлер падобны таму, што паказана на Comic-Con 2009, але з абноўленымі візуальнымі эфектамі. У той час, у фільма толькі што завяршылася вытворчасць і быў яшчэ год пост-прадакшну. Паколькі нічога са знятага матэрыялу знутры камп'ютарнага свету не была скончаная, яны паказалі канцэпт-малюнкі з вытворчасці. Яны ўключалі распазнавач, які быў абноўлены з арыгінальнага фільма. Таксама былі паказаны дыскавыя баі, якія былі ўзятыя з арыгінальнага фільма. Арэна настроена так, што поле гульні арганічна мяняецца, і ўсе 16 гульняў адбываюцца ў той жа час. Таксама палі аб'ядноўваюцца ў рэальным часе, пакуль апошнія два дыскавыя ваяры не сустрэнуцца.
У фільме таксама з'явіліся светлацыклы з новым дызайнам Даніэля Саймана. Згодна з прэс-канферэнцыяй у Comic-Con 2008, новы аўтамабіль з'явіцца пад назвай «Light Runner», гэта двухмесная версія светлацыкла. Ён вельмі хуткі і мае унікальную здольнасць ісці па «Grid» сваім ходам. Будзе і ўласны светлацыкл Кевіна Фліна, «Светлацыкл другога пакалення», зроблены ў 1989 годзе Флінам і па-ранейшаму самы хуткі ў «Grid». Ён ўключае ў сябе некаторыя погляды з абодвух фільмаў.
Мадэль светлацыкла ў натуральную велічыню выставілі на ўсеагульны агляд на стэндзе ў Fan Expo 2009 у Таронта 28-30 жніўня 2009 года разам з адмысловай прэзентацыяй матэрыялу з вытворчасці. Быў паказаны кусок з фільма, дзе сын Фліна, які ўваходзіць у закрыты аркадны зал, гуляе ў аркадную гульню «Трон», заўважвае праход у сцяне ззаду гульні і ўваходзіць туды, а праход зачыняецца. Сын Фліна робіць візіт да зала пасля таго, як Алан Брэдлі атрымлівае паведамленне з адключанага нумара тэлефона аркады. Зняты матэрыял выкарыстоўваецца затым у якасці часткі трэйлера, апублікаванага 5 сакавіка 2010 года.
Персанаж Ёры і яе карыстальніка, доктара Лоры Бейнс, не з'яўляюцца ў далейшым, хоць фільм мяркуе, што Алан Брэдлі жанаты з Лорай. Заўзятары прасілі актрысу Сіндзі Морган зняцца ў фільме актыўнымі кампаніямі ў Інтэрнэце, такіх як «Yori Lives» на Facebook, якаія не залежалі ад самой Морган. «Усё, што я ведаю, гэта тое, што я бачу ў Інтэрнэце», сказала Морган. «''Я вельмі ўсхваляваная і кранутая рэакцыяй заўзятараў і людзей, якія будуць размаўляць аб першым і як ён будзе адносіцца з другім. Я не магу сказаць вам, якую цеплату я атрымліваю ад гэтага. Гэта так шмат азначае''». Ніхто ад «Трона: Спадчына» не звязаўся з Морган, і яна прама не гаварыла з кім-небудзь з акцёраў і здымачнай групы сіквела. У ролі доктара Лоры Бейнс Сіндзі Морган выступіла з Брусам Бакслейтнерам (Алан Брэдлі) у прэс-канферэнцыі Encom у Сан-Францыска 2 красавіка 2010 года.
Здымкі
Асноўныя здымкі праходзілі ў Ванкуверы, Брытанская Калумбія, у красавіку 2009 года, і працягваліся прыкладна 67 дзён. Многія мясціны здымкі былі ўсталяваныя ў цэнтры Ванкувера і яго ваколіц. Студыйныя здымкі фільма адбываліся на канадскай студыі Motion Picture Park у, у суседнім прыгарадзе горада. Касінскі распрацаваў і пабудаваў ад дванаццаці да пятнаццаці пабудоў для фільма, уключаючы бяспечны дом Кевіна Фліна. «''Я хацеў бы пабудаваць як мага больш. Для мяне важна, каб гэты свет адчуваў сябе рэальным, і ў любы час я мог бы пабудаваць штосьці. Так што я наняў хлопцаў, для чаго я пайшоў у школу архітэктуры, і спадзяюся, што людзі, якія глядзяць фільм, адчуваюць, што ёсць пэўная цялеснасць ў гэтым свеце, што яны цэняць тое, што рэальныя архітэктары пабудавалі цэлы свет''». Фільм быў зняты двайной камерай 3D з дапамогай установак Pace Fusion. Аналагічна здымаўся «Аватар» Джэймса Кэмерана, але ў адрозненне ад камер Sony F950 у «Аватары», вытворшчыкі «Трона» выкарыстоўвалі F35s. «Перавагай [у F35s]», паводле слоў рэжысёра Касінскі, «з'яўляецца тое, што ён мае поўны датчык 35 мм, што дае вам пачуццё глыбіні». Пачатковыя часткі фільма былі зняты ў 2D, а сорак хвілін фільма былі павялічаныя для IMAX. Digital Domain заключылі кантракт на працу над візуальнымі эфектамі, а такія кампаніі, як Prime Focus Group, DD Ванкувер і Mr. X, былі выведзеныя на супрацоўніцтва з прадзюсарам па пост-прадакшну. Пост-прадакшн пачаўся 25 лістапада 2010 года.
Кадры з «Grid» былі цалкам знятыя ў 3D, выкарыстоўваючы камеры, спецыяльна прызначаныя для яго, і з дапамогай методыкі 3D, якая камбінавала метады спецэфектаў. Рэальны сусвет быў зняты ў 2D, і ў канчатковым выніку змяненыя з дапамогай 3D. Бейлі заявіў, што гэта было праблемай здымкі «Трона: Спадчына» ў 3D, таму што камеры былі больш і цяжэй, і варыяцыі павінны былі быць прыняты пад увагу. Нягледзячы на ​​гэтыя праблемы, ён выказаў меркаванне, што гэта была «выдатная нагода, каб перайсці да фільмаў, таму што гэта вопыт, які вы проста не можаце ўзнавіць на iPhone або ноўтбуцы». У некаторых кадрах малюнак паказвае тонкую структуру «Grid» з некаторай размытасцю. Гэта не з'яўляецца ўмяшальніцтвам або няспраўнасцю вытворчасці, але паказвае, што гэтыя кадры з'яўляюцца успамінамі і імітуюць старую форму прадстаўлення відэатэхнікі. Трукі фільма былі распрацаваныя і каардынаваліся 87Eleven, якія таксама спраектавалі трукі для ' і '. Алівія Уайлд сцвярджала, што яна ганарылася трэніроўкамі з імі.
Дызайн
Пры вызначэнні яго метада для стварэння «Трона: Спадчына» Касінскі заявіў, што яго галоўнай мэтай было «зрабіць так, каб чалавек адчуваў сусвет рэальным», дадаўшы, што ён хацеў, каб аўдыторыя адчула, быццам здымкі на самай справе адбываліся ў выдуманым сусвеце. Для гэтага былі пабудаваныя многія фізічныя дэкарацыі, паколькі Касінскі «хацеў, каб матэрыялы былі рэальнымі: шкло, бетон, сталь». Касінскі супрацоўнічаў з людзьмі, якія спецыялізуюцца ў абласцях за межамі кінаіндустрыі, напрыклад, архітэктуры і аўтамабільным дызайне. «Grid» як больш прасунутую версію кіберпрасторы, якую наведаў Флін ў «Троне», Лісбергер апісаў як «віртуальныя Галапагоскія астравы». Як сказаў Бейлі, «Grid» не будзе мець ніякага ўплыву з Інтэрнэтам, як яна не звязана з рэальным светам з 1980-х і «вырасла на ўласным серверы ў нешта магутнае і ўнікальнае». Касінскі дадаў, што мадэляванне стала больш рэалістычным, можна было б паспрабаваць стаць бліжэй да рэальнага свету наконт уздзеянняў навакольнага асяроддзя, такіх як дождж і вецер. Мастак-пастаноўшчык Дарэн Гілфард заявіў, што было б супастаўленне паміж рознымі фактурамі і колерамі рэальнага свету ў адрозненне ад «чыстых паверхняў і ліній» «Grid». Лісбергер таксама заявіў, што ў той час як арыгінальны «Трон» «адлюстраваў шлях кіберпрасторы», сіквел «будзе як сучасны дзень, як сучасны плюс з пункту гледжання таго, колькі разрознення, тэкстуравання, пачуццяў, стылю».
Шчыльна прылеглыя касцюмы, якія насілі акцёры, нагадвалі тыя, якія насілі акцёры ў арыгінальным фільме. Касінскі верыў, што касцюмы могуць быць зроблены з-за камп'ютарнай прыроды фільма, але фізічнае асвятленне кожнага касцюма будзе дарагім для бюджэту. Крысцін Біселін Кларк працавала з Майклам Уілкінсанам пры праектаванні запаленых касцюмаў, якія выкарыстоўвалі электралюмінесцэнтныя лямпы, атрыманыя з гнуткай палімернай плёнкі і асаблівых шасцівугольных патэрнаў. Агні прайшлі праз касцюмы з дапамогай Light Tape. Рэчыва складаецца з ламінавання ад і люмінафораў Sylvania. Празрыстую вінілавую плёнку наносілі на люмінафор перад ламінаваннем. У той час як большасць касцюмаў была зроблена з латэкснай пены, іншыя са спандэкса, які распыляецца з каўчуку і, у канчатковым рахунку, дае ілюзію збедненай формы. Акцёры павінны былі быць сціснутыя для электронікі. Акрамя таго, Кларк і Уілкінсан аформілі больш за 140 фонавых касцюмаў. Яны імкнуліся ад уплыву розных модных і абутковых дызайнераў у стварэнні касцюмаў. На задняй панэлі касцюма падсветлены дыск, які складаўся з 134 святлодыёдных агнёў. Ён прымацаваны да касцюма з дапамогай магніта і радыёкіраваны. Усе касцюмы былі пашыты такім чынам, што швы не ўзнікаюць, так як каманда распрацоўшчыкаў вырашыла, што ў віртуальным асяроддзі адзенне будзе матэрыялізавацца без неабходнасці гузікаў, маланак ці карпусоў. У адпаведнасці з Нэвілам Пэйджам, вядучым дызайнерам шлемаў «''Мастацкія аддзелы вельмі добра камунікавалі адзін з адным, каб зразумець, […] бачанне Джо. Мы хацелі б глядзець на плечы адзін аднаго, каб знайсці натхненне адзін ад аднаго. Развіццё касцюмаў прыйшло ад спроб распрацаваць формы мовы, якая зыходзіла з фільма''».
Большасць касцюмаў былі распрацаваны з выкарыстаннем. Кларк сказаў: «''[…] Касцюм зроблены з шасціграннай сеткі, якую мы таксама друкавалі і зрабілі з яе тканіну. Мы паклалі іх разам і затым прымянілі пену ў негатыўнай прасторы. Праводка ўбудаваная ў прэс-форму, і вы атрымаеце торс. Затым мы пафарбавалі яго, і гэта ваш гатовы касцюм''».
Гукавыя і візуальныя эфекты
Эфекты натоўпу для гульнявой арэны былі запісаны ў 2010 годзе ў San Diego Comic-Con International. Натоўпу была дадзена інструкцыя праз вялікі відэаэкран ў той час, як тэхнікі са Skywalker Sound запісалі працэс. Аўдыторыя выконвала песні і тупала падобна таму, як гэта адбываеца на сучасных спартыўных арэнах.
Спатрэбілася два гады і дзесяць кампаній, каб стварыць 1565 кадраў з візуальнымі эфектамі для «Трона: Спадчына». Большасць эфектаў былі зробленыя Digital Domain, які стварыў 882 кадры пад кіраўніцтвам Эрыка Барба. Здымачная група змяшала некалькі спецыяльных метадаў эфектаў, такіх як хромакей, каб пры стварэнні эфектаў было больш свабоды. Гэты падыход разглядаецца як такі, што рассоўвае межы сучасных тэхналогій. «Я апіраўся больш на інстынкт, а не досвед», заўважыў Касінскі. Хоць ён раней выкарыстоўваў тэхналогію ў вытворчасці рэкламы, гэта было першым разам буйнамаштабнага выкарыстання. Дарэн Гілфард падышоў як мастак-пастаноўшчык, а Давід Леві быў наняты ў якасці канцэпт-мастака. Леві пераклаў ідэі Касінскі ў чарцяжы і іншых візуальныя канструкцыі. «Бачанне Джо развіло выгляд першага фільма», сказаў ён. «Ён хацеў, каб „Grid“ адчувала сябе як рэальнасць, але з разыначкай». Паводле ацэнак, ад дваццаці да дваццаці пяці мастакоў з мастацкага аддзела развілі ўяўленні пра сусвет «Трона: Спадчына», якая вар'іравала ад рэальных месцаў да цалкам лічбавых. Гілфард прапанаваў, што было паміж шасцідзесяці да сямідзесяці настроек у фільме, якія прымяняліся на пятнаццаць цалкам пабудаваных мностваў з розным узроўнем камп'ютарна створаных ландшафтаў.
Музыка
Французскі электронны гурт Daft Punk стварыў альбом музыкі для «Трона: Спадчына», які ўключаў больш за 30 трэкаў. Альбом быў зміксаваны Ёзафам Трапанезе. Джэйсан Бентлі служыў у якасці музычнага кіраўніка фільма. Касінскі, фанат электроннай музыкі, заявіў, што замест таго, каб паўтараць інавацыйную музыку з «Трона» Вендзі Карласа, «і следаваць традыцыям, я хацеў паспрабаваць нешта новае і незвычайнае», дадаўшы, што «было шмат цікавасці з боку розных электронных гуртаў, за якімі я сачыў», але ў рэшце рэшт ён узяў Daft Punk. Касінскі дадаў, што ён ведаў, што гурт быў «большым, чым проста танцуючыя музычныя хлопцы» для сайд-праектаў накшталт іх фільма Electroma. Вытворцы ўпершыню звязаліся з дуэтам у 2007 годзе, калі «Трон: Спадчына» быў яшчэ ў ранніх стадыях вытворчасці. Так як музыканты былі ў туры ў той час, вытворцы не змаглі звязацца з гуртам. Толькі праз год яны пагадзіліся ўзяць удзел у фільме. Касінскі дадаў, што Daft Punk велізарныя фаны «Трона», і што яго сустрэча з імі «была амаль такой, быццам яны бралі ў мяне інтэрв'ю, каб пераканацца, што я збіраўся правесці іх да „Трона: Спадчына“».
Маркетынг
21 ліпеня 2009 года некалькі вэб-сайтаў, звязаных з фільмамі, атрымалі па пошце пару жэтонаў «Аркада Фліна» разам з флэш-назапашвальнікамі. Іх ўтрыманнем было аніміраваныя GIF, які паказалі лініі CSS кода. Чатыры з іх былі пастаўленыя разам і частка кода была зламана, адкрываючы URL у Flynnlives.com, фіктыўны сайт актывістаў, якія лічаць, што Кевін Флін жывы, хоць ён прапаў без вестак у 1989 годзе. Націск на малюсенькага павука ў ніжняй частцы галоўнай старонкі прывёў да зваротнага адліку да 23 ліпеня 2009 года, 9:30 вечара. У Правілах выкарыстання секцыі адрас быў знойдзены. Ён размешчаны ў Сан-Дыега, Каліфорнія, каля гарадскога канферэнц-цэнтра, дзе адбыўся Comic-Con 2009 года і некаторыя кадры і інфармацыя аб далейшым сталі вядомыя. Аркады Фліна былі зноў адкрытыя ў гэтым месцы, яны мелі некалькі гульнявых аўтаматаў «Касмічных Параноікаў» і разнастайныя гульні 80-х. На дысплеі быў светлацыкл з новага фільма ў поўны памер светлавой цыкл ад новага фільма быў.
Быў знойдзены дзявяты вірусны сайт homeoftron.com. Ён адлюстроўвае частку з гісторыі аркады Фліна. 19 снежня 2009 года было выяўлена новы постар. Фільм у 2010 годзе з'явіўся на Comic-Con у трэці раз, што было рэкордам.
Disney таксама супрацоўнічаў з і Norelco. Даччыная кампанія Дыснея Marvel Comics выпусціла спецыяльныя вокладкі сваіх коміксаў, дзе супергероі маюць вопратку, падобную «Трону». Nokia прадусталёўваў трэйлер да фільма на тэлефоны Nokia N8. У той час, як Сэм падымае банку Coors ў фільме, гэта не было, Касінскі «проста спадабаўся колер і ён падумаў, што гэта будзе добра выглядаць на экране».
Тэматычныя паркі і славутасці
Disney у Ледзяным гатэлі, Швецыя праз супрацоўніцтва з дызайнерамі Янам Дуглас-Джонсам на I-N-D-J і Бенам Русо стварыў «Спадчыну ракі». Люкс выкарыстоўвае электралюмінесцэнтны дрот, каб захапіць мастацкі стыль фільма. Ён мае плошчу больш чым 60 квадратных метраў таўшчынёй 100 мм лёду і масу каля шасці тон. 160 пагонных метраў электралюмінесцэнтных дротаў былі парэзаныя, заціснутая, а затым склееныя з парашкападобным снегам і вадой, каб стварыць складаныя геаметрычныя формы. Ледзяны гатэль як чакаецца, атрымае 60 000 наведвальнікаў за сезон, які доўжыўся са снежня 2010 года па красавік 2011. 19 лістапада 2010 года, крама Tron: Legacy Pop Up адкрылася ў Royal-T Cafe і Art Space ў Калвер-Сіці, Каліфорнія. Крама ўтрымлівае многія з сумесных прадуктаў, створаных злучальнымі модулямі з плёнкі з брэндаў, такіх як Oakley, Hurley і Adidas. Прастора была аформлена ў тэме фільма, а суседняе кафэ мела стравы, натхнёныя «Тронам». Крама заставалася адкрытай да 23 снежня 2010 года.
Мерчандайзінг
Лініі электронікі і цацак, натхнёныя фільмам, з'явіліся восенню 2010 года. Была таксама выпушчана лінія ювелірных вырабаў, абутку і адзення і Disney нават стварылі спецыяльную краму, каб прадаць іх у. Фірменныя гульнявыя кантролеры былі выпушчаныя для Xbox 360, PlayStation 3 і.
Відэагульня пад назвай Tron: Evolution была выпушчана 25 лістапада 2010 года, гісторыя знаходзіцца паміж «арыгінальным фільмам Трон» і «Трон: Спадчына». Трэйлер быў выпушчаны ў лістападзе 2009 года, у той час як большы трэйлер быў паказаны падчас 12 снежня 2009 года. Былі таксама дзве гульні, выпушчаныя для прылад iOS (iPhone, і IPad), як урэзкі ў фільмы «Трон» і «Трон: Спадчына». Disney увёў N-Space, каб распрацаваць шэраг шматкарыстальніцкіх гульняў для кансолі Wii, заснаваных на «Троне: Спадчына». IGN разгледзеў версію гульні для PlayStation 3, але даў ён ацэнку толькі «нядрэнна», 6 з 10. 128-старонкавы графічны раман «» быў выпушчаны Disney Press 16 лістапада 2010 года. Ён ўключае ў сябе 11-старонкавы пераказ арыгінальнай гісторыі «Трона» ў дадатак да гісторыі сувязі паміж арыгінальным фільмам і «Тронам: Спадчына». «IGN» разгледзеў комікс і даў яму ацэнку 6,5 з 10.
Рэліз
28 кастрычніка 2010 года 23-хвілінны прагляд фільма быў паказаны ў многіх тэатрах па ўсім свеце (прадстаўлены ASUS). Квіткі на гэтае мерапрыемства былі распрададзеныя на працягу гадзіны 8 кастрычніка. Квіткі на стаячыя месцы былі таксама прададзеныя незадоўга да пачатку прэзентацыі. Абвешчаная праз афіцыйную старонку «Трона» ў Facebook чырвоная дывановая дарожка прэм’еры фільма транслявалася ў прамым эфіры ў Інтэрнэце. «Трон: Спадчына» быў выпушчаны ў тэатрах 17 снежня 2010 года ў Злучаных Штатах і Злучаным Каралеўстве. Спачатку было ўсталявана, што фільм будзе выпушчаны ў Вялікабрытаніі 26 снежня 2010 года, але прэм’ера была перанесена з-за высокага попыту. Фільм быў прадстаўлены ў IMAX 3D і Disney Digital 3D. Фільм быў таксама выпушчаны з кодамі руху D-BOX у некаторых тэатрах і ў 50 кінатэатрах Iosono, якія стваралі «3D гук».