cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Леанарда да Вінчы
Канец жыцця
Асноўным спадчыннікам быў суправаджаў Леанарда вучань і сябар Франчэска Мельцы, які ў наступныя 50 гадоў заставаўся галоўным распарадчыкам спадчыны майстра, які ўключаў акрамя карцін інструменты, бібліятэку і не менш за 50 тысяч арыгінальных дакументаў на розныя тэмы, з якіх да нашых дзён захавалася толькі траціна. Другому вучню Салаі і слузе дасталася па палове вінаграднікаў Леанарда.
Творчасць
З'яўляўся пачынальнікам Высокага Адраджэння. Спалучаючы распрацоўку новых сродкаў мастацкай мовы з тэарэтычнымі абагульненнямі, стварыў гарманічны вобраз чалавека, які адпавядае гуманістычным ідэалам эпохі Адраджэння, — поўны жыцця, духоўнай прыгажосці і фізічнай дасканаласці. Напісаў усяго каля 15 жывапісных работ, астатнія працы засталіся незавершанымі. Леанарда да Вінчы распрацаваў своеасаблівы мастацкі прыём — «сфумата» (ад sfumato — смуга), што дазваляла змякчаць абрысы, контуры розных прадметаў з дапамогай жывапіснага ўзнаўлення светлапаветранага асяроддзя. Найбольш яскрава гэты прыём выявіўся ў адным з яго самых вядомых твораў — «Мона Ліза» («Джаконда»; 1503), які з'яўляецца вышэйшым дасягненнем сусветнага партрэтнага мастацтва, дзе напаўфантастычны пейзаж тонка гармануе з характарам і інтэлектам жанчыны. Яшчэ адным вышэйшым дасягненнем творчага генія Леанарда да Вінчы з'яўляецца «Тайная вячэра» (1498) — вялізная фрэска трапезнай кляштара Санта-Марыя дэла Грацые ў Мілане.
Леанарда да Вінчы (сучаснікі называлі яго «геніем ад Бога») правёў даследаванні і зрабіў адкрыцці, якія намнога апярэдзілі свой час. Напрыклад, распрацаваў праекты гідраканалаў і ірыгацыйных сістэм, металургічных пячэй, пракатных станаў, ткацкіх і друкарскіх станкоў, прадзільных і землярыйных машын, падводнай лодкі, танка, лятальных апаратаў, парашута, кулямёта, выбуховых прыстасаванняў, вадалазнага касцюма і інш. Ствараў планы «ідэальнага горада», займаўся тэхнічным канструяваннем, у час службы ў правіцеля Мілана арганізоўваў незвычайныя прыдворныя святы, рабіў шматлікія малюнкі млыноў, эскізы касцюмаў, сцэнічныя дэкарацыі, праводзіў эксперыменты па выдаленню розных органаў у жывёл, даследаваў рух сокаў у раслін, упершыню падрабязна апісаў шэраг касцей і нерваў чалавека. Яму не было роўных у маляванні з натуры розных рэчаў са шматлікімі дэталямі. Быў добрым імправізатарам вершаў, сачыняў казкі пра жывёл, пісаў сатырычныя гісторыі, накіраваныя супраць манахаў і свяшчэннікаў. Наблізіўся да стварэння геліяцэнтрычнай сістэмы, аспрэчваў ідэю аб тым, што Зямля знаходзіцца ў цэнтры Сусвету. Леанарда ставіў навуковае пазнанне вышэй хрысціянскай веры, хаця верыў у Бога як стваральніка ўсяго Сусвету. Вынікі яго навуковых даследаванняў захаваліся ў запісных кніжках і рукапісах (каля 7 тыс. аркушаў), якія пры жыцці не выдаваліся, але пазней паўплывалі на развіццё еўрапейскай культуры.
Асоба Леанарда да Вінчы — рэальнае ўвасабленне гуманістычнага ідэалу ўсебакова развітай асобы, універсальнага генія. Ён імкнуўся на практыцы ўвасобіць спасцігнуты ім прынцып адзінства тэорыі і практыкі, мастацтва і навукі, прыгажосці і карысці. Як вялікі мастак ён па-філасофску глыбока разумеў дзейную, практычна-стваральную сутнасць чалавека, называў яго «найвялікшай прыладай прыроды». Як навуковец-прыродазнаўца, інжынер-вынаходнік ён выказаў надзвычайныя здагадкі.
Мастацтва
Нашым сучаснікам Леанарда у першую чаргу вядомы як мастак. Акрамя таго, не выключана, што да Вінчы мог быць і скульптарам: даследчыкі з універсітэта Перуджы — Джанкарла Джэнціліні і Карла Сісі — сцвярджаюць, што знойдзеная імі ў 1990 годзе тэракотавая галава з'яўляецца адзінай скульптурнай працай Леанарда да Вінчы, якая дайшла да нас. Аднак сам да Вінчы ў розныя перыяды свайго жыцця лічыў сябе ў першую чаргу інжынерам або навукоўцам. Ён аддаваў выяўленчаму мастацтву не вельмі шмат часу і працаваў досыць павольна. Таму мастацкая спадчына Леанарда колькасна не вяліка, а шэраг яго прац згублены або моцна пашкоджаны. Аднак яго ўклад у сусветную мастацкую культуру з'яўляецца выключна важным нават на фоне той кагорты геніяў, якую дало Італьянскае Адраджэнне. Дзякуючы яго працам мастацтва жывапісу перайшло на якасна новы этап свайго развіцця. Папярэднія Леанарда мастакі Рэнесансу рашуча адмаўляліся ад многіх умоўнасцей сярэднявечнага мастацтва. Гэта было рухам у бок рэалізму і многае ўжо было дасягнута ў вывучэнні перспектывы, анатоміі, большай свабоды ў кампазіцыйных рашэннях. Але ў плане маляўнічасці, працы з фарбай, мастакі былі яшчэ дастаткова ўмоўныя і скаваныя. Лінія на карціне выразна акрэслівала прадмет, і малюнак меў выгляд размаляванага малюнка. Найбольш умоўным быў пейзаж, які гуляў другарадную ролю. Леанарда ўсвядоміў і ўвасобіў новую жывапісную тэхніку. У яго лінія мае права на размытасць, таму што так мы яе бачым. Ён ўсвядоміў з'явы рассейвання святла ў паветры і ўзнікнення сфумата — імгі паміж гледачом і намаляваным прадметам, якая змякчае каляровыя кантрасты і лініі. У выніку рэалізм у жывапісе перайшоў на якасна новую ступень.
Навука і інжынерная справа
Адзінае яго вынаходніцтва, якое атрымала прызнанне пры яго жыцця — колавы замок для пісталета (завод ключом). У пачатку колавы пісталет быў мала распаўсюджаны, але ўжо да сярэдзіны XVI стагоддзя набыў папулярнасць у дваран, асабліва ў кавалерыі, што нават адбілася на канструкцыі латаў, а менавіта: максиміліянаўскія даспехі дзеля стральбы з пісталетаў сталі рабіць з пальчаткамі замест рукавіц. Колавы замок для пісталета, які стварыў Леанарда да Вінчы, быў настолькі дасканалы, што працягваў сустракацца і ў XIX стагоддзі.
Леанарда да Вінчы цікавілі праблемы палёту. У Мілане ён рабіў шмат малюнкаў і вывучаў лятальны механізм птушак розных парод і кажаноў. Акрамя назіранняў, ён праводзіў і вопыты, але яны ўсе былі няўдалымі. Леанарда вельмі хацеў пабудаваць лятальны апарат. Ён казаў: «Хто ведае ўсё, той можа ўсё. Толькі б даведацца — і крылы будуць!». Спачатку Леанарда распрацоўваў праблему палёту пры дапамозе крылаў, што прыводзяцца ў рух мышачнай сілай чалавека: ідэя найпростага апарата Дэдала і Ікара. Але затым ён дайшоў да думкі аб пабудове такога апарата, да якога чалавек не павінен быць прымацаваны, а павінен захоўваць поўную свабоду, каб кіраваць ім; прыводзіць ж сябе ў рух апарат павінен сваёй уласнай сілай. Гэта ў сутнасці ідэя аэраплана. Леанарда да Вінчы працаваў над апаратам вертыкальнага ўзлёту і пасадкі. На вертыкальным «ornitottero» Леанарда планаваў размясціць сістэму лесвіц. Прыкладам яму паслужыла прырода: «паглядзі на каменнага стрыжа, які сеў на зямлю і не можа ўзляцець з-за сваіх кароткіх ног; а калі ён у палёце, выцягні лесвіцу, як паказана на другім малюнку зверху… так трэба ўзлятаць з плоскасці; гэтыя лесвіцы служаць нагамі…». Што тычыцца прызямлення, ён пісаў: «Гэта кручкі (увагнутыя кліны), якія прымацаваныя да падставы усходаў, служаць тым жа мэтам, што і кончыкі пальцаў ног чалавека, які на іх скача, і ўсё яго цела не скаланаецца пры гэтым, як калі б ён скакаў на абцасах». Леанарда да Вінчы прапанаваў першую схему глядзельнай трубы (тэлескопа) з двума лінзамі (вядомая зараз як глядзельная труба сістэмы Кеплера). У рукапісы «Атлантычнага кодэкса», ліст 190А, ёсць запіс: «Зрабі акулярныя шклы (ochiali) для вачэй, каб бачыць Месяц вялікім» (Leonardo da Vinci. «LIL Codice Atlantico…», I Tavole, С. А. 190А).
Многія аўтарытэтныя гісторыкі навукі, напрыклад П. Дюэм, К. Трусдэл, Г. К. Міхайлаў, падвяргаюць сумневу арыгінальнасць шэрагу механічных вынікаў да Вінчы.
Анатомія і медыцына
На працягу свайго жыцця Леанарда да Вінчы зрабіў тысячы нататак і малюнкаў, прысвечаных анатоміі, аднак не публікаваў свае працы. Робячы выкрыццё цел людзей і жывёл, ён дакладна перадаваў будынак шкілета і ўнутраных органаў, уключаючы дробныя дэталі. На думку прафесара клінічнай анатоміі Пітэра Абрамса, навуковая праца да Вінчы абагнала свой час на 300 гадоў і шмат у чым пераўзыходзіла знакамітую «Анатомію Грэй».
Літаратура
Велізарная літаратурная спадчына Леанарда да Вінчы дайшло да нашых дзён у хаатычным выглядзе, у рукапісах, напісаных левай рукой. Хоць Леанарда да Вінчы не надрукаваў з іх ні радка, аднак у сваіх запісах ён пастаянна звяртаўся да ўяўнага чытача і ўсе апошнія гады жыцця не пакідаў думкі аб выданні сваіх прац.
Ужо пасля смерці Леанарда да Вінчы яго сябар і вучань Франчэска Мельцы выбраў з іх урыўкі, якія адносяцца да жывапісу, з якіх быў пасля скампанаваны «Трактат пра жывапіс» (Trattato della pittura, 1-е выд., 1651). У поўным жа выглядзе рукапісную спадчыну Леанарда да Вінчы было апублікавана толькі ў XIX—XX стагоддзях. Акрамя велічэзнага навуковага і гістарычнага значэння яна мае таксама мастацкую каштоўнасць дзякуючы сціснутай, энергічна інтэлігентнай і незвычайна чыстай мове. Жывучы ў эпоху росквіту гуманізму, калі італьянская мова лічылася другараднай у параўнанні з латынню, Леанарда да Вінчы захапляў сучаснікаў прыгажосцю і выразнасцю сваёй прамове (паводле падання ён быў добрым імправізатар), але не лічыў сябе літаратарам і пісаў, як казаў; яго проза таму — узор гутарковай мовы інтэлігенцыі XV стагоддзя, і гэта зберагло яе ў цэлым ад штучнасці і красамоўнасці, уласцівай прозе гуманістаў, хоць у некаторых пасажах дыдактычных пісанняў Леанарда да Вінчы мы знаходзім водгукі пафасу гуманістычнага стылю.
Нават у найменш «паэтычных» па задуме фрагментах склад Леанарда да Вінчы адрозніваецца яркай вобразнасцю; так, яго «Трактат пра жывапіс» абсталяваны пышнымі апісаннямі (напрыклад, знакамітае апісанне патопу), паражальнымі майстэрствам славеснай перадачы жывапісных і пластычных вобразаў. Разам з апісаннямі, у якіх адчуваецца манера мастака-жывапісца, Леанарда да Вінчы дае ў сваіх рукапісах мноства узораў апавядальнай прозы: байкі, фацеции (жартаўлівыя апавяданні), афарызмы, алегорыі, прароцтва. У байках і фацецыях Леанарда стаіць на ўзроўні празаікаў XIV стагоддзя з іх прастадушнай практычнай маральлю; а некаторыя яго фацецыі неадрозныя ад навел Сакеці.
Больш фантастычны характар маюць алегорыі і прароцтва: у першых Леанарда да Вінчы выкарыстоўвае прыёмы сярэднявечных энцыклапедый і бестыярыюм; другія носяць характар жартаўлівых загадак, якія адрозніваюцца яркасцю і трапнасцю фразеалогіі і прасякнутых з'едлівай, амаль вольтеровской іроніяй, накіраванай па адрасе знакамітага прапаведніка Джыралама Саванарола. Нарэшце, у афарызм Леанарда да Вінчы выказана ў эпіграматычнай форме яго філасофія прыроды, яго думкі аб ўнутранай сутнасці рэчаў. Мастацкая літаратура мела для яго чыста ўтылітарнае, дапаможнае значэнне.
Вебер
Вебер — нямецкае прозвішча.
Рытвяны (гміна)
Рытвя́ны (Rytwiany) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Сташоўскага павета Свентакшыскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Рытвянах. Плошча гміны складае 126,27 км². Станам на 2009 год у гміне Рытвяны пражывалі 6 267 чалавек, шчыльнасць — 49,6 чал./км².
Раўяна
Раўяна (Roviano) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Лацыа, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Рым.
Насельніцтва складае 1444 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 172 чал./км². Займае плошчу 8 км². Паштовы індэкс — 27. Тэлефонны код — 0774.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Giovanni Decollato.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Жанаканыс (Аральскі раён)
Жанаканыс — сяло ў Аральскім раёне Кызылардзінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Карацерэнскай сельскай акругі. Код КАТА — 433245300.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 533 чалавекі (283 мужчыны і 250 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражываў 601 чалавек (316 мужчын і 285 жанчын).
Бандышыўка
Бандышыўка (Бандиші́вка) — вёска ў Магілёў-Падольскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Дайкі Суга
Дайкі Суга (菅 大輝; нар. ) — японскі футбаліст. З 2019 года выступае за нацыянальную зборную Японіі.
Усевалажск
Усевалажск — горад у Расіі, адміністрацыйны цэнтр Усевалажскага раёна Ленінградскай вобласці і ўваходзіць у яго склад муніцыпальнага ўтварэння «Горад Усевалажск». Знаходзіцца за 7 км ад Санкт-Пецярбурга на скрыжаванні аўтадарогі рэгіянальнага значэння А128 «Дарога жыцця» (СПб — Мор’е) і дарогі Н91 (Токсава — пас. імя Свярдлова). Самы высокі пункт на тэрыторыі горада (68,13 м над узроўнем мора) размешчана на Румбалаўскай гары, за 100 м на поўнач ад царквы Спаса Нерукатворнага Абраза, самы нізкі (11,75 м) — у пойме ракі Луб’я ў раёне Прыюцінскай вуліцы.
Колькасць насельніцтва складае 60,1 тыс. чалавек (1 студзеня 2011 года).
IC 2095
IC 2095 — галактыка тыпу Sc (кампактная спіральная галактыка) ў сузор’і Эрыдан.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Іаганес Брамс
Іаганес Брамс (Johannes Brahms;, Гамбург — , Вена) — нямецкі кампазітар і піяніст, адзін з галоўных прадстаўнікоў рамантызму. Аўтар выдатных сімфоній.
Творчасць
Фартэпіянныя творы вылучаюцца кантрапунктычна развітой фактурай, тонкай матыўнай распрацоўкай. У фартэпіянных вальсах і «Венгерскіх танцах» выявілася захапленне І. Брамса венгерскім фальклорам.
Сярод іншых твораў кампазітара: «Песня лёсу» і «Трыумфальная песня» (1871), кантата «Рынальда» (1868), «Рапсодыя» (1869, усе для хору з аркестрам); 2 серэнады, «Варыяцыі на тэму І. Гайдна», «Акадэмічная» і «Трагічная» уверцюры (1881, усе для аркестра); канцэрты для фартэпіяна, скрыпкі і віяланчэлі (1887); камерна-інструментальныя ансамблі — санаты для скрыпкі і фартэпіяна, віяланчэлі і фартэпіяна, клавесіна і фартэпіяна, 3 фартэпіянных трыо, 3 струнных квартэты, 2 струнных квінтэты, фартэпіянны квінтэт; санаты, варыяцыі, балады, фантазіі, рапсодыі для фартэпіяна; напісаў для аргана 11 харальных прэлюдый і інш.; аўтар каля 60 мяшаных хароў; для голасу з фартэпіяна — 60 вакальных квартэтаў, 20 дуэтаў, каля 200 рамансаў і песень і інш.
Пратэсты ў Кыргызстане (2020)
Пратэсты ў Кыргызстане 2020 года (таксама палітычны крызіс у Кыргызстане) — акцыі пратэсту, што пачаліся 5 кастрычніка 2020 года на тэрыторыі Кыргызстана супраць папярэдніх вынікаў выбараў у парламент, якія адбыліся напярэдадні. Пратэстоўцы, не згодныя з абвешчанымі вынікамі парламенцкіх выбараў, захапілі будынкі парламента і ўрада і вызвалілі з няволі былога прэзідэнта краіны Алмазбека Атамбаева.
Перадгісторыя
У цэнтры Бішкека ў нядзелю вечарам адразу пасля 20 гадзін прагрымеў салют з нагоды заканчэння выбараў у парламент рэспублікі — Жагорку Кенеша. Кіраўнік ЦВК Нуржан Шайлдабекова пасля апрацоўкі 97,4% бюлетэняў падвяла папярэднія вынікі. Праходзяць наступныя палітычныя партыі: Тры лідзіруючыя партыі лічацца праўладнымі. Даныя па графе «Супраць усіх» няпоўныя, у Бішкеку за яе аддалі 4,5% галасоў. Усяго — 1,8%. Гэтыя даныя атрыманы з выкарыстаннем тэхналогіі аўтаматычнага падліку галасоў. Але згодна з заканадаўствам Кыргызстана менавіта ручной падлік бюлетэняў з’яўляецца легітымным. Афіцыйныя вынікі абвесцілі праз 20 дзён. Парог, каб трапіць у парламент, устаноўлены ў 7%.
Па папярэдніх даных, выбарчы парог пераадолелі чатыры палітычныя сілы. Партыя «Бірімдік» атрымала 46 дэпутацкіх мандатаў, «Мекен Кыргызстан» — 45, «Кыргызстан» — 16 і «Бутун Кыргызстан» — 13. Адразу 10 з 12 тых, хто прайграў, апазіцыйных партый адмовіліся прызнаваць папярэднія вынікі галасавання. 4 кастрычніка у парламенцкіх выбарах узялі ўдзел 56,5 адсотка з 3,5 мільёны зарэгістраваных выбаршчыкаў. На 120 месцаў у новым складзе парламента прэтэндавалі 16 партый.
5 кастрычніка
5 кастрычніка 2020 г. у цэнтры Бішкека пачаўся мітынг супраць папярэдніх вынікаў папярэдніх парламенцкіх выбараў у Кыргызстане. Паводле афіцыйных вынікаў, большасць галасоў набрала праўладная прарасійская Партыя адзінства ("Бірымдык"), якую ўзначальвае Марат Аманкулаў. Каля тысячы прадстаўнікоў апазіцыйных партый "Рэспубліка", "Ата-Мекен" ("Айчына"), Бір Бол і Замандаш прынялі ўдзел у дэманстрацыі супраць магчымай фальсіфікацыі вынікаў.
Увечары 5 кастрычніка пачаліся масавыя беспарадкі і спробы штурму будынка ўрада. Каля дзвюх тысяч чалавек выйшлі на вуліцы Бішкека, сутыкненні з паліцыяй працягваліся. АМАП зноў разагнаў удзельнікаў акцыі з плошчы каля Белага дома. Пратэстоўцы кінуліся ламаць вароты прэзідэнцкай і ўрадавай рэзідэнцый, пералезлі праз плот і закідалі будынак камянямі. Міліцыя ўжыла слезацечны газ, электрашокавыя гранаты і гумовыя кулі. З абодвух бакоў былі падпалены як мінімум дзве міліцэйскія машыны і адна пажарная машына.
6 кастрычніка
У 03:19 партал 24.kg паведаміў, што пратэстоўцы ўварваліся ў Белы дом. Пратэстоўцы ўварваліся ў будынак Дзяржаўнага камітэта нацыянальнай бяспекі. Праз некалькі хвілін з’явілася паведамленне, што пасля зносу плота пратэстуючымі супрацоўнікі ДКНБ "выйшаў з паднятымі рукамі і сказаў, што яны з людзьмі".
Пазней Цэнтральная выбарчая камісія Кыргызстана прызнала выбары ў парламент несапраўднымі. Член ЦВК Гульнара Джурабаева таксама заявіла, што вядуцца размовы аб магчымым самароспуску камісіі: «Я лічу, што гэтай выбарчай кампаніяй мы дыскрэдытавалі сябе, і таму самым лепшым і правільным у гэтым выпадку будзе рашэнне аб датэрміновым складанні паўнамоцтваў».
Мэр Бішкека Азіз Суракматов падаў у адстаўку, паведаміла яго саветнік Гуля Алмамбетова. Па яе словах, ён напісаў заяву аб адстаўцы па ўласным жаданні. Алмамбетова адзначыла, што Суракматов ніколі не трымаўся за пасаду. «Пацвярджаю, што я асабіста перадала заяву мэра кіраўніку апарата, які перадасць Бішкекскага гарадскому парламенту», — распавяла саветнік.
Акрамя Суракматова, свае паўнамоцтвы таксама склалі паўнамоцныя прадстаўнікі ўрада ў Баткенскай, Нарынскай, Таласкай і Ісык-Кульскай абласцях. Усе яны напісалі заявы аб сыходзе па ўласным жаданні.
7 кастрычніка
Днём 7 кастрычніка Міністэрства аховы здароўя паведаміла, што за час пратэстаў па медыцынскую дапамогу звярнулася ўжо 911 удзельнікаў вулічных сутыкненняў.
У 16:25 з’явілася паведамленне аб тым, што Садыр Жапараў абвясціў сябе адзіным легітымным прэм’ер-міністрам Кыргызстана.
Аднак іншы кандыдат у прэм’ер-міністры Кыргызстана ад партыі «Ата-Мекен» Тілек Тактагазіеў заявіў на мітынгу аб тым, што менавіта ён з’яўляецца легітымным кіраўніком урада, паколькі яго абралі на пасяджэнні Каардынацыйнага савета, заснаванага лідарамі апазіцыйных партый. Тактагазіеў назваў прызначэнне Жапарава незаконным, паколькі дэпутаты ўхвалілі яго пад ціскам некалькіх сотняў прыхільнікаў Садыра Жапарава, якія сабраліся каля гатэля «Достук» падчас пасяджэння парламентарыяў. Таксама праціўнікі Жапарава паказвалі на адсутнасць парламенцкага кворуму і парушэнне працэдуры пры яго абранні.
У Бішкеку і рэгіёнах краіны працягнуліся сутычкі, вечарам 7 кастрычніка ў СМІ з’явіліся паведамленні аб тым, што жыхары Ісык-Кульскай і Нарынскай абласцей напалі на мясцовых пракурораў і прымусілі іх напісаць заявы аб сыходзе.
Група дэпутатаў парламента ініцыявала імпічмент дзеючага прэзідэнта Сооронбая Жээнбекава.
8 кастрычніка
МУС Кыргызстана паведаміла аб знікненні прэзідэнта краіны С. Жээнбекава. Аднак, як удакладнілі ў ведамстве, яго пошукі не пачаты. У прыватнасці, прэзідэнт абмеркаваў з новым спікерам парламента Мыктыбекам Абдылдаевым пытанне імпічменту Жээнбекава, які быў узняты сярод дэпутатаў днём раней.
Пагранслужба Кыргызстана паведаміла пра паступленне загаду не выпускаць высокапастаўленых чыноўнікаў з тэрыторыі краіны. Камендант Бішкека, таксама выканаўца абавязкаў кіраўніка МУС рэспублікі К. Асанаў расказаў, што міністр унутраных спраў Кіргізіі Джунушаліеў бег «як баязлівец» пасля пачатку беспарадкаў.
9 кастрычніка
У плыні дня ў горадзе была чутная страляніна, а пратэсты працягнуліся. У прыватнасці, стралялі ў машыну экс-прэзідэнта Кіргізіі Атамбаева, якога пратэстоўцы выпусцілі з СІЗА яшчэ 6 кастрычніка. Былы прэм’ер-міністр краіны Сапар Ісакаў заявіў, што ў яго машыну таксама стралялі баявымі патронамі.
У ходзе сутыкненняў быў паранены апазіцыянер Тілек Тактагазіеў, вылучаны на пасаду першага віцэ-прэм’ера.
Прэзідэнт Кыргызстана Жээнбекаў падпісаў указ аб адстаўцы прэм’ер-міністра і ўрада. Таксама ён заявіў што згодны на добраахвотнае складанне паўнамоцтваў, але толькі пасля фарміравання новага ўрада і стабілізацыі сітуацыі ў краіне.
Ужо ўвечары ў сетцы з’явіліся відэа заезду ў Бішкек ваеннай тэхнікі.
10 кастрычніка
Парламент аднагалосна зацвердзіў новы склад урада і Садыра Жапарава ў якасці прэм’ер-міністра Кыргызстана. Новы кіраўнік урада Жапараў, у сваю чаргу, заявіў, што прэзідэнт Жээнбекаў сыдзе ў адстаўку на працягу двух-трох дзён. У выпадку адстаўкі кіраўніка дзяржавы, выконваць яго абавязкі павінен буў спікер парламента Мыктыбек Абдылдаеў. Аднак той сам падаў у адстаўку, патлумачыўшы гэта крытыкай у яго бок. Зараз усе абавязкі кіраўніка дзяржавы павінны будуць перайсці да прэм’ер-міністра Жапарава. Апошні ўжо заявіў, што не стане ўдзельнічаць у новых выбарах, а будзе толькі часова кіраваць урадам у пераходны перыяд.
Былы прэзідэнт Кыргызстана Алмазбек Атамбаеў быў затрыманы супрацоўнікамі спецпадраздзялення міліцыі, у Генеральнай пракуратуры яго вызваленне палічылі незаконным. Яму таксама ставіцца ў віну арганізацыя масавых беспарадкаў. У гэты ж дзень у рамках крымінальнай справы па факце арганізацыі масавых беспарадкаў быў затрыманы абвешчаны падчас масавых хваляванняў камендант Бішкека і выканаўца абавязкаў міністра ўнутраных спраў Курсан Асанаў.
Прэзідэнт Жээнбекаў адправіў у адстаўку сакратара Савета бяспекі краіны Даміра Сагынбаева і намесніка сакратара Амурбека Суваналіева. Новым намеснікам Савета прызначаны Жаныбек Капараў.
11 кастрычніка
Ваенныя заявілі аб стабілізацыі сітуацыі ў Бішкеку. Нядзельны дзень стаў першым з 5 кастрычніка, калі не праводзілася акцый пратэсту. Аднак са сканчэннем фазы пратэстаў не наступіла канчатак стадыі палітычнага крызісу. Віцэ-спікер парламента Аіда Касымаліева заявіла аб нелегітымнасці прызначэння новага прэм’ер-міністра краіны Жапарава ў сілу адсутнасці патрабаванага Канстытуцыяй кворуму колькасці дэпутатаў і ўмоў для яго правядзення. Яна паведаміла, што выконваючым абавязкі прэм’ера Кыргызстана працягвае заставацца Алмазбек Баатырбекаў. Некалькі дэпутатаў парламента як ад апазіцыйных, так і ад праўладных фракцый таксама заявілі аб незаконным зацвярджэнні кіраўніка ўрада на гэтую пасаду. Пры гэтым прэзідэнт Кыргызстана да гэтага часу не падпісаў указ аб прызначэнні Жапарава прэм’ерам. Нягледзячы на ​​гэта, Садыр Жапараў прызначыў кіраўніком МУС палкоўніка міліцыі Улана Ніязбекова.
12 кастрычніка
У Бішкеку быў паўторна ўведзены рэжым надзвычайнага становішча, пратэстоўцы перадалі будынак парламента ўлады.
13 кастрычніка
Прэзідэнт Кыргызстана Жээнбекаў прызнаў незаконным рашэнне парламента аб прызначэнні новага складу кабміна на чале з Садырам Жапаравым 10 кастрычніка.
14 кастрычніка
Прэзідэнт Кыргызстана Жээнбекаў падпісаў указ аб прызначэнні новага складу ўрада на чале з прэм’ер-міністрам Садырам Жапаравым.
На Старой плошчы ля Дома ўрада зноў сабраліся пратэстоўцы і запатрабавалі адстаўкі прэзідэнта краіны. Прэм’ер-міністр Садыр Жапараў выйшаў да сваіх прыхільнікаў і заявіў, што працягне перамовы з прэзідэнтам аб адстаўцы апошняга заўтра. У далейшым, кіраўнік ён распавёў, што разлічвае на адстаўку прэзідэнт краіны Жээнбекава да канца бягучага дня. Прэс-сакратар кіргізскага лідара Талганай Стамаліева паведаміла, што Жээнбекаў пацвердзіў інфармацыю пра сваю адстаўку пасля паўторных парламенцкіх выбараў у рэспубліцы.
15 кастрычніка
Жээнбекаў абвясціў аб сваёй адстаўцы. У звароце ён паказаў, што не трымаецца за ўладу і не жадае застацца ў гісторыі краіны як прэзідэнт, які праліў кроў і страляў у сваіх грамадзян. Ён заклікаў прэм’ер-міністра Садыра Жапарава і іншых палітыкаў «адвесці сваіх прыхільнікаў са сталіцы краіны і вярнуць мірнае жыццё» жыхарам сталіцы. Пытанне аб адстаўцы было разгледжана на пазачарговым пасяджэнні парламента 16 кастрычніка. Паўнамоцтвы прэзідэнта павінны перайсці новаму спікеру парламента Канатбеку Ісаеву, абранаму 13 кастрычніка. Аднак неўзабаве прэм’ер-міністр краіны Садыр Жапаров заявіў, што атрымаў усё абавязкі прэзідэнта краіны, так як спікер парламента Канат Ісаеў адмовіўся ад адпаведных паўнамоцтваў. Датэрміновыя прэзідэнцкія выбары пройдуць на працягу трох месяцаў пасля адстаўкі Жээнбекава.
16 кастрычніка
Парламент Кыргызстана на пазачарговым пасяджэнні зняў рэжым надзвычайнага здарэння ў Бішкеку і прыняў адстаўку прэзідэнта Жээнбекава. Выконваючым абавязкі прэзідэнта стаў Садыр Жапараў.
Міжнародная рэакцыя
Бюро па дэмакратычных інстытутах і правах чалавека АБСЕ выказала заклапочанасць у сувязі з «годнымі даверу абвінавачваннямі пра подкуп галасоў» на выбарах у Кыргызстане.
У АДКБ пракаментавалі сітуацыю ў Кыргызстане: «У Сакратарыяце АДКБ з занепакоенасцю ўспрынялі тое, што адбываецца ў Кыргызстане. Мы ўважліва сочым за сітуацыяй і за яе развіццём», — сказаў Зайнетдзінаў. Таксама прэс-сакратар паведаміў: «У АДКБ ад кыргызскага боку не было ніякіх зваротаў краіны па дапамогу. У сваю чаргу, лічым, што гэта ўнутраная справа краіны, і ўпэўненыя, што з праблемамі, што ўзніклі праблемамі Кыргызстан справіцца самастойна».
Еўрасаюз выказаўся пра сітуацыю ў Кыргызстане, паклікаўшы ўсе палітычныя сілы да мірнага ўрэгулявання. У заяве, якую распаўсюдзіла знешнепалітычная служба блока краін, ЕС прымае да ведама адмену вынікаў парламенцкіх выбараў і нагадвае пра неабходнасць дзейнічаць у рамках канстытуцыі. «Мы з нецярпеннем чакаем правядзення новых, якія заслугоўваюць даверу, празрыстых і інклюзіўных выбараў», — прыводзіць агенцтва яго тэкст.
Пасольства ЗША ў Кыргызстане выказала заклапочанасць спробамі арганізаваных злачынных груповак паўплываць на палітыку
Вынікі і наступствы
15 кастрычніка 2020 года, праз 10 дзён пасля пачатку пратэстаў, прэзідэнт Кыргызскай рэспублікі Сааранбай Шарыпавіч Жээнбекаў добраахвотна пайшоў у адстаўку. Ён матываваў гэта наступным: Я не трымаюся за ўладу. Не хачу застацца ў гісторыі Кыргызстана як прэзідэнт, які праліў кроў і страляў ва ўласных грамадзян
Бэрнашыўка
Бэрнашыўка (Бернаші́вка) — вёска ў Магілёў-Падольскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Салонец 2
Сало́нец 2 (, Солонец 2) — вёска ва Ушацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Ушацкага сельсавета.
Кішачнадыхальныя
Кішачнады́хальныя (Enteropneusta) — клас паўхордавых.
Вядома каля 80 відаў. Большасць пашырана ў морах трапічнай зоны, астатнія — у морах умеранай зоны. Жывуць на рознай глыбіні на паверхні дна або ў мяккім муле, мулаватым пяску, на каралавых рыфах. Свабоднарухомыя. Тыповы прадстаўнік — баланаглос.
Кормяцца дробнымі жывёламі, рэшткамі раслін і іншымі арганічнымі рэчывамі.
Раздзельнаполыя. Размнажаюцца яйцамі, за выключэннем аднаго жывароднага віду. Развіццё з метамарфозам. Лічынка (тарнарыя) падобная да лічынак ігласкурых.
Падводная пошта
Падводная пошта мае наступныя значэнні:
Жэчаніца (гміна)
Жэчані́ца (Rzeczenica) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Члухоўскага павета Паморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Жэчаніцы. Плошча гміны складае 274,92 км². Станам на 2004 год у гміне Жэчаніца пражывалі 3735 чалавек, шчыльнасць — 13,6 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 7 салецтваў.
Баршчыўці
Баршчыўці (Борщі́вці) — вёска ў Магілёў-Падольскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Чудзінскі сельсавет
Чу́дзінскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў Ганцавіцкім раёне Брэсцкай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — аграгарадок Чудзін.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў Ганцавіцкім раёне Пінскай вобласці. Цэнтр — вёска Чудзін. З 8 студзеня 1954 года — у Брэсцкай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Рожанскага сельсавета з цэнтрам у вёсцы Вялікі Рожан.
22 снежня 1959 цэнтр Рожанскага сельсавета перанесены ў вёску Чудзін, сельсавет перайменаваны ў Чудзінскі, у склад сельсавета з Дзяніскавіцкага сельсавета перададзена вёска Будча. 25 снежня 1962 года падчас скасавання Ганцавіцкага раёна населеныя пункты Баравая, Вялікі Рожан, Добрая Лука, Новы Рожан і Чырвоныя Хутары перададзены ў склад Любанскага раёна Мінскай вобласці. З 25 снежня 1962 па 30 ліпеня 1966 года ў складзе Ляхавіцкага раёна. З 30 ліпеня 1966 года ў складзе адноўленага Ганцавіцкага раёна. На 1 студзеня 1974 года ў складзе Чудзінскага сельсавета 3 населеныя пункты.
Паводле перапісу 2009 года насельніцтва сельсавета складае 1598 чалавек, з іх 99,2 % — беларусы.
Тастак (Кызылардзінская вобласць)
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 173 чалавекі (85 мужчын і 88 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 176 чалавек (95 мужчын і 81 жанчына).
Крахаль даўгадзюбы
Даўгадзюбы крахаль, даўганосы савук (Mergus serrator) — птушка з сямейства.
Качка сярэдніх памераў. Даўжыня цела 56—62 см, маса 1—1,3 кг. На патыліцы двайны чуб з падоўжаных пёраў. Дзюба вузкая з зубцамі па краі і з кручком на канцы. Палавы дымарфізм у афарбоўцы добра выяўлены. У самца галава чорная з металічным адлівам, валляк буры з чорнымі стракацінамі, спіна цёмная, бакі шэрыя. Самка шэрая, з карычневай галавой і шыяй.
Пашырэнне: Еўразія і Паўночная Амерыка. У час пралёту рэгулярна адзначаецца на буйных вадаёмах у розных частках Беларусі. Месцы пражывання: парослыя дрэвава-хмызняковай расліннасцю астравы і ўзбярэжжы буйных азёр з празрыстай вадой. Адзначаны таксама ў час харчавання на мелкаводных сажалках рыбагадавальніка.
Гняздо робіць ва ўтульных месцах — у нішах сярод камення, у густых зарасніках крапівы, пад кустамі вярбы або пад полагам лесу. Кладка з 8—11 яек памерамі 64 x 44,9 мм у першай палове чэрвеня. У выпадку гібелі першай кладкі бывае паўторная. Наседжванне 26—28 сутак. Корміцца, галоўным чынам, дробнай рыбай.
Лактацыя
Лактацыя — гэта працэс утварэння і адводу малака з малочных залоз сысуноў. Лактацыя складаецца з двух фаз: пралактынавай, у працэсе якой спецыяльныя клеткі сінтэзуюць малако, і аксітацынавай, у працэсе якой малако па малочных пратоках паступае ў малочныя сінусы, дзе захоўваецца. Запускаецца і падтрымліваецца лактацыя за кошт стымулявання адчувальных нервовых канчаткаў у вобласці сасцоў і арэолаў.
У працэсе лактацыі хімічны склад малака змяняецца, прыстасоўваючыся да растучых патрэбаў дзіцяці. Акрамя таго малако мае розны хімічны склад на працягу сутак і нават на працягу аднаго сеансу кармлення. Так спачатку малако вадзяністае, амаль празрыстае, насычанае пераважна бялкамі, вугляводамі і мінеральнымі рэчывамі і прызначанае для здаволення смагі, у канцы кармлення — утрымоўвае значную колькасць тлушчаў і эфектыўна здавальняе голад.
Лактацыя ў чалавека
Лактацыя ў чалавека пачынаецца вылучэннем малодзіва — вадкасці высокай энергетычнай каштоўнасці, з утрыманнем біялагічна актыўных і ахоўных фактараў, якія забяспечваюць надзейнае прыстасаванне нованароджанага дзіцяці да ўмоў новага знешняўтробнага існавання і абарону ад цэлага шэрагу інфекцый. Малодзіва з'яўляецца на позніх тэрмінах цяжарнасці ў невялікіх колькасцях (1-2 міллілітры), а пасля родаў яго ўтварэнне значна ўзрастае і з'яўляецца асноўнай ежай нованароджанага. Праз два-тры дня яго замяняе пераходнае малако, а праз два тыдні — спелае малако. Колькасць малодзіва невялікая, у сярэднім 30 міллілітраў ў суткі, але энергетычная каштоўнасць яго такая высокая, што цалкам задавальняе харчовыя патрэбнасці нованароджанага.
IC 2096
IC 2096 — галактыка тыпу *3 (патройная зорка) ў сузор’і Эрыдан.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Сяргей Васілевіч Жылінскі
Сяргей Васілевіч Жылінскі (нар., Ангарск, РСФСР) — беларускі ваенны, начальнік Інстытута пагранічнай службы Рэспублікі Беларусь (з 2018).
Біяграфія
У 1993—1996 гадах — курсант Мінскага сувораўскага ваеннага вучылішча. У 2000 годзе з адзнакай скончыў факультэт пагранічных войск пры Ваеннай акадэміі Рэспублікі Беларусь, у 2007 годзе — камандна-штабны факультэт Ваеннай акадэміі Рэспублікі Беларусь з адзнакай.
У 2005—2007 гадах служыў на афіцэрскіх пасадах Брэсцкай Чырванасцяжнай пагранічнай групы імя Ф. Э. Дзяржынскага (намеснік начальніка пагранічнай заставы, начальнік пагранічнай заставы).
У 2007—2008 гадах — на службе ў апараце Дзяржаўнага пагранічнага камітэта Рэспублікі Беларусь. У 2008—2014 гадах — на камандных пасадах у Пінскім пагранічным атрадзе і Брэсцкай пагранічнай групе; з 2014 па 2016 год камандзір Лідскага пагранічнага атрада, з 2016 па 2018 год начальнік Смаргонскай пагранічнай групы.
19 лютага 2018 года прызначаны начальнікам Інстытута пагранічнай службы Дзяржаўнага пагранічнага камітэта Рэспублікі Беларусь. У 2020 годзе прысовена званне генерал-маёра.
Член грамадскага аб’яднання «Беларускі саюз сувораўцаў і кадэтаў».
Узнагароды
Ордэн «За службу Радзіме» III ступені (2022), медаль «За адзнаку ў ахове дзяржаўнай граніцы» (2018), медалі «За бездакорную службу» I, II і III ступені, падзяка Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь, юбілейныя медалі Рэспублікі Беларусь.
Тэрукі Хара
Тэрукі Хара (原 輝綺; нар. ) — японскі футбаліст. У 2019 годзе выступаў за нацыянальную зборную Японіі.
Афіцыйная мова
Афіцы́йная мо́ва — мова, якая мае прывілеяваны статут у дзяржаве або міжнароднай арганізацыі. У дачыненні да афіцыйнай мовы дзяржавы часта выкарыстоўваецца тэрмін дзяржа́ўная мо́ва.
Вялікія даныя
Вялікія даныя (вялікія звесткі) — тэрмін для азначэння набораў даных (data sets), якія з’яўляюцца настолькі вялікімі і складанымі, што традыцыйнае прыкладное праграмнае забеспячэнне для апрацоўкі даных не падыходзіць. Праблемы аналізу вялікіх даных уключаюць збор, захаванне, аналіз, пошук, абмен, перадачу, візуалізацыю, фільтрацыю, абнаўленне, канфідэнцыяльнасць і крыніцу даных. Цяперашняе выкарыстанне тэрміна "вялікія даныя", як правіла, адносіцца да выкарыстання прагнастычнай аналітыкі, аналітыкі паводзін карыстальнікаў або некаторых іншых перадавых метадаў аналітыкі даных і рэдка - да пэўнага памеру набору даных.
Аналіз набораў даных можа знайсці новыя сувязі для «выяўлення бізнес тэндэнцый, прадухілення хвароб, змагання са злачыннасцю і інш.»<span data-sourceid="cite_ref-Economist_2-0" class="mw-ref" id="cxcite_ref-Economist_2-0" rel="dc:references" contenteditable="false"> [2]  Навукоўцы, бізнесмены, медыкі-практыкі, рэкламшчыкі і ўрады вельмі часта сустракаюцца са складанасцямі з вялікімі данымі ў такіх галінах як інтэрнэт-пошук, фінансавая і бізнес-інфарматыка. Навукоўцы сутыкаюцца з абмежаваннямі ў працы электроннай навукі (e-Science), якая ўключае метэаралогію, геноміку, канэктоміку, складаныя фізіялагічныя сімуляцыі, біялагічня і экалагічныя даследванні.
Наборы даных растуць вельмі хутка і часткова таму што яны вельмі танна збіраюцца шэрагам мабільных прылад з інфа-сэнсарамі, у паветры (remote sensing), праграмнымі логамі, камерамі, мікрафонамі, радыё-рыдэрамі (radio-frequency identification (RFID)) і бесправаднымі сэнсарнымі сеткамі. Сусветныя тэхналагічныя магчымасці захоўвання інфармацыі на чалавека падвойваліся кожныя 40 месяцаў з 1980-ых ; у 2012 кожны дзень ствараецца 2,5 экзабайт (2.5×1018). Для буйных прадпрыемстваў узнікае новае пытанне, хто павінен валодаць вялікімі данымі, якія ўздзейнічаюць на ўсю арганізацыю.
Сістэмы кіравання рэляцыйнымі базамі даных і статыстычнае праграмнае забеспячэнне для візуалізацыі даных часта адчуваюць цяжкасці з апрацоўкай і аналізам вялікіх даных. Часта такая задача патрабуе «праграмнага забеспячэння, здольнага працаваць паралельна на дзясятках, сотнях і нават тысячах сервераў». Што лічыць «вялікімі данымі» залежыць ад магчымасцяў карыстальнікаў і іх інструментаў. «Для некаторых арганізацый сутыкненне з сотнямі гігабайт даных можа выклікаць неабходнасць пераглядзець варыянты кіравання данымі. Для іншых могуць спатрэбіцца дзясяткі ці сотні тэрабайт, перш чым памер даных стане важным фактарам.».
Характарыстыкі
Вялікія даныя могуць быць апісаны наступнымі характарыстыкамі :
Stellar
Stellar (Хангыль: 스텔라) — паўднёвакарэйскі музычны гёрл-гурт сфарміраваны ў 2011 годзе удзельнікам папулярнага гурта Shinhwa Эрыкам Мунам, на лэйбле The Entertainment Pascal. Гурт праіснаваў 7 гадоў і быў расфарміраваны ў лютым 2018 года.
Пасля няўдалага дэбюта ў жніўні 2011 года гурт пакінулі адразу дзве ўдзельніцы, ў снежні 2012 года іх месца занялі Мінхі і Хёын. З абноўленым складам Stellar выпусцілі сінглы «UFO» (люты 2012-га) і «Study» (ліпень 2013-га), аднак першы поспех прыйшоў толькі ў 2014-м годзе, з рэлізам «Marionette», які адрозніваўся ад папярэдніх работ сваім «правакацыйным» канцэптам. Тытульная песня альбома паднялася на 35-е месца ў лічбавым чарце Gaon, стаўшы самым камерцыйна паспяховым сінглам. Канцэпт захаваўся і ў наступных рэлізах.
У жніўні 2017 года, пасля заканчэння тэрміну дзеяння кантрактаў, гурт пакінулі Гаён і Чонюль.
У пачатку 2018 года ў сеціве пачалі распаўсюджвацца чуткі аб расфарміраванні гурта, а ўжо ў лютым Мінхі праз сацыяльныя сеткі паведаміла, што яна і Хёын вырашылі не працягваць кантракты са сваім агенцтвам і, як следства, гурт будзе расфарміраваны.
Віленскае таварыства сяброў навук
Віленскае таварыства сяброў навук (Towarzystwo Przyjaciуі Nauk) — гістарычнае таварыства, грамадская арганізацыя, якая існавала у Вільні ў 1907—1940 гадах. Мэты: даследаванне гісторыі, этнаграфіі і культуры Літвы, Беларусі і Польшчы.
Выдавецкая і навуковая дзейнасць
Заснавана па ініцыятыве. Дзейнасць Таварыства была накіравана на развіццё рэгіянальных даследаванняў (вывучэнне гісторыі Літвы з пункту гледжання гісторыі, этнаграфіі, прыроды і статыстыкі) і ў цэлым польскай навукі, літаратуры і мастацтва у віленскім рэгіёне.
Грамадства ў першай палове XX стагоддзя, нароўні з Віленскім ўніверсітэтам, мела вялікае значэння. Выдаваўся «Rocznik Towarzystwa…» («Штогоднік таварыства…» (1907—1922), «» (1923—1939), дзе распавядалася пра мінулае Рэчы Паспалітай, Вялікага Княства Літоўскага, даваліся дакументы, бягучая гістарычная бібліяграфія. Членамі і, часта карэспандэнтамі Таварыства, з’яўляліся Тадэвуш Чахаўскі, Стэфан Эрэнкройц, Людвік Каланкоўскі, Юзаф Мантвіл, Генрык Няводнічанскі, Эліза Ажэшка, Станіслаў Пігонь, Чэслаў Янкоўскі, Уладзіслаў Захорскі і інш  . Была сабрана вялікая бібліятэка: там знаходзіліся рукапісы Адама Міцкевіча, Яна Карловіча, Яна Шванскага, этнаграфічныя даследванні Міхала Федароўскага і Казіміра Французовіча, лісты Францішка Багушэвіча і інш. Цяпер гэта знаходзіцца ў літоўскіх архівах.
Пасля 1939 года, для Таварыства, як і для многіх іншых польскіх навуковых і культурных устаноў, пачаўся складаны перыяд. Апошні кіраўнік Таварыства прафесар Станіслаў Касцялкоўскі быў арыштаваны ўлетку 1941 года і адпраўлены ў ссылку на Урал. У 1941 годзе, пры нямецкай акупацыі, Таварыства спыніла сваю дзейнасць. Касцялкоўскі, вызвалены пасля пачатку германа-савецкай вайны ў студзені 1942 года, быў эвакуіраваны ў Іран разам з войскам Андэрса.
Маці
Маці, таксама мама, матуля, матка (Mater — маці) — жанчына адносна сваіх дзяцей. Праз шматзначнасць паняцця і яго рознае разуменне ў сацыяльным, культурным і рэлігійным кантэксце цяжка знайсці ўніверсальнае вызначэнне.
Біялагічная маці
Біялагічная маці — жанчына, якая зачала, вынасіла і нарадзіла дзіця. З развіццём рэпрадуктыўнай медыцыны стала магчыма сурагатнае і генетычнае мацярынства.
СЭЗ Магілёў
Свабодная эканамічная зона «Магілёў» (СЭЗ «Магілёў») — частка тэрыторыі Рэспублікі Беларусь з пэўнымі межамі, у межах якой у дачыненні рэзідэнтаў гэтай свабоднай эканамічнай зоны ўсталёўваецца і дзейнічае спецыяльны прававы рэжым для ажыццяўлення імі інвестыцыйнай і прадпрымальніцкай дзейнасці.
Бронныця
Бронныця (Бро́нниця) — вёска ў Магілёў-Падольскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Падпарожжа
Падпарожжа (Подпорожье) — горад у Расіі, адміністрацыйны цэнтр Падпарожскага раёна Ленінградскай вобласці.
Гісторыя
Горад заснаваны ў 1936 годзе. У 1938 годзе пачалося будаўніцтва Верхнясвірскай ГЭС.
Дэмаграфія
Насельніцтва горада складае 18 729 чалавек (на 2010 год).
Самбучы
Самбучы (Sambuci) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Лацыё, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Рым.
Насельніцтва складае 962 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 117 чал./км². Займае плошчу 8 км². Паштовы індэкс — 20. Тэлефонны код — 0774.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
IC 2097
IC 2097 — галактыка тыпу Irr (іррегулярна галактыка) ў сузор’і Эрыдан.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Крупня (рака)
Кру́пня  — рака ў Клімавіцкім і Касцюковіцкім раёнах Магілёўскай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Жадунь (басейн Дняпра).
Даўжыня ракі 41 км. Плошча вадазбору 136 км². Сярэднегадавы расход вады ў вусці 0,7 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,2 м/км. Пачынаецца за 2 км на паўночны ўсход ад вёскі Сакалоўка Клімавіцкага раёна, вусце на паўднёвай ускраіне горада Касцюковічы. Цячэ на паўднёвым усходзе Аршанска-Магілёўскай раўніны.
Даліна выразная, шырынёй да 2 км, парэзана лагчынамі, ярамі, меліярацыйнымі каналамі. Схілы даліны стромкія, вышынёй да 20  м. Пойма вузкая, у верхнім і ніжнім цячэнні чаргуецца па берагах, у сярэднім — двухбаковая (шырыня ў асобных месцах да 1,8 км), асушаная, лугавая. Рэчышча каналізаванае на працягу 26 км (вёска Крупня Клімавіцкага раёна — вёска Карабанава Касцюковіцкага раёна), у высокай плыні слабазвілістае. Берагі натуральнага рэчышча стромкія, вышынёй 0,5—1 м. Шырыня ракі ў межань да 10 м. Прымае сцёк з сеткі меліярацыйных каналаў.
Каля ракі населеныя пункты Сакалоўка, Крупня, Леанполле, Халдзееўка (Клімавіцкі раён), Калодзезькі, Чарчонаўка, Вязавец, Карабанава, Прусіна (Касцюковіцкі раён).
Жэчнеў (гміна)
Жэ́чнеў (Rzeczniów) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Ліпскага павета Мазавецкага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Жэчневе. Плошча гміны складае 103,69 км². Станам на 2012 год у гміне Жэчнеў пражывалі 4637 чалавек, шчыльнасць — 44,7 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 24 салецтвы.
Крукавіцкі сельсавет
Кру́кавіцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Калінкавіцкага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок Крукавічы.
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Азарыцкага раёна Мазырскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Азарыцкім раёне БССР. З 8 ліпеня 1931 года ў Мазырскім раёне БССР. З 12 лютага 1935 года ў складзе Даманавіцкага раёна, з 21 чэрвеня 1935 года — Мазырскай акругі, з 20 лютага 1938 года — Палескай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Гомельскай вобласці. З 20 студзеня 1960 года ў складзе Калінкавіцкага раёна. 12 лістапада 2013 года сельсавет скасаваны, яго тэрыторыя ўвайшла ў склад новаўтворанага Азарыцкага сельсавета.
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года складала 816 чалавек, з іх 97,5 % — беларусы, 1,8 % — рускія.
На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 7 населеных пунктаў: аграгарадок Крукавічы, вёскі Беразнякі, Віша, Вуглы, Гара, Сышчыцы, Чыстая Лужа.
Плевен
Плевен — горад, цэнтр абшчыны Плевен і Плевенскай вобласці, знаходзіцца на поўначы Балгарыі.
Геаграфія
Горад размешчаны ў цэнтры гістарычнай вобласці Мезія, непадалёк ад Дуная і Старой плаціны. Адлегласць ад Плевена да Сафіі складае 160 км, 220 км да Бухарэста, 150 км да Русе, 300 км да Варны і 222 км да Шумена. Колькасць насельніцтва Плевена на 2008 год была 122 тыс. чалавек гэта сёмы паказчык па насельніцтву ў Балгарыі.
Рэлігія
У горадзе большасць вернікаў — праваслаўныя 90 %, прысутнічаюць мусульмане 5 %, католікі і пратэстанты 5 %. У горадзе захаваліся сярэдневечныя цэрквы, якія выконваюць свае функцыі і сёння, таксама будуюцца і новыя храмы.
Касаман
Касаман — сяло ў Аральскім раёне Кызылардзінскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Касаманскай сельскай акругі. Код КАТА — 433246100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 339 чалавек (179 мужчын і 160 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 379 чалавек (196 мужчын і 183 жанчыны).
Валюта
Валю́та (ад італьянскага valuta — кошт, вартасць) — 1) грашовая адзінка краіны і яе тып (залатая, сярэбраная, папяровая, крэдытная). 2) Грашовыя знакі замежных краін (крэдытныя білеты, манеты і інш.). 3) Крэдытныя сродкі абарачэння і плацяжу, выражаныя ў замежных грашовых адзінках (векселі, чэкі, сертыфікаты і інш.). 4) Міжнародныя і еўрапейскія разліковыя адзінкі СДР, ЭКЮ — калектыўная валюта. Паводле сваёй сутнасці валюта — гэта грошы ў міжнародных разліках.
Вільнэ (Магілёў-Падольскі раён)
Вільнэ (Ві́льне) — вёска ў Магілёў-Падольскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Дронькаўскі сельсавет
Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Хойніцкага раёна Рэчыцкай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Гомельскай акругі. 30 снежня 1927 года сельсавет скасаваны, тэрыторыя далучана да Аравіцкага сельсавета.
Жабер
У 1940—1954 гадах цэнтр Жаберскага сельсавета.
Гісторыя
Упершыню згадваецца ў 1546 годзе, калі Станіслаў Некрашэвіч запісаў «маёнтак Жабер з мястэчкам Хомскам» сваёй жонцы. Тым часам Жабер быў «дваром», т.б. не меў значных умацаванняў, і толькі адміністрацыйным цэнтрам маёнтка.
«Дваром» Жабер заставаўся да 2-й паловы XVII ст., тады Жаберскі маёнтак належаў князям Дольскім і Язерскім, часткова быў застаўлены шляхцічу Войцеху Чарвінскаму. У «двары» было два свірны, пограб і бровар.
Калі ў сакавіку 1660 года атрад войскаў І. Хаванскага спаліў суседні Хомск, мясцовы шляхціч Дамінік Эйсмант, быўшы ў канфлікце з Войцехам Чарвінскім, 16 сакавіка 1660 года з 20 сваімі людзьмі пад выглядам маскавітаў з крыкам: ''«Рубі! Рубі!»'', — захапіў «двор». Пры гэтым ледзь не загінуў слуга Чарвінскага — Навіцкі, калі кінуўся ратавацца праз раку.
У 2-й палове XVII ст. Жаберскі маёнтак быў сканцэнтраваны кн. Я. К. Дольскім. Станам на 1677 год агулам у гэтым маёнтку кн. Дольскага падаткаабкладанымі лічылася 422 падданыя, з улікам неабкладаных і дзяцей агулам магло быць болей за 1000 чалавек.
Там жа часам на месцы старога «двара» князь Я. К. Дольскі пабудаваў Жаберскі замак. Замак у Жаберы быў сталай рэзідэнцыя князя ў канцы XVII ст., потым яго ўдавы кн. Ганны, а пасля яе смерці — зяця кн. М. С. Вішнявецкага, мужа іх адзінай спадчыніцы, дачкі Кацярыны. Князь М. С. Вішнявецкі яшчэ болей умацаваў і азброіў замак, але ён быў разбураны шведамі падчас Паўноўчнай вайны (1700—1721) у 1706 годзе і пазней не аднаўляўся.
Славутасці
За 3 км на паўночны захад ад вёскі знаходзіцца колішні замак Дольскіх і Вішнявецкіх (XVII—XVIII ст.).
Ваеводчынці
Ваеводчынці (Воєво́дчинці) — вёска ў Магілёў-Падольскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Хаўмэ Грау Касас
Хаўме Грау Касас (Jaume Grau Casas; 2 снежня 1896, Барселона — 8 лістапада 1950, Валенсія) — іспанскі каталонскі пісьменнік. Ён лічыцца найбуйнейшым паэтам на планавай мове эсперанта з Каталоніі. Эсэ і дзённікі часоў яго ўтрымання ў паўднёва-французскіх лагерах для інтэрнаваных адносяцца да ліку выдатных дакументаў, якія апісваюць ўмовы жыцця таго часу.