cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Крапівенскі сельсавет
Гісторыя
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Аршанскага раёна Аршанскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Аршанскім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. На 1 студзеня 1974 года ў складзе Крапівенскага сельсавета 16 населеных пунктаў.
Насельніцтва
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1856 чалавек, з іх 96,0 % — беларусы, 3,1 % — рускія, 0,4 % — украінцы.
Дзмітрый Уладзіміравіч Балаба
Дзмітрый Уладзіміравіч Балаба (нар., Гарадзілава, Маладзечанскі раён, Мінская вобласць, БССР, СССР) — беларускі службовец-міліцыянер. Камандзір АМАП Галоўнага ўпраўлення ўнутраных спраў Мінгарвыканкама. Палкоўнік міліцыі.
Біяграфія
Нарадзіўся 1 чэрвеня 1972 года ў вёсцы Гарадзілава Маладзечанскага раёна Мінскай вобласці. Навучаўся ў Гарадзілаўскай сярэдняй школе.
Да паступлення на службу ў органы ўнутраных спраў скончыў ПТВ і адслужыў у войску, звольніўся ў запас гвардыі старшыной. У маладзечанскай патрульна-паставой службе міліцыі быў ротным і ўзводным; у яго ў падначаленні былі байцы вільнюскага АМАП, які быў расфармаваны з-за актыўнага ўдзелу ў жнівеньскім путчы 1991 года.
З 1993 года ў АМАП. У 1995 годзе пераведзены на працу ў Мінск.
У 1999—2000 гадах быў камандзірам 4-га аператыўнага ўзвода АМАП ГУУС Мінгарвыканкама. З 2002 па 2016 гады быў камандзірам 2-й роты АМАП ГУУС Мінгарвыканкама.
У маі 2016 года прызначаны камандзірам АМАП Галоўнага ўпраўлення ўнутраных спраў Мінгарвыканкама.
Балаба шмат гадоў кіраваў разгонамі акцый апазіцыі.
Санкцыі ЕС, ЗША і іншых краін
2 кастрычніка 2020 года Балаба быў уключаны ў Чорны спіс Еўрасаюза. Савет Еўрапейскага саюза прызнаў Балабу адказным як камандуючага сіламі АМАП у Мінску за кампанію рэпрэсій і запалохвання, якую праводзілі сілы АМАП у Мінску пасля прэзідэнцкіх выбараў 2020 года, у прыватнасці адвольныя арышты і жорсткае абыходжанне з мірнымі дэманстрантамі, у тым ліку катаванні, а таксама запалохванне і гвалт у дачыненні да журналістаў. 20 лістапада да кастрычніцкага пакета санкцый ЕС далучыліся Албанія, Ісландыя, Ліхтэнштэйн, Нарвегія, Паўночная Македонія, Чарнагорыя і Украіна. Таксама восенню 2020 года Балабу ўключылі ў свае санкцыйныя спісы Канада, Вялікабрытанія , Швейцарыя.
З 2 кастрычніка 2020 года Балаба таксама знаходзіцца ў санкцыйным спісе спецыяльна прызначаных грамадзян і заблакіраваных асоб ЗША за ўдзел у дзеяннях або палітыцы, якія падрываюць дэмакратычныя працэсы або інстытуты, як камандзір мінскага АМАП, арганізацыі, супрацоўнікі якой збівалі і затрымлівалі мірных дэманстрантаў, журналістаў і іншых асоб у сталіцы, а таксама нясуць адказнасць за бесчалавечнае абыходжанне з затрыманымі.
Войнын
Войнын (Во́йнин) — вёска ў Лакачынскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Затурціўскай вясковай абшчыны.
Галкаўскі сельсавет
Га́лкаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Камарынскага раёна Гомельскай акругі. Цэнтр — вёска Галкі.
Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Камарынскага раёна Рэчыцкай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Гомельскай акругі. 30 снежня 1927 года сельсавет скасаваны, тэрыторыя далучана да Асарэвіцкага сельсавета.
П’едзікавала
Заступнікам населенага пункта лічыцца Архангел Міхаіл.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Каменкаўскі сельсавет (Чэрыкаўскі раён)
Ка́менкаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Чэрыкаўскага раёна Магілёўскай вобласці. Цэнтр — вёска Каменка.
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Чэрыкаўскага раёна Магілёўскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Чэрыкаўскім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Магілёўскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Верамейскага сельсавета.
Балтайі Анча
Ба́лтайі А́нча (Baltoji Ančia, традыцыйная беларуская назва Белая Ганча) — рака на поўдні Літвы, левы прыток Нёмана. Даўжыня 60 км. Плошча вадазбору 791 км². Сярэднягадавы расход вады ў вусці каля 5 м³/с.
Агульныя звесткі
Пачынаецца з возера Анча ў Лаздзіяйскім раёне Літвы, цячэ на поўдзень, працякае праз Капчаміесціс, пасля чаго паварочвае на ўсход і ўпадае ў вадасховішча Балтайі Анча. Пасля выцякае з вадасховішча і пры самай мяжы з Беларуссю ўпадае ў Нёман.
Гранаціў
Гранаціў (Грана́тів) — вёска ў Лакачынскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Затурціўскай вясковай абшчыны.
Аблога Цындаа
Абло́га Цында́а — аблога порта Цындаа, адміністрацыйнага цэнтра германскай калоніі Цзяа-Чжоў у Кітаі, японскімі і брытанскімі войскамі і флотам у ходзе Першай сусветнай вайны. Была найбуйнейшай аперацыяй на Ціхаакіянскім тэатры ваенных дзеянняў Першай сусветнай вайны, завяршылася ўзяццем горада і акупацыяй японскімі войскамі ўсёй тэрыторыі калоніі.
Становішча перад аблогай
Цындаа, арандаваны Германіяй у Кітая ў 1897 годзе, быў стратэгічна важнай базай ваенна-марскога флоту Германіі. Немцы зрабілі яго добра ўмацаванай крэпасцю, разлічанай на 2—3 месяцы аблогі. У жніўні 1914 года ў Германіі меркавалі, што пачаўшаяся вайна даўжэй і не працягнецца. Гарнізон крэпасці складаўся з чатырох тысяч нямецкіх, аўстра-венгерскіх і кітайскіх салдат і маракоў. Нямецкая Усходне-Азіяцкая эскадра пад камандаваннем адмірала фон Шпее, якая базіравалася на Цындаа, зышла з порта на пачатку вайны, каб дайсці да Германіі і пазбегнуць небяспекі яе блакавання ў гавані ваенна-марскімі сіламі Антанты; у порце заставаліся аўстрыйскі браняпалубны крэйсер «Кайзерын Элізабэт», германскі бязбронны крэйсер «Кармаран» і яшчэ некалькі караблёў паменш. З сушы Цындаа абараняла падвойная лінія абароны, а з мора — берагавыя батарэі. Так ці інакш, крэпасць была разлічана на адбіцце атакі брытанскага або французскага экспедыцыйнага корпуса, але не на вайну супраць блізка размешчанай Японіі.
У Японіі некаторы час разважалі, на чыім баку ўступіць у вайну: саюз з Антантай, хоць і абяцаў меншую выгаду ў выпадку перамогі, быў больш надзейны. 15 жніўня Японія прад’явіла Германіі ўльтыматум з патрабаваннем перадаць Цындаа японскім уладам. Германія паспрабавала аформіць перадачу Цындаа Кітаю, але Англія і Францыя гэтаму перашкодзілі, а Кітай абвясціў аб нейтралітэце. 23 жніўня Японія абвясціла вайну Германіі.
Падрыхтоўка
27 жніўня Цындаа быў блакаваны японскай эскадрай віцэ-адмірала Ката Садакічы. Для ўзяцця горада быў выдзелены экспедыцыйны корпус колькасцю звыш 30000 чалавек, трыццаць дзевяць ваенных караблёў і больш за пяцьдзесят транспартаў. Англічане для садзейнічання ім выдзелілі некалькі караблёў і атрад у 1500 чалавек.
Улічваючы вопыт аблогі ў сваёй папярэдняй вайне і, відавочна, пабойваючыся немцаў, падрыхтоўку да штурму японцы вялі старанна і метадычна. Высадка войскаў ажыццяўлялася на тэрыторыі нейтральнага Кітая і працягвалася больш за месяц, з 2 верасня па 5 кастрычніка 1914 года. 25 верасня войскі перайшлі мяжу германскай калоніі, дзе на працягу наступных чатырох дзён выбілі немцаў з пярэдняга рубяжа абароны. Пасля гэтага абложнікі пачалі рыхтаваць штурм крэпасці, актыўна выкарыстоўваючы цяжкую артылерыю і разведвальныя гідрасамалёты. Некалькі японскіх караблёў падарваліся на мінах; англійскі браняносец «Трыумф» атрымаў пашкоджанне ад агню берагавых батарэй.
У ноч з 17 на 18 кастрычніка нямецкі мінаносец пад камандаваннем капітан-лейтэнанта Брунэра паспрабаваў прарваць марскую блакаду. Яму ўдалося тарпедаваць японскі крэйсер «Такачыха», пры гэтым загінуў 271 чалавек. Вярнуцца ў Цындаа Брунэр не змог. Ён планаваў заправіцца палівам у адным з нейтральных партоў і працягнуць атакаваць японскі флот, але з-за недахопу паліва выкінуў мінаносец на бераг, пасля чаго экіпаж быў інтэрнаваны кітайскімі ўладамі.
Штурм
31 кастрычніка японцы пачалі інтэнсіўны артылерыйскі абстрэл горада (за тыдзень было выкарыстана 100 гармат, выпушчана 43 500 снарадаў) і пабудову аблогавых збудаванняў, такіх жа, якія яны выкарыстоўвалі дзесяць гадоў таму пры ўзяцці Порт-Артура. У ноч на 7 лістапада пачаўся штурм, надыходзячыя прабіліся праз умацаванні ў цэнтры нямецкай абароны. Хоць на іншых участках штурм быў адбіты, працягваць абарону немцы не маглі з прычыны поўнага спусташэння боепрыпасаў. Раніцай 7 лістапада камендант Цындаа Майер-Вальдэк прыняў рашэнне аб здачы крэпасці. Перад здачай крэпасці немцы планамерна і метадычна знішчылі практычна ўсе ваенна-гаспадарчыя пабудовы, збудаванні порта і караблі. Здача немцаў у палон была азмрочана гібеллю некалькіх ужо спыніўшых супраціў германскіх салдат і афіцэраў, забітых японцамі, якія яшчэ не даведаліся аб спыненні агню.
Наступствы
Да канца вайны тэрыторыя былой нямецкай калоніі заставалася пад японскай акупацыяй. Тым не менш, кітайцы спадзяваліся, што з прычыны ўдзелу Кітая ў вайне на баку Антанты заходнія дзяржавы прымуць рашэнне аб вяртанні Цындаа Кітаю. Парыжская мірная канферэнцыя ў 1919 годзе захавала Цындаа за Японіяй. У адказ у Кітаі разгарнулася магутная ўсенародная барацьба, якая ўвайшла ў гісторыю як «Рух 4 мая», пад уплывам якога кітайская дэлегацыя адмовілася падпісваць у Парыжы мірны дагавор. Пасля падпісання ў 1921 годзе Кітаем сепаратнага мірнага дагавора з Германіяй пасрэдніцтва ва ўрэгуляванні пытання ўзялі на сябе Злучаныя Штаты Амерыкі. У ходзе Вашынгтонскай канферэнцыі Японія была вымушана 4 лютага 1922 года падпісаць пагадненне аб вяртанні Кітаю ўсіх акупаваных ёю тэрыторый.
У мастацтве
Мастацкі фільм «Аблога форта Бісмарк» (1963) японскага рэжысёра Кэнга Фурусавы апавядае пра станаўленне японскай палубнай авіяцыі ў ходзе аблогі Цындаа.
NGC 1033
NGC 1033 (іншыя абазначэнні — MCG -2-7-53, NPM1G -08.0109, PGC 10108) — спіральная галактыка (Sc) ў сузор’і Кіт.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Паала Пецы
Яго Эксцэленцыя Паала (Павел) Пецы FSCB (Paolo Pezzi, Павел Пецци; нар. ) — італьянскі і расійскі рымска-каталіцкі царкоўны дзеяч. Арцыбіскуп, Мітрапаліт мітраполіі Маці Божай з цэнтрам у Маскве, сустаршыня савета Хрысціянскага міжканфесійнага кансультацыйнага камітэта краін СНД і Балтыі.
Біяграфія
Нарадзіўся 8 жніўня 1960 года ў Русі (Эмілія-Раманья, Італія).
Валодае італьянскай, рускай, англійскай, іспанскай і партугальскай мовамі.
Прэсвітар
Атрымаў хіратонію прэсвітара 22 снежня 1990 года. Абараніў доктарскую дысертацыю па пастырскай тэалогіі ў Папскім Латэранскім універсітэце па тэме «Каталікі Сібіры: паходжанне, ганенні, сённяшні дзень» (італ. «Cattolici in Siberia, le origini, le persecuzioni, l’oggi»).
У 1993—1998 гадах дэкан цэнтральнага рэгіёна Сібіры (цяперашняй Праабражэнскай дыяцэзіі з цэнтрам у Новасібірску) і галоўны рэдактар «Сібірскай каталіцкай газеты» (рус. Сибирская католическая газета).
У 1998—2005 гадах генеральны вікарый Святарскага Брацтва місіянераў Святога Карла Барамеа, адказны за дзейнасць руху «Comunione e Liberazione» у Расіі.
З 2004 года выкладае ў Санкт-Пецярбургскай семінарыі «Марыя — Царыца Апосталаў», з 2006 года па 2008 год з'яўляўся яе рэктарам.
Біскуп
21 верасня 2007 года прызначаны на кафедру архідыяцэзіі Маці Божай з цэнтрам у Маскве замест арцыбіскупа Тадэвуша Кандрусевіча, які быў пераведзены ў Мінска-Магілёўскую архідыяцэзію.
Біскупская хіратонія Паала Пецы адбылася 27 кастрычніка 2007 года. Галоўным кансекрантам быў арцыбіскуп Тадэвуш Кандрусевіч — яго папярэднік на пасадзе кіраўніка архідыяцэзіі Маці Божай з цэнтрам у Маскве. Двума іншымі кансекрантамі былі Апостальскі нунцый Антоніа Меніні і Старшыня Канферэнцыі Каталіцкіх Біскупаў Расіі біскуп Іосіф Верт. Таксама на хіратоніі прысутнічалі расійскія біскупы Клеменс Пікель і Кірыл Клімовіч, Мітрапаліт архідыяцэзіі Найсвяцейшай Дзевы Марыі з цэнтрам у Астане Томаш Пэта і Біскуп Парынцінскі Джуліяна Фрыджэні.
Пасля хіратоніі з прывітальным словам да біскупа Паала Пецы звярнуўся нунцый Антоніа Меніні. Прысутны на богаслужэнні ад Рускай Праваслаўнай Царквы намеснік старшыні аддзела знешніх царкоўных сувязей Усевалад Чаплін зачытаў прывітанні ад Патрыярха Аляксія II і Мітрапаліта Смаленскага і Калінінградскага Кірыла. Таксама былі зачытаныя віншаванні ад свецкіх улад і ад галоўнага рабіна Масквы Пінхаса Гольдшміта.
IC 3964
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Паала Пецы
Біскуп
19 студзеня 2010 года дэкрэтам Вялікага Магістра Ордэна Святой Труны Гасподняй Іерусалімскай кардынала Джона Патрыка Фолі прызначаны Вялікім Прыёрам дэлегатуры Ордэна ў Расійскай Федэрацыі.
26 ліпеня 2011 года атрымаў расійскае грамадзянства.
19 студзеня 2011 года абраны Старшынёй Канферэнцыі Каталіцкіх Біскупаў Расіі тэрмінам на тры гады. У 2014 годзе быў пераабраны на новы тэрмін. У сакавіку 2020 года зноў абраны на пасаду Старшыні Канферэнцыі.
З 27 кастрычніка 2012 года з'яўляецца членам Папскага Савета «Cor Unum».
Новамічурынск
Размешчаны на поўначы Окска-Данской раўніны, на правым беразе ракі Проня (прыток Акі), за 20 км ад чыгуначнай станцыі Біркіна, за 85 км на поўдзень ад Разані. Тэрыторыя 26 км². Вышыня над узроўнем мора 120 метраў.
Гісторыя
Узнік у 1968 годзе як пасёлак будаўнікоў Разанскай ДРЭС, які атрымаў назву Новамічурынск. Названы ў гонар селекцыянера І. У. Мічурына (1855—1935), які нарадзіўся каля Новамічурынска (у былым маёнтку Вяршыня, цяпер вёска Мічураўка) і пачаў свае працы па раслінаводстве. У 1973 годзе дала першы ток Разанская ДРЭС, сёння ўсталяваная магутнасць 2800 МВт; у 1990 годзе ўведзена ў эксплуатацыю ДРЭС-24 усталяванай магутнасцю 310 Мвт.
Вясёлае (Уздзенскі раён)
Вясёлае (, Весёлое) — пасёлак ва Уздзенскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Слабадскога сельсавета.
Да 2013 года пасёлак уваходзіў у склад Лашанскага сельсавета.
Отан Мікалаевіч Грабніцкі
Отан Мікалаевіч Грабніцкі (, маёнтак Арэхаўна, Лепельскі павет —, ) — адзін з кіраўнікоў паўстання 1863—1864 гадоў у Беларусі.
Біяграфія
З 1854 года ў арміі, за рэвалюцыйную дзейнасць заключаны на 2 гады ў Петрапаўлаўскую крэпасць, потым адпраўлены ў армію радавым.
У 1863 годзе камандаваў паўстанцкім атрадам у Віцебскай губерні. Асуджаны на 6 гадоў катаргі, памёр па дарозе ў Сібір.
Пасля смерці Отана маёнтак Арэхаўна быў набыты яго стрыечным братам Адамам Грабніцкім-Дактаровічам, вядомым біёлагам і памолагам.
Бярозкаўскі сельсавет (Камарынскі раён)
Бяро́зкаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Камарынскага раёна Гомельскай акругі. Цэнтр — вёска Бярозкі.
Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Камарынскага раёна Рэчыцкай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Гомельскай акругі. 30 снежня 1927 года сельсавет скасаваны, тэрыторыя далучана да Камарынскага сельсавета.
Мазырская партызанская брыгада імя Аляксандра Неўскага
Мазырская партызанская брыгада імя Аляксандра Неўскага — партызанская брыгада, створаная ў 1943 годзе на базе 2 партызанскіх атрадаў, якія дзейнічалі ў Мазырскім раёне (арганізаваны ў лютым і чэрвені 1943 года). Дзейнічала на акупіраванай тэрыторыі Мазырскага, Петрыкаўскага, Ельскага раёнаў. 8 студзеня 1944 года брыгада (500 партызан, тры атрады) злучылася з Чырвонай Арміяй.
Гісторыя
Партызаны 30 верасня 1943 года разграмілі нямецкі гарнізон у вёсцы Шчакатава Мазырскага раёна (Нараўлянска-Шчакатоўская аперацыя). 3 кастрычніка 1943 года знішчылі асабовы склад хойніцкага і брагінскага гарнізонаў у час іх перадыслакацыі ў горад Петрыкаў. У ноч на 19 верасня 1943 года на перагоне Ельск — Мытва падарвалі 560 рэек. З часцямі Чырвонай Арміі ў студзені 1944 года ўдзельнічалі ў вызваленні горада Мазыра і вёсак Козенкі, Дразды, Бабры, Скрыгалаў.
Памяць
У 1968 годзе каля вёскі Буда Казіміраўская Мазырскага раёна ў гонар брыгады быў пастаўлены абеліск.
Леся Віктараўна Цурэнка
Леся Віктараўна Цурэнка (нар. 30 мая 1989, Уладзімірэц, СССР) — украінская тэнісістка; пераможца чатырох турніраў WTA у адзіночным разрадзе.
Біяграфія
Адна з дзвюх дачок Віктара і Ларысы Цурэнка. Бацька калісьці працаваў у міжнародных арганізацыях, звязаных з атамнай энергетыкай, а маці была эканамістам. Старэйшая сястра Аксана працуе адвакатам.
Нарадзілася ў паселішчы гарадскога тыпу Уладзімірэц Ровенскай вобласці, Украіна. Пачала гуляць у тэніс у шэсць гадоў, пры падтрымцы бацькоў.
Улюбёны ўдар — бэкхенд.
Пачатак кар’еры
Цурэнка пачала прафесійную кар’еру ў 2007 годзе. У верасні таго года яна ўпершыню выйшла ў фінал у адзіночным і парным разрадах на турнірах з цыклу ITF, зрабіўшы гэта на 10-тысячніку ў Баку. Першы тытул украінка выйграла ў маі на 10-тысячніку ITF у Адане. У верасні 2008 года яна ўпершыню перамагла ў парных спаборніцтвах на 25-тысячніку ў Алфен-ан-дэн-Рэйне, а ў кастрычніку таксама ў парах выйграла 50-тысячнік у Падольску. У маі 2009 года Цурэнка выйграла ў пары з брытанкай Наомі Кавадэй яшчэ больш статусны турнір з цыклу ITF, перамогшы на 100-тысячніку ў Яханесбургу. У верасні яна дэбютавала ў асноўных спаборніцтвах WTA-туру, прабіўшыся праз кваліфікацыю на турнір у Ташкенце.
У студзені 2011 года Цурэнка, прайшоўшы тры раунды кваліфікацыйнага адбору Адкрытага чэмпіянату Аўстраліі, упершыню згуляла ў асноўнай сетцы турніру серыі Вялікага шлема і змагла даграць да другога раўнда. У лютым яна ўпершыню згуляла за зборную Украіны ў розыгрышы Кубку Федэрацыі. У 2011 годзе Леся ввйграла тры турніры цыклу ITF.
У лютым 2012 года Цурэнка ўпершыню выйшла ў чвэрцьфінал турніру WTA, трапіўшы ў гэту стадыю на зальным турніры ў Мемфісе. У маі ў сусветным рэйтынгу яна ўпершыню здолела трапіць у топ-100.
2013—2016
На старце сезона 2013 года Цурэнка ў якасці лакі-лузера здолела трапіць на турнір у Брысбене, дзе дайграла да паўфіналу. На Адкрыты чэмпіянат Аўстраліі яна прабілася праз кваліфікацыю і змагла выйграць два матчы, прайшоўшы ў трэці раўнд. У сакавіку Леся, таксама пачаўшы з кваліфікацыі, выйшла ў трэці раўнд прэстыжнага Прэм’ер-турніру ў Індыян-Уэллсе. У чэрвені яна згуляла ў чвэрцьфінал на траве в Хертогенбосе. Агулам сезон украінская спартсменка правяла даволі роўна. Усяго ў тым годзе Леся правяла 53 сустрэчы, 26 з якіх — выйграла, а ў 27 — саступіла. У рэйтынгу яна стабільна заняла пазіцыю ў другой палове першай сотні.
У 2014 годзе яе рэзультаты нязначна пагоршыліся. Не заўсёды па рэйтынгу яна трапляла на турніры асноўнага туру. У жніўні Цурэнка згуляла ў фінале 100-тысячніка ITF у Ванкуверы. У верасні, пачаўшы свой шлях з кваліфікацыі, здолела дайграць да паўфінале турніру ў Ташкенце.
У 2015 годзе Цурэнка сур’ёзна дадала. У сакавіку на турніры вышэйшай катэгорыі з серыі Прэм’ер яна здолела выйсці ў чвэрцьфінал і з улікам матчаў кваліфікацыі атрымала шэсць перамог запар. У другім раўндзе таго турніру ўпершыню ў кар’еры перамагла тэнісістку з топ-10, перамогшы Андрэю Петкавіч. У чацвёртым раўндзе яна дадала да гэтага выйграш у № 7 рэйтынгу Эжэні Бушар. У ліпені яна здабыла сваю першую перамогу ў WTA-туры. Цурэнка здолела перамагчы на турніры ў Стамбуле, прайграўшы на шляху да фіналу толькі адзін сэт, і ў фінале якога перайграла Урсулу Радваньскую — 7:5, 6:1.
У жніўні 2015 года Цурэнка на Прэм’ер-турніре ў Таронта здолела, пачаўшы з кваліфікацыі, дайсці да чвэрцьфіналу, на шляху да якога перайграла ў другім раўндзе № 9 сусветнага рэйтынгу Гарбінью Мугурусу. На турніры ў Нью-Хейвене яна дамаглася выхаду ў паўфінал. Наступны паўфінал яна згуляла ўжо ў кастрычніку на турніры ў Маскве. За год яна дадала больш за 60 пазіцый у рэйтынгу і заняла па выніках 2015 года 33-яе месца.
У 2016 годзе першы раз да чвэрцьфіналу дасталася ў маі на турніры ў Нюрнбергу. На Адкрытым чэмпіянаце ЗША ўкраінка здолела выйсці ў чацвёрты раўнд. У верасні яна выйграла другі турнір у туры, здабыўшы перамогу на турніры ў Гуанчжоу. У фінале перамагла Алену Янкавіч 6:4, 3:6, 6:4. Пасля гэтага выйшла ў чвэрцьфінал на турніры ў Ташкенце.
2017—2020
На першым для сябе турніры ў Хобарце сезона 2017 года Цурэнка здолела выйсці ў паўфінал, але не згуляла гэты матч, зняўшыся з турніру. На пачатку сакавіка адбылася яе трэцяя перамога на турніры WTA. Яна выйграла турнір у мексіканскім горадзе Акапулька. Характэрна, што падчас турніру суперніцы Цурэнка двойчы адмаўляліся ад працягнення сустрэчы. У фінале Цурэнка перайграла францужанку Крысціну Младэнавіч — 6:1, 7:5. Пасля гэтай перамогі ва ўкраінкі адбылося сур’ёзнае падзенне і яна прайграла сем матчаў запар. На Адкрытым чэмпіянаце Францыі яна змагла выйграць два матчы запар і ўпершыню прайсці ў трэці раўнд на гэтым турніры.
Перайшоўшы ў чэрвені 2017 года на траву, Цурэнка выйшла ў паўфінал турніру ў Хертагенбасе. На Уімблданскім турніры, як і на Ралан Гарос, яна ўпершыню згуляла ў трэцім раўндзе. Найлепшым вынікам у летняй хардавай частцы сезона для яе стаў выхад у чвэрцьфінал турніру ў Станфардзе. Да канца сезона яшчэ раз змагла выйсці ў 1/4 фіналу — у кастрычніку на турніры ў Маскве.
У студзені 2018 года Цурэнка паўтарыла паўфінал мінулага года на турніры ў Хобарце, дзе саступіла румынскай тэнісістцы Міхаэле Бузарнеску. На пачатку сакавіка яна змагла абараніць свой тытул на турніры ў Акапулька. Цурэнка прайграла толькі адзін сэт за ўвесь турнір у фінале, у якім перамагла Штэфані Фёгеле з лікам 5:7, 7:6(2), 6:2. Пасля таго, як турнір пераехаў на хард у 2014 годзе, Леся Цурэнка стала першай у гісторыі спаборніцтваў тэнісісткай, якая стала яго пераможцай двойчы запар. Да Адкрытага чэмпіянату Францыі яна выступала няўдала, а на кортах Ралан Гарос змагла палепшыць сваё дасягненне для гэтага турніру і прайшла ў чацвёрты раўнд.
У чэрвені 2018 года Цурэнка прайшла ў чвэрцьфінал турніру на траве ў Бірмінгеме. У жніўні на Прэм’ер-турніры ў Цынцынаці яна змагла выйсці ў чвэрцьфінал і перайграць у другім раўндзе № 9 у свеце Гарбінью Мугурусу. На Адкрытым чэмпіянаце ЗША яна ўпершыню змагла выйсці ў чвэрцьфінал турніру серыі Вялікага шлема. У ходзе турніру Цурэнка змагла перамагчы Алісан ван Эйтванк, другую ракетку свету Караліну Вазняцкі, Кацярыну Сінякову і Маркету Вандроўшаву. У 1/4 фіналу яна прайграла выніковай пераможцы турніру Наомі Осацы. Рэзультат, дасягнуты ў ЗША, дазволіў украінскай тэнісістцы падняцца ў топ-30.
На старце сезона 2019 года Цурэнка на турніры ў Брысбене здолела прабіцца ў фінал. У вырашальным матчы ў трох сэтах яна саступіла чэшскай тэнісістцы Караліне Плішкавай — 6:4, 5:7, 2:6. У паўфінале яна змагла перайграць № 5 у свеце Наомі Осаку — 6:2, 6:4. У сярэдзіне лютага Цурэнка дасягнула найвышэйшай пазіцыі ў рэйтынгу, заняўшы 23-е месца. У маі на Ралан Гарос яна дайшла да трэцяга раўнда. Цалкам сезон яна дайграць не змагла, атрымаўшы траўму локця, Цурэнка не гуляла са жніўня да канца года.
Вяртанне на корт адбылося ўжо ў 2020 годзе. Набіраючы гульнявую практыку, Цурэнка выступала ў тым ліку на турнірах з цыклу ITF і ў лютым згуляла ў фінале 100-тысячніка ў Каіры.
Перамогі (4)
* колькасць перамог у адзіночным разрадзе.
Перамогі (6)
** прызавы фонд да 2017 года * колькасць перамог у адзіночным разрадзе + колькасць перамог у парным разрадзе.
Гісторыя выступленняў на турнірах
Станам на 10 красавіка 2020 года
Для таго, каб прадухіліць блытаніну і падвойванне ліку, інфармацыя ў гэтай табліцы карэктуецца толькі па сканчэнні ўдзелу там дадзенага гульца.
К — пройгрыш у кваліфікацыйным турніры.
Фёдараўка 1-я
Фёдараўка (Фёдоровка) — вёска ў Гардзееўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Тварышынскага сельскага паселішча.
Гісторыя
Заснавана ў сярэдзіне XVIII стагоддзя.
Да Лютаўскай рэвалюцыі вёска ў складзе Суражскага павета Чарнігаўскай губерні. 20 лістапада 1917 года вёска абвяшчалася часткай Севершчыны Украінскай Народнай Рэспублікі. 25 снежня 1917 года вёска ўключана ў склад Украінскай рэспублікі Саветаў.
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад Гомельскай губерні РСФСР, а пасля ліквідацыі губерні ў 1926 годзе ў Бранскую губерню.
З 1929 года ў складзе Клінцоўскай акругі, а з 1932 года ў Заходняй вобласці, у 1937 годзе перададзена ў склад Арлоўскай вобласці. У 1944 годзе ўвайшла ў склад Бранскай вобласці.
Пасля аварыі на ЧАЭС вёска аднесена да зоны радыеактыўнага забруджвання і мае статус зоны пражывання з ільготным сацыяльна-эканамічным статусам.
Квасовыця
Квасовыця (Квасо́виця) — вёска ў Лакачынскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Затурціўскай вясковай абшчыны.
British Gas plc
Яна была ўтворана, калі Брытанская газавая карпарацыя была прыватызавана ў снежні 1986 года ў выніку прыватызацыі, ініцыяванай урадам Маргарэт Тэтчэр.
Гісторыя
Кампанія была ўтворана, калі кансерватыўны ўрад Вялікабрытаніі на чале з прэм’ер-міністрам Маргарэт Тэтчэр увёў Закон аб газе 1986 года, які прывёў да прыватызацыі Брытанскай газавай карпарацыі, і 8 снежня 1986 года яе акцыі былі выпушчаныя на Лонданскай фондавай біржы. Каб заахвоціць людзей стаць акцыянерамі, прапанова была інтэнсіўна рэкламавана з дапамогай рэкламных ролікаў «калі вы ўбачыце Сіда... скажы яму!». Сід — абстрактнае імя і кожны персанаж роліка перадае наступнаму інфармацыю пра кампанію і кажа гэтую фразу.
Першапачатковае публічнае размяшчэнне акцый у памеры 135 пені за акцыю ацаніла кампанію ў 9 мільярдаў фунтаў стэрлінгаў, што стала самай высокай прапановай акцый у той час. Урад таксама стварыў індустрыяльную рэгуляцыю газазабеспячэння (Ofgas), каб абараніць патрэбы кліентаў. Пазней ён стаў часткай кіравання рынкаў газу і электраэнергіі (Ofgem).
У межах падрыхтоўкі да адкрыцця рынка паставак газу для канкурэнцыі, ў 1996 годзе British Gas plc давялося прайсці сур’ёзную рэструктурызацыю, якая падзяліла кампанію на пяць падраздзяленняў:
У чэрвені 1991 года старшыня кіравання Роберт Эванс выклікаў спрэчкі, пагадзіўшыся на павышэнне заробка на 66%, што ў дзесяць разоў перавышала ўзровень інфляцыі ў той час. Гэта прывяло да таго, што яго зарплата вырасла з 222 000 да 370 000 фунтаў стэрлінгаў, што было асуджана Лейбарысцкай партыяй як «відавочная неўтаймаваная прагнасць». Гэта рушыла ўслед за абвінавачваннямі ў прагнасці супраць кампаніі месяцам раней, калі яна паведаміла пра рост прыбытку да падаткааблажэння на 42%.
Дэмергер
У лютым 1997 года кампанія была падзелена на асобныя часткі, якія ўтварылі Centrica, BG Group і Transco. Асноўны брэнд па-ранейшаму выкарыстоўваецца сёння ў якасці дачэрняй кампаніі Centrica.
Інцыдэнт з кітайскім аэрастатам (2023)
Інцыдэнт з кітайскім паветраным шарам над ЗША — здарэнне з пранікненнем у амерыканскую паветраную прастору, якое адбылося ў канцы студзеня і пачатку лютага 2023 года. 2 лютага, паводле заявы Міністэрства абароны ЗША, над штатам Мантана быў заўважаны кітайскі разведавальны аэрастат. Са слоў афіцыйнага Пекіна, гэта быў грамадзянскі паветраны шар, які выпадкова апынуўся над амерыканскай тэрыторыяй.
Інцыдэнт
2 лютага ў стратасферы над Мантанай высачылі паветраны шар. За аэрастатам назіралі самалёты ВПС ЗША і F-22 Raptor. Аб’ект быў памерам прыкладна з тры аўтобусы і меў тэхналагічны адсек. Перад выяўленнем ён прайшоў над кантынентальнай часткай Злучаных Штатаў, а раней — над Алеуцкімі астравамі і Канадай.
У амерыканскай паветранай прасторы аэрастат знаходзіўся з 28 студзеня. 30 студзеня прайшоў праз канадскія Паўночна-Заходнія тэрыторыі. Затым паветраны шар перасёк Айдаха (31 студзеня) і Мантану (1 лютага). 3 лютага аб’ект знаходзіўся над Місуры, блізу Канзас-Сіці.
Афіцыйныя асобы Міністэрства абароны ЗША разглядалі магчымасць збіць паветраны шар, але вырашылі не рабіць гэтага з-за рызыкі таго, што абломкі могуць параніць мірных жыхароў на зямлі. 4 лютага аэрастат быў усё ж збіты ля берагоў Паўднёвай Караліны. Абломкі паветранага шара былі рассеяны на плошчы 7 квадратных міль (18 км2). Былі зроблены намаганні па іх зборы.
Наступствы
Прэзідэнтам Джо Байдэнам, у сувязі са здарэннем, была адкладзена запланаваная дыпламатычная паездка у Кітай дзяржсакратара ЗША Энтані Блінкена.
Падобныя выпадкі
Па словах прадстаўнікоў Міністэрства абароны ЗША, у апошнія гады было некалькі выпадкаў меркаванага пранікнення кітайскіх разведвальных аэрастатаў у паветраную прастору краіны, у тым ліку тры разы пры адміністрацыі Трампа і адзін раз пры адміністрацыі Байдэна.
У 2020 годзе аналагічны паветраны шар быў заўважаны ў Сэндаі, Японія.
У лютым 2022 года ля берагоў Тайваня заўважаны некалькі паветраных шароў. Міністэрства нацыянальнай абароны Тайваня заявіла, што яны, верагодна, выкарыстоўваліся для метэаралагічных назіранняў для Усходняга камандавання тэатра ваенных дзеянняў Народна-вызваленчай арміі Кітая і не ўяўлялі непасрэднай пагрозы бяспекі.
3 лютага ў МА ЗША заявілі, што над Лацінскай Амерыкай праляцеў другі меркаваны кітайскі аэрастат. Непацверджаныя назіранні паветранага шара былі зарэгістраваны ў Калумбіі, Венесуэле і Коста-Рыцы.
Зборная М’янмы па футболе
Зборная М’янмы па футболе — нацыянальная футбольная каманда М’янмы. Кіруючы орган — Футбольная федэрацыя М’янмы. Да 1989 года, калі Бірма была перайменавана ў М’янму, насіла назву Зборная Бірмы па футболе. У Кубку Азіі 1968 года заняла другое месца, але потым не трапляла на чэмпіянат.
IC 3965
IC 3965 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Ольбарг
О́льбарг (Aalborg ) — горад у Даніі, у цэнтры Паўночнай Ютландыі з насельніцтвам 104 885 чалавек (2012). Яго геаграфічнае становішча на Лім-фіёрдзе спрыяла таму, што ў Сярэднявеччы Ольбарг стаў важнай гаванню, а пазней — прамысловым цэнтрам. Сёння горад перажывае пераходны этап ад прамысловага горада, населенага рабочым класам, да навукаёмістага цэнтра. Гэтаму ў вялікай меры спрыяе Ольбаргскі ўніверсітэт, заснаваны ў 1974 годзе. У Ольбаргу знаходзіцца ваенна-паветраная база і лютэранская епархія.
Гісторыя
Гісторыя Ольбарга пачалася больш за 1000 гадоў назад. Спачатку гэта было гандлёвае паселішча на Лім-фіёрдзе. Першая згадка Ольбарга пад яго пачатковай назвай Алабу сустракаецца на манеце, датаванай 1040 годам. Па-іншаму назву горада можна прачытаць як Алебу, прыблізны пераклад азначае «Населенае месца каля ручая».
У Сярэднявеччы Ольбарг квітнеў, ён стаў адным з найбуйнейшых гарадоў у Даніі. Дабрабыт горада яшчэ больш умацаваўся, калі ў 1516 годзе Ольбарг атрымаў манаполію на гандаль селядцом.
Ольбарг атрымаў прывілеі горада ў 1342 годзе, епархія ўтворана ў 1554 годзе.
Падчас нямецкай акупацыі Даніі ў 1940, у самым пачатку кампаніі аэрапорт у Ольбаргу быў захоплены нямецкімі дэсантнікамі. Лічыцца, што Ольбарг — першы горад у гісторыі, захоплены дэсантнымі войскамі.
Прамысловасць
У Ольбаргу развіты машынабудаўнічая (пераважна суднабудаванне і вытворчасць абсталявання для цэментнай прамысловасці), цэментная, рыбапераапрацоўчая, тэкстыльная і хімічная прамысловасці. Горад застаецца прамысловым і камерцыйным цэнтрам Даніі, які экспартуе збожжа, цэмент і рыбу, аднак шматлікія прадпрыемствы ў горадзе былі закрыты ў апошнія гады, або па прычыне банкруцтва, або з-за пераезду ў іншыя краіны.
У Ольбаргу дзейнічае De Danske Spritfabrikker's («Дацкі спіртаперапрацоўчы завод») — найбуйнейшае ў свеце прадпрыемства, якое вырабляе моцны алкаголь — аквавіт, які пастаўляецца больш, чым у 140 краін свету.
Кампанія Aalborg Industries вырабляе ў Ольбаргу суднавыя паравыя катлы. У Ольбаргу размешчана вытворчасць лопасцяў для ветраэнергетычных установак кампаніі Siemens Wind Power A/S (раней Bonus A/S), уваходнай у склад Siemens AG.
Ольбарг таксама з'яўляецца цэнтрам тэлекамунікацыйнай прамысловасці. Да нядаўняга часу ў Ольбаргу размяшчалася адно з падраздзяленняў Siemens Mobile (цяпер — BenQ).
Палонэ
Палонэ (Pollone) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Б'ела.
Насельніцтва складае 2219 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 139 чал./км². Займае плошчу 16 км². Паштовы індэкс — 13814. Тэлефонны код — 015.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Госьбішчы
Го́сьбішчы (, Госьбищи) — вёска ва Уздзенскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Слабадскога сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Лашанскага сельсавета.
NGC 1035
NGC 1035 (іншыя абазначэнні — MCG -1-7-27, IRAS02370-0820, PGC 10065) — спіральная галактыка (Sc) ў сузор’і Кіт.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Макарый Канеўскі
Макарый Канеўскі і Оўруцкі (1605, Оўруч — 7 (20) верасня 1678) — беларускі і ўкраінскі праваслаўны рэлігійны дзеяч. Архімандрыт Пінскі, Оўруцкі, Пераяслаўскі.
Шанхай Мастэрс 2014 (снукер)
Шанха́й Ма́стэрс 2014 (Shanghai Masters 2014, таксама вядомы як Bank of Communications Shanghai Masters 2014 — ад назвы спонсара) — прафесійны рэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 8 па 14 верасня 2014 года на шанхайскай гранд-сцэне, у Шанхаі, Кітай. Турнір стаў восьмым розыгрышам Шанхай Мастэрс, які быў заснаваны ў 2007 годзе. «Bank of Communications» у чацвёрты раз запар спансаваў Шанхай Мастэрс. Прызавы фонд турніру склаў £ (на £ больш, чым у мінулым годзе), з якіх £ атрымаў пераможца (на £ больш, чым у мінулым годзе).
Макарый Канеўскі
Нарадзіўся ў г. Оўручы на Валыні ў пачатку XVII стагоддзя ва ўкраінскай шляхетнай сям’і: па адных дадзеных Токараўскіх, па іншых — Торскіх. Калі яму было 25 гадоў, пастрыгся ў манахі пад імем Макарыя ў манастыры Унебаўзяцця Найсвяцейшай Багародзіцы ў Оўручы. Неўзабаве стаў іерадыяканам, затым — іераманахам. Некаторы час быў ігуменам Купяціцкага манастыра каля Пінска, у 1659—1660 гадах быў узведзены ў сан архімандрыта і прызначаны настаяцелем Оўруцкага манастыра. Пасля ён быў яго настаяцелем, але, калі абіцель была спустошана палякамі, яго перавялі настаяцелем у Канеўскі манастыр. Макарый, па паданню, прадказаў бедствы, якія спасьцігнуць гэты манастыр і горад: голад, польскае і татарскае нашэсце. У верасні 1678 года горад Канеў і манастыр былі спустошаныя дашчэнту, самаго архімандрыта туркі пакаралі смерцю за адмову выдаць ім манастырскія скарбы. Яго астанкі былі знойдзеныя сярод мноства трупаў, у руінах і былі пахаваны ў манастырскай царкве. Падчас перабудовы царквы яны былі знойдзены зноў і 13 (26) мая 1688 года ўрачыста перанесены ў Пераяслаў. У 1942 годзе мошчы былі перанесены ў Траецкую царкву Чаркас, з 1965 года знаходзіліся ў храме ў гонар Раства Прасвятой Багародзіцы ў Чаркасах, а ў 2003 былі перанесеныя ў Чаркасаў.
Шанхай Мастэрс 2014 (снукер)
Турнір уключаў у сябе чатыры кваліфікацыйныя раўнды, якія праходзілі на працягу чатырох дзён з 12 па 15 жніўня 2014 года на арэне «Метрадром» у Барнслі, Англія, і ў якіх гулялі 112 удзельнікаў (103 прафесіянальных снукерыста і 9 аматараў). 16 пераможцаў апошняга кваліфікацыйнага раўнда трапілі ў асноўную стадыю, дзе да іх далучыліся 16 першых сеяных ігракоў і 8 уладальнікаў уайлдкард, якія гулялі ў папярэднім раўндзе супраць васьмярых ігракоў, якія прайшлі кваліфікацыю. Пасля гэтага, 32 снукерыста гулялі на выбыванне, пачынаючы з 1/16 фіналу. Ва ўайлдкард раўндзе і першых двух раўндах асноўнай сетцы на шанхайскай гранд-сцэне выкарыстоўвалася чатыры гульнявыя сталы, у чвэрцьфіналах — два, а ў паўфіналах і фінале — адзін.
Макарый Канеўскі
26 (13) мая адзначаецца дзень перанясення мошчаў Святога, а 25 мая, 20 чэрвеня і 10 кастрычніка — дзень памяці ўсіх валынскіх святых.
Шанхай Мастэрс 2014 (снукер)
Пераможцам турніру стаў Сцюарт Бінэм, які перайграў на сваім шляху да тытула кітайца Лі Хана (5:3), Дамініка Дэйла (5:1), Алана Мак-Мануса (5:1) у чвэрцьфінале, леташняга чэмпіёна Дзіна Цзюньхуэя (6:4) у паўфінальным матчы, а таксама разграміў Марка Алена ў фінальным паядынку з лікам 10:3. Гэтая перамога стала другім рэйтынгавым тытулам у кар’еры брытанца, а таксама першым спаборніцтвам рэйтынгавага ўзроўню, выйграным Бінэмам за тры гады (у ліпені 2011 года ён выйграў адкрыты чэмпіянат Аўстраліі).
Турнір
Шанхай Мастэрс 2014 года стаў восьмым розыгрышам Шанхай Мастэрс (Shanghai Masters), які праходзіць штогод з 2007 года на шанхайскай гранд-сцэне, у Шанхаі, Кітай.
Шанхай Мастэрс 2014 праходзіў пад эгідай сусветнай асацыяцыі прафесійнага більярда і снукера (World Professional Billiards and Snooker Association) і ўваходзіў у каляндар мэйн-тура, а таксама з'яўляўся трэцім рэйтынгавым турнірам снукернага сезона 2014/2015.
Прызавыя грошы
Bank of Communications у чацвёрты раз запар спансаваў Шанхай Мастэрс. Прызавы фонд турніру павысіўся ў параўнанні з мінулым годам на £25,000 і склаў £450,000, стаўшы рэкордным прызавым фондам гэтага турніру. Таксама на £5,000 больш у параўнанні з розыгрышам 2013 года атрымаў пераможца турніру — £85,000.
Згодна з грашовай рэйтынгавай сістэмай, якая прыняла статус афіцыйнай з сезона 2014/2015, прызавыя грошы сталі эквівалентнымі рэйтынгавым ачкам. Такім чынам, рэйтынг снукерыста стаў адлюстроўваць суму прызавых грошай, якія ён зарабіў на рэйтынгавых турнірах за апошнія два гады. Аднак, у адрозненні ад падліку ачкоў у сезонах 2012/2013 і 2013/2014, калі снукерыст, які прайграваў у першым жа матчы на турніры, атрымліваў у рэйтынг колькасць ачкоў у два разы меншую за колькасць прызавых грошай, з сезона 2014/2015 снукерыст, які прайгравае ў сваім першым матчы, увогуле не атрымлівае рэйтынгавых ачкоў.
Фармат турніру
На Шанхай Мастэрс 2014 прыняло ўдзел 136 ігракоў, з якіх 119 — удзельнікі мэйн-тура і 17 — аматары. 64 удзельнікі — ігракі з нумарамі пасеву з 65 па 112, 7 снукерыстаў, якія не мелі рэйтынгавых ачкоў і адпаведна не мелі нумара пасеву, а таксама 9 аматараў — пачалі турнір з першага кваліфікацыйнага раўнда ў фармаце матча на выбыванне (32 гульні), які праходзіў 12 жніўня 2014 года (амаль за месяц да асноўнай стадыі). У ім ігракі з нумарамі пасеву з 65 па 96 гулялі супраць астатніх снукерыстаў. 32 пераможцы матчаў першага раўнда выходзілі ў другі кваліфікацыйны раўнд, у якім гулялі супраць удзельнікаў з нумарамі пасеву з 33 па 64 (32 гульні). Другі круг праходзіў 13 жніўня 2014 года. Усе 32 пераможцы матчаў другога раўнда гулялі паміж сабой у трэцім кваліфікацыйным раўндзе (16 гульняў), які праходзіў 14 жніўня 2014 года. Затым 16 пераможцаў матчаў трэцяга раўнда выходзілі ў заключны чацвёрты кваліфікацыйны раўнд, дзе гулялі супраць удзельнікаў з нумарамі пасеву з 17 па 32 (16 гульняў). Чацвёрты круг кваліфікацыі праходзіў 15 жніўня 2014 года. Кваліфікацыя Шанхай Мастэрс праходзіла на арэне Метрадром у Барнслі, Англія. Такім чынам, у асноўную стадыю спаборніцтва выйшлі 16 ігракоў, якія далучыліся да 16 снукерыстаў з нумарамі пасеву з 1 па 16 і 8 уладальнікаў уайлдкард. Васьмёра ўладальнікаў уайлдкард гулялі ў папярэднім уайлдкард раўндзе супраць васьмярых выпадковых гульцоў з тых, якія прайшлі кваліфікацыю.
Такім чынам, 8 пераможцаў чацвёртага кваліфікацыйнага раўнда, якія не гулялі ў уайлдкард раўндзе, 8 пераможцаў матчаў уайлдкард раўнда і 16 ігракоў, якія трапілі на чэмпіянат без кваліфікацыі, гулялі ў асноўнай стадыі на выбыванне, пачынаючы з 1/16 фіналу, дзе топ-16 сеяных гульцоў сустракаюцца з астатнімі гульцамі. Лёсаванне турніру прадвызначала немагчымасць сустрэчы ігракоў топ-16 раней за 1/8 фіналу, ігракоў топ-8 раней чвэрцьфіналаў, ігракоў з першай чацвёркі сеяных раней паўфіналу і двух першых сеяных раней фіналу Шанхай Мастэрс. Пяць раўндаў асноўнай стадыі (а таксама ўайлдкард раўнд) прайшлі на працягу сямі дзён (гульні ўайлдкард раўнда і 1/16 фіналу расцягнутыя на тры дні) на шанхайскай гранд-сцэне ў Шанхаі, Кітай.
Соценныя серыі
У 94 матчах кваліфікацыйнай стадыі было выканана 34 соценных серый. Сцюарт Кэрынгтан, які пачаў турнір з першага кваліфікацыйнага раўнда і згуляў чатыры матчы, выканаў тры соценныя брэйкі. Апроч таго, 24-ы сеяны Дамінік Дэйл у матчы заключнага кваліфікацыйнага этапу таксама выканаў тры сэнчуры. У другім кваліфікацыйным раўндзе 33-і сеяны турніру Курт Мэфлін у паядынку супраць Джоэля Уолкера зрабіў брэйк у 142 балы, які стаў найвышэйшым на стадыі кваліфікацыі. Такім чынам, прадстаўнік Нарвегіі атрымаў узнагароду ў £200 за вышэйшы брэйк у кваліфікацыі.
Ніжэй прадстаўленыя ўдзельнікі, упарадкаваныя па іх найвышэйшай серыі на турніры. Насупраць пералічаны ўсе соценныя брэйкі кожнага гульца.
Удзельнікі
У асноўнай стадыі Шанхай Мастэрс 2014 прынялі ўдзел 16 гульцоў, якія мелі найвышэйшыя нумары пасеву, 16 снукерыстаў, якія перамаглі ў матчах чацвёртага кваліфікацыйнага раўнда, а таксама 8 уладальнікаў уайлдкард.
Шэсць снукерыстаў: Ніл Робертсан, Марк Сэлбі , Шон Мёрфі , Сцюарт Бінэм , Дзін Цзюньхуэй і Раян Дэй прымалі ўдзел у восьмым розыгрышы Шанхай Мастэрс запар, не прапусціўшы, такім чынам, ніводнага турніру з самога заснавання ў 2007 годзе.
8 кітайскіх аматараў атрымалі ўайлдкард ад арганізатараў турніру: Чжаа Сіньтун, які ўжо атрымліваў такі ​​ж прывілей у 2012 і 2013 гадах (абодва разы саступіў у стартавых паядынках), і Юань Сыцзюнь, які таксама атрымаў уайлдкард у 2013 годзе (таксама не сумеў прайсці бар'ер уайлдкард раўнда), а таксама навічкі турніру Янь Бінтаа, Чэнь Цзыфань, Ню Чжуан, Сюй Сы, Чжан Юн і Хуан Цзяхаа.
У 2014 годзе на шанхайскую гранд-сцэну патрапіла 8 дэбютантаў: Алан Мак-Манус (26), Майкл Уайт (29) , Янь Бінтаа , Чэнь Цзыфань , Ню Чжуан , Сюй Сы , Чжан Юн і Хуан Цзяхаа.
Да гэтага ніводны гулец не здолеў выйграць тытул Шанхай Мастэрс два разы. Шэсць удзельнікаў розыгрышу 2014 года станавіліся пераможцамі спаборніцтва: Дамінік Дэйл (2007), Рыкі Уолдэн (2008), Роні О’Саліван (2009), Марк Сэлбі (2011), Джон Хігінс (2012) і Дзін Цзюньхуэй (2013).
Самым узроставым удзельнікам асноўнай стадыі Шанхай Мастэрс 2014 года стаў 45-гадовы Джо Свэйл. Кену Доэрці падчас турніру было 44 гады, а Алану Мак-Манусу — 43.
Ніжэй прадстаўлена табліца, якая дэманструе статыстыку выступленняў удзельнікаў спаборніцтва на ўсіх папярэдніх турнірах Шанхай Мастэрс.
Першы дзень (8 верасня)
Выбылі: Сюй Сы,  Чжан Юн,  Юань Сыцзюнь,  Джо Свэйл (71),  Ню Чжуан,  Лян Вэньбо (23),  Роні О’Саліван (4),  Чэнь Цзыфань
Другі дзень (9 верасня)
Выбылі: Бары Хокінс (5),  Джон Хігінс (9),  Хуан Цзяхаа,  Мэцью Сэлт (54),  Роберт Мілкінс (16),  Джад Трамп (6),  Джэк Лісоўскі (38),  Рыкі Уолдэн (12)
9 верасня на Шанхай Мастэрс былі згуляныя апошнія матчы ўайлдкард раўнда, а таксама працягвалася стадыя 1/16 фіналу. 5-ы нумар пасеву Бары Хокінс, леташні паўфіналіст турніру, сустракаўся з фіналістам Шанхай Мастэрс 2011 Маркам Уільямсам з Уэльса. Снукерысты сустракаліся паміж сабой 10 разоў і, нягледзячы на тое, што толькі адна іх сустрэча адбылася на рэйтынгавым узроўні, Хокінс перамог толькі аднойчы, аднак апошні раз яны гулялі паміж сабой у лістападзе 2010 года, калі Бары яшчэ не з'яўляўся гульцом топ-16. Двухразовы чэмпіён свету Уільямс няўпэўнена пачаў паядынак у той час, як 35-гадовы Бары з серыямі ў 70 і 50 балаў пакінуў за сабой дзве першыя партыі. 39-гадовы валіец выйграў трэці фрэйм на каляровых шарах і дамінаваў у чацвёртай партыі, зраўняўшы лік у матчы да перапынку. Хокінс, які дайшоў да фіналу чэмпіянату свету ў 2013 годзе, выйграў пятую партыю на апошнім жоўтым шары, але Марк Уільямс зноў зраўняў лік, аформіўшы серыю ў 68 ачкоў у шостым фрэйме. Пры ліку 7:34 у сёмай партыі англічанін зрабіў падыход у 42 балы, пасля чаго 20-ы нумар сусветнага рэйтынгу набраў 13 ачкоў і скараціў адставанне да ліку 47:49. Бары забіў руды і сіні шары, але памыліўся на ружовым шары і падарыў 6 штрафных балаў праціўніку, які забіў ружовы і чорны шары, давёўшы партыю да перамогі. Упершыню саступаючы ў ліку, 3:4, Хокінс, які два разы выходзіў у 1/8 фіналу Шанхай Мастэрс, выканаў найвышэйшую серыю на турніры — тотал-клірэнс у 144 ачкі (відэа) — і вывеў паядынак у вырашальны фрэйм. Снукерыст з Англіі меў магчымасць пачаць атаку ў дзявятай партыі, але не выкарыстаў свае шанцы і Уільямс перамог у фрэйме з падыходамі ў 32 і 29 ачкоў і давёў матч да перамогі з лікам 5:4, у шосты раз выйшаўшы ў другі круг асноўнай сеткі шанхайскага першынства.
У гэты час 9-ы сеяны Джон Хігінс з Шатландыі гуляў супраць Раяна Дэя. З 15 матчаў паміж снукерыстамі валіец выйграў усяго 3, аднак характэрна, што Дэй і Хігінс ужо тройчы да гэтага сустракаліся на Шанхай Мастэрс. У 2008 годзе Раян перамог з лікам 5:3, а ў розыгрышах 2009 і 2012 гадоў шатландскі спартовец атрымліваў упэўненыя перамогі — 5:1 і 5:0 адпаведна. Пераможца Шанхай Мастэрс 2012 Хігінс адкрыў лік у матчы з серыяй у 68 балаў у стартавай партыі. Пасля гэтага Дэй, які дайшоў да фіналу на першым розыгрышы турніру ў 2007 годзе, выйграй два наступныя фрэймы з серыямі ў 70 і 78 ачкоў, не дазволіўшы праціўніку забіць ніводнага шара. Пры ліку 43:46 у чацвёртай партыі 39-гадовы Джон зрабіў пераможны падыход у 20 балаў і выйграў фрэйм на каляровых шарах. Пасля перапынку чатырохразовы чэмпіён свету узяў яшчэ два ачкі з брэйкамі ў 63 і 55 ачкоў і зрабіў лік 4:2 на сваю карысць. 22-і нумар рэйтынгу перахапіў ініцыятыву і дамінаваў у наступных партыях і зраўняў лік з брэйкамі ў 55 і 102 (відэа) бала. Хігінс, які яшчэ ні разу не прайграваў раней за 1/8 фіналу Шанхай Мастэрс, меў выдатную магчымасць выйграць вырашальны дзявяты фрэйм, але спыніў атаку на 43 ачках і дазволіў праціўніку павесці серыю, якая стала пераможным клірэнсам у 77 балаў. Такім чынам, снукерыст з Уэльса ў трэці раз запар і ў шосты раз у кар'еры выйшаў у 1/8 фіналу Шанхай Мастэрс.