cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Рэспубліка Фіуме
Заканадаўства
Заканадаўчая ўлада мела выгляд двухпалатнага заканадаўчага органа. Сумесныя сесіі абодвух саветаў (Arengo del Carnaro) адказвалі за дагаворы з замежнымі дзяржавамі, за папраўкі ў канстытуцыю і прызначэнне дыктатара ў надзвычайнай сітуацыі.
Судовая ўлада
Судовая ўлада ўскладалася на суды:
Уплыў
На Беніта Мусаліні паўплывалі часткі канстытуцыі і стыль кіраўніцтва Д’Анунцыа ў цэлым. Ён быў апісаны як Іаан Хрысціцель італьянскага фашызму, бо практычна ўвесь рытуалізм фашызму быў прыдуманы Д’Анунцыа ў час яго акупацыі Фіуме і яго кіраўніцтва Італьянскім рэгенцтвам Карнара .Сюды ўваходзілі рымскі салют, крыкі "Эя, эя, эя! Алала! ", выкарыстанне рэлігійных сімвалаў у новых свецкіх умовах.
Знікненне
Рэспубліка Фіуме праіснавала да 1924 г., калі горад быў афіцыйна далучаны да Каралеўства Італіі ў адпаведнасці з умовамі Рымскай дамовы.
Паўднёвы акіян
Эканоміка-геаграфічныя правінцыі
Навукоўцамі выдзяляюцца чатыры эканоміка-геаграфічныя правінцыі Паўднёвага акіяна: Паўднёва-Афрыканская, Аўстралійска-Новазеландская, Паўднёва-Амерыканская, Антарктычная.
Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Вылазы)
Свята-Раства-Багародзіцкая царква — праваслаўны храм у в. Вылазы Пінскага раёна Брэсцкай вобласці.
Гісторыя
Знаходзіцца ў цэнтры вёскі. Пабудавана ў 1787 г. з дрэва на месцы храма, адзначанага ў акце 1681 г., паводле якога намеснік Кіеўскай мітраполіі Кліменцій Трызна дазволіў памешчыкам вылазскім і іх суседзям пабудаваць праваслаўную царкву Ражджаства Багародзіцы і святога велікамучаніка Георгія. У сярэдзіне 19 ст. асобна ад царквы з паўднёвага заходу пастаўлена двух’ярусная зрубна-каркасная званіца пад шатровым гонтавым дахам.
Архітэктура
Помнік народнага дойлідства. Невялікі храм вырашаны прамавугольным зрубам з пяцігранным апсідным прырубам. Да сярэдзіны 19 ст. быў бабінец са званіцай з арыгінальным спалучэннем шатровых дахаў, галоўны з якіх завершаны звонападобным купалам на васьмігранным барабане, а апсіда — макаўкай. На фоне гарызантальнай шалёўкі сцен вылучаюцца прамавугольныя аконныя праёмы ў ліштвах з трохвугольнымі сандрыкамі, цокальная частка вертыкальна ашалявана.
Інтэр’ер
Унутры аб’яднаныя агульнай плоскай столлю зала і апсіда спалучаюцца шырокім прасветам і размежаваны драўляным іканастасам.
Вораніў (Сакальскі раён)
Вораніў (Во́ронів) — вёска ў Сакальскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Шкраба
Шкраба — беларускае прозвішча.
Дзісна (рака)
Дзісна (Dysna; у верхнім цячэнні Дзісенка) — рака ў Літве і Беларусі (у Віцебскай вобласці), левы прыток Заходняй Дзвіны. Даўжыня 178 км, у межах Беларусі каля 149 км. Вадазбор 8180 км², у межах Беларусі каля 7730 км². Сярэднегадавы расход вады ў вусці 52,4 м³/с. Агульнае падзенне ракі 39,7 м. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,2 ‰.
Назва
Назва Дзісны балцкага паходжання.
Сваёй структурай назва Дзісна блізкая назвам возера Лісна (на ўсходзе ад возера Асвея), рэк Цна (< Tus-n-, ад балцкага *taus- / *tus- «ціхі»), Лусня (прыток пскоўскай ракі Кунья).
У гэтых назвах карані пашыраныя пашыральнікам -n-. Ён жа ў назвах тыпу Стабна, Стабня (< Stab-in-, ад пруск. stabis «камень»).
Карані Dis-, Tus- асобна не засведчаныя. Асобна карані Lis-, Lus- у гідронімах Lissa (цяпер польск. Liza, левы прыток Нарава ля Суража), Ліс(с)а (прыток Пцічы) , Лус(с)а (рака на памежжы Цвярской і Смаленскай абласцей).
Рачныя назвы тыпу Ліс(с)а адносяцца да групы гідронімаў з канчаткам -(с)са: Исса/Иса, Лисса/Лиса, Ус(с)а, Эсса, Дрисса, Плис(с)а,, Труса, Таса, Ресса/Реса, Высса/Выса, Васса (на Падняпроўі, Падзвінні, Панёманні, Павісленні, Павоччы).
З іх некаторыя этымалагізуюцца больш-менш надзейна: Уса ад *aus-/*us- «блішчэць», Іса ад *eis-/*is- «імкнуцца». Балцкае паходжанне вызначаецца і калі корань пашыраецца з дапамогай вядомых балцкіх гідранімічных пашыральнікаў: Іса — *Ісла (< Іслач < Is-l-, ak-), Уса — Усія (Us-ij-), Неса — Несла, Нясета (Nes-, -l-, -et-), Дрыса — Дрысела (Dris-, -el-), Рэса — (Res-, -et-).
У назве Дзісна аснова Di-s- можа быць звязаная з індаеўрапейскім *dei- / dī- «свяціць» (> літоўскае diena «(светлы) дзень»), які таксама бачаць у назве Дзітва. Тады Дзісна мусіла б значыць «Блішчастая (рака)», як і назвы Лучоса, Свіцязь.
Асноўныя прытокі
Справа: Бірвета, Галбіца, Бярозаўка, Мнюта, Плаўня, Авута. Злева: Дрысвята, Янка, Маціца, Раўкета.
На рацэ
Гарады: Дзісна. Гарадскія пасёлкі: Шаркаўшчына.
Агульнае
Выцякае з возера Дзіснай («Дзісны») у Літве, цячэ па тэрыторыі Браслаўскага (у т.л. па мяжы з Літвой), Пастаўскага, Шаркаўшчынскага і Мёрскага раёнаў па Дзісенскай нізіне — заходняй частцы Полацкай нізіны. Максімальны расход вады 710 м³/с, мінімальны — 5 м³/с (в. Пазікі Мёрскага раёна, за 15 км ад вусця; адпаведна 1963, 1960). Рака замярзае ў 2-й дэкадзе снежня, крыгалом у 1-й дэкадзе сакавіка.
Даліна трапецападобная, шырыня яе 400—600 м, месцамі да 1,5 км. Пойма ў вярхоўі чаргуецца па берагах (шырыня 200—400 м), на астатнім працягу двухбаковая, шырыня яе ў сярэднім цячэнні 80—100 м, у ніжнім да 500 м.
У басейне Дзісны азёры Асвята, Богінскае, Ілава, Крывое, Княж, Раўкета, Старадворскае, Сэклы, Чорнае і інш.
Масахару Судзукі
(鈴木 正治; нар. ) — японскі футбаліст. У 1995—1996 гадах выступаў за нацыянальную зборную Японіі.
Уладзіслаў Маркавіч Ілліч-Світыч
Уладзіслаў Маркавіч Ілліч-Світыч (, Кіеў —, с. Абразцова, Маскоўская вобласць) — савецкі мовазнавец-кампаратывіст.
Біяграфія
Супрацоўнік Інстытута славяназнаўства АН СССР. Вучань С. Б. Бернштэйна. Працы ў галіне этымалогіі, параўнальнай акцэнталогіі і фанетыкі славянскіх, балтыйскіх і іншых моў. Абгрунтаваў настратычную тэорыю роднасці індаеўрапейскіх, алтайскіх, семіта-хаміцкіх (афразійскіх), паўночнакаўказскіх, уральскіх і алтайскіх моў, стварыў параўнальную фанетыку і параўнальны слоўнік агульных каранёў. Аўтар фундаментальнай працы «Імянная акцэнтуацыя ў балтыйскім і славянскім», этымалагічныя і параўнальна-фанетычныя даследаванні па славянскіх, балтыйскіх мовах, па індаеўрапеістыцы. Загінуў у аўтамабільнай катастрофе. Не скончыў галоўную працу свайго жыцця — «Спроба параўнання настратычных моў».
Тэрцорыа
Тэрцорыа (Terzorio) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Лігурыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Імперыя.
Насельніцтва складае 208 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 112 чал./км². Займае плошчу 2 км². Паштовы індэкс — 18010. Тэлефонны код — 0184.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Giovanni Decollato.
Вораніў (Гарадэнкіўскі раён)
Вораніў (Во́ронів) — вёска ў Гарадэнкіўскім раёне Івана-Франкоўскай вобласці Украіны.
Давер
Давер — характар адносін паміж сацыяльнымі суб'ектамі (асобамі, сацыяльнымі групамі і інстытутамі); у больш канкрэтнай форме — гэта адносіны аднаго чалавека да другога (партнёра, кіраўніка, сябра), заснаваныя на перакананасці ў яго праваце, вернасці і добрасумленнасці. Супрацьлеглым гэтаму паняццю з'яўляецца недавер, падазронасць, калі пад сумненне ставіцца вернасць агульнай справе ці шчырасць адносін паміж людзьмі. Шчырасць у характары адносін можа існаваць толькі тады, калі суб'екты адносін перакананы ў тым, што могуць з вялікай ступенню імавернасці прагназаваць паводзіны іншых людзей і калі партнёры прытрымліваюцца агульнапрынятых маральных прынцыпаў - добрасумленнасці, гонару і інш.
Псіхолагі лічаць, што ў аснове даверу ляжаць разуменне і веданне іншых людзей. Здольнасць праяўляць давер у розных людзей неаднолькавая. Упэўнены ў сабе чалавек здольны больш лаяльна ставіцца да іншых людзей, найперш заўважаць у іх дадатныя рысы, а не недахопы. Шлях да даверу ляжыць і праз удасканаленне самога сябе. Давер адыгрывае важную ролю ў выхаванні чалавека.
Язык
Язык — няпарны выраст дна ротавай поласці ў пазваночных жывёл і чалавека.
Функцыі языка
Язык чалавека утвораны папярочна-паласатай цягліцавай тканкай і пакрыты слізістай абалонкай. Язык — цягліцавы орган. Пры скарачэнні цягліц яго форма змяняецца. Язык ўдзельнічае ў працэсе жавання, выразнай прамовы, з'яўляецца органам густу. Надзвычай важная роля языка пры смактанні малака маці нованароджаным і грудным дзіцем.
Будова языка
Язык чалавека змяшчае 16 цягліц і з'яўляецца, магчыма, самай рухомай, але ніяк не самай моцнай цягліцай чалавека.
NGC 5389
NGC 5389 (іншыя абазначэнні — UGC 8866, MCG 10-20-51, ZWG 295.27, IRAS13544+5959, PGC 49548) — галактыка ў сузор’і Вялікая Мядзведзіца.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Пётр Славінскі
Пётр Славі́нскі ( — ) — рускі астраном і педагог. Член-карэспандэнт Пецярбургскай АН. Доктар філасофіі (1817), прафесар (1826).
У 1815 годзе скончыў Віленскі ўніверсітэт, дзе ў 1818—1819 і ў 1823—1832 гг. працаваў, выкладаў філасофію. У 1820—1822 гг. у Парыжы, удасканальваў адукацыю. З 1825 па 1843 г. дырэктар Віленскай астранамічнай абсерваторыі. Працаваў у абсерваторыі Ф. В. Беселя (Friedrich Wilhelm Bessel)
Навуковая дзейнасць
Пётр Славінскі займаўся вывучэннем руху планет, Месяца, астэроідаў, удзельнічаў у правядзенні геадэзічных вымярэнняў у Літве, Беларусі, Курляндыі.
Аўтар падручніка «Асновы тэарэтычнай і практычнай астраноміі» (Вільня, 1826).
Сакаловіцкі сельсавет
Сакало́віцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Крупскага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр — вёска Сакаловічы.
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Крупскага раёна Барысаўскай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Менскай акругі, з 18 чэрвеня 1927 года — у складзе Аршанскай акругі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Крупскім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Мінскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Бобрскага сельсавета.
Копач (герб)
Апісанне
Першае згадванне 1404 г., у афіцыйным дакуменце — 1413 г. у Літве як «Копач» пад час Гарадзельскай уніі з Польшчаю.
Выкарыстоўваюць
Бялошыцкі (Białoszycki), Берултоўскі (Bierułtowski), Бланкенбург (Blankenburg), Бойшоўскі (Bojszowski), Божымоўскі (Borzymowski), Быдлоўскі (Bydłowski), Халчнёўскі (Chalczniowski), Халчыноўскі (Chalczynowski), Халкнёўскі (Chalkniowski), Халкноўскі (Chalknowski), Халуковіч (Chalukowicz), Хвалчнеўскі (Chwalczniewski), Чабелскі (Czabelski), Дмосінскі (Dmosiński), Дзядовіч (Dziadowicz), Гедарвох (Gedorwoch), Гедрох (Giedroch), Градзкі (Grądzki), Гродзіцкі (Grodzicki), Галчыноўскі (Halczynowski), Галкноўскі (Halknowski), Галеноўскі (Hałenowski), Іскра (Iskra), Камёнацкі (Kamionacki), Когкоўскі (Kogkowski), Копач (Kopacz), Копыцінскі (Kopyciński), Копычынскі (Kopyczyński), Корыбскі (Korybski), Крыпскі (Krypski), Крупскі (Krupski), Купчынскі (Kupczyński), Кужескі (Kurzeski), Кужеўскі (Kurzewski), Лісогурскі (Lisogórski), Лога (Loga), Лувчыцкі (Łuwczycki), Лысогурскі (Łysogórski), Меджведзкі (Miedźwiedzki), Медзыблоцкі (Międzybłocki), Моксевіч (Moksiewicz), Мрохоўскі (Mrochowski), Навоі (Nawoy), Педзіцкі (Piędzicki), Пледзіцкі (Plędzicki), Пжецескі (Przecieski), Рац (Rac), Сегрот (Siegroth), Скідзенскі (Skidzieński), Славік (Sławik), Срочкоўскі (Sroczkowski), Старовейскі (Starowieyski), Шашорскі (Szaszorski), Шегрод (Szegrod), Шыгрод (Szygrod), Томковіч (Tomkowicz), Войнеко (Woyneko), Выстеп (Występ), Зегартоўскі (Zegartowski), Зеглінскі (Zegliński), Зерванскі (Zerwański), Жеглінскі (Żegliński).
Лебяда пахучая
Лебяда пахучая (Dysphania schraderiana) — від раслін сямейства, распаўсюджаны ў Афрыцы і на Аравійскім паўвостраве; натуралізаваны ў Еўропе.
Апісанне
Аднагадовая травяністая расліна 20-130 см вышынёй. Галоўнае сцябло простае або з невялікай колькасцю рэдкіх бакавых галін, асабліва ля асновы. Расліна зялёная, часам з чырвоным адценнем, коратка залозістая і апушаная паўсюдна, моцна араматычная. Ніжняе і сярэдняе лісце ад эліптычнага да прадаўгаватага ў контуры, пераважна 1-5(8) × 0.5-3(5) см, звычайна тупое на верхавіне, перыстараздзельнае на кожным боку на 3-5 вузкіх тупых дзелек, цэлых або з некалькімі тупымі зубцамі. Лісце ў суквецці падобнае на сцябловае, лопасцевае. Лісточкі калякветніка на спінцы пагоркава-кіляватае, пакрытае сядзячымі залозкамі. Кветкі зеленаватыя або з чырвоным адценнем, 0.5-1 мм у дыяметры. Каляплоднік тонка-плёнкавы, накрыты дробнымі сасцамі. Насенне чорнае ці амаль чорнае, некалькі глянцавае, 0.7-0.8 мм у дыяметры.
Белдзіпрабудматэрыялы
«Белдзіпрабудматэрыялы» — праектны інстытут у Мінску. Размешчаны па вул. Мініна, 23. Галаўны інстытут па праектаванні, рэканструкцыі і тэхнічным перааснашчэнні прадпрыемстваў будматэрыялаў.
Гісторыя
У студзені 1967 года створаны Мінскі аддзел Дзяржаўнага Усесаюзнага інстытута па праектаванні прадпрыемстваў прамысловасці будаўнічых матэрыялаў «Дзіпрабудматэрыялы», з 18 лістапада 1969 года аддзяленне «Дзіпрабудматэрыялы», з 24 верасня 1975 года аддзяленне «Саюздзіпрабудматэрыялы».
28 верасня 1988 года на базе Мінскага аддзялення Усесаюзнага інстытута «Саюздзіпрабудматэрыялы» заснаваны Беларускі дзяржаўны інстытут па праектаванні прадпрыемстваў прамысловасці будаўнічых матэрыялаў «Белдзіпрабудматэрыялы» Міністэрства прамысловасці будаўнічых матэрыялаў БССР, са жніўня 1994 — Міністэрства архітэктуры і будаўніцтва Рэспублікі Беларусь.
З 6 ліпеня 1995 года Дзяржаўнае прадпрыемства «Белдзіпрабудматэрыялы». З 22 чэрвеня 2000 года — праектна-тэхналагічнае рэспубліканскае ўнітарнае прадпрыемства «Белдзіпрабудматэрыялы» (УП «Белдзіпрабудматэрыялы») Міністэрства архітэктуры і будаўніцтва Рэспублікі Беларусь.
Дзейнасць
Асноўныя кірункі дзейнасці: распрацоўка дакументацыі для вытворчасці нестандартызаванага абсталявання, тэхнічных мерапрыемстваў па змяншэнні страт паліва, электраэнергіі і зніжэнні выкідаў у навакольнае асяроддзе.
Уэйлс
Уэйлс (Wales Island) — востраў Канадскага Арктычнага архіпелага.
Плошча вострава складае 1137 км². Даўжыня берагавой лініі 176 км. Даўжыня вострава складае 63 км, максімальная шырыня — 23 км. Ландшафт уяўляе сабою раўніну, па якой раскіданы невялікія азёры, мясцовасць трохі павышаецца да цэнтра вострава, дзе вышыня дасягае максімуму ў 80 метраў над узроўнем мора.
Востраў размешчаны ў заліве Комміці, які з'яўляецца самай паўднёвай часткай заліва Буція. Толькі вузкі паўтаракіламетровы заліў аддзяляе Уэйлс ад паўвострава Мелвіл, да паўвострава Сімпсан на заходнім беразе заліва — 51 кіламетр. Найбліжэйшым населеным пунктам з'яўляецца Рэпалс Бей, які знаходзіцца ў 130 км на поўдзень на процілеглым боку паўвострава Мелвіл.
Бексбах
Бексбах (Bexbach) — горад у Германіі, у зямлі Саар. Уваходзіць у склад раёна Саарпфальц. Насельніцтва — 18 792 чалавекі (на 31 снежня 2006 года). Займае плошчу 31,08 км². Афіцыйны код — 10 0 45 111.
Горад падзяляецца на 6 гарадскіх раёнаў.
Пячора Гофа
Пячора Гофа (Gough's Cave) — пячора ў графстве Сомерсет у паўднёва-заходняй Англіі, знакамітая знаходкамі эпохі позняга палеаліту.
Гісторыя
Уваход у пячору быў вядомы здаўна і меў назву Пяшчаная Дзірка. У 1892—1898 гг. яна была даследавана адстаўным ваенным Рычардам Гофам (1827—1902 гг.). З 1899 г. адкрыта для наведвальнікаў. У 1903 г. у ёй былі знойдзены добра захаваныя часткі шкілета чалавека, датаваныя 7150 г. да н. э. Знаходкі старажытных рэштак і артэфактаў рабіліся і пазней. Апошнія археалагічныя даследаванні арганізоўваліся ў 1986 г. і 1992 г. У 1985—1990 гг. была даследавана затопленая частка. У нашы дні пячора з’яўляецца турыстычнай славутасцю Сомерсета.
Геалогія
Пячора Гофа месціцца ў скальным вапняковым масіве, які сфарміраваўся 300 мільёнаў гадоў таму на экватары пад вадою з астанкаў каралаў і іншых марскіх істот. Тэктанічныя зрухі паступова перамясцілі яго на поўнач і выштурхнулі на паверню. Каля паўмільёна гадоў таму рачная вада пачала раствараць вапняковую пароду. Канчаткова пячорная сістэма ўзнікла ў апошні ледавіковы перыяд, калі яе месца знаходжання стала самай паўднёвай кропкай на Брытанскіх астравах, якой дасягнуў ледавіковы шчыт. У перыяды міжледнікоўя кіслыя адталыя воды прасочваліся праз расколіны ў скалах і ў выніку стварылі пячору даўжынёй 3 405 м і глыбінёй 115 м.
Пячора Гофа падзяляецца на адкрытую і затопленую часткі. Адкрытая частка (820 м) вядома шырокімі заламі і дзівоснымі фармаваннямі, упрыгожанымі рознакаляровымі мінераламі. Па яе дну цячэ падземная рака Чэдар-Еа (Cheddar Yeo). Адкрытая частка перыядычна затапливаецца паверхневыми водамі. У 1968 г. затапленне цягнулася 3 дні. Затопленая частка стала знаходзіцца пад вадою.
Археалогія
Пячора Гофа — адзін з найстаражытных археалагічных помнікаў Вялікабрытаніі. Каля 14 700 гадоў таму яна была на працягу некалькіх пакаленняў населена прадстаўнікамі Мадленскай культуры, потым перыядычна наведвалася імі.
Палеалітычныя жыхары і наведвальнікі пячоры Гофа палявалі пераважна на коней, радзей — на аленяў, курапатак і зайцоў. Яны карысталіся крэмніевымі пласцінамі, прыладамі з костак і рогаў аленяў. Шылы майстравалі з костак драбнейшых жывёл. Апрацоўваліся і чалавечыя рэшткі. З чалавечых чэрапаў выраблялі пасудзіны. Для гэтага чэрапы памерлых старанна ачышчалі ад мяккіх тканін, выдалялі вусны, шчокі, язык, вочы, косткі твару і асновы чэрапа, а яго сценкі фармавалі ў келіх. Старанная праца сведчыць пра тое, што выраб пасудзін мог мець рытуальны характар.
Больш дакладнае вывучэнне знаходак пячоры Гофа паказала, што насечкі ад прылад працы на касцяных астанкаў жывёл і людзей супадаюць. Падобна на тое, што целы людзей асвяжоўваліся падобна тушам звяроў. Некаторыя косткі людзей і жывёл пасля раздзелкі дэкараваліся насечкамі. Такім чынам, была высунута версія, што жыхары пячоры былі канібаламі. Прычыны іх канібалізма не вядомы. Магчыма, ён з'яўляўся рытуальным. Даследаванне рэштак пячоры Гофа важна для параўнання з іншымі знаходкамі прадстаўнікоў Мадленскай культуры.
Парэцкая суконная фабрыка
Фабрыка выпускала трыко, тонкую шарсцяную тканіну, двайное сукно. У 1868 годзе на фабрыцы меліся 83 механічныя ткацкія станкі, 2 паравыя машыны, 3 паравыя катлы і 166 адзінак іншых машын і механізмаў. Працавала 375 рабочых. У 1885 годзе ўсе ручныя станкі былі заменены на механічныя (усяго 185 адзінак).
У час Першай сусветнай вайны абсталяванне фабрыкі было вывезена нямецкімі акупантамі, а будынак спалены.
Вырабы Парэцкай суконнай фабрыкі былі адзначаны сярэбраным медалём на Парыжскай выстаўцы 1878 года, залатым медалём на Маскоўскай выстаўцы 1882 года.
Вораніў (Рагатынскі раён)
Вораніў (Во́ронів) — вёска ў Рагатынскім раёне Івана-Франкоўскай вобласці Украіны.
Масакі Цуціхасі
(土橋 正樹; нар. ) — былы японскі футбаліст. У 1996 годзе выступаў за нацыянальную зборную Японіі.
Тэджон
Тэджон — горад прамога падпарадкавання ў цэнтры Паўднёвай Карэі, адміністрацыйны цэнтр правінцыі Чхунчхон-Намда. Афіцыйная назва горада — Горад-метраполія Тэджон. Пяты па велічыні горад Карэі з насельніцтвам 1564 тыс. жыхароў. Навукова-тэхнічная сталіца Паўднёвай Карэі. Размешчаны ў сярэдняй частцы Паўднёвай Карэі, за 167 км ад Сеула, за 294 км ад Пусана і за 169 км ад Кванджу. У Тэджоне вільготны мусонны клімат. Зіма прахалодная і сонечная, яе працягласць каля двух месяцаў, лета спякотнае і дажджлівае, яго працягласць — пяць месяцаў.
Марыя Адашчык
Марыя Адашчык (нар., Мінск, Беларусь) — прафесійная беларуская баскетбалістка. Выступала за зборную Беларусі.
Біяграфія
Гуляла за мінскі «Гарызонт», у складзе якога двойчы была срэбным прызёрам чэмпіянату Беларусі. У 2017 годзе адправілася ў Паўночную Амерыку, дзе тры гады выступала за «Panola College» і «Універсітэт Мінесоты».
У 2023 годзе пакінула растоўскі «Перасвет-ПФУ» і падпісала кантракт з маскоўскай «Рунай».
Выступала за зборную U-18 (2015—2016) і U-20 (2017—2018).
Анус
А́нус (anus — кольца) — адтуліна ў ніжнім канцы стрававальнага тракту жывёлы альбо чалавека. Яна выкарыстоўваецца, каб выдаліць з арганізма экскрэменты, а таксама каб утрымліваць экскрэменты ў прамой кішцы да моманту апаражнення.
Амфібіі, рэптыліі, і птушкі выкарыстоўваюць адну і тую ж адтуліну для вылучэння вадкіх і цвёрдых адходаў, а таксама для спароўвання і адкладання яек, яно называецца клаакай.
Eugenia petrikensis
— від двухдольных расліны роду сямейства. Упершыню апісаны батанікамі Нілам Уілтанам Сноў і Фалі Рандрыатафіка ў 2012 годзе.
У 2013 годзе таксон увайшоў у спіс дзесяці самых выдатных відаў года па версіі Міжнароднага інстытута па даследаванні відаў (ЗША).
Відавы эпітэт дазены па назве лесу Петрыкі — адзінага месца, дзе расце расліна.
Вялікае Поле (Валожынскі раён)
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе Польскай Рэспублікі, Віленскага ваяводства, Вілейскага павета (з 1927 года Маладзечанскага павета), гміны Гарадок.
Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Яршэвіцкага сельсавета.
Глухіў (вёска)
Глухіў (Глу́хів) — вёска ў Сакальскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Дэніел Дракер
Дэніел Джошуа Дракер (Daniel Joshua Drucker, нар. ) — канадскі эндакрынолаг. Член Каралеўскага таварыства (2015), прафесар медыцыны ў пры бальніцы. Вядомы сваімі даследаваннямі кішачных гармонаў і іх выкарыстання ў лячэнні дыябету і іншых метабалічных захворванняў. Афіцэр Ордэна Канады (2015).
Біяграфія
Нарадзіўся і вырас у Манрэалі, затым паступіў у Атаўскі ўніверсітэт. Пасля заканчэння ўніверсітэта пераехаў у Таронта, дзе вывучаў медыцыну ва Універсітэце Таронта, які скончыў у 1980 годзе.
Скончыў аспірантуру (медыцына і эндакрыналогія) у (1980—1981) і Універсітэце Таронта (1980—1984).
З 1984 года Дракер працаваў навуковым супрацоўнікам у і, дзе вывучаў малекулярную эндакрыналогію.
Трыёра
Трыёра (Triora) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Лігурыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Імперыя.
Дэніел Дракер
Біяграфія
У 1987 годзе вярнуўся ў Таронта, заняў пасаду дацэнта медыцыны ва Універсітэце Таронта і працаваў штатным лекарам.
Трыёра
Насельніцтва складае 420 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 6 чал./км². Займае плошчу 68 км². Паштовы індэкс — 18010. Тэлефонны код — 0184.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Assunzione della Vergine Maria.
Дэніел Дракер
Навуковая дзейнасць
У 2006 годзе Дракер далучыўся да Даследчага інстытута Сэмюэля Луненфельда ў бальніцы Маунт-Сінай. У 2008 годзе правёў даследаванні, накіраваныя на распрацоўку і тэсціраванне прэпаратаў працяглага дзеяння для кантролю інсуліну. Пазней ён вывучаў доўгатэрміновы ўплыў лекаў для пахудання на здароўе кішэчніка.
Будучы навуковым супрацоўнікам Універсітэта Таронта, Дракер таксама распрацаваў метады лячэння, захворванні, пры якім вадкасці дрэнна ўсмоктваюцца пасля рэзекцыі тонкай кішкі.
Узнагароды
Дракер атрымаў мноства нацыянальных і міжнародных узнагарод у знак прызнання яго навуковых дасягненняў, якія раскрываюць механізмы дзеяння і тэрапеўтычны патэнцыял энтэраэндакрыных гармонаў:
NGC 5392
NGC 5392 (іншыя абазначэнні — MCG 0-36-5, ZWG 18.13, PGC 49792) — галактыка ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Граскавала
Граскавала (Groscavallo) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Турын.
Насельніцтва складае 208 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 2 чал./км². Займае плошчу 95 км². Паштовы індэкс — 10070. Тэлефонны код — 0123.
Заступнікам населенага пункта лічыцца Марыя Магдаліна.
Сувон
Суво́н — сталіца і найбуйнейшы горад правінцыі Кёнгідо Паўднёвай Карэі. Насельніцтва — каля чалавек. Размешчаны за 30 кіламетраў на поўдзень ад Сеула. Часам горад называюць сталіцай карэйскага футбола — у ім размяшчаецца самая вядомая карэйская футбольная каманда «Сувон Самсунг Блюўінгз». У горадзе размешчаны даследчы цэнтр кіроўных падрадзяленняў кампаніі Samsung Electronics.
Хрупляўнік вялікі
Хрупляўнік вялікі (Polycnemum majus) — від раслін сямейства, распаўсюджаны ў Еўропе (акрамя поўначы) і ў Заходняй Азіі.
Апісанне
Аднагадовая травяністая расліна 10-30 см вышынёй. Сцёблы ад аснавання галінастыя. Лісты трохграневыя, вострыя, 10-20 мм даўжынёй (на скарочаных галінах — 5-10 мм). Прыкветак у 1.5 — 2 разы даўжэй яйкападобных лісточкаў калякветніка. Насенне даўгавата-авальнае, 1.5-2 мм даўжынёй, 1-1.5 мм шырынёй. 2n = 54.
Распаўсюджанне
Распаўсюджаны ў Еўропе (акрамя поўначы) і ў Заходняй Азіі (Турцыя, Арменія, Грузія, Казахстан, Кіргізстан); інтрадукаваны ў Ілінойсе, Нью-Ёрку, Антарыа.
Выбух у мінскім метрапалітэне
Выбух у мінскім метрапалітэне — выбух, які адбыўся ў мінскім метрапалітэне на станцыі «Кастрычніцкая» 11 красавіка 2011 года ў 17:56 па мінскім часе. 15 чалавек загінулі, больш за 200 пацярпелі.
Акалічнасці выбуху
Станцыя «Кастрычніцкая» — найбольш загружаная з усіх станцый Мінскага метрапалітэна. Станцыя Кастрычніцкая з'яўляецца перасадачны вузлом на іншую лінію метро. Да моманту выбуху там знаходзілася каля 300 чалавек.
Меркавана, выбух адбыўся паміж другім і трэцім вагонам у раёне другога шляху (кірунак да станцыі метро «Інстытут Культуры»). Магчыма, бомба была закладзена пад лаўку на станцыі насупраць другога вагона. Магутнасць выбуховага прыстасавання складала ад 5 да 7 кг у трацілавым эквіваленце. Яно было начыненае металічнымі шарыкамі.
Па словах некаторых відавочцаў, у выніку выбуху адбылося разбурэнне эскалатара. На пероне — варонка дыяметрам 80 сантыметраў.
Да станцыі метро прыбылі пажарныя разлікі, карэты хуткай дапамогі і Медыцынская служба Міністэрства надзвычайных сітуацый. На месцы здарэння працавалі супрацоўнікі МНС.
Прэзідэнт Рэспублікі Беларусь Аляксандр Лукашэнка правёў нараду з нагоды надзвычайнага здарэння, пасля чаго разам з міністрам унутраных спраў і сваім сынам спусціўся ў метро для ўскладання кветак на месца выбуху.
Неўзабаве выбух быў прызнаны тэрактам.
Міжнародная рэакцыя
Я перадаю шчырыя спачуванні сем'ям ахвяр. ААН разам з дзяржавамі-членамі працуе над тым, каб прадухіліць гвалтоўныя, тэрарыстычныя метады. Выказваю самыя глыбокія, самыя шчырыя спачуванні вам, усяму беларускаму народу ў сувязі з тэрактам у самым цэнтры беларускага сталіцы — мінскім метро. Гэта наш агульны душэўны боль. Трагедыя ўскалыхнула ўсіх расіян, пецябруржцаў. У гэтыя дні пецябруржцы смуткуюць разам з усімі жыхарамі Беларусі. Мы звярнулі ўвагу на выбух у мінскім метро, які выклікаў чалавечыя ахвяры. Мы рашуча асуджаем падобныя дзеянні і просім прыняць спачуванні. Разам з дружалюбным беларускім народам падзяляем боль тых, хто страціў родных і блізкіх. Ад імя народа Украіны і ад мяне асабіста прашу перадаць шчырыя словы спачування і падтрымкі сем'ям загінулых, а таксама пажаданні скарэйшага выздараўлення ўсім пацярпелым. Выбух, які ўнёс жыцці ўжо як мінімум 11 чалавек і траўміраваў многіх іншых, з'яўляецца варварскім актам, цалкам не сумяшчальным з каштоўнасцямі, у імя якіх працуе ПАСЕ. Я хачу выказаць нашы спачуванні сем'ям загінулых, а таксама салідарнасць з усімі пацярпелымі і іх сем'ямі Супраць грамадзян нашых дзяржаў здзейснена цяжкае злачынства. Такога роду нечалавечныя акты не маюць ніякага апраўдання.Выказваю свае шчырыя спачуванні родным і блізкім загінуўшых, спачуванні і падтрымку параненым і пацярпелым, сваю салідарнасць з беларускім народам.
Наступствы
Рух на маскоўскай лініі метро быў перакрыты: на суседніх станцыях метро «Плошча Перамогі» і «Плошча Леніна» пасажыраў не дапускалі ў метро.
Пацярпелыя
Непасрэдна ў выніку выбуху загінула 11 чалавек, пазней ад атрыманых траўм яшчэ два чалавекі памерлі ў бальніцы. За медыцынскай дапамогай звярнулася 204 чалавека.
На некаторых навінавых рэсурсах апублікаваныя спісы пацярпелых.
Для аказання дапамогі пацярпелым расійскае міністэрства аховы здароўя і сацыяльнага развіцця накіравала ў Беларусь групу высокапрафесійных урачоў, якія працавалі ў надзвычайных сітуацыях.
Увечары 12 красавіка на тэлеканале АНТ падчас ток-шоў «Адкрыты фармат» (вядучыя — Вячаслаў Бандарэнка, Тенгiз Думбадзэ) прайшоў беспрэцэдэнтны дабрачынны марафон. На працягу 2 гадзін на спецыяльную тэлефонную лінію патэлефанавала звыш 166 тысяч жыхароў Беларусі, якія пералічылі ў фонд дапамогі пацярпелым ад тэракту звыш 332 мільёнаў беларускіх рублёў (больш 100 тысяч долараў).
Гарбкіў
Гарбкіў (Горбкі́в) — вёска ў Сакальскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Выбух у мінскім метрапалітэне
Жалоба
Прынята рашэнне аб аб'яўленні ў Беларусі нацыянальнай жалобы ў сувязі з гібеллю людзей у выніку выбуху. Пра гэта заявіў Аляксандр Лукашэнка. . Траур абвешчаны на 13 красавіка.
Узмацненне мер бяспекі
Прэзідэнт Лукашэнка распарадзіўся праверыць усе воінскія склады на наяўнасць узрыўчаткі і боепрыпасаў, узмацніць бяспеку транспарта і месц масавага збору людзей.
Пачаты мерапрыемствы па выяўленню выбуховых рэчываў і зброі, якія захоўваюцца нелегальна. У мінскім метро вядзецца ўстаноўка металадэтэктараў.
Грашовыя кампенсацыі
Сем'і загінулых пры выбуху ў мінскім метро атрымаюць па 10 тысяч долараў у эквіваленце, паведаміў старшыня Мінгарвыканкама Мікалай Ладуцька: «Рашэнне аб аказанні матэрыяльнай дапамогі прынята: сем'ям загінуўшых будзе выдзелена $10 тысяч». Сем'і пацярпелых атрымаюць матэрыяльную кампенсацыю ў памеры ад 20 да 100 базавых велічынь у залежнасці ад характару траўм: пацярпелыя з цяжкімі цялеснымі пашкоджаннямі атрымаюць дапамогу ў 100 базавых велічынь (Br3, 5 млн), людзям з пашкоджаннямі сярэдняй ступені цяжкасці — 50 базавых велічынь (Br1,75 млн), пацярпелым з лёгкімі траўмамі кампенсуецца 20 базавых велічынь (Br700 тыс.)
Таксама ўлады горада прынята рашэнне аб аказанні дапамогі сем'ям загінуўшых у арганізацыі пахавання і цырымоніях памінак. Памер расходаў на гэтыя мэты павінен скласці 800 базавых велічынь (Br28 млн). У мэрыі дадалі, што гарадская адміністрацыя прапануе сваякам загінуўшых для пахавання на выбар любыя могілкі Мінска, за выключэннем Усходніх і Ваенных.
Менгарвыканкам выплаціць матэрыяльную дапамогу ў памеры ад 200 да 400 базавых велічынь ($2,2—4,4 тыс.)асобам, якія атрымалі інваліднасць у выніку выбуху ў мінскім метро: да 400 базавых велічынь інвалідам 1-й і 2-й груп і 200 базавых велічынь — інвалідам 3-й групы.
Мінск
Увечары 11 красавіка людзі прыйшлі на Кастрычніцкую плошчу ў Мінску, каб паставіць свечкі і ўскласці кветкі, ушанаваўшы ахвяр выбуху на станцыі метро. Мітрапаліт Мінскі і Слуцкі Філарэт 12 красавіка выступіў са зваротам у сувязі з выбухам у метро і адслужыў паніхіду па загінулых у 12.00 у мінскім Кафедральным саборы Сашэсця Святога Духа. Мітрапаліт Мінска-Магілёўскі Архібіскуп Тадэвуш Кандрусевіч і Канферэнцыя Каталіцкіх Біскупаў у Беларусі выказалі спачуванні сем'ям загінуўшых, параненым і ўсім пацярпелым у выніку тэрарыстычнага акта. 12 красавіка ў касцёле Святых Сымона і Алены ў 12.00 і ў Архікафедральным касцёле Найсвяцейшай Дзевы Марыі а 18:30 адбыліся святыя літургіі за ахвяр тэракта.
Раніцай 12 красавіка каля пасольства Беларусі ў Маскве з'явіліся першыя кветкі ў знак жалобы па заўчасна загінуўшых у выніку тэракта. Таксама да будынка аддзялення пасольства Беларусі ў Санкт-Пецярбургу прыходзяць сотні пецябруржцаў, каб пакінуць кветкі, свечкі і свае спачуванні беларускаму народу ў сувязі з катастрофай. Каля 18:00 у раёне месца трагедыі сабраліся некалькі сотняў чалавек, у асноўным — моладзь. Памяць ахвяр тэракта ўшанавалі хвілінай маўчання і ўскладаннем кветак.
Брэст
У сувязі з тэрактам у мінскім метро на цэнтральнай плошчы ў Брэста сабралася каля сотні чалавек, каб выказаць сваю салідарнасць з загінуўшымі і пацярпелымі. Без накіравання адмысловай заявы ў мясцовую адмністрацыю было дамоўлена, каб а 18-й гадзіне загучалі званы касцёла. На акцыю прыйшла ў асноўным моладзь, якая несла кветкі і свечкі да знака «нулявога кіламетра».
Гродна
Як паведамляе «Вечерний Гродно», 13 красавіка а 20:30 на пл. Савецкай гараджане плануюць ушанаваць памяць ахвяр трагедыі хвілінай маўчання. Акцыя прайшла з удзелам больш за 300 гродзенцаў.
Магілёў
Акцыі шанавання ахвяр выбуху ў мінскім метро прайшлі на пл. Леніна каля знака «нулявога кіламетра» і каля Вечнага агню на пл. Савецкай. На месцах моладзь ускладала кветкі і запальвала свечкі.
Віцебск
Акцыя па ўшанаванні заўчасна загінулых на ст. м. «Кастрычніцкая» павінна прайсці каля падземнага пераходу на плошчы Перамогі ў Віцебску, дзе раней быў усталяваны знак «нулявога кіламетра», каб ускласці там кветкі і запаліць свечкі.
Гомель
У Гомелі ў знак салідарнасці з ахвярамі тэрарыстычнага акта да знака «нулявы кіламетр» былі ўскладзены кветкі і запаленыя свечкі. 12 красавіка праз суткі пасля выбуху памяць загінулых была ўвекавечана хвілінай маўчання.
Паводле паведамлення прэс-службы Гомельскага аблвыканкама ў сувязі з тэрактам у мінскім метро ў Гомелі былі адмененыя ўсе забаўляльныя мерапрыемствы.
Бабруйск
Увечары 12 красавіка і ўначы на 13 красавіка жыхары Бабруйска выйшлі на вуліцы горада ў знак грамадзянскай салідарнасці з жыхарамі Мінска і спачування па ахвярах выбуху. Людзі прыйшлі ў сквер на вуліцы Мінскай, каб запаліць свечкі, ускласці кветкі і ўшанаваць памяць ахвяр хвілінай маўчання.
Баранавічы
З 13 красавіка да канца тыдня ў горадзе аб'яўлена жалоба. Спыненыя ўсе забаўляльныя мерапрыемствы. У той жа дзень адбылася акцыя салідарнасці ў памяць аб загінулых, падчас акцыі жыхары горада ўсклалі кветкі да вечнага агню. Таксама 13 красавіка адбылося пахаванне жыхаркі горада Вольгі Салаўёвай, якая загінула падчас тэракта.
Расследаванне
Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка даручыў генеральнаму пракурору стварыць следчую групу і ўзмацніць яе супрацоўнікамі МНС і КДБ, кіраўніком групы прызначаны намеснік генпракурора Андрэй Швед. Па словах А. Лукашэнка, асабістую адказнасць за расследаванне тэракта нясе намеснік Камітэта дзяржаўнай бяспекі. Таксама кіраўнік дзяржавы даручыў праверыць магчымыя сувязі сённяшняга выбуха з выбухам на Дзень незалежнасці ў 2008 годзе. Міністру абароны было загадана праверыць усе склады з баявымі прыпасамі і выбуховымі рэчывамі.
Улады Расіі, Ізраіля і Вялікабрытаніі прапанавалі дапамогу ў расследаванні тэракту. Выбухатэхнікі гэтых краін едуць у Мінск.
Адразу ж пасля тэракта былі забраныя запісы камер відэаназірання, якія былі ў метро. Таксама праваахоўнымі органамі выкарыстоўваліся фатаграфіі і відэазапісы здарэння, выкладзеныя ў інтэрнэце.
Крыху пазней па падазрэнні ў дачыненні да тэракту былі затрыманыя некалькі чалавек.
13 красавіка на нарадзе аб ходзе расследавання тэракта ў метро Аляксандр Лукашэнка заявіў, што тэракт у мінскім метро раскрыты, выканаўцы затрыманы. За арганізацыю выбуху былі затрыманыя Дзмітрый Канавалаў і Уладзіслаў Кавалёў. 30 лістапада 2011 года іх прызналі вінаватымі і прыгаварылі да найвышэйшай меры пакарання — расстрэлу. У сакавіку 2012 г. Канавалаў і Кавалёў былі расстраляныя.
Версіі прычын тэракта і палітычныя каментары
Высунута некалькі палітычных версій прычын тэрарыстычнага акту. Камітэт дзяржаўнай бяспекі Беларусі назваў тры версіі: дэстабілізацыя абстаноўкі, помста экстрэмісцкіх арганізацый і дзеянні псіхічна нездаровага чалавека.
Прэзідэнт Лукашэнка не выключае, што тэрарыстычны акт мог быць арганізаваны звонку.
Былы кандыдат у прэзідэнты Беларусі, апазіцыянер Аляксандр Мілінкевіч лічыць, што магчымае ўзмацненне палітычных рэпрэсій пасля тэракта можа быць выгадны таксама і палітычным сілам за мяжой, якія імкнуцца «знішчыць шанц нашай дзяржавы на еўраінтэграцыю, аслабляць яго незалежнасць».
Іншая версія паказвае на магчымую радыкалізацыю некаторай групы беларускай апазіцыі, якая раней выкарыстоўвала толькі мірныя сродкі, пад уплывам рэпрэсій з боку ўлад.
Востраў слёз
Востраў Слёз, або Востраў Мужнасці і Смутку — мемарыял, прысвечаны беларускім воінам-інтэрнацыяналістам, якія загінулі ў Афганістане ў 1979—1989 г.
Гісторыя
Комплекс ствараўся пяць гадоў, з 1991 па 1996 год, метадам народнай будоўлі. У ёй бралі ўдзел дзяржаўныя і грамадскія арганізацыі, салдаты, звольненыя ў запас, і дзеючыя ваеннаслужачыя. 28 сакавіка 1991 года члены клуба «Памяць» пад старшынствам кавалера ордэна Чырвонай Зоркі Паўла Шацько ўстанавілі на востраве закладны камень, а 27 снежня 1992 года тут з’явіўся і быў асвячоны крыж у адзначэнне стварэння помніка воінам-інтэрнацыяналістам.
Сярод першых на заклік «афганцаў» дапамагчы ў будаўніцтве мемарыяла адгукнуўся тагачасны камандуючы чыгуначнымі войскамі генерал-маёр Анатоль Сцяпук. На працягу некалькіх гадоў воіны-чыгуначнікі ўдарна выконвалі самыя складаныя будаўнічыя работы на аб’екце. Грошы на будаўніцтва мемарыяла беларусы пералічвалі на адмысловы рахунак, большую ж частку расходаў узяла на сябе дзяржава, асабліва з 1994 года, калі будоўля практычна спынілася.
Сярод ганаровых гасцей былі Барыс Громаў, які быў камандуючым 40-й арміяй, Руслан Аўшаў, старшыня Камітэта па справах воінаў-інтэрнацыяналістаў пры, Мікалай Задарожны, старшыня Казахскай рэспубліканскай арганізацыі ветэранаў вайны ў Афганістане. Помнік асвяціў мітрапаліт Мінскі і Слуцкі, Патрыяршы Экзарх усяе Беларусі ўладыка Філарэт.
Апісанне
Комплекс размешчаны на востраве ў штучна пашыраным рэчышчы Свіслачы, у цэнтры старога Мінска, паміж Траецкім прадмесцем і колішнім Замчышчам (агульная плошча вострава — 0,61 га). Будаўніцтва мемарыялу пачалося ў 1988 годзе, калі Афганская вайна яшчэ не скончылася. Цалкам комплекс быў адкрыты 3 жніўня 1996. За аснову пры праектаванні Храма бралася першапачатковае аблічча Храма Еўфрасінні Полацкай XI ст.
Трапіць на востраў можна па перакідным арачным мосце. Адразу на ўваходзе наведвальнікаў сустракае бронзавы абраз Божай Маці ўмураваная ў камень. На гэтым камяні — тэкст па-беларуску: «сынам, якія загінулі ў Афганістане, узведзены гэты храм…», — і далей радкі: «Каб зла не было ні на сваёй, ні на чужой зямлі…»
У складзе мемарыяла вылучаецца невялікая капліца, на сценах якой напісаныя імёны ўсіх беларусаў, якія загінулі ў Афганістане — 771 імя. Гэта беларусы, ураджэнцы рэспублікі, і тыя, хто пахаваны на беларускай зямлі. Таксама на востраве размяшчаюцца скульптура маленькага анёла, які плача і велізарныя камяні з высечанымі на кожным з іх назвамі афганскіх правінцый, дзе вялі баі савецкія падраздзяленні.
Капліца
Капліца ўзведзена ў 1995—1996 гг. у памяць аб воінах-інтэрнацыяналістах. Выканана ў стылізаваных формах старажытнай царкоўнай архітэктуры (аўтары: украінскія скульптары Юрый Паўлаў, Галіна Паўлава, Алег Паўлаў, украінскія мастакі Таццяна Каралёва-Паўлава, Мікалай Каралёў, інжынер Валерый Лапцэвіч, ландшафтны архітэктар Дзмітрый Хамякоў). Цэнтрычнае вежападобнае збудаванне ў выглядзе 4 высокіх адкрытых арак, якія нясуць гранёны барабан-званіцу з крыжом на сферычным купале. Па баках арак пастаўлены скульптурныя групы-прапілеі жанчын у жалобе.
Трускавец
Трускаве́ц (Трускаве́ць) — горад (з 1948) абласнога значэння ў Львоўскай вобласці Украіны, бальнеалагічны курорт. Размешчаны на поўдзень ад Львова, чыгуначная станцыя, вузел аўтадарог. Вядомы з 1462 года.
Ранняя гісторыя
Першае пісьмовае згадванне аб Трускаўцы адносіцца да 1469 года. Археалагічныя знаходкі, у прыватнасці, рымскі баявы чэкан, датаваны IV стагоддзем нашай эры, сведчаць аб тым, што тэрыторыя сучаснага горада магла быць арэнай баявых дзеянняў готаў і прыкарпацкіх плямёнаў на чале з карпамі — з аднаго боку, і легіёнамі Рымскай імперыі — з другога.
Паходжанне назвы горада да канца невядома. Адны лічаць, што «Трускавец» — гэта перайначаная форма польскага слова truskawka — «клубніцы». Але гэтая ягада з’явілася ў Еўропе толькі пасля 1712 года, а назва горада сустракаецца ўжо ў XV стагоддзі. Іншыя навукоўцы лічаць, што на назву паўплывала літоўская мова. Па-літоўску druska — гэта «соль», а Прыкарпацця (у прыватнасці суседні Драгобыч) — вядомы цэнтр здабычы солі. З гэтым промыслам звязаныя назвы многіх населеных пунктаў Львоўшчыны, напрыклад: Старая Сіль, Сольная, Салец, Салонка. На карысць гэтага варыянту сведчаць цесныя міждзяржаўныя адносіны Галіцка-Валынскага княства і Вялікага Княства Літоўскага ў XII—XV стагоддзях. Згодна з трэцяй версіяй назва «Трускавец» паходзіць ад славянскага імя Трушко або Трусько, з часам перайначанага на Труськович, Трускавец. У пачатку свайго існавання Трускавец, хутчэй за ўсё, быў уласнасцю галіцка-валынскіх князёў, а пасля заваёвы княства Польшчай трускавецкія землі трапілі ва ўласнасць польскіх каралёў, землеўладання якіх, так званая «каралеўшчына» здавалася ў арэнду феадалам. Вядома, што шляхціцамі-трымальнікамі трускавецкага маёнтка ў 1462 годзе былі браты Іван і Станіслаў Карыткі. Каля 1518 года горад уваходзіць у склад Драгобыцкага староства.
У 1772 годзе пасля першага падзелу Рэчы Паспалітай Трускавец стаў уласнасцю аўстрыйскага імператара.
Курорт
У горадзе з агульнакурортных устаноў маюцца два бюветы мінеральнай вады, дзве бальнеаазакерыталячэбніцы (цэнтральная водалячэбніца, азакерыталячэбніца; БФО (на 2000 наведванняў)), інгаляторый, курзал, дзве курортныя паліклінікі, агульнакурортны дыягнастычны цэнтр на базе Цэнтральнай курортнай паліклінікі.
У 1970—1980-х гг. было пабудавана 14 санаторыяў (на 10 тыс. месцаў), у тым ліку 8 прафсаюзных (5000 месцаў). На пачатак ХХІ стагоддзя функцыянуюць 20 санаторыяў, 21 пансіянат і шматлікія гатэлі (усяго на больш за 14 тысяч месцаў). Арганізавана амбулаторна-курсовачнае лячэнне турыстаў; якія размяшчаюцца ў пансіянатах, гатэлях і ў мясцовых жыхароў; для іх абслугоўвання маецца таксама платная паліклініка. Акрамя таго, функцыянуе аддзяленне (філіял клінікі) Адэскага НДІ курорталогіі.
З 1 студзеня 2000 года функцыянуе Спецыяльная эканамічная зона (СЭЗ) турысцка-рэкрэацыйнага тыпу «Курортаполіс Трускавец», якая створана на перыяд 20 гадоў у адміністрацыйна-тэрытарыяльных межах горада Трускавец. СЭЗ можна лічыць вузкаспецыялізаванай свабоднай эканамічнай зонай, прыярытэтнай мэтай якой з’яўляюцца садзейнічанне развіццю санаторна-курортнай гаспадаркі, медыцыны і аховы здароўя.
Дэмаграфія
Колькасць пастаяннага насельніцтва горада, станам на 1 студзеня 2020 года, складала 28 647 чалавек.
Санам (Паўднёвая Карэя)
Санам — горад у правінцыі Кёнгідо, Паўднёвая Карэя. Санам — тыповы горад-спадарожнік Сеула, складаецца пераважна з жылых кварталаў. Самая густанаселеная частка горада — акруга Пундангу (ці проста Пундан), у якой знаходзіцца мноства вышынных жылых вежаў. У пачатку XXI стагоддзя ўладамі горада быў ініцыяваны рух па наданні Санаму статусу горада прамога падпарадкавання, бо насельніцтва Санама расце досыць хутка і перавысіла 1 млн чалавек. У жніўні 2009 года было прынята рашэнне аб’яднаць Санам з суседнім горадам Ханамам.
Анатоль Аляксандравіч Баркоўскі
Анатоль Аляксандравіч Баркоўскі (нар., Масква) — савецкі дыпламат, Надзвычайны і Паўнамоцны Пасол.
Біяграфія
Бацька, Баркоўскі Аляксандр Віктаравіч, паходзіў з в. Міханавічы (цяпер Мінскі раён Мінскай вобласці), маці, Ганна Сямёнаўна, з Магілёўскай губерні. Паводле сямейнага падання, Анатоль Баркоўскі, у чэрвені 1941 г. па пачатку Вялікай Айчыннай вайны, пешшу з Міханавічаў, дзе быў у адпачынку, дайшоў да Масквы.
Член ВКП(б). Скончыў Маскоўскі гісторыка-архіўны інстытут (1948). 1952—1958 — 1-ы сакратар Пасольства СССР у Егіпце. 1958—1959 — 1-ы сакратар Аддзела краін Блізкага Усходу МЗС СССР. 1959—1961 — саветнік Пасольства СССР у Аб'яднанай Арабскай Рэспубліцы. 1961 — генеральны консул СССР у Дамаску (ААР). 1961—1968 — Надзвычайны і Паўнамоцны Пасол СССР у Сірыі. 1968—1970 — супрацоўнік цэнтральнага апарату МЗС СССР. 1970—1973 — Надзвычайны і Паўнамоцны Пасол СССР на Кіпры. 1973—1982 — Надзвычайны і Паўнамоцны Пасол СССР у Іраку. З 1982 — супрацоўнік цэнтральнага апарата МЗС СССР.
Сасок
Грудны сасок, таксама Грудная смочка (papilla mammae), цыцка  — вонкавая частка малочнай залозы чалавека і сысуна ў выглядзе круглага, выпятага наперад выступа, з якога (у самкі) дзіця або дзіцяня смокча малако.
Анатомія
Сасок размяшчаецца крыху ніжэй сярэдзіны кожнай малочнай залозы, прыкладна на ўзроўні чацвёртага міжрэбравага прамежку або пятага рэбра. Як правіла, у ненараджалых жанчын сасок мае конусападобную форму, а якія нараджалі — цыліндрычную. Ён акружаны так званай арэолай (areola mammae) дыяметрам 3-5 см, пігментацыя скуры саска і арэола адрозніваецца ад астатняй скуры — яна прыкметна больш цёмная. У ненараджалых жанчын — ружовая або цёмна-чырвоная, у якіх, што нараджалі — бураватыя. Падчас цяжарнасці інтэнсіўнасць пігментацыі узмацняецца.
Лейбарысцкая партыя Новай Зеландыі
Лейбарысцкая партыя Новай Зеландыі (Labour Party of New Zealand) — левая палітычная партыя ў Новай Зеландыі. З’яўляецца адной з двух найбуйнейшых партый Новай Зеландыі, нараўне з Нацыянальнай партыяй Новай Зеландыі.
Была заснавана ў 1916 годам шляхам аб’яднання Сацыял-дэмакратычнай партыі, новазеландскіх прафсаюзаў і розных дробных левых арганізацый. Першы ўрад лейбарыстаў быў сфарміраваны ўжо ў 1935 годзе.
З 2017 года лідарам Лейбарысцкай партыі з’яўляецца Джасінда Ардэрн, пад кіраўніцтвам якой быў сфарміраваны кааліцыйны ўрад Новай Зеландыі.
Санам
Санам:
Гуанабара
Гуанаба́ра (Baía da Guanabara) — заліў (часам завецца бухтай) у штаце Рыа-дэ-Жанэйра. Праз заліў перакінуты мост Рыа-Нітэрой даўжынёй больш за 13 км.
Заліў вядомы тым, што з акіянам звязаны пралівам шырынёй у 1,5 км, які пры адкрыцці еўрапейцы пераблыталі з ракой. Адкрыццё адбылося ў студзені, і «рака» атрымала назву Студзеньскай (Ды-Жанейру). Першымі ўзбярэжжа паспрабавалі каланізаваць уцекачы ад пераследаў на радзіме — французскія гугеноты — гл. Антарктычная Францыя.
Паселішча, якое ўзнікла на заходнім беразе і пазней стала сталіцай Бразіліі, таксама атрымала назву Рыа-дэ-Жанэйра. На ўсходнім беразе размешчаны муніцыпалітэты Нітэрой і Сан-Гансалу.
Плошча заліва — 412 км², памеры — 31 на 28 км. Гэта другі па памерах заліў краіны. У Гуанабары — больш 130 астравоў, на найбуйнейшым — Гувернадоры, плошчай 42 км², пражывае каля 450 тыс. чалавек, размешчаны аэрапорт Рыа-дэ-Жанэйра-Галеан.
Гарадышчэ (Сакальскі раён)
Гарадышчэ (Городи́ще) — вёска ў Сакальскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Міжнародны аэрапорт Таншанят
Аэрапорт Таншанят (Sân bay quốc tế Tân Sơn Nhất) — галоўны аэрапорт В’етнама. Знаходзіцца за 6 кіламетраў на ўсход ад Хашыміна.
Гісторыя
Першая чарга аэрапорта была пабудавана да 1935 года.
28 мая 1956 аэрапорт пачаў абслугоўваць замежныя рэйсы.
NGC 5393
NGC 5393 (іншыя абазначэнні — ESO 445-87, MCG -5-33-35, IRAS13576-2838, PGC 49863) — спіральная галактыка (Sa) ў сузор’і Гідра.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Свята-Крыжаўзвіжанская царква (Высокае)
Свята-Крыжаўзвіжанская царква — праваслаўны храм у горадзе Высокае Камянецкага раёна Брэсцкай вобласці.