cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сям’я Януш
Сюжэт
Галоўныя героі — браты Януш і маці Юста Паўлаўна Януш — збіраюцца на вяселле брата Астапа. У Юсты Януш вялікая сям’я: чатыры сыны (Астап, Міхась, Кірыл, Арцём) і дачка Феша. Лёс у братоў розны: адзін стаў палкоўнікам, другі — вучоным-селекцыянерам, трэці — старшынёй, чацвёрты — шахцёрам-перадавіком. Але аб’ядноўвае іх тое, што яны, як адзін, любяць Радзіму і адданыя сваёй працы.
Неўзабаве пасля вяселля Астапа і Мані аб’яўляецца мабілізацыя. Праз вёску праходзіць калона танкаў Т-26. Усе сяляне і сялянкі з песнямі і кветкамі праводзяць мужчын ваяваць. Калі адна жанчына па старасвецкай звычцы пачынае галасіць: «Ой, саколікі…», яе плач выклікае выбух рогату іншых дзяўчат.
Пасля таго, як мужчыны сыходзяць у войска, Юста Януш становіцца старшынёй калгасу. Сяляне рупліва працуюць на ўборцы новага ўраджаю. 17 верасня сяляне радасна віталі навіну пра вызваленчы паход Чырвонай Арміі. Спачатку прыйшла тэлеграма, што Астап загінуў у першым баі, аднак пазней Валошка з Гродна даслаў тэлеграму, што Астап жывы і за баявы подзвіг прыстаўлены да ўзнагароды. Астап вярнуўся ў вёску героем і з лёгкім раненнем. Сяляне радасна святкуць вяртанне мужчын з перамогай. Насеннае зерне калгаснікі накіравалі на вызваленыя зямлі.
Псалом 109
Псалом 109 (110 паводле масарэцкай нумарацыі) адносіцца да ліку месіянскіх псалмоў, якія ў хрысціянстве ўспрымаюцца як правобразныя ці прарочыя ў адносінах да Ісуса Хрыста і некаторых евангельскіх падзей, якія адбыліся праз сотні і нават тысячу гадоў пазней часу напісання. Аўтарства прыпісваецца Давіду. Асноўная тэма гэтага псалма: Месія — адвечны цар і святар.
Ян Гевелій
Ян Гевелій (Johannes Hevel, Jan Heweliusz, 28 студзеня 1611,  — 28 студзеня 1687, ) — польскі астраном, канструктар тэлескопаў, кіраўнік горада Гданьска і спадчынны півавар.
Дзяніс Дзмітрыевіч Чэрышаў
Дзяні́с Дзмітрыеві́ч Чэ́рышаў (Денис Дмитриевич Черышев; нар. 26 снежня 1990, Ніжні Ноўгарад, РСФСР, СССР) — расійскі і іспанскі футболіст, крайні паўабаронца італьянскага клуба «Венецыя» і нацыянальнай зборнай Расіі.
Другі пасля Дзмітрыя Аленічава расійскі пераможца двух галоўных еўрапейскіх турніраў — Лігі чэмпіёнаў 2015/16 у складзе «Рэала» і Лігі Еўропы 2013/14 у складзе «Севільі».
Валерыя Ільінічна Навадворская
Біяграфія
Валерыя Навадворская нарадзілася 17 мая 1950 года ў Баранавічах.
У 9-гадовым узросце пераехала з сям’ёй у Маскву. Скончыла факультэт замежных моў Маскоўскага педагагічнага інстытута імя Н. К. Крупскай.
З 1990 года была парафіянкай Свята-Троіцкай грамады Украінскай аўтакефальнай праваслаўнай царквы ў г. Маскве.
Гуардзьяльф’ера
Насельніцтва складае 1172 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 27 чал./км². Займае плошчу 43 км². Паштовы індэкс — 86030. Тэлефонны код — 0874.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы san Gaudenzio.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Брыты
Да рымскага заваявання жылі супольна-радавым ладам, перажыткі якога захавалі і падчас рымскага панавання (сярэд. I—пачатку V стагоддзя). Мала паддаючыся раманізацыі, часта паўставалі супраць рымскага валадарства.
Падчас англа-саксонскага заваявання Брытаніі (5—6 стст.) частка брытаў была знішчаная, частка выцесненая ў Уэльс, Шатландыю і на паўвостраў Арморыку (сучасная Брэтань). Меркаваная колькасць брытаў да пачатку заваёвы складала 2 млн, а колькасць заваёўнікаў — не больш 200 тыс.
Аркадзь Лявонцьевіч Валадось
Аркадзь Лявонцьевіч Валадось (нар. вёска Какошчыцы, Слонімскі раён) — беларускі і французскі оперны выканаўца (барытон), педагог, грамадскі дзеяч.
У Парыжы заснаваў асацыяцыю «Абмен: Францыя-Беларусь», якая садзейнічае наладжванню беларуска-французскага супрацоўніцтва ў галіне культуры, а таксама дзелавых сувязей. Пачынаючы з 1992 года Аркадзь Валадось арганізоўваў і праводзіў студэнцкія абмены паміж кансерваторыяй французскага горада Нансі (у якой у свой час выкладаў) і Беларускай дзяржаўнай акадэміяй музыкі. Так, па ініцыятыве і пры яго ўдзеле больш за 25 гадоў арганізоўваліся гастролі ў Францыі аркестра Рэспубліканскай гімназіі-каледжа пры Белдзяржакадэміі музыкі, а таксама сімфанічнага аркестра «Маладая Беларусь» гэтай жа акадэміі. У 2015 годзе выступіў ініцыятарам і прыняў асабісты ўдзел у арганізацыі нацыянальнага павільёна беларускіх мастакоў і скульптараў на выставе Art Capital, якая праходзіць у Парыжы пад патранатам прэзідэнта Францыі. У 2016 годзе Аркадзь Валадось выступіў ініцыятарам правядзення канцэрта, прысвечанага 110-годдзю Дзмітрыя Шастаковіча на радзіме прадзеда кампазітара — у Шэметаве Мядзельскага раёна. Канцэрт адбыўся ў касцёле Маці Божай Нястомнай Дапамогі.
16 лютага 2017 года ў Парыжы Аркадзю Валадосю ўручаны медаль Францыска Скарыны за значны асабісты ўклад у распаўсюджванне беларускай культуры за мяжой і ўмацаванне культурных сувязей паміж Рэспублікай Беларусь і Французскай Рэспублікай.
Сын  — вядомы піяніст.
Лаўрэнцій Кентэрберыйскі
Лаўрэнцій Кентэрберыйскі (Laurence of Canterbury, VI стагоддзе —, Кентэрберы) — другі архібіскуп Кентэрберыйскі з 604 па 619 год. Быў удзельнікам «Грыгарыянскай місіі» 595 года, арганізаванай Папам Рыгорам I з мэтай звароту англасаксаў паўднёвай Брытаніі ў хрысціянства.
У сан архібіскупа Лаўрэнцій быў пасвечаны сваім папярэднікам, Аўгусцінам Кентэрберыйскім, з мэтай забяспечыць спарадкаваную перадачу паўнамоцтваў архібіскупа. Падчас свайго кіравання Лаўрэнцій беспаспяхова спрабуе згладзіць рознагалоссі паміж брытанскай і рымскай каталіцкай царквой. Акрамя таго, пасля смерці караля Этэльберта I у 616 годзе, яго спадчыннік пакінуў царкву і распаўсюджванне хрысціянства сярод англасаксаў фактычна спынілася. Лаўрэнцій памёр 2 лютага 619 года і пасля смерці быў кананізаваны.
Вэнгажэва (гміна)
Вэнгажэ́ва (Węgorzewo) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Вэнгажэўскага павета Вармінска-Мазурскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Вэнгажэве. Плошча гміны складае 341,11 км². Станам на 2010 год у гміне Вэнгажэва пражывалі 16 824 чалавекі, шчыльнасць — 49,32 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 31 салецтваў.
IC 2662
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Іванава (Лужкоўскі сельсавет)
Іва́нава (, Иваново) — вёска ў Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Лужкоўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Лужкі Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Жан Пікар
Жан Пікар (Jean-Felix Picard, 21 ліпеня 1620, Ла-Флеш — 12 ліпеня 1682) — французскі астраном. Адзін з першых членаў Парыжскай Акадэміі навук, заснаванай у 1666 годзе. Вучань П. Гасендзі, яго пераемнік ў Калеж дэ Франс (прафесар з 1655). Быў адным з ініцыятараў стварэння Парыжскай абсерваторыі.
Вінцэсь Мудроў
Вінцэсь Мудроў (нар., ) — беларускі празаік і журналіст.
Біяграфія
Нарадзіўся ў сям’і савецкага афіцэра, рускага па нацыянальнасці. Дзяцінства і юнацтва правёў у Беларусі, на радзіме маці. Вучыўся ў Наваполацкай сярэдняй школы № 2. Скончыў Наваполацкі політэхнічны інстытут (1976). Працаваў інжынерам на прадпрыемствах Наваполацку, а пасля Ямала-Ненецкай аўтаномнай акругі РСФСР. Са школьных гадоў займаўся грамадскай дзейнасцю, пастаянна адчуваў кантроль КДБ. У канцы 1980-х вярнуўся ў Беларусь. У 1990-х рэдагаваў літаратурны альманах «Ксэракс Беларускі». Працаваў карэспандэнтам Радыё «Свабода». Сябра Беларускага ПЭН-цэнтру (выйшаў у 2019), Саюза беларускіх пісьменнікаў і Таварыства вольных літаратараў. Жыве ў Наваполацку.
Грамадская дзейнасць
У старэйшых класах (канец 1960-х) вывешваў на школьнай дошцы аб’явы праграмы перадач «Голасу Амерыкі», «Радыё Свабода» і іншых заходніх радыёстанцый, за што адчуваў ціск з боку школьнай адміністрацыі. Крытычна ставіўся да савецкай рэчаіснасці.
У час навучання ў інстытуце стаў ініцыятарам выдання рукапіснага літаратурна-мастацкага часопіса «Блакітны ліхтар». Разам з групай аднадумцаў (Валер Шлыкаў, Анатоль Рыбікаў, Андрэй Грабаў і інш.) у 1971—1974 гадах выпусціў 15 нумароў часопіса. Разам з літаратурнымі матэрыяламі ў часопісе змяшчаліся публіцыстычныя творы з крытыкай палітыкі русіфікацыі ў БССР. Адзін з нумароў, цалкам падрыхтаваны В. Мудровым, змяшчаў яго погляд на праблемы беларускай мовы і яе перспектывы ва ўмовах СССР. У адным са сваіх вершаў В. Мудроў параўнаў беларусаў са зніклым народам этрускаў. Колькасць аўтараў і чытачоў часопіса ўзрастала, апроч Полацка і Наваполацка яго чытала пэўнае кола людзей у БДУ і іншых мінскіх ВНУ.
У 1974 годзе на след часопіса выйшаў КДБ, усе нумары «Блакітнага ліхтара» былі канфіскаваны. З В. Мудровым і іншымі выдаўцамі былі праведзены «прафілактычныя гутаркі», выпуск часопіса спыніўся. Па сканчэнні ў 1976 годзе інстытута В. Мудрову адмовілі ў прыёме на працу на наваполацкі завод «Вымяральнік» з прычыны палітычнай ненадзейнасці, бо завод належаў да ліку «абаронных» прадпрыемстваў.
Творчасць
Аўтар кніг прозы і эсэістыкі:
Хуары Бумедзьен
Хуары Бумедзьен (23 жніўня 1932, Клаўзель,  — 27 снежня 1978,, Алжыр) — алжырскі дзяржаўны і палітычны дзеяч, адзін з лідараў антыкаланіяльнай барацьбы алжырскага народа.
Універсітэт «CUNEF»
Універсітэт «CUNEF» (CUNEF Universidad) — іспанская прыватная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у Мадрыдзе.
Вышэйшая ліга чэмпіянату Беларусі па хакеі з шайбай 2004/2005
Чэмпіянат Беларусі па хакеі з шайбай 2004/2005 — 13-ы сезон мацнейшага дывізіёна чэмпіянату Беларусі па хакеі з шайбай.
Плэй-оф
Чвэрцьфіналы Паўфіналы Фінал Матч за 3-е месца
Леон Панета
Леон Эдвард Панета (Leon Edward Panetta; нар. 28 чэрвеня 1938, Мантэрэй, ЗША) — амерыканскі палітык, юрыст, прафесар, міністр абароны ЗША з 1 ліпеня 2011 года, дырэктар ЦРУ з 13 лютага 2009 года па 30 чэрвеня 2011 года. Былы кіраўнік адміністрацыі Белага Дома пры прэзідэнце Клінтане.
Біяграфія
Узначальваў уласны Інстытут грамадскай палітыкі Леона і Сільвіі Панета. У 1976—1993 гадах быў членам Палаты прадстаўнікоў Кангрэса ЗША. У 1970—1971 гадах працаваў памочнікам мэра Нью-Ёрка, а ў 1969—1970 гадах быў кіраўніком упраўлення па абароне грамадзянскіх правоў пры міністэрстве аховы здароўя, асветы і сацыяльнага забеспячэння ЗША.
21 чэрвеня 2011 Сенат ЗША аднагалосна зацвердзіў Панету ў якасці наступнага міністра абароны ЗША, і ён прыступіў да абавязкаў пасля таго, як Роберт Гейтс пакінуў гэты пост 30 чэрвеня.
Кінематограф Інданезіі
Кінематограф Інданезіі мае доўгую гісторыю і ў цяперашні час актыўна развіваецца.
Кінематограф каланіяльнай эпохі
Першым фільмам, знятым у Інданэзіі, быў нямы фільм 1926 года Loetoeng Kasaroeng працягласцю 60 хвілін, зняты галандскім рэжысёрам Л.Хейведарпам і аператарам Г. Кругерам, уяўляў сабой экранізацыю сундскай народнай казкі «Апошні лутунг». Здымкі з удзелам інданэзійскіх акцёраў вяліся кампаніяй NV Java Film Company у Бандунгу, а прэм'ера фільма прайшла у гэтым жа горадзе, 31 снежня 1926 года. З тых часоў у Інданезіі было знята больш за 2200 мастацкіх фільмаў. Падчас японскай акупацыі Інданэзіі кінематограф Інданезіі выкарыстоўваўся акупацыйнымі ўладамі ў якасці інструмента прапаганды.
Пасля здабыцця незалежнасці
Пасля абвяшчэння незалежнасці Інданэзіі ў 1945 годзе, урад Сукарна выкарыстоўваў кінематограф у якасці прылады нацыяналістычнай, антызаходняй палітыкі, імпарт замежных фільмаў быў забаронены. Пасля звяржэння Сукарна, падчас «Новага парадку» Сухарта ў кінематограф была ўведзена цэнзура. Найбольш значны ўклад у нацыянальны кінематограф 1950-х — 1960-х гадоў унёс Усмар Ісмаіл, рэжысёр з Заходняй Суматры.
Бірштанас
Бірштанас (Birštonas) — горад у паўднёвай Літве, на правым беразе ракі Нёман. З’яўляецца адміністрацыйным цэнтрам Бірштанаскага самакіравання Каўнаскага павета. Насельніцтва каля 2,4 тыс. чалавек.
Гісторыя
Першыя згадкі аб Бірштанасе адносяцца да 1382 года, калі тут заснавалі паселішча крыжакі, а ў 1529 годзе паселішча атрымала гарадскія правы і герб. Пасля 1410 года паселішча ўвайшло ў склад Вялікага Княства Літоўскага. Тут часта спыняліся вялікія князі літоўскія пад час каралеўскіх паляванняў у мясцовых лясах.
Пасля падзелаў Рэчы Паспалітай горад апынуўся ў Расійскай імперыі. У 1846 годзе тут былі адкрытыя крыніцы мінеральных вод, з гэтага часу паселішча атрымала значнае развіццё як курортны цэнтр.
Пасля Першай Сусветнай вайны горад увайшоў у склад Літвы. З 1940 года ў складзе Літоўскай ССР. У 1966 годзе Бірштанас пераўтвораны з пасёлка гарадскога тыпу ў горад. З 1990 года ў складзе Літоўскай Рэспублікі. Бірштанас вядомы сваімі крыніцамі мінеральнай вады, вакол якіх пабудаваны санаторыі. Мінеральная вада выкарыстоўваецца для лячэбных прцэдураў.
Фестывалі
У горадзе праводзяцца шматлікія фестывалі. Адзін з іх — гэта фестываль джаза, акі праводзіцца кожныя два гады ў канцы сакавіка. Гэты фестываль прываблівае тысячы аматараў джазу, не толькі з Літвы, а і з іншых краін. Бірштанскі фестываль джазу праводзіцца ўжо на працягу апошніх дваццаці гадоў.
Турызм
Бірштанас вядомы сваімі крыніцамі мінеральнай вады, вакол якіх пабудаваныя санаторыі. Мінеральная вада выкарыстоўваецца для лячэбных працэдураў (мінеральных басейнаў) і г. д. У наваколлях горада існуюць два самыя вядомыя санаторыі: Бірштанас — Тулпы і Вярсме Бос, якія прапаноўваюць агульную тэрапію, водную тэрапію, мінеральныя басейны і масаж, а таксама шмат іншых лячэбных працэдураў.
У сучасным Бірштанасе шмат невялікіх атэляў, а ў наваколлях горада існуюць сельскія домікі для адпачынку. Недалёка ад горада ёсць Вітаўтаў узгорак, дзе праводзіліся палявання вялікіх князёў літоўскіх.
Псалом 117
Псалом 117 (118 паводле масарэцкай нумарацыі) адносіцца да ліку месіянскіх псалмоў, якія ў хрысціянстве ўспрымаюцца як правобразныя ці прарочыя ў адносінах да Ісуса Хрыста і некаторых евангельскіх падзей, якія адбыліся праз сотні і нават тысячу гадоў пазней часу напісання. Асноўная тэма гэтага псалма — адвяржэнне Месіі правадырамі свайго народа.
Уладыславова (гміна)
Уладыславо́ва (Władysławowo) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Пуцкага павета Паморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ва Уладыславове. Плошча гміны складае 39,22 км². Станам на 2014 год у гміне Уладыславова пражывалі 15 456 чалавек, шчыльнасць — 394,1 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 7 салецтваў.
Гуардзіярэджа
Гуардыярэджа (Guardiaregia) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Малізэ, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Кампабаса.
Насельніцтва складае 798 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 19 чал./км². Займае плошчу 41 км². Паштовы індэкс — 86014. Тэлефонны код — 0874.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Nicola di Bari.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
IC 2663
IC 2663 — галактыка тыпу * (зорка) ў сузор’і Леў.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Ніно Анзораўна Бурджанадзэ
Ніно Анзораўна Бурджанадзэ (ნინო ანზორის ასული ბურჯანაძე;, , Грузінская ССР, СССР) — грузінскі дзяржаўны і палітычны дзеяч.
Біяграфія
Нарадзілася 16 ліпеня 1964 года ў Кутаісі. У 1981 годзе з адзнакай скончыла Кутаіскую сярэднюю школу № 2 імя А. Цэрэтэлі, у 1986 — юрыдычны факультэт Тбіліскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя І. Джавахішвілі.
У 2001—2008 гадах — старшыня парламента Грузіі. У 2003—2004 і 2007—2008 гадах — выконваючая абавязкі прэзідэнта Грузіі.
Сігізмунд Францавіч Наўроцкі
Сігізмунд Францавіч Наўроцкі (, —, ) — беларускі і ўкраінскі рэжысëр, сцэнарыст. Член Саюза кінематаграфістаў Украінскай ССР.
Гайшынскі сельсавет
Гайшы́нскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Слаўгарадскага раёна Магілёўскай вобласці. Цэнтр — вёска Гайшын.
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Прапойскага раёна Магілёўскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Прапойскім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Магілёўскай вобласці. 23 мая 1945 года Прапойскі раён быў перайменаваны ў Слаўгарадскі. 30 лістапада 1961 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Васькавіцкага сельсавета.
Гульёнезі
Гульёнезі (Guglionesi) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Малізэ, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Кампабаса.
Насельніцтва складае 5315 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 52 чал./км². Займае плошчу 100 км². Паштовы індэкс — 86034. Тэлефонны код — 0875.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Adamo abate.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Ізабеліна (Шаркаўшчынскі раён)
Ізабе́ліна (, Изабелино) — вёска ў Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Лужкоўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1939 гадах вёска ў складзе гміны Лужкі Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Да 1965 года вёска ўваходзіла ў склад Лужкоўскага сельсавета, да 30 ліпеня 1966 года — у склад Залескага сельсавета Глыбоцкага раёна , да 12 верасня 1966 года знаходзілася ў складзе Шаркаўшчынскага раёна.
IC 2664
IC 2664 — галактыка тыпу *2 (падвойная зорка) ў сузор’і Леў.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Блонская сярэдняя школа
Дзяржаўная ўстанова адукацыі «Блонская сярэдняя школа» — установа сярэдняй адукацыі ў в. Блонь Пухавіцкага раёна Мінскай вобласці.
Гісторыя
У 1875 г. адкрыта народнае вучылішча. У 1886 г. было 65 вучняў.
У 1899 г. на сродкі А. В. Бонч-Асмалоўскага для нарднага вучылішча быў пабудаваны драўляны будынак. У 1900 г. у вучэльні займалася 102 хлопчыкі і 18 дзяўчынак, працаваў настаўнік Пётр і Аляксандр Вяршынскія.
У 1924 г. створана таварыства «Далоў непісьменнасць».
У часы Другой сусветнай вайны школа не працавала, будынак быў спалены. Пасля вайны школа працавала ў былым доме святара касцёла.
У 1962 г. Блоньская школа стала васьмігадовай. У 1970 узведзены тыповы будынак школы на 320 месцаў. Школа была пабудавана на мейсцу былога касцёла езуітаў.
У 1976 г. рэарганізавана ў сярэднюю агульнаадукацыйную.
Псалом 131
Псалом 131 (132 паводле масарэцкай нумарацыі) адносіцца да ліку месіянскіх псалмоў, якія ў хрысціянстве ўспрымаюцца як правобразныя ці прарочыя ў адносінах да Ісуса Хрыста і некаторых евангельскіх падзей, якія адбыліся праз сотні і нават тысячу гадоў пазней часу напісання. Асноўная тэма гэтага псалма - абяцанне Месіі вечнага пасаду Давіда.
Уладыславаў (гміна)
Уладысла́ваў (Władysławów) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Турэцкага павета Велікапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ва Уладыслававе. Плошча гміны складае 90,71 км². Станам на 2004 год у гміне Уладыславаў пражывалі 7763 чалавекі, шчыльнасць — 85,6 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 20 салецтваў.
Навукова-даследчы інстытут электронных вылічальных машын
Вырабы
На 2019 год ААТ «НДІ ЭВМ» выпускала:
Таксама «НДІ ЭВМ» мадэрнізаваў: станцыі радыёразведкі «Кальчуга», камандна-штабныя машыны (КШБ) «Бяроза» і радыёвышынямеры П-16 «Надзейнасць».
Гісторыя
15 лістапада 1958 года Савет Міністраў Беларускай ССР зацвердзіў Пастанову № 749-55СС аб стварэнні Спецыяльнага канструктарскага бюро (СКБ) пры Мінскім заводзе электронных вылічальных машын (ЭВМ). У верасні 1960 года СКБ выпрабавала 1-ю лямпавую ЭВМ «Мінск-1», якую выпускалі да 1964 года. Мінскі завод ЭВМ вырабіў 230 машын «Мінск-1», у тым ліку мадыфікацыі «Мінск-11» у 1961 годзе і «Мінск-12», «Мінск-14» і «Мінск-16» у 1962 годзе. У 1962 годзе стварылі сямейства 1-й паўправадніковай ЭВМ у СССР — «Мінск-2». На яе аснове распрацавалі «Мінск-22», «Мінск-222», «Мінск-22М», «Мінск-26» і «Мінск-27». У 1964 годзе СКБ пераўтварылі ў самастойную навукова-даследчую ўстанову. У 1966 годзе стварылі 1-ю ў СССР машыну са знакавай логікай і пераменнай даўжынёй слова і каманды — «Мінск-23». У 1968 годзе распрацавалі «Мінск-32» для інжынернай справы, які выпускалі да 1975 года і які стаў найбольш распаўсюджанай ЭВМ у СССР. Агулам выпусцілі 2889 ЭВМ «Мінск-32». У 1970 годзе яе распрацоўшчыкаў, у тым ліку дырэктара Георгія Лапату і галоўнага інжынера Віктара Пржыялкоўскага, узнагародзілі Дзяржаўнай прэміяй СССР. У 1969 годзе СКБ пераўтварылі ў Мінскую філію Навукова-даследчага цэнтра электронна-вылічальнай тэхнікі ў Маскве (РСФСР).
У верасні 1971 года ў СКБ распрацавалі 1-ю мадэль  — «АС-1020», што мела поўную праграмную сумяшчальнасць з амерыканскім камп’ютарам IBM. У 1972 годзе СКБ атрымала назву «Навукова-даследчы інстытут электронных вылічальных машын» («НДІ ЭВМ»). Да канца выпуску ў 1975 годзе на заводах Беларускай ССР і Балгарыі вырабілі 800 машын «АС-1020». У 1975 годзе ў «НДІ ЭВМ» стварылі «АС-1022», што мела 4-кратна большую магутнасць за «АС-1020». Да 1982 года заводы Беларускай ССР выпусцілі каля 4000 ЭВМ «АС-1022». У 1977 годзе распрацавалі «АС-1035», які выпускалі да 1986 года. Агулам вырабілі звыш 2100 Э.ВМ «АС-1035». У 1983 годзе стварылі «АС-1036», што была ўдвая магутнейшай за «АС-1035». Да 1989 года выпусцілі 1866 «АС-1036». За 1971—1984 гады «НДІ ЭВМ» выпусціў звыш 9000 ЭВМ, якія склалі камп’ютараў у СССР. За 1984—1991 гады вырабілі звыш 150 000 ЭВМ 30 мадэляў, якія былі сумяшчальнымі з амерыканскімі персанальнымі камп’ютарамі «Інтэл» (Санта-Клара, штат Каліфорнія) і былі найбольш масавымі ў СССР.
Анджэй Суліма Камінскі
Анджэй Суліма Камінскі (Andrzej Sulima Kamiński) (,, Польшча) — польскі гісторык, заснавальнік і дырэктар Інстытут грамадзянскай прасторы і публічнай палітыкі універсітэта Лазарскага. Dr. habil., прафесар, замежны член (з 1997).
Біяграфія
У 1953 скончыў Новадворскій ліцэй (Кракаў). У 1958 скончыў факултэт філасофіі і права Ягелонскага ўніверсітэта, і ў 1966 атрымаў ступень доктара філасофіі (Ph.D.). Скончыў дактарантуру ва ўніверсітэтах Стэнфарда і Оксфарда.
Прахораўскі сельсавет
Прахо́раўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Крычаўскага раёна Калінінскай акругі. Цэнтр — вёска Прахораўка.
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Крычаўскага раёна Калінінскай акругі БССР. 21 жніўня 1925 года скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад новаўтвораных Зарубецкага і Міхеевіцкага сельсаветаў.
Улацлавак (гміна)
Улацла́вак (Włocławek) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Улацлаўскага павета Куяўска-Паморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ва Улацлаўку. Плошча гміны складае 219,92 км². Станам на 2004 год у гміне Улацлавак пражывалі 6371 чалавек, шчыльнасць — 29 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 26 салецтваў.
Міхаіл Пятровіч Старыцкі
Міхаіл Пятровіч Старыцкі (Михайло Петрович Старицький;, с. Клешчынцы Чарнабаеўскага р-на Чаркаскай вобл., Украіна — ) — украінскі пісьменнік, перакладчык, тэатральны дзеяч.
Біяграфічныя звесткі
Вучыўся ў Харкаўскім (1858—60) і Кіеўскім (1860—66) універсітэтах. 3 1864 выступаў у аматарскіх тэатральных гуртках. 3 1883 узначальваў першую ўкраінскую прафесійную тэатральную трупу М. Крапіўніцкага, якая ў т.л. гастралявала і на Беларусі.
Творчасць
Міхайла Старыцкі — майстар рэжысёрскага вырашэння масавых сцэн, асаблівую ўвагу аддаваў музычнаму і мастацкаму афармленню спектакля. Майстэрствам трупы захапляліся Янка Лучына, які прысвяціў трупе вершы «Усёй трупе дабрадзея Старыцкага беларускае слова» і «Дабрадзею артысту Манько» (нап. 1887, апубл. 1932), і Францішак Багушэвіч.
На беларускую мову асобныя творы М. Старыцкага пераклаў Э. Валасевіч.
Спіс палацаў Венецыі
Венецыя славіцца вялікай колькасцю палацаў. Фактычна кожны дом на Гранд-канале і цэнтральнай часткі горада можна аднесці да гэтага вызначэння.
Палацавы комплекс Венецыі ствараўся на працягу шматлікіх стагоддзяў. Стагоддзі развіцця і росквіту Венецыянскай рэспублікі траплялі пад уплывы візантыйскага, гатычнага, раманскага стыляў. Велізарны ўклад унесла эпоха Адраджэння.
Гістарычна палацам мог звацца толькі Палац дожаў. Астатнія будынкі, якія прэтэндуюць на гэта званне, павінны былі насіць імя Ка (Ca), скарочанае ад Casa, што азначае Дом. Пазней асабнякі пачалі зваць Палацца (Palazzo), гэта значыць Палац. Кожны ўплывовы венецыянскі род лічыў сваім доўгам пабудаваць асабняк, можа быць некалькі. У выніку шматлікія асабнякі ў назвах сталі адлюстроўваць прозвішчы ўладальнікаў. Для будаўніцтва і аздаблення радавых палацаў сям'і прыцягвалі лепшых архітэктараў, скульптараў і мастакоў.
Спіс самых вядомых палацавых будынкаў складаецца з:
Далярнскі конік
Далярнскі конік (Dalahäst) — фігурка коніка, выразаная і расфарбаваная ўручную. Адзін з самых пазнавальных у свеце сімвалаў Швецыі.
У час Сусветнай выстаўкі 1939 года, якая праходзіла ў Нью-Ёрку, наведвальнікаў шведскага павільёна сустракала вялізная фігурка далярнскага коніка. Скульптура стала галоўным экспанатам выстаўкі, прэса публікавала фатаграфіі манумента разам з захопленымі водгукамі, такім чынам конік стаў вядомым ва ўсім свеце сімвалам Швецыі. Папулярнасць коніка вымяраецца продажамі, толькі ў 1997 годзе турысты купілі каля 140 000 фігурак.
Гісторыя
Дакладна не вядома калі былі выраблены першыя далярнскія цацкі, а таксама калі іх упершыню прадалі. Самай ранняй згадкай цяпер лічыцца запіс, зроблены ў Вестэросе ў 1624 годзе, пра распродаж конікаў. Асобнікаў конікаў XVIII ст. у Швецыі не захавалася, калекцыянеры ганарацца цацкамі XVIII—XIX ст. У XIX ст. тузін конікаў прадавалі за 2 кроны, цяпер асобнікі гэтага часу прадаюцца з прэстыжных аўкцыёнаў, а іх кошт вымяраецца ў тысячах крон. Калекцыянераў цікавяць і сучасныя фігуркі, але толькі традыцыйна вырабленыя і расфарбаваныя ўручную.
Выраб
Вырабляюць конікаў з драўніны паўночнай таполі. Паводле клішэ пэўнага маштабу на драўляны брусок наносяць контур цацкі, калі мадэль буйнога памеру, то сашчапляецца некалькі брускоў. Затым на станку робіцца загатоўка — гэта адзіная аперацыя, якую выконвае машына. Дапрацоўка загатоўкі робіцца ўручную, нажом.
Затым фігурка пакрываецца фарбай у два слаі. Асноўны колер конікаў, як правіла, чырвоны, але ёсць блакітныя і ружовыя — іх у Швецыі дораць нованароджаным на хрышчэнне, на коніку прыгожым почыркам пішуць імя дзіця і даты яго нараджэння і хрышчэння.
Нанясенне на цацку старажытнага шматкаляровага рысунку і цяпер робіцца толькі жанчынамі. Пасля, на працягу трох сутак, конікі сохнуць на паліцах. Затым лакіруюцца і паступаюць у продаж. Прадаюцца і загатоўкі, якія могуць расфарбаваць самі дзеці або дарослыя.
Даўней, звычайна, вырабам цацак займаліся сямейныя пары — муж выразаў фігурку, жонка яе размалёўвала. З фабрык, што працуюць у нашы дні, найстарэйшая была заснавана ў 1928 годзе ў Нюснэсе Нільсам і Янэсам Олсанамі, старэйшаму брату тады было 15, а малодшаму — 13 гадоў. Сёння ўладальнікам фабрыкі «Grannas A Olssons Hemslöjd AB» у Нюснэсе з'яўляецца Ларс Олсан, сын Нільса Олсана, прадпрыемства ёсць найбуйнейшым вытворцам цацачных конікаў на сённяшні дзень, на ім занята 80 чалавек, у тым ліку 15 мастакоў. У год фабрыка вырабляе да 100 000 размаляваных цацак, але гэта не толькі конікі, напрыклад, у 2007 годзе была выраблена вялікая колькасць свінак.
Традыцыі і навацыі
Цяпер традыцыйным далярнскім конікам лічыцца драўляная цацка яркага чырванавата-рудаватага адцення, на якой белым, блакітным, жоўтым, зялёным і карычневым намаляваны неабходныя атрыбуты — сядло, павады, грыва. Аднак узорам для цяперашніх цацак былі конікі з Нюснэса (Nusnäs) і Лександа (Leksand), якіх пачалі вырабляць толькі ў пачатку XX ст. Традыцыя расфарбоўваць конікаў, дакладней, наносіць на іх хвалісты рысунак, узнікла толькі ў пачатку XIX ст.
Героі краіны (інтэрнэт-сайт)
Інтэрнэт-праект «Героі Краіны» — некамерцыйны вэб-сайт, створаны групай энтузіястаў у сакавіку 2000 года. На сайце публікуюцца біяграфіі Герояў Савецкага Саюза, Герояў Расійскай Федэрацыі, Герояў Сацыялістычнай Працы і поўных кавалераў ордэны Славы.
Пітэр Пэн (фільм, 1987)
«Пітэр Пэн» — двухсерыйны музычны фільм па творы Дж. Бары пра Пітэра Пэна рэжысёра Леаніда Нячаева, зняты ў 1987 годзе кінастудыяй «Беларусьфільм».
Брагінская СЭС
Брагінская СЭС (Солар ІІ) — другая па магутнасці сонечная электрастанцыя ў Беларусі. Пабудаваная ў 2016 кампаніяй «А1» (18,5 МВт), кошт праекта — 24 млн еўра. На станцыі 85 000 панэляў. Першы ток дала ў жніўні 2016. Да красавіка 2017 выпрацавала 13,9 млн кВт*гадз энергіі, што падаецца ў агульную энергетычную сетку. Атрыманай энергіі дастаткова для забеспячэння ўсіх патрэб Брагінскага, Лоеўскага і Хойніцкага раёнаў, лішак ідзе на Рэчыцу.
Пітэр Пэн (фільм, 1987)
Сюжэт
Новы год у сям’і Дарлінг праходзіць весела, а потым бацькі адпраўляюцца ў госці. У дом, дзе спяць дзеці — Вэндзі, Джон і Майкл, прабіраецца незвычайны хлопчык, Пітэр Пэн са сваёй феяй Дзінь-Дзінь. Ён вучыць дзяцей лётаць, а потым захапляе іх за сабой на свой ​​чароўны востраў, дзе жывуць русалкі, індзейцы, піраты і згубленыя хлапчукі.
Брагінская СЭС
У пахмурныя дні ККДз электрастанцыі зніжаецца на 15—30 %. Працягвае сваю працу яна і ноччу пры месяцовым святле. Паводле існуючых нормаў, панэлі раз на год мусяць вымывацца. Абслугоўваюць станцыю ўсяго два чалавекі. Кіраванне кожнай сонечнай панэллю аўтаматызавана.
Пітэр Пэн (фільм, 1987)
Сюжэт
Капітан піратаў Джэймс Крук будуе планы захапіць сабе ўвесь чароўны востраў, каб назваць яго сваім імем. Пасля доўгага супрацьстаяння, хлапчукі Пітэра перамагаюць піратаў, пасля чаго Дзінь-Дзінь адпраўляе Вэндзі з братамі дадому. Там дзеці шчасліва сустракаюцца з бацькамі.
Калі Пітэр Пэн праз нейкі час прылятае за Вэндзі, ён знаходзіць, што яна даўно вырасла і ў яе ёсць дачка — зараз на чароўны востраў ляціць яна…
Кавалёва (Шаркаўшчынскі раён)
Кавалёва (, Ковалёво) — вёска ў Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Лужкоўскага сельсавета.
Гісторыя
Да 1965 года вёска ўваходзіла ў склад Лужкоўскага сельсавета, да 30 ліпеня 1966 года — у склад Залескага сельсавета Глыбоцкага раёна , да 12 верасня 1966 года знаходзілася ў складзе Шаркаўшчынскага раёна.
IC 2665
IC 2665 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) ў сузор’і Леў.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Гаргждай
Гаргждай (Gargždai, традыцыйная беларуская назва — Горжды) — горад у заходняй Літве, утварае сянюнію ў Клайпедскім раёне.
Цюхінічы
Цюхі́нічы (, Тюхиничи) — вёска ў Брэсцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Матыкальскага сельсавета. Размешчаны за 8 кіламетраў на поўнач ад Брэста, 8 кіламетраў ад чыгуначнай станцыі Брэст-Цэнтральны.
Гаргждай
Горад размешчаны на рацэ Мінія (правы прыток Нёмана), за 18 км ад Клайпеды. Праз горад ідзе аўтадарога Вільнюс — Клайпеда. Насельніцтва горада складае каля 15,9 тыс. чалавек.
Эльсі (Італія)
Насельніцтва складае 1917 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 68 чал./км². Займае плошчу 28 км². Паштовы індэкс — 86015. Тэлефонны код — 0874.
Мікалай Канстанцінавіч Берг
Мікалай Канстанцінавіч Берг (? — ?) — беларускі медык і арганізатар аховы здароўя.
Гаргждай
Упершыню паселішча ўзгадваецца ў 1253 годзе. Правы горада і герб Гаргждай атрымаў у 1792 годзе. Пасля падзелаў Рэчы Паспалітай горад трапіў у склад Расійскай імперыі.
Эльсі (Італія)
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Андрэй Першазваны.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Цюхінічы
Гісторыя
У 19 стагоддзі вёска і цэнтр аднайменнага маёнтка ў Брэсцкім павеце Гродзенскай губерні. Паводле рэвізійных матэрыялаў 1858 года 133 сялянскія душы. У 1870 годзе з’яўлялася цэнтрам сельскай грамады. У 1897 годзе працавалі млын, школа граматы, хлебазапасны магазін, кузня і карчма. Паводле Рыжскага мірнага дагавора 1921 года ў складзе Польшчы, у Матыкальскай гміне Брэсцкага павета Палескага ваяводства. З 1939 года ў складзе БССР. З 12 кастрычніка 1940 года цэнтр Цюхініцкага сельсавета. У Вялікую Айчынную вайну загінулі 11 вяскоўцаў. 8 верасня 1959 года Цюхініцкі сельсавет ліквідаваны, яго тэрыторыя тэрыторыя далучана да Матыкальскага савета.
Мікалай Канстанцінавіч Берг
Біяграфія
Шмат гадоў працаваў у марскім ведамстве. У 1852 годзе выйшаў у адстаўку і быў прызначаны інспектарам медыцынскай управы ў Архангельск.
З 5 чэрвеня 1864 года заняў пасаду інспектара ўрачэбнай управы Мінскай губерні і працаваў там да 1870 года.
Цюхінічы
Гісторыя
Знаходзіцца ў складзе сельскагаспадарчага прадпрыемства "Селекцыйна-гібрыдны цэнтр "«Заходні».
Мікалай Канстанцінавіч Берг
Біяграфія
Пазней жыў і працаваў у Падольскай губерні, дзе з-за рознагалоссяў з губернатарам губерні была пачата судовая справа супраць яго, у выніку чаго М. Берг быў апраўданы, але выйшаў у адстаўку.
Апошнія гады жыцця правёў на мяжы галечы.
Грамадская дзейнасць
У Архангельскай губерні стаяў ля вытокаў Таварыства архангельскіх урачоў, створанага ў студзені 1863 года, у тым ліку распрацоўваў яго статут. Гэта была адна з першых грамадскіх медыцынскіх арганізацый у Расіі і першае медыцынскае таварыства на Еўрапейскай Поўначы Расіі.
У Мінску, нягледзячы на няўдалую спробу свайго папярэдніка Данііла Восіпавіча Спасовіча стварыць у губерні таварыства ўрачоў 23 снежня 1862 годзе, Берг дамогся гэтага ў 1867 годзе.
Японскае агенцтва аэракасмічных даследаванняў
Японскае агенцтва аэракасмічных даследаванняў (宇宙航空研究開発機構) або JAXA (Japan Aerospace eXploration Agency) — дзяржаўнае агенцтва, якое адказвае за касмічную і авіяцыйную праграму Японіі. Агенцтва было створана 1 кастрычніка 2003 года пасля зліцця трох раней незалежных арганізацый. Зараз JAXA валодае магчымасцю запуску штучных спадарожнікаў Зямлі, аўтаматычных міжпланетных станцый, удзельнічае ў праграме Міжнароднай касмічнай станцыі, плануе стварэнне пілатуемай касманаўтыкі і асваенне Месяца.
Гісторыя распрацоўкі ракет
Японія запусціла свой першы спадарожнік Ōsumi у 1970 годзе, выкарыстоўваючы ракету-носьбіт L-4S, распрацаваную ISAS. Да аб’яднання у адну арганізацыю ISAS выкарыстоўваў лёгкія цвёрдапаліўныя ракеты, тым часам як NASDA займалася распрацоўкай вадкасных ракет большай грузападымальнасці. Першапачаткова NASDA выкарыстоўвала ліцэнзаваныя амерыканскія тэхналогіі ракет-носьбітаў. Першай вадкаснай ракетай, цалкам распрацаванай у Японіі, стала H-II, прадстаўленая ў 1994 годзе.
Месячныя і міжпланетныя місіі
Першай японскай касмічнай місіяй за межамі зямной арбіты стала вывучэнне каметы Галея ў 1985 годзе, праведзенае апаратамі Сакігакэ (MS-T5) і Суйсэй (PLANET-A). Для падрыхтоўкі да планаваных місій ISAS тэсціравала манеўраванне на арбіце Зямлі ў рамках палёту спадарожніка Хітэн у 1990 годзе. Першай японскай міжпланетнай місіяй стаў Назомі (PLANET-B), запушчаны да Марса ў 1998 годзе. Апарат дасягнуў Марса ў 2003 годзе, але не здолеў выйсці на стабільную арбіту вакол Марса.
Акацукі, Хаябуса-2, IKAROS
Даследаванні Месяца
Пасля запуску місіі Хітэн у 1990 годзе ISAS планавала місію па даследаванні Месяца LUNAR-A, але пасля шматлікіх затрымак і пераносаў з-за тэхнічных праблем у 2007 годзе ад планаў запуску апарата адмовіліся. Сейсмометр, распрацаваны для LUNAR-A, будзе скарыстаны ў наступных місіях.
14 верасня 2007 гады JAXA правяла паспяховы пуск новага зонда пад назвай Кагуя (SELENE). Для запуску выкарыстоўвалася ракета-носьбіт H-IIA. Асноўная мэта місіі складалася ў зборы даных аб паходжанні і геалагічнай эвалюцыі Месяца. Апарат выйшаў на запланаваную арбіту 4 кастрычніка 2007 года. 10 чэрвеня 2009 года зонд упаў на паверхню Месяца.
18 кастрычніка 2017 года японскімі навукоўцамі было апублікавана паведамленне аб выяўленні «тунэля» пад паверхняй Месяца. Тунэль можа выкарыстоўвацца як месца для перспектыўнай месяцовай базы.
Даследаванні планет
Марсіянскі зонд Назомі, створаны і запушчаны ISAS да аб’яднання асноўных аэракасмічных інстытутаў Японіі, стаў адной з першых складанасцяў, з якой прыйшлося сутыкнуцца новастворанай JAXA. Назомі прайшоў у 1000 кіламетраў ад паверхні Марса, выйсці на калямарсіянскую арбіту не ўдалося.
20 мая 2010 года з дапамогай ракеты-носьбіта H-IIA былі запушчаны венерыянскі зонд Акацукі і апарат IKAROS, абсталяваны сонечным ветразем. 7 снежня 2010 года Акацукі выйшаў на арбіту Венеры, стаўшы першым японскім касмічным апаратам на арбіце іншай планеты. Адной з галоўных задач Акацукі было вывучэнне асаблівасцяў кручэння венерыянскай атмасферы, калі аблокі ў трапасферы круціяцца вакол планеты хутчэй, чым круціцца сама Венера.
У чэрвені 2014 года японскі міністр навукі і тэхналогій аб’явіў аб намерах па асваенні Марса. Планам абазначаны беспілотныя даследаванні, пілатуемая місія да Марса і доўгатэрміновая база на паверхні Месяца. На кожным з этапаў прапануецца актыўнае супрацоўніцтва з іншымі краінамі.
Вывучэнне малых цел
9 траўня 2003 гады апарат Хаябуса быў паспяхова запушчаны з дапамогай ракеты-носьбіта Мю-5. Мэта місіі заключалася ў зборы ўзораў грунту невялікага калязямнога астэроіда Ітакава. Зонд зблізіўся з астэроідам у верасні 2005 года. Пацверджана паспяховая пасадка апарата на паверхню астэроіда ў лістападзе 2005, хаця адразу пасля пасадкі адзначаліся некаторыя непаладкі ў працы зонда. Хаябуса паспяхова вярнуўся на Зямлю з узорамі глебы астэроіда 13 чэрвеня 2010 года..
Астранамічныя даследаванні
Хінодэ, MAXI (эксперымент на МКС), Хісакі, CALET (тэлескоп на МКС) XARM Акары, Сузаку, Хітомі ASTRO-G
Сідаравіцкі сельсавет (Магілёўскі раён)
Сі́даравіцкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Магілёўскага раёна Магілёўскай вобласці Беларусі. Цэнтр — аграгарадок (да 2009 года вёска) Сідаравічы.
Японскае агенцтва аэракасмічных даследаванняў
Інфрачырвоная астраномія
Першым японскім інфрачырвоным касмічным тэлескопам стаў 15-сантыметровы IRTS, які быў усталяваны на SFU — шматмэтавым навуковым спадарожніку, запушчаным у 1995 годзе. IRTS за адзін месяц сваёй працы прасканаваў каля 7 працэнтаў нябеснай сферы, перш чым SFU быў вернуты на Зямлю з дапамогай Спэйс Шатла.
Сідаравіцкі сельсавет (Магілёўскі раён)
Гісторыя
6 красавіка 1973 года цэнтр Слабодкаўскага сельсавета Магілёўскага раёна Магілёўскай вобласці БССР перанесены з вёскі Слабодка ў вёску Сідаравічы, сельсавет перайменаваны ў Сідаравіцкі.
Японскае агенцтва аэракасмічных даследаванняў
Інфрачырвоная астраномія
Наступным крокам JAXA у вобласці інфрачырвонай астраноміі стаў Акары. Гэты спадарожнік быў запушчаны 21 лютага 2006 гады. Апарат быў абсталяваны 68-сантыметровым тэлескопам.
Сідаравіцкі сельсавет (Магілёўскі раён)
Насельніцтва
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1633 чалавекі, з іх 93,1 % — беларусы, 5,1 % — рускія, 1,0 % — украінцы.
Японскае агенцтва аэракасмічных даследаванняў
Рэнтгенаўская астраномія
Пачынаючы з 1979 года, калі быў запушчаны тэлескоп Хакучо, Японія на працягу двух дзесяцігоддзяў працягвала назіранні ў рэнтгенаўскім спектры. Былі створаны і запушчаны касмічныя рэнтгенаўскія тэлескопы Хінаторы, Тэнма, Гінга і ASCA (ASTRO-A). Запушчаная ў 2000 году касмічная абсерваторыя ASTRO-E не выйшла на арбіту.
Сідаравіцкі сельсавет (Магілёўскі раён)
Склад
У склад сельсавета ўваходзяць 8 населеных пунктаў (2009 г.):
Японскае агенцтва аэракасмічных даследаванняў
Рэнтгенаўская астраномія
10 ліпеня 2005 года адбыўся запуск новай рэнтгенаўскай касмічнай абсерваторыі, якая атрымала назвуСузаку. Касмічны апарат меў тры асноўныя прыборы назірання: рэнтгенаўскі спекторометр XRS, дэтэктар касмічных прамянёў HXD і відавы сперктрометр XIS.
Пліса (прыток Бабра)
Пліса́, Яблынька — рака ў Талачынскім раёне Віцебскай вобласці і Крупскім раёне Мінскай вобласці, левы прыток ракі Бобр (басейн Дняпра).
Японскае агенцтва аэракасмічных даследаванняў
Рэнтгенаўская астраномія
Рэнтгенаўскі тэлескоп MAXI быў усталяваны на японскім модулі МКС.
Пліса (прыток Бабра)
Назва
Назва Пліса балцкага паходжання.
Японскае агенцтва аэракасмічных даследаванняў
Рэнтгенаўская астраномія
17 лютага 2016 года Хітомі (ASTRO-H) быў запушчаны як пераемнік тэлескопа Сузаку, які адпрацаваў свой тэрмін службы.
Радыёастраномія
У 1998 годзе JAXA запусціла касмічны апарат HALCA (MUSES-B) — першы ў свеце касмічны апарат, спецыяльна створаны для назіранняў за пульсарамі і іншымі астранамічнымі аб’ектамі метадам радыёінтэрфераметрыі са звышдоўгай базай (VLBI). Для гэтага ISAS была створана наземная сетка, якая злучала радыётэлескопы розных краін. Апарат працаваў з 2003 па 2005 гады.
Пліса (прыток Бабра)
Назва
На ўсходзе старабалцкай тэрыторыі назву Пліса маюць рэкі — прытокі Нёмана, Бярэзіны, рака на Падзесенні на ўсходзе ад Чарнігава, азёры паабапал Глыбокага (на правабярэжжы дзвінскай ракі Дзісны).
Сваёй структурай назва Пліса блізкая да балцкай назвы дзвінскай ракі Дрыса, у якім корань Dris- так жа сама дакладна не вытлумачваецца. Іх адносяць да групы гідронімаў з канчаткам -(с)са: Исса, Лисса, Ус(с)а, Эсса, Дрисса, Плис(с)а,, Труса, Таса, Ресса/Реса, Исса/Иса, Лисса/Лиса, Высса/Выса, Васса, Уса (на Падзвінні, Панёманні, Павісленні, Павоччы).
Японскае агенцтва аэракасмічных даследаванняў
Дыстанцыйнае даследванне Зямлі
Актыўныя апараты: Ібукі, GCOM-W, ALOS-2 У распрацоўцы: GCOM-C, GOSAT-2, ALOS-3 Завершаныя: Дайчы
Пліса (прыток Бабра)
Назва
З іх некаторыя этымалагізуюцца больш-менш надзейна: Уса ад *aus-/*us- «блішчэць», Іса ад *eis-/*is- «імкнуцца». На балцкае паходжанне таксама паказвае тое, што корань пашыраецца з дапамогай вядомых балцкіх гідранімічных пашыральнікаў: Іса — *Ісла (< Іслач < Is-l-, ak-), Уса — Усія (Us-ij-), Неса — Несла, Нясета (Nes-, -l-, -et-), Дрыса — Дрысела (Dris-, -el-), Рэса — (Res-, -et-).
Гідраграфія
Даўжыня ракі 24 км. Плошча вадазбору 179 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 1 м/км. Пачынаецца на паўночнай ускраіне вёскі Раманаўка Талачынскага раёна, вусце ў межах вёскі Пліса Крупскага раёна.
Японскае агенцтва аэракасмічных даследаванняў
Дайчы
У студзені 2006 гады быў паспяхова запушчаны спадарожнік ALOS (Advanced Land Observation Satellite). Сувязь паміж апаратам і наземнай станцыяй ў Японіі ажыццяўлялася з дапамогай спадарожніка сувязі Kodami Date Relay Satellite. З-за праблем з надзейнасцю JAXA вырашылі наступны апарат падзяліць на два асобных, адзін для радарнага назірання (ALOS-2), а другі для аптычнага (ALOS-3).
Метэаспадарожнікі
Японія кожны год падвяргаецца ўздзеянню тайфунаў, таму вывучэнне і прагназаванне атмасферных працэсаў — важны прыярытэт для краіны. У 1997 годзе быў запушчаны метэаспадарожнік TRMM (Tropical Rainfall Measuring Mission), распрацаваны ў супрацоўніцтве з NASA. Для працягу даследаванняў NASDA распрацавала апараты ADEOS і ADEOS II у 1996 і 2003 гадах адпаведна. Тым не менш з розных прычынаў усе гэтыя спадарожнікі прапрацавалі значна менш запланаванага тэрміну.
28 лютага 2014 года з дапамогай ракеты-носьбіта H-II2A быў запушчаны апарат GPM Core Observatory, распрацаваны сумесна NASA і JAXA. Праект GPM уяўляе сабой спадарожнікавую групоўку для назірання за атмасфернымі ападкамі.
Пілатуемая касманаўтыка
Дванаццаць японскіх астранаўтаў пабывала ў космасе, аднак Японіяй не быў распрацаваны ўласны пілатуемы карабель і не існуе планаў па яго стварэнні. Патэнцыйна для пілатуемых палётаў было магчыма выкарыстанне шатла HOPE-X, але гэты праект быў спынены. Праект прасцейшай па сваёй канструкцыі капсулы Фуджы таксама быў скасаваны.
Першым японцам у космасе стаў Тоёхіра Акіяма, член экіпажа савецкага касмічнага карабля Саюз ТМ-11, палёт якога адбыўся ў 1990 годзе.
Удзел Японіі ў сумесных з ЗША і іншымі краінамі праектах у галіне пілатуемай касманаўтыцы ўключае ў сябе палёты японскіх астранаўтаў на касмічных караблях краін-партнёраў да МКС. Палёт STS-47 быў часткова прафінансаваны Японіяй. У рамках гэтай місіі ажыццёўлены палёт першага астранаўта JAXA Мамору Моры ў якасці спецыяліста па карыснай нагрузцы.
Японскі план пілатуемага палёту на Месяц некаторы час знаходзіўся ў распрацоўцы, аднак у 2010 годзе быў замарожаны з-за недахопу фінансавання.
Рычард Хелмс
Рычард Мак-Гара Хелмс (Richard McGarrah Helms;  — ) — амерыканскі дзяржаўны дзеяч, дырэктар Цэнтральнай разведкі ЗША (1966—1973).
Павел Анатолевіч Калабкоў
Павел Анатолевіч Калабкоў (Па́вел Анато́льевич Колобко́в; нар., , СССР) — расійскі спартсмен і дзяржаўны дзеяч. Член праўлення — намеснік генеральнага дырэктара ПАТ «Газпрам нафта» з 2 сакавіка 2020 года.
Спіс аб’ектаў PGC (1738001—1739000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1738001—1739000)
Уладава (гміна)
Улада́ва (Włodawa) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Уладаўскага павета Люблінскага ваяводства. Сядзіба размешчана ва Уладаве. Плошча гміны складае 243,75 км². Станам на 2013 год у гміне Уладава пражывалі 6040 чалавек, шчыльнасць — 25 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 16 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 15 населеных пунктаў.
Данііл Восіпавіч Спасовіч
Данііл Восіпавіч Спасовіч (Даниил Осипович Спасович, Daniel Spasowicz,,  — , Лэмэшыўка) — беларускі медык, арганізатар аховы здароўя. Кандыдат філасофіі, доктар медыцыны і хірургіі.
Дзяцінства і адукацыя
Нарадзіўся ў 1797 годзе ў сям’і дыякана адной з уніяцкіх цэркваў Мінска, звестак пра маці не захавалася. Паходзіў са збяднелага шляхецкага роду герба «Ястрабец». Паступіў на факультэт фізіка-матэматычных навук Віленскага ўніверсітэта на казённы кошт, скончыў яго кандыдатам філасофіі 29 чэрвеня 1819 года. Пасля гэтага Д. Спасовіч паступіў на медыцынскі факультэт таго ж універсітэта і скончыў яго лекарам 1-га аддзялення ў 1823 годзе. У тым жа годзе, 29 чэрвеня, ён абараніў дысертацыю і атрымаў ступень доктара медыцыны.
Прафесійная дзейнасць
У 1824 годзе прызначаны павятовым урачом Рэчыцкага павета Мінскай губерні, дзе праслужыў сем гадоў і ў гэты час атрымаў у 1828 годзе ад Віленскага ўніверсітэта званне доктара хірургіі.
Пад яго кіраўніцтвам ужо ў 1825 годзе Рэчыца мела бальніцу, разлічаную на 25 коек, якая была буйнейшай у ва ўсёй Мінскай губерні.
4 сакавіка 1828 года ён прызваны годным звання фізіката або інспектара ўрачэбнай управы. Выдатная праца ў Рэчыцы і здадзеныя экзамены прывяла да даравання залатой табакеркай ад Манарха, а крыху пазней і да павышэння па службе.
У 1831 годзе прызначаны акушэрам мінскай урачэбнай управы. Праз год заняў там жа пасаду інспектара, а з 1836 года складаўся яшчэ ўрачом Мінскага праваслаўнага духоўнага вучылішча.
Падчас трэцяй пандэміі халеры «за асаблівыя працы, аказаныя падчас бушавання ў 1848 годзе халеры» пасля быў уганараваны ордэнам Св. Ганны 2-й ступені.
У дадатак да інспектарскіх абавязкаў Д. Спасовіч удзельнічаў таксама ў рабоце Мінскага губернскага турэмнага камітэта — па сваёй пасадзе ён аўтаматычна прызначаўся дырэктарам т. зв. 5-га аддзялення гэтага камітэта, якое займалася санітарнымі і медыцынскімі праблемамі месцаў зняволення. З 1844 года ён выконваў абавязкі дырэктара Мінскага дзіцячага прытулку.