cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Мінскае аддзяленне Беларускай чыгункі
Сучасны стан
На тэрыторыі аддзялення цяпер дзейнічае 69 станцый, з якіх 62 станцыі ажыццяўляюць перавозку пасажыраў, 126 прыпыначных пунктаў, пры гэтым Орша і Маладзечна ў 1993 годзе атрымалі статус міждзяржаўных перадатачных станцый. На станцыях Уша і Гудагай Мінскае аддзяленне мяжуе з Маскоўскай і Літоўскай чыгункамі.
Стріляй (сінгл)
«Стріляй» — сінгл украінскага гурта «Океан Ельзи», які з'явіўся ў 2013 годзе. Адначасова адбылася прэзентацыя відэакліпа, які зняў амерыканскі рэжысёр Майк Брус.
Лірыка
Музыка і словы — Святаслаў Вакарчук
Слова... Слова,
Немов вуаль,
Там, де тонка діагональ,
Звучить кришталь.
А ніч летить
Кудись у даль,
Не залишаючи для нас
Ходів, нажаль.
Приспів:
Стріляй!
Скажи, чому боїшся ти
Зробити цей останній крок?
Най буде так як хочеш ти,
Я заплатив за свій урок.
Давай,
Тисни гачок.
Алмаз вини,
Мов зачаїлися в думках
На мить вони.
І от фінал,
Там, де навколо Колізей,
Звучить метал.
Приспів (2)
Прощай… мій ангелок,
Стріляй!..
Камянічнік
Камяні́чнік (, Каменичник) — хутар у Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Рытанскага сельсавета.
Да 2013 года хутар уваходзіў у склад Падольскага сельсавета.
Фінал Кубка Беларусі па футболе 2013
Фінал Кубка Беларусі па футболе 2013 адбыўся 26 мая 2013 года на стадыёне «Тарпеда» ў Жодзіна. У фінале сустрэліся дзве сталічныя каманды: «Дынама» і «Мінск».
Вадва
Вадва́ (, Водва) — вёска ў Верхнядзвінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Валынецкага сельсавета.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Шайтараўскага сельсавета.
Лявелішкі
Ляве́лішкі (, Левелишки) — хутар у Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Рытанскага сельсавета.
Да 2013 года хутар уваходзіў у склад Падольскага сельсавета.
Валуцёва
Валуцёва (, Волутёво) — вёска ў Верхнядзвінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Валынецкага сельсавета.
Да 1978 года вёска ўваходзіла ў склад Боркавіцкага сельсавета.
Караняты
Караня́ты (, Кореняты) — вёска ў Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Рытанскага сельсавета.
У 1940—1959 гадах цэнтр Караняцкага сельсавета. Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Падольскага сельсавета.
Чэмпіянат свету па снукеры 2009
Чэмпіянат свету 2009 (World Snooker Championship 2009, таксама вядомы як Betfred.com World Snooker Championship 2009 — ад назвы спонсара) — прафесійны рэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 18 красавіка па 4 мая 2009 года на арэне тэатра Крусібл, у Шэфілдзе, Англія. Турнір стаў 75-м розыгрышам чэмпіянату свету, які быў заснаваны ў 1927 годзе. Кампанія Betfred упершыню спансавала чэмпіянат свету. Прызавы фонд турніру склаў £1,111,000, з якіх £250,000 атрымаў пераможца.
Ляшчынава
Ляшчы́нава (, Лещиново) — хутар у Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Рытанскага сельсавета.
Да 2013 года хутар уваходзіў у склад Падольскага сельсавета.
Булаўкі (Верхнядзвінскі раён)
Була́ўкі (, Булавки) — вёска ў Верхнядзвінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Валынецкага сельсавета.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Шайтараўскага сельсавета.
НФЛ у сезоне 1926
Cезон 1926 году стаў сёмым рэгулярным сезонам Нацыянальнай футбольнай лігі (NFL). Сезон распачаўся 19 верасня і завяршыўся 19 снежня 1926 году перамогай Frankford Yellow Jackets.
Турнірная табліца
М = Месца, В = Выйгрыш, П = Паражэнне, Н = Нічыя, % = Адсотак перамог, АН = Ачкі набраныя, АП = Ачкі прапушчаныя''
Заўвага: Да 1972 года, нічыі ў турнірных табліцах не ўлічваліся.
Гераічны век антарктычных даследаванняў
Гераі́чны век антаркты́чных даследава́нняў (Heroic Age of Antarctic Exploration) — тэрмін, прыняты ў англамоўнай гістарыяграфіі для абазначэння шэрагу экспедыцый у рэгіён Антарктыкі, арганізаваных на мяжы XIX стагоддзя і першых дзесяцігоддзяў XX стагоддзя, якія выкарыстоўвалі ў якасці асноўнага віду транспарту. Асноўнай іх мэтай было дасягненне геаграфічнага Паўднёвага полюса і тэрытарыяльны падзел узбярэжжаў і ўнутраных раёнаў невядомага мацерыка, вывучэнне яго фізічных, кліматычных і геалагічных умоў. Аднак некаторым экспедыцыям, якія мелі дадзеныя мэты, не ўдалося нават дасягнуць антарктычнага ўзбярэжжа.
У перыяд 1897—1922 гадоў Антарктыка апынулася ў цэнтры міжнароднай увагі: за чвэрць стагоддзя было праведзена 16 экспедыцый з васьмі краінах, у тым ліку ў Бельгіі і Японіі, якія не ўваходзілі да пачатку ХХ стагоддзя ў лік вядучых палярных дзяржаў. Пра прычыны ажыятажу Эпслі Чэры-Гарард пісаў так:
Экспедыцыі «гераічнага веку» выкарыстоўвалі тэхналогіі XIX стагоддзя: драўляныя ветразна-паравыя караблі малога танажу для дастаўкі каманды, сабачыя запрэжкі для руху па ледавіку, і, збольшага, навыкі выжывання эскімосаў, прыстасаваныя для патрэб еўрапейцаў. З прычыны абмежаванасці даступных рэсурсаў і рыштунку поспех кожнай экспедыцыі ў гэтых умовах залежаў толькі ад прадуманасці транспартнай стратэгіі і лагістычных талентаў кіраўніка. Гэта таксама азначала, што кожная экспедыцыя праходзіла ў экстрэмальных умовах, не маючы сувязі з навакольным светам, і патрабуючы ад удзельнікаў выкарыстання ўсіх інтэлектуальных і фізічных сіл. У выніку, ахвярамі заваявання Паўднёвага полюса сталі 19 чалавек.
Асноўнымі вынікамі «гераічнага веку» стала комплекснае даследаванне Антарктычнага мацерыка, дасягненне паўднёвага геаграфічнага і магнітнага палюсоў, складанне першых карт узбярэжжаў мацерыка, вялікі комплекс геаграфічных, кліматалагічных і біялагічных дадзеных, якія стварылі базу для вывучэння мацерыка сучаснымі тэхнічнымі сродкамі.
Варта зазначыць, што ў XIX стагоддзі адбыліся дзве буйныя экспедыцыі, якія часам адносяць да гераічнага веку: экспедыцыя Белінсгаўзена—Лазарава і экспедыцыя Роса.
Спіс экспедыцый: 1819—1922
Варта мець на ўвазе, што дадзеныя, змешчаныя ў секцыі «Кароткае апісанне», у мінімальнай ступені тычацца вынікаў навуковай працы, і ўкладу ў розныя галіны навукі, зробленага пералічанымі экспедыцыямі. Дадзеныя пра гэта павінны ўтрымлівацца ў адпаведных артыкулах.
У спіс не ўключаны плаванні кітабояў, а таксама некалькі малавядомых шырокай публіцы экспедыцый, правядзенне якіх сарвалася па шэрагу прычын.
Ахвяры экспедыцый «гераічнага веку»
Ад наступстваў фізічных і псіхічных траўмаў, атрыманых у экспедыцыях, неўзабаве пасля вяртання памерлі чатыры чалавекі:
Грулёва
Грулёва (, Грулёво) — вёска ў Верхнядзвінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Валынецкага сельсавета.
Ступенны рад
У многіх задачах c раўняецца нулю, напрыклад, для радоў Маклорэна. У такіх выпадках ступенны рад прымае прасцейшы від Такія ступенныя рады ўзнікаюць у першую чаргу ў аналізе, але таксама сустракаюцца ў камбінаторыцы (як утваральныя функцыі, разнавіднасць фармальных ступенных радоў) і электратэхніцы (пад назваю Z-пераўтварэнне). Падобны па выгляду дзесятковы запіс рэчаісных лікаў можна таксама разглядаць як прыклад ступенных радоў з цэлымі каэфіцыентамі, але з вызначаным аргументам x, роўным. У тэорыі лікаў, паняцце p-адычных лікаў таксама цесна звязана з ідэяй ступенных радоў.
Прыклады
Любы мнагачлен лёгка можна запісаць у выглядзе ступеннага рада каля любога цэнтра c, пры гэтым такі рад будзе ўтрымліваць толькі канечную колькасць ненулявых членаў. Напрыклад, мнагачлен можна запісаць як ступенны рад у наваколлі пункта c=0: ці ў наваколлі пункта c=1: ці ў наваколлі любога іншага пункта c.
Ступенныя рады можна вобразна разглядаць як «мнагачлены бесканечнае ступені», аднак, строга кажучы, ступенныя рады — не мнагачлены.
Формула для сумы бесканечнай геаметрычнай прагрэсіі справядлівая пры |x|<1, — адзін з найважнейшых прыкладаў ступенных радоў.
Адмоўныя ступені ў ступенных радах не дапускаюцца. Так, напрыклад, рад не разглядаецца як ступенны (хаця з'яўляецца радам Ларана). Дробныя ступені, як напрыклад x^{1/2}, таксама не дапушчальныя (гл. аднак рад Пюізё). Каэфіцыенты a_n не павінны залежаць ад x, таму, напрыклад, выраз: не з'яўляецца ступенным радам.
Радыус збежнасці
Ступенны рад можа для адных значэнняў x збягацца, а для другіх разбягацца. Усе ступенныя рады f(x) па ступенях (x-c) будуць збягацца ў пункце x = c. (Пры гэтым, каб атрымаць правільнае f(c) = a0, трэба прыняць па азначэнню, што 00 роўны 1.) Калі c — не адзіны пункт збежнасці, тады заўсёды існуе лік r, 0 < r ≤ ∞, такі што рад збягаецца пры |x − c| < r і разбягаецца пры |x − c| > r. Лік r называецца радыусам збежнасці ступеннага рада; у агульным выпадку ён вызначаецца як ці, што раўназначна, як
Гэты факт носіць назву тэарэмы Кашы — Адамара.
Радыус збежнасці зручна вылічаць як граніцу калі яна існуе.
Рад збягаецца абсалютна пры |x − c| < r і раўнамерна на любым кампактным падмностве круга збежнасці {x : |x − c| < r}. Г. зн. рад абсалютна і кампактна збежны ўнутры круга збежнасці.
Пры |x − c| = r у агульным выпадку нельга адназначна сказаць збягаецца рад ці не. Тым не менш, у выпадку рэчаісных зменных тэарэма Абеля сцвярджае, што сума рада непарыўная ў x, калі рад збягаецца ў x. У выпадку камплексных зменных можна сцвярджаць толькі непарыўнасць уздоўж адрэзка, які злучае c і x.
Складанне і адыманне
Калі дзве функцыі f і g раскладзены ў ступенныя рады ў наваколлі аднаго пункта c, ступенны рад сумы ці рознасці гэтых функцый можна атрымаць пачленным складаннем ці адыманнем адпаведна. Г. зн. калі: то
Множанне і дзяленне
З улікам прыведзеных вышэй абазначэнняў, ступенныя рады здабытку і дзелі функцый можна атрымаць наступным чынам:
Паслядоўнасць вядома як згортка паслядоўнасцей a_n і b_n.
і далей, параўноўваючы каэфіцыенты пры аднолькавых ступенях, знаходзім невядомыя каэфіцыенты
dn
.
Дыферэнцаванне і інтэграванне
Вызначаная ступенным радам функцыя дыферэнцавальная ўнутры абсягу збежнасці. Яе можна лёгка прадыферэнцаваць і праінтэграваць, разглядаючы кожны член паасобку:
Абодва рада маюць той жа радыус збежнасці, што і зыходны рад.
Аналітычныя функцыі
Функцыя f, вызначаная на некаторым адкрытым падмностве U мноства R ці C, называецца аналітычнаю, калі яна лакальна задаецца збежным ступенным радам. Гэта значыць, што для кожнага пункта a ∈ U ёсць адкрытае наваколле V ⊆ U, такое што існуе ступенны рад з цэнтрам a, які збягаецца да f(x) для любога x ∈ V.
Кожны ступенны рад з дадатным радыусам збежнасці задае аналітычную функцыю на ўнутранасці яго абсягу збежнасці. Усе галаморфныя функцыі камплексна аналітычныя. Сумы і здабыткі аналітычных функцый — аналітычныя функцыі, дзелі таксама аналітычныя, калі дзельнік не роўны нулю.
Калі функцыя аналітычная, то яна бесканечна дыферэнцавальная. Але адваротнае ў рэчаісным выпадку, увогуле кажучы, няверна. Для аналітычнай функцыі каэфіцыенты an можна вылічыць па формуле
дзе f^{(n)}(c) — n-я вытворная функцыі f у пункце c, і. Гэта значыць, што кожную аналітычную функцыю можна лакальна прадставіць у выглядзе яе рада Тэйлара.
На глабальным узроўні аналітычная функцыя поўнасцю вызначаецца сваімі лакальнымі паводзінамі ў наступным сэнсе: калі f і g дзве аналітычныя функцыі, вызначаныя на адным і тым жа звязным адкрытым мностве U, і існуе элемент c∈U, такі што f(n)(c) = g(n)(c) для ўсіх n ≥ 0, тады f(x) = g(x) для ўсіх x ∈ U.
Калі зададзен ступенны рад з радыусам збежнасці r, можна разглядаць аналітычныя працягі гэтага рада, г. зн. аналітычныя функцыі f, вызначаныя на мноствах, большых чым { x : |x − c| < r }, і ўзгодненыя з даным ступенным радам на гэтым мностве. Лік r з'яўляецца найбольшым у наступным сэнсе: заўсёды ёсць камплексны лік x на акружнасці |x − c| = r, такі што ў гэтым пункце рад нельга аналітычна працягнуць.
Раскладанне адваротнай да аналітычнай функцыі можна вызначыць, карыстаючыся Лагранжавай тэарэмай аб абарачэнні.
Фармальныя ступенныя рады
У абстрактнай алгебры, імкнуцца да вывучэння сутнасці ступенных радоў, не абмяжоўваючыся палямі рэчаісных і камплексных лікаў і не звяртаючы ўвагі на пытанні збежнасці. Гэта вядзе да паняцця фармальнага ступеннага рада, вельмі карыснага ў алгебраічнай камбінаторыцы.
Саламон Раманавіч Дзіхцяр
Саламон Раманавіч Дзіхцяр (Дихтяр Соломон Романович;,  — , ) — савецкі вучоны ў галіне гігіены. Прафесар (1936), доктар медыцынскіх навук (1944), заслужаны дзеяч навукі і тэхнікі Узбекскай ССР (1950).
Ступенны рад
Ступенныя рады ад некалькіх зменных
Для мэт аналізу функцый многіх зменных неабходна пашырэнне тэорыі. Тут, ступенны рад — гэта бесканечны рад віду
Саламон Раманавіч Дзіхцяр
Біяграфія
Скончыў у 1921 г. медыцынскі факультэт 1-га МДУ. У 1921—1923 гг. — сельскі ўчастковы і санітарны лекар, загадчык павятовым аддзелам аховы здароўя Лепельскага павета Віцебскай губерні, намеснік загадчыка Віцебскім губернскім санітарным бюро. У 1924—1933 г. працаваў у Мінску: загадчык аддзела лячэбна-прафілактычнай дапамогі і членам калегіі Наркамздрава БССР, старэйшы санітарны інспектар і член калегіі Наркамтруда БССР, дырэктар арганізаванага ім Беларускага НДІ арганізацыі і аховы працы Наркамтруда БССР. Адначасова (1925—1932) — асістэнт, загадчык курса гігіены працы медыцынскага факультэта Беларускага універсітэта (Мінскага медыцынскага інстытута), дзе арганізаваў (1927) і ўзначаліў клініку прафесійных захворванняў. У 1933—1958 гг. працаваў у Узбекскай ССР: дырэктар рэспубліканскага НДІ гігіены працы, загадчык кафедры гігіены працы Ташкенцкага медыцынскага інстытута (1935—1951), дзе арганізаваў і ўзначаліў клініку прафесійных захворванняў, быў навуковым кіраўніком Навукова-даследчага санітарнага інстытута Міністэрства аховы здароўя Узбекскай ССР. Адначасова (1939—1951) — зам. старшыні Вучонага медыцынскага савета і член калегіі Наркамздрава (Міністэрства аховы здароўя) Узбекскай ССР; у гады Вялікай Айчыннай вайны выконваў абавязкі Галоўнага дзяржаўнага санітарнага інспектара рэспублікі. У 1958—1974 гг. — загадчык кафедры гігіены працы і кіраўнік арганізаванай ім лабараторыі гігіены працы і прафзахворванняў Паўночна-Асяцінскага медыцынскага інстытута, з 1975 г. — навуковы кансультант гэтай кафедры.
Ступенны рад
Ступенныя рады ад некалькіх зменных
дзе j = (j1, …, jn) — вектар натуральных лікаў, каэфіцыенты a(j 1,…,jn) звычайна рэчаісныя ці камплексныя лікі, цэнтр c = (c1, …, cn) і аргумент x = (x1, …, xn) звычайна рэчаісныя ці камплексныя вектары. У зручнейшай шматындэксных абазначэннях гэта можна запісаць як
Саламон Раманавіч Дзіхцяр
Навуковая дзейнасць
Навуковыя даследаванні прысвечаны праблемам гігіены працы і прафесійных захворванняў на прадпрыемствах каляровай і парашковай металургіі. Вывучаў уплыў на здароўе прам. рабочых вытворча-метэаралагічных фактараў ва ўмовах гарачага клімату, дзеянне свінцу і рэдкіх металаў на арганізм у спалучэнні з іншых вытворчымі фактарамі.
Ступенны рад
Ступенныя рады ад некалькіх зменных
Тэорыя такіх радоў больш складаная і мудрагелістая чым для радоў ад аднае зменнай, з больш складанымі абласцямі збежнасці. Напрыклад, ступенны рад збягаецца абсалютна на мностве  паміж дзвюма гіпербаламі. (Гэта прыклад лагарыфмічна выпуклага мноства ў тым сэнсе, што мноства пунктаў, дзе (x_1,x_2) ляжыць у вышэйназванай вобласці, ёсць выпуклае мноства. У больш агульным выглядзе можна паказаць, што пры c=0 унутранасць вобласці абсалютнай збежнасці заўсёды ёсць лагарыфмічна выпуклае мноства.) З другога боку, унутры гэтай вобласці збежнасці рад можна дыферэнцаваць і інтэграваць пачленна, гэтак жа як і звычайныя ступенныя рады.
Малыя Свіранкі
Малы́я Свіра́нкі (, Малые Свирянки) — вёска ў Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Рытанскага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Падольскага сельсавета.
Rendez-Vous (Океан Ельзи)
«Rendez-Vous» — сінгл украінскага гурта «Океан Ельзи», які з'явіўся ў 2013 годзе. Відэакліп гэтай песні з'яўляецца перадгісторыяй падзей, якія адбываліся ў відэакліпе песні «Стріляй».
Лірыка
Так, ніби небо бачить мій самообман.
І не бере вино і кава моя не така, як треба.
А я - лечу і думаю про нас -
Ти декілька годин, які були лиш раз,
Прыпеў:
Змінила моє життя ти з ніг і на голову.
Ранде-ранде-рандеву... Відтоді літаю я,
В уяві і наяву живу тобою... Тобою я живу!
Все було, ніби плани у кіно -
Ми і не знали, чим закінчиться воно.
Я не відвів очей, ти "hi'ку" поглядом мені складала.
А далі, ми залишились одні...
Ти там віддала більше ніж могла мені,
А потім, у ві сні, ти в ванні з молоком мене купала.
На тому ранде-ранде-рандеву...
Дадэкі
Дадэ́кі (, Дадеки) — вёска ў Верхнядзвінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Валынецкага сельсавета.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Шайтараўскага сельсавета.
Rendez-Vous (Океан Ельзи)
Лірыка
Ранде-ранде-рандеву...
Відтоді літаю я, в уяві і наяву...
Лише тобою, відтоді я живу тобою...
Відтоді я лише тобою - тобою я живу!
Живу тобою, живу тобою...
Караль Шыльдгаўз
Караль (Карл) Шыльдгаўз (Karl de Schildhaus) — беларускі архітэктар канца XVIII — пачатку XIX ст. Віленскі губернскі архітэктар у 1803—1808 гадах.
Біяграфія
Паходзіў з Германіі. У пачатку XIX ст. губернскі архітэктар (1803—1808) і выкладчык універсітэта ў Вільні.
Творчасць
У 1784—1790 гадах у Пінску на высокім левым беразе ракі Піна пабудаваў палац для пінскага старосты Мацея Бутрымовіча. У 1790 годзе пабудаваў для князёў Агінскіх палац у Гродне на вуліцы Дзям’янаўскай (не захаваўся). Паводле інвентара 1803 года, палац быў «на высокім падмурку, драўляны», г. зн. першы паверх быў мураваны, а другі — драўляны.
Выканаў праекты перабудовы парафіяльнага касцёла (каля 1790, не здзейснены) і будаўніцтва казначэйства (1800) у Гродне.
Рапнінская капліца
У 1797 годзе стаў аўтарам ці сааўтарам мураванай капліцы ў прадмесці Вільні Закрэт (, па-літоўску Вінгіс, якая паслужыла пахавальняй жонкі першага віленскага генерал-губернатара генерал-фельдмаршала князя князёўны Наталлі Аляксандраўны Рапніной (народжанай Куракінай; 1737—1796). У 1809 капліца была рэстаўрыравана па яго ж праекце: былі абноўленыя надпісы і барэльефы і збудаваная агароджа вышынёй у паўтара метра.
Камп’ютарныя весткі
Камп'ютарныя весткі — найстарэйшы ў Беларусі камп'ютарны СМІ, які існаваў з 15 чэрвеня 1994 па май 2011 года ў выглядзе друкаванай газеты, а з мая 2011 перайшоў ў фармат інтэрнэт-партала.
Гісторыя
Першы нумар (гл. мал.) Выйшаў накладам 999 экзэмпляраў і складаўся з 8 двухколерных старонак. На піку сваёй магутнасці «Камп'ютарныя весткі» мелі 32 старонкі (16 поўнакаляровых) і тыраж у 17`000 экз. Тыповы нумар складаўся са старонак з кантэнтам, падзелу маленькай рэкламы і падзелу прыватных аб'яваў.
Першая версія сайта газеты з'явілася ў 1997 годзе па адрасе kv.minsk.by. У цяперашні час яе цалкам рабочую копію можна ўбачыць на сайце беларускіх даўнгрэйдараў fdd5-25.net. У 2000-м годзе сайт пераехаў на дамен kv.by.
У 2002-м годзе рэдакцыя газеты запусціла партал Shopping.by, альтэрнатыву папулярнаму каталогу цэн [KOSHT.com]. Дадзеныя на сайце фармаваліся з публікаваліся ў газеце коштаў на камп'ютары і камплектуючыя, прапанаваныя рознымі пастаўшчыкамі.
З 1994 па люты 2008 года галоўным рэдактарам газеты быў Сяргей Пазняк. З лютага 2008 па чэрвень 2009 года на пасадзе галоўнага рэдактара працаваў Анатоль Алізар, Анатоль больш вядомы як Галоўны рэдактар ​​і адзін з заснавальнікаў папулярнага праекта Хабрахабр.
З 2009 па чэрвень 2011 г. галоўным рэдактарам быў Аляксандр Дробыш, cтваральнік сайтаў KV.by і Shopping.by.
З чэрвеня 2011-га галоўны рэдактар ​​"Камп'ютарных вестак" Вадзім Станкевіч.
Уладальнік
Заснавальнікам і ўладальнікам газеты з'яўляецца група кампаній БелХард. Выдавец — ТАА «Рэдакцыя газеты» Камп'ютарныя весткі".
Рубрыкі
На сённяшні дзень на сайце газеце налічваецца больш за пяцьдзясят рубрык, сярод якіх «Software», «Дысплей-прэс», «Беларуская ІТ-індустрыя», «Камп'ютар і жыццё», «Hardware», «Абарона інфармацыі», «Мой любімы гаджэт», «Эксклюзіўныя інтэрв'ю» і іншыя.
Партал «КВ» — месца, дзе сустракаюцца і абменьваюцца вопытам ўсе тыя, каму не абыякава, як прапатчыць KDE пад FreeBSD, якім будзе наступнае пакаленне iPhone і як лепш раскруціць сацыяльнае СМІ для «айтышнiкаў». Тут можна прачытаць апошнія навіны, аналітычныя артыкулы, уступныя экскурсы ў тэхналогіі, а таксама абмеркаваць любыя практычныя праблемы або проста пагаварыць «за жыццё». Сам па сабе партал ўяўляе сабой сацыяльнае СМІ пакалення Web 2.0, дзе карыстальнікі могуць чытаць як матэрыялы, падрыхтаваныя рэдакцыяй, так і размяшчаць свае ўласныя.
Аўтары
У КВ публікаваліся:
Праекты
Інтэрнэт-вечарынкі «Y2K Party» праводзіліся ў мінскіх клубах на пачатку 2000-ых гадоў і былі вельмі папулярныя ў тагачаснай прагрэсіўнай моладзі. Такія вечарынкі праводзіліся для папулярызацыі Інтэрнэту сярод сталічнай моладзі. Y2K Party ўключалі ў сябе шоу-праграмы з удзелам адмыслова запрошаных зорак. Там яны распавядалі аб тым, што такое Інтэрнэт, хто прадстаўляе паслугі Інтэрнэту ў Беларусі, якія існуюць дадатковыя Інтэрнэт-сэрвісы. Па ходзе шоу-праграмы разыгрываліся прызы.
Па сваёй сутнасці Hacks / Hackers — гэта дыскусійная пляцоўка для зносін журналістаў і IT'шнікаў, бо агульнавядома, што ў большасці рэдакцый ступень узаемаразумення паміж прадстаўнікамі гэтых катэгорый супрацоўнікаў недастатковая для плённай працы на карысць чытачоў і рэкламадаўцаў. Журналісты часта не разумеюць, пра што наогул кажуць праграмісты і дызайнеры. А тэхнары-айцішнікі чытаюць малую долю таго, што пішуць журналісты.
7 лютага 2013 года адбыўся першы мітап Hacks / Hackers, які аб'яднаў журналістаў і ІТ-спецыялістаў Беларусі вакол самых актуальных пытанняў. Удзельнікі нефармальнага івэнту, якім з'яўляецца вядомы ў свеце фармат Hacks / Hackers, атрымалі магчымасць падзяліцца сваімі думкамі з нагоды стану сучасных медыя.
Першы мінскі кiберчэмпіянат па рэтра-гульнях прайшоў 15 мая 2014 года. У гэты дзень аматары і прафесіяналы старых добрых гульняў з эпохі DOS'у і дыназаўраў змаглі сустрэцца, каб біцца ў трох кіберспартыўных дысцыплінах і пагутарыць адзін з адным. Кожнага чакалі гігабайты фана і олдскула. Гэта былі сутычкі ў самых лепшых камандных гульнях 90-х: Warcraft 2, Doom 2 і Quake; гульнявая зона на крамянёвых машынах з далёкага мінулага; зносіны з іншымі фанатамі любімых лямпавых гульняў.
Party HARD! — гэта сустрэча аматараў і прафесіяналаў у галіне электронікі. Тут збіраюцца людзі, для якіх электронныя прылады — гэта не проста захапленне, а ўсё іх жыццё. Госці Party HARD! — гэта тыя людзі, хто распрацоўвае свае прылады, піша праграмы для кіравання імі, ці проста цікавіцца «жалезам» глыбей, чым на ўзроўні карыстальніка.
Першая сустрэча ў такім фармаце адбылася ў Мінску 7 снежня 2014 года.
Марцінова (Астравецкі раён)
Марціно́ва (, Мартиново) — хутар у Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Рытанскага сельсавета.
Да 3 красавіка 1959 года хутар уваходзіў у склад Жукойненскага сельсавета, да 26 лютага 2013 года — у склад Падольскага сельсавета.
Дзегцярова (Валынецкі сельсавет)
Дзегцяро́ва (, Дегтерёво) — вёска ў Верхнядзвінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Валынецкага сельсавета.
Bluemix
IBM Bluemix — гэта воблачная платформа як сэрвіс (PaaS), распрацаваная IBM. Яна падтрымлівае некалькі праграмных моў і шэраг службаў, а таксама мае інтэграванае асяроддзе (DevOps) для стварэння, выканання, разгортвання і кіравання дадаткам у воблаку. Bluemix заснаваны на Cloud Foundry адкрытай тэхналогіі і працуе на архітэктуры SoftLayer. Bluemix падтрымлівае некалькі праграмных моў, у тым ліку Java, Node.js, Go, PHP, Python, Ruby Sinatra, Ruby on Rails і можа быць пашыраны для падтрымкі іншых праграмных моў, такіх як Scala , за конт выкарыстання buildpacks.
Навіна (Астравецкі раён)
Навіна́ (, Новина) — хутар у Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Рытанскага сельсавета.
Да 2013 года хутар уваходзіў у склад Падольскага сельсавета.
Ермакі (Верхнядзвінскі раён)
Ермакі́ (, Ермаки) — вёска ў Верхнядзвінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Валынецкага сельсавета.
Да 1978 года вёска ўваходзіла ў склад Боркавіцкага сельсавета.
Палац Агінскіх (Гродна)
Палац Агінскіх, Гродна — страчаны будынак у Гродне, які знаходзіўся на вуліцы Дзям'янаўскай і належаў князям Агінскім. Быў знішчаны ў гады Другой сусветнай вайны.
Гісторыя
У самым канцы XVIII стагоддзя архітэктар Караль Шыльдхаўз пабудаваў для князёў Агінскіх палац у Гродне на вуліцы Дзям'янаўскай.
У гады Другой сусветнай вайны палац быў цалкам разбураны.
Архітэктура
Паводле інвентара 1803 года, палац быў «на высокім падмурку, драўляны», г. зн. першы паверх быў мураваны, а другі — драўляны. У першым паверсе знаходзіліся каморы і парадная лесвіца. На другім паверсе былі залы, жілыя пакоі і кухні.
На захаваных фотаздымках пачатку ХХ стагоддзя відаць, што палац каменны. Гэта быў будынак у стылі класіцызму, двухпавярховы, прамавугольны ў плане, з рызалітамі ў цэнтры галоўнага і дваровага фасадаў і алькежамі па кутах. Рызаліт на галоўным фасадзе завяршаўся атыкам, галоўный ўваход быў аформляны стылізаваным порцікам. Асноўны аб’ём будынка быў накрыты высокім чатырохсхільным чарапічным дахам. Галоўны фасад палаца выходзіў на Сянны рынак. Сёння гэта сквер за гасцініцай «Нёман».
Забелы 1
Забе́лы 1 (, Забелы 1) — вёска ў Верхнядзвінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Валынецкага сельсавета.
Да 4 сакавіка 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Прудзінкаўскага сельсавета.
Лацінскі манетны саюз
Лацінскі манетны саюз або Лацінскі валютны саюз (L’Union monétaire latine, The Latin Monetary Union (LMU), Lateinische Münzunion, Λατινική Νομισματική Ένωση, Unión Monetaria Latina, Unione monetaria latina) — манетны саюз, заснаваны 23 снежня 1865 года з мэтай уніфікацыі некалькіх еўрапейскіх манетных сістэм. Саюз фактычна распаўся ў Першую сусветную вайну, афіцыйна распушчаны 1 студзеня 1927 года.
Гісторыя
На пачатку другой паловы XIX ст. некалькі еўрапейскіх дзяржаў (Францыя, Бельгія, Італія і Швейцарыя) задаліся мэтай захаваць біметалізм, уклаўшы на канферэнцыі 1865 р. міжнародную ўгоду, што атрымала назву Лацінскі манетны саюз. Гэта была першая спроба міждзяржаўнага рэгулявання грашовых сістэм. На тэрыторыі дзяржаў саюза зберагалася вольнае чаканка манет з золата і срэбра при падтрыманні сталых суадносін між залатымі і срэбнымі манетамі (1:15,5), фіксаваны металёвы змест (4,5 г срэбра; 0,290322 г золата) грашовых адзінак, вольны абарот манет адных дзяржаў-членаў на тэрыторыях іншых. Пагадненне набыла моц у 1866 годзе.
Пазней да саюза далучыліся Іспанія і Грэцыя (1868), Румынія, Аўстра-Венгрыя, Балгарыя, Венесуэла, Сербія, Сан-Марына і Папская вобласць (1889]). В 1904 года Дацкая Вест-Індыя таксама прыняла стандарт, але не далучыўшыся да Звязу. З 1912 да 1925 года нефармальным сябрам саюза была і Албанія, якая толькі што здабыла незалежнасць, хоць валюту на ўласнай тэрыторыі яна не чаканіла, а завозіла яе з Італіі і Грэцыі.
Такі блок павінны быў узмацніць пазіцыі дзяржаў-членаў адносна іншых еўрапейскіх дзяржаў, перадусім Вялікабрытаніі і Германіі. Але гэты саюз праіснаваў нядоўга. Абясцэньванне срэбра напрыканці XIX ст. з-за станнення яго вытворчасці прывяло да таго, што фактычныя рыначныя суадносіны залатых і срэбных манет складалі 1:20, 1:22. Як вынік, недаацэненыя залатыя манеты пачалі выходзіць са сферы абароту ў скарбы. Урэшце рэшт гэта спрычыніла распад Лацінскага манетнага саюза. У 1878 р. вольнае чаканка срэбра ў дзяржавах саюза было забароненае, і ўсе гэтыя краіны перайшлі да залатога монаметалізму.
Дывізіён караблёў
Дывізі́ён карабл́ёў - пастаяннае фарміраванне на флоце, першаснае тактычнае злучэнне аднародных караблёў 2-га, 3-га і 4-га рангаў.
Назва дывізіёна прысвойваецца зыходзячы з прызначэння уваходзячых у яго караблёў:
Дывізіёны караблёў 4 рангу могуць падзяляцца на звенні і атрады.
Камандаванне дывізіёнам ажыццяўляецца праз штатны орган кіравання.
Колькасць караблёў у дывізіёнах можа істотна адрознівацца. Як правіла, яна зележыць ад прызначэння дывізіёна караблёў, тактыкі іх дзеянняў і ўзбраення. У дывізіёны зводзяцца як караблі, так і дапаможныя суда: танкеры, выратавальныя і гідраграфічныя суда, плывучыя казармы і гэтак далей.
Рыльскі манастыр
Ры́льскі манастыр (Рилски манастир) — гісторыка-архітэктурны комплекс у Балгарыі, у гарах Рыла. Заснаваны ў 927—941 гг. манахам-пустэльнікам Іванам Рыльскім.
У 14 ст. ў перыяд росквіту манастыра ўзведзены архітэктурны комплекс (плошча 8,8 тыс. м²), які стаў вялікім дасягненнем манументальнай архітэктуры эпохі т.зв. балгарскага адраджэння. У Сярэднявеччы манастыр — цэнтр балгарскай адукацыі і культуры. У часы турэцкага нашэсця неаднаразова гарэў і рабаваўся. Моцна пацярпеў ад пажару 1833 года, адноўлены ў 1934—1960 гг.
Звонку мае строгі крапасны характар. Жылыя карпусы утвараюць замкнёны 5-вугольны ў плане маляўнічы ўнутраны двор з ажурнымі аркадамі, каланадамі, адкрытымі галерэямі. Сярод архітэктурных помнікаў: каменная вежа Хрэля (1335, рэшткі старажытных роспісаў), царква святога Лукі (1799), саборны 5-купальны храм Раства Маці Божай (1834—1860 гг., майстар Павел) з 2-колернай муроўкай, лёгкай адкрытай заходняй галерэяй, хвалістымі абрысамі карнізаў (у інтэр'еры захаваліся роспісы, разны дэкор; іканастас, 1839—1844 гг.). У музеі манастыра — багаты збор сярэдневяковага дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва.
Рыльскі манастыр уключаны ЮНЕСКА у спіс Сусветнай спадчыны.
Забелы 2
Забе́лы 2 (, Забелы 2) — вёска ў Верхнядзвінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Валынецкага сельсавета.
Да 4 сакавіка 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Прудзінкаўскага сельсавета.
Эдынбург (значэнні)
Эдынбург:
Падбор’е (Астравецкі раён)
Падбо́р'е (, Подборье) — былы хутар у Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзищ у склад Падольскага сельсавета.
Ліквідаваны ў 2011 годзе.
Атмасфера Венеры
Атмасфера Венеры нашмат шчыльней і гарачэй атмасферы Зямлі: тэмпература ў паверхні складае 740 К (467 °C) з ціскам каля 93 бар. Атмасфера Венеры змяшчае непразрыстыя аблокі з сернай кіслаты, што робіць немагчымым правядзенне аптычных назіранняў паверхні. З гэтай прычыны тапаграфічная інфармацыя аб паверхні атрымліваецца дзякуючы радыёлакацыйным даследаванням. Асноўнымі газамі, складнікамі атмасферы, з’яўляюцца двухвокіс вугляроду і азот. Іншыя хімічныя злучэнні прысутнічаюць толькі ў следавых колькасцях.
Атмасфера планеты знаходзіцца ў стане моцнай цыркуляцыі і кручэння. Поўны цыкл кручэння атмасферы складае ўсяго чатыры зямных дня, што ў шмат разоў хутчэй перыяду кручэння планеты (243 дні). Ветры пры такім хуткім кручэнні маюць хуткасць да 100 м/с (~360 км/г), што перавышае хуткасць кручэння пунктаў на экватары планеты ў 60 разоў. Для параўнання, на Зямлі самыя моцныя ветры маюць ад 10 % да 20 % хуткасці кручэння пунктаў на экватары. З іншага боку, хуткасць ветру зніжаецца па меры памяншэння вышыні, дасягаючы 10 км/г каля паверхні. Недалёка ад палюсоў існуюць антыцыкланічныя структуры, званыя палярнымі віхурамі. Кожны віхур мае двайное вока і характэрны S-вобразны малюнак аблокаў.
У адрозненні ад Зямлі, Венера не мае магнітнага поля, і яе іанасфера аддзяляе атмасферу ад касмічнай прасторы і сонечнага ветра. Іянізаваны пласт не прапускае сонечнае магнітнае поле, надаючы Венеры асаблівае магнітнае асяроддзе. Яно разглядаецца як індукаваная магнітасфэра Венеры. Лёгкія газы, у тым ліку вадзяная пара, пастаянна здзімаюцца сонечным ветрам праз індукаваны хвост магнітасфэры. Мяркуецца, што атмасфера Венеры каля 4 мільярдаў гадоў таму была больш падобная на зямную з вадкай вадой на паверхні. Незваротны парніковы эфект, магчыма, быў выкліканы выпарэннем паверхневай вады і наступным павышэннем узроўняў іншых парніковых газаў. .
Tvій формат (альбом)
«Tvій формат» — альбом, які месціць акустычную праграму гурта Океан Ельзи, запіс якой зроблены 4 верасня 2003 года падчас здымак праграмы «tvій формат» у студыі Першага Агульнаўкраінскага музычнага тэлеканалу «М1». Альбом выпушчаны лейблам «».
Кампазіцыі
Бонус-трек:
Музыка і словы — Святаслаў Вакарчук, акрамя
Не твоя війна
«Не твоя війна» — песня ўкраінскага гурта Океан Ельзи, якая з'явілася 26 красавіка 2015 года ў выглядзе відэакліпа на канале YouTube. 27 красавіка 2015 года адбылася агульнаўкраінская радыё-прэм'ера песні. Уваходзіць у альбом Без меж.
Tvій формат (альбом)
Кампазіцыі
2 — музыка Святаслаў Вакарчук / Павел Гудзімаў, словы Святаслаў Вакарчук
Не твоя війна
Лірыка
Музыка і словы — Святаслаў Вакарчук
Бій на світанні. Сонце і дим.
Мало хто знає, що ж буде з ним.
Tvій формат (альбом)
Кампазіцыі
9 — музыка Святаслаў Вакарчук / Павел Гудзімаў, словы Святаслаў Вакарчук
Не твоя війна
Лірыка
Що буде завтра в юних думках?
В когось надія, а в кого — страх.
Прыпеў:
Гілля калин похилилося.
Скільки іще забере вона
Твоїх дітей, не твоя війна?
Стали батьками доньки й сини,
Все кольорові бачили сни.
Звяно 19
Звяно 19 (Flight 19) — звяно з пяці тарпеданосцаў-бамбардзіроўшчыкаў «Эвенджар», якія здзяйснялі 5 снежня 1945 года вучэбна-трэніровачны палёт, які завяршыўся стратай пры нявысветленых абставінах усіх пяці машын, а таксама адпраўленага на іх пошукі выратавальнага гідрасамалёта PBM-5 Марцін «Марынер». Гэта лётнае здарэнне лічыцца адным з самых дзіўных і незвычайных не толькі ў гісторыі авіяцыі флоту ЗША, але і ў гісторыі ўсёй сусветнай авіяцыі. Дадзены інцыдэнт часта згадваецца ў сувязі з феноменам Бермудскага трохвугольніка.
Не твоя війна
Лірыка
І цілували руки брехні,
Звяно 19
Падрыхтоўка да палёту
5 снежня 1945 года ў рамках вылету № 19 звяно з чатырох тарпеданосцаў «Эвенджар» пад кіраўніцтвам пілотаў корпуса марской пяхоты ЗША і авіяцыі флоту, якія праходзілі праграму перападрыхтоўкі на гэты тып самалёта, пад камандаваннем пятага тарпеданосца, які пілатаваў лётчык-інструктар корпуса марской пяхоты лейтэнант Тэйлар, павінна было выканаць звычайнае практыкаванне з курсу праграмы перападрыхтоўкі. Тыпавое «навігацыйнае практыкаванне № 1» меркавала палёт над акіянам па маршруце з двума паваротамі і навучальнае бамбакіданне.
Не твоя війна
Лірыка
За тихі ночі — віддали дні.
Звяно 19
Палётнае заданне
Звяно, вылецеўшы з базы марской авіяцыі Форт-Лодэрдэйл (Fort Lauderdale, 26.05°N, -80.11667°W), павінна было прытрымлівацца курса 91 (практычна строга на ўсход) на 56 міль, дзе ў раёне групы астраўкоў (рыфаў) Хен энд Чыкенс Шоўлз вырабіць практычнае бамбакіданне, пасля чаго прытрымлівацца тым жа курсам яшчэ 67 міль, затым легчы на ​​курс 346 і перасекчы востраў Вялікая Багама, праляцеўшы гэтым курсам 73 мілі, легчы на зваротны курс 241 і вярнуцца на базу, якая знаходзіцца ў 120 мілях ад апошняга навігацыйнага пункту. Гэты маршрут быў зусім стандартным, тыпавым, усе яго пункты мелі характэрныя візуальныя навігацыйныя арыенціры, якія зводзілі да мінімуму імавернасць памылкі. Гэты і яму падобныя маршруты ў раёне Багамскіх астравоў сістэматычна выкарыстоўваліся для навучальных палётаў пілотаў марской авіяцыі на працягу ўсёй Другой сусветнай вайны. Разліковая працягласць палёту па маршруце складала 2 гадзіны, пры гэтым навігацыйны запас паліва на тарпеданосца быў стандартным — на 5½ гадзін палёту. Метэапрагноз па ўсім маршруце на ўвесь час палёту быў спрыяльным.
Не твоя війна
Лірыка
Так було добре, там і колись.
Там, де без поту і там, де без сліз.
Звяно 19
Асаблівасці машын
Тарпеданосцы мадыфікацыі TBM-3, на якіх выконваўся трэніравальны палёт, мелі досыць дасканалае па тых часах абсталяванне, якое дазваляла выконваць палёты ў любых умовах надвор'я і ноччу. У прыватнасці, машыны акрамя звычайных компасаў у дзвюх кабінах (у лётчыка і штурмана) былі абсталяваны гіракомпасамі і радыёпаўкомпасамі AN/ARR-2, а таксама мелі дастаткова магутныя радыёстанцыі з функцыяй радыёмаяка (AN/ART-13, прыёмнік AN/ARC-5, перадатчык УКХ AN/ARC-1), радыёальтыметр AN/APN-1 і нават навінку тых гадоў — радары AN/APS-4 для выяўлення надводных мэт. Акрамя таго, яны былі абсталяваны аўтапілотам тыпу G4 з высокай ступенню аўтаматызацыі кіравання (аўтапілот быў напрамую звязаны з прыборным абсталяваннем). Выратавальнае абсталяванне ўключала ў сябе, акрамя аўтаматычных выратавальных камізэлек экіпажа, таксама аўтаматычныя надзіманыя выратавальныя лодкі Mark 4 type D, укамплектаваныя запасам прадуктаў, сігнальнымі ракетамі, інвентаром для выжывання і аварыйнымі радыёстанцыямі, акрамя таго, на самалётах былі ўсталяваныя аўтаматычныя аварыйныя радыёмаякі. Усе машыны перад вылетам былі падрыхтаваныя згодна з рэгламентам, наземныя службы і экіпажы пацвердзілі працаздольнасць усіх сістэм. Аднак пасля здарэння адзін з механікаў заявіў, што на прыборных панэлях усіх самалётаў не было гадзінніка.
Не твоя війна
Лірыка
Тільки не було в тому мети –
Брыгада караблёў
Брыга́да караблё́ў — тактычнае злучэнне флоту. У рускім імператарскім і савецкім флатах ў брыгады зводзіліся караблі і катэры аднаго або розных класаў. Брыгады могуць быць асобнымі ці ўваходзіць у склад дывізій або эскадраў.
Існуе некалькі тыпаў брыгад караблёў:
Байлюкі
Байлюкі́ (, Байлюки) — вёска ў Глускім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Слаўкавіцкага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Клятнянскага сельсавета.
Не твоя війна
Лірыка
Я так не можу, а як зможеш ти?!
Застарыны
Застары́ны (, Застарины) — вёска ў Верхнядзвінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Валынецкага сельсавета.
Не твоя війна
Лірыка
Мама, не тим ми молилися!
Звяно 19
Палёт «Эвенджераў»
Самалёты вылецелі з базы ВМС ў Форт-Лодэрдэйл у 14:10. Звяно вёў адзін з пілотаў, якія праходзілі навучанне; лейтэнант Тэйлар заняў месца ззаду і назіраў за правільнасцю выканання навігацыйнага задання.
Для таго, каб высветліць, што адбывалася з самалётамі пасля гэтага, следчая камісія вывучыла часопісы радыёсувязі і апытала радыстаў, што чулі паведамленні з самалётаў звяна і перамовы пілотаў паміж сабой. Звесткі пра змест гэтых запісаў супярэчлівыя. Тут прыведзена храналогія паводле публікацыі Марскога гістарычнага цэнтра, напісанай, паводле сцвярджэнні аўтара, на аснове афіцыйных дакументаў, і кнізе І. А. Мурамава «100 вялікіх авіякатастроф».
У 15:40 (паводле іншых дадзеных — прыкладна ў 16:00) старшы інструктар лейтэнант Роберт Ф. Фокс, які выконваў палёт над Форт-Лодэрдэйлам, пачуў, як хтосьці выклікае па радыё «Паўэрса» (без пазыўных). Невядомы некалькі разоў спытаў Паўэрса пра сведчанні яго компасаў, праз некаторы час ён (паводле іншых дадзеных, Паўэрс) сказаў: «Я не ведаю, дзе мы. Павінна быць, мы заблукалі пасля апошняга павароту». Пасля таго, як Фокс усталяваў з імі сувязь, высветлілася, што Паўэрса выклікаў лейтэнант Тэйлар. Тэйлар паведаміў Фоксу, што ён знаходзіцца «над Кіс» («I am sure I'm in the Keys») і спрабуе знайсці Форт-Лодэрдэйл, але ў яго выйшлі з ладу абодва компасы. Сувязь вялася на частаце 4805 кГц і была няўстойлівай. Фокс, вырашыўшы, што Тэйлар мае на ўвазе Фларыда-Кіс, параіў разгарнуць самалёты так, каб сонца аказалася злева, і ляцець у гэтым кірунку.
У 16:25 з самалётамі звяна ўдалося выйсці на сувязь выратавальнаму падраздзяленню ў Порт-Эверглейдс. Тэйлар кажа, што яны толькі што праляцелі над невялікім востравам і не бачаць ніякай іншай сушы, затым паведамляе, што ён уключыў аварыйны радыёмаяк і пытаецца, ці не бачыць яго хто-небудзь на лакатары. Порт-Эверглейдс прапануе Тэйлару перадаць камандаванне пілоту самалёта са спраўнымі прыборамі.
У 16:31 Порт-Эверглейдс чуе паведамленне Тэйлара: «Адзін з пілотаў лічыць, што калі мы будзем ісці курсам 270, то дасягнём берага».
У 16:45 Тэйлар паведамляе базе: «Мы будзем трымаць курс 030 на працягу 45 хвілін, затым павернем на поўнач, каб пераканацца, што мы не над Мексіканскім залівам». Шырокавяшчальныя радыёстанцыі на Кубе ствараюць перашкоды для сувязі на частаце 4805 кГц, таму Тэйлара просяць перайсці на аварыйную частату 3000 кГц. Тэйлар адказвае, што не можа гэтага зрабіць, так як павінен падтрымліваць сувязь з астатнімі самалётамі.
У 17:00 Тэйлар аддае каманду самалётам звяна павярнуць на курс 090 (на ўсход) на 10 хвілін. Прыкладна ў гэты час на беразе чуюць воклічы, як мяркуецца, двух лётчыкаў звяна: «Калі б мы паляцелі на захад, былі б ужо дома», «Чорт пабяры, курс на захад».
У 17:15 Тэйлар паведамляе ў Порт-Эверглейдс: «Чую вас вельмі слаба. Зараз ляцім курсам дзвесце семдзесят градусаў». Затым паведамляе, што яны маюць намер ляцець гэтым курсам «пакуль не скончыцца гаручае або пакуль не дасягнуты берагі». Сувязь з самалётамі няўстойлівае.
У 17:30 Тэйлар заўважыў нешта злева і спытаў пра гэта пілотаў. Іх адказ разабраць немагчыма.
У 17:50 з дапамогай радыёпеленгацыі вызначана прыкладнае палажэнне самалётаў — у радыусе 100 міль ад пункту з каардынатамі29.25°N, -79°W.
У 17:54 Тэйлара зноў просяць перайсці на частату 3000 кГц, ён адказвае, што не можа гэтага зрабіць, каб не губляць сувязі з астатнімі самалётамі звяна.
У 18:04 Тэйлар перадае: «курс 270 градусаў, мы недастаткова доўга ішлі на ўсход … можам, таксама, разгарнуцца і ляцець на ўсход».
У 18:20 Тэйлар камандуе: «Усім самалётам трымацца побач… калі не падасца бераг, нам прыйдзецца прывадніцца… Калі ў каго-небудзь застанецца менш 10 галонаў, усе разам зніжаецца».
Каля 20:00 паліва канчаецца, самалёты вымушаныя прывадняцца, пасля чаго сувязь знікае і больш пра лёс пілотаў ніхто нічога не чуў.
Палёт «Марынераў»
Вылецелі выратавальныя самалёты мелі наступныя заданні: борт № 32 (камандзір малодшы лейтэнант Бэмерлін) павінен быў ляцець прама да цэнтра трохвугольніка памылак, а затым весці стандартны пошук па квадрат, борт № 49 (камандзір малодшы лейтэнант Джэферы) павінен быў праляцець уздоўж узбярэжжа да шыраты 29 N, затым на ўсход да цэнтра трохвугольніка памылак, дзе сустрэцца з бортам № 32, а потым таксама перайсці да пошуку па квадратам. Борт № 49 перадаў па радыё некалькі стандартных паведамленняў, з якіх вынікала, што ён набліжаецца да месца пеленгацыі «Эвенджараў», аднак пакуль яшчэ нічога не выявіў. Неўзабаве пасля таго, як ён далажыў аб тым, што лёг на курс 90 і заняў эшалон 1800, сувязь з ім перапынілася. У 21:20 у штаб берагавой аховы паступіла паведамленне з танкера «Gaines Mills», капітан якога Ш. Стэнлі далажыў, што ў 19:50 яны назіралі выбух у паветры ў пункце з каардынатамі 28 градусаў 59 хвілін N, 80 градусаў 25 хвілін W выбух выглядаў як слуп агню вышынёй 120 футаў, які трымаўся на працягу дзесяці хвілін, на вадзе засталося масляністая пляма, з танкера агледзелі месца выбуху, але нікога не знайшлі. Пазней капітан даў некалькі іншыя паказанні: каманда назірала самалёт, які загарэўся ў паветры, паваліўся ў акіян і выбухнуў, акрамя алейнай плямы было шмат абломкаў. У раён выбуху былі накіраваны борт № 32 (прыбыў да месца выбуху толькі ў 22:45 з-за складаных метэаўмоў) і караблі берагавой аховы з базы Нью-Смірна, але пошукі (у тым ліку з выкарыстаннем радараў) нічога не далі — ні плямы на вадзе, ні масы абломкаў яны не выявілі.
Сцяг Рыгі
Сцяг Рыгі — афіцыйны сімвал самакіравання горада Рыгі, сталіцы Латвіі.
Звяно 19
Пошукава-выратавальная аперацыя
Шматгадзінны палёт борта № 32, які працягнуў ноччу з 5 на 6 снежня пошук у адзіночку, вынікаў не даў. З надыходам светлага часу сутак была пачата адна з самых маштабных аперацый па пошуку зніклых самалётаў, у ёй было задзейнічана трыста самалётаў арміі і флоту і дваццаць адно судна. Сфармаваныя з частак нацыянальнай гвардыі і валанцёраў пошукавыя партыі на сушы сістэматычна крыжавана абшуквалі ўзбярэжжы Фларыды, астравоў Фларыда-Кіс і Багамскіх астравоў. Аперацыя была спыненая безвынікова праз некалькі тыдняў, але актыўная фаза пошукаў скончылася досыць хутка — 10 снежня 1945 года, пасля чаго было прынята рашэнне афіцыйна лічыць усё экіпажы зніклымі без вестак.
Сцяг Рыгі
Гісторыя
Гісторыя сцяга Рыгі ўзыходзіць да 30-х гадоў XX стагоддзя, калі чатыром абласным гарадам Латвіі — Рызе, Елгаве, Ліепаі, Даўгаўпілсу — былі дадзены стандартныя сцягі з дзвюх роўных палос рознага колеру. Пасярэдзіне палос і сцяга размяшчаліся гербы горада. Маецца афіцыйная публікацыя ва ўрадавым афіцыёзе Valdības Vēstnesis за 1936 год. Камерцыйнае выкарыстанне сцяга і герба, або іх элементаў, рэгламентавана нарматыўнымі дакументамі Думы Рыгі.
Звяно 19
Афіцыйная — чалавечы фактар
Следчае ўпраўленне ВМС ЗША правяло расследаванне. 7 снежня былі апублікаваны асноўныя факты, сабраныя да гэтага часу і зробленыя на іх падставе высновы, зводзіцца да наступнага:
На працягу года гэты даклад дапаўняўся, яго аб'ём дасягнуў 500 старонак. Пад ціскам маці Тэйлара, якая сцвярджала, што ваенна-марское ведамства абвінавачвае яе сына ў страты пяці самалётаў і гібелі 14 чалавек, не маючы дастатковых падстаў, выснова аб віне лейтэнанта Тэйлара была заменена фармулёўкай «прычына невядомая».
Сцяг Рыгі
Апісанне
Сцяг уяўля сабой гэта прамакутнае палотнішча з дзвюма гарызантальнымі палосамі, аднолькавай шырыні — верхняя паласа светла-блакітнага колеру, ніжняя — белага. У сярэдзіне сцягу размяшчаецца вялікі герб Рыгі, вышынёй 2/5 ад шырыні палотнішча. Суадносіны шырыні і даўжыні сцягу 1:2. Гэта значыць, што пры памерах сцягу 1х2 м і 1,5х3 м, вышыня герба будзе складаць адпаведна 40 і 60 сантыметраў. На флагштоку сцяга горада знаходзяцца два перакрыжаваныя ключы.
Звяно 19
Афіцыйная — чалавечы фактар
У наступныя гады прапаноўваліся розныя варыянты, заснаваныя на афіцыйнай версіі, для тлумачэння прычын і канкрэтных абставін страты арыентоўкі. Гэтыя версіі належаць розным аўтарам, у тым ліку і не звязаных з флотам. Агульныя для гэтых версій высновы заключаюцца ў наступным. Калі б звяно знаходзілася над Фларыда-Кіс, то, трымаючыся курсам на поўнач-захад, яно выйшла б да Фларыды на працягу 10-20 хвілін. Такім чынам, на самай справе, яно знаходзілася над Атлантыкай, прыкладна ў тым раёне, дзе і павінна было па плане палёту і Тэйлар пераблытаў з Фларыда-Кіс нейкія іншыя астравы.