cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Забалацкі сельсавет (Рагачоўскі раён)
За́балацкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Рагачоўскага раёна Гомельскай вобласці Беларусі. Цэнтр — аграгарадок (да 2009 года вёска) Забалацце.
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Рагачоўскага раёна Бабруйскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Рагачоўскім раёне БССР. З 20 лютага 1938 года ў складзе Гомельскай вобласці. 1 снежня 2009 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Лучынскага сельсавета (3 населеныя пункты: вёска Лучын і пасёлкі Альсагорка і Сверкаў). 10 лютага 2014 года скасаваны пасёлак Сверкаў.
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (9 населеных пунктаў) — 719 чалавек, з іх 94,2 % — беларусы, 4,0 % — рускія, 0,8 % — украінцы.
Спіс аб’ектаў Месье
Каталог Месье (Catalogue des Nébuleuses et des Amas d'Étoiles, Каталог туманнасцей і зорных скопішчаў) — спіс са 110 астранамічных аб'ектаў, складзены французскім астраномам Шарлем Месье і ўпершыню выдадзены ў 1774 годзе. Першая рэдакцыя каталога ўключала аб'екты M1 — M45; у канчатковым стане каталог быў створаны ў 1781 годзе, апублікаваны ў 1784 годзе і ўтрымліваў 102 аб'екта. Пасля, на аснове часопісаў назіранняў Месье, каталог быў дапоўнены да 110 аб'ектаў. Апошняя рэдакцыя каталога адносіцца да 1966 года. Са 110 аб'ектаў каталога — 40 галактык, 29 шаравых зорных скопішчаў, 28 рассеяных зорных скопішчаў, 6 галактычных туманнасцей, 4 планетарныя туманнасці і 3 зорныя палі.
Святлана Рыгораўна Гарбунова
Святлана Рыгораўна Гарбунова (нар., г. ) — беларускі скульптар.
Біяграфія
Скончыла ў 1972 годзе Рэспубліканскую школу-інтэрнат па музыцы і выяўленчым мастацтве, у 1978 годзе — Беларускі тэатральна-мастацкі інстытут. Удзельніца выставак з 1975 года.
Творчасць
Працуе ў манументальнай, станковай і мемарыяльнай скульптуры з бронзы і граніту.
Сярод твораў: мемарыяльны комплекс на месцы спаленай вёскі Літавец (Дзяржынскі раён), помнік С. Буднаму (у суаўтарстве, г. Нясвіж), бюсты двойчы Герояў Савецкага Саюза У. Бядулі (у суаўт., г. Камянец), А. Дубко (в. Верцялішкі Гродзенскага раёна), кампазіцыя «Мастак і горад. М. Шагал» (Мінск), партрэты, мемарыяльныя дошкі, медалі.
Творы знаходзяцца ў Нацыянальным мастацкім музеі, Музеі сучаснага выяўленчага мастацтва, Магілёўскім абласным мастацкім музеі імя П. Масленікава і інш.
Узнагароды
Лаўрэат прэміі Ленінскага камсамола Беларусі (1984) за «высокае прафесійнае майстэрства, стварэнне твораў у галіне станковай і манументальнай скульптуры — „Рабфак“, „Слова камуніста“, мемарыяльныя дошкі Герою Савецкага Саюза М. П. Чэпіку, помнік С. Буднаму», узнагароджана медалём Ф. Скарыны (1995).
Белаводскае (Акмолінская вобласць)
Белаводскае — сяло ў Жаксынскім раёне Акмолінскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Белаводскай сельскай акругі. Код КАТА — 115239100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 815 чалавекі (420 мужчын і 395 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 587 чалавекі (300 мужчын і 287 жанчын).
Скеп’ян
Скеп’ян — прозвішча.
NGC 3016
NGC 3016 (іншыя абазначэнні — UGC 5266, MCG 2-25-40, ZWG 63.77, IRAS09471+1255, PGC 28269) — спіральная галактыка (Sb) ў сузор’і Леў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Трэбаніян Гал
Трэбаніян Гал — Гай Вібій Трэбаніян Гал (206 — жнівень 253) — рымскі імператар (251—253).
Паходзіў з этрускага роду Перузія. Заняў трон пасля смерці Траяна Дэцыя. Сваім суправіцелем абвясціў сына Валусіяна і ўсынавіў Гасціліяна. Быў пераможаны Эміліянам і забіты пад Сталеціем (Спалета). Верагоднымі выявамі лічацца дзве бронзавыя галавы, што захоўваюцца ў Ватыкане і ў Фларэнцыі.
Моўная карціна свету
Мо́ўная карці́на све́ту — гэта сукупнасць ведаў пра навакольнае асяроддзе, якія зафіксаваны ў моўнай форме, інакш кажучы, адлюстраваныя ў мове прадстаўленні дадзенага моўнага калектыву пра будову, элементы і працэсы рэчаіснасці. Карціна свету як цэнтральнае паняцце канцэпцыі чалавека, якое выражае спецыфіку яго быцця, прадстаўляе сабой цэласны глабальны вобраз свету, які з'яўляецца вынікам усяго духоўнага жыцця чалавека. Адлюстраванне ж гэтага свету ў адзінках мовы і тэкстах, якія ствараюцца з дапамогай сродкаў мовы, і ўтварае моўную карціну свету.
З гэтага зразумела, што кожная натуральная мова адлюстроўвае пэўны спосаб успрыняцця і будовы свету. Сукупнасць прадстаўленняў пра свет, якія заключаны ў значэннях розных слоў і выразаў дадзенай мовы, складаюцца ў нейкую адзіную сістэму поглядаў і прадпісанняў, якая навязваецца ў якасці абавязковай усім носьбітам мовы.
Узнікае пытанне: чаму адбываецца так, што гаворачы на дадзенай мове павінны абавязкова раздзяляць гэтыя погляды? Так адбываецца таму, што прадстаўленні, якія фарміруюць карціну свету, уваходзяць у значэнні слоў у няяўным выглядзе, так што чалавек іх прымае на веру, не задумваючыся. Інакш кажучы, карыстаючыся словамі, якія змяшчаюць няяўныя сэнсы, чалавек, сам таго не заўважаючы, прымае і заключаны ў іх погляд на свет. Насуперак таму, сэнсавыя кампаненты, каторыя ўваходзяць у значэнні слоў і выразаў у форме непасрэдных сцверджанняў, могуць быць прадметам спрэчак паміж рознымі носьбітамі мовы і тым самым не ўваходзяць у агульны фонд прадстаўленняў, які фарміруе моўную карціну свету.
Валоданне мовай прадугледжвае валоданне канцэптуалізацыяй свету, адлюстраванай у гэтай мове. Паколькі канфігурацыі ідэй, заключаныя ў значэнні слоў роднай мовы, успрымаюцца гаворачым як нешта само сабой зразумелае, у яго ўзнікае ілюзія, што так увогуле пабудавана жыццё. Аднак пры супастаўленні розных моўных карцін свету выяўляюцца значныя разыходжанні між імі, прычым часам вельмі нетрывіяльныя.
Алічэ-Кастэла
Алічэ-Кастэла (італ. Alice Castello) — горад у Італіі, размешчаны ў рэгіёне П’емонт, падпарадкаваны адміністрацыйнаму цэнтру Верчэлі (правінцыя).
Насельніцтва складае 2603 чалавек, шчыльнасць насельніцтва складае 108 чал. /км ². Займае плошчу 24,77 км ². Паштовы індэкс - 13040. Тэлефонны код - 00161.
Лядскі бой
Перадумовы
Аперацыя па разгрому гарнізона ў вёсцы Ляды была падрыхтавана камандзірам партызанскага атрада «Камсамол» П. С. Вараб’ёвым. Партызанскія разведчыкі захапілі ў палон начальнік каравула Лядскага гарнізона, які згадзіўся правесці партызан за паласу аховы.
Бой
У ноч на 28 лютага 1943 года група разведчыкаў атрада пад камандаваннем А. Г. Шацкава зняла вартавых і акружыла каравульнае памяшканне. Другая група партызан на чале з камандзірам атрада Вараб’ёвым і камісарам П. А. Марозавым пранікла ў нямецкую казарму і захапіла ўсю зброю (8 ручных кулямётаў, 19 вінтовак і вялікую колькасць боепрыпасаў). Праз 30 хвілін супраціўленне праціўніка было задушана. У баі было забіта 8 гітлераўцаў, 17 узята ў палон, 2 партызаны былі паранены.
Рагнар Сігурдсан
Рагнар Сігурдсан (Ragnar Sigurðsson; нар., ) — ісландскі футбаліст, абаронца клуба «Фюлкір» і былы ігрок нацыянальнай зборнай Ісландыі.
Нордкап
Нордкап (Nordkapplatået, Nordkapp, ) — мыс на востраве Магероя, на поўначы Нарвегіі, у камуне Нордкап. Вышыня мыса 307 м.
Мыс Нордкап — частка вялікай скалы. Гранітная скала разбітая расколінамі на тры выступы: сярэдні, самы вялікі, і ёсць Нордкап. Верхняя частка Нордкапа плоская, пакрыта камяністай тундрай з невялікімі азёрамі.
Нордкапу даў назву англійскі даследчык Рычард Чэнслар у 1553 годзе, калі ён прайшоў побач з мысам у пошуках Паўночнага шляху. Пазней мыс наведвалі шматлікія даследнікі, узбіраючыся па скале на плато; найбольш вядомыя наведвальнікі мыса — кароль Нарвегіі Оскар II у 1873 годзе і кароль Тайланда Чулалангкорн у 1907 годзе. Сёння мыс Нордкап — турыстычнае месца, на ім знаходзіцца назіральная пляцоўка.
У 1943 годзе недалёка ад мыса адбылася бітва паміж сіламі германскага і брытанскага флатоў, за перамогу ў якім брытанскі адмірал Брус Фрэйзер пазней атрымаў тытул «барона Нордкапскага» (Baron Fraser of North Cape).
Гней Тарквіній
Гней Тарквіній Рымскі (Gnaeus Tarquinius Romanus; 6 ст. да н.э.) — магчымы рымскі цар.
У легендарнай гісторыі Рыма вядомыя, больш ці менш пэўна, два цара з імем Тарквіній і не цалкам пэўнымі прыдомкамі: 5-ы цар — Луцый Тарквіній Прыск, і апошні цар — Луцый Тарквіній Ганарлівы. Аднак, аніводзін з іх не можа быць атаясамлены з выявай на фрэсцы ў ў Вульчы, на якой Марк Каміл намерваецца забіць праціўніка мячом. Фрэска, якая, відаць, капіруе арыгінал з Рыму, грунтуецца на добрай гістарычнай традыцыі. Таму мяркуецца, што маглі быць і іншыя цары з такім імем.
Іжа
І́жа (, Ижа) — аграгарадок у Вілейскім раёне Мінскай вобласці, на рацэ Нарач. Адміністрацыйны цэнтр Іжскага сельсавета. За 24 кіламетры на паўночны захад ад горада і чыгуначнай станцыі Вілейка, за 127 кіламетраў ад Мінска. На правым беразе р. Нарачанка вышэй упадзення ў яе р. Вузлянка. Цэнтр вытворчага ўчастка «Іжа» ААТ «Чурлёны».
Сурміліцы
Сурміліцы (Сурмилицы) — вёска ў Руднянскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Клярынаўскага сельскага паселішча. Насельніцтва — 17 жыхароў (2007). Размешчана ў заходняй частцы вобласці за 18 км на поўнач ад Рудні, за 14 км на паўночны захад ад аўтадарогі Дзямідаў - Рудня. За 20 км на поўдзень ад вёскі размешчана чыгуначная станцыя Рудня на лініі Смаленск — Віцебск.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупавана нямецкімі войскамі ў ліпені 1941 года, вызвалена ў кастрычніку 1943 года.
Іжа
Гісторыя
1866. Дзяржаўная вёска, 262 жыхары.
1915—1917. Уваходзіць у зону ваенных дзеянняў Заходняга фронту расійскага войска.
1920. Іжанскі ваенна-рэвалюцыйны камітэт.
У 1919 −1932 Іжа была цэнтрам вясковай гміны. У самым пачатку міжваеннага перыяду Іжанская гміна ўваходзіла ў Вілейскі павет Навагрудскага ваяводства. 13 красавіка 1922 года гміна разам з усім Вілейскім паветам была далучана да Віленскай Зямлі, якая ўвайшла ў склад Польшчы. 20 студзеня 1926 года Віленская зямля пераўтвораная ў Віленскае ваяводства.
Іжанская гміна:
У 1921 годзе ў Іжы жыло 513 чалавек.
Гміну ліквідавалі 21 красавіка 1932 года, я яе тэрыторыю ўключылі ў Куранецкую, Войстамскую і Вішнеўскую вясковыя гміны.
Іжа ўвайшла ў склад Вішнеўскай вясковай гміны, затым — Войстамскай вясковай гміны.
1931 — 107 двароў, 579 жыхароў. Вадзяны млын, тартак і сукнавальня шваграў Ліўчыца і Мінковіча.
У 1939 — у складзе Куранецкага раёна Вілейскай вобласці БССР.
Другая сусветная вайна
1 верасня 1939. Пачатак вайны, напад гітлераўскай Германіі на Польшчу. Баявыя дзеянні Войска Польскага з удзелам некаторых жыхароў і ўраджэнцаў Іжы ў абарончых баях.
1941—1944. Акупацыя гітлераўскай Германіяй. 22 чэрвеня 1944 напад Гітлераўскай Германіі на СССР, у склад якой дагэтуль ўжо знаходзіцца Заходняя Беларусь, у т.л. Іжа. 1941—1943 — у Іжы знаходзіўся нямецка-паліцэйскі гарнізон.
15 мая 1941 з жыхароў вёскі ўтвораны партызанскі атрад «Іжа» у складзе партызанскай брыгады імя Даватара. Налічваў 43 чалавекі.
У выніку карнай аперацыі гітлераўцаў над мірнымі жыхарамі, якія былі заўважаны ў супрацоўніцтве з партызанамі або спачуванні ім, у чэрвені 1942 года на скрыжаванні вуліц у Іжы акупанты павесілі жыхара вёскі Засценкі камсамольца Уладзіміра Касяка і камсамольца з Іжы Іосіфа Місюля. У той самы дзень яны расстралялі яшчэ некалькі чалавек.
Вёска ў 1944 годзе спаленая. Па сведчаннях мясцовых жыхароў — савецкімі партызанамі з мэтай прадухілення магчымага выкарыстання будынкаў для абаронных мэт нямецкіх войск у час наступлення Чырвонай Арміі.
Пасляваенны перыяд
1949, чэрвень. Утварэнне калгаса імя Пушкіна з гаспадарак жыхароў вёскі. Праз некалькі гадоў гаспадарка ўзбуйняецца праз далучэнне калгасаў з суседніх вёсак Засценкі, Дварэц, Курнікі. Пераймяноўваецца ў калгас імя Калініна з цэнтрам у Іжы.
Вясковыя палявыя работы ў 1947 (?) годзе пачыналіся з 6 гадзін 30 хвілін. Час на сняданне з 9 да 10 гадзін. На абед — з 13 да 15 гадзін. Канец работы а 20-й гадзіне. Падчас сенакосу і жніва работы пачыналіся з 6 раніцы і заканчваліся а 22-й гадзіне. Рабочы дзень конюхаў пачынаўся ў 3.00.
Канец 1951 года. Маладзечанская будаўніча-мантажнай канторай «Белсельэлектра» здае ў эксплуатацыю ГЭС у Іжы на рацэ Нарачанка. ГЭС належыць Вілейскаму райпрамкамбінату. Энергіяй Іжанскай ГЭС забяспечваюцца спажыўцы ў вёсках Іжа, Засценкі, Грэлікі і Пукелы праз адну павышаючую і дзве паніжаючыя мачтавыя трансфарматарныя падстанцыі і лініі электраперадач. Абслугоўвае электрагаспадарку электраманцёр Валянцін Касяк.
1956. У сельскім клубе пачаў працаваць першы тэлевізар у Іжы. Тэлепрыёмнік маркі КВН.
1 лютага 1957. Узбуйненне мясцовага калгаса і перайменаванне яго ў калгас «Рассвет» праз злучэнне калгасаў імя Сталіна (цэнтр у вёсцы Каралеўцы) і імя Калініна (цэнтр у Іжы). Цэнтр новай гаспадаркі размяшчаецца ў Іжы. Старшыня Адольф Іосіфавіч Дзевяцень (на пасадзе да 1963). Бухгалтар Ірына Птроўна Кірмель (пазней — Аўдзей).
У калгасе было 500 галоў буйной рагатай жывёлы, больш за 300 свіней, больш за 500 авечак і 250 коней. Зямлю апрацоўвала тэхніка Вілейскай (Шылавіцкай) МТС.
1959. Да калгаса «Рассвет» далучаецца калгас «Перамога» з цэнтрам у Слабадзе. У склад новага калгаса ўвайшлі вёскі Іжа, Каралеўцы, Слабада, Ляда, Берасніха, Канаціха, Куліха, Зенанова, Калодкі, Любкі, Вуткі, Дварэц, Засценкі, Курнікі, Ямы.
На 2003 год калгас «Рассвет» быў пераўтвораны ў сельскі вытворчы кааператыў (СВК) «Іжа». Кіраўнік — Уладзімір Міхайлавіч Чуковіч, ураджэнец і жыхар Іжы.
2011. СВК «Іжа» далучанае да ААТ «Чурлёны» (цэнтр аграгарадок Лыцавічы). Кіраўнік ААТ «Чурлёны» Пётр Мікалаевіч Міргалоўскі, ураджэнец і жыхар Іжы. Як гаспадарчы цэнтр Іжа страчвае свае пазіцыі. У вёсцы застаецца кантора вытворчага ўчастка «Іжа», створанага на базе былога СВК «Іжа».
Амерыканскі ўніверсітэт
Амерыканскі ўніверсітэт (American University) — прыватная вышэйшая навучальная ўстанова ў ЗША са статусам даследчага ўніверсітэта, якая знаходзіцца ў сталіцы дзяржавы — горадзе Вашынгтон.
Агульная характарыстыка
Універсітэт быў заснаваны актам Кангрэса ЗША ў 1893 годзе па ініцыятыве біскупа-метадыста Джона Флетчэра Хёрста, які імкнуўся стварыць навучальную ўстанову, якая б спрыяла служэнню грамадству, інтэрнацыяналізму і прагматычнаму ідэалізму.
Выпускнікі, выкладчыкі і супрацоўнікі ўніверсітэта ўключаюць двух лаўрэатаў Пулітцэраўскай прэміі, двух лаўрэатаў Нобелеўскай прэміі, аднаго сенатара ЗША, 25 чненаў Кангрэса, дзясяткі паслоў і некалькі кіраўнікоў замежных дзяржаў. Універсітэт уваходзіць у пяцёрку найлепшых навучальных устаноў для Дзяржаўнага дэпартамента ЗША, Кангрэса ЗША і іншых дзяржаўных устаноў.
Перакатнае
Перакатнае — сяло ў Жаксынскім раёне Акмолінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Белаводскай сельскай акругі. Код КАТА — 115239200.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 575 чалавекі (303 мужчыны і 272 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 520 чалавек (251 мужчына і 269 жанчын).
Гарсаж
Гарсаж, таксама Карсаж (ад фр. corsage):
Брынёва
Брынёва (, Бринёво) — вёска ў Жыткавіцкім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Марохараўскага сельсавета. Чыгуначная станцыя на лініі Лунінец — Гомель.
Транспартная сетка
Будынкі драўляныя, уздоўж чыгункі.
Гісторыя
Заснавана ў XIX стагоддзі як маёнтак памешчыка Г. А. Кяневіча, дзе было пачата вытворчасць цукру і ў 1861 годзе выпушчана прадукцыі на 1100 рублёў. З 1884 года працаваў бровар. З пускам у эксплуатацыю 15 лютага 1886 года чыгункі Лунінец — Калінкавічы пачаў дзейнічаць раз'езд, а затым чыгуначная станцыя. Падчас Вялікай Айчыннай вайны вызвалена ад захопнікаў 5 ліпеня 1944 года.
Medical Subject Headings
Медыцынскія прадметныя рубрыкі (Medical Subject Headings, скарочана MeSH) — усёабдымны кантралюемы слоўнік, які індэксуе часопісныя артыкулы і кнігі па прыродазнаўчых навуках; можа таксама служыць у якасці тэзаўруса, які палягчае пошук інфармацыі. Створаны і абнаўляецца Нацыянальнай медыцынскай бібліятэкай Злучаных Штатаў (NLM), выкарыстоўваецца ў базах артыкулаў Medline і PubMed.
Хонінгсваг
Хонінгсваг (Honningsvåg) — горад у Нарвегіі, у фюльке Фінмарк. Размешчаны на паўднёвым ускрайку вострава Магероя, на якім таксама знаходзяцца мысы Нордкап і Кніўшэльёдэн — паўночны ўскраек Еўропы. Галоўнае паселішча і адміністрацыйны цэнтр муніцыпалітэта Нордкап.
Medical Subject Headings
MeSH можа быць прагледжаны і бясплатна загружаны па Інтэрнэту праз Medline. Штогадовае друкарскае выданне перастала выпускацца ў 2007 годзе, і ў наш час MeSH даступны толькі праз Інтэрнэт. Першапачаткова створаны на англійскай мове, MESH быў перакладзены на шматлікія іншыя мовы.
Хонінгсваг
Атрымаў статут горада ў 1996 годзе. У 1997 годзе ў Нарвегіі быў прыняты закон, згодна з якім горадам мог лічыцца толькі населены пункт з насельніцтвам больш чым 5000 жыхароў, але па прычыне, што Хонінгсваг быў аб’яўлены горадам да прыняцця закона, то статус захавалі. Дзякуючы гэтаму лічыцца адным з найменшых гарадоў Нарвегіі, а таксама адным з самых паўночных гарадоў Еўропы.
Medical Subject Headings
Каранёвыя катэгорыі іерархіі
Каранёвымі катэгорыямі ў іерархіі дэскрыптараў MeSH з'яўляюцца:
Хонінгсваг
У порт Хонінгсвага заходзіць мноства круізных лайнераў.
Medical Subject Headings
Каранёвыя катэгорыі іерархіі
Поўную іерархію можна паглядзець у en:Wikipedia:MeSH
HMS E38
HMS E38 — брытанская падводная лодка тыпу E. Пабудавана ў 1914-1916 гадах на верфі Fairfield Shipbuilding у, дзе судна было спушчана 13 чэрвеня 1916 года. Яна пачала службу ў Каралеўскім флоце 16 ліпеня 1916 года.
Падчас Першай сусветнай вайны была размешчана ў Харыджы, дзе была ўключана ў Дзевятую падводную флатылію.
У 1922 годзе лодка была прададзена на металалом.
Іярам (цар іўдзейскі)
Іярам (יוֹרָם, יְהוֹרָם, Іегарам «Бог высокі»), сын Іасафата (Йегошафата) — цар Іўдзейскага царства, які кіраваў з 851 па 843 г. да н.э. Згодна 2 Цар. 8:16, Іярам, цар Іудзеі, стаў царом у пяты год Іярама, цара Ізраіля. Такім чынам, паколькі яшчэ быў жывы яго бацька Іасафат, то каля пяці гадоў Іярам быў су-уваладаром у краіне. Іярам заняў пасад Іудэі ва ўзросце 32 гадоў і валадарыў 8 гадоў (2 Лет. 21:5). Адразу пасля ўзыходу на пасад, новы цар загадаў забіць усіх сваіх братоў, а таксама некаторых князёў, каб замацаваць за сабой царства.
Біяграфія
Іярам узяў шлюб з дачкой Ахава Аталіяй і праз гэта заключыў унію з Ізраільскім царствам. Аднак унія з больш моцным паўночным царствам не прывяла да ўмацавання Іудзеі: у часы панавання Іярама паўстаў Эдом, і хоць высланая іўдзейская армія разбіла паўстанцаў, аднак Эдом абвясціў незалежнасць. Таксама адзялілася ад Іудзеі Ліўна, таму што, згодна з 2 Лет. 21:10, Іярам «пакінуў Госпада Бога бацькоў сваіх».
Іярам стаў першым з іўдзейскіх цароў, які парушыў усталяваныя Майсеем законы богапакланення. Ва ўсіх гарадах Іудзеі Іярам пачаў будаваць капішчы, удводзячы ў краіне такім чынам язычніцтва. Магчыма, што згаданы ва II Цар. 11:18 храм Ваала быў пабудаваны пры Іяраме па патрабаванні Аталіі.
Негледзячы на засцярогу прарока Іллі цар працягваў усталёўваць рэлігію паўночнага царства — язычніцтва, што выклікала гнеў Бога. Паводле II Лет. 21:16-17, «ўзбунтаваў Гасподзь супраць Іярама дух Філістымлянаў і Аравіцянаў», а таксама Эфіопію; у выніку чаго Іудзея падверглася спусташальнаму набегу ворагаў. Тады загінулі ўсе сыны Іярама, акрамя Ахозіі. Існуе здагадка, што Иорам удзельнічаў у антиассирийской кааліцыі 12 заходніх цароў на чале з Вендыдадам (Бен-Хададом II), царом Арам-Даммесека ў 849—845 гг. да н.э.
Марк Клаўдзій Тацыт
Тацыт — Марк Клаўдзій Тацыт ( — ): рымскі імператар (275—276).
Тацыт быў пасаджаны на трон сенатам, які жадаў скончыць 6-месячнае міжуладдзе пасля забойства Аўрэліяна. Вёў вайну на Балканах і быў забіты ў Кападокіі.
Быў пэўны, што паходзіць з роду гісторыка Тацыта. Аднак вывучэнне яго выяваў (скульптурных і на карціне ў палацы Квінкціліяў у Рыме) гэтаму пярэчыць.
Трэці падзел Рэчы Паспалітай
III падзел Рэчы Паспалітай (1795) — апошні з падзелаў Рэчы Паспалітай, пасля якога гэтая дзяржава спыніла сваё існаванне.
Яшчэ ў часе Касцюшкавага паўстання, 11 ліпеня 1794 года прускі пасол у Пецярбургу Леапольд Генрых фон Гольц пісаў у сваёй дэпэшы, што «ўся Расія дамагаецца падзяліць Польшчу і сцерці яе назву».
Меней чым праз год па здушэнні паўстання, 24 кастрычніка 1795, манархі Расіі, Прусіі і Аўстрыі, узгаднілі ўзаемны трактат, паводле якога правялі 3-і падзел Рэчы Паспалітай.
Трэці падзел стаў вынікам у тым ліку ўнутранага крызісу і экспансіўных дзеянняў суседніх дзяржаў. Аднак непасрэднай прычынай сталі паражэнні паўстання Касцюшкі і войнаў супраць Расіі і Прусіі.
Целяпні (Смаленская вобласць)
Целяпні (Теляпни) — вёска ў Руднянскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Клярынаўскага сельскага паселішча. Насельніцтва — 9 жыхароў (2007). Размешчана ў заходняй частцы вобласці за 28 км на поўнач ад Рудні, за 19 км на паўночны захад ад аўтадарогі Дзямідаў - Рудня, на беразе ракі Сухая Паленіца. За 29 км на поўдзень ад вёскі размешчана чыгуначная станцыя Рудня на лініі Смаленск — Віцебск.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупавана нямецкімі войскамі ў ліпені 1941 года, вызвалена ў кастрычніку 1943 года.
Герань рассечаная
Герань рассечаная (Geranium dissectum L.) — від раслін сямейства. Этымалогія: dissectum — «дробна нарэзаны».
Апісанне
Аднагадовая, рэдка двухгадовая трава, вышынёй ад 10 да 40, рэдка да 60 см, мае стрыжневы корань. Сцеблы прамыя, разгалінаваныя, пакрытыя валаскамі. Сцябловае лісце супрацьлеглае. Кветканосы 1-3 см даўжынёй, карацей лісця. Кветаножкі залозіста-валасістыя, 1.5-2.5 см даўжынёй. Кветкі дробныя з максімальным дыяметрам 1.5 см Пялёсткі 3.5-6.5(8) мм, зваротна-яйкападобныя, чырвона-фіялетавага колеру. Створкі пладоў валасістыя, носік залозісты. Цвіце з сакавіка па чэрвень.
Распаўсюджанне
Паўночная Афрыка: Алжыр; [пн] Егіпет [пн.]; Лівія [пн.]; Марока; Туніс. Заходняя Азія: Афганістан; Кіпр; Іран; Ірак; Ізраіль; Іарданія; Ліван; Сірыя; Турцыя. Каўказ: Арменія, Азербайджан; Грузія; Расія — Перадкаўказзе, Дагестан. Еўропа: Данія; Фінляндыя [пд.]; Ірландыя; Нарвегія [пд.]; Швецыя [пд.]; Вялікабрытанія; Аўстрыя; Бельгія; Чэхія; Германія; Венгрыя; Нідэрланды; Польшча; Славакія; Швейцарыя, Эстонія, Латвія; Малдова; Украіна [у тым ліку Крым]; Індыя; Балгарыя; Харватыя; Грэцыя [у тым ліку Крыт]; Італія [у тым ліку Сардзінія, Сіцылія]; Румынія, Сербія; Славенія; Францыя; Партугалія [у тым ліку Мадэйра]; Гібралтар; Іспанія [у тым ліку Балеарскія астравы, Канарскія астравы]. Натуралізаваны ў некаторых іншых краінах.
Расце на палях, уздоўж дарог і ў садках. Расце ва ўмерана сухіх, багатых пажыўнымі рэчывамі, гліністых глебах. У Баварскіх Альпах падымаецца да 1200 м над узроўнем мора.
Ва Украіне расце ў садах, на палях, абочынах дарог, пустазельных месцах, саланцаватых лугах як адвентыўная расліна — у заходняй частцы лясных раёнаў і лесастэпе рэдка (г. Белая Царква); у Крыме (усходняя частка) і на паўднёвым беразе Крыма зрэдку.
Таксанамія
Від Герань рассечаная ўваходзіць у род сямейства  парадку.
NGC 3017
NGC 3017 (іншыя абазначэнні — MCG 0-25-19, ZWG 7.40, NPM1G -02.0240, PGC 28220) — эліптычная галактыка (E) ў сузор’і Секстант.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Верчэлі (правінцыя)
Верчэлі — правінцыя ў Італіі, у рэгіёне П’емонт.
Дружба (Мінск)
Дру́жба (да 1964 года — Ры́лаўшчына) — колішняя вёска на левым беразе Лошыцы. З 1989 года ў межах горада Мінска (сучасны жылы раён Брылевічы).
Гісторыя
Назва ўтвораная ад прозвішчаў Рыловіч, Рылаўка і г.д. У 1791 годзе вёска Рулаўшчызна маёнтка Мехалоў Каралішчавіцкай парафіі, шляхецкая ўласнасць. У тым жа годзе пазначаная як вёска Каралішчавіцкай парафіі, уласнасць Дышлевіча, 3 дымы. У 1800 годзе — вёска Рылаўшчына, уласнасць скарбовага пісара М. Валовіча і памешчыкаў Жыжэмскіх, 18 двароў, 119 жыхароў. У 1815 годзе — уласнасць А. Валовіча, у 1858 годзе — А. Вішнеўскага і Ф. Немаршанскага. У гэты час згадваецца фальварак Брылеўшчына, Брылевічы. У часе валодання Вішнеўскіх фальварак таксама называўся Каролін. У 1897 годзе Рылаўшчына — вёска Сеніцкай воласці, 44 двары, 272 жыхары. У сярэдзіне XX ст. Рылаўшчына паглынула былы фальварак Брылевічы на правым беразе Лошыцы. 20 студзеня 1960 года вёска перададзена са складу скасаванага Мядзвежынскага сельсавета ў Шчомысліцкі сельсавет. 30 ліпеня 1964 года ўказам Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР назва Рылаўшчына была змененая на Дружбу як немілагучная. У 1989 годзе вёска ўключаная ў склад горада Мінска, вясковая вуліца атрымала назву вуліца Дружбы. У 1997 годзе 101 гаспадарка, 330 жыхароў.
Вясковая забудова цалкам знесеная ў 2010-х гадах, на яе месцы збудаваныя жылыя шматпавярховыя дамы. У гонар Брылевічаў названы жылы раён, а таксама вуліца Каралінская (у гонар другой назвы Брылевічаў). Тапонім Рылаўшчына ніяк не адлюстраваны ў сучаснай мінскай тапаніміцы.
Фрыц Цэрніке
Фрыц Цэрніке (Frits Zernike;  — ) — галандскі фізік, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіцы (1953) «За абгрунтаванне фазава-кантрастнага метаду, асабліва за вынаходства ».
Семяновіч
Семяновіч — прозвішча.
Церахоўскі сельсавет
Церахо́ўскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Добрушскага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — гарадскі пасёлак Церахоўка.
Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Чырванабудскага раёна Гомельскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Церахоўка. З 4 жніўня 1927 года ў складзе Церахоўскага раёна. 30 снежня 1927 года сельсавет узбуйнены, у яго склад увайшла тэрыторыя скасаванага Ніўкінскага сельсавета, і рэарганізаваны ў Церахоўскі нацыянальны рускі сельсавет. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Церахоўскім раёне БССР. У 1935 годзе рэарганізаваны ў беларускі сельсавет. З 20 лютага 1938 года ў складзе Гомельскай вобласці. 27 верасня 1938 года скасаваны ў сувязі з утварэннем Церахоўскага пассавета.
Першы падзел Рэчы Паспалітай
Першы падзе́л Рэ́чы Паспалі́тай (1772) — першы з трох падзелаў Рэчы Паспалітай паміж Аўстрыяй, Прусіяй і Расіяй, пасля якіх Рэч Паспалітая знікла з палітычнай карты Еўропы.
Перадгісторыя
Еўропе пагражаў новы шырокамаштабны канфлікт з прычыны таго, што Аўстрыя, занепакоеная поспехамі Расіі ў вайне з Турцыяй, была гатова да ўзброенага выступу ў абарону Турцыі. Прусія была звязана з дваром Кацярыны II саюзам, які ўцягнуў бы ў канфрантацыю і яе.
Скарыстаць слабасць Рэчы Паспалітай першай вырашыла Аўстрыя, захапіўшы яшчэ ў 1769 і 1770 гадах частку Паўднёвай Польшчы. Прусія таксама пад умовай «санітарнага кардону» ў 1770 годзе акупавала частку Паўночнай Польшчы т.зв. «Прусаў Каралеўскіх» і актыўна штурхала Расійскую імперыю да падзелу Рэчы Паспалітай. Кацярына II вымушана была саступіць.
Значна паслабіла пазіцыі караля Станіслава Панятоўскага і чатырохгадовая Барская канфедэрацыя, які перастаў быць моцным гарантам расійскага пратэктарату над Рэччу Паспалітай.
Падзел
18 верасня 1772 года Расія, Аўстрыя і Прусія паставілі Рэч Паспалітай перад фактам падзелу, патрабуючы склікання сойма для ўхвалення цэсіі. Падпісанне дагавора з умовамі падзелу адбылося 5 жніўня 1772 года. 30 верасня 1773 гэта рашэнне ратыфікаваў скліканы ў Варшаве Падзельны сойм. Супраць выказаліся толькі тры паслы на Сойм: Тадэвуш Рэйтан, Самуэль Корсак і Станіслаў Багушэвіч.
Насельніцтву даваўся 3-месячны тэрмін (да 5 снежня), каб прыняць прысягу «верно и нелицемерно служить и во всем повиноваться не щадя живота своего до последней капли крови» імператрыцы Кацярыне II. Аднак уніяцкае і каталіцкае духавенства інкарпараваных беларускіх тэрыторый не толькі не спяшалася з прыняццем прысягі, а наадварот, стала ў апазіцыю да расійскага ўрада. Гэту сітуацыю выкарысталі езуіты: яны першымі прынялі прысягу на вернасць Кацярыне II і распачалі актыўную прапагандысцкую дзейнасць сярод тутэйшага насельніцтва ў падтрымку самаўладдзя. Апафеозам гэтай дэейнасці стала наладжаная езуітамі ў Полацку ўрачыстая літургія ў дзень нараджэння імператрыцы (24 лістапада), на якой прысутнічаў губернатар з бліжэйшым акружэннем.
Сезон 2019 ФК Арсенал Дзяржынск
У 2019 годзе футбольны клуб «Арсенал» з горада Дзяржынск прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад каманды
Станам на верасень 2019 года.
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Пеляка (рака)
Выток Пелякі знаходзіцца ў Літве, каля дзяржаўнай мяжы з Беларуссю. Даўжыня ракі складае 25 км.
Рака ўтварае натуральную мяжу паміж Віцебскай і Гродзенскай абласцямі. У ніжнім цячэнні каля кіламетра працякае па тэрыторыі Астравецкага раёна Гродзенскай вобласці.
Каля вёскі Пялека на рацэ стаіць разбураны млын, які працаваў да 90-х гадоў ХХ ст. З-за адсутнасці вялікіх паселішчаў вада ў рацэ надзвычай чыстая, амаль крынічная. Водзіцца фарэль.
ЖФК Лада Тальяці
«Лада» — былы расійскі жаночы футбольны клуб з горада Тальяці, заснаваны ў 1987 годзе. Выступала ў жаночай лізе чэмпіянату Расіі.
5-я Заходняя вуліца (Наваполацк)
5-я Заходняя вуліца (, 5-я Западная улица) — вуліца ў Наваполацку.
Апісанне
Размешчана ў паўночна-заходняй частцы горада ў раёне прамзоны БВК на тэрыторыі садовага таварыства "Кветка" недалёка ад берага Заходняй Дзвіны. Працягласць вуліцы складае каля 300 метраў. Рух грамадскага транспарту па вуліцы не ажыццяўляецца.
Тэон Смірнскі
Тэон Смірнскі (, 1—2 ст., відаць у эпоху Адрыяна ) — старажытнагрэчаскі філосаф-платонік і матэматык. Актыўна займаўся вывучэннем філасофіі Платона.
Вядомая верагодная выява ў бюсце са Смірны, які захоўваецца ў Капітолійскім музеі Рыма (бюст быў асвячаны сынам Тэона, які быў жрацом і таксама зваўся Тэонам).
Пётр Сцяпанавіч Грунтоў
Пётр Сцяпанавіч Грунто́ў ( — ) — вучоны ў галіне транспартных сістэм, доктар тэхнічных навук (1978), прафесар (1979). Заслужаны дзеяч навукі і тэхнікі БССР (1978). Член-карэспандэнт Нью-Ёркскай акадэміі навук (1996), Акадэміі транспарту Расійскай Федэрацыі, Транспартнай акадэміі Украіны, член Інтэрнацыянальнага інстытута менеджмента ЗША.
Біяграфія
Нарадзіўся ў вёсцы Гарнова Віцебскай вобласці. У 1958 годзе скончыў Беларускі інстытут інжынераў чыгуначнага транспарту. З 1960 г. у Беларускім універсітэце транспарту, у 1986—1996 гг. яго рэктар.
Навуковая дзейнасць
П. С. Грунтову належаць працы па аўтаматызаваных сістэмах кіравання чыгуначным транспартам, тэорыі экстрэмальных станаў і іх імавернасна-аналітычным апісанні, стварэнні методык разліку надзейнасці і бяспечнасці пропуску транспартных сродкаў. З’яўляецца аўтарам больш за 200 навуковых прац.
Сярод апублікаванага:
Каплінскі
Каплінскі — прозвішча.
Гімназія-каледж мастацтваў імя І. В. Ахрэмчыка
'''Гімназія-каледж мастацтваў імя І. В. Ахрэмчыка''' — сярэдняя спецыяльная навучальная ўстанова ў Мінску. Размешчана па адрасе вул. Макаёнка, 14. Гімназія-каледж ажыццяўляе прафесійную (музычную, мастацкую) і агульнаадукацыйную падрыхтоўку вучняў 1-12 класаў.
Гісторыя
Створана ў 1962 г. як Рэспубліканская школа-інтэрнат па музыцы і выяўленчым мастацтве пры непасрэдным удзеле буйных дзеячаў музыкі і мастацтва пад кіраўніцтвам Р. Р. Шырмы. У 1972 г. прысвоена імя народнага мастака Беларусі Івана Восіпавіча Ахрэмчыка. З 1990 г. — Беларускі ліцэй мастацтваў, з 1997 г. — '''Беларускі рэспубліканскі навучальны комплекс гімназія-каледж мастацтваў імя І. В. Ахрэмчыка''', з 2005 г. — дзяржаўная ўстанова адукацыі «Гімназія-каледж мастацтваў імя І. В. Ахрэмчыка».
Фашчава
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупавана нямецкімі войскамі ў ліпені 1941 года, вызвалена ў кастрычніку 1943 года.
Ёхан Берг Гудмундсан
Ёхан Берг Гудмундсан (Johann Berg Guðmundsson; нар., , Ісландыя) — ісландскі футбаліст, вінгер англійскага клуба «Бернлі» і нацыянальнай зборнай Ісландыі.
Жана Кііма
Жана Кііма — сяло ў Жаксынскім раёне Акмолінскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Жанакіімінскай сельскай акругі. Код КАТА — 115243100.
NGC 3018
NGC 3018 (іншыя абазначэнні — UGC 5265, MCG 0-25-21, ZWG 7.42, VV 620, KCPG 216A, PGC 28258) — спіральная галактыка (Sb) ў сузор’і Секстант.
Жана Кііма
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 2011 чалавек (987 мужчын і 1024 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 1410 чалавек (719 мужчын і 691 жанчына).
NGC 3018
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Юрый Аўраамавіч Лянда
Біяграфія
Скончыў Варшаўскі ветэрынарны інстытут у 1916 годзе. У арміі з 1916, у Чырвонай Арміі з 1918. Удзельнік грамадзянскай, савецка-фінляндскай войнаў. У Вялікую Айчынную вайну з ліпеня 1941 года начальнік ветэрынарнага аддзела Паўночнага і Ленінградскага франтоў. Удзельнік абароны і прарыву блакады Ленінграда, разгрому нямецкіх войск пад Ноўгарадам, у Карэліі і Прыбалтыцы.
У 1945—1949 начальнік ветэрынарнай службы Ленінградскай ваеннай акругі.
Брус Мак-Кандлес
Брус Мак-Ка́ндлес ІІ (Bruce McCandless II, нар., Бостан, Масачусетс, ЗША) — касманаўт ЗША.
Біяграфія
Брус Мак-Кандлес II — сын Бруса Мак-Кандлеса (1911—1968), афіцэра ВМС ЗША, які атрымаў падчас Другой сусветнай вайны Ордэн Пашаны. Брус Мак-Кандлес II вучыўся ў сярэдняй школе ў Лонг-Біч (Каліфорнія), у 1958 годзе атрымаў ступень бакалаўра Ваенна-марской акадэміі ЗША ў Анаполiсе (штат Мэрыленд), дзе ён быў другім у сваім класе з 899 выпускнікоў. Пасля ён праходзіў стажыроўку на авіябазах ВМС ЗША ў Пенсаколе і Кінгсвіле. Пасля заканчэння навучання ў 1960 годзе ён служыў, у прыватнасці, на авіяносцы Форэстал і Энтэрпрайз. У 1964 годзе працаваў часова пілотам-інструктарам на флоце. У 1965 годзе атрымаў ступень магістра электратэхнікі ў Стэнфардскім універсітэце, у 1987 годзе — ступень магістра дзелавога адміністравання ў UHCL.
Жанаты на Берніс Дойл, у іх двое дзяцей. Яго хобі — электроніка, фатаграфія, дайвінг, палёты і катанне на лыжах.
Кар’ера
З 1966 года ў групе касманаўтаў НАСА.
3-11 лютага 1984 года з В.Брандам, Р.Гібсанам, Р.Мак-Нэрам і Р.Сцюартам здзейсніў (як спецыяліст па аперацыях на арбіце) палёт на касмічным караблі «Спэйс шатл» («Чэленджэр»), у час якога ўпершыню ў свеце здзейсніў свабодны палёт у космасе пры дапамозе індывідуальнай ранцавай рухальнай устаноўкі (аддаліўся ад касмічнага карабля на адлегласць каля 100 м).
24-29 красавіка 1990 года здзейсніў палёт у складзе экіпажа касмічнага карабля «Спэйс шатл» («Дыскаверы»). У космасе правёў 13 сутак.
Мак-Кандлес пакінуў атрад астранаўтаў і НАСА 31 жніўня 1990 года і з 1995 года працуе ў кампаніі «Марцін-Марыета».
Карніцкі
Карніцкі — прозвішча.
Гімн Шры-Ланкі
Маці Шры-Ланка (ශ්‍රී ලංකා ජාතික ගීය, ஸ்ரீ லங்கா தாயே) — дзяржаўны гімн Шры-Ланкі.
Напісаны на сінгальскай мове паэтам, кампазітарам і мастаком Анандай Самаракунам у 1940, а 22 лістапада 1951 зацверджаны нацыянальным камітэтам у якасці нацыянальнага гімна. Яшчэ ў 1950 вядомым паэтам Пандзітарам Налатамбі быў выкананы пераклад тэксту гімна на тамільскую мову.
Транслітарацыя сінгальскай версіі гімна
Sri Lanka Matha, apa Sri Lanka, Namo Namo Namo Namo Matha. Sundara siri barini, Surendi athi Sobamana Lanka Dhanya dhanaya neka mal pala thuru piri, Jaya bhoomiya ramya. Apa hata sapa siri setha sadana, jeevanaye Matha! Piliganu mena apa bhakti pooja, Namo Namo Matha. Apa Sri Lanka, Namo Namo Namo Namo Matha, apa Sri Lanka, Namo Namo Namo Namo Matha. Obave apa vidya, Obamaya apa sathya Obave apa shakti, Apa hada thula bhakti Oba apa aloke, Aapage anuprane oba apa jeevana ve, Apa muktiya obave Nava jeevana demine Nnithina apa Pubudu karan matha Gnana veerya vadavamina ragena yanu mena jaya bhoomi kara Eka mavekuge daru kala bavina yamu yamu wee nopama Prema vada sama bheda durara da Namo Namo Matha Apa Sri Lanka, Namo Namo Namo Namo Matha. Apa Sri Lanka, Namo Namo Namo Namo Matha!
Палац Бобрынскіх
Палац Бобрынскіх — палац у Санкт-Пецярбургу. Размяшчаецца паміж Галернай вуліцай, Нова-Адміралцейскім і Адміралцейскім каналамі. Афіцыйны адрас: Галерная вуліца, 58-60. Помнік архітэктуры ў стылі класіцызму. у другой палове XVIII стагоддзя гарадской сядзібай на гэтым участку валодаў кабінет-сакратар Кацярыны II — А. В. Храпавіцкі, сын генерал-аншэфа В. І. Храпавіцкага, якога некаторыя крыніцы называюць першым уладальнікам сядзібы. Па прозвішчы Храпавіцкіх атрымаў сваю назву Храпавіцкі мост, што знаходзіцца непадалёк, цераз Мойку.
Д1 (дызель-цягнік)
Дызель-поезд Д1 (Д1) — серыя дызель-цягнікоў, якая будавалася ў 1964—1988 гадах венгерскім заводам Ганц-МАВАГ (Ganz–MÁVAG) у Будапешце, для чыгунак СССР. Агулам пабудавана 605 саставаў.
Пачынаючы з 1964 года, дызель-цягнікі эксплуатавалі на Горкаўскай, Данецкай, Маскоўскай, Львоўскай, Адэска-Кішынёўскай, Кастрычніцкай, Прыбалтыйскай, Паўднёва-Усходняй чыгунках для арганізацыі прыгараднага і мясцовага пасажырскага паведамлення на неэлектрыфікаваных і часткова электрыфікаваных участках. У наш час эксплуатуюць на Адэскай, Львоўскай, Данецкай, Малдаўскай і Маскоўскай чыгунках.
Гісторыя
Завод Ганц-МАВАГ быў адным з асноўных пастаўшчыкоў дызель-цягнікоў для чыгунак СССР, поруч з Рыжскім вагонабудаўнічым заводам. Першыя венгерскія дызель-цягнікі паступілі ў Савецкі Саюз пасля Вялікай Айчыннай вайны як рэпарацыі. У канцы 1950-х — пачатку 1960-х гадоў Міністэрствам шляхоў зносін быў намечаны курс на пераход ад паравой цягі да электрычнай і цеплавознай, у сувязі з гэтым у 1960 годзе заводу Ганц-МАВАГ, каб замяніць паравую цягу ў прыгарадным руху на участках, не падлягалых бліжэйшымі гадамі электрыфікацыі, дызельнай маторавагоннай, быў заказаны выпуск трохвагонных дызель-цягнікоў серыі Д. У ходзе эксплуатацыі быў выяўлены іх асноўны недахоп — недастатковая пасажыраўмяшчальнасць. У сувязі з гэтым завод Ганц-МАВАГ у 1963 годзе прыступіў да паралельнага выпуску чатырохвагонных дызель-цягнікоў серыі Д1 (дызель-цягнікі № 201—295 таксама мелі знешні індэкс «Д»). Выпуск дызель-цягнікоў Д1 працягваўся да 1988 года.
Альбана-Верчэлезэ
Альбана-Верчэлезэ (Albano Vercellese) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Верчэлі.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Santa Maria Assunta.
Хроніка канфлікту
Хроніка канфлікту («Хроніка канфлікту Уладзіслава караля Польшчы з крыжакамі ў год Хрыстоў 1410») — была напісана адразу ж пасля Грунвальдскай бітвы (15 ліпеня 1410). У сярэдзіне ХІХ ст. польскі гісторык А. Бялоўскі ў бібліятэцы графаў Дзялыньскіх знайшоў «Хроніку канфлікту», напісаную на лацінскай мове. У 1872 г. нямецкі даследчык Э. Штрэльке апублікаваў гэты твор. Беларускі гісторык Р. Б. Гагуа пераклаў «Хроніку канфлікту…» на беларускую і рускую мовы і аргументавана даказаў, што аўтарам твора быў Мікалай Тромба — сакратар, саветнік і сябра караля Ягайлы, удзельнік Канстанцкага сабора каталіцкай царквы (1414—1418 гг.), на якім абмяркоўваліся і ўзаемаадносіны паміж Вялікім Княствам Літоўскім і Тэўтонскім ордэнам.
Заходняя вуліца (Наваполацк)
Заходняя вуліца (, Западная улица) — вуліца ў Наваполацку.
Апісанне
Размешчана ў паўночна-заходняй частцы горада ў раёне прамзоны БВК на тэрыторыі садовага таварыства "Кветка" недалёка ад берага Заходняй Дзвіны. Працягласць вуліцы складае каля 350 метраў. Рух грамадскага транспарту па вуліцы не ажыццяўляецца. Існуюць яшчэ 5 вуліц у гэтай жа мясцовасці і з падобнай назвай (1-я Заходняя, 2-я Заходняя і гэтак далей).
Промша
Промша — рака ў Навагрудскім і Дзятлаўскім раёнах Гродзенскай вобласці, правы прыток Моўчадзі (басейн Нёмана).
Гідраграфія
Даўжыня 32 км. Плошча вадазбору 74 км². Сярэднегадавы расход вады ў вусці каля 0,5 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 4,8 ‰.
Пачынаецца за 1,3 км на ўсход ад в. Вялікія Лезнявічы Навагрудскага раёна, цячэ па схілах Навагрудскага ўзвышша, у нізоўі — пераважна сярод лесу і ўпадае ў Моўчадзь ва ўрочышчы Салтанскі лес на захад ад в. Вусце Дзятлаўскага раёна. Прымае сцёк з невялікіх меліярацыйных каналаў. Даліна пераважна трапецападобная, шырынёй 0,3—0,7 км. Пойма двухбаковая, у верхнім цячэнні месцамі забалочаная, ніжэй сухая, адкрытая. Рэчышча ад вытоку на працягу 7 км каналізаванае, ніжэй звілістае; яго шырыня ад 3 м у вярхоўі да 9 м у ніжнім цячэнні. Берагі параслі лесам і хмызняком.
Банаба
Бана́ба (кірыбаці: Banaba) — каралавы востраў у Ціхім акіяне. Належыць да дзяржавы Кірыбаці. Агульная плошча сушы — 6,39 км². Насельніцтва (2012 г.) — 335 чал.
Геаграфія
Банаба — даволі ізаляваны востраў каралавага паходжання, які знаходзіцца ў 455 км ад атола Тарава (астравы Гілберта), 291 км ад Науру, 13 184 км ад Мінска. Ён значна адрозніваецца ад класічных каралавых атолаў, паколькі больш нагадвае вялікую скалу са шматлікімі пясчанымі водмелямі і пляжамі. Унутры скальнага масіву шмат пустэчаў. Сама назва вострава перакладаецца як «полая зямля». Паверхневых вадацёкаў няма.
Клімат экватарыяльны пасатны. Сярэднія тэмпературы вагаюцца ад 27,6 °C у снежні да 28,2 °C у верасні—лістападзе. Найбольшая колькасць ападкаў прыпадае на снежань—люты (233—281 мм), найменшая — на чэрвень—жнівень (102—112 мм). Кожныя 7—8 гадоў здараецца засуха.
У мінулым большая частка вострава была пакрыта расліннасцю. Востраў насяляла вялікая калонія марскіх птушак. Аднак у выніку неашчаднай эксплуатацыі радовішча фасфатаў у 1900—1979 гг. мясцовая прырода была практычна загублена. У наш час адбываецца працэс яе паступовага адраджэння.
Гісторыя
У 1900 г. прадстаўнік брытанска-аўстралійскай «Кампаніі Ціхаакіянскіх астравоў» падманам вымусіў правадыроў Банаба падпісаць дагавор, паводле якога частка тэрыторыі вострава адчужалася для здабычы фасфатаў. Для працы на радовішчы ўвозіліся рабочыя з астравоў Гілберта і Тувалу. Мясцовае насельніцтва працавала амаль выключна ў якасці грузчыкаў, за што паводле дагавора атрымоўвала 8 шылінгаў за тону фасфатаў. Кампанія таксама абавязвалася забяспечваць і-банаба пітной вадой. Хаця брытанскія ўлады не давалі кампаніі такіх паўнамоцтваў, яе прадстаўнікі абвясцілі востраў тэрыторыяй Вялікабрытаніі. Брытанскі ўрадавы камісар прыбыў толькі ў 1913 г.
У ліпені 1941 г. у сувязі з падзеямі II Сусветнай вайны насельніцтва еўрапейскага паходжання было эвакуіравана. У снежні 1941 г. пачаліся налёты японскай авіяцыі, якая імкнулася ліквідаваць мясцовую радыёстанцыю.
Улетку 1942 г. японцы захапілі Банаба і пачалі ўмацоўваць яго для ператварэння ў стратэгічную крэпасць. Пры гэтым мясцовае насельніцтва і рабочыя тунгару і тувалу выкарыстоўваліся ў якасці прымусовай працоўнай сілы. Многія з тых, хто будаваў сакрэтныя аб’екты, былі пасля ліквідаваны. Калі будоўля скончылася, жыхароў пераправілі на Тараву і Каралінскія астравы. Засталіся толькі 150 мужчын, якія павінны былі працягваць працаваць на японскіх ваенных. Ужо ў жніўні 1945 г., калі на востраве высадзіліся аўстралійцы, стала вядома, што па загадзе камандзіра японскага гарнізона рабочыя былі расстраляныя.
У 1947 г. уцалелыя і-банаба былі пераселены на востраў Рабі ў Фіджы. Здабыча фасфатаў працягвалася да 1979 г. пакуль абсалютная большасць запасаў не была вычарпана.
Палітычныя рознагалоссі
У наш час востраў Банаба з’яўляецца цэнтрам палітычнага канфлікту, які ўзнік паміж карэннымі насельнікамі і ўрадам Кірыбаці.
У 1979 г. і-банаба атрымалі кампенсацыю ад «Брытанскай фасфатнай кампаніі», пераемніцы «Кампаніі Ціхаакіянскіх астравоў», якую выдаткавалі не столькі на адраджэнне прыроды вострава, колькі на перасяленне і ўладкаванне або на зусім іншыя патрэбы, у тым ліку на адукацыю сваіх дзяцей у прэстыжных школах Фіджы і Аўстраліі. Урад Вялікабрытаніі таксама вылучыў грошы ў якасці кампенсацыі, але яны былі атрыманы ўрадам Кірыбаці і не выплочваліся жыхарам Рабі. Гэта матывавалася выдаткамі, якія мела Кірыбаці ў сувязі з падтрымкай перасяленцаў і чыноўнікаў на самім востраве Банаба. Больш за тое, улады Кірыбаці праявілі зацікаўленасць у аднаўленні здабычы фасфатаў. Лідары і-банаба на Рабі лічаць, што брытанская кампенсацыя за панесеныя імі страты пайшла на фінансаванне дзяржаўных праектаў на астравах Гілберта і ніякага дачынення да Банаба не мела.
Між тым, сітуацыя ў Фіджы стала неспрыяльнай для і-банаба, бо фіджыйскія нацыяналісты пачалі патрабаваць вяртання Рабі карэнным фіджыйцам і прыгнятаць выхадцаў з Мікранезіі. Улады Аўстраліі і Новай Зеландыі не спяшаюцца прызнаваць і-банаба сапраўднымі палітычнымі ўцекачамі. У гэтай сувязі сярод жыхароў Рабі з новым моцам загучалі патрабаванні перадачы ім кампенсацыі для далейшага перасялення зноў на радзіму, што стала прычынай сутыкнення з урадам Кірыбаці.
Сітуацыя ўскладняецца тым, што рада кіраўнікоў і старэйшын Рабі лічыць сябе сапраўдным органам, які прадстаўляе інтарэсы жыхароў Банаба. Яна збірае грошы на разнастайныя праекты для ўзнаўлення нармальнага жыцця на востраве. 1 студзеня 2006 г. прадстаўнік рады адкрыта заклікаў да аддзялення Банаба ад Кірыбаці і стварэння сваёй незалежнай дзяржавы.
Чарыш
Чары́ш (Чарыш, Чара́с)  — рака ў Азіяцкай частцы Расіі, у Рэспубліцы Алтай і Алтайскім краі, левы прыток ракі Об (басейн Карскага мора).
Даўжыня ракі 547 км. Плошча вадазбору 22 200 км². Сярэдні расход вады на адлегласці 82 км ад вусця складае 192 м³/с. Выток ракі знаходзіцца на паўночна-ўсходнім схіле Каргонскага хрыбта. Упадае ў Об вышэй сяла Усць-Чарышская Прыстань. Большая частка басейна ракі знаходзіцца ў межах Горнага Алтая. Рэчышча пераважна звілістае.
Рака суднаходная на адлегласці 80 км ад вусця (да сяла Усць-Калманка).
Алгабас (Жаксынскі раён)
Алгабас — сяло ў Жаксынскім раёне Акмолінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Жанакіімінскай сельскай акругі. Код КАТА — 115243200.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 590 чалавек (289 мужчын і 301 жанчына). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 196 чалавекі (98 мужчын і 98 жанчын).
Халмы (Руднянскі раён)
Халмы (Холмы) — вёска ў Руднянскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Клярынаўскага сельскага паселішча. Насельніцтва — 15 жыхароў (2007). Размешчана ў заходняй частцы вобласці за 28 км на паўночны ўсход ад Рудні, за 5 км на паўночны захад ад аўтадарогі Дзямідаў - Рудня, на беразе ракі Барыженка. За 33 км на поўдзень ад вёскі размешчана чыгуначная станцыя Плоская на лініі Смаленск — Віцебск.