cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Святлана Мікалаеўна Сямёнава
Біяграфія
Па яе ініцыятыве ў 1990 годзе быў створаны першы ў Брэсцкай вобласці агульнаадукацыйны ліцэй, дырэктарам якога яна з’яўлялася да жніўня 2018 года. У 1994 годзе ліцэй прайшоў атэстацыю Дзяржаўнай iнспекцыi навучальных устаноў Мiнiстэрства адукацыi Рэспублiкi Беларусь з адзнакай «выдатна». Абіралася дэпутатам гарадскога Савета дэпутатаў (2003—2007), абласнога Савета дэпутатаў (2007—2014). У лістападзе 2017 годзе была абрана старшынёй праўлення дабрачыннага фонду «Брэст. 1000 гадоў», які аказваў дапамогу ў арганізацыі падрыхтоўчай кампаніі святкавання юбілею горада.
Аперацыйная сістэма
Віртуальная памяць
У сучасных аперацыйных сістэмах, участак памяці, доступ к якому адбываецца радзей, можа быць часова запісан на цвёрды дыск ці іншы носьбіт, каб зрабіць гэту прастору даступнай для выкарыстання ў іншых праграмах. Гэта дзеянне называюць падменай (swapping), таму што пры выкарыстанні нейкай вобласці памяці некалькімі праграмамі, змест гэтай вобласці можна замяніць ці вернуць па патрабаванні.
Святлана Мікалаеўна Сямёнава
Узнагароды
Заслужаны настаўнік Рэспублікі Беларусь (2001). Узнагароджана медалём Францыска Скарыны (2010), знакам «Выдатнік народнай адукацыі БССР», Ганаровай граматай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь.
За шматгадовую працу ў сістэме адукацыі, высокі прафесіяналізм, вялікі асабісты ўклад у навучанне і выхаванне падрастаючага пакалення, актыўны ўдзел у грамадскім жыцці горада С. М. Сямёнавай 5 жніўня 2014 года прысвоена званне «Ганаровы грамадзянін горада Брэста».
Аперацыйная сістэма
Шматзадачнасць
Ранняя мадэль рэгулявання выдзялення часу для праграм – так званая кааператыўная шматзадачнасць. У гэтай мадэлі, калі ядро перадае кіраванне праграме, яна можа выконвацца столькі часу, колькі пажадае, пакуль яўна не верне кіраванне ядру. Гэта азначае, што шкоднасная праграмы або няспраўнасць можа не толькі забараніць іншым праграмам выкарыстанне працэсара, але і павесіць усю сістэму, калі ўвойдзе ў бясконцы цыкл.
Філасофія выцясняльнай шматзадачнасці заснавана на вылучэнні пэўнага адрэзка часу на цэнтральным працэсары для ўсіх праграм. Гэта азначае, што ўсе праграмы павінны быць абмежаваныя ў тым, колькі часу яны могуць займаць працэсар да таго, як адбудзецца перарыванне. Каб дасягнуць гэтага, ядры сучасных аперацыйных сістэм выкарыстоўваюць прымеркаваныя перарыванні. Ядро ўстанаўлівае таймер абароненага рэжыму, які выклікае вяртанне ў прывілеяваны рэжым па заканчэнні вызначанага прамежку часу.
Доступ да дыска і файлавая сістэма
Доступ к даным, якія захоўваюцца на дысках, з'яўляецца цэнтральным элементам усіх аперацыйных сістэм. Камп'ютары захоўваюць даныя на дысках з выкарыстаннем файлаў, якія маюць спецыфічную структуру ў мэтах забеспячэння хуткага доступу, павышэння надзейнасці, а таксама эфектыўнага выкарыстання даступнай дыскавай прасторы. Файлавая сістэма – гэта спецыфічны спосаб захоўвання файлаў на дыску, яна дазваляе задаваць для файлаў назвы і атрыбуты (напр., правы доступу, памер, даты стварэння і змянення, і г.д.). Яна таксама дазваляе захоўваць файлы ў іерархіі каталогаў (папак).
Драйверы прылад
Драйвер прылады (device driver) – спецыфічны тып камп'ютарнага праграмнага забеспячэння, распрацаваны для ўзаемадзеяння з прыладамі. Як правіла, ўяўляе сабой інтэрфейс для сувязі з прыладай, праз канкрэтныя шыны камп'ютара ці падсістэмы сувязі з апаратнай часткай даючы каманды прыладзе, а на другім канцы прадастаўляючы неабходныя інтэрфейсы для аперацыйнай сістэмы і прыкладанняў. Гэта спецыялізаваны праграмны код, які залежыць ад абсталявання, а таксама спецыфічны для аперацыйнай сістэмы, дазваляе іншай праграме, звычайна аперацыйнай сістэме альбо пакету прыкладнога праграмнага забеспячэння, празрыста ўзаемадзейнічаць з прыладай, і як правіла, прадстаўляе неабходную апрацоўку перарыванняў.
Зубнік сібірскі
Зубнік сібірскі (Crepis sibirica) — азіяцкі і ўсходнееўрапейскі від раслін з трыбы Cichorieae сямейства Астравыя.
Аперацыйная сістэма
Сетка
У цяперашні час большасць аперацыйных сістэм падтрымлівае шэраг сеткавых пратаколаў, апаратных сродкаў і прыкладаняў для іх выкарыстання. Гэта азначае, што камп’ютары пад кіраваннем разнастайных аперацыйных сістэм могуць далучацца да агульнай сеткі для сумеснага выкарыстання вылічальных рэсурсаў, файлаў, прынтараў і сканераў з выкарыстаннем праваднога альбо бесправаднога злучэння. Істотна тое, што сетка дазваляе аперацыйнай сістэме камп’ютара мець доступ к рэсурсам на іншым камп’ютары, даючы тыя ж магчымасці, якія можна атрымаць пры падключэнні гэтых рэсурсаў непасрэдна к лакальнаму камп’ютару. Сюды ўваходзяць усе неабходныя функцыі: ад простых зносін да выкарыстання сеткавых файлавых сістэм ці нават графікі ці гукавога абсталявання іншага камп’ютара.
Зубнік сібірскі
Батанічнае апісанне
Шматгадовая травяністая расліна вышынёй да 150 см у вышыню, мае вялікія падземныя карэнішчы. Яна выпускае пляската-верхавінныя кветкі. Расце на горных схілах і ў лясах і лугах.
Аперацыйная сістэма
Аперацыйныя сістэмы рэальнага часу
АС рэальнага часу (RTOS) – гэта шматзадачная аперацыйная сістэма, прызначаная для прыкладанняў з вызначаным тэрмінам (вылічэнняў у рэжыме рэальнага часу). Такія прыкладанні ўключаюць невялікія ўбудаваныя сістэмы, кантролеры аўтамабільных рухавікоў, прамысловых робатаў, касмічных караблёў, прамысловага кантролю і шэрагу буйнамаштабных вылічальных сістэм. Адным з першых прыкладаў маштабных АС рэальнага часу была сістэма апрацоўкі транзакцый, распрацаваная American Airlines і IBM для сістэмы браніравання авіякампаніі Sabre.
Зубнік сібірскі
Арэал
Расце ў КНР (Хэйлунцзян, Ляанін, Унутраная Манголія, Сіньцзян), Манголіі, Расіі, Цэнтральнай Азіі і Усходняй Еўропе.
Аперацыйная сістэма
Аперацыйныя сістэмы рэальнага часу
Убудаваныя сістэмы, якія маюць вызначаныя тэрміны, выкарыстоўваюць АС рэальнага часу, такія як VxWorks, PikeOS, eCos, QNX, Linux MontaVista і RTLinux.
Аматарскія распрацоўкі
Стварэнне ўласнай аперацыйнай сістэмы – адно з самых тэхнічна складаных хобі тых, хто захапляецца камп'ютарамі.
Пад аматарскай аперацыйнай сістэмай звычайна разумеюць сістэму, якая была напісана з нуля (не грунтуецца на іншай сістэме), і мае мала распрацоўшчыкаў, якія працуюць у свой вольны час. Прыклады аматарскіх аперацыйных сістэм уключаюць Syllable і ReactOS.
Разнастайнасць аперацыйных сістэм і пераноснасць
Прыкладное праграмнае забеспячэння, як правіла, пішуць для выкарыстання на пэўнай аперацыйнай сістэме, а часам нават для пэўнага абсталявання. Пры пераносе праграмы на іншую аперацыйную сістэму, функцыі, неабходныя гэтай праграме, можна рэалізаваць у гэтай АС іначай (імёны функцый, значэнні аргументаў і г.д.), і гэта патрабуе прыстасоўваць, змяняць ці іншым чынам падтрымліваць праграму. Гэтых выдаткаў па падтрымцы разнастайнасці аперацыйных сістэм можна пазбегнуць, калі замест гэтага пісаць прыкладанні пад праграмную платформу, такую як Java або Qt, ці для вэб-аглядальнікаў. Пры гэтым асноўны цяжар па прыстасаванні да пэўнай аперацыйнай сістэмы і сістэмных бібліятэк пераносіцца на адпаведныя ўзроўні абагульнення. Іншы падыход заключаецца ў тым, каб пастаўшчыкам аперацыйных сістэм прыняць стандарты. Напрыклад, POSIX і ўзроўні абстракцыі АС (OS abstraction layers) забяспечваюць абагульненні, якія памяншаюць выдаткі на перанос.
Цаа Ван Віен
Цаа Ван Віен (Cao Văn Viên; 11 студзеня 1921— 22 студзеня 2008) — паўднёвав’етнамскі ваеначальнік, удзельнік Індакітайскай і В’етнамскай войнаў. У перыяд з 1965 па 1975 займаў пасаду начальніка Генеральнага штаба арміі Рэспублікі В’етнам. У 1967 годзе некаторы час з’яўляўся міністрам абароны.
Біяграфія
Нарадзіўся 11 студзеня 1921 года ў В’енцьяне (Лаос). Выхадзец з сям’і в’етнамскіх купцоў. У 1942 годзе скончыў сярэднюю школу. Затым працаваў дзяржаўным служачым у Паксэ ў Паўднёвым Лаосе. У пачатку 1949 года рушыў услед за сваімі бацькамі ў В’етнам.
Вярнуўшыся на гістарычную радзіму, Віен паступіў на службу ў войска Французскага саюза і быў накіраваны на курсы падрыхтоўкі в’етнамскіх афіцэраў у мясцовае ваеннае вучылішча ў Вунгтау. У канцы ён атрымаў званне малодшага лейтэнанта. Пасля вучобы служыў у пяхотных войсках.
У 1951 годзе Віен пераведзены ў нацыянальную армію, атрымаў званне лейтэнанта і быў накіраваны на заняткі па тактычным камандаванню ў Ханойскі цэнтр тактычнай падрыхтоўкі. У пачатку 1952 года прызначаны начальнікам 2-га аддзела ў камандаванні ваеннай зоны Хунг Ен пад камандаваннем капітана Дуонг Куі Фана. У сярэдзіне года ён атрымаў званне капітана і быў прызначаны камандзірам 10-га батальёна. У 1954 года заняў пасаду начальніка 3-га падраздзялення ваеннай зоны Хунг Ен. Хутка даслужыўся да маёра і стаў начальнікам 4-га дывізіёна.
У канцы кастрычніка 1955 года, пасля стварэння ўрада Рэспублікі В’етнам, ён быў прызначаны ваенным аташэ новай дзяржавы ў ЗША. У пачатку 1956 года Віена адклікалі для працягу службы ў Генеральным штабе. У чэрвені таго ж года быў накіраваны на курс для старэйшага персаналу ў камандна-штабную акадэмію Форт-Лівенворт (штат Канзас). Пасля выпуску ў пачатку мая 1957 года прызначаны начальнікам штаба Аб’яднанага камітэта начальнікаў штабоў прэзідэнцкага палаца. У 1958 годзе яму прысвоена званне падпалкоўніка.
Падчас путчу 1960 года быў арыштаваны сіламі палкоўніка Нгуен Чан Тхі і вызвалены пасля поўнага правалу змоўшчыкаў. Неўзабаве пасля гэтага быў прызначаны прэзідэнтам Нго Дзінь З’емам камандуючым паветрана-дэсантнай брыгадай. У канцы года Віену прысвоена званне палкоўніка.
У 1965-м Віена павысілі да генерал-лейтэнанта. Ён быў прызначаны на пасаду начальніка Генеральнага штаба. 14 верасня 1966 года адначасова заняў пасаду галоўнакамандуючага ВМФ.
28 студзеня 1967 года атрымаў пасады міністра нацыянальнай абароны. Пры гэтым 2 красавіка яму было прысвоена званне генерала. 7 лістапада таго ж года пасаду міністра абароны была перададзена генерал-лейтэнанту Нгуен Ван Ві.
У 1975 годзе, у сувязі з перамогай камуністаў ва В’етнамскай вайне, эміграваў у ЗША. Пасля смерці жонкі і неўзабаве пасля смерці адзінага сына ён жыў у Арлінгтоне (штат Вірджынія). Апошні гады Віен пражыў у доме састарэлых.
Памёр 22 студзеня 2008 ва ўзросце 87 гадоў.
Сям'я
Бацька Цаа Ван Тай нарадзіўся ў 1900 годзе ў Паўночным В’етнаме, гандляваў у Лаосе. Маці звалі Нгуен Тхі Ва. Жонка Тран Тхі Таа нарадзілася ў 1925 годзе ў правінцыі Шакчанг. Ад яе было двое дзяцей (1 сын і 1 дачка): Цаа Ань Туан і Цаа Тхі Фыонг Лан (стала прафесарам права ў ЗША, а таксама пісьменніцай пад псеўданімам Лан Цаа).
Русь
Русь, або Руская зямля — сярэдневяковая ўсходнеславянская дзяржава, якая існавала ў X—XII стст. на тэрыторыях сучасных Украіны, Беларусі, Расіі, а таксама (часткова) Малдовы, Польшчы і Эстоніі. Сталіца — Кіеў. Найвышэйшага росквіту дасягнула ў першай палове XI стагоддзя пад час кіравання Яраслава Мудрага. З 30-х гадоў XII ст. распадаецца на землі-княствы, галоўнымі з якіх былі Кіеўская, Чарнігаўская, Пераяслаўская, Галіцкая, Валынская, Уладзіміра-Суздальская, Смаленская і Наўгародская землі.
Назва «Кіеўская Русь»
Тэрмін «Кіеўская Русь» уведзены ў навуковы зварот гісторыкамі для азначэння перыяду існавання ўсходнеславянскай дзяржавы Русь, а таксама тэрыторыі, якімі кіравалі прадстаўнікі дынастыі Рурыкавічаў (да сярэдзіны ХІІІ ст.). Гістарычна назва «Русь» ужывалася ў вузкім і шырокім значэннях. У вузкім сэнсе пад Руссю разумелася Сярэдняе Падняпроўе (тэрыторыя Украіны). У ХІІІ—XIV стст. пашыраецца этнаканфесійнае значэнне: Руссю пачынаюць называць усе ўсходнеславянскія землі. Гэта засведчана ў берасцяных граматах і літаратурных творах (гл. Слова пра пагібель Рускай зямлі). Найбольш шырокае значэнне зафіксавана ў дачыненні праваслаўных краін, дзе богаслужэнне вялося на царкоўнаславянскай мове: усходнеславянскія, румына-малдаўскія і паўднёваславянскія землі (гл. Спіс рускіх гарадоў далёкіх і блізкіх).
Гісторыя
Пачаткам гісторыі Русі традыцыйна лічыцца 862 г., якім «Аповесць мінулых гадоў» датуе запрашэнне славянамі і фіна-уграмі на княжанне варагаў. Паводле летапіснага падання, варагі на чале з Рурыкам прыйшлі ў горад Ладагу, потым — у Ноўгарад, а каля 880 г. князь Алег перанёс цэнтр улады ў Сярэдняе Падняпроўе, у Кіеў. У хуткім часе Кіеў пазбавіўся ад хазарскай залежнасці, на працягу X ст. падпарадкаваў сабе ўсходнеславянскія этнапалітычныя аб'яднанні. Росквіту Русі спрыяла геаграфічнае становішча: праз краіну праходзілі важныя гандлёвыя шляхі «з варагаў у грэкі» (з Балтыйскага да Чорнага мора, па Дняпры) і з Балтыйскага мора ў краіны Сярэдняй і Усходняй Азіі, па Волзе. Кіеўская Русь экспартавала ў іншыя краіны футра, воск, мёд.
К канцу X ст. варажскі ўплыў на Русі паступова змяншаецца, хаця княжацкая дружына да сярэдзіны XI ст. заставалася пераважна варажскай.
Пад час княжання Святаслава (945—972) Русь нанесла сакрушальныя ўдары па хазарах і булгарах.
У 988 г., князь Уладзімір (княжыў у 980—1015 гг.) зрабіў хрысціянства дзяржаўнай рэлігіяй. Прыняўшы хрысціянства ўсходнега абраду, ён падкрэсліў стратэгічную скіраванасць Русі на супрацоўніцтва з Візантыяй. З прыняццем хрысціянства на Русі пачалі ўзводзіцца храмы і манастыры, якія сталі асяродкамі культуры.
Найвышэйшага росквіту дзяржава дасягнула ў XI ст. пад кіраўніцтвам Яраслава Мудрага.
Да сярэдзіны XII ст. Русь распадаецца на некалькі самастойных земляў і фактычна спыняе сваё існаванне як адзіная дзяржава. Большасць гэтых княстваў у XIII ст. былі спустошаны або падпарадкаваны мангола-татарамі.
У другой палове XIII — пачатку XIV стагоддзя на тэрыторыях былой Русі ўзнікаюць новыя палітычныя цэнтры: Вялікае Княства Літоўскае і Вялікае Княства Маскоўскае. Ад апошняга бярэ пачатак сучасная Расія. Гэтыя дзяржавы распачалі між сабой жорсткую барацьбу за спадчыну Русі.
У Вялікім Княстве Літоўскім у XVI ст. Руссю называлі ўсходнебеларускія землі. З XVIІ ст. за паўночна-ўсходняй Беларуссю замацоўваецца назва Белая Русь.
Карабанавэ
Карабанавэ (Кара́банове) — вёска ў Захарыўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Мсціна
Мсці́на, Мсцінскае вадасховішча (Мсти́но, Мстинское водохранилище) — возера ў заходняй частцы Цвярской вобласці Расіі, на Валдайскім узвышшы, выток ракі Мста. Пераўтворана ў вадасховішча ў выніку стварэння Вышневалоцкай воднай сістэмы.
Плошча паверхні 12,5 км². Плошча вадазбору 4720 км². Глыбіні да 10 м.
Упадаюць рэкі Цна, Рудзінка і некалькі праток з суседніх азёр. Выцякае рака Мста. Суднаходства на працягу 25 км, ад горада Вышні Валачок да плаціны на рацэ Мста.
Дамуло Азізаў
Дамуло Азізаў ( — 24 кастрычніка 1943) — удзельнік вызвалення Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў у гады Вялікай Айчыннай вайны, камандзір кулямётнага разліку 120-га стралковага палка 69-й стралковай дывізіі 65-й арміі Цэнтральнага фронту, Герой Савецкага Саюза (1943), малодшы сяржант.
Біяграфія
Нарадзіўся ў кішлаку Кастакоз (цяпер Сагдыйскай вобласць Таджыкістана). Кандыдат у члены КПСС. З 1935 года працаваў настаўнікам на радзіме.
З красавіка 1942 года на фронце Вялікай Айчыннай вайны. Ваяваў у складзе 69-й стралковай дывізіі 65-й арміі 1-га Беларускага фронту. Малодшы сяржант. Д. Азізаў асабліва вызначыўся пры фарсіраванні Дняпра ў Лоеўскім раёне. 120-й стралковай палку, у якім служыў камандзірам кулямётнага разліку Азізаў, быў дадзены загад 15 кастрычніка 1943 года пачаць фарсіраванне Дняпра. На камсамольскім палкавым сходзе было вырашана стварыць камсамольскую дэсантную групу, якой першай даручалася пераправіцца праз раку. У складзе дэсантнай групы 15 кастрычніка 1943 года ў ліку першых пераправіўся праз раку, уварваўшыся ў варожую траншэю, гранатай ліквідаваў разлік станковага кулямёта і агнём з захопленага кулямёта знішчыў групу аўтаматчыкаў праціўніка.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 30 кастрычніка 1943 года малодшаму сяржанту. Д. Азізаву прысвоена званне Героя Савецкага Саюза.
Загінуў герой у баях на Лоеўскім плацдарме 24 кастрычніка 1943 года. Пахаваны ў брацкай магіле ў в. Новая Баршчоўка Лоеўскага раёна Гомельскай вобласці.
Кашарка
Кашарка (Коша́рка) — вёска ў Захарыўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
IC 2769
IC 2769 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) ў сузор’і Леў.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Псалом 54
Псалом 54 (55 паводле масарэцкай нумарацыі) канчае 7-ю кафізму. Аўтарства прыпісваецца Давіду. Галоўная тэма гэтага псалма — малітва ў страху і трымценні.
Краснапіль (Захарыўскі раён)
Краснапіль (Краснопі́ль) — вёска ў Захарыўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Арарат
Вялікі Арарат — гара ў горнай сістэме Армянскага нагор’я. Вышыня 5165 м. Патухлы вулкан з вяршыняй, пакрытай снегам і леднікамі.
Някрасаўскае
Някрасаўскае (Некра́совское) — пасёлак гарадскога тыпу, адміністрацыйны цэнтр Някрасаўскага раёна Яраслаўскай вобласці Расіі. Размешчаны на правым беразе ракі Волгі пры ўпадзенні ў яе ракі Саланіцы, за 45 км на ўсход ад Яраслаўля, дзе знаходзіцца бліжэйшая чыгуначная станцыя.
Верхнеўральскі раён
Верхнеўральскі раён (Верхнеура́льский райо́н) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка (раён) і муніцыпальнае ўтварэнне (муніцыпальны раён) у Чалябінскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр — горад Верхнеўральск.
Геаграфія
Раён багаты на карысныя выкапні, асабліва медныя руды.
Сярод помнікаў прыроды шырока вядомы Карагайскі бор.
Гісторыя
Раён утвораны 4 лістапада 1926 года. Муніцыпальнае ўтварэнне надзелена статусам муніцыпальнага раёна законам Чалябінскай вобласці ад 24 чэрвеня 2004 г. № 247-ЗО «Аб статусе і межах Верхнеўральскага муніцыпальнага раёна, гарадскіх і сельскіх паселішчаў у яго складзе».
Гімн Грэнландыі
«Nunarput utoqqarsuanngoravit» (Наша краіна, якая стала такой старой) — нацыянальны гімн Грэнландыі, аўтаномнай правінцыі Даніі. Нароўні з дзяржаўнымі сцягам і гербам, з’яўляецца афіцыйным дзяржаўным сімвалам аўтаномнай правінцыі. Аўтары гімна: Хенрык Лунд — словы, Ёнатан Петэрсен — музыка. Гімн быў афіцыйна прыняты ў 1916 годзе. З 1979 года гімн «Nuna asiilasooq», які выкарыстоўваўся калалітскім народам, таксама быў афіцыйна прызнаны ўрадам.
Гайд-парк
Гайд-парк (Hyde Park) — каралеўскі парк плошчай 1,4 км² у цэнтры Лондана. З захаду да яго прылягаюць Кенсінгтонскія сады. Традыцыйнае месца палітычных мітынгаў, свят і гуляў.
Гісторыя
Яшчэ да нармандскага заваявання парк належаў Вэстмінстэрскаму абацтву; назву атрымаў ад старажытнай адзінкі вымярэння плошчы. З пачаткам роспуску кляштараў (1536 г.) Генрых VIII канфіскаваў яго ў казну, каб выкарыстоўваць для ўласных паляўнічых забаў. Для публікі ён быў адкрыты пры Якаве I, а пры Карле II стаў улюблёным месцам адпачынку лонданцаў.
Галоўная славутасць парку — возера Серпентайн, у якім дазволена купанне, а таксама аднайменная галерэя. У паўднёва-усходнім вуглу парку размешчаны Эпслі-хаус (Apsley House), у якім змяшчаецца музей герцага Уэлінгтана (The Wellington Museum), і арка Уэлінгтана. Гэтыя аб'екты нагадваюць пра тое, што ў 1815 годзе ў Гайд-парку праходзіў гістарычны парад, прысвечаны перамозе Уэлінгтана над Напалеонам. У 1822 годзе ў гонар герцага ў Гайд-парку была ўстаноўлена велізарная статуя Ахіла працы скульптара сэра Рычарда Вестмаката. Гэта была першая ў брытанскай сталіцы скульптурная выява аголенага чалавека. І нават упрыгожаная бронзавым фігавым лістком, яна выклікала абуранасць гараджан.
Каралева Вікторыя абрала Гайд-парк месцам правядзення першай у гісторыі Сусветнай выстаўкі 1851 года, для якой у парку быў узведзена «новы цуд свету» — Крыштальны палац (не захаваўся).
Куток аратараў
За межамі Англіі Гайд-парк вядомы першым чынам тым, што тут знаходзіцца Speakers' Corner, дзе традыцыйна адточваюць сваё красамоўства рознага роду аратары і прапаведнікі. Таму Гайд-парк стаў сінонімам месца, дзе можна свабодна абвяшчаць і адстойваць любыя ідэі. У часы так званых галоснасці і перабудовы «гайд-паркамі» ў гарадах СССР сталі зваць месцы сходаў (звычайна на адкрытым паветры) прадстаўнікоў розных палітычных і філасофскіх плыняў з мэтай прапаганды сваіх поглядаў.
Шклянніца малая таполевая
Шклянніца малая таполевая, Шклянніца цемнакрылая (Paranthrene tabaniformis) — від молей сямейства . Сустракаецца ў Палеарктычнай і Неарктычнай эказонах.
Сяргей Уладзіміравіч Абламейка
Сяргей Уладзіміравіч Абламейка (нар., Воранава, Гродзенская вобласць) — беларускі матэматык, буйны спецыяліст у галіне інфарматыкі і інфармацыйных тэхналогій, апрацоўкі малюнкаў і распазнавання вобразаў, доктар тэхнічных навук (1990), прафесар (1992), акадэмік міжнароднай Акадэміі навук інфармацыі, інфармацыйных працэсаў і тэхналогіі (1995), акадэмік беларускай інжынернай акадэміі (1995), член-карэспандэнт (2004), а з 2009 года акадэмік акадэміі навук Беларусі. Рэктар Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта з 31 кастрычніка 2008 года.
Шклянніца малая таполевая
Апісанне
Размах крылаў — каля 30 мм. Даўжыня надкрылаў каля 14 мм. Лёт імага з мая па жнівень у залежнасці ад месцапражывання.
Сяргей Уладзіміравіч Абламейка
28 верасня 2017 года Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь вызвалены з пасады рэктара БДУ.
Шклянніца малая таполевая
Апісанне
Лічынкі харчуюцца на таполі, і часам на абляпісе і вярбе.
Сяргей Уладзіміравіч Абламейка
Узнагароды і прэміі
Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь у галіне навукі і тэхнікі (2002, у аўтарскім калектыве) — за цыкл прац «Распазнаванне і аналіз стахастычных даных і лічбавых выяў». Узнагароджаны медалём Францыска Скарыны (2007), ордэнам святой праведнай Сафіі, княгіні Слуцкай (2016), ганаровымі граматамі адміністрацыі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь (2016), Вышэйшай атэстацыйнай камісіі Рэспублікі Беларусь (2016), Дзяржаўнага камітэта па навуцы і тэхналогіях Рэспублкі Беларусь (2016), Першаснай прафсаюзнай арганізацыі работнікаў БДУ (2016), нагрудным знакам цэнтральнага камітэта Беларускага прафесійнага саюза работнікаў адукацыі і навукі (2016).
Санкцыі
Пасля Плошчы 2010 Абламейка, тагачасны рэктар БДУ, быў уключаны ў Чорны спіс Еўрасаюза. У сваім рашэнні ЕС адзначыў, што Абламейка нясе адказнасць за выключэнне студэнтаў з універсітэта за тое, што яны ўдзельнічалі ў дэманстрацыях 19 снежня 2010 г. і ў іншых мірных дэманстрацыях у 2011 г.
Пашахонне
Пашахонне (Пошехо́нье) — горад (з 1777 года) у Расіі, гарадское паселішча, адміністрацыйны цэнтр Пашахонскага раёна Яраслаўскай вобласці.
Mercedes-Benz Group
Mercedes-Benz Group (был. DaimlerChrysler AG, Daimler-Benz AG, да лютага 2022 года Daimler AG ) — нямецкі аўтамабілебудаўнічы канцэрн. Найбуйнейшая па абароце кампанія Германіі (па выніках 2006 года). Штаб-кватэра знаходзіцца ў горадзе Штутгарт (Stuttgart), зямля Бадэн-Вюртэмберг, Германія.
Падраздзяленні і маркі
У склад Daimler AG уваходзяць наступныя падраздзяленні:
Крымпулька
Крымпулька (Кримпу́лька) — вёска ў Захарыўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Ланента (гміна)
Лане́нта (Łanięta) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Кутноўскага павета Лодзьскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Ланенце. Плошча гміны складае 54,89 км². Станам на 2014 год у гміне Ланента пражывалі 2490 чалавек, шчыльнасць — 45 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 13 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 23 населеныя пункты.
Адкрыты чэмпіянат Гібралтара па снукеры
Адкрыты чэмпіянат Гібралтара (Gibraltar Open) — прафесійны рэйтынгавы снукерны турнір. Быў заснаваны ў 2015 годзе і праходзіў у рамках нізкарэйтынгавай серыі Players Tour Championship, а ў 2017 годзе атрымаў статус рэйтынгавага турніру. Турнір праходзіць на стадыёне «Вікторыя» ў Гібралтары. Прызавы фонд спаборніцтва ў 2018 годзе склаў £153,000.
Фармат адкрытага чэмпіянату Гібралтара ўключае ў сябе некалькі (два–тры) кваліфікацыйных раундаў, якія праходзяць у першыя дні турніру і ў якіх могуць прыняць удзел усе жадаючыя аматары за пэўную плату. У асноўную стадыю трапляюць сеяныя прафесіяналы (аўтаматычна) і пераможцы апошняга кваліфікацыйнага раунда, якія гуляюць на выбыванне, пачынаючы з 1/64 фіналу.
Пераможцамі двух першых розыгрышаў турніру сталі Марка Фу з Ганконга ў 2015 годзе і Шон Мёрфі ў 2017 годзе, а дзеючым чэмпіёнам турніру з'яўляецца Раян Дэй, які выйграў чэмпіянат 2018 года.
IC 2770
IC 2770 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) ў сузор’і Леў.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Ліён
Ліён з’яўляецца цэнтрам «Вялікага Ліёна» (Grand Lyon), або Ліёнскай суполкі гарадоў (fr:Communauté urbaine de Lyon), якая складаецца з 57 адміністрацыйных адзінак і з’яўляецца самай вялікай па колькасці насельніцтва (больш за 1,2 млн жыхароў), з падобных утварэнняў ў Францыі. Ліён знаходзіцца за 470 км ад Парыжа, за 320 км ад Марселя, за 160 км ад Жэневы, за 280 км ад Турына, і 600 км ад Барселоны.
Гісторыя
Узнік на месцы паселішчаў галаў. 3 43 да н.э. рымская калонія Лугдунум, з 16 да н.э. адміністрацыйны цэнтр правінцыя Лугдунская Галія. 3 476 сталіца Бургундскага каралеўства. У 534 заваяваны франкамі. У ХІ—ХІІІ ст. у складзе «Свяшчэннай Рымскай імперыі», цэнтр графства Ліянэ, 3 1173 — архіепіскапства; у 1245 і 1274 тут праходзілі ўсяленскія саборы. У 1312 горад далучаны да дамена французскага караля. У XVI ст. буйны цэнтр еўрапейскага гандлю і крэдыту, шаўкаткацтва і кнігадрукавання. Штогадовыя еўрапейскія гандлёва-фінанасавыя кірмашы арганізоўваюцца з XV ст.
У ХІХ ст. цэнтр рабочага руху, у т.л. паўстанняў (1831, 1834). У ІІ сусветную вайну акупіраваны нямецкмі войскамі (1942—44), цэнтр Руху Супраціўлення на поўдні Францыі.
Прамысловасць
Важны прамысловы цэнтр. Старадаўні еўрапейскі цэнтр вытворчасці вырабаў з натуральнага шоўку (з XV ст.), тканін з штучнага шоўку і сінтэтычнага валакна, трыкатажу, фарбавальнікаў. У Ліёне і прыгарадах развіваецца машынабудаванне, хімічная прамысловасць і інш.
Транспарт
Вузел чыгунак і аўтадарог. Порт пры ўпадзенні р. Сона ў р. Рона. Міжнародны аэрапорт. Метрапалітэн.
Навука, адукацыя, культура
Дзейнічаюць Акадэмія навук, 4 ўніверсітэты. Музеі: тканін, дэкарацыйнага мастацтва, Ліянэ, выяўленчых мастацтваў, архітэктуры.
Славутасці
Архітэтурныя помнікі: 2 старажытнарымскія тэатры (у т.л. Амфітэатр трох Галій), раманска-гатычныя і гатычныя цэрквы.
Гарады-пабрацімы і партнёры
Спіс гарадоў-пабрацімаў (выдзелены тоўстым шрыфтам) і гарадоў-партнёраў Ліёна (паводле афіцыйнага сайта ліёнскай мэрыі ):
Маёрскэ
Маёрскэ (Майо́рське) — вёска ў Захарыўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Спінетэ
Спінетэ (Spinete) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Малізэ, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Кампабаса.
Насельніцтва складае 1446 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 83 чал./км². Займае плошчу 17 км². Паштовы індэкс — 86020. Тэлефонны код — 0874.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Іаан Прадцеча.
Бітва каля Літл-Бігхорн
Бітва каля Літл-Бігхо́рн (Battle of the Little Big Horn; 25 чэрвеня — 26 чэрвеня 1876 г.) — бітва паміж індзейцамі лакота і шаенамі з аднаго боку і часткамі армія ЗША з другога. Скончылася перамогай індзейцаў.
Еманжалінскі раён
Еманжалінскі раён (Еманжели́нский райо́н) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка (раён) і муніцыпальны раён у Чалябінскай вобласці Расіі.
Адміністрацыйны цэнтр — горад Еманжалінск.
Геаграфія
Раён размешчаны ў цэнтральнай і ўсходняй частках Чалябінскай вобласці, на мяжы Уральскай горнай краіны і Заходне-Сібірскай раўніны. Плошча раёна — 129 км². Адным з найбольш буйных азёр раёна з’яўляецца Вялікі Сарыкуль. Яно знаходзіцца ў паўднёва-заходняй частцы раёна. Бясцёкавае, мае авальную форму.
Барысаглебскі (Яраслаўская вобласць)
Барысаглебскі (Борисогле́бский) — пасёлак гарадскога тыпу, адміністрацыйны цэнтр Барысаглебскага раёна Яраслаўскай вобласці Расіі. Насельніцтва — 5379 чал. (2017). Размешчаны ў паўднёвай частцы вобласці, на рацэ Вусце (басейн Волгі), за 19 км на паўночны захад ад Растова, дзе знаходзіцца бліжэйшая чыгуначная станцыя. Аўтобуснымі лініямі пасёлак звязаны з Растовам, Яраслаўлем і Углічам.
Мала Тапарыўка
Мала Тапарыўка (Мала́ Топорівка) — вёска ў Захарыўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Арбузавэ
Арбузавэ (Арбузове) — вёска ў Пэрвамайскім раёне (Аўтаномная Рэспубліка Крым, Украіна). Падпарадкоўваецца Праўдзіўскаму сельскаму савету.
Кенсінгтанскія сады
Кенсінгтанскія сады́ (Kensington Gardens) — у лонданскім раёне Кенсінгтан, вакол Кенсінгтанскага палаца. Да 1728 года ўяўляў сабой частку Гайд-парку.
Савіцкія (Шаркаўшчынскі раён)
Саві́цкія (, Савицкие) — вёска ў Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Радзюкоўскага сельсавета.
Кенсінгтанскія сады
Гісторыя
Доступ у парк быў адкрыты каралевай Крысцінай у 1728 годзе і толькі па нядзелях. З-за блізкасці да Кенсінгтанскага палаца тэрыторыя Кенсінгтанскіх садоў даўжэй заставалася закрытай для публікі.
Савіцкія (Шаркаўшчынскі раён)
Гісторыя
У 1921—1939 гадах вёска ў складзе гміны Шаркаўшчына Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Да 9 снежня 1987 года вёска ўваходзіла ў склад Шкунціцкага сельсавета.
Вэстмінстэрскі статут (1931)
Вестмінстэрскі статут 1931 — акт парламента Вялікабрытаніі ад 11 снежня 1931 г, які ўсталяваў прававое становішча дамініёнаў (фактычна незалежная дзяржава ў складзе Брытанскай імперыі) і іх узаемаадносіны з Вялікабрытаніяй. Такім чынам, была створана прававая база Брытанскага садружнасці нацый (у цяперашні час - Садружнасць нацый).
Гэты парламенцкі акт ўвёў у сілу рашэнні канферэнцый Брытанскай імперыі 1926 і 1930 гадоў аб поўнай самастойнасці дамініёнаў ва ўнутраных і знешніх справах і аб іх роўнасці з Вялікабрытаніяй. Пры гэтым Вялікабрытанія яшчэ захоўвала за сабой фактычны кантроль над знешняй палітыкай дамініёнаў.
Пацвярджаючы суверэнітэт дамініёнаў, Вестмінстэрскі статут паказваў, што законы Вялікабрытаніі не могуць распаўсюджвацца на дамініёны без іх згоды. Адмянялася таксама становішча, пры якім закон дамініёна лічыўся несапраўдным, калі ён супярэчыў законам Вялікабрытаніі.
Члены Брытанскага садружнасці, якія прызналі Вестмінстэрскі статут 1931, маюць статус каралеўстваў Садружнасці (Commonwealth realms), што азначае іх поўную самастойнасць пры захаванні за брытанскім манархам пасады кіраўніка адпаведнай дзяржавы. Такім чынам, каралева Вялікабрытаніі Лізавета II адначасова з'яўляецца каралевай Аўстраліі, Барбадаса і г. д.
З 54 членаў Садружнасці статус каралеўства маюць толькі дзевятнаццаць.
На 1931 год статут быў ужыты да наступных дамініёнаў: Аўстралійская Садружнасць, Дамініён Канада, Ірландская вольная дзяржава, Дамініён Ньюфаўндленд і Паўднёва-Афрыканскі Саюз.
Аўстралія ратыфікавала статут толькі ў 1942 годзе, пры гэтым, каб апраўдаць ўдзел у вайне, дзеянне закона было распаўсюджана на перыяд з 3 верасня 1939 года. Новая Зеландыя ратыфікавала статут 25 лістапада 1947 года. Ньюфаўндленд статут не ратыфікаваў; па запыце мясцовага ўрада, метраполія ў 1934 годзе ўвяла прамое кіраванне, якое захоўвалася да пераўтварэння Ньюфаўндленда ў правінцыю Канады ў 1949 годзе.
Маларашавэ
Маларашавэ (Малорошове́) — вёска ў Захарыўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
IC 2771
IC 2771 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) ў сузор’і Леў.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Андрэй Іванавіч Сяржанін
Біяграфія
Нарадзіўся 9 верасня (28 жніўня) 1899 года у мястэчку Любань (сёння Мінская вобласць, Беларусь) у сялянскай сям’і. Беларус. Скончыў медыцынскі факультэт БДУ (1927). Ардынатар клінікі пры кафедры тапаграфічнай, анатамічнай і аперацыйнай хірургіі ММІ (1930—1932). Асістэнт яго хірургічнай клінікі (1932—1936). Асістэнт, дацэнт кафедры агульнай хірургіі ВДМІ імя М. Н. Бурдэнкі (1937—1941). Член ВКП (б). Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, ваенны ўрач. Дацэнт хірургічнай клінікі (1945—1947), загадчык кафедры дзіцячай хірургіі (1947—1950), загадчык кафедры факультэцкай хірургіі (1950—1974) ВДМІ імя М. Н. Бурдэнкі. Адначасова галоўны хірург Варонежа. Доктар медыцынскіх навук (1947). Прафесар (1948)
Памёр 13 красавіка 1975 года. Пахаваны ў Варонежы на Камінтэрнаўскіх могілках.
Навуковыя працы
Аўтар больш за 70 навуковых прац, прысвечаных хірургічнаму лячэнню органаў брушной поласці, пытанням траўматалогіі і ўралогіі, у тым ліку кнігі: «Лячэнне агнястрэльных раненняў суставаў у франтавым раёне» (Мінск, 1947) і іншыя.
Чарлз Райт Мілс
Чарлз Райт Мілс (Charles Wright Mills;, Уэйка, штат Тэхас, ЗША — ) — амерыканскі сацыёлаг і публіцыст.
Біяграфічныя звесткі
Скончыў Тэхаскі ўніверсітэт (1939). 3 1956 прафесар Калумбійскага ўніверсітэта.
Светапогляд
Паслядоўнік М. Вебера і К. Мангейма, зведаў уплыў ідэй К. Маркса, аднак лічыў яго тэорыю «ўстарэлай». Распрацаваў тэорыю сацыяльнага канфлікту, у якой вызначыў асноўныя праблемы, вырашэнне якіх будзе садзейнічаць стабілізацыі грамадства. У процівагу марксізму вылучыў канцэпцыю «пануючай эліты», да якой адносіў палітычныя, эканамічныя і ваенныя колы, якія ўдзельнічаюць у прыняцці важнейшых рашэнняў і ўтвараюць адзіную «карпарацыю багацця» ў амерыканскім грамадстве. Пастаянная цэнтралізацыя ўлады і мэтанакіраванае павелічэнне ваенных расходаў даюць магчымасць, паводле Мілса, гаварыць аб «ваенным дэтэрмінізме», што, на яго думку, больш правільна, чым «эканамічны дэтэрмінізм» Маркса. Надзею на гуманізацыю грамадства звязваў з інтэлігенцыяй, якая здольна валодаць «сацыялагічным уяўленнем» (здольнасцю разумець працэсы, што адбываюцца ў грамадстве). Крытыкаваў эмпірызм амерыканскай сацыялогіі і т.зв. «высокую тэорыю» Т. Парсанса, заклікаў да стварэння новай сацыялогіі. Зрабіў значны ўплыў на фарміраванне ідэалогіі «новых левых» у ЗША.
Смідовіч
Смідовіч (Смидо́вич) — пасёлак гарадскога тыпу ў Расіі, адміністрацыйны цэнтр Смідовіцкага раёна Яўрэйскай аўтаномнай вобласці. Перайменаваны ў гонар партыйнага дзеяча Пятра Смідовіча. Насельніцтва — 4279 чал. (2018). Чыгуначная станцыя Ін на Транссібе. Пасёлак размешчаны на федэральнай аўтатрасе «Чыта — Хабараўск» за 76 км на ўсход ад Бірабіджана, за 100 км на захад ад Хабараўска.
Пасёлак Смідовіч стаіць у даліне ракі Вялікі Ін (правы прыток Урмі, басейн Тунгускі).
Кім Кільсэн
Кім Кільсэн (Kim Kielsen, нар. 30 лістапада 1966 года) — грэнландскі палітык, прэм’ер-міністр Грэнландыі з 10 снежня 2014 года па 23 красавіка 2021 года.
Марак па прафесіі, у 1996—2003 гадах служыў у паліцыі. У 2005 годзе выбраны ў грэнландскі парламент ад левай партыі «Сіўмут» («Наперад»). Пасля таго, як у 2013 годзе «Сіўмут» вярнулася да ўлады, атрымаў пасты міністра жыллёвага будаўніцтва, прыроды і навакольнага асяроддзя, а таксама міністра па супрацоўніцтву паўночных краін.
30 верасня 2014 года прэм’ер-міністр Алека Хаманд была вымушана падаць у адстаўку з-за скандалу, звязанага з пазамэтавым выдаткоўваннем ёю бюджэтных сродкаў, і Кільсен прыняў на сябе абавязкі прэм’ер-міністра. У кастрычніку ён быў выбраны новым лідарам партыі, пасля чаго былі аб’яўлены датэрміновыя парламенцкія выбары, на якіх (у выніку расколу і стварэння прэм’ер-міністрам, якім быў Ханс Энаксен, цэнтрысцкай партыі «Налерак») партыя «Сіўмут» атрымала столькі ж месцаў, колькі радыкальна левае «Народнае супольніцтва», але, стварыўшы кааліцыю з правыми сіламі, змагла ўтрымацца пры ўладзе, у выніку чаго Кільсен афіцыйна заняў пост кіраўніка ўрада. У лістападзе 2016 года, аднак, Кільсен змяніў склад урада, уключыўшы ў яго замест правых прадстаўнікоў «Народнага супольніцтва» і «Налерак».
Антоніу ды Алівейра Салазар
Антоніу ды Алівейра Салаза́р (António de Oliveira Salazar;, Віміейру, Санта-Комба-Дан, Бейра-Алта — , ) — партугальскі дзяржаўны і палітычны дзеяч, эканаміст, старшыня Савета Міністраў (5 ліпеня 1932 — 27 верасня 1968), часова выконваючы абавязкі прэзідэнта Партугаліі з 18 красавіка па 9 жніўня 1951, дыктатар Партугаліі.
У 1916 годзе скончыў Каімбрскі ўніверсітэт і працаваў у ім да 1928 года, прафесар палітычнай эканоміі. У 1928—1940 гадах займаў пасаду міністра фінансаў.
У 1968 годзе адышоў ад спраў.
Аляксандр Уладзіміравіч Францкевіч
Аляксандр Уладзіміравіч Францкевіч (нар., г. Наваполацк, Віцебскай вобл., Беларусь)  — палітычны зняволены, грамадскі актывіст.
Біяграфія
Аляксандр Францкевіч нарадзіўся 6 мая 1990 года ў г. Наваполацку, Віцебскай вобласці. Пасля сканчэння ў 2008 г. ліцэю працаваў праграмістам. У 2009 г. пераехаў жыць і працаваць у Мінск. Цікавіўся гісторыяй палітычных партый. У Наваполацку далучыўся да антыфашысцкага руху. У Мінску стаў актывістам анархісцкага руху.
Пераслед з 2010 года
Арыштаваны 3 верасня 2010 г.
20 верасня А. Францкевічу прад’явілі абвінавачанне па ч. 2 арт. 339 КК РБ. Ён абвінавачваўся ў тым, што 9 сакавіка 2010 г. здымаў на відэа напад на апорны пункт міліцыі ў Салігорску. У апорным пункце міліцыі былі выбітыя шыбы, у памяшканне быў укінуты фаер. Акцыя была праведзеная ў знак пратэсту супраць незаконных дзеянняў міліцыі, якія, годам раней, па перакананнях удзельнікаў акцыі, давялі да самагубства салігорскую праваабаронцу Яну Палякову. Анархісты выклалі відэа акцыі ў сацыяльныя сеткі і ўзялі адказнасць за правядзенне акцыі на сябе.
Падчас суду А.Францкевіч прызнаў, што здымаў гэтую акцыю на відэа.
14 лютага 2011 г. А.Францкевічу да ранейшага абвінавачвання дадалі ч. 3 арт. 218 КК РБ, за ўдзел у акцыі, якая адбылася 29 красавіка 2010 г. Тады групай анархістаў на ўваходзе ў будынак Федэрацыі прафсаюзаў Беларусі па праспекту Пераможцаў 21 было разбіта некалькі шыбаў, у будынак быў закінуты фаер.
Таксама яго абвінавацілі ва ўдзеле ў несанкцыянаванай антываеннай акцыі каля будынку міністэрства абароны Рэспублікі Беларусь у 2009 г. у г. Мінску. Затым гэтае абвінавачванне было знята за недаказанасцю.
Урэшце органы крымінальнага пераследу абвінавацілі А.Францкевіча па ч. 2 арт. 218, ч. 2 арт. 339, ч. 2 арт. 349, ч. 2 арт. 351, ч.1 арт. 354 КК РБ (апошнія тры склады адносяць да злачынстваў супраць інфармацыйнай бяспекі).
Матэрыяльная шкода гэтых дзеянняў была ацэненая ў 1 мільён 900 тысячаў бел. рублёў. Разам з ім па гэтай справе затрымалі Ігара Аліневіча і Мікалая Дзядка.
У чаканьні суду ўтрымліваўся ў мінскім СІЗА-1. Нягледзячы на сур’ёзныя праблемы са здароўем, не быў вызвалены да суду. Падчас следства адмовіўся даваць паказанні супраць М.Дзядка.
27 мая 2011 года А. Францкевіч быў асуджаны судом Заводскага раёна Мінска па ч.6 арт.16 (саўдзел у злачынстве ў форме пасобніцтва), ч.2 арт.339, ч.2 ст.351, ч.1 ст.354 КК РБ да трох гадоў пазбаўлення волі ў калоніі ўзмоцненага рэжыму. Віну не прызнаў.
Праваабарончыя арганізацыі адзначылі, што суд над А. Францкевічам і іншымі ўдзельнікамі справы адбываўся з шэрагам парушэнняў, і таму зняволеных па гэтай справе нельга лічыць законна асуджанымі. Праваабарончы цэнтр «Вясна» і Беларускі Хельсінкскі Камітэт прызналі І. Аліневіча, М. Дзядка, А. Францкевіча палітычнымі вязнямі.
Падчас следства адвакат А.Францкевіча Павел Сапелка быў пазбаўлены ліцэнзіі за актыўную абарону палітычных вязняў пасля падзеяў 19 снежня 2010 года.
Адбываў прысуд у калоніі № 22 каля г. Івацэвічы (Брэсцкай вобласці) «Воўчыя норы». Быў прызнаны адміністрацыяй калоніі «злосным парушальнікам рэжыму», неаднаразова змяшчаўся ў ШЫЗА. Адмаўляўся пісаць прашэнне аб памілаванні. Апошнія пяць месяцаў зняволення за «парушэнні рэжыму ўтрымання» ён правёў у ПКТ (памяшканне крытага тыпу).
У калоніі ў гэты час знаходзіўся іншы палітычны зняволены — Эдуард Лобаў.
У турме напісаў апавяданні «Дневник потерявшейся девочки», «Обними меня крепче» і іншыя эсэ.
Выйшаў на свабоду 3 верасня 2013 г., адбыўшы цалкам увесь тэрмін зняволення. Пасля вызвалення за А.Францкевічам быў усталяваны прэвентыўны нагляд на паўгода.
Затрыманы 24 красавіка 2014 г., напярэдадні Чэмпіяната свету па хакеі ў Мінску. Асуджаны на 25 сутак адміністрацыйнага арышту.
Затрыманы 2 лютага 2015 г у Мінску. Судом Савецкага раёна г. Мінска 3 лютага 2015 г. асуджаны па арт. 17.1 КаАП РБ (дробнае хуліганства) і 23.4 (непадпарадкаванне законным патрабаванням службовай асобы) на 25 сутак адміністрацыйнага арышту.
15 кастрычніка 2017 г. з палітычных прычынаў А.Францкевічу забаранілі на 5 гадоў уезд у Расійскую Федэрацыю.
Жыў не ў Беларусі.
Пераслед з 2020 года
Быў затрыманы 13 жніўня 2020 года на выхадзе з пад’езду дома, дзе пражываў. Францкевіча вінавацяць па ўсіх трох частках артыкула 293 Крымінальнага кодэксу (Арганізацыя масавых беспардках, удзел у іх, навучанне ці іншая падрыхтоўка да ўдзелу), а таксама паводле па ч. 2 арт. 285 Крымінальнага кодэксу (Удзел у злачыннай арганізацыі ў любой іншай форме). 28 жніўня 2020 года сумеснай заяваю 12 арганізацый, сярод якіх Праваабарончы цэнтр «Вясна», Беларуская асацыяцыя журналістаў, Беларускі Хельсінскі камітэт, Беларускі ПЕН-цэнтр, прызнаны палітычным зняволеным. Утрымліваецца ў СІЗА-1 у Мінску. Паводле маці Францкевіча, арыштаванага білі і катавалі.
6 верасня 2022 года Аляксандру Францкевічу прысудзілі 17 гадоў пазбаўлення волі.
Бібліяграфія
Голас волі з–за кратаў. Анталогія твораў беларускіх палітзняволеных — Вільня: ЕГУ, 2013.
Лапанаў (гміна)
Лапа́наў (Łapanów) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Бахэнскага павета Малапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Лапанаве. Плошча гміны складае 71,18 км². Станам на 2004 год у гміне Лапанаў пражывалі 7443 чалавекі, шчыльнасць — 104,6 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 17 салецтваў.
Мар’яніўка (Захарыўскі раён)
Мар’яніўка (Мар'я́нівка) — вёска ў Захарыўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Бельскае княства
Бельскае княства — феадальная дзяржава ва Усходняй Еўропе. У 1-й палове XIV ст. ўваходзіла ў склад Вялікага княства Смаленскага. Цэнтр — г. Белы. У 1359 г. «смальняне ваявалі Белую». Відаць, у гэты час княства ўжо было ў складзе ВКЛ. У пачатку XV ст. вялікі князь літоўскі Вітаўт аддаў княства ва ўладанне сыну князя Уладзіміра Альгердавіча — Івану (заснавальнік роду Бельскіх). У склад княства ўваходзілі землі ўздоўж вярхоўяў р. Мяжа і яе левых прытокаў Бяроза, Лучоса і Обша, а таксама вярхоўі Дняпра. Шэраг валасцей (Старцава, Рожна і Бібірава) знаходзіліся ў сумесным уладанні Бельскага княства і Таропецкага павета. Бельскае княства, таксама як Вяземскае княства і Вярхоўскія княствы, стала своеасаблівым буферам паміж асноўнай тэрыторыяй ВКЛ і Маскоўскай дзяржавай. Адміністрацыйна Бельскае княства па-ранейшаму было падпарадкавана Смаленску, які быў цэнтрам асобай ваеннай акругі, створанай для супрацьстаяння Маскве. Пасля Вайны Маскоўскай дзяржавы з Вялікім княствам Маскоўскім 1500—1503 гг. Бельскае княства засталося ў Вялікім княстве Маскоўскім.
Mercedes-Benz L319
Сямейства ўключала аўтамабілі поўнай масай ад 3,6 да 3,9 тон, грузападымальнасцю ад 1,6 да 1,9 тон. Прапаноўваліся фургон, бартавы грузавік, шасі для ўсталявання спецыяльных кузаваў, а таксама мікрааўтобус (O319).
Да 1967 года былі пабудаваныя каля, у тым ліку O319.
Гісторыя
Mercedes-Benz L319 — першы паваенны фургон маркі — быў прадстаўлены на Міжнародным аўтасалоне ў Франкфурце-на-Майне ўвосень 1955 года. Родапачынальнікам новага сямейства малатанажных грузавікоў стаў кампактны 1,75-тонны бескапотны фургон L319D з апорным кузавам.
У 1956 годзе вытворчасць L319 у выглядзе фургонаў і бартавых грузавікоў пачалася на заводзе ў Зіндэльфінгене. Мікрааўтобусы O319 пайшлі ў серыю на заводзе ў Мангейме.
У маі 1961 года назіральная рада Auto Union GmbH прымае рашэнне сканцэнтраваць усю вытворчасць на заводзе ў Інгальштаце. На заводзе ў Дзюсельдорфе, які Daimler-Benz пачаў арандаваць у красавіку 1962 года, у канцы года пачалася вытворчасць транспарцёраў L319 і дызельных рухавікоў OM 636. У пачатку 1962 года сюды таксама быў перанесены выпуск мікрааўтобусаў O319.
У верасні 1963 года грузавыя аўтамабілі атрымалі новыя пазначэнні ў адпаведнасці з новай сістэмай нумарацыі, дзе першая лічба паказвала дапушчальную масу, а дзве апошнія — акругленую магутнасць рухавіка. L319 быў перайменаваны ў L407, а L319D — L405. У 1965 годзе на L406 (дызельны) і L408, аўтобус захоўваў ранейшую назву O319.
У студзені 1967 на змену прыйшло новае сямейства — T2. У агульнай колькасці было прададзена. Акрамя таго, завод адгрузіў амаль дэталяў для зборкі ў Іспаніі.
Канструкцыя
У канструкцыі падлогі была ўжытая асобная, жорсткая на скручванне рама, якая складаецца з папярочных і падоўжных бэлек. Гэтая рама дазваляла ўсталёўваць кузавы для любых відаў грузаў. Дызайн кузава выдзяляўся своеасаблівай знешнасцю з эліпсападобнымі фарамі і прасунутымі наперад пярэднімі коламі. Рашэнне аб выкарыстанні кампактнай бескапотнай кампаноўкі дазволіла атрымаць грузавы аб’ём 8,6 кубічных метраў пры даўжыні фургона ўсяго 4,80 метра. Ссоўныя дзверы спрашчалі пагрузку/разгрузку. Бартавыя варыянты і шасі з кабінай забяспечваліся ланжаронавай рамай. Аўтобус O319 прапаноўваўся ў трох варыянтах: 18-месцавы для рэгулярнага руху, 17-месцавы міжгародні і 10-месцавы "люкс".
Рухавікі
Ад пачатку вытворчасці машына выпускалася выключна з дызельным рухавіком. Матор ОМ636 быў запазычаны ў легкавога 180D: 1,8-літровы чатырохцыліндравы рухавік з верхнім размяшчэннем клапанаў і магутнасцю 32 кВт (43 к.с.). Выдатак паліва складаў 9,2 л на 100 км, максімальная хуткасць — 80 км/г. З восені 1961 года яго замяніў двухлітровы чатырохцыліндравы рухавік OM 621 магутнасцю 37 кВт (50 к.с.) ад 190 D. У 1965 году магутнасць была павялічана да 40 кВт (55 к.с.).
З лютага 1957 года пачалася вытворчасць версій з чатырохцыліндравым бензінавым рухавіком М 121 з верхнім размяшчэннем размеркавальнага вала і магутнасцю 48 кВт (65 к.с.). З восені 1961 года магутнасць павялічылі да 50 кВт (68 к.с.), з 1965 года — 59 кВт (80 к.с.).
Арбузіўка
Арбузіўка (Арбузівка) — сяло ў Джанкойскім раёне (Аўтаномная Рэспубліка Крым, Украіна). Падпарадкоўваецца Яркаполенскаму сельскаму савету.
Mercedes-Benz L319
Рухавікі
Амаль 90 адсоткаў O319-х былі абсталяваныя дызельным рухавіком.
Хадавая частка
Усе машыны гамы 319 абсталёўваліся сінхранізаванай 4-ступеньчатай каробкай перадач, гіпоіднай галоўнай перадачай, неразразным мостам на ліставых рысорах, гідрапрывадам тармазоў і рэйкавым рулявым механізмам.
Колавая база складала 2850 мм. З 1963 года грузавік з бартавой платформай таксама быў даступны з колавай базай 3600 мм, што зрабіла магчымымі версіі з падвойнай кабінай або бартавой платформай даўжынёй чатыры метры. Карысная нагрузка павялічылася з 1,75 да 2 тон дзякуючы выкарыстанню ўзмоцненых спружын і тармазоў.
IC 2772
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Let Go
«Let Go» — дэбютны студыйны альбом канадскай выканаўцы Аўрыл Лавін, выйшаў 4 чэрвеня 2002 года на лейбле «». Крытыкі апісвалі «Let Go» як альтэрнатыўны рок-альбом з пост-гранж-арыентаваным гучаннем. З альбома было выпушчана 4 сінгла. Услед за альбомам рушыў услед «Try to Shut Me Up Tour».
Тавена
Тавена (Tavenna) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Малізэ, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Кампабаса.