cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Расійска-ўкраінская кібервайна
Аперацыя «9 траўня»
Украінскія хакеры кіберальянсу ананімных груп FalconsFlame і Trinity з 00:00 9 траўня 2016 года правялі аперацыю #OpMay9, у рамках якой здзейснілі не менш за 9 паспяховых узломаў сайтаў тэрарыстычнай арганізацыі «ДНР», а таксама расійскіх сайтаў агрэсіўнай антыўкраінскай прапаганды і рэсурсаў расійскіх прыватных ваенных кампаній (ПВК), якія дзейнічаюць пад пратэкцыяй ФСБ РФ ва Украіне і Сірыі.
На зламаных сайтах хакеры пакінулі хэштэгі #OpMay9 #оп9траўня, а таксама па тры кароткіх відэа пра Другую сусветную вайну і ўклад украінскага народа ў перамогу над нацызмам.
Перад тым, 29 красавіка 2016 года, тыя ж групы хакераў спынілі існаванне папулярнага сайта расійскіх прапагандыстаў, які пазіцыянаваў сябе як сеткавае інфармацыйнае агенцтва «Anna News». Альянс хакерскіх груп Falcons Flame і Trinity запісаў відэазварот і размясціў яго на сайце пасля поўнага знішчэння інфармацыі (артыкулаў, баз дадзеных і бекапаў). У відэа таксама быў згаданы мем «Львоўскае метро».
Акрамя ўзлому прапагандысцкіх сайтаў, групы хакераў сумесна з валанцёрамі групы InformNapalm змаглі знайсці доказы прымянення расійскімі тэрарыстамі сучасных сродкаў РЭБ у вайне на ўсходзе Украіны, у прыватнасці — Р-330Ж «Жыхар».
Аперацыя «Прыкормка»
У траўні 2016 года кампанія ESET (з галаўным офісам у Браціславе) апублікавала даклад па выніках праведзенага аўдыту, ў якім выкрыла кампанію кібершпіянажу ўкраінскіх хакераў (верагодна афіляваных са спецслужбамі) па інфармацыйных сістэмах марыянетачных утварэнняў расійскіх тэрарыстаў на акупаваным усходзе Украіны. Даклад быў падрыхтаваны выхадцам з Расіі, выпускніком Паўднёва-Уральскага дзяржаўнага ўніверсітэта (Чалябінск, Расія) Антонам Чарапанавым. Аўтар даследавання выступіў з дакладам на форуме Positive Hack Days, які праходзіў 17-18 траўня ў Маскве.
У трэцім квартале 2015 года спецыялісты ESET выявілі раней невядомае модульнае сямейства шкоднасных праграм — Prikormka. Наступныя даследаванні паказалі, што гэтая пагроза пачала распаўсюджвацца сама меней з 2008 года. За перыяд актыўнасці найбольш шкоднасныя праграмы зафіксаваны ва Украіне. Доўгі час Prikormka заставалася незаўважанай з-за адносна нізкіх суадносін пагроз да 2015 года. Аднак у 2015 годзе колькасць гэтага небяспечнага праграмнага забеспячэння істотна вырасла.
Зламыснікі выкарыстоўваюць прыёмы сацыяльнай інжынерыі для пераканання ахвяры адкрыць шкодныя ўкладанні, сярод якіх выкарыстанне правакатыўных і прывабных назваў укладанняў электроннай пошты. Прыклады такіх назваў :
Таксама былі выяўлены прыкметы, што аперацыя «Прыкормка» была накіравана і на інфармацыйныя сістэмы «Правага сектара» і іншыя арганізацыі.
Варта адзначыць, што антывірус распрацоўкі ESET дастаткова распаўсюджаны сярод дзяржаўных устаноў Украіны, што можа стварыць магчымасць атрымліваць доступ да інфармацыі ў гэтых сістэмах.
Узлом «Першага канала»
У пачатку чэрвеня 2016 года валанцёры каманды Інфармнапалм паведамілі пра паспяховы ўзлом карпаратыўнага сервера расійскага «Першага канала» ўкраінскім кібер-альянсам хакераў FalconsFlame, Trinity і Рух8. Аперацыя пачалася 25 траўня, а першыя вынікі з'явіліся 5 чэрвеня. У выніку ўзлому былі апублікаваныя анкетныя дадзеныя ўсіх супрацоўнікаў «Першага канала». Акрамя таго, з'явілася магчымасць зламаць асабістыя паштовыя скрыні і хмарныя сховішчы супрацоўнікаў.
Першым расійскім прапагандыстам, інфармацыю аб якім раскрылі актывісты, стаў журналіст Сяргей Зенін. Было высветлена, што расійскі прапагандыст звяртаўся па кансультацыі ў ESET Russia пры стварэнні праекта з галоўнай задачай «Паказаць, як далёка зайшлі ЗША ў сваёй уяўнай барацьбе з тэрарызмам і наколькі небяспечныя гульні АНБ з лічбавымі тэхналогіямі». У чэрвені 2014 года адбылася першая камандзіроўка Зеніна на захоплены расійскімі тэрарыстамі Данбас. Атрымаў «акрэдытацыю» ў марыянеткавым рэжыме «ДНР» пад нумарам 116.
Таксама было ўстаноўлена, што Зенін абмяркоўваў з журналістам маскоўскага офіса Reuters Антонам Зверавым (акрэдытацыя ў «ДНР» пад нумарам 232) розныя версіі збівання Боінга малайзійскіх авіяліній. Прычым Звераў прыводзіў урыўкі інтэрв'ю з расійскімі баевікамі, з якіх можна было даведацца аб прадастаўленні Расіяй устаноўкі ЗРК «Бук», яе маршруце, прыблізным месцы пуску ракеты.
Паралізацыя работы Дзяржказначэйства Украіны
6 снежня 2016 года хакерская атака на ўрадавыя сайты (Дзяржзначэйства Украіны і іншых) і на ўнутраныя сеткі дзяржорганаў прывяла да маштабных затрымак бюджэтных выплат. Ужо 7 снежня (досыць аператыўна, як для дзяржаўных органаў) Кабмін вылучыў 80 мільёнаў грыўняў для абароны ад хакераў. Для вываду са строю сервераў выкарыстоўваўся вірус KillDisk. Атака адбывалася з выкарыстаннем траянскай праграмы BlackEnergy, той жа, што і ў атацы на Прыкарпаццеаблэнерга.
Кампраметацыя ArtOS
У снежні 2016 года спецыялісты фірмы CrowdStrike апублікавалі вынікі ўласнага даследавання ўзораў праграмы <tt>Попр-Д30.apt</tt> распрацаванай капітанам 55-й асобнай артылерыйскай брыгады Украіны Яраславам Шарсцюком недзе ў прамежку паміж 20 лютага і 13 красавіка 2013 года. 28 красавіка таго ж года ўліковы запіс сацыяльнай сеткі УКантакце з ідэнтычным імем стаў распаўсюджваць гэтую праграму са сваёй старонкі «Програмное обеспечение современного боя» («Праграмнае забеспячэнне сучаснага бою»). Як засцерагальнік да некантралюемага распаўсюджвання, пасля загрузкі і ўсталёўкі праграмы карыстач павінен звярнуцца да распрацоўніка за ключом для разблакавання яе работы.
Пры гэтым, верагодна, гаворка ідзе аб праграме ArtOS або яго папярэдніка — калькулятары артылерыйскіх паправак. Праграмна-апаратны комплекс з выкарыстаннем гэтай праграмы дае магчымасць скараціць час, неабходны на ідэнтыфікацыю і ўражанне аб'екта ў чатыры разы — да дзвюх хвілін. Акрамя таго, комплекс здольны вырашаць да 70 працэнтаў тактычных і баявых задач, якія стаяць перад артылерыстамі.
Ужо 21 снежня 2014 года ўпершыню быў заўважаны на ўкраінскім ваенным інтэрнэт-форуме файл устаноўкі праграмы скампраметаваны імплантатам X-Agent. Хутчэй за ўсё, скампраметаваны варыянт быў створаны ў прамежку паміж канцом красавіка 2013–пачаткам снежня 2014 года — менавіта тады, калі палітычны крызіс перарос у расійска-ўкраінскую вайну з анэксіяй Крыма і баявымі дзеяннямі на ўсходзе Украіны.
Адказнасць за аперацыю даследнікі ўскладаюць на групоўку APT28 (таксама вядомую як Fancy Bear, Sofacy Group).
Даследнікі не змаглі ўсталяваць дакладную колькасць заражаных прылад і наступствы гэтай аперацыі: невядома, ці былі выпадкі выхаду ў інтэрнэт з планшэтаў падчас баявых дзеянняў, наколькі масавай была праграма з інтэрнэту, бо арыгінальнае ПЗ было распаўсюджана закрытым спосабам, і г.д. Цалкам магчыма, што сам факт існавання скампраметаванага варыянту праграмы варожы бок выкарыстоўвае для ўскладнення выкарыстання важнай і эфектыўнай артылерыйскай праграмы на планшэтах ВСУ, ці нават як чарговую кампанію «здрады» для дэмаралізацыі праціўніка.
Трэба адзначыць, што даследаванне CrowdStrike было абнародавана на фоне гарачых дыскусій аб уплыве расійскіх спецслужбаў на ход выбарчай кампаніі ў ЗША. Таму, нягледзячы на адсутнасць выразных доказаў непасрэднай сувязі паміж гэтай кібершпіёнскай аперацыяй і баявымі стратамі ўкраінскіх вайскоўцаў, на думку амерыканскіх даследчыкаў гэты эпізод важны тым, што дазваляе сцвярджаць аб прамых сувязях паміж хакерамі, якія зламалі сістэмы Дэмакратычнай партыі ЗША, і Галоўным разведвальным упраўленнем ГШ РФ.
Сацыяльныя сеткі
Канфлікт адбываўся і ў інтэрнет-службах сацыяльных сетак.
У прыватнасці, асобныя даследаванні паказваюць, што ўдалымі маніпуляцыямі магчыма ўплываць на грамадскую думку, а таксама красці прыватную інфармацыю важных асоб. Расійскія сілавыя ведамствы загадзя рыхтаваліся да магчымых канфліктаў у сацыяльных сетках: так, напрыклад, расійскі прапагандысцкі рэсурс RT яшчэ ў 2012 годзе паведамляў аб выдзяленні Службай знешняй разведкі Расійскай Федэрацыі каля $1 млн на стварэнне трох сістэм для назірання за сацыяльнымі сеткамі і ўплыву на іх. Сістэма «Дыспут» павінна была адсочваць распаўсюджванне інфармацыі ў блогасферы, ў прыватнасці, выяўляць папулярныя запісы і аўтараў. Сістэма «Манітор-3» заклікана дапамагаць збіраць дадзеныя для OSINT-разведкі. Сістэма «Шторм-12» павінна садзейнічаць распаўсюджванню інфармацыі і ўплываць на грамадскую думку.
Прынамсі, з 2013 года была створана арганізацыя для ўплыву на грамадскую думку, якая стала шырока вядомая як «тролі з Ольгіна». Ужо ў 2014 годзе ольгінскія тролі сталі актыўна працаваць на ўтварэнне на Захадзе грамадскай думкі неабходнага крамлёўскаму рэжыму. Нават праз два гады пасля пачатку вайны, ў 2016 годзе, была выяўленая сетка ботаў у сацсетках, якія распаўсюджвалі ў інтэрнэце заклікі да гвалту супраць украінскай улады і заклікі выходзіць на «Трэці Майдан».
Расійскія праўладныя Інтэрнэт-СМІ і адпаведныя актывісты ў сацыяльных сетках паказалі вельмі высокую актыўнасць напярэдадні і падчас анексіі Крыма. Шэраг расійскіх сайтаў, якія займаюцца пастаянным інфармацыйна-псіхалагічным супрацьборствам на ўкраінскім напрамку, актыўна асвятлялі падзеі, якія адбываюцца, размяшчалі публікацыі з неправеранай і ілжывай інфармацыяй, ажыццяўлялі актыўнае бягучае аналітычнае каменціраванне ходу падзей. Гэтыя навіны альбо цалкам складаліся рэдакцыямі саміх выданняў, альбо спасылаліся на інфармацыю “дружалюбных актывістаў” у сацсетках. У прыватнасці, ў сацсетцы Facebook можна было ўбачыць цэлыя групы (communities) людзей, якія свядома распаўсюджвалі панічныя настроі і ілжывыя звесткі, якія мелі на мэце стварыць вобраз «непераможнага расійскага войска». Варта адзначыць, што іх паведамленні ў сваіх стужках навін перадрукоўвалі і Інтэрнэт-СМІ, а часам і больш традыцыйныя СМІ.
Прыклад каардынацыі некаторых расійскіх інтэрнэт-прапагандыстаў быў альянсам украінскіх хакераў FalconsFlame, Trinity, Рух8 і КіберХунта.
Службы сацыяльных сетак сталі інструментам каардынацыі не толькі расійскіх прапагандыстаў, але і расійскіх шпіёнаў на тэрыторыі Украіны, баевікоў з Расіі і агульнага ўладкавання дзейнасці тэрарыстычных арганізацый кіраваных расійскімі спецслужбамі. Дзякуючы ўдаламу выкарыстанню (сярод іншага) метадаў сацыяльнай інжынерыі, актывістам цэнтра «Міратворац» удалося ўзяць пад кантроль уліковы запіс расійскай тэрарысткі Алены Гейштэравай у сацыяльнай сетцы «Аднакласнікі». У выніку праведзенай аперацыі «Гейша» былі выкрыты расійскія шпіёны, баевікі, тэрарысты як ва Украіне, так і за яе межамі.
Сацыяльныя сеткі сталі важнай крыніцай інфармацыі для разведкі OSINT. Сярод вядомых прыкладаў — фільм Сымона Астроўскага «Selfie Soldiers», дзе на аснове апублікаваных у сацыяльных сетках фатаграфій прасочаны шлях кадравага расійскага ваеннага Бата Дамбаева з Расіі на Данбас, пад Дэбальцэвэ, і назад, дадому. Сталі з'яўляцца ячэйкі валанцёраў-актывістаў (у прыватнасці: Інфармнапалм, Bellingcat і іншыя), якія на аснове здабытых з сацыяльных сетак OSINT-дадзеных выкрывалі прытворства расійскай прапаганды, нават расследавалі збіццё Boeing 777 рэйса MH17 каля Данецка.
Блакаванне расійскіх інтэрнэт-сэрвісаў
Загадам № 133/2017 ад 15 траўня 2017 года тагачасны Прэзідэнт Украіны Пётр Парашэнка ўвёў у дзеянне рашэнне СНБА Украіны ад 28 красавіка 2017 года «Аб прымяненні персанальных спецыяльных эканамічных і іншых абмежавальных мер (санкцый)» якім забараніў інтэрнэт-правайдэрам прадастаўляць паслугі па доступе карыстальнікам сеткі інтэрнэт у шэраг расійскіх інфармацыйных рэсурсаў і парталаў, у тым ліку і сацыяльных сетак УКантакце і Аднакласнікі. На думку аналітыкаў, прамы доступ да базы дадзеных сацыяльных сэрвісаў з надзвычайнай лёгкасцю дазваляе расійскім спецслужбам выявіць найшырэйшы спектр інфармацыі, якую звычайныя грамадзяне і вайскоўцы загружаюць у сацсеткі.
Масавая хакерская атака 2017 года
27 чэрвеня 2017 года на прадпрыемствах рознай формы ўласнасці і памеру, дзяржаўныя і недзяржаўныя ўстановы была ажыццёўлена маштабная хакерская атака з выкарыстаннем сеткавага чарвяка сямейства Petya. Новы ўзор шкоднаснага праграмнага забеспячэння атрымаў розныя назвы ад розных даследнікаў, у прыватнасці: Diskcoder.C, ExPetr, PetrWrap, Petya, або NotPetya і іншыя.
Па меркаванні даследнікаў фірмы ESET, дадзеная атака была ажыццёўлена групоўкай TeleBots, якая мае пэўныя сувязі з групоўкай BlackEnergy-«Sandworm», адказнай за кібератаку на энергетычныя прадпрыемствы Украіны ў снежні 2015 года. Папярэднія напады гэтай групоўкі былі заўважаныя яшчэ ў снежні 2016 года, калі супраць фінансавых кампаній і аб'ектаў крытычнай інфраструктуры Украіны былі здзейснены напады з выкарыстаннем, у тым ліку варыянту KillDisk для АС Linux.
У 2017 годзе атакі групоўкі сталі больш дзёрзкімі і вытанчанымі: ў прамежку паміж студзенем і сакавіком 2017 года зламыснікам удалося атрымаць несанкцыянаваны доступ да камп'ютарных сетак украінскага распрацоўшчыка праграмнага забеспячэння і з выкарыстаннем VPN-тунэляў адтуль атрымаць доступ да камп'ютарных сетак фінансавых устаноў. Пры атацы групоўка скарысталася, сярод іншага, бэкдорам Python/TeleBot.A, які быў перапісаны з мовы Python на мове Rust і выкарыстоўвае Telegram для абмену камандамі з аператарам. Другі бэкдор быў напісаны на VBScript і выкарыстаў шлюз Tor з даменным імем transfinance.com[.]ua і IP-адрасам 130.185.250[.]171 для зносін з аператарам. Для гарызантальнага распаўсюджвання групоўка скарысталася ўтылітамі CredRaptor, мадыфікаваным Mimikatz, і PsExec.
Апошнім крокам нападу стала шыфраванне файлаў з выкарыстаннем алгарытмаў AES-128 і RSA-1024. Таксама для сервераў пад кіраваннем не Windows, групоўка стварыла праграму Python/Filecoder.R, якая шыфравала дадзеныя з выкарыстаннем алгарытмаў RSA-2048 і AES-256.
18 траўня 2017 года пачалася атака з выкарыстаннем праграмы XData (таксама вядомая як Win32/Filecoder.AESNI.C). Першапачатковым вектарам нападу стала праграма M.E.Doc. Чарвяк XData мела магчымасць аўтаматычнага распаўсюджвання з выкарыстаннем Mimikatz і PsExec. Аднак неўзабаве зламыснікі апублікавалі ключы дэшыфравання файлаў на форуме BleepingComputer, і атака даволі хутка сышла на нішто і не прыцягнула вялікай увагі.
У сувязі з інцыдэнтам кампанія-распрацоўшчык M.E.Doc ўпусціла афіцыйную заяву. У ім кампанія сцвярджала, што распаўсюджванне віруса адразу пасля абнаўлення іх праграмнага забеспячэння з'яўляецца толькі выпадковым супадзеннем. Распрацоўнік M.E.Doc «сочыць за бяспекай уласнага кода». Для гэтага кампанія заключыла пагадненні з «вялікімі антывіруснымі кампаніямі» і дае ім бінарныя файлы праграм для аналізу і пацверджання бяспекі. Распрацоўнікі запэўнілі, што гэта адбываецца перад кожным абнаўленнем.
Аднак атака 27 чэрвеня 2017 года ўжо прыцягнула ўвагу сваім маштабам і наступствамі як ва Украіне так і за яе межамі. Першапачатковым вектарам заражэння новай мадыфікацыяй віруса Petya (таксама вядомы як Diskcoder.C, ExPetr, PetrWrap, ці NotPetya) зноў стаў сервер абнаўленняў праграмы M.E.Doc. Менавіта дзякуючы яе распаўсюджанасці і набору метадаў гарызантальнага распаўсюджвання атака набыла такі маштаб.
Новы чарвяк выкарыстаў тры метады для гарызантальнага распаўсюджвання :
У адрозненне ад чарвяка WannaCry гэты вірус шукаў ахвяр толькі ўсярэдзіне лакальных сетак.
Таксама ў адрозненне ад XData новы Petya мае значныя заганы, якія альбо робяць немагчымым аднаўленне зашыфраваных дадзеных, альбо значна ўскладняюць працэс дэшыфравання. Для шыфравання дадзеных былі скарыстаны алгарытмы AES-128 і RSA-2048, а для шыфравання табліц файлаў у файлавай сістэме — Salsa20.
Аб наяўнасці праблем з бяспекай у сістэме абнаўленняў M.E.Doc ужо было вядома. Таксама ўжо пасля нападу адмыслоўцам фірмы ESET атрымалася знайсці бэкдор у выглядзе зашыфраванай PHP праграмы <tt>medoc_online.php</tt> на гэтым серверы. Аналіз інфармацыі ўжо пасля нападу, 3 ліпеня, паказаў, што на серверы было ўсталявана састарэлае ПА са шматлікімі ўразлівасцямі, для якога ўжо былі добра вядомыя метады атак. Начальнік Дэпартамента кіберпаліцыі Нацыянальнай паліцыі Украіны палкоўнік Сяргей Дземядзюк у інтэрв'ю журналістам Associated Press заявіў, што распрацоўшчыкам M.E.Doc «шмат разоў казалі пра гэта стваральнікі антывірусаў. Такая халатнасць можа прычыніцца пачатку крымінальнага расследавання». Акрамя ўсяго іншага сервер абнаўленняў <tt>upd.me-doc.com.ua</tt> (IP адрас 92.60.184[.]55) фізічна знаходзіўся ў хостынг-правайдэра WNet (ТАА «Дабл-ю нэт Украіна»), у якога толькі ў пачатку чэрвеня таго ж года Служба бяспекі Украіны праводзіла ператрусы і канфіскоўвала абсталяванне праз прадастаўленне кампаніяй тэлекамунікацыйных паслуг ФСБ РФ у Крыме, Ваентелекам РФ і псеўдадзяржаўным прадпрыемствам сувязі. Па інфармацыі спецслужбы, з-за незаконнай маршрутызацыі трафіку ў анэксаваны Крым ФСБ РФ планавала атрымаць доступ і здымаць інфармацыю з украінскага сегмента сеткі правайдэра.
Ёсць усе падставы сцвярджаць, што сервер абнаўленняў M.E.Doc быў выкарыстаны зламыснікамі не толькі для нападаў 18 траўня і 27 чэрвеня з XData і Petya адпаведна. Тым самым шляхам зламыснікі мелі магчымасць атрымаць несанкцыянаваны доступ да крытычна важных устаноў: аб гэтым сведчыць скарыстаны сервер кіравання з імем bankstat.kiev[.]ua.
Адказнасць за атаку на Расію ўсклалі ўсе пяць краін-членаў FVEY: Аўстралія, Вялікабрытанія , Канада , Новая Зеландыя , Злучаныя Штаты , а таксама ўрады Даніі і Украіны. Адміністрацыя Прэзідэнта ЗША назвала гэты напад найбуйнейшым хакерскім нападам у гісторыі.
Bad Rabbit (кастрычнік 2017)
У кастрычніку 2017 года адбыўся масавы напад вірусам-чарвяком Bad Rabbit. Першапачаткова заражэнне ахвяр адбывалася з-за шэрагу скампраметаваных вэбсайтаў. Даследнікі мяркуюць, што за гэтым вірусам могуць стаяць распрацоўшчыкі віруса NotPetya. Некалькі пазней кіраўнік кіберпаліцыі Украіны Сяргей Дземядзюк заявіў, што напад з ужываннем віруса Bad Rabbit паслужыла прычыненнем для больш вытанчанай атакі на прадпрыемствы-карыстальнікаў расійскіх праграм сямейства 1С.
Сапраўднай мэтай нападу было атрыманне несанкцыянаванага доступу да канфідэнцыйных і фінансавых дадзеных. Атака чарвяком была толькі яркім прыкрыццём для адцягнення ўвагі. І нягледзячы на большае распаўсюджванне чарвяка ў Расіі, другая прыхаваная частка нападу служыць доказам таго, што асноўнай мішэнню былі ўкраінскія прадпрыемствы. Карыстальнікі ПЗ 1С атрымлівалі фішынгавыя лісты быццам бы ад імя распрацоўшчыкаў гэтай праграмы. Усяго вядома аб 15 прадпрыемствах, якія пацярпелі ад гэтай часткі атакі.
Псеўдамінаванне
На працягу 2018–2019 гадоў ва Украіне зафіксавана хваля масавых паведамленняў аб замініраванні шэрагу аб'ектаў: вакзалаў, аэрапортаў, гандлёвых цэнтраў, навучальных устаноў, бальніц, урадавых устаноў і іншых месцаў, якія прадугледжваюць вялікую колькасць людзей. У прыватнасці, ў чэрвені 2019 года паступіла 211 электронных паведамленняў і выклікаў аб залажэнні выбуховых прылад па розных адрасах горада. Падобная сітуацыя адбылася ў Харкаве, дзе зафіксавана 42 ілжывых выкліку аб замініраванні, і г. Кіеў — 12 выклікаў. Па дадзеных міністэрства ўнутраных спраў, гэтыя паведамленні паступалі з тэрыторыі Расійскай Федэрацыі і АРДЛА з выкарыстаннем часовых электронных скрынь і інтэрнэт-тэлефаніі.
Атака на ўкраінскія дзяржаўныя і банкаўскія сайты
Падчас расійска-ўкраінскага крызісу было атакавана каля 22 дзяржаўных органаў і 70 украінскіх вэбсайтаў 14 студзеня 2022 года. На ўражаных сайтах быў размешчаны дэфейс, у якім быў прадстаўлены тэкст аб асуджэнні ўкраінскага нацыяналізму на польскай, украінскай і расійскай мовах. На выяве была крыніца атакі, якая паказвае на Польшчу, аднак у тэксце на польскай ёсць істотныя граматычныя памылкі. Лічыцца, што гэта была тыповая расійская хакерская атака з мэтай запалохвання і кампраметацыі Польшчы.
Атака на ўкраінскія сайты падчас расійскага ўварвання
23 лютага 2022 года, за дзень да расійскага ўварвання ва Украіну, адбыліся чарговыя атакі на дзяржаўныя і банкаўскія сайты. Прыблізна ў 16.00 былі пашкоджаныя сайты Вярхоўнай рады, Кабінета міністраў Украіны і Міністэрства замежных спраў, СБУ і іншыя. Міністэрства адукацыі і навукі Украіны з мэтай прадухілення кібератацыі закрыла доступ да свайго вэбсайта. Чыноўнікі з ЗША звязваюць атаку з Расіяй. Па дадзеных кампаніі ESET, атака стала магчымай з-за заражэння сотняў кампутараў вірусам HermeticWiper, які быў скампіляваны яшчэ 28 снежня 2021 года.
24 лютага ноччу і раніцай падчас расійскага наступу быў атакаваны сайт Кіеўскай аблдзяржадміністрацыі, некаторыя іншыя рэсурсы былі адключаныя для захоўвання дадзеных. На сайтах i.ua і meta.ua, паводле інфармацыі Дзяржаўнай службы спецыяльнай сувязі і абароны інфармацыі, рассылаліся шматлікія электронныя лісты з фішынгавымі спасылкамі на прыватныя адрасы ўкраінскіх вайскоўцаў і іх сваякоў. Даследаванне кампаніі Google паказала, што фішынгавая кампанія адбывалася з тэрыторыі Беларусі. Акрамя таго, фішынгавыя лісты накіроўвалі таксама ўкраінскім чыноўнікам, а таксама польскім вайскоўцам з моманту з'яўлення ўкраінскіх бежанцаў на польскай мяжы.
Тады ж Служба бяспекі Украіны паведаміла, што заблакавала 7 тыс. ботаў з Расіі, якія распаўсюджвалі ілжывую інфармацыю аб баявых дзеяннях. Асноўнымі пляцоўкамі для распаўсюджвання дэзінфармацыі, паводле яе слоў, былі Telegram, WhatsApp і Viber.
Атакі IT-арміі Украіны
У адказ на папярэднія атакі Міхаіл Фёдараў аб'явіў аб стварэнні IT-арміі Украіны, ў якую ўвойдуць спецыялісты розных галін для блакіравання дэзінфармацыі ў Інтэрнеце, а таксама для нападаў на расійскія сайты. Праз некалькі гадзін былі атакаваны дзясяткі расійскіх банкаў, дзяржаўных і навінавых сайтаў і іншых рэсурсаў. Некаторыя расійскія каналы пачалі трансліраваць украінскія песні.
1 сакавіка 2022 года ўкраінскія хакеры паведамілі аб сваіх дзеяннях. Былі выведзены са строю крытычна важныя інфармацыйныя сістэмы акупанта. Нягледзячы на супраціў расійскіх кібервойскаў, нанесены значны ўрон інфармацыйнай інфраструктуры. Яшчэ 24 лютага была выведзена са строю распрацоўка «Сістэматыкі» — аўтаматызаваная сістэма «Выбары», па якой Пуцін фальсіфікаваў выбары і несумленным шляхам станавіўся прэзідэнтам. Былі выведзены са строю іншыя распрацоўкі «Сістэматыкі», як сістэмы электроннага дакументазвароту акупацыйных уладаў на тэрыторыі АР Крым і так званых «ДНР» і «ЛНР». Спісы тых, хто падтрымліваў акупацыю, накіравалі ва ўкраінскія праваахоўныя органы. 25 лютага была знішчана сістэма кіравання Федэральнага казначэйства РФ разам з бекапамі. Расійскія ўлады замоўчваюць вынікі атакі і сам факт кібератак з боку Украіны, каб не разбураць міф аб «непераможнасці расійскай арміі».
Якуб Журдан
Якуб Журдан (таксама Жак Журдан; Jakób Jourdan, Jacobus Jourdan; 1 мая 1774, Лісабон — 13 сакавіка 1848, Ніца) — святар, педагог, прафесар Полацкай езуіцкай акадэміі.
15 кастрычніка 1803 г., будучы ўжо святаром, уступіў у Полацку ў Таварыства Ісуса. Віцэ-рэгент канвікта і прафесар французскай мовы ў Магілёве (1805—1806), выхавацель сыноў князя Талстога (1805—1808). Выкладаў маляванне і быў выхавацелем у Санкт-Пецярбургу (1809—1815). Пасля выгнання езуітаў з расійскай сталіцы (снежань 1815 г.) быў прафесарам грамадзянскай і ваеннай архітэктуры (1816—1817) і маральнай тэалогіі і свяшчэннага пісання (1817—1818) у Полацкай езуіцкай акадэміі. У апошнія гады існавання Таварыства Ісуса ў Расійскай імперы і выкладаў у Віцебску (рэгент канвікта і прафесар французскай мовы, 1818—1819) і Мсціславе (рэгент канвікта, 1819—1820).
У 1820 г. разам з астатнімі езуітамі быў вымушаны пакінуць тэрыторыю Расійскай імперыі і, як многія яго суайчыннікі, вярнуўся ў Францыю. Памёр у 1848 г. у Ніцы.
Трыхазант
Трыхазант (Trichosanthes) — род травяністых ліян сямейства гарбузовыя (Cucurbitaceae), якія растуць у трапічным і субтрапічным клімаце. Сцёблы, вусікі і лісце амаль усіх відаў ўжываюцца ў ежу мясцовым насельніцтвам як гародніна. Віды Trichosanthes dioica і Trichosanthes cucumerina культывуюцца дзеля буйных ядомых мясістых пладоў, якія з'яўляюцца самай папулярнай садавіной ў краінах Паўднёвай і Паўднёва-Усходняй Азіі. Віды Trichosanthes kirilowii і Trichosanthes rosthornii выкарыстоўваюцца ў традыцыйнай кітайскай медыцыне для падрыхтоўкі лекаў.
Пятрушка
Пятрушка (Petroselínum) — род кветкавых раслін сямейства.
Батанічнае апісанне
Двухгадовыя (рэдка аднагадовыя) травы. У першы год утварае разетку лісця і стрыжнёвы патоўшчаны караняплод, на другі — разгалінаванае кветкавае сцябло. Лісце двойчы- ці тройчыперыстае. Зубцы чашачкі непрыкметныя, пялёсткі жоўта-зялёныя або бялёсыя, часта з чырванаватым адценнем пры пачатку, сэрцападобныя, на верхавіне выемчатыя і ў выемцы з доўгай, ўнутр загнутай дзелькай. Плод яйкападобны, злёгку сціснуты з бакоў.
Віды
Род налічвае два агульнапрызнаных віда : Акрамя гэтага вядома яшчэ некалькі назваў відаў з нявызначаным статусам :
Агратэхніка
Пятрушка добра расце на глыбокаапрацаваных, багатых гумусам вільготных глебах. Лепшыя папярэднікі для яе — цвятная капуста, бульба, цыбуля, памідоры, агуркі. Пятрушка размнажаецца сяўбой насення ў грунт ранняй вясной або позняй восенню. Для веснавой сяўбы насенне папярэдне замочваюць на 2—3 сутак, потым падсушваюць да сыпкага стану. Можна выкарыстоўваць і сухое насенне. Сеюць яго на глыбіню 1—1,5 см з міжрадкоўямі 10—12 см. Насенне прарастае пры тэмпературы 3—5 °C. Падзімовую сяўбу праводзяць сухім насеннем позняй восенню.
Выкарыстанне
Пятрушка валодае прыемным пахам і смакам, які абумоўлены колькасцю ва ўсіх частках расліны эфірнага алею. Акрамя таго, у караняплодах да 1,5 % бялку, да 9 % вугляводаў, ёсць калій, кальцый, фосфар, жалеза, у лісці — бялкі, вугляводы, фоліевая кіслата (адыгрывае важную ролю ў кроватварэнні) і вітаміны. Асабліва багатая вітамінамі маладая зеляніна. Яна мае да 300 мг% вітаміну С і да 20 мг% правітаміму А.
У ежу спажываюць лісце і караняплоды ў свежым і сушаным выглядзе і як прыправу да розных страў. Лекавая сыравіна — трава, карані і плады. Эфірныя алеі, якія ёсць у пятрушцы, дабратворна ўздзейнічаюць на органы стрававання. У народнай медыцыне пятрушка рэкамендуецца пры запаленчых захворваннях нырак, мачавога пузыра, пры рэўматызме, як моцны мачагонны сродак. Адвар са свежага лісця пятрушкі валодае жаўцягонным дзеяннем, умацоўвае дзясны, лічыцца сродкам, які зберагае зрок. У сырым выглядзе зеляніна выкарыстоўваецца пры страце апетыту і расстройстве стрававання. Адвар з каранёў пятрушкі ўжываюць пры ўкусах камароў, восаў, пчол.
Віталь Мікалаевіч Коваль
Віталь Мікалаевіч Коваль (, Дабранка, Пермскі край СССР) — беларускі хакеіст, брамнік. Заслужаны майстар спорту Рэспублікі Беларусь. Нарадзіўся ў Расіі, але па паходжанні — беларус, бацька хакеіста з Маладзечна.
Кар’ера
У 2003—2004 ізноў выступаў у расійскай вышэйшай лізе за барнаульскі «Матор». У 2004-2005 адыграў апошні сезон у чэмпіянаце Расіі за «Молат-Прыкам'е». Пасля сканчэння сезону перайшоў у гродзенскі «Нёман» і тры сезоны запар правёў у беларускай экстралізе. У 2008 утварылася КХЛ, і Віталь Каваль з 2008 па 2010 — ігрок мінскага «Дынама», з 2010 па 2011 — ігрок падмаскоўнага «Атланта». З 2011 года — ігрок ніжагародскага «Тарпеда».
Міжнародная кар’ера
Дэбютаваў за зборную Беларусі на чэмпіянаце свету 2008, у матчы са зборнай Швецыі. Згуляў шыкоўны матч супраць зборнай Расіі і стаў героем матчу, адбіўшы 53 кідка. Таксама ўдзельнічаў на чэмпіянатах свету 2009 і 2010 і на Алімпіядзе 2010, дзе таксама змог нядрэнна выступіць. Прыняў удзел на хатнім для Беларусі Чэмпіянаце свету 2014, але не змог прыняць удзел у плэй-оф з-за траўмы.
2-я Вінаградная вуліца (Наваполацк)
2-я Вінаградная вуліца (, 2-я Виноградная улица) — вуліца ў Наваполацку.
Яўген Бартніцкі
Яўген Бартніцкі, сапр.: Сяргей Уладзіміравіч Сурыновіч (, в. Лугамавічы, ) — беларускі біблеіст, доктар біблейскага багаслоўя, беларускі паэт, каталіцкі святар.
2-я Вінаградная вуліца (Наваполацк)
Апісанне
Размешчана ў паўночна-заходняй частцы горада ў раёне прамзоны БВК на тэрыторыі садовага таварыства "Будаўнік 2003" недалёка ад берага Заходняй Дзвіны. Працягласць вуліцы складае 350 метраў. Рух грамадскага транспарту па вуліцы не ажыццяўляецца.
Яўген Бартніцкі
Біяграфія
Нарадзіўся ў сям’і настаўнікаў. З 1993 года вучыўся ў Гродзенскай духоўнай семінарыі, з 1997 у Пецярбургскай духоўнай семінарыі, якую скончыў у 2000 годзе. У 1999—2000 гадах рэдагаваў газету «Krynica» Таварыства беларусаў Санкт-Пецярбурга. Застаўся ў Расіі, служыў на Каўказе, Урале (Перм), у Калінінградзе. З 2002 года выкладаў беларускую мову ў Пермскім дзяржаўным педуніверсітэце. Абараніў працу па тэалогіі ў Латэранскім універсітэце ў Рыме, магістр тэалогіі. Служыў у Віцебску як пробашч парафіі Святога Духа (да 2008), пробашчам парафіі Божага Провіду ў Слабодцы Браслаўскага раёна. Цяпер служыць пробашчам парафіі Святой Троіцы ў Друі Браслаўскага раёна. У 2019 годзе ва Універсітэце кардынала Стэфана Вышынскага ў Варшаве (Польшча) абараніў доктарскую дысертацыю. Абароненая праца была напісана на кафедры экзегетыкі Новага Запавету тэалагічнага факультэта Інстытута біблійных навук на тэму: «Прынцыпы ўтварэння антрапонімаў і тапонімаў у перакладах Новага Запавету на сучасную беларускую мову».
Творчасць
Дэбютаваў вершаванай містэрыяй для дзяцей «Батлейка» («Дыялог», 1998). Аўтар зборнікаў паэзіі «Летуценнік» (1999), «Пакліканне» (2000). Больш за 50 публікацый у беларускім друку, вершы Я. Бартніцкага друкаваліся ў часопісах «Дыялог», «Беларусь», у газетах «Наша слова», «Голас Радзімы», «Царква».
Жывапісец. Вучань Міраславы Казанцавай — рускай мастачкі (натуралізм). 13 красавіка 2006 года адбылася перашая персанальная выстаўка жывапісу. Арганізатар Друйскага мастацкага пленэру.
Уэст-Валабі
Уэ́ст-Ва́лабі (West Wallabi) — найбуйнейшы востраў архіпелага Хатман-Абральёс каля заходняга ўзбярэжжа Заходняй Аўстраліі. Плошча сушы - 6,21 км². Сталага насельніцтва няма.
Геаграфія
Востраў Уэст-Валабі з'яўляецца часткай паўночнай групы астравоў Валабі архіпелага Хатман-Абральёс. Месціцца ў 60,1 км ад узбярэжжа Заходняй Аўстраліі. Даўжыня з поўначы на поўдзень — 4,87 км. Найбольшая шырыня — 2,45 км.
Мае каралавае паходжанне. Берагі месцамі ўзнятыя. Найбольшая вышыня — 9 м над узроўнем акіяна.
Клімат засушлівы трапічны. Сярэднія тэмпературы вагаюцца на працягу года ад +8°C у жніўні да +35°C у лютым.
Прырода
Флора і фаўна сушы бедныя. Пераважаюць хмызнякі-ксерафіты і зараснікі салянкі. На паўночным і паўднёва-заходнім берагах сустракаюцца мангры. Востраў населены дробнымі валабі, яшчаркамі, марскімі птушкамі, казуркамі і пацукамі.
Гісторыя
Востраў Уэст-Валабі быў адкрыты ў 1629 г. пацярпелымі з судна Галандскай Ост-Індскай кампаніі "Батавія". Сюды ў пошуках пітной вады былі пераселены ўзброеныя салдаты. Паколькі сярод астатніх пацярпелых успыхнуў мяцеж, перасяленцы пабудавалі ўмацаванне, вядомае ў нашы дні як форт.
У 1840 г. даследаваны экіпажам брытанскага карабля "Бігль".
У 1890 г. уключаны ў склад Заходняй Аўстраліі.
У нашы дні сезонна наведваецца рыбакамі і турыстамі.
NGC 2872
NGC 2872 (іншыя абазначэнні — UGC 5018, MCG 2-24-8, ZWG 62.33, ARP 307, KCPG 202A, PGC 26733) — эліптычная галактыка (E2) ў сузор’і Леў.
Сенендэдж
Сенендэ́дж (, ад Sine Dizh — «Замак Сены», سنە, Sine) — горад на захадзе Ірана, адміністрацыйны цэнтр правінцыі Курдыстан. Насельніцтва — 358 тыс. чалавек, пераважна курды і армяне.
Сенендэдж размешчаны за 512 км на захад ад Тэгерана на вышыні 1480 м над узроўнем мора. Клімат — рэзка кантынентальны, засушлівае лета (да 40°C), халодная зіма (да −30°C). Сярэднегадовая колькасць ападкаў — 497 мм.
Дом па вуліцы Карла Маркса, 53 (Брэст)
Архітэктура
Трохпавярховы, складаны ў плане будынак. Пры агульнай несіметрычнай аб’ёмна-прасторавай кампазіцыі галоўны фасад мае сіметрычнае вырашэнне. У цэнтры яго праезная арка, над якой прамавугольны аконны праём, багата дэкарыраваны паўкалонамі карынфскага ордара, пілястрамі з ляпным картушам паміж імі. У аздабленні сцяны 2-га паверха дэкаратыўныя балюстрады ў неглыбокіх нішах, балконы на кранштэйнах і з чыгуннай літай агароджай.
3-я Вінаградная вуліца (Наваполацк)
Апісанне
Размешчана ў паўночна-заходняй частцы горада ў раёне прамзоны БВК на тэрыторыі садовага таварыства "Будаўнік 2003" недалёка ад берага Заходняй Дзвіны. Працягласць вуліцы складае 350 метраў. Рух грамадскага транспарту па вуліцы не ажыццяўляецца.
Замак Шыён
Замак Шыён (Château de Chillon) — замак у кантоне Во ў Швейцарыі, на Жэнеўскім возеры.
Франсіска дэ Асіс Бурбон
Франсіска дэ Асіс дэ Бурбон і Бурбон-Сіцылійскі (Francisco de Asís María Fernando de Borbón y Borbón-Dos Sicilias; 13 мая 1822, Аранхуэс, Мадрыд — 17 красавіка 1902) — кароль-кансорт Іспаніі, муж каралевы Ізабелы II.
Славянскае царства
«Славянскае царства, паходжанне славян і распаўсюджванне іх панавання» — твор бенедыкцінскага манаха далмацінскага паходжання Маўра Арбіні, які ён напісаў на востраве Святой Марыі. Кніга мае высокую гістарычную каштоўнасць — у ёй даволі падбрабязна даюцца звесткі пра паўднёваславянскія народы пярыяду Сярэднявечча. З’яўляецца першай вядомай спробай навукова апісаць гісторыю паўднёвых славян.
Радбат (граф Габсбург)
Ра́дбат, граф Габсбург (Radbot, Graf von Habsburg; каля 985–1045) — заснавальнік роду Габсбургаў.
Радбат, імаверна, быў другім сынам Ланцэліна з Клетгаў. У 1020–1030 ён збудаваў замак Габсбург, ад якога і атрымаў прозвішча. У 1027 заснаваў бенедыктынскае абацтва Муры. Сынам Радбата быў Вернер, наступны граф Габсбург.
Новая Буда (Рослаўльскі раён)
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Новая Буда абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з жніўня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Карл Людвіг Бадэнскі
Карл Людвіг Бадэнскі (Karl Ludwig von Baden; ) — спадчынны прынц Бадэнскі. Бацька расійскай імператрыцы Лізаветы Аляксееўны, жонкі Аляксандра I, і дзядуля расійскай імператрыцы Марыі Аляксандраўны, жонкі Аляксандра II.
Старэйшы сын маркграфа Карла Фрыдрыха Бадэнскага і яго першай жонкі Караліны Луізы Гесэн-Дармштацкай. Карл Людвіг так і не ўзышоў на бадэнскі трон, памёршы раней за бацьку.
Сям'я
У 1774 годзе Карл Людвіг ажаніўся са сваёй кузінай Амаліі Гесэн-Дармштацкай (1754—1832), дачкой ландграфа Людвіга IX. Дзеці:
Яго дочкі пабраліся вельмі выгоднымі шлюбамі, і ў гэтым заслуга Карла Людвіга. Ён памёр 16 снежня 1801 года ў Швецыі ў гасцях у дачкі Фрыдэрыкі.
6 жніўня 1801 года быў узнагароджаны ордэнам Св. Андрэя Першазванага.
Красільнікі
Красільнікі (Красильники) — вёска ў Рослаўльскім раёне Смаленскай вобласці Расіі.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Красільнікі абвяшчаліся часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з жніўня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Гілель Фюрстэнберг
Гілель (Гары) Фюрстэнберг (нар., ) — амерыкана-ізраільскі матэматык. Лаўрэат Абелеўскай прэміі і Прэміі Вольфа па матэматыцы. Член Нацыянальнай акадэміі навук ЗША (з 1989).
Віцебская настаўніцкая семінарыя
Віцебская настаўніцкая семінарыя — першая на Беларусі спецыяльная навучальная ўстанова, якая рыхтавала настаўнікаў для прыходскіх вучылішчаў, падрыхтоўчых класаў гімназій і павятовых вучылішчаў. Існавала ў 1834—1839 гг. Заснавана па ініцыятыве папячыцеля Беларускай навучальнай акругі педагога Р. І. Карташэўскага. Размяшчалася ў прыватным будынку. На чале семінарыі стаяў дырэктар ланкастэрскімі вучылішчамі Беларускай навучальнай акругі Аглобін, у штат уваходзілі загадчык Віцебскага ланкастэрскага вучылішча Вінаградаў і настаўнік, які быў адначасова наглядчыкам.
Эйнарс Рэпшэ
Пасля заканчэння школы ў Рызе вывучаў матэматыку і фізіку ў Латвійскім універсітэце (1979–1986). Потым да 1990 года працаваў інжынерам. У канцы 1980-х гадоў далучыўся да Латвійскага народнага фронту і Руху за нацыянальную незалежнасць Латвіі, адным з заснавальнікаў якіх стаў (1988).
Гілель Фюрстэнберг
Біяграфія
Нарадзіўся ў Германіі, адкуль яго сям’я збегла ў 1939 годзе, неўзабаве пасля Крыштальнай ночы. Незадоўга да пачатку Другой сусветнай вайны яны пасяліліся ў Нью-Ёрку. Наведваў Талмудычную акадэмію Марша Стэрн, а затым Ешыва-ўніверсітэт. У 1955 годзе, ва ўзросце дваццаці гадоў, стаў уладальнікам навуковых ступеней. Яшчэ да выпуску, у 1953—1955 гадах, апублікаваў дзве працы па матэматыцы. Абедзве з’явіліся на старонках «American Mathematical Monthly». У працы «On the infinitude of primes» (1955) змяшчаецца тапалагічны доказ знакамітай тэарэмы Еўкліда аб бясконцай колькасці простых лікаў.
Эйнарс Рэпшэ
У 1990—1993 гадах быў дэпутатам Вярхоўнага Савета Латвійскай ССР, а затым Сейма Латвійскай Рэспублікі. У 1991 годзе быў абраны кіраўніком Банка Латвіі, якім заставаўся да 2001 года. За сваю працу быў узнагароджаны ордэнам Трох Зорак 3-й ступені. У 2002 годзе ён заснаваў новую палітычную структуру пад назвай "Новая эра", якая хутка стала лідарам апытанняў грамадскай думкі і перамагла на парламенцкіх выбарах восенню 2002 года. Ён быў старшынёй партыі да 2007 года, а затым быў старшынёй яе палітычнага савета да 2008 года. У 2002 і 2006 гадах ён абіраўся ў Сейм.
Віцебская настаўніцкая семінарыя
Навучанне
Навучаліся юнакі з сем'яў дваран, мяшчан, обер-афіцэраў, праваслаўных царкоўнаслужыцеляў. Семінарысты вывучалі рускую мову, арыфметыку, гісторыю Расіі і ВКЛ, методыку ўзаемнага навучання ў пачатковай школе па метаду Д. Ланкастэра. Некаторыя навучэнцы займаліся таксама музыкай і спевамі. У вольны час семінарысты абавязаны былі наведваць заняткі рускай мовы і геаграфіі ў Віцебскай мужчынскай гімназіі. Тэрмін навучання ў семінарыі 3 гады. за ўсе гады навучання былі падрыхтаваны 62 настаўнікі. Семінарыя зачынена з-за адсутнасці ў папячыцельства сродкаў на яе ўтрыманне.
Гілель Фюрстэнберг
Біяграфія
Атрымаў доктарскую ступень у Прынстанскім універсітэце пад кіраўніцтвам Саламона Бохнера. У 1958 годзе атрымаў PhD. У 1959—1960 гадах працаваў у МІТ. З 1961 года прафесар-асістэнт ва Універсітэце Мінесоты. У 1965 годзе пераехаў у Ізраіль і да 2003 года працаваў у Яўрэйскім універсітэце ў Іерусаліме (Інстытут матэматыкі імя Эйнштэйна). Быў членам Камітэта дарадцаў Універсітэта Бэн-Гурыёна ў Негеве. У 2003 годзе абедзве гэтых ВНУ правялі ў гонар выхаду вучонага на пенсію чатырохдзённую канферэнцыю Furstenfest 2003 з чытаннем лекцый.
Эйнарс Рэпшэ
З 7 лістапада 2002 года быў прэм'ер-міністрам урада Латвіі, створанага чатырма партыямі. Ён удзельнічаў у саміце Еўрапейскага саюза ў Капенгагене ў снежні таго ж года. У студзені 2004 года яго кабінет страціў парламенцкую большасць, а праз месяц ён падаў у адстаўку, пакінуўшы пасаду 9 сакавіка 2004 года. З лістапада 2004 года па снежань 2005 года ён працаваў ва ўрадзе Айгарса Калвітыса ў якасці міністра абароны. У кабінеце Валдыса Домбраўскіса, створаным у сакавіку 2009 года, ён быў міністрам фінансаў. У красавіку 2010 года абвясціў аб сыходзе з палітыкі пасля парламенцкіх выбараў. У лістападзе таго ж года ён сышоў з пасады міністра.
ЖФК Гол Чэнстахова
«Гол» (Gol) — польскі жаночы футбольны клуб з горада Чэнстахова.
Болецкі сельсавет
Бо́лецкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Гарадоцкага раёна Віцебскай вобласці. Цэнтр — вёска Новы Болецк.
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Гарадоцкага раёна Віцебскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Болецк, з 1927 года — вёска Новы Болецк. Пасля скасавання акруговай сістэмы з 26 ліпеня 1930 года ў Гарадоцкім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. 4 сакавіка 1960 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Бяскатаўскага (19 населеных пунктаў: Багамазава, Буракова, Ваўненкі, Вокшава, Грыбалі, Заазер’е, Зайцы, Казырова, Кашчыха, Круглікі, Лапушніца, Міроненкі, Нова-Болецк, Новая Вёска, Перадзелка, Працінцы, Ушакова, Шэцікі і Яроненкі) і Першамайскага (7 населеных пунктаў: Варахобы, Васькіна, Міхалі, хутар Міхалі, Петракі, Сяльцо і пасёлак цагельнага завода) сельсаветаў.
На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 26 населеных пунктаў.
Лас-Авес
Лас-А́вес (Las Aves) — архіпелаг з 11 малых астравоў на поўдні Карыбскага мора. Уваходзіць у склад Федэральных ўладанняў Венесуэлы. Агульная плошча - 3,35 км². Сталага насельніцтва няма.
Геаграфія
Архіпелаг Лас-Авес месціцца на поўдні Карыбскага мора ў 57,57 км на захад ад вострава Банайрэ. Бліжэйшы кантынентальны бераг Венесуэлы знаходзіцца ў 117,9 км на паўднёвы захад. Складаецца з 2 груп Барлавента (усходняя) і Сатавента (заходняя), кожны з якіх атачаюць каралавыя рыфы. Астравы нізкія, сфарміраваныя вапнякамі.
Клімат трапічны пасатны. Гадавая колькасць ападкаў не перавышае 560 мм у год.
Гісторыя
Археолагі выявілі, што з 1 тысячагоддзя да н. э. архіпелаг наведвалі індзейцы з узбярэжжа Венесуэлы. Яны здабывалі тут ракавіны малюскаў і соль. У 1499 г. адкрыты іспанскай экспедыцыяй на чале Алонса дэ Ахеда. З XVII ст. іспанскія і галандскія перасяленцы выкарыстоўвалі астравы для часовага прытулку падчас здабычы рыбы і драўніны, аднак з-за недахопу пітной вады сталых паселішчаў не стваралі.
У 1678 г. каля астравоў Лас-Авес адбылася бітва паміж галандцамі і французскім флотам. Яна скончылася паражэннем французаў.
У 1938 г. уключаны ў склад Федэральных ўладанняў Венесуэлы.
Дом па Рэвалюцыйнай вуліцы, 24а
Дом па вуліцы Рэвалюцыйнай, 24а — будынак у Мінску, размешчаны ў квартале, які прымыкае да Верхняга Горада. Пабудаваны ў XIX ст. з цэглы.
Гісторыя
Дом па вул. Рэвалюцыйная, 24а быў пабудаваны ў сярэдзіне XIX ст. Належаў Фогелям, Залкіндам і быў флігелем дома № 24, тут былі гаспадарчыя і жылыя памяшканні. За сваю гісторыю ён шмат перабудоўваўся і страціў першапачатковы выгляд. Папярэднія даследаванні паказалі магчымы першасны выгляд, які не супадаў з праектамі перабудовы. З гістарычных артэфактаў былі знойдзены насценныя роспісы канца XIX пач.‑ XX стст., якія не былі даследаваны і былі страчаны падчас зносу.
Знішчэнне
Дом замінаў кампаніі «ФАРТ і В» пабудаваць комплекс офісных і гандлёвых цэнтраў з паркінгам, які цяпер вядомы як бізнес-цэнтр «Метраполь» (вуліца Няміга, 5). Барацьба за гэты дом вялася амаль паўгода.
26 жніўня 2009 года Беларуская рэспубліканская навукова-метадычная рада па пытаннях гісторыка-культурнай спадчыны пры Міністэрстве культуры прыняла рашэнне дэмантаваць канструкцыі будынка № 24а ручным спосабам з іх наступным узнаўленнем.
11 лістапада 2009 года ў абыход рашэння Рады і без дазволу Мінкультуры была здзейснена спроба зруйнаваць згаданы будынак. Незаконныя дзеянні былі спынены намаганнямі грамадскасці і спецыялістаў Упраўлення аховы гісторыка-культурнай спадчыны і рэстаўрацыі Мінкультуры.
30 лістапада 2009 года экскаватар знёс 1/6 частку будынка, але разбурэнне было спынена Міністэрствам культуры. Былі падрыхтаваныя матэрыялы для пракурорскай праверкі па факце нарушэнняў заканадаўства. Таварыства аховы помнікаў звярнулася ў пракуратуру Цэнтральнага раёна г. Мінска з просьбай прыцягнуць да крымінальнай адказнасці па ч.2 арт. 344 Крымінальнага кодэксу галоўнага інжынера «Мінскай спадчыны» Міхаіла Жыха і па арт. 428 дырэктара прадпрыемства Паўла Шыкунца. Пасля гэтага сапраўды пачалася ручная разборка. Паралельна з разборкай архітэктары Цэнтра рэгенерацыі гісторыка-культурных ландшафтаў і тэрыторый працавалі над даследаваннем камяніцы, фіксацыяй элементаў архітэктуры і дэкору, каб потым аднавіць будынак у першасным выглядзе. У цокальным паверсе выявілі некалькі закладзеных цэглай арак. Мяркуецца, што да рэвалюцыі тут жыў доктар і ў памяшканнях з аркамі стаяў запрэжаны коньмі экіпаж. Калі заставалася разабраць першы паверх і зафіксаваць адзін фрагмент насценнага жывапісу, архітэктар пазначыў у журнале аўтарскага нагляду, што даследаванне практычна праведзена і пры ўзгадненні з навуковым кіраўніком аб’екта далей магчыма і механічная разборка.
Канчаткова знесены экскаватарам увечары ў суботу 6 лютага 2010 года.
Апарт-атэль
На месцы будынка мусіў з’явіцца апарт-гатэль, заказчыкам якога выступіла кампаніяй «Тэкстур». У сакавіку 2011 года прадпраектную прапрацоўку аб’екта выканалі спецыялісты «Мінскграмадзянпраекта» (архітэктары У. Даніленка, А. Віданава, І. Палонскі, Г. Шэлег). У 2012 годзе новую архітэктурную канцэпцыю будынка стварыла вядомая кампанія «Вараб’ёў і партнёры». Праект рэканструкцыі пад гасцініцу быў распрацаваны «Творчай майстэрняй Вараб’ёва А. А.». Апарт-гатэль мусіў складацца з 8 апартаментаў павышанай камфортнасці для доўгатэрміновай здачы ў арэнду. Шэсць з іх занялі б трэці і чацвёрты паверхі, па тры на паверх. Кожны нумар мусіў мець кухню-сталовую з гасцявым санвузлом, спальню з санвузлом, гардэробную, балкон. На пятым і шостым паверхах былі запраектаваны два двухузроўневыя нумары з тэрасамі. На першым паверсе прадугледжваліся гандлёвыя рады з буцікамі, на другім — кафэ-бар і яшчэ адна гандлёвая зона.
Аляксандр Астроўскі
Аляксандр Астроўскі:
Дом па Рэвалюцыйнай вуліцы, 24а
Апарт-атэль
Нягледзячы на тое, што будынак узводзіўся з нуля, афіцыйна ён называўся «рэканструкцыяй помніка архітэктуры XIX—XX стагоддзяў». Скончыць будаўніцтва меркавалася да лістапада 2015 года.
Архітэктура
Будынак складаецца з двух самастойных аб’ёмаў, якія шчыльна прымыкаюць адзін да аднаго. Адзін з аб’ёмаў двухпавярховы, прамавугольны ў плане. Плоскасць яго сцен прарэзана прамавугольнымі вокнамі на 1-м паверсе, лучковымі — на 2-м. Па перыметры пад вальмавым дахам праходзіць развіты шматслойны карніз.
Другі аб’ём трохпавярховы, накрыты двухсхільным дахам з трохвугольнымі франтонамі ў тарцах. Аконныя праёмы прамавугольныя.
NGC 2873
NGC 2873 (іншыя абазначэнні — MCG 2-24-9, NPM1G +11.0198, PGC 26742) — спіральная галактыка (Sb) ў сузор’і Леў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».