cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Лара Крофт: Раскрадальніца магільняў (фільм)
Саўндтрэк
Lara Croft: Tomb Raider — Арыгінальны саўндтрэк да фільма быў выпушчаны 15 чэрвеня 2001 года. Загалоўнымі кампазіцыямі саўндтрэку сталі песня ірландскага рок-гурта U2 «Elevation Tomb Raider Mix» і песня амерыканскага індастрыял-гурта Nine Inch Nails "Deep «, які, у падтрымку Lara Croft: Tomb Raider — Арыгінальны саўндтрэк да фільму была выпушчана ў якасці асобнага сінгла. Да „Deep“ быў зняты відэакліп, аднак ён фактычна не звязаны з сюжэтам фільма.
Зборы
Фільм у першы ўік-энд сабраў 47,7 мільёнаў долараў. На той момант гэта другі па зборах дэбют студыі Paramount Pictures. Акрамя таго, вынік усталяваў рэкорд для фільмаў з галоўнай гераіняй-жанчынай, перавысіўшы зборы Анёлаў Чарлі», які сабраў у першы ўік-энд 40,1 мільёнаў даляраў. Гэта самая паспяховая адаптацыя камп’ютарных гульняў на вялікія экраны паводле звестак на чэрвень 2001 года.
Гарадылэць
Гарадылэць (Городи́лець) — вёска ў Турыйскім раёне Валынскай вобласці Украіны.
Астрына
Астрына́  — гарадскі пасёлак у Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці Беларусі, цэнтр Астрынскага пасялковага савета. Размешчана на рацэ Астрынцы, прытоку ракі Котры. За 22 км ад Шчучына, 29 км ад чыгуначнай станцыі Ражанка на лініі Масты—Ліда, на перакрыжаванні аўтадарог Гродна—Ліда і Масты—Шчучын—Радунь—Вільнюс. Насельніцтва 1 731 чал. (2017).
Гісторыя
Назва ад ракі Астрынкі (калісьці Астрошы). Упершыню згадваецца пад 1487 г. у Літоўскай Метрыцы. Расійскі археолаг В. Сядоў атаясамлівае Астрыну з «Астрэяй» са «Спісу гарадоў рускіх далёкіх і блізкіх». Беларускія археолагі М. Ткачоў, С. Піваварчык, праводзілі раскопкі на гарадзішчы за 2 км ад Астрыны. Было выяўлена, што славяне тут жылі з 10 ст., побач гарадзішча — курганныя могілкі таго часу.
У 15—16 ст. каралеўскае ўладанне, цэнтр воласці Троцкага павета. У пач. 16 ст. у Астрыне жылі татарскія князі Астрынскія, якія паходзілі з роду Гірэяў, ад Гірэевага ўнука Даўлета. У 1508 г. намеснікам (старостам) быў Федка Храптовіч, падскарбі літоўскі. У 1520 г. вял.кн. Жыгімонт Стары аддаў Астрыну ў заставу (арэнду) магнату А. Хадкевічу. У 16 ст. старостамі ў Астрыне былі: князь Глеб Пронскі, Федка Храптовіч, і Сямён Скіндзер, родам з Шатландыі.
У часы Рэчы Паспалітай у Астрыне «неградовае» каралеўскае староства. У Астрыне, паводле прывілею на няпоўнае магдэбургскае права ад вял.кн. Уладзіслава Вазы ад 1641 г., штотыдзень адбываліся таргі. У 1666 г. быў пабудаваны касцёл коштам магнатаў Пацаў — Крыштафа Паца і ягонай жонкі Клары дэ Мальгі Ласкарыс. З 1763 г. уласнасць Зянковічаў. У 1771 г. намеснікам (старостам) быў дуэлянт і авантурыст Андрэй Зянковіч, які, між іншым, быў інстыгатарам літоўскім. З 1793 г. Астрына — цэнтр воласці Шчучынскага павета Віленскага ваяводства.
У 1859 г. — 170 дамоў і 970 жыхароў. У 1866 г. — 179 дамоў і 1196 жыхароў, з іх 481 праваслаўныя, 669 яўрэяў, 12 каталікоў і 34 мусульманіна з беларуска-літоўскіх татараў. У 1882 г. налічвалася 1984 жыхары (973 мужчыны і 1011 жанчын). У Астрыне амаль да канца 19 ст. стаяла старажытная мураваная царква — Перамянення Боскага, пабудаваная, магчыма, у кан. 15 ст., і драўляная каталіцкая капліца, якая замяніла ў 19 ст. спалены расійскімі войскамі стары касцёл.
З 1939 г. у БССР, з 1940 г. гарадскі пасёлак Васілішкаўскага раёна. З 3 жніўня 1954 г. па 20 студзеня 1960 г. цэнтр Васілішкаўскага раёна. У 1960—1962 г. у Скідальскім, з 1962 г. у Шчучынскім р-не.
Эканоміка
Прадпрыемствы лясной, будаўнічых матэрыялаў і харчовай прамысловасці.
Культура
Тэатр «Волат» (Астрынскі народны паэтычны тэатр), размешчаны ў будынку колішняй сінагогі.
Цютчаў
Цютчаў — прозвішча.
Вядомыя носьбіты:
Лакатэла
Лакатэла (Locatello) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Ламбардыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Бергама.
Насельніцтва складае 788 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 263 чал./км². Займае плошчу 4 км². Паштовы індэкс — 24030. Тэлефонны код — 035.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Santa Maria Assunta.
Рэдзькавіцкі сельсавет
Рэ́дзькавіцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Вілейскага раёна Маладзечанскай вобласці. Цэнтр — вёска Рэдзькавічы.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Ільянскага раёна Вілейскай вобласці БССР. З 20 верасня 1944 года ў складзе Маладзечанскай вобласці. 3 жніўня 1954 года ў склад Велікасельскага сельсавета Маладзечанскага раёна перададзены вёскі Кутляны і Самалі. З 24 ліпеня 1957 года сельсавет у складзе Вілейскага раёна. 6 верасня 1957 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Вязынскага сельсавета.
Латыгальскі сельсавет
Назву Латы́гальскі сельсавет маюць:
Каменка (Пензенская вобласць)
Каменка (Каменка) — горад (з 1951 года) у Расіі, адміністрацыйны цэнтр Каменскага раёна Пензенскай вобласці. Насельніцтва 40,4 тыс. чалавек (2005). Заснаваны ў 18 стагоддзі.
Горад размешчаны на рацэ Атміс, за 75 км ад Пензы.
NGC 5849
NGC 5849 (іншыя абазначэнні — MCG -2-38-35, NPM1G -14.0559, PGC 53962) — лінзападобная галактыка (S0) ў сузор’і Шалі.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Дожва
Дожва (До́жва) — вёска ў Турыйскім раёне Валынскай вобласці Украіны.
Завулак Брусава (Магілёў)
Завулак Брусава (переулок Брюсова) — завулак у Магілёве, у Ленінскім раёне.
Ростынка
Ростынка (Ростынка) — вёска ў Ершыцкім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Руханскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй са жніўня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Павел Пархоменка
Павел Пархоменка (нар. ) — беларускі гандбаліст, разыгрывальнік.
Кар’ера
Улетку 2018 пакінуў «Гомель» і завяршыў кар’еру.
Вышэйшая школа грамадскіх навук з сядзібай у Любліне
Вышэйшая школа грамадскіх навук з сядзібай у Любліне (Wyższa Szkoła Nauk Społecznych z siedzibą w Lublinie) — польская прыватная вышэйшая навучальная ўстанова, якая знаходзіцца ў Любліне.
Дулібы (Турыйскі раён)
Дулібы (Дулі́би) — вёска ў Турыйскім раёне Валынскай вобласці Украіны.
Рыдольфа Гірландая
Стылістычна ішоў па слядах бацькі; таксама адрозныя ўплывы Рафаэля і П'еро ды Казіма. Працаваў у Фларэнцыі, на прапанову Рафаэля пераехаць у Рым адказаў адмовай. Яго першая самастойная праца — «Мадонна» з сабора ў Прата (1507).
Найбольш значныя працы Рыдольфа адносяцца да перыяду Высокага Адраджэння. Творы Гірландая, створаныя пасля смерці Рафаэля, старанна прайграваюць завучаныя формулы тасканскай жывапісу, але па арыгінальнасці саступаюць яго раннім творам.
Гаргандзола
Гаргандзола, гарганзола, гарганцола Gorgonzola) — адзін з найбольш вядомых італьянскіх сыроў, які адрозніваецца характэрным вастраватым смакам.
Радзімай сыру з'яўляецца Ламбардыя, галоўная вытворчасць сыру сканцэнтравана ў ваколіцах Мілана, Навары, Кома, Павіі. Паходжанне сыру датуецца Сярэднявеччам. Назва паходзіць ад невялікага гарадка Гарганцола ў прыгарадзе Мілана. Адносіцца да блакітных сыроў.
Выраб
Сыр робяць з каровінага малака пры дапамозе ферментаў і грыбка пеніцыла: у малады сыр робяць ін'екцыі пеніцыла для раўнамернага размеркавання спор грыбка, з прычыны чаго гаргандзола на разрэзе мае характэрныя зялёныя палосы. У ходзе выспявання сыру ў ім застаюцца уведзенымі металічныя стрыжні, якія забяспечваюць доступ паветра для дзейнасці грыбка. Тэрмін выспявання сыру 2—4 месяцы. Метад прыгатавання італьянскай гаргандзолы выкарыстоўваецца пры вытворчасці нямецкага сыру камбацолы.
Фёдар Фёдаравіч Канопля
Фёдар Фёдаравіч Друцкі (Канопля; ?— ?) — князь, землеўласнік.
Біяграфія
Упамінаецца разам з братамі ў 1466 годзе. Праз шлюб з дачкой віцебскага баярына Сенькі Чарэйскага набыў частку маёнткаў Чарэя і Тухачоў, якія затым адышлі да яго дачкі Федкі, жонкі Б. Сапегі, і далі пачатак чарэйскай вотчыне Сапегаў. Валодаў таксама доляй у Друцку і бацькоўскім маёнтку Драчалукі (Віцебскі павет).
Іван Артамонавіч Цютчаў
Іван Артамонавіч Цю́тчаў (Иван Артамонович Тютчев;  — ) — рускі вучоны, хімік і мінеролаг. Кандыдат натуральных навук (1856), прафесар (1862). Сапраўдны стацкі саветнік.
Біяграфія
І. А. Цютчаў нарадзіўся ў радавым маёнтку ў Тамбоўскай губерні (Расійская імперыя). У 1856 годзе скончыў Пецярбургскі ўніверсітэт. З 1857 года прафесар хіміі ў Горы-Горацкім земляробчым інстытуце. З 1862 г. прафесар Кіеўскага ўніверсітэта, з 1869 г. — дырэктар Новаалександрыйскага інстытута сельскай гаспадаркі і лесаводства ў Пулавах (Люблінская губерня).
Навуковая дзейнасць
І. А. Цютчаву належаць працы па арганічнай хіміі, аналізу мінеральнай сыравіны, хімічнай тэхналогіі. Ён першым ажыццявіў спробу каталітычнага крэкінгу нафты. Аўтар падручнікаў па хіміі і крышталяграфіі.
Валынскія немцы
Гісторыя
Першай нямецкай калоніяй на Валыні лічыцца паселішча ў Галендры Уладзімір-Валынскага павета (цяпер у Цярнопальскай вобласці), заснаванае ў 1797 годзе. У 1804 годзе немцы пасяліліся ў Антонаўцы, каля мястэчка Кунеў (цяпер у Хмяльніцкай вобласці), у 1817 г. з’явілася калонія Вальдгайм. У Ровенскім павеце першая нямецкая калонія — Сафіеўка — з’явілася ў 1811 годзе. Пачынаючы з 1815 года на Валынь сталі перасяляцца немцы з Заходняй Прусіі і менаніты з Пфальца (якія мелі швейцарскае паходжанне). Асабліва шмат немцаў перасялілася ў рэгіён у 1860-я гады: калі ў 1862 годзе ў Валынскай губерні пражывала 4 247 немцаў, то ў 1868 г. іх налічвалася ўжо 20 505 чалавек (большасць з іх паходзіла з Прусіі і Аўстрыі).
Па стане на 1871 год немцы пражывалі ў 56 паселішчах Луцкага павета, 31 — Ровенскага, 28 — Жытомірскага, 22 — Ноўгарад-Валынскага павета, па некалькі нямецкіх паселішчаў існавала таксама ва Уладзімір-Валынскім, Дубенскім, Астрожскім і Оўруцкім паветах. Немцы жылі адасоблена, амаль не кантактуючы з украінскім насельніцтвам.
Паводле перапісу 1897 года, для 171 331 асоб, што жылі на Валыні, роднай мовай была нямецкая. Найбольшую вагу нямецкамоўныя асобы складалі ў Луцкім павеце — 30 255 чалавек, або 12,0 % насельніцтва. Пераважная большасць валынскіх немцаў вызнавалі пратэстанцтва (лютэранства і менаніцтва).
Да Першай сусветнай вайны на Валыні пражывала каля 200 тысяч немцаў. Падчас яе частка немцаў была пераселена ў Германію, яшчэ частка была выслана царскімі ўладамі ў Сібір. Каб пазбегнуць гэта дэпартацыі, многія немцы пабраліся шлюбам з украінцамі. У міжваенны перыяд тэрыторыя валынскіх немцаў была падзелена паміж Польшчай і Савецкай Расіяй. У апошняй у 1930 годзе быў утвораны Пулінскі нямецкі раён, які ўваходзіў у склад Валынскай (Жытомірскай) акругі і праіснаваў да 1935 года.
Пасля 1945 года частка валынскіх немцаў вярнулася ў СССР, частка здолела застацца ў Германіі. Вялікая канцэнтрацыя іх была ў Лінстаў (цяпер у складзе зямлі Мекленбург — Пярэдняя Памеранія). З 1992 года там працуе музей і Культурны і грамадскі цэнтр валынянаў-перасяленцаў.
Мост Санта-Трыніта
Мост Санта-Трыніта — мост праз раку Арно ў Фларэнцыі.
Санта-Трыніта лічыцца самым вытанчаных мастоў Фларэнцыі. Ён быў узведзены ў 1258 г. спачатку ў дрэве, а затым, пасля разбурэння ад паводкі 1333, — у камені, а ў 1557 г., пасля чарговага выхаду Арно з берагоў, заменены існуючым. Абрысы гэтага шасціпралётнага моста Барталамеа Аманаці (выкарыстаў, магчыма, праект Мікеланджэла) радуюць вока сваімі прыгожымі формамі, авальнымі аркамі, магутнымі гранёнымі асновамі, мармуровымі картушамі і скульптурай. Мост у 1944 г. узарвалі нацысты, але гараджане ў 1957 г. беражліва яго аднавілі, прычым з вады былі паднятыя фрагменты старой канструкцыі. Непадалёк ад моста знаходзіцца аднайменная царква.
Свірыдаўка (Ершыцкі раён)
Свірыдаўка (Свиридовка) — вёска ў Ершыцкім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Руханскага сельскага паселішча.
Луццана
Луццана (Luzzana) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Ламбардыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Бергама.
Насельніцтва складае 716 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 239 чал./км². Займае плошчу 3 км². Паштовы індэкс — 24069. Тэлефонны код — 035.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Bernardino da Siena.
Задыбы
Задыбы (Зади́би) — вёска ў Турыйскім раёне Валынскай вобласці Украіны.
Ота Барыч
Ота Барыч ( — ) — аўстрыйска-харвацкі футбаліст і трэнер. Адзін з самых паспяховых трэнераў Харватыі. Выйграў восем чэмпіянатаў Аўстрыі з чатырма рознымі камандамі, а ў 1985 годзе вывеў венскі «Рапід» у фінал Кубка Кубкаў. З 1999 па 2001 год быў трэнерам зборнай Аўстрыі, але не вывеў каманду з кваліфікацыі да чэмпіянату свету 2002 года. З 2002 па 2004 гады ўзначальваў штаб зборнай Харватыі, а з ліпеня 2006 года па лістапад 2007 года працаваў з нацыянальнай зборнай Албаніі.
Трэнерскія дасягненні
«Вакер» Інсбрук:
«Дынама» Заграб:
«Штурм» Грац:
«Рапід» Вена:
«Казіно» Зальцбург:
Зборная Харватыі:
Невары
Нева́р, нева́ры (саманазва: नेवार) — лінгва-культурная група непальцаў, карэнныя жыхары даліны Катманду. Агульная колькасць (2011 г.) — 1 321 933 чалавек.
Паходжанне
Сучасныя невары — нашчадкі розных народаў, што асядалі ў даліне, пераважна індаарыйскага і сіна-тыбецкага паходжання. Яны адасабляюць сябе па рэлігійнаму, каставаму або племянному прынцыпу, тым не меней карыстаюцца адзінымі неварскай мовай і культурай. Апошнія пачалі складвацца ў V — IX стст., калі ў даліне Катманду валадарыла дынастыя кірацкага паходжання.
У 1768 г. неварскія княствы трапілі ў склад дзяржавы Горкха, але да сярэдзіны XIX ст. мясцовыя высакародныя колы карысталіся культурнай аўтаноміяй.
У другой палове XIX — XX стст. неварская тоеснасць і мова паступова выціскаліся непальскай тоеснасцю і непальскай мовай. Аднак яны захаваліся і аказваюць моцны ўплыў на сучаснае культурнае становішча ў Непале.
Асаблівасці культуры
Невары падзяляюцца на плямёны і касты джаці, якія вылучаюцца адзіным паходжаннем, сацыяльным статусам, эндагаміяй і прыкладна аднолькавай прафесійнай спецыялізацыяй. Вышэйшымі лічацца джаці брахманаў губхаджу, будысцкіх святароў баджрачар’я, кшатрыяў чатарыя шрэшта. На ніжэйшай прыступцы сацыяльнай лесвіцы стаяць рыбакі і прыбіральшчыкі чамаха, пральнікі дхобі, гарбары кулу і інш. Аднак большасць джаці спецыялізуецца на земляробстве, гандлі і рамёствах. Асобную джаці ўтвараюць шак’я, якія лічаць сябе прамымі нашчадкамі Буды, займаюцца ювелірнай справай і маюць права прыслужваць падчас набажэнстваў. З іх ліку выбіраюць багіню Кумары.
Невары звычайна маюць пашыраныя сем’і, падтрымліваюць шчыльныя зносіны са сваякамі. Шлюбы патрылінейныя, калі адлік сваяцтва вядзецца па мужчынскай лініі. Спадчына размяркоўваецца паміж сынамі, але бацькі абавязаны забяспечваць дачок пасагам. У пубертатным узросце хлопцы і дзяўчаты праходзяць рытуал сталення, які можа адрознівацца ў залежнасці ад звычаяў джаці.
Мова
Неварская мова мае сіна-тыбецкае паходжанне, хаця ў ёй шмат запазычванняў з санскрыту і непальскай мовы. На працягу гісторыі ўжывалася некалькі варыянтаў пісьма. У нашы дні распаўсюджана дэванагары. Неварская мова выкарыстоўваецца ў прафесійнай літаратуры.
Рэлігія
У пабытовым жыцці невараў захоўваюцца анімістычныя вераванні. Яны вераць у шматлікіх мясцовых багоў і духаў, якія выступаюць як станоўчыя, так і адмоўныя істоты, але патрабуюць шанавання. Для абароны ад адмоўных духаў практыкуюць магію. Папулярны прадказанні і астралогія.
Большасць вернікаў спавядаюць індуізм і будызм. Пры гэтым прадстаўнікі дзвюх канфесій святкуюць супольныя святы і ўдзельнічаюць у супольных рытуалах. Так, культ багіні Кумары мае індуісцкае паходжанне, але «жывую багіню» выбіраюць з ліку будыстаў. Індуісцкія багі ўваходзяць у пантэон будыстаў. Неварскія будысты прытрымліваюцца вучэння махаяна. Сярод іх не распаўсюджаны манаскі лад жыцця. Асноўныя святарскія функцыі выконваюць прадстаўнікі баджрачар’я, эндагамнай джаці, што нагадвае індуісцкую касту.
Candelaria concolor
Candelaria concolor — від ліхенізаваных аскаміцэтаў, уключаны ў род сямейства. Тыпавы від роду.
Апісанне
Талам ліставата-лускаваты, лускавінкі 0,2-3×0,1-0,5 мм, круглявыя да лінейных, жаўтлявыя ці жоўта-зялёныя, часта накладаюцца адна на адну, край (зрэдку — уся паверхня) з крупчастымі ізідыямі. На бялёсай ніжняй паверхні слаявіны часта прыкметныя бялёсыя рызіны. Апатэцыі рэдкія, звычайна не развіваюцца, 0,2-0,8 мм у дыяметры, аднаго колеру з таламам або цямней за яго, з уціснутым, затым плоскім дыскам. Эпітэцый жаўтлявы, тэцый бескаляровы. Пікніды бародаўкавыя, пагружаныя, жаўтлявыя або чырванавата-жоўтыя.
Аскі мешкападобныя, з 16-32 спорамі, 60-75×22-50 мкм. Споры вузкаэліптычныя, аднаклетачныя, бясколерныя, 7-12×4,5-5,5 мкм.
Вонкава падобны з, і , ад якіх адрозніваецца адсутнасцю рэакцыі з растворам KOH (слаявіна ксанторый становіцца крывава-чырвонай).
Арэал і экалогія
Шырока распаўсюджаны лішайнік, вядомы з Еўразіі, Афрыкі, Паўночнай і Паўднёвай Амерыкі. Сустракаецца на ствалах і галінах дрэў (часцей лісцевых), зрэдку — на апрацаванай драўніне, на імхах. Нітрафіл.
Ахоўны статус
У Расіі від Candelaria concolor занесены ў Чырвоную кнігу Калужскай вобласці.
Інеса Анатольеўна Кляшчук
Інеса Анатольеўна Кляшчук (, в. Гольчыцы, Слуцкі раён, Мінская вобласць) — беларускі педагог і палітык, дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь V склікання.
Біяграфія
Нарадзілася 26 жніўня 1978 года ў в. Гольчыцы Слуцкага раёна Мінскай вобласці.
Скончыла Беларускі дзяржаўны педагагічны ўніверсітэт імя М. Танка, настаўнік матэматыкі з дадатковай спецыяльнасцю «Інфарматыка»; Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь па спецыяльнасці «Дзяржаўнае і мясцовае кіраванне».
Працавала настаўнікам матэматыкі і інфарматыкі ў Вясейскай і Бокшыцкай сярэдніх школах Слуцкага раёна Мінскай вобласці; першым сакратаром Слуцкага раённага камітэта грамадскага аб’яднання «Беларускі рэспубліканскі саюз моладзі»; першым сакратаром Слуцкага гарадскога камітэта грамадскага аб’яднання «Беларускі рэспубліканскі саюз моладзі».
З’яўлялася дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь чацвёртага склікання, была членам Пастаяннай камісіі Палаты прадстаўнікоў па заканадаўстве і судова-прававых пытаннях.
У 2012—2016 гадах дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь V склікання.
Узнагароды
Узнагароджана юбілейным медалём «60 год вызвалення Рэспублікі Беларусь ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў», Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь.
Каменнаборскі сельсавет
Каменнабо́рскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Бярэзінскага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр — вёска Каменны Барок.
Утвораны 20 жніўня 1924 года як Валоўніцкі сельсавет у складзе Бярэзінскага раёна Барысаўскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Валоўніца. 21 жніўня 1925 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Каменны Барок, сельсавет перайменаваны ў Каменнаборскі. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Менскай акругі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Бярэзінскім раёне БССР. Пасля ўвядзення абласнога падзелу 20 лютага 1938 года ў Бярэзінскім раёне Магілёўскай вобласці, з 20 верасня 1944 года — Мінскай вобласці. З 25 снежня 1962 года сельсавет у складзе Чэрвеньскага раёна, з 6 студзеня 1965 года — у складзе адноўленага Бярэзінскага раёна. 21 снежня 2007 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Капланецкага сельсавета.
На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 8 населеных пунктаў: вёскі Васільеўка, Вязькуцін 2, Галынка, Дубраўка, Каменны Барок, Людвікова, Масцішча і Мацевічы.
Рапуса
Рапу́са — рака ў Дзяржынскім раёне Мінскай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Уса (басейн Нёмана).
Назва
У назве Рапусы вылучаецца балцкі гідранімічны пашыральнік -usa, як у назвах дзесенскай ракі Нярусы, прускай ракі Narussa. Корань Rap- можа быць варыянтам кораня Rab-, як у назве дняпроўскай ракі Рабусы (прыток Ведрыча).
Гідраграфія
Даўжыня ракі 13 км. Плошча вадазбору 54 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,4 м/км. Выток ракі знаходзіцца каля аграгарадка Забалацце (у напрамку на паўднёвы захад ад вёскі Янавічы ). Упадае ва Усу ў напрамку на захад ад вёсак Станькава і Каменка. Вадазбор узгорысты. Рэчышча каналізаванае ў ніжнім цячэнні. У межах вёскі Станькава на рацэ сажалка.
Камуністычны завулак (Магілёў)
Камуністычны завулак (Коммунистический переулок) — завулак у Магілёве, у Ленінскім раёне.
Галінова (Вілейскі раён)
Галіно́ва (, Галиново) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Куранецкага сельсавета.
Выдатнасці
Недалёка ад вёскі знаходзяцца гарадзішча і два курганныя могільнікі.
Кузнецк
Кузнецк (Кузнецк) — горад (з 1780 года) у Расіі, адміністрацыйны цэнтр Кузнецкага раёна Пензенскай вобласці. Насельніцтва 90,3 тыс. чалавек (2005). Заснаваны ў 1699 годзе.
Горад размешчаны на рацэ Труёў (прыток Суры), на Прыволжскім узвышшы.
Кузнецк — важны прамысловы цэнтр, другі па эканамічным значэнні горад Пензенскай вобласці. У Кузнецку знаходзяцца: завод радыёпрыбораў; завод палімернага машынабудавання; завод «Кузтэкстыльмаш» (тэкстыльнае абсталяванне); ААТ «Кузнецкі мэблевы камбінат»; абутковая фабрыка; швейная фабрыка; кансервавы завод; прадпрыемствы па вытворчасці будаўнічых матэрыялаў.
Клэвэцк
Клэвэцк (Клеве́цьк) — вёска ў Турыйскім раёне Валынскай вобласці Украіны.
NGC 5850
NGC 5850 (іншыя абазначэнні — UGC 9715, MCG 0-39-2, ZWG 21.6, IRAS15045+0144, PGC 53979) — спіральная галактыка з перамычкай (SBb) ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Сямёнаўка (Ершыцкі раён)
Сямёнаўка (Семеновка) — вёска ў Ершыцкім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Руханскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй са жніўня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Латыгальскі сельсавет (Вілейскі раён)
Латы́гальскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Вілейскага раёна Маладзечанскай вобласці. Цэнтр — вёска Латыгаль.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Ільянскага раёна Вілейскай вобласці БССР. З 20 верасня 1944 года ў складзе Маладзечанскай вобласці. З 24 ліпеня 1957 года ў складзе Вілейскага раёна. 6 верасня 1957 года сельсавет скасаваны, яго тэрыторыя далучана да Вязынскага сельсавета.
Пераход царкоўных грамад да ПЦУ
Пераход царкоўных грамад да ПЦУ — працэс пераходу парафій Украінскай Праваслаўнай Царквы (Маскоўскага патрыярхата) да Праваслаўнай Царквы Украіны, які пачаўся пасля стварэння ў выніку Аб’яднаўчага сабора 15 снежня 2018 года Праваслаўнай Царквы Украіны (ПЦУ).
Дынаміка пераходу парафій
Са снежня 2018 года да лютага 2022 года перайшло 566 рэлігійных грамад. Пасля ўварвання Расіі ва Украіну 24 лютага 2022 года працэс пераходу з РПЦ у аўтакефальную царкву актывізаваўся, яшчэ каля 700 прыходаў перайшлі ад УПЦ (МП) да Праваслаўнай царквы Украіны. Агулам за чатыры гады пасля аб’яднаўчага сабору да ПЦУ далучылася амаль 1,5 тысячы рэлігійных грамад.
Філіпіна Ліпі
Філіпа Ліпі, празваны Філіпіна Ліпі (італ. Filippo Lippi, або Filippino Lippi; 1457/58-18 красавіка 1504) — італьянскі жывапісец эпохі Адраджэння, сын Філіпа Ліпі.
Біяграфія
Працаваў у Фларэнцыі і некаторы час у Прата і Рыме.
Памёр у Фларэнцыі 18 красавіка 1504 г.
Інтэлігібельнасць
Інтэлігібельнасць (intelligibilis — зразумелы, выразны, зразумелы розумам) — філасофскі тэрмін, які пазначае пазнанне, а больш дакладна, разуменне, даступнае выключна розуму або інтэлектуальнай інтуіцыі. Паняцце інтэлігібельнасць у некаторых сістэмах ідэалістычнай філасофіі пазначае звышпрыродныя, звышпачуццёвыя рэчы, сутнасці.
Тэрмін «Інтэлігібельнасць» стварае пару паняццю «сэнсібельнасць», то бок, процілеглы пачуццёваму спазнанню.
Антычнасць
Упершыню падзел прадметаў пазнання на інтэлігібельныя (intelligibilis) і сэнсібельныя (sensibilis) дае Платон. Пад інтэлігібельнасцю ён разумеў «свет ідэй» — гэта значыць свет інтэлектуальных сутнасцяў, якія можна ўгледзець і спасцігнуць толькі пры дапамозе розуму. Інтэлігібельная рэч — гэта і ёсць ідэя. Такую трактоўку распрацаваў у сваёй філасофіі Платон і яна зацвердзілася аж да сённяшняга дня.
Уласцівасці інтэлігібельнага прадмета (ідэі): тоеснасць, ненароджанасць і незнішчальнасць. Уласцівасці сэнсібельнай рэчы: зменлівасць.
Сярэднія вякі
У схаластыцы пад Інтэлігібельнасцю разумеецца «агульныя сутнасць» (універсалы). Часта пад імі разумелі пяць прэдыкабілій Арыстоцеля: род, від, вызначэнне, уласнае, прыўваходзячае.
Вылучаюць два выгляду інтэлігібельнасці:
Нямецкая класіка
Кант развівае ідэю інтэлігібельнасці як ідэю ноумэн, так званую. «рэч-у-сабе», якая дадзена толькі ў розуме, але якую немагчыма пазнаваць пачуццёвым, эмпірычным спосабам, якую можна толькі думаць, але не пазнаваць.
Клюск
Клюск (Клюськ) — вёска ў Турыйскім раёне Валынскай вобласці Украіны.
Шацкая сярэдняя школа
Дзяржаўная ўстанова адукацыі «Шацкая сярэдняя школа» — установа сярэдняй адукацыі ў в. Шацк Пухавіцкага раёна Мінскай вобласці.
Гісторыя
16 лістапада 1863 г. у мястэчку Шацк была адкрыта земская школа. 10 сакавіка 1881 г. на яе базе адкрылася двухкласнае народнае вучылішча. 3 1919 г. — Шацкая школа 2-й ступені. Тут вучыліся дзеці з Парэчча, Омельна, Вяркал, Хатлян, Кавалевіч, Сяргеевіч і іншых вёсак.
Была ў Шацку і яўрэйская школа. Перад Другой сусветнай вайной адбылося аб’яднанне гэтых школ. У гады вайны школа не працавала.
Пасля вайны заняткі праходзілі ў розных прыстасаваных памяшканнях, бо будынак, дзе размяшчалася школа, быў узарваны фашыстамі пры адступленні. У пачатку 1960-х гг. адчыніла дзверы новая двухпавярховая школа.
14 ліпеня 2000 г. на будынку школы была ўстаноўлена мемарыяльная дошка ў гонар 100-годдзя з дня нараджэння выпускніка Шацкай школы акадэміка НАН Беларусі І. С. Лупіновіча.
Скаторж
Скаторж (Скоторж) — вёска ў Ершыцкім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Руханскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй са жніўня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Фёдар Фёдаравіч Друцкі-Канопля
Фёдар Фёдаравіч Друцкі-Канопля (?— ?) — князь, землеўласнік.
Біяграфія
Паходзіў з княжацкага роду Друцкіх-Канопляў герба «Друцк». Сын Фёдара Каноплі, заснавальніка роду.
Праз шлюб з дачкой В. Лукомскага атрымаў частку маёнтка Пірошыцы ў Лукомскім княстве, якая пазней адышла ў пасаг яго дачцэ Лізавеце, жонцы Ф. Уладыкі. Прыняў удзел у мяцяжы Глінскіх 1508 года, пасля паражэння якога пераехаў у Маскву.
3 яго сыноў Іван дзіцем быў схоплены татарамі ў час набегу 1505 года і памёр у палоне, Фёдар памёр таксама маладым, Канстанцін (1496?—1530) пакінуў адзіную дачку Багдану, Леў (1503?— 1550) памёр апошнім з Друцкіх-Канопляў.
Меццальда
Меццальда (Mezzoldo) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Ламбардыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Бергама.
Насельніцтва складае 201 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 11 чал./км². Займае плошчу 19 км². Паштовы індэкс — 24010. Тэлефонны код — 0345.
Камарыў (Турыйскі раён)
Камарыў (Комарі́в) — вёска ў Турыйскім раёне Валынскай вобласці Украіны.
Незалежнае кіно
Незалежны кінематограф ― прафесійныя мастацкія фільмы, якія вырабляюцца ў значнай або поўнай меры па-за сістэмай асноўных. Апроч таго, што такое кіно ў асноўным здымаецца і распаўсюджваецца незалежнымі кампаніямі, незалежныя фільмы таксама могуць вырабляць і/або распаўсюджваць даччыныя структуры буйных кінастудый. Незалежныя фільмы адрозніваюцца па сваім змесце, стылі і прыёмах, якія выбіраюць кінематаграфісты для мастацкай рэалізацыі.
Ана Брнабіч
Біяграфія
20 чэрвеня 2017 года Народная скупшчына — парламент Сербіі — зацвердзіла Ану Брнабіч на пасадзе прэмʼер-міністра. За прапанаваную прэзідэнтам Аляксандрам Вучычам кандыдатуру прагаласавала 157 дэпутатаў, супраць — 55.
Асабістае жыццё
Ана адкрытая лесбіянка. 20 лютага 2019 года ў яе партнёркі Міліцы Джурыч нарадзілася дзіця. Сербія, аднак, па-ранейшаму не прызнае аднаполыя шлюбы.
Манмахан Сінгх
Манмахан Сінгх (гурмукхі: ਮਨਮੋਹਨ ਸਿੰਘ, дэванагары: मनमोहन सिंह) (, Гах, Заходні Пенджаб, цяпер Пакістан) — індыйскі дзяржаўны і палітычны дзеяч, пятнаццаты прэм’ер-міністр Індыі ад партыі Індыйскі нацыянальны кангрэс (ІНК) з 22 мая 2004. Сікх па веравызнанні, ён стаў першым неіндусам на пасадзе прэм’ер-міністра Індыі.
Старына (Ершыцкі раён)
Старына (Старина) — вёска ў Ершыцкім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Руханскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй са жніўня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Фёдар Афанасьеў
Фёдар Афанасьеў:
Вядомыя асобы Лепеля
Вядомыя ўраджэнцы Лепеля:
NGC 5851
NGC 5851 (іншыя абазначэнні — UGC 9714, MCG 2-38-44, ZWG 77.8, PGC 53965) — спіральная галактыка (Sc) ў сузор’і Валапас.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Буферная зона
Буферная зона - раён, мэтай якога з'яўляецца захавання двух або больш раёнаў (часта, але не абавязкова, краін), на адлегласці адзін ад аднаго, па той ці іншай прычыне. Асноўнымі тыпамі буферных зон з'яўляюцца дэмілітарызаваныя зоны, некаторыя абмежавальныя зоны і зялёныя паясы. Такія зоны могуць быць, але не абавязкова, у складзе суверэннай дзяржавы, утвараючы буферную дзяржаву.
Буферныя зоны могуць быць створаны для прадухілення гвалту, абароны навакольнага асяроддзя, абароны жылых і камерцыйных зон ад прамысловых аварый ці стыхійных бедстваў, прадухілення зняволеных ад намераў выратавацца і хуткага захопу закладнікаў ці ўцёкаў, ці, магчыма, іншых прычын.
Буферныя зоны часта рэалізуюцца ў выглядзе вялікіх незаселеных рэгіёнаў (па аналогіі з прыроднымі запаведнікамі, але без турызму), якія самі па сабе з'яўляюцца даволі ўнікальнымі ў многіх частках свету.
Краць
Краць (Крать) — вёска ў Турыйскім раёне Валынскай вобласці Украіны.
Струг (рака)
Струг — рака ў Клімавіцкім раёне Магілёўскай вобласці, правы прыток ракі Іпуць (басейн Дняпра). Даўжыня 7,2 км. Пачынаецца за 2,5 км на поўдзень ад вёскі Перавалошня, вусце за 1,5 км на паўночны ўсход ад вёскі Юр’евічы. Рэчышча на працягу 5,7 км перад вусцем каналізаванае.
Вільчко
Вільчко — прозвішча. Вядомыя носьбіты:
Прудоўка (значэнні)
Прудоўка — тапонім:
Дзяніс Валынцаў
Дзяніс Валынцаў (нар. ) — беларускі гандбаліст, разыгрывальнік польскага клуба «Сталь» з Мелеца і былы ігрок нацыянальнай зборнай Беларусі.
Кар'ера
Пачынаў кар'еру ў «Гомелі». У 2012—2014 гадах выступаў за БГК імя Мяшкова, пасля вярнуўся ў гомельскі клуб. У ліпені 2017 года пакінуў каманду.
З 2017 года выступаў у Польшчы ў клубе другога дывізіёна АЗС-АВФ з Бялы Падляскай, а ў красавіку 2019 года далучыўся да «Сталі» з Мелеца.
Сукромля
Сукромля (Сукромля) — вёска ў Ершыцкім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Руханскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй са жніўня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Рыгор Аляксандравіч Худалееў
Рыгор Аляксандравіч Худалееў (, вёска Ізабеліна,, Магілёўская вобласць — , ) — Герой Савецкага Саюза.
Біяграфія
У Вялікую Айчынную вайну — на фронце з 1941 года. Начальнік штаба 462-га артылерыйскага палка. Удзельнік абарончых баёў у раёнах Нясвіжа, Слуцка, Крычава, Клімавічаў, на Беразіне, Друці, Маскоўскай бітвы, вызвалення Беларусі, Літвы, Латвіі, Польшчы.
За паспяховыя баявыя дзеянні пры ажыццяўленні аперацыі, асабістую мужнасць у баях палкоўніку Р. А. Худалееву Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 22 ліпеня 1944 года прысвоена званне Героя Савецкага Саюза.
Памяць
Імя Героя ў 1964 годзе прысвоена школе ў вёсцы (сучасны аграгарадок) Паўлавічы Кіраўскага раёна Магілёўскай вобласці.
Ржача
Ржа́ча, канал Р-3  — рака ў Жлобінскім і Рагачоўскім раёнах Гомельскай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Ржаўка (прыток Дняпра).
Даўжыня ракі 16,1 км. Плошча вадазбору 62 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 1 м/км. Выток ракі знаходзіцца за 0,8 км у напрамку на паўднёвы ўсход ад вёскі Селівонаўка Жлобінскага раёна. Упадае ў Ржаўку з тэрыторыі Рагачоўскага раёна прыкладна за 0,6 км на паўночны захад ад вёскі Ветачка. Вадазбор у межах Прыдняпроўскай нізіны. Рэчышча Ржачы каналізаванае.
Андрыіўка (Бахмуцкі раён)
Андрэеўка (Андріївка)— вёска ў Бахмуцкай гарадской абшчыне Бахмуцкага раёна Данецкай вобласці, Украіна.
Вядомыя людзі
Выхадцам з вёскі з’яўляецца Сяргей Іванавіч Масіенка (1921—1991) — генерал-лейтэнант авіяцыі, Герой Савецкага Саюза.
Уладзімір Ільіч Сямашка
Уладзімір Ільіч Сямашка (нар., , Гомельская вобласць) — беларускі дзяржаўны дзеяч, са снежня 2014 года па 18 жніўня 2018 года — намеснік Прэм’ер-міністра Рэспублікі Беларусь.
Біяграфія
Нарадзіўся 20 лістапада 1949 года ў Калінкавічах.
У 1972 годзе з адзнакай скончыў Беларускі політэхнічны інстытут. Інжынер-механік. Пасля заканчэння інстытута з 1972 па 1974 гады служыў у Савецкай Арміі. Працоўную дзейнасць пачаў у 1974 годзе ў якасці інжынера-канструктара ў канструктарскім бюро машынабудавання завода імя Дзяржынскага НВА «Інтэграл». У 1974—1996 гг. працаваў інжынерам-канструктарам, начальнікам КБ-44, начальнікам ТА-4 ОКБМ, галоўным інжынерам АКБМ, галоўным інжынерам машынабудаўнічага комплексу завода імя Ф. Э. Дзяржынскага НВА «Інтэграл». У 1996—2001 гг. працаваў генеральным дырэктарам Мінскага ВА «Гарызонт» — дырэктарам Мінскага завода «Гарызонт». У 2001 годзе прызначаны Міністрам энергетыкі Рэспублікі Беларусь. З ліпеня 2003 года па снежань 2003 года — выконваючы абавязкі Намесніка Прэм’ер-міністра Рэспублікі Беларусь.
Са снежня 2003 года — Першы намеснік Прэм’ер-міністра Рэспублікі Беларусь.
27 снежня 2014 года прызначаны намеснікам прэм’ер-міністра Беларусі.
16 кастрычніка 2015 года пастановай Савета Міністраў № 870 у складзе Урада склаў свае паўнамоцтвы перад нававыбраным Прэзідэнтам Рэспублікі Беларусь.
13 лістапада 2018 года прызначаны Надзвычайным і Паўнамоцным Паслом Рэспублікі Беларусь у Расійскай Федэрацыі і па сумяшчальніцтве паўнамоцным прадстаўніком Рэспублікі Беларусь пры Эканамічным савеце СНД і пры АДКБ, спецыяльным прадстаўніком Рэспублікі Беларусь па пытаннях інтэграцыйнага супрацоўніцтва ў рамках Саюзнай дзяржавы, ЕАЭС, СНД, АДКБ. Заставаўся паслом у Расіі да 2022 года.
Натоўп
Натоўп (стар.-грэч. Ὄχλος - охлас) — вялікая колькасць людзей. Натоўп хаатычны, хоць і не пазбаўленая некаторай арганізацыі. Арганізуючым фактарам можа быць агульны аб'ект увагі, традыцыя, падзея. Члены натоўпу часта знаходзяцца ў падобным эмацыйным стане. Натоўп апісваецца цэлым шэрагам параметраў і характарыстык, такімі як колькасць людзей, якія сабраліся, кірунак і хуткасць руху, псіхалагічны стан і іншыя. Натоўп з'яўляецца прадметам даследавання сацыяльнай псіхалогіі, якая ў прыватнасці ўводзіць класіфікацыі натоўпу па шэрагу прыкмет. У некаторых выпадках натоўп можа прадстаўляць небяспеку для навакольных (напрыклад, пагромшчыкі) і для сябе (у выпадку панікі).
Ліса (рэперка)
Лаліса Манобал (таксама сустракаецца Манобан, ลลิษา มโนบาล; народжаная Пранпрыя Манобал, 27 сакавіка 1997), больш вядомая як Ліса (Lisa), — тайская рэперка, спявачка і танцорка, удзельніца паўднёвакарэйскага дзявочага гурту Blackpink, створанага YG Entertainment.
У верасні 2021 года артыстка дэбютавала як сола-выканаўца з першым самотнікам Lalisa. Больш за 736,000 копій альбому было продана падчас тыдня прасоўвання ў Паўднёвай Карэі, што стала рэкордам сярод жанчын-артыстак. Музыкальнае відэа да яе аднайменнай песні дасягнула адзнакі ў 73.6 мільёна праглядаў на YouTube за першыя 24 гадзіны пасля рэлізу, таксама пабіўшы рэкорд сярод відэа усіх сола-выканаўцаў. Абое трэкі з яе першага сінгла, «Lalisa» і «Money», дасягнулі топ 10 песняў чарта Billboard Global 200.
Ліса атрымала вялікую колькасць ўзнагарод, у тым ліку пяць сусветных рэкордаў Гінеса, узнагароды штогадовай прэміі Mnet Asian Music Award, прэміі Gaon Chart Music Award, а таксама стала першай K-pop выканаўцай, якая атрымала ўзнагароды MTV Video Music Award і MTV Europe Music Award. Яна лічыцца адной з найбольш уплывовых K-pop выканаўцаў у свеце і з 2019 года з'яўляецца найпапулярнейшым K-pop айдалам у Instagram.
Дзяцінства і адукацыя
У чатыры гады будучая рэперка пачала наведваць урокі танцаў і з таго часу заўсёды брала ўдзел у розных танцавальных спаборніцтвах, у тым ліку To Be Number One, пасля чаго далучылася да танцавальнага гурта We Zaa Cool у якасці адной з адзінаццаці ўдзельнікаў разам з БэмБэмам (будучым удзельнікам гурту Got7). У верасні 2009 года гурт узяў удзел у спаборніцтве LG Entertainment Million Dream Sanan World, якое транслявалася па канале Channel 9, і выйграў узнагароду «Special Team». Ліса таксама прадстаўляла сваю школу на спаборніцтве па спевам Top 3 Good Morals of Thailand, якое было арганізавана Цэнтрам прасоўвання маралі ў 2009 годзе. Яна выйграла адно з першых месц.
Нататкі
<references group="заўв" />
Мікалай Мікалаевіч Афанасьеў
Мікала́й Мікала́евіч Афана́сьеў:
NGC 5852
NGC 5852 (іншыя абазначэнні — MCG 2-38-45, ZWG 77.10, NPM1G +13.0396, PGC 53974) — галактыка ў сузор’і Валапас.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Тросна-Івакіна
Тросна-Івакіна (Тросно-Ивакино) — вёска ў Ершыцкім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Руханскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй са жніўня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Філіпа Ліпі
Біяграфія
Філіпа Ліпі (па бацьку — Філіпа ды Тамаза) нарадзіўся ў Фларэнцыі, як мяркуюць, 8 кастрычніка 1406 года, у сям’і беднага мясніка. У раннім дзяцінстве страціў бацькоў і застаўся на апецы цёткі, ад якой некаторы час быў узяты на выхаванне, з літасці, браціяй манастыра дэль-Кармінэ, дзе ў 15 гадоў прыняў зарок манаства («фра» — скарачэнне ад італ. Frate, г.зн. брат). Як мастак развіўся пад уплывам Мазаліна і Мазача; на яго мастацкую адукацыю таксама паўплываў Фра Анджэліка Ф’езольскі.
Кінуўшы ў 1431 манастырскае жыццё, Ліпі працягваў, аднак, насіць манаскую вопратку. Старадаўнія біёграфы распавядаюць, быццам ён быў захоплены ў Анкона берберыйскімі піратамі, вывезены імі ў Афрыку і правёў там некалькі гадоў у рабстве. І быццам Ліпі так уразіў гаспадара сваім мастацтвам, што той адпусціў яго на волю. Аднак гэта паданне не пацвярджаецца дакументамі.
Але не падлягае сумневу іншы эпізод у жыцці Ліпі — выкраданне ім у 1456 г. з жаночага манастыра ў Прата маладой манашкі Лукрэцыі Буці і жаніцьба на ёй, з прычыны якой яму прыйшлося выпрабаваць шмат непрыемнасцяў і трывог, пакуль папа, па хадайніцтве Козіма Медычы, не вызваліў мужа і жонку ад манаскага зароку і не прызнаў іх шлюб законным. Аднак і пасля таго, нягледзячы на ​​сваю гучную вядомасць, Ліпі не ведаў спакою і па прычыне свайго бязладнага жыцця і марнатраўнасці быў пераследуем крэдыторамі.
Працаваў пераважна ў Фларэнцыі, некаторы час у Падуі (1434), у Прата (1453-65) і нарэшце ў Спалета, дзе і памёр 9 кастрычніка 1469 г.
Быў настаўнікам Сандра Бацічэлі.
Канцэртны альбом
Канцэртны альбом  (live album) — звычайна супрацьпастаўляемы студыйнаму альбому —, які складаецца з аўдыёматэрыялу (звычайна музычнага), запісанага падчас выступу выканаўцы на. У канцэртны альбом могуць быць уключаны запісы як з аднаго канцэрта, так і запісы з некалькіх канцэртных выступаў. Яны звычайна маюць менш «скончаны» характар, чым студыйныя альбомы, і прызначаны для прайгравання часткі атмасферы канцэртнага выступу. Яны могуць уключаць і іншыя гукі ад аўдыторыі, каментары выканаўцаў паміж музычнымі творамі і г. д. Для больш камфортнага праслухоўвання канкрэтнай песні рэкамендуецца слухаць арыгінальныя студыйныя запісы.
Купычыў
Купычыў (Ку́пичів) — вёска ў Турыйскім раёне Валынскай вобласці Украіны.
Мача
Мача (лац. urina) — прадукт жыццядзейнасці жывёл, вылучаемы ныркамі.
У нырках у выніку фільтрацыі крыві ўтвараецца мача, затым яна сцякае па мачаточніках у мачавы пузыр. З яго мача праз мочаспускальны канал выходзіць вонкі.
Чалавек
Сутачная нармальная порцыя 1000-1500 см ³. Колькасць і склад мачы залежаць ад фактараў навакольнага асяроддзя (тэмпературы і вільготнасці паветра), а таксама ад актыўнасці чалавека, яго полу, ўзросту, вагі, стану здароўя.
Хімічны і мікраскапічны аналіз мачы мае важнае дыягнастычнае значэнне. Пры дыябеце ў мачы знаходзяць цукар, пры нефрытах - бялок, мачавыя цыліндры. Любыя адхіленні ад нармальнага складу мачы паказваюць на няправільны абмен рэчываў у арганізме. Наяўнасць крыві ў мачы называецца гематурыя.
Уласцівасці
У сярэднім мача чалавека мае шчыльнасць 1005-1030 г / л, pH - ад 4,8 да 7,5 (да верхняй мяжы ўзрастае пры спажыванні вялікай колькасці расліннай ежы).
Мізана-дзі-Джэра-д’Ада
Мізана-дзі-Джэра-д’Ада (Misano di Gera d'Adda) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Ламбардыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Бергама.
Насельніцтва складае 3006 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 501 чал./км². Займае плошчу 6 км². Паштовы індэкс — 24040. Тэлефонны код — 0363.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Лаўрэнцій.
Францішак Юзафавіч Друцкі-Любецкі
Францішак Юзафавіч Друцкі-Любецкі (каля 1735 — ) — ураднік Вялікага Княства Літоўскага.
Біяграфія
Паходзіў з княжацкага роду Друцкіх-Любецкіх герба «Друцк». Сын Юзафа, унук Багдана Казіміра.
Суддзя земскі (1765), харужы (1773) і маршалак (1782) пінскі, у 1793 годзе заняў новаўтвораную пасаду пінскага кашталяна, якая пасля другога падзелу Рэчы Паспалітай скасавана.
У 1794 годзе заснаваў мураваны касцёл у Луніне. У 1799 годзе набыў у Сапегаў маёнтак Чарлёну ў Гродзенскім павеце.
Сям’я
Меў сыноў Ануфрыя (1768—1841), маршалка пінскага (1799), Караля (1777—1860), маршалка пінскага (1802), Францішка Ксаверыя (1778—1846), міністра скарбу Царства Польскага (1821), і Гераніма (1779—1844).
Мурут
Мурут (саманазва Murut) — этна-лінгвістычная супольнасць малых даякскіх народаў на паўночным усходзе вострава Калімантан. Насяляюць пераважна малайзійскі штат Сабах, а таксама памежныя тэрыторыі інданезійскага Калімантана і Брунея. Агульная колькасць (2023 г.) — 87 600 чалавек.
Звычайна розныя групы мурут падзяляюць па тэрытарыяльнай прыналежнасці (тагал, акалод, сембакунг і інш.), што мае вельмі ўмоўны характар, паколькі ў рэчаіснасці яны складаюць шматлікія аўтаномныя абшчыны з рознымі мовамі і дыялектамі. Тым не меней, усе мурут маюць адзіную генетычную спадчыну, якая адрознівае іх ад суседзей. Гэта можа сведчыць пра тое, што іх продкі існавалі дастаткова ізалявана ад іншых даякаў, але былі шчыльна звязаны паміж сабою. Лічыцца, што назва мурут была дадзена ім звонку і значыць насельнікаў пагоркаў.
Мурут размаўляюць на 15 мовах. Муруцкія мовы часам вылучаюць у асобную групу аўстранезійскіх моў. Найбольш распаўсюджана мова тагал. У мінулым ва ўнутраных раёнах Сабаха яна служыла лінгва франка ў зносінах паміж тубыльцамі.
Традыцыйныя заняткі: падсечнае земляробства, рыбалоўства, збіральніцтва і паляванне. Паселішчы ўяўлялі сабою доўгія каркасныя хаціны на па́лях. Акрамя таго ўзводзілі хаціны для памерлых, якіх хавалі ў керамічных збанах. Вопратку рабілі з драўнянай кары і раслінных валокнаў.
Да брытанскай каланізацыі ў канцы XIX ст. мурут разглядаліся як адчайныя паляўнічыя за галовамі. Юнак не мог атрымаць статус паўнавартага мужчыны пакуль не прынясе галаву забітага ім чужынца. Важную ролю ў грамадстве адыгрывалі ваенныя правадыры, якія на думку супляменнікаў мелі звышнатуральныя сілы. Спробы каланіяльнай адміністрацыі рэфармаваць традыцыйны лад прывялі да паўстанняў. Найбольш вядомым героем антыкаланіяльнай барацьбы стаў правадыр Антарум. Ён загінуў у 1915 г. пасля таго, як быў захоплены ў палон падчас мірных перагавораў.
Мурут знакаміты доўгімі маляўнічымі святамі, што суправаджаюць вяселлі, пахаванні, збор ураджаю і г. д.
Кал
Аналізы кала
У медыцыне па аналізах кала (капраграме) можна даведацца пра функцыянаванні арганізма, перш за ўсё аб стане працэсаў пераварвання ежы ў стрававальным аддзеле, аб працы жоўцьвыводнай сістэмы, аб бактэрыяльным балансе тоўстай кішкі, аб наяўнасці схаваных крывацёкаў з ЖКТ (тэст на ўтоеную кроў), а таксама выявіць паразітаў (гельмінтаў) у кішачніку, што дазваляе выявіць іх прысутнасць і ў іншых частках арганізма (гл. мазгавік).
Гл. таксама
Poopy
Наталля Анатольеўна Клімовіч
Наталля Анатольеўна Клімовіч (, в., Пухавіцкі раён, Мінская вобласць) — беларускі ўрач і палітык, дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь V і VI скліканняў.
Юйдайцяа
Юйдайцяа ( — «Мост нефрытавага пояса») — пабудаваны ў XVIII стагоддзі месячны мост, размешчаны ў Пекіне на тэрыторыі былога. Знакаміты сваёй даволі высокай і тонкай аркай.
Наталля Анатольеўна Клімовіч
Біяграфія
Нарадзілася 2 лютага 1963 года ў в. Шацк Пухавіцкага раёна Мінскай вобласці.
Юйдайцяа
Гісторыя
З’яўляецца самым вядомым з шасці мастоў, размешчаных у раёне заходняга ўзбярэжжа возера. Узведзены ў 1751—1764, у часы імператара Цяньлуна, у стылі мастоў, характэрных для сельскай мясцовасці Паўднёвага Кітая. Пры будаўніцтве выкарыстоўваўся мармур і іншыя будаўнічыя матэрыялы белага колеру. На парэнчах моста выразаныя журавы і іншыя жывёлы.
Наталля Анатольеўна Клімовіч
Біяграфія
Скончыла Мінскі дзяржаўны медыцынскі інстытут, педыятр.
Юйдайцяа
Гісторыя
Форма аркі была абраная для моста для таго, каб пад ім мог праходзіць імператарскі. Паколькі возера Куньмінху звязана з адной з рэк, то ў некаторых выпадках імператар і імператрыца адпраўляліся ў падарожжа на чаўне-драконе, і яму даводзілася праходзіць пад гэтым мостам.
Наталля Анатольеўна Клімовіч
Біяграфія
Працавала ткачыхай Пухавіцкага РКБА; медыцынскай сястрой, урачом-педыятрам участковым, раённым урачом-педыятрам Кастрычніцкага раёна горада Мінска; галоўным урачом установы аховы здароўя «3-я гарадская дзіцячая клінічная паліклініка».
З’яўлялася дэпутатам Мінскага гарадскога Савета дэпутатаў дваццаць пятага і дваццаць шостага скліканняў.
У 2012—2016 гадах дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь V склікання, была намеснікам старшыні Пастаяннай камісіі па пытаннях экалогіі, прыродакарыстання і чарнобыльскай катастрофы.
З 2016 года дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь VI склікання.
Член Камуністычнай партыі Беларусі.
Узнагароды
Узнагароджана медалём Францыска Скарыны, Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, медалём «За працоўныя заслугі» (2019).
Сабор Васіля Блажэннага
Сабор Пакрова, што на Рву, шырока вядомы як Сабор Васіля Блажэннага — праваслаўны храм, размешчаны на Чырвонай плошчы Кітай-горада ў Маскве. Шырока вядомы помнік рускай архітэктуры. Да XVII стагоддзя звычайна называўся Троіцкім, бо першапачатковы драўляны храм быў прысвечаны Святой Тройцы; быў таксама вядомы як «іерусалімскі», што звязана як з прысвячэннем аднаго з прыдзелаў, так і са здзяйсняемым на Вербную нядзелю хросным ходам да яго з Успенскага сабора з «шэсцем на асляці» Патрыярха.