cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Клуж-Напоцкі ўніверсітэт медыцыны і фармацыі імя Юлія Хацегану
Клуж-Напоцкі ўніверсітэт медыцыны і фармацыі імя Юлія Хацегану (Universitatea de Medicină şi Farmacie „Iuliu Haţieganu” din Cluj-Napoca) — румынская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Клуж-Напока.
Названы ў гонар Юлія Хацегану, лекара-тэрапеўта, асабліва шануемага за даследаванні сухотаў.
Каменьск
Каменьск (Kamieńsk) — горад у Польшчы, размешчаны за 75 км на поўдзень ад Лодзі і за 160 км на паўднёвы захад ад Варшавы. Уваходзіць у склад Радамшчанскага павета Лодзьскага ваяводства, сядзіба вяскова-гарадской гміны Каменьск. Чыгуначная станцыя. Плошча 11,99 км². Насельніцтва 2,8 тыс. чалавек.
Тадэвуш Бжазоўскі (генерал езуітаў)
Тадэвуш Бжазоўскі (Tadeusz Brzozowski, Фаддей Бжозовский; 21 кастрычніка 1749, Каралявец — 5 лютага 1820, Полацк ) — дзеяч каталіцкага касцёла, дзевятнаццаты генерал Таварыства Ісуса (у 1814—1820 гг.), педагог.
Вяртанне ва ўлонне ордэна езуітаў
Тым часам, на колішніх землях Вялікага Княства Літоўскага, якія ў выніку першага падзелу Рэчы Паспалітай (1772) апынуліся ў складзе Расійскай імперыі, працягвала кіпець жыццё езуіцкай супольнасці. Кацярына ІІ забараніла агалошваць папскае брэвэ Dominus ac Redemptor, а таму з фармальнага пункту гледжання яно ў яе ўладаннях так і не набыло моц. Імператрыца прыязна ставілася да езуітаў, імкнучыся выкарыстоўваць іх у сваіх асветніцкіх і палітычных мэтах, а тыя, у сваю чаргу, адказвалі расійскім уладам падкрэсленай лаяльнасцю.
Пасля таго, як  папа Пій VI даў згоду на адкрыццё ў Полацку, буйнейшым езуіцкім цэнтры Расійскай імперыі, навіцыяту (урачыста адкрыты 2 лютага 1780 г.) і, тым, самым дэ-факта прызнаў існаванне Таварыства Ісуса ў Расіі, натхнёныя езуіты з усёй Еўропы імкнуцца перабрацца ў Беларусь, каб працягнуць выкананне сваёй ордэнскай місіі. Не стаў выключэннем і Тадэвуш Бжазоўскі. У 1782 г. ён прыехаў у Полацк і паступіў у навіцыят, а праз год даў манаскія абяцанні.
Выдатна прявіўшы свае здольнасці і заваяваўшы высокі аўтарытэт сярод братоў-езуітаў, Тадэвуш Бжазоўскі быў прызначаны сакратаром Таварыства Ісуса (1797—1805) і працаваў пад непасрэдным кіраўніцтвам выдатных езуіцкіх дзеячаў — Габрыэля Лянкевіча, Францішка Караў і Габрыэля Грубера. (Адначасова з гэтым займаў пасаду прэфекта Полацкай друкарні .) У 1801 г. быў зроблены значны крок да аднаўлення Таварыства Ісуса: Папа Пій VI сваім брэвэ Catholicae fidei афицыйна дазволіў дзейнасць езуітаў у межах Расійскай імперыі, і Францішак Караў, які на той момант займаў пасаду генеральнага вікарыя, атрымаў права называцца «генералам Таварыства Ісуса ў Расіі». У 1802 годзе Тадэвуш Бжазоўскі быў прызначаны яго асістэнтам (1802—1805).
Генерал Таварыства Ісуса ў Расіі
Неўзабаве пасля трагічнай смерці на пажары Габрыэля Грубера, былога галавы Таварыства, адбылася V Полацкая генеральная кангрэгацыя. 2 верасня 1805 г. Тадэвуш Бжазоўскі быў абраны новым генералам.
Тадэвуш Бжазоўскі не здабыў славы вучонага-эрудыта альбо здольнага адміністратара. Тым не менш, стоячы на чале ордэна, разам з паплечнікамі ён здолеў дамагчыся прыкметных поспехаў. Так развівалася пастырская і адукацыйная дзейнасць Таварыства. Былі заснаваныя місіі ў Маздоку (1806), Іркуцку (1811) і Томску (1815). У паўночнаамерыканскія місіі ў 1806—1811 гг. былі накіраваныя 8 езуітаў з Беларусі.
Але самым важным дасягненнем Тадэвуша Бжазоўскага стала тое, што ён здолеў адстаяць незалежнасць Полацкага езуіцкага калегіума ад Віленскага ўніверсітэта і, больш, таго дамагчыся пераўтварэння галоўнага адукацыйна-навуковага цэнтра езуітаў у Полацкую езуіцкую акадэмію з усімі правамі ўніверсітэта (1812).
У час вайны 1812 года езуіты трымалі падкрэслена лаяльна да расійскай улады. Аднак з 1813 г. адносіны ордэна з урадам пагоршыліся. Тадэвуш Бжазоўскі адмовіўся стаць членам Біблейскага таварыства, куды па жаданні імператара ў вайшлі многія праваслаўныя іерархі, а таксама каталіцкі мітрапаліт Станіслаў Богуш-Сестранцэвіч.
Генерал Таварыства Ісуса
Папская була Sollicitudo omnium ecclesiarum ад 7 жніўня 1814 г. аднаўляла Таварыства Ісуса па ўсім свеце, а таму Тадэвуш Бжазоўскі афіцыйна стаў дзевятнаццатым генералам ордэна, галавой усіх езуітаў свету. Такі паварот у адносінах паміх папствам і Таварыствам выклікаў незадавальненне пры расійскім двары, які незваротна губляў уплыў на палітыку ордэна. Абурэнне праваслаўнага духавенства з нагоды актыўнасці езуітаў у адукацыйнай сферы і празелітызму толькі дадавала напружанасці ў адносіны паміж Аляксандрам І і Ордэна. Як вынік, усе езуіты на чале з генералам (ён жыў у сталічнай рэзідэнцыі) высылаліся з Санкт-Пецярбурга, а самаму Тадэвушу Бжазоўскаму забаранялася пакідаць межы імперыі.
Не атрымаўшы імператарскага дазволу на ад’езд у Рым, генерал з 1815 па 1820 гг. жыў у Полацку, дзе і памёр 5 лютага 1820 г. Неўзабаве пасля яго канчыны, Таварыства Ісуса было забаронена ў Расіі, а езуіты мусілі хутка пакінуць краіну.
Белагаш (раён Біржан сал)
Белагаш — сяло ў раёне Біржан сал Акмолінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Краснафлоцкай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 71 км на паўночны ўсход ад цэнтра горада Сцяпняк. Код КАТА — 114541106.
Шрэк
«Шрэк» (Shrek) — амерыканскі анімацыйны фільм студыі «DreamWorks Pictures» 2001 года. Пераможца прэміі «Оскар» (2002) у намінацыі «Найлепшы анімацыйны поўнаметражны фільм».
IC 5359
IC 5359 — галактыка тыпу Sc (кампактная спіральная галактыка) ў сузор'і Рыбы.
Гэты аб'ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Гродзенская і Ваўкавыская епархія
Гродзенская епархія (Гродзенская і Ваўкавыская епархія) — царкоўна-адміністрацыйная адзінка Беларускай праваслаўнай царквы (экзархата). Заснавана як «Гродзенская і Брэсцкая» 23 студзеня (4 лютага) 1900 г., вылучэннем з Віленскай і Літоўскай епархіі. Тэрыторыя епархіі ўключае заходнюю частку Гродзенскай вобласці (тэрыторыі Гродзенскага, Бераставіцкага, Ваўкавыскага, Зэльвенскага, Мастоўскага, Свіслацкага і Шчучынскага, часткова Воранаўскага раёнаў).
Гісторыя
Епархія падзяляецца на парафіяльныя акругі на чале з благачыннымі, якія прызначаюцца епархіяльным архіерэем. Сёння ў Гродзенскай епархіі 8 парафіяльных акруг (1 гарадская і 7 раённых).
Гродзенская епархія аб’ядноўвае 97 прыходаў (якія маюць юрыдычную рэгістрацыю).
У Гродзенскай епархіі здзяйсняюць служэнне 132 клірыка, з іх святароў — 121, дыяканаў — 11.
Манастары
Свята-Раства-Багародзіцкая царква і кляштар базыльянак (Гродна)
Сенажаткаўскі нацыянальны польскі сельсавет
Сенажа́ткаўскі нацыянальны польскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Жлобінскага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — вёска Сенажаткі.
Утвораны 20 жніўня 1924 года як Сенажаткаўскі сельсавет у складзе Жлобінскага раёна Бабруйскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Жлобінскім раёне БССР. 20 жніўня 1933 года рэарганізаваны ў нацыянальны польскі сельсавет. 14 жніўня 1937 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Лукаўскага, Малевіцкага і Краснабярэжскага сельсаветаў.
Айдын (правінцыя)
Айдын (Aydın) — правінцыя на паўднёвым захадзе Турцыі, на ўзбярэжжы Эгейскага мора. Плошча 7,9 тыс. кв. км. Насельніцтва 991 тысяч чалавек (2004). Адміністрацыйны цэнтр — горад Айдын.
Славутасці
Раскопкі старажытнагрэчаскага горада Мілет. Турыстычны цэнтр — горад Гюзельчамлы.
Генадзь Пятровіч Адаменка
Генадзь Пятровіч Адаменка — беларускі ўрач. Доктар медыцынскіх навук, прафесар.
Біяграфія
У 1970 годзе скончыў Віцебскі дзяржаўны медыцынскі інстытут па спецыяльнасці «Лячэбная справа».
Дэнізлі (правінцыя)
Дэнізлі (Denizli) — правінцыя на паўднёвым захадзе Турцыі. Плошча 11,7 тыс. кв. км. Насельніцтва 883 тысяч чалавек (2006). Адміністрацыйны цэнтр — горад Дэнізлі.
Пішчалаўскі замак
Пішчалаўскі замак — адзін з нямногіх гістарычных будынкаў, якія захаваліся ў Мінску, следчы ізалятар № 1, гут. «Валадарка».
Гісторыя
Будынак у стылі ранняга класіцызму узведзены ў 1825 годзе на гары ў Раманаўскім прадмесці. Падрадчыкам будаўніцтва быў Р. С. Пішчала, ад прозвішча якога турма атрымала неафіцыйную назву — Пішчалаўскі замак. Кіравалі ўзвядзеннем будынка Міхаіл Чахоўскі і Казімір Хршчановіч.
За 200 гадоў існавання будынак выкарыстоўваўся па прамым прызначэнні. У астрозе адбывалі пакаранне паўстанцы 1830—1831 і 1863—1864 гадоў, у т.л. «бацька беларускай драматургіі» Вінцэнт Дунін-Марцінкевіч, а пазней паэты-адраджэнцы Карусь Каганец, Алесь Гарун і Якуб Колас, у турме быў пакараны смерцю тэрарыст Іван Пуліхаў.
У красавіку 2008 года абвалілася адна з вежаў замка, ніхто не пацярпеў.
Будынак
Турма пабудаваная на ўскраіне тагачаснага Мінска як двухпавярховы будынак з вежамі па баках, якія завершаны прафіляванымі зубцамі і сценамі, умацаванымі контрфорсамі. Першапачаткова будынак быў двухпавярховым, меў падвал з камерамі, кухняй, майстэрнямі і інш. У 1890 годзе па праекце мінскага губернскага інжынера К. Увядзенскага надбудаваны трэці паверх.
Пшэдбуж
Пшэдбуж (Przedbórz) — горад у Польшчы, размешчаны за 90 км на поўдзень ад Лодзі і за 160 км на паўднёвы захад ад Варшавы. Уваходзіць у склад Радамшчанскага павета Лодзьскага ваяводства, сядзіба вяскова-гарадской гміны Пшэдбуж. Плошча 6,13 км². Насельніцтва 3,6 тыс. чалавек.
Пішчалаўскі замак
Будынак
Галоўны фасад аздоблены рустоўкай ніжняга яруса і завершаны трохвугольным франтонам, што было своесаблівымі рэшткамі класіцызму. Праз такую складаную сумесь элементаў готыкі, абарончага дойлідства і класіцызму складана адназначна выявіць стылістыку, якую часам вызначаюць як рэтраспектыўна-замкавую. Але гэты будынак, безумоўна, адносіцца да эклектыкі.
Клейнод
Клейнод, або кляйнот , таксама наверша  — элемент герба, верхняя частка прылбіцы.
Кейнод ўяўляе сабой упрыгажэнне, якое размяшчаецца на прылбіцы, над каронай і нярэдка паўтарае гербавую выяву альбо яе элемент. У якасці клейнода могуць таксама ўжывацца птушыныя крылы, рогі, дэталі ўзбраення, жывёлы, страусавае альбо паўлінавае пер'е і іншыя рэчы. Клейнод з'яўляўся сродкам ідэнтыфікацыі асобы, бо нават тыя, хто знаходзіўся ў блізкім сваяцтве і мелі аднолькавыя гербавыя выявы, мелі розныя клейноды.
Тэрмін
Для апісання геральдычных выяў на прылбіцы ў беларускай геральдыцы выкарыстоўваецца некалькі тэрмінаў: «нашлемнік», «наверша», «навершнік» і «грэбень». На думку геральдыста Аляксея Шаланды найбольш удалым і абгрунтаваным з'яўляецца тэрмін «кляйнот», які трапіў у беларускую мову з польскай («klejnot»), куды, у сваю чаргу, прыйшоў з нямецкай («kleinot»). Спачатку слова мела значэнне каштоўнасці, дарагой і багата аздобленай рэчы, на якіх (пярсцёнкаў, сыгнетах, пячатках, упрыгожаннях і г.д.) часта змяшчаліся гербы ўладальнікаў, што спрыяла пераносу сэнсу гэтага слова на іх.
Яшчэ ў першай палове XVIII ст. геральдыст князь Ю. А. Ябланоўскі не ўжываў тэрмін «кляйнот», а выкарыстоўваў словазлучэнне «знакі на гелме». Толькі ў XIX — пачатку XX ст. кляйнот (кляйнод) стаў атаясамляцца з нашлемнікам.
IC 5360
IC 5360 — галактыка тыпу NF (у працэсе падцверджання) ў сузор'і Скульптар.
Гэты аб'ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Пронск
Пронск (Пронск) — пасёлак гарадскога тыпу ў Разанскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Пронскага раёна. Пасёлак размешчаны на рацэ Проня (прыток Акі), за 69 км на поўдзень ад Разані. Да бліжэйшай чыгуначнай станцыі Хрушчова — 25 км.
Гісторыя
З 1708 года — у Маскоўскай губерні, з 1778 года — павятовы горад Пронскага павета Разанскага намесніцтва, з 1796 года — Разанскай губерні. У 1926 годзе Пронск страціў статус горада. У 1958 годзе за Пронскам быў зацверджаны статус пасёлка гарадскога тыпу.
Алгарытм Верхуфа
Алгарытм Верхуфа (Verhoeff algorithm) — алгарытм разліку кантрольнага ліку для выяўлення памылак пры ручным уводзе доўгіх лічбавых паслядоўнасцяў. Упершыню апублікаваны ў 1969 годзе нідэрландскім матэматыкам Якабам Верхуфам. Алгарытм дазваляе выявіць такую ж колькасць памылак, як аналагічны алгарытм Луна, але памылкі, якія выяўляюцца толькі першым, здзяйсняюцца людзьмі звычайна часцей, чым памылкі, якія выяўляюцца толькі другім.
Сутнасць
Замест падсумоўвання здабыткаў лічбаў на вагавыя каэфіцыенты Верхуф прапанаваў выкарыстоўваць групавую аперацыю, вядомую як дыэдральная група D5. Вынік аперацыі d(j, k) прасцей за ўсё вызначыць па табліцы, дзе ён размяшчаецца на скрыжаванні j-га радка і k-га слупка табліцы. Абраная Верхуфам аперацыя не з’яўляецца камутатыўнай.
Паслядоўна выконваючы аперацыю d(j, k), дзе j — вынік папярэдняй ітэрацыі (0 для першай ітэрацыі), а k — чарговая лічба ліку, можна атрымаць алгарытм вылічэння кантрольнага ліку, лепшы, чым звычайнае складанне па модулі 10. Сапраўды, нягледзячы на ​​тое, што абодва алгарытмы выяўляюць аднолькавыя памылкі, алгарытм Верхуфа дазваляе вызначыць 60 з 90 магчымых памылак перастаноўкі суседніх лічбаў, у адрозненні ад складання па модулі 10.
Аднак Верхуф пайшоў далей. Ён прапанаваў выкарыстоўваць у якасці другога параметру d(j, k) не самую лічбу, а вынік яшчэ адной аперацыі — p(x, y), дзе y — лічба, x — пазіцыя гэтай лічбы па модулі 8. Вынік гэтай аперацыі таксама зручна вызначаць па табліцы.
Сафіфі
Сафі́фі (Sofifi) — адміністрацыйны цэнтр інданезійскай правінцыі Паўночнае Малуку. Знаходзіцца на заходнім узбярэжжы вострава Хальмахера. Насельніцтва (2010 г.) — 36 197 чал.
4 жніўня 2010 г. Сафіфі атрымаў статус горада і быў абвешчаны правінцыяльным адміністрацыйным цэнтрам. Асноўныя галіны эканомікі: транспарт, абслугоўванне, транзітны турызм.
Кайнар (раён Біржан сал)
Кайнар — сяло ў раёне Біржан сал Акмолінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Краснафлоцкай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 66 км на паўночны ўсход ад цэнтра горада Сцяпняк.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 248 чалавекі (131 мужчына і 117 жанчын). Паводле дадзеных 2009 года, у сяле не было пастаяннага насельніцтва.
Атмасферны ціск
Атмасферны ціск – ціск атмасферы на ўсё, што ў ёй знаходзіцца, вызначаецца вагою паветра, што ляжыць вышэй кропкі вымярэння. А. ц. — істотная характарыстыка стану атмасферы. У выніку ўзнімання ўгару А. ц. змяншаецца. На вышыні 5 км А. ц. прыблізна ўдвая меншы за А. ц. на паверхні Зямлі.
А. ц. вымяраюць барометрам. Адзінкі вымярэння А. ц.: бар, паскаль, або вышыня слупа ртуці або вады ў барометры ў мм (прыведзеная да тэмпературы 0°С і велічыні паскарэння сілы цяжару на ўзроўні мора і геаграфічнай шыраце 45°.
Нармальным А. ц. лічыцца 760 мм рт. сл.= 1013,25 мбар = 101325 Па.
Праблемы са здароўем пры змене атмасфернага ціску
Людзі з захворваннямі дыхальнай сістэмы і высокім нутрачарапным ціскам, гіпатонікі ў першую чаргу пакутуюць ад паніжэння атмасфернага ціску. Метэазалежнасць праяўляецца ў дыхавіцы, недахопе паветра, прыступах мігрэні. Павышэнне атмасфернага ціску адчуваюць на сабе гіпертонікі, алергікі і астматыкі, якія ў гэтыя дні скардзяцца на зніжэнне працаздольнасці, галаўныя болі, непрыемныя адчуванні ў вобласці сэрца.
Радрыга Рата
Радрыга дэ Рата і Фігарэда (ісп.: Rodrigo de Rato y Figaredo; нар., ) — іспанскі дзяржаўны і палітычны дзеяч. Займаў пасаду міністра эканомікі Іспаніі. З траўня 2004 па кастрычнік 2007 года займаў пасаду дырэктара-распарадчыка Міжнароднага валютнага фонду. У 2010—2012 гадах узначальваў фінансавую групу Bankia. У цяперашні час працуе ў Telefónica дарадцам па краінах Еўропы і Лацінскай Амерыкі.
Біяграфія
Радрыга Рата — прадстаўнік двух арыстакратычных астурыйскіх родаў Рата і Фігарэда. Скончыў юрыдычны факультэт Універсітэта Кампутэнсэ, затым вывучаў менеджмент у Каліфарнійскім універсітэце ў Берклі. У 2003 годзе атрымаў доктарскую ступень па палітычнай эканоміі ў родным універсітэце ў Мадрыдзе.
З пачатку 1980-х гадоў займаў кіруючыя пасады ў кансерватыўнай Народнай партыі Іспаніі, у 1996 годзе быў абраны намеснікам генеральнага сакратара. Пасля перамогі Народнай партыі на чале з Хасэ Марыяй Аснарам на выбарах у сакавіку 1996 года Рата быў прызначаны другім віцэ-старшынёй урада і міністрам эканомікі і фінансаў, захаваўшы за сабой гэтыя пасады аж да выбараў 14 сакавіка 2004 года.
4 мая 2004 года выканаўчы савет МВФ прызначыў Рата пераемнікам Хорста Кёлера на пасадзе дырэктара-распарадчыка фонду. 28 чэрвеня 2007 года Рата заявіў пра сваю адстаўку з пасады па прычынах асабістага характару ў кастрычніку 2007 года. Яго змяніў на гэтай пасадзе Дамінік Строс-Кан.
У 2010—2012 гадах займаў пасаду старшыні савета дырэктараў банка Caja Madrid і пасля Bankia, змяніўшы на гэтай пасадзе Мігеля Блесу. 23 лютага 2017 года разам з Мігелем Блесам быў прыгавораны да 4,5 гадоў турэмнага зняволення за крадзяжы сродкаў у так званай справе аб «чорных крэдытных картах». У верасні 2018 года прысуд быў пацверджаны Вярхоўным судом Іспаніі.
Гаўсманіт
Гаўсмані́т  — мінерал падкласа складаных аксідаў, аксід марганцу. Мае 72,03 % марганцу, 27,97 % кіслароду, прымесі жалеза, цынку, барыю, магнію, кальцыю і інш. Упершыню адкрыты і названы ў 1813 годзе нямецкім мінералогам, прафесарам Гётынгенскага ўніверсітэта І. Гаўсманам (J. F. L. Hausmann ) і ў 1827 годзе названы ў яго гонар Вільгельмам Хайдынгерам (Wilhelm Karl Haidinger).
Бамбардзіроўка Мінска
Бамбардзіроўка Мінска — серыя налётаў нямецкай бамбардзіровачнай авіяцыі ў чэрвені 1941 года на сталіцу Беларускай ССР горад Мінск у ходзе Другой сусветнай вайны.
Гаўсманіт
Уласцівасці
Крышталізуецца ў тэтраганальнай сінгоніі. Утварае псеўдаактаэдрычныя крышталі, зярністыя або шчыльныя агрэгаты. Колер карычнева-чорны, шэры. Бляск паўметалічны. Цвёрдасць 5,5 па шкале Моаса. Крохкі. Немагнітны. Шчыльнасць 4,84 г/см³. Малекулярная маса 228,81.
Паходжанне і радовішчы
Гаўсманіт мае кантактава-метасаматычнае і гідратэрмальнае паходжанне. Уваходзіць у склад марганцавых руд. Сустракаецца разам з радахразітам, піралюзітам, браўнітам, андрадытам, барытам.
Радовішчы гаўсманіту маюцца ў Англіі, Аўстраліі, Афрыцы, Бразіліі, Канадзе, ЗША, Намібіі, Казахстане, Расіі, Швецыі.
Бамбардзіроўка Мінска
Бамбардзіроўкі
23 чэрвеня 1941 года нямецкія самалёты з’яўляліся над горадам 11 разоў, але бамбавалі толькі раён вакзала і аэрадромы. Раніцай 24 чэрвеня пачаліся масіраваныя бамбардзіроўкі Мінска (тры хвалі бамбардыроўшчыкаў па 47 самалётаў). Налёты на горад працягваліся да 9 гадзін вечара з перыядычнасцю 20-30 хвілін. У гэты дзень былі выведзены са строю электрычнасць і вадаправод, спыніліся трамваі, спынілі працу хлебазавод і крамы. Пажарамі была ахоплена ўся ўсходняя частка горада і яго цэнтр. У той час Мінск быў у асноўным драўляным, таму агонь вокамгненна перакідаўся з будынка да будынка. Пажарныя атрады Грамадзянскай абароны змагаліся з агнём, выцягвалі параненых з-пад разбураных будынкаў, але істотнага ўплыву на распаўсюджванне пажараў не аказалі.
Налёты на горад працягваліся да 27 чэрвеня, а 28 чэрвеня у горад увайшлі нямецкія войскі.
Вынікі бамбёжкі
У час бамбёжкі было разбурана 85 % гарадской забудовы, знішчана ўся інфраструктура. У некаторых месцах завалы не былі расчышчаны аж да канца вайны. Дакладную колькасць чалавечых ахвяр падлічыць не магчыма, бо многія жыхары загінулі ў завалах пад будынкамі, якія абваліліся (будаўніцтва бамбасховішча планавалася пачаць толькі ўвосень). Прынята лічыць, што толькі 24 чэрвеня 1941 года ў Мінску загінула больш за 1000 чалавек.
Якобус Верхуф
Якобус Верхуф (Jacobus Verhoeff;, Гаага — ) — нідэрландскі матэматык і скульптар, найбольш вядомы як вынаходнік алгарытму Верхуфа.
У 1969 годзе абараніў пад кіраўніцтвам Адрыяна ван Вейнгардэна дысертацыю «Дзесятковыя коды з выяўленнем памылак», у якой і прапанаваў свой алгарытм.
У 1971—1988 гадах прафесар інфарматыкі ва Універсітэце Эразма Ратэрдамскага ў Ратэрдаме.
Скульптуры Верхуфа, якія базіруюцца на розных стэрэаметрычных мадэлях, устаноўленыя ў розных грамадскіх месцах у Нідэрландах.
Пратэсты ў падтрымку Аляксея Навальнага (2021)
Пратэсты ў падтрымку расійскага апазіцыйнага лідара Аляксея Навальнага пачаліся ў студзені 2021 года пасля яго затрымання і размяшчэння ў інтэрнэце дакументальнага фільма-расследавання Фонду барацьбы з карупцыяй «Палац для Пуціна. Гісторыя найбуйнейшага хабару» з абвінавачваннямі ў карупцыі ў адрас расійскага прэзідэнта Уладзіміра Пуціна.
23 студзеня пратэстныя акцыі прайшлі ў 198 гарадах Расіі і 95 гарадах за мяжой. Самая масавая акцыя адбылася ў Маскве. У ёй, па розных падліках, прынялі ўдзел да 50 тыс. чалавек. Другая хваля пратэстаў прайшла 31 студзеня — 121 акцыя ў Расіі і 65 за мяжой. 2 лютага былі праведзены акцыі пратэсту перад будынкам Маскоўскага гарадскога суда, дзе праходзіла пасяджэнне па справе Аляксея Навальнага, падчас якога ўмоўнае пакаранне па справе «Іў Рашэ» было заменена на рэальны тэрмін. Пасля заканчэння судовага паседжання стыхійныя масавыя акцыі мелі месца ў Маскве, Санкт-Пецярбургу і ў многіх іншых гарадах Расіі.
У ходзе пратэстаў было затрымана некалькі тысяч чалавек і заведзена некалькі крымінальных спраў супраць удзельнікаў акцый. Колькасць затрыманых стала рэкордным за апошнія годы. Па дадзеных «АУС-Інфа», колькасць затрыманых 23 студзеня склаў 4 тыс., а 31 студзеня — 5,7 тыс.
4 лютага кіраўнік штабоў Навальнага Леанід Волкаў заявіў аб спыненні мітынгаў зімой у сувязі з арыштамі арганізатараў і аднаўленні іх вясной і летам. Аднак ўжо 9 лютага ФБК заявіў аб намерах працягнуць барацьбу з уладамі метадам флэшмобаў, першы з якіх быў запланаваны на 14 лютага.
Увечары 14 лютага па закліку Волкава прайшоў флэшмоб «Каханне мацней страху». Акрамя таго, нешматлікія акцыі салідарнасці былі арганізаваны днём у Маскве і Санкт-Пецярбургу.
Перадумовы
Са жніўня 2020 году Аляксей Навальны знаходзіўся ў Германіі, дзе праходзіў лячэнне ад наступстваў атручвання. 14 снежня 2020 года выйшла сумеснае расследаванне The Insider, Bellingcat і CNN, у якім сцвярджалася, што замах на Навальнага здзейсніла аператыўная група, якая дзейнічала пад прыкрыццем Інстытута крыміналістыкі ФСБ. Па сцвярджэнні самага Навального, дзеянні групы (уключаючы атручэнне) курыраваў расейскі прэзыдэнт Уладзімір Пуцін.
17 студзеня 2021 года Навальный вярнуўся ў Расію і быў адразу ж затрыманы па абвінавачванні ў парушэнні выпрабавальнага тэрміну па справе «Іў Рашэ». 18 студзеня адбылося выязное пасяджэнне суда, паводле рашэння якога Навальны быў арыштаваны на 30 дзён. У той жа дзень ён выпусціў відэазварот, у якім заклікаў сваіх прыхільнікаў выйсці на пратэсты 23 студзеня.
На наступны дзень, 19 студзеня, Фонд барацьбы з карупцыяй апублікаваў дакументальны фільм-расследаванне «Палац для Пуціна. Гісторыя найбуйнейшага хабару», які распавядае пра рэзідэнцыі на мысе Ідакапас, якую ў фільме называюць «Палацам Пуціна». Па сцвярджэнні аўтараў фільма, рэзідэнцыю пабудавалі за кошт складанай карупцыйнай сістэмы, а фактычна яна кантралюецца Уладзімірам Пуціным праз давераных асоб. У фільме сапраўды гэтак жа прысутнічаў заклік Аляксея Навальнага да арганізацыі пратэстных акцый пачынаючы з 23 студзеня: выйсці на цэнтральныя вуліцы расійскіх гарадоў і патрабаваць яго вызвалення.
Перад пратэстамі
21 студзеня 2021 года ўлады затрымалі некалькі супрацоўнікаў Фонду барацьбы з карупцыяй, а да іншых дадому прыходзілі паліцэйскія.
Генеральная пракуратура запатрабавала, каб Раскамнагляд заблакаваў сайты з заклікамі да ўдзелу ў мітынгу 23 студзеня 2021 года. Раскамнагляд заявіў, што за прыцягненне непаўналетніх на мітынгі могуць быць накладзеныя штрафы на сацыяльныя сеткі.
22 студзеня былі арыштаваныя прэс-сакратар Навальнага Кіра Ярмыш, супрацоўнік аддзела расследаванняў ФБК Георгій Албураў, юрыст ФБК Уладлен Лось. Любоў Собаль была аштрафаваная на 250 тыс. рублёў. Некалькі дзясяткаў чалавек былі затрыманыя і частка з іх арыштаваныя па ўсёй Расіі.
Сетка У Кантакце заблакавала па патрабаванні Генпракуратуры старонкі сустрэч, якія тычацца мітынгаў, запланаваных на 23 студзеня. Паводле паведамлення Раскамнагляда, на падставе патрабаванні Генеральнай пракуратуры TikTok, У Кантакце, YouTube і Instagram выдалілі ад 17 % да 50 % «інфармацыі, якiя ўцягваюць непаўналетніх у небяспечныя для іх жыцця і здароўя супрацьпраўныя дзеянні».
Следчы камітэт пачаў крымінальную справу аб прыцягненні непаўналетніх да ўдзелу ў няўзгодненых акцыях, тлумачачы свядомую небяспека іх жыцця ў выпадку наведвання гэтых акцый каранавірусам. Міністэрства асветы заклікала бацькоў засцерагчы дзяцей ад удзелу ў акцыях 23 студзеня. Масавыя рассыланні аб наступствах мітынгаў атрымалі ў шэрагу гарадоў студэнты, бацькі школьнікаў і дашкольнікаў.
Прэс-сакратар прэзідэнта Пуціна Дзмітрый Пяскоў заявіў, што Крэмль лічыць недапушчальнай арганізацыю такіх мерапрыемстваў і «правакаванне ўдзелу ў гэтых акцыях маладых людзей». Мэр Масквы Сяргей Сабянін заклікаў масквічоў не выходзіць на акцыю 23 студзеня з-за распаўсюджвання каранавіруса.
Праз настаўнікаў да вучняў і іх бацькам было перададзена патрабаванне аб недапушчальнасці ўдзелу ў мітынгах непаўналетніх, у суботу навучальныя ўстановы вырашылі праводзіць заняткі нават нягледзячы на ўведзеныя рэжымы аддаленага навучання.
Amnesty International накіравала пасланне кіраўніку МУС Расіі Уладзіміру Калакольцева, начальніку ГУ МУС па Маскве Алегу Баранаву, дырэктару Расгвардыі Віктару Золатава і начальніку ГУ Росгвардии па Маскве Міхаілу Вераб’ёву, у якім заклікала не перашкаджаць правядзенню мірных акцый 23 студзеня адмовіцца ад неабгрунтаванага прымянення спецсродкаў супраць дэманстрантаў і не перашкаджаць журналістам асвятляць тое, што адбываецца.
Апавяшчэнне уладаў
Пратэсты 23 студзеня 2021 года не былі ўзгодненыя з мясцовымі ўладамі.
Для правядзення невялікіх пікетаў па законе патрабуецца паведаміць улады за 3 дні. У тых выпадках, дзе арганізатары гэта зрабілі (напрыклад, у Іркуцку), мясцовыя ўлады адмовілі ў правядзенні акцый са спасылкай на пандэмію COVID-19.
Улады Ейскага раёна спачатку ўзгаднілі правядзенне пікету 31 студзеня, але затым адмовілі, спасылаючыся на эпідэміялагічную абстаноўку.
Лік пратэстуючых і затрыманых
Па падліках «МБХ медыя», агульная колькасць пратэстуючых ў Расіі склала як мінімум 110 тыс. чалавек, верагодна больш 160 тыс. чалавек. Згодна з заявай кіраўнік сеткі штабоў Навальнага Леаніда Волкава, агульная колькасць пратэстуючых склала 250—300 тыс. чалавек.
Найбольш буйныя акцыі пратэсту прайшлі ў Маскве, Санкт-Пецярбургу і Екацярынбургу. Паводле ацэнак выданні Reuters у Маскве удзельнічала 40 тыс. пратэстуючых. Па заяве Івана Жданава, дырэктара ФБК, на пратэсты ў Маскве выйшлі 50 тыс. Чалавек, па заяве Міністэрства ўнутраных спраў — 4 тыс. чалавек. У Санкт-Пецярбургу па розных ацэнках пратэставала 10-20 тыс. чалавек.
Дырэктар «Левада-Цэнтра» Леў Гудкоў назваў пратэсты аднымі з самых буйных з часоў «балотных пратэстаў» 2011—2012 гадоў, а таксама найбуйнейшымі несанкцыянаванымі пратэстамі за многія годы.
На акцыях пратэсту адбываліся масавыя затрыманні ўдзельнікаў. Па дадзеных «АУС-Інфа» за ўсё ў сувязі з пратэстамі было затрымана 4033 чалавека, па дадзеных «Медузы» — 3952 чалавека. Па заяве дзіцячага обмудсмена Ганны Кузнецовай, з іх каля 300 — непаўналетнія (70 у Маскве і каля 30 у Санкт-Пецярбургу).
Колькасць затрыманых на пратэстах стала найбуйнейшым у гісторыі сучаснай Расіі, да гэтага рэкорд належаў антыкарупцыйным пратэсту 12 чэрвеня 2017 года, калі па Расіі было затрымана 1769 чалавек.
У ходзе мітынгаў былі затрыманыя жонка Аляксея Навальнага Юлія Навальнага і яго таварыш Любоў Собаль. Праз некалькі гадзін Юлію Навальнага адпусцілі.
Склад пратэстуючых на акцыі ў Маскве
Апытаныя выданнем The Bell сацыёлагі адзначылі, спасылаючыся на апытанне, праведзены на мітынгу ў Маскве, і на ўласныя назіранні, што асноўная група пратэстуючых знаходзілася ва ўзроставым дыяпазоне 30—35 гадоў, доля асоб, маладзейшых за 18 гадоў была менш за 10 %, доля мужчын — 55 %, доля жанчын — 45 %. Сацыёлагі адзначаюць высокую долю «пачаткоўцаў»: каля траціны пратэстуючых выйшлі на пратэсты ўпершыню.
Ход пратэстаў
У Маскве АМАП пачаў разгон акцый пратэсту і затрыманні ўдзельнікаў яшчэ да пачатку акцыі. Вечарам невялікі лік пратэстуючых прыйшлі да СІЗА «Матроская цішыня», дзе знаходзіцца Аляксей Навальны, і пачалі скандаваць: «Лёха, выходзь!». Сілавікі сталі іх жорстка затрымліваць і зьбіваць дубінкамі.
У некаторых гарадах Расіі былі адключаныя інтэрнэт і мабільная сувязь. Паведамлялася аб праблемах з сувяззю ў такіх гарадах, як Масква, Санкт-Пецярбург, Краснадар, Цюмень, Чэлябінск, Екацерынбург, Воронеж, Растоў-на-Доне, Казань і Саратаў. Карыстальнікі Twitter у Расіі таксама паведамілі пра праблемы з доступам да сеткі.
У Казані 23 студзеня былі зачыненыя станцыі метро «Кремлёвская» і «Плошча Тукая» з-за акцыі пратэсту.
У Чэлябінску з-за вялікай колькасці запытаў перасталі працаваць вулічныя камеры ў цэнтры горада.
Сутыкненні з паліцыяй і здарэнні
Па дадзеных «Апалогіі пратэсту», падчас пратэстаў 23 студзеня сілавікі збівалі пратэстуючых у Хабараўску, Краснаярску, Новасібірску, Арэнбурзе, Ульянаўску, Маскве і Санкт-Пецярбургу. Па дадзеных Медіазоны, ад паліцэйскага гвалту пацярпелі дзясяткі чалавек. Па дадзеных ТАСС, у Маскве пасля акцый пратэсту па медыцынскую дапамогу звярнуліся больш за 40 чалавек.
Па паведамленнях выданні Znak.com, у Чыце частка паліцэйскіх адмовілася разганяць мітынг і затрымліваць пратэстоўцаў. Мітынгоўцы крычалі паліцыянтам «Малайцы!».
На мітынгу ў Пецярбургу пацярпеў томскі журналіст Сяргей Колотовкін, пры затрыманні АМАП зламаў яму руку.
Таксама ў Пецярбургу на відэа трапіў эпізод, на якім пратэстуючы наносіць удар у твар самотна стаяў супрацоўніку ДІБДР, збіваючы яго з ног. Які напаў на супрацоўніка ДІБДР ў Пецярбургу гэтым жа днём быў затрыманы.
Інцыдэнт з Маргарытай Юдзіной
У Пецярбургу на відэа трапіў эпізод, калі супрацоўнік аператыўнага палка ГУ МУС па Санкт-Пецярбургу і Ленінградскай вобласці ударыў 54-гадовую жанчыну, Маргарыту Юдзіну, нагой у жывот у адказ на яе рэпліку, у выніку чаго тая ўпала і ўдарылася галавой. Пацярпелая была шпіталізавана з страсеннем мозгу ў цяжкім стане, паліцыя пачала службовую праверку. Сілавікі адрэагавалі выбачэннем Музыкі Сяргея Барысавіча, начальніка ўпраўлення арганізацыі аховы грамадскага парадку ГУ МУС Санкт-Пецярбурга. Таксама імі было выказана намер звольніць іншага кантрактніка Расгвардыі, які адазваўся аб нанесены ўдар з насмешкай і захапленнем, пракаментаваўшы ўдар словамі «Н**** стаяць у нас на шляху». Пазней які ўдарыў Юдзін сілавік папрасіў прабачэння перад Юдзіну, патлумачыўшы, што ў яго «запацела забрала» і ён не бачыў, што адбываецца. Аднак на відэа інцыдэнту відаць, што забрала каскі паднята. Юдзіна спачатку сказала, што прабачыла вінаватага, аднак пазней заявіла, што была ашукана і будзе дамагацца прыцягнення сілавіка да адказнасці. 26 студзеня Юдзіна зноў была шпіталізавана ў сувязі з пагаршэннем стану.
Каменціруючы гэты эпізод, тэлевядучы Уладзімір Салаўёў заявіў, што жанчыну «адштурхваюць нагой, упіраючыся ў жывот», назваў гэты выпадак «добра падрыхтаванай правакацыяй» і заявіў пра неабходнасць «узнагародзіць ўсіх супрацоўнікаў праваахоўных органаў, уключаючы гэтага хлопца ў Піцеры». Пры паказе па тэлеканале «Расія 1» сюжэту «Весткі тыдня» з Дзмітрыем Кісялёвым ад 24.01.2021 з відэа інцыдэнту быў выразаны момант удару. Сам ўдар пры гэтым быў названы «штуршком», а пратэстоўцы былі абвінавачаныя ў тым, што ім патрэбна была «сакральная ахвяра», але «задача не была выкананая». Тэлевядучы Аляксандр Мяснікоў таксама апраўдаў сілавіка, заявіўшы, што пацярпелая магла брызнуть балончыкам або «шылам парнуць».
25 студзеня дэпутат Дзяржаўнай думы, адзінарос Аляксандр Хінштэйн накіраваў дэпутацкі запыт у Генпракуратуру і Следчы камітэт з патрабаваннем прыцягнуць байца да крымінальнай адказнасці, аднак на наступны дзень, 26 студзеня, адклікаў свой запыт, а таксама заклікаў не звальняць згаданага вышэй кантрактніка, які падтрымаў байца, які здзейсніў гвалт.
Заяву аб узбуджэньні крымінальнай справы падаў таксама праваабаронца Дынар Ідрысаў. 26 лютага стала вядома, што ва ўзбуджэнні крымінальнай справы супраць сілавіка, які ўдарыў Юдзіну, было адмоўлена.
22 сакавіка, праз два месяцы пасля таго як нейкі сілавік прасіў прабачэння перад Юдзіной за нанесеную ім удар, паліцыя заявіла, што асоба сілавіка, нанёсшего ўдар, не ўсталяваная, а прабачэнні перад Юдзіной рушаць услед толькі ў тым выпадку, калі віна сілавіка будзе даказаная па выніках праверкі або рашэннем суда.
За мяжой
У Гаазе, Лондане, Берліне, Токіа, Мілане, Мюнхене, Празе, Нью-Ёрку, Лос-Анджэлесе , Барселоне і Мадрыдзе і іншых гарадах таксама прайшлі дэманстрацыі ля расійскіх амбасадаў у знак салідарнасці з пратэстамі ў Расіі. У Берліне мітынг сабраў не менш за 3 000 чалавек, стаўшы адным з самых масавых палітычных рускамоўных мерапрыемстваў у найноўшай гісторыі горада. У Тэль-Авіве, па словах аднаго з відавочцаў, на мітынг выйшла каля 1000 чалавек. Акцыі на знак салідарнасьці з пратэстамі ў Расіі таксама прайшлі ў Аўстраліі, ЗША, Паўднёвай Карэі.
У Кіеве ля Амбасады РФ сабралася 30 прыхільнікаў Аляксея Навальнага. У Тбілісі акцыя «За свабоду» адбылася ў секцыі інтарэсаў Расіі пры пасольстве Швейцарыі. Пікет у Стамбуле каля консульства Расіі быў разагнаны турэцкімі сілавікамі.
У Хельсінкі з-за абмежаванняў, звязаных з пандэміяй каранавіруса, мітынгі ў падтрымку Навальнага праходзілі невялікімі групамі не больш за 10 чалавек з захаваннем сацыяльнай дыстанцыі (усяго 16 мітынгаў). Такі парадак быў узгоднены з паліцыяй. Акцыі праходзілі каля амбасады РФ і на Сенацкім плошчы.
Ілжывыя паведамленні аб пратэстах
Інфармацыя аб ілжывых фактах збіраецца як прадстаўнікамі ўлады, так і ўдзельнікамі пратэстаў.
Камітэт Дзярждумы па інфармацыйнай палітыцы, інфармацыйных тэхналогіях і сувязі вывучыў сітуацыю вакол Фейк па тэме мітынгаў у падтрымку Аляксея Навальнага, якія прайшлі 23 студзеня ў многіх гарадах Расіі. Па выніках вывучэння падрыхтаваны экспрэс-аналіз, паводле дадзеных якога, выяўлена 53 «тэмы Фейк», найбольш распаўсюджанымі з якіх былі паведамленні пра «падпале Крамля», пра тое, што «паліцыі дазволілі страляць у мітынгуючых», «аб адключэнні інтэрнэту па ўсёй краіне», «выкарыстанні вайскоўцаў для падаўлення пратэсту», «гібелі пратэстуючых», «мільёнах пратэстантаў па ўсёй краіне». Пры гэтым найбольшая канцэнтрацыя фэйкавых паведамленняў, па дадзеных аўтараў дакладу, была выяўлена на платформе TikTok. Рабочая група Грамадскай палаты РФ па супрацьдзеянні распаўсюджванню недакладнай інфармацыі, грамадскаму кантролю і бяспекі інтэрнэту паведаміла аб выяўленні ў сацыяльных сетках каля 100 ілжывых паведамленняў, звязаных з несанкцыянаванымі акцыямі 23 студзеня.
У сваю чаргу, прадстаўнікі апазіцыі таксама заяўляюць пра факты распаўсюджвання недакладнай інфармацыі аб пратэстах. На іх думку, галоўны фейк — гэта масавасць удзелу ў мітынгах непаўналетніх. Актывісты «Белага лічыльніка» Аляксандра Архіпава, Ганна Чарнобыльская і Вольга Карташова правялі апытанне ўдзельнікаў акцыі пратэстаў у Маскве каля Пушкінскай плошчы і на Цвярской вуліцы, і паведамілі, што сярод 365 апытаных асоб апынулася толькі 4 % непаўналетніх (дзеці да 16 гадоў).
Да пачатку акцыі
23 студзеня Леанід Волкаў анансаваў новыя мітынгі, прызначаныя на выходны дзень, без удакладнення даты. 25 студзеня Леанід Волкаў апублікаваў пост у сваім Telegram канале, пра заклік 31 студзеня 2021 года ў 12:00 выйсці на пратэсты ва ўсіх гарадах Расіі, даты ён патлумачыў жаданнем правесці акцыі да 2 лютага, на якое прызначаны суд над Аляксеем Навальным па замене ўмоўнага тэрміну на рэальны, а выбар часу — кароткім светлавым днём.
28 студзеня Пракуратура Масквы перасцерагла арганізатараў і сацыяльныя сеткі аб незаконнасці маючых адбыцца акцый 31 студзеня. Галоўнымі ўпраўленнямі МУС Масквы і Маскоўскай вобласці размешчаны папярэджання пра адказнасць за ўдзел у несанкцыянаванай акцыі 31 студзеня, у тым ліку непаўналетніх. 29 студзеня Генеральная пракуратура РФ паведаміла, што правакацыйныя дзеянні 30 і 31 студзеня будзе разглядаць па артыкуле 212 КК РФ аб масавых беспарадках, а «ўцягванне непаўналетніх у супрацьпраўную дзейнасць можа ўтварыць склад злачынства, прадугледжанага артыкулам 150 КК РФ».
31 студзеня Раскамнагляд паведаміў у телеграм-канале ведамства, што будзе складаць пратаколы за публікацыі з «завышанымі паказчыкамі аб колькасці ўдзельнікаў незаконных мітынгаў» і за паведамленні пра «нібыта мелі месца факты гвалту і сутыкненняў». Напярэдадні ў розных рэгіёнах прадстаўнікі ўлады затрымлівалі журналістаў і уручалі ім папярэджаньне аб недапушчальнасці ўдзелу ў акцыі. Паводле інфармацыі АУС Інфа, такі ціск аказваўся з мэтай перашкодзіць журналістам выконваць сваю працу. Таксама паведамляецца пра ціск на праваабаронцаў.
Лік пратэстуючых і затрыманых
Па колькасці ўдзельнікаў акцыя 31 студзеня апынулася параўнальнай з 23 студзеня. Па ацэнцы паплечнікаў Навального, у агульнай складанасці ў акцыі ўдзельнічала 200—300 тысяч чалавек у 140 гарадах. Па падліках «Адкрытых медыя», толькі ў 42 гарадах, дзе акцыі былі найбольш буйнымі, у іх прынялі ўдзел ад 65 да 100 тысяч чалавек.
У некаторых гарадах (напрыклад, у Санкт-Пецярбургу, Екацярынбурзе, Новасібірску, Краснадары, Чэлябінску) на вуліцу выйшла яшчэ больш людзей, чым 23 студзеня. Аднак у некаторых гарадах (напрыклад, у Хабараўску, Уладзівастоку і Краснаярску) лік удзельнікаў, наадварот, знізілася, у некаторых гарадах — у некалькі разоў.
Па дадзеных АУС-Інфа на 2 лютага затрыманыя 5754 чалавек; па дадзеных «Медузы» — 5657 чалавек. Такі лік затрыманых зноў стала рэкордным па ўсіх акцыях, якія праводзіліся ў Расіі за апошнія гады, прыкметна перавысіўшы, у тым ліку, і пратэсты 23 студзеня. Сярод затрыманых 205 з’яўляліся непаўналетнімі.
Самуіл Іосіфавіч Гельберг
Самуіл Іосіфавіч Гельберг ( — ) — вучоны, мікрабіёлаг, доктар медыцынскіх навук (1956), прафесар (1959).
Пратэсты ў падтрымку Аляксея Навальнага (2021)
Лік пратэстуючых і затрыманых
Сярод затрыманых былі Юлія Навальная (вечарам яе адпусцілі з пратаколам па «мітынгоўшчыны» артыкуле 20.2 КаАП), кіраўнік «Адкрытай Расеі» Андрэй Півавараў, а таксама мінімум 93 журналіста.
Склад пратэстуючых
У Маскве, па дадзеных сацыяльнага антраполага Аляксандры Архіпавай, у акцыі прынялі ўдзел 1,7 % непаўналетніх, 24 % — ад 18 да 24 гадоў, 42 % — ад 25 да 35 гадоў, 15 % — ад 36 да 46 гадоў, 10,9 % — ад 47 да 57 гадоў і 6,1 % — старэйшыя за 58 гадоў. Сярод удзельнікаў акцыі 13,6 % упершыню прынялі ўдзел у мітынгу. Дадзеныя атрыманыя па выніках апытання 350 чалавек у месцах збору пратэстуючых.
Самуіл Іосіфавіч Гельберг
Біяграфія
С. І. Гельберг нарадзіўся ў горадзе Дубна (зараз у  Украіны). У 1918 годзе скончыў гімназію і паступіў на медыцынскі факультэт Кіеўскага медыцынскага інстытута, які скончыў у 1923 годзе. Прайшоў стажыроўку па хірургіі, тэрапіі і акушэрству і паступіў на шасцімесячныя курсы спецыялізацыі па мікрабіялогіі пры Кіеўскім інстытуце ўдасканалення ўрачоў. Са студзеня 1924 г. (па запрашэнні Б. Я. Эльберта) пачаў працаваць у Мінскім санітарна-бактэрыялагічным інстытуце, займаўся вырабам вакцыны супраць шаленства. Пасля стажыроўкі пад Масквой у Цэнтральным дзяржаўным воспапрывівацельным інстытуце стварыў у Навінках пад Мінскам воспенны аддзел санітарна-бактэрыялагічнага інстытута і наладзіў выраб вакцыны супраць воспы. У 1926 годзе прызначаны намеснікам дырэктара Беларускага мікрабіялагічнага інстытута па сываратачнай справе. Адначасова ў 1926—1928 гг. асістэнт кафедры гігіены, у 1931—1934 гг. кафедры мікрабіялогіі Мінскага медыцынскага інстытута. З 1934 г. С. І. Гельберг у Маскве — загадчык эксперыментальным аддзелам клінічнага туберкулёзнага санаторыя № 1 УСЦПС, у 1931—1941 гг. прыват-дацэнт кафедры туберкулёзу Цэнтральнага інстытута ўдасканалення ўрачоў. У ліпені 1941 г. быў накіраваны ў Кіславодск, дзе ўзначаліў цэнтральную бактэрыялагічную лабараторыю па ранавых інфекцыях эвакашпіталя № 2042. Пасля эвакуацыі ў горад Фрунзе (сучасны Бішкек), стварыў і ўзначаліў аддзел асабліва небяспечных інфекцый Кіргізскага інстытута мікрабіялогіі, эпідэміялогіі і гігіены. У 1944—1959 гг. на пасадзе загадчыка кафедрай мікрабіялогіі Кіргізскага медыцынскага інстытута. У 1958—1959 гг. адначасова намеснік дырэктара па навуцы Кіргізскага НДІ туберкулёзу.
Пратэсты ў падтрымку Аляксея Навальнага (2021)
Ход пратэстаў
У Маскве ў 8:00 да 16:30 па мясцовым часе былі зачыненыя 7 станцый метро («Лубянка», «Ахотны рад», «Тэатральная», «Плошча Рэвалюцыі», «Кузнецкі Мост» і абодва залы станцыі «Кітай-горад»), ​​а таксама былі перакрытыя для руху пешаходаў некалькі цэнтральных вуліц, у тым ліку Лубянская плошча, на якой першапачаткова планавалася пачаць акцыю. У сувязі з гэтым, кропка збору была перанесена. Аднак пасля гэтага былі заблакаваныя яшчэ некалькі вуліц і плошчаў, у тым ліку Пушкінская плошча і падыходы да СІЗА «Матроская цішыня», у якім на той момант знаходзіўся Аляксей Навальны, а таксама закрыты яшчэ дзве станцыі метро. Новым пунктам збору стала Камсамольская плошчу (плошча трох вакзалаў). Тут у Ленінградскага вакзала адбылося падабенства мітынгу з удзелам 3-5 тысяч чалавек. Затым удзельнікі акцыі рушылі ў бок Русаковской вуліцы (дзе былі вялікія затрымання) і вуліцы Стромынка. Пратэстоўцы дайшлі да СІЗА «Матроская Цішыня», а затым вярнуліся да Камсамольскай плошчы, пасля чаго штаб Навальнага абвясціў аб завяршэнні акцыі.
Самуіл Іосіфавіч Гельберг
Біяграфія
З 1959 года С. І. Гельберг ў Гродзенскім медыцынскім інстытуце. Тут ён арганізаваў і ўзначаліў кафедру мікрабіялогіі, якой кіраваў да выхаду на пенсію ў 1973 годзе.
Памёр С. І. Гельберг 28 студзеня 1992 г. Пахаваны ў Гродне.
Пратэсты ў падтрымку Аляксея Навальнага (2021)
Ход пратэстаў
Падобным чынам, быў перакрыты і цэнтр Санкт-Пецярбурга. У выніку мітынг, які першапачаткова плянаваўся на Неўскім праспекце каля Палацавай плошчы, быў перанесены на Піянерскую плошчу.
У Ніжнім Ноўгарадзе Расгвардыя і паліцыя перакрылі плошчу Мініна і Пажарскага, таксама была закрытая станцыя метро Горкаўская. Затрымання пратэстуючых пачаліся а 12:00 дня на Вялікай Пакроўскай вуліцы каля былога кінатэатра «Октябрь». Пратэстоўцы сышлі з вуліцы і сталі збірацца на плошчы Мініна і Пажарскага каля помніка Кузьме Мініну. АМАП і паліцыя выціснулі пратэстоўцаў з плошчы.
Самуіл Іосіфавіч Гельберг
Навуковая дзейнасць
С. І. Гельбергу належаць навуковы працы па мікрабіялогіі мікрабактэрый, туберкулёзе, воспе, ранавых інфекцыях, удасканаленню вакцынацыі вакцынай БЦЖ. У 1921 годзе прыгатаванай ім вакцынай была праведзена першая ў Беларусі прышчэпка дзіцяці супраць воспы.
У 1960 годзе стварыў студэнцкае навуковае таварыства Гродзенскага дзяржаўнага медыцынскага інстытута, якім кіраваў да 1972 года. У 1961—1968 гг. быў старшынёй праўлення Гродзенскага абласнога таварыства гігіеністаў, эпідэміёлагаў, мікрабіёлагаў і інфекцыяністаў.
Пратэсты ў падтрымку Аляксея Навальнага (2021)
Ход пратэстаў
У агульнай складанасці было зачынена 31 студзеня ў Маскве 12 станцый метро, у Санкт-Пецярбургу — 5, у Екацярынбургу — 6, у Самары — 3, у Казані і Ніжнім Ноўгарадзе — па адной. У Маскве закрыццё станцый патлумачылі патрабаваннямі паліцыі, у Самары — правядзеннем пратэстаў, у Санкт-Пецярбургу, Ніжнім Ноўгарадзе і Екацярынбургу частка зачыненняў патлумачылі тэхнічнымі прычынамі, у Казані прычыны не патлумачылі.
Сутыкненні з паліцыяй і здарэнні
Па дадзеных АУС Інфа, мінімум 51 удзельнік акцый быў зьбіты пры затрыманьні супрацоўнікамі сілавых ведамстваў. Некалькі чалавек былі шпіталізаваны з разбітымі галовамі і пераломамі (у тым ліку, зламаная рука у 65-гадовай жанчыны ў Чэлябінску).
Самуіл Іосіфавіч Гельберг
Навуковая дзейнасць
Пад кіраўніцтвам С. І. Гельберга абаронены 24 кандыдацкія і 4 доктарскія дысертацыі.
Пратэсты ў падтрымку Аляксея Навальнага (2021)
Сутыкненні з паліцыяй і здарэнні
У Санкт-Пецярбургу супраць пратэстоўцаў, якія спрабавалі адбіць затрыманых ў АМАПа, паліцыя ўжыла слезацечны газ і электрошокеры, а таксама зьбівала пратэстуючых гумовымі дубінкамі і кулакамі. Адзін з якіх затрымліваюць пры падзенні страціў стварэнне, аднак супрацоўнікі паліцыі, думаючы, што той прыкідваецца, працягвалі зьбіваць яго, а затым таксама ў несвядомым стане адцягнулі ў аўтазак. На Сянной плошчы супрацоўнік паліцыі дастаў табельны пісталет і накіраваў яго на пратэстуючых.
У Маскве пасля ўдару электрошокером і збіванняў адзін пратэстуючы страціў прытомнасць, а другому спатрэбілася шпіталізацыя.
Ва Уладзівастоку паліцэйскі страляў у нагу затрыманаму ўдзельніку акцыі з траўматычнага пісталета, у выніку чаго мужчына атрымаў раненне. У Кастраме адзін з затрыманых удзельнікаў акцыі заявіў пра катаванні.
За «скандаванне лозунгаў» на мітынгу 31 студзеня быў аштрафаваны глуханямы пецярбуржац.