cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Іван Паўлавіч Собалеў
Біяграфія
Камандзір 19-га асобнага матарызаванага пантонна-маставога батальёна (7-я гвардзейская армія, Стэпавы фронт) падпалкоўнік І. П. Собалеў вызначыўся у верасні 1943 г. пры фарсіраванні Дняпра на ўчастку Салошына — Мішурын Рог у васьмідзесяці кіламетрах на поўдзень ад горада Крамянчуг (Украіна).
Ваяваў на 3-м Прыбалтыйскім, 2-м Украінскім, 1-м Украінскім франтах. Удзельнік вызвалення Прагі.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 26 кастрычніка 1943 года падпалкоўніку Собалеву І. П. прысвоена званне Героя Савецкага Саюза.
Пасля вайны І. П. Собалеў працягваў службу ў Савецкай Арміі. У 1952 годзе скончыў Вышэйшую афіцэрскую інжынерную школу. З 1955 года палкоўнік І. П. Собалеў у адстаўцы. Жыў і працаваў у Віцебску.
Узнагароды
медалі.
Беларуска-івуарыйскія адносіны
Беларуска-івуарыйскія адносіны — двухбаковыя дыпламатычным адносінам паміж Рэспублікай Беларусь і Рэспублікай Кот-д’Івуар. Усталяваны 30 верасня 1998 года.
Візіты і сустрэчы
У 2010, 2011, 2012 гг. адбыліся візіты ў Кот-д’Івуар беларускіх дэлегацый на чале з памочнікам прэзідэнта Беларусі па асаблівых даручэннях В. У. Шэйманам.
12 красавіка 2013 і 6 красавіка 2017 у Маскве прайшлі сустрэчы пасла Беларусі ў Расіі Ігара Петрышэнкі з паслом Кот-д’Івуара ў Расіі і Беларусі па сумяшчальніцтве Бернарам Тана-Бучуе. Адбыўся абмен думкамі па развіцці двухбаковага партнёрства. Падчас другой гутаркі асаблівая ўвага была нададзена пытанню фарміравання дагаворна-прававой базы супрацоўніцтва.
Гандаль
Па выніках 2007 года Кот-д’Івуар увайшоў у сямёрку найбуйнейшых гандлёвых партнёраў Беларусі ў Афрыцы. Паводле статыстыкі за ўвесь кантынгент, краіна заняла шостае месца па памеры тавараабароту з беларускім бокам. Па Заходняй Афрыцы дзяржавы ўзяла другі радок, саступіўшы першынство Гане. Беларуска-івуарыйскі тавараабарот вырас на 20,2% па адносінах да 2006 года, перавысіўшы мяжу ў 13 млн дал. Рост беларускага экспарту ў гэтую краіну склаў 36,1%, а імпарт з Кот-д’Івуара апынуўся ў памеры толькі 22% ад узроўню 2006 г. У выніку станоўчае гандлёвае сальда склала 12,4 млн даляраў.
У 2012 годзе тавараабарот паміж краінамі склаў $ 46,97 млн., беларускі экспарт —$ 16,34 млн., імпарт — $ 30,63 млн. У 2020 годзе краіны нагандлявалі на 52 682,8 тыс. долсраў, што складае 80,9% ад вынікаў 2019-га. З гэтага 26 571,6 тыс. — беларускія пастаўкі (74,1% ад папярэдняга года), 26 111,2 — івуарыйскія (89,1%). Сальда аказалася станоўчым, склаўшы 460,4 тысяч. Асноўныя таварныя пазіцыі Беларусі сталі калійныя ўгнаенні (21,1 млн. долараў) і металапрадукцыя (4,9 млн. долараў). У сваю чаргу Кот-д'івуар паставіў какава-бабы (17,1 млн. долараў), какава-паста (5,6 млн. долараў), какава-парашок (1,6 млн. долараў).
Дынаміка гандлю дзвюх дзяржаў за 2012—2020 гг. у млн. доларах ЗША (паводле дадзеных дыпмісіі Беларусі ў Нігерыі) :
Адукацыя
Дзяржавы не заключылі ніводнага дагавора аб супрацоўніцтве ў галіне адукацыі. Тым не менш у Рэспубліцы Беларусь па стане на 2016 год навучаліся тры івуарыйцы.
Ваенная сфера
У 2000-х гадах, з пачаткам Першай Івуарыйскай вайны, Беларусь пачала актыўна пастаўляць ваенную тэхніку для Узброеных Сіл Кот-д’Івуара. У 2002-м прададзены 2 Мі-24В, 10 мінамётаў 2С12 «Сані» і 12 БМП-1. У 2003 годзе пастаўлены 2 Су-25УБ (двухмесныя), 6 РСЗА БМ-21, 6 БТР-80, 13 БРДМ-2 і 1 БМП-1. У 2004 годзе івуарыйцы атрымалі яшчэ 2 Су-25, але ўжо аднамесных. Пастаўкі авіяцыйнай тэхнікі былі найбольш значныя, паколькі падчас баявых дзеянняў аэрадром у Буаке, дзе грунтаваўся асноўны кулак ВПС Кот-д’Івуара, быў захоплены групоўкай «Новыя сілы», і значную частку авіяпарку краіна страціла.
У канцы 2010-х Кот-д’Івуар закупіў у Беларусі 4 адзінкі БТР-70МБ1 і восем БРДМ «Кайман». 7 жніўня 2018 года апошнія ўдзельнічалі ў парадзе з нагоды дня незалежнасці краіны. У лютым і маі 2020 года з мэтай дапамогі ў эксплуатацыі гэтых машын з Беларусі зноў прыбылі ваенспецы.
Славенская акадэмія навук і мастацтваў
Славенская акадэмія навук і мастацтваў (Slovenska akademija znanosti in umetnosti, SAZU) — вышэйшая нацыянальная навуковая ўстанова Славеніі, аб'ядноўвае вучоных і мастакоў, абраных у члены Акадэміі дзякуючы значным дасягненням у галіне навукі і мастацтва. Місія Славенскай акадэміі навукі і мастацтва — спрыяць развіццю навуковай думкі і мастацкай творчасці.
Дзейнічае з 12 лістапада 1938 года ў Любляне. Да 1943 года звалася Акадэмія навукі і мастацтва (Akademija znanosti in umetnosti, AZU), падчас Другой сусветнай вайны атрымала сучасную назву.
У наш час у Славенскай акадэміі навук і мастацтваў 84 акадэміка і 80 членаў-карэспандэнтаў.
Кіруе Акадэміяй прэзідэнт Петэр Шціх (Peter Štih) (станам на 2021 год).
Дзейнасць Славенскай акадэміі навук і мастацтваў вызначаецца Законам аб Славенскай акадэміі навук і мастацтваў (Zakon o Slovenski akademiji znanosti in umetnosti), прынятым 20 ліпеня 1886 года.
Сенцінел (танк)
Аўстралі́йскі крэ́йсерскі танк «Сенціне́л» (Australian Cruiser Tank Sentinel, ад sentinel — «вартавы») — аўстралійскі сярэдні крэйсерскі танк часоў Другой сусветнай вайны, сярэдні па масе. Быў створаны ў 1941 годзе, калі Аўстраліі для адлюстравання пагражаючага японскага ўварвання тэрмінова быў неабходны танк, здольны вырабляцца цалкам сіламі аўстралійскіх прадпрыемстваў. У 1942—1943 гадах было выпушчана 68 «Сенцінелаў» у некалькіх варыянтах. Танк выкарыстоўваўся аўстралійскімі войскамі да 1945 года, выключна ў вучэбна-трэніровачных мэтах, так як ужо ў 1943 годзе сталі даступныя больш дасканалыя танкі «Шэрман» вытворчасці ЗША.
Гісторыя стварэння
Да сярэдзіны 1940 года пагроза Аўстраліі з боку Японіі стала настолькі сур'ёзнай, што аўстралійскі ўрад разгарнуў тэрміновую праграму ўзбраення. Паколькі Вялікабрытанія, якая чакала германскага ўварвання, не магла паставіць якой-небудзь колькасці танкаў, адзіным выхадам было стварэнне ўласнага танкабудавання. Прыцягваючы тэхнічных кансультантаў з Вялікабрытаніі, выпрацавалі рашэнне выкарыстоўваць даступныя камерцыйныя вузлы і агрэгаты, скамбінаваў іх з распрацаванымі зноўку корпусам, падвескай, шасі і вузламі сілавой устаноўкі. Вынікам стаў характэрны танк, вядомы як AC-1, або «Сенцінел». Ён адрозніваўся корпусам, адлітым як адзіная дэталь, літой вежай і ўстаноўкай трох бензінавых рухавікоў «Кадылак», якія перадаюць кручэнне на адзін вядучы вал. Асноўнае ўзбраенне абмяжоўвалася 2-фунтавай (40-мм) супрацьтанкавай гарматай, хоць пазней эксперыментавалі і з 25-фунтавай (88-мм) гарматай. Першы «Сенцінел» быў сабраны ў студзені 1942 года. Арыгінальныя інжынерныя рашэнні абмежавалі выбар прадпрыемстваў для вытворчасці гэтых машын. Будавалася новае прадпрыемства для вытворчасці танкаў, але іх выпуск спыніўся ў ліпені 1942 года пасля зборкі 66 машын. Да гэтага часу стала відавочна, што амерыканскія танкавыя заводы змогуць задаволіць усе будучыя патрэбы Аўстраліі, так што далейшая ўласная вытворчасць стала неэканамічнай.
Людвіг Шверын фон Крозіг
Граф Іаган Людвіг (Луц) Шверын фон Крозіг (Johann Ludwig (Lutz) Graf Schwerin von Krosigk),, Ратмансдорф, Анхальт, каралеўства Саксонія — , Эсэн) — германскі юрыст і палітычны дзеяч, міністр фінансаў пры Гітлеры, апошні кіраўнік урада Трэцяга рэйха.
Міністэрства фінансаў Луца Шверына фон Крозіга было адказным за продаж і прысваенне нацысцкім рэжымам актываў і маёмасці яўрэяў, якіх праследавалі і адпраўлялі ў канцэнтрацыйныя лагеры. На Нюрнбергскім працэсе над міністрамі Крозіг быў асуджаны да дзесяці гадоў турмы за супрацоўніцтва з нацысцкім рэжымам. Луц Шверын фон Крозіг таксама быў канцлерам Германіі ў часовым урадзе Карла Дзёніца пасля смерці Адольфа Гітлера ў 1945 годзе ў Трэцім рэйху.
Паветранае права
Паветранае права — сукупнасць прававых нормаў, якія рэгулююць парадак выкарыстання паветранай прасторы і паветранага перасоўвання. Існуе паветранае права міжнароднае і нацыянальнае.
Міжнароднае паветранае права — сукупнасць міжнародных нормаў, якія рэгулююць правы і абавязкі дзяржаў пры выкарыстанні імі паветранай прасторы для міжнароднага паветранага перасоўвання, даследчых і іншых мэтаў.
Нацыянальнае паветранае права ўяўляе сабой сукупнасць ўнутрыдзяржаўных прававых нормаў адносна выкарыстання паветранай прасторы гэтай дзяржавы і рэгулявання паветранага перасоўвання ў нацыянальнай паветранай тэрыторыі.
Актам па пытаннях міжнароднага паветранага права з’яўляецца Чыкагская канвенцыя 1944 года.
NGC 4022
NGC 4022 (іншыя абазначэнні — UGC 6975, MCG 4-28-111, ZWG 127.125, PGC 37729) — лінзападобная галактыка (S0) у сузор’і Валасы Веранікі.
Дамінік Суэйн
Дамінік Эрыэйн Суэйн (Dominique Ariane Swain;, Малібу, Каліфорнія, ЗША) — амерыканская актрыса. Найбольш вядомая па ролях у фільмах «Лаліта» і «Без твару».
Юнацтва
Суэйн нарадзілася 12 жніўня 1980 года ў Малібу, штат Каліфорнія, у сям’і Сіндзі (народжанай Фіцджэральд) і Дэвіда Суэйна-старэйшага, інжынера-электрыка. У яе ёсць дзве сястры, актрысы Чэлсі і Алексіс.
Кар’ера
Дамінік пачала сваю кар’еру ў Галівудзе ў якасці дублёра-каскадзёра, у прыватнасці яна з’явілася ў ролі дублёра малодшай сястры Макалея Калкіна Куін у фільме Джозэфа Рубена «Добры сын». У 1995 годзе, ва ўзросце 15 гадоў, яна была абраная з 2500 дзяўчынак на галоўную ролю Далорэс Гейз ў спрэчнай экранізацыі «Лаліты» Эдрыяна Лайна. Яе ігра была высока ацэненая крытыкамі. Пазней яна сыграла ролю Джэймі Арчэр у фільме Джона Ву «Без твару». Затым у драматычным фільме 1998 года «Фанатка», у якім яна іграе старшакласніцу, якая цвёрда мае намер страціць некранутасць. У 2001 годзе актрыса сыграла галоўную гераіню, 17-гадовую Кэт Сторм ў фільме «Каледж». У тым жа годзе, ва ўзросце 21 года, Суэйн пазіравала аголенай для кампаніі PETA «Я б аддаў перавагу хадзіць голым, чым насіць мех». У 2002 годзе яна знялася ў кліпе на песню Мобі «We Are All Made of Stars». У 2006 годзе выйшла карціна «Альфа Дог» з яе ўдзелам.
У 2009 годзе яна знялася ў фільме «Высакародныя справы» пра зорку кантры Джымі Уэйн Колінза, у якім таксама знялася кантры-спявачка Лі Эн Уомак. Суэйн таксама знялася ў фільме жахаў «Смяротнае жніво» у ролі галоўнай гераіні Крысці Уолес. У 2010 годзе яна знялася ў рамантычным трылеры «Дарога ў нікуды». У 2011 годзе Суэйн сыграла ў баявіку «Памылка целаахоўніка». Затым знялася ў навукова-фантастычным фільме «Нацысты ў цэнтры Зямлі» у 2012 годзе. У 2013 годзе Суэйн знялася ў драматычным фільме «Блакітная мара» ў ролі Джыны Таўнсэнд. У 2015 годзе яна знялася ў незалежным баявіку «Гандаль скурай» разам з Мікі Руркам, Дэрыл Ханнай, Эрыкам Робертсам і Майклам Мэдсенам.
Асабістае жыццё
Была ў стасунках з акцёрам Крыстаферам Мастэрсанам. З 2019 года сустракаецца з Джэймі Харам.
Чарлз Шылер
Жыццё і творчасць
Ч. Шылер нарадзіўся ў сям’і менеджара параходнай кампаніі. У 1903—1906 гадах вучыўся ў Пенсільванскай Акадэміі прыгожых мастацтваў, пасля чаго працаваў прафесійным фатографам. У 1908 годзе наведаў Парыж, дзе пазнаёміўся з кубізмам і творчасцю П. Пікасо і Ж. Брака. У 1910—1918 гадах арандаваў, сумесна з сябрам-мастаком, ферму ў Пенсільваніі; у гэты перыяд шмат займаўся фатаграфіяй.
Упершыню мастак прэзентаваў свае шэсць карцін у 1913 годзе на Арсенальнай выставе ў Нью-Ёрку. Яго зварот да фатаграфіі, у першую чаргу архітэктурнай фатаграфіі, быў выкліканы сур’ёзнымі матэрыяльнымі праблемамі. Першы буйны поспех прыйшоў да Шылера ў 1927 годзе, пасля выканання замовы кампаніі «Форд» па фатаграфіі яго завода ў горадзе Рывер-Руж (штат Мічыган) — гэтая фотапраца вядомая пад назвай The Plant і адлюстроўвае тую класічную прыгажосць сучаснай вытворчасці, прыгажосць стагоддзя машын і механізмаў. Наступным этапам яго мастацкай кар’еры сталі карціны American Landscape (1930), Classic Landscape (1931) і, у асаблівасці, City Interior (1935), якая таксама дэманструе індустрыяльны пейзаж. Для многіх яго мастацкіх работ асновай паслужылі зробленыя мастаком раней фотаздымкі.
Чарлз Шылер памёр 7 траўня 1965 года ў Добс-Феры (штат Нью-Ёрк). Пахаваны на могілках Сонная Лагчына, Нью-Ёрк.
IC 3760
IC 3760 — галактыка тыпу S0 (спіральная галактыка) ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Певек
Певек (Певек) — горад (з 1967) у Расіі, адміністрацыйны цэнтр Чаунскага раёна Чукоцкай аўтаномнай акругі.
Насельніцтва 4,6 тыс. чал. (2006). Горад размешчаны на беразе Чаунскай губы Усходне-Сібірскага мора, за 640 км ад Анадыра. Самы паўночны ў Расіі горад. Зараз насельніцтва горада значна скарацілася. Падчас росквіту насельніцтва горада дасягала 12 тысяч чалавек, але з распадам СССР людзі з горада і прылеглых пасёлкаў пачалі з’яжджаць з рэгіёна з-за страты працоўных месцаў і разбурэння інфраструктуры. Вакол горада зараз знаходзіцца адразу некалькі абсалютна закінутых пасёлкаў.
Біржайскі рэгіянальны парк
Біржа́йскі рэгіяна́льны парк — адзін з 30 рэгіянальных паркаў у Літве, знаходзіць на поўначы краіны, дырэкцыя парка размешчана ў Біржаі. Асноўная яго частка размешчана ў Біржайскім раёне, астатняя ў Пасваліскім раёне.
Певек
Мясамалочны харчакамбінат. Золатаздабываючыя прадпрыемствы. Дарожнае рамонтна-будаўнічае ўпраўленне, аўтабаза, геолага-разведвальнае прадпрыемства, гідраметэаралагічная станцыя. Адміністрацыя запаведніка «Востраў Урангеля». Аэрапорт Апапельгіна за 18 км ад горада. Марскі порт на трасе Паўночнага марскога шляху.
Біржайскі рэгіянальны парк
Плошча парка складае 14 659 га, 20 % тэрыторыі займае лес. Даўжыня парка 25 кіламетраў, шырыня ад 0,5 кіламетраў да 9 кіламетраў. Біржайскі рэгіянальны парк заснаваны ў мэтах захавання карставага ландшафту тэрыторыі, яго прыроднага асяроддзя і культурнай спадчыны.
Помнікі прыроды
Парк уяўляе сабой унікальны ландшафт са шматлікімі карставымі праваламі ў зямлі. Усяго налічваецца 59 правалаў. Правалы раскіданы па ўсім Кіркілайскім ландшафтным запаведніку: на ворных палях, сенажацях, у лясах і нават ля сядзібных будынкаў. Як ні ў якім іншым месцы, у гэтым запаведніку большасць правалаў знаходзіцца ніжэй узроўня грунтовых вод і з гэтай прычыны яны ператварыліся ў маленькія азярыны ці балацянкі. Некаторыя карставыя правалы дасягаюць 20-30 м у дыяметры, а іх глыбіня — 8-11 м. Таксама тут знаходзіцца самы вялікі ў Літве карставы правал «Каровіна пячора» (Karvės ola).
Група азёр Кіркілай — унікальны элемент ландшафту, адзіны ў Прыбалтыцы. Возера Шырвена плошчай 320 га, на якім размешчаны 15 астравоў. Самы доўгі пешаходны мост праз возера даўжынёй 525 м.
У Лікенаі размешчаны гідрагеалагічны помнік — крыніца «Смардонес».
Культурная спадчына
Біржайскі замак пабудаваны ў 1575—1589 гадах Крыштафам Радзівілам Перуном для адбіцця нападаў шведаў і з’яўляецца найзырчэйшым у Літве прыкладам бастыённых замкаў. У адноўленым замку-палацы размешчаны бібліятэка і Біржайскі краязнаўчы музей «Села» (Sėla).
У дваранскай сядзібе Садзялішкяй размешчана аўтэнтычная аўкштайцкая сядзіба пачатку XX стагоддзя з экалагічнай гаспадаркай. Дзейны вятрак, пабудаваны ў 1924 годзе, калекцыя даўнішніх матацыклетаў, аўтамабіляў, трактароў і паравых машын. Побач размешчаны загоны з аленямі, еўрапейскай ланню, муфлонамі.
Казэлэцкі раён
Казэлэцкі раён (Козелецький район) — былая адміністрацыйная адзінка ў складзе Чарнігаўскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр — Казэлэць (Козелець).
Утвораны ў 1923 годзе. Насельніцтва раёна на года складае 46941 чалавек, плошча — 2660 км².
Скасаваны 17 ліпеня 2020 года пасля завяршэння адміністрацыйна-тэрытарыяльнай рэформы.
Адміністрацыйны падзел
Тэрыторыя раёна адміністрацыйна складаецца з 1 гарадскога, 2 пасялковых і 40 сельскіх саветаў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі раёна размешчаны 1 горад раённага значэння, 2 пасёлкі гарадскога тыпу, 2 пасёлкі сельскага тыпу і 106 сёлаў.
Джагір
Джагі́р — найбольш пашыраная форма феадальнага землекарыстання ў Магольскай імперыі ў Індыі ў XVI — XVIII ст.
Сярэдні памер джагіра быў вялікі (да 100 тыс. га). Уладальнік (джагірдар) атрымліваў долю дзяржаўнага зямеяьнага падатку з джагіра на сваю карысць, за гэта быў абавязаны ўтрымліваць атрад наёмных коннікаў. У 1574 Акбар Вялікі спрабаваў ліквідаваць сістэму джагіра, што выклікала супраціўленне мусульманскіх джагірдараў. У XVII ст. ўзнікла тэндэнцыя да перараджэння джагіра ў спадчыннае валоданне (ажыццяўлялася ў XVIII ст.).
Шык
Шык:
Фельдман
Фельдман — прозвішча.
Аляксандр Васільевіч Даманаў
Біяграфія
Скончыў у 1973 годзе мастацка-графічнае аддзяленне Златавустаўскага педагагічнага вучылішча. Удзельнік мастацкіх выставак з 1990 года. Жыў у Віцебску.
Член Беларускага саюза мастакоў з 1996 года.
Пасля смерці жонкі, застаўся адзін і быў ўжо фізічна зусім хворым. Памёр года. Пасля смерці мастака практычна ўсе працы, якія знаходзіліся ў яго кватэры, зніклі. Выкрадальнікі так і не былі выяўлены. Захавалася толькі 12 жывапісных твораў Аляксандра Доманова, якія мастак пры жыцці падарыў Віцебскаму абласному краязнаўчаму музею.
Творчасць
Працаваў у станковым жывапісе ў жанрах пейзажа і нацюрморта. Творам уласцівыя моц і насычанасць, свежасць і каларыт. Асноўныя работы: палотны «Бярозы», «Вясна», «Сланечнік», «Вецер», «Восень», «Зіма. Рака Віцьба», «Сакавік», «Вясковы пейзаж».
Сям’я
Дзяцей у сям’і не было.
Крысціян Готліб Шык
Крысціян Готліб Шык (ням.: Christian Gottlieb Schick;,  — , ) — нямецкі мастак-класіцыст, які пісаў у асноўным прасякнутыя рамантыкай гістарычныя палотны, партрэты і пейзажы.
Біяграфія
Крысціян Готліб Шык навучаўся жывапісу ў Вышэйшай школе Карла ў Штутгарце ў Філіпа Фрыдрыха фон Хеча з 1787 года, затым працягнуў навучанне ў Іагана Генрыха Данекера ў 1795 годзе.
У 1798—1802 гадах Шык працаваў у мастацкім атэлье Жака-Луі Давіда, які дапамог яму ўдасканаліць сваю тэхніку, не страціўшы пры гэтым мастацкай індывідуальнасці Шыку.
З 1802 па 1811 год К. Г. Шык пражываў у Рыме, дзе быў сярод такіх людзей, як І. Кох, Камучыні, Цік, Шлегель і інш., зблізіўся з Карстэнсам, які аказаў значны ўплыў на кірунак яго таленту і быў прыняты, як свой, у сямействе Вільгельма Гумбальта.
У 1811 годзе Крысціян Готліб Шык вярнуўся ў свой родны горад, але праз некалькі месяцаў пасля гэтага памёр ад хваробы сэрца.
NGC 4023
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Русо (значэнні)
Русо — французскае прозвішча.
IC 3761
IC 3761 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Джэймс Скіўрынг Сміт
Джэймс Скіўрынг Сміт (James Skivring Smith,, Чарлстан, Паўднёвая Караліна, ЗША - 1892, Б'юкенен, Ліберыя) - лідар Партыі сапраўдных вігаў, шосты прэзідэнт Ліберыі.
Біяграфія
З 1856 па 1860 год Сміт займаў пасаду дзяржаўнага сакратара Ліберыі. Пазней ён быў абраны сенатарам ад акругі Гранд-Баса і знаходзіўся на гэтай пасадзе з 1868 па 1869 год. На прэзідэнцкіх выбарах 1869 года Джэймс Скіўрынг Сміт быў абраны віцэ-прэзідэнтам краіны.
Джэймс Скіўрынг Сміт прабыў на пасадзе прэзідэнтам Ліберыі менш за два месяцы - з 4 лістапада 1871 года па 1 студзеня 1872 года - да прэзідэнцкіх выбараў, на якіх перамог Джозеф Джэнкінс Робертс. Гэта самы кароткі тэрмін у гісторыі прэзідэнтаў краіны.
Елізава
Е́лізава (Е́лизово) — горад (з 1975) у Расіі, адміністрацыйны цэнтр Елізаўскага раёна Камчацкага края. Насельніцтва 40,5 тыс. чал. (2005).
Горад размешчаны на рацэ Авача, за 32 км ад Петрапаўлаўска-Камчацкага. Асноўныя галіны эканомікі — сельская гаспадарка, турызм (базы адпачынку, галоўным чынам у раёне р. Паратунка), рыбалоўная і рыбаперапрацоўчая галіны. У горадзе знаходзіцца міжнародны аэрапорт Петрапаўлаўска-Камчацкага. Праз горад праходзіць аўтатраса Петрапаўлаўск-Камчацкі — Усць-Камчацк.
Аляксандр Аляксандравіч Даманаў
Аляксандр Аляксандравіч Дама́наў (нар. 29 кастрычніка 1981, Мінск) — беларускі мастак.
Біяграфія
Нарадзіўся ў сям’і мастакоў Аляксандра і Вольгі Даманавых. Скончыў у 2000 годзе Мінскі мастацкі ліцэй № 26. У 2000—2006 гадах вучыўся на аддзяленне манументальна-дэкаратыўнага мастацтва Беларускай дзяржаўнай акадэміі мастацтваў, у 2006—2010 гадах на аддзяленні жывапісу ДУК «Творчыя акадэмічныя майстэрні жывапісу, графікі і скульптуры»
Член Беларускага саюза мастакоў з 2014 года.
Узнагароды
Стыпендыят Спецыяльнага фонду Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь па падтрымцы таленавітай моладзі (2008).
Канталупа-нель-Саніа
Канталупа-нель-Саніа (Cantalupo nel Sannio) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Малізэ, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Ізернія.
Насельніцтва складае 736 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 49 чал./км². Займае плошчу 15 км². Паштовы індэкс — 86092. Тэлефонны код — 0865.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Лысы — валасаты
Лысы — валасаты — распаўсюджаны палітычны жарт, заснаваны на парадаксальнай заканамернасці чаргавання кіраўнікоў Расіі і СССР на працягу апошніх 184-х гадоў, са снежня 1825 года, калі на царскі трон узышоў валодаючы не вельмі пышнай шавялюрай Мікалай I.
Асноўны змест
Жарт уяўляе сабою ланцужок разваг, якая падносіцца як вывядзенне асноватворнага паліталагічнага прынцыпу расійскай гісторыі. Аб’яўляецца, што існуе заканамернасць, паводле якой кіраўнікі краіны змяняюць адзін аднаго, строга чаргуючыся паміж лысымі (альбо відавочна маючымі працэс лысення) і нелысымі («валасатымі») мужчынамі. Чаргаванне прасочваецца з імператара Мікалая I і ў значнай ступені з’яўляецца праўдай, калі абстрагавацца ад некаторых умоўнасцяў падліку.
Самой яркай асаблівасцю гэтага «паліталагічнага прынцыпу» з’яўляецца тое, што ў якасці фундаментальнага прызнака ўзяты чыста фармальны, знешняе адрозненне дзяржаўных дзеячаў адзін ад аднаго. Уплыў гэтай прыкметы на палітычныя працэсы ў краіне ніяк не даказаны, але пры гэтым дадзеная ўмова заўсёды выконваецца, а яго выкананне ніяк не залежыць ад аўтараў жарту. Такім чынам, чыстая выпадковасць аказваецца заканамернасцю, што ўяўляе сабою ўнікальны гістарычны парадокс.
Эдвард Джэймс Рой
Эдвард Джэймс Рой (Edward James Roye;, Ньюарк, Агая, ЗША — 12 лютага , па іншых дадзеных 11 лютага) — пяты прэзідэнт Ліберыі.
Нарадзіўся ў сям’і бізнесмэнаў. Атрымаў адукацыю ва ўніверсітэце Агая ў Афінах, а ў 1846 годзе пакінуў ЗША і перасяліўся ў Ліберыю, дзе адкрыў сваю краму. З 1849 года Рой пачаў сваю палітычную дзейнасць.
Ён выступаў у палаце прадстаўнікоў і працаваў галоўным суддзёй у вярхоўным судзе Ліберыі. Паступова узмацняючы свае пазіцыі, у 1870 годзе ён стаў прэзідэнтам краіны. У перыяд яго прэзідэнцтва выбухнуў фінансавы крызіс, і яго апаненты, скарыстаўшыся гэтым, у 1871 годзе зрынулі Роя з дапамогай арміі.
Шчэпан Твардох
Шчэпан Лех Твардох (Szczepan Lech Twardoch; нар. 23 снежня 1979) - польскі пісьменнік, родам з Верхняй Сілезіі.
Біяграфія
Атрымаў адукацыю ў галіне гуманітарных навук (філасофія і сацыялогія) ў Катавіцкім універсітэце. Працаваў знешнім карэспандэнтам у некалькіх польскіх часопісах, у тым ліку літаратурным крытыкам у «Christianitas» і аглядальнікам для «Polityka». У сваёй журналісцкай працы ён у асноўным займаўся гісторыяй зброі, а таксама сілезскай мовай і культурай.
З 2003 г. публікуе кароткія навукова-фантастычныя творы і апавяданні ў спецыялізаваных часопісах. Свой першы раман Шчэпан апублікаваў у 2007 г. Яго раман «Вечны Грунвальд» (2010) быў намінаваны на прэмію Іосіфа Манкевіча, а наступны «Марфін» (2012) атрымаў адразу некалькі ўзнагарод. Затым яшчэ адзін раман «Драч» (2014) быў намінаваны на літаратурную прэмію «Ніке», а таксама стаў лаўрэатам нямецкай літаратурнай прэміі «Brücke Berlin 2016».
Валынскі нацыянальны ўніверсітэт імя Лесі Украінкі
Валынскі нацыянальны ўніверсітэт імя Лесі Украінкі (Волинський національний університет імені Лесі Українки) — украінская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова IV (вышэйшага) ступеня акрэдытацыі са статусам нацыянальнага ўніверсітэта, размешчаны ў горадзе Луцк, буйнейшы навуковы і адукацыйны цэнтр Валынскага рэгіёна.
Гісторыя
Сваю гісторыю навучальная ўстанова пачынае з 1940 г., калі быў утвораны Луцкі дзяржаўны настаўніцкі інстытут. На першы курс было залічана 135 студэнтаў. Навучальны працэс ажыццяўлялі 50 выкладчыкаў. Функцыянавалі чатыры аддзяленні: філалагічны з украінскім і расійскім кірункамі, фізіка-матэматычны, натуральна-геаграфічны, і завочны. Вучэбна-матэрыяльная база інстытута была слабай: яму выдзелілі памяшканне былога сіроцкага дома, пабудаванага ў 1929 г. на ўскраіне Луцка, не хапала абсталявання, літаратуры. Цяжка было з выкладчыцкімі кадрамі. Аднак паступова абсталёўваліся вучэбныя кабінеты, лабараторыі, камплектаваўся фонд бібліятэкі. Вялікую дапамогу ў гэтым аказаў Палтаўскі педагагічны інстытут. Першым дырэктарам інстытута быў прызначаны Іван Тарасавіч Сакур.
Дзейнасць навучальнай установы, прыпыненая Другой сусветнай вайной, была адноўлена ў 1946 г. У верасні 1951 г. на базе настаўніцкага інстытута быў створаны Луцкі дзяржаўны педагагічны інстытут, якому праз год прысвоілі імя Лесі Украінкі. На той час гэта ўстанова мела ўсяго два факультэта: гісторыка-філалагічны і фізіка-матэматычны. На працягу 1970-80-х гг. дабудоўваліся дадатковыя памяшканні і карпусы.
У 1991 г. будынак абласнога камітэта КПСС быў перададзены ўніверсітэту, і ён стаў яго галоўным корпусам. У пачатку 1990-х гг. у вну функцыянавала 9 факультэтаў. 16 ліпеня 1993 г. прэзідэнт Украіны Леанід Краўчук падпісаў указ аб стварэнні на базе Луцкага дзяржаўнага педагагічнага інстытута імя Лесі Украінкі Валынскага дзяржаўнага ўніверсітэта, пакінуўшы яму імя Лесі Украінкі.
26 верасня 2007 г. указам прэзідэнта Украіны Віктара Юшчанкі Валынскаму дзяржаўнаму ўніверсітэту імя Лесі Украінкі прысвоены статус нацыянальнага. Ва ўказе сказана: «улічваючы агульнадзяржаўнае і міжнароднае прызнанне вынікаў дзейнасці Валынскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Лесі Украінкі і яго выдатны ўклад у развіццё нацыянальнай адукацыі і навукі, пастанаўляю: надаць ВДУ імя Лесі Украіны статус нацыянальнага і ў далейшым называць яго Валынскім нацыянальным універсітэтам імя Лесі Украінкі».
4 ліпеня 2012 г. Валынскі нацыянальны ўніверсітэт імя Лесі Украінкі па прапанове Міністэрства адукацыі, навукі, моладзі і спорту Украіны і Валынскай абласной дзяржаўнай адміністрацыі вну была перайменавана ва Усходнееўрапейскі нацыянальны універсітэт імя Лесі Украінкі.
У 2021 годзе ва ўніверсітэце з’явілася новая спецыяльнасць — «Праваахоўныя органы».
Вакзал
Вакза́л (ад Vauxhall — назва забаўляльнай установы каля Лондана ў 17 ст.) — будынак ці комплекс будынкаў, збудаванняў і прыстасаванняў для абслугоўвання пасажыраў, кіравання рухам транспарту і размяшчэння службовага персаналу. Адрозніваюць чыгуначныя, марскія, рачныя, аэравакзалы, аўтобусныя, а таксама аб'яднаныя, ці комплексныя (напрыклад, чыгуначна-аўтобусны). З-за найбольшай даступнасці і папулярнасці чыгуначнага транспарту, у штодзённым ужытку пад словам «вакзал» часта разумеюць менавіта «чыгуначны вакзал».
Першыя вакзалы з'явіліся з пачаткам пасажырскіх перавозак па чыгунцы (напрыклад вакзал ла лініі Стоктан—Дарлінгтан у Англіі, 1822—1825).
На Беларусі чыгуначныя вакзалы будавалі адначасова з пракладкай чыгунак. Будынак вакзала (Віленскага) у Мінску адкрыты ў 1874 (перабудаваны ў 1939, пасля Вялікай Айчыннай вайны адноўлены ў 1949, з 1980-х г. узводзяць новыя будынкі), у 1866 пабудаваны Віцебскі чыгуначны вакзал, да 1867 — чыгуначны вакзал у Гродне (у 1948 рэканструяваны, у 1986 пабудаваны новы), у 1886 — Брэсцкі чыгуначны вакзал (у 1956 рэканструяваны), у 1-й палове 20 ст. пабудаваны Магілёўскі чыгуначны вакзал, будынак Слонімскага вакзала. Адлоўлены разбураныя ў Вялікую Айчынную вайну і рэканструяваны вакзалы ў Баранавічах (1947), Гомелі (1948), Оршы (1951), Полацку (1953). Пабудаваны аэравакзалы: у Мінску (Мінскія аэрапорты), Брэсцкі аэравакзал, у Гродне (1962), Салігорску (1965), Бабруйску (1966), Гомелі (1976), Магілёве (1971). У ліку буйных аўтавакзалаў Беларусі Мінскі аўтавакзал «Усходні». На суднаходных рэках будаваліся рачныя вакзалы (Мазырскі рачны вакзал).
Вакзал, звычайна, мае білетныя касы,, залы чакання, пункты харчавання, пакоі адпачынку, грамадскія туалеты, а таксама платформы.
Судак (горад)
Судак (Судак, Судак, Сувдагъ) — горад на ўсходзе паўвострава Крым, на беразе Чорнага мора. З 2014 года фактычна з’яўляецца часткай Расіі. Цэнтр аднайменнага муніцыпалітэта. Напачатку сваёй гісторыі Судак быў пунктам Вялікага шоўкавага шляху. Гэта быў добра ўмацаваны гандлёвы цэнтр ва ўладанні генуэзцаў. Да сённяшняга часу ацалела старажытная Генуэзская фартэцыя. На мора выходзіць Консульскі замак і храм 13 стагодздзя. У 2013 годзе насельніцтва складала 15457 чал. . Штогод ад сярэдзіны ліпеня да канца жніўня ў фартэцыі праходзіць міжнародны рыцарскі фэст «Генуэзскі шлем». Сёння Судак — шматлюдны курорт. Улетку ў горадзе здаюцца пакоі ў кожнай кватэры. У Судаку знаходзяцца 3 санаторыі. Судак знаходзіцца ў 1 гадзіне 45 хвілінах на аўтобусе ад Сімферопаля. Таксама злучаны аўтамабільнай дарогай з Феадосіяй. У 7 км ад Судака знаходзіцца папулярны пляж «Новы Свет» (Новый Свет).
Галерэя прыгажунь
Галерэя прыгажунь (Schönheitengalerie) размешчана ў былой сталовай паўднёвага крыла галоўнага палаца палацава-паркавага ансамбля Німфенбург, прызначанага для асабістых апартаментаў жонак курфюрстаў з дому Вітэльсбахаў (у XIX стагоддзі — баварскіх каралеў). Гэта адна з характэрных для эпохі рамантызма партрэтных галерэй (накшталт Ваеннай галерэі і Вальхалы).
Серыя партрэтаў прыгожых жанчын была выканана Ёзефам Штылерам па заказу караля Людвіга I для мюнхенскай рэзідэнцыі. Напісаныя ў 1827—1850 гадах карціны арыентуюцца на ідэал прыгажосці Людвіга I, а не на сацыяльны статус партрэтаваных. Нямецкія прынцэсы і простыя гараджанкі як напрыклад, Хелена Зедльмайр, дачка мюнхенскага шаўца, раўнапраўна суседнічаюць адза з адной. Рамантызм і бідэрмеер, а таксама не ў апошнюю чаргу цяга караля да паўднёвых краін, такіх, як Італія ці Грэцыя, знаходзяць адлюстраванне ў гэтых выявах цудоўных дзяўчын і маладых жанчын.
Жан Русо
Жан Русо:
Апелдорн
Апелдорн (Apeldoorn) — горад у цэнтральных Нідэрландах, за 90 км на ўсход ад Амстэрдама. Рэгіянальны цэнтр муніцыпалітэта Апелдорн у правінцыі Гелдэрланд.
Тэрыторыя
Плошча муніцыпалітэта — 341,13 км², у тым ліку плошча воднай паверхні — 1,17 км².
Вазнясенскі
Вазнясенскі — прозвішча, тапонім.
Лаяш Кашак
Лаяш Кашак (венг. Kassák Lajos;, Эршэкуйвар — , ) — венгерскі пісьменнік і мастак, адзін з вядучых прапагандыстаў авангарда (канструктывізму, экспрэсіянізму, футурызму, дадаізму, сюррэалізму) у венгерскім мастацтве.
Біяграфія
Нарадзіўся ў беднай сям’і памочніка аптэкара ў Эршэкуйвары (цяпер Нове-Замкі, Славакія). Некаторы час быў рабочым-металістам. У 1904 годзе перасяліўся ў Будапешт, дзе ўключыўся ў прафсаюзны і сацыял-дэмакратычны рух. Пешшу і без грошай абышоў амаль усю Еўропу. У 1907—1910 гадах жыў у Парыжы, дзе пазнаёміўся з Гіёмам Апалінерам, Блезам Сандрарам, Раберам Дэланэ і Пабла Пікасо. З 1912 года пісаў экспрэсіянісцкія вершы, драмы і раманы.
Вярнуўшыся ў Будапешт, разам з Эмілем Сіцьей займаўся выданнем авангардысцкага часопіса A Tett, які неўзабаве быў зачынены за антымілітарысцкія ідэі. Падобна да большасці дзеячаў венгерскага авангарда, прытрымліваўся левых перакананняў (сябе ён характарызаваў як «сацыялістычнага чалавека»), прымаў удзел у рэвалюцыйных падзеях 1919 года, калі ўваходзіў у «Пісьменніцкую дырэкторыю» і вёў вострую палеміку з Белай Кунам.
NGC 4024
NGC 4024 (іншыя абазначэнні — ESO 572-31, MCG -3-31-4, PGC 37690) — галактыка ў сузор’і Воран.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Паветраны фільтр
Паветраны фільтр — элемент паветраачышчальніка (папяровы, з тканіны, паралонавы ці сеткаваты), які служыць для ачысткі ад пылу (фільтравання) паветра, якое падаецца ў памяшканні сістэмамі вентыляцыі і кандыцыянавання або выкарыстоўваецца ў тэхналагічных працэсах (напрыклад, пры атрыманні кіслароду), у газавых турбінах, у рухавіках унутранага згарання і інш.
Жыгулёўск
Жыгулёўск (Жигулёвск) — горад (з 1952 года) у Расіі, у Самарскай вобласці. Насельніцтва 57,1 тыс. чалавек (2008). Заснаваны ў 1949 годзе.
Горад размешчаны на правым беразе сярэдняга цячэння Волгі ў паўночнай частцы Нацыянальнага парку «Самарская Лука» у далінах Жыгулёўскіх гор.
Эканоміка
Электраэнергетыка, нафтаздабываючая прамысловасць, машынабудаванне, здабыча і вытворчасць будаўнічых матэрыялаў, харчовая прамысловасць.
IC 3762
IC 3762 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Корапскі раён
Корапскі раён (Коропський район) — былая адміністрацыйная адзінка ў складзе Чарнігаўскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр — Корап (Короп).
Утвораны ў 1923 годзе. Насельніцтва раёна на года складае 23952 чалавекі, плошча — 1312 км².
Ліквідаваны 17 ліпеня 2020 года.
Адміністрацыйны падзел
Тэрыторыя раёна адміністрацыйна складаецца з 2 пасялковых і 25 сельскіх саветаў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі раёна размешчаны 2 пасёлкі гарадскога тыпу, 3 пасёлкі сельскага тыпу і 62 сяла.
Антон Феліцыянавіч Нядзведзкі
Антон Феліцыянавіч Нядзведзкі (, Ігуменскі павет — ) — надворны саветнік, гарадскі санітарны ўрач Мінска.
Загадваў лячэбніцай для прастытутак на 27 ложкаў, якая дзейнічала пры Мінскім санітарным камітэце з 1898 года.
Памяць
Пасля смерці ўрача заснавана стыпендыя яго імя ў Мінскай мужчынскай гімназіі, дзе А. Ф. Недзведзскі вучыўся (вул. Губернатарская, 21).
Міжнародная арганізацыя цывільнай авіяцыі
Міжнародная арганізацыя цывільнай авіяцыі (ICAO — International Civil Aviation Organization) — спецыялізаваная ўстанова ААН, якая ўстанаўлівае міжнародныя нормы цывільнай авіяцыі і каардынуе яе развіццё з мэтай павышэння бяспекі і эфектыўнасці.
ІКАО заснавана «Канвенцыяй аб міжнароднай цывільнай авіяцыі». Міжнародная асацыяцыя паветранага транспарту (IATA) не з’яўляецца ІКАО. Міжнародная арганізацыя цывільнай авіяцыі заснавана на палажэннях часткі ІІ Чыкагскай канвенцыі 1944 года. Існуе з 1947 года. Штаб-кватэра знаходзіцца ў Манрэалі, Канада.
Статутнай мэтай ІКАО з’яўляецца забеспячэнне бяспечнага, спарадкаванага развіцця міжнароднай цывільнай авіяцыі ва ўсім свеце і іншыя аспекты арганізацыі і каардынацыі міжнароднага супрацоўніцтва па ўсіх пытаннях цывільнай авіяцыі, у тым ліку міжнародных перавозак. У адпаведнасці з правіламі ІКАО мiжнародная паветраныя прастора падзелена на раёны палётнай інфармацыі — паветраную прастору, межы якой ўсталёўваюцца з улікам магчымасцяў сродкаў навігацыі і кантролю за паветраным рухам. Адной з функцый ІКАО з’яўляецца прысваенне аэрапортам свету чатырохлітарных індывідуальных кодаў — ідэнтыфікатараў, якія выкарыстоўваюцца для перадачы аэранавігацыйнай і метэаралагічнай інфармацыі па аэрапортах, планаў палётаў (флайт-планаў), абазначэння грамадзянскіх аэрадромаў на радыёнавігацыйных картах і г. д.
У 1992 годзе (Рэзалюцыя A29-1) ІКАО абвясціла 7 снежня Днём грамадзянскай авіяцыі. У далейшым гэта рашэнне падтрымала ААН.
Статут ІКАО
Статутам ІКАО лічыцца дзявятая рэдакцыя Міжнароднай канвенцыі грамадзянскай авіяцыі (таксама называецца  Чыкагскай канвенцыяй), якая ўключае ў сябе змены з 1948 па 2006 гады. Яна мае таксама абазначэнне ICAO Doc 7300/9.
Pick Me Up
«Pick Me Up» («Завядзі мяне») – самотнік беларускага рок-гурта «Jitters», запісаны на студыі Вячаслава Банкевіча ў Баранавічах і самастойна выдадзены 1 чэрвеня 2006 года. Усе спевы напісаны Канстанцінам Карманам на англійскай мове. Прэзентацыя міні-кружэлкі прайшла 25 кастрычніка 2006 года ў мінскім клубе «ЁЁ». У 2007 годзе самотнік быў перавыдадзены як частка спліт-альбома «Split Before, Together Now» гуртоў «Hair Peace Salon» і «Jitters».
Удзельнікі
Jitters:
Вытворчасць:
NGC 4025
NGC 4025 (іншыя абазначэнні — UGC 6982, MCG 6-26-64, DDO 107, ZWG 186.80, KUG 1156+380, PGC 37738) — спіральная галактыка з перамычкай (SBc) у сузор’і Вялікая Мядзведзіца.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Мюнхенская рэзідэнцыя
Мюнхенская рэзідэнцыя (Münchner Residenz) — комплекс збудаванняў у цэнтры Мюнхена, гістарычная рэзідэнцыя герцагаў, курфюрстаў і каралёў Баварыі з дынастыі Вітэльсбахаў.
Комплекс складаецца з будынкі ад Сярэднявечча да XIX стагоддзя. У іх знайшлі адлюстраванне ўсе мастацкія стылі і схільнасці гэтых гадоў — рэнесанс, барока, ракако, класіцызм. Рэзідэнцыя складаецца з 10 двароў, музей складаецца з 130 зал.
Падчас Другой сусветнай вайны палац значна пацярпеў (аднак значная частка ўнутранага убрання палаца была эвакуявана пасля першых бамбардзіровак) і быў рэканструяваны ў першыя дзесяцігоддзі пасля заканчэння вайны.
Сяргей Сяргеевіч Сідорскі
Сярге́й Сярге́евіч Сідо́рскі  — беларускі дзяржаўны дзеяч, з 26 снежня 2003 па 28 снежня 2010 — прэм'ер-міністр Беларусі.
Біяграфічныя звесткі
У 1976 скончыў электратэхнічны факультэт Беларускага інстытута інжынераў чыгуначнага транспарту. Доктар тэхнічных навук. Спецыяліст у вобласці вакуумна-плазмавых тэхналогій. Заслужаны працаўнік прамысловасці Рэспублікі Беларусь. Аўтар больш як 40 навуковых прац і манаграфій. Акадэмік Міжнароднай інжынернай акадэміі. Валодае нямецкай мовай. Жанаты. Мае двух дачок. Першая праца — электрык, электраманцёр.
У 1976—1992 — майстар зборачнага цэха, начальнік лабараторыі, начальнік аддзела, намеснік дырэктара, а затым дырэктар Гомельскага завода радыётэхналагічнага абсталявання. З 1992 па 1998 — генеральны дырэктар гомельскага навукова-вытворчага аб'яднання «Ратон». З 1998 да 2001 — намеснік старшыні, першы намеснік старшыні Гомельскага аблвыканкама. Затым у 2001—2002 — намеснік прэм'ер-міністра Рэспублікі Беларусь. У 2002—2003 — першы намеснік прэм'ер-міністра Рэспублікі Беларусь, выканаўца абавязкаў прэм'ер-міністра Рэспублікі Беларусь. Курыраваў ва ўрадзе блок пытанняў, датычных развіцця прамысловасці, будаўніцтвы, транспарту і энергетыкі.
На чале ўрада
Са снежня 2003 па снежань 2010 — прэм'ер-міністр Рэспублікі Беларусь. 8 красавіка 2006 Савет міністраў на чале з Сяргеем Сідорскім, паводле артыкула 106 Канстытуцыі, склаў паўнамоцтвы перад зноў абраным Прэзідэнтам Рэспублікі Беларусь. 12 красавіка А. Лукашэнка вынес на разгляд Палатай Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу прапанову аб прызначэнні Сідорскага прэм'ер-міністрам, 17 красавіка яго кандыдатура была зацверджана беларускім парламентам.
У 2010 годзе пасля прэзідэнцкіх выбараў і наступных масавых вулічных пратэстаў Сяргея Сідорскага адправілі ў адстаўку. Як заўважыў палітычны аглядальнік Аляксандр Фядута: за нелаяльнасць, якую ён нават не паспеў праявіць.
Гарай
Гарай — шматзначны тэрмін.
Уладзімір Захаравіч Пуцята
Уладзімір Захаравіч Пуцята (5 ліпеня 1906, вёска Парэчча, Акцябрскі раён — ?) — адзін з кіраўнікоў партызанскага руху ў Палескай вобласці.
Псіхалогія развіцця
Псіхалогія развіцця — галіна псіхалогіі, якая вывучае развіццё псіхікі чалавека і яе асаблівасці на розных узроставых прыступках. У якасці асаблівай галіны псіхалагічнай навукі псіхалогія развіцця пачала складацца з сярэдзіны 20 ст., уключыўшы ў сябе дзіцячую псіхалогію, псіхалогію індывідуальнага развіцця дарослага чалавека і герантапсіхалогію. Аднак першыя даследаванні ў галіне псіхалогіі развіцця пачаліся яшчэ ў канцы 19 ст., калі пад уплывам эвалюцыйнай тэорыі Ч. Дарвіна пачала зацвярджацца дзіцячая псіхалогія. На базе развіцця герантапсіхалогіі і герыятрыі склалася псіхафізіялогія старэння і старасці. Неабходнасць вырашэння практычных пытанняў навучання дарослых і даследаванне тэарэтычных праблем развіцця псіхікі прывялі да спецыяльнага вывучэнню фаз псіхалагічнай эвалюцыі дарослага чалавека.
Уладзімір Захаравіч Пуцята
Біяграфія
З 1929 года працаваў рабочым. З чэрвеня 1941 года ваяваў на Заходнім фронце. У партызанах са снежня 1941 года: з чэрвеня 1942 года начальнік штаба атрада, брыгады, у чэрвені 1943 — чэрвені 1944 гадоў камандзір 225-й партызанскай брыгады. Член КПСС з 1943 года. У 1944—1978 гадах на савецкай, адміністратыўна-гаспадарчай і гаспадарчай рабоце ў Гродне. У 1952 годзе скончыў рэспубліканскую партыйную школу пры КП(б)Б.
Зеландыя
Пад назвай «Зеландыя» вядомыя:
Мідэлбург
Мідэлбург (Middelburg) — горад у паўднёва-заходняй частцы Нідэрландаў на востраве Валхерэн, сталіца правінцыі Зеландыя, былы горад-крэпасць, размешчаны на «Канале скрозь Валхерэн».
Кандамат
Кандамат (ад Kondomat) — гандлёвы аўтамат, якія прапануюць да продажу прэзерватывы, радзей — сродкі гігіены для жанчын. Традыцыйныя месцы размяшчэння — грамадскія туалеты, інтэрнаты, начныя клубы, секс-кінатэатры. Першыя кандаматы былі ўсталяваны ў Германіі ў 1928 годзе кампаніяй Юліуса Фрома, але міністэрства ўнутраных спраў Германіі дапушчала іх толькі для рэкламы гігіенічных пераваг прэзерватываў, паколькі асцерагалася зніжэння нараджальнасці.
Кандаматы дазваляюць прадаваць некалькі тыпаў прадукцыі. Мантуюцца галоўным чынам на сцяну, маюць вандалаахоўны корпус. Абсталяваны экранам для адлюстравання даных пра баланс і індыкатарам наяўнасці тавара. Могуць прымаць купюры ці манеты. Могуць прадаваць любы тавар, спакаваны ў прамавугольную ўпакоўку.
IC 3763
IC 3763 — галактыка тыпу S? (спіральная галактыка) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Капракотта
Капракота (Capracotta) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Малізэ, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Ізернія.
Насельніцтва складае 1121 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 27 чал./км². Займае плошчу 42 км². Паштовы індэкс — 86082. Тэлефонны код — 0865.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Себасцьян.
Сядзіба Рэйнаў (Бабінічы)
Сядзіба Рэйнаў — колішняя сядзіба ў в. Звёздная Аршанскага раёна Беларусі. Сядзіба не захавалася. Да нашага часу дайшлі элементы парку.
Гісторыя
У XVI ст. сядзіба Бабінічы належала Кмітам. Найбольш вядомым прадстаўніком роду з’яўляўся ваенны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага Філон Кміта-Чарнобыльскі (каля 1530 — да 1587). У час Інфлянцкай вайны камандаваў войскамі на ўсходняй мяжы дзяржавы. За ваенныя заслугі ў 1566 г. атрымаў прывілей на Чарнобыль і прызначаны аршанскім старастам з абавязкам ахоўваць аршанска-смаленскае памежжа.
У пачатку XX ст. знаходзілася ў Пугляеўскай воласці Горацкага павета і належала адстаўному генерал-маёру Аскару Фёдаравічу Рэйну. Гаспадарка з’яўлялася ўзорнай, вядася аканомам. Усяго ў гаспадарцы было 3,75 тыс. дзесяцін зямлі. 3 іх пад садам, агародам і возерам — 27 дзесяцін, пад сенажацямі — 150 дз., пад лесам і зарасцямі — 2,38 дз., няўдобіц — 188 дз., ворнай — 400 дз. Маёнтак падзяляўся на эканомію і хутар. У гаспадарцы вёўся 8-польны севазварот. Вырошчваліся: азімае жыта (да 40 дз.) прабштэйскае, трысняговае, мясцовае і бесцягорка; яравая пшаніца (5 дз.) чырвонакалоска; ячмень (20 дз.) шэвалье, баварскі, дацкі, чэшскі; авёс (60 дз.) тульскі, шацілаўскі, канадскі, мясцовы, бесцягорка; гарох, віка белая і чорная, лубін, бульба (да 100 дз.) 16 гатункаў (глобус, персікавы цвет, цыбульны цвет, дабера, маскоўка, самсон, імператар, алкаголь, белы велікан, мучны шар, гіганцкі, сіні, ружовы і інш.). У продаж паступала насенне пшаніцы, аўса, бульбы.
У пачатку 1990-х гг. заставаліся рэшткі 1-павярховага драўлянага сядзібнага дома.
Генуэзская фартэцыя (Судак)
Генуэ́зская фартэ́цыя (Генуэзская фортеция, Генуезька фортеця) — фартэцыя у горадзе Судак, што на паўвостраве Крым. Пабудавана генуэзцамі з 1371 да 1460 года на былым каралавым рыфе — гары Кыз-Куле-Бурун, або Крэпасная. Плошча фартэцыі каля 30 га.
Гісторыя
У 1475 туркі распачалі аблогу фартэцыі, у выніку чаго консул з войскам уцёк морам, а жыхары здаліся заваёўнікам. На некалькі стагодздзяў Сугдэя апынулася ў складзе Атаманскай імперыі, пакуль у XVIII стагодздзі Крым не быў далучаны да Расійскай імперыі. У 1960-я гады савецкія ўлады спрабавалі надаць фартэцыі першасны выгляд, але беспаспяхова.
NGC 4026
NGC 4026 (іншыя абазначэнні — UGC 6985, MCG 9-20-52, ZWG 269.29, PGC 37760) — лінзападобная галактыка (S0) у сузор’і Вялікая Мядзведзіца.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
IC 3764
IC 3764 — галактыка тыпу E-S0 (эліптычная спіральная галактыка) ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Алберт Кейп
Алберт Якабс Кейп (Кёйп) (Aelbert (Aelbrecht) Jacobsz Cuyp (Cuijp); ахрышчаны 20 кастрычніка 1620,  —, там жа) — галандскі жывапісец, графік і гравёр эпохі барока, вядомы сваімі пейзажамі. Яго імем названы вулічны рынак у Амстэрдаме.
Сезон 2021 ФК Хваля Пінск
У 2021 годзе футбольны клуб «Хваля» з горада Пінск прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Леанід Паўлавіч Гарай
Леанід Паўлавіч Гарай (, Гомель —, Мінск) — беларускі футбаліст і трэнер.
Клубная кар’ера
Абараняў колеры клуба «Дынама» ў перыяд з 1957 па 1961 гады. Усяго ў кар’еры было 43 гульні за сталічную каманду (1957—1959 — «Спартак», 1961 — «Беларусь»).
Пасля кар’еры футбаліста ў 1978 годзе вярнуўся ў Мінск ужо ў «Дынама», дзе да 1992 года працаваў на пасадзе начальніка каманды. З 1992 па 1996 год з’яўляўся старшынёй клуба.
Узнагароды
Майстар спорту СССР (1967), кавалер Ордэна «Знак Пашаны» (1976), узнагароджаны Ганаровай граматай Вярхоўнага Савета БССР (1982), Ганаровым знакам Асацыяцыі «Беларуская федэрацыя футбола» (2002), заслужаны трэнер БССР (1983).
Каравілі
Каравілі (Carovilli) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Малізэ, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Ізернія.
Насельніцтва складае 1522 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 37 чал./км². Займае плошчу 41 км². Паштовы індэкс — 86083. Тэлефонны код — 0865.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Santo Stefano del Lupo.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Мікалай Віктаравіч Баскаў
Мікалай Віктаравіч Баскаў (Николай Викторович Ба́сков; прозвішча пры нараджэнні — Баскоў; нар., , РСФСР, СССР) — расійскі эстрадны і оперны спявак. Народны артыст Украіны (2004), Майстар мастацтваў Малдовы (2007). Народны артыст РФ (2009). Кандыдат мастацтвазнаўства, прафесар кафедры вакалу. Вядомы таксама як тэлевядучы, кінаакцёр, педагог. Шматразовы ўладальнік прэміі «Залаты грамафон». Лаўрэат штогадовага фестывалю «Песня года».
Чаяпхум
Чаяпхум (тайск. เทศบาลเมืองชัยภูมิ) — горад у паўночна-ўсходнім Тайландзе, сталіца аднайменнай правінцыі. Горад знаходзіцца за 281 км на паўночны захад ад Бангкока, на плато Карат. Насельніцтва горада — 36817 чалавек (2015). Шчыльнасць насельніцтва — 1196 чал/км². Колькасць жаночага насельніцтва (52,3 %) перавышае колькасць мужчынскага (47,7 %).