cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Фінскае навуковае таварыства
Таварыства з’яўляецца і гістарычна заўсёды было ў асноўным шведскамоўным, таму ў 1908 годзе была заснавана аналагічная фінскамоўная арганізацыя —. Акрамя таго, у Фінляндыі ёсць дзве тэхнічныя акадэміі. Чатыры фінскія акадэміі маюць орган для супрацоўніцтва, дэлегацыю фінскіх акадэмій навук і лістоў.
Уборкі (Буда-Кашалёўскі раён)
Убо́ркі (, Уборки) — пасёлак у Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Марозавіцкага сельсавета.
Тузла (востраў)
Тузла — пясчаны востраў у Керчанскім праліве Азоўскага мора паміж Керчанскім паўвостравам Крыму на захадзе і Таманскім паўвостравам Краснадарскага краю на ўсходзе. Плошча вострава — 3,5 км², даўжыня — ад 5 да 6,5 км, шырыня — каля 0,5 км.
Уборкі (Буда-Кашалёўскі раён)
Да 16 ліпеня 1954 года пасёлак знаходзіўся ў адміністрацыйным падпарадкаванні Буда-Кашалёўскага пассавета.
Тузла (востраў)
1 кастрычніка 2015 года востраў быў злучаны з мацерыковай Расіяй рабочым мостам РМ1, які з’яўляецца часткай тэхналагічнага моста ў Крым. Па мосце перасоўваюцца грузавікі і будаўнічая тэхніка. Вядзецца будаўніцтва працоўнага моста РМ2 ў бок Керчы.
Zebrasoma veliferum
Zebrasoma veliferum — гэта від марскіх рыфавых рыб сямейства Acanthuridae.
Апісанне
Гэты від з'яўляецца адным з найбуйнейшых прадстаўнікоў свайго роду. Найбуйнейшы навукова зарэгістраваны асобнік дасягаў  40 см. Вырастаюць да максімальнай даўжыні 40 см. Расліннаедныя рыбы, якія харчуюцца ніткавымі водарасцямі. Хоць іх скура светла-бэжавая з палоскамі, у напружаным стане могуць станавіцца цёмна-карычневымі.
Цела дыскападобнае са значна падвышаным спінным плаўніком і вялікім анальным плаўніком. Мае шырокі лыч. З кожнага боку хваставога сцябла мае востры выступ хрыбетніка (так званы скальпель), які выкарыстоўваецца для абароны і для ўстанаўлення свайго панавання. Калі рыба не выкарыстоўвае скальпель, той складваецца ўнутр.
Рыб упрыгожваюць шырокія, светла-жоўтыя палосы, якія чаргуюцца з больш цёмнымі палосамі ўздоўж усяго цела. Выгіб распасціраецца ў спінны і анальны плаўнікі. На цёмнай паласе жоўтыя кропкі і палоскі. Хваставы плаўнік жоўты. Галава рыбы белая і ўпрыгожана жоўтымі кропкамі. Цёмная паласа з жоўтымі кропкамі праходзіць праз вочы, а другая цёмная паласа з кропкамі размешчаны прама ззаду вока.
Маладыя асобіны падобныя на дарослых рыб, але з больш жоўтай афарбоўкай.
Арэал
Маюць шырокі арэал па ўсёй Акіяніі, Індыйскім акіяне і паўднёвай частцы Ціхага акіяна. Яны могуць жыць на глыбінях 1 — 60 м або больш.
Значэнне
Zebrasoma veliferum з'яўляецца папулярнай рыбай у акварыумістаў.
Коблын
Коблын (Ко́блин) — вёска ў Млыніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Мазазаўры
Мазазаўры (Mosasaurus, «яшчар з ракі Моза», Mosa — назва ракі Маас, σαῦρος — яшчарка) — род вымерлых марскіх гадаў з сямейства мазазаўраў атрада лускаватыя. Адны з апошніх прадстаўнікоў сямейства.
Mosasaurus hoffmanni — самы буйны і першы апісаны прадстаўнік мазазаўраў, некаторыя асобіны гэтага віду дасягалі даўжыні больш за 17 метраў.
IC 1120-1
IC 1120-1 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) у сузор’і Змяя.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Вяленевая папера
Вяленевая (велень, vélin — тонка вырабленая скура) папера — высокагатункавая (чыста цэлюлозная, без драўніны, як і ), добра праклееная, шчыльная, без ярка выяўленай структуры, пераважна жаўтлявага колеру. Пры яе вырабе выкарыстоўвалася чарпальная форма з тканкавай сеткай, якая не пакідала на лісце паперы якіх-небудзь адбіткаў, ліній. Таму атрыманы ліст быў раўнамерны на прасвет і вонкава падобны на тонкі вялень, адкуль і пайшла назва паперы.
Упершыню вяленевая папера была выраблена ў Вялікабрытаніі ў 1757 годзе.
Аўдоткавыя
Аўдоткавыя, палянікавыя (Burhinidae) — сямейства птушак атрада сеўцападобных.
Вялікія і сярэдніх памераў птушкi з апярэннем пясочнага колеру, вялікімі вачыма, параўнальна доўгімі, але тоўстымі нагамі з трыма пальцамі. Сілуэт з дробнай, як бы «ўціснутай» у тулава галавой. Палёт хуткі, але цяжкі, крылы не вельмі вострыя. Палавы дымарфізм адсутнічае. Жывуць у пясчаных мясцiнах, часта паблізу ад вады. Гняздо ў ямцы на зямлі. Адрозніваецца 9 відаў.
Прыстрамы
Прыстрамы́ (, Пристромы) — вёска ў Смалявіцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Азярыцкаслабадскага сельсавета.
Да 16 снежня 2009 года вёска ўваходзіла ў склад Прылепскага сельсавета.
Слонімскі чыгуначны вакзал
Будынак вакзала — помнік архітэктуры неабарока ў Слоніме. Размешчаны па адрасе вул. Вакзальная, 11. Пабудаваны ў 1922 г. з цэглы. Разам з вадацяжнай вежай, узведзенай у стылі мадэрн, складае адзіны архітэктурны ансамбль.
Архітэктура
Вакзал уяўляе сабой прамавугольны ў плане мураваны будынак з мансардавым дахам складанага пластычнага малюнка.
Прасторавае развіццё кампазіцыі дасягаецца трохступеньчатым павышэннем аб'ёмаў, якое нарастае да цэнтра: ад адносна нізкіх бакавых крылаў праз цэнтральны аб'ём да мансардавага паверха.
У архітэктуры выкарыстаны стылізаваныя элементы барока. Франтальныя фасады маёць па цэнтры 2-павярховыя рызаліты з фігурнымі франтонамі, дэкарыраванымі валютамі, шарамі на пастаментах, філянговымі парапетамі. аднапавярховы аб'ём уваходнага тамбура завершаны «разарваным» франтонам. Фасады дэкарыраваны рустам, расчлянёны прамавугольнымі і арачнымі высокімі аконнымі і дзвярнымі праёмамі. Планіроўка калідорна-анфіладная. Квадратны ў плане вестыбюль у цэнтры кароткімі пераходамі злучаны з касавай залай, залай чакання. Службовыя памяшканні маюць асобныя ўваходы ў тарцах будынка. Цэнтральная лесвіца звязвае вестыбюль са службовым мансардавым паверхам.
Дварчаны (Орлеўскі сельсавет)
Дварча́ны (, Дворчаны) — вёска ў Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Орлеўскага сельсавета.
Марачкова
Марачко́ва (, Морочково) — вёска ў Расонскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Клясціцкага сельсавета.
Ейкавіцы (гміна)
Ейкаві́цы (Jejkowice) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Рыбніцкага павета Сілезскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Ейкавіцах. Плошча гміны складае 7,59 км². Станам на 2008 год у гміне Ейкавіцы пражывалі 3 753 чалавекі, шчыльнасць — 494,4 чал./км².
Марачкова
Да 2004 года з’яўлялася цэнтрам Марачкоўскага сельсавета.
Знаходзіцца за 27 км у напрамку на захад ад гарадскога пасёлка Расоны, за 176 км ад Віцебска, каля левага берага ракі Свольна.
Ейкавіцы (гміна)
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 1 населены пункт.
Каменны вугаль
Каменны вугаль — выкапневы гумусавы вугаль больш высокай ступені вуглефікацыі ў параўнанні з бурым вуглем. Па міжнароднай класіфікацыі да каменных адносяць вугалі з вышэйшай цеплынёй гарэння больш за 23,88 МДж (5700 ккал/кг) і выхадям лятучых болей 9 %. Каменны вугаль змяшчае ў гаручай масе ад 75 да 97 % вуглерода. Каменны вугаль распаўсюджаны ў адлажэннях каменнавугальнай, пермскай і юрскай сістэм. Глыбіня знаходжання каменнага вугалю — ад паверхні да 2000—2500 метраў. Ён утварыўся з прадуктаў распаду арганічных астаткаў вышэйшых раслін, змяніўшыхся пад уплывам вялікага ціску акружаючых парод зямной кары і параўнальна высокай тэмпературы. З узрастаннем ступені пераўтварэння паслядоўна павялічваецца ўтрыманне вуглерода і адначасова змяньшаецца колькасць кіслароду, вадароду, лятучых рэчываў; змяняецца цеплыня згарання, здольнасць спякацца і іншыя ўласцівасці.
Каменны вугаль — гаматная горная парода, утвораная аморфным вуглеродам, аксамітна і смаляна-чорнага колера; бліскучасць каменнага вугалю — тлустая, злом ракавісты; цвёрдасць 2-3; удзельная вага 1,25-1,4. Каменны вугаль гарыць яркім полымем, распаўсюджваючы моцны дым і смалісты водар. Апрацоўкай растворам хлорава-каліевай солі і азотнай кіслаты калі-некалі мажна выявіць у каменным вуглі структуру папараці, сілірярыі, лепідэндрона і іншых каменнавугальных раслін. Адрозніваюць — смалісты ці бліскучы — з ракавістым, бліскучым зломам, грубы — з грубазерністым зломам, слаёвы — з сланцаватай асобнасцю, валаконны — з валаконнай структурай і інш. Каменны вугаль змяшчае ў сярэднім наступныя элементы: 82 % вуглярод, 1,5-5,7 % вадарод, 1,5-15 % кісларод, 0,5-4 % сера, да 1,5 % азот, 2-45 % лятучых рэчывыў; колькасць вадкасці 4-14 %, утрыманне залы нязначнае,. Большая ці меншая прысутнасць серы абумоўлена дадаткам сернага калчадана ці іншых серністых мінералаў. Чым больш у каменным вугле вадароду, тым больш атрымліваецца з яго пры награванні без доступа паветра смалістых рэчываў, тым лепш такі каменны вугаль гарыць і тым больш ён прыдатны для атрымання свяцільнага газа, такі, багаты смоламі каменны вугаль называюць тлустым, а бедны гэтымі рэчывамі — худым. Худыя вуглі загараюцца з цяжкасцю, і іх гарэнне можа падтрымлівацца толькі пры моцным прытоку паветра. Пры пракальванні ў зачыненай прасторы тлусты каменны вугаль спякаецца і плавіцца, утвараючы порыстую губкавую масу — кокс, які зусім не ўтрымлівае серы і няшмат Н і О; пры гэтым атрымліваюць газападобны свяцільны газ і вадкі — каменнавугальны варволь.
Каменны вугаль у якім смалістыя рэчывы амаль зусім адсутнічаюць, мае назву антрацыт. Найбольш буйнымі распрацоўваемымі басейнамі каменнага вугалю з’яўляецца: Данецкі, Кузнецкі, Пячорскі, Карагандзінскі, Аппалачскі, Пенсільванскі, Верхнесілезскі, Астрава-Карвінскі, Рурскі, Вялікі Хуанебас, Паўднёва-Уэльскі, Валанс’енскі, Брабантскі. Тры чвэрці агульнасусветных запасаў каменнага вугалю прыходзіцца на краіны СНД, ЗША, КНР.
Сусветныя запасы каменнага вугалю (прыблізныя дадзеныя)
У 1990-х гадах сусветнае спажыванне каменнага вугалю склала 2,3 млрд.тон у год. У адрозненне ад спажывання нафты, спажыванне вугалю значна павялічылася не толькі ў развіваючыхся краінах, але і ў прамыслова развітых краінах.
NGC 20
NGC 20 (іншыя абазначэнні — NGC 6, UGC 84, MCG 5-1-36, ZWG 498.82, ZWG 499.54, PGC 679) — лінзападобная галактыка ў сузор’і Андрамеда.
Гэты аб’ект занесены ў Новы агульны каталог некалькі разоў, з абазначэннямі NGC 6, NGC 20.
Галактыка была адкрыта ірландскім астраномам Уільямам Парсансам 18 верасня 1857.
Дразды (Мінск)
Дразды́ — колішняя вёска на левым беразе ракі Свіслач, з 1978 года ў складзе Мінска. На поўнач ад Драздоў месціцца Зацань, на паўднёвым захадзе — Веснінка, на поўначы — Крупцы.
Іанікій Галятоўскі
Іанікій Галятоўскі (пач. XVII ст. — ) — праваслаўны царкоўны дзеяч Рэчы Паспалітай, пісьменнік, тэарэтык гамілетыкі і красамоўства, вучоны-энцыклапедыст. Заснавальнік марыялагічнай традыцыі ва ўсходнеславянскай і балгара-румынскай кніжнасці.
Біяграфічныя звесткі
Настаўнікам яго быў архіепіскап. На апошнім курсе духоўнай акадэміі І. Галятоўскі прымае пострыг і едзе ў Купяціцкі манастыр, неўзабаве ўзводзіцца ў сан настаяцеля. У бытнасць рэктарам акадэміі Л. Барановіч пераводзіць настаяцеля Іанікія ў Кіеў выкладчыкам. 3 31 снежня 1659 да 1662 іераманах Іанікій — рэктар Кіева-Магілянскай духоўнай акадэміі і ігумен. У 1662 ім знойдзена і ўрачыста ўнесена ў новую акадэмічную царкву цудадзейная Брацкая ікона Божай Маці.
Архімандрыт Наўгарод-Северскага, потым. На Чарнігаўшчыне збірае паданні, што лягуць у аснову «Скарбніцы пажытачнай» (32 цуды ад іконы Ялецкай Адзігітрыі). Асабліва ўшаноўваў купяціцкую ікону, як уладкавальніцу ў юнацтве і маладосці, пячэрскую, што надавала мудрасць у сталым веку, ялецкую, якая апекавала яго старасць.
Дразды (Мінск)
Гісторыя
У 1917 годзе ў Сёмкава-Гарадоцкай воласці Мінскага павета; 5 двароў, 37 жыхароў. З 1934 года ў Менскім раёне. У 1930-я гады на землях Драздоў быў піянерскі лагер, а пасля гэтая зямля адышла пад дачы НКУС. У перыяд Другой сусветнай вайны нямецкая адміністрацыя стварыла ў Драздах канцлагер. На паўночны ўсход ад лагера — месца масавых пахаванняў.
Іанікій Галятоўскі
Біяграфічныя звесткі
У 1667 па даручэнні Лазара Барановіча архімандрыт Іанікій едзе на радзіму ў Літву, каб агітаваць за абранне на польскі трон царэвіча Аляксея Аляксеевіча. У жніўні 1669 суправаджае па вяртанні з Масквы ў Егіпет александрыйскага Патрыярха. У канцы 1670 I. Галятоўскі па царкоўна-гаспадарчых справах быў у Маскве, дзе запомніўся сваімі казаннямі і прывітальным словам да цара.
Дразды (Мінск)
Гісторыя
Пасля вайны ў Драздах размяшчаліся «дачы Саўміна», тут жылі кіраўнікі камуністычнай партыі, у тым ліку Пётр Машэраў. У 1976 годзе ля вёскі створанае вадасховішча. У 1978 годзе вёска ўключаная ў межы горада Мінска.
Іанікій Галятоўскі
Літаратурная творчасць
У перыяд міжканфесійнай барацьбы I. Галятоўскі ўздымае пропаведзь на новую вышыню сваёй кнігай «Ключ разумення» (1659,1660,1663, 1665) і багаслоўска-педагагічным трактатам «Наука, албо Способъ зложеня казаня» (фактычна падручнік па гамілетыцы). Паводле канцэпцыі рытара, казанне павінна складацца з трох частак: «эксордыума», «початка, прыступа до самой речи, о чым хочет казанье мети», «нарацыі», «повести, которую обецал показати, тая часть наибольшая, бо в ней все казане замыкаемая, и до ней иныя части стягаются» і «конклюзія», «конец казаня». I. Галятоўскі заклікаў так прамаўляць, каб усе людзі разумелі, што ім у павучэнні паведамляецца. Яго «Навука зложеня казаня» суправаджаецца 32 асноўнымі і 14 дадатковымі пропаведзямі. Згодна метаду тлумачэння аўтар вылучае ў кожнай з’яве літаральны, маральны, алегарычны і аналагічны зместы. У казаннях I. Галятоўскі дае метафізічныя звесткі (пра сутнасць з’яў прыроды) — тлумачыць паходжанне маланкі, узнікненне ветру, змяшчае народныя прыкметы, выкладае павучальныя гісторыі, назіранні з жыцця птушак і жывёл, звяртае ўвагу на лекавыя ўласцівасці кветак, зёлак і камянёў.
Дразды (Мінск)
Гісторыя
З часу абвяшчэння незалежнасці Беларусі на былых дачах Саўміна жылі замежныя паслы. У 1998 годзе ў Драздах адбыўся дыпламатычны скандал, калі пасля разгону Вярхоўнага Савета Беларусі і рэзкай крытыкі Захаду ўрад Беларусі запатрабаваў, каб дыпламаты 22 краін вызвалілі да 10 чэрвеня свае рэзідэнцыі ў дыпламатычным гарадку ў сувязі з неабходнасцю правядзення там капітальнага рамонту; без папярэджання ў будынках пасольстваў былі адключаны электрычнасць, вада і тэлефонная сувязь. 18 чэрвеня Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка абвясціў комплекс Дразды ўласнасцю ўрада і заявіў, што размяшчэнне падраздзялення марскіх пехацінцаў ЗША за 50 метраў ад яго асабістай рэзідэнцыі цалкам выключана. ЗША, Вялікабрытанія, Францыя, Германія, Грэцыя, Італія, Польшча і Японія адклікалі сваіх паслоў з Мінска ў знак пратэсту супраць парушэння Венскай канвенцыі.
Іанікій Галятоўскі
Літаратурная творчасць
У час, калі многія падтрымліваюць унію, I. Галятоўскі адстойвае праваслаўе ад нападаў. У 1676 надрукавана «Бяседа Белацаркоўская», што зафіксавала ў прысутнасці караля Яна-Казіміра дыспут езуіта Андрыяна Пякарскага з I. Галятоўскім і перамогу апошняга (1663).
Дразды (Мінск)
Гісторыя
Часам назву «Дразды» пераносяць таксама на суседні элітны катэджны пасёлак Вясёлкавы.
Іанікій Галятоўскі
Літаратурная творчасць
Для XVII ст. характэрна ўшанаванне цудадзейных ікон Божай Маці. Сярод кніг I. Галятоўскага марыялагічнай традыцыі — аповесці пра 445 цудаў ад ікон Багародзіцы з прысвячэннем кузіне Пятра Магілы Ганне Патоцкай «Неба новае з новымі зорамі створанае» (выдавалася на старабеларускай, польскай і рускай мовах, у Львове, Чарнігаве, Магілёве, Маскве) і «Скарбніца пажытачная» пра цудадзейную ікону Божай Маці Ялецка-Чарнігаўскую (Ноўгарад-Северскі, 1676).
«Месія праўдзівы» (Кіеў, 1669) напісаны як рэакцыя на з’яўленне сярод яўрэяў ілжэмесіі, з мэтай засцерагчы суайчыннікаў ад захаплення іудзейскай ерассю.
У канфлікце Лазара Барановіча і Сімяона Адамовіча чарнігаўскі архімандрыт прыняў бок настаўніка. Трактат «Старая Царква» (Ноўгарад-Северскі, 1678) скіраваны супраць «Старой веры» Паўла Боймы, і «Трыбунала» Міколы Ціхановіча. Кніга прысвечаная Лазару Барановічу, у прадмове згадваюцца факты з біяграфіі архіепіскапа.
У 1683 выходзяць «Фундаменты», невялікі па памеры (100 с.) надзённы твор з дынамічнымі сюжэтнымі эпізодамі. Аўтар згадвае шлюбы польскіх каралёў і ўсходнеславянскіх княгінь, фрагменты жыцця праваслаўных святых, крыўды, якія ўчынілі католікі праваслаўным. Багаслоў зміраецца перад ворагамі (заіламі), згадваючы пры гэтым, што Заіл, які высмейваў Гамера, быў павешаны Пталамеем.
У 1679 з падзякаю Ялецкай цудадзейнай іконе Адзігітрыі, якая абараніла чарнігаўскую архімандрыю ад туркаў (на адданне свята Успення з’явілася Багародзіца з воямі ў небе), друкуецца «Лебедзь з пяццю пёрамі». Аўтар цытуе ўрывак з «Вызваленага Ерусаліма» Т. Таса пра хцівасць і жорсткасць мусульман, заклікае не толькі да лучнасці супраць туркаў, але і да вызвалення іншых народаў ад асманскага прыгнёту. Супраць магаметан скіраваны і «Алкаран» (Чарнігаў, 1683), прысвечаны царам Іаану і Пятру Аляксеевічам.
3 пазіцыі выкрыцця сутнасці арыянства напісаны «Алфавіт», дыялог праваслаўнага і арыяніна, а таксама «Сафія мудрасць». «Алфавіт» (1681) змяшчае верш, дзе аўтар зазначае, што цярпліва пераносіць нястачы і цяжкую працу з надзеяй увайсці ў Царства Божае. Сярод апошніх твораў архімандрыта «Богі паганскія» (1686), з прысвячэннем царэўне Сафіі і «Душы памерлых людзей» (1687).
Багаслова вылучае багатая і каларытная мова, даходлівая, эмацыянальна і экспрэсіўна насычаная манера выкладання. У тэарэтычных працах назіраецца трансфармацыя сціплай гаміліі ва ўзвышанае, тэалагічна змястоўнае і грамадска надзённае казанне. I. Галятоўскі ўзбагаціў пропаведзь міфалагічнымі супастаўленнямі, яна дасягае асаблівай вобразнай выразнасці і моцнага ўздзеяння.
Остра (муніцыпалітэт)
Остра (Ostra) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Марке, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Анкона.
Насельніцтва складае 6532 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 135 чал./км². Займае плошчу 47 км². Паштовы індэкс — 60010. Тэлефонны код — 071.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Guadenzio di Rimini.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Суперпасьют
Суперпасьют (super pursuit — пераследванне на кароткай дыстанцыі) — від біятлоннай гонкі, якая складаецца, як і суперспрынт, з двух самастойных стартаў — кваліфікацыі і фінальных спаборніцтваў, якія праводзяцца ў адзін і той жа дзень. Аднак, правілы правядзення суперпасьюта адрозніваюцца ад правілаў правядзення суперспрынта. На сённяшні дзень суперпасьют праводзіцца толькі ў рамках Чэмпіянату Расіі па біятлоне, а ў каляндар найбуйнейшых міжнародных біятлонных спаборніцтваў пакуль не ўключаны. Гонкі, якія нагадваюць суперпасьют, праводзяцца ў рамках камерцыйных стартаў, напрыклад, Каляднай гонкі зорак біятлона.
Рэгламент гонкі
Кваліфікацыя падобная на класічную спрынтарскую гонку. Спартсмены стартуюць паасобна. Яны праходзяць дыстанцыю 4,5 км для мужчын і юніёраў (тры круга па 1,5 км), і 3,6 км для жанчын і юніёрак (тры круга па 1,2 км); страляюць двойчы — лежачы і стоячы. Для кожнай стральбы ў спартсмена ёсць абойма з 5 патронамі і 3 дадатковых патрона. Калі біятланіст, патраціўшы дадатковыя патроны, не закрые ўсе мішэні, то яго дыскваліфікуюць і не дапускаюць да фінальных спаборніцтваў. Па выніках кваліфікацыі фармуецца стартавы спіс удзельнікаў фінальных спаборніцтваў.
Фінальныя спаборніцтвы падобныя на класічны пасьют. Спартсмены стартуюць у адпаведнасці з вынікамі кваліфікацыі з тым адставаннем, якое ў іх было. Даўжыня дыстанцыі — 7,5 км, для мужчын і юніёраў (пяць кругоў па 1,5 км), і 6 км для жанчын і юніёрак (пяць кругоў па 1,2 км). Біятланісты чатыры разы заязджаюць на стрэльбішча дзе праводзяць спачатку дзве стральбы лежачы, а пасля дзве стральбы стоячы. Для кожнай стральбы ў спартсмена ёсць толькі 5 патронаў. За кожны промах прадугледжана праходжанне штрафнога круга, які складае 100 метраў. Пераможцам суперпасьюта лічыцца той біятланіст які першым прыедзе на фініш у фінальных спаборніцтвах.
Геаграфія Венесуэлы
Венесуэла — дзяржава плошчай 916 тыс. кв.км. на поўначы Паўднёвай Амерыкі. На працягу 2800 паўночных км абмываецца цёплымі водамі Карыбскага мора i Атлантычнага акіяна на поўначы. У Карыбскім моры Венесуэле належаць шматлікія астравы, найбуйнейшы з якіх — Маргарыта. Мяжуе з Гаянай на ўсходзе, з Калумбіяй на захадзе, з Бразіліяй на поўдні. На паўночным усходзе мае марскую мяжу з Трынідадам і Табага. Межы у асноўным цяжкапраходныя, ідуць па забалочаных і залесеных нізінах, стромых плато і высозных гарах. Такі характар межаў з аднаго боку спрыяе бяспецы краіны, з іншага — замінае развіццю інтэграцыі з суседзямі. Венесуэла прэтэндуе на дзве траціны тэрыторыі суседняй Гаяны на захад ад ракі Эсекіба.
Геалагічная будова і рэльеф
Тэрыторыя Венесуэлы адрозніваецца складанай геалагічнай будовай і, адпаведна, рэльефам. Заходняя частка краіны ляжыць у маладым складкаватым поясе — гэта паўночна-ўсходняя ўскраіна Андаў, дзе Усходняя Кардыльера дзеліцца на два ланцугі: Сьера-дэ-Перыха (заходні) і Кардыльера-дэ-Мерыда (усходні) з найвышэйшай кропкай краіны — гарой Балівар. Паміж ланцугамі размяшчаецца адкрытая да Карыбскага мора ўпадзіна Маракайба. На паўднёвым усходзе Венесуэлы паўстала велічнае Гвіянскае пласкагор'е, якое геалагічна адпавядае Гвіянскаму шчыту Паўднёваамерыканскай платформы. Пры абсалютных вышынях 1-3 км, пласкагор'е ўражвае неверагоднымі стромымі схіламі кіламетровай вышыні — гэта рэльеф сталовых гор тэпуі. Ланцужок пясчанікавых гор-тэпуі Сера-Пакарайма ідзе ўздоўж паўднёвай мяжы краіны ад масіва Рарайма на стыку Венесуэлы, Гаяны і Бразіліі на захад да гары Дуіда каля р. Касік'ярэ. Паміж Андамі і Гвіянскім пласкагор'ем заціснулася Арыноцкая нізіна, створаная адкладамі ракі Арынока і яе левых прытокаў.
Клімат
Клімат Венесуэлы вызначаецца чаргаваннем вільготных экватарыяльных паветраных мас пры штылявым надвор'і летам і сухіх пасатных вятроў зімой. На болей як трох чвэрцях плошчы краіны дажджлівы сезон працягваецца з мая па лістапад. Колькасць ападкаў вар'іруе ад 280 мм на Карыбскім узбярэжжы да 2000 мм і больш у раёне паўднёвага ўскрайку возера Маракайба і на наветраных схілах гор і Гвіянскім пласкагор'і. Сухі сезон працягваецца з снежня па красавік. Тэмпературы мала змяняюцца на працягу года і залежаць у асноўным ад вышыні мясцовасці. Прыбярэжныя мясцовасці адрозніваюцца начной спякотай і высокай вільготнасцю паветра, на схілах і ў далінах гор тэмпературы ніжэй і ўмовы больш камфортныя для пражывання чалавека. Менавіта таму ўсе буйныя гарады размешчаны на вышыні ад 600 да 1850 метраў над узроўнем мора. Вышэй за 1800 м клімат значна халаднейшы і блізкі да клімату ўмераных шырот. На вышынях больш за 3000 м настолькі халодна, што земляробства практычна немагчыма, і асноўным відам сельскагаспадарчай дзейнасці з'яўляецца авечкагадоўля.
Унутраныя воды
Галоўная рака краіны — Арынока. Гэта трэцяя паводле даўжыні рака кантыненту і адна з самых шматводных рэк свету. Пры ўпадзенні ў Атлантычны акіян Арынока ўтварае вялікую дэльту. Вадазборны басейн Арынока займае прыкладна чатыры пятых тэрыторыі Венесуэлы. Рака Касік'ярэ сістэмы Арынока атрымала вядомасць дзякуючы з'яве біфуркацыі: Касік'ярэ злучае вярхоўі Арынока з вярхоўямі Рыу-Негру і яе воды падзяляюцца паміж дзвюма рачнымі сістэмамі. Яшчэ адзін з прытокаў сістэмы Арынока, рака Чурун, робіць галавакружны скачок з Аўян-Тэпуі, такім чынам утвараючы найвышэйшы ў свеце вадаспад — Анхель, вышынёй 979 метраў. На некаторых буйных прытоках Арынока (напрыклад, Карані) створаны вадасховішчы. На паўночным захадзе Венесуэлы знаходзіцца кроплепадобнае возера-лагуна Маракайба, найвялікшае возера Паўднёвай Амерыкі.
Расліннасць і фларыстычныя вобласці
Разнастайнасць абсалютных вышынь, колькасці ападкаў і іншых умоў асяроддзя тлумачыць неаднароднасць расліннага покрыва і багацце флоры краіны. Можна вылучыць некалькі фларыстычных абласцей.
Венесуэльскія Анды
Венесуэльскія Анды — гэта працяг Андыйскай вобласці захаду Паўднёвай Амерыкі. Схілы венесуэльскіх Анд пакрытыя густымі і цяжкапраходнымі мохавымі лясамі, званымі таксама горнымі дажджавымі або хмарнымі. Гэта пояс хіннага дрэва (Cinchona), які часта лічыцца ўмераным па клімаце. Вышэй мяжы вырастання дрэў знаходзяцца бязлесныя парама з дамінаваннем відаў Espeletia, хмызнячкоў і падушкападобных раслін. Гэтыя высакагорныя супольнасці радуюць вока шматлікімі яркімі кветкамі, якія надаюць ім падабенства з вялізнымі альпійскімі садамі. На жаль, празмерны выпас жывёлы прывёў да таго, што натуральная расліннасць у многіх месцах дэградавала да хмызняковых пустак.
Карыбскае ўзбярэжжа
Бліжэй да Карыбскага ўзбярэжжа лясы становяцца сушэй і паступова набываюць характар калючых зараснікаў з шматлікімі кактусамі і шыпастымі бабовымі. На паўночным узбярэжжы флора тыпова карыбская — з разнастайнымі дрэвамі з сямейства бабовых, шматлікімі кактусамі, відамі Capparia, Jacquinia і Ziziphus.
Дажджавыя лясы Амазоніі
На поўдні і ўсходзе краіны ўздоўж межаў з Бразіліяй і Гаянай лістападныя лясы замяшчаюцца тыповымі дажджавымі амазонскімі лясамі з высокіх вечназялёных дрэў, шматлікімі ліянамі і слаба выяўленым падлескам. Лясныя масівы перамяжоўваюцца саванамі. Тут растуць такія калісьці эканамічна важныя віды, як гевея бразільская і кастыла каучуканосная, а таксама канатная пальма (піасава). Невялікія плошчы падобнага дажджавога лесу знаходзяцца на поўначы краіны, у асноўным ля паўднёвага ўскрайку возера Маракайба.
Тэпуі Гвіянскага пласкагор'я
Невялікая па плошчы, але самая цікавая фларыстычная правінцыя займае плоскія вяршыні тэпуі. Гэта рэліктавая зона, настолькі старажытная, што яе бліжэйшыя фларыстычныя сувязі прасочваюцца толькі з некаторымі ўзвышшамі поўдня Бразіліі, а больш аддаленыя — з Андыйскай вобласцю, гарамі кубінскай вобласці Ар'ентэ і Заходняй Афрыкі. Тут расце шмат вузкаэндэмічных верасовых, марэнавых, брамеліевых і кіпарысавых.
Жывёльны свет
У Венесуэле водзяцца ягуар, пума, ацэлот, хмызняковы сабака, блізкая да куніц тайра, выдры, малпы, свінкавыя, нутрыя, дзікабраз, тапір і пекары. Сустракаюцца таксама алені і апосумы. У многіх рэках звычайныя кракадзілы, алігатары і чарапахі. У джунглях прадстаўлены ўдавы, іншыя змеі і яшчаркі. На нізінах сустракаецца мноства жураўлёў, чапляў, буслоў, качак і іншай воднай дзічыны, а ў гарах — драпежных птушак.
Ахова прыроды
У Венесуэле 43 нацыянальных паркі, да ліку найбольш вядомых адносяцца Канайма, Маракой, Мачыма.
Сапоцкінскі біялагічны заказнік
Сапоцкінскі — былы біялагічны заказнік рэспубліканскага значэння ў Гродзенскім раёне.
Створаны ў 1978 годзе для аховы прыродных запасаў лекавых раслін, ландшафтных і фларыстычных комплексаў з рэдкімі і знікаючымі відамі. Плошча — 12 600 га (2006).
Флора
Лясы — ельнікі, бярэзнікі, чорнаальшаннікі. З лекавых раслін сустракаюцца, , ,. У Чырвоную кнігу ўключаны, , , , і іншыя.
Малёванэ
Малёванэ (Мальо́ване) — вёска ў Млыніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Фіялка сабачая
Фіялка сабачая, Браткі лесавыя (Víola canína) — шматгадовая травяністая расліна роду фіялка сямейства фіялкавыя.
Назва
Фіялка сабачая, парушэнец мужчынскі, уражнік, падцернік , раннік, уразнік , браткі сабачныя , сярдзечнік.
Батанічнае апісанне
Мнагалетнік вышынёй 5-15 см з тонкім, кароткім галінастым карэнішчам. Сцёблы без прыкаранёвых разетак, шматлікія (5-12), узыходзячыя, утвараюць дзярноўнікі. Уся расліна голая або крыху валасістая.
Кветак на адным сцябле некалькі, яны размешчаны па адной на доўгіх пазушных кветаножках. Кветкі 5-пялёсткавыя, абодваполыя, няправільныя, 15-18 мм даўжыні, светла-сінія. Тычачак 5.
Підгайці (Млыніўскі раён)
Підгайці (Підга́йці) — вёска ў Млыніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Лешчанка (рака)
Ле́шчанка — рака ў Навагрудскім раёне Гродзенскай вобласці, левы прыток ракі Пліса (басейн Нёмана). Даўжыня 13 км. Плошча вадазбору 25 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 4,8‰. Пачынаецца каля вёскі Гірдаўка, упадае ў Плісу на ўскраіне вёскі Зенявічы. Рэчышча каналізаванае ад вытоку да вёскі Трасцянка (2,8 км) і ад вёскі Біцавічы ўніз па цячэнні на працягу 0,8 км.
Сялява (заказнік)
Сялява — ландшафтны заказнік рэспубліканскага значэння ў Беларусі, у Крупскім раёне Мінскай вобласці і Чашніцкім раёне Віцебскай вобласці.
Першы ліст да Цімафея Святога Апостала Паўла
Адрасат
Ліст адрасаваны аднаму з найадданым і верных супрацоўнікаў Паўла — Цімафею. Бацька Цімафея быў грэкам, а маці яўрэйкай, якая прыняла хрысціянства. Імя Цімафея перакладаецца з грэчаскай мовы як «той, хто шануе Бога». Бабка Цімафея таксама была хрысціянкай. Нарадзіўся Цімафей у горадзе Лістра, што ў Малой Азіі. Павел наведаў Лістру надчас першай місіянерскай вандроўкі. У той час Паўлу спадабаўся малады юнак-хрысціянін і ён узяў яго як супрацоўніка. Цімафей аказаўся вельмі адданым супрацоўнікам і застаўся з апосталам да канца. Нават калі Павел быў у зняволенні, Цімафей быў побач. Ва ўсіх цэрквах, якія заснаваў Павел, Цімафей карыстаўся любоў’ю і павагай. Гэта быў вельмі сумленны і працавіты юнак, які аддана выконваў усе даручэнні Паўла, але часам ён быў сціплым і нерашучым. Таму, ведаючы гэта, Павел жадаў падбадзёрыць свайго супрацоўніка ў цяжкія для яго хвіліны.
Цімафей разам з Паўлам з’яўляецца сааўтарам вялікай колькасці лістоў апостала: Першага і Другога Фесаланікійцам, Другога Карынфянам, Філіпянам, Каласянам, Філімону.
Змест ліста
Калі Павел заставіў Цімафея ў Эфесе, то асабіста даў яму шэраг парад, якія цяпер ён паўтарае ў сваім лісце. Магчыма, ліст павінен быў чытацца перад вернікамі, каб паказаць, што ўсё, робіць Цімафей, згоднае з тым, чаму вучыў апостал.
Па-першае, Цімафей павінен быў супрацьстаяць ілжэвучэнням, якія ўключалі яўрэйскі містыцызм і язычніцкі аскетызм, і разглядалі матэрыю і ўвесь свет як вялікае зло, таму ілжэнастаўнікі забаранялі есці нейкую ежу і ўступаць у шлюб. Павел бачыў у гэтых вучэнняў нябяспеку існавання Царквы.
Па-другое, Павел заклікае Цімафея паставіць надзейных і адданых людзей біскупамі ды дыяканамі ў Эфесе. Таму ў лісце ён прыводзіць ва ўзор якасці, якія павінен мець хрысціянскі кіраўнік.
Таксама Павел падрабязна растлумачвае Цімафею, як той павінен адносіцца да сяброў хрысціянскай суполкі рознага ўзросту, полу і сацыяльнага становішча, асабліва звяртаючы ўвагу на старшынь і ўдоў, якія жылі за кошт суполкі.
Месца і час напісання ліста
Час і месца напісання дакладна вызначыць цяжка. Існуюць меркаванні, што пасля суда Нерона Павел атрымаў волю і змог прапаведаваць у Іспаніі і зноў наведаць заснаваныя ім суполкі. Таму месцам напісання можа быць Македонія, а напісаны ліст у 67 годзе.
Структура ліста
Ліст складаецца з 6 раздзелаў, якія можна падзяліць на дзве часткі. У первай апостал разглядае праблемы кіраўніцтва царквы, а ў другой даюцца практычныя парады Цімафею адносна выканання ім абавязкаў кіраўніцтва царквой. Ліст пачынаецца з патрабавання супрацьстаяць ілжэвучэнням. Потым ідзе ўдзячная малітва Богу, за якой ідзе вучэнне пра малітву, каб вернікі маліліся за ўладу і ўладароў. Пасля разглядаюцца прынцыпы кіраўніцтва суполкай, а таксама патрабаванні да будучых біскупаў і дыяканаў. Другая частка ліста прысвечана жыццю суполкі і асабістым настаўленням.
IC 1120-2
IC 1120-2 — галактыка тыпу C (кампактная галактыка) у сузор’і Змяя.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Баака (дэпартамент)
Баака (ісп.: Boaco) — дэпартамент у Нікарагуа.
Дэпартамент Баака размешчаны ў цэнтральнай частцы Нікарагуа, ля ўсходняга берага возера Нікарагуа. Быў утвораны ў 1938 годзе з часткі дэпартамента Чанталес. Плошча дэпартамента Баака складае 4.244 км ². Колькасць насельніцтва роўная прыблізна 171.000 чалавек (адзнака на 2006 год). Шчыльнасць насельніцтва - каля 40 чал./км ². Галоўны горад - горад Баака.
У адміністрацыйным плане да дэпартамент Баака падзяляецца на 6 муніцыпій:
Пухавіцкі раённы Савет дэпутатаў
Пухавіцкі раённы Савет дэпутатаў (Пуховичский районный Совет депутатов) — прадстаўнічы орган мясцовага самакіравання на тэрыторыі Пухавіцкага раёна у адпаведнасці з законам Рэспублікі Беларусь «Аб мясцовым кіраванні і самакіраванні ў Рэспубліцы Беларусь». У склад дэпутацкага корпуса ўваходзіць 40 дэпутатаў, якія выбіраюцца па мажарытарнай сістэме. Тэрмін паўнамоцтваў — 4 гады.
Склад
Апошнія выбары ў Пухавіцкі раённы Савет дэпутатаў адбыліся ў 2018 годзе. Было абрана 40 дэпутатаў.
MP 38/40
MP 38, MP 38/40, MP 40 (скар. ад Maschinenpistole) — пісталет-кулямёт, распрацаваны фірмай ERMA у 1930-я гады. Галоўным канструктарам з’яўляўся Генрых Фольмер. Савецкія салдаты празвалі гэты пісталет-кулямёт «Шмайсерам», але гэтая зброя ні ў якім разе не адносілася да канструктара зброі Хуго Шмайсера. Дзякуючы савецкаму кінематографу быў створаны вобраз нямецкіх салдатаў, паўсюдна ўзброенных MP-40, але гэты пісталет-кулямёт не з’яўляўся самай распаўсюджанай мадэлью ў Вермахце.
Канструкцыя
Аўтаматыка MP 40 працуе па прынцыпу вольнага затвору. Ударна-спускавы механізм дазваляе весці толькі аўтаматычны агонь. Засцерагальніка як асобнай дэталі няма, яго ролю выконвае выманне на корпусе пісталета-кулямёта, куды заводзіцца дзяржальня ўзвядзення засаўкі. Прыклад стальны, паваротам складваецца пад ствольную скрынку. Прыцэл складаецца з двух шчыткоў з прарэзамі, нерухомага — для стральбы на далёкасць да 100 метраў, і адкіднога, з далёкасцю стральбы на 200 метраў.
Варыянты і Мадыфікацыі
MP 41 Сыходзячы з вопыту баёў пад Масквой у канцы 1941 г. Хуго Шмайсер прапанаваў "злучыць" MP 40 і MP 28, з апошняга ўзяў прыклад і сялектар. У выніку атрымаўся MP 41, ён быў даволі нязручны, таму ў войсках не набыў шырокага распаўсюджвання.
Ельч-Ляскавіцы (гміна)
Ельч-Ляскаві́цы (Jelcz-Laskowice) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Алаўскага павета Ніжнесілезскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Ельчы-Ляскавіцах. Плошча гміны складае 168,1 км². Станам на 2013 год у гміне Ельч-Ляскавіцы пражывалі 23 190 чалавек, шчыльнасць — 137,9 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 15 салецтваў.
Трасцянка (прыток Лешчанкі)
Трасця́нка — рака ў Навагрудскім раёне Гродзенскай вобласці, правы прыток ракі Лешчанка (басейн Нёмана). Даўжыня 5 км. Пачынаецца за 1,5 км на захад ад аграгарадка Уселюб, упадае ў Лешчанку на паўднёвы захад ад вёскі Лешчанка. Рэчышча на працягу 3 км (ад вёскі Трасцянка да вусця) каналізаванае.
Вадацяжная вежа (Слонім)
Вадацяжная вежа — помнік архітэктуры ў горадзе Слонім (Гродзенская вобласць, Беларусь), размешчаны па вуліцы Вакзальная. Пабудавана з цэглы ў 1922 годзе, адначасова з будынкам чыгуначнага вакзала, разам з якім складае адзіны архітэктурны ансамбль.
Архітэктура
Трох’яруснае васьміграннае ў сячэнні збудаванне мае пластычныя архітэктурныя формы. Першы ярус — гэта магутнае аснаванне з вуглавымі контрфорсамі і маналітнымі плоскасцямі сцен. Звужаны да верху стройны другі ярус выкарыстаны як апора для трэцяга — верхняга аб’ёму, у якім размяшчаўся рэзервуар з вадой. Яго гранёная «чаша» завершана пластычным шатровым дахам з «заломам» і слухавымі вокнамі.
Starset
Starset—амерыканскі рок-гурт, існуе з 2013 года. Быў створаны ў Калумбусе, штат Агая былым удзельнікам гурту Downplay Дасцінам Бэйтсам. 3 чэрвеня 2013 выйшаў іх першы сінгл «Carnivore». 9 жніўня быў выпушчаны другі сінгл «My Demons» які меў папулярнасць у амерыканскіх чартах. Таксама на песню «My Demons» быў снят відэакліп. 8 ліпеня 2014 года, на лэйбле «Razor & Tie» Starset выпусцілі свой дэбютны альбом Transmissions. 20 студзеня 2017 быў выпушчаны другі студыйны альбом гурту Vessels.
Музыка гурту вакананая у жанрах: электронны рок, альтэрнатыўны метал, альтэрнатыўны рок, прагрэсiўны рок.
Студыйныя альбомы:
• Transmissions (2014)
Пад’яварка (значэнні)
Назву Пад’я́варка маюць:
Мінскае маршрутнае таксі
Мінскае маршрутнае таксі — сукупнасць рэгулярных маршрутаў маршрутнага таксі ў г.Мінску.
Гісторыя
Як тып транспарту, маршрутныя таксі ўпершыню ўведзеныя аўтакамбінатам таксаматорнага транспарту ў Мінску ў 1974 годзе з мэтай паляпшэння перавозкі пасажыраў з цэнтра гораду ў жылыя раёны. На маршрутах выкарыстоўваліся мікрааўтобусы РАФ-977ДМ, а з канца 70-х — РАФ-2203.
Пасля распаду СССР маршрутныя таксоўкі зніклі з вуліц гораду і з'явіліся зноў толькі ў 1996-м.
Рухомы склад
Паслугі маршрутных таксі надаюць у Мінску як прыватныя кампаніі, так і дзяржаўнае прадпрыемства «Мінсктранс». Апроч мікрааўтобусаў «Газель» таксама выкарыстоўваюцца: Mercedes-Benz Sprinter, Volkswagen Transporter, Peugeout Boxer, Ford Transit і некаторыя іншыя мадэлі розных вытворцаў.
Аплата праезду
Кошт праезду ў маршрутных таксі незафіксаваны: на розных маршрутах выкарыстоўваецца розны кошт, але ўтрымліваецца ў межах 1.50-2 руб. Да таго ж, кошт можа быць зніжаны, калі пасажыр праязджае нязначную частку маршруту.
Чарот (Буда-Кашалёўскі раён)
Чаро́т (, Чарот) — пасёлак у Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Марозавіцкага сельсавета.
Да 16 ліпеня 1954 года пасёлак знаходзіўся ў адміністрацыйным падпарадкаванні Буда-Кашалёўскага пассавета.
Конная статуя Марка Аўрэлія
Гісторыя
Першапачаткова пазалочаная конная статуя Марка Аўрэлія была ўстаноўлена на схіле Капітолія насупраць Рымскага форума. Гэта адзіная конная статуя, ацалелая з антычнасці, паколькі ў Сярэднявечча лічылася, што яна адлюстроўвае імператара Канстанціна I Вялікага, якога хрысціянская царква кананізавала як "святога роўнаапостальнага".
У XII стагоддзі статую перанеслі на плошчу Латэрана. У XV стагоддзі ватыканскі бібліятэкар Барталамеа Плаціна параўнаў выявы на манетах і распазнаў асобу вершніка. У 1538 годзе яе змясцілі на Капітоліі па распараджэнні Папы Паўла III.
Апісанне
Статуя толькі ў два разы перавышае натуральную велічыню і вельмі простая па задуме і кампазіцыі. Манументальны характар твора і жэст аратара, якім імператар звяртаецца да войска, гаворыць пра тое, што гэта трыўмфальны помнік, узведзены ў гонар перамогі. Пад паднятым капытом каня раней знаходзілася скульптура звязанага варвара. Разам з тым Марк Аўрэлій намаляваны як філосаф-мысляр. На ім туніка, пад якой кароткі салдацкі плашч (paludamentum), на аголеных нагах — сандалі. Твар Марка Аўрэлія, несумнеўна, індывідуальны, са скуламі, што трохі выступаюць, і выпуклымі вачамі, некалькі ідэалізаваны. Густыя курчавыя валасы і даволі доўгая барада пададзены глыбока ўрэзанымі, буйнымі завіткамі. Галава злёгку нахілена наперад, вусны шчыльна сціснуты. Вочы, як і на іншых партрэтах, напаўпрычыненыя верхнімі стагоддзямі.
Пастамент для статуі зрабіў Мікеланджэла; на ім напісана: «ex humiliore loco in area capitoliam».
Рудня (Смалявіцкі раён)
Ру́дня (, Рудня) — вёска ў Смалявіцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Азярыцкаслабадскага сельсавета.
Да 16 снежня 2009 года вёска ўваходзіла ў склад Прылепскага сельсавета.
Доўгая (Орлеўскі сельсавет)
До́ўгая (, Долгая) — вёска ў Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Орлеўскага сельсавета.
У 1954—1969 гадах цэнтр Доўгаўскага сельсавета.
Якаў Барысавіч Зяльдовіч
Я́каў Бары́савіч Зяльдо́віч (,  —, Масква) — савецкі фізік і фізіка-хімік. Акадэмік АН СССР (1958). Тройчы Герой Сацыялістычнай Працы (1949, 1951, 1954).
Біяграфія
Нарадзіўся ў сям’і адваката Барыса Навумавіча Зяльдовіча і Ганны Паўлаўны Ківеліёвіч. Вучыўся экстэрнам на фізіка-матэматычным факультэце Ленінградскага дзяржаўнага ўніверсітэта і фізіка-механічным факультэце Ленінградскага політэхнічнага інстытута, у аспірантуры Інстытута хімічнай фізікі АН СССР у Ленінградзе (1934), кандыдат фізіка-матэматычных навук (1936), доктар фізіка-матэматычных навук (1939). Адзін са стваральнікаў атамнай бомбы (29 жніўня 1949) і вадароднай бомбы (1953) у СССР. Найбольш вядомыя працы Якава Барысавіча па дэтанацыі, апісанню працэсаў гарэння, ядзернай фізіцы, астрафізіцы, гравітацыі. У 1939—1941 гадах Я. Б. Зяльдовіч і Ю. Б. Харытон упершыню ажыццявілі разлік ланцуговай рэакцыі дзялення ўрану.
У 1955 годзе падпісаў «Ліст трохсот». Зяльдовіч і Солпітэр у 1964 годзе першымі (незалежна адзін ад аднаго) выказалі здагадку (цяпер яна стала агульнапрынятаю), што крыніцамі энергіі квазараў служаць акрэцыйныя дыскі вакол масіўных чорных дзір. У працах Зяльдовіча па касмалогіі асноўнае месца займала праблема ўтварэння буйнамасштабнай структуры Сусвету. Вучоны даследаваў пачатковыя стадыі пашырэння Сусвету. Разам з супрацоўнікамі пабудаваў тэорыю ўзаемадзеяння гарачай плазмы пашыраемага Сусвету і выпраменьвання, стварыў тэорыю росту ўзмучэнняў у «гарачым» Сусвеце ў ходзе касмалагічную пашырэння, разгледзеў некаторыя пытанні, звязаныя з узнікненнем галактык у выніку гравітацыйнай няўстойлівасці гэтых узмучэнняў, паказаў, што ўзнікаюць утварэнні высокай шчыльнасці, якія з’яўляюцца, верагодна, протаскопішчамі галактык, маюць плоскую форму.
Трагедыя
Траге́дыя (τραγῳδία, літаральна — «казліная песня», ад, tragos — «казёл» и , ōdè — «песня») — жанр мастацкага твора, заснаваны на развіцці падзей, якое носіць, як правіла, непазбежны характар і абавязкова прыводзіць да катастрафічнага для персанажаў зыходу, часта напоўнены патэтыкай; від драмы, процілеглы камедыі.
Трагедыя адзначана суровай сур'ёзнасцю, адлюстроўвае рэчаіснасць найбольш завострана, як згустак унутраных супярэчнасцяў, выкрывае найглыбейшыя канфлікты рэальнасці ў максімальна напружанай і насычанай форме, якая знаходзіць значэнне мастацкага сімвала; не выпадкова большасць трагедый напісана вершамі.
Зарадзілася ў Старажытнай Грэцыі з культу Дыяніса. Вылучэнню з рэлігійнага відовішча садзейнічаў рост значэння карыфея (начальніка) хора сатыраў, што прывяло да строгага чаргавання песняў з выразным апавяданнем пра пакуты і прыгоды героя. Росквіту дасягнула ў 5 ст. да н.э. (Сафокл, Эсхіл і Еўрыпід). Мэтай у старажытнасці было ачышчэнне праз пакуты і спагаду. Сінкрэтычнасць прывяла да пазнейшага замірання. На новым мастацка-выяўленчым узроўні ўзнавілася падчас Адраджэння і барока. У сваіх творах Лопэ дэ Вега, Педра Кальдэрон, Крыстафер Марла і Уільям Шэкспір стварылі шматгранныя вобразы дзейных асоб. У межах патрабаванняў класіцызму (адзінства часу і месца дзеяння) найзнакаміцейшыя творы напісалі П’ер Карнель, Жан Расін і Фрыдрых Шылер. Ад часу стварэння трагічных драмаў рамантыкаў (Джордж Байран, Міхаіл Лермантаў і Віктор Гюго) складваюцца адрозныя ад першаснай трагедыі жанры праз рэалістычнае абагульненне (мяшчанская і рамантычная трагедыі, гістарычная і народная драмы, меладрама). Пазней пачашчаецца спалучэнне трагічнасці з камічнасцю (трагікамедыя).
Ужынэць
Ужынэць (У́жинець) — вёска ў Млыніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Чэмпіянат свету па трэкавых велагонках 1908
Чэмпіянат свету па трэкавых велагонках 1908 года прайшоў асобна: спаборніцтвы сярод аматараў прайшлі 26 ліпеня ў Лейпцыгу, а спаборніцтвы сярод прафесіяналаў — 2 жніўня ў Берліне (абодва — Германская імперыя).
Маторына
Мато́рына (, Моторино) — вёска ў Расонскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Клясціцкага сельсавета.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Марачкоўскага сельсавета.
Саснова (Пэрэяслаў-Хмэльныцкі раён)
Саснова (Сосно́ва) — вёска ў Пэрэяслаў-Хмэльныцкім раёне Кіеўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Студэныкыўскай вясковай абшчыны.
Марафон (біятлон)
Рэгламент гонкі
На сённяшні дзень адзіных правілаў правядзення гэтай гонкі пакуль няма. Так, на Чэмпіянаце Расіі 2008 года дыстанцыя марафону складала 27 км у мужчын і 21,6 км у жанчын, а ў 2009 годзе — 34 км і 25,5 км , адпаведна. Марафон праводзіцца з агульнага старту, спартсмены праходзяць 17 кругоў, даўжыня якіх залежыць ад агульнай даўжыні дыстанцыі. Першыя чатыры стрэльбы праводзяцца са становішча лежачы, астатнія чатыры — са становішча стоячы. Па праходжанні першага круга вядуць стральбу першыя 30 біятланістаў паводле старт-лісту (так як колькасць стралковых установак абмежавана колькасцю дадзеных), астатнія працягваюць гонку. Па праходжанні другога круга стральбу вядуць біятланісты, якія засталіся, а страляўшыя на першым крузе працягваюць гонку. Гэты цыкл паўтараецца на працягу ўсёй гонкі: першыя 30 спартсменаў старт-ліста страляюць пры праходжанні няцотных кругоў дыстанцыі, астатнія — па праходжанні цотных кругоў. Біятланісты займаюць месца на агнявых рубяжах у адпаведнасці з іх парадкавым нумарам. За кожны промах прадугледжана праходжанне штрафнога круга, роўнага 100 м. Першы спартсмен, які перасёк фінішную рысу, становіцца пераможцам марафону.
IC 1121
IC 1121 — галактыка тыпу C (кампактная галактыка) у сузор’і Змяя.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Скамарошка
Скамарошка — прозвішча.
Абель Паркер Апшэр
Біяграфія
Апшэр нарадзіўся ў акрузе Нортхэмптон, Вірджынія, у сям'і Литтлетон Апшэра і Ганны Паркер. Ён быў адным з дванаццаці дзяцей. Яго бацька, верны Федералистской партыі, быў уладальнікам плантацыі і членам Заканадаўчага сходу Вірджыніі і капітанам падчас Англа-амерыканскай вайны.
У 1812 годзе Апшэр быў абраны ў палату дэпутатаў Вірджыніі. У кастрычніку 1841 года ён стаў 13-м міністрам ваенна-марскіх сіл ЗША. Яго тэрмін быў адзначаны моцным акцэнтам на рэформу і перабудову флоту, а таксама на яго пашырэнне і мадэрнізацыю. Пры Апшэре павялічылася асігнаванні флоту, пачалося будаўніцтва новых ветразных і паравых караблёў і была створана ваенна-марская абсерваторыя ЗША і гідраграфічны служба.
У 1843 годзе прэзідэнт Джон Тайлер прызначыў Апшэра Дзяржсакратаром ЗША. На гэтай пасадзе ён дамогся анэксіі Тэхаса і быў актыўным прыхільнікам прыцягнення «арэгонскага зямлі» ў саюз.
28 лютага 1844 Апшэр і некалькі іншых высокапастаўленых асоб загінулі ў выніку выбуху бомбы на параходзе «USS Princeton», падчас плавання па рацэ Патамак. Быў пахаваны на могілках Кангрэсу ў Вашынгтоне.
Воленка
Во́ленка, Вялынка — рака ў Слонімскім раёне Гродзенскай вобласці, правы прыток ракі Шчара (басейн Нёмана). Даўжыня 5 км. Пачынаецца на паўднёва-заходніх схілах Навагрудскага ўзвышша за 2 км на поўдзень ад вёскі Піронім, цячэ праз лес, упадае ў старарэчча Шчары за 1 км на захад ад вёскі Шундры (на гэтым участку каналізаваная).
Абрыкосаў
Абрыкосаў — прозвішча.
Сасніўка (Пэрэяслаў-Хмэльныцкі раён)
Сасніўка (Сосні́вка) — вёска ў Пэрэяслаў-Хмэльныцкім раёне Кіеўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Студэныкыўскай вясковай абшчыны.
Аўтамабіль-цыстэрна
Аўтамабіль-цыстэрна -- аўтамабіль, абсталяваны цыстэрнай. Прызначаны для перавозкі і часовага захоўвання вадкасцяў (нафтапрадуктаў, харчовых прадуктаў), сыпучых грузаў, звадкаваных газаў.
Параметры цыстэрны
Ёмістасць цыстэрны складае ад 0,8 да 40 кубаметраў. Яна можа мець цыліндрычную, канічную, эліптычную, прамавугольную, чамаданную форму. Матэрыялы, з якіх вырабляюць сасуд -- сталь, алюміневыя сплавы, нержавеючая сталь або пласмаса. Чорнае жалеза выкарыстоўваецца ў якасці асноўнага матэрыялу ўсё радзей, гэта звязана з яго адносна высокай вагаю адносна алюміневых сплаваў ці нержавеючай сталі. Алюміневыя сплавы выкарыстоўваюцца пры вытворчасці цыстэрн для перавозкі светлых нафтапрадуктаў, нержавеючая сталь -- пры вытворчасці сасудаў для перавозкі харчовых вадкасцяў, хімічных вадкасцяў, паліва.
Некаторыя тыпы перавазімых прадуктаў патрабуюць прытрымлівацца тэмпературнага рэжыму, што, у сваю чаргу, адлюстроўваецца на канструкцыі цыстэрн -- з ізаляцыяй (бітум, малако і іншыя) ці без ізаляцыі (светлыя нафтапрадукты). Цыстэрны могуць быць шматсекцыйнымі ці монасекцыйнымі.
Караса (дэпартамент)
Караса (ісп.: Carazo) — дэпартамент у Нікарагуа.