cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Андрэй Лявонцьевіч Бондараў
Пасля вайны
24 чэрвеня 1945 года ў складзе зводнага палка 4-га Украінскага фронту прымаў удзел у гістарычным Парадзе Перамогі. Пасля вайны генерал-лейтэнант Бондараў А. Л. працягваў службу ў войску, камандуючы корпусам. З 1946 года выкладаў у Вышэйшай ваеннай акадэміі імя К. Я. Варашылава. C 1947 года камандаваў 37-м гвардзейскім паветрана-дэсантным корпусам. З 1950 года — памочнік камандуючага 7-й гвардзейскай арміі — ён жа начальнік аддзела баявой падрыхтоўкі. З 30 кастрычніка 1955 года ў адстаўцы па хваробе. У 1960 годзе абраны старшынёй калгаса «Памяць Леніна» Новааскольскага раёна Белгарадскай вобласці. 23 верасня 1961 года памёр у вёсцы Барава-Грынёва Новааскольскага раёна ад кровазліцця ў мозг. Пахаваны ў вёсцы Бароўкі таго ж раёна.
Імя А. Л. Бондарава носяць вуліцы ў гарадах Новы Аскол і Сартавала.
Узнагароды
Замежныя ордэны
Cynometra cauliflora
Cynometra cauliflora — від раслін з роду сямейства, які расце ў Паўднёва-Усходняй Азіі.
Іван Аляксандравіч Бадуэн дэ Куртэнэ
Іван Аляксандравіч Бадуэн дэ Куртэнэ (Jan Niecisław Ignacy Baudouin de Courtenay,, г. Радзымін — , г. Варшава) — рускі і польскі мовазнавец. Член-карэспандэнт Пецярбургскай АН з 1897.
Біяграфія
Па радаводнай легендзе, паходзіў са старажытнага французскага арыстакратычнага роду Куртэнэ, які вядзе свой ​​пачатак ад караля Людовіка VI і да якога належалі, у прыватнасці, імператары Лацінскай (Рымскай) імперыі. У Польшчу продак Бадуэна дэ Куртэнэ перасяліўся на мяжы XVII—XVIII стагоддзяў
Скончыў у 1866 годзе Галоўную школу у Варшаве. Навуковую дзейнасць пачынаў пад кіраўніцтвам І. І. Сразнеўскага. У 1875 годзе навуковец стаў прафесарам, у 1887 годзе — членам Польскай АН, а ў 1897 годзе — членам-карэспандэнтам Акадэміі навук. Працаваў у Казанскім (1874—1883), Юр’еўскім (1883—1893), Кракаўскім Ягелонскім (1893—1899), Пецярбургскім (1900—1918), Варшаўскім (з 1918) універсітэтах.
Быў двойчы жанаты, другім шлюбам — на Рамуальдзе Багніцкай, якая ўдзельнічала ў рускім, польскім, чэшскім друку.
З 1910-х гадоў актыўна займаўся палітыкай. Належаў да кадэцкага цэнтру, але па палітычных поглядах прымыкаў да так званых федэралістаў-аўтанамістаў.
Выступаў за культурную самастойнасць Польшчы і раўнапраўе польскай мовы з рускай. Арыштоўваўся ўладамі Расійскай імперыі.
Пасля аднаўлення незалежнасці Польскай рэспублікі пасяліўся там і працягнуў палітычную дзейнасць, ізноў адстойваючы правы нацыянальных меншасцяў — якімі на гэты раз апынуліся ўжо не палякі, а іншыя народы, у тым ліку і рускія. У 1922 вылучаўся прадстаўнікамі нацыянальных меншасцяў (супраць жадання) як кандыдат у прэзідэнты Польшчы. У першым туры выбараў 9 снежня набраў 103 галасы (19,04 %) і заняў трэцяе месца, вышэй, чым у выбранага ў выніку Габрыэля Нарутовіча; ў другім туры — усяго 10 галасоў, у трэцім — 5. Абраны ў пятым туры Нарутовіч атрымаў большую частку галасоў, раней аддадзеных за Бадуэна; падтрымка левых і нацыянальных меншасцяў вылілася ў нянавісць да Нарутовіча з боку правых, і неўзабаве пасля абрання ён быў забіты.
У 1919—1929 гадах ганаровы прафесар Варшаўскага ўніверсітэта і загадчык кафедры параўнальнага мовазнаўства. Памёр у Варшаве. Пахаваны на кальвінскіх (евангелісцка-рэфармацкіх) могілках у Варшаве.
Навуковая дзейнасць
Бадуэн дэ Куртэнэ здзейсніў пераварот у навуцы аб мове: да яго ў лінгвістыцы панаваў гістарычны кірунак — мовы даследаваліся выключна па пісьмовых помніках. Ён жа ў сваіх працах даказаў, што сутнасць мовы — у маўленчай дзейнасці, а значыць, неабходна вывучаць жывыя мовы і дыялекты. Толькі так можна зразумець механізм функцыянавання мовы і праверыць правільнасць лінгвістычных тэорый.
Бадуэн дэ Куртэнэ на працягу многіх гадоў вывучаў розныя індаеўрапейскія мовы, пісаў свае навуковыя працы не толькі на рускай і польскай, але і на нямецкай, французскай, чэшскай, італьянскай, літоўскай і іншых мовах. Працуючы ў экспедыцыях, якія даследавалі славянскія мовы і дыялекты, ён фіксаваў іх фанетычныя асаблівасці. Яго адкрыцці ў галіне супастаўляльнага (тыпалагічнага) аналізу славянскіх моў апярэдзілі з’яўленне ідэй, якія пазней знайшлі сваё адлюстраванне ў працах выдатнага славіста Р. В. Якабсона. Гэтыя даследаванні дазволілі Бадуэну дэ Куртэнэ (з улікам ідэй рана памерлага малодшага калегі, таленавітага  — таксама паляка, які працаваў у Казані) стварыць тэорыю фанем і фанетычных чаргаванняў. Тэорыя выкладзена ў яго «Опыте фонетических чередований» (1895). Яе лагічным працягам з’явілася створаная навукоўцам тэорыя пісьма. Такім чынам, Бодуэн выступіў заснавальнікам фаналогіі і папярэднікам тэорыі М. С. Трубяцкога.
Бадуэн дэ Куртэнэ выяўляў агульныя прыкметы і ў няроднасных мовах і пры гэтым вялікую ўвагу звяртаў на фанетыку — «фанетычны цэмент». Ен сцвярджаў, што і ў мовах рознай марфалагічнай будовы фанетычныя законы ў агульных рысах аднолькавыя. Напрыклад, чаргаванне [к] — [ч] (напр. пяку — пячэш) — характэрная фанетычная прыкмета і для індаеўрапейскіх (славянскіх, раманскіх, германскіх), і фіна-ўгорскіх, і семіцкіх моў. Гэты тып чаргавання настолькі пашыраны, што Бадуэн дэ Куртэнэ прапанаваў яму найменне — «агульначалавечая моўная з’ява», гэта значыць моўная ўніверсалія. 3 іншых тыпалагічных асаблівасцей у галіне фанетыкі няроднасных моў ён адзначаў знікненне звонкіх выбухных зычных у дацкай і эстонскай мовах, рэгрэсіўны кірунак асіміляцыі ў індаеўрапейскіх мовах і прагрэсіўны — у фіна-ўгорскіх і ўрала-алтайскіх мовах.
Ён першым пачаў ужываць у лінгвістыцы. Даказаў, што на развіццё моў можна ўздзейнічаць, а не толькі пасіўна фіксаваць усе падзеі і змены, якія адбываюцца ў іх. На аснове яго работ паўстаў новы напрамак —.
Ідэя стварэння статыстычнай тыпалогіі гукавых сістэм славянскіх моў, прыярытэт якой належыць Бадуэну дэ Куртэнэ, не страціла сваёй надзённасці і зараз. Ён заўважыў, што паводле статыстычных падлікаў украінская і чэшская мова характарызуецца шырокім ужываннем галоснага [і], польская — галоснага [е] і г. д.
Падрыхтаваў трэцюю і чацвёртую рэдакцыі, удакладніўшы этымалогіі, выправіўшы падзел на гнёзды (у Даля часта адвольны), а таксама папоўніўшы яго новымі словамі, у тым ліку унёсшы абсцэнную лексіку, якой не было ў Даля. За свае дапаўненні быў падвергнуты жорсткай крытыцы, у савецкі час «Бодуэновский словарь Даля» не перавыдаваўся. Перавыданні савецкага часу абапіраюцца на арыгінальны тэкст другога выдання слоўніка Даля; версія Бадуэна звычайна лічыцца самастойным слоўнікам.
Бадуэн дэ Куртэнэ актыўна цікавіўся штучнымі мовамі, неаднаразова выступаў прыхільнікам эсперанта. У кастрычніку 1907 года ён удзельнічаў разам з Ота Есперсенам і іншымі навукоўцамі ў міжнароднай дэлегацыі па прыняцці міжнароднай дапаможнай мовы (Délégation pour l'Adoption d'une Langue Auxiliaire Internationale) у якасці яе віцэ-старшыні. Быў асабіста знаёмы з Л. Л. Заменгоф, заснавальнікам эсперанта, але эсперантыстам сябе не лічыў.
Працуючы ў Казані ў 1874—1883 гг., навуковец заснаваў, у рамках якой расквітнеў талент найбуйнейшага навукоўца , пад яго непасрэдным уплывам праходзіла станаўленне выдатных рускіх лінгвістаў XX стагоддзя Л. У. Шчэрбы і.
Запісваў і публікаваў (з нотамі) беларускія народныя песні («Белорусско-польские песни из Сокольского уезда Гродненской губернии», 1892; «Дополнение к „Белорусско-польским песням из Сокольского уезда Гродненской губернии“», 1894).
Кулундзінскае
Кулундзі́нскае возера — горка-салёнае возера ў Кулундзінскім стэпе ў Алтайскім краі Расійскай Федэрацыі, за 46 км у напрамку на ўсход ад горада Слаўгарад.
Плошча паверхні 728 км² (вагаецца ад 615 да 770 км² ). Глыбіня да 4 м. Плошча вадазбору 24 100 км². На поўначы і захадзе берагі абрывістыя, на ўсходзе і поўдні — спадзістыя. Шмат астравоў. Жыўленне снегавое; зімой не замярзае. Злучана пратокай з возерам Кучукскае (разам плошча 800 км²). Упадаюць рэкі Кулунда і Суетка.
Здабыча мірабіліту.
Хілтан
Хілтан — прозвішча.
Дуся
Дуся (Dusia) — возера ў Літве.
Адно з найбольш значных азёр краіны. Возера з’яўляецца самым вялікім у паўднёвай часткі Літвы. Плошча возера складае 23,17 км². Даўжыня з захаду на ўсход 8,4 км, максімальная шырыня 4,2 км. Найбольшыя глыбіні размешчаны ў цэнтры возера, сярэдняя глыбіня 15,4 м. Берагі большай часткай пясчаныя.
Возера сілкуецца за кошт упадаючых у яго малых рэк.
У возеры жывуць 18 відаў рыб. Возера Дуся добрае месца для адпачынку і рыбалкі. На яго берагах знаходзяцца пясчаныя пляж і лагеры адпачынку.
Эліяху Бенджамін Уошберн
Біяграфія
Прадстаўляючы штат Ілінойс у Палаце прадстаўнікоў кангрэса, быў блізкі да прэзідэнта ЗША Аўраама Лінкальна. Першапачаткова ўваходзіў у партыю вігаў, затым стаў адным з першых членам і лідараў зноў створанай Рэспубліканскай партыі ЗША.
Змяніў Уільяма Сьюарда на пасадзе дзяржаўнага сакратара ЗША ў кабінеце прэзідэнта Уліса Гранта, але прабыў на пасадзе ўсяго 12 дзён у сакавіку 1869 года, самы кароткі час у гісторыі ЗША. Затым быў прызначаны на пасаду пасла ЗША ў Францыі і граў важную ролю ў падпарадкаванні перамоў аб перамір’і ў 1870 годзе.
Пасля выхаду ў адстаўку ў 1876 годзе жыў у Чыкага. Памёр у 1887 годзе.
45 гадоў
«45 гадоў» (45 Years) — мастацкі фільм 2015 года рэжысёра Эндру Хэя.
Узнагароды
Паводле інфармацыі сайта «Internet Movie Database» фільм быў адзначаны 22 кінаўзнагародамі і яшчэ 63 намінацыямі.
Нарцоле
Насельніцтва складае 3438 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 132 чал./км². Займае плошчу 26 км². Паштовы індэкс — 12068. Тэлефонны код — 0173.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Bernardo.
Раманішчанскі сельсавет
Утвораны 20 жніўня 1924 года як Раманішчаўскі (Раманішчанскі) сельсавет у складзе Парыцкага раёна Бабруйскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Парыцкім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Палескай вобласці. З 28 чэрвеня 1939 года ў складзе новаўтворанага Акцябрскага раёна Палескай вобласці, з 20 верасня 1944 года — Бабруйскай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Гомельскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Пратасаўскага сельсавета.
Нешава (Смаленская вобласць)
Нешава (Нешево) — вёска ў Ельнінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Леанідаўскага сельскага паселішча.
Вісагінас (возера)
Вісагінас (Visaginas) — возера ва ўсходняй Літве, знаходзіцца на поўдзень ад аднайменнага горада. Плошча 2,2 км². Сярэдняя глыбіня 2,9 м.
Краснае (Капланецкі сельсавет)
Кра́снае (, Красное) — пасёлак у Бярэзінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Капланецкага сельсавета.
Да 28 мая 2013 года пасёлак уваходзіў у склад Сялібскага сельсавета.
Астэрыянела
Астэрыяне́ла (Asterionella) — род каланіяльных дыятомавых водарасцей сямейства фрагілярыевых.
Апісанне
Клеткі палачкападобныя, утвараюць зоркападобныя калоніі, радзей зігзагападобныя або спіральныя ланцужкі. Панцыр тонкі, з паяска лінейны, гетэрапольны. Уставачныя абадкі і септы адсутнічаюць. Створкі вузкалінейныя з галоўчатымі канцамі. Штрыхі кволыя, папярочныя, паралельныя. Восевае поле вузкалінейнае.
Пашырэнне
Трапляюцца пераважна ў планктоне мораў. У прэснаводных вадаёмах вядомы і ; пашырана ў Заходняй Еўропе і Паўночнай Амерыцы, адзначаны ў планктоне азёр, рэк і іншых вадаёмаў Беларусі, астэрыянела зграбная выяўлена ў выкапнёвым стане ў адкладах антрапагену і галацэну.
NGC 4741
NGC 4741 (іншыя абазначэнні — UGC 8000, MCG 8-23-98, ZWG 244.45, ZWG 245.3, PGC 43504) — спіральная галактыка (Sc) ў сузор’і Гончыя Псы.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Чычэрын
Чычэрын — рускае прозвішча.
Гілярый Гіляравіч Гараўскі
Гілярый Гіляравіч Гараўскі (, Уборкі, Ігуменскі павет, Мінская губерня — пасля 1875) — акварэліст, брат Апалінарыя Гараўскага і Іпаліта Гараўскага.
Паходжанне і сям’я
Нарадзіўся ў дробнапамеснай шляхецкай сям’і. Бацькі — Гілярый Францавіч і Мар’яна Якаўлеўна Гараўскія. Род карыстаўся гербам «Кораб» (з XVII стагоддзя), вёў свой радавод ад шляхціца Гракала-Гараўскага. У XIX стагоддзі частка прозвішча Гракала выйшла з ужывання. Гараўскія валодалі каля 200 га зямлі, якая дасталася бацьку мастака Гіляру Францавічу ад дзеда і бацькі.
У сям’і было тры дачкі і сыны Іпаліт (1828 ― пасля 1864), Апалінар (1833―1900), Карл (1838 ― пасля 1869), Гектар (1843―1893), Гіляр (1847 ― пасля 1875). Карл і Гектар былі прафесійнымі вайскоўцамі, Іпаліт, Апалінар і Гіляр ― мастакамі.
Адукацыя
Атрымаў адукацыю ў Аляксандраўскім кадэцкім корпусе, дзе вучыўся і яго старэйшы брат Апалінарый, але ўжо у той час, калі корпус быў пераведзены з Брэста ў Маскву. У 1862 годзе пакінуў корпус «па сямейных абставінах».
Потым вучыўся ў Пецярбургскай школе малявання Таварыства заахвочвання мастацтваў да 1868 года, потым у акадэміі мастацтваў да 1873 года.
Творчасць
Сярод пейзажаў «Від шпіталя Петрапаўлаўскага сабора» (1870), «Кветкі» (1879). Маляваў розныя куточкі Пецярбурга і кветкавыя нацюрморты, закранаў у сваёй творчасці тэмы, звязаныя з жыццём і прыродай Беларусі.
Пялягрында
Пялягрында́ (Peliagrinda) — вёска ў Ігналінскім раёне Уцянскага павета Літвы. Уваходзіць у склад Лінкмяніскай сянюніі. Размешчана за 11 км ад Лінкмяніса. Насельніцтва 8 чал. (2001 г.).
Біненхоф
Біненхоф (Binnenhof — Унутраны двор) — палацавы комплекс у цэнтры Гаагі, былая рэзідэнцыя графаў Галандыі, якая на працягу доўгіх стагоддзяў з'яўляецца цэнтрам нідэрландскага і галандскага палітычнага жыцця. Цяпер тут размяшчаюцца парламент Нідэрландаў — Генеральныя штаты і рэзідэнцыя прэм'ер-міністра. Побач з Біненхофам знаходзяцца розныя музеі і гістарычныя помнікі, у тым ліку карцінная галерэя Маўрыцхёйс.
Гісторыя
Паміж 1248 і 1280 гадамі былі пабудаваны (Hofkapel) і Рыцарская зала (Ridderzaal). Ззаду залы былі пабудаваны жылыя памяшканні. На месцы, дзе цяпер знаходзяцца галерэя Маўрыцхёйс (апісанне) і, знаходзіўся сад, да якога вялі мост і брама. Завершана будаўніцтва комплексу было меркавана ў часы сына Вілема Флорыса V. Біненхоф розны час служыў у якасці рэзідэнцыі не толькі графаў Галандыі, але і графаў Эно і графаў Баварскіх.
Комплекс раней быў акружаны каналамі, некаторыя з якіх вялі ў Дэлфт, што было важна для ўвозу піва, таму што піваварствам маглі займацца толькі гарады, якія атрымалі афіцыйныя гарадскія прывілеі. Сёння з гэтых каналаў захавалася толькі штучная сажалка і фрагмент канала недалёка ад. У ёй з 1982 года знаходзіцца кабінет прэм'ер-міністра, а побач размяшчаецца будынак галерэі Маўрыцхёйс. Будынак, пабудаваны ў 1640 годзе, з'яўляўся домам фельдмаршала Ёхана-Морыца, князя Насау-Зігенскага. Побач з Маленькай вежай знаходзіцца (Maurits- ці ), уваход у комплекс, а трохі на поўдзень ад яго — былы, у якім цяпер засядае Ніжняя палата Генеральных штатаў.
Эндру Хэй
Эндру Хэй (Andrew Haigh, нар. ) — брытанскі рэжысёр, сцэнарыст і прадзюсар.
Карамола (Карагандзінская вобласць)
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 69 чалавек (33 мужчыны і 36 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 49 чалавек (26 мужчын і 23 жанчыны).
Нікітачкіна
Нікітачкіна (Никиточкино) — вёска ў Ельнінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Леанідаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена падчас Ельнінска-Дарагабужскай аперацыі ў 1943 годзе.
Рышон-ле-Цыён
Рышон-ле-Цыён — горад, размешчаны ў цэнтры Ізраіля, у прыбярэжнай паласе Міжземнага мора, за 12 км на поўдзень ад Тэль-Авіва.
У 2005 годзе ў Рышон-ле-Цыёне пражывалі 219 800 жыхароў (з прыгарадамі 230.000, у 1948 годзе — 11 100), гэта чацвёрты па велічыні і самы «малады» горад у Ізраілі.
Гіганцкія каменныя галовы альмекаў
Гіганцкія каменныя галовы альмекаў — прынамсі сямнаццаць манументальных каменных скульптур у выглядзе чалавечых галоў, зробленых з буйных базальтавых валуноў. Узрост статуй датуецца сама меней да 900 года да н.э., а самі яны лічацца адметным атрыбутам старажытнай мезаамерыканскай цывілізацыі альмекаў. Усе скульптуры малююць галовы сталых мужчын з мясістымі шчокамі, плоскімі насамі і невялікай касавокасцю; іх фізічныя характарыстыкі адпавядаюць тыпу знешнасці, які да цяперашняга часу шырока распаўсюджаны сярод жыхароў Табаска і Веракруса. Заднія часткі помнікаў часта плоскія. Валуны былі прывезены з веракрускіх гор Сьера-дэ-лос-Тукстлас. Улічваючы, што пліты з каменя, якія выкарыстоўваюцца пры іх стварэнні, былі вельмі вялікімі, але пры гэтым былі перамешчаны на вялікія адлегласці, што патрабавала значных чалавечых высілкаў і рэсурсаў, была высунута здагадка, што помнікі ўяўляюць сабой скульптурныя партрэты асобных выдатных альмекскіх кіраўнікоў. Кожная з вядомых скульптур-галоў мае характэрны галаўны ўбор. Галовы ў буйных гарадскіх цэнтрах цывілізацыі альмекаў размешчаны па-рознаму: у лінію або групамі, — але метады і сродкі, якія выкарыстоўваліся для перавозкі каменя да гэтых месцаў, застаюцца незразумелымі.
Адкрыццё гіганцкіх каменных галоў у Трэс-Сапотэс у XIX стагоддзі дало штуршок да першых археалагічных даследаванняў культуры альмекаў Мэцью Стырлінгам у 1938 годзе. На сённяшні дзень вядома сямнаццаць пацверджаных узораў у чатырох цэнтрах «краіны альмекаў» на ўзбярэжжы Мексіканскага заліва ў Мексіцы. Большасць гіганцкіх галоў былі зроблены са сферычных валуноў, але дзве з Сан-Ларэнца-Ценачтытлан былі зноў выразаны з масіўных каменных тронаў. Акрамя таго, існуе помнік у Такалік-Абаху ў Гватэмале, які ўяўляе сабой трон, які, магчыма, быў выразаны з гіганцкай галавы. Гэта адзіны вядомы іх узор па-за тэрыторыяй «краіны альмекаў».
Вызначыць узрост помнікаў па-ранейшаму цяжка, паколькі многія з іх былі перамешчаны са сваіх першапачатковых месцаў да пачатку археалагічных пошукаў. Большасць галоў былі датаваны раннім дакласічным перыядам (1500—1000 да н.э.), некаторыя — сярэднім дакласічным (1000—400 да н.э.). Самая маленькая з галоў важыць 6 тон, у той час як самая вялікая, па розных ацэнках, — ад 40 да 50 тон, хоць яна была закінута сваімі стваральнікамі і засталася стаяць няскончанай непасрэдна ў каменяломні, дзе і стваралася.
Дашкаўскі сельсавет
Да́шкаўскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Магілёўскага раёна Магілёўскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок (да 2008 года вёска) Дашкаўка.
Гісторыя
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Магілёўскага раёна Магілёўскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Магілёўскім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Магілёўскай вобласці. Пад час Другой сусветнай вайны з ліпеня 1941 года да чэрвеня 1944 года акупіраваны нямецкімі войскамі. 22 ліпеня 1960 года ў склад сельсавета з Цішоўскага сельсавета перададзены 6 населеных пунктаў (Красніца-I, Красніца-II, Мяжысеткі, 12 раз’езд, Чарназёмаўка і Ялоўка).
Насельніцтва
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 5038 чалавек, з іх 92,8 % — беларусы, 5,5 % — рускія, 0,7 % — украінцы.
Склад
У склад сельсавета ўваходзіць 14 населеных пунктаў (2009 г.): На 1 студзеня 1974 года ў складзе Дашкаўскага сельсавета было 14 населеных пунктаў.
Скасаваныя населеныя пункты на тэрыторыі сельсавета:
Клімент Аркадзьевіч Ціміразеў
Клімент Аркадзьевіч Ціміразеў (, Санкт-Пецярбург, Расійская імперыя —, Масква, РСФСР) — расійскі вучоны ў галіне батанікі і фізіялогіі раслін, адзін з заснавальнікаў расійскай навуковай школы фізіёлагаў раслін, тэарэтык дарвінізму. Член-карэспандэнт Пецярбургскай акадэміі навук (1890), Расійскай акадэміі навук (1917).
Навуковая дзейнасць
Публіцыст («Жыццё расліны», 1878; «Навука і дэмакратыя», 1920).
Наледзь
Наледзь — слаістыя ледзяныя масівы на паверхні зямлі, лёду або інжынерных збудаванняў, якія ўтвараюцца пры замярзанні прыродных або тэхнагенных вод, якія перыядычна выліваюцца.
Асноўныя ўмовы наледзеўтварэння:
Распаўсюджанне
Месцы выхаду наледзі прымеркаваны да ўчасткаў памяншэння сячэння рэчышча і ачагам разгрузкі падземных вод.
Класіфікацыя наледзей
Класіфікацыя наледзей па памерам:
Геахімія наледзеўтварэння
Хімічны склад наледзнага лёду адрозніваецца ад складу наледзеўтвараючых вод. Як правіла, павялічваецца адносная канцэнтрацыя іонаў Mg, Na, SO₄²- і Cl. Гэта вынік рознай інтэнсіўнасці захопу лёдам іонаў, якая ў значнай меры вызначаецца іх канцэнтрацыяй, індывідуальнымі ўласцівасцямі раствораных рэчываў, ператварэннем гідракарбанатаў у карбанаты і аблогай карбанату кальцыю.
Мінералізацыя большай частцы наледзнага цела ніжэй мінералізацыі наледзеўтвараючых вод, толькі некаторая частка яго змяшчае больш растваральных рэчываў, чым вада крыніц.
Наледзныя солі фармуюцца ў 3 этапы:
Кулундзінская раўніна
Кулундзі́нская раўніна, Кулундзінскі стэп, Кулунда — раўніна на поўдні Заходняй Сібіры ў Расіі і Казахстане.
Паверхня хвалістая з характэрным чаргаваннем грыў (выш. да 60 м) і паніжэнняў, занятых рэкамі (Кучук, Кулунда, Бурла і інш.) і бяссцёкавымі азёрамі. У азёрах запасы соды (Петухоўскія, Танатарскія азёры), мірабаліту (Кулундзінскае возера, Кучукскае возера) і кухоннай солі (Вялікае і Малое Яравое). Клімат кантынентальны. Сярэдняя тэмпература студзеня ад −17 °C да −19 °C, ліпеня 19-22 °C. Гадавая колькасць ападкаў 250—350 мм. На поўначы і ўсходзе злакавыя стэпы на паўднёвых чарназёмах, на поўдні і захадзе палынова-злакавыя на каштанавых глебах. На схілах грыў — «стужачныя» хваёвыя бары і бярозава-асінавыя колкі.
Малочная жывёлагадоўля, збожжавая гаспадарка.
Мікалай Васільевіч Беспразванных
Мікалай Васільевіч Беспразванных ( — ) — беларускі трэнер (хакей з шайбай), заслужаны трэнер Беларусі.
Біяграфія
Быў дэканам факультэта спартовых гульняў і адзінаборстваў Беларускага дзяржаўнага інстытута фізічнай культуры (1973—1977), пазней кіраваў хакейнай ДЮСШАР «Юнасць».
Пасля выхаду на пенсію прыцягваўся ў судзейскія брыгады, што абслугоўвалі матчы нацыянальнага чэмпіянату.
Мяцяліс
Мяцяліс (Metelys) — возера ў Літве.
Адно з значных азёр краіны. Возера знаходзіцца на паўднёвым захадзе Літвы. Плошча складае 12,92 км². Даўжыня 6,8 км арыентавана возера з паўночнага захаду — паўднёвы ўсход, да 2,7 км шырынёй. Найбольшыя глыбіні размешчаны ў цэнтры возера, сярэдняя глыбіня 6,76 м. Берагі большай часткай пясчаныя.
Сцяг Манголіі
Сучасны сцяг Манголіі прыняты 12 лютага 1992 года.
Апісанне сцяга
Тры аднолькавыя вертыкальныя паласы чырвонага, сіняга і чырвонага колеру. У цэнтры чырвонай паласы, якая прымыкае да дрэўка, намаляваны дзяржаўны сімвал «Саембо» жоўтага колеру. Блакітны колер сцяга Манголіі — колер бясхмарнага неба краіны. Чырвоны — колер агню, полымя вогнішчаў у стэпе, які нагадвае аб перамозе нацыянальна-вызваленчай рэвалюцыі ў 1921 годзе. На чырвонай паласе ля дрэўка размешчаная залатая ідэограма, у верхняй частцы якой знаходзіцца знак «саембо» — сонца, месяц і адмысловы знак «анусвара» — кропка, з якой, згодна з будыйскімі вучэннямі, пачаў сваё развіццё сусвет. Тры языкі полымя, што завяршаюць «анусвару», увасабляюць мінулае, сучаснасць і будучыню.
Аляксандр Аляксандравіч Пятроў
Аляксандр Аляксандравіч Пятроў (нар., г. , РСФСР, СССР) — савецкі дзяржаўны дзеяч, кандыдат эканамічных навук (1992).
Біяграфія
У 1963 годзе скончыў Іванаўскі хіміка-тэхналагічны інстытут па спецыяльнасці «інжынер-хімік-тэхнолаг». У 1981 годзе скончыў Вышэйшую партыйную школу пры ЦК КПБ.
1963—1969: Курскі камбінат хімічнага валакна (Курскхімвалакно). Прайшоў шлях ад майстра-стажора да начальніка цэха.
1969—1973: Магілёўскі камбінат сінтэтычнага валакна (Магілёўхімвалакно). Начальнік вытворчасці штапельнага валакна, намеснік галоўнага інжынера камбіната.
NGC 4742
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Аляксандр Аляксандравіч Пятроў
Біяграфія
1973—1975: дырэктар Магілёўскага завода штучнага валакна імя Куйбышава.
1975—1977: Магілёўскае вытворчае аб’яднанне «Хімвалакно». Галоўны інжынер — першы намеснік генеральнага дырэктара.
1977—1980: сакратар парткама на правах райкама Магілёўскага вытворчага аб’яднання «Хімвалакно».
1980—1981: старшыня Выканаўчага камітэта Магілёўскага гарадскога Савета народных дэпутатаў.
1981—1985: генеральны дырэктар Магілёўскага вытворчага аб’яднання «Хімвалакно» — «Магілёўхімвалакно».
1985—1988: намеснік старшыні Савета Міністраў БССР (У 1986 годзе кіраваў рабочай групай Савета Міністраў БССР па ліквідацыі наступстваў аварыі на Чарнобыльскай АЭС на тэрыторыі БССР).
1988—1991: першы намеснік старшыні Бюро Савета Міністраў СССР па хіміка-лясным комплексе — у рангу міністра СССР.
1991—1992: першы намеснік старшыні Дзяржаўнага камітэта СССР па хіміі і біятэхналогіях.
З 1992 года працуе ў прыватным бізнесе.
Жанаты, двое дзяцей.
Дэпутат Вярхоўнага Савета БССР (1981—1984, 1984—1988), Член ЦК КПБ (1986—1990). Член камісіі па пытаннях грамадзянства Расіі пры прэзідэнце РФ (1992—1995).
Навуковая дзейнасць
Кандыдат эканамічных навук. Тэма кандыдацкай дысертацыі «Прадукцыйнасць працы — метадалогія аб’ектыўнай ацэнкі яе росту». (Дысертацыя: рашэнне Савета МДУ імя М. В. Ламаносава ад 16 студзеня 1992 года). Аўтар 11 вынаходак ў галіне хіміі і IT-тэхналогій і 30 навуковых работ, у тым ліку:
Ілір Мета
Ілір Мета (Ilir Meta; нар., Чаравода) — албанскі палітык, прэм’ер-міністр Албаніі з 1999 па 2002. Быў міністрам замежных спраў з 2002 па 2003 і зноў з 2009 па 2010, і з 2013 года — спікер парламента Албаніі. Таксама займаў пасады віцэ-прэм’ера і міністра эканомікі, гандлю і энергетыкі, у абодвух левых і правых урадах.
Як член Сацыялістычнай партыі Албаніі, Мета быў прэм’ер-міністрам з 1999 па 2002. Пасля ён заснаваў Сацыялістычны рух за інтэграцыю ў 2004 годзе і працягвае кіраваць партыяй. З 2009 па 2013, СРІ быў членам кіруючай кааліцыі з Дэмакратычнай партыяй.
Пасля парламенцкіх выбараў 2013, Ілір Мета быў абраны спікерам парламента 10 верасня 2013 года.
28 красавіка 2017 года быў абраны Прэзідэнтам Албаніі. За яго кандыдатуру прагаласавалі 87 дэпутатаў з 140. Уступленне на пасаду адбылося 24 ліпеня 2017 года.
Свята-Пакроўская царква (Хатляны)
Гісторыя
Царква пабудавана ў 2-й палове ХІХ стагоддзя з дрэва на сродкі памешчыка Завішы на месцы Свята-Міхайлаўскай царквы ХVІII стагоддзя. У 1897 годзе паводле праекта Канстанціна Тона ў Хатлянах за кошт дзяржавы пачата будаўніцтва новай царквы, ім кіраваў майстар Тадэвуш. 2 верасня 1898 года яна была асвячона. У 1930 годзе царква была закрыта і аддадзена калгасу пад збожжасклад. Падчас нямецкай акупацыі царква ў 1941 годзе была адкрыта і працавала да 1963 года, потым зноў стала калгасным збожжаскладам. У 1987 годзе царква была ўзята пад ахову дзяржавы як помнік драўлянай архітэктуры ХІХ стагоддзя. Да 1990-х гадоў не дзейнічала.
Архітэктура
Крыжова-купальны 5-зрубны храм. Над цэнтральным кубападобным зрубам узведзены 8-гранны барабан з макаўкай на шыі. Па вуглах зруба ўзведзены невялікія 8-гранныя барабаны з цыбулепадобнымі галоўкамі ў завяршэнні шатроў. Апсіда, прыдзелы і прытвор выкананы аднолькавымі 5-граннымі прырубамі. Архітэктурная выразнасць будынка дасягаецца багатым дэкаратыўным афармленнем фасадаў фігурнай шалёўкай і разным дэкорам: рустамі, пілястрамі, ліштвамі аконных праёмаў, падзорамі.
Унутры малітоўная зала перакрыта 8-гранным светлавым барабанам на ветразях: у яе шырокімі трапецападобнымі прасветамі адкрываюцца памяшканні апсіды, прыдзелаў і бабінца, над якім створана галерэя хораў. Брусчатыя сцены афарбаваны ў блакітны колер. Пад апсідай крыпта.
Пажар
Паводле інфармацыі Мінскага абласнога ўпраўлення МНС, пра пажар 6 студзеня ў 3.30 паведаміла па тэлефоне мясцовая жыхарка, якая ўбачыла з акна свайго дома зарава.
На ліквідацыі пажару былі задзейнічаны 14 адзінак тэхнікі і прыблізна 30 чалавек асабовага складу Уздзенскага гарнізона МНС. Першае падраздзяленне ратавальнікаў-пажарных прыбыло да месца выкліку праз тры хвіліны, аднак дах царквы ўжо абваліўся. Драўляны будынак знішчаны агнём.
Новае Муцішча
Новае Муцішча (Но́вое Мути́ще) — вёска ў Ельнінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Леанідаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена падчас Ельнінска-Дарагабужскай аперацыі ў 1943 годзе.
Нейвэ
Насельніцтва складае 3147 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 150 чал./км². Займае плошчу 21 км². Паштовы індэкс — 12057. Тэлефонны код — 0173.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Глетчарны лёд
Глетчарны лёд, ледавіковы лёд — лёд, які ўзнікае з снегу ў абласцях вышэй снегавой лініі. Снег спачатку ператвараецца ў фірн (крупчасты снег) пры ўдзеле працэсаў сублімацыі і перакрышталізацыі. Затым ніжнія пласты фірна, прасуючыся пад ціскам вышэйлеглых, ператвараюцца ў белы фірнавы лёд, а апошнія — у глетчарны лёд — канчатковы прадукт ператварэнняў снежнага полага ў гарах.
Глетчарны лёд — празрыстая блакітнаватая маса буйных ледзяных зерняў, аптычныя восі якіх спачатку арыентаваны бязладна, а затым пачынаюць набываць пераважную арыентацыю, што і палягчае рух лёду ў ледніках.
Акрамя зярністасці, характэрнай прыкметай глетчарнага лёду з’яўляецца палосчатасць. Поласы могуць быць першаснымі, гэта значыць успадкаванымі ад слаістасці фірнавай тоўшчы, ці ж другаснымі, якія ўзніклі пры дэфармацыі і разрывах лёду пры руху ледавіка, замярзання вады ў трэшчынах.
.22 Long Rifle
.22 LR (ангел. long rifle — доўгі вінтовачны, 5.6x15 мм) — мелакаліберны ўнітарны патрон кальцавага ўзгарання 22-га калібра (5,6 мм).
Патрон для паляўнічых і спартыўных мэт, ужываецца як у вінтоўках, так і ў пісталетах. Пры выкарыстанні гэтага патрона ў пісталетах дульная энергія куль складае ад 55 да 90 Дж, у вінтоўках ад 125 да 200 Дж. Пачатковая хуткасць кулі ў залежнасці ад зброі і маркі патрона складае ад 250 м/с да 410 м/с.
Гісторыя
Амерыканскі вытворца агнястрэльнай зброі J. Stevens Arms & Tool Company прадставіў патрон .22 Long Rifle ў 1887 годзе. Патрон абавязаны сваім паходжаннем патронам .22 BB Cap (1845 г.) і .22 Short (1857 г.). Ён аб'яднаў гільзу .22 Long (1871 г.) з куляй на 40 гран (2,6 г), што дало яму большую агульную даўжыню, больш высокую дульную хуткасць і выдатныя характарыстыкі, што ў якасці паляўнічага і мэтавага снарада.
У .22 LR выкарыстоўваецца куля з пяткай, што азначае, што куля такога ж дыяметра, як і гільза, і мае больш вузкую «пятачную» частку, якая змяшчаецца ў гільзе.
Вобласць ужывання
Патрон прымяняецца ў вінтоўках, пісталетах, рэвальверах, а зрэдку нават у пісталет-кулямётах і кулямётах (кулямёт Блюма). Вырабляецца для вінтовак у асноўным для паляўнічых і спартыўных мэт, а для пісталетаў - для трэніровачна-спартыўных мэт і зрэдку - самаабароны. З-за невысокай энергіі і занадта крутой траекторыі кулі дадзены патрон прыдатны толькі для здабычы дробнай дзічыны (вавёрка, собаль) на кароткіх дыстанцыях. Таксама выкарыстоўваецца ў спецыфічных сферах дзе і патрэбна невысокая энергія кулі на кароткіх дыстанцыях. Напрыклад зброю з такім патронам выкарыстоўваюць наглядчыкі федэральных і мясцовых турмаў ЗША, асабліва пры падаўленні бунтаў зняволеных. Наглядчыкі вельмі хутка ацанілі добрыя якасці такой зброі. Маламагутны патрон амаль не дае рыкашэтаў і забяспечвае выдатную дакладнасць і стабільнасць нават пры стральбе доўгімі чэргамі. Пры гэтым высокая хуткастрэльнасць пры стральбе доўгімі чэргамі паспяхова кампенсавала малое спыняльнае дзеянне асобнай кулі, разам з ёмкім магазінам забяспечыўшы высокую агнявую моц, якая неабходная пры падаўленні беспарадкаў (напрыклад спецыяльна распрацаваны пісталет-кулямёт American-180 з дыскавым магазінам на 165 патронаў .22LR).
Тэмп
Як заўважылі шматлікія стралкі, кучнасць патронаў Тэмп вельмі залежыць ад умоў транспарціроўкі і хранення патронаў. Таму бываюць вялікія разбежкі па кучнасці, напрыклад для 100 метраў яна можа быць як 25 мм, так і 50 мм (хаця на заводах ізгатоўцах даюць адзнаку на 125 мм)прычым асноўны разброс па вертыкалі. Датагож трэба дадаць што выкарыстанне даннай маркі патронаў патробуе больш частай чысткі ствала.
Сурок
Звышгукавы патрон калібра.22 LR. За кошт нізкай масы кулі ўдалося павялічыць хуткасць і дальнастрэльнасць, але з-за гэтага ў кулі высокая адчувальнасць да ветра. Таксама мінусам гэтага патрона з’яўляецца і тое што куля прызначанная для ствалоў з паменшанай колькасцю нарэзаў (у адваротным выпадку кулю «зносіць» на 15 см за 100 м).
Seller&Bellot HV
Экспансіўны, звышгукавы патрон. Адзін з самых магутных патронаў калібра.22 LR
Дробавыя патроны
У ЗША вырабляліся спецыяльныя патроны калібра .22 LR са зброевым дробам. Звычайна іх выраблялі з дробам № 12. Іх часта называлі «стрэлам змяі» (snake shot), «стрэлам птушкі» ці «стрэлам пацука» з-за іх выкарыстання для барацьбы са шкоднікамі на кароткіх і вельмі кароткіх дыстанцыях. Такія патроны маюць альбо гільзу, зачыненую гофрай, альбо паўпразрыстую пластыкавую «кулю» з дробам (пластык кулі разбіваецца пры стрэле). Аднак такі патрон стаў таксама папулярны ў стэндавай стральбе па талерачках.
Беларусь
У сучаснай Беларусі патроны калібра .22 LR у асноўным выкарыстоўваюцца ў спартовых мэтах і для ранняга навучання стральбе.
Якімава-Слабадскі сельсавет
Якімава-Слабадскі́ сельсавеет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Парыцкага раёна Бабруйскай акругі. Цэнтр — вёска Якімава Слабада.
Таўрагнас
Таўрагнас (Tauragnas) — возера ў Літве.
Адно са значных азёр краіны. Возера размешчана на паўночным усходзе Літвы ў Аўкштайцкім нацыянальным парку. Плошча возера складае 5 км². Даўжыня 9,5 км, сярэдняя шырыня 0,54 км. Плошча вадазбору 74 км². Найбольшыя глыбіні размешчаны на захадзе возера, сярэдняя глыбіня 18,4 м.
Таўрагнас самае глыбокае возера Літвы.
Новае Шчэрбіна
Новае Шчэрбіна (Новое Щербино) — вёска ў Ельнінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Леанідаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена падчас Ельнінска-Дарагабужскай аперацыі ў 1943 годзе.
Роджэр Хілтан
Роджэр Хілтан CBE (Roger Hilton,, Мідлсекс, Лондан — , Сент-Джаст, Карнуол) — брытанскі мастак-абстракцыяніст, адзін з найбуйнейшых прадстаўнікоў гэтага кірунку ў жывапісе Вялікабрытаніі ў XX стагоддзі, асабліва ў перыяд перад Другой сусветнай вайной. Узнагароджаны ордэнам Брытанскай імперыі (1968).
Энтані Хіл
Энтані Хіл (Anthony Hill;  — ) — англійскі жывапісец і скульптар, абстракцыяніст. Яго раннія творы складаюцца з простых геаметрычных фігур. У 1960-я гады ён ствараў складаныя прасторавыя кампазіцыі і працаваў над рэльефнымі канструкцыямі. У аснове яго вельмі індывідуальнага мастацкага стылю — інтарэс да ўзаемадзеяння формаў.
Роджэр Хілтан
Жыццё і творчасць
Нарадзіўся ў англа-нямецкай сям’і. Хілтан вывучаў жывапіс у Мастацкай школе Слейда ў Лондане, дзе яго настаўнікам быў Генры Тонкс, і пазней — у парыжскай школе Біс’ер (École Bissiere, у 1930-я гады). Першапачаткова займаўся фігуратыўным мастацтвам; у 1950-я гады, аднак, пад творчым уплывам Піта Мандрыяна, пераходзіць на пазіцыі абстракцыянізму. У 1953 годзе Р.Хілтан жыве ў Нідэрландах. Пачынаючы з 1956 года мастак знаходзіцца ў цесным кантакце з арт-групай «Сэнт-Іў Груп» (англ. St-Ives Group) з Заходняга Карнуола, у тым ліку з такімі майстрамі, як Пітэр Лэньян, Тэры Фрост, Патрык Херан, Уільям Скот і Браян Уінтэр, і канчаткова перасяляецца ў Корнуол у 1965 годзе. У 1959 годзе Хілтан прымае ўдзел у міжнароднай выставе сучаснага мастацтва documenta II у заходнегерманскім горадзе Касель. У 1963 годзе ён быў удастоены мастацкай прэміі Джона Мура (з прызавым фондам у 25 000 фунтаў стэрлінгаў).
У апошнія гады жыцця мастак цяжка хварэў і быў прыкаваны да ложка.
Кубак Беларусі па футболе 2001/2002
Кубак Беларусі па футболе 2001/2002 — 11-ы розыгрыш Кубка Беларусі. Пераможцам Кубка ўпершыню стаў футбольны клуб «Гомель», які ў фінале перамог барысаўскі БАТЭ з лікам 2:0.
1/32 фінала
На гэтай стадыі прынялі ўдзел 22 клубы:
Значная частка клубаў ніжэйшых ліг па розных прычынах адмовілася ад удзелу ў Кубку.
Клубы Другой лігі супрацьстаялі клубам Першай лігі. Па жараб'ёўцы 4 клубы Першай лігі аўтаматычна прайшлі ў наступны раўнд.
Гульні прайшлі 15 жніўня 2001.
Згодна з рэгламентам, на дадзенай стадыі пераможца вызначаецца па выніку аднаго матчу.
1/16 фінала
На гэтай стадыі прынялі ўдзел 27 клубаў:
Па жараб'ёўцы 5 клубаў Вышэйшай лігі аўтаматычна прайшлі ў наступны раўнд.
Гульні прайшлі 26 і 27 жніўня 2001.
Згодна з рэгламентам, на дадзенай стадыі пераможца вызначаецца па выніку аднаго матчу.
1/8 фінала
Гульні прайшлі 14 кастрычніка 2001.
Згодна з рэгламентам, на дадзенай стадыі пераможца вызначаецца па выніку аднаго матчу.
Познацвет асенні
Познацвет асенні (Colchicum autumnale) — від травяністых цыбульных атрутных раслін з рода Познацвет сямейства Colchicaceae. Расце звычайна на сырых лугах. Натуральны арэал віду — амаль уся Еўропа (без Скандынавіі).
Бітва за Эн-Наджаф (2004)
Другая бітва за Эн-Наджаф — бітва ў жніўні 2004 года, што адбылася паміж амерыкана-іракскімі войскамі і шыіцкімі апалчэнцамі на чале з Муктадой ас-Садрам падчас паўстання Арміі Махдзі.
Познацвет асенні
Познацвет асенні зімуе ў выглядзе падземнага клубня (сцябла), апранутага сухімі похвамі адмерлых лісцеў; вясною клубень, пракапваючы похвы, выцягваецца ў даўжыню і развівае над паверхняй зямлі зялёнае лісце, а аплодненая завязь спее, ператвараючыся ў плод — каробачку.
Кубак Беларусі па футболе 2001/2002
Чвэрцьфіналы
Згодна з рэгламентам, на дадзенай стадыі пераможца вызначаецца па выніках двух матчаў.
Бітва за Эн-Наджаф (2004)
Папярэднія падзеі
31 ліпеня 2004 года 11-е экспедыцыйнае падраздзяленне марской пяхоты ЗША пад камандаваннем узначаленай Польшчай шматнацыянальнай дывізіі ўзяла на сябе аператыўнае кіраванне правінцыямі Наджаф і Аль-Кадысія. Непасрэдна ў горадзе Эн-Наджаф базаваўся 66-ы ўзвод амерыканскай ваеннай паліцыі і байцы сальвадорскага кантынгенту. Бліжэйшыя раёны да гэтага часу ўжо былі падвергнуты нападам шыіцкіх паўстанцаў. Першы бой з «Арміяй Махдзі» ў горадзе адбыўся 4 красавіка, у выніку чаго адзін сальвадорац загінуў, пры гэтым было забіта 19 баевікоў. Другое сутыкненне прайшло 2 жніўня. Паводле некаторых амерыканскіх крыніц, у перастрэлцы на баку баевікоў удзельнічалі байцы ліванскай Хезбалы і КВІР Ірана.
Кубак Беларусі па футболе 2001/2002
Першыя матчы
Першыя матчы прайшлі 25 красавіка 2002.
Пятрышке
Пятры́шке (Petriškė) — вёска ў Ігналінскім раёне Уцянскага павета Літвы. Уваходзіць у склад Ігналінскай сянюніі. Размешчана за 4 км ад Палушэ. Насельніцтва 26 чал. (2001 г.).
Познацвет асенні
Пры аснаванні клубня знаходзіцца пупышка, якая разрастаецца ў парасткі бягучага года; гэты парастак дае пачатак клубню, квітнеючаму наступнай восенню, а стары клубень, разам з выцягнуўшыся сцяблом, пасля паспявання плоду да восені адмірае. Унізе на растучых і квітнеючых парастках знаходзяцца два недаразвітых ліста (похвы), а над імі ўтоена некалькі зялёных яшчэ недаразвітых лісцеў; ў пазусе ніжняга (першага) з іх знаходзіцца вельмі маленькая пупышка, якая развіваецца ў парасткі будучага года; сцябловае ж калена паміж першым і другім зялёным лістом патаўшчаецца ў клубень.
Кубак Беларусі па футболе 2001/2002
Адказныя матчы
Адказныя матчы прайшлі 2 мая 2002.
Бітва за Эн-Наджаф (2004)
Бітва
На другі дзень баёў пры выкананні блізкай паветранай падтрымкі верталёт ЗША UH-1N быў збіты агнём са стралковай зброі, аднак экіпаж выжыў. У гэты ж час чатыры амерыканскія вайскоўцы былі забіты падчас цяжкіх вулічных баёў.
Да 9 жніўня да амерыканцаў прыйшло падмацаванне, але яны працягнулі несці цяжкія страты. Так, падчас баёў паўтузіна амерыканскіх танкаў «Абрамс» і баявых машын «Брэдлі» былі пашкоджаныя або выведзеныя з ладу агнём РПГ паўстанцаў на вузкіх вуліцах.
Познацвет асенні
Кветка (большай часткай адна) развіваецца ў пазусе верхняга ліста, а вярхушка парасткаў адмірае. Калякветнік без плям (а калі слаба плямісты, то пылавікі жоўтыя). Рыльца на адным баку слупка, выразнае. Слупкі некалькі патоўшчаны. Па выспяванні пладоў ўсё квітнеючае сцябло высыхае, за выключэннем аднаго з ніжніх яго каленаў (міжвузляў), які прыняў выгляд тоўстай шышкі.
Кубак Беларусі па футболе 2001/2002
Паўфіналы
Згодна з рэгламентам, на дадзенай стадыі пераможца вызначаецца па выніках двух матчаў.
Бітва за Эн-Наджаф (2004)
Бітва
Тады замежнікі абстралялі іх ракетамі, а затым атакавалі некалькі з гатэляў. Пасля перастрэлкі гатэлі былі захоплены. У выніку баёў былі пашкоджаны два мінарэты мячэці, адной з самых святых з усіх шыіцкіх святынь. Хоць суседнія будынкі атрымалі значныя пашкоджанні, сама мячэць атрымала толькі паверхневыя пашкоджанні ад шальных куль і аскепкаў.
23 жніўня адбылося па меншай меры 15 выбухаў, многія з якіх гучалі як артылерыйскія снарады, калі шрапнэль звалілася ў двары мячэці з залатым купалам, і стрэлы рэхам разнесліся па завулках. 26 жніўня два F-16, якія вылецелі з Балады, скінулі чатыры 2000-фунтовых JDAMs (Сумесныя боепрыпасы прамога траплення) на дзве гасцініцы побач з храмам, якія выкарыстоўваліся паўстанцамі. Паспяховы авіяўдар нанёс зруйнавальны ўдар па ворагу.
Жорсткія баі вымусілі бакі сесці за стол перамоваў. У выніку, быў падпісаны дакумент, які усталяваў рэжым спынення агню. Гэтая дамоўленасць была выгадна амерыканцам, так як пазбаўляла іх ад неабходнасці ўваходзіць у мячэць імама Алі.
Страты
У баях амерыканцы страцілі больш чым 18 чалавек забітымі і звыш за 100 параненых, а таксама 2 танкі і 4 уседарожніка. Ва ўрадавай арміі налічвалася мінімум 40 забітых, 46 параненых і 18 палонных. Паўстанцы страцілі мінімум 178 і яшчэ 261 палоннымі.
Наступствы
Баі скончыліся 27 жніўня 2004 года ўзгодненым спыненнем агню: байцы «арміі Махдзі» здалі сваю зброю перад сыходам, і ніхто з іх не быў затрыманы; войскі ЗША таксама пакідалі горад, а іракская паліцыя ўзяла пад кантроль бяспеку ў горадзе. Асобныя сутычкі працягваліся некалькі яшчэ месяцаў. Некаторыя байцы з Наджафа адправіліся ў Садр-Сіці ў Багдадзе, дзе таксама ішлі цяжкія баі, каб дапамагчы «арміі Махдзі» ў іх партызанскай дзейнасці супраць амерыканскіх і іракскіх сіл. Канчатковае пагадненне паміж ЗША і Муктадой ас-Садрам было дасягнута да канца верасня, а баявыя дзеянні спыніліся ў пачатку кастрычніка.
Познацвет асенні
Значэнне і ўжыванне
Калхіцын, здабываецца з расліны, выкарыстоўваецца для даследаванняў поліплаідыі ў раслін.
Кубак Беларусі па футболе 2001/2002
Першыя матчы
Першыя матчы прайшлі 10 мая 2002.
Адказныя матчы
Адказныя матчы прайшлі 18 мая 2002.
Познацвет асенні
Значэнне і ўжыванне
Шырока культывуецца як дэкаратыўная расліна, характэрнае сваім познім красаваннем, калі ў садах і парках ўжо амаль не застаецца яркіх квітнеючых раслін. У сувязі з гэтым інтрадуцыраваная амаль паўсюль у свеце ў зоне ўмеранага клімату. Варта, аднак, памятаць, што ўсе часткі расліны, асабліва пашкоджаныя цыбуліны — атрутныя, і звяртацца з імі кветкаводам варта з асцярожнасцю, працуючы абавязкова ў пальчатках.
Кубак Беларусі па футболе 2001/2002
Фінал
Фінал 2002 года быў першым у гісторыі суверэнных беларускіх Кубкаў, што праходзіў не ў Мінску.
Познацвет асенні
Сінонімы
Паводле Royal Botanic Garden Edinburgh.
Бараны (фільм, 2015)
«Бараны» (Hrútar) — мастацкі фільм 2015 года рэжысёра Грымюра Хаўконарсана.
Сюжэт
У самотнай даліне ў Ісландыі жывуць два браты: Гумі і Кiдзі. Іх радавая атара авечак лічыцца адной з найлепшых у краіне. Вось амаль сорак гадоў браты не гавораць адзін з адным, хоць дзеляць зямлю і лад жыцця на дваіх. Але ім давядзецца парушыць маўчанне і зноў стаць адным кланам, каб выратаваць найдаражэйшае, што ў іх ёсць — іх баранаў.
Узнагароды
Паводле інфармацыі сайта «Internet Movie Database» фільм быў адзначаны 32 кінаўзнагародамі і яшчэ 14 намінацыямі.
Лучны Мост
Лучны́ Мост (, Лучной Мост) — пасёлак у Бярэзінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Капланецкага сельсавета.
Да 28 мая 2013 года пасёлак уваходзіў у склад Сялібскага сельсавета.
Луодзіс
Луодзіс (Luodis) — возера ў Зарасайскім раёне Літвы. Плошча 13,02 км². Сярэдняя глыбіня 6,07 м. Максімальная глыбіня 18,04 м. Даўжыня берагавой лініі 28,02 км. Маецца 2 вострава.
Абаянскі раён
Абаянскі раён (Обоянский район) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка (раён) і муніцыпальнае ўтварэнне (муніцыпальны раён) у Курскай вобласці Расіі.
Адміністрацыйны цэнтр — горад Абаянь.
Геаграфія
Абаянскі раён мяжуе з Медзвенскім, Прысценскім, Вялікасалдацкім і Бялоўскім раёнамі, а таксама з Белгародскай вобласцю. Плошча раёна складае 1026,50 км².
Раз’езд 69 км
Раз’езд 69 км — раз’езд у Жанааркінскім раёне Карагандзінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Бідайыкскай сельскай акругі. Код КАТА — 354445500.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва раз’езда складала 171 чалавек (91 мужчына і 80 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у раз’ездзе пражывалі 180 чалавек (98 мужчын і 82 жанчыны).
NGC 4743
NGC 4743 (іншыя абазначэнні — ESO 323-21, MCG -7-27-5, DRCG 56-25, DCL 331, PGC 43653) — лінзападобная галактыка (S0) ў сузор’і Цэнтаўр.
Сцяг Камбоджы
Прапорцыі: 2:3. Уяўляе сабой палотнішча з трыма рознавялікімі гарызантальнымі палосамі сіняга і чырвонага колераў. Палосы размяшчаюцца наступным чынам: зверху сіняя (1/4 шырыні сцяга), далей чырвоная (1/2), ніжэй - сіняя (1/4 шырыні сцягу). На чырвонай паласе змешчана выява Храма Ангкор-Ват белага колеру.
Прыняты ў 1948 г. Адменены ў 1970 г. Адноўлены ў 1993 г. Сіні колер сцяга сімвалізуе манархічную ўладу, чырвоны - народ, белы - рэлігію (будызм і брахманізм). Храм Ангкор сімвалізуе Сусвет, вышэйшыя боскія сілы і каралеўскую ўладу (згодна з камбаджыйскімі традыцыямі, манарх з'яўляецца пасярэднікам паміж боствамі і людзьмі). Такім чынам, цэнтральны сімвал сцягу азначае трыяду - Рэлігія-Нацыя-Кароль.
NGC 4743
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Наваселле (Ельнінскі раён)
Наваселле (Новосе́лье) — вёска ў Ельнінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Леанідаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена падчас Ельнінска-Дарагабужскай аперацыі ў 1943 годзе.