cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Лей (Сардзінія)
Насельніцтва складае 601 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 32 чал./км². Займае плошчу 19 км². Паштовы індэкс — 8010. Тэлефонны код — 0785.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Вядомыя асобы Крывога Рога
Вядомыя ўраджэнцы Крывога Рога:
Вальц
Вальц — прозвішча.
IC 3565
IC 3565 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Адольф Зянюк
Адольф Зянюк (, Сухаволя, Сакольскі павет, зараз у Польшчы — ) — беларускі грамадскі дзеяч.
IC 3565
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Адольф Зянюк
Уваходзіў у Гродзенскі гурток беларускай моладзі, з восені 1913 быў старшынёй гуртка. У гуртку ўдзельнічаў у спектаклях, пісаў апавяданні. Скончыўшы гімназію ў Гродне, працягваў навучанне на юрыдычным факультэце Санкт-Пецярбургскага ўніверсітэта. Належаў да Пецярбургскага гуртка беларускіх студэнтаў. У 1916 мабілізаваны на фронт. Скончыў у Кіеве ваеннае вучылішча. На пачатку 1920-х вучыўся ў Віленскім універсітэце, быў сябрам Беларускага студэнцкага саюза, рэдактарам «Студэнцкай думкі». З 1928 прызначаны кіраўніком беларускага аддзелу пры Віленскім радыё, дзе кожны тыдзень чытаў беларускія лекцыі. Працаваў суддзёй на Палессі, у Вільні, дзе і памёр.
Эмалахлені
Эмалахлені (eMalahleni) — адміністрацыйны цэнтр мясцовага муніцыпалітэта Эмалахлені ў раёне Нкангала, правінцыя Мпумаланга (ПАР).
Ятранка
Ятра́нка — рака ў Навагрудскім і Дзятлаўскім раёнах Гродзенскай вобласці Беларусі, правы прыток Моўчадзі (басейн Нёмана).
Даўжыня ракі 31 км. Плошча вадазбору 208 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 2,4 м/км. Сярэдні расход вады ў вусці 1,33 м³/с. Пачынаецца каля вёскі Ярошычы. Упадае ў Моўчадзь на поўдні гарадскога пасёлка Наваельня Дзятлаўскага раёна. Вадазбор на паўднёва-заходніх схілах Навагрудскага ўзвышша. Прытокі — Мутніца (справа), Лапушанка.
На рацэ: вёска Ятра, сажалкі каля вёсак Круцілавічы і Стараельня.
Назва
Назва балцкага паходжання, згодна з К. Бугам адпачатная назва мела выгляд Aitra і адпавядае назве р. Aitra на захадзе Літвы. Звязана з літоўскім aitrus "палкі, гарачы".
Сяржук Сыс
Сяржук Сыс (нар., в. Пракісель, Гомельская вобласць) — беларускі паэт, публіцыст, журналіст.
Біяграфія
Скончыў філалагічны факультэт Гомельскага ўніверсітэта. Быў сябрам Таварыства маладых літаратараў «Тутэйшыя». Жыве ў Мінску.
Творчасць
Вершы С. Сыса друкаваліся ў літаратурных выданнях Беларусі, альманаху «Тутэйшыя», «ЛіМ», «Маладосць», «Полымя», «Беларусь» і інш. Аўтар кніг вершаў «Стрэмка» (2011) і «Павук» (2014). Творы перакладаліся на англійскую, польскую, рускую, украінскую, літоўскую і сербскую мовы.
Баляслаў IV Кучаравы
Сын Баляслава III і яго другой жонкі — Саламеі фон Берг-Шэлькліген, дачкі герцага Бергскага. Першапачаткова Баляслаў заставаўся ў ценю сваіх старэйшых братоў Лешака (ім. 1115) і Казіміра (1120), але пасля іх заўчаснай смерці ў 1131 годзе стаў найстарэйшым нашчадкам з другога шлюбу свайго бацькі. У 1136 альбо 1137 годзе ажаніўся з наўгародскай князёўнай Вершаславаю (Настассяю), дачкою князя Усевалада Мсціславіча. Мелі траіх альбо чацвярых дзяцей, у тым ліку Баляслава (памёр яшчэ пры жыцці бацькі) і Лешака Мазавецкага. Пасля смерці жонкі ў 1162 годзе Баляслаў ажаніўся з Марыяю, звесткі пра паходжанне якой адсутнічаюць.
Пасля смерці бацькі Баляслаў атрымаў у спадчыну землі Мазовіі і Куяў. Вярхоўным князем Польшчы стаў яго зводны брат Уладзіслаў II. Канфлікты паміж Уладзіславам і яго малодшымі братамі пачаліся ў 1141 годзе і хутка перараслі ў міжусобныя войны, удзел у якіх бралі дружыны кіеўскага князя Усевалада Алегавіча (яго дачка Звініслава была замужам за сынам Уладзіслава II Баляславам Высокім). У выніку кансалідацыі сіл Баляслава Кучаравага і яго малодшых братоў, а таксама масавай падтрымкі з боку польскіх магнатаў Уладзіслаў II быў вымушаны ўцячы да германскага імператара Конрада III, а Баляслаў, здабыўшы пасля доўгай аблогі Кракаў, стаў вярхоўным князем Польшчы. Яго панаванне працягвалася з 1146 па 1173 год.
У 1157 годзе германскі імператар Фрыдрых Барбароса прымусіў Баляслава прызнаць сябе васалам Свяшчэннай Рымскай Імперыі.
У 1159 годзе на выгнанні памёр Уладзіслаў II, недзе паміж 1160—1163 гг. памерла яго жонка, у выніку чаго ў Сілезію вярнуліся сыны Уладзіслава — Баляслаў Высокі і Мешка Плясаногі. У 1166 годзе, выкарыстаўшы паражэнне Баляслава Кучаравага ў Прусіі, Баляслаў і Мешка захапілі ўмацаваныя гарады рэгіёна, што раней былі пад кантролем вярхоўнага князя Польшчы, і такім чынам сталі паўнаўладнымі гаспадарамі Сілезіі. Спробы Баляслава ў 1167 годзе вярнуць кантроль над Сілезіяй скончыліся няўдачаю, што прывяло да канчатковага аддзялення Сілезіі ад рэшты польскіх тэрыторый. Актыўную ролю ў гэтым працэсе адыграў германскі імператар Фрыдрых Барбароса.
Баляслаў Кучаравы памёр 5 студзеня 1173 года, імавернае месца пахавання — Плоцкі кафедральны сабор. Ягоным нашчадкам стаў непаўналетні сын Лешак, а яго апекуном — малодшы брат Баляслава Казімір.
Сезон 2021 ФК Ліда
У 2021 годзе футбольны клуб «Ліда» прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад
Станам на верасень 2021 года, згодна з афіцыйным сайтам клуба.
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Сонечнае зацьменне 17 верасня 1830 года
Сонечнае зацьменне 17 верасня 1830 года — частковае сонечнае зацьменне 151 сараса.
Зацьменне мела велічыню 0,3930 і дасягнула свайго максімуму ў 02:08:12 UTC у пункце з каардынатамі 72° пн. ш. 116° з. д..
Зацьменне 17 верасня 1830 года стала 4-ым сонечным зацьменнем у 1830 годзе і 77-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 18 жніўня 1830 года, наступнае — 12 лютага 1831 года.
Крыстаф Вальц
Крыстаф Вальц (Christoph Waltz; нар., , Аўстрыя) — аўстрыйскі акцёр і рэжысёр, які атрымаў шырокую вядомасць дзякуючы ролі штандартэнфюрара СС Ганса Ланды ў фільме Квенціна Таранціна «Бясслаўныя вырадкі». За гэтую ж ролю атрымаў разнастайныя кінапрэміі, у тым ліку «Оскар», «Залаты глобус», BAFTA і прыз Канскага кінафестывалю. Пазней працягнуў супрацоўніцтва з Таранціна, сыграў доктара Кінга Шульца ў яго спагецці-вестэрне «Джанга вызвалены». Гэта пераўвасабленне было адзначана другімі прэміямі «Оскар», «Залаты глобус» і BAFTA. У 2019 годзе адбылася прэм’ера зрэжысаванага Вальцам фільма «Горшы шлюб у Джорджтаўне».
Сяргей Міхайлавіч Кішкін
Сярге́й Міха́йлавіч Кі́шкін (, в. Гусь-Жалезны Меленкаўскага павета  — ) — дзяржаўны і гаспадарчы дзеяч БССР. Лаурэат Дзяржаўнай прэміі СССР (1950).
Біяграфія
З рабочых. Член КПСС (1930). Скончыў Маскоўскі інстытут сельскагаспадарчага машынабудавання імя Калініна (1935).
У 1924—1930 працаваў на Люберацкім заводзе сельскагаспадарчых машын (Маскоўская вобласць). У 1934—1955 інжынер, галоўны інжынер, начальнік цэха, зборачнага корпуса, аддзела тэхнічнага кантролю Горкаўскага аўтазавода. З 1955 года дырэктар Мінскага аўтазавода, начальнік упраўлення машына- і станкабудавання Саўнаргаса БССР, з 1962 года намеснік старшыні, старшыня Саўнаргаса БССР. З кастрычніка 1965 і да 1974 года намеснік старшыні Савета Міністраў БССР.
Сервеер (касмічная праграма)
«Серве́ер» («Surveyor») — серыя амерыканскіх аўтаматычных касмічных апаратаў для даследавання Месяца; праграма іх распрацоўкі.
Пасля мяккай пасадкі на паверхню Месяца праводзіліся панарамныя здымкі, даследаванне грунту, таксама адпрацоўваліся некаторыя элементы праграмы «Апалон».
Маса «Сервеераў» на Зямлі каля 1 т, пасля пасадкі на Месяц каля 285 кг.
Алёна Беланожка
Алёна Беланожка  — беларуская паэтэса.
Скончыла Магілёўскае дзяржаўнае вучылішча культуры імя Н. Крупскай (2004), Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт культуры і мастацтваў. Працавала рэжысёрам Узорнай эстраднай студыі «Вясёлыя ноткі», рэдактарам і метадыстам па культурна-дасугавай дзейнасці Магілёўскага гарадскога цэнтра культуры і вольнага часу.
Піша на беларускай і рускай мовах. Друкавалася ў газетах «Магілёўскія ведамасці», «Веснік Магілёва», часопісе «Маладосць» і інш. Аўтар паэтычнага зборніка «В шаге от неба» (2007).
Адміністрацыйная рэформа ў Польшчы (1998)
Адміністрацыйная рэформа ў Польшчы — рэформа адміністрацыйна тэрытарыяльнага падзелу Польшчы, якая набыла ў сілу з 1 студзеня 1999 года. Сама структура тэрытарыяльнага падзелу ваяводства-павет-гміна была захавана, аднак колькасць ваяводстваў паменшана з 49 да 16. Следствам рэформы было таксама памяншэнне ўлады ваяводы, які з гэтага часу з’яўляецца прадстаўніком цэнтральнай улады, і павелічэнне ролі самакіравання на ваяводскім і мясцовым узроўні. Большасць гарадоў, якія страцілі статус цэнтраў ваяводстваў (акрамя гарадоў Цяханаў, Серадз і Піла), атрымалі статус гарадоў на правах павета.
Утвораныя ваяводствы
Вармінска-Мазурскае ваяводства ўтворана з былога ваяводства
і частак былых ваяводстваў
Велікапольскае ваяводства ўтворана з былога ваяводства
Заходнепаморскае ваяводства ўтворана з былых ваяводстваў
Куяўска-Паморскае ваяводства ўтворана з былога ваяводства
Лодзьскае ваяводства ўтворана з былых ваяводстваў
Люблінскае ваяводства ўтворана з былых ваяводстваў
Мазавецкае ваяводства ўтворана з былога ваяводства
Малапольскае ваяводства ўтворана з былых ваяводстваў
Ніжнесілезскае ваяводства ўтворана з былых ваяводстваў
Апольскае ваяводства ўтворана з былога ваяводства
і часткі былога ваяводства
Падкарпацкае ваяводства ўтворана з былых ваяводстваў
Паморскае ваяводства ўтворана з былых ваяводстваў
Свентакшыскае ваяводства ўтворана з частак былых ваяводстваў
Сілезскае ваяводства ўтворана з частак былых ваяводстваў
Вітватэрсранд
Вітватэрсранд (Witwatersrand 'хрыбет белай вады') — нізкі горны ланцуг у правінцыі Гаўтэнг у Паўднёва-Афрыканскай Рэспубліцы.
Хрыбет Вітватэрсранд фармуе кантынентальны водападзел: з яго паўночных схілаў сцякаюць прытокі Лімпопа, якія ўпадаюць у Індыйскі акіян, а з паўднёвых — рэкі басейна Ваалу, якія ўпадаюць у Атлантычны акіян. Гэты раён мае кліматычныя асаблівасці: з-за нізкіх пагоркаў ствараецца эфект наветранага / зацішнага боку, і ў выніку ў паўночных прыгарадах Яганэсбурга клімат больш вільготны, а ў паўднёвых — больш сухі.
Лачэры
Лачэры (Loceri) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Сардзінія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Альястра.
Насельніцтва складае 1311 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 68 чал./км². Займае плошчу 19 км². Паштовы індэкс — 8040. Тэлефонны код — 0782.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
IC 3566
IC 3566 — галактыка тыпу NF (у працэсе падцверджання) ў сузор’і Дзева.
Чыгуначны вузел
Чыгуначны вузел — пункт перасячэння або прымыкання некалькіх чыгуначных ліній (мінімум трох ), шэраг звязаных злучальнымі хадамі станцый, якія працуюць па адзінай тэхналогіі (ва ўзаемадзеянні).
Мяжой вузла служаць ўваходныя сігналы прадвузлавых раздзельных пунктаў. Чыгуначны вузел у буйных населеных пунктах з'яўляецца часткай транспартнага вузла, які прадстаўляе сабой комплекс транспартных прылад у раёне стыку розных відаў транспарту, сумесна выконваюць аперацыі па абслугоўванні транзітных, мясцовых і гарадскіх перавозак. У транспартны вузел акрамя чыгунак могуць уваходзіць марскі, рачны парты, аўтамабільныя дарогі, сетка прамысловага транспарту, аэрапорты, сеткі трубаправоднага транспарту і гарадскі транспарт.
У транспартным вузле адбываецца масавая перасадка пасажыраў і перадача грузаў з аднаго віду транспарту на іншы. У агульнатранспартных вузлах доля тавараў, што ўвозяцца і вывозяцца грузаў чыгункай з'яўляецца дамінуючай. Структура вагона - і пасажырапатоку ў транспартным вузле залежыць ад сацыяльна-эканамічных умоў раёна.
Чыгуначны вузел дзеліцца на: У тарыфных кіраўніцтвах па перавозцы пасажыраў і грузаў на сеткі чыгунак чыгуначныя вузлы называюцца як транзітныя пункты, скарочанае пазначэнне: ТП.
Класіфікацыя
Чыгуначны вузлы класіфікуюцца: Межы паміж градацыяй класіфікацыі чыгуначных вузлоў строга не ўстаноўлена. Чыгуначны вузел павінен мець разнастайнае тэхнічнае абсталяванне.
Паводле тыпа чыгуначныя вузлы гэтак жа можна падраздзяліць на:
Асноўныя збудаванні
Асноўныя характэрныя для чыгуначнага вузла збудаванні ўключаюць:
Сонечнае зацьменне 18 жніўня 1830 года
Сонечнае зацьменне 18 жніўня 1830 года — частковае сонечнае зацьменне 113 сараса.
Зацьменне мела велічыню 0,1171 і дасягнула свайго максімуму ў 12:13:35 UTC у пункце з каардынатамі 71° пд. ш. 50° з. д..
Зацьменне 18 жніўня 1830 года стала 3-ім сонечным зацьменнем у 1830 годзе і 76-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 24 сакавіка 1830 года, наступнае — 17 верасня 1830 года.
Дэргачыўскі раён
Дэргачыўскі раён (Дергачівський район) — былая адміністрацыйная адзінка ў складзе Харкаўскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр — Дэргачы (Дергачі).
Насельніцтва раёна на года складае 95075 чалавек, плошча — 900 км².
Адміністрацыйны падзел
Тэрыторыя раёна адміністрацыйна складаецца з 1 гарадскога, 7 пасялковых і 7 сельскіх саветаў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі раёна размешчаны 1 горад раённага значэння, 7 пасёлак гарадскога тыпу, 8 пасёлкаў сельскага тыпу і 47 вёсак.
Сусветны эканамічны форум
Сусветны эканамічны форум (СЭФ) — швейцарская няўрадавая арганізацыя, найбольш вядомая арганізацыяй штогадовых сустрэч у Давосе. На сустрэчы запрашаюцца вядучыя кіраўнікі бізнесу, палітычныя лідары, вядомыя мысляры і журналісты. Прадметам абмеркавання з'яўляюцца найбольш вострыя сусветныя праблемы, у тым ліку ахова здароўя і ахова навакольнага асяроддзя.
Пра форум
Створаны ў 1971 годзе. Членамі СЭФ з'яўляюцца каля 1000 буйных кампаній і арганізацый з розных краін свету. Пастаянны выканаўчы орган - Савет дырэктараў. Штаб-кватэра размешчаная ў прыгарадзе Жэневы - Калоньі. Бюджэт фарміруецца за кошт штогадовых членскіх узносаў і сродкаў, якія ўносяцца удзельнікамі Форума. Склад удзельнікаў штогод пераглядаецца.
Заснавальнік і нязменны кіраўнік СЭФ - прафесар з Швейцарыі Клаўс Шваб.
Дзейнасць
«СЭФ» ладзіць сваю дзейнасць праз 3 асяродкі: 1) мясцовага плянавання — спрыяе краёваму абмеркаванню міжнародных спраў; 2) сусветнага парадку дня — праводзіць міжнародныя сустрэчы ў 9 галінах (гандаль, гаспадарчы рост, навакольнае асяроддзе, найм, плоці, сельская гаспадарка, сеціва, укладанне, фінансы); 3) сусветнай прамысловасці — ладзіць штогадовыя і краёвыя сустрэчы датычна пераменаў ва ўсіх галінах.
Фёдар Кузьміч
Фёдар Кузьміч (Фёдор Кузьміч; памёр 20 студзеня (1 лютага) 1864) — старац, які жыў у Сібіры ў XIX стагоддзі.
Паводле легенды, якая ўзнікла яшчэ пры жыцці старца, ён з’яўляецца імператарам Аляксандрам I, які інсцэніраваў сваю смерць у Таганрогу ў 1825 годзе і стаў скітальцам. Пытанне аб тоеснасці Фёдара Кузьміча з расійскім імператарам гісторыкамі адназначна не вырашана. Фёдар Кузьміч за сваё падзвіжніцтва ў 1984 годзе кананізаваны Рускай праваслаўнай царквой у ліку праведных у складзе Сабора Сібірскіх святых.
Алег Віктаравіч Дзячэнка
Алег Віктаравіч Дзячэнка (нар., Канск, Краснаярскі край, Расія) — беларускі філосаф, рэлігіязнавец, член Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання. Кандыдат філасофскіх навук (2000), дацэнт (2004).
Біяграфія
Выбіраўся членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання.
Узнагароды
Граматы Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь (2005), Магілёўскага абласнога выканаўчага камітэта (2000), Магілёўскага гарадскога выканаўчага камітэта (2004, 2013) і інш.
Бугроўка (Клімаўскі раён)
Гісторыя
З 1929 года ў складзе Чуравіцкага раёна Клінцоўскай акругі, а з 1932 года ў Клімаўскім раёне Заходняй вобласці, у 1937 годзе перададзены ў склад Арлоўскай вобласці. У 1944 годзе ўвайшоў у склад Чуравіцкага раёна Бранскай вобласці. З 1956 года зноў у Клімаўскім раёне.
Помнік плаўленаму сырку «Дружба»
Помнік плаўленаму сырку «Дружба» — помнік у Маскве каля будынка завода плаўленых сыроў «Карат», усталяваны ў 2005 годзе. Вядомы таксама як помнік «Крумкача і Лісіца». Першапачаткова ўсталяваны каля корпуса завода з боку Гароднага праезду, пазней перанесены на вуліцу Руставелі, па стане на 2015 год — прыбраны з пастамента.
Апісанне
Помнік малюе вядомых персанажаў байкі Івана Крылова «Варона і Лісіца». Непрымірымыя (па сюжэце байкі) сапернікі сядзяць на пенчуку абняўшыся і трымаюць плаўлены сырок «Дружба».
Двухсоткілаграмовы сырок «Дружба» зроблены з бронзы і мае памер адзін на паўтара метра. Ён прайграны максімальна аўтэнтычна, у класічным шматкаляровым пакаванні.
Гісторыя
У 2004 годзе завод плаўленых сыроў «Карат» у сувязі з 40-годдзем з пачатку выпуску сыра «Дружба» вырашыў ушанаваць дадзеную марку і абвясціў конкурс на выраб праекта помніка. У журы ўвайшлі вядомыя дзеячы мастацтва — мадэльер Валянцін Юдашкін, мастак Нікас Сафронаў, пісьменнік Віктар Шандаровіч і іншыя. Зураб Цэрэтэлі, таксама зацікаўленай ідэяй такога помніка, выказаў наступную думку :
З 150 праектаў, што паступілі на конкурс, быў абраны той, на якім маляваліся Варона і Лісіца з сырам. Аўтары праекта — прафесар Аляксей Сямёнаў і мастачка Марына Ляскова, скульптары — бацька і сын Шчарбаковы. Узвядзенне скульптурнай кампазіцыі абышлося заводу па вытворчасці сыркоў у 500 тысяч долараў.
Помнік адкрыўся ў верасні 2005 года падчас другога Маскоўскага фестывалю сыру.
Неўзабаве сярод маладых з'явілася традыцыя ездзіць у дзень вяселля да помніка, каб сям'я была дружнай і моцнай. Парам кіраўніцтва «Карата» дарыла кошык са сваімі сырамі.
30 студзеня 2008 года невядомымі быў выкрадзены галоўны кампанент помніка — плаўлены сырок. Завод паабяцаў за вяртанне сырка ўзнагароду ў памеры 100 тысяч рублёў. Аднак ужо 4 лютага ён быў выяўлены пры прыбіранні снегу каля суседняга будынка, Астанкінскага завода баранкавых вырабаў — па ўсёй бачнасці, выкрадальнікі не змаглі далёка панесці двухсоткілаграмовы сырок.
У 2011 годзе ў сувязі з будаваннем станцыі метро «Бутырская» помнік быў перанесены да прахадной завода, страціўшы пры гэтым свой пастамент, выкананы ў выглядзе кавалачка сыру, а ў 2015 годзе і зусім прыбраны.
Найдгартсгаўзен
Найдгартсгаўзен (Neidhartshausen) — камуна ў Германіі, у зямлі Цюрынгія. Уваходзіць у склад раёна Вартбург. Падпарадкоўваецца ўпраўленню Дэрмбах. Насельніцтва — 321 чалавек (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 7,59 км². Афіцыйны код — 16 0 63 059.
Жазеф Дэкен
Біяграфія
Жазеф Дэкен, які нарадзіўся ў Бруселі, у той час, калі Бельгія была пад французскім панаваннем, займаўся сваёй дзейнасцю выключна ў Парыжы.
У 1847 годзе ён быў выбраны членам Французскай акадэміі навук. У 1865 годзе Жазеф Дэкен стаў прэзідэнтам Французскай акадэміі навук. У 1854 годзе ён браў удзел у стварэнні Батанічнага таварыства Францыі. 13 снежня 1877 года Жазеф Дэкен стаў замежным членам Лонданскага каралеўскага таварыства.
Жазеф Дэкен памёр 8 лютага 1882 года ў Парыжы.
Навуковая дзейнасць
Жазеф Дэкен спецыялізаваўся на папарацепадобных, водарасцях і насенных раслінах.
Ушанаванне
У гонар Ж. Дэкена названы:
Сартавальная станцыя
Сартавальная станцыя — тэхнічная чыгуначная станцыя, прызначаная для расфарміравання і фарміравання розных катэгорый цягнікоў у адпаведнасці з планам фарміравання з асобных вагонаў, выканання аперацый па пропуску транзітных цягнікоў без перапрацоўкі, тэхнічнага абслугоўвання і камерцыйнага агляду саставаў цягнікоў і ліквідацыі выяўленых няспраўнасцяў вагонаў, змены лакаматываў і лакаматыўных брыгад.
Сартавальныя станцыі з'яўляюцца галоўнымі апорнымі пунктамі па арганізацыі вагонапатокаў на сеткі чыгунак. Яны звычайна ўваходзяць у склад чыгуначных вузлоў, якія маюць пасажырскія і грузавыя станцыі. У такіх выпадках на сартавальнай станцыі грузавыя і пасажырскія аперацыі выконваюць у невялікім аб'ёме. Для пасадкі і высадкі пасажыраў у мясцовыя і прыгарадныя цягнікі ладзяць пасажырскія прыпыначныя пункты на галоўных пуцях. Мясцовыя пагрузачна-выгрузочные аперацыі выконваюць галоўным чынам на пуцях матэрыяльных сховішчаў і асобных пуцях лакаматыўнай і вагоннай гаспадарак. Але некаторыя невялікія сартавальныя станцыі могуць мець пасажырскія і грузавыя прылады прыкладна ў аб'ёме як і на участковай станцыі.
Размяшчаюцца сартавальныя станцыі ў раёнах масавай пагрузкі і выгрузкі грузаў, у месцах сыходжання магістраляў, на падыходах да буйных прамысловых цэнтраў, марскіх і рачных партоў, у месцах выхаду з здабываючых басейнаў. У большасці выпадкаў станцыя адначасова перапрацоўвае мясцовыя і транзітныя вагонапатокі, акрамя цягнікоў, якія едуць на далёкія адлегласці без перафармавання ў шляху прытрымлівання.
На сеткі чыгунак краін СНД сартавальныя станцыі размешчаны нераўнамерна, у сілу гістарычна склалўшыхся размяшчэнняў прамысловых цэнтраў і гарадоў у розных раёнах сеткі, характары, памерах і гушчыні вагонапатокаў паміж імі.
Паводле значэння ў агульнай рабоце сеткі чыгунак
Асноўныя станцыі размяшчаюцца ў вузлах перасячэння найважнейшых магістральных ліній з магутнымі вагонапатокамі і вялікай мясцовай працай, у раёнах масавай пагрузкі і выгрузкі грузаў пры неабходнасці сартавання вагонапатокаў. Галоўнай задачай гэтых станцый з'яўляецца фарміраванне маршрутаў далёкіх прызначэнняў, следуючых транзітам праз некалькі сартавальных станцый сеткі. Акрамя гэтага на апорных станцыях фарміруюцца грузавыя цягнікі і іншых катэгорый. Да асноўных ставяцца сартавальныя станцыі, перапрацоўчыя звыш 3000 вагонаў у суткі, абсталяваныя механізаванымі горкамі.
Раённыя станцыі перапрацоўваюць вагонапатокі паміж станцыяй адпраўлення і бліжэйшай да яе сартавальнай станцыі. На ёй фарміруюцца участковыя і зборныя цягніка, апрацоўваюцца мясцовыя вагонопотоки. Да іх ставяцца сартавальныя станцыі, перапрацоўчыя ад 1500 да 3000 вагонаў у суткі, а таксама станцыі абслугоўвання партоў і буйных прамысловых раёнаў.
Паводле ўзаемнага размяшчэння асноўных паркаў
Размяшчэнне галоўных шляхоў на сартавальных станцыях можа быць объемлющим і аднабаковым. Аднак на некаторых станцыях, у асноўным пабудаваных да сярэдзіны ХХ стагоддзя, галоўныя шляхі праходзяць паміж сортировочными паркамі. Прыклад такой станцыі — Качэтаўка I.
Тэхналогіі
Для правядзення сартавальнай працы на станцыях майструюць сартавальныя (або падгорачныя) паркі (самы вялікі парк станцыі — ад 20 да 40 (у Еўропе часта 32) шляхоў), горкі (пуць на штучна збудаваным ўзгорку для спуску асобных вагонаў з дапамогай сілы цяжару) і выцяжныя пуці. Для выканання аперацый з цягнікамі прадугледжваюць паркі прыёму цягнікоў, якія паступаюць у перапрацоўку, паркі адпраўлення сфармаваных цягнікоў, а таксама асобныя паркі і шляхі для прыёму і адпраўлення транзітных грузавых цягнікоў.
Паркі прыёму, сартавання і адпраўлення сумесна з горкай і выцяжныя шляхамі ўтвараюць сартавальную сістэму (або камплект).
Сартавальныя станцыі бываюць плоскія або безгорочные (калі вагоны перетаскиваются толькі пры дапамозе цеплавозаў), з горкай (калі вагоны або іх счэпкі «спускаюць з горкі» і далей, праз стрэлачныя вуліцы і пасты тармажэння, яны самі коцяцца да патрэбнага складу), і станцыі, на якіх паскарэнне вагонах надае натуральны ўхіл шляхоў.
Пераважная большасць сартавальных станцый мае адну сартавальную сістэму (вагоны рухаюцца ў адным кірунку і ў сартавальным парку перапрацоўваюць вагоны як цотнага, так і няцотнага напрамкаў), магчымыя дзве сістэмы (кожная сістэма перапрацоўвае вагоны пэўнага напрамку), або некалькі сартавальных сістэм. Перапрацоўчая здольнасць аднабаковых сартавальных станцый дасягае 6000 вагонаў у суткі. Пры неабходнасці павелічэння перапрацоўчай здольнасці рэкамендуецца будаваць двухбаковыя станцыі.
Сартавальныя станцыі Расіі
На сеткі Расійскіх чыгунак знаходзіцца 62 сартавальныя станцыі, у тым ліку 32 сартавальныя станцыі сеткавага значэння. Найбуйнейшая сартавальная станцыя Расіі — Екацярынбург-Сартавальны.
Некаторыя буйныя сартавальныя станцыі ў іншых краінах, усе двухбаковыя (у дужках колькасць пуцей у двух сартавальных парках):
Закрыццё сартавальных станцый
У апошні час многія сартавальныя станцыі зачыняюцца — у прыватнасці, зачыненыя ўсе сартавальныя станцыі Вялікабрытаніі, Нарвегіі, Даніі, Японіі і Аўстраліі. Гэта звязана з пераходам на кантэйнерныя перавозкі і аўтамабільны транспарт.
Марыя Аляксандраўна Мартысевіч
Марыя Мартысевіч (нар., ) — беларуская перакладчыца, паэтка, эсэістка, літаратуразнавец.
Біяграфія
Скончыла філалагічны факультэт БДУ (2004), літаратурна-філасофскае аддзяленне Беларускага калегіюму. Стыпендыятка Homines Urbani (Stowarzyszenie Villa Decius, Кракаў) у 2007 г. і International Writing Program (University of Iowa, Iowa City, USA) у 2010 г. Яе артыкулы на культурніцкую тэматыку, а таксама кніжныя рэцэнзіі друкаваліся ў часопісах «Студэнцкая думка», ARCHE, «Дзеяслоў», pARTisan, Timer, у газеце «Новы час». За сваю публіцыстыку атрымала прэміі «Вольнае слова» Беларускай асацыяцыі журналістаў (2011) і Belarus in Focus (2013). Таксама ўшанаваная перакладніцкімі прэміямі: часопіса «ПрайдзіСвет» (2011) за пераклады вершаў Веньяміна Блажэннага ды твораў з кнігі «Амбасада» (2011) і фундацыі «Za Wolność Waszą i Naszą» (2015) за пераклады вершаў Віславы Шымборскай. Атрымала прэміі «Кніга году» і Паэтычную прэмію імя Наталлі Арсенневай (2019) за кнігу «Сарматыя».
Аўтарка кніг: «Цмокі лятуць на нераст: эсэ ў вершах і прозе» (Мн: Логвінаў, 2008), у якую ўвайшлі вершы і публіцыстычныя творы, «Амбасада: вершы свае і чужыя» (Мн: Кнігазбор, 2011), у якую ўвайшлі вершы і вершаваныя пераклады з розных моваў, у тым ліку такіх аўтараў, як Сяргей Жадан, Багдан-Ігар Антоныч, Тэнэсі Уільямс,Том Уэйтс, Баляслаў Лесьмян, паэмы «Сарматыя» (Мн: Янушкевіч, 2018).
Яе ўласныя творы перакладаліся на англійскую, літоўскую, нямецкую, рускую, славацкую, украінскую, шведскую мовы.
Лакулі
Лакулі (Loculi) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Сардзінія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Нуора.
Марыя Аляксандраўна Мартысевіч
Біяграфія
Сярод значных перакладаў М. Мартысевіч з розных моваў на беларускую: вершы ў рамане Маргарэт Этвуд «Пенелапіяда» («Дзеяслоў» № 36, 2008), зборнік вершаў Хінэмааны Бэйкер «Выкапні» (Тэрнопаль: Крок, 2015), чатыры апавяданні з кнігі Артура Конана Дойла «Нататкі Шэрлака Холмса» (Мн: Кнігазбор, 2015) — з англійскай; вершаваная п’еса Аляксандра Фрэдры «Дзявочыя зарокі» (у кнізе А. Фрэдра «Помста: камедыі». Мн: Логвінаў, 2013), раман Ігната Карповіча  «Сонька» (Мн : Логвінаў, 2018) — з польскай; зборнік аповесцяў і апавяданняў Сяргея Лапцэвіча «Плошча Калумба» (Мн: Галіяфы, 2017) — з рускай; раман Любка Дэрэша «Культ» (ARCHE, № 4, 2008; ARCHE, № 6, 2008) — з украінскай; раман Антаніна Баяі «Зваўчэньне: раманэта пра ваўкоў, людзей і знакі» (Мн: Логвінаў, 2006), раман Яраслава Рудзіша «Неба пад Берлінам» (Мн: Логвінаў, 2008), аповесць Макса Шчура «Нататкі з творчага дому» (ARCHE, № 6, 2009), раман Багуміла Грабала «Я абслугоўваў ангельскага караля» (Мн: Логвінаў, 2013) — з чэшскай.
З 2017 года — рэдактарка кніжнай серыі «Амерыканка».
Лакулі
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Марыя Аляксандраўна Мартысевіч
Біяграфія
Жыве ў Мінску.
Кобі Браянт
Кобі Бін Браянт (Kobe Bean Bryant; г, Філадэльфія, ЗША — ) — выдатны амерыканскі баскетбаліст, атакуючы абаронца.
Пяціразовы чэмпіён НБА (2000, 2001, 2002, 2009, 2010), самы каштоўны гулец НБА сезона 2007/08, алімпійскі чэмпіён 2008 года, чэмпіён Амерыкі (2007). Усю прафесійную кар’еру выступаў за «Лос-Анджэлес Лэйкерс». Завяршыў кар’еру ў 2016 годзе.
Загінуў разам з дачкой у авіякатастрофе непадалёк Лос-Анджэлеса.
Саскачэван (рака)
Даўжыня каля 544 км, цячэ строга на ўсход праз правінцыі Саскачэван і Манітобу; упадае ў возера Вініпег. Сярэдні расход вады ў вусці 780м³/с.
Прытокі: Норт-Саскачэван і Саўт-Саскачэван. Абодва прытокі бяруць пачатак у Скалістых гарах у правінцыі Альберта.
Вазнясенск (Клімаўскі раён)
Гісторыя
З 1929 года ў складзе Чуравіцкага раёна Клінцоўскай акругі, а з 1932 года ў Клімаўскім раёне Заходняй вобласці, у 1937 годзе перададзены ў склад Арлоўскай вобласці. У 1944 годзе ўвайшоў у склад Чуравіцкага раёна Бранскай вобласці. З 1956 года зноў у Клімаўскім раёне.
Сонечнае зацьменне 24 сакавіка 1830 года
Зацьменне мела велічыню 0,5148 і дасягнула свайго максімуму ў 14:38:43 UTC у пункце з каардынатамі 72° пд. ш. 48° у. д..
Зацьменне 24 сакавіка 1830 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1830 годзе і 75-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 23 лютага 1830 года, наступнае — 18 жніўня 1830 года.
Hok-key
Ноk-kеу — беларускі музычны гурт, які грае цяжкі, меладычны, з элементамі фольку метал, пазначыў сваю прысутнасць выпускам пяцi поўнафарматных альбомаў, а таксама мноствам сінглаў і EP.
Гісторыя
Ноk-kеу — гэта разнапланавы ў творчым пошуку гурт, які прайшоў шлях ад арыгінальнага сцёб-металу і стварэння тэкстаў адразу падчас выступу да цяперашняй сваёй формы — філасоўскіх тэкстаў і музычна-гукавых эксперыментаў, якія не выходзяць за рамкі цяжкага, меладычнага, з элементамі фольку металу (у асноўным на беларускай мове).
На працягу сваёй дзейнасці гурт ратыруецца на радыёстанцыях, актыўна прымае ўдзел у рознага кшталту фестывалях і канцэртах як у сябе на радзіме, так і за яе межамі (Польшча, Францыя, Iталiя, Icпанiя, Партугалiя, Чэхія, Славакiя, Вугоршчына, Румынiя, Аўстрыя), у тым ліку такіх як «Celtic Transilvania», «Наш Грунвальд», «Купальскае Кола», METAL CROWD Open Air, Рок-Фэст «Сафоний», Міжнародны байк-фестываль «МОТО УДАР», Фестываль Freedom`s … А ў канцы верасня — пачатку кастрычніка 2015 года гурт здзейсніў музычны тур па краінах Еўропы — «Thunder and Lightning European Tour». У 2017 годзе гурт выдаў пяты поўнафарматны альбом «Kalasy Pad Siarpom» i прэзентаваў яго ў Еўропе падчас «Reaping Europe Tour 2017—2018», якi ахапiў усю Еўропу, ад Польшчы да Партугалii.
Удзельнікі
Яр Сапуноў • гітара • клавішы • музыка
Iрына Сапунова • скрыпка • тэксты
Містэр X • вакал
Aлег Кaнцоў «Леший» • бубны
Аляксандр Волчэк • бас-гiтара • тэксты
Дыскаграфія
2007 — LP — «Всё Hok-key» …
2009 — single — «Адлюстраванне»
2009 — LP — «Ad Libitum»
2011 — ЕР — «Спадчына»
2012 — LP — «R.I.P.»
2013 — ЕР — " Illuminati "
2014 — LP — «Знак Бяды»
2015 — EP — «Just Time»
2017 — LP — «Kalasy Pad Siarpom»
2018 — single — «Hej, sokoły»
2020 — single — « Faster, Harder, Louder!»
2022 — LP — «In Existence»
Узнагароды
Гурт атрымаў Гран-пры ў Міжрэгіянальным музычным праекце «ROCKоделие — 2021», а таксама дыпломы «Лепшыя песенныя тэксты» і Светлагорск. Першае месца ў наменацыі лепшы гурт у Міжрэгіянальным музычным праекте «Шацілінскі Шлягер — 2022» а таксама дыплом у намінацыі «Лепшае выкананне песні 80х гадоў». Светлагорск. Лаўраэт фестывалю «Фіа-Фэст 2022». Маладзечна.
Клаус Марцін Шваб
Клаус Марцін Шваб (Klaus Martin Schwab; нар. 30 сакавіка 1938, Равенсбург, Германія) — швейцарскі эканаміст, заснавальнік і прэзідэнт Сусветнага эканамічнага форуму ў Давосе.
Клаўс Шваб вырас у Равенсбургу. Вучыўся ў гімназіі. Яго бацька быў дырэктарам фабрыкі.
Клаўс Шваб вучыўся ў Швейцарскай вышэйшай тэхнічнай школе Цюрыха. Ён вывучаў машынабудаванне. Пасля заканчэння вышэйшай школы, Шваб атрымаў дыплом інжынера. У 1965 годзе Шваб стаў доктарам тэхнічных навук (Dr. sc. Techn.). Шваб таксама вучыўся ў універсітэце швейцарскага горада Фрайбурга, дзе ён вывучаў эканоміку прамысловасці. У 1967 годзе ён атрымаў ступень доктара эканомікі (Dr. rer. Pol.). Шваб таксама скончыў Гарвардскі ўніверсітэт і атрымаў ступень магістра (Master of Public Administration).
Холад (значэнні)
Холад — прозвішча.
IC 3567
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Аляксандр Іванавіч Рудэнка
Аляксандр Іванавіч Рудэнка (, Крывы Рог, Днепрапятроўская вобласць, Украіна — ) — эканаміст. Доктар эканамічных навук (1991), прафесар (1988).
Біяграфія
Скончыў Крыварожскі горнарудны інстытут (1961). Працаваў у Беларускім дзяржаўным эканамічным універсітэце (1972—1997, прафесар кафедры эканомікі прамысловых прадпрыемстваў, у 1987—1997 — загадчык кафедры), Крымскі эканамічны інстытут (г. Сімферопаль; 1997—2006, дырэктар інстытута, адначасова загадчык кафедры эканомікі прадпрыемства).
Навуковыя інтарэсы: арганізацыя і эканамічная эфектыўнасць вытворчасці; праблемы метадалогіі і методыкі ацэнкі і павышэння эфектыўнасці капітальнага будаўніцтва.
Клеапатра (значэнні)
Клеапа́тра (Κλεοπάτρα, Cleopatra — літаральна «слаўная бацькам») — жаночае імя грэчаскага паходжання, якое карысталася асаблівай папулярнасцю ў антычнай Македоніі. Часта гэта імя можна сустрэць у эліністычных дзяржавах Селеўкідаў і Пталамеяў. Прысутнічае і ў праваслаўных святцах.
Гістарычныя персаналіі
У гісторыі гэта імя насілі многія царыцы з македонскай дынастыі Аргеадаў, пазней Пталамеяў і Селеўкідаў. Найбольш вядомыя:
Прэмія імя У. І. Пічэты
Прэміі ў намінацыі «Навука» прысуджаюцца за выдатныя дасягненні, якія ўключаюць навуковыя працы па прыярытэтных кірунках:
Прысуджэнне прэміі імя У. І. Пічэты ажыццяўляецца на конкурснай аснове. Для арганізацыі і правядзення конкурсу загадам рэктара ўніверсітэта ствараецца камісія па прысуджэнні прэміі імя У. І. Пічэты. Кіруе працай камісій рэктар універсітэта. У Камісію па прэміі імя У. І. Пічэты ўваходзяць камітэты: «Філалогія і журналістыка», «Гісторыя, філасофія і эканоміка», «Правазнаўства і міжнародныя адносіны».
Нагрудны знак
Нагрудны знак «Лаўрэат прэміі імя У. І. Пічэты БДУ» заснаваны Геральдычным саветам пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь. Аўтар знака — мастак Уладзімір Уладзіміравіч Васюк, дацэнт Беларускай дзяржаўнай акадэміі мастацтваў.
Андрэй Уладзіміравіч Курпатаў
Андрэй Уладзіміравіч Курпа́таў (нар. 11 верасня 1974, Ленінград, СССР) — расійскі тэлевядучы і прадзюсар, псіхатэрапеўт, аўтар кніг.
Біяграфія
Нарадзіўся 11 верасня 1974 г. ў Ленінградзе. Бацька — псіхатэрапеўт У. І. Курпатаў, дзед па матчынай лініі — хірург А. Б. Занданаў. У 1999 годзе на базе ВМедА и СПбМАПА атрымаў спецыялізацыю па псіхіятрыі і псіхатэрапіі і пачаў працаваць у Санкт-Пецярбургскім псіхіятрычным шпіталі № 7 : спачатку як псіхатэрапеўт, пазней — як загадчык псіхатэрапеўтычнага цэнтру пры шпіталі.
З мая па снежань 2005 года двойчы ў дзень на тэлеканале «Дамашні» выходзіла яго псіхатэрапеўтычнае ток-шоў «Усё вырашым з доктарам Курпатавым». У 2006-м тэлепраект перайшоў на «Першы канал», змяніўшы назву на «Доктар Курпатаў». Найбольш рэйтынгавы выпуск шоў выйшаў 6 жніўня 2006 года — яго паглядзелі 2,8 мільёна чалавек. Аднак вясной 2007-га шоу закрылася.
У 2007 годзе стаў генеральным дырэктарам тэлекампаніі «Чырвоны квадрат», якая вырабляла для Першага канала такія ток-шоў, як Хвіліна славы, Вялікая розніца, «Фабрыка зорак» і інш.
У 2014 годзе Курпатаў заснаваў Вышэйшую школу метадалогіі, а таксама інтэлектуальны кластар «Гульні розуму» ў Санкт-Пецярбургу.
Пістыя
Пістыя, вадзяная салата (Pistia stratiotes) — травяністая расліна сямейства ароннікавых, адзін прадстаўнік рода Pistia.
Андрэй Уладзіміравіч Курпатаў
Біяграфія
У лютым 2019 года Курпатаў стаў навуковым кіраўніком новастворанай Лабараторыі нейранавук і паводзін чалавека пры Сбербанку.
Пістыя
Апісанне
Плаваючая расліна з мноствам перыстых каранёў і ўкарочаным сцяблом, на якім размешчаны разеткі светла-зялёнага апушанага лісця. Кветкі аднаполыя, дробныя, жаўтаватыя, у невялікіх каташках, акружаных белаватым пакрывалам.
Лодэ
Лодэ (Lodè) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Сардзінія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Нуора.
Андрэй Уладзіміравіч Курпатаў
Біяграфія
Курпатаў — аўтар больш 30 кніг, выдадзеных накладам больш за 5 млн экзэмпляраў і перакладзеных на 8 моў.
Пістыя
Пашырэнне
Пашырана ў прэсных вадаёмах тропікаў і субтропікаў абодвух паўшар’яў. Культывуюць у акварыумах.
Лодэ
Насельніцтва складае 2164 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 18 чал./км². Займае плошчу 121 км². Паштовы індэкс — 8020. Тэлефонны код — 0784.
Пістыя
Асаблівасці біялогіі
Размнажаецца насеннем, значна хутчэй вегетатыўна: у пазухах ніжняга лісця развіваюцца сталоны, на канцах якіх утвараюцца новыя асобіны. Апошнія ў сваю чаргу даюць новыя сталоны і г.д. У прыродных умовах размнажаецца бурна, за кароткі прамежак часу можа пакрыць цалкам паверхню вадаёма.
Лодэ
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Ігар Дзмітрыевіч Сарокін
Ігар Дзмітрыевіч Саро́кін (, вёска Марына,, РСФСР) — беларускі оперны спявак (драматычны барытон). Заслужаны артыст РСФСР (1961), Народны артыст Беларускай ССР (1963).
Біяграфія
З 1952 года працаваў у оперных тэатрах Масквы, Чалябінска, Адэсы, Новасібірска. У 1962—1988 гадах саліст Дзяржаўнага тэатра оперы і балета Рэспублікі Беларусь.
Члены Беларускага саюза тэатральных дзеячаў з 1962 года.
Творчасць
Валодае голасам шырокага дыяпазону, характэрнага тэмбру. Яркі сцэнічны талент артыста дазваляе яму ствараць псіхалагічна дакладныя вобразы. Найбольш ярка творчая індывідуальнасць Сарокіна раскрылася ў ролях драматычнага і трагедыйнага планаў. У нацыянальных операх стварыў запамінальныя вобразы Апанаса («Алеся» Я. Цікоцкага), Сцяпана («Яснае світанне» А. Туранкова), Леўчука («Сцежкаю жыцця» Г. Вагнера), Кізгайлы («Сівая легенда» Дз. Смольскага). Сярод партый класічнага і сучаснага рэпертуару: Рыгалета, Аманасра, Яга, граф ды Яўна, маркіз ды Поза, Жэрмон («Рыгалета», «Аіда», «Атэла», «Трубадур», «Дон Карлас», «Травіята» Дж. Вердзі), Зурга, Эскамілья («Шукальнікі жэмчугу», «Кармэн» Ж. Бізэ), граф Альмавіва («Вяселле Фігара» В. А. Моцарта), Скарпія («Тоска» Дж. Пучыні), Альфіо («Сельскі гонар» П. Масканьі), Фрыдрых фон Тэльрамунд («Лаэнгрын» Р. Вагнера), Томскі («Пікавая дама» П. Чайкоўскага), князь Ігар («Князь Ігар» А. Барадзіна), Гразной («Царская нявеста» М. Рымскага-Корсакава), Дэман («Дэман» А. Рубінштэйна), Шаклавіты («Хаваншчына» М. Мусаргскага), Чалхія («Міндыя» А. Тактакішвілі), Лістрат («У буру» Ц. Хрэннікава), Напалеон («Вайна і мір» С. Пракоф’ева). У камерным рэпертуары рамансы рускіх і замежных кампазітараў-класікаў, песні і рамансы беларускіх кампазітараў.
Зборная Чэхіі па футболе
Збо́рная Чэ́хіі па футбо́ле прадстаўляе Чэшскую Рэспубліку на міжнародных футбольных турнірах і ў таварыскіх матчах. Паўстала пасля распаду Чэхаславакіі. Удзельнік чэмпіянату свету 2006 у Германіі. На ім заняла трэцяе месца ў сваёй групе, саступіўшы месца ў плэй-оф Зборнай Італіі і зборнай Ганы. У чэмпіянатах Еўропы каманда выступае больш паспяхова. У 1996 годзе чэшская зборная дайшла да фіналу, дзе прайграла зборнай Германіі.
Ціхіня
Ціхіня — беларускае прозвішча.
Помнік венгерска-савецкай дружбе
Помнік венгерска-савецкага дружбе ў Маскве усталяваны на Ленінградскім праспекце ў Парку Дружба.
Гісторыя
У 1975 годзе, у гонар 30-годдзя вызвалення Венгрыі ад фашысцкіх захопнікаў войскамі Чырвонай Арміі, у Будапешце быў пабіты Парк Дружба і ўсталяваны манумент Венгерска-савецкай дружбе.
Праз паўтара года, у верасні 1976 года, «блізнюк» венгерскага манумента быў усталяваны ў маскоўскім Парку Дружба ля Рачнога вакзала.
Пасля змены палітычнага ладу ў Венгрыі і, як вынік, перагляду многіх каштоўнасцяў, у тым ліку і адносін да Вялікай Айчыннай вайне, манумент у будапешцкім Парку Дружба быў дэмантаваны (цяпер ён размяшчаецца ў «Парку помнікаў», аналагу маскоўскага Парку Мастацтваў). У Маскве ж Помнік Венгерска-савецкай дружбе знаходзіцца на сваім месцы дасёння.
Помнік уяўляе сабою 10-мятровую выхіленую ўсярэдзіну стэлу з барэльефам, які паказвае дзвюх жанчын (мусібыць, рускую і венгерскую), якія выпускаюць у неба. Надпіс пад барэльефам абвяшчае: «Вечная венгерска-савецкая дружба — заклад нашай свабоды і свету!»
Сонечнае зацьменне 23 лютага 1830 года
Сонечнае зацьменне 23 лютага 1830 года — частковае сонечнае зацьменне 108 сараса.
Зацьменне 23 лютага 1830 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1830 годзе і 74-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 28 верасня 1829 года, наступнае — 24 сакавіка 1830 года.
Капліца на могілках (Пінск)
Капліца, Касцёл Маці Божай Балеснай — каталіцкая капліца ў Пінску, якая размяшчалася на могілках па вул. Спакойнай.
Гісторыя
Пабудавана ў 1820 годзе з дрэва францысканцамі. Адлюстравана на малюнку Я. Драздовіча 1926 года і фотаздымку 1956 года. У 1927 годзе адрэстаўрыравана. Існавала да канца XX стагоддзя. На месцы капліцы пастаўлены крыж.
Архітэктура
Прамавугольны зруб з 3-граннай апсідай, над якой двухсхільны дах пераходзіць у гранёнае вальмавае пакрыццё. Апсіда завершана двух’ярусным 8-гранным барабанам з цыбулепадобнай галоўкай. З паўднёвага боку да апсіды далучаны нізкі прыруб сакрысціі пад 3-схільным дахам. Галоўны ўсходні фасад вырашаны 4-калоннай галерэяй з балюстраднай агароджай і трохвугольным франтонам у завяршэнні. Над ім на партатыўным атыку пастаўлены крыж. Фасады вертыкальна ашаляваны, расчлянёны прамавугольнымі аконнымі праёмамі ў простых ліштвах і брусамі-сцяжкамі ў прасценках. Зала перакрыта плоскай столлю, на 2 слупах узнята галерэя хораў.
Шудзялова (гміна)
Шудзяло́ва (Szudziałowo) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Сакульскага павета Падляскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Шудзялове. Плошча гміны складае 301,64 км². Станам на 2004 год у гміне Шудзялова пражывалі 3517 чалавек, шчыльнасць — 11,7 чал./км².
Эксен
Э́ксен (Oechsen) — камуна ў Германіі, у зямлі Цюрынгія. Уваходзіць у склад раёна Вартбург. Падпарадкоўваецца ўпраўленню Дэрмбах. Насельніцтва — 645 чалавек (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 12,49 км². Афіцыйны код — 16 0 63 062.
Спіс аб’ектаў PGC (1771001—1772000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1771001—1772000)
Пустынка (Любамльскі раён)
Пустынка (Пу́стинка) — вёска ў Любамльскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Вышніўскай вясковай абшчыны.
IC 3568
IC 3568 — галактыка тыпу PN (планетарная туманнасць) ў сузор’і Жырафа.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Зачэпыліўскі раён
Зачэпыліўскі раён (Зачепилівський район) — былая адміністрацыйная адзінка ў складзе Харкаўскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр — Зачэпыліўка (Зачепилівка).
Утвораны ў 1966 годзе. Ліквідаваны 17 ліпеня 2020 года.
Насельніцтва раёна на года складае 15661 чалавек, плошча — 793,6 км².
Адміністрацыйны падзел
Тэрыторыя раёна адміністрацыйна складаецца з 1 пасялковага і 9 сельскіх саветаў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі раёна размешчаны 1 пасёлак гарадскога тыпу і 37 вёсак.
Палтаўка (Омская вобласць)
Палтаўка (Полта́вка) — рабочы пасёлак у Омскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Палтаўскага раёна і Палтаўскага гарадскога паселішча. Насельніцтва — 6457 чалавек (2022). Заснавана ў 1895 годзе. Знаходзіцца за 150 км на паўднёвы захад ад абласнога цэнтра горада Омск, за 74 км на поўдзень ад бліжэйшага горада Ісількуль.
Сацыял-дэмакратычная партыя (Літва)
Сацыял-дэмакратычная партыя Літвы (Lietuvos socialdemokratu partija — LSDP) — палітычная партыя сацыял-дэмакратычнай арыентацыі ў Літве.
Партыя была ўтворана ў 2001 годзе шляхам зліцця Літоўскай сацыял-дэмакратычнай партыі і Дэмакратычнай партыі працы Літвы і лічыць сябе пераемнікам Літоўскай сацыял-дэмакратычнай партыі, якая існавала ў 1896—1940 гадах. Па выніках парламенцкіх выбараў 2004 года СДПЛ, якая выступіла ў кааліцыі з партыяй «Новы саюз (Сацыял-лібералы)» Артураса Паўлаўскаса, атрымала 20 месцаў (11 у НС(СЛ); кааліцыя сабрала 246 852 (20,65 %) галасоў). Пасля перамоў і утварэння чатырохпартыйнай кааліцыі (СДПЛ, НС(СЛ), Партыя працы, Саюз сялян і новай дэмакратыі) прадстаўнік СДПЛ Альгірдас Бразаўскас ізноў стаў прэм’ер-міністрам краіны; акрамя таго, члены партыі атрымалі партфелі міністраў абароны, фінансаў, камунікацый, аховы навакольнага асяроддзя і адукацыі. Пасля ўрадавага крызісу 2006 года Бразаўскас сышоў у адстаўку, і новым прэм’ер-міністрам ва ўрадзе меншасці стаў член СДПЛ Гедымін Кіркілас. На парламенцкіх выбарах 2008 года партыя атрымала 144 675 (11,73 %) галасоў і 25 месцаў і, не здолеўшы сфарміраваць урад, перайшла ў апазіцыю.
Партыя таксама прадстаўлена ў Еўрапарламенце — яна атрымала 2 з 13 адведзеных для Літвы месцаў на выбарах 2004 года (173 888 (14,4 %) галасоў) і 3 з 12 — на выбарах 2009 года (102 347 (18,12 %) галасоў). СДПЛ уваходзіць у Сацінтэрн і Партыю еўрапейскіх сацыялістаў.
Прадстаўнікі партыі тройчы ўдзельнічалі ў выбарах прэзідэнта Літвы, але кожны раз няўдала. У 2002—2003 гадах Вітэніс Павілас Андрукайціс атрымаў 105 584 (7,3 %) галасоў і заняў пятае месца, у 2004 годзе Чэславас Юршэнас заняў у першым туры пятае месца з вынікам у 147 610 (11,9 %) галасоў, а ў 2009 годзе Альгірдас Буткевічус заняў другое месца, набраўшы 162 549 (11,83 %) галасоў.
12—13 кастрычніка 2009 года ў штаб-кватэры СДПЛ у Вільнюсе спачатку адбыўся выбух, а затым у будынак была кінута бутэлька з запальнай сумессю.
На муніцыпальных выбарах 2011 года партыя атрымала найбольшую колькасць месцаў — 328 з 1526 (181 453 галасоў з 1,1 млн.). У Вільнюсе партыя атрымала 5 месцаў з 51, у Каўнасе — 6 з 41.
Дзмітрый Уладзіміравіч Нагіеў
Дзмітрый Уладзіміравіч Нагіеў (Дми́трий Влади́мирович Наги́ев; нар., ) — расійскі шоўмен, акцёр тэатра і кіно, тэле- і радыёвядучы.
Біяграфія
Нарадзіўся 4 красавіка 1967 года ў Ленінградзе. У юнацтве займаўся самба і дзюдо (майстар спорту) пад кіраўніцтвам Віктара Горлава і Аркадзя Ратэнберга, спартыўнай гімнастыкай, у 1980-я гады заваяваў званне чэмпіёна СССР сярод юніёраў.