cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Касцёл Адведзін Найсвяцейшай Дзевы Марыі (Тракелі)
Гісторыя
Пасля Другой сусветнай вайны савецкія ўлады не аднойчы спрабавалі зачыніць касцёл. У 1968 парафію знялі з рэгістрацыі (у 1961—1975 касцёл стаяў зачынены), але вернікі змаглі абараніць святыню. Дваццаць гадоў ішло супрацьстаянне, рэгулярна служылася імша, больш таго, парафіяне адрамантавалі касцёл. У жніўні 1988 тракельская парафія ізноў была афіцыйна зарэгістравана.
Аўстрыя на летніх Алімпійскіх гульнях 2016
Аўстрыя на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 года была прадстаўлена ў 22-х відах спорту. Да гэтага Аўстрыя прымала ўдзел ва ўсіх Алімпійскіх гульнях апроч 1920 года.
Касцёл Адведзін Найсвяцейшай Дзевы Марыі (Тракелі)
Гісторыя
З 1970-х гг. занесены ў спіс помнікаў архітэктуры.
Архітэктура
Помнік народнага драўлянага дойлідства з элементамі барока і класіцызму. Будынак складаецца з аднолькавых па вышыні прамавугольных зрубаў прытвора, асноўнага аб’ёму і апсіды з бакавымі нізкімі сакрысціямі, якія скампанаваны ў выцягнуты па падоўжнай восі манументальны аб’ём, накрыты агульным вальмавым дахам. Шатровы дах прытвора завершаны цыбулепадобным купалам на гранёным барабане.
Малітоўная зала ўнутры перакрыта плоскай падшыўной столлю, апсіда — цыліндрычным скляпеннем, таксама падшыўным. Над уваходам зроблены хоры на 4 калонах. У касцёле тры двух’ярусныя алтары. Драўляны галоўны алтар выкананы ў стылі неабарока.
Шануецца цудатворны абраз XVI ст. «Маці Божая Тракельская» (рымскай іканаграфіі, мастак невядомы) у пасрэбрана-пазалочанай шаце, упрыгожаны трыма каронамі з шляхетнымі камянямі (усяго 74) і шматлікімі вотамі, які знаходзіцца ў галоўным алтары святыні і згодна з паданнем у 1595 годзе прывезены з Вільні. Паміж набажэнствамі цудадзейны абраз засланяецца абразом св. Ізідара. У другім ярусе галоўнага алтара знаходзіцца абраз Адведзінаў Паннай Марыяй св. Альжбеты. Левы бакавы алтар прысвечаны св. Каятану з абразом св. Тэрэзы ў другім ярусе. Правы бакавы алтар — св. Юзафа, у другім ярусе змешчаны абраз Маці Божай Балеснай. Амаль цалкам захавалася гістарычнае размяшчэнне алтароў, нават з тых часоў, калі яны яшчэ былі аптычна намаляваны на сценах, толькі правы алтар да 1850 г. быў прысвечаны Езусу Бічаванаму.
Побач з касцёлам (на поўнач ад яго) пастаўлена драўляная 2-ярусная каркасная званіца. Тут змешчаны старажытны звон, адліты ў 1754 майстрам Густавам Мёркам з Вільні.
Ля касцёла, насупраць брамы, стаіць капліца-пахавальня Брыгіты Шукевіч (пам. 1803), зачыненая ў 1870 годзе. Васьмігранная, цагляная, атынкаваная святыня з рысамі класічнага стылю, перакрытая цыліндрычным скляпеннем і накрытая шатровым дахам. У нішы алтара змешчана Укрыжаванне.
Комплекс абнесены невысокай бутавай агароджай з невялікай аднапралётнай уваходнай брамай з цэглы пад тынкам.
Елка (значэнні)
Назву Елка маюць:
Ройскі край
Насельніцтва на 1 студзеня 2010 года складала 6244 чалавекі. Плошча края — 309,5 км².
Маёраўка (Карагандзінская вобласць)
Маёраўка — сяло ў Нурынскім раёне Карагандзінскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр і адзіны населены пункт Кіраўскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 38 км па поўнач ад раённага цэнтра, пасёлка Кіеўка. Код КАТА — 355257100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1758 чалавек (869 мужчын і 889 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 1189 чалавек (579 мужчын і 610 жанчын).
Анатоль Аляксандравіч Смародзінцаў
Анатоль Аляксандравіч Смаро́дзінцаў (Анатолий Александрович Смородинцев;  — ) — савецкі вучоны, вірусолаг, бактэрыёлаг, імунолаг, доктар біялагічных навук, прафесар (1935 ), акадэмік Акадэміі медыцынскіх навук СССР (1966, член-карэспандэнт з 1945 года).
Біяграфія
Нарадзіўся ў сяле Аскіна Бірскага павета Уфімскай губерні. У 1918 годзе скончыў рэальнае вучылішча ў Бірску. Пераехаў у Томск. У 1923 годзе скончыў медыцынскі факультэт Томскага ўніверсітэта і працаваў асістэнтам у Томскім бактэрыялагічным інстытуце. У 1923 годзе быў прызваны ў Чырвоную Армію і служыў урачом на Туркестанскім фронце. Пасля дэмабілізацыі з 1926 года працаваў у Навукова-даследчым інстытуце акушэрства і гінекалогіі імя Д. А. Ота і Інстытуце эксперыментальнай медыцыны ў Ленінградзе. У 1933—1937 гадах займаў пасаду загадчыка аддзела бактэрыялогіі Інстытута эпідэміялогіі і мікрабіялогіі імя Пастэра. У 1938 годзе арганізаваў і да 1946 года кіраваў аддзелам вірусаў Усесаюзнага інстытута эксперыментальнай медыцыны ў Маскве. У час Вялікай Айчыннай вайны інстытут быў эвакуіраваны ў Томск, і ў 1941—1942 гадах А. А. Смародзінцаў адначасова з працай ў ім займаў пасаду галоўнага бактэрыёлага Томскага гарадскога аддзела аховы здароўя. У 1946—1967 гадах загадчык аддзела вірусалогіі ў Інстытуце эксперыментальнай медыцыны ў Ленінградзе, у 1967—1972 гадах дырэктар Усесаюзнага навукова-даследчага інстытута грыпу Міністэрства аховы здароўя СССР, у 1972—1975 гадах — загадчык аддзела спецыфічнай прафілактыкі грыпу і вострых рэспіраторных захворванняў. З 1975 гадах загадваў аддзелам вірусалогіі ў Інстытуце эксперыментальнай медыцыны Акадэміі медыцынскіх навук СССР.
Навуковая і грамадская дзейнасць
Аўтар і сааўтар больш за 600 навуковых прац, у тым ліку 12 манаграфій, прысвечаных супрацьвіруснаму імунітэту, клешчавога энцэфаліту, гемарагічнага нефразанефрыту, поліяміэліту, адзёру, эпідэмічнаму паратыту, грыпу, метадам спецыфічнай прафілактыцы вірусных інфекцый. Пад кіраўніцтвам А. А. Смародзінцава створаны забітая вакцына супраць клешчавога энцэфаліту і жывыя вакцыны супраць эпідэмічнага паратыту, адзёру, поліяміэліту, грыпу. Ён абгрунтаваў прынцыпы лячэбна-прафілактычнага выкарыстання рымантадзіну пры грыпе.
Быў экспертам Сусветнай арганізацыі аховы здароўя па вірусных інфекцыях, членам праўленняў Усесаюзнага і Усерасійскага і старшынёй Ленінградскага таварыстваў эпідэміёлагаў, мікрабіёлагаў і інфекцыяністаў, рэдактарам рэдакцыйнага аддзела «Вірусалогія» Вялікай медыцынскай энцыклапедыі, членам рэдакцыйных калегій часопісаў «Вопросы вирусологии», «Иммуноглогия» і «Bolletino dell Instituto sieroterapico milanese» (Італія).
Узнагароды і ганаровыя званні
Ганаровы член Таварыства мікрабіёлагаў ЗША (1945), Нью-Ёркскай акадэміі навук (1956), Чэхаславацкага навукова-медыцынскага таварыства імя Я. Пуркіне (1958), Каралеўскага медыцынскага таварыства Вялікабрытаніі (1966) і іншых медыцынскіх таварыстваў.
Лаўрэат Сталінскай прэміі 1-й ступені (1941) і Ленінскай прэміі (1963). Узнагароджаны двума ордэнамі Леніна, ордэнам Дружбы народаў, ордэнам «Знак Пашаны» і шэрагам медалёў.
Багуслаў Леапольд Аскерка
Багуслаў Леапольд Аскерка (Bogusław Leopold Oskierka; ? — пасля 1795) — ураднік Вялікага Княства Літоўскага.
Біяграфія
Паходзіў са шляхецкага роду Аскеркаў герба «Мурдэліа» зменены. Нарадзіўся ў сям’і Антонія.
Талінфільм
Талінфільм (Tallinnfilm) — эстонская кінастудыя мастацкіх, дакументальных і анімацыйных фільмаў. Закрыта ў 2001 годзе.
Гісторыя
Кінастудыя арганізавана ў Таліне пасля далучэння Эстоніі да СССР на базе нацыяналізаванай у 1940 годзе кінастудыі «Ээсці культуурфільм» спачатку як студыя хранікальных і дакументальных фільмаў. З 1941 года — Эстонская студыя кінахронікі.
У гады Другой сусветнай вайны не функцыянавала, хроніка выпускалася на «Ленфільме» і «Масфільме».
У 1944 годзе студыя аднавіла дзейнасць, з 1947 года называецца Талінскай кінастудыяй.
Тэрмадынамічныя патэнцыялы
Тэрмадынамічныя патэнцыялы (тэрмадынамічныя функцыі) — характарыстычныя функцыі ў тэрмадынаміцы, змяншэнне якіх у раўнаважных працэсах, якія праходзяць пры пастаянных значэннях адпаведных незалежных параметраў, роўнае карыснай знешняй рабоце.
Паняцце тэрмадынамічнага патэнцыялу было распрацавана Гібсам, які ў сваіх працах выкарыстоваў тэрмін «фундаментальныя функцыі». Тэрмін «тэрмадынамічны патэнцыял» быў уведзены.
Вылучаюць наступныя тэрмадынамічныя патэнцыялы:
Унутраная энергія
Вызначаецца ў адпаведнасці з першым пачаткам тэрмадынамікі, як рознасць паміж колькасцю цеплыні, якая была перададзена сістэме, і работай, выкананай сістэмай над знешнімі целамі:
Энтальпія
Вызначаецца наступным чынам:
дзе P — ціск, а V — аб'ём.
Паколькі ў ізабарнам працэсе работа роўная P \Delta V, прырашчэнне энтальпіі ў квазістатычнам ізабарнам працэсе роўнае колькасці цеплыні, атрыманай сістэмаю.
Калі
Калі́ (काली,, «чорная») — цёмная і лютая іпастась Парваці, цёмная Шакці і разбуральны аспект Шывы. Багіня-маці, сімвал разбурэння. Калі руйнуе невуцтва, падтрымлівае сусветны парадак, дабраслаўляе і вызваляе тых, хто імкнецца спазнаць Бога. У Ведах яе імя звязана з Агні, богам агню.
Тэрмадынамічныя патэнцыялы
Свабодная энергія Гельмгольца
Таксама часта называецца проста свабоднай энергіяй. Вызначаецца наступным чынам:
дзе T — тэмпература, і S — энтрапія. Паколькі ў ізатэрмічнам працэсе колькасць цеплыні, атрыманая сістэмай, роўная T \Delta S, то змяншэнне свабоднай энергіі ў квазістатычнам ізатэрмічнам працэсе роўная рабоце, выкананай сістэмай над знешнімі целамі.
Патэнцыял Гібса
Таксама называецца энергіяй Гібса, тэрмадынамічным патэнцыялам, свабоднай энергіяй Гібса і нават проста свабоднай энергіяй (што можа прывесці да блытаніны патэнцыялу Гібса са свабоднай энергіяй Гельмгольца):
Тэрмадынамічныя патэнцыялы і максімальная работа
Унутраная энергія ўяўляе сабой поўную энергію сістэмы. Аднак другі пачатак тэрмадынамікі забараняе ператвараць усю ўнутраную энергію ў работу.
Можна паказаць, што максімальная поўная работа (як над асяроддзем, так і над знешнімі целамі), якая можа быць атрымана ад сістэмы ў ізатэрмічным працэсе, роўная змяншэння свабоднай энергіі Гельмгольца ў гэтым працэсе:
У гэтым сэнсе F прадстаўляе сабой свабодную энергію, якая дапускае пераўтварэнне ў работу. Астатнюю частку ўнутранай энергіі можна назваць звязанай.
У некаторых прыкладаннях даводзіцца адрозніваць поўную і карысную работу. Апошняя прадстаўляе сабой работу сістэмы над знешнімі целамі, выключаючы асяроддзе, у якое яна пагружана. Максімальная карысная работа сістэмы роўная
дзе G — энергія Гібса.
У гэтым сэнсе энергія Гібса таксама з’яўляецца свабоднай.
Кананічнае ўраўненне стану
Заданне тэрмадынамічнага патэнцыялу некаторай сістэмы ў пэўнай форме эквівалентна заданню ўраўнення стану гэтай сістэмы.
Адпаведныя дыферэнцыялы тэрмадынамічных патэнцыялаў:
Гэтыя выразы матэматычна можна разглядаць як поўныя дыферэнцыялы функцый двух адпаведных незалежных зменных. Таму натуральна разглядаць тэрмадынамічныя патэнцыялы як функцыі:
Заданне любой з гэтых чатырох залежнасцей — гэта значыць канкрэтызацыя выгляду функцый U(S,V), H(S,P), F(T,V), G(T,P) — дазваляе атрымаць усю інфармацыю пра ўласцівасці сістэмы. Так, напрыклад, калі нам зададзена ўнутраная энергія U як функцыя энтрапіі S і аб’ёма V, тыя параметры, што засталіся, могуць быць атрыманы дыферэнцыраваннем:
Тут індэксы V і S азначаюць пастаянства другой зменнай, ад якой залежыць функцыя. Гэтыя роўнасці становяцца відавочнымі, калі ўлічыць, што.
Заданне аднаго з тэрмадынамічных патэнцыялаў як функцыі адпаведных зменных, як запісана вышэй, уяўляе сабой кананічнае ўраўненне стану сістэмы. Як і іншыя ўраўненні стану, яно справядлівае толькі для станаў тэрмадынамічнай раўнавагі. У нераўнаважных станах гэтыя залежнасці могуць не выконвацца.
Метад тэрмадынамічных патэнцыялаў. Суадносіны Максвела
Метад тэрмадынамічных патэнцыялаў дапамагае ператвараць выразы, у якія ўваходзяць асноўныя тэрмадынамічныя зменныя і тым самым выказваць такія «цяжканазіраемыя» велічыні, як колькасць цеплыні, энтрапію, ўнутраную энергію праз велічыні, якія вымяраюцца — тэмпературу, ціск і аб’ём і іх вытворныя.
Разгледзім зноў выраз для поўнага дыферэнцыяла ўнутранай энергіі:
Вядома, што калі змешаныя вытворныя існуюць і бесперапынныя, то яны не залежаць ад парадку дыферэнцыявання, гэта значыць
Але і, таму
Разглядаючы выразы для іншых дыферэнцыялаў, атрымліваем:
Гэтыя суадносіны называюцца суадносінамі Максвела. Заўважым, што яны не выконваюцца ў выпадку разрыўнасці змешаных вытворных, што мае месца пры фазавых пераходах 1-га і 2-га роду.
Сістэмы з пераменным лікам часціц. Вялікі тэрмадынамічны патэнцыял
Хімічны патэнцыял (\mu) кампанента вызначаецца як энергія, якую неабходна выдаткаваць для таго, каб дадаць у сістэму бясконца малую малярную колькасць гэтага кампанента. Тады выразы для дыферэнцыялаў тэрмадынамічных патэнцыялаў могуць быць запісаны так:
Паколькі тэрмадынамічныя патэнцыялы павінны быць адытыўнымі функцыямі ліку часціц у сістэме, кананічныя ўраўненні стану прымаюць такі выгляд (з улікам таго, што S і V — адытыўная велічыні, а T і P — не):
І, паколькі, з апошняга выказвання вынікае, што
гэта значыць хімічны патэнцыял — гэта ўдзельны патэнцыял Гібса (на адну часціцу).
Для вялікага кананічнага ансамбля (гэта значыць для статыстычнага ансамбля станаў сістэмы з пераменным лікам часціц і збалансаваным хімічным патэнцыялам) можа быць вызначаны вялікі тэрмадынамічны патэнцыял, які злучае свабодную энергію з хімічным патэнцыялам:
Няцяжка праверыць, што так званая звязаная энергія T S з’яўляецца тэрмадынамічным патэнцыялам для сістэмы, зададзенай з пастаяннымі S P \mu.
Патэнцыялы і тэрмадынамічная раўнавага
У стане раўнавагі залежнасць тэрмадынамічных патэнцыялаў ад адпаведных зменных вызначаецца кананічным ураўненнем стану гэтай сістэмы. Аднак у станах, выдатных ад раўнаважнага, гэтыя суадносіны губляюць сілу. Тым не менш, для нераўнаважных станаў тэрмадынамічныя патэнцыялы таксама існуюць.
Такім чынам, пры фіксаваных значэннях сваіх зменных патэнцыял можа прымаць розныя значэнні, адно з якіх адпавядае стану тэрмадынамічнай раўнавагі.
Можна паказаць, што ў стане тэрмадынамічнай раўнавагі адпаведнае значэнне патэнцыялу мінімальнае. Таму раўнавага з’яўляецца ўстойлівай.
Ніжэйпрыведзеная табліца паказвае, мінімуму якога патэнцыялу адпавядае стан устойлівай раўнавагі сістэмы з зададзенымі фіксаванымі параметрамі.
Дубейкі
Назву Дубейкі маюць:
Праспект Перамогі (Ліда)
Праспект Перамогі (проспект Победы) — праспект у Лідзе, адна з галоўных магістраляў горада.
Драсён раскідзісты
Драсён раскідзісты, Драсён вузлаваты, Драсён ільняны, Дрост, Драсён шурпаты, Дзердзец, Дрост белы (Persicaria lapathifolia) — травяністая расліна з роду сямейства.
Марфалагічная характарыстыка
Аднагадовая расліна. Сцябло вышынёй 30-60 см, прамое, прыпаднятае або ляжачае. Лісце з кароткім хвосцікам ад даўгаватага і даўгавата-эліптычнага да ланцэтнага, часта тупое, знізу з кропкавымі залозкамі, зверху з паўмесяцавай чорнай плямай, зялёнае. Кветкі сабраны ў гронку; калякветнік зеленаваты. Плады — арэшкі, сціснутыя з бакоў, з паглыбленнямі. Цвіце ў чэрвені-кастрычніку. Плады спеюць у жніўні-кастрычніку.
Распаўсюджанне
Галарктычны від.
Хімічны склад
Надземная частка змяшчае 6 % дубільных рэчываў, галавая кіслата, оксімецілантрахіён; лісце — да 260 мг% аскарбінавай кіслаты.
Дубаўцы
Назву Дубаўцы маюць:
Бхапальская катастрофа
Бхапальская катастрофа — найбуйнейшая па колькасці ахвяр тэхнагенная катастрофа ў сучаснай гісторыі, якая адбылася ў выніку аварыі на хімічным заводзе, які належыць амерыканскай хімічна-прамысловай карпарацыі Union Carbide, у індыйскім горадзе Бхапал (сталіцы штата Мадх’я-Прадэш). Ранняй раніцай 3 снежня 1984 года з рэзервуара для захоўвання метылізацыаната (скарочана — MIC) адбыўся выкід 42 тон гэтага таксічнага злучэння. Воблака пароў MIC пакрыла сабой тэрыторыю ў 40 квадратных кіламетраў, распаўсюдзіўшыся на бліжэйшыя трушчобы і чыгуначны вакзал. Згодна з афіцыйнымі ўрадавымі данымі, у дзень аварыі загінула каля 3000 чалавек. Пасля колькасць загінуўшых было перагледжана ў бок павелічэння — 5295 чалавек. Па іншых крыніцах, катастрофа стала прычынай смерці па меншай меры 18—30 тысяч чалавек, з якіх 7 тысяч загінулі непасрэдна ў дзень аварыі, а каля 25 тысяч — у наступныя гады.
Метылізацыанат
Прадпрыемства было адкрыта ў 1969 годзе. Завод выпускаў пестыцыды для барацьбы з сельскагаспадарчымі шкоднікамі. У вытворчасці выкарыстоўвалася вельмі небяспечнае рэчыва — метылізацыанат. Гэта смяротна атрутная субстанцыя, якая ў стане газу пры трапленні на слізістую імгненна яе выпальвае, ад чаго лёгкія ацякаюць. Калі яна знаходзіцца ў стане вадкасці, то па сваіх якасцях падобная з сернай кіслатой. Таксама яна мае вельмі спецыфічныя фізічныя ўласцівасці. Тэмпература закіпання — 40 градусаў па Цэльсіі. Калі да сумесі дадаць нават невялікая колькасць вады, яна пачынае актыўна грэцца, што запускае ланцуговую рэакцыю, у выніку якой рэчыва распадаецца і вылучаецца цыяністы вадарод, аксіды азоту, угарны газ.
Праблемы і парушэнні
Для Індыі, у многіх рэгіёнах якой сельская гаспадарка несла велізарныя страты ад шкоднікаў, пестыцыды былі вельмі неабходным рэчывам. Таму першыя гады бізнес ішоў добра. Аднак калі ў пачатку 1980-х гадоў намеціўся эканамічны крызіс, то пайшло зніжэнне попыту на прадукцыю завода. Таксама падзенне попыту прывяло да назапашвання запасаў нявыкарыстаных MIC. Галаўны офіс Union Carbide патрабаваў ад даччынай кампаніі Union Carbide India Limited (UCIL) прыняцця мер па зніжэнні выдаткаў. Самым простым рашэннем аказалася скарачэнне заработнай платы супрацоўнікам. У выніку на заводзе ў Бхапале да 1984 года працавала нямала тых, хто меў вельмі нізкія прафесійныя навыкі.
Таксама трэба адзначыць, что хімічны завод ажыццяўляў сваю дзейнасць на жахліва састарэлым абсталяванні. Рабочыя неаднаразова былі сведкамі рэгулярных унутраных уцечак. Пры гэтым прыборы не адлюстроўвалі рэальнага стану ёмістасцяў з небяспечнымі рэчывамі. З мэтай эканоміі на ўтрыманні персаналу нават быў звольнены інспектар па бяспецы.
За некаторы час да катастрофы трубы нейтралізатара прамывалі вадой. Пры гэтым на абсталяванні адсутнічалі спецыяльныя засаўкі, што прывяло да траплення вадкасці з шчолаччу і гідраксідам натрыю наўпрост у бочку з дзесяткамі тон небяспечнага яду. Колькасць метылізацыаната ў ёмістасці перавышала норму ў 42 разы. У момант аварыі на заводзе ўжо даўно не працавала сістэма бяспекі, былі адключаныя газавы нейтралізатар, факельная вежа і брандспойты. Нават выццё сірэны і трывожныя паведамленні з тэрыторыі завода пасля выбуху нічым не адрозніваліся ад звычайных трэніровачных мерапрыемстваў.
Аварыя
Непасрэднай прычынай трагедыі стаў аварыйны выкід пароў небяспечнай рэчывы, які ў завадскім рэзервуары нагрэўся вышэй тэмпературы кіпення (39,5 °C), што прывяло да павышэння ціску і разрыву аварыйнага клапана. У выніку з 0:30 да 2:00 3 снежня 1984 года ў атмасферу было выкінута каля 42 тон атрутных пароў. Воблака метылізацыанаты накрыла бліжэйшыя трушчобы і чыгуначны вакзал,які знаходзіцца ў 2 км ад прадпрыемства.
Метылізацыанат спальваў чалавечыя слізістыя абалонкі, іх вочы і лёгкія. Ахвяры не прачыналіся і паміралі ад ўдушша адразу або ад таксічнага атручвання ў наступныя дні. Цяжкае воблака перасоўвалася прама над паверхняй зямлі, забіваючы ў першую чаргу дзяцей, з прычыны росту. У той жа час Union Carbide адмаўлялася інфармаваць лекараў аб хімічным складзе рэчава, што патрапіла ў атмасферу, спасылаючыся на камерцыйную таямніцу. Таму ўрачы проста не ведалі, ад чаго лячыць пацыентаў.
Ахвяры
Па розных даных, агульная колькасць пацярпелых ацэньваецца ў 150—600 тысяч чалавек, з іх 3 тысячы загінулі непасрэдна ў момант катастрофы, яшчэ 15 тысяч — у наступныя гады ад наступстваў уздзеяння хімічных рэчываў на арганізм. Гэтыя лічбы даюць падставу лічыць бхапальскую трагедыю найбуйнейшай у свеце тэхнагеннай катастрофай па колькасці ахвяр. Да гэтага часу ў Бхапале ў бацькоў, якія пацярпелі ў 1984-м ад таксічнага ўздзеяння, нараджаюцца дзеці з прыроджанымі парокамі і хваробамі. Немалая колькасць ахвяр катастрофы аслеплі.
Судовыя разборы
Пасля катастрофы МУС Індыі пачало расследаванне прычын трагедыі. У ходзе былі выяўлены шматлікія парушэнні кіраўніцтва кампаніі па эксплуатацыі прадпрыемства.
Union Carbide у 1987 годзе ў рамках пазасудовага ўрэгулявання выплаціла ахвярам аварыі 470 млн долараў у абмен на адмову ад далейшых судовых пазоваў.
7 чэрвеня 2010 індыйскі суд прызнаў семярых былых кіраўнікоў Індыйскага аддзялення кампаніі Union Carbide вінаватымі ў халатнасці, якая прывяла да гібелі людзей. Асуджаныя былі прысуджаныя да двух гадоў турэмнага зняволення і штрафу ў памеры 100 тысяч рупій (прыкладна 2100$).
Фейкавая інфармацыя
У 2004 годзе арт-група The Yes Men зладзіла містыфікацыю, у рамках якой па BBC World было абвешчана аб продажы Union Carbide і размеркаванні выручаных 12 млрд долараў на ліквідацыю наступстваў катастрофы, медыцынскую дапамогу і даследаванне магчымай шкоды ад іншых прадуктаў кампаніі. Dow Chemical (паглынула Union Carbide у 2001 годзе) праз два гадзіны выпусціла абвяржэнне, але вынікам гісторыі было сумарная падзенне акцый кампаніі на 2 млрд долараў.
Калхідская нізіна
Калхідская (Рыёнская) нізіна размешчана ў Заходнім Закаўказзі, у ніжнім цячэнні рэк Рыёні і Інгуры і на ўзбярэжжы Чорнага мора, у Грузіі.
Працягласць з захаду на ўсход каля 100 км. Вышыня да 100—150 м. Уяўляе сабой алювіяльную раўніну, што займае ўпадзіну сінклінальнай будовы; магутнасць алювію антрапагену да 700 м. Мінеральныя крыніцы (Цхалтуба). Паверхня ў заходняй частцы са старарэччамі, прырэчышчавымі валамі, невысокімі пясчанымі масівамі; забалочаныя абшары. Клімат субтрапічны вільготны, з мяккай зімой, невялікімі амплітудамі тэмператур, багатымі ападкамі на працягу года (у сярэднім 1500 мм). Сярэдняя тэмпература студзеня 4,5-6 °C, жніўня 23-24 °C. Нізіну перасякаюць рэкі Рыёні, Інгуры і інш. Паблізу мора знаходзіцца возера Палеастомі. На захадзе пераважаюць балотныя ландшафты з асакова-разнатраўнай і трысняговай расліннасцю, альховымі лясамі. На прыўзнятых участках растуць шыракалістыя лясы.
NGC 4852
NGC 4852 (іншыя абазначэнні — OCL 894, ESO 131-SC17) — рассеянае скопішча ў сузор’і Цэнтаўр.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Тэрмадынамічныя цыклы
Тэрмадынамічныя цыклы — кругавыя працэсы ў тэрмадынаміцы, гэта значыць такія працэсы, у якіх пачатковыя і канчатковыя параметры, якія вызначаюць стан працоўнага цела (ціск, аб’ём, тэмпература, энтрапія), супадаюць.
Тэрмадынамічныя цыклы з’яўляюцца мадэлямі працэсаў, якія адбываюцца ў рэальных цеплавых машынах для ператварэння цяпла ў механічную работу.
Кампанентамі любой цеплавой машыны з’яўляюцца рабочае цела, награвальнік і халадзільнік (з дапамогай якіх змяняецца стан працоўнага цела).
Зварачальным называюць цыкл, які можна правесці як у прамым, так і ў зваротным напрамку ў замкнёнай сістэме. Сумарная энтрапія сістэмы пры праходжанні такога цыклу не мяняецца. Адзіным зварачальным цыклам для машыны, у якой перадача цяпла ажыццяўляецца толькі паміж рабочым целам, награвальнікам і халадзільнікам, з’яўляецца Цыкл Карно. Існуюць таксама іншыя цыклы (напрыклад, цыкл Стырлінга і цыкл Эрыксана), у якіх зварачальнасць дасягаецца шляхам увядзення дадатковага цеплавога рэзервуара — рэгенератара. Агульным (г. зн. адзначаныя цыклы прыватны выпадак) для ўсіх гэтых цыклаў з рэгенерацыяй з’яўляецца цыкл Рейтлінгера. Можна паказаць (гл. артыкул Цыкл Карно), што зварачальныя цыклы валодаюць найбольшай эфектыўнасцю.
Асноўныя прынцыпы
Прамое пераўтварэнне цеплавой энергіі ў работу забараняецца пастулатам Томсана (гл. Другі пачатак тэрмадынамікі). Таму для гэтай мэты выкарыстоўваюцца тэрмадынамічныя цыклы.
Для таго, каб кіраваць станам працоўнага цела, у цеплавую машыну ўваходзяць награвальнік і халадзільнік. У кожным цыкле рабочае цела забірае некаторы колькасць цеплыні (Q_1) у награвальніка і аддае колькасць цеплыні Q_2 халадзільніка. Работа, здзейсненая цеплавой машынай у цыкле, роўная, такім чынам,
так як змяненне ўнутранай энергіі U у кругавым працэсе роўнае нулю (гэта функцыя стану).
Нагадаем, што работа не з'яўляецца функцыяй стану, інакш сумарная работа за цыкл таксама была б роўная нулю.
Пры гэтым награвальнік патраціў энергію Q_1. Таму цеплавы, або, як яго яшчэ называюць, тэрмічны або тэрмадынамічны каэфіцыент карыснага дзеяння цеплавой машыны (стаўленне карыснай працы да выдаткаванай цеплавой энергіі) роўны
Вылічэнне работы і ККД у тэрмадынамічнаму цыкле
Работа ў тэрмадынамічнаму цыкле, па азначэнні, роўная
дзе C — контур цыкла.
C іншага боку, у адпаведнасці з першым пачаткам тэрмадынамікі, можна запісаць
Аналагічным чынам, колькасць цеплыні, якая перададзена награвальнікам працоўнага цела, роўная
Адсюль відаць, што найбольш зручнымі параметрамі для апісання стану працоўнага цела ў тэрмадынамічнай цыкле служаць тэмпература і энтрапія.
Цыкл Карно і максімальны ККД цеплавой машыны
Асноўны артыкул: Цыкл Карно
Уявім сабе наступны цыкл:
Фаза А → Б. Рабочае цела з тэмпературай, роўнай тэмпературы награвальніка, прыводзіцца ў кантакт з награвальнікам. Награвальнік паведамляе працоўнаму целу цяпла ў ізатэрмічнам працэсе (пры пастаяннай тэмпературы), пры гэтым аб'ём рабочага цела павялічваецца.
Фаза Б → В. Рабочае цела адлучаецца ад награвальніка і працягвае пашырацца адзіабатычна (без цеплаабмену з навакольным асяроддзем). Пры гэтым яго тэмпература памяншаецца да тэмпературы халадзільніка.
Фаза В → Г. Рабочае цела прыводзіцца ў кантакт з халадзільнікам і перадае яму цяпла ў ізатэрмічнам працэсе. Пры гэтым аб'ём рабочага цела памяншаецца.
Фаза Г → А. Рабочае цела адзіабатычна сціскаецца да зыходнага памеру, і яго тэмпература павялічваецца да тэмпературы награвальніка.
Яго ККД роўны, такім чынам,
гэта значыць, залежыць толькі ад тэмператур халадзільніка і награвальніка. Відаць, што 100%-ный ККД можна атрымаць толькі ў тым выпадку, калі тэмпература халадзільніка ёсць абсалютны нуль, што недасягальна.
Можна паказаць, што ККД цеплавой машыны Карно максімальны ў тым сэнсе, што ніякая цеплавая машына з тымі ж тэмпературамі награвальніка і халадзільніка не можа валодаць большым ККД.
Заўважым, што магутнасць цеплавой машыны Карно роўная нулю, так як перадача цяпла ў адсутнасць рознасці тэмператур ідзе бясконца павольна.
Музей шакаладу (Кёльн)
Музей шакаладу (Schokoladenmuseum) — музей у горадзе Кёльне. Адкрыты 31 кастрычніка 1993 года мясцовай кандытарскай фірмай «Імхоф-Штольверк», славутай сваёй прадукцыяй з 1839 года. Першапачаткова назва была Музей шакаладу Імхоф-Штольверк (Imhoff-Stollwerck Schokoladenmuseum). З сакавіка 2006 года новым партнёрам у вытворчасці шакаладу з'яўляецца швейцарская кампанія кандытарскіх вырабаў Lindt & Sprungli. Музей прымае 5000 экскурсій і 650,000 наведвальнікаў у год, уваходзіць у дзясятку самых папулярных музеяў Германіі. З моманту свайго адкрыцця ў 1993 годзе, музей наведалі больш за 8,5 мільёнаў наведвальнікаў з усяго свету.
Экспазіцыя
У музеі прадэманстравана гісторыя шакаладнай справы — ад ацтэкаў, у якіх шакалад лічыўся "ежай багоў", да сучаснасці. У музеі прадстаўлены самыя старажытныя рэцэпты вырабу шакаладу і іншых прадуктаў, створаных на яго аснове.
Яхімаўшчына (Валожынскі раён)
Я́хімаўшчына (, Яхимовщина) — вёска ў Валожынскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Вішнеўскага сельсавета.
Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Багданаўскага сельсавета.
Glossata
Glossata — падатрад матылькоў (Lepidoptera). Характэрная рыса матылькоў падатрада — утвораны вырастамі максі бл смактальны хабаток, які ў спакойным стане згорнуты.
Анбар (мухафаза)
Анбар (الأنبار) — мухафаза на захадзе Ірака. Мяжуе з Сірыяй, Іарданіяй і Саудаўскай Аравіяй. Пераважная рэлігія іслам суніцкага толку, таму рэгіён уваходзіць у т. з. суніцкі трохвугольнік.
На тэрыторыі мухафазы ў сярэднявеччы знаходзіўся горад Анбар — першая сталіца Абасідскага халіфата.
The Binding of Isaac
The Binding of Isaac — камп’ютарная інды-гульня у жанры Action-RPG, распрацаваная Эдмундам Мак-Міленам і Фларыянам Хімслам. Выпушчана 28 верасня 2011 года праз Steam.
Назва гульні і яе сюжэт заснавана на адпраўках да біблейскай гісторыі, вядомай як Ахвяраванне Ісаака. Паводле слоў Мак-Мілена, гульня дакранаецца такіх тэматык, як жорсткае дачыненне да дзяцей, палавая ідэнтычнасць, дзетагубства, грэбаванне, самагубства, аборт, а таксама як рэлігія можа нашкодзіць дзіцяці — тэматык, якія звычайна імкнуцца ўнікаць.
Геймплэй
The Binding of Isaac — 2D-RPG з выглядам зверху, гульня, дзе гулец кіруе Ісаакам ці адным з шасці разоў блакаваных персанажаў, даследуючы падзямеллі. Механіка і вонкавае афармленне гульні напамінае The Legend of Zelda, але з даданнем рандома і працэдурна генераваных узроўняў.
На кожным паверсе падзямелля гулец змушаны ваяваць з монстрамі ў кожным пакоі, каб прасоўвацца далей. Па шляху ён можа збіраць грошы, каб купіць рыштунак у краме, ключы, каб адкрываць скарбніцы, новую зброю і розныя ўзмацненні, каб павялічыць сваю перавагу перад ворагамі. На кожным паверсе падзямелля прысутнічае бос, якога трэба забіць для атрымання магчымасці перасунуцца на наступны ровень.
Сюжэт
Сюжэт у The Binding of Isaac? заснаваны на аднайменнай біблейскай гісторыі. Маленькі Ісаак і яго маці шчасліва жывуць у маленькай хатцы на ўзгорку. Ісаак малюе малюнкі і гуляе з цацкамі, пакуль яго маці глядзіць хрысціянскія праграмы па тэлевізары. Маці Ісаака нечакана чуе «голас з нябёс», што апавядае, што яе сын апаганены грахамі і павінен быць выратаваны. Ён просіць жанчыну прыбраць усё зло ад Ісаака, каб яго выратаваць. Маці падпарадкоўваецца і адбірае ў сына ўсе яго цацкі, малюнкі, гульнявую прыстаўку, нават адзенне, і мяркуючы па ўсім, робіць яму абразанне.
Голас ізноў звяртаецца да маці Ісаака і кажа ёй абарваць сувязь сына са злом свету гэтага. Яна зноў падпарадкоўваецца і замыкае Ісаака ў яго пакоі. Але голас ізноў да яе звярнуўся. Ён хваліць яе за паслухмянства, але ён усё яшчэ не ўпэўнены ў яе адданасці і патрабуе прынесці Ісаака ў ахвяру. Яна падпарадкоўваецца, хапае апрацоўчы нож і скіроўваецца ў пакой сына. Ісаак, назіраючы за гэтым праз расколіну ў дзверы, пачынае панікаваць. Ён знаходзіць люк, схаваны пад дываном і адразу ж у яго скача, якраз у той момант, калі маці адкрывае дзверы.
На загрузных экранах Ісаак паказаны рыдаючым у позе эмбрыёна. За яго думкамі можна назіраць. Яны вар'іруюцца ад адмовы маці ад сына і здзекаванняў з боку аднагодкаў да сцэны яго ўласнай смерці. У гульні 13 канцовак.
The Binding of Isaac: Wrath of the Lamb
Дадатак да гульні, Wrath of the Lamb, быў выпушчаны праз Steam 28 мая 2012 года. DLC дадае 70 % кантэнту ў арыгінальную гульню і ўтрымвае з дзясятак новых босаў, больш за сто прадметаў, больш 40 раз блакаваных рэчаў, дзве новыя канцоўкі і два дадатковыя узроўні. Гэты дадатак гэтак жа дадаў новыя «альтэрнатыўныя» паверхі, якія могуць замяніць звычайныя Склеп, Пячоры, Глыбіні і Матку на Склеп, Катакомбы, Некраполіс і Чэрава. На такіх паверхах мацнейшыя ворагі і іншы набор босаў. З астатніх навін можна вылучыць новы тып прадметаў, бірулькі, якія могуць адказваць за пасіўныя ці актыўныя эфекты, калі знаходзяцца пры гульцы; а таксама новыя тыпы пакояў і магчымасць «Суперсакрэтнага пакоя» з'яўляцца на ўсіх паверхах.
Скасаваны порт на Nintendo 3DS
Распрацоўнікі памянулі ў Twitter, што гульня будзе партавана на Nintendo 3DS з дапамогай Nintendo eShop, і чакалі пацверджання ад Nintendo. Nintendo раней адхіліла гульню з-за «сумнеўнага рэлігійнага ўтрымання».
Такое рашэнне заахвоціла Эдмунда Мак-Мілена пахваліць Steam за свабоду, якую ён падае распрацоўнікам па-за залежнасцю ад утрымання гульняў (у параўнанні з Nintendo), і некалькі гульнявых супольнасцей адгукнуліся пра Nintendo рэзка негатыўна.
Ацэнкі
The Binding of Isaac атрымала галоўным чынам станоўчыя водгукі ад гульнявых крытыкаў. На GameRankings гульня атрымала агульную ацэнку ў 84,89 %, заснаваную на 19 аглядах. На Metacritic гульня атрымала 84 балы з 100, вынікаючы з 30 водгукаў.
У Германіі гульня атрымала ўзроставае абмежаванне ў 16+ з-за патэнцыйна богазневажальнага ўтрымання.
Паводле вынікаў, прыведзеным на красавік 2013 года, гульня прадалася ў колькасці больш двух мільёнаў копій.
Брагінскае патрыятычнае падполле
Брагінскае патрыятычнае падполле — савецкае падполле для барацьбы з нямецкімі акупацыйнымі ўладамі ў пасёлку Брагін і в. Савічы. Дзейнічала з канца 1941 да верасня 1943 года.
Групу ў Брагіне (15 чал.) стварыў і ўзначаліў П. Р. Зяновіч, з вясны 1942 года кіраўнік М. Л. Дубіна, з кастрычніка 1942 года — С. I. Рэпчанка. Групу ў в. Савічы (19 чал.) стварылі і ўзначалілі С. I. і Ф. I. Філіпенкі, з вясны 1941 года кіраўнік Ф. А. Загаранскі. Групы наладзілі сувязь з партызанскім атрадам імя Катоўскага. Падпольшчыкі прымалі па радыё і распаўсюджвалі сярод насельніцтва зводкі Саўінфармбюро, лістоўкі, здабывалі зброю і боепрыпасы, перашкаджалі акупацыйным уладам вывозіць моладзь на катаргу ў нацысцкую Германію. Вясной 1942 падпольная група в. Савічы разам з партызанамі разграміла мясцовы нямецкі гарнізон, маслазавод, знішчьла будынак і дакументы валасной управы. У жніўні 1942 года акупацыйныя ўлады арыштавалі каля 30 падпольшчыкаў і пасля жорсткіх катаванняў многіх з іх расстралялі. Тыя, што засталіся, а таксама новыя ўзмацнілі дапамогу партызанам, агітацыю ў славацкіх вайсковых падраздзяленнях праціўніка. У 1943 годзе спалілі друкарню, 2 аўтамашыны, вывелі са строю электрастанцыю, сумесна з партызанамі разграмілі ў Брагіне нямецкі гарнізон, пасля чаго пайшлі ў партызанскі атрад імя Катоўскага.
Сельскія населеныя пункты Гродзенскай вобласці
У Рэспубліцы Беларусь крытэрыі для катэгорый населеных пунктаў вызначаюцца Законам Рэспублікі Беларусь ад 5 мая 1998 года № 154-З «Аб адміністрацыйна-тэрытарыяльным ладзе Рэспублікі Беларусь».
Да катэгорыі сельскіх населеных пунктаў адносяцца:
Карта размяшчэння найбольшых сельскіх населеных пунктаў Гродзенскай вобласці
Сельскія населеныя пункты з насельніцтвам:
Колькасць сельскіх населеных пунктаў і іх жыхароў
На 14 кастрычніка 2009 года (перапіс насельніцтва) ў Гродзенскай вобласці налічвалася 4 335 сельскіх населеных пунктаў, у тым ліку:
На 1 студзеня 2016 было ўжо толькі 4 309 сельскіх населеных пунктаў.
Спіс найбольшых сельскіх населеных пунктаў Гродзенскай вобласці
Назвы лацініцай у спісе прыводзяцца адпаведна з афіцыйнымі нацыянальнымі і міжнароднымі правіламі транслітарацыі.
Жанбабек
Жанбабек — сяло ў Нурынскім раёне Карагандзінскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Каракоінскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 197 км на захад ад раённага цэнтра, пасёлка Кіеўка. Код КАТА — 355259100.
Георгі Пырванаў
Георгі Седэфчаў Пырва́наў (балг. Георги Седефчов Първанов; 28 чэрвеня 1957 г., Сірыштнік, Пернікская вобласць, Балгарыя) — балгарскі палітык, прэзідэнт Балгарыі (22 студзеня 2002 года — 22 студзеня 2012 года).
Жанбабек
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 772 чалавекі (393 мужчыны і 379 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 416 чалавек (215 мужчын і 201 жанчына).
Георгі Пырванаў
Біяграфія
1981 г. — скончыў гістарычны факультэт універсітэта Святога Клімента Ахрыдскім ў Сафіі.
З 1981 года — член Балгарскай камуністычнай (пазней сацыялістычнай) партыі (БСП).
З 1981 года — навуковы супрацоўнік Інстытута гісторыі кампартыі Балгарыі.
У 1988 годзе абараніў доктарскую дысертацыю па гісторыі.
З 1989 года — старшы навуковы супрацоўнік Інстытута гісторыі кампартыі Балгарыі.
Згодна з рассакрэчаным дадзеных, быў супрацоўнікам Камітэта дзяржаўнай бяспекі Балгарыі пад псеўданімам Гоце.
У 1994 годзе абраны дэпутатам народнага сходу Балгарыі, увайшоў у камісію па радыёвяшчанню і тэлебачанню. У гэтым жа годзе стаў намеснікам старшыні вышэйшага савета БСП.
З 1996 года — старшыня БСП.
У 1997 годзе паўторна абіраўся ў парламент, узначаліў фракцыю «Дэмакратычных левых сіл» і парламенцкую фракцыю «Кааліцыя за Балгарыю».
У лістападзе 2001 года абраны прэзідэнтам.
У 2006 годзе паўторна абраны прэзідэнтам, перамогшы на выбарах нацыяналіста Волена Сідэрава.
Музей шакаладу (Барселона)
Музей шакаладу (Museu de la Xocolata) - прыватны музей, размешчаны ў Барселоне, сталіцы іспанскай правінцыі Каталонія. Прысвечаны шакаладу і вырабам з яго. Асобнае месца ў музеі адведзена створаным з шакаладу скульптурным працам, якія адлюстроўваюць шэраг выдатных будынкаў Барселоны, вядомых літаратурных і мультыплікацыйных персанажаў і г.д. Музей належыць Гільдыі кандытараў Барселоны (Gremi de Pastisseria de Barcelona).
Музей быў адкрыты ў 2000 годзе.
Знаходзіцца ў раёне Стары горад, у будынку былых казармаў.
У музеі знаходзяцца майстэрні, дзе наведвальнікі могуць паспрабаваць свае сілы ў гатаванні шакаладу і скульптур з яго.
Заключны акт Нарады па бяспецы і супрацоўніцтву ў Еўропе
Заключны акт Нарады па бяспецы і супрацоўніцтву ў Еўропе (Final Act of the Conference on Security and Cooperation in Europe), таксама вядомы як Хельсінкскі заключны акт (Helsinki Final Act), Хельсінскія пагадненні (Helsinki Accords) або Хельсінкская дэкларацыя (Helsinki Declaration) — дакумент, падпісаны кіраўнікамі 35 дзяржаў у сталіцы Фінляндыі горадзе Хельсінкі 30 ліпеня—1 жніўня 1975 года. Нарада была склікана (1973) па прапанове сацыялістычных дзяржаў-удзельніц Варшаўскага дагавора.
Міждзяржаўныя дамоўленасці згрупаваныя ў некалькі раздзелаў:
Шалтупіс (Ігналінскі раён)
Ша́лтупіс (Šaltupis) — вёска ў Ігналінскім раёне Уцянскага павета Літвы. Уваходзіць у склад Цэйкінейскай сянюніі. Размешчана за 8 км ад Цэйкінея. Насельніцтва 6 чал. (2001 г.).
Браслаўскае патрыятычнае падполле
Браслаўскае патрыятычнае падполле — савецкае падполле для барацьбы з нямецкімі акупацыйнымі ўладамі ў Браславе. Дзейнічала з верасня 1942 да ліпеня 1944 года. Аб’ядноўвала 13 чалавек.
Арганізатары і кіраўнікі: А. А. Васілеўскі (да верасня 1943 года), Э. А. Ціранаў. Падпольшчыкі вялі антыфашысцкую прапаганду, здабывалі дакументы, звесткі пра варожыя гарнізоны, месцазнаходжанне вайсковых складоў, казарм і перадавалі іх савецкім партызанам, здабывалі для партызан зброю, боепрыпасы і медыкаменты, выратавалі ад расправы каля 150 партыйных і савецкіх работнікаў, ваеннапалонных. Выконвалі заданні партызанскага атрада, потым партызанскай брыгады «За Радзіму», з 1943 года партызанскай брыгады імя Г. К. Жукава. Трымалі сувязь з Азяраўскім камсамольска-маладзёжным падполлем.
Ропажскі край
Ропажскі край (Ropažu novads) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў цэнтральнай частцы Латвіі. Унутраны падзел края на воласці адсутны.
Кальмук
Кальмук (Calmuc, Kalmuck) — шчыльная баваўняная тканіна, варсаваная з абодвух бакоў.
Выткана саржавым або атласным перапляценнем, звычайна з падвойным утком, або як падвойная тканіна з пераплётнай асновай.
Правы бок тканіны так, каб ворс закрываў пляценне. Тканіна вырабляецца аднакаляровай або з прынтам, мае мяккую пухнатую паверхню, вельмі добра паглынае і цеплаізалюе.
Выкарыстанне
З кальмука робяць коўдры, ахоўныя чахлы і наматраснікі, часткі нацыянальных касцюмаў, тканіны тэхнічнага прызначэння, зімовую спецыяльную вопратку, халаты і інш.
Паводле некаторых (неабгрунтаваных) сцвярджэнняў, назва кальмук павінна паходзіць ад мангольскіх калмыкаў, якія, як мяркуецца, прывезлі гэтыя тканіны ў Цэнтральную Еўропу ў якасці покрываў для конскіх сёдлаў у сярэднявеччы.
Пасол
Пасол або амбасадар — дыпламатычны прадстаўнік найвышэйшага рангу сваёй дзяржавы ў замежнай дзяржаве (у некалькіх дзяржавах па сумяшчальніцтве) і ў міжнароднай арганізацыі.
Агрэман
Пасля афіцыйнага прызначэння пасла міністэрства замежных спраў яго краіны запытвае ў краіны знаходжання агрэман (згоду краіны знаходжання на прызначэння пасла замежнай дзяржавы).
Акрэдытацыя пасла і заступленне на пасаду
Па прыбыцці ў краіну знаходжання паслы ўручаюць даверчыя граматы і акрэдытуюцца пры чале той дзяржавы, куды яны прызначаныя, пасля чаго яны лічацца афіцыйна заступнымі на пасаду.
Дыпламатычны імунітэт - недатыкальнасць пасла
Паслы карыстаюцца недатыкальнасцю і поўным дыпламатычным імунітэтам ў адпаведнасці з міжнароднымі пагадненнямі. Рэгуляванне пытанняў дыпламатычнага імунітэту нормамі міжнароднага права прапісаны ў Венскай канвенцыі аб дыпламатычных зносінах 1961 года, удзельнікам якой з'яўляецца і Рэспубліка Беларусь.
Дубаўка
Назву Дубаўка маюць:
Бальдзік’еры-д’Асці
Бальдзік'еры-д'Асці (Baldichieri d'Asti) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Асці.
Насельніцтва складае 1036 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 199 чал./км². Займае плошчу 5 км². Паштовы індэкс — 14011. Тэлефонны код — 0141.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Secondo d'Asti.
Шат аль-Хай
Шат аль-Хай (شط الحي), таксама вядомы як Канал Жараф (شط الغرّاف) — старадаўні канал, які злучае рэкі Тыгр і Еўфрат у Іраке.
Канал Жараф быў адной з абарончых ліній Асманскай імперыі, тэатрам баявых дзеянняў падчас Першай сусветнай вайны.
У 1934 — 1939 гадах на рацэ Тыгр была пабудавана плаціна Кут Бараж, з яе дапамогай кантралюецца ўзровень вады ў канале.
Ламянкі
Ламянкі (Łomianki) — горад у Польшчы, за 15 км на паўночны захад ад цэнтра Варшавы (прымыкае з поўначы да варшаўскай мясцовасці Млаціны), на рацэ Вісла, частка Варшаўскай агламерацыі. Уваходзіць у склад Варшаўскага заходняга павета Мазавецкага ваяводства, сядзіба вяскова-гарадской гміны Ламянкі. Займае плошчу 18,5 км². Насельніцтва 16 тыс. чалавек (на 2018).
Фларыян Ажэшка
Флярыя́н Арэ́шка (Ажэшка) герба «Кораб» (Florenty Orzeszko;  —, паводле іншых звестак у 1911 , Томск, Расійская імперыя) — урач, удзельнік Паўстання 1863—1864 гадоў, грамадскі дзеяч. Стаў прататыпам літаратурных герояў некалькіх твораў Элізы Ажэшка.
Біяграфія
Нарадзіўся ў заможнай шляхецкай сям'і Фелікса і Фларэнціны, якія пражывалі ва ўласным маёнтку ў Кобрынскім павеце Гродзенскай губерні. Скончыў гімназію ў Мітаве, а ў 1861 годзе з адзнакай —.
Пасля жыў у Закозелі Кобрынскага павета, непадалёк ад маёнтку Людвінова свайго старэйшага брата Пятра. У Фларыяна часта гасцявалі сябры-аднадумцы, ад якіх паўстанцкімі ідэямі захапілася і жонка Пятра Ажэшкі Эліза. Пісьменніца ўшанавала памяць пра свайго швагра ў зборніку апавяданняў «Gloria victis», прысвечаных паўстанцам 1863 года.
Падчас падрыхтоўкі да паўстання Фларыян Арэшка ўваходзіў у кобрынскую арганізацыю паўстанцаў, збіраў зброю і боепрыпасы, якія захоўваў у братавым маёнтку Оўзічы (цяпер у Іванаўскім раёне). Пасля таго, як гэтая схованка была выкрыта, знаходзіўся пад наглядам паліцыі. У красавіку 1863 далучыўся да атраду Рамуальда Траўгута, дзе лекаваў параненых. 5 ліпеня 1863 арыштаваны, 2 студзеня 1864 асуджаны на катаргу, пазбаўлены маёнтку Закозель і права практыкаваць па спецыяльнасці.
У Сібір пайшоў пешкі разам з сваёй нарачонай Геленай Мількевіч, з якой ажаніўся ўжо ў Цюмені. Дарога на Сібір заняла 18 месяцаў. У 1864 годзе дайшлі да Томска, дзе Фларыян застаўся да канца жыцця. Спачатку працаваў разам з іншымі сасланымі, пасля памочнікам у аптэцы. У 1872 годзе дзякуючы высілкам губернатара Томску атрымаў права на дзяржаўную службу і стаў урачом у Томскай турме.
Пасля адбыцця тэрміну пакарання пасяліўся па-за мурамі «пасялення» і атрымаў магчымасць прыватнае практыкі. Пражываў у Томску на вуліцы Мільённай, 38 (хата захавалася). Са згоды цара ў 1872 годзе ўзначаліў кіраўніцтва томскімі бальніцамі, а ў 1873 яму даручана таксама кіраванне шпіталём у духоўнай семінарыі.
З жонкай мелі двух сыноў — Уладзіслава і Браніслава, пасля нараджэння якога 11 лістапада 1870 Гелена памерла.
Другі раз Фларыян Арэшка ажаніўся з Люцыяй Пацалуеўскай, дачкой томскага ўрача. Дзякуючы іх намаганням у Томску паўсталі польскія чытальні і бібліятэкі, Таварыства дабрачыннасці, дом для польскіх сіротаў, а ў хаце Арэшкаў ладзіліся літаратурныя і музычныя вечары.
Памёр 29 сакавіка 1904/1905 года і пахаваны на каталіцкіх могілках Томску (не захаваліся).
NGC 4853
NGC 4853 (іншыя абазначэнні — UGC 8092, DRCG 27-43, MCG 5-31-48, IRAS12561+2752, ZWG 160.68, 2ZW 67, KUG 1256+278B, PGC 44481) — галактыка ў сузор’і Валасы Веранікі.