cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 3465
NGC 3465 (іншыя абазначэнні — UGC 6056, MCG 13-8-48, ZWG 351.50, IRAS10557+7527, PGC 33099) — галактыка ў сузор’і Дракон.
Авіяносныя крэйсеры праекта 1143
Апісанне
Усяго было пабудавана чатыры караблі падобнага тыпу:
NGC 3465
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Авіяносныя крэйсеры праекта 1143
Апісанне
Таксама ў склад праекта 1143 ўваходзяць тры караблі, фактычна якія з’яўляюцца далейшай яго эвалюцыяй. Асноўным іх адрозненнем з’яўляецца магчымасць узлётаў і пасадак самалётаў традыцыйнай схемы. Для гэтага крэйсеры мелі значна павялічаную палётную палубу (за кошт вызвалення яе ад ракетна-артылерыйскага ўзбраення) і трамплін для ўзлёту самалётаў.
Акрамя таго, праект «Ульянаўск» адрозніваўся ад папярэднікаў наяўнасцю ядзернай сілавой устаноўкі і паравых катапульт (ЦАКР «Ульянаўск» быў разабраны на стапелі ў 1992 годзе з-за цяжкай эканамічнай абстаноўкі, якая склалася пасля распаду СССР).
Ацэнка праекта
Авіяносныя крэйсеры праекта 1143 былі першымі ў савецкім флоце караблямі, з якіх маглі эксплуатавацца самалёты. Яны ўяўлялі сабой значны крок наперад у параўнанні з папярэднімі супрацьлодачнымі крэйсерамі-верталётаносцам праекта 1123.
Тым не менш, крэйсеры праекта 1143 цяжка лічыць цалкам удалымі. Пры значных памерах караблёў (да 45000 тон поўнага водазмяшчэння), іх авіяцыйныя магчымасці былі вельмі абмежаваныя. Складаючы аснову авіягрупы штурмавік СВУП Як-38, у адрозненне ад блізкага па лётных характарыстыках англійскага Hawker Siddeley Harrier, не меў бартавой РЛС. З-за гэтага Як-38 быў практычна не здольны да ўдзелу ў паветраным баі, выключаючы сітуацыі збліжэння на дыстанцыю візуальнага выяўлення. Акрамя таго, гама бартавога ракетнага ўзбраення Як-38 была прадстаўлена толькі параўнальна недалёкабойнымі ракетамі, што рабіла яго прымяненне супраць караблёў або берагавых аб’ектаў з магутнай СПА вельмі небяспечным заняткам. У пэўнай ступені, слабасць ударнай авіяцыі крэйсера праекта 1143 кампенсавалася яго магутным арсеналам супрацькарабельных ракет, але кампенсаваць няздольнасць Як-38 весці паветраны бой аказалася немагчыма.
У выніку, рэальная баявая моц авіягрупы крэйсера праекта 1143 практычна не перавышала баявых магчымасцяў авіягрупы значна меншага брытанскага лёгкага авіяносца тыпу «Інвінсібл» і значна саступала магчымасцям авіягрупы параўнальных па памерах французскіх авіяносцаў тыпу «Клемансо». Меркаваныя звышгукавыя СВУП Як-141 для замены Як-38 на палубах крэйсераў праекта 1143 так і не былі даведзены у сувязі з распадам СССР.
Чэмпіянат свету па баскетболе сярод жанчын 2010
XVI чэмпіянат свету па баскетболе сярод жанчын праходзіў у Чэхіі з 23 верасня па 3 кастрычніка 2010 года з удзелам 16 каманд. Чэмпіёнам стала зборная ЗША, якая ў фінале перайграла гаспадароў спаборніцтв з лікам 89:69.
Для зборнай Беларусі гэты чэмпіянат свету стаў першым у яе гісторыі. З апошняга прахаднога месца ў групе яна прабілася ў 1/4 фінала, дзе перайграла зборную Расіі (70:53), у паўфінале з-за спрэчнага судзейства беларускі саступілі гаспадарам — зборнай Чэхіі (81:77), а ў матчы за трэцяе месца не змаглі адолець зборную Іспаніі (77:68).
Выніковае становішча
Пераможца чэмпіяната атрымаў права ўдзельнічаць у баскетбольным турніры Алімпійскіх гульняў 2012 без адбору.
Акропаль
Акро́паль (ákros «верхні» + pólis «горад»): узвышаная частка старажытнагрэчаскага горада. У эгейскі перыяд там змяшчаліся гарадскія ўмацаванні, пазней акропалі ператварыліся ў цэнтры рэлігійна-палітычнай забудовы гарадоў.
Найбольш вядомы акропаль у Афінах, забудова якога была пачатая не пазней за 2 тыс. да н.э. (: Парфенон, Прапілеі, храм Нікі Аптэрас, Эрэхтэён).
Юбілейны медаль «100 год органам дзяржаўнага кантролю Беларусі»
Юбілейны медаль «100 год органам дзяржаўнага кантролю Беларусі» — дзяржаўная ўзнагарода Рэспублікі Беларусь. Заснавана 2 ліпеня 2019 года ўказам № 255.
Прадстаўленне да ўзнагароды і ўзнагароджванне
Медаль будзе вырабляцца з металу серабрыстага колеру з выявай залацістага барочнага шчыта, Дзяржаўнага герба Беларусі і адпаведнага юбілейнага надпісу на правым боку, лаўровага вянка — на адваротным боку.
Узнагароду будуць прысуджаць работнікам Камітэта дзяржаўнага кантролю, у тым ліку грамадзянскаму персаналу органаў фінансавых расследаванняў, за ўзорнае выкананне службовых абавязкаў, дасягненне высокіх вынікаў работы. Медаля таксама могуць быць удастоены і іншыя асобы, у тым ліку іншаземцы, якія ўнеслі значны ўклад у развіццё і ўдасканаленне дзейнасці па абароне інтарэсаў дзяржавы ад проціпраўных замахаў у эканамічнай сферы, забеспячэнне эканамічнай бяспекі краіны.
NGC 3466
NGC 3466 (іншыя абазначэнні — UGC 6042, MCG 2-28-28, ZWG 66.65, PGC 32872) — галактыка ў сузор’і Леў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Берэнгар Турскі
Берэнга́р Ту́рскі, Берэнга́рый Ту́рскі (каля 1000 — 6 студзеня 1088) — французскі філосаф-схаласт, тэолаг, вучань Фульберта Шартрскага, наміналіст.
Нарадзіўся меркавана ў Туры каля 999 года. Пасля 1029 года — канонік кафедральнага сабора ў Туры і галава школы Св. Марціна.
Вучэнне Берэнгара Турскага з’явілася найбольш ранняй праявай наміналізму. Ён абараняў чалавечы розум, даходзіў да адкрытых насмешак над царквой. Галоўнае сачыненне Берэнгара — «Пра святую трапезу» (1049). Ён выступаў супраць містычнага вучэння пра таінства прычашчэння, якое тлумачыў рацыяналістычна. Ад тлумачэнняў Свяшчэннага Пісання ён патрабаваў навуковага падыходу, і на Рымскім саборы 1079 года ён удзельнічаў у дыспуце з Бруна Асційскім. Таксама Берэнгар неаднаразова ўступаў у палеміку з царквой і па пытанні пераіснення. Вучэнне Берэнгара выклікала абуранасць у царкоўных колаз і было асуджана царквой як ерэтычнае галоўным чынам дзякуючы намаганням былога вучня Берэнгара Ланфранка. Берэнгар адрокся ад сваіх гледжанняў і быў пакінуты пад царкоўным наглядам.
Нахімаўка (Акмолінская вобласць)
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 795 чалавек (382 мужчыны і 413 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 339 чалавек (167 мужчын і 172 жанчыны).
Сьера-Леонэ
Сьера-Леонэ (Sierra Leone) — краіна ў Заходняй Афрыцы, мае выхад да Атлантычнага акіяна. Мяжуе з Гвінеяй (652 км) і Ліберыяй (306 км). Сталіца краіны — горад Фрытаўн.
Палітыка
Сьера-Леонэ — гэта рэспубліка з шматпартыйнай палітычнай сістэмай, выканаўчая ўлада належыць прэзідэнту, які выбіраецца на пяцігадовы тэрмін. Ён назначае Кабінет міністраў. Аднапалатны парламент складаецца з 124 дэпутатаў. 112 з іх выбіраюцца разам з прэзідэнтам, астатнія — гэта самыя выбітныя прадстаўнікі грамадства.
Адміністрацыйны падзел
Сьера-Леонэ дзеліцца на 3 правінцыі і Заходнюю вобласць (сталічную), якія ў сваю чаргу дзеляцца на 15 акруг:
Геаграфія
За выключэннем сталіцы, тэрыторыя краіны прадстаўляе сабой багнавую нізіну, на якой растуць мангравыя зараслі, і саванная расліннасць з баабабамі. Далей ад узбярэжжа пачынаюцца пласкагор'е (да 300 м), пакрытае лясамі, ва ўсходняй частцы краіны горы дасягаюць вышыні 1948 м (гара Лома Манса).
Клімат — экватарыяльны, вільготны. Дажджавая пара цягнецца з мая да кастрычніка. Ападкі складаюць 3400 мм за год.
Тэмпература складае ад +21° С да +31° С.
Эканоміка
Сьера-Леонэ адна з самых бедных краін у свеце. Гаспадарка амаль цалкам заснаваная на здабычы алмазаў. Алмазаздабыўная галіна ў час грамадзянскай вайны была спонсарам паставак зброі ("крывавыя алмазы") з Ліберыі, што прымусіла ААН накласці на алмазы ліберыйскага паходжання гандлёвае вета. Існуюць запасы і іншым карысных выкапняў: тытану, баксітаў.
65% насельніцтва занятыя ў сельскай гаспадарцы, але ўзровень гаспадання застаецца вельмі нізкім.
Бюджэт краіны ў значнай частцы складаецца з міжнароднай дапамогі.
Дэмаграфія
У Сьера-Леонэ жыве 20 плямёнаў, якія складаюць 90% насельніцтва. Самыя вялікія з іх гэта тэмнэ на поўначы і мендэ ў цэнтры і на поўдні краіны. Астатняе насельніцтва складаецца з крэолаў, азіятаў і патомкаў англійскіх каланізатараў.
Англійская мова з'яўляецца дзяржаўнай, але ёй валодае адукаваная меншасць, асноўная частка насельніцтва ўжывае мясцовыя мовы.
Асноўнай рэлігіяй з'яўляецца іслам (60%), 30% мясцовыя веры, 10% — хрысціяне.
Сярэдняя працягласць жыцця складае 37 гадоў.
Культура
Сучасная сістэма адукацыі ў Сьера-Леонэ вядзе паходжанне ад першых англійскіх паселішчаў у гэтых раёнаў XVIII — пачатку XIX стагоддзяў. Для падрыхтоўкі настаўнікаў і святароў з ліку афрыканцаў у 1827 годзе было адчынена першая вышэйшая навучальная ўстанова — каледж Фуа-Бей. Да канца Першай сусветнай вайны ўсе навучальныя ўстановы размяшчаліся на ўзбярэжжы. Да Другой сусветнай вайны сістэма адукацыі пранікла ва ўнутраныя раёны краіны.
Ва ўніверсітэце Сьера-Леонэ, заснаваным на базе каледжу Фуа-Бей і ўніверсітэцкага каледжа Нджала, вывучаліся 2,3 тыс. студэнтаў. Акрамя таго ў краіне існавалі 16 педагагічных і тэхнічных каледжаў.
Пасля грамадзянскай вайны шмат навучальных устаноў было зруйнавана.
Акр
Акр (acre) — мера зямельнай плошчы ў Вялікабрытаніі, ЗША і іншых краінах. У імперскай сістэме мер прыроўнены да 4840 кв. ярдаў (~4047 м² або ~0,4 га) (з 1878).
Гістарычна акр азначаў зямельную плошчу, якую заворвалі за адзін дзень парай быкоў. У Шатландыі акр роўны 6150 кв. ярдам, у Ірландыі — 7840 кв. ярдам.
Эйяф’ядлаёкюдль
Эйяф’ядлаёкюдль (Eyjafjallajökull — ледавік астраўных гор) — вулкан у Ісландыі. Вышыня вулкана 1666 метраў, дыяметр кратара — 3-4 км, пакрыты ледавікамі плошчай каля 100 км².
Знаходзіцца на поўдні Ісландыі за 200 км на ўсход ад Рэйк’явіка каля аднайменнага ледавіка.
Геалогія
Апошняе вывяржэнне пачалося 21 сакавіка 2010 года і прывяло да закрыцця паветранай прасторы часткі Еўропы і адмены авіярэйсаў у красавіку 2010 года. Вулкан лічыўся нядзейсным, бо папярэдняе вывяржэнне было зарэгістравана ў 1821 годзе.
Самыя старыя пароды Эйяф’ядлаёкюдля маюць узрост каля 800000—700000 гадоў. У асноўным гэта так званыя трансіцыйныя базальты (пераходны тып паміж алкалібазальтам і талеіітабзальтам).
Ельцаўшчына
Гісторыя
У 1836 г. прыватная вёска, 5 двароў, 16 жыхароў. Да 16 сакавіка 1987 года ўваходзіла ў склад Падароскага сельсавета.
Юбілейны медаль «100 год органам пагранічнай службы Беларусі»
Юбілейны медаль «100 год органам пагранічнай службы Беларусі» — дзяржаўная ўзнагарода Рэспублікі Беларусь. Заснавана 9 кастрычніка 2017 года ўказам прэзідэнта Рэспублікі Беларусь. Медаль устанаўліваецца ў азнаменаванне 100-годдзя заснавання органаў пагранічнай службы ў Рэспубліцы Беларусь.
Азанія (Самалі)
Азанія — самаабвешчанае аўтаномнае дзяржаўнае ўтварэнне ў Самалі, абвешчанае ў межах рэгіёну Джубаленд, якое існавала з 2011 па 2013 гады. Фармальна абвешчана, як аўтаномны рэгіён (штат) у складзе федэратыўнай Самалі, па тыпу Пунтленда.
Азанія знікла з-пад увагі 15 мая 2013 года пасля таго, як дэлегаты сфармавалі новы ўрад Джубаленда з лідэрам руху Раскамбоні Ахмедам Махамедам Ісламам Мадобе ў якасці прэзідэнта.
Перадумовы
Галоўным ініцыятарам стварэння Азаніі лічылася Кенія, бо ёй было выгадна існаванне дзяржавы-буфернай зоны на мяжы з суседнім Самалі, якое знаходзілася ў стане грамадзянскай вайны з 1991 года і распалася на зоны ўплыву кланаў.
Абвяшчэнне
Аўтаномія дзяржавы была абвешчаная на праведзенай цырымоніі ў сталіцы Кеніі Найробі 3 красавіка 2011 года. Прэзідэнтам стаў Махамед Абдзі Гандзі (англ.), былы міністр абароны Самалі.
Галоўнай задачай, названай кіраўніком новага дзяржаўнага фармавання стаў намер выбіць сілы тэрарыстычнай групоўкі «Джамаат Аш-Шабааб», па некаторых звестках звязанай з «Аль-Каідай», з тэрыторыі Азаніі.
На 7 красавіка 2011 года пад кантролем Азаніі знаходзілася толькі невялікая тэрыторыя вакол Даблей. Аднак, дэ-факта Азанія не кантралявала сваю абвешчаную.
Міжнародная рэакцыя
Урад суседняй Кеніі выказаў надзею, што Азанія зможа абараніць краіну ад пануючай у Самалі анархіі (стаўшы буфернай дзяржавай).
Пераходны ўрад краіны, які спрабуе аб’яднаць Самалі, асудзіў абвяшчэнне незалежнасці Азаніі.
Улады іншага суседа Самалі, Эфіопіі, выступілі супраць стварэння дзяржавы, бо, на іх думку, гэта можа прывесці да ўзмацнення сепаратысцкіх настрояў у эфіёпскай рэгіёне Агадэн.
Гісторыя
29 чэрвеня 2011 Махамед Абдзі Каліл, кіраўнік адміністрацыі Пераходнага Федэральнага Урада Самалі ў рэгіёне Гедо абвінаваціў урад Азаніі ў тым, што яно мае сувязі з байцамі «Аль-Шабаб» і, больш за тое, сумесна змагаюцца супраць ПФП.
Сяргей Іванавіч Кірушчанка
Сяргей Іванавіч Кірушчанка (нар., Чыта) — беларускі мастак, прадстаўнік беларускага абстракцыянізму, сакіраўнік мастацкай платформы KALEKTAR.
Біяграфія
Нарадзіўся ў 1951 годзе ў Чыце. У 1960 годзе сям’я пераехала ў Мінск, дзе Сяргей у 1968 годзе скончыў школу № 49. З 1963 года вучыўся ў мастацкай студыі Сяргея Каткова. У гэты час ён ужо практыкуе алейны экспрэсіянісцкі жывапіс і графіку. Вучыўся ў Беларускім політэхнічным інстытуце (1968—1969), у Беларускім дзяржаўным тэатральна-мастацкім інстытуце (1972—1977). У 1983 годзе ўступае ў Беларускі саюз мастакоў. З 1986 года — удзельнік арт-групы «Няміга-17». Хоць сяброўства ў групе пастаянна вагалася, яе ўдзельнікі правялі ў агульнай складанасці больш за дзесяць буйных выставак і спынілі сваю дзейнасць толькі ў канцы 2003 года, калі скончылі праект у Траццякоўскай галерэі.
За гады існавання групы Сяргей Кірушчанка таксама правёў серыю маштабных персанальных выставак у Палацы мастацтваў. Як і многія іншыя беларускія мастакі таго перыяду, Кірушчанка першапачаткова маляваў пейзажы і нацюрморты, але яго ўзнёслая адданасць постімпрэсіянісцкім і мадэрнісцкім эксперыментам паступова пазбаўляла яго мастацтва ад усяго фігуратыўнага.
Творчасць
У 2009 годзе на адкрыцці Галерэі Ў адбылася персанальная выстаўка Кірушчанкі «Прыйшоў час шчыльна заняцца прыземленым мастацтвам». Яго экспрэсіўны жывапіс 1980−1990-х гадоў змяніўся перыядам «неапластычнага маньерызму», геаметрычнай абстракцыі 2000-х гадоў.
Сяргей Кірушчанка з’яўляецца і актыўным удзельнікам, і адкрытым крытыкам сучаснага культурнага ландшафту. Прымаючы ўдзел у стварэнні новых мастацкіх рэсурсаў, мерапрыемстваў і інстытутаў, ён таксама дапамагае пачаткоўцам-мастакам стаць часткай беларускага мастацкага свету. Каб пераадолець склаўшуюся культурную сітуацыю, у 2014 годзе ён стаў сузаснавальнікам даследчай платформы сучаснага беларускага мастацтва kalektar.org.
Працы Сяргея Кірушчанкі прыцягваюць увагу ўжо больш чатырох дзесяцігоддзяў, у той час як сам мастак карэктуе кірунак сваёй практыкі кожныя 5-7 гадоў. Хоць ён лічыць сябе жывапісцам, ён, тым не менш, пастаянна звяртаецца да іншых сродках масавай інфармацыі, такім як скульптура і шаўкаграфія, фатаграфія і відэа, лэнд-арт і паблік-арт, неонавыя і тэкставыя творы. Гледзячы на змены ў яго працах з пункту гледжання развіцця мастацтва ва ўсім свеце, становіцца ясна, што ў яго спробе зламаць самаізаляваны пафас беларускай культуры, яму ўдалося паспяхова асвоіць і сістэматычна даследаваць некаторыя з ключавых падыходаў заходняй школы мастацтваў. Такім чынам, ад экспрэсіяніска-рэалістычнага і пасткубісцкага пейзажнага жывапісу Кірушчанка перайшоў да нефігуратыўнагя жывапісу, толькі каб затым вярнуцца да фігуратыўнага мастацтва праз вывучэнне архаікі, а затым, зноў жа, праз сінтэз ленд-арта. і канцэптуальныя мастацкія практыкі, вярнуцца да геаіетрычнага абстракцыянізму. Нягледзячы на гэта цыклічнае змяненне мастацкіх стратэгій, Сяргей Кірушчанка амаль заўсёды вывучае агульную для сваёй мастацкай тэмы тэму адносіны паміж рэальнай і абстрактнай прасторамі. Катэгорыя прасторы заўсёды прысутнічае ў яго працах, будзь то праца з рэальным ландшафтным і архітэктурным асяроддзем, метафізічнымі і міфалагічнымі канцэпцыямі або апусканне ў тэкставыя эксперыменты. І ўсё ж яго ў першую чаргу цікавіць праблема абстрактнага мастацтва: у рэшце рэшт, канчатковая мэта яго бесперапыннага вяртання ў рэальнае − знайсці новыя мастацкія падыходы да разумення абстрактнага.
На маё фарміраванне вялікі ўплыў аказала літаратуразнаўства, таму што ў пачатку 70-х на рускую мову па мастацтвазнаўстве амаль нічога не перакладалася. А працы аб тым, як зроблена літаратура, заўсёды можна было знайсці, за ёй не трэба было ганяцца. У літаратуразнаўстве мне быў важны сам аналітычны падыход, гэта стымулявала мысленне. Не важна, што ты чытаеш, важна, які ўплыў гэта на цябе аказвае. Жыццё і культура уздзейнічаюць на чалавека шматгранна.
Кірушчанка прызнае, што літаратурныя даследаванні аказалі большы ўплыў на яго мастацкую філасофію, чым тэорыя мастацтва. У той жа час ён таксама заяўляе, што дасягненне новых мастацкіх узроўняў − гэта тое, што дасягаецца з дапамогай маляўнічай практыкі фармаліст, а не з дапамогай загадзя створаных ідэй.
1994 / Выстаўка «Прастора сіняга»
Створана ў супрацоўніцтве са скульптарам Тамарай Сакаловай, якая таксама працавала ў гэты перыяд з «архаікай», якая выяўлена ў яе скульптурах з керамічнага колеру, насычанага кабальтам.
1996 / Выстаўка «Escaping Land»
Усё даволі буйныя карціны, прадстаўленыя на выстаўцы, былі выкананы за 7 месяцаў пад уплывам знаходжання Кірушчанкі ў станіцы Ржаўка на Арлоўшчыне. Там бясконцыя чарназёмныя пейзажы і кантрасты зялёнага, чорнага і жоўтага падзвінулі яго ўзнавіць перспектыву цэласнага пейзажу ў прасторы мінскага Палаца мастацтва. Дзякуючы такім шырокім плоскасцям, каляровым эфектам і дынаміцы выстаўка стала дакументам інаўгурацыйнага даследаванні мастака аб узаемадзеянні рэальнай і абстрактнай прасторы.
2001 / Выстаўка «Спакуса космаса»
Сяргей Кірушчанка працягнуў сваю працу з прасторавымі катэгорыямі, ператварыўшы рэальны пейзаж у абстрактную паверхню. Паміж некаторымі вобразнымі пластамі мастак упершыню выкарыстоўвае элемент сеткі («Смерць Бобо», 1999). Для Кірушчанкі адкрыццё сеткі застанецца ключавым момантам яго мастацкага развіцця і нават стане яго гандлёвай маркай.
2002—2005 / Прасторавыя медытацыі
Нягледзячы на плённую працу гэтых гадоў, ён адмаўляецца ўдзельнічаць ў любых выстаўках і цалкам засяроджаны на працы ў сваёй студыі. Гэты час, па словах мастака, з’яўляецца выдатнай ілюстрацыяй выказванні Дональда Каршана пра тое, што адыход ад чысціні квадрата Малевіча і адкрыццё больш высокага вымярэння, які выходзіць за яго межы, падобна пошуку гераметрычнага раю. Кірушчанкі змог увайсці ў Геаметрычны рай, спрабуючы надзяліць чысты, плоскі і геаметрычны жывапіс прасторавымі атрыбутамі: глыбінёй, паветранай і лінейнай перспектывай і рытмам.
2006—2009 / Праект «Пара спускацца да мастацтва Зямлі»
Вынікаючы сваёй ўжо ўстоянай традыцыі, мастак зноў вяртаецца ад дыялектыкі абстракцыянізму да рэальнага. Гэта вяртанне выяўляецца ў назве атрыманага праекта: «Пара спускацца да мастацтва Зямлі». Гэты трохгадовы перыяд лепш за ўсё ілюструе метадалогію працы мастака: ён звяртаецца да рэальнага, каб пераадолець яго фігуратывізм з дапамогай геаметрызаці, выкарыстоўваючы прынцыпы метафізікі і канцэптуалізму. Кірушчанка зноў вяртаецца ў вёску, дзе пасля нядаўніх практыкаванняў у геаметрычным абстракцыянізму яго больш не прыцягвае пейзаж, а хутчэй вясковая архітэктура з яе рытмамі і «кабалістычнымі» лікамі (спецыяльныя адзнакі, пакінутыя на бярвёнах кабіны, якія служылі як інструкцыя па яго зборцы). Мастак пачаў з таго, што пакрыў будынак у вёсцы Урода Лепельскага раену абстрактнымі ўзорамі і маніфестамі на англійскай мове, а затым прыступіў да распашкі зямлі вакол афарбаваных будынкаў у лабірынтападобнай манеры (абодва працэсы і канчатковы вынік былі задакументаваныя на фота і відэа). Як адзначае Вольга Шпарага ў сваім аглядзе выстаўкі, «тэкст напісаны на англійскай мове, мове, чужой рэаліям беларускай вёскі, што падкрэслівае напружанасць паміж бярвеннай хатай і адлюстроўваецца тэкстам і выклікае ва ўяўленні ідэю складанасць адносін паміж тэкстам і кантэкстам». Праект уключае слайд-шоў, відэа, 10 шаўкаграфій, 10 жывапісных паліптыхаў, 10 фотаздымкаў, інсталяцыю і чатыры распісаных мастаком архітэктурных аб’екта (дзве вясковыя пабудовы — згарэлы дом і гаспадарчыя памяшканні, а таксама рэшткі канструкцый двух разбураных калгасных кароўнікаў).
Пазней фотадакументацыя паслужыць асновай для серыі стылізаваных шаўкаграфічных адбіткаў, якія дэманструюць паступовае спрашчэнне арыгінальных матываў, пакуль апошнія не стануць толькі абстрактнымі ўзорамі. Такім чынам, жывапісныя паліптыхі ў канчатковым выніку пазбаўляюцца якога-небудзь вядомага фігуратывізму і ўяўляюць сабой тое, што лепш за ўсё можна апісаць як голы шкілет, які складаецца толькі з некалькіх пакінутых графічных функцый: прасторы для тэксту, рытму патокаў энергіі, шматмернасці. Такім чынам, мастак, як меркавалася раней, вяртаецца да абстракцыянізму. Сам Кірушчанка пазіцыянуе праект як «жаданне супрацьстаяць смерці і раскласціся мастацтвам».
2009—2012 / Метабалізм выяўленчай прасторы
Сетка, якую мастак неаднаразова малюе ў гэты апошні перыяд, больш не мае той шматслаёвай структуры, якая была характэрная для яго папярэдніх работ. Пад яго дынамічным дызайнам мы больш не можам бачыць іншыя пласты, толькі лакальны, аднастайны фон. Тым не менш, фрагменты бясконцых сетак, адрэзаныя рамкай карціны, размяшчаюцца ў маляўнічым прасторы пад рознымі кутамі адзін да аднаго, ламаючы плоскасць палатна. Ствараючы аналагічныя, чыста жывапісныя тамы, мастак імкнецца пазбегнуць ўражанні асабістай прысутнасці, метадычна надзяляючы палатна тэхнагенным знешнім выглядам. Тым не менш, малюнак не друкуецца на палатне ніякімі тэхналагічнымі сродкамі, а размалёўваецца. А сама каляровая палітра змянілася з зялёна-жоўта-чорнага ў праекце «Escaping Land» на сучасныя сінтэтычныя колеры, найбольш папулярнымі з якіх з’яўляюцца таксічны лайм, срэбра, чорны і белы. Праца з формай і абранай тэхнікай дазваляюць мастаку дасягнуць пэўнай ступені чысціні, рэалізаваць свае ідэі, не разбаўляя іх, і стварыць яркі вобраз, які сам па сабе з’яўляецца аб’ектам з падкрэслена чыстай структурай, выразнай кампазіцыяй і выразнай цветнасцю.
У 2012 годзе ў вялікім выставачным праекце «Метабалізм выяўленчай прасторы» былі прадстаўлены першыя этапы творчасці Кірушчанкі (Галерэя «Ў») і працы беларускіх мастакоў, якія нейкім чынам суадносяцца з працамі Сяргея Кірушчанкі. Таксама там на экране была прамая трансляцыя працэсу роспісу ў гарадской прасторы на Кастрычніцкай вуліцы. У Рэспубліканскай галерэі Саюза мастакоў акрамя 20 карцін былі прадстаўлены два відэаролікі, скульптура і кінэтычны аб’ект.
Мне здаецца, што мы ў Беларусі занадта часта глядзім у бок Расіі, але расійская сітуацыя і беларуская зусім розныя. У Расіі актывізм ўжо існуе ў мастацкіх рамках. Яго страшна шмат. Уся справа ў тым, што ў Расіі ёсць палітыка. Якая-ніякая, але ёсць. Прама цяпер яна прывяла і, я ўпэўнены, яшчэ прывядзе да вельмі вялікіх зменаў у краіне. У нас жа поле палітыкі абсалютна зачышчанае. А калі засталіся нейкія палітыкі на ўвазе, то іх ужо ніхто не слухае: яны старыя, яны ўсім надакучылі. Таму я думаю, што ў нашай сітуацыі завастраць нейкія сацыяльна-палітычныя моманты могуць толькі мастакі. І мастак, вядома, можа выкарыстоўваць такі вобраз гарадскога вар’ята. Да яго могуць прыслухоўвацца, на яго звернуць увагу. Але я хачу сказаць, што цяпер значна больш эфектыўна выступаць на нейкіх лакальных прасторах, напрыклад, супраць нашага Міністэрства культуры, супраць Акадэміі мастацтваў.
Персанальныя выстаўкі (выбранае)
Групавыя выстаўкі (выбранае)
Карціны знаходзяцца:
Венецыянскі кінафестываль 1999
56-ы Венецыянскі кінафестываль праходзіў з 1 па 11 верасня 1999 года. Галоўную ўзнагароду кінафестывалю — Залатога льва — атрымаў фільм «» рэжысёра.
Аляпка
Аляпка, таксама Вадзяны верабей (Cinclus cinclus) — птушка атрада вераб'іных.
Апісанне
Птушка памерам са шпака. Даўжыня цела 19-20 см, маса 50-70 г. Галава і шыя зверху бурыя, спіна і хвост буравата-шэрыя, горла, валляк і грудзі белыя. Хвост кароткі, крылы акруглыя, апярэнне шчыльнае. Апярэнне густое, не мокне ад вады.
Пашырэнне
Аселы від. Паўночныя папуляцыi часткова вандроўныя.
Асаблівасці біялогіі
Сілкуецца воднымі насякомымі і рачкамі, якіх аляпка збірае на плыткаводдзе, паміж камянёў і пад вадой. Галоўнай асаблівасцю з'яўляюцца здольнасць добра плаваць і ныраць. Прыўздымаючы крылы і спрытна манеўруючы ў струмені вады, птушка быццам «бяжыць» па дне. Пад вадой аляпка можа заставацца да 50 с, прабягаючы за гэты час да 20 м.
Гняздо аляпка ладзіць заўсёды паблізу вады, паміж берагавымі камянямі або ў норах, з моху і сцяблінак травы. Яйкі выседжвае толькі самка, але выкормліваюць птушанят на працягу 20-25 дзён абодва бацькі.
Анаталійская гіпотэза
Анаталі́йская гіпотэза прарадзімы індаеўрапейцаў ў Малой Азіі склалася к канцу 1980-х гг. і з'яўляецца асноўным канкурэнтам курганнай гіпотэзы ў навуковай супольнасці.
Фарміраванне гіпотэзы
Паняцце анаталійская гіпотэза з'явілася пасля публікацыі кнігі «Археалогія і мова. Загадка індаеўрапейскага паходжання» брытанскага археолага Коліна Рэнфру ў 1987 г. Аднак яна пачала складвацца значна раней. Упершыню на Малую Азію як першаснае месца нараджэння індаеўрапейцаў паказаў нямецкі натураліст Іаган Генрых Фрыдрых Лінк у 1822 г. На аснове параўнання санскрыта з іншымі індаеўрапейскімі мовамі ён вырашыў, што прарадзіма індаеўрапейцаў павінна была знаходзіцца ў вобласці прыручэння раслін і жывёл. У другой палове XX ст. цікавасць да рэгіёна Малой Азіі адрадзілася ў шэрагах лінгвістаў пад уплывам метада глотахраналогіі і крытыкі папярэдніх поглядаў, якія адносілі з'яўленне індаеўрапейскіх моў да 4 — 3 тысячагоддзяў да н. э. Ускосны ўнёсак быў зроблены тымі даследчыкамі, хто атаесамляў рэгіён узнікнення індаеўрапейскіх моў з першымі еўрапейскімі неалітычнымі культурамі Балканскага паўвострава.
У 1984 г. савецкімі лінгвістамі Тамазам Гамкрэлідзэ і Вячаславам Івановым была высунута так званая армянская гіпотэза, якая лакалізавала прарадзіму індаеўрапейцаў на поўначы Месапатаміі і Закаўказзі. Найбольш ранні рух індаеўрапейцаў яны звязвалі з носьбітамі анаталійскай дыялектнай групы, што паступова распаўсюдзіліся ў заходнім кірунку. Армянская гіпотэза будавалася на параўнанні старажытных моў, але амаль не падмацоўвалася з боку археалагічных дадзеных.
Анаталійская гіпотэза Коліна Рэнфру актуалізавала глотахраналагічныя даследаванні і ў некаторай ступені прымірала балканскую і армянскую гіпотэзы. Ён сцвярджаў:
Campanula uniflora
Campanula uniflora — невысокая расліна з тонкім сцяблом з роду Званочак, сямейства Званочкавыя.
Арэал
Від быў упершыню выяўлены К. Лінеям у час яго экспедыцыі ў Лапландыю ў 1732 і апісаны ў яго працы Flora Lapponica (1737).
Мюнхенскі ўніверсітэт
Мю́нхенскі ўніверсітэ́т Людвіга і Максіміліяна (Ludwig-Maximilians-Universität München (LMU)) — вышэйшая навучальная ўстанова ў Мюнхене, Германія. Заснаваны герцагам Людвігам IX у 1472 годзе і названы ў памяць пра яго і пра курфюрста Максіміліяна I Іосіфа.
Мінуўшчына
У 1800 г. курфюрст Макс IV Іосіф (пазней кароль Максіміліян І) перанёс універсітэт у горад Ландсхут. Толькі ў 1826 г. універсітэт пераведзены ў сталіцу Баварыі на загад караля Людвіга І.
Падчас Другой сусветнай вайны ва ўніверсітэце базаваўся антыфашысцкі рух супраціву «Белая ружа» на чале з Сафі і Гансам Шолямі.
Сучаснасць
Ва ўніверсітэце навучаюцца 45 539 студэнтаў (2009—2010). У склад універсітэту ўваходзяць 18 факультэтаў, на якіх выкладаюць больш за 700 прафесараў. Гадавы бюджэт універсітэта складае прыкладна адзін мільярд еўра, траціна гэтых сродкаў даводзіцца на долю ўніверсітэцкай клінікі.
У Мюнхенскім універсітэце студэнты могуць атрымаць адукацыю па адной са 160 спецыяльнасцяў.
Чыгуначныя войскі
Чыгуначныя войскі — спецыяльны род войскаў, які займаецца будаўніцтвам, рамонтам, эксплуатацыяй, забеспячэннем тэхнічнай падтрымкі і аховай чыгуначных шляхоў, якія выкарыстоўваюцца ў ваенных мэтах. Чыгуначныя войскі ўпершыню былі заснаваны 6 (18) жніўня 1851 года па загадзе імператара Мікалая I.
Мюнхенскі ўніверсітэт
Цікавыя факты
У 1945—1948 гг. у Мюнхенскім універсітэце вывучаў медыцыну Барыс Кіт.
Чыгуначныя войскі
Чыгуначныя войскі па краінах
Чыгуначныя войскі Расійскай Федэрацыі прадстаўлены 4 тэрытарыяльнымі камандаваннямі, у склад якіх уваходзіць 10 чыгуначных брыгад. Падрыхтоўка афіцэраў чыгуначных войскаў ажыццяўляецца на ваенным інстытуце чыгуначных войскаў і ваенных зносін Ваеннай акадэміі матэрыяльна-тэхнічнага забеспячэння.
У Беларусі функцыю чыгуначных войскаў выконваюць транспартныя войскі Рэспублікі Беларусь, аднак у складзе транспартных войскаў знаходзіцца толькі адно ваеннае чыгуначнае падраздзяленне — 30-я асобная чыгуначная брыгада. Падрыхтоўка афіцэраў для чыгуначных падраздзяленняў Беларусі ажыццяўляецца на ваенным факультэце Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта транспарту.
У краінах НАТА чыгуначныя войскі як род войскаў паступова знікаюць. Ва ўзброеных сілах Італіі існуе адзіны полк інжынераў-чыгуначнікаў. Ва ўзброеных сілах ЗША існуе транспартны корпус ЗША, які выконвае функцыю транспарціроўкі вайскоўцаў, у тым ліку з дапамогай чыгуначнага транспарту.
NGC 3467
NGC 3467 (іншыя абазначэнні — UGC 6045, MCG 2-28-30, ZWG 66.67, PGC 32903) — лінзападобная галактыка (S0) ў сузор’і Леў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Прыгараднае (Жаркаінскі раён)
Пригараднае — сяло ў Жаркаінскім раёне Акмолінскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Прыгараднай сельскай акругі. Код КАТА — 115463100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 885 чалавек (486 мужчын і 399 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 685 чалавек (338 мужчын і 347 жанчын).
.net
.net — агульны дамен верхняга ўзроўню для сеткавых структур (цяпер выкарыстоўваецца без абмежаванняў).
Спіс самых старых даменаў
Ніжэй прыведзены спіс першых зарэгістраваных даменаў:
Вайнштэйн
Вайнштэйн (װײַנשטײן) — яўрэйскае прозвішча.
Контрфорс
Контрфо́рс (contre-force «процідзейная сіла») — вертыкальны або звужаны ўверсе выступ сцяны (або рабро, сценка), які павялічвае ўстойлівасць нясучай канструкцыі тым, што процідзейнічае пераданым на сцяну нахілена скіраваным сілам (напрыклад, бакавога распору скляпення, ціску грунту на падпорныя сценкі і пад.).
У гатычнай архітэктуры контрфорcы часта выконвалі як вонкавыя апоры (слупы), на якія праз Аркбутаны перадаваліся гарызантальныя намаганні (распоры скляпення).
Sportingbet
Sportingbet PLC – брытанскі аператар электронных азартных гульняў. Кампанія каціруецца на Лонданскай фондавай біржы і ўваходзіць у FTSE SmallCap Index.
Кампанія была заснавана Маркам Бленфардам у 1997 годзе. У кастрычніку 2004 года Sportingbet паглынула кампанію Paradise Poker. 7 верасня 2006 года кампанія Sportingbet паведаміла, што яе тагачасны старшыня Пітэр Дыкс быў затрыманы ў Нью-Ёрку па ордэры на арышт штата Луізіяна падчас яго знаходжання ў ЗША па справах, не звязаных з онлайн гульнямі. Луізіяна з'яўляецца адным з нямногіх штатаў, дзе ёсць закон, які забараняе азартныя гульні ў інтэрнэце. У сакавіку 2007 года ўсе абвінавачанні з боку Луізіяны былі знятыя.
У кастрычніку 2006 года кампанія Sportingbet абвясціла, што Paradise Poker спыняе прыём дэпазітаў ад кліентаў у ЗША, хаця большасці з іх было дазволена працягнуць гуляць яшчэ месяц. Акрамя таго, кампанія Sportingbet прадала ўвесь бізнэс па спартыўных стаўках і казіно, які аперуе ў ЗША, у тым ліку Sportsbook.com і Sports.com, групе прыватных інвестараў за $ 1, як мяркуецца, з абавязкам каля $ 13200000.
У кастрычніку 2012 года кампанія Sportingbet абвясціла, што яе рада дырэктараў прыняла папярэднія ўмовы прапановы аб паглынанні за £530 млн ад брытанскай букмекерскай канторы William Hill.
9 кастрычніка 2020 года холдынг Entain атрымаў ліцэнзіі на апераванне ў Нямеччыне для чатырох сваіх брэндаў, сярод якіх лічыцца SportingBet.
У Беларусі з'яўляецца адным з нямногіх легальных букмекераў.
Спонсарства
Кампанія спансавала каманду Вулверхэмптан Уандэрэрс з Чэмпіянату Футбольнай лігі Англіі з сезона 2009-10 па сезон 2013-14.
Супрацоўніцтва з футбольнымі клубамі ўпершыню пачалося ў студзені 2009 года, калі балгарскі футбольны клуб Славія Сафія аб'явіў аб 3-гадовым спонсарскім кантракце. У выніку лагатып кампаніі з'явіцца на футболках клуба ў сезонах 2008/09, 2009/10 і 2010/11 Чэмпіянату Балгарыі [крыніца не паказаны 112 дзён].
Sportingbet таксама быў спонсарам каманды Стяуа Бухарэст з Румыніі ў сезонах 2009/10 і 2010/11. Лагатып кампаніі таксама з'явіўся на футболках рэзервовай каманды Стяуа Бухарэст II, якая цяпер гуляе ў Лізе.
У 2014 годзе Sportingbet падпісаў пагадненне з Еўралігай, паводле якога кампанія стала афіцыйным бетынг-партнёрам лігі ў Грэцы.
Беатрыса дэ Вермандуа
Беатрыса дэ Вермандуа (каля 880 — пасля 26 сакавіка 931) — каралева Францыі, дачка Герберта I, графа дэ Вермандуа, унучка Піпіна I.
У 895 годзе стала жонкай Роберта I, графа Парыжа, маркіза Нейстрыі, які ў 922 годзе стаў каралём Францыі.
Сям’я і дзеці
Муж: (з 895 г.) Роберт I (каля 865 — 15 чэрвеня 923), граф Парыжа, маркіз Нейстрыі, з 922 г. кароль Францыі. Мелі 3-іх дзяцей:
Добжынь над Віслан
Добжынь над Віслан (Dobrzyń nad Wisłą) — горад у Польшчы, размешчаны за 140 км на паўночны захад ад Варшавы і за 75 км на паўднёвы ўсход ад Торуні на беразе ракі Вісла і Улацлаўскага вадасховішча. Уваходзіць у склад Ліпноўскага павета Куяўска-Паморскага ваяводства, сядзіба вяскова-гарадской гміны Добжынь над Віслан. Займае плошчу 5,45 км². Насельніцтва 2,2 тыс. чалавек.
Емяльянава (Ваўкавыскі раён)
Емялья́нава (, Емельяново) — вёска ў Ваўкавыскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Вярэйкаўскага сельсавета.
Агульная інфармацыя
На 01.01.2004 г. 19 двароў, 35 жыхароў. Кансервавы завод РСКУП «Ваўкавыскае». На студзень 2012 г. 30 жыхароў. Плошча 7,99 га, працягласць межаў — 1 695 метраў.
Бензол
Бензол (C6H6, PhH) — арганічнае хімічнае злучэнне, бескаляровая вадкасць з прыемным саладкаватым пахам. Араматычны вуглевадарод. Бензол ўваходзіць у склад бензіну, шырока ўжываецца ў прамысловасці, з’яўляецца зыходнай сыравінай для вытворчасці лекаў, розных пластмас, сінтэтычнай гумы, фарбавальнікаў. Хоць бензол ўваходзіць у склад сырой нафты, у прамысловых маштабах ён сінтэзуецца з іншых яе кампанентаў. Таксічны, канцэраген.
.org
.org (organizations) — агульны дамен верхняга ўзроўню. Адзін з першых даменаў верхняга ўзроўню, першапачаткова прызначаны для некамерцыйных арганізацый, якія не адпавядаюць крытэрам іншых даменаў. Зараз выкарыстоўваецца без абмежаванняў, атрымаў шырокае распаўсюджванне ў сучасным Інтэрнэце. Вікіпедыя выкарыстоўвае гэты дамен.
Створаны 1 студзеня 1985 па рашэнні ICANN. Адміністратар дамена — Public Interest Registry (з 2003 года).
Вал Атанарыха
Вал Атанарыха — умацаваная лінія (вал), збудаваная правадыром вестгоцкага племя тэрвінгаў Атанарыхам. Размяшчаўся паміж берагамі рэк Герасіуса (сучасны Прут) і Дуная на зямлі остгоцкага племя таіфалаў (сучасная Алтэнія). Хутчэй за ўсё, для будаўніцтва вала выкарыстоўваліся старыя рымскія ўмацаванні (лімес), якія зваліся Limes Transalutanus.
NGC 4414
NGC 4414 (іншыя абазначэнні — UGC 7539, MCG 5-29-85, ZWG 158.108, ARAK 365, KUG 1223+315, PGC 40692) — спіральная галактыка (Sc) у сузор’і Валасы Веранікі.
Гэта флакулентная галактыка, якая не мае выразна выяўленых спіральных рукавоў. У 1974 у галактыцы назіраўся выбух звышновай SN 1974G. Гэта адзіная вядомая на сённяшні дзень звышновая ў NGC 4414.
NGC 4414 двойчы здымалася тэлескопам Хабла: у 1995, у рамках асноўнай місіі тэлескопа па вызначэнні адлегласцяў да галактык, і ў 1999, у рамках праекта Hubble Heritage (Спадчына Хабла). Дагэтуль працягваецца вывучэнне цэфеід у складзе галактыкі.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Кіеў (авіяносны крэйсер)
«Кіеў» — Чырванасцяжны цяжкі авіяносны крэйсер (ЦАВКР) Паўночнага флота СССР (г. Севераморск). Галаўны карабель праекта 1143. Экіпаж крэйсера — вайсковая часць 30920.
Усяго ЦАВКР «Кіеў» за час эксплуатацыі ў складзе Ваенна-марскога флоту СССР выходзіў на 10 баявых службаў і прыняў удзел у 8 вучэннях.
Будаўніцтва
Будаваўся з 1970 па 1975 год у Мікалаеве, на Чарнаморскім суднабудаўнічым заводзе. Першы пабудаваны карабель СССР у гэтым класе (праект 1143 «Крэчат»). Спуск ЦАВКР «Кіеў» на ваду адбыўся 26 снежня 1972 года, і ў той жа дзень на Чарнаморскім суднабудаўнічым заводзе заклалі аднатыпны з ім другі ЦАВКР — «Мінск» (зав. № 102).
Выпрабаванні
У ліпені—жніўні 1976 года ЦАВКР «Кіеў» з пяццю баявымі Як-36М і адным навучальным Як-36МУ здзейсніў пераход да месца свайго базавання на Паўночным флоце. У Міжземным моры адбыліся першыя за межамі СССР палёты Як-36М. На Поўначы ў жніўні—снежні 1976 года былі праведзены дзяржаўныя выпрабаванні другога этапу — ўдарнага ракетнага комплексу «Базальт», комплексныя выпрабаванні радыёэлектроннага ўзбраення ў складзе карабельнай групы, групавыя палёты ЛАк, а таксама мараходныя выпрабаванні карабля. Пастановай Савета Міністраў СССР у лютым 1977 года ЦАВКР «Кіеў» быў прыняты на ўзбраенне ВМФ СССР.
Служба
У 1976—1982 гадах ЦАВКР «Кіеў» неаднаразова нёс баявую службу ў Атлантыцы і на Міжземным моры:
У 1982—1984 гадах ЦАВКР прайшоў сярэдні рамонт на Чарнаморскім суднабудаўнічым заводзе, пасля чаго працягнуў несці службу:
Далёкія паходы ЦАВКР «Кіеў» працягваліся да канца 1991 года, пасля чаго карабель быў пастаўлены на адстой.
Binhai Aircraft Carrier Theme Park
У верасні 2003 года карабель стаў часткай тэматычнага парку «Бінхай» (Binhai Aircraft Carrier Theme Park). Для яго быў пабудаваны спецыяльны прычал, з якога зрабілі цэнтральны ўваход, які вядзе ў вестыбюль-хол на чацвёртай палубе. Памяшканні на другой і трэцяй палубах аформленыя як каюты і баявыя пасты з адпаведнымі інфармацыйнымі таблічкамі і стэндамі, якія распавядаюць аб баявым шляху карабля і гісторыю сусветнага авіяноснага караблебудавання. Макеты сістэм узбраення былі выкананы з імітацыяй працы. На верхняй палубе і ў ангарах усталяваныя макеты самалётаў і верталётаў. 30 красавіка 2004 года карабель быў цалкам адкрыты для наведвальнікаў. Кошт уваходнага квітка на 2004 год складаў 110 юаняў. Штотыдзень наведвалі комплекс да 40 000 чалавек. Абслугоўваючы персанал налічваў да 100 чалавек. У 2011 годзе комплекс быў цалкам пераабсталяваны ў раскошны гатэль на 148 нумароў рознай катэгорыі, у тым ліку і прэзідэнцкага класа, на што было выдаткавана каля $15 млн. Звонку карабель мала змяніўся — на палубе захавалася ўзбраенне, такім чынам былы ЦАВКР «Кіеў» выконвае ў парку Binhai адразу дзве функцыі: дапаўняе экспазіцыю ў якасці прыкладу ваеннай тэхнікі СССР і прымае гасцей, як арыгінальны гатэль.
Пладова-ягаднае віно
На Беларусі распаўсюджаныя віны пладовыя мацаваныя моцныя, якія вырабляе цэлы шэраг прадпрыемстваў. Моцнасць такіх вінаў звычайна ад 17 да 19% спірту.
Характэрнай рысай з'яўляецца разнастайнасць назваў пладова-ягадных вінаў, з-за чаго ў апошнія гады яны часам становяцца аб'ектам калекцыянавання. Вялікая калекцыя назваў віна пладовага прадстаўленая на старонцы "Віно пладовае" на Facebook. У народзе віно пладовае часта называюць "бырлам", "чарнілам", "чарлікам". Паводле аб'ёму тары звычайна падзяляецца на "вялікую" (0,7 л) і "маленькую" (0,5 л). Але выпускаецца і ў тары іншых аб'ёмаў. Напрыклад, 1 л. Акрамя шкляных бутэлек, выпускаецца ў упакоўцы тыпу Tetra Pak і ў пластыкавых PET-бутэльках.
Хавайся ў бульбу
«Хавайся ў бульбу» — альбом гурта «Крама», запісаны на студыі «Меца Фортэ» ўвосень 2001 года. Песня «Стары сабака» ў 2009 годзе трапіла і на складанку «Budzma The Best Rock / Budzma The Best Rock/New».
Вірус ямкавасці драўніны яблыні
Вірус ямкавасці драўніны яблыні (Apple stem pitting virus, ASPV) — раслінны патагенны вірус сямейства.
NGC 3468
NGC 3468 (іншыя абазначэнні — UGC 6048, MCG 7-23-6, ZWG 213.10, PGC 32940) — лінзападобная галактыка (S0) ў сузор’і Вялікая Мядзведзіца.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Мемарыяльны комплекс памяці спаленых вёсак (Боркі)
Мемарыяльны комплекс памяці спаленых вёсак — мемарыяльны комплекс ў в. Боркі (Кіраўскі раён, Магілёўская вобласць, Беларусь).
Гісторыя
Улетку 1942 года ў Кіраўскім раёне былі сфарміраваны партызанскія злучэнні, якія дзейнічалі супраць нямецкіх войскаў, здзяйсняючы частыя дыверсіі па падрыве машын на шашы Бабруйск — Магілёў. Пасля адной з такіх дыверсій 15 чэрвеня 1942 года ў вёску быў накіраваны атрад штурмбанфюрара СС Оскара Паўля Дырлевангера. Немцамі было знішчана каля 2000 мірных жыхароў і спалена 6 пакінутых вёсак. Пасля вайны самі Боркі былі адноўленыя, але навакольныя пасёлкі — Хватаўка, Доўгае Поле, Закрынічча, Чырвоны Араты, Пралетарскі, Дзяржынскі — так і не адрадзіліся.
Западнае (Акмолінская вобласць)
Западнае — сяло ў Жаркаінскім раёне Акмолінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Прыгараднай сельскай акругі. Код КАТА — 115463105.
Мемарыяльны комплекс памяці спаленых вёсак (Боркі)
Гісторыя
У памяць аб жыхарах Борак і спаленых вёсак у 1964 годзе да 20-годдзя вызвалення раёна быў устаноўлены помнік — скульптура воіна і дзяўчынкі, якая ўскладае кветкі. Па колькасці спаленых пасёлкаў устаноўлена шэсць пліт памяці як напамін пра падзеі на Боркаўскай зямлі.
Западнае (Акмолінская вобласць)
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 378 чалавек (178 мужчын і 200 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 30 чалавек (15 мужчын і 15 жанчын).
Мемарыяльны комплекс памяці спаленых вёсак (Боркі)
Гісторыя
У жніўні 2004 года была ўзведзена капліца ў гонар абраза Божай Маці «Спагнанне загінулых».
Апісанне
Над напаўненнем мемарыяльнай прасторы працуюць мінскія скульптары Іван Арцімовіч і Аляксандр Сакалоў, пазней на стадыі праектавання да іх далучылася магілёўскі педагог-архітэктар Марыя Левашова.
Другая скульптура знаходзіца ў сімвалічнай свіране: яна паказывае людзей, якія спрабуюць выратавацца ад немінучай пакутлівай смерці. На мемарыяльным камені высечана пасланне нашчадкам.
Юбілейны медаль «100 год дыпламатычнай службе Беларусі»
Юбілейны медаль «100 год дыпламатычнай службе Беларусі» — дзяржаўная ўзнагарода Рэспублікі Беларусь. Заснавана 16 кастрычніка 2018 года ўказам № 412 прэзідэнта Рэспублікі Беларусь.
Апісанне
Медаль вырабляецца з металу залацістага колеру і мае форму круга з аблямоўкай. Дыяметр юбілейнага медаля – 33 мм. На вонкавым боку юбілейнага медаля размешчана выява чатырох частак свету (Еўропа, Азія, Афрыка і Аўстралія). У цэнтры выявы Еўропы знаходзіцца кветка васілька сіняга колеру, ад якой радыяльна разыходзяцца прамяні залацістага колеру. У верхняй частцы аблямоўкі размешчаны надпіс «100 ГОД ДЫПЛАМАТЫЧНАЙ СЛУЖБЕ БЕЛАРУСІ», у ніжняй – фрагмент беларускага арнаменту. На адваротным боку юбілейнага медаля ў цэнтры размешчаны надпіс «МІНІСТЭРСТВА ЗАМЕЖНЫХ СПРАЎ РЭСПУБЛІКІ БЕЛАРУСЬ» у тры радкі. У ніжняй частцы адваротнага боку – дзве лаўровыя галіны.
Юбілейны медаль пры дапамозе вушка і кольца злучаецца з пяцівугольнай калодкай вышынёй 50 мм, абцягнутай муаравай стужкай светла-сіняга колеру з палоскамі чырвонага колеру ў цэнтры і па краях шырынёй адпаведна 6 мм і 3 мм. На цэнтральнай чырвонай паласе – паласа жоўтага колеру шырынёй 1 мм. Чырвоныя палосы абрамлены кантам зялёнага колеру шырынёй 1 мм.
На адваротным боку калодкі знаходзіцца шпілька для мацавання юбілейнага медаля да адзення.
Вячаслаў Яраславіч (князь клецкі)
Вячаслаў Яраславіч (?—?) — князь клецкі.
Традыцыйна лічыцца сынам Яраслава Святаполчыча, то-бок братам тураўскага князя Юрыя Яраславіча. Аднак, на думку Аляксандра Назаранкі, яго бацька Яраслаў Яраполчыч.
Згадваецца ў Іпацьеўскім летапісе пад 1127 годам, калі кіеўскі князь Мсціслаў Уладзіміравіч у кааліцыйным паходзе на Полацкую зямлю накіраваў «Вячьслава ис Турова, Андрѣя из Володимера, Всеволодка из Городна, Вячьслава Ярославича исъ Кльчьска… ити къ Ізяславлю», які яны захапілі і разрабавалі. Згадка Вячаслава Яраславіча сведчыць пра раздзел Тураўскай воласці на асобныя княжацкія ўладанні.
Паводле Лявонція Вайтовіча, Вячаслаў Яраславіч мог атрымаць Клецк у 1123 годзе, калі Ізяслаў Святаполчыч перайшоў у Тураў.
Вавіла Нікамедыйскі
Вавіла Нікамедыйскі (памёр паміж 305—311) — хрысціянскі мучанік, настаўнік, паводле хрысціянскага паддання забіты разам з дзецьмі ў часы ганенняў імператара Максіміяна. Памяць у Праваслаўнай царкве 4 верасня (па юліянскім календары).
Падчас ганенняў імператара Максіміяна ў Нікамедыі на суд былі прыведзены старац Вавіла і 84 яго вучня, якія былі падвергнуты розным катаванням з мэтай атрымаць ад іх адрачэнне ад хрысціянства, пасля чаго былі абезгалоўлены. Целы пакараных смерцю ўначы былі тайна ўзяты хрысціянамі і вывезены ў Візантыю.
У адзін дзень з Вавілай Нікамедыйскім здзяйсняецца памяць Вавілы Антыяхійскага, гісторыя якога апісана Еўсевіем Кесарыйскім. Высоўваюцца здагадкі, што гэта мог быць адзін і той жа чалавек (у шэрагу візантыйскіх календароў нават адбываецца іх змешванне), але дастатковых падстаў для гэтага няма.
.name
.name — агульны дамен верхняга ўзроўню для персанальных сайтаў. Дамен быў выдзелены ў 2001 годзе, у нармальную працу запушчаны ў студзені 2002 года. Могуць быць зарэгістраваныя як дамены другога ўзроўню (john.name — такія рэгістрацыі дазволеныя са студзеня 2004 года), так і трэцяга ўзроўню (john.doe.name). Калі дамен зарэгістраваны на трэцім узроўні, то адпаведны дамен другога ўзроўню (doe.name у прыведзеным прыкладзе) ужо заняты і не можа быць зарэгістраваны асобна.
Дамен выкарыстоўваецца як для сайтаў рэальных, так і выдуманых персаналій.