cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Народны паэт Беларусі
Нагрудны знак
Паводле Указа Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 1 ліпеня 2020 года быў зменены дызайн нагруднага знака да звання «Народнага паэта Беларусі». Цяпер ён уяўляе сабой шасціграннік дыяметрам 35 мм апісанай акружнасці, поле якога абрамляе вянок з пшанічных каласоў, абкручаных у ніжняй яго часткі сцебламі васілька з кветкамі, пакрытымі эмаллю адпаведна зялёнага і сіняга колераў. У правай частцы поля шасцігранніка — фонавая плоская выява кветкі ў выглядзе народнай вышыўкі.
У цэнтры нагруднага знака ў два радкі размяшчаецца надпіс «Народны паэт Беларусі», выкананы рэльефам і пакрыты эмаллю сіняга колеру з пазалочаным борцікам. Элементы нагруднага знака злучаны паміж сабой штыфтамі. Адваротны бок нагруднага знака мае гладкую паверхню.
Нагрудны знак і калодка вырабляюцца з латуні з пазалотай метадам чаканкі.
Фокіна (Прыморскі край)
Фокіна (Фокино) — горад (з 1980) у Расіі, закрытае адміністрацыйна-тэрытарыяльнае ўтварэнне ў складзе Шкотаўскага раёна Прыморскага края. Насельніцтва 26,0 тыс. чал. (2005). Заснаваны ў 1891 годзе.
Горад знаходзіцца на беразе заліва Пятра Вялікага, за 130 км ад Уладзівастока і 50 км ад Находкі. У склад гарадской акругі таксама ўваходзяць пасёлкі Дунай і Пуцяцін.
Паселішча Прамыслоўка Пятроўскай воласці, Ольгінскага павета Прыморскай вобласці. У сярэдзіне ХХ стагоддзя пасёлак увайшоў у склад пасёлка Ціхаакіянскі. 4 кастрычніка 1980 года на базе Ціхаакіянскага заснаваны горад Фокіна (Шкотава-17).
У цяперашні час у заняпадзе.
Убель
У́бель (, Убель) — вёска ў Чэрвеньскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Кліноцкага сельсавета.
NGC 1613
NGC 1613 (іншыя абазначэнні — MCG -1-12-31, NPM1G -04.0201, PGC 15518) — галактыка ў сузор’і Эрыдан.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Фокіна
Фокіна — шматзначны тэрмін.
Заслужаны энергетык Рэспублікі Беларусь
«Заслужаны энэргетык Рэспублікі Беларусь» — ганаровае званне.
Ганаровае званне «Заслужаны энергетык Рэспублікі Беларусь» прысвойваецца высокапрафесійным працаўнікам розных галін эканомікі, якія працуюць у сферы энергетыкі пятнаццаць і больш гадоў, і зрабілі значны ўнёсак у развіццё і ўдасканаленне тэхнікі, тэхналогіі і арганізацыі вытворчасці, перадачы і спажыванні энергіі, дасягненне высокіх паказчыкаў надзейнасці, бесперабойнасці і эфектыўнасці працы энергетычных установак.
Спасылкі
[https://archive.is/20121127084251/www.president.gov.by/press28336.html%23doc Почетные звания Республики Беларусь. Афіцыйны інтэрнет-партал Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь]
NGC 1119
NGC 1119 (іншыя абазначэнні — ESO 546-24, IRAS02459-1811, PGC 10607) — лінзападобная галактыка (SB0) у сузор’і Эрыдан.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Гарохаўская зона падняццяў
Гарохаўская зона падняццяў — тэктанічная структура ў Калінкавіцкім раёне Гомельскай вобласці, у паўднёвай частцы Капаткевіцка-Велікаборскай ступені Прыпяцкага прагіну. Выяўлена ў 1972 годзе.
Выдзяляецца па паверхні фундамента, падсалявых і міжсалявых адкладах. Распасціранне субшыротнае. Даўжыня каля 45 км, шырыня 5—10 км. Паверхня фундамента на абсалютных адзнаках ад -2600 да -3800 м, апускаецца на паўночны ўсход. Па паверхні фундамента і падсалявых адкладах, якія дыслацыраваны практычна аднолькава, з захаду на ўсход вылучаюцца Бабровіцкі, Гарохаўскі і Азерацкі блокі. Па міжсалявых адкладах у значнай ступені праявіліся плікатыўныя дыслакацыі. Па гэтай паверхні выдзелены Бабровіцкае і Гарохаўскае падняцці, якія маюць форму паўскляпенняў. У найбольш прыўзнятай частцы Гарохаўскай зоны падняццяў, паблізу разлому, міжсалявыя адклады размыты. Па паверхні верхнесаляносных адкладаў вылучаны 3 саляносныя падняцці: Бабровіцкае, Гарохаўскае, Азерацкае. У разрэзе платформавага чахла Гарохаўскай зоны падняццяў устаноўлены верхнепратэразойскія (заходняя частка), сярэдне- і верхнедэвонскія, каменнавугальныя, пермскія і меза-кайназойскія адклады. Фарміраванне пераважна ў познім дэвоне, карбоне і пермі.
Тур’я (Бускі раён)
Тур’я (Тур'я́) — вёска ў Бускім раёне Львоўскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Тур’янскага сельсавета.
Мазера (Італія)
Мазера (Masera) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Вербана-Кузіа-Асола.
Насельніцтва складае 1500 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 75 чал./км². Займае плошчу 20 км². Паштовы індэкс — 28855. Тэлефонны код — 0324.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Martino di Tours.
IC 4261
IC 4261 — галактыка тыпу S0 (спіральная галактыка) ў сузор’і Гідра.
Мазера (Італія)
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
IC 4261
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Франц Юльевіч Левінсон-Лесінг
Франц Юльевіч Левінсон-Лесінг (1861—1939) — рускі і савецкі вучоны-геолаг, петрограф і арганізатар навукі, акадэмік АН СССР (1925). Заслужаны дзеяч навукі Армянскай ССР.
У 1885—1887 гадах займаўся даследаваннем геалогіі і петраграфіі у Аланецкай губерні. У 1886 годзе заняў пасаду кансерватара геалагічнага кабінета Санкт-Пецярбургскага ўніверсітэта.
Удзельнічаў у Ніжагародскай і Палтаўскай комплексных экспедыцыях В. В. Дакучаева (Дакучаеўская школа глебазнаўства).
Быў абавязковым удзельнікам сесій Міжнароднага геалагічнага кангрэса (МГК), выступаў з дакладамі і ініцыятывай аб’яднання навукоўцаў розных краін у галіне вывучэння складу горных парод. На 8-й сесіі МГК (Парыж, 1900) было прынята рашэнне выдаць у працах Кангрэса Петраграфічны слоўнік, складзены Ф. Ю. Левінсон-Лесінгам.
У 1919 годзе абраны петрографам Геалагічнага камітэта.
У 1919—1923 гадах — Старшыня аддзялення геалогіі, мінералогіі і аграноміі Петраградскага ўніверсітэта.
Саўт-Рывер
Беларусы ў Саўт-Рыверы
Саўт-Рывер з’яўляецца адным з цэнтраў беларускай эміграцыі. Беларусы сталі перасяляцца сюды ў канцы ХІХ ст. У пачатку ХХ ст. славянскія выхадцы з Беларусі складалі ў Саўт-Рыверы да траціны насельніцтва, засяліўшы пераважна паўднёвую частку горада. Менавіта эмігранты з ваколіц Маладзечна і Вілейкі пабудавалі царкву Святых Пятра і Паўла, тады ў юрысдыкцыі РПЦ. Збеларусізаваўся Саўт-Рывер у пачатку 1950-х з перасяленнем у яго некалькіх дзясяткаў беларускіх эмігрантаў з лагероў для перамешчаных асоб у Германіі. Беларусы заснавалі прыход Св. Ефрасінні Полацкай у юрысдыкцыі канстанцінопальскага патрыярхата, збудавалі царкву, Беларуска-амерыканскі культурны цэнтр. У Саўт-Рыверы дзейнічалі, і дзейнічаюць зараз, некалькі грамадскіх і сацыяльных арганізацый, выдаваліся газеты і часопісы, напр. «Беларус у Амерыцы», часопіс «Беларуская думка» выходзіць і па сёння. У рысе горада знаходзяцца асобныя беларускія могілкі.
У 1974 г. у Саўт-Рыверы быў усталяваны помнік «Змагарам за вольную Беларусь». У ліпені 2019 г. помнік быў адноўлены: з моманту усталявання ён моцна састарэў, а фарбы аблупіліся.
Штогод арганізуецца Беларуска-амерыканскі фестываль у Саўт-Рыверы.
Левашоўскія мемарыяльныя могілкі
Левашоўскія мемарыяльныя могілкі, вядомыя таксама пад назвай «Левашоўская пустка» — могілкі ў Санкт-Пецярбургу; былы спецыяльны расстрэльны палігон НКУС — МДБ — КДБ СССР: тут пахавана каля 45 тысяч ахвяр сталінскіх рэпрэсій 1937—1953 гадоў.
Могілкі заставаліся сакрэтным аб’ектам КДБ СССР да 1989 года. Ля ўваходу на могілкі ўсталяваны помнік «Малох таталітарызму» (скульптары Ніна Галіцкая, Віталь Гамбараў, архітэктар Аляксей Лялякаў; адкрыты 15 мая 1996 года мэрам Санкт-Пецярбурга Анатолем Сабчаком). У Дзень памяці ахвяр палітычных рэпрэсій гарадскія ўлады Санкт-Пецярбурга праводзяць тут цырымоніі ўскладання вянкоў.
Заслужаны эканаміст Рэспублікі Беларусь
«Заслужаны эканаміст Рэспублікі Беларусь» — ганаровае званне.
Ганаровае званне «Заслужаны эканаміст Рэспублікі Беларусь» прысвойваецца высокапрафесійным эканамістам і фінансавым работнікам дзяржаўных органаў і іншых арганізацый, якія працуюць па спецыяльнасці пятнаццаць і больш гадоў, за заслугі ў сферы эканомікі і фінансаў, у развіцці эканамічнай навукі, падрыхтоўцы кадраў.
Паўла Каэльё
Паўла Каэльё (Paulo Coelho;, Рыа-дэ-Жанэйра) — бразільскі празаік і паэт. Апублікаваў увогуле 16 кніг - раманы, каментаваныя анталогіі, зборнікі кароткіх апавяданняў-прытчаў. Агульны тыраж на ўсіх мовах перавышае 300 мільёнаў.
Біяграфія
Нарадзіўся ў Рыа-дэ-Жанэйра ў паспяховай сям'і інжынера Педру і Ліжыі Каэльё. У сем гадоў ён быў адпраўлены ў езуіцкую школу Святога Ігната Лаёлы, дзе ўпершыню выяўляецца яго жаданне пісаць кнігі. Жаданне стаць пісьменнікам не знайшло разумення ў яго сям'і, таму пад іх ціскам ён паступае на юрыдычны факультэт універсітэта Рыа-дэ-Жанэйра, але неўзабаве кідае вучобу і больш займаецца журналістыкай. У выніку рознагалоссі паміж ім і сям'ёй ішлі па нарастаючай, у рэшце рэшт сямнаццацігадовы Паўлу быў прымусова змешчаны ў прыватную псіхіятрычную клініку для курсу лячэння. Ні лячэнне электрашокам, ні другі курс лячэння не змянілі яго ўпэўненасці ў сабе - і тады ён збег з клінікі, бадзяўся некаторы час, у выніку вярнуўся дадому. Праз год ён далучыўся да руху аматарскага тэатра, які ў Бразіліі 60-х гадоў стаў масавым з'явай - не толькі з'явай мастацтва, але і сацыяльнага пратэсту. Тэатральна-пратэстная актыўнасць для Каэльё скончылася ў лякарні, адкуль ён зноў збег, але безграшоўе вымусіла яго зноў вярнуцца дадому. У выніку пасля трэцяга курсу лячэння яго сям'я змірылася з тым, што «нармальнай» працай ён займацца не будзе. Паўла Каэльё працягваў займацца тэатрам і журналістыкай.
У 1970 годзе пачаў падарожнічаць па Мексіцы, Перу, Балівіі, Чылі, Еўропе і Паўночнай Афрыцы. Праз два гады Каэльё вярнуўся ў Бразілію і пачаў пісаць вершы для песень, якія сталі потым вельмі папулярнымі, працуючы з вядомымі бразільскімі выканаўцамі, такімі як Рауль Сейшас. Як ён прызнаецца ў адным з інтэрв'ю, у гэты час ён пазнаёміўся з працамі супярэчлівага англійскай містыка, Алістэра Кроўлі, якія паўплывалі на яго творчасць. Яно распаўсюдзілася не толькі на музыку, але і на планы стварэння «Альтэрнатыўнага грамадства», якое павінна было стаць суполкай анархістаў у штаце Мінас-Жэрайс, заснаванай на ідэі Кроўлі: «Рабі што хочаш - такі ўвесь закон». Бразільскія ваенныя, якія прыйшлі да ўлады ў выніку перавароту 1964 года, палічылі гэты праект падрыўной дзейнасцю і заключылі ўсіх меркаваных членаў групы пад варту. Вядома таксама, што падчас знаходжання ў турме Каэльё, яго жонку і Рауля Сейшаса катавалі. Выйсці з турмы Коэльо нечакана дапамагло мінулае: яго прызналі шалёным і адпусцілі.
Пазней, падчас падарожжа са сваёй цяперашняй чацвёртай жонкай Крысцінай, у Галандыі, ён сустракае асобу (званую ім «Джэй» (лац. J) у «Валькірыі», «паломніцтва», «Алеф» і на яго сайце «Воін Свету»), якая змяніла яго жыццё і прысвяціла ў хрысціянства. Ён стаў членам каталіцкай групы, вядомай як RAM (Regnus Agnus Mundi), дзе «Джэй» быў яго «Настаўнікам». У 1986 годзе ён прайшоў Дарагі Сант'яга, старажытным іспанскім шляхам паломнікаў, і апісаў пазней за ўсё, што адбылося ў кнізе "Дзённік Мага». У 1988 годзе, адразу пасля выхаду кнігі «Алхімік» «Джэй» адпраўляе Пауло разам з жонкай Крысцінай у паломніцтва на 40 дзён у пустыню Махавэ ў Злучаных Штатах Амерыкі. Пазней гэтыя падзеі Паўла апісвае ў кнізе «Валькірыя».
Працы
У 150 краінах свету было прададзена больш за 86 мільёнаў кніг Паўла Каэльё, перакладзеных на 67 моў. Ён атрымаў мноства літаратурных прэмій у розных краінах, уключаючы Францыю (La Legion d'Honneur) і Італію (Grinzane Cavour). Спіс яго раманаў уключае «Алхіміка», заснаванага на "Гісторыі аб двух летуценніках» Борхеса, і прададзенага агульным тыражом больш за 11 мільёнаў асобнікаў, перакладзеных на 41 мову свету, які паклаў пачатак фільма, здымаецца Лоўрэнсам Фішборн, прыхільнікам Каэльё. Акрамя таго, ім напісана «Пілігрымка» (які лёг у аснову камп'ютарнай гульні, распрацаванай кампаніяй Arxel Tribe), «На беразе Рыа-Пьедра вёскі я і заплакала...» і «Валькірыі». Многія кнігі пісьменніка патрапілі пад забарону ў Іране, пра што Каэльё асабіста паведаміў у сваім афіцыйным блогу, з канфіскацыяй 1000 копій, пасля ўсё ж такі дапушчаных да друку.
Яго творы ўваходзілі ў спіс самых прадаваных кніг не толькі ў Бразіліі, але і ў Вялікабрытаніі, ЗША, Францыя, Германіі, Канадзе, Італіі, Ізраілі, Фінляндыі і Грэцыі. У Расіі праславіўся пасля выдання «Алхіміка», доўга заставаўся ў першай дзясятцы бестселераў. «Алхімік» да гэтага часу застаецца самай прадаванай кнігай у гісторыі Бразіліі і згаданы ў Кнізе рэкордаў Гінэса. Каэльё з'яўляецца аўтарам самых прадаваных кніг на партугальскай мове.
Цікавыя факты
У студзені 2011 года ўрад Ірана забараніла друкаваць і прадаваць любыя кнігі Паўла Каэльё. Ніякіх тлумачэнняў з гэтай нагоды ўлады Ірана не далі.
Некаторыя крытыкі лічаць, што Паўла Каэльё прыняў эстафету ад Карласа Кастанеды. Знаўцы творчасці Карласа Кастанеды з пагардай ставяцца да Каэльё - яны лічаць, што ён проста скапіраваў вучэнне «ваяра святла» Кастанеды, трохі спрасціўшы яго.
Лісавэ (Тур’янскі сельсавет)
Лісавэ (Лі́сове) — вёска ў Бускім раёне Львоўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Тур’янскага сельсавета.
LPP
Акцыянернае таварыства LPP — польская кампанія, якая займаецца праектаваннем, вытворчасцю і продажам адзення. Уладальнік пяці вядомых брэндаў моднага адзення:, , , і   , прапанова якіх сёння даступна ў стацыянарных і інтэрнэт-крамах амаль на 40 рынках па ўсім свеце.
Гандлёвая сетка LPP налічвае больш за агульнай плошчай больш за 1,4 млн м². У наш час у кампаніі працуе больш за у офісах, дыстрыбутарскіх сетках і крамах у Польшчы, краінах Еўропы, Азіі і Афрыкі.
Лаўровы лес Мадэйры
Лаўровы лес Мадэйры (Laurissilva da Madeira) — субтрапічны лес, характэрны для горных раёнаў вострава Мадэйра. Занесены ў Спіс сусветнай спадчыны ЮНЕСКА. Агульная плошча - 15 тысяч га.
Лаўровы лес — тып субтрапічнага лесу, распаўсюджаны ў вільготных рэгіёнах з мяккім кліматам. Звычайна ён сустракаецца ў гарах, дзе высокія вяршыні затрымліваюць больш вільгаці, чым на раўніне. У трацічны перыяд лаўровыя лясы ахоплівалі ўвесь поўдзень Еўропы, аднак падчас наступлення ледавіка зніклі і захаваліся толькі ў Макаранезіі.
Для Мадэйры характэрна тое, што мясцовы лаўровы лес да XV ст. не ведаў уздзеяння чалавека. Асноўныя віды раслін, якія фарміруюць мясцовую флору — рэліктавыя персея, піконія, апалонія, клетра, драцэна, папараці і інш. Пасля каланізацыі Мадэйры плошча лесу значна скарацілася. У наш час лаўровы лес, падобна субтрапічным лясам на Канарскіх астравах, складае асобны пояс монтэвердэ. Гэта месца насяляюць рэдкія віды казурак, малюскаў, птушак, кажаноў.
Тэрапія
Кансерватыўнае лячэнне
Кансерватыўнае (нехірургічнае) лячэнне (уласна, тэрапія) ажыццяўляецца хімічнымі, фізічнымі і біялагічнымі метадамі.
Хімічныя і біялагічныя метады
Хімічныя і біялагічныя метады з'яўляюцца асноўнымі кансерватыўнымі спосабамі ўздзеяння на хворы арганізм. Да іх ліку адносяцца: і іншыя, больш рэдкія, метады.
Фізічныя метады
Да фізічных кансерватыўных метадаў лячэння адносяцца фізіятэрапія, масаж і лячэбная фізкультура, гідратэрапія. У большасці выпадкаў гэтыя метады з'яўляюцца дапаможнымі. Фізіятэрапеўтычныя метады складаюцца з уздзеянні на арганізм з дапамогай электрамагнітных і гукавых выпраменьванняў:
Хірургічнае лячэнне
Хірургічнае лячэнне фармальна выходзіць за рамкі ўнутранай медыцыны (тэрапіі). Ужываецца ў выпадку немагчымасці ці нізкай эфектыўнасці кансерватыўнага лячэння.
Тым не менш, тэрапію нельга лагічна супрацьпастаўляць хірургіі, паколькі хірургічнае ўмяшанне гэта прыватны выпадак лячэння (тэрапіі), які павінен ужывацца тады, калі гэта неабходна з пункту гледжання тэрапеўтычнай праграмы.
Піўнічна-Здруй
Піўнічна-Здруй (Piwniczna-Zdrój) — горад на поўдні Польшчы. Размешчаны за 100 км на паўднёвы ўсход ад Кракава, за 370 км на поўдзень ад Варшавы і за 2 км ад мяжы са Славакіяй. Уваходзіць у склад Новасандэцкага павета Малапольскага ваяводства, сядзіба вяскова-гарадской гміны Піўнічна-Здруй. Чыгуначная станцыя. Бальнеалагічны курорт. Плошча 38,3 км². Насельніцтва 5,9 тыс. чалавек.
Грэм Хіл
Но́рман Грэм Хіл (Norman Graham Hill,  — ) — англійскі аўтагоншчык, двухразовы чэмпіён свету па аўтагонках у класе «Формула-1» ( і гадоў).
Адзіны, хто перамагаў на ўсіх трох найпрэстыжнейшых гонках свету (г. зв. «трайная карона»): гран-пры Манака Формулы-1 (у 1963, 1964, 1965, 1968, 1969 гады), Інды 500 (1966) і 24 гадзіны Ле-Мана (у 1972 годзе).
Біяграфія
У 1954 годзе ў адной з газет прачытаў аб’яву аўташколы, якая базавалася на аўтадроме «Брэндс-Хэтч», там было запрашэнне за невялікую плату здзейсніць пробны заезд на аўтамабілі маркі Cooper. Неўзабаве пасля гэтага пазнаёміўся з Колінам Чэпменам, які запрасіў яго ў сваю каманду «Лотус» на пасаду аўтамеханіка.
У Lotus
Дэбют Хіла ў «Формуле-1» адбыўся на Гран-пры Манака 1958 года. У гран-пры браў удзел 31 гоншчык, Хіл на Lotus 12 кваліфікаваўся на 15-м месцы — усяго на пару пазіцый ззаду аналагічнай машыны Кліфа Элісана. Хіл ехаў чацвёртым на працягу дзвюх трацін гонкі, але зламалася паўвось. Чэпмен выставіў Хіла і на наступную гонку ў Зандворце, дзе зноў сышоў па тэхнічных прычынах. Кіруючы хутчэйшым Lotus 16 Грэм толькі на Гран-пры Італіі фінішаваў у першай дзясятцы, але ўразіў сваімі выступамі. Чэпмен пакінуў англічаніна ў камандзе і на наступны год. Гран-пры ў Зандворце стала самай удалай гонкай Хіла ў 1959 годзе.
У BRM
У годзе Хіл перайшоў у BRM, прабыўшы ў яе складзе 7 гадоў.
У сезоне года Хіл і яго машына BRM P57 не маглі параўнацца з хуткасцю Джыма Кларка на Lotus 25, але трываласць была на яго баку — Хіл фінішаваў ва ўсіх дзевяці гонках, у той час як Кларк меў чатыры сходы. Кларк узяў шэсць поўлаў, але толькі тры перамогі; Хіл узяў усяго адзін поўл, але заваяваў чатыры перамогі. Такім чынам, чэмпіёнам стаў Хіл.
У 1963 годзе заваяваў сваю першую перамогу ў Манака, а агулам атрымаў пяць перамог на гэтай трасе, за што займеў мянушку «містар Манака».
Пасля чэмпіёнскага сезону тры гады запар займаў другое месца (двойчы саступаючы Кларку і адзін раз Джону Сёрцісу), затым было пятае месца.
Вяртанне ў Lotus
Па заканчэнні года пакінуў BRM і вярнуўся ў Lotus, дзе стаў напарнікам Джыма Кларка. У сезоне года фактычна быў другім пілотам, аднак, калі Кларк загінуў у гонцы Формулы-2 у красавіку 1968 года, стаў лідарам каманды. За перамогай у Хараме была перамога з поўла ў Манака. Астатнюю частку сезона і Джэкі Сцюарт (Матра) і Крыс Эйман (Ферары) былі хутчэй, але Хіл працягваў змагацца за тытул. У мексіканскім фінале Хіл абышоў у кваліфікацыі і гонцы сапернікаў — Сцюарта і дзеючага чэмпіёна Дэні Халма — і другі раз стаў чэмпіёнам свету.
На гран-пры ЗША 1969 года трапіў у сур’ёзную аварыю. Пасля вылету з трасы, выштурхаў балід і працягнуў гонку, але пры гэтым не зашпіліў рамяні бяспекі. На 90 крузе правае задняе кола лопнула, машына зноў сышла з трасы, непрышпілены гоншчык вылецеў з аўтамабіля. У выніку аварыі Хіл зламаў правае калена, вывіхнуў левае і парваў звязкі на нагах.
Апошнія гады
Пасля рэабілітацыі вярнуўся ў гонкі ў наступным годзе за прыватную. На працягу сезона Хіл быў далёка не лідарам — усяго некалькі фінішаў у ачках. Спад працягнуўся і ў Brabham у і  гады. У 1972 годзе ўладальнік каманды «Brabham» Берні Эклстоўн звольніў Хіла.
24 гадзіны Ле-Мана (1958—1966, 1972)
Удзельнічаў у 24 гадзінах Ле-Мана дзесяць разоў. У 1958–1966 гады лепшым вынікам Хіла было другое месца ў 1964 годзе. У 1972 годзе перамог у экіпажы з французам Анры Пескарола за рулём Matra-Simca MS670.
500 міль Індыянапаліса (1966—1968)
Выйграў Indy 500 у 1966 годзе з першай спробы. Хіл пазбег ранняга хаосу і перамог, нягледзячы на непаразуменне пасля фінішу, калі каманда Lotus палічыла, што перамог Джым Кларк. Аднак без афіцыйнага пратэсту з боку Кларка ці Lotus перамога Хіла засталася ў сіле.
Гібель
Загінуў 29 лістапада 1975 года ў авіякатастрофе. Самалёт Piper PA-23, які належаў гоншчыку, пацярпеў крушэнне. Прычынай сталі ўмовы надвор’я: самалёт трапіў у густы туман. Акрамя Хіла, на борце самалёта знаходзіліся механік Тоні Элкака, пілот Тоні Брайза, менеджар каманды Рэй Брымбл, механік Тэры Рычардс і дызайнер машын Эндру Смолмэн.
Грамадзянская паніхіда прайшла ў Сент-Олбанскім саборы.
Вынікі выступаў у Формуле-1
Тлустым шрыфтам абазначаныя этапы, на якіх гоншчык стартаваў з поула. Курсівам абазначаныя этапы, на якіх гоншчык меў хуткі круг. Не ўсе ачкі ішлі ў залік пілота, а толькі лепшыя вынікі пэўнай колькасці гран-пры.
Гарохаўскае падняцце
Гарохаўскае падняцце (ад назвы вёскі Гарохаў у Калінкавіцкім раёне) — тэктанічная структура ў Калінкавіцкім раёне Гомельскай вобласці, у цэнтральнай частцы Капаткевіцка-Велікаборскай ступені Прыпяцкага прагіну. Па паверхні верхнефаменскай саляноснай тоўшчы пад назвай Суховіцкага выяўлена ў 1959 годзе па дадзеных электраразведкі, па падсалявых адкладах — у 1959 годзе сейсмічнымі даследаваннямі.
Па паверхні фундамента і падсалявых дэвонскіх адкладах Гарохаўскае падняцце — пакатая паўантыкліналь, абмежаваная на поўдні рэгіянальным Гарохаўска-Хобненскім разломам амплітудай 1800 м, на захадзе Бабровіцкім разломам амплітудай 500 м. Крыло складкі ўскладнена малаамплітудным парушэннем. Мінімальныя адзнакі паверхні фундамента ў скляпенні падняцця -3000 м, падсалявых адкладаў -2500 м. Па паверхні міжсалявых адкладаў выдзяляецца невялікая брахіантыкліналь памерам 3,5×1,5 км з мінімальнай адзнакай у скляпенні -1900 м і амплітудай менш за 100 м. Скляпенне яе ссунунта на 5 км на ўсход адносна падсалявога. Па паверхні верхнефаменскай саляноснай тоўшчы выдзяляецца купал памерам 7,5×6,5 км з мінімальнай адзнакай у скляпенні -800 м і амплітудай 300 м. Скляпенне яго ссунута адносна падсалявых адкладаў на 1,5 км на паўночны ўсход.
Сулейманавы горы
Сулейманавы горы (Sulaiman Mountains) — ускраінныя горы на ўсходзе Іранскага нагор’я ў Пакістане (паўночныя адгор’і ў Афганістане).
Дуга Сулейманавых гор паміж Памірскім і Квета-Пішынскім вузламі скучвання складаецца з сістэмы субмерыдыянальна выцягнутых на 600 км паралельных хрыбтоў пры шырыні каля 300 км, амаль аднавышынных (выш. 1800—2100 м), раздзеленых пласкагор’ямі і скразнымі далінамі. Найбольшая вышыня (3441 м) на масівах Абашта-Цукай і Тахты-Сулейман («Трон Саламона»). Складзены пераважна з вапнякоў і пясчанікаў, змятых у складкі ў кайназоі. Стромка абрываюцца да даліны р. Інд. Моцна сейсмічныя. Адносна плоская і нізінная Дэльта Інда размешчана на ўсход ад гор.
У рачных далінах паліўное земляробства, садаводства.
IC 4262
IC 4262 — галактыка тыпу Sb (кампактная выцягнутая галактыка) ў сузор’і Гідра.
The Killers
The Killers (Зэ Кілерз) — амерыканскі рок-гурт, створаны ў 2002 годзе ў Лас Вегасе. Гурт складаецца з:
У музычным плане, на ўдзельнікаў The Killers асабліва аказалі ўплыў такія калектывы, як «The Smiths», «Oasis», «New Order», «Depeche Mode», «The Cure».
Утварэнне і першыя крокі (2002—2003)
У 2001 Брэндан Флаўэрз растаўся са сваім сінтыпоп калектывам Блаш Рыспонс (Blush Response), пасля таго, як адмовіўся пераехаць у Лос Анджэлес. Праз некаторы час, пасля наведвання канцэрта Oasis, ён разумее, што патрэбна зрабіць пераход ад сінтыпоп гурта да сапраўднага рок-бэнда, і пачынае шукаць гітарыста. Ён адказаў на аб’яву Дэйва Кенінга ў газеце, які пазначыў, акрамя іншых, The Cure, Oasis, Queen, як адных з любімых гуртоў. Пасля некаторых кароткачасовых бэйсістаў і ўдарнікаў да групы далучыліся Марк Стормэр (бэйс-гітарыст) і Роні Вэнаксі (Ванучы) (ударнік).
Назва калектыву паходзіць з відэакліпа гурта «New Order». Тыя гралі ў ім пад выдуманай назвай, то бок The Killers. Спачатку The Killers гралі ў невялікіх клубах Лас Вегаса. Затым аднойчы Алекс Гілберт, брытанскі прадстаўнік Warner Bros., зацікавіўся імі і прывёз іх дэма да свайго сябры Бэна Дурлінга, працаўніка на рэкард-лэйбле «Lizard King». У ліпені 2003 яны падпісалі кантракт па распаўсюджванню музыкі ў Брытаніі. Яны гастралявалі па Англіі і гралі ў клубах; колькасць гледачоў нястрымна павялічвалася.
Прыехаўшы дадому, яны падпісалі кантракт з «Island Def Jam» па распаўсюджванню музыкі ў ЗША.
Hot Fuss (2003—2006)
Першы альбом, «Hot Fuss», выйшаў у чэрвені 2004 года. У Брытаніі было прададзена больш за 1,800,000 экз. , у ЗША каля 3,000,000. Сінгламі з альбома былі:
Sam’s Town (2006—2007)
Другі альбом The Killers, Sam’s Town, выйшаў у кастрычніку 2006 года. Альбом быў прададзены тыражом больш за 706,000 копій у першы тыдзень. У Брытаніі было прададзена 1,234,800 экз. , у ЗША больш за 1,200,000. Сінгламі з альбома былі:
У чэрвені 2007 года The Killers удзельнічалі ў якасці хэдлайнераў на Glastonbury Festival.
Sawdust (2007—2008)
У лістападзе 2007 The Killers выпусціла кампіляцыю Sawdust, якая змяшчала бі-сайды, каверы, рарытэтныя запісы і трохі новага матэрыяла. У Брытаніі было прададзена больш за 300,000 экз. , у ЗША больш за 280,000 копій дыска. Сінгламі з альбома былі:
Day & Age (2008 — дагэтуль)
Трэці альбом The Killers «Day & Age» паступіў упершыню ў продаж 24 лістапада 2008 года ў Вялікабрытаніі. Над альбомам працаваў у якасці гука-прадуцэнта ў гэты раз Сцюарт Прайс. У Брытаніі было прададзена 1,200,000 экз, у ЗША больш за 720,000. Сінгламі з альбома былі:
Узнагароды
The Killers 4 разы прызнаваліся лепшымі пры «NME Awards»: «Лепшы міжнародны гурт» у 2005, 2008 і 2009 гадах і «Лепшае відэа» за «Bones» у 2006. Пры першай цырымоніі «NME Awards USA» яны ўзялі 2 ўзнагароды: «Лепшы гурт» і «Лепшая песня» за «Tranquilize». The Killers 7 разоў былі намінаваны на «Grammy Awards», але ніводнага разу не атрымалі ўзнагароды. У 2006 The Killers прызналіся лепшымі пры «BRIT Award» як «Лепшы міжнародны гурт», а альбом «Sam’s Town» як «Лепшы міжнародны альбом».
Бажаны (Бускі раён)
Бажаны (Бажани́) — вёска ў Бускім раёне Львоўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Тур’янскага сельсавета.
Канскі кінафестываль 1978
31-ы Канскі кінафестываль праходзіў з 16 па 30 мая 1978 года ў горадзе Каны, Францыя. Галоўную ўзнагароду кінафестывалю — Залатую пальмавую галіну — атрымаў фільм «» рэжысёра.
Ота фон Габсбург
Ота фон Габсбург (Франц Іозеф Ота Роберт Марыя Антон Карл Макс Генрых Сікст Ксаўер Фелікс Рэнат Людвік Гаэтан Пій Ігнацый фон Габсбург-Латрынген;, Райхенау-ан-дэр-Ракс, Аўстра-Венгрыя — , , Германія ) — прадстаўнік і доўгачасовы кіраўнік дому Габсбургаў, сын апошняга імператара Аўстра-Венгрыі Карла I і яго жонкі Зіты Бурбон-Пармскай. Былы член Еўрапарламента, ганаровы прэзідэнт Міжнароднага Панеўрапейскага саюза.
Быў жанаты з Рэгінай Саксен-Майнінгенскай з 1951 года да яе смерці ў 2010 годзе. У гэтым шлюбе нарадзілася сем дзяцей:
Ахмед Фуад I
Ахмед Фуад I (26 сакавіка 1868 — 28 красавіка 1936) — султан (1917—1922), а затым Кароль Егіпта і Судана (1922—1936). Змяніў тытул пасля таго як у 1922 годзе Вялікабрытанія фармальна прызнала незалежнасць Егіпта.
Александэр Рынг
Александэр Рынг (Alexander Ring; нар., , Фінляндыя) — фінскі футбаліст, паўабаронца амерыканскага клуба «Остын» і былы ігрок нацыянальнай зборнай Фінляндыі.
Ахмед Фуад I
Біяграфія
Праўленне Фуад было адзначана супрацьстаяннем з партыяй Вафд. У 1930 годзе спрабуючы ўмацаваць каралеўскую ўладу, Фуад I адмяніў канстытуцыю 1923 г., замяніўшы яе новай, у якой парламенту адводзілася толькі кансультатыўная роля, аднак у сувязі з шырокім грамадскім пратэстам быў вымушаны вярнуць ранейшую канстытуцыю ў 1935 годзе.
Александэр Рынг
Клубная кар’ера
Дзяцінства правёў у Германіі, дзе пачаў займацца футболам у клубе «Баер», выхаванцам якога з’яўляецца. У 2008 годзе вярнуўся ў Фінляндыю, дзе дэбютаваў у прафесійным футболе за клуб ХІК у 2010 годзе. 26 верасня 2011 года футбаліст падоўжыў кантракт з ХІКам да 2015 года. У студзені 2012 года Александэр быў аддадзены ў арэнду ў мёнхенгладбаскую «Барусію» на 1,5 года. Дэбютаваў у Бундэслізе 10 сакавіка 2012 года ў матчы супраць «Фрайбурга».
Ахмед Фуад I
Біяграфія
Пасля смерці Фуад I, трон успадкаваў яго сын Фарук I.
Александэр Рынг
Клубная кар’ера
У чэрвені 2013 года падпісаў кантракт з клубам «Кайзерслаўтэрн», які выступаў у Другой Бундэслізе. У студзені 2017 года перабраўся ў амерыканскі клуб «Нью-Ёрк Сіці», у 2019 годзе стаў капітанам каманды.
У снежні 2020 года перайшоў у «Остын», які ў сезоне 2021 дэбютаваў у МЛС.
Міжнародная кар’ера
Дэбютаваў у нацыянальнай зборнай Фінляндыі 7 чэрвеня 2011 года ў матчы супраць зборнай Швецыі.
Дасягненні
ХІК
Крывяліцк
Крывяліцк (, Кривелицк) — былая вёска ў Краснапольскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіла ў склад Сідараўскага сельсавета. Размешчана за 23 км на паўднёвы захад ад Краснаполля, 132 км ад Магілёва, 74 км ад чыгуначнай станцыі Камунары на лініі Крычаў—Сураж (Расія). Транспартныя сувязі па мясцовай дарозе і далей па шашы на Краснаполле.
Геаграфія
Рэльеф раўнінны. На паўднёвым захадзе і поўначы межавала з лесам. У цэнтры і на ўсход — 2 сажалкі.
Пад уладай Расійскай імперыі
У 1858 годзе вёска Крывяніцк, уласнасць памешчыка.
У 1880 годзе частка вяскоўцаў займалася сталярным і кравецкім промысламі. Мелася школа граматы. У 1897 годзе вёска Крывялецк (яна ж Гарцуеўка) у Наваельненскай воласці Чэрыкаўскага павета Магілёўскай губерні. У 1903 годзе адкрыта школа, у якой у 1905 годзе навучалася 48 хлопчыкаў і 12 дзяўчынак.
Найноўшы час
У 1909 годзе працавалі 2 ветракі. У 1925 годзе дзейнічала працоўная школа 1-й ступені, у якой было 59 вучняў, бібліятэка, хата-чытальня. У 1930-я г. вяскоўцы ўступілі ў калгас.
У Вялікую Айчынную вайну з жніўня 1941 года да 2 кастрычніка 1943 года акупіравана нямецка-фашысцкімі захопнікамі. 40 вяскоўцаў змагаліся на фронце, 7 — у партызанскіх атрадах, 21 з іх загінулі. У 1986 годзе ў складзе калгаса імя Жданава (цэнтр — былая в. Карма-Пайкі).
Пасля катастрофы на Чарнобыльскай атамнай электрастанцыі 1986 года вёска адселена ў сувязі з радыяцыйным забруджаннем.
Уваходзіла ў склад Наваельненскага сельсавета. З 31 студзеня 1992 года ў складзе Сідараўскага сельсавета.
Ліквідаваная ў 2006 годзе.
Планіроўка
Складалася з прамалінейнай вуліцы, арыентаванай з паўднёвага захаду на паўночны ўсход, ад канцоў якой адыходзілі перпендыкулярныя кароткія прамалінейныя вуліцы, на паўднёва-ўсходняй ускраіне быў вытворчы сектар.
Заслужаны штурман Рэспублікі Беларусь
«Заслужаны штурман Рэспублікі Беларусь» — ганаровае званне.
Ганаровае званне «Заслужаны штурман Рэспублікі Беларусь» прысвойваецца штурманам першага класа, якія маюць стаж работы ў грамадзянскай авіяцыі пятнаццаць і больш гадоў, за заслугі ў асваенні сучаснай авіяцыйнай тэхнікі, ужыванні найболей дасканалых метадаў самалётаваджэння, высокія паказчыкі ў выхаванні і навучанні лётных кадраў, шматгадовую безаварыйную лётную работу і выдатныя дасягненні ў прымяненні авіяцыі ў народнай гаспадарцы рэспублікі.
FIFA 08
«FIFA 08» — апошняя гульня ў серыі гульняў «Electronic Arts» аб клубным футболе. Гульня распрацаваная «EA Canada» і выдадзеная «Electronic Arts» пад імем EA Sports. Для ўсіх платформаў гульня выйшла ў верасні 2007 у Еўропе і Аўстраліі, у кастрычніку 2007 — у Паўночнай Амерыцы. Версіі для платформаў «Xbox 360» і «Playstation 3» выкарыстаюць удасканалены рухавічок гульні з больш лепшай графікай, рознымі каментатарамі і добрым озвучанием. Усе астатнія платформы, уключаючы PC, выкарыстаюць стары рухавічок. У версіі гульні для Nintendo DS, з-за абмежаванага аб’ёму носьбіта, паменшана колькасць каманд, стадыёнаў і рэжымаў гульні.
Слоганам гульні з’яўляецца «Can You FIFA 08?» (А вам слаба згуляць у FIFA 08?). Саўндтрэком для гульні стала песня «Sketches (20 Something Life)» спявачкі Ла Рокка, з яе альбома «The Truth».
Лігі, каманды і стадыёны
«FIFA 08» уключае 621 ліцэнзаваную каманду, 30 ліг (уключаючы ўсё 27, якія былі ў «FIFA 07»), і больш 15 000 гульцоў. Уключаныя ўсе галоўныя еўрапейскія футбольныя лігі (Англійская Прэм’ер-ліга і Англійская футбольная ліга, іспанская Ла Ліга, італьянская Серыя A і нямецкая Бундэсліга), таксама ўключаныя чэмпіянаты іншых краін міру, напрыклад амерыканская MLS, бразільская Серыя А і карэйская K-Ліга.
Новыя чэмпіянаты ў «FIFA 08»: Чэмпіянат Ірландыі па футболу, аўстралійская A-Ліга і чэшская Гамбринус Ліга. Таксама гульня ўключае катэгорыю «Rest of World» («Астатняя частка міру»), у якой знаходзяцца 24 каманды, не ўваходныя ў футбольныя лігі, прадстаўленыя ў гульні.
«FIFA 08» таксама ўключае шмат ліцэнзаваных стадыёнаў ліг, якіх яшчэ няма ў гульні. У гульні ёсць 43 нацыянальных каманды, аднак няма турніру для іх.
Саўндтрэк
EA Sports афіцыйна анансавала ў FIFA 08 саўндтрэк на 11 верасня, 2007.
Узнагароды і крытыка
«FIFA 08» атрымала ўзнагароды ў наступных намінацыях:
Хо (народ)
Хо (саманазва: hō «чалавек») — аўстраазіяцкі народ ва ўсходняй Індыі. Жывуць пераважна ў штатах Джхаркханд, Адыша, Заходняя Бенгалія і Біхар. Агульная колькасць (2011 г.) — 1 658 104 чалавекі.
Гісторыя
Радзімай хо лічыцца плато Чхота-Нагпур, адкуль у сярэднявеччы яны пачалі рассяляцца па навакольных лясных тэрыторыях. Традыцыйна займаліся паляваннем, збіральніцтвам, секлі лес, апрацоўвалі металы. Спробы індуісцкіх феадалаў падпарадкаваць іх, выклікалі жорсткі супраціў, за што хо атрымалі славу ваяўнічага народа.
У другой палове XVIII ст. тэрыторыі, населеныя хо, былі фармальна далучаны да валоданняў Брытанскай Ост-Індскай кампаніі. Па дамоўленасці з кампаніяй на іх пачалі сяліцца дробныя памешчыкі-арандатары, якія імкнуліся выкарыстоўваць тубыльцаў як вельмі танную працоўную сілу. У выніку хо прынялі ўдзел у паўстаннях 1831—1833 гг. і 1857—1861 гг., задушаных брытанцамі. Тым не меней, каланіяльная адміністрацыя была вымушана часткова прызнаць правы гэтага народа на свае землі.
У незалежнай Індыі хо атрымалі статус афіцыйнай племянной супольнасці, які дае ім правы на зямлю, палёгкі ў выплаце падаткаў і атрыманні адукацыі.
Культура
У мінулым галоўнымі заняткамі хо з’яўляліся паляванне, збіральніцтва і рыбалоўства. У нашы дні паляванне фактычна забаронена ў штатах, дзе жывуць хо. Аднак рыбалоўства і збіральніцтва застаюцца важнай часткай гаспадарчай дзейнасці. Некаторыя прадукты збіральніцтва (парасткі бамбука, ядомае лісце, грыбы, ягады, дзікая садавіна, дровы) рэалізуюцца на рынку. Асноўным заняткам хо стала земляробства. Мясцовыя землі даволі камяністыя, таму асноўныя сельскагаспадарчыя клопаты кладуцца на плечы мужчын. Вырошчваюць рыс, кукурузу, проса, гарбузы, гарох, батат, востры перац, трымаюць кароў, коз, курэй. У Джаркхандзе многія хо працуюць у горнай прамысловасці, здабываюць жалезную руду.
Асноўная ежа хо — вараны рыс, да якога дадаюць бабовыя і гародніну. Мяса і рыбу ўжываюць як разам з гарнірам, так і самастойна. Ласункам лічацца смажаныя мурашкі і тэрміты. Папулярныя народныя напоі: пальмавы сок і салодкі лікёр з дзікай садавіны. Прычым, іх п’юць як дарослыя, так і дзеці. Хо памяркоўна адносяцца да курэння, у тым ліку дзіцячага.
Традыцыйная вопратка ўяўляе сабою доўгі саронг, што называецца ў мужчын батой, а у жанчын — лунга. У нашы дні іх апранаюць пераважна ў святочныя дні. Мужчыны і жанчыны робяць татуіроўкі са знакамі сваіх родаў. Жанчыны ўпрыгожваюцца шматлікімі завушніцамі, бранзалетамі, пацеркамі.
Асноўны тып вясковага паселішча — тола, які складаецца з некалькіх сваяцкіх сядзібаў з лінейнай планіроўкай. Часцяком гаспадарчыя і жылыя будынкі аб’яднаны пад адным дахам. Галоўны ўваход вядзе на кухню, дзе асобна вылучаецца прастора для шанавання продкаў. Спальня выкарыстоўваецца не толькі для сну, але і для захавання збожжа для паўсядзённых патрэб. Да спальні прыбудоўваюць гаспадарчую веранду і памяшканне для свойскай жывёлы. Сцены перад уваходам у памяшканні прынята размалёўваць.
Некалькі тола аб’ядноўваюцца ў рэгіянальны пункт пір на чале правадыра манкі. Ён займаецца адміністрацыйнай дзейнасцю і ўзначальвае стараст тола. Такая сістэма ўзнікла ў XX ст. і з’яўляецца кампрамісам паміж традыцыйнай патрыярхальнай і сучаснай формамі кіравання. Большасць дарослых хо манагамны, хаця зрэдку сустракаюцца выпадкі палігініі. На чале сям’і фармальна стаіць жанаты мужчына, бацька або старэйшы брат іншых чальцоў. Яго жонка таксама прымае ўдзел у сямейных рашэннях. Шлюбу папярэднічае выкуп нявесты, што абумоўлівае доўгі перыяд халасцяцкага жыцця маладых мужчын. Шлюбы са сваякамі або прадстаўнікамі суседніх народаў забараняюцца.
Хо знакаміты традыцыйнымі святамі, якія суправаджаюцца ахвярапрынашэннямі дробнай свойскай жывёлы, спевамі і танцамі. Распаўсюджаныя музычныя інструменты: барабаны, скрыпка, званы.
Мова
Родная мова хо мае назву джагар. Яна адносіцца да аўстраазіяцкай моўнай сям’і, вельмі блізкая да мундары. У 1934 г. чыгуначны служачы і індуісцкі прапаведнік Шры Лака Бодра (1914—1986 гг.) стварыў для хо на аснове дэванагары сістэму пісьма Варанг-чыці.
Рэлігія
Большасць вернікаў спавядае сарнаізм. Радзей сустракаюцца хрысціяне, прадстаўнікі розных плыняў пратэстантызму.
Пол Карпентэр Стэндлі
Пол Карпентэр Стэндлі (Paul Carpenter Standley, 21 сакавіка 1884 — 2 чэрвеня 1963) — амерыканскі батанік.
Біяграфія
Пол Карпентэр Стэндлі наведваў у Спрынгфілдзе (Масачусетс) і. Ён працаваў у Дзяржаўным універсітэце Нью-Мексіка ў якасці навуковага супрацоўніка да 1909 года. Пазней Пол Карпентэр Стэндлі перайшоў у Смітсанаўскі інстытут, дзе ён працаваў да 1928 года.
Пол Карпентэр Стэндлі памёр у Тэгусігальпе 2 чэрвеня 1963 года.
Навуковая дзейнасць
Пол Карпентэр Стэндлі спецыялізаваўся на папарацепадобных, мохападобных і на насенных раслінах.
Дорскі сельсавет
До́рскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Валожынскага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок (да 2008 г. вёска) Доры.
Азерацкае падняцце
Азерацкае падняцце — тэктанічная структура ў Беларусі, у Калінкавіцкім раёне Гомельскай вобласці, у цэнтральнай частцы Капаткевіцка-Велікаборскай ступені Прыпяцкага прагіну. Выяўлена па паверхні верхнефаменскайсаляноснай тоўшчы электра- і сейсмаразведачнымі працамі ў 1959—1961 гадах, па падсалявых адкладах — у 1969 годзе сейсмічнымі даследаваннямі.
Дорскі сельсавет
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Валожынскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. З 20 верасня 1944 года ў складзе Маладзечанскай вобласці. 3 жніўня 1954 года ў склад Хоўхлаўскага сельсавета Маладзечанскага раёна перададзена вёска Абухаўшчына. З 20 студзеня 1960 года ў складзе Мінскай вобласці. З 25 снежня 1962 года па 6 студзеня 1965 года ў складзе Маладзечанскага раёна.
Азерацкае падняцце
Па паверхні фундамента і падсалявых дэвонскіх адкладах Азерацкае падняцце — монаклінальны блок, абмежаваны на поўдні рэгіянальным Гарохаўска-Хойніцкім разломам амплітудай 1100 м, на захадзе лакальным малаамплітудным парушэннем. Мінімальныя адзнакі ў галаўной частцы блока паверхні фундамента складаюць −3150 м, падсалявых адкладаў −2600 м. Міжсалявыя адклады ўздоўж рэгіянальнага разлому размыты. Па паверхні верхнефаменскай саляноснай тоўшчы выдзяляецца брахіантыкліналь памерам 11×4,5 км з мінімальнай адзнакай у скляпенні −600 м і амплітудай 600 м. Скляпенне яе ссунута на 5 км на поўнач адносна галаўной часткі падсалявога блока.
Дорскі сельсавет
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (11 населеных пунктаў) — 821 чалавек, з іх 91,6 % — беларусы, 4,1 % — рускія, 1,2 % — украінцы.
Сяргей Васілевіч Лебедзеў
Сяргей Васілевіч Лебедзеў (13 [25] ліпеня 1874,, Царства Польскае, Расійская імперыя — , СССР) — рускі навуковец-хімік першай паловы 20 стагоддзя, заснавальнік прамысловага спосабу атрымання сінтэтычнага каучуку. Акадэмік АН СССР (1932).
Чырвоны Бераг (Чэрвеньскі раён)
Чырво́ны Бе́раг (, Чирвоный Берег) — вёска ў Чэрвеньскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Кліноцкага сельсавета.
Аляксандр Пятровіч Сайко
Аляксандр Пятровіч Сайко (нар. 1954) — беларускі фізік, спецыяліст у галіне фізікі цвёрдага цела, оптыкі, квантавай электронікі. Доктар фізіка-матэматычных навук (2000).
Біяграфія
Скончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт (1976). З 1976 — у Інстытуце фізікі цвёрдага цела і паўправаднікоў НАН Беларусі, з 2001 — загадчык лабараторыі тэорыі цвёрдага цела, адначасова з 2004 — намеснік дырэктара інстытута па навуцы.
Бачка (Бускі раён)
Бачка (Ба́чка) — вёска ў Бускім раёне Львоўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Тур’янскага сельсавета.
IC 4263
IC 4263 — галактыка тыпу SBcd ў сузор’і Гончыя Псы.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Заслужаны трэнер Рэспублікі Беларусь
«Заслужаны трэнер Рэспублікі Беларусь» — ганаровае званне.
Ганаровае званне «Заслужаны трэнер Рэспублікі Беларусь» прысвойваецца:
Масіёла
Масіёла (Massiola) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Вербана-Кузіа-Асола.
Насельніцтва складае 173 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 22 чал./км². Займае плошчу 8 км². Паштовы індэкс — 28020. Тэлефонны код — 0323.
NGC 1614
NGC 1614 (іншыя абазначэнні — MCG -1-12-32, MK 617, 2ZW 15, ARP 186, IRAS04315-0840, PGC 15538) — галактыка ў сузор’і Эрыдан.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Сальвадор Далі
Сальвадо́р-Дамі́нга-Фелі́п-Жасі́нт Далі-Даменек (Salvador Domingo Felipe Jacinto Dalí i Domènech, Salvador Domingo Felip Jacint Dalí Domènech;  — ) — іспанскі і каталонскі мастак, жывапісец, графік і скульптар, які лічыцца адным з вядучых прадстаўнікоў сюррэалізму і адным з самых вядомых мастакоў 20 стагоддзя.
У маладосці пад уздзеяннем імпрэсіянізму пакінуў Фігерас, каб атрымаць мастацкую адукацыю ў Мадрыдзе, дзе пасябраваў з Федэрыкам Гарсіям-Лоркам і Луісам Буньюэлем і шукаў свой стыль у розных мастацкіх рухах. Па парадзе Жуана Міро паехаў у Парыж і прыяднаўся да сюррэалістычнай групы, дзе пазнаёміўся са сваёй будучай жонкай Галай. У 1929 годзе знайшоў свой уласны стыль, стаўшы цалкам сюррэалістычным і вынайшаў паранаідальна-крытычны метад. Быў выключаны з гэтай групы праз некалькі гадоў, пасля таго як знаходзіўся ў эміграцыі падчас іспанскай грамадзянскай вайны, а падчас Другой сусветнай вайны пакінуў Еўропу і на працягу васьмі гадоў жыў у Нью-Ёрку, дзе здабыў папулярнасць. Па вяртанні ў Каталонію ў 1949 годзе павярнуўся да каталіцызму і жывапісу Рэнесансу, а таксама быў натхнёны навуковымі распрацўкамі свайго часу і змяніў свой стыль на тое, што называў «ядзерны містыцызм».
Асноўнымі тэмамі мастака былі сон, сэксуальнасць, ежа, ягоная жонка Гала і рэлігія. Адной з самых вядомых сюррэалістычных карцін Далі з’яўляецца «Сталасць памяці», а «Хрыстос Святога Яна ад Крыжа» з’яўляецца адной з самых вядомых рэлігійных карцін. Будучы мастаком з вельмі багатым уяўленнем, прадэманстраваў схільнасць да нарцысізму і гігантаманіі, што дазваляла яму захоўваць увагу грамадскасці, але раздражняла многіх прадстаўнікоў мастацкага свету, якія бачылі ў гэтым паводзінах форму рэкламы, якая часам перавышала значнасць твора. Падчас ягонага жыцця было пабудавана два музеі, прысвечаных яму — Музей Сальвадора Далі і Тэатр-музей Далі. Другі быў створаны самім Далі як твор сюррэалістычнага мастацтва.
Дзяцінства
Нарадзіўся 11 мая 1904 года ў іспанскім горадзе Фігерасе (Каталонія) у сям’і заможнага натарыуса дона Сальвадора Далі-і-Кусі. Раней, у 1901 годзе, у іх сям’і нарадзіўся першы сын (таксама названы Сальвадорам), які хутка памёр ад менінгіту. Таму другі сын, будучы мастак Сальвадор Далі, быў доўгачаканым дзіцём, якому бацька і маці ні ў чым не адмаўлялі, чым вельмі распесцілі. Разбалаваны, схільны да істэрыкі, ганарлівасці, маленькі Сальвадор Далі (названы ў гонар памерлага брата) заўсёды дабівайся ад бацькоў таго, чаго хацеў.
Бацька Сальвадора па натуры быў чалавекам аўтарытарным, строгім, але ў той жа час — атэістам і вальнадумцам і выступаў за аддзяленне Каталоніі ад Іспаніі. Тым не менш распешчаны маленькі Далі даводзіў бацьку да адчаю сваімі эпатажнымі ўчынкамі — напрыклад імітацыяй непрытомнасці альбо доўгіх прыступаў кашлю за сталом. Пазней Далі распаўсюджваў перабольшаныя і не заўсёды праўдзівыя звесткі пра сваё дзяцінства. У бацькоўскай хатняй бібліятэцы былі кнігі вядомых асветнікаў і філосафаў (Вальтэр, Ф. Ніцшэ і інш.), якія паўплывалі на маладога Далі. З аднагодкамі адносіны складваліся дрэнна. Маленькі Далі быў непадобны да іншых, акрамя таго вельмі разбалаваны, са шматлікімі комплексамі. Дзеці карысталіся яго фобіямі і падкідвалі яму конікаў, перад якімі ён адчуваў неадчэпны страх, чым даводзілі хлопчыка да істэрыкі.
У Далі была малодшая сястра Ганна Марыя (нарадзілася ў 1908), якая, тым не менш, выконвала ролю нянькі дзеля непрыстасаванага да жыцця брата. Яна была яго лепшым сябрам дзяцінства і мадэллю яго ранейшых карцін. Пазней, калі ён, ужо дарослы, сустрэў Галу Элюар і зрабіў яе сваёй музай, то выклікаў гэтым абурэнне Ганны Марыі — тая назаўсёды стала ворагам Галы.
Першую карціну намаляваў на паштоўцы ў 6 год. Таленавіты выкладчык мастацтва Жуана Нун’ес (у якога хлопчык бярэ прыватныя ўрокі) дапамагае Сальвадору развіць яго здольнасці. Бацька выказвае нерашучасць ў пытанні аб жаданні Сальвадора стаць мастаком, але заўсёды ахвотна купляе яму ўсе мастацкія інструменты. Малады Далі эксперыментуе ў межах імпрэсіянізму, рэалізму, прымітывізму.
У Акадэміі Сан-Фернанда
У 1921 г. памерла маці будучага мастака, у той жа год ён паступае ў школу прыгожых мастацтваў пры Акадэміі Сан-Фернанда ў Мадрыдзе, дзе знаёміцца з будучым рэжысёрам Луісам Буньюэлем і паэтам Федэрыка Гарсія-Лорка. Адзінокі, маўклівы, сарамлівы, заўсёды дзіўна апрануты, па сутнасці інфант, Далі не ўмее карыстацца грашыма, заўсёды плаціць за ўсіх. Атрымаўшы вялікія чэкі, бацька памяншае яму грашовую падтрымку. Цікавіцца псіхааналізам, чытае «Тлумачэнне сноў» З. Фрэйда. У 1923 г. Сальвадора на год выключаюць з акадэміі за сапраўдны ці ўяўны ўдзел у радыкальных арганізацыях.
Далі пачынае засвойваць сюррэалістычны жывапіс і піша карціны пад частковым уплывам Жуана Міро. У 1926 годзе яго сябар паэт Гарсія-Лорка прысвячае маладому мастаку «Оду Сальвадору Далі», якая вельмі ўразіла адрасата. Пасля гэтага гомасексуальны Лорка спрабуе спакусіць маладога Далі, але той шакіраваны такімі паводзінамі сябра, і іх сяброўства абрываецца. Пазней паміж імі наладжваецца сяброўская перапіска, але самі мастак і паэт ні разу больш не бачыліся. Адсечаная галава Лоркі на карціне Далі «Мёд саладзейшы за кроў» (1926) — трагічнае прадчуванне смерці паэта. Карціна «Маленькія рэшткі» (1927—1928) — захавала ўспаміны аб шчаслівых часах сяброўства Далі з Гарсія-Лорка.
Сталыя гады
У 1927 годзе Далі наведвае Францыю, сустракаецца з Пікаса, якому сцвярджае, што прыйшоў да яго раней, чым ў Луўр. У тым жа годзе едзе ў Італію, дзе блізка знаёміцца з жывапісам Адраджэння. Пазней (1928) зноў з’яўляецца ў Парыжы па запрашэнню Марыа, знаёміцца з сюррэалістамі. У 1929 г. робіцца членам іх групы.
У 1929 г. ў Парыжы разам з Луісам Буньюэлем выпускае фільм «Андалузскі сабака». У тым жа годзе знаёміцца з Гала (Аленай Дзмітрыеўнай Дзяканавай), якая дзеля яго кідае свайго мужа паэта Поля Элюара і дачку Сесіль і селіцца з мастаком у Порт-Льігаце. Старэйшая за Далі на 10 год, Гала была не толькі яго жонкай, але і менеджэрам, даглядала яго, як маці, падмацоўвала яго рашучасць, прымушала працаваць, чаго бязвольная, эксцэнтрычная, хоць і таленавітая натура Далі падчас патрабавала. Спачатку жывучы з Сальвадорам у беднасці ў Порт-Льігацкім дамку, у далейшым Гала дзяліла з вялікім мастаком і багацце, і славу.