cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Месячнае зацьменне 27 ліпеня 2018 года
Бачнасць
На карце бачнасці можна заўважыць, што ў Еўропе, Заходняй Афрыцы і Паўднёвай Амерыцы розныя фазы зацьмення назіраліся падчас узыходу Месяца; ва Усходняй Азіі і ў Аўстраліі — падчас заходу Месяца. У цэнтры карты (Усходняя Афрыка, Антарктыда, Індыйскі акіян, Цэнтральная Азія, Усходняя Еўропа) было бачна ўсё зацьменне. У раёнах, залітых цёмна-шэрым колерам, зацьменне не назіралася. Лініі адзначаюць моманты пачатку фаз зацьмення, якія супадаюць з узыходам ці заходам Месяца:
Тлумачэнне
Наступнае мадэляванне паказвае прыкладны выгляд Месяца ў Паўночным паўшар’і, які праходзіць праз цень Зямлі падчас гэтага зацьмення. Яркасць Месяца ў паўценю перабольшаная. Паўднёвая частка Месяца праходзіць бліжэй да цэнтру ценю, таму будзе выглядаць цямней і большая за чырвоную.
Месячнае зацьменне ўзнікае, калі Месяц праходзіць унутры зямнога ценю. З пачаткам зацьмення Зямля злёгку зацямняе Месяц, а затым цень пачынае «пакрываць» частку спадарожніка, афарбоўваючы яго ў цёмна-чырвона-карычневы колер (які можа мець розныя адценні, ад цёмна-карычневага да цёмна-чырвонага ў залежнасці ад атмасферных умоў). Месяц выглядае чырванаватым з-за рэлееўскага рассейвання (той жа эфект, які прымушае Сонца пры ўзыходзе і заходзе здавацца чырвоным), ён знаходзіцца ў зямным ценю, яго не дасягаюць прамыя сонечныя прамяні, але ён асветлены слабым святлом, рассеяным зямной атмасферай.
Unia
«Unia» — беларускі фолк-рок гурт, заснаваны ўлетку 2006 года ў Мінску.
Гісторыя
Першы склад гурта налічваў 9 асобаў. У канцы кастрычніка 2006 года было запісана першае дэма, якое музыкі прэзентавалі на радыё «Сталіца».
З 2007 года гурт пачаў выступаць у мінскіх клубах, у лютым адбыўся дэбют у хіт-парадзе «Тузін гітоў», хоць пасля першага ж тура песня «Свахначка» вылецела з хіт-парада. Неўзабаве гурт пакінула скрыпачка, затое з'явіўся дудар. Каманда ўзяла удзел у фэсце «Фолк-безумие» ў Мінску ды выступіла на беларускім тэлебачанні (у праграме «Музыкальный плей-офф»), пасля чаго здабыла ўхвальныя водгукі крытыкаў. Замест двух вакалістаў з'явіўся новы франтмен.
У чэрвені гурт прайшоў адбор на «Басовішча 2007», на якім заняў трэцяе месца. У кастрычніку 2007 года запрацаваў афіцыйны сайт гурта. Неўзабаве адбылася чарговая змена вакаліста. Пазней гурт перамог на студэнцкім фэсце «Такие пряники». У канцы 2007 гурт узяўся за запіс дэбютнага альбому.
На Раство 2008 года гурт правёў акустычны канцэрт у жывым эфіры Беларускага нацыянальнага радыё. У маі 2008 года быў прэзентаваны дэбютны альбом «Долам».
У 2009 годзе гурт узяў удзел у фэсце «Підкамінь-2009». На пятым фэсце беларускай музыкі «Амбасовішча» «Unia» заняла трэцяе месца. У тым жа годзе гурт Unia быў узнагароджаны ганаровым прызом ад Беларускага Дзяржаўнага Універсітэта Культуры і Мастацтва за ўнёсак у развіццё беларускай альтэрнатыўнай музыкі.
У 2012 годзе гурт выпускае другі студыйны альбом «Едзем». У 2015 годзе Unia прадпрымае спробу змяніць фармат свайго гучання, выпусціўшы новы EP «Usled za Taboj» і заявіўшы пра магчымасць адмовы гурта ад этнікі.
Зверава
Зверава — жаночая форма прозвішча Звераў, таксама тапонім.
Афрыканская армія (Іспанія)
Афрыканская армія (Ejército de África, الجيش الإسباني في أفريقيا) альбо Мараканскі армейскі корпус (Cuerpo de Ejército Marroquí) — кантынгент іспанскіх войскаў у Іспанскім Марока. Існаваў з канца XIX стагоддзя да здабыцця краінай незалежнасці ў 1956 годзе.
Гісторыя
Марока была бліжэйшай іспанскай каланіяльнай тэрыторыяй. Яшчэ з XV стагоддзя Іспанія ўтрымоўвала гарнізоны ў сваіх двух мараканскіх прыбярэжных анклавах Мелілья і Сеута. Сама Афрыканская армія як пастаянная армейская арганізацыя ўзнікла са стварэннем у 1893 годзе 1-га афрыканскага пяхотнага палка (Regimiento de África N° 1).
Пасля Мелільскай кампаніі 1909—1910 гадоў іспанцы пачалі прасоўвацца ўглыб краіны за межы сваіх прыбярэжных уладанняў. Была створана мясцовая паліцыя (Policia Indigena), якая складалася з тутэйшага насельніцтва. Гэтыя сілы паслужылі асновай для стварэння ў 1911 годзе «Рэгуларэс» (Regulares) — мараканскіх пяхотных і кавалерыйскіх часцей. Падраздзяленні ўзначальвалі іспанскія афіцэры.
У 1921 годзе тут пачалося буйное паўстанне супраць іспанскага і французскага панавання. У рэшце рэшт, мяцежныя сілы былі разгромлены, але з вялікай цяжкасцю і стратамі для каланіяльных дзяржаў.
Падчас грамадзянскай вайны ў Іспаніі Афрыканская армія адыграла важную ролю для фракцыі нацыяналістаў. Тут, у Марока, антыўрадавыя войскі ўзначаліў Франсіска Франка, які ў 1939 годзе стаў лідарам Іспаніі і ўсталяваў у краіне аўтарытарную дыктатуру.
Склад
У 1920—1930-я гады гарнізон Іспанскага Марока быў прадстаўлены фарміраваннямі, набраных як з мясцовага насельніцтва, так і з жыхароў метраполіі. У прыватнасці, у склад Афрыканскай арміі ўваходзілі падраздзяленні «рэгуларэс», «Тырадорэс дэ Іфні», абарыгеннай жандармерыі, Замежнага легіёна, а таксама сем пяхотных батальёнаў, шэсць кавалерыйскіх эскадрылляў і шэсць артылерыйскіх батарэй з мацерыковай Іспаніі, якія накіроўваліся на службу ў Афрыку на ратацыйнай аснове.
Кахоўскі раён
Кахоўскі раён (Каховський район) — адміністрацыйная адзінка ў складзе Херсонскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр — Кахоўка (Каховка).
Утвораны ў 1923 годзе. Насельніцтва раёна на года складае 36527 чалавек, плошча — 1450 км².
Адміністрацыйны падзел
Тэрыторыя раёна адміністрацыйна складаецца з 1 пасялковага і 18 сельскіх саветаў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі раёна размешчаны 1 пасёлак гарадскога тыпу, 8 пасёлкаў сельскага тыпу і 35 сёлаў.
99-я партызанская брыгада імя Дз. Ц. Гуляева
'''99-я партызанская брыгада імя Дз. Ц. Гуляева''' — была створана ў студзені 1943 года ў Глускім раёне. У снежні 1943 — студзені 1944 брыгада была перадыслацыравана ў Целяханскі раён. Дзейнічала на акупіраванай тэрыторыі Глускага, Старадарожскага, Целяханскага, Лагішынскага, Іванаўскага, Косаўскага раёнаў.
Гісторыя
Партызаны рабілі дыверсіі на чыгуначных участках Бабруйск — Асіповічы, Баранавічы — Лунінец. У ноч на 26 верасня 1943 года штурмам авалодалі чыгуначным участкам Асіповічы — Татарка, падарвалі больш за 1000 рэек, разбурылі чыгуначнае палатно. Вялі баі па разгрому варожых гарнізонаў і апорных пунктаў. У красавіку 1944 года ўдзельнічалі ў абарончых баях на рацэ Ясельда з карнікамі. На Агінскім канале пабудавалі пераправу і ўтрымлівалі яе да падыходу Чырвонай Арміі. Разам з часцямі Чырвонай Арміі ўдзельнічалі ў вызваленні райцэнтраў Целяханы, Азарычы, вёскі Краглевічы.
10 ліпеня 1944 года брыгада (415 партызан; атрады імя Варашылава, імя Грабко (камандзір атрада Грабко загінуў у баі), імя Воранава) злучыліся з Чырвонай Арміяй.
Склад
Брыгада была створана на базе атрадаў Дзмітрыя Цімафеевіча Гуляева, У. Ц. Шантара, А. П. Пакуша, Б. М. Цыкунова, М. Ц. Грабко. У сакавіку 1943 года годзе атрады Шантара і Пакуша былі вылучаны для фарміравання 225-й партызанскай брыгады, у чэрвені атрад Гуляева — 101-й партызанскай брыгады імя Аляксандра Неўскага, у верасні атрад Цыкунова — 100-й Глускай партызанскай брыгады. У верасні 1943 года ў брыгаду ўвайшоў атрад імя Варашылава (арганізаваны ў красавіку 1942 года, да студзеня 1943 года дзейнічаў самастойна, потым у 37-й партызанскай брыгадзе імя А. Я. Пархоменкі).
Вечар (значэнні)
Вечар — прозвішча.
Шамплейн
Шамплейн (Champlain) — возера на мяжы ЗША і Канады, на большай частцы сваёй 172-кіламятровай даўжыні ўяўляе сабой мяжу паміж штатамі Вермонт і Нью-Ёрк. Шырыня — каля 20 км, плошча — 1130 км², глыбіня да 122 м. Сцякае ў раку Святога Лаўрэнція. На возеры стаіць горад Бёрлінгтан.
Названа ў гонар Самюэля дэ Шамплена, які наведаў яго ў 1609 годзе. У 1755 годзе французы пабудавалі на беразе возера форт Тыкандэрога. 11 кастрычніка 1776 года на возеры адбылося першае сутыкненне амерыканскага і брытанскага флатоў. У 1823 г. адкрыты канал Шамплейн, які злучыў возера з Гудзонам.
На астравах і невялікім паўвостраве размешчана цэлая акруга Вермонта — Гранд-Айл.
Таццяна Мікалаеўна Вараб’ёва
Таццяна Мікалаеўна Вараб’ёва (нар., г. Ленінград, Расія) — беларускі хімік, спецыяліст у галіне фізічнай, неарганічнай хіміі, хіміі цвёрдага цела. Доктар хімічных навук (2000), прафесар (2003).
Біяграфія
Скончыла Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт (хімічны факультэт, спецыяльнасць «Хімія», 1969; аспірантура, 1972). Працуе ў Беларускім дзяржаўным універсітэце (з 1973, хімічны факультэт, кафедра неарганічнай хіміі, прафесар).
Навуковыя інтарэсы: хімічнае і элекрахімічнае асаджэнне металаў, сплаваў і кампазітаў з раствораў; неарганічная хімія мікрагетэрагенных і нанаструктурных тонкаплёначных і ультрадысперсных сістэм, іх структура, уласцівасці і практычны дадатак; фотахімія, фотатэхналогіі, працэсы запісу інфармацыі.
Кота-Бару
Кота-Бару — горад у Малайзіі, сталіца штата Келантан. Размешчаны ў паўночна-ўсходняй частцы паўвострава Малака, паблізу месца ўпадзення ракі Келантан у Паўднёва-Кітайскае мора, недалёка ад мяжы з Тайландам.
Цытакіны
Цытакіны — клас невялікіх пептыдаў і бялкоў (маса каля 8-30 кДа), якія рэгулююць міжклеткавыя і міжсістэмныя ўзаемадзеянні ў арганізме: выжыванне клетак, стымуляцыю або тармажэнне іх росту, дыферэнцыраванне, функцыянальную актыўнасць і апаптоз. Менвіта цытакіны ў нармальных умовах забяспечваюць каардынацыю імуннай, эндакрыннай і нервовай сістэмы і ўдзельнічаюць ў адказе арганізма на паталагічныя ўздзеянні. Тэрмін «цытакіны» быў прапанаваны С. Коэнам у 1974 годзе
Кота-Бару
Клімат
Клімат Кота-Бару — экватарыяльны. Сухі сезон адсутнічае; ва ўсе месяцы года выпадае больш за 60 мм ападкаў. Найбольш дажджлівы перыяд — з кастрычніка па снежань. Сярэдні гадавы ўзровень ападкаў — каля 2500 мм. У перыяд з лістапада па люты звычайна крыху прахаладней, чым у астатнія месяцы года.
Цытакіны
Функцыі цытакінаў
Цытакіны актыўныя ў вельмі нізкіх канцэнтрацыях. Іх біялагічнае дзеянне на клеткі рэалізуецца праз узаемадзеянне са спецыфічным рэцэптарам, лакалізаваным на клеткавай мембране. Сэкрэцыя цітакіна носіць кароткачасовы характар ​​і строга рэгулюецца. Спектры біялагічнай актыўнасці розных цытакінаў часта перакрываюцца: адзін і той жа працэс можа стымулявацца ў клетцы адразу некалькімі цытакінамі. У многіх выпадках назіраецца сінэргізм дзеянняў.
Цытакіны — антыген неспецыфічныя фактары. Таму дыягностыка інфекцыйных, аўтаіммунных і алергічных захворванняў з дапамогай вызначэння ўзроўню цітакінаў немагчыма. Але вызначэнне канцэнтрацыі гэтых рэчываў у крыві дае інфармацыю аб функцыянальнай актыўнасці розных відаў клетак адказных за імунітэт, аб ступені выяўленасці запаленчага працэсу, ці пераходзе яго на сістэмны ўзровень.
Класіфікацыя
Усе цыітакіны, а іх вядома больш за 30, па структурных асаблівасцях і біялагічным дзеянні дзеляць на некалькі самастойных груп. Па механізму дзеяння вылучаюць наступныя группы:
Кына
Кына — аул у Акольскім раёне Акмолінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Карасайскай аульнай акругі. Знаходзіцца прыкладна ў 74 км да ўсходу ад цэнтра горада Аколь. Код КАТА — 113241100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва аула складала 1266 чалавек (614 мужчын і 652 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у ауле пражывалі 859 чалавек (422 мужчыны і 437 жанчын).
M71 (аб’ект Месье)
M71 (каталог Месье) — шаравое скопішча ў сузор'і Стралы.
Мядзвяная падзь
Мядзвяная падзь або падзь — салодкая вадкасць, якая вылучаецца тлёй, чарвяцамі і іншымі насякомымі, якія жывяцца сокам раслін. З’яўляецца на лісці дрэў і кустоў, часам дробнымі кроплямі падае на зямлю.
Яна змяшчае ў сваім складзе вялікую колькасць дэкстрыну, камедзі і некаторых відаў цукру, значна адрозніваецца ад трысняговага цукру (напрыклад, маніт, мелітоза).
У пчалярстве
Акрамя нектару пчолы часам збіраюць з раслін падзь. У выніку пераапрацоўкі пчоламі падзі і мядзвянай расы атрымліваецца падзевы мёд. У сярэднім ён змяшчае 37 % фруктозы, 31 % глюкозы, 1-16 % цукрозы, 3 % бялка, 11 % дэкстрынаў.
NGC 4000
NGC 4000 (іншыя абазначэнні — UGC 6949, MCG 4-28-103, ZWG 127.118, IRAS11554+2524, PGC 37643) — галактыка ў сузор’і Леў.
Сеткавы пратакол
Се́ткавы пратако́л — набор правіл, які дазваляе ажыццяўляць злучэнне і абмен данымі паміж двума і больш падключанымі да сеткі прыладамі.
Розныя пратаколы даволі часта апісваюць толькі розныя бакі аднаго тыпу сувязі; узятыя разам, яны ўтвараюць стэк пратаколаў. Назвы «пратакол» і «стэк пратаколаў» таксама паказваюць на праграмнае забеспячэнне, якім рэалізуецца пратакол.
Новыя пратаколы для Інтэрнэту вызначаюцца IETF, а іншыя пратаколы — IEEE або ISO. ITU-T займаецца тэлекамунікацыйнымі пратаколамі і фарматамі.
Найболей распаўсюджанай сістэмай класіфікацыі сеткавых пратаколаў з'яўляецца так званая мадэль OSI, у адпаведнасці з якой пратаколы падзяляюцца на 7 узроўняў па сваім прызначэнні — ад фізічнага (фарміраванне і распазнаванне электрычных або іншых сігналаў) да прыкладнога (API для перадачы інфармацыі праграмамі).
Масавае забойства ў пачатковай школе «Роб»
Масавае забойства ў пачатковай школе «Роб» горада Ювалдэ (штат Тэхас, ЗША) здзейснена 24 мая 2022 года.
18-гадовы Сальвадор Арланда Рамас (Salvador Rolando Ramos, нар. 16 мая 2004), які дзейнічаў у адзіночку, адкрыў агонь у навучальнай установе, забарыкадаваўся ў будынку, а пазней быў забіты супрацоўнікамі праваахоўных органаў. Перад нападам на школу Рамас параніў сваю 66-гадовую бабулю. Губернатар Тэхаса Грэг Эбат паведаміў, што ў выніку нападу загінуў 21 чалавек, у тым ліку 19 дзяцей і двое дарослых. Яшчэ 17 чалавек былі паранены.
Гэта самае масавае забойства ў школах ЗША са снежня 2012 года, калі ў пачатковай школе ў Сэндзі-Хук было забіта 27 чалавек.
27 мая стала вядома, што ананім ахвяраваў каля 175 тыс. долараў, цалкам пакрыўшы выдаткі на пахаванне ахвяр масавай стральбы.
Масавае забойства ў Ювалдэ прывяло да чарговай актывізацыі дыскусіі ў ЗША аб абарачэнні агнястрэльнай зброі. Прэзідэнт ЗША Джо Байдэн і віцэ-прэзідэнт Камала Харыс зрабілі заявы па гэтым пытанні праз некалькі гадзін пасля трагедыі ў Тэхасе.
Казлоўка
Назву Казло́ўка маюць:
Хануу
Хануу (Хонуу, Хонуу) — сяло ў Расійскай Федэрацыі, адміністрацыйны цэнтр Момскага ўлуса (раёна) Рэспублікі Саха (Якуція). Аэрапорт, рачная прыстань. Насельніцтва 2494 чал. (2002). Размешчанае на правым беразе ракі Мома, правага прытока ракі Індыгірка. Ад Якуцка знаходзіцца на адлегласці: наземным шляхам 2000 км, паветраным 1125 км, водным — 3774 км. Дом культуры, народны тэатр.
15 cm schwere Feldhaubitze M. 94
15 cm schwere Feldhaubitze M. 94 (15 cm цяжкая гаўбіца M. 94) — цяжкая гаўбіца, стаяла на ўзбраенні Аўстра-Венгрыі падчас Першай сусветнай вайны. Гаўбіца мела бронзавы ствол, неэфіктыўную сістэму аддачы і невялікую далёкасць стральбы. Гармата была мадыфікавана ў 1899 годзе, атрымаўшы пазначэнне M 99 і магла быць ідэнтыфікавана па яе васьмікутнай форме ствала. Абедзве гаўбіцы маглі быць усталяваныя на самых розных лафетах, уключаючы шырынёй усяго 1,13 метра для выкарыстання ў гарах. Прыкладна з пачатку XX стагоддзя абедзве гарматы (M 94 і M 99) былі мадыфікаваныя, каб павялічыць вугал стральбы да 65 °. Пасля мадыфікацыі яны атрымалі пазначэнні M 94/4 і M 99/4 адпаведна.
Прэзідэнцкія выбары ў Беларусі (2001)
Чарговыя выбары прэзідэнта Беларусі прайшлі 9 верасня 2001 года. У першым туры перамогу атрымаў Аляксандр Лукашэнка.
Перадвыбарчае становішча
Папярэднія прэзідэнцкія і парламенцкія выбары праходзілі ў 1994 і 1995 гадах адпаведна паводле Канстытуцыі 1994 года. Пасля абрання прэзідэнтам Лукашэнка павялічыў дэкрэтамі свае паўнамоцтвы за кошт Вярхоўнага Савета (ВС). Пасля рэферэндуму 1996 года яго паўнамоцтвы яшчэ больш узраслі, а тэрмін знаходжання на пасадзе быў прадоўжаны да 2001 года. Насуперак рашэнню Канстытуцыйнага суда аб кансультатыўным статусе рэферэндуму 1996 года Канстытуцыю 1994 года змянілі ў адпаведнасці з пастаўленымі на рэферэндум пытаннямі. Замест ВС стварылі дзвюхпалатны парламент, дзе Палата прадстаўнікоў складалася з 110 дэпутатаў, а Савет Рэспублікі — з 69 сенатараў. У Палату ўключылі частку 199 дэпутатаў ВС. У 1997 годзе Савет Еўропы прыпыніў удзел урада Беларусі ў арганізацыі ў якасці асацыяванага сябра. Парламенцкая асамблея АБСЕ захоўвала дачыненні з ВС да выбараў у Палату ў жніўні 2000 года. 7 чэрвеня 2001 года Палата прадстаўнікоў Беларусі прызначыла прэзідэнцкія выбары на 9 верасня. Грамадскія аб’яднанні здолелі аб’яднаць у «Беларускую ініцыятыву „Незалежнае назіранне“» больш як 10 тысяч зарэгістраваных наглядальнікаў за выбарамі. Некалькі апазіцыйных палітычных партый утварылі «Каардынацыйную Раду». Іх прадстаўнікі цягам 1999 года, да лістапада, беспаспяхова вялі перамовы з урадам аб доступе да ўрадавага вяшчання, пашырэнні паўнамоцтваў парламента, скасаванні абмежавальнага выбарчага заканадаўства і аднаўленні грамадзянскіх правоў.
Рыхтаванне і правядзенне
Правядзеннем выбараў займаліся ЦВК, 7 тэрытарыяльных выбарчых камісій (ТВК) абласнога ўзроўню і 161 — раённага, а таксама 6753 ўчастковыя выбарчыя камісіі (УВК) ў Беларусі і 37 УВК у дыпламатычных прадстаўніцтвах за мяжой. На 81 % ТВК і УВК складаліся з супрацоўнікаў, найманых выканаўчай уладай. З 2179 членаў ТВК толькі 67 (3 %) прадстаўлялі партыі, з 78 407 членаў УВК — толькі 172 (0,2 %).
Улік выбаршчыкаў
На 4 верасня ў спіс для галасавання ўнеслі 7 221 434 выбаршчыкаў. Пры агалошванні вынікаў выбараў ЦВК абвясціла аб наяўнасці ў спісе 7 356 343 выбаршчыкаў. У дзень выбараў колькасць выбаршчыкаў узрасла на амаль 108 тысяч, у тым ліку на 32 тысячы ў Мінску.
Улік вылучэнцаў
Для збору неабходных для рэгістрацыі вылучэнца 100 000 тысяч подпісаў ЦВК зарэгістравала 22 ініцыятыўныя групы. 16 з іх падалі сабраныя подпісы на праверку ў выбарчыя камісіі. 14 жніўня рэгістрацыю ў ЦВК прайшлі:
Выбарчая кампанія і вяшчанне
Вылучэнцам дазвалялася выкарыстоўваць у агітацыі толькі сродкі агульнага выбарчага фонду. Афіцыйная кампанія пачалася 14 жніўня пасля ўліку вылучэнцаў. 3 верасня ў Мінску адбылася сустрэча Ганчарыка з трыма тысячамі выбаршчыкаў, а 4 верасня — сустрэча Лукашэнкі з 2,5 тысячамі выбаршчыкаў. Лукашэнка пагражаў выслаць з краны кіраўніка кансультатыўна-назіральнай групы АБСЕ і звінаваціў краіны «спелага народаўладдзя» ў «нападзе» на Беларусь, што стрымлівае гаспадарчае развіццё краіны. Старшыня ЦВК Лідзія Ярмошына заявіла, што параза на выбарах Лукашэнкі для яе была б «асабістай трагедыяй». Назіраўся пераслед апазіцыі і назіральнікаў: адымалася офіснае абсталяванне і агітацыйныя матэрыялы. З 13 жніўня паводле закону забаранялася публікаваць вынікі грамадскіх апытанняў. Аднак 30 жніўня дзяржаўная «Народная газета» надрукавала вынікі апытання, што ўказвала на «гарантаваную перамогу Лукашэнкі ў першым туры (65-70 %)».
У краіне панавала дзяржаўнае вяшчанне. БТ і «Народная газета» распаўсюдзілі інтэрв’ю дэпутата расійскай Дзяржаўнай Думы Уладзіміра Жырыноўскага, які абвінаваціў Гайдукевіча ў неправамерных дзеяннях. 27 жніўня Назіральны савет па інфармацыйных спрэчках пры ЦВК задаволіў скаргу Гайдукевіча супраць БТ і «Народнай газеты» і забавязала іх даць кандыдату бясплатны эфірны час і газетную плошчу для абвяржэння. Аднак 28 жніўня БТ ізноў паказала інтэрв’ю расійскага палітыка. На пачатку выбарчай кампаніі друкарня «Мэджык», дзе выдаваліся няўрадавыя газеты, прыпыніла дзейнасць да змены кіраўніка на праўладнага, які спрыяў цэнзуры. Перад выбарамі шэраг няўрадавых выданняў зазналі адыманне і крадзеж камп’ютарнага абсталявання, канфіскацыю газетных накладаў, закрыццё рэдакцыйных сядзіб, затрыманне журналістаў і цэнзуру. 31 жніўня «Предпринимательская газета» выйшла з «белымі плямамі» на першай паласе, а «Народная воля» — 5 і 8 верасня. 6 верасня Беларуская асацыяцыя журналістаў выказала свой безвыніковы пратэст на гэтыя дзеянні Дзяржаўнаму камітэту друку.
Назіранне
ЦВК зарэгістравала 21 887 назіральнікаў. Беларуская ініцыятыва «Незалежнае назіранне» здолела прыцягнуць да назірання за выбарамі больш як 10 тысяч чалавек. Каля 10 тысяч назіральнікаў выставіў Беларускі патрыятычны саюз моладзі разам з іншымі праўладнымі аб’яднаннямі Рэспубліканскага каардынацыйнага савета кіраўнікоў палітычных партый і грамадскіх аб’яднанняў (РКСКППГА). У красавіку старшыня Камітэту дзяржаўнай бяспекі заявіў, што «міжнародная дапамога ў падрыхтоўцы назіральнікаў за выбарамі была вярбоўкай разведчыкаў» і прыгразіў пераследам яе арганізатарам. 8 верасня ЦВК пазбавіла ўліку каля 2 тысяч назіральнікаў ад грамадскага аб’яднання «Вясна» і каля тысячы назіральнікаў ад Фонду імя Льва Сапегі, што былі аднымі з найбольшых удзельнікаў у «Незалежным назіранні». Беларуская ініцыятыва «Незалежнае назіранне» ладзіла на 500 выбарчых участках паралельны падлік галасоў, які старшыня ЦВК назвала «шарлатанствам». Міністэрства юстыцыі забараніла праводзіць апытанні выбаршчыкаў на выхадзе з участкаў. Назіральнікам забаранялася знаходзіцца каля сталоў выдачы бюлетэняў. У дзень выбараў на выбарчыя ўчасткі Гродзенскай вобласці не дапусцілі траціну з 350 назіральнікаў, што ўваходзілі ў «Незалежнае назіранне».
ЦВК таксама акрэдытавала 717 замежных назіральнікаў з 45 краін, што прадстаўлялі 13 міжнародных арганізацый. Большасць з іх аб’ядналася ў Міжнародную місію па абмежаваным назіранні за выбарамі. Астатнія прадстаўлялі Таварыства выбарчых служачых Усходняй і Сярэдняй Еўропы, а таксама Міжпарламенцкі сход СНД. 24 жніўня прадстаўнік праўладнага РКСКППГА Міхайла Вобразаў заявіў, што замежныя назіральнікі «ліюць бруд на вынікі нашых выбараў» і «нашая задача палягае ў тым, каб іх спыніць».
M8 (аб’ект Месье)
M8 (каталог Месье), туманнасць Лагуна (Lagoon) — дыфузная туманнасць у сузор'і Стральца. Была адкрыта Гіёмам Лежанцілем у 1747 годзе.
Прэзідэнцкія выбары ў Беларусі (2001)
Галасаванне і падлік галасоў
Падчас датэрміновага галасавання, што адбывалася з 4 па 8 верасня, скрыні для бюлетэняў не апячатваліся. Пад канец датэрміновага галасавання 8 верасня ЦВК абвясціла, што ў датэрміновых выбарах узялі ўдзел 14,7 % выбаршчыкаў. У дзень выбараў назіральнікі ад «Незалежнага назірання» падвяргаліся затрыманням і пазбаўляліся допуску на выбарчыя ўчасткі Магілёўскай вобласці.
M8 (аб’ект Месье)
Знаходзячыся на адлегласці 5200 светлавых гадоў, туманнасць Лагуна адна з двух зоркаўтваральных туманнасцяў слаба адрозных няўзброеным вокам у сярэдніх шыротах Паўночнага паўшар'я. Пры разглядзе ў бінокль, Лагуна бачыцца выразна акрэсленай авальнай аблокападобнай плямай з ядром. Туманнасць змяшчае невялікае зорнае скопіча.
Прэзідэнцкія выбары ў Беларусі (2001)
Вынікі
ЦВК размясціла папярэднія вынікі падліку галасоў на сваім сайце 9 верасня, а канчатковыя вынікі выбараў абвясціла 12 верасня. Паводле ЦВК вынікі галасавання былі наступнымі :
Беларуская апазіцыя, ЗША і ЕС не прызналі вынікі выбараў, заявіўшы, што яны прайшлі са шматлікімі парушэннямі і не адпавядалі дэмакратычным стандартам. Назіральнікі ад СНД і Расіі палічылі, што істотных парушэнняў падчас выбараў не было, і іх вынікі адказваюць волевыяўленню беларускага народа.
Валерый Уладзіміравіч Абрамук
Валерый Уладзіміравіч Абрамук (нар., г. Гродна) — беларускі футбаліст.
Біяграфія
Выхаванец гродзенскіх ДЮСШ і групы падрыхтоўкі пры камандзе майстроў «Хімік» упершыню ў галоўную каманду горада быў запрошаны ў 1969 годзе. Да гэтага паспеў пагуляць за дубль клуба, а таксама ў складзе юнацкай каманды стаць пераможцам другога розыгрышу прыза «Крыштальны мяч». Дэбютаваў у складзе «Нёмана» у першынствах СССР 30 жніўня 1969 у гульні і на працягу 16 сезонаў правёў за гродзенскі клуб 436 каляндарных гульняў, у якіх забіў 52 мяча. Адыграў ва ўсіх матчах першынства СССР у 1979, 1980, 1982, 1983, 1985 1986 і 1987 гадах, прапусціўшы па адной сустрэчы ў 1976, 1977 і 1984 гадах. Восем сезонаў запар у 1979—1986 гадах быў капітанам каманды «Хімік», што з’яўляецца рэкордам гродзенскага футбола.
Іаган Генрых Фрыдрых Лінк
Біяграфія
Адукацыю атрымаў у Гётынгене, дзе вывучаў медыцыну і прыродазнаўчыя навукі. У 1789 годзе абараніў дысертацыю «Flora der Felsgesteine rund um Göttingen» і стаў прыват-дацэнтам.
Валерый Уладзіміравіч Абрамук
Біяграфія
У складзе «Хіміка» заваяваў першае, другое і трэцяе месцы ў занальных турнірах першынства СССР ў 1980, 1982 і 1983 гадах.
Іаган Генрых Фрыдрых Лінк
Біяграфія
У 1792 годзе стаў першым прафесарам новай кафедры хіміі, заалогіі і батанікі ва ўніверсітэце Ростака. У 1806 годзе стварыў першую хімічную лабараторыю ў Ростаке. У гэты перыяд ім было выдадзена вялікая колькасць артыкулаў і кніг па самым разнастайным тэмам: фізіцы і хіміі, геалогіі, мінералогіі, батанікі і заалогіі, натуральнай філасофіі і этыкі, дагістрычнай і ранняй гісторыі. Двойчы абіраўся рэктарам універсітэта.
Валасаеды
Апісанне
Цела пляскатае, даўжыня 0,8—10 мм, крылы адсутнічаюць, пакровы шчыльныя. Жывуць у поўсці млекакормячых, сілкуючыся агрубелымі часткамі скуры. Некаторыя прагрызаюць скуру да крыві. Развіццё адбываецца на жывёле-гаспадары. Распаўсюджаны шырока. Некаторыя віды паразітуюць на свойскіх жывёлах — сабаках, котках, конях, буйной рагатай жывёле.
Іаган Генрых Фрыдрых Лінк
Біяграфія
У 1797—1799 гадах разам з батанікам, арнітолагам і энтамолагам з Дрэздэна графам Гофманзэгам распачаў падарожжа па Партугаліі. Пасля гэтай паездкі батаніка стала яго галоўным навуковым цікавасцю.
Валасаеды
Меры барацьбы
У цёплы час года ўжываюць 1 % водны раствор хларафосу.
Іаган Генрых Фрыдрых Лінк
Біяграфія
У 1800 годзе абраны членам найстарэйшай прыродазнаўчай акадэміі Еўропы Леапальдзіна.
Пасля смерці Карла Людвіга Вільдэнава ў 1815 годзе стаў прафесарам прыродазнаўчай гісторыі, куратарам гербарыя і дырэктарам батанічнага саду ў Берліне.
17 жніўня 1845 года ўзнагароджаны прускім ордэнам Pour le Mérite у галіне навук і мастацтваў.
Пасля смерці Лінка ў 1851 годзе яго пераемнікам на пасадзе дырэктара саду стаў Аляксандр Генрых Браўн.
У 1783 годзе Лінк быў прыняты ў масонскую ложу «Брама вечнасці» (Pforte der Ewigkeit) у Гільдэсгайме. У далейшым ён быў актыўным членам ложы ў Ростаку, Брэслау і Берліне. Значны ўклад у масонства ён зрабіў на пасадзе Вялікага Майстра Вялікай ложы «Royal York, genannt zur Freundschaft» у 1831—1850 гадах.
IC 3633
IC 3633 — галактыка тыпу E? (эліптычная галактыка) ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Аб’яднанае стратэгічнае камандаванне «Паўночны флот»
Аб’яднанае стратэгічнае камандаванне «Паўночны флот» — міжвідавое стратэгічнае тэрытарыяльнае аб’яднанне Узброеных сіл Расійскай Федэрацыі, якое выконвае задачу ваеннай акругі. У склад аб’яднанага камандавання ўваходзяць падводныя і надводныя сілы, марская авіяцыя, берагавыя войскі і СПА. АСК «Паўночны флот» прызначаны для комплекснага забеспячэння бяспекі арктычнага рэгіёна Расіі.
АСК «Паўночны флот» створана 1 снежня 2014.
Отэр-Крык
Отэр-Крык (Otter Creek, літаральна — «Выдрын ручай») — рака ў Вермонце, адна з найбуйнейшых у штаце.
Даўжыня ракі — 180 км. Вытокі Отэр-Крыка знаходзяцца на схілах Зялёных гор паўднёвага Вермонта, на поўначы акругі Бенінгтан. Далей рака працякае ў паўночным кірунку па тэрыторыі акруг Ратленд, Адысан і некалькі кіламетраў на паўднёвым захадзе акругі Чытэндэн, пасля чаго ўпадае ў возера Шамплейн.
NGC 4001
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Аляксандр Леанардавіч Жылюк
Аляксандр Леанардавіч Жылюк (нар., г. Гродна) — беларускі футбаліст. Майстар спорту Рэспублікі Беларусь (1994).
Біяграфія
Выхаванец гродзенскай ДЮСШ ў каманду майстроў «Хіміка» трапіў у 1985 годзе, адразу ж пасля вучобы ў сталічным РШІСП. З 1985 па 1998 год за гродзенскі клуб сыграў 354 каляндарных матчы, у якіх вызначыўся 7 разоў.
Скончыў Гродзенскі дзяржаўны ўніверсітэт імя Янкі Купалы.
Бердзігесцях
Бердзігесцях (Бердигестях, Бэрдьигэстээх) — сяло ў Расійскай Федэрацыі, адміністрацыйны цэнтр Горнага ўлуса (раёна) Рэспублікі Саха (Якуція). Размешчанае на левым беразе ракі Мата (прыток Сіняй, якая ўпадае ў раку Лену). На захад ад Якуцка на адлегласці: наземным шляхам 184 км, паветраным 150 км. Праз сяло праходзіць федэральная аўтамабільная траса «Вілюй». Аэрапорт. Насельніцтва 6 149 чал. (2002). Дом народнай творчасці, Дом культуры, народны і дзіцячы тэатры, краязнаўчы і Вялікай айчынай вайны музеі.
Андрэй Жук
Андрэй Жук (Andreï Jouk,, Баранавічы, Брэсцкая вобласць — , Менака, Малі) — французскі ваеннаслужачы беларускага паходжання, старшы сяржант, удзельнік антытэрарыстычных аперацый «Памір» і «Бархан», кавалер Ордэна Ганаровага легіёна (вышэйшай узнагароды Францыі) пасмяротна.
Адукацыя і пачатак службы
Скончыў 9 класаў сярэдняй школы № 19 г. Баранавічы, у 1995 годзе — Баранавіцкі тэхнікум лёгкай прамысловасці, пасля — Акадэмію Міністэрства ўнутраных спраў Рэспублікі Беларусь.
Каля 5 год служыў у Баранавічах: у роце палка патрульна-паставой службы міліцыі Упраўлення ўнутраных спраў Брэсцкага аблвыканкама, затым — у аддзеле крымінальнага вышуку. Былым кіраўніцтвам характарызаваўся як дабрасумленны і старанны супрацоўнік; але асабіста прыйшоў да высновы, што служба ў міліцыі яму не па характару. Паколькі іншую працу ў горадзе было знайсці складана, вырашыў паехаць у Францыю і паступіць у Замежны легіён, якім цікавіўся са школьных гадоў.
Служба ў Замежным легіёне
30 студзеня 2008 года, пасля некалькіх спробаў, паступіў на службу ў Замежны легіён Сухапутных войск Узброеных сіл Французскай Рэспублікі. Прайшоў навучанне ў вучэбным 4-м замежным палку ў камуне (кантон Паўночны Кастэльнадары, акруга Каркасон, дэпартамент Од, рэгіён Лангедок-Русільён), якое завяршыў як выдатнік баявой падрыхтоўкі.
З 12 чэрвеня 2008 года — сапёр штурма, легіянер у 27-й горнастралковай брыгады (27 ГСБ) ў камуне Сен-Крыстоль (кантон Со, акруга Карпантра, дэпартамент Ваклюз, рэгіён Праванс — Альпы — Лазурны Бераг). Легіянер 1 класа з 1 студзеня 2009 года; інструктар. Накіроўваўся 4 разы на ўзмацненне 13-й поўбрыгады Замежнага легіёна ў Джыбуці ў перыяд з 2009 па 2014. Капрал з 1 лютага 2010 года. У снежні 2010 года — красавіку 2011 года ўдзельнічаў у аперацыі «Памір» у складзе Міжнародных сіл садзейнічання бяспецы ў Афганістане. Сяржант з 1 верасня 2011 года. Атрымаў французскае грамадзянства. Накіроўваўся ў Французскую Гвіяну ў рамках кароткатэрміновай місіі з верасня 2015 года па сакавік 2016 года (аперацыя «Гарпія»).
У 2016 годзе прайшоў адбор і затым — гадавую падрыхтоўку для службы ў горных падраздзяленнях спецыяльнага прызначэння. Уваходзіў у аператыўную 27 ГСБ. Старшы сяржант з 1 студзеня 2018 года.
Удзел у аперацыі «Бархан»
У шэрагу афрыканскіх краін (Буркіна-Фасо, Малі, Маўрытанія, Нігер і Чад) узброеныя радыкальныя ісламісцкія групіроўкі імкнуцца захапіць саванну Сахель. Савет бяспекі ААН у сваёй рэзалюцыі ад 20 снежня 2012 года № 2085 заклікаў усе краіны аказваць падтрымку «малійскім сілам абароны і бяспекі ў адпаведнасці з іх унутранымі патрэбамі з мэтай аднавіць уладу малійскай дзяржавы на ўсёй нацыянальнай тэрыторыі». Па просьбе Малі і іншых краін рэгіёна Сахель Францыя пры падтрымцы Вялікабрытаніі і Эстоніі аказвалі ім дапамогу ў барацьбе з тэрарыстамі (аперацыя «Бархан»). У Малі, дзе сітуацыя была асабліва складаная, прысутнічалі таксама сілы ААН.
У студзені — маі 2018 года, верасні 2018 года — студзені 2019 года і ўвосень 2019 года А. Жук быў накіраваны ў Малі для ўдзелу ў аперацыі. Саслужыўцамі ўзгадваўся як вельмі добры вайсковец і надзвычай культурны, спакойны чалавек.
22 лістапада 2019 года французскія падраздзяленні пачалі дзеянні ў даліне Эранга, размешчанай прыблізна за 20 км на поўдзень ад г. Індэліманэ (вобласць Менака). 25 лістапада ў канцы дня ў рэгіёне Ліптака-Гурма была выяўлена і атакавана група тэрарыстаў, якія перасоўваліся на аўтамабілях-пікапах і матацыклах. Каля 17:00 гадзін падраздзяленне  ўступіла ў наземны бой. З надыходам цемры дэсантнікі папрасілі паветраную падтрымку, каб перайсці вадзі. Да іх былі накіраваны два верталёты «Тыгр» і верталёт «Пума», а таксама паветраны патруль з двух самалётаў «Міраж-2000». Дзеянні верталётаў у Сахелі ўскладняліся пясчанымі бурамі. Прыблізна ў 19:40, калі самалёт праводзіў манёўр для падрыхтоўкі да атакі, адзін з «Тыграў» і «Пума» выпадкова сутыкнуліся. У выніку загінулі 13 вайскоўцаў, якія знаходзіліся на іх бартах, у тым ліку 7 — з 5-га баявога верталётнага палка, і 6 — з групіроўкі горнага спецпрызначэння 27 ГСБ: 4 — з 4-га разведывальнага матарызаванага палка, 1 — з 93-га горнага артылерыйскага палка, 1 (А. Жук) — з 2-га замежнага інжынернага палка.
Вайсковае ўганараванне і ўшанаванне памяці
А. Жуку пасмяротна прысвоена наступнае воінскае званне — аджудан. На французскай ваеннай базе ў Малі адбылося жалобнае развітанне з загінулымі вайскоўцамі. Прэзідэнт Малі І. Кейта падкрэсліў, што вайскоўцы «загінулі за Францыю, за Малі, за Сахель, за свабоду». Еўрапейскі парламент у Страсбуры на паседжанні 27 лістапада 2019 года ўшанаваў хвілінай маўчання памяць 13 вайскоўцаў, якія загінулі ў Малі. Нацыянальная жалобная цырымонія прайшла 2 снежня 2019 года ў Парыжы з удзелам прэзідэнтаў Францыі і Малі.
Альжбета Саковіч
Альжбета Радзівіл, народжаная Саковіч (? — пасля 1542) — жонка вялікалітоўскага дзяржаўнага дзеяча Мікалая Радзівіла.
Паходжанне
Дачка Багдана Саковіча.
Андрэй Жук
Вайсковае ўганараванне і ўшанаванне памяці
Памятная цырымонія ў 2-м замежным інжынерным палку ў Сен-Крыстолі, дзе служыў А. Жук, адбылася 6 снежня, у дзень св. Варвары (нябёснай заступніцы сапёраў), з удзелам камандзіра 27 ГСБ брыгаднага генерала Пьера-Жозэфа Гіўрэ.
27 снежня 2019 года ўрну з прахам даставілі ў Баранавічы, жалобнае развітанне прайшло ў сямейным коле. Пахаваны на баранавіцкіх могілках Русіно.
Альжбета Саковіч
Сям'я
Была жонкай вялікалітоўскага дзяржаўнага дзеяча Мікалая Радзівіла.
У шлюбе мелі трох сыноў і трох дачок.
Котава
Ко́тава — тапонім, жаночая форма прозвішча Котаў.
Старарускае
Старарускае (Старорусское, ) — невялікае сяло ў Сахалінскай вобласці Расіі, уваходзіць у склад Южна-Сахалінскай гарадской акругі. Знаходзіцца паміж рэкамі Вялікі Такой і Чусавая. У сяле знаходзіцца аднайменная чыгуначная станцыя.
M17 (аб’ект Месье)
M17 (каталог Месье), туманнасць Амега / Лебедзь / Падкова (Omega / Swan / Horseshoe) — дыфузная туманнасць у сузор'і Стральца.
Прыгоды капітана Урунгеля (мультсерыял)
«Прыгоды капітана Урунгеля» (Приключения капитана Врунгеля) — мультсерыял аб'яднанне мастацкай мультыплікацыі студыі «Кіеўнавукфільм», які складаецца з 13 серый. Рэжысёр — Давід Чаркаскі. Мультфільм створаны па сюжэце павесці  (1937).
1976 года былі створаны першыя тры серыі, з 4 па 6 серыі — 1977 года, 7-9 серыі — 1978, нарэшце, фінальныя (з 10 па 13 серыі) — 1979 года.
IC 3634
IC 3634 — галактыка тыпу E? (эліптычная галактыка) ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Генрых Іаган Непамук фон Кранц
Генрых Іаган Непамук фон Кранц (Heinrich Johann Nepomuk Edler von Crantz; 25 лістапада 1722, Люксембург — 18 студзеня 1797, Юдэнбург, Штырыя) — аўстрыйскі ўрач і батанік.
Біяграфія
Быў прафесарам у Венскім універсітэце (стаў доктарам медыцыны ў 1750 годзе); вывучаў пытанні акушэрства разам з і Нікаласам Пюзо (Nicolas Puzos) у Парыжы, а таксама ў Лондане. Прапанаваў ужываць больш дасканалыя прыёмы гігіены пры родах.
Быў выгнаны Марыяй Тэрэзіяй у Карніёлію, дзе заняўся металургіяй, а затым быў вернуты са ссылкі Іосіфам II.
Громадське радіо
Цяпер існуе другая арганізацыя з такой жа назвай. Першае Громадське радіо было створана ў 2002 годзе журналістам Аляксандрам Крывенка. Адно з першых незалежных мэдыя ва Украіне праіснавала да 2005 года.
У 2013 годзе Громадське радіо аднавіла група прафэсійных журналістаў. Сёння радыё вядзе кругласутачны жывы эфір на 16 перадатчыках у шасці рэгіёнах Украіны, у прыватнасьці ў Данецкай і Луганскай абласьцях. Слухаць інфармацыйную радыёстанцыю можна таксама ў сетцы — на сайце hromadske.radio, на падкаст-платформах і ў мабільных прыкладаннях
10 кастрычніка 2019 года Громадське радіо перамагло ў конкурсе на FM-хвалю ў Кіеве і Кіеўскай вобласьці, атрымаўшы хвалю 99,4 FM.
Гісторыя першага Громадського радіо
Заснавана ў 2002 годзе Львоўскім журналістам, рэдактарам і публіцыстам Аляксандрам Крывенка. Пасля беспаспяховых спробаў атрымаць ліцэнзію на радыёвяшчанне і смерці Крывенка ў 2003 годзе, Громадське радіо спыніла сваё існаванне ў 2005 годзе. Громадське радіо лічылася адной з першых незалежных і аб’ектыўных пляцовак ва Украіне, дзе маглі выказацца прадстаўнікі розных палітычных сіл насуперак цэнзуры.
З пачатку свайго існавання, падчас узмоцненай цэнзуры апошніх гадоў прэзідэнцтва Леаніда Данілавіча Кучмы, Громадське радіо беспаспяхова спрабавала атрымаць ліцэнзію на радыёвяшчанне ад Нацыянальнага савета па пытаннях тэлебачання і радыёвяшчання.
Значная частка тэматычных праграм гэтай радыёстанцыі (ток-шоу, аўтарскія праграмы, праграмы навін) распаўсюджвалася ў інтэрнэце ў форме подкастаў. З восені 2004 і да лютага 2005 года Громадське радіо вяшчала на працягу гадзіны ў тыдзень таксама і ў жывым эфіры ў Кіеве і іншых абласных цэнтрах на хвалях гутарковай-інфармацыйнага Радыё «Эра».
У лютым 2005 Громадське радіо спыніла сваё існаванне з-за спынення фінансавання з боку Міжнароднага фонду «Адраджэнне». Працу сайта radio.org.ua, на якім грунтавалася радыё, некаторы час падтрымлівала яго каманда ў памяць аб Аляксандры Крывенка і яго праекце. Цяпер гэты сайт не працуе.
Цяперашняе Громадське радіо
21 жніўня 2013 журналісты, у прыватнасці Андрэй Кулікоў, Наталля Сакаленка, Леся Сакада, Кірыл Лукерэнка і Ірына Славінская, выпусцілі «першы падкаст», у якім патлумачылі, чаму яны вырашылі зноўку арганізаваць Громадське радіо.
У жывы эфір журналісты выйшлі 1 снежня 2013 на хвалі радыёстанцыі «Еўропа Плюс». У гэтым эфіры вядучы Андрэй Кулікоў вёў марафон «Еўрамайдан Анлайн» разам з вядучымі Europa Plus Украіна Юліяй Буркоўскай і Дзянісам Кубраком.
Праект выкарыстоўвае лагатып першага Громадського радіо з дазволу Міжнароднага фонду «Адраджэнне». Таксама спачатку Громадське радіо карысталася часткай абсталявання, якое засталося пасля закрыцця першага Громадського радіо.
З 2013 года праўленне ўзначальваў Аляксандр Бузюк, у 2015 годзе яго замяніў Андрэй Кулікоў.
У ліпені 2015 года Громадське радіо ў выніку конкурсу ліцэнзій Нацыянальнай рады Украіны па пытаннях тэлебачання і радыёвяшчання атрымала магчымасць вяшчаць на пяці частотах — у Кіеве і вобласці, Данецкай і Луганскай абласцях. Увосень 2015 пачало ўласнае вяшчанне на дзесяці перадатчыках на Данбасе і ў Кіеве (у сталіцы гэта УКХ дыяпазон).
У 2019 годзе Громадське радіо вяшчла на 16 перадатчыках ў шасці рэгіёнах Украіны. У прыватнасці, у Данецкай, Луганскай, Адэскай і Чаркаскай абласцях, у гарадах Кіеў і Днепр. Слухаюць Громадське радіо і на непадкантрольнай Украіне тэрыторыі. Вызвалены ад незаконнага ўтрымання ў калоніі «ДНР» Уладзімір Фомічаў распавядаў, што ў Горлаўцы, дзе яго ўтрымлівалі баевікі, слухаў таксама і Громадське радіо. Пра гэта ж казалі і былыя палонныя Ігар Казлоўскі і Станіслаў Асееў.
10 кастрычніка 2019 Громадське радіо, з’яўляючыся адзіным прэтэндэнтам і сабраўшы 120 тыс. грыўняў конкурснай гарантыі праз Краўдфандынг, перамагло ў конкурсе на частату 99,4 FM у Кіеве і Кіеўскай вобласці, дзе раней вяшчала радыёстанцыя Lounge FM медыяхолдынга УМХ. Пачатак вяшчання было запланавана на 1 красавіка 2020 года.
Каманда
Андрэй Кулікоў — кіраўнік праўлення ГА «Громадське радіо».
Кірыл Лукерэнка — выканаўчы дырэктар ГА «Громадське радіо».
Таццяна Курманава — дырэктар ПАТ ТРК «Громадське радіо» і праграмны дырэктар радыё.
Таццяна Трашчынская — кіраўнік рэдакцыйнага савета Громадського радіо.
Маленькі крыжаносец
«Маленькі крыжаносец» або «Крыжачок» (Křižáček) — мастацкі фільм 2017 года рэжысёра. Сумесная вытворчасць Чэхіі, Славакіі, Італіі.
Фільм быў прадстаўлены ў асноўнай конкурснай праграме ігравога кіно 24-га Мінскага міжнароднага кінафестывалю «Лістапад».
Сюжэт
Рыцар Боржак адпраўляецца на пошукі сына. Маленькі Ян ўцёк з дому — ён паверыў, што ў дзяцей ёсць свяшчэнная місія на Святой Зямлі, і цяпер ён хоча паўдзельнічаць у крыжовым паходзе. Бацька дарэмна спрабуе адшукаць уцекача. Вандруючы па свеце, Боржак пастаянна сустракае людзей, якія сцвярджаюць, што бачылі хлопчыка. Але дзіця застаецца па-ранейшаму няўлоўным…
Узнагароды
Паводле інфармацыі сайта «Internet Movie Database» фільм быў адзначаны 3 кінаўзнагародамі і яшчэ 20 намінацыямі.
Дзень украінскага добраахвотніка
Заснаванне
Дзень устаноўлены 17 студзеня 2017 г. Вярхоўнай Радай Украіны з мэтай ушанавання мужнасці і гераізму абаронцаў незалежнасці, суверэнітэту і тэрытарыяльнай цэласнасці Украіны, садзейнічання далейшаму ўмацаванню патрыятычнага духу ў грамадстве, узмацнення грамадскай увагі і клопату да ўдзельнікаў добраахвотніцкіх фармаванняў і на падтрымку ініцыятывы грамадскасці.
За адпаведную пастанову № 4261 «Аб устанаўленні Дня ўкраінскага добраахвотніка» на пленарным пасяджэнні ўкраінскага парламента прагаласаваў 231 народны дэпутат.
Пастановай рэкамендавана Кабінету Міністраў Украіны распрацаваць з прыцягненнем грамадскасці, а таксама актыўных удзельнікаў добраахвотніцкіх фармаванняў, якія ўдзельнічалі ў Рэвалюцыі Годнасці (лістапад 2013 — люты 2014), і зацвердзіць у месячны тэрмін з дня прыняцця пастановы комплексны план мерапрыемстваў па святкаванні на дзяржаўным узроўні Дня ўкраінскага добраахвотніка. У прыватнасці прадугледжана правядзенне штогод мерапрыемстваў па ўшанаванні подзвігу ўкраінскіх добраахвотнікаў; правядзенне ў навучальных установах, воінскіх частках, установах культуры тэматычных мерапрыемстваў, гутарак аб масавых акцыях грамадзянскага пратэсту ва Украіне, якія адбываліся ў лістападзе 2013 — лютым 2014 года, і аб удзеле ў іх добраахвотнікаў.
Першае святкаванне
14 сакавіка 2017 г. па ўсёй Украіне прайшлі мерапрыемствы да Дня ўкраінскага добраахвотніка.
Алім Аляксандравіч Вечар
Алім Аляксандравіч Вечар (, г. Мінск — ) — беларускі фізікахімік. Доктар хімічных навук (1973), прафесар (1984).
Біяграфія
Навуковыя інтарэсы: фізікахімія паводзін матэрыялаў у экстрэмальных умовах.
Узнагароды
Ганаровая грамата Вярхоўнага Савета Беларускай ССР (1982).
Карасай (Акмолінская вобласць)
Карасай — аул у Акольскім раёне Акмолінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Карасайскай аульнай акругі. Знаходзіцца прыкладна ў 71 км да ўсходу ад цэнтра горада Аколь. Код КАТА — 113241200.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва аула складала 861 чалавек (428 мужчын і 433 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у ауле пражывалі 497 чалавек (250 мужчын і 247 жанчын).
Аўтамагістраль
У Беларусі аўтамагістраль пазначаецца знакам 5.1.
Гісторыя
Першая аўтамагістраль (аўтастрада) была пабудавана ў 1924 годзе на поўначы Італіі працягласцю 85 км, яна злучыла Мілан і Варэзе. Да 1939 года было пабудавана прыкладна 500 км аўтамагістраляў.
У Германіі працягласць аўтабанаў да 1942 года складала каля 2100 км.
Пасля Другой сусветнай вайны аўтамагістралі будаваліся ва Францыі і Вялікабрытаніі. Самае актыўнае будаўніцтва вялося ў ЗША, дзе да 1974 года налічвалася 70 800 км хуткасных аўтамагістраляў.
Зборная Фарэрскіх астравоў па футболе
Зборная Фарэрскіх астравоў па футболе — прадстаўляе Фарэрскія астравы на міжнародных матчах і турнірах па футболе. Кіруючая арганізацыя — Федэрацыя футбола Фарэрскіх астравоў.
Станам на 7 красавіка 2016 года зборная займае 90-е месца ў рэйтынгу ФІФА, а ў рэйтынгу УЕФА станам на 13 лістапада 2015 года — 50-е.
NGC 4002
NGC 4002 (іншыя абазначэнні — MCG 4-28-104, ZWG 127.116, KCPG 312A, PGC 37635) — галактыка ў сузор’і Леў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Усць-Куйга
Усць-Куйга (Усть-Куйга, Уус-Куйга) — пасёлак гарадскога тыпу ў Усць-Янскім улусе, Рэспубліка Саха (Якуція). Размешчаны за 400 км ад мора Лапцевых, 347 км ад ракі Яна. Перавалачная база грузаў для Усць-Янскага і Верхаянскага раёнаў, ёсць аэрапорт, геолага-разведачная экспедыцыя (радовішча Кючус). Былы порт для Дэпутацкага. Быў утвораны ў 1951 годзе асуджанымі і вольнанаёмнымі пасяленцамі. Як населены пункт пасёлак зарэгістраваны ў 1967 годзе.
Інфраструктура
Інфраструкту́ра (infra — ніжэй, пад і structura — будынак, размяшчэнне) — комплекс узаемазлучаных абслуговых структур, што складаюць і/ці забяспечваюць падмурак для вырашэння праблемы (задачы).
Тэрмін запазычаны з ваеннай лексікі, дзе азначае сістэму стацыянарных аб'ектаў, прызначаных для забеспячэння навучання, разгортвання і баявых дзеянняў войскаў.
Краснае Сяло
Назву Кра́снае Сяло́ маюць:
Сонечны сарас 156
Сонечны сарас 156 — серыя з 69 сонечных зацьменняў, якая пачалася 1 ліпеня 2011 года і будзе працягвацца да 14 ліпеня 3237 года. Сонечныя зацьменні аднаго сараса паўтараюцца з перыядычнасцю раз у 18 гадоў 11 дзён і 8 гадзін.
Масонская ложа
Масонская ложа (ад анг. lodge — дамок, старажоўка, прытулак, далей ад назвы stonemasons' lodge — будаўнічая майстэрня) — месца, памяшканне, дзе збіраюцца масоны для правядзення сваіх збораў, якія таксама завуцца работамі. Ложа з'яўляецца асноўнай арганізацыйнай адзінкай масонства. Кожная новая ложа павінна мець выдадзены вялікай ложай «патэнт», які дае ёй права збірацца і праводзіць работы.
Уладзіслаў Мікалаевіч Кульчыцкі
Клубная кар’ера
У 2018 годзе часам з’яўляўся ў дублі «Слуцка», а з лета 2019 года стаў рэгулярна гуляць за дубліруючы склад. У 2022 годзе пачаў прыцягвацца і да асноўнай каманды случан. Дэбютаваў у Вышэйшай лізе 19 кастрычніка 2022 года, выйшаўшы на замену ў другім тайме сустрэчы з мінскім «Дынама» (0:5).
M18 (аб’ект Месье)
M18 (каталог Месье) — рассеянае скопішча ў сузор'і Стральца.
Ныжнёсірагозскі раён
Ныжнёсірагозскі раён (Нижньосірогозький район) — былая адміністрацыйная адзінка ў складзе Херсонскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр — Ныжні Сірагозы (Нижні Сірогози).
Утвораны 7 сакавіка 1923 года. Насельніцтва раёна на года складае 16239 чалавек, плошча — 1210 км².
Ліквідаваны 17 ліпеня 2020 года.
Адміністрацыйны падзел
Тэрыторыя раёна адміністрацыйна складаецца з 1 пасялковага і 13 сельскіх саветаў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі раёна размешчаны 1 пасёлак гарадскога тыпу, 2 пасёлкі сельскага тыпу і 22 сяла.
Светлы (Якуція)
Светлы — пасёлак гарадскога тыпу ў Мірнінскім раёне Якуціі. Размешчаны за 70 км ад Мірнага. Насельніцтва 4200 жыхароў (2016 год). Узнік у 1979 годзе ў сувязі з пачаткам будаўніцтва трэцяй на рацэ Вілюй гідраэлектрастанцыі.
Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 1984 года.
IC 3635
IC 3635 — галактыка тыпу Sc (кампактная спіральная галактыка) ў сузор’і Дзева.