cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Аляксандр Барысавіч Кашпераў
Біяграфія
У 1967 годзе паступіў у тэатральную студыю пры Акадэмічным тэатры імя Янкі Купалы, быў запрошаны ў якасці акцёра ў Рэспубліканскі тэатр юнага гледача, дзе сыграў больш за 40 роляў. Сярод іх такія пастаноўкі, як «Два клёна», «Чаму ж мне не пець», «Зеленая птица», «С любимыми не расставайтесь». Гэтыя працы прынеслі акцёру першую папулярнасць, любоў гледачоў і цікавасць да яго прафесіяналаў.
У паслужным спісе акцёра больш за 160 роляў у фільмах кінастудыі «Беларусьфільм» і кінакампаній блізкага і далёкага замежжа. Шмат працуе на беларускім тэлебачанні і радыё.
У Беларускіма паэтычным тэатры аднаго акцёра «Знiч» выконвае ролю ў спектаклі «Красёнцы жыцця» паводле паэмы Якуба Коласа «Новая зямля».
NGC 1858
NGC 1858 (іншае абазначэнне — ESO 56-SC74) — рассеянае скопішча з эмісійнай туманнасцю ў сузор’і Залатая Рыба.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
IC 4502
IC 4502 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) ў сузор’і Валапас.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Вострыў (Оўруцкі раён)
Вострыў (О́стрів) — вёска ў Оўруцкім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Оўруцкай гарадской абшчыны.
Цітус Далеўскі
Цітус Далеўскі (, фальв. Кункулка Лідскага пав., месца фальварка не лакалізавана —, Вільня) — адзін з удзельнікаў Паўстання 1863—1864.
Біяграфія
Нарадзіўся ў сям'і дробнага шляхціча Дамініка Далеўскага. Вучыўся ў Віленскай гімназіі, дзе сябраваў з Ф. Багушэвічам. Удзельнічаў у рэвалюцыйным студэнцкім руху ў Маскве і Пецярбургу, дзе тым часам вучыўся ва ўніверсітэтах. Адзін з паплечнікаў К. Каліноўскага напярэдадні паўстання, з лета 1863 г. у кіраўніцтве паўстаннем. Быў прызначаны Каліноўскім на пасаду паўстанцкага начальніка Вільні. Арыштаваны ў снежні 1863 г., расстраляны ў Вільні на Лукішскай плошчы.
Урва
Урва або мангуст-крабаед (Herpestes urva) — від жывёл роду мангусты (Herpestes).
Апісанне
Па знешнім выглядзе ён нічым асабліва не адрозніваецца ад іншых мангустаў. Пыса яго выцягнутая і вострая, тулава вузкае і моцнае. Пальцы на лапах злучаюцца вялікімі перапонкамі. Добра развітыя подхвостныя залозы. Па агульнай афарбоўцы урва таксама не адрозніваецца ад астатніх мангустов. На верхняй частцы цела футра цёмна-бура-шэрае, ніжняя частка цела цёмна-бурая, лапы — чорныя. Часам на верхняй частцы тулава ёсць чорныя палоскі. Ад вачэй да пляча ідзе белая рэзка акрэсленая стужка. Таксама поўнасіметрычныя палосы праходзяць і па хвасце. Па велічыні урва крыху пераўзыходзіць іншыя віды свайго сямейства: дарослы самец мае ў даўжыню да 85 см, з якіх каля 30 прыпадае на хвост.
Арэал і экалогія
Вобласць распаўсюджвання урвы абмяжоўваецца невялікімі ўзвышшамі паўднёва-ўсходняй частцы Гімалайскага хрыбта, Араканам, Бірмай, Асамам і поўднем Кітая.
Гняздуе ў земляных норах. Харчуецца рыбай і крабамі.
Лідзія Міхайлаўна Кніповіч
Біяграфія
Нарадзілася ў сям’і ўрача. Сярэдняе дзіця, мела двух старэйшых братоў і малодшых брата і сястру. Пасля смерці маці займалася выхаваннем малодшага брата Мікалая і малодшай сястры. Атрымала хатнюю адукацыю, брала таксама прыватныя ўрокі. Працавала народным настаўнікам у Гельсінгфорсе. У канцы 1870-х гадоў пазнаёмілася з нарадавольцамі.
Марк Аўрэлій
Марк Аўрэлій Антанін (Marcus Aurelius Antoninus; 26 красавіка 121, Рым — 17 сакавіка 180, Віндабона) — рымскі імператар (161—180) з дынастыі Антанінаў, філосаф, прадстаўнік позняга стаіцызму, паслядоўнік Эпіктета.
Раннія гады
Марк Аній Вер (пазней пасля першага ўсынаўлення — Марк Аній Катылій Север, а пасля другога — Марк Элій Аўрэлій Вер Цэзар), сын Марка Анія Вера і Даміцыі Луцылы, які ўвайшоў у гісторыю пад імем Марка Аўрэлія, нарадзіўся ў Рыме 26 красавіка 121 года ў сенатарскай сям’і іспанскага паходжання. Дзед Марка Аўрэлія па бацькаўскай лініі (таксама Марк Аній Вер) быў трохразовым консулам (трэці раз абраны ў 126 годзе). Жонка Антаніна Пія — Анія Галерыя Фаўсціна (Фаўсціна Старэйшая) — даводзілася роднай сястрой бацьку Марка Аўрэлія (і адпаведна роднай цёткай самаму Марку Аўрэлію). Марк Аній Вер быў першапачаткова ўсыноўлены трэцім мужам маці імператара Адрыяна — Даміцыі Луцылы Паўліны — Публіем Катыліем Северам (консулам 120 года) і стаў называцца Маркам Аніем Катыліем Северам.
У 139 годзе пасля смерці свайго прыёмнага бацькі ён быў усыноўлены імператарам Антанінам Піем і стаў звацца Марк Элій Аўрэлій Вер Цэзар. Марк Аўрэлій атрымаў выдатную адукацыю.
Яшчэ пры жыцці Адрыяна Марк Аўрэлій, нягледзячы на свой юны ўзрост, быў прызначаны ў квестары, а праз паўгода пасля смерці Адрыяна ўступіў на пасаду квестара (5 снежня 138 года) і пачаў займацца адміністрацыйнай дзейнасцю.
У тым жа годзе ён быў заручаны з Аніяй Галерыяй Фаўсцінай, дачкой імператара Антаніна Пія, пераемніка Адрыяна на прастоле. Ад шлюбу з ёй Марк Аўрэлій меў дзяцей: Анію Аўрэлію Галерыю Луцылу, Анію Аўрэлію Галерыю Фаўсціну, Элія Антаніна, Элія Адрыяна, Даміцыю Фаўсціну, Фадылу, Карніфіцыю, Комада (будучага імператара), Ціта Аўрэлія Фульвія Антаніна, Элія Аўрэлія, Марка Анія Вера Цэзара, Вібію Аўрэлію Сабіну. Большасць дзяцей Марка Аўрэлія памерлі ў дзіцячым узросце, да сталых гадоў дажылі толькі Комад, Луцыла, Фаўсціна і Сабіна.
Ён быў прызначаны Піем у консулы на 140 год і абвешчаны цэзарам. У 145 годзе абвешчаны консулам другі раз, разам з Піем.
У 25 лёт пачаў займацца філасофіяй; галоўным настаўнікам Марка Аўрэлія быў Квінт Юній Рустык. Маюцца звесткі і пра іншых філосафаў, выкліканых для яго ў Рым. Кіраўніком Марка Аўрэлія ў вывучэнні грамадзянскага права быў знакаміты юрыст Луцый Валузій Мецыян.
1 студзеня 161 года Марк уступіў у сваё трэцяе консульства разам з прыёмным братам. У сакавіку таго ж года сканаў імператар Антанін Пій і пачалося сумеснае кіраванне Марка Аўрэлія з Луцыем Верам, якое доўжылася да смерці Луцыя ў студзені 169 года, пасля чаго Марк Аўрэлій кіраваў аднаасобна.
Кіраванне
Вялікую ўвагу Марк Аўрэлій надаваў судаводству. Агульны кірунак яго дзейнасці ў вобласці права: «не столькі ўводзіў новаўвядзенні, колькі аднаўляў старадаўняе права». У Афінах ён заснаваў чатыры кафедры філасофіі — для кожнага з пануючых у яго час філасофскіх кірункаў — акадэмічнага, перыпатэтычнага, стаічнага, эпікурэйскага. Прафесары знаходзіліся на дзяржаўным утрыманні.
Аўрэлію, які не меў ваяўнічага характара, даводзілася шмат разоў удзельнічаць у ваенных дзеяннях.
Парфяне ўварваліся ў рымскія ўладанні адразу ж пасля смерці Антаніна Пія і ў дзвюх бітвах нанеслі паражэнне рымлянам. Рымская імперыя склала мір з Парфіяй у 166 годзе. У тым жа годзе германскія плямёны ўварваліся ў рымскія ўладанні на Дунаі. Імператары-суправіцелі выступілі ў паход супраць варвараў. Яшчэ не была скончана вайна з германцамі і сарматамі, як пачаліся хваляванні ў Паўночным Егіпце (172).
У 178 г. Марк Аўрэлій узначаліў паход супраць германцаў, і яму атрымалася дамагчыся вялікіх поспехаў, але рымскія войскі нагнала эпідэмія чумы. 17 сакавіка 180 года Марк Аўрэлій сканаў ад чумы ў Віндабоне на Дунаі (сучасная Вена). Пасля смерці Марк Аўрэлій быў афіцыйна абагаўлёны. Час яго кіравання лічыцца ў антычнай гістарычнай традыцыі залатым векам. Марка Аўрэлія завуць «філосафам на троне». Ён вызнаваў прынцыпы стаіцызму, і галоўнае ў яго цыдулках — этычнае вучэнне, ацэнка жыцця з філасофска-маральнага боку і саветы, як да яе адносіцца.
Філасофія
Марк Аўрэлій пакінуў філасофскія запісы — 12 напісаных на грэчаскай мове «кніг», якім звычайна прыпісваюць агульную назву «Развагі пра самога сябе». Настаўнікам філасофіі Марка Аўрэлія быў Максім Клаўдзій.
Макашы (Баранавіцкі раён)
Макашы́ (, Макаши) — вёска ў Баранавіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Крошынскага сельсавета. Размешчана за 22 км на паўночны ўсход ад Баранавіч, за 6 км ад чыгуначнай станцыі Пагарэльцы на лініі Баранавічы—Мінск. Насельніцтва 55 жыхароў, 35 гаспадарак (2005).
Марк Аўрэлій
Філасофія
У цэнтры яго антыматэрыялістычнага вучэння стаіць частковае ўладанне чалавекам сваім целам, душой і духам, носьбітам якіх з’яўляецца набожная і мужная асоба, якае кіруе розумам — уладарка (праўда, толькі над духам), выхавальнік пачуцця абавязку і прыстанак дапытлівага сумлення. Пасродкам духу ўсе людзі бяруць удзел у боскім і гэтым ствараюць ідэйную агульнасць, якая пераадольвае ўсе абмежаванні. У асобе Марка Аўрэлія трагічна спалучаліся мужнасць і расчараванасць.
Макашы (Баранавіцкі раён)
Гісторыя
Паводле перапісу 1897 годзе ў Чэрніхаўскай воласці Навагрудскага павета Мінскай губерні, дзейнічалі млын, карчма. У 1909 годзе побач знаходзіўся фальварак Макашы.
Марк Аўрэлій
Беларускія пераклады
Паасобныя творы на беларускую пераклаў Ян Пятроўскі.
Макашы (Баранавіцкі раён)
Гісторыя
З 1921 года ў складзе Польшчы, у Чэрніхаўскай гміне Баранавіцкага павета Навагрудскага ваяводства.
Марк Аўрэлій
Адлюстраванне ў кіно
Адлюстраванне Марка Аўрэлія ўвасоблена Рычардам Харысам у фільме Рыдлі Скота «Гладыятар» і Алекам Гінесам у фільме «Падзенне Рымскай імперыі».
Макашы (Баранавіцкі раён)
Гісторыя
З 1939 года ў БССР. З 15 студзеня 1940 года ў Гарадзішчанскім раёне Баранавіцкай, з 8 студзеня 1954 года Брэсцкай абласцей, 3 25 снежня 1962 года ў Баранавіцкім раёне.
У Вялікую Айчынную вайну з канца чэрвеня 1941 года да ліпеня 1944 года вёска акупіравана нямецка-фашысцкімі захопнікамі. На франтах вайны загінулі 4 вяскоўцы.
Федэрацыя перуанскага футбола
Федэрацыя перуанскага футбола (Federación Peruana de Futbol (FPF)) — кіруючы футбольны орган у Перу. Была заснавана 23 жніўня 1922 года і стала членам КАНМЕБОЛ у 1925 годзе. Федэрацыя непасрэдна кіруе нацыянальную зборную Перу, кубак Федэрацыі і аматарскія лігі.
Мікрахвалевая хімія
Мікрахвалевая хімія — раздзел хіміі высокіх энергій, які вывучае прымяненне мікрахвалевага выпраменьвання для ўздзеяння на працяканне хімічных рэакцый.
Мікрахвалі дзейнічаюць як высокачастотныя электрычныя палі і, як правіла, награваюць любы матэрыял, які змяшчае рухомыя электрычныя зарады, напрыклад, палярныя малекулы ў растваральніку або правадзячыя іоны ў цвёрдым целе. Палярныя растваральнікі награваюцца, калі малекулы іх кампанентаў вымушаныя круціцца разам з полем і губляць энергію пры сутыкненнях. Паўправадніковыя і праводзячыя матэрыялы награваюцца, калі іоны або электроны ў іх утвараюць электрычны ток, і энергія губляецца з-за электрычнага супраціўлення матэрыялу. Мікрахвалевы нагрэў у лабараторыі пачаў атрымліваць шырокае прызнанне ў канцы 1980-х гадоў, хоць выкарыстанне мікрахвалевага нагрэву ў хімічнай мадыфікацыі можна прасачыць нават з 1950-х гадоў.
Ілья Прарок у пустыні (ікона з сяла Выбуты)
Ікона была знойдзена экспедыцыяй Цэнтральных дзяржаўных рэстаўрацыйных майстэрань у 1928 годзе і ў 1931 годзе паступіла ў збор Траццякоўскай галерэі.
Апісанне
Стыль іконы характарызуецца як архаічны, малюнак прарока Ільі ў сярэдніку іконы нясе рысы раманскага мастацтва, што набліжае абраз да наўгародскіх помнікаў XIII—XIV стагоддзяў. Захаванасць іконы характарызуецца як пасрэдная. Маюцца вялікія страты жывапісу фону і ніжняга поля, змытасці верхняга фарбавага слоя. Ніжнія жыційныя сцэны захаваліся фрагментарна.
Сярэднік іконы
У сярэдніку іконы размешчана манументальная постаць прарока Ільі, апранутага ў адзенне густога ліловага колеру і серабрыста-зялёны плашч. Акадэмік В. Н. Лазараў адзначае, што выява Ільі нясе «адценне патрыярхальнага лагоднасці, якім так любілі надзяляць сваіх святых пскоўскія мастакі». Аблічча святога напісана некалькі схематычна, няма каляровых супастаўленняў, падрумянкі, бялільныя мазкі шчыльныя, пакладзеныя толькі на выступаючыя часткі. На думку Г. С. Калпаковай ў выніку гэтага «аблічча ўспрымаецца як шырокая, азораная, падобна яечнаму жаўтку, роўная і амаль манахромная паверхня».
Прарок намаляваны не ў традыцыйнай сцэне кармлення крумкачом у пустыні, а напружана ўслухоўваецца ў, у якім яму з’яўляецца Бог. Пустыня, у якой знаходзіцца прарок, намалявана ў выглядзе чатырох горак ружавата-чырвоных, жамчужна-шэрых, фіялетавых і аранжава-чырвоных колераў, якія яшчэ не маюць традыцыйнай стылізацыі.
Клеймы
Склад клеймаў: Шматфігурны дэісус: Спас, Багародзіца, Іаан Прадцеча, архангелы Міхаіл і Гаўрыіл, апосталы Пётр і Павел. Для XI—XIII стагоддзяў характэрна мінімальная колькасць фігур у дэісусе. Дадзены сяміфігурны дэісус з’яўляецца адным з самых старажытных у рускім мастацтве.
Жыційныя клеймы вылучаюцца строгімі пейзажамі, простымі архітэктурнымі элементамі. В. Н. Лазараў адзначае, што жыційныя расказ у клеймах «вытрыманы ў мяккіх танах і авеяны вялікай чалавечнасцю».
Сярэбраныя Пруды
Сярэбраныя Пруды (Сере́бряные Пруды́) — пасёлак гарадскога тыпу (рабочы пасёлак) у Маскоўскай вобласці Расіі. Утварае адміністрацыйна-тэрытарыяльную адзінку (пасёлак гарадскога тыпу з адміністрацыйнай тэрыторыяй) і аднайменнае муніцыпальнае ўтварэнне гарадская акруга Сярэбраныя Пруды.
Размешчаны на рацэ Асётр, паблізу федэральнай аўтатрасы Р22 «Каспій», на крайнім паўднёвым усходзе Маскоўскай вобласці. Гэта самы аддалены ад Масквы раённы цэнтр Падмаскоўя (160 кіламетраў па Кашырскай шашы). Чыгуначная станцыя на лініі Ажарэлле — Павелец.
Целяпнёва (Смаленская вобласць)
Целяпнёва (Телепнево) — вёска ў Вяземскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Туманаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
(18) Мельпамена
(18) Мельпамена — буйны астэроід галоўнага пояса, які належыць да светлага спектральнага класа S. Ён быў адкрыты 24 чэрвеня 1852 года англійскім астраномам Джонам Хайндам у абсерваторыі Бішапа, Вялікабрытанія і названы ў гонар старажытнагрэчаскай музы трагедыі Мельпамены.
11 снежня 1978 года назіралася пакрыццё астэроідам зоркі SAO 114159. Па выніках гэтага назірання было высунута здагадка пра магчымасць наяўнасці спадарожніка ў гэтага астэроіда, які атрымаў часовае абазначэнне S/1978 (18) 1. Пазней, у 1993 годзе Мельпамена назіралася ў тэлескоп Хабл, але пацвердзіць наяўнасць спадарожніка так і не ўдалося.
Свіслацкае княства
Геаграфія
Займала тэрыторыю сучасных Асіповіцкага, Бабруйскага, Клічаўскага раёнаў Магілёўскай вобл., а таксама значную частку Бярэзінскага, Пухавіцкага, Старадарожскага і Чэрвеньскага раёнаў Мінскай вобл., Кіраўскага раёна Магілёўскай вобл., Акцябрскага і Светлагорскага раёнаў Гомельскай вобл.
Гісторыя
Свіслацкі ўдзел вылучыўся са складу Менскага княства. Мяжа Свіслацкага ўдзелу з уласна Менскім ўдзелам праходзіла па ўмоўнай лініі в. Суцін — Арэшкавічы — Балоча.
Увайшло ў склад ВКЛ у 1350-я, пасля смерці апошняга свіслацкага кн. Сямёна, які не меў нашчадкаў. У 1360-я свіслацкім князем быў унук Гедзіміна Сямён Яўнутавіч, які ўзяў бок Ягайлы ў барацьбе таго з Вітаўтам. У 1387 вялікі князь Ягайла перадаў Свіслацкую воласць разам з іншымі землямі ў пажыццёвае ўладанне Скіргайлу. Пасля Свіслач — дзяржаўнае ўладанне.
З XV ст. існавала як невялікая воласць пад кіраўніцтвам вялікакняскага намесніка.
Кніповіч
Кніповіч — прозвішча.
Радатычы
Радатычы (Рода́тичі) — вёска ў Гарадоцкім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Базарыўка (Оўруцкі раён)
Базарыўка (База́рівка) — вёска ў Оўруцкім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Оўруцкай гарадской абшчыны.
Раманіўка (Гарадоцкі раён)
Раманіўка (Рома́нівка) — вёска ў Гарадоцкім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Родапачынальнік
Родапачынальнік — агульны продак, ад якога вядуць сваё паходжанне ўсе члены аднаго роду. У выпадку этналагічнага тлумачэння роду родапачынальнікам мог быць неабавязкова чалавек, але і міфічны герой, бажаство і нават жывёла. У апошнім выпадку родапачынальнік з'яўляўся татэмам роду.
Герб Беларускай ССР
Герб Беларускай ССР — дзяржаўны сімвал Беларускай Савецкай Сацыялістычнай Рэспублікі. Герб Беларускай ССР грунтуецца на гербе Савецкага Саюза. Быў прыняты 30 сакавіка 1927 года на паседжанні Саўнаркама БССР.
Дэвіз «Пралетарыі ўсіх краін, злучайцеся!» на чатырох мовах — беларускай, рускай, польскай і ідыш]]
Гісторыя герба
Канстытуцыя ССРБ (3 лютага 1919) у артыкуле 31 апісвала герб Беларусі:
залатыя серп і молат на чырвоным фоне ў прамянях узыходзячага сонца, вакол — вянок з каласоў і надпісы: «Сацыялістычная Савецкая Рэспубліка Беларусь» і «Пралетарыі ўсіх краін, злучайцеся!».
А. Н. Лупол і Е. І. Каменцава ў Савецкай Гістарычнай Энцыклапедыі (т.4, М, 1963) прыводзяць малюнак дзяржаўнага герба Беларускай ССР 1919 года, які практычна цалкам супадае з гербам РСФСР і адрозніваецца ад яго толькі надпісамі «Б. С.С. Р.» і дэвізам «Пролетарыі ўсіх краёў, злучайцеся!».
У 1924 годзе Сакратарыят ЦВК Беларускай ССР абвясціў конкурс на лепшы праект дзяржаўнага герба рэспублікі. Ён павінен быў адбіць прыродныя і гаспадарчыя асаблівасці Беларусі, яе непарыўную сувязь з Савецкім Саюзам. 22 кастрычніка 1924 года былі прынятыя асноўныя палажэнні аб гербе. 24 лістапада 1926 года СНК БССР, разгледзеўшы прадстаўленыя праекты герба, прапанаваў Наркампрасу дапрацаваць праект. 27 снежня 1926 года СНК БССР прызнаў удалым малюнак герба, выкананы кіраўніком Беларускага мастацкага тэхнікума Віцебска Валянцінам Віктаравічам Волкавым. Саўнаркам унёс некаторыя папраўкі ў малюнак, тое ж было зроблена і Прэзідыумам ЦВК 5 лютага 1927 года.
У пастанове Саўнаркама было сказана:
Прыняць праект дзяржаўнага герба БССР, які складаецца з малюнка на чырвоным фоне ў прамянях узыходзячага сонца сярпа і молата, змешчаных крыж-накрыж дзяржальнямі дадолу і акружаных вянком, якія складаюцца злева з жытніх каласоў, абвітых канюшынай, і справа — з дубовай галінкі; знізу — паміж абедзвюма паловамі вянка знаходзіцца частка зямнога шара з тэрыторыяй Беларускай ССР. Абедзве паловы вянка абвіты чырвонай стужкай, на якой змешчаныя надпісы на чатырох мовах: «Пралетарыі ўсіх краін, злучайцеся!» — і ніжэй «Б. С. С. Р.» Наверсе герба — пяціканцовая зорка.
Тэкст дэвізу на беларускай мове з 1927 года выглядаў як: «Пролятары ўсіх краін, злучайцеся!» (да 1927 года было: «Пролетарыі ўсіх краёў, злучайцеся!»). З 1937 года дэвіз на беларускай мове выглядаў як: «Пролетарыі ўсіх краін, злучайцеся!»)
5 красавіка 1937 года пастановай Прэзідыума ЦВК БССР «Аб дзяржаўным гербе і сцягу БССР» быў замацаваны афіцыйны малюнак герба. У жніўні 1938 года быў зацверджаны новы варыянт герба БССР, у адпаведнасці з рэкамэндацыямі Камісіі пры Прэзідыуме ВС СССР дэвіз стаў адлюстроўвацца толькі на двух мовах: беларускай і рускай (прыбралі надпісы на польскай і на ідыш), дубовая галіна была замененая каласамі іржы, пераплеценымі льном. Малюнак перапрацаваў В. В. Волкаў. Указам Прэзідыума ВС БССР ад 20 лістапада 1938 года быў удакладнены пераклад на беларускую мову дэвізу, ён стаў чытацца як: «Пролетарыі ўсіх краін, еднайцеся!», таксама былі занесеныя папраўкі ў малюнак (змененая групоўка сонечных прамянёў).
Ініцыятарам зменаў лозунга і наўмыснага ўвядзення ў яго арфаграфічнай памылкі была Старшыня Вярхоўнага Савета БССР Надзея Грэкава. Аўген Калубовіч апісваў гэта наступным чынам:
11 красавіка 1927 года малюнак дзяржаўнага герба БССР і яго апісанне былі прынятыя VIII з’ездам Саветаў БССР і занесеныя ў Канстытуцыю. Паводле Канстытуцыі, прынятай XI з’ездам Саветаў БССР 19 лютага 1937 года, геральдычная абрэвіятура рэспублікі «Б. С. С. Р.» стала расшыфроўвацца як Беларуская Савецкая Сацыялістычная Рэспубліка. 5 красавіка 1937 года пастановай Прэзідыума ЦВК БССР «Аб дзяржаўным гербе і сцягу БССР» быў замацаваны афіцыйны малюнак герба.
У 1950-я гады народным мастаком Савецкага Саюза Іванам Дубасавым быў распрацаваны новы, крыху зменены праект герба. Лён на гербе БССР стаў адлюстроўвацца не са скрыначкамі, а з кветкамі. З 1956 года абрэвіятура назвы рэспублікі не падзяляецца кропкамі. 28 лютага 1958 года Прэзідыум Вярхоўнага Савета БССР прыняў указ аб чарговым удакладненні беларускага тэксту дэвізу, з тых часоў ён выглядае як: «Пралетарыі ўсіх краін, яднайцеся!».
19 верасня 1991 года быў заменены на герб «Пагоня», у мінулым — герб Вялікага княства Літоўскага і БНР.
Сучасны герб Беларусі, прыняты на рэферэндуме 1995 года, засноўваецца на гербе БССР з заменай малюнка сярпа і молата на контуры Беларусі.
Great Canal Journeys
«Great Canal Journeys» — тэлесерыял «», у якім пара вядучых здзяйсняла паездкі на баржах і  па каналах у Вялікабрытаніі, Еўропе, Індыі і Егіпце. Першапачаткова серыял трансліраваўся на «», перш чым перайсці на «Channel 4» з 2 сезона.
Першапачатковымі вядучымі былі муж і жонка і. Абодва з’яўляюцца захопленымі лодачнікамі і ўдзельнічалі ў кампаніі па адраджэнні канала Кенет — Эйван. Уэст і Скейлз абодва шчыра гавораць пра дэменцыю Скейлз падчас серыяла, што было высока ацэнена «».
У 2020 годзе Уэста і Скейлз змянілі тэлевядучы і акцёр  для 11 сезона. У першым эпізодзе Цімаці Уэст правёў для двух пачаткоўцаў лодачнікаў на канале паскораны курс па баржы.
Геалагічная світа
Геалагі́чная сві́́́та (suite ад suivre «ісці следам») — комплекс пластоў горных парод, асноўная адзінка стратыграфічнай шкалы.
Світы ўключаюць амаль аднародныя асадкавыя, вулканічныя горныя пароды або чаргаваныя пароды розных тыпаў. Падраздзяляюцца на падсвіты, пачкі, пласты, слаі. Паводле аб'ёму могуць з'яўляцца часткай яруса або адпавядаць адразу некалькім ярусам. Пры вылучэнні світы ўлічваюцца яе рэчыўны склад. Палеанталагічныя рэшткі з'яўляюцца паказчыкам адноснага ўзросту світы.
Абухава (Вяземскі раён)
Абухава (Обухово) — вёска ў Вяземскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Туманаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
NGC 1859
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Сакскі раён
Сакскі раён (Сакський район, Сакский район, Saq rayonı) — адміністрацыйная адзінка ў складзе Аўтаномнай Рэспублікі Крым. Адміністрацыйны цэнтр — Сакы (Саки).
Стадзілкы
Стадзілкы (Стоді́лки) — вёска ў Гарадоцкім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Галаграфія
Галаграфія (ὅλος — поўны +  — пішу) — набор тэхналогій для дакладнага запісу, прайгравання і перафармавання хвалевых палёў.
Гэты метад быў прапанаваны ў 1947 годзе Дэніс Габар, ён жа ўвёў тэрмін галаграма і атрымаў «за вынаходніцтва і развіццё галаграфічнага прынцыпу» Нобелеўскую прэмію па фізіцы ў 1971 годзе.
Барвінкавэ (Оўруцкі раён)
Барвінкавэ (Барві́нкове) — вёска ў Оўруцкім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Оўруцкай гарадской абшчыны.
Леаніла Усцінаўна Чарняўская
Біяграфія
Нарадзілася ў сялянскай сям'і 16 лістапада 1893 года. Скончыла Марыінскае вышэйшае вучылішча ў Вільні (1910). З 1911 да 1918 гг. працавала настаўніцай пачатковай школы ў сяле Залессе на Дзісеншчыне. У 1919—1923 гг. выкладала беларускую мову ў Віленскай беларускай гімназіі, а ў кастрычніку 1923 года разам з мужам, пісьменнікам Максімам Гарэцкім, прыехала ў Мінск. Затым жыла ў Горках Магілёўскай вобласці. У 1932 годзе пераехала ў Кіраў (былая Вятка), куды быў высланы муж, працавала выхавацельніцай у дзіцячым садзе, потым жыла ў гарадскім пасёлку Пясочня (цяпер г. Кіраў Калужскай вобласці), у Ленінградзе (з 1947 года). Памерла 26 верасня 1976 года.
Творчасць
Першая праца выйшла ў 1919 годзе — зборнік «Дзяціныя гульні» (Вільня). Першае апавяданне «Мікітка» апублікавала ў 1921 годзе (газета «Наша думка», Вільня). Аўтар чытанкі «Родны край» для 1, 2, 3, 4 года навучання (1919, перавыдавалася да 1936 года). Выйшлі кнігі прозы «Апавяданні», «Валуй — камісар часоў Кераншчыны», «Падарожніца», «Бяздзетуха» (усе ў 1930), «Апавяданні» (1983), кнігі для дзяцей «Варка» (1928), «Кот Знайдзён» (1929), «Андрэйка» (1930), «Перамога» (1932), «Лявонка» (1932), «Сталёвы конь» (1933), «Жук» (1960), «Казёл Мэка і Кудла» (1979).
Пераклала на беларускую мову аповесці В.Забайкальскага «Маленькія чырвонаармейцы» (1931), А.Іркутава «Пан Бергер падае ў адстаўку» (1931), Я.Хазіна «Барабаншчык рэвалюцыі» (1932), «Апавяданні старога матроса» С.Заяіцкага (1930), «Рэха» Э.Ажэшкі (Вільня, 1919), «Гісторыю аднаго мядзведзя» Э.Сэтана-Томпсана (1927), «Бунт Моці-Гёджа» Р.Кіплінга (1927), «Прыгоды Фрыдрыха Крона ў Сярэдняй Эўропе. Расстрэл рабочай моладзі ў Радожыне» Г.Краўса (1932), «Тыля Уленшпігеля» Ш. дэ Кастэра (1934), а для чытанкі «Родны край» — урыўкі з твораў А.Чэхава, А.Серафімовіча, У.Гаршына, Г.Караленкі, Д.Маміна-Сібірака і інш.
Кнігарня пісьменнікаў
Кнігарня пісьменнікаў (Книжная лавка писателей) — адна з найстарэйшых кнігарняў Расіі і літаратурны клуб Санкт-Пецярбурга. Кнігарня пісьменнікаў была створана ў 1934 годзе па рашэнню Першага з’езда савецкіх пісьменнікаў па ініцыятыве А. М. Горкага і С. М. Кірава.
IC 4503
IC 4503 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) ў сузор’і Валапас.
Багданіўка (Оўруцкі раён)
Багданіўка (Богдані́вка) — вёска ў Оўруцкім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Оўруцкай гарадской абшчыны.
Кнігарня пісьменнікаў
На сённяшні дзень Кнігарня пісьменнікаў ўнесена ў «Чырвоную кнігу Пецярбурга» як аб’ект, які не падлягае перайменаванню і перапрафіляванню. Такім чынам, крама захоўвае сваю гістарычную назву і статус кнігарні-клуба.
IC 4503
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Кнігарня пісьменнікаў
У Кнігарні пісьменнікаў на працягу ўсіх гадоў яе існавання праходзяць сустрэчы пецярбургскіх пісьменнікаў, прэзентацыі новых кніг, творчыя сустрэчы, паэтычныя вечары. У розныя гады тут бывалі Вольга Бергольц, Фёдар Абрамаў, Яўген Вінакураў, Вадзім Шэфнер, Яўген Еўтушэнка і многія іншыя.
NGC 1860
NGC 1860 (іншае абазначэнне — ESO 56-SC75) — рассеянае скопішча ў сузор’і Залатая Рыба.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Спінавая хімія
Спінавая хімія — раздзел фізічнай хіміі, які знаходзіцца на стыку хімічнай кінетыкі, фотахіміі, магнітнага рэзанансу і хіміі свабодных радыкалаў і мае справу з магнітнымі і спінавымі эфектамі ў хімічных рэакцыях. Прыкладамі з’яў, дзе выкарыстоўваецца спінавая хімія, з’яўляюцца хімічна выкліканая дынамічная палярызацыя ядраў (CIDPN), уплыў магнітных ізатопаў у хімічных рэакцыях, а таксама навакольнае асяроддзе, уплыў на здароўе статычных і пераменных электрамагнітных палёў, магнітарэцэпцыя птушак і, у прыватнасці, кінетыка рэакцыі радыкальных пар у залежнасці ад напрамку магнітных палёў.
Іеранім Севасцьянавіч Кітнер
Іеранім Севасцьянавіч Кітнер (, -, ) — рускі архітэктар перыяду гістарызму, акадэмік Імператарскай Акадэміі мастацтваў. Прадстаўнік «цаглянага стылю». Старшыня Пецярбургскага таварыства архітэктараў (1905—1917).
Могілкі Памяці ахвяр 9-га студзеня
Могілкі Памяці ахвяр 9-га студзеня (Кладбище Памяти жертв 9-го января; раней: Прэабражэнскія могілкі) — могілкі ў Фрунзенскім раёне Санкт-Пецярбурга. Могілкі займаюць частку квартала, абмежаванага Сафійскай вуліцай, праспектамі Аляксандраўскай Фермы і Дзявятага студзеня, вуліцай Ахвяр Дзявятага студзеня.
На могілках знаходзяцца Пакроўская стараверская царква, Праваслаўная капліца ў імя Праабражэння Гасподняга, Помнік Ахвярам 9 студзеня 1905 года, Чатыры доты часоў Вялікай Айчыннай вайны, якія ўваходзілі ў лінію абароны блакаднага Ленінграда: два маналітныя (кулямётны і артылерыйскі) і два невялікія зборныя збудаванні, Абеліск загінулым у гады блакады Ленінграда 1941—1944.
Сістэма
Сістэма (sýstēma «цэлае, складзенае з частак») — мноства складнікаў, элементаў, якія ствараюць пэўную цэласнасць, адзінства. Таксама : аб’ектыўная сувязь з’яваў, выяўленая ў падпарадкаванні пэўным законам, або сувязь створаных чалавекам прадметаў ці элементаў ведаў, упарадкаваная ў адпаведнасці з пэўным прынцыпамі. Выкарыстанне тэорыі сістэм у пазнанні азначаецца як сістэмны падыход.
Так, могуць вызначацца сонечная сістэма як аб’ектыўная сувязь з’яваў; водная сістэма пэўнай геаграфічнай зоны, створаная чалавекам; сістэма аксіём пэўнай тэорыя|тэорыі.
Паняцце сістэмы блізкае з паняццем структуры, але не звяртаецца да самога парадку, закону сувязі складнікаў, а толькі паказвае наяўнасць такой сувязі.
Татарыніў
Татарыніў (Татаринів) — вёска ў Гарадоцкім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
IC 4504
IC 4504 — галактыка тыпу S0 (спіральная галактыка) ў сузор’і Валапас.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Бандары (Оўруцкі раён)
Бандары (Бондарі́) — вёска ў Оўруцкім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Оўруцкай гарадской абшчыны.
Вацлаў IV
Вацлаў IV, Венцэль, Венцаслаў (Wenzel, Wenceslaus, Václav; 1361—1419), імператар свяшчэннарымскі (1378—1400). Старэйшы сын імператара Карла IV, з Люксембургскага дому. Заняцце Вацлавам IV імперскага стальца супала з перыядам рэлігійнага і палітычнага неспакою ў Германіі. З мэтаю заспакаення краіны Вацлаў на нюрнбергскім сойме (1383) спрабаваў забараніць гарадскія і шляхецкія саюзы, але гэта не атрымалася ні тады, ні ў 1387 г. у Мерзебургу, толькі ў 1389 г. у Егеры быў абвешчаны земскі мір. Беспаспяхова Вацлаў IV імкнуўся спыніць раскол каталіцкай царквы. Няўдачы ўзмацнілі прыхільнасць Вацлава да віна і палявання, за якімі ён неўзабаве зусім кінуў клопаты пра кіраванне. Запальчывы па натуры, ён часта рабіў жорсткасці, у т.л. у адносінах да шляхты і духавенству; так святара Яна Непамука ён загадаў кінуць у р. Влтаву з Пражскага мосту. У 1384 г. чэшская шляхта, на баку якой выступіў і брат Вацлава IV, венгерскі кароль Жыгімонт, трымала імператара некалькі месяцаў у палоне і вызваліла толькі па патрабаванні нямецкіх князёў. Вацлаў спрабаваў новымі жорсткасцямі ўзмацніць сваю ўладу, але масавае абурэнне прымусіла яго да саступак, якія значна паменшылі яго ўладу. У Германіі яго ўплыў таксама знізіўся; у 1398 г. шляхта і саюзы гарадоў пазбавілі яго права ўсталёўваць падаткі. Нарэшце, у 1400 г. чатыры курфюрсты, майнцкі, кёльнскі, трырскі і пфальцкі, абвясцілі Вацлава скінутым са стальца і на яго месца абралі Рупрэхта, курфюрста пфальцкага, які, праўда, не ўсімі быў прызнаны. Тымчасова ў Чэхіі зноў пачаліся хваляванні. Жыгімонт схапіў Вацлава і пратрымаў 19 месяцаў у зняволенні. Прыхільны да паслядоўнікаў Я. Гуса, Вацлаў нямала аслабіў нямецкі элемент у Чэхіі; у гэтым асабліва важны яго дэкрэт ад 18 студзеня 1409 г., паводле якога Пражскі ўніверсітэт быў пераўтвораны ў чэшскі, што стала прычынаю выдалення з яго ўсіх нямецкіх прафесараў і студэнтаў. Пасля смерці Рупрэхта, у 1410 г., на імператарскі сталец быў абраны Жыгімонт, якому Вацлаў саступіў свае правы. Вацлаў дажыў да Пражскага паўстання і пачатку гусіцкіх войнаў.
Іхнеўмон
Іхнеўмон (Herpestes ichneumon; таксама Егіпецкі мангуст або Фараонавая мышка) — від жывёл роду мангусты (Herpestes); вядомы як святая жывёла старажытных егіпцян. Ужо Герадот казаў, што ў кожным горадзе іхнеўмонаў бальзаміровалі і хавалі ў свяшчэнных месцах. Іхнеўмон распаўсюджаны не толькі па ўсёй паўночнай Афрыцы і Індастане, але таксама жыве ў заходняй Афрыцы, у Лаанга і Конга, а таксама на Мадагаскары, куды быў завезены людзьмі з Афрыканскага мацерыка. У Егіпце жыве па берагах рэк і ў густых трыснёгу, навакольных палях.
Вацлаў IV
Літаратура
[58 гадоў]
Сцяг Тонга
Дзяржаўны сцяг Тонга — прыняты 4 лістапада 1875.
Сцяг падобны да сцягу Чырвонага крыжа. Сцяг Тонга спачатку нічым не адрозніваўся ад яго, але, каб пазбегнуць блытаніны, яго выгляд быў зменены так, каб чырвоны крыж выглядаў як крыж (чвэрць) палотнішча чырвонага сцяга, што робіць яго падобным да камерцыйнага сцяга (сцягу гандлёвага флоту) Вялікабрытаніі XVII стагоддзя. У такім выглядзе сцяг выкарыстоўваецца з 1864 года, але афіцыйна быў прыняты ў 1875 годзе.
У канстытуцыі Тонга гаворыцца, што сцяг ніколі не павінен змяняцца.
Другая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2014
Другая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2014 (24-ы чэмпіянат Рэспублікі Беларусь па футболе ў Другой лізе) — трэці па рангу дывізіён (пасля Вышэйшай і Першай ліг) па футболе сярод беларускіх каманд 2014-га года.
У выніку ўпартай барацьбы, якая доўжылася да апошняга тура, тры пуцёўкі ў Першую лігу атрымалі «Баранавічы», «Крумкачы» (Мінск) і «Орша».
Рэгламент сезона 2014
У 2014 годзе фармат Другой лігі быў зменены ў выніку пашырэння лігі з 13 да 24 клубаў. Чэмпіянат стаў двухэтапным: на першым клубы правялі двухкругавы турнір, пасля чаго па чатыры лепшыя каманды склалі «фінальную групу». Пры гэтым набраныя на групавым этапе ачкі захоўваліся, а каманды групы «А» гулялі толькі з камандамі групы «Б». Тры прызёры атрымоўвалі права выступаць у наступным сезоне ў Першай лізе. Каманды, якія занялі 5-11-е месцы на першым этапе, гулялі паміж сабой па два стыкавыя матчы па схеме А5 - Б5 і вызначалі выніковыя месцы ў турнірнай табліцы з дзевятага і ніжэй.
Перайменаванні клубаў
Два апошнія клубы, нягледзячы на перайменаванне, працягвалі звычайна называцца больш простым імем (адпаведна «Нёман» і «Віцебск-2»).
Прадстаўніцтва па рэгіёнах
У турніры прымалі ўдзел клубы з усіх абласцей краіны.
Турнірная табліца
Заўвага. Пры роўнай колькасці ачкоў «Орша» змешчана ў турнірнай табліцы вышэй за «Беліту-Вітэкс», а «Кобрын» вышэй за «Жлобін» дзякуючы перавазе ў асабістых сустрэчах.
Бамбардзіры
Крыніца: Football.By
Стыкавыя матчы за 9—24 месцы
Першыя матчы прайшлі 27 верасня, адказныя — 4 і 5 кастрычніка 2014. Заўвагі. 1. Пры роўнай колькасці забітых галоў у пары «Асіповічы» — «Тарпеда» 11-е месца атрымалі «Асіповічы» дзякуючы большай колькасці галоў на выездзе. 2. У адказным матчы «Колас-Дружба» — «Вертыкаль» гасцям прысуджана тэхнічнае паражэнне (3:0) у сувязі з няяўкай. 3. Каманда «Партызан-2002», якая знялася з турніру ў сярэдзіне першага этапа, аўтаматычна атрымала два тэхнічных паражэння (3:0) ад «Славяніна», які такім чынам атрымаў выніковае 21-е месца.
Extreme Couponing
«Extreme Couponing» (перайменаваны ў «Extreme Couponing: All-Stars» у свой трэці сезон) — амерыканскі забаўляльны серыял вытворчасці «», трансліраваўся ў кабельнай сетцы  у ЗША і Канадзе.
Прыдаткі
Прыда́ткі (, Придатки) — вёска ў Баранавіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Крошынскага сельсавета. Размешчана за 16 км на паўночны ўсход ад Баранавіч, за 5 км ад чыгуначнай станцыі Крошын на лініі Баранавічы—Мінск. Насельніцтва 54 жыхары, 29 гаспадарак (2005).
Бандарыўка (Оўруцкі раён)
Бандарыўка (Бондарі́вка) — вёска ў Оўруцкім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Оўруцкай гарадской абшчыны.
NGC 1861
NGC 1861 (іншае абазначэнне — ESO 56-SC76) — рассеянае скопішча ў сузор’і Сталовая Гара.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Тэршакіў (Львоўская вобласць)
Тэршакіў (Тершакі́в) — вёска ў Гарадоцкім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Вэлыка Фосня
Вэлыка Фосня (Вели́ка Фосня) — вёска ў Оўруцкім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Оўруцкай гарадской абшчыны.
Піўная бляшанка
Піўна́я бляша́нка — тара для піва і іншых напояў (слабаалькагольных і безалькагольных), прызначаная для доўгатэрміновага захоўвання і гандлю ў раздроб. Піўныя бляшанкі вырабляюць у розных памерах і аб’ёмах (у Еўропе памер бляшанак ад 150 да 1000 мл), а таксама формах (у Японіі, напрыклад, існуе каля 160 відаў бляшанак аднаго аб’ёму). Найбольш распаўсюджаныя бляшанкі з аб’ёмам 330, 500 і 568 мл (пінта).
Галодная Губа
Галодная Губа — возера ледавіковага паходжання ў Ненецкай аўтаномнай акрузе Архангельскай вобласці. Возера размешчана на тэрыторыі Малазямельскага сельсавета Запалярнага раёна Ненецкай аўтаномнай акругі, паміж дэльтай Пячоры на ўсходзе і Ненецкай градой на захадзе, у 26 км на поўнач ад Нар’ян-Мара. З ракой Пячора Галодная Губа злучаецца пратокай Вялікае Горла. Плошча паверхні возера — 186 км². Гэта самае буйное возера ў НАА. Сярэдняя глыбіня не перавышае 2 м. Берагі маюць шмат водмеляў. Мае клінападобную форму. На берагах — кустовая і лішайнікавая тундра.
Вадкоўскі
Вадкоўскі — прозвішча.
Петэр Вільгельм Глоб
Петэр Вільгельм Глоб, таксама вядомы як '''П. В. Глоб''' ( — ) — дацкі археолаг, працаваў генеральным дырэктарам і быў таксама дырэктарам Нацыянальнага музея ў Капенгагене.
Біяграфія і навуковая дзейнасць
Набыў вядомасць дзякуючы даследаванням дацкіх балотных людзей, такіх як чалавек з Толунда і чалавек з Гробала — муміфікаваных парэшткаў людзей жалезнага і бронзавага вякоў, знойдзеных захаванымі ў тарфяніках. Сярод яго прац па антрапалогіі вылучаюцца наступныя публікацыі: The Bog People: Iron Age Man Preserved; Denmark: An Archaeological History from the Stone Age to the Vikings; Mound People: Danish Bronze-Age Man Preserved.
Ён быў сузаснавальнікам Скандынаўскага інстытута параўнальнага вандалізму, інстытута, які вывучае гісторыю графіці. Глоб быў сынам дацкага мастака Ёханэса Глоба і бацькам дацкай мастачкі-кераміста Лотэ Глоб і мастака Андэрса Глоба. Яго найбольш вядомым даследаваннем быў Толундскі чалавек.
Глоб таксама цікавіўся археалогіяй Блізкага Усходу і кіраваў некалькімі навуковымі экспедыцыямі туды. Яны былі апісаны як адны з найбуйнейшых навуковых трансгранічных экспедыцыі з Даніі за ўвесь час існавання дацкай археалогіі.
Выбраная бібліяграфія
Два папярэднія кніжныя выданні з’яўляюцца вытворнымі ад адной і той жа зыходнай кнігі, напісанай у Даніі: Danske Oltidsminder, якую лепей перакласці як Помнікі Старажытнай Даніі. Гл. American Anthropologist, Volume 75, Issue 6, page 1940.
Вэлыка Хайча
Вэлыка Хайча (Вели́ка Хайча) — вёска ў Оўруцкім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Оўруцкай гарадской абшчыны.
Фемтахімія
Фемтахімія — раздзел фізічнай хіміі, які вывучае хімічныя рэакцыі на вельмі кароткіх часовых інтэрвалах, парадку фемтасекунд (адсюль і назва). Дзякуючы фемтахімічным даследванням з’явілася магчымасць назіраць за эвалюцыяй (развіццем) элементарных хімічных рэакцый «у рэальным маштабе часу», то бок у фемтасекундным часовым дыяпазоне (10−15 — 10−12 секунды).
Выкарыстанне лазераў і, у асаблівасці, лазераў звышкароткіх імпульсаў дадала новыя магчымасці хіміі і забяспечыла рух у вывучэнні кінетыкі элементарных хімічных узаемадзеянняў (10 — 100 фемтасекунд або 10−14 — 10−13 секунд). Гэты час значна менш перыяду ваганняў атамаў у малекулах (100 фемтасекунд — 10 пікасекунд або 10−13 — 10−11 секунд). Дзякуючы такім магчымасцям фемтахімія «бачыць» саму хімічную рэакцыю — як перамяшчаюцца ў часе і ў прасторы атамы, калі зыходныя злучэнні пераўтвараюцца ў прадукты.
Гэта дасягненне сучаснай хіміі адкрыла прамыя шляхі даследавання механізмаў хімічных рэакцый, а значыць, шляхі кіравання рэакцыямі. Поспехі, дасягнутыя пры выкарыстанні фемтасекундных імпульсаў, прывялі да адкрыцця іншай навукі — фемтабіялогіі.
Асноўныя напрамкі гэтай новай галіны даследаванняў — гэта дэталёвае вывучэнне мікраскапічных хімічных працэсаў і кіраванне імі на фемтасекунднай шкале часу.
Працэсуальнае права
Працэсуальнае права — частка норм прававой сістэмы, якая рэгулюе адносіны, што ўзнікаюць пры расследаванні злачынстваў, разглядзе і вырашэнні крымінальных і цывільных спраў. Працэсуальнае права непарыўна звязана з матэрыяльным правам, паколькі замацоўвае працэсуальныя формы, неабходныя для яго ажыццяўлення і абароны.
На Беларусі пры захаванні норм працэсуальнага права разглядаюцца справы аб адміністрацыйных правапарушэннях, арбітражных і гаспадарчых спрэчках, а таксама ў парадку канстытуцыйнага судаводства.
NGC 1862
NGC 1862 (іншае абазначэнне — ESO 85-SC51) — рассеянае скопішча ў сузор’і Залатая Рыба.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Поль-Жорж Нтэп
«Рыс-Аранжыс»
Нтэп нарадзіўся ў Дуале, самым вялікім горадзе Камеруна. Ён пераехаў у Францыю ва ўзросце васьмі гадоў, каб жыць са сваёй цёткай, якая пражывала ў камуне Грыні, на поўдні Парыжа. Ён пачаў сваю кар’еру ў клубе «Рыс Аранжыс» і правёў там два гады. У часы яго кар’еры ў «Рыс-Аранжыс» ён быў некалькі разоў на праглядах у розных клубах, сярод якіх быў і «Асер», аднак, з ім не заключылі кантракт.
«Віры-Шаціён»
У 2005 годзе Нтэп далучыўся да каманды «Віры-Шаціён» і, пасля года гульні з іншым аматарскім клубам «Лінас Мантлеры», падпісаў кантракт з французскім клубам «Брэціньі» — клубам, у якім пачыналі сваю прафесійную кар’еру Патрыс Эўра і Джымі Брыян.
«Асер»
Гульнёй у клубе «Брэціньі» Нтэп уразіў трэнераў клуба і чыноўнікаў, і ў 2009 годзе яму прапанавалі падпісаць кантракт з клубам «Асер», з якім «Брэціньі» супрацоўнічаў. Пасля паспяховага прагляду, кантракт быў заключаны.
Нтэп пачаў сезон 2009/10 у «Асеры». У сярэдзіне сезона ён далучыўся да другой каманды клуба ў аматарскім чэмпіянаце. Нтэп з’явіўся ў 14 матчах каманды і забіў два галы. У сезоне 2010/11 ён пачаў трэніроўкі з асноўнай камандай. Нтэп таксама быў заяўлены за «Асер» у Лізе чэмпіёнаў УЕФА. 16 кастрычніка 2010 года ён з’явіўся на лаўцы запасных у чэмпіянаце Францыі, але так і не з’явіўся на полі, той матч «Асер» прайграў 1:0 камандзе «Бардо». Праз тыдзень Нтэп дэбютаваў у матчы Кубка лігі супраць «Бастыі» — з’явіўся на поле на 31-й хвіліне, замяніўшы Дэніса Альеча. «Асер» выйграў матч з лікам 4:0. 21-гадовы Нтэп выклікаў цікавасць галоўных каманд у Еўропе, у тым ліку «Арсенала», «Ромы», «Тотэнхэма», «Манчэстэр Юнайтэд», «Манчэстэр Сіці» і «Андэрлехта».
«Рэн»
30 студзеня 2014 года перайшоў у «Рэн» за 5 мільёнаў еўра. Першы гол за «Рэн» забіў 23 лютага 2014 года ў матчы супраць «Нанта». У сезоне 2014/15 стаў найлепшым бамбардзірам клуба, забіў за 35 матчаў 9 галоў.
«Вольфсбург»
9 студзеня 2017 года было абвешчана аб пераходзе Нтэпа ў нямецкі «Вольфсбург», з якім вінгер падпісаў кантракт да лета 2021 года. У студзені 2018 года на правах арэнды далучыўся да «Сент-Эцьена». Па заканчэнні сезона 2017/18 вярнуўся ў «Вольфсбург». У жніўні 2019 года на правах арэнды далычыўся да «Кайсерыспора». У лютым 2020 года пакінуў «Вольфсбург».
Апошнія гады
У маі 2020 года ў якасці свабоднага агента падпісаў кантракт з «Генгамам», гуляў там да канца сезона 2020/21. У верасні 2021 года папоўніў склад партугальскай «Баавішты».
Міжнародная кар’ера
Хоць Нтэп нарадзіўся ў Камеруне, ён мае грамадзянства Францыі, што дазволіла гуляць за юнацкую зборную Францыі. Праз тры гады ён увайшоў у склад зборнай моладзевай зборнай Францыі, каб прыняць удзел у турніры ў Тулоне. 24 мая 2015 года галоўны трэнер нацыянальнай зборнай Францыі Дзідзье Дэшам выклікаў Нтэпа на таварыскія гульні супраць зборных Бельгіі і Албаніі.
7 чэрвеня 2015 года выйшаў на поле на 80-й хвіліне, замяніўшы Аліўе Жыру. Роўна праз 9 хвілін прысутнасці на поле, аддаў галявы пас на Набіля Фекіра, але гэта не дазволіла перамагчы зборную Бельгіі, матч завяршыўся з лікам 3:4.
У жніўні 2018 года Нтэп пагадзіўся выступаць за нацыянальную зборную Камеруна.
Міжнародная статыстыка
Станам на 14 чэрвеня 2015 года.
Матчы і галы за зборную
Станам на 14 чэрвеня 2015 года.
Разам: 2 матчы / 0 галоў; 0 перамог, 0 нічыіх, 2 паражэння.
IC 4505
IC 4505 — галактыка тыпу E-S0 (эліптычная спіральная галактыка) ў сузор’і Валапас.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Аматарская хімія
Аматарская хімія або дамашняя хімія — занятак хіміяй як хобі. Аматарская хімія звычайна праводзіцца з дапамогай любых хімічных рэчываў, якія ёсць у дамашняй гаспадарцы. Яе не трэба блытаць з падпольнай хіміяй, якая ўключае незаконную вытворчасць наркотыкаў.
Камісія па мураванай будоўлі Санкт-Пецярбурга і Масквы
Камісія па мураванай будоўлі Санкт-Пецярбурга і Масквы (Коми́ссия о ка́менном строе́нии Санкт-Петербу́рга и Москвы́ ) — дзяржаўная ўстанова ў Расійскай імперыі, якая займалася пытаннямі планіроўкі і забудовы сталіц і інш. гарадоў. Утворана 11 снежня 1762 года, знаходзілася ў распараджэнні Сената. Першапачаткова называлася «Камісіяй для ўпарадкавання гарадоў Санкт-Пецярбурга і Масквы» і прызначалася для вызначэння граніц Санкт-Пецярбурга і яго прадмесцяў. З'яўлялася правапераемніцай Камісіі па Санкт-Пецярбургскай будоўлі, створанай 10 ліпеня 1737 года.
Гісторыя
У адпаведнасці з указам 1763 г. «Аб стварэнні ўсім гарадам, іх будоўлям і вуліцам спецыяльных планаў па кожнай губерні асобна» Камісіі было даручана кіраванне складаннем планаў і забудовай гарадоў Расійскай Імперыі. З гэтага моманту, Найвышэйша зацверджаны генеральны план, становіцца асноватворным горадабудаўнічым дакументам, які мае юрыдычны статус.
У 1763 годзе Камісія правяла конкурс на лепшы праект планіроўкі сталіцы. Вынікі конкурсу да нас не дашлі. Паводле праектаў камісіі ажыццяўлялася рэгуляванне забудовы набярэжных малых рэк і каналаў, фарміраванне архітэктурных ансамбляў цэнтральных плошчаў. У 1764—1768 гадах у камісіі створаны планы забудовы Адміралцейскіх частак, Васільеўскага вострава, Пецярбургскага боку, прадмесцяў за ракой Фантанкай.
Праца Камісіі непасрэдна ўзаемадзейнічала з губернскімі органамі. Менавіта на месцах першапачаткова рабілася геадэзічная здымка месца і разбіўка плана горада ў адпаведнасці з межавай інструкцыяй 1766 года. Акрамя ўласна падасноў гарадскіх зямель, з губерняў паступалі і прапановы, якія тычыліся рэканструктыўных мерапрыемстваў. Пры гэтым губернатары паведамлялі ў Сенат вынікі абмеркаванняў гэтых пытанняў з прадстаўнікамі мясцовага дваранства.
У 1774 годзе было заснавана маскоўскае аддзяленне камісіі — Асобны дэпартамент, на чале якога быў пастаўлены вопытны будаўнічы чыноўнік П. М. Кожын. У пачатку 1775 года ў дэпартаменце пачаў працаваць архітэктар Н. Легран. Да лета таго ж года аддзяленнем быў распрацаваны Праектны план — праект рэканструкцыі Масквы. Для практычнай рэалізацыі плана была заснавана спецыяльная будаўнічая арганізацыя, якая атрымала запазычаную са старажытных часоў назву Каменнага прыказа; узначаліў Каменны прыказ П. М. Кожын. Апроч будаўніцтва Каменнаму прыказу было даручана стварэнне цагельняў і будаўнічы нагляд за будоўлямі.
Камісія распрацоўвала таксама планы звыш 300 правінцыйных гарадоў Расіі. Скасавана ў 1796 годзе пры Паўле I.
Кіраўніцтва Камісіі
У розны час Камісію ўзначальвалі сенатары: і інш.
Галоўныя архітэктары Камісіі
Рабочую частку Камісіі, непасрэдна звязаную з пытаннямі планіроўкі і забудовы, у розны час узначальвалі архітэктары:
Быкіў (Драгобыцкі раён)
Быкіў (Би́ків) — вёска ў Драгобыцкім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Вэлыка Чэрнігіўка
Вэлыка Чэрнігіўка (Вели́ка Черні́гівка) — вёска ў Оўруцкім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Оўруцкай гарадской абшчыны.
Говард Ходжкін
Говард Ходжкін (Howard Hodgkin;,  — , Лондан) — брытанскі жывапісец і графік, адзін з найбольш выбітных каларыстаў свайго пакалення. Яго абстрактныя карціны, часта невялікага фармату, заснаваныя на рэальных падзеях (як правіла, гэта ўражанні ад сустрэч з людзьмі).
Біяграфія
Нарадзіўся ў сям’і Эліята Ходжкіна (1905—1973) і яго жонкі Кэтрын. Мастак шмат падарожнічаў, некалькі разоў наведваў Індыю. Прыхільнасць мастака да дэкаратыўных бардзюраў і плоскіх каляровых участкаў адлюстроўвае захапленне індыйскай мініяцюрай.