cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Кастусь Каліноўскі
Запавет
З турмы Каліноўскі перадаў на волю «Лісты з-пад шыбеніцы»: «''… Браты мае, мужыкі родныя. З-пад шыбеніцы маскоўскай прыходзіць мне да вас пісаці, і, можа, раз астатні. Горка пакінуць зямельку родную і цябе, дарагі мой народзе. Грудзі застогнуць, забаліць сэрца, — но не жаль згінуць за тваю праўду… Няма ш, браткі, большага шчасця на гэтым свеце, як калі чалавек у галаве мае розум і науку… Но як дзень з ноччу не ходзіць разам, так не ідзе разам наука праўдзіва з няволяй маскоўскай. Дапокуль яна ў нас будзе, у нас нічога не будзе, не будзе праўды, багацтва і ніякай наукі, — адно намі, як скацінай, варочаць будуць не для дабра, но на пагібель нашу… Бо я табе з-пад шыбеніцы кажу, Народзе, што тагды толькі зажывеш шчасліва, калі над табою Маскаля ўжэ не будзе.
NGC 300
NGC 300 — спіральная галактыка з групы галактык у сузор’і Скульптар.
Гэта самае блізкае да нас скопішча галактык. Яно знаходзіцца на адлегласці каля 6,1 млн. светлавых гадоў ад Зямлі.
Кастусь Каліноўскі
Запавет
Твой слуга Яська-гаспадар з-пад Вільні»
У кастрычніку 1862 года падчас канфліктаў з палякамі паўстаў нумар «Мужыцкай праўды», які аднак з нейкіх прычынаў не надрукавалі. Гэты варыянт з'яўляецца ўнікальным і вылучаецца з усёй серыі, бо тлумачыць сялянам, як раней называлася іхняя краіна і якую назву мае тутэйшы народ : "Вы, Дзецюкі, пэўне, не ведаеце, хто вы такія, як называецца гэта зямля на якой нашы бацькі жылі <...> Зямля наша з вякоў вечных называецца літоўская, а мы то называемся Літоўцы."
NGC 300
Вонкавы дыск мае вельмі малую яркасць у бачным дыяпазоне. Хоць некаторыя вучоныя лічаць, што 2—3 млрд гадоў назад, зоркі на перыферыі галактыкі былі такімі ж яркімі як і ва ўнутранай частцы.
Кастусь Каліноўскі
Ацэнкі
Кастусь Каліноўскі — адзін з самых вядомых прадстаўнікоў беларускай нацыі ў свеце. Кастусь Каліноўскі лічыцца нацыянальным героем Беларусі, хоць нацыянальная яго прыналежнасць аспрэчваецца ў розных гістарыяграфіях (польскай, беларускай, літоўскай).
У польскай гістарыяграфіі паўстанне на беларускіх і літоўскіх землях не прыцягвае такой увагі, як падзеі ў Польшчы і сусветны кантэкст паўстання, а асоба Каліноўскага выдзяляецца за незвычайнасць, але яго перакананні ў нацыянальным пытанні звычайна класіфікуюцца як польскія або «краёвыя».
У беларускай гістарыяграфіі, на момант 2000-х гг., ступень навуковай распрацоўкі тэмы паўстання і асобы Каліноўскага па-ранейшаму характарызуюцца слабой апорай на архіўныя крыніцы і моцнай публіцызаванасцю і палітызаванасцю на шкоду навуковасці. .
Рэвалюцыйная дзейнасць Каліноўскага ацэньваецца, між іншым, як звышрадыкальная.
Гісторык і галоўны рэдактар часопіса «Беларуская думка» Вадзім Гігін паказвае, што Каліноўскі не можа з’яўляцца нацыянальным героем Беларусі, і што легенду стварылі бальшавікі, якім быў патрэбны сялянскі беларускі герой.
Палітык Зянон Пазняк гаворыць, што Каліноўскі — гэта чалавек, які сцвердзіў беларускую нацыю. Уся шляхта, якая змагалася за свабоду, змагалася за свабоду Рэчы Паспалітай. У іх не было нацыянальнай ідэі, яны змагаліся на польскай мове. Каліноўскі адлюстраваў нацыянальную ідэю для інтэлігенцыі, якая за мову і за адраджэнне Беларусі. На яго думку, без Каліноўскага ўсяго гэтага магло б і не быць.
Гісторык і палітык Ігар Марзалюк, сказаў пра Каліноўскага, што ён патрыёт і грамадзянін трох сучасных народаў. Для кагосьці ён «польскі Рабесп’ер», для кагосьці ён — пачынальнік беларускага каталіцкага руху, для кагосьці — проста беларускі патрыёт, а для кагосьці — грамадзянін гістарычнай Літвы.
Гісторык Алесь Краўцэвіч адзначыў, што гэта адзіная асоба, адзіны сапраўды нацыянальны герой, які прысутнічае ў масавай свядомасці Беларусі. Незалежна ад узросту, поглядаў, палітычных перакананняў. Гэта адзіны герой, які дастаўся незалежнай Беларусі ў спадчыну ад савецкай Беларусі.
Рыгор Ціханавіч Лынькоў
Рыгор Ціханавіч Лынькоў (, каля в. Старое Сяло, Рагачоўскі павет — . Псеўданімы: Рыгор Суніца, Р. Суніца, Р. Смелы; Крыптанімы: Р. Л-ў, Р. Л-оў, Р. Л-коў, Р. Л.) — беларускі савецкі паэт, перакладчык. Брат беларускага пісьменніка Міхася Лынькова.
Кастусь Каліноўскі
Ацэнкі
Віцэ-прэм’ер Беларусі Ігар Петрышэнка падкрэсліў знакавасць таго, што паролем пастаўнцаў Каліноўскага было: «Каго любіш? Люблю Беларусь». Ён сказаў, што гэта асоба назаўжды ўпісана ў гісторыю Беларусі.
Рыгор Ціханавіч Лынькоў
Біяграфія
Нарадзіўся ў сям’і чыгуначніка, маленства правёў у чыгуначнай будцы на Рагачоўшчыне. У 1923 годзе цалкам асірацеў. У 1923-1925 гадах жыў у брата -- Міхаіла Лынькова, у вёсцы Свержань Рагачоўскага раёна. Вучыўся ў Свержанскай сямігодцы, пасля пераезду брата ў Бабруйск, скончыў 8 класаў сярэдняй школы ў Бабруйску. У 1928 годзе працаваў загадчыкам хаты-чытальні ў адной з вёсак Рагачоўскага раёна.
Кастусь Каліноўскі
Ушанаванне памяці
У гонар К. Каліноўскага названыя вуліцы ў Мінску (1963), Гродна і іншых гарадах Беларусі, а таксама гімназія № 1 у г. Свіслач. Там жа яму ўсталяваны адзіны ў Беларусі помнік.
Рыгор Ціханавіч Лынькоў
Біяграфія
Служыў у Чырвонай Арміі. Пасля дэмабілізацыі, з 1929 года працаваў у рэдакцыі Бабруйскай газеты «Камуніст». У 1936—1941 гадах — адказны сакратар газеты «Літаратура і мастацтва» ў Мінску. Знік без вестак у 1941 годзе на фронце.
Кастусь Каліноўскі
Ушанаванне памяці
У Вільні на Лукішскай плошчы, дзе расійскія карнікі павесілі К. Каліноўскага, у яго гонар усталявалі мемарыял у выглядзе пліты і драўлянага крыжа. У 2008—2009 гадах Віленскае самакіраванне пастанавіла правесці рэканструкцыю пляцу. У фінал конкурсу выйшла 7 праектаў, але толькі адзін з іх прадугледжваў захаванне помніка ўдзельнікам нацыянальна-вызваленчага паўстання 1863—1864 гадоў. Беларуская дзяржава не выказала зацікаўленасці ў абароне помніка, таму існавала імавернасць, што помнік ліквідуюць. 22 сакавіка 2009 года на Лукішскай плошчы адбылася акцыя ўшанавання памяці герояў супраць зносу мемарыялу.
Рыгор Ціханавіч Лынькоў
Сям’я
Быў у шлюбе з яўрэйкай Геняй Рыгораўнай Лерман, малодшай з сямі дочак у сям’і Рыгора і Рахілі Беркаўны Лерманаў. Адна са старэйшых сясцёр Вольга выйшла замуж за пісьменніка Васіля Вітку. Восенню 1941 года нацысты расстралялі Геню, 22-гадовую настаўніцу, разам з зусім маленькай дачкой Аленкай каля Старых Дарог. Разам з імі загінулі братава жонка Хана Абрамаўна і сын Марык.
Кастусь Каліноўскі
Ушанаванне памяці
У 1926 годзе ў Мінску колішнюю Кацярынінскую вуліцу перайменавалі ў гонар К. Каліноўскага, а ў 1928 годзе ў БССР знялі мастацкі фільм «Кастусь Каліноўскі», у якім распавядалася пра кіраўніка паўстання 1863—1864 гадоў.
Рыгор Ціханавіч Лынькоў
Творчасць
Друкаваўся з 1926 года. Пісаў пра подзвігі герояў Грамадзянскай вайны, патрыятычныя імкненні моладзі.
Кастусь Каліноўскі
Ушанаванне памяці
У 1943 годзе ў гонар Кастуся Каліноўскага была названая савецкая партызанская брыгада, якая з'яўлялася адным з найбольш актыўных злучэнняў у ваколіцах Гродна і Беластока. У ёй таксама змагаўся пісьменнік Аляксей Карпюк.
Рыгор Ціханавіч Лынькоў
Творчасць
Пераклаў на беларускую мову асобныя творы рускіх паэтаў: вершы і паэму «Добра!» (разам з Васілём Віткам) Уладзіміра Маякоўскага, п’есу «Казка» Міхаіла Святлова і іншыя.
Кастусь Каліноўскі
Ушанаванне памяці
З пачатку 1990-х гадоў выказванне К. Каліноўскага «Не народ для ўрада, а ўрад для народа» змяшчаецца ў якасці эпіграфу на першай старонцы газеты «Рэспубліка».
У 1993 годзе ў Вільні на сцяне касцёла Святога Духа, дзе ў былым дамініканскім кляштары трымалі ў зняволенні Кастуся Каліноўскага, з боку вуліцы Ігнатаўскай паставілі мемарыяльную дошку ў памяць кіраўніка паўстання.
Указ прэзідэнта Беларусі ад 15 студзеня 1996 года № 26 зацвердзіў Ордэн Кастуся Каліноўскага, палажэнне аб якім прынялі яшчэ ў 1995 годзе. У наш час узнагарода не выкарыстоўваецца, але пры гэтым не выходзіла адпаведнай пастановы аб яе скасаванні.
Падчас Уварвання Расіі ва Украіну ў 2022 годзе беларускія добраахвотнікі стварылі батальён імя Каліноўскага для абароны Кіева.
26 сакавіка 2022 года каля будынку сабора Святога Кірылы Тураўскага ў Нью-Ёрку адбылося ўрачыстае адкрыццё бюстаў Тадэвушу Касцюшку і Кастусю Каліноўскаму. Аўтар бюстаў — скульптар Гэнік Лойка.
Перапахаванне парэшткаў
У лютым 2016 года на ў Вільні здарыўся апоўзень, які паўтарыўся ў кастрычніку. Трэба было тэрмінова «звязаць» грунтовыя расколіны, каб будаўнікі маглі пачаць ліквідацыю наступстваў. З улікам гістарычнай значнасці месца наперад пусцілі археолагаў. Раскопкі пачаліся ў студзені 2017 года, і ўжо праз некалькі дзён адкрылася першая пахавальная яма. Даследчыкі Віленскага ўніверсітэта да пачатку 2019 года прыйшлі да высновы, што з вялікай доляй верагоднасці тут былі знойдзены парэшткі Кастуся Каліноўскага.
Як расказаў археолаг Гіціс Грыжас:
Замаскаваныя магілы паўстанцаў, якія знайшлі археолагі, былі супольныя і індывідуальныя. Выглядае, што іх зраўнялі з зямлёй знарок — каб не ператварыць у месца паломніцтва.
Была ўтвораная дзяржаўная камісія ў справе перапахавання парэшткаў паўстанцаў, якую ўзначаліў прэм’ер-міністр Літвы Саўлюс Скверняліс. Прадстаўнікі беларускай інтэлігенцыі звярнуліся да кіраўніцтва Літвы з просьбай пахаваць Кастуся Каліноўскага ў Беларусі, што выклікала неадназначную рэакцыю ў краіне.
Літоўскія ўлады вырашылі ўрачыста перапахаваць паўстанцаў на могілках Росы у Вільні. Перапахаванне К. Каліноўскага і іншых паўстанцаў адбылося 22 лістапада 2019 года.
Віраўля
Ві́раўля (, Вировля) — аграгарадок у Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Цэнтр Віраўлянскага сельсавета. За 35 кіламетраў на паўночны захад ад горада Гарадок, 74 кіламетры ад Віцебска, 11 кіламетраў ад чыгуначнай станцыі Бычыха, на рацэ Віраўлянка.
Смерць Маргера
«Смерць Ма́ргера» (Śmierć Margiera) — карціна Казіміра Альхімовіча, напісаная ў 1876 годзе. Створана паводле паэмы «Маргер» Уладзіслава Сыракомлі.
Апісанне
На карціне адлюстраваны часы старажытнай Літвы, калі крыжакі штурмуюць замак Маргера. К. Альхімовічам праілюстраваны апошні эпізод п'есы, калі сюжэтныя перапетыі кахання і здрады герояў прыводзяць да самагубства гаспадара замка. Сцэна вырашана мастаком па класіцыстычнай схеме, нават са знешнімі атрыбутамі, але ўсё ж напоўненая высокім пачуццём, не выглядае штучнай.
Мікалай Уладзіміравіч Тарасенка
Мікалай Уладзіміравіч Тарасенка (нар., в. Благаўка, Шклоўскі раён, Магілёўская вобласць) — беларускі фізік. Член-карэспандэнт (2017), доктар фізіка-матэматычных навук (2000), дацэнт (2012).
Біяграфія
Скончыў Гомельскі дзяржаўны ўніверсітэт (1975).
З 1975 года у Інстытуце фізікі АН БССР. З 2004 года — загадчык лабараторыі Інстытута малекулярнай і атамнай фізікі НАН Беларусі. З 2007 года — загадчык лабараторыі, з 2015 года — загадчык Цэнтра «Фізіка плазмы» Інстытута фізікі імя Б. І. Сцяпанава НАН Беларусі.
Навуковая дзейнасць
Даследаванні ў галіне лазерных тэхналогій сінтэзу нанаструктур і лазернай спектраскапіі плазмы. Развіў фізічныя асновы высокачуллівых метадаў лазерна-флуарысцэнтнай спектраскапіі для дыягностыкі шырокага круга плазменных асяроддзяў: нізкатэмпературнай газаразраднай і лазерна-абляцыённай плазмы, высокатэмпературнай вадароднай плазмы. Суаўтар даследаванняў па нелінейным пераўтварэнні частаты лазернага выпраменьвання ў газавых сумесях, у якіх упершыню атрымана кагерэнтныя выпраменьванне ў галіне вакуумнага ультрафіялету. Сфармаваў новы напрамак даследаванняў — лазерны плазмаактываваны сінтэз нанаразмерных часціц металаў, іх сплаваў і хімічных злучэнняў у вадкасці, вызначыў умовы кантраляванай мадыфікацыі часціц пад дзеяннем лазернага выпраменьвання, прапанаваў і рэалізаваў шэраг падыходаў для павышэння эфектыўнасці лазерных тэхналогій фарміравання нанаструктур з зададзенымі параметрамі, высветліў умовы стварэння наначасціц карбідаў і аксідаў металаў, люмінесцыруюцых вугляродных і крамянёвых квантавых кропак; распрацаваў перспектыўны тэхналагічна просты метад фарміравання легіраваных нанаструктур, а таксама лазерна-плазменны рэактар для сінтэзу наначасціц з кіраванымі ў шырокім дыяпазоне параметрамі. Распрацаваў шэраг лазерных методык колькаснага спектральнага аналізу для вызначэння кампанентнага складу матэрыялаў для прадпрыемстваў Беларусі.
Аўтар 400 навуковых прац, аўтарскіх пасведчанняў і патэнтаў.
Логан Лерман
Логан Лерман (Logan Lerman; нар., Беверлі-Хілз) — амерыканскі акцёр, вядомы па сваіх ролях у фільмах «Эфект матыля», «Геймер», «Персі Джэксан і выкрадальнік маланак».
Біяграфія
Логан Лерман нарадзіўся 19 студзеня 1992 года ў Беверлі-Хілз, штат Каліфорнія, ЗША, у яўрэйскай сям’і. Маці Лермана, Ліса (народжаная Голдман), працуе яго менеджарам, а бацька, Лары Лерман — бізнесмен. Скончыў школу (Beverly Hills High School).
У 2001 годзе сыграў персанажа Адама Гарсіі ў дзяцінстве ў «Моцнай жанчыне», а ў фільме 2004 года «Эфект матыля» іграе персанажа Эштана Кутчэра ў дзяцінстве. У 2003 годзе Логан зняўся ў дзвюх тэлестужкаах, і адна з роляў прыносіць яму перамогу на кінапрэміі «Малады акцёр» у намінацыі Лепшы малады акцёр тэлестужкі. Акцёрская праца ў тэлесерыяле «Джэк і Бобі» таксама прыносіць у 2005 годзе перамогу на кінапрэміі «Малады акцёр». У 2006 годзе галоўная роля ў фільме «Крык савы» прыносіць яшчэ адну перамогу на кінапрэміі «Малады акцёр», але ўжо ў намінацыі Лепшы малады акцёр кінастужкі.
У 2007 годзе здымаецца разам з Джымам Кэры ў фільме Джоэла Шумахера «Фатальны лік 23», а таксама ў «Цягніку на Юму» з такімі акцёрамі, як Расел Кроу, Крысціян Бэйл і Бен Фостэр. У 2009 годзе іграе Джорджа Хэмілтана ў «Мой адзіны», у якім Рэнэ Зелвегер іграла яго маці. У 2010 сыграў Персі Джэксана, сына Пасейдона ў фільме Крыса Каламбуса «Персі Джэксан і выкрадальнік маланак», заснаваным на кнізе Рыка Рыярдана. За гэту ролю быў намінаваны разам з Джэйкам Абелем, які сыграў сына Гермеса, на «MTV Movie Awards» у катэгорыі Лепшая бойка.
Трой Сіван
Трой Сіван Меллет (Troye Sivan Mellet) — аўстралійскі, відэаблогер і.
Біяграфія
Сіван нарадзіўся ў Яганэсбургу (Паўднёва-Афрыканская Рэспубліка) у яўрэйскай сям’і. Калі яму споўнілася два гады, яго сям’я пераехала ў Аўстралію. Трой атрымаў хатнюю адукацыю. На момант 2014 Трой жыве з бацькамі (у сям’і акрамя яго яшчэ трое дзяцей) у горадзе Перт. Сіван з’яўляецца яго сярэднім імем, і ён выкарыстоўвае яго ў якасці свайго сцэнічнага псеўданіма.
Акцёрская
У 2007 годзе Трой дэбютаваў як тэатральны акцёр у ролі Олівера Твіста. У лютым 2008 года адыграў юнага Джэймса Хоўлета ў фільме «Людзі Ікс: Пачатак. Расамаха». Ён быў запрошаны на гэтую ролю пасля таго, як агенты кастынгу прагледзелі шэраг відэаролікаў з яго ўяўленнямі.
Музычная
Музычная кар’ера Сівана пачалася ў 2006 годзе. Трой спяваў на тэлемарафоне Channel Seven Perth ў 2006, 2007 і 2008 гадах. У 2006 ён праспяваў ў дуэце з пераможцам конкурсу «Australian Idol» Гаем Себасцьянам. Яго дэбютны незалежны альбом быў выпушчаны ў лютым 2008 года і утрымліваў пяць песень. У лютым 2010 года сваёй песняй адкрыў дабрачынны канцэрт «We Are The World 25 for Haiti», які мае мэта збору грошай для ахвяр землятрусу на Гаіці.
Трой запісвае каверы на песні вядомых выканаўцаў, а таксама складае песні сам. Адной з яго самых вядомых кампазіцый з’яўляецца песня «The Fault In Our Stars», музыку і словы да якой ён самастойна напісаў. Песня была натхнёная аднайменнай кнігай Джона Грына.
У ліпені 2014 Трой выпусціў сінгл «Happy Little Pill» у падтрымку свайго першага афіцыйнага міні-альбома TRXYE. Рэліз міні-альбома, які складаецца з 5 песень, адбыўся 15 жніўня на мэйджар-лэйбле Universal. На сінгл «Happy Little Pill» таксама быў зняты відэакліп, прадстаўлены за некалькі дзён да рэлізу самога EP.
У сакавіку 2015 Сіван атрымаў прэмію «YouTube Music Awards 2015», увайшоўшы ў лік 50 выканаўцаў, якія сталі найбольш папулярнымі на YouTube ў папярэднім годзе.
Блогерская
У верасні 2012 года Трой пачаў ствараць штотыднёвыя відэаблогі на папулярным відэасэрвісе YouTube. Па стане на верасень 2015 года, Трой мае больш 3.500.000 падпісчыкаў, а яго відэа маюць звыш 200-ці мільёнаў праглядаў. Яго канал на YouTube уваходзіць у топ-20 самых прагляданых каналаў Аўстраліі.
Асабістае жыццё
7 жніўні 2010 года Трой прызнаўся сваёй сям’і ў тым, што ён гей. Роўна праз тры гады ён зрабіў публічны камінг-аўт, выклаўшы адпаведнае відэа ў Інтэрнэце.
Цярэшкі (Смаргонскі раён)
Цярэ́шкі (, Терешки) — вёска ў Смаргонскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Сінькоўскага сельсавета.
Міністэрства па справах ветэранаў, часова акупіраваных тэрыторый і ўнутрана перамешчаных асоб
Міністэрства па справах ветэранаў, часова акупіраваных тэрыторый і ўнутрана перамешчаных асоб (Міністерство у справах ветеранів, тимчасово окупованих територій та внутрішньо переміщених осіб) — цэнтральны выканаўчы орган, утвораны на падставе пастановы Кабінета Міністраў Украіны ад 28 лістапада 2018 г. шляхам рэарганізацыі Дзяржаўнай службы па справах ветэранаў. Перайменаваны 2 верасня 2019 г. пад назвай «Міністэрства ветэранаў» і прыналежнасць да Міністэрства па пытаннях часова акупаваных тэрыторый і ўнутрана перамешчаных асоб.
Міністэрства ажыццяўляе фарміраванне і рэалізацыю дзяржаўнай палітыкі па пытаннях АР Крым, горада Севастопаля і асобных раёнаў Луганскай і Данецкай абласцей, дзе органы ўлады Украіны часова не выконваюць свае паўнамоцтвы.
Алан Хендэрсан Гардынер
Зрабіў вялікі ўнёсак у тэорыю егіпецкай мовы. Створаная ім «Егіпецкая граматыка: уводзіны ў вывучэнне іерогліфаў» дагэтуль застаецца стандартнай даведкавай граматыкай. Абапіраючыся на дасягненні прадстаўнікоў берлінскай егіпталагічнай школы: Адольфа Эрмана і Курта Зэтэ — Гардынер сістэматызаваў веды пра егіпецкую мову і выпусціў у 1927 «Егіпецкую граматыку», якая спалучала вычарпальны граматычны матэрыял з даступнымі тлумачэннямі і навучальнымі заданнямі.
Гардынер прымаў актыўны ўдзел у стварэнні фундаментальнага «Берлінскага слоўніка егіпецкай мовы». Лічачы адной з галоўных задач егіпецкай філалогіі тлумачэнне егіпецкіх тэкстаў, ён выдаў і аткаментаваў мноства каштоўных помнікаў. Яго даследаванне егіпецкіх «анамастыконаў» (гл. Рамесеўмскі анамастыкон) дазволіла вызначыць значэнне мноства егіпецкіх слоў, а таксама зрабіла вялікі ўнёсак у вывучэнне гістарычнай геаграфіі Старажытнага Егіпта.
Апроч егіпталагічных прац, Гардынер — аўтар арыгінальных прац па агульным мовазнаўстве.
Селішча (Язёрскі сельсавет)
Се́лішча (, Селище) — вёска ў Чэрыкаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Язёрскага сельсавета.
Да 18 лютага 1972 года вёска ўваходзіла ў склад Сормаўскага сельсавета.
Людміла Хрысцесева
Людміла Хрысцесева (нар., Магілёў) — беларуска-шведская мастачка.
Біяграфія
Пасля заканчэння ў 2001 годзе Віцебскага дзяржаўнага тэхналагічнага ўніверсітэта па спецыяльнасці «Дызайн касцюма і тканін» пераехала ў Швецыю, дзе ў пачатку сваёй мастацкай кар’еры супрацоўнічала са шведскім мадэльерам Ларсам Валіні. Пасля навучання ў Стакгольмскім каледжы мастацтваў і дызайну і ў Стакгольмскім універсітэце прыняла ўдзел у шэрагу мастацкіх праектаў, дзе паспрабавала сябе ў розных жанрах: жывапісе, кніжнай ілюстрацыі, фатаграфіі, відэа-арце, паблік-арце, арт-інсталяцыі.
Навародчыці
Навародчыці (Новоро́дчиці) — вёска ў Астрожскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
IC 672
IC 672 — галактыка тыпу S? (спіральная галактыка) у сузор'і Чаша.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Ажэнын
Ажэнын (Оже́нин) — вёска ў Астрожскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Жылыойскі раён
Жылыойскі раён (Жылыой ауданы) — раён на паўднёвым усходзе Атыраўскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр — горад Кульсары.
Мыхайліўка (Вінніцкі раён)
Мыхайліўка (Миха́йлівка) — вёска ў Вінніцкім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Плоскэ (Астрожскі раён)
Плоскэ (Плоске) — вёска ў Астрожскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Маскоўскае вучылішча жывапісу, скульптуры і дойлідства
Маскоўскае вучылішча жывапісу, скульптуры і дойлідства (МВЖСД) (Московское училище живописи, ваяния и зодчества (МУЖВЗ)) — адна з вядучых мастацкіх навучальных устаноў у дарэвалюцыйнай Расіі.
Гісторыя
У 1830 годзе група мастакоў-аматараў і прафесійных жывапісцаў утварылі ў Маскве творчы кружок — «натурны клас», які ў 1834 годзе атрымаў назву «Мастацкі клас», які размясціўся на Вялікай Нікіцкай вуліцы. У 1843 годзе ён быў ператвораны ў «Вучылішча жывапісу і разьбярствы» Маскоўскага мастацкага таварыства. У 1844 годзе вучылішча размясцілася на Мясніцкай вуліцы, у доме Юшкова. У 1865 годзе да яго было далучана Маскоўскае палацавае архітэктурнае вучылішча пры Маскоўскай палацавай канторы (раней пры Экспедыцыі крамлёўскага будаўніцтва), пасля чаго ўстанова, уласна, і атрымала назву Маскоўскае вучылішча жывапісу, скульптуры і дойлідства. Выпускнікі вучылішча фактычна мелі той жа статус, што і выпускнікі Пецярбургскай Акадэміі мастацтваў.
У 1896 годзе вучылішча было пераўтворана ў вышэйшую навучальную ўстанову з агульнаадукацыйным, архітэктурным і мастацкім аддзяленнямі. Курс навучання доўжыўся 8 гадоў для жывапісцаў і скульптараў і 10 гадоў для архітэктараў. З 1896 па 1917 гг. дырэктарам Маскоўскага вучылішча жывапісу, скульптуры і дойлідства быў князь Аляксей Яўгенавіч Львоў. З 1915 года вучылішча знаходзілася ў распараджэнні Міністэрства гандлю і прамысловасці.
Стэфан Баторый
Стэ́фан Бато́рый (Báthory István, Ştefan Báthory;, Жыладзішомльё, Трансільванія (цяпер Шымлеў-Сілва́ніей, Румынія) — ), кароль польскі, вялікі князь літоўскі.
Маскоўскае вучылішча жывапісу, скульптуры і дойлідства
Гісторыя
Пасля рэвалюцыі, у 1918 годзе, вучылішча было ператворана ў Другія дзяржаўныя свабодныя мастацкія майстэрні, пасля гэтыя Майстэрскія былі рэарганізаваны ў Маскоўскі мастацкі інстытут імя Сурыкава і Маскоўскі архітэктурны інстытут.
Стэфан Баторый
Біяграфія
Нарадзіўся ў г. Сіладзьшом’ё ў (цяпер Шымлеў-Сілванэй у Румыніі). Паходзіў з венгерскага роду Баторыяў, з лініі Шом’ё (z Somlyó). Трэці, апошні сын Іштвана Баторы і Каталіны Тэлегдзі. З 15 гадоў на вайсковай службе ў караля Чэхіі і Венгрыі Фердынанда Габсбурга. Разам з ім быў у Італіі, вучыўся ў Падуанскім універсітэце. Пасля вучобы вярнуўся на радзіму, дзе ўжо разгарнулася барацьба часткі венгерскіх магнатаў на чале з прэтэндэнтам на каралеўскі трон Венгрыі Янам Жыгімонтам Запольяі супраць германскага імператара, які адначасова быў і каралём Венгрыі. С. Баторый падтрымаў Запольяі, удзельнічаў у бітвах, набыў вопыт адміністратара, дыпламата і ваеннага камандзіра. Быў накіраваны на чале пасольства ў Вену на мірныя перагаворы з імператарам Максіміліянам II, але падчас перамоў па загаду імператара быў арыштаваны і інтэрніраваны ў Вене на працягу двух гадоў.
Пасля смерці Яна Жыгімонта Запольяі 25 мая 1571 быў абраны князем Трансільваніі, нягледзячы на супрацьдзеянне імператарскага двара. Калі кароль польскі і вялікі князь літоўскі Генрых Валуа ўцёк у Францыю, Стэфан Баторый выставіў сваю кандыдатуру на сталец Рэчы Паспалітай і быў абраны (снежань 1575). Пры абранні на трон ажаніўся з Ганнай Ягелонкай — дачкой Жыгімонта I Старога. Каранаваны 1 мая 1576, каранаваны на вялікага князя літоўскага ў чэрвені 1576.
Зрабіў значны ўклад ва ўмацаванне Рэчы Паспалітай, спрыяў падняццю яе аўтарытэту ў Еўропе. Умацаваў армію, дзеля чаго стварыў пешае войска для аблог і штурмаў крэпасцей, якое набіралася з замежных жаўнераў-наёмнікаў. Прывёў Лівонскую вайну да задавальняльнага для Рэчы Паспалітай выніку.
Пры Баторыі кожны трэці сойм праходзіў у Гродне. У ВКЛ замест гаспадарскага суда як вышэйшай судовай інстанцыі былі зацверджаныя шляхецкія выбарныя трыбуналы.
Сваю рэзідэнцыю Стэфан Баторый трымаў у Гродне, у Старым замку. Жыхарам Гродна ён даў пэўныя ільготы. Падтрымліваў сяброўскія адносіны з Каспарам Бекешам.
Памёр у Гродне. З-за таго, што прычына яго смерці выклікала спрэчку паміж прыдворнымі медыкамі, было праведзенае першае на тэрыторыі Усходняй Еўропы анатамаванне трупа гродзенскім цырульнікам Янам Зігуліцам (14 снежня 1586).
Ушанаванне памяці
Адна з цэнтральных вуліц Гродна носіць імя Стэфана Баторыя.
Легенды і паданні
Некаторыя легенды, якія распаўсюдзіліся на тэрыторыі Беларусі, сцвярджаюць аб тым, што Стэфан Баторый даваў найменні беларускім паселішчам. У тым ліку, напрыклад, вёскам Саланое і Мільча, якія знаходзяцца ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці.
NGC 289
NGC 289 (іншыя абазначэнні — ESO 411-25, MCG ?5-3-10, VV 484, AM 0050-312, IRAS00502-3128, PGC 3089) — спіральная галактыка з перамычкай (SBbc) у сузор’і Скульптар.
Мізякіўскі Хутары
Мізякіўскі Хутары (Мізяківські Хутори́) — вёска ў Вінніцкім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Чунцын
Чунцы́н  — горад на паўднёвым захадзе Кітая, у правінцыі Сычуань, пры ўпадзенні ракі Цзялінцзян у раку Янцзы.
Узнік больш за 3 тыс. гадоў назад. У 1937—46 гг. часовая сталіца Кітая. Насельніцтва 6,6 млн жыхароў (2000).
Паблізу ад Чунцына вядзецца здабыча каменнага вугалю.
У горадзе знаходзіцца.
IC 673
IC 673 — галактыка тыпу Sb (кампактная выцягнутая галактыка) у сузор'і Леў.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Рывін’яна
Насельніцтва складае 4400 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 134 чал./км². Займае плошчу 30 км². Паштовы індэкс — 33050. Тэлефонны код — 0432.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Даўгердзішкі (прыпыначны пункт)
Даўгердзі́шкі (, Довгердишки)  — прыпыначны пункт Баранавіцкага аддзялення Беларускай чыгункі ў Іўеўскім раёне Гродзенскай вобласці. Размешчаны за 1,5 км на захад ад вёскі Даўгердзішкі; на лініі Маладзечна — Ліда, паміж прыпыначным пунктам Яхімаўшчына і станцыяй Юрацішкі.
GPS
GPS (Global Positioning System — глабальная сістэма пазіцыянавання, чытаецца Джы Пі Эс) — спадарожнікавая сістэма навігацыі, якая забяспечвае вымярэнне адлегласці, часу і вызначае месцазнаходжанне. Дазваляе ў любым месцы Зямлі (не ўключаючы прыпалярныя вобласці), амаль пры любым надвор’і, а таксама ў касмічнай прасторы блізка ад планеты вызначыць месцазнаходжанне і хуткасць аб’ектаў. Сістэма распрацавана, рэалізавана і эксплуатуецца Міністэрствам абароны ЗША.
Прымяненне GPS
Нягледзячы на ​​тое, што першапачаткова GPS было створана для ваенных мэтаў, такая сістэма спадарожнікавай навігацыі шырока выкарыстоўваецца па ўсім свеце і ў грамадзянскіх мэтах:
Аляксандр Яўгенавіч Міронаў
Аляксандр Яўгенавіч Міронаў (,  — ) — беларускі празаік, перакладчык. Заслужаны работнік культуры БССР (1978).
Біяграфія
Нарадзіўся ў сям’і чыгуначніка. Скончыў агульнаадукацыйныя курсы ў 1929 годзе. У 1930 годзе — рэпарцёр газеты «Звязда». У тым самым годзе выехаў у Архангельск, працаваў журналістам, матросам. Удзельнік чалюскінскай эпапеі 1933—1934 гадоў. Падчас Вялікай Айчыннай вайны служыў на Паўночным флоце. Пасля дэмабілізацыі ў 1946 годзе вярнуўся ў Мінск.
У 1946-47 гадах — уласны карэспандэнт газеты «Звязда», у 1947—1950 гадах — адказны сакратар рэдакцыі альманаха «Советская Отчизна», начальнік сцэнарнага аддзела кінастудыі «Беларусьфільм». Член Саюза пісьменнікаў СССР з 1939 года. Заслужаны работнік культуры Беларускай ССР (1978). Пісаў на рускай мове. З літаратурна-мастацкімі творамі ў друку пачаў выступаць у 1930 годзе. Выдаў кнігі аповесцей, апавяданняў «Морские будни» (1932), «Поход „Челюскина“» (1935), «Большое сердце» (1939), «Крепость во льдах» (1944), раманы «Корабли выходят в океан» (1957), «Только море вокруг» (1962), «Ледовая одиссея. Записки челюскинца» (1966), «Не поле перейти» (1975) і іншыя.
Пасыва
Пасыва (Поси́ва) — вёска ў Астрожскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Нікалас Холт
Нікалас Кэрэдак Холт (Nicholas Caradoc Hoult; нар. 7 снежня 1989 года, Уокінгэм, Беркшыр, Англія) — англійскі акцёр.
Стаў вядомы, які сыграў ролю хлопчыка Маркуса ў фільме «Мой хлопчык» з Х'ю Грантам, а пазней, ролюТоні у драме канала E4 «Малакасосы». Нікалас трэці з чатырох дзяцей Глен, выкладчыка фартэпіяна, і Роджэра Холса, пілота авіякампаніі British Airways. Ён наведваў школу Ranelagh, але кінуў вучобу ва ўзросце 12-ці гадоў, каб засяродзіцца на дзеючай акцёрскай кар'еры.
Мураўшчына (Полацкі раён)
Мура́ўшчына (, Муравщина) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Вароніцкага сельсавета.
Фасетачныя вочы
Фасе́тачныя вочы (facette—«грань») — складаныя органы зроку многіх членістаногіх: насякомых, ракападобных, некаторых мнаганожак.
Складаюцца з вялікай колькасці асобных, ізаляваных праслойкамі пігменту, простых вочак — аматыдыяў, рагавічная лінза якіх мае выгляд выпуклага шасцігранніка — фасеткі (адсюль назва). Вачэй звычайна адна пара. У дарослых асобін колькасць фасетак у складаным воку можа быць велізарнай: у пакаёвай мухі — да 4000 фасетак, у некаторых жукоў і стракоз — да 25000. Мяркуюць, што вочы насякомых могуць успрымаць колер.
Аперацыя «Абдуманая сіла»
«Абдуманая сіла» (Operation Deliberate Force) — кодавая назва паветраных бамбардзіровак авіяцыяй НАТА пазіцый баснійскіх сербаў падчас Баснійскай вайны ў 1995 г.
Вынікі і значэнне
За два тыдня было здзейснена 3500 самалёта-вылетаў і скінута каля 1000 авіябомбаў. Адзначана абмежаванае ўжывання крылатых ракет марскога базавання «Tomahawk» (выпушчана 13 ракет). Страты склалі адзін самалёт: «Mirage 2000» ВПС Францыі быў збіты ў першы дзень налётаў, яго экіпаж катапультаваўся і патрапіў у палон да сербаў.
Лічыцца, што аперацыя «Абдуманая сіла» згуляла галоўную ролю ў ліквідацыі ваеннай перавагі сербаў у Босніі і прымусіла іх кіраўніцтва далучыцца да мірных перамоў, якія завяршыліся падпісаннем Дэйтанскіх дамоў у снежні 1995 г..
Ажугеры
Ажу́геры (, Ажугеры) — вёска ў Смаргонскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Сольскага сельсавета.
Нэкрасавэ (Вінніцкі раён)
Нэкрасавэ (Некра́сове) — вёска ў Вінніцкім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Пачапкы
Пачапкы (Поча́пки) — вёска ў Астрожскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Парпурыўці
Парпурыўці (Парпу́рівці) — вёска ў Вінніцкім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Чорная кніга камунізму
Змест
Кніга складаецца з пяці частак, з увядзеннем і рэзюмэ Стэфана Куртуа:
Кніга арыентавана ў першую чаргу на прадстаўленні рэжымаў у Савецкім Саюзе і Кітаі. Частка пасвечаная СССР апісвае функцыянаванне рэпрэсіўнай сістэмы ад лістапада 1917 года, эру сталінскіх чыстак у Савецкім Саюзе, дэпартацыі насельніцтва і барацьбу з палітычнымі апанентамі, якія праводзіліся з 1917 года. Раздзелы, якія апісваюць гісторыю Кітая канцэнтруюцца на культурнай рэвалюцыі, сітуацыі ў Тыбеце, вялікім скачку, а таксама рэпрэсіях, якія ажыццяўляліся партыяй.
Савецкая рэпрэсіі
Рэпрэсіі і голад, якія адбываліся ў Савецкім Саюзе пры рэжымах Уладзіміра Леніна і Іосіфа Сталіна, апісаныя ў кнізе:
Ацэнка агульнага ліку ахвяр камуністычных рэжымаў
У кнізе прыведзены наступныя дадзеныя аб колькасці ахвяр камуністычных рэжымаў у розных краінах свету: Агульная колькасць забітых, згодна з прыведзенымі ў кнізе дадзенымі, набліжаецца да адзнакі ў сто мільёнаў.
Рэакцыя на кнігу
На працягу трох гадоў з моманту выпуску было прададзена каля. 700 тысяч копій кнігі на 16 мовах. У 1998 годзе выдавецтва Le Temps Des Cerises выдала Чорную кнігу капіталізму як адказ на абвінавачванні Чорнай кнігу камунізму. У 2002 годзе ў Францыі было выдадзена дапаўненне - другі том «Кнігі», які змяшчаў, сярод іншага, адказ аўтара на абвінавачання, зробленыя супраць першага тома.
Аналагічныя кнігі
У 2009 годзе ў Швецыі выйшла кніга «Злачынствы супраць чалавечнасці пры камуністычных рэжымах». У выданні апісваюцца Чырвоны тэрор, раскулачванне, масавы голад, ГУЛАГ, Вялікі тэрор, барацьба з касмапалітызмам.
Прыкардоннэ
Прыкардоннэ (Прикордонне) — вёска ў Астрожскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Даманава (станцыя)
Дама́нава (, Доманово)  — станцыя Брэсцкага аддзялення Беларускай чыгункі ў Івацэвіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Размешчана ў вёсцы Даманава.
Пэрэаркы
Пэрэаркы (Пе́реорки) — вёска ў Вінніцкім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
IC 674
IC 674 — галактыка тыпу Sab (кампактная выцягнутая галактыка) у сузор'і Вялікая Мядзведзіца.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Радужнэ (Астрожскі раён)
Радужнэ (Ра́дужне) — вёска ў Астрожскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Яўген Мікалаевіч Кудраўцаў
Яўген Мікалаевіч Кудраўцаў (, Пенза —, Санкт-Пецярбург) — расійскі інжынер і архітэктар , дзяржаўны дзеяч Расійскай імперыі, удзельнік руска-турэцкай вайны 1877—1878 гадоў, калужскі віцэ-губернатар, сапраўдны тайны саветнік.
Дзяцінства і адукацыя
Па сканчэнні курса ў Пецярбургскім будаўнічым вучылішчы ў 1857 годзе атрымаў чын калежскага сакратара.
Прафесійная дзейнасць
7 жніўня 1857 года прызначаны на службу ў магілёўскую, а 27 кастрычніка 1859 года — у разанскую губернскую будаўнічую і дарожную камісію. У Магілёўскай губерні тэхнічная дзейнасць Я. Кудраўцава абмяжоўвалася нязначнымі працамі па рамонце казённых будынкаў і назіраннем за прыватнымі пабудовамі ў г. Гомелі пасля пажару 1856 года. У Разанскай губерні рабіў больш значныя казённыя рамонтныя працы і назіраў за пабудовай касімаўскага турэмнага замка і складаў праекты казённых і прыватных пабудоў.
21 жніўня 1864 года прылічыўся да Міністэрства ўнутраных спраў з адкамандзіраваннем спачатку ў распараджэнне разанскага губернатара, а потым у дэпартамент выканаўчай паліцыі.
22 верасня 1864 года на яго было ўскладзена справаводства асобай камісіі, створанай пры Міністэрстве ўнутраных спраў пад кіраўніцтвам графа, для абмеркавання, галоўным чынам, пытання пра далейшае існаванне Будаўнічага вучылішча. Старшыня дазволіў Я. Кудраўцаву, як былому выхаванцу гэтай установы, абмаляваць мэты і значэнне апошняга. Вынікам гэтага дакладу стала прыняцце Будаўнічага вучылішча ў вядзенне Міністэрства ўнутраных спраў. Начальнік вучылішча генерал успамінаў:
Справаводства гэтай камісіі вёў Яўген Мікалаевіч Кудраўцаў, выпускнік 1857 года. Па выніках яго дакладу найвышэйшым павяленнем ад 23 ліпеня 1865 года. Будаўнічае вучылішча было перададзена ў Міністэрства ўнутраных спраў. Усё справаводства, якое тычыцца вучылішча, перайшло ў Дэпартамент агульных спраў пры Міністэрстве. Пакладзеныя па штаце супрацоўнікі ваеннага звання паступова замяніліся грамадзянскімі чынамі, пераважна былымі нашымі выхаванцамі. Увялі новую форму адзення, як у грамадзянскіх установах, ротныя камандзіры і афіцэры замяняліся выхавацелямі. Адмянілі уступныя экзамены па малюнку і чарчэнні, гэта пашырыла магчымасці паступлення, але знізіла ўзровень выпускнікоў, усталявалі стыпендыі
У тым жа годзе, па запрашэнні губернатара графа М. Мураўёва, Я. Кудраўцаў быў камандзіраваны ў Ковенскую губерню. Тут ён выконваў наступныя абавязкі: сакратара будаўнічага аддзялення губернскага праўлення, саветніка таго ж праўлення, старшыні пажарнага камітэту, дырэктара губернскага турэмнага камітэту, члена і справавода наступных камітэтаў: губернскага царкоўна-будаўнічага, па пабудове праваслаўных цэркваў у паветах, па ўладкаванні памяшканняў для рымска-каталіцкага духавенства, па адшуканні спосабаў да асушэння вуліц і плошчаў у г. Коўне і па ўладкаванні ў ім маставых і тратуараў.
З ад’ездам графа Мураўёва, Я. Кудраўцаў зноў прылічыўся да Міністэрства ўнутраных спраў з адкамандзіраваннем у распараджэнне Санкт-Пецярбургскага для прывядзення ў парадак спраў 1-га дэпартамента ўправы дабрачыння.
У 1867 годзе прызначаны саветнікам сімбірскага губернскага праўлення, пры чым выконваў абавязкі члена статыстычнага камітэту і дырэктара турэмнага камітэту. З 3 мая 1868 года складаўся ў чыне надворнага саветніка.
Дзяржаўная служба
У 1870 годзе Я. Кудраўцаў перайшоў на службу ў паштовае ведамства на пасаду чыноўніка асобых даручэнняў VI класа, быў узведзены ў калежскага саветніка (22 чэрвеня 1872 году) і праз год, 15 красавіка 1873 года, прызначаны выпраўляць пасаду памочніка маскоўскага, 15 кастрычніка 1874 года зацверджаны на гэтай пасадзе, але роўна праз год ізноў прылічаны да Міністэрства ўнутраных спраў.
У 1875 годзе Я. Кудраўцаў прызначаны калужскім віцэ-губернатарам, але ў канцы 1876 года па хваробе і сямейных абставінах звольнены ў адстаўку.
Пысарыўка (Вінніцкі раён)
Пысарыўка (Пи́сарівка) — вёска ў Вінніцкім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Яўген Мікалаевіч Кудраўцаў
Дзяржаўная служба
Па аб’яўленні вайны з Турцыяй у 1877 годзе Я. Кудраўцаў, здароўе якога паправілася, папрасіў у Гасудара дазвол паступіць у дзейсную армію паляўнічым радавога звання ў, за ўдзел у баях быў узнагароджаны 4-й, 3-й і 2-й ступені, праз 8 месяцаў, 21 лютага 1878 года вырабленыў , з гэтым званнем служыў яшчэ каля 10 месяцаў. Ён удзельнічаў з палком у 6 вялікіх бітвах і 13 больш ці менш значных сутычках з непрыяцелем. 6 снежня 1878 года выйшаў у адстаўку з ваеннай службы з ранейшым чынам стацкага саветніка.
Па вяртанні ў Расію Я. Кудраўцаў зноў быў прыняты на службу з вызначэннем чыноўнікам Канцылярыі і праз 7 дзён выраблены ў сапраўдныя стацкіі саветнікі. З 31 студзеня 1882 года па 1 студзеня 1888 года ён з’яўляўся чыноўнікам асобых даручэнняў V класа пры ваенным міністры, а затым быў прызначаны справаводам Канцылярыі Ваеннага міністэрства. Праслужыўшы на гэтай пасадзе больш за 12 гадоў, ён 20 жніўня 1900 года быў праведзены ў тайныя саветнікі з прызначэннем памочнікам кіраўніка Кадыфікацыйным аддзелам пры на месца, які стаў кіраўніком Кадыфікацыйнага аддзелу.
1 чэрвеня 1904 года Кудраўцаў памёр у Санкт-Пецярбургу і найвышэйшая загадам аб чынах грамадзянскіх ад 13 чэрвеня быў выключаны са спісаў памерлым як сапраўдны тайны саветнік. Пахаваны на Аляксандра-Неўскай лаўры.
Прыватнае жыццё
Кудраўцаў быў двойчы жанаты: першым шлюбам з Аляксандрай Мікалаеўнай Аблавай, другім — з Марыяй Віктараўнай Ціманавай. Ад гэтых шлюбаў меў дзяцей: Мікалая, Андрэя, Міхаіла, Наталлю і Вольгу. На 1917 год удава сапраўднага тайнага саветніка Марыя Віктараўна Кудраўцава пражывала ў Петраградзе па адрасе: Надзеждзінская, 48.
Узнагароды
За сваю службу Кудраўцаў атрымаў наступныя ўзнагароды:
Леон (Нікарагуа)
Леон (León або Santiago de los Caballeros de León) — другі па велічыні горад Нікарагуа, пасля сталіцы Манагуа, адміністрацыйны цэнтр дэпартамента Леон. У 2005 годзе насельніцтва дасягнула 145 тыс. жыхароў.
Гісторыя
Горад быў заснаваны ў 1524 годзе канкістадорам Франсіска Эрнандэсам дэ Кордава прыкладна ў 20 мілях на ўсход ад сучаснага горада. Горад быў пакінуты ў 1610 годзе паводле невядомых прычын. Руіны закінутага горада вядомыя як «Леон-В'еха» і былі раскапаныя толькі ў 1960 годзе. У 2000 годзе Леон-В’еха быў абвешчаны аб’ектам Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА. Калі Нікарагуа выйшла са Злучаных правінцый Цэнтральнай Амерыкі ў 1839 годзе Леон стаў сталіцай новай дзяржавы. У 1858 годзе сталіца была перанесена ў Манагуа.
Прэзідэнт Анастасіа Самоса Гарсія быў смяротна паранены ў Леоне 21 верасня 1956 года. Страляў малады паэт.
Ронкіс
Ронкіс (Ronchis) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Фрыўлі-Венецыя-Джулія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Удзінэ.
Насельніцтва складае 2023 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 109 чал./км². Займае плошчу 18 км². Паштовы індэкс — 33050. Тэлефонны код — 0431.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы апостал Андрэй Першазваны.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Мяніца
Мяні́ца (, Меница) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Вароніцкага сельсавета.
Розваж (Астрожскі раён)
Розваж (Ро́зваж) — вёска ў Астрожскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Канстанцін Мікалаевіч Кунцэвіч
Канстанцін Мікалаевіч Кунцэвіч (, в. Сурнаўка, Талачынскі раён, Віцебская вобласць — ) — беларускі вучоны. Кандыдат сацыялагічных навук (1980), доктар сацыялагічных навук (1994).
Біяграфія
У 1969—1971 гадах служыў у Савецкай Арміі. У 1977 годзе скончыў Ленінградскі ўніверсітэт.
У 1981—2008 гадах працаваў у Беларускім дзяржаўным універсітэце, адначасова ў 1996—2009 гадах у Мінскім інстытуце кіравання.
З 2009 года — прафесар Інстытута кіравання і прадпрымальніцтва.
Навуковая дзейнасць
Навуковыя працы па праблемах лібералізму, канстытуцыйнага права, пытаннях консульскай дзейнасці.
З’яўляецца аўтарам больш за 40 публікацый навуковага і вучэбна-метадычнага характару, 6 манаграфій, 16 навучальных дапаможнікаў.
Сярод манаграфій: «Лібералізм: сутнасць, вытокі, перспектывы» (1993), «Параўнальнае канстытуцыйнае права» (1998), «Канстытуцыйнае права Рэспублікі Беларусь» (2000).
Thesaurus Linguae Latinae
Слоўнік TLL уключае ўсе словы з моманту першай фіксацыі мовы на пісьме да года смерці Ісідара Севільскага (каля 560 — 636).
Ажыццяўленне гэтага грандыёзнага праекта пачалося ў 1894 годзе. Яго ініцыятарамі сталі Эдуард Вёльфлін (Eduard Wölfflin), Фрыдрых Леа (Friedrich Leo) і Франц Бюхелер (Franz Bücheler). Завяршыць працы над слоўнікам плануецца да сярэдзіны XXI стагоддзя. У наш час на слоўнікам працуюць генеральныя рэдактары, рэдактары і шэраг навукоўцаў, уключаючы навуковых супрацоўнікаў Баварскай акадэміі натуральных і гуманітарных навук у Мюнхене.
Шыманы (Чэрыкаўскі раён)
Шыманы́ (, Шиманы) — вёска ў Чэрыкаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Язёрскага сельсавета.
Да 18 лютага 1972 года вёска ўваходзіла ў склад Сормаўскага сельсавета.
NGC 3001
NGC 3001 – галактыка каталога NGC, знаходзіцца ў Сузор’і Ветразяў. Бачная зорная велічыня: 11,8. Бачны размер: 2,9' × 2,0'. Прамое ўзыходжанне: 9 гадз. 46 мін. 18,5 сек. Схіленне: -30° 26' 13".
Пабэрэжнэ (Вінніцкі раён)
Пабэрэжнэ (Побережне́) — вёска ў Вінніцкім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Гапляна (карціна Казіміра Альхімовіча)
«Гапляна» (Goplana) — карціна Казіміра Альхімовіча, створаная паводле трагедыі «» (Balladyna), якая была напісана Юльюшам Славацкім у 1839 гг.
Апісанне
На палатне напалявана адна з дзеючых асоб «Балядыны» — жанчына-німфа Гапляна, якая паводле народнай міфалогіі, добры дух. Яна не мае поўнай улады на лёсам людзей, але часта ўплывае на падзеі. У трагедыі Ю. Славацкага яна з дапамогай незямных сіл карае жахлівую забойцу — Балядыну. На карціне чарадзейная ўладарка вольна адпачывае ў вадзе, паклаўшы галаву на купіну. Яе цела выглядае лагічным працягам воднай прасторы, валасы зліваюцца з травамі.
Пётр Кірылавіч Кашавой
У Вялікай Айчыннай вайне Кашавой (да верасня 1943 года камандзір стралковай дывізіі, а затым стралковага корпуса) выявіў сябе як ініцыятыўны і валявы камандуючы. Выканаў шэраг выдатных баявых аперацый, адрозніўся, у прыватнасці, пры штурме Сапун-гары пад Севастопалем і ўзяцці Кенігсберга (за гэтыя бітвы атрымаў званні Героя Савецкага Саюза). Скончыў вайну ў званні генерал-лейтэнанта. На парадзе Перамогі камандаваў зводным палком Трэцяга Беларускага фронту.
Максім Пятровіч Скавыш
Максім Скавыш (нар., ) — беларускі футбаліст, нападнік салігорскага «Шахцёра». Ігрок нацыянальнай зборнай Беларусі (2013—2021). Футбаліст года Беларусі (2020).
Уладзімір Іванавіч Торчык
Уладзімір Іванавіч Торчык (нар., в. Бечы, Жыткавіцкі раён, Гомельская вобласць) — беларускі вучоны ў галіне інтрадукцыі і зялёнага будаўніцтва. Член-карэспандэнт (2017), доктар біялагічных навук (2012), дацэнт (2014).
Максім Пятровіч Скавыш
Клубная кар’ера
Выхаванец футбольнай школы «Змена» (Мінск), з 2007 года гуляў за барысаўскі БАТЭ. У сакавіку 2012 года разам з Міхаілам Гардзейчуком быў аддадзены ў арэнду ў бабруйскую «Белшыну». Пасля года ў Бабруйску, у лютым 2013 года быў арандаваны калінінградскай «Балтыкай», а ў маі таго ж года быў выкуплены прыбалтыйскім клубам.
Уладзімір Іванавіч Торчык
Біяграфія
Скончыў Беларускі тэхналагічны інстытут імя С. М. Кірава (1980).
Максім Пятровіч Скавыш
Клубная кар’ера
У чэрвені 2015 года не стаў падаўжаць кантракт з «Балтыкай». Планавалася, што Максім стане іграком саратаўскага «Сокала», але ў апошні момант пераход сарваўся. Пазней стаў трэніравацца разам з мінскім «Дынама», але ў выніку клуб не стаў падпісваць кантракт з нападнікам. У ліпені 2015 года прыбыў у стан жодзінскага «Тарпеда-БелАЗ» і 22 ліпеня падпісаў кантракт з аўтазаводцамі. У складзе жодзінцаў замацаваўся на пазіцыі цэнтральнага нападніка.
Уладзімір Іванавіч Торчык
Біяграфія
З 1980 года ў Цэнтральным батанічным садзе АН БССР, з 2017 года загадчык лабараторыі.
Максім Пятровіч Скавыш
Клубная кар’ера
У студзені 2016 года падоўжыў пагадненне з «Тарпеда-БелАЗ». Добра правёў першую палову сезона 2016, стаўшы адным з лідараў жодзінцаў, дапамог камандзе выйграць Кубак Беларусі. У канцы чэрвеня 2016 года перайшоў у ізраільскі клуб «Хапаэль» з Кфар-Савы. Аднак, замацавацца ў аснове не здолеў і ў студзені 2017 года пакінуў Ізраіль. Неўзабаве пасля вяртання з Ізраіля зноў стаў іграком аўтазаводцаў. У сезоне 2017 правёў за «Тарпеда-БелАЗ» усе 30 матчаў у чэмпіянаце Беларусі, забіў 9 галоў.
Уладзімір Іванавіч Торчык
Навуковая дзейнасць
Распрацаваў і ўкараніў новы навуковы напрамак у зялёным будаўніцтве ў Беларусі і краінах СНД — мабільнае кантэйнернае азеляненне гарадоў, якое ўключае крытэрыі падбору асартыменту, тэхналогію падрыхтоўкі пасадачнага матэрыялу і агратэхніку ўтрымання раслін з улікам іх алелапатычнага ўзаемаўплыву і тэмпаў развіцця. Прапанаваў і эксперыментальна абгрунтаваў новы метадычны падыход у інтрадукцыйным пошуку перспектыўных дэкаратыўных садовых формаў для зялёнага будаўніцтва, які забяспечвае скарачэнне тэрмінаў іх першаснай ацэнкі. Усталяваў лімітыруючыя экалагічныя фактары для кантэйнернай культуры новай дэкаратыўнай групы драўняных раслін з карлікавым ростам; выявіў адрозненні ў антагенезе культывараў і зыходных відаў. На аснове прапанаванага ім метаду селекцыі з выкарыстаннем спантанных саматычных мутацый ўпершыню атрыманы айчынныя гатункі дэкаратыўных формаў іглічных відаў з выяўленым карлікавым ростам. Арганізатар і стваральнік ў Рэспубліцы шэрагу калекцый дэкаратыўных раслін. Вывучыў уплыў абіятычных і біятычных фактараў на рызагенез стябловых чаранкоў, ўстойлівасць і прадуктыўнасць інтрадуцэнтаў і рэдкіх лясных відаў. На гэтай аснове распрацаваў і ўкараніў тэхналогіі вырошчвання пасадачнага матэрыялу больш за 100 гатункаў дэкаратыўных раслін, стварэння плантацый высокапрадукцыйных інтрадуцэнтаў і захавання рэліктавага для Беларусі віду — піхты белай.
Аўтар больш за 140 навуковых прац, у тым ліку 10 манаграфій і калектыўных навуковых прац, 33 гатункаў дэкаратыўных іглічных раслін.
Максім Пятровіч Скавыш
Клубная кар’ера
У снежні 2017 года вярнуўся ў БАТЭ. У складзе барысаўскай каманды стаў пераважна выхадзіць на замену. У сезоне 2018 забіў 11 галоў у Вышэйшай лізе, з іх 8 пасля выхаду на замену.
У сезоне 2019 чаргаваў выхады ў стартавым складзе і на замену, з 10 галамі стаў другім бамбардзірам каманды. У верасні 2019 года падоўжыў кантракт з барысаўчанамі. У сезоне 2020 стаў найлепшым бамбардзірам чэмпіянату Беларусі з 19 галамі, а таксама быў прызнаны футбалістам года Беларусі.
IC 675
IC 675 — галактыка тыпу *2 (падвойная зорка) у сузор'і Леў.