cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Таццяна Сталінаўна Пуцькова
Узнагароды
Узнагароджана дыпламамі фестываляў архітэктуры Беларускага саюза архітэктараў на лепшы праект года: «Тэлепорт Рэспублікі Беларусь» — лепшы прамысловы аб’ект у намінацыі пабудова (1996), «Энергазахавальны жылы дом па вул. Гая ў г. Мінску» (1996), «Рэзідэнцыя Прэзідэнта РБ у г. Сочы» (1997).
Алена Васілеўна Радзюк
Алена Васілеўна Радзюк (нар., г. Бабруйск, Магілёўская вобласць) — беларускі архітэктар.
Біяграфія
Скончыла ў 1976 годзе БПІ (выкладчыкі В. І. Анікін, А. П. і А. А. Воінавы, У. А. і Ю. У. Чантурыі). Працуе ў інстытуце «Гомельграмадзянпраект» з 1976 года.
Член БСА з 2000 года.
Творчасць
Асноўныя працы: 18-ці павярховы жылы дом № 1 у мікрараёне № 52 г. Гомеля (2005, заканчэнне будаўніцтва ў 2009); 18-ці павярховы жылы дом № 1 у мікрараёне № 20 (2005, заканчэнне будаўніцтва ў 2009); 18-ці павярховы жылы дом па вул. Галавацкага ў мікрараёне № 16 г. Гомеля (2006) у Гомелі; будынак суда Рэчыцкага раёна (2007, заканчэнне будаўніцтва ў 2009); рэканструкцыя адміністрацыйнага будынка ЧКУП «Ірына-сэрвіс» па вул. Гагарына, 6 пад гасцініцу (2008, заканчэнне будаўніцтва 2009).
Нюмбрэхт
Нюмбрэхт (Nümbrecht) — камуна ў Германіі, курорт, размешчаны ў зямлі Паўночны Рэйн-Вестфалія. Падпарадкоўваецца адміністрацыйнай акрузе Кёльн. Уваходзіць у склад раёна Обербергіш. Насельніцтва — чалавек (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 71,78 км². Афіцыйны код — 05 3 74 032.
Ланген (Гесэн)
Ланген — горад з насельніцтвам каля 36000 жыхароў у раёне Афенбах, паміж Дармштадтам і Франкфуртам-на-Майне. У Лангене знаходзіцца штаб-кватэра нямецкага кіравання паветраным рухам, таксама ў непасрэднай блізкасці знаходзяцца Paul-Ehrlich-Institut і навучальны цэнтр Германскай службы надвор'я.
Людовік XI
Людовік XI (Louis XI), па мянушцы Асцярожны, Разумны (le Prudent) або, адмоўна, Сусветны павук (L’universelle aragnée) (3 ліпеня 1423, Бурж, Францыя — 30 жніўня 1483, замак Плесі-ле-Тур, Францыя) — кароль Францыі ў 1461—1483 гадах з дынастыі Валуа.
Чаховічы
Чаховічы, Ляхавіцкія-Чаховічы (Czechowicz, Lachowicki-Czechowicz) — баронскі і шляхецкі род гербу Астоя.
Гісторыя
Радавод Чаховічаў пачынаецца з XVI стагоддзя, з часоў Жыгімонта III.
Уладанні
Паводле інвентароў 1697, 1742 і 1776 гг. роду належала сядзіба ў вёсцы Багданаў (цяпер Валожынскі раён, Мінская вобласць, Беларусь). Пасля смерці Віктара Чаховіча перайшла яго сыну Казіміру (пам. у 1834 г). Пасля смерці ўдавы Казіміра яе прадалі з малатка адвакату Фердынанду Рушчыцу (1786—1848) герба Ліс, жанатаму на Ганне з Чаховічаў.
Маёнткам адной з ліній роду былі Мацкоўцы на Пастаўшчыне, якім род валодаў з 1741 года, атрымаўшы яго ад Сулістроўскіх. Маёнтак знаходзіўся на месцы сучаснай вёскі Мацковічы. Пра існаване сядзібнага комплексу нагадвае толькі нетыповая для вясковых паселішчаў планіроўка і сістэма штучных ставоў. Канфіскаваны пасля арышту Зыгмунта Чаховіча, прададзены за даўгі ў 1875 годзе разам з маёнткам Крашаны.
Ад жонкі Анелі з Арамовічаў Зыгмунт Чаховіч атрымаў маёнтак Бясяды. У канцы 19 стагоддзя Мечыслаў Чаховіч атрымаў ад бацькі Зыгмунта ў спадчыну фальварак Трусавічы (цяпер Лагойскі раён, Мінская вобласць).
Камсамольскі (Комі)
Камсамольскі (Комсомольский) — пасёлак гарадскога тыпу ў Рэспубліцы Комі Расіі. Уваходзіць у склад гарадской акругі Варкута. Насельніцтва 706 жыхароў (2016 год). Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 1949 года.
Дубіно
Дубіно́ (, Дубино) — вёска ў Гомельскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Грабаўскага сельсавета.
IC 1982
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Аляксандр Лявонавіч Міхальчык
Аляксандр Лявонавіч Міхальчык (, в. Залессе, цяпер Слонімскі раён — 25 снежня 1945, каля в. Плаўскія) — удзельнік нацыянальна-вызваленчага руху ў Заходняй Беларусі.
Біяграфія
Нарадзіўся г. у в. Залессе (цяпер у Слонімскім раёне) ў сялянскай сям’і. За ўдзел у нацыянальна-вызваленчай барацьбе ў 1933 г. арыштаваны ўладамі Польскай Рэспублікі і пазбаўлены волі па 2 гады. Пасля ўз’яднання Заходняй Беларусі з БССР А. Л. Міхальчык быў старшынёй Залескага сельвыканкома, з мая 1941 г. участковы ўпаўнаважаны Слонімскага райаддзела міліцыі.
У гады нямецка-фашысцкай акупацыі змагаўся супраць ворага ў радах партызан. Пасля вызвалення Слонімшчыны ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў А. Л. Міхальчык — участковы інспектар раённага аддзела міліцыі. Кандыдат у члены КПСС з 1945 г.
Загінуў 25 снежня 1945 г. у час ліквідацыі каля в. Плаўскія банды ворагаў Савецкай улады. Пахаваны на Ружанскіх могілках у Слоніме. У 1967 г. па магіле пастаўлена стэла, у будынку райаддзела унутраных спраў — мемарыяльная дошка.
Міхаіл Іванавіч Лявіцкі
Міхаіл Іванавіч Лявіцкі (Михаил Иванович Левицкий; 1761 — 6 мая 1831) — генерал ад інфантэрыі, удзельнік руска-французскай вайны 1812 года, камендант Варшавы.
Біяграфія
Міхаіл Іванавіч Лявіцкі нарадзіўся ў 1761 годзе ў г. Вільня. Паходзіў з дваран Магілёўскай губерні. Ваенную службу пачаў 21 лістапада 1781 года падпрапаршчыкам у Полацкі пяхотны полк, 28 ліпеня 1784 года атрымаў чын прапаршчыка.
Падчас руска-турэцкай вайны 1787—1792 гадоў Лявіцкі ваяваў з туркамі на Дунаі. У 1788 годзе адрозніўся пры штурме Ачакава. У кампаніі наступнага года ўдзельнічаў у бітве пры Каўшанах і ўзяцці Акермана. У 1790 годзе ваяваў пры Кіліі, пры штурме Ізмаіла атрымаў кулявое раненне ў руку. Завяршыў ён свой удзел у руска-турэцкай вайне бітвай пры Мачыне.
У 1792 годзе Лявіцкі быў пераведзены ў корпус, размешчаны ў Польшчы і ў тым жа годзе ваяваў з інсургентамі. У 1794 годзе ён таксама ваяваў у Польшчы супраць паўстанцаў Касцюшка, за адзнаку ўзведзены ў прэм'ер-маёры.
12 жніўня 1798 года падпалкоўнік Лявіцкі быў прызначаны камандзірам Кіеўскага грэнадзёрскага палка, 8 чэрвеня 1799 года ўзведзены ў палкоўнікі. 15 сакавіка 1803 года ён быў адстаўлены з пасады і 16 мая атрымаў чын генерал-маёра і прызначаны шэфам сфарміраванага ім Падольскага мушкецёрскага палка (пасля 36-ы егерскі полк).
У 1805 годзе Лявіцкі браў удзел у ваенных дзеяннях супраць французаў у Аўстрыі, ваяваў пад Шэнграбенам, стаў для Льва Талстога ўВайне і міру правобразам камандзіра пяхотнага палка, у якім служылі капітан Цімохін і разжалаваны Долахаў. Быў цяжка паранены ў бітве пры Аўстэрліцы.
У 1806—1807 гадах ён ваяваў з французамі ва Усходняй Прусіі. 8 красавіка 1807 года за Прэйсіш-Эйлау быў ганараваны ордэнам Св. Георгія 4-й ступені (№ 735 па кавалерскім спісе Судраўскага і № 1749 па спісе Грыгаровіча — Сцяпанава), за адзнаку пры Гутштаце ордэн Святой Ганны 2-й ступені, а за адзнаку пры Фрыдландзе ён атрымаў ад прускага караля ордэн «Pour le Mérite».
З 19 кастрычніка 1810 года па сакавік 1812 года Лявіцкі быў камандзірам 3-й брыгады 7-й пяхотнай дывізіі, здаўшы брыгаду генерал-маёру А. І. Бала, Лявіцкі застаўся ў званні шэфа 36-га егерскага палка. У гэтай якасці ён у 1812 годзе прыняў удзел у адбіцці нашэсця Напалеона ў Расію. Незадоўга да Барадзінскай бітвы Лявіцкі быў прызначаны камендантам Мажайска, а пры адступленні рускай арміі да Масквы знаходзіўся ў ар’ергардзе.
Пры пераходзе ў наступ Лявіцкі ваяваў пры Малаяраслаўцы, Вязьме і Красным. У Замежнай кампаніі Лявіцкі знаходзіўся пры штабе Рэзервовай арміі і ўдзельнічаў ва ўзяцці некалькіх крэпасцяў у польска-прускай граніцы. 6 студзеня 1814 года ён быў прызначаны камендантам Варшавы і 1 верасня таго ж года быў вызвалены ад звання шэфа 36-га егерскага палка. У Варшаве Лявіцкі знаходзіўся да восені 1818 года, пасля чаго быў прызначаны знаходзіцца па армейскай пяхоце.
20 верасня 1821 года Лявіцкі атрымаў чын генерал-лейтэнанта і 21 красавіка 1829 года быў узведзены ў генералы ад інфантэрыі, у адстаўку выйшаў у 1831 годзе.
Сярод іншых узнагарод Лявіцкі меў ордэны Св. Уладзіміра 3-й ступені (1812), Св. Станіслава 1-й ступені (1820) і Св. Ганны 1-й ступені (4 кастрычніка 1816, алмазныя знакі — 2 чэрвеня 1825), а таксама залатую шпагу з надпісам «За адвагу». Памёр 6 мая 1831 года. Пахаваны на Ружанскіх могілках у Слоніме. У 1832 г. устаноўлена надмагілле з чырвонага граніту ў выглядзе саркафага.
Сям’я
Быў у шлюбе з Варварай Пракопаўнай Пражэўскай (1786—1837), кавалерскай дамай ордэна Св. Кацярыны малодшага крыжа (1829). У шлюбе нарадзілася чацвёра дзяцей:
Кастэль-Сан-Нікола
Кастэль-Сан-Нікола (Castel San Niccolò) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Таскана, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Арэца.
Насельніцтва складае 2823 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 34 чал./км². Займае плошчу 83 км². Паштовы індэкс — 52018, 52010. Тэлефонны код — 0575.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Марцін Турскі.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Убалаць (прыпыначны пункт)
У́балаць (, Уболоть)  — прыпыначны пункт Гомельскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Калінкавіцкім раёне Гомельскай вобласці. Размешчаны за 2,1 км на паўночны захад ад вёскі Убалаць; на лініі Жлобін — Калінкавічы, паміж станцыяй Халоднікі і станцыяй Гарочычы.
Карл Гаўсгофер
Карл Гаўсгофер (Karl Haushofer;,  — ) - нямецкі ваенны, географ, геапалітык.
Ваенны аташэ ў Японіі (1909—1910), генерал-маёр (у адстаўцы з 1919), у час 1-й сусв. вайны — член Генеральнага Штаба. Стваральнік тэорыі дактрыны геапалітыкі (пад уплывам тэорый Фрыдрыха Ратцэля, К'елена, Мак-Кіндэра), заснавальнік Інстытуту геапалітыкі ў Мюнхене (1922). Прэзідэнт Акадэміі навук (1934—1937). Зрабіў, праз свайго вучня Рудальфа Геса, вялікі ўплыў на светагляд Гітлера ў перыяд фармавання нацысцкай партыі, спрыяў утварэнню восі Германія-Японія.
Міхаіл Сяргеевіч Саломенцаў
Міхаіл Сяргеевіч Саломенцаў (, с. Ярылаўка, Ялецкі павет, Арлоўская губерня — 15 лютага 2008, Масква) — савецкі партыйны і дзяржаўны дзеяч. Член Палітбюро ЦК КПСС (27 снежня 1983 — 30 верасня 1988), кандыдат у члены Палітбюро ЦК КПСС (23 лістапада 1971 — 27 снежня 1983). Старшыня КПК пры ЦК КПСС (1983—1988).
Двойчы Герой Сацыялістычнай Працы (1973 і 1983).
Мацюшэўскі
Мацюшэўскі — беларускае прозвішча.
Саюз-30
«Саюз-30» — пілатуемы касмічны карабель.
Апісанне палёту
Трэцяя экспедыцыя наведвання арбітальнай навуковай станцыі «Салют-6». Другі міжнародны палёт па праграме «Інтэркосмас». Упершыню ў космасе касманаўт з Польшчы. У гэты час на станцыі «Салют-6» працаваў другі асноўны экіпаж — Уладзімір Кавалёнак і Аляксандр Іванчанкаў.
Канцэртная зала «Кастрычніцкая»
Вялікая канцэртная зала «Кастрычніцкая» — канцэртная пляцоўка ў Санкт-Пецярбургу. Адрас: Лігаўскі праспект, 6. Умяшчальнасць — 3727 месцаў (у тым ліку балкон 1043).
Вайда фарбавальная
Фарбо́ўнік фарбавальны, Вайда фарбавальная, Фарбоўнік (Isatis tinctoria) — від кветкавых раслін роду сямейства.
Батанічнае апісанне
Двухгадовая травяністая расліна вышынёй 70—100 см. Сцяблы прамастойныя, з шызым налётам, часта разгалінаваныя ў верхняй частцы, у ніжняй частцы валасістыя. Лісце простае, суцэльнае, чаргаванае. Ніжняе лісце на чаранках, падоўжана-ланцэтнае, валасістае. Сярэдняе і верхняе лісце сядзячае, завостранае, са стрэлападобнай асновай. Кветкі жоўтага колеру, у шчыткападобнай мяцёлцы. Пялёсткі (4) з кароткім ногцікам. Тычынак — 6. Плод — стручочак.
Распаўсюджанне і экалогія
расліна распаўсюджана на тэрыторыі Еўропы, Азіі і Паўночнай Афрыкі. Натуралізвалася ў Паўночнай Амерыцы і Чылі. Святлолюбівая расліна, ксерафіт, мезафіт і мезатроф. Расце ў стэпах, сухіх лугах, на адкрытых пясчаных месцах, камяністых россыпах, па берагах вадаёмах, на палях і агародах, каля дарог. Цвіце ў маі—чэрвені.
Ахоўваецца на тэрыторыі шэрагу рэгіёнаў Расіі.
Падвіды
Паводле сайта The Plant List:
Райцы
Ра́йцы (, Райцы) — аграгарадок у Беларусі, у Талачынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Талачынскага сельсавета.
Геаграфія
Знаходзіцца за 3 км у напрамку на паўночны захад ад горада Талачын, за 110 км ад Віцебска, за 7 км ад чыгуначнай станцыі Талачын. Каля аграгарадка працякае рака Друць.
Nemiroff
Nemiroff — украінскі брэнд гарэлкі і адзін з найбуйнейшых вытворцаў алкаголю ў свеце. Прадукцыя прадаецца больш чым у 80 краінах свету. Кампанія ўваходзіць у тройку сусветных лідараў па пастаўках гарэлкі ў крамы Duty Free. На брэнд прыпадае 40 % гарэлачных напояў, якія экспартуюцца з Украіны. Кампанія з’яўляецца экспарцёрам № 1 усіх гарэлачных напояў з Украіны і ўваходзіць у 100 найбуйнейшых падаткаплацельшчыкаў Украіны.
У 2021 годзе вытворчасць алкаголю брэнда вырасла на 12 %.
Саўладальнікі: Якаў Фінкельштэйн, Бэла Фінкельштэйн і Анатоль Кіпіш. Галоўны выканаўчы дырэктар — Юрый Сарочынскі.
З лістапада 2018 года брэнд з’яўляецца афіцыйным спонсарам UFC.
Вытворчасць і разліў адбываецца на заводзе ў Нэмірыве Вінніцкай вобласці.
Гісторыя
Кампанія атрымала сваю назву ад «няміраўскай гарэлкі», першая пісьмовая згадка пра якую датуецца 1752 годам.
У 1872 годзе граф Грыгорый Строганаў адкрыў у Няміраве пасля рэканструкцыі гураль, а яго дачка, княгіня Марыя Шчарбатава, працягнула справу. Яна наняла чэшскага архітэктара Іржы Сцібрала, па праектах якога былі пабудаваны многія будынкі ў горадзе, у тым ліку новы вінакурны завод. Пад кіраўніцтвам Марыі Шчарбатавай лікёра-гарэлачны завод дасягнуў рэкордных для таго часу аб’ёмаў вытворчасці — больш за 5 тысяч паўлітровых бутэлек у суткі. Вінакурня ў Няміраве першым пачала вырабляць спірт з зерня, а не з сырой бульбы. Прадукцыя актыўна экспартавалася за мяжу.
У 1920 годзе вытворчасць была нацыяналізавана бальшавікамі.
У 1992 годзе ў Няміраве аднавілася вытворчасць гарэлкі і была зарэгістраваная гандлёвая марка Nemiroff. У 1994 годзе пачаўся экспарт прадукцыі. У 1997 годзе былі ўстаноўлены вытворчыя лініі нямецкай Krones. Вытворчая магутнасць дасягнула 50 000 бутэлек у месяц.
У 1998 годзе Nemiroff выпусціла гарэлку «Nemiroff украінская мядовая з перцам», якая заваявала папулярнасць ва Украіне і свеце. Іх сталі выкарыстоўваць як сімвалічны сувенір з Украіны.
З 2000 года брэнд пачаў спансаваць сусветныя матчы прафесійнага бокса.
У 2002 годзе брэнд быў уключаны ў Сусветны клуб мільянераў, продажы якога перавышаюць мільён каробак (9-літровых каробак). У тым жа годзе кампанія прадставіла лазерную абарону прадукцыі для барацьбы з падробкамі.
У 2005 годзе кампанія стала членам Міжнароднай асацыяцыі барменаў (IBA) і прадставіла новую гарэлку «Украінская Бярозка Асаблівая». У тым жа годзе Nemiroff стаў спонсарам «Еўрабачання».
У 2009 годзе кампанія пачала рэалізацыю праекта «Зялёная планета» з укараненнем электроннага дакументаабароту і эканоміі рэсурсаў, што дазволіла штогод эканоміць 7 тон паперы.
У 2016 годзе праведзена мадэрнізацыя вытворчасці ў адпаведнасці з сертыфікатамі ISO 9001, ISO 22000, ISO 14024.
З лістапада 2018 года кампанія з’яўляецца афіцыйным спонсарам UFC.
У 2020 годзе Nemiroff пачаў супрацоўніцтва з Proximo Group і пачаў імпарт ва Украіну прадукцыі Jose Cuervo, Bushmills, Kraken і Sexton.
У 2020 годзе Coca-Cola стала дыстрыб’ютарам гарэлкі Nemiroff у Польшчы, Італіі , Аўстрыі, Арменіі ; з 2021 года — у Латвіі, Літве, Эстоніі Чэхіі, Славакіі і ў Малдове.
У 2020 годзе кампанія Nemiroff набыла Няміраўскі лікёра-гарэлачны завод у ФДУ.
9 сакавіка 2021 года кампанія завяршыла юрыдычны этап прыватызацыі, атрымаўшы ад Дзяржаўнай падатковай службы Украіны ліцэнзію на вытворчасць алкагольнай прадукцыі. У 2021 годзе кампанія Nemiroff выйшла на рынак Вялікабрытаніі, Oak & Still стала афіцыйным дыстрыб’ютарам яе прадукцыі. Nemiroff супрацоўнічае з Bloodstock, найбуйнейшым адкрытым незалежным фестывалем хэві-металу ў Вялікабрытаніі, каб адзначыць пашырэнне брэнда па ўсёй краіне. У 2021 годзе Nemiroff стаў афіцыйным партнёрам Spacebit для месяцовай місіі ў 2022 годзе. Місія была распрацавана ў партнёрстве з United Launch Alliance і Astrobotic Technology.
1 сакавіка 2022 года кампанія абвясціла аб адкліканні ліцэнзіі на вытворчасць гарэлкі ў Расіі і Беларусі ў сувязі з поўнамаштабным уварваннем Расійскай Федэрацыі ва Украіну.
З красавіка 2022 года кампанія Nemiroff пачала пастаўляць прадукцыю на Багамы. Дыстрыб’ютарам стала кампанія Caribbean Wines and Spirits.
У чэрвені 2022 года Nemiroff стаў партнёрам брытанскіх бараў Gloucester Rugby.
У верасні 2022 года кампанія падпісала дыстрыб’ютарскае пагадненне з імпарцёрам моцных напояў Disaronno International.
Прадукты
Лінейка Nemiroff налічвае больш за 60 відаў класічнай і смакавай прадукцыі ў розных цэнавых катэгорыях, сярод якіх найбольш папулярныя «Украінскі мёд з перцам» і «LEX».
У 2018 годзе кампанія абнавіла дызайн прэміяльнай лінейкі Nemiroff De Luxe і De Luxe Honey & Pepper.
У 2019 годзе кампанія выпусціла лінейку Nemiroff The Inked Collection.
Паншчына
Паншчына (angaria, Frone або Frondienst, corvee, pańszczyzna) — тэрмін, які азначае павіннасць, адпрацованую прыгоннымі і часова абавязанымі земляробамі ў карысць землеўладальніка, у асноўным за падаванне ў іх карыстанне часткі зямлі апошняга, што складаецца ў дармовай абавязковай, пераважна сельскагаспадарчага характару, працы.
Nemiroff
Прадукты
У 2022 годзе былі запушчаны лімітаваныя лінейкі Nemiroff Special і Nemiroff Premium De Luxe. 100 % прыбытку ад іх продажу ідзе на лячэнне і рэабілітацыю вайскоўцаў і цывільных украінцаў, якія пацярпелі ў выніку поўнамаштабнага ўварвання РФ.
Грамадская дзейнасць
Кампанія развівае праекты ў сферы спорту і культуры, фінансуе музычныя і кінафестывалі.
У 2005 годзе Nemiroff стаў спонсарам «Еўрабачання». У 2006 годзе ён фінансаваў Кубак Еўропы па ралі Nemiroff Yalta.
У 2009 годзе для ўкаранення электроннага дакументаабароту і эканоміі рэсурсаў кампанія стварыла праект «Зялёная планета», які дазволіў эканоміць 7 тон паперы ў год. У тым жа годзе брэнд стаў спонсарам украінскага павільёна на 53-й Венецыянскай біенале.
Феадалізм
Феадалізм (ад feudum) — эканамічная і грамадская мадэль, пры якой асноўныя сацыяльныя класы людзей — феадалы (землеўладальнікі) і эканамічна залежнае ад іх сялянства; феадалы пры гэтым звязаныя друг з другам спецыфічным тыпам прававых абавязанняў, вядомых як феадальныя ўсходы.
Слова «феадалізм» выкарыстоўвалася англійскімі юрыстамі XVII ст. як пазначэнне тыпу ўласнасці; як грамадска-палітычны тэрмін яно ўжываецца ў Мантэск’ё. Паданне аб феадалізме як аб этапе сацыяльна-эканамічнай гісторыі чалавецтва, які адпавядаў у Еўропе Сярэднявеччу, развіваецца ў французскай гістарыяграфіі пачатку XIX ст., першым чынам у Гізо. У афіцыйным савецкім марксізме феадалізм разглядаўся ў якасці адной з пяці грамадска-гістарычных фармацый, больш высокай у параўнанні з рабаўладаннем. У XX ст. розныя гістарычныя школы высоўвалі розныя канцэпцыі феадалізму; некаторыя наогул не выкарыстоўвалі гэты тэрмін. У сучаснай навуцы часта выкарыстоўваюцца тэрміны традыцыйнае грамадства, аграрнае грамадства. Пануючы тып эканомікі пры феадальным ладзе — натуральная гаспадарка, уклад — традыцыйны.
Nemiroff
Грамадская дзейнасць
У цэлым за 2010—2011 гады кампанія выдаткавала на фінансаванне сацыяльных праектаў 19 млн грн.
Феадалізм
Пры феадальных адносінах уладальнікі зямель (феадалы) былі ўключаны ў феадальную іерархію: ніжэйстаячы (васал) атрымліваў за службу зямельны надзел (феод або ф’еф) і прыгонных у вышэйстаячага (сеньёра). На чале феадальнай іерархіі стаяў манарх, але яго ўлада звычайна значна саслабленая ў параўнанні з паўнамоцтвамі буйных сеньёраў, якія, у сваю чаргу, не мелі абсалютнай улады над усімі землеўладальнікамі, што стаялі ніжэй за іх у феадальнай іерархіі (прынцып «васал майго васала — не мой васал», што дзейнічаў у шматлікіх дзяржавах кантынентальнай Еўропы). Сяляне працавалі на землях, што належалі феадалам усіх узроўняў, і плацілі ім паншчыну або чынш.
Nemiroff
Грамадская дзейнасць
У 2014 годзе прадпрыемства ўкараніла сарціроўку і адпраўку смецця на перапрацоўку.
Феадалізм
Феадалізм у Заходняй Еўропе, па шэрагу канцэпцый, стаў усталёўвацца яшчэ ў V ст. нашай эры ў позняй Рымскай імперыі. Адметнымі рысамі феадалізму ў Заходняй Еўропе былі высокая ступень палітычнай дэцэнтралізацыі, дуалізм свецкай і духоўнай улад, спецыфіка еўрапейскага горада як цэнтра рамяства і гандлю, ранняе развіццё гарызантальных грамадскіх структур, публічнага прыватнага права. Затым, у сярэднія стагоддзі, ён стаў панаваць у Еўропе аж да буржуазных рэвалюцый. На змену феадальнаму ладу прыйшоў капіталістычны.
У антычным свеце найболей блізкую да феадалізму сістэму мела Персідская імперыя, у якой цяжкаму вершніку даваўся надзел падобны з феадальным феодам.
Nemiroff
Грамадская дзейнасць
Восенню 2022 года кампанія Nemiroff перадала медыцынскім установам Вінніцкай вобласці абсталяванне і лекі для рэабілітацыі. Усяго плануецца пералічыць дапамогу ў памеры 10 млн грн.
Кожым
Кожым (Кожым) — пасёлак гарадскога тыпу ў Рэспубліцы Комі Расіі. Уваходзіць у склад гарадской акругі Інта. Чыгуначная станцыя. Насельніцтва 3 жыхара (2010 год). Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 1954 года.
Nemiroff
Узнагароды і прызнанне
2006 — Nemiroff прызнана гарэлачным брэндам № 2 у свеце па версіі Vodka-Top 20 Brands Worldwide і IWSR Drinks Record.
2010 год — брэнд Nemiroff коштам $404 млн заняў першае месца ў ТОП-100 украінскіх брэндаў.
2019 — кампанія заняла трэцяе месца ў свеце па аб’ёме продажаў у Duty Free & Travel Retail паводле рэйтынгу выдання IWSR «ТОП-100 алкагольных брэндаў у турыстычным рытэйле».
2019 — Nemiroff прызнана найлепшай украінскай гарэлкай у рэйтынгу «Фаварыты поспеху — 2019». .
2020 — Nemiroff увайшоў у ТОП-25 рэйтынгу ўкраінскіх брэндаў.
2020 — кампанія атрымала ўзнагароду «Distillery of the Year» на Берлінскім міжнародным конкурсе спіртных напояў.
2020 — Nemiroff заваяваў 7 медалёў на London Spirits Competition.
2020 — калекцыя Nemiroff The Inked атрымала 3 узнагароды на Ultimate Spirits Challenge.
2020 — калекцыя Nemiroff The Inked атрымала 3 залатыя медалі за выдатны дызайн на міжнародным конкурсе The Design & Packaging Masters у Лондане.
2021 — Nemiroff атрымаў статус «Гарэлачны брэнд-чэмпіён» па версіі The Spirits Business.
2021 — Nemiroff прызнаны самым хуткарослым міжнародным алкагольным брэндам моцных напояў штогадовай справаздачы IWSR.
Дзілялева
Дзілялева (Дилялево) — вёска ў Расіі, у Валагодскім раёне Валагодскай вобласці.
Nemiroff
Узнагароды і прызнанне
2021 — Nemiroff The Inked Collection Burning Pear прызнана найлепшай гарэлкай у свеце на конкурсе The Spirits Masters. Яна атрымала медаль «Майстар густу».
Дзілялева
Уваходзіць у склад Ноўленскага сельскага паселішча (з 1 студзеня 2006 года па 8 красавіка 2009 года ўваходзіла ў Бярэзнікоўскае сельскае паселішча), з пункту гледжання адміністрацыйна-тэрытарыяльнага падзелу — у Бярэзнікоўскі сельсавет.
Nemiroff
Узнагароды і прызнанне
2021 — Nemiroff увайшоў у рэйтынг ТОП-50 найбуйнейшых падаткаплацельшчыкаў выдання «Рэйтынг».
Дзілялева
За 74 км ад раённага цэнтра Волагды па трасе А119. Паводле перапісу 2002 года насельніцтва — 1 чалавек. У 2009 годзе пастаянных жыхароў не засталося, толькі сезонныя дачнікі.
Дзілялева — радзіма авіяканструктара Сяргея Уладзіміравіча Ільюшына.
Брыджпарт (Канектыкут)
Брыджпарт (анг. Bridgeport) — горад у ЗША, у штаце Канектыкут. Насельніцтва - 138 тыс. чалавек (2006). Порт побач з Лонг-Айленд. Найбуйнейшы горад у штаце Канектыкут, частка агламерацыі Вялікі Брыджпарт. З'яўляецца значным прамысловым раёнам. Развітымі галінамі прамысловасці з'яўляюцца ваенная прамысловасць, машынабудаванне, металаапрацоўка, выраб электроннага абсталявання.
Капіталізм
Капіталізм — гэта эканамічная абстракцыя, якая дазваляе вылучыць характэрныя рысы эканомікі на вызначаным этапе яе развіцця, адкінуўшы меней значныя.
У рэальнасці такая сістэма, як і любая навуковая абстракцыя, ніколі не існавала «у чыстым выглядзе». Заўсёды ў той або іншай меры прысутнічалі неўласцівыя капіталізму рысы — саслоўныя прывілеі; абмежаванні на валоданне маёмасці, у тым ліку абмежаванні на памеры нерухомасці або зямельных участкаў; мытныя бар'еры; антыманапольныя правілы і г. д. Частка з іх з'яўляюцца спадчынай папярэдніх эпох, частка — следства развіцця самога капіталізму і зараджэнне ўсярэдзіне яго наступных сістэм.
Колтуцький В.І. Капіталізм.Професія+робоче місце. Черкаси 2012 - с.102
Жураўлёўка (Гомельскі раён)
Жураўлёўка (, Журавлёвка) — вёска ў Гомельскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Грабаўскага сельсавета.
Нур (гміна)
Нур (Nur) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Астроўскага павета Мазавецкага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Нуры. Плошча гміны складае 102,85 км². Станам на 2011 год у гміне Нур пражывалі 3020 чалавек, шчыльнасць — 31 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 21 салецтваў.
IC 1984
IC 1984 — галактыка тыпу Sbc (кампактная выцягнутая спіральна галактыка) у сузор’і Гадзіннік.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Красназатонскі
Красназатонскі (Краснозатонский) — пасёлак гарадскога тыпу ў Рэспубліцы Комі, уваходзіць у гарадскую акругу Сыктыўкар, за 9 км на ўсход ад цэнтра Сыктыўкара. У пасёлку размешчаны Вычэгодскі суднабудаўніча-суднарамонтны завод. Насельніцтва — 8579 чалавек (2017).
Марыя Антуанета
Марыя Антуанета (Marie-Antoinette, пры нараджэнні: Марыя Антонія Ёзефа Іагана Габсбургская-Латарынгская, Maria Antonia Josepha Johanna von Habsburg-Lothringen, Marie Antoinette Josèphe Jeanne de Habsbourg-Lorraine; 2 лістапада 1755, Вена, Аўстрыя — 16 кастрычніка 1793, Парыж, Францыя) — каралева Францыі, малодшая дачка імператара Франца I і Марыі Тэрэзіі. Жонка караля Францыі Людовіка XVI.
Георгій Піліпавіч Барыкін
Георгій Піліпавіч Барыкін (, в. Ячменева, Шадрынскі раён, Курганская вобласць — ) — удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза.
Біяграфія
З 1937 годзе у Чырвонай Арміі. У Полацку скончыў артылерыйскую школу.
На фронце з чэрвеня 1942 года. Удзельнічаў у баях за вызваленне Смаленшчыны. У пачатку ліпеня 1944 годзе, калі Чэрвень і Мінск былі вызвалены нямецкіх войск, перад батарэяй Г. П. Барыкіна была пастаўлена задача не дапусціць прарыву войскаў з акружэння на поўнач Чэрвеньскага раёна, дзе 4 ліпеня ў баях памёр. Воіны батарэі капітана Г. П. Барыкіна і камбат былі пахаваны ў гарадскім скверы Чэрвеня. У 1974 годзе у цэнтры горада Барыкіну быў пастаўлены бюст.
Міхалёва (Бярэзінскі раён)
Міхалёва (, Михалёво) — вёска ў Бярэзінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Багушэвіцкага сельсавета.
Сафійскі тэхнічны ўніверсітэт
Сафійскі тэхнічны ўніверсітэт (Технически университет - София) — балгарская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Сафія.
Гюстаў Курбэ
Жан Дэзірэ Гюстаў Курбэ (Jean Désiré Gustave Courbet;, Арнан — , Ла-Тур-дэ-Пейльц, Во, Швейцарыя) — французскі жывапісец, пейзажыст, жанрыст і партрэтыст. Лічыцца адным з завяршальнікаў рамантызму і заснавальнікаў рэалізму ў жывапісе. Адзін з найбуйнейшых мастакоў Францыі на працягу XIX стагоддзя, ключавая фігура французскага рэалізму.
Мульда (Комі)
Мульда (Мульда) — закінуты пасёлак гарадскога тыпу Рэспублікі Комі (Расія), уваходзіць у муніцыпальнае ўтварэнне гарадской акругі «Варкута». За 48 км на захад ад Варкуты. Афіцыйная дата заснавання 9 верасня 1954 года. Чыгуначная станцыя.
Катастрофа PZL «Kania» пад Высокім (2009)
Катастрофа верталёта PZL «Kania» польскіх пагранічнікаў адбылася 31 кастрычніка 2009 года паблізу беларуска-польскай дзяржаўнай мяжы. У яе выніку загінулі 3 чалавекі.
Каспер (Ваёмінг)
Каспер (Casper) — другі па велічыні горад у штаце Ваёмінг. Насельніцтва 49 644 жыхароў (2000). Адміністрацыйны цэнтр акругі Натрона, размешчаны на рацэ Норт-Плат ля падножжа гары Каспер (Скалістыя горы).
Катастрофа PZL «Kania» пад Высокім (2009)
Пілот, лейтэнант Анджэй Жукоўскі (49 гадоў), шмат гадоў кіраваў самалётамі і верталётамі. Разам з ім загінулі: харунжы штабавы Барталамей Бартніцкі (35 гадоў) і харунжы Марцін Бязубік (34 гады). Усе былі пасмяротна ўзнагароджаныя Сярэбранымі Крыжамі Заслугі.
Па факце катастрофы справы расследаванні яе прычын распачалі польская і беларуская пракуратура і польская дзяржаўная камісія. Астанкі верталёта вярнулі ў Польшчу 11 лістапада 2009 года. Паводле вынікаў расследавання прычынай выпадку была названая памылка пілота.
30 кастрычніка 2010 года быў адкрыты помнік загінулым.
Майкл Блумберг
Майкл Рубенс Блумберг (Michael Rubens Bloomberg; нар. года, Бостан, Масачусетс, ЗША) — амерыканскі прадпрымальнік, 108-ы мэр Нью-Ёрка (2002—2013). Уваходзіць у лік самых багатых людзей свету па версіі Forbes, на 5 мая 2018 гады ён займаў 11-е месца з 50,4 млрд долараў.
З’яўляецца заснавальнікам і ўладальнікам інфармацыйнага агенцтва «Bloomberg», аднак заявіў пра гатоўнасць прадаць сваю медыйную кампанію, заснаваную ім каля 40 гадоў таму, у выпадку абрання прэзідэнтам ЗША. У 2020 годзе актыўна вёў выбарчую кампанію, спрабуючы стаць кандыдатам у прэзідэнты ЗША ад Дэмакратычнай партыі, але 4 сакавіка 2020 года прыняў рашэнне выйсці з гонкі, зняць сваю кандыдатуру і падтрымаць Джо Байдэна.
Сутыкненне двух знішчальнікаў пад Бярозай (2010)
Сутыкненне двух знішчальнікаў пад Бярозай — авіяцыйнае здарэнне, якое адбылося 22 красавіка 2010 года каля 927‑й знішчальнай авіяцыйнай базы.
У выніку адна з машын атрымала пашкоджанні, лётчык здолеў вывесці знішчальнік у раён 210‑га авіяцыйнага палігона ў адсутнасці на зямлі населеных пунктаў і катапультаваўся. Другая машына паспяхова прызямлілася на базавым аэрадроме.
Кастыльён-Фібокі
Кастыльён-Фібокі (Castiglion Fibocchi) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Таскана, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Арэца.
Насельніцтва складае 2110 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 83 чал./км². Займае плошчу 26 км². Паштовы індэкс — 52029. Тэлефонны код — 0575.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Pietro apostolo.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Бадзян
Бадзян (Illicium) — род кветкавых раслін падсямейства іліцыевыя. Існуе 42 віды.
Арэал
Пашыраны ва Усходняй і Паўднёва-Усходняй Азіі, у Паўднёвай Амерыцы і на паўднёвым усходзе Паўночнай Амерыкі. Найбольш вядомы бадзян сапраўдны, або кітайскі, аніс зорчаты (Illicium verum) — вострапахучая расліна. Інтрадукаваны на Чарнаморскае ўзбярэжжа Каўказа разам з іншымі (амерыканскімі) відамі — бадзянам фларыдскім (Illicium floridanum) і драбнакветкавым (Illicium parviflorum).
Батанічнае апісанне
Шматгадовазялёныя кусты і дрэвы. Лісце пераважна сабраныя на канцавінах парасткаў, суцэльнакрайнія, чэрашковыя, без прылісця, з дробнымі кропкамі-залозкамі.
Кветкі двухполыя, адзінкавыя, пазухавыя, на кветканожках, жоўтыя ці пурпуровыя. Калякветнік з 3-6 вонкавых і 12-15 унутраных доляў, размешчаных у некалькі кругоў. Тычкі і пладалісцінкі шматлікія.
Плод зборны, які складаецца з многіх аднанасенных сухіх адраўняных лістовак, размешчаных зоркападобна на канічным кветкаложы. Насенне цвёрдае, гладкае, бліскучае.
Пачынае пладаносіць на пяты год.
Ужыванне
У якасці прыправы ўжываюцца сухія спелыя плады бадзяна сапраўднага ў нязменным або молатым выглядзе.
Каспер
Каспер — прозвішча, тапонім.
Зігмунд Ен
Зігмунд Вернер Паўль Ен (Sigmund Werner Paul Jähn; нар., Моргэнрэтэ-Раўтэнкранц, Саксонія, Германія — 21 верасня 2019, Штраўсберг, Брандэнбург, Германія) — першы і адзіны лётчык-касманаўт ГДР, першы немец у космасе, Герой ГДР, Герой Савецкага Саюза, генерал-маёр авіяцыі ў адстаўцы.
Барыс Андрэевіч Калавандзін
Барыс Андрэевіч Калава́ндзін (Борис Андреевич Коловандин;  — ) — вучоны ў галіне гідрадынамікі і цеплафізікі, доктар тэхнічных навук (1984), прафесар (1986), акадэмік Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (1994, член-карэспандэнт з 1989), член Нью-Ёркскай акадэміі навук (1994).
Біяграфія
Нарадзіўся ў Архангельску. У 1961 годзе скончыў фізіка-механічны факультэт Ленінградскага політэхнічнага інстытута. Працаваў у канструктарскім бюро на заводзе транспартнага машынабудавання ў Харкаве і вучыўся ў аспірантуры пры Інстытуце чорнай металургіі Дзяржплана Украінскай ССР у Данецку. У 1966 годзе абараніў кандыдацкую дысертацыю і пачаў працу ў Інстытуце цепла- і масаабмену Акадэміі навук БССР. Да 1973 года займаў пасаду старэйшага навуковага супрацоўніка, потым — загадчыка лабараторыяй турбулентнасці.
Навуковая і грамадская дзейнасць
Навуковая дзейнасць Б. А. Калавандзіна звязаная з распрацоўкай нетрадыцыйных метадаў навігацыі скарасных гідрадынамічных аб’ектаў і спосабаў зніжэння іх гідрадынамічнага супраціўлення, даследаваннем турбулентнасці і працэсаў пераносу ў вадкасцях. Займаўся вырашэннем прыкладных задач, стварэннем новай тэхнікі і тэхналогій. Адначасова з навуковай дзейнасцю выкладаў у Беларускім дзяржаўным універсітэце і ў якасці запрошанага прафесара ва ўніверсітэтах Германіі, Італіі і іншых краін. Пад яго кіраўніцтвам абаронены 2 доктарскія і 10 кандыдацкіх дысертацый. Кіраваў Дзяржаўнай праграмай фундаментальных даследаванняў «Механіка», уваходзіў у склад экспертных і навуковых саветаў, рэдакцыйных калегій часопісаў.
Аўтар больш за 200 навуковых прац, у тым ліку 4 манаграфій. Сааўтар патэнта «Устройство для очистки сточных вод».
Сярод апублікаваных прац:
Раманаўка (Талачынскі раён)
Рама́наўка (, Романовка) — вёска ў Талачынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Талачынскага сельсавета.
Да 7 чэрвеня 1966 года вёска ўваходзіла ў склад Еўлахоўскага сельсавета, да 8 красавіка 2004 года — у склад Плоскаўскага сельсавета.
Глен Мэтлак
Глен Мэтлак (Glen Matlock; нар., , Англія) — брытанскі бас-гітарыст, найбольш вядомы як удзельнік арыгінальнага складу панк-гурта Sex Pistols. Бубнач гурта Пол Кук заявіў, што Мэтлак напісаў значную частку музыкі і большасць тэкстаў, тым часам як вакаліст Джон Лайдан зрабіў некаторыя іх карэкціроўкі. Афіцыйна Мэтлаку прылічана суаўтарства 10 з 12 песень альбома Never Mind the Bollocks, Here’s the Sex Pistols. Ён таксама працягвае пісаць сваю ўласную музыку і праводзіць турнэ з рознымі гуртамі, у тым ліку з Sex Pistols. Публічна выступіў супраць Brexit.
Красны (Гомельскі раён)
Кра́сны (, Красный) — пасёлак у Гомельскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Грабаўскага сельсавета.
Пуцеец (Комі)
Пуцеец (Путеец) — пасёлак гарадскога тыпу ў складзе муніцыпальнага раёна Пячора ў Рэспубліцы Комі, адміністрацыйны цэнтр гарадскога паселішча Пуцеец. Размешчаны за 4 км на паўночны захад ад горада Пячора на правым беразе ракі Пячора.
Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 1975 года.
Павойнічак макрычны
Павойнічак макрычны (Elatine alsinastrum) — від раслін сямейства, які расце на захадзе Паўночнай Афрыкі ў Еўропе, Заходняй Азіі.
IC 1985
IC 1985 — галактыка тыпу IV2pn у сузор’і Персей.
Павойнічак макрычны
Апісанне
Аднагадовая расліна, 5-35 см вышынёй. Сцябло прамое або прыпаднятае, полае, разгалінаванае толькі пры аснаванні. Лісце сабрана ў кольцы, сядзячае, цэльнакрайняе; падводнае лісце вузка-лінейнае, па 8-12, надводнае — даўгавата-яйкападобнае, па 3-5 у кальцы. Вяночак белы.
IC 1985
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Павойнічак макрычны
Распаўсюджанне
Распаўсюджаны на захадзе Паўночнай Афрыкі ў Еўропе, Заходняй Сібіры, Цэнтральнай Азіі, Турцыі, Грузіі, Арменіі.
Ва Украіне расце ў стаячых неглыбокіх вадаёмах, плаўнях, на балотах — рассеяна амаль на ўсёй тэрыторыі, за выключэннем Крыму.
Ахоўваецца на тэрыторыі шэрагу рэгіёнаў Расіі, Украіны, у Фінляндыі.
Нужац-Стацыя (гміна)
Ну́жац-Ста́цыя (Nurzec-Stacja) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Семятыцкага павета Падляскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Нужцы-Стацыі. Плошча гміны складае 214,96 км². Станам на 2004 год у гміне Нужац-Стацыя пражывалі 4571 чалавек, шчыльнасць — 21,3 чал./км².
Крым
Крымскі паўвостраў, Крым (Крим, Кримський півострів, Qırım, Qırım yarımadası, Къырым, Къырым ярымадасы) — паўвостраў на поўдні Украіны. Большую частку паўвострава займае Аўтаномная рэспубліка Крым. На паўднёвым захадзе размешчана асобая адміністрацыйная адзінка — горад Севастопаль.
Абмываецца на захадзе і поўдні Чорным морам, на ўсходзе Азоўскім морам і Керчанскім пралівам. 3 мацерыком злучаны вузкім (8 км) Перакопскім перашыйкам. Плошча 27 тыс. км². На ўсходзе знаходзіцца Керчанскі паўвостраў, на захадзе — Тарханкуцкі паўвостраў. Уздоўж паўночна-ўсходняга ўзбярэжжа цягнецца сістэма неглыбокіх заліваў (Сіваш), якія аддзелены ад мора нізіннай пясчанай Арабацкай Стрэлкай.
З 18 сакавіка 2014 года знаходзіцца пад расійскай акупацыяй.
Прырода
Паўночная частка Крыма — раўніна (т.зв. Стэпавы Крым), паўднёвую (Горны Крым) займаюць Крымскія горы (выш. да 1545 м, г. Раман-Кош). Каля паўднёвай падэшвы гор прыбярэжная паласа Паўднёвага берага Крыма з лакалітамі (г. Аю-Даг) і старажытнымі вулканічнымі масівамі (Карадаг). Сярод далін — Байдарская даліна. Карысныя выкапні: жалезная руда (Керчанскі жалезарудны басейн), газ, нафта, вапнякі, мергелі, соль і лекавыя гразі азёр.
Клімат на поўначы ўмераны, сухі, на поўдні субтрапічны міжземнаморскага тыпу. Сярэднія тэмпературы студзеня ад 1-2 °C на поўначы да 4 °C на поўдні, ліпеня 24 °C. Ападкаў ад 300 мм на поўначы да 1200 мм у гарах за год.
Рэкі малаводныя, найбольшыя — Чорная, Салгір, Кача, Альма. Ліманныя салёныя азёры (Сакскае і інш.). Паўночна-Крымскі канал.
На поўначы характэрны каштанавыя глебы, у цэнтры — пераважна чарназёмы, у гарах бурыя горна-лясныя і чарназёмападобныя горна-лугавыя глебы. Стэпавы Крым амаль поўнасцю ўзараны, зрэдку трапляецца стэпавая расліннасць. У гарах ядлоўцава-дубовыя і букава-грабавыя лясы. На ўзбярэжжы хмызняковая расліннасць з шыбляку. Жывёльны свет: на поўначы стэпавыя грызуны і птушкі, у гарах высакародны алень, муфлон, казуля, каменная куніца, кажан; птушкі — чорнагаловая сойка, дзяцел, чорны грыф, арлы.
На тэрыторыі Крыма знаходяцца запаведнікі Ялцінскі, Мыс Марцьян, Карадагскі, Крымская запаведна-паляўнічая гаспадарка, Нікіцкі батанічны сад.
Насельніцтва
Галоўныя гарады: Сімферопаль, Севастопаль, Керч, Еўпаторыя і інш.
Парма (значэнні)
Назву Парма маюць:
Кунерма
Кунерма (Кунерма) — пасёлак гарадскога тыпу ў Казачынска-Ленскім раёне Іркуцкай вобласці Расіі.
У пасёлку размешчана аднайменная станцыя Байкала-Амурскай чыгуначнай магістралі.
Заснаваны у 1974 годзе.
Эдуард Львовіч Аршанскі
Біяграфія
Скончыў Дзяржаўны інстытут кінематаграфіі ў Маскве ў 1931 годзе. У 1919—1920 гадах кіраваў перасоўнымі тэатральнымі трупамі у частках і Заходняга франтоў. Працаваў у тэатрах Ленінграда, рабочых клубах Віцебска (1917—1927), на Ленінградскай кінастудыі дакументальных фільмаў (з 1950), узначальваў (1941—1949). У 1931—1941 рэжысёр кінастудыі «Савецкая Беларусь».
Творчасць
У 1932 годзе паставіў адзін з першых беларускіх гукавых фільмаў — «Баям насустрач», прысвечаны жыццю сельскіх школьнікаў. Стварыў фільм «Двойчы народжаны» (1934) з акцёрам У. Крыловічам у галоўнай ролі. Сярод іншых фільмаў: «Новая Радзіма» (1935), «Салавей» (1937).
Свадзільфары
Свадзілфары (старажытнаскандынаўская : [ˈswɑðelˌfɑre]) — жарабец, які ў скандынаўскай міфалогіі з’яўляецца бацькай васьміногага каня Слейпніра, маці якога быў Локі (у выглядзе кабылы). Свадзілфары належаў замаскіраванаму і неназванаму Ётуну, які будаваў сцены Асгарда.
Уборак (прыпыначны пункт)
Убо́рак (, Уборок)  — прыпыначны пункт Магілёўскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Асіповіцкім раёне Магілёўскай вобласці. Размешчаны ў пасёлку Уборак; на лініі Вярэйцы — Градзянка, паміж прыпыначным пунктам Гоманаўка і прыпыначным пунктам Пагарэлае.
Свадзільфары
Бачанне Гюльві
У частцы 42 Малодшай Эды ў Бачанні Гюльві, Высокі распавядае гісторыю «у самым пачатку пасялення багоў, калі багі стварылі Мідгард і пабудавалі Вальхалу», пра неназванага будаўніка, які прапанаваў пабудаваць умацаванне для багоў, якія б не дапускалі захопнікаў у абмен на багіню Фрэйю, сонца і месяц. Пасля некаторых дэбатаў багі пагадзіліся з гэтым, але наклалі шэраг абмежаванняў на будаўніка, у тым ліку, каб ён завяршыў працу на працягу аднаго сезону без дапамогі чалавека. Будаўнік зрабіў адзіную просьбу: каб ён мог атрымаць дапамогу ад свайго жарабца Свадзілфары, і пад уплывам Локі гэта было дазволена. Жарабец Свадзілфары цягнуў вялізныя камяні ў два разы больш чым сам будаўнік. Будаўнік з дапамогай Свадзільфары дасягнуў хуткага прагрэсу ў будаўніцтве сцен і за тры дні да канца лета будаўніком быў амаль скончаны ўваход у фартыфікацыі. Багі склікалі нараду і высветлілі, хто нясе адказнасць за гэта, у выніку якой прыйшлі да аднадушнага меркавання, што, як і ў большасці непрыемнасцяў, ва ўсім быў вінаваты Локі.
Багі заявілі, што Локі заслугоўвае жахлівай смерці, калі ён не зможа знайсці схему, якая прывядзе да няўдачы будаўніка і тым самым дазволіць не выплачваць яму абяцанае, і прыгразілі напасці на яго. Локі, быўшы спалоханым, прысягнуў, што ён распрацуе схему, якая дазволіць зрабіць так, каб будаўнік не атрымаў аплаты, незалежна ад таго, што яе рэалізацыя будзе каштаваць яму самому. У гэтую ноч будаўнік паехаў за новымі камянямі са сваім жарабцом Свадзільфары, і раптам з лесу выбегла кабыла. Кабыла іржала на Свадзільфары, і ён ад гэтага звавар’яцеў і таксама заржаў, разарваў сваю вупраж і пабег да кабылы. Кабыла пабегла ў лес, Свадзільфары рушыў услед за ёй, а будаўнік пераследваў яго. Два коні бегалі ўсю ноч, у выніку чаго будаўнічыя работы не праводзіліся гэтай ноччу, а папярэдні імпульс работ, які будаўнік быў у стане падтрымліваць, больш не з’явіўся.
Калі асы зразумелі, што будаўніком быў ётун, яны занядбалі сваімі папярэднімі клятвамі будаўніку і паклікалі Тора. Тор прыбыў і забіў будаўніка, разбіўшы чэрап будаўніка на аскепкі пры дапамозе М’ёльніра. Аднак крыху пазней пасля «кантакту» з Свадзілфары ў Локі (які абвінуўся кабылай) нарадзілася шэрае жарабя з васьмю нагамі — конь Слейпнір, якога таксама называюць «лепшым канём сярод багоў і людзей».
Парма (гарадская акруга Усінск)
Парма (Парма) — пасёлак гарадскога тыпу ў Рэспубліцы Комі, размешчаны за 12 км ад Усінска на рацэ Уса. Уваходзіць у гарадскую акругу Усінск. Рачны порт. Статус пасёлка гарадскога тыпу з 1978 года.
Гюкесваген
Гюкесваген (Hückeswagen) — горад у Германіі, у зямлі Паўночны Рэйн-Вестфалія. Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Кёльн. Уваходзіць у склад раёна Обербергіш. Насельніцтва — чалавекі (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 50,46 км². Афіцыйны код — 05 3 74 016.
Спіс вусачоў Беларусі
Спіс жукоў-вусачоў Беларусі. У Беларусі налічваецца парадку 100 відаў
Балахнінскі
Балахнінскі (Балахнинский) — пасёлак гарадскога тыпу ў Бадайбінскім раёне Іркуцкай вобласці Расіі.
Размешчаны пасярод тайгі, на рацэ Бадайбо пры ўпадзенні ў яе ракі Балахна за 18 км на поўнач ад горада Бадайбо і за 900 км на паўночны ўсход ад Іркуцка.
Праз пасёлак праходзіць аўтадарога ад горада Бадайбо на поўнач — да пасёлкаў Арцёмаўскі, Крапоткін, Перавоз. Паблізу горада Бадайбо маецца аэрапорт. Чыгунак няма.
Віцімскі
Віцімскі (Витимский) — пасёлак гарадскога тыпу ў Мамска-Чуйскім раёне Іркуцкай вобласці Расіі.
Размешчаны на правым беразе ракі Віцім, за 24 км на паўднёвы ўсход ад працоўнага пасёлка Мама.
Ларамі
Ларамі:
Марыенгайдэ
Марыенгайдэ (Marienheide) — камуна ў Германіі, у зямлі Паўночны Рэйн-Вестфалія.
Падпарадкоўваецца адміністрацыйнай акрузе Кёльн. Уваходзіць у склад раёна Обербергіш. Насельніцтва — чалавек (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 54,99 км². Афіцыйны код — 05 3 74 024.
Герой ГДР
Герой Германскай Дэмакратычнай Рэспублікі — вышэйшая дзяржаўная ўзнагарода і ганаровае званне ў Германскай Дэмакратычнай Рэспублікі.
У адрозненне ад СССР, званне Героя ГДР з'яўлялася выключна рэдкай узнагародай. Усяго здзейснена 15 узнагароджанняў. Пры гэтым адной асобе яно было прысвоена тройчы - Л. І. Брэжневу і траім асобам двойчы. Такім чынам, гэта званне прысвоена 10 асобам - 6 грамадзянам ГДР і 4 грамадзянам СССР. За выключэннем чацвярых касманаўтаў, усе ўзнагароджаныя - вышэйшыя кіраўнікі дзяржавы і ўзброеных сіл.
Аяць
Аяць (Оя́ть) — рака ў Ленінградскай і Валагодскай абласцях Расіі, левы прыток Свіры (басейн Ладажскага возера). Бярэ свой пачатак з Чаймвозера на Вепсаўскім узвышшы на тэрыторыі Валагодскай вобласці. Вышыня вытоку — 222 м над узроўнем мора. Даўжыня Аяці — 266 км, плошча вадазборнага басейна — 5220 км². Расход вады за 39 км ад вусця — 51,8 м³/с. Вышыня вусця — 4,6 м над узроўнем мора.
Ад вытоку да вёскі Алёхаўшчына берагі пераважна пагорыстыя, пакрытыя лесам. Да в. Вінніцы Аяць — рэчка шырынёй 5-10 м, глыбіня рэдка перавышае 1 м.
Мішалёўка
Мішалёўка (Мишелёвка) — пасёлак гарадскога тыпу ва Усольскім раёне Іркуцкай вобласці Расіі.
Пясочная Буда
Пясо́чная Бу́да (, Песочная Буда) — вёска ў Гомельскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Грабаўскага сельсавета.
У 1926—1954 гадах цэнтр Пясочна-Будскага сельсавета.
Седкыркешч
Седкыркешч (Седкыркещ) — пасёлак гарадскога тыпу ў Рэспубліцы Комі Расійскай Федэрацыі. Уваходзіць у склад гарадской акругі Сыктыўкар. Размешчаны на правым беразе ракі Вычагда. Насельніцтва 1958 жыхароў (2010 год).
Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 1974 года.
Сакалянка (вёска)
Сакаля́нка (, Соколянка) — вёска ў Талачынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Талачынскага сельсавета.
Да 18 сакавіка 1963 года вёска ўваходзіла ў склад Плоскаўскага сельсавета, да 7 чэрвеня 1966 года — у склад Навасельскага сельсавета, да 8 красавіка 2004 года — у склад Плоскаўскага сельсавета.
Сафійскі медыцынскі ўніверсітэт
Сафійскі медыцынскі ўніверсітэт (Медицински университет в София) — балгарская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Сафія.
Гісторыя
Медыцынскі ўніверсітэт у Сафіі з'яўляўся старэйшай установай вышэйшай медыцынскай адукацыі ў Балгарыі. Пачатак яго гісторыі паклаў у 1917 годзе цар Фердынанд I, які выдаў указ аб стварэнні медыцынскага факультэта Сафійскага ўніверсітэта. У 1950 годзе Прэзідыум Нацыянальнага сходу Балгарыі прыняў рашэнне аб аддзяленні медыцынскага факультэта ад Сафійскага ўніверсітэта і пераўтварэнні яго ў самастойную ВНУ.
Марыя I Цюдар
Мары́я І Цю́дар, або Марыя Крывавая (, Грынвіч —, Лондан) — англійская каралева з 1553 года.
Біяграфія
Уступленне Марыі І на прастол пацягнула за сабой рэстаўрацыю каталіцызму (1554 год) і яго аднаўленне. Супраць прыхільнікаў рэфармацыі праводзіліся жорсткія рэпрэсыіі, за што каралева і атрымала мянушку — Крывавая. У 1554 годзе Марыя І выйшла замуж за Філіпа II Іспанскага, пачалося збліжэнне з каталіцкай Іспаніяй. У саюзе з Іспаніяй вяла вайну супраць Францыі (1557—59). У выніку Англія страціла апошнія ўладанні на кантыненце — порт Кале. Палітыка Марыі І, якая ішла насуперак нацыянальным інтарэсам Англійскага каралеўства, выклікала раздражненне новай буржуазіі і дваранства.
Ордэн Карла Маркса
Ордэн Карла Маркса (ням.: Karl-Marx-Orden) — вышэйшы ордэн Германскай Дэмакратычнай Рэспублікі.
Гісторыя
Ордэн заснаваны 5 мая 1953 года, у 135-ю гадавіну з дня нараджэння Карла Маркса.
Ордэн уручаўся за выдатныя заслугі ў рабочым руху, у развіцці навукі і культуры, у галіне народнай гаспадаркі і пабудове адзінай, незалежнай, міралюбнай Германіі.
Акрамя ордэна, кавалеру прысуджалася прэмія ў памеры 20.000 марак ГДР.
Носiцца на левым боку грудзей.