cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Зялёнкаўскі сельсавет
Гісторыя
Утвораны 20 жніўня 1924 года як Сястронкаўскі (Сестранецкі) сельсавет у складзе Полацкага раёна Полацкай акругі БССР. Цэнтр — фальварак Сястронкі. У 1928 годзе цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Зялёнкі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Полацкім раёне БССР, з 21 чэрвеня 1935 года — Полацкай акругі, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці, з 20 верасня 1944 года — Полацкай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Віцебскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Сястронкі. 20 мая 1960 года да сельсавета далучана частка скасаванага Захарніцкага сельсавета (10 населеных пунктаў: Булаўкі, Вераб’і, Гендзікі, Гнілішча, Горбаткі, Жарцы, Капавішча, Коззі Горкі, Ламавіца і Маладзёжкі). 7 чэрвеня 1968 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Зялёнка, сельсавет перайменаваны ў Зялёнкаўскі. На 1 студзеня 1974 года ў складзе сельсавета 22 населеныя пункты.
Насельніцтва
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1189 чалавек, з іх 84,2 % — беларусы, 12,6 % — рускія, 1,5 % — украінцы.
Населеныя пункты
У склад сельсавета ўваходзіць 21 населены пункт:
Спіс нацыянальных паркаў Украіны
Прававыя асновы арганізацыі, аховы і эфектыўнага выкарыстання нацыянальных прыродных паркаў Украіны, як часткі прыродна-запаведнага фонду дзяржавы, вызначае Закон Украіны «Аб прыродна-запаведным фондзе Украіны».
Сацыялістычная Рэспубліка Македонія
Сацыялістычная Рэспубліка Македонія (Социјалистичка Република Македонија) — адна з 6 сацыялістычных рэспублік Сацыялістычнай Федэратыўнай Рэспублікі Югаславія. Сталіцай рэспублікі з’яўляўся горад Скоп’е. Зараз — Паўночная Македонія.
Маласітнянскі сельсавет
Маласітня́нскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Полацкага раёна Віцебскай вобласці Рэспублікі Беларусь. Адміністрацыйны цэнтр — вёска Малое Сітна.
Гісторыя
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Дрэтунскага раёна Полацкай акругі БССР. З 3 ліпеня 1925 года ў складзе Краснапольскага, з 4 жніўня 1927 года ў складзе Полацкага раёнаў Полацкай акругі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Полацкім раёне БССР, з 21 чэрвеня 1935 года — Полацкай акругі, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці, з 20 верасня 1944 года — Полацкай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Віцебскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Алёсаўскага сельсавета. На 1 студзеня 1974 года ў складзе сельсавета 10 населеных пунктаў. 8 красавіка 2004 года далучана тэрыторыя скасаванага Трудаўскога сельсавета (12 населеных пунктаў: Арлея, Белае, Быхаўцы, Грыбна, Жэльцы, Забалоцце, Засітніца, Званае, Стадольніца, Труды, Уладзіміраўка і Фёдараўка).
Насельніцтва
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1045 чалавек, з іх 85,0 % — беларусы, 11,3 % — рускія, 2,4 % — украінцы.
Населеныя пункты
Маласітнянскі сельсавет уключае 22 населеныя пункты:
Гомельскі сельсавет
Го́мельскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Полацкага раёна Віцебскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — аграгарадок (да 2008 года вёска) Гомель.
Гісторыя
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Ветрынскага раёна Полацкай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Ветрынскім раёне БССР. З 8 ліпеня 1931 года ў складзе Полацкага раёна БССР, з 12 лютага 1935 года ў складзе адноўленага Ветрынскага раёна БССР, з 21 чэрвеня 1935 года — Полацкай акругі, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці, з 20 верасня 1944 года — Полацкай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Віцебскай вобласці. З 20 студзеня 1960 года сельсавет у складзе Полацкага раёна. 20 мая 1960 года да сельсавета далучана частка скасаванага Тураўлянскага сельсавета (5 населеных пунктаў: Багародзіцкае, Далёкія, Емяльянікі, Рыбакі і Спашчына). На 1 студзеня 1974 года ў складзе Гомельскага сельсавета 22 населеныя пункты. 10 кастрычніка 2013 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Завозерскага сельсавета (20 населеных пунктаў: аграгарадок Завозер’е, вёскі Абалонне, Бецкае, Гарадзішча, Казімірова, Калпінка, Карпінічы, Лучна, Міжлессе, Мяжно 1, Мяжно 2, Мяжно 3, Пуканаўка 1, Пуканаўка 2, Пушна, Семянец, Ткачова, Туроўля, Шалкова і Шастова).
Насельніцтва
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (20 населеных пунктаў) — 658 чалавек, з іх 91,0 % — беларусы, 5,9 % — рускія, 1,2 % — армяне.
Антоніўка (Кралэвэцкі раён)
Антоніўка (Анто́нівка) — вёска ў Кралэвэцкім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Алтыніўка
Алтыніўка (Алти́нівка) — вёска ў Кралэвэцкім раёне Сумскай вобласці Украіны.
У ХІХ стагоддзі сяло Алтыніўка было ў складзе Алтыніўcкай воласці Кралэвэцкага павета Чарнігаўскай губерні.
Мырнэ (Кралэвэцкі раён)
Мырнэ (Мирне) — пасёлак у Кралэвэцкім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Луч (Кралэвэцкі раён)
Луч (Луч) — пасёлак у Кралэвэцкім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Чэрвона Гірка (Кралэвэцкі раён)
Чэрвона Гірка (Черво́на Гірка́) — вёска ў Кралэвэцкім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Бэзкроўнэ
Бэзкроўнэ (Безкро́вне) — вёска ў Кралэвэцкім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Арцюхавэ
Арцюхавэ (А́ртюхове) — вёска ў Кралэвэцкім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Быстрык (Кралэвэцкі раён)
Быстрык (Би́стрик) — вёска ў Кралэвэцкім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Буйвалавэ
Буйвалавэ (Буйва́лове) — вёска ў Кралэвэцкім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Варгол (Сумская вобласць)
Варгол (Ворго́л) — вёска ў Кралэвэцкім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Боцманіў
Боцманіў (Бо́цманів) — вёска ў Кралэвэцкім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Васылькіўшчына
Васылькіўшчына (Василькі́вщина) — вёска ў Кралэвэцкім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Грэчкынэ
Грэчкынэ (Гре́чкине) — вёска ў Кралэвэцкім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Варанцовэ
Варанцовэ (Воронцо́ве) — вёска ў Кралэвэцкім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Білагрывэ
Білагрывэ (Білогри́ве) — вёска ў Кралэвэцкім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Вэсэлі Горы
Вэсэлі Горы (Веселі Гори) — вёска ў Кралэвэцкім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Дуброўка нарвежская
Дуброўка нарвежская (Potentilla norvegica) — від кветкавых раслін роду  сямейства.
Батанічнае апісанне
Аднагадовая расліна, 15—50 см вышынёй.
Сцеблы простыя, адзіночныя або па некалькі, звычайна прамыя, разгалінаваныя, пакрытыя жорсткімі адтапыранымі валасінкамі. Лісце трайчастае, часам ніжняе пальчастае. Прылісткі вострыя, з суцэльным краем, з абодвух бакоў валасістыя.
Кветкі шматлікія. Чашачка валасістая, пялёсткі дробныя, даўжынёй 4 мм, роўныя або карацей чашалісцікаў. Цвіце ў чэрвені-верасні. Плод — шматарэшак.
Распаўсюджанне
Сустракаецца ў Еўропе, Паўночнай Амерыцы, Сібіры і на Далёкім Усходзе; ва Украіне — па ўсёй тэрыторыі, акрамя Крыму. Расце на вільготных пясчаных месцах, на асушаных тарфяніках, агародах, як пустазелле.
Грузкэ (Кралэвэцкі раён)
Грузкэ (Гру́зьке) — вёска ў Кралэвэцкім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Дзідзіўшчына (Кралэвэцкі раён)
Дзідзіўшчына (Ді́дівщина) — вёска ў Кралэвэцкім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Грыбанёвэ
Грыбанёвэ (Грибаньо́ве) — вёска ў Кралэвэцкім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Гарохавэ (Кралэвэцкі раён)
Гарохавэ (Горо́хове) — вёска ў Кралэвэцкім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Губарыўшчына
Губарыўшчына (Гу́барівщина) — вёска ў Кралэвэцкім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Савецкая вуліца (Верхнядзвінск)
Савецкая вуліца (, Советская улица) — галоўная і самая працяглая вуліца горада Верхнядзвінска.
Апісанне
У ХІХ — пачатку ХХ ст. называлася Новамаскоўскай, паралельна якой пралягала вул. Старамаскоўская (сучасная вул. Гагарына).
Сёння гэта самая працяглая вуліца ў горадзе — яе агульная працягласць у межах горада складае больш за 4 км.
Пачынаецца ад моста праз раку Дрыса і пралягае з поўначы на паўднёвы ўсход да мяжы горада ў раёне скрыжавання аўтамабільных дарог Р20 Полацк — Даўгаўпілс і Р18 Верхнядзвінск — Шаркаўшчына.
Бажок
Бажок (Божо́к) — вёска ў Кралэвэцкім раёне Сумскай вобласці Украіны.
У ХІХ стагоддзі сяло Бажок было ў складзе Мутынcкай воласці Кралэвэцкага павета Чарнігаўскай губерні.
Спіс аб’ектаў PGC (2307001—2308000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2307001—2308000)
Адамоўскі сельсавет (Полацкі раён)
Адамо́ўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Полацкага раёна Віцебскай вобласці Беларусі. Цэнтр — вёска Адамова.
Насельніцтва
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года складала 1114 чалавек, з іх 84,8 % — беларусы, 12,8 % — рускія, 1,2 % — украінцы.
Населеныя пункты
На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 28 населеных пунктаў:
Дуброўка паўзучая
Лапчатка паўзучая (Potentilla reptans) — від кветкавых раслін роду сямейства.
Батанічнае апісанне
Шматгадовая расліна 10—70 см даўжынёй. Сцеблы ляжачыя, з парасткамі, паўзучымі або якія сцелюцца. Лісце складаецца з 5—7 лісточкаў. Вышыня 10-15 см. Сцеблы неразгалінаваныя, укараняюцца. Лісце чарговае, ад доўгачарашковага да амаль чарашковага. Лісточкі ад эліптычных да зваротнаяйкападобных, буйна зубчастыя, зялёныя з абодвух бакоў. Прылісткі вузка эліптычныя, востраканцовыя.
Кветкі 18—25 мм у дыяметры, адзінкавыя, рэдка па 2, на доўгіх (3,5—8,5 см) прамастаячых кветаножках у пазухах. Вяночак радыяльна сіметрычны, ярка-жоўты, пялёсткаў 5, з вышчарбленай верхавінай, даўжынёй 8—12 мм, удвая даўжэй, чым чашачка. Чашачка 5-дольная. Тычынак 20. Плады — шэра-карычневыя сямянкі, некалькі разам.
Распаўсюджанне
Распаўсюджаны ў Еўразіі, Паўночнай Афрыцы, Эфіопіі, Эрытрэі, Канадзе, ЗША.
Ва Украіне расце ў сырых месцах, на лугах і сярод кустоў на ўсёй тэрыторыі.
Катастрофа Ан-24Б пад Мінскам
Катастрофа Ан-24Б пад Мінскам — катастрофа самалёта Ан-24Б рэйса 7502 Талін—Мінск—Днепрапятроўск, якая адбылася 15 студзеня 1979 года каля былой вёскі Малое Мядзвежына (цяпер скрыжаванне вуліц Цімашэнкі і Адзінцова).
Ход падзеяў
Пры заходзе на пасадку экіпаж заўчасна выключыў супрацьабледзяненне, што прывяло да ўтварэння лёду на крыле, хваставым апярэнні і пагаршэння падоўжнай устойлівасці самалёта. Аварыйная сітуацыя пачала развівацца на адлегласці 7 км ад узлётна-пасадачнай паласы ў момант паслядоўнага павелічэння рэжыму працы рухавікоў да 63° для выпраўлення на пасадку, распачатага экіпажам на вышыні 300 м на хуткасці палёту 220 км/г пры выпушчаных на 38° закрылках пасля паведамлення дыспетчара аб ухіленні ніжэй за глісаду. Пасля павелічэння рэжыму працы рухавікоў да 63° адбылося памяншэнне намаганняў на штурвале ад руля вышыні, што з’яўляецца прыкметай зрыву струменя на стабілізатары. Экіпаж, згодна з інструкцыямі, неадкладна паменшыў вугал адхілення закрылкаў да 10° і рэжым працы рухавіка да палётнага малога газу. У далейшым палёце ў аблоках экіпаж не рабіў дзеянняў для сыходу на другі круг. З 18-й секунды да сутыкнення з зямлёй палёт праходзіў на вуглах нападу, блізкіх да крытычных, з памяншэннем паступальнай хуткасці.
У 13:05 самалёт разбіўся. Загінулі 13 чалавек. Згодна з матэрыяламі расследавання, ''«смерць пасажыраў наступіла ў выніку множных пераломаў костак шкілета, разрыву ўнутраных органаў, траўматычнага шоку. Экіпаж знаходзіўся на сваіх месцах, пасажыры на пярэдніх шэрагах крэслаў»''. Выжыла толькі 3-гадовая Віка Бендзебера, якую пры аварыі выкінула ў сугроб.
Прычыны
Галоўнай прычынай авіяцыйнага здарэння лічацца частковая страта падоўжнай устойлівасці самалёта ў пасадачнай канфігурацыі з закрылкамі, выпушчанымі на 38°, з абледзянелым з прычыны дачаснага выключэння супрацьабледзянення стабілізатарам, а таксама адсутнасць выразных рэкамендацый на падобную сітуацыю. Памочнік пракурора Мікола Мультан лічыць, што асноўнай прычынай катастрофы стаў чалавечы фактар.
Хэфэй
Хэфэй  — гарадская акруга ў правінцыі Аньхой КНР, месца знаходжання улады правінцыі Аньхой. Унутры гарадской акругі Хэфэй знаходзіцца возера Чаоху — адно з пяці найбуйнейшых прэснаводных азёр Кітая. У горадзе мусонны клімат з прахалоднай сухой зімой і гарачым вільготным летам. Машынабудаванне, электронная, тэкстыльная, лёгкая прамысловасць, хімічная і вытворчасць будаўнічых матэрыялаў. У горадзе працуе метро.
Фатх-Халеб
Фатх-Халеб (فتح حلب — «вызваленне Алепа») — тактычнае аб’яднанне сірыйскіх паўстанцаў, якія дзейнічалі ў раёне горада Алепа да снежня 2016 года. Групоўка заявіла аб сабе 26 красавіка 2015 года. Асноўная мэта — вызваленне Алепа як ад урадавых войскаў, так і ад сіл ІДІЛ.
Па дадзеных на кастрычнік 2015 года, групоўка з’яўляўся адным з галоўных гульцоў у баях за правінцыю Алепа. Вядома, што «Фронт аль-Нусра» ў дзейнасці Фатх-Халеб не ўдзельнічаў, паколькі супраць ўзаемадзеяння з ім пярэчылі ЗША.
На восень 2016 года ў склад групоўкі ўваходзіла 50 атрадаў розных паўстанцаў, як падтрымоўваных заходняй кааліцыяй, так і адкрытых ісламістаў. Сілы Фатх-Халеб таксама процідзейнічалі курдскім апалчэнцам.
Палатоўскі сельсавет
Палато́ўскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Полацкага раёна Віцебскай вобласці Рэспублікі Беларусь. Адміністрацыйны цэнтр — аграгарадок (да 2011 года вёска) Палата.
Гісторыя
Утвораны 16 ліпеня 1954 года ў складзе Полацкага раёна Віцебскай вобласці БССР шляхам аб’яднання скасаваных Верхачэнскага і Юравіцкага сельсаветаў. У 1957 годзе ў склад Тросніцкага сельсавета перададзены вёскі Арлова і Спаскае, а ў склад сельсавета з Домнікаўскага сельсавета перададзены вёскі Заполле і Затрасценне. 20 мая 1960 года ў склад Тросніцкага сельсавета перададзены 6 населеных пунктаў (Гірсіна, Глушонкі, Жыхары, Замхі, Шумацёнкі і Юравічы), у склад сельсавета з Тросніцкага сельсавета пералічаны 2 населеныя пункты (Арлова і Спаскае). 17 ліпеня 1964 года частка сельсавета (3 населеныя пункты: Верхачэнне, Сіцянец і Улогава) уключана ў склад адноўленага Юравіцкага сельсавета. На 1 студзеня 1974 года ў складзе Палатоўскага сельсавета 13 населеных пунктаў. 24 чэрвеня 2008 года скасавана вёска Лонніца. 10 кастрычніка 2013 года да сельсавета далучана большая частка скасаванага Юравіцкага сельсавета (18 населеных пунктаў: аграгарадок Захарнічы, вёскі Баяноўшчына, Верхачэнне, Гірсіна, Глушонкі, Дразды, Жыхары, Залессе, Замхі, Калошкі, Муштарова, Пазнякова, Сасноўка, Сіцянец, Скавародзіна, Спаскае, Шумацёнкі і Юравічы).
Насельніцтва
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (12 населеных пунктаў) — 813 чалавек, з іх 92,6 % — беларусы, 4,2 % — рускія, 1,7 % — украінцы.
Населеныя пункты
Палатоўскі сельсавет уключае 30 населеных пунктаў:
Ланьчжоў
Ланьчжоў  — гарадская акруга ў правінцыі Ганьсу КНР. У Ланьчжоў горны клімат з вялікімі ваганнямі сутачнай тэмпературы. Зіма ўмерана халодная, лета — спякотнае. Хімічная (вытворчасць мінеральных угнаенняў), машынабудаўнічая (транспартнае машынабудаванне, вытворчасць нафтавага абсталявання), нафтаперапрацоўчая, суконная, тытунёвая, гарбарная, мукамольная, цэментная прамысловасць. Важны чыгуначны, аўтадарожны і паветраны вузел на паўночным захадзе Кітая. Метрапалітэн (з 2019).
Гуян
Гуян  — гарадская акруга ў правінцыі Гуйчжоу КНР, адміністрацыйны цэнтр правінцыі. Размешчаны па абодвух берагах ракі Нань-Міпхэ (басейн ракі Янцзы). Дзеліцца на ўсходнюю — старую частку горада, і заходнюю — з новымі раёнамі і прамысловымі прадпрыемствамі. Аэрапорт Лундунбаа. Клімат вільготны субтрапічны, сярэднямесячная тэмпература — ад +10 °C зімой да +28 °C летам. Метрапалітэн (з 2017).
Шыцзячжуан
Шыцзячжуан  — гарадская акруга ў правінцыі Хэбэй КНР, адміністрацыйны цэнтр правінцыі. Размешчаны на краі Вялікай Кітайскай раўніны, за 280 км ад Пекіна. Вытворчасць тэкстылю, лекаў, хімічная прамысловасць. Высакахуткасная чыгуначная магістраль Пекін — Шыцзячжуан — Ухань.
Чанша
Чанша  — гарадская акруга ў правінцыі Хунань КНР, адміністрацыйны цэнтр правінцыі. Размешчаны на рацэ Сянцзян. Вільготны субтрапічны клімат са сярэднегадавой тэмпературай каля +17 ° С. Сярэднія месячныя тэмпературы вагаюцца ад 4,6 °C у студзені да +29 °C у ліпені. Гадавы ўзровень ападкаў — 1330 мм. Лета — працяглае і спякотнае, ападкі. Зіма — даволі засушлівая і кароткая; часам здараюцца маразы і тэмпература падае ніжэй 0 °C. Буйны прамысловы цэнтр паўднёвага Кітая. Чыгунка. Метрапалітэн (з 2014). Абаронны навукова-тэхнічны ўніверсітэт Народна-вызваленчай арміі Кітая, Міжнародны цэнтр культуры і мастацтва «Мэйсіху».
Быстрык
Быстрык:
Фучжоў
Фучжоў  — гарадская акруга ў правінцыі Фуцзянь КНР, адміністрацыйны цэнтр правінцыі, размешчаны ў нізоўях ракі Міньцзян, недалёка ад яе вусця. Буйны цэнтр хімічнай, лясной, цэлюлозна-папяровай, харчовай, паліграфічнай, тэкстыльнай прамысловасці, а таксама машынабудавання. Клімат вільготны субтрапічны, залежыць ад мусонаў. Лета — доўгае, гарачае і вільготнае. Зіма — кароткая, мяккая і засушлівая. Сярэднемесячныя дзённыя тэмпературы вагаюцца ад 10,9 °C у студзені да 28,9 °C у ліпені. Міжнародны аэрапорт Фучжоў (Чанле) знаходзіцца за 50 км ад горада. Метрапалітэн (2016).
Луч
Луч — тапонім.
Аксу
Аксу:
Помнік Льву Сапегу (Слонім)
Помнік Льву Сапегу — помнік у Слоніме Гродзенскай вобласці Беларусі. Размяшчаецца ў цэнтры горада, на плошчы Леніна. Прысвечаны выдатнаму палітыку, дыпламату і дзяржаўнаму дзеячу Льву Сапегу. Другі, пасля лепельскага, помнік Сапегу ў Беларусі.
Значэнне асобы
Леў Сапега быў старостам слонімскім з 1586 года, пры ім Слонім актыўна развіваўся, стаў цэнтрам гандлю і рамёстваў. Былі пабудаваныя ратуша, гандлёвыя рады, цэхі рамеснікаў, склаўся гістарычны цэнтр горада з брукаванымі вуліцамі, плошчамі і мастамі. Паводле яго хадайніцтва ў 1591 г. гораду было прысвоена Магдэбургскае права, падараваны герб, на якім намаляваны леў, які трымае двойчы перакрыжаваную залатую стралу з родавага герба Сапегаў.
Гісторыя
Слонімцы збіралі грошы на помнік з 2008 года. Станам на 2013 год іх было сабрана так мала, што не хапіла б нават на аплату макет помніка.
У 2019 годзе горад стаў месцам правядзення чаргова Дня беларускага пісьменства. Да гэтага свята была створана і 22 жніўня 2019 года ўстаноўлена бронзавая скульптура гетмана. Урачыстае адкрыццё адбылося 1 верасня 2019 года ў прысутнасці старшыні Гродзенскага аблвыканкама Уладзіміра Краўцова, намесніка прэм'ер-міністра Рэспублікі Беларусь Ігара Петрышэнкі, старшыні Слонімскага райвыканкама Генадзя Хоміча і міністра інфармацыі Аляксандра Карлюкевіча.
Аўтары помніка скульптары Іван Міско, Уладзімір Піпін і Сяргей Логвін.
Апісанне
Агульная вышыня помніка з пастаментам складае больш за 4 м. Бронзавая скульптура вышынёй 3,2 метра ўстаноўлена на невысокім п’едэстале з цёмна-чырвонага граніту. У адной руцэ Сапега трымае булаву — сімвал гетманскай улады. Першапачаткова меркавалася, што ў другой руцэ будзе тытульны аркуш Статута Вялікага Княства Літоўскага, але разам з гісторыкамі прыйшлі да высновы, што гэта павінна быць вытрымка з прывілею Жыгімонта III, якім ён надзяліў Льва Сапегу правам на выданне збору законаў княства. На аркушы змешчаны настпуны надпіс :
Куньмін
Куньмін  — гарадская акруга ў правінцыі Юньнань на паўднёвым захадзе Кітая, адміністрацыйны цэнтр правінцыі. Размешчаны на ўсходзе цэнтральнай часткі правінцыі Юньнань. Мае плошчу 21 600 км², максімальная працягласць з захаду на ўсход — 140 км і з поўначы на поўдзень — каля 220 км. Горад знаходзіцца на паўночным беразе возера Дзяньчы. Хімічная прамысловасць, вытворчасць станкоў, абсталявання, аўтамабіляў (грузавікі). Вырабляецца папера, тэкстыль, цэмент, пластмасы і інш. Міжнародны аэрапорт Чаншуй. Метрапалітэн (з 2012).
Таюань
Таюань   — гарадская акруга ў Кітаі, адміністрацыйны цэнтр правінцыі Шаньсі, знаходзіцца на рацэ Фэньхэ (басейн Хуанхэ). Чорная металургія, цяжкае машынабудаванне, хімічная, лёгкая прамысловасць. У раёне Таюаня — здабыча вугалю (Сішань), жалезнай руды, вапняка. Міжнародны аэрапорт Таюань Усу. Кантынентальна-мусонны клімат, зімой выпадае снег. Лета дажджлівае, вясна сухая і ветраная. Увосень надвор’е цёплае і яснае. Сярэднегадавая тэмпература 9,5℃. Сярэдняя тэмпература студзеня −6,4℃, ліпеня 23,5℃. Маразы з сярэдзіны кастрычніка да сярэдзіны красавіка, каля 140—190 дзён. Гадавая колькасць ападкаў — 500 мм.
Іньчуань
Іньчуань  — гарадская акруга ў Кітаі, размешчана на поўначы Нінся-Хуэйскага аўтаномнага раёна, паміж ракой Хуанхэ і горным хрыбтом Хэланьшань, паблізу пустыні Гобі. Клімат умераны. Сярэднегадавая тэмпература — каля + 8,5 ° С, ападкаў — каля 200 мм у год. Аэрапорт. Чыгуначная станцыя
Drymocallis
Drymocallis — род раслін сямейства. Змяшчае тры віды, пра якія пэўна або меркавана вядома, што яны з’яўляюцца, гэта значыць валодаюць механізмамі лоўлі і забойства насякомых, але не могуць засвоіць з іх карысныя рэчывы.
Таксанамія і генетыка
Прадстаўнікі роду блізкія да прадстаўнікоў роду, некаторыя віды раслін перасоўвалі з аднаго ў другі і наадварот і гэты працэс яшчэ не завершаны канчаткова.
Дадзеныя дазваляюць выказаць здагадку, што прадстаўнікі роду больш цесна звязаны з відамі родаў  і, чым з такімі тыповымі дуброўкамі, як.
Chamaerhodos
Chamaerhodos — род раслін сямейства.
Меры
Меры — прозвішча, тапонім.
Чарнагорыя на конкурсе песні Еўрабачанне
Чарнагорыя на конкурсе песні Еўрабачанне як самастойная краіна прымае ўдзел з 2007 года. Дэбют краіны выйшаў няўдалым, Stevan Faddy з песняй «Ajde kroči» заняў 22 месца ў паўфінале (з 28 краін). У 2004—2005 гг. краіна прымала ўдзел у складзе Сербіі і Чарнагорыі, а да 1992 — у складзе Югаславіі. У 2009 годзе Чарнагорыі не хапіла да 10 месца толькі 2-х балаў, але нават калі б Чарнагорыя і заняла б 10 месца, ёй усё роўна не ўдалося б выйсці ў фінал, таму што прафесійнае журы абрала 10-й песняй Фінляндыю. У 2014 годзе Чарнагорыя ўпершыню змагла выйсці ў фінал, але там яна заняла толькі 19 месца (ад краіны тады ўдзельнічаў Сяргей Чэткавіч). 2015 год з’яўляецца на дадзены момант лепшым для Чарнагорыі. Ад краіны ўдзельнічаў Кнэз з песняй «Adio» і прайшоў у фінал. У фінале Кнэз заняў 13 месца, набраўшы 44 бала. З 2016 года Чарнагорыя больш не змагла прайсці ў фінал.
Замыслоўскі
Замыслоўскі — прозвішча.
Хух-Хота
Хух-Хота  — гарадская акруга ў аўтаномным раёне Унутраная Манголія (КНР), адміністрацыйны цэнтр Аўтаномнага раёна Унутраная Манголія, эканамічны і культурны цэнтр рэгіёна. Нафтаперапрацоўчы завод. Міжнародны аэрапорт Хух-Хота Байта. Манастыр Ды Чжаа. Храм Пяці пагад — пабудаваны у 1732 годзе. Музей Унутранай Манголіі.
Чарнагорыя на конкурсе песні Еўрабачанне
Гісторыя галасавання
Станам на год гісторыя галасавання Чарнагорыі выглядае наступным чынам:
Дуброўка пірамідакветкавая
Дуброўка пірамідакветкавая (Potentilla thyrsiflora) — від кветкавых раслін роду Дуброўка сямейства.
Наньнін
Наньнін  — гарадская акруга ў Гуансі-Чжуанскім аўтаномным раёне КНР, эканамічны, адміністрацыйны і культурны цэнтр Гуансі-Чжуанскага аўтаномнага раёна, знаходзіцца ў паўднёва-заходняй частцы раёна. Клімат вільготны субтрапічны. Лета гарачае і вільготнае. Сярэдняя тэмпература лета (ліпеня і жніўня) — 33 °C. Зімы — вільготныя і халодныя, мінімальныя тэмпературы студзеня — 10 °C. Сярэднегадавая колькасць ападкаў — 1372 мм. Гарадскі аэрапорт Усю. У горадзе праходзіў Чэмпіянат свету па спартыўнай гімнастыцы 2014.
Бургундыя (значэнні)
Бургундыя — гістарычная вобласць.
Кашгар
Кашгар   — горад у гарадской акрузе Кашгар Сіньцзян-Уйгурскага аўтаномнага раёна КНР. На ўсход ад горада — пустыня, на захад — высакагор’е. Клімат гранічна сухі, колькасць ападкаў за год не перавышае 100 мм. Вада паступае з ракі Кашгар і шматлікіх калодзежаў. Аэрапорт. Чыгуначная станцыя.
Сярод гарадскіх славутасцяў — Ід Ках, найбуйнейшая па плошчы мячэць Кітая (заснавана ў VIII ст., перабудавана ў 1442 г.), маўзалей кашгарскага кіраўніка Абаха Хаджы і яго ўнучкі Іпархан (XVII ст.).
Карамай
Карамай  — гарадская акруга ў Сіньцзян-Уйгурскім аўтаномным раёне КНР. Размешчаны за 320 км на паўночны захад ад Урумчы. У 1955 годзе каля горада было выяўлена адно з самых вялікіх у Кітаі радовішчаў нафты. З гэтага часу горад развіваецца як цэнтр здабычы і перапрацоўкі нафты. У горадзе сухі і гарачы летні клімат. Гадавы дыяпазон тэмператур складае ад −25 да 40 °C.
Хатан
Хатан  — горад у акрузе Хатан на паўднёвым захадзе Сіньцзян-Уйгурскага аўтаномнага раёна КНР, на поўдзень ад пустыні Такла-Макан. Клімат у Хатане вельмі засушлівы. Рэкі Каракаш і Юрункаш, якія пры зліцці даюць пачатак рацэ Хатан, перасыхаюць з вясны па восень. Сельская гаспадарка (бавоўнік, шаўкоўніца, авечкагадоўля) залежаць ад ірыгацыйных збудаванняў. Дыванаткацтва. У далінах рэк здабываюць золата і нефрыт.
Фурсаў
Фурсаў — прозвішча.
Першацвет (значэнні)
Першацвет:
Армія заваёвы
Армія заваёвы (جيش الفتح, Джэйш аль-Фатх) — кааліцыя баявых фракцый, якія супрацьстаяць ураду Сірыі ў грамадзянскай вайне. Дзейнічае, у асноўным, у правінцыі Ідліб: некаторыя групы дзейнічаюць таксама ў мухафазах Хама і Латакія. Утворана 24 сакавіка 2015 года. 28 сакавіка 2015 года Армія заваёвы заняла г. Ідліб — цэнтр аднайменнай адміністрацыйнай вобласці (гл. Бітва за Ідліб). У наступныя месяцы Армія ішла ў авангардзе наступлення ў паўночна-заходняй Сірыі, у выніку якога ўрадавыя войскі былі выцеснены з вышэйзгаданай мухафазы. Пасля гэтага поспеху падраздзялення Арміі заваёвы сталі ўзнікаць і ў іншых раёнах Сірыі.
Склад
Найбуйнейшай фракцыяй у складзе Арміі заваёвы з’яўляецца ісламісцкая групоўка Ахрар аш-Шам. Сярод іншых груповак можна адзначыць сірыйскае аддзяленне Аль-Каіды (Фронт аль-Нусра), Джэйш-аль-Мухаджырын валь-Ансар і групоўкі, складзеныя з членаў сірыйскага аддзялення «братоў-мусульман». Таксама ў склад кааліцыі ўваходзяць больш умераныя групы. Па даных выдання «Al-Ahram Weekly», «Джэбхат-ан-Нусра і Ахрар аш-Шам складаюць 90 адсоткаў групоўкі. Саудаўцы і катарцы на 40 адсоткаў забяспечваюць яе фінансаванне». Да зімы 2015 года «Армія заваёвы» панесла значныя страты ў ходзе асенне-зімовага наступлення САР і авіяўдараў ПКС РФ і пачала распадацца. Ад яе аддзяліліся як найбольш радыкальныя члены, якія выступалі за саюз з ІДІЛ, так і баевікі, верныя сірыйскаму аддзяленню «Братоў-мусульман». Аднак у маі 2016 года кааліцыя рэарганізавалася і аднавіла колькасць за кошт уключэння ў яе шэрагі баевікоў Ісламскага руху Усходняга Туркестана і вяртання «братоў-мусульман», што дазволіла ёй пачаць масіўнае наступленне ў правінцыі Алепа.
Тэрарыстычныя акцыі
Узброеная кааліцыя «Джэйш аль-Фатх» ўзяла на сябе адказнасць за забойства расійскага пасла ў Турцыі Андрэя Карлава, якое адбылося 19 снежня 2016 года на адкрыцці фотавыставы ў Анкары.
Ахрар аш-Шам
Сучасны сірыйскі ўрад, а таксама шэраг краін (уключаючы Іран і Ліван), кваліфікуюць дзейнасць дадзенай групоўкі як тэрарыстычную. Расія прапаноўвала Савету бяспекі ААН прызнаць «Ахрар-аш-Шам» тэрарыстычнай групоўкай, але рэзалюцыя не знайшла падтрымкі.
Структура і ідэалогія
Група заснавана суніцкімі палітвязнямі, якія ўтрымліваліся ў дамаскай турме Седная да вызвалення ў рамках амністыі ў маі 2011 года. У канцы 2011 года Ахрар аш-Шам налічвала каля 25 атрадаў, размеркаваных па Сірыі. Пасля колькасць атрадаў павялічылася: у ліпені 2012 года іх было 50, а ў сярэдзіне студзеня 2013 года — ужо 83. Большасць з штаб-кватэр гэтых падраздзяленняў размешчана ў вёсках вілаята Ідліб, хоць многія з іх знаходзяцца ў Хаме і Алепа. Удзельнікамі цяжкіх баёў становяцца, у асноўным, брыгады Каўафіль аш-Шухада (Караваны шахідаў), Ансаруль-Хака (Змагары справядлівасці) у Хан Шэйхун, Вілан Ідліб, Катаіб ат-Таухід уаль-Іман (Брыгады «Адзінабожжа і вера»), Катаіб аш-Шахбаі (Брыгады шэрага; шэры — эпітэт горада Алепа), брыгады Хасана бін Сабат, Вілан Алепа, Салахуд-Дын (Выратаванне рэлігіі) і брыгады Абуль-Тыдала (Бацька адкуплення).
У сваім першым відэазвароце Ахрар аш-Шам заявіла аб тым, што яго мэта — звяржэнне ўрада Асада і ўсталяванне ісламскай дзяржавы ў Сірыі, аднак яны прызналі, што трэба ўлічваць імгненныя патрэбы насельніцтва. Паўстанне параўноўваліся з джыхадам супраць генерала Сафаві, які спрабаваў усталяваць шыіцкую дзяржаву ад Ірана праз Ірак і Сірыю, а затым у Ліване і Палесціне.
Ахрар аш-Шам ўскосна супрацоўнічае са свецкімі апазіцыйнымі рухамі (ССА), аднак не падтрымлівае адносіны з Сірыйскай нацыянальнай кааліцыяй. Рух супрацоўнічае з іншымі ісламскімі групамі, пры гэтым захоўвае сваю выразную структуру і сакрэтнасць. Большая частка фінансавання ідзе ад донараў з Кувейта.
Ахрар аш-Шам мае кіраўніцтва ў Сірыі і падкрэслівае, што рух заснаваны менавіта для яе, а не для глабальнага джыхаду. Па заявах байцоў арганізацыі, мэтамі іх аперацый з’яўляюцца ўрадавыя войскі і шабіха.
На снежань 2016 года Ахрар аш-Шам уключае больш за 80 атрадаў агульнай колькасцю каля 16 тыс. чалавек. 29 снежня 2016 года групоўка далучылася да ініцыяванаму Расіяй рэжыму перамір’я з 30 снежня 2016 года.
Вядомыя аперацыі
Ахрар аш-Шам адказна за вызваленне журналіста NBC Рычарда Энгель і яго здымачнай групы, якія падарожнічалі разам з групай байцоў з антыўрадавых сіл і былі затрыманы войскамі, падкантрольнымі ўраду Сірыі (пазней, 15 мая 2015 г., само агенцтва NBC адмовілася ад гэтай версіі, заключыўшы, што выкрадальнікі ставіліся да суніцкай узброенай групоўкі, не звязанай з шыіцкімі праўладнымі групамі, у тым ліку на падставе рэпартажаў The New York Times ). У снежні 2012 года было абвешчана аб стварэнні новай кааліцыі, названай «Сірыйскім Ісламскім фронтам». З 11 арганізацый, якія былі аб’яднаны ў гэтай кааліцыі, Ахрар аш-Шам быў самым буйным, а член групоўкі Абу Абдарахман ас-Суры стаў афіцыйным прадстаўніком фронту. У студзені 2013 года некаторыя з арганізацый-членаў «Сірыйскага Ісламскага фронту» абвясцілі, што яны аб’ядналі сілы з Ахрар аш-Шам у больш шырокую групу пад назвай Харакат Ахрар аш-Шам аль-Іслам.
9 верасня 2014 года тэрарыст-смяротнік прывёў у дзеянне выбуховае прыстасаванне падчас сустрэчы камандавання Ахрар аш-Шам у горадзе Ідліб. У выніку выбуху загінулі не менш як 45 чалавек, у тым ліку лідар групоўкі Хасан Абуд і яшчэ 27 палявых камандзіраў. Адказнасць за атаку ніхто на сябе не ўзяў, хоць раней (23 лютага таго ж года) аналагічную атаку на камандуючых Ахрар аш-Шам здзейснілі баевікі ІДІЛ.
6 лістапада 2014 года Ахрар аш-Шам стаў чацвёртай ісламісцкай групоўкай ў Сірыі, чые пазіцыі падвергліся авіяўдару ВПС ЗША.
Аляксандр Станіслававіч Дамбавецкі
Аляксандр Станіслававіч Дамбавецкі ( — каля 1918) — беларускі краязнавец і грамадскі дзеяч, магілёўскі губернатар у 1872—1893 гадах, сенатар з 1893 года.
Біяграфія
Пра дзіцячыя гады і бацькоў практычна нічога невядома. У фармулярным спіску губернатара ўказана, што ён «з дваран», але пры гэтым ні ў яго бацькоў, ні ў яго самога, маёнтка няма — дваранства, імаверна, атрымана па адукацыі і выслузе. Беларускі літаратуразнавец, прафесар Адам Мальдзіс нават лічыць, што Аляксандр Дамбавецкі — пазашлюбны сын імператара Аляксандра ІІ.
У 1860 годзе А. Дамбавецкі закончыў курс навук Кіеўскага праваслаўнага універсітэта і атрымаў ступень кандыдата, быў прыняты на службу ў Гаспадарчы дэпартамент Міністэрства ўнутраных спраў, але хутка быў пераведзены ў калежскія сакратары. У 1862 годзе перайшоў у канцылярыю Рыжскага ваеннага генерал-губернатарства на пасаду сакратара гаспадарчага аддзялення. Акрамя гэтага ён кіруе і паліцэйскім упраўленнем канцылярыі. 17 траўня 1863 года яму нададзены чын тытулярнага дарадцы, а ўжо 30 жніўня 1865 года А. Дамбавецкі прызначаецца чыноўнікам асобых даручэнняў ІV класа пры Міністэрстве ўнутраных спраў.
У 1865 годзе Аляксандр Дамбавецкі бярэ шлюб з Марыяй Грын, дачкой генерал-маёра, «дзяўчынай лютэранскага веравызнання», хутчэй усяго прыбалтыйскай немкай. 26 кастрычніка 1866 года ў іх нарадзіўся сын Пётр, і адбылося чарговае павышэнне па службе. Дамбавецкага перамяшчаюць на пасаду сакратара пры галоўным начальніку ІІІ Аддзялення Уласнай Яго Імператарскай Вялікасці Канцылярыі.
У 1868 годзе А. С Дамбавецкі атрымаў чын стацкага дарадцы, а ў красавіку 1870 года — званне камергера Двара Яго Вялікасці. 30 сакавіка 1872 года яго прызначаюць магілёўскім губернатарам.
Ініцыятар выдання і рэдактар калектыўнай працы Досвед апісання Магілёўскай губерні ў гістарычных, фізікагеаграфічных, этнаграфічных, прамысловых, сельскагаспадарчых, лясных, вучэбных, медыцынскіх і статыстычных адносінах" (кн. 1—3, 1882—84), у якой дадзена характарыстыка асноўных заняткаў насельніцтва, матэрыяльнай і духоўнай культуры жыхароў Магілёўшчыны. У працы змешчана каля 500 калядных (зімовых), веснавых, летніх, вясельных і рэлігійных песень; апісаны помнікі археалогіі, архітэктуры, адметныя мясціны губерні, гісторыя значных населеных пунктаў, гульні, забабоны; прыведзены назвы лекавых раслін. Ініцыятар стварэння губернскага гістарычна-этнаграфічнага музея ў Магілёве (1879). Садзейнічаў У. З. Завітневічу і М. В. Фурсаву ў вывучэнні гісторыі і этнаграфіі Магілёўшчыны, археалагічных раскопак у Падняпроўі.
Хмялёк
Хмялёк
Спіс біясферных запаведнікаў Украіны
Біясферныя запаведнікі Украіны - гэта прыродна-запаведныя тэрыторыі міжнароднага значэння, у якіх ахоўваюцца ўсе пласты біясферы, і доступ да якіх часткова абмежаваны або ўвогуле забаронены. Ва Украіне налічваецца 5 біясферных запаведнікаў.
Кірыл Юр’евіч Насановіч
Кірыл Насановіч (нар. ) — беларускі футбаліст, нападнік мар’інагорскай «Вікторыі».
Клубная кар’ера
У пачатку 2020 года зноў далучыўся да мар’інагорскай «Вікторыі», дзе гуляў да лета, а ў пачатку 2021 года стаў іграком стаўбцоўскага «Кронана». У 2022 годзе вярнуўся ў «Вікторыю».
Сезон 2018 ФК Хімік Светлагорск
У 2018 годзе футбольны клуб «Хімік» з Светлагорска прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Саюз камуністаў Югаславіі
Саюз камуністаў Югаславіі — камуністычная партыя ў Югаславіі, кіруючая партыя ў СФРЮ. Заснавана ў 1919 годзе на ўстаноўчым з’ездзе ў Бялградзе, як Сацыялістычная рабочая партыя Югаславіі (камуністаў). У 1920 годзе партыя была перайменавана ў Камуністычную партыю Югаславіі (КПЮ). КПЮ з’яўлялася членам Камуністычнага інтэрнацыянала.
З пачаткам Другой сусветнай вайны партыя прыняла актыўны ўдзел у народна-вызваленчай вайне Югаславіі.
Пасля абвяшчэння Федэратыўнай Народнай Рэспублікі Югаславіі КПЮ атрымала манаполію на ўладу ў Югаславіі, стаўшы тым самым кіруючай і адзінай партыяй у краіне. Камуністычная партыя Югаславіі з’яўлялась членам Камуністычнага інфармацыйнага бюро з 1947 года, але ў сувязі з савецка-югаслаўскім расколам партыя выйшла з арганізацыі.
Склад
У склад Саюза камуністаў Югаславіі ўваходзілі наступныя рэгіянальныя камуністычныя партыі:
Чорнагалоў буйнакветкавы
Чорнагалоў буйнакветкавы (Prunella grandiflora) — від кветкавых раслін сямейства.
Апісанне
Шматгадовая травяністая расліна 15—60 см вышынёй. Вяночак 22—27 мм даўжынёй, сіне-фіялетавы. Ніткі доўгіх тычынак з кароткім тупым грудком. Зубцы верхняй губы чашачкі шырока трохкутныя. Верхняя пара лісця адсунута ад суквецця.
Распаўсюджанне
Ва Украіне від расце на лясных палянах, стэпавых схілах, камяністых агаленнях — у лясных раёнах, лесастэпе, стэпе (рассеяна), гарах Крыма.
Спіс гісторыка-культурных запаведнікаў Украіны
Гісторыка-культурныя запаведнікі Украіны - гэта спецыяльна вызначаныя заканадаўствам Украіны тэрыторыі, якія ахопліваюць ансамблі і комплексы помнікаў гісторыі і культуры, маюць выключную гістарычную, навуковую і культурную каштоўнасць і знаходзяцца пад аховай дзяржавы, а таксама адказныя за гэтую тэрыторыю ўстановы. Рэжым функцыянавання запаведнікаў прадугледжвае поўную (музеі-запаведнікі) або частковую (запаведныя тэрыторыі) забарону вытворчай дзейнасці на гэтых тэрыторыях і вылучэнне іх з гаспадарчага карыстання. В Украіне вылучаюцца гісторыка-архітэктурныя, архітэктурна-гістарычныя, гісторыка-мемарыяльныя, гісторыка-археалагічныя і гісторыка-этнаграфічныя гісторыка-культурныя запаведнікі. Сёння ва Украіне налічваецца 60 гістороыка-культурных запаведнікаў нацыянальнага значэння.
Марыя Качыньская
Біяграфічныя звесткі
Нарадзілася 21 жніўня 1942 года ў леснічоўцы Махава каля Кабыльніка (цяпер мястэчка Нарач на Беларусі).
Бацька, Чэслаў Мацкевіч, быў па нацыянальнасці палякам, працаваў лесніком, удзельнік вайны з немцамі; маці, Лідзія Мацкевіч (Пішчака), нарадзілася ў Петраградзе, дзе яе бацькі, родам з-пад Кабыльніка, хаваліся ад Першай сусветнай вайны, і працавала настаўніцай. Неўзабаве Мацкевічы з малой дачкой перабраліся ў Вільню да радні Чэслава, а ў 1944 годзе сям’я пераехала ў Члухаў, на поўначы Польшчы.
Марыя Мацкевіч скончыла Вышэйшую эканамічную школу ў Сопаце, спецыялізацыя — замежны гандаль. Потым працавала ў Марскім інстытуце ў Гданьску, там у 1978 годзе пабралася шлюбам з Лехам Качыньскім. У 2005 годзе Лех Качыньскі заступіў на пасаду Прэзідэнта Польшчы. Загінула разам з мужам і вялікай урадавай дэлегацыяй у авіякатастрофе пад Смаленскам 10 красавіка 2010 года.
Ведала 5 замежных моў. Марыя Качыньская мае тытул «Чалавек адкрытага сэрца» Таварыства дзяцей і інвалідаў, «Анёл клінікі Будзік». За харытатыўную дзейнасць пад лозунгам «Май сэрца і глядзі ў сэрцы — супраць абыякавасці» яна была ўганараваная «Бурштынавай ружай».
Дачка Марта (нар. 1980) — адвакат.
Ушанаванне памяці
Пахавана ў саборы Святых Станіслава і Вацлава ў Кракаве.
У 2008 годзе новы гатунак цюльпана галандцы назвалі «Марыя Качыньская».
22 жніўня 2019 года ў касцёле святога Андрэя ў мястэчку Нарач адкрыта мемарыяльная дошка ў памяць пра Марыю Качыньскую, якая была тут ахрышчана 21 жніўня 1942 года.
Спіс прыродных запаведнікаў Украіны
Прыродныя запаведнікі Украіны - гэта прыродаахоўныя, навукова-даследчыя ўстановы агульнадзяржаўнага значэння ва Украіне, пакліканыя захоўваць у натуральным стане тыповыя або выключныя для пэўнай ландшафтнай зоны прыродныя комплексы з усёй сукупнасцю іх кампанентаў, вывучаць прыродныя працэсы і з'явы, якія адбываюцца ў іх, распрацоўваць навуковыя асновы аховы навакольнага асяроддзя, эфектыўнага выкарыстання прыродных рэсурсаў і экалагічнай бяспекі. Участкі зямлі і воднай прасторы, якія належаць да запаведнікаў, вылучаюцца з гаспадарчага карыстання. Запаведнік - гэта вышэйшая форма аховы прыродных тэрыторый ва Украіне, прыродная лабараторыя, дзе вядуцца комплексныя навуковыя даследаванні. Сёння на тэрыторыі Украіны налічваецца 19 прыродных запаведнікаў.
Адным з найстарэйшых на тэрыторыі Украіны З'яўляецца Крымскі прыродны запаведнік. Пачаткам аховы тэрыторыі, якая ўваходзіць цяпер у яго склад, лічыцца стварэнне ў 1913 г. "заказніка імператарскіх паляванняў". Пасля ўстанаўлення ў Крыме савецкай улады, 30 ліпеня 1923 г. дэкрэтам Савета Народных Камісараў РСФСР на месцы імператарскага заказніка быў створаны запаведнік плошчай звыш 16 тысяч га.
У цяперашні час Крымскі запаведнік з'яўляецца самым буйным прыродным запаведнікам Украіны, агульная плошча запаведніка (уключаючы тэрыторыю філіяла «Лябяжы выспы») складае 44175 га. Самы маленькі па плошчы запаведнік Украіны - Мыс Марцьян, заснаваны ў 1973 г. Плошча запаведніка — 240 га (у тым ліку і прылеглая да мыса акваторыя Чорнага мора). Сумарная плошча тэрыторыі прыродных запаведнікаў Украіны складае 1 916,6 км2.
З 19 прыродных запаведнікаў у зоне змешаных лясоў знаходзяцца 4 (Палескі, Ровенскі, Драўлянскі, Чэрэмскі), у лесастэпавай зоне — 3 (Расточча, Медаборы, Каніўскі), у стэпавай зоне — 7 (Дняпроўска-Арыльскі, Казантыпскі, Луганскі, Апуцкі, Украінскі стэпавы, Еланецкі стэп, Міхайлаўская цаліна), у Карпатах — 1 (Гарганы), у Крымскіх гарах — 4 (Карадагскі, Крымскі, Мыс Марцьян, Ялцінскі).
Спіс аб’ектаў PGC (2310001—2311000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2310001—2311000)
Мацвей Васілевіч Фурсаў
Мацвей Васільевіч Фу́рсаў ( — ) — краязнаўца, гісторык, археолаг, сапраўдны стацкі саветнік.
Біяграфія
Як казённакоштны выхаванец скончыў з сярэбраным медалём 3-ю Санкт-Пецярбургскую гімназію, філасофскае аддзяленне Пецярбургскага ўніверсітэта. З 1848 года служыў у Пскоўскай гімназіі на пасадзе старшага настаўніка гісторыі, з 1858 года — інспектарам у Пскоўскім ваенным вучылішчы. Адначасова выкладаў у Пскоўскім жаночым вучылішчы 1-га разраду рускую мову і гісторыю, займаў пасаду члена педагагічнай рады і справавода. У 1865 годзе пераведзены дырэктарам Шавельскай гімназіі. Пасаду дырэктара сумяшчаў з выкладаннем расійскай славеснасці, рускай і лацінскай моў, эпізадычна — гісторыі, геаграфіі, прыродазнаўчых навук, чыстапісання і малявання. У 1872 годзе назначаны дырэктарам Слуцкай гімназіі, дзе выкладаў агульную геаграфію, расійскую і лацінскую мовы. У 1876 годзе пераведзены ў Магілёў на пасаду дырэктара гімназіі, у якой працаваў да выхаду ў адстаўку (1886). Выкладаў расійскую славеснасць, гісторыю і геаграфію, эпізадычна — латынь.
Працаваў рэдактарам неафіцыйнай часткі «Могилевских губернских ведомостей» (07.02.1883—15.11.1897). У вольны час вёў археалагічныя раскопкі ў басейне Дняпра, даследаваў рэшткі мамантаў у Аршанскіх ванаваных капальнях. Разам з С. Ю. Чалоўскім склаў карту археалагічных помнікаў Магілёўскай губерні. На 9-м археалагічным з’ездзе ў Вільні (1893) выступіў з рэфератам і прадставіў фотаздымкі старажытных цэркваў, розных гістарычных прадметаў, валуноў з геральдычнымі знакамі, выяўленых каля мястэчка Пятровічы Клімавіцкага павета, факсіміле старажытных рукапісаў і інш.
Аўтар гістарычнага нарыса ў кнізе «Опыт описания Могилевской губернии…» (Кн. 1—3. Магілёў, 1882—1884). У 1893 годзе выбраны членам-карэспандэнтам Маскоўскага археалагічнага таварыства.
Першацвет
Першацвет, Ключыкі (Prímula) — род раслін сямейства парадку. Большасць відаў — прыгожаквітнеючыя невысокія травы.
Назва
Назва паходзіць ад лацінскага слова («першы») і тлумачыцца тым, што многія віды першацвету цвітуць ранняй вясной, аднымі з першых, часам яшчэ да таго, як згоне снег. Адсюль жа паходзіць і беларуская назва.
Апісанне
Лісце суцэльнае, утварае прыкаранёвую разетку. Лісце маршчыністае і пакрытае валасінкамі.
Кветкі пяцічленныя, правільнай формы, разнастайных расфарбовак і адценняў, адзінкавыя або сабраны ў гронкападобныя або парасонападобныя суквецці на канцах безлісцевых сцеблаў.
Плод — каробачка.
Гаспадарчае значэнне і прымяненне
Розныя віды першацвету даюць нектар, але з-за доўгай кветкавай трубачкі меданосныя пчолы збіраюць яго ў нязначнай колькасці. Многія з раслін могуць выклікаць алергічныя рэакцыі.
Таксанамія
Species Plantarum 1: 142. 1753.
Род разбіваюць на 6 падродаў і 38 секцый :
Віды
Існуе не менш за 390 відаў першацветаў, растуць пераважна ва ўмераным клімаце.
Па інфармацыі базы дадзеных The Plant List, статус відаў і  не вызначаны.
Па інфармацыі базы дадзеных The Plant List, від лічыцца падвідам віду.
Рэйд на Эз-Завію
Рэйд на Эз-Завiю — напад лівійскіх паўстанцаў на вайсковыя падраздзяленні і апалчэнцаў, верных Муамару Кадафі падчас грамадзянскай вайны ў Лівіі ў горадзе Эз-Завія.
Файлак ар-Рахман
Файлак ар-Рахман (Feilaq al-Rahman, فيلق الرحمن — «Легіён (Корпус) ар-Рахман», «Легіён (Корпус) Госпада») — сірыйская ўзброеная ісламісцкая групоўка, звязаная з Сірыйскай свабоднай арміяй. Адносіцца да так званай «умеранай» апазіцыі.
Рэйд на Эз-Завію
Перадгісторыя
У лютым—сакавіку 2011 года горад ужо быў арэнай буйнай бітвы, у якой паўстанцы пацярпелі паражэнне ад сіл Кадафі.
Файлак ар-Рахман
Узнікла ў лістападзе 2013 года шляхам аб’яднання некалькіх антыўрадавых фарміраванняў (найбольш буйныя — брыгады Liwa al-Bara і Liwa Abu Musa al-Ash'ari). Да сакавіка 2018 года дзейнічала ў асноўным ва Усходняй Гуце, на ўсходняй ўскраіне Дамаска (раён Джабар), ва Усходнім Каламуне. Групоўку ўзначальваў Абдул аль-Наср Шамір. Ён дэзертыраваў з сірыйскай арміі ў пачатку 2012 года.
Рэйд на Эз-Завію
Ход падзей
Новыя сутыкненні пачаліся ў горадзе на пачатку чэрвеня ў сувязі з хваляваннямі супраць Кадафі. 11 чэрвеня прэс-сакратар паўстанцкага Нацыянальнага пераходнага савета заявіў, што байцы апазіцыі ўзялі пад свой кантроль вялікую тэрыторыю на заходнiм баку горада. Раніцай разгарнуліся баі паміж лаялістамі і мяцежнікамі.
Файлак ар-Рахман
Групоўка дэкларуе сваёй мэтай звяржэнне рэжыму Башара Асада, па сваёй ідэалогіі блізкая забароненым ў Сірыі «Братам-мусульманам». Падтрымліваецца Катарам і ЗША.
Рэйд на Эз-Завію
Ход падзей
Па словах прадстаўніка паўстанцаў, за два дні баёў у горадзе 30 апазіцыянераў былі забіты і 20 паранены. Праціўнікі Кадафі здолелі ўзяць пад свой кантроль заходнюю частку горада, але кадафісты ўтрымлівалі пад кантролем цэнтр і ўсходнюю частку. Акрамя таго, з’явіліся паведамленні, што лаялісты атрымлівалі падмацаванні.
Файлак ар-Рахман
Гісторыя
У 2014 годзе «Файлак ар-Рахман» сумесна з групоўкамі «Джэйш аль-Іслам» і «Ахрар аш-Шам» ўвайшла ў Аб’яднанае ваеннае камандаванне Усходняй Гуты, аднак гібель у канцы 2015 гады лідара «Джэйш аль-Іслам» Захрана Алуша прывяла да абвастрэння суперніцтва паміж «Файлак ар-Рахман» і «Джэйш аль-Іслам», які перарос у красавіку-маі 2016 года ва ўзброеныя сутыкненні.
Рэйд на Эз-Завію
Ход падзей
Да вечара 12 чэрвеня, паводле заявы ўладаў, паўстанцы пацярпелі паражэнне ў Эз-Завii пасля некалькіх гадзін бою. Урад заявіў, што апазіцыйныя сілы былі выцеснены з горада. Гэта было часткова пацверджана журналістамі.
Файлак ар-Рахман
Гісторыя
У лютым 2016 года да групоўкі «Файлак ар-Рахман» далучыліся баевікі Ісламскага саюза Аджнад аш-Шам, якія базаваліся ва Усходняй Гуце. Гэта прывяло да ўзмацнення пазіцый «Файлак ар-Рахман».
24 мая 2016 года кіраўнікі «Файлак ар-Рахман» і «Джэйш аль-Іслам» пры пасярэдніцтве Катара падпісалі пагадненне аб спыненні баявых дзеянняў, аднак ўжо 14 чэрвеня сутыкненні аднавіліся, прычым «Файлак ар-Рахман» адбіў у праціўніка шэраг раёнаў на поўдні Усходняй Гуты.
У лютым 2017 года кіраўнік палітсавета «Файлак ар-Рахман» Мутасім Шамір прыняў удзел у мірных перамовах у Жэневе.
У лютым—маі 2017 года атрады «Файлак ар-Рахман» адлюстравалі спробы наступлення ўрадавых войскаў на раён Джабар.
У красавіку—мае 2017 года новыя кровапралітныя сутыкненні ўспыхнулі паміж «Джэйш аль-Іслам» і «Файлак ар-Рахман», якую на гэты раз падтрымалі баевікі «Хаят Тахрыр аш-Шам» — новага альянсу, які сфармаваўся на базе «Фронту аль Нусры». У ходзе баёў было забіта ў агульнай складанасці да 100 баевікоў.
У чэрвені 2017 года ўрадавыя войскі распачалі чарговую спробу наступлення на пазіцыі «Файлак ар-Рахман» у Джабаре. Баі працягваліся да сярэдзіны жніўня. Па сцвярджэнні урадавых крыніц, за першы месяц баёў баевікі страцілі 400 чалавек.
У лістападзе 2017—студзені 2018 гадоў «Файлак ар-Рахман» ва ўзаемадзеянні з «Ахрар аш-Шам» зрабіла спробу ўсталяваць кантроль над стратэгічным аб’ектам — транспартнай базай (складам браняванай тэхнікі) у н. п. Хараст, адрэзаўшы яе ад падкантрольных сірыйскай арміі тэрыторый на захадзе.
Сезон 2017 ФК Хімік Светлагорск
У 2017 годзе футбольны клуб «Хімік» з Светлагорска прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад
Станам на верасень 2017 года.
Файлак ар-Рахман
Гісторыя
Урадавыя сілы змаглі аднавіць кантроль над базай, аднак баі за суседнія кварталы працягнуліся. У ходзе жорсткіх баёў з ужываннем танкаў і артылерыі абодва бакі панеслі істотныя страты.
Сезон 2017 ФК Хімік Светлагорск
Склад
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |