cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Джэк Ма
IPO Alibaba
У верасні 2014 года паведамлялася, што Alibaba сабрала больш за 25 мільярдаў долараў у выніку першаснага публічнага размяшчэння акцый (IPO) на Нью-Йоркскай фондавай біржы.
Старшыня Alibaba Group
Ма займаў пасаду выканаўчага старшыні Alibaba Group, якая з'яўляецца холдынгам з дзевяццю буйнымі даччынымі кампаніямі: Alibaba.com, Taobao Marketplace, Tmall, eTao, Alibaba Cloud Computing, Juhuasuan, 1688.com, AliExpress.com і Alipay. У лістападзе 2012 года аб'ём онлайн-транзакцый Alibaba перавысіў адзін трыльён юаняў. Ма пакінуў пасаду галоўнага выканаўчага дырэктара Alibaba 10 мая 2013 года, але застаўся на пасадзе выканаўчага старшыні карпарацыі. Ма з'яўляецца ўладальнікам Château de Sours у Бардо, Chateau Guerry у Кот-дэ-Бур і Château Perenne у Blaye, Кот-дэ-Бардо.
9 студзеня 2017 года Ма сустрэўся з абраным прэзідэнтам ЗША Дональдам Трампам у Trump Tower, каб абмеркаваць патэнцыял адкрыцця 1 мільёна працоўных месцаў у наступныя пяць гадоў праз дзелавыя інтарэсы Alibaba ў ЗША. 8 верасня 2017 года, каб адсвяткаваць 18-годдзе заснавання Alibaba, Ма выйшаў на сцэну і даў спектакль, натхнёны Майклам Джэксанам. Ён выканаў частку "Can You Feel The Love Tonight" на мерапрыемстве з нагоды дня нараджэння Alibaba ў 2009 годзе, апрануўшыся як саліст хэві-метал. У тым жа месяцы Ма таксама ўступіў у партнёрства з сэрам Лі Кашынам у сумесным прадпрыемстве, каб прапанаваць паслугу лічбавага кашалька ў Ганконгу.
Знікненне з вачэй грамадскасці
Інфармацыйныя выданні адзначылі адсутнасць публічных выступленняў Ма ў перыяд з кастрычніка 2020 года па студзень 2021 года, што супала з жорсткімі рэпрэсіямі супраць яго бізнесу. Financial Times паведаміла, што знікненне магло быць звязана з прамовай на штогадовым форуме па фінансавых рынках Народнага банка Кітая, у якой Ма раскрытыкаваў кітайскія рэгулятары і банкі. У лістападзе 2020 года Financial Times паведаміла аб раптоўнай адмене чаканага першаснага публічнага размяшчэння акцый (IPO) Ant Group пасля ўмяшання фінансавых рэгулятараў. Па словах кітайскіх банкіраў і чыноўнікаў, мэтай умяшання была фінансавая стабільнасць. Некаторыя каментатары меркавалі, што Ма мог стаць ахвярай гвалтоўнага знікнення , у той час як іншыя меркавалі, што ён мог добраахвотна схавацца.
Ма зноў з'явіўся на публіцы 20 студзеня 2021 года, выступаючы па відэасувязі з групай сельскіх настаўнікаў на дабрачынным мерапрыемстве, штогадовай Ініцыятыве сельскіх настаўнікаў.
У лютым 2021 года Bloomberg паведаміў, што яго бачылі за гольфам на гольф-курорце Sun Valley на кітайскім востраве Хайнань.
У сакавіку 2021 года кітайскія рэгулятары загадалі Ма і Alibaba прадаць некаторыя медыякампаніі, у тым ліку ганконгскую South China Morning Post, у рамках кітайскай кампаніі па абмежаванні ўплыву гіганцкіх лічбавых кангламератаў.
У кастрычніку 2021 года агенцтва Reuters паведаміла, што Ма быў на іспанскім востраве Маёрка і рабіў пакупкі ў мясцовай краме. Яго суперяхта стаяла на якары ў порце Андрач.
Паведамляецца, што ў лістападзе 2022 года Ма жыў стрымана ў Токіо, Японія, на працягу амаль шасці месяцаў і перыядычна выязджаў за мяжу.
Забаўляльная кар'ера
У 2017 годзе Ма дэбютаваў у якасці акцёра са сваім першым кароткаметражным фільмам пра кунг-фу Gong Shou Dao. Ён быў зняты ў супрацоўніцтве з Double 11 Shopping Carnival Singles' Day. У тым жа годзе ён таксама ўдзельнічаў у спеўным фестывалі і выканаў танцы падчас вечарыны з нагоды 18-годдзя Alibaba.
У лістападзе 2020 года ў фінале Africa's Business Heroes Ма быў заменены на пасадзе суддзі ў тэлевізійным шоу, а яго месца заняў кіраўнік Alibaba Пэн Лэй, як паведамляецца, "з-за канфлікту ў раскладзе".
Погляды
Ма з'яўляецца паслядоўнікам як будызму, так і даасізму.
На штогадовым агульным сходзе акцыянераў Alibaba.com у маі 2010 г. Ма абвясціў, што Alibaba Group пачне ў 2010 г. накіроўваць 0,3% гадавога даходу на ахову навакольнага асяроддзя, асабліва на праекты па паляпшэнні якасці вады і паветра. Пра будучыню Alibaba ён сказаў: «Наша задача — дапамагчы большай колькасці людзей зарабляць здаровыя грошы, «устойлівыя грошы», грошы, якія прыносяць карысць не толькі ім самім, але і грамадству. Гэта тая трансфармацыя, якую мы імкнемся зрабіць».
24 верасня 2014 года ў інтэрв'ю Taobao Ма прыпісаў моц амерыканскага грамадства яго хрысціянскай спадчыне і выказаў перакананне ў важнасці для Кітая ўкаранення пазітыўнай сістэмы каштоўнасцяў, каб пераадолець спадчыну культурнай рэвалюцыі.
У лістападзе 2018 года "Жэньмінь жыбаа" назвала Ма членам Камуністычнай партыі Кітая, што здзівіла назіральнікаў.
Ма атрымаў міжнародную крытыку пасля таго, як публічна падтрымаў кітайскую практыку працы, вядомую як сістэма 996 працоўных гадзін.
Калі ў 2019 годзе яго папрасілі выказаць свой погляд на будучыню, Ма зноў заявіў, што 996 у цяперашні час з'яўляецца «вялізным дабраславеннем», неабходным для дасягнення поспеху, але працягнуў, што тэхналогія штучнага інтэлекту можа прывесці да лепшага вольнага часу ў будучыні, дзе людзям давядзецца працаваць толькі па чатыры гадзіны, тры дні на тыдзень. У той жа час Ма выказаў скептыцызм наконт таго, што штучны інтэлект можа калі-небудзь цалкам замяніць людзей, спасылаючыся на сваю тэорыю аб тым, што для поспеху неабходны «каэфіцыент любові», і заявіўшы, што машыны ніколі не могуць параўнацца з гэтым поспехам. Ма таксама прадказаў, што дэмаграфічны калапс стане вялікай праблемай у будучыні.
Філантропія
Джэк Ма з'яўляецца заснавальнікам Фонду Джэка Ма, дабрачыннай арганізацыі, якая займаецца паляпшэннем адукацыі, навакольнага асяроддзя і аховы здароўя.
У 2008 годзе Alibaba ахвяравала 808 000 долараў ахвярам землятрусу ў Сычуані. У 2009 годзе Джэк Ма стаў даверанай асобай кітайскай праграмы The Nature Conservancy, а ў 2010 годзе ўвайшоў у глабальны савет дырэктараў арганізацыі.
У 2015 годзе Alibaba заснавала некамерцыйную арганізацыю Alibaba Hong Kong Young Entrepreneurs Foundation, якая падтрымлівае ганконгскіх прадпрымальнікаў, каб дапамагчы ім развіваць свой бізнес. У тым жа годзе кампанія прафінансавала аднаўленне 1000 дамоў, пашкоджаных землятрусам у Непале, і сабрала грошы яшчэ на 9000. У 2015 годзе ён таксама заснаваў бізнес-школу Hupan School.
У верасні 2018 года Ма заснаваў фонд Джэка Ма і абвясціў, што сыдзе з Alibaba, каб заняцца адукацыйнай працай, філантропіяй і экалагічнымі справамі.
У 2019 годзе Forbes назваў Ма ў сваім спісе «Героі філантропіі Азіі 2019» і ўзнагародзіў яго прэміяй Малькальма С. Форбса Lifetime Achievement Award за яго працу па падтрымцы малазабяспечаных суполак у Кітаі, Афрыцы, Аўстраліі і на Блізкім Усходзе.
У 2020 годзе ў адказ на пандэмію COVID-19 Фонд Alibaba і Фонд Джэка Ма запусцілі розныя ініцыятывы, некаторыя з якіх уключалі ахвяраванне медыцынскіх сродкаў у ЗША, а таксама ў розныя краіны Азіі, Афрыкі і Еўропы.
Сонечнае зацьменне 27 верасня 1848 года
Сонечнае зацьменне 27 верасня 1848 года — частковае сонечнае зацьменне 151 сараса.
Зацьменне мела велічыню 0,4875 і дасягнула свайго максімуму ў 09:21:19 UTC у пункце з каардынатамі 72° пн. ш. 122° у. д..
Зацьменне 27 верасня 1848 года стала 4-ым сонечным зацьменнем у 1848 годзе і 121-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 28 жніўня 1848 года, наступнае — 23 лютага 1849 года.
Вэрбава (Тамашпільскі раён)
Вэрбава (Ве́рбова) — вёска ў Тамашпільскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Крынкаўскі сельсавет (Лёзненскі раён)
Кры́нкаўскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Лёзненскага раёна Віцебскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — аграгарадок (да 2008 года вёска) Крынкі.
Гісторыя
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Высачанскага раёна Віцебскай акругі БССР. Цэнтр — станцыя Крынкі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Высачанскім раёне БССР. З 8 ліпеня 1931 года сельсавет у складзе Лёзненскага раёна БССР, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. У 1939 годзе цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Круг. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Высачанскага сельсавета, цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Крынкі. 1 красавіка 1960 года ў склад сельсавета з Дабрамысленскага сельсавета перададзены 3 населеныя пункты (Бор, Мар’янова і Рэчкі), 17 ліпеня 1964 года са Стасеўскага сельсавета — 8 населеных пунктаў (Вялікая Выдрэя, Клімчонкі, Малая Выдрэя, Мерзлякова, Пагосцішча, Хамяны і Чыкаўшчына і чыгуначная станцыя Выдрэя). 9 ліпеня 1965 года ў склад сельсавета з Бабінавіцкага сельсавета перададзены 9 населеных пунктаў (Асіпова, Вялікія Калінавічы, Кучыншчына, Малыя Калінавічы, Ордзеж, Рудакі, Салаўёва, Сасновая Наспа і Шніткі). На 1 студзеня 1974 года ў складзе Крынкаўскага сельсавета 46 населеных пунктаў. 21 сакавіка 2008 года скасавана вёска Старына.
Насельніцтва
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 2117 чалавек, з іх 87,9 % — беларусы, 10,7 % — рускія, 0,7 % — украінцы.
Лімбург (правінцыя, Нідэрланды)
Лімбург (Limburg) — правінцыя на паўднёвым усходзе Нідэрландаў. Сталіца і найбуйны горад — Маастрыхт. Насельніцтва 1,136 млн чалавек (6-е месца сярод правінцый; дадзеныя 2005 г.).
Плошча тэрыторыі 2153 км² (9-е месца).
Брэсцкія павятовыя маршалкі
Спіс маршалкаў дваранства Брэсцкага павета.
Хасэ Луіс Браўн
Хасэ Луіс Браўн (José Luis Brown; нар. ) — аргенцінскі футбаліст, абаронца. Чэмпіён свету 1986 у складзе нацыянальнай зборнай Аргенціны.
Біяграфія
Браўн — выхаванец клуба «Эстудыянтэс», за які выступаў першую палову сваёй кар’еры футбаліста. Разам з «ільвамі» Браўн выйграў два чэмпіянаты Аргенціны. У 1986 годзе, ужо будучы іграком калумбійскага «Атлетыка Насьяналь», Браўн стаў чэмпіёнам свету. Прычым, у фінальнай гульні ён адкрыў лік, забіўшы свой адзіны мяч за кар’еру ў зборнай.
Па заканчэнні кар’еры іграка стаў трэнерам. Спачатку некаторы час працаваў памочнікам трэнера і трэнерам другіх каманд у Оскара Руджэры ў «Сан-Ларэнса» і ў Карласа Біларда ў «Бока Хуніярс». Затым дзейнічаў у трэнерскім тандэме з Эктарам Энрыке ў двух клубах — «Альмагра» і «Нуэва Чыкага».
Вядомыя асобы Чыты
Вядомыя ўраджэнцы Чыты:
Эскадраны мінаносец Mousqueton
Эскадраны мінаносец Mousqueton — адзін з 20 эсмінцаў тыпу Arquebuse, пабудаваных для французскага флоту ў першым дзесяцігоддзі XX стагоддзя.
7 ліпеня 1914 года ён сутыкнуўся з французскай падводнай лодкай Calypso у Тулоне, Францыя. Calypso затанула, але ўвесь экіпаж лодкі 26 чалавек быў выратаваны.
Мікалай Лявонавіч Дзербан
Мікалай Лявонавіч Дзербан (нар. 15 мая 1907, вёска Локаць, Бярэзінскі раён — ?) — адзін з кіраўнікоў партыйнага падполля і партызанскага руху ў Мінскай вобласці.
IC 3384
IC 3384 — галактыка тыпу Sd ў сузор’і Валасы Веранікі.
Мікалай Лявонавіч Дзербан
Біяграфія
Член КПСС з 1929 года. У Чырвонай Арміі з 1929 года. Удзельнік абароны Мінска ў 1941 годзе. У тым жа годзе — кіраўнік падпольнай групы, якая дзейнічала ў Бярэзінскім і Барысаўскім раёнах. У партызанах з 1942 года: камандзір атрада, у кастрычніку 1942 — сакавіку 1944 гадоў камандзір партызанскай брыгады імя М. А. Шчорса. У 1944—1965 гадах на савецкай рабоце.
Дэкрэт Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь
Дэкрэт Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь — нарматыўны прававы акт Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь, які мае сілу закона, які выдаецца для рэгулявання найбольш важных грамадскіх адносін.
Мікалай Карповіч
Мікалай Карповіч:
Высокэ (Тамашпільскі раён)
Высокэ (Висо́ке) — вёска ў Тамашпільскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Наша хата
«Наша хата» — беларускае кнігавыдавецкае таварыства. Створана 15(28) снежня 1908 г. у Вільні. Заснавальнікі: В. Бонч-Асмалоўскі, Б. Даніловіч, Я. Манькоўскі, А. Уласаў, У. Цэтэрман.
Мела на мэце выданне кніг пра Беларусь на беларускай і іншых мовах. У 1909—1911 гг. выпусціла творы мастацкай літаратуры: ананімную беларускую паэму «Тарас на Парнасе», «Дзед Завала», Ядвігіна Ш., «Дзядзька голад» С. Віткевіча, «Дым» М. Канапніцкай, «Архіп і Лявонка» М. Горкага, падручнік «Другое чытанне для дзяцей беларусаў» Я. Коласа, а таксама навукова-папулярныя кнігі.
У 1911 г. спыніла дзейнасць у сувязі з эканамічнымі цяжкасцямі.
Эбаніт
Уласцівасці
У адрозненне ад мяккай гумы, эбаніт не мае высокай эластычнасці пры звычайных тэмпературах і нагадвае цвёрдую пластмасу. Валодае добрымі электраізаляцыйнымі ўласцівасцямі, негіграскапічыны, устойлівы да ўздзеяння кіслот і шчолачаў. Здольны да механічнай апрацоўкі.
Недахопамі эбанітаў з'яўляецца іх ломкасць, здольнасць разбурацца ў акісляльніках, хлараваных і араматычных вуглевадародах. Пад непасрэдным уздзеяннем сонечнага святла на паверхні эбанітаў утвараецца серная кіслата, якая змяншае паверхневае электрычнае супраціўленне.
Выкарыстанне
Эбаніты галоўным чынам выкарыстоўваюцца ў электратэхніцы (выраб дэталяў электрычных прылад, акумулятарных бакаў). Таксама выкарыстоўваюцца пры вырабе ёмістасцей, выкарыстоўваемых у агрэсіўным асяроддзі, гуміраванні хімічнай апаратуры.
Крывіцкі светач
Крывіцкі светач — беларускае эміграцыйнае студэнцкае выданне Беларускага студэнцкага згуртавання.
Паслядоўнік «Студэнцкіх вестак».
Першы нумар выдадзены ў Мюнхене ў студзені 1946 года.
Выходзіў на 32 старонках, тыражом 500 асобнікаў. Выйшла 8 нумароў выдання — 7 у 1946 годзе і 1 — у 1947. У гэтым жа 1947 Беларускае студэнцкае згуртаванне пачало выдаваць «Студэнцкі кліч».
Станыця Луганска
Станыця Луганска (Станиця Луганська) — пасёлак гарадскога тыпу ў Луганскай вобласці Украіны. Пасёлак размешчаны непасрэдна побач з Луганскам, аддзелены ад яго ракой Северскі Данец.
26 лютага 2022 года Станыця Луганска была занята расійскімі войскамі.
Depeche Mode
Depeche Mode (Дэпеш Мод, у перакладзе з фр. «Апошнія звесткі моды»), брытанскі музычны калектыў новай хвалі, сфармаваны ў 1980 годзе ў Бэзілдоне (Вялікабрытанія) як сінці-поп-група, якая з часам знайшла свой уласны стыль у жанры электроннай музыкі.
Калектыў складаецца з трох удзельнікаў:
Раней у калектыў уваходзілі таксама:
Дыскаграфія
Студыйныя Альбомы:
Кампіляцыі:
Мікалай Мікалаевіч Карповіч
Мікала́й Мікала́евіч Карпо́віч (нар., Мінскага раёна Мінскай вобласці) — беларускі дзяржаўны дзеяч, старшыня Барысаўскага раённага выканаўчага камітэта (з 2022 года).
Біяграфія
Скончыў Беларускую дзяржаўную політэхнічную акадэмію, Мінскі інстытут кіравання, Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь.
Працоўную дзейнасць пачаў у ААТ «ПМК-42» г. Заслаўе Мінскага раёна Мінскай вобласці. Працаваў майстрам, а затым прарабам. З 2010 года па 2014 год — дырэктар дзяржаўнага ўнітарнага прадпрыемства «Мінскае ПМС», з 2014 года па 2017 год — генеральны дырэктар дзяржаўнай установы па будаўніцтву і эксплуатацыі меліярацыйных і водагаспадарчых сістэм «Аб’яднанне „Мінскмеліяводгас“» г. Мінска.
З 18 верасня 2017 года па 16 мая 2022 года — старшыня Старадарожскага раённага выканаўчага камітэта. З 17 мая 2022 года — старшыня Барысаўскага раённага выканаўчага камітэта.
Крыты вагон
Крыты вагон — тып грузавога вагона, закрыты з усіх бакоў. Прызначаны для забеспячэння захаванасці перавозімвга грузу ў неспрыяльных метэаўмовах, абароны ад крадзяжу і механічных пашкоджанняў.
Гнаткіў
Гнаткіў (Гна́тків) — вёска ў Тамашпільскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Крыты вагон
Канструкцыя
Вагонны парк Расіі складаецца ў асноўным з вагонаў мадэляў 11-066, 11-217, 11-260, 11-270 і самай новай на лета 2017 года - мадэллю 11-6874. У вагонаў мадэлі 11-066 каркас кузава раскосна-стоечнай канструкцыі, драўляная ашалёўка сцен. У вагонаў мадэлі 11-217 каркас кузава без раскосаў, вонкавая ашалёўка гафрыраваная металічная (з нізкалегіраванай сталі 10ХНДП) таўшчынёй 3 мм знізу і 2,5 мм зверху, унутраная – з вільгацятрывалай фанеры таўшчынёй 10 мм.
Універсальны крыты вагон мадэлі 11-260 адрозніваецца ад вагона мадэлі 11-217 тым, што аб'ём яго кузава павялічаны ад 120 м3 да 140 м3, ўнутраная драўляная ашалёўка сцен і даху кузава заменена палімерным пакрыццём, шырыня дзвярнога праёму павялічана да 3973 мм, дзвярны накіроўвалы рэек знаходзіцца ўнізе, на парозе дзвярнога праёму, стойкі сцен маюць П-вобразны профіль і ашалёўка бакавых сцен па вышыні выканана з трох лістоў. Змены канструкцыі кузава вагона дазваляюць больш поўна выкарыстоўваць грузападымальнасць вагона і тым самым павысіць эфектыўнасць яго эксплуатацыі, а таксама забяспечыць надзейнасць кузава і лепшую прыстасаванасць вагона да пагрузачна-разгрузачных аперацыях. Канструктыўныя рашэнні рам, драўлянай падлогі, сцен, дахаў і ўнутранага абсталявання аналагічныя вагонах папярэдніх мадэляў. Ёсць некаторыя змены, напрыклад у раме, замест двух асноўных папярочных бэлек, чатыры бэлькі таго ж профілю, а П-вобразныя профілі дапаможных падоўжных бэлек заменены на двутаўравыя. Лабавыя бэлькі рамы вагона выкананы без паглыбленняў пад разетку аўтасчэпкі і маюць пасадкавыя месцы на лабавым лісце для пастаноўкі на вагон буферных шклянак пры неабходнасці злучэння вагонаў з аўтасчэпкай з вагонамі заходнееўрапейскіх ж. . д. з вінтавой сцяжкай ў цягніках «Усход-Захад». Бакавыя сцены кузава суцэльнаметалічныя, зварныя, без унутранай драўлянай падшыўкі. Металічная абшыўка складаецца па вышыні з трох лістоў: ніжняга (таўшчынёй 5 мм), сярэдняга (3 мм) і верхняга (2,5 мм). У адрозненне ад вагона мадэлі 11-217 дзвярныя амартызатары ўсталёўваюцца з абодвух бакоў дзвярнога праёму для змякчэння удараў створак бакавой дзвярэй пры іх адчыненні.
Канструкцыя крытага вагона мадэлі 11-270 аналагічная канструкцыі вагона мадэлі 11-217, але адрозніваецца ад яго некаторымі тэхнічнымі паказчыкамі.
Максімальная канструкцыйная хуткасць ўсіх універсальных вагонаў складае 120 км/ч.
Разнавіднасці крытых вагонаў
Крытыя вагоны бываюць: Крыты вагон для легкавых аўтамабіляў (вагон-аўтамабілявоз) мае двух'ярусны кузаў з кантавымі дзвярыма складваецца тыпу. Вагон месціць 8-10 аўтамабіляў, размешчаных у два ярусы. Аўтамабілі мацуюцца штатнымі калодкамі.
Крыты вагон для паперы не мае ўнутры кузава выступоўцаў частак на сценах і даху, абсталяваны прыладамі для замацавання рулонаў ад падоўжнага перамяшчэння і навальвання іх на дзверы.
Крыты вагон для перавозкі жывёлы мае вентыляцыйныя адтуліны ў падоўжных сценах кузава або спецыяльныя люкі. У такіх вагонах звычайна прадугледжаны службовыя памяшканні. Вагоны для перавозкі жывёлы абсталяваны кармушкамі, карытами, сістэмай водазабеспячэння і фуражнымі паліцамі для кармлення жывёлы ў дарозе. Пол ўладкоўваецца лёгка паддаюцца ачыстцы, не ўсмоктваючым вільгаць, мае зліўныя адтуліны.
Крыты вагон для халоднакатанай сталі забяспечаны кузавам з магутнай апорнай рамай, здымнымі кажухамі — дахамі для абароны грузу ад атмасферных уздзеянняў і унутраным абсталяваннем з рухомых і стацыянарных лажаментаў, стоек і ўпартых бэлек для мацавання рулонаў і пачкаў ліставай сталі.
Крыты вагон для апатытавага канцэнтрату мае шарнірна злучаны з рамай кузаў, які ўздымаецца пры наездзе вагона на разгрузачную эстакаду з дапамогай каткоў, размешчаных на бакавых сценах. Пол утвораны чатырма секцыямі, якія пры ўздыме кузава на разгрузнай эстакадзе (на 650 мм) ўтвараюць двухсхільным плоскасць з нахілам 50° да гарызонту. Канцэнтрат выгружаецца на абодва бакі ад чыгуначнага пуці на хаду цягніка (склад рухаецца праз эстакаду з хуткасцю 5-10 кіламетраў у гадзіну).
Вузкакалейныя крытыя вагоны
Крытыя грузавыя вузкакалейныя вагоны прызначаныя для забеспячэння захаванасці перавазімага грузу ад атмасферных ападкаў. Вузкакалейныя крытыя вагоны бываюць: універсальныя і спецыяльныя. Спецыяльны крыты вагон пабудаваны на базе крытага універсальнага вагону грузападымальнасцю 23 т., але ў адрозненне ад яго дадаткова абсталяваны чатырма загрузныя люкамі ў даху з герметычнымі вечкамі і васьмю разгрузачнымі люкамі бункернай тыпу (па чатыры з кожнага боку) у падлозе. На даху маюцца масткі, а па тарцах вагона — лесвіцы. Разгрузачныя люкі абсталяваны клапанамі. На большасці прадпрыемстваў крытыя вагоны выкарыстоўваліся і выкарыстоўваюцца для перавозкі гаспадарчых грузаў, у якасці службовых, вагонаў-бытовак і вагонаў-крам.
Цяплушкі
Да канца Другой сусветнай вайны была шырока распаўсюджаная практыка пераабсталявання крытых вагонаў для перавозкі людзей — войскаў, ваеннапалонных і г. д. Для гэтай мэты вагон ўцяпляйце, у яго ўсталёўваліся вокны і ацяпляльная печ (звычайна — буржуйка) і ўсталёўваліся нары.
Абслугоўванне
Правілы ачысткі і прамывання вагонаў, а таксама пералік грузаў, пасля выгрузкі якіх павінна праводзіцца прамыванне крытых вагонаў, вызначаны Загадам Міністэрства транспарту Расійскай Федэрацыі ад 10.04.2013 № 119 «Аб зацвярджэнні Правілаў ачысткі і прамывання вагонаў і кантэйнераў пасля выгрузкі грузаў».
Хасінта Хераніма дэ Эспіноса
Хасінта Хераніма дэ Эспіноса (ісп.: Jerónimo Jacinto Espinosa; —) — іспанскі гістарычны і рэлігійны жывапісец XVII стагоддзя.
Хасінта Хераніма дэ Эспіноса нарадзіўся 18 ліпеня 1600 года ў іспанскай правінцыі Алікантэ ў мястэчку Касентайна.
Спачатку навучаўся мастацкаму майстэрству ў свайго бацькі, мастака Хероніма Радрыгеса Эспіносы (ісп.: Jerónimo Rodríguez de Espinosa; 1562—1639), а затым у Франсіска Рыбальта ў горадзе Валенсіі.
Пазней удасканальваўся ў Італіі праз вывучэнне работ балонскіх майстроў і Антоніса ван Дэйка, дзякуючы чаму засвоіў моцны прыём выканання і цёплы каларыт палотнаў.
Маркіўка (Луганская вобласць)
Маркіўка   (Марківка) — пасёлак гарадскога тыпу ў Луганскай вобласці Украіны, адміністрацыйны цэнтр Маркіўскага раёна.
26 лютага 2022 года Маркіўка была занята расійскімі войскамі.
Забіляны (Вінніцкая вобласць)
Забіляны (Забіля́ни) — вёска ў Тамашпільскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
IC 3385
IC 3385 — галактыка тыпу dI ў сузор’і Валасы Веранікі.
Мота-д’Аферма
Мота-д’Аферма (Motta d'Affermo) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Сіцылія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Месіна.
Насельніцтва складае 1150 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 68 чал./км². Займае плошчу 15 км². Паштовы індэкс — 98070. Тэлефонны код — 0921.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Лука.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Сонечнае зацьменне 28 жніўня 1848 года
Сонечнае зацьменне 28 жніўня 1848 года — частковае сонечнае зацьменне 113 сараса.
Няцеша
Няцеша (Нетеша) — пасёлак у Злынкаўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Дзяніскавіцкага сельскага паселішча.
Сонечнае зацьменне 28 жніўня 1848 года
Зацьменне мела велічыню 0,0090 і дасягнула свайго максімуму ў 19:18:22 UTC у пункце з каардынатамі 71° пд. ш. 170° з. д..
Зацьменне 28 жніўня 1848 года стала 3-ім сонечным зацьменнем у 1848 годзе і 120-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 3 красавіка 1848 года, наступнае — 27 верасня 1848 года.
Каўльбах
Каўльбах — прозвішча.
Лысыя (сяло)
Лысыя (Лысые) — сяло ў Злынкаўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Дзяніскавіцкага сельскага паселішча.
Гісторыя
Заснавана не пазней за сярэдзіну XVII стагоддзя. Першапачаткова — вёска, казацкага насельніцтва не мела. У XIX стагоддзі — валоданне Козіных і іншых памешчыкаў.
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР. Аднак да Вялікай Айчыннай вайны пераважала ўкраінскае насельніцтва.
З 1923 года ў Чуравіцкай воласці Навазыбкаўскага павета; у 1929—1932 у Чуравіцкім раёне, у 1932—1939 і 1959—1988 — у Навазыбкаўскім; у 1939—1959 і з 1988 года па цяперашні час — у Злынкаўскім раёне.
Студэнцкія весткі
«Студэнцкія весткі» — першае беларускае эміграцыйнае студэнцкае выданне пасля Другой сусветнай вайны.
Выдавалася Беларускім студэнцкім згуртаваннем у Мюнхене.
Пабачыла свет 2 нумары. Першы нумар выдадзены 26 кастрычніка 1945 у Мюнхене. Другі нумар выйшаў у снежні 1945.
Часопіс заклікаў сваіх сяброў да навукі і працы ды інфармаваў аб наяўных у той час магчымасцях студый.
Праз год Беларускае студэнцкае згуртаванне перайменавала свой часопіс у «Крывіцкі светач».
Брахмапутра
Брахмапу́тра — рака ў Азіі. Даўжыня 2900 км. Самая высакагорная ў свеце рака.
Вадазбор 653 тыс. км². Сярэднегадавы расход вады ў вусці 19,3 тыс. м³/сек.
Упадае ў Бенгальскі заліў, утвараючы, разам з ракой Ганг, найбольшую па плошчы ў свеце рачную дэльту.
Каладэнка (Тамашпільскі раён)
Каладэнка (Колоде́нка) — вёска ў Тамашпільскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Насельніцтва Ліхтэнштэйна
Насельніцтва Ліхтэнштэйна складаецца галоўным чынам з нямецкамоўных жыхароў. Па колькасці насельніцтва гэта адна з самых маленькіх краін Еўропы — яна займае чацвёртае месца з канца, быўшы больш населенай толькі чым Манака, Сан-Марына і Ватыкан.
Асноўныя паказчыкі
Колькасць насельніцтва на 31.12.2008 складае 35 360 чалавек, сярэдняя шчыльнасць насельніцтва каля 220 чалавек на км². Нараджальнасць — 12,95 нованароджаных на 1 000 чалавек (1995). Смяротнасць — 6,56 смяротных зыходаў на 1 000 чалавек (узровень дзіцячай смяротнасці -0,5 смяротных зыходаў на 1 000 нованароджаных). Сярэдняя працягласць жыцця: мужчын — 74 года, жанчын — 81 год (1995).
Этнічны і моўны склад
Большасць насельніцтва складаюць ліхтэнштэйнцы (66,9 % на 2008 год). Пражываюць таксама швейцарцы (10,0 %), немцы (3,5 %), аўстрыйцы (5,7 %), італьянцы (3,3 %) і іншыя (10,6 %).
Афіцыйная мова нямецкая, асноўная мова насельніцтва — алеманскі дыялект.
Большасць вернікаў (87 %) вызнае каталіцызм, пратэстантаў — каля 7 % насельніцтва.
Дынаміка
↑Сусветная кніга фактаў The World Factbook (2000—2010)
Хрысціянска-дэмакратычны саюз Германіі
Хрысціянска-дэмакратычны саюз Германіі (ХДС) (Christlich Demokratische Union Deutschlands (CDU)), кансерватыўная партыя ў Германіі. ХДС утварае кааліцыю з Хрысціянска-сацыяльным саюзам (дзейнічае толькі ў Баварыі, у той час як у ХДС адсутнічае баварская партыйная арганізацыя). Старшыня партыі — Фрідріх Мэрц (з 2022).
У ідэалагічным плане ХДС спалучае кансерватызм, хрысціянскі кансерватызм і хрысціянскую дэмакратыю. Палітычная пазіцыя — цэнтр. У Еўрапейскім парламенце ўваходзіць у фракцыю Еўрапейская народная партыя.
Партыя з'яўляецца кіруючай, на выбарах у Бундэстаг 27 верасня 2009 партыя атрымала адносную большасць месцаў і права фарміравання ўрада.
ХДС створаны ў 1945 ў якасці «палітычнай радзімы» для прадстаўнікоў католікаў і пратэстантаў. Саюз перажыў імклівы рост пры першым старшыні Конрадзе Адэнаўэры (1950—1963). У 1957 ХДС атрымаў абсалютную большасць у Бундэстагу — адзіны выпадак у пасляваеннай гісторыі ФРГ.
Старшынямі ХДС пасля Адэнаўэра былі Людвіг Эрхард (1963—1966), Курт Георг Кізінгер (1966—1971), Райнер Барцэль (1971—1973), Гельмут Коль (1973—1998), Вольфганг Шойбле (1998—2000), Ангела Меркель (2000—2018).
Пяць разоў прадстаўнікі ХДС станавіліся прэзідэнтамі ФРГ: Генрых Любке, Карл Карстэнс, Рыхард фон Вайцзэкер, Раман Херцаг і Хорст Кёлер, і пяць разоў — федеральнымі канцлерамі: Конрад Аденаўэр, Людвіг Эрхард, Курт Георг Кізінгер, Гельмут Коль і Ангела Меркель.
Крымскэ (Новаайдарскі раён)
Крымскэ (Кримське) — вёска ў Новаайдарскім раёне Луганскай вобласці Украіны.
26 лютага 2022 года вёска была занята расійскімі войскамі.
Брацкэ (Краснапэрэкопскі раён)
Брацкэ (Братське) — вёска ў Краснапэрэкопскім раёне (Аўтаномная Рэспубліка Крым, Украіна). Падпарадкоўваецца Брацкаму сельскаму савету.
Фёдараўка (Злынкаўскі раён)
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР. Аднак да Вялікай Айчыннай вайны пераважала ўкраінскае насельніцтва.
З 1923 года ў Чуравіцкай воласці Навазыбкаўскага павета; у 1929—1932 у Чуравіцкім раёне, у 1932—1939 і 1959—1988 — у Навазыбкаўскім; у 1939—1959 і з 1988 года па цяперашні час — у Злынкаўскім раёне.
XIX стагоддзе
XIX стагоддзе (дзевятна́ццатае стагоддзе) пачалося 1 студзеня 1801 года і скончылася 31 снежня 1900 года.
Перадапошняе стагоддзе другога тысячагоддзя. Адзначана такімі з’явамі, як пратэкцыянізм, індустрыялізацыя, урбанізацыя.
Каштанаўка
Кашта́наўка (, Каштановка) — вёска ў Пружанскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Пружанскага сельсавета.
Транспарт
Праз вёску праходзяць аўтадарогі Пружаны — Ляхі — Каштанаўка і  Каштанаўка — Слабудка.
Зоамарфізм
Зоамарфізм, терыямарфізм — надзяленне людзей якасцямі жывёл. Вельмі часта выкарыстоўваецца для абазначэння прадстаўлення багоў у вобразах жывёл, а святых жывёл — як увасабленне сутнасці багоў. З’яўляецца істотным элементам многіх старажытных політэістычных рэлігій (напрыклад, старажытнаегіпецкай) і некаторых сучасных рэлігій (напрыклад, індуізму).
Зоамарфізм прысутнічаў у культуры старажытных скіфаў, сарматаў, мяотаў, выяўляецца ў пераважнай большасці пазнейшых археалагічных культур, прычым ва ўсіх зоамарфізм прадстаўлены ў выглядзе «звярынага стылю» — найтонкага ювелірнага і металургічнага мастацтва.
У англамоўнай псіхалагічнай літаратуры зоамарфізм разглядаецца значна радзей, чым антрапамарфізм. На 2008 год у навуковай базе Амерыканскай псіхалагічнай асацыяцыі PsycINFO налічвалася 186 публікацый, звязаных з антрапамарфізмам, тады як звязаных з зоамарфізмам — толькі чатыры. К. Гербасі мяркуе, што гэта можа тлумачыцца антрапацэнтрызмам і, такім чынам, акцэнтам на антрапамарфізме, або адсутнасцю ў навуковай супольнасці дасведчанасці аб субкультуры фуры, якая выкарыстоўвае зоамарфізм.
Каталіцтва ў Ліхтэнштэйне
Рымска-каталіцкая царква ў Ліхтэнштэйне з'яўляецца часткай Сусветнай Каталіцкай царквы пад духоўным кіраўніцтвам Папы Рымскага і Рымскай курыі.
Смятана
Смята́на (праслав.: sъmętana ад sъmětati — сымаць, скідаць) — кісламалочны выраб з высокім змяшчэннем тлушчу.
Каталіцтва ў Ліхтэнштэйне
Каталіцкая царква ў Ліхтэнштэйне доўгі час была часткай швейцарскай дыяцэзіі Кура. 2 снежня 1997 года для тэрыторыі Княства Ліхтэнштэйн была заснавана ўласная архідыяцэзія Вадуца, на чале якой быў пастаўлены першы архібіскуп Вольфганг Хаас. У гэтым можна пабачыць існуючую ў Каталіцкай царкве тэндэнцыю ўніфікацыі царкоўных і палітычных меж. Разам з гэтым архібіскуп Хаас адзначыў неабходнасць самастойнасці царквы і дзяржавы, якая не выключае плённае супрацоўніцтва абодвух бакоў.
Смятана
Вырабляюць з верхняга пласта скіслага малака, то бок з вяршкоў пасля малочнакіслага бражэння.
Каталіцтва ў Ліхтэнштэйне
25 362 з 32 863 жыхароў (77,2 %) вызнаюць каталіцызм. Яны адносяцца да 11 прыходам, тэрыторыя якіх ахоплівае 160 км². У іх служаць 19 дыяцэзальных святароў і 12 святароў-ардынатараў. Таксама ў архідыяцэзіі пражываюць 66 манашак.
Каталіцкае свята Узнясення Дзевы Марыі з'яўляецца дзяржаўным святам. Рымска-каталіцкая царква, паводле часткі 2 артыкулы 37 Канстытуцыі, з'яўляецца дзяржаўнай царквой.
Смятана
Пры прамысловай вытворчасці смятаны малако спачатку сепаруюць (дзеляць на вяршкі і абястлушчанае малако), затым атрыманыя вяршкі пастэрызуюць каб знішчыць шкодныя мікробы і сквашваюць — уносяць закваску з малочнакіслых мікраарганізмаў.
Фрыдрых Аўгуст фон Каўльбах
Фрыдрых Аўгуст фон Каўльбах (таксама падпісваўся як Фрыц Аўгуст Каўльбах, ням.: Friedrich August von Kaulbach;,  — , Ольштат каля Мурнаў-на-Штафельзэе) — нямецкі мастак. Сын майстра гістарычнага жывапісу Фрыдрыха Вільгельма Каўльбаха. Пісаў алегорыі і гістарычныя карціны, але знакаміты ў першую чаргу сваімі летуценнымі партрэтамі, у асноўным жаночымі, напісанымі ў французскім стылі XIX стагоддзі.
Біяграфія
Фрыдрых Аўгуст фон Каўльбах вучыўся ў Акадэміі мастацтваў Нюрнберга ў Крэлінга і Раўпа, а пазней у свайго бацькі Фрыдрыха Вільгельма Каўльбаха. У 1871 годзе ён пераехаў у Мюнхен. Фрыдрых Аўгуст таксама пабываў у Парыжы. У 1886 годзе ён быў прызначаны дырэктарам Мюнхенскай акадэміі мастацтваў.
Кіеўская муніцыпальная акадэмія эстраднага і цыркавога мастацтва
Кіеўская муніцыпальная акадэмія эстраднага і цыркавога мастацтва — украінская муніцыпальная вышэйшая навучальная ўстанова мастацкага профілю, якая знаходзіцца ў Кіеве.
Іаган-Вільгельм (курфюрст Пфальца)
Іаган Вільгельм Пфальцкі (Johann Wilhelm von der Pfalz;, Дзюсельдорф — , Дзюсельдорф) — пфальцграф-курфюрст Пфальца і пфальцграф-герцаг Пфальц-Нойбурга з 1690 года, герцаг Юліха і Берга пад імем Іаган-Вільгельм II з 1679 года, паходзіў з малодшай, Нойбургскай лініі роду Вітэльсбахаў. Скарбнік Свяшчэннай Рымскай імперыі.
Біяграфія
Бацькамі Іагана-Вільгельма былі курфюрст Філіп-Вільгельм Пфальцкі і Елізавета Амалія Гесэн-Дармштацкая. Выхаваннем яго займаліся езуіты.
2 верасня 1690 года Іаган-Вільгельм атрымлівае ў спадчыну бацькаўскі трон курфюрста. Кіраванне над Юліхам і Бергам бацька яму перадаў яшчэ на дзесяцігоддзе раней.
На працягу вайны за Іспанскую спадчыну ён таксама здолеў вярнуць некаторыя ранейшыя тэрыторыі Курпфальца — Верхні Пфальц і графства Кам (ізноў уваходзілі ў склад курфюрства ў 1707—1714 гады).
Дбайны каталік, Іаган-Вільгельм быў малапапулярны ў Пфальцы, дзе пражывала шмат пратэстантаў, і аддаваў перавагу праводзіць час у сваіх паўночных уладаннях, у Юліху і Бергу (асабліва ў Дзюсельдорфе). Тут ён будуе пышныя палацы Бенсберг і Шветцынген, а таксама распачынае перабудову дзюсельдорфскай рэзідэнцыі.
Іаган-Вільгельм заахвочваў мастацтвы, ён з'яўляецца заснавальнікам дзюсельдорфскай карціннай галерэі, для якой набываў палотны П. П. Рубенса. Прыдворным мастаком курфюрста быў Ян Франс ван Дувен. 29 верасня 1708 года курфюрст аднавіў дзеянне ордэна Губерта.
Быў пахаваны ў цэрквы Св. Андрэя ў Дзюсельдорфе. Пасля яго смерці курфюстам Пфальца стаў яго малодшы брат Карл Філіп.
Камаргарад
Камаргарад (Кома́ргород) — вёска ў Тамашпільскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Кулеба
Кулеба — прозвішча.
Скрыпторый
Спачатку кнігу (як і ў часы позняй антычнасці) пісалі пад дыктоўку, трымаючы матэрыял для пісьма на каленях. Сталоў не было. Затым, верагодна, у VII стагоддзі, у майстэрнях з’явіліся сталы. Ва ўсякім выпадку, менавіта да гэтага часу ставяцца іканаграфічныя малюнкі каліграфаў, якія сядзяць за сталамі. З VIII—IX стагоддзяў падобныя выявы сталі нормай. У XIII стагоддзі скрыпторыі прыходзяць у заняпад, кніжнай вытворчасцю пачынаюць займацца гарадскія рамеснікі.
Дыканьскі раён
Дыканьскі раён (Диканський район) — былая адміністрацыйная адзінка ў складзе Палтаўскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр — Дыканька (Диканька).
Утвораны 7 сакавіка 1923 года. Насельніцтва раёна на года складае 19170 чалавек, плошча — 700 км².
Адміністрацыйны падзел
Тэрыторыя раёна адміністрацыйна складаецца з 1 пасялковага і 12 сельскіх саветаў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі раёна размешчаны 1 пасёлак гарадскога тыпу і 58 сёлаў.
Барыс Сямёнавіч Сункуеў
Барыс Сямёнавіч Сункуеў (нар., Чыта, Расія) — беларускі спецыяліст у галіне машын, агрэгатаў і працэсаў лёгкай прамысловасці. Доктар тэхнічных навук (1985), прафесар (1986).
Біяграфія
Навуковыя інтарэсы: сінтэз механізмаў; праектаванне машын лёгкай прамысловасці.
Узнагароды
Медаль «У азнаменаванне 100-годдзя з дня нараджэння Уладзіміра Ільіча Леніна» (1970); ганаровыя граматы Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР (1978), Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь (1994, 2003), канцэрна «Беллегпрам» (2005); нагрудны значок «Выдатнiк адукацыi Рэспублікі Беларусь» (1995) і інш.
IC 3386
IC 3386 — галактыка тыпу E? (эліптычная галактыка) ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Спіс музеяў Парыжа
Спіс парыжскіх музеяў у алфавітным парадку іх арыгінальнай назвы з указаннем у дужках прыналежнасці дзяржаве, парыжскай мэрыі ці прыватнаму ўладальніку:
Канстытуцыя Ліхтэнштэйна
Канстытуцыя Ліхтэнштэйна распрацавана канстытуцыйнай камісіяй са згоды князя, набыла моц 5 кастрычніка 1921 года. Канстытуцыя была прынята пасля першай сусветнай вайны падчас дэмакратычных пераўтварэнняў, з прычыны чаго былі ўведзены прамыя парламенцкія выбары і пашыраны правы грамадзян. За 88 гадоў Канстытуцыя Ліхтэнштэйна шмат разоў змянялася і дапаўнялася, але ўсе гэтыя папраўкі кардынальна не змянялі яе зместу.
Канстытуцыя складаецца з 9 глаў. Акрамя таго, да тэксту Канстытуцыі прыкладаюцца два лісты Князя Іагана II, адрасаваныя кіраўніку ўрада і прынцу Карлу, пляменніку Князя.
== Змест ==
Ланцуговыя рэакцыі
Ланцуговыя рэакцыі — хімічныя і ядзерныя рэакцыі, у якіх з'яўленне актыўнай часціцы (вольнага радыкала або атама ў хімічных, нейтрона ў ядзерных працэсах) выклікае вялікі лік (ланцуг) паслядоўных ператварэнняў неактыўных малекул або ядраў. Свабодныя радыкалы і многія атамы, у адрозненне ад малекул, валодаюць свабоднымі ненасычанымі валентнасцямі (няпарны электронам), што прыводзіць да іх ўзаемадзеяння з зыходнымі малекуламі. Пры сутыкненні вольнага радыкала (R•) з малекулай адбываецца разрыў адной з валентных сувязяў апошняй, і, такім чынам, у выніку рэакцыі утвараецца новы свабодны радыкал, які, у сваю чаргу, рэагуе з другой малекулай - адбываецца ланцуговая рэакцыя.
Да ланцуговых рэакцый (у хіміі) адносяцца працэсы акіслення (гарэнне, выбух), крэкінгу, полімерызацыі і іншыя, шырока ўжываюцца ў хімічнай і нафтавай прамысловасці.
Сонечнае зацьменне 3 красавіка 1848 года
Сонечнае зацьменне 3 красавіка 1848 года — частковае сонечнае зацьменне 146 сараса.
Зацьменне мела велічыню 0,5834 і дасягнула свайго максімуму ў 22:49:07 UTC у пункце з каардынатамі 72° пд. ш. 89° з. д..
Зацьменне 3 красавіка 1848 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1848 годзе і 119-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 5 сакавіка 1848 года, наступнае — 28 жніўня 1848 года.
Наза
Наза (Naso) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Сіцылія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Месіна.
Насельніцтва складае 4512 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 125 чал./км². Займае плошчу 36 км². Паштовы індэкс — 98074. Тэлефонны код — 0941.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Cono Abate.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Пятроўка (Злынкаўскі раён)
Пятроўка (Петровка) — вёска ў Злынкаўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Злынкоўскага гарадскога паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР. Аднак да Вялікай Айчыннай вайны пераважала ўкраінскае насельніцтва.
У 1929—1939 і 1959—1988 — у Навазыбкаўскім; у 1939—1959 і з 1988 года па цяперашні час — у Злынкаўскім раёне.
Макс Каўс
Макс Каўс (,  — ) — нямецкі жывапісец і графік, выкладчык універсітэта і намеснікам дырэктара Універсітэта выяўленчых мастацтваў (HfbK) Берліна.
Вучыўся з 1908 па 1913 год у навучальным інстытуце Берлінскага музея мастацтваў (UAKGM), а ў 1913 і 1914 гадах — у Берлінскай акадэміі мастацтваў у Эрыха Хекеля і Эрнста Людвіга Кірхнера. З 1926 г. выкладчык мастацка-рамеснай школы ў Берліне-Шарлотэнбургу, з 1937 па 1939 г. выкладчык Злучаных дзяржаўных школ. У 1937 годзе шэраг твораў з нямецкіх музеяў і грамадскіх калекцый былі канфіскаваныя ў рамках нацысцкай акцыі «дэгенератыўнае мастацтва».
У 1940-я гады Каўс жыў па адрасе Mommsenstraße 40 у Берліне-Шарлотэнбург. Пасля заканчэння вайны, 15 ліпеня 1945 года, ён быў прызначаны ў Берлінскую акадэмію прыгожых мастацтваў (HfbK) у якасці выкладчыка універсітэта і намесніка дырэктара пад кіраўніцтвам Карла Хофера. У 1959 годзе Каўс выйшаў на пенсію.
Юлія Алегаўна Барысенка
Біяграфія
У 2005 годзе гуляла за віцебскі «Універсітэт». Выступала за «Зорку-БДУ» ў 2011 годзе, затым некалькі сезонаў за расійскую «Разань», у 2015—2017 гадах гуляла за «Мінск», з якім станавілася чэмпіёнкай краіны, узімку вярнулася ў «Зорку-БДУ».
Белорусский партизан
Гісторыя
Інтэрнэт-праект быў створаны ў кастрычніку 2005 года Паўлам Шараметам і іншымі журналістамі, якія жывуць у Мінску ці ў замежжы.
Напрыканцы лютага 2010 года Аляксандр Слабада, старшыня Савета Мінскай абласной арганізацыі Беларускага грамадскага аб’яднання ветэранаў, заявіў, што сайт публікуе «правакацыйныя матэрыялы, якія носяць прадузяты, антыбеларускі характар» (цытата). Аўтар заявы сказаў, што лічыць абразлівым выкарыстанне словазлучэння «беларускі партызан» у назве сайта. Зварот ветэранаў апублікавала ўрадавая газета «Рэспубліка».
Некалькі тыдняў пазней інфармацыйнае агенцтва «БелТА», якое належыць дзяржаве, апублікавала яшчэ два звароты незадаволеных ветэранаў: заявы жыхароў Гродзенскай вобласці, а таксама выказванні кіраўніка Рэспубліканскага савета Беларускага грамадскага аб’яднання ветэранаў, які назваў змест сайта «брудной страпнёй, якая абражае любога жыхара Беларусі» (цытата). Усе скаржнікі патрабавалі змяніць назву сайта.
Кіраўніцтва сайта расцаніла з’яўленне зваротаў ветэранаў як новую хвалю ціску ўлад на незалежныя СМІ. На думку прадстаўнікоў «Беларускага партызана», выкарыстоўваецца звыклая схема: «ветэраны пішуць абураныя лісты, а ўлады пачынаюць рэагаваць, каб не пакрыўдзіць паважаных людзей» (цытата).
19 снежня 2010 года ў дзень прэзідэнцкіх выбараў у Беларусі доступ да сайта ў Беларусі быў заблакаваны.
З 2016 года беларускамоўную версію сайта, якую вёў гісторык Ігар Мельнікаў, стала наведваць больш людзей, чым рускамоўную.
У снежні 2017 года Міністэрства інфармацыі Рэспублікі Беларусь заблакавала «Беларускі партызан» за публікацыю забароненай інфармацыі. У выніку «Беларускі партызан» аднавіў працу, змяніўшы дамен *.org на *.by.
13 верасня 2021 года доступ да сайта ў Беларусі быў заблакаваны: Міністэрства інфармацыі пакарала рэдакцыю за спасылкі на «Белсат».
У лістападзе 2021 года сайт, тэлеграм-канал і сацыяльныя сеткі "Беларускага партызана" былі ўключаны ў беларускі спіс экстрэмісцкіх матэрыялаў. Пасля гэтага рэдакцыя выдаліла свой тэлеграм-канал, патлумачыўшы гэта жаданнем не падстаўляць чытачоў, а сайт «Беларускага партызана» перастаў абнаўляцца.
Узнагароды
У 2018 годзе інтэрнэт-выданне атрымала прэмію «» нямецкага фонду і нарвежскага фонду  за свае журналісцкія расследаванні.
Франсіска Эрэра Малодшы
Франсіска дэ Эрэра Малодшы (ісп.: Francisco Herrera el Mozo; —) — іспанскі жывапісец і архітэктар; сын Франсіска Эрэры Старэйшага.
Біяграфія
Франсіска дэ Эрэра Малодшы нарадзіўся ў іспанскім горадзе Севілья ў 1622 годзе. Спачатку навучаўся мастацкаму майстэрству ў свайго бацькі Франсіска дэ Эрэра старэйшага, але з прычыны яго строгасці і прыдзірлівасці быў змушаны сысці ад яго і адправіўся ў сталіцу Італіі, дзе патрапіў пад уплыў маньерыстаў і замест таго, каб вывучаць антыкі і вялікіх майстроў, заняўся архітэктурай.
У сваіх жывапісных палотнах з асаблівай любозю пісаў кветкі, плады і рыб, за што атрымаў сярод італьянцаў мянушку «lo Spagnuolo degli pesci».
Пасля смерці свайго бацькі Эрэра вярнуўся ў родны горад. Сябры новазаснаванай там акадэміі жывапісу абралі яго віцэ-прэзідэнтам, але ён не хацеў засядаць у ёй ніжэй Барталамэ Эстэбана Мурыльё, які займаў пасаду прэзідэнта акадэміі, і перасяліўся ў Мадрыд.
У сталіцы Іспаніі ім была напісана карціна: «Апафеоз Святога Герменегільда» (для галоўнага алтара царквы кляштара басаногіх кармелітаў) і выкананы фрэскавы жывапіс на столі хору царквы С.-Феліпэ-эль-Рэаль. Гэтыя дзве працы прынеслі яму гучную славу сярод мадрыдцаў і звярнулі на яго ўвагу каралеўскага двара. Іспанскі манарх Філіп IV даручыў мастаку ўпрыгожыць жывапісам плафон у капэле Нуэстра-Сеньёра-дэ-Атога («Узяцце Багародзіцы на неба»), што Эрэра з бляскам выканаў. Захоплены кароль завітаў майстру тытул прыдворнага жывапісца.
Працягваючы карыстацца ласкай караля, у 1681 годзе ён быў прызначаны кіраўніком работ па пабудове мадрыдскага Алькасара, забаўляльных палацаў Пардо, Кампа і Буэн-Рэтыра, атрымаўшы пры гэтым званне прыдворнага кватэр’ера.
Лыпіўка (Тамашпільскі раён)
Лыпіўка (Ли́півка) — вёска ў Тамашпільскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Колва (значэнні)
Назву Колва маюць:
Аптычны дыск
Апты́чны дыск — носьбіт інфармацыі ў выглядзе плоскага круглага дыска. Звесткі на ім уяўляюць спіраль з паглыбленнямі (у двайковым злічэнні — 0) і без (адпавядае 1). Паглыбленні робяцца на рабочай паверхні, найчасцей з алюмінію, з дапамогай лазера або штампавальнай машыны, і лазерам жа счытваюцца: промні адлюстроўваюцца ад участкаў без углубленняў, і рассейваюцца на ўчастках з углубленнямі — даючы адзінку і нуль адпаведна. На адваротным боку дыска звычайна надрукаваная этыкетка. Адрозна ад 3½-цалевых дыскет, аптычныя дыскі не маюць ахоўнага корпуса, з-за чаго на іх лёгка з’яўляюцца драпіны, адбіткі пальцаў і іншыя пашкоджанні, што вядзе да праблем з наступным атрыманнем інфармацыі з гэтых носьбітаў.
Сустракаюцца аптычныя дыскі розных дыяметраў ад 7,6 да 30 см, але найбольш распаўсюджаным фарматам з’яўляюцца 12-сантыметровыя дыскі. Звычайны дыск мае таўшчыню каля 1,2 мм, а адлегласць паміж цэнтрамі двух суседніх кавалкаў спіральнай сцежкі складае каля 1,6 нм.
З пункту гледжання магчымасці запісу на дыск адрозніваюць тры віды: толькі для чытання (напр., CD і CD-ROM), з дазапісам (аднаразовы запіс, напр. CD-R) і з шматкратным запісам (CD-RW). Дыскі з дазапісам паміж падложкай і адлюстравальным слоем маюць запісвальны слой з арганічнага фарбавальніка. Запісвальны слой дыскаў з шматкратным запісам звычайна ствараецца з, найчасцей з  — сплаву срэбра, індыя, сурмы і тэлуру.
Яўрэйская незалежная рабочая партыя
Яўрэйская незалежная рабочая партыя (ЯНРП) - арганізацыя яўрэйскіх рамесных рабочых і прыказчыкаў. Заснавана ў ліпені 1901 г. у Мінску прыхільнікамі "паліцэйскага сацыялізму М. У. Вільбушэвіч, Ю. А. Воліным, А. Чамярыскім, Г. І. Шаевічам і іншымі.