cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Раман Юр’евіч Куляшоў
Клубная кар’ера
Выступаў за юнацкія каманды магілёўскага «Дняпра», а ў лютым 2020 года падпісаў кантракт з клубам. У сезоне 2020 некалькі разоў з’яўляўся на полі ў Другой лізе. У 2021 годзе, пасля выхаду «Дняпра» ў Першую лігу, застаўся ў Другой лізе ў складзе рэзервовай каманды «Дняпро-Юні».
У ліпені 2023 года быў аддадзены ў арэнду ў «Слонім-2017».
Лілія Васільеўна Кісялевіч
Лілія Васільеўна Кісялевіч (нар., Брэст, Беларусь) — беларуская футбалістка. Выступала за зборную Беларусі. Майстар спорту Беларусі і Украіны.
Клубная кар’ера
Футболам пачала займаецца з 1998 года ў родным горадзе і першай камандай была «Вікторыя 86» з Брэста. Потым выступала за гродненскі «Белкард» і брэскую «Жамчужыну». З 2006 года ў «Нафтахіміку».
Праваабаронцы за свабодныя выбары
Арганізатарамі і ўдзельнікамі кампаніі з'яўляюцца грамадскае праваабарончае аб'яднанне «Беларускі Хельсінкскі камітэт», грамадскі праваабарончы цэнтр «Вясна» і інш. праваабаронцы. Напачатку падрыхтоўкі і правядзення выбараў імі прымаецца заява, у якой акрэсліваюцца мэта і асноўныя формы ажыццяўлення кампаніі. Так, мэтай кампаніі на прэзідэнціх выбарах 2010 г. названа «правядзенне назірання за выбарамі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь, ацэнка выбарчага працэсу з пункту гледжання беларускага выбарчага заканадаўства і міжнародных стандартаў свабодных і дэмакратычных выбараў, інфармаванне пра нашы высновы беларускай грамадскасці і міжнароднай супольнасці».
Дзейнасць
Удзельнікі кампаніі ажыццяўляюць доўгатэрміновае і кароткатэрміновае назіранне за падрыхтоўкай і правядзеннем выбараў. Доўгатэрміновыя назіральнікі, як правіла, накіроўваюцца ў Цэнтральную камісію па выбарах і правядзенню рэспубліканскіх рэферэндумаў і ў тэрытарыяльныя выбарчыя камісіі (абласныя, гарадскія, раённыя, раёнаў у гарадах) па тэрыторыях, якія абраны для назірання.
Адгат (Аб’яднаныя Арабскія Эміраты)
Адгат — населены пункт у Аб’яднаных Арабскіх Эміратах. Афіцыйная мова — арабская.
Альбіна Мікалаеўна Дзяругіна
Альбіна Мікалаеўна Дзяругіна (, Макееўка, Данецкая вобласць, УССР —, , Украіна) — савецкі і ўкраінскі трэнер па мастацкай гімнастыцы. Герой Украіны (2002).
Заслужаны трэнер Украіны. Заслужаны трэнер СССР. Заслужаны дзеяч культуры УССР. Суддзя міжнароднай катэгорыі. Заслужаны работнік фізічнай культуры і спорту Украіны.
Да 1992 года — старшы трэнер зборнай СССР у гэтым відзе спорту. Пасля 1992 года — старшы трэнер зборнай Украіны, член выканкама Нацыянальнага Алімпійскага камітэта Украіны.
Біяграфія
Альбіна Мікалаеўна Дзяругіна (у дзявоцтве — Ягорава) нарадзілася 16 сакавіка 1932 года ў Макееўцы.
Скончыла Днепрапятроўскі тэхнікум фізічнай культуры і Кіеўскі інстытут фізічнай культуры. Пасля заканчэння інстытута занялася трэнерскай дзейнасцю.
Працавала трэнерам у Кіеўскім політэхнічным інстытуце, у таварыстве «Спартак». Ужо да пачатку 1970-х гадоў яна прымусіла з павагай ставіцца да Кіеўскай школы мастацкай гімнастыкі. Спачатку ў складзе зборнай СССР з’явіліся яе вучаніцы, якія прадстаўляюць групавыя практыкаванні (напрыклад — Жанна Васюра), затым істотных вынікаў дабіліся адзіночніцы і першая сярод іх — дачка Ірына Дзяругіна.
За гады працы ў якасці трэнера (спачатку зборнай СССР, затым зборнай Украіны) былі выхаваны алімпійскія чэмпіёнкі, чэмпіёнкі свету і Еўропы. Сярод іх: Вольга Шчогалева, Вольга Плохава, Вікторыя Серых, Людміла Еўтушэнка, Ірына Дзяругіна, Аляксандра Цімашэнка, Аксана Скалдзіна, Эліна Хозлу, Тамара Ерафеева, Ганна Бяссонава, Наталля Гадунка, Ганна Рызатдзінава.
З 1986 года — прэзідэнт Федэрацыі мастацкай гімнастыкі.
У Кіеве Альбіна Дзяругіна арганізавала школа мастацкай гімнастыкі «Школа Дзяругіных», якая набыла сусветную вядомасць. Школа працавала пад кіраваннем Альбіны і Ірыны Дзяругіных.
Памерла 29 сакавіка 2023 года на 92-м годзе жыцця.
NGC 6422
NGC 6422 (іншыя абазначэнні — MCG 11-21-15, ZWG 321.26, PGC 60558) — галактыка ў сузор’і Дракон.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Прэмія «Сезар» найлепшаму акцёру
Прэмія «Сезар» найлепшаму акцёру (César du meilleur acteur) — адна з узнагарод Акадэміі мастацтваў і тэхналогій кінематографа Францыі ў межах нацыянальнай кінапрэміі «Сезар». Прысуджаецца штогадова, пачынаючы з першай цырымоніі ў 1976 годзе.
Шчэрбава (Камянецкі раён)
Шчэ́рбава (, Щербово) — вёска ў Камянецкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Пелішчанскага сельсавета.
Курбан-байрам
Свята ахвярапрынашэння (Ід аль-Адха; عيد الأضحى ‘Īdu l-’Aḍḥā, Qurban Bayramı, Kurban bajram, Eydê Qurban / Eid-e Gorbān,, Құрбан айт, Kурман айт, Cejna Boraqê, Cejna Kûrbanê, Hari Raya Aidiladha, Hari Raya Haji, Kurban Bajrami, Иди Қурбон,, Kurban Bayramı, Корбан бәйрәме / Qorban bäyräme, Ğäyd-äl-Ädxä, , بقرعید, Qurbon Xayit) — ісламскае свята заканчэння хаджу, якое адзначаецца на 10-ы дзень 12-га месяца ісламскага месяцавага календара (зуль-хідж) у памяць ахвярапрынашэнню прарока Ібрагіма і праз 70 дзён па свяце Рамазан.
Марыя Васількаўна
Марыя Васількаўна (1130-я — пасля 1194) — полацкая княжна.
Дачка кн. полацкага Васількі Святаславіча, праўнучка Усяслава Полацкага. У 1143 г. выдана замуж за Святаслава Усеваладавіча, з 1180 г. вял.кн. кіеўскага. З летапісаў вядомая толькі як Васількаўна або жонка Святаслава, імя Марыя згадваецца ў Любецкім сінодыку. Марыя мела вялікі ўплыў на мужа, так у 1180 г., толькі па яе і княскага ўлюблёнца Качкара радзе, Святаслаў задумаў паход супраць кн. Давыда і Рурыка Расціславічаў. Перажыла мужа, памерлага ў 1194 г.
Паводле меркавання А. В. Салаўёва, з Марыяй звязаная вялікая ўвага аўтара «Слова пра паход Ігараў» да полацкай гісторыі, да меркавання таксама далучыўся Л. Я. Махнавец. Л. Я. Махнавец лічыць Марыю адным з інфарматараў аўтара «Слова…», так у «Слове…» згадваюцца браты Марыі, у т.л. невядомыя крыніцам Усевалад і Ізяслаў Васількавічы і звесткі пра гібель апошняга. Г. В. Сумарокаў наогул лічыць Марыю аўтарам «Слова…».
Сцяг Паўднёвага Судана
Сцяг Паўднёвага Судана — афіцыйны нацыянальны сімвал, разам з гербам і гімнам. Зацверджаны 9 ліпеня 2005 часовай канстытуцыяй тады яшчэ рэгіёну Судана, у адпаведнасці з, якое стала завяршэннем Другой грамадзянскай вайны ў Судане.
Першапачаткова выкарыстоўваўся ў якасці сцяга Народнай арміі вызвалення Судана.
Значэнне элементаў
Колеры сцяга маюць наступнае сімвалічнае значэнне:
Зорка з’яўляецца сімвалам адзінства рэгіёнаў Паўднёвага Судана і «пуцяводным знакам» для краіны і яе народа. Увесь жа сцяг сімвалізуе адну нацыю чорных афрыканцаў, аб’яднаных у барацьбе за вечны мір і дабрабыт для ўсяго народа Паўднёвага Судана.
Клоц
Клоц (Cloz) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Трэнціна — Альта-Адыджэ, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Трэнта.
Насельніцтва складае 727 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 91 чал./км². Займае плошчу 8 км². Паштовы індэкс — 38020. Тэлефонны код — 0463.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Santo Stefano Protomartire.
Кананерка (Усходне-Казахстанская вобласць)
Кананерка — сяло ў Бескарагайскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Кананерскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 23 км на паўднёвы ўсход ад раённага цэнтра, сяла Бескарагай. Код КАТА — 633643100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1651 чалавек (789 мужчын і 862 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражываў 1461 чалавек (714 мужчын і 747 жанчын).
Трагічныя гісторыі
Заснавальнікам жанра быў П'ер Баэцюо (Boaistuau), які выдаў свой пераклад некалькіх навэлаў Матэа Бандэлы пад назвай «Трагічныя гісторыі» (1559). У 1570 г. яго паслядоўнік Франсуа дэ Бэльфарэ (François de Belleforest) дапоўніў новае выданне сваімі перакладамі. З англійскага перакладу «Трагічных гісторый» пазычаны сюжэт раману «Рамэа і Джульета».
Найбольш істотныя літаратары ў XVII ст. — Франсуа дэ Расэ (François de Rosset) і Жан П’ер Камю, якія чэрпалі сюжэты з сучаснай крымінальнай хронікі.
NGC 6423
NGC 6423 (іншыя абазначэнні — MCG 11-21-16, ZWG 321.27, ARAK 524, PGC 60576) — галактыка ў сузор’і Дракон.
Хадж
Хадж (حج) — паломніцтва, звязанае з наведваннем Меккі (Мячэць Аль-Харам) і яе наваколляў (гара Арафат, Міна (даліна)) у пэўны час. Хадж з'яўляецца пятым слупом ісламу разам з такімі, як малітва (салат), пост (саўм) у месяц рамадан, аб чым сведчаць словы прарока Мухамада.
Паветы Рэспублікі Малдова
Паветы Рэспублікі Малдова — адміністрацыйны падзел Рэспублікі Малдова, які існаваў у 1999-2002 гадах.
Гісторыя ўзнікнення
У 1998 годзе дэпутаты Парламента Рэспублікі Малдова прынялі ў першым чытанні законапраект пра ўнясенне змен і дадаткаў у закон «Пра мясцовае публічнае кіраванне» ад 6 лістапада 1998 года. Дакумент вызначаў размежаванне кампетэнцый сёл (камун), гарадоў (муніцыпіяў) і раёнаў.
29 студзеня 2002 года тагачаснай парламенцкай большасцю быў прыняты новы закон пра адміністрацыйна-тэрытарыяльны лад.
Амброз Бірс
Амброз Гвінэт Бірс (Ambrose Gwinnett Bierce, —) — амерыканскі пісьменнік і журналіст, выбітны публіцыст-сатырык свайго часу, паэт. Аўтар кароткай прозы, нарысаў, эсэ, баек і паэзіі. Найболь вядомы сваімі вайсковымі і містычнымі («жахлівымі») апавяданнямі. Удзельнік Грамадзянскай вайны ў ЗША.
Мешулам Лявонцін
Мешулам Лявонцін (משולם ליבונטין, 1884, Магілёў — 18 верасня 1957, Тэль-Авіў) — ізраільскі ўрач.
Біяграфія
Нарадзіўся ў сям’і дзеяча яўрэйскага асадніцкага руху ў Палестыне Залмана-Давіда Лявонціна і Ціпоры Каган. Пачаў вывучэнне медыцыны ў Маскоўскім універсітэце, атрымаў доктарскую ступень ва ўніверсітэце Мюнхена.
У 1911 годзе эміграваў у Палестыну. У гады Першай сусветнай вайны служыў ваендоктарам ў яўрэйскіх частках брытанскай арміі. З пачатку 1920-х гадоў па 1933 год узначальваў лякарню «Хадаса» у Тэль-Авіве (пасля 1933 года кіраўнік эпідэміялагічнага аддзялення гэтай бальніцы), стаяў ля вытокаў службы хуткай дапамогі ў ішуве «Маген Давід Адом», у 1936 годзе стварыў першую службу здачы крыві ў Палестыне. Падчас Другой сусветнай вайны ўваходзіў у кіраўніцтва грамадзянскай абароны ў Палестыне.
Спасылкі
Мешулам Лявонцін — артыкул з Расійскай яўрэйскай энцыклапедыі
Эміграцыя з Малдовы
Агляд
З-за эканамічнай нестабільнасці, рэзкага падзення ўзроўню прыбыткаў і беспрацоўя, якія суправаджалі распад Савецкага Саюза, грамадзяне пачалі эміграваць з Малдовы ў вялікіх маштабах у першай палове 1990-х гадоў. Паводле падлікаў Службы інфармацыі і бяспекі Рэспублікі Малдова, ад 1 200 000 да двух мільёнаў малдаўскіх грамадзян (што складае амаль 45 % ад агульнай колькасці насельніцтва ў 3,6 млн чалавек) працуюць за мяжой, прытым абсалютная большасць з іх нелегальна. Толькі каля 80 000 знаходзяцца ў чужых краінах легальна. Расія (асабліва Масква і Падмаскоўе), Італія, Украіна, Румынія, Партугалія, Іспанія, Грэцыя, Турцыя і Ізраіль з'яўляюцца асноўнымі напрамкамі эміграцыі (у парадку змяншэння значнасці). З-за таемнага характару гэтых міграцыйных патокаў ніякай афіцыйнай статыстыкі па гэтай тэме не існуе. Лічыцца, што каля 500 000 грамадзян Малдовы працуюць у Расіі, пераважна ў сферы будаўніцтва. Паводле іншых ацэнак, у Італіі таксама знаходзіцца каля 500 000 грамадзян рэспублікі. Малдоўскія грамадзяне пераважна едуць у раманамоўныя краіны, рускія і ўкраінцы Малдовы едуць у Расію ці на Украіну, цюркамоўныя гагаузы ў Турцыю.
Джордж Вільям Расел
Джордж Вільям Ра́сел (George William Russell; 10 красавіка 1867 — 17 ліпеня 1935) — англійскамоўны ірландскі паэт, выдатны дзеяч ірландскага літаратурнага адраджэння. Друкаваўся пад псеўданімам Æ.
Біяграфія
Джордж Вільям Расел нарадзіўся ў Лургане ў Ірландыі. Ва ўзросце 11 гадоў пераехаў у Дублін. У 1884 годзе пазнаёміўся і пасябраваў з Вільямам Батлерам Ейтсам. У 1898 годзе ажаніўся з Віялетаю Норт. Быў актыўным нацыяналістам. Выдаваў некалькі часопісаў, дзе друкаваліся, у прыватнасці, Джэймс Джойс і Патрык Каванах. Памёр у Бурнемуце, пахаваны ў Дубліне.
NGC 6424
NGC 6424 (іншыя абазначэнні — UGC 10932, MCG 12-17-1, ZWG 340.11, NPM1G +70.0177, PGC 60552) — галактыка ў сузор’і Дракон.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Якубовічы (Камянецкі раён)
Якубо́вічы (, Якубовичи) — вёска ў Камянецкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Пелішчанскага сельсавета.
43-і вузел сувязі ВМФ Расіі
43-і вузел сувязі ВМФ Расіі «Вілейка» (радыёстанцыя «Антэй») — вузел сувязі, які забяспечвае сувязь на звышдоўгіх хвалях Галоўнага штаба ВМФ Расіі з атамнымі падводнымі лодкамі, што вядуць баявое дзяжурства ў раёнах Атлантычнага, Індыйскага і часткова Ціхага акіянаў. Таксама праводзіць радыётэхнічную разведку і радыёэлектронную барацьбу. Размешчаны ў Беларусі, у 10 км ад горада Вілейка ў Мінскай вобласці. Аснашчаная перадатчыкам магутнасцю 1000 кВт.
Уведзеная ў эксплуатацыю 22 студзеня 1964 года. Плошча 650 га. На аб’екце служаць 350 афіцэраў і мічманаў ВМФ Расіі, а таксама вольнанаёмныя грамадзяне Беларусі, якія ажыццяўляюць ваенізаваную ахову.
Ірына Іванаўна Дзяругіна
Ірына Іванаўна Дзяругіна (нар., ) — савецкая украінская гімнастка, заслужаны майстар спорту СССР (1977) па мастацкай гімнастыцы. Адзіная савецкая гімнастка, якая двойчы была абсалютнай чэмпіёнкай свету (у 1977 і 1979). Галоўны трэнер нацыянальнай зборнай каманды Украіны па мастацкай гімнастыцы, Першы віцэ-прэзідэнт Украінскай федэрацыі гімнастыкі, Прэзідэнт Федэрацыі гімнастыкі Украіны (мастацкая гімнастыка).
Біяграфія
Нарадзілася ў сям’і алімпійскага чэмпіёна-пяціборца Івана Канстанцінавіча Дзяругіна і трэнера па мастацкай гімнастыцы Альбіны Дзяругінай.
Ва ўзросце 10 гадоў у 1968 годзе Ірына Дзяругіна паступіла ў Кіеўскае харэаграфічнае вучылішча. З 1976 па 1980 вучылася ў Кіеўскім дзяржаўным інстытуце фізічнай культуры.
Ціхан Якаўлевіч Кісялёў
Ці́хан Я́каўлевіч Кісялё́ў (, в. Агародня Дабрушанскай воласці, Гомельскі павет  —, ) — дзяржаўны і партыйны дзеяч БССР.
Біяграфія
Беларус. З 1936 г. знаходзіўся на выкладчыцкай працы, працаваў дырэктарам школы. Член УКП(б) з 1940 года. Скончыў Гомельскі педагагічны інстытут (1941). Падчас 2-й сусветнай вайны, з 1944 года на партыйнай рабоце ў Сталінградскай вобласці. Скончыў ВПШ пры ЦК УКП(б) (1946). У 1948—1952 гг. на працы ў апараце ЦК КП(б)Б, з 1952 года — першы сакратар Брэсцкага абкама, з 1955 — сакратар, другі сакратар ЦК КПБ. У 1959—1978 Старшыня Савета Міністраў БССР. У 1978—1980, пасля адстаўкі К. Мазурава, намеснік Старшыні Савета Міністраў СССР. Кандыдат у члены Палітбюро ЦК з 21 кастрычніка 1980 года. З 1980 года, пасля смерці П. Машэрава, першы сакратар ЦК КПБ.
Дэпутат Вярхоўнага Савета СССР IV—X скліканняў. Член ЦК КПСС у 1961—1983 гадах.
Сям’я
Жонка Ніна Фёдараўна Лапіцкая, дачкі Людміла і Ангеліна, унукі Ірына і Ціхан.
Памяць
Яго імём названы вуліцы ў Мінску, Гомелі. У Мінску на доме № 4 па Бранявым завулку ў 1983 годзе ўстаноўлена мемарыяльная дошка (сілумін; скульпт. У. Лятун).
Сусветная прэмія саўндтрэкаў 2004
4-я цырымо́нія прысуджэ́ння Сусве́тнай прэ́міі саўндтрэ́каў адбылася 9 кастрычніка 2004 года ў Генце, Бельгія.
Пераможцы і намінанты
Ніжэй прыведзены спісы пераможцаў і намінантаў. У межах адной катэгорыі намінанты ўпарадкаваны паводле беларускага алфавіта. Пераможца адзначаны жоўтым колерам фона    і прыводзіцца першым.
Нерв
-/- Нерв (nervus) — складовая частка нервовай сістэмы; пакрытая абалонкай структура, якая складаецца з пучка нервовых валокнаў (галоўным чынам, прадстаўленых аксонамі нейронаў) і падтрымлівае іх нейрагліі.
Перыферычны нерв складаецца з некалькіх пучкоў аксонаў, пакрытых абалонкамі з Шванаўскіх клетак, а таксама некалькімі злучальна-тканымі абалонкамі: энданеўрый пакрывае кожны міелінізаваны аксон, некалькі такіх аксонаў аб'ядноўваюцца ў пучкі, пакрытыя перынеўрыям. Некалькі пучкоў, разам з крывяноснымі сасудамі і тлушчавымі ўключэннямі, пакрытыя агульнай абалонкай, эпінеўрыем, і складаюць нерв.
Пячора (значэнні)
Пячора:
Metafizika (часопіс)
Metafizika  ці Метафізіка (Metafizika International Journal of Philosophy and Interdential Studies) —— міжнародны часопіс філасофскіх і міждысцыплінарных даследаванняў, які выдаецца ў Азербайджанскай Рэспубліцы. Прадстаўляе чытачам навуковыя артыкулы, звязаныя з азербайджанскай і сусветнай філасофіяй, гісторыяй, культурай, літаратурай, мастацтвам і іншымі галінамі навукі.
Гісторыя
Часопіс «Метафізіка» зарэгістраваны ў Міністэрстве юстыцыі Азербайджанскай Рэспублікі ў 2017 годзе пад нумарам 4144. Часопіс «Метафізіка» выходзіць 4 разы на год. Усе артыкулы ў часопісах на азербайджанскай, турэцкай, рускай, англійскай, персідскай і арабскай мовах прымаюцца і друкуюцца, калі яны атрымаюць станоўчае заключэнне экспертаў. Рашэннем Прэзідыума Вышэйшай атэстацыйнай камісіі пры Прэзідэнце Азербайджанскай Рэспублікі часопіс «Метафізіка» ўключаны ў спіс перыядычных навуковых выданняў, рэкамендаваных да публікацыі асноўных вынікаў дысертацый у Азербайджанскай Рэспубліцы па філасофіі і сацыялогія, паліталогія і педагогіка. Часопіс метафізікі арганізуе сваю дзейнасць у адпаведнасці з заканадаўствам Азербайджанскай Рэспублікі, уласным статутам і патрабаваннямі міжнародных стандартаў. Галоўная мэта часопіса - унесці годны ўклад у развіццё навукі, пазнаёміць з імі навуковую грамадскасць, адлюстраваўшы даследаванні, якія праводзяцца ў галінах філасофіі, тэалогіі, сацыялогіі, псіхалогіі, гісторыі, філалогіі, педагогікі, права, паліт. і эканамічных навук на сваіх старонках, а таксама знаёміць навуковую грамадскасць з праблемамі, якія могуць выклікаць шырокія навуковыя дыскусіі. Гэта павінна спрыяць шырокаму распаўсюджванню вынікаў даследаванняў на ўзроўні міждысцыплінарнага падыходу, даследаванняў парадыгм і інавацый навукі, што створыць навуковую дыскусію сярод навукоўцаў і даследчыкаў.
Джын Батэн
Джын Гарднэр Батэн (Jane «Jean» Gardner Batten;, Ратаруа — , Пальма-дэ-Мальёрка) — новазеландскі пілот, атрымала вядомасць сваімі рэкорднымі пералётамі. Камандор ордэна Брытанскай імперыі (1936), уладальніца залаты авіяцыйны медаль ФАІ (1938).
Біяграфія
Джын Батэн нарадзілася 15 верасня 1909 г. у новазеландскім горадзе Ратаруа. Адукацыю атрымала ў прыватнай школе ў Оклендзе. У 1930 годзе Джын пераехала ў Лондан, і неўзабаве пасля гэтага пачала браць урокі ў адным з лонданскіх аэраклубаў. Сваю першую ліцэнзію на права кіраванне самалётам атрымала ў 1931 годзе.
У 1933 годзе яна здзейсніла першую спробу пералёту з Вялікабрытаніі ў Аўстралію. Спроба скончылася няўдачай з-за паломкі рухавіка самалёта ў Індыі. Другая спроба такога ж пералёту скончылася вымушанай пасадкай у Італіі. Трэцяя спроба была паспяховай: стартаваўшы 8 траўня 1934 г. яна дасягнула аўстралійскага горада Дарвіна праз 14 дзён і 22 гадзіны. Праз некалькі тыдняў пасля гэтага яна стала першай жанчынай-пілотам, якая здзейсніла зваротны пералёт з Аўстраліі ў Вялікабрытанію.
11 лістапада 1935 года Джын распачала спробу ўстанаўлення рэкорднага часу пералёту праз Атлантыку, паміж берагамі Афрыкі і Бразіліі. Яе час пералёту (61 гадзіна 15 хвілін) больш чым на 20 гадзін палепшыў мінулы рэкорд для гэтага маршруту.
Цогта Гармаевіч Бадмажапаў
Цогта Гармаевіч Бадмажапаў (1879—1937) — расійскі і савецкі і, першаадкрывальнік горада.
Джын Батэн
Біяграфія
5 кастрычніка 1936 года яна пачала свой пералёт з Вялікабрытаніі ў Новую Зеландыю. Праз 6 дзён яна дасягнула Аўстраліі. 16 кастрычніка яна пакінула бераг Аўстраліі і пасля 10 з паловай гадзін палёту над Тасманавым морам дасягнула Новай Зеландыі. Час яе адзіночнага пералёту склаў 11 дзён і 45 хвілін. Гэты рэкорд пратрымаўся на працягу наступных 44-х гадоў. Пасля некалькіх месяцаў адпачынку на радзіме яна здзейсніла зваротны пералёт у Вялікабрытанію за 5 дзён і 18 гадзін, такім чынам, усталяваўшы два сусветныя рэкорды пры палёце ў абодвух напрамках.
У 1938 годзе яна стала першай жанчынай, якая была ўзнагароджана за свае дасягненні залатым авіяцыйным медалём ФАІ.
Цогта Гармаевіч Бадмажапаў
Біяграфія
Ураджэнец Троіцкасаўскай акругі Забайкальскай вобласці Расійскай імперыі, з казацкага саслоўя кяхцінскіх буратаў. У якасці перакладчыка і правадыра і ў чыне старэйшага ўрадніка, удзельнічаў у Мангола-Камскай экспедыцыі (1899—1901). Працаваў у кяхцінскай гандлёвай фірме «Сабеннікаў і браты Малчанавы» пад начальствам Базара Барадзіна. Расстраляны ў 1937 годзе паводле абвінавачання ва ўдзеле ў контррэвалюцыйнай змове супраць Мангольскай Народнай Рэспублікі.
Ва ўргінскім доме Бадмажапава цяпер размяшчаецца.
Джын Батэн
Біяграфія
У 1977 годзе міжнародны тэрмінал аэрапорта Окленда быў названы імем Джын Батэн.
Джын памерла на востраве Мальёрка ў горадзе Пальма 22 лістапада 1982 года ў беднасці і поўнай невядомасці. Сусветная грамадскасць даведалася пра яе смерці толькі праз 5 гадоў.
Карамырза (Усходне-Казахстанская вобласць)
Карамырза — сяло ў Бескарагайскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Кананерскай сельскай акругі. Код КАТА — 633643200.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 506 чалавек (241 мужчына і 265 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 362 чалавекі (179 мужчын і 183 жанчыны).
Камеццадура
Камеццадура (Commezzadura) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Трэнціна — Альта-Адыджэ, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Трэнта.
Насельніцтва складае 990 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 45 чал./км². Займае плошчу 22 км². Паштовы індэкс — 38020. Тэлефонны код — 0463.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Sant'Agata.
Кісялевіч
Кісялевіч — беларускае прозвішча.
Спіс вуліц Івянца
У гэтым спісе прыведзены бульвары, вуліцы, завулкі, паркі, плошчы, праезды, праспекты, спускі, тупікі, шасэ г.п. Івянец
Ladder Diagram
Ladder Diagram (LD, LAD) — мова рэлейнай (лесвічнай) логікі.
Таксама ўжываюцца назвы:
Прызначана для праграмавання прамысловых кантролераў (ПЛК). Сінтаксіс мовы зручны для замены лагічных схем, выкананых на рэлейнай тэхніцы. Арыентавана на інжынераў па аўтаматызацыі, якія працуюць на прамысловых прадпрыемствах. Забяспечвае відавочны інтэрфейс логікі работы кантролера, палягчаючы не толькі задачы ўласна праграмавання і ўводу ў эксплуатацыю, але і хуткі пошук непаладак у падключаным да кантролера абсталяванні.
Праграма на мове рэлейнай логікі мае відавочны і інтуітыўна зразумелы інжынерам-электрыкам графічны інтэрфейс, які адлюстроўвае лагічныя аперацыі як электрычны контур з замкнёнымі і растуленымі кантактамі. Працяканне ці адсутнасць тока ў гэтым ланцугу адпавядае выніку лагічнай аперацыі (true — калі ёсць ток; false — калі току няма).
Асноўнымі элементамі мовы з'яўляюцца кантакты, якія можна вобразна параўнаць з парамі кантактаў рэле ці кнопкі. Пара кантактаў атаясамліваецца з лагічнай пераменнай, а стан гэтай пары — са значэннем пераменнай.
Адрозніваюцца нармальна замкнёныя і нармальна растуленыя кантактныя элементы, якія можна супаставіць з нармальна замкнёнымі і нармальна растуленымі кнопкамі ў электрычных контурах.
Пэўныя версіі мовы рэалізуюцца звычайна ў межах праграмных прадуктаў, для работы з пэўнымі тыпамі ПЛК. Часта такія рэалізацыі змяшчаюць каманды, якія пашыраюць шэраг стандартных каманд мовы, што выклікана жаданнем вытворцы больш поўна ўлічыць жаданні заказчыка, але ў выніку прыводзяць да несумяшчальнасці праграм, створаных для кантролераў розных тыпаў.
Гл. таксама
Мовы праграмавання стандарту МЭК 611131-3:
Сцяг Мальдываў
Сцяг Мальды́ўскай Рэспу́блікі быў прыняты 25 ліпеня 1965. Ён уяўляе сабой чырвонае палотнішча з зялёным прастакутнікам у цэнтры, на прамавугольніку намаляваны вертыкальны паўмесяц з рагамі, накіраванымі ад тронка.
Роберт Блох
Роберт Блох (Robert Bloch; 5 красавіка 1917 — 23 верасня 1994) — амерыканскі -фантаст. З дзяцінства быў заўзятым прыхільнікам творчасці Г. Ф. Лаўкрафта, з якім некаторы час нават вёў ліставанне. Першае апавяданне «Lilies» апублікаваў у паўпрафесійным часопісе «Marvel Tales» у 1934 годзе. У 1935—1945 гадох апублікаваў болей за сотню аповедаў жахаў і фэнтэзі ў розных часопісах (у тым ліку і у суаўтарстве з Генры Катнэрам), некаторыя пад псеўданімам «Tarleton Fiske». У 1945 годзе ў якасці сцэнарыста ўдзельнічаў у стварэнні радыяшоў «Stay Tuned for Terror». Першая кніга — выданая ў Вялікабрытаніі брашура «Sea-Kissed» (зборнік, 1945). У 1945 годзе выдавецтва «Arkham House» выдала вялікі том аповедаў Блоха «The Opener of the Way». Аўтар «Псіха», у далейшым экранізаванага Альфрэдам Хічкокам.
Сцяг Мальдываў
Гісторыя
Першы мальдыўскі сцяг быў амаль цалкам чырвонага колеру і выкарыстоўваўся султанамі да пачатку XX ст. Выбар колеру не быў выпадковы: чырвоны сцяг добра вылучаецца на фоне марскога пейзажу.
Шкаторына была афарбаваная ў белы і чорны колеры такім чынам, што з'яўлялася працягам флагштока. Справа ў тым, што ў тыя часы флагштокі фарбаваліся ў белыя і чорныя палосы па спіралі. Часам гэты гістарычны сцяг памылкова звязваюць з камуністычнай сімволікай, аднак такая сувязь немагчымая, паколькі сцяг з'явіўся раней камуністычнага руху.
У выніку ўдалай кампаніі, праведзенай Асманскай імперыяй у XIX, па прапагандзе паўмесяца (які першапачаткова з'яўляўся знакам Канстанцінопаля) у якасці аднаго з сімвалаў ісламу, прэм'ер-міністр Амір Абдул Маджыд Дзідзі.
Сучасны варыянт прыняты 25 ліпеня 1965, калі са сцяга была прыбрана чорна-белая паласа.
Значэнне элементаў
Чырвоны колер сімвалізуе смеласць нацыянальных герояў мінулага, сучаснасці і будучыні, якія не вагаліся (і не будуць вагацца), калі спатрэбілася ахвяраваць дзеля абароны нацыі сабой, праліць сваю кроў. Зялёны прастакутнік ў цэнтры ўвасабляе незлічоная колькасць какосавых пальмаў, якія растуць на астравах, якія з’яўляліся крыніцай жыцця ва ўсе часы і працягваюць выкарыстоўвацца для розных патрэб сёння. Белы паўмесяц сімвалізуе дзяржаўную рэлігію — іслам.
NGC 6425
NGC 6425 (іншыя абазначэнні — OCL 1033, ESO 455-SC38) — рассеянае скопішча ў сузор’і Скарпіён.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Русіно
Русіно́ (, Русино) — аграгарадок у Баранавіцкім раёне Брэсцкай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Велікалуцкага сельсавета, са жніўня 2019 года яго цэнтр.
Геаграфія
Размешчаны за 8 км (за 5 км) на паўднёвы ўсход ад горада Баранавічы, за 206 км ад Брэста. Чыгуначная станцыя Русіно на лініі Баранавічы — Лунінец.
Гісторыя
У пісьмовых крыніцах згадваецца з XVIII стагоддзя. 30 снежня 1884 года ўведзена ў эксплуатацыю чыгуначная станцыя.
У 1889 годзе вёска Ястрамбельскай воласці Навагрудскага павета Мінскай губерні, дзяржаўная ўласнасць. Адносілася да Велікалуцкага праваслаўнага прыхода.
З 1921 года ў складзе Польскай Рэспублікі, у Ястрамбельскай гміне Баранавіцкага павета Навагрудскага ваяводства.
З 1939 года ў БССР. З 15 студзеня 1940 года ў Навамышскім раёне Баранавіцкай, з 8 студзеня 1954 года Брэсцкай абласцей, з 8 красавіка 1957 года ў Баранавіцкім раёне. З 12 кастрычніка 1940 года па 16 ліпеня 1954 года цэнтр Русінскага сельсавета, з 16 ліпеня 1954 года па 22 сакавіка 1962 года вёска ўваходзіла ў склад Лаўрынавіцкага сельсавета.
У Вялікую Айчынную вайну з 27 чэрвеня 1941 года да 7 ліпеня 1944 года вёска акупіравана нямецка-фашысцкімі захопнікамі. Вызвалена воінамі 193-й стралковай дывізіі. На франтах загінула 6 аднавяскоўцаў.
Уладзіслаў Дзмітрыевіч Пунінскі
Уладзіслаў Пунінскі (нар., ) — беларускі футбаліст, паўабаронца клуба «Слонім-2017» (у арэндзе з магілёўскага «Дняпра»).
Клубная кар’ера
У 2019 годзе выступаў за дубль магілёўскага «Дняпра», а ў 2020 годзе пачаў выступаць за наноў створаную каманду ў Другой лізе. У маі 2020 года падпісаў кантракт з клубам. У 2021 годзе, пасля выхаду «Дняпра» ў Першую лігу, застаўся ў Другой лізе ў складзе рэзервовай каманды «Дняпро-Юні», а ў верасні 2021 года быў пераведзены ў асноўную каманду і стаў гуляць у Першай лізе, у тым ліку ў стартавым складзе.
Да сезона 2022 рыхтаваўся з асноўнай камандай «Дняпра», якая пазней атрымала месца ў Вышэйшай лізе. Дэбютаваў у Вышэйшай лізе 20 сакавіка 2022 года ў матчы першага тура супраць бабруйскай «Белшыны» (0:0), калі выйшаў на замену ў другім тайме. У далейшым працягваў з’яўляцца ў складзе, пераважна выходзячы на замену.
У ліпені 2023 года быў аддадзены ў арэнду ў «Слонім-2017».
Саванскі дзяржаўны ўніверсітэт
Саванскі дзяржаўны ўніверсітэт (Savannah State University) — вышэйшая навучальная ўстанова ў ЗША са статусам універсітэта, якая знаходзіцца ў горадзе Савана, штат Джорджыя.
Асаблівасці
Гэта дзяржаўны гістарычна «чорны» ўніверсітэт, найстарэйшы такі ўніверсітэт у штаце.
Гістарычна «чорныя» каледжы і ўніверсітэты з’яўляюцца вышэйшымі навучальнымі ўстановамі ў ЗША, якія былі створаны Законам аб грамадзянскіх правах 1964 года з намерам у першую чаргу абслугоўваць афраамерыканцаў. Большасць гэтых устаноў былі заснаваныя ў эпоху Рэканструкцыі і сканцэнтраваны на Поўдні ЗША. У перыяд расавай сегрэгацыі ў ЗША большасць амерыканскіх вышэйшых навучальных устаноў абслугоўвалі пераважна белых студэнтаў, а афраамерыканцы былі істотна абмежаваны ў правах. Пазней некаторыя ўніверсітэты, або пасля пашырэння ўключэння чарнаскурых людзей і афраамерыканцаў у свае ўстановы, або атрымання статусу ўстановы, якая абслугоўвае меншасці, сталі пераважна «чорнымі» ўстановамі.
Кенда
Кенда — прозвішча.
Абяроўшчына
Абяро́ўшчына (, Оберовщина) — вёска ў Камянецкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Раснянскага сельсавета.
NGC 6426
NGC 6426 (іншае абазначэнне — GCL 76) — шаравое скопішча ў сузор’і Змеяносец.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Прэмія «Сезар» найлепшай актрысе
Прэмія «Сезар» найлепшай актрысе (César de la meilleure actrice) — адна з узнагарод Акадэміі мастацтваў і тэхналогій кінематографа Францыі ў межах нацыянальнай кінапрэміі «Сезар». Прысуджаецца штогадова, пачынаючы з першай цырымоніі ў 1976 годзе.
Гомельскі абласны Савет дэпутатаў
Гомельскі абласны Савет дэпутатаў (Гомельский областной Совет депутатов) — прадстаўнічы орган мясцовага самакіравання на тэрыторыі Гомельскай вобласці. У склад дэпутацкага корпуса ўваходзіць 60 дэпутатаў, якія выбіраюцца па мажарытарнай сістэме. Тэрмін паўнамоцтваў Гомельскага абласнога Савета дэпутатаў — 4 гады.
Людовік VII Малады
Людовік VII Малады (Louis VII le Jeune 1120 — 1180) — французскі кароль (1137—1180). Сын Людовіка VI, караля Францыі з дынастыі Капетынгаў, і Адэлаіды, дачцы Гумберта ІІ, з савойскай дынастыі.
Жыццяпіс
Як малодшы сын каралеўскі, Людовік з дзяцінства быў прыгатаваны да духоўнага жыцця. Па выпадковай смерці свайго старэйшага брата Філіпа застаўся неспадзяваным пераемнікам стальца. Каранаваны ў Рэймсе 25 кастрычніка 1131, пры ўдзеле Папы рымскага Інакенція ІІ. Быў набожным чалавекам, характарызаваўся астэтычнасцю і простадушнасцю, па сваёй натуры быў меланхалічнай асобай. Пасля смерці свайго бацькі, паўторна каранаваны ў Буржы.
22 ліпеня ажаніўся з Элеанорай Аквітанскай. У пасаг атрымаў Аквітанскае княства. Працягваў весці палітыку свайго бацькі, але без такой энергічнасці. Незадавалёныя ўладаром Арлеан і Пуацье ўзнялі бунт. Малады кароль таксама ўвайшоў у канфлікт з папай Інакенціям ІІ, пасадзіўшы на пасаду архібіскупа Буржа, свайго канцлера Кадурца, калі Папа гарантаваў гэту пасаду свайму паплечніку П’еру Шартэ. Людовік не пусціў Шартэ ў горад, з-за чаго атрымаў ад Інакенція папскі інтэрдыкт на ўсё каралеўства.
Таксама Людовік уступіў у канфлікт з Тыбальдам ІІ Шампанскім. Вынікам канфлікту стала паражэнне Шампанскага графства і ўключэнне яго ў склад Францыі. Людовік асабіста кіраваў узяццем і спаленнем горада Вітры.
Другі крыжовы паход
У 1145 масульмане захапілі Эдэскае графства, гэта выклікала шок у Еўропе. Папа Яўген ІІІ аб’явіў крыжовы паход, да паходу далучыўся і Людовік. У 1147 ён выправіўся з Меца, накіроўваючыся да Святой Зямлі, разам з жонкай і невялікай арміяй. Прыбыўшы ў Малую Азію, армія крыжакоў была разбіта сельджукамі, уцалеўшая французская армія дайшла да Антыёхіі. Князь Антыёхіі, Рамуальд дэ Пуацье, дзядька Элеаноры, угаварваў адказацца ад паходу ў Іерусалім, і дапамагчы яму здабыць Алепа. Пры гэтым Людовік падазраваў Элеанору ў змене з Пуацье і неўзабаве ён пакінуў горад. Разам з нямецкім каралём Конрадам ІІІ і каралём Іерусаліма Балдуімам ІІІ пачаў непаспяховую аблогу Дамаска, якая скончылася адступленнем крыжакоў і заканчэннем крыжовага пахода. У 1149 Людовік вярнуўся ў Францыю.
Вяртанне на Радзіму
Адзіным вынікам паходу стаў дэфіцыт каралеўскай казны, страта значнай часткі рыцараў, а таксама пагаршэнне шлюба паміж Людовікам і Элеанорай. У марце 1152 шлюб быў ануляваны. Неафіцыйнай прычынай была змена Элеаноры, у хуткім часе Элеанора выйшла за Генрыха ІІ, які ў 1154 стаў каралём Англіі. У тым жа годзе Людовік ажаніўся з Канстанцыяй, дачкою караля Кастыліі Альфонса VII. Шлюб таксама не прынёс Людовіку наследніка мужчынскага полу. Канстанцыя памерла ў 1160. Праз некаторы час кароль ажаніўся трэці раз з Адэлью з Шампаніі, якая нарадзіла яму спадчыніка Філіпа ІІ Аўгуста.
Урубамба
Урубамба (Rio Urubamba) — рака, цячэ ў цэнтральнай частцы Перу. Даўжыня, ад вытоку ў Цэнтральных Андах, да вусця — 725 км. Амаль на ўсім працягу Урубамба — горная рака з парогамі і вадаспадамі. Паводкі ў снежні-лютым. Працякае ў глыбокіх каньёнах, якія падзяляюць хрыбты Вількабамба і Вільканота. Над цяснінай ракі знаходзяцца руіны горада Мачу-Пікчу. У верхнім цячэнні называецца Вільканота, зліваючыся ў вусце з ракой Апурымак (Тамба), складае раку Укаялі (басейн Амазонкі).
Крысціян Клаўе
Крысціян Жан-Мары Клаўе (Christian Jean-Marie Clavier;, ) — французскі , , , кіраўнік кінакампаніі Ouille Production.
Біяграфія
Пасля вучобы ў парыжскім інстытуце палітыкі ён пачаў сваю акцёрскую кар'еру з камедыйнай тэатральнай трупы «Le Splendid» і прыняў удзел у вялікай колькасці камедыйных фільмаў.
Дамогся шырокага поспеху, згуляўшы ў фільме «Прышэльцы» персанажа, вядомага як «Жак уй-прайдзісвет». Пасля «Прышэльцаў» ён стаў прызнанай зоркай, прыняўшы ўдзел у такіх фільмах як «Астэрыкс і Абелікс супраць Цэзара», «Астэрыкс і Абелікс: Місія „Клеапатра“», а таксама ў рымейку фільма «Прышэльцы». Крысціян Клаўе вядомы таксама па фільмах «Паміж анёлам і нячысцікам» і гістарычнаму фільму «Напалеон». Ён таксама сыграў некалькі роляў у тэлевізійных серыялах.
Найбольш прыкметныя акцёрскія дуэты з Жанам Рэно ў фільме «Прышэльцы», «Аперацыя „Тушаніна“», «Карсіканец» і Жэрарам Дэпардз'ё ў фільмах «Астэрыкс і Абелікс супраць Цэзара/місія Клеапатра», «Паміж анёлам і нячысцікам».
Родль і партнёры
«Родль і партнёры» з’яўляецца міжнароднай кансультацыйнай кампаніяй з наступнымі сферамі дзейнасці: аўдыт, падатковыя кансультацыі, юрыдычныя паслугі. Кампанія была створана ў 1977 годзе доктарам Берндам Родалем ў г. Нюрнберзе (Германія). На сённяшні дзень колькасць супрацоўнікаў налічвае каля 3000 чалавек амаль ў 80 філіялах па ўсім свеце, у асноўным у Германіі, Расіі, ва Усходняй Еўропе, у Азіі і ЗША. З 2007 года кампанія «Родль і партнёры» прадстаўлена і ў Беларусі. У офісе кампаніі ў горадзе Мінску працуе каманда з юрыстаў, падатковых кансультантаў і аўдытараў, а таксама дапаможны офіс. Кліентамі прадпрыемства з’яўляюцца ў асноўным вялікія і сярэднія нямецкія кампаніі і міжнародныя канцэрны.
Спіс краін з філіяламі: Аўстрыя, Беларусь, Бельгія, Балгарыя, Боснія і Герцагавіна, Бразілія, Венгрыя, В’етнам, Германія, Ганконг, Індыя, Інданезія, Італія, Іспанія, Катар, Кітай, Карэя, Латвія, Літва, Малайзія, Малдавія, ААЭ, Польшча, Расія, Румынія, Сінгапур, Славакія, Славенія, ЗША, Тайланд, Турцыя, Украіна, Францыя, Харватыя, Чэхія, Швейцарыя, Швецыя, Эстонія
Звышструктура
Звышструкту́ра — структура ўпарадкаванага сплаву, у якой атамы рознага гатунку правільна чаргуюцца, утвараючы перыядычную рашотку з перыядам, які перавышае перыяды крышталічных рашотак матэрыялаў, што ўтвараюць сплаў.
Прыкладамі звышструктур з'яўляюцца β-латунь, у якой атамы медзі і цынку ў цалкам упарадкаваным стане займаюць пазіцыі ў вяршынях і цэнтрах кубічных каморак, а таксама сплавы з складам, блізкім да медзь-берылій, медзь-паладый, серабро-магній, жалеза-алюміній, золата-цынк і інш.
Агент «Оранж»
Агент «оранж», «эйджэнт оранж» (Agent Orange, аранжавы рэагент) — назва сумесі гербіцыдаў і дэфаліянтаў сінтэтычнага паходжання. Ужываўся арміяй Вялікабрытаніі падчас вайны ў Малаі і ЗША падчас Другой Індакітайскай вайны з 1961 па 1971 гады ў рамках праграмы па знішчэнні трапічных лясоў і расліннасці, большай часткай на тэрыторыі Паўднёвага В’етнама, а таксама шэрагу іншых краін Індакітайскага паўвострава (Камбоджы, Лаоса і Тайланда, нават пры тым, што апошні не мае агульных межаў з В’етнамам). Назва «Оранж» з’явілася з-за аранжавай афарбоўкі бочак для транспарціроўкі гэтага хімікату. Адзіны актыўны інгрэдыент агента — 2,4,5-трыхлорфенаксіуксусная кіслата (2,4,5-Т), адзін з распаўсюджаных фенаксі-гербіцыдаў той эпохі.
Па даных міністэрства абароны ЗША, з 1962 па 1971 год амерыканцы распылілі на 10% тэрыторыі Паўднёвага В’етнама 77 мільёнаў літраў «эйджэнт оранж», у тым ліку 44 мільёны літраў, якія змяшчаюць дыяксін. Па даных в’етнамскага «Таварыства пацярпелых ад дыяксіну», з трох мільёнаў в’етнамцаў — ахвяраў хімікату да цяперашняга часу звыш мільёна чалавек ва ўзросце да 18 гадоў сталі інвалідамі, якія пакутуюць на спадчынныя захворванні.
Нацыянальны дзень мовы
Нацыянальны дзень мовы, ці Лімба ноастрэ (ад Limba noastră — наша мова) — свята, прысвечанае малдаўскай мове (па Канстытуцыі, ці румынскай мове паводле рашэння Канстытуцыйнага суда 2013 года ), які адзначаецца ў Рэспубліцы Малдова штогод 31 жніўня пачынаючы з 1989 года.
Гісторыя
27 жніўня 1989 года пры непасрэдным удзеле Народнага фронту Малдовы ў Кішынёве прайшла масавая дэманстрацыя, сярод патрабаванняў якой было прызнанне за малдаўскай мовай на лацінскай графіцы афіцыйнай мовы рэспублікі.
31 жніўня 1989 года Вярхоўны Савет МССР абвясціў малдаўскую афіцыйнай мовай у «палітычнай, эканамічнай, сацыяльнай і культурнай сферах» і прыняў закон пра зварот малдаўскай мовы да лацінскай графікі.
23 чэрвеня 1990 года Парламент Малдовы абвясціў 31 жніўня Нацыянальным днём мовы. Спачатку свята звалася «Дзень нашай румынскай мовы» (Limba noastră cea română або Ziua limbii române).
У 1994 годзе было прынята прысвоіць святу цяперашнюю назву — «Лімба ноастрэ» (Limba noastră), што было адлюстравана ў артыкуле 13 Канстытуцыі Малдовы.
5 снежня 2013 года Канстытуцыйны Суд Рэспублікі Малдова абвясціў румынскую мову афіцыйнай мовай, спасылаючыся на пераважанне тэксту Дэкларацыі пра Незалежнасць над тэкстам Канстытуцыі. Пры гэтым у Канстытуцыю адпаведныя змены не занесены.
Уладзімір Васілевіч Русакевіч
Уладзі́мір Васі́левіч Русаке́віч (нар., в. Выганашчы Брэсцкай вобласці, БССР) — беларускі палітык, міністр інфармацыі Беларусі (2003—2009).
Біяграфія
Нарадзіўся 13 верасня 1947 года ў вёсцы Выганашчы Івацэвіцкага раёна Брэсцкай вобласці. Беларус.
Працоўную дзейнасць пачаў у 1963 годзе загадчыкам бібліятэкай, настаўнікам у Хатыніцкай сярэдняй школе Ганцавіцкага раёна. Быў дырэктарам Турнянскай васьмігадовай школы Івацэвіцкага раёна (1970—1971).
З 1994 года — намеснік прэм’ер-міністра Рэспублікі Беларусь (курыраваў культуру, адукацыю, навуку, спорт, ахову здароўя, сацыяльную абарону), затым першы намеснік кіраўніка Адміністрацыі прэзідэнта Рэспублікі Беларусь (1997—2000, курыраваў пытанні кадравай работы).
З ліпеня 2000 года — Надзвычайны і Паўнамоцны Пасол Рэспублікі Беларусь у Кітайскай Народнай Рэспубліцы.
Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь N 351 ад 6 жніўня 2003 года прызначаны Міністрам інфармацыі Рэспублікі Беларусь.
4 снежня 2009 года Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь вызвалены ад пасады Міністра інфармацыі.
Дэпутат раённага, абласнога Саветаў дэпутатаў (1973—1994), Вярхоўнага Савета Беларусі (1990—1995), член Камісіі па пытаннях работы Саветаў народных дэпутатаў і развіцця самакіравання; з сакавіка па снежань 1994 года — намеснік старшыні Вярхоўнага Савета; народны дэпутат СССР (1991).
З 2007 года Русакевіч знаходзіцца ў Спісе спецыяльна прызначаных грамадзян і заблакіраваных асоб ЗША. У 2006 —2008 і 2011 —2013 гадах супраць Русакевіча дзейнічалі санкцыі Еўрапейскага Саюза.
Сям’я
Жанаты, трое дзяцей.
Экалагічная вайна ЗША супраць В’етнама
Экалагічная вайна ЗША супраць В’етнама — прымяненне арміяй ЗША ў ходзе вайны ў В’етнаме хімічных сродкаў, што пацягнула шматлікія ахвяры сярод мірнага насельніцтва і цяжкія экалагічныя наступствы.
За час вайны армія ЗША распыліла на тэрыторыі Паўднёвага В’етнама 72 млн літраў дэфаліянта «Agent Orange» для знішчэння лясоў, у тым ліку 44 млн літраў, якія змяшчалі 2,3,7,8-Тэтрахлорадыбензадыяксін. 2,3,7,8-ТХДД з’яўляецца ўстойлівым рэчывам, трапляючы ў арганізм чалавека з вадой і ежай, ён выклікае розныя захворванні печані і крыві, масавыя прыроджаныя ўродства нованароджаных і парушэнні звычайнага праходжання цяжарнасці. Пасля ўжывання амерыканскімі ваеннымі дэфаліянтаў ужо пасля вайны загінула некалькі дзясяткаў тысяч чалавек. Усяго ў В’етнам налічваецца каля 4,8 мільёна ахвяр распылення дэфаліянтаў, у тым ліку тры мільёны непасрэдна пацярпелых.
Амерыканскія вайскоўцы таксама ўжывалі газы; выклікалі штучныя кіслотныя дажджы, ужываючы апрацоўку аблокаў хімікатамі; распылялі хімікаты, якія выклікаюць моцныя пажары ў джунглях.
Выкарыстанне дэфаліянтаў
У жніўні 1961 г. пад ціскам ЦРУ і Пентагона прэзідэнт ЗША Джон Кенэдзі санкцыянаваў прымяненне хімікатаў для знішчэння расліннасці ў Паўднёвым В’етнаме. Мэтай распылення было знішчэнне расліннасці джунгляў, што палягчала выяўленне падраздзяленняў паўночнав’етнамскай арміі і партызан НФВПВ.
У рамках аперацыі «Ranch Hand» хімічнаму ўздзеянню падвергліся ўсе раёны Паўднёвага В’етнама, многія раёны Лаоса і Камбоджы. Акрамя лясных масіваў апрацоўваліся палі, сады і каўчукавыя плантацыі. З 1965 г. дэфаліянты распыляліся над палямі Лаоса (асабліва ў яго паўднёвай і ўсходняй частках), з 1967 г. — у паўночнай частцы дэмілітарызаванай зоны. У снежні 1971 г. прэзідэнт Рычард Ніксан аддаў загад аб спыненні масавага прымянення гербіцыдаў, аднак іх ўжыванне дазвалялася ўдалечыні ад амерыканскіх ваенных аб’ектаў і буйных населеных пунктаў.
Амерыканскія войскі пераважна выкарыстоўвалі чатыры гербіцыдныя рэцэптуры: пурпурную, аранжавую, белую і блакітную. Іх асноўнымі кампанентамі з’яўляліся: 2,4-дыхлорфенаксіуксусная кіслата, 2,4,5-трыхлорфенаксіуксусная кіслата, пікларам і какадзілавая (дыметыларсінавая) кіслата. Найбольш актыўна ўжывалася аранжавая рэцэптура (супраць лясоў) і блакітная (супраць пасеваў рысу і іншых сельскагаспадарчых культур). Для лепшага распылення хімікатаў да іх дадаецца газа альбо дызельнае паліва.
Механічнае знішчэнне расліннасці
Амерыканскія ваенныя для знішчэння расліннасці выкарыстоўвалі таксама масіраваныя бамбардзіроўкі джунгляў. У 1965—1973 гадах на Паўднёвы В’етнам было скінута 17 мільёнаў авіяцыйных бомбаў, было падарвана 217 мільёнаў артылерыйскіх снарадаў.
Армія ЗША ўжывала цяжкую гусенічную тэхніку — «звязкі» 33-тонных бульдозераў для зняцця павярхоўнага пласта, пасля чаго глеба становіцца непрыдатнай для земляробства (тэхналогія «рымскіх плугоў»). Акрамя таго, практыкавалася разбурэнне дамбаў і ірыгацыйных збудаванняў.
Выкарыстанне газаў
Хімічныя рэчывы ўжываліся таксама супраць людзей. У прыватнасці, амерыканская армія выкарыстала атрутныя рэчывы: Па сцвярджэнні саміх амерыканскіх ваенных, газы ўжываліся ў тэарэтычна не смяротна канцэнтрацыях. Аднак, як паказваў прафесар медыцынскага факультэта Сарбоны Франсіс Кан, у В’етнаме былі створаны ўмовы (выкарыстанне ў вялікай колькасці ў замкнёнай прасторы), калі газ CS з’яўляўся смяротным зброяй.
Экалагічныя наступствы
Маштабнае прымяненне амерыканскімі войскамі хімікатаў прывяло да цяжкіх наступстваў. Практычна цалкам былі знішчаны мангравыя лясы (500 тыс га), знішчана 60% (каля 1 млн га) джунгляў і 30% (больш за 100 тыс. га) раўнінных лясоў. З 1960 года ўраджайнасць каўчукавых плантацый знізілася на 75%. Амерыканскія войскі знішчылі ад 40 да 100% пасеваў бананаў, рысу, салодкай бульбы, папаі, памідораў, 70% какосавых плантацый, 60% гевеі, 110 ты. га плантацый казуарыны.
У выніку прымянення хімікатаў сур’ёзна змяніўся экалагічны баланс В’етнама. У пацярпелых раёнах з 150 відаў птушак засталося 18, адбылося амаль поўнае знікненне земнаводных і насякомых, скарацілася колькасць рыб у рэках і адбылося змяненне іх складу. Быў парушаны мікрабіялагічны склад глебаў, атручаныя расліны. Рэзка скарацілася колькасць відаў драўняна-хмызняковых парод вільготнага трапічнага лесу, засталіся адзінкавыя віды дрэў і некалькі відаў калючых траў, не прыгодных у корм скаціне.
Змены ў фауне В’етнама пацягнулі выцясненне аднаго віда чорных пацукоў іншымі відамі, якія з’яўляюцца разносчыкамі чумы ў Паўднёвай і Паўднёва-Усходняй Азіі. У краявідным складзе кляшчоў зўявіліся кляшчы-разносчыкі небяспечных хвароб. Аналагічныя змены адбыліся ў краявідным складзе камароў: замест бясшкодных камароў-эндэмікаў з’явіліся камары-разносчыкі малярыі.
Малая Уладзіміраўка (Усходне-Казахстанская вобласць)
Малая Уладзіміраўка — сяло ў Бескарагайскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Малаўладзіміраўскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 9 км на паўночны захад ад раённага цэнтра, сяла Бескарагай. Код КАТА — 633645100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1717 чалавек (815 мужчын і 902 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 1268 чалавек (635 мужчын і 633 жанчыны).
Таццяна Кенда
Таццяна Кенда (нар., Бяроза, Беларусь) — беларуская футбалістка, абаронца. Майстар спорту Рэспублікі Беларусь (2009).
Клубная кар’ера
Выхаванец футбольнай школы ДЮСШ «Матор» г. Мінск. Першым трэнерам была Ірына Іосіфаўна Булыгіна.
У 2004 годзе выступала за мінскую «Нямігу». З 2005 па 2009 год іграла за мінскую «Зорку», з 2010 па 2016 год была абаронцай «Мінска». У 2017 годзе падпісала з гродненскім «Нёманам» контракт.
Літаратура жахаў
Літаратура жахаў (horror literature, horror fiction; часта проста «жахі», «містыка» ці пазычанае з англійскай «хорар») — жанр літаратуры, мэтай якога з’яўляецца выклікаць у чытача пачуццё жаху. Часта, але не заўсёды, у літаратуры жахаў апавядаецца пра надзвычайнае ў літаральным сэнсе; маецца абмежаваны набор тэматызаваных персанажаў, пазычаных, як правіла, з нізавай міфалогіі розных народаў: вампіры, зомбі, ваўкалакі, прывіды, дэманы і інш.