cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Раўбічы (спартыўны комплекс)
Архітэктура
Будынак універсальнай спартыўнай залы вырашаны ў буйных дынамічных формах, уключае памяшканні вялікай (для трэніроўкі гімнастаў, лёгкаатлетаў, а таксама для гульнявых відаў спорту) і малой (для трэніроўкі па барацьбе, цяжкой атлетыцы, фехтаванні і інш.) залаў. Выразная аб’ёмна-прасторавая кампазіцыя будынка акцэнтаваная вышыннай дамінантай — назіральнай вежай.
Кампазіцыя сяміпавярховага будынка гатэля на 170 месцаў спалучае два рознавялікія злучаныя паміж сабой аб’ёмы, вырашаныя ў выглядзе трохкутнікаў. На першым паверсе размешчаныя рэстаран, пошта, бібліятэка з чытальнай залай, вузел сувязі, службовыя памяшканні, на астатніх — жылыя нумары. Сцены будынку апрацаваныя дэкаратыўнай тынкоўкай, агароджа балконаў драўляная, дах накрыты металічнымі пласцінамі. У афармленні інтэр’ераў выкарыстаныя дрэва, дэкарыўная абліцовачная плітка. Памяшканні багата аздобленыя творамі дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва, станковага жывапісу і графікі.
Трохпавярховы судзейскі павільён вырашаны ў сучасных архітэктурных формах, яго кансольная частка (выступае на 12 м) размешчаная над месцам старту.
Адміністрацыйна-спартовыя збудаванні комплексу вырашаныя ў буйных дынамічных формах, маюць вастраверхія кампазіцыі, арганічна ўпісваюцца ў маляўнічы ландшафт, нібы паўтараюць яго ўзгорысты рэльеф.
Трызна
Трызна — язычніцкі пахавальна-памінальны абрад, або яго частка, у славян. З XII ст. сінонім памінак (памінальнага застолля).
Этымалогія
Славянскае слова неяснай этымалогіі. І. І. Сразнеўскі даваў для «трызны» значэнні «барацьба, спаборніцтва; пакутніцтва, учынак; узнагарода; памінкі». М. Фасмер думаў, што зыходнай формай у праславянскай мове была *tryzna. Некаторыя даследчыкі (А. Мейе, П. Персан, Ф. Фартунатаў) лічылі зыходным *trizna, якое збліжалі з старажытнаісландскім strið, са значэннем «спрэчка, вайна, неспакой, мука». А. М. Трубачоў выводзіў славянскае *trizna да *trizь «трацяк» (трохгадовая жывёла), звязанага з лічэбнікам *tri. Такім чынам, словам «трызна» зыходна пазначалася ахвяраванне трацяка. Зыходзячы з такога меркавання, У. М. Тапароў даў шырокі спектр суадпаведнасцяў з індаеўрапейскай традыцыяй ў межах ідэі траістасці. У прыватнасці ён выказаў думку, што «трызна» пазначала тры віды спаборніцтваў, узору трохбор’я, або ахвяраванне жывёламі трох відаў, што сімвалізавала тры светы — падземны, зямны і нябесны. Р. М. Цэйтлін выказала думку, пры прыняцці меркавання пра лічэбнік «тры» як аснову назоўніка «трызна», а таксама адмысловага сэнсу паняцця траістасці ў славянскай міфалогіі, што ў стараславянскага «трызна» быў фармант «ызна» і значэнне «трайная ўзнагарода».
У «Аповесці мінулых часоў»
Праз вельмі скупыя звесткі крыніц немагчыма вызначыць усе дзеі, што складалі трызну, як адзначыў У. М. Тапароў, або ёсць апісанне абрадаў без называння іх трызнай, або абрад названы трызнай без апісання дзеянняў. . Гэта тычыцца і «Аповесці мінулых часоў», дзе згадак трызны няшмат, а апісанныя пахавальныя абрады ўласцівы славянам.
Упершыню трызна згадваецца ў апісанні славянскіх народаў і іх жыцця ў недатаванай частцы АМЧ:
«И аще кто умряше, творяху тризну надъ нимъ, и по семь творяху кладу велику, и възложахуть и на кладу, мертвеца сожьжаху, и посемь собравше кости вложаху в судину малу, и поставляху на столпѣ на путех, еже творять вятичи и нынѣ».
У розных спісах АМЧ чытаецца як «кладу», так і «краду». У Летапісцы Пераслаўля Суздальскага слова заменена на «грамаду дров». Б. А. Рыбакоў разумеў пад гэтым «вогнішча, вогненны ахвярнік», а пад «столп» — драўляную дамавіну для ўрны.
Наступная згадка пры апісанні пахавальных дзеяў княгіні Вольгі над загінулым мужам князем Ігарам і адначасова здзяйснення помсты драўлянам за яго забойства пад 945 годам:
«И посла къ деревляномъ, рькущи сице: „Се уже иду к вамъ, да пристройте меды многи в градѣ, иде же убисте мужа моего, да поплачюся надъ гробомъ его, и створю трызну мужю своему“. Они же, то слышавше, съвезоша меды многи зѣло, и възвариша. Ольга же, поимши мало дружины, леъко идущи приде къ гробу его, и плакася по мужи своеъ. И повелѣ людемъ своимъ съсути могилу велику, и яко соспоша, и повелѣ трызну творити».
Апошні раз згадваецца ў паведамленні пра смерць княгіні Вольгі пад 969 годам:
«И бѣ заповѣдала Ольга не творити трызны над собою, бѣ бо имущи презвутеръ, сей похорони блаженую Ольгу».
Апісанне
З перакладаў грэчаскіх твораў на стараславянскую мову, дзе словам «трызна» перадаюць спартыўныя спаборніцтвы ў палестры і на стадыёне, відавочна шматзначнасць гэтага паняцця. Так, стадыён, а таксама месца катаванняў, у т.л. хрысціянскіх мучанікаў, называюцца трызнішчам. Памінальнае застолле як частка пахавальна-памінальнага абраду вядома не толькі ў славян, але і ў іншых індаеўрапейскіх народаў. У славян памінальнае застолле *strava згадваецца Іарданам ў VI ст. у сувязі з пахаваннем Атылы. З XII ст. паняцце «трызна» значыла толькі памінальнае застолле, якая заставалася язычніцкім рэліктам у хрысціянскім пахавальным абрадзе. Таму цяпер у навуковай літаратуры «трызнай» называюць менавіта памінальнае застолле ў язычніцкім пахавальным рытуале незалежна ад культурна-храналагічнага кантэксту.
Археалагічныя рэшткі пахавальных дзеяў сведчаць, што абавязковай іх часткай былі ахвяраванні, які магчыма сімвалізавалі запрашэнне да ўдзелу ў памінальнай ядзе жыхароў з таго свету — багоў і/або памерлых продкаў. Трызна, напэўна, была комплексам захадаў да ўшанавання памерлага, якія выходзяць за межы ўтылітарна патрэбных, хоць і рытуалізаваных дзеяў — перамяшчэння цела, стварэння пахавальнага збудавання.
Рытуал трызны здзейснены княгіняй Вольгай на кургане князя Ігара, блізкі апісанню пахавання купца-руса ў ібн-Фадлана, падобна ж пахавальны абрад славян апісвае і ібн-Рустэ. Апроч ахвяравання жывёл, напэўна, траццякоў, семантыка траістасці праяўляецца і ў раздзяленні рэчаў памерлага на тры часткі, пра што піша ібн-Фадлан. Пры гэтым і само пахаванне падзялялася па тры фазы — падрыхтоўку, трызну, насыпанне кургана.
У культуры
Мастак і паэт Язэп Драздовіч у 1936 годзе напісаў паэму «Трызна мінуўшчыны» пра падзеі, што адбываліся на беларускіх землях у VI—XX ст., у цэнтры сюжэта язычніцкі абрад.
Краснадарскі тралейбус
Краснадарскі тралейбус (Краснодарский троллейбус) — тралейбусная сістэма ў сталіцы Краснадарскага края горадзе Краснадары, Расія.
Лебедзеў (Буда-Кашалёўскі раён)
Ле́бедзеў (, Лебедев) — пасёлак у Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Чабатовіцкага сельсавета.
Размяшчэнне
У 19 км на паўднёвы захад ад раённага цэнтра і чыгуначнай станцыі Буда-Кашалёўская (на лініі Жлобін — Гомель), 57 км ад Гомеля.
Гісторыя
Заснаваны напачатку XX стагоддзя перасяленцамі з суседніх вёсак. Па хуткім часе тут пачаў працаваць вятрак. Найболей актыўная забудова даводзіцца на 1920-я гады. У 1929 годзе жыхары вёскі ўступілі ў калгас. У 1959 годзе ў складзе саўгаса «Чабатовічы» (цэнтр — вёска Чабатовічы). Да 18 студзеня 1965 года пасёлак уваходзіў у склад Смычкоўскага сельсавета.
Шумшчына (Дзяржынскі раён)
Шу́мшчына (, Шумщина) — вёска ў Дзяржынскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Дзямідавіцкага сельсавета.
Да 8 красавіка 1957 года вёска ўваходзіла ў склад Вертнікаўскага сельсавета.
Выбух і пажар на заводзе «Пінскдрэў-ДСП» (2010)
Выбух і пажар на ЗАТ «Холдынгавая кампанія «Пінскдрэў» — надзвычайнае здарэнне, што адбылося 25 кастрычніка 2010 году ў горадзе Пінску (Брэсцкая вобласць, Беларусь). Магчымай яго прычынай, паводле інфармацыі МНС, стаў «выбух адкладанняў драўнянага пылу ў выніку парушэння рэжыму эксплуатацыі абсталявання па вытворчасці драўняна-паліўных гранул». Паводле інфармацыі самога кіраўніцтва холдынгавай кампаніі выбух адбыўся ў выніку «парушэння рэгламенту правядзення рамонтных работ». У катастрофе загінула 14 чалавек. Пажаратушэннем займалася 19 адзінак пажарнай каманды. Паводле каментарыяў Міністэрства працы і сацыяльнай абароны Рэспублікі Беларусь, гэта была самая вялікая прамысловая аварыя ў Беларусі за некалькі дзесяцігоддзяў.
Выбух на заводзе па вытворчасці драўняна-стружкавых пліт адбыўся прыкладна ў 13:00 25 кастрычніка. У Міністэрстве па надзвычайных сітуацыях лічаць, што выбух адбыўся з-за «адкладанняў драўнянага пылу ў выніку парушэння рэжыму эксплуатацыі абсталявання па вытворчасці драўняна-паліўных гранул». З-за выбуху пачаўся пажар; акрамя таго, адбылося абвальванне даху памяшкання, дзе знаходзілася 48 чалавек. Пажар быў ліквідаваны ў 15:14 дзякуючы дзеянням больш за 10 пажарных разлікаў.
Два чалавекі загінулі на месцы. Усяго ў Пінскую цэнтральную бальніцу прывезлі 18 чалавек (па іншым даным, 19 ); большасць з іх потым перавялі ў бальніцы Мінска і Брэста. 15 з іх знаходзіліся ў рэанімацыі; 14 чалавек атрымалі апёкі III і IV ступеняў (найбольш цяжкія) больш чым 60 % цела. 3 і 4 лістапада былі абвешчаны днямі жалобы ў Брэсцкай вобласці.
Храналогія падзей
25 кастрычніка 2010 году каля 13:00 у цэху па вытворчасці драўняна-стружачных пліт СТАА «Пінскдрэў-ДСП» (даччынае прадпрыемства ЗАТ «Холдынгавая кампанія «Пінскдрэў») адбыўся выбух, які стаў прычынай моцнага пажару. З-за выбуху адбыўся абвал будыначнага даху (па інфармацыі з афіцыйнага сайту ЗАТ «Пінскдрэў-ДСП», калоны, бэлькі і пліты перакрыцця корпуса былі выкананыя са зборнага жалезабетону ) на плошчы каля 100 м²; таксама абваліліся муры корпуса  — каля 400 м². Паведамленне пра выбух і пажар паступіла ў МНС у 13:06, у 14:10 пажар быў лакалізаваны, у 15:14 — ліквідаваны.
Усяго падчас выбуху ў корпусе знаходзіліся 29 чалавек (па іншых даных, у цэху знаходзілася 48 чалавек ); паводле інфармацыі з афіцыйнага сайту ЗАТ «Пінскдрэў», на ўчастку паліўна-драўняных гранул на змене працавала 5 чалавек. У Пінскі цэнтральны шпіталь брыгадамі хуткай дапамогі было дастаўлена 18 чалавек (па іншых даных 19 ), адкуль найбольш цяжкія пацыенты (15 з іх былі размешчаныя ў рэанімацыі) пазней былі перавезеныя ў лякарныя ўстановы Берасця і Мінску. 14 чалавек атрымалі тэрмічныя апёкі III і IV ступеняў болей за 60% паверхні цела, а некаторыя болей за 80%. Два работнікі прадпрыемства загінулі на месцы здарэння — іх целы былі знойдзеныя пад заваламі, яшчэ адзін сканаў у ноч (па іншых даных раніцай ) на 26 кастрычніка ў рэанімацыі Пінскага цэнтральнага шпіталю.
Перадумовы
Паводле афіцыйнага сайту ЗАТ «Холдынгавая кампанія «Пінскдрэў» знос эксплуатаванага з 1965 году асноўнага абсталявання СТАА «Пінскдрэў-ДСП» складаў 100%. Разам з тым ступень зносу будынка галоўнага корпуса, у якім адбыўся выбух, складала 54%. Генеральны дырэктар «Пінскдрэва» Лоран Арыніч пракаментаваў гэта наступным чынам: Вытворчасць драўняна-стружкавай пліты працавала ў штатным рэжыме 45 гадоў, і за ўвесь гэты час, з улікам правядзення штогадовых капітальных рамонтаў тэхнікі і ўкаранення розных удасканаленняў, працавала стабільна і без НЗ. Вытворчасць драўняна-паліўных гранул праектавалася найвядомейшай у Еўропе і СНД нямецкай фірмай "Мюнч", яна ж пастаўляла ўсё абсталяванне і вырабляла яго шэф-мантаж. Запуск першых 2-х камплектаў абсталявання для атрымання драўняна-паліўных гранул (пелет) адбыўся 3 гады таму. А ў пачатку бягучага года дадалі, па нямецкім праекце, яшчэ 2-я камплекты. .
Франсуа Крыстоф Келерман
Франсуа-Крыстоф Келерман, герцаг дэ Вальмы (François-Christophe Kellermann, duc de Valmy; 28 мая 1735, Страсбург — 23 верасня 1820, Парыж) — французскі военачальнік Рэвалюцыйных войнаў, пры Напалеоне I — ганаровы маршал Францыі.
Выбух і пажар на заводзе «Пінскдрэў-ДСП» (2010)
Перадумовы
Міністар па надзвычайных справах Беларусі Энвер Барыеў паведаміў, што, паводле папярэдніх даных, прычынай пажару стаў пылавы выбух. Паводле заявы прэс-службы МНС РБ, адкладанні пылу, якія сталі прычынай выбуху, з’явіліся ў выніку парушэння рэжыму эксплуатацыі абсталявання па вытворчасці драўняна-паліўных гранулаў.
Франсуа Крыстоф Келерман
Ураджэнец Страсбурга, ў 1752 годзе быў завербаваны ў Французскі гусарскі полк, ў 1788 годзе быў ужо генералам.
У 1792 годзе Келлерман, з захапленнем далучыўся да рэвалюцыі, быў прызначаны галоўнакамандуючым мозельского арміяй, злучыўся з Дюмурье і 20 верасня вытрымаў знакамітую кананаду ў Вальмы, ўтрымаўшыся супраць праўзыходных сіл прусакоў. Абвінавачаны ў тым, што недастаткова энергічна пераследваў што адступіліся прусакоў, Келлерман быў апраўданы судом.
У маі 1793 года Келерман стаў на чале альпійскай арміі. У жніўні — кастрычніку 1793 года Келерман камандаваў арміяй, якія аблажылі Ліён, паўсталы супраць якабінскай дыктатуры.
Выбух і пажар на заводзе «Пінскдрэў-ДСП» (2010)
Расследаванне
На прэс-канферэнцыі 10 лістапада 2010 году першы намеснік начальніка Мінскага гарадскога ўпраўлення па надзвычайных сітуацыях Руслан Ліхаманаў паведаміў, што на сталічных прадпрыемствах будуць праведзеныя дадатковыя мерапрыемствы па праверцы стану бяспекі эксплуатацыі аб’ектаў у сувязі з выбухам і пажарам на заводзе «Пінскдрэў-ДСП».
Франсуа Крыстоф Келерман
Неўзабаве пасля ўзяцця Ліёна Келерман быў зноў абвінавачаны ў недахопе энергіі і кінуты ў вязніцу, і толькі падзенне Рабесп'ера выратавала Келлерман ад эшафота.
Выбух і пажар на заводзе «Пінскдрэў-ДСП» (2010)
Расследаванне
На ўзроўні Савета бяспекі Беларусі была створаная камісія па расследаванні прычын НП, якая 15 лістапада павінна далажыць аб выніках праведзенага расследавання. 11 лістапада 2010 году падчас он-лайн канферэнцыі «Заканадаўства аб ахове працы: практычныя пытанні прымянення» намеснік міністра працы і сацыяльнай аховы Валяр’ян Кароль адзначыў, што адмысловае расследаванне праводзіцца галоўным дзяржаўным інспэктарам труда Беларусі Анатолем Садоўнічым.
Франсуа Крыстоф Келерман
У 1801 годзе ён быў прызначаны прэзідэнтам сената, у 1804 годзе атрымаў званне маршала Францыі і збудаваны ў герцагі дэ Вальмы.
Выбух і пажар на заводзе «Пінскдрэў-ДСП» (2010)
Расследаванне
25 лістапада 2010 году генеральны пракурор Рыгор Васілевіч на прэс-канферэнцыі ў Пінскім райвыканкаме паведаміў, што маштабы трагедыі сведчаць пра грубыя парушэнні тэхналагічнай дысцыпліны, неналежным забеспячэнні тэхнічнай бяспекі, аховы працы. Ужо цяпер мы бачым, што былі парушэнні пажарнай бяспекі: неаднаразова здараліся пажары, якія тушыліся ўласнымі сіламі. Гэта былі званкі, да якіх трэба было прыслухацца і прыняць меры.
Па справе праходзяць галоўны інжынер холдынгу Уладзімір Шастакоў, дырэктар прадпрыемства «Пінскдрэў-ДСП» Леанід Логвін, галоўны інжынер «Пінскдрэў-ДСП» Ігар Логвін і былы генеральны дырэктар «Пінскдрэва» Ларан Арыніч, які знаходзіцца ў вышуку. Па стане на 25 кастрычніка 2011 году крымінальная справа налічвае 56 тамоў.
Франсуа Крыстоф Келерман
Пахаваны на могілках Пер-Лашэз.
У 1892 Келлерману быў пастаўлены ў Вальмы помнік.
Выбух і пажар на заводзе «Пінскдрэў-ДСП» (2010)
Вынікі расследавання
9 лістапада 2010 году генеральная пракуратура праінфармавала Прэм’ер-міністра Беларусі Сяргея Сідорскага пра стан законнасці ў сферы забеспячэння грамадскай бяспекі. Паводле звестак інтэрнэт-газеты Naviny.by, большая частка гэтага дакумента тычыцца сітуацыі, якая папярэднічала трагедыі на СТАА «Пінскдрэў-ДСП».
У дакуменце пазначаецца, што падчас правядзення першапачатковых следчых дзеянняў выяўлена, што 25 кастрычніка: Каля 13 гадзін з прычыны дапушчаных парушэнняў вытворча-тэхнічнай дысцыпліны, правілаў бяспекі на выбуханебяспечным прадпрыемстве — адбыўся аб’ёмны выбух, які пацягнуў за сабой узнікненне пажару, у выніку якога 2 работнікі загінулі на месцы і дваццаці работнікам прычыненыя цялесныя пашкоджанні ў выглядзе тэрмічных апёкаў Таксама праверкай былі выяўленыя факты шасці ўзгаранняў, якія папярэднічалі выбуху: На дадзеным прадпрыемстве неаднаразова (у студзені, лютым, сакавіку, траўні, чэрвені і ліпені 2010 г.) адзначаліся ўзгаранні і іскрэнне на адным з млыноў участка па вытворчасці драўняна-паліўных гранул, увесь час назіраўся павышаны ўзровень пылу У паведамленні галаве ўраду называецца імя кіраўніка, паводле загада якога ў гэтым вытворчым падраздзяленні «прыкладна за тыдзень да адбыўшыхся падзей быў адключаны насценны вентылятар» (гэты чалавек памёр у шпіталі 1 лістапада). Паводле даных Генеральнай пракуратуры на прадпрыемстве сістэматычна ігнараваліся прадпісанні органаў пажарнага нагляду і «патрабаванні па абсталяванню памяшканняў устаноўкамі аўтаматычнага пажаратушэння і аўтаматычнай пажарнай сігналізацыяў» не выконваліся з 2000 году. Акрамя таго, «у СТАА «Пінскдрэў-ДСП» самавольна, без адпаведных узгадненняў санітарнай службы, пажарнага нагляду, была выяўленая другая лінія па вытворчасці драўняна-паліўных гранул ».
Справаздача кіраўніцтва «Пінскдрэў-ДСП»
18 лістапада 2010 году на афіцыйным сайце ЗАТ «Холдынгавая кампанія «Пінскдрэў» была размешчаная заява кіраўніцтва кампаніі наконт прычын выбуху на СТАА «Пінскдрэў-ДСП». Створаная кіраўніцтвам холдынгу камісія па расследаванні прычын НЗ з тэхнічных і лінейных спецыялістаў зрабіла выснову, што ў гэтым выпадку прычынай стала «парушэнне рэгламенту правядзення рамонтных работаў». Афіцыйнае абгрунтаванне прычын выбуху на заводзе кіраўніцтва падае на афіцыйным сайце кампаніі: Абсталяванне на вытворчасці пелетаў да абеду таго трагічнага дня знаходзілася на прафілактыцы, і не былі завершаны ўсе рэгламентаваныя працы. Штотыдзень, па панядзелках, у першай змене, на ўчастку ДТГ, згодна з распараджэннем па заводзе, з 07 гадзін да 11 гадзін праводзілася ўборка ўчастка ад стружкі і пылу, якая сабралася на абсталяванні і высока размешчаных канструкцыях, і прафілактыка абсталявання. Для гэтага на ўчастку адключаецца ўсё абсталяванне, робіцца яго чыстка, агляд, з наступнай вільготнай уборкай палка памяшкання. Пры неабходнасці ў гэты час праводзяцца працы на абсталяванні, якое патрабуе рамонту. Да завяршэння ўсіх работ абсталяванне ўчастка не павінна працаваць. Без захавання паслядоўнасці было ўключана абсталяванне, што прывяло да выкіду рэчыва, які складаецца з дробнаразмолатай драўнянай сыравіны, што пацягнула ўзгаранне і выбух. Хоць для гэтага неабходна крыніца агню. Прычыны здарэння ў цяперашні час устанаўліваюць следчыя органы. .
Ліквідацыя наступстваў надзвычайнага здарэння
Па стане на 10 снежня 2010 году работы па ліквідацыі наступстваў надзвычайнага здарэння былі скончаныя. Яны праводзіліся сіламі Пінскага дзяржаўнага пажарнага аварыйна-выратавальнага заснавання «Рэспубліканскі атрад адмысловага прызначэння», Брэсцкага абласнога ўпраўлення МНС, прыватнага будаўнічага ўнітарнага прадпрыемства «Пінскдрэў-Рамбудмантаж», прыватнага транспартнага ўнітарнага прадпрыемтсва «Пінскдрэў-Аўтапарк» і прыватнага рамонтнага ўнітарнага прадпрыемства «Пінскдрэў-Тэхэнэргасэрвіс». На аварыйным прадпрыемстве выкананы дэмантаж 252 пліт перакрыцця цэху і 1560 мэтраў аварыйных участкаў знадворных канструкцыяў, якія агароджвалі завод ДСП, а таксама металічных элементаў канструкцый дахоўкі цэху на плошчы 70 квадратных мэтраў.
Грашовыя кампенсацыі
Кампанія абяцала выплаціць грашовыя дапамогі сем’ям загінуўшых у памеры 10 мільёнаў рублёў, пацярпелым — па тры мільёны, а таксама заплаціць кошты псіхалагічнай дапамогі ды пахаванні. Паводле афіцыйнага сайту кампаніі 1 лістапада 2010 году кіраўніцтва «Пінскдрэва» прыняла рашэнне аб выплаце дадатковай грашовай дапамогі сем’ям загінуўшых і пацярпелых: сем’ям загінуўшых — па 30 млн рублёў, пацярпелым — па 20 млн. Акрамя таго, усім пацярпелым будуць выдаткаваныя страхавыя сумы ад 9,5 да 19 млн рублёў у залежнасці ад сярэднямесячнага заробку. У цэлым выплаты сем’ям загінуўшых складуць па 100 млн рублёў кожнай, пацярпелым — па 50 млн. Кіраўнік службы сувязяў з грамадскасцю «Пінскдрэва» Дзмітрый Кірыковіч паведаміў: На савеце дырэктараў было прынятае рашэнне, што выплаты сем’ям загінуўшых складуць па 100 мільёнаў рублёў, а сем’ям пацярпелых у аварыі - па 50 мільёнаў рублёў. Наша кіраўніцтва прыязджае на кожныя пахаванні і бачыць вочы і гора кожнай сям’і.
11 лістапада 2010 году галоўны бухгалтар «Пінскдрэву» Таццяна Бойка паведаміла, што сем’і пацярпелых будуць абавязаныя выплаціць падаходны падатак у 12% ад сумы ў Br50 млн (грошы для сем’яў загінуўшых падаткам абкладацца не будуць). Аднак у той жа дзень начальнік аддзела інфармацыйна-тлумачальнай работы Міністэрства па падатках і зборах Сяргей Шкут заявіў, што паводле ўказу прэзідэнта № 565 арт. 1.6 «матэрыяльная дапамога, якая аказваецца сем’ям загінуўшых і пацярпелых, не абкладаецца падаходным падаткам. Бухгалтэрыя не павінна збіраць падатак ».
Таксама для тых, хто застаўся ў жывых і знаходзіцца ў шпіталях, паводле слоў генеральнага дырэктара «Пінскдрэва» Лорана Арыніч, прапануецца любая дапамога па набыццю ўсяго неабходнага: лекаў ды існага за мяжой медычнага абсталявання. 8 лістапада 2010 году ў Брэсцкі абласны шпіталь былі дастаўленыя дзве рэанімацыйныя перасовачныя ўстаноўкі «Пэлікан» для гаення тэрмічных апёкаў у хворых, прафінансаваныя ЗАТ «Холдынгавая кампанія «Пінскдрэў». Адразу пасля закупкі медычнага абсталявання ўстаноўкі пачалі выкарыстоўвацца для лячэння пацярпелых супрацоўнікаў СТАА «Пінскдрэў-ДСП».
Пінская епархія сумесна з гарадскім саветам дэпутатаў адкрылі дабрачынны рахунак. Па стане на 8 лістапада 2010 году жыхары Беларусі пералічылі на яго больш за 11 мільёнаў рублёў. Кіраваць рахункам было даручана прыходу Святой пакутніцы Варвары.
4 лістапада 2010 году Аляксандр Лукашэнка падпісаў указ №565 «Аб аказанні матэрыяльнай дапамогі сем’ям (блізкім сваякам) загінуўшых (памерлых) і асобам, якія пацярпелі ў выніку надзвычайнага здарэння ў сумесным таварыстве з агульнай адказнасцю «Пінскдрэў-ДСП», паводле якога прадугледжваецца выплаціць: 1500 базавых велічынь (Br52,5 млн.) — аднаму з членаў сям’і ці блізкіх сваякоў загінуўшага (памерлага); 600 базавых велічынь (Br21 млн.) — людзям, якія атрымалі цяжкія цялесныя пашкоджанні; 300 базавых велічынь (Br10,5 млн.) — людзям, якія атрымалі менш цяжкія цялесныя пашкоджанні.
Спачуванні і грамадская падтрымка
27 кастрычніка, у дзень пахаванняў траіх загінуўшых, у Пінску была абвешчаная жалоба. Паводле адмысловага распараджэння старшыні аблвыканкама Канстанціна Сумара на Берасцейшчыне з 3 па 4 лістапада абвешчаная жалоба па ахвярах «Пінскдрэва». У сувязі з трагедыяй у Пінску Аляксандр Мілінкевіч заклікаў абвясціць нацыянальную жалобу. Гэтую прапанову падтрымалі прэтэндэнты на пасаду прэзідэнта Андрэй Саннікаў і Алесь Міхалевіч. Лідар кампаніі «Гавары праўду!» і кандыдат у прэзідэнты Уладзімір Някляеў пералічыў частку свайго ганарару за кнігу вершаваных перакладаў на рускую мову «Окно» на рахунак дапамогі пацярпелым ад аварыі на «Пінскдрэве». Палітык і паэт адзначыў: Гэта кропля ў моры, але ўсё ж: я пералічваю на разліковы рахунак частку свайго ганарару за апошні зборнік вершаў. Я заклікаю ўсіх неабыякавых людзей дапамагчы па меры магчымасці пацярпелым у Пінску. Можа быць, наша грамадзянская салідарнасць стане прыкладам для тых, хто не палічыў патрэбным абвяшчаць нацыянальную жалобу.
З нагоды выбуху на фабрыцы «Пінскдрэў» беларускі кангрэс дэмакратычных прафсаюзаў выступіў з заявай, у якой выказваліся шкадаванні сем’ям загінуўшых. Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка выказаў спачуванні родным і блізкім работнікаў на прадпрыемстве «Пінскдрэў-ДСП» 3 лістапада 2010 году. 4 лістапада 2010 году генеральны дырэктар кампаніі Лоран Арыніч звярнуўся да работнікаў і грамадскасці з заявай, у якой ад імя ўсіх 33-х калектываў холдынга, дзе працуюць болей за шэсць тысяч чалавек, і ад сябе асабіста выказаў шкадаванні сям’я загінуўшых і пацярпелых: В этот скорбный час для родственников и близких людей погибших мы вместе с вами оплакиваем безвременно ушедших в иную жизнь наших товарищей, коллег и друзей. Для нас они были сильной опорой, надежными тылами и первоклассными специалистами, потеря которых невосполнима.
Змена складу работнікаў
3 снежня 2010 году на афіцыйным сайце кампаніі была змешчаная інфармацыя, якая паведамляе пра прынятыя кіраўніцтвам меры па ліквідацыі наступстваў пажару і надзвычайнай сітуацыі на «Пінскдрэў-ДСП». З усіх існых работнікаў «Пінскдрэў-ДСП» на дату аварыі (колькасць якіх складала 182 чалавекі) адміністрацыя прадпрыемства размеркавала 130 чалавек у іншыя падраздзяленні холдынгавай кампаніі. Па стане на 3 снежня на адпачынку знаходзіліся 5 чалавек, пасля завяршэння якога былі таксама накіраваныя ў іншыя падраздзяленні кампаніі. Акрамя 5 пацярпелых ад аварыі, па стане на 3 снежня на бальнічным знаходзіліся яшчэ 5 чалавек (па прычынам не звязаным з тэхнагеннай аварыяй). Таксама, паводле выкладзенай інфармацыі на афіцыйным сайце «Пінскдрэва» пасля выбуху і пажару на прадпрыемстве былі праведзеныя некаторыя звальненні: 1 чалавек быў звольнены за з’яўленне на рабоце ў стане алкагольнага ап’янення, 2 чалавекі — у сувязі з адмовай ад працягу работы са змяненнем існых умоў працы, 20 чалавек — звольніліся па дамоўленасці бакоў.
Змена дырэктара
Сітуацыя рэзка змянілася з указам прэзідэнта № 2 «О некоторых вопросах холдинга «Холдинговая компания «Пинскдрев» ад 3 студзеня 2011 году, паводле першага пункта якога было загадана «прызначыць Беларускі вытворчы канцэрн лясной, дрэваапрацоўчай і цэлюлознай прамысловасці кіруючай кампаніяй холдынга «Холдынгавая кампанія «Пінскдрэў», зарэгістраванага 23 красавіка 2010 г.». Гэты ўказ надаў рашэнням дзяржаўнага канцэрну «Беллеспаперапрам» статус «абавязковых для выканання» ЗАТ «Холдынгавая кампанія «Пінскдрэў». Рашэнні кіруючай кампаніі прымаюцца органамі кіравання ўдзельнікаў гэтага холдынгу ў выглядзе асабістых рашэнняў в бясспрэчным парадку, то бок без права іх адхілення або скасавання, незалежна ад захавання ўмоў і парадку прыняцця такіх рашэнняў. Позна ўвечары 5 студзеня дзяржаўны канцэрн «Беллеспаперапрам» вырашыў звольніць гендырэктара прыватнага прадпрыемства «Пінскдрэў» Ларана Арыніча на карысць Аляксандра Судніка, які мусіць уступіць на сваю пасаду 10 студзеня 2011 году. Інфармацыю пра тое, што Ларан Арыніч больш не з’яўляецца генеральным дырэктарам «Холдынгавай кампаніі «Пінскдрэў» у самім холдынгу назвалі не адпавядаючай рэчаіснасці. Пра гэта 6 студзеня 2011 году паведаміў кіраўнік дэпартаменту па абслугоўванні кліентаў і сувязям са СМІ Дзмітрый Яковіч: Дэ-юрэ генеральны дырэктар — Ларан Сцяпанавіч Арыніч. Як ён быў ім і да гэтага. Выконваў яго абавязкі на момант, калі ён падаў заяву аб адстаўцы да моманту адклікання заявы аб адстаўцы (снежань 2010 года — ЕРБ) Гінэль Ян Станіслававіч — дырэктар Камбіната мягкай мэблі, які таксама ўваходзіць у «Холдынгавую кампанію «Пінскдрэў». З моманту рашэння Ларана Сцяпанавіча адклікаць сваю заяву і да сённяшняга дня ён з’яўляецца генеральным дырэктарам усяго холдынга. Ніхто яго не здымаў, Савет акцыянераў не збіраўся, не зацвярджалі і не падтрымлівалі яго адстаўку. Таму на сённяшні дзень юрыдычна ён з’яўляецца генеральным дырэктарам.
Водгукі на змену кіраўніцтва ЗАТ «Холдынгавая кампанія «Пінскдрэў»
Падзеі, звязаныя з указам прэзідэнта № 2 ад 3 студзеня 2011 і зменай гендырэктара прыватнай холдынгавай кампаніі «Пінскдрэў» атрымалі шырокі розгалас у электронных сродках масавай інфармацыі. Некаторымі эканамістамі гэтае дзяржрашэнне было параўнанае з вяртаннем інстытуту «залатой акцыі».
Водгукі прадстаўнікоў ЗАТ «Холдынгавая кампанія «Пінскдрэў»
Як адзначыў кіраўнік дэпартаменту па абслугоўванні кліентаў і сувязях са СМІ «Пінскдрэва» Дзмітрый Яковіч, у холдынгавай кампаніі ставяць пад сумнеў рашэнне мінскіх чыноўнікаў аб звальненні генеральнага дырэктара прыватнага холдынгу Ларана Арыніча: Генеральны дырэктар быў абраны Саветам акцыянераў на пэўны тэрмін — гэты тэрмін яшчэ не скончыўся. І зняць генеральнага дырэктара можа толькі той жа самы Савет акцыянераў. Не «Беллеспаперапрам», які і раней спрабаваў рабіць нейкія намаганні ў гэтым пляне, а менавіта Савет акцыянераў. Альбо можа Назіральны савет падтрымаць асабістае прашэнне аб адстаўцы. Дзмітрый Яковіч нагадаў, што дзяржава не мае ніводнай акцыі ў холдынгу. У склад канцэрна «Пінскдрэў» некалі ўвайшоў з уласнай ініцыятывы і працягваў самастойна вырашаць усю сваю эканамічную, вытворчую, інвестыцыйную і кадравую палітыку. Каментуючы ўскладненую сітуацыю з указам № 2, паводле якога дзяржаўны «Беллеспаперапрам» будзе кіраваць прыватным холдынгам ЗАТ «Холдынгавая кампанія «Пінскдрэў», Дзмітрый Яковіч адзначыў: У адпаведнасці з Указам №2 мы зараз бясспрэчна падпарадкоўваемся кожнаму загаду канцэрна: як у кадравай палітыцы, так і ў камерцыйнай палітыцы. І калі мы кажам пра інвестыцыйныя праекты, пра замежныя інвестыцыі — то ў дадзеным выпадку як можна казаць аб прыцягненні інвестыцый, калі прыватны бізнес не застрахаваны ад умяшання дзяржавы? Прычым у гэтым дакуменце амаль слова ў слова паўтараецца адменены ў 2008 годзе ўказ аб «залатой акцыі».
Водгукі афіцыйных прадстаўнікоў ураду
9 студзеня 2011 году ў праграме «Контуры» тэлеканала «АНТ» намеснік міністра эканомікі Андрэй Тур заявіў, што змена кіраўніцтва ў ЗАТ «Холдынгавая кампанія «Пінскдрэў» не азначае якога-небудзь пераразмеркавання ўласнасці на гэтым прадпрыемстве : Ніякага пераразмеркавання ўласнасці не адбываецца, ніякая «залатая акцыя» там не ўведзена Намеснік міністра адзначыў, што прадпрыемства перадаецца канцэрну «Беллеспаперапрам» у «аператыўнае кіраванне», якое «ніколі не было звязана ўшчамленнем якіх-небудзь правоў уласнасці ці маёмасці». Прычым аператыўнае кіраванне кампаніяй азначае, што гэта часовая мера: У самім слове «аператыўнае» пацвярджаецца часовы, абмежаваны характар кіравання. Таму, я думаю, што ў рамках прыняцця рашэнняў гэта часовая мера і яна сама па сабе напрошвалася. Але ні аб якім вяртанні «залатой акцыі» размовы не ідзе
Водгукі прадстаўнікоў недзяржаўных арганізацый
Кіроўны партнёр юрыдычнай кампаніі «Міхель, Уласава і партнёры» Канстанцін Міхель, каментуючы дзяржаўнае рашэнне аб прызначэнні канцэрна «Беллеспаперапрам» кіроўнай кампаніяй ЗАТ «Холдынгавая кампанія «Пінскдрэў» заявіў, што ў Беларусі дэ-факта адроджаны скасаваны ў сакавіку 2008 году інстытут «залатой акцыі» дзяржавы на кіраванне гаспадарчымі таварыствамі : Фармулёўкі ва ўказе па «Пінскдрэве» практычна ідэнтычныя фармулёўкам са скасаванага ўказа аб «залатой акцыі». Па сутнасці, прынятае рашэнне сумежнае з інстытутам «залатой акцыі». Гэта прэцэдэнт. Старшыня праўлення Бізнес-саюза прадпрымальнікаў і наймальнікаў імя Куняўскага (БСПН) Георгі Бадзей таксама бачыць у гэтым дзяржрашэнні вяртанне да механізму «залатой акцыі». Пры гэтым Г. Бадзей лічыць, што гэтае рашэнне «не адпавядае» выдадзенай дырэктыве прэзідэнта N4 «Аб развіцці прадпрымальніцкай ініцыятывы і стымуляванні дзелавой актыўнасці». Эксперт таксама бачыць парушэнне прынцыпу недатыкальнасці прыватнай уласнасці: Там прыватная ўласнасць. Як можна прызначыць у прыватную ўласнасць кіроўную кампанію — дзяржаўны орган? — кажа ён. — Тут наўпрост парушаныя правы прыватнай уласнасці, гарантыі недатыкальнасці, прэзідэнт можа ўсталёўваць асаблівасці стварэння і дзейнасці холдынгаў, але толькі калі гаворка ідзе аб дзяржаўнай уласнасці. Гэта ніхто не падвяргае сумневу.
10 студзеня 2011 году Бізнес-саюз прадпрымальнікаў і наймальнікаў ім. Куняўскага накіраваў ва ўрад і Адміністрацыю прэыдэнта Рэспублікі Беларусь ліст, у якім прапанаваў скасаваць загад канцэрна «Беллеспаперапрам», які тычыцца дзейнасці ЗАТ «Холдынгавая кампанія «Пінскдрэў». У гэтым лісце БСПН ім. Куняўскага таксама просіць хадайнічаць перад прэзідэнтам аб прыпыненні дзеяння ўказу, які прызначыў канцэрн «Беллеспаперапрам» кіруючай кампаніяй холдынгу «Пінскдрэў» да разглядання ўсіх пытанняў на сходзе акцыянераў холдынгу. Паводле слоў Георгія Бадзея, да ліста было прыкладзена заключэнне юрыстаў пра тое, што і загад канцэрна, і ўказ прэзідэнта супярэчаць Канстытуцыі Беларусі і Дэкларацыі аб правах чалавека, у тым ліку на прыватную ўласнасць.
Паводле слоў кіраўніка прадстаўніцтва Еўрапейскага банку рэканструкцыі і развіцця ў Беларусі Валдаса Віткаўскаса, ЕБРР мае намер ацаніць уплыў на дзейнасць «Пінскдрэву» ўказа аб прызначэнні кіруючай кампаніяй канцэрна «Беллеспаперапрам». Ён дадаў: Мы будзем ацэньваць гэтае рашэнне з двух пунктаў гледжання: мы з’яўляемся крэдыторам «Пінскдрэву», але не акцыянерамі, і другі аспэкт – гэта абарона правоў прыватных уладальнікаў прадпрыемства.
Меркаванні незалежных эканамістаў
На думку эканаміста Сяргея Чалага рашэнне па «Пінскдрэве» супярэчыць асноўнай логіцы Дырэктывы №4 аб лібералізацыі эканомікі: Фактычна, гэта нават не вяртанне да інстытута «залатой акцыі», а нават яшчэ горш: прыкрываючыся інтарэсамі выканання працоўнага заканадаўства, дэ-факта адбываецца нацыяналізацыя прадпрыемства. Альбо — прызначэнне адміністрацыі. А яна ўжо далей зможа рабіць што заўгодна, што несумненна супярэчыць асноўнай логіцы Дырэктывы №4 у пункце абароны правоў уласніка. На думку эканаміста Леаніда Злотнікава «дадзенае рашэнне з’яўляецца фактычна вяртаннем да права «залатой акцыі», паколькі «Пінскдрэў» — прыватная кампанія, а канцэрн — дзяржаўны орган кіравання». Акрамя таго, як лічыць эканаміст, «гэтае рашэнне ідзе ў разрэз з нядаўна прынятай дырэктывай № 4 аб развіцці прадпрымальніцкай ініцыятывы і стымуляванні дзелавой актыўнасці».
Спіс памерлых
Паводле слоў супрацоўнікаў прадпрыемства, калі яны прапанавалі кіраўніцтву холдынгу ўшанаваць памяць загінуўшых хвілінай маўчання, адказам сталі пагрозы, што, калі ў кагосьці спыніцца станок ці хтосьці проста спыніць працу, той ён будзе неадкладна звольнены.
Брыедзінес
Бры́едзінес (Briedinės) — вёска ў Ігналінскім раёне Уцянскага павета Літвы. Уваходзіць у склад Лінкмяніскай сянюніі. Размешчана за 4 км ад Лінкмяніса.
NGC 6133
NGC 6133 — патройная зорка ў сузор’і Дракон.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Інгушская мова
Інгушская мова (інгуш. ГIалгIай Мотт) — мова інгушоў, распаўсюджаны на Паўночным Каўказе. На інгушскай мове размаўляюць прыкладна 306.000 чалавек у Расіі (Інгушэція). Інгушская мова блізкая да чачэнскай мовы, з якой яны разам ўваходзяць у нахскую галіну нахска-дагестанскіх моў. У Інгушэціі інгушская мова з'яўляецца афіцыйнай разам з рускай.
Ежы Грынеўскі
Ежы Грынеўскі (Jerzy Hryniewski; 29 снежня 1895, Вільшанка — 15 сакавіка 1978, Лондан) — польскі палітык, кіраўнік ўрада Польшчы ў выгнанні.
Сапраўднае імя — Мікалай Даланоўскі, а «Ежы Грынеўскі» — гэта псеўданім, пад якім ён быў вядомы ў падпольнай польскай вайсковай арганізацыі падчас Першай сусветнай вайны. Пазней баявы псеўданім стаў палітычным. З 1928 па 1932 год займаў пасаду сакратара праўладнага Беспартыйнага блока супрацоўніцтва з урадам, які быў блізкі да Юзафа Пілсудскага. У 1932—1934 гадах займаў пасаду міністра ўнутраных спраў Польшчы, быў дэпутатам Сейма. Падчас вайны і акупацыі працаваў у структурах Арміі Краёвай, пазней эміграваў у Вялікабрытанію, дзе ўдзельнічаў у працы ўрада Польшчы ў эміграцыі.
Ка’-д’Андрэа
Ка'-д’Андрэа (Ca' d'Andrea) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Ламбардыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Крэмона.
Насельніцтва складае 518 (2007 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 32 чал./км². Займае плошчу 17 км². Паштовы індэкс — 26030. Тэлефонны код — 0375.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Андрэй Першазваны.
Мошня (возера, Шумілінскі раён)
Мо́шня — возера ў Шумілінскім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Обаль, за 26 км на паўночны захад ад гарадскога пасёлка Шуміліна ў межах ландшафтнага заказніка «Казьянскі».
Палацца дэі Камерлінгі
Быў пабудаваны ў 1525—1528 гадах па распараджэнні дожа Андрэа Грыці, як дом гарадскіх скарбнікаў (camerlinghi), адкуль і атрымаў сваю назву. Пазней стаў дзяржаўнай турмой.
Мошня (возера, Шумілінскі раён)
Плошча паверхні возера 1,21 км². Даўжыня 1,7 км, найбольшая шырыня 0,9 км. Даўжыня берагавой лініі 4,35 км. Найбольшая глыбіня 7 м. Плошча вадазбору 6,8 км².
Катлавіна возера выцягнутая з паўночнага ўсходу на паўднёвы захад. Схілы катлавіны вышынёй да 5 м, параслі лесам і хмызняком. Берагавая лінія слабазвілістая. Берагі нізкія, забалочаныя. Вакол возера забалочаная пойма шырынёй да 250 м. Дно выслана слоем сапрапеля. Заходняя частка возера зарастае. Выцякаюць ручаі ў возера Красамай і раку Ценіца.
У возеры водзяцца шчупак, лешч, плотка, гусцяра, акунь, лінь і іншыя віды рыб.
NGC 6134
NGC 6134 (іншыя абазначэнні — OCL 968, ESO 226-SC9) — рассеянае скопішча ў сузор’і Навугольнік.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Паўночна-Заходняе рускае веча
Паўночна-Заходняе рускае веча, руская манархічная партыя ў Паўночна-Заходнім краі Расійскай імперыі (канец 1905-май 1906). Штаб-кватэра ў Вільні. Выдавала газету "Белая Русь".
Быўшы па сваіх праграмных усталёўках манархічнай арганізацыяй, «Рускае Веча» вельмі блізка стаяла да акцябрыстаў, з якімі нават вяло перамовы пра аб'яднанне. Галоўная мэта партыі фіксавалася ў Статуце: «...стоячы на глебе маніфеста 17 кастрычніка 1905 г., Грамадства «Паўночна-Заходняе Рускае Веча» мае мэтай аб'яднанне рускага насельніцтва Паўночна-заходняга края ў выглядах аховы рускіх народных інтарэсаў у вобласці грамадска-палітычнага жыцця ва ўсіх яго праявах. «Рускае Веча» імкнулася зарыентаваць усё праваслаўнае насельніцтва Беларусі і Літвы на падтрымку самаўладдзя як спрадвечна рускай улады. Партыя высунула і адпаведны лозунг: «Рускія людзі, заходнія ўскраіны, аб'яднайцеся!».
Цэнтральны савет заходзіўся ў Вільне і складаўся з 14 членаў. У маі 1906 года ў выніку ўнутраных супярэчнасцяў арганізацыя спыніла існаванне.
Касцёл Святога Мікалая (Слесін)
Гісторыя
Аднанефавы, зруба-брусавы будынак быў узведзены ў 1779 годзе. Дэкор і інтэр’ер выкананы ў стылі барока і ракако. Галоўны алтар — другой паловы XVII стагоддзя, бакавыя алтары, амбон, купель і спавядальня — другой паловы XVIII стагоддзя, арган у храме з 1887 года.
8 чэрвеня 1955 года будынак быў занесены ў рэестр помнікаў.
Dusona ucrainica
Dusona ucrainica — від дробных наезнікаў—іхнеўманід роду з падсямейства.
Распаўсюджанне
Еўропа: Украіна.
Апісанне
Даўжыня цела ад 9 да 10 мм. Жгуцік вусіка самак складаецца з 41-43 членікаў. Вусікавыя баразёнкі ўзвышаюцца дарзальна. Унутраныя краі вачэй нясуць арнамент у выглядзе глыбокага выраза насупраць аснавання вусікаў. Люстэрка пярэдняга крыла вялікае і ад яго сярэдзіны адыходзіць 2-я зваротная жылка. Дыхальца прападэума падоўжанае. Брушныя сегменты сціснутыя з бакоў, чырванавата-чорныя. Ніжнесківічныя шчупікі 5-членікавыя, ніжнегубныя шчупікі складаюцца з 4 сегментаў. Як мяркуецца, як і іншыя віды свайго роду, паразітуюць на вусенях матылькоў. Від быў упершыню апісаны ў 1972 годзе нямецкім энтамолагам (Rolf Hinz, Айнбек, Германія) па матэрыялах з Днепрапятроўска, сабраным ім 8 верасня 1941 года, а яго валіднасць пацверджана ў ходзе рэвізіі, праведзенай у 2009 нямецкім  прафесар Клаўсам Хорстманам (1938—2013; Dr. Klaus Horstmann, Lehrstuhl Zoologie III, Biozentrum, Würzburg, Германія).
Дванаццатая папраўка да Канстытуцыі ЗША
Дванаццатая папраўка да Канстытуцыі ЗША адрэгулявала існуючую сістэму выбару ўрада ЗША. Да нашых дзён жыхары Злучаных Штатаў галасуюць з дапамогай выбаршчыкаў. Тагачаснае права голасу не распаўсюджвалася на жаншчын і нявольнікаў.
Тэкст папраўкі
Выбаршчыкі збіраюцца па сваіх штатах і галасуюць па бюлетэнях за Прэзідэнта і Віцэ-прэзідэнта, якія не павінны быць жыхарамі аднога з імі штату; выбаршчыкі  ў сваіх бюлетэнях вызначаюць асобу, за якую  яны галасуюць як за Прэзідэнта, і ў асобных бюлетэнях асобу таго, за каго  яны галасуюць як за Віцэ-прэзідэнта, і  яны ж састаўляюць асобныя спісы ўсіх асоб, за якіх галасавалі як за Прэзідэнта, і ўсіх асоб, за якіх галасавалі як за Віцэ-прэзідэнта, з указаннем лічбы галасоў, паданых за кожную з іх; гэтыя спісы выбаршчыкі падпісваюць, сведчаць і накіроўваюць у апячатаным выглядзе ў месца знаходжання ўрада Злучаных Штатаў на імя Старшыні Сената; Старшыня Сената пры Сенаце і Палаце прадстаўнікоў распячатвае ўсе засведчаныя спісы, і пасля гэтага робіцца падлік галасоў; асоба, якая атрымала найбольшую  лічбу галасоў, паданых за яго як за Прэзідэнта, становіцца Прэзідэнтам калі шуканая лічба складае большасць галасоў усіх прызначаных выбаршчыкаў; калі ж аніводная асоба не атрымвае такой большасці галасоў, тады з ліку асоб па спісе кандыдатаў у Прэзідэнты, атрымаўшых найбольшую лічбу галасоў, але не больш  чым з трох, Палата прадстаўнікоў неадкладна выбірае Прэзідэнта тайным галасаваннем. Галасаванне праводзіцца па штатах, і прадстаўніцтва ад кожнага штата мае адзін голас; у гэтым выпадку кворум складаюць члены Палаты прадстаўнікоў ад дзвюх трацін штатаў, і для абрання Прэзідэнта трэба большасць галасоў усіх штатаў. Калі палата прадстаўнікоў не абярэ Прэзідэнта да чацвёртага дня наступнага сакавіка,  Віцэ-прэзідэнт будзе выконваць абавязкі Прэзідэнта, як і ў выпадку смерці, ці іншай канстытуцыйнай няздольнасці Прэзідэнта. Асоба, якая атрымала найбольшую лічбу галасоў, паданых за яго як за Віцэ-прэзідэнта, становіцца Віцэ-прэзідэнтам калі  лічба складае большасць галасоў усіх прызначаных выбаршчыкаў, а калі ніводная асоба не атрымае большасці галасоў, тады з двух кандыдатаў па спісе, што атрымалі найбольшую  лічбу галасоў. Сенат абірае Віцэ-прэзідэнта; у гэтым выпадку кворум складаюць дзве траціны ўсіх сенатараў і для абрання Віцэ-прэзідэнта патрэбна большасць галасоў усіх сенатараў. Але ніводная асоба, не падлеглае паводле канстытуцыйных патрабаванняў абранню на пасаду Прэзідэнта, не павінна быць абрана на пасаду Віцэ-прэзідэнта Злучаных Штатаў.
"The electors shall meet in their respective states and vote by ballot for President and Vice-President, one of whom, at least, shall not be an inhabitant of the same state with themselves; they shall name in their ballots the person voted for as President, and in distinct ballots the person voted for as Vice-President, and they shall make distinct lists of all persons voted for as President, and of all persons voted for as Vice-President, and of the number of votes for each, which lists they shall sign and certify, and transmit sealed to the seat of the government of the United States, directed to the President of the Senate;--The President of the Senate shall, in the presence of the Senate and House of Representatives, open all the certificates and the votes shall then be counted;--the person having the greatest number of votes for President, shall be the President, if such number be a majority of the whole number of electors appointed; and if no person have such majority, then from the persons having the highest numbers not exceeding three on the list of those voted for as President, the House of Representatives shall choose immediately, by ballot, the President. But in choosing the President, the votes shall be taken by states, the representation from each state having one vote; a quorum for this purpose shall consist of a member or members from two-thirds of the states, and a majority of all the states shall be necessary to a choice. And if the House of Representatives shall not choose a President whenever the right of choice shall devolve upon them, before the fourth day of March next following, then the Vice-President shall act as President, as in the case of the death or other constitutional disability of the President. The person having the greatest number of votes as Vice-President, shall be the Vice-President, if such number be a majority of the whole number of electors appointed, and if no person have a majority, then from the two highest numbers on the list, the Senate shall choose the Vice-President; a quorum for the purpose shall consist of two-thirds of the whole number of Senators, and a majority of the whole number shall be necessary to a choice. But no person constitutionally ineligible to the office of President shall be eligible to that of Vice-President of the United States."
Алег Мікалаевіч Галтвянскі
Алег Мікалаевіч Галтвянскi (нар., Харкаў) украінскі палітык, пісьменнік, грамадскі і ваенны дзеяч. Лідар Усеўкраінскага нацыянальнага саюза (2009-2012 г.). Дзельнік вайны на ўсходзе Украіны, псеўданім «Кесар Люботынскай». Вядомы сваёй антырасійскай і антысавецкай пазіцыяй.
Біяграфія
Нарадзіўся 8 верасня 1980 года у Харкаве. Маладосць правёў у горадзе Люботын за што атрымаў псеўданім «Люботынскай». У 2004 годзе атрымаў дыпломам бакалаўра юрыспрудэнцыі. Удзельнічаў у нацыянальнам руху, арганізоўваў ў Украіне пікеты. Дэпутат Палтаўскай абласной рады з 2005 па 2010 год. У 2009 годзе стварыў і ўзначаліў арганізацыю «Украінскі нацыянальны саюз». У сакавіку 2012 ён быў арыштаваны за арганізацыю несанкцыянаванага маршу. У красавіку 2012 года супраць Галтвянскага была ўзбуджаная крымінальная справа. У 2013 разам з Віталём Крывашэевым быў адным з заснавальнікаў партыі «Украінскі нацыянальны саюз». Адзін з арганізатараў Еўрамайдана , кіраўнік Самаабароны Пячэрскага раёна Кіева з лістапада 2013 года па люты 2014 года. У красавіку 2014 года добраахвотнікам паехаў ваяваць на Данбас. У 2014-2015 быў камандзірам добраахвотніцкага батальёна «Пячэрск». У 2015 годзе ён быў абраны дэпутатам Люботынскага гарадскога Савета па спісе Усеўкраінскага аб’яднанне патрыётаў — Кроп. Стаў старшынёй Люботынскага гарадскога аддзялення партыі. З таго ж часу узначальвае Цэнтр геапалітычных даследаванняў і сучаснай канфлікталогіі. У 2016 годзе прызваны ў армію, служыў ў Сілах спецыяльных аперацый, прымаў удзел у вайне на ўсходзе Украіны. Звольнены ў запас у 2020 годзе. У сакавіку 2020 года кандыдат на пазачарговых выбарах у Вярхоўную Раду. Пасля пачатку Уварвання Расіі ва Украіну падпісаў кантракт з Узброенымі сіламі Украіны і прымаў удзел у баявых дзеяннях. Служыць камандзірам контрдыверсійнай групы ў Марской пяхоце.
Краенка
Краенка (Krajenka) — горад на паўночным захадзе Польшчы. Размешчаны за 350 км на паўночны захад ад Варшавы і за 120 км на поўнач ад Познані. Уваходзіць у склад Златоўскага павета Велікапольскага ваяводства, сядзіба вяскова-гарадской гміны Краенка. Чыгуначная станцыя. Займае плошчу 3,76 км². Насельніцтва 3,7 тыс. чалавек.
Завіша
Завіша — прозвішча.
Лай Дайхан
Лай Дайхан (в’етнам. Lai Đại Hàn; кар. 라이 따이한, даслоўна «карэйскі гібрыд») — в’етнамскі тэрмін для асоб, народжаных ад паўднёвакарэйскага бацькі і в’етнамскай маці ў выніку сексуальнага гвалту з боку карэйскіх салдат падчас вайны ў В’етнаме. Лай Дайхан часта жывуць на абочыне в’етнамскага грамадства.