cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Пратэсты ў Беларусі (2017)
Мінск
Беларускі нацыянальны кангрэс і яго лідар Мікалай Статкевіч, які быў напярэдадні акцыі арыштаваны і прысуджаны да 5 сутак арышту, заклікалі людзей прыйсці на несанкцыянаваную акцыю — маёўку на Кастрычніцкую плошчу ў Мінску. Дзесьці праз паўгадзіны ад пачатку несанкцыянаванага мітынгу яго ўдзельнікі рушылі шэсцем на плошчу Незалежнасці. Супрацоўнікі міліцыі ў мегафон папярэдзілі людзей аб несанкцыянаваным характару акцыі. Каля 500 чалавек дайшлі да Чырвонага касцёлу, дзе Павел Севярынец абвясціў завяршэнне мірнай акцыі пратэсту. Севярынец пасля быў затрыманы і асуджаны на 15 сутак адміністрацыйнага арышту.
Іванаўка (Пачынкаўскі раён)
Гісторыя
Да 1929 года ў складзе Ельнінскага павета Смаленскай губерні.
Пратэсты ў Беларусі (2017)
Гомель
На пляцоўцы каля ДК «Віпра» адбыўся санкцыянаваны ўладамі мітынг арганізаваны апазыцыйнай партыяй «Справядлівы свет». У мітынгу ўзялі ўдзел каля 80 — 100 чалавек. Ад самой партыі прысутнічаў актывіст Юрый Глушакоў. Акрамя таго на мітынгу прысутнічалі актывісты іншых апазыцыйных партый — ад Беларускай хрысціянскай дэмакратыі Віталь Рымашэўскі і Вольга Кавалькова. Рымашэўскі паспрабаваў разгарнуць бел-чырвона-белы сцяг, аднак супрацоўнікі міліцыі адабралі сімволіку. Мітынг працягваўся гадзіну. Пратэстоўцы заклікалі ўлады адмяніць дэкрэт № 3, кантрактную сістэму, і адмовіцца ад павышэння пенсійнага ўзросту.
Брэст
4 чалавекі выйшлі на вул. Савецкая з белымі лістамі паперы ў знак салідарнасці з арыштаванымі раней палітычнымі актывістамі. Праз некалькі хвілін яны былі затрыманыя супрацоўнікамі міліцыі.
Іванаўка (Пачынкаўскі раён)
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Пратэсты ў Беларусі (2017)
Баранавічы
10 чалавек выйшлі на галоўную плошчу горада з белымі лістамі паперы ў знак салідарнасці з палітычнымі актывістамі арыштаванымі ўладамі. Аднак адзін з іх быў затрымаю супрацоўнікамі міліцыі.
22 чэрвеня
22 чэрвеня на Кастрычніцкай плошчы Мінска прайшла акцыя салідарнасці з палітвязнямі. Пікет пачаўся ў 18.00, у ім удзельнічалі каля 20 чалавек — актывісты «Моладзі БНФ», грамадзянскай кампаніі «Еўрапейская Беларусь», Беларускага нацыянальнага кангрэсу. Актывісты выказвалі салідарнасць з 14-ю арыштаванымі фігурантамі «справы патрыётаў», удзельнікам руху «Крытычная маса» Дзмітрыем Паліенкам і праваабаронцам Міхаілам Жамчужным. Двух апошніх беларускія праваабарончыя структуры прызналі палітвязнямі. Акцыя салідарнасці прайшла без затрыманняў. Супрацоўнікі міліцыі вялі відэаздымку, папярэджвалі, каб пікетоўцы разышліся, аднак не заміналі ім.
Правы ЛГБТ у Беларусі
Акрамя таго, што крымінальная адказнасць за гомасексуальнасць была адменена, не было ніякіх іншых намаганняў, каб пераканацца, што заканадаўства абараняе правы лесбіянак, геяў, бісексуалаў і трансгендараў у Беларусі. Прадстаўнікі ЛГБТ-супольнасці сутыкаюцца з вельмі высокім узроўнем негатыўных стэрэатыпаў і сацыяльных забабонаў, як і ў іншых постсавецкіх краінах. Негатыўныя настроі ў дачыненні да прадстаўнікоў ЛГБТ-супольнасці падтрымліваюцца на самым высокім узроўні, у тым ліку, Аляксандрам Лукашэнкам.
Пратэсты ў Беларусі (2017)
3 ліпеня
3 ліпеня ў Мінску, падчас афіцыйнага Дня Незалежнасці Рэспублікі Беларусь, прайшла акцыя пратэсту пад назвай «За мірную Беларусь». Акцыю ўзначальваў апазіцыйны палітык Мікалай Статкевіч.
Правы ЛГБТ у Беларусі
Гісторыя правоў ЛГБТ на Беларусі
У часы Савецкага Саюза Беларусь выкарыстоўвала законы агульныя для ўсіх савецкіх рэспублік. У СССР гомасексуальнасць лічылася незаконнай. Сексуальныя адносіны паміж жанчынамі ніколі не былі незаконнымі ў Беларусі (хаця лесбіянкі маглі быць адпраўлены ў псіхіятрычныя ўстановы, калі выяўлялася аднаполая сексуальная арыентацыя), у той час як сексуальныя адносіны паміж мужчынамі заўсёды былі пад крымінальнай адказнасцю. Такіх слоў, як гомасексуальнасць або геі не было ў савецкіх кодэксах і ў юрыдычнай сістэме выкарыстоўваўся тэрмін мужаложства.
Пратэсты ў Беларусі (2017)
3 ліпеня
Акцыя пачалася а 14 гадзіне на Кастрычніцкай плошчы. Статкевіч прыбыў на плошчу за паўгадзіны да пачатку мітынга, прывезшы з сабой гукаўзмацняльную апаратуру. Па дарозе да плошчы, таксі, у якім ехаў Статкевіч, два разы спынялі супрацоўнікі ДАІ.
Правы ЛГБТ у Беларусі
Гісторыя правоў ЛГБТ на Беларусі
Паводле артыкула 119-1 савецкага Крымінальнага кодэкса Рэспублікі Беларусь было ўстаноўлена, што гомасексуальныя мужчыны, якія маюць добраахвотныя сексуальныя кантакты, павінны быць прысуджаныя да пазбаўлення волі на тэрмін да пяці гадоў. У 1989 годзе каля 50 грамадзян Беларусі былі звольненыя з працы з-за іх сексуальнай арыентацыі. Спецыяльны аддзел быў створаны ў КДБ для барацьбы з гомасексуаламі. Спецслужбы выкарыстоўвалі шантаж і вербавалі агентаў з прадстаўнікоў гей-супольнасці. Такім чынам, была папярэджаная магчымасць з’яўлення якіх-небудзь ЛГБТ-арганізацый або друкаваных выданняў, якія працавалі спецыяльна для сексуальных меншасцей. Гомасексуалы сустракаліся на вуліцы, у туалетах, на вакзалах, або збіраліся ў прыватных кватэрах ці дамах.
Пратэсты ў Беларусі (2017)
3 ліпеня
У 14:08 пратэстоўцы пачалі шэсце да Плошчы Незалежнасці. Акцыя скончылася ў 14:33 на Плошчы Незалежнасці. У мітынгу ўдзельнічала звыш 150 чалавек.
21 кастрычніка
21 кастрычніка ў Мінску на Кастрычніцкай плошчы ў 14:00 пачалася не санкцыянаваная ўладамі акцыя пратэсту, прызначаная лідарам «Беларускага нацыянальнага кангрэсу» Мікалаем Статкевічам. Пратэстоўцы патрабавалі скасавання «дэкрэта аб дармаедах», падвышэння заробкаў і пенсій, змагання з дзедаўшчынай і гвалтам у войску, на якія пасля рэзананснага выпадку гібелі салдата тэрміновай службы была звернутая асаблівая ўвага беларускага грамадства. Шэсце, у якім узялі ўдзел каля 200 чалавек, прайшло ад Кастрычніцкай да плошчы Незалежнасці, акцыя цягнулася менш за гадзіну. У час шэсця не было затрыманняў і перашкодаў мітынгоўцам, але пасля былі затрыманыя прынамсі два актывісты.
Правы ЛГБТ у Беларусі
Гісторыя правоў ЛГБТ на Беларусі
У 1992 годзе часопіс пад назвай «Sex-AntiAids-Plus» быў выдадзены з дапамогай няўрадавай арганізацыі «Stop-Aids-Belarus» (SAB). Другі нумар газеты быў арыштаваны і была ўзбуджаная крымінальная справа супраць газеты. Газета ўтрымоўвала аб’явы для геяў і лесбіянак, таму следства палічыла аб’явы аб знаёмствах зводніцтвам. У 1994 годзе крымінальная справа супраць газеты была спыненая. Тым не менш, яе заснавальнік і галоўны рэдактар Руслан Геніюш, баючыся пераследу па сексуальных матывах, спыніў сваю выдавецкую дзейнасць.
Іванаўка (Пачынкаўскі раён)
Геаграфія
Праз вёску праходзіць аўтадарога.
Пратэсты ў Беларусі (2017)
Рэакцыя ўлады
19 лютага ў вячэрняй нядзельнай праграме «Галоўны эфір» на дзяржаўным тэлеканале «Беларусь-1» асудзілі пратэсты. У сюжэце пад назвай «Марш супраць справядлівасці» былі згаданы акцыі пратэсту без тлумачэння акалічнасцей, як месца, колькасць удзельнікаў і г.д., таксама сцвяржалася неабходнасць сплачваць падаткі :
У перадачы таксама прыгадвалі паездкі чыноўнікаў па рэгіёнах, да якіх людзі, якія «разумелі свой грамадзянскі абавязак плаціць падаткі», прыходзілі па тлумачэнні.
На іншым дзяржаўным тэлеканале — АНТ у сюжэце пра Дэкрэт № 3 распавядалася пра тое, што пратэсты выкліканы неразуменнем сэнсу збору :
Правы ЛГБТ у Беларусі
Інцыдэнт са сцягам на пасольстве Вялікабрытаніі
17 мая 2018 года, у Міжнародны дзень барацьбы з гамафобіяй, трансфобіяй і біфобіяй на будынку пасольства Вялікабрытаніі ў Мінску з’явіўся ЛГБТ-сцяг. Пасол Вялікабрытаніі ў Беларусі Фіёна Гіб растлумачыла рашэнне вывесіць сцяг садзейнічаннем прасоўванню правоў ЛГБТ-супольнасці і жаданнем звянуць увагу грамадскасці на ЛГБТ-людзей і дыскрымінацыю, з якой яны сутыкаюцца. Таксама на афіцыйнай старонцы пасольства ў Facebook з’явіўся відэазварот пасла, дзе яна распавядае пра пазіцыю Вялікабрытаніі ў стаўленні да правоў ЛГБТ.
Пратэсты ў Беларусі (2017)
Рэакцыя ўлады
Звярталася ўвага на сімволіку пратэсту ў Мінску, так узняты кулак, які з’яўляецца інтэрнацыянальным прывітаннем, быў звязаны ў тэлесюжэце з сімволікай арганізацыі, якая датычная да падзеяў у Югаславіі, Украіне, Грузіі і арабскіх краінах.
28 лютага пратэсты, звязаныя з Дэкрэтам аб дармаедстве, упершыню пракаментаваў Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка, які з’яўляецца галоўным ініцыятарам збору :
Станам на 12 сакавіка ніводная раённая газета, якія выдаюцца ў гарадах, дзе ўжо адбыліся ці рыхтуюцца Маршы недармаедаў, не напісала пра пратэсты супраць Дэкрэта № 3. Таксама адсутнічалі звесткі пра іх на сайце Федэрацыі прафсаюзаў Беларусі.
У час акцый пратэсту ў дзяржаўных СМІ з’яўляліся прапагандысцкія матэрыялы, накіраваныя на «выкрыццё» ўдзельнікаў «Маршаў недармаедаў».
NGC 14
NGC 14 (іншыя абазначэнні — UGC 75, MCG 3-1-26, ZWG 456.34, KUG 0006+155, ARP 235, VV 80, PGC 647) — няправільная галактыка у сузор’і Пегас.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Галактыка была адкрыта англійскім астраномам Уільямам Гершэлем 18 верасня 1786.
Правы ЛГБТ у Беларусі
Інцыдэнт са сцягам на пасольстве Вялікабрытаніі
Таксама ў знак салідарнасці з ЛГБТ-супольнасцю сцяг вывесіла і пасольства ЗША.
20 мая Міністэрства ўнутраных спраў Беларусі апублікавала на сваім сайце матэрыял пад назвай «Мы за сапраўднае!» (Мы за подлинное!), у якім выказала шкадаванне аб тым, што над пасольствам Вялікабрытаніі быў вывешаны вясёлкавы сцяг — сімвал гомасексуалаў, назвала аднаполыя адносіны падробкай і заявіла, што Беларусь абапіраецца на падмурак традыцыйных інстытутаў сям’і і шлюбу.
Падобная заява выклікала абурэнне ў дэмакратычнай часткі грамадства. Эксперты назвалі выпадак недарэчным, паколькі замежныя дыпламатычныя прадстаўніцтвы належаць да юрысдыкцыі Міністэрства замежных спраў, а не ўнутраных.
21 мая на сайце petitions.by пачаўся збор подпісаў «За сапраўдную міліцыю для ўсіх», ініцыятары якой нагадваюць, што з 1990 года гомасексуальнасць выключана з Міжнароднай класіфікацыі хвароб, і паказваюць на прамыя абавязкі міліцыі.
22 мая ў перадачы «Размова з прэзідэнтам» на тэлеканале «Беларусь-1» міністр унутраных справаў Ігар Шуневіч сярод іншага патлумачыў рэакцыю МУС на вывешванне сцягу на пасольстве Вялікабрытаніі. Ён заявіў, што «не рэагаваць на падобнага кшталту падзеі мы не маем ніякага права», бо «гэта ўнутраная справа, у тым ліку нашага міністэрства», дадаўшы, што «праблема пранікнення ў наша грамадства ўсіх неўласцівых, ненатуральных і іншых дэструктыўных асаблівасцей, ідэалогіі, і да т. п., безумоўна, адбываецца, і большых імунітэтаў, на жаль, апроч нашай гісторыі і рэлігіі, няма».
23 мая міністр замежных спраў Беларусі Уладзімір Макей, адказваючы на пытанні журналістаў пасля адкрыцця форума «Мінскі дыялог» адмовіўся каментаваць крытыку Міністэрства ўнутраных спраў на адрас брытанскага пасольтва, аднак заявіў, што, выступаючы з той ці іншай заявай, «трэба думаць пра наступствы».
24 мая сустваральніца праекта Makeout Віка Біран зладзіла фотафлэшмоб з плакатам «Самі вы падробка» супраць дыскрымінацыі ЛГБТ-супольнасці каля будынкаў Міністэрства ўнутраных справаў, Камітэта дзяржаўнай бяспекі і Дома ўрада. Пасля чаго яе выклікалі адразу ў тры мінскія суды — Маскоўскага (у якім знаходзіцца Дом урада), Цэнтральнага (будынак МУС) і Ленінскага (бульвар насупраць будынка КДБ) раёнаў — па абвінавачванні ў «правядзенні масавага мерапрыемства — адзіночны пікет».
7 чэрвеня міністр унутраных справаў Ігар Шуневіч заявіў, што грамадзянская супольнасць «не прайшла праверку» вясёлкавым сцягам на пасольстве Вялікабрытаніі, бо ніводная арганізацыя не абурылася ім і не запатрабавала зняць «гэты прадмет, які быў вывешаны ў парушэньне Венскай канвенцыі». Заяву МУС ён назваў «вельмі карэктнай і дыпламатычнай», а таксама заявіў, што «мы ж дыскрымінуем злачынцаў», але наконт ЛГБТ-супольнасці «ніякай дыскрымінацыі няма, ёсць правілы суіснавання, акрамя законаў, якія павінны паважаць усе».
28 чэрвеня тэатральная лабараторыя Fortinbras пры Беларускім свабодным тэатры правяла акцыю у падтрымку ЛГБТ-супольнасці. Яна паспрабавала стварыць вясёлкавую клумбу і намаляваць вясёлкавыя сляды на тратуары каля скульптуры Мінскага гарадавога, размешчанай насупраць будынка МУС Беларусі. Тры ўдзельнікі акцыі і фотажурналіст БелаПАН Андрэй Шаўлюга былі затрыманы і атрымалі штрафы. Удзельнікі акцыі заявілі, што заклікаюць МУС пераступіць праз забабоны і абараняць правы ЛГБТ-грамадзян, якія не парушаюць закон і сплачваюць падаткі, дзякуючы якім Міністэрства і існуе.
7 ліпеня каманда пасольства Вялікабрытаніі ў Беларусі, каб падтрымаць штогадовы, які праходзіў у гэты дзень, апранулася ў колеры вясёлкавага сцяга і апублікавала фотаздымак у афіцыйным акаўнце пасольства ў Facebook.
17 мая 2019 года сітуацыя паўтарылася. Пасольства Вялікабрытаніі зноў вывесіла ЛГБТ-сцяг, а Міністэрства ўнутраных справаў Беларусі ў адказ апублікавала на сваім сайце паведамленне з абурэннем з гэтай нагоды. МУС сцьвярджае, што ахоўвае каштоўнасці мацярынства, дзяцінства і інстытут сям’і, а «штучнае раздзьмуванне тэмы аднаполых стасункаў дэструктыўнае, парушае нормы маралі, вядзе да росту злачынстваў сэксуальнага характару ў дачыненні дзяцей».
Петыцыі аб забароне прапаганды гомасексуалізму (2018)
У чэрвені 2018 года актывісты розных арганізацый склалі петыцыю, у якой звярнуліся да прэзідэнта з просьбай разгледзець пытанне прыняцця закона аб забароне прапаганды гомасексуалізму і іншых формаў нетрадыцыйных сексуальных паводзін сярод непаўналетніх. Петыцыя, пад якой за два тыдні падпісалася 7,3 тысяч чалавек, была накіравана ў Адміністрацыю Прэзідэнта. Паводле меркавання аўтараў «Такая забарона не можа з’яўляцца ўшчамленнем правоў і свабоды каго-небудзь, паколькі не абмяжоўвае нікога ў яго асабістым жыцці, а наадварот — абараняе правы бацькоў на выхаванне сваіх дзяцей у здаровай і бяспечнай атмасферы». Акцыю праводзілі Кардынацыйны Савет грамадскіх прасямейных сіл Беларусі, у які ўваходзяць ГДА «Выратаванне немаўлятаў», ГДГА «Цэнтр падтрымкі сям’і і мацярынства „Мамалета“», САУ «Бацькоўства», МДГА «Горад без наркотыкаў», ДФ «Адкрытыя сэрцы», САУ «Цэнтр падтрымкі сям’і, мацярынства і дзяцінства „Пакрова»", прадстаўнікі Аб’яднанай Царквы ХВЕ ў Беларусі, прадстаўнікі царквы ЕХБ і іншых арганізацый.
Пратэсты ў Беларусі (2017)
«Званок сябру»
6 сакавіка ў вячэрнім эфіры дзяржаўнага тэлеканала «Беларусь-1» выйшаў спецыяльны рэпартаж пад назвай «Званок сябру» (Звонок другу), якога не было ў раскладзе перадач. У расследаванні зноў звярнуліся да сімволікі, якая выкарыстоўваецца часткай пратэстоўцаў — у прыватнасці, да ўзнятага кулака: «Усюды, дзе білі гэтым кулаком, прыйшла бяда». Адзначалася, што Югаславія, у якой быццам бы ўпершыню і быў выкарыстаны гэты сімвал падчас барацьбы супраць Слабадана Мілошавіча, больш не існуе. Насамрэч сербскі грамадскі рух, які грунтаваўся на прынцыпах негвалтоўнага супраціўлення і выкарыстоўваў у якасці сімвалу ўзняты кулак, з’яўвіўся толькі ў 1998 годзе, калі ў складзе Саюзнай Рэспублікі Югаславія заставаліся толькі Сербія і Чарнагорыя, пасля т.зв. Бульдозернай рэвалюцыі ў 2000 годзе, якая прывяла да адстаўкі Мілошавіча, Югаславія ў 2003 годзе была ператворана ў Дзяржаўны Саюз Сербіі і Чарнагорыі, які праіснаваў да 2006 года, калі з саюза паводле вынікаў рэферэндуму выйшла Чарнагорыя. Датычнасць да Косаўскай вайны і наступнай бамбардзіроўкі Югаславіі сіламі НАТА ў 1999, якую мелі на ўвазе стваральнікі рэпартажу, не падмацавана якімі-небудзь фактамі, у той жа час інтэрвенцыя НАТА ўзмацніла пазіцыі Мілошавіча, а місія «Адпору» апынулася на грані правалу. На момант выхаду рэпартажу падчас акцый пратэсту супраць «Дэкрэта аб дармаедстве» ўзняты кулак выкарыстоўваўся толькі раз — «зуброўцамі» на «Маршы абураных беларусаў», які прайшоў у Мінску 17 лютага, у рэгіёнах людзі выходзілі пад бела-чырвона-белымі сцягамі альбо без сімволікі.
Рухавікамі пратэстаў былі названы Мікалай Статкевіч, які стварыў «фэйкавы» Беларускі нацыянальны кангрэс, Андрэй Саннікаў, Зміцер Бандарэнка, Радзіна, Вінярскі і Афнагель. У эфіры прагучала праслушка тэлефоннай размовы Статкевіча са Змітром Бандарэнкам, у якой яны абмяркоўвалі выкарыстанне сацыяльных сетак, друк налепак, аплату праезду для 160 чалавек. У іншым эпізодзе ён гутарыў з украінскім бізнесменам Аляксандрам Сманцарам, які яшчэ ў 2010 годзе падчас пратэстаў супраць вынікаў прэзідэнцкіх выбараў быццам бы раіў Статкевічу «заходзіць у Дом урада і націскаць кнопкі». Пры гэтым пасярод размовы Статкевіч раптоўна перайшоў з рускай мовы на беларускую.
Звяртаючы ўвагу на ўдзел у акцыях анархістаў, якія насамрэч з’яўляліся толькі на двух акцыях пратэсту — у Мінску і Брэсце, у рэпартажы паведамілі, што перад 3 ліпеня 2014 года ў Бабруйску быў затрыманы анархіст Сяргей Раманаў, які накіроўваўся ў Мінску на святкаванне Дня Незалежнасці са 155 грамамі трацілу ў заплечніку. Аднак раней ні пра якія затрыманні анархіста Раманава не паведамлялася.
Таксама вёўся расповед пра іншых анархістаў, удзельнікаў Еўрамайдана. У рэпартажы паведамілі, што беларуска ўдзельнічала ў падпале суда ва Украіне. Пасля — пра тое, што Статкевіч прыйшоў у мінскі суд падтрымаць абвінавачаных па «справе графіцістаў». Пад канец рэпартажу ўстаўлены той самы запіс з 2010 года, дзе бізнесмен Сманцар раіць «націскаць кнопкі». Далей цэнтр увагі быў ссунуты з пратэстаў супраць падатку на дармаедства на ўнутраныя праблемы Украіны.
Замарозка
9 сакавіка 2017 года на нарадзе аб актуальных пытаннях развіцця краіны Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка агучыў рашэнне на працягу года не спаганяць збор з «дармаедаў». Пры гэтым грошы тым, хто ўжо сплаціў збор, ён пойдзе ў залік на наступны год, але калі ў 2016 годзе «дармаед» знойдзе працу, тады грошы за 2015 год яму вернуць. Лукашэнка падкрэсліў, што трэба навучыцца весці дыялог з людзьмі і даць людзям месцы, куды яны змогуць прыходзяць і выказваць уласнае меркаванне, а таксама паклікаць туды «начальніка», які будзе абавязаны туды прыйсці. Таксама, паводле яго слоў, Майдана ў Беларусі не будзе, бо для яго няма перадумоў, але заўсёды трэба працаваць на далёкіх подступах і, «як разынкі з булкі, павыкалупліваць правакатараў», якія павінны адказваць па ўсёй строгасці закона :
Пасля замарозкі
Паводле звестак праваабарончага цэнтра «Вясна» станам на 13 сакавіка 2017 года за ўдзел у акцыях супраць прэзідэнцкага Дэкрэта № 3 і супраць будаўніцтва бізнес-цэнтра каля Курапатаў затрымана больш за 70 чалавек, сярод якіх прадстаўнікі палітычнай апазіцыі, грамадскія актывісты, журналісты і звычайныя пратэстоўцы. Адзначаецца, што ўлады пачалі ўжываць жорсткія рэпрэсіі супраць удзельнікаў грамадзянскіх і сацыяльных акцый з 3 сакавіка.
12 сакавіка, пасля трох дзён пратэстаў у рэгіёнах, у эфіры тэлеканала «Беларусь 1» выйшаў працяг сюжэту «Званок сябру». Гэты рэпартаж збольшага паўтарыў ідэі папярэдняга. У новым сюжэце з’явіўся палітык Зянон Пазняк, які жыве з сярэдзіны 1990-х гадоў у эміграцыі, ён нібыта заклікаў людзей не ўдзельнічаць у маршах. Пазней у інтэрв’ю Радыё «Свабода» Пазняк патлумачыў, што відэа ўзята з сацыяльных сетак і ён заклікае ў ім да іншага, а менавіта быць асцярожнымі, не весціся на правакацыі і ўстрымацца ад радыкальных дзеянняў, каб не атрымалася як у 2010 годзе. У гэты ж вечар арыгінальны сюжэт «Званка сябру» быў паўтораны на тэлеканале АНТ.
14 сакавіка 2017 года на пасяджэнні сакратарыята праўладнага Беларускага саюза журналістаў пры разглядзе пытання асвятлення ў СМІ тэмы дэкрэта «Аб папярэджанні сацыяльнага ўтрыманства» была прынята заява, у якой гаварылася, што «аналіз медыйнага поля ў кантэксце асвятлення дэкрэта паказаў, што фактычна асобныя прадстаўнікі медыйнай сферы адкрыта занялі бок так званай пазасістэмнай апазіцыі. Пры гэтым, прыкрываючыся прынцыпамі свабоды слова, сталі актыўнымі ўдзельнікамі пратэстных акцый. У некаторых СМІ была скажоная галоўная ідэя дэкрэта — ухіленне сацыяльнага ўтрыманства». БСЖ звярнуў увагу на асаблівую актыўнасць асобных замежных інтэрнэт-рэсурсаў і замежных СМІ, якія не маюць акрэдытацыі ў Беларусі, але імкнуцца навязаць беларускаму грамадству свой пункт гледжання на грамадска-палітычныя і сацыяльныя працэсы ў краіне.
14 сакавіка Міністэрства інфармацыі Беларусі вынесла папярэджанне сайту «Нашай Нівы» за парушэнне патрабаванняў артыкула 38 закона «Аб сродках масавай інфармацыі», а менавіта за распаўсюд інфармацыі, здольнай нанесці шкоду нацыянальным інтарэсам Беларусі. У лісце было прыведзена восем выказванняў у каментарах да артыкулаў на сайце, у тым ліку з рэзкімі выказваннямі на адрас уладаў і раскладам меркаваных несанкцыянаваных акцый недармаедаў у рэгіёнах.
Паводле звестак праваабарончага цэнтра «Вясна» станам на 17 сакавіка 2017 года колькасць затрыманых узрасла да больш як 190 чалавек.
21 сакавіка падчас рабочай паездкі ў Магілёў Аляксандр Лукашэнка заявіў: ''«Як бы ні было непапулярна: дэкрэт № 3 я не адмяняў і нават не прыпыняў. Гэта няправільна кажуць. Дэкрэт № 3 сёння працуе. Адзінае, што я запатрабаваў, калі ўлада вінаватая была, панакіроўвалі гэтыя „лісты шчасця“ каму трэба і каму не трэба, — прыпыніць выплату на гэты год. Але за гэты час мы выверым усе спісы. Крайні тэрмін — 1 кастрычніка»''.
Падчас гэтай жа паездкі Лукашэнка распавёў, што «літаральна ў гэтыя гадзіны затрымалі пару дзясяткаў баявікоў, якія рыхтавалі правакацыю са зброяй». Па яго словах лагера «баявікоў» знаходзіліся ва Украіне і «ў Літве ці ў Польшчы, не буду сцвярджаць, але дзесьці там». Кіраўнік МЗС Літвы Лінас Лінкявічус назваў гэтыя заявы «высмактанымі з пальца небыліцамі». СБУ Украіны запатрабавала тлумачэнняў наконт заявы пра баевікоў з Украіны, а ў МЗС Украіны паведамілі, што гэтыя «выказванні не адпавядаюць рэчаіснасці, з’яўляюцца правакацыйнымі і шкодзяць развіццю добрасуседскіх адносін».
22 сакавіка сталі паступаць паведамленні пра арышты былых удзельнікаў незарэгістраванай моладзевай арганізацыі «Белы легіён», якая існавала ў 1990-х гадах. Таксама арышту падвергліся некаторыя ўдзельнікі бабруйскага ваенна-спартыўнага клуба «Патрыёт».
18 красавіка дзяржаўны тэлеканал «Беларусь-4 Гродна» паказаў рэпартаж пад назвай «Маршем в никуда», у якім асуджаюцца «Маршы недармаедаў», што адбыліся ў лютым — сакавіку. У відэа ананімны дыктар, сцвярджае, што на іх сабраліся тыя, каму «рабіць, па сутнасці, няма чаго, як толькі маршыраваць». Дыктар зрабіў выснову, што беларускія апазіцыйныя дзеячы, якія «добра ўладкавалі сваё жыццё», толькі «робяць выгляд, што змагаюцца за правы беларусаў».
У гэты ж дзень, на сайце абласной газеты «Вечерний Могилев» быў апублікаваны артыкул «Какой нам нужен Декрет о тунеядстве?» ваеннага юрыста ў адстаўцы В. Кандрацьева, у якой ён прыйшоў да высновы, што даць рады з дармаедамі (у якасці прыкладу ў артыкуле згадваецца «біч Федзя») існуючымі сродкамі не атрымаецца. «Па-добраму, Федзю бы трэба расстраляць. Але, здаецца, сам ён нікога не забіў, каб караць яго па прынцыпе вока за вока», — напісаў Кандрацьеў. Аўтар спадзяецца, што будзе «яшчэ прыняты такі дэкрэт аб дармаедах, які накіруе гэты зброд у рэзервацыі і прымусіць іх працаваць там да пенсіі».
Ацэнкі экспертаў
Паводле ацэнкі расійска-беларускага палітолага Кірыла Коктыша, з-за змены эканамічнай сітуацыі дэкрэт № 3 зачапіў досыць вялікую колькасць людзей і пратэст быў левы, прайшоўшы ў першую чаргу па прамысловых цэнтрах, а правая беларуская апазіцыя, натуральна, паспрабавала асядлаць эканамічны пратэст. Афіцыйныя беларускія ўлады адрэагавалі — адмянілі дзеянне дэкрэта № 3 на 2017 год. Эканамічныя лозунгі і патрабаванні правай беларускай апазіцыі засталіся тымі ж самымі, а запыт беларускага грамадства роўна супрацьлеглы. Усе пратэсты, якія прайшлі, на думку Коктыша, былі накіраваны як раз-такі супраць тых ліберальных рэформ, якія па факце ўжо былі ў Беларусі ажыццёўлены.
Правы ЛГБТ у Беларусі
Петыцыі аб забароне ЛГБТ-прапаганды (2019—2020)
У 2019 годзе некалькі хрысціянскіх і пралайф арганізацый распачалі збор подпісаў пад петыцыяй у Адміністрацыю Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь «супраць ЛГБТ-прапаганды сярод дзяцей і моладзі», пад якой падпісалася 55 тысяч вернікаў. Праваслаўныя сабралі каля 20 тысяч подпісаў, яшчэ тысячу пратэстанты, а рэшту — каталікі. Кампанію ініцыяваў магілёўскі фонд «Открытые сердца», які называе сябе «найбуйнейшай беларускай пралайф арганізацыяй». Дырэктар фонда Уладзіслаў Валаховіч выступаў у падтрымку кампаніі ад імя экспертнай рады па пытаннях жыцця і сям’і пры Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі.
9 сакавіка ў Мінску прайшла прэс-канферэнцыя, у якой прынялі ўдзел кіраўнік фонду «Открытые сердца» Уладзіслаў Валаховіч, духоўнік Свята-Елізавецінскага манастыра протаіерэй Андрэй Лемяшонак і архібіскуп Тадэвуш Кандрусевіч. Журналістам не ўдалося атрымаць дакладны адказ на пытанне, якую менавіта крымінальную адказнасць і за якія дзеянні прапануюць увесці ініцыятары звароту. Сярод прыкладаў прапаганды, якія будуць падпадаць пад крымінальную адказнасць, Уладзіслаў Валаховіч назваў сцяг на брытанскім пасольстве і квір-фестываль «Дотык». Духоўнік Свята-Елізавецінскага манастыра протаіерэй Андрэй Лемяшонак заявіў на прэсавай канферэнцыі, што збор подпісаў і зварот — гэта пазіцыя царквы, якой, на яго думку, прытрымліваецца асноўная частка насельніцтва Беларусі. Аднак старшыня сінадальнай камісіі Беларускай праваслаўнай царквы ў пытаннях сям’і, абароны мацярынства і дзяцінства протаіерэй Павел Сярдзюк назваў збор подпісаў ініцыятывай аднаго Свята-Елізавецінскага манастыра і правакацыйным крокам, які прывядзе не да тых вынікаў, якія меркаваліся.
У адказ на пляцоўцы Petitions.by пачаўся збор подпісаў супраць прапановаў хрысціянскіх актывістаў, у петыцыі пад назвай «Мы не прапаганда», дзе прасілі Адміністрацыю Прэзідэнта не ініцыяваць якіх-небудзь заканадаўчых змен, якія пацягнуць дыскрымінацыю сацыяльнай групы ЛГБТ, а Нацыянальны цэнтр заканадаўства і прававых даследаванняў — правесці аналіз просьбы, якая змяшчаецца ў петыцыі пра забарону «прапаганды каштоўнасцяў ЛГБТК+» з пункту гледжання прынцыпаў роўнасці ўсіх перад законам і не дыскрымінацыі.
Праваабарончая ініцыятыўная група «Ідэнтычнасць і права» апублікавала адкрыты ліст папу Францішку, каб звярнуць увагу, што ў Беларусі ад імя каталіцкай царквы заклікаюць забараніць прапаганду і публічнасць гомасексуальнасці, і з просьбай звярнуцца да Кандрусевіча з просьбай не пераследаваць гомасексуалаў.
Актывістка бацькоў ЛГБТК-людзей Надзея Іванова звярнулася да арцыбіскупа Кандрусевіча з адкрытым лістом, у якім звяртала ўвагу арцыбіскупа на адсутнасць пастырскай апекі для ЛГБТК+ людзей у Беларусі і заклікала спыніць святароў і касцёльныя структуры ад удзелу ў крыміналізацыі жыцця такіх людзей, як ейны сын. Ліст падпісалі 314 чалавек.
Праваабарончыя арганізацыі і ініцыятывы Беларусі выступілі з сумеснай заявай супраць дыскрымінацыі ЛГБТ у краіне, заклікаўшы ўлады не ініцыяваць заканадаўчых змен, якія пацягнуць дыскрымінацыю прадстаўнікоў ЛГБТ і справакуюць рост нецярпімасці ў грамадстве. Заяву падпісалі Праваабарончы цэнтр «Вясна», Беларускі Хельсінкскі камітэт, Прававая ініцыятыва, кансультацыйны цэнтр Human Constanta, Цэнтр прасоўвання правоў жанчын, Беларускі дакументацыйны цэнтр, Беларускі ПЭН-цэнтр, Community Centre для ЛГБТК і іх блізкіх, Офіс па правах людзей з інваліднасцю.
Канстытуцыя
У Канстытуцыі 1994 года абвяшчаецца, што адзін з яе фундаментальных прынцыпаў гэта роўнасць усіх грамадзян.
«Усе роўныя перад законам і маюць права на роўную абарону іх правоў і законных інтарэсаў без якой-небудзь дыскрымінацыі».
Канстытуцыя не мае згадак пра сексуальную арыентацыю і гендарную ідэнтычнасць, аднак, маецца падзел, які можа служыць падставай для ўскоснай дыскрымінацыі па прыкмеце сексуальнай арыентацыі.
Згодна з Канстытуцыяй, жанчына і мужчына па дасягненнi шлюбнага ўзросту маюць права на добраахвотнай аснове ўступіць у шлюб і стварыць сям'ю. Пры гэтым у тэксце Канстытуцыі адсутнічае прамая забарона на шлюб паміж мужчынам і мужчынам або жанчынай і жанчынай, аднак права на шлюб, у дадзеным выпадку, разглядаецца выключна для пары з жанчыны і мужчыны.
Грамадзянскае і сямейнае права
У адпаведнасці з артыкулам 32 Канстытуцыі і артыкуламі 1 і 12 Сямейнага Кодэксу, шлюб з'яўляецца канкрэтным грамадзянска-прававым дагаворам, заключаным у дзяржаўнай установе і даступны для двух чалавек супрацьлеглага полу. Гэта апошняе патрабаванне робіць шлюб недаступнымі для гомасексуальных пар.
Пратэсты ў Беларусі (2017)
Ацэнкі экспертаў
Беларускі публіцыст Віталь Цыганкоў адзначыў, што жорсткай рэакцый 25 сакавіка ўлада паказала, што пакуль можа спыніць нарастанне вулічных пратэстных акцыяў сваім брутальным адказам. Далейшыя акцыі (26 красавіка, 1 траўня) адбыліся пры мінімальнай колькасці ўдзельнікаў. Людзі, якія выходзілі на сацыяльныя маршы ў сакавіку, перасталі на іх выходзяць. Магчыма паўплывалі і страх, і нявер’е, што гэта нешта зменіць, а таксама — негатоўнасць да доўгай палітычнай барацьбы.
Аналітык Цэнтра стратэгічных і знешепалітычных даследаванняў Юрый Царык выказаў меркаванне, што арганізатары акцый пратэсту спрацавалі на карысць Крамлю: ''«Відавочна было, што пратэсты і пагроза дэстабілізацыі палітычнай сітуацыі ў Беларусі, адпавядаюць інтарэсам Расіі. Яны аслабляюць пазіцыю афіцыйнага Мінска ў тым ліку ў межах супрацьстаяння з Расійскай Федэрацыяй.»''
Беларуская служба Радыё «Свабода» назвала «слова году»-2017 «дармаед» па выніках галасавання журналістаў. Падзеі вакол «дармаедскага дэкрэту», а найперш масавыя вулічныя пратэсты супраць яго, сталі беспрэцэдэнтнымі для апошніх гадоў.
Аналітык Беларускага інстытута стратэгічных даследаванняў Вадзім Мажэйка мяркуе, што сацыяльныя выбухі 2017 года паказалі, што ва ўмовах, калі спыніўся эканамічны рост, апалітычнасці беларусаў прыходзіць канец, і фактычна людзі пратэставалі з-за парушэння сацыяльнага кантракту дзяржавай.
Вынікі
За 2016 і пачатак 2017 г. збор заплацілі 62,7 тысячы грамадзян у памеры 18,6 мільёна беларускіх рублёў.
7 ліпеня 2017 г. Міністэрства па падатках і зборах абвясціла, што пачынае вяртаць «дармаедам» збор, заплачаны за няўдзел у фінансаванні дзяржаўных выдаткаў у 2015 г. Намеснік міністра па падатках і зборах Святлана Шаўчэнка нагадала, што 9 сакавіка А. Лукашэнка правёў нараду, на якой было вызначана, што вяртанне збору будзе ажыццяўляцца тым асобам, якія ўжо прыступілі да працы.
Каб вярнуць выплачаны падатак, трэба напісаць заяву ў падатковую па месцы жыхарства і падаць дакумент, які сведчыць асобу. Грошы падаткавікі вяртаюць на рахунак у беларускім банку або наяўнымі ў касах Беларусбанка на працягу месяца з дня падачы заявы. Падаткавікі разгледзелі 49,5 тысячы заяў ад беларусаў, якія пажадалі вярнуць выплачаны збор на фінансаванне дзяржвыдаткаў, да сярэдзіны 2019 года, вярнулі выплачаныя падаткі на суму 15,01 мільёна рублёў.
Аляксандр Лукашэнка 25 студзеня 2018 года падпісаў Дэкрэт № 1, якім прадугледжаны меры па садзейнічанні занятасці насельніцтва. Дакумент накіраваны ў першую чаргу на актывізацыю работы органаў улады па максімальным садзейнічанні грамадзянам у працаўладкаванні, стымуляванні працоўнай занятасці і самазанятасці насельніцтва. У новы Дэкрэт не ўвайшлі нормы аб спагнанні з працаздольных непрацуючых грамадзян збору на фінансаванне дзяржрасходаў. Пры гэтым асобы, якія раней прызнаваліся плацельшчыкамі гэтага збору, вызвалены ад яго выплаты.
Правы ЛГБТ у Беларусі
Грамадзянскае і сямейнае права
Няма варыянта сумеснага адаполага сужыцця ў рамках беларускага заканадаўства, хаця сужыццё па-за шлюбам, нават гетэрасексуальных пар, з'яўляецца распаўсюджанай з'явай. Сумеснае сужыццё не з'яўляецца прававой асновай для змянення прозвішча аднаго партнёра на прозвішча другога. Гэта не прыводзіць да шлюбнай матэрыяльнай садружнасці паміж партнёрамі. Сярод абавязкаў, узятых на сябе партнёрамі ў іх сумесным жыцці, законную сілу маюць толькі пералічаныя ў грамадзянскім праве. Калі ў іх ёсць агульная справа, іх адносіны рэгулююцца правіламі камерцыйнага права. Калі партнёры разыходзяцца, то яны не маюць доступу да законна прызнаных правоў аднаго з партнёра ў выпадку разводу. Цяперашнія і былыя партнёры па сумеснаму пражыванню не маюць права на аліменты або фінансавую падтрымку.
Сужыццё не з'яўляецца прававой асновай для атрымання ў спадчыну, так як партнёры не ўключаны ў прававое кола нашчадкаў. Такім чынам, сумесныя партнёры могуць атрымаць спадчыну адзін ад аднаго толькі тады, калі ёсць апошняя воля ці завяшчанне. Падатак на такую спадчыну вышэй, чым падаткі на спадчыну ад законнага мужа. Сумесныя партнёры, якія атрымліваюць спадчыну праз завяшчанне таксама не маюць права захаваць частку маёмасці.
Партнёры ў грамадзянскім шлюбе не маюць бацькоўскіх правоў на дзяцей іншага партнёра. Цалкам магчыма, аднак, для аднаго партнёра юрыдычна прыняць біялагічных дзяцей другога. Усынавіцель не павінен быць недзеяздольным, не павінен быць пазбаўлены бацькоўскіх правоў судом, і павінен быць не менш за 16 гадоў старэйшы за дзіця, якое ён усынаўляе. Для пар у грамадзянскім шлюбе не магчыма прыняць дзяцей-сірот, паколькі закон патрабуе ад такіх пар быць у сапраўдным шлюбе.
Працоўнае права
Працоўны кодэкс (артыкул 14) забараняе дыскрымінацыю ў сферы працоўных адносін. Тым не менш, сексуальная арыентацыя застаецца па-за спісу сацыяльных характарыстык, на аснове якіх дыскрымінацыя забароненая законам. Іншымі словамі, ахвяры дыскрымінацыі на аснове сексуальнай арыентацыі не маюць права на абарону.
Крымінальнае права
Артыкул 168 («Палавыя зносіны і іншыя дзеянні сексуальнага характару з асобай, якая не дасягнула шаснаццацігадовага ўзросту») прадугледжвае, што палавыя зносіны, мужаложства, лесбіянства ці іншыя дзеянні сексуальнага характару, учыненыя асобай, якая дасягнула васемнаццацігадовага ўзросту, з асобай, якая загадзя не дасягнула шаснаццацігадовага ўзросту, пры адсутнасці прыкмет злачынстваў, прадугледжаных артыкуламі 166 («Згвалтаванне») і 167 гэтага Кодэкса, караюцца абмежаваннем волі на тэрмін ад двух да чатырох гадоў або пазбаўленнем волі на тэрмін ад двух да пяці гадоў.
Артыкул 170 («Прымус да дзеянняў сексуальнага характару») гаворыць, што:
Ніякія канкрэтныя палавыя акты, такіх як аральныя або анальныя пранікненні не згадваюцца, і не мае значэння, ці з'яўляецца паводзіны гомасексуальнымі або гетэрасексуальнымі. Закон уносіць важную сімвалічную даніну прынцыпу роўнасці мужчын і жанчын у тым, што за выключэннем згвалтавання, ахвярай якога можа быць толькі жанчына, усе іншыя злачынныя дзеянні сексуальнага характару, такія як гвалт або прымус, могуць быць накіраваны супраць асоб абодвух палоў, ахвяры ва ўсіх выпадках называюцца ў законе як ён ці яна.
Узрост згоды на ўдзел у палавых актах з'яўляецца роўным для гомасексуалаў і гетэрасексуалаў: 16 гадоў. Аднак у лютым 2020 года ў адказе Міністэрства аховы здароўя на калектыўны зварот грамадзян пра супрацьстаянне хатняму гвалту, было заяўлена, што міністэрства таксама выступае за падвышэнне з 16 да 18 гадоў узросту, да наступлення якога палавыя зносіны і іншыя дзеянні сексуальнага характару з непаўналетнім таго ж полу караюцца ў адпаведнасці з крымінальным заканадаўствам (артыкул 168).
Злачынствы на глебе нянавісці
Беларускае заканадаўства не ставіцца канкрэтна да вінаватых у здзяйсненні злачынстваў на глебе гамафобіі. У Крымінальным кодэксе, гомасексуалы вылучаюцца толькі тады, калі яны з'яўляюцца «суб'ектамі» злачынстваў (напрыклад, калі яны з'яўляюцца вінаватымі), а не тады, калі яны з'яўляюцца «аб'ектамі» (напрыклад, ахвяры злачынства). Судовыя органы і паліцыя не выказваюць ніякага імкнення да збору доказаў аб гамафобных матывах тых, хто здзяйсняе злачынствы. Суддзі не абавязаныя разглядаць такія матывы ў якасці абцяжарвальнай акалічнасці віны, або тыражаць больш суровае пакаранне, калі гамафобных матываў няма. ЛГБТ-людзі знаходзяцца ў небяспецы сутыкнуцца з дыскрымінацыяй і гвалтам.
Ёсць паведамленні, што міліцыя і пракуратура не разглядаюць справы, звязаныя з ахвярай, якая мае роўныя адносіны да сексуальных меншасцей.
У турмах і выпраўленчых установах, гомасексуальнасць з'яўляецца прадметам спекуляцый, шантажу і вымагальніцтва. Знаходзячыся ў турме, геі і лесбіянкі ў значнай ступені неабароненыя. Як паведамлялася, выканаўчыя органы часта выкарыстоўваюць зняволеных сексуальнымі схільнасцямі каб атрымаць неабходныя дадзеныя, і турэмшчыкі часта заахвочваць зняволеных да злоўжывання гомасексуаламі.
Яважына Слёнска (гміна)
Яважы́на Слё́нска (Jaworzyna Śląska) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Свідніцкага павета Ніжнесілезскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Яважыне Слёнскай. Плошча гміны складае 67,34 км². Станам на 2007 год у гміне Яважына Слёнска пражывалі 10 337 чалавек, шчыльнасць — 153,5 чал./км².
Правы ЛГБТ у Беларусі
Злачынствы на глебе нянавісці
Міліцыянты шукаюць інфармацыю асабістага характару пра гомасексуальных асоб, якія сталі ахвярамі гвалту. Гэтая інфармацыя не мае ніякага значэння для крымінальнага пераследу асоб, якія ўчынілі злачынствы супраць гэтых ахвяр. Міліцыянты збіраюць інфармацыю асабістага характару, а таксама пашпартныя дадзеныя і магшот (фотапартэт пасля арышту) гомасексуальных асоб, якія наведваюць вядомыя месцы сустрэч геяў. Нацыянальныя грамадская арганізацыя «Сустрэча» (прафілактыкі ВІЧ-інфекцыі для груп геяў) паведаміла аб такой практыцы ў Брэсце і Гомелі. Супрацоўнікі міліцыі адмаўляюцца рэгістраваць выпадкі жорсткасці, учыненыя супраць сексуальных меншасцей і не правадзіць даследаванні, якія будуць патрабаваць крымінальнай адказнасці з асоб, якія ўчынілі злачынствы на глебе гамафобных забабонаў.
18 красавіка 2001 г., мёртвае цела пенсіянера Аляксандра Стэфановіча, які быў вядомы ў Мінску як гомасексуал, было знойдзена ў двары яго дома. Усё яго цела было ў нажавых раненнях. 16 мая таго ж года Андрэй Бабкін быў жорстка збіты і згвалтаваны ля ўваходу ў сваю кватэру. Ён быў дастаўлены ў бальніцу з цяжкімі траўмамі. 2 ліпеня міліцыяй у Мінску быў затрыманы і жорстка збіты Андрэй Шчарбакоў.
На наступны дзень, 3 ліпеня 2001 года, падчас разбойнага нападу на кватэру быў жорстка збіты трыццацігадовы былы ўладальнік гей-клуба «Оскар» Іван Сушынскі. Клуб быў зачынены ўладамі яшчэ ў лютым 2000 г. і Іван прынёс грамадзянскія пазовы ў сувязі з нядобрасумленнымі дзеяннямі міліцыі. 4 ліпеня, раніцай, Іван Сушынскі сканаў ад цяжкіх траўмаў у 5-й клінічнай бальніцы Мінска.
13 лістапада 2001 г. у Маладзечне, быў здзейснены напад на Эдуарда Тарлецкага ў выніку якога ён атрымаў страсенне мозгу і спатрэбілася шпіталізацыя на сем дзён. Паліцыя адмовілася прыняць меры ў сувязі з нападам, таму што было «немагчыма знайсці злачынцаў».
18 лютага 2003 Тарлецкі зноў быў збіты невядомымі каля яго дома. Эдвард быў дастаўлены ў шпіталь з чэрапна-мазгавой траўмай і мноствам удараў на целе. 29 сакавіка таго ж года выкідалай у начным клубе «Буда-бар» у Мінску была збітая валанцёр Юлія Юхнавец, таму што яна пацалавалася з дзяўчынай у калідоры клуба. Яна была дастаўлена ў бальніцу, дзе ёй быў пастаўлены дыягназ траўмы чэрапа.
28 мая 2008 года на Эдварда Тарлецкага напалі зноў тры хлопцы ў Мінску. Тарлецкі заявіў, што ён не мае намеру паведамляць аб нападзе ў міліцыю. Ён таксама сказаў, што гэта быў трэці напад супраць яго за пяць гадоў.
У сярэдзіне верасня 2008 года, два мужчыны-транссексуалы былі згвалтаваны ў Мінску. Ахвяры не паведамілі ў міліцыю, таму што не былі ўпэўнены, ці дапамогуць ім.
Напад на Міхаіла Пішчэўскага
25 мая 2014 года каля мінскага рэстарана-клуба «Underworld» («Андэрволд»), дзе не ўпершыню збіраліся людзі нетрадыцыйнай арыентацыі, адбыўся канфлікт. Паводле сведак, каля ўваходу ў клуб кампанія гучна абмяркоўвала тэму геяў. На адрас наведнікаў клуба прагучала слова «підарасы». У гэты момант з клуба выходзіў 33-гадовы Міхаіл Пішчэўскі з сябрамі, які пачуў гэта і запытаў у голас: «Хто тут підарасы»? Пытання аказалася дастаткова, каб былы настаўнік фізкультуры мінчанін Дзмітрый Лукашэвіч, які неаднаразова прыцягваўся да адміністрацыйнай адказнасці за хуліганства, накінуўся на Пішчэўскага, які быў з ім знаёмы , і пачаў біць па галаве. Міхаіл паваліўся і ўдарыўся аб бетонную пліту галавой, страціўшы пры гэтым прытомнасць. Пазней у судзе Лукашэвіч пацвердзіў, што свядома прыйшоў да кавярні падвечар, калі наведнікі пачыналі разыходзіцца, і свядома абразіў аднаго з іх зняважлівым словам.
Урачы канстатавалі ў пацярпелага і , у галаве ўтварылася вялікая гематома , з-за якой давялося выдаліць каля 20 % галаўнога мозгу. Экспертызе, аднак, не ўдалося высвятліць, што прывяло да атрымання цяжкіх траўм — удары ці падзенне. Пасля гэтага Міхаіл Пішчэўскі месяц прабыў у коме, потым яму палепшала, але з ложку ён больш не падняўся і не загаварыў.
У канцы 2014 года Цэнтральны суд Мінска прызнаў Лукашэвіча вінаватым у злосным хуліганстве і нанясенні Пішчэўскаму і прысудзіў злачынцу 2 гады і 8 месяцаў зняволення, а таксама выплату грашовай кампенсацыі. Паводле назіральнікаў, калі асуджанага бралі пад варту ў зале суда, ён працягваў абражаць сяброў пацярпелага, называючы іх тым жа абразлівым словам «підарасы».
Другі разгляд справы ў Цэнтральным судзе Мінска даў той самы вынік. Назіральнікі за працэсамі адзначалі, што ў абодвух выпадках розныя суддзі не сталі нават вывучаць прыкметы гамафобіі ва ўчынках Лукашэвіча. Таксама яны адзначылі, што сям’я Лукашэвічаў ніяк не кантактуе з сям’ёй Пішчэўскага і ўвогуле паводзіць сябе гэтак, быццам пацярпелымі з’яўляюцца яны. Сам Дзмітрый Лукашэвіч на другім працэсе па справе ўпершыню папрасіў у сваякоў Міхаіла Пішчэўскага прабачэння.
20 жніўня 2015 года ён выйшаў з жодзінскай калоніі № 8 па амністыі, прымеркаванай да Дня Перамогі. Сваякам паведамілі, што суд прадставіў у калонію даведку, згодна з якой Лукашэвіч выплаціў усю прызначаную грашовую кампенсацыю. Сястра Міхаіла Пішчэўскага Таццяна, аднак, паведаміла, што сваякі Дзмітрыя Лукашэвіча да яго амністыі ўсяляк зацягвалі выплату кампенсацыі Міхаілу Пішчэўскаму і ніяк не цікавіліся яго станам здароўя.
Міхаіл Пішчэўскі памер а 12-й гадзіне ночы 26 кастрычніка 2015 года ў 5-м шпіталі Мінска.
Справа Арцёма Шляхцёнка
Увосень 2015 года мінічан Аляксандр А. пазнаёміўся ў Інтэрнэце з Арцёмам Шляхцёнкам, 19-гадовым студэнтам аднаго з каледжаў у Мінску, з якім час ад часу перапісваўся. 6 лістапада ў час сустрэчы са знаёмым Аляксандр прызнаўся, што з’яўляецца геем. Калі Аляксандр збіраўся дамоў, Шляхцёнак пачаў збіваць яго. Свае здзекі ён запісваў на камеру тэлефона, абражаў, прымусіў стаць на калені, раскрыць асабістую інфармацыю, называць сябе абразлівымі словамі. За тое, каб не ён не выклаў гэтае відэа ў Сеціва, Шляхцёнак патрабаваў ад Аляксандра змяніць свае «схільнасці». Сам Шляхцёнак паведаміў на камеру, што належыць да руху «» і гэта ў яго ўжо не першая падобная сустрэча. Пасля гэтага ён забраў з кашалька пацярпелага 100 тысяч беларускіх рублёў і збег.
Арцём Шляхцёнак быў затрыманы міліцыяй па гарачых слядах. Яму было прад’яўлена абвінавачанне ў рабунку і хуліганстве, сярод абцяжваючых абставін былі названы стан ап’янення і «здзяйсненне злачынства па матывах … варожасці ў дачыненні да якой-небудзь сацыяльнай групы». У судзе Шляхцёнак не хаваў сваіх поглядаў і прызнаў віну. Пракурор прасіў для абвінавачванага 4 гады абмежаванні свабоды ў выпраўленчай установе («хімія»). Пацярпелы і абвінавачаны прасілі суд не накіроўваць яго ў выпраўленчую ўстанову. Па сукупнасці злачынстваў суд прызначыў 2 гады абмежавання свабоды без накіравання ва ўстанову адкрытага тыпу, а таксама спагнаць з абвінавачванага 7,6 мільёна беларускіх рублёў, у тым ліку 5 — заяўленай маральнай шкоды.
Справа Шляхцёнка стала прэцэдэнтам — гэта быў першы вядомы выпадак, калі беларускі суд кваліфікаваў гамафобію як варожасць да сацыяльнай групы.
Справа гомельскіх гамафобаў
Пра акалічнасці крымінальнай справы афіцыйна не паведамлялася, пра перадачу справы ў суд стала вядома толькі ў студзені 2018 года. Першапачаткова міліцыя выявіла на старонках у сацыяльных сетках удзельнікаў «банды гамафобаў» парнаграфію, потым был знойдзены і доказы здзекаў. Чацвёра пацярпелых у праваахоўныя органы не звярталіся.
Іміграцыйнае права і права аб прадастаўленні прытулку
Пераслед па прыкмеце сексуальнай арыентацыі відавочна не прызнаны ў якасці законнай падставы для прадастаўлення статусу бежанца. Аднаполыя партнёры не прызнаюцца ў якасць мэты іміграцыі ў заканадаўстве. Пасля падзення камуністычнага рэжыму, многія беларусы прасілі і атрымалі палітычны прытулак за мяжой, на аснове апасенняў стаць ахвярай пераследу па прыкмеце іх сексуальнай арыентацыі. Найбольш часта цытаванай прычынай быў фармальны ці нефармальны пераслед з боку паліцыі. Міжнародная Амністыя Лезбіянак, Геяў, Бісексуалаў і Транссексуалаў Беларусі (МАЛГБТ-Беларусь) мае інфармацыю пра асоб, якім быў прадастаўлены прытулак у Чэхіі, Францыі, Нідэрландах і Швецыі. Адзін 19-гадовы былы жыхар Мінска атрымаў прытулак у заходнія краіны ў маі 2007 года, бо яго бацькі спрабавалі змяніць яго сексуальную арыентацыю з дапамогай шокавай тэрапіі.
Палітычныя абаронцы правоў ЛГБТ
Адкрытая падтрымка лесбіянак і геяў не з'яўляецца папулярнай пазіцыяй для палітычных рухаў у Беларусі. У ліпені 2001 года Арганізацыйны камітэт 1-га Беларускага кангрэса моладзі прагаласавалі супраць удзелу ў ім дэлегаў ЛГБТ-арганізацыі «Лямбда-Беларусь».
У сакавіку 2002 года шэраг беларускіх СМІ апублікавалі гамафобныя заявы Маладога Фронту. У прыватнасці, лідар Маладога Фронту Павел Севярынец апублікаваў ліст, у якім ён назваў гомасексуальнасць «грахом, годным смерці і вычварэнствам». Паводле Севярынца, факт існавання гомасексуалаў з'яўляецца «вынікам псуты і грахоўнасці ў свеце».