cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Касцёл Святой Ганны (Плешчаніцы)
Гісторыя
Першапачаткова парафіяні маліліся ў прыватным доме, у 2012 годзе была асвечана капліца.
Эскадраныя мінаносцы Францыі тыпу Arquebuse
Эскадраныя мінаносцы тыпу Arquebuse — серыя з 20 эсмінцаў, пабудаваных для французскага флоту ў першым дзесяцігоддзі 20-га стагоддзя. Два караблі былі патоплены падчас Першай сусветнай вайны, астатнія былі спісаны пасля вайны.
Касцёл Святой Ганны (Плешчаніцы)
Гісторыя
27 ліпеня 2019 года адбылося асвячэнне касцёла. Асвячэнне здзейсніў падчас урачыстай літургіі арцыбіскуп Тадэвуш Кандрусевіч, Мітрапаліт Мінска-Магілёўскі.
Terminologia Anatomica
Terminológia Anatómica ( — TA) — з’яўляецца міжнародным стандартам ў тэрміналогіі анатоміі чалавека. Яна была распрацавана — FCAT) і  — IFAA) і была распаўсюджана ў 1998.
Малыніўка (Літынскі раён)
Малыніўка (Мали́нівка) — вёска ў Літынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Беражок (Вілейскі раён)
Беражо́к (, Бережок) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Хаценчыцкага сельсавета.
Дзмітрый Раманавіч Камінскі
Дзмітрый Раманавіч Камінскі (, Екацярынаслаў, цяпер Дніпро, Украіна —, Манрэаль) — беларускі , педагог, грамадскі дзеяч. Член Саюза кампазітараў СССР з 1941 г., Саюза кампазітараў БССР з 1946 г. (выключаны ў сувязі з эміграцыяй у Канаду ў 1980 г.). Заслужаны дзеяч мастацтваў Беларускай ССР (1963).
Біяграфія
Дзяцінства правёў у Стаўрапалі, Сімферопалі, Новачаркаску. У 1921—1933 гг. жыў у Растове-на-Доне, дзе граў у рэстаранах і працаваў ілюстратарам у нямым кіно, а паралельна вучыўся ў музычным тэхнікуме (скончыў у 1930 г.). Пазней разам з маці і сасланым за «сувязь з замежнай буржуазіяй» бацькам жыў у Архангельску. У 1935—1940 гг. вучыўся ў Маскоўскім музычна-педагагічным вучылішчы (цяпер — Расійская акадэмія музыкі імя Гнесіных) як піяніст і кампазітар. Атрымаў размеркаванне ў Мінск, дзе працаваў у 1940—1941 гг. У 1941—1943 гг. — на фронце, служыў камандзірам выязной канцэртнай брыгады. З канца 1943 г. працаваў загадчыкам музычнай часткі Варонежскага дзяржаўнага драматычнага тэатра. З 1945 г. зноў у Мінску, дзе вёў педагагічную і канцэртмайстарскую працу; быў канцэртмайстрам Белдзяржэстрады, Беларускай філармоніі, старшым інспектарам музычнага аддзела Упраўлення па справах мастацтваў пры Саўнаркаме БССР (да 1947 г.), выкладаў у Мінскім музычным вучылішчы імя М. І. Глінкі. У 1957—1963 гг. працаваў у Дзяржаўным выдавецтве БССР, у 1963—1966 гг. — старшыня праўлення Саюза кампазітараў БССР. Уваходзіў у камітэт па Ленінскіх прэміях пры Савеце міністраў СССР. Меў дзяржаўныя ўзнагароды за ўдзел у Вялікай Айчыннай вайне. Кавалер ордэна Дружбы народаў (1977).
Беражок (Вілейскі раён)
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Хаценчыцы Вілейскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Дзмітрый Раманавіч Камінскі
Творчасць
Працаваў пераважна ў галіне інструментальнай музыкі, дзе вылучаўся адметным стылем, заснаваным на спалучэнні яскравага меладызму, сучасных сродкаў выразнасці і беларускага фальклору. Напісаў музыку да кінафільмаў «Хто смяецца апошнім» (1954), «Зялёныя агні» (1955), «Дзень, калі спаўняецца 30 гадоў» (1961), «Анюціна дарога» (1967). Аўтар дзвюх канцэртных фантазій на беларускую тэму, дванаццаці п’ес для цымбалаў з фартэпіяна, дзвюх кантат, трох сімфанічных сюіт, некалькіх сімфоній, дзвюх санат (адна для фартэпіяна, другая для скрыпкі), двух струнных трыа і квартэта, мноства камерна-інструментальных твораў. Агулам стварыў стварыў 14 канцэртных твораў для розных саліруючых інструментаў з аркестрам: адзін для цымбалаў (1947), адзін для двух цымбалаў (1948), што з’явілася першай спробай такога кшталту не толькі ў Беларусі, а і ў СССР; чатыры для скрыпкі (1948, 1953, 1963, 1974), адзін для віяланчэлі (1957) і сем для фартэпіяна (1940, 1946, 1953, 1958, 1962, 1969, 1972). У СССР выйшаў зборнік яго твораў «П’есы для цымбал з фартэпіяна» (Мінск: Беларусь, 1973).
У эміграцыі запісаў успаміны пра бацьку, вядомага скрыпача Роберта (Рувіма, Рамана) Ісакавіча Камінскага (1882—1959), а таксама пра сваё дзяцінства і працу ў розных гарадах, у тым ліку і Мінску.
Terminologia Anatomica
ТА замяніў папярэдні стандарт. Terminologia Anatomica змяшчае тэрміналогію для болеей чым 7500 вялікіх чалавечых (макраскапічных) анатамічных структур. У красавіку 2011 Terminologia Anatomica была апублікавана анлайн удзельнікамі Федэратыўнай міжнароднай праграмы па анатамічнай тэрміналогіі (Federative International Programme on Anatomical Terminologies — FIPAT), пераемнікам FCAT.
Мядзведня (Старадарожскі раён)
Мядзве́дня (, Медведня) — вёска ў Старадарожскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Языльскага сельсавета.
Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Горкаўскага сельсавета.
Няслуха
Няслуха, Неслуха — рака ў Драгічынскім і Іванаўскім раёнах Брэсцкай вобласці, левы прыток ракі Піна.
Назва
Назва Неслуха ад пярвейшай назоўнай формы тыпу *Несла (*Nes-l-). Поўны гідранімічны аналаг — рачная назва Несла (прытокі Прыпяці і прыпяцкай Пцічы).
Корань *Nes- таксама ў назвах (у басейне дзесенскай ракі Нярусы), у назвах бярэзінскага прытока Нясета, пціцкага прытока Нясетня (< *Nes-et-).
Гідраграфія
Даўжыня 32 км. Плошча вадазбору 422 км². Сярэднегадавы расход у вусці каля 1,5 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,51 ‰.
Пачынаецца каля вёскі Заплессе Драгічынскага раёна, у верхнім цячэнні называецца Стрымня. Цячэ ў межах раўніны Загароддзе і нізіны Прыпяцкае Палессе.
Вусце насупраць вёскі Патапавічы Іванаўскага раёна. Асноўныя прытокі — Самароўка і Струга (леваруч).
Даліна пераважна невыразная, у ніжнім цячэнні трапецападобная (шырыня да 2 км). Пойма двухбаковая, шырыня 50—100 м (правабярэжная) і 10—50 м (левабярэжная). Рэчышча каналізаванае, яго шырыня ў вярхоўі 4—10 м, у нізоўі 16—20 м.
Мэдвэдзіўка (Літынскі раён)
Мэдвэдзіўка (Медве́дівка) — вёска ў Літынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Ціміразева
Ціміра́зева (, Тимирязево) — вёска ў Сенненскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Нямойтаўскага сельсавета.
Ват (адзінка вымярэння)
Ват (пазначэнне: Вт, W) — у сістэме СІ адзінка вымярэння магутнасці.
Адрозніваюць механічную, цеплавую і электрычную магутнасць:
Адзінка названая ў гонар шатландска-ірландскага вынаходніка-механіка Джэймса Уата (Вата), стваральніка ўніверсальнай паравой машыны.
Кратныя і дзельныя адзінкі
Найменні кратных і дзельных адінак утвараюць, дадаючы стандартныя прыстаўкі СІ да слова «ват»:
IC 1502
IC 1502 — галактыка тыпу S0-a (спіральная галактыка) у сузор’і Цэфей.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Дзяржонеў
Дзяржонеў (Dzierżoniów, Reichenbach im Eulengebirge — Райхенбах-ін-Ойленгебіргэ) — горад на паўднёвым захадзе Польшчы, за 400 км на захад ад Варшавы і за 60 км на поўдзень ад Уроцлава. Адміністрацыйны цэнтр Дзержанёўскага павета Ніжнесілезскага ваяводства, утварае гарадскую гміну, таксама з’яўляецца сядзібай вясковай гміны Дзяржонеў. Чыгуначная станцыя. Займае плошчу 20,07 км². Насельніцтва 33,7 тыс. чалавек.
Тэдзі Схольтэн
Біяграфія
Кар’еру спявачкі пачала ў 1940-я гады ў складзе дуэта Scholten & Van’t Zelfde. З 1945 г. працавала з Хенкам Схольтэнам, за якога спявачка праз год выйшла замуж.
У 1959 годзе перамагла на конкурсе Еўрабачанне, набраўшы 21 бал і апярэдзіўшы выканаўцаў з Вялікабрытаніі і Францыі. Пасля конкурсу запісала варыянты сваёй пераможнай песні на нямецкай, французскай, шведскай, італьянскай мовах, якія дасягнулі 4-га месца ў нідэрландскім і 11-га — у італьянскім чартах.
Пазней запісала некалькі альбомаў, у тым ліку, з вядомымі дзіцячымі песнямі, а таксама ўдзельнічала ў тэлевізійных праектах.
Прагрэсіўная разгортка
Прагрэсіўная разгортка ці Суцэльная разгортка (progressive scan) - гэта метад адлюстравання, захоўвання і перадачы рухомых малюнкаў, пры якім кожны радок ідзе парадкоўна(у адрозненні ад празрадкоўнай разгорткі, дзе спачатку ідуць няцотныя, а потым цотныя радкі).
Спачатку гэтая сістэма мела назву "паслядоўная разгортка"(на самой справе, з тэхнічнага агляду гэтая назва больш правільная). Першапачаткова сістэма была выкарыстана ў 1936 годзе ў Англіі.
Calystegia soldanella
Calystegia soldanella (сін. Convolvulus soldanella) — від раслін сямейства. Шматгадовыя травяністыя ліяны, якія растуць на пяшчаных пляжах і іншых прыбярэжных месцах ва ўмераных рэгіёнах па ўсім свеце. Таксама стаў вядомы як «кветка прынца» ў гонар прынца Карла Эдуарда Сцюарта, які пасеяў яго на востраве Эрыскей, Шатландыя, калі прызямліўся там у 1745 годзе, каб узначаліць паўстанне Якабітаў.
Прагрэсіўная разгортка
Выкарыстоўванне ў захаванні ці перадачы
Прагрэсіўная разгортка выкарыстоўваецца для разгорткі ці захоўвання фільмаў, выдаваных на DVD, напрыклад фармату 480p24 альбо 576p25.
Выкарыстоўванне ў ТБ, відэатэхніцы і маніторах
Прагрэсіўная разгортка выкарыстоўваецца ў электронна-прамянёвых трубках (ЭПТ) маніторах камп'ютараў, LCD маніторах, і большасці HDTV дысплэяў. (Іншыя ЭПТ-дысплэі накшталт SDTVs, як правіла, адлюстроўваць відэа толькі празрадковай разгорткай).
Calystegia soldanella
Распаўсюджанне
У Паўночнай Амерыцы Calystegia soldanella сустракаецца на заходнім узбярэжжы, а таксама ў некаторых раёнах усходняга ўзбярэжжа. Таксама распаўсюджаны ў Аўстраліі і Новай Зеландыі.
Валахановіч
Валахановіч — беларускае прозвішча.
Літр
Літр (л, l, L, ℓ) — адзінка вымярэння аб'ёму, дапушчальная да ўжывання нараўне з адзінкамі СІ.
1 л = 10−3 м3 = 1 дм3 (кубічны дэцыметр) = 103 см3 (кубічных сантыметраў)
Вытворныя ад літра адзінкі — мілілітр (мл, ml), мікралітр і дэкалітр (dal).
1 мл = 10−3 л = 10−6 м3 = 1 см3
1 дал = 10 л = 10−2 м3
Аб'ём літра
У 1901 годзе рашэннем 3-й Генеральнай канферэнцыі па мерах і вагам літр быў вызначаны як аб'ём 1 кг чыстай вады пры нармальным атмасферным ціску (760 мм рт. сп.) і тэмпературы найбольшай шчыльнасці вады (4 °С). Такім чынам, аб'ём 1 літра быў прыняты за 1,000028 дм3.
У 1964 годзе 12-я Генеральная канферэнцыя па мерах і вагам адмяніла гэтае азначэнне і прыняла, што 1 л = 1 дм3.
Калабжэг (гміна)
Калабжэг (Kołobrzeg) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Калабжэгскага павета Заходнепаморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Калабжэгу. Плошча гміны складае 144,03 км². Станам на 2013 год у гміне Калабжэг пражывалі 10073 чалавекі, шчыльнасць — 70 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 22 салецтвы.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 33 населеныя пункты.
Мыкалаіўка (Літынскі раён)
Мыкалаіўка (Микола́ївка) — вёска ў Літынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Аляксей Данілаў
Аляксе́й Дані́лаў:
Каменнагорская вуліца (Мінск)
Каменнагорская вуліца — вуліца ў Фрунзенскім раёне Мінска, у мікрараёне Каменная Горка. Названая па назвах мікрараёна і вёскі Каменная Горка.
Размяшчэнне
Пачынаецца ад скрыжавання з вуліцай Прытыцкага, ідзе на поўнач паралельна МКАД.
Перасячэнні
Вуліца перасякаецца з шэрагам іншых вуліц:
Грамадскі транспарт
Па вуліцы пралягае шэраг аўтобусных (41, 152с, 159, 181с, 184с, 185с) і тралейбусных (21) маршрутаў. Паблізу размешчаны прыпыначны пункт «Лебядзіны» Мінскага аддзялення Беларускай чыгункі, а таксама станцыя метро «Каменная Горка»
IC 1503
IC 1503 — галактыка тыпу Sd у сузор’і Рыбы.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Мыкулынці (вёска)
Мыкулынці (Мику́линці) — вёска ў Літынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Dynastes maya
Апісанне
Даўжыня самца — 50 — 90 мм; самкі — 40 — 50 мм. Афарбоўка пярэднеспінкі і галавы самцоў — чорная або чорная з зелянявым адценнем. Часам пярэднеспінка самцоў з чырванавата-карычневым адценнем. Надкрылле жоўтае з аліўкава-зялёным адценнем. Самцы з дужым, тоўстым, адносна нядоўгім рогам на галаве. Пярэднеспінка з адным адносна доўгім рогам і 4 асобнымі кароткімі зубцамі.
Павой
Павой, Калістэгія (Calystegia) — род травяністых раслін сямейства.
Батанічнае апісанне
Шматгадовыя травяністыя расліны. Сцеблы кучаравыя або ляжачыя; лісце чарговае, чарашковае, простае.
Кветкі размяшчаюцца ў пазухах лісця па аднаму на доўгіх кветаножках. Чашачка апранутая двума больш-менш буйнымі лістападобнымі прылісткамі, ушчыльную прыціснутымі да яе; чашалісцікаў 5. Венык варонкападобна-званочкавы, з пяццю слаба выяўленымі лопасцямі. Тычынак 5, тычынкавыя ніткі ў ніжняй частцы пашыраныя; слупок адзін, з двума эліптычнымі або даўгавата-эліптычнымі лычыкамі; завязь аднагнёздавая або не цалкам двухгнёздавая.
Распаўсюджанне
Распаўсюджаны ва ўмераных вільготных абласцях усіх кантынентаў.
Спіс відаў
Род уключае 19 відаў :
Гродзенская кафля
Гродзенская кафля — вырабы рамеснікаў-ганчароў XIV—XIX стст. у Гродне, выяўленыя на тэрыторыі Старога замка і манастыра базыльянак.
Найбольш раннімі з'яўляюцца гаршковыя кафлі з круглым вусцем і дыяметрам донца 7—8 см. Кафлі другой паловы XVI ст. маюць каробкападобную румпу і квадратную паліваную або тэракотавую ўвагнутую вонкавую пласціну з адагнутай вонкі рамкай і выявай кветкі пасярэдзіне. На кафлі XVII ст. выявы барочнага характару з раслінным, геаметрычным, зааморфным арнаментам (часам у спалучэнні); некаторыя маюць выяву коннага рыцара. Кафлі XVIII ст. вызначаюцца спрошчаным малюнкам і адсутнасцю рамкі, у канцы стагоддзя пачалі вырабляць размаляваныя кафлі з выявамі жанравых сцэн. На мяжы XIX—XX стст. наладжана прамысловая вытворчасць кафлі ў стылі «мадэрн» з насычаным рэльефным малюнкам.
Лясны кот
Лясны кот (Felis silvestris) — від млекакормячых сямейства каціных.
Апісанне
Знешне падобны на буйнога свойскага ката. Агульны тон афарбоўкі спіны буравата-шэры, са шматлікімі чарнаватымі плямамі. На баках выступаюць 8—12 ясных чорных папярочных палос, і ўздоўж хрыбта цягнецца двайная цёмная паласа. Канец хваста тоўсты, як бы абрублены. Даўжыня цела 47,5—80,0 см, хваста 26—37 см; вышыня ў карку 35—40 см. Маса 5—14 кг.
Пашырэнне
Сустракаецца ў Афрыцы і Еўразіі, у т.л. у Заходняй Еўропе, Малой Азіі, на Каўказе, а таксама на Беларусі вядомы сярэднееўрапейскі лясны кот.
Асаблівасці біялогіі
Характэрныя месцы рассялення ў Еўропе — высокаствольныя, густыя, горныя і поймавыя лясы. Большую частку года вядзе адзіночны, вандроўны спосаб жыцця, хаваючыся на дзень у дуплах, у закінутых норах ці ў густой кроне дрэў. Асноўную пажыву складаюць птушкі і сысуны.
Гон у лютым-сакавіку. Працягласць цяжарнасці каля 60 дзён. Кацяняты, ад 2 да 6 (звычайна 4—5), нараджаюцца ў сховішчах у красавіку-траўні.
Аўтарамент
Аўтарамент (Autorament, ад Auctoramentum — аплата фехтавальная) — від найму войска ў Рэчы Паспалітай. У 1630-х гадах кароль Уладзіслаў IV Ваза правёў рэформу наёмнага войска, падзяліўшы яго на аўтараменты народны і іншаземны.
Аўтарамент народны
У народны аўтарамент, гэта значыць войскі мясцовай ваеннай традыцыі, набіралі па прынцыпу таварыстваў. Завербаваны таварыш прыводзіў з сабой пачот (почт, похолкаў, пахолікаў), коней і чэлядзь. Тактычнай адзінкай была харугва, якой камандаваў ротмістр і паручнік, а таварышы выконвалі ролю падафіцэраў. Узбраенне і адзёжа павінны былі адпавядаць патрабаванням, якія змяшчаліся ў рэкруцкіх лістах. Такі тып войска пачаў прыходзіць у заняпад пасля Вялікай Паўночнай вайны з Карлам ХІІ, паказаўшы сваю неэфектыўнасць пры сутыкненнях з сучаснай еўрапейскай тактыкай і ўзбраеннем.
У народны аўтарамент уваходзілі — гусарыя, панцырныя, казацкая кавалерыя, лісоўчыкі, польскія рэйтары і драгуны, літоўскія татары і пяцігорцы, польскія, літоўскія і вугорскія гайдукі і выбранцы.
Іншаземны аўтарамент
Войскі іншаземнага аўтарамента — гэта падраздзяленні заходне-еўрапейскай ваеннай традыцыі. Вярбоўка праводзілася паводле сістэмы вольнага бубна — індывідуальнага найму. Тактычнай адзінкай былі рэгімент і эскадрон, якія складаліся з некалькіх рот і штаба. У такіх падраздзяленнях афіцэрамі былі пераважна іншаземцы, а падраздзяленні складаліся з вольных людзей розных нацыянальнасцей, навербаваных у Рэчы Паспалітай. Абмундзіраванне ў падраздзяленнях было нямецкага тыпу. З канца XVII стагоддзя ў час кіравання Аўгуста ІІ і Аўгуста ІІІ іншаземны аўтарамент пераважна складаўся з саксонскіх падраздзяленняў.
У іншаземны аўтарамент уваходзілі — нямецкія кірасіры, аркебузіры, рэйтары, драгуны, нямецкая і шатландская пяхота.
Нават таварышы з народнага аўтарамента не маглі падпарадкоўвацца афіцэрам іншаземнага аўтарамента.
Гродзенская каралеўская друкарня
Створана на аснове друкарні Віленскай езуіцкай акадэміі, перавезенай у 1775 у Гродна падскарбіем надворным літоўскім А. Тызенгаўзам пасля скасавання ордэна езуітаў. У Гродзенскай друкарні працавала каля 30 чалавек, была ўласная майстэрня для адліўкі літар. Выдала каля 100 кніг навуковай, рэлігійнай, мастацкай літаратуры на польскай, лацінскай, царкоўнаславянскай, французскай, нямецкай, яўрэйскай мовах. Друкавала матэрыялы сесій сейма Рэчы Паспалітай і Трыбунала Вялікага Княства Літоўскага. Выданні вызначаліся высокай якасцю друку, мастацкага афармлення, паперы, якая завозілася пераважна з Прусіі.
Спыніла дзейнасць у сярэдзіне 1790-х г., абсталяванне перададзена Віленскай дыяцэзіі. У Гродзенскай дыяцэзіі выдадзены «Кароткі збор карфагенскай і егіпецкай гісторыі» Г. Барэцкага (1776), «Флора Літвы» Ж. Э. Жылібера (1781), творы Вальтэра, Мальера, Ф. Карпінскага, І. Красіцкага, М. Карповіча і інш. У 1776—83(?) тут друкаваўся штотыднёвік «Gazeta Grodzieńska» («Гродзенская газета»), у 1796 — «Kurier Litewski» («Літоўскі веснік»).
480p
Калі суадносінамі бакоў манітора(СБМ) з’яўляюцца 4:3, стандарт 480p разумее разгортку на 640x480 пікселяў. Калі СБМ 16:9, то разгортка будзе з’яўляць 852х480.
480p24 i 480p30
Фармат лічбовага тэлебачання ATSC вызначае 480p як 704x480 (калі пікселі неквадратныя) і 640x480 (калі пікселі квадратныя). Самыя папулярныя чашчыні кадраў у секунду гэта 24, 30 ці 60.
480p24 i 480p30 больш распаўсюджаны ў ЗША i Японіі.
480p60 (480p59.94)
Гэтым фарматам лічыцца тэлебачанне павышанай дакладнасці (ТПД). Ён можа выкарыстоўвацца як асноўны фармат, такі ж як ATSC i DVB.
Мядзведзічы
Мядзве́дзічы (, Медведичи) — вёска ў Ляхавіцкім раёне Брэсцкай вобласці, на рацэ Бродніца. Уваходзіць у склад Ганчароўскага сельсавета. Насельніцтва 254 чал. (1998). Знаходзяцца за 18 км на поўдзень ад Ляхавіч, за 5 км ад чыгуначнай станцыі Рэйтанаў; на аўтамабільнай дарозе Ляхавічы — Ганцавічы.
Гісторыя
Упершыню Нядзведзічы згадваюцца ў XV ст. Пад 1483 яны значацца як сяло ва ўладанні віленскага біскупа. У XVI ст. Нядзведзічы атрымалі статус мястэчка і сталі цэнтрам воласці Наваградскага павета. У гэты час тут быў 31 дом.
У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793) Нядзведзічы апынуліся ў складзе Расійскай імперыі, у Слуцкім павеце. Імператар Павел I канфіскаваў мястэчка ў Віленскага біскупства і падараваў яго разам з маёнткам Савейкі генералу Л. Бенігсену. Станам на 1886 тут было 29 двароў, дзейнічалі касцёл, капліца і яўрэйскі малітоўны дом, працавалі школа, вадзяны млын і крама. У 1918 у тутэйшым касцёле прамаўляў казанні па-беларуску субдыякан Пётр Татарыновіч. Як згадваў кс. Адам Станкевіч, парафіяне з вялікім зацікаўленнем слухалі казанні, плакалі і цешыліся. Толькі адзін з парафіян, на Новы Год, у часе казання, азваўся: «па якому гэта да нас гаворыш…» Людзі з выразным незадавальненнем утаропіліся на яго, дык на гэтым і скончылася «апазіцыя». Казанні па-беларускі працягваліся.
Згодна з Рыжскім мірным дагаворам (1921) Нядзведзічы апынуліся ў складзе міжваеннай Польскай Рэспублікі, дзе сталі цэнтрам гміны Баранавіцкага павета. У 1936 у мястэчку Беларускі Інстытут Гаспадаркі і Культуры (БІГіК) збудаваў першы і адзіны Беларускі Дом. Спачатку на яго будаўніцтва ахвяраўваў 100 долараў адзін жыхар гміны, пазней грошы збіралі сябры БІГіК прыкладна па 100 злотых. Афіцыйным інвестарам гэтай будовы лічыўся кс. Пётр Татарыновіч, які інфармаваў польскія ўлады, што ўзводзіць дом на ўласныя сродкі і патрэбы. Пасля сканчэння будаўніцтва П. Татарыновіч падараваў дом БІГіК.
У 1939 Нядзведзічы ўвайшлі ў склад БССР, дзе 12 кастрычніка 1940 сталі цэнтрам сельсавета Ляхавіцкага раёна (з 16 ліпеня 1954 у Мініцкім сельсавеце, які ў 1979 годзе перайменаваны ў Ганчароўскі сельсавет). Статус паселішча панізілі да вёскі. Станам на 1998 тут было 130 двароў.
Інфраструктура
У вёсцы працуе бібліятэка.
Клодзка
Клодзка (Kłodzko, Glatz — Глац) — горад на паўднёвым захадзе Польшчы, за 420 км на захад ад Варшавы і за 90 км на поўдзень ад Уроцлава. Адміністрацыйны цэнтр Клодзкага павета Ніжнесілезскага ваяводства, утварае гарадскую гміну, таксама з’яўляецца сядзібай вясковай гміны Клодзка. Чыгуначная станцыя. Займае плошчу 24,84 км². Насельніцтва 27 тыс. чалавек.
Пашпарт грамадзяніна Абхазіі
Пашпарт грамадзяніна Абхазіі (Атәылауаҩшәкәы) — асноўны дакумент, які выдаецца грамадзянам часткова прызнанай Рэспублікі Абхазія для пасведчання асобы на тэрыторыі краіны.
Пашпарт абавязаны мець усе грамадзяне, якія дасягнулі 14-гадовага ўзросту. Выдаецца на дзесяць гадоў, па заканчэнні гэтага тэрміну неабходна набываць яго нанова.
Цодзік Львовіч Даўгапольскі
Цодзік Львовіч Даўгапо́льскі (—) — яўрэйскі пісьменнік.
Біяграфія
Ц. Даўгапольскі нарадзіўся ў горадзе Гарадок Віцебскай губерні ў сям'і меламеда. Вучыўся і працаваў на шчаціннай фабрыцы ў Невелі. Экстэрнам здаў экзамен на званне хатняга настаўніка і працаваў у вёсцы Захар'іна Магілёўскай губерні. У 1912 годзе вярнуўся ў Гарадок і на працягу шасці гадоў узначальваў яўрэйскае вучылішча. Быў актыўным членам Бунда. Пасля Кастрычніцкай рэвалюцыі працаваў інструктарам Наркама адукацыя, дырэктарам дзіцячага дома ў Віцебску, пазней — у газетах і часопісах. З 1933 г. працаваў у Дзяржвыдзе БССР. У 1937 годзе быў арыштаваны і асуджаны. Адбываў пакаранне ў Казахстане і быў вызвалены ў 1943 годзе.
Творчасць
Друкавацца пачаў у 1914 годзе (зборнік «Карціны з мястэчка»). Пісаў на ідышы, беларускай і рускай мовах. Аўтар раманаў, аповесцей, нарысаў, фельетонаў і п'ес. У 1931 годзе выйшаў зборнік вершаў «З маім пяром у руцэ». Сярод апублікаванага: і інш.
Цясішча
Цясі́шча (, Тесище) — вёска ў Сенненскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Нямойтаўскага сельсавета.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Раснянскага сельсавета.
Выдранка (прыток Смердзі)
Выдра́нка, Дудрынка — рака ў Лунінецкім раёне Брэсцкай вобласці, правы прыток ракі Смердзь.
Даўжыня ракі 12,6 км. Плошча вадазбору 268 км². Пачынаецца з возера Вулька каля аграгарадка Вулька 2, вусце каля аграгарадка Любачын. Верхняе цячэнне ў лясістай мясцовасці. Рэчышча на ўсім працягу каналізаванае.
Коньске (гміна)
Ко́ньске (Końskie) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Канэцкага павета Свентакшыскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Коньске. Плошча гміны складае 250,18 км². Станам на 2013 год у гміне Коньске пражывалі 36 450 чалавек, шчыльнасць — 146,2 чал./км².
Чжаа Эрмі
Чжаа Эрмі (赵尔宓 (30 студзеня 1930, Чэнду, Сычуань, Кітайская Рэспубліка — 24 снежня 2016, Чэнду, КНР) — кітайскі заолаг.
Біяграфія
У 1951 годзе скончыў біялагічны факультэт Універсітэта Заходняга Кітая ў Гуяне.
Апісаў і назваў 38 новых відаў і падвідаў земнаводных і паўзуноў і два новых роды земнаводных.
Быў адным з першых навукоўцаў, якія даследавалі амфібій і рэптылій ў Тыбеце. Ён апісаў 8 новых відаў і першым паведаміў, што кобры мігравалі на поўнач на 4 градусы шыраты. Гэта паслужыла доказам таго, што субтрапічныя жывёлы распаўсюджваюцца на поўнач уздоўж рэчышча Брахмапутры.
Член-карэспандэнт Кітайскай акадэміі навук з 2001 года.
У гонар вучонага названы наступныя таксоны жывёл:
Карабельны мост
Карабельны мост — аўтадарожны бэлечны мост цераз раку Мойку ў Адміралцейскім раёне Санкт-Пецярбурга, злучае Нова-Адміралцейскі і Мацісаў астравы. Знаходзіцца на тэрыторыі завода «Адміралцейскія верфі». Вышэй па цячэнні знаходзіцца Храпавіцкі мост. Мост названы ад карабельнай набярэжнай, якая існавала ў гэтым месцы. Назва была прысвоена 4 ліпеня 1977 года. Мост пабудаваны ў 1967 годзе. Мост аднапралётны сталежалезабетонны бэлечны. Даўжыня моста — 29,0 м, шырыня — 9,3 м (з іх 6,2 м шырыня праезжай часткі і два тратуары — 1,6 м і 1,5 м).
Пэнькіўка (Літынскі раён)
Пэнькіўка (Пе́ньківка) — вёска ў Літынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Dynastes satanas
Dynastes satanas — жук з роду Dynastes сямейства пласцініставусыя. Апісаны энтамолагам Юліусам Мозерам па асобніку з Балівіі. Біялогія віду не вывучана.
Апісанне
Памеры цела самцоў: 50 — 115 мм; самак: 30 — 55 мм. Афарбоўка цела чорная. Ніжні бок рога на пярэднеспінцы самца густа пакрыты рудымі валасінкамі.
Жыццёвы цыкл двухгадовы. Лёт імага доўжыцца на працягу кароткага перыяду.
Арэал
Эндэмік Балівіі, дзе жыве на горных ўзвышэннях на вышынях паміж 900—2200 метраў н.у.м ў правінцыі Юнга, Ла-Пас, і Качабамба.
Асабняк па вуліцы Міцкевіча, 26
Асабняк — будынак у Брэсце, размешчаны на рагу вуліц Міцкевіча і Савецкай, 26/13.
Гісторыя
Разам з аналагічным асабняком па вуліцы Міцкевіча, 22 пабудаваны ў сярэдзіне XIX ст. з цэглы. Належалі заможнаму роду Ягмінаў. Магчыма, асабнякі пабудаваў адзін з найбольш прагрэсіўных і адукаваных прадстаўнікоў гэтага роду Павел Ягмін (1794—1865), які таксама ўзвёў на той час арыгінальную рэзідэнцыю ў в. Вістычы пад Брэстам.
У 1999—2000 гг. праведзена рэстаўрацыя будынкаў.
У наш час у будынку размяшчаецца псіханеўралагічны дыспансер.
Архітэктура
Помнік архітэктуры з рысамі класіцызму. Мае аналагічную аб’ёмна-прасторавую кампазіцыю з асабняком па вуліцы Міцкевіча, 22, разам з якім вызначае фронт забудовы вул. Міцкевіча.
Мае сіметрычную кампазіцыю: цэнтральная частка двухпавярховая, 2 бакавыя — аднапавярховыя. Галоўны фасад вылучаны чатырохкалонным порцікам з франтонам і балконам. Уваход па лесвіцы, прыбудаванай да тарца. Унутраная планіроўка зменена.
Фітнес
Фі́тнес (fitness, ад дзеяслова «to fit» — адпавядаць, быць у добрай форме) — у шырэйшым сэнсе — гэта агульная фізічная падрыхтаванасць арганізма чалавека.
Апісанне
Фізічная падрыхтаванасць складаецца з наступных элементаў:
Кірункі
У залежнасці ад ключавога стылю танца вылучаюць: Трэнераванні вядуць ў хуткім тэмпе пад музыку, што адпавядае таму ці іншаму стылю. Танцавальная аэробіка вельмі прывабная, эмацыйная і мае вялікія перспектывы, аднак у навікоў увесь час узнікаюць цяжкасці з каардынацыяй уласнага цела.
Аздараўленчая методыка
У вузкім сэнсе фітнес — гэта аздараўленчая методыка, што дазваляе змяніць формы цела і яго вагу і надоўга замацаваць дасягнуты вынік. Яна складаецца з фізічных трэнераванняў у спалучэнні са слушна падабранай дыетай. І практыкаванні, і дыета у фітнесе падбіраюцца індывідуальна — у залежнасці ад супрацьпаказанняў, веку, стану здароўя, будовы і адметнасцяў цела. Існуе таксама шэраг спаборніцкіх спартыўных дысцыплін (фітнес, атлетычны фітнес, боды-фітнес і г.д.), якія маюць агульную назву фітнес і з’яўляюцца варыянтамі (катэгорыямі) спаборніцкага бодыбілдынгу.
У сувязі з узростам папулярнасці новых, так званых экстрэмальных відаў спорта, некаторыя методыкі падрыхтоўкі, прынятыя ў іх, ужываюцца ў якасці аднаго з тыпаў фітнесу.
Фітнес увайшоў у беларускую моду з адкрыццём меж і перабудовай. Беларускае слова «фітнес» з’яўляецца транслітарацыяй англійскага слова fitness.
У апошнія гады ва ўсім свеце сярод дзяўчын набірае папулярнасць фітнес-матывацыя, якая ставіць галоўнай мэтай стварэнне ідэальнай фігуры. Яркімі прадстаўнікамі гэтага кірунку з’яўляюцца інструктары Джэніфер Ніколь Лі, Джэн Сэлтар, Ана Чэры і іншыя.
У Расійскай Федэрацыі з 2013 года збіраюць навуковыя канферэнцыі па фітнесе. Арганізатар — Расійскі дзяржаўны ўніверсітэт фізічнай культуры, спорту, моладзі і турызму.
IC 1504
IC 1504 — галактыка тыпу Sb (кампактная выцягнутая галактыка) у сузор’і Рыбы.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Скрупул
Скрупул (scrupulum, ад scrupulus — маленькі востры каменьчык) — антычная вагавая адзінка.
У Старажытным Рыме скрупул ураўноўваўся 1/24 часткі унцыі або 1/288 часткі лібры (што адпавядае 1,137 г). У скрупулах звычайна вызначалася, напрыклад, вага рымскіх срэбных манет (вага сестэрцыя — 1 скрупул, вага дэнарыя — 4 скрупула і г. д.)
Скрупулам таксама звалася аптэчная адзінка вымярэння масы і аб’ёму, роўная 20 гранам або 1/3 драхмы, якая выйшла з ужывання. Расійскі аптэкарскі скрупул раўняўся 1,244 г., у англійскай сістэме мер 1 скрупул = 1,295 978 196 048 120 г.
У беларускай мове захавалася ўтворанае ад скрупула слова скрупулёзнасьць, якое азначае дакладнасць і акуратнасць.
Дзвонка
Дзво́нка — рака ў Лагойскім раёне Мінскай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Дзвінаса (басейн Віліі).
Даўжыня ракі 15 км. Плошча вадазбору 57 км². Выток ракі знаходзіцца ў напрамку на паўднёвы захад ад вёскі Ляда. Упадае ў Дзвінасу прыкладна за 1 км у напрамку на поўнач ад вёскі Ляўданшчына. Вадазбор на заходніх схілах Мінскага ўзвышша.
Навасёлкі (Старадарожскі раён)
Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Горкаўскага сельсавета.
Дзвонка
Каля ракі аграгарадок Малыя Нястанавічы, вёскі Завішына, Ляўданшчына. Паміж вёскамі Завішына і Ляўданшчына на рацэ сажалка.
Навасёлкі (Старадарожскі раён)
У кастрычніку 1968 года ў гонар пяцісяцігоддзя з дня заснавання БССР, вучнямі Горкаўскай школы была пасаджана алея ўздоўж дарогі ад Кургана Славы (в. Горкі) да в. Навасёлкі.
Вершаваны рытм
Вершава́ны рытм — моўны рытм, які засноўваецца на чаргаванні пэўных рытмастваральных кампанентаў, галоўных і дапаможных. Адзінкай рытму верша з'яўляецца вершаваны радок, не толькі выдзелены графічна, але і падкрэслены міжрадковай паўзай, рыфмай або клаўзулай.
Рытм нельга атаясамліваць, як гэта часам робяць, з метрам або памерам. Вершаваныя радкі аднаго метру (харэічнага, дактылічнага і г. д.) або аднаго памеру (чатырохстопнага ямба, трохстопнага дактыля і г. д.) дзякуючы багаццю рытмастваральных кампанентаў амаль ніколі не бываюць ідэнтычнымі па рытмічнаму малюнку. Рытм у вершы выконвае шмат функцый.
Функцыі вершаванага рытму
Дзякуючы мнеманічнай моцы да нас дайшлі многія шэдэўры старажытнай літаратуры («Махабхарата», «Іліяда», «Адысея» і інш.), беларускія ананімныя творы XVIII—ХІХ стст. (паэмы, вершы, гутаркі).
Анатоль Пятровіч Мяшкоў
Анатоль Пятровіч Мяшкоў (, в. Слабада, Касцюковіцкі раён, Магілёўская вобласць —, Брэст, Беларусь) — савецкі і беларускі гандбольны трэнер і спартыўны арганізатар, ініцыятар развіцця гандбола ў Брэсцкай вобласці. Заслужаны трэнер Рэспублікі Беларусь (1993), дацэнт, суддзя нацыянальнай катэгорыі. Імя Анатоля Мяшкова носіць брэсцкі клуб БГК, а таксама.
Біяграфія
Нарадзіўся ў 1937 годзе ў Магілёўскай вобласці, у 1944 годзе з бацькамі пераехаў у Брэст. У тым жа годзе паступіў у спартыўную школу № 1, якую скончыў у 1955 годзе. У школе гуляў у баскетбол, пасля заканчэння працаваў трэнерам па баскетболе ў таварыстве «Спартак».
У 1956 годзе Мяшкоў паступіў у Брэсцкі педагагічны інстытут імя А. С. Пушкіна на прыродна-геаграфічны факультэт, які скончыў у 1961 годзе. Пасля заканчэння інстытута служыў у арміі.
У 1963 годзе пачаў педагагічную дзейнасць у родным інстытуце на кафедры фізвыхавання на пасадзе асістэнта. Жаночая гандбольная каманда педінстытута пад кіраўніцтвам Анатоля Мяшкова была створана ўжо ў 1963 годзе, а праз год з’явілася і мужчынская каманда.
У 1963 годзе Мяшкоў паступіў у на завочную форму навучання, які паспяхова скончыў у 1968 годзе.
У 1967 годзе Мяшкоў стаў старэйшым выкладчыкам кафедры спартыўных дысцыплін Брэсцкага педагагічнага інстытута.
Першыя сур’ёзныя поспехі прыйшлі да гандбалістаў з Брэста ў другой палове 1970-х гадоў. Мужчынская каманда Брэсцкага педінстытута заняла трэцяе месца ў чэмпіянаце Беларускай ССР па гандболе ў 1977 годзе. У наступным годзе Анатоль Мяшкоў прывёў зборную Брэсцкай вобласці да трэцяга месца на VII летняй спартакіядзе Беларускай ССР. У 1980-х гадах каманда Брэсцкай вобласці працягвала заставацца адным з лідараў гандболу ў рэспубліцы — срэбра на Спартакіядзе 1982 года і бронза на Спартакіядзе 1986 года. Таксама паспяхова выступала і каманда педінстытута на Рэспубліканскай спартакіядзе ВНУ, рэгулярна займаючы другія месцы толькі пасля флагмана беларускага гандбола Мінскага інстытута фізкультуры. У 1986 годзе Анатоль Мяшкоў прывёў юнацкую зборную Беларускай ССР да другога месца на першынстве СССР таварыства «Ураджай» у Ленінакане (Арменія). У 1987 годзе каманда Брэсцкага педінстытута стала першай у чэмпіянаце Беларускай ССР сярод ВНУ.
У 1989—1992 гадах каманда педінстытута выступала як «Цветатрон» па назве завода, які аказваў падтрымку.
У сезоне 1992/93 каманда «Педінстытут» пад кіраўніцтвам Анатоля Мяшкова прыняла ўдзел у першым гандбольным чэмпіянаце незалежнай Беларусі. Каманда заняла чацвёртае месца пасля СКА-1 (Мінск), СКА-2 (Мінск) і Случ-СКАФ (Слуцк/Мінск). У сезоне 1993/94 каманда з Брэста змяніла назву на «БелАСКО» і заняла ў чэмпіянаце краіны шостае месца.
За перыяд педагагічнай дзейнасці Анатолем Мешковым было апублікавана 39 навуковых артыкулаў, метадычных рэкамендацый і метадычных распрацовак па гандболе, якія маюць вялікае тэарэтычнае і практычнае значэнне пры падрыхтоўцы спартсменаў высокага класа.
У студзені 1992 года ВАК прысвоіла Анатолю Мяшкову вучонае званне дацэнта за вялікі ўклад у развіццё навукі ў галіне фізічнай культуры і спорту. За шматгадовую трэнерскага-выкладчыцкую працу і вялікі ўклад у падрыхтоўку беларускіх спартсменаў вышэйшага класа ў жніўні 1993 года Анатолю Мяшкову было прысвоена званне «Заслужаны трэнер Рэспублікі Беларусь».
Анатоль Мяшкоў памёр у маі 1994 года, ва ўзросце 57 гадоў.
У маі 1995 года ў Берасці ўпершыню прайшоў турнір памяці Анатоля Мяшкова. Турнір хутка стаў адным з галоўных у Беларусі, доўгія гады пераможцу турніру памяці Мяшкова ўручаўся таксама і Кубак Беларусі па гандболе.
9 красавіка 2002 года быў створаны Брэсцкі гандбольны клуб імя Мяшкова. Ініцыятарамі з’яўлення БГК сталі сыны Анатоля Мяшкова Аляксандр і Сяргей. Ужо ў сезоне 2002/03 БГК заняў другое месца ў чэмпіянаце Беларусі. Затым БГК выйграў тытул чэмпіёна краіны пяць разоў запар (2004/04 — 2007/08). Пасля перыяду поспехаў мінскага «Дынама» БГК зноў стаў лідарам беларускага гандбола, выйграўшы 4 запар чэмпіянаты ў сезоне 2013/14 — 2017/18. У чэмпіянаце Беларусі выступае таксама і фарм-клуб БГК — БГК-2.
Сям’я
Жонка — Адэлаіда Канстанцінаўна Мяшкова. Сыны — Аляксандр і Сяргей. Адэлаіда Мяшкова з’яўляецца кіраўніком БГК імя Мяшкова.
Бранхаграфія
Гісторыя і апісанне
Дадзены метад упершыню выраблены па ўжыванні да чалавека ў 1918 годзе Ш. Джэксанам (амерыканскім лекарам). У Савецкім Саюзе — у 1923 г. Я. Б. Капланам і С. А. Рэйнбергам. У звычайных умовах пры рэнтгеналагічным даследаванні бронхі і трахея застаюцца нябачнымі. Для атрымання пры рэнтгенаскапіі або рэнтгенаграфіі выявы ў дыхальныя шляхі ўводзяць кантрасныя рэчывы (ёдаваныя алеі, водарастваральныя кантрасныя рэчывы, завісі кантрасных рэчываў у алеі і водным асяроддзі і інш.). З дапамогай гэтай працэдуры дыягнастуюць захворванні бронхаў, лёгкіх і трахеі. Метад проціпаказаны пры (агульным) цяжкім стане, сардэчна-сасудзістай паталогіі, захворваннях нырак, падвышанай адчувальнасці да ёду.
Літаратура
• Большая советская энциклопедия, 1959 г.
Пэтрык (вёска)
Пэтрык (Пе́трик) — вёска ў Літынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Бедныя людзі (раман)
«Бе́дныя лю́дзі» (руск. Бедные люди) — першы раман Фёдара Дастаеўскага, пачаты ім у 1844 годзе і пасля шматлікіх пераробак завершаны ў маі 1845 года.
Гісторыя рамана
Раман быў напісаны Дастаеўскім цягам дзевяці месяцаў. Першым чытачом стаў рускі пісьменнік Дзмітрый Грыгаровіч, які пазнаёміў з ім М. Някрасава. Упершыню апублікаваны ў «Петербургском сборнике» Н. Някрасава (Санкт-Пецярбург, 1846). Асобнае выпраўленае выданне выйшла ў 1847.
Сюжэт
Раман уяўляе сабой перапіску паміж Макарам Дзевушкіным і Варварай Дабрасёлавай. Форма рамана ў лістах дазволіла аўтару перадаць тонкія нюансы псіхалогіі герояў, якія самаўтойваюцца. Форма романа запаволеная напачатку, у канцы імгненна развіваецца ў безнадзейную сітуацыю.
Пыкіўска Слабідка
Пыкіўска Слабідка (Пиківська Слобі́дка) — вёска ў Літынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Воранаўская брахіантыкліналь
Выяўлена свідраваннем пры геалагічнай здымцы. Выдзяляецца па паверхні фундамента, валынскіх і валдайскіх адкладах венду. Памеры 33 X 18 км. Адгэтуль крышталічныя пароды паніжаюцца ва ўсе бакі. Амплітуда крыху большая за 100 м.
Залажылася і развівалася Воранаўская брахіантыкліналь у вендзе і раннім палеазоі.
IC 1505
IC 1505 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) у сузор’і Вадаліў.
Чуцькі
Чу́цькі (, Чутьки) — вёска ў Сенненскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Нямойтаўскага сельсавета.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Раснянскага сельсавета.
Каньскаволя (гміна)
Каньскаво́ля (Końskowola) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Пулаўскага павета Люблінскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Каньскаволі. Плошча гміны складае 89,63 км². Станам на 2011 год у гміне Каньскаволя пражывалі 9073 чалавекі, шчыльнасць — 101,2 чал./км².
Барысаўшчына (Вілейскі раён)
Бары́саўшчына (, Борисовщина) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Хаценчыцкага сельсавета.
Геаграфія
Знаходзіцца за 44 км на паўднёвы ўсход ад горада Вілейкі, за 47 км ад чыгуначнай станцыі Уша на лініі Мінск — Маладзечна, за 108 км ад Мінска.
Гісторыя
У канцы XVIII стагоддзя вёска ў Ашмянскім павеце Віленскага ваяводства Вялікага Княства Літоўскага, у 1770 годзе засценак, 6 двароў.
Пасля другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793) у Расійскай імперыі. У 1800 годзе вёска Барысаўшчына (яна ж Барсучыны), у складзе маёнтка Ілья, уласнасць генерал-аншэфа Мікалая Салтыкова. У 1873 годзе вёска ў складзе Залескай сельскай грамады Хаценчыцкай воласці Вілейскага павета Віленскай губерні, уласнасць Хржчановіча, 13 рэвізскіх душ. У канцы XIX стагоддзя вёскі Барысаўшчына 1 (13 двароў, 66 жыхары) і Барысаўшчына 2 (8 двароў, 78 жыхароў). У 1908 годзе ў вёсцы Барысаўшчына 1 была 51 дзесяціна надзелаў; Барысаўшчына 2 — 54 дзеcяціны надзелаў.
З 1921 года вёска Польскай Рэспублікі, у складзе гміны Хаценчыцы Вілейскага павета Віленскага ваяводства.
З лістапада 1939 года ў БССР, з 15 студзеня 1940 года ў Ільянскім раёне Вілейскай вобласці. У Вялікую Айчынную вайну з 25 чэрвеня 1941 года да 3 ліпеня 1944 года акупіравана нацыстамі. З фронту не вярнуліся 6 жыхароў. З 20 верасня 1944 года ў Ільянскім, з 24 ліпеня 1957 года ў Вілейскім раёнах Маладзечанскай, з 20 студзеня 1960 года Мінскай абласцей.
Уладзімір Пятровіч Данец
Біяграфія
Скончыў Беларускі політэхнічны інстытут у 1969 годзе. З 1970 года — архітэктар, начальнік майстэрні, галоўны спецыяліст па архітэктуры Барысаўскай праектнай майстэрні Мінскграмадзянпраекта.
Член Саюза архітэктараў СССР з 1977 года. Член КПСС з 1975 года. Пражываў у г. Барысаў.
Творчасць
Асноўныя працы (у аўтарскім калектыве): піянерлагер у в. Хутар Чэрвенскага раёна (1972), 9-павярховы жылы дом з кафэ і Палацам шлюбу (1974), гасцініца, жылыя дамы з убудаванымі памяшканнямі (1975) у пас. Нарач, прафілакторыі ў Нясвіжы (1977) і на возеры Сялява (1978), 10—13-павярховы жылы дом па вул. Гагарына ў Барысаве (1988).
Узнагароды
Узнагароджаны дыпломам II ступені ВДНГ БССР (1979), 2-я прэмія за праекты Цэнтральнага Дому Саюза архітэктараў БССР (1974, у аўтарскім калектыве), дом катэджнага тыпу для сельскай мясцовасці ў БССР (1978) на рэспубліканскіх конкурсах.
Пад’яменец
Пад'я́менец (, Подъяменец) — вёска ў Старадарожскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Языльскага сельсавета.
Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Горкаўскага сельсавета.
Підліснэ (Літынскі раён)
Підліснэ (Підлі́сне) — вёска ў Літынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Прыніжаныя і зняважаныя
«Прыніжаныя і зняважаныя» — раман Фёдара Дастаеўскага, упершыню апублікаваны ў 1861 годзе ў часопісе «Время» з падзагалоўкам: «З запісак няздзейсненага літаратара» і прысвячэннем М. М. Дастаеўскаму. У 2010 у Пецярбургу друкаваўся асобным выданнем. Пры жыцці пісьменніка перавыдаваўся ў 1865 і 1879 гг. Гэта першы са шматлікіх раманаў Дастаеўскага, у якім цэнтральную ідэю занімаюць чалавечыя пакуты і ўпершыню распрацоўваецца вобраз «эгаізму пакутаў». Экранізаваны ў 1991.
Сюжэт
У аснове апавядання закладзеныя дзве сюжэтныя лініі: любоўны трохвугольнік Каця — Алёша — Наташа, і ўзаемадзеянне Івана Пятровіча з асірацелай дзяўчынкай Аленай (Нэлі), якой ён аказвае сваё заступніцтва. Дастаеўскі паказвае рэжысёра гэтага жудаснага і разам з тым звычайнага і бясконцага спектакля — чалавека з уладай і сувязямі, увасабленнем якога з’яўляецца Пётр Валкоўскі. Яго жыццё пазначана смерцю тых, хто меў няшчасце з ім зблізіцца. Першай яго жонкай была купецкая дачка, другая — дачка прамыслоўцы Іераміі Сміта. Абедзве яны сталі нецікавымі пасля таго, як даверылі яму свае грошы. Сувязі і махінацыі дапамаглі Валкоўскаму выйсці сухім з вады. Вобраз Валкоўскага прачытваецца як алюзія на ўладатрымальнікаў у імперыі. Улада — гэта апошняя іхняя апора. Дзяржаўная служба цікавіць Валкоўскага толькі як даходнае месца.
Рыжок (Вінніцкая вобласць)
Рыжок (Ріжо́к) — вёска ў Літынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Мікалай Лявонцьевіч Вяленка
Біяграфія
Нарадзіўся ў 1898 годзе	ў в. Залессе, Навагрудскага павета Расійскай імперыі.
З 1939 рабочы, у 1944-54 брыгадзір паляводчай брыгады эксперыментальнай базы «Вольна-Чэрніхава» Баранавіцкага раёна. Званне Героя прысвоена за атрыманне высокага ўраджаю насення канюшыны.
Памёр у 1975 годзе.
Брыгідава
Брыгі́дава (, Бригидово) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Хаценчыцкага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Хаценчыцы Вілейскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Dynastes hyllus
Dynastes hyllus — жук з роду Dynastes сямейства пласцініставусыя.
Апісанне
Даўжыня цела самцоў 35 — 70 мм; самак 30 — 45 мм. Пярэднеспінка і надкрылле самцоў аліўкава-зялёнай афарбоўкі. У самак — прэднеспінка чорная, надкрылле аліўкава-зялёныя. Надкрылле гладкле ў абодвух палоў. Рог самца на галаве доўгі, з трохкутным зубцом на вяршыні.
Арэал
Мексіка, Беліз, Гандурас, Гватэмала, Нікарагуа.
Спасылкі
Generic Guide to New World Scarab Beetles — Dynastes hyllus Chevrolat, 1843
IC 1506
IC 1506 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) у сузор’і Рыбы.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Dynastes tityus
Dynastes tityus — від цвердкрылых насякомых з падсямейства дуплякоў ўнутры сямейства пласцініставусых. Распаўсюджаныя ва ўсходніх і паўднёва-ўсходніх штатах ЗША: ад штатаў Нью-Ёрк, Ілінойс і Індыяна паўднёвей да Фларыды і Мексіканскага заліва, на ўсход да Тэхаса. Лічынкі сілкуюцца гнілой драўнінай розных відаў дрэў, уключаючы чарэшню і рабінію псеўдаакацыю.
Садовэ (Літынскі раён)
Садовэ (Садо́ве) — вёска ў Літынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Мовы Азербайджана
Мовы Азербайджана — мовы, якімі карыстаецца Насельніцтва Азербайджана. Афіцыйная мова Азербайджана — азербайджанская — цюркская мова, якая мае шмат агульнага з сучаснай турэцкай мовай. На ёй гавораць каля 96,6 % насельніцтва краіны і ў той жа час руская і англійская граюць важную ролю як мовы адукацыі і камунікацыі. Армянамоўная супольнасць Нагорнага Карабаха больш не падпарадкоўваецца ўраду. Лезгінская, талышская, аварская, грузінская, будухская, джухуры, хіналугская, крыцкая, рутульская, цахурская, тацкая і удынская — мовы нацыянальных меншасцяў.
Усе вышэйзгаданыя мовы (за выключэннем армянскай, лезгінскай, аварскай і грузінскай) знаходзяцца пад пагрозай знікнення, бо на іх гавораць менш 10000 чалавек, у некаторых моў менш 1000 носьбітаў.
Заўвага
<references group="Заўвага"/>
Косцян (гміна)
Ко́сцян (Kościan) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Касцянскага павета Велікапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Косцяне. Плошча гміны складае 202,72 км². Станам на 2011 год у гміне Косцян пражывалі 15 537 чалавек, шчыльнасць — 77 чал./км².
Хамгён-Пукто
Хамгён-Пукто  — правінцыя ў КНДР з адміністрацыйным цэнтрам у горадзе Чхонджын. На поўначы правінцыі вылучаны адмысловы гісторыка-культурны рэгіён Юкчын («шасціграддзе»), які граў некалі важную абарончую ролю. Практычна ўсё насельніцтва-этнічныя карэйцы. Пераважае хамгёнскі дыялект, таксама вылучаецца асаблівы юкчынскі дыялект, больш блізкі да пхеньянскага. Дадзеная правінцыя з’яўляецца гістарычнай радзімай большасці карэйцаў СНД (карё-сарам). Найбольшая колькасць перасяленцаў да 1895 года прыбыло з рэгіёну Юкчын, затым з паветаў Кільджу і Менчхон.
Геаграфія
Правінцыя мяжуе з Кітаем, правінцыямі Хамген-Намдо на паўднёвым захадзе і Янгандо на захадзе. З усходу абмываецца Японскім морам. Уздоўж берага мора праходзіць Паўночна-карэйскае цячэнне, таму клімат Хамгена даволі суровы для такой паўднёвай шыраты. Вялікі ўплыў на яго аказваюць мусоны. Суровы клімат і гарысты рэльеф робяць рысасеянне практычна немагчымым. На поўначы натуральнай мяжой з КНР і РФ служыць рака Туманная. У 1993 годзе ад правінцыі аддзяліўся горад Расон, які стаў горадам прамога падпарадкавання. На тэрыторыі правінцыі, усяго ў 189 кіламетрах ад мяжы з Расіяй, знаходзіцца паўночнакарэйскі ядзерны палігон Пунгеры.
Адміністрацыйны падзел
Хамген-Пукто падзелена на 3 гарады (сі) і 12 паветаў (кун).
1996 год у гісторыі літаратуры
1996 год быў адзначаны шэрагам літаратурных падзей.
Сэлышчэ (Літынскі раён)
Сэлышчэ (Се́лище) — вёска ў Літынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Янгандо
Янгандо (, таксама Рянган, Рянгандо) — правінцыя ў КНДР з адміністрацыйным цэнтрам у горадзе Хесан. Была сфарміравана ў 1954 годзе шляхам аддзялення ад правінцыі Хамгён-Намдо.
Геаграфія
На поўначы мяжуе з Кітаем, на ўсходзе — з правінцыяй Хамгён-Пукто, на поўдні — з Хамгён-Намдо, на захадзе — з Чагандо.
Forever (песня Alekseev)
Forever («Назаўжды») — песня ўкраінскага спявака Alekseev (Мікіта Уладзіміравіч Аляксееў), які прадстаўляў Рэспубліку Беларусь на конкурсе песні «Еўрабачанне-2018».
Янгандо
Адміністрацыйны падзел
Янгандо падзелена на 2 горада правінцыйнага падпарадкавання (сі) і 10 паветаў (кун).
Forever (песня Alekseev)
Еўрабачанне-2018
У 2018 годзе Alekseev перамог у фінале Нацыянальнага тэлевiзiйнага музычнага праекта «ЕўраФэст», і атрымаў права прадстаўляць Рэспубліку Беларусь на конкурсе песні «Еўрабачанне-2018» з песняй «Forever». . . Не прайшоў у фінал.
Адамава (Сенненскі раён)
Ада́мава (, Адамово) — вёска ў Сенненскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Студзёнкаўскага сельсавета.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Алексініцкага сельсавета.
Бярозка трохкаляровая
Бярозка трохкаляровая (Convolvulus tricolor) — від раслін сямейства Бярозкавыя (Convolvulaceae).
Назва
Навуковая відавая назва паходзіць ад лацінскага слова трохкаляровы (tricolor)
Апісанне
Гэта аднагадовая расліна, дасягае вышыні ад 15 да 50 сантыметраў з адзінкавымі кветкамі на доўгіх ножках. Вяночак ад 15 да 40 міліметраў у даўжыню, сіні, а цэнтр жоўты і белы. Перыяд цвіцення з чэрвеня па верасень.