cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Акадэмія сельскагаспадарчых навук БССР
Расфарміраванне. Далейшы лёс
З мэтай прадухіліць негатыўныя тэндэнцыі ў развіцці кадравага патэнцыялу беларускай аграрнай навукі 7 сакавіка 1962 Аддзяленне біялагічных навук АН БССР было падзелена на Аддзяленне біялагічных і медыцынскіх навук і Аддзяленне сельскагаспадарчых навук .
Ацэнкі дзейнасці
Хаця інстытуцыяналізацыю акадэмічнай аграрнай навукі можна расцэньваць як з'яву пазітыўную (аграрныя навуковыя ўстановы існавалі як у Аддзяленні фізіка-матэматычных і тэхнічных навук, так і ў Аддзяленні біялагічных навук АН БССР, а са стварэннем АСГН БССР былі сабраныя ў адной - профільнай - арганізацыі), але, па выразе акадэміка С.Г. Скарапанава, у 1956 быў пачаты працэс «вымывання» вучоных-аграрыяў з Акадэміі навук БССР: калі ў 1969 у АН БССР было 18 акадэмікаў і членаў-карэспандэнтаў сельскагаспадарчага профілю, то ў 1989 г. - толькі 3 акадэмікі і 5 членаў-карэспандэнтаў.
Пакупніцкая здольнасць
Пакупная здольнасць — эканамічны паказчык, зваротна прапарцыйны колькасці валюты, неабходнай для пакрыцця пэўнага спажывецкага кошыка з тавараў і паслуг. Падзенне пакупной здольнасці валюты завецца інфляцыяй, рост пакупной здольнасці — дэфляцыяй. Пакупная здольнасць адной і той жа валюты можа істотна вар'іравацца ў розных краінах. Канцэптам для міжнароднага параўнання эканамічных паказчыкаў з'яўляецца пералік на парытэт пакупной здольнасці.
Паняцце пакупной здольнасці можа прымяняцца не толькі да валют, але і плацежаздольнасці насельніцтва. Пакупная здольнасць насельніцтва карэлюе з даходамі і можа стымуляваць ўзровень спажывання.
Магнус VI Лагабетэ
Магнус VI Хокансан Лагабетэр або Магнус Лагабетэ (Заканадавец, Lagabøter, літаральна — выпраўляльнік законаў; 1 мая 1238 — 9 мая 1280, Берген) — кароль Нарвегіі з 1263 па 1280 г..
Вядомы сваёй заканадаўчай дзейнасцю: ён імкнуўся даць Нарвегіі агульны законнік і часткова паспеў гэта зрабіць. Пры ім былі выдадзены першы агульнанарвежскі звод законаў (1274) і закон, які рэгуляваў гандаль і адносіны ў асяроддзі гараджан (1276). Пры Магнусе VI атрымала і свой ​​адмысловы законнік Ісландыя.
Магнус усталяваў непадзельнасць каралеўства і правіла яго пераходу да старэйшага сына — так ён спадзяваўся пазбавіцца ад міжусобнай барацьбы паміж удзельнымі конунгаў. Для пашырэння гандлю, ён зблізіўся з ганзейцами і дараваў ім шэраг гандлёвых прывілеяў.
Курама (Карагандзінская вобласць)
Курама — сяло ў Бухар-Жыраўскім раёне Карагандзінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Акбелскай сельскай акругі. Код КАТА — 354073300.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 316 чалавек (165 мужчын і 151 жанчына). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 177 чалавек (93 мужчыны і 84 жанчыны).
Севільскі кафедральны сабор
Севільскі кафедральны сабор (Catedral de Sevilla) або сабор Марыя-дэ-ла-Седэ (Catedral de Santa María de la Sede) — сабор у горадзе Севілья (Андалусія, Іспанія), найбуйнейшы гатычны сабор у Еўропе.
Апісанне
Пабудаваны ў 1401—1519 гадах на месцы былой мячэці, якая засталася пасля рэканкісты. Мае даўжыню каля 116 м і шырыню 76 м. Сабор складаецца з пяці бакавых прыбудовак, вялікай асноўнай капэлы са скляпеннем, які ўзвышаецца на 56 м над трансептам (папярочным нефам).
Мілерава
Мілерава (Миллерово) — горад (з 1926 года) у Расіі, адміністрацыйны цэнтр Мілераўскага раёна Растоўскай вобласці. Насельніцтва 38,0 тыс. чалавек (2005). Заснаваны ў 1786 годзе. Размешчаны на рацэ Глубокая (басейн Дона), за 218 км на поўнач ад Растова-на-Доне.
Заводы: сельскагаспадарчага машынабудавання, металургічнага абсталявання, гумаватэхнічных вырабаў. Прадпрыемствы харчовай прамысловасці (мукамольнай, мясны, малочнай, вінаробнай, хлебазавод і інш.). Швейная і мэблевая фабрыкі. Вузел чыгунак і аўтадарог.
Кім Кэтрал
Кім Вікторыя Кэтрал (Kim Victoria Cattrall; нар. 21 жніўня 1956) — англа-канадская актрыса, найбольш вядомая па ролі Саманты Джонс у тэлесерыяле «Секс у вялікім горадзе» (1998—2004).
Снежная гармата
Cнежная гармата — прылада для вытворчасці штучнага снегу. Пры працы гармата дробна распыляе ваду, якая затым замярзае, ператвараючыся ў снег. Змёрзлыя кроплі вады атрымліваюцца пры распыленні вады адмысловымі фарсункамі ў вольную паветраную прастору, якая мае адмоўную тэмпературу (ад −1,5 градусаў Цэльсія). Снежныя гарматы часта выкарыстоўваюцца на гарналыжных курортах, дапаўняючы або замяняючы натуральны снежны полаг і дазваляючы падоўжыць гарналыжны сезон.
Асаблівасці штучнага снегу
Аматарамі горных лыж лічыцца, што штучны снег саступае па сваіх характарыстыках натуральнаму. Гэта адбываецца таму, што натуральны снег складаецца з сняжынак, а штучны — з не заўсёды цалкам замёрзлых кропель вады, у выніку чаго і шчыльнасць, і вільготнасць снежнага покрыва значна вышэй. Штучны снег ляжыць даўжэй натуральнага, тым самым аказваючы ўплыў на глебу, расліннасць і гідралагічны рэжым паверхні. Наступствы выкарыстання хімічных рэчываў або мікраарганізмаў пры яго вытворчасці, з мэтай больш эфектыўнага замярзання кропель, дапушчальнае ў шэрагу краін, на сёння вывучаны слаба.
Пралева
Пралева (Прелево) — вёска ў Духаўшчынскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Траццякоўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
З воўчым білетам
«З во́ўчым біле́там» — дакументальная аповесць беларускага пісьменніка Сяргея Грахоўскага пра ахвяр сталінскіх рэпрэсій.
Напісаная на дакументальнай аснове, аповесць распавядае пра вяртанне вязня пасля 10 гадоў зняволення на Радзіму. Атрымаўшы даведку («воўчы білет») аб вызваленні, ён, былы «вораг народа», з вялікай цяжкасцю знаходзіць працу. Такім людзям было надзвычай цяжка ўладкавацца ў жыцці: з імі баяліся размаўляць, узнаўляць знаёмствы. Сяргей Грахоўскі апісвае, як на працягу трох гадоў ён адчуваў напружаную часовасць свайго існавання «з воўчым білетам» пад пільным наглядам савецкіх спецслужбаў, пакуль ізноў не быў высланы «навечна» ў Сібір у 1949 годзе.
Аповесць «З воўчым білетам» уваходзіць разам з аповесцямі «Зона маўчання» і «Такія сінія снягі» у аўтабіяграфічную трылогію Сяргея Грахоўскага, напісаную ў перыяд 1987—1989 гадоў, якая з’яўляецца беларускім аналагам нарысу «Архіпелаг ГУЛАГ» расійскага пісьменніка Аляксандра Салжаніцына.
Ва ўступе да трылогіі Грахоўскі дае запавет нашчадкам не дапусціць паўтарэння трагедыі беларускага народа 1930—1940-х гадоў :
Кіпцюр
Кіпцюр — рагавое ўтварэнне на канцавінах канечнасцяў у наземных пазваночных і некаторых паўзуноў.
Асноўныя функцыі — спрыянне перамяшчэнню, абарона і напад. Кіпцюры ўяўляюць сабой рагавыя чахлы, надзетыя на крайнія фалангі пальцаў. Складаюцца з цвёрднай кіпцюрнай пласцінкі (верхняя частка) і мяккай падэшвеннай пласцінкі. Нераўнамернае сціранне пласцін прыводзіць да затачвання кіпцюроў.
Спіс сысуноў Беларусі
Тэрыяфаўна Беларусі ўключае 81 від абарыгенных і акліматызаваных звяроў.
Наступныя тэгі выкарыстоўваюцца для вылучэння ахоўнага статусу кожнага віду па адзнаках МСАП:
Алена Ярмаловіч
Алена Ярмаловіч (, Талдыкарган, Казахстан) — беларуская рускамоўная паэтэса і аўтар песень, сцэнарыст.
Біяграфія
Алена Ярмаловіч нарадзілася 21 снежня 1975 года ў горадзе Талды-Курган, Казахстан. Мае дзве вышэйшыя адукацыі — музычная (тэорыя музыкі) і псіхалагічная. У 1998 скончыла Віцебскі дзяржаўны ўніверсітэт імя Машэрава (кафедра музыкі).
Прыняла ўдзел у фотасесіі ў якасці мадэлі да календара на 2011 год у праекце ТАА «Іксэлент» «Сумленная Жаночая Песня». Выдавецтва абрала для календара 12 прыгожых беларускіх пісьменніц, па адной на месяц. Пост Алены Ярмаловіч размясціўся на месяц «Красавік».
Творчасць
Піша вершы на рускай мове (ёсць і на англійскай ), а таксама сцэнарыі да дзіцячых мюзіклаў і фільмаў. З’яўляецца заснавальніцай і сааўтарам музычнага праекта «Tanin Jazz». Вядзе свой музычны праект «Сінонімы», сумесна з сааўтарамі ў Германіі.
Зборнік яе вершаў «Асцярожна, далей каханне» (2007 год) атрымаў высокую ацэнку ад крытыкаў і чытачоў.
Песня на яе словы ў выкананні Валерыя Дайнэкі гучыць у фільме Сляды апосталаў. Аўтар саўндтрэка да фільма «Розыгрыш» (студыя Паўла Лунгіна). Піша песні для ўсіх трох сезонаў «Акадэміі талентаў» на тэлеканале АНТ; у 2014 годзе з яе песняй на Акадэміі перамог Улад Чыжыкаў. Алена Ярмаловіч піша песні для ЕВЫ, Вольгі Плотнікавай, для групы «Лас Вегас», Вольгі Барабаншчыкавай, Ірыны Ітэйры, для праекта «Tanin Jazz», «Atlantica», «Open Space», Аляксандра Саладухі, Леўша Любіча, Фелікса Луцкага і шматлікіх іншых выканаўцаў (у тым ліку расійскіх). Песня «Я ўзлятаю» на яе словы ў выкананні Валерыі Зверавай у 2014 годзе увайшла ў Belarus TOP 50, атрымаўшы 5-е месца.
Аўтар сцэнарыя дзіцячага мюзікла «Вінкс» (Масква) і серыяла «Добрыя людзі».
Яўген Піліпавіч Барысенка
Біяграфія
Скончыў БСГА (1957). З 1967 года — у Беларускім навукова-даследчым інстытуце земляробства і кармоў. Аўтар навуковых прац па тэхналогіях прыгатавання кармоў з выкарастаннем высокабялковых кармавых культур і сіласавання кармоў з зернефуражных культур у сумесі з бабовымі. Пад яго кіраўніцтвам распрацавана сістэма інтэнсіўнага вядзення лугапашавай гаспадаркі.
Пагост (Бярэзінскі раён)
Паго́ст (, Погост) — аграгарадок у Бярэзінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Пагосцкага сельсавета.
Знаходзіцца за 12 км у напрамку на ўсход ад горада Беразіно, за 118 км ад Мінска, каля аўтадарогі і ракі Клявіца.
Эразм Цёлак
Эразм Цёлак, у лацінізаванай форме Вітэлій (Vitellius;, Кракаў — ) — дзяржаўны дзеяч Польшчы і Вялікага Княства Літоўскага, дыпламат.
Нарадзіўся ў беднай мяшчанскай сям’і. Атрымаўшы годнасць магістра пасля Ягелонскага ўніверсітэта ў Кракаве, Цёлак з 1494 знаходзіўся ў Вялікім Княстве Літоўскім і займаў пасаду сакратара велікакняскай канцылярыі, а з 1499 — пробашча і каноніка Віленскай капітулы. Здабыў любоў і падтрымку вялікага князя Аляксандра. У 1502 атрымаў шляхецтва, а ў 1503 быў прызначаны плоцкім біскупам.
Мецэнат і апякун Міколы Гусоўскага. 1490-я гады шмат падарожнічаў па Беларусі, відавочна мог наведаць і тыя мясціны, адкуль паходзіў будучы паэт. Ва ўсякім разе, Эразм Цёлак адыграў важную ролю ў жыцці паэта, пра што ён, не называючы імені свайго мецэната, кажа на пачатку «Песні пра зубра».
Эразм Вітэлій неаднаразова выконваў складаныя дыпламатычныя даручэнні ад імя Вялікага Княства і Кароны. Ён узначальваў пасольскія місіі ў Ватыкан у 1501, 1505 і 1518—22 г.
Асноўнай мэтай пасольскай місіі, узначаленай Эразмам Цёлкам, было стварэнне шырокай кааліцыі еўрапейскіх дзяржаў супраць Турцыі і Крымскага ханства, якія пагражалі бяспецы ўсёй Еўропы. Актыўна працуючы ў Рыме дзеля рэалізацыі гэтага плана, Вітэлій сутыкнуўся з інтрыгамі сваіх супернікаў у Польшчы — прымаса Я. Ласкага, біскупа А. Крыцкага ды інш. Польскія можнаўладцы не маглі дараваць хуткага ўзвышэння чалавеку нязнатнага роду, асабліва калі кіраўнік пасольства пачаў дамагацца ў Ватыкане кардынальскай шаты без згоды сената і караля. Магчыма, адносіны з польскай духоўнай элітай ускладняліся яшчэ і тым, што ў прамовах, сказаных у Аўгсбургу і Ватыкане і выдадзеных у 1519 у Рыме, Вітэлій не хаваў сваіх сімпатыяў да Вялікага Княства Літоўскага.
Паддаўшыся ціску з боку арыстакратычных колаў Польшчы, у 1521 Жыгімонт I, вялікі князь ВКЛ і польскі кароль, адхіліў Эразма Цёлка ад выканання абавязкаў пасла, адмаўляючыся ад ідэі стварэння ваенна-палітычнага аб’яднання еўрапейскіх краін супроць Турцыі. Усведамляючы, што такое рашэнне караля касуе вынікі шматгадовых намаганняў па стварэнні блока і ставіць пад удар аўтарытэт і інтарэсы ВКЛ і Кароны, пасольская місія, заручыўшыся падтрымкаю Льва X, на свой одум вырашыла застацца ў Рыме і працягваць дыпламатычную дзейнасць. У гэты складаны для Эразма Вітэлія час Гусоўскі звяртаецца да яго са словамі падтрымкі і суцяшэння ў вершы, які так і называецца — «Суцяшэнне». Слушнасць рашэння кіраўніка місіі, хоць і пасля яго смерці, усё ж была прызнаная каралём, які адзначыў, што паслы выконвалі свае абавязкі «сумленна і слаўна».
Пётр Рыгоравіч Піўчанка
Пётр Рыгоравіч Піўчанка (нар., ) — беларускі вучоны ў галіне анатоміі чалавека і педагог. Доктар медыцынскіх навук (1993), прафесар (1994).
Біяграфія
Скончыў Хоцімскую сярэднюю школу з залатым медалём (1965). Служыў у Савецкай Арміі (1966—1968). Курсант Ваенна-медыцынскай акадэміі ў Ленінградзе (1968—1970), перавёўся ў Мінскі медыцынскі інстытут, дзе скончыў з адзнакай лячэбны факультэт (1974) і аспірантуру кафедры нармальнай анатоміі (1977). У 1974—1977 гг. кіраўнік зводных студэнцкіх будаўнічых атрадаў у Казахстане. Асістэнт (1977—1982), дацэнт (1982—1994) кафедры нармальнай анатоміі, адначасова (1979—1984) дэкан па працы з замежнымі навучэнцамі і прарэктар па міжнародных сувязях Мінскага медінстытута.
3 1995 г. — дэкан медыцынскага факультэта замежных студэнтаў Мінскага медінстытута (з чэрвеня 2001 — Беларускага дзяржаўнага медыцынскага ўніверсітэта). Адначасова навуковы кіраўнік студэнцкага навуковага таварыства Мінскага медінстытута (1993—1995), намеснік старшыні праўлення Беларускага навуковага таварыства анатамаў, гістолагаў і эмбрыёлагаў (з 1991), член экспертнага савета па медыцыне Вышэйшага атэстацыйнага камітэта па прысваенні вучоных ступеняў (ВАК) пры Савеце Міністраў Рэспублікі Беларусь (з 1995).
Навуковая дзейнасць
Навуковыя працы па структурна-функцыянальнай арганізацыі шэрага рэчыва спіннога мозга, па ўплыве рэнтгенаўскага выпрамянення на перыферычную нервовую сістэму, па рэгснерацыі нервовых ствалоў, аднаўленні інервацыі ўнутраных органаў, эмбрыянальным развіцці і будове храмафіннай тканкі (парагангліяў), інфармацыйным аналізе. Аўтар больш як 160 навуковых прац, у тым ліку манаграфій і вучэбных дапаможнікаў, а таксама 1 вынаходніцтва і 8 рацыяналізатарскіх прапаноў.
Вінін
Віні́н (, Винин) — вёска ў Бярозаўскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Сігневіцкага сельсавета. Размешчана за 18 км ад Бярозы, за 16 км ад чыгуначнай станцыі Бяроза-Картузская.
Планіроўка
Планіровачна складаецца з прамалінейнай вуліцы, арыентаванай з паўночнага ўсходу на поўдзень, да якой у сярэдзіне з усходняга боку прымыкае завулак.
Герб Сінт-Мартэна
Герб Сінт-Мартэна быў зацверджаны ў 1985 годзе.
Барысенка
Барысенка — прозвішча.
Герб Сінт-Мартэна
На востраве папулярны і яшчэ адзін напаўафіцыйны герб, які сімвалізуе адзінства вострава Святога Марціна, нягледзячы на яго прыналежнасць дзвюм каланіяльным дзяржавам. На яго чорным шчыце намаляваны спараваныя сцягі Нідэрландскіх Антыльскіх астравоў і Францыі, над якімі чырвонымі літарамі напісана галандская назва вострава.
Беларускае культурнае згуртаванне
Беларускае культурнае згуртаванне — культурна-асветная арганізацыя, якая дзейнічала ў генеральнай акрузе «Беларусь».
Створана ў студзені 1944 ў Мінску кіраўніцтвам Беларускай цэнтральнай рады (БЦР) са згоды германскіх акупацыйных уладаў. Кіраўнік — А. Калубовіч. Мела 4 аддзелы: музыкі — узначальваў М. Шчаглоў (Куліковіч), прапаганды і беларускай культуры — У. Дудзіцкі (Гуцька), літаратуры — Н. Арсеннева, музеяў і краязнаўства — А. Шукелойць. Згуртаванне ставіла за мэту аб'яднаць усе існуючыя на той час на Беларусі культурна-асветныя ўстановы (тэатры, народныя дамы, бібліятэкі, музеі і інш.). Пры яго дапамозе кіраўніцтва БЦР спадзявалася ўздзейнічаць на беларускае насельніцтва з мэтай прапаганды нацысцкай ідэалогіі, барацьбы супраць камуністаў і інш.
Жалобны какаду белавухі
Белавухі жалобны какаду, таксама белавухі чорны какаду (Calyptorhynchus baudinii) — птушка сямейства какаду.
Жыве на паўднёвым захадзе Аўстраліі ў эўкаліптавых лясах і зарасніках.
Марэнэ
Марэнэ (Marene) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Кунеа.
Капыта
Капыта — цвёрдае ўтварэнне вакол пальцавых фаланг на канечнасцях ў капытных млекакормячых. У анатамічным дачыненні капыты адпавядаюць пазногцям у чалавека. Капыта з'яўляецца мадыфікаванай скурай, у якой адсутнічае ніжні пласт, а эпідэрміс пераўтвораны ў мазоль.
Капыты маюць вялікае значэнне для здароўя жывёл, асабліва няпарнакапытных. Яны нясуць вагу жывёлыі амартызуюць ударную сілу кожнага кроку або скачка, прадухіляючы пашкоджанні суставаў.
Палабажыс (Ігналінскі раён)
Палабажы́с (Palabažys) — вёска ў Ігналінскім раёне Уцянскага павета Літвы. Уваходзіць у склад Лінкмяніскай сянюніі. Размешчана за 6 км ад Лінкмяніса. Насельніцтва 5 чал. (2001 г.).
Cigarettes After Sex
Cigarettes After Sex — амерыканскі інды-рок-гурт з горада Эль-Паса, створаны Грэгам Гансалесам. Першы міні-альбом, пад назвай I., выпушчаны ў 2012 годзе.
Гісторыя
Гансалес пераехаў у Бруклін, Нью-Ёрк, дзе быў запісаны і выпушчаны ў 2015 годзе сінгл Affection разам з кавер-версіяй кампазіцыі «Keep On Loving You» гурта REO Speedwagon.
Праз музычныя рэкамендацыі, песні гурта атрымалі большь за некалькі мільёнаў праглядаў на YouTube, што прывяло да канцэртнай дзейнасьці па многіх краінах Еўропы, Азіі і ЗША. Cigarettes After Sex выпусцілі свой дэбютны поўнафарматны альбом 9 чэрвеня 2017 года.
Трэк «Nothing’s Gonna Hurt You Baby» суправаджаў 7 эпізод серыялу The Handmaid’s Tale.
Музычны стыль і ўплыў
У водгуку для Noisey by Vice Крысціна Какуріс (Christina Cacouris) апісвае Cigarettes After Sex як «элементарны, туманны і рамантычны, але з нуарнымі гранямі». Гансалес цытуе Франсуазу Ардзі, як яго любімую спявачку, таксама вялікі ўплыў аказала творчасць Майлса Дэйвіса. Музычны блог Eardrums Music апісвае творчасць гурта як «павольную, мройную і прыгожую з цудоўным, пяшчотным вакалам і вельмі добрай лірыкай», і параўноўвае яго з Mazzy Star.
Бармуты
Барму́ты (, Бармуты) — вёска ў Бярозаўскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Сігневіцкага сельсавета. Размешчана за 15 км ад Бярозы, за 13 км ад чыгуначнай станцыі Бяроза-Картузская.
Гісторыя
Узгадваецца пад назвай Бармутовічы ў 1563 годзе ў Дабучынскай воласці Кобрынскай эканоміі, у абшары двара Блудзенскага і Блудзенскага войтаўства.
З 1915 года вёска акупіравана германскімі войскамі, з 1919 года да ліпеня 1920 года і з жніўня 1920 года — войскамі Польшчы. У ліпеня—жніўні 1920 года на кароткі час устаноўлена савецкая ўлада.
З 1939 года ў БССР. З 1940 года вёска ў Равяціцкім сельсавеце. У 1941—1944 гг. акупіравана нямецка-фашысцкімі захопнікамі. Ад рук фашыстаў загінулі 26 жыхароў вёскі, не вярнуліся з фронту 13 воінаў-землякоў.
З 16 ліпеня 1954 года ў Сігневіцкім сельсавеце. У 1970 годзе ў калгасе «Запаветы Леніна».
Планіроўка
Планіровачна складаецца з дугападобнай вуліцы з двухбаковай забудовай, арыентаванай з поўначы на поўдзень.
Абстрэл калоны расійскіх дыпламатаў у Іраку
6 красавіка 2003 года калона аўтамабіляў з супрацоўнікамі пасольства Расіі ў Іраку, уключаючы пасла і групы журналістаў, пры выездзе з Багдаду, ахопленага баявымі дзеяннямі, выехала ў бок мяжы з Сірыяй, але па шляху падвергнулася ўзброенаму нападу. У выніку інцыдэнту было паранена пяць чалавек.
Нягледзячы на матэрыяльныя доказы ў выглядзе куль ад вінтовак M16 і сведчанні атакаваных, ЗША адмаўляюць сваю віну ў здарэнні, сцвярджаючы аб датычнасці «іракскіх ірэгулярных падраздзяленняў». Тым не менш ніякага расследавання інцыдэнту не праведзена, а сама падзея не паўплывала на амерыкана-расійскія адносіны.
Атака
У расійскім пасольстве ў іракскай сталіцы была сфарміравана калона. У ёй ехалі 25 чалавек: дыпламаты, члены іх сем’яў і журналісты, у тым ліку пасол Уладзімір Яфімавіч Цітарэнка. Яшчэ адзінаццаць чалавек заставаліся ў прадстаўніцтве, працягваючы сваю работу. У 11:30, прымацаваўшы расійскія сцягі, калона, узгадніўшы і абгаварыўшы свае маршрут з сіламі міжнароднай кааліцыі, выехала з горада ў бок сірыйскага Дамаска.
На выездзе з сталіцы на блокпасту дарожнай паліцыі калона спынілася, бо наперадзе дарогу перарэзала калона амерыканскай бранятэхнікі, якая расстрэльвала ўсе аўтамабілі, што выязджалі з Багдаду. Было прынята рашэнне аб’ехаць небяспечную зону па паралельнай дарозе ў 5 км ад галоўнай трасы, аднак у 8 км ад Багдаду аўтакалона падвергнулася прыцэльнаму абстрэлу той самай амерыканскай бронекалоны, якая да гэтага расстрэльвала аўтамабілі на трасе Багдад—Аман, падчас чаго паранена пяць чалавек. Агонь вёўся з аўтаматычнай зброі на працягу каля 45 хвілін. Таксама былі цалкам выведзены з ладу і кінуты 2 пасольскія машыны. Параненыя былі перавязаны на месцы, і, па сведчанні карэспандэнта РТР Аляксандра Мінакова, прыкладна праз гадзіну калона змагла аднавіць рух.
У Фалуджы іракскія лекары правялі хірургічную аперацыю цяжка параненага ў жывот кіроўцу пасла Уладзіміра Архіпава. Былі выняты дзве кулі ад амерыканскай вінтоўкі М16. Уладзімір Цітарэнка прыняў рашэнне застацца на ноч у Фалуджы, а журналісты самастойна рушылі да мяжы з Іарданіяй. На наступны дзень картэж з дыпламатамі рушыў у Дамаск. У фалуджскім шпіталі застаўся толькі Архіпаў, за якім пазней вярнуўся Цітарэнка. Па шляху руху ў Дамаск на адзнацы 256 км амерыкана-аўстралійскі атрад спыніў калону і спрабаваў выцягнуць параненых з машын. Толькі званок пасла па спадарожнікавым тэлефоне міністру замежных спраў Іванову і камандуючаму амерыканскімі войскамі ў Катары дазволілі спыніць грубыя паводзіны аўстралійскіх салдат у дачыненні да супрацоўнікаў пасольства, з якімі звярталіся «як з палоннымі». З Сірыі дыпламаты былі эвакуяваны спецыяльным бортам МНС.
Члены картэжа
Як заявіў сам пасол Расіі ў Іраку Уладзімір Цітарэнка, амерыканцы ажыцявілі наўмысную атаку. Аднак прычын магчымай агрэсіі ён не назваў.
Паводле сведчання Аляксандра Мінакова, на момант выезду з Багдаду ўжо вёўся абстрэл бліжэйшых пазіцый іракскіх войск. У момант інцыдэнту расійскі картэж як раз знаходзіўся побач з размяшчэннем іракцаў, якія абаранялі сталіцу, і ўслед за артылерыйскай атакай з боку сіл кааліцыі рушыў услед шквальны агонь з аўтаматычнай зброі, на які абаронцы горада далі агонь у адказ. Аднак у інтэрв’ю, дадзеным па прыбыцці ў Маскву, ён сцвярджаў, што амерыканскія войскі вялі менавіта прыцэльны агонь па ўсіх васьмі аўтамабілях канвою. Па словах аднаго з кіроўцаў, іарданца Мухамеда аз-Зубейдзі, салдаты, не спрабуючы разабрацца, хто едзе ў калоне, наўмысна спынілі яе, прымусілі ўсіх легчы на зямлю і адкрывалі агонь па кожным, хто спрабаваў устаць.
Амерыканскае камандаванне
Амерыканская бок першапачаткова адмаўляў нават саму магчымасць знаходжання ў раёне інцыдэнту кааліцыйных войск. Генерал Вінцэнт Брукс заявіў таксама, што маршрут руху дыпламатычнай калоны быў загадзя ўзгоднены з амерыканскім камандаваннем, і кааліцыйныя сілы былі гатовы забяспечыць бяспеку яе праходжання, аднак абстрэл адбыўся ў зоне, кантраляванай іракцамі. Пазней амерыканскае камандаванне заявіла, што да моманту нападу расійская калона ўжо абмінула пазіцыі кааліцыйных войск. Ваенная крыніца тэлеканала CNN усклала адказнасць за інцыдэнт на «іракскія ірэгулярные падраздзялення», што абстрэльвалі дарогу, аднак іншымі крыніцамі гэтая версія не пацвярджаецца.
Іншыя
Газета.ру вылучыла версію аб тым, што такім чынам амерыканцы, якія не мелі права даглядаць машыны дыпламатаў, хацелі праверыць, хто ў рэчаіснасці едзе ў калоне: супрацоўнікаў пасольства маглі падазраваць у спробе прыкрыцця эвакуацыі каго-небудзь з іракскіх лідараў або членаў іх сем’яў. Таксама была агучана магчымасць вывазу архіваў Садама Хусейна ці нават самога прэзідэнта, якую аднак Уладзімір Цітарэнка абверг, паказаўшы толькі, што на амерыканскіх блокпастах сапраўды неаднаразова прадпрымаліся спробы надгляду. Старшыня камітэта Дзярждумы па міжнародных справах Дзмітрый Рагозін у сваёй заяве радыёстанцыі «Эхо Москвы» таксама не выключыў магчымасць правакацыі з мэтай уцягвання Расіі ва ўзброены канфлікт. Палітык Уладзімір Жырыноўскі казаў, што калона адхілілася ад першапачаткова абранага шляху і магла апынуцца ў той зоне, дзе ні кааліцыйныя сілы, ні іракскія войскі ўжо не маглі гарантаваць яе бяспеку. Ён прама абвінаваціў супрацоўнікаў дыпмісіі ў безадказнасці.
Такія сінія снягі
«Такі́я сі́нія снягі́» — аўтабіяграфічная дакументальная аповесць беларускага пісьменніка Сяргея Грахоўскага пра жыццё ахвяр сталінскіх рэпрэсій падчас высылкі ў Сібір.
Абстрэл калоны расійскіх дыпламатаў у Іраку
Наступствы і рэакцыя
У дзве гадзіны таго ж дня шэраг расійскіх навінавых выданняў ужо паведамілі пра інцыдэнт. Прэзідэнт краіны Уладзімір Пуцін быў неадкладна праінфармаваны аб абстрэле калоны. Расійскі лідар даў указанні МЗС РФ распачаць усе неабходныя меры для аказання дапамогі пацярпелым і эвакуацыі дыпламатычнай калоны за межы Ірака. У МЗС тэрмінова выклікалі паслоў ЗША і Ірака. Ад іх, як пісала «РИА Новости», у жорсткай форме запатрабавалі «прыняць меры для забеспячэння бяспекі расійскіх грамадзян, а таксама для расследавання інцыдэнту і пакарання вінаватых». Багдад адмовіўся даваць якія-небудзь тлумачэнні з нагоды інцыдэнту, спаслаўшыся на заяву Уладзіміра Цітарэнкі, які абвінаваціў амерыканскія войскі ў наўмысным нападзе на картэж. Менавіта гэта заяву, зробленае на іракска-сірыйскай мяжы, пасол Іраку ў Расіі Абас Халаф назваў «афіцыйнай рэакцыяй Ірака» на тое, што адбылося. Амерыканскі бок адразу ж зняў з сябе адказнасць за інцыдэнт. З гэтай нагоды ў Катары на спецыяльна скліканым брыфінгу зрабіў заяву генерал Вінцэнт Брукс.
Такія сінія снягі
Аповесць упершыню была надрукавана ў часопісе «Полымя» (№ 9 за 1988 год) пад назвай «Успаміны майго двайніка». Аўтар апісвае жыццё пісьменніка і яго сям’і напярэдадні і пасля высылкі ў Сібір. Далёка ад роднай Беларусі, там, дзе такія сінія снягі, моцныя маразы, і пачалі абжывацца бестэрміновыя вязні ГУЛАГу, нават не спадзеючыся адчуць сябе калі-небудзь вольнымі людзьмі.
Абстрэл калоны расійскіх дыпламатаў у Іраку
Наступствы і рэакцыя
Дзяржсакратар ЗША Колін Паўэл выказаў сваё шкадаванне аб здарэнні ў тэлефоннай размове з міністрам замежных спраў Расіі Ігарам Івановым.
Нягледзячы на тое, што амерыканскі бок абавязаўся правесці расследаванне інцыдэнту, ніякіх праверак па факце нападу на канвой праведзена не было.
Такія сінія снягі
Ва ўступе да трылогіі Грахоўскі дае запавет нашчадкам не дапусціць паўтарэння трагедыі беларускага народа 1930—1940-х гадоў :
Людміла Маркаўна Гурчанка
Людмі́ла Ма́ркаўна Гу́рчанка (12 лістапада 1935, Харкаў — 30 сакавіка 2011, Масква) — савецкая і расійская тэатра і кіно, эстрадная. Народная артыстка СССР (1983). Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі РСФСР імя братоў Васільевых (1976) і Дзяржаўнай прэміі Расійскай Федэрацыі (2004).
Скончыла Усесаюзны дзяржаўны інстытут кінематаграфіі ў 1958 годзе. Яе мастацтву быў уласцівы тэмперамент, лірызм, музыкальнасць. Выконвала камедыйныя, вострахарактарныя ролі ў кіно: «Карнавальная ноч», «Дзяўчына з гітарай», «Саламяны капялюшык» і «Нябесныя ластаўкі» (тэлевізійныя), «Мама». Яе драматычны талент праявіўся ў фільмах «Старыя сцены» (Дзяржаўная прэмія Расіі 1976), «Дваццаць дзён без вайны», «Сібірыяда», «Пяць вечароў», «Палёты ў сне і наяве», «Вакзал для дваіх». Выступала як эстрадная спявачка. Аўтар кніг «Маё дарослае дзяцінства» (1982), «Апладысменты» (1987).
NGC 4703
NGC 4703 (іншыя абазначэнні — MCG -1-33-15, FGC 1504, PGC 43342) — спіральная галактыка (Sb) ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Прыхабы (Смаленская вобласць)
Прыхабы (Прихабы) — вёска ў Духаўшчынскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Траццякоўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Растоўка (Карагандзінская вобласць)
Растоўка — сяло ў Бухар-Жыраўскім раёне Карагандзінскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Ростовского сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 74 км на захад ад раённага цэнтра, пасёлка Батакара. Код КАТА — 354075100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1595 чалавек (754 мужчыны і 841 жанчына). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 1915 чалавек (917 мужчын і 998 жанчын).
Ботам
У горадзе размешчаны ўрадавыя ўстановы, бальніца, дом для састарэлых, 3 царквы, спартыўная пляцоўка, некалькі крам і ўніверсітэцкая школа медыцыны.
TERC
TERC (Сістэма ідэнтыфікатараў і назваў адзінак адміністрацыйнага дзялення) — кампанент Нацыянальнага афіцыйнага рэестра тэрытарыяльнага дзялення краіны (TERYT) у Польшчы, які змяшчае ідэнтыфікатары і назвы адзінак базавага трохузроўневага тэрытарыяльнага дзялення краіны.
Абнаўленне ідэнтыфікатараў ажыццяўляецца пастаянна пасля кожнай змены тэрытарыяльнага дзялення краіны ў частцы стварэння, зліцця, скасавання і змены найменняў адзінак тэрытарыяльнага дзялення.
Ідэнтыфікатары і назвы адзінак тэрытарыяльнага дзялення прыведзены ў дадатку 1 да Пастановы Савета Міністраў аб рэестры TERYT. Пасля кожнага абнаўлення распрацоўваецца Палажэнне аб унясенні змяненняў у Дадатак.
Сістэма нумарацыі
Сістэма пабудавана ў адпаведнасці з іерархічнай нумарацыяй: Тыпы муніцыпалітэтаў:
Джордж Грын (матэматык)
Джордж Грын (George Green;, Снейнтан, цяпер у межах г. Нотынгема, Вялікабрытанія — ) — англійскі матэматык.
Самастойна вывучаў матэматыку, потым скончыў Кембрыджскі ўніверсітэт (1837).
Навуковы ўклад
Навуковыя працы па матэматычнай фізіцы. Развіў тэорыю электрычнасці і магнетызму, увёў паняцце патэнцыялу, устанавіў сувязь паміж інтэграламі па аб’ёме і па паверхні, якая абмяжоўвае гэты аб’ём (гл. формулы Грына), вывеў асноўнае ўраўненне тэорыі пругкасці.
Яго імем названа т. зв. функцыя распаўсюджвання (гл. функцыя Грына).
Майка фіялетавая
Майка фіялетавая (Meloe violaceus) — від шпанак з падсямейства.
Арэал
Распаўсюджаны ад Цэнтральнай і Паўднёвай Еўропы праз Казахстан і Сібір да, а таксама на Каўказе, у Іране, Сярэдняй Азіі і Афганістане. Жыве ў розных біятопах — ад пустынь да гор (на вышыні да 3000 метраў), хоць больш масавы ў астэпненых схілах перадгор’ях.
Спосаб жыцця
Дарослыя асобіны (імага) сілкуюцца на, , , ,.
Значэнне
Часам шкодзіць сельскагаспадарчым культурам. Лічынка — паразіт пчол родаў, ,. Даўжыня цела імага 10-32 мм.
Спіс народжаных у 2000 годзе
У гэтым спісе прадстаўлены спіс персон, якія нарадзіліся ў 2000 годзе.
Латвійская спартыўна-педагагічная акадэмія
Латвійская спартыўна-педагагічная акадэмія (Latvijas Sporta pedagoģijas akadēmija) — латвійская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова, якая знаходзіцца ў Рызе.
Гісторыя
6 верасня 1921 года Кабінет міністраў Латвіі прыняў рашэнне аб стварэнні Латвійскага інстытута фізічнага выхавання. Навучанне ў інстытуце працягвалася 2 гады і ўключала 1 400 гадзін тэарэтычных і практычных заняткаў. Пры падрыхтоўцы спецыялістаў акцэнт рабіўся на іх практычнай падрыхтоўцы, якая складала 65 % усяго навучання. Інстытут быў зачынены ў 1925 годзе, і за 5 гадоў яго існавання (1921-1925) было атэставана 79 выкладчыкаў гімнастыкі.
2 кастрычніка 1926 года ў Латвійскім універсітэце быў адкрыты Інстытут фізічнага выхавання. Працягласць навучання складала 3 гады. За час сваёй дзейнасці (1929–1940) інстытут падрыхтаваў 189 спецыялістаў па фізічнай культуры, з іх 179 атрымалі дыплом аб паспяховым заканчэнні інстытута, а 10 - даведку аб навучанні. Інстытут спыніў сваё існаванне ў 1940 годзе.
Пасля Другой сусветнай вайны пачаў сваю працу Латвійскі дзяржаўны інстытут фізічнай культуры. У 1959 годзе быў пабудаваны вучэбна-спартыўны комплекс па вуліцы Брывібас, 333. У 1982 годзе быў пабудаваны яшчэ адзін будынак для вучэбна-спартыўных баз, а ў 1986 годзе - зала лёгкай атлетыкі. За час існавання інстытут падрыхтаваў 5 522 спецыяліста з вышэйшай адукацыяй і 151 з сярэдняй спецыяльнай. 5 лістапада 1991 года Міністэрства адукацыі Латвійскай Рэспублікі змяніла назву ўстановы на Латвійскую спартыўна-педагагічную акадэмію.
У перыяд з 1921 па 2017 годы вучэльню агулам скончылі 10 272 спецыялісты
NGC 4704
NGC 4704 (іншыя абазначэнні — UGC 7972, MCG 7-26-54, ZWG 216.31, IRAS12464+4211, PGC 43288) — галактыка ў сузор’і Гончыя Псы.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Уэсекская дынастыя
Уэсекская дынастыя, або дом Ке́рдыка (House of Wessex, House of Cerdic) — арыстакратычны род, які з 519 года кіраваў каралеўствам Уэсекс у паўднёва-заходняй Англіі, з 871 па 1066 год — аб'яднанымі англійскімі каралеўствамі. Кіраванне дынастыі Уэсексаў — адзінай брытанскай каралеўскай дынастыі саксонскага паходжання — перарывалася ў эпоху Данелага, затым у гады ўзурпацыі англійскай кароны датчанінам Свенам I Вілабародым і яго спадчыннікамі (1013—1042) і канчаткова спынілася ў 1066 годзе з гібеллю Гаральда II Годвінсана і перамогай нармандца Вільгельма I Заваёўніка ў бітве пры Гасцінгсе. Прадпрынятыя тады ж спробы англасаксонскай знаці аднавіць кіраванне Уэсексаў у асобе пятнаццацігадовага Эдгара Этэлінга, абвешчанага, але не каранаванага каралём Англіі, не ўвянчаліся поспехам.
Шлюб пляменніцы Эдгара Мацільды Шатландскай і сына Вільгельма Генрыха I, заключаны 11 лістапада 1100 года, звязаў англасаксонскую і нармандскую дынастыі сувяззю сваяцтва.
Селішча (Бярэзінскі раён)
Се́лішча (, Селище) — вёска ў Бярэзінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Дзмітравіцкага сельсавета.
Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Пагосцкага сельсавета.
Савіна (Духаўшчынскі раён)
Савіна (Савино) — вёска ў Духаўшчынскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Траццякоўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Пазногаць
Пазногці — гэта рагавыя пласцінкі на тыльнай паверхні канцавін пальцаў верхніх і ніжніх канечнасцяў прыматаў.
Пазногці з'яўляюцца вытворнымі скуры, яны ўтвораныя элементамі рагавога слоя. Пазногцевае ложа знаходзіцца на канцавой фаланзе пальца. Пазногцевая пласцінка, якая пакрывае яго, празрыстая, за выключэннем кораня пазногця, дзе заўважна белая луначка. У пазногцевай пласцінцы няма нервовых канцоў і крывяносных сасудаў, але пазногцевае ложа багатае на іх. Пазногці ахоўваюць кончыкі пальцаў, з'яўляючыся апорай для мяккіх тканак.
Аніхалогія — афіцыйная навука, якая займаецца дыягностыкай стану пазногцяў.
Мараплаўства
Мараплаўства, або мараплаванне — мастацтва плаванне па морах, рэках і азёрах на любых суднах з ужываннем для гэтага ўсяго комплексу ведаў, аб'яднанага ў навуцы «суднаваджэнне». Таксама часта пад мараплаўства маецца на ўвазе гісторыя ўзнікнення і развіцця мараплаўства ад старажытных часоў да нашых дзён.
Палаўкішке
Пала́ўкішке (Palaukiškė) — вёска ў Ігналінскім раёне Уцянскага павета Літвы. Уваходзіць у склад Ігналінскай сянюніі. Размешчана за 5 км ад Казокіне. Насельніцтва 7 чал. (2001 г.).
Мінданаа
Тапонімы з падобнымі назвамі, Мінданаа:
Быдгашч-Галоўны
Быдгашч-Галоўны (Bydgoszcz Główna) — станцыя Польскай чыгункі ў горадзе Быдгашч. Па класіфікацыі польскіх чыгунак мае найвысокую катэгорыю. У 2014—2015 гадах была праведзена комплексная рэканструкцыя галоўнага вакзала якая абышлася ў 164 млн злотых.
Студзянецкі валун
Студзяне́цкі валу́н — геалагічны помнік прыроды рэспубліканскага значэння (з 1994 года). Размешчаны за 2 км ад вёскі Равы, Ашмянскага раёна Гродзенскай вобласці Беларусі. Назва ад былога хутара Студзянец.
Апісанне
Ружова-шэры граніт рапаківі з крышталямі палявога шпату (авоіды 2—5 см.). Даўжыня 3,8 м, шырыня 2,4 м, вышыня 1,2 м, у абводзе 10 метраў, аб’ём 10,9 м³, маса 29 тон. Прынесены ледавіком каля 150 тысяч гадоў таму з паўднёвага захаду цяперашняй Фінляндыі. Валун прасападобнай формы.
Латвійская нацыянальная акадэмія абароны
Латвійская нацыянальная акадэмія абароны (Latvijas Nacionālā aizsardzības akadēmija) — латвійская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова, якая знаходзіцца ў Рызе.
Агульная характарыстыка
Гэта дзяржаўная ваенная прафесійная вышэйшая навучальная і навуковая ўстанова, пераемнік традыцый Латвійскай ваеннай школы (1918-1940). Вучэльня знаходзіцца па адрасе: вул. Эзэрмалас 8, Рыга. Створана 13 лютага 1992 года як акадэмія Міністэрства абароны Латвійскай Рэспублікі. Заснавальнік акадэміі - Кабінет міністраў. Акадэмія - адзіная вышэйшая ваенная навучальная ўстанова ў Латвіі.
Асноўнай задачай акадэміі з'яўляецца падрыхтоўка прафесійна адукаваных камандзіраў і ваенных спецыялістаў для ўзброеных сіл Латвіі, арганізацыя і правядзенне даследаванняў у галіне нацыянальнай абароны і бяспекі. Вучэльня рэалізуе прафесійныя праграмы навучання для бакалаўра ("Ваеннае камандаванне сухапутнымі войскамі", "Ваеннае камандаванне ваенна-марскімі сіламі", "Ваеннае камандаванне ваенна-паветранымі сіламі"), адукацыйную праграму "Камандны афіцэр" другога ўзроўню вышэйшай адукацыі, праграму практыка-арыентаванай магістратуры "Ваеннае камандаванне і бяспека", а таксама забяспечвае курсы павышэння кваліфікацыі.
У пытаннях ваеннай службы акадэмія знаходзіцца пад непасрэдным упраўленнем галоўнакамандуючага Нацыянальнымі ўзброенымі сіламі Латвіі. Нацыянальная акадэмія абароны мае ўласны сцяг, герб, дэвіз і гімн.
Узброеныя сілы Латвіі прадастаўляюць курсантам усіх навучальных праграм і афіцэрскіх курсаў: зарплату ваеннаслужачага, сутачныя і кампенсацыю арэнды жылля, гарантыі як для ваеннаслужачых, пражыванне ў інтэрнаце, магчымасць выкарыстання комплексу спартыўнага клуба Узброеных сіл Латвіі. Па заканчэнні навучання студэнцкі крэдыт анулюецца для выпускнікоў навучальнай праграмы "Камандзір" і для выпускнікоў афіцэрскіх курсаў, калі выпускнік пасля гэтага быў прыняты для атрымання вышэйшай адукацыі ў цывільную ВНУ. Усім выпускнікам акадэміі гарантавана пасада ў падраздзяленнях Узброеных сіл Латвійскай Рэспублікі.
Маргарыта (муніцыпалітэт)
Насельніцтва складае 1388 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 126 чал./км². Займае плошчу 11 км². Паштовы індэкс — 12040. Тэлефонны код — 0171.
Заступнікам населенага пункта лічыцца Свяціцель Леў I Вялікі.
Адам Мікалай Сяняўскі
Адам Мікалай Сяняўскі (Adam Mikołaj Sieniawski; каля 1666 — ) — польскі магнат, ваявода белзскі (1692—1710), гетман польны каронны (1702—1706), гетман вялікі каронны (1706—1726), кашталян кракаўскі (1710—1726), староста львоўскі, рагатынскі, любачоўскі, стрыйскі, пясечынскі.
Біяграфія
Сын польнага кароннага гетмана Мікалая Гераніма Сяняўскага і Цэцыліі Марыі Радзівіл. У 17-гадовым узросце прыняў удзел у бітве пад Венай (1683), дзе камандаваў панцырнай харугвай. Пасля смерці бацькі трапіў пад апеку гетмана Станіслава Яна Ябланоўскага і ваяваў пад яго камандаваннем (з 1685 як ротмістр гусарскай харугвы) у кампаніях супраць татараў і туркаў у 1691 (малдаўская экспедыцыя Сабескага) і 1698. Падчас выбараў караля (1696—1697) быў прыхільнікам князя Канці.
Быў маршалкам соймікаў Рускага ваяводства ў 1682 і 1694.
Пасля смерці Яна III Сабескага быў праціўнікам абрання на сталец курфюрста Саксоніі Фрыдрыха Аўгуста, але пазней прымірыўся з ім. У 1702 Аўгуст Моцны надаў яму пасаду польнага гетмана кароннага. Праз год кіраваў падаўленнем паўстання Сямёна Палія на Украіне. Пасля смерці Гераніма Аўгустына Любамірскага, атрымаўшы годнасць вялікага гетмана, камандаваў польскай арміяй ў кампаніі 1706.
Пасля адрачэння Аўгуста II быў фактычным кіраўніком канфедэрацыі супраць шведаў і Станіслава Ляшчынскага. Пасля заключэння Альтранштэцкага міра быў адным з кандыдатаў на польскі сталец пры падтрымцы Пятра I. У 1709 не дапусціў аб’яднання польскіх войскаў караля Станіслава Ляшчынскага са шведскай арміяй Карла XII, што стала адной з прычын няўдачы паходу шведаў на Украіну і іх паразы ў Палтаўскай бітве 1709.
У 1710 Сяняўскі стаў кашталянам кракаўскім, то бок першым сенатарам Рэчы Паспалітай. З гэтага часу ён быў трывалым прыхільнікам Расіі. У 1716 годзе быў арыштаваны ўдзельнікамі Тарнагродскай канфедэрацыі, але пазбегнуў суду. У 1717 сойм абмежаваў вайсковую ўладу Сяняўскага.
Узнагароджаны ордэнам Белага Арла.
Сям’я
Адам Мікалай быў апошнім мужчынскім прадстаўніком рода Сяняўскіх. Быў жанаты з Альжбетай Аленай Любамірскай, дачкой кароннага маршалка Станіслава Геракліюша Любамірскага. Меў адзіную дачку Марыю Сафію, жонку спачатку Станіслава Эрнэста Дэнгафа, а потым Аўгуста Аляксандра Чартарыйскага. У выніку апошняга шлюбу велізарныя ўладанні Сяняўскага перайшлі да князёў Чартарыйскіх. Пачынаючы з яго ўнука Адама Казіміра многія з Чартарыйскіх насілі ў памяць пра свайго продка імя «Адам».
Галіцы
Планіроўка
Планіровачна складаецца з прамалінейнай, двухбакова забудаванай вуліцы, арыентаванай з поўначы на поўдзень.
Трыхаманады
Даўжыня 5—40 мкм. Маюць 3—5 жгуцікаў на пярэднім канцы цела і адно ядро. Рухомыя. Размнажаюцца дзяленнем. Кормяцца бактэрыямі.
Трыхаманады з'яўляюцца паразітамі чалавека і жывёл і выклікаюць захворванне трыхаманоз.
Красная Ніва (Карагандзінская вобласць)
Красная Ніва — сяло ў Бухар-Жыраўскім раёне Карагандзінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Ростовского сельскай акругі. Код КАТА — 354075200.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 366 чалавек (175 мужчын і 191 жанчына). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 354 чалавекі (186 мужчын і 168 жанчын).
Абакрыцелі
Абакрыцелі, таксама Абакрыцеле — возера ў Браслаўскім раёне ў басейне ракі Прорва, за 23 км у напрамку на паўднёвы захад ад горада Браслаў, каля вёскі Вайнюнцы.
Плошча паверхні возера 0,16 км². Даўжыня 0,52 км, найбольшая шырыня 0,4 км. Плошча вадазбору 2,25 км².
Катлавіна возера лопасцевай формы. Берагі высокія, на поўначы і ўсходзе нізкія і месцамі забалочаныя. Умерана зарастае. У возера ўпадаюць 2 ручаі і выцякае ручай у раку Прорва. Пратокай злучана з возерам Ілгайцы.
У возеры водзяцца шчупак звычайны, акунь, плотка, краснапёрка і інш.
Формула Эйлера
Формула Эйлера звязвае камплексную экспаненту з трыганаметрычнымі функцыямі. Названа ў гонар Леанарда Эйлера, які яе ўвёў.
Формула Эйлера сцвярджае, што для любога камплекснага ліку (рэчаіснага ў прыватнасці) x выконваецца наступная роўнасць: дзе
Гісторыя
Формула Эйлера ўпершыню была прыведзена ў артыкуле англійскага матэматыка Роджэра Котса (памочніка Ньютана) «Лагаметрыя» (Logometria), апублікаваным у часопісе «Філасофскія працы Каралеўскага таварыства» ў 1714 годзе і перадрукавана ў кнізе «Гармонія мер» (Harmonia mensurarum), якая была выдадзена ў 1722 годзе, ужо пасля смерці аўтара. Котс прывёў яе як невялікае сцвярджэнне сярод мноства геаметрычных пабудоў, якое пасля перакладу на сучасную матэматычную мову і выпраўлення памылкі ў знаку, мае выгляд :
Эйлер апублікаваў формулу ў яе звыклым выглядзе ў артыкуле 1740 года і ў кнізе «Уводзіны ў аналіз бесканечна малых» (Introductio in analysin infinitorum) (1748), пабудаваўшы доказ на роўнасці бесканечных раскладанняў у ступенныя рады правай і левай частак. Ні Эйлер, ні Котс не ўяўлялі сабе геаметрычнага вытлумачэння формулы: уяўленне аб камплексных ліках як кропках на камплекснай плоскасці з’явілася прыкладна на 50 год пазней у К. Веселя.
Вытворныя формулы
З дапамогай формулы Эйлера можна вызначыць функцыі \sin і \cos наступным чынам:
Далей можна ўвесці паняцце трыганаметрычных функцый камплекснай зменнай. Няхай x=iy, тады:
Вядомая тоеснасць Эйлера, якая звязвае пяць фундаментальных матэматычных канстант: з’яўляецца асобным выпадкам формулы Эйлера пры x=\pi.
Прымяненне ў камплексным аналізе
Дзякуючы формуле Эйлера з’явіўся так званы трыганаметрычны і паказчыкавы запіс камплекснага ліку:
Таксама значным вынікам можна лічыць формулы ўзвядзення камплекснага ліку ў адвольную ступень: Геаметрычны сэнс дадзенай формулы наступны: пры ўзвядзенні ліку x ў ступень n яго адлегласць да цэнтра ўзводзіцца ў ступень n, а вугал павароту адносна восі OX павялічваецца ў n разоў.
Узаемасувязь з трыганаметрыяй
Формула Эйлера выяўляе сувязь паміж матэматычным аналізам і трыганаметрыяй, а таксама дазваляе інтэрпрэтаваць функцыі сінуса і косінуса як узважаныя сумы экспаненцыяльнай функцыі:
з наступным рашэннем адносна сінуса ці косінуса.
Таксама гэтыя формулы могуць служыць вызначэннем трыганаметрычных функцый камплекснай зменнай. Напрыклад, робячы падстаноўку x = iy, атрымліваем:
Сутнасць іншага падыходу ў прадстаўленні сінусоід ў якасці рэчаісных частак камплекснага выразу і правядзення маніпуляцый непасрэдна з камплексным выразам. Напрыклад:
Гэта формула выкарыстоўваецца для рэкурсіўнага вылічэння значэнняў cos(nx) для цэлых значэнняў n і адвольных значэнняў x (у радыянах).
Доказ
Доказ формулы Эйлера можна правесці з выкарыстаннем рада Маклорэна. Раскладзём функцыю e^{ix} у рад Маклорэна ў наваколлі кропкі a = 0 па ступенях x. Атрымаем:
Але
Таму, што і трэба было даказаць.
Паказчыкавая форма камплекснага ліку
Няхай камплексны лік z у трыганаметрычнай форме мае выгляд. Згодна з формулай Эйлера выраз у дужках можна замяніць на паказчыкавы выраз. У выніку атрымаем:
Гэты запіс называецца паказчыкавай формай камплекснага ліку. Гэтак жа, як і ў трыганаметрычнай форме, тут r = |z| ,.
Аорта
Ао́рта — у чалавека галоўная артэрыя вялікага круга кровазвароту, што выносіць кроў з левага жалудачка сэрца. Каля выхаду з яго аорта называецца (даўжыня яе каля 6 см), потым утварае, пераходзіць у сыходную аорту, праходзіць уздоўж пазваночніка праз грудную і брушную поласці. У млекакормячых жывёл і чалавека існуе левая дуга аорты, у птушак — правая. У рыб ад брушной аорты, адыходзяць шчэлепныя артэрыі. Яны падзяляюцца на капіляры, з якіх кроў цячэ ў 2 прадаўгаватыя ствалы — карані спінной аорты; абедзве зліваюцца ў няпарную спінную аорту.
Марыэта Сяргееўна Шагінян
Марыэта Сяргееўна Шагінян (21 сакавіка [2 красавіка] 1888,  —, там жа) — савецкая пісьменніца армянскага паходжання, паэтэса і празаік, мастацтвазнаўца, журналіст, гістарыёграф.
Герой Сацыялістычнай Працы (1976), член-карэспандэнт Акадэміі навук Армянскай ССР. Лаўрэат Сталінскай прэміі трэцяй ступені (1951) і Ленінскай прэміі (1972).
Сігеева (Духаўшчынскі раён)
Сігеева (Сигеево) — вёска ў Духаўшчынскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Траццякоўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Шагінян
Шагінян — прозвішча.
ADNaK!
«aDNaK!» (ад слова: Аднак) — фестываль беларускамоўнай рэкламы і камунікацыі, які з (7 ліпеня) 2010 года праводзіцца штолета ў Мінску (Беларусь) кампаніяй «Будзьма беларусамі!» (заснаванай Згуртаваннем беларусаў свету «Бацькаўшчына»). З 2011 года ладзіцца ў Міжнародным адукацыйным цэнтры імя Ёханеса Рау (пр. газеты «Праўда», д. 11).