cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Пастаянны ток
Велічыня пастаяннага току (сіла току)
, то ток у правадніку можна выразіць формулай
У правадніку ток роўны аднаму амперу (1 А), калі праз плошчу папярочнага сячэння яго за адну секунду працякае адзін кулон (1 Кл) электрычнасці.
Ампер — адзінка вымярэння сілы току, названая ў гонар Андрэ-Мары Ампера.
Кулон — адзінка вымярэння электрычнага зараду (колькасці электрычнасці), названая ў гонар Шарля Кулона. У тых выпадках, калі прыходзіцца мець справу з вялікімі токамі, колькасць электрычнасці вымяраецца большай адзінкай, якая называецца ампер-гадзінаю, 1 ампер-гадзіна роўная 3 600 кулонам (1 А·г = 3600 Кл).
Сіла току вымяраецца амперметрам, ён уключаецца ў ланцуг так, каб праз яго праходзіў увесь вымяраны ток, то-бок паслядоўна.
Шчыльнасць току
У электратэхніцы часта бывае важна ведаць не толькі сілу току ў правадніку, але і шчыльнасць току, бо шчыльнасць току з’яўляецца мерай дапушчальнай нагрузкі правадоў.
Шчыльнасцю току называюць ток
j
I
— сіла току ў Амперах;
S
— плошча папярочнага сячэння правадніка, у квадратных метрах,
— шчыльнасць току, выражаецца ў амперах на квадратны метр (А/м²). Паколькі правады з папярочным сячэннем, якое лічыцца квадратнымі метрамі, сустракаюцца вельмі рэдка, то шчыльнасць току звычайна выражаецца ў амперах на квадратны міліметр (А/мм²).
Электрарухаючая сіла
Кожная першасная крыніца электрычнай энергіі стварае іншае электрычнае поле. У электрычных машынах (генератарах пастаяннага току) іншае электрычнае поле ствараецца ў металічных правадніках якара, які верціцца ў магнітным полі, а ў гальванічных элементах і акумулятарах — у месцы дотыку электродаў з электралітам (растворамі солей або кіслот) пры іх хімічным узаемадзеянні.
Старонняе электрычнае поле, наяўнае ў крыніцы электрычнай энергіі пастаяннага току, бесперапынна дзейнічае на электрычныя зарады праваднікоў, якія ўтвараюць разам з ім замкнёны ланцуг, і стварае ў ім пастаянны электрычны ток.
Перамяшчаючы электрычныя зарады па замкнутым ланцугу, сілы старонняга электрычнага поля пераадольваюць супраціўленне процідзейных сіл, напрыклад часціц рэчыва праваднікоў. Гэта прыводзіць да таго, што сілы старонняга электрычнага поля здзяйсняюць работу за кошт энергіі гэтага поля. Па меры расходу энергіі старонняе электрычнае поле папаўняе яе за кошт механічнай ці хімічнай энергіі.
Выраз «работа сіл старонняга электрычнага поля» крыніцы электрычнай энергіі для сцісласці звычайна замяняюць выразам «работа крыніцы электрычнай энергіі».
Калі вядома работа, якая здзяйсняецца крыніцай электрычнай энергіі пры перамяшчэнні адзінкавага электрычнага зарада па ўсім замкнутым электрычным ланцугу, то лёгка вызначыць работу, якая здзяйсняецца ім пры пераносе нейкага электрычнага зарада
Q
Эдуард Іванавіч Галай
Біяграфія
Скончыў Беларускі інстытут інжынераў чыгуначнага транспарту (спецыяльнасць «Вагоны і вагонная гаспадарка», 1961; аспірантура, 1975), Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт транспарту (дактарантура, 2003). Працаваў на Усходне-Сібірскай чыгунцы (у 1961—1966 — інжынер, начальнік вагоннага дэпо ст. «Чарамхова», 1967—1976 — начальнік дарожнай лабараторыі службы вагоннай гаспадаркі г. Іркуцка), Іркуцкім інстытуце інжынераў чыгуначнага транспарту (1976—1978, выкладчык, дэкан вячэрне-завочнага факультэта), Беларускім дзяржаўным універсітэце транспарту (з 1978, механічны факультэт, кафедра «Вагоны», прафесар, з 1990 — кіраўнік ГНДЛ «Тармазныя сістэмы рухомага саставу»).
Пастаянны ток
Электрарухаючая сіла
па гэтым ланцугу, бо велічыня работы прапарцыянальная велічыні зарада. Такім чынам, калі крыніца электрычнай энергіі пры пераносе зарада
Эдуард Іванавіч Галай
Біяграфія
Навуковыя інтарэсы: тармазы лакаматываў і вагонаў.
Пастаянны ток
Электрарухаючая сіла
па ўсім замкнёным ланцугу здзейсніла работу
A
, то яе электрарухаючая сіла \mathcal E роўная
У Міжнароднай сістэме адзінак (СІ) за адзінку вымярэння электрарухаючай сілы прымаецца адзін вольт (1В). Адзінка названа ў гонар італьянскага фізіка і фізіёлага Алесандра Вольта.
. Напрыклад, калі электрарухаючая сіла якой-небудзь крыніцы электрычнай энергіі \mathcal E=
220 В
, то гэта трэба разумець так, што крыніца электрычнай энергіі, перамяшчаючы адзін кулон электрычнасці па ўсім замкнутым ланцугу, зробіць работу 220 Дж, бо
Электрычнае напружанне
Калі крыніца электрычнай энергіі пераносіць электрычны зарад
Q
па ўсім замкнёным ланцугу, то яна здзяйсняе некаторую работу
A
Пётр Мікалаевіч Бухонка
Біяграфія
Пётр Бухонка нарадзіўся ў сям'і селяніна. Скончыў чатыры класы школы, з 1928 года працаваў на Добрушскай цэлюлоза-папяровай фабрыцы «Герой працы». У 1941 годзе быў прызваны на службу ў Рабоча-сялянскую Чырвоную Армію. З пачатку Вялікай Айчыннай вайны — на яе франтах. Да верасня 1943 года чырвонаармеец Пётр Бухонка быў сапёрам 350-га асобнага інжынернага батальёна 6-й арміі Паўднёва-Заходняга фронту. Вызначыўся падчас бітвы за Дняпро.
Пастаянны ток
Электрычнае напружанне
. Частку гэтай работы
Пётр Мікалаевіч Бухонка
Біяграфія
26 верасня 1943 года, нягледзячы на масіраваны варожы агонь, Бухонка ў складзе разліку на гумавай лодцы зрабіў два рэйсы на заходні бераг Дняпра ў раёне сяла Дзіброва Сынэльныкаўскага раёна Днепрапятроўскай вобласці Украінскай ССР. Калі Бухонка сканчаў другі рэйс, лодка была прабіта і пачала тануць. Тады, нягледзячы на раненне ў руку і нагу, Бухонка замураваў сваю прабоіну ў лодцы, спас тым самым трох параненых байцоў і даставіў дэсант на заходні бераг. У адным з наступных баёў Бухонка атрымаў цяжкае раненне. 5 лютага 1944 года ён памёр ад лёгачнага крывацёку ў 5250-м паходно-палявым шпіталі 8-й гвардзейскай арміі. Пахаваны ў брацкай магіле ў вёсцы Бузулукы Крынычанскага раёна Днепрапятроўскай вобласці.
Пастаянны ток
Электрычнае напружанне
A0
яна здзяйсняе пры пераносе зарада
Пётр Мікалаевіч Бухонка
Памяць
У гонар Бухонкі названая вуліца ў Добрушы.
На добрушскім цэлюлозна-бумажным камбінаце «Герой працы», дзе працаваў П. Бухонка, змешчана мемарыяльная дошка.
Пастаянны ток
Электрычнае напружанне
па ўнутраным участку ланцуга (участак унутры самой крыніцы электрычнай энергіі), а другую частку
A1
— пры пераносе зарада
па знешнім участку ланцуга (па-за крыніцай).
, г.зн. работа
, здзейсненая крыніцай электрычнай энергіі пры пераносе электрычнага зарада
Калі падзяліць левую і правую частку роўнасці
на велічыню адзінкавага зарада
, атрымаем работу, аднесеную да адзінкавага зараду:
Работа крыніцы электрычнай энергіі, якая здзяйсняецца ёю пры пераносе адзінкавага зарада па ўсім замкнёным ланцугу, лікава роўная яе электрарухаючай сіле, г.зн. , дзе \mathcal E — электрарухаючая сіла крыніцы электрычнай энергіі.
Велічыня, лікава роўная рабоце, якая здзяйсняецца крыніцай электрычнай энергіі пры пераносе адзінкавага зарада па ўнутраным участку ланцуга, называецца падзеннем напружання (напружаннем) на ўнутраным участку ланцуга, г.зн. , дзе U_0 — падзенне напружання на ўнутраным участку ланцуга.
па знешнім участку ланцуга, называецца падзеннем напружання (напружаннем) на знешнім участку ланцуга, г.зн. , дзе U_1 — падзенне напружання на знешнім участку ланцуга.
Такім чынам, роўнасці можна надаць такі выгляд:, г.зн.
З роўнасці вынікае, што, г.зн. падзенне напружання на знешнім участку ланцуга меншае за электрарухаючую сілу крыніцы электрычнай энергіі на велічыню падзення напружання на ўнутраным участку ланцуга.
Такім чынам, чым большае падзенне напружання ўнутры крыніцы электрычнай энергіі, тым меншае пры ўсіх іншых роўных умовах падзенне напружання на зацісках крыніцы электрычнай энергіі.
Паколькі падзенне напружання мае аднолькавую размернасць з электрарухаючай сілай, г.зн. выражаецца ў джоўлях на кулон, ці, інакш, у вольтах, то за адзінку вымярэння падзення напружання (электрычнага напружання) прыняты адзін вольт.
Напружанне на участках ланцуга вымяраецца вальтметрам, ён заўсёды падключаецца да тых кропак ланцуга, паміж якімі ён павінен вымераць падзенне напружання, гэта значыць паралельна.
NGC 3836
NGC 3836 (іншыя абазначэнні — MCG -3-30-10, VV 477, IRAS11409-1631, PGC 36445) — спіральная галактыка (Sb) у сузор’і Чаша.
Пастаянны ток
Пастаянны ток на транспарце
Шырокае прымяненне пастаяннага току на транспарце абумоўлена тым, што электрарухавікі пастаяннага току з паслядоўным узбуджэннем маюць аптымальную для транспартных сродкаў цягавую характарыстыку — вялікі круцячы момант пры малым ліку абаротаў у хвіліну, і наадварот, адносна малы круцячы момант пры намінальнай скорасці кручэння якара. Колькасць абаротаў лёгка рэгулюецца паслядоўным уключэннем рэастата або зменай напружання на зацісках рухавіка (шляхам пераключэння некалькіх рухавікоў з паслядоўнага на паралельнае злучэнне). Кірунак кручэння лёгка змяняецца (як правіла, пераключаецца палярнасць абмоткі ўзбуджэння). У сілу гэтага электрарухавікі пастаяннага току з паслядоўным узбуджэннем знайшлі шырокае прымяненне на электравозах, электрацягніках, цеплавозах, трамваях, тралейбусах, пад’ёмных кранах, пад’ёмніках і гэтак далей.
NGC 3836
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Пастаянны ток
Пастаянны ток на транспарце
Гістарычна склалася, што лініі трамвая, тралейбуса і метрапалітэна электрыфікаваны на пастаянным току, электрычнае напружанне складае 550—600 вольт (трамвай і тралейбус), метрапалітэн 750—900 вольт. На цеплавозах да 1970-х гадоў асноўным тыпам цягавага генератара быў генератар пастаяннага току (цеплавозы ТЭ3, ТЭ10, ТЭП60, ТЭМ2 і інш.), стаялі калектарныя цягавыя электрарухавікі, аднак развіццё паўправадніковай тэхнікі прывяло да таго, што з 1970-х гадоў на цеплавозах пачалі ўсталёўвацца трохфазныя генератары пераменнага току з паўправадніковай выпрамляльнай устаноўкай (электрычная перадача пераменна-пастаяннага току, цеплавозы ТЭ109, ТЭ114, ТЭ129, ТЭМ7, ТЭМ9 і іншыя), а з 1990-х гадоў прымяняюцца асінхронныя цягавыя рухавікі (цеплавозы з электраперадачай пераменна-пераменнага току 2ТЭ25А, ТЭМ21).
У Расіі і ў рэспубліках былога СССР каля паловы электрыфікаваных участкаў чыгунак электрыфікаваны на пастаянным току 3000 вольт.
Электрыфікацыя на пастаянным току 3 кВ не з’яўляецца аптымальнай па параўнанні з электрыфікацыяй на пераменным току 25 кВ прамысловай частаты (50 Гц), параўнальна нізкае напружанне ў кантактнай сетцы і вялікая сіла току, аднак тэхнічныя магчымасці электрыфікацыі на пераменным току з’явіліся толькі ў другой палове XX стагоддзя. ''Напрыклад, два электравозы маюць роўную магутнасць 5000 кілават. У электравоза пастаяннага току (3 кВ) максімальны ток, які праходзіць праз токапрыёмнік, складзе 1667 ампер, у электравоза пераменнага току (25 кВ) — 200 ампер.''
У 1990-я — 2000-я гады шэраг участкаў пераведзены з пастаяннага на пераменны ток: Слюдзянка—Іркуцк—Зіма, Лоухі—Мурманск, Саратаўскі і Валгаградскі чыгуначныя вузлы, Мінеральныя Воды—Кіславодск і Бештау—Жалезнаводск.
У 1970-я гады ў СССР праводзіліся эксперыменты з электрыфікацыяй на напружанне 6 кВ, аднак па шэрагу тэхнічных прычын гэта сістэма не была прынята.
Варта адзначыць, што таксама выпускаюцца двухсістэмныя электравозы, здольныя працаваць як на пераменным, так і на пастаянным току (гл. ВЛ61Д, ВЛ82 і ВЛ82М, ЭП10, ЭП20).
Лініі электраперадачы пастаяннага току
У пераважнай большасці выпадкаў па лініях электраперадачы перадаецца трохфазны ток, аднак існуюць лініі электраперадачы пастаяннага току, напрыклад высакавольтная лінія пастаяннага току Валгаград-Данбас, высакавольтная лінія пастаяннага току Экібастуз-Цэнтр, мацерыковая Паўднёвая Карэя — востраў Чэджудо і іншыя. Выкарыстанне пастаяннага току дазваляе перадаваць большую электрычную магутнасць і электраэнергію паміж энергасістэмамі, якія выкарыстоўваюць пераменны ток рознай частаты, напрыклад, 50 і 60 герц, а таксама не сінхранізаваць суседнія энергасістэмы, як гэта зроблена на граніцы Ленінградскай вобласці з Фінляндыяй (гл. ).
Краснуха
Краснуха (rubella) — эпідэмічнае віруснае захворванне з інкубацыйным перыядам каля 15-24 дзён. Захворванне закранае ў асноўным дзяцей, але яно можа справакаваць сур'ёзныя прыроджаныя заганы, калі жанчына заражаецца ў пачатку цяжарнасці.
Гісторыя
Упершыню краснуха была апісана ў 1740 г. нямецкім тэрапеўтам Ф. Хофманам. У 1881 г. захворванне афіцыйна вылучана ў асобную назалагічную форму. У 1938 г. японскія даследчыкі даказалі вірусную прыроду інфекцыі, заразіўшы валанцёраў фільтратам з насаглоткі. Узбуджальнік краснухі вылучаны ў 1961 г. некалькімі навукоўцамі амаль адначасова; П. Д. Паркманам, Т. X. Уэлерам і Ф. А. Невай. У 1941 г. аўстрыйскі даследчык Н. Грэг апісаў розныя анамаліі плоду ў сувязі з яго ўнутрычэраўным заражэннем вірусам краснухі падчас хваробы цяжарнай маці. Найбольш часта сустракаемыя анамаліі — катаракта, заганы сэрца і глухата былі аб'яднаны пад назвай «класічны сіндром прыроджанай краснухі».
Вірус
Гэта кантагіёзнае захворванне, якое выпрацоўвае ўстойлівы імунітэт. Узбуджальнік адносіцца да сямейства Togaviridae, роду Rubivirus.
Клінічныя праявы
Пасля інкубацыйнага перыяду 2-3 тыдні з'яўляецца ўмераная тэмпература з галаўным болем, фарынгітам, шыйнай адэнапатыяй, кан'юктывітам. Высыпанне з'яўляецца праз 48 гадзін, сып макулезны (плямісты) не свярбіць, спачатку на твары, потым спускаецца на ўсё цела на працягу некалькіх гадзін, спачатку сып марбіліформны (нагадвае адру), затым шкарлятынаформная. Яна пераважае на твары, у вобласці паясніцы і ягадзіц, гісталагічных паверхнях рук, ног. Сып трымаецца 2-4, зрэдку 5-7 дзён, затым знікае без пігментацыі і лушчэння. Трэба адзначыць, што даволі частыя змякчэлыя і асімптаматычныя формы.
Усевалад Міхайлавіч Гарачка
Усевалад Міхайлавіч Гарачка (нар., в. Юцкі, ) — беларускі паэт.
Біяграфія
Скончыў Дзямідавіцкую сярэднюю школу (1986), фізічны факультэт БДУ. Працаваў на НВА «Інтэграл». Станам на 2023 год працуе ў ЦРІТ БДПУ. Жыве ў Фаніпалі. Жанаты. Мае дачку.
Адзін са стваральнікаў літаратурнага руху «Бум-Бам-Літ» (вясна 1994). З 2005 года член Беларускага ПЭН-цэнтра, з 2006 — Саюза пісьменнікаў Беларусі.
Вершы піша з 1992 года. З 1993 года выступае ў перыядычным друку: спачатку з вершамі, а потым і з крытычнымі артыкуламі, эсэ, кароткімі апавяданнямі. Аўтар кніг паэзіі «Пралетарскія песні» (2004, выйшла ў серыі «Другі фронт мастацтваў») і «Даты» (2004). Таксама суаўтар некалькіх кніг, у т.л. «Тазік беларускі». Вершы апошніх гадоў друкаваліся ў газетах «Літаратура і мастацтва», «Наша Ніва», часопісе «Крыніца».
Шчэрбішкі
Шчэ́рбішкі (, Щербишки) — вёска ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Лынтупскага сельсавета.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Палескага сельсавета.
Адэская губерня
Адэская губерня — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка УССР у 1920—1925 гадах.
Гісторыя
Створана 16 красавіка 1920 года шляхам вылучэння з Херсонскай губерні.
21 кастрычніка 1922 года ў склад Адэскай губерні ўвайшла Мікалаеўская губерня.
З 1 жніўня 1925 года скасавана разам з астатнімі губернямі УССР.
Эрпельданж
Эрпельданж (люксемб. Ierpeldeng, фр. Erpeldange) — камуна ў Люксембургу, размяшчаецца ў акрузе Дзікірх. Камуна Эрпельданж з'яўляецца часткай кантона Дзікірх. У камуне знаходзіцца аднайменны населены пункт.
Лубянскае
Лубя́нскае — вадасховішча ў Свіслацкім раёне Гродзенскай вобласці Беларусі, за 2 км у напрамку на поўдзень ад вёскі Лубянка, за 40 км у напрамку на паўднёвы ўсход ад горада Свіслач, на рацэ Лубянка (Парахаўня).
Створана ў 1978 годзе. Плошча паверхні 0,74 (0,62 ) км². Даўжыня 1,85 км, найбольшая шырыня 2 км. Найбольшая глыбіня 2,9 м, сярэдняя — 1,4 м. Аб'ём вады ў вадасховішчы 1,04 млн м³. Сярэдні гадавы сцёк 0,76 млн м³.
Вадасховішча выкарыстоўваецца ў мэтах рэгулявання сцёку, рыбагадоўлі і добраўпарадкавання прылеглай тэрыторыі.
Crotoniidae
Crotoniidae — сямейства кляшчоў з надатраду Acariformes. Налічвае каля 60 відаў
Распаўсюджанне
Паўднёвае паўшар'е (Неатропіка, Афрыка, Паўднёвая Азія, Аўстралія). На поўнач пранікаюць да Мексікі і Карэі.
Класіфікацыя
3 роды і каля 60 відаў.
Жаір Балсанару
Жаі́р Месі́яс Балсана́ру (Jair Messias Bolsonaro;, Глісерыу, штат Сан-Паўлу, Бразілія) — бразільскі дзяржаўны і палітычны дзеяч. 38-ы і дзейны Прэзідэнт Бразіліі, абраны на ўсеагульных выбарах 28 кастрычніка 2018 года. Займае пасаду з 1 студзеня 2019 года. Да абрання быў членам Палаты дэпутатаў з 1991 года. Таксама быў членам Сацыял-ліберальнай партыі, пакуль у лістападзе 2019 года не стварыў уласную партыю Альянс за Бразілію.
Служыў у артылерыі і дэсантных войсках. Даслужыўся да звання капітана.
Адным з першых указаў спрасціў правілы набыцця і нашэння зброі.
Вядомы сваімі ультраправымі і папулісцкімі палітычнымі поглядамі. Прайграў на ўсеагульных выбарах 2022 года, набраўшы толькі 49 % галасоў.
Катлабуг
Катлабуг (Катлабуг) — поймавае возера ў нізоўі Дуная, у Адэскай вобласці Украіны. Ад поймы Дуная аддзелена дамбай, мае рэжым вадасховішча. Водаабмен рэгулюецца шлюзавым каналам, які перасякае дамбу.
Жаір Балсанару
Выбары 2018 года
Балсанару, быў кандыдатам у прэзідэнты ад PSL на прэзідэнцкіх выбарах у Бразіліі ў 2018 годзе. Ён заняў першае месца ў першым туры ўсеагульных выбараў 7 кастрычніка 2018 года, а кандыдат ад ПТ Фернанда Хадад заняў другое месца. Два кандыдаты зноў сутыкнуліся 28 кастрычніка, калі Балсанара перамог на выбарах.
Замах на забойства
6 верасня 2018 года Балсанару атрымаў некалькі нажавых ран падчас перадвыбарчага мітынгу ў Жуіс-дэ-Фора, пашкоджанні печані, лёгкіх і кішэчніка. Ён быў шпіталізаваны ў «выключна стабільным» стане і адпушчаны амаль праз месяц, 29 верасня
Катлабуг
Катлавіна падоўжанай формы, з расшырэннем у паўднёвай частцы. Даўжыня 21 км, шырыня ад 1 да 6 км, плошча 67 км². Глыбіня да 4 м.
Жаір Балсанару
Скандалы
Балсанару, быў адкрытым прыхільнікам ваеннага рэжыму ў Бразіліі ў 1964 годзе. Падчас сесіі галасавання па імпічменце былога прэзідэнта Дылмы Русеф у сваёй прамове Балсанару ўшанаваў палкоўніка Карласа Альберта Брыльхантэ Устру, шырока вядомага ваеннага ў Бразіліі, які быў катам пратэстоўцаў у перыяд бразільскай ваеннай дыктатуры.
У 1990-х гадах у тэлеінтэрв’ю папулярнаму часопісу Veja ён таксама зрабіў супярэчлівыя заявы аб ваеннай дыктатуры Піначэта ў Чылі, усхваляючы чылійскага дыктатара і заяўляючы, што «рэжым павінен быў дзейнічаць больш жорстка, каб аднавіць краіну».
Катлабуг
Паўночныя берагі пясчаныя, месцамі абрывістыя, рассечаны балкамі, паўднёвыя — нізінныя, забалочаныя. Упадаюць рэкі Ташбунар, Вялікі Катлабуг, Еныка.
Жаір Балсанару
Скандалы
Балсанару таксама сумна вядомы сваімі публічнымі выступамі, якія ўспрымаюцца як неталерантныя. У некаторых выпадках ён ужо выступаў супраць меншасцяў, у прыватнасці, супраць ЛГБТ. У інтэрв’ю для дакументальнага фільма Out There, знятага брытанскім акцёрам і комікам Стывенам Фраем, які прысвечаны росту гамафобіі ў свеце і які быў паказаны на BBC у 2013 годзе, тагачасны кангрэсмен заявіў: «Ні адзін бацька не ганарыцца тым, што мае сына гея... Мы, бразільцы, не любім гомасексуалістаў. Не любіць — не тое самае, што ненавідзець», — дадаў ён. У каментары пра тое, што ён пачуў, Фрай сказаў: «Балсанару — тыповы гамафоб, якога я знайшоў ва ўсім свеце, з яго мантрай, што геі хочуць дамінаваць у грамадстве, вербаваць дзяцей або жорстка абыходзіцца з імі. Нават у такой прагрэсіўнай краіне, як Бразілія, яго хлусня стварае істэрыю сярод невукаў, адкуль можа ўзнікнуць гвалт».
Катлабуг
Тэмпература вады ўлетку да 24-26 °C, зімой возера замярзае. Мінералізацыя вады 1-1,6 г/л.
Жаір Балсанару
Скандалы
Як прэзідэнт Балсанару, прыменшыў смяротнасць пандэміі COVID-19 у Бразіліі. Ён сказаў, што вірус не больш смяротны за звычайны грып. 7 ліпеня 2020 года Балсанару паказаў, што ў яго быў станоўчы тэст на COVID-19.
Варшава-Усходняя
Агульная характарыстыка
Станцыя абслугоўвае прыгарадныя, міжгароднія і міжнародныя маршруты. У адпаведнасці з класіфікацыяй Польскай чыгункі станцыя Варшава-Усходняя адносіцца да катэгорыі "C".
Гісторыя станцыі цесна звязана з будаўніцтвам аўстрыйскай чыгункі Вена - Тэрэспаль, падчас якога ў 1886 годзе быў пабудаваны будынак станцыі. Гэты будынак называўся Тэрэспальскім вакзалам. У гэты ж час ён таксама паралельна называўся Брэсцкім вакзалам. Вакзал абслугоўваў цягнікі ў напрамку Любліна і Брэста.
Пасля Першай сусветнай вайны будынак станцыі, у адрозненне ад астатніх вакзалаў Варшавы, амаль не пацярпеў. Станцыя была перабудавана ў 1933 годзе і была поўнасцю знішчана ў 1944 годзе падчас Варшаўскага паўстання. Да гэтага часу захавалася невялікая частка былога будынка вакзала.
У 1969 годзе быў пабудаваны сучасны будынак вакзала, які складаецца з двух тэрміналаў - паўночнага з 4 платформамі, які абслугоўвае міжгароднія цягнікі, і меншага памеру паўднёвага тэрмінала з 2 платформамі, які абслугоўвае прыгарадныя цягнікі.
У 2011 годзе быў адрамантаваны паўднёвы тэрмінал і ў 2012 годзе скончыўся рамонт паўночнага тэрмінала. Праз станцыю праходзяць дзве чыгуначныя лініі ў бок Отвацка і Прушкава.
Жаір Балсанару
Скандалы
З 2019 года Балсанару сутыкнуўся з чатырма асобнымі абвінавачваннямі ў злачынствах супраць чалавечнасці. Ён знаходзіцца пад следствам у Міжнародным крымінальным судзе ў Гаазе за злачынствы супраць чалавечнасці, генацыд карэнных народаў і экацыд.
Выбары 2022 года
Балсанару балатуецца на пераабранне на выбарах 2022 года, а яго галоўным супернікам з’яўляецца былы прэзідэнт Луіс Інасіу Лула да Сілва. Балсанару зноў не абраў Гамільтана Мураа як свайго напарніка, замест гэтага абраў генерала Вальтэра Брагу Нета. На працягу ўсяго выбарчага перыяду Балсанару казаў, што ў выпадку паразы выбары будуць карумпаванымі і сфальсіфікаванымі супраць яго. Яго дзеянні параўноўваюць са спробамі былога прэзідэнта ЗША Дональда Трампа адмяніць вынікі выбараў 2020 года.
2 кастрычніка 2022 года Балсанару прайшоў у другі тур выбараў 30 кастрычніка супраць Лулы. Лула набраў 48,43 % галасоў супраць 43,20 % галасоў Балсанару.
Лула быў абраны ў другім туры 30 кастрычніка, і Балсанару стаў першым прэзідэнтам Бразіліі, які прайграў пераабранне.
Палітычныя погляды
Гарачы антыкамуніст, пазіцыі Балсанару часта разглядаюцца як кансерватыўныя, папулісцкія, нацыяналістычныя і звычайна асацыююцца з ультраправай палітыкай, аднак ён адмаўляе гэтыя заявы, заяўляе, што трымаецца традыцыйных умераных правых ідэалаў. Ён назваў сябе палітыкам, які выступае за жыццё, за зброю і супраць істэблішменту.
Балсанару гарачы праціўнік левай палітыкі, у першую чаргу аднаполых шлюбаў, секулярызму, легалізацыі наркотыкаў, абортаў і аховы навакольнага асяроддзя. Што тычыцца эканамічных пытанняў, ён выступаў за ліберальную палітыку і палітыку свабоднага рынку.
Шчалканава (Манастыршчынскі раён)
Шчалканава (Щелканово) — вёска ў Манастыршчынскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Барсукоўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Шчалканава абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Катлабуг
Пашырана водная расліннасць (асабліва водарасці, лотаці), з рэдкіх відаў расце вадзяны арэх плывучы.
Водзяцца сазан, акунь, шчупак; разводзяць белага амура, таўсталобіка; промысел ракаў. На берагах (асабліва паўднёвых) — месцы гнездавання вадаплаўных і адпачынку пералётных птушак.
Усход (Слуцкі раён)
Усхо́д (, Усход) — пасёлак у Слуцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Знаменскага сельсавета.
Ахрэмавічы
Ахрэ́мавічы (, Ахремовичи) — вёска ў Стаўбцоўскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Вішнявецкага сельсавета.
IC 238
IC 238 — галактыка тыпу S0 (спіральная галактыка) у сузор’і Авен.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
NGC 487
NGC 487 (іншыя абазначэнні — MCG −3-4-56, PGC 4958) — спіральная галактыка (Sa) у сузор’і Кіт.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Сытны рынак
Сытны рынак — найстарэйшы рынак Санкт-Пецярбурга, заснаваны ў 1711 годзе. Галоўны будынак рынку пабудаваны ў 1912—1913 гг. па праекце М. С. Лялевіча.
Афіцыйны адрас — Сытнінская вуліца, дом 5.
Першапачаткова рынак называўся Абжорны.
У часы Ганны Іаанаўны плошча Сытнага рынку было месцам публічных пакаранняў смерцю. 12 ліпеня 1736 года тут быў абезгалоўлены ад’ютант аднаго з пакараных князёў Далгарукавых, дваццацігадовы Ягор Сталетаў, які быў прыхільнікам абмежавання манархічнай улады, а 17 чэрвеня 1740 года тут былі пакараныя абвінавачаныя ў змове супраць Ганны Іаанаўны А. П. Валынскі, П. М. Яропкін і А. Ф. Хрушчоў. Пакаранні на Сытным рынку ладзілі і пазней. Апошнім з іх 15 верасня 1764 года стала пакаранне В. Я. Міровіча за спробу вызваліць з Шлісельбургскай крэпасці і ўзвесці на трон Іаана Антонавіча.
Ягнешчыцы
Ягне́шчыцы (, Ягнещицы) — вёска ў Слонімскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Сянькоўшчынскага сельсавета.
Да 18 сакавіка 1967 года вёска ўваходзіла ў склад Казловіцкага сельсавета Зэльвенскага раёна.
Міневічы
Міневічы  — тапонім.
Лана
Лана (Lanë) — рака ў цэнтральнай частцы Албаніі, левы прыток ракі Тырана. Даўжыня — 29 км, плошча вадазбору — 67 км².
Выток бярэ на схілах гары Дайці, цячэ на захад, перасякае цэнтр Тыраны і ўпадае ў раку Тырана. Моцна забруджана сцёкавымі водамі.
Разалінд Расел
Разалінд Расел (Rosalind Russell,  — ) — амерыканская актрыса, уладальніца пяці прэмій «Залаты глобус». Больш за ўсё вядомая роляй журналісткі з камедыі Говарда Гоўкса «Яго дзяўчына Пятніца». Разалінд 5 разоў намінавалася на прэмію «Грэмі» і 5 разоў яе выйгравала.
NGC 3835A
NGC 3835A (іншыя абазначэнні — UGC 6762, MCG 10-17-68, ZWG 292.29, IRAS11447+6034, SBS 1144+605, PGC 36776) — спіральная галактыка (Sb) у сузор’і Вялікая Мядзведзіца.
Гэты аб’ект не ўваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога і быў дададзены пазней.
Насонаў
Насонаў — прозвішча.
Лынды
Лынды (Лынды) — вёска ў Манастыршчынскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Собалеўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Лынды абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
IC 239
IC 239 — галактыка тыпу SBa (кампактная выцягнутая галактыка) у сузор’і Андрамеда.
Дом Сухазанета
Дом Сухазанета — гістарычны будынак у цэнтры Санкт-Пецярбурга, размешчаны па адрасе Неўскі праспект, 70. Трохпавярховы будынак мае строгі безордэрны фасад, які увенчаны франтонам. У інтэр’еры будынка захаваліся некалькі памяшканняў: вестыбюль, абліцаваны штучным мармурам, а таксама залы, упрыгожаныя ляпнымі фрызамі і маляўнічымі плафонамі.
Першы вядомы будынак пабудаваны ў пачатку XIX стагоддзя, гэта быў каменны дом купца А. Шамякіна. Пазней будынак набыў генерал артылерыі І. Сухазанет, для яго ў канцы 1820-х гадоў будынак быў перабудаваны архітэктарам Д. І. Квадры. Унутранае аздабленне асабняка выконвалася ў 1835—1838 гадах архітэктарамі Д. І. Вісконці і С. Л. Шуставым.
З 1864 года будынак займала Пецярбургскае купецкае таварыства, у перыяд 1864—1866 гадоў па праекце архітэктара В. В. Штрома быў перабудаваны фасад будынка. У 1910—1911 гадах была перароблена частка інтэр’ераў па праекце архітэктара П. С. Барышнікава. З 1974 года ў будынку знаходзіцца Дом журналіста.
Грубяшоўскі павет
Грубяшоўскі павет (Powiat hrubieszowski) — павет у Польшчы ля мяжы з Украінай, уваходзіць у склад Люблінскага ваяводства. Утвораны ў 1999 годзе, у розных формах існаваў ужо з 1429 года. Цэнтр павета — горад Грубешаў. Займае плошчу 1269,45 км². Насельніцтва павета складае 65,5 тыс. чалавек (на 2018 год).
Эсперанж
Эсперанж (люксемб. Hesper, фр. Hesperange) — камуна ў Люксембургу, размяшчаецца ў акрузе Люксембург. Камуна Эсперанж з'яўляецца часткай кантона Люксембург. У камуне знаходзіцца аднайменны населены пункт.
Насельніцтва складае 12200 чалавек ​​(на 2008 год), у камуне размяшчаюцца 5360 хатніх гаспадарак. Займае плошчу 27,22 км ² (па займаемай плошчы 27 месца з 116 камун). Найвышэйшая кропка камуны над узроўнем мора складае 334 м. (102 месца з 116 камун), найменшая 255 м. (65 месца з 116 камун).
Хлебны Клін
Хле́бны Клін (, Хлебный Клин) — пасёлак у Слуцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Знаменскага сельсавета.
Ніна Баршчэўская
Ніна Баршчэўская (, вёска Козлікі, Гайнаўскі павет Беластоцкага ваяводства, Польшча) — беларускі мовазнавец, грамадскі і культурны дзеяч. Доктар філалагічных навук (2004), прафесар.
Біяграфія
Скончыла Агульнаадукацыйны ліцэй з беларускай мовай навучання імя Б. Тарашкевіча ў Бельску Падляскім (1975), затым вучылася на Кафедры беларускай філалогіі Варшаўскага ўніверсітэта, на якой працавала ў 1980—2018 гг. і якой кіравала ў 2009—2014 і 2016—2018 гг. У дыпломнай (1980) і кандыдацкай працах (1988) закранала пытанні польска-беларускага моўнага памежжа і дыялектызмаў у беларускай літаратурнай мове. У 2004 годзе абараніла доктарскую дысертацыю «Беларуская эміграцыя — абаронца роднае мовы». З’яўляецца прафесарам Варшаўскага ўніверсітэта. Аўтар звыш 50 навуковых публікацый:
З 1992 звязана з Беларускай службай Польскага радыё. Займае пасаду кіраўніка рэдакцыі.
Узнагароды
Узнагароджана медалём 100 гадоў БНР Рады Беларускай Народнай Рэспублікі.
Allium marginatum
Allium marginatum — від травяністых раслін сямейства, распаўсюджаны ў былой Чэхаславакіі і Венгрыі.
Распаўсюджанне
Распаўсюджаны ў былой Чэхаславакіі і Венгрыі.
Ігар Колб
Ігар Колб:
Рудніцкі сельсавет
Рудніцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Віцебскага раёна Віцебскай вобласці. Цэнтр — вёска Красоўшчына.
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Віцебскага раёна Віцебскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Рудніцына. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Віцебскім раёне БССР. 15 лютага 1931 года ўключаны ў гарадскую рысу Віцебска. З 27 ліпеня 1937 года ў складзе адноўленага Віцебскага раёна БССР, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. У 1939 годзе цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Красоўшчына. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад новаўтворанага Варонаўскага сельсавета.
Чахармахаль і Бахціярыя
Чахамахаль і Бахціярыя  — адзін з трыццаці астанаў Ірану. Размешчаны на паўднёвым захадзе краіны. Плошча — 16,332 км², насельніцтва — 842,000 чалавек (2005 год). Адміністрацыйны цэнтр — Шэхрэ-Корд.
NGC 488
NGC 488 (іншыя абазначэнні — UGC 907, MCG 1-4-33, ZWG 411.33, IRAS01191+0459, PGC 4946) — спіральная галактыка (Sb) у сузор’і Рыбы.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Мікола Рыжы
Мікола Рыжы, сапр. Мікалай Дзмітрыевіч Рыжы (, в. Уцеха,  — ) — беларускі мастак, ілюстратар.
Біяграфія
Маляваў з дзяцінства. У 1964 годзе паступіў вучыцца ў Рэспубліканскую школу-інтэрнат імя І. В. Ахрэмчыка на аддзяленне выяўленчага мастацтва. У 1972 годзе перамог у мастацкім конкурсе да 90-годдзя Янкі Купалы. У 1973 годзе паступіў вучыцца ў Беларускі тэатральна-мастацкі інстытут на аддзяленне графікі, дзе вучыўся ў Г. С. Грака, В. П. Шаранговіча, П. К. Любамудрава. Актыўна ўдзельнічаў у рэспубліканскіх і ўсесаюзных мастацкіх выстаўках. Жыве і працуе ў Барысаве. Памёр 30-га сакавіка 2017 года.
Творчасць
У 1976 годзе ў выдавецтве «Мастацкая літаратура» выйшла першая кніга ў афармленні Міколы Рыжага — казка «Забаронены вузел». Далей мастак аформіў шэраг кніг, сярод каторых «Блікі сонца» Максіма Танка, «Рэпартаж з пятлей на шыі» Юліуса Фучыка, «Маўглі» Кіплінга, «Вужовы кароль» Ул. Ягоўдзіка. За ілюстрацыю выдання Ул. Бутрамеева «Вялікія і славутыя людзі беларускай зямлі» Мікола Рыжы атрымаў дыплом I ступені ў Рэспубліканскім конкурсе кнігі. Таксама мае шмат дыпломаў за афармленне дзіцячых падручнікаў, якія друкавала выдавецтва «Народная Асвета». У 1990 годзе атрымаў II прэмію ў міжнародным конкурсе экслібрыса да 500-годдзя Францыска Скарыны. З’яўляецца аўтарам ілюстрацый да 60 кніжных выданняў.
Ажарцы
Ажа́рцы (, Ожарцы) — вёска ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Навасёлкаўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Груздава Пастаўскага павета Віленскага ваяводства.
Мікола Рыжы
Супрацоўніцтва з Белпоштай
Мастак актыўна супрацоўнічае з Міністэрствам сувязі Беларусі, РУП «Белпошта» і выдавецкім цэнтрам «Марка», распрацоўваючы арыгінал-макеты паштовых марак, мастацкіх капэрт і картак, якіх ужо ў яго актыве больш за 200. Жанравы дыяпазон мастака разнастайны. З-пад яго пэндзля выйшлі творы, на якіх адлюстраваны архітэктурныя помнікі Беларусі, важныя падзеі і святы. Мікола Рыжы з’яўляецца сапраўдным майстрам паштовай мініяцюры.
Адна з серый марак Міколы Рыжага, выдадзеных у 1994 годзе, была прысвечана паўстанню 1794 года. У серыю ўвайшлі маркі з партрэтамі Тадэвуша Касцюшкі, Тамаша Ваўжэцкага, Якуба Ясінскага і Міхала Клеафаса Агінскага.
Ляляўскі
Ляляўскі — прозвішча.
Нацыянальны алімпійскі камітэт Рэспублікі Беларусь
Нацыянальны алімпійскі камітэт Рэспублікі Беларусь (НАК Беларусі) — самастойнае, незалежнае грамадскае аб’яднанне, статус і роля якога вызначаюцца Алімпійскай хартыяй і Законам Рэспублікі Беларусь «Аб фізічнай культуры і спорце». Створаны 22 сакавіка 1991 года, прызнаны Міжнародным алімпійскім камітэтам 21 верасня 1993 года.
Вышэйшы орган — алімпійскі сход. Паміж сходамі працуе выканкам (на чале з прэзідэнтам НАК) і бюро выканкама. Арганізацыйна-выканаўчую і фінансава-гаспадарчую дзейнасць ажыццяўляе сакратарыят. Працуе 11 пастаянных камісій. НАК мае прадстаўніцтвы ў кожнай вобласці краіны і ў Мінску. Штаб-кватэра знаходзіцца ў Мінску па адрасе вуліца Вясёлкавая, 27.
Падзеі 2020 года
На фоне масавых пратэстаў у Беларусі ўвосень 2020 года ў Міжнародны алімпійскі камітэт сталі паступаць шматлікія звароты ад вядомых беларускіх спартсменаў. Для іх апрацоўкі была створана спецыяльная камісія. Улічваючы заявы і сведчанні, якія паступілі ў МАК, а таксама адказы, прадстаўленыя НАК Беларусі, МАК прыйшоў да высновы, што існае кіраўніцтва НАК Беларусі належным чынам не абараніла беларускіх спартсменаў ад палітычнай дыскрымінацыі ўнутры НАК, спартыўных федэрацый, спартыўнага руху. Было адзначана, што гэта супярэчыць асноватворным прынцыпам Алімпійскай Хартыі і таму сур’ёзна ўплывае на рэпутацыю Алімпійскага руху.
7 снежня 2020 года Міжнародны алімпійскі камітэт на пасяджэнні выканкама вырашыў прыняць меры ў дачыненні да НАК Беларусі, які ўзначальваюць Аляксандр Лукашэнка і яго сын Віктар :
Аляксандр Лукашэнка рэзка адрэагаваў на рашэнне МАК :
Аляксандр Лукашэнка, які ўзначальваў НАК з 1997 года, пакінуў пасаду 26 лютага 2021 года на Алімпійскім сходзе Нацыянальнага алімпійскага камітэта, на якім старшынёй быў выбраны ягоны сын Віктар Лукашэнка. Дзмітрый Баскаў па выніках сходу захаваў месца ў складзе Выканкама Нацыянальнага алімпійскага камітэта. 8 сакавіка 2021 года Міжнародны алімпійскі камітэт паведаміў, што не прызнаў выбранне старшынёй НАК Беларусі Віктара Лукашэнкі, а таксама выбранне ў выканкам Дзмітрыя Баскава.
Санкцыі ЗША
9 жніўня 2021 года НАК Беларусі быў унесены ў спіс спецыяльна прызначаных грамадзян і заблакіраваных асоб ЗША паводле абвінавачанняў у, ухіленні ад санкцый, у тым ліку абыходзе візавых абмежаванняў.
Акрамя таго, прэзідэнты НАК Аляксандр і Віктар Лукашэнка знаходзяцца пад санкцыямі ЗША, Еўрапейскага саюза , Вялікабрытаніі , Швейцарыі і Канады , а члену выканкама НАК Дзмітрыю Баскаву забаронены ўезд у Літву, Латвію і Эстонію.
Рэспубліка Сербская
Рэспубліка Сербская (Република Српска, Republika Srpska) — дзяржаўнае ўтварэнне на тэрыторыі Босніі і Герцагавіны, якое было створана баснійскімі сербамі падчас вайны за незалежнасць Босніі і афіцыйна ўвайшло ў склад краіны паводле Дэйтанскага пагаднення. У цяперашні час Рэспубліка Сербская складаецца з двух частак, якія злучаюцца раёнам Брчко, які знаходзяцца пад кіраваннем ААН (паводле дамоў у Дэйтане гэты раён прыкладна пароўну паміж Рэспублікай Сербскай (паўночная частка) і Мусульмана-харвацкай федэрацыяй). У той жа час Рэспубліка Сербская з'яўляецца звяном, якія адлучаюць Федэрацыю Боснія і Герцагавіна ад двух харвацкіх раёнаў, і абавязаная забяспечваць бесперашкодны праход па адмысловым калідоры, што праходзіць па ёй тэрыторыі.
У прынятай 22 лютага 2008 рэзалюцыі парламента Рэспублікі Сербскай гаворыцца, што баснійскія сербы могуць выйсці з складу Босніі і Герцагавіны, калі большасць краін-членаў ААН і дзяржаў Еўрасаюза прызнае незалежнасць Косава.
Плошча Рэспублікі Сербскай складае 25 053 км². Тэрыторыя яе складаецца з двух частак, названых па памежных рэках: Пасавіна на поўначы і Падрынне на ўсходзе. Вялікая частка рэспублікі ляжыць у межах гістарычнай вобласці Боснія, меншая — у Герцагавіне. Мяжа паміж Босніяй і Герцагавінай прыкладна супадае з дунайска-адрыятычным водападзелам; Боснія ляжыць на поўначы і паўночным усходзе ад гэтай мяжы, Герцагавіна — на паўднёвым захадзе.
NGC 3835
NGC 3835 (іншыя абазначэнні — UGC 6703, MCG 10-17-55, ZWG 292.21, IRAS11413+6023, PGC 36493) — галактыка ў сузор’і Вялікая Мядзведзіца.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Юнгерманіевыя
Юнгерманіевыя (Jungermanniales) — парадак пячоначных імхоў.
Найбольшы па колькасці відаў парадак пячоначнікаў налічвае звыш 40 сем'яў, больш 200 родаў і каля 5000 відаў. Распаўсюджаны пераважна ў тропіках, галоўным чынам, паўднёвага паўшар'я. У Беларусі юнгерманіевыя налічваюць каля 85 відаў. Сярод іх вядомы як таломныя, так і пераважна лістасцябловыя формы. Антэрыдыі знаходзяцца ў похвах бакавых лістоў паблізу верхавінак парасткаў. Архегоніі развіваюцца на верхавіне галінак з верхавіннай клеткі, і рост парастка спыняецца. Каробачка спарагона ўскрываецца чатырма створкамі, сценкі яе складаюцца з 2–20 слаёў з папярочнымі патаўшчэннямі.
Машчынава
Машчынава (Мощиново) — вёска ў Манастыршчынскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Собалеўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Машчынава абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
IC 240
IC 240 — галактыка тыпу *Grp (вялікая група зорак) у сузор’і Персей.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Ігар Паўлавіч Колб
Ігар Паўлавіч Колб (нар., , Беларусь) — артыст балета. Заслужаны артыст Расіі (2009), лаўрэат Міжнароднага конкурсу Vaganova-Prix (1995). З 2022 года — галоўны балетмайстар Нацыянальнага акадэмічнага Вялікага тэатра оперы і балета.
Біяграфія
Скончыў Беларускае дзяржаўнае харэаграфічнае вучылішча (клас А. І. Калядэнка).
З 1996 года ў трупе Марыінскага тэатра, з 1998 года — саліст.
У 2002 годзе дэбютаваў на сцэне Рымскай оперы ў партыі прынца Дэзірэ ў балеце «Спячая прыгажуня» (харэаграфічная рэдакцыя Рудольфа Нурэева).
У 2006 годзе дэбютаваў на сцэне Венскай оперы ў партыі прынца Зігфрыда ў балеце «Лебядзінае возера» (версія Рудольфа Нурэева).
DOSBox
DOSBox — эмулятар PC, які стварае DOS-асяроддзе, неабходнае для запуску старых гульняў пад MS-DOS. Гэта дазваляе запускаць праграмы ў аперацыйных сістэмах, якія не падтрымліваюць, ці падтрымліваюць DOS-праграмы не поўнасцю, і на сучасных камп’ютарах, на якіх старыя праграмы могуць не працваць, ці працаваць з памылкамі. DOSBox можна ўжываць для запуску і іншага праграмнага забеспячэння для DOS, але такая магчымасць працуе з абмежаваннямі. Эмулятар мае адкрыты зыходны код і даступны для такіх сістэм, як Linux, FreeBSD, Windows, Mac OS X, iOS, OS/2, BeOS, KolibriOS, Symbian OS, Android. Таксама, Windows-версія пры дапамозе HX DOS Extender запускаецца пад чыстым DOS — такім чынам DOS эмулюецца пад DOS.
Ігар Паўлавіч Колб
Біяграфія
У 2007 годзе ўдзельнічаў у праекце Андрэя Магутнага і Аляксея Конанава «Silenzio. Дыяна Вішнёва».
DOSBox
Налады
Хуткадзейнасць эмуляванай сістэмы залежыць ат камп’ютара і налад, якія вызначаны ў канфігурацыйным файле, альбо ўводзяцца карыстальнікам у інтэрактыўным рэжыме. DOSBox падтрымлівае абмежаваную колькасць каманд інтэрпрэтатара COMMAND.COM. Таксама, на дыску Z: прысутнічаюць некалькі спецыяльных праграм у выглядзе .COM-праграм, якія кантактуюць з хост-сістэмай праз backdoor:
Ігар Паўлавіч Колб
Біяграфія
З 2015 года выкладае ў Санкт-Пецярбургскай кансерваторыі імя М. А. Рымскага-Корсакава.
DOSBox
Праблемы
Як і ўсе праграмы-эмулятары, DOSBox патрабуе істотна мацнейшы камп’ютар (асабліва працэсар), чым эмуляваная сістэма. Акрамя таго, падтрымка абароненага рэжыму пакуль знаходзіцца на ранняй стадыі распрацоўкі, таму DOS-праграмы, якія выконваюцца толькі ў гэтым рэжыме (а гэта большасць гульняў, выдадзеных пасля 1995 года), могуць працаваць не так добра, як у іншых эмулятарах, накшталт VMware альбо Virtual PC. На бягучай версіі GP2X-порту DOSBox марудна працуюць нават самыя простыя праграмы.
Ігар Паўлавіч Колб
Партыі
Сярод партый Джэймс, Мэдж («Сільфіда»), Альберт, Ганс («Жызэль»), Алі («Карсар»), прынц Зігфрыд («Лебядзінае возера»), прынц Дэзірэ, фея Карабос («Спячая прыгажуня»), Салор («Баядэрка»), Прынц («Шчаўкунок») і іншыя. Выконваў партыі ў балетах Міхаіла Фокіна «Шапэніяна» (Накцюрн, Мазурка, Сёмы вальс), «Прывід ружы», «Шэхеразада» (раб Зобеіды), таксама балетах Джорджа Баланчына «Сімфонія да-мажор» (I. Allegro vivo), «Шатландская сімфонія», «Фартэпіяны канцэрт № 2» (Ballet Imperial), Pas de deux на музыку П. І. Чайкоўскага, «Каштоўнасці» («Дыяменты»), «Апалон» (Апалон), балетах Леаніда Якабсона «Шурале» (Шурале), «Спартак» (Марк Крас, Афінскі блазан); балетах Юрыя Грыгаровіча «Легенда аб каханні» (Ферхад), «Каменная кветка» (Севяр’ян); балетах Аляксея Ратманскага «Папялушка» (Прынц), «Канёк-Гарбунок» (Спальнік); балетах Уільяма Фарсайта Steptext, «Там, дзе вісяць залатыя вішні».
У 2009 годзе харэограф Раду Паклітару спецыяльна для танцора паставіў балет у адной дзеі «Двое на арэлях».
У 2009 годзе ў Токіа адбыўся гала-канцэрт «Ігар Колб і сябры» з удзелам сусветных зорак найлепшых балетных сцэн свету. У тым жа годзе ён станцаваў вядомыя дуэты з балета «Пруст» у развітальным туры знакамітай японскай балерыны Таміе Кусакары.
Танцаваў з такімі балерынамі, як Ульяна Лапаткіна, Дзіяна Вішнёва, Жанна Аюпава, Святлана Захарава, Ірма Ніярадзэ і Дар'я Паўленка.
Партызанская брыгада імя К. Я. Варашылава (Ф. Р. Маркаў, Ф. С. Шляхтуноў, І. Н. Крысаў)
'''Партызанская брыгада имя К. Я. Варашылава''' — партызанская брыгада, створаная ў лістападзе 1942 года на базе атрадаў імя Суворава (арганізаваны ў маі 1942 года на базе групы Ф. Р. Маркава, якая прыбыла ў нямецкі тыл у верасні 1941 года, і мясцовых груп С. А. Пронькі, Р. З. Крукава — А. А. Сударыкава) і «Знішчальнік» (арганізаваны ў кастрычніку 1942 года на базе групы У. Ц. Цабы, якая прыбыла ў нямецкі тыл па заданню ЦК КП(б)Б. Дзейнічала на акупаванай тэрыторыі Мядзельскага, Пастаўскага, Дунілавіцкага, Астравецкага, Свірскага, Смаргонскага, Куранецкага, Глыбоцкага, Крывіцкага раёнаў БССР і Швянчонскага раёна Літоўскай ССР. 4 ліпеня 1944 года брыгада (1865 партызан, 12 атрадаў) злучылася з Чырвонай Арміяй. Камандзіру брыгады Маркаву і памошніку камісара атрада па камсамолу Г. І. Маслоўскай прысвоена званне Героя Савецкага Саюза.
Памяць
У 1980 годзе ў вёсцы Чарэмшыцы Мядзельскага раёна ў гонар брыгады былі пастаўлены мемарыяльныя знакі.
Дакельцкае насельніцтва Заходняй Еўропы
Дакельцкі перыяд у гісторыі Цэнтральнай і Заходняй Еўропы адносіцца да часу непасрэдна перад з’яўленнем гальштацкай і пазнейшай латэнскай культур, якія суадносяцца з кельтамі, а таксама іх нашчадкаў — кельцкіх народаў, ужо вядомых па гістарычных крыніцах. Такім чынам, дакельцкі перыяд ахоплівае позні неаліт і бронзавы век Еўропы, тады як кельцкі пачынаецца з жалезнага веку, каля 9 стагоддзя да н.э. Пад «дакельцкімі» народамі разумеюцца тыя, якія насялялі да кельтаў тэрыторыі максімальнага распаўсюджвання тых у 1 стагоддзі да н.э.
Хоць дакельцкае насельніцтва было, хутчэй за ўсё, не індаеўрапейскім паводле паходжання, да яго нельга ўжываць тэрмін М. Гімбутас «старая Еўропа», паколькі дакельцкае насельніцтва жыло каля Атлантыкі і адносілася да мегалітычных культур, тады як тэрмін Гімбутас ахопліваў балканскія і цэнтральнаеўрапейскія неалітычныя культуры размаляванай керамікі без мегалітычных традыцый.
Археалогія
Як у кантынентальнай Еўропе, так і на Брытанскіх астравах з дакельцкім насельніцтвам звязана традыцыя ўзвядзення мегалітаў (археалагічныя культуры атлантычнага бронзавага веку: Шасэ, Сены-Уазы-Марны, Віндміл-Хіл і інш.). У шэрагу месцаў гэтыя культуры суіснавалі з больш архаічнымі, якія захоўвалі перажыткі мезаліту (культура Пітэрбора) або ўтваралі з імі гібрыдныя культуры. Узнікненне традыцыі звонападобных кубкаў, калі будаўніцтва мегалітаў паступова спыняецца, а старыя перабудоўваюцца, магчыма, звязана з прыходам у атлантычны рэгіён першых індаеўрапейцаў, якія, аднак, не абавязкова былі продкамі кельтаў.
Прота-кельты маглі ўваходзіць у склад шэрагу раннеіндаеўрапейскіх культур Еўропы: унеціцкай, курганных пахаванняў, палёў пахавальных урнаў, цэнтр якіх знаходзіўся на тэрыторыі сучасных паўднёва-ўсходняй Германіі, Аўстрыі і Чэхіі.