cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ірына Барысаўна Акуловіч
Біяграфія
Нарадзілася ў 1974 годзе ў Магілёве. Скончыла Магілёўскі дзяржаўны педагагічны інстытут імя А. А. Куляшова. Была музычным кіраўніком у садку-яслях №46, а яшчэ пазней настаўніцай малодшых класаў у школе №21.
Працавала на розных пасадах у Магілёўскім абласным тэлерадыёаб’яднанні, прайшла шлях ад уласнага карэспандэнта да загадчыцы карэспандэнцкага пункта ў Магілёве Агенцтва тэлевізійных навін Белтэлерадыёкампаніі. З 2009 да 2018 года працавала дырэктарам рэспубліканскага ўнітарнага прадпрыемства радыётэлецэнтра «Тэлерадыёкампанія «Магілёў». Выбрана членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу шостага склікання ад Магілёўскай вобласці, член Пастаяннай камісіі па заканадаўстве і дзяржаўным будаўніцтве.
Роберт Уільямс Вуд
Роберт Уільямс Вуд (, Конкард — Амітывіл, штат Нью-Ёрк) — амерыканскі фізік-эксперыментатар.
Біяграфія
У 1891 скончыў Гарвардскі ўніверсітэт. У 1901—1938 гадах прафесар універсітэта Дж. Хопкінса ў Балтымары. Асноўныя працы Вуда па фізічнай оптыцы. Адкрыў (1902) і даследаваў аптычны рэзананс. Адкрыў рэзананснае выпраменьванне пароў ртуці ў ультрафіялетавай вобласці, адкрыў і вывучыў палярызацыю рэзананснага выпраменьвання і яе залежнасць ад магнітнага поля. Гэтыя працы Вуда паклалі аснову тэорыі атамных і малекулярных спектраў. Упершыню вырабіў шкляны святлафільтр, які прапускаў ультрафіялетавыя прамяні і непразрысты для бачнага святла, зрабіў здымкі Месяца ў ультрафіялетавым святле. Яго працы паклалі пачатак ультрафіялетавай і інфрачырвонай фатаграфіі. Удасканаліў дыфракцыйную рашотку. Вуд даследаваў таксама ультрагукавыя ваганні і іх уплыў на вадкія і цвёрдыя целы.
Сеўтопаль
Сеўтопаль — старажытны фракійскі горад, сталіца Адрыскага царства. Яго руіны знаходзяцца на дне штучнага возера Копрынка каля балгарскага горада Казанлык.
Горад быў пабудаваны ў IV стагоддзі да н.э. фракійскім царом Сеўтам III у гонар перамогі над македонцамі. Але ўжо ў III стагоддзі да н.э. горад быў разбураны. Горад меў цытадэль, абнесеную крапасной сцяной, а таксама царскі палац і рыначную плошчу. Каля Сеўтопаля былі адкрыты пахаванні знаці і простых гараджан. Таксама быў знойдзены скарб фракійскага ўладара — мноства залатых упрыгожванняў і залатыя маскі, узрост якіх перавышае чатыры тысячы гадоў.
Вадзім Андрэевіч Круталевіч
Вадзім Андрэевіч Круталевіч (, Малое Хонава, Магілёўскага раёна — ) — беларускі юрыст, гісторык, сацыёлаг. Доктар юрыдычных навук (1974), прафесар (1987).
Біяграфія
Нарадзіўся ў сялянскай сям’і. Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны.
Скончыў Маскоўскі дзяржаўны ўніверсітэт. У Інстытуце філасофіі і права Акадэміі навук БССР: старшы навуковы супрацоўнік (1954), загадчык сектара (1979), вядучы навуковы супрацоўнік (1989), галоўны навуковы супрацоўнік (1992).
У 1974 годзе абараніў доктарскую дысертацыю (БДУ; «Правал контррэвалюцыйных планаў стварэння беларускай буржуазнай дзяржавы і ўтварэння БССР (Кастрычнік 1917 — лют. 1919 г.)»).
З 1996 года з’яўляўся членам Прававога кансультатыўнага савета пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь.
Навуковая дзейнасць
Займаўся даследаваннямі ў галіне тэорыі дзяржавы і права, гісторыі нацыянальнага дзяржаўнага будаўніцтва Беларусі, праблем нацыянальна-адраджэнскага руху, сістэматызацыі і кадыфікацыі заканадаўства і інш.
Бібліяграфія
З’яўляўся сааўтарам прац «Социальные изменения в современном селе» (1978), «Межхозяйственное кооперирование и социальные изменения в деревне» (1980), «На пути к правовому государству : совершенствование правовой сферы» (2004).
Будынак Народнага Сходу
Будынак Народнага Сходу (Сграда на Народното събрание) — будынак на плошчы Народнага Сходу ў цэнтры Сафіі, у якім засядае балгарскі парламент.
Будынак Народнага Сходу пабудаваны ў 1884—1886 гг. у стылі неарэнесансу па праекце сербскага і балгарскага архітэктара К. Ёванавіча. Будаўніцтвам кіраваў В. Лібэ, якому на момант пачатку будаўніцтва было ўсяго 22 гады. У 1890 г. да будынка прыбудавалі памяшканні для канцылярыі і архіва, а ў 1928 г. дадалі парадны ўваход з калонамі.
Сам будынак мае простую прамавугольную форму і ўпрыгожана ўрнамі ў грэчаскім стылі, якія ідуць у рад уздоўж галоўнага фасада. На фасадзе над уваходнымі аркамі змешчаны выраз «Съединението прави силата» (Адзінства — сіла), які належыць балгарскаму хану Круму, які кіраваў у IX стагоддзі.
Фасад будынка намалявана на банкноце 20 леваў.
IC 4743
IC 4743 — галактыка тыпу S0 (спіральная галактыка) ў сузор’і Паўлін.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
4-я Навасёлкавая вуліца (Гомель)
4-я Навасёлкавая вуліца — вуліца ў Чыгуначным раёне горада Гомеля. Адносіцца да жылога масіву Прудок. Праходзіць ад вуліцы Праезджая да адасобленага ўчастка вуліцы Мічурына (некалькі сядзіб па няцотным баку вуліцы Каменшчыкава). Перасякаецца з вуліцай Рыднага. Складаецца з індывідуальнай забудовы пераважна сядзібнага тыпу.
Узнікла ў 1960-я гг. на былых саўгасных землях. Як і іншыя прудкоўскія вуліцы з гэтага шэрагу, пачаткова мела форму «Навасялкоўская» («Новоселковская») з адпаведным нумарам (1961 г.). Сярод жыхароў Прудка бытуе яшчэ адна форма — «Навасялковая».
Лінкальн (Англія)
Лінкальн (Lincoln) — горад на ўсходзе Англіі, адміністрацыйны цэнтр графства Лінкальншыр у рэгіёне Усходні Мідленд. Размешчаны на ўзнёслых берагах ракі Уітэм. Насельніцтва: 93,5 тыс. чалавек (2011).
Гісторыя
У старажытнасці на месцы сучаснага горада знаходзілася ўмацаванне IX рымскага легіёна. У 71 г н.э. пад абаронай магутных сцен была заснавана калонія Ліндум (Lindum) — цэнтр правінцыі Flavia Caesariensis, які насялялі адстаўныя салдаты. Дагэтуль машыны заязджаюць у Лінкальн праз арку, пабудаваную рымлянамі (т.зв. Newport Arch). Падчас раскопак у Лінкальне археолагі выявілі шматлікія прыметы антычнага горада — могілкі, тэрмы, печы і нават фантан.
У раннім Сярэднявеччы Лінкальн становіцца адным з пяці гарадоў Данелага. Удалае размяшчэнне горада на скрыжаванні гандлёвых шляхоў забяспечвала яго дабрабыт. Пэўны час тут чаканілася манета. Пры заваяванні Англіі Вільгельм Заваёўнік звярнуў увагу на ўзвышанае размяшчэнне Лінкальна і для забеспячэння кантролю над наваколлямі загадаў пабудаваць тут Лінкальнскі замак. Падчас сярэдневяковых міжусобіц за ўладанне гэтым замкам ішла бязлітасная барацьба.
Сабор
У сувязі з ператварэннем Лінкальна ў бастыён нарманскага валадарства ў рэгіёне ў 1071 г. з заняпалага Дорчэстэра сюды пераехаў біскуп. У найкарацейшыя тэрміны (да 1092 г.) для яго быў узведзены сабор. Гэта збудаванне не раз пакутавала ад пажараў, а ў 1185 г. і зусім развалілася з-за землетрасення. У XIII стагоддзі на яго месцы быў пабудаваны новы сабор — эталон англійскай гатычнай архітэктуры. Гэта быў першы будынак, які пераўзышоў па вышыні піраміду Хеопса. Лічыцца, што на працягу 250 гадоў пасля будаўніцтва 160-мятровы сабор у Лінкальне заставаўся самым высокім будынкам на Зямлі.
NGC 2178
NGC 2178 (іншыя абазначэнні — ESO 86-53, PGC 18322) — эліптычная галактыка (E1) ў сузор’і Жывапісец.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Галіна Валянцінаўна Таўлай
Галіна Валянцінаўна Таўлай (, Мінск) — беларускі этнамузыколаг. Кандыдат мастацтвазнаўства (1983).
Даследуе праблемы функцыянавання, стылістыкі, этнаграфічнага кантэксту, музычнай тыпалогіі, мелагеаграфіі беларускага песеннага фальклору. Аўтар манаграфіі «Беларускае купалле. Абрад, песні» (1986), музычных раздзелаў у тамах серыі «Беларуская народная творчасць»: «Сямейна-бытавыя песні» (1984), «Купальскія і пятроўскія песні» (1985), «Сацыяльна-бытавыя песні» (1987), «Радзіны: Абрад, песні» (1998).
Хіннае дрэва
Хі́ннае дрэва, цынхона (Cinchona) — род кветкавых раслін сямейства. Налічвае каля 40 відаў. Пашыраны ў Паўднёвай Амерыцы. З XIX стагоддзя культывуюцца ў Індыі, Інданезіі (асноўная маса сусветнай здабычы хініну) хіннае дрэва: хіннае дрэва Ліджэра, лекавае хіннае дрэва, чырванакорае хіннае дрэва і іншыя.
Дрэвы вышынёй 10—15, да 25 метраў. Лісце супраціўнае, скурыстае, суцэльнакрайняе. Кветкі ў несапраўдных парасоніках, сабраных у мяцёлкі. Плод — каробачка. Кара і іншыя часткі хіннага дрэва маюць да 30 алкалоідаў (найважнейшы — хінін), якія выкарыстоўваюць у медыцыне. Шляхам селекцыі ўтрыманне хініну павялічылася з 2—2,5 да 16 %. З развіццём хімічнага сінтэзу алкалоідаў культура хіннага дрэва скарачаецца. Лекавыя расліны.
Вуліца Чарняхоўскага (Брэст)
Вуліца Чарняхоўскага  — вуліца ва ўсходняй частцы г.Брэста. Названа ў 1950 годзе ў гонар І. Д. Чарняхоўскага. Працягласць 284 м — ад вуліцы Герцэна да вуліцы Месяцовай. Забудавана аднапавярховымі дамамі сядзібнага тыпу. На вуліцу вуходзіць будынак аблваенкамата, жылыя дамы мікрараёна па вуліцы Янкі Купалы.
Прэм’ер-міністр Аўстраліі
Прэм'ер-міністр Аўстраліі (Prime Minister of Australia) — кіраўнік аўстралійскага ўрада і кабінета міністраў Аўстраліі. Займае свой пост па прадстаўленню генерал-губернатара Аўстраліі. Практычна пост прэм'ер-міністра з'яўляецца самым важным палітычным пастом у палітычнай іерархіі Аўстраліі.
Прэм'ер-міністр выконвае ролю кіраўніка выканаўчай улады і заўсёды з'яўляецца прадстаўніком палітычнай партыі, якая мае большасць у Палаце прадстаўнікоў Аўстралійскага парламента. Адзіным выключэннем, калі сенатар быў прызначаны прэм'ер-міністрам, быў Джон Гортан, які адразу пасля гэтага падаў у адстаўку з паста сенатара, і быў выбраны членам Палаты прадстаўнікоў парламента.
З 23 мая 2022 прэм'ер-міністрам Аўстраліі з'яўляецца Энтані Албаніз, якая ўзначальвае Аўстралійскую лейбарысцкую партыю.
Хіноны
Хіноны — цыклічныя дыкетоны, у малекулах якіх кетагрупы ўваходзяць у сістэму падвойных сувязей. Структурны фрагмент прыродных рэчываў (напрыклад, вітамінаў групы К), арганічных пігментаў.
Афарбаваныя (пара-хіноны — жоўтыя, орта-хіноны — чырвоныя) крыштлаічныя лятучыя рэчывы з рэзкім пахам. Вельмі рэакцыяздольныя. Акісляльнікі, схільныя да комплексаўтварэння, уступаюць у дыенавы сінтэз. Атрымліваюць акісленнем араматычных вуглевадародаў ці оксі- і амінавытворных. Выкарыстоўваюць у вытворчасці антрахінонавых фарбавальнікаў, як фунгіцыды, інсектыцыды, дубільныя рэчывы, акісляльнікі.
Спіс народжаных у 2021 годзе
У гэтым спісе прадстаўлены спіс персон, якія нарадзіліся ў 2021 годзе.
Міністэрства абароны Рэспублікі Беларусь
Міністэрства абароны Рэспублікі Беларусь (Міністэрства абароны Беларусі) — ведамства ўрада Беларусі, упаўнаважанае кіраваць узброенымі сіламі. Міністр абароны і яго намеснікі прызначаюцца і здымаюцца з пасад прэзідэнтам. Міністр уваходзіць у склад Савет бяспекі Рэспублікі Беларусь. З 20 студзеня 2020 года пасаду міністра займае Віктар Хрэнін.
Склад калегіі міністэрства з удзелам міністра, яго 4 намеснікаў, дзяржаўнага сакратара Савет бяспекі Рэспублікі Беларусь і загадчыкаў відамі ўзброеных сіл таксама ўхваляецца прэзідэнтам. Паседжанні калегіі праводзяцца раз у два месяцы ды з'яўляюцца правамоцнымі пры наяўнасці паловы членаў. Рашэнні ўхваляюцца кваліфікаванаю большасцю галасоў прысутных.
З 2022 года Міністэрства абароны Рэспублікі Беларусь знаходзіцца пад санкцыямі Еўрасаюза, ЗША, Швейцарыі, Украіны і Японіі.
Будова
Цэнтральны апарат складаецца з 5 галоўных упраўленняў, 2 упраўленняў, аднаго дэпартаменту, агентцтва і генеральнага штаба.
Служба
Поўнагадовыя грамадзяне мужчынскага пола ва ўзросце да 27 год праходзяць ваенную службу цягам 18 месяцаў паводле абавязку, а пры наяўнасці вышэйшай адукацыі — цягам года. Найм на ваенную службу ажыццяўляецца з ліку поўнагадовых грамадзян, у тым ліку жаночага пола з 19 год, ва ўзросце да 35 год на пасады салдатаў і матросаў, сяржантаў і старшынаў, прапаршчыкаў і мічманаў, а на пасады афіцэраў — да 30 год. Гранічны ўзрост знаходжання на службе для салдатаў і матросаў, сяржантаў і старшынаў, прапаршчыкаў і мічманаў, малодшых і старшых афіцэраў, акрамя палкоўнікаў (капітанаў 1-га рангу), складае 45 год, для палкоўнікаў (капітанаў 1-га рангу) — 50 гадоў, генерал-лейтэнантаў, генерал-маёраў — 55 гадоў, а для генерал-палкоўнікаў — 60 гадоў. Застацца на службе звыш гранічнага ўзросту ў званні да падпалкоўніка (капітана 2-га рангу) дазваляецца рашэннямі калегіі міністэрства, а вайскоўцам у званні палкоўніка (капітана 1-га рангу) і вышэй — рашэннем прэзідэнта.
Мінулае
У снежні 1991 г. першым міністрам па справах абароны Беларусі прызначылі генерал-палкоўніка Пятра Чавуса. Аднак толькі 20 сакавіка 1992 г. урад ухваліў Пастанову аб стварэнні ўзброеных сіл Рэспублікі Беларусь. У лістападзе 1992 г. Вярхоўны Савет ухваліў Законы «Аб абароне», «Аб усеагульным воінскім абавязку і ваеннай службе» ды «Аб статусе ваеннаслужачых», а 6 снежня 1992 г. — ваенную дактрыну.
Саюз фашысцкай моладзі
Саюз Фашысцкай Моладзі — моладзевая арганізацыя Усерасійскай фашысцкай партыі, створаная ў 1936 годзе ў Харбіне, у якой былі аўтаматычна ўсе члены арганізацый УФП ва ўзросце ад 16 да. Узначальваўся І. Н. Дунаевым, у якога быў шматгадовы досвед працы ў выхаваўчых органах. Арганізацыя дзеяла ў адпаведнасці са Статутам Саюза Фашысцкай Моладзі.
Структура
Ідэалогія і тактыка Саюза цалкам вызначаліся ідэалогіяй і тактыкай Усерасійскай фашысцкай партыі.
СФМ падзяляўся на дзве групы: малодшую і старэйшую. Кожная група мела дзве ступені: юных фашыстаў і фашыстак; авангардыстаў і авангардыстак. Для пераходу са ступені ў ступень здаваліся экзамены. Тыя, хто паспяхова здалі 2-ю ступень норм СФМ, залічаліся ў фашысцкую Акадэмію імя П. А. Сталыпіна.
У СФМ працавалі культурна-асветны, драматычны і філасофскі гурткі, а таксама школы кроення і шыцця і вывучэння моў. Найважнейшымі секцыямі СФМ значыліся палітычная і вайсковая. Структурнымі адзінкамі Саюза з'яўляліся філіялы пры аддзелах УФП. Кіраўнік Саюза прызначаўся кіраўніком УФП, астатнія кіраўнікі прызначаліся загадамі кіраўніка СФМ.
12 красавіка 1939 года заснаваны «Антыкамуністычны саюз моладзі», што таксама стаў рэзервам папаўнення шэрагаў РФС. У яго, апроч СФМ, уваходзілі: Саюз нацыяналістычнай моладзі, Маладая імя атамана Сямёнава станіца і іншыя.
Адрыскае царства
Адрыскае царсва - фракійская дзяржава, якая існавала на тэрыторыі Балгарыі з 475 года да н.э. па 46 год да н.э. Утварылася пасля сыхода персаў з Фракіі. Пашырэнне дзяржавы наткнулася на супраціўленне грэчаскіх чарнаморскіх полісаў, што выклікала афіна-фракійскую вайну 360-357 гг. да н.э., вынікам якой стала аслабленне Адрыскага царства. У 336 годзе да н.э. яно было разгромлена македонскімі войскамі і ўключана ў склад Македоніі. Але нават плацячы даніну, адрыскія цары захоўвалі аўтаномію да прыхода рымлян. у I стагоддзі да н.э.
У 46 г. да н.э. тэрыторыя царства ўключана ў склад Рымскай імперыі ў якасці асобнай правінцыі Фракія.
Аснову эканомікі Адрыскага царства складаў экспарт хлеба ў Грэцыю. У дзяржаве захоўваліся рода-плямённыя адносіны.
Рускасельскі сельсавет
Рускасе́льскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Вілейскага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр — вёска Рускае Сяло.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Куранецкага раёна Вілейскай вобласці БССР. З 20 верасня 1944 года ў складзе Маладзечанскай вобласці. З 5 ліпеня 1946 года ў складзе Вілейскага раёна. З 20 студзеня 1960 года ў складзе Мінскай вобласці. 16 снежня 1982 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Нарачанскага сельсавета.
На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 24 населеныя пункты: Бабішча, Вайдзені, Гіры, Доўгае, Кавалі, Камарышкі, Канстанполле, Касічы, Красніца, Кузьмішкі, Купля, Ляхаўшчына, Мацавічы, Мечаі, Мішуты, Наберажная, Падклённе, Парамец-II, Прынта, Родзевічы, Рускае Сяло, Ручыца, Ялажычы, Ярмолічы.
Сухапутныя войскі
Сухапутныя войскі (СВ) — від узброеных сіл (ВС) шматлікіх дзяржаў свету, нароўні з ваенна-марскім флотам (сіламі) і ваенна-паветранымі сіламі (флотам).
У некаторых краінах могуць звацца сухапутнымі сіламі, Арміяй (напрыклад, Армія ЗША ). Традыцыйна складаюцца з пяхотных, кавалерыйскіх, артылерыйскіх, матарызаваных і механізаваных падраздзяленняў, частак, злучэнняў і аб'яднанняў. Могуць таксама мець уласныя авіяцыйныя падраздзяленні, званыя Авіяцыяй Сухапутных войскаў або Армейскай авіяцыяй і Войскі ППА.
Сухапутныя войскі — найбольш шматлікі від узброеных сіл любой дзяржавы і менавіта на іх ускладаецца асноўная нагрузка ў любым узброеным канфлікце і вайне.
Усолле-Сібірскае
Усолье-Сібірскае (Усолье-Сибирское) — горад (з 1925) у Расіі, да 2016 года — адміністрацыйны цэнтр Усольскага раёна Іркуцкай вобласці. Насельніцтва 88,1 тыс. чал. (2005). Заснаваны ў 1669 годзе.
За 77 км ад Іркуцка, мае выгоднае эканамічнае размяшчэнне паміж аўтатрасай (Прыбайкальскі тракт), Усходне-Сібірскай чыгункай і ракой Ангарой. Прамыя транспартныя зносіны з гарадамі Ангарск, Іркуцк і Чарамхова.
NGC 2179
NGC 2179 (іншыя абазначэнні — ESO 555-38, MCG -4-15-11, IRAS06059-2144, PGC 18453) — галактыка ў сузор’і Заяц.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
IC 4744
IC 4744 — галактыка тыпу P (особлива галактыка) ў сузор’і Паўлін.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Рэлігія ў Славакіі
Славацкая канстытуцыя гарантуе свабоду веравызнання.
Асноўнай рэлігіяй у Славакіі з'яўляецца хрысціянства.
Большасць грамадзян Славакіі (62%) вызнаюць каталіцтва лацінскай традыцыі. Краіна падзелена на 8 дыяцэзій, у тым ліку 3 архідыяцэзіі.
Другая па велічыні група — пратэстанты (8.2%), таксама ёсць грэка-каталікі (3,8%) і праваслаўныя (0,9%). Праваслаўе распаўсюджана сярод русінаў і іх нашчадкаў на паўночным усходзе краіны.
Каля 2300 застаўшыхся яўрэяў спавядаюць іўдаізм, у той час як даваеннае яўрэйскае насельніцтва Славакіі складала прыкладна 120 000.
Да іншых рэлігій, якія распаўсюджаны ў Славакіі, адносяцца Вера Бахаі, індуізм і іслам.
Дынаміка росту рэлігійных канфесій у Славакіі на працягу апошняга стагоддзя
5-я Навасёлкавая вуліца (Гомель)
5-я Навасёлкавая вуліца — вуліца ў Чыгуначным раёне горада Гомеля. Адносіцца да жылога масіву Прудок. Праходзіць ад вуліцы Праезджая да адасобленага ўчастка вуліцы Мічурына (некалькі сядзіб па няцотным баку вуліцы Каменшчыкава). Перасякаецца з вуліцай Рыднага. Складаецца з індывідуальнай забудовы пераважна сядзібнага тыпу.
Заходнія ўскраіны
Большая частка тэрыторыі (1545 км²) цяпер уваходзіць у склад Сербіі і менавіта яна называецца «Заходнія ўскраіны», тады як меньшую частку (1028 км² — раён Струміцы) набыла Македонія.
Сёння тэрмін не выкарыстоўваецца ў Сербіі, хаця яго выкарысанне зафіксавана ў міжнародных дакументах, у тым ліку ў Бледскім пагадненні 1947 года.
Сасык
Сасы́к, Сасы́к-Сіва́ш (Сасык, Сасык-Сиваш, Sasıq, Sasıq Sıvaş) — ліман лагуннага тыпу, або салёнае возера на паўвостраве Крым паміж гарадамі Еўпаторыя і Сакі, плошча 71 — 75 км², глыбіня да 1,5 м, узровень на 0,6 м ніжэй за ўзровень Чорнага мора. Даўжыня 14 км, найбольшая шырыня да 9 км. Салёнасць ад 90 да 160 ‰. Утварылася з лагуны Каламіцкага заліва Чорнага мора, ад якога аддзеленае шырокай перасып'ю. На поўначы і захадзе — доўгія вузкія залівы.
Сілкаванне возера адбываецца ў асноўным за кошт падземных крыніц і фільтрацыі марской вады праз перасып. Улетку плошча значна памяншаецца, салёнасць вады павялічваецца.
Паўднёва-Афрыканскі Саюз у Першай сусветнай вайне
Паўднева-Афрыканскі Саюз уступіў у Першую сусветную вайну адначасова з Вялікабрытаніяй, якая абвясціла вайну Германіі 4 жніўня 1914 года.
Паўднева-афрыканскія войскі ўдзельнічалі ў аперацыях супраць германскіх калоній у Афрыцы, у аперацыях на Заходнім фронце і баявых дзеяннях на Блізкім Усходзе. Афрыканеры, якія складалі большую частку белага насельніцтва краіны, былі супраць уступлення ў вайну. Аднак кіраўніцтва ПАС заціснулі ўсе хваляванні ў краіне і прыняло актыўны ўдзел у сусветнай вайне.
Баявыя дзеянні ў Афрыцы
З пачаткам вайны баявыя дзеянні актыўна разгарнуліся ў Афрыцы, дзе Германія мела калоніі. Паўднева-афрыканскія войскі былі накіраваныя ў Паўднева-Заходнюю Афрыку пад камандаваннем генерала Луіса Боты. У ходзе баявых дзеянняў у гэтай калоніі, паўднева-афрыканцам удалося разбіць германскія каланіяльныя войскі і атрымаць кантроль над гэтай калоніяй. Акрамя гэтага, паўднева-афрыканскія войскі пад камандаваннем генерала Яна Смэца ўдзельнічалі ў баявых дзеяннях супраць нямецкіх войскаў ва Усходняй Афрыцы. Тут ім супрацьстаялі германскія войскі пад камандаваннем генерала Летаў-Форбека. Баі насілі ўпарты характар, і ні адзін з бакоў не здолеў дасягнуць перамогі. Баявыя дзеянні тут завяршыліся толькі ў лістападзе 1918 года, калі, даведаўшыся аб капітуляцыі Германіі Летаў-Форбек, прыняў рашэнне скласці зброю.
Іншыя тэатры баявых дзеянняў
Акрамя гэтага адна пяхотная брыгада паўднева-афрыканскіх войскаў, была адпраўлена ў Францыю змагацца на Заходнім фронце, паўднева-афрыканскія войскі прынялі актыўны ўдзел у розных аперацыях супраць германскіх войскаў на Захадзе. Паўднева-афрыканцы ўдзельнічалі ў бітве на Соме. Таксама некаторыя падраздзялення паўднева-афрыканцаў ваявалі ў Егіпце і Палестыне супраць турэцкіх войскаў. Акрамя гэтага каля 3000 паўднева-афрыканцаў служылі ў складзе брытанскіх ВПС.
Вынікі
ПАС адыграў істотную ролю ў перамозе Антанты ў сусветнай вайне, фактычна захапіўшы дзве германскія калоніі ў Афрыцы. Таксама брытанскі флот выкарыстоўваў паўднева-афрыканскія парты.
За час баявых дзеянняў Армія ПАС страціла 7000 чалавек забітымі і 12000 чалавек параненымі.
Па ўмовах міру, ПАС атрымліваў мандат на былыя германскія калоніі ў Паўдневай Афрыцы.
Lesta Studio
Lesta Studio — расійская кампанія, якая спецыялізуецца на распрацоўцы камп'ютэрных гульняў і стварэнні відэапрадукцыі.
Гісторыя кампаніі
Lesta Studio была заснавана ў 1991 годзе і спецыялізавалася выключна на відэавытворчасці. У 2000 годзе кампанія запускае распрацоўку свайго першага гульнявога праекта: RTS Антанта. Асноўнай спецыялізацыяй кампаніі сталі кампутарныя гульні ў жанры стратэгій. Lesta Studio супрацоўнічае з Wargaming.net, а таксама з выдаўцом Big Fish Games.
Відэавытворчасці
На дадзены момант видеоотдел Lesta Studio займаецца распрацоўкай і выпускам прома-ролікаў для праектаў кампаніі Wargaming.net.
Lesta Studio прымала ўдзел у працы над спецэфектамі для мноства буйных кіна- і ТБ-праектаў:
Мультымедыяпраект
Ваенная энцыклапедыя. Зброю Другой сусветнай: Праект прысвечаны розных відах марскога і паветранага ўзбраення, а таксама адміралы і вядомым лётчыкам часоў Другой сусветнай вайны.
Гандлёвыя рады (Кобрын)
Архітэктура
Аднапавярховы, П-падобны ў плане, з вялікім гаспадарчым дваром. Пластыку фасадаў падкрэсліваюць неглыбокія нішы і 2 рызаліты з трохвугольнымі франтонамі (у заходняй і ўсходняй частках, дзе знаходзіліся ўезды ў гаспадарчы двор). Вуглы ўмацаваны контрфорсамі. Захаваліся паўночны, усходні і часткова заходні бакі гандлёвых радоў.
Кальбушова
Кальбушова (Kolbuszowa) — горад у Польшчы, адміністрацыйны цэнтр Кальбушоўскага павета Падкарпацкага ваяводства, сядзіба вяскова-гарадской гміны Кальбушова. Займае плошчу 7,94 км². Насельніцтва — 9 200 чалавек (на 2007 год).
Андскі ўніверсітэт (Венесуэла)
Андскі ўніверсітэт (Universidad de Los Andes) — другі найстарэйшы ўніверсітэт Венесуэлы, найбуйнейшы дзяржаўны ўніверсітэт венесуэльскіх Анд. Асноўныя кампусы ўніверсітэта размешчаны ў горадзе Мерыда.
Гісторыя
Андскі ўніверсітэт быў першапачаткова створаны 29 сакавіка 1785 года біскупам Мерыды ў якасці каталіцкай семінарыі пад назвай «Каралеўскі каледж-семінарыя Сан-Буэнавентуры Мерыды» (Real Colegio Seminario de San Buenaventura de Mérida). 21 верасня 1810 года школа атрымала статус каралеўскага ўніверсітэта, атрымаўшы права даваць ступені ў сферы філасофіі, медыцыны, грамадзянскага і кананічнага (каталіцкага) права, тэалогіі. Аж да 1832 года ўніверсітэт быў непасрэдна звязаны з каталіцкай царквой, пакуль прэзідэнтам Венесуэлы не быў выдадзены ўказ пра яго пераўтварэнне ў свецкую адукацыйную ўстанову.
Андскі ўніверсітэт мае два кампуса ў Мерыдзе, а таксама кампуса ў штатах Тачыра і Трухільё.
Чурлёнскі сельсавет
Чурлёнскі сельсавет, Чурлонскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Вілейскага раёна Маладзечанскай вобласці. Цэнтр — вёска Чурлёны.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Куранецкага раёна Вілейскай вобласці БССР. З 20 верасня 1944 года ў складзе Маладзечанскай вобласці. З 5 ліпеня 1946 года ў складзе Вілейскага раёна. 18 мая 1959 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Іжскага сельсавета.
(94) Аўрора
(94) Аўрора (Aurora) — астэроід галоўнага пояса, які належыць да цёмнага спектральнага класа C. Ён быў адкрыты 6 верасня 1867 года амерыкана-канадскім астраномам Джэймсам Уотсанам у Дэтройцкай абсерваторыі, ЗША і названы ў гонар рымскай багіні світанку Аўроры.
NGC 2180
NGC 2180 — рассеянае скопішча ў сузор’і Арыён.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Стэла
Стэ́ла (στήλη, stēlē) — каменная, мармуровая, гранітная або драўляная пліта (ці слуп) з высечанымі на ёй тэкстамі ці выявамі. Устанаўліваецца ў якасці пахавальнага або памятнага знака. Не варта блытаць з абеліскам — па большай частцы слупом ці конусападобнай калонай.
У Кітаі стэлы былі папулярны на працягу шматлікіх стагоддзяў яго гісторыі. Іх узводзілі як рэлігійныя арганізацыі, так і імператары, а ў нашы дні — камуністычны ўрад. Найбольш важныя, асабліва імператарскія, стэлы часта ўстанаўліваліся на спіне каменных чарапах, т.з. «гуйфу» ці «бісі». У старажытнай кітайскай сталіцы Сіяне вялікая колькасць стэл экспануецца ў музеі, вядомым як Лес стэл.
Вулвергемптан
Ву́лверге́мптан (Wolverhampton ) — горад у Англіі, паўночна-заходні прыгарад Бірмінгема. Вылучаны ў асобны раён са статусам «сіці», размешчаны на паўночным захадзе цырыманіяльнага і метрапольнага графства Уэст-Мідлендс. Найбуйнейшы горад і машынабудаўнічы цэнтр «Чорнай краіны», якая ўваходзіць у канурбацыю Уэст-Мідлендс. У графства Уэст-Мідлендс горад перайшоў з графства Стафардшыр у выніку рэформы 1974 года. У цяперашні час займае плошчу 69 км² і мяжуе на захадзе і поўначы з цырыманіяльным графствам Стафардшыр, на ўсходзе з раёнам Уолсал, на поўдні з раёнам Дадлі. На тэрыторыі горада пражываюць 236.582 чалавек, пры сярэдняй шчыльнасці насельніцтва 3407 чал./км².
Эканоміка
У горадзе развіта авіяцыйная, прыладабудаўнічая, электратэхнічная і аўтамабільная прамысловасць, вытворчасць металічных вырабаў, чорная і каляровая металургія.
Ёзэф Вірт
Карл Ё́зэф Вірт (Karl Josef Wirth,,  — , ) — палітычны і грамадскі дзеяч Германіі, рэйхсканцлер Веймарскай рэспублікі (1921—1922), а таксама міністр замежных спраў, міністр унутраных спраў (1930—1931). Лаўрэат Міжнароднай Сталінскай прэміі «За ўмацаванне міру паміж народамі» (1955).
Біяграфічныя звесткі
Скончыў Фрайбургскі ўніверсітэт. Дэпутат Рэйхстага ў 1914—18 і 1920—33. Пасля Лістападаўскай рэвалюцыі (1918) міністр фінансаў у Бадэне, член Нацыянальнага сходу. Адзін з лідараў партыі Цэнтра (да 1933). Міністр фінансаў (1920—21). Рэйхсканцлер Веймарскай рэспублікі ў маі 1921 — лістападзе 1922. Урад Вірта імкнуўся да выканання Версальскага мірнага дагавора (1919), падпісаў 16.4.1922 расійска-германскі Рапальскі дагавор. Міністр акупіраваных (паводле Версальскага дагавора) абласцей (1929—30). Міністр унутраных спраў (1930—31). У 1933—48 у эміграцыі. Заснавальнік партый «Саюз цэнтра» (1948) і Саюз немцаў (за адзінства, мір і свабоду). Выступаў за ўзаемаразуменне з СССР (пры нейтральнасці Германіі), супраць эканамічнага і ваеннай інтэграцыі ФРГ у Заходнюю Еўропу. Член Сусветнага Савета Міру з 1952 года.
Зімовыя Алімпійскія гульні 2014
Зімовыя Алімпійскія гульні 2014, афіцыйна вядомыя як XXII Алімпійскія зімовыя гульні (2014 Winter Olympics), прайшлі ў Сочы 7 лютага — 23 лютага 2014 года. Сталіца Алімпійскіх гульняў — 2014 была выбрана пад час 119-й сесіі МАК у Гватэмале 4 ліпеня 2007 года. На тэрыторыі Расіі Алімпійскія гульні адбыліся ў другі раз (да гэтага ў Маскве ў 1980 годзе прайшлі Летнія Алімпійскія гульні), i ўпершыню — зімовыя Гульні. Пасля заканчэння Алімпійскіх гульняў на тых жа аб'ектах былі праведзены Зімовыя Паралімпійскія гульні 2014. Арганізацыяй зімовых Алімпійскіх і Паралімпійскіх гульняў 2014 года займаўся Аргкамітэт «Сочы 2014».
Выбар горада
На тое, каб прыняць зімовыя Алімпійскія гульні, прэтэндавалі расійскі Сочы, аўстрыйскі Зальцбург і паўднёвакарэйскі Пхенчхан.
Выбар быў зроблены праз галасаванне членаў Міжнароднага алімпійскага камітэта 4 ліпеня 2007. Каб перамагчы ў першым туры, гарадам‑кандыдатам на правядзенне Алімпіяды‑2014 трэба было набраць 50% плюс адзін голас. Калі не — другі тур галасавання з удзелам двух гарадоў‑лідараў.
Першы тур пераможцу не выявіў, а ў другім з перавагай у чатыры галасы Сочы абышоў Пхенчхан.
Талісманы
Талісманамі Алімпійскіх гульняў сталі адразу трое — Леапард, Белы мядзведзь і Зайка, Паралімпійскіх — Праменьчык і Сняжынка.
Спартыўныя аб'екты
Пасля заканчэння зімовай Алімпіяды алімпійскі парк у Iмерэцінскай даліне будзе перабудаваны такім чынам, каб служыць пастаянным спартыўна-турыстычным комплексам, а ў перспектыве прэтэндаваць яшчэ на правядзенне летніх Алімпійскіх гульняў.
IC 4745
IC 4745 — галактыка тыпу Sab (кампактная выцягнутая галактыка) ў сузор’і Паўлін.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Італьянская канфедэрацыя прафсаюзаў працоўных
Італьянская канфедэрацыя прафсаюзаў працоўных (ІКПП) (Confederazione Italiana Sindacati Lavoratori) — прафсаюз у Італіі, створаны ў 1950 годзе былымі членамі Усеагульнай італьянскай канфедэрацыі працы, якія прытрымліваліся хрысціянска-дэмакратычных поглядаў і вызнавалі каталіцкую веру. Разам з прафсаюзам «Рабочая сіла», Італьянская канфедэрацыя прафсаюзаў працоўных атрымлівала фінансавую падтрымку ад Ірвінга Браўна, кіраўніка аддзела міжнародных адносін АФП-КВТ і падрадчыка ЦРУ.
Італьянскі саюз працы ўваходзіць у Міжнародную канфедэрацыю прафсаюзаў і Еўрапейскую канфедэрацыю прафсаюзаў.
Тулун
Тулун (Тулун) — горад (з 1927) у Расіі, адміністрацыйны цэнтр Тулунскага раёна Іркуцкай вобласці. Насельніцтва 50,1 тыс. чал. (2005). Заснаваны ў 1735 годзе. Горад размешчаны на рацэ Ія (басейн Ангары), за 390 км ад Іркуцка.
Вулканічная бомба
Вулканічная бомба — камяк лавы, выкінуты падчас вывяржэння ў вадкім або пластычным стане. Атрымоўвае у палёце тую ці іншую форму. Памеры вулканічнай бомбы ад 1 см да 7 м у даўжыню. Асноўнымі формамі вулканічных бомб з'яўляюцца: ляпёшкападобная - характэрная для вельмі вадкіх лаў, камякі якіх, падаючы на ​​зямлю, плюшчацца ў аладку; кручаная, веацянападобная, грушападобная, шаравая, стужкападобная і іншыя - для малавязкіх базальтавых лаў, якія цвярдзеюць і прымаюць названыя формы ў палёце; круглявыя або няправільна-шматгранныя камякі лавы, пакрытыя сеткай трэшчынак (вулканічныя бомбы тыпу хлебнай скарынкі) - для глейкіх кіслых і андэзітавых лаў.
6-я Навасёлкавая вуліца (Гомель)
6-я Навасёлкавая вуліца — вуліца ў Чыгуначным раёне горада Гомеля. Адносіцца да жылога масіву Прудок. Праходзіць ад вуліцы Праезджая да вуліцы Каменшчыкава. Перасякаецца з вуліцай Рыднага. Складаецца з індывідуальнай забудовы пераважна сядзібнага тыпу.
Узнікла ў 1960-я гг. на былых саўгасных землях. Як і іншыя прудкоўскія вуліцы з гэтага шэрагу, пачаткова мела форму «Навасялкоўская» («Новоселковская») з адпаведным нумарам (1961 г.). Сярод жыхароў Прудка бытуе яшчэ адна форма — «Навасялковая».
Мікалай Апанасавіч Дарожкін
Мікалай Апанасавіч Даро́жкін (Дорожкин Николай Афанасьевич;  — ) — вучоны ў галіне мікалогіі і фітапаталогіі, акадэмік Акадэміі навук БССР (1962; член-карэспандэнт з 1950), акадэмік Акадэміі сельскагаспадарчых навук БССР (1959—1961), доктар сельскагаспадарчых навук (1934), прафесар (1933). Заслужаны дзеяч навукі БССР (1965).
Біяграфія
Нарадзіўся ў вёсцы Гарохаўка Бранскага павета Арлоўскай губерні (зараз у Бранскім раёне Бранскай вобласці Расіі). У 1917 годзе скончыў вучылішча ў сяле О́ўстуг. У 1927 годзе — Горыгорацкі земляробчы інстытут (сучасная Беларуская дзяржаўная сельскагаспадарчая акадэмія) і працаваў асістэнтам да 1929 года. У 1929—1930 гг. на пасадзе дырэктара Стара-Барысаўскага сельскагаспадарчага тэхнікума, у 1930—1931 гг. — дырэктар Мінскай станцыі аховы раслін. З 1931 года працаваў у Інстытуце біялогіі Акадэміі навук БССР на пасадах навуковага супрацоўніка, загадчыка лабараторыяй і адначасова ў 1933—1941 гг. — прафесар кафедры сістэматыкі раслін Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. У 1936—1940 гг. займаў пасаду дырэктара, у 1940—1941 загадчыка аддзела Інстытута біялогіі АН БССР і адначасова ў 1947—1952 гг. загадчыка кафедры ў Беларускім дзяржаўным універсітэце. У час Вялікай Айчыннай вайны М. А. Дарожкін падпольшчык-сувязны партызанскіх атрадаў «Бальшавік» і «Мсціўцы». У 1944—1948 гг. аднавіў працу ў Мінску Інстытут біялогіі і М. А. Дарожкін займае пасаду загадчыка аддзелам аховы раслін, а ў 1948—1952 гг. дырэктара інстытута. Адначасова ў 1947—1952 гг. працуе ў Беларускім дзяржаўным універсітэце на пасадзе загадчыка кафедрай сістэматыкі раслін. У 1952 годзе прызначаны загадчыкам лабараторыяй фітапаталогіі ў Інстытуце сацыялістычнай сельскай гаспадаркі АН БССР, а ў 1959 годзе — дырэктар Беларускага навукова-даследчага інстытута бульбаводства і плодаагародніцтва і загадчык лабараторыі. З 1976 года М. А. Дарожкін на пасадзе загадчыка лабараторыяй сістэматыкі ніжэйшых раслін у Інстытуце эксперыментальнай батанікі АН БССР.
Навуковая і грамадская дзейнасць
М. А. Дарожкіну належаць навуковыя працы па фітапаталогіі сельскагаспадарчых культур, біялогіі пашырэння ўзбуджальнікаў хвароб збожжавых і бабовых культур, бульбы, таматаў і інш. Вызначыў новы цыкл развіцця фітафтарозу і рака бульбы, распрацаваў агратэхнічныя спосабы барацьбы з узбуджальнікамі рака бульбы, лабараторна-палявы метад ацэнкі ўстойлівасці гатункаў бульбы да фітафторы, тэхналогію барацьбы з хваробамі і шкоднікамі бульбы. Аўтар больш за 600 навуковых прац, у тым ліку 23 манаграфій, і шэрагу патэнтаў.
У 1935—1938 гг. абіраўся членам ЦВК БССР. Таксама абіраўся дэлегатам VII Усесаюзнага з’езда Саветаў, на якім выступіў з дакладам. Неаднаразова прымаў удзел у міжнародных навуковых мерапрыемствах. Уваходзіў у склад прэзідыума Камісіі Акадэміі навук СССР па навуковым асновам сельскай гаспадаркі, бюро біялагічнага аддзялення Акадэміі навук БССР, рэспубліканскага таварыства «Веды», рэакцыйных калегій часопісаў «Микология и фитопатология» (АН СССР), «Весці АН БССР», «Сельское хозяйство Белоруссии», зборніка «Ботаника» (АН БССР). Займаў пасаду віцэ-прэзідэнта Беларускага рэспубліканскага батанічнага таварыства, якое ўзначаліў у 1947 годзе.
Узнагароды і званні
Імя М. А. Дарожкіна занесена ў кнігу «Хто ёсць хто» выдавецтва Marquis (ЗША).
Саюз юных фашыстак — Авангард
«Саюз Юных Фашыстак — Авангард» — жаночая моладзевая арганізацыя Усерасійскай фашысцкай партыі (УФП), створаная ў 1934 годзе ў Харбіне, у якой маглі складацца дзяўчыны і дзяўчынкі рускай нацыянальнасці ў веку ад 10 да. Арганізацыя дзеяла ў адпаведнасці са Статутам Саяза Юных Фашыстак.
Асноўная мэта, што дэкларавалася Саюзам — падрыхтоўка нацыянальна-глыбакадумных рускіх дзяўчын і дзяўчынак да адказнага нацыянальнага служэння на асновах рэлігіі, нацыі і працы.
Ідэалогія і тактыка Саюза цалкам вызначаліся ідэалогіяй і тактыкай Усерасійскай фашысцкай партыі. Для ўступу ў Авангард трэба было даручальніцтва аднаго з членаў Авангарда ці УФП.
Саюз падзяляўся на дзве групы: малодшую (10—13гадоў) і старэйшую (13—16гадоў). Кожная група падзялялася на два разрады: 2-і разрад — юныя фашысткі і 1-ы разрад — авангардысткі. Па дасягненні члены Саюза пераходзілі ў Саюз фашысцкай моладзі.
У Саюзе існавалі пасады: старэйшая ачага, старэйшая раёна і старэйшая аддзела. На чале Саюза Юных Фашыстак стаяла начальніца юных фашыстак, якая прызначалася кіраўніком УФП, астатнія начальніцы прызначаліся дырэктывай партыі.
Форма авангардыстак складалася з белай блузы з чорным бантам на грудзях і чорнай спадніцы.
Вулканічныя газы
Вулканічныя газы — газы, якія вылучаюцца падчас і пасля вывяржэння з кратара, з расколін, размешчаных на схілах вулкана, з лававых патокаў і піракластычных парод. Вулканічныя газы, якія вылучаюцца падчас вывяржэнняў з кратара, называюцца эруптыўнымі, а ўсе астатнія, якія вылучаюцца ў перыяды спакойнай дзейнасці вулкана ў выглядзе струменьчыкаў і палымяных мас з асобных участкаў кратара або з паверхні лававых патокаў, фумарольнымі газамі. Эруптыўныя газы вызначаюць характар ​​выбуховых вывяржэнняў і ўплываюць на цякучасць вулканічных лаў; у іх складзе ўтрымоўваюцца пары H2O, H2, HCl, HF, H2S, CO, CO2 і невялікія колькасці лятучых злучэнняў, пераважна галагенаў з многімі хімічнымі элементамі. Фумарольныя газы (гл. фумаролы) — сумесь газаў, якія вылучыліся з лавы або піракластычных парод з захопленымі газамі з атмасферы і ўтворанымі з імі арганічнымі рэчывамі, якія знаходзіліся пад гарачымі лававымі патокамі або піракластычнымі адкладамі.
Спіс народжаных у 2022 годзе
У гэтым спісе прадстаўлены спіс персон, якія нарадзіліся ў 2022 годзе.
Зімняя канаўка
Зімняя канаўка — канал у Цэнтральным раёне Санкт-Пецярбурга, які злучае Няву і Мойку ў раёне Зімняга палаца.
Невялікі канал, які злучыў Няву і Мойку, быў прарыты ў 1718—1719 гадах. Працамі кіраваў будаўнік-падрадчык Васіль Озераў. У 1720 годзе падпорная сценка ля Палаты Пятра I была абліцаваная каменем (праект архітэктара М. Ф. Гербеля, муляры Яраслаўскага павета Іван Фёдараў і Барыс Ціханаў). Такім чынам, гэтая частка набярэжнай стала адной з першых каменных набярэжных у горадзе.
У 1783—1787 гадах на месцы Зімняга палаца Пятра I быў пабудаваны класіцыстычны трохпавярховы будынак Эрмітажнага тэатра, аўтарам якога быў архітэктар Джакама Кварэнгі. Адначасова з ім на процілеглым беразе канала было завершана будаўніцтва Вялікага Эрмітажа (1771—1787, архітэктар Ю. М. Фельтэн). Два будынкі былі звязаны пераходам на ўзроўні другога паверха, якія абапіраюцца на магутную арку, перакінутую цераз канаўку.
У 1782—1784 гадах набярэжныя канаўкі былі закутыя ў традыцыйны для горада граніт і ўпрыгожаны строгімі рашоткамі, выкананымі па праекце скульптара І. Ф. Дункера.
Беларуская аўтамабільная асацыяцыя
«Белару́ская аўтамабі́льная асацыя́цыя» — беларуская арганізацыя, мэта якой удасканаленне сістэмы абслугоўвання кліентаў, заканадаўства, ўплыў на аўтамабільны бізнес, стварэнне роўных умоў гаспадарання для ўсіх суб’ектаў, занятых у гэтай сферы, падаўшы права выбару спажыўцам. Асацыяцыя штомесяц апрацоўвае і накіроўвае сваім сябрам статыстычную і аналітычную інфармацыю па імпарту новых аўтамабіляў у Рэспубліку Беларусь і па заканчэнні года прадастаўляе гэтую інфармацыю СМІ.
Джэймс Данлап
Джэймс Данлап (James Dunlop;  — ) — англійскі астраном.
Біяграфія
Працаваў у Томаса Брысбена ў яго прыватнай абсерваторыі, размешчанай у Парамаце, Новы Паўднёвы Уэльс, прыблізна за 23 км на захад ад Сіднея, Аўстралія ў 1820-х—1830-х гадах. Данлап быў астраномам-назіральнікам, выконваў працы па астраметрыі для Брысбена. Самастойна выявіў і занёс у каталог шмат паўднёвых падвойных зорак і далёкіх аб’ектаў глыбокага космасу. Пазней ён стаў кіраўніком абсерваторыі, калі яна была прададзеная Ураду Новага Паўднёвага Уэльса.
Узнагароджаны Залатым медалём Каралеўскага астранамічнага таварыства ў 1828 годзе.
Yucca arkansana
Yucca arkansana - расліна з сямейства.
Батанічнае апісанне
Yucca arkansana з'яўляецца адным з самых невялікіх прадстаўнікоў роду, безсцябловая або са сцяблом не больш за 15 см вышынёй. Кветкі зелянява-белыя, змяшчаюцца на кветканосным сцябле да 80 см у вышыню.
Арэал
Насяляе ў амерыканскіх штатах Тэхас, Аклахома, Арканзас, Місуры і Канзас. Як правіла, расце на шчабністых, асветленых сонцам месцах, такіх як скалістыя агаленні, прэрыі і г. д.
Анры дэ Валуа
Анры дэ Валуа (Valois, Henri de, sieur d’Orcé,, 10 верасня 1602—7 мая 1676), сьёр д’Арсэ — французскі гісторык антычнасці. Навучаўся ў калежы езуітаў у Вердэне, затым у Парыжы. Ва ўніверсітэце Буржа атрымаў юрыдычную адукацыю, але пакінуў юрыспрудэнцыю, каб заняцца гісторыяй. У 1654 годзе атрымаў званне каралеўскага гістарыёграфа з 1200 ліўраў рэнты. У 1664 годзе ўзяў шлюб з Маргарытай Шона, ад якой меў семярых дзяцей. Біяграфія Анры дэ Валуа (De vita Henrici Valesii) была напісана яго братам Адрыянам (1607—1692), таксама гісторыкам.
Анры дэ Валуа найбольш вядомы выданнямі і перакладамі на лацінскую мову антычных аўтараў. Сярод іх выданне прац грэчаскіх царкоўных гісторыкаў: «Царкоўная гісторыя Сакрата, Сазамена, Феадарыта і Евагрыя» (Socratis, Sozomeni, Theodoreti et Evagrii Historia ecclesiastica), сачыненні Еўсевія Кесарыйскага, выданне гісторыі Аміяна Марцэліна. У выданні Аміяна былі ўпершыню апублікаваны два ўрыўкі з сачыненняў познеантычных гісторыкаў, якія пазней у яго гонар атрымалі назву Ананім Валезія.
Вулканічны попел
Вулканічны попел — адзін з прадуктаў драбнення магмы. Складаецца з частак пылу і пяску менш за 2 мм у дыяметры. Узнікае ў працэсе вывяржэння вулканаў, калі ён выкідваецца ў паветра, а затым асядае на зямлі. Можа доўгі час знаходзіцца ва ўзважаным стане ў атмасферы, выклікаючы такія з’явы як гало. Пасля вывяржэння попел разносіцца ў атмасферы на даволі значныя адлегласці, напрыклад падчас вывяржэння вулкана Кракатаў ў Інданезіі ў 1883 годзе воблака неаселага вулканічнага попелу абляцела зямны шар два разы. Вулканічны попел небяспечны для авіяцыі.
Джэймс Уайт Блэк
Джэймс Уайт Блэк (James Whyte Black, 14 чэрвеня 1924 года, Адынгстан, Шатландыя —, ) — шатландскі фармаколаг, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіялогіі і медыцыне ў 1988 годзе разам з Дж. Х.Хітчынгсам і Г. Б. Элаян.
Біяграфія
Джэймс Уайт Блэк нарадзіўся 14 чэрвеня 1924 года ў Адынгстане (Ланакшыр). Ён быў чацвёртым з пяці сыноў баптысцкай сям’і, вытокі якой прасочваюцца да Balquhidder у Пертшыры. Яго бацька быў горным інжынерам. Ён вырас у Файф, адукацыю атрымаў у сярэдняй школе Beath у Каўдэнбіце (Cowdenbeath) і ва ўзросце 15 гадоў выйграў стыпендыю для навучання ва ўніверсітэце Сент-Эндруса, дзе вывучаў медыцыну. Яго сям’я была занадта бедная, каб адправіць яго ва ўніверсітэт. Яго настаўнік па матэматыцы пераканаў Блэка, каб ён здаў уступныя экзамены ва ўніверсітэт. .
Да 1967 года ўніверсітэцкі каледж Данды быў месцам для ўсёй клінічнай медыцынскай дзейнасці ва ўніверсітэце Сент-Эндруса. Ён паступіў ва ўніверсітэцкі каледж (які ў выніку стаў універсітэтам Данды) у 1943 годзе і скончыў яго ў 1946 годзе.
Пасля заканчэння ён застаўся ва ўніверсітэцкім каледжы, каб далучыцца да аддзела фізіялогіі ў якасці асістэнта, а пасля заняць пост выкладчыка ва ўніверсітэце Малая. Але ён вырашыў не займацца кар’ерай практыкуючага ўрача.
Блэк зрабіў значны ўнёсак у фундаментальныя навуковыя і клінічныя веды ў галіне кардыялогіі як урач і як вучоны. Яго вынаходства прапраналола, бэта-адрэнаблакатара, які зрабіў рэвалюцыю ў медыцынскім упраўленні стэнакардыяй, лічыцца адным з самых важных укладаў у клінічнай медыцыне і фармакалогіі 20-га стагоддзя. Прапраналол быў апісаны як найбольшы прарыў у лячэнні хвароб сэрца з моманта адкрыцця наперстаўкі ў 18 стагоддзі і прынёсшы карысць мільёнам людзей. Метад даследавання Блэка, яго адкрыцці ў галіне адрэнергічнай фармакалогіі і яго ўдакладненне механізмаў сардэчнай дзейнасці з’яўляюцца моцнымі бакамі яго працы.
Аўтар навуковых прац па стварэнні і выкарыстанні новых проціпухлінных і процівірусных прэпаратаў для лячэння сардэчна-сасудзістых хвароб і язвавай хваробы страўніка.
Прафесар Лонданскага ўніверсітэта (1973).
Член Лонданскага Каралеўскага таварыства (1976).
Асабістае жыццё
Блэк сустрэў Хілары Джоан Воан (1924—1986) на балі ва ўніверсітэце ў 1944 годзе. Яны пабраліся шлюбам у 1946 годзе пасля заканчэння ўніверсітэта. Ён апісаў яе як «рухаючую сілу» свайго жыцця, пакуль яна не памерла ва ўзросце 61 гадоў у графстве Сурэй. У 1951 годзе ў ніх нарадзілася дачка Стэфані. Блэк зноў ажаніўся ў 1994 годзе з прафесарам Ронай Мак-Кі. Блэк не быў публічным чалавекам, таму ён са здзіўленнем успрыняў навіну, што ён атрымаў Нобелеўскую прэмію.
Блэк памёр раніцай 22 сакавіка 2010 года ва ўзросце 85 гадоў пасля працяглай хваробы. Яго смерць была абвешчана ўніверсітэтам Данды, дзе ён быў канцлерам з 1992 па 2006 год. Яго пахаванне адбылося 29 сакавіка ў царкве Св. Калумба ў Лондане. Ён пахаваны на могілках Ardclach прыхода, створанага ў 1655 годзе, побач з Нэрнам, Шатландыя.
Армін Вамберы
Біяграфія
У 1857—1863 гг. у Канстанцінопалі (Стамбул). У 1863—1864 гг. пад выглядам дэрвіша зрабіў падарожжа з Персіі (Ірана) у Хіву, Бухару, Самарканд і Герат (Афганістан). З 1865 года прафесар усходніх моў Будапешцкага ўніверсітэта.
Навуковая дзейнасць
Апісанне падарожжа — важная крыніца звестак па геаграфіі, эканоміцы, гісторыі, грамадскіх адносінах, побыце і культуры народаў Сярэдняй Азіі другой палове XIX ст. Вамберы пакінуў навуковыя працы па чагатайскай, уйгурскай, цюркска-татарскіх, угра-фінскіх і іншых мовах.
Цікавыя факты
Рэлігіязнавец Джон Гордан Мелтан адзначае, што Вамберы быў добра знаёмы з Брэмам Стокерам, кансультаваў яго па гісторыі і этнаграфіі Трансільваніі, і верагодна стаў правобразам прафесара Абрахама Ван Хельсінга ў яго знакамітым рамане «Дракула» (1897).
1-ы Зімні мост
1-ы Зімні мост — аўтадарожны арачны мост цераз Зімнюю канаўку ў Цэнтральным раёне Санкт-Пецярбурга, злучае 1-ы і 2-і Адміралцейскія астравы. Помнік інжынернага будаўніцтва другой паловы XVIII стагоддзя. Формы і відарыс моста захаваліся ў першапачатковым выглядзе. Аб’ект культурнай спадчыны Расіі федэральнага значэння.
Размешчаны па восі Мільённай вуліцы. Побач з мостам размешчаны Новы Эрмітаж і Дварцовая плошча. Вышэй па цячэнні знаходзіцца Эрмітажны мост, ніжэй — 2-і Зімні мост.
Бліжэйшая станцыя метрапалітэна — «Адміралцейская».
20 красавіка 1738 года мост атрымаў назву Нямецкі — ад Нямецкай слабады. З 1770 да 1828 года мост называўся Мільённым, Зімнім (з 1829 да 1930-х гадоў), з 1940 года — 1-ы Зімні.
Бярозкавыя
Батанічнае апісанне
У большасці бярозкавых сцябло завівается спіральна направа (па кірунку гадзінны стрэлкі) або налева каля якой-небудзь падпоры (гл. Павойныя расліны, Закручванне сцеблаў, Нутацыя).
Лісце ў асноўным простае, чарговае (не супратыўнае) на даволі доўгіх хвосціках, суцэльнае і пры аснаванні часцей сэрцападобнае або стрэлападобнае, радзей рассечанае на долі.
Кветкі правільныя, толькі ў аднаго роду двухсіметрычныя, яшчэ радзей аднаполыя. Вяночак суцэльны, буйны званочкавы або лейкападобны, або трубчата-варонкападобны, у пупышцы ў многіх відаў згорнуты спіральна, часам складкавы або лускавата размешчаны, белы або афарбаваны ў тоны ружовага, сіняга і фіялетавага колераў. Тычынак пяць, прымацаваных да аснавання вяночка; завязь свабодная, ля аснавання з кальцавым абадком, адна- або двухгнёздавая.
Формула кветкі:.