cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Імрэ Меч
Біяграфія
Нарадзіўся ў сям'і лекара і настаўніцы. У 1951 годзе скончыў сярэднюю школу Ёжэфа ў Будапешце. У 1952 годзе паступіў у Будапешцкі тэхналагічны ўніверсітэт на факультэт электратэхнікі.
Удзел у рэвалюцыі 1956
Студэнтам ўдзельнічаў у палітычных дэбатах гуртка Пецёфі, які пазней забаранілі, з-за крытыкі улады. У кастрычніку 1956 года ён узяў актыўны ўдзел у падзеях. Арганізоўваў паўстанцкія рухі па заводах і ў універсітэце. Пасля падаўлення паўстання служыў у рэштках паўстанцкіх груп.
У чэрвені 1957 года арыштаваны. 22 мая 1958 года быў прызнаны вінаватым у «змове з мэтай звяржэння кіраўніцтва Венгерскай Народнай Рэспублікі» і прысуджаны да пакарання смерцю. Прысуд быў зменены на пажыццёвае зняволенне ў лютым 1959 года.
Працоўная кар'ера
У сакавіку 1963 года вызвалены агульнай амністыі. На працягу трох гадоў, знаходзіўся пад наглядам паліцыі. Уладкаваўся працаваць інжынерам сувязі ў тэлекамунікацыйным кааператыве да 1974 года. У 1974-75 гадах працуе канструктарам у энергетычнай кампаніі Elektrotechnikai Szövetkezet, з 1976 па 1983 гады — інжынер-кансультант кампаніі Óra és Műszer Szövetkezet, а ў 1983-1990 — інжынер-распрацоўшчык у кампаніі "Ganz K. K.".
Палітычная кар'ера
У 1988 годзе ён стаў адным з заснавальнікаў і прадстаўніком Саюза свабодных ініцыятыў, член-заснавальнік Камітэта гістарычнай справядлівасці і Альянсу свабодных дэмакратаў. Прайшоў у парламент на выбарах 1990 года. Член Пастаяннай камісіі парламента па абароне і Спецыяльнага камітэта па нацыянальнай бяспецы.
Абрахам Белай
Займаў пасаду старшыні савета дырэктараў эфіёпскага агенцтва па камунікацыях, кампаніі Ethiopian Electric Power, металургічнай і інжынернай карпарацыі, Агенцтва навін Эфіопіі і Універсітэта Амбо. У лютым 2020 прызначаны на пасаду міністра тэхналогій і інавацый. Па сумяшчальніцтве ўзначальваў аддзяленне Партыі росквіту ў штаце Тыграй (да 5 мая 2021). Затым узначаліў Пераходны ўрад Тыграя, змяніўшы на гэтай пасадзе Мулу Нега. 6 кастрычніка 2021 года па сумяшчальніцтве на замену Кенеа Ядэта прызначаны міністрам абароны.
Імрэ Меч
Палітычная кар'ера
16 студзеня 1997 года атрымаў афіцэрскае званне французскага ордэна Ганаровага легіёна.
Стыў Харыс
Стывен Персі Стыў Харыс (Stephen Percy «Steve» Harris, 12 сакавіка, Лондан, Англія) ― англійскі музыкант, заснавальнік, аўтар большасці твораў і басіст хэві-металічнага гурта Iron Maiden. Таксама грае на клавішных і з’яўляецца бэк-вакалістам.
Шчара (вёска)
Шча́ра (, Щара) — вёска ў Мастоўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Курылавіцкага сельсавета.
Фальчэпінг (камуна)
Камуна Фальчэпінг (Falköpings kommun) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка мясцовага самакіравання, якая знаходзіцца ў лене Вестра-Гёталанд у паўднёва-заходняй Швецыі.
Фальчэпінг 110-ая па памеры тэрыторыі камуна Швецыі. Адміністрацыйны цэнтр камуны — горад Фальчэпінг.
Насельніцтва
Насельніцтва складае 31 689 чалавек (па стане на верасень 2012 года).
Населеныя пункты
Камуне падпарадкаваныя 10 гарадскіх пасяленняў (tätort) і некалькі сельскіх, найбольшыя з якіх:
Ян Юзафавіч Галынскі
Ян Юзафавіч Галынскі, або Іван Восіпавіч Галынскі (Иван Осипович Голынский, Jan Hołyński;  — ) — дзяржаўны дзеяч.
Біяграфія
Клімавіцкі павятовы маршалак у 1772—1775 і 1778—1781 гадах. У 1776—1778 гг., за часы маршалка Юдыцкага, ад імя шляхты губерні Ян Галынскі, разам з Янам Юзафовічам і Янам Жукоўскім ігралі важную ролю ў канфлікце паміж шляхтай і магілёўскім губернатарам, які жадаў падпарадкаваць сабе судаводства ў губерні. Сутыкненне прынцыпаў аўтарытарна-валявога кіравання і рэгіянальнага шляхецкага самакіравання скончылася (паводле рашэння Кацярыны II) заменай Кахоўскага на.
Ян Галынскі не толькі хваліўся ўплывам на генерал-губернатарскую і губернатарскую ўладу, але і быў руплівым гаспадаром, што дазволіла яму набыць у Рыгора Пацёмкіна яго вялікую частку Крычаўскага староства і стаць латыфундыстам.
Маршалак дваранства Магілёўскага намесніцтва ў 1781—1789 гадах. Наступным магілёўскім намесніцкім маршалкам стаў яго брат Міхал Юзафавіч Галынскі.
Паручайніца вадзяная
Батанічнае апісанне
Шматгадовая травяністая карэнішчавыя расліна вышынёй 30—60 см. Сцябло сцеліста-ўзыходнае, укараняецца ў вузлах. Лісце простае, суцэльнае, лінейнае, сядзячае, з язычком, гладкім краем і завостранай верхавінкай. Суквецце — раскідзістая мяцёлка даўжынёй да 20 см. Кветкавыя каласкі дробныя, з 1—2 кветак. Каласковыя лускавінкі карацейшыя за кветкавыя. Плод — зярняўка.
Распаўсюджанне і экалогія
Расліна распаўсюджана на тэрыторыі Еўропы, умераных абласцей Азіі, Паўночнай Амерыкі і Паўночнай Афрыкі. Святлолюбівая расліна, гіграфіт, гідрафіт, мезатроф. Расце на прыморскіх, вільготных і забалочаных лугах, нізінных балотах, па берагах вадаёмаў, на пустках, у месцах выхаду грунтовых вод. Цвіце ў чэрвені—ліпені. Плады паспяваюць у ліпені—жніўні.
Ахоўваецца на тэрыторыі Закарпацкай вобласці Украіны, у Латвіі, Эстоніі, Фінляндыі.
Масалаіўка
Масалаіўка (Масала́ївка) — вёска ў Сосныцкім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Леў Леанідавіч Дзяньгоў
Па даручэнні кіраўніцтва РФ займаўся і ўдзельнічаў у вызваленні расійскіх і беларускіх грамадзян у Лівіі. Устанаўліваў і развіваў расійска-лівійскія сувязі ў палітычнай і эканамічнай сферах.
Раннія гады, адукацыя
Дзяцінства прайшло ў вёсцы Крайск Лагойскага раёна. Да 1999 года вучыўся ў сельскай школе. Бацька займаўся прадпрымальніцкай дзейнасцю, маці працавала ў школе настаўніцай чарчэння і малявання. Скончыў гімназію № 73 Мінска з нямецкім ухілам.
Скончыў РДАІУ па спецыяльнасці «Юрыспрудэнцыя». Праходзіў навучанне ў Майнцскім універсітэце імя Іагана Гутенберга па спецыяльнасці эканаміст.
Бізнес
У 2008—2011 гг. быў заснавальнікам лівійска-беларускага сумеснага прадпрыемства «Альмамар-Альметалі», якое займалася будаўніцтвам і праектаваннем.
У 2011—2015 гг. — заснавальнік кампаніі ТАА «Бурамтэх», якая забяспечвала будаўніцтва і ахоплівала ўсе фазы рэалізацыі інвестыцыйна-будаўнічых праектаў: праектаванне, будаўніцтва, эксплуатацыю аб’ектаў.
З 2017 г. з’яўляецца старшынёй савета дырэктараў Расійска-лівійскага гандлёвага дома. Таксама стаў саветнікам прэзідэнта найбуйнейшай энергетычнай карпарацыі Інданэзіі MedcoEnergi па Лівіі.
Грамадская дзейнасць
У сакавіку 2015 года па ініцыятыве намесніка міністра замежных спраў РФ, спецыяльнага прадстаўніка прэзідэнта РФ па Блізкім Усходзе Багданава, кіраўніка Чачэнскай Рэспублікі Кадырава і дэпутата Дзяржаўнай Думы Федэральнага Сходу РФ Дзелімханава была створана кантактная група пры Федэральным сходзе РФ. Яе мэтамі стала камунікацыя з сацыяльна-палітычнымі групамі на тэрыторыі Лівіі, аналіз становішча ў краіне, а таксама знаходжанне шляхоў вырашэння лівійскага крызісу. Леў Дзяньгоў быў прызначаны кіраўніком кантактнай групы.
Вена (права)
Вена — агульнаславянскае паняцце, спачатку падарунак пры заключэнні шлюбу, з часам і ў розных народаў сэнс змяніўся і адрозніваўся: Часам вена ўваходзіла ў склад мацярызны.
Плата за нявесту
У найстаражытнейшым значэнні слова зафіксавана «Аповесцю мінулых гадоў» пад 988 і 1043 гадамі, менавіта як выкуп за нявесту -- тым часам вена атрымлівала не нявеста, а яе сваякі як яе выкуп.
Леў Леанідавіч Дзяньгоў
Грамадская дзейнасць
У верасні 2017 года Дзяньгоў на чале кантактнай групай арганізаваў візіт віцэ-прэм’ера ўрада нацыянальнай згоды Ахмеда Майтыга ў Расію.
Вена (права)
Пасаг
Пазней слова змяніла значэнне — венам пачалі называць пасаг, але з XVI ст. ў гэтым значэнні "вена" паступова замяняецца паняццем «пасаг».
Леў Леанідавіч Дзяньгоў
Грамадская дзейнасць
14 верасня 2017 года ў Маскве прайшла сустрэча з брыгадным генералам лівійскай арміі Ахмедам Аль-Місмары. У рамках сустрэчы была падкрэслена пазіцыя Расіі аб неабходнасці падтрымліваць кантакты з усімі бакамі канфлікту.
У сярэдзіне кастрычніка таго ж года прайшоў візіт лівійскай дэлегацыі, якую ўзначальваў намеснік міністра транспарту Хішам Абдала Абу Шкеват. Прайшлі сустрэчы з кіраўніцтвам Міністэрства сельскай гаспадаркі і Міністэрства прамысловасці і гандлю Расійскай Федэрацыі; былі падпісаны дарожныя карты па развіцці расійска-лівійскіх эканамічных адносін. Арганізацыяй гэтага візіту займаўся прадстаўнік кантактнай групы ад Расійска-лівійскага гандлёвага дома.
23 верасня 2017 года Дзяньгоў быў дэлегаваны кіраўніцтвам Расійскай Федэрацыі для правядзення перамоваў у Трыпалі. Ён прыбыў у Лівію 24 верасня, і за два месяцы знаходжання сустрэўся з ключавымі чыноўнікамі, уключаючы прэм’ер-міністра Лівіі Фаіза Сараджа, намесніка старшыні ўрада Лівіі Ахмеда Майтыга, міністра абароны Лівіі Эль Махдзі Аль-Барта, міністра юстыцыі Махамеда Абдулвахіда Абдулхаміда, кіраўніка службы бяспекі прэм’ер-міністра Хашым Бешыра, прадстаўніка Следчага камітэта Рашыда Аль-Ругбані, генеральнага пракурора Лівіі, грамадскага адваката Махамеда Абдулвахаба, а таксама з прадстаўнікамі плямёнаў поўдня Лівіі (тубу, туарэгі, сыны Сулеймана, варфала, кадафа) і кіраўніцтвам гарадоў Убары, Гат, Мурзук, Сабха, Гадамес і інш. Абмяркоўваліся стратэгія і перспектыва завяршэння лівійскага канфлікту, лёс расійскіх зняволеных, а таксама ход і вынікі туніскага працэсу.
Вена (права)
Вена і прывенак
Асаблівым інстытутам сямейна-шлюбнага права на тэрыторыі ВКЛ было "вена". Паводле старажытнага звычаю, пазней узаконенега Статутам ВКЛ, жаніх перад вяселлем выдаваў сваёй нявесце так званы вяноўны запіс. У побыце гэта называлася "венаваці" бо «адправіць вена» і было падарункам нявесце ад жаніха. Вена вызначалася запісамі — «лістамі венавымі» або «апраўнымі» — юрыдычнымі дакументамі, якія ўносіліся ў гродскія і земскія актавыя кнігі «для вечнай памяці» — гэта называлася «запісаць вена». Велічыня вена вызначалася ў прадшлюбнай інтэрцызе (пагадненні), пра што дамаўляліся абодва бакі падчас змовін. Мэтай вена было маёмаснае забеспячэнне жанчыны на выпадак смерці мужа.
Леў Леанідавіч Дзяньгоў
Грамадская дзейнасць
1—3 снежня 2017 года Дзяньгоў прыняў удзел у канферэнцыі «Міжземнаморскі дыялог», на палях якой прайшоў шэраг сустрэч з афіцыйнымі асобамі Італіі, Лівіі, а таксама са спецпрадстаўніком ААН па Лівіі Гасанам Саламе.
Вена (права)
Вена і прывенак
У адрозненне ад пасагу, які пераходзіў ва ўласнасць новай сям’і, вена назаўсёды заставалася ўласнасцю жонкі. Пасаг, вена з прывенкам пасля смерці мужа пераходзілі ўдаве і лічылася яе ўласнасцю.
Леў Леанідавіч Дзяньгоў
Грамадская дзейнасць
У 2018 годзе выступіў арганізатарам панэльнай сесіі «Рэінтэграцыя Лівіі ў міжнародную эканоміку: магчымасці для супрацоўніцтва» на Пецярбургскім міжнародным эканамічным форуме. У ёй узялі ўдзел спецпрадстаўнік прэзідэнта РФ па Блізкім Усходзе і краінах Афрыкі, намеснік кіраўніка МЗС РФ Міхаіл Багданаў і міністр замежных спраў Лівіі Тахір Сіяла.
Вена (права)
Вена і прывенак
Звычайна, складалася вена з двух роўных частак. Першая служыла забеспячэннем цэласнасці і недатыкальнасці сумы пасагу, атрыманага мужам ад бацькі жанчыны, другая — такой самай вартасці, звалася «прывенак». Прывенак разглядаўся як дар, а не як належнае, і запісваўся толькі тым жанчынам, якія ўпершыню ішлі ў шлюб. Прывенак быў платай, своеасаблівым прызнаннем цноты дзяўчыны, якая захавала да вяселля свой «вянок». У адным з венавых запісаў (1559) чалавек піша, што «па яе (жанчыны) пашанае да мяне стаўленне запісаў ёй (вена) падвойнае».
Леў Леанідавіч Дзяньгоў
Вызваленне расійскіх і беларускіх грамадзян у Лівіі
У верасні 2015 года па даручэнні спецпрадстаўніка прэзідэнта РФ па Блізкім Усходзе, намеснік кіраўніка МЗС РФ Багданава і кіраўніка Чачэнскай Рэспублікі Кадырава быў арганізаваны працэс па вызваленні расійскіх маракоў, затрыманых ля берагоў Лівіі на судне «Міхаіл Чабатароў» па абвінавачванні ў кантрабандзе нафты. У выніку арганізаваных з прэм’ер-міністрам новага ўсеагульнага нацыянальнага кангрэса Лівіі Халіфай Аль-Гуэлем перамоваў у Расію ўдалося вярнуць двух грамадзян, членаў экіпажа затрыманага танкера.
У студзені 2016 года атрымалася вызваліць пакінутых семярых маракоў, якія разам з Халіфай Аль-Гуэлем прыляцелі ў Маскву, дзе іх сустрэў Рамзан Кадыраў. У рамках візіту прэм’ер-міністра былі арганізаваны сустрэчы з Лаўровым і Багданавым.
Аднак у сакавіку 2016 года перамоўны працэс па вызваленні пакінутых у зняволенні грамадзян быў перапынены ў выніку ўтварэння падтрыманага ААН Урада нацыянальнай згоды на чале з Фаізам Сараджам.
Вена (права)
Вена і прывенак
Зямля, на якую быў зроблены вяноўны запіс, звалася «вяноўнай».
Леў Леанідавіч Дзяньгоў
Вызваленне расійскіх і беларускіх грамадзян у Лівіі
У кастрычніку Дзяньгоў праводзіў перамовы з Сараджам, старшынёй Вярхоўнага Дзяржсавета Абдурахманам Суэхлі, першым віцэ-прэм’ерам Мусай аль-Кані, кіраўніком Следчага камітэта пры Генпракуратуры Ас-Садыкам Ас-Сурам, членамі ўрада. У выніку перамоваў, у гэтым жа месяцы ўдалося вярнуць пакінутых грамадзян, затрыманых на танкеры «Міхаіл Чабатароў», а таксама сустрэцца з расійскімі маракамі з танкера «Тэметэрон».
У сакавіку 2017 года ў прыбярэжных водах Лівіі быў затрыманы расійскі сухагруз «Мерле» з сямю грамадзянамі РФ на борце. Пытанне іх вызвалення быў ускладзены на Кантактную групу. У красавіку Дзяньгоў абмяркоўваў вызваленне затрыманых з дэлегацыяй Урада Нацыянальнага Згоды, якая прыбыла з візітам у Маскву. Яна ўзначальвалася палявым камандзірам Мухамедам Халіль Абубакерам Ісай.
У выніку мінулых сустрэч і перамоваў у красавіку дзякуючы дзейнасці кантактнай групы і кіраўніка Чачэнскай Рэспублікі быў арганізаваны візіт спецпрадстаўніка Прэзідэнта Расійскай Федэрацыі па Блізкім Усходзе і краінах Афрыкі ў Трыпалі Багданава, у рамках якога ўдалося вызваліць і даставіць у Расію пяць расійскіх грамадзян з судна «Мерле». Пазней, у маі былі вызвалены двое пакінутых грамадзян.
З верасня 2017 года Дзяньгоў па даручэнні кіраўніцтва МЗС Расіі і кіраўніка Чачэнскай рэспублікі таксама займаўся вызваленнем грамадзян Беларусі. Дадзенае даручэнне было дадзена па выніках візіту Рамзана Кадырава ў Мінск, дзе прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка звярнуўся з просьбай аказаць садзейнічанне ў вызваленні беларускіх грамадзян.
У лютым 2018 года пасля доўгіх перамоваў пры ўдзеле Дзяньгова ўдалося дамагчыся вызвалення ў Лівіі грамадзяніна Беларусі Вячаслава Качуры, які знаходзіўся там у зняволенні на працягу шасці з паловай гадоў. Качура прыбыў у Лівію ў чэрвені 2011 годзе ў складзе групы міжнародных спецыялістаў з Расіі, Украіны і Беларусі. У жніўні 2011 года яны былі затрыманы рэвалюцыянерамі, ім было прад’яўленае абвінавачванне ў супрацоўніцтве з рэжымам экс-прэзідэнта Лівіі Муамара Кадафі. Пазней вызвалена частка затрыманых, аднак да апошняга моманту пра лёс Качура нічога не было вядома.
Асабістае жыццё
Выхоўвае двух дзяцей ад першага шлюбу — сына Леаніда і дачку Шошу.
Цяпер у шлюбе з салісткай гурта «А’Студио» Кэці Тапурыя, 21 студзеня 2021 года ў іх нарадзіўся сын Адам.
¡Basta Ya!
¡Basta Ya! (у перакладзе з ісп. — «Хопіць, хопіць!») — іспанская масавая арганізацыя, якая выступала супраць тэрарызму і гвалту, у першую чаргу з боку баскскіх сепаратыстаў ЭТА, і супраць прапаноў аб змене статута аўтаноміі Краіны Баскаў, прапанаваных урадам Хуана Хасэ Ібарэча. Яе асноўнай дзейнасцю былі дэманстрацыі і пратэсты. Уся дзейнасць ¡Basta Ya! фінансавалася за кошт ахвяраванняў прыватных асоб і «Фонду Мігеля Анхеля Бланка». Некаторыя іншыя грамадскія групы, такія як «Фонд Грэгарыа Арданьеса», «Белыя рукі» і «Дэнан Артэан», таксама дапамагалі руху.
У 2000 годзе рух ¡Basta Ya! атрымаў прэмію Сахарава, якая прысуджаецца Еўрапарламентам за актыўную кампанію за правы чалавека, дэмакратыю і талерантнасць у Краіне Баскаў.
У 2007 годзе арганізацыя была распушчана.
Тангароа
Тангароа (маары Tangaroa) — палінезійскі бог мора і ўрадлівасці.
Міфалогія
Тангароа - адзін з найстаражытнейшых багоў палінезійскага пантэону. Некаторыя даследчыкі лічаць, што ён быў прынесены продкамі палінезійцаў з Азіі і знаходзяць падобныя постаці ў міфалогіях малайцаў і інданезійцаў.
У маарыйскай міфалогіі Тангароа - сын Рангінуі (бацькі-неба) і Папатуанаку (маці-зямлі), адзін з вышэйшых багоў мясцовага пантэону. Паводле паданняў, у маладосці ён аб'яднаўся с братамі і выступіў супраць улады бацькоў. Аднак пасля пераможнай бітвы пасварыўся з братамі. Асабліва непрыязныя адносіны склаліся з богам расліннасці Тане. Маары рэзка размяжоўвалі вобласці панавання Тангароа (акіян) і Тане (зямля). Паколькі людзі звычайна жывуць на зямлі, то Тане аказвае на іх значны ўплыў. Але, калі вандруюць па моры, то падпарадкоўваюцца воле Тангароа. Таму любой марской экспедыцыі папярэднічалі шчодрыя ахвярапрынашэнні і рытуалы ачышчэння.
Сярод маары астравоў Кука Тангароа шанаваўся як бог мора і ўрадлівасці. У міфалагічным цыкле аб Маўі выступаў як бог агню.
Танганскія ўладары Ту'і Тонга называлі Тангароа сваім непасрэдным продкам.
Самоанцы лічылі Тангароа (або Тагалоа) уладаром сусвету, які нарадзіўся ў першай ракавіне і потым сам стварыў свет. У розных міфалагічных цыклах выступаў як бацька, дарадца і заступнік станоўчых герояў.
Гавайскі Каналоа ўяўляўся ў вобразе кальмара. Падобна маары, гавайцы супрацьпастаўлялі яго богу Кане, але надавалі Каналоа рэзка адмоўныя рысы. Ён уладарыў падземным светам і быў стваральнікам чорнай магіі.
Цікава, што еўрапейскія місіянеры, ступіўшы ў Палінезію, былі вымушаны тлумачыць мясцовых багоў з хрысціянскага пункту гледжання. На Самоа яны атаясамлялі постаць Тагалоа з хрысціянскім богам-творцам, а на Гаваях - з д'яблам.
Сімвалы
Хваляпадобныя лініі, чырвоны колер.
Сонечнае зацьменне 30 кастрычніка 1883 года
Зацьменне мела велічыню 0,9238 і дасягнула свайго максімуму ў 23:50:54 UTC у пункце з каардынатамі 16° пн. ш. 175° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 10 хв. 17 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 331 км.
Зацьменне 30 кастрычніка 1883 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1883 годзе і 202-ім у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 6 мая 1883 года, наступнае — 27 сакавіка 1884 года.
16 чэрвеня
16 чэрвеня — сто шэсцьдзесят сёмы (сто шэсцьдзесят восьмы ў высакосны год) дзень года па Грыгарыянскім календары.
Парадзіна
Пара́дзіна (, Парадино) — вёска ў Мсціслаўскім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Краснагорскага сельсавета.
Геаграфія
Знаходзіцца за 10 км у напрамку на ўсход ад горада Мсціслаў, каля правага берага ракі Сож. Насупраць вёскі, на левабярэжнай пойме Сажа возера Шчацінка. Каля паўночнай ускраіны вёскі працякае рака Серабранка.
Мазоль
Мазоль — прозвішча.
Матвііўка (Сосныцкі раён)
Матвііўка (Матві́ївка) — вёска ў Сосныцкім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Белае (возера, басейн Аржаніцы)
Бе́лае — возера ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Аржаніца, за 3 км на паўднёвы ўсход ад горада Глыбокае, каля вёскі Чачалі.
Плошча паверхні возера 0,1 кв. км. Даўжыня 0,46 км. Найбольшая шырыня 0,27 км. Даўжыня берагавой лініі 1,27 км.
Схілы катлавіны вышынёй 5—7 м, пераважна разараныя, уздоўж берагоў расце хмызняк.
Бітва за Ум-Каср
Бітва за Ум-Каср — адна з першых буйных сутычак у рамках ваеннага ўварвання ў Ірак кааліцыі на чале з ЗША. Аб сваім поспеху тут кааліцыя аб’яўляла чатыры разы, трое з якіх апынуліся недакладнымі паведамленнямі.
21 сакавіка 2003 года вайсковыя злучэнні ЗША пачалі штурм стратэгічна важнага порта Ум-Каср. На захоп горада былі кінуты сілы 15-га марскога экспедыцыйнага атрада ЗША, 3-я брыгада спецыяльнага прызначэння Вялікабрытаніі і байцы польскага «Грома».
Іракскія ваенныя аказалі моцнае супраціўленне. У горадзе вяліся жорсткія баі. 25 сакавіка горад быў абвешчаны бяспечным, пачалося размініраванне акваторыі порта з выкарыстаннем тральшчыкаў і дэльфінаў.
Пасля размініравання горад Ум-Каср адыграў важную ролю назапашванні ваенных сіл кааліцыі і перавозцы гуманітарных грузаў для грамадзянскага насельніцтва.
Пэкарыў
Пэкарыў (Пе́карів) — вёска ў Сосныцкім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Кэнта Хасэгава
(長谷川 健太; нар. ) — былы японскі футбаліст. У 1989—1995 гадах выступаў за нацыянальную зборную Японіі.
NGC 7612
NGC 7612 (іншыя абазначэнні — PGC 71089, UGC 12512, MCG 1-59-50, ZWG 406.68, IRAS23170+0820) — лінзападобная галактыка (S0) ў сузор’і Пегас.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Гжмёнца (гміна)
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 31 населены пункт.
Загараны (Мастоўскі раён)
Загара́ны (, Загораны) — вёска ў Мастоўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Лунненскага сельсавета.
NGC 7614
NGC 7614 — чацвярная зорка ў сузор’і Рыбы.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Цэдрэла
Цэдрэла (Cedrela) — род вечназялёных або лістападных дрэў сямейства меліевых.
Батанічнае апісанне
Лісце чаргавальнае, перыстае. Кветкі дробныя, у буйных суквеццях. Плод — шматнасенная каробачка. Насенне крылатыя. У родзе 7 відаў, у трапічных раёнах Амерыкі — ад Мексікі і Вест-Індыі да Аргенціны. — высокае лістападнае дрэва з зеленавата-жоўтымі кветкамі ў пірамідальных мяцёлках даўжынёй да 30 см, дае мяккую і трывалую пахкую драўніну (называюць чырвоным дрэвам), якая выкарыстоўваецца для ўнутранага аздаблення суднаў, у вытворчасці мэблі, цыгарных скрынь. Драўніна ўтрымоўвае эфірныя алеі, якія адпужваюць тэрмітаў і насякомых.
Фергеланда (камуна)
Камуна Фергеланда (Färgelanda kommun) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка мясцовага самакіравання, якая знаходзіцца ў лене Вестра-Гёталанд у паўднёва-заходняй Швецыі.
Фергеланда 166-ая па памеры тэрыторыі камуна Швецыі. Адміністрацыйны цэнтр камуны — горад Фергеланда.
Насельніцтва
Насельніцтва складае 6 549 чалавек (па стане на верасень 2012 года).
Населеныя пункты
Камуне падпарадкаваныя 4 гарадскія пасяленні (tätort) і некалькі сельскіх, найбольшыя з якіх:
Весляры
Весляры, Граблякі (Corixidae) — сямейства насякомых з атраду клапоў. У сямействе апісана каля 550 відаў.
Апісанне
Клапы дробных і сярэдніх памераў; у даўжыню дасягаюць ад 1,5 да 15 мм. Пярэднія лапкі аднасегментныя, звычайна пашыраныя ў лапатачку. Хабаток не раздзелены. Галава вертыкальная, падагнутая пад грудзі. Простых вочак няма.
Экалогія
Сілкуюцца як жывёльнай і расліннай ежай. У перыяд цвіцення вады прадстаўнікі падсямейства сілкуюцца пераважнай водарасцямі і цыянабактэрыямі. Прадстаўнікі родаў, , , і іншыя з’яўляюцца драпежнікамі, сілкуюцца лічынкамі двукрылых, чарвякоў і ракападобных. Ва ўмовах галадання самкі могуць есці ўласныя яйцы.
Салман Рушдзі
Ахмед Салман Рушдзі (анг. Ahmed Salman Rushdie, урду أحمد سلمان رشدی, хіндзі अहमद सलमान रश्दी;, , Індыя) — брытанскі пісьменнік індыйскага паходжання, лаўрэат Букераўскай прэміі (1981). Крытыка адносіць пісьменніка да магічнага рэалізму.
Біяграфічныя звесткі
Еарадзіўся ў 1947 годзе ў Бамбеі. Лаўрэат Букераўскай прэміі 1981 году за раман «Дзеці поўначы». Раман «Сатанінскія вершы» пра эмігрантаў і эміграцыю, немагчымасць асіміляцыі ў новай культуры, напісаны ў 1989 годзе, выклікаў крытыку і пратэсты мусульманаў — яны палічылі кнігу блюзнерскай.
У 1989 годзе выйшла фатўа (пастанова) вярхоўнага лідара Ірана аяталы Хамэйні з заклікам забіць Рушдзі, а таксама ўсіх датычных публікацыі раману. Брытанскі ўрад узяў пісьменніка пад абарону. 12 жніўня 2022 года на Салмана Рушдзі перад ягонай лекцыяй у адукацыйным цэнтры Інстытут Шатокуа ў горадзе (штат Нью-Ёрк, ЗША) здзейснены напад. Пісьменнік атрымаў нажавыя раненні ў шыю, нападніка затрымалі і ўзялі пад варту.
Ацэнкі
У 2008 годзе «The Times» паставіў Салмана Рушдзі на 13-е месца ў спісе 50 найвялікшых брытанскіх пісьменнікаў з 1945 года.
Вольга Міхайлаўна Фрэймут
Фрэймут Вольга Міхайлаўна (нар., Новы Раздзіл, Львоўская вобласць, Украіна) — украінская тэлевядучая, пісьменніца, журналістка і актрыса.
Колішняя вядучая праграм «Пад'ём», «Шоўманія», «Хто зверху?», «Рэвізор», сувядучая праграмы «Страсці за рэвізорам» і інш. на «Новым канале», а таксама «Голас краіны. Перазагрузка», «Інспектар Фрэймут» на тэлеканале «1+1».
Біяграфія
Нарадзілася 25 лютага 1982 г. ў г. Новы Раздол Львоўскай вобласці. Бацька — футбаліст, маці — майстар спорту па плаванні. У раннім дзяцінстве наведвала матчы з удзелам бацькі. Восем гадоў вучылася ў музычнай школе ігры на фартэпіяна.
У якасці псеўданіма ўзяла дзявочае прозвішча маці (Фрэймут), паколькі яе сапраўднае прозвішча Конык і яе першага мужа (Ракаед) не здаваліся ёй мілагучнымі для тэлебачання. Пасля шлюбу з генеральным дырэктарам «Новага канала» Уладзімірам Лакоткам афіцыйна ўзяла прозвішча мужа, але на тэлебачанні працягвае карыстацца псеўданімам «Фрэймут».
Кар'ера
Працавала журналістам у кампаніі Бі-Бі-Сі. Здымалася ў рэкламе. Пасля Памаранчавай рэвалюцыі вярнулася з Лондана ў Кіеў, дзе атрымала працу ў міжнародным аддзеле 5-га канала. Пасля зразумела, што праца журналіста-міжнародніка яе не задавальняе. Некаторы час прапрацавала fashion-журналістам у праграме «Сняданак з 1+1». У 2008 г. ранішняе шоу на «1+1» закрылі. Аб кастынгу на ранішняе шоу «Новага канала» даведалася ад прадзюсара і журналіста Людзмілы Падлеўскай і пасля паспяховага праходжання спроб стала сувядучай «Пад'ёму» разам з Аляксандрам Педанам і Сяргеем Прытулай. 27 траўня 2011 г. выйшаў апошні эфір «Пад'ёму» ў такім складзе.
У 2010 г. была тварам новай калекцыі ўкраінскага дызайнера Аксаны Караванскай.
З чэрвеня 2011 г. сумесна з Дзмітрыем Калядэнка вяла «Шоўманію». 4 сакавіка 2012 г. праект зачынілі.
У канцы жніўня 2011 г. стартавала праграма «Рэвізор», у якой Вольга Фрэймут правярала якасць устаноў сферы абслугоўвання Украіны. Гэтая перадача стала адным з самых паспяховых праектаў «Новага канала» у сезоне 2011/12 і перамагла ў номінацыі «Лепшае інфармацыйна-забаўляльнае шоу» на Тэлетрыумфе 2012 г. 10 сакавіка — 2 чэрвеня 2012 г. разам з Сяргеем Прытулай вяла шоу «Хто зверху?». 2 снежня 2011 г. вяла лёсаванне групавога этапу Чэмпіянату Еўропы па футболе 2012 г. У 2012 г. разам з Педанам і Прытулай вяла праект «Кабрыялета».
2011 г. ў складзеным часопісам «Фокус» рэйтынгу «30 самых паспяховых тэлевядучых Украіны» Вольга Фрэймут заняла 26 месца. Мае вопыт у галіне дубляжу: летам 2011 г. агучыла Смурфету са Смурфікаў і Грэйс Кэлі ў фільме «Прынцэса Манака» (2014). У 2012 г. агучыла аўдыясборку «Казкі братоў Грым». Праект быў рэалізаваны часопісам «Карэспандэнт» у супрацоўніцтве з Саветам немцаў Украіны і Пасольствам Федэратыўнай Рэспублікі Германія ва Украіне.
Восенню 2012 г. як член журы ўдзельнічала ў шоу вялікіх пераўвасабленняў «ШОУМАЅТГОУОН». З 9 сакавіка 2013 г. на «Новым канале» ішоў другі сезон шоу «Хто зверху?», які вяла Вольга Фрэймут разам з Сяргеем Прытулай. З кастрычніка 2013 г. разам з Арамам Мнацаканавым вяла на «Новым канале» шоу «Вайна светаў. Рэвізор супраць Шэфа».
24 снежня 2013 г. былі падпісаныя дакументы аб звальненні з Новага канала, і пераход Фрэймут на 1+1. З 2 сакавіка 2014 г. у эфіры тэлеканала «1+1» выходзіць праграма «Голас краіны. Перазагрузка», дзе Вольга з'яўляецца вядучай. 3 верасня 2014 г. на «1+1» адбылася прэм'ера аўтарскай праграмы Вольгі — «Інспектар Фрэймут», у якой вядучая правярае ўстановы грамадскага харчавання. З 11 кастрычніка 2015 г. — трэнер у шоу «Маленькія гіганты» на 1+1.
У лістападзе 2013 г. выйшаў фільм Любаміра Лявіцкага «Цені незабытых продкаў», дзе ў эпізадычнай ролі журналісткі з'яўляецца Фрэймут. У 2016 г. знялася ў эпізадычнай ролі расійска-украінскага серыяла «Гатэль Элеон». Голас Вольгі быў прадубляваны іншай актрысай.
У 2013 г. стала тварам фарбы для валасоў Garnier Color Naturals. З 2013 г. — рэкламны твар пітных ёгуртаў «Актывія». У 2015 годзе стала асобай Ювелірнага дома ZARINA.
У 2017 г. прыйняла рашэнне павярнуцца на «Новы канал». Плануецца, што Вольга Фрэймут стане дырэктаркай школы лэдзі ў новым сезоне рэаліці-шоу «Ад пацанкі да паненкі».
Асабістая жыццё
На 5 канале Вольга Фрэймут пазнаёмілася з Аляксандрам Ракаедам, галоўным рэжысёрам канала, які неўзабаве стаў яе мужам. Яны не былі жанатыя афіцыйна, мелі толькі царкоўны шлюб. Аднак праз некалькі гадоў яны рассталіся.
Дачку Злату Мітчал нарадзіла ў Лондане ад карэннага брытанца Ніла.
8 мая 2016 г. Вольга нарадзіла сына Валерыя, а 28 чэрвеня 2017 г. нарадзіла дачку Еўдакію. Бацькам гэтых дзяцей стаў генеральны дырэктар «Новага канала» Уладзімір Лакотка, за якога Вольга выйшла замуж, узяўшы прозвішча Лакотка.
Барыён
Барыёны (ад βαρύς — цяжкі) — сямейства элементарных часціц, якія моцна ўзаемадзейнічаюць ферміёны і складаюцца з трох кваркаў (мяркуецца, але не даказана існаванне барыёнаў з 5 і большай колькасці кваркаў, гл. пентакварк). Барыёны разам з мезонамі (апошнія складаюцца з цотнай колькасці кваркаў) складаюць групу элементарных часціц, якія ўдзельнічаюць у моцным узаемадзеянні і завуцца адронамі.
Да асноўных барыёнаў адносяцца (па меры ўзрастання масы): пратон, нейтрон, лямбда-гіперон, сігма-гіперон, ксі-гіперон, амега-гіперон. Маса амега-гіперона (3278 мас электрона) амаль у 1,8 разы большая за масу пратона.
Класіфікацыя барыёнаў
Барыёны, якія змяшчаюць прынамсі адзін дзіўны кварк (але не змяшчаюць цяжэйшых кваркаў), завуцца гіперонамі.
У сямействе барыёнаў, акрамя нуклонаў, вылучаюць групы Δ-, Λ-, Σ-, Ξ- і Ω-барыёнаў.
Існуе таксама шырокі спектр кароткажывучых узбуджаных станаў гэтых барыёнаў.
Большасць лёгкіх барыёнаў у асноўным стане распадаюцца за кошт слабога ўзаемадзеяння, таму іх час жыцця адносна вялікі (выключэнне складае, як было адзначана вышэй, Σ0-гіперон).
Лёгкія барыёны (гіпероны, Δ-барыёны і нуклоны) у залежнасці ад спіна ўваходзяць у склад аднаго з двух мультыплетаў: дэкуплета са спінам 3/2 (Δ-барыёны, Ω-гіпероны і ўзбуджаныя станы Σ- і Ξ-гіперонаў) і актэта са спінам 1/2 (нуклоны, Σ-, Λ- і Ξ-гіпероны).
Барыённая матэрыя
Існуе таксама барыённая антыматэрыя, ці антырэчыва.
Барыённы лік
Барыёны падпарадкоўваюцца эмпірычна ўсталяванаму закону захавання барыённага ліку: у замкнёнай сістэме велічыня, роўная рознасці колькасці барыёнаў і колькасці антыбарыёнаў, захоўваецца. Гэта велічыня завецца барыённым лікам. Прычыны захавання барыённага ліку пакуль невядомыя (ва ўсякім разе, з ім не звязана якое-небудзь калібравальнае поле, як з электрычным зарадам), аднак у шматлікіх варыянтах сучасных (пакуль не пацверджаных) тэорый, якія пашыраюць Стандартную Мадэль, гэты закон можа парушацца. Калі барыённы лік не захоўваецца, то пратон (самы лёгкі з барыёнаў) можа распадацца; аднак пакуль распад пратона не выяўлены — усталявана толькі ніжняе абмежаванне на час жыцця пратона (ад 1029 да 1033 гадоў, у залежнасці ад канала распаду). Прадказваюцца і іншыя працэсы, якія не захоўваюць барыённы лік, напрыклад, нейтрон-антынейтронныя асцыляцыі.
Вазапіс Старажытнай Грэцыі
Старажытнагрэчаскі  — дэкаратыўны роспіс сасудаў, выкананы керамічным спосабам, г. зн. адмысловымі фарбамі з наступным абпалам. Ахоплівае перыяд з дагрэчаскай мінойскай культуры і аж да элінізму, гэта значыць, пачынаючы з 2500 да н.э. і уключаючы апошняе стагоддзе, якое папярэднічала з’яўленню хрысціянства.
Грэчаская кераміка з’яўляецца найбольш распаўсюджанай знаходкай у археалагічных даследаваннях антычнай Грэцыі, выявіць яе можна ва ўсім арэале рассялення старажытных грэкаў. Акрамя грэчаскай метраполіі, якая ў значнай ступені супадала з тэрыторыяй сучаснай Грэцыі, у яго ўваходзяць: заходняе ўзбярэжжа Малой Азіі, астравы Эгейскага мора, востраў Крыт, часткова востраў Кіпр і заселеныя грэкамі раёны паўднёвай Італіі. Як экспартны тавар грэчаская кераміка, а разам з ёй старажытнагрэчаскі вазапіс, трапілі ў Этрурыю, на Блізкі Усход, у Егіпет і Паўночную Афрыку. Размаляваную грэчаскую кераміку знаходзяць нават у пахаваннях кельцкай знаці.
Люксембургская Вікіпедыя
Люксембургская Вікіпедыя (па-люксгебургску: lëtzebuergesch Wikipedia) — раздзел Вікіпедыі на люксембургскай мове. Гэта 68-ы па велічыні раздзел Вікіпедыі ў свеце, заснаваны 21 ліпеня 2004 года. Змяшчае больш за 43 589 артыкулаў (на 12 мая 2015 года).
Агдэрскі ўніверсітэт
Агдэрскі ўніверсітэт (Universitetet i Agder) — нарвежская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Крысціянсан.
Палісся (Сосныцкі раён)
Палессе ці Палісся (Полі́сся) — вёска ў Сосныцкім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
171
171 — невысакосны год, пачаўся ў панядзелак. 171 год нашай эры, 171 год 1 тысячагоддзя, 71 год II стагоддзя, 1 год 8-га дзесяцігоддзя II стагоддзя, 2 год 170-х гадоў.
Лэйбл гуказапісу
Лэйбл гуказапісу (record label ці проста лэйбл) — брэнд, створаны кампаніямі, якія займаюцца вытворчасцю, распаўсюджаннем аўдыё- і часам відыязапісаў (галоўным чынам музычныя відыякліпы і відыязапісы канцэртаў на носьбітах розных адпаведных фарматаў, сярод якіх вінілавыя пластынкі, кампакт-касеты, кампакт-дыскі, міні-дыскі, SACD, DVD і пр. Назва паходзіць ад папяровай этыкеткі (label), якая змяшчае агульную інфармацыю аб запісу, наляпляемая на цэнтр вінілавых пластынак.
Літоўская Вікіпедыя
Літоўская Вікіпедыя (Lietuviškoji Vikipedija, laisvoji enciklopedija) — раздзел Вікіпедыі на літоўскай мове. Гэта 28-ы па велічыні раздзел Вікіпедыі ў свеце, заснаваны 20 лютага 2003 года. Змяшчае больш за 150 000 артыкулаў (на 2013 года).
Паветрана-дэсантны спецыяльны батальён «Дальвіц»
Паветрана-дэсантны спецыяльны батальён «Дальвіц» (Luftlandebataillon zur besonderen Verfügung «Dallwitz»), вядомы таксама, як дыверсійна-выведвальная школа «Дальвіц» — воінскае фарміраванне спецыяльнага прызначэння ў падпарадкаванні Абвера. У яго склад уваходзілі найбольш падрыхтаваныя салдаты і афіцэры Беларускай краёвай абароны і беларускай паліцыі, пераважна сябры Беларускай незалежніцкай партыі. Батальён быў заснаваны ў ліпені 1944 г.
Белае (возера, басейн Свіліцы)
Белае возера — возера ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці Беларусі. Знаходзіцца ў басейне ракі Свіліца, за 15 км на ўсход ад горада Глыбокае, непадалёку ад гарадскога пасёлка Падсвілле.
Паветрана-дэсантны спецыяльны батальён «Дальвіц»
Другая сусветная вайна
Па задумах кіраўнікоў абвера, асабісты склад батальёна павінен быў выкарыстоўвацца ў тыле савецкіх войскаў для правядзення разведвальных і дыверсійных аперацый. Курсанты вывучалі падрыўную і сапёрную справы, тапаграфію, тактыку вядзення партызанскага бою, тыпы зброі. Рыхтавалася група дзяўчат-радыстак. Начальнікам школы быў маёр рэзерву Георг Геруліс, ягонымі намеснікамі: Барыс Рагуля і Усевалад Родзька (адказваў таксама за палітычную падрыхтоўку асабовага складу батальёна).
Да восені 1944 г. асабовы склад батальёна налічваў больш за 200 чал., якія былі размеркаваны па дзвюх ротах: 1-я «Паўночная» (камандзір — лейтэнант Андрэй Рудак) і 2-я «Паўднёвая» (камандзір — лейтэнант Міхась Зуй). У выпадку непазбежных страт батальён павінен быў напаўняцца салдатамі і афіцэрамі 1-га кадравага батальёна БКА.
Жаўнеры батальёну насілі ў асноўным стандартныя шэра-зялёныя мундзіры вермахта са знакамі адрознення, якія былі прынятыя ў БКА ў 1944 г. з улікам загадаў шэфа Галоўнага кіраўніцтва вайсковых спраў БЦР № 6 ад 25 кастрычніка 1944 г. і загада № 43 ад 3 сакавіка 1945 г. Калі ў першым гаворка ішла пра «беларускае за мяжой», то ў другім змяшчалася дакладная інфармацыя наконт абавязковага ўжывання згаданых знакаў адрознення і абмундзіравання для дэсантнікаў «Дальвіц»
Увосень на тэрыторыю Беларускай ССР скінулі з самалётаў некалькі атрадаў і асобных дэсантнікаў. Частку адразу адлавілі і ліквідавалі савецкая контрразведка, іншыя арганізавалі партызанскую барацьбу.
У пачатку лістапада 1944 г. школа і батальён перадыскалаваліся ў Вальбуш. Пазней пераехаў пад Берлін, потым у Чэхію. У канцы сакавіка 1945 г. У. Родзька заключыў пагадненне з кіраўніком «Ягдфэрбанд—Ост СС» Ота Скарцэні аб павелічэнні складу батальёна да 700—800 чал. і яго перадыслакацыі з Чэхіі на тэрыторыю савецкай Беларусі. У маі 1945 г. чэшскія партызаны раззброілі батальён, а У. Родзька абвесціў пра роспуск.
Пасляваенная партызанская дзейнасць
Батальён быў падзелены на групы, якія прабіваліся на Захад або на тэрыторыю Беларусі. Атрад У. Родзькі перабраўся на Беласточчыну, дзе яго самога і арыштавалі. Рэшта ўдзельнікаў батальёна ўвязалася ў партызанскую барацьбу у Белавежскай і Налібоцкай пушчах.
Адлюстраванне ў масавай культуры
У верасні 2013 г. тэлеканал БелСат паказаў дакументальны фільм рэжысёра Антона Цялежнікава «Праклятыя і забытыя» (у 2 частках), пра беларускіх жаўнераў, якія прайшлі падрыхтоўку ў нямецкай дыверсійнай школе «Дальвіц»:
Цэзальпінія
Цэзальпінія (Caesalpinia) — род раслін сямейства цэзальпініевых.
Дрэвы або хмызнякі, часам ліяны, з двойчы перыстым лісцем. Кветкі пяцічленныя, у гронках або мяцёлках. Плод - пляскаты скурысты боб. Больш за 100 відаў, у тропіках і субтропіках абодвух паўшар'яў. З раслін многіх відаў атрымліваюць фарбавальныя рэчывы.
Палачнікі
Зданевыя, прывідавыя, палачнікі (Phasmatodea) — атрад насякомых.
Атрад уключае каля 2,5 тыс. відаў. Пашыраны пераважна ў тропіках і субтропіках. Жывуць на раслінах. Даўжыня да 35 см (самыя вялікія з насякомых). Самкі буйнейшыя за самцоў. Форма цела палачкападобная (адсюль адна з назваў) або лістападобная (у лістацелаў). Крылаў у большасці відаў няма. Вочы добра развітыя. Ногі хадзільныя. Ротавы апарат грызучы.
Расліннаедныя. У развіцці — партэнагенез, ператварэнне няпоўнае. Паводзіны і афарбоўка зданевых маюць прыстасавальнае значэнне: у нерухомым стане яны падобныя на галінкі, сцёблы, кавалкі кары, лісце. Здольныя доўга знаходзіцца ў стане «васковай гнуткасці» (каталепсія). Уласціва аўтатамія, страчаныя часткі цела лёгка ўзнаўляюцца.
Малайская мова
Мала́йская мо́ва (саманазва: Bahasa Melayu, بهاس ملايو) — аўстранезійская мова, распаўсюджаная ў краінах Паўднёва-Усходняй Азіі, родная мова малайцаў. Мае афіцыйны статус у такіх дзяржавах, як Малайзія, Сінгапур, Бруней, Какосавыя астравы, Інданезія (рэгіянальны). Колькасць носьбітаў — 77 млн чал. (2007 г.).
Гісторыя
Першыя надпісы на старажытнай малайскай мове былі знойдзены на поўдні Суматры і востраве Бангка. Яны адносяцца да канца VII ст. н. э. Першасна продкі малайцаў карысталіся старажытнаіндыйскімі формамі пісьма. У XIV ст. шырока распаўсюдзіўся алфавіт джаві на аснове арабскіх літар. У XVII ст. еўрапейскія місіянеры стварылі малайскі алфавіт румі на аснове лацінкі. Ён амаль выціснуў з ужытку джаві ў XIX — XX стст., калі сучасныя Малайзія і Інданезія апынуліся ў каланіяльнай залежнасці. Малайская мова ўжывалася каланіяльнымі чыноўнікамі і місіянерамі як сродак зносін з рознымі народамі, аказала непасрэдны ўплыў на фарміраванне інданезійскай мовы.
З малайскай мовы ў іншыя мовы трапілі такія словы, як «сага», «кетчуп», «гутаперча».
Алфавіт
Сучасны малайскі алфавіт румі складаецца з 28 літар:
A a, B b, C c, D d, E e, F f, G g, H h, I i, J j, K k, L l, M m, N n, O o, P p, Q q, R r, S s, T t, U u, V v, W w, X x, Y y, Z z.
Сонечнае зацьменне 6 мая 1883 года
Сонечнае зацьменне 6 мая 1883 года — поўнае сонечнае зацьменне 136 сараса.
Зацьменне мела велічыню 1,0634 і дасягнула свайго максімуму ў 21:53:49 UTC у пункце з каардынатамі 8° пд. ш. 145° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 5 хв. 58 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 229 км.
Зацьменне 6 мая 1883 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1883 годзе і 201-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 10 лістапада 1882 года, наступнае — 30 кастрычніка 1883 года.
Палёвэ (Сосныцкі раён)
Палёвэ (Польове́) — вёска ў Сосныцкім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
UTC-01:00
UTC-1 — часавы пояс для:
Спасылкі
Časové pásmo Huso horario
Сезар (прэмія, 2011)
36-я цырымонія прысуджэння прэміі «Сезар» адбылася 25 лютага 2011 года ў Парыжы.
Найлепшым фільмам была прызнана карціна «». Гэты ж фільм стаў лідарам па колькасці намінацый — 11 намінацый. Найбольшую колькасць узнагарод атрымаў фільм «Прывід пяра» — 4 узнагароды.
172
172 — высакосны год, пачаўся ў аўторак. 172 год нашай эры, 172 год 1 тысячагоддзя, 72 год II стагоддзя, 2 год 8-га дзесяцігоддзя II стагоддзя, 3 год 170-х гадоў.
NGC 7615
NGC 7615 (іншыя абазначэнні — PGC 71097, MCG 1-59-51, ZWG 406.70) — спіральная галактыка (Sb) ў сузор’і Пегас.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Любоў Ціханаўна Мазоль
Любоў Ціханаўна Мазоль (, в. Аснежыцы, Пінскі павет, Палескае ваяводства —, Пінскі раён) — беларускі жывёлавод, Герой Сацыялістычнай Працы (1966).
Біяграфія
З 1948 года працавала паляводам, звеннявой па вырошчванні лёну, свінаркай, з 1955 года па 1978 год даяркай калгасу «Аснежыцкі».
Дэпутат Вярхоўнага Савету БССР у 1971—1975 гадах.
Узнагароды
Герой Сацыялістычнай працы (1971). Узнагароджана ордэнам Леніна (1971), Працоўнага Чырвонага Сцяга (1958), урадавымі ўзнагародамі. У 2006 годзе за асаблівыя заслугі ў развіцці сельскагаспадарчай вытворчасці Пінскага раёна прысвоена званне «Ганаровы грамадзянін Пінскага раёна».
Залескі (Мастоўскі раён)
Зале́скі (, Залески) — вёска ў Мастоўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Лунненскага сельсавета.
Івянецкі музей традыцыйнай культуры
Івянецкі музей традыцыйнай культуры — музей у Івянцы.
Гісторыя
Месціцца ў двухпавярховым будынку, пабудаваным у 1930-х гадах. У 1977 годзе праведзена рэканструкцыя.
З пачатку 1990-х гадоў калектывам музея вядзецца праца над зборам і даследаваннем прадметаў народнага мастацтва.
23 студзеня 2006 года музей Ф. Э. Дзяржынскага перайменаваны ў дзяржаўную ўстанову «Івянецкі музей традыцыйнай культуры».
Музейны фонд на пачатак 2012 г. налічвае 18165 музейных прадметаў, у тым ліку асноўны фонд — 12412, навукова — дапаможны — 5753.
Андрэа Чэзальпіна
Андрэа Чэзальпіна (, Арэца —, Рым) — італьянскі медык, прыродазнавец і філосаф. Прафесар універсітэтаў у Пізе (1555) і Рыме (1592). Папярэднік У. Гарвея ў вывучэнні кровазвароту; першым апісаў вялікі круг кровазвароту. Заклаў асновы марфалогіі раслін, прапанаваў (1583) першую сістэму расліннага царства, заснаваную пераважна на будове насення, кветак і пладоў (выдлучыў 2 класы дрэў і кустоў, 12 класаў паўхмызнякоў і траў, 1 клас безнасенных раслін), якія аказалі вялікі ўплыў на развіццё батанікі.
Маляўкі (Мёрскі сельсавет)
Маля́ўкі (, Малявки) — вёска ў Беларусі, у Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Мёрскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Чарасы Дзісенскага (з 1926 года Браслаўскага) павета Віленскага ваяводства.
Да 12 чэрвеня 1958 года вёска ўваходзіла ў склад Глінаўскага сельсавета, да 27 сакавіка 1959 года — у склад Чэраскага сельсавета, да 24 жніўня 1992 года — у склад Якубаўшчынскага сельсавета, да 8 красавіка 2004 года — у склад Чэраскага сельсавета.
Геаграфія
Вёска знаходзіцца каля возера Набіста.
ФК Брэстжылбуд
«Брэстжылбуд» — беларускі аматарскі футбольны клуб з Брэста Брэсцкай вобласці. У 2021 годзе выступаў у Другой лізе чэмпіянату Беларусі.
Гісторыя
Клуб заснаваны ў 2013 годзе і з тых часоў выступаў у чэмпіянаце Брэсцкай вобласці, дзе быў адной з самых паспяховых каманд. Чатыры разы (у 2014, 2015, 2017 і 2020 гадах) «Брэстжылбуд» станавіўся чэмпіёнам Брэсцкай вобласці.
У 2021 годзе ў выніку рэформы рэгіянальных чэмпіянатаў «Брэстжылбуд» трапіў у Другую лігу. У сезоне 2022 клуб адмовіўся ад удзелу ў чэмпіянаце Беларусі.
Уладзімір Віктаравіч Барадач
Уладзімір Віктаравіч Барадач (нар. ) — беларускі ваенны і грамадскі дзеяч. Ветэран вайны ў Афганістане.
Біяграфія
Нарадзіўся 22 лістапада 1951 года. У 1970 годзе скончыў Мінскае сувораўскае ваеннае вучылішча. Скончыў Ваенную акадэмію імя М. В. Фрунзэ ў Маскве і Разанскае вышэйшае паветрана-дэсантнае каманднае вучылішча. Вучыўся ў БДУ ў Мінску.
20 гадоў служыў у войсках спецыяльнага прызначэння ГРУ ГШ СССР. Цягам двух гадоў у складзе войск спецыяльнага прызначэння браў удзел у вайне ў Афганістане, двойчы быў паранены. Прымаў удзел у іншых ваенных канфліктах.
Камандзір 5-й асобнай брыгады спецназу. Набыў шырокую вядомасць у сярэдзіне 1990-х гадоў, стаўшы адным з ініцыятараў стварэння Саюза беларускіх афіцэраў.
Летам 2010 года накіраваў Аляксандру Лукашэнку ліст з прапановай дапамогі ў барацьбе з карупцыяй, які падпісалі 15 ветэранаў баявых дзеянняў.
У 2010 годзе папрасіў прытулку ў Германіі. Па яго словах, гэта звязана з тым, што ён актыўна працаваў у грамадскай камісіі, якая займалася расследаваннем акалічнасцяў знікнення экс-міністра ўнутраных спраў Юрыя Захаранкі, а таксама тым, што ён быў яго намеснікам старшыні Саюза беларускіх афіцэраў.
21 лютага 2013 года быў ўзнагароджаны прэміяй «Рыцар года. З адкрытым забралам» за 2013 год, заснаванай грамадскім рухам імя Юрыя Захаранкі «Абаронцы Айчыны».
У 2013 годзе ў Польшчы афіцыйна зарэгістраваў Фонд «Рада нацыянальнага адраджэньня Беларусі», які павінен быў займацца дзеяннямі, накіраванымі на дэмакратычныя перамены ў Беларусі, у тым ліку дапамогай рэпрэсаваным дэмакратычным актывістам. Першапачаткова Барадач разам з паплечнікамі меркаваў, што Рада нацыянальнага адраджэння стане ценявым урадам Беларусі ў выгнанні, але прапанова не была падтрыманая.
У студзені 2014 года прапанаваў Украіне сфармаваць інтэрнацыянальныя брыгады.
4 мая 2021 года пазбаўлены воінскага звання палкоўніка ў адстаўцы.
Жыве ў Мюнхене (Германія).
Вясляр зубчастаногі
Вясляр зубчастаногі (Corixa dentipes) — від насякомых сямейства.
Лацінская Вікіпедыя
Лацінская Вікіпедыя (Vicipaedia Latina) — раздзел Вікіпедыі на лацінскай мове.
Гісторыя
Спачатку ў Лацінскай Вікіпедыі дамінавалі тэмы з класічнай гісторыі, але ў 2006 годзе з'явілася група новых удзельнікаў, якая істотна пашырыла асвятленне тэм XX ст., такіх як поп-культура і тэхналогіі. Каб мець справу з паняццямі, якія не існавалі ў класічныя лацінскія часы, былі ўведзены ў абарот новыя словы, што стала прычынай дэбатаў. У Лацінскай Вікіпедыі карыстаюцца класічнай латынню (latinitas) і неалагізмы выражаюць у асноўным з дапамогай лацінскіх слоў і іх камбінацый.
173
173 — невысакосны год, пачаўся ў чацвер. 173 год нашай эры, 173 год 1 тысячагоддзя, 73 год II стагоддзя, 3 год 8-га дзесяцігоддзя II стагоддзя, 4 год 170-х гадоў.