cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Дорсет (культура)
Знікненне
Знікненне культуры Дорсет супадае з распаўсюджаннем больш развітай культуры Туле, што належыла продкам сучасных інуітаў. На большасці раней занятых тэрыторый культура Дорсет знікла паміж 1150 г. і 1350 г. У некаторых прыбярэжных раёнах Лабрадора носьбіты Дорсет маглі існаваць да XV ст. Але ў выніку іх землі былі заняты продкамі інуітаў. Не вядома, ці прывялі да гэтага прамыя канфлікты паміж носьбітамі Туле і Дорсет, або ўзаемная канкурэнцыя за абмежаваныя рэсурсы Арктыкі. Думка некаторых археалагаў пра магчымасць узаемадзеяння паміж прадстаўнікамі дзвюх культур і ўплыву носьбітаў Дорсет на носьбітаў Туле ў нашы дні падвяргаецца сумневу. У інуітаў захаваліся паданні аб туніт — дужых і палахлівых людзях, якія папярэднічалі міграцыі іх продкаў. Некаторыя вучоныя атаесамляюць туніт з прадстаўнікамі культуры Дорсет.
Вядомыя асобы Грознага
Вядомыя ўраджэнцы Грознага:
NGC 5327
NGC 5327 (іншыя абазначэнні — UGC 8768, MCG 0-35-21, ZWG 17.78, IRAS13494-0157, PGC 49234) — спіральная галактыка з перамычкай (SBb) ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Вэрбовэ (Кампанііўскі раён)
Вэрбовэ (Вербо́ве) — вёска ў Кампанііўскім раёне Кіраваградскай вобласці Украіны.
Дэлія
Дэлія — шматзначны тэрмін
Трасцянэць (значэнні)
Трасцянэць (Тростяне́ць) — тапонім і гідронім ва Украіне.
Эмір Кустурыца
Эмір Кустурыца (Емир Кустурица, Emir Kusturica) — сербскі кінарэжысёр, сцэнарыст і музыка.
Біяграфія
Нарадзіўся 24 лістапада 1954 года ў Сараеве. Пачаў здымаць кароткаметражныя фільмы яшчэ ў сярэдняй школе. Скончыў аддзяленне рэжысуры на факультэце кіно і тэлевізіі Акадэміі музычных мастацтваў у Празе. У паўнаметражным кінематографе дэбютаваў фільмам «Ці памятаеш ты Долі Бэл?», 1981). Гэты фільм атрымаў «Залатога льва» на кінафэстывалі ў Венецыі за найлепшы кінематаграфічны дэбют, а таксама быў уганараваны на фэстывалі ў горадзе Пула.
Каваньёла
Каван'ёла (Cavagnolo) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Турын.
Насельніцтва складае 2340 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 195 чал./км². Займае плошчу 12 км². Паштовы індэкс — 10020. Тэлефонны код — 011.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Sant'Eusebio.
Трахейнадыхальныя
Трахейнадыхальныя, таксама Непаўнавусыя (Tracheata) — падтып членістаногіх, прыстасаваных да жыцця на сушы (або другаснаводных), якія маюць органы дыхання, утвораныя сістэмай трахей. З'яўленне спецыялізаваных органаў дыхання было звязана з фарміраваннем непранікальных покрываў, развіццё якіх стымулявалася наземным ладам жыцця. Удасканаленне сістэмы дыхальных органаў у сваю чаргу спрыяла ўмацаванню покрываў гэтых жывёл.
Адметныя рысы
Органы дыхання ўтвораны сістэмай трахей — паветраных каналаў, якія цягнуцца па ўсім целе і забяспечваюць клеткі арганізма кіслародам, што звязана з пераходам да існавання на сушы. Галава прыкметна выдзелена ад цела, мае адну пару вусікаў і забяспечаная трыма парамі сківіц.
Вышэйшая школа турызму і замежных моў у Варшаве
Вышэйшая школа турызму і замежных моў у Варшаве — польская прыватная вышэйшая навучальная ўстанова з сядзібай у Варшаве.
Кражына
Кра́жына (, Кражино) — вёска ў Валожынскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Валожынскага сельсавета.
Да 23 чэрвеня 1958 года вёска ўваходзіла ў склад Стайкаўскага сельсавета, да 28 мая 2013 года — у склад Сакаўшчынскага сельсавета.
Вэрбовэ (Казанкіўскі раён)
Вэрбовэ (Вербо́ве) — вёска ў Казанкіўскім раёне Мікалаеўскай вобласці Украіны.
Алеся Уладзіміраўна Сафонава
Алеся Уладзіміраўна Сафонава (нар. ) — беларуская гандбалістка. Майстар спорту Беларусі. Варатар клуба «БНТУ-БелАЗ».
Вэнтспілскі край
Вэнтспілскі край (Ventspils novads) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на паўночным захадзе Латвіі ў вобласці Курзэмэ. Край складаецца з дванаццаці воласцяў і горада Пілтэнэ. Адміністрацыя самакіравання знаходзіцца ў горадзе рэспубліканскага падпарадкавання — Вэнтспілс, якія не ўваходзяць у склад края.
Мяжуе з Дундажскім, Талсінскім, Кулдыжскім, Алсунгскім, Павіласцкім краямі і горадам Вэнтспілс.
Насельніцтва на 1 студзеня 2010 года склала 13 510 чалавек. Плошча края складае 2472 км².
Край быў утвораны 1 ліпеня 2009 года па заканчэнні латвійскай адміністрацыйна-тэрытарыяльнай рэформы з часткі Вэнтспілскага раёна.
Нацыянальны склад
Нацыянальны склад насельніцтва края паводле вынікаў перапісу насельніцтва Латвіі 2011 года размеркаваны такім чынам :
Акуйла-д’Арошыа
Акуйла-д'Арошыа (Aquila d'Arroscia) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Лігурыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Імперыя.
Насельніцтва складае 186 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 19 чал./км². Займае плошчу 10 км². Паштовы індэкс — 18028. Тэлефонны код — 0183.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Santa Reparata di Cesarea di Palestina.
NGC 5328
NGC 5328 (іншыя абазначэнні — ESO 445-67, MCG -5-33-28, PGC 49307) — эліптычная галактыка (E1) ў сузор’і Гідра.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Каменсалізм
Каменсалізм ( — літаральна «каля стала», «за адным сталом») — узаемаадносіны паміж індывідамі ці групамі розных відаў, якія суіснуюць без канфліктаў і без узаемадапамогі (напрыклад, і чалавек).
Віды каменсалізму
У залежнасці ад характару ўзаемаадносін відаў-каменсалаў вылучаюць тры формы:
Прыклады каменсалізму ў раслін
Прыкладам каменсалізму могуць служыць бабовыя (напрыклад, канюшына) і трава, якія сумесна растуць на глебах, бедных даступнымі злучэннямі азоту, але багатых злучэннямі калію і фосфару. Пры гэтым калі збажыну не падаўляе бабовае, то яна ў сваю чаргу забяспечвае яго дадатковай колькасцю даступнага азоту. Але падобныя ўзаемаадносіны могуць працягвацца толькі да тых часоў, пакуль глеба бедная азотам і травы не могуць моцна разрастацца. Калі ж у выніку росту бабовых і актыўнай працы азотфіксуючых цыбульковых бактэрый у глебе назапашваецца дастатковая колькасць даступных для раслін злучэнняў азоту, гэты тып узаемаадносін мяняецца канкурэнцыяй. Вынікам яе, як правіла, з’яўляецца поўнае ці частковае выцясненне менш канкурэнтаздольных бабовых з фітацэнозу.
Іншы варыянт каменсалізму: аднабаковая дапамога расліны-«няні» іншай расліне. Так, бяроза ці алешына могуць быць няняй для елі: яны абараняюць маладыя елкі ад простых сонечных прамянёў, без чаго на адкрытым месцы елка вырасці не можа, а таксама абараняюць усходы маладых ялінак ад выціскання іх з глебы марозам. Такі тып узаемаадносін характэрны толькі для маладых раслін елкі. Як правіла, пры дасягненні елкай пэўнага ўзросту яна пачынае паводзіць сябе як вельмі моцны канкурэнт і душыць сваіх нянь.
У падобных адносінах існуюць хмызнякі з сямействаў Ясноткавыя і Астравыя і паўднёва-амерыканскія кактусы. Маючы асаблівы тыпам фотасінтэзу (САМ-метабалізм), які адбываецца днём пры зачыненых вусцейках, маладыя кактусы моцна пераграваюцца і церпяць ад простага сонечнага святла. Таму яны могуць развівацца толькі ў ценю пад абаронай засухаўстойлівых хмызнякоў.
Сезон 1996 ЖФК Вікторыя Брэст
У 1996 годзе жаночы футбольны клуб «Вікторыя» з Брэста прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад каманды
Галоўны трэнер — Георгій Дарбуашвілі
Чэмпіянат свету па хакеі з шайбай 2021 (IV дывізіён)
Чэмпіянат свету па хакеі з шайбай IV дывізіёна 2021 года — міжнародны турнір па хакеі з шайбай у IV дывізіёне, арганізаваны Міжнароднай федэрацыяй хакея з шайбай.
Турнір павінен быў прайсці на стадыёне «Гарадскі каток» у Бішкеку (Кыргызстан) з 3 па 5 сакавіка 2021 года.
18 лістапада 2020 года турнір быў адменены з-за пандэміі COVID-19.
Вэрбовэ (Ананьіўскі раён)
Вэрбовэ (Вербо́ве) — вёска ў Ананьіўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Анатоль Ануфрыевіч Бужынскі
Анатоль Ануфрыевіч Бужынскі (, в. Дразды, Круглянскі раён - ) — Герой Сацыялістычнай Працы (1974). Заслужаны работнік прамысловасці БССР (1972).
З 1950 на Мінскім хлебазаводзе № 2, з 1960 пекар-майстар гэтага завода. Званне Героя прысвоена за працоўную доблесць ў выкананні заданняў пяцігодкі і прынятых сацыялістычных абавязацельстваў на 1973, вялікі творчы ўклад у павелічэнне вытворчасці харчовых тавараў.
Мытня
Мы́тня — дзяржаўны орган перамяшчэння праз граніцу краіны тавараў, багажу і паштовых адпраўленняў.
Дзяржаўны мытны камітэт Рэспублікі Беларусь стварае, пераўтварае і зачыняе мытні. Да ўваходу ў 2010 годзе ў Мытны саюз ЕАЭС дзейнічаў Мытны кодэкс Рэспублікі Беларусь, які вызначаў абавязкі і правы мытнікаў. Прэзідэнт Беларусі зацвярджае Палажэнне аб парадку і ўмовах праходжання службы на мытні. У Вялікім Княстве Літоўскім мытня месцілася ў каморы. Мыта (цло) збіралі з купцоў за правоз тавараў праз мяжу і па землях ВКЛ.
Беларусь
На 2013 год у Беларусі дзейнічалі абласныя мытні. У пункце мытнага кантролю знаходзіліся склад, гасцініца, кавярня, мыйка для грузавікоў, стаянка, пажарнае дэпо і кантрольна-прапускны пункт. У Мінскай рэгіянальнай мытні, якая знаходзілася ў Шчытаміравічах (Мінскі раён), штодня афармлялі да 1500 мытных дэкларацый. Чыгуначная пляцоўка магла размясціць да 156 кантэйнераў, а стаянка — да 140 грузавікоў. Гасцініца мела 20 нумароў з ваннай і па 2 ложкі ў кожным нумары. Пераночыць у ёй каштавала 300 000 рублёў (33,44 долары ЗША).
Гл. таксама
Мытная сістэма Вялікага Княства Літоўскага
Макензі (значэнні)
Макензі (Mackenzie, MacKenzie, McKenzie) можа азначаць:
Караліна Мацільда Вялікабрытанская
Караліна Мацільда (Caroline Matilda of Great Britain, Caroline Mathilde;  — ) — жонка караля Даніі Крысціяна VII, сястра караля Вялікабрытаніі Георга III.
Біяграфія
Выдадзена замуж за караля Даніі, свайго стрыечнага брата, у 15-гадовым узросце ў 1766 годзе.
У 1768 годзе нарадзілася яе першае дзіця, кронпрынц Фрэдэрык (будучы кароль Фрэдэрык VI). Калі Крысціян VII, які пакутаваў ад псіхічнай хваробай, стаў адносіцца да Караліны няўважліва, 18-гадовая каралева аказвала ўвагу прыдворнаму ўрачу немцу Струэнзэ, з якім цесна звязаны яе далейшы лёс. У 1771 годзе нарадзілася яе дачка Луіза Аўгуста, бацькам якой лічылі Струэнзэ. Скарыстаўшыся сувяззю з каралевай і пасіўнасцю псіхічнахворага караля, фаварыт правёў у Даніі шэраг рэформ, якія насілі смелы і прагрэсіўны ў цэлым характар, аднак ушчамлялі самалюбства дацкай арыстакратыі і народа (напрыклад, афіцыйнай мовай уводзілася нямецкая).
Трахікарпус
Трахікарпус (Trachycarpus) — род раслін сямейства пальмавыя (Arecaceae, Palmae). 8 відаў. Прадстаўнікі роду ў натуральных умовах жывуць да 150 гадоў. У пакоі іх вырошчваюць не больш за 20 гадоў, бо ствол моцна даўжэе. Асаблівасцю гэтай пальмы з'яўляецца яе здольнасць пераносіць кароткачасовае паніжэнне тэмпературы да -15°С. Лісце расліны буйное, да 1 м у даўжыню, падзеленае на 4-6 сегментаў, размешчана на доўгіх хвастках.
Караліна Мацільда Вялікабрытанская
Біяграфія
У 1772 годзе Струэнзэ ў выніку дзяржаўнага перавароту быў зрынуты і пакараны смерцю. Каралева з шасцімесячнай дачкой Луізай была арыштавана і зняволена ў крэпасці; затым паводле прысуда адмысловай камісіі яна была разведзена з мужам. Георг III настаяў на тым, каб датчане вызвалілі і выслалі з краіны яго «злачынную» сястру.
Караліна памерла ва ўзросце 23 гадоў ад шкарлятыны ў Цэле, уладанні Гановерскай дынастыі ў Германіі, прызначаным яе рэзідэнцыяй паводле пагаднення паміж англійскім і дацкім урадамі. Луіза засталася ў Даніі, выхоўвалася як законная прынцэса і была выдадзена замуж за далёкага сваяка дынастыі, герцага Аўгустэнбургскага.
Вобраз у мастацтве
У ролі Караліны Мацільды выступалі Мэдлін Кэрал (фільм «Дыктатар», 1935) і Алісія Вікандэр («Каралеўскі раман», 2012).
Ганна Ігараўна Янцэвіч
Ганна Ігараўна Янцэвіч (нар. ) — беларуская гандбалістка. Разыгрывальніца клуба «БНТУ-БелАЗ».
Рычард Хек
Рычард Хек (Richard Heck;, Спрынгфілд) — амерыканскі хімік. Вядомы адкрыццём рэакцыі Хека. Лаўрэат Нобелеўскай прэміі па хіміі за 2010 год.
Міляцка
Міляцка вядомая спецыфічным пахам і рудым колерам вады. На рацэ пабудавана больш за дзесяць мастоў. Адзін з найвядомейшых мастоў — Эйфелевы мост, архітэктарам якога быў Густаў Эйфель, які пабудаваў і Эйфелеву вежу ў Парыжы.
Ордэн караля Фейсала
Ордэн Караля Фейсала — дзяржаўная ўзнагарода Саудаўскай Аравіі.
Ступені
Ордэн мае пяць класаў:
Апісанне
Знак ордэна — сяміканцовая зорка з завостранымі прамянямі, пакрытымі белай эмаллю, лістападобнымі штраламі зялёнай эмалі паміж прамянёў, накладзенай на сяміканцовую зіхоткую зорку, якая складаецца з групаваных разнавялікіх двухгранных завостраных праменьчыкаў. У цэнтры знака круглы медальён белай эмалі з аблямоўкай зялёнай эмалі. У медальёне надпіс на арабскай мове: «Фейсал ібн Абдул-Азіз». На аблямоўцы, надпіс таксама на арабскай мове: «Піянер ісламскай салідарнасці». Знак трымаецца на пераходным звяне ў выглядзе пучка з пяці пальмавых лісцяў мацуецца да ордэнскай стужцы.
Стужка ордэна шаўковая муаравая жоўтага колеру з палоскамі па краях: зялёнай, абцяжаранай тонкай чорнай палоскай па цэнтры, і белай.
NGC 5329
NGC 5329 (іншыя абазначэнні — UGC 8771, MCG 1-35-44, ZWG 45.121, NPM1G +02.0357, PGC 49248) — эліптычная галактыка (E) ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Сірыя
Сі́рыя, Сіры́йская Ара́бская Рэспу́бліка (араб.: الجمهورية العربية السورية‎‎) — краіна на Блізкім Усходзе. Мяжуе з Ліванам і Ізраілем на паўднёвым захадзе, з Іарданіяй на поўдні, з Іракам і Турцыяй на поўначы; мае выхад да Міжземнага мора. Сталіца Сірыі — адзін з самых старажытных гарадоў Усхода — Дамаск, які з'яўляецца самай старажытнай з усіх сучасных сталіц ва ўсім свеце. .
Этымалогія
Назва Сірыя паходзіць ад старажытнагрэчаскай назвы калоній Асірыі, утвораных ад семіцкага слова «Сірыён».
Гісторыя
Сірыя — асяродак старажытных цывілізацый. «Старажытная Сірыя», т.зв. Вялікая Сірыя, да пачатку XX ст. ўключаліся тэрыторыі сучасных Сірыі, Лівана, Іарданіі і Ізраіля. Такім чынам, гісторыя Сірыі да 1920-х гадоў адносіцца да значна больш шырокай тэрыторыі. Гісторыя сучаснай Сірыі пачынаецца з 1919. Доўгі час Сірыя ўваходзіла ў склад Асманскай імперыі, а пасля І Сусветнай вайны перайшла пад кантроль Францыі.
Старажытная Сірыя. Антычнасць
У сярэдзіне IV-га тысячагоддзя да н.э. тэрыторыю Сірыі засялялі народы семіцкага паходжання. Яны заснавалі гарады-дзяржавы. Каля 2000 да н.э. ў паўднёва-заходняй часткі Сірыі пасяліліся ханаанеі, на ўзбярэжжы — фінікійцы; каля 1700 да н.э. на тэрыторыі Сірыі з'явіліся амарыты, каля 1500 да н.э. — арамеі, у XII ст. да н.э. — яўрэі.
Арабская Сірыя
Іслам замацаваўся ў Сірыі ў 661 годзе, калі Дамаск стаў сталіцай Халіфата. У гэты час Халіфат ўжо быў магутнай дзяржавай, якая распасціралась ад Пірэнэйскага паўвострава да Цэнтральнай Азіі. Дамаск стаў культурным і эканамічным цэнтрам усяго арабскага свету, а ўжо ў VIII стагоддзі з'яўляўся адным з найбуйнейшых гарадоў ва ўсім свеце.
У XII стагоддзі на тэрыторыі Сірыі былі ўтвораны дзяржавы крыжакоў, якія праіснавалі менш за сотню гадоў. З XIII стагоддзя Дамаск стаў правінцыйным цэнтрам Імперыі мамлюкаў. У 1400 годзе Сірыя падвергнулася нападу з боку Тамерлана, які разграміў атрады мамлюкаў, разбурыў Дамаск і вывез ўсе яго багацця ў Самарканд.
Сірыя ў складзе Асманскай імперыі
З 1517 года Сірыя на 4 стагоддзя ўвайшла ў склад Асманскай імперыі.
Французскі мандат
Хаця ў 1918 годзе прадстаўнікі нацыянальнага руху Сірыі абвясцілі аб незалежнасці краіны, Ліга Нацый у 1920 годзе перадала Францыі палітычны кантроль (мандат) над Сірыяй. Французскія войскі бязлітасна задушылі нацыянальныя выступленні сірыйцаў. У 1925 годзе падчас паўстання ў Дамаску загінула каля 5 тысяч чалавек.
Найноўшая гісторыя Сірыі
Слабасць палітычных традыцый і глыбокія сацыяльныя падзелы спрыялі таму, што палітычная сістэма Сірыі ад самага пачатку існавання незалежнай дзяржавы была кволай. Важную ролю ў палітыцы мела войска, а адной з формаў палітычнай барацьбы сталі ваенныя перавароты, першы з якіх адбыўся ўзімку 1948—1949 гадоў. У 1949 годзе мелі месца яшчэ два ваенныя перавароты, была скасавана канстытуцыя, распушчаны парламент, забароненыя дзейнасць партый і прафсаюзаў.
Падчас «халоднай вайны» Сірыя стала саюзнікам СССР, які доўга пастаўляў ёй зброю, і зацята супраціўлялася спробам ЗША кантраляваць Блізкі Усход.
У 1958 годзе Сірыя і Егіпет падпісалі дамоўленасць аб стварэнні Аб'яднанай Арабскай Рэспублікі (ААР), але яна праіснавала толькі тры гады. Намаганне егіпцян кіраваць усімі палітычнымі і грамадскімі працэсамі (напрыклад, егіпецкія спецслужбы фактычна знішчылі ўсе нацыянальныя палітычныя партыі Сірыі) сталі прычынай ваеннага перавароту ў Сірыі і яе выхаду з ААР.
Доўгі час Сірыя была ваеннай базай палестынскіх партызанаў і падтрымлівала іх змаганне, што што стала прычынай Шасцідзённай вайны з Ізраілем у 1967 годзе і акупацыі апошнім т. зв. Галанскіх вышыняў.
Новы ваенны пераварот 1963 года быў абвешчаны «рэвалюцыяй 8 сакавіка». Да ўлады ў краіне прыйшла партыя БААС (Партыя арабскага сацыялістычнага адраджэння). Новым была праведзена нацыяналізацыя банкаў, прадпрыемстваў і буйных землеўладанняў.
У 1970 годзе адбыўся чарговы ваенны пераварот, у выніку якога да ўлады прыйшло ваеннае крыло партыі БААС на чале з генералам Хафезам Асадам. Асад займаў пасаду прэзідэнта да сваёй смерці ў 2000 годзе. Афіцыйна кандыдатуру прэзідэнта прапануе Народная рада (заканадаўчы орган), а пасля яго абіраюць на ўсеагульным рэферэндуме тэрмінам на 7 гадоў. Пасля смерці Хафеза Асада прэзідэнтам краіны стаў яго сын Башар Асад, які атрымаў на рэферэндуме 97,3 % галасоў.
Грамадзянская вайна
У ходзе т.зв. «Арабскай вясны» па ўсім Бліжнім Усходзе пракацілася хваля паўстанняў і рэвалюцый, якія перакінуліся і на Сірыю.
Супрацьстаянне паміж прыхільнікамі і праціўнікамі прэзідэнта Башара Асада ў Сірыі працягваецца з сярэдзіны сакавіка 2011 года. Яно пачалося з масавых выступаў з патрабаваннямі палітычных свабод, якія першапачаткова, па большай частцы, былі мірнымі, аднак жорстка падаўляліся ўладамі. Праз некалькі месяцаў апазіцыянеры перайшлі да адкрытай узброенай барацьбы супраць урада і паставілі сваёй мэтай звяржэнне рэжыму. ААН афіцыйна прызнала тое, што адбываецца ў краіне грамадзянскай вайной летам 2012 года.
Да ліпеня 2013 года сірыйскі ўрад кантраляваў прыблізна 30-40% тэрыторыі краіны і 60% насельніцтва Сірыі. У канцы 2012 года Арганізацыя Аб’яднаных Нацый апублікавала даклад, у якім апісала канфлікт як "адкрыта сяктанцкі" паміж алавіцкімі ўрадавымі войскамі, міліцыянтамі і іншымі шыітскімі групамі з аднаго боку і суніцкімі паўстанцкімі групамі з другога, але і сірыйскі ўрад і сірыйская апазіцыя абверглі гэтае сцвярджэнне.
Дачыненні з Беларуссю
Дыпламатычныя адносіны ўрады ўстанавілі 26 жніўня 1993 года.
Адміністрацыйны падзел
Краіна дзеліцца на 14 правінцый (мухафазатаў), кіраўнікі якіх прызначаюцца міністрам унутраных спраў, пасля зацвярджэння кабінетам міністраў. У кожнай правінцыі ёсць парламент.
Спіс сірыйскіх правінцый:
Індамалайская зона
Індамалайская зона — адзін з васьмі біягеаграфічных рэгіёнаў (эказон) планеты. Ахоплівае Паўднёвую і Паўднёва-Усходнюю Азію і паўднёвую частку Усходняй Азіі.
У гэтай зоне пераважаюць лясныя жывёлы.
Індамалайская зона складаецца з пяці абласцей: малайскай, зондскай, індыйска-інданезійскай, філіпінскай і цэлебескай.
Міхаіл Валянцінавіч Залашка
Міхаіл Валянцінавіч Залашка (, Грозны, Чачэнская аўтаномная вобласць, Паўночна-Каўказскі край, РСФСР — ) — беларускі мікрабіёлаг. Доктар біялагічных навук (1972), прафесар (1974). Кандыдат сельскагаспадарчых навук (1961).
Біяграфія
Скончыў Маскоўская сельскагаспадарчая акадэмія імя К. А. Ціміразева (1953; аспірантура, 1961). Працаваў у Усесаюзным навукова-даследчым інстытуце масларобнай і сыраробнай прамысловасці (г. Угліч; 1954—1965); Інстытуце мікрабіялогіі НАН Беларусі (з 1965, загадчык лабараторыі).
Навуковыя інтарэсы: біятэхналогія і фізіялогія мікраарганізмаў. Заснавальнік навуковай школы фізіялогіі дражджавых арганізмаў.
Кавур
Кавур (Cavour) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Турын.
Насельніцтва складае 5512 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 112 чал./км². Займае плошчу 49 км². Паштовы індэкс — 10061. Тэлефонны код — 0121.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Лаўрэнцій.
Альмахады
Альмаха́ды (الموحدون — al-Muwahhidūn, літар. — адзінабожнікі; ісп. almohades) — дынастыя берберскіх эміраў, якая кіравала ў Паўночнай Афрыцы і арабскай Іспаніі ў 1147—1269 гадах.
Гісторыя
Заснавана ў выніку дзейнасці ісламскай секты на чале з, які змагаўся супраць рэлігійнай плыні Альмаравідаў. Пасля смерці Ібн Тумарта ў 1128 годзе яго пераемнік (1133—1163) скінуў у 1147 годзе Альмаравідаў, і дзяржава Альмахадаў распасцерлася на ўсю Паўночна-Заходнюю Афрыку. На працягу XII стагоддзя эміры з Альмахадаў арабскую Іспанію, іх дзяржава дасягнула эканамічнага і культурнага росквіту.
ад хрысціянскіх каралёў Кастыліі, Навары і Арагона ў 1212 годзе паклала пачатак выцясненню Альмахадаў з Іспаніі; імкненне да самастойнасці намеснікаў падарвала іх магутнасць у Афрыцы. У 1269 годзе Альмахады былі разгромлены Мерынідамі.
Армо
Насельніцтва складае 119 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 13 чал./км². Займае плошчу 9 км². Паштовы індэкс — 18026. Тэлефонны код — 0183.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Джэймс Мак-Мілан
Джэймс Мак-Мілан (James MacMillan, нар. Кілвінінг, Паўночны Эйршыр) — сучасны шатландскі кампазітар і дырыжор, які працуе ў жанры класічнай музыкі.
Біяграфія
Дж. Мак-Мілан да свайго паўналецця (1977) пражываў у шатландскім графстве Паўднёвы Эйршыр, у мястэчку Камнок. Вывучаў кампазітарскае майстэрства ў Эдынбургскім універсітэце і ў Дарэмскім універсітэце. Завяршыў універсітэцкую адукацыю ў 1987 годзе. У 1986—1988 гадах працаваў музычным асістэнтам у Манчэстэрскім універсітэце. Пасля атрымання дыплома Мак-Мілан вяртаецца ў Шатландыю, дзе атрымлівае месца памочніка па кампазіцыі пры Шатландскія камерным аркестры (Scottish Chamber Orchestra).
Вядомасць прыходзіць да Дж. Мак-Мілана ў 1990 годзе разам з выкананнем Шатландскім сімфанічным аркестрам BBC, якім дырыжыраваў Ежы Максымюк, яго рэквіема Споведзь Изабэль Гоўдзі на брытанскім фестывалі класічнай музыкі Промз (Proms). Пасля гэтага кампазітар атрымлівае шматлікія заказы на сачыненні музычных твораў — напрыклад, канцэрта для ўдарных інструментаў для шатландкі Эвелін Глені. Апошні, пад назвай Veni, Veni, Emmanuel прагучаў упершыню ў 1992 годзе і з тых часоў з'яўляецца адным з найбольш часта выконваемых твораў Мак-Мілана.
У 1999 годзе, у сувязі з адкрыццём шатландскага парламента пасля 292-гадовага перапынку, Мак-Мілан дырыжыраваў сваёй кампазіцыяй з фанфар пры уступленні каралевы Елізаветы II у залу паседжанняў. У 2000 годзе ён становіцца кампазітарам і дырыжорам Філармоніі ВВС. Восенню 2007 года была пастаўлена опера Дж. Мак-Мілана Ахвярапрынашэнне (у Нацыянальнай оперы Уэльса). Пасля кампазітар пачынае працу над операй, заснаванай на старадаўніх уэльскіх легендах. Дж. Мак-Мілан, як і яго жонка, члены каталіцкага Дамініканскага ордэна. Ён з'яўляецца таксама камандорам Ордэна Брытанскай імперыі.
Паскарэнне
Паскарэнне — вектарная фізічная велічыня, якая паказвае, наколькі хутка цела (матэрыяльны пункт) змяняе скорасць свайго руху. Паскарэнне з'яўляецца важным кінематычным паказчыкам руху матэрыяльнага пункта.
Сярэдняе і імгненнае паскарэнне
Сярэдняе паскарэнне матэрыяльнага пункта на некаторым адрэзку часу ёсць дзеллю змянення яго скорасці, што адбылося за гэты час, на працягласць гэтага ча́савага адрэзку:
Імгненнае паскарэнне матэрыяльнага пункта ў некаторы момант часу — гэта граніца яго сярэдняга паскарэння пры. Паводле азначэння вытворнай функцыі, імгненнае паскарэнне можна вызначыць як вытворную скорасці па часе:
Тангенцыяльнае і нармальнае паскарэнне
Калі запісаць скорасць як, дзе \hat \tau — орт датычнай да траекторыі руху, то (у двухмернай сістэме каардынат):
,
дзе \theta — вугал між вектарам скорасці і воссю абсцыс; \hat n — орт нармалі да скорасці.
Такім чынам,
дзе  — тангенцыяльнае паскарэнне,  — нармальнае паскарэнне.
Улічваючы, што вектар скорасці накіраваны ўздоўж датычнай да траекторыі руху, то \hat n — гэта орт нармалі да траекторыі руху, які накіраваны да цэнтра крывізны траекторыі. Такім чынам, нармальнае паскарэнне накіравана да цэнтра крывізны траекторыі, у той час як тангенцыяльнае — па датычнай да яе. Тангенцыяльнае паскарэнне паказвае хуткасць змянення велічыні скорасці, у той час як нармальнае паказвае хуткасць змянення яе напрамку.
Рух па крывалінейнай траекторыі ў кожны момант часу можна прадставіць як вярчэнне вакол цэнтра крывізны траекторыі з вуглавой скорасцю, дзе r — радыус крывізны траекторыі. У такім разе
Вымярэнне паскарэння
Паскарэнне вымяраецца ў метрах (падзеленых) на секунду ў другой ступені (м/с²). Велічыня паскарэння паказвае, наколькі зменіцца скорасць цела за адзінку часу, калі яно будзе пастаянна рухацца з такім паскарэннем. Напрыклад, цела, што рухаецца з паскарэннем 1 м/с² за кожную секунду змяняе сваю скорасць на 1 м/с.
MamaRika
Анастасія Аляксандраўна Качэтава (Анастасі́я Олекса́ндрівна Кочетова; у шлюбе Серада, вядомая як MamaRika, у 2008—2015 гадах як Эрыка;, Чэрванаград, Львоўская вобласць, УССР) — украінская спявачка і фотамадэль.
Біяграфія
Нарадзілася 13 красавіка 1989 года ў горадзе Чэрванаградзе Львоўскай вобласці. З дзяцінства займалася вакалам.
Скончыла факультэт замежных моў Львоўскага нацыянальнага ўніверсітэта імя Івана Франка, спецыяльнасць — перакладчык (англійская мова). Працавала офіс-мэнэджэрам і выкладчыцай вакалу.
Замужам за Сяргеем Серадой. Пражывае ў Адэсе. 2 жніўня 2021 года нарадзіла сына. Захапляцца ёгай.
Творчасць і ўзнагароды
У 14 гадоў атрымала перамогу ў конкурсе «Чырвоная рута».
У 17 гадоў атрымала перамогу ў тэлепраекце «Амерыканскі Шанец» (ЗША, Лос-Анджэлес), які ўзначальваў прадзюсар Дэвід Джанк — «хросны бацька» многіх расійскіх выканаўцаў у заходнім шоу-бізнэсе, напрыклад, «Smash!!», Алсу, «Тату».
Талент спявачкі ацанілі Стыві Уандэр, Браян Макнайт, Эрык Робертс.
2009—2015: «Фабрыка зорак-3»
У 19 гадоў Качатава пад псеўданімам «Эрыка» стала фіналісткай вакальнага талент-шоу"Фабрыка зорак-3" пад кіраўніцтвам Канстанціна Меладзэ.
Атрымала званне срэбранай пераможцы «Фабрыка. Суперфінал», рэалізавалася як вядучая прамых эфіраў тэлешоў «Фабрыка зорак-4» і прыняла ўдзел у міжнародным праекце «Фабрыка зорак. Расія — Украіна» (Першы канал, Расія).
З 2010 па 2015 год Эрыка — спявачка прадзюсарскага цэнтра UMMG пад кіраўніцтвам прадзюсара Сяргея Кузіна.
Канферанс Эрыкі неаднаразова суправаджаў лакальныя і маштабныя мерапрыемствы, у тым ліку канцэрты на Майдане Незалежнасці.
У 2012 годзе знялася ў мюзікле «З Новым годам, свет!» (Казахстан).
Дзве тысячы трынаццаць — Эрыка супрацоўнічае з папулярным у ЗША оперным выканаўцам Джордж Комскі, а таксама з амерыканскімі прадзюсарамі, уладальнікамі Grammy — Бобі Кэмпбэл і Эндру Капнер з AngelHouseStudios ў Лос-Анджэлесе.
З 2016: MamaRika
У пачатку красавіка 2016 года стала вядома, што Эрыка спыніла супрацоўніцтва з Кузін і змяніла псеўданім на «MamaRika». У тым жа месяцы адбылася прэм’ера камедыйнага тэлесерыяла «Аднойчы ў Адэсе», у якім яна сыграла ролю Юлі.
У 2017 годзе выступіла на першым фестывалі MRPL City у Марыупалі. У снежні ў адным з кіеўскіх клубаў у тым жа годзе прэзентавала канцэртную праграму і другі студыйны альбом — «КАЧ».
Папулярнасць
Кліп на песню «Папараці» ў YouTube сабраў 1 000 000 праглядаў.
Эрыка больш за 40 разоў здымалася для вокладак часопісаў. У тым ліку для такіх, як: «Story», «Playboy», «Viva!», «MAXIM». Адказала на пытанні інтэрнэт-карыстальнікаў у рамках больш чым 60 анлайн-канферэнцый. Дала больш за 13 000 інтэрв’ю для нацыянальных і рэгіянальных СМІ. Удзельнічала ў больш за 250 тэлепраграмах.
Фратрыя
Фра́трыя (Φρατρία, літаральна «братэрскі саюз») — форма сваяцкай сацыяльнай арганізацыі.
У Старажытнай Грэцыі фратрыя лічылася самакіруючай сваяцкім аб'яднаннем ніжэйшым за племя (φυλή), падзялялася на роды. Лічылася, што чальцы адной фратрыі мелі супольнага продка і супольнае месца пражывання.
Фратрыі ўзгадваюцца ўжо ў творах Гамера. Відавочна, у яго эпоху яны адыгрывалі важную ролю ваеннай арганізацыі сваякоў, а пазней ператварылася ў ваенна-адміністрацыйную адзінку. Так, каля 700 г. да н. э. у Спарце вылучалася 27 фратрый, каля 9 у кожным племі. У класічную эпоху фратрыі ўзгадваліся рэдка, аднак існавалі блізкія па сутнасці аб'яднанні ген (γένος) высакародных сваякоў, што вялі паходжанне ад адзінага продка.
NGC 5330
NGC 5330 (іншыя абазначэнні — ESO 445-68, MCG -5-33-28A, PGC 49316) — эліптычная галактыка (E) ў сузор’і Гідра.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Ноч даўжынёй у дванаццаць гадоў
«Ноч даўжынёй у дванаццаць гадоў» (La noche de 12 años) — уругвайскі драматычны фільм 2018 года рэжысёра.
Сюжэт
1973 год. Уругвай знаходзіцца пад ваеннай дыктатурай. У гэты час на вуліцах краіны з’яўляюцца леварадыкальныя актывісты, якія называюць сябе «». Гэтыя маладыя людзі вядуць партызанскую вайну супраць дзейнага ўрада. Аднак сіла і поспех у нейкі момант аказваюцца не на баку актывістаў. І адзін за адным дзевяць сяброў групы «Тупамарас» адпраўляюцца за краты. Траім з іх давядзецца правесці наступныя дванаццаць гадоў у няволі. З-за міжнароднага ціску ўлады не могуць проста знішчыць іх, таму яны распачынаюць аперацыю пад дэвізам: «Калі мы не можам іх забіць, то звядзём іх з розуму».
Узнагароды
Паводле рэсурса «Internet Movie Database» фільм быў адзначаны 47 узнагародамі і яшчэ 31 намінацыяй на кінапрэміі.
Крыніца (Валожынскі сельсавет)
Крыні́ца (, Криница) — вёска ў Валожынскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Валожынскага сельсавета.
Да 23 чэрвеня 1958 года вёска ўваходзіла ў склад Стайкаўскага сельсавета, да 28 мая 2013 года — у склад Сакаўшчынскага сельсавета.
Аперацыя «Аліўкавая галіна»
Перадумовы
Наступленне адбылося на фоне росту напружанасці паміж турэцкім і амерыканскім урадамі праз падтрымку апошнім дэмакратычных сіл Сірыі (SDF), якія ў асноўным складаліся з курдскіх байцоў YPG. Іх Турцыя лічыць (па дадзеных экспертаў — цалкам беспадстаўна) саюзнікамі Рабочай Партыі Курдыстана. У прыватнасці, краіна пярэчыла супраць абвешчаных ЗША планаў па падрыхтоўцы і абсталяванню трыццацітысячных пагранічных сіл SDF, якія, па сцвярджэнні Анкары, уяўлялі сабой прамую пагрозу для яе бяспекі. Турэцкі прэзідэнт Р. Эрдаган сказаў: «Краіна, якую мы называем саюзнікам, настойвае на фармаванні тэрарыстычнай арміі на нашых межах. Каго гэтая "тэрарыстычная армія" ліча мішэнню, акрамя Турцыі? Наша місія складаецца ў тым, каб "задушыць" яе яшчэ да таго, як яна народзіцца».
За некалькі дзён да наступлення Турцыя і пратурэцкая Свабодная сірыйская армія (у асноўным — радыкальныя ісламісты пад сцягам Свабоднай сірыйскай арміі) абмяняліся артылерыйскім агнём з баевікамі YPG уздоўж турэцка-сірыйскай мяжы ля Афрына. У адказ YPG абстралялі горад Азазія, якая знаходзіцца пад кантролем пратурэцкай ССА. Турэцкія крыніцы паведамілі што, што расійскія ваенныя назіральнікі ў раёне Афрына пачалі адыходзіць 19 студзеня ў чаканні ваеннай аперацыі Анкары супраць YPG.
21 студзеня, Эрдаган прыгразіў, што кожны, хто будзе пратэставаць супраць аперацыю, аплацяць «высокую цану». Ён дадаў: «Ведайце, што дзе б вы не выходзілі на вуліцы, нашы сілы бяспекі дыхаюць вам у патыліцу».
На працягу сутак 23 студзеня на поўначы правінцыі Алепа фіксаваліся баі. Па паведамленнях розных крыніц, у раёне населенага пункта Бюльбюль турэцкай арміі ўдалося прасунуцца ўглыб падкантрольных курдаў тэрыторый на 1 кіламетр. Атрады народнай самаабароны (YPG) супрацьстаялі бранятэхніцы УС Турцыі, праводзячы мініраванне мясцовасці і выкарыстоўваючы супрацьтанкавыя ракетныя комплексы. Па даных крыніц, атрады Сірыйскай свабоднай арміі захапілі населеныя пункты Аль-Хамам і Адманалі, а таксама ўзялі пад кантроль пяць вышынь на паўночны захад ад Афрына.
Аперацыя
20 студзеня генштаб УС Турцыі абвясціў аб пачатку ваеннай аперацыі «Аліўкавая галіна» ў сірыйскім раёне Афрын «у мэтах забеспячэння стабільнасці і бяспекі на паўночным захадзе Сірыі». Баявыя дзеянні пачаліся ў 17:00. У гэты дзень над прымежнай з Сірыяй турэцкай правінцыяй Хатай з’явіліся самалёты ВПС Турцыі, якія перасеклі мяжу і нанеслі ўдары па пазіцыях курдскіх атрадаў народнай самаабароны. Авіяцыя атакавала апорныя пункты YPG і склады са зброяй у ваколіцах прыгранічных населеных пунктаў і аэрадрома «Менах». Па заяве генштаба УС Турцыі, за першы дзень у авіаналётах былі задзейнічаны 72 самалёты, якія ўразілі 108 з 113 намечаных мэтаў.
У гэты ж дзень наступленне на курдаў пачала «Свабодная сірыйская армія» (ССА). Турэцкія СМІ паведамілі, што ССА захапіла паселішча Маарназ. Баі паміж пратурэцкімі групоўкамі і байцамі курдскіх атрадаў вяліся таксама ў раёне горада Аазаз. Да аперацыі супраць курдскіх узброеных фармаванняў далучылася яшчэ адна сірыйская апазіцыйная ўзброеная групоўка — «Файлак аш-Шам», баевікі якой прыбылі ў раён баявых дзеянняў вечарам 20 студзеня.
21 студзеня на працягу ўсяго дня авіяцыя Турцыі наносіла ўдары па курдскім апорным пунктам. Пад ударамі апынуліся ваенныя аб’екты курдаў у населеных пунктах Тэль-Рыф’ат, Тубіль і Балія, а таксама тэрыторыя аэрадрома «Мінех». Турэцкія ВПС наносілі бомбавыя ўдары па ангарам і складам, відавочна маючы намер цалкам знішчыць аэрадром. Паводле інфармацыі Damascus Now, у агульнай складанасці было задзейнічана 68 баявых самалётаў. Актывізаваліся пралёты турэцкіх разведвальных БПЛА.
Атрады «Свабоднай сірыйскай арміі» (ССА) і турэцкая артылерыя абстрэльвалі пазіцыі курдаў са сваіх пазіцый у правінцыі Кілісе. Фарміравання ССА ў гэты дзень пачалі шырокамаштабную аперацыю на сушы пры падтрымцы турэцкіх танкаў. Да вечара курды нанеслі адказны ўдар па горадзе Рэйханлы ў Турцыі, што прывяло да гібелі аднаго з мясцовых жыхароў і раненню яшчэ 32 чалавек.
Бэці Пэйдж
Бэці Пэйдж (Bettie Page; 22 красавіка 1923 года ў Нэшвіле, ЗША — 11 снежня 2008, Лос-Анджэлес, ЗША) — амерыканская мадэль, якая атрымала вядомасць у 1950-х гг. дзякуючы яе эратычным фатаграфіям ў часопісах, для якіх яна здымалася у адным купальніку. Таксама, яна была адной з першых дзяўчын месяцу часопіса Playboy.
Аперацыя «Аліўкавая галіна»
Аперацыя
22 студзеня адзначаліся разлютаваныя сутыкненні ў раёнах населеных пунктаў Раджу, Басрайя і Таль Шэйх Харуз. Разлютаваныя баі таксама адзначаліся на поўначы раёна Афрын каля прыгранічнага горада Бюльбюль. Па дадзеных сірыйскага агенцтва Muraselon, у раён Афрын з раёна Манбіджа, у якасці падмацавання, былі перакінутыя дадатковыя курдскія атрады.
Бэці Пэйдж
Біяграфія
Бэці Мэй Пэйдж нарадзілася ў горадзе Нэшвіл, штат Тэнесі, 22 красавіка 1923 года, і была другім дзіцем у сям’і. Бацькі развяліся, калі ёй было 10 гадоў. З ранніх гадоў Бэці прыйшлося клапаціцца аб сваіх сёстрах. Год яны змушаныя былі пражыць у дзіцячым доме, пакуль маці, Эдна Піртл, зарабляла грошы для ўтрымання сям’і.
Аперацыя «Аліўкавая галіна»
Аперацыя
24 студзеня ў раёне Афрын працягваліся разлютаваныя баі паміж пратурэцкімі групоўкамі і Сірыйскімі дэмакратычнымі сіламі (SDF). Турэцкія войскі ў асноўным наносілі артылерыйскія і авіяцыйныя ўдары па пазіцыях курдскіх атрадаў народнай самаабароны (YPG), ствараючы ўмовы для прасоўвання сухапутных падраздзяленняў. У гэты дзкеь ВПС Турцыі нанеслі шэраг удараў па апорных пунктах SDF ў раёне паселішча Дарат Зза, а таксама населеных пунктаў Халванія, Бафлон і Касталь ў ваколіцах самаго Афрына. Улары таксама наносіліся па аб’ектах YPG у раёнах населеных пунктаў Бюльбюль, Раджу, Джандарыс і Рахманлы.
26 студзеня курдскія інтэрнэт-парталы і СМІ, падкантрольныя ўзброенай апазіцыі, публікавалі супярэчлівыя паведамленні пра страты праціўніка. Курды прызналі страту больш як за трыста сваіх байцоў, аднак заявілі пра гібель каля 60 мірных жыхароў і захопу 16 турэцкіх салдат. У адказ на гэта туркі абвінавацілі YPG у абстрэлах турэцкіх населеных пунктаў.
Бэці Пэйдж
Біяграфія
Паспяховая вучаніца ў школе і каледжы, Пэйдж збіралася абраць прафесію настаўніцы. Аднак ужо ўвосень 1940 года яна пачала займацца ў школе акцёрскага майстэрства, марачы стаць актрысай. У 1943 годзе быў зарэгістраваны шлюб Пэйдж з яе сакурснікам Білі Нілам. Неўзабаве пасля вельмі сціплай цырымоніі шлюбу Білі быў закліканы ў войска для ўдзелу ў Другой сусветнай вайне. У 1947 годзе шлюб быў скасаваны.
Пасля разводу Пэйдж пераехала ў Нью-Ёрк і паспрабавала стаць актрысай. У гэты жа час яна зарабляла сабе на хлеб, працуючы сакратаром. У 1950 годзе адбылася выпадковая сустрэча Бэці з Джэры Тодам — паліцэйскім, зацікаўленым у фатаграфіі. Ён дапамог ёй стварыць першае партфоліа ў стылі pin-up.
Аперацыя «Аліўкавая галіна»
Аперацыя
Сітуацыя ў кантоне Афрын заставалася напружанай. ВПС Турцыі, імкнучыся забяспечыць прасоўванне наземных падраздзяленняў, нанеслі больш за 40 авіяўдараў па аб’ектах атрадаў народнай самаабароны (YPG). Турэцкае ваеннае камандаванне перакінула частка сіл з раёна населенага пункта Азааз ў наваколлі Сабунджу. Акрамя гэтага, у раён Дадата прыбыло танкавае падраздзяленне турэцкіх войскаў.
Бэці Пэйдж
Біяграфія
Вельмі хутка Пэйдж набыла папулярнасць у жанры эратычнай фатаграфіі, у тым ліку пазіруючы аголенай. Яе здымкі публікавалі найвядомейшыя часопісы таго часу. У 1952—1957 гадах Бэці працавала ў якасці мадэлі ў Нью-Ёрку, супрацоўнічаючы з рознымі фатографамі. У 1955 годзе з’явіліся яе першыя знакамітыя фатаграфіі ў Playboy. У гэтым жа годзе яна выйграла тытул «Міс Pin-up».
Аперацыя «Аліўкавая галіна»
Аперацыя
Сірыйская свабодная армія (ССА) наступала на апорныя пункты курдаў у раёне паселішчы Маамла, авалодала вёскай Біскі. Бліжэй да канца дня ССА узяла пад кантроль адну з вышынь у гарах Раджу, выбіла курдскіх апалчэнцаў з паселішчы Марседэс і ўзяла пад кантроль некалькі вышынь у раёне Джандарыса.
Бэці Пэйдж
Біяграфія
У 1958 годзе Пэйдж зацікавілася рэлігіяй, а ў 1959 годзе прыняла хрысціянства. Яна актыўна працавала ў хрысціянскіх арганізацыях і нават спрабавала стаць місіянерам у Анголе, аднак царква ёй адмовіла, з-за таго, што ў гэты момант яна была двойчы разведзена.
Аперацыя «Аліўкавая галіна»
Аперацыя
Па паведамленні кіраўніка дэпартамента аховы здароўя рэгіёну Афрын Анджэлы Рыша, з пачатку турэцкай аперацыі за дзевяць дзён загінулі 89 чалавек, 198 атрымалі раненні. Паводле яе слоў, большасць загінуўшых — жанчыны і дзеці. Рыша адзначыла, што яны сталі ахвярамі бамбаванняў турэцкай авіяцыі.
Бэці Пэйдж
Біяграфія
У 1958 годзе быў складзены яе другі шлюб, які быў разарваны ў 1963 годзе.
Аперацыя «Аліўкавая галіна»
Аперацыя
28 студзеня ВПС Турцыі нанеслі ўдары па апорных пунктах курдскіх атрадаў апалчэння ў раёне гары Берс. Пры падтрымцы авіяцыі Сірыйская свабодная армія (ССА) захапіла ў курдаў гэтую вышыню. Баявыя вылеты здзяйснялі самалёты F-16 і F-4, верталёты T-129 і S-70. Усяго, па інфармацыі крыніцы ВПС Турцыі, у Афрыне было здзейснена больш за 20 авіяцыйных удараў у раёнах населеных пунктаў Бюльбюль, Раджу, Санканлы, Касталь і іншых.
Бэці Пэйдж
Біяграфія
У 1960 годзе Бэці канчаткова вярнулася ў Нэшвіл. Там быў складзены кароткачасовы шлюб з першым мужам, Білі Нілам. У 1967 годзе новым мужам Бэці стаў Гару Леар, аднак і гэты саюз распаўся ў 1972 годзе.
Аперацыя «Аліўкавая галіна»
Аперацыя
ССА распачала спробу наступу на апорныя пункты курдскіх атрадаў у раёне ўзвышша Касталь Джанду, захапіла вышыню і ўзяла пад кантроль вёскі Мерынь і Язбакан.
Бэці Пэйдж
Біяграфія
У 1970-х гг. некалькі выданняў выпусцілі кнігі з фатаздымкамі Пэйдж 1950-х, і да яе асобы зноў узнікла вялікая цікавасць. У апошнія гады жыцця Бэці Пэйдж карысталася паслугамі адвакатаў, каб атрымаць грошы, якія зарабляліся іншымі кампаніямі на праектах звязаных з яе імем.
Аперацыя «Аліўкавая галіна»
Аперацыя
29 студзеня падраздзялення турэцкіх войскаў і атрады саюзнай Сірыйскай свабоднай арміі (ССА) працягнулі антыкурдскую аперацыю, наступаючы адразу на некалькіх напрамках. Туркі і іх саюзнікі спрабавалі рушыць наперад у бок гарадоў Аль-Касталь на поўначы і Раджу на захадзе. Пасля таго як горны масіў Берсайя перайшоў пад кантроль турэцкіх падраздзяленняў і Сірыйскай свабоднай арміі (ССА), аб’яднаныя сілы турак і ССА пачалі ўмацоўваць захопленыя пазіцыі, баючыся магчымых контратак з боку атрадаў народнай самаабароны (YPG). Ударам турэцкай авіяцыі падвергліся пазіцыі курдскіх атрадаў непадалёк ад аэрадрома «Менах».
Бэці Пэйдж
Біяграфія
У 1979 годзе ў Бэці здарыўся нервовы зрыў. Ёй быў пастаўлены дыягназ шызафрэнія, пасля чаго яна правяла 20 месяцаў у псіхіятрычнай лякарні штата. У наступным яна знаходзілася пад назіраннем, а канчаткова была вызваленая з клінікі ў 1992 годзе.
Аперацыя «Аліўкавая галіна»
Аперацыя
30 студзеня, па выніках бою, курды страцілі населеныя пункты Халал і Саці Ашагі. Узброеныя сутыкненні адзначаліся на подступах да гарадоў Раджу і Джандарыс. Была адзначана перакідка новай турэцкай тэхнікі і ўзбраення да лініі фронту. Так, у раёне турэцкага населенага пункта Хамам, які знаходзіцца ў памежнай правінцыі Хатай, было зафіксавана прыбыццё некалькіх танкаў і каля дзесяці самаходных артылерыйскіх установак.
У гэты час сірыйскі цэнтр маніторынгу выканання правоў чалавека (SOHR) апублікаваў удакладненыя звесткі пра страты бакоў з пачатку аперацыі. Па дадзеных SOHR, былі забітыя каля 85 курдскіх байцоў і 80 пратурэцкіх баевікоў Сірыйскай свабоднай арміі (ССА). Акрамя таго, загінулі як мінімум дзевяць турэцкіх салдат.
Бэці Пэйдж
Біяграфія
6 снежня 2008 года Бэці Пэйдж была шпіталяваная з дыягназам сардэчны прыступ у клініку ў Лос-Анджэлесе, дзе неўзабаве запала ў кому. Апарат штучнага жыццезабеспячэння па рашэнні сваякоў быў адключаны 11 снежня 2008 года.
Аперацыя «Аліўкавая галіна»
Аперацыя
31 студзеня ВПС Турцыі нанеслі ўдары па курдскім апорным пунктам у ваколіцах адміністрацыйнага цэнтра раёна. Авіяўдары таксама былі нанесеныя па аб’ектах курдаў у раёне населеных пунктаў Рахманлы, Дыкменташ, Раджу і Солаклы. Сірыйская свабодная армія (ССА) узяла пад свой кантроль вышыню Шанкаль. Камандаванне УС Турцыі заявіла, што салдаты турэцкай арміі занялі населены пункт Бак-Убасі недалёка ад горада Бюльбюль. Па дадзеных крыніц, пратурэцкія сілы таксама выбілі SDF з паселішчы Курна.
Бэці Пэйдж
Біяграфія
Аматары Бэці Пэйдж лічаць, што яе эратычныя здымкі сталі адным з асноўных фактараў, які спрыяў развіццю сексуальнай рэвалюцыі ў Амерыцы ў пачатку 1960-х гг. Заснавальнік часопіса Playboy Х'ю Хефнэр лічыць яе «культавай фігурай, якая спрыяла змяненню адносінаў да секса, моды, усяго грамадства».
Аперацыя «Аліўкавая галіна»
Аперацыя
1 лютага на тэрыторыі раёна Афрын ВПС Турцыі нанеслі авіяўдары па пазіцыях YPG у раёне населеных пунктаў Кафер-Сафра, Рахманлы, Санканлы, Касталь, Сенара і Солаклы.
Бэці Пэйдж
Біяграфія
За сваю кар’еру Бэці знялася ў некалькіх фільмах. Ёй прыпісвалі эратычную сувязь з Мэрылін Манро. Аб яе жыцці напісана некалькі біяграфічных кніг, а таксама знята два фільмы — «Бэці Пэйдж: Цёмны анёл» (2004) і «Непрыстойная Бэці Пэйдж» (2005).
Аперацыя «Аліўкавая галіна»
Аперацыя
Тым часам улады Сірыі звярнуліся ў ААН са скаргай на дзеянні Турцыі. У лістах у міжнародную арганізацыю Сірыя назвала дзеянні Анкары «акупацыяй» і «ўзброенай агрэсіяй».
2 лютага ВПС Турцыі нанеслі 12 удараў па аб’ектах атрадаў народнай самаабароны (YPG), у асноўным у раёнах населеных пунктаў Сенара, Бюльбюль, Раджу, Касталь, Горанлы і Арабвіран.
5 лютага ВПС Турцыі нанеслі шэраг удараў па апорных пунктах курдаў у ваколіцах адміністрацыйнага цэнтра раёна Афрын. Пад прыкрыццём авіяцыі турэцкая армія захапіла населены пункт Суркі. Перастрэлкі паміж Сірыйскай свабоднай арміяй (ССА) і курдскімі атрадамі апалчэння былі зафіксаваныя ў раёне населеных пунктаў Баджо і Шаран. У канцы дня стала вядома, што ССА ўзяла пад свой кантроль вышыню Сарыкая і вёску Дыкмет Таш, размешчаныя недалёка ад Афрына.
7 лютага на тэрыторыі кантона Афрын разгарнуліся баявыя дзеянні за населены пункт Шэйх-Хоруз, які на працягу дня пераходзіў з рук у рукі. Згодна з інфармацыяй навінавага партала Al Masdar News, разгортваліся баі і ў горада Бюльбюль, у выніку якіх Сірыйская свабодная армія панесла вялікія страты — па заяве турэцкіх СМІ, дзякуючы таму, што курды ўжылі хімічную зброю (снарады з хлорам).
Як паведаміла турэцкае выданне Daily Sabah, у складзе калоны курдскіх сіл, якая раней прыбыла ў Афрын, знаходзіліся атрады так званых «Унутраных сіл бяспекі Раккі» (RIFS). Кааліцыя, якую ўзначальвае ЗША, падрыхтоўвала апалчэнцаў «сілаў бяспекі» для патрулявання Раккі пасля яе вызвалення ад «Ісламскай дзяржавы».
8 лютага ў кантоне Афрын актыўныя баявыя дзеянні былі зафіксаваныя ў ваколіцах населенага пункта Бюльбюль. Турэцкая армія правяла артылерыйскі абстрэл апорных пунктаў курдаў у раёне населенага пункта Раджу.
9 лютага Сірыйскі цэнтр маніторынгу за выкананнем правоў чалавека (SOHR) паведамляў, што недалёка ад Афрына, адзначаліся інтэнсіўныя перастрэлкі паміж курдскімі атрадамі апалчэння і Сірыйскай свабоднай арміяй. На працягу дня ССА захапіла ў курдаў некалькі паселішчаў у гэтай частцы рэгіёну.
11 лютага сутыкнення адзначаліся ў раёне населенага пункта Раджу, падкантрольнага курдаў, і ў горада Шэйх Хоруз, захопленага пратурэцкімі ісламістамі. Пад кантроль ССА перайшоў населены пункт Дэйр Балута. Падтрымку баевікам аказвалі ВПС Турцыі, ажыццяўлялыя баявыя вылеты ў раёне аэрадрома «Менах». Турэцкія СМІ заяўлялі, што за час кампаніі «Аліўкавая галіна» курды страцілі 1141 чалавек.
12 лютага Свабодная сірыйская армія (ССА) і турэцкія войскі вялі пазіцыйныя баі супраць курдскіх узброеных фарміраванняў у раёне населеных пунктаў Раджу, Бюльбюль і Джандарыс. Сірыйская свабодная армія захапіла населены пункт Аль-Мухамад і вышыню Тэль аль-Амара. Баевікі «Файлак аш-Шам», якая выступае на баку Турцыі, захапілі населены пункт Дэйр-Балут. ВПС Турцыі і турэцкія артылерыйскія падраздзялення працягвалі нанеслі ўдары па пазіцыях курдскіх узброеных фарміраванняў у раёнах населеных пунктаў Басуфан, Джандарыс, Бюльбюль, Раджу і Афрын.
13 лютага ВПС Турцыі працягвалі забяспечваць прасоўванне сухапутных падраздзяленняў у кантоне Афрын. Турэцкая авіяцыя нанесла каля 10 авіяўдараў па пазіцыях курдскіх узброеных фарміраванняў у раёнах населеных пунктаў Раджу, Санканлы, Джандарыс, Азааз і іншых. УС Турцыі і падкантрольныя Анкары групаўкі працягвалі наступ у напрамку горада Джандарыс. Свабодная сірыйская армія (ССА) захапіла ў курдаў паселішча Аджыле, размешчанае недалёка ад Афрына.