cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Дурбэ
Гісторыя
Герб гораду ў выглядзе срэбнай яблыні на блакітным полі быў нададзены ў 1925 годзе. У латышскім фальклоры яблыня лічыцца магічнай крыніцай маладосці і прыцягальнасці.
Ласі
Назву Ласі́ маюць:
Дубялі
Дубялі́ (, Дубели) — вёска ў Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Жалудоцкага сельсавета.
Да 17 студзеня 1969 года вёска ўваходзіла ў склад Доўгаўскага сельсавета, да 20 лістапада 1973 года — у склад Жалудоцкага сельсавета , да 26 лютага 2013 года знаходзілася ў адміністрацыйным падпарадкаванні Жалудоцкага пассавета.
NGC 5101
NGC 5101 – галактыка каталога NGC, знаходзіцца ў Сузор’і Гідры. Бачная зорная велічыня: 10,5. Размер: 5,4' × 4,6'. Прамое ўзыходжанне: 13 гадз. 21 мін. 46 сек. Схіленне: -27°25'51".
Стрэлкі звычайныя
Стрэ́лкі звычайныя (Capsella bursa-pastoris) — від аднагадовых ці двухгадовых кветкавых раслін роду  сямейства. На тэрыторыі Беларусі з’яўляецца заносным відам, але распаўсюдзіўся па ўсёй тэрыторыі.
Назва
Стрэлкі звычайныя, грачыха палявая, чарвец, чарвічнік , вошы , серыкі, стрэлкі, клопікі  , сірыкі , атдохе.
Батанічнае апісанне
Травяністая расліна вышынёй 5—50 см. Сцябло простае або галінастае, знізу апушанае. Ніжняе лісце ў разетцы, чаранковае, падоўжана-ланцэтнае, звычайна перыста-раздзельнае, з трохвугольнымі зубцамі ці долямі; сцябловае — сядзячае, сцяблоабдымнае, суцэльнае, выемчата-зубчастае. Кветкі дробныя, правільныя, 4-членныя, у гронках; пялёсткі белыя або ружаватыя, звужаны каля асновы ў ногцік і чаргуюцца з чашалісцікамі; тычынак 6, 2 з іх кароткія. Ветра- ці насякомаапыляльныя. Плод — адваротнатрохвугольны стручочак.
Біялогія і экалогія
Растуць на пустках, як пустазелле на палях, у садах, каля дарог. Аднагадовыя ці двухгадовыя расліны (разеткі часам зімуюць). Цвітуць у красавіку-кастрычніку.
Выкарыстанне і ўласцівасці
Лекавая, кармавая, ядомая расліна. Настой і экстракт травы — кроваспыняльны, жаўцягонны і гіпатанзіўны сродак. Дазволены дзяржаўнай фармакапеяй Беларусі да медычнага выкарыстання. У афіцыйнай медыцыне выкарыстоўваюць траву Bursae pastoris herba. У народнай медыцыне ўжываецца разнастайна як мачагоннае, кроваспыняльнае, ранагаючае; пры хваробах Страўнікава-кішачсага тракту, сэрца, нырак, печані, любых унутраных крывацёках, ліхаманцы.
Ікшкілэ
Ікшкілэ (Ikšķile) — горад у Латвіі. З’яўляецца адміністрацыйным цэнтрам Ікшкільскага краю. Плошча 2,2 км². Насельніцтва 4063 чал. (2012).
(122) Герда
(122) Герда (Gerda) — даволі буйны астэроід галоўнага пояса, прыналежны да светлага спектральнага класа S. Ён быў адкрыты 31 ліпеня 1872 года амерыканскім астраномам нямецкага паходжання К. Г. Ф. Петэрсам у Клінтану, ЗША і названы ў гонар Герды, жонкі бога Фрэйра ў скандынаўскай міфалогіі.
Дзедуны
Дзедуны́ (, Дедуны) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Гаранскага сельсавета.
Медэа
Медэа (Medea) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Фрыўлі-Венецыя-Джулія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Гарыцыя.
Насельніцтва складае 945 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 134 чал./км². Займае плошчу 7 км². Паштовы індэкс — 34076. Тэлефонны код — 0481.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
IC 754
IC 754 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) у сузор'і Дзева.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Берлін (Нью-Гэмпшыр)
Берлін (Berlin) — горад, размешчаны ўздоўж ракі Андраскагін у акрузе Коас штата Нью-Гэмпшыр. Па выніках перапісу 2000 года колькасць насельніцтва склала 10 331 чалавек (разам з вёскай Каскад). Горад знаходзіцца на мяжы нацыянальнага парка Белыя горы.
Берлін (значэнні)
Берлін — тапонім, прозвішча.
Луко
Луко (Луко́) — вёска ў Валадымырэцкім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Рыжаўка (Жмэрынскі раён)
Рыжаўка (Ри́жавка) — вёска ў Жмэрынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Адам Станкевіч
Адам Станкевіч (, в. , Ашмянскі павет, цяпер  — , Тайшэцкі раён, Іркуцкай вобласці) — беларускі грамадска-палітычны дзеяч, выдавец, гісторык, публіцыст, літаратуразнавец, каталіцкі святар.
Біяграфічны нарыс
Вучыўся ў Ашмянскім гарадскім вучылішчы, скончыў духоўную семінарыю ў Вільні (1914), рымска-каталіцкую духоўную акадэмію ў Петраградзе (1918). Пасвячоны ў святары ў 1914 г. Падчас вучобы ў Петраградзе старшыня беларускага гуртка, супрацоўнічаў з беларускім газетамі «Светач», «Дзянніца», «Гоман». Адзін з заснавальнікаў і лідараў Хрысціянскай дэмакратычнай злучнасці (гл. Беларуская хрысціянская дэмакратыя, 1917). Адзін з ініцыятараў правядзення і ўдзельнік з’езда беларускага каталіцкага духавенства (24—25.5.1917) у Мінску, дзе выступіў з рэфератам пра беларускі рух і яго адносіны да царквы на Беларусі. У 1917 годзе адным з першых перайшоў да казанняў на беларускай мове пры правядзенні набажэнстваў у Дзісенскім, Браслаўскім паветах, Драгічыне, за што падвяргаўся ганенням з боку польскіх царкоўных улад. Кандыдат кананічнага права (1918). 3 1919 выкладаў рэлігію ў Віленскай беларускай гімназіі. У жніўні 1919 — верасні 1922 г. рэдактар-выдавец газеты «Крыніца». Уваходзіў у камітэт Беларускага таварыства дапамогі пацярпелым ад вайны. У 1922—1928 гг. пасол (дэпутат) польскага сейма, намеснік старшыні Беларускага пасольскага клуба (да яго расколу ў 1925 г.); адстойваў нацыянальныя, сацыяльныя і рэлігійныя правы заходне-беларускага насельніцтва. За дабрачынную дзейнасць яго называлі «вялікім філантропам».
Пражываў у Вільні ў доме па вуліцы Полацкай, 9 (Polocko g. 9).
Адзін з кіраўнікоў Беларускага нацыянальнага камітэта ў Вільні. У 1924—1926 гг. узначальваў Таварыства беларускай школы (ТБШ), быў старшынёй і фактычным кіраўніком Беларускага інстытута гаспадаркі і культуры (БІГіК). У 1928—1939 гг. рэдактар і выдавец часопіса «Хрысціянская думка». Адзін з заснавальнікаў у Вільні беларускай друкарні імя Ф. Скарыны (1926—1940), у якой выдадзена не менш за 146 назваў беларускіх рэлігійных і свецкіх кніг, Беларускага каталіцкага выдавецтва. На IV з’ездзе БХД (снежань 1931 г.) абраны членам ЦК партыі. Адстойваў асновы дэмакратычнага ладу, выступаў за эвалюцыйны шлях развіцця грамадства, легальныя формы барацьбы, адмоўна ставіўся да сацыялістычнай рэвалюцыі. Як прыхільнік незалежніцкіх поглядаў, прытрымліваўся тэорыі самабытнасці развіцця беларускай нацыі і абуджаў нацыянальную свядомасць беларусаў на аснове хрысціянскай этыкі і дэмакратычных прынцыпаў. Выступаў супраць сацыяльна-класавага падыходу ў дзейнасці Кампартыі Заходняй Беларусі (КПЗБ), рэвалюцыйнага характару праграмы Беларускай сялянска-работніцкай грамады (БСРГ), згодніцтва паланафільскіх груповак. Асуджаў тэрор і ганенні заходне-беларускага насельніцтва з боку польскіх улад. У 1933 гэ звольнены з Віленскай беларускай гімназіі, працаваў у гандлёвай школе імя С. Сташыца ў Вільні. Як прыхільнік беларусізацыі каталіцкай царквы, вёў богаслужэнні на беларускай мове ў касцёле Св. Мікалая ў Вільні. У 1938 годзе высланы польскай адміністрацыяй на 5 гадоў у Слонім. Восенню 1939 г. вярнуўся ў Вільню і стаў дырэктарам беларускай дзяржаўнай прагімназіі. Пасля перадачы Вільні і Віленшчыны Літве арганізаваў там Беларускі цэнтр, аднавіў выданне газеты «Крыніца».
У гады нацысцкай акупацыі абмяжоўваўся рэлігійнай працай у касцёле Св. Міхала, дапамагаў ратаваць ад рабавання экспанаты Віленскага беларускага музея. Выдаў «Вучнёўскі малітаўнічак» і «Патрэбнейшыя выняткі з Рытуалу».
7 снежня 1944 быў арыштаваны савецкімі органамі НКУС (неўзабаве адпушчаны). 13 красавіка 1949 арыштаваны другі раз, абвінавачаны ў антысавецкай дзейнасці. 31.8.1949 Асобай нарадай пры МДБ СССР асуджаны на 25 гадоў пазбаўлення волі. Зняволенне адбываў у віленскай турме Лукішкі, потым у Азярлагу (Тайшэт, Іркуцкая вобласць), дзе памёр.
Смерць і пахаванне
Віктар Сікора, які пахаваў кс. Адама Станкевіча, пакінуў успаміны пра тыя падзеі: «Самы мой жудасны ўспамін з Тайшэта — гэта пахаваньне ксяндза Адама Станкевіча. Памятаю, як прыйшлі літоўцы і кажуць: ''„Ксёндз у нас памірае. Як бы вады знайсьці?“'' А ў нас там вады не было. Рабілі сьвідравіны, але да 84-мэтровай глыбіні яе не знайшлі ды не змаглі прабіцца глыбей — далей была скала… А рэчка знаходзілася аж у 7 кілямэтрах ад лягеру. Зьбіралі дажджавую ваду, а зімой даводзілася нам зьбіраць сьнег і тапіць яго. Ужо пазьней нам далі машыну, і мы вазілі лёд зь невялічкай рэчкі, нарыхтоўвалі яго, перасыпалі пілавіньнем… Дык вось, просяць літоўцы вады. — А адкуль ён? — пытаюся я. — Зь Вільні, — адказваюць. Я прынёс сьнегу, растапіў яго, і яны панесьлі ваду. Пасьля літоўцы зноў прыходзяць. Я кажу: — А вы ня скажаце прозьвішча ксяндза, не Станкевіч? — Станкевічус Адомас, — адказваюць яны. Распытаў я, у якім бараку ён ляжыць і пабег туды, а Станкевіч быў ужо мёртвы… Яго было цяжка пазнаць… У Тайшэце было так устаноўлена, што калі каго хавалі, абавязкова нябожчыка спачатку прывозілі ў морг, каб зрабіць ускрыцьцё. Баяліся, каб хтосьці жывы ня ўцёк пад выглядам мёртвага. „Працаваў“ там адмысловы „мясьнік“, які ўпрост ірваў труп на кавалкі… Вырашыў я, што пахаваю ксяндза Адама, правяду яго ў апошнюю дарогу. Узяў сані, палазы якіх былі з дрэва зробленыя. Вёз іх на сабе, бо коней не было. Дагэтуль я не магу быць на пахаваньнях, бо не магу забыць таго, што адбылося ў Тайшэце… Падвозім сані да варотаў. Яны адчыняюцца. Зь дзяжуркі выходзіць „мясьнік“ з „кішнёй“, што рыбакі зімой лёд прабіваюць. І ёй ксяндзу ўдарыў у грудзі… А пасьля другі выходзіць з кувалдай і б’е яго па галаве. Праламіў яе, паляцелі мазгі… Я ледзь не самлеў. Ляжыць ксёндз Адам Станкевіч у труне (хоць гэта толькі названьне, а не труна), увесь заліты крывёю…».
Адам Станкевіч пахаваны 10.12.1949 года на могілках Азярлага каля вёскі Шаўчэнкі Тайшэцкага раёна.
Навуковая і асветніцкая дзейнасць
Першыя артыкулы Адама Станкевіча апублікаваны ў газеце «Наша ніва» ў 1913 г. Аўтар літаратурных партрэтаў дзеячаў айчыннай гісторыі і культуры, кніг і брашур з распрацоўкай нацыянальнай гістарыяграфічнай канцэпцыі. Традыцыю дзяржаўнасці Беларусі вёў ад Полацкага, Смаленскага, Турава-Пінскага княстваў і ВКЛ. Адмаўляў палажэнне пра гвалтоўнае далучэнне заходне-рускіх зямель да ВКЛ. Высока цаніў гуманістычную скіраванасць, дэмакратычны характар дзейнасці Ф. Скарыны («Доктар Францішак Скарына — першы друкар беларускі (1525—1925)» (1925). Пытанні гісторыі беларускага народа разглядаў у працах «Вітаўт Вялікі і беларусы» (1930), «Кастусь Каліноўскі: „Мужыцкая праўда“ і ідэя незалежнасці Беларусі» (1933), «Да гісторыі беларускага палітычнага вызвалення» (1934), нацыянальнай асветы — у працы «Беларуская мова ў школах Беларусі XVI і XVII ст.» (1928), беларускага нацыянальнага адраджэння ў ХІХ — 1-й пал. ХХ ст. — «Беларускі хрысціянскі рух» (1939) гісторыю хрысціянства і хрысціянска-дэмакратычнага руху на Беларусі — «Хрысціянства і беларускі народ: (Спроба сінтэзы)» (1940). Перакладаў з лацінскай, літоўскай і іншых моў. Аўтар падручніка па айчыннай гісторыі для пачатковай школы. У 1944 годзе пачаў пісаць кнігу «Гісторыя Беларусі (сістэматычны нарыс)», дзе сцвярджаў, што гісторыя беларускага народа — гзта рэалізацыя яго нацыянальнай ідэі, рух да «гарманічнай нацыянальнай цэласнасці». 3 запланаваных 5 частак да арышту напісаў толькі 2. Асабістыя архіўныя матэрыялы Адама Станкевіча захоўваюцца ў Цэнтральнай навуковай бібліятэцы Нацыянальнай АН Беларусі.
Памяць
Мемарыяльная дошка ў гонар Адамам Станкевічам ўстаноўлена на будынку Віленскай беларускай гімназіі.
Марыяна Рахой
Марыяна Рахой Брэй (Mariano Rajoy Brey,, Сант’яга-дэ-Кампастэла) — іспанскі палітык, лідар Народнай партыі з 2004 года, прэм’ер-міністр Іспаніі (2011—2018).
Займаў міністэрскія пасты ва ўрадзе Хасэ Марыі Аснара, з 28 лютага 2000 г. да 3 верасня 2003 года — віцэ-прэзідэнт урада, з лютага 2001 па 2004 год — міністр унутраных спраў. Пасля паражэння партыі на выбарах 17 красавіка 2004 узначаліў апазіцыю ў Картэса.
У 2008 годзе прайграў парламенцкія выбары сацыялістам на чале з Хасэ Луісам Радрыгесам Сапатэра.
На ўсеагульных парламенцкіх выбарах 20 лістапада 2011 г. Народная партыя Іспаніі пад яго кіраўніцтвам атрымала перамогу, атрымаўшы 186 з 350 месцаў у ніжняй палаце. З 21 снежня 2011 Марыяна Рахой — прэм’ер-міністр Іспаніі. 1 чэрвеня 2018 года іспанскі парламент пазбавіў Марыяна Рахоя пасады прэм’ера на фоне карупцыйнага скандалу.
Аляксей Мікалаевіч Сокал
Біяграфія
Скончыў Беларускі дзяржаўны эканамічны ўніверсітэт, Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь.
З’яўляўся дэпутатам Мінскага гарадскога Савета дэпутатаў дваццаць сёмага склікання. Выбіраўся дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання.
14 мая 2017 года быў абраны першым сакратаром ЦК Камуністычнай партыі Беларусі.
15 сакавіка 2021 года ўвайшоў у склад Канстытуцыйнай камісіі, якая ў мэтах ажыццяўлення рэзалюцыі шостага Усебеларускага народнага сходу распрацоўвае прапановы па змяненні Канстытуцыі Беларусі і забяспечвае іх усенароднае абмеркаванне.
Узнагароды
Мае Падзячнае пісьмо Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь, узнагароджаны Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, ганаровымі граматамі Мінскага гарадскога выканаўчага камітэта і Мінскага гарадскога Савета дэпутатаў.
Бірджэнд
Бірджэнд (перс. بيرجند) — горад на ўсходзе Ірана, адміністрацыйны цэнтр правінцыі Паўднёвы Харасан.
Адзін з найбольш дынамічна развіваюцца гарадоў у Іране, трэці па велічыні горад на ўсходзе Ірана пасля Мешхеда і Захедана.
Жодзіна (станцыя)
Жо́дзіна (, Жодино)  — станцыя Мінскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Мінскай вобласці. Размешчана ў цэнтры горада Жодзіна; на лініі Орша-Цэнтральная — Мінск-Пасажырскі, паміж прыпыначнымі пунктамі Пралетарская Пабеда і Жодзіна-Паўднёвае.
Баброва (возера, Гарадоцкі раён)
Плошча паверхні 0,04 км². Даўжыня 0,65 км, найбольшая шырыня 0,2 км. Даўжыня берагавой лініі 1,4 км.
Схілы катлавіны вышынёй 10—15 м, пад сельскагаспадарчымі ўгоддзямі. На поўдні і паўночным захадзе забалочаная пойма шырынёй 100 м. На поўначы злучана ручаём з возерам Карасёва.
Яўген Міклашэўскі
Яўген Васілевіч Міклашэўскі (нар., в. Лыскі, цяпер Беластоцкі павет, Падляскае ваяводства, Польшча; Псеўданімы: Яўген Верабей) — беларускі паэт і перакладчык.
Біяграфія
Нарадзіўся ў сялянскай сям’і. У 1946 г. пераехаў з бацькамі ў в. Кміты (цяпер Нясвіжскі раён). У 1953 г. паступіў у Нясвіжскае педагагічнае вучылішча імя Якуба Коласа, дзе правучыўся 3 гады. Апошні курс заканчваў у Пінскім педагагічным вучылішчы (1957). Працаваў загадчыкам Вяліка-Вулькаўскай і Чарнеевіцкай пачатковых школ Пінскага раёна. Вучыўся ў Мінскім педагагічным інстытуце замежных моў (1962—1965). Працаваў загадчыкам аддзела часопіса «Родная прырода» (1972—1978), старшым рэдактарам аддзела прозы часопіса «Маладосць» (1978—1981), літкансультантам СП БССР (1981—1988). Член Саюза пісьменнікаў СССР (з 1980). Жыве ў Мінску.
Творчасць
Дэбютаваў у друку ў 1959 г. (часопіс «Полымя»). Аўтар зборнікаў паэзіі «Свежасць» (1968), «Ганна з Пухавіч» (гумар, 1976), «Світальны водбліск» (1981, усе тры пад псеўд. Яўген Верабей), «У спрадвечным руху» (1985), «Зара-заранка, зара-вячэрніца» (1989). У часопісе «Маладосць» апублікаваў аповесці «Чатыры дарогі» (1979) і «Мёртвая крыніца» (1989). У выдавецтве «Мастацкая літаратура» выдаў раман-даследаванне «Каханне і смерць або Лёс Максіма Багдановіча» (1994).
Перакладае паэзію і прозу з англійскай і славянскіх моў. Пераклаў творы Д. Уолеса, Э. Хемінгуэя, М. Пехаля, М. Лермантава, С. Ясеніна, А. Кальцова, Р. Кіплінга, Э. Колдуэла, Наваі, Машраба, лібрэта У. Вольскага оперы С. Манюшкі «Галька».
Прызнанне
Лаўрэат Літаратурнай прэміі імя Івана Мележа.
Любахы
Любахы (Любахи́) — вёска ў Валадымырэцкім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Рыў (вёска)
Рыў (Рів) — вёска ў Жмэрынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Дэмакратычная Рэспубліка Афганістан
Дэмакратычная Рэспубліка Афганістан (ДРА) (дары جمهوری دموکراتیک افغانستان) — гістарычная сацыялістычная дзяржава на тэрыторыі сучаснай Ісламскай Рэспублікі Афганістан. Сталіцай рэспублікі з’яўляўся горад Кабул.
Дзяржава была абвешчана у красавіку 1978 года, пасля так званай «красавіцкай рэвалюцыі», да ўлады прыйшла Народна-дэмакратычная партыя Афганістана (НДПА). Вышэйшым органам улады стаў Рэвалюцыйны савет, які ўзначаліў Нур Мухамед Таракі. Дзеючая на той момант Канстытуцыя ад 14 лютага 1977 года была адменена. 16 верасня 1979 года Таракі быў адхілены ад улады яго найбліжэйшым паплечнікам Хафізулой Амінам, які перад гэтым займаў пасаду Прэм’ер-міністра і Міністра Абароны Афганістана.
25 снежня 1979 года па дамоўленасці з кіраўніком Амінам і з мэтай аказання падтрымкі ўраду НДПА ў Афганістан былі ўведзены савецкія войскі. 27 снежня 1979 года савецкія спецгрупы штурма захапілі ўрадавую рэзідэнцыю ў Кабуле і забілі Аміна. Падчас бою загінулі больш як 200 афганскіх салдат і афіцэраў, два малалетнія сыны Аміна і чатырнаццаць савецкіх вайскоўцаў. Савецкія войскі знаходзіліся ў Афганістане да 1989 года.
Пасля вываду савецкіх войскаў кіруючы рэжым у Афганістане на чале з Махамадам Наджыбулой працягнуў атрымліваць дапамогу ад СССР. Пасля распаду СССР дапамога была спынена, і 28 красавіка 1992 года афганскія маджахеды без бою ўвайшлі ў Кабул і існаванне Дэмакратычнай Рэспублікі Афганістан спынілася.
Дубненскі сельсавет
Ду́бненскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Мастоўскага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок (да 2009 г. вёска) Дубна.
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (8 населеных пунктаў) — 1515 чалавек, з іх 90,2 % — беларусы, 5,3 % — палякі, 3,2 % — рускія.
Новачаркаскі электравозабудаўнічы завод
Набыў вядомасць з-за забастоўкі, якая праходзіла 1-2 чэрвеня 1962 года і скончылася расстрэлам рабочых.
Грудзініна
Грудзініна — назва некалькіх населеных пунктаў:
Кандава
Кандава (Kandava) — горад у Латвіі. З’яўляецца адміністрацыйным цэнтрам Кандаўскага краю. Плошча 5,8 км². Насельніцтва 4029 чал. (2016).
Пітэр Серафіновіч
Пітэр Сімон Серафіновіч (Peter Szymon Serafinowicz; нар. ) — брытанскі акцёр і шоўмен беларускага паходжання. Дзед Пітэра Серафіновіча — Сімон Серафіновіч (паводле іншых звестак — Серафімовіч), ураджэнец Беларусі.
Юнацтва
Пітэр Серафіновіч нарадзіўся ў Ліверпуле, дзе наведваў каталіцкую пачатковую школу.
Кар’ера
У 1993 годзе Серафіновіч дэбютаваў у эфіры на радыё BBC Radio 1, у шоу The Knowledge. У 1998 годзе ён упершыню з’явіўся на тэлебачанні ў шоу Comedy Nation і You are Here. З таго часу ён граў шмат роляў рознага плану ў тэлесерыялах на брытанскім і амерыканскім тэлебачанні.
Сям’я
Дзед Пітэра Серафіновіча, Сімон Серафіновіч, абвінавачваўся ў злачынствах, здзейсненых у Беларусі ў часы Другой сусветнай вайны, але не быў асуджаны з-за стану здароўя. Паводле звестак, Серафіновіч, былы капрал Войска Польскага, кіраваў паліцыянтамі ў родным Міры і быў датычны да знішчэння мясцовага яўрэйскага насельніцтва ў 1941 г. Пасля вайны Серафіновіч асеў у Вялікайбрытаніі, дзе быў сябрам палітычна-ваеннай арганізацыі Беларускі Вызвольны Рух.
Яго брат Джэймс Серафіновіч — сцэнарыст і рэжысёр, сястра Хелен — замужам за сцэнарыстам Грэгэмам Лінеганам.
Ракуша
Ракуша — сяло ў Атыраўскай вобласці Казахстана. Знаходзіцца ў падпарадкаванні гарадской адміністрацыі Атырау. Уваходзіць у склад Еркінкалінскай сельскай акругі. Код КАТА — 231045200.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1166 чалавек (586 мужчын і 580 жанчын). Паводле дадзеных перепісу 2009 года, у сяле пражывалі 1805 чалавек (875 мужчын і 930 жанчын).
Ражэпы
Ражэпы (Роже́пи) — вёска ў Жмэрынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Домнікі
До́мнікі (, Домники) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Гаранскага сельсавета.
Гісторыя
Пасля заключэння Брэсцкага міру 1918 года вёска апынулася на тэрыторыі, якая кантралявалася нямецкімі войскамі.
У 1924—1960 гадах цэнтр Домнікаўскага сельсавета.
Гняздзілаўскі сельсавет
Гняздзі́лаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Докшыцкага раёна Маладзечанскай вобласці. Цэнтр — вёска Гняздзілава.
IC 756
IC 756 — галактыка тыпу Sc (кампактная спіральна галактыка) у сузор'і Дзева.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Зара Камунізму
Зара́ Камуні́зму (, Заря Коммунизма) — вёска ў Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Жалудоцкага сельсавета.
Да 20 лістапада 1973 года вёска ўваходзіла ў склад Жалудоцкага сельсавета, да 26 лютага 2013 года ў складзе Жалудоцкага пассавета.
(123) Брунхільда
(123) Брунхільда (Brunhild) — тыповы астэроід галоўнага пояса, прыналежны да светлага спектральнага класа S. Ён быў адкрыты 31 ліпеня 1872 года германа-амерыканскім астраномам К. Г. Ф. Петэрсам у Клінтане, ЗША і названы ў гонар Брунхільды, гераіні германа-скандынаўскай міфалогіі.
Канскі кінафестываль 2002
55-ы Канскі кінафестываль праходзіў з 15 па 26 мая 2002 года ў горадзе Каны, Францыя. Галоўную ўзнагароду кінафестывалю — Залатую пальмавую галіну — атрымаў фільм «Піяніст» рэжысёра Рамана Паланскага.
Сэвэрыніўка (Жмэрынскі раён)
Сэвэрыніўка (Севери́нівка) — вёска ў Жмэрынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Аблога Кхешані
Аблога Кхешані — бітва за ваенную базу Кхешань (Кхесань) падчас В’етнамскай вайны.
Перадгісторыя
У 1962 годзе ў гарадской камуне Кхешань быў пабудаваны пост сувязі, затым ўзлётная паласа. Пазней база стала часткай «лініі Макнамары». З дапамогай гэтага ланцуга ўмацаванняў амерыканскія вайскоўцы спрабавалі спыніць забеспячэнне з Паўночнага В’етнама для партызан В’етконга, што дзейнічалі ў Паўднёвым В’етнаме. Праект першапачаткова быў сумніўным, перакрыць абсалютна ўсе шчыліны было практычна немагчыма, і задума ў выніку правалілася. У дадатак, пастаўкі ішлі і праз суседні Лаос па так званай «сцежцы Ха Шы Міна». Тым не менш, базу ўмацавалі, яе заняў батальён, а затым цэлы полк Корпуса марской пяхоты ЗША. Па перыметры нацягнулі калючы дрот, усталявалі кулямёты і мінамёты, небяспечныя напрамкі прыкрылі міннымі палямі.
Нягледзячы на адсутнасць стратэгічнай каштоўнасці ў Кхешані, разведчыкі паўночнав’етнамцаў усталявалі, што базу параўнальна проста абыйсці з усіх бакоў і акружыць, а гэта магло забяспечыць разгром буйной групоўкі ворага. Падобную тактыку в’етнамцы выкарыстоўвалі ў 1954 годзе, калі разграмілі французскія войскі пры Д’енб’енфу. Тады прапагандысцкі эфект паразы быў гэтак вялікі, што Францыя вымушана была проста пакінуць В’етнам і завяршыць Індакітайскую вайну. Паўночнае камандаванне меркавала паўтарыць поспех.
Спробы ўзяць Кхешань пачаліся яшчэ ў 1967 годзе, але тады да штурму базы справа не дайшла, бо бакі засяродзіліся на захопе ключавых вышынь. Задачай в’етнамцаў было ўзяць панавальныя над мясцовасцю пагоркі. Амерыканцы і іх саюзнікі паспяхова адбілі наступленне праціўніка, але Паўночны В’етнам не змірыўся і рыхтаваў новыя атакі.
У студзені 1968 года ў палон да амерыканцаў здаўся афіцэр паўночнав’етнамскай арміі, які паведаміў, што праз некалькі дзён на Кхешань пачнецца наступленне.
Сілы бакоў
Да 1967 года В’етнамская народная армія (ВНА) засяродзіла ў раёне Кхешані пяць дывізій, амаль 50 тысяч чалавек. Для ўзяцця базы быў створаны нават асобны фронт. Аднак у самой бітве прынялі ўдзел толькі 304-я і 308-я дывізія, агульнай складанасцю больш за 17 тысяч чалавек. 320-я і 324-я дывізіі прыкрывалі тыл. Узбраенне в’етнамскай пяхоты было параўнальна лёгкім: аўтаматы, кулямёты, гранатамёты.
Сілы амерыканцаў складалі 6 тысяч байцоў, але падчас баёў іх групоўка вырасла да 45 тысяч. У амерыканскай арміі была поўная перавага ў паветры. ВПС ЗША былі наймагутнымі ў свеце, і для абароны Кхешані былі вылучаны велізарныя сілы, у тым ліку стратэгічныя бамбардзіроўшчыкі B-52.
Ход баёў
Першая атака в’етнамцаў на базу адбылася 21 студзеня 1968 года. Тады некалькі сотняў салдат атакавалі ўмацаванні на адной з вышынь. Амерыканцы здолелі адбіцца, страціўшы ўсяго чатырох забітымі супраць амаль 50 салдат праціўніка. Літаральна адразу ж па Кхешані засяродзіла агонь артылерыя. Нягледзячы на параўнальную малалікасць гармат, удалося падарваць склад боепрыпасаў, спаліць запас гаручага, пашкодзіць узлётна-пасадачную паласу.
У тую ж ноч часці ВНА без асаблівых праблем пратачыліся скрозь амерыканскую абарону і атакавалі вёску на поўдзень ад базы. Вёску абараняла 175 чалавек, у асноўным паўднёвав’етнамцы (амерыканцаў было ўсяго 25). Стрымаць удалося толькі некалькі першых нападаў, ужо раніцай вёска была акружана, і на наступны дзень амерыканцы вывезлі верталётамі сваіх, а саюзнікам прыйшлося прарывацца самастойна.
Адзіная дарога, якая вяла з базы Кхешань на поўдзень, ахоўвалася толькі часткамі саюзных лаоскіх войскаў, але 23 студзеня тыя былі разгромлены. Магістраль была перарэзана, база апынулася ў поўнай аблоге. Марпехі тэрмінова арганізавалі кругавую абарону.
Увесь наступны тыдзень прайшоў у баях. В’етнамцы не сталі рабіць перапынак нават на свята Тэт (30—31 студзеня), на якое традыцыйна бакі аб’яўлялі перамір’е. У гэты ж час Паўночны В’етнам і В’етконг перайшлі ў буйнамаштабнае наступленне па ўсяму поўдню.
У канцы студзеня ў раёне Кхешані пачаліся масіраваныя бамбардзіроўкі з самалётаў B-52.
У гэты час в’етнамцы знайшлі для сябе новае «слабое звяно» ў праціўніка, па якім аддалі перавагу ўдарыць. У кіламетры ад базы знаходзіліся пазіцыі базы спецназа Лангвей з гарнізонам каля 500 чалавек, але спецназаўцаў сярод іх было каля сарака, астатнія былі байцамі атрада самаабароны, якія праходзілі курс навучання. Зрэшты, у канцы студзеня атрад быў некалькі ўзмоцнены рэшткамі разгромленага лаоскага батальёна. Гарнізон быў нядрэнна ўзброены і мог спадзявацца адбіцца ад праціўнікаў. Часці ВНА, якія атакавалі Лангвей, паспелі прыцягнуць з сабой лёгкія савецкія танкі ПТ-76. Штурм пачаўся 6 лютага. Наяўнасць у паўночнав’етнамцаў танкаў стала поўнай нечаканасцю. Пад прыкрыццём баявых машын абарона хутка была прарвана. Артылерыя асноўных сіл ВНА накрыла базу агнём, так што яе артылерысты не змаглі аказаць спецназу падтрымку. З танкамі давялося змагацца звычайнымі гранатамётамі. Сем машын удалося спаліць, але гарнізон быў асуджаны. Амерыканцаў вывезлі па паветры, а лаосцы і байцы самаабароны прарываліся да сваіх пешшу (у палон трапіла больш за 250 чалавек, каля 300 загінула). База Лангвей была ўзята. Пасля з апорных пунктаў у гэтым раёне заставалася адна толькі база Кхешань, праціўнік падышоў да яе амаль ушчыльную. Байцы Лаоса і сіл самаабароны выйшлі да марпехаў — тыя тут жа раззброілі іх і доўга правяралі на прадмет добранадзейнасці.
У наступныя дні в’етнамцы старанна шукалі слабое месца ў абароне, наносячы ўдары з розных напрамкаў. Аднак марпехі трымаліся моцна, і да 10 лютага в’етнамцы аддалі перавагу перайсці ад штурмаў да аблогі: яны падводзілі свае траншэі ўсё бліжэй да базы, а артылерыя ў меру сіл накрывала пазіцыі амерыканцаў агнём. Аднак асаблівага багацця боепрыпасаў у ВНА не было, у дзень на базу падалі лічаныя дзясяткі снарадаў і мін. З-за дзейнасці снайпераў, марпехі амаль нідзе не маглі лічыць сябе ў бяспецы.
1 сакавіка ВНА зноў паспрабавала захапіць Кхешань, але атака была адбіта. У сярэдзіне сакавіка часці В’етнамскай народнай арміі сталі патроху адыходзіць ад базы — камандаванне зразумела, што прабіць абарону наўрад ці выйдзе. Нягледзячы на гэта, блакаду ніхто пакуль не зняў.
Да красавіка, калі цалкам выдыхнулася Тэцкае наступленне, стала ясна, што ў бліжэйшы час Паўночнаму В’етнаму вайну не выйграць, а амерыканскае камандаванне вырашыла паспрабаваць нарэшце дэблакаваць Кхешань. Спачатку быў пабудаваны перадавы аэрадром у 18 кіламетрах на поўдзень ад базы, потым часці Корпуса марской пяхоты пачалі наступаць на поўнач. Дайсці да Кхешані атрымалася да 6 красавіка. Да гэтага часу трымаўся гарнізон у аблозе 77 дзён. Баі ў раёне базы працягваліся яшчэ тры месяцы.
Вынікі
Аблога Кхешані стала сімвалам бессэнсоўных ахвяр канфлікту.
Малы Жолудск
Малы Жолудск (Мали́й Жолу́дськ) — вёска ў Валадымырэцкім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Марара
Марара (Moraro) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Фрыўлі-Венецыя-Джулія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Гарыцыя.
Насельніцтва складае 743 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 231 чал./км². Займае плошчу 3 км². Паштовы індэкс — 34070. Тэлефонны код — 0481.
Заступнікам населенага пункта лічыцца Святы Андрэй.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Сэрбыніўці
Сэрбыніўці (Серби́нівці) — вёска ў Жмэрынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Virgin Records
«Virgin Records» — брытанскі гуказапісны лэйбл, заснаваны брытанскім прадпрымальнікам Рычардам Брэнсанам, Сайманам Дрэйперам і Нікам Паўэлам у 1972 годзе. У 1992 годзе быў прададзены «Thorn EMI» і стаў даччыным лэйблам кампаніі EMI. У 2006 годзе ў выніку яго зліцця з «Capitol Records» была створана «Capitol Music Group». «Virgin Records» належаць наступныя гуказапісныя лэйблы: «Astralwerks», «Caroline Records», «Higher Octave Music», «Narada», «Noo Trybe Records», «Vernon Yard Recordings ».
Жодзіна-Паўднёвае
Жо́дзіна-Паўднёвае (, Жодино-Южное)  — прыпыначны пункт Мінскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Мінскай вобласці. Размешчаны на паўднёва-заходняй ускраіне горада Жодзіна; на лініі Орша-Цэнтральная — Мінск-Пасажырскі, паміж станцыяй Жодзіна і прыпыначным пунктам Барсукі.
Гробіня
Гробіня (Grobiņa) — горад у Латвіі. З’яўляецца адміністрацыйным цэнтрам Гробінскага краю. Плошча 5,12 км². Насельніцтва 4184 чал. (2012).
Орган
Орган (ад ὄργανον — гармата, інструмент):
Орган
Малі Тэлковычы
Малі Тэлковычы (Малі́ Телковичі) — вёска ў Валадымырэцкім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Сідава
Сідава (Сіда́ва) — вёска ў Жмэрынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Залессе (Гаранскі сельсавет)
Зале́ссе (, Залесье) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Гаранскага сельсавета.
IC 758
IC 758 — галактыка тыпу SBc у сузор'і Вялікая Мядзведзіца.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Хасэ Марыя Аснар
Хасэ Марыя Аснар Лопес (José María Aznar López; 25 лютага 1953) — іспанскі палітык, член Народнай партыі. Прэм’ер-міністр Іспаніі з 5 мая 1996 па 17 красавіка 2004 года.
Нарадзіўся ў Мадрыдзе 25 лютага 1953 ў сям’і дырэктара буйной газеты правага кірунку «Эль Соль». Скончыў Мадрыдскі ўніверсітэт Камплутэнсэ. Працаваў інспектарам у падаткавай службе ў 1970-х — пачатку 1980-х гадоў. У пачатку 1970-х гадоў зацікавіўся палітыкай.
У 1984 годзе быў абраны ў картэсы ад Авілы. У 1987 годзе стаў лідарам рэгіянальнага аддзялення праваліберальнай партыі «Народны альянс» у Кастыліі і Леонэ і атрымаў пасаду кіраўніка ўрада гэтай аўтаноміі.
Слабада (Жмэрынскі раён)
Слабада (Слобода́) — вёска ў Жмэрынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Канскі кінафестываль 2001
54-ы Канскі кінафестываль праходзіў з 14 па 20 мая 2001 года ў горадзе Каны, Францыя. Галоўную ўзнагароду кінафестывалю — Залатую пальмавую галіну — атрымаў фільм «» рэжысёра Нані Марэці.
Дзяменцьева (Пачынкаўскі раён)
Дзяменцьева (Дементьево) — вёска ў Пачынкаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Мурыгінскага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Дзяменцьява абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Жумыскер (Атыраўская вобласць)
Жумыскер — пасёлак у Атыраўскай вобласці Казахстана. Знаходзіцца ў падпарадкаванні гарадской адміністрацыі Атырау. Адміністрацыйны цэнтр Жумыскерскай пасялковай адміністрацыі. Код КАТА — 231047100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва пасёлка складала 4702 чалавекі (2263 мужчыны і 2439 жанчын). Паводле дадзеных перепісу 2009 года, у пасёлку пражывалі 9498 чалавек (4732 мужчыны і 4766 жанчын).
Журавінка (прыпыначны пункт, Лунінецкі раён)
Жураві́нка (, Журавинка)  — прыпыначны пункт Баранавіцкага аддзялення Беларускай чыгункі ў Лунінецкім раёне Брэсцкай вобласці. Размешчаны за 8 км на поўдзень ад горада Лунінец.
Майкл Маркс
Майкл Маркс (Michael Marks, чэрвень 1859, Слонім — ) — брытанскі прадпрымальнік, адзін з сузаснавальнікаў кампаніі Marks & Spencer.
Нарадзіўся ў Слоніме ў яўрэйскай сям'і. У маладосці эміграваў у Англію.
Пасяліўся ў Лідс, дзе размяшчалася кампанія Brran, вядомая тым, што давала працу яўрэйскім імігрантам. У 1884 годзе пазнаёміўся з Ісакам Дэўгірстам — уладальнікам аднаго са складоў-магазінаў. Падпісаў з ім дамову, згодна з якой гандляваў яго вырабамі па-за межамі Лідса. Гэты бізнес аказаўся настолькі прыбытковым, што неўзабаве Маркс атрымаў фінансавую самастойнасць.
Marks & Spencer
Праз дзесяць гадоў Маркс вырашыў, што каб развівацца далей ён павінен знайсці сабе партнёра. Маркс зрабіў прапанову Ісаку Дэўгірсту, аднак той адмовіўся, прапанаваўшы кандадатуру Тома Спенсера. Спенсер пагадзіўся і ўклаў першыя £300 у агульны бізнес.
Дзякуючы мінуламу досведу, а таксама магчымасці вызначаць кошты непасрэдна ў вытворцы, прадпрымальнікі маглі развіваць сетку крамаў, адкрываючы новыя ў такіх гарадах як Манчэстэр, Бірмінгем, Ліверпул, Мідлсбра, Шэфілд, Брысталь, Сандэрленд, Кардыф.
Склад-крама адчыненая ў Манчэстэры ў 1897 стала галоўнай сядзібай імперыі, дзе сёння працуе 70 000 чалавек, а сама кампанія каштуе 7 мільярдаў фунтаў.
Маркс памёр у 1907 годзе як брытанскі грамадзянін, якім стаў 5 мая 1897.
Мілан Руфус
Творчасць
Першыя вершы апублікаваў у часопісах «Prameň», «Nový rod», «Mladá tvorba» і «Borba». Дэбютны зборнік вершаў «Až dozrieme» адзначыў выразны зрух сучаснага разумення паэзіі. У яго творчасці вялікі ўплыў сімвалізму, прысутнічае выразны сацыяльны пасыл і натхненне творчасцю фатографа Марціна Марцінчака. Натхняўся Мілан Руфус і народнай славацкай творчасцю, і творамі шматлікіх славацкіх мастакоў. Акрамя твораў для дарослых, пісаў таксама і дзіцячыя кнігі.
Выступаў як паэт з аўтаномным поглядам на жыццёвыя і маральныя каштоўнасці кахання, на любоў, праўду, прыгажосць, пакуты і трагедыю чалавека і свету другой паловы XX стагоддзя.
Акрамя ўласных твораў, пераклаў таксама «Простанародныя славацкія аповесці» Добшынскага, творы з нарвежскай, іспанскай, рускай і чэшскай моў. Яго творы перакладзеныя на англійскую, балгарскую, венгерскую, італьянскую, нарвежскую, нямецкую, польскую, рускую, французскую, цыганскую, чэшскую і іншыя мовы.
Ушанаванне памяці
У гонар паэта названая малая планета (33158) Руфус, якую адкрылі Леаш Корнаш і Петар Колены з Астранамічнай і геафізічнай абсерваторыі факультэта матэматыкі, фізікі і інфарматыкі ўніверсітэта Коменскага ў Модры 26 лютага 1998.
У 1993 Славацкае тэлебачанне зняла дакументальны фільм «Профілі — Мілан Руфус» (рэжысёр Федар Бартка).
Лівані
Лівані (Līvāni) — горад у Латвіі. З’яўляецца адміністрацыйным цэнтрам Ліванскага краю. Плошча 4,7 км². Насельніцтва 8208 чал. (2016).
Бендэр-Абас
Бендэр-Абас (перс. بندر عباس - Банда́р-е-Аба́с - «Порт Абаса») — партовы горад на поўдні Ірана на беразе Персідскага заліва. З'яўляецца сталіцай правінцыі Хармазган. Займае стратэгічную пазіцыю ў Армузскім праліве. Насельніцтва - 367 508 чал. (2006 г.)
Слабада-Мэжырыўска
Слабада-Мэжырыўска (Слобода-Межирівська) — вёска ў Жмэрынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
NGC 5161
NGC 5161 — галактыка каталога NGC, знаходзіцца ў Сузор’і Цэнтаўра. Бачная зорная велічыня: 11,2. Размер: 5,6' × 2,3'. Прамое ўзыходжанне: 13 гадз. 29 мін. 13,7 сек. Схіленне: −33°10'28".
Аўдотка
Знешні выгляд
Вялікая птушка з «уціснутай» у тулава галавой, вялікімі жоўтымі вачыма і кароткай, моцнай, чорна-жоўтай дзюбай. Птушка дасягае ў даўжыню 45 см, размах крылаў — 80 см, даўжыня крыла — 25 см, хваста — 13 см. Апярэнне верхніх частак цела такога ж колеру як у жаўрукоў; пёры іржава-шэрыя з чорна-бурымі палосамі; ніжні бок цела жаўтлява-белы; махавыя і рулявыя пёры — чорныя. Дзякуючы афарбоўцы можа добра маскіравацца.
Пашырэнне
Радзіма гэтых птушак — Паўднёвая Еўропа, Паўночная Афрыка і Цэнтральная Азія. Дадзеная птушка, як правіла, жыве ў стэпах і пустынях, птушка не стайная, аддае перавагу адзіноце. Актыўная ноччу, добра бегае і лётае.
На тэрыторыі Расіі гэта адзіны прадстаўнік сямейства, сустракаецца ў Ніжнім Паволжы, Перадкаўказзе, на поўдні Арэнбургскай вобласці. Засяляе пустынную, стэпавую і лесастэпавую зоны.
На Беларусі вельмі рэдкі від, знаходзіцца на мяжы знікнення. У пачатку мінулага стагоддзя была месцамі даволі звычайнай птушкай для пінскага, мазырскага і рэчыцкага Палесся, але ўжо ў 1930-я гады стала рэдкай на гнездаванні. У 1980-я гады зарэгістраваныя толькі 3 пары ў Брагінскім раёне і толькі 1 пара ў 1991 годзе ў гэтых жа месцах. Сучасная колькасць віду ацэньваецца ў 1-10 пар, што складае менш за 1 % ад усёй еўрапейскай папуляцыі.
Харчаванне
Гэта пажадлівая птушка, аснову яе рацыёну складаюць — казуркі, слімакі, жабы, яшчаркі, мышы, і, магчыма, яйкі іншых птушак.
Размнажэнне і паводзіны
Гнездаванне пачынаецца ў красавіку. Гняздо робіць у ямцы без прыкрыцця на невялічкім пагорку, часта сярод паламаных галін або каля купіны раслін, звычайна без высцілкі (часам скупая з сухой травы, ракавінак або галькі). Як правіла, самка адкладае 2-3 жаўтаватыя з белымі кропкамі яйкі, якія па памеры можна параўнаць з курыным.
Актыўная ноччу. Голас — звонкі «Тар-ці … Тар-ці-ці-ліі».
Падвіды
Вылучаюць 5 падвідаў аўдоткі :
Слабада-Наскавэцка
Слабада-Наскавэцка (Слобода-Носковецька) — вёска ў Жмэрынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Зенюкі
Зенюкі́ (, Зенюки) — вёска ў Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Жалудоцкага сельсавета.
Да 20 лістапада 1973 года вёска ўваходзіла ў склад Жалудоцкага сельсавета, да 26 лютага 2013 года ў складзе Жалудоцкага пассавета.
Кааба
Кааба (الكعبة) — мусульманская святыня ў выглядзе кубічнай пабудовы ва ўнутраным двары Забароненай Мячэці (Мекка). Мае толькі адзін уваход; адсутнічаюць вокны. Унутры Каабы, у яе правым вуглу на вышыні каля паўтара метраў размешчаны свяшчэнны для ўсіх мусульман ўтрымоўвае Чорны камень (верагодна, метэарытнага паходжання). Вакол Каабы падчас хаджу адбываецца абрад таваф. Кааба служыць кіблай — арыенцірам, да якога звяртаюць свой твар мусульмане ўсяго свету падчас малітвы.
Замошша (Полацкі раён)
Замо́шша (, Замошье) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Гаранскага сельсавета.
Дзянісава (Пачынкаўскі раён)
Дзянісава (Дени́сово) — вёска ў Пачынкаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Мурыгінскага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Дзянісава абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Мадана
Мадана (Madona) — горад у Латвіі. З’яўляецца адміністрацыйным цэнтрам Маданскага краю. Плошча складае 10,5 км². Насельніцтва — 8971 чал. (2016).
Гарадзішча (Шклоўскі раён)
Гарадзі́шча (, Городище) — аграгарадок (да 2012 г. вёска) ў Шклоўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Гарадзішчанскага сельсавета.
Гісторыя
Згадваецца ў 1643 як сяло Бярозавае Гарадзішча з царквой у Басейскім войтаўстве Шклоўскай воласці ў Аршанскім павеце ВКЛ. У часы Расійскай імперыі мястэчка было цэнтрам воласці ў Горацкім павеце Магілёўскай губерні.
Падчас паўстання супраць савецкай улады ў Аршанскім і Горацкім паветах у маі 1919 г. у мястэчку знаходзіўся штаб паўстанцаў.
Інфраструктура
У аграгарадку дзейнічае ААТ «Новагарадзішчанскае», сярэдняя школа і Дом культуры.
Marks & Spencer
Marks & Spencer — буйная брытанская гандлёвая сетка, якая дзейнічае на рынку вопраткі і харчавання. Сузаснавальнікам кампаніі ў канцы 19 ст. быў ураджэнец Слоніма Майкл Маркс.
МАПІД
Адкрытае акцыянернае таварыства «МАПІД» — беларускае будаўнічае прадпрыемства.
Брэсцкі кадэцкі корпус
Брэсцкі кадэцкі корпус — Аляксaндрaўскі Брэсцкі кадэцкі корпyс, з 1857 года Aляксандраўскі кадэцкі корпyс, сярэдняя ваенна-навучальная ўстанова закрытага тыпу для падрыхтоўкі дваранскіх дзяцей да вайсковай службы.
Гісторыя корпуса
Існаваў y 1842—1863 гг. y Брэсце. Заснаваны на сродкі казны, a таксама памешчыкаў Віленскай, Гродзенскай, Мінскай і Беластоцкай губерній.
Найменне «Аляксандраўскі» — y гонар Аляксандра II, будучага імператара, які ў 1849—55 быў галоўным начальнікам (шэфам) кадэцкіх карпусоў Расіі. Размяшчаўся ў пераабсталяваным будынку бернардзінскага кляштара на Валынскім умацаванні Брэсцкай крэпасці. Разлічаны на 400 навучэнцаў (кадэтаў). На вучобу прымаліся дзеці дваран, штаб- і обер-афіцэраў ва ўзросце 9,5—11,5 года. Выкладаліся агульнаадукацыйныя прадметы за курс гімназіі (мовы, прыродазнаўчыя і грамадазнаўчыя навукі), страявая падрыхтоўка, верхавая язда, ружэйная стральба, фехтаванне, гімнастыка, плаванне, музыка і танцы. Выпускнікоў накіроўвалі пераважна ў юнкерскія вучылішчы.
У сувязі з пачаткам Крымскай вайны 1853—1856 і абвяшчэннем ваеннага становішча ў Брэсцкай крэпасці Брэсцкі кадэцкі корпус y 1854 пераведзены ў Маскву, a ў I860 — y Вільню, дзе ў 1863 y сувязі з рэформай ваенна-навучальных устаноў скасаваны.
Многія з выхаванцаў корпуса пазней сталі дзеячамі рэвалюцыйнага руху ў Расіі, кіраўнікамі і ўдзельнікамі паўстання 1863—64 на Беларусі, y Літве і Польшчы, y тл. П. І. Адамовіч, Я. В. Дамброўскі, Я. Ф. Кульчыцкі, Б. В. Люгайла, І. А. Падбельскі, З. У. Падлеўскі, Б. С. Паўловіч, Я. А. Пыдзеўскі, М. В. Сакалоў, А. Г. Стаброўскі, П. Ф. Уладычанскі і інш.
IC 760
IC 760 — галактыка тыпу S0 (спіральная галактыка) у сузор'і Гідра.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Лунненскі сельсавет
Лу́нненскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Мастоўскага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок (да 2009 г. вёска) Лунна.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Скідзельскага раёна Беластоцкай вобласці БССР. Цэнтр — рабочы пасёлак Лунна. З 20 верасня 1944 года ў складзе Гродзенскай вобласці. 16 снежня 1955 года статус Лунна паніжаны да вёскі. З 25 снежня 1962 года ў Гродзенскім раёне, з 6 студзеня 1965 года ў Мастоўскім раёне. У 1977 годзе скасаваны хутары Бярэзінка і Татаршчына. У 1978 годзе ў склад сельсавета з Харціцкага сельсавета перададзена вёска Пладовая. 26 лютага 2013 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Глядавіцкага сельсавета (населеныя пункты Багатырэвічы, Глядавічы, Грушаўка, Дубраўляны, Жылічы, Кухары, Машталеры, Мінявічы, Мяшэтнікі, Паніжаны, Стральцы, Хамічы, Шчарбавічы). 28 жніўня 2013 года ў склад Гудзевіцкага сельсавета перададзена вёска Тоўсцікі, у склад Дубненскага сельсавета — вёска Пладовая.
Слабада-Чэрнятынска
Слабада-Чэрнятынска (Слобода-Чернятинська) — вёска ў Жмэрынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
NGC 5215B
NGC 5215B (іншыя пазначэнні — ESO 383-29, MCG -5-32-41, VV 693, PGC 47888, PGC 47887) — лінзападобная галактыка (S0) у сузор’і Цэнтаўр.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Чорны камень
Чорны камень (الحجر الأسود — аль-хаджар аль-асвад) — мусульманская святыня, камень прабачэння, пасланы Адаму і Еве Богам, ўмантаваны ва ўсходні кут Каабы на вышыні 1,5 м і заключаны ў срэбраную аправу. Бачная паверхня каменя мае плошчу прыкладна 16,5 × 20 см. Паводле падання, Чорны камень быў белым, але паступова ён пачарнеў, прасякнуты чалавечымі грахамі. Існуюць розныя гіпотэзы паходжання Чорнага каменя. Па адной з версій, гэта метэарыт.
Лінкальн (Нью-Гэмпшыр)
Лінкальн (Lincoln) — горад у акрузе Графтан, штат Нью-Гэмпшыр, ЗША. 1,662 жыхары па перапісе 2010 года.
Ён Фрэдрык Рэйнфельт
Ён Фрэдрык Рэйнфельт (таксама Райнфельт; John Fredrik Reinfeldt ; 4 жніўня 1965 г.) — шведскі дзяржаўны і палітычны дзеяч, прэм’ер-міністр Швецыі (2006—2014).
Доўгамосце
Доўгамосце (Долгомостье) — вёска ў Пачынкаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Мурыгінскага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Доўгамосцце абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Станіслаўчык (Жмэрынскі раён)
Станіслаўчык (Станісла́вчик) — вёска ў Жмэрынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Рэмбаза (Атыраўская вобласць)
Рэмбаза — аул у Атыраўскай вобласці Казахстана. Знаходзіцца ў падпарадкаванні гарадской адміністрацыі Атырау. Уваходзіць у склад Жумыскерскай пасялковай адміністрацыі. Код КАТА — 231047200.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва аула складала 1993 чалавекі (964 мужчыны і 1029 жанчын). Паводле дадзеных перепісу 2009 года, у ауле пражывалі 2625 чалавек (1273 мужчыны і 1352 жанчыны).
Стадульці
Стадульці (Стоду́льці) — вёска ў Жмэрынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Журавінка (прыпыначны пункт, Гомельскі раён)
Жураві́нка (, Журавинка)  — прыпыначны пункт Гомельскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Гомельскім раёне Гомельскай вобласці. Размешчаны за 2,3 км на паўночны захад ад вёскі Грабаўка; на лініі Ліскі — Краўцоўка, паміж станцыяй Церуха і прыпыначным пунктам Грабаўка.
NGC 5266
NGC 5266 – галактыка каталога NGC, знаходзіцца ў Сузор’і Цэнтаўра. Бачная зорная велічыня: 11,1. Размер: 3,2'x2,1'. Прамое ўзыходжанне: 13 гадз. 42 мін. 54 сек. Схіленне: -48°12'00".
Палітонім
Палітонім (стар.-грэч. πολιτική «дзяржаўная дзейнасць» і όνυμα — імя, назва), або палітнонім — назва ўсіх грамадзян той ці іншай дзяржавы, усяго насельніцтва пэўнага адміністрацыйнага рэгіёна, вытворнае ад назвы дзяржавы або рэгіёна, напрыклад, нігерыйцы, амерыканцы, савецкі народ, расіяне, татарстанцы, казахстанцы, кітайцы.
Палітонім указвае на палітычную прыналежнасць людзей без уліку іх этнічнай, сацыяльнай і любой іншай ідэнтычнасці. Напрыклад, пад тэрмінам «бельгійскі народ» разумеюць усіх грамадзян Бельгіі, хоць ён падзяляецца на дзве самастойныя супольнасці — валонаў і фламандцаў, якія маюць свае дзяржавападобныя нацыянальныя тэрытарыяльныя адзінкі з уласнай палітычнай сістэмай (уключна з палітычнымі партыямі), розныя дзяржаўныя мовы і асобныя прадстаўніцтвы ў некаторых органах Еўрасаюза. Тое ж самае на англійскай мове азначае слова «russians», якое выкарыстоўваецца не толькі для пазначэння рускіх, але і ўсіх грамадзян Расійскай Федэрацыі (а раней — СССР), хоць ў Расіі існуе больш за сто этнасаў. У Беларусі назва тытульнага народа ўжываецца таксама ў якасці палітоніма, абазначае ўсіх грамадзян краіны без увагі на этнічную прыналежнасць.
Індаў пасяўны
Індаў пасяўны або рукола (Eruca vesicaria (L.) Cav. або Eruca sativa (L.) Mill., ці Brassica eruca L.) — адногадовая расліна сямейства Капуставыя (Brassicaceae).
Батанічнае апісанне
Вышыня расліны ў культуры да 100 см. Сцябло прамастойнае, галінастае. Лісце мясістае, перыстае (ніжняе- лірападобна-перыстае). Кветкі белаватыя або шэра-жоўтыя, дыяметрам 2-2,5 см. Плод — струк, даўжынёй 2-3 см. Размнажаецца насеннем. Цвіце ў чэрвені-жніўні.