cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 2063
NGC 2063 — група зорак у сузор’і Арыён.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Мармалеха
Мармалеха (Marmolejo) — вулкан на мяжы паміж Аргенцінай (правінцыя Мендоса) і Чылі (рэгіён Сант’яга). Вышыня — 5856 м. Ён размешчаны на поўнач ад больш малодшага дзеючага вулкана Сан-Хасэ.
Усеўкраінскае аб’яднанне «Свабода»
Усеўкраінскае аб’яднанне «Свабода» (Всеукраїнське об`єднання «Свобода») — палітычная партыя сучаснай Украіны. Дзейнічае з 1991 года, афіцыйна зарэгістраваная міністэрствам юстыцыі Украіны ў 1995 годзе. Папярэдняя назва — «сацыял-нацыянальная партыя Украіны». Лідар партыі — Алег Цягнібок.
Залатыя вароты (Кіеў)
Залатыя вароты ў Кіеве — паўднёвая абарончая брама Кіева старажытнарускага перыяду, помнік абарончага дойлідства ХІ стагоддзя.
Усеўкраінскае аб’яднанне «Свабода»
Выбары ў Вярхоўную Раду Украіны 2012 года
Партыя дамовілася з Усеўкраінскім аб’яднаннем «Бацькаўшчына» аб ўзгадненнні кандыдатаў ў мажарытарнай частцы выбараў. З 225 акругаў ў 35 балатуюцца прадстаўнікі «Свабоды». У прапарцыйнай частцы партыя ідзе асобным спісам. У выніку, партыя атрымала 10,44 % галосоў і 25 месцаў па спісу. Яшчэ 12 прадстаўнікоў партыі сталі дэпутатамі ў мажарытарных акругах. Такім чынам, агулам партыя атрымала 37 мандатаў. Партыя сфарміравала чацвертую па колькасьці дэпутацкую фракцыю пасля «Партыі рэгіёнаў», «Бацькаўшчыны» ды «УДАРу». Прадстаўнік партыі Руслан Кашулінскі быў абраны намесьнікам старшыні Вярхоўнай Рады.
Залатыя вароты (Кіеў)
Архітэктура
Залатыя вароты былі адной з трох брам Кіева старажытнарускага перыяду. Браму збудавалі на паўднёвым кірунку і назвалі па аналогіі з Залатой брамай Канстанцінопаля. Амаль да канца XVIII ст. Залатыя вароты заставаліся галоўнай брамай Кіева.
Даўжыня брамы складае 26,8 м. Падмуркі зроблены з вялікіх камянёў на цэментным растворы. Зямля пад падмуркам умацавана шчыльна ўбітымі драўлянымі каламі. У браме меўся адзін праезд, вышэйшыя аркі якога дасягалі ў вышыню 13,36 метраў. Земляны вал, што прылягаў да брамы меў у шырыню 30, ў вышыню 11-12 метраў, а таксама зрубавыя канструкцыі ўнутры. Вышэй на вале стаялі драўляныя сцены.
Наверсе на браме меўся храм, асвячоны ў гонар Дабравешчання Багародзіцы. Ён быў звернуты апсідай у бок горада і быў у плане блізкі да квадрату (10,5—11,0 м). Перад храмам на ўзроўні асноўнага валу мелася баявая пляцоўка.
Залатыя вароты ў Кіеве сталі правобразам для будаўніцтва аднайменнай брамы ва Уладзіміры.
Рудня-Радавэльска
Рудня-Радавэльска (Рудня-Радовельська) — вёска ў Алэўскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Радавэльскага сельсавета.
Сучасны стан
З прычыны Чарнобыльскай катастрофы 1986 году вёска ўваходзіць у зону безумоўнага (абавязковага) адсялення.
Нацыянальная бібліятэка Сербіі
Нацыянальная бібліятэка Сербіі (Народна библиотека Србије) — найбуйнейшая навуковая бібліятэка краіны, размешчаная ў Бялградзе, у абшчыне Врачар.
Гісторыя
У час Першай сусветнай вайны будынак бібліятэкі і яе зборы пацярпелі ў выніку бамбардзіровак, таму для іх захавання ацалелыя часткі збору былі перавезены з Бялграда ў Ніш і Крагуевац. Пасля заканчэння вайны і паводле Акта аб Нацыянальнай бібліятэцы і Закона аб друку ад 1919 года, бібліятэка стала цэнтральнай дзяржаўнай і атрымала права атрымання абавязковых асобнікаў кніг, што публікаваліся па ўсім каралеўстве Югаславія.
У красавіку 1941 года, пасля пачатку ўварвання краін «восі» ў Югаславію, у час нямецкіх бамбардзіровак Бялграда будынак бібліятэкі быў цалкам знішчаны разам са зборам кніг у 500 000 асобнікаў, неацэннай калекцыяй з 1424 кірылічных рукапісаў і статутаў, калекцыяй старадаўніх карт і гравюр, якая налічвала 1500 адзінак, калекцыяй з 4000 часопісаў, 1800 газетных загалоўкаў, багатымі і ўнікальнымі архівамі турэцкіх дакументаў і з усімі спісамі і каталогамі.
Пасля вызвалення Бялграда ў 1944 годзе і змяненні сацыяльных умоў, пачаўся перыяд інтэнсіўнага аднаўлення. У 1973 годзе быў узведзены сучасны будынак бібліятэкі.
Фонды
Асноўныя фонды бібліятэкі ўключаюць: кнігі, апублікаваныя пасля 1868 на сербскай і іншых паўднёваславянскіх мовах і кнігі на замежных мовах з 1700 года, сербскія перыядычныя выданні, а таксама перыядычныя выданні на мовах былой Югаславіі і іншых замежных мовах, вялікая калекцыя даведкавай літаратуры: слоўнікі, энцыклапедыі, каталогі ў друкаванай і электроннай форме.
Спецыяльныя калекцыі змяшчаюць: старажытныя і рэдкія кнігі, надрукаваныя ў XVIII і XIX стагоддзях на паўднёваславянскіх мовах, а таксама рэдкая літаратура на замежных мовах з 1700 года, бібліяфільныя і мініяцюрныя выданні, рукапісы і архіўныя дакументы, карты, ноты і партытуры, фанаграмы, фотадакументы, карціны, гравюры, плакаты і да таго падобнае.
Калекцыя рукапісаў складаецца з рукапісных кніг XII—XVIII стагоддзяў, пераважна на сербскай мове, невялікай колькасці рукапісных кніг на балгарскай,  македонскай і рускай мовах,  інкунабул і старадрукаў 1494—1638 гадоў, мікрафільмаў рукапісных кніг на паўднёваславянскіх мовах.
Свята-Георгіеўская царква (Вялікія Вераб’евічы)
Свята-Георгіеўская царква — мураваны праваслаўны храм у аграгарадку Вялікія Вераб’евічы Навагрудскага раёна Гродзенскай вобласці. Знаходзіцца на ўскраіне вёскі.
Гісторыя
У 1992—1994 гадах на месцы старога быў пабудаваны новы цагляны храм.
Архітэктура
Вырашана прамавугольным у плане аб’ёмам пад 2-схільным дахам. Кананічнае пакрыццё паўкруглай апсіды завершана гранёным шпілем з крыжом на «яблыку». Неатынкаваныя фасады прарэзаны прамавугольнымі аконнымі праёмамі.
Па той бок надзеі
«Пра цела і душу» (Toivon tuolla puolen) — мастацкі фільм 2017 года рэжысёра Акі Каўрысмякі. Галоўныя ролі выканалі і.
Сюжэт
Дзесьці на ўскрайку «асфальтавых джунгляў» Хельсінкі лёс зводзіць сумленнага хлопца Каледа, які страціў радзіму і блізкіх, і былога каміваяжора Вiкстрома, які на ўсе свае грошы купiў стратную сталоўку. Меланхалічны Вiкстром і каманда яго эксцэнтрычных работнiкаў бяруць пад апеку новага знаёмага. Пакуль Калед заняты пошукамі зніклай сястры, яго новыя сябры шукаюць магчымасцi аздобiць свой рэстаранчык i зрабiць яго папулярным месцам.
Узнагароды
Паводле інфармацыі сайта «Internet Movie Database» фільм быў адзначаны 8 кінаўзнагародамі і яшчэ 22 намінацыямі.
Бедфардшыр
Бедфардшыр або Бедфард (Bedfordshire) — цырыманіяльнае графства на ўсходзе цэнтральнай частцы Англіі. Уваходзіць у склад Усходняй Англіі, у басейне ракі Грэйт-Уз. Займае плошчу 1,235 км² і мяжуе на ўсходзе з цырыманіяльнымі графствамі Кембрыджшыр і Хартфардшыр, на захадзе з цырыманіяльнымі графствамі Бакінгемшыр і Нортгемптаншыр.
Цырыманіяльнае графства Бедфардшыр падзелена на тры унітарныя адміністрацыйныя адзінкі — Бедфард, Цэнтральны Бедфардшыр, Лутан. Найбуйнейшы горад цырыманіяльнага графства Бедфардшыр — Лутан. Насельніцтва графства — 595 тыс. чалавек (агульнае; дадзеныя 2007).
На 1968 год насельніцтва графства складала 439,2 тысяч жыхароў; у 1881 г. — 149,461 тысяч чалавек.
Ларынская вуліца (Наваполацк)
Ларынская вуліца (, Ларинская улица) — невялікая вуліца ў Наваполацку.
Апісанне
Размешчана ў паўднёва-ўсходняй частцы горада ў раёне катэджнай забудовы. Цягнецца з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход ад вуліцы Лугавой да вуліцы Крынічнай. Працягласць вуліцы складае 300 метраў. Рух грамадскага транспарту па вуліцы не ажыццяўляецца. Названа ў гонар галоўнага персанажа рамана рускага пісьменніка і паэта А. С. Пушкіна "Яўген Анегін" Таццяны Ларынай.
Рыбальскі востраў
Рыбальская востраў (Рибальський острів) — гістарычны раён ў Кіеве, на правым беразе Дняпра, насамрэч з'яўляецца павостравам. Абмежаваны Дняпром на ўсходзе, яго затокай гавань на поўдні і захадзе. На поўначы абмежаваны чыгункай. Каля паўвострава ёсць чыгуначны прыпынак "Абалонь". У гавані таксама знаходзіцца Кіеўскі рачны таварны порт.
Гісторыя
Назва паходзіць ад паселішча, якое мела назву «Рыбалака».
Будучыня
У дадзены момант на паўвостраве вядуцца работы па будаўніцтве Падольска-Уваскрасенскага моста. Плануецца адкрыццё станцыі метро. Праектная назва — Суднабудаўнічая.
IC 4656
IC 4656 — галактыка тыпу Sc (кампактная спіральная галактыка) ў сузор’і Ахвярнік.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Смаленская крэпасць
Смаленскі крэмль, Смаленская крэпасць — абароннае збудаванне, выбудаванае ў 1595—1602 гг. у гады праўлення цароў Фёдара Іаанавіча і Барыса Гадунова. Помнік архітэктуры. Архітэктар — Фёдар Конь. Працягласць сцен — 6,5 км (захавалася менш за палову сцен і вежаў). Меў велізарнае абароннае значэнне ў Расійскай дзяржаве.
Пачатак
Смаленск заўсёды займаў у гісторыі важнае абарончае значэнне, таму рускія цары клапаціліся аб яго ўмацаванні. Увесну 1554 г., па ўказе Івана Жахлівага, была пабудавана новая вельмі высокая, драўляная крэпасць. У гэты час, драўляныя крэпасці, у сувязі з развіццём артылерыі, ужо не лічыліся непрыступнымі. Таму ў канцы XVI стагоддзя было прынята рашэнне аб узвядзенні на месцы старой — новай мураванай крэпасці. У снежні 1595 г. афіцыйным указам пачалося неадкладнае разгортванне падрыхтоўчых работ па будаўніцтву. Будаўніцтва было даручана дойліду Фёдару Савельевічу Каню, аўтару Белага горада ў Маскве. Узорам для будаўніцтва крэпасці, хутчэй за ўсё, паслужыў маскоўскі Крэмль, а таксама крэмль гарадоў Ніжні Ноўгарад, Тула, Каломна, Зарайск, Серпухаў. Плануючы крэпасць, Фёдар Конь вырашыў выкарыстаць старыя прыёмы: паўбутавы мур, мур цокаля з валікам, аркі на ўнутраным баку сцяны, агароджа баявога ходу зубцамі ў выглядзе ластаўкінага хваста, формы вуглавых і прамежкавых вежаў, белакаменныя дэталі і многае іншае. Але таксама, Фёдар Конь унёс шмат новага: ён вырашыў пабудаваць сцяну, значна вышэй ранейшых (калі старыя крэпасці мелі два ярусы бою, то ў смаленскай вырашана было зрабіць трох’ярусную сістэму), таксама ён вырашыў зрабіць вежаў значна больш, чым у астатніх крэпасцях.
NGC 2064
NGC 2064 (іншае абазначэнне — LBN 1627) — адбівальная туманнасць у сузор’і Арыён. Входит в состав туманности M78.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Дзяржаўны ўніверсітэт Джорджыі
Дзяржаўны ўніверсітэт Джорджыі (Georgia State University) — вышэйшая навучальная ўстанова ў ЗША са статусам даследчага ўніверсітэта, якая знаходзіцца ў горадзе Атланта, штат Джорджыя.
Заснаваны ў 1913 годзе, гэта адзін з чатырох даследчых універсітэтаў штата. Гэта таксама найбуйнейшая ВНУ штата па колькасці абітурыентаў, уваходзіць у топ-10 у ЗША па колькасці студэнтаў з разнастайным складам.
Універсітэт з’яўляецца самай шматпрофільнай дзяржаўнай ВНУ ў штаце, якая прапануе больш за 250 адукацыйных праграм па больш чым 100 абласцях навучання ў 10 акадэмічных каледжах і школах.
У ВНУ ёсць дзве бібліятэкі, якія разам утрымліваюць больш за 13 мільёнаў выданняў і служаць федэральнымі дэпазітарыямі дакументаў.
Чэмпіянат свету па снукеры 1987
Чэмпіянат свету 1987 (World Snooker Championship 1987, таксама вядомы як Embassy World Snooker Championship 1987 — ад назвы спонсара) — прафесійны рэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 18 красавіка па 4 мая 1987 года на арэне тэатру Крусібл, у Шэфілдзе, Англія. Турнір стаў 50-м розыгрышам чэмпіянату свету, які быў заснаваны ў 1927 годзе. Кампанія Embassy у чарговы раз спансавала турнір. Прызавы фонд турніру склаў £400,000, з якіх £80,000 атрымаў пераможца.
Торбачнік палявы
То́рбачнік палявы (Thlaspi arvense) — кветкавая расліна роду сямейства.
Батанічнае апісанне
Аднагадовая жоўта-зялёная травяністая расліна вышынёй 10—60 см. Сцябло прамое, простае або галінастае. Лісце простае, суцэльнае, з зубчастым краем, чаргаванае. Прыкаранёвае лісце адваротна-яйцападобнай формы, на чаранках, сцябловае — падоўжана-эліпсападобнае, сядзячае, з вострымі вушкамі. Кветкі з чатырма пялёсткамі белага колеру, з зялёнымі чашалісцікамі. Плод — стручочак даўжынёй 12—18 мм, крылаты па краі і з вузкай выемкай у верхняй частцы. Насенне (да 50 тысяч з адной расліны ) адваротна-яйцападобнай або авальнай формы, цёмна-вішнёвага або карычневага колеру.
Між Уроцлавам і Зялёнай Гурай
«Між Уроцлавам і Зялёнай Гурай» (Między Wrocławiem a Zieloną Górą) — дакументальны фільм, зняты ў 1972 годзе польскім кінарэжысёрам Кшыштафам Кеслёўскім.
Торбачнік палявы
Распаўсюджанне і экалогія
Расліна распаўсюджана на тэрыторыі Еўразіі, натуралізавалася амаль паўсюдна. Святлолюбівая расліна, мезафіт, гіграфіт і эўтроф. Расце на сухіх і стэпавых лугах, аблогах, пустках, узлесках, палях, пашах і агародах, каля жылля і дарог. Цвіце ў чэрвені—жніўні. Плады паспяваюць у ліпені—верасні. Жыццяздольнасць насення можа захоўвацца да 10 гадоў. Устойлівая да розных уздзеянняў расліна. Вырваныя з коранем і пакінутыя на полі расліны могуць прыжывацца зноў. Могуць зімаваць у фазе цвіцення.
Між Уроцлавам і Зялёнай Гурай
Апісанне фільма
Заказны фільм пра Любінскі медны руднік.
Торбачнік палявы
Гаспадарчае значэнне
Пустазелле. Асабліва засмечвае азімыя пасевы.
Лекавая расліна. У насенні торбачніка палявога маецца да 30 % алею з пахам часнаку.
Паўлаўскі сельсавет (Слонімскі раён)
Па́ўлаўскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Слонімскага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок Навасёлкі. Плошча сельсавета 8218 га.
Гісторыя
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года як Навасёлкаўскі сельсавет у складзе Казлоўшчынскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Навасёлкі. З 8 студзеня 1954 года ў складзе Гродзенскай вобласці. 30 жніўня 1957 года ў склад сельсавета з Піронімскага сельсавета перададзены вёскі Азарычы і Амельнікі. З 20 студзеня 1960 года ў складзе Слонімскага раёна. 22 ліпеня 1966 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Паўлава, сельсавет перайменаваны ў Паўлаўскі. 6 жніўня 1979 года да сельсавета далучана частка скасаванага Слонімскага сельсавета (3 населеныя пункты: Пятралевічы I, Пятралевічы II і Цывіншчына). 20 красавіка 2020 года цэнтр сельсавета перанесены ў аграгарадок Навасёлкі.
Склад
На тэрыторыі сельсавета размешчана 15 населеных пунктаў: ​​Акачі, Амельнікі, Азарычы, Задвор'е, Міцькавічы, Мілашэвічы, Навасёлкі, Новікі, Паўлава, Петралевічы-1, Петралевічы-2, Прырэчча, Талькаўшчына, Ферадкі, Шундры.
Насельніцтва
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1573 чалавекі, з іх 91,4 % — беларусы, 5,3 % — рускія, 1,3 % — украінцы, 1,2 % — палякі.
Станам на 2015 год на тэрыторыі сельсавета пражывала 1780 чалавек, з іх працаздольных — 898 чалавек, старэйшыя за працаздольны ўзрост — 584 чалавек, дзяцей — 298, колькасць гаспадарак — 811.
У цяперашні час у вёсцы Навасёлкі пражывае заслужаны настаўнік БССР Соф’я Канстанцінаўна Радзевіч.
Эканоміка і інфраструктура
На тэрыторыі сельсавета працуюць Навасёлкаўская сярэдняя школа-сад на 210 месцаў, 4 сельскія клубы, 4 бібліятэкі, 3 фельчарска-акушэрскія пункты, 5 крам, Паўлаўскі комплексна-прыёмны пункт, Петралевіцкі майстравы ўчастак ДЛГУ «Слонімскі лясгас». Самым вялікім прадпрыемствам, якое размешчана на тэрыторыі сельсавета з'яўляецца філіял «Паўлава-Агра» ААТ «Слонімскі мясакамбінат».
На тэрыторыі сельсавета знаходзіцца ўрочышча Высокая Гара з вяршыняй 182 м (900 м на паўднёвы ўсход ад вёскі Амельнікі, у хваёвым лесе). Каардынаты: 53° 12,811' N, 25° 19,374' E.
Абрамаўшчынскі сельсавет
Абра́маўшчынскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Смаргонскага раёна Маладзечанскай вобласці. Цэнтр — вёска Абрамаўшчына.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Смаргонскага раёна Вілейскай вобласці БССР. З 20 верасня 1944 года ў складзе Маладзечанскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Войстамскага сельсавета.
Свята-Пакроўская царква (Туркоўская Слабада)
Гісторыя
У заходняй частцы вёскі. Пабудавана ў пачатку 20 ст. з дрэва як стараабрадніцкая.
Архітэктура
Помнік народнага дойлідства. Да галоўнага фасада прыбудавана двух'ярусная званіца (васьмярык на чацверыку) з шатровым дахам і цыбулепадобнай галоўкай у завяршэнні. Асноўны прамавугольны ў плане аб'ём накрыты вальмавым дахам. Бакавыя фасады раўнамерна прарэзаны прамавугольнымі аконнымі праёмамі ў ліштвах. Ва ўнутранай прасторы вылучаны вузкі бабінец з бакавым уваходным праёмам. Алтарная сцяна выконвае ролю іканастаса.
IC 4657
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Тыбета-бірманскія мовы
Тыбета-бірманскія мовы — галіна сіна-тыбецкай моўнай сям'і.
NGC 2065
NGC 2065 (іншае абазначэнне — ESO 57-SC2) — рассеянае скопішча ў сузор’і Сталовая Гара.
Вясенняя вуліца (Наваполацк)
Вясенняя вуліца (, Весенняя улица) — невялікая вуліца ў Наваполацку.
NGC 2065
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Вясенняя вуліца (Наваполацк)
Апісанне
Размешчана ў паўднёва-ўсходняй частцы горада ў раёне катэджнай забудовы. Цягнецца з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход ад вуліцы Лугавой да вуліцы Крынічнай. Працягласць вуліцы складае 200 метраў. Рух грамадскага транспарту па вуліцы не ажыццяўляецца.
Тыбета-бірманскія мовы
Былі асобна вылучаны брытанскім даследчыкам Джэймсам Логанам у 1856 г. Да нашага часу ўнутраная класіфікацыя знаходзіцца на стадыі распрацоўкі.
Лічыцца, што тыбета-бірманскія мовы адасобіліся ад сінійскай галіны некалькі тысяч гадоў таму. Месцамі першаснага фарміравання былі або заходняя частка даліны Хуанхэ або тэрыторыя сучаснага паўднёва-усходняга Кітая ад возера Цынхай да Юньнані.
Лотвічы
Ло́твічы (, Лотвичи) — вёска ў Баранавіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Палонкаўскага сельсавета. Размешчана за 27 км на паўночны захад ад Баранавіч, за 11 км ад чыгуначнай станцыі Палонка на лініі Баранавічы—Ваўкавыск, на р. Іса. Насельніцтва 405 жыхароў, 164 гаспадаркі (2005).
Гісторыя
Вядомы па пісьмовых крыніцах з XVI ст. як вёска, з'яўляліся ўласнасцю Яновічаў, потым Санапоўскіх, Сяброўскіх. З канца XVI ст. — Радзівілаў.
Пасля Другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793) у складзе Расійскай імперыі. У 1905 годзе ў Люшнеўскай воласці Слонімскага павета Гродзенскай губерні. Побач з вёскай знаходзіўся маёнтак Лотвічы. У пачатку XX ст. тут адкрыта народнае вучылішча.
З 1921 года ў складзе Польшчы.
З 1939 года ў БССР. З 15 студзеня 1940 года ў Навамышскім раёне Баранавіцкай, з 8 студзеня 1954 года Брэсцкай абласцей, з 8 красавіка 1957 года ў Баранавіцкім раёне. З 12 кастрычніка 1940 года да 17 лістапада 1959 года цэнтр Лотвіцкага сельсавета.
У Вялікую Айчынную вайну з канца чэрвеня 1941 года да ліпеня 1944 года акупіраваны нямецка-фашысцкімі захопнікамі. На франтах вайны загінулі 27 вяскоўцаў.
Інфраструктура
Дзейнічае саўгасная сядзіба, рамонтна-механічныя майстэрні, ветэрынарны пункт, Дом быту, базавая школа, бібліятэка, клуб, фельчарска-акушэрскі пункт, аддзяленне сувязі, 2 магазіны.
Датэрміновае галасаванне
Датэрміновае галасаванне — гэта працэс, з дапамогай якога выбаршчыкі на выбарах могуць галасаваць да прызначанага дня выбараў. Датэрміновае галасаванне можа праводзіцца дыстанцыйна, напрыклад, праз галасаванне па пошце ці асабіста, звычайна на прызначаных участках для датэрміновага галасавання. Наяўнасць і тэрміны датэрміновага галасавання адрозніваюцца ў залежнасці ад юрысдыкцыі і тыпу выбараў. Мэта датэрміновага галасавання, як правіла, складаюцца ў тым, каб павялічыць яўку выбаршчыкаў.
Катэгорыі людзей, якія галасуюць датэрмінова, ўключаюць тых, хто будзе па-за выбарчага ўчастка ў перыяд выбараў, работнікаў выбарчых участкаў, работнікаў выбарчых кампаній, людзей з запланаванымі на той час медыцынскімі працэдурамі, а таксама прыхільнікаў рэлігійных абавязацельстваў і г.д.
Беларусь
Датэрміновае галасаванне ў Беларусі рэгулюецца артыкулам 53 выбарчага кодэксу Рэспублікі Беларусь. Згодна з артыкулам, выбаршчык ці ўдзельнік рэферэндуму, які не мае магчымасці ў дзень выбараў ці рэфэрэндуму знаходзіцца па месцы свайго жыхарства, мае права не раней чым за пяць дзён да выбараў або рэферэндуму, прагаласаваць. У першы дзень датэрміновага галасавання скрыні для галасавання пламбуюцца або апячатваюцца. Пасля заканчэння кожнага дня датэрміновага галасавання старшыня ці намеснік старшыні ўчастковай камісіі заляпляе прарэз для апускання бюлетэняў у скрыні для галасавання лістом паперы. Старшыня ці намеснік старшыні і член участковай камісіі ставяць подпісы на гэтым аркушы. Ускрыццё проразі для апускання бюлетэняў у скрыні для галасавання робіцца штодня перад пачаткам датэрміновага галасавання старшынёй або намеснікам старшыні ўчастковай камісіі. Пры заклейванні і выкрыцці прарэзы для апускання бюлетэняў у скрыні для галасавання маюць права прысутнічаць назіральнікі, замежныя (міжнародныя) назіральнікі, прадстаўнікі сродкаў масавай інфармацыі. Захоўванне скрыні для галасавання забяспечваецца старшынёй участковай камісіі.
Датэрміновае галасаванне ў Беларусі актыўна выкарыстоўваецца на прэзідэнцкіх, парламенцкіх, мясцовых выбарах і рэферэндумах. На думку незалежных назіральнікаў датэрміновае галасаванне з’яўляецца асноўным інструментаў беларускіх уладаў для фальсіфікацый на выбарах.
10-я армія (Аўстра-Венгрыя)
10-я а́рмія (k.u.k. 10. Armee) — воінскае аб’яднанне армейскага ўзроўню сухапутных сілаў Аўстра-Венгрыі падчас Першай сусветнай вайны.
Гісторыя
Была сфармавана ў лютым 1916 года на базе армейскай групы Рора (Armeegruppe Rohr) для вядзення вайны на Італьянскім фронце, дзе і праіснавала да канца вайны. Па стане на чэрвень 1918 года армія складалася з наступных часцей:
Білакаровычы
Этымалогія
Паводле фальклору, вёска атрымала сучасную назву Белакаровічы або Білакаровычы (з Білокоро́вичі) пасля таго, як белая карова выратавала вяскоўцаў падчас нападу мангола-татараў (ці полаўцаў?). Яна выйшла на высокі бераг ракі і прымусіла зламыснікаў адступіць, бо яны ўспрынялі яе з’яўленне, як знак забароны нападаць на вёску. Сёння на гэтым месцы стаіць праваслаўная царква. Паводле іншай версіі, вёска атрымала сваю назву дзякуючы вялікай колькасці бяроз з белай карой у навакольных лясах.
Паводле трэцяй версіі, назва вёскі Белыя Куравічы паходзіць ад слова з коранем "кур" (вёскі: Куравічы, Куровычы, Курнэ).
Суфікс -іч, вядомы (з фанетычнымі варыянтамі) усім славянскім народам, адносіцца да праславянскай *-itjь (ст.-слав. -иmь (-ištь), рас. -ич, серб. -ić (-ић), польск. -ic) і яго пачатак адпавядае перыяду балта-славянскай моўнай супольнасці (сяр. літ. -ytis).
Гісторыя
1923—2020 гг. уваходзіла ў склад Алэўскага раёна.
Сямён Якаўлевіч Лебедзеў
Сямён Якаўлевіч Лебедзеў (, Неглюбка, Гомельскі павет, Магілёўская губерня, Расійская імперыя — 1976) — беларускі партыйны і дзяржаўны дзеяч, педагог, рэктар Гомельскага педагагічнага інстытута імя В. П. Чкалава (1939—1941).
Шылка (горад)
Горад размешчаны ў даліне ракі Шылка (левы прыток Амура), за 248 км ад Чыты. Чыгуначная станцыя на Транссібірскай магістралі.
Сямён Якаўлевіч Лебедзеў
Біяграфія
Нарадзіўся 17 снежня 1905 года ў вёсцы Неглюбка Стаўбунскай воласці Гомельскага павета ў небагатай яўрэйскай сям’і. У 1919 годзе скончыў школу і працаваў рассыльным у Гомельскім губсаўнаргасе. З 1921 года працаваў эканомработнікам губкама камсамола. З 1923 па 1927 год быў працоўным Добрушскай паперні, а таксама з’яўляўся сакрэтаром яе камсамольскай арганізацыі. У 1925 годзе ўступіў у УКП(б). У перыяд службы ў шэрагах Чырвонай Арміі з 1927 па 1929 год узначальваў камсамольскую арганізацыю 37-га Мінскага кавалерыйскага палка.
У 1932 годзе скончыў Камуністычны ўніверсітэт Беларусі імя У. І. Леніна ў Менску і стаў выкладчыкам саўпартшколы ў Гомелі. З 1934 па 1936 год на партыйнай працы. Цягам года працаваў дырэктарам Навабеліцкага лесакамбіната. У 1937 годзе быў накіраваны выкладчыкам марксізму-ленінізму ў Гомельскім педагагічным інстытуце.
Са жніўня 1939 года і да пачатку Вялікай Айчыннай вайны працаваў дырэктарам Гомельскага педагагічнага інстытута імя В. П. Чкалава.
З чэрвеня 1941 года па ліпень 1942 года быў слухачом Ваенна-палітычнай акадэміі імя У. І. Леніна ў Маскве. Па сканчэнню акадэміі служыў у частках Паўднёва-заходняга, а потым 3-га Украінскага франтоў.
У сакавіку 1946 года дэмабілізаваны з войска. З 1946 па 1947 год працаваў дырэктарам Гомельскай міжабласной партшколы, а потым да 1949 года працаваў выкладчыкам гісторыі УКП(б) ляснога інстытута.
У пасляваенны перыяд скончыў завочнае аддзялення гістарычнага факультэта Гомельскага педагагічнага інстытута імя В. П. Чкалава. У кастрычніку 1949 года быў прызначаны дырэктарам Гомельскай школы гандлёва-кулінарнага вучнёўства, дзе і працаваў да пенсіі.
Бучманы
Бучманы (Бучмани́) — пасёлак гарадскога тыпу ў вёска ў Білакаровыцкай вясковай грамадзе Корасценскага раёна Жытомірскай вобласці Украіны.
Гісторыя
1923—2020 гг. уваходзіў у склад Алэўскага раёна.
Інфармацыйнае агенцтва
Інфармацыйнае агенцтва — спецыялізаванае інфармацыйнае прадпрыемства (арганізацыя, служба, цэнтр), якое абслугоўвае СМІ. Яго асноўная функцыя — забяспечваць аператыўнай палітычнай, эканамічнай, сацыяльнай, культурнай інфармацыяй рэдакцыі газет, часопісаў, тэлебачання, радыёвяшчання, а таксама іншыя ўстановы, арганізацыі, прыватных асоб, якія з’яўляюцца падпісантамі на яго прадукцыю. Функцыянаванне агенцтва арыентавана на збор навін.
Апісанне
Інфармацыйныя агенцтвы могуць ахопліваць вельмі шырокі спектр паслуг па зборы, стварэнні, прадстаўленні і апрацоўцы інфармацыі. Віды і сфера паслуг часцяком вызначаюцца памерамі агенцтва (колькасць карэспандэнтаў, рэдакцый, прадстаўніцтваў) і палітыкай кіраўніцтва. Часцей за ўсё агенцтва складаецца з сеткі рэдакцый і карэспандэнтаў па краіне і за мяжой.
Рэдакцыі могуць працаваць як незалежна, прадаючы свае паслугі на месцах, так і пад кіраўніцтвам галоўнай рэдакцыі, дзе збіраецца інфармацыя для больш шырокага кола спажыўцоў. Інфармацыя распаўсюджваецца як з дапамогай уласных структур (сайт, перыядычныя выданні, тэлевізійны канал і г.д.), так і пры дапамозе партнёраў. У структуру агенцтва могуць уваходзіць фотастудыі, архівы, аддзелы па стварэнні вэб- і аўдыёвізуальнай прадукцыі, аналітычныя аддзелы, PR-аддзелы і г. д., паслугамі якіх таксама могуць карыстацца кліенты інфармацыйнага агенцтва.
IC 4658
IC 4658 — галактыка тыпу NF (у працэсе падцверджання) ў сузор’і Ахвярнік.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Царква Пятра і Паўла на Гарадзянцы
Царква Пятра і Паўла на Гарадзянцы — адзін з трох захаваных у Смаленску помнікаў дамангольскага дойлідства.
Гісторыя
Храм быў пабудаваны ў 1146 годзе пры смаленскім князю Расціславе Мсціславічы. Асвяціў яго першы смаленскі епіскап — Сімяон.
Падчас вайны ў 1611—1654 гадоў храм быў пераўтвораны ў касцёл. Затым храм зноў становіцца праваслаўным. У XVIII стагоддзі храмавы комплекс быў цалкам перабудаваны. Да храма Пятра і Паўла з захаду далучыўся храм св. Варвары.
У 1812 годзе храм быў разрабаваны французамі. Аднаўляўся храм на сродкі з дзяржаўнай казны.
У 1943 годзе падчас баёў за вызваленне Смаленска храм зноў падвергнуўся разбурэнням. Ён быў адноўлены ў меркаваных першапачатковых формах у 1962—1963 гадах пад кіраўніцтвам архітэктара П. Д. Бараноўскага.
Прынцыпы бяспекі і гігіены ў медным рудніку
«Прынцыпы бяспекі і гігіены ў медным рудніку» (Podstawy BHP w kopalni miedzi) — дакументальны фільм, зняты ў 1972 годзе польскім кінарэжысёрам Кшыштафам Кеслёўскім.
Апісанне фільма
Заказны фільм пра ўмовы бяспекі і гігіены на Любінскім медным рудніку.
Вуліца Папова (Наваполацк)
Вуліца Папова (, улица Попова) — невялікая вуліца ў паўночна-заходняй частцы Наваполацка.
Апісанне
Размешчана ў паўночна-заходняй частцы горада (раён аўтавакзала, каля гандлёвага цэнтра "Дзіоніс"). Працягласць складае каля 80 метраў. На вуліцы знаходзіцца некалькі жылых будынкаў сядзібнага тыпу. Рэгулярны рух грамадскага транспарту па вуліцы не ажыццяўляецца. Названа ў гонар рускага фізіка і электратэхніка Аляксандра Папова.
Стрынатка-чаротаўка
Стрынатка-чаротаўка, аўсянка чаротная (Emberiza schoeniclus) — від птушак з сямейства стрынаткавых (аўсянкавых) атраду вераб’інападобных. Народная назва балотны верабей.
Апісанне
Даўжыня цела 15-17 см, размах крылаў 22-28 см. Маса самцоў 16,5—20,7 г, самак 14,6—18,6 г. Птушка памерам з вераб'я.
Выразны палавы дымарфізм. У самца галава, горла і частка грудзей чорныя, белыя «вусы», шыя і брушка, сярэдзіна спіны і плечавых пёраў рыжаватыя, ніжняя частка спіны шэрая, на баках горла белыя палосы. У самкі верх і бакі галавы чорна-бурыя, горла белае з чорнымі палоскамі, на грудзях рыжаватыя стракаціны. Зімой чорны колер робіцца карычняватым. Маладыя падобныя да самкі, больш плямістыя.
Песня самца чатырохскладовая, павольная — звычайна даволі гучнае «шры-шры-ціры-ціры», крык — нямоцнае «цык-цыык», у палёце — «тсій».
Пашырэнне
Арэал: Еўропа і Азія (акрамя крайняй поўначы і поўдня) да р. Лены, Японія, Сахалін і Камчатка, на поўдні да ірана, Цян-Шаню і паўночнай часткі Кітая. На Беларусі звычайны на гнездаванні пералётны і транзітна мігрыруючы від.
Насяляе палосы трыснягу або асакі з адзіночнымі дрэўцамі, ускрайкі ракітніку і плаціны на ставах, парослыя высокай і густой травяністай расліннасцю, а таксама кустамі і дрэвамі паблізу лугоў, балот, тарфянікаў, берагі рэк і стаячых вадаёмаў; увосень і ўзімку таксама сустракаецца на палях.
Пералётны від, але паўдёвыя і заходнія папуляцыі аселыя. Месца зімовак у паўднёвай і заходняй частках арэала, а таксама на поўдзень ад яго (Егіпет, Месапатамія, астравы Міжземнага мора, паўночны захад Афрыкі).
Асаблівасці біялогіі
Трымаюцца парамі і чародкамі. Кормяцца жукамі (даўганосікамі, лістаедамі), вусенямі, дробнымі малюскамі, ракападобнымі, павукамі, вяснянкамі, вегетатыўнымі частамі балотных і лугавых раслін, насеннем асок, пустазелля. Птушанят выкормліваюць выключна насякомымі.
Гняздо добра прыкрытае, у купіне асакі, на зямлі сярод травяністых раслін або ў кусце, на кучы палак або сцёблаў асакі, часта сярод вады, на галінках вярбы ці вольхі (нават да 4 м над зямлёй). Будуецца гняздо з даволі доўгіх і тоўстых лістоў травяністых раслін, палосак лістоў трыснягу, лістоў асакі і траў, заламаных па краі, часам з дадаткам дробных галінак. Высцілка з лістоў і сцёблаў травы з прымессю моху, карэньчыкаў, валосся і месцамі пер’я. Дыяметр гнязда 8-14 см.
Яйкі (5-6, часам 3-7) даволі асіметрычныя або злёгку падоўжаныя, з завостраным вузейшым канцом, светла-шэрыя з зеленаватым або блакітнаватым адценнем, светла-папялістыя або светла-карычневыя з ружовым адценнем, светла-ружаватыя, шэра-фіялетавыя, радзей аліўкава-карычневыя ці пясочныя. Плямкі і рыскі нешматлікія, падвойныя; глыбокія - светла-карычневыя або шэра-карычневыя, паверхневыя – цёмна-карычневыя або вішнёва-карычневыя, звычайна раскіданыя па ўсёй паверхні, часам сканцэнтраваныя на адным з канцоў. Вельмі рэдка без плямак і рысак. Памеры: 20 на 15 мм.
Падвіды
Акрамя таго, некаторыя аўтары вылучаюць яшчэ 3-7 падвідаў.
NGC 2066
NGC 2066 (іншае абазначэнне — ESO 57-SC3) — рассеянае скопішча ў сузор’і Сталовая Гара.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Лэнінскі раён (Крым)
Лэнінскі раён (Ленінський район, Ленинский район, Yedi Quyu rayonı) — адзін з 14 раёнаў Аўтаномнай Рэспублікі Крым.
Гісторыя
12 мая 2016 Вярхоўная Рада Украіны перайменавала «Лэнінскі раён» у «Едыкуйскі». Пастанова аб перайменаванні набудзе моц пасля вяртання часова акупаванай тэрыторыі Аўтаномнай Рэспублікі Крым і горада Севастопаля пад агульную юрысдыкцыю Украіны.
Пётр IV (цар балгарскі)
Пётр IV (Теодор-Петър) — балгарскі цар, суправіцель і старэйшы брат цара Івана Асеня I. Брат цара Калаяна і дзядзька цара Івана Асеня II.
Імя
Да свайго абвяшчэння царом у 1185 годзе, Пётр IV называўся Феадорам (Тодарам). Змена імя паказвае на спробу забяспечыць легітымнасць шляхам усталявання сувязі з царом Пятром I, чыё імя выкарыстоўвалася папярэднімі кіраўнікамі паўстанняў супраць візантыйскага панавання ў 1040 і 1072 гадах. У некаторых крыніцах гэта імя прадстаўлена як Slavopetăr («слаўны Пётр») і Kalopetăr («добры Пётр»).
Лідар паўстання
У 1185 Феадор і яго малодшы брат Іван Асень паўсталі супраць візантыйскага імператара Ісака II Ангела. Нагодай да бунту стала адмова імператара на сустрэчы ў Кіпселе дараваць братам пронію — права збору падаткаў на кантралюемых тэрыторыях. Браты вярнуліся дамоў у Мёзію, дзе насельніцтва было незадаволена новымі падаткамі, уведзенымі візантыйскім імператарам для фінансавання яго шлюбу з Маргарытай Венгерскай і кампаніі супраць сіцылійцаў. Карыстаючыся гэтым, Асені паднялі паўстанне супраць візантыйскага панавання.
Паўстанцам не ўдалося адразу захапіць гістарычную сталіцу Балгарыі Праславаў, таму яны абвясцілі новую сталіцу ў Тырнаве. У 1186 годзе паўстанцы пацярпелі паражэнне, але Ісаку II Ангелу не ўдалося скарыстацца сваёй перамогай, і яму прыйшлося вярнуўся ў Канстанцінопаль. Пры падтрымцы полаўцаў, якія жылі на поўнач ад Дуная, Пётр IV і Іван Асень аднавілі сілы і ўварваліся ва Фракію. Калі Ісак II Ангел вярнуўся ў Мёзію ў 1187 годзе, ён не змог захапіць ні Тырнава, ні Лавеч, і быў вымушаны падпісаць мірны дагавор, прызнаўшы незалежнасць Другога Балгарскага царства.
Цар Балгарыі
Падчас Трэцяга крыжовага паходу ў 1189 годзе, калі адносіны паміж Ісакам II Ангелам і Фрыдрыхам I Барбаросай пагоршыліся, Пётр IV і Іван Асень I прапанавалі нямецкім рыцарам ваенную дапамогу. У 1190 годзе Ісаку II Ангелу ўдалося прасунуцца да Тырнава і аблажыць яго, але ён быў вымушаны адступіць з-за весткі пра набліжэнне з поўначы палавецкіх войскаў. Падчас адступлення візантыйскі імператар патрапіў у засаду, арганізаваную Іванам Асенем I на балканскіх перавалах, і Ісак II Ангел ледзь выратаваўся, страціўшы большую частку сваёй арміі.
Перамога над візантыйцамі вывела Івана Асеня I на першы план, і Пётр IV пасля гэтага, відаць, ужо прызнаў яго суправіцелем. Пакінуўшы Тырнава пад кіраваннем і абаронай брата, Пётр IV выдаліўся ў Праслаў, пры гэтым не адмовіўшыся ад прастола. Пасля забойства Івана Асеня I у 1196 годзе Пётр IV рушыў на Тырнава, аблажыў забойцу брата Іванку і прымусіў яго бегчы ў Візантыю. Прыкладна праз год, у 1197 годзе, Пётр IV быў таксама забіты ў выніку змовы. Яго пераемнікам стаў яго малодшы брат Калаян ( Ivanica/Ioanica ), з якім ён, відаць, дзяліў прастол з 1196 года.
Аляксей Пятровіч Штэр
Аляксей Пятровіч Штэр — дзяржаўны службовец.
Узнагароды
Кавалер ордэнаў Св. Ганны і Св. Станіслава 3-й ступені.
Кінескоп
Кінескоп (ад грэч. Kínesis — рух і skopéo — гляджу ) — электронна-прамянёвая трубка (электронна-прамянёвы прыбор), які пераўтварае электрычныя сігналы ў светлавыя. Шырока ўжываецца ў наладцы тэлевізараў, да 1990-х гадоў выкарыстоўваліся тэлевізары выключна на аснове кінескопа. У назве прыбора адбілася слова «кінетыка», што звязана з рухомымі фігурамі на экране.
Мілева Марыч
Мілева Эйнштэйн-Ма́рыч (Милева Марић;, , Аўстра-Венгрыя — , , Швейцарыя) — першая жонка Альберта Эйнштэйна, выкладчык фізікі і матэматыкі.
Нові Білакаровычы
Нові Білакаровычы (Нові Білокоровичі) — пасёлак гарадскога тыпу ў вёска ў Білакаровыцкай вясковай грамадзе Корасценскага раёна Жытомірскай вобласці Украіны.
Гісторыя
1923—2020 гг. уваходзіў у склад Алэўскага раёна.
Сундская мова
Су́ндская мова або сунда́нская мова (Basa Sunda) — аўстранезійская мова, родная мова сундаў. Распаўсюджана галоўным чынам у Інданезіі, на захадзе вострава Ява. Агульная колькасць носьбітаў (2007 г.) - каля 38 млн. чал.
Асаблівасці
Сундская мова прадстаўлена 6 буйнымі дыялектамі. У пісьмовасці выкарыстоўваецца найбольш папулярны дыялект прыянган. У 1996 - 1997 гг. урад правінцыі Заходняя Ява і шэраг навукова-даследчых устаноў упершыню правялі стандартызацыю літаратурнай мовы.
Пісьмовасць
Запісы на мове сундаў сустракаюцца з эпохі сярэднявечча. Першапачаткова яны рабіліся на аснове пісьма, запазычанага ў індыйцаў і яванцаў. Вядомы надпісы арабскімі літарамі. У XIV - XVIII стст. склалася арыгінальная сундская пісьмовасць аксара сунда куна або папросту аксара сунда. У наш час распаўсюджаны алфавіт на аснове лацінкі.
Карл Фердынанд Браўн
Карл Фердынанд Браўн (Karl Ferdinand Braun;,  — , ) — нямецкі фізік, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіцы ў 1909 годзе сумесна з Г. Марконі «за выдатны ўклад у стварэнне бесправаднай тэлеграфіі». Інтэнсіўна ўдзельнічаў у распрацоўцы тэхнічнага прымянення электрамагнітных хваль. Вынаходнік кінескопа (катодна-прамянёвай трубкі). У нямецкамоўных краінах кінескоп да гэтага часу называюць трубкай Браўна.
Стваральнік навуковай школы па радыёфізіцы.
Біяграфія
Скончыў Берлінскі ўніверсітэт у 1872 годзе. З 1876 года прафесар Марбургскага ўніверсітэта, з 1883 года Вышэйшай тэхнічнай школы ў г.Карлсруэ, з 1885 года Цюбінгенскага ўніверсітэта (заснавальнік і кіраўнік Фізічнага інстытута пры ім). У 1880—1883 гадах і з 1895 года ў Страсбургскім універсітэце (прафесар і дырэктар Фізічнага інстытута). З 1915 года ў ЗША.
Аўтар навуковых прац па радыётэхніцы, радыёфізіцы, бесправаднай телеграфіі. Выявіў аднабаковую праводнасць у крышталях сульфідаў металаў (1874), што прывяло да стварэння крыштальнага дэтэктара. Абгрунтаваў прапанаванае А. Л. Ле Шацелье правіла зрушэння тэрмадынамічнай раўнавагі (1887). Сканструяваў першую электроннапрамянёвую трубку (трубка Браўна, 1897). Вынайшаў вагальны контур значнай ёмістасці з малым затуханнем (ланцуг Браўна, 1898). Вынайшаў і запатэнтаваў (1899) індуктыўную сувязь паміж раздзеленымі антэнай і іскравым разраднікам праз высокачастотны трансфарматар (перадатчык Браўна), што дазволіла выпрамяняць у прастору значна большую энергію. Прапанаваў некалькі тыпаў антэн, у т.л. рамачную (1913).
Член-карэспандэнт Берлінскай АН (1914).
Учэчы Сандэй
Учэчы Сандэй (нар., Порт-Харкорт, Нігерыя) — нігерыйская футбалістка, нападаючы. Выступала за зборную Нігерыі.
Клубная кар’ера
Удзельнічала з чэмпіянаце свету за Нігерыю ў 2011 годзе, таксама прымала ўдзел у чэмпіянаце свету да 20 гадоў у 2010 і 2014 гадах. Гуляла за «Рыверз Энджэлз» у сваёй роднай краіне Нігерыі, «Нойнкірх» у Швейцарыі, «Мінск» у Беларусі, «Інчхон Даекё» ў Паўднёвай Карэі. У верасні 2019 года з датскім «Норшэланам».
У 2015 годзе калі гуляла за «Мінск», правяла чатыры матчы ў Лізе чэмпіёнаў, у якіх забіла 7 галоў.
Перхавічы
Пе́рхавічы (, Перховичи) — аграгарадок у Баранавіцкім раёне Брэсцкай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Палонкаўскага сельсавета. Размешчана за 32 км на паўночны захад ад Баранавіч, за 15 км ад чыгуначнай станцыі Міцкевічы на лініі Баранавічы—Ліда, за 2 км ад ракі Іса.
Гісторыя
У 1905 годзе ў Люшнеўскай воласці Слонімскага павета Гродзенскай губерні. Побач з вёскай знаходзіліся 2 аднайменных маёнткі. Галоўнымі заняткамі насельніцтва былі земляробства, жывёлагадоўля, промыслы: прадзенне, ткацтва і іншыя.
З 1921 года ў складзе Польшчы, у Люшнеўскай гміне Слонімскага павета. З 1939 года ў БССР. З 15 студзеня 1940 года ў Навамышскім раёне Баранавіцкай, з 8 студзеня 1954 года Брэсцкай абласцей, з 8 красавіка 1957 года ў Баранавіцкім раёне. З 22 сакавіка 1962 года да 1986 года цэнтр сельсавета.
Інфраструктура
Працуюць сядзіба калгаса, рамонтна-механічныя майстэрні, ветэрынарны ўчастак, базавая школа, Дом культуры, бібліятэка, фельчарска-акушэрскі пункт, магазін, аддзяленне сувязі, аўтаматычная тэлефонная станцыя.
NGC 2069
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Тузла
Тузла — шматзначны тапонім. Назву Тузла маюць:
IC 4659
IC 4659 — галактыка тыпу NF (у працэсе падцверджання) ў сузор’і Змеяносец.
Свята-Георгіеўская царква (Малыя Вераб’евічы)
Свята-Георгіеўская царква — драўляны праваслаўны храм у в. Малыя Вераб’евічы Навагрудскага раёна Гродзенскай вобласці. Знаходзіцца на могілках.
Гісторыя
У XIX стагоддзі на могілках існавала драўляная царква.
Храм прыйшоў у драхласць, і на яго месцы ў 1991 годзе была пабудавана новая драўляная царква.
Архітэктура
Вырашана прамавугольным зрубам пад 2-схільным дахам, завершаным па цэнтры 8-гранным барабанам з 2-яруснай цыбулепадобнай галоўкай. Гарызантальна ашаляваныя фасады прарэзаны прамавугольнымі аконнымі праёмамі ў ліштвах.
Лутан
Лутан (Luton) — горад у Англіі, вылучаны ва ўнітарную адзінку, у паўднёвай частцы цырыманіяльнага графства Бедфардшыр. Лонданскі аэрапорт Лутан, адкрыты ў 1938 годзе — адзін з асноўных аэрапортаў Брытаніі. Таксама ў горадзе размешчаны Бедфардшырскі ўніверсітэт. На тэрыторыі горада пражываюць 184 371 чалавек, пры сярэдняй шчыльнасці насельніцтва 4 253 чал./км².
Свята-Пакроўская царква (Тырвовічы)
Свята-Пакроўская царква — праваслаўны храм у в. Тырвовічы Пінскага раёна Брэсцкай вобласці.
Гісторыя
Знаходзіцца ў цэнтры вёскі, пабудавана ў 18 — 19 ст. з дрэва, адноўлена ў 1992 г.
Архітэктура
Помнік народнага дойлідства. Вырашана прамавугольным зрубам з трохграннай алтарнай часткай, накрытымі вальмавым бляшаным дахам з цыбулепадобнай галоўкай па цэнтры. Да фасада праз кароткі бабінец далучана двух'ярусная чатырохгранная шатровая прытвор-званіца (раней быў нізкі прытвор пад двухсхільным пакрыццём). Гарызантальна ашаляваныя сцены прарэзаны прамавугольнымі аконнымі праёмамі ў фігурных разных ліштвах, умацаваны брусамі-сцяжкамі.
Бялогард
Бялогард (Białogard) — горад у Польшчы, адміністрацыйны цэнтр Бялагардскага павета Заходнепаморскага ваяводства. Утварае гарадскую гміну, таксама з'яўляецца сядзібай вясковай гміны Бялогард.
Невялікі прамысловы цэнтр. Бялогард стаіць на рацэ Парсента.
Адлегласць па прамой паміж гарадамі Бялогард — Мінск 758 км, да Варшавы — 395 км.
Насельніцтва — 24 660 жыхароў (2014 год).
1-я Навасёлкавая вуліца (Гомель)
1-я Навасёлкавая вуліца — вуліца ў Чыгуначным раёне горада Гомеля. Адносіцца да жылога масіву Прудок. Праходзіць ад вуліцы Каменшчыкава да вуліцы Агарэнкі. Перасякаецца з безыменным правулкам, які ідзе ад вуліцы Верхняй да вуліцы Агарэнкі. Складаецца з індывідуальнай забудовы пераважна сядзібнага тыпу.
Узнікла ў 1960-я гг. на былых саўгасных землях. Да 2013 г. мела назву 11-я Навасёлкавая вуліца. Як і іншыя прудкоўскія вуліцы з гэтага шэрагу, пачаткова мела форму «Навасялкоўская» («Новоселковская») з адпаведным нумарам (1961 г.). Сярод жыхароў Прудка бытуе яшчэ адна форма — «Навасялковая».
Дзяржаўны ўніверсітэт Олбані
Дзяржаўны ўніверсітэт Олбані (Albany State University) — вышэйшая навучальная ўстанова ў ЗША са статусам універсітэта, якая знаходзіцца ў горадзе Олбані, штат Джорджыя.
Гэта гістарычна "чорны" ўніверсітэт, дзе навучаюцца пераважна афраамерыканцы.
NGC 2071
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Джон Уільям Стрэт (лорд Рэлей)
Джон Уільям Стрэт, трэці барон Рэлей, Лорд Рэлей (Рэйлі) (John Strutt, 3rd Baron Rayleigh;  — ) — брытанскі фізік, які адкрыў (з Уільямам Рамзаем) газ аргон і атрымаў за гэта Нобелеўскую прэмію па фізіцы (1904). Ён таксама адкрыў з'яву, якую цяпер называюць рассейваннем Рэлея і прадказаў існаванне паверхневых хваль, якія таксама называюцца хвалямі Рэлея.
Серабрышча
Гісторыя
У пачатку XX ст. ў Люшнеўскай воласці Слонімскага павета Гродзенскай губерні.
З 1921 года ў складзе Польшчы, вёска Люшнеўскай гміны Слонімскага павета. З 1939 года ў БССР. З 15 студзеня 1940 года ў Навамышскім раёне Баранавіцкай, з 8 студзеня 1954 года Брэсцкай абласцей, з 8 красавіка 1957 года ў Баранавіцкім раёне.
У Вялікую Айчынную вайну з канца чэрвеня 1941 года да ліпеня 1944 года акупіравана нямецка-фашысцкімі захопнікамі. На франтах вайны загінулі 24 вяскоўцы.
Да 1985 года ў складзе Перхавіцкага сельсавета.
Інфраструктура
Працуе магазін.
Сянькоўшчынскі сельсавет
Сянько́ўшчынскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Слонімскага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок (да 2009 г. вёска) Сянькоўшчына. Плошча сельсавета — 17376 га.
Гісторыя
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года як Кастровіцкі сельсавет у складзе Зэльвенскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Кастровічы. З 20 верасня 1944 года ў складзе Гродзенскай вобласці. З 17 красавіка 1962 года ў Слонімскім раёне, з 30 ліпеня 1966 года ў складзе адноўленага Зэльвенскага раёна. 18 сакавіка 1967 года да сельсавета далучана частка скасаванага Казловіцкага сельсавета (6 населеных пунктаў: Бярдовічы, Куцэйкі, Мілаванне, Сянькоўшчына, Шышкі і Ягнешчыцы), сельсавет перададзены ў склад Слонімскага раёна. 17 чэрвеня 1996 года перайменаваны ў Сянькоўшчынскі сельсавет, цэнтр перанесены ў вёску Сянькоўшчына. 22 снежня 2022 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Васілевіцкага сельсавета (10 населеных пунктаў: аграгарадок Васілевічы, вёскі Бабынічы, Вераб’евічы, Ганькі, Задвор’е, Навасёлкі, Нерастовічы, Парэчча, Разанаўшчына і Хадзявічы).
Насельніцтва
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1467 чалавек, з іх 91,1 % — беларусы, 4,2 % — рускія, 2,6 % — палякі.
На 2011 год у 15 населеных пунктах сельсавета пражывала 1636 чалавек, з іх ва ўзросце ад 16 да 60 гадоў — 653, старэйшых за 60 гадоў — 696, дзяцей — 287, 838 двароў. Станам на 1 студзеня 2021 года ў сельсавеце пражываў 1171 чалавек.
Башкірскі мёд
Башкірскі мёд — мёд, выраблены ў Башкартастане.
Па колькасці пчаліных сем’яў, вытворчасці таварнага мёду, па навуковых распрацоўках у пчалярстве Башкартастан займае першае месца ў Расіі. Колькасць мёду, які штогод атрымліваецца ў Башкартастане, у сярэднім, складае 5-6 тысяч тон. У перадпалётнай праграме касманаўтаў у Зорным гарадку таксама выкарыстоўваюць башкірскі мёд, які акрамя гэтага ўваходзіць і ў штодзённы рацыён харчавання членаў касмічных арбітальных станцый. Башкірскаму мёду адну са сваіх песень прысвяціла група «ДДТ».
Касцёл Беззаганнага Зачацця Найсвяцейшай Дзевы Марыі (Смаленск)
Касцёл Беззаганнага Зачацця Найсвяцейшай Дзевы Марыі — каталіцкі храм (не дзейнічае) у Смаленску, пабудаваны ў неагатычным стылі. Знаходзіцца на вуліцы Урыцкага. Будаваўся з 1884 па 1896 год. Цяпер у будынку царквы захоўваецца Смаленскі архіў. Будынак у аварыйным стане.