cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Герб Чачэрска
Апісанне
У чырвоным полі іспанскага шчыта срэбны шаўрон зубцамі дагары.
Герб і палажэнне аб ім зацверджаны рашэннем Чачэрскага раённага Савета дэпутатаў ад 21 верасня 2000 года № 30. Аўтар герба А. А. Шпунт.
Лапіта
Лапіта (Lapita) — археалагічная культура 1600 — 500 гадах да н. э. на тэрыторыі Акіяніі. Звычайна атаесамляецца з продкамі палінезійцаў.
Першыя ўзоры керамікі Лапіта былі знойдзены ў 1952 годзе ў Новай Каледоніі. Назва была дадзена памылкова. На мове канакаў Новай Каледоніі значыць «вырыць яму». Займае значную тэрыторыю ад усходняга ўзбярэжжа Новай Гвінеі да Самоа і Тонга на ўсходзе.
Лапіта знакаміта перш за ўсё сваёй керамікай, якая мае складаныя геаметрычныя фігуры, чалавекападобныя твары і постаці. Узоры наносіліся грабенчатымі прыладамі на волкай гліне, і толькі потым посуд абпальваўся. Носьбіты гэтай керамікі жылі ў непасрэднай блізкасці ад узбярэжжа, мелі сабак, курэй і свінняў. Найбольш старажытныя месцы знаходак размешчаны на усходнім ўзбярэжжы Папуа — Новай Гвінеі, на Саламонавых астравах і ў Вануату.
Большасць археолагаў лічыць, што культура Лапіта належыла продкам палінезійцаў і, магчыма, усходніх мікранезійцаў, якія трапілі ў Акіянію з Паўднёвага Кітая і канчаткова сфарміраваліся на астравах Тонга і Самоа. Там няма буйных радовішчаў гліны, таму палінезійцы паступова згубілі ўменне рабіць кераміку, але многія іншыя навыкі, у тым ліку развядзенне жывёлы, захавалі. Некаторыя вучоныя сцвярджаюць, што Лапіта мае мясцовае паходжанне, была створана тубыльцамі Меланезіі і адзначае мяжу іх рассялення ў перыяд існавання культуры.
Веляміцкі сельсавет
Велямі́цкі сельсавет — сельсавет у складзе Столінскага раёна Брэсцкай вобласці, Беларусь. Адміністрацыйны цэнтр — аграгарадок Велямічы.
Гісторыя
Сельсавет створаны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Давыд-Гарадоцкага раёна Пінскай вобласці. З 8 студзеня 1954 года ў складзе Брэсцкай вобласці. Пасля скасавання Давыд-Гарадоцкага раёна 19 студзеня 1961 года, Веляміцкі сельсавет далучаны да Столінскага раёна. . На 1 студзеня 1974 года ў складзе сельсавета 4 населеныя пункты.
(56) Мелета
(56) Мелета — буйны астэроід галоўнага пояса, які належыць да цёмнага спектральнага класа P, багатаму арганічнымі і бязводнымі сілікатамі, а таксама вугляроднымі злучэннямі з магчымай прысутнасцю вады ў відзе лёду. Ён быў адкрыты 9 верасня 1857 года нямецкім астраномам Германам Гольдшмітам з дапамогай 4-х цалевага тэлескопа, размешчанага на шостым паверсе яго кватэры ў Лацінскім квартале Парыжа, і названы ў гонар Мелеты, музы думкі і медытацыі ў грэчаскай міфалогіі.
Астэроід характарызуецца нізкім значэннем альбеда, гэта значыць паверхня астэроіда цёмная. Яго адбівальная здольнасць — 2,6%. (Для параўнання: самы цёмны з вялікіх астэроідаў — (95) Арэтуса. Яго адбівальная здольнасць — 1,9%). Пакрыццё астэроідам зорак на гэты момант назіралася двойчы — 1997 і 2002 гадах.
Радахразіт
Радахразі́т, марганцавы шпат — мінерал класа карбанатаў, карбанат марганцу, MnCO3.
Мае ў сабе да 61,7 % аксіду марганцу, дамешкі жалеза, магнію, кальцыю, цынку, кобальту.
Уласцівасці
Крышталізуецца ў трыганальнай сінгоніі. Утварае зярністыя, агрэгаты ныркападобнай формы, зямлістыя масы, сфераліты, канкрэцыі, нацёчныя масы, даволі рэдка — ромбаэдрычныя крышталі. Колер ружовы, шаравата-белы, зеленавата-шэры, жаўтавата-шэры, белы. Паўпразрысты, часам да празрыстага. Бляск шкляны з перламутравым адлівам. Цвёрдасць 3,5—4,5 па шкале Моаса. Шчыльнасць — 3,7 г/см³. Крохкі. У гарачай салянай кіслаце хутка раствараецца з бурным кіпеннем.
Паходжанне і радовішчы
Выкарыстоўваецца ў якасці дэкаратыўнага каменя і ў ювелірнай справе. Уваходзіць у склад марганцавых руд. У Манголіі гэты камень здабываецца ў чыстым ружовым колеры, носіць назву «камень кахання» і ім упрыгожаны Палац шлюбу ва Улан-Батары.
Антаніна Абрэмбская-Яблонская
Антанíна Абрэмбская-Яблонская (часам Абрэмбска-Яблоньска, Antonina Obrębska-Jabłońska; 12 студзеня 1901, вёска Пчэльня, Падолле, Украіна — 19 лістапада 1994, Варшава, Польшча ) — польская мовазнаўца, паланістка, славістка, прафесарка, заснавальніца польскай беларусістыкі.
Святлана Арцёмаўна Акружная
Святлана Арцёмаўна Акружная (,, Украіна) — беларуская актрыса. Заслужаная артыстка БССР (1976). Народная артыстка Беларусі (1991 )
Антаніна Абрэмбская-Яблонская
Біяграфія
Нарадзілася ва Украіне. Брат Юзаф Абрэмбскі (1905—1967) стаў вядомым польскім этнасацыёлагам і даследчыкам Палесся.
Расійска-ўкраінская вайна
Расійска-ўкраінская вайна  (російсько-українська війна) — працяглы канфлікт паміж Расіяй і Украінай, які пачаўся ў лютым 2014 года. У цэнтры вайны быў статус Крыма і часткі Данецкай і Луганскай абласцей, якія міжнародна прызнаныя часткай Украіны.
Антаніна Абрэмбская-Яблонская
Біяграфія
Школьную адукацыю пачала атрымліваць у Кіеве ў 1908 годзе.
Расійска-ўкраінская вайна
Пасля пратэстаў Еўрамайдана і адхілення ад пасады прэзідэнта Украіны Віктара Януковіча 22 лютага, а таксама на фоне прарасійскіх хваляванняў ва Украіне расійскія салдаты без знакаў адрознення ўзялі пад кантроль стратэгічныя пазіцыі і інфраструктуру на ўкраінскай тэрыторыі Крыма. 1 сакавіка Дзяржаўная дума Расійскай Федэрацыі падтрымала прапанову прэзідэнта Уладзіміра Пуціна аб уводзе расійскіх войскаў на тэрыторыю Украіны. Ва ўварванні ўдзельнічаюць расійскія ваенныя без апазнавальных знакаў. Як сведчыць расійскі ведамасны медаль «За вяртанне Крыма», расійскі захоп Крыма сіламі Міністэрства абароны Расіі пачаўся 20 лютага.
Расійскі ўрад матываваў неабходнасць увядзення войскаў «абаронай этнічных рускіх у Крыме ад украінскіх экстрэмістаў, што прыйшлі да ўлады ў выніку Еўрамайдана». Расія не прызнала часовы ўрад Украіны, створаны пасля адхілення ад пасады прэзідэнта Януковіча, і працягвае лічыць яго адзіным легітымным прэзідэнтам. Паводле заявы рускіх, Януковіч сам папрасіў увесці войскі ва Украіну дзеля падтрымкі міру і парадку.
Украінскія ваенныя не ўступалі ва ўзброеныя сутычкі з інтэрвентамі; улады абвясцілі мабілізацыю рэзервістаў. На 13 сакавіка расійскія акупацыйныя войскі заблакавалі і вывелі са строю 40 памежных украінскіх аб’ектаў, захапілі 20 збудаванняў дзяржаўнай інфраструктуры, узялі ў аблогу 37 украінскіх вайсковых часцей, яшчэ 4 — захапілі.
16 сакавіка ўсталяваныя расійскімі дэсантнікамі з Маскоўскай вобласці (Кубінка, Адзінцоўскі раён) улады Аўтаномнай Рэспублікі Крым правялі рэферэндум пра статус Крыма з махінацыямі і паслядоўным распальваннем нянавісці з боку расійскай прапаганды пры адначасовай адсутнасці пагрозы для рускіх. Тым часам міністры абароны Расіі і Украіны дамовіліся аб 5-дзённым перамір’і да 21 сакавіка. Аднак 18 сакавіка расійскае войска парушыла перамір’е нападам на ўкраінскую вайсковую часць у Сімферопалі, забіўшы аднаго і параніўшы 2 украінскіх ваенных. Таксама з боку нападнікаў загінуў расійскі ветэран другой чачэнскай вайны 1999—2009 гадоў з Валгаградскай вобласці (Паўднёвая федэральная акруга).
21 сакавіка расійскі прэзідэнт Уладзімір Пуцін падпісаў закон аб далучэнні да Расіі ўкраінскага Крыма, хоць Будапешцкі мемарандум абавязвае Расію паважаць дзяржаўныя межы Украіны і ўстрымлівацца ад ужыцця сілы супраць яе тэрытарыяльнай цэласнасці. 15 красавіка Вярхоўная Рада Украіны ўхваліла закон аб змене прававога становішча Крыма на захоплены ў выніку ўзброенага нападу Расіі.
У красавіку дэманстрацыі прарасійскіх груповак на Данбасе ва Украіне перараслі ў вайну паміж украінскім урадам і сепаратысцкімі сіламі самаабвешчаных Данецкай і Луганскай народных рэспублік, якія падтрымліваюцца Расіяй. У жніўні расійская ваенная тэхніка перасекла мяжу ў некалькіх месцах Данецкай вобласці. Уварванне расійскіх вайскоўцаў было расцэнена як адказнасць за паражэнне ўкраінскіх войскаў у пачатку верасня.
У лістападзе 2014 года ўкраінскія вайскоўцы паведамілі аб інтэнсіўным перамяшчэнні войскаў і тэхнікі з Расіі ў падкантрольныя сепаратыстам часткі ўсходняй Украіны. Асашыэйтэд Прэс паведаміла, што ў падкантрольных паўстанцам раёнах рухаліся 40 ваенных машын без абазначэння. Спецыяльная маніторынгавая місія Арганізацыі па бяспецы і супрацоўніцтву ў Еўропе (АБСЕ) назірала за калонамі цяжкага ўзбраення і танкаў на падкантрольнай ДНР тэрыторыі без знакаў адрознення. Далей назіральнікі АБСЕ заявілі, што пад выглядам канвояў з гуманітарнай дапамогай назіралі за транспартнымі сродкамі, якія перавозілі боепрыпасы і целы вайскоўцаў, якія перасякалі расійска-ўкраінскую мяжу. Станам на пачатак жніўня 2015 года АБСЕ назірала больш за 21 такую ​​машыну, пазначаную расійскім ваенным кодэксам для салдат, якія загінулі ў баі. Як піша The Moscow Times, Расія спрабавала запалохаць і прымусіць замаўчаць праваабаронцаў, якія абмяркоўвалі гібель расійскіх салдат у канфлікце. АБСЕ не раз паведамляла, што яе назіральнікам было адмоўлена ў доступе да тэрыторый, якія кантралююцца «аб’яднанымі расійска-сепаратысцкімі сіламі».
Большасць членаў міжнароднай супольнасці  і такіх арганізацый, як Amnesty International, асудзілі Расію за яе дзеянні ў пострэвалюцыйнай Украіне, абвінаваціўшы яе ў парушэнні міжнароднага права і суверэнітэту Украіны. Многія краіны ўвялі эканамічныя санкцыі супраць Расіі, расійскіх прыватных асоб і кампаній.
У кастрычніку 2015 года The Washington Post паведаміла, што Расія перадыслакавала некаторыя свае элітныя падраздзяленні з Украіны ў Сірыю для падтрымкі прэзідэнта Сірыі Башара Асада. У снежні 2015 года прэзідэнт Расійскай Федэрацыі Уладзімір Пуцін прызнаў, што афіцэры расійскай ваеннай выведкі дзейнічаюць ва Украіне, настойваючы, аднак, на тым, што гэта не тое ж самае, што звычайныя войскі. Станам на люты 2019 года 7 % тэрыторыі Украіны аднесены ўрадам Украіны да часова акупаваных тэрыторый.
Аляксандр Дугін у сваёй кнізе «Асновы геапалітыкі: Геапалітычная будучыня Расіі», якая значна ўплыла на расійскія эліты і ўласна на знешнюю палітыку Уладзіміра Пуціна, сцвярджаў, што Украіна павінна быць анексавана Расійскай Федэрацыяй, бо нібыта: ''«Украіна як дзяржава не мае геапалітычнага значэння, асаблівага культурнага імпарту або агульначалавечага значэння, геаграфічнай унікальнасці, этнічнай выключнасці, яе пэўныя тэрытарыяльныя амбіцыі ўяўляюць велізарную небяспеку для ўсёй Еўразіі і без рашэння праблемы „ўкраінскага пытання“, казаць аб кантынентальнай палітыцы наогул бессэнсоўна. Нельга дазволіць Украіне заставацца незалежнай, калі яна не будзе санітарнай мяжой, што таксама было б недапушчальна»'' , — што ўрэшце прывяло да расійска-ўкраінскай вайны.
Антаніна Абрэмбская-Яблонская
Біяграфія
Антаніна Абрэмбская навучалася ў Варшаўскім універсітэце з 1919 года. Потым перавялася ў Ягелонскі ўніверсітэт, які скончыла ў 1925 годзе, атрымаўшы ступень доктаркі філасофіі за сваю дысертацыю па тэме «Гісторыя мужчынскага роду ў польскай мове».
У 1925—1934 гадах працавала ў Ягелонскім універсітэце. З 1933 да пенсіі ў 1971 працавала ў Варшаўскім універсітэце.
У 1933 годзе Антаніна Абрэмбская пабралася шлюбам з Вітальдам Яблонскім, пазней выбітным сінолагам і прафесарам Варшаўскага ўніверсітэта.
У 1954 годзе стала надзвычайнай, а ў 1962 годзе звычайнай прафесаркай Варшаўскага ўніверсітэта.
У 1956 годзе заснавала кафедру беларускай філалогіі (з 2005 года кафедра беларусістыкі) ў Варшаўскім універсітэце, якую ўзначальвала да пенсіі ў 1971 годзе. Памерла ў 1994 годзе ў Варшаве. Пахаваная на вайсковых могілках Павонзкі.
Дзейнасць
Акрамя навуковай працы, яна таксама займалася перакладамі. Антаніна Абрэмбская-Яблонская пераклала «Слова пра паход Ігараў» на польскую мову (1954), падрыхтавала навуковае выданне перакладу на беларускую мову «Пана Тадэвуша», зробленага ў 1920-30-я гады Браніславам Тарашкевічам (1984).
Антаніна Абрэмбская-Яблонская стаяла ля вытокаў стварэння ўнікальнага дыялектнага даведніка — «Слоўнік паўночна-заходніх гаворак Беларусі і яе памежжа».
Надзвычай важным укладам ва ўмацаванне беларуска-польскіх моўных сувязей стала публікацыя першага «Падручнага польска-беларускага слоўніку» пад рэдакцыяй прафесаркі Антаніны Абрэмбскай-Яблонскай і акадэміка Мікалая Бірылы (1962).
Святлана Арцёмаўна Акружная
Біяграфія
Скончыла Беларускі тэатральна-мастацкі інстытут у 1969 годзе (педагог Дз. А. Арлоў)). З 1969 года працуе ў Беларускім нацыянальным драматычным акадэмічным тэатры імя Якуба Коласа.
Намеснік Старшыні Пастаяннай камісіі Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь па адукацыі, навуцы, культуры і гуманітарным пытанням (2004—2008 гг.)
Аўтар кнігі «Все прожить — и чтобы сердце не разбилось».
Пра асаблівы талент Святланы Акружной, яе актыўную грамадскую пазіцыю напісана больш 450 нарысаў і артыкулаў у кнігах, часопісах, газетах і біяграфічных даведніках, зняты дакументальны фільм «Святлана» (рэжысёр А. Трафіменка).
Ролі ў тэатры
і інш.
Днепрапятроўскі дзяржаўны ўніверсітэт унутраных спраў
Днепрапятроўскі дзяржаўны ўніверсітэт унутраных спраў — украінская дзяржаўная спецыялізаваня вышэйшая навучальная ўстанова, якая знаходзіцца ў Дніпры.
Гісторыя
Вучэльня заснавана 16 сакавіка 1966 года як Днепрапятроўская спецыяльная сярэдняя школа міліцыі МУС СССР. У 1992 годзе яна была рэарганізавана ў Днепрапятроўскую вучэльню міліцыі МУС Украіны. 1 верасня 1997 года вучэльня міліцыі была пераўтворана ў вышэйшую навучальную ўстанову - Днепрапятроўскі юрыдычны інстытут МУС Украіны. У 2001 годзе на базе інстытута створана Юрыдычная Акадэмія МУС Украіны, якая ў 2005 годзе была рэарганізавана ў Днепрапятроўскі дзяржаўны ўніверсітэт унутраных спраў. Сёння універсітэт - гэта вышэйшая навучальная ўстанова IV-га ўзроўню акрэдытацыі, магутны навукова-навучальны комплекс Прыдняпроўскага рэгіёна. У 2016 годзе Днепрапятроўскі дзяржаўны ўніверсітэт унутраных спраў прызнаны лепшай навучальнай установай рэгіёну ў галіне права.
Структура
Ва ўніверсітэце вучацца, атрымліваюць прафесійную падрыхтоўку і павышаюць кваліфікацыю больш за 10 тысяч курсантаў, слухачоў і студэнтаў па спецыяльнасцях «Права», «Праваахоўная дзейнасць» і «Менеджмент». Штогод універсітэт прымае на навучанне каля 1,8 тысяч асоб, якія пасля заканчэння навучальнай установы атрымліваюць дыпломы дзяржаўнага ўзору адукацыйна-кваліфікацыйных узроўняў бакалаўра і магістра.
Таксама ва ўніверсітэт ўваходзіць вучэбна-навуковы інстытут завочнага навучання і павышэння кваліфікацыі. У склад універсітэта ўваходзіць асобны Крыварожскі факультэт. Функцыянуе Запарожскі цэнтр першаснай прафесійнай падрыхтоўкі "Акадэмія паліцыі". У цэлым ва ўніверсітэце функцыянуюць 6 факультэтаў і 20 кафедраў, якія рыхтуюць спецыялістаў-юрыстаў для ўсіх рэгіёнаў Украіны.
Моран
Моран — прозвішча.
SOV
SOV (скарот ад англійскага: Subject Object Verb) — гэта абазначэнне такога парадку слоў у сказе, калі спачатку ідзе дзейнік, за ім — аб'ект, дапаўненне, а затым — выказнік. Напрыклад: Я кнігу бачу.
Такі парадак слоў — найбольш часты ў мовах. Да гэтай катэгорыі належаць карэйская, лацінская, персідская, турэцкая, японская і інш.
Глядзі таксама
SVO, VSO, VOS, OSV, OVS.
IC 4900-2
IC 4900-2 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) ў сузор’і Тэлескоп.
Геранім Гарабурда
Геранім Гарабурда (Hieronim Haraburda, Hieronimus Haraburda; 14 верасня 1735, Літва — ліпень 1820, Чарэя) — святар, педагог.
Уступіў у Таварыства Ісуса 21 жніўня 1750 г. у Вільні. У 1762 г. высвечаны на ксяндза. Прафесар філасофіі ў Мінскім (1766—1768), Полацкім (1768—1771) і Нясвіжскім (1771—1772) езуіцкіх калегіумах. Прэфект штудый ў Нясвіжы і кіраўнік архіва Мазавецкай правінцыі Таварыства Ісуса (1772—1773). Набыў друкарскі досвед, працуючы ў выдавецкіх установах Варшавы і Нясвіжа. Пасля скасавання Ордэна езуітаў (1773) працаваў у школах Адукацыйнай камісіі: прэфектам у Нясвіжы і прарэктарам у Халопенічах.
З 28 лютага 1806 г. у Полацку. Прэфект Полацкай друкарні (1806—1809 і 1811—1814). Карыстаўся вялікай павагай з боку полацкай вучнёўскай моладзі, якая з розных нагодаў прысвячала яму свае вершаваныя творы. Пасля выгнання езуітаў з Расійскай імперыі (1820) Г. Гарабурда, найстарэйшы езуіт у Полацку, быў вымушаны застацца на Беларусі, дзе ў хуткім часе і памёр у чарэйскім кляштары базыльянаў.
Іван Андрэевіч Хлябцэвіч
Іван Андрэевіч Хлябцэ́віч (1857, в. Сядзельнікі, цяпер Ваўкавыскі раён, Гродзенская вобласць — ) — беларускі гісторык. Бацька Я. І. Хлябцэвіча.
Біяграфія
Аўтар публікацый па гісторыі Жыровіцкага манастыра, нарыса пра сына Уладзіміра.
Ірэмель
Ірэмель (Ирәмәл) — другая па велічыні вяршыня Паўднёвага Урала, размешчаная на паўночным усходзе Беларэцкага раёна Башкартастана і Катаў-Іванаўскага раёна Чалябінскай вобласці Расіі.
Апісанне
Гара ўяўляе сабой двухвяршынны масіў, у склад якога ўваходзяць: Вяршыні аддзеленыя седлавінай участкам шырынёй каля 1 км і вышынёй 1200—1250 м.
Працягласць з паўночнага ўсходу на паўднёвы захад складае 12 км, з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход — 8 км.
Баранок
Баранок — прозвішча.
Ірэмель
Апісанне
Каля падножжа масіва размешчаны вытокі рэк Тыгын, Сіняк, Вялікі Аўняр, Карагайка, якія адносяцца да басейна ракі Белай, якая таксама бярэ свой пачатак паблізу за хрыбтом Аваляк.
Прудкоўскі сельсавет (Гомельскі раён)
Прудко́ўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Гомельскага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — вёска Прудок.
Джо Пешы
Джозеф Фрэнк «Джо» Пешы (Joseph Frank "Joe" Pesci; нар., Ньюарк, Нью-Джэрсі, ЗША) — амерыканскі акцёр, комік і спявак. Найбольшую вядомасць атрымаў дзякуючы шматгадоваму супрацоўніцтву з Марцінам Скарсэзэ ў фільмах «Шалёны бык» (1980), «Слаўныя хлопцы» (1990), «Казіно» (1995) і «Ірландзец» (2019).
Чэмпіянат Еўропы па лёгкай атлетыцы 2018
24-ы чэмпіянат Еўропы па лёгкай атлетыцы праходзіў з 7 па 12 жніўня 2018 года на Алімпійскім стадыёне ў Берліне. У шэрагу відаў кваліфікацыйныя спаборніцтвы адбыліся 6 жніўня, за дзень да афіцыйнага адкрыцця чэмпіянату. Турнір у трэці раз у гісторыі праходзіў на тэрыторыі Германіі і ўпершыню — у сталіцы краіны. Да ўдзелу былі дапушчаны спартсмены, якія выканалі ў пастаўленыя тэрміны неабходныя кваліфікацыйныя патрабаванні і нарматывы. На працягу шасці дзён былі разгуляныя 48 камплектаў медалёў.
Чэмпіянат Еўропы па лёгкай атлетыцы з'яўляўся часткай першага ў гісторыі аб'яднанага чэмпіянату Еўропы па летніх відах спорту. Спаборніцтвы праходзілі са 2 па 12 жніўня ў Берліне і брытанскім Глазга. У 2018 годзе гэта мультыспартыўнае мерапрыемства складалася з сямі чэмпіянатаў Еўропы :
У праграму чэмпіянату ў 2018 годзе была дададзена жаночая спартыўная хада на 50 км. Такім чынам, як і раней на чэмпіянаце свету 2017 года, на еўрапейскім кантынентальным першынстве ўпершыню была дасягнута роўнасць паміж жаночымі і мужчынскімі дысцыплінамі (па 24).
Для ўдзелу ў спаборніцтвах заяўлены 1572 лёгкаатлета (828 мужчын і 744 жанчыны) з 51 краіны Еўропы.
Месца правядзення
Рашэнне пра правядзенне чэмпіянату ў Берліне было прынята 2 лістапада 2013 года на савеце Еўрапейскай лёгкаатлетычнай асацыяцыі.
Асноўная частка спаборніцтваў прайшла на Алімпійскім стадыёне, спартыўная хада і марафон былі праведзены па гарадскіх вуліцах. Марафонцам мела быць пераадолець чатыры 10-кіламетровых круга, пракладзеных побач са славутасцямі нямецкай сталіцы: Берлінскім заапаркам, Калоннай Перамогі, Палацам Бельвю і Брандэнбургскімі варотамі. Для хады на 20 км была арганізавана кальцавая траса даўжынёй 1 км, для хады на 50 км — даўжынёй 2 км. Старт і фініш размясціліся на плошчы Брайтшайдплац.
Забарона на ўдзел зборнай Расіі
Як і на папярэднім чэмпіянаце ў 2016 годзе, у спаборніцтвах не ўдзельнічала зборная Расіі. Адхіленне расійскіх лёгкаатлетаў ад міжнародных стартаў, ініцыяванае ІААФ у лістападзе 2015 года ў сувязі з допінгавым скандалам, у чарговы раз было пакінута ў сіле 27 ліпеня 2018 года. У той жа час Міжнародная федэрацыя па ходзе 2018 года дапусціла некалькі дзясяткаў расійскіх спартсменаў да стартаў за граніцай, дзе яны маглі выступаць у якасці нейтральных атлетаў. Трыццаць з іх дапушчаны арганізатарамі да ўдзелу ў чэмпіянаце Еўропы.
Прызёры
Скарачэнні: WR — сусветны рэкорд | ER — рэкорд Еўропы | NR — нацыянальны рэкорд | CR — рэкорд чэмпіянату Курсівам вылучаны ўдзельнікі, якія выступалі за эстафетныя каманды толькі ў папярэдніх забегах
(57) Мнемасіна
(57) Мнемасіна — буйны астэроід галоўнага пояса, які належыць да светлага спектральнага класа S. Ён быў адкрыты 22 верасня 1859 года нямецкім астраномам Робертам Лютэрам у Дзюсельдорфскай абсерваторыі і названы ў гонар титаниды Мнемасіны, дачкі Урана і Геі, багіні, якая увасабляла памяць у старажытнагрэчаскай міфалогіі.
Мікіта Андрэевіч Баранок
Мікіта Баранок (нар., Віцебск) — беларускі футбаліст, абаронца салігорскага «Шахцёра» і моладзевай зборнай Беларусі.
Сын беларускага футбаліста і трэнера Андрэя Баранка.
Клубная кар’ера
Займаўся футболам у Акадэміі АБФФ, а летам 2021 года далучыўся да «Віцебска», дзе стаў выступаць за дубль. У пачатку 2022 года стаў з’яўляцца ў асноўнай камандзе. 13 мая 2022 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе, калі адгуляў усе 90 хвілін у матчы з «Гомелем» (1:1) і адзначыўся голам. Неўзабаве замацаваўся ў стартавым складзе каманды.
У студзені 2023 года перайшоў у салігорскі «Шахцёр», падпісаўшы трохгадовы кантракт.
Міжнародная кар’ера
У верасні 2022 года гуляў за юніёрскую зборную Беларусі (да 19 гадоў) у кваліфікацыйным раўндзе чэмпіянату Еўропы.
16 лістапада 2022 года дэбютаваў у моладзевай зборнай Беларусі, калі выйшаў у стартавым складзе ў таварыскім матчы супраць Ірана (3:0) і быў заменены ў другім тайме; у гэтым матчы адзначыўся голам.
NGC 2337
NGC 2337 (іншыя абазначэнні — UGC 3711, MCG 7-15-10, ZWG 205.23, KUG 0706+445, IRAS07066+4432, PGC 20298) — галактыка ў сузор’і Рысь.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Паўлінія
Гісторыя
Горад заснаваны 28 лютага 1964 года.
Карта растэрміноўкі
Ка́рта растэрміно́ўкі (крэдытная картка; разм. крэдытка) — аплатная картка з налічанымі грашыма ў выглядзе пазыкі.
Пазыка налічваецца суадносна ўзроўню дахода трымальніка карткі. Безадсоткавы перыяд, калі за знятыя з карткі грошы адсутнічае выплата адсотку, складае ад 30 да 50 дзён і звычайна адпавядае прамежку між выплатамі зарплаты. У такім выпадку банк зарабляе камісійныя зборы за транзакцыі па картцы. Пры непакрыцці запазычанасці ў безадсоткавы перыяд тая ператвараецца ў спажывецкую пазыку. Тады банк налічвае адсотак за пазыку з сумы выдаткаў пры зняцці наяўных грошай з банкаўскага рахунку і аплаце карткай. Крэдытная картка бывае кабрэндзінгавай, калі прадугледжвае зніжкі ў пэўнай сетцы крамаў. Як правіла, за зняцце наяўных ўстаноўлены дадатковая камісія і адсотак, таму больш выгадна з дапамогай крэдытнай карты ажыццяўляць электронныя плацяжы. Бывае: асабістай — належыць фізычнай асобе, карпаратыўнай — належыць юрыдычнай асобе або індывідуальнаму прадпрымальніку.
На 2013 год у ЗША прыпадала 4,2 крэдытнай карткі на душу насельніцтва. У краінах Заходняй Еўропы — 1,5—2 карткі. У Польшчы за 2005—2011 гады (цягам 7 гадоў) лік крэдытных картак вырас больш як 23-кратна з 300 000 да 7 млн.
Ядзерная восень
Ядзерная восень — гіпатэтычны стан клімату аднаго з рэгіёнаў Зямлі ў выніку абмежаванай ядзернай вайны. Для мадэлявання сітуацый ядзернай восені, як правіла, выкарыстоўваецца мадэль канфлікту, дзе сумарная магутнасць выбухаў складае ад 5 да 40 мегатон (звычайна гэта эквівалентна выкарыстанню 300—400 тактычных ядзерных боезарадаў і/або нейтроннай зброі). Як мяркуецца, такі канфлікт можа прывесці да негатыўных экалагічных наступстваў для рэгіёна — выпадзення кіслотных ападкаў, заражэння глебы і лакальных эпідэмій прамянёвай хваробы, гібелі некалькіх ураджаяў. Магчыма агульнае паніжэнне тэмпературы на 1-2 °C. Верагодна, у рэгіёне адбудзецца масавая гібель шыракалістых лясоў. Іглічныя лясы, магчыма, здолеюць уцалець і ў перспектыве некалькі пашыраць свой арэал. У доўгатэрміновай перспектыве ў рэгіёне, які перажыў эфект «ядзернай восені», магчыма павелічэнне зімовага перыяду: пачатак зімы ў сярэдзіне кастрычніка, канец — у сярэдзіне красавіка.
Мадэляванне эфекту «ядзернай восені» выкарыстоўвалася экспертамі ў пачатку 1980-х гадоў пры аналізе магчымага ядзернага канфлікту ў Еўропе на базе еўраракет. У 2000-я гады падобны эфект мадэлюецца для гіпатэтычных абмежаваных ядзерных канфліктаў на Індастане і на Карэйскім паўвостраве. Эфект «ядзернай восені» можа ўзнікнуць і ў выніку паражэння ядзерных аб'ектаў аднае з дзяржаў (гіпатэтычная аперацыя ЗША супраць Ірана і КНДР).
Ванеса Кірбі
Ванеса Нуала Кірбі (Vanessa Nuala Kirby, нар., Уімблдан, Лондан) — англійская актрыса. Вядома дзякуючы сваім ролям у серыі фільмаў «Місія невыканальная», серыяле «Карона» і фільме «Фрагменты жанчыны».
Лаўрэатка тэлевізійнай узнагароды Брытанскай акадэміі ў катэгорыі «Лепшая актрыса другога плана» за ролю ў серыяле «Карона». Намінатка на прэміі «Оскар», «BAFTA», «Залаты глобус» і ўзнагароду Амерыканскай Гільдыі кінаакцёраў у катэгорыі «Лепшая актрыса» за галоўную ролю Марты Вайс у карціне «Фрагменты жанчыны».
Тур (жывёла)
Тур, першабытны бык (Bos primigenius) з'яўляецца вымерлым відам парнакапытных жывёл роду сапраўдных быкоў падсямейства быкоў сямейства пустарогіх, першабытны дзікі бык, прабацька сучаснай буйной рагатай жывёлы.
Жыў з другой паловы антрапагену ў лесастэпах і стэпах Усходняга паўшар'я. Цяпер лічыцца вымерлым ў выніку гаспадарчай дзейнасці чалавека і інтэнсіўнага палявання. Апошняя асобіна не была забітая на паляванні, а загінула ў 1627 годзе ў лясах недалёка ад ) — лічыцца, што з-за хваробы, якая закранула маленькую генетычна слабую і ізаляваную папуляцыю апошніх жывёл гэтага роду.
Апісанне
Гэта быў магутны звер з мускулістым, стройным целам вышынёй у карку каля 170—180 см і масай да 800 кг. Высока пасаджаная галава была ўвянчаная доўгімі вострымі рогамі. Афарбоўка дарослых самцоў была чорнай, з вузкім белым «рамянём» уздоўж спіны, а самак і маладых жывёл — рудавата-бурай.
Вобраз жыцця і харчаванне
Траваеднае млекакормячае.
Хоць апошнія туры дажывалі свае дні ў лясах, раней гэтыя быкі трымаліся ў асноўным у лесастэпах, а нярэдка заходзілі і ў стэп. У лясы жа яны, верагодна, адкачоўвалі толькі зімой. Сілкаваліся травой, парасткамі і лісцем дрэў і хмызнякоў. Гон прыходзіўся ў іх на восень, а цяляты з'яўляліся ўвесну. Жылі невялікімі групамі або ў адзіночку, а на зіму аб'ядноўваліся ў больш буйныя статкі. Натуральных ворагаў у тураў было мала: гэтыя моцныя і агрэсіўныя жывёлы лёгка спраўляліся з любым драпежнікам.
Арэал
Сустракаўся ў Еўропе, Паўночнай Афрыцы, Малой Азіі, на Блізкім Усходзе.
Да 1400 года туры насялялі толькі ў адносна маланаселеных і цяжкадаступных лясах на тэрыторыі сучасных Польшчы, Беларусі і Літвы. Тут яны былі ўзятыя пад ахову закона і жылі як паркавыя жывёлы ў каралеўскіх угоддзях. У 1599 годзе ў каралеўскім лесе ў 50 км ад Варшавы яшчэ насяляў маленькі статак тураў — 24 асобіны. Да 1602 ў гэтым статку засталося ўсяго 4 звера, а ў 1627 годзе загінуў апошні тур на Зямлі. Гэта была самка, якая памёрла ў Польшчы ў Яктораўскай пушчы. Аднак зніклы тур пакінуў аб сабе добрую памяць: менавіта гэтыя быкі ў старажытнасці сталі родапачынальнікамі розных парод буйной рагатай жывёлы.
Гары Потэр і вязень Азкабана (фільм)
«Гары Потэр і вязень Азкабана» (Harry Potter and the Prisoner of Azkaban) — фэнтэзі-фільм кампаніі «Warner Bros. Pictures» і рэжысёра Альфонса Куарона, выпушчаны ў 2004 годзе. З’яўляецца экранізацыяй аднайменнага рамана Джаан Роўлінг 1999 года. «Вязень Азкабана» з’яўляецца працягам фільма «Гары Потэр і Таемная зала», а таксама трэцім фільмам франшызы пра хлопчыка-чараўніка.
Прадзюсарамі стужкі з’яўляюцца Дэвід Хэйман, Крыс Каламбус і Марк Рэдкліф, сцэнар напісаў Стыў Клоўз. У фільме зняліся Дэніэл Рэдкліф у ролі Гары Потэра, Руперт Грынт — Рон Уізлі, Эма Уотсан — Герміёна Грэйнджэр. Пасля смерці Рычарда Харыса, які выконваў ролю Альбуса Дамблдора ў першых дзвюх частках, у гэтай ролі зняўся Майкл Гамбон.
Сюжэт
Фільм расказвае пра трэці год навучання Гары ў школе Хогвартс і пра яго імкненні раскрыць праўду аб сваім мінулым.
IC 4901
IC 4901 — галактыка тыпу Sc (кампактная спіральная галактыка) ў сузор’і Паўлін.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Канстант (мастак)
Канстант, Антон Нівенхейс (нідэрл. Constant Anton Nieuwenhuijs / Nieuwenhuys / Nieuwenhuis;,  — , Утрэхт) — галандскі мастак-экспрэсіяніст, паэт, сацыяльны ўтапіст, візіянер, музыкант.
Нарадзіўся ў Амстэрдаме і быў старэйшым на год свайго брата Яна (таксама пасля мастака).
Захапляўся музыкай з дзяцінства, ведаў нотную грамату, спяваў у царкоўным хоры. Авалодаў ігрой на гітары і скрыпцы, але выконваў толькі імправізацыйную музыку, а ва ўзросце 45 гадоў авалодаў ігрой на цымбалах.
Член-заснавальнік групы «CoBrA».
Мікалай Іванавіч Смяян
Мікалай Іванавіч Смяя́н ( — ) — вучоны ў галіне глебазнаўства, доктар сельскагаспадарчых навук (1981), прафесар (1990), акадэмік Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (2003, член-карэспандэнт 1989), акадэмік Акадэміі аграрных навук Беларусі (1992—2002), Заслужаны дзеяч навукі Рэспублікі Беларусь (2000).
Біяграфія
Нарадзіўся ў вёсцы Бабічы (сучасны аграгарадок у Рэчыцкім раёне Гомельскай вобласці Беларусі). Скончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт у 1958 годзе і працаваў інжынерам-глебазнаўцам Інстытуце сацыялістычнай сельскай гаспадаркі Акадэміі навук БССР, 1958—1962 гадах — малодшым навуковым супрацоўнікам, старэйшым навуковым супрацоўнікам у Беларускім навукова-даследчым інстытуце глебазнаўства Акадэміі сельскагаспадарчых навук БССР, у 1962—1963 гадах — галоўным аграномам-глебазнаўцам у Міністэрстве вытворчасці і нарыхтовак сельскагаспадарчых прадуктаў БССР. З 1963 года М. І. Смяян у Беларускім навукова-даследчым інстытуце глебазнаўства (Інстытут глебазнаўства і аграхіміі НАН Беларусі), дзе ў 1968 годзе скончыў аспірантуру і працаваў на пасадах старэйшага навуковага супрацоўніка, галоўнага спецыяліста, загадчыка аддзела. Адначасова на працягу 35 гадоў займаў пасаду намесніка дырэктара інстытута.
Навуковая і грамадская дзейнасць
Аўтар навуковых прац па глебазнаўстве, глебава-экалагічным асновам адаптыўных сістэм земляробства, рацыянальным выкарыстанні глебавых рэсурсаў. Працы па генезісе, картаграфіі і класіфікацыя глеб, іх агравытворчай групоўцы, раянаванні і баніціроўцы.
Аўтар больш за 400 навуковых прац, у тым ліку 8 манаграфій. Сааўтар шэрагу патэнтаў. Пад яго кіраўніцтвам абаронены 18 кандыдацкіх і 2 доктарскія дысертацыі.
Сярод апублікаваных прац:
Талука-дэ-Лерда
Талука-дэ-Лерда (Toluca de Lerdo, Tōllohcān) — горад у Мексіцы. Сталіца штата Мехіка і адміністрацыйны цэнтр муніцыпалітэта Талука. Насельніцтва — чалавек. У горадзе ёсць розныя прадпрыемствы харчовай, тэкстыльнай, металаапрацоўчай, цэлюлозна-папяровай прамысловасці, таксама ёсць установы культуры, адукацыі. Развіта транспартная інфраструктура. Горад абслугоўвае міжнародны аэрапорт ім. Адольфа Лопеса Матэаса.
NGC 2338
NGC 2338 — рассеянае скопішча ў сузор’і Аднарог.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Валатоўскі сельсавет (Гомельскі раён)
Валато́ўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Гомельскага раёна Гомельскай акругі. Цэнтр — вёска Валатава.
Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Гомельскага раёна Гомельскай акругі БССР. 30 снежня 1927 года скасаваны, яго тэрыторыя далучана да Прудкоўскага сельсавета.
1962 год у гісторыі камп’ютарных гульняў
1962 год быў адзначаны шэрагам падзей у галіне камп’ютарных гульняў.
Сара (герцагіня Ёркская)
Сара, герцагіня Ёркская (Sarah Margaret, Duchess of York, у дзявоцтве і пасля разводу Фергюсан — англ.: Ferguson; нар. ) — пісьменніца, мецэнат, грамадскі дзеяч, кінапрадзюсар і тэлевядучая. Былая жонка прынца Эндру, герцага Ёркскага, другога сына Лізаветы II і прынца Філіпа, герцага Эдынбургскага. На 2019 год яе дочкі Беатрыс і Яўгенія з’яўляюцца дзявятай і дзясятай у парадку атрымання ў спадчыну брытанскага прастола.
IC 4902
IC 4902 — галактыка тыпу S? (спіральная галактыка) ў сузор’і Тэлескоп.
Нёманская культура
Нёманская культура — так называюцца дзве археалагічныя культуры, мезалітычная і неалітычная, што існавалі адна за адной у VIII—III тыс. да н.э. нёманская культура пашыралася ў басейне сярэдняга і верхняга цячэння Нёмана, на поўдні Літвы, на захадзе Беларусі, на паўночным усходзе Польшчы і на тэрыторыі цяперашняй Калінінградскай вобласці.
У мезалітычны перыяд на поўначы межавала з кундскай культурай, а ў неалітычны перыяд (IV—II тыс. да н.э.) — з нарвенскай культурай.
Уплывы культуры пранікалі на поўнач Валыні, у цэнтральную Беларусь, на захад — да нізоўяў Одэра.
Насельніцтва займалася паляваннем, рыбалоўствам, збіральніцтвам, земляробствам і жывёлагадоўляй, на мелавых пакладах метадам адкрытых выпрацовак здабывала крэмень. Мела наземныя жытлы на берагах вадаёмаў.
Этапы неалітычнай нёманскай культуры
На тэрыторыі Беларусі неалітычная нёманская культура ў сваім развіцці прайшла 2 этапы. Ранні (лысагорскі, з IV тыс. да н.э.) этап культуры сфарміраваўся пад уплывам культуры лейкападобных кубкаў. Сярод крамянёвых вырабаў шмат рубячых прылад. Выкарыстоўваецца гладкасценны вастрадонны посуд са звужанай шыйкай, у цесце якога прысутнічаюць дамешкі валакністай арганікі і жарствы. Краі венцаў аздабляліся глыбокімі наколамі, корпус — адбіткамі грэбеня, лінейнага штампа, наколамі, пракрэсленымі лініямі. На лысагорскім этапе на паўночна-ўсходняй перыферыі нёманскай культуры адчуваюцца ўплывы неалітычных культур Ніжняй Прыпяці і Падняпроўя, а таксама усвяцкай культуры.
Позні (дабраборскі) этап звязаны з уплывам культуры шарападобных амфар, пазней — культуры шнуравой керамікі. Назіраецца росквіт крамянёвай індустрыі, шырока распаўсюджваюцца рэтушаваныя трохвугольныя наканечнікі стрэл і лістападобныя дзід, сярпы, з’яўляюцца сякеры са звужанымі абушкамі і прышліфоўкай на лязе. Форма посуду ў большасці захоўваецца ранейшая, на яе паверхні з’яўляецца заштрыхоўкай, а ў цесце знікаюць арганічныя дамешкі. Краін венцаў пасудзін упрыгожваюцца поясам глыбокіх круглых ямак, корпус — пераважна рознымі адступаючымі наколамі, адбіткамі лінейнага штампа, пракрэсленымі лініямі, з’яўляюцца шнуравыя ўзоры, грабеньчатыя арнаменты выкарыстоўваюцца значна менш.
Асобныя групы нашчадкаў познанеалітычнага насельніцтва на захадзе Беларусі пратрымаліся да сярэднябронзавага часу, дзе ўступілі ў кантакт з носьбітамі тшцінецкай культуры. Найбольш вядомыя помнікі нёманскай культуры на тэрыторыі Беларусі: Кругліца, Камень, Ніз, Добры Бор, Русакова, Ярэмічы, Русаковічы. Сверынава.
Справядлівая Расія
Справядлівая Расія (Справедливая Россия — За правду) — расійская левацэнтрысцкая палітычная партыя, мае 38 месцаў з 450 у Дзяржаўная Думе РФ. 12 членаў партыі прадстаўляюць рэгіёны Расійскай Федэрацыі ў Савеце Федэрацыі (верхняя палата парламента Расіі). У 2006—2011 гадах лідар партыі Сяргей Міронаў быў старшынёй Савета Федэрацыі. У партыі ёсць маладзёжнае крыло — Маладыя сацыялісты Расіі.
Партыя мае выразную антыўкраінскую пазіцыю і падтрымлівае ўварванне Расіі ва Украіну, у прыватнасці, яе кіраўнік фінансуе тэрарыстаў Данбаса. Але ў той жа час адзіны дэпутат Дзяржаўнай Думы, які прагаласаваў супраць анексіі Крыма — Ілья Панамароў, з’яўляўся дэпутатам ад «Справядлівай Расіі».
Старшынёй і лідарам партыі з’яўляецца Сяргей Міронаў. На гутарковым узроўні членаў партыі часта называюць «эсэрамі» (ад ініцыялаў назвы), таксама да іх ужываюць назву «справядліваросы». Ніякага дачынення да дарэвалюцыйных «эсэраў» — членаў партыі сацыялістаў-рэвалюцыянераў — партыя не мае, на пераемнасць не прэтэндуе. Партыя «Справядлівая Расія» з’яўляецца праўным пераемнікам Партыі жыцця.
Гісторыя
29 жніўня 2006 года лідары ​​трох расійскіх партый Аляксандр Бабакоў, Сяргей Міронаў і Ігар Зотаў падпісалі першае Пагадненне аб асноўных прынцыпах аб’яднання партыі «Радзіма» (Родина), Партыі жыцця і Партыі пенсіянераў. Гэты дакумент паклаў пачатак стварэнню новай палітычнай партыі ў Расіі.
У 2007 годзе да «Справядлівай Расіі» далучыліся яшчэ чатыры палітычныя партыі: Народная Расія, Аб’яднаная сацыялістычная партыя Расіі, Партыя развіцця прадпрымальніцтва і Партыя канстытуцыйных дэмакратаў. 2 снежня 2007 года Справядлівая Расія пераадолела сяміпрацэнтны бар’ер для права на атрыманне месцаў у Дзяржаўнай Думе V склікання на агульных выбарах і стала парламенцкай партыяй.
30 чэрвеня 2008 года XXIII Міжнародны сацыялістычны кангрэс зацвердзіў прыняцце партыі «Справядлівая Расія» ў Сацінтэрн.
У 2008 годзе да партыі далучыліся таксама Партыя сацыяльнай справядлівасці і Партыя зялёных, і такім чынам Справядлівая Расія стала аб’яднаннем 9 левых палітычных сіл.
Да другой паловы 2009 года кіраўніцтва «Справядлівай Расіі» амаль безумоўна падтрымлівала выканаўчую ўладу і прэзідэнта (тады прэм’ер-міністра) Уладзіміра Пуціна, не моцна адрозніваючыся па сваёй палітычнай лініі ад «Адзінай Расіі». Аднак у партыі і яе думскай фракцыі прысутнічаюць і адыгрываюць значную ролю дзеячы з уласнымі поглядамі — лева-сацыялістычнымі і лева-ліберальнымі. Прыхільнікі былога лідара партыі «Радзіма» Дзмітрыя Рагозіна застаюцца на той момант істотна ўплывовымі ў апараце думскай фракцыі СР.
У сакавіку 2021 года на сайце партыі было абвешчана аб планах адкрыць прадстаўніцтва ў тымчасова акупаваным Данецку. Лідар фракцыі ў Дзяржаўнай думе Міронаў прызначыў свайго памочніка Аляксея Жыгуліна прадстаўніком партыі на акупаваным Данбасе. .
Ідэалогія
Партыя прытрымліваецца поглядаў дэмакратычнага і мадэрнізаванага сацыялізму. Ідэалогія партыі прадугледжвае стварэнне ў Расіі сацыяльна арыентаванай эканомікі. «Справядлівая Расія» выступае за пошук унікальнага рускага шляху. Афіцыйная галоўная мэта партыі — развіццё «рускай сацыялістычнай ідэі такім чынам, каб яна адпавядала як задачам XXI стагоддзя, так і духоўнай традыцыі рускага народа і рускай культуры». Будучыняй Расіі партыя абвяшчае пабудову «новага сацыялізму».
Партыі часта прад’яўляюцца прэтэнзіі ў імітацыйным характары і мімікрыі пад сацыял-дэмакратыю.
(58) Канкордыя
(58) Канкордыя — даволі буйны астэроід галоўнага пояса, які належыць да цёмнага спектральнага класа C. Ён быў адкрыты 24 сакавіка 1860 года нямецкім астраномам Робертам Лютэрам у Дзюсельдорфскай абсерваторыі і названы ў гонар рымскай багіні згоды і заступніцы шлюбнага свету Канкордыя (яе грэчаскі аналаг — Гармонія).
Гэта назва адлюстроўвае момант прымірэння паміж краінамі Еўропы, якія ваявалі (зафіксаваны ў Турынскім дагаворы 1860 года).
Мерчысан
Мерчысан:
Гары Потэр (серыя фільмаў)
Серыя раманаў «Гары Потэр» была экранізавана ў наступных фільмах:
Міхаіл Мар’янавіч Гружэўскі
Міхаіл Мар’янавіч Гружэўскі (, в. Каменка Ашмянскага раёна — ) — беларускі педагог, Заслужаны настаўнік Беларусь.
Біяграфія
Скончыў Каменскую васьмігадовую школу (1970), Ашмянскі сельскагаспадарчы тэхнікум (1973), гістарычны факультэт Гродзенскага дзяржаўнага ўніверсітэта (1981). Працоўную дзейнасць пачаў у калгасе «Шлях Леніна» Іўеўскага раёна дыспетчарам (1973), служыў у пагранічных войсках (1973—1975). Працаваў выкладчыкам пачатковай ваеннай падрыхтоўкі (1975—1984), намеснікам дырэктара па выхаваўчай рабоце (1984—1986) у СШ № 2 г. Ашмяны. У 1986—1987 гадах інспектар раённага аддзела адукацыі. З 1987 года па 2018 год дырэктар СШ № 1 г. Ашмяны.
Дэпутат Гродзенскага абласнога Савета дэпутатаў 25, 26, 27 скліканняў.
Узнагароды
Ганаровае званне «Заслужаны настаўнік Беларусі» прысвоена ў 2002 годзе. У 2011 годзе ўзнагароджаны ордэнам Ф. Скарыны, у 2014 годзе Граматай Адміністрацыі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь. У 2016 годзе ўдастоены звання «Ганаровы грамадзянін горада Ашмяны».
Антоніўка (Ямільчынскі раён)
Антоніўка (Анто́нівка) — вёска ў Ямільчынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.
Наварына
Навары́на (Navarino) — востраў у паўднёвай частцы архіпелага Вогненная Зямля. Уваходзіць у склад Чылі. Плошча - 2473 км². Насельніцтва (2012 г.) - 1677 чал. На востраве Наварына знаходзіцца горад Пуэрта-Уільямс, адміністрацыйны цэнтр Чылійскай Антарктыкі.
Геаграфія
Востраў Наварына месціцца ў 2394 км на поўдзень ад Сант'яга, сталіцы Чылі. Даўжыня - 88,4 км. Найбольшая шырыня - 46 км. Ад вострава Вогненная Зямля аддзелены пралівам Бігль, ад вострава Остэ на захадзе — аднайменным пралівам, які ў самым вузкім месцы дасягае толькі 533 м. Паверхня вострава ўзгорыстая, пакрыта пакатымі ўзвышшамі і гарамі. Найвышэйшая гара хрыбта Дыентэс-дэ-Наварын дасягае 1180 м. На Наварыне некалькі буйных азёр, шмат кароткіх рэк.
Клімат марскі прахалодны. На поўдні сярэднегадавая колькасць ападкаў дасягае 800 мм. У зімовыя месяцы выпадае снег. Сярэднегадавая тэмпература тут трымаецца каля +1,9°C. На поўначы дзякуючы горнаму затуленню ад пануючых заходніх і паўднёвых вятроў больш цёпла і суха, сярэднегадавая тэмпература +9,6°C, гадавая норма ападкаў 467 мм.
Прырода
Дзякуючы разнастайнаму рэльефу і кліматычным адрозненням на поўначы і на поўдні востраў Наварына мае некалькі прыродных комплексаў — прыбярэжны паўночны, дзе дамінуюць шырокалісцевыя лясы і гоныя лугі, горны з нізкімі лясамі, хмызнякамі і тундрамі, паўднёвы з перавагай тундравай расліннасці. На поўначы сустракаюцца некаторыя цеплалюбныя віды казурак і маленькія птушкі-калібры. На поўдні фаўна прадстаўлена ластаногімі, марскімі птушкамі, у тым ліку пінгвінамі.
Гісторыя
Каля 6000 гадоў таму востраў быў населены індзейцамі, меркавана прамымі продкамі ямана, што жылі на захадзе вострава ў XVII ст., займаліся рыбалоўствам і паляваннем. У 1624 г. востраў даследаваны галандскай экспедыцыяй. З сярэдзіны XIX ст. на Наварына сяліліся еўрапейскія каланісты, якія ўпадабалі яго з-за прыдатных умоў для развіцця авечкагадоўлі. У выніку сутычак з еўрапейцамі, а таксама завезеных імі эпідэмічных захворванняў колькасць карэннага насельніцтва значна скарацілася. Аднак ямана працягваюць жыць на Наварына і сёння. Немалую роль у захаванні прадстаўнікоў гэтага народа і яго культуры адыгралі брытанскія місіянеры.
Эканоміка
Найбуйнейшае паселішча і порт на востраве Наварына — горад Пуэрта-Уільямс, заснаваны ў 1953 г. Традыцыйная галіна гаспадаркі — авечкагадоўля. У нашы дні пераважае сектар абслугоўвання. На Наварына імкліва развіваецца прыгодніцкі турызм.
Бен Цыён Гольдберг
Бен Цыён Гольдберг (нар., в. Гальшаны Ашмянскага раёна — , Тэль-Авіў) — яўрэйскі журналіст, псіхолаг. Доктар псіхалогіі (1921).
Біяграфія
Пісаў на ідыш і англійскай мове. Вучыўся ў ешыботах Ліды і Валожына. Браў прыватныя ўрокі. У 1907 годзе выехаў з бацькамі ў ЗША. У 1920 годзе скончыў аддзяленне псіхалогіі Калумбійскага ўніверсітэта. З 1922 года супрацоўнік, у 1924—1940 гадах рэдактар газеты «Дэр тог». Адзін са стваральнікаў таварыства «Аб’яднанне культур з мовай ідыш» (1937). Яго прасавецкія рэпартажы аб наведванні СССР (1934) выклікалі палеміку ў яўрэйскай прэсе ЗША. У час вайны — сябра Амерыканскага камітэта яўрэйскіх пісьменнікаў, мастакоў і вучоных і яўрэйскага савета па дапамозе СССР у вайне. Узначальваў Нацыянальны яўрэйскі камітэт амерыкана-савецкай дружбы. Пасля вайны жыў у Ізраілі.
Выдаў кнігі «Яўрэйская праблема ў СССР» (1961), «Падарожжа па СССР» (1966).
IC 4903
IC 4903 — галактыка тыпу Sb (кампактная выцягнутая галактыка) ў сузор’і Паўлін.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Nimatron
«Nimatron» ― камп’ютарная гульнявая электронна-рэлейная машына для гульні ў. Дадзеная прылада распрацавана амерыканскім фізікам узімку 1939/1940 гады і ўпершыню прадэманстравана на  ў 1940 годдзе. Апарат быў сабраны Эдвардам Конданам і яго асістэнтамі Джэральдам Тоўні (Gerald L. Tawney) і Уілардам Дэрам (Willard A. Derr). 26 красавіка 1940 года была пададзена заяўка, на якую 24 верасня таго ж года на прыладу быў выдадзены патэнт.
«Nimatron» уяўляе сабой лічбавы камп’ютар, які складаецца з чатырох слупкоў па сямі лямпаў, якія кіруюцца пасродкам рэле. Гулец, робячы ход, можа пагасіць адну ці больш лямпаў у адным з шэрагаў; далей надыходзіць такі ж ход камп’ютара. Той, хто выключае апошнюю лямпу, выйграе.
«Nimatron» з’яўляецца першым камп’ютарам, які прызначаўся для забаў, і прэтэндэнтам на статус першай камп’ютарнай гульні. Таксама лічыцца, што ў ім было рэалізавана першае ў гісторыі наўмыснае запаволенне працы камп’ютара. Разам з тым уплыў «Nimatron» на далейшае развіццё электронных гульняў і лічбавых камп’ютараў лічыцца малаважным.
Адамавэ
Адамавэ (Ада́мове) — вёска ў Ямільчынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.
Адам Улодак
Адам Улодак (Adam Włodek;, — , ) — польскі паэт, рэдактар, перакладчык.
Біяграфія
Добраахвотнікам браў удзел у Вераснёўскай кампаніі 1939 года. У часе нямецкай акупацыі дзейнічаў у культурным падполлі, быў рэдактарам «Biblioteki Poetyckiej» (1943—1945). Пасля вайны працаваў рэдактарам у кракаўскай прэсе, між іншага ў «Dzienniku Polskim» і «Dzienniku Literackim» (1953—1954).
У красавіку 1948 ажаніўся з Віславай Шымборскай ; жылі ў Доме літаратараў на вул. Крупнічай, 22. Шлюб скончыўся разводам у 1954. Пад яго ўплывам Віслава Шымборска прыняла камуністычны светапогляд, у 1950 годзе разам далучыліся да ПАРП. У 1957 годзе, аднак, Улодак выйшаў з партыі (Шымборска — у 1966).
Творчасць
Пераклаў творы Яна Піларжа, Власты Дворжачкавай, Францішка Галаса, Канстанціна Бібля, Яраслава Сайферта, вершы расійскага паэта Уладзіміра Маякоўскага, нямецкага Райнера Марыі Рыльке і англійскага Оскара Уайлда.
Вершы Адама Улодка перакладзеныя на балгарскую, чэшскую, нямецкую, рускую мовы.
Пратэсты ў Венесуэле (з 2014)
Пратэ́сты ў Вэнэсуэ́ле ў 2014 годзе (Protestas en Venezuela de 2014) — масавыя пратэсты і дэманстрацыі супраць сацыялістычнага ўрада прэзідэнта Нікаласа Мадуры, выкліканыя высокім узроўнем злачыннасці і хранічным дэфіцытам асноўных тавараў. Віна за гэта была ўскладзеная на эканамічную палітыку венесуэльскага ўрада з яго строгім кантролем цэн3, з-за чаго інфляцыя дасягнула аднаго з найвышэйшых паказчыкаў у свеце, а ў краіне назіраецца суцэльная недастача прадуктаў і іншых тавараў. Прэзідэнт Мадура, аднак, абвясціў, што супраць яго ўрада вядзецца «эканамічная вайна», у прыватнасці абвінаваціў капіталізм. Незадаволеныя грамадзяне адказалі пратэстамі па ўсёй краіне; у выніку сутычак з’явіліся ахвяры, параненыя і затрыманыя.