cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Магілёўаблдарбуд
Гісторыя
27 студзеня 1987 года рашэннем выканаўчага камітэта Магілёўскага абласнога Савета народных дэпутатаў за № 1-23, у адпаведнасці з пастановай Савета Міністраў БССР ад 31.12.87 № 408 «Аб мерах па паляпшэнні будаўніцтва, рамонту і ўтрымання аўтамабільных дарог у Магілёўскай вобласці» «па прапанове Магілёўскага аблвыканкама і Міністэрства будаўніцтва і эксплуатацыі аўтамабільных дарог БССР, узгодненага з Дзяржбудам СССР… у якасці вопыту» было створана праектна-рамонтна-будаўнічае аб’яднанне (ВРБА) па праектаванні, будаўніцтве, рамонце і ўтрыманні аўтамабільных дарог «Магілёўаблдарбуд» пры Магілёўскім аблвыканкаме на базе вытворчага ўпраўлення будаўніцтва і эксплуатацыі аўтамабільных дарог пры Магілёўскім аблвыканкаме, дырэкцыі па будаўніцтве, рамонце і ўтрыманні дарог і аддзела комплекснага праектавання інстытута «Белрамдарпраект» у г. Магілёве. Гэтым жа рашэннем з 1 студзеня 1988 года 11 раённых ДЭУ (Бабруйскі, Глускі, Гарэцкі, Кіраўскі, Касцюковіцкі, Крычаўскі, Круглянскі, Слаўгарадскі, Хоцімскі, Чавускі і Чэрыкаўскі) былі ператвораны ў ДРБУ (дарожныя рамонтна-будаўнічыя ўпраўленні).
У выніку «Магілёўаблдарбуд» стаў аб’ядноўваць УВТК і 22 ДРБУ: № 59 (Магілёўскае), 126 (Клічаўскае), 127 (Горацкае), 128 (Магілёўскае), 129 (Слаўгарадскае), 130 (Касцюковіцкае), 170 (Бялыніцкае), 171 (Бабруйскае), 172 (Клімавіцкае), 173 (Краснапольскае), 174 (Мсціслаўскае), 175 (Шклоўскае), 176 (Чавускае), 196 (Быхаўскае), 197 (Кіраўскае), 198 (Крычаўскае), 199 (Асіповіцкае), 213 (Глускае), 214 (Круглянскае), 215 (Чэрыкаўскае), 216 (Хоцімскае) і 217 (Дрыбінскае).
У 2001 годзе ВРБА «Магілёўаблдарбуд» было ператворана ва ўнітарнае камунальнае дарожнае праектна-рамонтна-будаўнічае прадпрыемства «Магілёўаблдарбуд», а ў лістападзе 2005 года ў камунальнае ўнітарнае прадпрыемства па праектаванні, рамонту і будаўніцтву дарог «Магілёўаблдарбуд». У час выкананні Дзяржаўнай праграмы «Дарогі Беларусі» толькі за перыяд 1997—2005 гадоў сетка мясцовых аўтамабільных дарог узрасла на 3843,3 км за кошт прыняцця на баланс унутрыгаспадарчых дарог. У 2005—2010 гадах на мясцовых аўтамабільных дарогах былі рэалізаваны мерапрыемствы Дзяржаўнай праграмы адраджэння і развіцця сяла, у выніку чаго на пад’ездах ад райцэнтраў да аграгарадкоў і ад аграгарадкоў да цэнтральных сядзіб сельгаспрадпрыемстваў і сельсаветаў рабілася асфальтабетоннае пакрыццё, праведзена вялікая праца па прыладзе грунтова-палепшаных дарог і жвіровага пакрыцця. Усяго ў перыяд з 2006 па 2015 гады на Магілёўшчыне было пабудавана і рэканструявана 49 км аўтамабільных дарог, адрамантавана капітальным рамонтам 158 км, выкананы бягучы рамонт на 2122 км, пабудавана і рэканструявана 366 м паг мастоў, адрамантавана — 2328 м паг. мастоў.
З 2017 па 2021 гады ў Магілёўскай вобласці было пабудавана і рэканструявана 9 км аўтамабільных дарог, адрамантавана капітальным рамонтам 43 км, выкананы бягучы рамонт на 880 км, пабудавана і рэканструявана 80 м паг мастоў, адрамантавана 552 м паг мастоў. У 2021 годзе на матэрыяльна-тэхнічнай базе ліквідаванага філіяла КУП «Магілёўаблдарбуд» — ДРБУ № 173 быў створаны ўчастак ДРБУ № 130 «Краснапольскі».
Георг Бюхнер
Біяграфія
Сын урача, брат урача і прыродазнаўца Людвіга Бюхнера. Вучыўся ў Страсбургу і Гісене, дзе займаўся вывучэннем натуральных навук і практычнай медыцынай; выдаў памфлет «Der Hessische Landbote» з эпіграфам: «Friede den Hütten, Krieg den Palästen» («Мір - хацінам, вайна - палацам»).
У 1834 Бюхнер удзельнічаў у рэвалюцыйным паўстанні ў Гесэне. За напісанне палітычнага памфлета адшукваўся паліцыяй.
Пазбег арышту ўцёкамі ў 1835 годзе ў Страсбург і тут прысвяціў сябе вывучэнню новай філасофіі, у асаблівасці Дэкарта і Спінозы. У кастрычніку 1836 прыехаў у Цюрых, дзе атрымаў дазвол на чытанне лекцый, але 19 лютага 1837, неўзабаве пасля адкрыцця ім свайго курсу параўнальнай анатоміі, трагічна памёр ад заражэння крыві, выкліканага неакуратным выдаленым вугра на губе. Падручнік параўнальнай анатоміі, напісаны Бюхнерам, выкарыстоўваўся ва ўніверсітэцкім выкладанні да сярэдзіны ХХ стагоддзя.
Арыстыд
Арысты́д (Ἀριστείδης; каля 530 — ) — афінскі дзяржаўны дзеяч, вайскавод перыяду грэка-персідскіх войн (500—449 гадоў да н.э.).
Сваю палітычную дзейнасць Арыстыд пачаў, быўшы прыхільнікам рэфарматара Клісфена з роду Алкмеанідаў. Пазней ён адышоў ад групоўкі Алкмеанідаў і заняў пазіцыю палітыка па-за групоўкамі — пазіцыю ўнікальную, якая адрознівала яго ад усіх астатніх дзяржаўных дзеячаў яго часу. Прычынай захопленага здзіўлення сучаснікаў была «справядлівасць» Арыстыда — ён заўсёды ставіў агульнадзяржаўныя інтарэсы вышэй асабістых і групавых.
Прызначаны адным з дзесяці афінскіх стратэгаў, ён адрозніўся ў бітве пры Марафоне. Праз год Арыстыда абралі архонтам-эпанімам, аднак з-за інтрыг Фемістокла, які імкнуўся пераўтварыць Афіны ў марскую дзяржаву і асцерагаўся яго суперніцтва, Арыстыд падвергся астракізму ў 482 годзе да н.э. і з’ехаў на Эгіну. Праз два гады, у сувязі з нашэсцем Ксеркса на Грэцыю, Арыстыд у шэрагу іншых выгнаннікаў быў датэрмінова вернуты. Адклаўшы ўсе свае канфлікты з Фемістоклам, ён выказаў гатовасць служыць пад яго кіраўніцтвам і дзейна ўключыўся ў барацьбу з персамі. Ён удзельнічаў у бітве пры Саламіне: заняў востраў Псіталею, ачысціўшы яго ад персідскага гарнізона, а падчас бітвы знішчаў ці браў у палон персаў, якія спрабавалі бегчы.
Бліжэйшыя гады пасля Саламіна сталі пікам усёй кар’еры Арыстыда. Праз год ён быў абраны стратэгам, прычым яго разглядалі не як радавога члена гэтай калегіі, а як самага аўтарытэтнага вайскавода і палітыка. Ён на некаторы час стаў першай асобай у Афінах. У бітве пры Платэях, якая паклала канец персідскім уварваннем у Грэцыю, ён камандаваў афінскім атрадам. У 478 годзе да н.э. Арыстыд камандаваў афінскім флотам у Эгейскім моры. Па ініцыятыве Арыстыда і пад яго кіраўніцтвам Афіны стварылі магутнае ваенна-палітычнае аб’яднанне — Дэласкі саюз, пазней ператвораны ў Афінскую марскую дзяржаву. На доўгі час Афінская дзяржава стала адным з вядучых цэнтраў сілы ў Грэцыі.
Біт
Біт (таксама гульня слоў: — трохі) ''м. скл''
Міжнародная Рада па пытаннях помнікаў і гістарычных мясцін
ІКАМОС — Міжнародная Рада па пытаннях помнікаў і гістарычных мясцін. На сёння адзіная міжнародная грамадcкая арганізацыя, дзейнасць якой скіравана на падтрымку і прасоўванне тэорыі, метадалогіі і навуковых тэхналогій у кансервацыі архітэктурнай і археалагічнай спадчыны.
Устаноўчы кангрэс ІКАМОС адбыўся ў ліпені 1965 года ў Польшчы, праз год пасля падпісання Венецыянскай хартыі. ІКАМОС надае прыярытэтнае значэнне працы, звязанай з Канвенцыяй Сусветнай спадчыны, каб яе ўнікальныя навуковыя і прафесійныя рэсурсы былі даступныя ўсім краінам, усяму чалавецтву.
Функцыі
З моманту зацвярджэння «Канвенцыі аб ахове сусветнай культурнай і прыроднай спадчыны» ЮНЕСКА ў 1972 годзе ІКАМОС робіцца адным з афіцыйных кансультатыўных органаў Камітэту культурнай спадчыны ЮНЕСКА, разам з такімі арганізацыямі як Сусветны саюз кансерватараў (IUCN) і Міжнародны цэнтр вывучэння захавання і рэстаўрацыі помнікаў (ІССRОМ).
Міжнародная дзейнасць
Пачынаючы з Генеральнай асамблеі ў Германіі (1984) дзейнасць арганізацыі выйшла за межы Еўропы. Наступная Генеральная асамблея адбылася ў ЗША, у 1993 — у Азіі, ў 2003 — у Афрыцы.
ІКАМОС у Беларусі
18 студзеня 2002 у Мінску адбылася ўстаноўчая канферэнцыя па стварэнні Беларускага грамадскага аб'яднання «Міжнародная Рада помнікаў і гістарычных мясцін» (ІКАМОС). Паводле прынятага статута яе галоўнай мэтай стала садзеянне на нацыянальным і міжнародным узроўні ахове, рэстаўрацыі, рэгенерацыі гісторыка-культурнай спадчыне, найперш, архітэктурных помнікаў, ансамбляў, груп будынкаў, цэнтраў гістарычных забудоў, мемарыяльных сядзіб, гарадcкіх абшараў, прыродных ландшафтаў і культурных краявідаў. Старшынёй быў абраны Уладзімір Гілеп, які адначасова з'яўляецца старшыней Беларускага Фонду культуры. З 2017 г. старшыня праўлення - Сцяпан Стурэйка.
Арганізацыя аб'ядноўвае каля 60 чальцоў: рэстаўратары, мастацтвазнаўцы, гісторыкі, архітэктары, музейшчыкі і менеджэры культуры.
Іншыя праекты і праграмы, рэалізаваныя арганізацыяй:
Васіль Сяргеевіч Журневіч
Васіль Журневіч (нар., , Гродзенскі раён) — беларускі футбаліст, нападнік.
Клубная кар’ера
Выхаванец гродзенскай ДЮСШ «Белкард», пазней некаторы час вучыўся ў пастаўскай акадэміі ПМЦ. З 2012 года стаў выступаць за дубль «Нёмана», дзе трывала замацаваўся на наступны год. Увосень 2014 года «Нёман» узяў курс на амаладжэнне каманды, і Васіль быў пераведзены ў асноўны склад. Дэбютаваў у Вышэйшай лізе 19 кастрычніка 2014 года ў матчы супраць «Белшыны», выйшаўшы на замену на 89-й хвіліне.
У студзені 2016 года на два гады падоўжыў кантракт з «Нёманам». У сезоне 2016 выступаў у асноўным за дубль, толькі двойчы выйшаў на поле ў асноўнай камандзе «Нёмана». У першай палове сезона 2017 згуляў 15 матчаў за дубль «Нёмана», дзе забіў 15 галоў. У ліпені 2017 года быў аддадзены ў клуб чацвёртага польскага дывізіёна «Зніч» з горада Бяла Піска.
У студзені 2018 года стаў рыхтавацца да новага сезона разам з «Нёманам». У лютым 2018 года падпісаў новы кантракт з клубам. У сезоне 2018 выступаў за дубль, не з’яўляючыся на полі ў асноўнай камандзе.
У жніўні 2019 года перабраўся ў «Слонім-2017», дзе замацаваўся ў стартавым складзе. Са студзеня 2020 года знаходзіўся на праглядзе ў жодзінскім «Тарпеда-БелАЗ» і ў сакавіку падпісаў кантракт. Не здолеў замацавацца ў асноўнай камандзе, дзе звычайна заставаўся на лаўцы запасных або выхадзіў на замену, гуляў пераважна за дубль.
У пачатку 2022 года падтрымліваў форму з гродзенскім «Нёманам», а ў сакавіку падпісаў кантракт з клубам і неўзабаве быў аддадзены ў арэнду ў «Слонім-2017». Па заканчэнні сезона 2022 пакінуў «Нёман».
Міжнародная кар’ера
Выступаў за юнацкую зборную Беларусі. 15 красавіка 2015 года правёў сваю адзіную сустрэчу за моладзевую зборную Беларусі, выйшаўшы на замену ў другім тайме таварыскага матча з юніёрскай зборнай Украіны.
Сутокі (Чавускі раён)
Суто́кі (, Сутоки) — вёска ў Чавускім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Ваўкавіцкага сельсавета.
Міністэрства нарыхтовак БССР
Рэспубліканскае Міністэ́рства нарыхто́вак Беларускай ССР было ўтворана ў 1961 годзе. У 1962 годзе на яго базе ўтворана рэспубліканскае Міністэрства вытворчасці і нарыхтовак сельскагаспадарчых прадуктаў.
Бянейкі
Бяне́йкі (, Бенейки) — вёска ў Лідскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Дварышчанскага сельсавета.
Да 11 студзеня 1966 года вёска ўваходзіла ў склад Тракельскага сельсавета Воранаўскага раёна.
27 снежня
27 снежня — трыста шэсцьдзесят першы (трыста шэсцьдзесят другі ў высакосны год) дзень года па Грыгарыянскім календары.
Лесебу (камуна)
Камуна Лесебу (Lessebo kommun) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка мясцовага самакіравання, якая знаходзіцца ў лене Крунуберг у цэнтральнай Швецыі.
Лесебу 194-ая па памеры тэрыторыі камуна Швецыі. Адміністрацыйны цэнтр камуны — горад Лесебу.
Насельніцтва
Насельніцтва складае 8 045 чалавек (па стане на верасень 2012 года).
Населеныя пункты
Камуне падпарадкаваныя 4 гарадскія пасяленні (tätort):
Чарэнкі
Чарэ́нкі (, Черенки) — вёска ў Чавускім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Ваўкавіцкага сельсавета.
Microsoft Visual Studio
Microsoft Visual Studio — лінейка прадуктаў кампаніі Майкрасофт, якія ўключаюць інтэграванае асяроддзе распрацоўкі праграмнага забеспячэння і шэраг іншых інструментальных сродкаў. Гэтыя прадукты дазваляюць распрацоўваць як кансольныя праграмы, так і праграмы з графічным інтэрфейсам, у тым ліку з падтрымкай тэхналогіі Windows Forms, а таксама вэб-сайты, вэб-праграмы, вэб-службы як у натыўным (машынным), так і ў кіруемых кодах для ўсіх платформ, якія падтрымліваюцца Microsoft Windows, Windows Mobile, Windows CE, .NET Framework, .NET Compact Framework і Microsoft Silverlight.
Visual Studio складаецца з рэдактара зыходнага кода з падтрымкай тэхналогіі IntelliSense і магчымасцю найпрасцейшага рэфактарынгу кода. Убудаваны адладчык можа працаваць як адладчык узроўня зыходнага кода, так і як адладчык ўзроўня машыннага кода. Астатнія ўбудавальныя інструменты складаюцца з рэдактара форм для спрашчэння стварэння графічнага інтэрфейсу праграм, вэб-рэдактара, дызайнера класаў і дызайнера схемы базы даных. Visual Studio дазваляе ствараць і падключаць іншыя праграмы (плагіны) для пашырэння функцыянальнасці практычна на кожным узроўні, уключаючы дадаванне падтрымкі сістэм кантролю версій зыходнага кода (як напрыклад, Subversion і Visual SourceSafe), дадаванне новых набораў інструментаў (напрыклад, для рэдагавання і візуальнага праектавання кода на прадметна-арыентаваных мовах праграмавання ці інструментаў для іншых аспектаў цыклу распрацоўкі праграмнага забеспячэння (напрыклад, кліент Team Explorer для працы з Team Foundation Server).
Кампаненты
Visual Studio уключае адзін ці некалькі кампанентаў з наступных: Шматлікія варыянты пастаўкі таксама ўключаюць: У мінулым, у склад Visual Studio таксама ўваходзілі прадукты:
Версіі
Да выхаду Visual Studio Version 4.0 асяроддзі распрацоўкі Visual Basic 3, Visual C++, Visual FoxPro і Source Safe пастаўляліся ў якасці самастойных пакетаў.
Дадаткі
Visual Studio пабудавана на архітэктуры, якая падтрымлівае магчымасць выкарыстання ўбудавальных дадаткаў (Add-Ins) — плагінаў ад іншых распрацоўшчыкаў, што дазваляе пашыраць магчымасці асяроддзя распрацоўкі.
Некаторыя з найбольш папулярных дадаткаў:
Дыск (значэнні)
Дыск (ад грэч. Δίσκος - «круглая страва») - круг ці прадмет у выглядзе круга.
Трысцянка
Трысця́нка, святлуха (Scolochloa) — манатыпны род кветкавых раслін сямейства. Адзіны прадстаўнік роду — Трысцянка аўсяніцападобная (Scolochloa festucacea).
Батанічнае апісанне
Шматгадовая травяністая светла-зялёная расліна вышынёй 70—200 см, з паўзучым карэнішчам. Сцябло прамастойнае, злёгку шурпатае, са шматлікімі парасткамі ў ніжняй частцы. Лісце простае, суцэльнае, лінейна-ланцэтнае, завостранае, з гладкім шурпатым краем, сядзячае. Суквецце — рыхлая мяцёлка даўжынёй да 30  см. Кветкавыя каласкі складаюцца з 3—6 кветак, апушаныя. Калякветнік непрыкметны. Плод — зярняўка жоўтага колеру.
Распаўсюджанне і экалогія
Ахоўваецца на тэрыторыі Літвы, Латвіі, шэрагу рэгіёнаў Расіі і Украіны.
Хрысціян Готфрыд Эрэнберг
Яго доктарская дысертацыя, Sylvae mycologicae Berolinenses, якую ён абараніў у 1818 годзе, была прысвечана грыбам.
Бедзенка
Бе́дзенка (, Беденка) — хутар у Беларусі, у Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Туркоўскага сельсавета.
Гісторыя
З 16 верасня 1960 года да 26 сакавіка 1973 года хутар знаходзіўся ў складзе Узменскага сельсавета.
Медаль Левенгука
Медаль Левенгука (Leeuwenhoek Medal) — галандская ўзнагарода за выдатныя даследаванні ў вобласці мікрабіялогіі, якую ўручае Нідэрландская каралеўская акадэмія навук.
Гісторыя
Прэмія заснавана ў 1877 годзе і носіць імя галандскага натураліста, канструктара мікраскопаў і заснавальніка навуковай мікраскапіі Антоні ван Левенгука. Прэмія ўручаецца вучоным розных краін адзін раз у 10 гадоў.
Чырвоная Паляна (Чавускі раён)
Чырво́ная Паля́на (, Чирвоная Поляна) — пасёлак у Чавускім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Ваўкавіцкага сельсавета.
Лозкі (Навагрудскі раён)
Ло́зкі (, Лозки) — в ў Навагрудскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Нягневіцкага сельсавета.
Марыя Луіза Савойская
Марыя Луіза Габрыэла (Maria Luisa Gabrielle di Savoia;, Турын — , Мадрыд) — герцагіня Савойская, каралева-кансорт Іспаніі пасля шлюбу з Філіпам V.
Мела вялікі ўплыў на мужа, падтрымлівала яго падчас Вайны за іспанскую спадчыну. Адпраўляючыся з арміяй удзельнічаць у бітвах, Філіп V пакідаў жонку ў якасці рэгенткі.
Марыя Луіза памерла 14 лютага 1714 года ва ўзросце 25 гадоў, як і яе сястра, цётка і бабуля. Празвана ў народзе, які вельмі любіў яе, «La Savoyana».
Характар
Характар (грэч. χαρακτηρ - прымета, адметная рыса, знак) - структура стойкіх, параўнальна пастаянных псіхічных уласцівасцяў, якія вызначаюць асаблівасці адносін і паводзін асобы. Калі кажуць аб характары, то звычайна маюць на ўвазе пад гэтым менавіта такую сукупнасць уласцівасцяў і якасцяў асобы, якія накладваюць пэўны адбітак на ўсе яе праявы і дзеі. Рысы характару складаюць тыя істотныя ўласцівасці чалавека, якія вызначаюць той ці іншы вобраз паводзін, лад жыцця.
27 студзеня
27 студзеня — дваццаць сёмы дзень года па Грыгарыянскім календары.
Южнаўральск
Южнаўральск (Южноуральск) — горад (з 1961) у Расіі, у Чалябінскай вобласці. Насельніцтва 39,2 чалавек (2005). Горад размешчаны на рацэ Увелька, за 88 км ад Чалябінска, за 7 км ад чыгуначнай станцыі Ніжняўвельская, размешчанай на чыгуначнай лініі Чалябінск — Троіцк, ад якой да горада працягнутая чыгуначная галінка са станцыяй Южнаўральск.
Арматурна-ізаляцыйны завод, завод металаканструкцый, ДРЭС, завод радыёкерамікі, фарфоравы, рамонтна-механічны завод.
Гапееў
Гапееў — прозвішча.
Чабаркуль
Чабаркуль (Чебаркуль) — горад (з 1951) у Расіі, адміністрацыйны цэнтр Чабаркульскага раёна Чалябінскай вобласці. Насельніцтва — 45,7 чалавек (2005). Заснаваны ў 1736 годзе.
Горад размешчаны на Паўднёвым Урале, на ўсходнім схіле Ільменскага хрыбта, на беразе возера Чабаркуль, чыгуначная станцыя за 78 км на паўднёвы захад ад Чалябінска. Заснаваны ў 1736 годзе як ваеннае паселішча-крэпасць на мяжы рускіх і башкірскіх земляў. Чабаркульская крэпасць абараняла паўднёва-ўсходнія межы Расіі і была транзітным пунктам пры дастаўцы харчавання казачым войскам Паўднёвага Урала; пазней стала буйнай казачай станіцай.
Прамысловасць: АТ «Уральская кузня» (былы ліцейна-механічны завод: вытворчасць ліцця, паковак, зварачных канструкцый для машынабудавання і авіяцыі); кранавы завод, завод пячных канструкцый, шлакаблочны завод і інш.
Нааэмон Сімідзу
(清水 直右衛門) — былы японскі футбаліст. У 1923 годзе выступаў за нацыянальную зборную Японіі.
Кітайскае нацыянальнае касмічнае ўпраўленне
Кітайскае нацыянальнае касмічнае ўпраўленне — урадавая арганізацыя Кітайскай Народнай Рэспублікі, якая адказвае за кіраванне касмічнай дзейнасцю для грамадзянскага выкарыстання і міжнароднае касмічнае супрацоўніцтва Кітая з іншымі краінамі.
Спіс касмадромаў
У карыстанні Кітайскага нацыянальнага касмічнага ўпраўлення знаходзяцца наступныя касмадромы :
Маркарыд (камуна)
Маркарыд 179-ая па памеры тэрыторыі камуна Швецыі. Адміністрацыйны цэнтр камуны — горад Маркарыд.
Населеныя пункты
Камуне падпарадкаваныя 4 гарадскія пасяленні (tätort) і некалькі сельскіх, найбольшыя з якіх:
Рапіна
Рапіна (Räpina) — горад на паўднёвым усходзе Эстоніі ў павеце Пылвамаа. З’яўляецца адміністрацыйным цэнтрам воласці Рапіна.
Месцазнаходжанне
Размешчаны на рацэ Выханду, за 6 км ад яе ўпадзення ў Пскоўскае возера.
Бярозна (Лідскі раён)
Бяро́зна (, Берёзно) — вёска ў Лідскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Дварышчанскага сельсавета.
Рапіна
Гісторыя
У XVIII стагоддзі мыза Рапін (ням. Rappin) належала дваранскаму сямейству Лёвенвольдэ, у XIX стагоддзі перайшла ва ўласнасць сямейства Рыхтэраў, пры якіх у 1842 годзе быў пабудаваны галоўны будынак у стылі класіцызму. Пейзажны парк разбіў Вальтэр Энгельгарт.
Бярозна (Лідскі раён)
Да 2 снежня 1961 года вёска ўваходзіла ў склад Асаўскога сельсавета, да 11 студзеня 1966 года — у склад Жырмунскага сельсавета Воранаўскага раёна.
Рапіна
Гісторыя
У 1950—1962 гадах Рапіна быў цэнтрам Рапінаскага раёна.
Эканоміка
У Рапіна працуе адна з найстарэйшых дзеючых папяровых фабрык Еўропы, а таксама школа садаводства.
Стральба ў мячэцях Крайстчэрча
Стральба ў мячэцях Крайстчэрча — тэрарыстычны акт, які адбыўся ў пятніцу 15 сакавіка 2019 года ў мячэці Аль-Нур і ісламскім цэнтры Лінвуд ў Крайстчэрчы (Новая Зеландыя).
Па меншай меры сорак чалавек былі забітыя ў ходзе стральбы. Гэта першая масавая стральба ў Новай Зеландыі пасля разні ў Раурыму 1997 года. Улады назвалі гэты інцыдэнт тэрактам. У выніку атакі загінуў 51 чалавек.
Фон
Новая Зеландыя лічацца бяспечнай краінай, і ўзровень забойстваў у ёй адносна нізкі. Гэтыя напады сталі першым масавым расстрэлам у краіне пасля разні ў Раурыму ў 1997 годзе. Да гэтага самым смяротным масавым расстрэлам была разня ў Арамоане ў 1990 годзе, у якой загінулі 13 чалавек. Эксперты выказалі здагадку, што ў апошнія гады ў Новай Зеландыі расце ўльтраправы экстрэмізм; краіна рэдка асацыяваліся з ультраправых поглядамі. Аўстралія, адкуль родам нападнік, таксама сутыкнулася з нядаўнім ростам ксенафобіі, расізму і ісламафобіі.
Іслам вызнаюць больш за 46 000 новазеландцаў (1,2% насельніцтва), 3000 з іх у Крайстчэрчы і больш шырокім рэгіёне Кентэрберы. Мячэць Аль-Нур адкрылася тут у 1985 годзе; гэта была першая мячэць на Паўднёвым востраве. Ісламскі цэнтр Лінвуд дзейнічае з 2018 года.
Стральба ў мячэці Аль-Нур
Тэрарыст пачаў расстрэльваць вернікаў ў мячэці Аль-Нур каля 13:40. Паліцыя атрымала першы экстраны выклік у 13:41. Падчас страляніны ў мячэці прысутнічалі ад трохсот да пяцісот чалавек, якія наведвалі пятніцкую малітву. Чалавек, які жыў паблізу мячэці, паведаміў журналістам, што бачыў, як баявік збег і кінуў агнястрэльную зброю на дарогу.
Першыя 17 хвілін гэтага нападу тэрарыст трансляваў праз Facebook Live. У пачатку трансляцыі Брэнтан Харысан Тарант сказаў: «Памятаеце, хлопцы, падпісвайцеся на П’юдыпая». За некалькі хвілін да страляніны ён слухаў некалькі песень, у тым ліку «Брытанскія грэнадзёры», традыцыйную брытанскую вайсковую маршевую песню, і «Сербія моцная», сербскую нацыяналістычную песню ў гонар Радавана Караджыча, які быў меркавана вінаваты ў генацыдзе супраць баснійскіх мусульман. Адзін са сведкаў сказаў, што баявік працягваў слухаць «ваенную музыку» з партатыўнага дынаміка ўнутры мячэці.
Стрэлак правёў у мячэці некалькі хвілін, расстрэльваючы людзей. Першай ахвярай тэрарыста стаў мусульманін, які павітаўся з ім ля ўваходу. Ён забіў яшчэ двух чалавек на ўваходзе і многіх іншых у вялікім пакоі. Падчас нападу вернік Наім Рашыд атакаваў яго і быў застрэлены; пазней ён памёр ад атрыманых траўмаў. Стрэлак нават дабіваў параненым. Неўзабаве ён пакінуў мячэць і адкрыў агонь па пакінутыўшым будынак людзям. Затым ён забраў іншую зброю са свайго аўтамабіля, а потым вярнуўся ў мячэць, каб забіць больш ахвяр, многія з якіх ужо былі параненыя і не змаглі ўцячы. Затым ён зноў выйшаў з мячэці і забіў парафіянку каля пешаходнай дарожкі, калі яна ўмольвала аб дапамозе. Неўзабаве пасля гэтага ён пакінуў месца здарэння на сваёй машыне пад музыку «Агню» The Crazy World ад Артура Браўна, дзе спявак заяўляе: «Я — бог пякельнага агню!». Тэрарыст правёў каля шасці хвілін у мячэці Аль-Нур. Ён застрэліў іншых яшчэ некалькіх людзей у гэтым раёне і на вялікай хуткасці з’ехаў, накіроўваючыся да ісламскага цэнтру Лінвуд.
Напад на ісламскім цэнтры Лінвуд
Другі напад пачаўся прыкладна ў 13:55 у ісламскім цэнтры Лінвуд, мячэці ў 5 км (3 мілі) на ўсход ад мячэці Аль-Нур. Па словах сведкі, баявік першапачаткова не выявіў галоўнай дзверы мячэці і расстрэльваў мусульман звонку і праз акно, папярэджваючы тых, хто ўнутры.
Імам мячэці прыпісаў верніку па імені Абдул Азіз Вахабзада спыненне атакі. Вахабзада паведаміў журналістам, што ён узяў прыладу для счытвання крэдытных карт і выбег з мячэці, калі зламыснік на вуліцы ўжо застрэліў некалькіх чалавек. Стрэлак збіраўся забраць яшчэ адзін драбавік з сваёй машыны, таму Вахабзада кінуў у яго счытвальнік крэдытных карт. Тэрарыст выцягнуў з машыны вінтоўку і стрэліў у Вахабзаду, які схаваўся сярод бліжэйшых машын і выцягнуў пусты драбавік, які выкінуў бандыт. Нягледзячы на ​​спробу Вахабзады адцягнуць увагу баевіка ад мячэці з крыкам «Я тут!», тэрарыст увайшоў у мячэць і працягнуў агонь. Калі баявік зноў вярнуўся да сваёй машыны, Вахабзада кінуў ружжо ў машыну, разбіўшы адно з яе вокнаў і лабавое шкло. Затым Брэнтан Таррант з’ехаў.
Ахвяры
Па папярэдніх даных колькасць загінуўшых складае 50 чалавек. З іх 42 чалавекі загінулі ў мячэці Аль-Нур і 8 загінулых у цэнтры Лінвуд. Яшчэ 48 чалавек параненыя. Іх падзяляе 5 км.
Па стане на 21:00 вечара 48 чалавек былі шпіталізаваны ад агнястрэльных раненняў, 20 з якіх знаходзіліся ў цяжкім стане. Дзесяткі людзей прапалі без вестак. Некалькі дыпламатычных місій і міністэрстваў замежных спраў апублікавалі заявы адносна колькасці ахвяр з іх краін. Ганаровы консул Бангладэш і Міністэрства Замежных спраў Іарданіі пацвердзілі, што восем бангладешцаў і два іарданца былі сярод мёртвых. Па словах аднаго індыйскага парламентарыя, двое індыйцаў таксама забітыя ў нападах. Па словах пакістанскага прадстаўніка Міністэрства замежных спраў, шэсць пакістанцаў былі забітыя, і пяцёра лічацца зніклымі. Чатыры чалавекі з Самалі, трое з Егіпта і па адным з Сірыі і Інданезіі таксама прызнаныя загінулымі. Сярод загінулых Ата Эліян — былы гулец зборнай Новай Зеландыі па міні-футболе.
Асоба тэрарыста
Нападнікам апынуўся ўраджэнец горада Графтан штата Новы Паўднёвы Уэльс Аўстраліі, 28-гадовы Брэнтан Харысан Тарант. Перад злачынствам ён апублікаваў маніфест з нацыяналістычнымі антымусульманскімі ідэямі. Сам напад ён трансляваў ў інтэрнэце на сваю старонку ў Facebook. Баявік паведаміў, што падтрымлівае Дылана Руфа і Андэрса Брэйвіка. Усяго, па папярэдніх даных, затрымана яшчэ 3 чалавека, але іх дачыненне да нападу адкінулі.
Перад атакай Тарант слухаў песню ваенізаваных нацыяналістычных падраздзяленняў, якія ўдзельнічалі ў вайне на Балканах 1992-1995 гадоў — «Serbia strong». На магазінах, а таксама на яго зброі, былі напісаны імёны гістарычных постацяў, якія супрацьстаялі Асманскай імперыі і асоб, якія атрымалі тэрміны за забойства і напады з-за ксенафобіі, у якога дома захоўвалася кніга Гітлера «Майн кампф», а таксама назвы некаторых гістарычных падзей, звязаных з Асманскай імперыяй (бітва пры Кагуле, абарона Шыпкі, бітва пры Лепанто, бітва пры Пуацье, Венская бітва, аблога Акры, бітва пры Сарыкамышы, бітва пры Булаірэ).
Таксама на зброі Брэнтана былі напісаныя дасылкі на кодавы лозунг («14 Words»), якія ўжываюць якасці прывітання ў белых нацыяналістаў.
Наступствы
У шэрагу школ Новай Зеландыі былі перагледжаны правілы адносна школьнай формы. У прыватнасці, было дазволена нашэнне ў навучальных установах хіджабаў.
У ліпені 2019 года ўступіў у сілу прыняты раней закон аб забароне паўаўтаматычнай зброі для прыватных асоб. Паколькі многія грамадзяне афіцыйна ім валодалі да прыняцця гэтага закона, было прынята рашэнне выкупіць яго ў насельніцтва. На гэта дзяржава выдаткавала каля 136 млн долараў.
Пасля тэракту ў Крайстчэрчы, які забраў жыцці 50 чалавек, прэм’ер краіны Джасінда Ардэрн абвясціла аб увядзенні забароны на ўсе баявую паўаўтаматычную зброю і штурмавыя вінтоўкі. У красавіку 2019 гады Парламент прыняў закон, які ўводзіць забарону на штурмавыя вінтоўкі, паўаўтаматычную зброю баявога тыпу, а таксама штурмавыя вінтоўкі і іх дэталі.
Для выкупу дадзенай зброі ў бюджэце Новай Зеландыі прадугледжаны 190 мільёнаў новазеландскіх долараў (каля. 124,7 мільёна долараў ЗША). Звыш гэтага на распрацоўку схемы іх збору спатрэбіцца 18 мільёнаў новазеландскіх долараў (11,8 мільёна долараў ЗША)
Уладальнікі паўаўтаматычнай зброі павінны былі здаць яго да 20 снежня, інакш ім будзе пагражаць турэмнае зняволенне.
У перыяд з сярэдзіны ліпеня 2019 па першую дэкаду жніўня грамадзяне Новай Зеландыі здалі больш за 11000 адзінак зброі ў паліцыю.
Міжнародная рэакцыя
Міністр замежных спраў Украіны Павел Клімкін: ''«Мы застаёмся разам з людзьмі Новай Зеландыі і пасля жудасных нападаў на мячэцi Крайстчэрча. Мае думкі з усімі пацярпелымі ад гэтага гнеўнага гвалту і нянавісці»''.
Аўстралійскі сенатар-нацыяналіст, былы лідар нацыянал-папулісцкай партыі «Адна нацыя» Фрэйзер Энінг заявіў, што тэракт «паказвае рост страху жыхароў Аўстраліі і Новай Зеландыі з-за прысутнасці мусульман», а таксама сказаў, што прычынай здарэння з’яўляецца іміграцыя «мусульманскіх фанатыкаў». Дадзеная цытата выклікала негатыўную рэакцыю ў грамадстве і прэсе Аўстраліі і Новай Зеландыі.
Прэзідэнт Турцыі Рэджэп Эрдаган таксама выказаў спачуванні і выказаў заклапочанасць ростам расізму і ісламафобіі.
Савет Еўропы асудзіў напад і выказаў спачуванні.
Лізавета II, каралева Вялікабрытаніі, сказала, што яна «глыбока засмучана» нападам: «Мы з прынцам Філіпам выказваем спачуванні сем’ям і сябрам тых, хто загінуў». Многія іншыя сусветныя лідары звязвалі гэтую атаку з ростам ісламафобіі.
Снарад
Снарад — сродак паражэння жывой сілы, матэрыяльнай часткі і ўмацаванняў суперніка, які выстрэльваецца з артылерыйскай гарматы.
Кугукы
Кугукы (Кугуки́) — вёска ў Карукіўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Карукіўскай гарадской абшчыны.
Пазднякова (Цёмкінскі раён)
Пазднякова (Поздняково) — вёска ў Цёмкінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Паўлаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Лібій Север
Лібій Север  (Libius Severus; забіты ў ) — рымскі імператар, які кіраваў ў 461—465 гадах.
Лібій Север быў абвешчаны імператарам у лістападзе 461 года па волі ўсёмагутнага вайскавода Рыцымера, некаранаванага кіраўніка Італіі. Ніякай рэальнай улады ён не меў і нічым не праявіў сябе падчас кіравання. Лібію Северу, аднак, не ўдалося атрымаць прызнанне імператара Візантыі Льва I Макелы. У канцы лета 465 года (як відаць, 14 жніўня) ён сканаў (магчыма, атручаны па загадзе Рыцымера).
Арктычная экспедыцыя Грылі
Аркты́чная экспеды́цыя Гры́лі 1881—1884 гадоў; іншыя назвы: Экспеды́цыя ў залі́ў Лэ́дзі-Фра́нклін (Lady Franklin Bay Expedition), афіцыйная назва — Міжнаро́дная паля́рная экспеды́цыя (International Polar Expedition) — амерыканская навукова-даследніцкая экспедыцыя на Канадскі Арктычны архіпелаг пад кіраўніцтвам лейтэнанта Адольфа Вашынгтона Грылі. Экспедыцыя была арганізавана ваенным ведамствам ЗША ў рамках першага. Яе мэтай было стварэнне метэаралагічнай станцыі на поўначы Канадскага Арктычнага архіпелага і правядзенне метэаралагічных, астранамічных і назіранняў, а таксама геалагічных і геадэзічных прац. Экспедыцыя планавалася на два гады. Заданні, пастаўленыя экспедыцыі, былі выкананы. У выніку санкавых паходаў трое яе ўдзельнікаў дасягнулі самай паўночнай на той час шыраты 83°24' на 40° з. д. (на тры хвіліны паўночней шыраты, дасягнутай з  ў 1876 годзе). З-за складанага лёдавага становішча ў праліве Кенэдзі ўлетку 1882 і 1883 гадоў судны падтрымкі не змаглі дайсці да базы палярнікаў — параход «Нептун» быў змушаны вярнуцца ў порт, а параход «Пратэус» апынуўся ў лёдавым палоне і затануў. Палярнікам у надзеі на выратаванне ў жніўні — кастрычніку 1883 года давялося самастойна прабірацца на поўдзень, а потым пры вельмі бедных запасах харчу правесці змушаную зімоўку на, падчас якой ад голаду і знясілення загінулі 18 з 25 удзельнікаў экспедыцыі. Сем выжылых (адзін з якіх пазней сканаў), у тым ліку кіраўнік экспедыцыі, былі выратаваны 22 чэрвеня 1884 года. Экспедыцыя Грылі лічыцца адной з найболей трагічных у гісторыі палярных даследаванняў.
Цялец (знак задыяка)
Цялец — другі знак задыяка, адпаведны сектару экліптыкі ад 30° да 60° лічачы ад кропкі вясновага раўнадзенства, пастаянны знак трыгона Зямля.
Сонца праходзіць Цяльца прыблізна з 21 красавіка па 20 мая. Не трэба блытаць знак Цяльца з сузор'ем Цяльца, у якім Сонца знаходзіцца з 14 мая па 19 чэрвеня.
Планета, якая кіруе знакам - Венера. Самая моцная ў знаку планета - Зямля.
Беразова
Беразо́ва (, Березово) — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Туркоўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Мікалаёва Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Да 16 верасня 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Мікалаёўскага сельсавета.
Гібель вязняў у Гуантанама (2006)
Гібель вязняў у Гуантанама — інцыдэнт, які адбыўся 10 чэрвеня 2006 годзе на амерыканскай ваеннай базе ў заліве Гуантанама, дзе размяшчаецца турма.
У той дзень трое вязняў сакрэтнага лагера Кэмп-Ноу (Салах Ахмед Саламі, Мані Утайбі і Ясір Захрані) былі знойдзены мёртвымі. Як паведаміла ваенна-марская служба крымінальнага расследавання (NCIS), павешаныя заставаліся незаўважанымі на працягу двух гадзін. Міністэрства абароны ЗША заявіла, што затрыманыя скончылі жыццё самагубствам, павесіўшыся ў сваіх камерах. Па неафіцыйнай версіі, яны памерлі падчас катаванняў.
Будынак былога яўрэйскага рамеснага вучылішча (Магілёў)
Будынак былога яўрэйскага рамеснага вучылішча — будынак у Магілёве, размешчаны на рагу вуліц Вароўскага і Пляханава, 11/23. Помнік эклектычнай архітэктуры. Пабудаваны ў 1903 годзе з цэглы. Цяпер адзін з будынкаў Магілёўскага дзяржаўнага машынабудаўнічага прафесійна-тэхнічнага каледжа.
Архітэктура
Будынак двухпавярховы, прамавугольны ў плане, на высокім цокалі, неатынкаваны. Фасады вылучаны па вул. Вароўскага рызалітамі, завершанымі ступеньчатымі атыкамі, і ўвенчаны карнізам з сухарыкамі. Уваход з боку дваровага фасада. Першы паверх вулічных фасадаў дэкарыраваны рустам. Вокны першага паверха прамавугольныя з ліштвамі, другога — паўцыркульныя, маюць арачныя абрамленні з замковым каменем. У прасценках — дэкаратыўныя ўстаўкі з цэглы.
Мемарыяльная дошка
У 1968 годзе на будынку ўстаноўлена мемарыяльная дошка на ўшанаванне памяці аднаго з 26 бакінскіх камісараў М. В. Басіна, які скончыў гэта вучылішча ў 1909 годзе.
Вадацёк
Вадацёк — водны аб'ект, які характарызуецца пастаянным або часовым рухам (патокам) вады ў рэчышчы ў напрамку агульнага ўхілу. Вадацёкі падзяляюцца на наступныя катэгорыі: Гэтае слова не варта блытаць са словам вадасцёк, якое выкарыстоўваецца для вадаправодных жолабаў, труб і г.д.
Валерый Мікалаевіч Лектараў
Валерый Мікалаевіч Лектараў (нар., Бійск, Алтайскі край, РСФСР) — беларускі медык і палітык. Кандыдат медыцынскіх навук. Старшыня Беларускай асацыяцыі ўрачоў.
Біяграфія
Скончыў Віцебскі дзяржаўны медыцынскі інстытут, урач-хірург. Працоўную дзейнасць пачаў урачом бальніцы станцыі Віцебск Беларускай чыгункі. Працаваў клінічным ардынатарам, старшым лабарантам кафедры агульнай хірургіі Віцебскага медыцынскага інстытута, урачом-хірургам клінічнай бальніцы чыгуначнай станцыі Віцебск, намеснікам галоўнага ўрача па лячэбнай рабоце бальніцы № 3 горада Віцебска. Займаў пасады намесніка начальніка ўпраўлення, начальніка ўпраўлення аховы здароўя Віцебскага аблвыканкама.
Выбіраўся дэпутатам Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 13-га склікання, Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь другога і трэцяга скліканняў. Прызначаўся дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь першага склікання.
Узнагароды
Узнагароджаны юбілейным медалём «90 год Узброеных Сіл Рэспублікі Беларусь», Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, Ганаровай граматай Парламенцкага Сходу Саюза Беларусі і Расіі, Ганаровай граматай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь, знакам «Выдатнік аховы здароўя».
Гервянікі
Гервяні́кі (, Гервеники) — вёска ў Лідскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Дварышчанскага сельсавета.
У 1940—1959 гадах цэнтр Гервянікаўскага сельсавета. Да 11 студзеня 1966 года вёска ўваходзіла ў склад Тракельскага сельсавета Воранаўскага раёна.
Люксембургскі вакзал
Чыгуначная станцыя Люксембург (Gare Lëtzebuerg, Gare de Luxembourg, Bahnhof Luxemburg) — галоўная чыгуначная станцыя Люксембурга. Абслугоўваецца дзяржаўнай кампаніяй Chemins de Fer Luxembourgeois.
Габі Кікі
Габі Кікі (нар. ) — камерунскі футбаліст, паўабаронца малдаўскага клуба «Шэрыф» з Ціраспаля.
Люксембургскі вакзал
Станцыя з'яўляецца цэнтрам унутранай чыгуначнай сеткі Люксембурга, выступаючы канчатковай для ўсіх, акрамя адной з чыгунак Люксембурга (Лінія 80, для якой яна з'яўляецца транзітнай). Акрамя таго са станцыі адпраўляюцца цягнікі ў суседнія краіны: Бельгію, Францыю і Германію. З чэрвеня 2007 года LGV Est злучыў станцыю з французскай сеткай TGV.
Габі Кікі
Клубная кар’ера
З дзяцінства да 2015 года знаходзіўся ў сістэме клуба «Бомс», у сезоне 2016 выступаў за «Эдынг Спорт».
Люксембургскі вакзал
Станцыя знаходзіцца ў 2 км на поўдзень ад цэнтра горада (Віль-От), на поўдзень ад ракі Петрус.
Габі Кікі
Клубная кар’ера
У студзені 2017 года прыбыў на прагляд у беларускі клуб «Дынама» з Мінска, аднак не падышоў і неўзабаве далучыўся да магілёўскага «Дняпра», з якім у сакавіку падпісаў кантракт. Здолеў замацавацца ў асноўным складзе каманды, гуляў у асноўным на пазіцыі апорнага паўабаронцы, часам выступаў як цэнтральны абаронца.
Блізняты (знак задыяка)
Блізняты — трэці знак задыяка, адпаведны сектар у экліптыцы ад 60° да 90°, лічачы ад кропкі вясновага раўнадзенства; мутабельны знак трыгона Паветра.
Габі Кікі
Клубная кар’ера
У ліпені 2018 года перайшоў у брэсцкае «Дынама», падпісаўшы кантракт да канца 2019 года. У складзе брэсцкай каманды таксама замацаваўся ў стартавым складзе. У чэрвені 2019 года падоўжыў кантракт да канца 2021 года. У сезоне 2019 у якасці асноўнага цэнтральнага абаронцы дапамог дынамаўцам стаць чэмпіёнамі Беларусі. Заставаўся трывалым іграком асновы дынамаўцаў і ў 2020 годзе.
Блізняты (знак задыяка)
Планета, якая кіруе знакам — Меркурый.
Лучоса
Лучоса — рака ў Лёзненскім і Віцебскім раёнах Беларусі, левы прыток Заходняй Дзвіны. Даўжыня 90 км. Вадазбор 3510 км². Сярэднегадавы расход вады ў вусці 21,4 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,3 ‰.
Назва
Назва балцкага паходжання, пачатковая форма назвы — *Laukesà (Лаўкеса́).
Поўны гідранімічны адпаведнік — назва прытока Дзвіны (пачынаецца на тэрыторыі Літвы, у Дзвіну ўцякае на тэрыторыі Латвіі ля Даўгаўпілса) літ. Laukesa (лат. Laucesa). Трэцяя Лучоса, што ўцякае ў Дзвіну, — на тэрыторыі Цвярской вобласці Расіі. Яшчэ адна Лучоса ўцякае ў Сож на тэрыторыі Смаленскай вобласці Расіі (каля Пачынка).
Гідранімічны фармант -es- таксама ў такіх балцкіх гідронімах на Верхнім Падняпроўі і Верхнім Падзвінні, як Akesà (> Ачоса), Vilkesà (> Воўчас, Аўчоса), Velesà. Ён шырока прысутны ў літоўскім назва- і словаўтварэнні: žalias «зялёны» — žalesà «зеляніна; зяленіва», rudas «руды» — Rudesa «Рудая (рака)».
Корань Lauk- звязаны са старалітоўскім laukas «светлы, зіхоткі». Выштурхнутае іншымі словамі, яно засталося ў выглядзе вузкаўжывальнага laukas «хто з белай плямай ці белай пысай (пра жывёлу); лысы». Амонім — літ. laukas «поле» (першапачаткова ў сэнсе светлага месца пасярод леса). Далей вядзе да індаеўрапейскага *leuk- «ззяць, свяціць», *leukos «святло, ззянне».
Назва значыць «Блішчастая (рака)» і матываваная «блішчастасцю» воднай паверхні.
Балцкі корань Lauk- маюць таксама назвы азёраў Лучанскае (у Цвярской вобласці Расіі) і Лучай на Падзвінні, ракі Лукасна на Павоччы, прускай ракі Lauk-appe.
«Зіхоткія» балцкія водныя назвы таксама ў азёрных назвах Свіцязь (двойчы), Жыд-возера, *Zeitō (> Дзятлаўка).
Агульнае
Выцякае з возера Зелянское каля аграгарадка Бабінавічы Лёзненскага раёна, цячэ па Лучоскай нізіне і ў межах Віцебскага ўзвышша, вусце ў межах паўднёвай ускраіны Віцебска. Найвышэйшы ўзровень разводдзя ў ніжнім цячэнні ў пачатку красавіка, сярэдняя вышыня над межанным узроўнем 6,2 м, найбольшы 9,9 м (1956). Замярзае ў канцы 1-й дэкады снежня, крыгалом у канцы сакавіка. Веснавы ледаход на працягу 3-х сутак.
Даліна трапецападобная, у вярхоўі невыразная, шырыня яе 400—600 м. Пойма перарывістая, чаргуецца па берагах, больш развіта на левабярэжжы; шырыня яе 300—500 м. Рэчышча шырынёй 20—30 м, у нізоўі да 60 м.
У басейне ракі азёры Бораўна, Стрэшна, Доўгае, Дыманоўскае, Чарніца і інш.
Булавая
Булава́я (Bulawayo ) — другі па велічыні горад Зімбабвэ пасля сталіцы Харарэ. Размешчаны за 439 км на паўднёвы захад ад сталіцы. Адміністрацыйны цэнтр аднайменнай правінцыі, якая ўключае ў сябе горад Булавая. Насельніцтва — 676,000 чалавек (2005 год).
Стандартная бібліятэка C
Стандартнай бібліятэкай мовы C (таксама вядомая як libc, crt) называецца частка стандарту ANSI C, прысвечаная загалоўкавым файлам і бібліятэчным падпраграмам. З'яўляецца апісаннем рэалізацыі агульных аперацый, такіх як апрацоўка ўводу-вываду і радкоў, у мове праграмавання C. Стандартная бібліятэка мовы C — гэта апісанне праграмнага інтэрфейса, а не сапраўдная бібліятэка, прыдатная для ўжывання ў працэсе кампіляцыі.
Структура
Імя і характарыстыка кожнай функцыі ўказваюцца ў файле, што завецца загалоўкавым, але бягучая рэфалізацыя функцый апісана асобна ў бібліятэчным файле. Найменаванне і магчымасці загалоўкавых файлаў становяцца агульнымі, але арганізацыя бібліятэк па-ранейшаму застаецца разнатыпный. Стандартная бібліятэка звычайна пастаўляецца разам з кампілятарам. Так як кампілятары мовы C часта забяспечваюць пашыраную функцыянальнасць, не вызначанаю стандартам ANSI C, стандартная бібліятэка аднаго кампілятара можа быць несумяшчальнай са стандартнымі бібліятэкамі іншых кампілятараў.
Меркаванне аб структуры
Большая частка стандартнай бібліятэкі мовы C робіць уражанне ўдала спраектаванай. Некаторыя асобныя часткі, што давалі перавагу ў мінулым, могуць правакаваць памылкі. Функцыі радковага ўводу  (і ўжыванне   для ўводу радкоў) з'яўляюцца крыніцай мноства перапаўненняў буфера, таму большасць дапаможнікаў аб праграмаванні раяць пазбягаць падобных прыёмаў. Функцыя  таксама непрыемна знакаміта. Яшчэ адной неадназначнай функцыяй з'яўляецца  — функцыя, распрацаваная як просты лексічны аналізатар, але мае мноства «падводных камянёў» і таму вельмі складаная ва ўжыванні.
досыць абмежаваны (вельмі высокі ўзровень для ўжывання ў многіх сітуацыях) і стандарт не дазваляе карыстальніку самастойна перапрызначаць або пашыраць яго ўласцівасці. У выніку, для мноства пракладанняў распрацоўваюцца ўласныя бібліятэкі-абгорткі вакол механізмаў ніжэйшага ўзроўню і функцый, рэалізаваных аперацыйнамі сістэмамі POSIX-класа. Напрыклад,  не працуюць з сігналамі або асінхроннымі непакетнымі рэжымамі ўводу-вываду, яія шырока ўжываюцца ў сеціўных серверах. У выніку, на функцыі  могуць цалкам палагацца толькі серверы, што выкарыстоўваюць мадэль целага працэса для кліента, для абслугоўвання іх на POSIX-сумяшчальных сістемах у пакетным рэжыме ўводу-вываду.
Пэўных функцый стандартнай бібліятэкі варта пазбягаць пры распрацоўцы шматпатокавых пракладанняў. Прымітывы кантролю патокаў прызначаліся для астатняй часткі АС і ігнаруюць агульныя стандарты, як напрыклад, бібліятэку патокаў POSIX, бяркуючы, што праграмісты мовы C самастойна аб гэтым паклапоцяцца, працуючы з паўторным выкарыстаннем і сінхранізацыяй. Ні мова C, ні яго стандартная бібліятэка ніяк не правяраюць падобныя сістэмаспецыфічныя вынікі.
Гісторыя
І Unix, і Сі былі створаны ў AT&T’s Bell Laboratories на прыканцы 1960-х — пачатку 1970-х. У 1970-я мова праграмавання Сі пачала карыстацца неверагоднай папулярнасцю. Мноства універсітэтаў і арганізацый пачалі ствараць уласныя варыянты мовы, больш прыдатная для ўласных патрэбаў. На пачатку 1980-х праблемы сумяшчальнасці паміж рознымі рэалізацыямі мовы Сі сталі надта відавочнымі. У 1983 годзе Амерыканскі нацыянальны інстытут стандартаў (ANSI) сфармаваў камітэт для прыняцца стандарту мовы Сі, вядомы як «ANSI C». Гэта праца вылілася ў стварэнне так званага стандарта C89 у 1989 годзе. Частка выніковага стандарта была наборам бібліятэк, названай Стандартная бібліятэка ANSI C.
Наступныя версіі стандарту мовы Сі дадавалі некаторыя новыі і найбольш карысныя загалоўкавыя файлы ў бібліятэку. падтрымка гэтых новых пашырэнняў залежыла ад рэалізацыі.
Загалоўкавыя файлы <iso646.h>, <wchar.h> і <wctype.h> былі даданы ў Дадатак 1 (Normative Addendum, скарочана NA1) — пашырэнне да стандарта мовы Сі, ратыфікаваным у 1995.
Загалоўкавыя файлы <complex.h>, <fenv.h>, <inttypes.h>, <stdbool.h>, <stdint.h> і <tgmath.h> былі даданы ў C99, версіі Стандарту мовы Сі, апублікаваным у 1999.
Стандарт ANSI
Стандартная бібліятэка ANSI C складаецца з 24 загалоўкавых файлаў, кожны з якіх можна далучыць да праграмнага праекта з дапамогай адной дырэктывы. Кожны загалоўкавы файл змяшчае аб'яўленні адной ці болей функцый, вызначэнні тыпаў даных і макрасы. Змест гэтых загалоўкавых файлаў пералічваецца ніжэй.
У параўнанні з некаторымі іншымі мовами (напрыклад Java) стандартная бібліятэка надзвычай меленькая. Библіятэка забяспечвае падтрымку асноўнага набору матэматычных функцый, апрацоўку радкоў, канвертацыю тыпаў, файлавы і кансолны ўвод-вывад. Яна не змяшчае стандартны набор «кантэйнерных тыпаў», як стандартная бібліятэка шаблонаў C++, кампаненты для работы з графічным інтерфейсам карыстальніка (GUI), сеткай і іншай разнастайнай функцыянальнасцю, якую Java падтрымлівае паводле стандарта. Галоўнай перавагай маленькай стандартнай бібліятэкі з'яўляецца спрашчэнне працы за асяроддзем ANSI C у параўнанні з іншымі мовамі, і спрашчэнне партавання праграм на мове Сі на новыя платформы.
Мноства іншых бібліятэк было распрацавана для падтрымкі падобнай функцыянальнасці, што забяспечваецца іншымі мовамі ў іх стандартных бібліятэках. Напрыклад, у праекце распрацоўкі асяроддзя рабочага стала GNOME быў распрацаваны набор графічных інструментаў GTK+ і GLib — бібліятэка кантэйнерных структур даных, як і мноства іншых вядомых прыкладаў. Разнастайнасць даступных бібліятэк значыць, што некаторыя інструменты верхняга ўзроўню з уягам часу пацвердзілі сваю карысць. Значным мінусам з'яўляецца тое, што яны часто не надта добра ўзаемадзейнічаюць адзін з адным, таму праграмістам зачастую больш звыкла працаваць з рознымі наборамі бібліятэк, а іх наборы могуць быць даступнымі на розных спецыфічных платформах.
Стандартная бібліятэка Сі ў іншых мовах
Некаторыя мовы забяспечваюць функцыянальнасць стандартнай бібліятэкі Сі з дапамогай сваіх уласных бібліятэк. Бібліятэка можа быць адаптавана для структур мовы, але семантыка аперацый застаецца падобнай. Мова праграмавання C++ змяшчае функцыянальнасць стандартнай бібліятэкі ANSI C у прасторы імёнаў std (напрыклад,  ,   і інш.), у загалоўкавых файлах з падобнымі імёнамі як у Сі (« », « », « » и т. д.). Да іншых моў, у якіх ужываюцца падобныя падыходы, належыць D і Python. У апошнім убудаваны аб'ект file вызначаны як «рэалізаваный з дапамогай пакета stdio мовы Сі» , так што даступныя аперацыі (адкрыццё, чытанне, запіс і інш.), як чакаецца, павінны мець паводзіны, як у адпаведных функцый мовы Сі.