cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
BioShock
Разпрацоўка сюжэта
Іншыя элементы прыйшлі ў дызайн сюжэту. Левін меў цікавасць да «даследавання ствалавых клетак і маральных праблем, якія тычацца [яго]». Левін расказваў, што на сюжэт паўплывалі «1984» і «Уцёкі Логана», якія прадстаўляюць грамадства, якія маюць «сапраўды цікавыя ідэі, якія аблажаўся ў сувязі з тым, што мы людзі». Ідэя кантролю свядомасці, якая выкарыстоўваецца ў адносінах Джэка і Фантэйна, была прапанавана «LeBreton», натхнёная фільмамі тыпу «», у якасці сродку для забеспячэння лепшай падставы для абмежавання дзеянняў гульца ў адрозненне ад традыцыйнага выкарыстання зачыненых дзвярэй, каб гулец не змог даследаваць вобласці, якія ён не павінен. Каманда вырашыла, што дзеянні Джэка будуць кантралявацца з дапамогай ключавой фразы, але такой, што не раскрывае сапраўдную прыроду Атласа. Левін згадзіўся на «Будзь ласкавы» пасля працы над маркетынгавымі матэрыяламі для гульні. Затым ён апрацаваў гэтую фразу ў першым сцэнарыі для гульні. Левін адзначыў, што «''ніколі меў намеру зрабіць дзве канцоўкі для гульні. Гэта ідэя прыйшла вельмі позна, і гэта было нешта, што было прапанавана кімсьці вышэй па харчовым ланцугу ад мяне''». Яшчэ ў канцы разпрацоўкі, у межах зваротнай сувязі, была зроблена авіякатастрофа ў ваду; Левін стварыў яе на аснове тэлешоу «Lost», гэта дапамагло даць дастаткова інфармацыі для гульца пра Джэка перад пагружэннем у гульню.
Шматлікія напружанасць унутры калектыву і ціск выдаўца «2K Games» працягваліся ў працэсе развіцця. Паводле «LeBreton», Левін часта спрачаўся з членамі каманды, каб забяспечыць захаванне яго бачанне «BioShock». «2K Games» была занепакоена ростам бюджэту гульні. Левін сказаў, што гульня выйдзе больш як шутар ад першай асобы, а не гібрыд шутар ад першай асобы/ролевая гульня прайгравальнік, як было задумана. Каля даты рэлізу Левін загадаў камандзе працаваць круглыя суткі, ствараючы больш напругі ў камандзе. Пол Хелквіст, вядучы дызайнер гульні, часта быў выключаны з ключавых праектных сустрэч, што, як ён потым расказваў, было звязана з яго неспрыманнем поглядаў Левіна; ён ўклаў сваё расчараванне ў дызайне ўзроўню медыцынскага павільёна, за што ён быў адказным тады. Побач з меркаванай датай завяршэння «2K» вырашыў даць «Irrational» яшчэ тры месяцы, каб адпаліраваць гульню. Крытычны тэст гульні адбыўся ў студзені 2007 года, дзе першыя водгукі ад гульцоў быў пераважна негатыўнымі, у тым ліку пытанні цемры асяроддзя, гульцы не мелі ні найменшага паняцця, куды ісці, і не давяралі Атласу, які ў той час быў агучаны, расцягваючы словы, і апісваўся як «распусны палкоўнік Сандэрс». Каманда прыняла гэтую крытыку блізка да сэрца і перапрацавала некалькі элементаў на працягу гэтых дадатковых месяцаў, такія як паляпшэнне асвятлення, рэалізацыі квэставых маркераў, пераагучыла Атласа ірландскім голасам, каб зрабіць яго больш надзейным.
Гульня была паспяхова выпушчана ў жніўні 2007 года з канчатковым бюджэтам каля $ 25 млн. Нягледзячы на крытычны поспех гульні, многія з тых, хто былі ў камандзе, пакінулі «Irrational» і сышлі ў іншыя праекты.
Рухавічок
«BioShock» выкарыстоўвае моцна мадыфікаваны « 2.5» з некаторымі з перадавых тэхналогій ад «Unreal Engine 3». «Irrational» меў досвед працы з мадыфікацыі і пашырэння на рухавічку «Unreal Engine» у «» і працягнуў гэтую ідэю рухавічка ў «BioShock». Адным з галоўных паляпшэнняў былі палепшаныя водныя эфекты, улічваючы характар абстаноўкі гульні. Для гэтага былі спецыяльна нанятыя праграміст і мастак, якія засяродзіліся на вадзе. Гэтае графічны паляпшэнне было высока ацэненае крытыкамі, «GameSpot» напісаў: «Будзь то стаялая вада на падлозе або марская вада пасля выбуху, гэта ўдарыць цябе кожны раз, калі вы гэта бачыце». «BioShock» таксама выкарыстоўвае рухавічок «», што дазваляе палепшыць фізіку ў гульні, інтэграцыю і дазваляе больш рэалістычнае ўзаемадзеянне элементамі навакольнага асяроддзя. Версія для «Windows» была зролена для працы ў абодвух «Direct3D 10 (DirectX 10)» і «DirectX 9», версія для «DirectX 10» падтрымлівае дадатковыя водныя эфекты і эфекты часціц.
Саўндтрэк
«BioShock» змяшчае. Ліцэнзаваную музыку з 1940-х і 1950-х гадоў можна пачуць, гуляючы фанограф ва ўсім Захапленні. У агульнай складанасці на працягу ўсёй гульні можна пачуць 30 ліцэнзійных песень. Арыгінальныя трэкі былі напісана. Ён апрацаваў часткі трэкаў, каб была падобнасць на ліцэнзаваную музыку і было «жудаснае, страхавітае і часам прыгожае» падабенства з асяроддзямі Захаплення.
«2K Games» выпусціла аркестравы саўндтрэк на іх афіцыйным сайце 24 жніўня 2007 года ў фармаце MP3, ён змяшчае 12 з 22 трэкаў з гульні. Выйшла таксама версія «Limited Edition» гульні з The Rapture EP, якая змяшчае рэміксы  і Oscar The Punk. Тры рэміксы на кампакт-дыску змяшчаюць «Beyond the Sea», «God Bless the Child» і «Wild Little Sisters»; арыгінальныя запісы гэтых песень у гульні. Саўндтрэк «BioShock» быў выпушчаны на вініле з «BioShock 2 Special Edition».
Рэліз і прасоўванне
Першая дэма-версія гульні стала даступная ў жніўні 2007 года для «Xbox 360» і «Microsoft Windows». Гэтая дэма-версія ўключала ролікі ўводу гульца ў Захапленне, падручнік па гульне і яе першых узроўнях; таксама ўключаная зброя, плазміды і тонікі, якія маглі б быць уведзеныя пазней у поўнай версіі, каб даць гульцу больш магчымасцей, якія будуць знойдзеныя ў апублікаванай гульні. Дэма-версія для «Xbox» была першай дэма-версіяй, якая дасягнула аднаго мільёна загрузак ў службе «Xbox Live». Поўная гульня была выпушчаная для гэтых платформ 21 жніўня 2007 года.
У снежні 2007 года агульны патч быў выпушчаны і для версіі «Xbox» і «Windows». Патч уключаў дадатковыя матэрыялы, такія як новыя плазміды, новыя дасягненні для «Xbox 360» версіі, а таксама дадатковыя налады графікі для вырашэння некаторых з поля-агляду пытанняў, вызначаных гульцоў. (гл. ніжэй). Патч таксама дадаў опцыю, якая забараняла выкарыстанне віта-камер. Гэтую функцыю прасілі гульцы, каб зрабіць гульню больш складанай. Таксама ўведзена дасягненне, каб скончыць гульню на цяжкай складанасці без выкарыстання віта-камер.
Порты
У інтэрв’ю ў жніўні 2007 года, калі яго спыталі аб магчымасці версіі «BioShock» для «PlayStation 3», Кен Левін заявіў толькі, што «ніякага развіцця PS3 не адбываецца» ў той час ; аднак 28 мая 2008 года «2K Games» пацвердзіла, што версія гульні для «PlayStation 3» была ў распрацоўцы з «2K Marin», і яна была выпушчана 17 кастрычніка 2008 года. 3 ліпеня 2008 года «2K Games» абвясціла партнёрства з «» і заявіла, што версія для «PlayStation 3» распрацоўваецца «2K Marin», «2K Boston», «2K Australia» і «Digital Extremes». Джордан Томас быў дырэктарам версіі «PlayStation 3». У той час як не былографічных паляпшэнняў у гульні ў параўнанні з арыгінальнай версіяй для «Xbox 360», версія для «PlayStation 3» дае магчымасць шырокафарматнай гульні пад назвай «horizontal plus», уведзеную з дапамогай патча ў версіі «360», у той час як відэа-ролікі маюць значна больш высокае разрозненне, чым у версіі на DVD. Дадатковы кантэнт таксама быў выпушчаны эксклюзіўна для «PS3» версіі. Адным з іх з’яўляецца «Survivor Mode», у якім ворагі былі зробленыя больш моцнымі, а віта-камеры забяспечваюць менш павышэння здароўя пры выкарыстанні, што змушуе гульца больш спадзявацца на выкарыстанне плазмідаў у гульні. «BioShock» таксама падтрымлівае «» і «PlayStation Home». Дэма-версія была выпушчаная на «PlayStation Store» 2 кастрычніка 2008 года. Абнаўленне для версіі «PlayStation 3» было выпушчаная 13 лістапада 2008 года, каб выправіць некаторыя графічныя праблемы і выпадкі, калі карыстальнікі сутыкаліся з завісанямі і былі вымушаныя скінуць кансоль. У гэта абнаўленне таксама ўключаны функцыі «Challenge Room» і «New Game Plus».
Порт для «OS X» быў выпушчаны «» у кастрычніку 2009 года.
У пачатку 2008 года «IG Fun» атрымала правы на распрацоўку і апублікаване версію «BioShock» для мабільных тэлефонаў. Гэтая версія была распрацавана ў якасці топ-даўн, двухмернага платформера, які спрабаваў узнавіць большасць сюжэтных і гульнявых элементаў арыгінальнай версіі; «IG Fun» працавала з «Irrational», каб вызначыць ключавыя элементы сюжэту. «IG Fun» прызналі, што яны не змогуць ўключыць поўны сюжэт у межах адной мабільнай гулні, таму планіравалася падзяліць гульню на тры «эпізоды». Толькі першы эпізод быў выпушчаны.
Крытычныя водгукі
«BioShock» атрымала ўсеагульнае прызнанне. Агляды прэсы славілі пагружэнне гульца і яе палітычныя вымярэнні. «The Boston Globe» апісаў яе як «прыгожую, жорсткую і трывожнай камп’ютарную гульню… адну з лепшых у годзе» і параўнаў гульню з аглядам на «». «» таксама адзначыў сувязь Айн Рэнд (частковая анаграма Эндру Раян) у аглядзе гульні і паказаў кароткае інтэрв’ю з Левіным. Агляд «»: «Я ніколі не думаў, хто калі-то будзе ў стане стварыць прывабную і відовішчную відэагульню вакол фантастыкі і філасофіі Айн Рэнд, але гэта па сутнасці, што „2K Games“ зрабіў… рэдкую, спелую відэагульню, якая дамагаецца, каб вы думалі, у той час, як гуляеце».
З агляду «Los Angeles Times» была зроблена выснова: «Вядома, у яе весела гуляць, яе выглядае эфектна і лёгка кантралюецца, але яна робіць нешта такок, якога не рабіла ніводная іншая гульня на сённяшні дзень… Яна сапраўды прымушае вас адчуваць сябе»" . Рэцэнзент «The New York Times» апісаў яе як «разумную, цудоўную, часам страшную», і дадаў, «правакацыйная, мае мараль на аснове сюжэтнай лініі і раскошныя напрамкі мастацтва і цудоўную агучку, „BioShock“ таксама зможа трымаць галаву высока сярод лепшых гульняў»".
Паводле агрэгатара аглядаў «Metacritic» гульня атрымала сярэдні бал 96/100 для «Xbox 360» і «Microsoft Windows» і 94/100 для «PlayStation 3». Па стане на ліпень 2013 года «BioShock» з’яўляецца адной з самых рэйтынгавых гульняў на «Metacritic» і разам з шэрагам іншых гульняў займае трэцяе месца па велічыні сукупнага бала. «Game Rankings» прызначыў ёй сярэдні бал водгукаў 95 % для «Xbox 360» і «Microsoft Windows» і 94 % для «PlayStation 3». Гэты рэзультат — адзін з самых высокіх на «Game Rankings». «GameSpy» хваліў «BioShock» за «атмасферу адсутнасці выхаду», «Official Xbox Magazine» адзначалі «неверагодна добры сюжэт» і «надзвычайны саўндтрэк і гукавыя эфекты». Геймплэй і баявая сістэма атрымала высокую ацэнку за гладкасць і адкрытасць, элементы графікі, такія як вада, хвалілі за іх якасць. Было адзначана, што спалучэнне элементаў гульні «''мае так шмат форм, што гэта лепшая дэманстрацыя, наколькі гнуткім гэта асяроддзе можа быць. Гэта больш не проста яшчэ адзін шутар, загорнуты ў прыгожую гульню рухавічка, а сюжэт, які існуе і разгортваецца ўнутры самага пераканаўчага, складанага і мастацкага гульнявога свету, калі-небудзь задуманага''».
Рэцэнзенты ўсё-такі вылучылі некалькі праблем у «BioShock». Сістэма аднаўлення з удзелам віта-камер, якія адраджаюць зрынутага гульца з паловай жыцця, але не мяняюць здароўе ворагаў, робіць магчымым знішчэнне ворагаў настоўлівасцю, была падвергнута крытыцы як адзін з самых вялікіх недахопаў у геймплэі. «IGN» адзначыў, што і кіраванне, і графіка версіі для «Xbox 360» саступаюць версіі для «PC», пераключэння паміж зброяй або плазмідамі лягчэй з дапамогай мышы ПК, чым радыяльным меню 360; графіка на «PC» мае трохі лепшае разрозненне. Гульня падаецца як гібрыдны шутар ад першай асобы, але два агляды выявілі недахопы ў параўнанні са супастаўнымі гульнямі, як у героя і ў праблемах, з якімі ён сутыкаецца. Некаторыя рэцэнзенты таксама знайшлі баявуыяпаводзіны «Splicers» не вельмі разнастайнымі, а ШІ не вельмі разумным, і маральны выбар занадта шмат «чорна-белы», каб быць сапраўды цікавым. Некаторыя рэцэнзенты і публіцысты, такія як, таксама выявілі, што «маральны выбар», які прапануецца гульцу (выратаванне або забойства маленькіх сясцёр) быў сапсаваны, таму што не меў ніякага рэальнага ўплыву на гульню, што ў выніку прыводзіць гульца да думкі, што сёстры былі толькі механікай, якая не мела ніякага рэальнага значэння. Аналагічна гульня таксама натхніла былога супрацоўніка «» Клінта Хокінга на вынаходства тэрміна «ludonarrative dissonance», які выкарыстоўваецца для апісання неадпаведнасцей паміж сюжэтам і механікай гульні, са спасылкай на тое, як сюжэт «BioShock» заклікае да самаадданасці, у той час як геймплэй — да эгаізму.
Узнагароды
«IGN» намінаваў «BioShock» на «Гульню года» ў 2007 годзе. Гульня выйграла «Гульню года на PC», «Лепшы мастацкі дызайн» , і «Лепшае выкарыстанне гуку». «GameSpy» паставіў яе на трэцяе месца ў рэйтынгу «Лепшых гульняў года». «BioShock» выйграла ўзнагароду за лепшы гук, сюжэт і рэжысуру. «GameSpot» удастоіла гульню «Лепшым аповядам», а паводле «» «BioShock» перамагла ў намінацыях «Лепшы сюжэт», «Лепшая гульня для Xbox 360» і «Лепшы аднакарыстальніцкі шутар». «BioShock» выйграла «Лепшыя візуальныя эфекты», «Лепшы сцэнарый» і «Лепшы гук» на «» у 2008 годзе. «Кніга рэкордаў Гінеса» запісала новы рэкорд: «Самы папулярны Xbox Live Demo» ў выданне для геймераў 2008 года. «BioShock» заняла першае месца ў спісе «Game Informer» у ліку 10 лепшых опенінгаў відэагульняў. «» размясціў «BioShock» на 12 месца ў спісе лепшых гульняў усіх часоў. У 2011 годзе «BioShock» заняла 1 месца ў «Top 100 відэагульняў усіх часоў» паводле «GameTrailer» за «апусканне гледача ў сусвет „BioShock“ і наступствы выбару». У жніўні 2012 года «IGN» паставіў гульню на першае месца ў іх спісе 25 лепшых сучасных камп’ютарных гульняў. У спісе знаходзіліся гульні, выпушчаныя пасля 2005 года. У лістападзе 2012 года «Time» назваў яе адной са 100 найвялікшых відэагульняў усіх часоў. У ліпені 2015 года гульня заняла 9 месца ў спісе 15 лепшых гульняў з 2000 года паводле «USgamer».
Продажы
Версія для «Xbox 360» заняла трэцяе месца сярод бэстсэлераў жніўня 2007 года, былі прададзеныя 490 900 копій. «The Wall Street Journal» паведаміў, што акцыі «Take-Two» «узляцелі амаль на 20 %» на працягу тыдня пасля пераважнай большасці спрыяльных ранніх аглядаў гульні. «Take-Two» абвясціла, што станам на 5 чэрвеня 2008 года былі адпраўленыя больш за 2,2 мільёны копій «BioShock». 10 чэрвеня 2008 года Рой Тэйлар, віцэ-прэзідэнт «NVIDIA» па развіцці бізнесу, заявіў, што былі прададзеныя больш чым адзін мільён копій ПК-версіі. Паводле старшыня праўлення «Take-Two» Штраўса Зелніка, гульня была прададзена ў колькасці каля 3 мільёны асобнікаў у чэрвені 2009 года. Да сакавіка 2010 года гэтая лічба павялічылася да 4 мільёнаў копій.
Адкрыты чэмпіянат Брытаніі па снукеры 1999 (сезон 1999/2000)
Адкрыты чэмпіянат Брытаніі 1999 (British Open 1999) — прафесійны рэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 8 па 19 верасня 1999 года на арэне ў Plymouth Pavilions, у Плімуце, Англія. Турнір стаў 21-м розыгрышам адкрытага чэмпіянату Брытаніі, які быў заснаваны ў 1980 годзе пад назвай залатога кубку Брытаніі і з 1985 года стаў рэйтынгавым спаборніцтвам. Прызавы фонд турніру склаў £400,000, з якіх £62,000 атрымаў пераможца.
BioShock
Прызнанне мастакамі
У лютым 2011 года Смітсанаўскі інстытут абвясціў, што будзе праводзіць выставу, прысвечаную мастацтву відэагульняў. Некалькі гульняў былі абраныя першапачаткова і грамадскасць магла галасаваць, якія яшчэ гульні заслугоўваюць быць паказанымі, з дапамогай апытання на сайце выставы. «BioShock» лічылася вядучым кандыдатам, якая будзе паказана, з-за яе статусу як гульні, якая прадэманстравала, якім можа быць мастацкае асяроддзе.
Тэхнічныя пытанні
Першы рэліз для «Windows» быў раскрытыкаваны гульцамі з-за некалькіх меркаваных недахопаў. Гульня была адпраўлена з «», якая патрабавала актывацыі з сервераў «2K Games» праз Інтэрнэт; недаступнасць гэтых сервераў была паведамлена як прычына для адмены паўночнага выпуску гульні ў Аўстраліі. Гульцы выявілі, што «SecuROM» абмяжоўвае колькасць разоў актывацыі гульні да двух; зваротная сувязь з карыстальнікамі прывяла да павялічэння гэтай колькасці колькасць да пяці, а пазней кампанія запрапанавала інструмент, які дазваляе карыстальнікам адмяняць папярэднія актывацыі самастойна. У канчатковым рахунку «2K Games» выдаліла мяжу актывацый, хоць рознічныя версіі гульні ўсё яшчэ патрабуюць працэсу актывацыі. Левін прызнаў, што іх першапачатковы падыход да працэсу актывацыі меў няправільны фармат, што нанясло шкоду іх рэпутацыі ў перыяд запуску.
Праграмнае забеспячэнне «SecuROM» таксама выклікала падазрэнні ў некаторых антывірусных праграм і дэтэктараў шкодных праграм. «2K Games» запэўніла гульцоў, што працэс ўстаноўкі праграмнага забеспячэння не ўсталяваў шкодны код або. Тым не менш, гульцы назіралі, што некаторыя файлы праграмнага забеспячэння «SecuROM» не быў цалкам выдалены пасля выдалення гульні.
Сіквелы
У адказ на высокія продажы гульні старшыня «Take-Two» Штраўс Зелнік выявіў у ходзе тэлефоннай канферэнцыі для аналітыкаў, што кампанія ў цяперашні час лічыць гульню часткай франшызы. Ён таксама выказаў дапушчэнне, што цыкл распрацоўкі гульні будзе падобны да цыклу «»: новая версія выходзіць кожныя два-тры гады. Прэзідэнт «2K» Крыстоф Хартман заявіў, што «BioShock» можа мець пяць сіквелаў, тым самым параўнаўшы з франшызай «Зорных войнаў».
«BioShock 2» была абвешчана ў 2008 годзе, яе разпрацоўкай занялася «2K Marin». Левін заявіў, што «Irrational» (тады «2K Boston») не была ўцягнута ў сіквел гульні, таму што яны хацелі паспрабаваць прыдумаць нешта «вельмі, вельмі іншае», што пазней і было зроблена ў «BioShock Infinite». «BioShock 3» таксама была абвешчана, яе выпуск меркаваўся, хутчэй за ўсё, адначасова з фільмам «BioShock». Падзеі «BioShock 2» адбываюцца каля дзесяці гадоў пасля падзей першай гульні. Гулец бярэ на сябе ролю суб’екта Delta, папярэдніка Вялікіх Татуляк, які павінен шукаць сваю былую «Маленькую сястрычку» Элеанору. «BioShock 2» была выпушчана для «Windows», «PC», «Mac», «Xbox 360» і «PlayStation 3» ва ўсім свеце 9 лютага 2010 года.
У той час як «BioShock Infinite», распрацаваная «Irrational Games» і выпушчаная ў 2013 годзе, падзяляе назву і шмат падобных канцэпцый гульні з «BioShock», гульня не з’яўляецца сіквелам або прыквелам у серыі. Яе падзеі адбываюцца на борце паветранага горада Калумбія ў 1912 годзе. Галоўным героем з’яўляецца былы агент Букер Дэ Віт, які спрабуе выратаваць жанчыну па імі Элізабет з антыўтопіі. «Infinite» уключае магчымасці множных сусветаў, адна сцэна падчас гульні адбываецца ў маяку і батыскафе з Захаплення, хоць ніякая сувязь з 1912 годам у першай гульні з трэцяй не дадзена. Падзеі пашырэння пад назвай «Burial at Sea», адбываюцца ў Захапленні ў 1959 годзе, да вайны паміж Атласам і Раянам, працягваючы гісторыю Букера і Элізабет. Гэтае пашырэнне звязвае дзве гісторыі, першай і трэцяй гульні.
Пасля завяршэння разпрацоўкі «BioShock Infinite» і яго пашырэнняў Левін заявіў, што ён рэструктурызуе «Irrational Games», каб кампанія засяродзілася на больш дробных праектаў. «2K Games» працягвае трымаць інтэлектуальную ўласнасць «BioShock» і плануе працягваць распрацоўваць гульні ў гэтай серыі, улічваючы рамкі, устаноўленыя Левіным і яго камандай, паколькі існуе «багатае творчае палатно» для наступных гісторый.
Абмежаваная серыя
Пасля стварэння петыцыі «Take-Two» заявілі, што яны апублікаюць спецыяльнае выданне «BioShock», толькі калі хадайніцтва атрымае 5000 подпісаў, гэтая лічба подпісаў была дасягнутая толькі пасля пяці гадзін. Пазней апытанне было размешчана на сайце супольнасці «Cult of Rapture» (кіраваўся «2K Games»), на якім наведвальнікі маглі галасаваць, якія функцыі яны больш за ўсё хацелі б бачыць у спецыяльным выданні; кампанія заявіла, што распрацоўшчыкі будуць сур’ёзна разглядаць гэтае апытанне. Каб вызначыць, якія творы мастацтва будуць выкарыстоўвацца абмежаванага выдання, «2K Games» правяла конкурс, пераможцам стаў графічны дызайнер і ўладальнік «Crystal Clear Art» Адам Мэер.
23 красавіка 2007 года «Cult of Rapture» пацвердзіў, што выданне абмежаванай серыі будзе ўключаць у сябе 6-цалёвую (150 мм) статуэтку «Вялікага татулькі» (многія з якіх былі пашкоджаныя з-за транспартнага кантэйнера, які ўпаў), DVD і CD-саўндтрэк. Перад выпускам спецыяльнага выдання, прапанаваны саўндтрэк на CD быў заменены на The Rapture EP. .
Друкаваныя медыя
«BioShock: Breaking the Mold» — кніга, якая змяшчала малюнкі з гульні, была выпушчана «2K Games» 13 жніўня 2007 года. Даступная ў нізкай і высокай якасці, у фармаце PDF на афіцыйным сайце «2K Games». Да 1 кастрычніка 2007 года «2K Games» не пасылаў друкаваную версію кнігі да ўладальнікаў калекцыйнага выдання, чые фігуркі Вялікіх Татуляк былі разбітыя, у якасці кампенсацыі за час, які спатрэбіўся, каб замяніць іх. На 31 кастрычніка 2008 года пераможцы конкурсу «Breaking the Mold: Developers Edition Artbook Cover Contest» былі абвешчаныя на cultofrapture.com.
Раман-прыквел пад назвай «BioShock: Rapture», напісаны, быў апублікаваны 19 ліпеня 2011 года. Кніга падрабязна распавядае пра будаўніцтва горада і падзеі, якія прывялі да яго гібелі. Сюжэт кнігі змяшчае некалькі персанажаў «BioShock».
Адменены фільм
Пасля рэлізу гульні з’явіліся чуткі пра магчымую экранізацыю гульні. Меркавалася выкарыстоўваць метад, як у фільме «», каб паказаць асяроддзе Захаплення. 9 мая 2008 года «Take Two» абвясціла аб угодзе з «Universal Studios» аб стварэнні фільма «BioShock». Рэжысёрам павінны быў стаць, аўтарам сцэнарыя. Фільм, як чакалася, меў быць выпушчаны ў 2010 годзе, але вытворчасць была прыпынена з-за бюджэтных праблем. 24 жніўня 2009 года было выяўлена, што Вярбінскі выпаў з праекту з-за рашэння студыі экранізаваць гульню за мяжой, каб захаваць бюджэт пад кантролем. Вярбінскі лічыў, што гэтая праца абцяжарыла сваю працу над «Ранга». Тады вёў перамовы, каб узяць Вярбінскі ў якасці прадзюсара.
У студзені 2010 года праект быў у стадыі папярэдняй вытворчасці, рэжысёрамі былі Хуан Карлас Фрэснадзілья і Брэйдэн Лінч, галасавы мастак з «BioShock 2». Да ліпеня фільм сутыкаўся з праблемамі бюджэту, але вытворца Гор Вярбінскі сказаў, што каманда працуе над фільмам. Ён таксама сказаў, што фільм будзе мець рэйтынг «Hard R». Кен Левін у інтэрв’ю 30 жніўня 2010 года, сказаў: «Я скажу, што гэта па-ранейшаму актыўная рэч, і гэта тое, пра што мы актыўна гаворым і актыўна працуем». Вярбінскі пазней казаў, што, спрабуючы захаваць рэйтынг «R», яны былі не ў стане знайсці якія-небудзь студыі, што паставіла будучыню фільма пад пагрозай.
У сакавіку 2013 года Левін пацвердзіў, што фільм афіцыйна адменены. Левін заявіў, што пасля «» студыі «Warner» не захацела працаваць над «BioShock», акрамя таго, былі праблемы з бюджэтам у $ 200 млн, які запатрабаваў Вярбінскі. Яны папрасілі яго разгледзець прапанову у $ 80 млн бюджэту, але Вярбінскі не захацеў прыняць гэта. «Universal» пазней запрапанаваў новага рэжысёра для працы з меншым бюджэтам, але Левін і «2K Games» палічылі, што новы рэжысёр не быў добра падыходзячы матэрыялу. Левін прыняць рашэнне скончыць праект, мяркуючы, што фільм не будзе зроблены з бягучым наборам кампрамісаў яны павінны былі б зрабіць. У студзені 2014 года малюнкі з адмененага фільма ўсплылі ў Інтэрнэце, паказваючы, як магла б выглядаць адаптацыя.
Торбуд
Торбуд (Torbyd) — спартыўнае збудаванне ў горадзе Быдгашчы. Лядовы палац размешчана ў Цэнтральным парку ў непасрэднай блізкасці ад універсальнага спартыўнага збудавання «Лучнічка». Лядовы палац служыць хатняй пляцоўкай хакейнага клуба «БКС Быдгашч».
Гісторыя
Першы будынак штучнай коўзанкі Торбуд існаваў у 1959—2004 гадах і знаходзіўся па адрасе вуліца Фрыдэрыка Шапена 11а. У 2004 годзе быў закрыты і пазней зруйнаваны.
Чэмпіянат свету па хакеі з шайбай 2024
Чэмпіянат свету па хакеі з шайбай 2024 года ― маючы адбыцца 87-ы чэмпіянат свету па хакеі з шайбай, які пройдзе вясной 2024 года ў чэшскіх гарадах Прага і Острава. Пра гэта стала вядома на кангрэсе ІІХФ 24 мая 2019 года, які праходзіў у Браціславе.
Мікалай Георгіевіч Сіпко
Мікалай Георгіевіч Сіпко́ (, в. Панкры — ) — беларускі вучоны ў галіне ветэрынарыі, доктар ветэрынарных навук (1969), прафесар (1970).
Біяграфія
Нарадзіўся у вёсцы Панкры (зараз у Гарадоцкім раёне, Віцебскай вобласці Беларусі). Скончыў Віцебскі ветэрынарны інстытут (1929). У 1930—1954 гадах на ваеннай службе, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, з 1947 года па 1954 год — начальнік ваеннай кафедры Віцебскага ветэрынарнага інстытута. З 1962 года дэкан завочнага факультэта, у 1963—1972 гадах прарэктар па вучэбнай рабоце.
Навуковая дзейнасць
Аўтар навуковых прац па пытаннях ваенна-ветэрынарнай службы, яе арганізацыі і рабоце ў час Вялікай Айчыннай вайны, гісторыі ваеннай ветэрынарыі ў Расіі.
Фрыдрых Вёлер
Фрыдрых Вёлер (Friedrich Wöhler;, Эшэрсгайм — , Гётынген) — нямецкі хімік, па адукацыі ўрач.
Вывучаў хімію ў Л. Гмеліна ў Гайдэльбергу і Ё. Берцеліуса ў Стакгольме. З 1831 года прафесар тэхнічнай школы ў Каселі; з 1836 года і да канца жыцця — прафесар універсітэта ў Гётынгене.
Працаваў як у неарганічнай, так і ў арганічнай хіміі. Упершыню атрымаў прыроднае арганічнае злучэнне з неарганічных рэчываў.
У 1824 годзе Вёлер адкрыў шчаўевую кіслату, у 1844 годзе — гідрахінон.
IC 2395
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Пеціна
Пеціна (Petina) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Кампанія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Салерна.
Насельніцтва складае 1217 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 35 чал./км². Займае плошчу 35 км². Паштовы індэкс — 84020. Тэлефонны код — 0828.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Базіліка палявая
Базіліка палявая
Ганчарэнка
Ганчарэнка — беларускае і ўкраінскае прозвішча.
Даматканавічы
Даматка́навічы (, Домоткановичи) — аграгарадок у Клецкім раёне Мінскай вобласці Беларусі. Цэнтр Шчэпіцкага сельсавета.
Да 25 красавіка 2007 года з’яўлялася адміністрацыйным цэнтрам Даматканавіцкага сельсавета.
Ота Баўэр
Біяграфія
Нарадзіўся ў Вене ў сям'і яўрэйскіх выхадцаў з Багеміі, уладальнікаў мануфактуры. Скончыў народную школу і гімназію ў Вене, там жа, ва ўніверсітэце навучаўся па спецыяльнасці «права». Прадметам яго вывучэння ў Венскім універсітэце былі эканамічныя і палітычныя законы. У 1906 годзе ён абараніў дысертацыю па правазнаўстве.
У 1907 годзе, стаў сакратаром клуба дэпутатаў сацыял-дэмакратычнай партыі ў рэйхстагу. У тым жа годзе стаў працаваць у рэдакцыі газеты «Барацьба», і «Працоўнай газеце».
Падчас Першай сусветнай вайны быў прызваны ў армію і накіраваны на Усходні фронт. Удзельнічаў у чыне лейтэнанта у баях у Галіцыі, у лістападзе 1914 года трапіў у палон, тры гады правёў у Расіі і вярнуўся ў Аўстрыю ў верасні 1917 г.
Пасля смерці Віктара Адлера ў 1918 становіцца старшынёй сацыял-дэмакратычнай партыі Аўстрыі. Атрымаў пасаду міністра замежных спраў у кааліцыі ўрадзе сацыял-дэмакратаў і Хрысціянска-сацыяльнай партыі.
У 1921 — адзін з арганізатараў «Двухсполовинного» або «Венскага» інтэрнацыяналу. Пасля яго аб'яднання з II (Сацыялістычная) Інтэрнацыяналам ў 1923 году — член бюро выканкама Сацінтэрна.
Як рэдактар ​​палітычных рабочых газет Ота Бауэр выступаў з ідэямі сацыяльнай дэмакратыі. За падобны падыход да прылады грамадства, якая выяўлялася ў спробе «рэвалюцыі з выбарчым бюлетэнем», падвяргаўся крытыцы з боку Льва Троцкага. Асноўны патэнцыял палітычных пераўтварэнняў бачыў у прагрэсіўных эканамічных зменах і злучэнні савецкай і сацыяльнай дэмакратый, што павінна было забяспечыць пабудову «інтэгральнай сацыялізму».
Выдадзена 9 тамоў яго твораў, і ўсе яны прысвечаны праблемам сацыяльнай справядлівасці ў грамадстве. Найбольш значнымі працамі з'яўляюцца: Zwischen zwei Weltkriegen ?, 1936. (Паміж двума войнамі?) І Die illegale Partei, 1939. (Нелегальная партыя).
Намаляваны на аўстрыйскай паштовай марцы 1981 года.
Раз’езд 9
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва раз’езда складала 82 чалавекі (40 мужчын і 42 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у раз’ездзе пражывалі 34 чалавекі (18 мужчын і 16 жанчын).
Франчэска Петрарка
Франчэска Петрарка (Francesco Petrarca;,  — , ) — італьянскі , вучоны-гуманіст эпохі Адраджэння. Разам з Дантэ і Джавані Бакача лічыцца стваральнікам італьянскай літаратурнай мовы. Лірыка Петраркі паўплывала на развіццё еўрапейскай паэзіі (т.зв. петраркізм).
Біяграфічныя звесткі
Вывучаў права ва ўніверсітэтах Манпелье (1316) і Балонні (1320—26). Быў членам ордэна францысканцаў, у 1326 прыняў духоўны сан. Падтрымаў паўстанне К. ды Рыенца. У 1353—61 сакратар пры міланскім правіцелі Вісконці, выконваў дыпламатычныя і палітычныя даручэнні.
Яшчэ ў маладосці Петрарка стаў лепшым знаўцам антычнай гісторыі і літаратуры. Ён збіраў рукапісы старажытнагрэчаскіх і старажытнарымскіх аўтараў.
Творчасць
Светапогляд Франчэска Петраркі супярэчлівы: спалучэнне ідэй гуманізму з элементамі феадальна-царкоўнай культуры. У філасофскіх і палемічных трактатах на лацінскай мове «Пра пагарду да свету» (1342—43), «Інвектывы супраць урачоў» (1352—53) адлюстраваў перажыты ім рэлігійны крызіс, цікавасць да зямнога жыцця і светапогляду чалавека, абараняў паэзію ад нападак сярэдневяковых дыдактаў.
Адзін з першых еўрапейскіх гуманістаў ідэалізаваў антычны свет. Знаўца антычнай літаратуры, міфалогіі і філасофіі, Петрарка ўпершыню супрацьпаставіў ідэалізаваны свет класічнай старажытнасці пустой схаластыцы і невуцтву. Адраджэнне забытых вольнасцей, ідэалаў ісціны і прыгажосці стала спосабам сцвярджэння каштоўнасці чалавека, яго творчых здольнасцей і зямнога быцця.
Аўтар эпічнай паэмы «Афрыка» (1339—42, на лацінскай мове) пра заваяванне Карфагена Рымам, пастаральных эклог алегарычнага зместу «Буколікі» (1346—57). Вяршыня яго творчасці — зборнік лірыкі «Канцаньерэ» («Кніга песень», 1327—74). У 317 санетах, 29 канцонах, 9 сексцінах, 7 баладах і 4 мадрыгалах, аб'яднаных у цыклы «На жыццё мадонны Лауры» і «На смерць мадонны Лауры», уславіў каханне, раскрыў унутраны свет чалавека, яго пачуцці і перажыванні. Лауры прысвяціў алегарычную паэму ў тэрцынах «Трыумфы» (пач. ў 1354), прасякнутую аскетычнымі матывамі.
Петрарка лічыў, што чалавека ўзвялічвае яго адукаванасць, зацікаўленасць навукай, веданне гісторыі і культуры чалавецтва. Гэтай велічы кожны чалавек павінен дабівацца сам, сваёй працай. Ён высмейваў раскошу і гультайства феадалаў. Петрарка асуджаў войны, ваяўнічасць феадалаў. Ён пісаў: «Не лічу, што грудзі і галава, закрытыя жалезам, прыгажэйшыя, чым мірныя і не абароненыя жалезам».
У сваіх філасофскіх трактатах «Аб сродках супраць пакут і радасцей» (1358—1366), «Аб маім уласным невуцтве…» (1367—1368) паэт бачыць прызванне чалавека не толькі ў самаўдасканаленні, але і ў служэнні грамадству. Паэтычны аўтапартрэт, створаны ім у адным з санетаў у «Кнізе песень», адкрывае ўнутраны свет чалавека гуманістычнай культуры. Аўтар аўтабіяграфіі «Лісты да нашчадкаў» (1374).
Творы Ф. Петраркі з «Кнігі песень» на беларускую мову перакладалі Ю. Гаўрук, М. Дуброўскі, Л. Баршчэўскі, У. Скарынкін.
Слубіцы (гміна, Мазавецкае ваяводства)
Слубі́цы (Słubice) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Плоцкага павета Мазавецкага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Слубіцах. Плошча гміны складае 94,47 км². Станам на  год у гміне Слубіцы пражывалі 4748 чалавек, шчыльнасць — 50,3 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 18 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 23 населеныя пункты.
Востры танзіліт
Востры танзіліт (у паўсядзённым жыцці ангіна, ад ango — «сціскаю, заціскаю, душу») — вострае інфекцыйнае захворванне, для якога характэрна запаленне лімфоідных утварэнняў каляглытачнага кольца (Пірагова-Вальдэйра), часцей за ўсё — паднябенных міндалін (у прастамоўі "гланды " — размешчаны па баках ўваходу ў горла і добра бачныя, калі зазірнуць у адкрыты рот).
Ара-Хангайскі аймак
Ара-Хангайскі аймак (таксама Архангай; Архангай аймаг; Архангай у перыкладзе — Паўночны Хангай) — аймак у Манголіі.
Агульныя звесткі
Архангай быў заснаваны ў 1931 годзе. Яго плошча складае 55 314 км². Колькасць насельніцтва — 84 078 чалавек (на канец 2010 года, ацэнка). Шчыльнасць насельніцтва — 1,52 чал./км². У адміністрацыйным дачыненні дзеліцца на 19 самонаў. Адміністрацыйны цэнтр — горад Цэцэрлэг, пабудаваны на месцы будысцкага манастыра, заснаванага ў 1586 годзе. Асновай эканомікі аймака з’яўляецца жывёлагадоўля, у аймаке Архангай налічваецца больш за 2,1 млн галоў буйной рагатай жывёлы.
Геаграфія
Архангай размешчаны ў цэнтральнай частцы Манголіі. На поўначы ад яго знаходзіцца Хубсугульскі аймак, на ўсходзе — Булганскі, на поўдні — Увэр-Хангайскі і Баян-Хангорскі, на захадзе — Дзабханскі. Аймак ляжыць на паўночных схілах нагор’я Хангай. Тут бяруць пачатак рэкі Чулутын-Гол, Суман, Хануйн-Гол, Хунуй-Гол і Таміру-Гол (усе уваходзяць у басейн Селенгі). На ўсходзе Архангая цячэ Архон, тут жа ляжыць возера Угій-Нур. На захадзе аймака — папулярны аб’ект турызму возера Тэрхійн-Цаган-Нур.
Сярод горных вяршыняў найбуйнейшымі з’яўляюцца Ангархай-Уўл (3540 м), Дулан-Хайрхан-Уўл (3266 м), Суварга-Хайрхан-Уўл (3179 м), Унтаа-Уўл, Ямат-Уўл, Наёнхангай-Уўл, Хан-Ундэр-Уўл, вулкан Хорга-Уўл. У раёне вулкана Хорга-Уўл знаходзіцца нацыянальны парк Хорга-Тэрхійн-Цаган-Нур.
Клімат у Ара-Хангайскім аймаке рэзка кантынентальны. У студзені тэмпература тут дасягае -30 °C/-38 °C, летам ад +25 °C да +36 °C.
У геалагічным плане тэрыторыя аймака была добра вывучана, але разведачныя работы ідуць і сёння. Тут прысутнічаюць запасы вугалю, акрамя таго, рэчышча ракі Таміру-Гол багата жалезнай рудой, а ў рэчышчы ракі Суман сустракаюцца вулканічныя пароды з уключэннямі з каштоўных камянёў. У самоне Эрдэнэмандал археолагамі выяўлены буйныя паселішчы гунаў.
Эканоміка
Тут вырошчваюць хлебную траву, бульбу і іншыя віды гародніны. Мясцовыя фермеры штогод збіраюць больш за 20 000 тон збожжа. У аймаке знаходзіцца радовішча карбункула з групы гранатаў. Таксама тут ёсць запасы тапаза, крышталя, лушчака і месяцовага каменя. Тут да 1990 года працаваў завод па апрацоўцы каляровых камянёў.
Транспарт
У адміністрацыйным цэнтры аймака ёсць уласны аэрадром, які мае грунтавую паласу даўжынёй 1800 метраў, аднак рэгулярных авіязносін з іншымі гарадамі няма.
Касцёл Святога Крыжа і Святой Ганны (Брэст)
Касцёл Святога Крыжа і Святой Ганны (фара Вітаўта) — парафіяльны касцёл, які існаваў у Берасці з 1412 г. да сярэдзіны XIX ст. Заснаваны вялікім князем Вітаўтам. Пазней таксама згадваецца як касцёл Святога Крыжа і Святой Ганны. Як і іншыя помнікі архітэктуры Брэста, знішчаны расійскімі ўладамі пры будаўніцтве Брэсцкай крэпасці.
Гісторыя
Касцёл фундованы Вітаўтам пад імем Святога Крыжа і Узнясення Найсвяцейшай Дзевы Марыі. Будынак размяшчаўся на тэрыторыі акольнага горада, мяжа тэрыторыі праходзіла з поўначы ўздоўж касцёла езуітаў, галоўны фасад касцёла выходзіў на гандлёвую плошчу, а з поўдня выходзіў на вуліцу Падзамкавую, да бернардзінскага моста.
З 1805 г. служба ў касцёле не вялася з прычыны небяспечнасці канструкцый пасля моцнага гарадскога пажару. Рухомыя каштоўнасці былі перанесены ў капліцу. Відаць, стан Фарнага касцёла быў настолькі дрэнны, што расійскія ўлады яго ў далейшым не ўлічвалі.
Касцёл разабраны ў час будаўніцтва Брэсцкай крэпасці, капліца нейкі час выкарыстоўвалася пад ваенныя мэты, пазней таксама была разабрана.
Архітэктура
Будынак меў форму чатырохвугольніка, бабінец фланкіраваў уваход у касцёл, а вуглавая шасцікутная вежа завяршала кампазіцыю будынка.
Інтэр’ер
У інтэр’еры касцёла былі багата аздобленыя алтары, вялікая колькасць абразоў, сярод іншага і свецкі партрэт Вітаўта, выкананы ў 18 ст. Капліца касцёла размяшчалася з яго ўсходняга боку, бліжэй да царквы Св. Мікалая.
Юстус Лібіх
Юстус Лібіх (Justus von Liebig;, Дармштат — , Мюнхен) — нямецкі хімік. Прафесар універсітэтаў у Гісэне (з 1824) і Мюнхене (з 1852). З 1830 член-карэспандэнт Пецярбургскай АН, З 1860 года прэзідэнт Баварскай АН.
Лібіх — адзін з заснавальнікаў аграхіміі. У 1840 годзе высунуў тэорыю мінеральнага харчавання раслін, спрыялі шырокаму ўкараненню мінеральных угнаенняў у земляробстве. Заснаваў у 1832 годзе часопіс «Annalen der Pharmacie» (у 1840-73 выходзіў пад назвай «Annalen der Chemie und Pharmacie», з 1873 перайменаваны ў «Liebigs Annalen der Chemie»).
Святаполк Юр’евіч
Святаполк Юр’евіч (пасля 1144 — 19 красавіка 1190) — князь тураўскі.
Сын Тураўскага князя Юрыя Яраславіча. Упершыню ўпамінаеца ў 1156 г., калі князь Яраслаў Уладзіміравіч Асмамысл пасылаў Святаполка Юр’евіча да вялікага князя Юрыя Далгарукага прывесці ў Галіч зняволенага князя Івана Расціславіча Бярладніка. Як князь тураўскі Святаполк Юр’евіч вядомы з 1162 г., калі хадзіў разам з іншымі князямі выганяць са Слуцка Уладзіміра Мсціславіча. У 1168 г. Святаполк Юр’евіч удзельнічаў у вялікім паходзе вялікага князя Мсціслава Ізяславіча на полаўцаў. У 1170 г. дапамагаў выгнанаму з Кіева Мсціславу Ізяславічу вярнуць свой трон.
Святаполк Юр’евіч пахаваны ў Кіеве ў Міхайлаўскім Залатаверхім саборы.
Мядоўнік
Мядоўнік
Каўшэлева
Каўшэ́лева (, Ковшелево) — вёска ў Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Більдзюгскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Новы Пагост Дзісенскага павета, а з 1926 года ў Браслаўскім павеце Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
IC 2396
IC 2396 — галактыка тыпу *2 (падвойная зорка) ў сузор’і Рак.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
OpenSolaris
«OpenSolaris» — Unix-падобная камп’ютарная аперацыйная сістэма ад карпарацыі «Sun Microsystems». Працуе на сістэмах, сумяшчальных з «Sun» UltraSPARC, Fujitsu SPARC64, Intel x86 i x86_64, IA-64, AMD64, PowerPC, ARM і IBM System z архітэктурах.
Дрыс ван Агт
Андрэас Антоніюс Марыа «Дрыс» ван Агт (Andreas Antonius Maria «Dries» van Agt; 2 лютага 1931, Гелдрап, Нідэрланды) — нідэрландскі палітычны і дзяржаўны дзеяч. Былы прэм’ер-міністр Нідэрландаў.
Прын’яна-Чылента
Прын’яна-Чылента (Prignano Cilento) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Кампанія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Салерна.
Насельніцтва складае 870 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 79 чал./км². Займае плошчу 11 км². Паштовы індэкс — 84060. Тэлефонны код — 0974.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Мікалай Цудатворац.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Краснае (Шаркаўшчынскі раён)
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Новы Пагост Дзісенскага павета, а з 1926 года ў Браслаўскім павеце Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Хімічны патэнцыял
Хімічны патэнцыял — тэрмадынамічная функцыя стану, якая вызначае змену тэрмадынамічных патэнцыялаў пры змене колькасці часціц у сістэме. Вызначаецца як прырашчэнне адвольнага патэнцыялу тэрмадынамічнага пры павелічэнні на 1 моль колькасці рэчыва пэўнай кампаненты сістэмы пры пастаянных астатніх параметрах стану. Уведзены Дж. У.Гібсам у 1875 годзе пры разглядзе хімічнай раўнавагі ў шматкампанентных сістэмах (адсюль назва).
Пошукі Максіма Мархалюка
Аперацыя па пошуку 10-гадовага Максіма Мархалюка, які прапаў у Белавежскай пушчы, стала самай маштабнай пошукавай аперацыяй у незалежнай Беларусі. Жыхар вёскі Новы Двор Свіслацкага раёна Максім Мархалюк знік 16 верасня 2017 года. У рамках крымінальнай справы разглядаюцца дзве асноўныя версіі — няшчасны выпадак і крымінал. Праверана больш за 5 тысяч падазраваных і сведкаў, пры дачы паказанняў выкарыстоўваўся паліграф. Першыя дні пасля знікнення, хлопчыка шукалі з удзелам да пяці соцень валанцёраў штодзённа, агулам у пошуках прынялі ўдзел прыблізна 3 тысячы асобаў. Негледзячы на намаганні, пошукі так і не прынеслі выніку. Зніклага Максіма Мархалюка аб’явілі ў міжнародны вышук.
Ход падзей
Першыя паведамленні пра знікненне 10-гадовага Максіма Мархалюка з’явіліся 18 верасня 2017 года. У аператыўнай зводцы адзначана, што ў міліцыю звярнулася маці 10-гадовага хлопчыка і паведаміла, што каля 20.00 увечары 16 верасня ён паехаў на ровары ў бок лесу каля сваёй вёскі і знік. Ужо а 22 гадзіне ў гэты ж дзень Максіма пачалі шукаць — бацькі, аднавяскоўцы, супрацоўнікі міліцыі і МНС. У лесе знайшлі ровар хлопчыка, пакет з грыбамі, але болей ніякіх слядоў. Паводле міліцэйскай зводкі, хлопчык выглядае на 8—9 гадоў, быў у сініх спартовых штанах, карычневым швэдры з капюшонам, вішнёвай безрукаўцы.
Праз 10 дзён пасля знікненні Максіма Мархалюка Следчы камітэт распачаў крымінальную справу паводле часткі 2 артыкула 167 КПК. Асноўная версія, якой на працягу дзесяці дзён прытрымліваліся ў пошукавым штабе, — хлопчык заблукаў у лесе. Тэрыторыя лесу была разбітая на квадраты, кожны з іх правяраўся. Таксама правяраліся хутары і закінутыя хаты. Шукальнікі прайшлі да той максімальнай адлегласці, якую мог пераадолець хлопчык за час знікнення. У пошуку задзейнічаныя верталёты і беспілотнікі з цеплавізарамі. У першыя дні, як хлопчык знік, бацькі звярнуліся да варажбітак і экстрасэнсаў.
Каля сельскага савету быў створаны штаб пошукаў, дзе размешчана глабальная карта мясцовасці, арганізавана харчаванне валанцёраў і паркоўка для машын. Паводле каардынатара шукальніцка-ратавальнага атраду «Анёл» Крысціны Басавай, якая двойчы выязджала ў Новы Двор шукаць Максіма Мархалюка, самае небяспечнае для хлопчыка — дзікія жывёлы, непраходныя балоты і само надвор’е. Мясцовыя жыхары цвердзяць, што хлопчык падрыхтаваны і знікнуць у лесе так проста не мог. У інтэрнэце зʼявілася інфармацыя, што Максім Мархалюк мог уцячы ў Польшчу, але польскі бок не пацвердзіў гэтую інфармацыю.
Праз тыдзень пасля знікнення Максіма ў Беларусі быў абвешчаны збор усіх шукальніцка-ратавальных атрадаў. У выходныя 23—24 верасня 2017 года ў пошуках хлопчыка бралі ўдзел больш за тысячу чалавек. Акрамя супрацоўнікаў міліцыі, вайскоўцаў, памежнікаў, супрацоўнікаў МНС, у Новы Двор прыехалі шукальнікі з усяе Беларусі, валанцёры са Смаленскай вобласці і Літвы. Пасля 13 дзён безвыніковых пошукаў зніклага ў Белавежскай пушчы Максіма Мархалюка пошукі хлопчыка будуць працягвацца толькі спецыяльна падрыхтаванымі групамі, без валанцёраў.
Шаган (Кызылардзінская вобласць)
Шаган — сяло ў Сырдар’інскім раёне Кызылардзінскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр і адзіны населены пункт Шаганскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 18 км на поўдзень ад раённага цэнтра, пасёлка Церэназек. Код КАТА — 434853100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 3974 чалавекі (1988 мужчын і 1986 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 4343 чалавекі (2226 мужчын і 2117 жанчын).
Слупца (гміна)
Слу́пца (Słupca) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Слупэцкага павета Велікапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Слупцы. Плошча гміны складае 144,93 км². Станам на 2012 год у гміне Слупца пражывалі 9256 чалавек, шчыльнасць — 63,9 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 30 салецтваў.
Сэмюэль Дэкстэр
Сэмюэль Дэкстэр (Samuel Dexter) — амерыканскі дзяржаўны дзеяч.
Біяграфія
Сэмюэл Дэкстэр нарадзіўся ў Бостане (штат Масачусэтс). У 1781 годзе ён скончыў Гарвардскі універсітэт, а затым вывучаў права ў Вустере. Дэкстер быў абраны ў Масачусецы ў Палату прадстаўнікоў, дзе і служыў з 1788 да 1790 года. Пасля гэтага ён стаў членам трэцяга Кангрэса, а затым Сената ЗША. У снежні 1799 года Дэкстер напісаў панегірык Джорджу Вашынгтону пасля смерці апошняга. У 1800 годзе быў прызначаны Генеральным сакратаром прэзідэнтам Джонам Адамсам. Пасля адстаўкі міністра фінансаў Олівера Уолката ў снежні 1800 года Адамс выбраў Дэкстера ў якасці часовага сакратара. Пазней ён адмовіўся быць амбасадарам у Іспаніі.
Дэкстер вярнуўся ў Бостан ў 1805 годзе і аднавіў юрыдычную практыку. Ён выйшаў з партыі федэралістаў, каб падтрымаць рэспубліканскія ўяўленні аб вайне 1812 года і ён быў няўдалым кандыдатам на пасаду губернатара штата Масачусэтс ў 1814 годзе і 1815 годзе. Дэкстер памёр 4 мая 1816 года, незадоўга да свайго 55-годдзя і быў пахаваны на могілках Маунт абгарні ў Кембрыджы (штат Масачусэтс).
Тэйт
Тэйт — прозвішча.
Аптэка езуітаў (Гродна)
Гродзенская аптэка езуітаў — двухпавярховы будынак, які належаць да найбольш ранніх мураваных пабудоў комплексу калегіума езуітаў ў Гродна.
Аптэка выходзіла на вуліцу тарцовымі фасадамі. Галоўным фасадам аптэка выходзіць на Савецкую плошчу (Рыначную плошчу).
Гісторыя
На плане Гродна 1655 г. на месцы аптэкі ўжо паказаны будынак.
У 1770-я гады аптэка належала заснаванай у Гродна Медыцынскай акадэміі — першай вышэйшай навучальнай установе на тэрыторыі сучаснай Беларусі. У яе сценах працаваў са сваімі вучнямі вядомы французскі вучоны-батанік, доктар медыцыны, прафесар Жан-Эмануэль Жылібер, які па праву лічыцца заснавальнікам фармацэўтычных навук у Беларусі і Літве.
Верагодна у 1760-я гг. надбудаваны другі паверх, таму што ў архіўных дакументах 1772 г. сказана, што другі паверх узведзены нядаўна. Выгляд аптэкі пасля перабудовы паказаны на акварэлі Н. Орды (сярэдзіна XIX ст.). У выніку перабудоў 2-й паловы XIX ст. фасады і інтэр’еры значна зменены.
У XIX ст. аптэкай валодалі такія грамадскія дзеячы як Ян Адамовіч, Казімір Стафаноўскі, які адкрыў на базе аптэкі першую філію Чырвонага Крыжа. А таксама Эдуард Стампеўскі — мэр Гродна ў 1922—1927 гадах.
У гэтым будынку аптэка існавала, нягледзячы на змену уладальнікаў, ўвесь час да 1950 г. Пазней аптэку тут замяніў склад, салон мэблі, Дом настаўніка.
Сучаснасць
Аднавіла сваю дзейнасць езуіцкая аптэка ў 1996 г., калі частку яе памяшканняў узяў у арэнду і аднавіў навукова-вытворчы кааператыў «Биотест». У старадаўніх залах са скляпеністай столямі, упрыгожаных мастацкай каваннем, размяшчаюцца гандлёвыя аддзелы, музейная экспазіцыя і дапаможныя памяшканні. Першая часовая музейная экспазіцыя аптэкі паўстала дзякуючы дапамозе гараджан і праіснавала да 2004 года.
У 2001 годзе праведзена рэстаўрацыя фасадаў (арх. Алег Шымбарэцкі).
Пасля кардынальнай рэканструкцыі экспазіцыя ўяўляе сабой залу плошчай 50 кв. м, падзелены на 3 зоны: два ансамблевых комплексу і адзін тэматычны. У першым ансамблевым комплексе ўзноўлены куток старадаўняй травяной лабараторыі, т.з. «куток алхіміка», у другім — фрагмент рэцэптурнай залы мяжы XIX—XX стагоддзях. У вітрынах тэматычнай зоны ў разнастайным ілюстрацыйныя матэрыялы знайшла сваё адлюстраванне багатая гісторыя аптэкі, якая апавядае аб асноўных этапах дзейнасці, якія непарыўна звязаны з развіццём медыцынскіх і фармацэўтычных ведаў у Беларусі.
Здарэнне ў школе ў Рацічах
Надзвычайнае здарэнне ў школе аграгарадка Рацічы адбылося 11 лютага 2016 года, 42 школьнікі з атручваннем невядомым рэчывам былі шпіталізаваныя, з іх 4 — у рэанімацыю.
Ход падзей
У выніку з атручваннем былі шпіталізаваны 42 дзіцяці, а мясцовая школа з-за надзвычайнага здарэння зачынена. Следчы камітэт пачаў крымінальную справу па факце службовай халатнасці. Дакладная прычына здарэння невядомая, меркаваная прычына — атручэнне невядомым рэчывам. На месца здарэння прыбылі каманды экспертаў, у школе і акрузе працавалі дзясяткі супрацоўнікаў МНС, санстанцыі, міліцыі і Следчага камітэта. Былі пабраныя пробы вады, паветра, разрэзана падлога там, дзе праходзіла лінейка.
Праз год пасля падзей так і не з’явілася афіцыйнай версіі надзвычайнага выпадку. Працоўная версія следства — угарны газ.
IC 2397
IC 2397 — галактыка тыпу *2 (падвойная зорка) ў сузор’і Рак.
Эдвард Паўловіч
Эдвард Баніфацый Паўловіч (, мястэчка Тургелі, Троцкі павет, цяпер Вільнюскі павет, Літва — ) — беларускі мемуарыст, мастак і асветнік.
Біяграфія
Нарадзіўся ў сям’і Францішка, каморніка, і Кунегунды Пагажэльскай.