cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Экспедыцыя «Німрада»
Паход да Паўднёвага полюса
Шэклтан лічыў крайнім пунктам бяспечнага вяртання 1 сакавіка. Прасоўванне групы затрымалася на суткі моцным буранам, а 27 лютага Маршал злёг з цяжкімі страўнікавымі сімптомамі. Да базы заставалася 38 міль (61 км). Шэклтан вырашыў разам з Уайлдам прабівацца да базы ў надзеі, што прыйшоў «Німрад» і можна будзе выратаваць Маршала і Адамса. Позняй ноччу 28 лютага яны дабраліся да мыса Ройдс. 4 сакавіка ўвесь полюсны атрад шчасна сабраўся на борце «Німрада».
Паход да Паўднёвага магнітнага полюса
Паўночны атрад складаўся з трох чалавек, якім давялося цягнуць увесь неабходны рыштунак на сабе — сабакі былі занятыя на ўладкаванні складоў для вяртання Шэклтана і на «руціннай працы». Група стартавала яшчэ 5 кастрычніка, прычым на першых кіламетрах паспрабавалі выкарыстоўваць аўтамабіль, кіроўцам-механікам якога быў Дэй. З-за надзвычай цяжкага шляху прасоўванне ажыццяўлялася павольна: да канца кастрычніка вандроўцы пераадолелі па ўзбярэжжы Зямлі Вікторыі не больш за 100 км. Тады было вырашана кінуць усё, без чаго можна абыйсціся, толькі так атрымалася фарсіраваць ледавік Нордэншэльда і ледавік Дрыгальскага. Пры перасячэнні апошняга 11 снежня Дэвід зваліўся ў расколіну і быў выратаваны Моўсанам. 27 снежня быў дасягнуты надзвычай зламаны ледавік Рыўза, пасля чаго каманда змагла праходзіць да 17 км штодня. З гэтага ж дня пачаліся рэгулярныя магнітныя вымярэнні. З-за недасканаласці прыбораў прыходзілася некалькі разоў паўтараць 24-вартавыя цыклы назіранняў. Нарэшце, 16 студзеня 1909 года полюс быў дасягнуты на 72° 15' пд. ш., 155° 16' у. д. на вышыні 2210 м над узроўнем мора. Адкрыты раён па інструкцыі, дадзенай Шэклтанам, быў абвешчаны валоданнем Брытанскай імперыі.
Нягледзячы на крайняе знясіленне, члены каманды магнітнага полюса пераадолелі 400 міль зваротнага шляху за 15 дзён, назначаных да прыходу «Німрада». 31 студзеня «Німрад» падышоў да берага, але з-за паласы прыпая не змог наблізіцца больш, чым на 26 міль. Толькі 4 лютага, перажыўшы снегапад і падзенне ў расколіны марскога лёду, атрад Дэвіда вярнуўся на судна. За час чакання яны паспелі даследаваць ледавік Ферара.
Пасля экспедыцыі
6 сакавіка экспедыцыя пакінула востраў Роса. Прайшоўшы мыс Адэр, Шэклтан здолеў абследаваць 75 міль узбярэжжа Зямлі Уілкса, недаступнай для папярэдніх экспедыцый. 23 сакавіка 1909 года «Німрад» прыйшоў у Новую Зеландыю, адкуль Шэклтан накіраваў першую справаздачу аб экспедыцыі ў рэдакцыю газеты «Daily Mail», з якой быў звязаны кантрактам. Скот неадкладна павіншаваў Шэклтана з поспехам, але Каралеўскае геаграфічнае таварыства падвергла даследчыка некарэктнай крытыцы, усумніўшыся ў метадах вызначэння геаграфічных каардынат. Тым не менш, палярнікаў, якія вярнуліся ў Лондан 14 чэрвеня 1909 года, натоўп сустракаў як трыумфатараў. Сярод асоб, якія сустракалі Шэклтана на Чэрынг-Крос Ком вакзале, быў і Скот, ён жа старшыняваў на вітальнай бяседзе, дадзенай клубам «Сэвідж». Скот прысутнічаў на публічнай лекцыі Шэклтана ў Каралеўскім Альберт-Холе. Стратэгія, тактыка, частка людзей і маршрут следавання Шэклтана былі выкарыстаныя Скотам у яго ўласнай паўднёвапалярнай экспедыцыі.
12 ліпеня 1909 года Шэклтан быў узведзены ў ранг камандора Ордэна Вікторыі, а 13 снежня — у рыцары. Каралеўскае геаграфічнае таварыства ўзнагародзіла яго палярным медалём, аднак з уніжальнай агаворкай: «медаль выраблены не такога ж вялікага памеру, як для капітана Скота». З фінансавага пункту гледжання экспедыцыя была няўдалай, а наступная трагедыя Скота прывяла да таго, што экспедыцыя на «Німрадзе» апынулася значна менш вядомай, чым яна таго заслугоўвала паводле сваіх вынікаў.
Сцяг Генуі
Сцяг Генуі — сцяг, які выкарыстоўваўся ў Генуэзскай рэспубліцы, якая існавала з XI па XVIII стагоддзе, а таксама да нашага часу выкарыстоўваецца ў горадзе Генуя. Уяўляе сабой чырвоны крыж Святога Георгія на белым фоне (такі ж, як на сцягу Англіі).
Па адной з версій Англія і горад Лондан запазычалі сцяг Генуі ў 1190 годзе, каб мець магчымасць карыстацца тымі ж прывілеямі, якія мела велізарная генуэзская суднаходная галіна.
Андрэ Прэвін
Андрэ Прэвін, таксама Андрэ Прэвен (André Previn, пры нараджэнні: Андрэас Людвіг Прывін (ням. Andreas Ludwig Priwin);,  — , ) — амерыканскі дырыжор, піяніст і кампазітар. Уладальнік некалькіх прэмій «Оскар» за лепшую музыку, адзін з васьмі кампазітараў у гісторыі сусветнага кінематографа, якія атрымлівалі гэтую ўзнагароду два гады запар. Ганаровы рыцар-камандор ордэна Брытанскай імперыі (KBE, 1996).
Сергіевіч
Сергіевіч — беларускае прозвішча.
Забалацкі сельсавет
Назву За́балацкі сельсавет маюць:
Серхіа Рамера
Серхіа Херман Рамера (Sergio Germán Romero; нар., Бернанда-дэ-Ірыгоен, Аргенціна) — аргенцінскі футбаліст, брамнік клуба «Бока Хуніярс». Ігрок нацыянальнай зборнай Аргенціны (2009—2018).
Клубная кар’ера
У дарослым футболе дэбютаваў у 2006 годзе выступамі за аргенцінскі «Расінг», у якім правёў адзін сезон, прыняўшы ўдзел толькі ў 4 матчах чэмпіянату.
У ліпені 2007 года перайшоў у нідэрландскі АЗ за 1,5 млн еўра. У сезоне 2007/08 лічыўся другім брамнікам каманды, але ў наступным сезоне асноўны галкіпер Бой Ватэрман быў аддадзены ў арэнду ў «АДО Дэн Гааг», і Рамера стаў асноўным брамнікам клуба.
22 жніўня 2011 года Серхіа падпісаў кантракт з клубам італьянскай Серыі B «Сампдорыя». 17 жніўня 2013 года быў аддадзены ў «Манака» на правах арэнды з правам выкупу, дзе стаў дублёрам Даніела Субашыча і на поле выходзіў даволі рэдка. Улетку 2014 года вярнуўся ў генуэзскі клуб.
27 ліпеня 2015 года англійскі «Манчэстэр Юнайтэд» абвясціў аб падпісанні трохгадовага кантракта з Рамера, які перайшоў у клуб у статусе свабоднага агента. У складзе «Манчэстэр Юнайтэд» выконваў ролю запаснога брамніка пасля Давіда дэ Хеа. Пакінуў клуб у чэрвені 2021 года.
У кастрычніку 2021 года далучыўся да італьянскай «Венецыі». Пакінуў клуб па заканчэнні сезона 2021/22.
У жніўні 2022 года вярнуўся ў Аргенціну, падпісаўшы 2,5-гадовы кантракт з «Бока Хуніярс».
Міжнародная кар’ера
У 2008 годзе дэбютаваў у афіцыйных матчах у складзе нацыянальнай зборнай Аргенціны. Незважаючы на тое, што Рамера мала выхадзіў на пляцоўку за «Манака» ў сезоне 2013/14, ён стаў асноўным брамнікам зборнай на чэмпіянаце свету 2014 у Бразіліі.
Клубныя
АЗ Алкмар
«Манчэстэр Юнайтэд»:
Міжнародныя
Аргенціна
Драўляныя цэрквы карпацкага рэгіёна Польшчы і Украіны
Драўляныя цэрквы карпацкага рэгіёна Польшчы і Украіны — група гістарычна каштоўных унікальных драўляных цэркваў, якія 21 чэрвеня 2013 года на 37-й сесіі Камітэта Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА, якая праходзіла ў Камбоджы, былі занесены ў Спіс Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА. У спіс унесены 16 украінскіх цэркваў  — 8 з якіх размешчаны ў Польшчы і 8 ва Украіне. Цэрквы прадстаўляюць наступныя тыпы архітэктуры: гуцульскі (Украіна), галіцкі (чатыры ва Украіне і дзве на тэрыторыі Польшчы), бойкаўскі (дзве ва Украіне і адна ў Польшчы) і лемкаўскі (усе пяць на тэрыторыі Польшчы).
Букараманга
Букараманга (Bucaramanga) — горад і адміністрацыйны цэнтр дэпартамента Сантандэр у Калумбіі. Горад размешчаны на паўночны ўсход ад Багаты. У ім больш за 160 паркаў, за што ён атрымаў мянушку «горада паркаў». Букараманга з'яўляецца шостым па велічыні горадам Калумбіі. Заснаваны ў 1623 годзе.
Спіс аб’ектаў PGC (2048001—2049000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2048001—2049000)
Букараманга
Гандлёвы цэнтр раёна вырошчвання кавы і тытуню. Нафтаперапрацоўка. Харчасмакавая прамысловасць. Універсітэт.
Крыж Святога Георгія
Крыж Святога Георгія — прамы чырвоны крыж размешчаны на белым фоне. Цэнтр крыжа супадае з сярэдзінай белай паверхні на якую ён нанесены. Ён з'яўляецца сімвалам хрысціянскага святога і вялікамучаніка Георгія (Άγιος Γεώργιος).
Крыж Святога Георгія, які памёр у 303 годзе, выкарыстоўваўся падчас крыжовых паходаў і быў у той час упадабаным сімвалам рыцараў і знаці. Крыж Святога Георгія быў намаляваны на гербах і сцягах краін і гарадоў, для якіх Святы Георгій з'яўляецца заступнікам, у прыватнасці ў Грузіі, Англіі, Арагона, Грэцыі, Генуі і Барселоне.
Сто дзён
«Сто дзён» — час другога кіравання імператара Напалеона I у Францыі (20 сакавіка — 22 чэрвеня 1815 года) пасля яго ўцёкаў з вострава Эльба.
26 лютага 1815 года Напалеон з тысячай салдатаў эльбскага гарнізона бег з вострава Эльба. Высадзіўшыся на поўдні Францыі, Напалеон хуткім маршам рушыў на Парыж, пакуль тым часам саюзнікі дзялілі Еўропу на Венскім кангрэсе. Людовік XVIII паслаў супраць Напалеона армію Нея, які, як толькі Напалеон прайграў і адрокся ад прастола, устаў на бок новага караля. Аднак Ней хутка далучыўся да Напалеона разам са шматлікай арміяй. Неўзабаве імператар увайшоў у Парыж, аднавіўшы сваю ўладу. Народ Францыі вітаў імператара, выкрыкваючы воклічы «Смерць Бурбонам». Саюзнікі былі агаломшаны. Тут жа была створана новая, Сёмая антынапалеонаўская кааліцыя. Напалеон увайшоў у Бельгію. Пачалася Бельгійская кампанія, якая і атрымала назву «Сто дзён». Пасля шэрагу бітваў гэтай кампаніі, якія прайшлі з пераменным поспехам (Катр-Бра, Ліньі, Ваўр), армія Напалеона была канчаткова разгромлена ў бітве пры Ватэрлоа 18 чэрвеня 1815 года.
22 чэрвеня 1815 года Напалеон другі раз адрокся ад прастола ў Парыжы. Усе верныя Банапарту людзі пакінулі горад да 24 чэрвеня фактычна спыніўшы існаванне Першай імперыі. Сам Напалеон зразумеў безвыходнасць сітуацыі і праз некалькі тыдняў тулянняў здаўся ў палон англічанам. У палоне Напалеон цешыў сябе марамі пра тое, што яму ўдасца дамовіцца з англічанамі і ён дажыве жыццё ў невялікай сядзібе ў наваколлях Лондана, або пра тое, што яму ўдасца з’ехаць у ЗША. Аднак саюзнікі аднагалосным рашэннем адправілі Напалеона ў новую спасылку на востраў Святой Алены, дзе той і памёр у сваёй пасцелі ў 17:49 5 мая 1821 года.
Дамп памяці
Дамп памяці (memory dump; у Unix — ) — змесціва рабочай памяці аднаго працэсу, ядра ці ўсёй аперацыйнай сістэмы. Таксама можа змяшчаць дадатковую інфармацыю аб стане праграмы ці сістэмы, напрыклад значэнні рэгістраў працэсара і змест стэку. Шматлікія аперацыйныя сістэмы дазваляюць захаваць дамп памяці для адладкі праграм. Як правіла, дамп памяці працэсу захоўваецца аўтаматычна калі працэс завяршаецца з-за крытычнай памылкі (напрыклад, з-за памылкі сегментацыі). Дамп таксама можна захаваць уручную праз адладчык ці любую іншую спецыяльную праграму.
Гісторыя
Англійскі тэрмін літаральна перакладаецца як «раздрукоўка змесціва сардэчнікаў»: на ранніх камп’ютарах, дамп значыў прынтарную раздрукоўку змесціва памяці на магнітных сардэчніках (magnetic core memory).
У Unix
У сучасных Unix-падобных аперацыйных сістэмах дамп памяці захоўваецца ў выглядзе файла, які звычайна завецца  ці  ; яго фармат такі ж, як фармат выканальных файлаў гэтай АС (ELF у Linux і сучасных Unix, a.out у традыцыйных Unix-сістэмах, Mach-O у Mac OS X). Для аналізу core-файла выкарыстоўваецца адладчык (напрыклад gdb) ці інструмент objdump.
У Windows
У Windows, аналагам core dump’а з’яўляецца minidump, які дазваляе захоўваць частковую ці поўную інфармацыю аб працэсе, у тым ліку і поўны змест рабочай памяці.
Дамп сістэмы
Дамп 32-х бітнай аперацыйнай сістэмы Windows змяшчае FFFF FFFF16 ці 429496729510 (232 — 1) байтаў. Большая іх частка змяшчае значэнне па змоўчванню — лік 0. Дамп можна лагічна падзяліць на сегменты па 64 кб (FFFF16), таму .com файлы аперацыйнай сістэмы Windows не могуць перавышаць гэтага памеру і змяшчаюцца толькі ў адным сегменце, аднак праграма можа перадаваць кіраванне над выкананнем функцыі ў іншыя сегменты. Падчас запуску .com файла ўвесь код файла без зменаў заносіцца ў адзін з незанятых іншымі працэсамі сегмент.
Дамп змяшчае даныя і каманды розных працэсаў, як карыстальніцкіх праграм так і ядра аперацыйнай сістэмы (у прыватнасці ўсе перапыненні BIOS, яны ж стандартныя функцыі). Таксама ў дампе змяшчаюцца значэнні рэгістраў працэсара і змест розных стэкаў, сістэмны час і іншыя зменныя асяроддзя.
Спасылкі
Фарматы дампа памяці ў розных аперацыйных сістэмах:
Пячатка Ефрасінні Полацкай з Полацка
Пячатка Ефрасінні Полацкай — віслая актавая пячатка XII ст. з выявай Хрыста, выяўленая ў 2015 годзе падчас раскопак каля сцен Спаскай царквы ў Полацкім Спаса-Ефрасіннеўскім манастыры.
Раскопкі праводзіла спецыяльная экспедыцыя ПДУ з удзелам расійскіх навукоўцаў. Мэтай раскопак было вывучэнне стану падмурка помніка архітэктуры XII ст. і разгадка першапачатковай задумы дойліда Іаана, які ўзвёў Спаса-Праабражэнскую царкву.
Пасля выяўлення гэтай знаходкі прыналежнасць пячаткі Ефрасінні Полацкай з Ноўгарада была пастаўлена пад сумненне.
Даследаванне
Даследаванне знаходкі і атрыбуцыя яе Ефрасінні Полацкай зроблена ў Мінску эпіграфістам, кандыдатам гістарычных навук І. Л. Калечыц. .
Апісанне
Меркавана, артэфакт зроблены са свінцу. На адным баку пячаткі намаляваны Ісус Хрыстос, а на іншым — надпіс «Господи, помози рабе своей Офросинии», які, на думку І. Калечыц, сведчыць пра прыналежнасць яна Ефрасінні Полацкай. Падобнае напісанне імя Ефрасінні выкарыстана ў надпісах на бакавых тарцах Крыжа Ефрасінні Полацкай.
Мазуркевіч
Мазуркевіч — беларускае прозвішча.
Джордж Эдвардс
Джордж Эдвардс (George Edwards;  — ) — брытанскі натураліст і арнітолаг, «бацька брытанскай арніталогіі».
Член Лонданскага каралеўскага таварыства (1757).
Біяграфія
Эдвардс нарадзіўся ў Стратфардзе, Эсекс. Пасля сямі гадоў навучання ў лонданскага купца (да 1716 года) ён аб’ехаў увесь еўрапейскі кантынент, вывучаючы прыродазнаўства, і стаў вядомы дзякуючы сваім ілюстрацыям жывёл, у прыватнасці птушак. Ён навучыўся тэхніцы траўлення ў вучонага-натураліста Марка Кейтсбі.
У 1743 годзе ён апублікаваў першы том сваёй працы «A Natural History of Birds», чацвёрты том якога з’явіўся ў 1751 годзе. Тры тамы «Gleanings of Natural History» з дапаўненнямі былі апублікаваныя паміж 1758 і 1764 годам. Абодва творы разам ўтрымліваюць больш за 600 гравюр і прыродазнаўчых апісанняў суб’ектаў.
За свой труд «A Natural History of Birds» ў 1750 годзе Эдвардс быў адзначаны Каралеўскім таварыствам медалём Коплі.
Аб’яднаныя дэмакратычныя сілы Беларусі
Аб’яднаныя дэмакратычныя сілы Беларусі — кааліцыя апазіцыйных палітычных партый Беларусі.
Гісторыя
У лістападзе 2004 ў Літве прадстаўнікамі Еўрапейскай кааліцыі «Свабодная Беларусь» і Народнай кааліцыі «5+» было падпісана пагадненне аб стварэнні Аб’яднаных дэмакратычных сіл Беларусі (АДС) і іх Палітычнай рады.
26—27 мая 2007 адбыўся Кангрэс дэмакратычных сіл Беларусі. На ім была прынятая «Малая Канстытуцыя Беларусі», «Эканамічная платформа» і «Стратэгія дэмакратычных сіл Беларусі». Сустаршынямі АДС былі абраныя тагачасны лідар Партыі БНФ Вінцук Вячорка (адказны за інфармацыйна-мабілізацыйную і міжнародную працу), лідар Аб’яднанай грамадзянскай партыі Анатоль Лябедзька (адказны за распрацоўку пазітыўнай альтэрнатывы), лідар Партыі камуністаў Беларускае Сяргей Калякін (адказны за структурнае будаўніцтва), лідар Беларускай сацыял-дэмакратычнай партыі (Грамада) Анатоль Ляўковіч (адказны за выбарчыя кампаніі). У Палітычную Раду АДС увайшлі прадстаўнікі буйных партый Беларусі, грамадскага сектара, творчай інтэлігенцыі, прадпрымальнікаў.
9 сакавіка 2008 «Малады Фронт», спасылаючыся на ідэйнае і структурнае раз’яданне суб’ектаў АДС, выйшаў са складу кааліцыі.
27 кастрычніка 2008 Еўрапейская кааліцыя «Свабодная Беларусь» заявіла пра спыненне дзеяння дамовы аб стварэнні АДС, матывуючы гэта адыходам часткі суб’ектаў АДС ад прынцыпаў фармавання кааліцыі.
Пасля самаліквідацыі АДС былы сайт кааліцыі UDF.BY працягнуў працу ўжо як не палітычны рэсурс, а як незалежны СМІ.
World Open 2014 (снукер)
World Open 2014 (таксама вядомы як Gujinggong Liquor Haikou World Open 2014 — ад назваў спонсара і горада, у якім праходзіў турнір) — прафесійны рэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 10 па 16 сакавіка 2014 года ў міжнародным выставачным цэнтры Хайнаня, у горадзе Хайкоу, Кітай. Турнір стаў 32-м розыгрышам World Open, які быў заснаваны ў 1982 годзе пад назвай Professional Players Tournament, а таксама праходзіў пад назвамі Гран-пры (1984—2000, 2004—2009) і кубак LG (2001—2003). Кампанія Gujinggong Liquor у другі раз запар спансавала World Open. Прызавы фонд турніру склаў £478,000 (на £53,000 больш, чым у мінулым годзе), з якіх £85,000 атрымаў пераможца.
Турнір уключаў у сябе адзін кваліфікацыйны раўнд, які праходзіў на працягу двух дзён 13 і 14 снежня 2013 года (за тры месяцы да асноўнай стадыі) і ў якім гулялі 128 удзельнікаў (64 матчы). Пераможцы аўтаматычна траплялі ў асноўную стадыю, дзе да іх далучыліся чацвёра ўладальнікаў уайлдкард, якія гулялі ў папярэднім раўндзе супраць чацвярых выпадковых гульцоў з 32 ніжэйшых сеяных, якія прайшлі кваліфікацыю. Пасля гэтага, 64 снукерысты гулялі на выбыванне, пачынаючы з 1/32 фіналу. Па прычыне павялічэння колькасці ўдзельнікаў у параўнанні з мінулымі гадамі ў першых раўндах (да паядынкаў 1/8 фіналу) выкарыстоўвалася 6 гульнявых сталоў.
У кваліфікацыі абышлося без сенсацыйных вынікаў, і ўсе 16 першых сеяных турніру прайшлі ў асноўную сетку. Стыў Дэвіс, які таксама прайшоў кваліфікацыйны раўнд, прыняў удзел у турніры ў 27-ы раз, абнавіўшы свой рэкордны паказчык. У 1/16 фіналу фіналіст World Open 2013, Мэцью Стывенс з Уэльса саступіў Джаду Трампу з лікам 4:5. У трэцім круге лідар сусветнага рэйтынгу Ніл Робертсан саступіў у вырашальным фрэйме на перагулёйцы чорнага шара снукерысту з Ганконга Марка Фу — 4:5. У сваю чаргу, Робертсан аформіў 4 соценныя брэйкі на турніры і давёў рэкордную колькасць сваіх сэнчуры ў сезоне да 92-х. Пераможца трох рэйтынгавых турніраў у сезоне 2013/2014 Дзін Цзюньхуэй таксама прайграў у 1/8 фіналу Шону Мёрфі з лікам 4:5. Такім чынам, была перапынена серыя перамог кітайца ў вырашальных партыях: да свайго паражэння ён выйграў 10 вырашальных партый з 10 згуляных у сезоне. Пераможца двух апошніх World Open Марк Ален з Паўночнай Ірландыі зноў здолеў дайсці да паўфіналу, але прайграў за крок да фінальнага матчу Мёрфі — 4:6. У фінал выйшлі прадстаўнікі Англіі Шон Мёрфі і Марк Сэлбі. Найвышэйшую серыю ў асноўнай стадыі турніру, 144 ачкі, зрабіў Энтані Мак-Гіл з Шатландыі у матчы першага раўнда супраць Марка Фу.
Пераможцам турніру стаў Шон Мёрфі, які перайграў на сваім шляху да тытула Тоні Драгу ў кваліфікацыйным раўндзе (5:1), Джымі Уайта (5:1), Марка Кінга (5:1), Дзіна Цзюньхуэя (5:4), шатландца Грэма Дота на апошнім чорным шары ў вырашальным фрэйме (5:4), Марка Алена (6:4) і свайго суайчынніка Марка Сэлбі ў фінальным паядынку (10:6). Гэтая перамога стала чатырнаццатым прафесійным і пятым рэйтынгавым тытулам у кар'еры англічаніна, а таксама першым спаборніцтвам рэйтынгавага ўзроўню, выйграным Мёрфі за тры гады (з Гранд-фінала PTC 2011).
Турнір
World Open 2014 стаў 32-м розыгрышам турніру, заснаванага ў 1982 годзе пад назвай Professional Players Tournament, які таксама праходзіў пад назвамі Гран-пры (Grand Prix) (1984—2000; 2004—2009) і кубак LG (LG Cup) (2001—2003). У 2012 годзе першынства было перанесена ў Кітай і з таго часу праходзіла ў горадзе Хайкоу.
World Open 2014 праходзіў пад эгідай сусветнай асацыяцыі прафесійнага більярда і снукера (World Professional Billiards and Snooker Association) і ўваходзіў у каляндар мэйн-тура, а таксама з'яўляўся дзявятым рэйтынгавым турнірам снукернага сезона 2013/2014.
Матчы турніру гуляліся за шасцю сталамі ў міжнародным выставачным і каферэнцыйным цэнтры Хайнаня, а кваліфікацыя спаборніцтва праходзіла за тры месяцы да гэтага на арэне Метрадром у Барнслі, Англія.
Прызавыя грошы
Кампанія Gujinggong Liquor у другі раз запар спансавала World Open. Прызавы фонд турніру павысіўся ў параўнанні з мінулым годам на £53,000 і склаў £478,000. Прызавыя пераможцы засталіся на тым жа ўзроўні, што і год таму, — £85,000.
Рэйтынгавыя ачкі
World Open 2014 меў такое ж размеркаванне рэйтынгавых ачкоў, як і на астатніх турнірах, якія праходзілі ў Кітаі, акрамя International Championship (Усі Класік, Шанхай Мастэрс і адкрыты чэмпіянат Кітая). Пераможца турніру атрымаў 7000 рэйтынгавых ачкоў. Больш каштоўнымі турнірамі (у плане рэйтынгу) былі толькі International Championship, чэмпіянат Вялікабрытаніі (на абодвух пераможцы атрымлівалі па 8000 ачкоў) і чэмпіянат свету (пераможца атрымаў 10000 балаў).
Марыца
Па ніжняму цячэнню ракі ў адпаведнасці з Лазанскім мірным дагаворам праходзіць мяжа паміж Грэцыяй і Турцыяй.
Прытокі Марыцы: Сазлійка, Тунджа, Эргене (левыя), Крычыма, Чэпелар, Выча, Арда (правыя). Жыўленне ракі пераважна дажджавое. У летні час істотна мяльчэе. Сярэдні расход вады — каля 200 м³/с. У нізоўях Марыцы звычайны паводкі, выкліканыя моцнымі снегападамі ці дажджамі ў вярхоўях.
World Open 2014 (снукер)
Фармат турніру
Такім чынам, 60 пераможцаў кваліфікацыйнага этапа, а таксама 4 пераможцы матчаў уалдкард раўнда гулялі ў асноўнай стадыі на выбыванне, пачынаючы з 1/32 фіналу. Лёсаванне турніру прадвызначала немагчымасць сустрэчы гульцоў топ-32 раней за 1/16 фіналу, гульцоў топ-16 раней за 1/8 фіналу, гульцоў топ-8 раней чвэрцьфіналаў, гульцоў з першай чацвёркі сеяных раней паўфіналу і двух першых сеяных раней фіналу World Open. Шэсць раўндаў асноўнай стадыі (а таксама ўайлдкард раўнд) праходзілі на працягу сямі дзён (гульні уайлдкард раўнда і 1/32 фіналу былі расцягнутыя на два дні) у міжнародным выставачным цэнтры Хайнаня.
Марыца
Пачынаючы ад Эдзірнэ рака, хоць і з цяжкасцю, даступна для суднаходства. Воды ракі выкарыстоўваюцца для арашэння. Пабудаваны шэраг ГЭС. На берагах ракі знаходзяцца гарады: Пазарджык, Плоўдзіў, Дзімітраўград (Балгарыя), Эдзірнэ (Турцыя).
World Open 2014 (снукер)
Кваліфікацыйныя матчы
Пасеў гульцоў на World Open 2014 быў утвораны паводле афiцыйнага рэйтынгу на 9 снежня 2013 года (пасля чэмпіянату Вялікабрытаніі 2013 года). Першы нумар пасеву атрымаў дзеючы чэмпіён турніру — Марк Ален. Чэмпіён свету, Роні О'Саліван, які павінен быў атрымаць другі нумар на турніры, адмовіўся ад удзелу ў першынстве.
Марыца
У гонар ракі названы пік Марыца на востраве Лівінгстан (Смаленск) у антарктычным архіпелагу Паўднёвыя Шэтландскія астравы.
World Open 2014 (снукер)
Соценныя серыі
У кваліфікацыйным раўндзе было выканана 20 соценных серый. Два гульцы зрабілі па два соценныя падыходы — Мэцью Стывенс (105, 105) і Сяа Гадун (107, 104). Вышэйшы брэйк раўнда аформіў Том Форд у матчы супраць Джоэля Уолкера — 141 ачко.
Ніжэй прадстаўлены ўдзельнікі, упарадкаваныя па іх найвышэйшай серыі на турніры. Насупраць пералічаны ўсе соценныя брэйкі кожнага гульца.
Удзельнікі
У асноўнай стадыі World Open прыняло ўдзел 64 удзельнікі, якія выйгралі матчы кваліфікацыйнага раўнда, а таксама 4 уладальнікі ўалдкард. Усе шаснаццаць першых нумароў пасеву патрапілі на турнір.
Трохразовы пераможца турніру, Стыў Дэвіс, прыняў удзел у 27-м (з 32-х) розыгрышы першынства, абнавіўшы, такім чынам, свой рэкордны паказчык. Чэмпіён турніраў 1986 і 1992 года, Джымі Уайт, удзельнічаў на гэтым чэмпіянаце ў 26-ы раз.
У асноўнай стадыі турніру ўдзельнічалі два аматары, прайшоўшыя кваліфікацыйны раўнд: Сандэрсан Лэм, які перайграў Дэйва Харальда ў кваліфікацыі (5:1), і Адам Уічэрд, які адолеў у папярэднім крузе кітайскага гульца Лю Чуана (5:2). Апроч таго, на World Open 2014 было яшчэ чацвёра кітайскіх аматараў, якія атрымалі ўайлдкард ад арганізатараў: Лінь Шуай і Чжаа Сіньтун, якія ўжо атрымлівалі такі ​​ж прывілей у 2013 годзе, а таксама навічкі турніру Юань Сыцзюнь і Чэнь Цзыфань.
Павелічэнне колькасці ўдзельнікаў у параўнанні з апошнімі розыгрышамі выклікала таксама вялікую колькасць дэбютантаў турніру. У 2014 годзе на World Open удзельнічала 19 дэбютантаў: Сяа Гадун (25), Майкл Уайт (31), Энтані Мак-Гіл (40), Юй Дэлу (45), Курт Мэфлін (49), Цаа Юйпэн (55), Адыт'я Мехта (61), Панкай Адвані (64), Цепчая Ун-Ну (69), Скот Дональдсан (74), Майкл Уослі (75), Крэйг Стэдмэн (80), Лі Янь (81), Майкл Лэслі (89), Алекс Дэйвіс (94), Сандэрсан Лэм, Адам Уічэрд, Юань Сыцзюнь і Чэнь Цзыфань.
Джон Хігінс з Шатландыі чатыры разы станавіўся пераможцам гэтага спаборніцтва (1994, 1999, 2005, 2008). Па тры разы на турніры перамагалі Стыў Дэвіс (1985, 1988, 1989), Марк Уільямс (1996, 2000, 2003) і Ніл Робертсан (2006, 2009, 2010). З астатніх удзельнікаў турніру пераможцамі станавіліся чэмпіён двух апошніх розыгрышаў Марк Ален (2012, 2013) і Джымі Уайт (1986, 1992) па два разы, а таксама Дамінік Дэйл (1997) і Марка Фу (2007) па адным разе.
Самым узроставым удзельнікам асноўнай стадыі World Open 2014 года стаў 56-гадовы Стыў Дэвіс. Джымі Уайту падчас турніру быў 51 год, а Найджэлу Бонду — 48.
Ніжэй прадстаўлена табліца, якая дэманструе статыстыку выступленняў удзельнікаў спаборніцтва на ўсіх папярэдніх турнірах World Open.
Ход турніру
Зняўся: Джэймі Бёрнэт (39)
Джэймі Бёрнэт, які павінен быў пачынаць свой ​​выступ на World Open з уайлдкард раўнда, зняўся з турніру. Такім чынам у першы круг выйшаў уладальнік уайлдкарда — кітайскі аматар Юань Сыцзюнь.
Першы дзень (10 сакавіка)
Выбылі: Алекс Дэйвіс (94),  Сандэрсан Лэм,  Крэйг Стэдмэн (80),  Джэрард Грын (59),  Майк Дан (62),  Чжаа Сіньтун,  Адам Уічэрд,  Лінь Шуай,  Энтані Хэмілтан (41),  Стывен Магуайр (6),  Мэцью Сэлт (54),  Джэймі Джонс (37),  Цянь Пэнфэй (60),  Майкл Уослі (75),  Адыт'я Мехта (61),  Стыў Дэвіс (56),  Сяа Гадун (25)
Матчы асноўнай стадыі World Open 2014 стартавалі ў міжнародным выставачным цэнтры Хайнаня 10 сакавіка і праходзілі на працягу трох сесій за шасцю сталамі адначасова. Першым удзельнікам другога раўнда стаў чатырохразовы пераможца турніру Джон Хігінс, які абыграў Алекса Дэйвіса з лікам 5:1 з вышэйшым брэйкам у 122 балы. Чэмпіён двух апошніх розыгрышаў World Open Марк Ален з Паўночнай Ірландыі таксама без асаблівых цяжкасцяў прайшоў у другі круг, перайграўшы 62-га сеянага Майка Дана. Саступаючы ў пачатку паядынку 1:2, ён выйграў чатыры партыі запар і давёў матч да перамогі 5:2 з вышэйшай серыяй — 127 ачкоў (відэа). Другі нумар сусветнага рэйтынгу Марк Сэлбі выйграў два апошнія фрэймы пасля ліку 3:3 у матчы супраць суайчынніка Энтані Хэмілтана. Галоўнай нечаканасцю першага гульнявога дня стала паражэнне шостага нумара турніру, шатландца Стывена Магуайра, які саступіў у стартавым матчы тайцу Цепчае Ун-Нуху, які займаў 68-ы радок афіцыйнага рэйтынгу. Прайграўшы ў першых трох партыях, Магуайр узяў чатыры фрэймы запар, зрабіўшы серыю ў 111 ачкоў у сёмым. Яго сапернік выйграў восьмую партыю і звёў матч у вырашальную, на старце якой зрабіў добры брэйк, 60 ачкоў, і максімальна наблізіўся да перамогі. Шатландзец меў магчымасць зачысціць стол, але дапусціў памылку пры гульні апошняга рудога шара, забіўшы які Ун-нух выйшаў у другі раўнд World Open.
Бары Хокінс, які займаў чацвёртае месца ў рэйтынгу, упэўнена пачаў гульню супраць Мэцью Сэлта, выйграўшы чатыры першых фрэймы. Але Сэлт здолеў здзейсніць камбэк і, параўнаўшы лік, давесці матч да апошняй, дзевятай партыі. У канцоўцы вырашальнага фрэйма Хокінс аказаўся больш рашучым і зрабіў клірэнс з зялёнага па чорны шары. У апошняй сесіі дня лідар сусветнага рэйтынгу Ніл Робертсан з Аўстраліі таксама выйграў пуцёўку ў 1/16 фіналу турніру. Ён адолеў валійца Джэймі Джонса з лікам 5:1, дзякуючы чатыром паўсоценным серыям: 68, 53, 100 і 84. Соценная серыя, якую аўстраліец зрабіў у пятым фрэйме стала яго 89-м сэнчуры ў сезоне (папярэдні рэкорд, 61 соценны брэйк за сезон, належаў Джаду Трампу, які ўсталяваў яго ў мінулым сезоне). Шаснаццаты сеяны World Open 2014 Грэм Дот з Шатландыі таксама ўпэўнена перайграў кітайскага снукерыста Цяня Пэнфэя (5:2) з вышэйшай серыяй у 55 балаў. Фіналіст Гран-пры 2008 Раян Дэй з Уэльса, саступаючы 77-му нумару сусветнага рэйтынгу Майклу Уослі 1:4, здолеў выдрапаць перамогу, выйграўшы чатыры партыі запар — 5:4. Сцюарт Бінэм, які за два дні да турніру выйграў апошні этап азіяцкага тура PTC, перайграў Стыва Дэвіса з лікам 5:3 з выніковымі падыходамі ў 84, 103 і 67 ачкоў.
Другі дзень (11 сакавіка)
Выбылі: Том Форд (26),  Энтані Мак-Гіл (40),  Марцін Гоўлд (29),  Юй Дэлу (45),  Альфрэд Бёрдэн (43),  Юань Сыцзюнь,  Джымі Уайт (57),  Род Лоўлер (48),  Лі Янь (81),  Найджэл Бонд (51),  Цаа Юйпэн (55),  Майкл Лэслі (89),  Чэнь Цзыфань,  Джо Пэры (15),  Скот Дональдсан (74),  Дэвід Морыс (87),  Дэвід Гілберт (35),  Бары Пінчэс (68)
Другі гульнявы ​​дзень працягваў гульні першага круга World Open 2014. Пераможца Гран-пры 2007 Марка Фу з Ганконга, пасеяны на турніры пад дзесятым нумарам абыграў 23-гадовага шатландца Энтані Мак-Гіла з лікам 5:3, зрабіўшы 4 серыі за 50 ачкоў. У сваю чаргу Мак-Гіл у шостым фрэйме аформіў брэйк у 144 балы, які стаў вышэйшым брэйкам на турніры (відэа). Мэцью Стывенс, які займаў 19-ю пазіцыю ў рэйтынгу, разграміў кітайскага гульца Юя Дэлу — 5:0 з вышэйшай серыяй ў 55 ачкоў. Цяжкай для 11-га сеянага Рыкі Уолдэна атрымалася сустрэча з Альфі Бёрдэнам, які зрабў па ходзе паядынку тры паўсоценныя серыі: 78, 59 і 64. Уолдэн выйшаў наперад, 4:2, але дазволіў саперніку адквітаць дзве партыі і звесці матч у вырашальную, дзе Рыкі давёў яго да перамогі дзякуючы сэнчуры — 112 ачкоў. Трохразовы пераможца турніру Марк Уільямс без асаблівых цяжкасцей адолеў уладальніка ўайлдкард, кітайскага аматара Юаня Сыцзюня — 5:1. У другой гульнявой сесіі Шону Мёрфі, дзевятаму нумару сусветнага рэйтынгу, не спатрэбілася шмат часу для перамогі над Джымі Уайтам. Мёрфі перайграў 51-гадовага саперніка з лікам 5:1 і вышэйшай серыяй 128 балаў у стартавым фрэйме, нанёсшы сур'ёзны ўдар па шанцах Уайта застацца ў мэйн-туры на наступны сезон (да турніру ён займаў 60-е месца ў афіцыйным рэйтынгу). Кітайскі снукерыст Дзін Цзюньхуэй, які выйграў 4 рэйтынгавых турніры ў сезоне, з якіх два таксама праходзілі на тэрыторыі Кітая, у матчы супраць суайчынніка Лі Яня саступіў толькі адзін фрэйм, зрабіўшы дзейсныя падыходы ў 62, 57, 51 і 128 балаў (відэа). У доўгім матчы супраць 89-га нумару турніру Майкла Лэслі з Шатландыі валійскі гулец Дамінік Дэйл здолеў сысці ад паражэння выйграўшы тры фрэймы запар пасля адставання ў ліку 2:4. Вырашальную дзевятую партыю, якая доўжылася 52 хвіліны, Дэйл выдрапаў на апошнім чорным шары. Пяты нумар пасеву Джад Трамп, фіналіст German Masters 2014, а таксама пераможца Championship League 2014, які скончыўся за 4 дні да матчу першага круга World Open, усяго за 61 хвіліну перайграў апошняга ўладальніка ўалдкард на турніры, Чэня Цзыфаня, зрабіўшы брэйкі ў 61, 61, 64 і 80 ачкоў. Адзіны прадстаўнік Нарвегіі ў мэйн-туры, Курт Мэфлін, здзейсніў невялікую сенсацыю, упэўнена абыграўшы Джо Пэры, які займаў 13-ы радок у сусветным рэйтынгу, — 5:1. Фіналіст апошняга этапу азіяцкага тура PTC, Лян Вэньбо з Кітая, перайграў 19-гадовага шатландскага гульца Скота Дональдсана — 5:1 з вышэйшым брэйкам у 111 балаў. Марк Джойс, 38-ы нумар першынства, аказаўся мацней ірландца Дэвіда Морыса з лікам 5:2, зрабіўшы 4 паўсоценныя серыі. Апошнім матчам, які завяршыўся ў гэты дзень стала сустрэча ўзроставых гульцоў — 44-гадовага Кена Доэрці з Ірландыі і 43-гадовага Бары Пінчэса. Доэрці выйграў з лікам 5:2 з вышэйшай серыяй у 95 ачкоў.
Трэці дзень (12 сакавіка)
Выбылі: Майкл Уайт (31),  Эндру Хігінсан (27),  Раян Дэй (21),  Роберт Мілкінс (13),  Марк Уільямс (18),  Сцюарт Бінэм (8),  Алістэр Картэр (17),  Марк Дэвіс (14),  Напон Саенхам (98),  Панкай Адвані (64),  Бары Хокінс (7),  Марк Кінг (24),  Кен Доэрці (32),  Роры Мак-Лаўд (46),  Майкл Холт (20),  Мэцью Стывенс (19)
12 сакавіка стартаваў другі раўнд на World Open 2014. 16 матчаў стадыі, як і раней, былі падзеленыя на тры сесіі, і ў апошні раз выкарыстоўвалася шэсць гульнявых сталоў. Менш за дзве гадзіны спатрэбілася 12-му сеянаму турніру Джону Хігінсу для таго, каб першым заваяваць пуцёўку ў 1/8 фіналу. З вышэйшым брэйкам у 58 ачкоў ён не аддаў Майклу Уайту з Уэльса ні аднаго фрэйма — 5:0. Цяпчая Ун-Нух пасля перамогі над Стывенам Магуайрам у першым матчы выбіў з першынства яшчэ аднаго больш вопытнага гульца — Эндру Хігінсана, які займаў 28-ю пазіцыю ў рэйтынгу. Зрабіўшы ў стартавай партыі соценную серыю, 127 ачкоў, таец выйграў у Хігінсана з лікам 5:1 і ўпершыню ў сваёй кар'еры выйшаў у фіналу рэйтынгавага турніру. Шатландзец Грэм Дот, які займаў семнаццатае месца ў сусветным рэйтынгу і, такім чынам, змагаўся за топ-15 (месца ў якім давала права гуляць на чэмпіянаце свету без кваліфікацыі), з двума паўсоценнымі падыходамі адолеў валійца Раяна Дэя — 5:2. У матчы супраць 13-га сеянага Роберта Мілкінса Алан Мак-Манус з Шатландыі здзейсніў камбэк, выйграўшы пры ліку 1:3 чатыры фрэйма запар з серыямі ў 96 і 68 балаў. Не менш удалым атрымаўся матч у дзейнага пераможцы World Open Марка Алена. У гульні супраць валійца Марка Уільямса ён выйграў тры апошніх партыі пры адставанні 2:3, зрабіўшы за матч чатыры брэйкі за 50 ачкоў. Іншы снукерыст з Уэльса, Дамінік Дэйл, здолеў прайсці ў трэці круг, абыграўшы ў вырашальным фрэйме шостага нумара сусветнага рэйтынгу Сцюарта Бінэма — 5:4. Выдатную гульню прадэманстраваў 49-ы сеяны турніру Курт Мэфлін, абыграўшы з лікам 5:2 Алістэра Картэра, які займаў 16-ы радок рэйтынгу. Мэфлін аформіў дзве соценныя серыі, 129 і 110, а таксама тры серыі за 50 балаў — 51, 74 і 80 ачкоў. Трэці сеяны World Open 2014 Марк Сэлбі ўпэўнена выйшаў у наступны раўнд, перайграўшы тайскага гульца Напона Саенхама, 5:2, з вышэйшай серыяй у 127 балаў. Услед за Сэлбі пуцёўку ў 1/8 фіналу выйграў Дзін Цзюньхуэй, які набліжаўся да англічаніна ў сусветным рэйтынгу. Саступаючы індыйскаму снукерысту Панкаю Адвані з лікам 2:4, кітаец зраўняў лік з брэйкамі ў 52 і 136 ачкоў і давёў паядынак да вырашальнага фрэйма. Адвані ня здолеў скарыстацца сваім шанцам ў дзявятай партыі і Дзін выйграў матч з чарговай серыяй — 86. Такім чынам, кітайскі гулец выйграў дзясятую вырашальную партыю з дзесяці згуляных на рэйтынгавых турнірах у сезоне.
У апошняй сесіі трэцяга гульнявога дня ўпэўненыя перамогі з лікам 5:1 аформілі дзявяты і адзінаццаты сеяныя турніру, Шон Мёрфі і Рыкі Уолдэн. Мёрфі абыграў суайчынніка Марка Кінга, зрабіўшы 6 паўсоценных серый у матчы, а Уолдэн аказаўся мацней ірландца Кена Доэрці. Аўстраліец Ніл Робертсан, пасеяны на турніры пад другім нумарам, перайграў Роры Мак-Лаўда з лікам 5:1, а таксама зрабіў два соценных брэйка ў матчы — 111 і 116. Такім чынам, колькасць сэнчуры Робертсана ў сезоне 2013/2014 дайшла да 91. Марка Фу з Ганконга сышоў ад паражэння ў паядынку супраць Майкла Холта. Саступаючы ў ліку 2:3, ён здолеў атрымаць верх у трох партыях запар з брэйкамі ў 104 і 53 ачкі. Апошняй сустрэчай, якая завяршылася ў гэты дзень, стала баталія паміж Мэцью Стывенсам з Уэльса і англічанінам Джадам Трампам, які займаў пятае месца ў афіцыйным рэйтынгу. Валіец больш упэўнена пачаў матч, выйграўшы дзве стартавыя партыі, але Трамп здолеў зраўняць лік да перапынку — 2:2. Дзякуючы падыходам па 40 і 75 ачкоў Стывенс выйграў пяты фрэйм і ​​зноў выйшаў наперад у ліку. Шостая партыя ​​засталася за Джадам, а ў сёмай Мэцью зрабіў яшчэ адну паўсоценную серыю ў 67 ачкоў, і лік стаў 4:3 на карысць валійскага снукерыста. Але ў апошніх партыях англійскаму гульцу пашанцавала больш і ён давёў паядынак да вырашальнага фрэйма, а пасля і да перамогі з лікам 5:4 з пераможнай серыяй у 49 ачкоў.
Чацвёрты дзень (13 сакавіка)
Фармат чацвёртага гульнявога дня на World Open 2014 уключаў у сябе восем паядынкаў трэцяга раўнду турніру: па чатыры ў першай і другой сесіі. Матч паміж ангічанінам Маркам Сэлбі і кітайцам Лянам Вэньбо, якія ўжо сустракаліся ў рамках Гран-пры ў 2006 годзе (перамогу святкаваў Сэлбі з лікам 3:0), скончыўся першым. Саступіўшы першую партыю, другі нумар сусветнага рэйтынгу, выйграў тры наступныя і сышоў на перапынак з лідарствам 3:1, зрабіўшы адну паўсоценную серыю — 62. А ў пятым і шостым фрэймах Сэлбі прадэманстраваў выбітны снукер, зрабіўшы дзве буйныя серыі ў 135 і 131 ачко. Праз паўгадзіны вызначыўся сапернік Марка па чвэрцьфінале. Алан Мак-Манус з Шатландыі з такім жа лікам 5:1 разбіў Дамініка Дэйла з вышэйшымі серыямі — 101, 69 і 72 балы. Марк Джойс, які абыграў у другім крузе чацвёртага нумара рэйтынгу Бары Хокінса, сустракаўся з Куртам Мэфлінам, які займаў 46 радок у сусветнай табелі аб рангах. Два першых фрэйма засталіся за прадстаўніком Нарвегіі, але Джойс здолеў зраўняць лік з падыходам у 59 балаў у чацвёртай партыі. Пасля перапынку Мэфлін быў блізкі да таго, каб выйсці наперад, зрабіўшы серыю ў 63 ачкі, але Марк аформіў клірэнс і выйграў фрэйм ​​з лікам 65:63. Курт зраўняў лік, аформіўшы паўсоценны брэйк, 62, у шостай партыі. Дамінаванне ангічаніна ў двух наступных фрэймах прынесла яму перамогу з лікам 5:3 і выхад у другі чвэрцьфінал у сваёй кар'еры пасля чэмпіянату Вялікабрытаніі 2010. Захапляльным выдаўся паядынак паміж Нілам Робертсан, які займаў першае месца ў афіцыйным рэйтынгу, і дзесятым нумарам турніру Марка Фу, пераможцам турніру 2007 года. Да гэтага гульцы сустракаліся паміж сабой 13 разоў, з якіх у сямі матчах перамагаў Фу, уключаючы рэйтынгавы фінал адкрытага чэмпіянату Аўстраліі ў бягучым сезоне, дзе снукерыст з Ганконга аказаўся мацней — 9:6. Серыя ў 121 ачко дазволіла Марка адкрыць лік у матчы. Аўстраліец выйграў два наступных фрэйма з паўсоценным брэйкам у 61 бал і 92-м соценным брэйкам Ніла ў сезоне — 127. Фу дамінаваў стала ў чацвёртай, пятай і шостай партыях з выніковымі падыходамі ў 127, 52 і 114 ачкоў, дазволіўшы Робертсану набраць толькі адно ачко, і давёў лік да 4:2 на сваю карысць. Гульня зацягнулася ў сёмым фрэйме і Робертсан, атрымаўшы пазіцыю пры адставанні 39:64 і адным чырвоным, зачысціў стол і зрабіў лік 3:4. Выйграўшы восьмую партыю, Ніл здолеў звесці сустрэчу ў вырашальны фрэйм ​​— 4:4. Дзявятая партыя доўжылася 49 хвілін і гульня дайшла да каляровых шароў. Аўстраліец забіў руды і сіні, зрабіўшы лік 49:36, але памыліўся пры гульні ружовага ў цэнтр. Фу забіў ружовы і чорны і зраўняў лік — 49:49. На перагулёўцы чорнага шара гулец з Ганконга добра абараняўся і, калі Робертсан дапусціў памылку пры гульні ў дальні вугал, забіў шар і здабыў пуцёўку ў 1/4 фіналу, дзе трапіў на Марка Джойса.
У другой гульнявой сесіі першым чвэрцьфіналістам стаў шатландзец Грэм Дот, які абыграў Цепчаю Ун-Нуха. Пры ліку 1:1, у трэцім фрэйме таец ішоў на максімальны брэйк, але дапусціў памылку пры гульні цяжкага апошняга ружовага шара ў дальнюю лузу, набраўшы 134 ачкі. Пасля гэтага Дот выйграў чатыры партыі запар, аформіўшы ў кожнай па серыі вышэйшай за 50 балаў: 88, 55, 88 і 92. Адным з цэнтральных матчаў 1/8 фіналу стала сустрэча паміж Джадам Трампам, паўфіналістам турніру 2008 года, і чатырохразовым чэмпіёнам свету Джонам Хігінсам з Шатландыі. З 16 папярэдніх паядынкаў паміж гульцамі ангічанін выйграў усяго чатыры, пры гэтым ні разу не перайграўшы саперніка на рэйтынгавым узроўні. Хігінс чатыры разы атрымліваў верх над Трампам у рэйтынгавых турнірах, у тым ліку ў паўфінале Гран-пры 2008 года (6:4) і ў фінале чэмпіянату свету ў 2011 годзе (18:15). Акрамя таго, Хігінс атрымаў перамогу над Джадам на апошнім рэйтынгавым турніры, адкрытым чэмпіянаце Уэльса, на стадыі 1/8 фіналу з лікам 4:3. Пачатак матчу прайшоў пад дыктоўку пятага нумара турніру. З брэйкамі ў 100, 63, 110 і 68 ачкоў Трамп сышоў на перапынак пры ліку 4:0 і адным фрэйме патрэбным для перамогі. Але пасля чатырох стартавых фрэймаў сітуацыя ля стала змянілася і шатландзец здолеў пераламаць ход гульні. З пераможнымі серыямі ў 104, 89, 90 і 124 бала ён зраўняў лік і вывеў паядынак у вырашальны фрэйм. Трамп атрымаў шанец у дзевятай партыі, але набраў толькі 37 ачкоў за падыход, пасля чаго Хігінс зрабіў сваю пятую паўсоценную серыю, 63, і давёў матч да перамогі на апошніх каляровых шарах. Сапернікам Джона ў стадыі чвэрцьфіналаў стаў Марк Ален, які меў магчымасць выйграць трэці розыгрыш World Open запар. Паўночнаірландзец у трэцім крузе перайграў адзінаццатага сеянага турніру Рыкі Уолдэна з лікам 5:2 і вышэйшымі брэйкамі ў 61 і 92 ачкі. Апошнім паядынкам, які скончыўся ў чацвёрты гульнявы ​​дзень, стала сустрэча паміж Шонам Мёрфі і Дзінам Цзюньхуэем, які выйграў тры рэйтынгавых тытула ў сезоне. Дзін і Мёрфі 19 раз сустракаліся паміж сабой і ў 10 выпадках мацней аказваўся англічанін. Апроч таго, Шон лідзіраваў па ліку асабістых сустрэч рэйтынгавага ўзроўню — 5:3. Ён таксама перамагаў Дзіна ў рамках Гран-пры ў 2007 годзе на стадыі групавога этапу — 4:3. Апошні раз гульцы перасякаліся паміж сабой на Мастэрс 2014, дзе ў матчы першага круга Мёрфі атрымаў перамогу з лікам 6:4. Снукерыст з Англіі больш упэўнена пачаў матч, зрабіўшы дзве паўсоценныя серыі ў чатырох фрэймах і сышоў на перапынак з перавагай — 3:1. Пасля перапынку кітаец аднавіў статус-кво дзякуючы падыходам у 92 і 76 ачкоў, зрабіўшы лік 3:3. Пасля гэтага гульцы ўзялі яшчэ па адной партыі і паядынак перайшоў у вырашальны фрэйм. На старце дзевятай партыі Мёрфі зрабіў серыю ў 45 ачкоў і неўзабаве здолеў давесці матч да перамогі з лікам 5:4 і ўпершыню ў сезоне выйсці ў чвэрцьфінал рэйтынгавага турніру на Грэма Дота. Такім чынам, чэмпіён свету 2005 года перапыніў серыю перамог у вырашальных партыях Дзіна, якая дайшла да 10.
Пяты дзень (14 сакавіка)
Выбылі: Алан Мак-Манус (42),  Марк Джойс (38),  Джон Хігінс (12),  Грэм Дот (16)
Пяты гульнявы ​​дзень, як і папярэдні, уключаў у сябе дзве сесіі: па два чвэрцьфінальныя паядынкі ў кожнай. Марк Сэлбі, якому яшчэ не ўдавалася выйграць рэйтынгавых турніраў у гэтым сезоне, гуляў з 42-м сеяным турніру Аланам Мак-Манусам з Глазга. Да гэтага гульцы ўсяго адзін раз гулялі паміж сабой: у 2006 годзе на Гран-пры Мак-Манус упэўнена абыграў саперніка з лікам 5:1. Першы фрэйм ​​застаўся за шатландскім гульцом, які зрабіў падыход у 41 ачко на старце матчу, але Сэлбі здолеў зраўняць лік, зачысціўшы стол з апошняга рудога шара ў другой партыі. Дзякуючы серыі ў 85 балаў англічанін выйшаў наперад у матчы — 2:1. Выйграўшы чацвёрты фрэйм ​​з лікам 72:0, Марк да перапынку усталяваў на табло 3:1. У пятай партыі Мак-Манус зрабіў брэйк, 63 ачкі, але "Весялуну з Лестэра" зноў удалося зрабіць клірэнс з апошняга рудога і зраўняць лік у фрэйме — 63:63. Пасля гэтага Сэлбі аказаўся мацней на перагулёўцы чорнага і давёў сваю перавагу да трох фрэймаў. У шостым фрэйме англійскі снукерыст зрабіў серыю ў 56 балаў і давёў паядынак да перамогі, 5:1, стаўшы першым паўфіналістам World Open 2014. Такім чынам, Марк Сэлбі ў другі раз (пасля розыгрышу 2012 года) выйшаў у 1/2 фіналу World Open. Яго сапернік вызначаўся ў матчы, які праходзіў паралельна. Марка Фу, які выйграў рэйтынгавы адкрыты чэмпіянат Аўстраліі ў ліпені 2013 года, сустракаўся з Маркам Джойсам, які яшчэ ні разу ў сваёй кар'еры не выходзіў у паўфінал турніру рэйтынгавага ўзроўню. Раней яны двойчы перасякаліся на ранніх этапах рэйтынгавых турніраў і двойчы поспех святкаваў гулец з Ганконга. Першы фрэйм ​​з серыяй з 77 ачкоў застаўся за Джойсам, які ўжо стварыў сенсацыю на World Open 2014, абыграўшы сёмага сеянага турніру Бары Хокінса ў другім крузе. Дзякуючы добрым серыям, 71 і 104, Фу выйграў дзве наступныя партыі і выйшаў наперад — 2:1. Англічанін адказаў сваёй сотняй, 108 балаў, зраўняўшы лік, і дамінаваў у пятым фрэйме. Такім чынам, лік стаў 3:2 на карысць Марка Джойса. Марка знішчыў перавагу саперніка, зрабіўшы чарговую паўсоценную серыю — 89 ачкоў. Англійскі снукерыст зрабіў брэйк у 59 балаў у сёмай партыі, але ганконгец здолеў скараціць адставанне ў ачках і давесці фрэйм ​​да перамогі, зрабіўшы клірэнс з апошняга рудога шара. У восьмай партыі Фу аформіў перамогу ў паядынку з лікам 5:3, зрабіўшы серыю ў 57 ачкоў.Снукерыст з Ганконга, быўшы пераможцам Гран-пры ў 2007 годзе, у трэці раз выйшаў у паўфінал гэтага турніру.
Шосты дзень (15 сакавіка)
Выбылі: Марка Фу (10),  Марк Ален (1)
Сёмы дзень (16 сакавіка)
Сёмы гульнявы дзень турніру быў прысвечаны фінальнаму паядынку паміж двума англічанамі, Шонам Мёрфі, дзевятым нумарам сусветнага рэйтынгу, і Маркам Сэлбі, які займаў другое месца ў сусветнай табелі аб рангах. Марк больш паспяхова гуляў на рэйтынгавых турнірах бягучага сезона, дайшоўшы да фіналаў на двух турнірах трайной кароны, чэмпіянаце Вялікабрытаніі і Мастэрс, і да паўфіналаў на рэйтынгавым адкрытым чэмпіянаце Аўстраліі і запрашальным Champion of Champions. У сваю чаргу Шон набраў форму пасля Новага года, зрабіўшы дзве максімальныя серыі і выйграўшы апошні этап еўрапейскага тура PTC, а таксама дайшоўшы да паўфіналу на турніры Championship League. Блізкія сябры ў жыцці, гульцы 30 разоў перасякаліся паміж сабой на прафесійных турнірах, з якіх Сэлбі атрымаў на дзве перамогі больш, таксама вядучы па асабістым сустрэчам на рэйтынгавых турнірах — 5:4. Марк выйграў тры апошнія рэйтынгавыя матчы паміж снукерыстамі, уключаючы іх адзіны да гэтага фінальны паядынак на чэмпіянаце Вялікабрытаніі 2012 года. У рамках дадзенага турніру гульцы двойчы сустракаліся паміж сабой, атрымаўшы па адной перамозе: у 2005 годзе Мёрфі аказаўся мацней з лікам 5:2, а на World Open 2012 Сэлбі усухую абыграў саперніка — 5:0.
На старце матчу Шон зрабіў паўсоценную серыю, 64 ачкі, да якой пасля дадаў пераможны падыход у 31 ачко і выйграў першы фрэйм. Сэлбі пачаў брэйк у другой партыі, які крыху не дацягнуў да 50, 46 балаў, але Мёрфі здолеў набраць 80 ачкоў сваёй серыяй і падвоіць перавагу. Некалькі ўдалых падыходаў у наступнай партыі прынеслі "чараўніку" трэцяе ачко. Дзякуючы трэцяму паўсоценнаму брэйку, 52 балы, Шон яшчэ мацней ўмацаваў сваё лідарства на старце паядынку, давёўшы лік да 4:0. Зацяжны пяты фрэйм ​​застаўся за Сэлбі, а серыя ў 91 ачко дазволіла яму скараціць сваё адставанне да двух партый. Але Мёрфі не зламаўся і прадэманстраваў цудоўную серыйнасць у трох апошніх фрэймах першай сесіі, аформіўшы 98, 105 (відэа) і 112 ачкоў (відэа) у трох партыях запар. Такім чынам, да перапынку лік стаў 7:2 на карысць Шона Мёрфі, якому заставалася выйграць тры фрэймы да перамогі на турніры. Знаходзячыся ў дрэнным становішчы, Марк Сэлбі ўпэўнена пачаў вячэрнюю сесію. Зрабіўшы сваю другую паўсоценную серыю ў матчы, 78, ён выйграў дзесяты фрэйм. Пры адставанні 29:53 у адзінаццатай партыі Марк зрабіў клірэнс з апошняга чырвонага шара і выйграў чацвёртае ачко. Скарыстаўшыся тым, што ў гульні Мёрфі сталі з'яўляцца сур'ёзныя памылкі, Сэлбі пакінуў за сабой трэці фрэйм ​​запар, скараціўшы сваё адставанне да ліку 5:7. Шон здолеў узяць сябе ў рукі і выйграў трынаццатую партыю з пераможнай серыяй у 60 балаў. Дзякуючы некалькім удалым падыходам Марк зноў апынуўся ад саперніка на адлегласці дзвюх партый — 6:8. Ён таксама быў блізкі да сёмага ачку, але дапусціў памылку пры серыі ў 49 балаў, пасля чаго Шон Мёрфі паказаў выдатную гульню, зачысціўшы стол брэйкам у 78 ачкоў, і зрабіў лік 9:6. Мёрфі паспяхова пачаў шаснаццатую партыю, давёўшы лік да 71:0 з трыма выніковымі падыходамі, 27, 24, 20. Сэлбі не намерваўся проста аддаць перамогу і ўзмоцнена набіраў ачкі ў адказ, а таксама спрабаваў ставіць снукеры, пры гэтым яму ўдалося атрымаць 8 штрафных ачкоў за кошт памылак саперніка. Але пры ліку 54:71 і апошніх ружовым і чорным шарах на стале (Марку быў неабходны адзін снукер), "весялун з Лестэра" дапусціў памылку, дазволіўшы Шону згуляць ружовы і паставіць кропку ў фінальным паядынку — 10:6. Такім чынам, Шон Мёрфі выйграў свой ​​першы рэйтынгавы турнір за апошнія тры гады (з гранд-фіналу PTC 2011). Гэтая перамога стала пятым рэйтынгавым тытулам 31-гадовага Мёрфі.