cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Азярычынскі навучальна-педагагічны комплекс дзіцячы сад — базавая школа
Гісторыя
У 1934—1941 гадах Азярычынскую сямігадовую школу закончыла 140 чалавек. Настаўнікамі тады працавалі Язэп Багушэвіч, муж і жонка Восіп і Ганна Яскульдовічы, сёстры Марыя і Ганна Адзярэйкі, Леакадзія Дарашкевіч, Сцяпан Палачанін, Марыя Зялёнка, Мікалай Грыбоўскі, Зінаіда Цюхай, Сяргей Пісарчык, муж і жонка Рыгор Шэлег і Лідзія Рабцэвіч.
У 1954 годзе школа стала сярэдняй, ў школе былі адкрыты восьмы і дзявяты класы. У 1956 годзе адбыўся першы выпуск. Сярэднюю адукацыю атрымала 36 чалавек.
Восенню 1973 года ў праграму будаўніцтва школ Мінскай вобласці было ўнесена і будаўніцтва новай школы ў Азярычыне. Будоўля пачалася ў студзені 1974 года і працягвалася дзесяць месяцаў. Школа будавалася паводле праекту як тыпавая васьмігадовая на 320 месцаў, з 8 класнымі пакоямі і двума кабінетамі — фізікі і хіміі.
3 2004 школа мае назву « Азярычынская дзяржаўная агульнаадукацыйная дзіцячы сад-базавая школа».
З 2011 года — Дзяржаўная ўстанова адукацыі «Азярычынскі навучальна-педагагічны комплекс дзіцячы сад-сярэдняя школа».
Азярычынскую школу наведваюць вучні з Вераб’ёўкі, Таварскіх, Кухараўкі, Ленінска, Узлян.
NGC 6817-1
NGC 6817-1 (іншыя абазначэнні — PGC 63431, MCG 10-28-5, ZWG 303.4) — галактыка ў сузор’і Дракон.
Ядранец (род раслін)
Ядране́ц (Thesium) — род кветкавых раслін сямейства.
Батанічнае апісанне
Аднагадовыя і шматгадовыя травяністыя расліны, пераважна паўпаразіты. Лісце чаргаванае, вузкае, звычайна лінейнае або лінейна-ланцэтнае. Кветкі дробныя, двухполыя, зеленаватыя, з травяністым 4—5-раздзельным калякветнікам. Тычынак 4—5. Плод — шарападобны або эліпсоідны рабрысты арэшак.
Віды
Род налічвае больш за 200 відаў. Па інфармацыі на сайце The Plant List — 305 відаў.
Некаторыя з іх:
Аліма
Аліма — рака ў Афрыцы, правы прыток ракі Конга.
У вярхоўі Аліма адрозніваецца хуткасцю цячэнні, суднаходная. З правага боку ў Аліму ўпадаюць у верхнім цячэнні Лекеці і Парма, а ў ніжнім — Мпама.
Рака Аліма была адкрыта ў 1878 годзе П'ерам Саварн'янам дэ Бразам.
Куілу
Куі́лу (Kouilou) — рака ў Рэспубліцы Конга. У сярэднім цячэнні называецца Ніяры. Працякае па тэрыторыі дэпартаментаў Ніяры і Куілу, названых па рацэ, а таксама па дэпартаменту Буэнза і па мяжы дэпартамента Лекуму. Рака была даследавана ў 1882 годзе харватам Драгуцінам Лерманам.
Аўтатрактарны факультэт БНТУ
Аўтатрактарны факультэт БНТУ (АТФ БНТУ) — самы буйны з факультэтаў Беларускага нацыянальнага тэхнічнага ўніверсітэта, заснаваны ў 1951 годзе. Размяшчаецца ў 8 корпусе БНТУ па адрасе вуліца Якуба Коласа, 12.
Навучанне
Падрыхтоўка студэнтаў вядзецца па спецыяльнасцях :
Кафедра «Рухавікі ўнутранага згарання»
Кафедра «Тэхнічная эксплуатацыя аўтамабіляў»
Кафедра «Трактары»
Кафедра «Транспартныя сістэмы і тэхналогіі»
Кафедра «Гідрапнеўмааўтаматыка і гідрапнеўмапрывад»
Кафедра «Эканоміка і лагістыка»
Oligostomis
Oligostomis — род ручайнікаў сямейства. У род Oligostomis уключаны як мінімум чатыры апісаныя віды.
Віды
Гэтыя чатыры віды належаць да роду Oligostomis:
NGC 6817-2
NGC 6817-2 (іншыя абазначэнні — PGC 3086688, NPM1G +62.0258) — галактыка ў сузор’і Дракон.
Гэты аб’ект не ўваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога» і быў дададзены пазней.
Глубокае (Усходне-Казахстанская вобласць)
Глубокае — пасёлак у Глубокаўскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр і адзіны населены пункт Глубокаўскай пасялковай адміністрацыі. Код КАТА — 634030100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва пасёлка складала 10527 чалавек (4859 мужчын і 5668 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у пасёлку пражывалі 9652 чалавекі (4462 мужчыны і 5190 жанчын).
Даніэль Канеман
Даніэль Канеман (Daniel Kahneman, דניאל כהנמן, нар., Тэль-Авіў) — ізраільска-амерыканскі псіхолаг, адзін з заснавальнікаў псіхалагічнай эканамічнай тэорыі і паводніцкіх фінансаў, у якіх аб'яднаныя эканомікс і кагнітівістыка для тлумачэння ірацыянальнасці адносін чалавека да рызыкі ў прыняцці рашэнняў і ў кіраванні сваімі паводзінамі. Знакаміты дзякуючы сваёй працы, выкананай сумесна з Амосам Тверскі і іншымі аўтарамі, па ўсталяванні кагнітыўнай асновы для агульных чалавечых памылак ў выкарыстанні эўрыстыкі, а таксама для развіцця тэорыі перспектыў; лаўрэат Нобелеўскай прэміі па эканоміцы (2002) «за ўжыванне псіхалагічнай методыкі ў эканамічнай навуцы, асабліва — пры даследаванні фарміравання меркаванняў і прыняцця рашэнняў ва ўмовах нявызначанасці» (сумесна з В. Смітам), нягледзячы на тое, што даследаванні праводзіў як псіхолаг, а не як эканаміст.
Юбілейны медаль «80 год Пагранічных войскаў Рэспублікі Беларусь»
Юбіле́йны меда́ль «80 год Паграні́чных во́йскаў Рэспу́блікі Белару́сь» — дзяржаўная ўзнагарода Рэспублікі Беларусь. Заснавана 25 лютага 1998 г.
Прадстаўленне да ўзнагароды і ўзнагароджванне
Медаль прысуджаецца ў гонар беларускіх мытнікаў.
Да ўзнагароджвання прадстаўляюцца:
ФК Прамень Мінск
«Прамень» — беларускі футбольны клуб з горада Мінск, заснаваны ў 2012 годзе.
У пачатку 2019 года клуб пераехаў у Магілёў і аб’яднаўся з мясцовым клубам «Дняпро».
Гісторыя
У 2007 годзе была заснавана АЛФ (Ассоциация любительского футбола) — незалежная ад БФФ аматарская футбольная ліга горада Мінска. Новая ліга хутка набрала папулярнасць, і ў 2012 кіраўніцтва лігі вырашыла выставіць зборную каманду лігі на афіцыйны чэмпіянат Мінска. Так з’явілася каманда АЛФ-2007.
У 2013 АЛФ-2007 заявілася ў Другую лігу чэмпіянату Беларусі. У дэбютным сезоне каманда заняла 12 месца з 13. У той жа час каманда здолела атрымаць перамогу ў аматарскім Рэгіянальным Кубку Беларусі і пуцёўку на Кубак Рэгіёнаў УЕФА.
2014
У 2014 спонсарам клуба стаў Мінскі гадзіннікавы завод «Прамень», адпаведна каманда ўзяла назву «Прамень». Трапіўшы ў групу А, «Прамень» доўгі час вёў барацьбу за месца ў першай чацвёрцы, якое давала магчымасць працягваць барацьбу ў фінальным этапе. Толькі ў апошнім туры, дзякуючы перамозе над «Асіповічамі» (4:0), аматары забяспечылі сабе месца ў фінале.
Перад пачаткам фінальнага этапу каманда (пад былой назвай АЛФ-2007) згуляла ў кваліфікацыйным турніры Кубку Рэгіёнаў УЕФА ў Босніі і Герцагавіне, дзе заняла апошняе месца, саступіўшы ва ўсіх трох матчах.
Фон Белаў
фон Бе́лаў — арыстакратычнае прускае прозвішча.
ФК Прамень Мінск
2014
Пачынаючы фінальны этап Другой лігі на апошнім радку, «Прамень» здолеў атрымаць дзве перамогі і перагнаць землякоў са «Ждановічаў», атрымаўшы выніковае сёмае месца.
Фон Белаў
Вядомыя носьбіты:
ФК Прамень Мінск
2015
Сезон 2015 каманда пачала няўдала, але са жніўня «Прамень» выдаў серыю з 15 перамог запар, якая так і не была перарвана ажно да канца сезону. За гэты час мінскі клуб выйшаў у фінальны этап з другога месца ў групе; у фінальным ж этапе восем перамог дазволілі узняцца з пачатковага сёмага месца на першае, у выніку «Прамень» атрымаў павышэнне ў Першую лігу.
1 лістапада 2015 года «Прамень» у фінале Рэгіянальнага Кубка Беларусі перайграў мар’інагорскую «Вікторыю» (3:0) і праз два гады паўторна заваяваў трафей.
2016
У Першай лізе «Прамень» адразу стаў аднім з фаварытаў, хутка замацаваўшыся ў верхняй частцы табліцы. Доўгі час сталічная каманда вяла барацьбу супраць «Гомельчыгунтранса» за трэці радок. Улетку шэраг ігракоў каманды быў абвінавачаны ў арганізацыі дагаварнога матчу, з-за чаго «Прамень» быў пазбаўлены права прыняць удзел у Кубку рэгіёнаў УЕФА. Тым не менш, каманда працягвала паспяхова выступаць у Першай лізе і, абагнаўны «Гомельчыгунтранс», заняла трэці радок. Аднак, ужо пасля заканчэння сезону дысцыплінарны камітэт прыняў рашэнне ануляваць вынікі шэрагу матчаў «Промня» і прысудзіць у іх тэхнічныя паражэнні, з-за чаго каманда апусцілася на чацвёртае месца.
2017
Сезон 2017 «Прамень» пачаў са штрафам у 10 ачкоў з-за ўдзелу ў дагаварных матчаў у мінулым сезоне. У студзені 2017 года галоўны трэнер каманды Іван Біёнчык перайшоў у працу ў «Крумкачы», аднак ужо праз тыдзень вярнуўся ў «Прамень». Клуб здолеў захаваць лідараў, склад каманды папоўніў шэраг маладых ігракоў. Ужо пасля чатырох тураў «Прамень» адыграў першапачатковы штраф, першую палову чэмпіянату каманда скончыла на шостым месцы. Добрым атрымаўся фініш чэмпіянату, калі «Прамень» атрымаў дзевяць перамог запар, што дазволіла яму з адрывам у 5 ачкоў заняць першае месца і выйсці ў Вышэйшую лігу.
2018
Першы сезон у Вышэйшай лізе атрымаўся для каманды цяжкім. «Прамень» захаваў асноўных ігракоў і працягнуў стаўку на маладых выхаванцаў клубаў Вышэйшай лігі, многіх з іх браў у арэнду. У выніку каманда шмат гуляла ўнічыю, але рэдка перамагала і апынулася ўнізе табліцы. Доўгі час «Прамень» знаходзіўся ў зоне вылету, і толькі нічыя ў апошнім туры са «Смалявічамі» дазволіла захаваць месца ў Вышэйшай лізе.
Эразмус Мундус
Эразмус Мундус (Erasmus Mundus) - гэта міжнародная праграма супрацоўніцтва і мабільнасці ў сферы вышэйшай адукацыі, ініцыявала і фінансуе Еўрапейская камісія. Яе галоўнай мэтай з'яўляецца павышэнне якасці вышэйшай адукацыі і садзейнічанне міжкультурнаму разумення праз супрацоўніцтва з краінамі, якія не ўваходзяць у Еўрапейскі Саюз.
Па стане на 2014 год 270 тыс. студэнтаў атрымалі гранты, у сярэднім на студэнта штомесяц выдзяляецца € 272. Найбольшы ўзровень прыцягнення ў праграму на душу насельніцтва ў Люксембургу, Ліхтэнштэйне і,  Фінляндыі,  Латвіі і,  Іспаніі.
Праграма Эразмус Мундус названа так у гонар выдатнага галандскага вучонага XV стагоддзя, гуманіста і тэолага Эразма Ратэрдамскага (1465 - 1536 ГГ.), які шмат падарожнічаў па Еўропе, вучыўся і працаваў у розных універсітэтах і яшчэ тады, амаль паўтысячагоддзя таму, зразумеў перавагі мабільнасці і міжнароднага супрацоўніцтва ў адукацыі і навучанні. Лацінскае слова «mundus» азначае «свет» і адлюстроўвае глабальную і міжкультурную арыентацыю праграмы.
Залескі сельсавет (Чачэрскі раён)
Зале́скі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Чачэрскага раёна Гомельскай вобласці Беларусі. Цэнтр — аграгарадок (да 2009 года вёска) Залессе.
Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Чачэрскага раёна Гомельскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Чачэрскім раёне БССР. З 20 лютага 1938 года ў складзе Гомельскай вобласці. 23 лістапада 1961 года да сельсавета далучана частка тэрыторыі скасаванага Покацкага сельсавета (5 населеных пунктаў: вёскі Гарадоўка, Падасоўе, Покаць, пасёлкі Дубок і Свабода). З 25 снежня 1962 года сельсавет у складзе Буда-Кашалёўскага раёна, з 6 студзеня 1965 года ў складзе адноўленага Чачэрскага раёна. 28 кастрычніка 1991 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Бяляеўскага сельсавета.
Наталля Леанідаўна Русецкая
Наталля Леанідаўна Русецкая (нар., г. Урэнь, Горкаўская вобласць, РСФСР) — беларуская паэтэса, перакладчыца.
Біяграфія
У 1991—1996 гг. вучылася на беларускім аддзяленні філалагічнага факультэта БДУ. Пераклала асобныя лісты Барбары Радзівіл да караля Жыгімонта (пераклады лістоў надрукаваны ў часопісе «Спадчына» № 6, 1997). Вершы друкавала ў часопісах «Першацвет», «Крыніца», а таксама ў газетах «ЛіМ» і «Чырвоная змена». З 2005 года жыве ў Любліне (Польшча), працуе на Кафедры беларусістыкі Ўніверсітэта Марыі-Складоўскай Кюры.
Бібліяграфія
У 2004 г. выйшаў зборнік «Два бяссонні», куды ўвайшлі арыгінальныя вершы і пераклады з польскай лірыкі: творы Е. Ліпскай, К. І. Галчыньскага, М. Паўлікоўскай-Яснажэўскай, В. Шымборскай.
У 2007 г. выйшла ў свет манаграфія «Сямейная муза. Паэзія Францішкі Уршулі Радзівіл». Два гады пазней ва ўніверсітэце Марыі Складоўскай-Кюры ў Любліне (Польшча) абараніла кандыдацкую дысертацыю на тэму «Паэзія Францішкі Уршулі Радзівіл у кантэксце літаратуры Беларусі XVIII ст.»
Супрацоўнічала з Нацыянальным акадэмічным тэатрам імя Янкі Купалы, на сцэне якога былі пастаўлены пераклады такіх п'ес, як «Дзеці Ванюшына» С. А. Найдзёнава, «Івона, прынцэса Бургундская» В. Гамбровіча, «Лістапад. Андэрсен» А. Паповай. На падставе перакладаў п'есы «Распуснікі ў пастцы» і опернага лібрэта «Шчаслівае няшчасце» створаны спектакль «Выкраданне Еўропы, альбо Тэатр Уршулі Радзівіл (нясвіжская арлекінада)», пераклады тэкстаў песень Мар'яна Хемара выкарыстаны ў спектаклі «Местачковае кабарэ».
NGC 6818
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Лахаўка
Ла́хаўка (, Лаховка) — вёска ў Лунінецкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Лахвенскага сельсавета.
Гісторыя
Першыя звесткі пра Лахаўку датуюцца 1493 годам, калі вялікі князь Аляксандр падараваў Лахву троцкаму ваяводу Пятру Янавічу Мантыгірдавічу. У склад воласці ўваходзіла і Лахаўка. У 1588 годзе Малая Лахаўка — уласнасць Мікалая Крыштафа Радзівіла, князя на Алыцы і Нясвіжы. У 1672 годзе ў Малой Лахаўцы — 30 двароў і 18,5 валокі зямлі, з якіх 6 пустых. А яшчэ згадваецца, што ў 1795 годзе ў вёсцы налічвалася 45 двароў.
У 1914 годзе мясцовыя сяляне на свае сродкі адкрылі школу. З суседняй вёскі Любані былі запрошаны адукаваныя хлопцы Іван Караніха і Андрэй Шэўчык, якія за невялікую плату (3 рублі ў месяц за вучня) навучалі вясковых дзетак грамаце. Вучылася да 30 дзяцей.
У сярэдзіне 1920-х гадоў у вёсцы адбыўся адбыўся пажар, у выніку якога згарэла дзве вуліцы, а ў 1928 годзе агонь вынішчыў паўвёскі. Таму, каб пазбегнуць скучанасці, пачалася хутарызацыя.
Падчас нямецкай акупацыі было расстраляна ці загінула ў нямецкіх лагерах, ці ў партызанах больш за 20 чалавек. Шмат жыхароў Лахаўкі было вывезена ў Германію прымусова. 48 вяскоўцаў загінула на фронце.
Пасля вайны ў Лахаўцы былі створаны 2 калгасы: «Сцяг камунізму» і «Чырвоная зорка», якія пазней аб’ядналіся ў адзін — «Новае Палессе». З 1959 года пачалося перасяленне жыхароў з хутароў у вёску. Вёска раскінулася з поўдня на поўнач працягласцю ў 6 кіламетраў. Атрымалася дзве часткі: непасрэдна сама Лахаўка і Бродкі — новае пасяленне, сфармаванае з хутарскіх гаспадарак.
У 1986 годзе пасля аварыі на ЧАЭС вёска трапіла ў зону павышанага радыяцыйнага фону.
Булгарскія мовы
Булга́рскія мовы (таксама агу́рскія, r-цю́рскія) — група роднасных моў у складзе цюркскай моўнай сям'і, меркавана можа з'яўляцца групай найстаражытнейшай фармацыі. Усе булгарскія мовы, акрамя чувашскай, на сёння з'яўляюцца мёртвымі.
Гістарычна былі распаўсюджаныя ў такіх дзяржавах як Імперыя гунаў, Вялікая Балгарыя, пазней — таксама ў Першым Балгарскім Царстве і Волжскай Булгарыі, сённяшняя жывая мова-прадстаўнік гэтай моўнай групы — чувашская — распаўсюджана галоўным чынам у рэспубліцы Чувашыя, Расія.
Гісторыя і класіфікацыя
Сучасныя звесткі пра генезіс булгарскіх моў грунтуюцца на фона-морфастатычнай (расійскі лінгвіст Алег Мудрак ) і лексікастатычнай (расійскі лінгвіст Ганна Дыбо ) моўных класіфікацыях.
Аналіз абодвух набораў спісаў Сводэша і ўсталяванне адноснае храналогіі генеалагічных дрэў цюркскіх моў на аснове лексіка-статыстычных звестак, праведзенае Дыбо, паказвае, што пачатак распаду цюркскай прамовы звязваецца з аддзяленнем чувашскай мовы ад іншых (што звычайна вызначаецца як аддзяленне булгарскай групы). На абодвух дрэвах адпаведны першы вузел датуецца каля -30 — 0 гг. да н.э. На думку Дыбо, гэтая з'ява непасрэдна вынікае з міграцыі часткі хуну (старажытны качавы народ, што насяляў стэп на поўнач ад Кітая) з захаду Манголіі на захад, праз поўнач Сіньцзяна на поўдзень Казахстана, да ракі Сырдар’я ў 56 г. да н.э.
Склад
У склад булгарскай моўнай групы ўключаюцца наступныя мовы:
Анаксагор з Клазаменаў
Анаксаго́р з Клазаменаў (Ἀναξαγόρας, каля 500 да н. э., Клазамены — 428 да н. э., Лампсак) — старажытнагрэчаскі філосаф, матэматык і астраном, пачынальнік афінскай філасофскай школы.
Анаксагор — адзін з найвыдатнейшых іанійскіх філосафаў, сын заможных бацькоў, нарадзіўся ў Клазаменах каля 500 года да н.э. З ранніх гадоў ён адмовіўся ад асалодаў, на якія мог разлічваць па сваім багацці, і пранікся філасофіяй.
Прываблены кіпучым разумовым жыццём Афінаў, што пачалося пасля бліскучых перамог над персамі, 45-гадовы Анаксагор перасяліўся туды, уступіў у блізкія зносіны з Перыклам і першым стаў пераказваць філасофію ў агульнадаступнай форме. Апроч самога Перыкла, яго вучнямі былі Фукідыд, фізік Архелай і Еўрыпід.
Анаксагор навучаў пра вечныя элементы сусвету, «зерні» (ці «гамеамерыі»), якія ўключаюць у сябе ўсю паўнату сусветных якасцей і кіруюцца касмічным Розумам. Імкнучыся тлумачыць натуральнымі прычынамі такія з'явы, як сонечнае і месяцавае зацьменне, землетрасенні і да т. п., ён выклікаў у свой адрас абвіначванне ў абразе багоў. Яго прысудзілі да смерці, ад якой выратавала яго толькі красамоўства Перыкла. Смяротны прысуд заменены быў выгнаннем. Анаксагор пасяліўся ў Лампсаку, дзе і памёр у 428 годзе. «Не я страціў Афіны, але афіняне страцілі мяне» — з гонарам казаў ён.
Альфонс Масамба-Дэба
Альфонс Масамба-Дэба (Alphonse Massamba-Débat;, Нкола — , Бразавіль) — кангалезскі сацыялістычны палітык і дзяржаўны дзеяч, кіраўнік дзяржавы ў 1963—1968 гадах. Удзельнік антыкаланіяльнага руху. Пасля звяржэння прэзідэнта Юлу ў 1963 — прэзідэнт Рэспублікі Конга. Праводзіў сацыялістычны курс ва ўнутранай і знешняй палітыцы. Скінуты ў выніку ваеннага паўстання ў жніўні 1968 года. У сакавіку 1977 года абвінавачаны ў змове і забойстве прэзідэнта Нгуабі, арыштаваны і расстраляны. Рэабілітаваны ў 1991 годзе.
Іван Ягоравіч Чалі-Сурыеў
Іван Ягоравіч Чалі-Сурыеў, часам Чалісурыеў — некласны мастак, архітэктар.
Жыздра (рака)
Жыздра (Жиздра) — рака ў Калужскай вобласці Расіі, левы прыток Акі.
Іван Ягоравіч Чалі-Сурыеў
Біяграфія
Прафесійную адукацыю атрымаў у Акадэміі мастацтваў з атрыманнем у 1858 годзе звання некласнага мастака. З 1877 па 1897 год працаваў малодшым інжынерам у мінскім губернскім будаўнічым аддзяленні.
Жыздра (рака)
Назва
Назва Жыздра — адзін з найраней вызначаных балтызмаў на ўсходзе старабалцкай тэрыторыі.
Іван Ягоравіч Чалі-Сурыеў
Творчасць
З’яўляецца аўтарам праекта будынка Дэпо Мінскага добраахвотнага пажарнага таварыства.
Жыздра (рака)
Назва
Звязана з літоўскім žizdrà, žiezdrà «пясок; пясчынка; іскра», žiegždra «буйны пясок, жвір», прускім *zigzdā (> syxdo) «пясок».
Усе гэтыя словы паходзяць ад балцкага кораня *žid- / *žeid- «свяціць, блішчэць». Далей да індаеўрапейскага *ĝei- «ззяць; мігцець».
Адзначаецца немалая колькасць малых прытокаў ракі Жыздры з назвамі тыпу «Пясочня», якія калькуюць балцкую «пясчаную» назву.
Гідранімічныя адпаведнікі — водныя назвы тыпу літоўскіх Žiezdras, Žiezdis, Žiezd-upis, прускага Syxdro (< Zigzdr-).
Назва «Жыздра» была і на тэрыторыі цяперашняй Беларусі: на «карце Шуберта» XIX стагоддзя так называлася вёска, цяпер не існая, якая лакалізуецца за ўсходняй канцавінай вёскі Юрчонкі ў басейне дзвінскай ракі Віцьбы. На картах першай паловы XX стагоддзя яна падпісаная ўжо як «Зездрына». Вёска Жыздра размяшчалася на вярхах ручая, што цёк у Віцьбу і, імаверна, так і называўся — «Жыздра».
Таго ж паходжання колішні тапонім Зездра лакалізуецца каля возера Лавацец (выток ракі Ловаці), цяпер адразу за сённяшняй беларуска-расійскай мяжой (70 км на поўнач ад падвіцебскай Жыздры).
Гідронім «Жыздра» з шэрагу балцкіх водных назваў, якія апісвалі фізічныя асаблівасці берагоў ці рэчышча. Такія таксама назвы рэк тыпу Стабна, Ашмяна, Молінка (у сувязі з прускім stabis, літоўскім akmuo «камень», molis «гліна»). Ім адпавядаюць пазнейшыя «перакладныя» назвы тыпу «Пясчанка», «Каменка», «Глінка».
Водаапісанне
Даўжыня — 223 км, плошча басейна — 9170 км².
Надмагілле Пятра Весялоўскага
Надмагілле Пятра Весялоўскага — вялікага маршалка літоўскага Пятра Весялоўскага (да 1556 — 1621) у Віленскім бернардзінскім касцёле. Выканана ў 1635 годзе ў маньерыстычных традыцыях.
Апісанне
Весялоўскі быццам прабуджаецца ад сну — галава прыўзнята, а нага сагнутая пад прамым вуглом. Сам ён абапіраецца на адну руку. Уся ўвага сканцэнтравана менавіта на фігуры памёршага, якая выразна вылучаецца на фоне пліты з чорнага мармуру. Дэкор надмагілля вельмі стрыманы ў параўнанні, напрыклад, з помнікамі, выкананымі Санці Гучы, дзе неспакойныя і зломленыя фігуры з закінутымі галовамі быццам тонуць у празмернай эмблематыцы і арнаментальных дэталях. Пры чым справа не проста ў багацці акаймоўкі, пышнасці і прыгажосці тканіны, якая драпіруе фігуру, а ў тым, што гэтай страсці да ўпрыгожанняў не супрацьпастаўляецца нішто — сам чалавек у рэшце рэшт становіцца часткай арнаменту, таму што трактуецца прынцыпова аднолькава з ім. Удала падкрэсліў гэту думку польскі мастацтвазнавец, які пісаў, што ''«цяга да дэкаратыўнасці разбурае логіку антычных архітэктанічных чляненняў. Элементы апошніх становяцца часта арнаментальнымі матывамі, аднолькавымі з пляцёнкай або гратэскам, і супастаўляюцца з бестурботнай свабодай. Апорныя калоны часта пераўтвараюцца ў кампазіцыйны цэнтр надмагілля»''. Помнік выкананы ў рознакаляровым мармуры i характарызуецца імкненнем да каларыстычных эфектаў, што адпавядала стылю новай эпохі.
Жыздра (рака)
Водаапісанне
Бярэ пачатак у балоцістай мясцовасці за 10 км на ўсход ад горада Людзінава, цячэ па Сярэднярускім узвышшы спачатку пераважна на поўдзень, затым у раёне горада Жыздры паварочвае на ўсход, а пасля Жыздры — на паўночны ўсход. Упадае ў Аку крыху вышэй вёскі Перамышль.
На рацэ гарады Жыздра, Казельск. Жыўленне снегавое і дажджавое. Сярэднегадавы расход вады — каля 35 м³/с (у раёне Казельска).
Яндэкс
Яндэкс — расійская ІТ-кампанія, якая валодае аднайменнай сістэмай пошуку ў сеціве і інтэрнэт-парталам. Пошукавая сістэма «Яндэкс» з’яўляецца чацвёртай сярод пошукавых сістэм свету па колькасці апрацаваных пошукавых запытаў (звыш 6,3 млрд у месяц на пачатак 2014). Па стане на 5 ліпеня 2015 года, паводле рэйтынгу Alexa.com, сайт yandex.ru па папулярнасці займае 19-е месца ў свеце і першае месца ў Расіі.
Пошукавая сістэма Yandex.ru была афіцыйна анансаваная 23 верасні 1997 года, і першы час развівалася ў рамках кампаніі CompTek International. Як асобная кампанія «Яндэкс» ўтварылася ў 2000 годзе. У траўні 2011 года Яндэкс правёў першаснае размяшчэнне акцый, зарабіўшы на гэтым больш, чым якая-небудзь з інтэрнэт-кампаній з часоў IPO пошукавіка Google у 2004 годзе.
Прыярытэтным напрамкам кампаніі з’яўляецца распрацоўка пошукавага механізму, але за гады працы «Яндэкс» стаў мультыпарталам. У 2013 годзе «Яндэкс» прадастаўляе больш за 50 сэрвісаў. Некаторыя з іх — Яндэкс. Пошук, Яндэкс. Карты, Яндэкс. Маркет, Пошук па блогах, Яндэкс. Коркі — дамінуюць на рынку.
Галаўной кампаніяй холдынгу з’яўляецца зарэгістраванае ў Нідэрландах у 2004 годзе акцыянернае таварыства Yandex NV, акцыі якога абарачаюцца ў асноўным на NASDAQ з больш за 50 % free float на 2014 год.
Найбольш прыкметнае становішча займае на рынках Расіі, Турцыі, Украіны, Беларусі і Казахстана.
У Расіі на 100 % прадстаўлена «дачкой» ТАА «Яндэкс», галоўны офіс якой знаходзіцца ў Маскве.
Катэнарыя
Катэнарыя (Catenaria) — род грыбоў сямейства. Назва ўпершыню апублікаваная ў 1876 годзе.
Яндэкс
Гісторыя
Слова «Яndex» прыдумалі Ілья Сегаловіч, дырэктар «Яндэкса» па тэхналогіях, і генеральны дырэктар кампаніі — Аркадзь Волаж. Ілья выпісваў розныя вытворныя ад словаў, якія апісваюць сутнасць тэхналогіі. У выніку з’явіўся варыянт «yandex» — Yet ANother inDEXer («яшчэ адзін індэксатар»).
У 1993 годзе «Аркадзю» далучылі да CompTek, у якую раней прыйшоў школьны сябар Волажа праграміст Ілля Сегаловіч. У тым жа годзе была створана праграма для пошуку на цвёрдым дыску камп’ютара. Праграму назвалі «Yandex». Супрацоўнічаючы з Інстытутам праблем перадачы інфармацыі, CompTek стварыла слоўнік з пошукам, які ўлічваў марфалогію рускай мовы. У 1994 годзе быў створаны «Біблейскі камп’ютарны даведнік».
Афіцыйна пошукавая машына Yandex.Ru была анансаваная 23 верасня 1997 на выставе Softool. «Яндэкс» не быў першай пошукавай машынай у Расіі: у 1996 з’явіўся «Рамблер», а яшчэ раней, у снежні 1995 года, — Altavista, прычым апошняя мела самы прадукцыйны на той момант сервер і адрознівалася самай высокай хуткасцю працы сярод канкурэнтаў, апрацоўваючы мільёны запытаў у дзень. Праз два месяцы пасля yandex.ru анансавалі пошукавую сістэму «Апорт» (хоць упершыню яе прадэманстравалі яшчэ ў лютым 1996 года).
Да сярэдзіны 1999 года «Яндэкс» быў у сямёрцы найбольш папулярных сайтаў рунэту; выручка «Яндэкса» як аддзела CompTek’а ў тым годзе склала 72 тыс. дол.
У красавіку 2000 года фонд ru-Net Holdings набыў 35,72 % акцый «Яндэкса» за $ 5280000. У лік акцыянераў увайшлі таксама менеджары і вядучыя распрацоўшчыкі пошукавай сістэмы. Генеральным дырэктарам стаў Аркадзь Волаж. У выніку кампанія «Яндэкс» выйшла са складу CompTek і атрымала самастойнасць. У гэтым жа годзе «Яндэкс» першым з расійскіх інтэрнэт-бізнэсаў запусціў рэкламную кампанію на тэлебачанні, слоган якой, «Знойдзецца ўсё!» — стаў крылатым выразам і назаўсёды замацаваўся на лагатыпе кампаніі.
У 2001 годзе аб’яўлены запуск новай версіі пошукавай машыны: палепшыўся пошук спасылак, стала вырабляцца марфалагічная карэкцыя запыту, уведзены «ўзважаны індэкс цытавання» і павысілася дакладнасць і хуткасць пошуку. У гэтым жа годзе «Яндэкс» абагнаў «Рамблер» і з таго часу трымае першае месца ў расійскім сегменце Інтэрнэту.
У тым жа 2001 году з’яўляецца сістэма кантэкстнай рэкламы «Яндэкс. Дырэкт». Сістэма хутка стала асноўнай крыніцай прыбытку ў кампаніі: у 2002 годзе «Яндэкс» выходзіць на самаакупнасць, а ў 2003 годзе выплачвае акцыянерам дывідэнды, агульная сума якіх склала $ 100 тыс.
У 2005 годзе кампанія ўпершыню выходзіць за межы Расіі, адкрываючы прадстаўніцтва ва Украіне. Адначасова з адкрыццём філіяла ў Адэсе з’яўляецца партал www.yandex.ua. Пасля, у 2006 годзе ў Санкт-Пецярбургу, у 2007 годзе ў Екацярынбургу і Кіеве з’явіліся офісы распрацоўкі, а ў 2009 годзе ў Екацярынбургу і ў 2010 годзе ў Новасібірску — офісы продажаў. Акрамя таго, у 2008 годзе ў Каліфорніі была зарэгістраваная даччыная кампанія «Яндэкса» — Yandex Laboratories (Yandex Labs). У 2008 годзе была запушчана казахстанская версія «Яндэкса», а ў 2010 годзе — беларуская. У тым жа годзе кампанія адкрыла офіс у Казані; галоўная старонка партала, некаторыя сэрвісы і пошук сталі даступныя як на рускай, так і на татарскай мове. Такім чынам, магчымасці пошуку ў працэсе працы з рэгіянальнымі рэсурсамі паступова пашырыліся.
У 2007 годзе адбылося першае буйное паглынанне «Яндэкса» — была куплена сацыяльная сетка прафесіяналаў «Мой Круг» прыкладна за $1,5 млн. Буйны набытак меў на мэце зрабіць больш сацыяльнымі іншыя сэрвісы «Яндекса»; адразу пасля пакупкі сайт быў перанесены на ўласныя дата-цэнтры кампаніі.
У 2010 годзе «Яндэкс» адкрывае www.yandex.com — сайт для пошуку па замежным сегменце Інтэрнэту, які таксама з’яўляецца тэставай пляцоўкай для абкаткі новых дызайнерскіх і інжынерных рашэнняў. Адначасова на звычайнай версіі сайта з’явілася кнопка «ў сусветным інтэрнэце», якая з’яўляецца над вынікамі пошуку ў выпадку іншамоўнага запыту. Трэба адзначыць, што індэксаваць і дадаваць у пошукавую выдачу сайты на іншых мовах «Яндэкс» пачаў яшчэ ў 2008 годзе. Абслугоўваннем англамоўнага пошуку займаецца каліфарнійскае аддзяленне Yandex Labs.
24 мая 2011 года адбыўся выхад «Яндэкса» на высокатэхналагічную біржу NASDAQ. У ходзе першаснага размяшчэння акцый «Яндэкс» прыцягнуў $ 1,3 млрд (другі вынік за ўсю гісторыю назіранняў, пасля Гугла з яго $ 1,67 млрд). У цэлым кампанію ацанілі ў $ 8 млрд, што ў 500 разоў перавышае яе першапачатковы кошт у 2000 годзе. Размяшчэнне акцый планавалася яшчэ ў 2008 годзе, але было адкладзена з-за сусветнага крызісу. Дзясяткі супрацоўнікаў кампаніі сталі мільянерамі. 3 чэрвеня 2014 акцыі кампаніі прайшлі лістынг і на Маскоўскай біржы.
20 верасня 2011 «Яндэкс» адкрывае партал у Турцыі. Пошукавая сістэма лакалізаваная для турэцкамоўнага карыстальніка, улічвае марфалогію, разумее сінонімы і выпраўляе памылкі друку. Цалкам лакалізаваны службы пошта, навіны, пераклад, карты (у тым ліку коркі і панарамы) і іншыя, ёсць і ўнікальныя сэрвісы. Гэта першы досвед «Яндэкса» у краіне, дзе не гаворыць па-руску; для заваёвы новага рынку была адкрыта штаб-кватэра з 50 супрацоўнікамі. [[Файл:Часы_Яндекс_Питер.jpg|thumb|250x250px|Офіс «Яндэкса» у Санкт-Пецярбургу
У маі 2012 года ў Дзяржаўнай Думе Расійскай Федэрацыі з’явіўся законапраект, у якім «Яндэкс» і «Вконтакте» прызнаюцца стратэгічнымі прадпрыемствамі як агульнанацыянальныя транслятары інфармацыі. Яшчэ ў 2009 годзе Прэзідэнт Расіі Дзмітрый Мядзведзеў ініцыяваў куплю «Ашчадным банкам» «залатой акцыі» «Яндэкса» з мэтай пазбегнуць траплення прадпрыемства агульнадзяржаўнай важнасці ў рукі замежнікаў.
У тым жа 2012 «Яндэкс» абагнаў «Першы канал» па колькасці штодзённай аўдыторыі, што зрабіла расійскі інтэрнэт-гігант лідарам айчыннага медыярынку. У 2013 годзе Яндэкс пацвердзіў гэты статус, абагнаўшы «Першы канал» па выручцы.
У лютым 2013 года «Яндэкс» апынуўся наперадзе «Майкрасофта» па ліку пошукавых запытаў, заняўшы такім чынам чацвёртае месца ў рэйтынгу сусветных пошукавых сістэм (пасля Google, Baidu і Yahoo!). Рост адбыўся за кошт расейскага рынку. У цэлым «Яндэкс» з’яўляецца самым хуткарослым пошукавікам з першай дзясяткі.
У ліпені 2013 кіраўнік «Яндэкса» Аркадзь Волаж абвясціў аб планах сваёй кампаніі выйсці за межы Інтэрнэту і адкрыцці ў будучыні сэрвісаў у іншых галінах.
1 верасня 2014 Аркадзь Волаж сышоў з пасады генеральнага дырэктара расійскага сегмента «Яндэкса», новым генеральным дырэктарам з 1 верасня стаў Аляксандр Шульгін. Пры гэтым А. Волаж застаецца на пасадзе генеральнага дырэктара ўсёй кампаніі.
Статыстыка і іншая інфармацыя
На пачатак 2013 года «Яндэкс» з’яўляўся чацвёртым пошукавікам планеты з 4840000000 пошукавых запытаў. Па гэтым паказчыку ён адстае толькі ад Google, Baidu і Yahoo !. Прычым трэба адзначыць, «Яндэкс» з’яўляецца самым хуткарослым пошукавікам з першай пяцёркі, з 28 % за 2012 год. Доля на рынку Рунэту складаал 60,5 %. Колькасць штодзённых пошукавых запытаў складала 250 мільёнаў (на канец 2013 года). Па дадзеных на пачатак 2010 года, «Яндэкс» праіндэксаваў 10 млрд старонак. У інтэрв’ю за 2012 кіраўнік кампаніі Аркадзь Волаж абвясціў аб маштабаванне пошуку па сусветным інтэрнэце і запуску тэхналогіі, якая дазволіць «індэксаваць некалькі дзясяткаў мільярдаў старонак».
Старонку вынікаў пошуку ў 2012 годзе карыстальнікі загружалі 130 мільёнаў раз у дзень.
У 2008 годзе «Яндэкс» быў дзевятым пошукавікам у свеце, у 2009 — сёмым, у 2013 — чацвёртым. Паводле слоў Ігара Ашманова, «цяпер у Рунэце» Яндэкс «шукае лепш, чым Google».
Паводле даследавання «Якасць пошуку і пошукавыя сістэмы ў Рунэце» за 6 красавіка 2011 года, «Яндэкс» лідзіруе на расійскім рынку па навігацыйнага і тэматычнага пошуку, па колькасці праіндэксаваных дакументаў, па якасці рэгіянальнага пошуку, у яго выдачы невысокі ўзровень пошукавага спаму.
Уласнікі і кіраўніцтва
Кампанія зарэгістраваная ў Расіі як ТАА «Яндэкс», 100 % статутнага капіталу якога валодае зарэгістраванае ў Нідэрландах акцыянернае таварыства Yandex NV Па словах Аркадзя Волажа, рашэнне аб стварэнні замежнай мацярынскай кампаніі было абумоўлена нерэгулярна ў заканадаўстве Расіі ў частцы акцыянерных таварыстваў.
Адзін з заснавальнікаў кампаніі «Яндэкс» Ілля Сегаловіч так адказаў на факт рэгістрацыі ў Галандыі:
Факт удзелу замежнага капіталу ў Яндэксе стаў аб’ектам крытыкі прэзідэнта Расіі Уладзіміра Пуціна 24 красавіка 2014 г. на медыяфоруме «Агульнарасейскага народнага фронту». Паводле афіцыйнай заявы самой кампаніі Яндэкс, «фінансавыя інтарэсы інвестараў і кіраванне кампаніяй у» Яндэксе «заўсёды былі падзеленыя».
Дыяген Апаланійскі
Дыяген Апаланійскі (Διογένης ὁ Ἀπολλωνιάτης, 499/498 да н.э., Афіны — 428/427 да н.э.) — грэчаскі філосаф, сучаснік Анаксагора. У 420-я гады да н.э. жыў і вучыў у Афінах. Лічыцца, што яго вучэнне парадыраваў Арыстафан у «Аблоках» у 423 годзе да н.э. Нягледзячы на тое, што Дыяген жыў у адзін час з Сакратам, афіцыйна ён прылічаецца да дасакратычнай традыцыі.
Як і Анаксімен, Дыяген лічыць першаснай матэрыяй паветра. Уласцівасцямі паветра, акрамя таго, ён лічыць розум і мысленне — якасці, якія Анаксагор прыпісваў сусветнаму розуму, нусу. Усе рэчы, паводле Дыягена, з'яўляюцца прадуктам розных ператварэнняў паветра. Яго вучэнне падагульняе ўсю філасофію іанійскай школы.
KV34
KV34 — грабніца егіпецкага фараона Тутмоса III (XVIII дынастыя, XV стагоддзе да н . э.) у Даліне Цароў. Пабудавана па тыповым для таго часу плане. Размяшчэнне пахавальні незвычайна тым, што яе ўваход знаходзіцца не пад скалой, а ў ёй на пэўнай вышыні.
Апісанне
Галерэя і глыбокая шахта азначаюць сабой пачатак грабніцы. Далей ідзе пярэдняя зала з двума калонамі. У паўночным баку памяшкання ёсць праход у пахавальную камеру авальнай формы (нібы скруткі папірусу). Сцены камеры ўпрыгожаны фрэскамі, выкананымі простай пісчай формай на белым фоне, тэксты, якія тлумачаць карціны, напісаныя іератыкай. Гэта выдатная асаблівасць KV34. У цэнтры пакоя ўсталяваны авальны саркафаг.
Лічбы
Даўжыня: 76,11 м Плошча: 310,92 м² Аб'ём: 792,71 м³
Юрый Аляксандравіч Паўлаў
Юрый Аляксандравіч Паўлаў:
NGC 6819
NGC 6819 (іншае абазначэнне — OCL 155) — рассеяное звёздное скопление ў сузор’і Лебедзь.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Алтайскі
Алтайскі — пасёлак у Глубокаўскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Алтайскай пасялковай адміністрацыі. Знаходзіцца прыкладна за 9 км на паўночны ўсход ад раённага цэнтра, пасёлка Глубокае. Код КАТА — 634033100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва пасёлка складала 2130 чалавек (986 мужчын і 1144 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у пасёлку пражывалі 2104 чалавекі (1000 мужчын і 1104 жанчыны).
Юбілейны медаль «90 год на варце граніцы»
Прадстаўленне да ўзнагароды і ўзнагароджванне
Медаль прысуджаецца ў гонар беларускіх мытнікаў.
Канстанцін Іпалітавіч Равінскі
Канстанцін Іпалітавіч Равінскі (, с. Спаса-Руцкае, Духаўшчынскі павет,, Расійская імперыя (цяпер — Духаўшчынскі раён, Смаленская вобласць, Расія — ) — расійскі краязнавец, мемуарыст. Каныдат права
Біяграфія
Нарадзіўся ў сям'і двараніна, чыноўніка фінансавага ведамства. У 1886 г. скончыў юрыдычны факультэт Імператарскага Санкт-Пецярбургскага універсітэта. У 1887 г. адбываў вайсковую павіннасць вольнаапрадзяляюшчымся, атрымаўшы чын старэйшы унтэр-афіцэр. Далей служыў чыноўнікам у розных дзяржаўных ведамствах, атрымаўшы высокі чын сапраўднага стацкага саветніка. 3 1899 г. у Міністэрстве фінансаў Расійскай імперыі, з 1910 г. кіраваў Курляндскай казённай палатай (Мітава). Абіраўся членам епархіяльнага савета ад міран. У 1917 г. камісар Часовага ўрада па Арлоўскай губерні.
Дэніел Мак-Фадэн
'''Дэніел Л. Макфадэн''' (Daniel L. McFadden; нар. года, Ролі, Паўночная Караліна) — амерыканскі эканаміст. Лаўрэат Нобелеўскай прэміі па эканоміцы (2000) «За распрацоўку тэорыі і метадаў для аналізу дыскрэтнай выбару». Вучыўся ва ўніверсітэце Мінесоты. Доктар філасофіі Чыкагскага ўніверсітэта. Працаваў у Каліфарнійскім універсітэце (Берклі) і Масачусецкім тэхналагічным інстытуце. Прэзідэнт Эканаметрычнага таварыства (1985) і Амерыканскай эканамічнай асацыяцыі (2005). Узнагароджаны медалямі Дж. Б. Кларка (1975) і Фрыша (1986). Ахвяраваў Нобелеўскую прэмію Фонду Таварыства Усходняга заліва ў мэтах падтрымкі адукацыі і мастацтва.
Канстанцін Іпалітавіч Равінскі
Біяграфія
29 кастрычніка 1929 г. быў арыштаваны і прыгавораны да высылкі, аднак быў вызвалены з-пад варты па хваробе. Дакладная дата і месца смерці невядомыя.
Навуковая дзейнасць
Як гісторык-краязнавец дэбютаваў у 1887 г. у «Смоленском вестнике» артыкулам пра апошні перыяд Смаленскага княства. Быў ініцыятарам адкрыцця ў Смаленску вучонай архіўнай камісіі і таварыства вывучэння Смаленскага краю. У 1890 г. надрукаваў у «Смоленском вестнике» беларускую паэму «Энеіда навыварат» і паведаміў звесткі пра яе аўтара — свайго дзеда В. П. Равінскага.
Марыян Нгуабі
Марыян Нгуабі (Marien Ngouabi,, Форт-Русэ — , Бразавіль) — кангалезскі ваенны, палітычны і дзяржаўны дзеяч, кіраўнік дзяржавы з 1968, прэзідэнт Народнай Рэспублікі Конга ў 1970—1977 гадах. Заснавальнік і лідар кангалезскай партыі працы. Праводзіў палітыку, заснаваную на ідэалогіі марксізму-ленінізму, арыентаваўся на СССР. Забіты ў выніку змовы.
Вадзіслаўскі павет
Вадзіслаўскі павет (Powiat wodzisławski) — павет у Польшчы, уваходзіць у склад Сілезскага ваяводства. Цэнтр павета — горад Вадзіслаў Слёнскі. Павет утвораны ў выніку адміністрацыйнай рэформы ў 1999 годзе. Займае плошчу 286,92 км². Насельніцтва павета складае 157,8 тыс. чалавек.
Пашча Дракона
Хамжонг (Пашча Дракона; Hàm Rng, Dragon's Jaw) — чыгуначны мост праз раку Сонгма ў раёне горада Тханьхаа ў В’етнаме. атрымаў міжнародную вядомасць падчас В’етнамскай вайны.
Гісторыя
Мост быў пабудаваны французскай каланіяльнай адміністрацыяй у 1904 годзе, калі Індакітай з’яўляўся калоніяй Францыі. У 1945-м партызаны В’етміня падарвалі яго. Пасля падзелу В’етнама на дзве часовыя зоны Жэнеўскімі пагадненнямі 1954 года мост апынуўся на тэрыторыі Дэмакратычнай Рэспублікі В‚етнам і быў адноўлены ў 1957—1961 гг. На яго адкрыцці прысутнічаў Ха Шы Мін. Мост меў даўжыню прыкладна 165 м, шырыню 17 м, размяшчаўся над ракой на вышыні прыкладна 15 м.
Аб’ект меў стратэгічнае значэнне для транспартнай сістэмы ДРВ, знаходзячыся на галоўнай дарозе краіны з поўначы на поўдзень.
З пачаткам амерыканскіх бамбардзіровак ДРВ мост падвяргаўся пастаянным авіяналётам. Першыя ўдары па мосце Тханьхаа былі нанесены 3—4 красавіка 1965 года і скончыліся няўдачай. У далейшым авіяцыя ЗША перыядычна здзяйсняла масіраваныя налёты на мост, аднак не магла нанесці яму дастатковыя пашкоджанні для вываду з ладу.
Пасля аднаўлення шырокамаштабных бамбардзіровак ДРВ вясной 1972 года ВПС ЗША ўжылі супраць аб’екта нядаўна прынятыя на ўзбраенне бомбы з лазерным навядзеннем:
У выніку мост быў разбураны і выведзены з ладу.
6 кастрычніка 1972 года быў здзейснены яшчэ адзін авіяналёт, у якім удзельнічалі чатыры штурмавікі A-7 авіяцыі ВМС ЗША; пасля налёту мост атрымаў дадатковыя пашкоджанні, быў прызнаны знішчаным і выключаны са спісу мэтаў амерыканскай авіяцыі.
Знішчэнне моста «пашча Дракона» лічыцца адным з першых выпадкаў паспяховага прымянення высокадакладных авіяцыйных бомбаў з лазерным навядзеннем. Па афіцыйных даных ДРВ, у ходзе абароны «Пашчы Дракона» было збіта значная колькасць самалётаў ЗША.
Па афіцыйных даных ЗША, усяго на аб’ект было здзейснена 873 самалётавылетаў, у якіх страчана 11 самалётаў. Аднак вядома, што ўсяго ў гэтым раёне было збіта каля 100 амерыканскіх пілотаў, у асноўным выконвалі заданні супраць іншых аб’ектаў.
Пасля заканчэння вайны мост быў адноўлены і ўведзены ў эксплуатацыю.
Мост у літаратуры і мастацтве
Мост атрымаў назву «пашча Дракона» і стаў вядомы ў шэрагу краін свету (у тым ліку ў СССР) як сімвал супраціву Паўночнага В’етнама амерыканскай агрэсіі.
Мост і яго абарона згадваюцца ў шэрагу літаратурна-мастацкіх твораў:
NGC 6820
NGC 6820 (іншае абазначэнне — IRAS19403+2258) — эмісійная туманнасць у сузор’і Лісічка.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Равінскі
Равінскі — беларускае прозвішча.
Сен-Поль
Сен-Поль (або Сент-Поль, L'île Saint-Paul) — востраў у Індыйскім акіяне, які ўваходзіць у склад Французскіх Паўднёвых і антарктычных Тэрыторый, размешчаны за 85 кіламетраў на поўдзень ад вострава Амстэрдам, з якім утварае архіпелаг Амстэрдам і Сен-Поль.
Геаграфія і прырода
Сен-Поль уяўляе сабой вулканічны востраў з дыяметрам каля 12 кіламетраў, практычна пазбаўлены дрэў. У цэнтры вострава знаходзіцца заліў — кальдэра вулкана, запоўненая вадой.
Клімат вострава Сен-Поль падобны да клімата вострава Амстэрдам. Сярэднемесячныя тэмпературы вагаюцца ад 10-11 ° С зімой да 17-17,5 °C летам. На астравах размешчаныя калоніі пінгвінаў, цюленяў і марскіх птушак.
Гісторыя
У канцы XVIII — першай палове XIX стагоддзяў перыядычна наведваўся паляўнічымі на ластаногіх. У 1825 г. распачаты імі пажар знішчыў мясцовыя эндэмічныя дрэвы philica.
У 1843 годзе губернатар Рэюньёну даў дазвол мясцовым гандлярам на атрыманне ўладання на востраве. Дэкрэт ад 3 чэрвеня 1843 года фактычна далучаў Сен-Поль да Францыі. Аднак уладанне так і не было атрымана. З другой паловы XIX стагоддзя востраў наведвалі навуковыя экспедыцыі.
21 лістапада 1924 года далучаны да Мадагаскарскіх уладанняў Францыі. У канцы 1920-х гадоў на Сен-Поле было пабудавана брэтонскае паселішча, жыхары якога займаліся ловам і пераапрацоўкай рыбы. Але з-за эканамічнай дэпрэсіі ў 1931 года паселішча было ліквідавана.
У жніўні 1955 года далучаны да Французскіх Паўднёвых і Антарктычных тэрыторый. У 2006 г. уключаны ў склад Нацыянальнага запаведніка Французскіх Паўднёвых тэрыторый.
Востраў незаселены, але яго наведваюць навуковыя экспедыцыі.
Майран Шоулз
Майран Сэмюэл Шоулз (Myron Samuel Scholes; г., Тымінс, правінцыя Антарыё, Канада) — амерыканскі эканаміст канадскага паходжання, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па эканоміцы (1997) «за новы метад вызначэння кошту вытворных каштоўных папер». Шоулз з'яўляецца адным з аўтараў фінансавай мадэлі Блэка — Шоулза (мадэлі цэнаўтварэння апцыёнаў). Вучыўся ва Універсітэце Мак-Майстра (Гамільтан, Канада) і Чыкагскім універсітэце, у якім атрымаў ступень PhD. Працаваў у Масачусецкім тэхналагічным інстытуце, Чыкагскім і Стэнфардскім універсітэце, у якім цяпер ён носіць званне ганаровага прафесара імя Фрэнка Э. Бака. У 2003 годзе Шоулз быў ўцягнуты ў скандал вакол амерыканскага хедж-фонду LTCM (Long-Term Capital Management), у якім з'яўляўся адным з партнёраў, нараўне з іншым нобелеўскім лаўрэатам Робертам Мертанам. Фонд абвінавачваўся ва ўхіленні ад выплаты падаткаў, а экспертам-кансультантам з боку дзяржавы на судовым працэсе выступаў лаўрэат Нобелеўскай прэміі па эканоміцы 2001 Джозеф Стыгліц.
Перунова
Перуно́ва (, Перуново) — вёска ў Лунінецкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Лахвенскага сельсавета.
У 1940—1954 гадах цэнтр Перыноўскага сельсавета, з 16 ліпеня 1954 года ў складзе Радзігераўскага сельсавета, з 19 студзеня 1960 года ў Любанскім сельсавеце. Пасля скасавання Ленінскага раёна 20 студзеня 1960 года ў складзе Лунінецкага раёна. З 8 сакавіка 1960 года ў Лахвенскім сельсавеце.
Рацібожскі павет
Рацібожскі павет (Powiat raciborski) — павет у Польшчы, уваходзіць у склад Сілезскага ваяводства. Цэнтр павета — горад Рацібуж. Павет утвораны ў выніку адміністрацыйнай рэформы ў 1999 годзе. Займае плошчу 543,98 км². Насельніцтва павета складае 109 тыс. чалавек.
Уладзімірова
Уладзіміро́ва (, Владимирово) — вёска ў Дзяржынскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Дабрынёўскага сельсавета.
Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Рубілкаўскага сельсавета.
Шульц
Шульц (Schultz, Schulz) — адно з самых распаўсюджаных нямецкіх прозвішчаў.
Кавалевіч
Кавалевіч — беларускае прозвішча.
Гімн Кувейта
Нацыянальны гімн (النشيد الوطني) — дзяржаўны гімн Кувейта. Быў зацверджаны 25 лютага 1978 года замест ранейшага гімна «Салют Эміру», аднак выконваецца толькі па урачыстых выпадках і не мае шырокага ўжывання.
Лацінская транслітэрацыя гімна
1
Калініна (Усходне-Казахстанская вобласць)
Калініна — сяло ў Глубокаўскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Алтайскай пасялковай адміністрацыі. Знаходзіцца прыкладна за 11 км на поўнач ад раённага цэнтра, пасёлка Глубокае. Код КАТА — 634033200.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 76 чалавек (35 мужчын і 41 жанчына). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 57 чалавек (24 мужчыны і 33 жанчыны).
Гімн Кувейта
Лацінская транслітэрацыя гімна
3
NGC 6821
NGC 6821 (іншыя абазначэнні — PGC 63594, MCG -1-50-2, IRAS19417-0657) — спіральная галактыка з перамычкай (SBcd) ў сузор’і Арол.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Спорабаламіцэт
Спорабаламіцэт (Sporobolomyces) — род сумчатых грыбоў (дражджэй) сямейства цукраміцэтавых.
Сапратрофы. Звычайна трапляюцца на паверхні лісця культурных і дзікарослых злакаў. Выклікаюць прамое акісленне субстрату.
Тыповага міцэлію не ўтвараюць. Вегетатыўныя клеткі авальнай або прадаўгаватай формы, утвараюць калоніі ад бледна-ружовых да ярка-чырвоных колераў. Размнажаецца пачкаванвем і спорамі (балістаспорамі). Балістаспоры акруглыя, размяшчаюцца на стэрыгмах (доўгіх вырастах вегетатыўных клетак).
Вядома больш за 10 відаў, на Беларусі апісаны S. holsaticus і S. roseus.
Кінастудыя імя М. Горкага
'''Кінастудыя імя М. Горкага''' — савецкая, затым расейская кінакампанія. Адна з найбуйнейшых кінакампаній Расіі.
Роберт Лукас
Роберт Эмерсан Лукас, малодшы (Robert Emerson Lucas, Jr.;, Якіма, штат Вашынгтон — ) — амерыканскі эканаміст. Лаўрэат Нобелеўскай прэміі па эканоміцы (1995) «за развіццё і змену гіпотэзы рацыянальных чаканняў, змену асноў мікраэканамічнага аналізу і пункту гледжання на эканамічны аналіз». Прэзідэнт Эканаметрычнага таварыства (1997); прэзідэнт Амерыканскай эканамічнай асацыяцыі (2002).
Біяграфія
Вучыўся 15 верасня 1937 года ў Чыкагскім (тут жа атрымаў ступень доктара) і Каліфарнійскім універсітэтах. Працаваў ва ўніверсітэце Карнегі — Мелана і ў Чыкагскім універсітэце. Лукас вывучаў эканоміку для сваёй доктарскай дысертацыі на «амаль-марксісцкіх» асновах. Ён лічыў, што эканоміка з’яўлялася сапраўдным рухавіком гісторыі, і меў намер пасля паглыблення ў эканоміку перайсці назад на кафедру гісторыі. Памёр 15 мая 2023 года.
Джордж Акерлоф
Біяграфія
Нарадзіўся 17 чэрвеня 1940 года ў горадзе Нью-Хейвен (штат Канектыкут) у сям'і прафесара Ельскага ўніверсітэта, эмігранта са Швецыі. Пачаўшы сваё навучанне ў Ельскім універсітэце (1962 - ступень бакалаўра эканомікі), Акерлоф завяршыў яго ў Масачусецкім тэхналагічным інстытуце (1966 - ступень доктара эканомікі). Пасля заканчэння вучобы амаль увесь час выкладаў у Каліфарнійскім універсітэце ў Берклі. У 1967-1968 гадах працаваў прафесарам Індыйскага статыстычнага інстытута, у 1973 годзе быў адным з супрацоўнікаў Камітэта эканамічных дарадчыкаў пры прэзідэнце Ніксане. У 1978 годзе Акерлоф перайшоў у Лонданскую школу эканомікі і палітычных навук, але ў 1980 годзе канчаткова вярнуўся ў Каліфарнійскі ўніверсітэт у Берклі. Жонка Акерлофа - Джанет Елен - вядомы эканаміст, прэзідэнт Федэральнага рэзервовага банка Сан-Францыска ў 2004-10 гадах, намеснік старшыні Савета кіраўнікоў Федэральнай рэзервовай сістэмай ЗША (з кастрычніка 2010 года).