cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Вялікі Тыбет
Гісторыя
У 838 г. пасля забойства старэйшага брата валадаром Вялікага Тыбета стаў Лангдарма. Пад уплывам прадстаўнікоў рэлігіі бон ён пачаў пераслед будысцкага духавенства. У 842 г. Лангдарма быў забіты будысцкім ламам. Пасля яго смерці адзіная дзяржава фактычна распалася на некалькі частак, валадары якіх імкнуліся дэманстраваць сувязь з Ярлунгскай дынастыяй. Перыяд раздробленасці цягнуўся да 1245 г., пакуль будысцкія манахі сак’я не заключылі дамову з мангольскай дынастыяй Юань аб фармальным падпарадкаванні Тыбета.
Унутраны лад
Унутраны лад дзяржавы Вялікі Тыбет вядомы пераважна з кітайскіх крыніц, якія пачалі занатоўвацца толькі ў IX ст., хаця апавядалі пра падзеі з VII ст. Акрамя таго, важнай крыніцай з'яўляюцца міфы і легенды, занатаваныя самімі тыбетцамі ўжо ў позняе сярэднявечча.
Вялікі Тыбет быў манархіяй, на чале якой стаялі валадары рг'ял-по з Ярлунгскай дынастыі. Паводле тыбецкіх паданняў, яна была заснавана ў II ст. выхадцамі з неба. Першыя 27 валадароў лічацца міфічнымі. Наступныя 4 валадары маглі сапраўды кіраваць землямі ў Ярлунгскай даліне. Першай бясспрэчна гістарычнай асобай быў Намры Сангцэн. Улада рг'ял-по сакралізавалася. Пасля смерці яны хаваліся ў асобных магільнях. Вядомы жрацы, якія адказвалі за замагільныя абрады ў гонар манархаў. Імі былі мужчыны і жанчыны. Верагодна, што пазней прадстаўнікі замагільнага культу заснавалі рэлігію бон.
Згодна кітайскім крыніцам, тыбетцы займаліся качавой жывёлагадоўляй, вырошчвалі ячмень, грэчку, чырвоныя бабы, ведалі розныя металы. Хаця ў Тыбеце меліся крэпасці, выскародныя людзі сяліліся ў лямцавых шатрах, адрозніваліся неахайнасцю, апраналі вопратку са скурак суркоў. Сталай арміі не было. Тым не меней, частка мужчынскага насельніцтва была ваеннаабавязанай. Раз у 3 гады яны збіраліся для арганізацыі ахвярапрынашэння богу вайны, падчас паходаў узначальвалі апалчэнне са сваёй мясцовасці.
Джаан Колінз
Джаан Генрыета Колінз, OBE (Joan Henrietta Collins, нар. 23 мая 1933, Лондан) — англійская актрыса, уладальніца прэміі «Залаты глобус» за сваю самую знакамітую ролю — Алексіс ў тэлесерыяле «Дынастыя».
Петрашы (Талачынскі раён)
Петрашы́ (, Петраши) — вёска ў Талачынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Валосаўскага сельсавета.
Лелявіна (Смаленская вобласць)
Лелявіна (Лелявино) — вёска ў Дарагабужскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Міхайлаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Даўгала
Даўгала — беларускае прозвішча.
Петрашы (Талачынскі раён)
Да 17 жніўня 1962 года вёска ўваходзіла ў склад Валосаўскага сельсавета, да 7 чэрвеня 1966 года вёска — у склад Рыдамльскага сельсавета.
Меткаў (гміна)
Ме́ткаў (Mietków) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Урацлаўскага павета Ніжнесілезскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Меткаве. Плошча гміны складае 83,3 км². Станам на 2009 год у гміне Меткаў пражывалі 3852 чалавекі, шчыльнасць — 46,2 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 14 салецтваў.
Кент (Вашынгтон)
Кент (Kent) — горад на поўначы ЗША ў акрузе Кінг, штат Вашынгтон. Насельніцтва горада — 91411 чалавек (2010). Заснаваны 28 мая 1890 года. У сярэдзіне XX стагоддзя мясцовасць вакол горада спецыялізавалася на малочнай жывёлагадоўлі, у горадзе з’явіўся завод па вытворчасці згушчанага малака.
Каленцана
Каленцана (Calenzano) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Таскана, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Фларэнцыя.
Насельніцтва складае 15 689 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 207 чал./км². Займае плошчу 77 км². Паштовы індэкс — 50041. Тэлефонны код — 055.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Мікалай Цудатворац.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Кузняцова (Дарагабужскі раён)
Кузняцова (Кузнецово) — вёска ў Дарагабужскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Міхайлаўскага сельскага паселішча.
Наталля Рыгораўна Голуб
Наталля Рыгораўна Голуб (нар., Бабруйск, Магілёўская вобласць) — беларускі палітык, дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7 склікання.
Біяграфія
Скончыла Беларускую дзяржаўную сельскагаспадарчую акадэмію па спецыяльнасці «Бухгалтарскі ўлік, аналіз і аўдыт»; Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь па спецыяльнасці «Дзяржаўнае кіраванне і права».
Працавала намеснікам галоўнага бухгалтара, сакратаром-юрысконсультам ААТ «Вінец»; першым сакратаром Бярозаўскай раённай арганізацыі грамадскага аб’яднання «Беларускі рэспубліканскі саюз моладзі».
Абіралася дэпутатам Сігневіцкага сельскага Савета дэпутатаў. Дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7 склікання, член Пастаяннай камісіі па бюджэце і фінансах.
Не замужам.
Халмоўка (Барысаўскі раён)
Халмо́ўка (, Холмовка) — вёска ў Барысаўскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Мсціжскага сельсавета.
IC 1819
IC 1819 — галактыка тыпу S0 (спіральная галактыка) у сузор’і Кіт.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Уш
Уш (L'Ouche) — рака ў Францыі.
Знаходзіцца на ўсходзе краіны. Уш з'яўляецца адным з правых прытокаў ракі Сона. Выток знаходзіцца ў муніцыпалітэце Люзені-сюр-Уш.
Рака з зімовай паводкай, з снежня да сакавіка, максімум у студзені—лютым. Самы нізкі ўзровень вады ў рацэ летам, у перыяд з ліпеня па верасень.
Даўжыня ракі складае 95,4 км. Плошча яе басейна складае 860 км². Сіла плыні характарызуецца сярэднім выдаткам вады, каля 8 м³ за секунду.
Лі Мён Бак
Лі Мён Бак (, Осака, Японія) — 10-ты прэзідэнт Паўднёвай Карэі. Перад абраннем займаў пасаду мэра Сеула. Член партыі Ханара. Знаходзіўся на чале ўлады з 2008 па 2013 год.
Пачатак жыцця і адукацыя
У сваёй аўтабіяграфіі «Няма такой рэчы, як міф» Мён Бак сцвярджае, што нарадзіўся ён у карэйскім у той час раёне Накакавачы-гун прэфектуры Осака, Японія (цяпер Хіраноку, горад Осака). Яго японскае імя па пасведчанні аб нараджэнні — Сыкіяма Акіхіра.
У той час яго бацька Лі Чхын У (이 층우) працаваў батраком на японскай жывёлагадоўчай ферме. Яго маці Чхэ Тхэ Уон (채 태원), прэсвітэрыянка, была хатняй гаспадыняй. У Мён Бака тры браты і тры сястры, ён нарадзіўся пятым з сямі дзяцей. Пасля Другой сусветнай вайны, у 1945 годзе сям’я вярнулася ў родны горад бацькі Похан (Кёнсанбук-до, Паўднёвая Карэя). Падчас Карэйскай вайны сям’я Лі жыла ў галечы, хаця ў Японіі бацька зарабляў досыць, каб адсылаць частку грошай дадому, а таксама запрасіць з Карэі сваіх пляменнікаў для навучання. Цяпер Мён Баку давялося, як і многім іншым дзецям, гандляваць запалкамі і рысавымі роламі ля ваенных баз.
У 1950-х гг. сярэдняя адукацыя была прывілеем. Старэйшы брат быў надзеяй сям’і, таму ў Мён Бака не было бы магчымасці працягваць навучанне, калі б не яго настаўнік, які дапамог яму атрымаць стыпендыю ў Вышэйшую Гандлёвую школу Донджы ў Похане. Там былі начныя заняткі, што дазваляла ўдзень працаваць.
Праз год пасля заканчэння школы Мён-бак паступіў у Карэйскі ўніверсітэт. У сваёй аўтабіяграфіі ён успамінае, як цяжка прыходзілася працаваць, каб жыць і вучыцца ў Сеуле.
Крымінальны пераслед
У красавіку 2018 года пракуратура Рэспублікі Карэя абвінаваціла 76-гадовага экс-прэзідэнта ў хабарніцтве, прысваенні сродкаў, злоўжыванні ўладай і запрасіла для яго 20 гадоў калоніі. Былы прэзідэнт не прысутнічаў на слуханні ў знак пратэсту супраць прамога тэлевяшчання са слухання. Лі Мён Бак, стаў чацвёртым паўднёвакарэйскім экс-прэзідэнтам — фігурантам крымінальнай справы.
У кастрычніку 2018 суд горада Сеул прыгаварыў былога прэзідэнта Рэспублікі Карэя Лі Мён Бака па абвінавачванні ў карупцыі і злоўжыванні ўладай да 15 гадоў турмы і штрафу ў памеры 13 млрд карэйскіх вон.
Якіма
Якіма:
Дзяленне ядра
Дзяле́нне ядра́ — працэс расшчаплення атамнага ядра на два (радзей тры) ядры з блізкімі масамі, якія называюцца асколкамі дзялення. У выніку дзялення могуць узнікаць і іншыя прадукты рэакцыі: лёгкія ядры (у асноўным альфа-часціцы), нейтроны і гама-кванты. Дзяленне бывае спантанным (самаадвольным) і вымушаным (у выніку ўзаемадзеяння з іншымі часціцамі, найперш, з нейтронамі). Дзяленне цяжкіх ядраў — экзатэрмічны працэс, у выніку якога вызваляецца вялікая колькасць энергіі ў выглядзе кінетычнай энергіі прадуктаў рэакцыі, а таксама выпраменьвання. Дзяленне ядраў служыць крыніцай энергіі ў ядзерных рэактарах і ядзернай зброі.
Кароткая гісторыя адкрыцця
Амаль адразу пасля адкрыцця нейтрона ў 1932 годзе Джэймсам Чэдвікам пачаліся даследаванні іх узаемадзеяння з ядрамі. У гэтым жа годзе ў ЗША Эрнест Лоўрэнс запусціў першы цыклатрон, а ў Англіі Джон Кокрафт і Эрнест Уолтон пабудавалі першы паскаральнік пратонаў, здольны расшчапляць ядры.
У бліжэйшыя гады некалькімі навукоўцамі — Нільсам Борам, Якавам Фрэнкелем і Джонам Уілерам былі распрацаваны найважнейшыя тэарэтычныя мадэлі — кропельная мадэль ядра і састаўное ядро, якія ўшчыльную наблізілі іх да адкрыцця дзялення. У 1934 годзе Ірэн Кюры і Фрэдэрыкам Жаліё была адкрыта штучная радыеактыўнасць, якая стала сур'ёзным штуршком на шляху да адкрыцця. У гэты ж час Энрыка Фермі з супрацоўнікамі апраменьвалі розныя элементы пучком нейтронаў. Сярод гэтых элементаў яны даследавалі і уран — самы цяжкі з існуючых у прыродзе элементаў. Вывады, якія зрабіў Фермі са сваіх эксперыментаў, былі зведзены ім да адкрыцця трансуранавых элементаў і таксама не прывялі да разгадкі рэакцыі дзялення, бо далейшыя вынікі эксперыментаў для Фермі сталі незразумелымі і нечаканымі.
Неўзабаве пасля гэтага Ота Фрыш і Лізэ Майтнер далі фізічнае тлумачэнне працэсу дзялення ядра ўрану, пра што Фрыш неадкладна паведаміў Бору. У скора апублікаваным артыкуле Фрыш і Майтнер упершыню ўжылі тэрмін «дзяленне» (fission), падказаны Фрышу амерыканскім біёлагам Арнальдам.
Тым часам Бор на знакамітай канферэнцыі па тэарэтычнай фізіцы ў Вашынгтоне 26 студзеня 1939 г. абвясціў аб адкрыцці дзялення ўрану. Не чакаючы канца даклада, фізікі адзін за адным пачалі пакідаць пасяджэнне, каб праверыць паведамленне ў сваіх лабараторыях.
Летам 1939 года Бор і Уілер прадставілі артыкул «Механізм дзялення ядзер», у якой было дадзена тлумачэнне механізму дзялення ядра на аснове кропельнай мадэлі ядра. Гэтая мадэль, якая магла б прадказаць дзяленне ядзер, пачала актыўна працаваць пры тлумачэнні яго механізму.
Асколкі дзялення
Пры дзяленні 235U цеплавымі нейтронамі ўтвараецца каля 30 розных пар асколкаў, пераважна няроўнай масы. Самы лёгкі з іх мае масавы лік 72, самы цяжкі — 161. Найбольш імаверна дзяленне на асколкі з адносінай мас 3/2. Выхад такіх асколкаў дасягае прыкладна 6 %, у той час як асколкаў з роўнымі масамі — прыкладна 10−2%. Такі характар ​​размеркавання асколкаў па масах назіраецца для ўсіх нуклідаў, якія дзеляцца, як пры спантанным дзяленні, так і пры дзяленні ўзбуджаных састаўных ядзер незалежна ад віду часціц, якія бамбардзіруюць зыходныя ядры. Крывыя выхаду асколкаў дзялення слаба адрозніваюцца для розных ядзер, якія дзеляцца, гэта кажа пра тое, што асіметрыя ў размеркаванні асколкаў уласцівая самому механізму дзялення ядзер.
Такая асіметрычнасць дзялення асколкаў супярэчыць прадказанням кропельнай мадэлі ядра, бо бесструктурная кропля з найбольшай імавернасцю павінна дзяліцца якраз на дзве роўныя часткі. Дзяленне на няроўныя часткі тлумачыцца ў рамках абалоначнай мадэлі ядра як вынік пераважнага ўтварэння ядзер з запоўненымі абалонкамі, якія змяшчаюць 50 і 82 нейтронаў (магічныя лікі). Аднак асіметрыя дзялення памяншаецца пры павелічэнні энергіі ўзбуджэння дзялімага ядра і пры вялікіх яе значэннях знікае. Напрыклад, у выпадку дзялення 235U цеплавымі нейтронамі імавернасць сіметрычнага дзялення складае прыкладна 0,01 %, нейтронамі з энергіяй 14 МэВ каля 1 %, а пры энергіі нейтрона больш за 100 МэВ размеркаванне асколкаў дзялення па масах мае адзін максімум, адпаведны сіметрычнаму дзяленню ядра. Такая тэндэнцыя знаходзіцца ў згодзе з уяўленнямі аб прымянімасці ядзерных мадэлей.
Прадукты дзялення
Масавы лік прадуктаў дзялення, як правіла, не змяняецца ў працэсе β - ператварэнняў, таму выхад асколка дзялення з вызначаным масавым лікам можна разглядаць і як выхад ўсіх прадуктаў дзялення з тым жа масавым лікам. Такім чынам, сярод прадуктаў дзялення знаходзяцца ў асноўным атамы з масавымі лікамі ядраў у інтэрвалах 90-105 і 130-145.
Склад прадуктаў дзялення ў агульным выпадку пастаянна змяняецца, аднак калі працэс дзялення працягваецца досыць доўга з пастаяннай хуткасцю, то ў большасці ланцужкоў β - распаду дасягаецца раўнавагу і хімічны склад прадуктаў дзялення становіцца нязменным. Кожны элемент пры гэтым прадстаўлены шматлікімі ізатопамі з розных ланцужкоў. У стане раўнавагі з усіх прадуктаў дзялення прыкладна:
25% -рэдказямельныя элементы, 15% - цырконій,
12% - малібдэн,
6,5% - цэзій,
16% - высакародныя газы (ксенон і крыптон).
Колькасць прадуктаў дзялення прыкладна ў 2 разы перавышае колькасць разделівшіхся ядраў. Бо памеры ўсіх атамаў прыблізна аднолькавыя, то прадукты дзялення займаюць большы аб'ём, чым атамы дзеліцца матэрыялу, што прыводзіць да радыяцыйнага распуханию ядзернага паліва, то ёсць адукацыю ў ім часу, запоўненых газападобнымі прадуктамі дзялення або рост яго аб'ёму.
Мясціска (гміна)
Мясці́ска (Mieścisko) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Вангравецкага павета Велікапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Мясціску. Плошча гміны складае 135,62 км². Станам на 2007 год у гміне Мясціска пражывалі 5921 чалавек, шчыльнасць — 43,7 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 22 салецтвы.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 29 населеных пунктаў.
Ёан Грыфіт
Ёан Грыфіт (Ioan Gruffudd;, ) — брытанскі акцёр, валіец па паходжанні. Найбольшую вядомасць атрымаў як выканаўца ролі марскога афіцэра Хорнблаўэра ў аднайменным шматсерыйным тэлефільме. Таксама сыграў у фільмах: «Фантастычная чацвёрка», «Уайльд», «Таямніца Мунакра», «Фантастычная чацвёрка 2: Уварванне Срэбнага сёрфера», «Тытанік», «Цудоўна Ласка», «Кароль Артур", "Светлячкі ў садзе», «Санктум».
Якіма (горад)
Якіма — горад у ЗША, размешчаны на паўднёвы ўсход ад Нацыянальнага парка Маўнт-Рэйнір. Па дадзеных перапісу за 2010 года колькасць насельніцтва складала 91 067 чалавек.
Карачарава (Смаленская вобласць)
Карачарава (Карачарово) — вёска ў Дарагабужскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Міхайлаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
IC 1820
IC 1820 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) у сузор’і Кіт.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Разаны
Разаны́ (, Розаны) — вёска ў Талачынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Валосаўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1674 годзе згадваецца як цэнтр маёнтка ў складзе Аршанскага павета ВКЛ.
Да 29 снежня 1961 года вёска ўваходзіла ў склад Навасельскага сельсавета, да 18 сакавіка 1963 года — у склад Плоскаўскага сельсавета , да 7 чэрвеня 1966 года — у склад Навасельскага сельсавета.
Беларуска-славацкія адносіны
Генеральнае консульства Славакіі ў г. Мінску ў 2000 годзе пераўтворана ў Пасольства Славацкай Рэспублікі ў Рэспубліцы Беларусь. У 2002 годзе Генконсульства Беларусі ў г. Браціславе пераўтворана ў Пасольства Рэспублікі Беларусь у Славакіі.
13 снежня 2010 года Надзвычайны і Паўнамоцны Пасол Рэспублікі Беларусь у Славацкай Рэспубліцы Уладзімір Серпікаў уручыў даверчыя граматы Прэзідэнту Славацкай Рэспублікі Івану Гашпаравічу.
У 2014 годзе Прэзідэнт Славакіі Андрай Кіска накіраваў персанальнае запрашэнне на імя Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь А. Р. Лукашэнкі прыняць удзел ва ўрачыстых мерапрыемствах, прысвечаных 70-годдзю Славацкага нацыянальнага паўстання. У названых мерапрыемствах у жніўні 2014 года у г. Банска-Бістрыца прыняла ўдзел намеснік Міністра замежных спраў Беларусі Алена Купчына.
У красавіку 2015 года ад імя Прэзідэнта Славацкай Рэспублікі ў адрас Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь накіравана віншаванне з нагоды 70-й гадавіны заканчэння Другой сусветнай вайны.
У 2013—2015 гг. у рамках розных міжнародных мерапрыемстваў прайшоў шэраг сустрэч міністраў замежных спраў Беларусі і Славакіі.
14-15 мая 2015 г. у г. Браціславе адбылася рабочая сустрэча міністраў замежных спраў краін Вышаградскай групы і «Усходняга партнёрства», у якой прыняў удзел Міністр замежных спраў Рэспублікі Беларусь Уладзімір Макей. У рамках мерапрыемства адбыліся яго перамовы з кіраўніком славацкага знешнепалітычнага ведамства М.Лайчакам.
У кастрычніку 2013 г. адбыўся візіт Дзяржаўнага сакратара Міністэрства замежных і еўрапейскіх спраў Славацкай Рэспублікі П. Бурыяна ў Беларусь. У 2014 годзе арганізаваны чарговы раўнд беларуска-славацкіх кансультацый паміж МЗС на ўзроўні намеснікаў міністра, кансультацыі паміж консульскімі службамі знешнепалітычных ведамстваў, а таксама па інвентарызацыі дагаворна-прававой базы двухбаковых адносін.
Кампі-Бізенцыа
Кампі-Бізенціа (Campi Bisenzio) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Таскана, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Фларэнцыя.
Насельніцтва складае 39793 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 1 455 чал./км². Займае плошчу 29 км². Паштовы індэкс — 50013. Тэлефонны код — 055.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Бургундскі канал
Бургундскі канал (Canal de Bourgogne) — канал у Бургундыі.
Канал праходзіць па тэрыторыі дэпартаментаў Іона і Кот-д’Ор і злучае Атлантычны акіян праз Сену і Іону ў Міжэнне і Міжземнае мора праз Рону і Сону у Сен-Жан-дэ-Лонэ. Будаўніцтва канала працягвалася з 1775 па 1832, перапыняючыся на доўгі час.
Даўжыня канала - 242 км, на ім пабудавана 189 шлюзаў, сярэдняя глыбіня - 1,8 м. Частка канала, даўжынёй у 3333 м праходзіць у тунэлі. Вышэйшая кропка - 378 м у Пуі-ан-Аксуа, самая нізкая - 79 м пры зліцці з Іонай. Найбуйнейшы горад на канале - Дыжон.
Вышні Стан
Вы́шні Стан (, Вышний Стан) — вёска ў Барысаўскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Лошніцкага сельсавета.
Садовы (прыпыначны пункт)
Садо́вы (, Садовый)  — прыпыначны пункт Мінскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Размешчаны на паўночна-ўсходняй ускраіне пасёлка Калодзішчы; на лініі Орша-Цэнтральная — Мінск-Пасажырскі, паміж станцыяй Гарадзішча і станцыяй Калодзішчы.
Еськава (Дзямідаўскі раён)
Еськава (Еськово) — вёска ў Дзямідаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Дзямідаўскага гарадскога паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Аляксей Ганчараў
Аляксей Ганчараў (нар., Бэлць) — былы малдаўскі футбаліст, абаронца.
Клубная
Гуляў за розныя клубы ў Малдове, у тым ліку ў «Алімпіі» з роднага горада Бэлць, дзе быў капітанам. У 2009—2010 гадах гуляў за брэсцкае «Дынама», у ліпені 2011 года вярнуўся ў беларускі клуб.
У пачатку сезону 2013 галоўны трэнер брэсцкага клуба Уладзімір Курнеў перавёў Ганчарава ў дубль, дзе той стаў капітанам. Пасля звальнення Курнева ў верасні 2013 года Ганчараў атрымаў магчымасць вярнуцца ў аснову. 6 кастрычніка 2013 года ў матчы з «Мінскам» пры ліку 2:1 на карысць мінчукоў на 88-й хвіліне не рэалізаваў пенальці, з-за чаго брэсцкі клуб у выніку прайграў 3:1. Пазней правёў яшчэ два матчы, а ў лістападзе ўжо не з’яўляўся на полі. У снежні 2013 года па заканчэнні кантракта пакінуў клуб.
Мижнародная
У 2008 годзе атрымаў выклік у нацыянальную зборную Малдовы, але так і не выйшаў на поле.
Партызанская брыгада імя І. В. Сталіна (П. І. Гулевіч)
Склад
Пры фарміраванні брыгада з асабовага складу 125-га атрада імя Сталіна былі створанаы атрады «Бальшавік», імя Дзяржынскага і імя Суворава. У снежні ў брыгаду былі ўключаны асобна дзейныя атрады імя Чапаева і імя Будзённага. Пазней у брыгадзе былі сфарміраваны атрады імя Пархоменкі, імя Панамарэнкі і іншыя. У кастрычніку 1943 года на базе атрада імя Дзяржынскага была створана партызанская брыгада імя Ф, Э. Дзяржынскага, у снежні 1943 года на базе атрадаў імя Чапаева і імя Пархоменкі — партызанская брыгада імя В. І. Чапаева, на базе атрадаў імя Будзённага і імя Панамарэнкі — партызанская брыгада імя П. К. Панамарэнкі. На момант злучэння з Чырвонай арміяй у склад брыгады ўваходзілі:
Гудрун Паўзэванг
Гудрун Паўзэванг (Gudrun Pausewang;, Младкаў, Чэхаславакія; сапраўднае імя Гудрун Вількэ) — нямецкая пісьменніца.
Біяграфія
Нарадзілася ва Усходняй Чэхіі ў сям’і немцаў. Пасля Другой сусветнай вайны яе сям’я пасялілася ў Заходняй Германіі. Працавала настаўніцай ў Паўднёвай Амерыцы. Атрымала некалькі ўзнагарод, сярод якіх — ордэн «За заслугі перад Федэратыўнай Рэспублікай Германія». Напісала 86 раманаў; многія з іх закранаюць праблемы трэцяга свету і навакольнага асяроддзя.
У 1988 годзе яе раман Die Wolke («Хмара») адзнача Нямецкай маладзёжнай літаратурнай прэміяй, прэміяй Курда Ласвіца.
Бучацінскі сельсавет
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Чырвонаслабодскага раёна Слуцкай акругі БССР, з 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Бабруйскай акругі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Чырвонаслабодскім раёне БССР. З 1935 года ў Чырвонаслабодскім раёне Слуцкай акругі. Пасля ўвядзення абласнога дзялення 20 лютага 1938 года ў Чырвонаслабодскім раёне Мінскай вобласці. З 20 верасня 1944 года ў складзе Бабруйскай вобласці, з 8 студзеня 1954 года ў Мінскай вобласці. Пасля скасавання Чырвонаслабодскага раёна 8 жніўня 1959 года далучаны да Капыльскага раёна. 1 снежня 1959 года ў склад сельсавета ўключаны населеныя пункты Евалінава і Ракіні. 24 мая 1960 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Смоліцкага сельсавета, 5 мая 1962 года — тэрыторыя скасаванага Жыліхаўскага сельсавета.
Паводле перапісу 2009 года насельніцтва сельсавета складае 2112 чалавек, з іх 96,1 % — беларусы.
Філіп III Добры
Філіп Добры (фр. Philippe le Bon) або Філіп III Бургундскі (, Дыжон —, Бругэ) — герцаг Бургундыі з 1419. Удзельнічаў у Стагадовай вайне паміж Францыяй і Англіяй на баку апошняй. У час яго кіравання Бургундыя спазнала эканамічны і дыпламатычны росквіт. Перыяд Філіпа ІІІ — росквіт і пачатак дэградацыі вытанчанай рыцарскай сярэдневечнай культуры, якую Й. Хейзінга назваў «Восенню Сярэдневечча».
Біяграфія
Нарадзіўся ў сям’і герцага Іагана Адважнага і Маргарыты Баварскай. Герцагскі тытул атрымаў у 1405 г., у цяжкі перыяд грамадзянскай вайны ў Францыі і англійскай інтэрвенцыі. Яго бацька быў забіты ў час спробы перамоў з французскім дафінам (будучым Карлам VII), што разбурыла надзеі на мірнае супрацоўніцтва з Францыяй. Помстячы за бацьку, Філіп адразу стварыў саюз з англічанамі. У студзені 1419 г. было падпісана пагадненне ў Арасе: Філіп прызнаваў правы караля Англіі на французскі трон. Калі Генрых V памірае, сувязь Бургундскага герцагства з англічанамі толькі ўзмацняецца: у 1423 г. Ганна, сястра Філіпа, выйшла замуж за рэгента пры малалетнім англійскім каралі Генрыхе VI, герцага Бедфарда.
Мікалайкі (гміна)
Мікала́йкі (Mikołajki) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Мрангоўскага павета Вармінска-Мазурскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Мікалайках. Плошча гміны складае 256,41 км². Станам на 2012 год у гміне Мікалайкі пражывалі 8461 чалавек, шчыльнасць — 33 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 17 салецтваў.
Філіп III Добры
Узвышэнне Бургундскага герцагства
Герцаг Бургундыі пераважыў сваімі ўладаннямі французскага караля, а прыбыткі краіны былі роўныя з прыбыткамі багатай Венецыянскай рэспублікі — адной з самых развітых краін таго часу. Філіп узмацняў Бургундыю (якая фармальна была французскай правінцыяй) на шкоду інтэрэсам Францыі, што яго зусім не клапаціла. Але ён здабываў карысць і ў супрацоўніцтве з англічанамі: у час аблогі Арлеана ён адмовіўся ад намеру пачаць перамовы з дафінам толькі ў абмен на перадачу Бургундыі Шампані, грашовых грантаў і рэгенства пры маладым каралі Англіі.
Мікалайкі (гміна)
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 35 населеных пунктаў.
Філіп III Добры
Узвышэнне Бургундскага герцагства
Перавага ў Стагадовай вайне паступова пераходзіла на бок французаў. Тады Філіп Добры заключыў дамову з французскім каралём, тым самым ануляваўшы папярэдні альянс з англічанамі. Па Араскаму пагадненню (1435 г) ён атрымліваў выбачэнне за забойства бацькі французамі, а ў дадатак — Панцье, Макон, Аксэр і гарады на Соме з правам іх выкупу каралеўскім домам за 400 000 ліўраў. У выніку Бургундскае герцагства фактычна робіцца незалежным ад Францыі.
Пасля смерці Філіпа скончылася эпоха адностай стабільнасці Бургундскага герцагства: яго пераемнік Карл Смелы церпіць паразу ад французскага караля Людовіка ХІ, што прыводзіць да распаду герцагства і яго далучэння да Францыі.
Росквіт прыдворнай культуры
Час Філіпа ІІІ лічыцца перыядам найвышэйшага развіцця палацавай культуры Сярэдневечча. У ёй спалучаліся і старыя элементы рыцарскай куртуазнасці, і рысы ранняга Рэнесансу (творчасць Яна ван Эйка, Ханса Мемлінга, Рагіра ван Дер Вейдэна). У часы Філіпа ІІІ і менавіта дзеля яго была надрукавана першая кніга на французскай мове: «Recueil des histoires de Troys». Адваротным бокам раскошы была вялізарная марнатраўнасць, цяжкая нават для багатай Бургундыі, і дэградацыя нораваў, якая ішла ў першую чаргу ад герцагскага двара.
Дзеці
Ад 3-га шлюбу: Антуан, граф дэ Шарале Жазеф, граф дэ Шарале Карл Адважны, граф дэ Шарале і герцаг Бургундскі
Ісакава (Дзямідаўскі раён)
Ісакава (Исаково) — вёска ў Дзямідаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Дзямідаўскага гарадскога паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Anemone tomentosa
Anemone tomentosa — від шматгадовых багатаквітнеючых раслін з роду сямейства.
Раздольная
Раздо́льная (, Раздольная) (да 30 ліпеня 1964 года Бяздзе́лічы ) — вёска ў Талачынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Валосаўскага сельсавета.
Да 29 снежня 1961 года вёска ўваходзіла ў склад Навасельскага сельсавета, да 18 сакавіка 1963 года — у склад Плоскаўскага сельсавета , да 7 чэрвеня 1966 года — у склад Навасельскага сельсавета.
IC 1821-1
IC 1821-1 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) у сузор’і Авен.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Беларуска-грузінскія адносіны
Беларуска-грузінскія адносіны — адносіны паміж Рэспублікай Беларусь і Грузіяй. Дамова аб усталяванні дыпламатычных адносін паміж краінамі падпісана і набыла сілу 6 студзеня 1994 года.
22-24 красавіка 2015 года адбыўся першы афіцыйны візіт Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь Аляксандра Лукашэнкі ў Грузію, падчас якога падпісана 16 дагаворна-прававых дакументаў па асноўных пытаннях развіцця двухбаковага супрацоўніцтва і прынята рашэнне аб адкрыцці ў г.Тбілісі Пасольства Рэспублікі Беларусь.
У сакавіку 2016 года Рэспубліку Беларусь наведаў з візітам Прэм’ер-міністр Грузіі Георгій Квірыкашвілі.
У снежні 2016 года падчас афіцыйнага візіту Міністра замежных спраў Рэспублікі Беларусь Уладзіміра Макея ў Грузію адбылася цырымонія адкрыцця Пасольства Рэспублікі Беларусь у г. Тбілісі (Пасол — Міхаіл Міхайлавіч Мятлікаў).
Беларусь і Грузія падтрымліваюць інтэнсіўныя двухбаковыя адносіны на ўсіх узроўнях.
Ажыццяўляецца рэгулярнае палітычнае ўзаемадзеянне ў рамках штогадовых кансультацый паміж міністэрствамі замежных спраў Рэспублікі Беларусь і Грузіі.
Нацыянальны сход Рэспублікі Беларусь падтрымлівае кантакты з грузінскімі заканадаўцамі. Беларускія і грузінскія парламентарыі ўдзельнічаюць у міжнародным назіранні за выбарамі рознага ўзроўню ў Грузіі і Рэспубліцы Беларусь адпаведна.
17 лістапада 2013 года кіраўніцтва Палаты прадстаўнікоў прыняло ўдзел ва ўрачыстасцях, прысвечаных інаўгурацыі абранага Прэзідэнта Грузіі Георгій Маргвелашвілі.
У верасні 2014 года адбыўся візіт у Грузію парламенцкай дэлегацыі Рэспублікі Беларусь.
У лютым 2016 года Рэспубліку Беларусь наведала парламенцкая дэлегацыя Грузіі на чале з кіраўніком Групы дружбы «Грузія — Рэспубліка Беларусь».
Уладзіслаў Сталыгва
Уладзіслаў Сталыгва ( — ?) — беларускі грамадска-палітычны дзеяч.
Біяграфія
Быў родам з Віцебшчыны. Сям’я заўсёды захоўвала беларускія традыцыі. Так, напрыклад, як прыгадвала Зоська Верас, на Запускі іх частавалі беларускімі нацыянальнымі стравамі, такімі як верашчака, стояны кісель і іншымі. Гэта былі менавіта 1912—1915 гады.
У маі 1906 года ў Пецярбургу была створана выдавецкая суполка «Загляне сонца і ў наша аконца», дзе Уладзіслаў Сталыгва быў сакратаром. Але ўжо ў 1910 годзе яго сям’я пакінула Пецярбург і пераехала ў Варшаву.
На лецішча сям’і Сталыгаў, якое знаходзілася недалёка ад Варшавы ў Ажарове, амаль штотыдзень прыяжджалі беларусы, якія вучыліся і жылі ў горадзе. Свае сустрэчы ў Сталыгваў яны называлі гуртком беларускай моладзі. Фактычна, гэта і быў першы гурток беларусаў у Варшаве ў XX стагоддзі. Лецішча ў Ажарове Сталыгам праектаваў архітэктар Лявон Вітан-Дубейкаўскі.
У 1920-х гадах, як прыгадвае Зоська Верас, сям’я Сталыгваў жыла ў Вільні. Але ад беларускасці яны адышлі, таму «спатыкацца з імі не было ахвоты».
Беларускі кнігазбор
«Беларускі кнігазбор» — кніжны праект класікі беларускай літаратуры і літаратуры пра Беларусь ад старажытнасці да нашых дзён. Заснаваны Міжнародным Фондам «Беларускі кнігазбор» у 1995 годзе. Асноўная дзейнасць — падрыхтоўка кніг праекта. Галоўны рэдактар праекта — беларускі пісьменнік і літаратуразнаўца Кастусь Цвірка.
У праекце «Беларускі кнігазбор» прадстаўлены найлепшыя творы мастацкай літаратуры, айчыннага літаратуразнаўства і гістарыяграфіі. Праект складаецца з трох серый: мастацкая літаратура, гісторыка-літаратурныя помнікі і пераклады замежнай літаратуры. Самай маштабнай сярод іх з’яўляецца мастацкая літаратура.
Гісторыя
17 сакавіка 1995 года выбітнымі беларускімі навукоўцамі і пісьменнікамі як з Беларусі, так і замежжа быў створаны і зарэгістраваны Міжнародны Фонд «Беларускі кнігазбор», галоўнай мэтай якога было — збор матэрыялаў і падрыхтоўка да друку аднайменнага 200-томнага кніжнага праекта. Ідэя была распрацавана беларускім пісьменнікам і літаратуразнаўцам Кастусём Цвіркам. Сярод заснавальнікаў Фонда былі: Н. Гілевіч, Р. Барадулін, С. Шушкевіч, Р. Гарэцкі, В. Зуёнак, А. Вярцінскі, Г. Бураўкін, А. Клышка, К. Цвірка, Г. Вінярскі, В. Кіпель, Я. Запруднік, А. Баршчэўскі, А. Каўка, В. Сёмуха і іншыя. Нязменнымі кіраўнікамі з’яўляюцца К. Цвірка (прэзідэнт, надалей кіраўнік і галоўны рэдактар) і Г. Вінярскі (выканаўчы дырэктар). У «Беларускі кнігазборы» было два філіялы — у Вільні (кір. Лілея Плыгаўка) і ў СПБ (кір. Мікалай Нікалаеў). Распачыналі дзейнасць тры чалавекі — К. Цвірка (прэзідэнт), Г. Вінярскі (выканаўчы дырэктар) і Марына Адамовіч (гал. бухгалтар і юркансультант).
У 1995 годзе была выдадзена брашура план-каталог серыі. Першай надрукаванай кнігай стала «Ян Чачот. Выбраныя творы» (1996 год). Першыя тамы Фонд выдаваў пры частковай дзяржсубсідыі, пазней — за ўласныя сродкі і пры дапамозе спонсараў. Наклады першых тамоў былі ад 4000 да 10000 («Філаматы і Філарэты»).
У сувязі з зменамі ў заканадаўстве ў 2006 годзе змяняліся назвы з МФ «Беларускі кнігазбор» на МГА «Беларускі кнігазбор» і на МГА «Белкнігазбор». Пад канец 2018 года Аб’яднанне спыніла сваю дзейнасць, але каардынаванне працы па зборы і апрацоўцы матэрыялаў, па падрыхтоўцы да друку кніг праекта «Беларускі кнігазбор» працягвае ПУП «Кнігазбор». З запланаваных 200 на 2019 год было выдадзена каля 100 кніг ; шэраг аўтараў выдадзены ўпершыню пасля замоўчвання ў савецкія часы.
Выдавецкая дзейнасць
Праект «Беларускі кнігазбор» складаецца з трох асноўных серый :
Капрая-е-Лімітэ
Капрая-е-Лімітэ (Capraia e Limite) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Таскана, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Фларэнцыя.
Насельніцтва складае 6705 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 274 чал./км². Займае плошчу 25 км². Паштовы індэкс — 50050. Тэлефонны код — 0571.
Зарослае
Заро́слае (, Зарослое) — вёска ў Барысаўскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Лошніцкага сельсавета.
Капрая-е-Лімітэ
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Santo Stefano (Capraia).
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Зарослае
Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Навасёлкаўскага сельсавета.
Жыліхаўскі сельсавет
Жы́ліхаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Капыльскага раёна (да 1959 года — Чырвонаслабодскага раёна) Мінскай вобласці. Цэнтр сельсавета — вёска Жыліхава.
Створаны 20 жніўня 1924 года ў складзе Чырвонаслабодскага раёна Слуцкай акругі БССР, з 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Бабруйскай акругі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Чырвонаслабодскім раёне БССР. З 1935 года ў Чырвонаслабодскім раёне Слуцкай акругі. Пасля ўвядзення абласнога дзялення 20 лютага 1938 года ў Чырвонаслабодскім раёне Мінскай вобласці. З 20 верасня 1944 года ў складзе Бабруйскай вобласці, з 8 студзеня 1954 года ў Мінскай вобласці. Пасля скасавання Чырвонаслабодскага раёна 8 жніўня 1959 года далучаны да Капыльскага раёна. Скасаваны 5 мая 1962 года, тэрыторыя сельсавета далучана да Бучацінскага сельсавета.
Шалфей лугавы
Апісанне
Шматгадовая травяністая расліна вышынёй 15—80 см з 1 або 2—3 прамастойнымі ці ўзыходнымі, густаапушанымі сцёбламі. Ніжняе лісце на доўгіх чаранках, прадаўгавата-яйкападобнае з сэрцападобнай асновай, гародчата-пілаватае па краях, сабранае ў прыкаранёвую разетку або ў пучкі на ўкарочаных бясплодных парастках. Сцябловае лісце (2—3 пары) ніжняе падобна на прыкаранёвае, верхняе — дробнае, сядзячае, прадаўгавата-ланцэтнае. Кветкі (4—8) у кальчаках. Чашачка званочкавая. Вяночак даўжынёй 17—25 мм, фіялетава-сіні, часам ружовы або белы, звонку валасісты, двухгубы. Плод — шырокаяйкападобны арэшак.
Асаблівасці біялогіі
Цвіце ў чэрвені—жніўні. Плады паспяваюць у ліпені—жніўні. Размнажэнне насеннае.
Таксанамія
Від Шалфей лугавы уваходзіць у род падсямейства  сямейства  парадку.
Выкарыстанне
Меданосная, лекавая, дубільная і дэкаратыўная расліна.
Міхаіл III
Міхаіл III (19 студзеня 840 — 24 верасня 867) — візантыйскі імператар з 842 года, апошні кіраўнік Амарэйскай дынастыі.
Біяграфія
Міхаіл быў сынам імператара Феафіла і ўзыйшоў на трон практычна немаўлём, так і не стаўшы самастойным кіраўніком. Да 856 года рэгенцтва знаходзілася ў яго маці Феадоры і яе набліжанага лагафета дрома Феактыста, пасля забойства якога ўлада засяродзілася ў руках брата Феадоры, Варды. Пасля новай змовы суправіцелем Міхаіла быў абвешчаны Васіль Македанянін.
Пры Міхаіле III у 843 годзе было адноўлена іконашанаванне, адбыўся напад Русі на Візантыю (860—861) і так званае «Першае (Фоціева) Хрышчэнне Русі», якое рушыла за ім, хрышчэнне балгараў, хан якіх Барыс I прыняў імя Міхаіл у гонар візантыйскага кіраўніка (863—865), місія Кірыла і Мяфодзія да славян і новае адкрыццё Канстанцінопальскага ўніверсітэта паміж 860 і 866 гадамі. Дзейнага ўдзелу Міхаіла ў звадах патрыярха Фоція з папам Мікалаем I, які ў 867 годзе быў у Канстанцінопалі анафемаваны, храністы не згадваюць.
24 верасня 867 года а трэцяй гадзіне ночы змоўшчыкі ўварваліся ў спальню Міхаіла і зарэзалі яго.
У гісторыяграфічнай традыцыі Візантыі Міхаіл прадстаўлены як распусны тыран, з мянушкай Мефіст (П’яніца). Паводле сведчання Сімяона Метафраста:
За сталом у п’янай кампаніі таварышы яго банкетаў змагаліся ў бясчынствах, а цар любаваўся гэтым і выдаваў узнагароду да ста залатых манет самаму непрыстойнаму распусніку, які ўмеў выпускаць ветры з такой сілай, што мог патушыць свечку на стале. Міхаіл сам выступаў на іпадроме ў якасці вазніцы пад колерамі «блакітных», а калі многія сталі адкрыта выражаць незадаволенасць гэтым, арганізаваў закрыты іпадром і змагаўся там.
Да маці, якая любіла бесталковага сына, Міхаіл адносіўся без належнай павагі. Неяк ён паведаміў імператрыцы, што яе чакае патрыярх. Калі набожная жанчына прыбыла ў названую залу, яна ўбачыла на патрыяршым прастоле захутаную з ног да галавы ў свяшчэнныя адзенні фігуру. Феадора, не падазраючы пра падман, падышла атрымаць блаславення, а перапрануты Грыл, ускочыўшы, паказаў аўгусце задніцу «і выпусціў смуродны грукат і агідныя прамовы». Міхаіл, назіраючы жах і крыўду маці, ад душы пацяшаўся.
Магчыма, што вобраз Міхаіла быў наўмысна скажоны пры Македонскай дынастыі, калі спатрэбілася абяліць Васіля Македаняніна — забойцу Міхаіла і фактычнага ўзурпатара трона. Адзін з летапісцаў, напрыклад, сцвярджаў, што імператар, растраціўшы казну на гулянкі, распарадзіўся пераліць у манеты залаты платан Льва Матэматыка і загадаў разламаць светлавы тэлеграф, каб непрыемныя весткі не перашкаджалі сталічнай чэрні забаўляцца на іпадроме. Аднак і платан, і тэлеграф існавалі і ў пазнейшыя часы.
Мядзведкі (Дзямідаўскі раён)
Мядзведкі (Медведки) — вёска ў Дзямідаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Дзямідаўскага гарадскога паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Бургундскі ўніверсітэт
Бургундскі ўніверсітэт (Université de Bourgogne) — французская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Дыжон.
Гісторыя
У 1722 годзе ўказам Людовіка XV у Дыжоне адкрываецца ўніверсітэт. Першапачаткова планавалася адкрыць 4 факультэты, але ўніверсітэт Безансона, які знаходзіўся паблізу, быў супраць адкрыцця новага ўніверсітэта. Кароль пайшоў на кампраміс і ў Дыжоне адкрыўся ўніверсітэт, але меў усяго адзін факультэт права. У часы Вялікай французскай рэвалюцыі ўніверсітэт зачынены ўказам Нацыянальнага канвента ў 1792 годзе і зноў адкрываецца пры кіраванні Напалеона ў 1806 годзе. Ва ўніверсітэце адкрываюцца ў гэты час два новыя факультэты: медыцыны і дакладных навук. У 1970-х гадах eніверсітэт цалкам рэфармуецца.
Структура
У склад універсітэта ўваходзіць 10 факультэтаў, 10 інстытутаў і вышэйшая школа інжынераў.
Факультэты:
Улі Маўрэр
Улі Маўрэр (Ueli Maurer, нар., Вецыкан) — швейцарскі дзяржаўны і палітычны дзеяч. Дэпутат парламента Цюрыха ў 1983—1991, у 1990—1991 яго старшыня. Дэпутат Нацыянальнага савета Швейцарыі з 1991. Член Федэральнага савета, начальнік дэпартамента абароны, грамадзянскай абароны і спорту Швейцарыі з 2009. Член Швейцарскай народнай партыі, яе старшыня ў 1996—2008. Яго абранне ў Федэральны савет суправаджалася шматлікімі скандаламі. Кандыдатура Маўрэра, які мае рэпутацыю нацыяналістычна арыентаванага палітыка, выклікала пярэчанне з боку ліберальна арыентаванай грамадскасці. Аднак, з мінімальнай колькасцю галасоў, якія патрабуюцца для абрання, прайшоў у Федэральны савет, як сябра партыі, якая мае самае вялікае прадстаўніцтва ў цяперашнім парламенце краіны. Віцэ-прэзідэнт Швейцарыі у 2012 і 2018, прэзідэнт Швейцарыі у 2013 і 2019.
Міхаіл Міхайлавіч Мятлікаў
Міхаіл Міхайлавіч Мятлікаў (нар., Доўск, Рагачоўскі раён, Гомельская вобласць) — беларускі дыпламат. Надзвычайны і Паўнамоцны Пасол Рэспублікі Беларусь у Грузіі (2016—2022).
Біяграфія
Нарадзіўся 5 лютага 1964 года ў Доўску Рагачоўскага раёна Гомельскай вобласці.
У 1987 годзе скончыў Беларускі політэхнічны інстытут па спецыяльнасці «Ліцейная вытворчасць чорных і каляровых металаў», у 2000 годзе — Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь па спецыяльнасці «Знешняя палітыка і дыпламатыя».
У 1986—1997 гадах працаваў у моладзевых і грамадскіх арганізацыях. У 1997 годзе — першы намеснік Старшыні Дзяржаўнага камітэта па справах моладзі Рэспублікі Беларусь.
У 2000—2003 гадах — кіраўнік Прадстаўніцтва Арлоўскай вобласці Расійскай Федэрацыі ў Рэспубліцы Беларусь. У 2003—2006 гадах — дырэктар вытворча-гандлёвага прыватнага ўнітарнага прадпрыемства «Белакватрэйдсэрвіс».
У 2006—2007 гадах — галоўны дарадца, намеснік кіраўніка сакратарыята Прэм’ер-міністра Рэспублікі Беларусь, у 2007—2011 гадах — кіраўнік сакратарыята Прэм’ер-міністра Рэспублікі Беларусь Апарату Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь.
У 2011—2016 гадах — старшыня Беларускай гандлёва-прамысловай палаты.
З 12 ліпеня 2016 года па 10 лютага 2022 года  — Надзвычайны і Паўнамоцны Пасол Рэспублікі Беларусь у Грузіі.
З 6 красавіка 2022 года — старшыня Беларускай гандлёва-прамысловай палаты.
IC 1821-2
IC 1821-2 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) у сузор’і Авен.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Цярэшыны
Цярэшыны (Терешины) — вёска ў Дзямідаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Дзямідаўскага гарадскога паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Мікалайкі Паморске (гміна)
Мікала́йкі Памо́рске (Mikołajki Pomorskie) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Штумскага павета Паморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Мікалайках Паморске. Плошча гміны складае 91,75 км². Станам на 2004 год у гміне Мікалайкі Паморске пражывалі 3741 чалавек, шчыльнасць — 40,8 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 15 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 18 населеных пунктаў.
Зялёны Луг (лесапарк)
Зялёны Луг — лесапарк у Першамайскім раёне Мінска. Названы ў гонар зніклай вёскі і жылога мікрараёна. Уяўляе сабой лясны масіў, які пакінулі некранутым падчас вядзення гарадской забудовы з 1962 года. Знаходзіцца паміж МКАД, Лагойскім трактам і вуліцай Цікоцкага.
Рафалова (Талачынскі раён)
Рафало́ва (, Рафалово) — вёска ў Талачынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Валосаўскага сельсавета.
Да 17 жніўня 1962 года вёска ўваходзіла ў склад Валосаўскага сельсавета, да 18 сакавіка 1963 года — у склад Плоскаўскага сельсавета, да 7 чэрвеня 1966 года вёска — у склад Навасельскага сельсавета.
Элізабет Сёдэрстрэм
Элізабет Ганна Сёдэрстрэм (Elisabeth Anna Söderström, 7 мая 1927, Стакгольм - 20 лістапада 2009, там жа) — шведская спявачка (сапрана).
Біяграфія
Бацька — спявак і імпрэсарыа, па паходжанні швед, маці — руская спявачка і піяністка Ганна Паласава, якая ў гады рэвалюцыі эмігрыравала за мяжу. Пачатковае музычнае ўтварэнне Элізабет Сёдэрстрэм атрымала ў былой артысткі рускай імператарскай оперы Адэлаіды Андрэевай фон Скіландз. Скончыла Каралеўскую акадэмію музыкі ў Стакгольме. Дэбютавала на сцэне Дротнінгхольмскага прыдворнага тэатра ў оперы Моцарта «Басцьен і Басцьена» (1947). У 1949—1980 гадах — у трупе Шведскай Каралеўскай оперы. Выступала таксама на сцэнах найбуйнейшых оперных тэатраў свету — у Ковент-Гардэне, Венскай дзяржаўнай оперы, Метраполітэн Опера і інш.
У 1993—1996 узначальвала Дротнінгхольмскі прыдворны тэатр, у якім за паўстагоддзя да гэтага дэбютавала.
Уваходзіла ў склад журы музычных фестываляў, у тым ліку фестываля "Спявак свету" 1989 года.
Апошні выступ Сёдэрстрэм адбылося ў 1999 на сцэне Метрапалітэн (графіня ў «Пікавай даме» Чайкоўскага).
Сканала ад ускладненняў пасля інсульту.
Роберт I (герцаг Бургундыі)
Роберт I Стары (фр. Robert I le Vieux, 1011 - 21 сакавіка 1076, Флёр-сюр-Ош) — герцаг Бургундыі ў 1032 - 1076 гадах, сын караля Францыі Роберта II Набожнага і Канстанцыі Арльскай, родапачынальнік Старэйшага Бургундскага дома.
Біяграфія
У 1030 Роберт разам са старэйшым братам Генрыхам паўстаў супраць бацькі. Яны захапілі некалькі замкаў, пасля чаго памірыліся з бацькам.
У 1031 памёр кароль Роберт II, якому ўспадкаваў старэйшы брат Роберта, Генрых. І Роберт, які падтрымліваецца маці, Канстанцыі Арльскай, паўстаў супраць яго, прэтэндуючы на ​​трон. У выніку ў 1032 яны прымірыліся: Роберт атрымаў у кіраванне герцагства Бургундыя, пры гэтым адмовіўся ад прэтэнзіяў на трон.
Цітоўшчына (Смаленская вобласць)
Цітоўшчына (Титовщина) — вёска ў Дзямідаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Цітоўшчынскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
IC 1822
IC 1822 — галактыка тыпу * (зорка) у сузор’і Кіт.
Лабачыха
Лабачы́ха (, Лобачиха) — вёска ў Барысаўскім раёне Мінскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Лошніцкага сельсавета.
IC 1822
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Лабачыха
Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Навасёлкаўскага сельсавета.
Акатава (Дзямідаўскі раён)
Акатава (Акатово) — вёска ў Дзямідаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Цітоўшчынскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Кастэльф’ёренціна
Кастэльф'ёрэнціна (Castelfiorentino) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Таскана, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Фларэнцыя.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Santa Verdiana.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Банкаўскі крызіс (2023)
Пачатак крызісу
У адказ на гэтыя падзеі федэральныя банкаўскія рэгулятары абвясцілі ў сумесным камюніке, што будуць прыняты надзвычайныя меры для забеспячэння таго, каб усе дэпазіты ў Silicon Valley Bank і Signature Bank былі абаронены. Федэральная рэзервовая сістэма арганізавала Праграму тэрміновага фінансавання банкаў (BTFP) для прадастаўлення пазыкі тэрмінам да аднаго года. Каб крызіс не закрануў больш банкаў, глабальныя галіновыя рэгулятары, уключаючы Федэральную рэзервовую сістэму, Банк Канады, Банк Англіі, Банк Японіі, Еўрапейскі цэнтральны банк і Швейцарскі нацыянальны банк, умяшаліся, каб забяспечыць ліквіднасць.
Неўзабаве пасля банкруцтва SVB укладчыкі сталі здымаць наяўныя з First Republic Bank (FRB), які спецыялізаваўся на прыватных банкаўскіх паслугах для заможных кліентаў. 10 сакавіка таргі акцыямі First Republic былі прыпынены. Пазней таргі акцыямі былі адноўлены, але працягнулі падзенне, асабліва пасля заявы кіраўніцтва банка 24 красавіка аб скарачэнні аб’ёму прынятых дэпазітаў на 100 млрд долараў за I квартал 2023 года. Як і SVB, FRB меў значныя дэпазіты больш чым на $250 тысяч; такія дэпазіты складалі 68% ад агульнай колькасці на канец 2022 года, скараціўшыся да 27% да канца сакавіка. Курс акцый FRB упаў да $4,6 за акцыю 26 красавіка 2023 года (у параўнанні з $143 у пачатку лютага). 1 мая прадстаўнікі FDIC абвясцілі, што FRB быў зачынены і прададзены JPMorgan Chase.
Рэакцыя ўладаў
Мінфін краіны паабяцаў выдзеліць да 25 млрд дол. са свайго біржавога стабілізацыйнага фонду ў якасці падтрымкі праграмы.