cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ельня (возера)
Катлавіна возера выцягнутая з паўночнага ўсходу на паўднёвы захад. Схілы катлавіны невыразныя. Берагі на захадзе і поўначы вышынёй да 1,5 м, на ўсходзе і паўночным усходзе пясчана-жвіровыя, высланы валунамі. Дно плоскае, сапрапелістае, каля заходняга берага тарфяністае, каля ўсходняга — пясчана-жвіровае. Зарастае слаба, уздоўж берагоў рэдкі трыснёг і чарот. Сцёк у возера Чорнае.
Спасылкі
Ельно (озеро)
Князеўка (Хоцімскі раён)
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Батаеўскага сельсавета.
Панава (Цёмкінскі раён)
Панава (Паново) — вёска ў Цёмкінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Бацюшкаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
У 2004—2017 гадах у складзе Далматаўскага сельскага паселішча.
Універсітэт імя Аалта
Універсітэт імя Аалта (Aalto-yliopisto) — фінская дзяржаўная даследчая вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Эспа.
Агульная характарыстыка
Універсітэт быў створаны ў 2010 годзе ў выніку зліцця трох буйных фінскіх універсітэтаў: Хельсінкскага тэхналагічнага ўніверсітэта, Хельсінкскай школы эканомікі і Хельсінкскага ўніверсітэта мастацтваў і дызайну. Цеснае супрацоўніцтва паміж навуковымі, дзелавымі і мастацкімі супольнасцямі паклікана спрыяць міждысцыплінарнай адукацыі і даследаванням.
Урад Фінляндыі ў 2010 годзе ўзяўся за стварэнне ўніверсітэта, які спрыяў бы інавацыям, аб'яднаўшы тры ВНУ ў адну. Універсітэт складаецца з шасці школ з каля 17 000 студэнтаў і 4 000 супрацоўнікаў, што робіць яго другім па велічыні універсітэтам Фінляндыі. Галоўны кампус універсітэта знаходзіцца ў Эспа, а таксама мае кампусы ў іншых гарадах Фінляндыі.
Скугарава
Скугарава (Скугорево) — вёска ў Цёмкінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Бацюшкаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
NGC 7772
NGC 7772 (іншае абазначэнне — OCL 230) — рассеянае скопішча ў сузор’і Пегас.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Джон Флаксман
Джон Флаксман, таксама Флаксмен (John Flaxman;, — , ) — англійскі мастак, гравёр і скульптар.
Жыццё і творчасць
Дж. Флаксман нарадзіўся ў сям'і скульптара. З 1770 г. вучыцца ў Лондане ў Каралеўскай акадэміі мастацтваў. Пасля 1775 г. стварае для фаянсавай фабрыкі Веджвуд свае першыя ўзоры роспісу для тонкага посуду і рэльефаў. Пры паездцы ў Рым стварае серыю ілюстрацый для класічных тэатральных пастановак (напрыклад, «Іліяды» Гамера), якая прыносіць яму міжнародную вядомасць.
Мастацтва роспісу посуду ў Флаксмана адрозніваецца ад класічнага грэчаскага роспісу выразным контурам фігур і прадметаў, і ў той жа час яго творы адрозніваюцца вялікай жыццёвай сілай, яны быццам бы «дыхаюць». З-за асаблівай элегантнасці фаянсавых роспісаў Дж. Флаксмана ў XIX стагоддзі яго працы часта капіраваліся.
Прорва
Про́рва — рака ў Браслаўскім раёне Віцебскай вобласці, левы прыток ракі Дрысвята (басейн Заходняй Дзвіны).
Даўжыня ракі 12 км. Плошча вадазбору 716 км². Выцякае з возера Дрысвяты каля вёскі Дрысвяты, цячэ праз азёры Ставок і Аболе, вусце за 0,5 км на паўднёвы захад ад вёскі Абалікшты. Рэчышча слабазвілістае. Паміж азёрамі Ставок і Аболе на рацэ ў 1953 годзе пабудавана міжкалгасная ГЭС «Дружба народаў» (выток ракі Дрысвята з возера Дрысвяты быў перагароджаны дамбай і ўвесь сцёк з басейна возера пайшоў на раку Прорва праз турбіны ГЭС).
У басейне ракі возера Пеліканы.
Леснае
Ле́снае (, Лесное) — хутар у Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Новапагосцкага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1939 гадах вёска ў складзе гміны Пераброддзе Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Allium bakhtiaricum
Allium bakhtiaricum — від травяністых раслін сямейства ; эндэмік Ірана.
Распаўсюджанне
Эндэмік заходняга Ірана.
Павел Аляксандравіч Фларэнскі
Павел Аляксандравіч Фларэнскі (Па́вел Алекса́ндрович Флоре́нский;, Еўлах, Елізаветпальская губерня, Расійская імперыя — , пахаваны пад Ленінградам) — рускі праваслаўны святар, багаслоў, вучоны, паэт.
Дом Шыманоўскага
Дом Шыманоўскага — будынак, які размяшчаецца па вуліцы Фрунзэ, 31 (іншы адрас — Італьянскі завулак, 16) у горадзе Таганрогу Растоўскай вобласці. Падвойны адрас будынкам быў атрыманы ў сувязі з яго вуглавым размяшчэннем. У другой палове XIX стагоддзя асабняк знаходзіўся ва ўласнасці сямейства Сычовых.
Гісторыя
Аднапавярховы дом невялікіх памераў быў пабудаваны ў 1850 годзе ў стылі мадэрн і размясціўся па адрасе — вуліца Фрунзэ, 31 у Таганрогу. Тры вокны дома выходзіла на вуліцу Фрунзэ, яшчэ два — на Італьянскі завулак. С 1870 года по 1900 год дом принадлежал купеческому семейству Сычевых. У 1870-х гадах уласнікам дома быў Мірон Якаўлевіч Сычоў, у 1880-х гадах — Міхаіл Якаўлевіч, а з канца XIX стагоддзя і да 1910-х гадоў будынак прыналежаў Акіму Якаўлевічу Сычову. Апошні абіраўся Гласным Думы ў 1890 годзе, быў членам гандлёвай дэпутацыі і асабістым ганаровым грамадзянінам гарады. Пра Мірона Якаўлевіча вядома, што ён жаніўся з васямнаццацігадовай дзяўчынай Раісе Канстаўцінаўнай Драсо, з якой абвянчаўся ў Грэчаскай царкве. Браты Сычовы займаліся гандлем мануфактурнымі таварамі ў раёне Старога кірмашу і вакзала. Яны актыўна рэкламавалі продаж шаўковых тканін, ваўняных матэрый, сіткі, бурнусы і ланкорта ў друкаваных газетах. Пабудаваны асабняк па вуліцы Фрунзэ быў аточаны вялікім садам і дваровымі гаспадарчымі пабудовамі. Там, дзе размяшчаецца «зрэзаны» вугал дома, раней функцыянавала крама па продажы каланіяльных тавараў, у тым ліку кавы і чаю.
У 1910 годзе сад, дом і дваровыя прыбудовы набыў высокакваліфікаваны лекар па жаночых хваробах Уладзімір Рыгоравіч Шыманоўскі, па прозвішчы якога дом знайшла слыннасць. Яго жонку клікалі Мартай Паўлаўнай. Лекар Шыманоўскі вёў актыўную грамадскую дзейнасць, якую сумяшчаў з працай у гарадскіх грамадствах і ўстановах. Таксама ён валодаў аўтамабілем — вялікай рэдкасцю ў той час, бо ў Таганрогу налічвалася толькі некалькі такіх транспартных сродкаў. Родных дзяцей у Шыманоўскіх не было, аднак на іх апецы знаходзілася двое пляменнікаў.
У 1914 годзе на тэрыторыі пляцоўкі па гэтым адрасе з'явілася прыбудова, выкананая па арыгінальным заказе. Для будаўніцтва сцен выкарыстоўваўся чырвоная цэгла, паркет быў матэрыялам для насцілу падлогі. Усярэдзіне, сцены памяшкання былі абклеены шпалерамі, а пры дэкараванні столяў праводзіліся альфрэйныя працы. Для вырабу даху выкарыстоўвалі дахавае жалеза. На пляцоўцы працавала кацельня, яна месцавалася каля кухні. Помпа выкарыстоўвалася для падачы вады ў дом. На тэрыторыі домаўласніцтва знаходзіліся 19-20 памяшканняў, 10 з якіх былі жылымі, астатнія выкарыстоўваліся па іншым прызначэнні. Іх агульная плошча складала 227 квадратных метраў.
У 1920-х гадах лекар Шыманоўскі пазбавіўся часткі дома. З 1920 года па 1922 год у доме стаў жыць савецкі военачальнік, адзін з заснавальнікаў 1-ай Коннай арміі Яфім Апанасавіч Шчадзенка. Пра гэта паведамляе дошка, якая ўсталявана на фасадзе дома. У 1940-х гадах у доме жылі пісьменнік Уладзімір Уладзіміравіч Авечкін і мастак Наскоў. Садовая тэрыторыя і насаджэнні быў практычна знішчаны, ад іх засталіся некалькі дрэў. Дваровыя пабудовы абсталявалі пад жылыя памяшканні. Да 1953 года ў доме Шыманоўскага жыў Ілля Якаўлевіч Акопаў, з красавіка 1956 па сакавік 1966 года — Е. Е. Пастушэнка. Улеткум 1966 года ў будынку пасяліўся начальнік ДАІ М. М. Алтухоў і пражыў там да канца 1970-х. У канцы 1980-х гэта быў хатні адрас начальніка гаспадарчага аддзела гаркама партыі Д. Ф. Леўчанкі.
У сярэдзіне 1990-х гадоў паблізу дома стаў працаваць ларок, у якім адбываўся гандаль гастранамічнымі таварамі. Ларок атрымаў назву «Дора». У летні перыяд часу ён карыстаўся папулярнасцю ў гараджанаў. Тут прадавалася халоднае піва, вада і марозіва. Потым на працягу некалькіх гадоў паблізу працавала кафэ.
У наш час у доме з боку вуліцы Фрунзэ размяшчаецца кантора па абмене кватэр.
Эні Рукаярві
Эні Эрыка Рукаярві (Enni Eriika Rukajärvi;, Куусама, Фінляндыя) — фінская сноўбардыстка, чэмпіёнка свету 2011 года ў слоўпстайле. Чэмпіёнка (2011) і сярэбраны прызёр (2012) зімовых X-Games. Двухразовая чэмпіёнка свету сярод юніёраў (2010). На цырымоніі адкрыцця зімовых Алімпійскіх гульняў 2014 года ў Сочы Рукаярві даверылі несці сцяг Фінляндыі.
Яжгіня
Яжгі́ня — возера ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласці Беларусі ў басейне ракі Дзісна ў межах ландшафтнага заказніка «Ельня», за 17 км на паўднёвы ўсход ад горада Мёры.
Плошча паверхні возера 0,78 км². Даўжыня 1,1 км, найбольшая шырыня 0,8 км. Даўжыня берагавой лініі 3,25 км. Найбольшая глыбіня 4,6 м, сярэдняя 3,3 м. Аб’ём вады 2,48 млн м³. Плошча вадазбору 2 км². Катлавіна возера рэшткавага тыпу з невыразнымі схіламі. Берагі забалочаныя, сплавінныя. Яжгіня злучана канавай з возерам Валозева.
Аршанскі дзяржаўны політэхнічны прафесійна-тэхнічны каледж
Аршанскі дзяржаўны політэхнічны прафесійна-тэхнічны каледж — дзяржаўная сярэдняя спецыяльная навучальная ўстанова ў горадзе Оршы Віцебскай вобласці.
ПТВ 110
У 1969 годзе Міністэрствам прамысловага і грамадзянскага будаўніцтва БССР сумесна з Дзяржкамітэтам па прафесійна-тэхнічнай адукацыі пры Савеце Міністраў БССР было прынята рашэнне аб будаўніцтве ПТВ будаўнікоў у горадзе Оршы для падрыхтоўкі кваліфікаваных рабочых кадраў для будаўнічых арганізацый.
Будаўніцтва тыпавога праекта комплексу вучылішча было даручана Аршанскаму будаўнічаму трэсту № 18. Будаўніцтва комплексу вучылішча (грамадска-бытавы, навучальны корпус, вучэбна-вытворчыя майстэрні, інтэрнат) было завершана ў жніўні 1971 года.
З 1 верасня 1971 года вучылішча пачало сваю працу, набраўшы на вучобу 240 навучэнцаў, з іх 120 чалавек у групы з тэрмінам навучання 3 гады, дзе разам са спецыяльнасцю навучэнцы атрымлівалі сярэднюю адукацыю.
Склад кадраў майстроў вытворчага навучання быў сфармаваны з выпускнікоў Мінскага індустрыяльна-педагагічнага тэхнікума і перадавых рабочых Аршанскага будаўнічага трэсту № 18.
У першыя гады свайго існавання размеркаванне выпускнікоў вучылішча ажыццяўлялася ў маштабе СССР. Выпускнікі вучылішча накіроўваліся для рэалізацыі будаўніцтва аб’ектаў саюзнага комплексу ў Краснадары, алімпійскіх аб’ектаў у Маскве і г. д. Выпускнікі вучылішча накіроўваліся ў гарады рэспублікі: Мінск, Барысаў, Магілёў, Віцебск, Наваполацк, Баранавічы.
ПТВ 101
ПТВ-101 было адкрыта ў кастрычніку 1969 года, як будаўнічае вучылішча Дзяржаўнага камітэта Савета Міністраў БССР па прафесійна-тэхнічнай адукацыі. Апошні выпуск рабочых-будаўнікоў без сярэдняй адукацыі адбыўся ў 1974 годзе. З гэтага ж года перайшлі на атрыманне спецыяльнасцяў з сярэдняй адукацыяй. З 1974 года — прафесійна-тэхнічнае вучылішча № 101.
Са жніўня 1984 года СПТВ-101 пераўтворана ў сярэдняе ПТВ-101 лёгкай прамысловасці. З 2002 года вучылішча пераўтворана ва ўстанову адукацыі «Аршанскі дзяржаўны прафесійны ліцэй лёгкай прамысловасці».
У ліпені 2013 года ў адпаведнасці з загадам № 243 ад 10 мая 2013 года ўпраўлення адукацыі «Аб рэарганізацыі» і рашэннем Віцебскага выканаўчага камітэта ад 7 мая 2013 года № 276 «Аб рэарганізацыі ўстаноў адукацыі» ўстанова адукацыі «Аршанскае дзяржаўнае прафесійна-тэхнічнае вучылішча № 110 будаўнікоў» было далучана да УА «Аршанскі дзяржаўны ліцэй лёгкай прамысловасці» пад адным тыпам навучальнай установы: «Установа адукацыі „Аршанскі дзяржаўны ліцэй лёгкай прамысловасці“».
8 мая 2014 года УА «Аршанскі дзяржаўны прафесійна-тэхнічны ліцэй лёгкай прамысловасці» быў перайменаваны ва УА «Аршанскі дзяржаўны політэхнічны прафесійна-тэхнічны каледж».
Аперацыя «Альбіён»
Апера́цыя «Альбіё́н» (12 — 20 кастрычніка 1917 года) — камбінаваная аперацыя германскіх ВМФ і сухапутных сіл ў ходзе Першай сусветнай вайны па авалоданні Маанзундскімі астравамі у Балтыйскім моры, належачымі Расійскай рэспубліцы. Перамогу атрымала Германія.
Красная Паляна (Хоцімскі раён)
Кра́сная Паля́на (, Красная Поляна) — вёска ў Хоцімскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Бяседавіцкага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Батаеўскага сельсавета.
Льежская купель
Льежская купель або купель ў царкве Святога Варфаламея (Fonts baptismaux de Saint-Barthélemy) — купель у г. Льежа, шэдэўр мааскай школы ліцця.
Гісторыя
Імя заказчыка гэтай купелі дакладна невядома. Па сведчанні абата Хеліна гэта быў епіскап льежскі, які даручыў збудаваць купель у гонар дзей імператара Генрыха IV. Аўтарам гэтага шэдэўра быў вядомы ліцейшчык, прадстаўнік мааскай школы. Праца пачалася ў 1107 годзе, а завяршылася ў 1118. Спачатку купель размяшчалася ў царкве Божай Маці з купеллю (Notre-Dame-aux-Fonts), якая знаходзілася паблізу. У 1796 годзе, падчас падзей Вялікай Французскай рэвалюцыі царква Божай Маці з купеллю была разбурана. Шэдэўр да 1804 года хаваўся ў прыватным доме. Пасля гэтага ён трапіў у царкву Святога Варфаламея, дзе купель і знаходзіцца да гэтага часу. Сёння купель працягвае выкарыстоўвацца пры абрадзе хрышчэння.
Апісанне
Дыяметр купелі складае 91 см, яна крыху звужаецца да падставы. Матэрыял: бронза і латунь са значным працэнтам медзі. Спачатку была створана дакладная форма з воску, якую пасля апрацавалі цэглай і ўлілі туды расплаўлены метал. Пасля астуджэння купель паліравалася дробным пяском. Па завяршэнні на яе нанеслі тонкі пласт золата.
Па баках размешчаны вобразы Святога Пятра, Івана Багаслова, Іаана Хрысціцеля, Хрышчэння Ісуса Хрыста, хрышчэнне сотніка Карнэлія. У стылістыцы адчуваецца ўплыў візантыйскага мастацтва. Спачатку купель размяшчалася на 12 валах, што стаялі на каменнай аснове ў выглядзе храма . Пазней падчас падзей 1796 года 2 валы было страчана.
Мішэль Варга
Мішэль Варга (1927 — 23 жніўня 2015 ) — венгерскі і французскі трацкісцкі актывіст, удзельнік венгерскага паўстання 1956 года.
М. Варга быў актыўным удзельнікам студэнцкай арганізацыі Саюза працоўнай моладзі і Венгерскай партыі працоўных, у рамках якіх ён лічыўся інтэлектуалам.
Пасля паразы рэвалюцыі М. Варга збег у Аўстрыю, а затым пасяліўся ў Парыжы, дзе ён стаў трацкістам і заснаваў Лігу Рэвалюцыйных Сацыялістаў Венгрыі з іншымі ссыльнымі.
У 1973 годзе М. Варга заснаваў Міжнародную лігу рэканструкцыі Чацвёртага Інтэрнацыяналу.
У 1984 годзе М. Варга па ўласным жаданні выйшаў з апазіцыйнай групы і замест гэтага сфармаваў Групу апазіцыі да Чацвёртага Інтэрнацыянала. А ў 1990 годзе пасля роспуску групы была створана Міжнародная арганізацыя Чацвёртага Інтэрнацыяналу, у якой Варга стаў сакратаром
Тупічана
Тупічана (Тупичено) — вёска ў Цёмкінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Бацюшкаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Уадан
Уадан або Вадан (араб. وادان) - старажытнае ўмацаванае паселішча (ксар), а таксама невялікі горад у вобласці Маўрытаніі - Адрар. Сумесна з ксарамі Цішыт, Шынгеці, Уалата з'яўляецца помнікам Сусветнай спадчыны ЮНЭСКА.
Горад быў заснаваны берберскім племенем у 1147 годзе ля падножжа плато Адрар і з цягам часу стаў важным гандлёвым цэнтрам.
У 1487 г. годзе ў горадзе быў заснаваны партугальскі гандлёвы пост. З XVII стагоддзя горад прышоў у заняпад. Руіны старога горада застаюцца некранутымі, сучасны горад знаходзіцца за яго рысай.
У 20 км на паўночны ўсход ад горада знаходзіцца структура Рышат - геалагічнае утварэнне пасярод пустыні.
Ляхавічы 2
Да 25 чэрвеня 2008 года вёска ўваходзіла ў склад Бенінскага сельсавета.
Місбах
Місбах (Miesbach) — горад у Германіі, раённы цэнтр, размешчаны ў зямлі Баварыя.
Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Верхняя Баварыя. Уваходзіць у склад раёна Місбах. Насельніцтва складае 11 149 чалавек (на 31 снежня 2006 года). Займае плошчу 32,35 км². Афіцыйны код — 09 1 82 125.
NGC 7773
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Дом Лукіных
Дом Лукіных — помнік архітэктуры мясцовага значэння, які размяшчаецца ў завулку Антона Глушко, 15 у горадзе Таганрогу Растоўскай вобласці.
Гісторыя
Гістарычныя крыніцы сведчаць, што дом па сучасным адрасе — завулак Антона Глушко, 15, існаваў яшчэ ў 1827 годзе. Потым, не вядомае па якіх прычынах, ён быў разбураны і зноў пабудаваны ў 1910-х гадах. У гэты час уладальнікамі двухпавярховага асабняка была сям'я Лукіных. Паводле статыстычных дадзеных, дом ацэньваўся ў 28 тысяч рублёў.
Невядома, калі менавіта быў пабудаваны трэці паверх дома, але 7 лістапада 1918 года ў адной з таганрогскіх газет з'явілася аб'ява, што шавецкая майстэрня Фрэйдэля, якая зназодзілася на трэцім паверсе дома Лукіна, прадаецца. Дом прыналежаў гэтай сям'і да 1925 года. Падчас грамадзянскай вайны тут знаходзілася Кіраванне па фармаванні кавалерыйскіх эскадронаў Першага Коннага арміі, а ў 1933 годзе ў доме размясцілі экспанаты гарадскога музея. З 1992 года дом ахоўваецца законам як помнік архітэктуры.
21 чэрвеня
21 чэрвеня — сто семдзесят другі (сто семдзесят трэці ў высакосны год) дзень года па Грыгарыянскім календары.
Графы і герцагі дэ Валуа
Дом дэ Валуа-Вексен-Ам'ен
У 1077 годзе Сімон становіцца манахам і адмаўляецца ад уладанняў і тытулаў: Валуа дастаецца мужу яго сястры, Герберту IV дэ Вермандуа, Ам'ен адыходзіць да французскай кароны, а Вексен падзяляецца паміж герцагам Нармандскім і каралём Францыі.
2-гі дом дэ Вермандуа (Капетынгі)
У 1214 годзе Элеанора адмовілася ад сваіх уладанняў на карысць французскай кароны і сышла ў манастыр.
Дом дваранскага сходу (Магілёў)
Дом дваранскага сходу — колішні будынак у Шклоўскім пасадзе Магілёве, які размяшчаўся на рагу вуліц Першамайскай (былым Дняпроўскім праспекце) і Камсамольскай (былой Дваранскай), на паўночным боку Тэатральнай плошчы.
Перад Першай сусветнай вайной дваранскі сход заняў дом № 37 па Вялікай Садовай вуліцы. Службовыя памяшканні дваранскага сходу размясціліся на новым месцы, а на Дняпроўскім праспекце засталіся кватэры для персанала.
Да вайны ў гэтым будынку размяшчаўся аэраклуб. У час Вялікай Айчыннай вайны другі паверх быў разбураны. Пасля вайны будынак быў цалкам знесены, а на яго месцы пабудаваны шматпавярховы дом (Першамайская вуліца, № 9/2).
Вадстэна (камуна)
Камуна Вадстэна (Vadstena kommun) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка мясцовага самакіравання, якая знаходзіцца ў лене Эстэргётланд у цэнтральнай Швецыі.
Вадстэна 212-ая па памеры тэрыторыі камуна Швецыі. Адміністрацыйны цэнтр камуны — горад Вадстэна.
Насельніцтва
Насельніцтва складае 7 331 чалавек (па стане на верасень 2012 года).
Населеныя пункты
Камуне падпарадкаваныя 1 гарадское пасяленне (tätort) і некалькі сельскіх, найбольшыя з якіх:
Ліпакі
Ліпакі́ (, Липаки) — вёска ў Хоцімскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Бяседавіцкага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Батаеўскага сельсавета.
Маёраўшчына
Маёраўшчына (, Маёровщина) — хутар у Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Новапагосцкага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Новы Пагост Дзісенскага павета, а з 1926 года ў Браслаўскім павеце Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Эдвард Эверэт
Эдвард Эверэт (Edward Everett,, Дорчэстэр — , ) — амерыканскі палітычны і дзяржаўны дзеяч, дыпламат, прамоўца. Эверэт прадстаўляў штат Масачусетс у абедзвюх палатах Кангрэса, быў губернатарам Масачусетса, паслом у Вялікабрытаніі і дзяржаўным сакратаром ЗША.
Азіяцкі тур PTC 2015/2016 – Этап 1 (снукер)
Азіяцкі тур PTC 2015/2016 – Этап 1 (таксама вядомы як Адкрыты чэмпіянат Хайніна 2015 (Haining Open 2015)) — прафесійны нізкарэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 19 па 23 кастрычніка 2015 года ў спартыўным цэнтры Хайніна, у Хайніне, Кітай. Прызавы фонд турніру склаў £70,000, з якіх £13,500 атрымаў пераможца.
Пераможцам турніру стаў Дзін Цзюньхуэй, які перайграў на сваім шляху да тытула Сюя Сы (4:1), Тана Цзюня (4:0), Пітэр Лайнса (4:3), Марка Кінга (4:1), Чжана Аньду ў чвэрцьфінале (4:3), Джымі Робертсана ў паўфінальным матчы (4:2) і Рыкі Уолдэна ў фінальным паядынку з лікам 4:3. Гэтая перамога стала другім тытулам азіяцкага тура, чацвёртым нізкарэйтынгавым і 18-м прафесійным тытулам 28-гадовага кітайскага снукерыста, а таксама першым прафесійным спаборніцтвам, выйграным Дзінам амаль за паўтара гады (пасля перамогі на адкрытым чэмпіянаце Ісіна ў чэрвені 2014 года). Апроч таго, гэтая перамога паспрыяла ўздыму гульца ў сусветным рэйтынгу з чацвёртай пазіцыі на трэцюю.
Прызавыя грошы
Прызавы фонд турніру склаў £70,000, стаўшы найвышэйшым прызавым фондам на азіяцкіх турнірах серыі PTC. Пераможца спаборніцтва атрымаў £13,500.
Серыі, вышэйшыя за 50 ачкоў
У 144 матчах адкрытага чэмпіянату Хайніна гульцы аформілі 23 соценныя серыі. Колькасць серый, большых за 50 ачкоў, дасягнула 262 брэйкаў, што ў сярэднім азначае каля 1,8 паўсоценных серый у матчы.
Лідарам па колькасці соценных серый стаў пераможца Дзін Цзюньхуэй, які зрабіў 5 сэнчуры-брэйкаў. Па колькасці серый «50+» лідарам з вялікім адрывам таксама стаў Дзін, які аформіў 19 паўсоценных брэйкаў. Паўфіналіст спаборніцтва Джымі Робертсан выканаў 13 серый за 50 балаў. Найвышэйшы брэйк на спаборніцтве ў 135 балаў здзейсніў Лян Вэньбо ў матчы другога раўнда супраць Чэня Бо. У матчы чацвёртага раўнда супраць Мартына О'Донэла гэтую серыю паўтарыў Цянь Пэнфэй.
Ніжэй прадстаўлены ўдзельнікі, упарадкаваныя па іх найвышэйшай серыі на турніры. Насупраць пералічаны ўсе соценныя і паўсоценныя брэйкі кожнага гульца.
Ціхеметса (прыпыначны пункт)
Ціхеметса (Tihemetsa) — былы прыпыначны пункт Эстонскай чыгункі ў павеце Пярнумаа. Знаходзіўся на лініі Леле — Мыйзакюла. Назва паходзіць ад мястэчка Ціхеметса.
Гісторыя
Прыпыначны пункт з’явіўся ў 1896 годзе.
У 1975—1981 гадах замест вузкакалейкі была пабудавана шырокакалейная чыгунка Талін — Пярну — Рыга.
Пасажырскі рух далёкіх зносін спынены ў 1992 годзе, прыгарадны рух спынены пасля 31 студзеня 1996 года. Лінія цалкам закрыта да 2000 года і дэмантавана.
Чашніцкая гімназія
Чашніцкая гімназія (да 2004 года — Чашніцкая СШ № 2) — дзяржаўная ўстанова адукацыі ў Чашніках. Знаходзіцца па адрасе вул. Ленінская, д.8.
Гісторыя
Да Вялікай Айчыннай вайны ў Чашніках была адна беларускамоўная сярэдняя школа. Пасля вызвалення, восенню 1944 года была адкрыта сярэдняя школа № 2 з рускай мовай навучання. У ліпені 1945 года здадзены першы будынак СШ № 2.
У 1946 годзе ў школы быў 1 выпускнік, у 1947 — 9, у 1948—1950 — па 24, у 1951 — 16 выпускнікоў.
У 1951/1952 навучальным годзе ў школе 505 вучняў, поўны камплект вучняў ад 1-га да 10-га класаў. Заняткі праводзілі ў 4 будынках. Частка настаўнікаў гэтага часу былі ўдзельнікамі Вялікай Айчыннай вайны, мелі ўзнагароды. Сярод іх І. П. Чэклін, А. К. Непляховіч, Н. А. Кажамячанка, Я. І. Белавусава і іншыя.
У 1961 годзе раённы выканаўчы камітэт прыняў рашэнне пра будаўніцтва новага будынку Чашніцкай СШ № 2. 13 лютага 1963 года школа пераехала ў новы будынак, дзе цяпер і знаходзіцца Чашніцкая гімназія. У 1970-я гады школа пераходзіць на кабінетную сістэму.
У 1980-я гады ў школе каля 1050 вучняў і 70 настаўнікаў. У школе дзейнічалі піянерская і камсамольская арганізацыя, спартыўныя секцыі. У 2001 годзе школа прыняла ў 5 клас першых гімназістаў.
Сучаснасць
16 ліпеня 2004 года школа рашэннем Чашніцкага раённага савета дэпутатаў набыла статус гімназіі. Станам на 2017 год ў гімназіі 255 вучняў і 35 настаўнікаў. Дырэктар — Святлана Віктараўна Лізука.
У гімназіі вядзецца дашкольнае навучанне. Для дзяцей 4-5 гадоў працуюць групы «Пазнайка» («Свет літар», «Рашайка», «Цуд-ручкі»). Для хлопчыкаў і дзяўчынак 5-6 гадоў арганізавана «Школа будучага першакласніка» («Счытайка», «Чытайка», «Развівайка»). Дзецям 9-10 гадоў прапануюць «Школу будучага гімназіста» («Разумная дыктоўка», «Сучасная англійская», «Матэматыка»).
Прыднястроўе
Прыднястроўе мяжуе з Малдовай (411 км) на захадзе, ў асноўным па р. Днестр, і з Украінай (405 км) на ўсходзе. Выхада да Сусветнага акіяна не мае.
Гісторыя
З 1924 па 1940 гг. на тэрыторыі Прыднястроўя існавала Малдаўская Аўтаномная Савецкая Сацыялістычная Рэспубліка (МАССР).
У 1939 годзе, згодна з Савецка-нацысцкім пактам, СССР выставіў ультыматум Румыніі, у выніку чаго яна была вымушана перадаць СССР Бесарабію.
У 1940 годзе Бесарабія і МАССР былі аб’яднаныя ў Малдаўскую Савецкую Сацыялістычную Рэспубліку.
Пасля прыняцця рашэння аб усталяванні адзінай дзяржаўнай мовы (малдоўскай на аснове лацінскай графікі) і ўвядзенні румынскага сцяга, у левабярэжнай (па рацэ Днестр) частцы Малдовы быў праведзены рэферэндум аб аўтаноміі, згодна з якімі была ўтворана Прыднястроўская Малдаўская ССР.
2 верасня 1990 года ў Ціраспалі II Надзвычайны З’езд дэпутатаў усіх узроўняў, кіруючыся вынікамі праведзенага рэферэндуму, абвясціў незалежнасць Прыднястроўскай Малдаўскай Рэспублікі. Гэты дзень з’яўляецца галоўным дзяржаўным святам — Днём Рэспублікі.
Урад Малдовы не прызнаў гэтага рашэння і накіраваў у рэгіён паліцыю. Пачаліся сутыкненні паміж паліцыяй і прыднястроўскімі апалчэнцамі, якія перараслі ў сакавіку 1992 года ў ваенны канфлікт, які працягваўся да лета 1992 года. З абодвух бакоў загінула каля 2000 чалавек.
17 верасня 2006 года ў Прыднястроўі быў праведзены рэферэндум, на якім, згодна з афіцыйнымі данымі Цэнтральнай выбарчай Камісіі ПМР, 97,1 % удзельнікаў рэферэндума прагаласавала за незалежнасць з далучэннем у будучыні да Расіі, 2,3 % — за далучэнне да Малдовы.
Дзяржаўны лад Прыднястроўя
Канстытуцыя Прыднястроўскай Малдаўскай Рэспублікі была прынятая ў 1996 годзе на агульнанацыянальным рэферэндуме.
Прыднястроўе з’яўляецца суверэннай, незалежнай, унітарнай, дэмакратычнай, прававой і свецкай дзяржавай, па форме кіравання — прэзідэнцкая рэспубліка. Прэзідэнт выбіраецца тэрмінам на пяць гадоў на падставе ўсеагульных роўных і прамых выбараў пры тайным галасаванні; з’яўляецца старшынёю дзяржавы і выканаўчай улады, фарміруе Кабінет Міністраў, ажыццяўляе кіраванне і каардынацыю дзейнасці ўсіх структур дзяржаўнай улады, прадстаўляе рэспубліку ў міжнародных зносінах, з’яўляецца галоўнакамандуючым Узброенымі Сіламі.
Парламент — дзвюхпалатны Вярхоўны Савет (складаецца з Палаты Прадстаўнікоў і Палаты Заканатворцаў), выбіраецца тэрмінам на 5 гадоў. Таксама ў ПМР уласная судовая ўлада, праваахоўная і абаронная сістэмы.
Міжнародныя зносіны
Усталяваныя і падтрымліваюцца адносіны з непрызнанамі дзяржавамі: Абхазіяй, Паўднёвай Асеціяй, Нагорным Карабахам у рамках Садружнасці Непрызнаных Дзяржаў (СНД-2). Падпісаны дагаворы аб эканамічный і вайсковай узаемадапамозе.
Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел
Тэрыторыя Прыднястроўя падзяляецца 5 адміністрацыйных раёнаў (Грыгарыёпальскі, Дубасарскі, Камянецкі, Рыбніцкі, Слабадзейскі) і 2 горада рэспубліканскага падпарадкавання (Бендэр, Ціраспаль).
Насельніцтва
Нацыянальна склад насельніцтва: малдаване 34 %, рускія — 28 %, украінцы — 26 %. Усяго налічваецаца 35 нацыянальнасцей. Пераважная большасць насельніцтва — праваслаўныя (Руская Праваслаўная Царква Маскоўскага Патрыярхата).
Геаграфія
Размешчана на крайнім паўднёвым захадзе Усходне-Еўрапейскай раўніны, займае вузкую паласу левабярэжжа Днястра ў яго сярэднім і ніжнім цячэнні, а таксама асобныя тэрыторыі (г. Бендэр і бліжэйшыя населеныя пункты) на правым беразе Днястра. Не мае выхаду да мора, але адносіцца да прычарнаморскага рэгіёна.
Для тэрыторыі характэрны раўнінны рэльеф з рэдкімі лагчынамі. Больш за 80 % зямельных угоддзяў — чарназёмы. Расліннасць стэпавая, у поймах рэк — лугавая. Асноўная частка тэрыторыі ўзарана. Лясныя масівы пакрываюць 10 %. Клімат умерана-кантынентальны. Колькасць ападкаў сведчыць пра зону недастатковога ўвільгатнення. Зіма кароткая, мяккая (сярэдняя тэмпература студзеня −3,9 °C). Ранняя з інтэнсіўным праграваннем глебы і паветра вясна. Працяглае спякотнае лета (сярэдняя тэмпература ліпеня +21 °C). Цёплая, працяглая восень. Ландшафт падзяляецца на дзве вобласці па даліне Ягарлыка. Паўночная вобласць — лесастэпавая раўніна, утвораная тэрасамі Днястра і адгор’ямі Падольскага ўзвышша, разбітая глыбокімі (да 150 м) каньёнападобнымі далінамі прытокаў Днястра. Лясы ў асноўным захаваліся на крутых схілах Днестра, ёсць некалькі невялікіх рэчак, большасць з іх малаводныя і летам перасыхаюць. З карысных выкапняў ёсць радовішчы будаўнічага вапняку, гравія, шкляных пяскоў, керамічных глін і суглінкаў. Жывёльны свет дастаткова разнастайны, але шмат відаў занесена ў Чырвоную кнігу праз пагрозу знікнення. Сустракаюцца касуля, дзік, трус, курапатка, лісіца, выдра. Значныя запасы рыбных рэсурсаў, у тым ліку асятровыя.
Эканоміка
Прыднястроўе — развітая індустрыяльна-аграрная краіна, якая мае значны прамысловы патэнцыял.
У склад прамысловага комплексу ўваходзяць наступныя галіны: электраэнергетыка, чорная металургія, машынабудаванне і металаапрацоўка, электратэхнічная, хімічная, дрэваапрацоўчая, мэблявая, паліграфічная, шкляная, лёгкая прамысловасць, прамысловасць будаўнічых матэрыялаў.
Першае месца належыць галіновай апрацоўчай прамысловасці. Вялікае значэнне надаецца сельскай гаспадарцы. Традыцыйная сельскагаспадарчая спецыялізацыя не перашкаджае развіццю працаёмкіх і навукаёмкіх вытворчасцей.
Прамысловасць уключае 144 прадпрыемсты з рознымі формамі ўласнасці. Найбуйнейшыя цэнтры вытворчасці — Ціраспаль, Бендэры, Рыбніца. Шмат відаў прадукцыі, якая выпускаецца ў Прыднястроўі, атрымалі сертыфікаты, якія падцвяржаюць адпаведнасць іх якасці сусветным стандартам.
Рэспубліка ажыццяўляе знешнеэканамічную дзейнасць са многімі краінамі замежжа. Сярэднегадавы знешнегандлёвы абарот прыднястроўскіх прадпрыемстваў складае 1.031.795.000 долараў ЗША.
Аснову энергетыкі скадаюць Днястроўская ЛРЭС і Дубасарская ГЭС. Прыднястроўская Малдаўская Рэспубліка поўнасцю забяспечвае сябе электраэнергіяй уласных электрастанцый і з’яўляецца экспарцёрам электраэнергіі.
Калі па колькасці насельніцтва ПМР складае 17 % ад насельніцтва былой Малдаўскай ССР, то доля прамысловасці складае 30 %, энергетыкі — 90 %.
Аграпрамысловы сектар эканомікі аб’ядноўвае сельскую гаспадарку, перапрацоўку сельскагаспадарчай сыравіны, спецыялізаваную інфраструктуру: транспартаванне, захоўванне і гандаль.
У сельскай гаспадарцы захоўваецца калектыўная сістэма апрацоўкі зямлі (калгасы і саўгасы). Асноўная галіна — зерневая, плодаагароднінавая, вінаробчая. Cельская гаспадарка дазваляе забяспечыць патрэбы рэспублікі ў харчаванні і забяспечыць незалежнасць ад знешніх паставак.
Асноўным відам транспарта з’яўляецца аўтамабільны, у гарадах і шэрагу мястэчак функцыянуе аўтобусны грамадскі транспарт, у Ціраспалі і Бендэрах — тралейбус. Рака Днестр з’яўляецца суднаходнай, але недастаткова выкарыстоўваецца як транспартная артэрыя. Дарожная сетка добра развітая, аўтастрад няма. Чыгуначная сетка часткова электрыфікаваная.
Знешнеэканамічныя сувязі на ўзроўні рэспублікі ўскладненыя яе напрызнанасцю дэ-юрэ. Таму вялікае значэнне адыгрываюць дамовы, якія заключаюцца непасрэдна паміж прадпрыемствамі розных рэгіёнаў.
Ажыццяўляюцца наступныя віды знешнеэканамічнай дзейнасці: гандаль, стварэнне сумесных прадпрыемстваў, падпісанне міжрэгіянальных гаспадарчых пагадненняў, абмен тэхнічнай дакументацыяй.
Экспарт: электратэхнічныя вырабы, прыборы і сродкі аўтаматызавання, аўтапрычэпы і рэфрыжаратары, электраэнергія. У свежым выглядзе — агародніна, садавіна, тытунь. З будматэрыялаў — гравій, вапняк.
Больш як 90 % прамысловай і сельскагаспадарчай прадукцыі, вырабленай у ПМР ідзе на экспарт.
Грашовай адзінкай ПМР з’яўляецца прыднястроўскі рубель.
Адукацыя
Дзейнічае сетка прафесійных навучальных устаноў з дзевяці дзяржаўных устаноў пачатковай прафесійнай адукацыі (восем ліцэяў і адно вучылішча); шаснаццаць дзяржаўных устаноў сярэдняй прафесійнай адукацыі (сем тэхнікумаў, два тэхнікумы-саўгасы, пяць каледжаў, два вучылішчы); дзве дзяржаўныя вышэйшыя навучальныя ўстановы (Прыднястроўскі ўніверсітэт і Прыднястроўскі вышэйшы музычны каледж).
На тэрыторыі ПМР знаходзіцца пяць філіялаў ВНУ Расіі і адзін філіял ВНУ Украіны. Усе яны з’яўляюцца прыватнымі. Усе навучальныя ўстановы маюць развітую навучальна-матэрыяльную базу.
Прафесійныя навучальныя ўстановы рэспублікі рэалізуюць праграмы трох узроўняў адукацыі (пачатковага, сярэдняга і вышэйшага).
Пачатковыя прафесійныя навучальныя ўстановы ажыццяўляюць падрыхтоўку рабочых і служачых па 35 прафесіях у межах напрамкаў: будаўніцтва — 39 %; прамысловасць — 25 %; сельская гаспадарка 21 %; гандаль і грамадскае харчаванне — 10 %; бытавое абслугоўванне — 5 %.
Сярэднія прафесійныя навычальныя ўстановы ажыццяўляюць падрыхтоўку па 51 спецыяльнасці ў напрамках: прамысловасці — 20 %; аховы здароўя −17 %;, эканомікі і права — 16 %; сельскай гаспадаркі — 21 %; энергетыкі — 6 %; будаўніцтва — 2 %; адукацыі — 9 %; бытавога абслугоўвання — 3 %; гандлю і грамадскага харчавання — 4 %; культуры і мастацтва — 2 %.
У вышэйшых навучальных установах ПМР падрыхтоўка ідзе па 48 спецыяльнасцях. ВНУ ажыццяўляюць падрыхтоўку спецыялістаў у наступных галінах: адукацыя — 58 %; прамысловасць — 18 %; эканоміка і права — 10 %; сельская гаспадарка — 9 %; ахова здароўя — 5 %.
Навучальны працэс ва ўстановах усіх відаў забяспечваюць звыш 1500 кваліфікаваных выкладчыкаў і майстроў вытворчага навучання.
Сродкі масавай інфармацыі
Дзяржаўнае інфармацыйнае агенства — «Новости Приднестровья». Дзейнічае дзяржаўны тэлерадыёцэнтр.
Рэспубліканскія газеты — «Приднестровье» (на рускай мове), «Гомін» (на украінскай мове), «Адевэрул Нистрян» — Днястроўская праўда (на малдаўскай мове кірыліцай).
«Радыё 1» — 104.1 FM.
Гістарычныя сімвалы
Гісторыя сімвалаў Прыднястроўя пачалася яшчэ да ўтварэння ПМССР. 30 красавіка 1990 года на пазачарговай сэсіях рады Ціраспаля і Бендэраў пастанавілі не выкарыстоўваць ухвалены за некалькі дзён да гэтага Вярхоўным Саветам Малдовы сцяг, аналагічны сцягу Румыніі. Замест яго вырашылі надалей ужываць сцяг Малдаўскай ССР.
2 верасня 1991 года ўрад Прыднястроўя зацвердзіў сцяг, адпаведны сцягу Малдаўскай ССР 1952 года, і герб, аналагічны гербу МССР, але дапоўнены блакітнымі і белымі хвалістымі рыскамі над чырвонай стужкаю і надпісам «ПМРСР. РССНМ. ПМССР.» Затым з перайменаваннем ПМССР у ПМР надпіс быў зменены на «ПМР. РМН. ПМР»
Да 2000 года выкарыстоўваўся выключна чырвнона-зялёна-чырвоны сцяг без сярпа і молата (таксама і ў дзяржаўных установах). У 2000 годзе быў прыняты закон «Аб дзяржаўнай сімволіцы ПМР», які замацаваў серп і молат з зоркай у верхняй левай частцы сцяга.
NGC 7774
NGC 7774 (іншыя абазначэнні — PGC 72679, UGC 12819, MCG 2-60-22, ZWG 432.37, KCPG 594A) — эліптычная галактыка (E) ў сузор’і Пегас.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Тэракты на Шры-Ланцы (2019)
Тэракты на Шры-Ланцы 21, 22 і 26 красавіка 2019 года — серыя з дзевяці выбухаў у трох каталіцкіх цэрквах і чатырох гатэлях у некалькіх гарадах Шры-Ланкі, уключаючы сталіцу Каломба. У выніку тэрактаў загінулі 269 чалавек. У цэрквах выбухі адбыліся падчас велікоднай імшы ў Негомба, Батыкалоа і Каломба. Адначасна адбыліся тэрарыстычныя акцыі ў гатэлях Shangri-La, Cinnamon Grand і Kingsbury ў Каломба. Наступны дзень адбыўся яшчэ адзін выбух. Два выбухі былі ажыццёўлены тэрарыстамі-смяротнікамі. Былі затрыманыя 40 тэрарыстаў, як мяркуецца, звязаныя з мусульманскай арганізацыяй National Thowheeth Jama'ath і «Ісламскай дзяржавай», якая ўзяла на сябе адказнасць за атакі.
Гэтыя тэракты сталі першымі на Шры-Ланцы з часоў грамадзянскай вайны.
Фон
70% насельніцтва Шры-Ланкі — будысты, а 9,7% — мусульмане. Каля 7,4% насельніцтва краіны з’яўляюцца хрысціянамі, з якіх 82% — католікі, якія вядуць сваю рэлігійную спадчыну непасрэдна ад партугальцаў.
Велікодная нядзеля — адзін з самых святых дзён хрысціянства; наведвальнасць царквы ў Шры-Ланцы вельмі высокая ў гэты дзень.
«New York Times» і AFP паведамілі пра тое, што начальнік паліцыі папярэдзіў чыноўнікаў службы бяспекі за дзесяць дзён да нападу пра пагрозу для буйных цэркваў з боку радыкальнай ісламісцкай групоўкі НТД. Аднак ніякай інфармацыі пра гэта не было перададзена высокапастаўленым палітыкам краіны.
Тэракты
Калі хрысціяне ў Шры-Ланцы святкавалі велікодную нядзельную імшу, у цэрквах і гатэлях па ўсёй краіне адбыліся выбухі. Лічыцца, што, прынамсі, два выбухі былі ажыццёўлены тэрарыстамі-смяротнікамі. Сярод загінулых было 35 замежнікаў, у тым ліку амерыканскія, брытанскія і галандскія грамадзяне. У царкве Сіёна ў Батыкалоа таксама быў зладжаны выбух. Супрацоўнік бальніцы распавёў, што пасля гэтага выбуху да іх паступіла больш за 300 чалавек з траўмамі. СМІ краіны паведамілі, што па меншай меры 40 чалавек загінулі ў Каломба, 93 чалавекі ў Негомба і 27 забітыя ў Батыкалоа. Па паведамленнях аднаго з паліцэйскіх, дзевяць забітых былі замежнымі турыстамі.
Зала прыёмаў ля Заалагічнага сада ў Дэхівале таксама была ўзарваная, на месцы здарэння былі зарэгістраваны дзве ахвяры. Пра выбух у Дэматагода паступілі паведамленні з жылога комплексу на вуліцы Махавіла Удана. 26 красавіка ў Калмунай адбылося яшчэ 3 выбухі.
Наступствы
21 красавіка дом арцыбіскупа ў Каломба абвясціў, што ўсе запланаваныя на вечар каталіцкія велікодныя набажэнствы былі адмененыя.
26 красавіка паліцыя правяла спецаперацыю ў горадзе Сейнтамаруту. Праваахоўныя органы выявілі там месца, дзе, як мяркуецца, вырабляліся паясы смяротнікаў для ўдзельнікаў тэракту 21 красавіка. Таксама падчас рэйду былі знішчаны 15 баевікоў. Партал Adaderana паведамляў, што ў ходзе спецаперацыі ў доме меркаваных тэрарыстаў былі знойдзеныя сцягі і адзенне, звязаныя з ІД, а таксама выбуховае рэчыва, 100 тыс. жалезных шарыкаў і дрон. Акрамя таго, ВМС Шры-Ланкі затрымалі трох падазраваных з выбухоўкай С-4 недалёка ад чыгуначнай станцыі ў прыгарадзе Каломба.
6 мая паліцыя Шры-Ланкі заявіла пра нейтралізацыю ўсіх падазраваных у выбухах.
Выдавецтва Оксфардскага ўніверсітэта
Выдавецтва Оксфардскага ўніверсітэта (Oxford University Press, абр. OUP) — выдавецтва, якое ўваходзіць у склад Оксфардскага ўніверсітэта ў Англіі. Гэта адно з найбуйнейшых выдавецтваў у Вялікабрытаніі, найбуйнейшае ўніверсітэцкае выдавецтва ў свеце , якое праўзыходзіць па штогадовым фінансавым абароце вядучыя амерыканскія ўніверсітэцкія выдавецтвы і Cambridge University Press разам узятыя. OUP мае філіялы ў 60 краінах свету. Першым, у 1896 годзе, адкрыўся філіял у ЗША, у 1905 годзе — у Канадзе, затым яшчэ ў некалькіх дзясятках краін, такіх як Індыя, Пакістан, Аўстралія, Новая Зеландыя, Малайзія, Сінгапур, Нігерыя і ПАР.
Кіраванне выдавецтвам ажыццяўляе выбарным прадстаўнічым органам, Delegates of the Press, які складаецца з членаў Оксфардскага ўніверсітэта. У наш час уся прадукцыя выдавецтва выходзіць пад двума брэндамі: уласна Oxford University Press, для большасці выданняў, і Clarendon Press, для «прэстыжных» навуковых прац. Філіялы распаўсюджваюць сваю прадукцыю як праз Оксфардскую штаб-кватэру выдавецтва, так і самастойна. У большасці краін, дзе функцыянуе Oxford University Press, выдавецтва вызвалена ад падаткаў з карпарацыі і падатку на прыбытак, бо з'яўляецца структурным падраздзяленнем некамерцыйнай арганізацыі. Кнігі выдавецтва маюць прэфікс ISBN 0-19, Oxford University Press — адно з нешматлікіх выдавецтваў, якія маюць двухзначныя прэфіксы ў сістэме ISBN.
Спасылкі
Афіцыйны сайт OUP
Міхаіл Васілевіч Петрашэўскі
Міхаіл Васілевіч Петрашэўскі (Буташэвіч-Петрашэўскі; 1 (13).11.1821,  — 7 (19). 12.1866, с. Бельска, цяпер Краснаярскі край) — рускі рэвалюцыянер.
Біяграфія
Сын урача, дваранін. Скончыў Царскасельскі ліцэй (1839) і юрыдычны факультэт Пецярбургскага ўніверсітэта (1841). Служыў перакладчыкам у міністэрстве замежных спраў. Рэдактар ​​і аўтар большасці тэарэтычных артыкулаў кішэнных слоўніка замежных слоў (вып. 2, 1846), у якім прапагандаваліся дэмакратычныя і матэрыялістычныя ідэі, прынцыпы ўтапічнага сацыялізму. З 1844 года ў доме Петрашэўскага праходзілі сходы; з 1845 года яны зрабіліся штотыднёвымі («пятніцы») і атрымалі вядомасць сярод прагрэсіўнай грамадскасці. Удзельнікі «пятніц» карысталіся бібліятэкай Петрашэўскага, у якой былі сабраныя забароненыя кнігі па матэрыялістычнай філасофіі, утапічнага сацыялізму і гісторыі рэвалюцыйных рухаў. Петрашэўскі прызнаваў сябе прыхільнікам Ш.Фур’е, выступаў за дэмакратызацыю палітычнага ладу Расіі і вызваленне сялян з зямлёй. У канцы 1848 года ўдзельнічаў у нарадах, прысвечаных арганізацыі тайнага таварыства, быў прыхільнікам працяглай падрыхтоўкі народных мас да рэвалюцыйнай барацьбы. У 1849 годзе арыштаваны, асуджаны да расстрэлу, заменены бестэрміновай катаргай, якую адбываў ва Усходняй Сібіры. З 1856 года ссыльны пасяленец, жыў у Іркуцку, арганізаваў газету «Амур» (1860). За выступы супраць самавольства мясцовых уладаў у лютым 1860 года высланы ў Мінусінскую акругу.
Магістраль М2
Магістраль М2, Маскоўская шаша злучае Мінск і Нацыянальны аэрапорт «Мінск». Дарога пачынаецца як працяг праспекта Незалежнасці ад Мінскай кальцавай аўтамабільнай дарогі, на ўсход да Кургана Славы і паварочвае да аэрапарта (прамы працяг трасы — дарога ). На першым участку трасы хуткасць руху складае 90 км/г, на другім — 120 км/г. На ўсім працягу дарога асветленая і мае 4 паласы для руху.
Кухар (прафесія)
Кухар, повар — чалавек, спецыяльнасцю якога з’яўляецца прыгатаванне ежы; а таксама пасада ў розных арганізацыях, напрыклад, старшы повар, повар-кандытар і гэтак далей.
Гатуе супы, другія стравы, іншую ежу. Ведае, як правільна захоўваць прадукты, рыхтуе розныя стравы па рэцэптах і ўмее афармляць прыгатаванае. Арганізуе захоўванне прадуктаў у адпаведнасці з санітарна-гігіенічнымі нормамі. Нягледзячы на тое, што кухар на прадпрыемствах грамадскага харчавання карыстаецца усталяванымі рэцэптамі страў, ён можа ўносіць у іх змены ў залежнасці ад якасці сыравіны і кантынгенту спажыўцоў. Працуе ў памяшканні, ва ўмовах падвышанай тэмпературы.
Прафесію повара можна набыць у спецыяльных каледжах, сярэднетэхнічных навучальных установах і прафесійных тэхнічных вучылішчах.
Замежная тэрміналогія
Еўрапейская кухня часцей выкарыстоўвае ўласную сістэму наймення удзельнікаў працэсу. Сістэма наймення бярэ пачатак ад «брыгаднай сістэмы» (brigade de cuisine) аўтарства Дж. Агюста Эскофье.
Сістэма АКФ
Амерыканская Федэрацыя Кухараў (American Culinary Federation) мае асобны падзел на ўзроўні кухарскага мастацтва, прапаноўваючы праграмы сертыфікацыі.
Лепшыя кухары свету
Неафіцыйны клуб лепшых кухараў свету G9 арганізаваны ў 2010 годзе і складаецца з 9 чалавек.
Небяспекі прафесіі
Праца не рэкамендуецца людзям, якія пакутуюць наступнымі захворваннямі: Для працы поварам патрабуецца санітарная кніжка.
Селяхі (Лідскі раён)
Селяхі́ (, Селяхи) — вёска ў Лідскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Ваверскага сельсавета.
Маласць (Мёрскі раён)
Ма́ласць (, Малость) — хутар у Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Новапагосцкага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Мёры Дзісенскага павета, а з 1926 года ў Браслаўскім павеце Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Да 11 лютага 1974 года хутар уваходзіў у склад Камянполлеўскага сельсавета.
Страднае
Стра́днае — возера ў Беларусі, у Верхнядзвінскім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Свольна, за 38 км на паўночны ўсход ад горада Верхнядзвінск, каля вёскі Страдна.
Катлавіна возера рэшткавага тыпу. Схілы катлавіны вышынёй да 2 м, разараныя. Берагі нізкія, месцамі тарфяныя. Дно каля паўднёвага і ўсходняга берагоў да глыбіні 0,5 м выслана пяском і ілам, астатняя частка — сапрапелем. Поўнасцю зарастае падводнай расліннасцю, уздоўж берагоў перарывістая паласа надводнай расліннасці шырынёй да 75 м, пашырана да глыбіні 0,5 м.
Возера дыстрофнае, слабапраточнае. На паўднёвым захадзе ўпадае рака Балгач, на паўночным усходзе выцякае рака Трудніца.
У возеры водзяцца шчупак, лешч, акунь, плотка, краснапёрка, карась, лінь і іншыя віды рыб.
Міхайлаўка (Хоцімскі раён)
Міха́йлаўка (, Михайловка) — вёска ў Хоцімскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Бяседавіцкага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Батаеўскага сельсавета.
Савелій Сорын
Савелій Со́рын ( — ) — рускі і амерыканскі мастак-партрэтыст беларускага паходжання, адзін з вядучых партрэтыстаў 1-й паловы ХХ стагоддзя ў Еўропе.
Біяграфія
Нарадзіўся ў Полацку. У 1894 годзе паступіў на жывапіснае аддзяленне Адэскага мастацкага вучылішча. Вучыўся ў К. К. Кастандзі. У 1899 годзе скончыў навучанне і паступіў Імператарскую Акадэмію мастацтваў у Санкт-Пецярбургу. Яго настаўнікамі былі І. І. Тварожнікаў, В. Я. Савінскі, І. Я. Рэпін. У 1907 годзе С. Сорын выпушчаны з Акадэміі мастацтваў, узнагароджаны Вялікім залатым медалём за дыпломную карціну «Натхнёная хвіліна» і правам на трохгадовую, аплачаную казной, паездку ў Еўропу для ўдасканалення прафесійнага майстэрства. У 1908—1910 гадах пабываў у Германіі, Францыі, Бельгіі, Італіі, Швейцарыі, дзе вывучаў творы класічнага і сучаснага еўрапейскага мастацтва. Пасля вяртання ў Расію Сорын хутка набыў рэпутацыю высокапрафесійнага, моднага партрэтыста, майстра жывапіснага і графічнага партрэтаў. Пасля Кастрычніцкай рэвалюцыі С. Сорын пераехаў у Ялту, летам 1919 года ў Тыфліс. У маі 1920 года эміграваў у Францыю, дзе жыў у Парыжы. З 1923 года неаднаразова бываў у ЗША, працаваў у Нью-Ёрку, Сан-Францыска, Лос-Анджэлесе, Пітсбургу, Чыкага, Уілмінгтане і іншых гарадах. У час Другой сусветнай вайны мастак пераехаў у ЗША, дзе застаўся да канца жыцця.
Памёр Савелій Сорын 22 лістапада 1953 года ў Нью-Ёрку.