cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Дом па Першамайскай вуліцы, 31 (Магілёў)
Архітэктура
Размешчаны на значнай адлегласці ад лініі забудовы вуліцы (каля 120 м), што ўтварае пешаходную зону, добраўпарадкаваную газонамі і дэкаратыўнымі басейнамі. Складаецца з некалькіх аб’ёмаў. Першы (9-павярховы) галоўным падоўжаным фасадам (да 200 м) выходзіць на вул. Першамайскую, другі (12-павярховы) злучаны з тарцом першага, выходзіць на вул. Будзённага. Да галоўнага фасада 9-павярховага аб’ёму далучаны два 2-павярховыя аб’ёмы — магазін і рэстаран «Габрава». У выніку ствараецца прасторава-развітая кампазіцыя, якая арганічна ўпісваецца ў навакольную забудову. У інтэр’еры рэстарана — дэкаратыўныя пано (разьба па дрэве). Першыя 2 паверхі 9-павярховага аб’ёму суцэльнага зашклення з чляненнем у выглядзе пілонаў. Тут размешчаны розныя ўстановы і прадпрыемствы бытавога абслугоўвання. Астатнія 7 паверхаў жылыя, вырашаны адзіным архітэктурным прыёмам: рознай даўжыні балконы з вертыкальнымі бакавымі перагародкамі. Спалучэнне раўнамернага рытму аконных праёмаў і балконаў надае галоўнаму фасаду аб’ёмнасць і цэласнасць. Сцены абліцаваны каляровай пліткай, што стварае насычаную гаму фасада. У апрацоўцы цокаля выкарыстаны граніт. У доме 228 кватэр. Кватэры арыентаваны на абодва бакі дома, балконы з боку галоўнага і дваровага фасадаў. Ліфты вынесены за габарыты дома, убудаваны ў спецыяльныя шахты.
Рэстаран «Габрава»
Рэстаран «Габрава», названы ў гонар балгарскага горада-пабраціма Магілёва, адкрыты ў 1980 годзе. Гандлёвая плошча складае 529 м². Адначасова можа абслужыць 220 чал. У савецкія часы ўвечары іграў вакальна-інструментальны ансамбль. Інтэр’еры ўпрыгожаны разнымі драўлянымі пано (мастак Г. Данілавіч).
Загорнікі
Назву Загорнікі маюць:
Русота (Гожскі сельсавет)
Русо́та (, Русота) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Гожскага сельсавета.
Запруддзе (Круглянскі раён)
Запру́ддзе (, Запрудье) — аграгарадок у Круглянскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Запрудскага сельсавета.
У 2013 годзе вёска была перададзена з Комсеніцкага сельсавета ў Ляснянскі, які праз год быў перайменаваны ў Запрудскі.
Беларуска-іранскія адносіны
Беларуска-іранскія адносіны — міжнародныя адносіны паміж Рэспублікай Беларуссю і Ісламскай Рэспублікай Іран.
Абедзве краіны ўсталявалі дыпламатычныя адносіны ў 1992 годзе. Беларусь мае амбасаду ў Тэгеране. Іран мае амбасаду ў Мінску. Дзве краіны маюць добрыя адносіны ў апошнія гады, што адлюстравана ў рэгулярных сустрэчах на высокім узроўні і розных пагадненнях. У 2008 годзе міністр замежных спраў Беларусі Сяргей Мартынаў назваў Іран важным партнёрам Беларусі ў рэгіёне і ў свеце.
Пагадненні
У ліпені 2004 года была праведзена сустрэча сумеснай ірана-беларускай эканамічнай камісіі і падпісаны дагавор аб ўмацаванні ўзаемнага эканамічнага супрацоўніцтва. У красавіку 2006 года дзве краіны падпісалі шэраг эканамічных і гандлёвых пагадненняў.
У лістападзе 2006 года прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка наведаў Тэгеран і падпісаў пагадненні па пашырэнню двухбаковага супрацоўніцтва, а таксама пацвердзіў падтрымку Беларусі ядзернай праграмы Ірана.
Сустрэча 2007
У маі 2007 года дзве краіны падпісалі пагадненні аб супрацоўніцтве, пасля сустрэчы прэзідэнта Беларусі Лукашэнкі і прэзідэнта Ірана Махмуда Ахмадзінежада. Яны падпісалі сумеснае камюніке па выніках візіту ў Беларусь прэзідэнта Ахмадзінежада. Прэзідэнт Лукашэнка заявіў, што Беларусь і Іран знялі ўсе перашкоды на шляху двухбаковага гандлю. Прэзідэнт Ахмадзінежад сказаў, што «з гэтага часу беларуска-іранскія адносіны будуць развівацца дзеля забяспячэння стабільнасці і бяспекі ў свеце».
Гандаль
У 2008 годзе гандаль Беларусі з Іранам склаў $ 93,8 млн (павысіўся на 23,6 %), у тым ліку экспарт Беларусі павысіўся на $83,7 млн (на 25,8 %), імпарт — на $ 10,2 млн (на 8,3 %). Сальда знешняга гандлю склала $ 73,5 млн. Асноўнымі таварамі экспарту Беларусі з'яўляюцца калійныя ўгнаенні, сінтэтычныя валокны, кабелі з сінтэтычных валокан, у той час як асноўныя таварамі імпарту з'яўляюцца аўтамабілі, вінаград, запасныя часткі для аўтамабіляў і трактароў.
У 2008 годзе іранскія інвестыцыі ў Беларусь склалі $ 13,1 млн, у тым ліку $ 9,9 млн прамых інвестыцый. У 2010 годзе Іран адкрыў вялікі завод па вытворчасці меднага дроту і распачаў другі этап па наладжанню массавай вытворчасці аўтамабіляў Samand ў Беларусі.
Беларусь і Іран заяўляюць, што могуць падняць ўзаемны тавараабарот да $ 1 млрд. Аб гэтым заявіў міністр гандлю Ірана Масуд Мір-Каземі пры сустрэчы з прэм'ер-міністрам Беларусі Сяргеем Сідорскім. У цяперашні час тавазварот дзвюх краін складае $ 3,250 млрд. .
Ваеннае супрацоўніцтва
Паведамлялася, што Беларусь экспартавала танкі, бронетранспарцёры, і цяжкую артылерыю ў Іран.
У студзені 2007 года дзве краіны падпісалі мемарандум аб узаедзеянні для абароны. Абароннае супрацоўніцтва абмерковалася на сустрэчы двух прэзідэнтаў у маі 2007. У 2009 годзе стала вядома, што Беларусь прадавала Ірану аператыўна-тактычныя ракетныя комплексы расійскай вытворчасці Іскандэр-М. 4 снежня 2011 іранскімі вайскоўцамі быў перахоплены амерыканскі беспілотнік Lockheed Martin RQ-170 Sentinel. Як мяркуецца, для нейтралізацыі дрона былі выкарыстаныя беларускія сістэмы РЭБ.
Энергетыка
У маі 2007 года Іран прадаставіў Беларусі больш шырокі доступ да запасаў нафты пасля сустрэчы двух прэзідэнтаў, што беларускі прэзідэнт Лукашэнка ахарактарызаваў як «стратэгічнае партнёрства». Пасля шматгадовага абмеркавання, Іран прадаставіў Беларусі доступ да нафтавага радовішча Джафеір, якое знаходзіцца паблізу іракскай мяжы і можа даваць у працоўным стане да 30 000 барэляў у дзень. Лукашэнка заявіў, што сырая нафта з Джафеіра будзе альбо ачышчацца ў Іране, альбо проста здабывацца Беларуссю і прадавацца на сусветных рынках. Гэта быў першы энергетычны праект за мяжой для Беларусі. Ён таксама сказаў, што «Іран гатовы дапамагчы Беларусі дыверсіфікаваць маршруты энергапаставак».
У маі 2009 года намеснік прэм'ер-міністра Беларусь Уладзімір Сямашка сустрэўся з віцэ-губернатарам Цэнтральнага банка Ісламскай Рэспублікі Іран Рэза Раі. Пасля гэтай сустрэчы Цэнтральны банк Ірана аб'явіў, што будзе крэдытаваць $ 212 млн ў беларускую дзяржаўную фірму Беларуснафта для развіцця нафтавага радовішча Джафеір.
Віль д’Аўрэ (карціна)
Віль д'Аўрэ (Ville d'Avray) — карціна, створаная Камілем Каро ў 1865 годзе. Яна намалявана алеем на палатне і зараз захоўваецца ў Нацыянальнай галерэі мастацтва ў Вашынгтоне.
Апісанне
У 1817 годзе бацька Каро купіў загарадны дом у ваколіцах Парыжа, у камуне, дзе і была напісана карціна. На працягу сваёй доўгага творчага жыцця Каро працягваў пісаць віды гэтай мясцовасці.
Далікатныя пастэльныя тоны і пухнатыя дрэвы ствараюць у гэтым дзіўна тонкім пейзажы дрымотную, вільготную ад расы атмасферу досвітку. Бледнае серабрыстае неба адлюстроўваецца ў возеры, а сонца, што асвятляе дома злева, нагадвае пра жывапісныя эцюды, напісаныя Каро у Італіі.
Свентаянск
Свентая́нск (, Свентоянск) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Гожскага сельсавета.
Дума
Дума:
Хіменесы
Дынастыя Хіме́нес (Jiménez, Ximenes) — баскская паводле паходжання дынастыя, якая кіравала ў каралеўствах Навара, Арагон і Кастылія ў IX—XIII стст. Яна першай змагла часова аб'яднаць хрысціянскую Іспанію і высунула яе на шырокую еўрапейскую палітычную сцэну. Створаная Хіменесамі палітычная структура захоўвалася да канца Сярэднявечча.
Гісторыя
Доўгі час меркаваўся, што Хіменесы вядуць сваё паходжанне ад Гасконскага герцагскага дому. Пра іх родапачынальніка, Хімена, практычна нічога не вядома. У сярэдневяковых генеалогіях яго называлі сынам Сегуіна (Семена) I Лупа (пам. пасля 816), герцага Васконіі ў 812—816 годзе, аднак дакументальнага пацверджання гэтай версіі няма. У наш час гісторыкі лічаць, што дынастыі Хіменес і Арыста (ці Іньігесы), магчыма, паходзілі ад аднаго родапачынальніка, якім з'яўляўся згаданы ў 781 годзе граф Памплоны Хімена Моцны. Сваю назву — Хіменес — род атрымаў ад унука родапачынальніка, графа Хімена Гарсеса, які кіраваў у першай палове IX стагоддзя ў Сангуэсе, названай «Кодэксам Роды» «іншай часткай каралеўства».
Першыя Хіменесы, 9-га стагоддзя, былі герцагі ці рэгенты тых частак Навары, якія непасрэдны не кіраваліся дынастыяй Арыста (каралі Памплоны, будучай Навары). Верагодна вобласці на мяжы Алавы і заходніх адгор'яў Пірэнеяў складалі іх дамен. Урэшце, Хіменесы самі занялі наварскі трон.
Дума (Сірыя)
Дума  — горад у Сірыі, у мухафазе Дамаск. Адміністрацыйны цэнтр акругі Дума. Насельніцтва па дадзеных на 2004 год — 110 893 чалавека. Знаходзіцца прыкладна за 10 км на паўночны ўсход ад Дамаска, на вышыні 660 м над узроўнем мора. Невялікія прамысловыя прадпрыемствы, рамёствы. У вырошчваюць фруктовыя дрэвы, вінаград.
Хіменесы
Гісторыя
Хімена I Памплонскі (кіраваў у 852—860 гадах) быў абраны каралём Памплоны пасля смерці стрыечнага брата Іньіга Арысты. Хімена далучыў да Памплоны шмат новых тэрыторый. Аднак наварскі народ быў нясталы ў сваіх прыхільнасцях, і пасля смерці Хімена вярнулі каралеўскі тытул нашчадкам Іньіга. Хіменесы змаглі замацавацца на троне толькі пасля 905 года Разам з Іньіга Арысты пасылаў паслоў да франкскага двара ў 851 годзе.
Гарсія II, сын папярэдняга (загінуў у 882), сеньёр Алавы, мяркуючы па ўсім, быў суправіцелем Гарсіі I Іньігеса. Пасля смерці траюраднага брата ён фармальна быў абвешчаны суправіцелем Фартуна Гарсеса, які быў палонены маўрамі і вызвалены толькі ў 880 годзе. Гарсія Хіменес храбра абараняў краіну ад арабаў і загінуў у бітве пры Айхары супраць эміра Кордавы.
Іньіга II Гарсес, сын папярэдняга (памёр у 905), сеньёр Алавы, быў абвешчаны суправіцелем Фартуна Гарсеса. Але больш ніякіх звестак пра яго да нас не дайшло. Невядомы нават год яго смерці.
Сапраўдным заснавальнікам у 905 годзе стаў Санча I Гарсес, заснаваная ім бесперапынная лінія каралёў з дынастыі Хіменес, кіравала ў Навары, а з XI стагоддзя таксама ў Кастыліі і Арагоне некалькі стагоддзяў.
Самым вядомым прадстаўніком дынастыі быў Санча III Вялікі, які кіраваў з 1000 да 1035 года ў Памплоне (Навары) і далучыў Арагон, Кастылію, і Рыбагорсу правам і ў канчатковым выніку Леон (але не Галісію) заваяваннем. Ён стаў сюзерэнам графа Барселоны і магчыма герцага Гасконі. Пасля яго каранацыі ў Леоне, ён нават прэтэндаваў на тытул імператара ўсёй Іспаніі. Яго вялізныя ўладанні былі падзелены паміж яго дзецьмі, і кожнае з сярэдневяковых каралеўстваў Іспаніі было, такім чынам, заснавана манархам з дынастыі Хіменесаў.
Фердынанд Вялікі атрымаў у спадчыну Леон і Галісію ў 1037 годзе, уключыў іх цалкам у арбіту свайго кіруючага клана. Ён дасягнуў свайго роду гегемоніі над братамі. Свае ўладанні ён таксама падзяліў паміж сваімі дзецьмі. Адзін з іх, Альфонс VI, аднавіў імперскі тытул і нават паспрабаваў кіраваць і Хрысціянскай і Мусульманскай Іспаніяй.
Альфонса I Ваяўнік кароткачасова ўз'яднаў уладанні сямейства. Пасля набыцця яго бацькам Навары і яго ўласнага шлюбу з Уракай, каралевай Кастыліі і Леона, ён патрабаваў тытула «імператар». Аднак, няўдачы гэтага шлюбу і наступная смерць Альфонса, канчаткова падзялілі каралеўствы Кастылію, Арагон і Навару. Кожнае, у канчатковым выніку, перайшло да іншых дынастый праз спадчынніц: Урака (Кастылія і Леон) — Бургундская дынастыя; Петраніла, — Барселонская дынастыя; і, нарэшце, Бланка, сястра Санча VII Наварскага, чыя смерць у 1234 годзе прывяла да канца дынастыі Хіменесаў.
Дынастыя Хіменес у Навары (905—1234)
У асабістай уніі з Арагонам з 1076 па 1134.
Эль-Камышлы
Эль-Камышлы  — горад на паўночным усходзе Сірыі, на мяжы з Турцыяй, паблізу ад Ірака. Знаходзіцца ў мухафазе Хасеке, адміністрацыйны цэнтр раёна. Фактычная сталіца Дэмакратычнай Федэрацыі Паўночнай Сірыі. Міжнародны аэрапорт (код IATA — KAC). Заснаваны ў 1926 як чыгуначная станцыя на лініі ад Тартуса.
Хіменесы
Дынастыя Хіменес у Навары (905—1234)
З 1234 года каралямі Навары сталі прадстаўнікі Шампаньскай дынастыі.
Дынастыя Хіменес у Сабрарбэ і Рыбагорсе (1035—1043)
Сабрарбэ і Рыбагорса былі далучаны да Арагона ў 1043.
Дынастыя Хіменес у каралеўстве Вігера (970—1030)
Вігера была далучана да Навары каля 1030 года.
Генеалогія дынастыі Хіменес
Хімена Гарсес (пам. 860), кіраўнік Сангуэсы, су-кароль Памплоны
Кастыльская галіна
Фернанда (Фердынанд) I (1016/1018 — 27 снежня 1065), граф Кастыліі з 1032, кароль Кастыліі і Леона з 1037; жонка: з 1032 Санча (1013 — 7 лістапада 1067), дачка Альфонса V, караля Леона
Дворышча (Глыбоцкі раён)
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Лужкі Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Да 15 кастрычніка 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Драбаўшчынскага сельсавета.
Цідовічы
Цідо́вічы (, Цидовичи) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Гожскага сельсавета.
Комсенічы
Ко́мсенічы (, Комсеничи) — аграгарадок у Круглянскім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Комсеніцкага сельсавета.
Геаграфія
Аграгарадок знаходзіцца за 13 км у напрамку на паўднёвы ўсход ад горада Круглае, за 65 км ад Магілёва.
Форма дзяржаўнага кіравання
[[Выява:Forms_of_government_2021.svg|460px|thumb|Краіны свету паводле форм кіравання:
Сіні  — прэзідэнцкія рэспублікі, поўнае кіраванне прэзідэнта выканаўчай уладай, прэзідэнт з'яўляецца кіраўніком урада
Зялёны  — прэзідэнцкія рэспублікі, але выканаўчая ўлада прэзідэнта залежыць ад парламента
Жоўты  — змяшаныя рэспублікі (паўпрэзідэнцкія, парламенцка-прэзідэнцкія, прэзідэнцка-парламенцкія) — урад падсправаздачны парламенту і прэзідэнту, парламент уплывае на выбар кіраўніка ўрада прэзідэнтам
Аранжавы  — парламенцкія рэспублікі, парламент фарміруе ўрад
Чырвоны  — парламентарныя канстытуцыйныя манархіі, парламент фарміруе ўрад, а манарх не мае рэальнай улады
Ліловы  — канстытуцыйныя манархіі, у якіх манарх мае рэальную ўладу, часта (але не заўсёды) пры слабым парламенце
Карычневы  — рэспублікі, у якіх вядучая роля адной партыі замацавана канстытуцыяй
Аліўкавы  — дзяржавы, дзе не існуе асноўнага закона датычна ўрада
Шэры  — дзяржавы, якія не падыходзяць ні пад адно з вышэй прыведзеных вызначэнняў
Форма дзяржаўнага кіравання характарызуе арганізацыю дзяржаўнай улады, сістэму вышэйшых дзяржаўных органаў, а таксама парадак іх утварэння, узаемаадносіны паміж імі і грамадзянамі.
У розных перыядах гісторыі форма кіравання мела розны сэнс. Так, у аграрным грамадстве значэнне формы кіравання зводзілася толькі да азначэння таго, якім чынам замяшчаецца пасада кіраўніка дзяржавы — у парадку ўспадкоўвання або шляхам выбараў. Па меры раскладання феадалізму і пераходу да індустрыяльнага грамадства, які суправаджаўся паслабленнем улады манархаў, з'яўленнем і ўмацаваннем народнага прадстаўніцтва, формы кіравання сталі ўзбагачацца. Найбольшую значнасць набыла не тое, спадчынны або выбарны кіраўнік дзяржавы ў краіне, а тое, як арганізуюцца адносіны паміж кіраўніком дзяржавы, парламентам, урадам, як узаемна ўраўнаважваюцца іх паўнамоцтвы, — словам, як уладкаваны падзел улад.
Такім чынам, форма кіравання паказвае:
Пры гэтым неабходна адрозніваць паняцце «палітычны рэжым» ад паняцця «форма кіравання». Палітычны рэжым хутчэй сацыялагічная характарыстыка дзяржавы, якая характарызуе ў большай ступені ўзаемаадносіны з нагоды адчужэння і пераходу ўлады ў дзяржаве, а форма кіравання апісвае, як фарміруюцца органы дзяржаўнай улады (хутчэй з пункту гледжання працэсуальных момантаў), і як гэтыя органы ўзаемадзейнічаюць адзін з адным.
Краснагор’е (Круглянскі раён)
Краснаго́р'е (, Красногорье) — вёска ў Круглянскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Запрудскага сельсавета.
У 2013 годзўе вёска была перададзена з Комсеніцкага сельсавета ў Ляснянскі, які праз год быў перайменаваны ў Запрудскі.
Раўнаплоднік пылюшнікавы
Раўнапло́днік пылюшнікавы (Isopyrum thalictroides) — кветкавыя расліны з роду  сямейства Казяльцовыя (Ranunculaceae).
Батанічнае апісанне
Шматгадовая карэнішчавая расліна, ранневясновы эфемероід. Карэнішча доўгае і разгалінаванае. Ад карэнішча адходзяць некалькі тонкіх сцёблаў вышынёй да 30 см. Лісце з перапончатымі прылісткамі. Прыкаранёвае лісце з доўгімі чаранкамі, верхняе — сядзячае, трайчастае. Кветкі адзіночныя, белыя, дыяметрам да 1 см. Чашалісцікі белыя або чырванаватыя. Плод — шматлістоўка.
Распаўсюджванне і экалогія
Пашыраны ў Паўночным паўшар’і. На тэрыторыі Беларусі знаходзіцца пад аховай з 1964 года. Від занесены ў Чырвоную кнігу Беларусі, ахоўваецца ў Літве.
Расце паасобку або невялікімі групамі ў шыракалістых лясах. Цвіце ў красавіку—маі. Размнажаецца насеннем і вегетатыўна (карэнішчам).
Ядавіты. Меданосная расліна.
Чарнуха (Гожскі сельсавет)
Чарну́ха (, Чернуха) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Гожскага сельсавета.
Драбаўшчына (Глыбоцкі раён)
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Пліса Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
У 1940—1960 гадах цэнтр Драбаўшчынскага сельсавета. Да 1963 года вёска ўваходзіла ў склад Дворнаўскага сельсавета.
Замак Арундэл
Замак Арундэл, або Эрандэл (Arundel Castle) узвышаецца над аднайменным гарадком у графстве Заходні Сасекс. Яго першым уладальнікам быў Роджэр Мантгомеры — адзін з набліжаных Вільгельма Заваёўніка. Уладальнік замка традыцыйна носіць тытул графа Арундэла (найстарэйшы графскі тытул у Брытаніі). З XV стагоддзя замак служыць асноўнай рэзідэнцыяй герцагаў Норфалкаў з роду Говардаў. Першапачатковы замак (закладзены яшчэ Эдуардам Спаведнікам) некалькі разоў пашыраўся ў XII стагоддзі — спачатку для размяшчэння каралевы Мацільды і яе світы, потым па загадзе Генрыха II. Збудаванне належала да распаўсюджанага ў той час тыпу ўмацаванняў — плесі. У 1380 годзе ў замку прашло вяселле Генрыха Болінгбрака з Марыяй дэ Боўн.
З часоў Рычарда Львінае Сэрца замкам валодалі нашчадкі Уільяма д'Абіньі і Адэлізы Лувенскай. Пасля згасання роду Абіньі замак (разам з тытулам графа Арундэла) перайшоў па жаночай лініі да Фіц-Аланаў. У 1580 годзе ўладанні Фіц-Аланаў перайшлі па спадчыне да цяперашніх уладальнікаў, Говардаў. Уладальнікі замка не раз з'яўляюцца на старонках гістарычных харонік Шэкспіра.
Арундэльскі замак панёс вялікія страты падчас грамадзянскіх войнаў XVII стагоддзя. З вяртаннем моды на сярэднявечнае дойлідства 11-ы герцаг Норфалк на мяжы XVIII і XIX стст. абнавіў свае пакоі ў духу неаготыкі. Збудаванне працягвала перабудоўвацца і ў віктарыянскі перыяд, асабліва ў сувязі з візітам каралевы Вікторыі з мужам, які адбыўся ў 1846 годзе.
Чарнушкі (Гродзенскі раён)
Чарну́шкі (, Чернушки) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Гожскага сельсавета.
Міхайлаўка (Круглянскі раён)
Міха́йлаўка (, Михайловка) — вёска ў Круглянскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Комсеніцкага сельсавета.
Бланка II Наварская
Бланка II Наварская (1424—1464) — тытулярная каралева Навары, была дачкой Хуана II Арагонскага і Бланкі I Наварскай, акрамя гэтага, у шлюбе, яна была інфантай Кастыліі і Леона.
У 1427 годзе яна, яе брат і сястра былі абвешчаны законнымі спадчыннікамі Каралеўства Навара. Бланка была абяцана ў жонкі спадчынніку трона Кастыліі ў 1436 годзе, як пацверджанне мірнага дагавора паміж Кастыліяй і Наварай.
Каралева Бланка I суправаджала дачку ў Кастылію на ўрачыстасці з нагоды яе шлюбу, якія праходзілі ў Вальядалідзе 16 верасня 1440 года. Заключаны шлюб так і не быў кансумаваны. У 1453 годзе, праз 13 гадоў, шлюб быў ануляваны. Афіцыйнае абследаванне пацвердзіла некранутасць каралевы. Развод быў узгоднены з Папам Рымскім пад падставай таго, што нейкія вядзьмарскія сілы перашкодзілі Энрыке IV выканаць свой шлюбны абавязак. Пасля разводу Бланку адправілі дамоў, у Навару.
У 1461 годзе, пасля смерці яе брата, Карла Віянскага, многія незадаволеныя наварцы і прыхільнікі анты-арагонскай партыі, лічылі Бланку законнай каралевай, а не яе бацьку, які заняў трон каралеўства. Ліст Карла Віянскага, у якіх ён заве сваёй спадчынніцай сястру, падмацоўваюць прэтэнзіі Бланкі на трон.
Адна, пасаджаная ў замк Алітэ, Бланка была пакінута на літасць свайго бацькі, які прыняў рашэнне ўступіць у новы саюз з Францыяй. Кароль Францыі Людовік XI і бацька Бланкі Хуан II Арагонскі вырашылі, што 38-гадовая Бланка павінна стаць жонкай 16-гадовага Карла дэ Валуа, малодшага сына французскага Караля. Але Бланка адмовілася быць пешкай у палітычнай гульні і вяселле не адбылося.
Кароль Хуан II Арагонскі быў узвар’яваны непадпарадкаваннем дачкі, ён адправіў Бланку да іншай сваёй дачкі, Леаноры, і яе мужа, Гастона IV дэ Фуа, дзе яна фактычна становіцца палонніцай у доме ўласнай сястры. Тым часам, дарога да замка сястры і зяця ў Беарн ляжала праз землі, падуладныя лютым ворагам Бланкі, і, адпаведна, была відавочнай пагрозай яе жыццю. 30 красавіка 1462 года Бланка ў сваім завяшчанні заве сваім спадчыннікам былога мужа Энрыке IV Кастыльскага.
Па прыбыцці ў Беарн Бланка была пасаджана ў вежу Манкада, дзе і памерла 2 снежня 1464 года пры загадкавых акалічнасцях. Некаторыя лічаць, што яна была атручана па загадзе сястры, іншыя — што пала ахвярай інтрыг бацькі. Пахавана ў кафедральным саборы Лескара ў Францыі.
Усё сваё жыццё Бланка заставалася бяздзетнай.
Планкаўскі зарад
Планкаўскі зарад (абазначаецца q_P) - гэта адна з асноўных адзінак вымярэння планкаўскай сістэмы адзінак, роўная колькасці электрычнага зарада, вызначанага ў тэрмінах фундаментальных канстант. Планкаўскі зарад вызначаецца як :
дзе:
У некаторых сістэмах вымярэння (напрыклад, Гаусаўская СГС), дзе, планкаўскі зарад q_P выглядае так:
У адзінках СІ
Планковский зарад прыблізна ў 11,706 разоў больш па модулю, чым элементарны электрычны зарад (зарад электрона).
Дэйв Харальд
Дэвід (Дэйв) Харальд (Dave Harold; нар., , графства Стафардшыр, Англія) — англійскі былы прафесійны гулец у снукер. Пераможца рэйтынгавага адкрытага чэмпіянату Азіі 1993 і чвэрцьфіналіст чэмпіянату свету 1996 года.
Шабаны (Гродзенскі раён)
Шабаны́ (, Шабаны) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Гожскага сельсавета.
Планкаўская магутнасць
Планкаўская энергія дзеленая на планкаўскі час даюць Планкаўскую магутнасць PP, эквівалентную 3,62831×1052 Вт. Гэта экстрэмальна вялікая адзінка вымярэння; кожны з гама-усплёскаў, самых яркіх з вядомых падзей, мае выходную магутнасць у парадку 1×1045 Вт, што менш чым адна мільённая ад планкаўскай магутнасці.
Праз фундаментальныя канстанты фізікі яна вызначаецца так: .
Петушкі (Круглянскі раён)
У 2013 годзўе вёска была перададзена з Комсеніцкага сельсавета ў Ляснянскі, які праз год быў перайменаваны ў Запрудскі.
Мастэрс 2002 (снукер)
У турніры прыняло ўдзел 18 гульцоў. Топ-14 афіцыйнага рэйтынгу аўтаматычна трапілі ў першы раўнд. Снукерысты, якія займалі 15 і 16 месца ў рэйтынгу, гулялі ў папярэднім раўндзе з пераможцам кваліфікацыйнага турніру і ўладальнікамі уайлдкард.
Пол Хантэр выйграў свой ​​другі Мастэрс запар, абыграўшы ў фінальным матчы валійца Марка Уільямса з лікам 10:9. Такім чынам, ён стаў трэцім гульцом пасля Кліфа Торбурна і Стывена Хэндры, які выйграў два турніру Мастэрс запар. Вышэйшы брэйк на турніры зрабіў Роні О’Саліван у першым крузе супраць Джо Свэйла - 138 ачкоў. Гэтая перамога прынесла Хантэру трэці прафесійны тытул у кар'еры.
Цялесны вугал
Цялесны вугал — частка прасторы, якая з'яўляецца аб'яднаннем усіх прамянёў, якія выходзяць з дадзенай кропкі (вяршыні вугла) і перасякаюць некаторую паверхню (якая называецца паверхняй, якая сцягвае дадзены цялесны вугал). Асобнымі выпадкамі цялеснага вугла з'яўляюцца трохгранныя і шматгранныя вуглы. Мяжой цялеснага вугла з'яўляецца некаторая канічная паверхня.
Саламія
Саламія — горад на захадзе Сірыі, размешчаны на тэрыторыі мухафазы Хама. Другі па колькасці насельніцтва горад мухафазы. Знаходзіцца ў яе паўднёвай частцы, на вышыні 465 метраў над узроўнем мора. Саламія размешчана на скрыжаванні некалькіх буйных аўтамагістраляў, прыблізна за 27 км на паўднёвы ўсход ад Хамы, адміністрацыйнага цэнтра правінцыі і за 177 км на паўночны паўночны ўсход ад Дамаска. Бліжэйшы аэрапорт размешчаны ў горадзе Халеб.
Цялесны вугал
Цялесны вугал вымяраецца адносінай плошчы той часткі сферы з цэнтрам у вяршыні вугла, якая выражаецца гэтым цялесным вуглом, да квадрата радыуса сферы:
Відавочна, цялесныя вуглы вымяраюцца адцягненымі (безразмернымі) велічынямі. Адзінкай вымярэння цялеснага вугла ў сістэме СІ з'яўляецца стэрадыян, роўны цялеснаму вуглу, выразаючаму са сферы радыуса ~r паверхню з плошчай ~r^2. Поўная сфера ўтварае цялесны вугал, роўны ~4\pi стэрадыян (поўны цялесны вугал), для вяршыні, размешчанай унутры сферы, у прыватнасці, для цэнтра сферы; такім жа з'яўляецца цялесны вугал, пад якім бачна любая замкнёная паверхня з кропкі, якая цалкам ахопліваецца гэтай паверхняй, але не належыць ёй. Акрамя стэрадыянаў, цялесны вугал можа вымярацца ў квадратных градусах, квадратных хвілінах і квадратных секундах, а таксама ў долях поўнага цялеснага вугла.
Пазначаецца цялесны вугал звычайна літарай ~\Omega.
Дваісты цялесны вугал да дадзенага цялеснага вугла ~\Omega вызначаецца як вугал, які складаецца з прамянёў, якія ўтвараюць з любым прамянём вугла ~\Omega нявостры вугал.
Каэфіцыенты пераліку адзінак цялеснага вугла.
Вылічэнне цялесных вуглоў
Для адвольнай сцягвальнай паверхні S цялесны вугал \Omega, пад якім яна бачная з пачатку каардынат, роўны
дзе  — сферычныя каардынаты элемента паверхні dS, \mathbf{r} — яго радыус-вектар, \mathbf{n} — адзінкавы вектар, нармальны даdS.
Велічыні некаторых цялесных вуглоў
дзе  — змешаны здабытак дадзеных вектараў,  — скалярны здабытак адпаведных вектараў, паўтлустым шрыфтам пазначаныя вектары, нармальным шрыфтам — іх даўжыні. Па гэтай формуле можна вылічаць цялесныя вуглы, сцягнутыя адвольнымі шматвугольнікамі з вядомымі каардынатамі вяршынь (для гэтага дастаткова разбіць многавугольнік на неперасякальныя трохвугольнікі).
Калі вугал раствора конуса малы, (\alpha выражана ў радыянах), ці (\alpha выражана ў градусах). Так, цялесны вугал, пад якім з Зямлі бачныя Месяц і Сонца (іх вуглавы дыяметр прыкладна роўны 0,5°), складае каля 6.10−5 стэрадыян, або ≈ 0,0005 % плошчы нябеснай сферы (гэта значыць поўнага цялеснага вугла).
Дубоўшчына
Дубо́ўшчына (, Дубовщина) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Пліскага сельсавета.
Рабінаўка (Круглянскі раён)
Рабі́наўка (, Рябиновка) — вёска ў Круглянскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Комсеніцкага сельсавета.
Дубоўшчына
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Лужкі Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Да 15 кастрычніка 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Драбаўшчынскага сельсавета.
Раздзялавічы (вадасховішча)
Раздзя́лавічы, Раздзялавіцкае — вадасховішча ў Беларусі, у Ганцавіцкім раёне Брэсцкай вобласці, каля аграгарадка Раздзялавічы.
Вадасховішча створана ў 1983 годзе. Наліўное, напаўняецца вадой з ракі Бобрык 1. Плошча вадасховішча 1,98 км², даўжыня 1,63 км, шырыня 1,25 км, даўжыня агараджальнай дамбы 5,4 км. Найбольшая глыбіня 9,9 м, сярэдняя — 4,8 м, ваганні ўзроўню вады на працягу года каля 4 м. Аб’ём вады ў вадасховішчы 9,4 млн м³. Сярэдні шматгадовы сцёк складае 33,7 млн м³.
Вадасховішча створана ў мэтах двухбаковага рэгулявання сцёку і арашэння.
Баброўнікі (Гродзенскі раён)
Бабро́ўнікі (, Бобровники) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Індурскага сельсавета.
Да 30 жніўня 1957 года вёска ўваходзіла ў склад Далінскага сельсавета.
Тадмар
Тадмар (Пальміра)  — горад у цэнтральнай частцы Сірыі, знаходзіцца ў аднайменным раёне правінцыі Хомс. Размешчаны ў аазісе, пасярод сірыйскай пустыні за 215 км на паўночны ўсход ад Дамаска і за 180 км на паўднёвы захад ад ракі Еўфрат. Руіны старажытнай Пальміры, Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА, знаходзяцца на адлегласці каля 500 метраў на паўднёвы захад ад сучаснага цэнтра горада.
Жаўнерчыкі
Жаўне́рчыкі (, Жавнерчики) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Пліскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Лужкі Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Да 15 кастрычніка 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Драбаўшчынскага сельсавета.
Амеядскі халіфат
Амеядскі халіфа́т (الخلافة الأموية) або Дама́скі халіфа́т — феадальная дзяржава, якая існавала з 661 па 750 год. Кіруючая дынастыя — Амеяды. Сталіца знаходзілася ў Дамаску. Глава дзяржавы — халіф, у руках якога была сканцэнтравана духоўная і свецкая ўлада, якая перадавалася па спадчыне. Афіцыйная мова — арабская. Валюта — залаты дынар і сярэбраны дырхем.
Гісторыя
Амеядскі халіфат працягнуў заваявальную палітыку Праведнага халіфата і заваяваў Паўночную Афрыку, частку Пірэнейскага паўвострава, Сярэднюю Азію, Сінд, Табарыстан і Джурджан.
Вярхоўным уласнікам усіх земляў халіфата выступала дзяржава, у распараджэнні якой знаходзіўся зямельны фонд заваяваных, канфіскаваных або тых, што пераходзілі ва ўласнасць дзяржавы пасля смерці ўладальніка, які не меў прамога спадчынніка. Дзяржава спаганяла з землеўладальнікаў паземны падатак (ушр і харадж).
Для цэнтралізацыі дзяржавы была адноўлена паштовая служба, створана цэнтральная казна і дзяржаўны архіў (дыван аль-хацім). Масавы пераход у іслам заваяваных народаў і працэс канцэнтрацыі ў руках мусульман земляў, якія належалі мясцоваму немусульманскаму насельніцтву, прывялі да рэзкага памяншэння дзяржаўных даходаў. У 700 годзе намесніка Ірака Хаджадж ібн Юсуф (694—714) апублікаваў закон, паводле якога новазвернутыя мусульмане не вызваляліся ад выплаты джызьі, а зямлі, якія перайшлі да мусульман, не вызваляліся ад выплаты хараджа. Гэта палажэнне было адменена халіфам Умарам ібн Абдул-Азізам у 718—719 гадах. Пераемнікі халіфа Умара аднавілі палітыку яго папярэднікаў, што выклікала новую хвалю антыамеядскіх выступленняў. У выніку паўстання пад кіраўніцтвам Абу Мусліма ўлада перайшла да Абасідаў.
Рублёўск
Рублёўск (, Рублёвск) — вёска ў Круглянскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Комсеніцкага сельсавета.
Дэр’а
Дэр’а   — горад на паўднёвым захадзе Сірыі, непадалёку ад мяжы з Іарданіяй. Адміністрацыйны цэнтр аднайменнай мухафазы.
Адзін са старажытных гарадоў Сірыі. Пасля заваявання Селеўкідскага царства горад належаў Рымскай імперыі, затым Візантыйскай. У 636 годзе захоплены арабамі. Адзін з першых візантыйскіх гарадоў, якія пагадзіліся выплачваць падушны падатак арабам-мусульманам у асобе Язіда б. Абу Суф’яна. Вясной 2011 года ў горадзе ўспыхнула паўстанне, цэнтрам якога стала мячэць Амара ў старой частцы горада. 12 ліпеня 2018 года ўрадавая сірыйская армія шляхам дыпламатычных перамоў без бою вярнула кантроль над горадам.
Дом па Першамайскай вуліцы, 8 (Магілёў)
Дом па Першамайскай вуліцы, 8 — жылы дом у гістарычным цэнтры Магілёва. 9-павярховы дом, да якога далучаны 2-павярховы будынак музея этнаграфіі, пабудаваны ў 1985 годзе на месцы, дзе знаходзіліся былі мураваныя будынкі езуіцкага калегіума: касцёл Святога Ксаверыя і двухпавярховы корпус (1725 г.). Касцёл і часткова корпус калегіума разбураны ў гады Вялікай Айчыннай вайны. Пры будаўніцтве прыбудовы музея выкарыстаны рэшткі калегіума (падвалы, паўднёва-заходні дваровы фасад).
Мемарыяльная дошка дзекабрыстам
Устаноўлена ў 1980 г. У студзені 1826 г. у будынку былога калегіума следчая камісія вяла допыт дзекабрыстаў — членаў «Паўднёвага таварыства», удзельнікаў паўстання Чарнігаўскага палка, якое адбылося 29 снежня 1825 г. Сярод афіцэраў былі 3 галоўныя кіраўнікі паўстання: падпаручнік М. П. Бястужаў-Румін, падпалкоўнік С. I. Мураўёў-Апостал і падпалкоўнік у адстаўцы М. I. Мураўёў-Апостал, а таксама падпалкоўнік А. 3. Мураўёў, прапаршчык Ф. Ф. Вадкоўскі, капітан А. Ф. Фурман, падпаручнік Д. А. Малчанаў, прапаршчык Я. А. Драгаманаў, афіцэр А. А. Лебедзеў і інш. Усяго праз следчую камісію ў Магілёве прайшло каля 70 дзекабрыстаў. Для далейшага следства яны былі вывезены ў Пецярбург.
Саладоўня
Саладо́ўня (, Солодовня) — вёска ў Круглянскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Комсеніцкага сельсавета.
Балічы (Гродзенскі раён)
Балі́чы (, Баличи) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Індурскага сельсавета.
Да 11 верасня 1962 года вёска ўваходзіла ў склад Далінскага сельсавета.
Мулат
Мула́ты — нашчадкі ад змяшаных шлюбаў прадстаўнікоў еўрапеоіднай і негроіднай рас. Мулаты складаюць значную частку насельніцтва Лацінскай Амерыкі і краін Карыбскага басейна (Дамініканская Рэспубліка — 73 %, Куба — 51 %, Бразілія — 38 %), а таксама некаторых краін Афрыкі (ПАР, Намібія). Гэта слова ўпершыню з'яўляецца ў іспанскіх дакументах XVI стагоддзя і меркавана мае іспанскае ці партугальскае паходжанне. Існуе дзве версіі паходжання слова mulato: паводле першай з іх, яно ўяўляе сабой скажонае арабскае мувалад, якім пазначалі нечыстакроўных арабаў; паводле другой версіі, mulato паходзіць ад іспанскага mulo — мул, якім некалі пазначалі не толькі нашчадства асла і кабылы, але і любыя гібрыдныя віды.
Існуюць і такія тэрміны, як квартэрон, гэта значыць тый, хто мае 1/4 негрыцянскай крыві, актарон — 1/8 негрыцянскай крыві. Акрамя таго (у дужках — доля негрыцянскай крыві) — мюлатр (1/2), мюсціф (1/8), грыф (3/4), марабу (7/8), мусці (1/8) і мустафіна (1/16). Два апошнія — мясцовыя ямайскія назвы. Цяпер гэтыя тэрміны страчваюць або страцілі сваё значэнне.
Планкаўскі час
Планкаўскі час (
tP
) — адзінка часу ў планкаўскай сістэме адзінак, уяўляе сабой велічыню, якая мае размернасць часу і, як і іншыя планкаўскія адзінкі, утворана як здабытак фундаментальных пастаянных у адпаведных ступенях. Фізічны сэнс гэтай велічыні — час, за які часціца, рухаючыся з хуткасцю святла, пераадолее планкаўскую даўжыню. Планкаўская сістэма адзінак названа ў гонар Макса Планка.
Па азначэнню, дзе:
Значэнне
Паводле тэорыі Вялікага выбуху, мы нічога не можам сказаць пра Сусвет ў пачатковы момант часу, хоць мяркуецца, што ў ім прысутнічаюць усе фундаментальныя ўзаемадзеянні, а таксама ўсе віды матэрыі і энергіі. Прастора-час пачынае пашырацца з адной кропкі. Праз адзін планкаўскі час пасля гэтай падзеі, згодна з сучаснай тэарэтычнай фізікай, гравітацыйныя сілы аддзяляюцца ад астатніх сіл.
Час, які прайшоў з моманту Вялікага выбуху (4,3·1017 с), прыкладна раўняецца 8·1060 планкаўскім часам.
На сённяшні дзень самы маленькі эксперыментальна назіраемы прамежак часу складае каля аттасекунды (10-18 с), што адпавядае 1026 планкаўскім часам.
Белева (Гродзенскі раён)
Бе́лева (, Белево) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Індурскага сельсавета.
Баяры (Індурскі сельсавет)
Бая́ры (, Бояры) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Індурскага сельсавета.
Мувалады
Мувалады (muladí, мн. л. «muladíes») — іспанскія хрысціяне, якія перайшлі ў іслам. Адна са шматлікіх грамадска-рэлігійных груп, якія прысутнічалі на Іберыйскім паўвостраве ў Сярэднявеччы ў перыяд існавання Мусульманскай Іспаніі Аль-Андалус, складаючы да 10 % яе насельніцтва. Тэрмін мае арабскае паходжанне і азначае «атожылак». Перайшоў у іспанскую і партугальскую мовы, і пазней стаў адным з магчымых этымалагічных вытокаў слова «мулат», якім іспанцы і партугальцы звалі нашчадкаў ад шлюбаў паміж еўрапейцамі і неграмі. У мусульманскай Іспаніі тэрмін мувалады ўжываўся адразу ў некалькіх блізкіх значэннях.
Звычайна пад муваладамі разумеліся былыя хрысціяне (іспана-рымляне, вестготы, пазней масарабы) першага-другога пакалення, якія пакінулі хрысціянства і перайшлі ў іслам, як правіла для вызвалення ад джызьі, якой мусульмане абклалі заваяванае пасля 711 года хрысціянскае насельніцтва. З часам яны таксама засвоілі андалузска-арабскую мову. Мувалады некалькі адрозніваліся ад масарабаў, якія працягвалі захоўваць хрысціянства і раманскую гаворку, хоць таксама добра ведалі арабскую мову.
Зварот хрысціян у іслам, асабліва былой рамана-вестгоцкай знаці, якая не жадала страчваць свае старыя прывілеі ў новай дзяржаве, прыняў значныя маштабы ў першыя дзесяцігоддзі пасля арабскага заваявання. Асабліва схільнымі да яго былі жыхары гарадоў паўднёвага ўсходу краіны. Аднак ужо з канца IX стагоддзя з пачаткам Рэканкісты, атрымаў распаўсюджванне і зваротны пераход мусульман у хрысціянства. Асаблівую вядомасць атрымаў Амар Бен Афсун. Ён паходзіў са знатнай гоцкай сям’і, яго дзед перайшоў у іслам. Аднак у якасці пратэсту Кордаўскаму халіфу, Амар вярнуўся ў хрысціянства (899), прыняў імя Самуіл, і заснаваў хрысціянскі біскупат у пасёлку Бабастра.
Таксама гэтым тэрмінам пазначаўся чалавек, які быў народжаны ад змяшанага шлюбу мусульманіна і хрысціянкі (вельмі рэдка наадварот, з прычыны таго, што мусульманкам не дазвалялася выходзіць замуж за хрысціян), выгадаваны ў духу ісламу і практычна нічым не адрозніваўся ад уласна мусульман.
Тубышкі
Ту́бышкі (, Тубышки) — вёска ў Круглянскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Запрудскага сельсавета.
Гісторыя
Згадваецца ў 1675 годзе ў складзе Аршанскага павета Вялікага Княства Літоўскага.
У 2013 годзе вёска была перададзена з Комсеніцкага сельсавета ў Ляснянскі, які праз год быў перайменаваны ў Запрудскі.
Нет
«Нет» — песня, якую напісаў Канстанцін Меладзэ і запісала расійская спявачка Паліна Гагарына для яе трэцяга студыйнага альбома. Кампазіцыя, якую спрадзюсіраваў Меладзэ, была выпушчана ў якасці сінгла 13 жніўня 2012 года.
Перадгісторыя і рэліз
Упершыню на публіцы кампазіцыя была выкананая 4 жніўня 2012 года на канцэрце ў Разані ў рамках экалагічнай акцыі «Дзень чыстага горада».
Рэакцыя крытыкі
Павел Пшонаў з MuseCube.org даў песні станоўчую ацэнку і паставіў 4 з паловай балы з 5-і. «Калі песня паўторыць нядрэнныя вынікі „Спектакля“, то гэта будзе чакана; калі перасягне — то песня ўвойдзе ў „залаты фонд“ айчыннай поп-музыкі, як твор небанальны і ў чымсьці нават выдатны», — адзначаў аўтар.
Шамаўка (Круглянскі раён)
Ша́маўка (, Шамовка) — вёска ў Круглянскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Комсеніцкага сельсавета.
Нет
Рэакцыя крытыкі
На прэміі RU.TV 2013 «Нет» атрымала дзве намінацыі: «Лепшая песня» і «Лепшы кліп». Кампазіцыя перамагла ў апошняй з намінацый.
Забор’е (Глыбоцкі раён)
Забо́р’е (, Заборье) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Пліскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска i фальварак у складзе гміны Глыбокае, з 1929 года ў складзе гміны Пліса Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Жыні
Жыні́ (, Жини) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Пліскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Лужкі Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Да 15 кастрычніка 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Драбаўшчынскага сельсавета.
Забалоцце (Пліскі сельсавет)
Забало́цце (, Заболотье) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Пліскага сельсавета.
Гісторыя
Да 15 кастрычніка 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Драбаўшчынскага сельсавета.
Rosa 'Schneewittchen'
Rosa 'Schneewittchen' — сорт руж, клас фларыбунда.
Рэгистрацыйная назва KORbin.
Біялагічнае апісанне
Трыплоід.
Куст вышынёй 75-150 см, шырынёй 60 см. У асобных выпадках вышынёй 2,5 м і шырынёй 3 на 2,5 м, даўжыня парасткаў дасягае 3 м і больш.
Лісце вясной светла-зялёнае, летам цёмна-зялёнае, бліскучае.
Водар ад умеранага да моцнага.
У культуры
Зоны марозаўстойлівасці: ад 4b (−28.9 °C… −31.7 °C), паводле іншых дадзеных ад 5 да больш цёплых.
Цвіценне працяглае, у сярэдняй паласе Расіі двухразовае.
Адна з самых лёгка вырошчваемых белых руж для ўмоў сярэдняй паласы Расіі.
Лёгка чаранкуецца.
Хваробы і шкоднікі
У сухім клімаце (напрыклад, у Аўстраліі) — адзін з самых устойлівых да хвароб сартоў, але ў вільготным можа поражатся чорнай плямістасцю, сапраўднай і ілжывай сопкай расой.
Паходжанне
Паводле сайта HelpMeFind.com.
Створаны ў Германіі Раймером Кардэсам у 1958.
Вялікая Жорнаўка
Вялі́кая Жо́рнаўка (, Великая Жорновка) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Індурскага сельсавета.
Ражковае дрэва
Ражко́вае дрэ́ва, цэратонія струкавая (Ceratonia siliqua) — кветкавая расліна сямейства бабовых. Адзіны від роду Ceratonia. Пашыраны ў Міжземнамор'і.
Апісанне
Дрэва вышынёй да 15 м з шарападобнай кронай. Расце на камяністых схілах, у лясах з вечназялёных дубоў і хвоі, у цяснінах. Дасягае ўзросту 200—300 г. Лісце перыстае. Кветкі дробныя, у гронках. Плод — стручок (даўжыня да 25 см).
Выкарыстанне
Ражковае дрэва культывуецца ў Паўднёвай і Паўночнай Амерыцы, Індыі, Міжземнамор'і, Паўночнай Афрыцы. Мякаць стручкоў ражковага дрэва ўтрымлівае да 50 % цукру і спажываецца ў ежу, у якасці корма жывёле. Са стручкоў вырабляюць сок, сіроп, выкарыстоўваюць у якасці сыравіны для атрымання спірту. Падсмажанае насенне ражковага дрэва выкарыстоўваецца ў якасці заменніка кавы.
Цікавыя факты
Насенне ражковага дрэва мае пастаянную масу і ў старажытныя часы выкарыстоўвалася ў якасці адзінкі вагі ў ювелірнай справе (карат).
Балістычная тэорыя
Балістычная тэорыя, таксама вядомая як эмісійная тэорыя — абвергнутая ў мінулым фундаментальная фізічная тэорыя, альтэрнатыўная максвелаўскай электрадынаміцы, тэорыі адноснасці, квантавай тэорыі. Яна прэтэндавала на новае адзінае ўсебаковае і нагляднае апісанне свету на базе класічных і механічных уяўленняў. У гэтай тэорыі адпрэчваецца пастулат СТА аб сталасці хуткасці святла. Хуткасць святла, выпусканага рухомай крыніцай, складаецца з хуткасцю крыніцы падобна хуткасці снарада, якім выстрэльваюць з прылады, якая перамяшчаецца — адсюль назва. Распрацавана і апублікаваная ў 1908 годзе ў французскім часопісе Annales de Chimie et de Physique ў артыкуле Recherches critiques sur l'Électrodynamique Générale швейцарскім фізікам В. Рытцам. Сам Рытц называў сваю тэорыю таксама эмісійнай.
Гісторыя
Эйнштэйн, як мяркуецца, працаваў над уласнай эмісійнай тэорыяй, перш чым адкінуць яе на карысць СТА.
Геаметрычная прастата СТА была пераканаўчая, але поўнае абвяржэнне эмісійнай тэорыі заставалася занадта складаным, каб знайсці яго. Некаторыя разглядалі тэорыю Рытца, як галоўнага канкурэнта СТА.
Абвяржэння балістычнай тэорыі
Па словах Роберта Шанкланда (en:Robert S. Shankland) шмат гадоў пазней Эйнштэйн казаў, што тэорыя Рытца была «вельмі дрэннай, месцамі», і, што ён фактычна адхіліў эмісійную тэорыю таму, як ён не мог уявіць формы дыферэнцыяльных ураўненняў, якія апісваюць яе, паколькі яна вяла да цалкам заблытаным рашэнням ураўненняў светлавых хваляў.
У 1913 астраном дэ Сітэр прывёў развагі аб неадпаведнасці яго ўяўленняў пра балістычную тэорыю назіранням за падвойнымі зоркамі. На яго думку з-за складання хуткасцей святло ад кожнай з зорак у пары будзе ісці хутчэй, калі гэтая зорка набліжаецца, і больш павольна, калі яна выдаляецца. З прычыны гэтага павінна паўстаць уяўная нераўнамернасць кручэння. Назірання дэ Сітэра за падвойнымі зоркамі не выявілі бачнай нераўнамернасці кручэння. На падставе гэтага дэ Сітэр зрабіў выснову пра няправільнасць тэорыі Рытца, які быў паспешліва прыняты, як канчатковае доказ нежыццяздольнасці эмісійнай тэорыі.
Сапраўды, пры павярхоўным поглядзе на ідэі Рытца, хуткасць святла («адлюстравання») ад зоркі, надыходзячай да Зямлі, была б вышэй хуткасці святла ад той, хто бяжыць пры кручэнні зоркі. Пры вялікай адлегласці ад двайной сістэмы больш хуткі «малюнак» істотна абагнаў б больш павольны. У выніку, бачны рух падвойных зорак выглядала б досыць дзіўным, што не назіраецца.
У вопытах Тамашэка (1923 г.) пры дапамозе інтэрфераметрыі параўноўваліся інтэрферэнцыйныя карціны ад зямных і пазаземных крыніц (Сонца, Месяц, Юпітэр, зоркі Сірыус і Арктур). Усе гэтыя аб’екты мелі розную хуткасць адносна Зямлі, аднак зрушэння інтэрферэнцыйных палос, чаканых аўтарам вопыту, выяўлена не было. Гэтыя эксперыменты ў далейшым неаднаразова паўтараліся. Напрыклад, у эксперыменце Бонч-Бруевіча М. А. і Малчанава В. А. (1956 г.), задуманага Вавілавым, вымяралася хуткасць святла ад розных краёў Сонца. Задуманы эксперымент быў зменены пасля смерці Вавілава, такім чынам, што ён не мог ужо даказаць няслушнасць ідэй Рытца, што дало падставу трактоўкі вынікаў гэтых эксперыментаў, як супярэчаць гіпотэзе Рытца.
Незалежнасць хуткасці святла ад хуткасці крыніцы рэгіструецца і ў наземных эксперыментах. Напрыклад, праводзілася вымярэнне хуткасці пары фатонаў, якія ўзнікаюць пры анігіляцыі электрона і пазітронаў, цэнтр мас якіх рухаўся з хуткасцю, роўнай палове хуткасці святла. З эксперыментальнай дакладнасцю 10 % складанне хуткасці святла і хуткасці крыніцы выяўлена не было. Так як, балістычная тэорыя не прызнае існавання фатонаў, і акрамя таго, іх існаванне не з’яўляецца даказаным, вопыт самой балістычнай тэорыяй трактуецца зусім інакш.
Улічваючы сучасныя звесткі аб адлегласцях да зорак, тлумачэнне вынікаў 1913 года з’яўляецца спрэчным.
Аднак, у 1977 Кенет Брехер правёў новы эксперымент, у якім было паказана, што пры аўтарскай трактоўцы эксперыменту адсутнічае розніца ў хуткасцях святла ад розных крыніц. Насамрэч Кенет Брехер, не праводзіў эксперымент, а ўжыў метады СТА да дадзеных назіранняў за некаторымі падвойнымі зоркамі ў рэнтгенаўскім дыяпазоне, у сутнасці, ён ужыў меркаванні Сітэра на новы лад.
У 2011 годзе пад кіраўніцтвам акадэміка Аляксандрава Е. Б. быў спланаваны і паспяхова праведзены эксперымент па поўным абвяржэнні балістычнай тэорыі. У эксперыменце выкарыстоўваўся малы назапашвальнік электронаў «Сібір-1» Курчатаўскага цэнтра сінхроннага выпраменьвання. Падрабязнае апісанне эксперыменту і атрыманых вынікаў было апублікавана ў часопісе «Хімія і жыццё.» № 3 за 2012 г..
Тва
Тва, цва, або батва (банту: batwa, abatwa) — расава-сацыяльныя групы пігмеяў, якія жывуць сярод народаў банту ў Цэнтральнай Афрыцы. Разглядаюцца сучаснымі даследчыкамі і міжнароднымі арганізацыямі як дыскрымінуемыя.
Паходжанне
Тва з'яўляюцца прастаўнікамі негрыльскай малой расы, якая доўгі час развівалася адасоблена ад іншых прадстаўнікоў негроіднай расы. Продкі пігмеяў і банту пачалі ўзаемадзейнічаць толькі каля 5000 гадоў таму, калі протабанту паступова мігрыравалі з Заходняй Афрыкі ў Цэнтральную Афрыку. Прычым, гэта ўзаемадзеянне доўгі час мела абмежаваны характар. Пігмеі заставаліся паляўнічымі і збіральнікамі дажджавых лясоў, маглі абменьвацца з мігрантамі рознымі карыснымі рэчамі, ідэямі, але не стваралі ўстойлівых шлюбных сувязяў.