cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Іншапланецянін (фільм)
Сюжэт
Іншапланетныя батанікі патаемна наведваюць Зямлю ўначы, каб назбіраць узоры раслін у каліфарнійскім лесе. Адзін з іншапланецян аддзяляецца ад групы, зачараваны далёкімі агнямі гораду, але на месца прыбываюць урадавыя машыны ЗША і пераследуюць здзіўленую істоту. Іншыя іншапланецяніні адлятаюць, пакідаючы адсталую істоту на Зямлі. У суседнім мястэчку малы хлопчык Эліят (Генры Томас) чуе дзіўныя гукі з падпаветцы, калі вяртаецца дадому з піццай у рукох. Ён закідае бейсбольны мяч у падпаветку, але яго нехта з яе выкідае. Пазней Эліят у тую ж ноч вяртаецца з ліхтарыкам да падпаветцы і заходзіць у кукурузнае поле, дзе нечакана наторквацца на дзіўную незямную істоту сярод кукурузных сцёблаў. Істота крычыць і ўцякае з месца здарэння гэтак жа як і Эліят.
Эліятава сям’я не верыць хлопцу, і Эліят вырашае завабіць істоту ў свой дом, пакідаючы цукеркі на зямлі па дарозе да хаты. У выніку істота заходзіць у дом і з цікавасцю вывучае Эліята гэтак жа, як і хлопец вывучае іншапланецяніна. На наступную раніцу Эліят робіць выгляд, што яму дрэнна, каб застацца дома з істотай і не ісці. Дзіўным чынам Эліят пачынае адчуваць думкі і эмоцыі прышлеца, што выяўляецца, калі іншапланецянін выпадкова адкрывае парасон, палохаючыся яго і адначасова Эліята палохаецца, знаходзячыся ў іншым пакоі. Пазней у той жа дзень Эліят знаёміць свайго старэйшага брата Майкла (Роберт Мак-Нотан) і пяцігадовую сястру Герці (Дру Берымар) з прышлецам, вырашыўшы схаваць яго ад маці Мэры (Дзі Уолес). Калі дзеці пытаюцца ў іншапланецяніна пра яго паходжанне, ён паказвае ім яго планетарную сістэму, падняўшы ў паветра некалькі шароў, а таксама дэманструе свае сілы, ажыўляючы мёртвыя кветкі. Акрамя гэтых магчымасцей, істота мае гаючую сілу на сваім кончык пальца, калі загойвае невялікі парэзе на пальцы Эліята.
На наступны дзень у школе Эліят пачынае адчуваць значна больш моцную эмпатычную сувязь з іншапланецянінам, і праз дзеянні істоты Эліят учыняе верхал у школьнай класе. Прышлец называе сябе E.T., чытаючы комікс, дзе Бак Роджэрс, кліча на дапамогу, ствараючы імправізаваную камунікацыйную прыладу. Істота натхняецца гэтым і спрабую змайстраваць падобную прыладу. Майкл заўважае, што здароўе іншапланецяніна пагаршаецца і што Эліят называе сябе «мы». На працягу ўсяго гэтага часу хлопчыкі не ведаюць, што прышлеца адсочваюць урадавымі агентамі, і цяпер наўпрост шпегуюць за імі. У ноч на Хэлаўін Майкл і Эліят апранаюць E.T. у касцюм прывіду, каб правесці яго да лесу, дзе іншапланецянін разгортвае сваю і ўключае прыладу. Засноўны ў лесе, на наступны дзень Эліят прачынаецца ў ім і выяўляе, што E.T. кудысьці сышоў. Эліят вяртаецца дадому, дзе яго маці ў слязох вінаваціць Эліята. У гэты час Майкл выпраўляецца на пошукі прышлеца і выяўляе яго побач з трубой каля дарогі. Майкл вяртае E.T. дадому, але прышлецу становіцца вельмі дрэнна, гэтак жа як і Эліяту. Мэры прыходзіць у жах, выявіўшы, што яе сын амаль памірае, і выяўляе іншапланецяніна, якраз тады, калі ў дом урываецца група ўрадавых агентаў, апранутых у касцюмы касманаўтаў.
Навукоўцы ствараюць у доме лабараторыю, распытваючы Майкла, Мэры і Герці пра тое, што яны ведаюць пра істоту. Медыкі лякуюць Эліята і E.T., і псіхічная сувязь паміж імі парываецца. Эліят раптоўна крыяе, а істота, здаецца, памірае. Калі медыкі абвяшчаюць іншапланецяніна памерлым, Майкл выяўляе, што кветка, якую E.T. раней адрадзіў зноў памірае. Навукоўцы дазваляюць хлопцу развітацца з істотай сам на сам, і ў гэты момант Эліят заўважае, што сэрца іншапланецяніна пачынае ззяць чырвоным святлом, а расліна зноў закветнела. Эліят і Майкл выкрадаюць фургон, куды загрузілі E.T., і яны спрабуюць ухіліцца ад пагоні. Да іх далучаюцца Майклавы сябры на веласіпедах. Пагоня працягваецца, і толькі тэлекінезавыя здольнасці іншапланецяніна дапамагаюць школьнікам уцячы, падхапіўшы іх у паветра. У лесе сябры знаходзяць касмічны карабель, які прыбыў на Зямлю з мэтай ратавання прышлеца. E.T. развітваецца з Майклам і Герці, калі яна дорыць яму адроджаную ім кветку. Перад тым, як сесці ў касмічны карабель, ён абдымае Эліята і кажа яму, што ён заўсёды застанецца ў яго памяці. Іншапланецянін сыходзіць і вяртаецца ў карабель, які ў хуткім часе адлятае з Зямлі.
Крытыка
Роджэр Эберт надаў фільму чатыры зоркі, адзначыўшы, што «Іншапланецянін» ёсць не проста добрым фільмам. Гэта адзін з тых фільмаў, якія адрынаюць нашыя перасцярогі і заваёўваюць нашыя сэрцы. Пазней ён дадаў яго ў свой спіс выдатных фільмаў. Фільм мае 99 % рэйтынг ухвалення на Rotten Tomatoes, базуючыся на 136 рэцэнзіях. Сярэдні рэйтынг фільма на рэсурсе складае 9,3/10 балаў. На думку крытыкаў фільм з’яўляецца кранальнай гісторыяй Стывена Спілберга пра прышэльца, які сумуе па радзіме. Кінустужка выступае адначасова як захапляльная навукова-фантастычная прыгода, гэтак і выдатны партрэт дзяцінства. Нас сайце Metacritic фільм мае сярэднеўзважаны 91 бал з 100 магчымых, палягаючы на апірышчы 30 аглядаў, што сведчыць пра ўсеагульнае ўхваленне фільма.
Валадымырка
Валадымырка (Володими́рка) — вёска ў Шаргарадскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Лаоская мова
Мова народа лао, дзяржаўная мова Лаоса. Пашырана таксама на паўночным усходзе Тайланда. Некалькі дзесяткаў блізкіх дыялектаў і гаворак. У Лаосе гаворкі і дыялекты складаюць 3 групы: цэнтральную, паўночную, паўднёвую. У аснове літаратурнай мовы в'енцьянскі дыялект.
Лаоская мова — танальная (5—7 тонаў у розных дыялектах), у аснове — монасілабічная (спрадвечная лексіка аднаскладовая). Ізаляваная мова, граматычныя катэгорыі выражаюцца пераважна аналітычна, парадак слоў фіхсаваны. Асноўная частка лексікі агульная з тайскімі мовамі, шмат запазычанняў з палі і санскрыту.
Найбольш раннія помнікі XV ст. (пераважна эпіграфічныя). Два асноўныя віды пісьменнасці: цывільнае пісьмо «туа лао» (асноўны сродак фіксавання мовы) і «туа тхам» (духоўнае пісьмо для запісу рэлігійных тэкстаў); абодва паўднёваіндыйскага паходжання. Найболш раннія з вядомых літаратурных помніхаў — «Прынц Хунг» (XV—XVI ст.).
Хопер (вагон)
Хопер (hopper — літаральна: бункер) — самаразгружаючыйся бункерны грузавы вагон для перавозкі масавых сыпкіх грузаў: вугалю, руды, цэменту, збожжа, торфу, баласта. Кузаў мае форму варонкі, у ніжняй частцы якой размешчаны люкі (па-англійску — «хопер»); пры іх адкрыцці груз высыпаецца праз іх пад уласнай вагай, што спрыяе хуткай разгрузкі.
Класіфікацыя
Адкрытыя хоперы выкарыстоўваюць для перавозкі гарачага агламерату і акатышаў, вугалю, торфу, коксу. Ашалёўка кузава хопера для гарачых акатышаў, агламерату i коксу ў адрозненне ад іншых тыпаў вагонаў не жорстка злучаецца з апорным каркасам бакавых і кантавых сцен, што выключае карабленне кузава пад дзеяннем высокіх тэмператур і забяспечвае лёгкую замену пры пашкоджаннях. Адкрытыя хоперы, як правіла, маюць дыстанцыйную аўтаматызаваную сістэму разгрузкі грузу на абодва бакі чыгуначнага шляху, кіраваную з дапамогай сціснутага паветра, які паступае ад сілавы ўстаноўкі лакаматыва. Больш за шырокае выкарыстанне ротарных вагонаперакульвальнікаў дазваляе скараціць выкарыстанне адкрытых хопераў.
Закрытыя хоперы ўжываюць для перавозкі збожжа, цэменту, тэхнічнага вугляроду (сажы). Груз выгружаецца ў междурельсовое прастору, вечка разгрузачных люкаў адкрываюцца ўручную. Для перавозкі мінеральных угнаенняў ўжываюць крытыя хоперы з разгрузкай на бок ад чыгуначнага шляху з дапамогай сціснутага паветра.
Хоперы маюць тыпавыя двухвосевыя каляскі, аўтасчэпнае і аўтатармазное абсталяванне. Механізм адчынення накрывак разгрузных люкаў мае пнеўматычны або ручны прывад.
Хопер-дазатар
Асобнай разнавіднасцю з'яўляюцца хопер-дазатары. Хопер-дазатар — транспартны сродак для перавозкі, механізаванай выгрузкі, кладкі ў пуць, дазавання і разраўнівання баласта пры будаўніцтве, рамонце і бягучым змесце чыгуначнага пуці. Першыя хопер-дазатары створаны ў СССР у пачатку 50-х гадоў. Кузаў хопер-дазатар суцэльнаметалічны бункернай тыпу, мае чатыры разгрузных прылады з вечкамі, а таксама дазуючую прыладу. Рама дазуючай прылады пры разгрузцы знаходзіцца над паверхняй пуці на вышыні, роўнай таўшчыні отсыпаемого балластного пласта. Кіраванне дазуе і разгрузачных прыладамі ажыццяўляецца пневмосистемой. Пры руху хопер-дазатар вечка адкрываюцца пневмоцилиндрами, баласт высыпаецца і разраўноўваюць рамай дазатара пластом зададзенай таўшчыні. У залежнасці ад прынятай тэхналогіі дарожных работ магчымыя розныя варыянты выгрузкі баласта: на сярэдзіну шляху, у междупутье, на абочыну або на ўсю шырыню шляху. Перамяшчэнне хопер-дазатар ажыццяўляецца лакаматывам. Сціснутае паветра ў пневмосистему падаецца кампрэсарам, які размешчаны ў лакаматыве або спецыяльным вагоне суправаджэння. Для перавозкі баластных матэрыялаў фармуюцца склады з 20-25 вагонаў (хопер-дазатарныя вяртушкі). Грузападымальнасць хопер-дазатара 60 тон, ўмяшчальнасць кузава 33,4 кубічных метра, хуткасць руху пры разгрузцы 2-5 кіламетра ў гадзіну, уласная маса 23 тоны.
Вузкакалейны хопер-дазатар
Вагоны для транспарціроўкі і механізаванай выгрузкі, размеркавання і разраўнівання баласта пры будаўніцтве, рамонце і бягучым змесце чыгуначнага пуці вузкай каляіны. Грузападымальнасць вагона 12,5 тон. Разгрузка хопер-дазатар - двухбаковая, паасобная. Схема дазоўкі баласта забяспечваецца разгрузачнымі люкамі, якія адкрываюцца ў розным спалучэнні. Гэта дазваляе вырабляць выгрузку баласта ў розных камбінацыях (ўнутр каляіны, вонкі, на адну бок). Кіраванне дазуючай і разгрузачнай прыладамі ажыццяўляецца штурваламі на баку і тарцы вагона, разгрузка вагона адбываецца пры руху цягніка са хуткасцю ад 3 да 5 км/г.
IC 3795
IC 3795 — галактыка тыпу S0 (спіральная галактыка) ў сузор’і Гончыя Псы.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Лілія Мікалаеўна Вайгіна-Яфрэмава
Лі́лія Мікала́еўна Ва́йгіна-Яфрэ́мава (нар., ) — украінская біятланістка чувашскага паходжання, прызёр Зімовых Алімпійскіх гульняў 2006 года ў Турыне, якая выступала ў свой час за зборныя каманды Расіі і Беларусі.
Біяграфія
Лілія пачала займацца біятлонам у 1987 годзе. Трэніравалася ў Г. Салдзімірава. З-за невысокіх вынікаў на этапах Кубка свету яна дэбютуе толькі ў сезоне 1999/2000. Пазней яна таксама эпізадычна выступала ў Кубку свету, але замацавацца ў складзе асноўнай зборнай Расіі не змагла.
Не патрапіўшы на Алімпіяду 2002 года ў Солт-Лэйк-Сіці, Лілія Яфрэмава прымае прапанову Беларускай федэрацыі біятлона і пераходзіць у зборную Беларусі. Выступаючы за каманду, Яфрэмава не раз падымалася на подыумы эстафетных спаборніцтваў на этапах Кубка свету, а па выніках сезону яна заняла 34 месца.
Яшчэ раз памяняўшы грамадзянства, у складзе каманды Украіны Яфрэмава становіцца адной з ключавых біятланістак. У 2006 годзе Лілія Яфрэмава дасягае вяршыні сваёй кар’еры — заваёўвае бронзавы медаль Зімовых Алімпійскіх гульняў у Турыне. У зборных Беларусі і Украіны трэніравалася пад кіраўніцтвам свайго мужа Канстанціна Вайгіна.
Чорная
Чорная — аронім, гідронім і айконім.
Вольга Фёдараўна Нячай
Вольга Фёдараўна Няча́й (нар., г. Растоў-на-Доне, РСФСР — ) — беларускі кіназнавец і кінакрытык. Доктар мастацтвазнаўства (1986).
Біяграфія
Дачка беларускага гісторыка Фёдара Макаравіча Нячая. Скончыла ў 1958 годзе БДУ. 3 1958 года ў Інстытуце мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору Нацыянальнай АН Беларусі, адначасова з 1980 выкладае ў Беларускім універсітэце культуры.
Член Беларускага саюза кінематаграфістаў з 1969 года, член Беларускага саюза літаратурна-мастацкіх крытыкаў з 1997 года.
Навуковая дзейнасць
Даследуе гісторыю і тэорыю экраннага мастацтва (кіно і тэлебачання) у сістэме культуры і масавых камунікацый, праблемы кінаадукацыі. Беларускае кіно разглядае з пазіцый культурнай антрапалогіі («Біякультурная адаптацыя ў постчарнобыльскі перыяд (на прыкладзе кінамастацтва)», 1998—1999).
Адна з аўтараў «Гісторыі беларускага кіно» (1969—1970), зборнікаў «Кіно Савецкай Беларусі» (1975), «Сучаснае беларускае кіно» (1985), «Панарама беларускага кіно апошніх гадоў», «Беларускае сучаснае мастацтвазнаўства і крытыка» (абодва 1998), «Экран і культура: (Беларускае дакументальнае кіно і культура Беларусі)» (1999).
Троіцкі
Троіцкі — прозвішча, тапонім.
Жмэрынскі раён
Жмэрынскі раён (Жмеринський район) — адміністрацыйная адзінка ў складзе Вінніцкай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр — Жмэрынка (Жмеринка).
Утвораны 7 сакавіка 1923 года. Насельніцтва раёна на года складае 34886 чалавек, плошча — 1130 км².
Адміністрацыйны падзел
Тэрыторыя раёна адміністрацыйна складаецца з 1 пасялковага і 27 сельскіх саветаў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі раёна размешчаны 1 пасёлак гарадскога тыпу, 10 пасёлкаў сельскага тыпу і 59 сёлаў.
Фундацыя
Фунда́цыя (ад fundatio — заснаванне) — у Вялікім Княстве Літоўскім ахвяраванне манастырам, храмам і інш. установам зямельных угоддзяў, грошай, каштоўнасцей і інш. Ахвяраванні (фундушы) звычайна рабілі феадалы або дзяржава для заснавання пераважна духоўных устаноў і іх матэрыяльнага забеспячэння. У Вялікім Княстве Літоўскім у XV — пачатку XVI ст. вядомы фундацыі каталіцкім рэлігійным установам.
Паводле пастановы 1481 года вялікага князя літоўскага Казіміра будаўніцтва праваслаўных храмаў на тэрыторыі Вялікага Княства Літоўскага было забаронена і толькі ў 1507 годзе датавана першая пасля амаль 30-гадовага перапынку грамата аб фундацыі на праваслаўную царкву.
Асноўнай формай фундацыі дзяржавы і насельніцтва на цэрквы і касцёлы ў першай палове XVI ст. была дзесяціна — натуральны падатак збожжам. У выніку правядзення валочнай памеры дзесяціна ў дзяржаўных уладаннях адмянялася, а цэрквы і касцёлы надзяляліся зямлёй (1—2 валокі). Ахвяраванні і завяшчанні асобных феадалаў на карысць царквы былі разнастайныя: зямля з сялянамі, пустаўшчыны, сенажаці, лясы, гарадскія юрыдыкі, вёскі, маёнткі, грошы, каштоўнасці, рухомая маёмасць і інш.
WebKit
WebKit — гэта рухавічок браўзера, распрацаваны кампаніяй Apple. Выкарыстоўваецца ў вэб-браўзеры Safari, а таксама ў версіях кожнага вэб-браўзера для iOS і iPadOS. WebKit таксама выкарыстоўваецца браўзерам BlackBerry, кансолямі PlayStation, пачынаючы з PS3, мабільнымі аперацыйнымі сістэмамі Tizen, браўзерам Amazon Kindle, і на кансолях Nintendo.
WebKit быў створаны на аснове бібліятэк KHTML і KJS ад KDE і з тых часоў быў дапрацаваны ўдзельнікамі KDE, Apple, Google, Nokia, Bitstream, BlackBerry, Sony і іншымі. WebKit падтрымлівае macOS, Windows, Linux і іншыя Unix-падобныя аперацыйныя сістэмы. 3 красавіка 2013 г. Google абвясціла аб тым, што аддзяліла WebCore, кампанент WebKit, які будзе выкарыстоўвацца ў будучых версіях Google Chrome і Opera пад назвай Blink.
WebKit даступны па ліцэнзіі BSD 2-Clause за выключэннем кампанентаў WebCore і JavaScriptCore, якія даступны па ліцэнзіі GNU Lesser General Public License. Па стане на 7 сакавіка 2013 года WebKit з’яўляецца гандлёвай маркай Apple, зарэгістраванай у Бюро па патэнтах і таварных знаках ЗША.
Эма (фільм, 2020)
Сюжэт
Эма Вудхаўс — багатая, прыгожая і разумная дзяўчына са шляхетнай сям’і. Сама яна не імкнецца да замужжа, яе цалкам задавальняе забяспечанае і мернае жыццё ў доме бацькі. Да таго ж, заўсёды пад рукой велікадушны, праўдзівы сябар і джэнтльмен, з якім яна адчувае сябе на роўных, ведаючы яго з дзяцінства. Не маючы ні ў чым патрэбы, Эма хоча зладзіць шчасце сваіх менш адораных лёсам і прыродай сябровак, і адначасова крыху развеяць летнюю нуду. Пасля таго, як ёй удаецца сасватаць і ўдала выдала замуж сваю гувернантку міс Тэйлар за заможнага ўдаўца містэра Уэстана, яна абірае сабе новую пратэжэ. Гарыет Сміт — мілая, трохі наіўная дзяўчына сумнеўнага паходжання. Эма задаецца мэтай знайсці ёй годнага мужа, і ў яе нават з’яўляецца падыходзячая кандыдатура — мясцовы вікарый містэр Элтан. Вось толькі ўсё ідзе не зусім так, як задумвала Эма.
Каратубек
Каратубек — сяло ў Астраханскім раёне Акмолінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Кайнарскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна ў 36 км на захад ад цэнтра пасёлка Астраханка.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 64 чалавекі (30 мужчын і 34 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 4 чалавекі (3 мужчины и 1 жанчына).
Пескэ
Пескэ (Pesche) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Малізэ, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Ізернія.
Насельніцтва складае 1480 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 109 чал./км². Займае плошчу 12 км². Паштовы індэкс — 86090. Тэлефонны код — 0865.
Заступнікам населенага пункта лічыцца Архангел Міхаіл.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Гыбаліўка
Гыбаліўка (Ги́балівка) — вёска ў Шаргарадскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Галынчынці
Галынчынці (Голи́нчинці) — вёска ў Шаргарадскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Поп-панк
Поп-панк — адзін з базавых паджанраў панк-рока, які вылучаецца змешваннем прынцыпаў і інструментальнай секцыі тыповага панк-рока з мяккімі поп-мелодыямі і прыёмамі поп-музыкі (а таксама іншых «лёгкіх» жанраў). З’явіўшыся разам з, уласна, панк-рокам, поп-панк перажыў «новае нараджэнне» і найбуйнейшы (для панк-рока наогул) камерцыйны поспех у 1990-я гады.
Гісторыя
Першымі поп-панкамі лічацца першыя панк-рокеры — Ramones. Для некаторых іх, асабліва ранніх, кампазіцый ўжо былі ўласцівыя забаўлівая накіраванасць, адсутнасць сацыяльных праблем і агульны пазітыўны настрой. Самым першым «паўнавартасным» поп-панк-гуртом сталі Buzzcocks, якія здолелі ў параўнанні з даволі брутальнай і нязвыклай для непадрыхтаванага слухача «аранжыроўкай» і вакалам Ramones дамагчыся вельмі лёгкага саўнда, у якім бы спалучаліся ўласцівы для панк-рока гітарны напор і паветраныя мелодыі на аснове поп-рока і баблгам-попу 1960-х.
Паралельна з Buzzcocks і іншымі лёгкімі поп-панк-камандамі ў Англіі пачаў развівацца рух адраджэнцаў субкультуры модаў — мод-рывайвл. Лідары гэтага кірунку, The Jam, і іншыя гурты жанру спалучалі меладызм модаў першай хвалі (The Who і The Kinks), захоўваючы калянасць іх падачы і абцяжарваючы яе панк-фатальнымі элементамі. Паралельна з гэтым узнікаюць роднасныя поп-панку жанры — паўэр-поп (новахвалевыя гурты кшталту The Knack), ска другой хвалі (Madness, The Specials). Таксама відавочнае ўплыў на жанр аказаў і Элвіс Кастэла, які граў лёгкую музыку на стыку панка і паўэр-попу.
У 80-я гады Operation Ivy (а крыху раней — малавядомыя Serious Drinking, не лічачы Clash) скрыжавалі панк са ска. На аснове ска-панка, спачатку яшчэ блізкага да жорсткага хардкору, пачалі з’яўляцца больш лёгкія гурты кшталту NOFX, на аснове якіх пачала фармавацца самая паспяховая хваля поп-панку. Ключавы ўплыў на гэты паджанр таксама аказалі творы Bad Religion. Камерцыйны поспех у 1992—1994 гг. гуртоў Green Day, The Offspring і Rancid (трох галоўных поп-панк-гуртоў 1990-х) спарадзіў новую хвалю поп-панку. Яе паслядоўнікамі ў канцы дзесяцігоддзя былі гурты Sum 41, Blink-182 і Good Charlotte. У 1990-х з’явіліся такія культавыя гурты як New Found Glory, MxPx, Simple Plan, Zebrahead.
Пачынаючы з другой паловы першага дзесяцігоддзя XXI стагоддзя з’яўляецца працяг пад назвай Easycore, якое ўяўляе сабой сплаў з поп-панка і хардкора. Прадстаўнікамі дадзенага стылю з’яўляюцца гурты Chunk! No, Captain Chunk!, Set Your Goals і Four Year Strong.
Нямецкая слабада
Няме́цкая слабада́ — месца пасялення іншаземцаў у Маскве і іншых гарадах Расіі ў XVI—XVIII стагоддзях (Санкт-Пецярбург, Варонеж і інш.). У Маскве нямецкая слабада знаходзілася ў паўночна-ўсходняй частцы, на правым беразе Яўзы, недалёка ад ручая Кукуй. Немцамі тады называлі не толькі ўраджэнцаў Германіі, але ўвогуле ўсіх іншаземцаў, якія не ведалі рускай мовы.
Масліцкае
Плошча паверхні 0,06 км². Даўжыня 0,31 км, найбольшая шырыня 0,25 км. Даўжыня берагавой лініі 0,85 км.
Схілы катлавіны вышынёй 5—7 м, разараныя, на поўдні пад лесам. Вакол возера забалочаная пойма шырынёй 50—100 м. На паўднёвым захадзе ўпадае ручай, на паўночным усходзе злучана ручаём з Давыдзінскім возерам.
Георгій Ільіч Скрыпнікаў
Гео́ргі Ільі́ч Скры́пнікаў (1908, в. Султан, Курсаўскі раён, Стаўрапольскі край, Расійская імперыя —, каля Варшавы, Польшча) — Герой Савецкага Саюза (1945, пасмяротна).
Біяграфія
На франтох Другой сусветнай вайны з 1941 г. 22 ліпеня 1944 батальён капітана Скрыпнікава першым у палку выйшаў да ракі Заходні Буг на поўдзень ад Брэста і фарсіраваў яе. На захопленым плацдарме адбіў 7 контратакаў ворага і вызваліў вёску Кодзень (Польшча). 28 ліпеня 1944 на падыходах да Брэста нанёс нямецкім войскам вялікія страты, разбіў два батальёны, і першым уварваўся ў Ціраспаль (Польшча).
Г. І. Скрыпнікаў загінуў у баі пад Варшавай 15 жніўня 1944. Пахаваны ў Брэсце ў брацкай магіле савецкіх воінаў і партызанаў.
Ушанаванне памяці
У 1964 Стралковая вуліца Брэста перайменаваная ў гонар Г. І. Скрыпнікава. На доме № 117 усталяваная мемарыяльная дошка Г. І. Скрыпнікаву. Яго імя змешчанае на алеі «Іхнімі імёнамі названыя вуліцы Брэста».
Нацыянальная акадэмія ўнутраных спраў
Нацыянальная акадэмія ўнутраных спраў — вышэйшая навучальная ўстанова Міністэрства ўнутраных спраў Украіны IV узроўню акрэдытацыі, якая знаходзіцца ў Кіеве.
Скочкі
Скочкі, Гарлянка (Sempervívum) — род кветкавых раслін сямейства.
Батанічнае апісанне
Шматгадовыя травяністыя расліны вышынёю да 40 см. Лісце мясістае, чаргаванае, ніжняе — у шчыльнай разетцы. Неквітучыя атожылкі ў выглядзе шарападобных разетак. Кветкі двухполыя, белыя, жоўтыя, ружовыя, чырвоныя ці пурпурныя ў шчыткападобна-мяцёлчатых суквеццях. Плод — лістоўка. Пасля плоданашэння расліна адмірае.
Анатоль Канстанцінавіч Бабкоў
Анатоль Канстанцінавіч Бабкоў (нар., в. Бірча Бабруйскага раёна Магілёўскай вобласці) — беларускі юрыст і палітык. Палкоўнік міліцыі.
Скочкі
Арэал
Адрозніваецца каля 30 відаў. Пашыраны ў Еўразіі і Паўночна-Заходняй Афрыцы. На Беларусі сустракаюцца, якія часта выдзяляюць у род , трапляюцца па сухіх пясчаных месцах у хваёвых лясах. Як дэкаратыўныя расліны вырошчваюць і.
Анатоль Канстанцінавіч Бабкоў
Біяграфія
Скончыў Беларускую сельскагаспадарчую акадэмію (эканаміст), Мінскую вышэйшую школу МУС СССР (юрыст).
Скочкі
Значэнне і выкарыстанне
Дэкаратыўныя, лекавыя, харчовыя, меданосныя расліны. Лісце і маладыя парасткі спажываюць як салату.
Анатоль Канстанцінавіч Бабкоў
Біяграфія
Працоўную дзейнасць пачаў слесарам на аўтабазе г. Бабруйска. Служыў у радах Узброеных Сіл. Працаваў старшым оперупаўнаважаным группы БКСУ, старшым следчым аддзела ўнутраных спраў Бабруйскага райвыканкама, начальнікам следчага аддзялення, начальнікам аддзела ўнутраных спраў Бабруйскага райвыканкама.
Выбіраўся дэпутатам Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь трынаццатага склікання, дэпутатам Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 1-га і 2-га скліканняў.
Узнагароды
Узнагароджаны медалямі «За бездакорную службу» I, II, III ступені, Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь.
IC 3796
IC 3796 — галактыка тыпу * (зорка) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Камер-фур’ер
Камер-фур’ер — чын і прыдворная пасада пры рускім імператарскім двары. У яго абавязкі ўваходзіла кіраванне прыдворнымі служыцелямі і вядзенне спецыяльных «камер-фур’ерскіх журналаў», у якіх штодня адзначаліся ўсе падзеі пры двары. Першы раз згадваўся ў «Журнале Прыдворнай канторы на знатныя пры яе імператарскай вялікасці аказіі» за 1734—1736 гады. Па прыдворным штаце, зацверджаным 30 снежня 1796 года, аднесены да VI класу «Табелі аб рангах», выконваў абавязкі памочніка обер-цырымоніймайстара. У гэтай якасці чын захаваўся да лютага 1917 года.
Сташкевіч
Сташкевіч — прозвішча.
Баласт (пуцявая гаспадарка)
Баласт (ballast) — мінеральны сыпкі матэрыял для верхняй часткі будовы пуці (баластнай прызмы) у чыгуначнай пуцявой гаспадарцы.
Агульнае апісанне
Баласт запаўняе прастору паміж ніжнім ложкам шпал або іншых рэйкавых апор і асноўнай пляцоўкай землянога палатна, а таксама за тарцамі шпал, у шпальных скрынях. На чыгунках агульнага карыстання з грунтавым земляным палатном (больш за 99% працягу пуці) верхняя будова пуці з баластным пластом з'яўляецца адзінай канструкцыяй, якая выкарыстоўваецца як па тэхнічных, так і эканамічных паказчыках. Баласт — адзін з найважнейшых элементаў верхняй будовы чыгуначнага пуці. Ён забяспечвае вертыкальную і гарызантальную ўстойлівасць пуці пад уздзеяннем цягніковых нагрузак і зменлівых тэмператур. Ад канструкцыі і якасці баластнага пласта залежаць агульны стан пуці, узровень дапушчальных хуткасцяў руху цягнікоў, тэрміны службы ўсіх элементаў верхняй будовы пуці (рэек, змацавання, шпал), выдаткі на бягучы догляд пуці і ўся сістэма яго рамонтаў.
Патрабаванні
Баластны пласт павінен:
Механізацыя работ
Пры правядзенні дарожных работ па будаўніцтве, рамонце і бягучым змесце чыгуначнага шляху прымяняюцца наступныя дарожныя машыны:
Дэрэбчын
Дэрэбчын (Деребчин) — вёска ў Шаргарадскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Пуцявая гаспадарка
Вырашаемыя задачы
Асноўнай задачай работнікаў пуцявой гаспадаркі з'яўляецца забеспячэнне стану пуці, яго збудаванняў і ўладкавання, якое гарантуе бесперабойны і бяспечны рух цягнікоў з усталяванымі хуткасцямі. Дасягаецца гэта бягучым утрыманнем пуці ў межах устаноўленых нормаў і допускаў на стан асноўных прылад, своечасовым выяўленнем і папярэджаннем няспраўнасцей і разладжанняў пуці, ліквідацыяй прычын, якія выклікаюць гэтыя няспраўнасці, на аснове сістэматычнага нагляду і кантролю за станам пуці з дапамогай пуцевымяральных і дэфектаскопных сродкаў, а таксама ўзмацненнем і рамонтам чыгуначнага пуці, штучных збудаванняў і землянога палатна.
Асновы пуцявой гаспадаркі
Сістэма вядзення пуцявой гаспадаркі грунтуецца на тэхнічных, тэхналагічных і арганізацыйных мерапрыемствах.
Напрамкі развіцця
Рост грузаабароту і пасажыраабароту чыгуначнага транспарту, павышэнне хуткасцей руху, нагрузкі на вось і масы цягнікоў істотна павялічваюць эксплуатацыйную нагрузку пуцявых прылад. Эксплуатацыйныя ўмовы, што ўскладняюцца, патрабуюць павышэння эксплуатацыйнай стойкасці і надзейнасці пуці, стварэння новых высокапрадукцыйных пуцявых машын, механізмаў і інструментаў, эфектыўнага іх выкарыстання шляхам удасканалення асноў вядзення пуцявой гаспадаркі.
Жуль Шэрэ
Жуль Шэрэ (франц. Jules Chéret;,  — , ) — французскі графік, адзін з заснавальнікаў сучаснага плаката.
Пасля заканчэння свайго вучнёўства Шэрэ ў 1854 годзе з’яжджае ў Лондан, дзе робіць эскізы для кампаніі па вытворчасці фурнітуры, але, расчараваны, неўзабаве вяртаецца ў Парыж.
У 1866 годзе мастак вяртаецца ў Парыж, дзе адкрывае майстэрню друку і графікі. Закупіўшы ў Англіі машыннае абсталяванне для друку буйнафарматных плакатаў і афіш, Ж.Шэрэ ў той жа час спрасціў тэхналагічны працэс каляровай літаграфіі, дамогшыся магчымасці рабіць адбіткі дзвюма рознымі фарбамі з аднаго «каменя». Акрамя гэтага, Шэрэ стварыў новы мастацкі стыль плакатнай выявы, папярэднік мастацтва мадэрн. На аснове закладзенай Шэрэ распрацоўкі майстэрства плаката асвоілі і развілі такія мастакі, як Тулуз-Латрэк, Т.-А.Стэйнлен, Эжэн Грасэ, Альбер Гіём.
Даўбенішкі
Плошча паверхні 0,07 км². Даўжыня 0,47 км, найбольшая шырыня 0,2 км. Даўжыня берагавой лініі 1,1 км.
Жуль Шэрэ
Пасля шумнага поспеху сваіх прац Шэрэ спыняе непасрэднае кіраўніцтва друкаванай майстэрні, пакінуўшы за сабой толькі мастацкае кіраўніцтва. У перыяд з 1896 па 1900 г. ён выдае калекцыю лепшых плакатаў парыжскіх мастакоў у зменшаным фармаце. Гэтая серыя таксама мела вялікі поспех і выклікала мноства перайманняў. Мастак удзельнічаў у Сусветных выставах 1878 і 1889 гадоў, на якіх яго работы заваявалі залаты і сярэбраны медалі адпаведна. У 1890, 1900, 1910 і ў 1926 гадах Шэрэ быў узнагароджаны рознымі ступенямі Ордэна Ганаровага легіёна. Шэре быў сябруе са шматлікімі выбітнымі французскімі мастакамі. Сярод іх — Клод Манэ, Эдгар Дэга, Жорж Сёра, Агюст Радэн, Тэафіль Стэйнлен, Тулуз-Латрэк, Жак Віён.
Даўбенішкі
Размешчана на верхавым балоце Мох.
Беларуская федэрацыя біятлона
Белару́ская федэра́цыя біятло́на (БФБ) — добраахвотная незалежная, грамадская арганізацыя, якая аб’ядноўвае на добраахвотных пачатках трэнераў, суддзяў, спартсменаў і іншых грамадзян, зацікаўленых у развіцці і папулярызацыі біятлона ў Рэспубліцы Беларусь. Заснаваная 30 мая 1991 года.
Вышэйшым органам ГА «БФБ» з’яўляецца Канферэнцыя, якая склікаецца з перыядычнасцю адзін раз у чатыры гады, у год правядзення зімовых Алімпійскіх гульняў.
Салічная праўда
Салі́чны зако́н, або Салі́чная пра́ўда (lex Salica), — прававы кодэкс салічных франкаў. Тэрмін «салічны закон» азначае таксама правіла атрымання прастола ў спадчыну, якое ўзыходзіць да аднаго з палажэнняў гэтага кодэкса.
Кніжны чарвяк (карціна)
«Кніжны чарвяк» (Der Bücherwurm) — карціна нямецкага мастака і паэта Карла Шпіцвега, напісаная ў 1850 годзе.
Гэта палатно ўяўляе сабою тыповы ўзор бідэрмеера, у якім адлюстраваны інтраспектыўныя і кансерватыўныя настроі, распаўсюджаныя ў Еўропе паміж Напалеонаўскімі войнамі і Рэвалюцыямі 1848—1849 гадоў. Шпіцвег не проста перадае гэтыя настроі, але і пасмейваецца над імі, увасобіўшы іх у выглядзе старога бібліяфіла, якому няма справы да свету за межамі яго бібліятэкі.
Дэрэв’янкы (Шаргарадскі раён)
Дэрэв’янкы (Дерев'янки́) — вёска ў Шаргарадскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Пятроўка (Астраханскі раён)
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1190 чалавек (575 мужчын і 615 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 1130 чалавек (546 мужчын і 584 жанчыны).
Тачукву Алуэхі
Тачукву Алуэхі (нар., Нігерыя) — нігерыйская футбалістка, брамнік. Выступала за зборную Нігерыі.
Біяграфія
Гуляла за бабруйскую «Бабруйчанка» у Лізе чэмпіёнаў УЕФА сярод жанчын 2013/14.
У красавіку 2016 года пакінула «Рыверз Анджэлес», каб далучыцца да нарвежскага клуба «Медкіла ІЛ», дзе яна правяла 21 матчаў, перш чым вярнуцца ў «Рыверз Анджэлес» і з 2017 года з’яўляецца яе капітанам.
Джурын (Шаргарадскі раён)
Джурын (Джурин) — вёска ў Шаргарадскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
WikiStipendiya
WikiStipendiya (Вікістыпендыя —, накіраваны на паляпшэнне зместу Узбецкай Вікіпедыі. Праект арганізаваны Дэпартаментам па справах моладзі Прэзідэнта Рэспублікі Узбекістан, Саветам маладых мастакоў і групай карыстальнікаў Вікімедыя на ўзбекскай мове.
Назва праекта прадстаўляе сабой камбінацыю слоў «вікі» і «стыпендыя» (стыпендыя). Ён накіраваны на заахвочванне стварэння кантэнту ва Узбекскай Вікіпедыі, асабліва студэнтамі, але не абмяжоўваецца якой-небудзь групай. Яшчэ адна мэта — павялічыць колькасць рэдактараў ва ўзбекскамоўных праектах Фонду «Вікімедыя».
Падчас першага этапу праекта, які доўжыўся з 20 мая 2022 года па 20 снежня 2022 года, ва Узбекскай Вікіпедыі было створана больш за 76 000 новых артыкулаў, а колькасць актыўных удзельнікаў павялічылася ў чатыры разы. Другая фаза праекта была запушчана 1 чэрвеня 2023 года
Праект edit-a-thon выклікаў значную цікавасць ва Узбекістане, і буйныя выданні публікавалі гісторыі пра праект на працягу ўсяго яго дзеяння. У 2023 годзе WikiStipendia стала лаўрэатам прэміі незалежнага інфармацыйнага агенцтва Rost24 за лепшы праект года.
Гісторыя
WikiStipendia была заснавана ўказам прэзідэнта Шаўката Мірзіяева ад 2019 года аб заахвочванні стварэння якаснага лічбавага кантэнту на ўзбекскай мове. Агенцтва па справах моладзі вырашыла запусціць edit-a-thon з вялікім прызавым фондам і заручылася супрацоўніцтвам Агенцтва інфармацыі і масавых камунікацый і Савета маладых мастакоў. Неўзабаве пасля гэтага ўзбекскія вікімедыйцы паабяцалі цалкам падтрымаць ініцыятыву.
13 мая 2022 года ў Ташкенце была арганізавана прэс-канферэнцыя, каб распаўсюдзіць інфармацыю аб. WikiStipendia выклікала значную цікавасць сярод студэнтаў і СМІ ва Узбекістане, пра яе апублікавалі некалькі артыкулаў. Да моманту афіцыйнага пачатку вікі-марафона 20 мая каля 15 000 чалавек падпісаліся на яго афіцыйны тэлеграм-канал. Пры падтрымцы Агенцтва па справах моладзі серыя з 12 відэаўрокаў была запісаная і загружаная на YouTube-канал узбекскай Вікіпедыі да афіцыйнага запуску вікі-марафону.
30 чэрвеня 2022 года трое актыўных удзельнікаў узбекскай Вікіпедыі сустрэліся з прэзідэнтам Мірзіяевым падчас святкавання Дня моладзі ў Ташкенце і абмеркавалі рэдагаванне WikiStipendia у прыватнасці і стан вікі-праектаў на ўзбекскай мове ў цэлым.
30 мая 2023 года стартавала другая фаза праекта. Чакаецца, што другі этап праекта ў 2023 годзе будзе сканцэнтраваны на паляпшэнні якасці кантэнту ва ўзбекскай Вікіпедыі, стымуляванні стварэння артыкулаў пра Узбекістан, а таксама напісання артыкулаў пра краіну на замежных мовах. Акрамя таго, новы праект прадугледжвае новыя падпраекты, такія як WikiTour і WikiQuiz. Ініцыятыва была запушчана 1 чэрвеня 2023 года ў Наманганскім універсітэце, у цэнтры ўвагі Узбекістана ў чэрвені — Ферганская даліна.
Першы этап
Першы этап WikiStipendiya быў арганізаваны ў выглядзе рэдагавання і працягваўся з 20 мая 2022 года па 20 снежня 2022 года. Удзельнікам павінна было быць не менш за 15 гадоў, і ім прапаноўвалася ствараць кантэнт на любую цікавую для іх тэму. Тым не менш, было прапанавана шэсць шырокіх тэм (прыродазнаўчыя навукі, гісторыя, мастацтва і культура, філасофія, тэхналогіі, чалавецтва, спорт і гульні і геаграфія), а таксама быў створаны працоўны спіс артыкулаў з чырвонымі спасылкамі, каб палегчыць пошук і стварэнне артыкулаў, якіх не хапае.
Найбольш актыўным удзельнікам першага этапу былі ўручаны аднаразовыя стыпендыі на агульную суму 30 000 долараў ЗША. Адказнасць за ацэнку ўнёскаў удзельнікаў узялі на сябе актыўныя члены Вікімедыйцаў групы карыстальнікаў узбекскай мовы. Акрамя таго, было арганізавана некалькі тураў прамежкавых конкурсаў для прыцягнення новых рэдактараў. Пераможцы прамежкавых спаборніцтваў былі ўзнагароджаны ноўтбукамі.
Падпраекты
У рамках марафону было арганізавана некалькі іншых падпраектаў, у тым ліку:
Вынікі
20 снежня 2022 года завяршыўся першы этап WikiStipendiya. Да завяршэння першага этапу колькасць артыкулаў ва Узбекскай Вікіпедыі перавысіла 216 тысяч. Усяго за перыяд з мая па снежань 2022 года было створана каля 77 000 артыкулаў. WikiStipendia таксама прывяла да значнага росту актыўных карыстальнікаў узбекскай Вікіпедыі. Па стане на студзень 2023 года большасць новых карыстальнікаў, якія пачалі ўдзельнічаць падчас конкурсу, заставаліся актыўнымі.
WikiStipendia таксама спрыяла адраджэнню Вікіпедыі на каракалпакскай мове, на якой размаўляюць пераважна ў рэспубліцы Каракалпакстан на захадзе Узбекістана. Да 2022 года праект заставаўся практычна неактыўным.
Верхняя будова пуці
Верхняя будова пуці — частка чыгуначнага пуці, прызначаная для прыняцця нагрузак ад колаў рухомага састава і перадачы іх на ніжнюю будову пуці, а таксама для накіравання руху колаў па рэйкавай каляіне.
Складовыя часткі
Да верхняй будовы пуці адносяцца: Камплект чыгуначных рэек, ужо злучаных са шпаламі, разам з усімі змацаваннямі, сабраныя ў звёны і выкладзеныя на ніжнюю будову пуці прынята называць рэйкашпальнай рашоткай.
Пескаланчыяна
Пескаланчыяна (Pescolanciano) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Малізэ, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Ізернія.
Насельніцтва складае 1001 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 30 чал./км². Займае плошчу 33 км². Паштовы індэкс — 86097. Тэлефонны код — 0865.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Скрантан (Пенсільванія)
Скра́нтан (Scranton) — горад у ЗША, у штаце Пенсільванія. Насельніцтва Скрантана складае 76 328 чал. (па дадзеных на 2020 год), што робіць яго шостым найбуйнейшым па насельніцтве горадам у штаце пасля Філадэльфіі, Пітсбурга, Алентауна, Эры і Рэдынга. У Скрантане нарадзіўся віцэ-прэзідэнт ЗША Джозеф Байдэн.
Фёдар Фёдаравіч Тараненка
Фёдар Фёдаравіч Таране́нка (15 студзеня 1915, сяло Шчарбінаўка, Таранаўскі раён, Кустанайская вобласць — ?) — адзін з кіраўнікоў партызанскага руху ў Мінскай і Брэсцкай абласцях.
Мянькі (гульня)
«Мянькі» — беларуская народная гульня. На прамавугольнай пляцоўцы каля кожнай бакавой лініі чэрцяць кругі — «яма», дыяметрам 1-1,5 м. З гульцоў выбіраюць 2 «рыбакоў», астатнія (іх можа быць 15-40 чалавек) — «рыбы». «Рыбакі», языўшыся за рукі, ловяць «рыб», якія могуць выратоўвацца ў «ямах». Аднак знаходзіцца ў «яме» можа толькі адна «рыба», калі туды забяжыць другая, тады тая, што там знаходзілася, павінна пакінуць «яму». Злоўленыя «рыбы» дапамагаюць «рыбакам». Гульня заканчваецца, калі «рыбакі» пераловяць усіх «рыб». Пераможцамі становяцца 5 «рыб», якія выратаваліся ў «ямах», іх называюць «мянькі».
IC 3797
IC 3797 — галактыка тыпу NF (у працэсе падцверджання) ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Лу Сінь
Біяграфічныя звесткі
Скончыў Горна-чыгуначнае вучылішча ў Нанкіне (1902), вывучаў медыцыну ў Японіі. У 1919—1920 гадах прафесар Пекінскага ўніверсітэта.
Творчасць
Літаратурную творчасць пачаў з рэалістычных, антыфеадальных аповесцей «Дзённік вар'ята» (1918), «Праўдзівая гісторыя А-К'ю» (1921). Пісаў апавяданні (зборнікі «Вокліч», 1923; «Блуканні», 1926), вершы ў прозе (зборнік «Дзікія травы», 1927). Аўтар сатырыка-гераічных казак «Старыя легенды, расказаныя па-новаму» (1936), кніг публіцыстыкі «Вось і ўсё» (1928), «Іншадумец» (1932), «Пра ілжэсвабоду» (1933), літаратуразнаўчых прац «Кароткая гісторыя кітайскай апавядальнай прозы» (1923), «Нарыс гісторыі кітайскай літаратуры» (выд. 1938).
Перакладаў еўрапейскіх пісьменнікаў, у тым ліку Жуля Верна, Генрыка Сянкевіча, Гарыет Бічэр-Стоу, Вальтэра Скота, Байрана, Шэлі, Шандара Пецёфі, Адама Міцкевіча, Пушкіна, Гогаля («Мёртвы душы»), Усевалада Гаршына, Чэхава, Леаніда Андрэева, Яўгена Чырыкава, Максіма Горкага, Аляксандра Фадзеева, Л. Панцялеева і Рыгор Бялых («Рэспубліка Шкід»). Яго пераклад «Заповіту» Тараса Шаўчэнкі паклаў пачатак знаёмству кітайскага чытача з украінскай літаратурай. Перакладаў таксама навуковыя працы у тым ліку Томаса Гекслі, Джона Міля.
Творчасць Лу Сіня высока цанілі Мао Цзэдун, Хо Шы Мін, Кім Ір Сен. Адзначаюць яго уплыў на творчасць нобелеўскіх лаўрэатаў Мо Яня, Кэндзабура Оэ. Сам Лу Сінь незадоўга да смерці таксама быў вылучаны на Нобелеўскую прэмію па літаратуры. Яго творчасць папулярна ў Кітаі, В'етнаме, Японіі. На Тайвані творы пісьменніка доўгі час былі забаронены з-за левых поглядаў.
Бюст пісьменніка зрабіў беларускі скульптар Заір Азгур.
Беларускія пераклады
На беларускую мову яго асобныя творы пераклаў Леў Салавей.
Players Championship 2017 (снукер)
Прызавыя грошы
Кампанія Ladbrokes упершыню спансавала Players Championship. Прызавы фонд турніру павысіўся ў параўнанні з мінулым годам на £30,000 і склаў £380,000. Колькасць прызавых грошай пераможцы павысілася на £25,000, склаўшы £125,000. Толькі пераможцы турніраў Трайной кароны, а таксама запрашальнага чэмпіянату Кітая, атрымалі ў сезоне больш за гэтую суму. Першы прыз найбуйнейшага рэйтынгавага кітайскага турніру, International Championship, таксама склаў £125,000.
Згодна з грашовай рэйтынгавай сістэмай, якая прыняла статус афіцыйнай з сезона 2014/2015, прызавыя грошы сталі эквівалентнымі рэйтынгавым ачкам. Такім чынам, рэйтынг снукерыста стаў адлюстроўваць суму прызавых грошай, якія ён зарабіў на рэйтынгавых турнірах за апошнія два гады. Пры гэтым, у адрозненне ад большасці рэйтынгавых турніраў сезона 2016/2017 нават тыя снукерысты, якія прайгравалі ў стартавых матчах гэтага спаборніцтва атрымлівалі рэйтынгавыя ачкі.
Удзельнікі
На Players Championship 2017 года прымалі ўдзел 16 снукерыстаў, якія займалі найвышэйшыя пазіцыі ў асобным аднагадовым рэйтынгу сезона пасля адкрытага чэмпіянату Гібралтара. Па ім жа быў утвораны і пасеў гульцоў на турніры.
Са снукерыстаў, якія ўваходзілі ў топ-16 афіцыйнага рэйтынгу перад пачаткам турніру, трое не ўвайшлі ў топ-16 аднагадовага рэйтынгу — Марк Ален (10-ы ў афіцыйным рэйтынгу і ў аднагадовым рэйтынгу), Джо Пэры (11-ы і ) і Кайрэн Уілсан (15-ы і ). Са снукерыстаў, якія не ўваходзілі ў топ-16 сусветнага рэйтынгу, на турніры прынялі ўдзел Раян Дэй (18-ы ў афіцыйным рэйтынгу і 16-ы ў аднагадовым рэйтынгу), Марк Кінг (22-і і 15-ы) і Энтані Хэмілтан (33-і і 13-ы).
Джад Трамп стаў рэкардсменам паводле колькасці ўдзелаў на турніры, згуляўшы на сёмым Players Championship (з сямі розыгрышаў).
З усіх удзельнікаў спаборніцтва раней пераможцамі станавіліся Шон Мёрфі (2011), Дзін Цзюньхуэй (2013) і Бары Хокінс (2014).
Самым узроставым удзельнікам Players Championship 2017 стаў 45-гадовы Энтані Хэмілтан. Марку Кінгу падчас турніру было 42 гады, а Джону Хігінсу і Роні О'Салівану — па 41. Самым маладым снукерыстам на турніры стаў 26-гадовы Энтані Мак-Гіл. Джаду Трампу было 27 гадоў, а Дзіну Цзюньхуэю — 29.
Ніжэй прадстаўлена табліца з інфармацыяй пра ўсіх удзельнікаў спаборніцтва.
Брэйкі, вышэйшыя за 50 ачкоў
У 15 матчах Players Championship гульцы аформілі 18 соценных брэйкаў. Колькасць брэйкаў, вышэйшых за 50 ачкоў, дасягнула 92 серый, што ў сярэднім азначае каля 6.1 паўсоценных серый у матчы.
Лідарам па колькасці соценных серый стаў пераможца Джад Трамп з сямю сэнчуры-брэйкамі. Ён жа стаў і лідарам па колькасці серый «50+» з 21-м брэйкам, а фіналіст Марка Фу і паўфіналіст Дзін Цзюньхуэй выканалі 17 і 13 паўсоценных брэйкаў адпаведна. У фінальным матчы супраць Марка Фу Трамп здзейсніў брэйк у 136 ачкоў, які стаў найвышэйшым на турніры.
Ніжэй прадстаўлены ўдзельнікі, упарадкаваныя па іх найвышэйшай серыі на турніры. Насупраць пералічаны ўсе соценныя і паўсоценныя брэйкі кожнага гульца.
Змены ў рэйтынгу
У табліцы прадстаўлены змены ў сусветным рэйтынгу ў рамках топ-64 пад дзеяннем вынікаў Players Championship 2017.
Стары Ропск
Стары Ропск (Старый Ропск) — сяло ў Клімаўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Наваропскага сельскага паселішча.
Гісторыя
Упершыню згадваецца ў 1159 годзе. Да 1160 года Стары Ропск, які тады насіў імя Ропеск, з’яўляўся сталіцай Ропескага княства. Стары Ропск рэгулярна згадваецца ў дакументах, пачынаючы з XVI стагоддзя.
У Старым Ропску быў храм Раства Багародзіцы. Па попісе 1734 года ў гэтым храме ў кіпарыснай скрыні на троне знаходзіліся часціцы мошчаў пр. Антыпы-ўрача, пр. Еўфрасінні Полацкай і пр. Ігната-лебніка.
З 1809 года да Лютаўскай рэвалюцыі 1917 года сяло ў складзе Навазыбкаўскага павета Чарнігаўскай губерні Расійскай імперыі.
У 1917 годзе тут была ўсталявана савецкая ўлада, адноўленая пасля перыяду германскай акупацыі ў 1918 годзе. У 1919 годзе сяло перададзена ў Гомельскую губерню РСФСР, а пасля ліквідацыі губерні ў 1926 годзе ў Бранскую губерню.
З 1929 года ў складзе Клінцоўскай акругі, а з 1932 года ў Заходняй вобласці, у 1937 годзе перададзена ў склад Арлоўскай вобласці. У 1944 годзе ўвайшло ў склад Бранскай вобласці.
Дубынкы (Жмэрынскі раён)
Дубынкы (Дубинки́) — вёска ў Жмэрынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Тэафіль Аляксандр Стэйнлен
Тэафіль Аляксандр Стэйнлен (фр. Théophile-Alexandre Steinlen;, — , ) — французскі мастак, графік і ілюстратар швейцарскага паходжання, які працаваў як у рэалістычным стылі, так і ў стылі мадэрн, «летапісец жыцця парыжскага пралетарыяту».
Біяграфія
Тэафіль Аляксандр Стэйнлен нарадзіўся 10 лістапада 1859 года ў Лазане.
Т.А.Стэйнлен прыехаў у Парыж у 1878 годзе і спачатку працаваў тэхнікам-чарцёжнікам. Праз 5 гадоў ён пераязджае на Манмартр. Тут Стэйнлен хутка пазнаёміўся і пасябраваў з мастацкім і артыстычным асяроддзем Манмартра, асабліва з наведвальнікамі кабарэ «Чорны кот» — у першую чаргу, з мастакамі Анры дэ Тулуз-Латрэкам і Адольфам Вілетам, а таксама з уладальнікам кабарэ, паэтам і шансанье Арыстыдам Бруанам. Упершыню ў «Чорны кот» Стэйнлен прыйшоў у 1883 годзе. Аўтарству Стэйнлена належаць шматлікія плакаты кабарэ «Чорны кот», акрамя гэтага ён ілюструе газеты, часопісы і кнігі, супрацоўнічае ў гумарыстычных часопісах, а ў 1911 годзе разам з сябрамі пачынае выдаваць газету «Гумарысты».
Віктар Паўлавіч Бруцкі
Віктар Паўлавіч Бруцкі (, в. Белавуша, Столінскі раён, Брэсцкая вобласць — ) — беларускі дзяржаўны і грамадскі дзеяч.
Звэдэніўка
Звэдэніўка (Зведе́нівка) — вёска ў Шаргарадскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Віктар Паўлавіч Бруцкі
Біяграфія
Па адукацыі інжынер-суднабудаўнік. З 1983 па 2014 гады — дырэктар Пінскага суднабудаўнічага завода.
Выбіраўся дэпутатам Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь трынаццатага склікання, прызначаўся дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 1-га склікання.
Старшыня Пінскай гарадской арганізацыі грамадскага аб’яднання «Белая Русь» (на 2018 год).
Марфа Барэцкая
Ма́рфа Барэ́цкая, ці Ма́рфа-паса́дніца (даты нараджэння і смерці невядомыя) — наўгародская баярыня, удава пасадніка І. А. Барэцкага. Вызначалася розумам, энергіяй і красамоўствам.
У 1470-я г. разам з сынамі ўзначальвала варожую маскоўскаму вялікаму князю Івану IIІ групоўку баяр — прыхільнікаў пераходу Наўгародскай феадальнай рэспублікі ў падданства ВКЛ (гл. Барэцкія). У 1477 г. Марфа-пасадніца і яе прыхільнікі сарвалі ратыфікацыю вечам дагавора аб прызнанні Івана III неабмежаваным уладаром Ноўгарада. У студзені 1478 года Ноўгарад капітуляваў перад войскам Івана III, які выслаў Марфу-пасадніцу ў Маскву, потым у Ніжні Ноўгарад, дзе яна пад іменем Мар’і пастрыжана ў манашкі.
Манчыні
Манчыні — прозвішча.
Камергер
Камергер, або шамбялян — прыдворны ўрад у некаторых еўрапейскіх манархіях.
У Рэчы Паспалітай уведзены каралём і вялікім князем Янам III Сабескім і шырэй распаўсюдзіўся як ганаровы ўрад пры Станіславе Аўгусце Панятоўскім. Адначасова ў Рэчы Паспалітай урад шамбяляна надаваўся 19 асобам.
У Расійскай імперыі спачатку камергер быў службовай асобай пры двары, якая кіравала пэўнай галіной палацавай гаспадаркі. З гэтымі функцыямі звязаная прынятая ў шматлікіх краінах рэгалія камергера — залаты ключ на блакітнай стужцы. У Расіі ўказам Аляксандра I ад 3 красавіка 1809 года прыдворны штат камергераў быў скарочаны, пазней званне набыло характар ганаровага. З 1836 года да званне камергера надавалася ў Расіі толькі дваранам, якія былі на дзяржаўнай службе і мелі чын не ніжэй за правадзейнага стацкага саветніка.
Рода Мулаудзі
Рода Мулаудзі (нар., Вэндза, ПАР) — паўднёваафрыканская футбалістка, нападаючая жаночай футбольнай каманды «Дынама-БДУФК (Мінск)».
Біяграфія
Прымала ўдзел у Алімпійскіх гульнях 2016 у Рыа.
У ліпені 2020 года падпісала кантракт з мінскім «Дынама».
Трыскеліён
Трыскеліён (таксама трыскель, трыскел, трыскеле, ад τρισκελης — трохногі) — знак у выглядзе трох бягучых ног, якія выходзяць з адной кропкі. Гістарычна сімвал сустракаецца ў розных народаў. У цяперашні час з'яўляецца афіцыйным геральдычным сімвалам Сіцыліі і вострава Мэн.
Жамбыл (Астраханскі раён)
Жамбыл — сяло ў Астраханскім раёне Акмолінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Мікалаеўскай сельскай акругі. Код КАТА — 113649200.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 419 чалавек (210 мужчын і 209 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 340 чалавек (174 мужчины и 166 жанчын).
Рэспубліка Конга
Рэльеф пераважна раўнінны і нізкагорны, карысныя выкапні багатыя і разнастайныя — вялікія запасы нафты і руд каляровых металаў. Клімат экватарыяльны, гарачы і вільготны. Уздоўж мяжы з ДР Конга цячэ самая паўнаводная рака Афрыкі — Конга. Прырода адносна слаба ператворана дзейнасцю чалавека, захаваліся некранутыя лясы, балоты, што лічацца адным з самых загадкавых куткоў планеты; вельмі багаты жывёльны свет. У Конга найбольшая ў свеце папуляцыя гарыл.