cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Тэарэтычная хімія
Тэарэтычная хімія — раздзел хіміі, у якім галоўнае месца займаюць тэарэтычныя абагульненні, якія ўваходзяць у тэарэтычны арсенал сучаснай хіміі, напрыклад, канцэпцыі хімічнай сувязі, хімічнай рэакцыі, валентнасці, паверхні патэнцыйнай энергіі, малекулярных арбіталей, арбітальных узаемадзеянняў, актывацыі малекул і інш. метадамі фізікі і матэматыкі. Тэарэтычная хімія аб'ядноўвае прынцыпы і ўяўленні, агульныя для ўсіх галін хімічнай навукі. У рамках тэарэтычнай хіміі адбываецца сістэматызацыя хімічных законаў, прынцыпаў і правілаў, іх ўдакладненне і дэталізацыя, пабудова іерархіі. Цэнтральнае месца ў тэарэтычнай хіміі займае вучэнне пра ўзаемасувязь будовы і ўласцівасцяў малекулярных сістэм. На досвітку свайго развіцця тэарэтычная хімія была прадстаўлена выключна квантавай хіміяй і была закліканая правяраць наяўныя канцэпцыі на іх адпаведнасць квантавай механіцы, пастаянна выконваць абнаўленне вядомых канцэпцый. Аднак складанасць вывучаемых аб'ектаў і з'яў, а таксама цяжкасці прымянення квантавай механікі для прадказання і апісання хімічных працэсаў і з'яў, якія прывялі да стварэння новага падзелу тэарэтычнай хіміі - матэматычнай хіміі. З дапамогай метадаў матэматычнай хіміі тэарэтычная хімія можа ствараць уласныя тэорыі без абавязковага прыцягнення квантавай механікі. У апошнія гады з матэматычнай хіміі вылучылася і сфармавалася як самастойны раздзел тэарэтычнай хіміі са сваім паняційным апаратам, аб'ектамі і метадамі даследавання хемаінфарматыка, заснаваная на ўжыванні метадаў інфарматыкі і штучнага інтэлекту (у прыватнасці, метадаў інтэлектуальнага аналізу дадзеных і машыннага навучання) да вырашэння задач у галіне хіміі. Да найважнейшых раздзелаў сучаснай тэарэтычнай хіміі могуць быць аднесены квантавая хімія, матэматычная хімія, хемаінфарматыка, тэарэтычная хімічная кінетыка і раздзелы фізічнай хіміі. Сучасная тэарэтычная хімія можа быць прыкладна падзелена на даследаванне хімічнай структуры і даследаванне хімічнай дынамікі. Палажэнні тэарэтычнай хіміі выкарыстоўваюцца пры вывучэнні складаных сістэм, напрыклад у малекулярнай фізіцы.
Тайванскі праліў
Тайванскі праліў (臺灣海峽), раней зваўся Фармозскі праліў — праліў паміж усходнім берагам мацерыка Азіі і востравам Тайвань.
Асноўныя порты, размешчаныя ў праліве: Гаасюн, Фучжоу і Сямынь.
Тунэль
Кітайскі ўрад распрацаваў план будаўніцтва транспартнага тунэля пад пралівам, які злучыць гарады Фучжоу і Тайбэй. У залежнасці ад месца будаўніцтва тунэля, яго даўжыня складзе ад 127 да 207 км, прычым незалежна ад канчатковага варыянту, гэта будзе самы доўгі падводны чыгуначны тунэль у свеце.
Осла
Осла (, альбо ), з 1624 па 1877 — Хрысціянія (нарв. Christiania), з 1877 па 1924 — Крысціянія (нарв. Kristiania) — сталіца і самы буйны горад Нарвегіі. Осла з'яўляецца эканамічным і палітычным цэнтрам краіны. Ён таксама з'яўляецца цэнтрам нарвежскага гандлю, банкаўскай справы, прамысловасці і суднаходства, важным цэнтрам марской прамысловасці і марскога гандлю ў Еўропе. У горадзе размешчаны офісы шматлікіх кампаній, якія ўваходзяць у марскі сектар, а некаторыя з якіх адносяцца да ліку найбуйнейшых у свеце суднаходных кампаній, суднавых брокераў і марскіх страхавых брокераў.
Русінавічы (Мінскі раён)
Ру́сінавічы (, Русиновичи) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Самахвалавіцкага сельсавета.
Осла
Станам на студзень 2014 года горад мае насельніцтва ў 634 000 чалавек. Насельніцтва ў цяперашні час павялічваецца рэкорднымі тэмпамі, што робіць яго адным з самым хуткарослых буйных гарадоў у Еўропе.
Гісторыя
У зборы саг «Круг Зямны» ісландскага скальда Сноры Стурлусана згадваецца, што Осла заснаваў Харальд III ў 1048 годзе. Падчас археалагічных раскопак былі знойдзены хрысціянскія пахаванні, якія адносяцца прыкладна да 1000 года. Назва Осла (Oslo) — «вусце Ло» (нарвежскае os — «вусце», Lo — назва ракі) дадзена па размяшчэнні горада.
Праз стагоддзе Нарвегія пачала слабець у выніку асабістай уніі з Даніяй, і роля Осла зводзілася да правінцыйнага адміністрацыйнага цэнтра, у той час як агульны манарх пражываў у Капенгагене. Той факт, што ўніверсітэт Осла быў заснаваны толькі ў 1811 годзе вырабіў негатыўны ўплыў на развіццё краіны.
Осла быў разбураны некалькі разоў у выніку пажару, і пасля чатырнаццатага падобнага бедства ў 1624 годзе, кароль Крысціян IV загадаў перабудаваць горад на новым месцы, праз заліў, побач з замакам Акерсхус. Новае паселішча атрымала назву Хрысціянія. У 1814 годзе Хрысціянія стала сапраўднай сталіцай, калі саюз з Даніяй быў ануляваны.
Шматлікія славутасці былі пабудаваны ў горадзе ў XIX стагоддзі: Каралеўскі палац (1825—1848), будынак Стортынга (1861—1866), універсітэт, нацыянальны тэатр і фондавая біржа. Сярод сусветна вядомых дзеячаў культуры, якія жылі тут у гэты перыяд, варта адзначыць Генрыка Ібсена і Кнута Гамсуна, апошні з іх быў ганараваны Нобелеўскай прэміяй па літаратуры. У 1850 годзе Хрысціянія апярэдзіла Берген і стала самым густанаселеным горадам у краіне. У 1877 годзе горад быў перайменаваны ў Крысціянію. Арыгінальная назва Осла была адноўлена ў 1925 годзе.
Геаграфія
Осла займае тэрыторыю на самым паўночным канцы Осла-фіёрда. На процілеглым узбярэжжы маецца яшчэ адзін фіёрд, ва ўсіх астатніх кірунках Осла акружаны зялёнымі ўзгоркамі і гарамі. У межах горада маецца 40 астравоў, найбуйнейшым з якіх з'яўляецца, яго плошча складае 0,56 км². У Осла маецца 343 азёры, найбуйнейшым з якіх ёсць Марыдальсванэ (плошча 3,91 км²). Яно з'яўляецца асноўнай крыніцай пітной вады для большай часткі гораду.
Хоць Усходняя Нарвегія мае шэраг рэк, ніводная з іх не ўпадае ў акіян праз Осла. Замест гэтага ў горадзе маюцца дзве малыя рэчкі, гэта значыць Акерсельва і Альна. Вадаспады Акерсельвы выкарыстоўваліся як крыніцца энергіі для першай сучаснай прамысловасці Нарвегіі ў 1840 годзе аж да канца стагоддзя. Рака стала сімвалам стабільнага і паслядоўнага эканамічнага і сацыяльнага ўзрушэння Осла.
Незважаючы на тое, што насельніцтва горада мае даволі малую колькасць у параўнанні з большасцю еўрапейскіх сталіцаў, Осла займае незвычайна вялікую тэрыторыю, з якой дзве траціны складаюць ахоўныя тэрыторыі лясоў, пагоркаў і азёраў. Яго межы ахопліваюць многія паркі і адкрытыя пляцоўкі, надаючы гораду прасторны і зялёны выгляд.
Хімія палімераў
Хімія палімераў — раздзел хіміі, у якім вывучаюцца хімічныя ўласцівасці палімераў. Падзяляецца на часткі: фізічная хімія палімераў, структурная і г. д.
Осла
Клімат
Осла знаходзіцца строга на адной шыраце з Санкт-Пецярбургам. З прычыны таго, што Осла знаходзіцца амаль на 20 градусаў заходней, то клімат горада блізкі да марскога. Лета ў Осла халаднаватае, а зіма мяккая і снежная. Узімку рэдка бываюць моцныя маразы, а ўлетку спякота бывае не кожны год. Ніжэй −26 °C тэмпература ніколі не апускалася, гэтак жа як і не паднімалася вышэй 35 °C. Восень у Осла зацяжная, а вясна настае толькі ў самым канцы сакавіка. Сярэднегадовая тэмпература складае +6,4 °C, сярэдняя тэмпература ліпеня — +17,2 °C, сярэдняя тэмпература студзеня −2,9 °C. Сярэдняя колькасць ападкаў за год складае 805 мм.
Палітыка
Дзякуючы статусу сталіцы, у Осла размешчаны ўрадавыя арганізацыі, у тым ліку офіс прэм'ер-міністра Нарвегіі Енса Столтэнберга. Большасць урадавых офісаў размешчаны ва ўрадавым квартале (Regjeringskvartalet), непадалёк ад нарвежскага парламента — стортынга.
Хімія палімераў
Сінонім — хімія высокамалекулярных злучэнняў — раздзел арганічнай хіміі, аб’ектамі даследавання якой служаць макрамалекулы сінтэтычнага і прыроднага паходжання, якія складаюцца з паўтаральных монамерных звёнаў або малекулярных груповак, злучаных хімічнымі сувязямі і якія змяшчаюць у галоўнай ланцугу атамы вугляроду, а таксама кіслароду, азоту і серы. На аснове высокамалекулярных злучэнняў (палімераў) распрацоўваюцца шматлікія матэрыялы, у тым ліку інтэлектуальныя структуры, з функцыянальнымі інгрэдыентамі, што істотна пашырае галіну іх прымянення. Самая простая макрамалекула — поліэтылен: …(-CH2-CH2-)n…
Осла
Палітыка
Па прычыне, што Осла з'яўляецца адначасова муніцыпалітэтам і фюльке, горад прадстаўлены ў парламенце 17 дэпутатамі, 6 з якіх складаюцца з Нарвежскай рабочай партыі; па тры парламенцкіх месцы маюць Кансерватыўная партыя і Партыя прагрэсу, па два месцы належаць Сацыялістычнай левай партыі і лібералам, Хрысціянская народная партыя прадстаўлена ў стортынгу адным дэпутатам.
З 2000 года і па цяперашні час кіраўніком гарадской адміністрацыі з'яўляецца Эрлінг Лае, абраны на гэты пост ад Кансерватыўнай партыі Нарвегіі. У 2007 годзе новым мэрам быў абраны Фабіян Станг.
Хімія палімераў
Практычна ўсе біямалекулы з’яўляюцца найскладанымі палімерамі. За ўзнаўленне клетак і перадачу спадчыннай інфармацыі адказныя нуклеінавыя кіслоты памерам ад 103 да 105 тысяч пар нуклеатыдаў.
Осла
Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел
Раёны Sentrum (цэнтральная частка горада) і Marka (лес і сельскагаспадарчыя тэрыторыі) у палітычным сэнсе не з'яўляюцца адміністрацыйнымі раёнамі. Sentrum знаходзіцца пад кіраўніцтвам муніцыпалітэта St. Hanshaugen, улада над Marka падзеленая паміж суседнімі раёнамі.
Адукацыя
Осла з'яўляецца найважнейшым адукацыйным і навуковым цэнтрам краіны. Каля паловы ўсіх жыхароў краіны з вышэйшай адукацыяй пражываюць у рэгіёне Осла, што ставіць яго на трэцяе месца ў Еўропе датычна ўзроўню адукацыі. У сталіцы навучаюцца больш за 73 000 студэнтаў.
Найбольш буйныя вышэйшыя навучальныя ўстановы:
Эканоміка
Осла — найбуйнейшы эканамічны цэнтр Нарвегіі. Будучы партовым горадам, Осла налічвае каля 980 кампаній, звязаных з марской справай, з агульнай складанасцю 8500 працоўных месцаў. Тут месцяцца кампаніі, якія займаюцца марскімі перавозкамі, суднавыя маклеры, страхавыя кампаніі. Det Norske Veritas уваходзіць у тройку лідараў класіфікацыйных таварыстваў. Док Осла абслугоўвае штогод каля 6000 суднаў з грузаабаротам у 6 млн тон і звыш 5 млн пасажыраў.
У 2003 годзе ВУП Осла склаў NOK 268.047.000.000 (€ 33876000000), што складае прыкладна 17 % ад ВУП краіны. Такім чынам, Осла мае адзін з найбольш высокіх узроўнеў ВУП на душу насельніцтва, які склаў NOK 391399 (€ 49465) у 2003 годзе.
Осла лічыцца адным з самых дарагіх гарадоў свету (14 месца ў 2009 годзе). Па колькасці буйных фірмаў, якія знаходзяцца ў горадзе, Осла займае 5 месца ў Еўропе (2654 кампаній). Значны сектар займаюць кампаніі па здабычы нафты і газу. Осла таксама з'яўляецца адным з найбольш наведвальных турыстычных аб'ектаў у Нарвегіі.
Магілёўская губернская друкарня
Магілё́ўская губе́рнская друка́рня — друкарня ў Магілёве, якая дзейнічала ў 1833—1917 гг. пры губернскім праўленні. У 1846 г. ёй перададзена абсталяванне кансісторскай друкарні.
Друкавала газету «Могилевские губернские ведомости», штогадовы даведнік «Обзор Могилевской губернии», «Памятные книжки Могилевской губернии», афіцыйныя матэрыялы губернскага праўлення, мясцовых дзяржаўных устаноў і грамадскіх арганізацый, губернскага статыстычнага камітэта: агляды і статыстычныя табліцы, спісы населеных пунктаў, звесткі аб складзе насельніцтва і інш. Друкаваліся матэрыялы сходаў і з’ездаў, справаздачы, уставы. У 1853—1855 гг. выдадзена першая кніга «Могилевская флора» Р. Пабо і К. Чалоўскага. Сістэматычнае кнігадрукаванне пачалося з 1861 г.
На беларускай мове надрукавана кніга «Тарас на Парнасе» і іншыя беларускія вершы (1900—1902).
Аўтаное (спадарожнік)
Аўтаное (Ἀυτονόη) — спадарожнік Юпітэра. Адкрыты групай астраномаў пад кіраўніцтвам Скота Шэпарда 10 снежня 2001 года. Названы ў гонар Аўтаноі, каханай Зеўса. Першапачатковае абазначэнне спадарожніка - S/2001 J 1 або XXVIII. Аўтаное — малое па памерах цела з дыяметрам ад 4 км і з рэгулярным зваротам вакол Юпітэра. Належыць да групы Пасіфэ.
Група Пасіфэ
Група Пасіфэ — група спадарожнікаў Юпітэра, якія звяртаюцца па блізкіх арбітах і, магчыма, якія маюць агульнае паходжанне. Назва групы паходзіць па назве найбуйнейшага аб'екта ў групе.
Склад групы
У групу ўваходзяць наступныя спадарожнікі Юпітэра: Спадарожнікі, назвы якіх пакуль не прысвоены: S/2003 J 23, S/2003 J 4, S/2003 J 2.
Вайнона Райдэр
Вайнона Райдэр (Winona Ryder; сапраўднае імя — Уінона Лора Горавіц (Winona Laura Horowitz), нар., Олмстэд, Мінесота, ЗША) — амерыканская актрыса і прадзюсар.
Два гады запар намінавалася на прэмію «Оскар» за ролі ў фільмах «Эпоха нявіннасці» (1993) і «Маленькія жанчыны» (1994). Лаўрэат прэміі «Залаты глобус» (1994) у намінацыі «Лепшая жаночая роля другога плана — кінафільм» за ролю ў фільме «Эпоха нявіннасці». Кінакрытыкамі лічыцца адной з самых паспяховых актрыс 1990-х гадоў. У 2000 годзе была ўдастоена імянной зоркі на Галівудскай «Алеі славы».
Спіс аб’ектаў PGC (2036001—2037000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2036001—2037000)
Слабада (Самахвалавіцкі сельсавет)
Слабада́ (, Слобода) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Самахвалавіцкага сельсавета.
Катэрыніўка (Глухіўскі раён)
Катэрыніўка (Катери́нівка) — вёска ў Глухіўскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Клочкіўка
Клочкіўка (Кло́чківка) — вёска ў Глухіўскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Стукацічы
Стука́цічы (, Стукатичи) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Самахвалавіцкага сельсавета.
Мастацкая гімнастыка на Еўрапейскіх гульнях 2019
Мастацкая гімнастыка на Еўрапейскіх гульнях 2019 якія прайшлі ў Мінску з 22 па 23 чэрвеня 2019 года ў палацы спорту Мінск-Арэны. Разыграна 8 камплектаў медалёў.
Аойдэ (спадарожнік)
Аойдэ (Ἀοιδή) — нерэгулярны спадарожнік планеты Юпітэр са зваротным арбітальным абарачэннем. Названы імем Аэды, адной з муз у старажытнагрэчаскай міфалогіі. Таксама пазначаецца як Юпітэр XLI. Належыць да групы Пасіфэ.
Гісторыя адкрыцця
Аойдэ была адкрыта групай навукоўцаў Гавайскага ўніверсітэта пад кіраўніцтвам Скота Шэпарда ў серыі назіранняў, пачынаючы з 8 лютага 2003 года. Паведамленне пра адкрыццё зроблена 4 сакавіка 2003 г. Спадарожнік атрымаў часовае абазначэнне S/2003 J 7. Назва была прысвоена 30 сакавіка 2005 года.
Карэнёк
Карэнёк (Кореньо́к) — вёска ў Глухіўскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Мемарыяльны комплекс (Стоневічы)
Мемарыяльны комплекс «Стоневічы» — мемарыяльны комплекс каля вёскі Стоневічы (Іўеўскі раён, Гродзенская вобласць, Беларусь).
Гісторыя
Першая акцыя нацыстаў па знішчэнню іўеўскіх яўрэяў была праведзена 2 жніўня 1941 года. Немцы з дапамогай паліцаяў сабралі яўрэяў ва ўзросце 20-60 гадоў, усяго 220 чалавек, якіх вывезлі ў напрамку вёскі Стоневічы ў 2 км ад Іўя і расстралялі. Астатніх яўрэяў сагналі ў гета, у якое да мая 1942 года перасялілі каля 3000 чалавек — усё яўрэйскае насельніцтва Іўеўскага раёна.
12 мая 1942 года большая частка яўрэйскага насельніцтва Іўеўскага гета была знішчана ва ўрочышчы каля в. Стоневічы. Для арганізацыі і выканання гэтага масавага забойства ў Іўе з Ліды быў дасланы атрад гестапа. Вязняў гета на падставе праверкі пашпартнага рэжыму сабралі на базарнай плошчы. Перад імі выступіў нямецкі афіцэр, які паведаміў, што ўсе будуць пакараны за нейкі «крадзеж зброі». Пасля гэтага яўрэяў сталі выводзіць групамі на вуліцу каля касцёла, дзе іх раздзялялі на дзве групы. Працаздольных яўрэяў аддзялілі, а астатніх, збіваючы, немцы і паліцэйскія пагналі ў лес пад Стоневічы, дзе іх чакалі выкапаныя магілы. Забівалі вязняў групамі па 10-15 чалавек, а дзяцей кідалі ў яму жывымі. Магілы засыпалі хлорнай вапнай і зямлёй. Усяго ў гэты дзень было забіта 2304 чалавека.
Помнік
У 1957 годзе на брацкіх магілах вязняў гета была ўстаноўлена стэла. А ў 1987 годзе быў створаны мемарыяльны комплекс, які складаецца з дзвюх магіл і сцяны плачу. На сцяне выбіты словы паэта Арона Вергеліса: «В мертвом лесу, упираясь во взгляд, камни заплаканные стоят».
Даны
Даны — старажытнагерманскае племя, якое засяляла тэрыторыю цяперашніх Швецыі і Даніі. Першае згадванне пра данаў узыходзіць да VI ст. н.э. у рукапісах гісторыка Іардана. У эпоху вікінгаў даны пачалі заваяванне паўвострава Ютландыя, паступова выцесніўшы адтуль старажытнагерманскае племя ютаў.
Даны ў Эпоху вікінгаў
У эпоху вікінгаў даны актыўна асвойвалі Ютландыю і Зеландыю, а таксама паўднёвую частку сучаснай Швецыі. Напачатку XI ст. н.э. каралі данаў кіравалі Даніяй і Англіяй як адзіным каралеўствам на працягу амаль 20 гадоў.
Данелаг
Данелаг (вобласць дацкага права; Dena lagu; Danelagen; Danelaw) — тэрыторыя ў паўночна-ўсходняй частцы Англіі, якая адрозніваецца асобай прававой і сацыяльнай сістэмамі, атрыманымі ў спадчыну ад дацкіх вікінгаў, якія заваявалі гэтыя землі ў IX стагоддзі. Пасля аднаўлення ўлады англасаксонскіх каралёў над Данелагам напачатку X стагоддзя скандынаўскае права і звычаі былі захаваны, а шмат што перайшло ў агульнаанглійскую практыку. Спецыфіка юрыдычнай сістэмы паўночна-ўсходняй Англіі перажыла нармандскае заваяванне і працягвала існаваць на працягу ўсяго Сярэднявечча.
Спадчына данаў
Сведчаннем моцнага дацкага ўплыву ва ўсходніх абласцях Англіі з'яўляюцца мясцовыя тапонімы і асабістыя імёны, значная частка якіх мае дацкае паходжанне. Яшчэ ў XII—XIII стст. тут было прынята даваць дзецям дацкія або англа-дацкія імёны (Торы, Грум, Хавард, Інгірыд). Скандынаўскія карані мелі многія геаграфічныя назвы ад Нартумберленда да Сафалка, частка з якіх захавалася да цяперашняга часу. Так, скандынаўскае паходжанне маюць тапонімы, якія заканчваюцца на -бі (пар. у сучасных скандынаўскіх мовах by 'паселішча') і -тарп, а таксама тыя, што змяшчаюць камбінацыі гукаў «ск» і «ей» там, дзе англасаксонскія назвы мелі б «ш» і «а» адпаведна.
У сучаснай англійскай мове засталося некалькі сотняў слоў скандынаўскага паходжання, уключаючы асабістыя займеннікі трэцяй асобы множнага ліку (they, them, their, у адрозненне ад уласна hie, him, hira), а таксама такія тэрміны, як law (закон, права), husband (муж), window 'акно' і іншыя. Пар. таксама такія пары як skirt 'спадніца' (скандынаўскае) і shirt 'кашуля' (уласна англійскае).
На тэрыторыі Данелага існуе значная колькасць археалагічных помнікаў перыяду панавання вікінгаў у гэтай частцы Англіі, з якіх найбольш важнымі з'яўляюцца старажытны Ёрк, сталіца нарвежскага каралеўства ў X стагоддзі, і пахаванні ў Інгальдсбі.
Водны транспарт
Во́дны тра́нспарт — від транспарту, які перавозіць грузы і/ці пасажыраў па водных шляхах зносін, як натуральных (акіяны, моры, рэкі, азёры), так і штучных (каналы, вадасховішчы). Асноўным транспартным сродкам з'яўляецца судна.
Паводле тыпу акваторый падпадзяляецца на: Марскія судны павінны валодаць мараходнасцю, г.з. здольнасцю не руйнавацца і не тануць пры хваляванні; марскія судны буйнейшыя за рачныя.
Для пагрузкі і выгрузкі служаць парты (марскія і рачныя); для пасажыраў майструюць марскія і рачныя вакзалы.
Водны транспарт адрозніваецца высокай правазной здольнасцю і вельмі нізкім сабекоштам перавозак; акрамя таго, ён дазваляе перавозіць амаль любыя буйнагабарытныя грузы. Далей, водны транспарт жыццёва важны там, дзе немагчымы сухапутныя перавозкі: паміж кантынентамі, астравамі, а таксама ў слабаасвоеных раёнах. Важнай разнавіднасцю воднага транспарта з'яўляюцца паромы.
Хуткасць руху на водным транспарце адносна невысокая, таму ў наш час ён амаль не выкарыстоўваецца для дзелавых пасажырскіх перавозак. Затое ён вельмі папулярны ў турыстаў і наогул аматараў актыўнага адпачынку. Выкарыстоўваюцца і вялікія турыстычныя судны, і найразнастайныя катары, яхты і лодкі.
Адмысловы від воднага транспарту — буер — перасоўваецца пад дзеяннем сілы ветру на каньках па замёрзлай паверхні вады.
Перыяд перыядычнай сістэмы
Перыяд — радок перыядычнай сістэмы хімічных элементаў. Інакш кажучы, перыяд — гэта паслядоўнасць хімічных элементаў, упарадкаваных па ўзрастанню зараду ядра і запаўненню электронамі вонкавай электроннай абалонкі.
Перыядычная сістэма мае сем перыядаў. Першы перыяд, у якім толькі 2 элементы, а таксама другі і трэці, у якіх па 8 элементаў, называюцца малымі. Астатнія перыяды, у якіх 18 і больш элементаў, — вялікімі. Сёмы перыяд не завершаны. Нумар перыяда, да якога адносіцца хімічны элемент, вызначаецца колькасцю яго электронных абалонак (энергетычных узроўняў).
Кожны перыяд (за выключэннем першага) пачынаецца тыповым металам (Li, Nа, К, Rb, Cs, Fr) і заканчваецца інертным газам (Не, Ne, Ar, Kr, Хе, Rn), перад якім ідзе тыповы неметал.
У першым перыядзе, акрамя гелію, ёсць толькі адзін элемент — вадарод, які спалучае ўласцівасці, тыповыя як для металаў, так і (у большай ступені) для неметалаў. У гэтых элементаў запаўняецца электронамі 1s-падабалонка.
Чацвёрты і пяты перыяды ўтрымліваюць па дзесяць пераходных d-элементаў (ад скандыю да цынку і ад ітрыю да кадмію), у якіх пасля запаўнення электронамі вонкавай s-падабалонкі запаўняецца, згодна з правілам Клячкоўскага, d-падабалонка папярэдняга энергетычнага ўзроўню.
1s 2s         2p 3s         3p 4s      3d 4p 5s      4d 5p 6s   4f 5d 6p 7s   5f 6d 7p 6f 7d   7f ...
У шостым і сёмым перыядзе адбываецца насычэнне 4f- і 5f-падабалонак, таму яны ўтрымліваюць яшчэ на 14 элементаў больш у параўнанні з 4-м і 5-м перыядамі (лантаноіды ў шостым і актыноіды ў сёмым перыядзе).
У выніку адрознення перыядаў па даўжыні і іншых прыкметах існуюць розныя спосабы іх адноснага размяшчэння ў перыядычнай сістэме. У кароткаперыядным варыянце малыя перыяды маюць па аднаму раду элементаў, вялікія — па два рады. У доўгаперыядным варыянце ўсе перыяды складаюцца з аднаго рада. Рады лантаноідаў і актыноідаў звычайна выносяць асобна ў ніз табліцы.
Элементы аднаго перыяда маюць блізкія значэнні атамных мас, але розныя фізічныя і хімічныя ўласцівасці, у адрозненне ад элементаў аднае групы. З нарастанне зараду ядра ў элементаў аднаго перыяда памяншаецца радыус і расце колькасць валентных электронаў, ад чаго металічныя ўласцівасці элементаў слабеюць, а неметалічныя мацнеюць, г.зн. аслабляюцца аднаўленчыя і ўзмацняюцца акісляльныя ўласцівасці ўтвораных імі рэчываў.
Піедруя
Пі́едруя (Piedruja, традыцыйная беларуская назва — Прыдру́йск) — вёска ў Краслаўскім краі Латвіі, адміністрацыйны цэнтр Піедруйскай воласці. Знаходзіцца на правым беразе ракі Заходняя Дзвіна, па якой праходзіць дзяржаўная граніца паміж Латвіяй і Беларуссю, насупраць аграгарадка Друя (Беларусь). За 292 км ад Рыгі. Насельніцтва — 118 жыхароў (2016).
Гісторыя
Заснавана Янам Сапегам не пазней 1611 года. У XIX стагоддзі было мястэчкам Дрысенскага павета Віцебскай губерні. У канцы XIX стагоддзя ў Піедруі былі праваслаўная і каталіцкая цэрквы, яўрэйская сінагога, 2 малітоўныя дамы. Паводле перапісу 1897 года — 854 жыхары, сярод іх 561 яўрэй.
1-ы Кадравы батальён БКА
1-ы Кадравы батальён БКА, школьны батальён БКА  — батальён Беларускай краёвай абароны, створаны ў Берліне з эвакуяваных беларусаў без дазволу нямецкіх улад. Батальён займаўся навучаннем беларускіх афіцэраў і унтэр-афіцэраў.
Даследчык Юры Туронак лічыў, што батальён нельга ўважаць за паўнавартасную кадравую вайсковую часць, бо да канца студзеня 1945 года, акрамя афіцэраў і салдат БКА, там былі члены іхніх сем’яў. Таксама частка вайскоўцаў уступала ў батальён, каб адпачыць пасля шпіталя.
Стварэнне
У другой палове ліпеня 1944 года БЦР атабарылася ў Берліне. Радаслаў Астроўскі жадаў аднавіць БКА, аднак гэта ўжо было немагчыма. Ён выступіў перад нямецкім кіраўніцтвам з хадайніцтвам аб стварэнні Беларускага легіёна на ўзор ужо існых легіёнаў. Ідэя была ўхваленая Міністэрствам па справах акупаваных усходніх абласцей. У ліпені таго ж года начальніку Упраўлення генерала-інспектара добраахвотных фарміраванняў пры Генеральным штабе сухапутных сіл (General der Freiwilligen- Verbände) генералу кавалерыі Эрнсту Кёстрынrу быў пададзены адпаведны мемарандум. Кёстрынг абяцаў яго разгледзець, аднак да сярэдзіны верасня 1944 года так і не зрабіў гэтага.
Францішак Кушаль гэты праект не ўхваліў, аднак ён спадабаўся Радаславу Астроўскаму. Такім чынам, 13 верасня 1944 года прэзідэнт БЦР прыняў рашэнне аб стварэнні батальёна. Езавітаў арганізаваў моцную канцылярыю і пачаў паклікаць людзей у беларускае войска.
Паводле Езавітавага праекта, батальён павінны быў мець наступную структуру:
Шлях батальёна
На фарміраванне батальёна БЦР патраціла 12000 рэйхсмарак. Батальён пачаў стварацца ў пачатку верасня 1944 года. Асновай для батальёна сталі беларускія афіцэры і унтэр-афіцэры, якія паступова збіраліся ў Берліне. Першым прыбыў у батальён капітан Пётра Касацкі, які быў вызначаны за камандоўца батальёна. Намеснікам Касацкага стаў Сцяпан Шнэк, які таксама прыбыў у батальён адным з першых. Батальён падпарадкаваўся Кушалю, як галаве БКА.
На думку Езавітава і іншых сяброў Рады, афармленне батальёна перад нямецкімі ўладамі павіннае было адбыцца не пазней як праз два тыдні. БЦР безвынікова спрабавала дамагчыся дазволу на фарміраванне Беларускага легіёна, у які б увайшоў батальён, ажно да снежня 1944 года. Да лютага 1945 года батальён не значыўся ў ніводным нямецкім вайсковым дакуменце і не знаходзіўся на нямецкім харчаванні.
Да снежня 1944 года, у батальёне набралося 300 чалавек, з іх 50 афіцэраў.
Казармы ў батальёна былі добрыя, аднак былі сур’ёзныя праблемы з рыштункам: у салдат не было зімняй формы, толькі летняя.
У дывізіі СС «Беларусь»
У другой палове студзеня 1945 г. Зіглінг прыслаў у школьны батальён у Берлін штумбанфюрара Генігфельда, які, прыбыўшы ў батальён, выбраў наймаладзейшых і найлепшых афіцэраў і падафіцэраў, паглядзеў на стральцоў і заявіў, што хутка яны паедуць на месца арганізацыі брыгады СС «Беларусь». Пасля было яшчэ некалькі такіх партый, а сярод пакінутых афіцэраў былі выбраныя вярбоўшчыкі, а рэшта ў ліку 18 чалавек была звольненая з войска.
У школьным батальёне ў Берліне засталіся старэйшыя векам афіцэры і некалькі стральцоў. Бальшыня з гэтых людзей была не прыдатная да вайсковай службы.
На перамовах з Астроўскім Зіглінг паабяцаў захаваць у дывізіі афіцэрскую і падафіцэрскую школу батальёна. Аднак ён парушыў пагадненне, панізіўшы афіцэрскую школу да падафіцэрскай, а падафіцэрскую школу размеркаваўшы па гаспадарчых функцыях.
У першай палове або сярэдзіне красавіка 1945 года батальён спыніў сваё існаванне.
Краўчэнкавэ (Глухіўскі раён)
Краўчэнкавэ (Кра́вченкове) — вёска ў Глухіўскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Сатан-Ху
Сатан-Ху (Sutton Hoo) — курганны некропаль на ўсход ад Вудбрыджа ў англійскім графстве Сафалк, дзе ў 1938—1939 гг. былі зроблены, магчыма, самыя значныя археалагічныя знаходкі ў гісторыі Вялікабрытаніі, уключаючы некрануты пахавальны карабель англасаксонскага караля мяжы VI і VII стст.
Выяўленне
Выяўленнем скарбаў Сатан-Ху навукоўцы абавязаны дапытлівасці і энергічнасці Эдзіт Мэры Прыці. Гэта асоба, якая шмат чула ад мясцовых старажылаў пра схаванае ў курганах золаце, захаплялася спірытуалізмам. Калі ёй сталі здавацца таямнічыя фігуры на ўзгорках, місіс Прыці вырашыла супакоіць іх душы шляхам правядзення раскопак і звярнулася па дапамогу да супрацоўнікаў Іпсвіцкага краязнаўчага музея.
Перад місіс Прыці стаяла пытанне з чаго пачаць раскопкі — з вялікага пахавальнага ўзгорка, на які раней відавочна замахваліся рабаўнікі, ці з трох малых. Першым быў раскапны малы ўзгорак, аднак выяўленае там расчаравала археолагаў-аматараў — відаць, пахавальную камеру даўно наведалі скарбашукальнікі. У маі 1939 годзе быў раскапаны вялікі ўзгорак — і вынікі раскопак пераўзышлі самыя смелыя чаканні.
Унутры пахавальнай камеры былі выяўлены згнілыя рэшткі пахавальнай ладдзі — пра яе становішча можна судзіць па знаходках цвікоў. Прыбыўшыя на месца прадстаўнікі Кембрыджскага ўніверсітэта вызначылі, што бліжэйшыя адпаведнікі такіх пахаванняў вядомыя ў шведскіх магільніках Вендэля і Старой Упсалы. Па англійскіх законах выяўленыя скарбы перайшлі ва ўладанне місіс Прыці, якая вялікадушна завяшчала іх англійскай нацыі.
Скарб
Знаходкі, зробленыя ў вялікім кургане, шматлікія і па большай частцы не маюць аналагаў на Брытанскіх астравах. Сярод найбольш значных прадметаў варта адзначыць наступныя:
Адсутнасць касцяка трупа навяло даследчыкаў на думку, што пахаванне з'яўлялася кенатафам. Аднак не выключана, што ўсе сляды чалавечых рэштак проста растварыліся ў сафалкскай глебе, якая адрозніваецца кіслотнасцю. На гэта паказвае найноўшы аналіз мікраэлементаў на месцы знаходкі. Асоба, пахаваная ў Сатан-Ху, не ўсталявана. Хутчэй за ўсё, магіла належыць усходне-англійскаму каралю Рэдвальду (каля 599—624).
Значэнне
Пасля смерці скарбашукальніцы ў 1942 г. скарбы вялікага кургана паступілі ў збор Брытанскага музея. Меней значныя прадметы, выяўленыя пры паўторных раскопках курганоў і іх наваколляў, цяпер выстаўлены ў Іпсвіцкім музеі.
У 2002 г. у Сатан-Ху быў адкрыты турыстычны цэнтр. На цырымоніі адкрыцця нобелеўскі лаўрэат Шэймас Хіні зачытаў урывак з выкананага ім перакладу «Беавульфа». Выбар англасаксонскай паэмы невыпадковы, як невыпадкова і тое, што шлем з Сатан-Ху часта выкарыстоўваюць для ілюстрацыі выданняў паэмы. Бо магільнік пад Вудбрыджам дазваляе нам зазірнуць у невядомы патуль свет англаў і саксаў VI—VII стагоддзяў — той самы свет, які знайшоў адлюстраванне ў англасаксонскім эпасе.
Сувязь з паданнямі пра подзвігі гёцкага кіраўніка падмацоўваецца тым, што найбліжэйшыя археалагічныя аналагі знаходак з Сатан-Ху выяўлены менавіта ў Швецыі. Для тлумачэння гэтых адпаведнасцей выказваецца здагадка пра паходжанне кіруючай дынастыі Усходняй Англіі з зямлі гётаў.
Крывэнкавэ
Крывэнкавэ (Кри́венкове) — вёска ў Глухіўскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Цімошкі (Мінскі раён)
Цімо́шкі (, Тимошки) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Самахвалавіцкага сельсавета.
Магнітасфера Юпітэра
Магнітасфера Юпітэра — поласць, якая ствараецца ў сонечным ветры планетарным магнітным полем Юпітэра, дзе адбываюцца разнастайныя працэсы ўзаемадзеяння сонечнага ветру, міжпланетнага магнітнага поля, уласнага магнітнага поля Юпітэра і навакольнай з ёй плазмай. Распасціраючыся на больш чым 7 мільёнаў кіламетраў у напрамку да Сонца і амаль да арбіты Сатурна ў процілеглым кірунку, магнітасфера Юпітэра з'яўляецца самай буйной і магутнай сярод усіх планетарных магнітасфер Сонечнай сістэмы, а па аб'ёме ўяўляе сабой самую вялікую бесперапынную структуру ў Сонечнай сістэме пасля геліасферы. Больш шырокая і плоская, чым зямная магнітасфера, юпітэрыянская на некалькі парадкаў велічыні больш магутная, а яе магнітны момант прыкладна ў 18 000 разоў большы. Існаванне магнітасферы Юпітэра было выяўлена ў ходзе радыеназіранняў у канцы 1950-х гадоў, упершыню непасрэдна назіралася караблём «Піянер-10» ў 1973 годзе.
Унутранае магнітнае поле Юпітэра генеруецца электрычным токам, які бяжыць ў вонкавым ядры планеты, якое складаецца з металічнага вадароду. Вулканічныя вывяржэнні на спадарожніку Юпітэра Іо выкідваюць вялікі аб'ём аксіду серы ў космас, фармуючы буйны газавы тор вакол планеты. Сілы магнітнага поля Юпітэра прымушаюць тор круціцца з той жа вуглавой хуткасцю і ў тым жа кірунку што і планета. Тор папаўняе магнітнае поле планеты плазмай, якая ў працэсе кручэння расцягваецца ў блінападобную структуру, вядомую як магнітны дыск. У сутнасці, магнітасфера Юпітэра фармуецца плазмай Іо і яе ўласным кручэннем ў куды большай ступені, чым сонечным ветрам, у адрозненне ад Зямной. Магутныя токі, якія праходзяць у магнітасферы, служаць прычынай устойлівых палярных ззянняў вакол планетарных полюсаў і прыкметных ваганняў у радыёвыпраменьванні, г.зн., што Юпітэр можа ў некаторых адносінах разглядацца ў якасці вельмі слабога радыёпульсара. Палярныя ззянні Юпітэра назіраліся амаль ва ўсіх частках электрамагнітнага спектру, уключаючы інфрачырвоную, бачную, ультрафіялетавую і мяккую рэнтгенаўскую.
Уздзеянне магнітасферы захоплівае ў пастку і паскарае часціцы, ствараючы інтэнсіўныя радыяцыйныя паясы накшталт зямных паясоў Ван Алена, але ў тысячы разоў больш магутныя. Узаемадзеянне энергетычных часціц з паверхняй найбуйнейшых спадарожнікаў Юпітэра прыкметна адбіваецца на іх хімічным складзе і фізічных характарыстыках. Уздзеянне гэтых часціц адбіваецца і на руху пылу і каменных абломкаў унутры нязначнай кальцавой планетарнай сістэмы Юпітэра. Радыяцыйныя паясы ўяўляюць сур'ёзную небяспеку для касмічных караблёў і патэнцыйных пілатуемых экспедыцый.
Арцімовіч
Арцімовіч — беларускае прозвішча.
Кучэрыўка (Глухіўскі раён)
Кучэрыўка (Куче́рівка) — вёска ў Глухіўскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Кашкурэвіч
Кашкурэвіч — прозвішча.
Хадуня
Хадуня (Ходу́ня) — вёска ў Глухіўскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Пасіфэ (спадарожнік)
Пасіфэ (Πασιφάη) — спадарожнік Юпітэра. Адкрыты 27 студзеня 1908 года брытанскім астраномам Філібертам Жакам Мелатам ў Грынвіцкай каралеўскай абсерваторыі. Першапачатковае пазначэнне - 1908 CJ або VIII. Сваю назву атрымаў ў 1975 годзе ад імя жонкі крыцкага цара Мінаса, маці Мінатаўра.
Арбіта Пасіфэ мае вельмі вялікі эксцэнтрысітэт, а таксама моцна нахіленая да плоскасцей экліптыкі і кручэння Юпітэра. Спадарожнік верціцца ў зваротным напрамку - гэта значыць у процілеглым кірунку кручэння Юпітэра. Належыць да групы Пасіфэ - групы спадарожнікаў, якія маюць арбіты з блізкімі параметрамі. Па сваіх памерах ён з'яўляецца найбуйнейшым спадарожнікам са зваротным напрамкам, і адным з найбуйнейшых нерэгулярных спадарожнікаў.
Хатмыніўка
Хатмыніўка (Хотми́нівка) — вёска ў Глухіўскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Чэрвона Зара (Глухіўскі раён)
Чэрвона Зара (Черво́на Зоря́) — вёска ў Глухіўскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Гарызонт Мінск
Гарызонт — беларускі жаночы баскетбольны клуб з Мінска. Клуб быў адноўлены ў 2010 годзе пасля банкруцтва ў 2006 годзе. Уласнік клуба — Мінскі абласны выканаўчы камітэт.
Дасягненні
Чэмпіянат Беларусі па баскетболе сярод жанчын
Кубак Беларусі па баскетболе сярод жанчын
Еўрапейская жаночая баскетбольная ліга
Да рэарганізацыі ў 2010 годзе
Чэмпіянат СССР па баскетболе сярод жанчын
Кубак Беларусі па баскетболе сярод жанчын
Балтыйская жаночая баскетбольная ліга
Чэрвоны Пахар (Глухіўскі раён)
Чэрвоны Пахар (Червоний Па́хар) — вёска ў Глухіўскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Чэрнэвэ (Глухіўскі раён)
Чэрнэвэ (Черне́ве) — вёска ў Глухіўскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Аляксандрава (Мінскі раён)
Гісторыя
Да 5 сакавіка 1959 года вёска ўваходзіла ў склад Гатаўскага сельсавета, да 1983 года — у склад Навадворскага сельсавета, да 2006 года — у склад Сеніцкага сельсавета.
21 снежня 2012 года вёска была ліквідавана, а 28 мая 2013 года яе тэрыторыя была далучаная да гарадскога пасёлка Мачулішчы.
Дзасатын-Элісун
Дзасатын-Элісун — пясчаная пустыня па паўночным захадзе Кітая (Сіньцзян), у цэнтральнай часткі Джунгарскай раўніны. Плошча каля 45 тыс.км², з якіх каля 38 тыс.км² паўзамацаваныя градавыя і барханныя пяскі, астатняя частка — такыры і пясчана-галечныя раўніны. Грады пераважна мерыдыяльнага напрамку, вышынёй да 30 м (у паўночнай частцы да 80-100 м), са стромкімі ўсходнімі схіламі і больш спусцістымі заходнімі. На барханах рэдкія зараснікі саксаулу, палыну, вярблюджай калючкі, на такырах — тамарыску. Выкарыстоўваецца як паша для авечак і вярблюдаў.
Помнік у гонар Лідскага міжраённага падпольнага партцэнтра КП(б)Б і партызанскіх брыгад
Помнік у гонар Лідскага міжраённага падпольнага партцэнтра КП(б)Б і партызанскіх брыгад — абеліск у в. Бакшты Іўеўскага раёна.
Гісторыя
Абеліск устаноўлены у 1969 годзе ў гонар Лідскага міжраённага партыйнага цэнтра КП (б)Б і партызанскіх брыгад
Лідскі міжрайпартцэнтр дзейнічаў з 25 красавіка 1943 года до 19 снежня 1943 года. Кіраўнік — член Баранавіцкага падпольнага абкома КП(б)Б Я. Гапееў. У зону дзейнасці міжрайпартцэнтра па арганізацыі партыйнай работы ўваходзілі г.Ліда, Воранаўскі, Іўеўскі, Лідскі, Любчанскі, Навагрудскі, Радунскі, Юрацішкаўскі раёны Баранавіцкай вобласці. У гэтай зоне пад кіраўніцтвам міжрайпартцэнтра і Баранавіцкага абкома КП(б)Б вялі барацьбу з нямецкімі войскамі партызанскія брыгады імя С. М. Кірава, Ф. Э. Дзяржынскага, 1-я Баранавіцкая, імя В. І. Чкалава, «Уперад», імя Аляксандра Неўскага, асобная брыгада «Няўлоўныя», асобны атрад «Слаўны»
Шэўчэнкавэ (Глухіўскі раён)
Шэўчэнкавэ (Шевченкове) — вёска ў Глухіўскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Шакуціўшчына
Шакуціўшчына (Шакуті́вщина) — вёска ў Глухіўскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Яструбшчына
Яструбшчына (Ястру́бщина) — вёска ў Глухіўскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Шчэбры
Шчэбры (Щебри́) — вёска ў Глухіўскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Калірое (спадарожнік)
Калірое (ад Καλλιρρόη) — адзін з натуральных спадарожнікаў Юпітэра, вядомы таксама як Юпітэр XVII.
Арбіта
Калірое здзяйсняе поўны абарот вакол Юпітэра на адлегласці ў сярэднім 24.102.000 км за няпоўныя 759 дзён. Арбіта мае эксцэнтрысітэт 0,283. Нахіл рэтраграднай арбіты 147,1 °. Належыць да групы Пасіфэ.
Фізічныя характарыстыкі
Дыяметр Калірое складае ў сярэднім каля 7 км. Шчыльнасць вельмі груба ацэньваецца як 2,6 г/см³, з прычыны таго, што спадарожнік складаецца меркавана з пераважна сілікатных парод. Вельмі цёмная паверхня мае альбеда 0,04. Зорная велічыня роўная 20,8m
Прамова пра Хлеб Жыцця
Прамова пра Хлеб Жыцця - эпізод з жыцця Ісуса Хрыста, які запісаны ў Евангеллі ад Яна 6:22-59.
Назва "Хлеб Жыцця" ў гэтым біблейскім эпізодзе адносіцца да Ісуса неўзабаве пасля насычэння мноства людзей (у якім Ісус корміць натоўп з пяці кавалкаў хлеба і двух рыбак), пасля чаго натоўп бачыць, як Ісус пераходзіць на іншы бок возера пасля Яго хаджэнню па вадзе.
У Евангеллі ад Яна Ісус кажа наступнае:
''А Ісус сказаў ім: Я ёсць хлеб жыцця; хто прыходзіць да Мяне, не будзе галодны, і хто верыць у Мяне, не спрагнецца ніколі; але Я сказаў вам, што вы і бачылі Мяне, і не верыце. Усё, што дае Мне Айцец, да Мяне прыйдзе; і таго, хто прыходзіць да Мяне, не выганю прэч; бо Я сыйшоў з нябёсаў не на тое, каб чыніць волю Маю, а волю Айца, Які паслаў Мяне; а воля Айца Майго, Які паслаў Мяне, ёсць тая, каб з таго, што Ён Мне даў, анічога не загубіць, а ўсё тое ўваскрэсіць у апошні дзень; воля Таго, Хто паслаў Мяне, ёсць тая, каб кожны, хто бачыць Сына і верыць у Яго, меў жыццё вечнае; і Я ўваскрэшу яго ў апошні дзень.'' (Ян. 6:32-36)
Евангелле ад Яна не ўключаць справаздачу аб благаслаўленні хлеба на Апошняй Вячэры, як, напрыклад, у Евангеллі ад Лукі 22:19. Тым не менш, гэтая прамова канткрэтызуе вучэнне аб Еўхарыстыі, і вельмі паўплывала на хрысціянскую традыцыю.
У хрысталагічнага кантэксце, выкарыстанне Хлеб жыцця падобнае на тытул Святло свету ў Евангеллі ад Яна 8:12, дзе Ісус кажа: "Я — святло свету; хто пойдзе следам за Мною, той не будзе блукаць у цемры, а будзе мець святло жыцця." Гэтыя сцвярджэнні грунтуюцца на хрысталагічнай тэме ў Яна 5:26, дзе Ісус сцвярджае, што валодае жыццём гэтак жа Айцец валодае жыццём у Самім Сабе.
Азярэц (Баранавіцкі раён)
Азярэ́ц (, Озерец) — вёска ў Баранавіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Вольнаўскага сельсавета. Размешчаны за 28 км на паўднёвы ўсход ад Баранавічаў, за 20 км ад чыгуначнай станцыі Пагарэльцы на лініі Баранавічы — Мінск.
Гісторыя
З 1921 года ў складзе Польскай Рэспублікі, у Баранавіцкім павеце Навагрудскага ваяводства.
З 1939 года ў БССР. З 15 студзеня 1940 года ў Гарадзішчанскім раёне Баранавіцкай, з 8 студзеня 1954 года Брэсцкай абласцей, з 25 снежня 1962 года ў Баранавіцкім раёне.
У Вялікую Айчынную вайну з чэрвеня 1941 года да 7 ліпеня 1944 года акупіраваны нямецка-фашысцкімі захопнікамі. На франтах вайны загінулі 6 аднавяскоўцаў.
Дзядзькаванне
Дзядзькаванне — звычай шляхты ў Вялікім Княстве Літоўскім у XVI-XVIII стст. аддаваць у сялянскія сем'і сваіх дзяцей, каб сфарміраваць у нашчадкаў працавітасць, непераборлівасць у побыце, цягавітасць, фізічную загартаванасць і здароўе, адданасць роднай зямлі, далучыць да народнай творчасці.
Уладзімір Караткевіч у рамане «Каласы пад сярпом тваім», у асноўным прысвечаным першай палове XIX ст., ярка і вобразна адлюстраваў гэты звычай, што, на думку аўтара, выкарыстоўваўся і ў эпоху, якую ён адлюстроўваў.
Выяўлены сведчанні, што на Мазырскім Палессі гэты звычай у некалькі іншай інтэрпрытацыі захаваўся практычна да нашага часу.
Кушкынэ
Кушкынэ (Ку́шкине) — вёска ў Глухіўскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Лужкы (Глухіўскі раён)
Лужкы (Лужки́) — вёска ў Глухіўскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Сярэдні сонечны час
Сярэдні сонечны час — гэта прамежак часу ад ніжняй кульмінацыі сярэдняга сонца на пэўным мерыдыяне да любога іншага становішча на нябеснай сферы.
Сярэдні сонечны час на даўгаце Грынвіча практычна роўны Сусветнаму часу. Мясцовы сярэдні сонечны час на іншых даўготах адрозніваецца ад Сусветнага часу прапарцыйна гэтым даўготам (1 гадзіна на кожныя 15° даўгаты).
Сярэдні час па Грынвічы
Сярэдні час па Грынвічы (Greenwich Mean Time, ) — астранамічны (Сярэдні сонечны) час мерыдыяна, які праходзіць праз ранейшае месца размяшчэння Грынвіцкай каралеўскай абсерваторыі каля Лондана.
Раней GMT лічылася пунктам адліку часу — час у іншых часавых паясах адлічваўся ад грынвіцкага. Цяпер у гэтай якасці выкарыстоўваецца сусветны каардынаваны час (UTC).
Спондэ (спадарожнік)
Адкрыццё
Спондэ быў знойдзены 9 снежня 2001 года групай астраномаў з Гавайскага ўніверсітэта. Першапачаткова атрымаў часовае абазначэнне S/2001 J 5. Названы ў гонар адной з ор старажытнагрэчаскай міфалогіі ў жніўні 2003 года.
Арбіта
Спондэ здзяйсняе поўны абарот вакол Юпітэра на адлегласці ў сярэднім 23.487.000 км за 748 дзён, 8 гадзін і 10 хвілін. Арбіта мае эксцэнтрысітэт 0,3121. Нахіл рэтраграднай арбіты 150,998 °. Належыць да групы Пасіфэ.
Фізічныя характарыстыкі
Дыяметр Спондэ складае ў сярэднім каля 2 км. Шчыльнасць ацэньваецца 2,6 г/см³. Магчыма, складаецца з сілікатных парод. Вельмі цёмная паверхня мае альбеда 0,04. Зорная велічыня роўная 23,0 m.
Мала Слабідка (Глухіўскі раён)
Мала Слабідка (Мала́ Слобі́дка) — вёска ў Глухіўскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Ангрбода
Ангрбода, або Ангербода (Angrboða, літаральна: Тая, што прыносіць гора) — у германа-скандынаўскай міфалогіі волатка, якая нарадзіла ад Локі траіх дзяцей.
Паводле адных паданняў, Ангрбода жыла ў Жалезным лесе, згодна з іншымі (Бачанне Гюльві) яна была з Ётунхейма. Ад Локі ў яе з’явіліся на свет воўк Фенрыр, змей Ёрмунганд (Miðgarðsormr) і дзяўчынка Хель. Таксама лічыцца маці чатырохвокага сабаку Гарма. Калі Одзін даведаўся аб дзецях Локі, ён адправіў Тора забраць іх у Асгард, каб асабіста вырашыць іх лёс.
У далейшых апавяданнях Ангрбода не згадваецца.
У Старэйшай Эдзе адносна яе ёсць такія радкі: Сядзела старая
ў жалезным лесе
і спарадзіла там
Фенрыра род.
Масэнзіўка
Масэнзіўка (Масе́нзівка) — вёска ў Глухіўскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Калядзічы (Мінскі раён)
Каля́дзічы (, Колядичи) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Сеніцкага сельсавета.
Муравэйня
Муравэйня (Мураве́йня) — вёска ў Глухіўскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Мацковэ
Мацковэ (Мацко́ве) — вёска ў Глухіўскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Маскалэнкы (Глухіўскі раён)
Маскалэнкы (Москаленки́) — вёска ў Глухіўскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Шутаў
Шутаў — прозвішча.
Кнуд Лавард
Кнуд Лавард (Knud Lavard,  — ) — сын караля Даніі Эрыка I.
Герцаг Шлезвіга
На выбарах караля пасля смерці Эрыка I Кнуд не разглядаўся ў якасці прэтэндэнта, паколькі яму ў той час было менш 10 гадоў. У выніку каралём быў выбраны брат Эрыка Нільс. У 1115 годзе кароль зрабіў яго ярлам Паўднёвай Ютландыі (Шлезвіга), і наступныя 15 гадоў ён правёў у бітвах з вендамі. Пазней Кнуд сам абвясціў сябе герцагам (hertug) Шлезвіга.
Кароль бодрычаў
Кнуд, купіўшы ў 1129 годзе ў Лотара права называцца каралём бодрычаў, прызнаў сябе васалам імператара. У гэты ж год ён уварваўся ў сваё каралеўства і заснаваў Альберг. Паланіўшы падчас уварвання іншага прэтэндэнта на трон Прыбыслава і Ніклата («старэйшага ў бодрыцкай зямлі»), Кнуд стаў кіраваць над бодрычамі. Палонныя ў кайданах былі адпраўлены ў вязніцу Шлезвіга, дзе і знаходзіліся да таго часу пакуль не заплацілі выкуп і не прызналі Кнута сваім кіраўніком.
Кнуд быў заступнікам Віцэліна і Людальфа, якія працягвалі хрысціянізацыю земляў.
Забойства і яго наступствы
Кнуд быў даволі папулярны і ўспрымаўся як пераемнік свайго дзядзькі, гэтым ён нажыў сабе ворагаў пры каралеўскім двары, якія падвяргалі сумневу яго лаяльнасць і асцерагаліся яго блізкасці да імператара, васалам якога ён быў як валадар Гольштэйна. Невядома, ці мелі падазрэнні падставу, але ў 1131 годзе яго супернік, сын караля Нільса Магнус, арганізаваў забойства Кнуда — у лесе Харальдстэд (Haraldsted) на поўнач ад Рынгстэда ў цэнтры Зеландыі.
Гэта забойства справакавала паўстанне, якое перарасло ў грамадзянскую вайну. У вырашальнай бітве паміж прыхільнікамі дзвюх партый 4 чэрвеня 1134 годзе ля бухты Фотэвік у Сконэ Магнус загінуў, Нільс бег, але пазней таксама быў забіты. Барацьба за трон працягвалася яшчэ шмат гадоў, пакуль у 1157 да ўлады не прыйшоў сын Кнуда Вальдэмар, які нарадзіўся праз некалькі дзён пасля яго смерці. Папулярнасць у народзе, каварнае забойства і наступнае ўзыходжанне яго сына спрыялі хуткай кананізацыі Кнуда ў 1170 годзе.
У 1131 годзе пасля гібелі Кнуда Лаварда бодрыцкую дзяржаву падзялілі Прыбыслаў і Ніклат.
Сям’я
Прыблізна з 1116 года муж Інгеборгі, дачкі Мсціслава Вялікага
Нарбуціўка
Нарбуціўка (Нарбу́тівка) — вёска ў Глухіўскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Нэкрасавэ (Глухіўскі раён)
Нэкрасавэ (Некра́сове) — вёска ў Глухіўскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Элізабет Фалькхавен
Элізабет Фалькхавен (Elisabeth Falkhaven; нар. ) – шведскі палітык з. З 2018 года з’яўляецца членам Рыксдага ад акругі Халанд.
23 ліпеня 2021 года ўзяла шэфства над Аляксандрам Кардзюковым, сведкам забойства Генадзя Шутава і беларускім палітычным зняволеным.
Азярэц
Азярэ́ц — прозвішча, тапонім.
Атоліна
Ато́ліна (, Атолино) — аграгарадок у Мінскім раёне Мінскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Сеніцкага сельсавета.
Размешчана за 6 км ад Мінска.
Назва
Названа Атолін (Оттолинъ) ад імя Атона Горвата, мужа гаспадыні маёнтка Людвікі з Оштарпаў. На карце еўрапейскай часткі Расіі сярэдзіны XIX стагоддзя паселішча пазначана як «Атолинъ».
Гісторыя
Атоліна заснавана ў 1860-я гады паміж вёскамі Прылучкі і Падгай, уваходзіла ў склад маёнтка Прылукі, уладальніцай якога як бацькоўскай спадчынай у 1853—1872 гады была Людвіка Горват (Оштарп), жонка Атона Горвата. У 1872 годзе маёнтак набыты ў Горватаў графам Эмерыкам Гутэн-Чапскім.
У XX стагоддзі пасёлак вядомы спецсаўгасам «Атоліна», які вырабляў прадукцыю для патрэб цэнтральнай савецка-партыйнай наменклатуры. У XXI стагоддзі найбуйнейшае прадпрыемства Атоліна — эксперыментальна-даследніцкая гаспадарка «Усход».
З 1990-х да 2022 года ў Атоліна працавала РУП «Адамас БДУ», якое займалася вытворчасцю алмазаў.
Інфраструктура
Грамадскі транспарт Атоліна мае некалькі аўтобусных маршрутаў, якія абслугоўвае дзяржаўным прадпрыемствам «Мінскаблтранс»:
Так сама ёсць маршруты таксі:
Транспартную інфраструктуру складаюць чатыры аўтамабільныя дарогі
Пэрэмога (Глухіўскі раён)
Пэрэмога (Перемо́га) — вёска ў Глухіўскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Атоліна
Адукацыя
З 1974 года ў Атоліне працуе Прылуцкая сярэдняя школа.
Эканоміка
У Атоліна месціцца прадпрыемства дрэваапрацоўчай прамысловасці «Адэльвейс».
Па вуліцы Цэнтральнай знаходзіцца эксперыментальна-даследніцкая гаспадарка «Усход».