cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Паўночная Ірландыя
Часы «Слаўнай рэвалюцыі» 1688 г.
Вырашальная сустрэча двух войскаў адбылася 12 ліпеня 1690 г. на рацэ Бойн, дзе большыя сілы Вільгельма Аранскага, якія складаліся з англійскіх, французскіх, галандскіх і дацкіх наёмнікаў атрымалі перамогу над каталіцкай арміяй Якава II. «Слаўная рэвалюцыя», якую ў гістарыяграфіі любяць называць бяскроўнай, для Ольстэра, не была такой. На яго палях адбывалася галоўнае змаганне, якое вырашыла лёс англійскага трона. Якаў збег у Францыю.
Няўдалая блакада Дэры войскамі Якава II і перамога на рацэ Бойн сталі сімвалам пратэстанцкай цвёрдасці духу. Іменна пасля гэтых падзей паміж пратэстантамі і каталікамі Ольстэра было канчаткова пасеяна насенне варожасці і непрыязнасці, якое яшчэ ўзрасце і будзе доўгія стагоддзі адгукацца гучным рэхам у ольстэрскім грамадстве. Ольстэрскімі пратэстантамі падзеі 1689-90 гг. часта выкарыстоўваліся для распальвання рэлігійнай варожасці. Амаль 300 гадоў дзень 12 ліпеня (гадавіна бітвы на Бойне) штогод адзначаецца шумнымі пратэстанцкімі парадамі. Цэнтральнай фігурай усіх паданняў з'яўляецца Вільгельм Аранскі («кароль Білі»), кароль-вызваліцель, які прынёс у Ольстэр свабоду ад папскіх забабонаў і «гэльскага варварства», менавіта яго імем пасля будзе названы знакаміты пратэстанцкі ордэн аранжыстаў.
Перамога Вільгельма Аранскага замацавала панаванне пратэстантаў у Ірландыі. Улада каталіцкай царквы і дваран-каталікоў была канчаткова знішчаны. Уласнасць карэннай ірландскай арыстакратыі была амаль поўнасцю адабрана пры новых буйных зямельных канфіскацыях. У цэлым у пачатку 18 стагоддзя каталікі ў Ірландыі захавалі толькі 14 %, а ў Ольстэр і таго менш — 5 % зямельнай уласнасці.
Пануючае становішча пратэстантаў замацоўвалася радам так званых карных законаў супраць каталікоў, фактычны адхіліўшы апошніх ад многіх відаў гаспадарчай дзейнасці і пазбавіўшы іх палітычных і грамадзянскіх правоў. Ганенням падвяргалася і каталіцкая царква, бо дзяржаўнай рэлігіяй быў абвешчаны пратэстантызм. Усё насельніцтва было абавязана плаціць падатак (дзесяціну) на карысць пратэстанцкай царквы.
Эканамічнае развіцце ў XVII—XVIII стст.
Нягледзячы на складаную этна-канфесіянальную сітуацыю у рэгіёне, Ольстэр у канцы XVII—XVIII стст. дасягнуў прыкметных поспехаў у эканамічным развіцці. Значных памераў дасягнуў знешні гандаль не толькі з Англіяй і Шатландыяй, але і з Францыяй, Іспаніяй, Галандыяй, паўночнаамерыканскімі калоніямі. Перавозка ажыццяўлялася як на англійскіх і шатландскіх, так і на ірландскіх судах. Аснову экспарту складала сельскагаспадарчая прадукцыя, у першую чаргу жывёлагадоўчая, тады як мануфактурныя вырабы былі прадстаўлены нязначна. Імпарт быў прадстаўлены вуглём і тканінамі з Вялікабрытаніі, у тым ліку палатном з Шатландыі, віном, каньяком, парусінай і паперай з Францыі, спецыямі з Галандыі, лесам з Балтыйскіх краін, і тытунём з паўночнаамерыканскіх калоній. Большасць імпарту прыходзілася на Брытанію і яе калоніі. Такім чынам, усё гэта спрыяла ўмацаванню і ўзбагачэнню паўночнаірландскай пратэстанцкай сельскай і купецкай буржуазіі, а таксама ўзмацненню эканамічных сувязей шляхам знешняга гандлю з брытанскай метраполіяй.
Аднак, што да прамысловасці, то англійская каланіяльная палітыка, наадварот, спрыяла запаволенню яе развіцця ў Ірландыі, з-за чаго ў эканамічным развіцці «Зялёны востраў» пачынае значна адставаць ад непасрэдна брытанскіх зямель, што па сутнасці ператварае Ірландыю ў каланіяльнае валоданне нароўні з іншымі заморскімі тэрыторыямі Брытанскай імперыі. Характэрным праяўленнем англійскага каланіялізму з'яўляюцца забаронныя пошліны, устаноўленыя на ірландскія тавары, па якіх у прыватнасці забараняўся ўвоз у Англію і англійскія калоніі ірландскіх ваўняных тканін і шкляных вырабаў. Гэта ў канчатковым выніку прывяло да знішчэння гэтых галін вытворчасці. Аднак непасрэдна Ольстэр паступова з аднаго з самых адсталых рэгіёнаў Ірландыі ператвараецца ў перадавы. Немалую ролю ў гэтым адыгрывае значная доля пратэстанцкага насельніцтва на поўначы вострава. У Ольстэры больш інтэнсіўна чым у іншых рэгіёнах Ірландыі развіваецца прамысловасць. У зямельных адносінах важную ролю адыгрывае так званы «Ольстэрская звычай» — спецыфічныя адносіны паміж уласнікамі зямлі і яе арандатарамі, якія былі значна мякчэй чым у іншых частках Ірландыі. Сюды адносіліся і ўмеранасць арэнднай платы, і гарантаванасць арэнды, і продаж фермерскага права. Усё гэта спрыяла інтэнсіфікацыі сельскай гаспадаркі.
У XVIII ст. таксама назіраецца і рост гарадоў, найбольш значнымі з якіх былі Белфаст і Лондандэры. Гэтая больш выгадная эканамічная абстаноўка спрыяла ўзбагачэнню і паляпшэнню стану як буйной, так і дробнай ольстэрскай буржуазіі, у большасці пратэстанцкай. Каталіцкае ж насельніцтва, за час шматлікіх канфіскацый і выгнанняў са сваіх зямель аказалася на больш бедных і менш урадлівых тэрыторыях. У гарадах іх становішча таксама было не лепшым, там сярод іх фарміравалася значная праслойка нізкакваліфікаваных чорнарабочых. Пасля падрыву эканамічнага значэння каталіцкай царквы і значнага памяншэння, калі не поўнага знікнення, зямельнай уласнасці ў мясцовых ірландскіх дваран, каталікоў у асяроддзі заможнай часткі насельніцтва Ірландыі і асабліва Ольстэра стала значна менш.
Любатаіўка
Любатаіўка (Любота́ївка) — вёска ў Іваніўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
ІнтэрПэйБанк
Закрытае акцыянернае таварыства «ІнтэрПэйБанк» — былы камерцыйны банк у Рэспубліцы Беларусь. Статутны фонд — 150 млрд. руб. (2013). Асноўнымі акцыянерамі з’яўляліся ААТ «Альянс Іпатэка» (Расійская Федэрацыя) — 79,1% акцый, ЗАТ «СтарБанк» (Расійская Федэрацыя) — 19,72% акцый, ЗТАА «СЭНТЭКIНВЕСТ» (Рэспубліка Беларусь) — 1,18% акцый.
Рэквізіты
Найменне банка:
МФА 153001273, УНП 807000030, АКПА 37560001.
Тэлекс: 252100 IPBK BY.
Ліцэнзія на правядзенне банкаўскай дзейнасці №19 выдадзеная 29 снежня 2008 года Нацыянальным банкам РБ.
Дзейнасць
З’яўляўся членам:
Меў аддзяленні ў Бабруйску, Гродне і Мінску.
8 мая 2015 года Нацыянальны банк Беларусі адклікаў ліцэнзію на ажыццяўленне банкаўскай дзейнасці ў ЗАТ «ІнтэрПэйБанк».
Гісторыя
Банк паўстаў у верасні 2001 года ў свабоднай эканамічнай зоне «Мінск» пад назвай «Паўночны Інвестыцыйны Банк».
22 студзеня 2013 года адбылася змена назвы банка на ЗАТ «ІнтэрПэйБанк» у сувязі з адмовай асноўнага акцыянера Vicpart Holding SA ад працягу дзейнасці на тэрыторыі Рэспублікі Беларусь.
Ліквідацыя
8 мая 2015 года была скасавана банкаўская ліцэнзія. Пазачарговым агульным сходам акцыянераў ЗАТ «ІнтэрПэйБанк» ад 27 мая 2015 прынята рашэнне аб яго ліквідацыі. Пастановай Праўлення НБ РБ ад 29 мая 2015 банку прадастаўлена згода на ліквідацыю.
IC 2793-1
IC 2793-1 — галактыка тыпу C (кампактная галактыка) у сузор’і Леў.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Сенькаўскі сельсавет
Назву Се́нькаўскі сельсавет маюць:
Міхалкаўскі сельсавет
Міха́лкаўскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Мазырскага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок (да 2009 г. вёска ) Рудня.
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Мазырскага раёна Мазырскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Міхалкі. З 5 кастрычніка 1926 года ў складзе Слабадскога раёна, з 4 жніўня 1927 года — у складзе Нараўлянскага раёна той жа акругі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Нараўлянскім раёне БССР, з 21 чэрвеня 1935 года — Мазырскай акругі. 23 жніўня 1937 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Кустаўніцкага нацыянальнага польскага сельсавета. З 20 лютага 1938 года ў складзе Палескай вобласці. З 3 ліпеня 1939 года ў складзе Мазырскага раёна, з 8 студзеня 1954 года — Гомельскай вобласці. 24 сакавіка 1960 года ў склад сельсавета з Барбароўскага сельсавета Нараўлянскага раёна перададзены 3 населеныя пункты (Праўцюкі, Стрэльск і Стрэльская Горка). У 1964 годзе ў склад Каменкаўскага сельсавета перададзены 4 населеныя пункты (Ляхаўцы, Малы Бокаў, Рудня і Стараселле), якія 6 ліпеня 1970 года вернуты ў склад сельсавета. 4 чэрвеня 1985 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Рудня.
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1271 чалавек, з іх 91,7 % — беларусы, 5,0 % — рускія, 2,0 % — украінцы.
Deutsche Telekom
Deutsche Telekom AG (Дойчэ Тэлеком, nyse: DT, lse: DEU) — германская тэлекамунікацыйная кампанія, найбуйнейшая ў Еўропе і трэцяя па велічыні ў свеце. Штаб-кватэра — у Боне.
Гісторыя
Да 1 студзеня 1995 года канцэрн Deutsche Telekom ператвораны ў акцыянернае таварыства. У лістападзе 1996 года яго акцыі сталі катыравацца на біржы.
У верасні 2022 года Deutsche Telekom пашыраў сваю дзейнасць у галіне тэхналогіі блокчэйн. Яе даччыная кампанія T-Systems MMS дае сетцы Ethereum інфраструктуру валідацыі вузлоў сеткі.
Уласнікі і кіраўніцтва
15 % акцый кампаніі належаць ураду Германіі, 17 % — дзяржаўнаму банку развіцця KfW, 68 % — у свабодным абароце. Капіталізацыя на NYSE на 9 жніўня 2007 года — $79 млрд.
Старшыня савета дырэктараў і галоўны кіраўнік — Рэнэ Оберман (René Obermann).
Ломжа (гміна)
Ло́мжа (Łomża) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Ламжынскага павета Падляскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Ломжы. Плошча гміны складае 207,41 км². Станам на 2004 год у гміне Ломжа пражывалі 9711 чалавек, шчыльнасць — 46,8 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 40 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 43 населеныя пункты.
Эсэ
Эсэ (ад французскага essai — «вопыт», «спроба») — літаратурны жанр, кароткі ці сярэдняга аб’ёму сінтэтычны празаічны твор, свабодная развага аўтара на навуковую, палітычную, філасофскую, літаратурную ці іншыя тэмы. Стыль эсэ звычайна ясны і нязмушаны, з шматлікімі спасылкамі.
Як літаратурны жанр эсэ ўзыходзіць да «Вопытаў» французскага філосафа Мішэля Мантэня, апублікаваных у 1580 годзе. У англійскую літаратуру гэты тэрмін прынёс Фрэнсіс Бэкан. Найбольш распаўсюджаным гэты жанр быў у 18 стагоддзі. Актыўна яго выкарыстоўвалі Дзідро, Вальтэр, Лесінг, Гердэр і інш. Эсэ было асноўнай формай палемікі рамантыкаў. У 20 стагоддзі эсэ заставалася папулярным жанрам, яго выкарыстоўваюць сучасныя пісьменнікі (напр. Умберта Эка, Джордж Оруэл і іншыя).
У беларускай літаратуры эсэ можна сустрэць у Брыля, Быкава, Арлова, Законнікава, Бабкова і інш.
Джэрсі
Насельніцтва — 89 тыс. чалавек. Джэрсі знаходзіцца пад юрысдыкцыяй брытанскай кароны, аднак не з’яўляецца часткай Вялікабрытаніі і не ўваходзіць у Еўрасаюз. У склад кароннага валодання Джэрсі ўваходзіць таксама некалькі маленькіх астравоў.
Леў Сяргеевіч Пушкін
Ле́ў Сярге́евіч Пу́шкін (17 (29) красавіка 1805, Масква — 19 (31) ліпеня 1852, Адэса) — малодшы брат Аляксандра Пушкіна і яго літаратурны сакратар, баявы афіцэр, удзельнік персідскіх войнаў і кавалер расійскіх ордэнаў.
BNP Paribas Open 2016
BNP Paribas Open 2016 (таксама вядомы як «Індыян Уэлс Мастэрс 2016» («Indian Wells Masters 2016»)) — прафесійны турнір па тэнісе, які праходзіў з 7 па 20 сакавіка 2016 года ў «Indian Wells Tennis Garden», у Індыян Уэлсе, Каліфорнія, ЗША. Турнір, які быў заснаваны ў 1974 годзе, стаў 41-м розыгрышам сярод мужчын і 28-м сярод жанчын, а таксама ўваходзіў у Сусветны тур ATP Мастэрс 1000 і быў адным з Прэм'ер-турніраў WTA.
Леў Аляксандравіч Пушкін
Леў Аляксандравіч Пушкін (Лев Александрович Пушкин; 17 лютага 1723, Санкт-Пецярбург — 25 кастрычніка 1790, Масква) — вайсковы дзеяч Расійскай імперыі. Дзядуля Аляксандра Пушкіна. Артылерыі палкоўнік. Гвардыі капітан, з 23 верасня 1763 года ў адстаўцы. Пахаваны на старых могілках Данскога манастыра.
Біяграфія
Нарадзіўся ў Санкт-Пецярбургу. Яшчэ ў дзяцінстве быў запісаны ў Сямёнаўскі лейб-гвардыі полк. У 1739 г. быў прызначаны капралам у артылерыю, у якой і праслужыў да свайго выхаду ў адстаўку ў верасні 1763 года, падпалкоўнікам. У 1762 жыў у Маскве. Падчас уступлення на трон Екацярыны II, у 1762 г., як пісаў паэт «падчас мяцежу застаўся верным Пётру III і не хацеў прысягаць Екацярыне і быў пасаджаны ў крэпасць разам з Ізмайлавым».
У вершы «Моя родословная»:
У адстаўцы жыў у Маскве, у Троіцкай слабадзе і ў сваіх маёнтках. Уладальнік маёнткаў: Лытагоры, Ананьіна пустэча, сёл Сабліна і Лабкова Зарайскага павета Рязанскага намесніцтва і інш.
Прычэпіўка (Іваніўскі раён)
Прычэпіўка (Приче́півка) — вёска ў Іваніўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Солтан Аляксандравіч
Солтан Аляксандравіч, хроснае імя Аляксандр (? — да 22 студзеня 1495) — вялікалітоўскі дзяржаўны дзеяч, дыпламат. Падскарбі дворны гаспадарскі (1474—1482), маршалак гаспадарскі (1482—1495), намеснік слонімскі (1483—1490), новагародскі (1486—1487), бельскі (1492—1495).
Біяграфія
Сын падскарбія земскага літоўскага Аляксандра Юр’евіча.
З маладосці, напэўна, служыў пры двары караля Казіміра. Сваім дваранінам, які паломнічае да Труны Гасподняй, называе яго кароль у рэкамендацыйным лісце (пашпарце) да еўрапейскіх валадароў, выданым у Гродне 20.4.1467 года. У канцы 1467 года пан Солтан ужо пры двары святарымскага імператара Фрыдрыха III, дзе засведчыў жаданне наведаць іншыя краіны і вучыцца рыцарскаму майстэрству, і 1.12.1467 года ў Вінер-Нойштаце атрамаў імператарскі рэкамендацыйны ліст. Потым падарожнічаў па Італіі, пэўны час быў пры двары сіцылійска-неапалітанскага караля Фердынанда ў Паццуолі, 5.3.1468 года атрымаў і яго ліст.
Потым быў пры двары Папы Паўла II, які асабіста прыняў яго ў унію, не патрабуючы паўторнага хрышчэння, толькі ўрачыстага адмаўлення «аблуды грэкаў». На загад Папы кардынал Вісарыён зрабіў для пана Солтана трансумпт (завераную копію) акта Фларэнційскай уніі. Ад імя Папы 15.3.1468 года ў Рыме яму выданы праезны ліст з блаславеннем падарожжа ў Іерусалім з 10 слугамі. Напэўна, адразу адправіўся да Святых месцаў у Палесціну, крыніцы не згадваюць яго болей за паўгода. Па словах Цёлака, у Іерусаліме паўтарыў адмаўленне «аблуды грэкаў» пры атрыманні стужкі Ордэна Труны Гасподняй. Магчыма, атрымаў толькі стужку, адмысловы знак Ордэна, але пазней называўся рыцарам Ордэна.
У снежні 1468 года зноў у Італіі, пры двары міланскага герцага Галеаца Марыя Сфорца, які выдаў яму ліст да іншых валадароў. Праз Кастылію, дзе пры двары караля Энрыке IV атрымаў Ордэн Стужкі, выправіўся ў Партугалію. На думку В. і А. Паравічыні, паводле паломніцкай традыцыі, мусіў наведаць грабніцу апостала Якава ў Сант’яга-дэ-Кампастэла, але крыніцы гэта не адзначаюць. З Партугаліі, з лістом караля Афонсу V ад 17.3.1469 года, праз двор французскага караля Людовіка XI у Туры, прыбыў да двара бургундскага герцага Карла Смелага ў Куртрэ. Добразычліва прыняты, 24.5.1469 года атрымаў урад герцагскага «радцы і шамбяляна» (consiliarium et cambellanum). З лістом герцага Карла наведаў двор англійскага караля Эдуарда IV, таксама добра прыняты і 4.6.1469 года ў Віндзары адораны залатым рыцарскім ланцугом з прывілеем.
Праз недарэчнасць лацінскага перакладу XVII ст. замест Ордэна Стужкі, пан Солтан стаў уяўным кавалерам Ордэна Залатога Руна, анахранічнага іспанскага, што да апошняга часу даецца ў літаратуры. Напрыклад, Г. Люлевіч з агаворкамі, што ордэн Залатога Руна быў родавым паданнем Солтанаў, адзначае гэта ў артыкуле PSB. Абыходзячы недарэчнасць, пэўны час лічылі яго рыцарам бургундскага Ордэна Залатога Руна, аднак прыняцці да яго добра дакументаваны і В. і А. Паравічыні абверглі магчымасць такога.
Падарожжа пана Солтана, а ў 1471 годзе і яго брата Івана, мела прыватны пробны характар і адлюстроўвала жаданне часткі праваслаўнай вялікалітоўскай арыстакратыі прыняць унію, як думаюць, дзеля пашырэння сваіх правоў. Тым жа часам кароль Казімір і Паны-Рада на афіцыйным ўзроўні не пачыналі перамоў з Рымам, бо яны маглі перашкодзіць актуальным тады планам далучэння Вялікага Ноўгарада.
Вярнуўся ў Княства ў 1469—1470 годзе. Узнавіў службу пры двары, 28.2.1476 года згадваецца з урадам падскарбія дворнага літоўскага (vicethezaurarius Lithwanicus). Напэўна, разам з братамі быў адным з ініцыятараў з’езду праваслаўных князёў, паноў і духавенства ў 1476 годзе ў Вільні, дзе абмяркоўвалася пытанне ўніі з каталіцкай царквой паводле правілаў Фларэнційскага сабору. Не браў удзел у з’езде, але сярод іншых падпісаў пасланне да Папы Сікста IV ад 14.3.1476 года па яго выніках. Летам 1476 года з дваром караля Казіміра быў у Мальбарку, у 1477—1478 гадах у розных месцах Польшчы.
Каталіцкае духавенства ў Вільні недаверліва паставілася да прыняцця пана Солтана ў каталіцтва без паўторнага хрышчэння, бо не меў пра гэта папскай булы, яго не толькі не прынялі ў абшчыну, але і з амбона кафедральнага сабора назвалі сабакам. Напэўна, гэта адбілася на яго стаўленні да ідэі ўніі і каталіцтва агулам.
Пазней быў маршалкам гаспадарскім, згадваецца з урадам 23.11.1482 года, займаўся між іншым раздачай гаспадарскіх узнагарод і аплат — тавараў і грошаў са скарбу. На ўрадзе маршалка гаспадарскага быў да канца жыцця. Адначасова намеснік слонімскі (1482—1490) і наваградскі (1486—1487), затым да канца жыцця намеснік бельскі (з 1492). Разам з братам Андрэем 6.8.1486 года засведчыў наданні кн. Сафіі Зубравіцкай і яе сястры кн. Марыяны Трабскай віленскаму сабору Прычыстай Багародзіцы і кіеўскаму мітрапаліту Сімяону.
Вельмі актыўны ў канцы валадарства караля Казіміра, заўсёды быў пры двары падчас частых прыездаў гаспадара ў Княства. Шчодра ўзнагароджваўся за службу, вядома шмат наданняў яму тавараў і грошаў, а таксама маёмасці, згадваюцца прынамсі сенажаць на рацэ Шашоні каля яго «двара» і стаў на рацэ Лясной пад Бярэсцем.
На пачатку 1486 года, разам з пісарам гаспадарскім Пятрашкам Любічам, быў паслом да вял.кн. маскоўскага Івана III, мэтай пасольства, напэўна, была дыпламатычная падтрымка вял.кн. цвярскога Міхаіла Барысавіча, праз маскоўскую пагрозу ўцеклага ў Княства. Таксама паслы мусілі ўзняць пытанне пра памежныя наезды маскоўскіх падданых. Урэшце, пасольства атрымала толькі прапанову вял.кн. Івана III пра памежны з’езд для разгляду двухбаковых крыўд.
Адразу па смерці кар. Казіміра, чэрвенем 1492 года, разам з біскупам луцкім Янам Пудзелкам, ад імя паноў-рады і каралевіча Аляксандра быў паслом да каронных паноў. Пасольства мусіла паведаміць палякам пра смерць караля, заклікаць іх да рады і дапамогі. Паны-рада заяўлялі пра прыязнь і захаванне папярэдніх дамоўленасцяў саюзу супраць усіх ворагаў, нагадвалі рашэнне караля Казіміра пра раздзяленне польскага і вялікалітоўскага стальцоў паміж сынамі. Ад імя каралевіча Аляксандра раілі палякам, паводле волі нябожчыка караля, выбраць на польскі сталец каралевіча Яна Ольбрахта. Таксама паведамлялі, што неўзабаве адбудзецца вялікалітоўскі сойм на якім вялікім князем абяруць каралевіча Аляксандра.
Пан Солтан уваходзіў у бліжэйшую раду пры каралевічы. Пацверджаннем высокага стану былі буйныя наданні ад вял. кн. Аляксандра. Напэўна, яшчэ ў 1492 годзе, атрымаў «двор» Вербую з «прыселкамі» Гнойна, Магільна, дзве Рудзі, Блажэнікі, Краснаселкі ва Уладзімірскім павеце, а 20.3.1493 года «двор» Жыровічы са шматлікімі прыселкамі ў Слонімскім павеце.
Памёр ў Вільні, паміж 17.5.1494 года, калі як «намеснік бельскі Солтан» быў сярод сведкаў прывілея, і 22.1.1495 года, калі названы нябожчыкам. Паводле Цёлака, перад смерцю загадаў пазваць да сябе бернардынаў, але быццам слугі не выканалі яго волю. Напэўна, склаў тастамент, бо стрыечны брат Багдан Міхайлавіч атрымаў ад яго ў спадчыну прынамсі сяло Дзёгці ва Уладзімірскім павеце, а непаўналетняга сына апекавалі не родныя дзядзькі ці іх сыны, а стрыечны брат па цётцы Літавор Храптовіч.
У спадчыну сыну пакінуў прынамсі «двор» Жыровічы, «двор» Воўчын, «дварэц», «двор» Нясвіж і «двор» Вербскі. Таксама меў маёнткі на Падляшшы і ва Уладзімірскім павеце на поўдзень ад Уладзіміра.
Быў калятарам цэркваў і манастыроў, прынамсі царквы і манастыра ў Троках і Сімяонаўскага манастыра ў Бярэсці, напэўна, і іншых. Верагодна, таму меў патрэбу ў богаслужбовых кнігах і трымаў на сваім «двары» Шэшкіне калі Вільні скрыпторый. На думку М. Нікалаева, адзіны скрыпторый тагачаснай Вільні, дзе парапісванне кніг здзяйснялася працяглы час і рознымі асобамі-прафесіяналамі. На час смерці толькі ўласна пры пане Солтане былі кнігі Правілаў Рыгораўскіх, Рыгор Багаслоў, Евангелле, «золатам пісаны» Псалтыр, Псалтыр з паследаваннем, Посная i Кветная Трыёдзі, аднак, не вядома дзе яны былі перапісаны. Скрыпторый на «двары» Шэшкіне дзейнічаў і пры яго сыне — Аляксандры Солтанавічы. Вядома прынамсі шэсць кніг з запісам пра заказ іх перапісвання панам Солтанам.
Сям’я
Сустракана, жонкай пана Солтана называюць Васілісу з Храптовічаў, сястру Івана Літавора Храптовіча, напрыклад, так падае Г. Люлевіч у PSB. Сам пан Літавор, аднак, называў пана Солтана дзядзькам, то бок яго маці была солтанавай сястрой. Там жа Г. Люлевіч адзначае і другія памылковыя звесткі пра жонку — Тышкевічаўну. Жонка пана Солтана не вядома імем і паходжаннем, памерла раней за яго, бо пасля смерці самога Солтана згадваюцца скрыні з яе каштоўнасцямі пад яго пячаткай.
Меў адзінага сына Аляксандра, якога непаўналетнім пакінуў на апеку свайму пляменніку пану Літавору Храптовічу. Сустракана, называюць і іншых сыноў, напрыклад, Г. Люлевіч у PSB дае яшчэ трох — Міхаіла, Іосіфа і Грыньку. Названыя Г. Люлевічам асобы, аднак, сыны не пана Солтана Аляксандравіча, а лагойскага баярына Солтана.
Ад імя пана Солтана Аляксандравіча род яго нашчадкаў называўся Солтанамі. Родныя браты Солтана і іх нашчадкі такое прозвішча не ўжывалі, але ў сучаснай літаратуры частку з іх ўмоўна далучаюць да гэтага роду, тое ж тычыцца агульнага іх продка Аляксандра Юр’евіча.
Паўлынка
Паўлынка (Павли́нка) — вёска ў Іваніўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Яцак Курань
Я́цак Ку́рань (Jacek Kuroń;, Львоў — , Варшава) — польскі палітык і прафсазны дзеяч, у гады ПНР — адзін з дысідэнтаў і апазіцыянераў.
У 1957 годзе скончыў гістарычны факультэт Варшаўскага ўніверсітэта.
У 1964 годзе Курань напісаў адкрыты ліст да кіраўніцтва ПАРП з крытыкай, за што атрымаў 3 гады турмы. У 1968 годзе, пасля вызвалення, Яцэк Курань арганізаваў страйк студэнтаў Варшаўскага ўніверсітэта, за што зноў быў асуджаны і адпраўлены ў турму.
У 1980-х гадах Курань прымаў удзел у стварэнні Камітэта абароны рабочых, а ў наступстве — прафсаюза «Салідарнасць». У 1981 году Яцэк Курань ізноў быў інтэрнаваны.
Курань быў удзельнікам польскага «круглага стала», які прывёў да часткова свабодных выбараў і перамогі на іх «Салідарнасці». З 1989 па 2001 год быў дэпутатам Сейма. У 1989—1990 і 1992—1993 гадах быў міністрам працы і грамадскай палітыкі Польшчы.
СтатусБанк
Адкрытае акцыянернае таварыства «СтатусБанк» — камерцыйны банк у Рэспубліцы Беларусь. Асноўным напрамкам дзейнасці Банка з'яўляецца крэдытаванне фізічных асоб (наяўныя грошы і крэдытаванне на набыццё тавараў працяглага карыстання), валютна-абменныя аперацыі, крэдытаванне і разлікова-касавае абслугоўванне юрыдычных асоб і індывідуальных прадпрымальнікаў.
Філіяльная сетка банка, акрамя двух цэнтральных офісаў, уключае ў сябе 19 ЦБП.
Гісторыя
Заснаваны ў 2002 годзе пад назвай ААТ «Міжнародны рэзервовы банк». 100% статутнага капіталу належалі чатыром еўрапейскім кампаніям, асноўны акцыянер — польска-украінская група «Догмат».
У маі 2017 года ў выніку чарговага рэбрэндынгу банк зноў змяніў назву, стаўшы СтатусБанкам.
З красавіка 2023 года банк знаходзіцца пад санкцыямі Канады.
Курылавічы (Шаркаўшчынскі раён)
Куры́лавічы (, Куриловичи) — вёска ў Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Станіславоўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1939 гадах вёска ў складзе гміны Шаркаўшчына Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Псалом 127
Псалом 127 (128 паводле масарэцкай нумарацыі) уваходзіць у групу псалмоў, якія складаюць песню ўзыходжання. Галоўная тэма гэтага псалма — дабраславенне пабожнай сям’і.
IC 2793-2
IC 2793-2 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) ў сузор’і Леў.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Адкрыты чэмпіянат Уэльса па снукеры 2000
Адкрыты чэмпіянат Уэльса 2000 (Welsh Open 2000, таксама вядомы як Regal Welsh Open 2000 — ад назвы спонсара) — прафесійны рэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 24 па 30 студзеня 2000 году на міжнароднай арэне Кардыфа, у Кардыфе, Уэльс. Турнір стаў дзевятым розыгрышам адкрытага чэмпіянату Уэльса, які праводзіцца штогод з 1992 году. Кампанія Regal у чарговы раз спансавала турнір. Прызавы фонд чэмпіянату склаў £401,250, з якіх £62,000 атрымаў пераможца.
Кан’яна-Варана
Кан'яна-Варана (Cagnano Varano) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Апулія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Фоджа.
Насельніцтва складае 7142 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 45 чал./км². Займае плошчу 159 км². Паштовы індэкс — 71010. Тэлефонны код — 0884.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Arcangelo Michele.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Пунінскі
Пунінскі — прозвішча.
Крыстаф Фрошаўэр
Крыстаф Фрошаўэр (Christoph Froschauer; каля 1490 – 1 красавіка 1564) — цюрыхскі друкар часоў Рэфармацыі, найбольш вядомы тым, што выдаў Цюрыхскую Біблію — пераклад Бібліі на нямецкую мову, зроблены Ульрыхам Цвінглі.
У доме Фрошаўэра і пры яго ўдзеле адбылося ў сакавіку 1522 цюрыхскае ядзенне каўбасаў — адкрытае парушэнне паста рэфарматарамі, якое выклікала гучную палеміку.
Крыстаф Фрошаўэр памёр у 1564 годзе ад чумы. Ягоную справу працягнуў пляменнік, Крыстаф Фрошаўэр Малодшы.
Індустрыяльныя працоўныя свету
Індустрыяльныя працоўныя свету (Industrial Workers of the World) — прафсаюз у ЗША.
Прафсаюз быў заснаваны ў 1905 годзе. На піку сваёй папулярнасці прафсаюз меў каля 100 тысяч членаў і філіялы ў Канадзе і Аўстраліі. Аднак ужо ў 1920-х гадах колькасць членаў прафсаюза пачала падаць, па розных прычынах, сярод якіх былі забарона Індустрыяльных працоўных свету ў Канадзе, канфлікт з Амерыканскай федэрацыяй працы і раскол арганізацыі ў 1924 годзе.
Лонеў (гміна)
Ло́неў (Łoniów) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Сандамежскага павета Свентакшыскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Лоневе. Плошча гміны складае 86,99 км². Станам на 2010 год у гміне Лонеў пражывалі 7 473 чалавекі, шчыльнасць — 85,91 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 30 салецтваў.
Сэвэрыніўка (Іваніўскі раён)
Сэвэрыніўка (Севери́нівка) — вёска ў Іваніўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Да злучэння
«Да злучэння» — беларуская рэлігійная газета грэка-католікаў у Заходняй Беларусі. Выдавалася ў 1932—1937 у Вільні на беларускай мове (рэдакцыя знаходзілася ў Слоніме, з 1934 г. — у Папскай духоўнай семінарыі ў г.Дубна Ровенскай вобласці). Рэдактар святар А. Неманцэвіч. Друкавала хроніку рэлігійнага жыцця, Евангелле, артыкулы пра неабходнасць адраджэння уніі на Беларусі. Змясціла працу М. Бярдзяева «Аб’яднанне хрысціян Усходу і Захаду». Мела куток для дзяцей. Сярод сталых аўтараў святары Б. Пачопка, Я. Урбан і інш.
Выйшла 60 нумароў.
Сыліўка
Сыліўка (Си́лівка) — вёска ў Іваніўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
IC 2794
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Кампактыфікацыя
У агульнай тапалогіі кампактыфіка́цыя — аперацыя, якая пераўтворыць адвольныя тапалагічныя прасторы ў кампактныя.
Фармальна кампактыфікацыя прасторы X вызначаецца як пара (Y,\;f), дзе Y кампактна, f:X \to Y гамеамарфізм на свой ​​вобраз f(X) і f(X) шчыльна ў Y.
На кампактыфікацыях некаторай фіксаванай прасторы X можна ўвесці частковы парадак. Пакладзем для двух кампактыфікацый, , калі існуе бесперапыннае адлюстраванне  такое, што g f_2 = f_1. Максімальны (з дакладнасцю да гамеамарфізма) элемент у гэтым парадку называецца кампактыфікацыяй Стоўна — Чэха і пазначаецца \beta X. Для таго, каб у прасторы X існавала кампактыфікацыя Стоўна — Чэха, якая задавальняе аксіёме аддзельнасці Хаусдорфа, неабходна і дастаткова, каб X задавальняла аксіоме аддзельнасці, г.зн. была цалкам рэгулярным.
Аднакропкавая кампактыфікацыя (або кампактыфікацыя Аляксандрава) ўладкованая наступным чынам. Няхай і адкрытымі мноствамі ў Y лічацца ўсе адкрытыя мноства X, а таксама мноства выгляду, дзе  мае кампактнае (у X) дапаўненне. f бярэцца як натуральнае ўкладанне X у Y. (Y,\; f) тады кампактыфікацыя, прычым Y хаусдарфавае тады і толькі тады, калі X хаусдарфавае і лакальна кампактнае.
Прыклады аднакропкавай кампактыфікацыі
з тапалогіяй, сканструяванай як паказана вышэй, з'яўляецца кампактнай прасторай. Няцяжка даказаць, што калі дзве прасторы гамеаморфныя, то і адпаведныя аднакропкавыя кампактыфікацыі гамеаморфныя. У прыватнасці, так як акружнасць на плоскасці без адной кропкі гамеаморфная з \R (прыклад гамеамарфізму — стэрэаграфічная праекцыя), цэлая акружнасць гамеаморфная з. Аналагічна, гамеаморфна c n-мернай гіперсферай.
Пётр Ільіч Манастырны
Пётр Ільіч Манастырны (, с. Крэп, Калачоўскі раён, Валгаградская вобласць, Расія — ) — матэматык. Доктар фізіка-матэматычных навук (1989), прафесар (1989).
Біяграфія
Працаваў у Беларускім дзяржаўным універсітэце (1964—2009, механіка-матэматычны факультэт, кафедра лікавых метадаў і праграмавання, прафесар, у 1973—2002 — загадчык кафедры).
Навуковыя інтарэсы: вылічальная матэматыка; дыференцыяльныя ўраўненні.
Лабуці
Лабуці́ (, Лабути) — вёска ў Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Станіславоўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1939 гадах вёска ў складзе гміны Казлоўшчына Пастаўскага павета Віленскага ваяводства. Да 7 жніўня 1979 года вёска ўваходзіла ў склад Дулінаўскага сельсавета.
Сазоніўка (Іваніўскі раён)
Сазоніўка (Созо́нівка) — вёска ў Іваніўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Фізічны закон
Фізічны закон — эмпірычна ўстаноўленая і выражаная ў строгай славеснай і/або матэматычнай фармулёўцы ўстойлівая сувязь паміж шматлікімі з'явамі, працэсамі і станамі цел і іншых матэрыяльных аб'ектаў у навакольным свеце.
Асноўная задача фізічнай навукі — выяўленне фізічных заканамернасцей.
Тлумачэнне
Для таго, каб нейкая сувязь магла называцца фізічным законам, яна павінна задавальняць наступныя патрабаванні:
Фізічныя законы, як правіла, выражаюцца ў выглядзе кароткага славеснага сцвярджэння або кампактнай матэматычнай формулы:
Законы-прынцыпы
Некаторыя фізічныя законы носяць універсальны характар і па сваей сутнасці з'яўляюцца азначэннямі. Такія законы часта называюць прынцыпамі. Да іх ліку належаць, напрыклад, другі закон Ньютана (вызначэнне сілы), закон захавання энергіі (вызначэнне энергіі), прынцып найменшага дзеяння (вызначэнне дзеяння) і іншыя.
Закон-вынікі сіметрый
Частка фізічных законаў з'яўляюцца простымі вынікамі некаторых сіметрый у сістэме. Так, законы захавання паводле тэарэмы Нётэр з'яўляюцца вынікамі сіметрыі прасторы і часу. А прынцып Паўлі, напрыклад, з'яўляецца вынікам ідэнтычнасці электронаў (антысіметрычнасць іх хвалевай функцыі адносна перастаноўкі часціц).
Прыблізнасць законаў
Усе фізічныя законы ўстаноўлены з вопыту, з дапамогаю эмпірычных назіранняў, і верагодныя з той дакладнасцю, з якою верныя эксперыментальныя назіранні. Гэта абмежаванне не дазваляе сцвярджаць, што які-небудзь з законаў носіць абсалютны характар. Вядома, што некаторыя законы заведама не з'яўляюцца абсалютна дакладнымі, а ўяўляюць сабой прыбліжэнні да больш дакладных. Так, законы Ньютана справядлівыя толькі для дастаткова масіўных цел, якія рухаюцца з хуткасцямі, значна меншымі за хуткасць святла. Больш дакладнымі з'яўляюцца законы квантавай механікі і спецыяльнай тэорыі адноснасці. Аднак, і яны ў сваю чаргу з'яўляюцца прыбліжэннем больш дакладных ураўненняў квантавай тэорыі поля.
Прыклады фізічных законаў
Найбольш вядомымі фізічнымі законамі з'яўляюцца : <div class="references-small" style="-moz-column-count:2; column-count:2; -webkit-column-count:2; font-size:12px;">
Аляксей Казлоў
Аляксей Казлоў:
Псалом 128
Псалом 128 (129 паводле масарэцкай нумарацыі) уваходзіць у групу псалмоў, якія складаюць песню ўзыходжання. Галоўная тэма гэтага псалма — малітва за паганьбенне ненавіснікаў Сіёна.
BNP Paribas Open 2015
BNP Paribas Open 2015 (таксама вядомы як «Індыян Уэлс Мастэрс 2015» («Indian Wells Masters 2015»)) — прафесійны турнір па тэнісе, які праходзіў з 9 па 22 сакавіка 2015 года ў «Indian Wells Tennis Garden», у Індыян Уэлсе, Каліфорнія, ЗША. Турнір, які быў заснаваны ў 1974 годзе, стаў 40-м розыгрышам сярод мужчын і 27-м сярод жанчын, а таксама ўваходзіў у Сусветны тур ATP Мастэрс 1000 і быў адным з Прэм'ер-турніраў WTA.
Старшыня Інатсісартута
Пасада спікера Інатсісартута (Siulittaasoq; Formand) была створана ў 1979 годзе. Папярэдні офіс меў назву Старшыня Ландсрэда Грэнландыі.
Спіс спікераў Парламента Грэнландыі
Ніжэй прыведзены спіс пасадаў:
IC 2795
IC 2795 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) ў сузор’і Леў.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Удмурцкая мова
Удмурцкая мова — мова удмуртаў, якія жывуць ва Удмуртыі, Башкартастане, Татарстане, Марый Эл, Пермскім краі, Кіраўскай і Свярдлоўскай абласцях. Колькасць носьбітаў удмурцкай мовы ў Расіі — 464 000 чалавек. (2002, перапіс). Аднак моладзь, асабліва ў гарадах, рэдка размаўляе на удмурцкай, што можа прывесці да знікнення мовы.
Мова належыць да пермскай галіны фіна-вугорскіх моў уральскай сям'і. Дыялекталагічна падпадзяляецца на паўночнае, бесермянскае (мова бесермян) і паўднёвае прыслоўі. Вылучаецца таксама група пераходных ад паўночнага прыслоўя да паўднёвага сярэдніх гаворак. Удмурцкая мова адрозніваецца ад іншых пермскіх моў націскам на апошнім складзе слова, некаторымі асаблівасцямі марфалогіі дзеяслова, наяўнасцю дзвюх формаў змянення. У лексіцы ўдмурцкай мовы шмат татарскіх і рускіх запазычанняў.
Пісьменнасць з 2-й паловы XIX стагоддзі на рускай графічнай аснове. Дарэвалюцыйная літаратура на ўдмурцкай мове выдавалася на розных дыялектах. Сучасная літаратурная мова ўяўляе сабою сінтэз паўночнага і паўднёвага прыслоўяў з улікам асаблівасцяў пасярэдніх гаворак. У стварэнні навуковай граматыкі сучаснай удмурцкай мовы значную ролю згуляў В. І. Алатырёў, чые тэарэтычныя распрацоўкі дапамаглі вырашыць шматлікія практычныя пытанні, злучаныя з удмурцкай графікай і арфаграфіяй.
Хатынскі лес
Хаты́нскі лес — лясны масіў у Лагойскім раёне Мінскай вобласці Беларусі, на ўсход ад в. Казыры на тэрыторыі Юркавіцкага лясніцтва Лагойскага лясгаса. Плошча звыш 3 тысячы га.
Размешчаны на паўночным усходзе Мінскага ўзвышша ў міжрэччы Гайны і яе прытока Цны. Рэльеф узгорысты. Пераважаюць верасовыя, пашыраны імшыстыя і арляковыя хвойнікі. Сярод іх у паніжэннях трапляюцца невялікія ўчасткі ельнікаў, арляковых і імшыстых бярэзнікаў і асіннікаў.
У цэнтральнай частцы масіву — мемарыяльны комплекс Хатынь. З 1972 года Хатынскі лес у складзе ахоўнай зоны зялёнай зоны комплекса, у 1976 годзе аднесены да зялёнай зоны Мінска.
Цыпрыян Базылік
Цыпрыян Базылік (Cyprian Bazylik, Ciprianus Siradiensis, Cyprian z Sieradza;, Серадз, Польшча — ) — адзін з польскіх , які запісваўся як C.B., C.S., польскі , , пісьменнік, музыкант, перакладчык, актывіст рэфармацыі (кальвініст).
Біяграфія
Ён быў Серадзскім бюргерам, сынам Маціяса. У першай палове 1550/1551 паступіў у Кракаўскі ўніверсітэт. Быў прыхільнікам кальвінізму. Складаў вершы і музычныя кампазіцыі, якія не захаваліся. Дзякуючы падтрымцы Мікалая Радзівіла Чорнага атрымаў пасаду пры двары Жыгімонта Аўгуста ў Вільні.
У 1558 пераехаў у Літву, дзе ён быў музыкам пры двары Мікалая Радзівіла Чорнага (разам з быўшым там у той час Вацлавам з Шамотул). У 1569 годзе ён быў сакратаром губернатара Серадза. Неўзабаве ён ажаніўся з дачкой кракаўскага бюргера Станіслава. Ён быў клеркам, друкаром і перакладчыкам кальвінісцкіх публікацый. У 1569—1570 быў уладальнікам друкарні ў Брэсце.
Сачыненні Ц. Базыліка перакладаліся на беларускую мову. Яго песні ўвайшлі ў пратэстанцкі канцыянал, выдадзены ў Брэсце (1558, друкар Ян Зарэмба).
Лапеннік Гурны (гміна)
Лапе́ннік Гу́рны (Łopiennik Górny) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Краснастаўскага павета Люблінскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Лапенніку Гурным. Плошча гміны складае 106,25 км². Станам на 2004 год у гміне Лапеннік Гурны пражывалі 4390 чалавек, шчыльнасць — 41,3 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 15 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 15 населеных пунктаў.
Баляслаў Паўлавіч Аскерка
Паходжанне і сям'я
Належаў да старажытнага каталіцкага шляхецкага роду Аскеркаў герба «Мурдэліа». Род яго бацькі некалькі пакаленняў адносіўся да рэгіянальнай эліты Мазырскага і Рэчыцкага паветаў Вялікага Княства Літоўскага, а род маці — Мазырскага павета і Навагрудскага ваяводства.
Нарадзіўся ў сям'і Ігната-Паўла Леапольдавіча Аскеркі (1777—каля 1815) і Францішкі Янаўны Яленскай у родавым маёнтку Вадовічы Рэчыцкага павета Мінскай губерні. Яго бацька быў значным землеўласнікам і валодаў спадчыннымі родавымі маёнткамі Малыя Вадовічы і Вялікія Вадовічы ў Рэчыцкім павеце (каля мяжы з Мазырскім паветам), дзе ў 1814 г. налічвалася 652 рэвізскія душы. Маючы такія зямельныя валоданні, шырокія сваяцкія сувязі сярод самых заможных і ўплывовых сямей Рэчыцкага павета, персанальны аўтарытэт сярод мясцовых дваран, Ігнат-Павел Аскерка выбіраўся павятовымі дваранамі на пасады старшыні рэчыцкага земскага суда, засядацеля II-га дэпартамента Галоўнага суда Мінскай губерні (упам. 1801 г. ), мазырскага гродскага суддзі (1802—1803), а перад смерцю яшчэ і паслужыў па выбару дваран рэчыцкім павятовым маршалкам (1814—1815).
Адкрыты чэмпіянат Уэльса па снукеры 1999
Адкрыты чэмпіянат Уэльса 1999 (Welsh Open 1999, таксама вядомы як Regal Welsh Open 1999 — ад назвы спонсара) — прафесійны рэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 25 па 31 студзеня 1999 году на міжнароднай арэне Кардыфа, у Кардыфе, Уэльс. Турнір стаў восьмым розыгрышам адкрытага чэмпіянату Уэльса, які праводзіцца штогод з 1992 году. Кампанія Regal у чарговы раз спансавала турнір. Прызавы фонд чэмпіянату склаў £357,900, з якіх £60,000 атрымаў пераможца.
Арбістайнасць
Арбістайнасць — нефармальна кажучы, гэта мнагастайнасць з асаблівасцямі, якія выглядаюць як фактар ​​эўклідавай прасторы па канчатковай групе.
Баляслаў Паўлавіч Аскерка
Паходжанне і сям'я
Маці, Францішка Янаўна Яленская, была дачкой Яна Рафалавіча-Юзафавіча Яленскага (каля 1740—1810), мазырскага старосты (1786—1795) і мазырскага павятовага маршалка (1795—1802).
Арбістайнасць
Адзін з аб'ектаў даследавання ў алгебраічнай тапалогіі, алгебраічнай і дыферэнцыяльнай геаметрыі, тэорыі асаблівасцей.
Баляслаў Паўлавіч Аскерка
Адукацыя
Быў студэнтам універсітэта ў Дэрпце (Ліфляндская губерня), дзе ў 1836 г. стаў членам таемнага таварыства Карла Гільдэбрандта, за што, у выніку выкрыцця арганізацыі, быў пэўны час зняволены царскімі ўладамі.
Арбістайнасць
Арбістайнасць і мнагастайнасць (параўнанне азначэнняў)
Арбістайнасць вызначаецца як хаусдарфавая тапалагічная прастора X і выдзелены набор адкрытых адлюстраванняў \ (званы атласам), такі, што ёсць пакрыццё X.
Баляслаў Паўлавіч Аскерка
Кіраванне гаспадаркай і дваранская служба ў павеце
Пазней жыў у маёнтку Ячонка Мінскага павета. Валодаў па спадчыне маёнткам Вадовічы ў Рэчыцкім павеце, дзе ў 1850 г. налічвалася 542 рэвізскія душы.
Арбістайнасць
Арбістайнасць і мнагастайнасць (параўнанне азначэнняў)
Атлас павінен задавальняць некаторым наборам уласцівасцей, які мы апісваем нефармальна.
У адрозненне ад разнастайнасці, карты не з'яўляюцца гамеамарфізмамі, але для кожнай карты маецца канчатковая група, якая дзейнічае на \R^n і перакладае U ў сябе. Таксама для арбістайнасцей паміж картамі існуюць гамеамарфізмы параўнання, але, у адрозненне ад мнагастайнасці, яны не адзінкавыя і перакладаюцца адзін у аднаго пад дзеяннем адпаведных груп.
Баляслаў Паўлавіч Аскерка
Кіраванне гаспадаркай і дваранская служба ў павеце
У 1862 г. быў выбраны ў Мінску на чарговых дваранскіх выбарах на пасаду мазырскага павятовага маршалка (1862—1863) на трохгоддзе, але да канца службы не даслужыў, бо прыняў удзел у паўстанні.
Удзел у Студзеньскім паўстанні (1863—1864)
Напярэдадні Студзеньскага паўстання (1863—1864) далучыўся да групоўкі «белых», быў прызначаны паўстанцкім начальнікам Мінскага павета. Пасля арышту царскімі ўладамі, знаходзіўся ў Мінску ў гарадской турме («Пішчалаўскім замку»), за ўдзел у Студзеньскім паўстанні (1863—1864) быў асуджаны на катаргу і 30 жніўня 1865 г. высланы з вязніцы ў Мінску ў Іркуцкую губерню.
Паводле даравальнага царскага маніфесту ў 1875 г. вярнуўся на радзіму з Іркуцкай губерні. З 1875 г. жыў і памёр у Варшаве. Пахаваны ў Варшаве на Павазкоўскіх могілках.
Аляксей Пятровіч Казлоў
Клубная кар’ера
Выхаванец футбольнай школы «Мінска», з 2008 года гуляў за жодзінскае «Тарпеда». З цягам часу замацаваўся на пазіцыі флангавага абаронцы. У сезоне 2013 года быў выцеснены адтуль Аляксеем Панкаўцом і Анры Хагушам і стаў гуляць на флангу паўабароны.
У студзені 2014 года перайшоў у «Белшыну», дзе замацаваўся ў аснове. Звычайна гуляў на пазіцыі левага абаронцы, часам выкарыстоўваўся як правы абаронца ці левы паўабаронца.
Па заканчэнні сезона 2014 меў намер пакінуць Бабруйск. У студзені 2015 года праходзіў прагляд у казахстанскім клубе «Жэтысу», аднак беспаспяхова. У выніку ў лютым вярнуўся ў «Белшыну» і пачаў у клубе сезон 2015. У сезоне 2015 заставаўся асноўным абаронцам каманды, у чэрвені не гуляў з-за траўмы.
Са студзеня 2016 года знаходзіўся на праглядзе ў мінскім «Дынама», з якім у лютым падпісаў кантракт. У складзе дынамаўцаў, аднак, амаль не гуляў, прапусціўшы большую частку сезона 2016 з-за траўмы. У снежні 2016 года па заканчэнні кантракта пакінуў сталічны клуб.
У студзені 2017 года стаў іграком наваполацкага «Нафтана». Пачынаў сезон у якасці асноўнага іграка каманды, выступаў у якасці левага або правага абаронцы, у другой палове сезона з-за траўм стаў радзей з’яўляцца на полі. Па заканчэнні сезона пакінуў «Нафтан» і ў пачатку 2018 года далучыўся да «Оршы», якую пакінуў у жніўні таго ж года.
У ліпені 2020 года па выніках крымінальнай справы аб дагаварных матчах быў прысуджаны да 2 гадоў калоніі ўзмоцненага рэжыму.
Міжнародная кар’ера
Гуляў за моладзевую зборную. Ігрок алімпійскай зборнай на Алімпіядзе 2012, дзе правёў усе 3 матчы.
Кандэла (Апулія)
Кандэла (Candela) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Апулія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Фоджа.
Насельніцтва складае 2755 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 28 чал./км². Займае плошчу 96 км². Паштовы індэкс — 71024. Тэлефонны код — 0885.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Альберт Чарлз Сміт
Альберт Чарлз Сміт (Albert Charles Smith, 5 красавіка 1906 - 23 мая 1999) - амерыканскі батанік.
Біяграфія
Альберт Чарлз Сміт нарадзіўся 5 красавіка 1906 года.
Ён быў дырэктарам Нацыянальнага музея натуральнай гісторыі.
У 1963 годзе Альберт Чарлз Сміт быў абраны членам Нацыянальнай акадэміі навук ЗША.
Ён працаваў у Злучаных Штатах Амерыкі і ў Фіджы.
Альберт Чарлз Сміт ўнёс значны ўклад у батаніку, апісаўшы мноства відаў раслін.
Альберт Чарлз Сміт памёр 23 мая 1999 года.
Навуковая дзейнасць
Альберт Чарлз Сміт спецыялізаваўся на Pteridophyta і на Spermatóphyta.
Міжнароднае ваеннае супрацоўніцтва Рэспублікі Беларусь
Міжнароднае ваеннае супрацоўніцтва Рэспублікі Беларусь — сумесная ваенная дзейнасць Беларусі і яе Узброеных сіл з іншымі дзяржавамі. Пытаннямі дадзенай сферы займаецца Дэпартамент міжнароднага ваеннага супрацоўніцтва Міністэрства абароны Рэспублікі Беларусь.
Згодна з канцэпцыяй міжнароднага ваеннага супрацоўніцтва МА РБ ад 10 лістапада 2010, яно ажыццяўляецца ў ваенна-палітычнай, ваеннай, ваенна-тэхнічнай і іншых галінах. Першае ахоплівае пытанні, звязаныя з ваенна-палітычнымі аспектамі забеспячэння ваеннай бяспекі дзяржавы і міжнароднай бяспекі. Другое ўяўляе дзейнасць па сумеснаму рашэнню ўласна ваенных праблем у сферы забеспячэння нацыянальнай і міжнароднай бяспекі. Пад апошнім маецца на ўвазе распрацоўка, вытворчасць, пастаўка ўзбраенняў і ваеннай тэхнікі, а таксама выкананнем работ і аказанне паслуг ваенна-тэхнічнага прызначэння.
Напрамкі
Ваеннай дактрынай 2016 года прыярытэтнымі напрамкамі ў міжнародным ваенным супрацоўніцтве названы Саюзная дзяржава з Расіяй, АДКБ і СНД.
З Расіяй ваеннае супрацоўніцтва развіваецца больш актыўна. Яно грунтуецца на ўзаемных намаганнях бакоў па падтрыманні неабходнага ваеннага патэнцыялу дзвюх дзяржаў, арганізацыі і ажыццяўлення сумесных мер па прадухіленні ваеннай пагрозы і адбіцці магчымай агрэсіі на агульнай абароннай прасторы. Краіны сыходзяцца ў неабходнасці далейшага развіцця і ўдасканалення рэгіянальнай групоўкі войск (РГВ), якая функцыянуе з 2000 года. За гэты час праведзена серыя вучэнняў і трэніровак, падчас якіх вырашаны задачы аператыўнай сумяшчальнасці беларускага і расійскага элементаў РГВ, вызначаны аптымальны баявы склад групоўкі, створаны ўсе неабходныя сістэмы. Важным крокам па ўмацаванні абароннага патэнцыялу Саюзнай дзяржавы стала стварэнне і далейшае развіццё адзінай рэгіянальнай сістэмы СПА. Штогод праводзяцца тактычныя вучэнні падраздзяленняў ВПС і войскаў СПА Беларусі з баявой стральбой на расійскіх палігонах.
Беларусь надае асаблівую ўвагу развіццю супрацоўніцтва на пляцоўцы АДКБ і ўспрымае арганізацыю ў якасці гаранта міжнароднай і рэгіянальнай бяспекі, стабільнасці, а таксама абароны на калектыўнай аснове незалежнасці, тэрытарыяльнай цэласнасці і суверэнітэту. Важным момантам стала выкананне краінай неабходных унутрыдзяржаўных працэдур для ўступлення ў сілу міжнародных дагавораў у дачыненні да сіл і сродкаў сістэмы калектыўнай бяспекі арганізацыі.
У рамках двухбаковага супрацоўніцтва з Украінай праведзены сумесныя трэніроўкі дзяжурных сіл па пытаннях супрацьпаветранай абароны, рабочыя сустрэчы па абмене вопытам у галіне будаўніцтва ваенна-паветраных сіл і міратворчай дзейнасці пад эгідай ААН.
Ва Усходняй і Паўднёва-Усходняй Азіі найбольш важнымі партнёрамі краіны традыцыйна з’яўляюцца Кітай і В’етнам. Асновай узаемаадносін з першым сталі абмен візітамі ваенных дэлегацый высока ўзроўню, сумесная баявая падрыхтоўка войск, кантакты ў галіне ваеннай адукацыі, удасканаленне двухбаковай нарматыўна-прававой базы супрацоўніцтва, супрацоўніцтва ў гуманітарнай сферы. З другім галоўным напрамкамі развіцця ваеннага супрацоўніцтва з’яўляліся ўзаемныя візіты прадстаўнікоў узброеных сіл, навучанне вайскоўцаў і супрацоўніцтва ў культурнай сферы.
У Блізкаўсходнім рэгіёне істотна актывізавалася супрацоўніцтва з ААЭ і Катарам.