cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Іаан Капістран
Біяграфія
У Брэслау ён прысудзіў 40 яўрэяў да спалення. Падобнага роду жорсткасці чыніў і ў іншых месцах Сілезіі, а таксама ў Кракаве. З-за таго, што яго старанні схіліць германскіх князёў да крыжовага паходу на туркаў засталіся безпаспяховымі, ён самастойна сабраў войска ў 60 тыс. чалавек, павёў яго ў Венгрыю і шмат у чым спрыяў зняццю аблогі Бялграда туркамі (1456), але неўзабаве памёр ад чумы.
Папа Аляксандр VIII кананізаваў Капістрана ў 1690 г.
Галіна Іванаўна Фадзеева
Галіна Іванаўна Фадзеева (нар., станцыя Нянь-Цзы-Шань, КУЧ, Кітай) — беларускі архітэктар.
Біяграфія
Скончыла ў 1947 годзе Новасібірскі інжынерна-будаўнічы інстытут. У 1947—1967 гадах працавала ў інстытуце «Новасібграмадзянпраект». У 1967—1983 галоўны архітэктар праектаў інстытута «Мінскпраект».
Член Саюза архітэктараў СССР з 1951 года. Пражываў у Мінску.
Творчасць
Асноўныя работы: генеральныя планы Новасібірска, шэрагу сярэдніх і малых гарадоў Новасібірскай вобласці (1947—1967), Мінска (1967—1983; усе ў сааўтарстве), галіновыя праекты развіцця гарадской гаспадаркі (1972—1976). Аўтар праектаў арганізацыі і планіроўкі гарадскіх зон адпачынку «Зялёны дыяметр» (1975), планіроўкі і будаўніцтва жылых раёнаў па вул. Валгаградскай, Зялёны Луг 6—8 (1975), Уручча 1—3 (1977) у Мінску.
Узнагароды
Прэмія Савета Міністраў СССР (1985) за распрацоўку генплана Мінска на 2000 г. (1982).
NGC 6749
NGC 6749 (іншыя абазначэнні — GCL 107, OCL 91) — шаравое скопішча ў сузор’і Арол.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Юбілейны медаль «65 год Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»
Юбіле́йны меда́ль «65 год Перамо́гі ў Вялі́кай Айчы́ннай вайне́ 1941—1945 гг.» — дзяржаўная ўзнагарода Рэспублікі Беларусь. Заснавана 5 студзеня 2010 г.
Прадстаўленне да ўзнагароды і ўзнагароджванне
Медаль прысуджаецца ў гонар перамогі савецкіх войскаў у Вялікай Айчыннай вайне.
Да ўзнагароджвання прадстаўляюцца:
Феська
Фе́ська — беларускі дойлід другой паловы XVII стагоддзя з Магілёва. Пабудаваў у 1679—1681 гадах Магілёўскую ратушу.
Крыштоф Нарушэвіч
Крыштоф Нарушэвіч (каля 1570 — 1630) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага. Надворны (1615—1618) і вялікі (1618—1630) падскарбі літоўскі.
Біяграфія
Вучыўся за мяжой, падарожнічаў па Германіі і Італіі. У 1611 перайшоў з кальвінізму ў каталіцтва. Лоўчы вялікі літоўскі ў 1613—1624, падскарбі надворны літоўскі з 1615, падскарбі вялікі літоўскі з 1618, адначасова вялікі пісар літоўскі, стараста ушпальскі і навадворскі.
Валодаў Ганусішкамі ў Троцкім павеце, Мажэйкавам і Лебядой у Лідскі павеце.
Сям'я
Паходзіў з роду Нарушэвічаў герба «Вадвіч». Сын Мікалая Яна, падскарбія літоўскага, і яго жонкі Барбары Кунцэвіч, брат Мікалая і Яна. Ажаніўся з Альжбетай Шымковіч. Пакінуў сыноў:
Плоскае (Кобрынскі раён)
Пло́скае (, Плоское) — вёска ў Кобрынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Хідрынскага сельсавета.
Ілжа
Ілжа (Iłża) — горад у Польшчы, за 140 км на поўдзень ад цэнтра Варшавы. Уваходзіць у склад Радомскага павета Мазавецкага ваяводства, сядзіба вяскова-гарадской гміны Ілжа. Займае плошчу 15,83 км². Насельніцтва 4,9 тыс. чалавек (на 2018).
Печышча (Аршанскі раён)
Печышча — вёска ў Аршанскім раёне Віцебскай вобласці, у складзе Барздоўскага сельсавета.
Размешчана за 16 км на паўднёвы ўсход ад Оршы. Побач вёсцы праходзіць аўтадарога Крычаў — Орша — Лепель (Р15) і чыгунка Крычаў — Орша.
Цэйтлін
Цэйтлін — яўрэйскае матранімічнае прозвішча, утворанае ад імя Цэйтл. Вядомыя носьбіты:
Бертыль Олін
Бертыль Готхард Олін (Bertil Gotthard Ohlin;, Кліпан - , Валадален) — шведскі эканаміст. Лаўрэат Нобелеўскай прэміі па эканоміцы (1977) «за першапраходны ўклад у тэорыю міжнароднага гандлю і міжнароднага руху капіталу». Атрымаў навуковую ступень па матэматыцы і статыстыцы ў універсітэце Лунда (1917), ступень магістра эканомікі ў Гарвардзе (1923). Доктарскую ступень атрымаў у Стакгольмскім універсітэце. Выкладаў у Капенгагенскім універсітэце і Стакгольмскай школе дзелавой адміністрацыі. Быў членам шведскага парламента, міністрам гандлю, прадстаўніком Швецыі ў Еўрапейскім савеце. Згодна з законам Хекшера-Олін, ва ўмовах свабоднага гандлю дасягаецца раўнавага цэн фактараў вытворчасці ў розных краінах, і, такім чынам, агульная эканамічная раўнавага. У даследаваннях выкарыстаў метад «выдаткі-выпуск».
NGC 6750
NGC 6750 (іншыя абазначэнні — PGC 62671, UGC 11389, MCG 10-27-6, ZWG 302.8, KAZ 282, IRAS18598+5905) — спіральная галактыка (Sc) ў сузор’і Дракон.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Аляксандр Рыгоравіч Марозаў
Аляксандр Рыгоравіч Марозаў (Александр Григорьевич Морозов;, Масква) — рускі пісьменнік.
Біяграфія
У 1968 годзе скончыў філалагічны факультэт Маскоўскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя М. В. Ламаносава. У студэнцкія гады, пачынаючы з 1965 года, уваходзіў у літаратурнае аб’яднанне маладых паэтаў «СМОГ».
Працаваў у гатетах «Московский комсомолец», «Литературная газета», рэдактарам ​​кніг серыі «Эўрыка» у выдавецтве «Молодая гвардия», рэдактарам ​​багаслоўскага аддзела ў часопісы «Журнал Московской Патриархии» (1985—1988), адказным сакратаром праўлення Міжнароднага фонда славянскага пісьменства і культуры.
Творчасць
Першы раман «Чужыя лісты» напісаў ў 1968 годзе і паказаў рукапіс свайму універсітэцкаму выкладчыку, літаратуразнаўцу Уладзіміру Турбіну, які напісаў да яго рэкамендацыю і параіў Марозаву звярнуцца ў часопіс «Новый мир». Але часопіс адхіліў раман, і надрукаваць яго ўдалося толькі ў 1997 годзе. Марозаў атрымаў за яго прэмію «Рускі Букер».
Крытыка
Руская пісьменніца Ірына Палянская называе раман «Чужыя лісты» плагіятам, самога аўтара — плагіятарам, а таксама абвінавачвае А. Марозава ў прысваенні чужых лістоў, якія знайшоў паэт Уладзімір Алейнікаў на руінах старога дома ў Астанкіна, і напісанні на аснове іх рамана «Чужыя лісты».
NGC 6751
NGC 6751 (іншае абазначэнне — PK 29-5.1) — планетарная туманнасць у сузор’і Арол.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Юбілейны медаль «70 год Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»
Прадстаўленне да ўзнагароды і ўзнагароджванне
Медаль прысуджаецца ў гонар перамогі савецкіх войскаў у Вялікай Айчыннай вайне.
Да ўзнагароджвання прадстаўляюцца:
Агульны тыраж медалёў склаў 77000 штук. Вытворчасцю медалёў займалася прадпрыемства «СЭНС-ГЕРАЛЬДЫКА»
Алігархія
Аліга́рхія (ὀλιγαρχία (oligarchia) — «улада нямногіх», ад ὀλίγος (oligos) — «нямногія» і ἀρχή (arche) — «улада») — палітычны рэжым, пры якім улада знаходзіцца ў руках параўнальна малалікай групы грамадзян (напрыклад, прадстаўнікоў буйнога манапалізаванага капіталу ) і, часам, абслугоўвае іх асабістыя і групавыя інтарэсы, а не інтарэсы ўсіх грамадзян. Інакш кажучы, улада і капітал сканцэнтраваны ў адных руках. Алігархі — члены алігархіі, могуць або самі быць членамі ўрада, або аказваць вырашальны ўплыў на яго фарміраванне і прыняцце рашэнняў у сваіх асабістых і групавых інтарэсах.
Алігархія ў антычнай палітыцы
Арыстоцель лічыў дэмакратыю меншым злом, чым алігархію, дзякуючы большай стабільнасці дэмакратычнага дзяржаўнага ладу. Ён лічыў любую алігархію недасканалай. Так, апісваючы дзяржаўны лад Спарты з яе «ратацыйнай» алігархіяй эфораў, якая абмяжоўвала ўладу цароў, Арыстоцель пісаў: «Дрэнна ідзе справа з эфорыяй. Гэта ўлада ў іх кіруе найважнейшымі галінамі кіравання. Папаўняецца ж яна з асяроддзя ўсяго грамадзянскага насельніцтва, так што ў склад урада трапляюць часцяком людзі зусім бедныя, якіх … лёгка можна падкупіць».
Зрэшты, і распаўсюджанае ў яго час меркаванне пра неабходнасць маёмаснага цэнзу пры абранні найбольш дастойных — як гэта адбывалася ў Карфагене — Арыстоцель таксама адпрэчваў з-за фактычнай «куплі ўлады».
Сучасныя вызначэнні
У СССР паліты-эканамічная літаратура пазначала «алігархію» як рэжым, пры якім палітычная ўлада належыць вузкаму колу людзей (напрыклад, найбольш багатых асоб).
Пяркі
Пяркі́ (, Перки) — вёска ў Кобрынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Хідрынскага сельсавета.
Прыгузкі
Прыгузкі — вёска ў Аршанскім раёне Віцебскай вобласці, у складзе Барздоўскага сельсавета.
Размешчана за 14 км на паўднёвы ўсход ад Оршы. Побач вёскі праходзіць аўтадарога Крычаў — Орша — Лепель (Р15) і чыгунка Крычаў - Орша.
Мытная плошча (Львоў)
Мытная плошча — плошча ў Лычакіўскім раёне Львова (Украіна) побач з гістарычным цэнтрам.
Агульная характарыстыка
Плошча невялікая, з бакамі каля 60-80 метраў. З’яўляецца важным транспартным вузлом, праз яе праходзіць большасць трамвайных маршрутаў горада, а таксама шмат гарадскіх і прыгарадных аўтобусных маршрутаў. Заходнюю частку плошчы перасякае вуліца Уладзіміра Віннічэнкі, у паўночнай частцы пачынаецца вуліца Лычакіўская, а ў паўднёва-ўсходняй — вуліца Паўла Рымляніна.
Уздоўж заходняй часткі плошчы цягнуцца муры касцёла і кляштара бернардзінцаў з Глінянскай брамай, уздоўж усходняй часткі — касцёл кларысак з жылым корпусам. Сёння ў касцёле размешчаны музей сакральнай барочнай скульптуры, а ў жылым корпусе — паліграфічны каледж Украінскай акадэміі друкарства). У паўднёва-ўсходняй частцы плошчы размешчаны невялічкі сквер і фантан.
Назва плошчы паходзіць ад таго, што з 1782 года ў памяшканнях манастыра размяшчалася аўстрыйская мытня.
Касцёл Найсвяцейшай Дзевы Марыі Ружанцовай (Белаазёрск)
Касцёл Найсвяцейшай Дзевы Марыі Ружанцовай — мураваны касцёл у горадзе Белаазёрск Бярозаўскага раёна Брэсцкай вобласці.
Гісторыя
30 мая 1993 года была адпраўлена першая Святая Імша ў Белаазёрску ў доме спадарыні Ванды Антонаўны Шаўцовай, у якой удзельнічала 16 вернікаў, а Святую Імшу ўзначаліў кс. Андрэй Мажэц. 20 чэрвеня 1993 года вернікі атрымалі дазвол на малітву ў Доме культуры. На працягу больш дзесяці гадоў маліліся яшчэ ў іншых месцах.
4 студзеня 2004 года атрымалі дазвол на малітву ў будынку ЖКГ.
Вясной 2013 года ксёндз біскуп Антоній Дзям’янка пачаў клапаціцца пра тое, каб вернікі Белаазёрска маглі мець сваю святыню. Дзякуючы Вячаславу Леанідавічу Дамброўскаму, былому старшыні Белаазёрскага гарвыканкама, вернікі атрымалі пляц пад будаўніцтва касцёла.
1 верасня 2013 года распачалося будаўніцтва новага касцёла. Адказнасць за кіраванне будоўляй узялі на сябе мясцовыя парафіяне Юрый і Віталь Мастыкі. Архітэктар касцёла — Рыгор Антонавіч Зілінскі.
21 снежня 2014 года ў Белаазёрску адбылося асвячэнне касцёла і ўрачыстая закладка вуглавога каменя на будаўніцтва новай святыні. На ўрачыстую падзею прыбыў біскуп Пінскі Антоні Дзям’янка.
NGC 6752
NGC 6752 (іншыя абазначэнні — GCL 108, ESO 141-SC30) — шаравое скопішча ў сузор’і Паўлін.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Анкудскі вялікі камень
«Вялікі камень» Анкудскі — валун у Ашмянскім раёне Гродзенскай вобласці. Размешчаны за 0,5 км на паўночны ўсход ад вёскі Анкуды, на збочыне дарогі да станцыі Ашмяны з усходняга ўскрайку былога школьнага парку. Геалагічны помнік прыроды мясцовага значэння.
Міхаіл Ануфрыевіч Багдановіч
Міхаіл Ануфрыевіч Багдановіч (нар., Капыль — , Сыктыўкар, Комі АССР) — беларускі навуковец-медык. Дацэнт (1936), кандыдат медыцынскіх навук (1937).
Біяграфія
Нарадзіўся ў сялянскай сям’і. Скончыў вышэйшае пачатковае вучылішча ў вёсцы Раманава Слуцкага павета ў 1918 годзе. Працаваў прыватным настаўнікам у Капылі (1918), сакратаром зямельнага і харчовага аддзелаў Камыльскага рэвалюцыйнага камітэта (1918—1919). У 1919—1922 быў радавым Чырвонай арміі (Слуцкі асобы батальён). У 1922 паступіў на працоўны факультэт БДУ. Скончыў медыцынскі факультэт БДУ ў 1927 годзе.
У 1931—1933 быў аспірантам 2-й тэрапеўтычнай клінікі і асістэнтам 1-й тэрапеўтычнай клінікі. Дырэктар Беларускага медыцынскага інстытута (1933—1934), дацэнт кафедры шпітальнай тэрапіі Мінскага медыцынскага інстытута (1935—1938 гг.), адначасова кансультант-тэрапеўт 4-га лячэбна-санітарнага упраўлення Наркамздрава БССР.
Арыштаваны 30 ліпеня 1938 года ў Менску. Асуджаны асобай нарадай пры НКУС 5 жніўня 1939 года за «шпіёнскую дзейнасць на карысць польскіх разведорганаў» да 5 гадоў папраўча-працоўных работ. Этапаваны ва Усць-Вымскі канцлагер НКУС Комі АССР. Працаваў доктарам у турме НКУС. Загінуў у зняволенні. Рэабілітаваны трыбуналам БВА 23 сакавіка 1956 года.
Ян Нарушэвіч (сын Крыштафа)
Ян Нарушэвіч (? — 1663) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага.
Біяграфія
Паходзіў з роду Нарушэвічаў герба «Вадвіч», сын Крыштафа, падскарбія літоўскага, і Альжбеты Шымковіч. Меў братоў Станіслава і Аляксандра Крыштафа.
Вучыўся ў Інгальштаце, Падуі і Балонні.
Цівун вяшнянскі з 1638, чашнік вялікі літоўскі ў 1661, падскарбі надворны літоўскі з 1661.
Фрэд Зінавац
Фрэд Зінавац (Fred Sinowatz; 5 лютага 1929, Нойфельд-на-Лайта, Бургенланд, Аўстрыя — 11 жніўня 2008, Вена, Аўстрыя) — аўстрыйскі дзяржаўны і палітычны дзеяч.
Фрэд Зінавац нарадзіўся ў Бургенландзе ў харвацкай сям'і. Скончыў філасофскі факультэт Венскага універсітэту. Атрымаў ступень доктара філасофіі. Актыўны член СПА. Старшыня ландтага Бургенланд ў 1964—1966 гадах. Член зямельнай савета Бургенланд ў 1966—1971, адказваў за пытанні культуры.
Міністр адукацыі і мастацтваў у сацыялістычным урадзе Бруна Крайскага ў 1971—1983 гадах. Правёў шэраг рэформаў у сістэме адукацыі, накіраваных на павышэнне сацыяльнай абароненасці навучэнцаў, і выкладчыкаў, павышэння даступнасці адукацыі. У 1981 годзе пасьля адстаўкі з пасады віцэ-канцлера Ханеса Андроша, доўгі час быў бліжэйшым памочнікам Крайскага і разглядаўся як яго верагодны пераемнік, Зиновац заняў, акрамя міністэрскай пасады, таксама пасаду віцэ-канцлера.
У 1983 годзе, пасля таго, як СПА страціла абсалютная большасць у парламенце, шматгадовы канцлер краіны Бруна Крайскага сышоў у адстаўку. Фрэд Зиновац сфармаваў новы ўрад краіны, зараз ужо кааліцыйны, з удзелам прадстаўнікоў АНП. У тым жа годзе Фрэд Зиновац быў абраны новым старшынёй Сацыялістычнай партыі.
У 1984 годзе ўрады Зиновац давялося сутыкнуцца з сур'ёзнымі пратэстамі супраць планаў па будаўніцтве гідраэлектрастанцыі ў Хайнбург.
Ўрада Зінаваца таксама давялося вырашаць праблемы буйнога дзяржаўнага сектара эканомікі краіны, асабліва гіганцкага прамысловага канцэрна Voest-Alpine AG, і ў 1985 годзе было прынята рашэнне аб яго частковую прыватызацыю.
Значны шкоду дзелавой рэпутацыі Аўстрыі нанёс скандал з выяўленнем 1985 гады ў партыі аўстрыйскага віна, прызначанага для экспарту ў Нямеччыну, антыфрызу.
У 1986 годзе Фрэд Зінавац сышоў у адстаўку ў знак пратэсту супраць абрання прэзідэнтам Аўстрыі Курта Вальдхайма, якога абвінавачвалі ў службе ў войсках СС у гады Другой сусветнай вайны.
Зінавац заставаўся на чале Сацыялістычнай партыі да 1988 года. Апошнія гады пражыў у Бургенландзе.
Станіслаў Нарушэвіч (сын Крыштафа)
Біяграфія
У 1622 вучыўся ва ўніверсітэце Інгальштата (Германія). Служыў пры двары Жыгімонта III.
Староста лідскі ў 1629—1646, навадворскі з 1630. Вялікі пісар літоўскі з 1630, адначасова рэферэндар вялікі літоўскі ў 1642—1650. Пасол на соймы 1632 (удзельнічаў у элекцыі Уладзіслава IV), 1633, 1637, 1648, 1649. Быў даверанай асобай Сапегаў на каралеўскім двары.
Сям'я
Паходзіў з роду Нарушэвічаў герба «Вадвіч». Сын Крыштафа, падскарбія ВКЛ, і яго жонкі Альжбеты Шымковіч, брат Яна і Аляксандра Крыштафа.
Ажаніўся з Ганнай (каля 1615 — 1668), дачкой аршанскага старосты Аляксандра Сапегі.
Пакінуў дачок Канстанцыю, якая была замужам за Уладзіславам Карэнгам, і Яну Тэадору, якая выйшла спачатку за смаленскага кашталяна Яна Ісайкоўскага, а потым за польнага гетмана літоўскага Яна Агінскага.
Факультэт механізацыі сельскай гаспадаркі БДСГА
Факультэт механізацыі сельскай гаспадаркі — адзін з факультэтаў Беларускай дзяржаўнай сельскагаспадарчай акадэміі.
Гісторыя
Факультэт заснаваны ў 1947 годзе. Выбітнымі выпускнікамі факультэта з’яўляюцца А. М. Калінін і А. М. Ісачэнка.
Спецыяльнасці
У цяперашні час факультэт вядзе падрыхтоўку спецыялістаў з вышэйшай адукацыяй па трох спецыяльнасцях першай ступені вышэйшай адукацыі, такіх як: «тэхнічнае забеспячэнне працэсаў сельскагаспадарчай вытворчасці» (вочная і завочная формы атрымання адукацыі), «тэхнічнае забеспячэнне працэсаў сельскагаспадарчай вытворчасці» (скарочаны тэрмін навучання, вочная і завочная формы атрымання адукацыi, «тэхнічнае забеспячэнне меліярацыйных і водагаспадарчых работ» (вочная форма атрымання адукацыі). На другой ступені вышэйшай адукацыі падрыхтоўка вядзецца па спецыяльнасці «тэхнічнае забеспячэнне працэсаў сельскагаспадарчай вытворчасці» (вочная і завочная формы атрымання адукацыі) з прысваеннем кваліфікацыі «магістр тэхнічных навук».
Асаблівая ўвага на факультэце надаецца паглыбленай практыка-арыентаванай падрыхтоўцы спецыялістаў. Студэнты праходзяць практыку ў вучэбна-вытворчай майстэрні і на навучальным палігоне, на машынабудаўнічых, рамонтных і сельскагаспадарчых прадпрыемствах. Працуючы ў складзе механізаваных атрадаў, студэнты факультэта займаюць прызавыя месцы ў абласных, рэспубліканскіх і міжнародных конкурсах.
Выпускнікі факультэта размяркоўваюцца для працы ў сельскагаспадарчыя арганізацыі, арганізацыі тэхнічнага сэрвісу, навукова-даследчыя інстытуты, праектныя арганізацыі, машынавыпрабавальныя станцыі.
Кафедры
У склад факультэта ўваходзяць шэсць кафедраў, аснашчаных сучасным абсталяваннем, вучэбны палігон, вучэбна-вытворчая майстэрня і дыягнастычная станцыя аўтамабіляў. На факультэце працуе высокакваліфікаваны прафесарска-выкладчыцкі склад, з якіх 8 дактароў навук, прафесараў, 39 кандыдатаў навук. На факультэце навучаюцца 788 студэнтаў.
V (альбом)
«V» — пяты студыйны альбом беларускага гурта «Akute», які выйшаў у 2019 годзе.
Спіс аб’ектаў PGC (900001—901000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (900001—901000)
Шчука
Шчука — шматзначны тэрмін
NGC 6754
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Валерый Юр’евіч Каршакевіч
Валерый Каршакевіч (нар., Краснадар) — беларускі футбаліст, абаронца казахстанскага клуба «Елімай» з Семея.
Клубная кар’ера
Нарадзіўся ў Краснадары на радзіме маціа ва ўзросце 4-5 гадоў рамаз з бацькамі пераехаў у Мар’іну Горку, дзе і пачаў займацца футболам. Некаторы час займаўся ў школе мінскага «Дынама», дарослую кар’еру пачынаў ў «Маладзечне», потым гуляў за дубль салігорскага «Шахцёра» і наваполацкага «Нафтана». З 2009 года быў іграком жодзінскага «Тарпеда», з 2010 года трывала трапляў у асноўны склад.
У жніўні 2013 года пакінуў Жодзіна і стаў іграком брэсцкага «Дынама». У Брэсце адразу замацаваўся ў аснове, гуляў на пазіцыі цэнтральнага абаронцы, дзе замяняў траўміраванага капітана каманды Яўгена Клапоцкага.
У студзені 2014 года падпісаў кантракт з бабруйскай «Белшынай». У складзе «Белшыны» замацаваўся на пазіцыі цэнтральнага абаронцы, дзе чаргаваўся з Міхаілам Гарбачовым і Арцёмам Бобухам.
У студзені 2015 года пакінуў «Белшыну» па заканчэнні кантракта. Неўзабаве далучыўся да стану мікашэвіцкага «Граніта» і ў лютым падпісаў кантракт з клубам. Спачатку быў асноўным цэнтральным абаронцам мікашэвічцаў, але з лета стаў пераважна выхадзіць на замену.
У студзені 2016 года пасля прагляду зноў стаў іграком «Тарпеда-БелАЗ». У сезоне 2016 быў адным з асноўных цэнтральных абаронцаў жодзінцаў. У студзені 2017 года пакінуў «Тарпеда-БелАЗ» і далучыўся да «Слуцка». Пазней часова пакінуў стан случан, каб прайсці прагляд у «Іртышы», аднак у выніку вярнуўся і ў лютым падпісаў кантракт са «Слуцкам». Замацаваўся ў якасці асноўнага цэнтральнага абаронцы случан, у сезоне 2017 без замен адгуляў ва ўсіх 30 матчах каманды ў чэмпіянаце Беларусі.
У студзені 2018 года па пагадненні бакоў разарваў кантракт са «Слуцкам», і неўзабаве стаў іграком «Гомеля». У складзе «Гомеля» замацаваўся ў якасці асноўнага цэнтральнага абаронцы. У жніўні 2018 года пакінуў гомельскую каманду і неўзабаве папоўніў склад «Смалявічаў», дзе таксама стаў іграком асновы.
У лютым 2019 года пасля прагляду стаў іграком мінскага «Промня». Неўзабаве «Прамень» пераехаў у Магілёў і аб’яднаўся з мясцовым «Дняпром», і абаронца стаў іграком аб’яднанай каманды, якая атрымала назву «Дняпро». Спачатку заставаўся на лаўцы запасных, пазней стаў з’яўляцца ў стартавым складзе магіляўчан.
У жніўні 2019 года пасля прагляду перайшоў у расійскі клуб «Мардовія», аднак да зімы не мог згуляць за яго з-за забароны на рэгістрацыю новых ігракоў. У студзені 2020 года, такі і не згуляўшы за «Мардовію», падпісаў кантракт з казахстанскім «Таразам». У сезоне 2020 быў трывалым іграком стартавага складу, аднак у лютым 2021 года новы трэнер «Тараза» Вардан Мінасян перастаў разлічваць на беларускага абаронцу. У выніку той неўзабаве далучыўся да «Кызыл-Жара» і ў сакавіку афіцыйна перайшоў у гэты клуб. Замацаваўся ў аснове петрапаўлаўскага клуба. У студзені 2022 года падоўжыў кантракт з «Кызыл-Жарам». Пакінуў петрапаўлаўскую каманду ў студзені 2023 года.
У лютым 2023 года стаў іграком адроджанага семейскага «Елімая».
Міжнародная кар’ера
У 2008 годзе згуляў адзін матч за моладзевую зборную Беларусі.
Грамадзянская пазіцыя
Пасля жорсткага разгону акцый пратэстаў, выкліканых масавымі фальсіфікацыямі на прэзідэнцкіх выбарах 2020 года, збіцця і катаванняў затрыманых пратэстоўцаў, разам з 92 іншымі беларускімі футбалістамі выступіў з асуджэннем гвалту ў Беларусі.
Пугляі
Геаграфія
Размешчана за 9 км на паўднёвы ўсход ад Оршы. Побач вёсцы праходзіць аўтадарога Крычаў — Орша — Лепель (Р15) і чыгунка Крычаў — Орша.
Побач з вёскай знаходзіцца выток ракі Хватаўкі.
Гісторыя
У 1919 годе жыхары вёскі далучыліся да ўзброеннага Гарадзішчанскага паўстання супраць бальшавікоў і супраць мабілізацыі. У вёсцы быў выстаўлены блокпост з кулямётамі, праз які было вырашана не пускаць чырвонаармейцаў. У 1924—1961 гадах цэнтр Пугляйскага сельсавета.
Хамінскі сельсавет
Хамі́нскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Лоеўскага раёна Гомельскай акругі. Цэнтр — вёска Хамінка.
Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Дзятлавіцкага раёна Гомельскай акругі БССР. З 4 жніўня 1927 года ў складзе Лоеўскага раёна. 30 снежня 1927 года сельсавет скасаваны, яго тэрыторыя далучана да Карпаўскага сельсавета.
Канькабежны спорт на зімовых Алімпійскіх гульнях 2018 — 3000 м (жанчыны)
Спаборнітвы па канькабежным спорце сярод жанчын на дыстанцыі 3000 метраў прайшлі 10 лютага 2018 года (Пхёнчхан, Паўднёвая Карэя).
У спаборніцтве прынялі удзел 24 спартсменкі з 13 краін. Увесь п’едэстал занялі прадстаўніцы Нідэрландаў. Упершыню ў кар’еры, алімпійскай чэмпіёнкай стала, услед за ёй размясцілася алімпійская чэмпіёнка 2014 года Ірэн Вюст, замкнула тройку лідараў –.
== Вынік Results == TR = ранейшыя дасягненні, DQ = Дыскваліфікацыя
Mad Crowd
У групе была створана надзвычайная канспірацыя. Удзельнікі перасталі апранацца як скінхэды, пачалі карыстацца выключна «левымі» мабільнымі тэлефонамі, вельмі рэдка сустракаліся паміж сабой адкрыта, не вялі якія-небудзь ідэалагічныя ці тактычныя размовы каля разетак, аддаючы перавагу пісаць свае размовы на паперы.
Склад групоўкі
14 снежня 2005 г, 6 членаў групоўкі апынуліся на лаве падсудных і былі прысуджаныя да розных тэрмінаў зняволення : Таксама ў склад групоўкі ўваходзілі Дзмітрый Баравікоў і Руслан Мельнік, якім на той момант атрымалася схавацца ад правасуддзя. На момант судовага разбору члены групоўкі стварылі заканспіраваную тэрарыстычную арганізацыю, вядомую як Банда Баравікова-Ваяводзіна.
Акцыі
Першымі акцыямі Мэд Краўд сталі збіццё двух кітайскіх студэнтаў на станцыі метро Дастаеўская ў Санкт-Пецярбургу 19 кастрычніка 2002 і напад на грамадзяніна Арменіі 21 снежня таго ж года на платформе Аляксандраўская.
6 красавіка 2003 яны ажыццявілі напад на кафэ Макдональдс (Неўскі пр. 45) і кафэ «Тры прыступкі».
Вярбовыя
Вярбовыя (Salicaceae) — сямейства двухдольных кветкавых раслін.
Апісанне
Дрэвы ці кусты, часам кусцікі (некаторыя арктычныя і субарктычныя віды Salix) з чарговымі, простымі, суцэльнымі, зубчастымі ці лопасцевымі лістамі з прылісткамі, часта ападаючымі. Кветкі ў густых прамастаячых (амаль усе віды Salix) ці вісячых (Populus i Chosenia) аднаполых каташках (каласах ці радзей гронках з вельмі пакарочанымі кветаножкамі), размешчаных у пазухах брактэй (лускавінак), двухдомныя, беспялёсткавыя. У рода Populus чашачка мае выгляд пласцінкі ў мужчынскай кветцы і сподкападобнага ці плюскападобнага ўтварэння ў жаночай. У Salix яна прадстаўлена адным ці дзвюма (радзей трыма-пяццю) дробнымі нектарнымі залозкамі, а ў Chosenia няма нават залозак, і толькі часам жаночыя кветкі маюць дзве маленькія бакавыя залозкі. Тычынак у Populus ад 6 да 49, у Salix — 1-2, рэдка 3, 5 ці да 12, а ў Chosenia — 3-6; ніці свабодныя (Populus і часткова ў некаторых відаў Salix) ці зрослыя толькі асновамі, вельмі рэдка па ўсёй даўжыні; пыльнікі ўскрываюцца ўздоўж. Гінецэй паракарпны, звычайна з 2 упоперак размешчаных карпел, рэдка з 3-4 (некаторыя віды Populus), звычайна з 2-4 сядзячымі рыльцамі. Завязь верхняя, сядзячая ці на кароткай, рэдка на доўгай ножцы; са шматлікімі (Populus) ці з 2-10 семязачаткамі. У Salix вельмі рэдка толькі з адным семязачаткам. Плады — 2, 4-створкавыя каробачкі. Насенне дробнае з пучком валаскоў.
Пашырэнне
Вярбовыя распаўсюджаны галоўным чынам ва ўмераных і халодных абласцях паўночнага паўшар’я, а таксама ў паўднёвых абласцях Паўднёвай Амерыкі, Паўднёвай Афрыкі і Паўднёва-Усходняй Азіі. Адсутнічаюць на Новай Гвінеі і ў Аўстраліі.
Класіфікацыя
У адпаведнасці з сучаснай сістэмай класіфікацыі APG II, прапанаванай групай APG, у сямейства ўключаны наступныя роды:
Захар Міхайлавіч Галадушка
Заха́р Міха́йлавіч Галаду́шка ( — ) — беларускі савецкі партыйны і дзяржаўны дзеяч.
Біяграфія
Скончыў Мінскую Вышэйшую партыйную школу (1935).
У 1928 годзе арганізаваў калгас «Камсамолец», у якім працаваў да 1931 года. З 1939 года загадчык Сектара жывёлагадоўлі ЦК КП(б) Беларусі, у 1940—1941 народны камісар збожжавых і жывёлагадоўчых саўгасаў Беларускай ССР, з пачаткам Вялікай Айчыннай вайны дырэктар саўгаса ў Куйбышаўскай вобласці, з 1943 года адазваны ў Беларусь і зноў прызначаны народным камісарам збожжавых і жывёлагадоўчых саўгасаў, з 1947 года міністр меліярацыі Беларускай ССР.
З кастрычніка 1951 да 1955 — першы сакратар Гомельскага АК КП Беларусі, пасля 1-ы намеснік міністра саўгасаў Беларускай ССР.
З 1958 да 1962 — дэпутат Вярхоўнага Савета СССР.
Авіяўдар па Тагозе
Авіяўдар па Тагозе — інцыдэнт, звязаны з налётам ВПС Эфіопіі на вёску Тагога (Тыграй, Эфіопія) 22 чэрвеня 2021 года падчас Тыграйскага канфлікту. Авіяўдар прывёў да гібелі 64 мірных жыхароў, яшчэ 180 атрымалі раненні.
Атака
Каля поўдня або 1 гадзіны дня ў аўторак 22 чэрвеня 2021 года мясцовы рынак падвергнуўся авіяўдару.
Аўторак — рынкавы дзень у Тагозе. Сабралося шмат людзей, ад 3000—5000 чалавек з усяго наваколля (людзі прыйшлі сюды пешшу за 15—20 км); рынак — штотыднёвы, але ў чэрвені тут заўсёды шмат людзей з-за пасеву, і сяляне прыходзяць абмяняць або купіць насенне. Рынкі ў Тыграі пачынаюцца каля 9 раніцы, апоўдні колькасць наведвальнікаў была максімальнай.
Гэта быў першы рынкавы дзень пасля таго, як эфіопская і эрытрэйская арміі адступілі з гэтага раёна пад ціскам паўстанцаў НФВТ.
У той жа час самалёт таксама скінуў бомбу на вёску Адылал, размешчаную прыкладна за 20 кіламетраў адсюль. У Адылал быў рынак, але бомба не трапіла ў яго і ўпала на школу.
Машыны хуткай дапамогі, якія спрабавалі дабрацца да вёскі, былі заблакаваны салдатамі блізу Тухула, але другой калоне ўдалося дабрацца па іншым маршруце. Адна група машын была нават двойчы абстраляна эфіопскімі войскамі. Карэтам хуткай дапамогі ўдалося даставіць 25 параненых у бальніцу Айдэр у Мэкэле.
Ахвяры
Большасць ахвяр была не з самой вёскі, яны былі наведвальнікамі рынку. Пасля атакі сваякі і сябры сабралі целы загінулых, падрыхтавалі самаробныя насілкі і аднеслі іх у родную вёску. Гэта прывяло да затрымак у складанні спісу ахвяр. Паведамлялася пра 64 загінуўшых і 180 параненых.
Рэакцыя
Мясцовыя жыхары меркавалі, што бамбардзіроўка была здзейснена спецыяльна ў той дзень, як напамін пра разню ў Хаўзене, якая адбылася ў той жа дзень, 33 гады таму.
У ААН заявілі, што «глыбока занепакоены» паведамленнямі аб тым, што дарога для хуткай дапамогі была заблакавана вайскоўцамі.
Еўрапейскі Саюз заявіў, што «ў выпадку пацверджання блакавання машын хуткай дапамогі можа быць раўнасільна парушэнню міжнароднага права». У той жа час Дзяржаўны дэпартамент ЗША быў «занепакоены паведамленнямі аб гібелі мірных жыхароў у выніку нападу на рынак», і заклікаў улады Эфіопіі забяспечыць поўны доступ да медыцынскай дапамогі для ўсіх ахвяр. Ён таксама заклікаў да «тэрміновага і незалежнага расследавання, а таксама прыняцця мер па выпраўленні становішча, каб прыцягнуць вінаватых у гэтым нападзе да адказнасці».
Васіль Васільевіч Гразноў
Васіль Васільевіч Гразноў (, —, ) — мастацтвазнавец, этнограф, мастак, краязнавец, даследчык беларускай архітэктуры.
Біяграфія
Скончыў Строганаўскае вучылішча тэхнічнага малявання па спецыяльнасці «вучоны малявальшчык і свабодны мастак пейзажнага жывапісу». Служыў у якасці мастака на «срэбнай фабрыцы» С. І. Сазикова. У 1864 годзе па запрашэнні папячыцеля Віленскай навучальнай акругі І. П. Карнілава пераехаў у Вільню, дзе, як пісаў ён мастацкаму крытыку У. В. Стасаву, «прысвяціў сябе з палкім юнацкі запалам розным працам ... і асабліва па пошуку гістарычных помнікаў».
З 1862 года выкладаў маляванне і чыстапісанне ў Віленскай мужчынскай гімназіі, згадваецца ў Памятнай кніжцы Віленскай навучальнай акругі на 1895―1896 навучальны год. Яго калегамі па гімназіі з'яўляліся выкладчык геаграфіі і рэдактар «Віленскага Каляндара» Мікалай Іванавіч Юніцкі, гісторык Арсень Турцэвіч і іншыя, не менш яркія асобы. З 1886 года выкладаў у жаночай гімназіі.
Даследчая дзейнасць і мастацкая творчасць
«Ёсць у Вільні яшчэ адзін шаноўны і бескарыслівы дзеяч па распрацоўцы мясцовай гісторыі, гэта выкладчык віленскай мужчынскай гімназіі, мастак В. В. Гразноў. Ён на свае небагатыя сродкі робіць паездкі ў розныя месцы Літвы і Беларусі, шукае старажытныя помнікі рускай народнасці і робіць з іх акварэльныя віды і здымкі. Паслугамі яго часткай ужо скарыстаўся П. М. Бацюшкаў у сваіх «Помніках рускай даўніны ў Заходніх губернях». Акрамя таго, некаторыя яго здымкі з мясцова шанаваных абразоў выдадзены ў «Віленскім Календары на 1887 г.». Але за ўсім тым у партфелі В. В. Гразнова назапасілася значная колькасць акварэляў са старажытных помнікаў рускай народнасці і праваслаўя ў краі, якія варта было б выдаць, але не ў Вільні, дзе ўласна няма і тэхнічных сродкаў да мастацкага рэпрадукавання», ― пісаў у віленскіх цыдулках М. І. Пятроў.
Графіка Гразнова звычайна выстаўлялася ў Пецярбургу на археалагічных з'ездах. З яго ліста ад 4 студзеня 1900 года да І. П. Карнілава вядома, што Пецярбургскае таварыства архітэктараў выставіла 28 прац з выявамі беларуска-літоўскіх гістарычных помнікаў.
З прац В. Гразнова захаваліся нешматлікія. Так, вядомая яго акварэль з выявай Лідскага замка. Карціна напісана з іншага пункту, чым працы Ю. Пешкі і В. Дмахоўкага. Ранішнія прамяні сонца падаюць на ўсходнюю сцяну старога замка, ад вежаў якога засталося толькі два астанцы. Над зарослым прудом ўзвышаюцца 16 байніц. Беларускі гісторык А. А. Трусаў лічыць малюнак лепшай выявай Лідскага замка. Беларуская Сынкавіцкая царква св. Міхаіла, вядомая як выдатны помнік архітэктуры. В. Гразноў, даследаваўшы яе, зрабіў некалькі замалёвак.
Малюнкі В. Гразнова сталі ілюстрацыямі да кніг П. Бацюшкава («Беларусь і Літва», 1890), І. Карчынскага («Старажытная Каложская царква ў імя святых князёў Барыса і Глеба ў г. Гродна» 1908 г.), к трэцяму тому «Маляўнічай Расіі» (1882) і інш. Аглядаючы ў 1864 годзе ў Мазырскім павеце царкву ў Тураве, Гразноў убачыў сярод рознага хламу, скрыню з вуглём. Высыпаўшы яго, ён убачыў у скрыні старыя рукапісы, сярод якіх выявіўся пісьмовы помнік XI стагоддзя, які атрымаў у навуковым свеце назву Тураўскага Евангелля.
Сабраў багатую калекцыю прадметаў беларускай культуры і побыту. Віленскія літаграфіі Гразнова знаходзяцца ў Эрмітажы (Пецярбург).
Ушкавіца
Ушкаві́ца (, Ушковица) — вёска ў Кобрынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Хідрынскага сельсавета.
Аляксандр Мяленцьевіч Волкаў
Аляксандр Мяле́нцьевіч Во́лкаў (Александр Мелентьевич Волков,, Усць-Каменагорск, Расійская імперыя — , Масква, СССР) — рускі пісьменнік, аўтар шырока вядомага цыкла аповесцей-казак аб Ізумрудным горадзе.
Біяграфія
Аляксандр Волкаў нарадзіўся 14 чэрвеня 1891 года ў горадзе Усць-Каменагорск у сям'і адстаўнога фельдфебеля Мяленція Міхайлавіча. У 1907 годзе паступіў у Томскі настаўніцкі інстытут, пасля заканчэння якога ў 1910 годзе (па спецыяльнасці — матэматык) працаваў настаўнікам у алтайскім горадзе Калывані, а затым у горадзе Усць-Каменагорск, у вучылішчы, дзе пачынаў сваю адукацыю. У 1920-х гадах пераехаў у Яраслаўль, дзе працаваў дырэктарам школы. Завочна скончыў Яраслаўскі педагагічны інстытут. У 1929 годзе пераехаў у Маскву, дзе працаваў загадчыкам вучэбнай часткі рабфака. За сем месяцаў скончыў курс Маскоўскага універсітэта. З 1931 года, на працягу дваццаці гадоў, з моманту заснавання, выкладчык, затым дацэнт кафедры вышэйшай матэматыкі Маскоўскага інстытута каляровых металаў і золата. Свой першы раман пачаў пісаць ва ўзросце дванаццаці гадоў. Друкавацца пачаў у 1917 годзе. У 1920-я гады яго п'есы ішлі на сцэнах некалькіх правінцыйных тэатраў. У канцы 1930-х гадоў заняўся вялікай літаратурай. Агульны тыраж яго твораў, выдадзеных на многіх мовах свету, перавысіў 25.000.000 асобнікаў.
Творчасць
У аснове першай кнігі ляжала кніга амерыканскага дзіцячага пісьменніка Лаймэна Фрэнка Баўма «Чараўнік краіны Оз».
Аўтар твораў для дзяцей (аповесці-казкі «Чараўнік Ізумруднага горада» (1939), «Урфін Джус і яго драўляныя салдаты» (1963), «Сем падземных каралёў» (1964), «Вогненны бог Маранаў» (1968), «Жоўты туман» (1970) і інш.), кніг займальных апавяданняў па геаграфіі і астраноміі («Зямля і неба» (1957)), пра гісторыю навукі («У пошуках праўды», апубл. 1980).
NGC 6754A
NGC 6754A (іншыя абазначэнні — PGC 62816, ESO 231-23, IRAS19048-5107) — спіральная галактыка (Sb) ў сузор’і Тэлескоп.
Гэты аб’ект не ўваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога» і быў дададзены пазней.
Наталля Уладзіміраўна Прыступа
Наталля Уладзіміраўна Прыступа (12 красавіка 1959, в. Малоткавічы, Пінскі раён — 8 чэрвеня 2006) — журналіст, паэт.
Біяграфія
Нарадзілася ў в. Малоткавічы Пінскага раёна. Вучылася ў Рэчыцкай спецшколе-інтэрнаце (інвалід з дзяцінства).
Пасля вучобы вярнулася ў бацькоўскі дом, у родныя Малоткавічы.
Працавала літаратурным кансультантам у рэдакцыі газеты «Пінскі веснік».
У Саюз пісьменнікаў Беларусі прынята ў 2006 годзе.
Актыўна друкавалася паэтка і ў калектыўных зборніках, а таксама ў часопісах «Акно», «Нёман», «Белые снегири» (Масква) ды ў рэспубліканскіх газетах.
Творчасць
Аўтар кніг:
Сааўтар кніг:
Публіцыстыка
«Рождение песни»: на книгу «Сиреневое пламя» Т. Лознюхи и  О. Курдюмовой (Брест, «Брестская типография», 2007).
Ніва (Буда-Кашалёўскі раён)
Ні́ва (, Нива) — пасёлак у Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Камунараўскага сельсавета.
Размяшчэнне
У 25 км ад Буда-Кашалёва, 26 км ад Гомеля, 3 км ад чыгуначнай станцыі Уза (на лініі Жлобін — Гомель).
Транспартная сетка
Транспартныя сувязі па прасёлкавай дарозе, а затым па шашы Доўск — Гомель. Планоўка складаецца з кароткай дугападобнай вуліцы, арыентаванай з паўднёвага захаду на паўночны ўсход і забудаванай двухбакова, драўлянымі дамамі сядзібнага тыпу.
Гісторыя
Заснаваны напачатку 1920-х гадоў перасяленцамі з суседніх вёсак на былых памешчыцкіх землях. У 1926 годзе хутар, у Івольскім сельсавеце Уваравіцкага раёна Гомельскай акругі. У 1929 годзе жыхары мястэчка ўступілі ў калгас. У 1959 годзе ў складзе міжгаспадарчага прадпрыемства «Асобіна» (цэнтр — паселак Камунар).
NGC 6755
NGC 6755 (іншае абазначэнне — OCL 96) — рассеянае скопішча ў сузор’і Арол.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Юзэфа Найдзюк
Юзэ́фа Найдзю́к (у дзявоцтве Брэчка;, в. Мазуркі, Баранавіцкі павет — 19 лістапада 2004, Пасадэна, ЗША) — беларуская грамадска-палітычная дзеячка.
Біяграфія
У час Вялікай Айчыннай вайны вучылася ў Баранавіцкай сярэдняй гандлёва-адміністрацыйнай школе, была актывісткай СБМ. Летам 1944 года з’ехала з Беларусі на эміграцыю. У 1944—1945 гадах служыла ў беларускім батальёне парашутыстаў «Дальвіц» у Германіі і Чэхаславакіі. Летам 1945 года перабралася з савецкай зоны акупацыі на Захад. Спачатку жыла ў Заходняй Германіі, дзе скончыла беларускую гімназію імя Янкі Купалы ў Міхельсдорфе, была актыўная ў скаўтынгу, у беларускім грамадскім жыцці. Дапамагала ў адміністрацыі газеты «Бацькаўшчына» і часопіса «Наперад!». Працавала ў тэхнічным аддзеле радыё «Вызваленне». Брала актыўны ўдзел у беларускім культурным жыцці.
Да апошніх дзён сачыла за падзеямі на Беларусі, на свае грошы падпісвала беларускія школы на незалежныя выданні.
Пахавана каля мужа на могільніку Галівуд-Хілз у Пасадэне, Каліфорнія.
Дадатковыя звесткі
Яшчэ пры жыцці пра яе хадзіла шмат легенд. У адной беларускай кніжцы, не называючы прозвішча, аўтар распавядаў, як яна, радыстка дэсантнай групы, была паранена, але здолела вярнуцца з БССР на Захад. Аднак яна сама сцвярджала, што не была на Беларусі з лета 1944 года, і ніколі не ляцела туды з дэсантам. Праўда, яна ведала многіх з тых дэсантнікаў (хлопцаў і дзяўчатаў), што вярнуліся ў Беларусь, каб змагацца за яе незалежнасць.
NGC 6756
NGC 6756 (іншае абазначэнне — OCL 99) — рассеянае скопішча ў сузор’і Арол.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Аляксандр Іванавіч Шпакоўскі
Аляксандр Іванавіч Шпакоўскі — расійскі і беларускі інжынер-архітэктар.
Біяграфія
Прафесійную адукацыю атрымаў у Пецярбургскім інстытуце грамадзянскіх інжынераў.
У 1904-05 гадах на складаўся малодшым інжынерам будаўнічага аддзялення валагодскага губернскага праўлення і яшчэ не меў чына.
З 1908 года працаваў у Віцебскай губерні на пасадзе малодшага архітэктара губернскага будаўнічага аддзялення ў чыне тытулярнага саветніка.
Ягалкі
Ягалкі́ (, Яголки) — вёска ў Кобрынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Хідрынскага сельсавета.
Казіміраўскі сельсавет (Лоеўскі раён)
Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Холмецкага раёна Рэчыцкай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Гомельскай акругі. З 4 жніўня 1927 года ў складзе Лоеўскага раёна. 30 снежня 1927 года сельсавет скасаваны, яго тэрыторыя далучана да Пярэдзелкаўскага (Пярэдзельскага) сельсавета.
Рудня-Бурыцкі сельсавет
Ру́дня-Бу́рыцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Лоеўскага раёна Гомельскай акругі. Цэнтр — вёска Рудня Бурыцкая.
Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Холмецкага раёна Рэчыцкай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Гомельскай акругі. З 4 жніўня 1927 года ў складзе Лоеўскага раёна. 30 снежня 1927 года сельсавет скасаваны, яго тэрыторыя далучана да Хаткаўскага сельсавета.
Сідараўка (Аршанскі раён)
Сідараўка — вёска ў Аршанскім раёне Віцебскай вобласці, у складзе Барздоўскага сельсавета.
Размешчана за 15 км на паўднёвы ўсход ад Оршы. Побач вёсцы праходзіць аўтадарога Крычаў — Орша — Лепель (Р15) і чыгунка Крычаў - Орша.
Гісторыя
Згадваецца ў 1650 як вёска ў Казловіцкім войтаўстве Шклоўскага графства ў Аршанскім павеце ВКЛ.
Гендарны закон
Гендарны закон — гэта заканадаўчы ці падзаконны акт, у артыкулах ці пунктах якога ўтрымліваецца згадванне прыкмет полу. Згадванне полу з'яўляецца асноўным і адзіным адрозненнем гендарнага закона ад закона звычайнага. Прыкладамі такога згадвання прыкмет полу з'яўляюцца словы: мужчына, жанчына, маці, бацька, жонка, муж, а таксама прамыя згадванні «асобы мужчынскага полу», «асобы жаночага полу» ці ўскоснае «мацярынства», «бацькоўства».
Згадванне прыкмет полу ў законе можа спрыяць стварэнню і замацаванню прававой няроўнасці паміж поламі. Такі закон будзе насіць гендарна-асіметрычны характар. Дыскрымінацыя замацоўваецца двума спосабамі. У «адмоўным» спосабе дыскрымінаванаму полу ствараюцца дадатковыя абмежаванне ці яму навязваюцца дадатковыя абавязкі. У «станоўчым» спосабе іншаму полу ствараюцца дадатковыя перавагі ці падаюцца правы, якіх няма ў дыскрымінаванага полу.
Чаромха (рака)
Чаро́мха — рака ў Глускім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Ліса (басейн Дняпра).
Даўжыня ракі 11 км. Плошча вадазбору 56 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,03 м/км. Пачынаецца за 2,5 км на паўночны захад ад вёскі Нязнанне, вусце за 0,9 км на ўсход ад вёскі Доўгі Лес. Рэчышча на працягу 3,5 км каналізаванае (ад вёскі Чыкілі да вусця). Каля вёскі Чыкілі на рацэ створана сажалка (плошча 0,8 га).
Артур Льюіс
Сэр Уільям Артур Льюіс (Sir William Arthur Lewis; года, востраў Сент-Люсія, Брытанская Вест-Індыя —, Брыджтаўн, Барбадас) — англійскі эканаміст, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па эканоміцы ў 1979 годзе «за наватарскія даследаванні эканамічнага развіцця ў дадатку да праблем краін, якія развіваюцца».
Біяграфія
Вучыўся ў Лонданскай школе эканомікі; ступень доктара атрымаў там жа. Працаваў у Манчэстэрскім і Прынстанскім універсітэтах. Прэзідэнт Амерыканскай эканамічнай асацыяцыі ў 1983 годзе. Партрэт сэра Артура Люіса змешчаны на рэверсе (адваротным боку) купюры ў 100 усходне-карыбскіх долараў.
Сяргей Дзмітрыевіч Філімонаў
Сяргей Дзмітрыевіч Філімонаў (нар., Манчагорск, Мурманская вобласць) — беларускі архітэктар. Кандыдат архітэктуры (1971), дацэнт (1974).
Біяграфія
Пасля сканчэння ў 1960 годзе БПІ працаваў у 1960—1973 гадах архітэктарам, кіраўніком майстэрні ў інстытуце «Белдзяржпраект». З 1973 года — загадчык кафедры, з 1983 года — дацэнт кафедры архітэктуры жылых і грамадскіх будынкаў Беларускага політэхнічнага інстытута. 3 1988 года — кіраўнік архітэктурнай майстэрні «Белдзяржпраекта».
Член Саюза архітэктараў СССР з 1962 года. Член КПСС з 1965 года. Пражывае ў г. Мінск.
Творчасць
Аўтар спартыўнага комплексу Усесаюзнага фізкультурна-спартыўнага таварыства «Дынама» (1978), жылога дома па вул. Чарвякова (1971) у Мінску, гасцініцы «Гарызонт» (1980), 64-кватэрны жылы дом па вул. Савецкай (1979) у Баранавічах, актавай залы Беларускай сельскагаспадарчай акадэміі ў Горках (1962). У сааўтарстве выканаў праекты Мінскага Палаца спорту (1966), Палацаў спорту ў (1967),  (1974), Палаца культуры ў Салігорску (1968) і інш.
Вывучае праблемы развіцця архітэктуры мнагамэтавых відовішчных і спартыўных збудаванняў.
Аўтар больш 40 друкаваных публікацый, у т. л. манаграфій: «Архітэктура ўніверсальных відовішчна-спартыўных зал» (Мінск, 1980), «Архітэктура грамадскіх будынкаў Беларусі» (Мінск, 1985).
Дзмітрый Піліпавіч Гарбачоў
Дзмітрый Піліпавіч Гарбачоў (, в. Кузьмінічы,, Гомельская вобласць — , ) — удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, камандзір роты 27-ай гвардзейскай танкавай брыгады (27-я армія, 2-гі Украінскі фронт), гвардыі капітан. Герой Савецкага Саюза (1945).
Біяграфія
Нарадзіўся ў 1919 годзе ў вёсцы Кузьмінічы Добрушскага раёна Гомельскай вобласці.
Да вайны вучыўся ў станіцы Манычскай і працаваў механізатарам у Манычскай МТС Багаеўскага раёна Растоўскай вобласці.
У баях Вялікай Айчыннай вайны з 1941 года. Камандзір роты танкавай брыгады гвардзіі капітан Дзмітрый Гарбачоў вызначыўся 20 жніўня 1944 года падчас прарыву варожай абароны ў раёне горада Ясы (Румынія). Рота знішчыла 3 танкі, 14 гармат, 16 кулямётаў, 18 мінамётаў і шмат гітлераўцаў.
Загінуў 22 верасня 1944 года ў горадзе Турда, Румынія.
Льюіс
Льюіс (Lewis, Lewes) — брытанскае прозвішча, паходзіць ад імя Людавік (Louis).
Граб’е
Граб’е́ — ручай у Кіраўскім раёне Магілёўскай вобласці, правы прыток ракі Хмялінка (басейн Дняпра). Даўжыня 4 км. Пачынаецца за 2,5 км на паўночны захад ад вёскі Вяленка, вусце за 2,5 км на захад ад вёскі Гогаль. Цячэ праз лес.
NGC 6757
NGC 6757 (іншыя абазначэнні — PGC 62752, UGC 11401, MCG 9-31-19, ZWG 280.13) — галактыка ў сузор’і Дракон.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Суднікі (Аршанскі раён)
Размешчана за 9 км на паўднёвы ўсход ад Оршы. Побач вёсцы праходзіць аўтадарога Крычаў — Орша — Лепель (Р15) і чыгунка Крычаў — Орша.
Python
Python:
Кенет Джозеф Эроў
Кенет Джозеф Эроў (Kenneth Joseph Arrow;, Нью-Ёрк — ) — амерыканскі эканаміст, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па эканоміцы (1972) (сумесна з Джонам Хіксам) «за наватарскі ўклад у агульную тэорыю раўнавагі і тэорыю дабрабыту».