cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Спіс аб’ектаў PGC (2350001—2351000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2350001—2351000)
Алег Аляксандравіч Скавародка
Алег Аляксандравіч Скавародка (нар., в. Ассё, Лепельскі раён, Віцебская вобласць) — беларускі мастак.
Біяграфія
У 1966 годзе закончыў Пышнянскую сярэднюю школу. У 1967—1972 гг. вучыўся ў Віцебскім педагагічным інстытуце імя С. М. Кірава на мастацка-графічным факультэце. Працаваў у творчых групах на Кольскім паўвостраве, на нафтаправодзе «Дружба», на возеры Байкал і БАМе. Працуе ў станковым жывапісе ў жанрах тэматычнай карціны, пейзажа, партрэта і нацюрморта.
Вэсэлэ (Путыўльскі раён)
Вэсэлэ (Весе́ле) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
Білагалыця
Білагалыця (Білога́лиця) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
Алег Аляксандравіч Скавародка
Біяграфія
З 1974 года пачаў ўдзельнічаць у абласных, рэспубліканскіх і міжнародных мастацкіх выстаўках, у тым ліку персанальных, якія праходзілі ў Беларусі, Расіі, Германіі. З 1986 года — член Беларускага саюза мастакоў.
У 1991—1994 і 2003—2008 гг. — старшыня Віцебскага аддзялення Беларускага саюза мастакоў.
Сярод твораў: «Дождж у старым горадзе» (1987), «Хлеб дзяцінства» (1991), «Велікодныя званы» (1991), «На старым хутары» (1998), «Кастрычнік» (1999), «Прадчуванне вясны» (2000), «Летні вечар» (2003), «Уладзімір Караткевіч» (2005), «Анёлы-захавальнікі» (2006), «Касцёл каля возера» (2007), «Рытмы Браслава» (2007), «Над Ушаччынай» (2007), «Старая царква» (2007), «Паэзія восені» (2008), «Дом каля возера» (2008), «Памяць» (2008), «Жоўты вечар» (2008), «Пейзаж з лодкамі»(2009), «Царэўна возера Нешчардо» (2009), «Пейзаж з белай хатай» (2010), «Лепельскі цмок», «Восень у Лепелі» і іншыя.
Творы мастака знаходзяцца ў Нацыянальным мастацкім музеі Рэспублікі Беларусь (Мінск), музеі сучаснага выяўленчага мастацтва (Мінск), Гродзенскім дзяржаўным гісторыка-археалагічным музеі, Магілёўскім мастацкім музеі імя П. Масленікава, Віцебскім мастацкім музеі, Полацкім гісторыка-культурным музеі-запаведніку, Смаленскім гісторыка-культурным запаведніку, Карціннай галерэі імя Г. Вашчанкі (Гомель) і прыватных калекцыях у Беларусі і за мяжой.
Жыве ў Віцебску.
В’язэнка
В’язэнка (В'язе́нка) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
В’ятка
В’ятка (В'я́тка) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
Валакытынэ
Валакытынэ (Волоки́тине) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
Зарычнэ (Путыўльскі раён)
Зарычнэ (Зарічне) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
Зінавэ (Путыўльскі раён)
Зінавэ (Зі́нове) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
Слоўвец
Сло́ўвец — колішняя вёска на беразе ракі Слоўці (Дражні), цяпер у межах горада Мінска.
Гісторыя
На карце генеральнага межавання Мінскай губерні 1800 года пазначаныя засценкі Верхаслоўсць (Верхословсть) на правым беразе ракі і Слоўць (Словць) на левым беразе. Засценак Верхаслоўць быў уласнасцю менскага Петрапаўлаўскага манастыра, 2 двары, 12 жыхароў. У канцы XIX стагоддзя вёска Слоўвец на 2 двары ў Сеніцкай воласці Мінскага павета, таксама карчма пры гасцінцы з Мінска да Трасцянца. У 1917 годзе хутар Слоўсць, 1 двор, 5 жыхароў, усе беларусы.
Дамы вёскі абазначаліся на карце 1930-х гадоў. У часе рэпрэсій у 1937 годзе былі асуджаныя да 10 і 7 гадоў лагераў два ўраджэнцы вёскі. Вёска знікла пасля Другой сусветнай вайны. Цяпер тэрыторыя вёскі ў межах Заводскага раёна Мінска, на яе месцы мемарыяльны знак «Беларусь партызанская».
Іваніўскэ (Путыўльскі раён)
Іваніўскэ (Іва́нівське) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
Кагань
Кагань (Кага́нь) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
Іллінскэ (Путыўльскі раён)
Іллінскэ (Іллі́нське) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
Кардашы (Путыўльскі раён)
Кардашы (Кардаші́) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
Каролькы
Каролькы (Коро́льки) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
Каціўка (Путыўльскі раён)
Каціўка (Коті́вка) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
Другая бітва за Кабані
Другая бітва за Кабані, таксама Разня ў Кабані — эпізод канфлікту ў Сірыйскім Курдыстане, які адбыўся пры другой спробе баевікоў Ісламскай дзяржавы ўсталяваць кантроль над горадам Кабані (Айн-эль-Араб), змешчаным на сірыйска-турэцкай мяжы.
Папярэдняя бітва
26 студзеня 2015 года курдскія сілы самаабароны авалодалі апошняй буйнай апорай маджахедаў «Ісламскай дзяржавы» (ІДІЛ) у сірыйскім горадзе Кабані. Апалчэнцы выбілі ісламістаў з раёна Кан’я-Курд на ўсходзе горада. Аблога Кабані працягвалася 133 дні. Ісламісты ІД сутыкнуліся з добра арганізаваным супрацівам. За горад змагаліся больш за 3 тысячы курдскіх апалчэнцаў, уключаючы жаночыя атрады (YPJ). Як патлумачыў прадстаўнік Нацыянальнага савета Курдыстана, «Кабані для нас — гэта Сталінград». У гэтых падзеях ЗША ўпершыню выкарысталі свой самалёт F-22 Raptor для нанясення удараў па пазіцыях ІДІЛ у Кабані.
Ход падзей
17 чэрвеня 2015 года ў Кабані праходзілі ўрачыстасці з нагоды захопу YPG і Арміяй ісламу стратэгічнага апорнага пункта ІДІЛ горада Таль-Аб’яд у правінцыі Рака. Тым самым была знята блакада Кабані, аб’яднаны занятыя курдамі тэрыторыі Сірыі, разарваны шляхі экспарту нафты з ІДІЛ і паступлення маджахедаў, у тым ліку, з Расіі, у ІДІЛ праз Турцыю. Прэзідэнт апошняй Рэджэп Таіп Эрдаган прызнаў поспех паўстанцаў Сірыйскага Курдыстана і заявіў, што гэта пагражае бяспецы Турцыі.
25 чэрвеня баевікі ІД разгарнулі другое наступленне на Кабані. Атака пачалася ноччу, калі на самым краі горада выбухнуў замінаваны аўтамабіль. Адразу ж пасля выбуху джыхадзісты напалі на горад з трох бакоў, расстрэльваючы ўсіх, хто трапляў ім на вочы. У выніку баёў не менш за 60-70 чалавек, многія з якіх — жанчыны і дзеці, атрымалі раненні, 12 чалавек загінулі.
Тым часам сірыйскае дзяржаўнае тэлебачанне заявіла, што Кабані атакавалі баевікі, якія пракраліся на тэрыторыю Сірыі з Турцыі. Прэс-сакратар міністэрства замежных спраў Турцыі катэгарычна абверг гэтыя абвінавачванні, назваўшы іх хлуснёй.
27 чэрвеня сілы курдскага апалчэння распачалі контрнаступленне і адбілі Кабані ў ісламістаў. Спікер атрада народнай самаабароны Рэдур Зеліл паведаміў, што ў выніку аперацыі забіты больш за 60 баевікоў, яшчэ 8 збеглі да турэцкай мяжы.
Па даных сірыйскіх праваабаронцаў, за суткі знаходжання ў Кабані ісламісты расстралялі па меншай меры 145 мірных жыхароў.
Заява аб загінуўшых у Кабані ад Галоўнага камандавання YPG: 198 грамадзянскіх асоб, 21 байцоў апалчэння, 14 супрацоўнікаў курдыстанскай службы бяспекі. Больш за 200 чалавек атрымалі раненні. Па іншых даных, 221 баец ІД забіты, 9 захоплены ў палон, курдскія сілы YPG страцілі 80 байцоў. Адзін з джыхадзістаў расстраляў двух сваіх, вызваліў 16 закладнікаў і перайшоў на бок YPG — вельмі рэдкі факт. Афіцыйны орган «Зялёных берэтаў» ЗША лічыў гэтыя падзеі асобнай другой бітвай за Кабані.
Вынікі
Нягледзячы на ​​першапачатковы поспех паўстанцаў ІД, курды захавалі кантроль над Кабані.
Таксама важным вынікам падзей з’яўляецца новы дагавор, заключаны паміж арміяй Сірыі і курдскімі баевікамі. Паводле яго курдскія атрады народнай самаабароны дапамогуць сірыйцам ваяваць з ісламістамі ў правінцыі Хасеке. У абмен на гэта курды змогуць кіраваць тымі раёнамі, якія адваююць, і нават вывешваць свой сцяг на адміністрацыйных будынках замест афіцыйнага сірыйскага. Таксама афіцыйныя ўлады Сірыі перадалі ўзброеным атрадам курдаў некаторую колькасць цяжкага ўзбраення.
Малушынэ
Малушынэ (Малу́шине) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
Кубарэвэ
Кубарэвэ (Ку́бареве) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
Качэргы
Качэргы (Коче́рги) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
Курдзюмавэ
Курдзюмавэ (Курдю́мове) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
Краснэ (Путыўльскі раён)
Краснэ (Кра́сне) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
Мышутынэ
Мышутынэ (Мишу́тине) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
Спіс аб’ектаў PGC (2351001—2352000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2351001—2352000)
Латышыўка (Путыўльскі раён)
Латышыўка (Латиші́вка) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
Нава Шарпіўка
Нава Шарпіўка (Нова́ Шарпівка) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
Пышчыкавэ
Пышчыкавэ (Пищи́кове) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
Пішкавэ
Пішкавэ (Пі́шкове) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
Пруды (Путыўльскі раён)
Пруды (Пруди́) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
Плахіўка
Плахіўка (Пла́хівка) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
Пэрэсыпкы
Пэрэсыпкы (Пере́сипки) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
Рэв’якынэ
Рэв’якынэ (Рев'я́кине) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
Trollwald
«Trollwald» — беларускі фольк-металёвы гурт, які узнік на аскепках «Litvintroll».
Творчасць
Пра змены ў стылі адносна «Litvintroll»:"Мы крыху перадумалі канцэпцыю. Не будзе гроўлу, я і раўці нармальна не ўмею. Музыка стане больш рок-н-рольная, трэшавая. Тэксты іншыя. Пішу цяпер больш пра тое, што хвалюе. Тэкстаў шмат назбіралася за час LitvinTroll, але ў працу яны тады не пайшлі, зноў жа Вася ставіўся да іх скептычна."Пра песні «Litvintroll» і аўтарскія правы на іх:"Так, усе песні зарэгістраваныя на мяне. Аўтарства Васі – “Чорная панна”, “Лясун”, “Каралеўская”, “Рок-н-трол”, “Да сябра”, іх мы дакладна не будзем граць, нам чужога не трэба. Штосьці са сваіх, можа, і возьмем, але трэба будзе адаптаваць пад наш новы стыль. Той жа гроўл замяніць чыстым вакалам. Гаворкі пра гэта пакуль не ідзе, бо багата новага матэрыялу, і на яго скіраваная ўся ўвага. Наогул ёсць глабальная задума зрабіць канцэптуальны альбом на словы аднаго беларускага класіка. Больш пакуль нічога пра гэта не скажу. Працай над ім якраз зоймемся ў 2016."Планы на будучыню:"Найперш нашага выступу 25 снежня, вельмі адказнага для нас. Пасля міні-альбома з 4 песень мы выкладзем яшчэ некалькі сінглаў, хочам зняць кліп і маем ужо ідэю. Ён не будзе ў фолькавым стылі і не такі як у “Зніча”, без мілітарызму. Гэта будзе адарваны і трэшовы кліп. Таксама думаем даць сумесныя канцэрты ў Гродне і Брэсце разам са “Знічом”. І палякі ўжо нас непакояць, запрашаюць сыграць у іх. Спадзяюся, зробім у наступным годзе той самы канцэптуальны альбом."
Trollwald
Альбом быў анансаваны ў афіцыйнай суполцы 10 чэрвеня 2019 года. Зараз ідзе сбор сродкаў на запіс альбома. Сам альбом будзе дэбютным для гурту.
Альбом з'явіўся на платформе Bandcamp 2 чэрвеня 2023 года.
Песні, якія ўвайдуць у склад альбома:
Плотныкавэ
Плотныкавэ (Пло́тникове) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
Сэлэзніўка (Путыўльскі раён)
Сэлэзніўка (Селезні́вка) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
Роціўка
Роціўка (Ро́тівка) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
Сафаніўка
Сафаніўка (Са́фонівка) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
Сонцэвэ (Путыўльскі раён)
Сонцэвэ (Со́нцеве) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
Харватыя на конкурсе песні Еўрабачанне
Харватыя дэбютавала на конкурсе ў 1993 годзе. Пачатак быў не вельмі паспяховым: першыя два гады краіна займала месцы толькі ў сярэдзіне другой дзясяткі. Але ў 1996 годзе Харватыя стала чацвёртай, тады краіну прадстаўляла Мая Благдан, з песняй «Sveta ljubav». У 1999 поспех паўтарыла Дорыс Драгавіч, выканаўшы песню «Marija Magdalena». Акрамя таго Харватыя яшчэ два разы была ў першай дзясятцы.
Самым горшым вынікам краіны з'яўляецца 17-е месца ў паўфінале ў 2018 годзе.
У 2007, 2010, 2011, 2012, 2013, 2018, 2019 і 2021 гадах Харватыя не выходзіла ў фінал.
За ўсю гісторыю удзелу ў фіналах Харватыя атрымала 1218 балаў, а ў паўфіналах (без уліку кваліфікацыйных этапаў 1993 і 1996 гадоў) — 1105 балаў.
Гісторыя галасавання
Па стане на год гісторыя галасавання Харватыі выглядае наступным чынам:
Трудавэ (Путыўльскі раён)
Трудавэ (Трудове́) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
Спадшчына
Спадшчына (Спа́дщина) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
Стара Шарпіўка
Стара Шарпіўка (Стара Шарпівка) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
Суворавэ (Путыўльскі раён)
Суворавэ (Суво́рове) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
Харыўка
Харыўка (Ха́рівка) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
Стрыльныкы (Путыўльскі раён)
Стрыльныкы (Стрі́льники) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
Таўчэныкавэ
Таўчэныкавэ (Товче́никове) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
Сімэйкынэ (Сумская вобласць)
Сімэйкынэ (Сіме́йкине) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
Хаўзіўка
Хаўзіўка (Ховзі́вка) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
Шчэкынэ
Шчэкынэ (Щекине) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
Чарнабрыўкынэ
Чарнабрыўкынэ (Чорнобри́вкине) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
Шчэрбыніўка (Путыўльскі раён)
Шчэрбыніўка (Щерби́нівка) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
Шулэшыўка
Шулэшыўка (Шуле́шівка) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
Нава Слабада (Путыўльскі раён)
Нава Слабада (Нова́ Слобода́) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Наваслабадскай вясковай абшчыны.
Валынціўскэ
Валынціўскэ (Волинцівське) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Наваслабадскай вясковай абшчыны.
Яцынэ
Яцынэ (Я́цине) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Путыўльскай градской абшчыны.
Бувалынэ
Бувалынэ (Бува́лине) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Наваслабадскай вясковай абшчыны.
Партызанскэ (Путыўльскі раён)
Партызанскэ (Партизанське) — пасёлак у Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Наваслабадскай вясковай абшчыны.
Валынцэвэ
Валынцэвэ (Воли́нцеве) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Наваслабадскай вясковай абшчыны.
Жары (Путыўльскі раён)
Жары (Жари́) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Наваслабадскай вясковай абшчыны.
Гіркы (Путыўльскі раён)
Гіркы (Гі́рки) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Наваслабадскай вясковай абшчыны.
Князіўка (Путыўльскі раён)
Князіўка (Князівка) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Наваслабадскай вясковай абшчыны.
Спіс аб’ектаў PGC (2352001—2353000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2352001—2353000)
Бунякынэ
Бунякынэ (Бу́някине) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Наваслабадскай вясковай абшчыны.
Лынавэ
Лынавэ (Лино́ве) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Наваслабадскай вясковай абшчыны.
Нові Ганчары
Нові Ганчары (Но́ві Гончарі́) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Наваслабадскай вясковай абшчыны.
Мінакавэ
Мінакавэ (Міна́кове) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Наваслабадскай вясковай абшчыны.
Сырам’ятныкавэ
Сырам’ятныкавэ (Сиром'я́тникове) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Наваслабадскай вясковай абшчыны.
Сахаровэ (Путыўльскі раён)
Сахаровэ (Саха́рове) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Наваслабадскай вясковай абшчыны.
Чаплышчы
Чаплышчы (Ча́плищі) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Наваслабадскай вясковай абшчыны.
Юр’евэ
Юр’евэ (Ю́р'єве) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Наваслабадскай вясковай абшчыны.
Шыраевэ (Сумская вобласць)
Шыраевэ (Ширя́єве) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Наваслабадскай вясковай абшчыны.
Свабода (Путыўльскі раён)
Свабода (Свобо́да) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Наваслабадскай вясковай абшчыны.
Уцковэ
Уцковэ (Уцько́ве) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Чэрванэ Возэра (Путыўльскі раён)
Чэрванэ Возэра (Червоне́ О́зеро) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Наваслабадскай вясковай абшчыны.
Новаслабідскэ
Новаслабідскэ (Новослобідське) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Вараніўка (Путыўльскі раён)
Вараніўка (Вороні́вка) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Баяра-Лэжачы
Баяра-Лэжачы (Боя́ро-Лежачі́) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Іваніўка (Путыўльскі раён)
Іваніўка (Іва́нівка) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Вашчынынэ
Вашчынынэ (Вощи́нине) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Манухіўка
Манухіўка (Ману́хівка) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Спіс аб’ектаў PGC (2353001—2354000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2353001—2354000)
Мачулышча
Мачулышча (Мачу́лища) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Пачэпці
Пачэпці (Поче́пці) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Мазіўка
Мазіўка (Ма́зівка) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Сезон 2017 ФК Орша
У 2017 годзе футбольны клуб «Орша» прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад
Станам на верасень 2017 года.
Салавёвэ (Путыўльскі раён)
Салавёвэ (Соловйове́) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Сезон 2017 ФК Орша
Склад
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Рыўнэ (Путыўльскі раён)
Рыўнэ (Рі́вне) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Спіс аб’ектаў PGC (1052001—1053000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1052001—1053000)
Чаротнік
Чаротнік (Rhynchóspora) — род шматгадовых травяністых раслін сямейства.
Назва
Лацінская назва роду паходзіць ад ῥύγχος- дзюба і  — насенне, то ёсць дзюбанасеннік.
Батанічнае апісанне
Кветкі пучкамі на канцы сцябла ці ў пазухах верхняга лісця на доўгіх кветканосах. Каласкі са спіральна размешчанымі крыючымі лускамі; ніжнія 2-4 і верхнія — бясплодныя, а сярэднія з 2-3 двухполымі кветкамі. Калякветнікавых шчацінак 5-13, вышчарбленых. Тычынак 2-3. Песцік з пашыраным да аснавання слупком і двума лычыкамі.
Арэшак сціснуты, з аснаваннем слупка, якое застаецца пашыраным.
Віды
Паводле дадзеных сайта Каралеўскіх батанічных садоў К’ю, род налічвае 352 віда. Некаторыя з іх:
Таксанамія
Род Чаротнік уваходзіць у трыбу падсямейства  сямейства  парадку.
Сезон 2018 ФК Орша
У 2018 годзе футбольны клуб «Орша» прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад
Станам на верасень 2018 года, згодна з сайтам клуба.
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Рудневэ
Рудневэ (Ру́днєве; да 1960 г. — Берюх) — вёска ў Путыўльскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Сезон 2016 ФК Слонім
У 2016 годзе футбольны клуб «Слонім» прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад
Станам на кастрычнік 2016 года .
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Сезон 2014 ФК Слонім
У 2014 годзе футбольны клуб «Слонім» прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Сезон 2015 ФК Слонім
У 2015 годзе футбольны клуб «Слонім» прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Сезон 2014 ФК Смаргонь
У 2014 годзе футбольны клуб «Смаргонь» прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад
Па стане на снежань 2014
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Сезон 2017 ФК Слонім-2017
У 2017 годзе футбольны клуб «Слонім-2017» прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Сезон 2018 ФК Слонім-2017
У 2018 годзе футбольны клуб «Слонім-2017» прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад
Станам на верасень 2018 года.
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Спіс аб’ектаў PGC (2355001—2356000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2355001—2356000)
Сезон 2015 ФК Смаргонь
У 2015 годзе футбольны клуб «Смаргонь» прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад
Станам на жнівень 2015 года, згодна з афіцыйным сайтам клуба .
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Сезон 2016 ФК Смаргонь
У 2016 годзе футбольны клуб «Смаргонь» прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад
Станам на жнівень 2016 года, згодна з афіцыйным сайтам клуба .
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Кломля
Захаваліся звесткі аб выкарыстанні кломлі на Спораўскім возеры ў 2-й палове XIX стагоддзя.
Сезон 2017 ФК Смаргонь
У 2017 годзе футбольны клуб «Смаргонь» прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад
Станам на лістапад 2017 года, згодна з афіцыйным сайтам клуба.
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Сезон 2018 ФК Смаргонь
У 2018 годзе футбольны клуб «Смаргонь» прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад
Станам на жнівень 2018 года.
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Баі за Ідліб (з 2012)
Баі за Ідліб — ваенныя дзеянні за буйны горад Ідліб (звыш за 100 тыс. насельніцтва), размешчаны на паўночным захадзе Сірыі, а пазней — за кантроль над аднайменнай правінцыяй падчас грамадзянскай вайны ў краіне з 2011 года па цяперашні час, паміж узброенымі сіламі Сірыі і сіламі апазіцыі.
Горад з’яўляецца адміністрацыйным цэнтрам аднайменнай правінцыі і мае стратэгічнае значэнне, бо размешчаны паблізу мяжы з Турцыяй, адкуль баевікі атрымліваюць падмацавання і ўзбраенне (гл. Удзел замежных краін у грамадзянскай вайне ў Сірыі )
Перадгісторыя
У 2011 годзе, услед за падзеямі ў Дэр’а, правінцыю Ідліб ахапілі хваляванні і антыўрадавыя выступы. Узброеныя напады на прадстаўнікоў улады пачаліся тут яшчэ ў красавіку. Так, 6 чэрвеня сірыйскія сілавікі ў горадзе Джыср-эш-Шугур на ўсходзе правінцыі Ідліб страцілі, у тым ліку падчас нападу на штаб-кватэры гарадской паліцыі і спецслужбаў, па афіцыйных даных, забітымі 120 чалавек.
Першая бітва за Ідліб (2012 год)
З пачаткам грамадзянскай вайны горад быў заняты паўстанцамі. Яны кантралявалі яго некалькі месяцаў, калі ў іх атрымлівалася супрацьстаяць нападам з боку ўрадавых сілаў.
З 10 па 13 сакавіка 2012 года ўзброенымі сіламі Сірыі была праведзена ваенная аперацыя з мэтай ачысткі горада ад сіл апазіцыі. За тыдзень да гэтага адбылося нарошчванне ваеннай сілы і пачалася падрыхтоўка да штурму (так, 9 мая калона з 42 танкаў і 131 транспарту з ваеннымі накіраваліся ў бок Ідліба). Населены пункт абаранялі 1000-1300 паўстанцаў, мелася 2 танкі. 13 сакавіка пасля зацятых баёў, урадавыя войскі занялі горад.
Урадавыя войскі страцілі 7 салдат забітымі, 6 танкаў выведзены са строю. Абаронцы страцілі 36 -52 забітымі, 130 палоннымі.
У ліпені таго ж года паведамлялася, што большая частка правінцыі Ідліб зноў апынулася пад кантролем паўстанцаў.
Падзенне Ідліба
У сакавіку 2015 года ў Ідлібе пачаліся баявыя дзеянні паміж урадавай арміяй і атрадамі тэрарыстычных груп розных ісламісцкіх арганізацый, аб’яднаных у т.зв. «Армію Заваёвы».
На наступны дзень баевікам ўдалося адбіць чатыры кантрольна-прапускныя пункты, якія яны страцілі напярэдадні. Увесь дзень баі ішлі ля ўезду ва ўсходнюю частку горада. Увечары, па паведамленнях уладаў, у Ідліб прыбыла 11-я бранятанкавая дывізія і правяла контратаку ў прамысловым раёне горада. Пры спробе напасці на блокпост сірыйскай арміі быў ліквідаваны адзін з верхаводаў групоўкі «Ахрар аш-Шам» — Абу Джаміль Юсуф Кутуб. У гэты ж дзень загінуў і палявы камандзір мясцовага праўрадавага падраздзялення «Хезбала» — Аль Хадж Вала.
Да канца другога дня баёў ісламістам удалося захапіць 17 кантрольна-прапускных пунктаў і армейскіх блокпастоў.
Пасля пяці дзён баёў, камандаванне сірыйскай арміі прыняло рашэнне адступіць з горада. Такім чынам, Ідліб з насельніцтвам у 100 тысяч чалавек стаў другім горадам, пасля Ракі, які цалкам перайшоў пад кантроль джыхадзістаў.
Падчас адступлення ўрадавых войскаў былі пакараны смерцю 15 зняволеных, якія знаходзіліся ў мясцовым аддзяленні разведкі. Па паведамленнях апазіцыі, 36 салдат урадавай арміі былі пакараны смерцю за перадачу паўстанцам разведданых для наступлення.
У маі ісламісты кантралявалі ўжо ўсю тэрыторыю правінцыі.
2015
20 снежня 2015 цэнтр горада быў падвергнуты бамбардзіроўцы з паветра, з прычыны чаго, па непацверджанай інфармацыі, загінулі 45 чалавек і 170 атрымалі раненні, у тым ліку і дзеці. Прадстаўнікі апазіцыі паведамілі, спасылаючыся на мясцовых жыхароў, што ўдары былі нанесены па мясцовым рынку, жылым дамам і адміністрацыйным будынкам. Усяго было нанесена восем удараў. Па сцвярджэннях сірыйскай апазіцыі, ўдары нанесла расійская авіяцыя. Расійскі бок адхіліў абвінавачванні ў бамбардзіроўцы грамадзянскага насельніцтва Сірыі, назваўшы іх фейкам.
2016
На поўнач ад Ідліба, паміж правінцыяй і сірыйска-турэцкай мяжой, размешчаны раён Афрын, перайшоў курдскім «атрадам народнай самаабароны» (YPG), якія Анкара лічыць адгалінаваннем ад забароненай у Турцыі Рабочай партыі Курдыстана (РПК).
2017
4 красавіка 2017 — інцыдэнт з хімічнай зброяй у Хан-Шэйхуне (89 загінулых).
У ліпені ў правінцыі Ідліб адбыліся кровапралітныя сутыкненні паміж рознымі групамі баевікоў. Жорсткія баі паміж узброенымі фарміраваннямі за ўплыў у рэгіёне і кантроль над каналамі паставак тэхнікі, узбраення і харчоў з Турцыі працягваліся на працягу некалькіх дзён і прывялі да сотням забітых і параненых баевікоў
Верасень: сірыйская апазіцыя падтрымала ідэю стварэння зоны дээскалацыі ў Ідлібе.
9 снежня армія Сірыі пры падтрымцы ПКС РФ увайшла ў Ідліб, 10 снежня УС САР прасоўвалася ўглыб правінцыі.
12 снежня — урадавыя войскі адбілі новыя тэрыторыі ў «Хаят Тахрыр аш-Шам» блізу Галанскіх вышынь, элітнае падраздзяленне сірыйскай арміі «Сілы Тыгра» гатова пачаць наступленне на Ідліб.
13 снежня — камандаванне сірыйскай арміі рыхтавала ўдарную групоўку войскаў для ваеннай аперацыі ў правінцыі Ідліб.
14 снежня — армія Сірыі рыхтавала да штурму апірышча «Джэбхат ан-Нусры» і базы «Den of Asps».
15 снежня — расійскія самалёты нанеслі бомбавыя ўдары па умацраёнах групоўкі «Джэбхат ан-Нусра» ў населеных пунктаў Абу-Далі, Абу-Тэнаха і Мушарыфа, наносячы вялікую шкоду абароне джыхадзістаў.
21 снежня — САА пачала штурм пазіцый «Джэбхат ан-Нусры» ў Абу-Далі.
25 снежня — САА і ПКС РФ завяршылі падрыхтоўку да наступлення ў Ідлібе, і ў апошнія дні 2017 года пачалі аперацыю ў правінцыі, штодня вяртаючы асобныя вёскі пад свой кантроль.
27 снежня — «Сілы Тыгра» пры падтрымцы ПКС РФ зачысцілі ад баевікоў тры населеныя пункты на поўдні правінцыі Ідліб.
28 снежня — «Тыгры» пры падтрымцы ПКС РФ вызвалілі Абу-Далі ў правінцыі Ідліб.
30 снежня — урадавыя войскі Сірыі паспяхова працягвалі буйнамаштабнае наступленне на поўдні правінцыі Ідліб, усё бліжэй прабіваючыся да стратэгічнай ваеннай базе Абу-эд-Духур.
2018
1 студзеня 2018 года — адбыўся магутны выбух каля турмы «Ан-Нусры» паблізу горада Ідліб.
6 студзеня — у паўднёвай частцы правінцыі Ідліб працягнулася поўнамаштабная аперацыя сірыйскай арміі. Пасля масіраванага ўдару расійскай авіяцыі ўрадавыя войскі вызвалілі населеныя пункты Шэйх Барака і Ум Мавалаят, размешчаныя на поўдзень ад горада Сінджар, а таксама вёскі Хава, Тэль Амара і Расм Аль-Саід на ўсход ад яго.
10 студзеня — САА і атрады народнага апалчэння вызвалілі ад праціўніка ваенны аэрадром Абу-Духур за 50 км ад горада Ідліб, аднак на наступны дзень былі выбіты байцамі «Хаят Тахрыр аш Шам». Станам на 14 студзеня сірыйская армія працягвала атачаць і рыхтавалася да фінальнага штурму авіябазы.
20 студзеня — урадавыя войскі Сірыі ўзялі пад свой кантроль авіябазу і прыступілі да штурму горада Абу-Духур.
22 студзеня — САА, пры дапамозе ПКС РФ, вызваліла горад Абу-Духур ў правінцыі Ідліб.
29 студзеня — САА выбілі ісламістаў з вышыні Тэль-Азу.
31 студзеня — САА пры падтрымцы ВКС РФ вызваліла горад Мушэрыфа. «Сілы Тыгра» пры падтрымцы ПКС РФ і ВПС САР прасоўваліся да стратэгічнага горада Серакіб.
1 лютага — 5 мірных жыхароў загінулі і вялікая колькасць грамадзянскіх асоб атрымалі раненні ў выніку паветранага ўдару ў раёне Серакіба.
2 лютага — «Сілы Тыгра» завяршылі аперацыю ў Ідлібе і рыхтаваліся да перакідання на іншы фронт, САА рыхтаваліся да вырашальнага штурму Саракіба.
3 лютага — сірыйская армія знаходзілася за 15 км ад Саракіба. Штурмавік Су-25 ПКС РФ збіты баевікамі «Хайят Тахрыр аш-Шам» у Ідлібе. Лётчык катапультаваўся, але загінуў у баі з паўстанцамі.
8 лютага — сірыйскія войскі вялі баі на подступах да горада Саракіб.
У ліпені «Джэбхат ан-Нусра» і «Тахрыр Сурыя» вялі цяжкія баі за раёны горада Ідліб.
14 кастрычніка быў заняты стратэгічна важны горад Сінджар. .
2019
У лютым 2019 года ПКС РФ аднавілі ўдары па апорных пунктах баевікоў у паўднёвай частцы правінцыі Ідліб.
Увесну авіяўдары сталі наносіць масіўней: 13 сакавіка, упершыню з верасня 2018 года, былі задзейнічаныя асноўныя сілы ПКС ў бамбардзіроўцы пазіцый тэрарыстаў. Таксама заўважана нарошчванне ваенна-паветранай тэхнікі Расіі на авіябазе Хмеймім. У красавіку ўдары ПКС па складах і пазіцыях «Хаят Тахрыр аш-Шам» аднавіліся: быў знішчаны аб’ект, дзе вырабляліся ракеты для РСЗА, якой баевікі абстрэльвалі жылыя кварталы Латакіі і Мас’яфа. 28 красавіка баевікі паспрабавалі нанесці ўдар з рэактыўных сістэм залпавага агню і самаробных ўдарных беспілотнікаў па расійскай авіябазе Хмеймім, аднак дадзеная атака скончылася няўдала для баявікоў. Расійскія сілы не панеслі страт ні ў асабістым складзе, ні ў тэхніцы, а ўсе ракеты і беспілотнікі былі перахопленыя і збітыя сіламі СПА авіябазы. У канцы красавіка і пачатку мая да бамбардзіроўкам далучыліся ВПС Сірыі. Паралельна з Ідліб ўдары наносіліся на поўначы Хамы, па аб‚ектах баевікоў «Джэйш аль-Іза». Таксама Сірыйская Арабская Армія пачала сцягваць цяжкую ваенную тэхніку на поўдзень Ідліб і поўначы Хамы. Баевікі абвясцілі мабілізацыю сваіх сіл і пачалі сцягваць падмацавання, у тым ліку і элітныя сілы з поўначы Алепа, на ўсход і поўдзень правінцыі Ідліб.
5 мая Сірыйская Арабская Армія атрымала каманду на штурм правінцыі Ідліб і поўначы Хамы, урадавыя войскі пачалі наступ.
18 мая на франтах Хамы, Латакіі, і ў тым ліку Ідліб ўступіў у сілу рэжым спынення агню на 72 гадзіны. Баявыя дзеянні былі прыпыненыя ў сувязі з святамі Рамадана.
27 чэрвеня Сірыйская армія рыхтуе наступ на стыку правінцый Хама і Ідліб. «Хаят Тахрыр аш-Шам» сцягвае сілы і ўзбраенне ў тым жа рэгіёне.
30 чэрвеня ВПС ЗША нанеслі авіяўдар на захадзе Алепа і па Вялікаму Ідлібу, знішчыўшы палявых камандзіраў групоўкі «Хурас ад-Дын», падпарадкавальнай Аль-Каідзе. Гэта першы ўдар заходніx інтэрвентаў па Ідлібе з 2017 года.
1 верасня ВПС ЗША здзейснілі авіяўдар па Ідлібу, які прывёў да шматлікіх ахвяраў і разбурэнняў.
20 лістапада Сірыйская армія аднавіла наступленне на паўднёвым усходзе Ідліба. Вайскоўцы сумесна са спецназам штурмавалі абарону баевікоў групоўкі «Хаят Тахрыр аш-Шама» ў горадзе Мушарыфа Аш-Шмаль. Пасля непрацяглага бою сірыйскія ваенныя ўстанавілі поўны кантроль над горадам. У выніку гэтага прасоўвання армія Сірыі здолела накіраваць свае сілы на поўнач ад горада Ум-Халал. Па інфармацыі выдання AMN, наступленне Сірыйскай Арабскай арміі на паўднёвым усходзе Ідліба прызначана для размяшчэння іх войскаў на паўднёва-ўсходнім флангу Марат-ан-Нума, які з’яўляецца асноўным апорай узброеных сіл уздоўж шашы Ідліб—Хама.
У ноч на 1 снежня ў раёне населенага пункта Іджаз ішлі баі. У ходзе контрнаступлення служачыя ўрадавых войскаў змаглі ўзяць горад пад кантроль. Ваенныя выціснулі з ваколіц пасёлка баевікоў кааліцыі «Хаят Тахрыр аш-Шам».
18 снежня каля сотні баевікоў на танках і БТРах атакавалі пазіцыі сірыйскай арміі ў Таманы і на вышыні ў раёне Зайтуны. Атакі праводзілі баевікі ўзброеных груповак «Хаят Тахрыр аш-Шам», «Хурас Ад-Дын» і «Сірыйская нацыянальная армія». Напад прайшоў з двух пунктаў: ​​у раёне населенага пункта Таманы ў наступленні пры падтрымцы двух танкаў і БТР перайшлі каля 40 чалавек. Пры гэтым яшчэ да 60 членаў незаконных узброеных фарміраванняў, прарабіўшы праход у мінным загародзе, паспрабавалі завалодаць вышынёй на поўнач ад населенага пункта Зайтуна. Сірыйская армія адбіла ўсе атакі, знішчыўшы адзін танк і адзін бронетранспарцёр тэрарыстаў. Пазней каля 200 баевікоў пры падтрымцы дзесяці аўтамабіляў падвышанай праходнасці з усталяваным на іх буйнакаліберным узбраеннем атакавалі пазіцыі ўзброеных сіл у раёне населеных пунктаў Ум-Халахіль і Зарзур. Пры адбіцці нападу знішчаныя тры баевіка, 12 сірыйскіх вайскоўцаў атрымалі раненні.
19 снежня пры двух масавых нападах баевікоў загінулі 17 вайскоўцаў і яшчэ 42 салдата атрымалі раненні. Абедзве атакі былі адбіты, знішчаныя і параненыя да 200 тэрарыстаў.
20 снежня САА абвясціла аб пачатку другога этапу наступальнай аперацыі ў правінцыі. За некалькі гадзін баёў сірыйскім вайскоўцам атрымалася выбіць баевікоў з горада Ум-Джалал. Пазней пад кантроль урадавых сіл перайшлі пасёлкі Рабiя, Шаар і Хiрбет.
21 снежня САА і саюзныя ёй апалчэнні пасля зацяжных баёў з «Тахрыр аш-Шам» занялі тры пасёлкі на паўднёвым усходзе правінцыі. ПКС РФ нанеслі з паветра кропкавыя ўдары па размяшчэнні джыхадзістаў у раёне пасёлка Серакім, а таксама ля вёсак Ханас-Субуль і Тэль-Манас.
22 снежня сірыйскія ўрадавыя сілы ў правінцыі Ідліб адбілі некалькі нападаў баевікоў на свае пазіцыі, але страцілі забітымі шэсць чалавек, яшчэ 13 вайскоўцаў атрымалі раненні. Таксама сірыйскія ваенныя вызвалілі некалькі вёсак у правінцыі Ідліб.
2020
12 студзеня ў поўнач уступіла ў сілу спыненне агню ў правінцыі Ідліб, пра якое дамовіліся Расія і Турцыя.
Увечары 15 студзеня спыненне агню ў Ідлібе было сарванае. У адказ на абстрэлы з боку баевікоў сірыйскія ўрадавыя войскі на ўсходзе правінцыі нанеслі артылерыйскі ўдар па пазіцыях ісламісцкага альянсу «Хаят Тахрыр аш-Шам» і пратурэцкага «Нацыянальнага фронту вызвалення» (НФА). Раней авіяўдары сірыйскіх ВПС і расійскіх ПКС былі нанесеныя па наваколлі горада Маарат ан-Нума, а таксама па прыфрантавой паласе. У ходзе баявых вылетаў былі атакаваныя таксама тылавыя раёны, у тым ліку наваколлі горада Джыср аш-Шугур і адміністрацыйны цэнтр правінцыі — горад Ідліб. Тут моцныя пашкоджанні атрымалі некалькі будынкаў, у якіх знаходзіліся камандныя структуры баевікоў ХТШ. Удары былі нанесеныя і па прамзоне, дзе размешчаны склады з тэхнікай і ўзбраеннем. Ісламісцкія крыніцы заявілі аб гібелі больш за 20 грамадзянскіх асоб у выніку ўдараў па Ідлібе, абвінавачваючы ў гэтым выключна расійскую авіяцыю. У той жа час стала вядома, што ў выніку паветраных рэйдаў у Ідлібе было знішчана да 15 баевікоў ХТШ. З надыходам цемры ў атаку пайшлі штурмавыя групы 25-й дывізіі спецыяльнага прызначэння (былыя «Сілы Тыгра») пры падтрымцы падраздзяленняў 7-й механізаванай дывізіі і Рэспубліканскай гвардыі УС Сірыі. У ходзе наступлення з выкарыстаннем прыбораў начнога бачання былі вызваленыя пасёлак Барса, паселішчы Абу-Джэрыф, Тэль-Хатры, Наўхiя аш-Шарко і Хiрбет Дауд.
25 студзеня сірыйская армія правяла паспяховую наступальную аперацыю на паўднёвым усходзе правінцыі Ідліб, аднавіла кантроль над населенымі пунктамі Абу-Джрэйф, Тлеманс, Такана і Маар-Шамарын.
28 студзеня ўрадавая армія вярнула кантроль над горадам Маарат-эн-Нуман у Ідлібе. Адразу пасля яго ўзяцця Сірыйская армія працягнула наступленне на Серакіб. 5 лютага армія Сірыі адбіла ў баевікоў гэты горад.
3 лютага пазіцыі турэцкіх войскаў у раёне Серакіба патрапілі пад абстрэл сірыйскай арміі, у выніку якога загінулі пяць вайскоўцаў і тры чалавекі з ліку грамадзянскага персаналу. Па сцвярджэнні Турцыі, сірыйская армія была загадзя паведамлена аб размяшчэнні турэцкіх сіл. У той жа дзень прэзідэнт Турцыі Таіп Эрдаган заявіў, што турэцкая авіяцыя і артылерыя нанеслі ў адказ удары па 40 мэтам ў Ідлібе. Расійскі цэнтр па прымірэнні варагуючых бакоў у Сірыі адзначыў, што турэцкія вайскоўцы патрапілі пад абстрэл урадавых сіл, паколькі турэцкі бок не папярэдзіў расійскіх вайскоўцаў аб сваіх рухах.
10 лютага падраздзяленні сірыйскай арміі ў ваколіцах горада Серакіб адбілі контратакі, прынятыя баевікамі, якія пры агнявой падтрымцы турэцкіх войскаў паспрабавалі вярнуць пад свой кантроль пазіцыі, страчаныя падчас папярэдняга наступлення ўрадавых сіл. Адказным ударам сірыйскія вайскоўцы адкінулі праціўніка і вызвалілі пасёлак Тальхія, за 3 км ад былога ваеннага аэрадрома Тафтаназ. Сірыйская артылерыя абстраляла сам аэрадром, дзе знаходзіцца камандны пункт баевікоў і турэцкі назіральны пункт. Мінабароны Турцыі паведаміла пра гібель пяці сваіх вайскоўцаў у выніку абстрэлу. УС Турцыі адкрылі агонь у адказ па сірыйскім пазіцыям.
18 лютага сірыйская армія ўзяла пад поўны кантроль стратэгічную трасу Дамаск—Алепа; таксама былі вызваленыя заходнія прыгарады Алепа — горад упершыню цалкам ачышчаны ад баевікоў.
27 лютага сірыйская апазіцыя паспрабавала зноў захапіць Саракіб; сірыйскія ўрадавыя войскі паспяхова адбілі атакі на горад. У Ідлібе стварылася напружаная сітуацыя на фоне абвастрэння супрацьстаяння Турцыі і Сірыі ў рэгіёне. Аднак хутка баевікі адбілі горад, захапіўшы чатыры танка Т-72.
У канцы лютага і ў пачатку сакавіка туркі і іх саюзнікі пачынаюць ваенную аперацыю «Вясновы шчыт», уступаючы ў сутыкненні з урадавай арміяй. Праблему атрымалася ўрэгуляваць толькі 5 сакавіка. Тады прэзідэнт Расіі і Турцыі Уладзімір Пуцін і Рэджэп Эрдаган дамовіліся аб спыненні баявых дзеянняў у сірыйскай правінцыі Ідліб. Акрамя таго, ствараецца калідор бяспекі вакол шашы М4 Латакія — Алепа глыбінёй у 6 км па абодва бакі, а да 15 сакавіка ваенныя дзвюх краін павінны дамовіцца аб сумесным расійска-турэцкім патруляванні ў гэтай зоне. «Хаят Тахрыр аш-Шам», якой там фармальна падпарадкоўваюцца атрады радыкальных баевікоў-замежнікаў, маскоўскія дамоўленасці і перамір’е не прызнала і заклікала да барацьбы. Турэцкая армія адводзіць сваё ўзбраенне і ваенную тэхніку на поўнач ад устаноўленага калідора бяспекі; на 11 сакавіка ўжо адведзена трэць цяжкай зброі (пры гэтым, туркі не будуць выводзіць цяжкае ўзбраенне са сваіх назіральных пунктаў ).
28 красавіка турэцкія войскі перайшлі ў наступленне ў Сірыі, атакаваўшы пазіцыі баевікоў у раёне шашы M4 каля паселішча Найраб у правінцыі Ідліб. Таксама зафіксавана некалькі авіяўдараў па апорных пунктах групоўкі «Хаят Тахрыр аш-Шам».
15 верасня расійская авіяцыя атакавала варожыя аб’екты ў Ідлібе. Пад прыцэл трапіў лагер апазіцыі ў раёне Маарэт Місрын, дзе рыхтавалі каля 300 баевікоў. Агнём іх накрылі знішчальнікі-бамбавікі Су-34 і франтавыя бамбавікі Су-24М.
20 верасня расійскія ВКС нанеслі ўдар па лагеры «Заходняму», што на ўскраінах Ідліба. Ударылі адразу па сямі аб’ектах бомбамі ОФАБ-250 і КАБ-500. Атака праводзілася сіламі чатырох франтавых бамбавікоў Су-24 і Су-34.
Спіс аб’ектаў PGC (2356001—2357000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2356001—2357000)
Жарушнік караткаплодны
Жарушнік караткаплодны (Rorippa brachycarpa) — від кветкавых раслін роду сямейства.
Чаротнік белы
Чаро́тнік белы (Rhynchóspora álba) — від кветкавых раслін роду  сямейства.
Батанічнае апісанне
Шматгадовая травяністая расліна. Утварае рыхлыя дзярнінкі. Сцяблы трохграневыя, вышынёй 10—40 см.
Лісце вузкалінейнае, 1—2 мм шырынёй, з трубчастымі похвамі. Кветкі белага колеру. Суквецце — адзін верхавінны або 2—8 расстаўленых каласкоў.
Плод — зваротнаяйкападобны арэшак бурага колеру.
Распаўсюджанне і экалогія
Расліна распаўсюджана на тэрыторыі Еўразіі і Паўночнай Амерыкі. Святлолюбівая расліна, гіграфіт і алігатроф. Расце на тарфяных балотах, забалочаных мясцінах, па берагах рэк і ручаёў, зарастаючых азёр. Цвіце ў чэрвені, размножваецца ў асноўным насеннем.
Від занесены ў Чырвоныя кнігі і спісы рэдкіх раслін шэрагу рэгіёнаў Расіі. Ахоўваецца на тэрыторыі Украіны.
Сінонімы
Па звестках базы дадзеных The Plant List, у сінаніміку віду ўваходзяць :
Адарвірог
«Адарвірог» — беларускі фольк-металёвы гурт. Вылучаецца ён разнастайнасцю інструментаў, актыўна выступае на канцэртах і фестывалях («Наш Грунвальд», «Эпоха Рыцарства», «Фарпост», «Folk Summer Fest»; апрача таго, удзельнікі гурту арганізуюць уласны «Люты Фэст»). У 2017 годзе запісаны дэбютны альбом «Край паданняў».
Край паданняў (2017)
Альбом быў выдадзены 1 ліпеня. Аўтары натхняліся Ўладзімірам Караткевічам. Жанр альбома вызначаецца як меладычны фольк-метал.
Пра Адарвірога
Адарвірог — гэта імя галоўнага лірычнага героя, які бярэ ўдзел амаль у кожным паданні. Але, зразумела, ён існуе не ў нейкі пэўны час, а праносіцца скрозь гісторыю. Ён ведае, што павінен удзельнічаць у бітвах, што выйдзе з іх пераможцам і будзе да апошнага змагацца за тое, што яму дорага.Разам з Тадэвушам Касьцюшкам Адарвірог абараняе краіну і памірае пад царскай карцеччу ў імя свайго народу ў 1863 годзе. Ён згарае ад полымя кахання падчас эпідэміі Харэі. Мужны Адарвірог шукае каханую ў падпаленым Іванам Грозным Полацку і ​​заўсёды ідзе насуперак развазе і смерці — ідзе «Скрозь Пекла». Ён заўсёды на крок наперадзе, ён здольны змагацца за тое, за што варта змагацца.
Адарвірог — алегарычны персанаж. Ён з'яўляецца прататыпам беларускага народу: моцнага, стойкага, нязломнага, гераічнага. Народу, які стагоддзе за стагоддзем змагаўся за свае ідэалы, за самавызначэнне, за тое, што мае найвялікшы кошт для кожнага чалавека. Адарвірог — гэта архітып, які ёсць у кожнай гісторыі і бітве. Нарэшце, гэта той чалавек, якім музыкі жадаюць бачыць кожнага беларуса. Смелы ды адважны, але які не забывае і  на весялосць ды гулянкі. Бо ідэальных народаў і людзей не існуе.
Каёс-Перлас
Каёс-Пе́рлас (Cayos Perlas) — архіпелаг на захадзе Карыбскага мора за 5,6 км на ўсход ад паўднёва-ўсходняга ўзбярэжжа Нікарагуа. Уключае 18 рыфаў, раскіданых па плошчы 280 км². Вылучаюцца 7 сталых астравоў, найбуйнейшы з якіх займае 0,44 км². Каёс-Перлас — важнае месца размнажэння марскіх чарапах.
У XIX — пачатку XX стагоддзяў астравы архіпелага выкарыстоўваліся міскіта, кайманцамі і гарыфунамі для лову чарапах. Пазней тут рыбачылі жыхары суседняга ўзбярэжжа. У 1997 годзе некалькі астравоў былі прададзены ў прыватную маёмасць, на іх пачала развівацца турыстычная інфраструктура. Аднак у 2007 годзе ўлады Аўтаномнага рэгіёна паўднёва-карыбскага ўзбярэжжа прынялі рашэнне аб пераўтварэнні архіпелага ў запаведнік. У 2008 годзе турызм і рыбалоўства былі паралізаваны, але ў нашы дні адроджаны.
Рожа
Рожа
Галакучнік Роберта
Галаку́чнік Ро́берта (Gymnocarpium robertianum) — від папарацей з роду сямейства.
Батанічнае апісанне
Шматгадовая расліна вышынёй 30—50 см з паўзучым карэнішчам матава-карычневага колеру. Лісце прамастойнае, на тонкіх доўгіх чаранках, двойчыперыстараздзельнае, цвёрдае, знізу пакрытае жалезістымі валаскамі. Канцавыя долі лісця буйнейшыя за бакавыя. Кучкі спарангій знаходзяцца каля краю долей ліста трэцяга парадку і потым зліваюцца паміж сабой. Размнажаюцца спорамі і вегетатыўна.
Распаўсюджанне
Галарктычны горна-лясны від, распаўсюджаны ў Еўропе, Заходняй і Усходняй Сібіры, Паўночнай Амерыцы, на Каўказе.
Шупшыннік
Шупшыннік
Сезон 2014 ФК Хваля Пінск
У 2014 годзе футбольны клуб «Хваля» з горада Пінск прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад
Па стане на снежань 2014, згодна з афіцыйнам сайтам клуба
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Жарушнік земнаводны
Жару́шнік земнаводны, Вадзяны хрэн (Rorippa amphibia) — від кветкавых раслін роду сямейства.
Батанічнае апісанне
Шматгадовая травяністая расліна вышынёй 30—100 см. Сцябло ўзыходнае, укараняецца ў ніжняй частцы, у ніжняй частцы часта падводнае, полае, галінастае ў верхняй частцы. Лісце чаргаванае. Кветкі жоўтага колеру, з чатырма пялёсткамі. Плод — стручок.