cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Валерый Паўлавіч Аляксееў
У 1952 г. скончыў далёкаўсходні факультэт Маскоўскага інстытута ўсходазнаўства. У 1955 г. абараніў кандыдацкую дысертацыю на тэму «Палеоантропология Южной Сибири», а ў 1965 г. доктарскую — «Краниология народов Восточной Европы и Кавказа в связи с вопросами их происхождения». Працаваў у Інстытуце этнаграфіі АН СССР. З 1988 да 1991 гг. дырэктар Інстытута археалогіі АН СССР.
Навуковыя даследаванні
Даследаваў старажытнае і сучаснае насельніцтва Усходняй Еўропы, Каўказа, Сібіры, Манголіі, Індыі, Кубы і інш. Прапанаваў прынцыпова новую класіфікацыю чалавечых рас, заснаваную на паслядоўнасці ўзнікнення ачагоў расаўтварэння. У кнізе «Паходжанне народаў Усходняй Еўропы» (1969) абагульніў этнагенетычны аналіз палеаантрапалагічных дадзеных, у т.л. па беларусах XIX ст. Прымаў удзел у падрыхтоўцы навуковых кадраў і фарміраванні навуковай тэматыкі групы антрапалогіі Інстытута мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору АН БССР.
Пахаваны на Пятніцкіх могілках (Масква).
Артыкулы
Расавая геаграфія беларусаў і праблемы этнагенезу / В. П. Аляксееў, М. У. Вітаў, Л. І. Цягака; АН Беларусі, Ін-т мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору. — Мн.: Навука і тэхніка, 1994. — 128 с. — ISBN 5-343-00794-5.
Лімфа
Лімфа (ад лац. Lympha — чыстая вада, вільгаць) — разнавіднасць злучальнай тканкі, што цыркулюе ў лімфатычнай сістэме пазваночных жывёл і чалавека. Забяспечвае абмен рэчываў паміж тканкамі і крывёю арганізма. Нашча амаль празрыстая, пасля прыёму ежы белая, непразрыстая, падобная да малака, з вялікай колькасцю неэмульгаванага тлушчу. Утвараецца фільтрацыяй плазмы крыві праз сценкі сасудзістых капіляраў у міжтканкавыя прасторы (тканкавая вадкасць). Мае ў сабе да 90 % лімфацытаў, бялкі, гармоны, ліпіды, метабаліты, ферменты і інш. Удзельная вага — 1,017 — 1,026; pH 7,4 — 9. Згусае не так хутка, як кроў (за 10 — 15 хвілін). У арганізме чалавека змяшчаецца 1-2 літра лімфы.
Функцыі
Функцыі лімфы — вяртанне бялкоў, вады, соляў, таксінаў і метабалітаў з тканак ў кроў. Лімфатычная сістэма ўдзельнічае ў стварэнні імунітэту, у абароне ад хваробатворных мікробаў. Па лімфатычных сасудах пры абязводжванні і агульным зніжэнні ахоўных сіл імунітэту магчыма распаўсюджванне паразітаў: найпрасцейшых, бактэрый, вірусаў, грыбкоў і іншых, што называюць лімфагенным шляхам распаўсюджвання інфекцыі, інвазіі або метастазіравання.
NGC 6560
NGC 6560 (іншыя абазначэнні — UGC 11117, MCG 8-33-19, ZWG 254.15, IRAS18038+4652, PGC 61381) — галактыка ў сузор’і Геркулес.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Гаа Баажун
Гао Баожун (920—960) — трэці кіраўнік.
Лушчыкі (Кобрынскі раён)
Лу́шчыкі (, Лущики) — вёска ў Кобрынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Астроміцкага сельсавета.
Яна Аляксандраўна Клачкова
Яна Клачкова (Яна Клочкова; нар. ) — украінская плыўчыха, якая выйграла пяць алімпійскіх медалёў, з якіх чатыры былі залатымі (два ў 2000 годзе і два — у 2004 годзе). Адзіная спартсменка Украіны, якая выйграла больш за два залатыя медалі на Алімпійскіх гульнях.
Вянта (горад)
Вя́нта (Wenta) — горад у паўночнай Літве ў Акмянскім раёне Шаўляйскага павета. Горад адносіцца да этнаграфічнага рэгіёна Жамойць. Насельніцтва налічвае 3,4 тыс. чалавек. Праз горад цячэ рака Вянта. Праз горад праходзіць аўтамабільная дарога Куршэнай — Мажэйкей, а чыгункай Вянта злучана з Шаўляем.
Уцёкі ў Егіпет (фрэска Джота)
«Уцёкі ў Егіпет» — фрэска працы Джота дзі Бандонэ, намаляваная каля 1305 года для капэлы Скравеньі ў Падуі. Знаходзіцца на паўднёвай сцяне капэлы, пад фрэскамі, прысвечанымі гісторыі Ганны і Іаакіма, у праёмах паміж вокнамі напісаны пяць сцэн з дзяцінства Ісуса. Да іх адносіцца і сцэна ўцёкаў Святой сям'і ў Егіпет, адна з самых знакамітых сцэн капэлы.
Сюжэт
Фрэска нагадвае пра ўцёкі Святой Сям'і, што стала следствам пераследу Ірада. Эпізод быў апісаны, галоўным чынам, у Евангеллі паводле Матфея:
Шмат іншых эпізодаў, звязаных з уцёкамі было апісана ў апакрыфічных тэкстах, напрыклад ў «Евангеллі Псеўда-Матфея». Менавіта гэтымі апісаннямі і натхніў сябе Джота.
Апісанне
Дзеянне адбываецца на фоне голага скалістага пейзажу, як і сцэна Стыгматызацыі Святога Францыска ў Асізі і Луўрская карціна, але напісана ў мякчэйшай манеры.
Сцэна ўцёкаў Святой Сям'і ў Егіпет убачана мастаком як акт антычнай трагедыі. Бяда і пагроза няздольныя зламаць дух, не могуць прынізіць яго герояў. Джота намаляваў уцёкі велічнай працэсіяй, якая паважна і павольна ідзе праз камяністую пустыню. Група падарожнікаў накіроўваецца туды, куды паказвае анёл, які лунае над імі. Наперадзе ідзе Іосіф у вохрыста-жоўтым плашчы, ён размаўляе з хлопчыкам, які вядзе за аброць асла, таму погляд яго звернуты назад, у прастору карціны.
У цэнтры кампазіцыі намалявана поўная годнасці Марыя з немаўлём, якая сядзіць на асле, дзіўна адчужаная і вылучаная прасторава. Асёл крочыць нетаропка і мерна, як і праз гады, калі Збаўца будзе здзяйсняць свой Уваход у Іерусалім. Цяжкія складкі чырвонага адзення і сіняга (цяпер фарбы збляклі, сцерліся) плашча, прамая пасадка і высокі трохвугольны маналіт скалы на заднім плане падкрэсліваюць замкнёнасць цэнтральнай фігуры. Віртуозна разроблены складкамі шырокі плашч, які ахутвае Марыю, надае ёй асаблівую ўрачыстасць: гэта яшчэ адзін фрагмент, яки адрозніваецца выключнай рэалістычна.
Правы сектар
Правы сектар (Правий сектор) — ультраправая ўкраінская нацыяналістычная палітычная партыя, якая ўзнікла ў лістападзе 2013 года ў час Еўрамайдана ў Кіеве. Вулічныя байцы арганізацыі змагаліся супраць АМАПа. Ваенізаванае аб’яднанне стала палітычнай партыяй 22 сакавіка 2014 года, калі было зацверджана, што ў складзе партыі знаходзіцца каля 10 тысяч членаў.
Заснавальнікамі аб’яднання сталі арганізацыя Трызуб (Тризуб) пад кіраўніцтвам Дзмітрыя Яраша і Андрэя Тарасенкі, а таксама палітычна-ваенізаваная арганізацыя Украінская нацыянальная асамблея – Украінская нацыяналістычная самаабарона (Українська національна асамблея – Українська націоналістична самооборона (УНА-УНСО)). Сярод заснавальнікаў Сацыял-Нацыянальная асамблея і яе ваенізаванае крыло «Патрыёт Украіны», Белы Молат, Чорны Камітэт і іншыя. Белы Молат быў выключаны ў сакавіку 2014 года, а ў наступныя месяцы партыю пакінулі «Патрыёт Украіны» і многія члены УНА-УНСО.
Палітычная ідэалогія Правага сектара апісваецца як ультранацыяналістычная і ультраправая. Правы сектар стаў другой палітычнай групай паводле згадак у расійскіх СМІ ў першай палове 2014 года; расійскае дзяржаўнае тэлебачанне называла іх нэанацыстамі. Агенцтва «Associated Press» не знайшло ніякіх доказаў падобным абвінавачванням. На парламенцкіх выбарах 2014 года кандыдат ад Правага сектара Дзмітрый Яраш атрымаў месца ў Вярхоўнай радзе, выйграўшы выбары ў сваім раёне з 29,8 % галасоў. Прэс-сакратар Правага сектара Барыслаў Бяроза, незалежны кандыдат таксама атрымаў месца ў Радзе (29,4 % галасоў у сваім раёне).
5 красавіка 2015 года Яраш стаў дарадцам галоўнакамандуючага Узброеных сілаў Украіны, а 11 лістапада ён афіцыйна пайшоў з пасады лідара Правага сектара. 27 снежня ён абвясціў, што ён і яго каманда зусім выйдзе з групы, заявіўшы, што Правы сектар выканаў сваю мэту «як рэвалюцыйная структура» і больш не патрэбны. Ён заявіў, што ён і яго фракцыя супраць псеўда-рэвалюцыйнай дзейнасці і гвалтоўных паўстанняў супраць цяперашняй улады. Адыход Яраша выклікаў адыход, па меншай меры, 20 % членаў партыі. У лютым 2016 года Яраш заснаваў новую арганізацыю пад назвай «Дзяржаўная ініцыятыва Дзмітрыя Яраша» (Державницька ініціатива Дмитра Яроша (ДІЯ)). 19 сакавіка Андрэй Тарасенка стаў новым старшынём Правага сектара.
16 ліпеня 2014 года Яраш абвясціў пра стварэнне «добраахвотніцкага ўкраінскага корпуса» на базе сілавога блока «Правага сектара» для ўдзелу сумесна з узброеныя сіламі Украіны ў вайне на ўсходзе Украіны. Першапачаткова належала да яго таксама тактычная група «Беларусь».
Памезанія
Памезанія (Pomesanien, Pomezania) — гістарычная вобласць у Прусіі. Адна з абласцей (gaue), на якія была падзелена правінцыя Заходняя Прусія да рэформы Фрыдрыха Вялікага. У наш час складае частку Паморскага і Вармінска-Мазурскага ваяводстваў Польшчы. Назва паходзіць ад прускага Pomedian са значэннем «Палессе». У XIII—XIV стст. Памезанія была падзелена на 10 абласцей.
Геаграфія
Уключала ў сабе тэрыторыі па правым беразе Віслы ад Граўдэнца да Эльбінга, затым уваходзіла ў склад германскай правінцыі Заходняя Прусія. Знаходзілася на поўнач ад Хелмінскай зямлі, на паўднёвы захад ад Пагезаніі. Падчас з’яўлення крыжакоў заходняя мяжа Памезаніі праходзіла па Вісле, паўночная — па Ногаце да возера Друзін, на поўдні — па густых лясах над ракой Осай, Дрэвенцам і Дрэвенцкім возерам. Усходняя мяжа вызначаецца па-рознаму, Генрык Лаўмяньскі праводзіў яе на захад ад Паслекі і Замбраха.
Найважнейшыя гарады: Марыенбург (Мальбарк), Марыенвердэр (Квідзын), Эйлау (Ілава).
Гісторыя
З 1243 года Памезанія складала дыяцэзію, якая падпарадкоўвалася рыжскаму архібіскупу. З 1524 года ўзначальвалася лютэранскімі біскупамі. У 1587 годзе дыяцэзія была скасавана, каталіцкія парафіі ўвайшлі ў Кульмскую дыяцэзію.
Руфрэ-Мендола
Руфрэ-Мендола (Ruffré-Mendola) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Трэнціна — Альта-Адыджэ, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Трэнта.
Насельніцтва складае 432 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 72 чал./км². Займае плошчу 6 км². Паштовы індэкс — 38010. Тэлефонны код — 0463.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Судан (рэгіён)
Суда́н (بِلَادُ السُّوْدَان‎ bilâd as-sûdân, літаральна «краіна чорных») — гістарычная прыродная вобласць у Афрыцы, на поўдзень ад пустыні Сахара.
Геаграфія
Пашыраны рачныя даліны, сухія і паўсухія рэчышчы, азёрныя ўпадзіны. Найбольшыя рэкі: Ніл з прытокам Собат, Нігер, Сенегал, Гамбія, Шары, Бенуэ, Бахр-эль-Газаль, Белая Вольта, Чорная Вольта. У басейнах рэк Нігер і Бахр-эль-Газаль шмат невялікіх азёр. Найбольшае возера рэгіёна — возера Чад.
На тэрыторыі Судана цалкам або часткова заходзяцца дзяржавы Сенегал, Бенін, Буркіна-Фасо, Гамбія, Гана, Гвінея-Бісау, Гвінея, Малі, Кот-д’Івуар, Камерун, Нігер, Нігерыя, Тога, Чад, Судан, Цэнтральна-Афрыканская Рэспубліка.
Клімат
Клімат субэкватарыяльны, мусонны. У летні перыяд значны ўплыў аказвае паўднёва-заходні экватарыяльны мусон, зімой — паўночна-ўсходні сухі і гарачы пасат. Колькасць атмасферных ападкаў за год узрастае ад 100 мм у паўночнай частцы да 2000 мм на поўдні. Вільготны сезон цягнецца 2—10 месяцаў. На поўдні ідуць так званыя зенітальныя дажджы. Сярэдняя тэмпература паветра ад 23—24 °C на захадзе да 26—29 °C на ўсходзе. Найбольш нізкія тэмпературы каля 20 °C, найбольш высокія — да 35°C.
Флора і фаўна
Большую частку тэрыторыі Судана займае тыповая саванна са злакавым покрывам. Сустракаюцца групы дрэў і асобныя дрэвы (парасонавыя акацыі, веерная пальма, пальма дум, баабабы, малачаі і інш.). На поўдні высакатраўная саванна і лесасаванна. Да далін рэк і катлавін прымеркаваны лясныя масівы з густым падлескам. У паўночнай частцы паўпустыня і сухая саванна з калючка-дрэвавай фармацыяй. Кусты акацыі вышынёй да 1,5 м.
Жывёльны свет належыць да Эфіопскай вобласці: антылопы, жырафа, львы, бегемоты і інш. Сустракаюцца сланы і насарогі. Сярод птушак: страус, балотны бусел, дрофы і інш.
Гаспадарка
Зона саваннаў — тэрыторыя актыўнага старажытнага земляробства і жывёлагадоўлі. Вырошчваюць арахіс, бавоўнік, сорга, кукурузу, пшаніцу. Сельскагаспадарчая дзейнасць вядзе да ўзмацнення працэсаў апустыньвання.
Астрог
Астро́г:
NGC 6562
NGC 6562 (іншыя абазначэнні — MCG 9-29-51, ZWG 279.1, ZWG 278.46, NPM1G +56.0262, PGC 61376) — галактыка ў сузор’і Дракон.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Гаа Цунхуэй
Гаа Цунхуэй (891 — 1 снежня 948) — другі кіраўнік.
Біяграфія
Быў сынам і спадчыннікам заснавальніка дзяржавы Гаа Цзісіна. Падчас яго кіравання Цзінань паслядоўна была васалам Позняй Тан,, і Позняй Хань.
Пасля смерці Гаа Цунхуэя 948 року трон атрымаў у спадчыну яго сын Гаа Баажун.
Мамай
Мамай (? —, Кафа, сучасная Феадосія) — беклярбек і цемнік Залатой Арды.
Біяграфія
Пасля забойства ў 1359 годзе хана Бердыбека ханам Кульпам, Мамай абвясціў яму вайну і, паколькі ханам мог быць толькі чынгізід, у 1361 годзе абвясціў ханам свойго вылучэнца Абдулу. Аднак іншыя прэтэндэнты не прызналі ўлады Абдулы. У Залатой Ардзе пачалася вялікая міжусобіца. Мамай кіраваў заходняй часткай (ад Крыма да правага берега Волгі), а часам (1363, 1367—1368, 1372—1373) і сталіцай Залатой Арды — Сараем. У 1370 годзе Абдула памёр, і Мамай абвясціў новага хана-марыянетку 8-гадовага Мухамед Бюлека.
У 1378 годзе Мамай, які дагэтуль страціў большую частку ўладанняў, паслаў мурзу Бегіча для нападу на Разанскую зямлю, але атрад гэты быў пераможаны войскамі вял. кн. маскоўскага Дзмітрыя Іванавіча ў бітве на рацэ Вожы. Следствам парадэння на Вожы быў вялікі паход Мамая, які завяршыўся Кулікоўскай бітвай. Mамай прымушаны быў збегчы і ў Ардзе сустрэўся са стаўленікам Тамерлана, Тахтамышам, якому быў вымушаны саступіць уладу. Мамай уцек са скарбам і прыхільнікамі ў Кафу, дзе быў забіты.
Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Парахонск)
Свята-Раства-Багародзіцкая царква — праваслаўны храм у в. Парахонск Пінскага раёна Брэсцкай вобласці.
Архітэктура
Помнік архітэктуры рэтраспектыўна-рускага стылю. Вырашана 3-зрубнай падоўжна-восевай кампазіцыяй: прытвор, малітоўная зала, прамавугольная апсіда. Асноўны кубападобны зруб накрыты пакатым 4-схільным дахам, над якім узведзены светлавы 8-гранны барабан з цыбулепадобным купалам. Над прытворам васьмерыковая званіца, завершаная востраканечным шпілем. Уваход праз ганак у выглядзе утрыраванага 2-слуповага порціка. Гарызантальна ашаляваныя сцены дэкарыраваны разным накладным дэкорам, запазычаным з ордэрнай мураванай архітэктуры: ліштвы з сандрыкамі прамавугольных аконных праёмаў, лапаткі.
Пацейкаўскі сельсавет
Паце́йкаўскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Капыльскага раёна Мінскай вобласці Беларусі. Цэнтр — аграгарадок (да 2009 г. вёска) Пацейкі.
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Капыльскага раёна Слуцкай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Мінскай акругі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Капыльскім раёне БССР. З 21 чэрвеня 1935 года ў складзе Слуцкай акругі. Пасля ўвядзення абласнога падзелу 20 лютага 1938 года ў Капыльскім раёне Мінскай вобласці. З 20 верасня 1944 года па 8 студзеня 1954 года ў складзе Бабруйскай вобласці. 24 мая 1960 года ў склад сельсавета з Бабаўнянскага сельсавета пералічаны 4 населеныя пункты (Бабавенька, Дарагавіца, Печураны і Ржаўка), з адміністрацыйнага падпарадкавання Капыльскага пассавета — 2 населеныя пункты (Казакоўка і Кацельнікі). 24 лютага 2017 года скасаваны вёска Пнівада і пасёлак Леванова.
Суэцкі заліў
Суэцкі заліў размешчаны ў паўночнай частцы Чырвонага мора, аддзяляе Сінайскі паўвостраў Азіі ад Афрыкі. Мае выцягнутую форму: даўжыня 290 км, шырыня - ад 25 да 55 км. У паўночнай частцы заліва знаходзіцца егіпецкі горад Суэц, ля якога пачынаецца Суэцкі канал, які злучае Чырвонае мора з Міжземным.
Пацейкаўскі сельсавет
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1277 чалавек, з іх 94,4 % — беларусы, 4,2 % — рускія, 1,2 % — украінцы.
Царква Раства Хрыстова (Віцебск)
Царква Раства Хрыстова — помнік архітэктуры XIX ст. у Віцебску. Знаходзілася ў прадмесці Заручаўі, на Раства-Набярэжнай вуліцы. Твор архітэктуры класіцызму. У 1940-я гады савецкія ўлады зруйнавалі царкву.
Гісторыя
Драўляная царква Раства Багародзіцы заснавана ў XVII—XVIII стагоддзях.
Па першым падзеле Рэчы Паспалітай (1772) царква працягвала дзейнічаць. У 1810 годзе на месцы драўлянай збудавана мураваная царкву, якую 1 кастрычніка асвяціў полацкі архіепіскап Ян Красоўскі.
У 1839 годзе ўлады Расійскай імперыі гвалтоўна адабралі царкву ў Святога Прастола і перадалі яе Маскоўскаму патрыярхату. У другой палове XIX ст. да царквы прыбудавалі званіцу ў маскоўскім стылі. У пачатку XX ст. купал-баню замянілі на цыбуліну.
Архітэктура
Помнік архітэктуры класіцызму. Царква мела крыжова-купальны план. На сяродкрыжжам узвышаўся купал.
Унутраныя памеры царквы: даўжыня каля 15,5 метраў, шырыня — каля 11.
Малагасійская Вікіпедыя
Малагасійская Вікіпедыя (па-малагасійску: Wikipedia amin'ny teny malagasy) — раздзел Вікіпедыі на малагасійскай мове.
Раздзел заснаваны ў красавіку 2004 году. Па стане на 1 2023 года змяшчае  NaN артыкулs.
Стахоўскі
Стахоўскі — шматзначны тэрмін.
Вышэйшая школа прыкладной інфарматыкі і кіравання ў Варшаве
Вышэйшая школа прыкладной інфарматыкі і кіравання ў Варшаве (Wyższa Szkoła Informatyki Stosowanej i Zarządzania w Warszawie) — польская недзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова, якая знаходзіцца ў Варшаве і знаходзіцца пад патранатам Польскай акадэміі навук.
Агульная характарыстыка
Заснавальнікам установы з’яўляецца Фонд сістэмных навук, які быў створаны па ініцыятыве кіраўніцтва Польскай акадэміі навук. Ужо некалькі гадоў шырока выкарыстоўваецца таксама назва «WTI Вышэйшая школа пад эгідай ПАН». Заняткі ва ўстанове праводзіць кваліфікаваны персанал з акадэміі навук, і, перш за ўсё, з Інстытута сістэмных даследаванняў ПАН.
Установа мае два факультэты. Факультэт інфарматыкі існуе з 1997 года. У цяперашні час навучае студэнтаў па спецыяльнасцях: графіка (бакалаўр і магістр) і інфарматыка (інжынер і магістр). Навучанне праводзіцца ў стацыянарнай і нестацыянарнай (завочнай) формах. На факультэце таксама можна завочна атрымаць паслядыпломную адукацыю па праектаванні сетак перадачы даных і камп’ютарнай графіцы.
Факультэт інфармацыйных тэхналогій кіравання існуе з 1996 года. Мае права надання вышэйшай адукацыі першай ступені (інжынер) і другой ступені (магістр) па спецыяльнасцях: «Кіраванне» і «Інфармацыйныя метады кіравання». Факультэт таксама рэалізуе завочныя паслядыпломныя навучальныя праграмы па спецыяльнасцях «Сертыфікаваны аналітык ІТ-сістэм», «Інспектар па абароне персанальных дадзеных» і «Кіраванне праектамі».
NGC 6563
NGC 6563 (іншыя абазначэнні — PK 358-7.1, ESO 394-PN33) — планетарная туманнасць у сузор’і Стралец.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Сагрон-Міс
Сагрон-Міс (Sagron Mis) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Трэнціна — Альта-Адыджэ, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Трэнта.
Насельніцтва складае 212 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 19 чал./км². Займае плошчу 11 км². Паштовы індэкс — 38050. Тэлефонны код — 0439.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Madonna di Loreto.
Мухаўлокі
Мухаўло́кі (, Муховлоки) — вёска ў Кобрынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Астроміцкага сельсавета.
Вікіпедыя на маратхі
Вікіпедыя на маратхі (маратхі: मराठी विकिपीडिया) — раздзел Вікіпедыі на мове маратхі.
Раздзел заснаваны 1 мая 2003 году. Па стане на 1 2023 года змяшчае  NaN артыкулs.
Томашак (значэнні)
Томашак — прозвішча:
Вядомыя носьбіты:
Серкулі
Назву Серкулі маюць:
Міхаіл Уладзіміравіч Барысаў
Міхаіл Уладзіміравіч Барысаў (нар. 16 кастрычніка 1923 —, Ялта ) — савецкі лётчык, у гады Вялікай Айчыннай вайны — намеснік камандзіра авіяцыйнай эскадрыллі 51-га мінна-тарпеднага авіяцыйнага палка 8-й мінна-тарпеднай авіяцыйнай дывізіі ВПС Балтыйскага флоту. Герой Савецкага Саюза (1945), падпалкоўнік.
Cylindrobasidium
Cylindrobasidium — род грыбоў сямейства. Назва ўпершыню была апублікаваная ў 1974 годзе.
Міхаіл Уладзіміравіч Барысаў
Біяграфія
Нарадзіўся 16 красавіка 1923 года ў вёсцы Нараўчызна цяпер Мазырскага раёна Гомельскай вобласці ў сям’і служачага. Беларус. Член КПСС з 1946 года. Скончыў 8 класаў, у сакавіку 1941 года — Гомельскі аэраклуб.
Cylindrobasidium
Класіфікацыя
Род Cylindrobasidium уключае 12 відаў:
Міхаіл Уладзіміравіч Барысаў
Біяграфія
У ВМФ з 1941 года. У 1943 годзе скончыў Ваенна-марское авіяцыйнае вучылішча. Служыў у авіяцыйным палку перагонкі самалётаў ВПС ВМФ.
NGC 6565
NGC 6565 (іншыя абазначэнні — PK 3-4.5, ESO 456-PN70) — планетарная туманнасць у сузор’і Стралец.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Міхаіл Уладзіміравіч Барысаў
Біяграфія
Намеснік камандзіра авіяцыйнай эскадрыллі 51-га мінна-тарпеднага авіяцыйнага палка (8-я мінна-тарпедная авіяцыйная дывізія, ВПС Балтыйскага флоту) лейтэнант Барысаў за 10 месяцаў здзейсніў 47 баявых вылетаў, патапіў 10 транспартаў ворага водазмяшчэннем 156 тыс. т і пашкодзіў 2, быў адным з тых, хто патапіў лінкар «» аднатыпны лінкару «».
Званне Героя Савецкага Саюза прысвоена 6 сакавіка 1945 года.
З 1966 года жыў ва Украіне, у горадзе Ялце.
Памёр 16 красавіка 2012 года ў свой 89-гадовы дзень нараджэння ў Ялце.
Сінай (гара)
Гара Сінай (іўр. הַר סִינַי, Хар-Сінай; таксама гара Майсея, гара Харыў) — гара на Сінайскім паўвостраве ў Егіпце. Паводле Бібліі на гэтай гары Бог з’яўляўся Майсею і даў Дзесяць запаведзяў.
Яўрэйская традыцыя не захавала дакладнага месцазнаходжання гары Сінай. Шанаванне цяперашняй гары Майсея (араб. Джабал-Муса) як гары Сінай з’яўляецца старажытнай хрысціянскай традыцыяй, якая ўзыходзіць да пачатку IV стагоддзя. У новы час прапаноўваліся і іншыя варыянты атаясамлення.
Малінары
Малінары — шматзначны тэрмін.
Самонэ
Самонэ (Samone) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Трэнціна — Альта-Адыджэ, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Трэнта.
Насельніцтва складае 532 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 133 чал./км². Займае плошчу 4 км². Паштовы індэкс — 38050. Тэлефонны код — 0461.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Giuseppe.
Бізнес-інкубатар
Бізнес-інкубатар — гэта арганізацыя, якая займаецца падтрымкай праектаў маладых прадпрымальнікаў на ўсіх этапах развіцця: ад распрацоўкі ідэі да яе камерцыялізацыі.
Больш за палову ўсіх праграм бізнес-інкубатараў з’яўляюцца" шматфункцыянальнымі праектамі, яны працуюць з кліентамі з розных галін прамысловасці. Тэхналагічныя інкубатары складаюць 39 % ад інкубацыйных праграм.
У многіх краінах інкубацыйныя праграмы фінансуюцца з рэгіянальных або нацыянальных бюджэтаў у рамках агульнай стратэгіі эканамічнага развіцця. У Злучаных Штатах Амерыкі большасць інкубацыйных праграм з’яўляюцца незалежнымі і фінансуюцца на сродкі супольнасцей і праектаў. Кіраванне эканамічнага развіцця ЗША часта з’яўляецца крыніцай сродкаў для адкрыцця інкубацыйных праграм, але як толькі праграма стартуе і пачынае функцыянаваць, то яна, як правіла, перастае атрымліваць федэральнае фінансаванне. Арэндная плата і / або ўнёскі кліентаў складаюць 59 % даходаў інкубатараў, 18 % прыносіць плата за паслугі або гранты, і 15 % — субсідыі на грашовыя аперацыі.
Інтэрнэт рэчаў
Інтэрнэт рэчаў (Internet of Things, IoT) — канцэпцыя вылічальнай сеткі фізічных аб'ектаў («рэчаў»), абсталяваных убудаванымі тэхналогіямі для ўзаемадзеяння адзін з адным ці з навакольным асяроддзем, якая разглядае арганізацыю такіх сетак як з'яву, здольную перабудаваць эканамічныя і грамадскія працэсы, выключальнае з часткі дзеянняў і аперацый патрэбу ўдзелу чалавека.
Канцэпцыя сфармулявана ў 1999 годзе як асэнсаванне перспектыў шырокага ўжывання сродкаў радыёчастотнай ідэнтыфікацыі для ўзаемадзеяння фізічных аб'ектаў паміж сабой і з вонкавым асяроддзем. Напаўненне канцэпцыі «інтэрнэту рэчаў» шматстайным тэхналагічным зместам і ўкараненне практычных рашэнняў для яе рэалізацыі пачынальна з 2010-х гадоў лічыцца ўзыходным трэндам у інфармацыйных тэхналогіях, перадусім, дзякуючы паўсюднаму распаўсюду бесправодных сетак, з'яўленню воблачных вылічэнняў, развіццю тэхналогій міжмашыннага ўзаемадзеяння, пачатку актыўнага пераходу на IPv6 і засваенню праграмна-канфігураваных сетак.
Сігнал-Хіл (Каліфорнія)
Сігнал-Хіл (Signal Hill) — горад у Каліфорніі, акруга Лос-Анджэлес, ЗША. Паводле звестак Дэпартамента фінансаў Каліфорніі, у 2009 годзе яго насельніцтва — 11 430 чалавек, паводле перапісу 2000 года насельніцтва — 9333 чалавекі.
Леў Пятровіч Аўсішчар
Леў Пятровіч Аўсішчар (1919, Багушэўск — 21 ліпеня 2007, Ерусалім) — палкоўнік авіяцыі, удзельнік Другой сусветнай вайны на баку СССР, актывіст руху за права выезду ў Ізраіль.
Біяграфія
Бацька Льва Аўсішчара быў рамізнікам, з 1926 года працаваў служачым на бровары ў суседнім Янове, даслужыўся да пасады дырэктара Высокаўскага бровара пад Оршай.
Леў Аўсішчар скончыў сямігодку ў Багушэўску, поўны курс школы праходзіў у Віцебску (у Багушэўску старэйшых класаў школы не было). Дзесяцігодку скончыў у 1936 годзе, працаваў на бровары ў Янове.
У 1937 годзе пераехаў у Маскву, паступіў на вячэрняе аддзяленне Цэнтральнага інстытута інжынераў Грамадзянскага паветранага флота, адначасова працаваў авіямеханікам. У кастрычніку 1940 года быў прызваны ў войска.
Вайну нацысцкай Германіі з СССР сустрэў у лётным вучылішчы горада Чкалава (Арэнбург), дзе заканчваў курс авіяцыйнага штурмана. Пасля сканчэння вучылішча ў жніўні 1941 года быў накіраваны ў горад Энгельс на курсы падрыхтоўкі камісараў эскадрылляў. Падчас навучання на курсах быў сведкам дэпартацыі немцаў Паволжа. Пасля сканчэння курсаў у лістападзе 1941 быў накіраваны ў Новасібірск, дзе фармаваліся палкі для фронта. У снежні 1941 года полк лёгкіх бамбардавальнікаў По-2, у якім служыў штурманам Аўсішчар, прыбыў на фронт у Падмаскоўе і пачаў удзел у баявых дзеяннях. Пасля бітвы пад Масквой Аўсішчар ваяваў пад Сталінградам, на Курскай дузе, удзельнічаў у вызваленні Украіны, Беларусі, Польшчы, штурме Берліна. Быў паранены ў 1942 годзе пад Сталінградам, трапіў у шпіталь пасля аварыйнай пасадкі ў 1944 годзе пад Варшавай. Быў узнагароджаны ордэнам Баявога Чырвонага Сцяга.
Пасля вайны, у 1945 годзе, паступіў у Ваенна-паветраную акадэмію ў Маскве, якую скончыў у 1950 годзе. Быў накіраваны ў Грузію, дзе ў Закаўказскай ваеннай акрузе праслужыў амаль дзесяць год. У 1960 годзе перавёўся ў штаб Беларускай вайсковай акругі, пераехаў з сям'ёй у Беларусь. У 1961 годзе звольніўся ў запас у званні палкоўніка. У Мінску скончыў вячэрняе аддзяленне Інстытута народнай гаспадаркі па спецыяльнасці «эканоміка прамысловасці» і працаваў у навукова-даследчых установах.
У 1971 годзе далучыўся да руху яўрэяў за права на выезд з СССР, у прыватнасці, напісаў ліст пракурору Ленінграда з асуджэннем працэса над габрэямі ў горадзе і падпісаў калектыўны ліст у абарону габрэяў, якіх судзілі ў Кішынёве. За гэта быў выключаны з КПСС. Прыняў рашэнне эміграваць у Ізраіль і падаў дакументы на выезд, але толькі ў 1987 годзе, у эпоху перабудовы, яму ўдалося атрымаць ад уладаў дазвол на выезд. На працягу 16 год «отказник» Леў Аўсішчар быў у Савецкім Саюзе адным з самых актыўных барацьбітоў за права яўрэяў на выезд у Ізраіль. Быў блізкі да іншых актывістаў яўрэйскага руху з Мінску - Навума Альшанскага, Эрнста Левіна, Гедалі Кіпніса, Яфіма Давідовіча. Падтрымліваў знаёмства з Андрэем Сахаравым, Вячаславам Зайцавым.
Пасля падачы дакументаў на выезд у Ізраіль Аўсішчар быў пазбаўлены вайсковых званняў і ўзнагарод і вайсковай пенсіі. 1 лютага 1973 года ў яго дома прайшоў ператрус па справе Кіпніса і Давідовіча. У далейшым Аўсішчара неаднаразова выклікалі на допыты па гэтай справе, пакуль справа не была спынена.
Падчас афіцыйнага візіта Брэжнева ў ЗША 18-26 чэрвеня 1973 года Леў Аўсішчар, Навум Альшанскі, Ілля Гольдзін і Міхаіл Мацэвіч праводзілі ў Мінску галадоўку пратэста з патрабаваннем выпусціць іх у Ізраіль. У адзін з дзён галадоўкі яны прыйшлі з плакатам «Голодаем! Требуем отпустить в Израиль!» да помніка загіблым у Мінскім гета, дзе і правялі некалькі гадзін, пакуль іх не затрымала міліцыя.
Аўсішчар выступіў адным з аўтараў калектыўнага ліста ў Генеральную пракуратуру СССР і праўленне Саюз пісьменнікаў СССР з патрабаваннем прыцягнуць да крымінальнай адказнасці за распальванне нянавісці да габрэяў і антысеміцкую прапаганду Максіма Лужаніна. Паводле меркавання аўтараў калектыўнага ліста, распальванне нянавісці і антысеміцкая прапаганда ўтрымліваюцца ў паэме Лужаніна «Скрозь вайну», апублікаванай у зборніку «Росы на коласе» (1973).
9 траўня 1976 года Леў Аўсішчар выступіў на мітынгу ў месцы згубы габрэяў «Яма».
У ліпені 1977 года Льва Аўсішчара тры дні дапытвалі па справе Анатоля Шчаранскага.
Памёр у Ерусаліме 21 ліпеня 2007 года.
Дакументы Льва Аўсішчара ўтвараюць асобны фонд (FSO 01-030.291) у архіве Даследчага цэнтру Усходняй Еўропы пры Брэменскім універсітэце.
Каралеўшчына
Назву Каралеўшчына маюць:
NGC 6566
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Адольфа Перэс Эсківель
Адольфа Перэс Эсківель (ісп. Adolfo Pérez Esquivel;, Буэнас-Айрэс, Аргенціна) — аргенцінскі пісьменнік, скульптар і архітэктар, лаўрэат Нобелеўскай прэміі міру (1980) з фармулёўкай: «Як змагар за правы чалавека».
Біяграфія
Нарадзіўся ў сям’і іспанскага эмігранта. Дзяцінства і юнацтва Перэса Эсківеля прайшлі пад моцным уплывам каталіцкай царквы. Вышэйшую адукацыю атрымаў у Нацыянальнай школе выяўленчых мастацтваў у Буэнас-Айрэсе. У наступныя гады Перэс Эсківель становіцца вядомым скульптарам і выкладае архітэктуру ў розных навучальных установах Аргенціны. Атрымлівае Нацыянальную прэмію ў галіне мастацтваў. У 1977 годзе быў арыштаваны і больш за год знаходзіўся ў зняволенні без прад’яўлення абвінавачвання і суда. Арганізацыя «Міжнародная Амністыя» прымала актыўны ўдзел у яго вызваленні. Значная частка Нобелеўскай прэміі была перададзена ім у дабрачынныя арганізацыі.
Бходжа II
Бходжа II — індыйскі ўладар з дынастыі, сталец атрымаў спадчынай па бацьку. У 912 годзе скінуты братам Магіпалам I.
Навасёлкі (Астроміцкі сельсавет)
Навасёлкі (, Новосёлки) — вёска ў Кобрынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Астроміцкага сельсавета.
Да 11 жніўня 1959 года вёска ўваходзіла ў склад Дзеткавіцкага сельсавета Драгічынскага раёна.
1-я беларуская брыгада
1-я беларуская брыгада — беларускае ўзброенае фарміраванне, створанае ў лютым 1919 года.
Гісторыя
У канцы лютага 1919 года консул БНР у Адэсе Сцяпан Некрашэвіч звярнуўся да галоўнакамундуючага сіламі саюзнікаў на Балканах і Поўдні Расіі, французскага генерала Анры Бертло, у справе стварэння беларускіх ўзброенных фарміраванняў. Бертло прыняў Некрашэвіча і палкоўніка(!) Паўла Вента, яны асвятлілі галоўнакамандуючаму беларускае пытанне і падарылі карту Беларусі, за што той быў удзячны і, нягледзячы на нязгоду Дзянікіна, дазволіў фарміраваць беларускую дывізію. Галоўным інспектарам фарміравання быў прызначаны генерал, непасрэдна фарміраваннем займаўся Павел Вент, ён 11.3.1919 года атрымаў званне генерал-маёра (паводле яго анкеты 1921 года).
Да канца сакавіка 1919 годзе ў фарміраванай Вентам дывізіі налічвалася каля 1000 чалавек. З канца сакавіка 1919 года сілы саюзнікаў адступалі перад бальшавікамі і 4-6 красавіка 1919 года саюзніцкія войскі эвакуіраваліся з Адэсы. Вент застаўся ў Адэсе, з дапамогай беларускіх камуністаў перайшоў на бок бальшавікоў і працягваў фарміраванне ўжо 1-й беларускай брыгады. Паводле С. Некрашэвіча, Вент перастаў лічыцца з беларусамі і супрацоўнічаў менавіта з бальшавікамі.
Вышэйшая школа інжынерыі і здароўя ў Варшаве
Вышэйшая школа інжынерыі і здароўя ў Варшаве (Wyższa Szkoła Inżynierii i Zdrowia w Warszawie) — польская прыватная вышэйшая навучальная ўстанова, якая знаходзіцца ў Варшаве.
Бэці Уільямс
Бэці Уільямс (Betty Williams,  — ) — лаўрэат Нобелеўскай прэміі міру (1976) разам з Мэйрыд Карыган, сузаснавальніца Супольнасці мірных людзей (Community of Peace People). Дзейнасць гэтай арганізацыі спрыяла мірнаму ўрэгуляванню крывавага канфлікту ў Паўночнай Ірландыі.
Вышэйшая школа інжынерыі і здароўя ў Варшаве
Агульная характарыстыка
Установа была заснавана 4 лістапада 2003 года. Па атрыманні дазвола і ўнясенні ў рэестр ВНУ Польшчы яна навучае студэнтаў на ўзроўні вышэйшай адукацыі І ступені (бакалаўр) па спецыяльнасцях: прасторавая эканоміка і кіраванне. У 2007 годзе ВНУ таксама атрымала дазвол на навучанне па новым кірунку інжынерных даследаванняў — ахова навакольнага асяроддзя, а ў 2008 годзе рашэннем міністра адукацыі атрымала паўнамоцтвы весці навучанне на першай ступені вышэйшай адукацыі па спецыяльнасцях інфарматыка і адміністраванне. У кастрычніку 2015 года ВНУ змяніла сваю назву на сучасную. З 1 кастрычніка 2015 года змянілася і сядзіба ўстановы. Новы ўласны будынак размешчаны на вуліцы Варшаўскай бітвы 1920 года, дом 18.
1-я беларуская брыгада
Гісторыя
1-я беларуская брыгада загадам ад 15.4.1914 года ўвайшла ў склад фарміраванай, сама адзначана ў стане фарміравання, яе колькасныя паказчыкі не паведамляюцца. У планах ад 20.4.1919 года было сфарміраваць у складзе Украінскага фронта, апроч іншых, беларускія і, якія мусілі налічваць каманднага складу — 1174 чалавекі, чырвонаармейцаў — 57500, коней — 18000, вінтовак — 45500. Планавыя паказчыкі асобна для беларускіх часцей не вылучаны.
Паводле загада камандуючага 3-й арміяй Худзякова ад 24.4.1919 года, брыгада за выняткам сваіх кавалерыйскія часцей ўваходзіла ў Адэскую групу войскаў, што была ў асабістым распараджэнні камандарма. Кавалерыйскія часці брыгады ўваходзілі ў сілы аховы ўзбярэжжа паміж Лэстдорфам і Мікалаевым.
Брыгада вырасла ў значную сілу, паводле С. Некрашэвіча нават да 10000 чалавек. Нацыянальна арыентаваныя афіцэры выступалі за перадыслакацыю ў Беларусь, з думкай выбіць бальшавікоў, для гэтага ў Мінск быў адпраўлены Антон Баліцкі, але бальшавісцкія ўлады ў Беларусі не ўхвалілі перавод брыгады. Тым часам Павел Вент застраліў чырвонаармейца і прыгавораны рэвалюцыйным ваенным трыбуналам да адпраўкі на фронт. Аднак, 7-9 мая 1919 года пачалося  і 11 мая 1919 года Павел Вент з 1-й беларускай брыгадай далучыўся да яго.
1-я беларуская брыгада, разам з таксама расквартэраваным у прыгарадах Адэсы 1-м сялянскім палком пад камандаваннем Казакова, захапілі Ананьеў, Кодыму, Акаржу, Іванаўку, Балту і, разбілі савецкія часці каля Любашаўкі, да паўстанцаў далучаліся сяляне і савецкі гарнізон Балты. Паўстанне аднак задушана бальшавікамі ў асноўным да канца мая 1919 года.
Пасля трыбуналу рэшткі брыгады перафарміраваны, перайменаваны ў брыгаду імя Леніна, пераведзены са складу 3-й арміі Украінскага фронта ў склад і 2.6.1919 года эшалонам адпраўлены на новае месца дыслакацыі. На гэты час у складзе брыгады 270 інструктараў, 3118 байцоў і 40 коней. Пры разборы ў трыбунале справы брыгады бальшавікі даведаліся пра ролю ў яе фарміраванні і дзейнасці С. Некрашэвіча, яму давялося перайсці ў Адэсе на нелегальнае становішча.
На Паўднёвым фронце брыгада ўвайшла ў склад, перыядычна называлася ранейшым найменнем «беларуская брыгада».
Нівішча
Назву Нівішча маюць:
Бізнес-анёл
Бізнес-анёл (англ. angel, business angel, angel investor і інш.) — прыватны венчурны інвестар, які дае фінансавую і экспертную падтрымку кампаніям на ранніх этапах развіцця.
Інвестыцыя
Гістарычна бізнес-анёлы-асноўная крыніца знешняга фінансавання новых кампаній з патэнцыялам хуткага росту. Яны дапамагаюць стартапам пераадолець этап, калі аб’ём неабходных для развіцця рэсурсаў перавышае магчымасці заснавальнікаў, але недастаткова вялікі, каб зацікавіць інвестыцыйны фонд.
Сацыялагічныя даследаванні паказваюць на сталасць партрэта сярэднестатыстычнага бізнес-анёла-гэта які мае універсітэцкую ступень мужчына ва ўзросце ад 45 да 65 гадоў, з прадпрымальніцкім або кіраўніцкіх вопытам за плячыма. Анёлаў характарызуе цікавасць да бізнэсу, і сярод іх рэдка сустракаюцца навукоўцы або спецыялісты, не звязаныя з кіраваннем — напрыклад, лекары.
Анёльскія інвестыцыі часта характарызуюць як» разумныя грошы": анёлы больш ахвотна падтрымліваюць праекты, у якіх могуць прымяніць уласны вопыт. Асабістая ўцягнутасць і экспертныя веды — прынцыповае адрозненне бізнес-анёлаў ад іншых прыватных інвестараў. Сярод актыўных бізнес-анёлаў шмат прадпрымальнікаў, якія прыцягвалі знешняе фінансаванне ва ўласныя праекты[26]
Праўдзінская сярэдняя школа
Дзяржаўная ўстанова адукацыі «Праўдзінская сярэдняя школа» — установа сярэдняй адукацыі ў г. п. Праўдзінскі Пухавіцкага раёна Мінскай вобласці.
Гісторыя
1 верасня 1928 года — была адкрыта Русаковіцкая пачатковая школа, першымі настаўнікамі былі Уладзімір Андрэевіч Гарбацэвіч, Пётр Дзям’янавіч Вераскоўскі, Соф’я Браніславаўна Татур, Ніна Аляксееўна Варабей.
1 верасня 1968 года — Русаковіцкая васьмігадовая школа.
1 верасня 1969 года — Русаковіцкая сярэдняя школа.
У траўні 1978 года — Русаковіцкая агульнаадукацыйная сярэдняя школа п. Праўдзінскі.
20 студзеня 1981 года — Праўдзінская агульнаадукацыйная сярэдняя школа.
15 ліпеня 2005 года — установа адукацыі «Праўдзінская дзяржаўная агульнаадукацыйная сярэдняя школа».
26 жніўня 2011 года — дзяржаўная ўстанова адукацыі «Праўдзінская сярэдняя школа».
Палкінскі раён
Палкінскі раён (Па́лкинский райо́н) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка (раён) і муніцыпальнае ўтварэнне (муніцыпальны раён) на захадзе Пскоўскай вобласці Расіі.
Адміністрацыйны цэнтр — пасёлак гарадскога тыпу Палкіна.
Геаграфія
Плошча — 1207 км². Раён мяжуе на ўсходзе з Пскоўскім і Остраўскім, на поўдні — з Пыталаўскім, на захадзе — з Пячорскім раёнамі Пскоўскай вобласці Расіі, на паўднёвым захадзе — з Алуксненскім і Вілякскім краямі Латвіі.
Конкурс песні Еўрабачанне 1958
Конкурс песні Еўрабачанне 1958 стаў 3-м конкурсам Еўрабачанне. Ён прайшоў 12 сакавіка 1958 года ў Хілверсюме (Нідэрланды), у студыі «Авро». Пры правядзенні дадзенага конкурсу ўступіла ў сілу правіла, паводле якога конкурс праходзіць у краіне, якая перамагла ў папярэднім годзе. Удзел у конкурсе прыняло 10 краін. Вялікабрытанія на гэты раз не прыняла ўдзел у ім. Адзіным пачаткоўцам стала Швецыя, а выйграла конкурс Францыя, якую прадстаўляў Андрэ Клаве з песняй Dors mon amour. На конкурсе не было выканана ні адной песні на англійскай мове.
Прадпрымальнік
Прадпрымальнік — асоба, якая мае сваю справу ў мэтах атрымання прыбытку ў форме стварэння гандлю або вытворчасці.
Конкурс песні Еўрабачанне 1958
Прадстаўнік Італіі Даменіка Модуньо, які выступаў са сталай затым знакамітай песняй «Nel blu dipinto di blu» («Volare»), быў вымушаны выканаць свой ​​нумар двойчы, так як падчас яго першага выхаду на сцэну ў некаторых краінах паўсталі праблемы з прыёмам тэлесігналу.
Прадпрымальнік
Кожны прадпрымальнік можа мець уласную справу або можа дапамагаць ствараць прадпрыемствы іншым прадпрымальнікам.
Вышэйшая школа міжнародных адносін і амерыканістыкі ў Варшаве
Вышэйшая школа міжнародных адносін і амерыканістыкі ў Варшаве (Wyższa Szkoła Stosunków Międzynarodowych i Amerykanistyki w Warszawie) — польская прыватная вышэйшая навучальная ўстанова, якая знаходзіцца ў Варшаве.
NGC 6567
NGC 6567 (іншыя абазначэнні — PK 11-0.2, ESO 590-PN8) — планетарная туманнасць у сузор’і Стралец.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Сан-Ларэнца-ін-Банале
Сан-Ларэнца-ін-Банале (San Lorenzo in Banale) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Трэнціна — Альта-Адыджэ, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Трэнта.
Насельніцтва складае 1171 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 19 чал./км². Займае плошчу 61 км². Паштовы індэкс — 38078. Тэлефонны код — 0465.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Праграміст
Праграміст — спецыяліст, які займаецца напісаннем праграм.
Гісторыя
Узнікненне праграмавання як роду заняткаў, і, асабліва, як прафесійнай дзейнасці, цяжка датаваць адназначна.
Першым аналагам праграмаванай прылады была музычная скрынка і катрынка. Праграма запісвалася на круцільны вал, той жа прынцып двайковай сістэмы як і на перфакартцы: гук прайграваўся выступам на вале, «кулачком». Калі няма выступу — няма гуку. Акрамя таго, катрынка прадугледжвала змену праграм і мела 6-8 запраграмаваных мелодый.
Першай праграмавальнай прыладай прынята лічыць жакардавы ткацкі станок, створаны ў 1804 годзе Жозэфам Мары Жакарам, які здзейсніў рэвалюцыю ў ткацкай прамысловасці, даўшы магчымасць праграмаваць ўзоры на тканіне пры дапамозе перфакартак.
Салакуча
Салаку́ча — рака ў Мазырскім раёне Гомельскай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Прыпяць.
Праграміст
Гісторыя
Першую праграмаваную вылічальную прыладу, аналітычную машыну, распрацаваў Чарлз Бэбідж (але не змог яе пабудаваць). 19 ліпеня 1843 года графіня Ада Аўгуста Лаўлейс, дачка вялікага англійскага паэта Джорджа Байрана, як прынята лічыць, напісала першую ў гісторыі чалавецтва праграму для Аналітычнай машыны. Гэтая праграма рашала ўраўненне Бэрнулі, якое выказвае закон захавання энергіі рухомай вадкасці.
Салакуча
Даўжыня ракі 20 км. Плошча вадазбору 159 км². Пачынаецца каля пасёлка Міхалкі, працякае праз старычнае возера Заліў і ўпадае ў Прыпяць прыкладна за 2,7 км у напрамку на паўднёвы ўсход ад вёскі Ніжні Млынок. Вадазбор у межах Мазырскага Палесся. У басейне Салакучы возера Старык.
Праграміст
Гісторыя
У сваёй першай і адзінай навуковай рабоце Ада Лаўлейс разгледзела вялікую колькасць пытанняў. Шэраг выказаных ёю агульных палажэнняў (прынцып эканоміі працоўных ячэек памяці, сувязь рэкурэнтных формул з цыклічнымі працэсамі вылічэнняў) захавалі сваё прынцыповае значэнне і для сучаснага праграмавання. У матэрыялах Бэбіджа і каментарыях Лаўлейс намечаны такія паняцці, як падпраграма і бібліятэка падпраграм, мадыфікацыя каманд і індэксны рэгістр, якія сталі ўжывацца толькі ў 1950-х гадах.
Салакуча
Каля ракі вёскі Міцькі, Проўцюкі, Верхні Млынок, Ніжні Млынок. Каля вёскі Міцькі на рацэ сажалка.
Праграміст
Гісторыя
Аднак ні адна з праграм, напісаных Адай Лаўлейс, ніколі так і не была запушчана.
Аду Аўгусту, графіню Лаўлейс, прынята лічыць ганаровым першым праграмістам (хоць, вядома, напісанне адной праграмы па сучасных мерках не можа лічыцца родам заняткаў або прафесійнай дзейнасцю). Гісторыя захавала яе імя ў назве ўніверсальнай мовы праграмавання «Ада».
Першы дзейны праграмаваны камп’ютар (1941), першыя праграмы для яго, а таксама (з пэўнымі агаворкамі) першую мову праграмавання высокага ўзроўню «Планкалкюль» стварыў нямецкі інжынер Конрад Цузэ.
Імёны людзей, якія упершыню пачалі прафесійна выконваць працу па праграмаванні (у адрыве ад наладкі апаратуры камп'ютара), гісторыя не захавала, бо спачатку праграмаванне разглядалася як другарадная наладачныя аперацыя.
Месца праграмавання ў грамадстве
Праграмаванне, як род заняткаў, можа з’яўляцца асноўнай прафесійнай дзейнасцю спецыяліста, альбо выкарыстоўвацца ў якасці дапаможнай дзейнасці для вырашэння іншых прафесійных задач, альбо ж выкарыстоўвацца ў непрафесійнай сферы (як інструмент вырашэння задач або дзеля атрымання задавальнення ад працэсу праграмавання). Тэрмін «праграміст» не абавязкова мае на ўвазе прафесійную адукацыю або прафесійную дзейнасць.
Самаадукацыя
У сувязі са значным распаўсюджаннем у сучасным грамадстве вылічальнай тэхнікі і, адпаведна, праграмавання як роду дзейнасці, у цяперашні час патрэба ў прафесійных праграмістах у развітых краінах і краінах трэцяга свету значна пераўзыходзіць магчымасці вышэйшай адукацыі па падрыхтоўцы на адпаведных спецыяльнасцях, пры гэтым кваліфікацыйныя патрабаванні, якія прад'яўляюцца ў бізнесе, у большасці выпадкаў значна вузейшыя, чым падрыхтоўка па спецыяльнасці ў ВНУ. У сувязі з гэтым, вельмі шырока распаўсюджана самаадукацыя праграмістаў і прафесійная дзейнасць у галіне праграмавання без атрымання фармальнай адукацыі па адпаведнай спецыяльнасці, а спецыялістам, якія атрымалі праграмісцкія спецыяльнасці, трэба пастаянна ўдасканальваць свае веды і ўменні і аператыўна асвойваць новыя тэхналогіі.
Словаўжыванне
Як паказана вышэй, з пункту гледжання карэктнай тэрміналогіі чалавек можа мець (напрыклад) род заняткаў «праграміст», кваліфікацыю «інжынер-праграміст», спецыяльнасць «праграмнае забеспячэнне вылічальнай тэхнікі і аўтаматызаваных сістэм» і пасаду «вядучы спецыяліст». У гутарцы, аднак, слова «праграміст» нярэдка ўжываецца ў дачыненні да ўсіх гэтых паняццяў.
Памылкова праграмістамі часам называюць сістэмных адміністратараў і іншых спецыялістаў ІТ.
Баярышніца
Баярышніца (Aporia crataegi) — матыль сямейства бялянак.
Апісанне
Крылы (размах 50—60 мм) белыя з чорнымі жылкамі. Вусені (даўжыня да 45 мм) буравата-шэрыя.
Пашырэнне
Пашырана ва ўмераных, часткова паўночных паясах Еўропы і Азіі, у Паўночнай Амерыцы. На Беларусі жыве ў лясах, садах, парках, часта шкодзіць ім.
Асаблівасці біялогіі
Лёт у маі—чэрвені. Вусені паяўляюцца ў ліпені, аб'ядаюць лісце пладовых дрэў, зімуюць у коканах, вясною выядаюць пупышкі, лісце, бутоны і кветкі дрэў.
Меры барацьбы
Меры барацьбы: збор і спальванне зімовых гнёздаў, апрыскванне дрэў інсектыцыдамі.
Мэйрыд Карыган
Мэйрыд Карыган (Mairead Corrigan, нар. 27 студзеня 1944) — лаўрэат Нобелеўскай прэміі міру (1976) разам з Бэці Уільямс, сузаснавальніца Супольнасці мірных людзей (Community of Peace People). Дзейнасць гэтай арганізацыі спрыяла мірнаму ўрэгуляванню крывавага канфлікту ў Паўночнай Ірландыі.
Остраўскі раён
Остраўскі раён (О́стровский райо́н) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка (раён) і муніцыпальнае ўтварэнне (муніцыпальны раён) на захадзе Пскоўскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр — горад Остраў. Плошча — 2469 км². Асноўныя рэкі — Вялікая, Утроя, Лжа, Сіняя, Верша, Кухва.
Гісторыя
Раён створаны 1 жніўня 1927 г. у складзе Пскоўскай акругі Ленінградскай вобласці. Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 22 жніўня 1944 года ўключаны ў склад Пскоўскай вобласці.
У 1935—1959 гадах існаваў Сашыхінскі раён (з цэнтрам у в. Варанцова), скасаваны ў 1959 годзе ў карысць Остраўскага раёна.
Сент-Хеліна (Каліфорнія)
Сент-Хеліна (St. Helena — «Святая Алена») — горад у акрузе Напа, штат Каліфорнія, ЗША. Сент-Хеліна знаходзіцца ў рэгіёне Норт-Бей Вобласці заліва Сан-Францыска ў цэнтры вінаробнага рэгіёна «Даліна Напа». Праз горад працякае рака Напа. Плошча горада — 13,03 км², з якіх 0,1 км ² займаюць адкрытыя водныя прасторы. З паўночнага захаду да горада ўшчыльную прымыкае паселішча Бара, з паўночнага ўсходу — Дзір-Парк, з паўднёвага ўсходу — Зінфандэл.
Нівішчы
Назву Нівішчы маюць:
Спіс аб’ектаў PGC (899001—900000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (899001—900000)
Пружанка
Пружа́нка:
Нацыянальнае адраджэнне
Нацыяна́льнае адраджэ́нне — працэс і перыяд фарміравання сучасных нацый у XVIII і XIX стагоддзях. Яго імпульсам былі асветніцтва і Вялікая французская рэвалюцыя.
Нацыянальнае адраджэнне з'яўляецца этапам у развіцці народаў, калі яны ўсведамляюць адрозненне сваёй культуры ад культуры больш вялікіх па колькасці народаў, у падпарадкаванні якіх жывуць першыя. Нацыянальнае адраджэнне было ў гісторыі беларусаў, чэхаў, эстонцаў, харватаў, лужыцкіх сербаў, македонцаў, славакаў, славенцаў, сербаў, украінцаў і іншых народаў. У працэсе нацыянальнага адраджэння народы заяўляюць аб прэтэнзіях на моўную, культурную і палітычную самастойнасць.
Падбер’е
Падбе́р'е (, Подберье) — вёска ў Кобрынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Астроміцкага сельсавета.