cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Факультэт супрацьпаветранай абароны ВАРБ
Спецыяльнасці
Факультэт удзельнічае ў падрыхтоўцы слухачоў камандна-штабнога факультэта па спецыяльнасці «Кіраванне злучэннямі і воінскімі часцямі Сухапутных войскаў» і замежных спецыялістаў. Акрамя таго, на кафедрах факультэта абучаюцца слухачы магістратуры і ад’юнкты па профільных спецыяльнасцях.
Пасля завяршэння абучэння выпускнікі факультэта праходзяць службу на наступных першасных афіцэрскіх пасадах:
Пустынькі (Смаленская вобласць)
Пустынькі (Пустыньки) — вёска ў Веліжскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Крутоўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Пталамей VII
Пталамей VII Неас Філапатар (Πτολεμαῖος Νέος Φιλοπάτωρ, Ptolemaĩos Néos Philopátōr) (162—144 да н.э.) - цар егіпецкі (145—144 да н.э.), сын Пталамея VI і Клеапатры II.
Правіў пад апекай сваёй маці і быў забіты, калі яна выйшла замуж за свайго брата Пталамея VIII. У яго час, час аслаблення грэчаскай дынастыі, адбывалася ажыўленне старажытнаегіпецкіх традыцый. Выява маладога цара са знакамі фараона і грэчаскай царскай павязкай, зробленая на залатым пярсцёнку, што захоўваецца ў Парыжы, некаторымі даследнікамі прыпісваецца яго бацьку Пталамею VI.
Зварот да страху
Зварот да страху (argumentum ad metum або argumentum in terrorem) - лагічная памылка. Ужывальнік гэтае тактыкі спрабуе пераканаць суразмоўніка ў сапраўднасці нейкага сцверджання, апелюючы да таго, што альтэрнатыва гэтаму сцверджанню палохае. Гэтая тактыка шырока ўжываецца ў палітыцы і маркетынгу.
Сяргей Васілевіч Гайдукевіч
Сярге́й Васі́левіч Гайдуке́віч (нар., , Беларусь) — беларускі палітычны і грамадскі дзеяч, лідар Ліберальна-дэмакратычнай партыі Беларусі (1995—2019). Палкоўнік.
Біяграфія
У 1976 г. скончыў Мінскае вышэйшае інжынернае зенітнае ракетнае вучылішча проціпаветранай абароны. У 1976—1991 гадах займаў камандныя пасады — ад камандзіра часці да намесніка камандуючага арміяй проціпаветранай абароны. Быў старшым групы ваенных спецыялістаў у Рэспубліцы Ірак (1982—1983), працаваў ва Упраўленні бяспекі пры Кабінеце Міністраў Рэспублікі Беларусь (1991—1992), намеснікам старшыні камітэта па пытаннях сацыяльнай абароны ваеннаслужачых (1992—1994). У 1991 г. скончыў Ваенную камандную акадэмію проціпаветранай абароны. У 1997 г. скончыў юрыдычны факультэт Маскоўскага камерцыйнага інстытута.
У кароткі тэрмін стварыў Народны рух Беларусі (1991—1994) і Ліберальна-дэмакратычную партыю Беларусі. З 1994 г. — член ЛДПБ, якую ўзначальваў з 1995 па 2019 гады. Двойчы безвынікова ініцыяваў рэферэндум з пытаннем «Ці згодны Вы на ўтварэнне Канфедэрацыі Рэспублікі Беларусь з Расійскай Федэрацыяй?» (ліпень і кастрычнік 1998).
У жніўні 1999 г. падпісаў платформу апазіцыйных сіл на перамовах з уладамі пры пасярэдніцтве АБСЕ. Удзельнічаў у «альтэрнатыўных» прэзідэнцкіх выбарах 1999 (вынікі не былі агучаны), прэзідэнцкіх выбарах 2001 (паводле афіцыйных даных набраў 2,48 % галасоў) і 2006 (набраў 3,5 %), аднак не быў абраны. Падчас выбарчай кампаніі 2001 г. БТ і «Народная газета» распаўсюдзілі інтэрв’ю дэпутата расійскай Дзяржаўнай Думы Уладзіміра Жырыноўскага, які абвінаваціў Гайдукевіча ў неправамерных дзеяннях. 27 жніўня Назіральны савет па інфармацыйных спрэчках пры ЦВК задаволіў скаргу Гайдукевіча супраць БТ і «Народнай газеты» і забавязала іх даць кандыдату бясплатны эфірны час і газетную плошчу для абвяржэння. Аднак 28 жніўня БТ ізноў паказала інтэрв’ю расійскага палітыка.
Данецка-Крыварожская савецкая рэспубліка
Данецка-Крыварожская савецкая рэспубліка (ДКСР) — савецкая рэспубліка, абвешчаная 12 лютага 1918 года на тэрыторыі Данецкага і Крыварожскага басейнаў як аўтаномія ў складзе РСФСР. Праз месяц, у сакавіку 1918 года, было абвешчана аб уключэнні тэрыторыі Рэспублікі ў склад Украінскай Савецкай Рэспублікі.
Сяргей Васілевіч Гайдукевіч
Біяграфія
На парламенцкіх выбарах 2004 быў абраны дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь III-га склікання па Кастрычніцкай выбарчай акрузе № 99. Член Камісіі па міжнародных справах і сувязях з СНД. Са жніўня 2006 па верасень 2007 — спецыяльны прадстаўнік міністра замежных спраў Беларусі па ўзаемадзеянні з еўраструктурамі і парламентамі.
Данецка-Крыварожская савецкая рэспубліка
У красавіку акупавана нямецка-аўстра-венгерскімі войскамі, канчатковая ліквідацыя афіцыйна адбылася ў лютым 1919 года. У розных дакументах ДКСР таксама называлася як:
У вусным і нефармальным маўленні ўжываліся наступныя назвы :
Сяргей Васілевіч Гайдукевіч
Біяграфія
30 сакавіка 2010 г. аб’явіў аб стварэнні перадвыбарчага блоку «Новая Беларусь — Адзінства», устаноўчы з’езд якога павінен быў прайсці пры канцы вясны — у пачатку лета 2010 г.
Данецка-Крыварожская савецкая рэспубліка
Абвяшчэнне
Абвешчана 30 студзеня (12 лютага) 1918 года на IV абласным з’ездзе Саветаў рабочых дэпутатаў Данецкага і Крыварожскага басейнаў у Харкаве.
Сяргей Васілевіч Гайдукевіч
Сям’я
Жанаты, мае дачку і дваіх сыноў:.
Данецка-Крыварожская савецкая рэспубліка
Абвяшчэнне
На з’ездзе з дакладам пра арганізацыю ўлады ў Данбасе і Крыварожжы выступіў бальшавік С. Васільчанка, які прытрымваўся думкі, што ў грунце стварэння Савецкай дзяржавы павінен ляжаць прынцып тэрытарыйна-вытворчай агульнасці абласцей. Свой погляд на арганізацыю ўлады ва ўсёй Савецкай Расіі ён выказаў так: «Па меры ўмацавання Савецкай улады на месцах федэрацыі Расійскіх Сацыялістычных Рэспублік будуць будавацца не па нацыянальных азнаках, а па асаблівасцях эканамічна-гаспадарчага побыту. Такой самадастатковай у гаспадарчым дачыненні адзінкай з’яўляецца Данецкі і Крыварожскі басейн. Данецкая рэспубліка можа стаць узорам сацыялістычнай гаспадаркі для іншых рэспублік». С. Васільчанка настойваў на стварэнні аўтаномнай Данецка-Крыварожскай рэспублікі, вылучэнні яе са складу Украіны (Украінскай Народнай Рэспублікі Саветаў) і ўлучэнні ў склад Савецкай Расіі. Яго прапановы актыўна падтрымаў Арцём (Ф. Сяргееў) і большасць дэлегатаў з’езда, якія прынялі пастанову «Па пытанні пра вылучэнне Данецкага Басейна». Абвешчаная аўтаномія прэтэндавала на Кацярынаслаўскую, Харкаўскую і частку тэрыторыі Херсонскай губерні, а таксама тэрыторыю цяперашняй Растоўскай вобласці з Растовам-на-Доне, Таганрогам, Новачаркаскам.
У Выканаўчы камітэт Рэспублікі было абрана 11 чалавек (7 бальшавікоў, 3 эсэры і 1 меншавік). 14 лютага быў абраны Саўнаркам рэспублікі пад старшынствам Арцёма (Сяргеева).
Сяргей Васілевіч Гайдукевіч
Творчасць
У 2013 г. быў выдадзены зборнік вершаў на рускай мове пад назвай «Маё жыццё — Беларусь».
Гамарбія
Гамарбія, Хама́рбія (Hammārbya) — манатыпны род кветкавых раслін сямейства.
Апісанне
Шматгадовая травяністая расліна вышынёй 6—20 см. Карэнішча ніткападобнае, клубень яйкападобны, які прылягае да асновы. Лісце сабрана ў ніжняй частцы сцябла, эліптычнае, з уздуццем у пазусе верхняга ліста. Суквецце — шматкветкавая гронка. Кветкі жаўтлява-зялёныя. Цвіце ў ліпені—жніўні. Плод — каробачка. Каробачкі эліпсоідныя, 4 × 2 мм. 2n=28.
Распаўсюджанне і экалогія
Від распаўсюджаны на Скандынаўскім паўвостраве, Атлантычнай i Цэнтральнай Еўропе, Міжземнамор’і, Сібіры.
Сустракаецца ў Еўропе, Японіі, Паўночнай Амерыцы.
Гэты від звычайна расце на адкрытых кіслых сфагнавых балотах, таксама ў вельмі вільготных лясах, і зрэдку па краях ручаёў, на тарфяных балотах і сярод траў.
Пагрозы і ахова
Асноўнымі пагрозамі для віду з'яўляюцца высечка лесу, здабыча торфу і асушэнне водна-балотных угоддзяў. Асабліва пад пагрозай від у Еўропе.
Занесена ў Чырвоныя кнігі шэрагу суб’ектаў Расійскай Федэрацыі і ў Чырвоную кнігу Украіны (1996).
NGC 3147
NGC 3147 (іншыя абазначэнні — UGC 5532, MCG 12-10-25, ZWG 333.22, IRAS10126+7339, PGC 30019) — галактыка ў сузор’і Дракон.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Бумеранг
Бумеранг — разнавіднасць драўлянай кідальнай булавіцы. Назва паходзіць з мовы аўстралійскіх абарыгенаў. У мінулым — баявая і паляўнічая зброя ў Старажытным Егіпце, Паўднёвай Індыі, Паўднёва-Усходняй Азіі, Інданезіі (Палінезіі), Афрыцы, Паўночнай Амерыцы, на Урале, Еўропе. У аўстралійскіх абарыгенаў распаўсюджаны вяртальныя бумерангі, якія ўяўляюць сабой выгнутую пласціну з ніжняй плоскай паверхняй і верхняй — выпуклай. Цяпер бумеранг выкарыстоўваецца для навострывання спрыту рук і проста для забавы. Бумеранг шырока вядомы дзякуючы сваёй уласцівасці вяртацца назад, да месца, з якога быў зроблены кідок. У рэчаіснасці гэту ўласцівасць маюць далёка не ўсе бумерангі — толькі вяртальныя, гэтая ўласцівасць рэалізоўваецца толькі пры належным уменні і з абавязковым улікам сілы і напрамку ветру.
Нацыянальны ўніверсітэт «Адэская юрыдычная акадэмія»
Нацыянальны універсітэт «Адэская юрыдычная акадэмія» — украінская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова правазнаўчага профілю са статусам нацыянальнага ўніверсітэта, якая знаходзіцца ў Адэсе.
Гісторыя
Заснаваны як акадэмія ў 1997 годзе на базе юрыдычнага інстытута Адэскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя І. Мечнікава. У 2000 годзе акадэміі нададзены статус нацыянальнай, у 2010 годзе - нацыянальнага ўніверсітэта.
Міжнародная эканамічная арганізацыя
Міжнародная эканамічная арганізацыя — арганізацыя, створаная на аснове міжнародных пагадненняў, з мэтай уніфікацыі, рэгулявання, стварэння сумесных рашэнняў у сферы міжнародных эканамічных адносін.
Міжнародныя эканамічныя арганізацыі ў залежнасці ад напрамкаў дзеляцца на ўніверсальныя і спецыялізаваныя.
Універсальныя арганізацыі
Да ўніверсальных міжнародных эканамічных арганізацый адносяцца:
Спецыялізаваныя арганізацыі
Да спецыялізаваных міжнародных эканамічных арганізацый адносяцца тыя арганізацыі, у сферу дзейнасці якіх уваходзе больш вузкае кола эканамічных адносін. Прыкладамі такіх арганізацый з'яўляюцца:
Міжнародныя фінансавыя арганізацыі
У асобную групу міжнародных эканамічных арганізацый можна вылучыць міжнародныя фінансавыя арганізацыі:
Панізоўе (Лагойскі раён)
Размешчана за 8 км на ўсход ад Лагойска. Панізоўе ўваходзіць у склад Лагойскага сельсавета. Колькасць насельніцтва на 2003 г. склала 87 чалавек.
Гісторыя
У 18 ст. вёска ў складзе фальварка Заазер'е, уласнасць віленскага капітула, у другой палавіне ўладанне Тызенгаўзаў і Тышкевічаў.
Паводле рэвізіі 1795 г. 16 двароў, 126 жыхароў. У 1811 г. вёска, 87 рэвізскіх душ мужчынскага полу, уласнасць графа П. Тышкевіча. У 1813 г. на могілках пабудавана драўляная Свята-Міхайлаўская царква. У 1833 г. у складзе маёнтка Лагойск. З 1866 г. вёска адносілася да Лагойскага праваслаўнага прыход Свята-Мікалаеўскай царквы.
Замак Дамбартан
Замак Дамбартан (Dumbarton) знаходзіцца ў графстве Дамбартаншыр.
Гісторыя
У 1674 годзе ў замку ўтрымліваўся пад вартай намеснік камандуючага Каралеўскай арміі ў Шатландыі генерал Уільям Драманд, якога абвінавацілі ў таемных сімпатыях да мяцежных кавенантараў.
Аспарагінавая кіслата
Аспарагінавая кіслата (амінабурштынавая кіслата, аспартат, амінабутандыёвая кіслата) — аліфацічная амінакіслата, адна з 20 протеиногенных амінакіслот арганізма. Сустракаецца ва ўсіх арганізмах ў вольным выглядзе і ў складзе бялкоў.
Хімічная формула: COOHCH2CHNH2COOH.
Герб Белгародскага раёна
Герб Белгародскага раёна — афіцыйны сімвал Белгародскага раёна.
Зацверджаны пастановай кіраўніка адміністрацыі раёна № 931 (01.11.1995) і зарэгістраваны ў геральдычным рэестры Расійскай Федэрацыі № 178. Герб распрацаваны камісіяй па геральдыцы пры кіраўніку адміністрацыі вобласці. Аўтары герба: Легеза В. П., Пальваль В. М., Пархоменка І. Р.
Сцяг Белгародскага раёна зацверджаны рашэннем раённага савета дэпутатаў (15 красавіка 2003 года) за № 19 і ў цэлым паўтарае кампазіцыю Белгародскага раёна.
Апісанне
Геральдычны шчыт французскай формы, рассечаны вертыкальнай і гарызантальнай лініямі на чатыры часткі. Правая верхняя і левая ніжня — чорныя. Левая верхняя і правая ніжняя — зялёныя. На гэтым фоне ў цэнтры шчыта размяшчаюцца фігуры паўстаючага залатога льва і над ім — сярэбранага арла. І леў і арол павернуты ўправа.
У аснове герба ляжыць герб горада Белгарада і Белгародскага павета, зацверджаны (21 ліпеня 1893), а чорны і зялёны колеры фону ўвасабляюць чарназёмную глебу і развітую сельскагаспадарчую вытворчасць раёна.
Лясное (Акмолінская вобласць)
Лясное — сяло ў Сандыктаўскім раёне Акмолінскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр сельскай акругі Лясная. Код КАТА — 116449100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 829 чалавек (372 мужчыны і 457 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 750 чалавек (354 мужчыны і 396 жанчын).
Ласо
Ласо (ад lazo — пятля), таксама аркан або ларыят — вяроўка з пятлёй на канцы, прызначаная для накідвання вакол цэлі і наступнага зацягвання пры нацяжэнні вяроўкі. Вядомы атрыбут амерыканскіх каўбояў.
Звычайна выкарыстоўваюць у радэа ў якасці атракцыёну, таксама выкарыстоўваецца для лоўлі жывёлы або для іншых бытавых мэтаў на сучасных працоўных ранча. Пасля злову жывёлы ласо можа быць абвязаны вакол ражка, тыповага атрыбуту каўбойскага сядла. Ласо робяць са шчыльнай вяроўкі, каб пятля заставалася адкрытай пры кіданні.
Раманы (Смаленская вобласць)
Раманы (Романы) — вёска ў Веліжскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Крутоўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Войкаўская (станцыя метро)
Адкрыта 31 снежня 1964 года ў складзе пляцоўкі «Сокал» — «Рачны вакзал». Названа па Чыгуналіцейным заводзе ім. П. Л. Войкава (закрыты да пачатку 2000-х гадоў). З пачатку 90-х гадоў XX стагоддзя рэгулярна падымаецца пытанне аб пераназванні станцыі.
Гісторыя
Першы план будаўніцтва метро ў Войкаўскім раёне з'явіўся ў 1938 годзе. Планавалася падаўжэнне Горкаўскага радыуса яшчэ на 3 станцыі ад станцыі «Сокал». Першай з іх была станцыя «Братцава», названая так па назве станцыі Малога кальца Маскоўскай чыгункі. Яе планавалася пабудаваць значна паўночней цяперашняга месцазнаходжання станцыі «Войкаўская».
У красавіку 1965 года былі пададзены новыя прапановы па будаванні метрапалітэна на перыяд да 1970 года. Меркавалася будаванне адгалінавання ад станцыі «Войкаўская» ў Тушына, але ў 1966 годзе было вырашана адмовіцца ад гэтага (на перспектыўных схемах 1966—1967 гадоў адгалінавання ўжо няма) на карысць будавання Краснапрэсненскага радыуса. Пад канец 1960-х гадоў паўночная пляцоўка Горкаўска-Замаскварэцкай лініі была самай загружанай, таму для павелічэння памераў руху з лістапада 1968 года ў ранішні сама розрух арганізаваны пропуск цягнікоў без пасажыраў праз два на трэці ад станцыі «Рачны вакзал» да станцыі «Войкаўская». Па генеральным плане 1971 года меркавалася будаванне Вялікага кальца, якое павінна было прайсці праз «Войкаўскую». Аднак пазней было прынятв рашэнне, што Вялікае кальцо пройдзе праз станцыю «Сокал». У 1991 годзе быў прапанаваны праект змены назвы станцыі на «Пецярбургскую», аднак ён не быў ажыццёўлены.
Меравінгі
Мераві́нгі (Mérovingiens, Merowinger або Merovinger) — першая дынастыя франкскіх каралёў ў гісторыі Францыі. Каралі гэтай дынастыі кіравалі з канца V да сярэдзіны VIII стагоддзя на тэрыторыі сучасных Францыі і Бельгіі. Яны паходзілі з салічных франкаў, якія ў V стагоддзі абгрунтаваліся ў Камбрэ (Хладыён Доўгавалосы) і ў Турнэ (Хільдэрык I).
Царква Святога Іаана Хрысціцеля (Пціч)
Гісторыя
Ідэя будаўніцтва праваслаўнай царквы ў музеі «Дудуткі» нарадзілася ў 2006 годзе. Заснавальнікі музея і калектыў прынялі рашэнне стварыць прыход і запрасіць праваслаўнага святара ў музей для арганізацыі жыццядзейнасці царкоўнай абшчыны. Асноўнай мэтай рэалізацыі гэтай ідэі ў музеі было прыцягненне працаўнікоў музейнага комплекса, жыхароў навакольных вёсак і гасцей узея да духоўнай гісторыі беларускага народа, адраджэння культурнай спадчыны праваслаўных абшчын Пухавіцкай зямлі. У тым жа 2006 годзе было выдзелена часовае памяшканне ў прылеглай да музея вёсцы Пціч для правядзеннянабажэнстваў паводле праваслаўнага абраду.
Святар Яўген Грамыка, які быў накіраваны епархіяльным упраўленнем Беларускага экзархата, 27 лістапада 2006 г. здзейсніў першую Боскую Літургію ў часовым памяшканні Царквы. Акрамя набажэнстваў, у царкве сталі здзяйсняцца споведзь і прычасце, хрышчэнне, вянчанне. Неўзабаве, 16 лютага 2007 г., музейны комплекс наведаў Мітрапаліт Філарэт, Патрыяршы Экзарх усяе Беларусі, які асвяціў крыж на месцы будучага будаўніцтва новага храма. З мая 2007 года пачалося ўзвядзенне новага храма.
Храм быў узведзены амаль за год. 27 красавіка 2008 г. адбылося першае набажэнства.
Асвячэнне Храма адбылося 7 ліпеня 2008 года. Асвячэнне прастола царквы здзейсніў Мітрапаліт Філарэт у прысутнасці святароў пухавіцкіх парафій, таксама былі запрошаны святары з Мінска. Асаблівая ўвага была аддадзена гасцям з Чарнагорыі, з манастыра г. Цэцін, манахам, якія прывезлі і перадалі ў дар Царкве абраз з часцінкамі мошчаў св. Іаана Хрысціцеля. Пры асвячэнні Храма прысутнічалі вернікі, ахвярадаўцы, работнікі музея, госці, пасол Сербіі ў Беларусі.
Архітэктура
Важным дадаткам да добраўпарадкавання Храма стаў выраб і ўстаноўка іканастаса, асноўны дэкор якога выкананы з саломы прыёмамі народнага саломапляцення. Аўтарам дызайну і вытворцам з’яўляецца Салдатава Вера Яўгенаўна. Асаблівае захапленне выклікаюць саламяныя царскія вароты. Створкі і верхняя частка брамы — усё выканана з саломы. Тугія вітыя жгуты аздабляюць іканастасныя ўстаўкі. Унутры жгутоў — плеценыя квадраты. Па-над жгутамі рассыпаюцца плеценыя ўзоры з ланцужкоў маленькіх ромбікаў, якія фарміруюць саламяныя крыжы ўнізе, пасярэдзіне і зверху.
Анурадхапура
Анурадхапу́ра (අනුරාධපුරය, அனுராதபுரம்) — горад у Паўночна-Цэнтральнай правінцыі Шры-Ланкі, цэнтр аднайменнай акругі. Насельніцтва — 63208 чал., пераважна сінгалы — 91,42 % (2011 г.).
Гісторыя
Раён Анурадхапуры — адно з найстаражытнейшых мест у краіне, дзе археолагамі былі знойдзены сляды старажытнага чалавека. Першае паселішча на месцы горада ўзнікла ў пач. 1 тысячагоддзя да н.э. У VII ст. да н.э. яго плошча займала 50 га. Мясцовыя жыхары карысталіся жалезам, займаліся земляробствам, узводзілі складаныя ірыгацыйныя пабудовы.
У IV ст. да н.э. сюды была перанесена сталіца ранняй сінгальскай дзяржавы. Анурадхапура заставалася ёю да пач. XI ст. гэты перыяд горад меў планамерную забудову. У ім размяшчаліся палацавыя комплексы (найбольш вядомы Медны палац II ст. да н.э.), а таксама будысцкія кляштары і храмы, сады, жытлы вяльмож і простых гараджан. Для забеспячэння пітной вадою было пабудавана некалькі вадасховішчаў. У горадзе меліся каналізацыя, шпіталь і служба ачысткі ад смецця.
У 993 г. сталіца была спустошана захопнікамі з Паўднёвай Індыі і пасля 1017 г. закінута ўладарамі. Аднак нават пасля пераносу дзяржаўнага цэнтра ў горад Паланарува Анурадхапура заставалася і да нашага часу застаецца важным духоўным цэнтрам будызму.
Стары горад
У наш час Анурадхапура падзяляецца на старую і новую часткі. Старая Анурадхапура з’яўляецца важным культурным, духоўным і турыстычным аб’ектам, які ў 1982 г. трапіў у спіс сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.
Найбольш славутыя мясціны старога горада:
Музеі
У Анурадхапуры працуюць наступныя музеі:
NGC 3148
NGC 3148 — зорка ў сузор’і Вялікая Мядзведзіца.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Канурбацыя
Канурба́цыя (ад con — разам і  — горад) — гарадская агламерацыя поліцэнтрычнага тыпу, якая мае ў якасці ядраў некалькі больш-менш аднолькавых па памеры і значнасці гарадоў ці гарадскіх тэрыторый пры адсутнасці відавочна дамінантнага горада (напр., скопішчы гарадоў у Рурскім басейне, Германія). Тэрмін «канурбацыя» часам аб'ядноўваюць з тэрмінам «гарадская агламерацыя» («монацэнтрычная агламерацыя»), галоўным адрозненнем якой з'яўляецца фарміраванне агламерацыі вакол аднаго буйнога горада-ядра.
Найбольш значныя канурбацыі (поліцэнтрычныя агламерацыі) сфармаваліся ў Еўропе: Рурская ў ФРГ (11,5 млн жыхароў), Рандстад у Нідэрландах (каля 7 млн.).
Сенькава (Веліжскі раён)
Сенькава (Сеньково) — вёска ў Веліжскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Крутоўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Пузына
Пузына — шматзначны тэрмін.
Карыгайла Альгердавіч
Карыгайла, у праваслаўі Васіль, у каталіцтве Казімір (каля 1369—1370 — 1390) — князь мсціслаўскі з роду Гедзімінавічаў. Адзін з малодшых сыноў вялікага князя літоўскага Альгерда ў яго другім шлюбе цвярской княжной Ульянай.
Імя
Імя з шэрагу старабалцкіх (старалітоўскіх) двухасноўных імёнаў, што дайшлі з індаеўрапейскай старажытнасці.
Першая аснова імені — Kar-, ад літ. karas «вайна» (таксама ёсць у імёнах Карыята, Карыбута і іншых). Аснова бытавала і ў прусаў (імя Karioth), з падобным значэннем (пруск. *karias «войска»). Далей напрамую з індаеўрапейскага *koro-s «вайна».
Другая аснова імені Gail-, з ёй вядома пад 60 сучасных літоўскіх антрапонімаў. Яна звязаная са стараліт. gailas «моцны», літ. gailus «гняўлівы», далей напрамую з індаеўрапейскім *ghoilo-s «моцны; няўрымслівы, жвавы».
Імя Карыгайла, такім чынам, значыла «моцны (несупынны) ваяр».
Праз аснову Kar- імя Карыгайлы перагуквалася з імем іншага Альгердавага сына — Карыбута. А праз аснову Gail- — з імёнамі іншых братоў — Ягайлы, Скіргайлы, Свідрыгайлы (Швітрыгайлы). Гэта можа сведчыць, што ў вялікакняскім родзе пры наданні імёнаў свядома практыкавалі вар’іраванне асноў для падтрымання цэльнасці і стабільнасці роду (такая практыка вядомая, напрыклад, у старагерманскіх каралеўскіх родаў, у вандалаў і лангабардаў ).
Жыццяпіс
У 1386 годзе, пасля хрышчэння Ягайлы, прыняў каталіцтва. Атрымаў ад Ягайлы ва ўладанне Мсціслаў.
Калі ў 1386 годзе Мсціслаў аблажыў смаленскі князь Святаслаў Іванавіч, на дапамогу Карыгайлу рушылі браты Скіргайла, Карыбут, Лугвен, Вітаўт. Пад горадам адбылася бітва на Віхры (29 красавіка 1386), смаляне былі разбіты.
У 1390 годзе, падчас паходу Вітаўта з крыжакамі на Вільню, Карыгайла ўзначаліў абарону Крывога замка сталіцы і быў забіты разам з іншымі яго абаронцамі. Галаву Карыгайлы насілі на жардзіне, каб застрашыць абаронцаў Верхняга і Ніжняга замкаў Вільні.
У 1396 годзе Вітаўт на памін душы Карыгайлы і яго брата Віганда адпісаў віленскаму касцёлу св. Станіслава тры вёскі і дзесяціну з чацвёртай.
NGC 802
NGC 802 (іншыя абазначэнні — ESO 52-13, AM 0157-680, PGC 7505) — галактыка ў сузор’і Паўднёвая Гідра.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Ірвін Уэлш
І́рвін Уэ́лш (Irvine Welsh, ) — сучасны шатландскі, , , аўтар культавых кніг «Trainspotting» i «Acid House», паводле якіх былі знятыя аднайменныя фільмы. У абодвух стужках Уэлш грае эпізоды.
Біяграфія
У пачатку 1990-х Уэлш пачаў пісаць. Яго першы раман «Trainspotting» (1993) — прасякнуты чорным гумарам апавяданне пра будні маладых наркаманаў Эдынбурга канца 1980-х гадоў. Гэта ў значнай ступені аўтабіяграфічная кніга. Юнацтва Уэлш правёў сярод наркаманаў, але, перасяліўшыся ў Амстэрдам, знайшоў у сабе сілы злезці з іголкі. Уэлш стаў адзіным сярод сваёй наркаманскай кампаніі, хто выжыў падчас эпідэміі СНІДу. У 1996 годзе Дэні Бойл зняў на аснове «Trainspotting» фільм «На ігле». Папулярным стаў і саўндтрэк да стужкі, у які ўвайшлі кампазіцыі групы Уэлша Primal Scream. Пасля гэтага Уэлш напісаў яшчэ шэраг кніг і на дадзены момант застаецца адным з найбольш папулярных пісьменнікаў у жанры контркультуры. У 2021 годзе ў Вялікабрытаніі стартавала экранізацыя яго рамана «Злачынства». Гэта першая тэлеадаптацыя, зробленая па кнізе Ірвіна Уэлша.
Ярна Трулі
Ярна Трулі (Jarno Trulli; ) — італьянскі аўтагоншчык. Браў удзел у гонках класа Формула-1 з 1997 года. Быў пілотам каманд Minardi, Prost, Jordan GP, Renault F1, Toyota F1. У сезонах 2010-2011 гадоў выступаў за каманду Lotus Racing. За рулём Рэно ў 2004 годзе выйграў свой першы Гран Пры. Уладальнік Прэміі імя Ларэнца Бандзіні (2000: за 1999).
Каларада (рака)
Каларада (Colorado River, Río Colorado) — рака ў ЗША і Мексіцы. Даўжыня 2740 км (з прытокам Грын-Рывер 3200 км). Плошча дэльты 100 тыс. км². Вадазбор 635 тыс. км². Сярэднегадавы расход вады ў вусці 0,508 тыс. м³/сек. Пачынаецца ў Перадавым хрыбце Скалістых гор, цячэ пераважна па пустынных і паўпустынных раёнах. Пры перасячэнні плато Каларада ўтварае глыбокія каньёны агульнай даўжынёй каля 800 км (у тым ліку Гранд-Каньён). Упадае ў Каліфарнійскі заліў Ціхага акіяна. Прытокі: Грын-Рывер (справа), Сан-Хуан, Літл-Каларада, Хіла (злева). Жыўленне снегавое, разводдзе з красавіка па ліпень. На Каларада пабудаваны плаціны Глен-Каньён-Дам і Гувер (Боўлдэр-Дам), буйныя вадасховішчы — азёры Паўэл і Мід. Суднаходная на 228 км ад вусця.
Пталамей IX
Пталамей IX Філаметар Сатэр (Πτολεμαῖος Σωτὴρ Λάθυρος Φιλομήτωρ, Ptolemaĩos Sōtḗr Láthuros) (143—80 да н.э.): цар егіпецкі (88—80 да н.э.), сын Пталамея VIII і Клеапатры III.
Пачаткова кіраваў разам з маці, потым стаў правіцелем Кіпра, і потым заняў егіпецкі сталец.
Ажаніўся з адной сваёй сястрой, Клеапатрай IV, потым з іншай сястрой, Клеапатрай Селенай, якая пасля яго смерці стала жонкай сірыйскіх цароў — Антыёха VIII, а потым Антыёха IX і Антыёха X. Як і бацька, меў мянушку «Фіскон» (Пузаты). Выявай яго, магчыма, з'яўляецца бронзавая галава, што захоўваецца ў Штутгарце.
Канстанцін Карнякт
Канстанці́н Карня́кт (1517 ці 1520, Рэтымнан — ) — грэчаскі купец, львоўскі патрыцый і мецэнат, адзін з лідараў львоўскага праваслаўя.
Біяграфія
Канстанцін Карнякт нарадзіўся ў 1517 ці 1520 годзе ў горадзе Рэтымнан на востраве Крыт. Глебу для фінансавага і палітычнага аўтарытэту Канстанціна ў Львове стварыў яго старэйшы брат Міхаіл, які ўвесь час жыў у горадзе з 1545 да 1563 года, займаючыся гандлем усходнімі таварамі. Канстанцін Карнякт пераехаў спачатку ў Малдову і стаў вазіць у Львоў на продаж віно, шоўк і бавоўну.
Не пазней за 1569 год ён стаў членам праваслаўнага брацтва. У 1586 годзе Карнякт стаў адным з дванаццаці членаў-заснавальнікаў Львоўскага Успенскага праваслаўнага брацтва. Па просьбе канстанцінопальскага патрыярха Ераміі II ў 1572 годзе. К. Карнякт матэрыяльна падтрымаў будаўніцтва званіцы і царквы Успення Прасвятой Багародзіцы. Ён падтрымліваў брацкія школу і друкарню, аплачваў судовыя расходы падчас праваслаўных мяшчан супраць львоўскага магістрата, які кантраляваўся каталікамі. Канстанцін Карнякт фінансаваў дзейнасць праваслаўнай фракцыі варшаўскага сойма.
У канцы жыцця жыцця Канстанцін Карнякт пасяліўся ў сваім прыгарадным маёнтку. Ён памёр 1 жніўня 1603 годзе і быў пахаваны ў крыпце праваслаўнай Успенскай царквы, пабудаванай на яго сродкі. Паводле яго завяшчання, Стаўрапігіяльнае брацтва атрымлівала прыбыткі ад яго маёнтка ў прыгараднай вёсцы Збоішча.
Васіль Яраслававіч Сліпак
Біяграфія
Парыжская аўдыторыя называла яго Мефістофелем з-за выдатнага выканання гэтай партыі ў оперы Шарля Гуно «Фауст».
Калі пачаўся Еўрамайдан, з-за падпісанага з операй кантракту Сліпак не мог паехаць у Кіеў, але ён падтрымліваў пратэстоўцаў у Парыжы: арганізоўваў украінскія акцыі і быў адным са стваральнікаў арганізацыі «Fraternité Ukrainienne» («Украінскае братэрства»).
Калі ва ўсходняй Украіне пачаўся канфлікт, спявак вырашае ехаць туды. Ён ваяваў у шэрагах «Правага сектара», у 7-м асобным штурмавым батальёне. На вайне ён скараціў сваю мянушку да «Міф» — гэта быў ягоны пазыўны.
Сліпака забіў снайпер падчас атакі сепаратыстаў паблізу Дэбальцава.
Пахавалі спевака ў родным Львове.
Хладамір
Хладамір (або Хладамер; каля 495 — 25 чэрвеня 524) — кароль франкаў, кіраваў у 511—524 гадах, з дынастыі Меравінгаў. Кіраваў у Арлеанскім каралеўстве. Другі сын караля Хлодвіга I і Клацільды Бургундскай (першынец — Інгамер памёр у маленстве). Імя «Хладамір» складаецца з двух частак — каранёў hlod (гэта значыць «славуты», «выдатны», «знакаміты») і mir, mer (што перакладаецца як «вялікі», «вялікі»). Гэта значыць «Хладамір» азначае «Слаўны вялікі» або «Вялікаслаўны».
Вуліца Калеснікава (Мінск)
Вуліца Калеснікава — вуліца ў Фрунзенскім раёне Мінска, Названа ў гонар Пімена Рыгоравіча Калеснікава (1906—1971), ваеннага лётчыка 4-й паветранай арміі 2-га Беларускага фронта, Героя Савецкага Саюза.
Славутасці
12 верасня 2020 года падчас масавых пратэстаў у Мінску на вуліцы з’явілася «Плошча Марыі Калеснікавай» у гонар палітыка М. А. Калеснікавай, якая на гэты момант знаходзілася ў СІЗА.
Вуліца Прытыцкага (Мінск)
Вуліца Прытыцкага — магістральная вуліца ў Фрунзенскім раёне Мінска, адзін з галоўных гарадскіх радыусаў. Названа ў гонар Сяргея Прытыцкага (1913—1971), палітычнага дзеяча Заходняй Беларусі і БССР, лідара КПЗБ.
Апісанне
Накіравана з усходу на захад, праходзіць па другой лініі метро.
Працягвае вуліцу Кальварыйская (т-падобнае скрыжаванне з вуліцай Альшэўскага). Далей ад вуліцы на поўдзень пачынаецца вуліца Баліслава Берута, затым вуліцу перасякае праспект Пушкіна (с. м. Пушкінская), далей ад вуліцы Прытыцкага пачынаецца вуліца Данілы Сердзіча і ідзе на поўнач. Скрыжаванне з вуліцамі Бельскага (пераходзіць у вуліцу Жудро) — ст. м. Спартыўная. На поўнач пачынаецца вуліца П. Глебкі, затым, на поўдзень — вуліца Цімашэнка, потым на поўнач — вуліца Матусевіча. Далей — ст. м. Кунцаўшчына (пераход вуліцы Якубоўскага ў вуліцу Ляшчынскага), за якой — ст. м. Каменная горка. Далей на поўдзень пачынаюцца вуліцы акадэміка Жэбрака, Брыкета.
Канчаецца выхадам на МКАД.
Рэзалюцыя Савета Бяспекі ААН 1546
Рэзалюцыя Савета Бяспекі ААН 1546 аднагалосна прынята 8 чэрвеня 2004 года.
Змест
Дакумент быў прысвечаны падзеям звяржэння ўрада Садама Хусейна ў Іраку. Рэзалюцыя пацвердзіла незалежнасць, суверэнітэт, адзінства і тэрытарыяльную цэласнасць дзяржавы, права іракскага народа свабодна вызначаць сваю палітычную будучыню і кантраляваць свае прыродныя рэсурсы. Савет ухваліў стварэнне суверэннага Часовага ўрада Ірака наўзамен адміністрацыі кааліцыі і поўнае завяршэнне акупацыі краіны да 30 чэрвеня таго ж года. Да Арганізацыі Аб’яднаных Нацый звярнуліся з просьбай дапамагчы ў галінах, якія тычацца распрацоўкі новай канстытуцыі, каардынацыі гуманітарнай дапамогі, прасоўвання правоў чалавека і рэформ. Урад Ірака абавязаўся працаваць над паляпшэннем сіл бяспекі. Рэзалюцыя ўпаўнаважыла кааліцыйныя сілы прыняць усе меры для падтрымання бяспекі і стабільнасці ў Іраку і вітала партнёрства паміж іракскім урадам і замежнымі войскамі, тым самым легалізаваўшы дзейнасць апошніх. У той жа час мандат па размяшчэнні кааліцыі мог быць спынены па просьбе Ірака. У палажэннях рэзалюцыі гаварылася, што сродкі з Фонду развіцця Ірака могуць выкарыстоўвацца іракскім ўрадам пасля спынення паўнамоцтваў акупацыйнай адміністрацыі.
Бад-Гастайн
Бадгаста́йн (Bad Gastein) — абшчына (Gemeinde) у Аўстрыі, у федэральнай зямлі Зальцбург.
Уладзімір Васілевіч Анічэнка
Біяграфія
Скончыў БДУ ў 1952 годзе, аспірантуру Інстытуту мовазнаўства, кандыдат навук (1955).
Бад-Гастайн
Уваходзіць у склад акругі Санкт-Ёган-ім-Понгаў. Насельніцтва складае 5838 чалавек (на 15 мая 2001 года). Займае плошчу 170,6 км2. Афіцыйны код — 50 403.
Уладзімір Васілевіч Анічэнка
Біяграфія
У час 2-й сусветнай вайны — удзельнік чэшскага антыфашысцкага супраціўлення.
Бад-Гастайн
Палітычная сітуацыя
Бургамістр абшчыны — Герхард Штайнбауэр (АНП).
Уладзімір Васілевіч Анічэнка
Біяграфія
У 1955—1970 гадах у Інстытуце мовазнаўства АН БССР, з 1970 г. загадчык кафедрай Гомельскага ўніверсітэта.
Бад-Гастайн
Палітычная сітуацыя
Савет прадстаўнікоў абшчыны (Gemeinderat) складаецца з 25 месцаў.
Уладзімір Васілевіч Анічэнка
У навуцы
Даследаваў гісторыю беларускай мовы. Вывучаў (1960-я гг.) беларуска-украінскія пісьмова-моўныя сувязі старажытнай пары. Стваральнік гомельскай школы беларусістыкі, ініцыятар вывучэння мовы Усходняга Палесся і стварэння анамастычных слоўнікаў Гомельшчыны. Даследаваў спадчыну Скарыны і Янкі Купалы. Адзін з аўтараў «Гістарычнай лексікалогіі беларускай мовы» (1970).
Бад-Гастайн
Палітычная сітуацыя
Размеркаванне месцаў:
Уладзімір Васілевіч Анічэнка
У навуцы
Выхаваў больш за 20 кандыдатаў і дактароў навук мовазнаўства.
Бад-Гастайн
Курорт
Размяшчаецца на вышыні 1000 метраў над узроўнем мора. Праславіўся тэрмальнымі крыніцамі, узбагачонымі радонам.
Уладзімір Васілевіч Анічэнка
Узнагароды
Узнагароджаны ордэнамі Вялікай Айчыннай вайны II ступені, «Чэхаславацкі партызан» і інш. Дзяржаўная прэмія Беларусі ў галіне навукі (за цыкл прац «Лінгвістычная Скарыніяна»), медаль імя Скарыны.
Бад-Гастайн
Курорт
Адкрыты круглы год, але ў зімовы час сюды з’язджаюцца гарналыжнікі. Дзве суседніх камуны, Бад-Гастайн і Бад-Хофгастайн, утвараюць адзіную зону для катання, дзе схілы дасягаюць вышыні 2251 метра. Працягласць горналыжных трас складае больш за 250 кіламетраў, а трас для лыжнага бегу — каля 180 кіламетраў. Для сноўбардыстаў ёсць сноўборд-парк Гастайн, хафпайп, фан-парк і траса для бордэркроса.
Гісторыя
У XIX стагоддзі дзякуючы тэрмальным водам Бадгастайн стаў модным курортам, які наведвалі манархі, багатыя грамадзяне і знакамітасці, уключаючы імператрыцу Аўстрыі Лізавету Баварскую, германскага імператара Вільгельма I з яго канцлерам Ота фон Бісмаркам. Лета 1916 і 1923 гадоў у Бад-Гастайне правёў Зігмунд Фрэйд.
Масавы турызм пачаўся з часу пабудовы чыгункі ў 1905 годзе.
З пачатку 1960-х курорт стаў губляць сваю папулярнасць, і многія старадаўнія гатэлі ў цяперашні час закрыты і патрабуюць рэканструкцыі.
Спорт
У Бад-Гастайне праходзіў чэмпіянат свету па гарналыжным спорце 1958 года, на якім тры золата і адно срэбра выйграў знакаміты аўстрыец Тоні Зайлер. З 2007 года тут праходзіць жаночы тэнісны турнір катэгорыі WTA Gastein Ladies.
Сяргей Уладзіміравіч Данскіх
Сяргей Уладзіміравіч Данскіх (нар. у, г. Шчучын) — беларускі навуковец, педагог, турызмолаг, кандыдат культуралогіі, дацэнт.
Біяграфічныя звесткі
Дысертацыю на саісканне вучонай ступені кандыдата культуралогіі па спецыяльнасці «Тэорыя і гісторыя культуры» абараніў у 1999 годзе ў Гродзенскім дзяржаўным універсітэце імя Янкі Купалы. Тэма кандыдацкай дысертацыі: «Праблемы культуры ў філасофіі В. В. Разанава». Ягоная кандыдацкая дысертацыя — першая ў Рэспубліцы Беларусь кандыдацкая дысертацыя па культуралогіі. Выканана пад навуковым кіраўніцтвам прафесара Абрама Разенфельда. У 2003 годзе Прэзідыум Вышэйшай атэстацыйнай камісіі Рэспублікі Беларусь прысвоіў яму навуковае званне дацэнта.
З 1997 года працуе ў Гродзенскім дзяржаўным універсітэце імя Янкі Купалы. У розны час займаў пасады выкладчыка кафедры тэорыі і гісторыі сусветнай культуры, дацэнта кафедры культуралогіі, намесніка начальніка і начальніка вучэбна-метадычнага ўпраўлення ўніверсітэта, намесніка дэкана факультэта эканомікі і кіравання, намесніка дэкана гуманітарнага факультэта, намесніка дэкана факультэта турызму і сэрвісу. У 2008—2010 гадах займаў пасаду дэкана факультэта турызму і сервісу, у 2010—2013 з’яўляўся загадчыкам кафедры турызму і культурнай спадчыны. З 2019 года займае пасаду дацэнта гэтай кафедры.
Быстрымаўка
Быстрымаўка — сяло ў Сандыктаўскім раёне Акмолінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад сельскай акругі Лясная. Код КАТА — 116449200.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 266 чалавек (144 мужчыны і 122 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 178 чалавек (97 мужчын і 81 жанчына).
Надзея Сяргееўна Кудасава
Надзея Сяргееўна Куда́сава (у дзявоцтве Рагале́віч; нар., в. Дзякавічы, Жыткавіцкі раён, Гомельская вобласць) — беларуская самадзейная мастачка.
Біяграфія
У 1944 годзе з сям’ёй старэйшага брата Міхася, які меў на той час шасцёра дзяцей, выехала ў Германію. З 1950 года ў ЗША. Жыве ў г. (штат Нью-Джэрсі), працавала лабаранткай у медыцынскай школе. Адна з арганізатараў выставак беларускага мастацтва і ўмельства ў г. Саўт-Рывер (з 1974), уваходзіць у кіраўніцтва Згуртавання беларускіх мастакоў і ўмельцаў.
Сям’я
У першым шлюбе з Аўгенам Кудасавым (1922—1983), у другім з Янкам Запруднікам (1926–2022).
Анатоль Сцяпанавіч Аксамітаў
Анатоль Сцяпанавіч Аксамі́таў (, Гомель — ) — беларускі мовазнавец. Доктар філалагічных навук (1984).
Біяграфія
Скончыў БДУ ў 1951 годзе. У 1952—1991 у Інстытуце мовазнаўства АН Беларусі, з 1994 у Фондзе фундаментальных даследаванняў Рэспублікі Беларусь.
Навуковая дзейнасць
Распрацоўваў пытанні беларускай і славянскай фразеалогіі («Лексіка беларускіх прыказак XIX ст. у сувязі з агульнай праблемай фразеалогіі», 1958; «Беларуская фразеалогія», 1978; «Гістарычная лексікалогія беларускай мовы», 1970, у сааўтарстве), этналінгвістыкі, фразеаграфіі і гісторыі беларускага мовазнаўства. Рэдактар і адзін са складальнікаў «Фразеалагічнага слоўніка мовы твораў Я. Коласа» (1993), сааўтар «Беларуска-рускага слоўніка» (1962). Аўтар кнігі «3 думай славяніна» (1991, з Л. А. Малаш).
Сям’я
У шлюбе з беларускай фалькларысткай Леанілай Малаш.
Гразнова
Гразнова — жаночая форма прозвішча Гразноў.
Фенілаланін
Фенілаланін (α-аміна-β-фенілпрапіёнавая кіслата) — араматычная альфа-амінакіслата, існуе ў двух аптычна ізамерных формах - L і D. Па хімічнай будове злучэнне можна прадставіць як амінакіслату аланін, у якой адзін з атамаў вадароду замешчаны фенільнай групай.
Бясколерныя крышталі. Малярная маса 165,19.
Вуліца Матусевіча (Мінск)
Вуліца Матусевіча — вуліца ў Фрунзенскім раёне Мінска, Названа ў гонар Івана Іванавіча Матусевіча (1884—1942), аднаго з арганізатараў і кіраўнікоў Мінскага падполля ў гады Вялікай Айчыннай вайны.
Адна з вуліц жылога раёна Кунцаўшчына.
Vir (альбом)
«VIR» — другі музычны альбом беларускага выканаўцы Vinsent, які быў выдадзены ў 2015 годзе на лэйбле 34mag PIARSHAK.
Прэзентацыя альбома прайшла ў Мінску 16 снежня 2015 года ў клубе «Пляцоўка хол». Наступная прэзентацыя адбылася 19 снежня 2015 года ў клубе «Theatre Delicatessen» у Лондане.
Пра альбом
Тэксты да песень альбома напісаў сам Vinsent.
Майстраванне: IVANEY SOUND.
Музычны прадусар: Аляксей Драко.
Бэк-вакал: Вікторыя Расолька, Ірына Расолька, Арцём Сітнікаў.
Дызайн: Алесь Валянюк, Ілья Шыманскі.
Адміністраванне: Павал Белавус.
Вяслярны канал (Заслаўе)
Вяслярны канал у Заслаўі — спартыўнае збудаванне ў горадзе Заслаўе Мінскага раёна. Траса канала мае шырыню па дне 135 м. і глыбіню 3,5 м. Даўжыня акваторыі канала складае 2150 м, даўжыня подходнай і адыходнай частак складае 45 м і 110 м адпаведна. Траса канала падзелена на 8 стартавых і 2 рэзервовыя дарожкі шырынёй па 13,5 м.
Вяслярны канал знаходзіцца ў Рэспубліканскім цэнтры алімпійскай падрыхтоўкі па вяслярных відах спорту, створаным на базе Рэспубліканскай школы вышэйшага спартыўнага майстэрства па водных відах спорту.
Гісторыя
Гісторыя ўзнікнення вяслярнага канала пачалася адначасова з будаўніцтвам у канцы 1960-х — пачатку 1970-х гадоў Вілейска-Мінскай воднай сістэмы. Па ініцыятыве Мінскага гарадскога выканаўчага камітэта частка воднай сістэмы ў раёне Заслаўя была зроблена ў выглядзе прамога адрэзка вады даўжынёй больш двух кіламетраў і шырынёй сто метраў і злучалася з Заслаўскім вадасховішчам ў раёне пансіяната «Юнацтва» і вёскі Ганалес.
Выкарыстанне канала ў спартыўных мэтах выявіла шэраг праблем. У гарачы перыяд лета адбываўся вялікі расход вады ў вадасховішчы і падаў ўзровень вады, у тым ліку, ў вяслярным канале. Гэта выключала магчымасць правядзення вучэбна-трэніровачнага працэсу і спаборніцтваў на канале. Таксама адным з істотных недахопаў канала з’яўлялася наяўнасць слабой плыні вады ў бок Заслаўскага вадасховішча, што выключала магчымасць стварэння роўных умоў спартсменам і правядзення спаборніцтваў міжнароднага ўзроўню.
Падчас II Еўрапейскіх гульняў вяслярны канал у Заслаўі стане месцам правядзення спаборніцтваў па веславанні на байдарках і каноэ.
Тэфнут
Тэфну́т — старажытнаегіпецкая багіня дажджу і вільгаці.
Міфалогія
Першасным месцам, дзе ўзнік вобраз багіні Тэфнут лічыцца Гермопаль. Надпіс ў магільне фараона Унаса (XXIV ст. да н. э.) кажа пра тое, што Тэфнут была звязана з бажаством Тэфен, разам з якім важыла сэрцы памерлых падчас замагільнага суда.
У далейшым распаўсюджанне набыла геліёпальская міфалагічная версія. Паводле яе Тэфнут была дачкой Атума або Ра і сястрой і жонкай Шу. Ад шлюба з Шу нарадзіліся Геб і Нут. На выявах Тэфнут часам падтрымлівае цела Нут.
У Нубіі Тэфнут атаесамлялася з багіняй-львіцай Менхет. Магчыма, адтуль прыйшоў вобраз Тэфнут з галавою льва.
Галоўнай функцыяй Тэфнут ва ўяўленнях егіпцян былі адказнасць за дождж і вільгаць. Яе імя перакладаецца «яна з вільгаці». У адной з папулярных легенд Ра загадаў Тэфнут знайсці згубленае ім вока. Тэфнут адправілася ў Нубію, пасля чаго ў Егіпце пачалася засуха. Ра быў вымушаны адправіць следам Тота і Шу. Шу знайшоў сястру і вярнуў яе ў Егіпет, дзе яна наведала кожны горад і была сустрэта мясцовымі жыхарамі з вялікай радасцю. У некаторых надпісах яе называлі месячным або сонечным вокам Ра.
Цікава, што падчас рэформ Эхнатона культ Шу і Тэфнут захоўваўся сярод егіпцян.
Шанаванне
Тэфнут шанавалася на тэрыторыі ўсяго Егіпта, але яе галоўныя культавыя цэнтры знаходзіліся ў Гермопале і Леантаполісе.
Скьяўльфандафльёўт
Скьяўльфандафльёўт (Skjálfandafljót) — рака на поўначы Ісландыі. Бярэ пачатак на паўночна-заходняй мяжы ледавік Ватнаёкутль на Ісландскім плато і цячэ на поўнач уздоўж дарогі Sprengisandur, упадаючы Скьялфандзі.
Mozilla Foundation
Mozilla Foundation — амерыканская некамерцыйная арганізацыя, заснаваная ў ліпені 2003 года для падтрымкі і кіраўніцтва праектам Mozilla. Арганізацыя рэгулюе развіццё праекта, кіруе ключавой інфраструктурай і кантралюе гандлёвыя маркі і аўтарскія правы Mozilla. Mozilla Foundation знаходзіцца ў горадзе Маўнтын-В’ю ў Крамянёвай даліне.
Mozilla Foundation апісвае сябе як «некамерцыйную арганізацыю, якая спрыяе адкрытасці, інавацыям і ўдзелу ў Інтэрнэце». Mozilla Foundation кіруецца Маніфестам Mozilla, у якім пералічваюцца 10 прынцыпаў, якія, на думку Mozilla, «з’яўляюцца крытычна важнымі для таго, каб Інтэрнэт працягваў прыносіць карысць грамадскаму дабру, а таксама камерцыйным аспектам жыцця».
Гісторыя
23 лютага 1998 г. кампанія Netscape стварыла Mozilla Organization для каардынацыі распрацоўкі Mozilla Application Suite. У 2003 годзе тагачасны уласнік Netscape кампанія AOL рэзка скараціла свой удзел у Mozilla Organization, таму 15 ліпеня 2003 г. была заснаваная арганізацыя Mozilla Foundation, каб Mozilla магла выжыць без Netscape. Кампанія AOL дапамагла у першапачатковым стварэнні Mozilla Foundation: перадала апаратнае забеспячэнне і інтэлектуальную ўласнасць новай арганізацыі, наняла каманду з трох чалавек на працягу першых трох месяцаў існавання і далей ахвяравала 2 мільёны долараў на працягу двух гадоў.
Mozilla Corporation
3 жніўня 2005 г. Mozilla Foundation абвясціла аб стварэнні Mozilla Corporation, якая апісваецца як «падаткаабкладаемая даччыная кампанія, якая служыць некамерцыйным і грамадскім мэтам сваёй бацькоўскай кампаніі, Mozilla Foundation, і якая будзе адказваць за распрацоўку прадуктаў, маркетынг і распаўсюджванне прадуктаў Mozilla». У адрозненне ад Mozilla Foundation, Mozilla Corporation з’яўляецца камерцыйнай, што дае ёй значна большую свабоду ў атрыманні даходаў і бізнес-дзейнасці, якой яна можа займацца. З 2004 па 2014 гады большая частка даходаў паходзіла ад пагаднення з Google, якое прадугледжвала, што пошукавай сістэмай па змаўчанні ў вэб-браўзеры Firefox будзе Google Search. У лістападзе 2014 года Mozilla падпісала пяцігадовае партнёрства з Yahoo, у выніку чаго Yahoo! Пошук стала пошукавай сістэмай па змаўчанні для Firefox у ЗША. Яндэкс-пошук з’яўляецца стандартным для Firefox у Расіі, а Baidu ў Кітаі.
У лістападзе 2017 года Mozilla скасавала пагадненне з Yahoo на два гады раней, чым планавалася. Нягледзячы на тое, што рашэнню скасаваць пагадненне прыпісалі мноства фактараў, у тым ліку некаторыя згадкі аб зніжэнні даходаў Mozilla, верагодна, штуршок быў звязаны з нядаўнім набыццём Yahoo кампаніямі Verizon і Oath.
Арганізацыя чарнаморскага эканамічнага супрацоўніцтва
Арганізацыя чарнаморскага эканамічнага супрацоўніцтва — міжурадавая арганізацыя, якая аб’ядноўвае 11 дзяржаў Прычарнамор’я і Паўднёвых Балканаў. АЧЭС заснавана 1 мая 1999 года на базе Дагавора аб чарнаморскім эканамічным супрацоўніцтве ад 25 чэрвеня 1992 года. Штаб-кватэра арганізацыі размешчана ў Стамбуле.
Адным з найважнейшых напрамкаў супрацоўніцтва з’яўляецца развіццё сярэдняга, дробнага бізнесу і прадпрымальніцтва ў краінах-удзельніцах. З гэтай мэтай у 2012 годзе пры падтрымцы Фонду Адэнаўэра і ERENET былі арганізаваны навучальныя праграмы
Mozilla Foundation
Mozilla China
Beijing Mozilla Online Ltd або Mozilla China — гэта камерцыйная даччыная кампанія Mozilla Foundation, якая дапамагае прасоўваць прадукты Mozilla у Кітаі. Была заснавана 4 сакавіка 2005 г.
MZLA Technologies Corporation
28 студзеня 2020 г. Mozilla Foundation абвясціла, што з гэтага часу Mozilla Thunderbird будзе распрацоўвацца яе даччыной кампаніяй MZLA Technologies Corporation, каб мець магчымасці прапаноўваць новыя прадукты і паслугі, а таксама атрымліваць прыбытак не толькі праз ахвяраванні.
Пталамей XII
Пталамей XII Тэас Філапатар Філадэльф Неас Дыяніс Аўлет (Πτολεμαῖος Νέος Διόνυσος Θεός Φιλοπάτωρ Θεός Φιλάδελφος Αὐλητής, Ptolemaĩos Néos Diónusos Theós Philopátōr Theós Philádelphos Aulētḗs; 110 да н.э. — 51 да н.э.) — цар егіпецкі (80—58 да н.э., 55—51 да н.э.), сын Пталамея VIII і Клеапатры Селены.
Біяграфія
Пры Пталамеі XII пачаўся хуткі ўпадак Егіпту. Палітычная сітуацыя вымусіла яго ўцячы ў Рым і шукаць там падтрымкі. Пад націскам Сулы, ён завяшчаў Егіпет пасля сваёй смерці Рыму. Жыў у Пампея і атрымаў патрэбную падтрымку ў 59 да н.э., дзякуючы хадайніцтву Цэзара. Вярнуўшыся ў Егіпет, ён жорстка расправіўся з праціўнікамі, у т.л., з дачкой Беранікай IV, якая без яго прысвоіла царскі тытул. Яго дачка Клеапатра VII была апошняй егіпецкай царыцай.
Гісторыкамі адзначаецца яго слабахарактарнасць. Любіў музыку, акампаніраваў хорам на флейце, а таксама выступаў як саліст на спаборніцтвах, якія ладзіліся ў яго палацы — адсюль мянушка «Аўлет» (флейціст). Выявай, відаць, з'яўляецца мармуровая галава, што захоўваецца ў Парыжы.
Беларускі ПЭН-цэнтр
Беларускі ПЭН-цэнтр — беларускі нацыянальны цэнтр ПЭН-клуба.
Гісторыя
Створаны ў 1989 годзе. Зарэгістраваны Мінюстам Рэспублікі Беларусь 16 лістапада 1990 года на падставе Статута і Пастановы Савета Міністраў рэспублікі № 274 ад 1 лістапада 1990 года, а таксама перарэгістраваны 31 кастрычніка 1999 года. Прыняты ў Сусветную асацыяцыю пісьменнікаў «Міжнародны ПЭН-клуб» у маі 1990 года на Сусветным кангрэсе, мае статус «А» ў ЮНЕСКА і дарадчы статус у ААН. Беларускі ПЭН з’яўляецца сузаснавальнікам Беларускага дома правоў чалавека ў Вільні.