cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Тамара Юшкевіч
Біяграфія
Арыштаваная ў лютым 1950 года. Летам таго ж года асуджаная ваенным трыбуналам Беларускай ваеннай акругі да 25 гадоў зняволення ў канцлагерах. Пакаранне адбывала ў Забайкаллі на лесапавале і іншых работах. Восенню 1954 года была вызваленая. Вярнулася ў Смаргонь. Мясцовае начальства доўгі час не давала магчымасці ўладкавацца на работу, але потым удалося паступіць на працу на мясцовы лесазавод.
У 1982 годзе загінула, збітая аўтамашынай. Пахавана ў Смаргоні.
Сеназавод
Сеназаво́д (, Сенозавод)  — станцыя Гомельскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Рэчыцкім раёне Гомельскай вобласці. Размешчана ў вёсцы Сянная; на лініі Гомель — Калінкавічы, паміж прыпыначным пунктам Капань і станцыяй Рэчыца.
Спіс аб’ектаў PGC (1709001—1710000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1709001—1710000)
Франсіска Ларга Кабальера
Франсіска Ларга Кабальера (Francisco Largo Caballero; 15 кастрычніка 1869 — 23 сакавіка 1946) — іспанскі дзяржаўны і палітычны дзеяч.
Змова князёў Вялікага Княства Літоўскага (1481)
Змова князёў Вялікага Княства Літоўскага, выкрытая ў Кіеве ў 1481 годзе, складзеная ў колах арыстакратыі Вялікага Княства Літоўскага, узначаленая слуцкім князем Міхаілам Алелькавічам, яго стрыечным братам Фёдарам Іванавічам Бельскім і Іванам Гальшанскім-Дубровіцкім.
Змоўшчыкі планавалі забіць вялікага князя і польскага караля Казіміра Ягайлавіча, калі той прыедзе ў Кобрын на вяселле Фёдара Бельскага і Ганны Кобрынскай, і ўзвесці на велікакняжацкі сталец Міхаіла Алелькавіча. Змова была выкрыта, і 30 жніўня 1481 года ў Вільні Міхаіл Алелькавіч і Іван Гальшанскі-Дубровіцкі прылюдна пакараны адсячэннем галавы. Бельскі здолеў уцячы ў Маскву.
Змоўшчыкі і тая частка буйных феадалаў Вялікага Княства Літоўскага, на каго яны абапіраліся, былі незадаволеныя ўнутранай палітыкай Казіміра Ягайлавіча, адначасова і польскага караля — занядбаннем ім праблем Княства, яго нязгодай саступіць велікакняжацкі сталец, прыніжэннем ім палітычнай ролі буйной арыстакратыі.
Адносна ролі нацыянальна-рэлігійнага фактару ў змове думкі разыходзяцца — адны аўтары мяркуюць, што аснова незадаволенасці вычэрпвалася крыўдай старой арыстакратыі за ліквідацыю ўдзелаў, а ўся акцыя была родавай акцыяй Алелькавічаў. Які-небудзь нацыянальны або рэлігійны характар у такім выпадку адмаўляецца цалкам. Іншыя аўтары ўказваюць на падтрымку змовы з боку пэўнага кола феадалаў, якія былі ў апазіцыі да пракаталіцкіх кіраўнікоў Вялікага Княства Літоўскага, і сярод якіх былі адчувальным сепаратысцкія прамаскоўскія настроі.
Адпаведна, і планаваны пераход змоўшчыкаў са сваімі землямі «да ракі Бярэзіны» пад уладу маскоўскага вялікага князя называецца, або рэакцыяй змоўшчыкаў на выкрыццё, або загадзя запланаванымі дзеяннямі па выхадзе з-пад улады вялікага князя літоўскага.
Іван Зяноўевіч Корсак
Іван Зяноўевіч Корсак (каля 1470 — ) — ураднік Вялікага Княства Літоўскага.
Біяграфія
Паходзіў са шляхецкага роду Корсакаў ўласнага герба «Корсак».
Намеснік краснасельскі з 1502 года, уладальнік Бабынічаў, Галубічаў, Туросы і інш. у Полацкім ваяводстве.
Сям’я
Меў сыноў Багдана (каля 1500— пасля 1564), Глеба (каля 1500—1558), мечніка полацкагa, і Фёдара (каля 1510 — да 1559).
Род Глеба згас на яго сынах у 1563, род Фёдара існаваў да 18 ст. Нашчадкі Багдана ўтварылі галубіцкую галіну Корсакаў.
Сіметрыя
Сіметрыя (συμμετρεῖν — для вымярэння разам), як правіла, перадае два асноўных значэнні. Першы — недакладнае пачуццё гарманічнай або эстэтычнай прапарцыянальнасці і збалансаванасці, якое адлюстроўвае прыгажосць і дасканаласць. Другім значэннем з'яўляецца дакладная і выразная пэўная канцэпцыя баланса або «ўзорнага самападабенства», якая можа быць прадэманстраваная або даказаная ў адпаведнасці з правіламі фармальнай сістэмы: па геаметрыі, фізіцы альбо іншым чынам.
Не зважаючы на тое, што значэнні адрозныя ў некаторых кантэкстах, яны абодва звязаныя паміж сабой і абмяркоўваюцца паралельна.
«Дакладныя» паняцці сіметрыі маюць розныя меры і вызначэнні. Напрыклад, сіметрыя можа быць наступнай:
Гэтыя паняцці сіметрыі апісваюцца з чатырох пунктаў гледжання. Па-першае, сіметрыя ў геаметрыі з'яўляецца найбольш вядомым тыпам сіметрыі для многіх людзей. Другім пунктам гледжання з'яўляецца больш агульнае значэнне сіметрыі ў матэматыцы ў цэлым. Трэцяя перспектыва апісвае сіметрыю, як яна ставіцца да навуцы і тэхніцы. У гэтым кантэксце сіметрыі ляжаць у аснове адны з самых глыбокіх пазнанняў у сучаснай фізіцы, у тым ліку аспекты прасторы і часу. Нарэшце, чацвёртая перспектыва абмяркоўваецца ў гуманітарных навуках, пра яго багатае і разнастайнае выкарыстанне ў гісторыі, архітэктуры, мастацтве і рэлігіі.
Процілеглае паняцце да сіметрыі — асіметрыя.
Legalize Belarus
Legalize Belarus — беларуская грамадзянская кампанія, якая накіравана на лібералізацыю наркатычныга заканадаўства Беларусі, а таксама асвету ў галіне ўжывання псіхаактыўных рэчываў.
Гісторыя кампаніі
Legalize Belarus узнікла ў 2017 годзе ў сувязі з чарговымі ўзмацненнямі жорсткасці рэгулявання абароту наркотыкаў. Аснову кампаніі склалі разнастайныя моладзевыя актывісты, у тым ліку з грамадскага руху «Дзея» і ініцыятывы «Students For Liberty Belarus». Разам з рухам «Матулі 328», які аб'яднаў бацькоў асуджаных па артыкуле 328 (Незаконны абарот наркатычных сродкаў, псіхатропных рэчываў, іх прэкурсораў і аналагаў) Крымінальнага Кодэкса, шэраг беларускіх актывістаў выступілі з прапановамі паслаблення антынаркатычнага заканадаўства і абвяшчэння амністыі па некаторых частках 328 артыкула.
У межах кампаніі Legalize Belarus актывісты арганізоўвалі збор подпісаў па дэкрыміналізацыі каноплі, ладзілі падпісанне паштовак салідарнасці з асуджанымі па 328 артыкуле.
У 2017-2018 гадах актывісты зладзілі шэраг вулічных акцыяў. У лютым 2018, у межах мясцовых выбараў актывісты кампаніі зладзілі санкцыяваны пікет каля ўніверсама «Цэнтральнага». Тагачасная глава ЦВК Беларусі Лідзія Ярмошына ахарактарызавала правядзенне падобнай акцыі як выпіваючы выпадак, аднак ніякіх санкцый супраць арганізатараў прыменена не было. У красавіку 2018 году Legalize Belarus правялі пікет на плошчы Незалежнасці ў Мінску каля Дому Ураду Беларусі.
У 2019-м годзе актывісты Legalize Belarus праводзілі вялікі шэраг вулічных акцыяў. Вясной актывісты кампаніі ладзілі акцыю салідарнасці з пакаранымі за «экстрэмізм» і разам з рухам «Матулі 328» патрабавалі рэформаў антынаркатычнага заканадаўства.
Падчас правядзення I Еўрапейскіх гульняў у 2019 годзе ў Мінску, Legalize Belarus дамаглося частковага дазволу на ўжыванне канабісу і амфетаміну для спартоўцаў-удзельнікаў спаборніцтваў. Улетку 2019 года ў сусветны дзень «''Support. Don't Punish»,'' які прысведчаны праблеме антынаркатычнага заканадаўства ў свеце, Legalize Belarus правялі фестываль, у межах якога прайшоў канцэрт, воркшопы, а таксама імправізаваны мітынг.
У верасні 2019 года актывісты Legalize Belarus разам з калегамі з Задзіночання беларускіх студэнтаў, а таксама шэрагу іншых ініцыятываў, аб'ядналіся ў Моладзевы блок дзеля высоўвання ў Палату прадстаўнікоў Рэспублікі Беларусь. Падчас парламенцкай кампаніі аб'яднаная кааліцыя прадставіла ўласны законапраект па дэкрыміналізацыі пэўнай колькасці псіхаактыўных рэчываў і адпаведных зменах у заканадаўства Беларусі. Акрамя таго, актывістам руху ўдалося правесці шэраг вулічных мітынгаў і акцыяў. Па выніках кампаніі ніводны з кандыдатаў Моладзевага блоку не быў абраны ў Парламент.
Пачынаючы з 2020 году і па сённяшні дзень, у сувязі з рэпрэсіямі супраць грамадзянскай супольнасці пасля пратэстаў, Legalize Belarus была вымушана спыніць сваю дзейнасць на тэрыторыі Беларусі. Цяпер арганізацыя займаецца асветай і маніторынгам навінаў у сферы наркапалітыцы і псіхаактыўных рэчываў.
Прапановы Legalize Belarus
Legalize Belarus выступае за частковую дэкрыміналізацыю захоўвання і ўжывання шэрагу псіхаактыўных рэчываў. Па меркаванню Legalize Belarus, адказнасць за наяўнасць адносна невялікіх доз лёгкіх наркотыкаў мусіць быць перанесена ў Адміністратыўны кодэкс, а ў якасці мер пакарання павінны прызначацца штрафы, арышт да 15 сутак ці папраўчыя працы. Дзеля гэтага прапануецца ўвесці тэрміны «нязначны» і «значны» памер наркотыкаў, якія дазволяць размежаваць адказнасць. Актывісты таксама прапаноўваюць прыбраць паняцце «захоўванне з мэтай збыту», якое дазваляе праваахоўнікам разглядаць любога спажыўца як распаўсюджвальніка.
Крытыка кампаніі
У 2018 годзе Беларуская Хрысціянская Дэмакратыя выступіла з крытыкай кампаніі. Па іх словах, Legaliza Belarus «дыскрэдытуе дэмакратычную апазіцыю і крыўдзіць пачуцці хрысціян краіны». Дадзеная рэакцыя выклікана пазіцыяй актывістаў кампаніі адносна легалізацыі наркатычных рэчываў, выкарыстаннем імі нацыянальных сімвалаў Беларусі і закрананне рэлігійнай тэматыкі падчас акцый, звязаных з традыцыйнымі беларускімі святамі.
Пад асаблівую крытыку падпадае кампанія з боку дзяржаўных СМІ, якія заяўляюць, напрыклад, што Legalize Belarus і рух «Матулі-328» заклікаюць да парушэння дзеючага заканадаўства, поўнага скасавання пакарання па антынаркатычных артыкулах, прапагандуюць спажыванне наркотыкаў.
Пераслед актывістаў
У красавіку 2018 года шэраг актывістаў былі затрыманыя за мітынг каля Дома Ўраду.
У маі 2018 года сайт Legalize Belarus быў заблакіраваны Міністэрствам унутраных спраў. У адказ на гэта, актывіст Legalize Belarus Пятро Маркелаў зладзіў віртуальны пікет з прапановай заблакіраваць сайт міністэрства, за што быў арыштаваны, але ў выніку не асуджаны.
У верасні 2018 года на вечарыне, арганізаванай Legalize Belarus было затрымана 27 чалавек, у тым ліку актывісты Пятро Маркелаў, Станіслаў Шашок, Міхаіл Варанцоў, Ягор Віняцкі і іншыя.
У 2019 годзе падчас парламенцкай кампаніі, затрыманню быў падвержаны Пятро Маркелаў, які на той момант з'яўляўся даверанай асобай кандыдата Станіслава Шашка. У выніку, Маркелаў быў асуджаны на 14 содняў арышту.
У снежні 2019 года 15 дзён арышту атрымаў актывіст Legalize Belarus Станіслаў Шашок за ўдзел у антыінтэграцыйных пратэстах.
Забалоцце (Дзямідаўскі раён)
Забалоцце (Заболотье) — вёска ў Дзямідаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Цітоўшчынскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Мілослаў (гміна)
Міло́слаў (Miłosław) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Ужэсінскага павета Велікапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Мілославе. Плошча гміны складае 132,26 км². Станам на 2004 год у гміне Мілослаў пражывалі 10 281 чалавек, шчыльнасць — 77,7 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 16 салецтваў.
Васіль Аляксеевіч Плавільшчыкаў
Васіль Аляксеевіч Плавільшчыкаў (Василий Алексеевич Плавильщиков;,  — 26 (14) жніўня 1823, ) — рускі выдавец, бібліятэкар і кнігагандляр.
Біяграфія
Паходзіў з маскоўскага купецкага роду. Брат акцёра і пісьменніка П. А. Плавільшчыкава, а таксама дзяржаўнага служачага і выдаўца А. А. Плавільшчыкава. У канцы 90-х гадоў XVIII стагоддзя ў Пецярбургу, арандаваўшы друкарню, арганізаваў буйное выдавецкае і кнігагандлёвае прадпрыемства. У 1815 годзе пры кнігарні Плавільшчыкава была створана першая ў Пецярбургу публічная «бібліятэка для чытання».
Мілослаў (гміна)
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 23 населеныя пункты.
Васіль Аляксеевіч Плавільшчыкаў
Біяграфія
Бібліятэка і кнігарня Плавільшчыкава карысталіся ў першай чвэрці XIX стагоддзя вялікай папулярнасцю сярод навукоўцаў і літаратараў. У 1820 году бібліёграф В. Р. Анастасевіч зрабіў вопіс усіх кніг з бібліятэкі (у свой час адзінай у Санкт-Пецярбургу), склаўшы «Роспіс расійскім кнігам для чытання … з бібліятэкі В. А. Плавільшчыкава», якая налічвала каля 7 тысяч найменняў рускіх кніг. Да «Роспісу» штогод выдаваліся «Прыбыткі», так з 1820 па 1825 год выйшла 6 «Прыбыткаў», і яшчэ 3 пасля яго смерці.
Пахаваны на Літаратарскіх мастках. Кніжнае прадпрыемства (крама, бібліятэка і друкарня) Плавільшчыкава пасля яго смерці па завяшчанні перайшло да А. П. Смірдзіна, які служыў у яго прыказчыкам.
IC 1851
IC 1851 — галактыка тыпу EN (эмісійная туманнасць) у сузор’і Касіяпея.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Шарлота Гэст
Лэдзі Шарлота Элізабет Гэст (Charlotte Elizabeth Guest;  — ) — англійская паліглотка, найбольш вядомая як перакладчыца сярэднявечных валійскіх аповесцяў. Яе праца вярнула помнікам даўняй валійскай літаратуры ўвагу чытачоў і натхніла больш актыўнае іх вывучэнне.
Васкрасенскае (Саратаўская вобласць)
Васкрасенскае (Воскресенское) — сяло ў Саратаўскай вобласці Расіі, адміністрацыйны цэнтр Васкрасенскага раёна і Васкрасенскага сельскага паселішча. Сяло размешчана на правым беразе Волгі за 70 км на паўночны ўсход ад Саратава (па аўтадарогах — 98 км). Насельніцтва — 3014 чалавек (2021).
Залессе (Барысаўскі раён)
Зале́ссе (, Залесье) — вёска ў Барысаўскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Перасадскага сельсавета.
Максімкава
Максі́мкава (, Максимково) — вёска ў Талачынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Воўкавіцкага сельсавета.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Жукнеўскага сельсавета.
У 1624 годзе ў складзе Старасельскай воласці ва ўласнасці Льва Сапегі.
Падзорны востраў
Падзорны (Лоцманскі) востраў — згублены востраў у вусці ракі Фантанкі на тэрыторыі Санкт-Пецярбурга. Адасабляўся ад мацерыка Падзорным каналам (засыпалі і забудавалі). Назву атрымаў ад Падзорнага палаца, адкуль на узмор’і праглядаўся Карабельны фарватар у Вялікую Няву.
Кроўфард
Кроўфард (Crawford) — англійскае прозвішча.
Заікі (Смаленская вобласць)
Заікі (Заики) — вёска ў Дзямідаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Цітоўшчынскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Партызанская брыгада імя А. В. Суворава
'''Партызанская брыгада імя А. В. Суворава''' — партызанская брыгада, створаная ў сакавіку 1944 года на базе атрада імя Суворава вылучанага з Партызанскай брыгады «Першамайская». Дзейнічала на акупіраванай тэрыторыі Навамышскага і Гарадзішчанскага раёнаў. 6 ліпеня 1944 года брыгада (456 партызан, 3 атрады) злучылася з Чырвонай Арміяй.
Гісторыя
Партызаны праводзілі дыверсіі на чыгуначных шашэйных і грунтавых дарогах, вялі баі па ліквідацыі нямецкіх апорных пунктаў, супраць карнікаў. У сакавіку — красавіку 1944 года падарвалі 4 эшалоны, разбурылі 11 мастоў, знішчылі маёнтак каля вёскі Гарадзішча, правялі 4 баі, у ліпені правялі 9 баёў з разрозненымі групамі праціўніка, захапілі больш за 70 вінтовак, 4 кулямёты, 9 аўтамашын, боепрыпасы.
Ёрк (горад)
Ёрк (York, Eboracum, Eburacum) — адзін з найважнейшых гарадоў Англіі, галоўны горад і ўнітарная адміністрацыйная адзінка са статусам «сіці» ў паўднёва-ўсходняй частцы цырыманіяльнага графства Паўночны Ёркшыр, пры ўпадзенні ракі Фос у раку Уз. У горадзе размешчана рэзідэнцыя архібіскупа правінцыі Ёрк. Ёркскі ўніверсітэт, Ёркскі ўніверсітэт Святога Яна.
Ян Галоўчынскі
Ян Галоўчынскі (каля 1570—1630) — вялікалітоўскі дзяржаўны дзеяч.
Біяграфія
Уладальнік Галоўчына і Езна. У 1621—1622 гадах вадзіў гусарскую харугву супраць шведаў, вялікі чашнік літоўскі (з 1624).
Сям’я
Сын менскага кашталяна Шчаснага Галоўчынскага і яго жонкі Гальшкі з Хадкевічаў, дачкі віленскага кашталяна Гераніма Хадкевіча. Быў жанаты з Аленай з Валовічаў, дачкой вялікага літоўскага чашніка Пятра Валовіча, але дзяцей не меў. Пасля смерці Яна Галоўчынскага Алена выйшла паўторна замуж за Крыштафа Патоцкага, які такім чынам набыў Галоўчын і іншыя маёнткі Галоўчынскіх.
Міньск Мазавецкі (гміна)
Міньск Мазаве́цкі (Mińsk Mazowiecki) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Міньскага павета Мазавецкага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Міньску Мазавецкім. Плошча гміны складае 112,31 км². Станам на 2007 год у гміне Міньск Мазавецкі пражывалі 14 722 чалавекі, шчыльнасць — 131 чал./км².
Паварскі завулак (Санкт-Пецярбург)
Паварскі завулак — вуліца ў Цэнтральным раёне Санкт-Пецярбурга. Праходзіць ад Калакольнай да Страмянной вуліцы.
З 20 жніўня 1739 года да 1753 года вуліца насіла назву Басманнай. Між тым, у 1730-я гады землі ля Уладзімірскай плошчы былі вызначаны для служачых прыдворнага ведамства. Цяперашняя назва паходзіць ад слабады, у якой сяліліся кухары (повара) палацавай кухні. З 1776 гэта была Паварская вуліца. З 1802 года — Паварскі завулак.
Мар’янполле (Талачынскі раён)
Мар'янпо́лле (, Марьянполье) — вёска ў Талачынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Воўкавіцкага сельсавета.
Вуліца Янкі Брыля (Мінск)
Вуліца Янкі Брыля — вуліца ў Маскоўскім раёне Мінск. Названа ў гонар народнага пісьменніка Беларусі Янкі Брыля.
Перасячэнні
Вуліца перасякаецца з шэрагам іншых вуліц:
Грамадскі транспарт
Па вуліцы пралягае шэраг аўтобусных (23, 28, 166, 196с) і тралейбусных (39, 53, 63) маршрутаў. Паблізу размешчана станцыя метро «Міхалова».
IC 1853
IC 1853 — галактыка тыпу Sb (кампактная выцягнутая галактыка) у сузор’і Эрыдан.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Галіна Мікалаеўна Лагунова
Біяграфія
Нарадзілася 22 лістапада 1954 года ў г. Слаўгарадзе Магілёўскай вобласці.
Скончыла Мінскі педагагічны інстытут імя А. М. Горкага па спецыяльнасці «Матэматыка, настаўнік матэматыкі сярэдняй школы».
Працавала выхавацельніцай прышкольнага інтэрната, настаўніцай матэматыкі Маляціцкай сярэдняй школы Крычаўскага раёна Магілёўскай вобласці; намеснікам дырэктара па вучэбнай рабоце Купішскай няпоўнай сярэдняй школы; загадчыкам Вайнюнскай пачатковай школы Браслаўскага раёна Віцебскай вобласці; намеснікам дырэктара па адміністрацыйна-гаспадарчай рабоце, дырэктарам Мінскага гандлёвага каледжа Белкаапсаюза; дырэктарам Мінскага філіяла Беларускага гандлёва-эканамічнага ўніверсітэта спажывецкай кааперацыі.
Сям’я
Замужам, мае дачку.
Сераднякі (прыпыначны пункт)
Сераднякі́ (, Середняки)  — прыпыначны пункт Баранавіцкага аддзялення Беларускай чыгункі ў Слуцкім раёне Мінскай вобласці. Размешчаны ў вёсцы Знамя, за 3,3 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Сераднякі; на лініі Асіповічы I — Русіно, паміж прыпыначным пунктам Бязверхавічы і прыпыначным пунктам Усход.
Закруцце
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Залессе (Смаленская вобласць)
Залессе (Залесье) — вёска ў Дзямідаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Цітоўшчынскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Арланда (фільм)
«Арланда» (Orlando) — кінастужка. Экранізацыя аднайменнага рамана Вірджыніі Вульф. Фільм адзначаны кінапрэміяй «Фелікс» у намінацыі «Лепшы малады еўрапейскі фільм». Не рэкамендуецца прагляд дзецям і падлеткам да 16 гадоў.
Сюжэт
Фільм падзелены на сем сэнсавых частак – Смерць, Каханне, Паэзія, Палітыка, Грамадства, Секс і Нараджэнне – і ахоплівае перыяд у 350 год. Першую палову гэтага тэрміну Арланда пражывае як мужчына, а другую як жанчына.
Першая частка і гісторыя Арланда пачынаюцца ў эпоху каралевы Елізаветы І, якой спадабаўся прыгожы шаснаццацігадовы юнак – яна робіць яго сваім фаварытам. На смяротным ложы яна адарвае яго значнай маемасцю, а наўзамен просіць заставацца яго вечна маладым. Другая частка апісвае гісторыю першага моцнага пачуцця Арланда – кахання да дачкі рускага пасла Сашы, з якой ён пазнаёміўся катаясь на каньках па замерзлай Тэмзе падчас Вялікіх халадоў 1607 года. Але Саша здраджвае пачуццям Арланда і, разчараваўшыся ў жанчынах, он з’язджае ў свой маентак, дзе засыпае на цэлы тыдзень. Прачнуўшыся, Арланда знаходзіць новае зацікаўленне – паэзію, – і выпісвае з Лондана вядомага паэта, каб гутарыць з ім аб мастацтве, але і той не спраўджвае яго чаканняў.
Развітаўшыся з чарговыымі іллюзіямі, Арланда адпраўляецца з пасольствам у Канстанцінопаль – так пачынаецца чацвертая часка фільма. Ен робіць палітычную кар’еру, але, аднойчы заснуўшы, прачынаецца істотай іншага полу. Ужо як жанчына, Арланда вяртаецца ў Англію, дзе за час, пакуль яна адсутнічала, надышла эпоха Асветніцтва. Яна ўваходзіць ў вышэйшы свет, наведвае салоны, але хутка ей надакучвае і гэты занятак. Завяршыўшы з вышэйшым светам, Арланда знаеміцца з Мармадзьюкам Шэлмердзінам (яго іграе Біллі Зейн). Закахаўшыся ў яго, яна адкрывае для сябе секс. Ужо ў пачатку XX стагоддзя Арланда сановіцца маці і аўтарам – і гэта становіцца фіналам фільма.
Несрын Сіпахі
Несрын Сіпахі (Nesrin Sipahi; 29 лістапада 1934, Стамбул, Турцыя) — турэцкая спявачка, якая спецыялізуецца на турэцкамоўнай музыцы. Дзяржаўны артыст Турцыі (1998).
Біяграфія
Несрын Сіпахі нарадзілася ў раёне Бакыркёй Стамбула ў Турцыі 29 лістапада 1934 года.
Яе бацькі мелі крымскае паходжанне. Два браты, Ніхат і Шэцін, былі акцёрамі тэатра. Скончыла сярэднюю школу Бакіркё. Пасля кароткага шлюбу ў 1950 годзе, 23 студзеня 1957 года яна паўторна выйшла замуж за Хасана Альдэміра Сіпахі. Мае двух сыноў: Юнус Эмрэ нарадзіўся ў 1957 годзе і Кандэмір у 1968 годзе.
Музычная кар’ера
Яшчэ ў падлеткавым узросце яна зацікавілася музыкай. Хоць першапачаткова выконвала заходнюю музыку, аднак у далейшым Несрын Сіпахі пачала спяваць турэцкую музыку. У 1953 годзе яна паступіла на працу ў «Ankara Radio», якое лічылася галоўным навучальным цэнтрам музыкі ў той час.
У 1960 годзе Несрын Сіпахі пачала працаваць сцэнічным выканаўцам у Анкары. Пасля канцэртаў у Турцыі яна таксама выступала ў многіх замежных краінах.
З 1971 года, у сваім туры па Савецкаму Саюзу яна спявала таксама на турэцкай азербайджанскай, рускай і армянскай мовах.
Несрын Сіпахі выступала ў ЗША, Германіі, Францыі, Канадзе, Аўстраліі, Марока, Тунісе, Сірыі, Егіпце, Іспаніі і на Кіпры. Выпусціла каля чатырох сотняў сінглаў. У 1974 годзе яна выпусціла «Live Live Fenerbahçe», баявую песню для ФК «Фенербахчэ».
Як актрыса ўдзельнічала толькі ў адным фільме; «Махляр у маім сэрцы» 1965 года.
Узнагароды
У 1998 годзе яна атрымала званне дзяржаўнай артысткі Турцыі.
У 2017 годзе яна была адзначана спецыяльнай узнагародай падчас цырымоніі ў прэзідэнцкім комплексе і атрымала сваю ўзнагароду ад Рэджэпа Таіпа Эрдагана.
Дыскаграфія
Пачынаючы з 1970 года, яна выпускала LP і CD :
Глеб Іванавіч Корсак
Глеб Іванавіч Корсак (каля 1500 — ) — ураднік Вялікага Княства Літоўскага.
Біяграфія
Паходзіў са шляхецкага роду Корсакаў ўласнага герба «Корсак». Нарадзіліся ў сям'і Івана Корсака.
З братамі Багданам і Фёдарам у 1528  годзе ставіў у войска 34 коннікаў, а іх маці — 16.
Мечнік полацкі.
Род Глеба згас на яго сынах у 1563 годзе.
Мнішкаў (гміна)
Мні́шкаў (Mniszków) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Апачынскага павета Лодзьскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Мнішкаве. Плошча гміны складае 124,16 км². Станам на 2007 год у гміне Мнішкаў пражывалі 4754 чалавекі, шчыльнасць — 38 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 29 салецтваў.
IC 1854
IC 1854 — галактыка тыпу S0 (спіральная галактыка) у сузор’і Авен.
Мнішкаў (гміна)
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 29 населеных пунктаў.
IC 1854
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Індастан
Індастан, паўвостраў на поўдні Азіі, пераважна ў Індыі, часткова ў Пакістане і Бангладэш. Плошча каля 2 млн км². На захадзе абмываецца Аравійскім морам, на ўсходзе — Бенгальскім залівам Індыйскага акіяна. Паўночная мяжа ўмоўна праводзіцца ад дэльты Інда да дэльты Ганга—Брахмапутры. Паўднёвая — па мысу Каніякумары.
Берагі нізкія, слаба парэзаныя. Асноўную частку Індастана займае пласкагор’е Дэкан (сярэдняя вышыня каля 800 м), заходні край якога (Заходнія Гаты) крутымі ступенямі абрываецца да пясчанай вузкай прыбрэжнай нізіны з бухтамі і скалістымі мысамі (Малабарскі бераг). На ўсходзе Дэканскага пласкагор’я знаходзяцца Усходнія Гаты — сістэма невысокіх горных ланцугоў і глыбавых масіваў. На поўдні паўвострава размяшчаецца горны масіў Анаймалай з найвысшым пунктам Індастана — гарой Анаймуды (2698 м), а таксама горы Нілгіры, Палні, Кардамонавы.
Клімат субэкватэрыяльны мусонны з вільготным летам (да 90 % ападкаў падчас летняга мусону з мая па кастрычнік) і сухой зімой. Мусонныя лістападныя лясы захаваліся пераважна ў горных раёнах на поўдні па схілах Заходніх і Усходніх Гатаў. На ўнутраных плато, міжгорных паніжэннях — сухія рэдкалессі. У вусцях рэк — мангравыя зараснікі. Асноўныя рэкі — Нармада (Нарбада), Тапты, Маханады, Гадавары, Крышна — маюць дажджавое жыўленне і разліваюцца летам; выкарыстоўваюцца для арашэння. Ворывам (рыс, пшаніца, бабовыя, бавоўна, чай, кава, інш.) занятыя вялікія плошчы. Багаты жывёльны свет (сланы, насарогі, тыгры, ваўкі, малпы, шмат паўзуноў, птушак).
Спіс ключоў Кансі
Спіс з’яўляецца часткай сістэмы Unicode для CJKV сімвалаў у іх стандартным парадку ў блоку «Kangxi radicals». Такім чынам, спасылка на «радыкал 61» без дадатковых звестак азначае ключ 61, 心 «сэрца»).
Сечкі (прыпыначны пункт)
Се́чкі (, Сечки)  — прыпыначны пункт Мінскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Маладзечанскім раёне Мінскай вобласці. Размешчаны ў вёсцы Сечкі; на лініі Маладзечна — Ліда, паміж станцыяй Каледзіно і станцыяй Палачаны.
Юрый Мікалаевіч Дручык
Юрый Дручык (нар., Ковель, Валынская вобласць, УССР) — украінскі футбаліст, абаронца.
Клубная кар’ера
Гуляў за клуб «Валынь», адтуль быў аддадзены ў арэнду бабруйскай «Белшыне». У ліпені 2010 года вярнуўся ва Украіну, але ўжо праз месяц «Белшына» зноў падпісала абаронцу, які стаў адным з асноўных у клубе.
У студзені 2012 года перайшоў у брэсцкае «Дынама», дзе таксама стаў іграком асновы. Амаль увесь сезон 2013 прапусціў з-за траўмы. У снежні 2013 года па заканчэнні кантракта пакінуў брэсцкі клуб.
Хабіба Зіяханава
Біяграфія
Нарадзілася ў шматдзетнай сям’і святара Зіяхана-ішана. Рана выйшла замуж, але муж быў рэпрэсаваны і атрымаў 20 гадоў зняволення, пакінуўшы ёй дачку. У 1936 годзе, пакінуўшы дачку бацькам, яна паехала на вучобу ў Казань, дзе скончыла стаматалагічныя медыцынскія курсы. Атрымаўшы прафесію ўрача-пратэзіста, яна ўсё жыццё займалася пратэзаваннем зубоў. Другі муж, ваенны, таксама трапіў пад рэпрэсіі і быў растраляны.
Трэцім мужам стаў Ільхам Ісхакаў. Ён удачарыў дачку Хабібы ад першага шлюбу Рана. Пазней у Ільхома і Хабібы нарадзіліся дзве дачкі і сын.
Творчасць
Пераклала з рускай мовы наступныя творы: «Воды Нарына», «Падпольны абкам дзейнічае» А. Фёдарава, «Батакоз» , юмарыстычныя апавяданні А. Чэхава. Стварыла пераклад раману Ф. Дастаеўскага «Прыніжаныя і зняважаныя», які быў экранізаваны на ўзбекскім тэлебачанні і меў вялікі поспех.
Пераклала на ўзбекскую мову «» Г. Флабера і «» Д. Галсуорсі.
Хабіба Зіяханава пісала апавяданні з жыцця сучаснікаў.
Мнёў (гміна)
Мнёў (Mniów) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Кялецкага павета Свентакшыскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Мнёве. Плошча гміны складае 95,27 км². Станам на 2012 год у гміне Мнёў пражывалі 9444 чалавекі, шчыльнасць — 97,2 чал./км².
Замошча (Дзямідаўскі раён)
Замошча (Замощье) — вёска ў Дзямідаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Цітоўшчынскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Пажар Зімняга палаца
Пажар Зімняга палаца 17 (29) снежня 1837 года — адзін з самых грандыёзных пажараў у гісторыі Расійскай імперыі. У выніку пажару цалкам выгарэлі другі і трэці паверхі Зімняга палаца, у тым ліку інтэр’еры Б. Растрэлі, Кварэнгі, Манферана, Росі і іншых знакамітых мастакоў-афарміцеляў; загінулі многія рукапісы і хронікі падзей расійскай гісторыі (паўстанне дзекабрыстаў, руска-турэцкія вайны і г. д.), назаўжды страчаны шматлікія творы мастацтва і побыту. Пажар доўжыўся каля 30 гадзін, а сам будынак тлеў амаль тры дні. На рэстаўрацыю пашкоджанага палаца спатрэбілася больш за два гады.
Яшчэ за два дні да актыўнага ўзгарання, у фельдмаршальскай зале ля выхаду ў Міністэрскі калідор пачаў адчувацца «дымны пах». Асабліва выразным пах гару быў днём 17 (29) снежня, за некалькі гадзін да пажару. Знікнуўшы на некаторы час, ён прытупіў пільнасць насельнікаў, але зноў з’явіўся пасля 8 гадзін вечара. Па сведчанні качагараў і дровыносаў, узгаранне пачалося ў адной з дымавых труб, запоўненых сажай. У палац прыбылі пажарныя. Але спробы знайсці крыніцу ўзгарання доўгі час не прыводзілі да поспеху, нягледзячы на тое што вадой былі залітыя ўсе падазроныя шчыліны, адкуль да гэтага былі заўважаныя струменьчыкі дыму. Пачалася актыўная пошукавая дзейнасць па выяўленні ачага. Пасля першага ж удару ломам па сцяне, адна з фальшывых люстраных дзвярэй палаца павалілася, і з-за яе вырваліся языкі полымя ва ўвесь чалавечы рост, хутка перакінуўшыся ўверх па драўляных бэльках.
Новае Заазер’е
Но́вае Заазе́р'е (, Новое Заозерье) — вёска ў Талачынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Воўкавіцкага сельсавета.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Жукнеўскага сельсавета.
Перасады
Пераса́ды (, Пересады) — аграгарадок у Барысаўскім раёне Мінскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Перасадскага сельсавета.
Геаграфія
Аграгарадок знаходзіцца за 12 км у напрамку на паўднёвы захад ад горада Барысаў, за 65 км ад Мінска, каля ракі Пліса.
Кільцэва Дарога (станцыя метро)
Кільцэва Дарога (Кільцева дорога) — праектаваная канчатковая станцыя Падольска-Вігураўскай лініі Кіеўскага метрапалітэна.
Морыс Вінчэўскі
Морыс Вінчэўскі (מאָריס װינטשעװסקי, Morris Winchevsky; першапачатковае імя Бенцыён-Ліпа Зусевіч Навяховіч, пазней Бенцэль Зусманавіч Наваховіч, у эміграцыі — Леапольд Бенедыкт Наваховіч,, Ёнава — , , ЗША) — яўрэйскі пралетарскі паэт і сацыялістычны лідар у Лондане і Нью-Ёрку.
Біяграфія
Нарадзіўся пад імем Бенцыён-Ліпа (Бенцлі-Ліпэ) Навяховіч ў мястэчку Ёнава Ковенскай губерні, старэйшае дзіця ў сям’і фарбавальшчыка (пасля меламеда) Зусмана (Зюсі) Іцыкавіча Навяховіча (1826—1888) і яго жонкі Голды Лейбаўны (1827—1887). У бацькі была невялікая крама на Базарнай вуліцы.
З 1870 годзе працаваў банкаўскім служачым у Вільні, дзе ў 1873 годзе дэбютаваў вершамі і прозай на іўрыце пад псеўданімамі «Бэн Нец» і «Ігал іш ха-Руах». У 1877 годзе пераехаў у Кёнігсберг, дзе захапіўся сацыялістычнымі ідэямі і пачаў супрацоўнічаць з газетамі на ідышы і рускай мове; уступіў у шэрагі нямецкай сацыял-дэмакратыі. З 1879 года публікаваў артыкулы з крытыкай яўрэйскага асветніцтва (Хаскала). Пераехаўшы ў Лондан, арганізаваў там ў 1884 годзе адну з першых яўрэйскіх сацыялістычных газет «Дос пойлішэ ідл» («Польскі яўрэй») і першую анархісцкую газету на мове ідыш «Дэр арбетэр Фрайнд» («Сябар рабочых»).
Пасля пераезду ў Нью-Ёрк ў 1894 годзе Вінчэўскі з Аўраамам Каганам і Луі Мілерам, нью-ёркскімі яўрэйскімі сацыялістычнымі аўтарамі, удзельнічаў ў 1897 годзе ў стварэнні сацыял-дэмакратычнай газеты «Форвертс» («Наперад»), якая стала найбуйнейшай у свеце газетай на ідыш. Паслядоўна быў членам Сацыялістычнай працоўнай партыі, Сацыял-дэмакратычнай партыі Амерыкі і Сацыялістычнай партыі Амерыкі.
Феадора
Феадора (каля 500, Кіпр —, Канстанцінопаль) — жонка Юстыніяна Вялікага, імператара Усходняй Рымскай Імперыі. Нягледзячы на нязнатнае паходжанне, Феадора была адной з самых уплывовых імператрыц у гісторыі дзяржавы. Як і яе муж, шануецца ў праваслаўі як святая.
Морыс Вінчэўскі
Біяграфія
У 1921 годзе ўступіў у Камуністычную партыю ЗША. У 1920 выйшлі два тамы публіцыстычнай і сатырычнай прозы («Думкі звар’яцелага філосафа»), а таксама пісаў драмы і вершы. У 1924 годзе прыязджаў у СССР, дзе ў тым жа годзе быў выдадзены зборнік яго паэзіі «Песні барацьбы».
Абозны вялікі літоўскі
Абозны вялікі літоўскі (па-лацінску castrorum metandorum praefectus, castrorum metator) — ураднік у Вялікім Княстве Літоўскім, які займаўся пошукам месца для лагера, яго ўмацаваннем, раскватэраваннем войскаў.
Урад уведзены ў 1633 годзе. На Сойме 1717 году было ўстаноўлены юргельт памерам 15 000 злотых. Абозныя прызначаліся вялікімі гетманамі, з 1768 года — пажыццёва.
Іванава (Дзямідаўскі раён)
Іванава (Иваново) — вёска ў Дзямідаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Цітоўшчынскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Пембрукшыр
Пембрукшыр (Sir Benfro, Pembrokeshire) — унітарная адміністрацыйная адзінка Уэльса, адно з гістарычных графстваў Уэльса. Назва паходзіць ад колішняга цэнтра графства, гарадка Пембрук.
Беларускія могілкі (Саўт-Рывер)
Беларускія могілкі ў Саўт-Рыверы — праваслаўныя могілкі ў Саўт-Рыверы, у штаце Нью Джэрсі, ЗША. Пры царкве Св. Ефрасінні Полацкай.
IC 1855
IC 1855 — галактыка тыпу C (кампактная галактыка) у сузор’і Авен.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Шкло (Львоўская вобласць)
Шкло (Шкло) — пасёлак гарадскога тыпу ў Львоўскай вобласці Украіны ў складзе Яварыўскага раёна, размешчаны на аднайменнай рацэ ў 12 км на ўсход ад райцэнтра і за 30 км на захад ад Львова.
Гісторыя
Першыя згадкі аб паселішчы адносяцца да 1456 г. У захаваным акце перадачы Яварыўскіх зямель каралём Казімірам IV галіцкаму баярыну Пятру Шаматульскаму ўказваліся межы: «ад ракі Шкло да крыніцы „Ванячка“ (назва звязана з непрыемным пахам серавадароду) і вакол яго да Шклоўскага лесу».
У 1576 г. мясцовасць наведаў польскі лекар Войцех Ачко. Ён зрабіў першае медыцынскае апісанне лячэбных уласцівасцяў тутэйшых крыніц. Менавіта з гэтага часу Шкло пачынаюць наведваць для лячэння.
Падрабязныя апісанні «вод гаючых» маюцца ў пуцявых нататках нямецкага вучонага Ульрыха фон Вердума, якія ён зрабіў у 1670—1672 гг., падарожнічаючы ў «зямлю рускую» праз Польшчу. У сваім дзённіку даследчык пісаў: «у 1670 г. непадалёк ад вёскі Шкло невялікі пяшчаны пагорак пасля землятрусу з вялікім шумам праваліўся, а з ямы рынула столькі вады, што заліло побач ляжачае поля. Потым на месцы пагорка ўтварылася возера, якое мае каля 600 крокаў па акружнасці, там яшчэ і цяпер можна ўбачыць свежыя абрывы праваленай зямлі. Вада празрыстая і вельмі глыбокая, а на пах і смак аддае салетрою. Без сумневу, што сярністыя крыніцы, якія маюцца тут пад зямлёй і выклікалі гэты землятрус».
Нафтуся-Шкло
Сярод крыніц Шкло з даўніх часоў існуе калодзеж глыбінёй 12 метраў, абсталяваны драўляным шахтавым зрубам. Назву ёй далі «Нафтуся»: ад слова нафта. Сапраўды, змешваючыся з нафтавымі гарызонтамі падземных вод, яна набывае выразны газападобны пах. «Нафтуся-Шкло» ўяўляе сабой маламінералізаваную (0,7 г/л) гідракарбанатна-натрыева-кальцыевую ваду з утрыманнем сярністых вугляводаў, арганічных дабавак, мікраэлементаў (ёд, марганец, жалеза).
Серавадародныя крыніцы
Выкарыстанне серавадародных крыніц паляпшае кровазвароту, асабліва перыферыйнага; прымяняецца для гінекалагічных серавадародных арашэнняў пры хранічных запаленнях і іншых захворваннях; яна спрыяе нармалізацыі артэрыяльнага ціску, павышэнню супраціўляльнасці скуры і слізістых абалонак да розных мікраарганізмаў.
Тарфяніста-мінеральныя лячэбныя гразі
Шклоўская лячэбная гразь — тыповы купарвасны асокава-трасцінавы тарфянік з высокім утрыманнем сульфатаў жалеза і алюмінія, а таксама серавадароду і бітумаў. Гэта абумоўлівае моцную кіслую рэакцыю і высокія лячэбныя ўласцівасці гразі. Лячэбны эфект выяўляецца ў памяншэнні болевага пачуцця, рассмоктванні рубцоў і запаленчых інфільтраў пасля аперацый і ран, гаенне гнойных ран і свіршчоў.
Маляўнічая прырода, чыстае лясное паветра, прыгажосць пейзажаў спрыяюць адпачынку і лячэнню.
Войцех Гаштольд (сын Івашкі)
Войцех Гаштольд (Войтка, Альбрэхт; ? — пасля 1447) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага.
Біяграфія
Паходзіў са шляхецкага роду Гаштольдаў. Сын Івашкі.
Маршалак надворны вялікага князя Казіміра ў 1443—1447 гадах.
Чанел
Ча́нел (Channel) — група з 8 астравоў каля паўднёвага ўзбярэжжа амерыканскага штата Каліфорнія. 5 астравоў уваходзяць у склад аднайменнага нацыянальнага парка. Агульная плошча — 908,8 км². Насельніцтва (2009 г.) — 4096 чал.
Геаграфія
Астравы Чанел месцяцца каля паўднёвага ўзбярэжжа амерыканскага штата Каліфорнія і падзяляюцца на 2 групы — паўночную і паўднёвую. Найбуйнейшы востраў Санта-Круз (250 км²) належыць да паўночнай групы. Геалагічная пабудова астравоў сведчыць, што яны былі ўтвораны вулканічнай дзейнасцю каля 15 млн гадоў таму. У апошні ледавіковы перыяд складалі адзіны масіў сушы, пазней затоплены акіянам. Усе астравы гарыстыя. Найвышэйшая вяршыня пік Дэвілс (740 м) знаходзіцца на востраве Санта-Круз.
Прырода
Большасць тэрыторыі астравоў Чанел уяўляюць сабою аголеныя скалы і ўзгорыстыя прэрыі з багатым разнатраўем і хмызнякамі. Таксама сустракаюцца рэшткі старажытных лясоў з рэдкімі відамі хвоі, дуба і мальвы і балоты. На астравах добра прыжылася ўвезеная іспанцамі масліна.
Наземная фаўна характарызуецца значнай колькасцю эндэмічных відаў. Астравы насяляюць птушкі, ластаногія, паўзуны, амфібіі. Захаваўся рэдкі эндэмічны від скунса. Эндэмічны від мясцовай лісы амаль знік у канцы XX ст. з-за распаўсюджання здзічэлых сабак. У мінулым на востраве Санта-Круз таксама сустракалася рэдкая здзічэлая парода авечак (у нашы дні ў заапарках захавалася каля 200 жывёл).
Гісторыя
Людзі з'явіліся на астравах Чанел каля 9 тысячагоддзя да н. э. Да прыбыцця еўрапейцаў яны былі населены індзейцамі чумашамі і тонгва. На іспанскіх картах архіпелаг з'явіўся ў 1602 г. З канца XVIII ст. індзейцы знаходзіліся пад уплывам каталіцкіх місіянераў. Да 1821 г. яны пакінулі архіпелаг і перасяліліся на мацерыковую частку Каліфорніі. Мексіканскі ўрад выкарыстоўваў астравы для высылкі крымінаьных злачынцаў, тут вялася гаспадарчая дзейнасць. У 1850 г. архіпелаг быў далучаны да ЗША. У другой палове XX ст. ён выкарыстоўваўся амерыканскімі ваеннымі для выпрабавання зброі.
Ахова
У наш час населены толькі 2 астравы паўднёвай групы архіпелага Чанел. Паўночная група і 1 востраў паўднёвай групы ўваходзяць у склад нацыянальнага парка і нацыянальнага марскога запаведніка Чанел. Астравы з'яўляюцца папулярным месцам для наведвання турыстамі, якія знаёмяцца з дзікай прыродай.
Данскі фронт
Данскі́ фронт — аператыўна-стратэгічнае аб'яднанне ў узброеных сілах СССР падчас Вялікай Айчыннай вайны. Фронт адыграў адну з найважнейшых роляў у Сталінградскай бітве.
Сталінградская бітва
Фронт практычна пачаў сваё існаванне 1 кастрычніка 1942 года. На момант стварэння Данскога фронту яго войскі трывала замацаваліся на рубяжы ў міжрэччы Волгі і Дона і вялі актыўную абарону. Асноўная дырэктыва стаўкі патрабавала ад войскаў фронту ўтрымліваць мяжу па рацэ Дон, два важных плацдарма на паўднёвым беразе ракі і контрударамі у міжрэччы аказваць падтрымку Сталінградскаму фронту ў яго задачы па ўтрыманню Сталінграда. У кастрычніку 1942 года фронт сіламі 24-й і 66-й армій праводзіць наступальную аперацыю па скоўванню ў міжрэччы групоўкі войскаў праціўніка.
Каб палегчыць становішча 62-й арміі, 19 кастрычніка 1942 года (панядзелак) з раёна паўночней горада перайшлі ў наступ войскі Данскога фронту. Генералу Ракасоўскаму ставіліся рашучыя задачы: прарваць абарону праціўніка, злучыцца з войскамі Сталінградскага фронту, „вынішчыць варожую групоўку, прарваўшуюся да ракі Волга“.
Дадзеная аперацыя дазволіла перагрупаваць і засяродзіць войскі для аперацыі «Уран». У канцы кастрычніка з падпарадкавання Данскога фронту выведзеныя 63-я і 21-я арміі, якія размяшчаліся на яго правым крыле, і перападпарадкаваныя Паўднёва-Заходняму фронту.
4 лістапада камандаванне фронту атрымала задачы па маючай адбыцца аперацыі. Войскі Данскога фронту 19 лістапада павінны наступаць з плацдарма ў Клецкай і з раёна Качалінскай. Разграміўшы супрацьстаяўшыя нямецкія войскі, прасоўвацца ў агульным кірунку на Верцячы і ва ўзаемадзеянні з войскамі Паўднёва-Заходняга фронту акружыць і знішчыць праціўніка ў малой лукавіне Дона. Пасля гэтага, сумесна з войскамі Сталінградскага фронту, прыступіць да знішчэння асноўнай варожай групоўкі, акружанай у раёне Сталінграда. Да гэтага часу ў распараджэнне камандавання фронту з складу Паўднёва-Заходняга фронту вяртаецца 21-я армія. Асаблівая роля адводзілася прымыкаючай да пазіцый Паўднёва-Заходняга 65-й арміі генерал-лейтэнанта Паўла Іванавіча Батава, якая сумесна з сіламі суседняй 21-й арміі павінна была, прарваўшы фронт, наступаць у паўднёва-ўсходнім напрамку на хутар Верцячы. На часці 24-й арміі генерал-маёра І. В. Галаніна ўскладалася складаная задача па прарыву фронту ў раён, які прымыкае да ўсходняга берага Дона, і, па меры магчымасцяў, прасоўвання ў напрамку хутара Верцячы, з мэтай перашкодзіць адыходу на гэты бераг ракі варожых войскаў, якія дзейнічалі супраць 65-й і 21-й армій. Камандуючаму 66-й арміяй Аляксею Сямёнавічу Жадаву ставілася задача па скоўванню войскаў праціўніка ў раёне міжрэччы. У працэсе наступлення 24-я армія, з прычыны сваёй агульнай слабасці, асаблівага поспеху ў ажыццяўленні пастаўленых задач не дасягнула. 65-я армія з пастаўленымі перад ёй задачамі ў цэлым справілася. У выніку наступлення шматтысячная групоўка праціўніка ў раёне Сталінграда апынулася блакаваная ў кальцы, паўночна-заходнюю палову якога ўяўлялі войскі Данскога фронту.
Камандаванне фронту
Камандуючы: Члены Ваеннага Савета: Начальнік штаба:
Кашкурына
Кашкурына (Кашкурино) — вёска ў Дзямідаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Цітоўшчынскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Біблейскі слоўнік Істана
Біблейскі слоўнік Істана, вядомыя таксама як Ілюстраваны Біблейскі Слоўнік, 3-га выдання ад Мэцью Джорджа Істана (1823—1894), які быў апублікаваны ў 1897 годзе  — даведнік па Бібліі.
Інстытут прыкладной фізікі НАН Беларусі
Інстытут прыкладной фізікі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі быў утвораны ў 1963 годзе як Аддзел фізікі неразбуральнага кантролю Акадэміі навук БССР. У 1980 годзе пераўтвораны ў Інстытут прыкладной фізікі АН БССР. Галоўным навуковым кірункам інстытута з’яўляецца распрацоўка фізічных асноў, новых метадаў і сродкаў кантролю якасці прамысловых вырабаў і тэхнічнай дыягностыкі. Знаходзіцца на вуліцы Акадэмічная, 16.
Махова (гміна)
Махо́ва (Mochowo) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Сярпэцкага павета Мазавецкага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Махове. Плошча гміны складае 143,57 км². Станам на 2004 год у гміне Махова пражывалі 6309 чалавек, шчыльнасць — 43,9 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 40 салецтваў.
Новае Палюдава
Но́вае Палю́дава (, Новое Полюдово) — вёска ў Талачынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Воўкавіцкага сельсавета.
У 1924—1954 гадах цэнтр Палюдаўскага сельсавета. Да 2004 года вёска ўваходзіла ў склад Жукнеўскага сельсавета.
Сідараўка (прыпыначны пункт)
Сі́дараўка (, Сидоровка)  — прыпыначны пункт Магілёўскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Аршанскім раёне Віцебскай вобласці. Размешчаны за 1,4 км на паўночны ўсход ад вёскі Сідараўка; на лініі Орша-Цэнтральная — Крычаў I, паміж станцыяй Руміна і прыпыначным пунктам Ермалоўка.
Монмутшыр
Монмутшыр (Sir Fynwy, Monmouthshire) — унітарная адміністрацыйная адзінка Уэльса, адно з гістарычных графстваў Уэльса. Значныя гарады — Монмут, Аск, Калдыкат, Абергавэні, Чэпстаў.
Санта-Круз (востраў)
Санта-Круз (Santa Cruz) — найбуйнейшы востраў у групе астравоў Чанэл. Адміністрацыйна належыць да амерыканскага штата Каліфорнія. Плошча - 250 км². Сталага насельніцтва няма.
Геаграфія і прырода
На востраве Санта-Круз выяўлена 600 відаў раслін, якія размеркаваны па 10 розных экалагічных зонах. Сустракаюцца лясныя гаі і забалочаныя мясціны. Наземная фаўна прадстаўлена 140 відамі птушак, 11 відамі сысуноў, 5 відамі паўзуноў, 3 відамі амфібій. На берагах спыняюцца ластаногія.
Гісторыя
Востраў Санта-Круз быў населены каля 9000 гадоў таму. Да прыходу еўрапейцаў тут жылі індзейцы-чумашы. Востраў быў пазначаны на іспанскіх картах толькі ў 1602 г. Да 1822 г. чумашы пакінулі Санта-Круз і перасяліліся на мацерыковую частку Каліфорніі. Пасля 1821 г. мексіканскі ўрад выкарыстоўваў востраў для высылкі крымінальных злачынцаў. У 1839 г. ён быў перададзены ў маёмасць сям'і Кастыльера, якая здолела захаваць свае правы нават пасля далучэння Каліфорніі да ЗША. Санта-Круз выкарыстоўваўся як жывёлагадоўчая ферма. З 1857 г. востраў некалькі разоў мяняў уладальнікаў, пакуль у 1936 г. не быў набыты штатам Каліфорнія.
Ахова
Востраў Санта-Круз уключаны ў ахоўваемыя зоны нацыянальнага парка і марскога нацыянальнага запаведніка Чанел. Востраў наведваюць турысты. Для іх адкрыты невялікі аэрапорт, порт і гасцінная зона.
Герман Гедройц
Герман Гедройц (Herman Giedroyć; ? — ) — рэлігійны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага.
Біяграфія
Паходзіў з княжацкага роду Гедройцаў.
Вуліца Брыкета (Мінск)
Размяшчэнне
Пачынаецца ад скрыжавання з вуліцай Прытыцкага, заканчваецца тупіком у раёне дома 37. Таксама перасякаецца з вуліцамі Акадэміка Вышалескага і Акадэміка Жэбрака. Ідзе паралельна МКАД, ад якога знаходзіцца на адлегласці 500 метраў. Ад пачатку і да скрыжавання з вуліцай Акадэміка Вышалескага ўяўляе сабой амаль што бульвар з зялёнай паласой пасярэдзіне.
Грамадскі транспарт
Рух грамадскага транспарту непасрэдна па вуліцы адсутнічае, але на вуліцы Прытыцкага ёсць прыпынак «Брыкета», на якім спыняецца шэраг аўтобусных маршрутаў. Паблізу размешчана станцыя метро «Каменная Горка».
Лонда
Лонда (Londa) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Таскана, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Фларэнцыя.
Насельніцтва складае 1840 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 31 чал./км². Займае плошчу 59 км². Паштовы індэкс — 50060. Тэлефонны код — 055.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Immacolata Concezione.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Аляксандрас Якшэвічус
Аляксандрас Якшэвічус (Aleksandras Jakševičius,, Шаўлі, Расійская імперыя (цяпер Шаўляй, Літва)  — , Вільнюс) — літоўскі і беларускі партыйны дзеяч, публіцыст, перакладчык і рэвалюцыянер, адзін са стваральнікаў Камуністычнай партыі Літвы.
Біяграфія
Працаваў у чыгуначных майстэрнях Гомеля, настаўнічаў у Мінску. Наркам шляхоў зносін у Літбеле. У 1931-32 рэдактар газеты «Raudonasis artojas» у Мінску. Пераклаў на літоўскую мову «ТВТ» Я.Маўра. 26 лістапада 1936 арыштаваны у Мінска. Асуджаны 5 кастрычніка 1937 пазасудовым органам НКВД як «член контррэвалюцыйнай нацыянал-фашысцкай арганізацыі» і за «антысавецкую дзейнасць» да 10 гадоў ППК. Пакаранне адбываў разам з паэтам С. Шушкевічам. Пасля вайны жыў у Вільнюсе. Рэабілітаваны 9 снежня 1954.
Быў жанаты, меў дзіця.
Тосна (рака)
Тосна — рака ў Ленінградскай вобласці, левы прыток Нявы. Назва паходзіць ад славянскай асновы «Тъсьнъ» — вузкая.