cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Блізкаўсходні паход манголаў
Хулагу на паўночным захадзе Ірана
З Багдада Хулагу рушыў на поўнач, спачатку да Хамадана, а затым — ва Усходні Азербайджан, да Мерагэ, якую намерваўся зрабіць сваёй сталіцай. Ён прыняў тут свайго васала Бадр ад-Дзіна Лулу, кіраўніка Масула. Раней наён Урукту быў накіраваны для ўзяцця горада Эрбіль. Яго кіраўнік Тадж ад-Дзін ібн Салая скарыўся манголам, але курды, якія абаранялі крэпасць, адмовіліся здацца. Доўгая аблога поспеху не прынесла. Бадр ад-Дзіну было даручана захапіць Эрбіль, што той і зрабіў, калі летняя спякота вымусіла курдаў пакінуць горад.
Сірыйская кампанія
Рашучасць мангольскага камандуючага ўварвацца ў Сірыю была, верагодна, падмацавана весткамі пра палітычную нестабільнасць у рэгіёне, у прыватнасці, канфліктам паміж аюбідскімі князямі і мамлюкскім Егіптам. Невядомыя прычыны, паводле якіх Хулагу больш за год зацягваў пачатак масіраванага наступу. Толькі 12 верасня 1259 года мангольская армія выступіла на захад. У авангардзе ішлі сілы Кітбукі, на правым крыле — Байджу і Шыктур, на левым — Сунджак, цэнтрам камандаваў сам Хулагу. Шлях войскаў пралягаў праз горныя пашы Ала-Тага на ўсход ад возера Ван, Ахлат і горы Хакяры да Дыярбакыра. Затым Хулагу прыступіў да сістэматычнага падпарадкавання Джэзірэ. Манголы занялі Ахлат і разграмілі курдаў у гарах. Ас-Саліх Ісмаіл, сын Бадр ад-Дзіна Лулу, быў пасланы на заваяванне Аміда, а Хулагу захапіў Эдэсу, Нісібін і Харан. Маяфарыкін, абложаны сынам Хулагу Юшумутам, трымаўся да вясны 1260 года.
У пачатку 658 года года хіджры (пачатак года прыпадае на 18 снежня 1259 года н.э.) мангольскія войскі пры падтрымцы армянскіх, грузінскіх і сельджукскіх кантынгентаў перайшлі Еўфрат і занялі пазіцыі ў наваколлях Халеба. Намесніку ан-Насіра Юсуфа аль-Муазаму Туран-шаху было загадана здаць горад. У адказ на яго адмову 18 студзеня 1260 года манголы аблажылі Халеб. У аблозе ўдзельнічалі і войскі хрысціянскіх саюзнікаў Хулагу — Хетума Армянскага і Баэмунда Антыяхійскага. Горад быў узяты праз тыдзень і падвергнуты разні і рабаванню, якія доўжыліся шэсць дзён. Цытадэль трымалася да 14 (паводле іншых звестак да 25) лютага. Пасля ўзяцця Хулагу нечакана пашкадаваў яе абаронцаў, але самі ўмацаванні былі разбураны. Хетум спаліў вялікую мячэць Халеба, захаваўшы якавіцкую царква. Хулагу вярнуў армянскаму цару некаторыя вобласці і замкі, аднятыя ў яго халебскімі кіраўнікамі. Баэмунду былі аддадзены халебскія землі, якія былі ў руках мусульман з часоў Салах ад-Дзіна. Затым была ўзята крэпасць Харым на захад ад Халеба, абаронцы якой былі пагалоўна выразаны за супраціўленне; у жывых застаўся толькі адзін армянскі залатар.
Знаходзячыся каля Халеба, Хулагу прыняў пасланцаў Хамы і Хомса, якія прыйшлі выказаць пакору. Аюбідскі кіраўнік Хамы аль-Мансур Мухамед тым часам пакінуў свой горад, каб далучыцца да арміі ан-Насіра Юсуфа ў Дамаску. Насупраць, ранейшы кіраўнік Хомса аль-Ашраф Муса, тайны саюзнік манголаў, пазбаўлены ан-Насірам Юсуфам уладанняў, прыбыў з Дамаска, каб асабіста пацвердзіць сваё падпарадкаванне Хулагу, і ва ўзнагароду атрымаў назад сваё княства з рук мангольскага заваёўніка.
Аюбідскі султан ан-Насір Юсуф, даведаўшыся пра падзенне Халеба, адступіў з войскам ад Дамаска на поўдзень, намерваючыся дасягнуць Егіпта. Дамаск здаўся манголам без бою, і 14 лютага (паводле іншых звестак — 1 сакавіка) Кітбука ўступіў у горад, прызначыўшы там мангольскага кіраўніка.
Дзеянні корпуса Кітбукі
Пасля атрымання весткі пра смерць вялікага хана Мункэ Хулагу з асноўнай часткай арміі адступіў у Закаўказзе (чэрвень 1260 года). Кітбуку былі пакінуты параўнальна малыя сілы (10—20 тысяч ці нават 10—12 тысяч, уключаючы падмацаванні ад саюзных армян і грузін). Хулагу пакінуў свайго военачальніка з такім нешматлікім войскам, мабыць, няправільна ацаніўшы сілы сваіх праціўнікаў у Егіпце; магчыма, ён быў уведзены ў зман інфармацыяй, атрыманай ад захопленых у Сірыі палонных. З іншага боку, Хулагу быў вымушаны забраць ільвіную долю войска, верагодна, разумеючы, што неўзабаве пасля смерці Мункэ непазбежна ўспыхне канфлікт з Джучыдамі за спрэчныя тэрыторыі ў Закаўказзі. Кітбуку было даручана захаваць ужо заваяванае (інфармацыя Бейбарса аль-Мансуры). Паводле звестках Ібн аль-Аміда, ён павінен быў да таго ж пільна сачыць за франкамі прыбярэжных крыжацкіх дзяржаў. Сам Хулагу ў сваім лісце Людовіку Французскаму (1262), паведамляе, што Кітбуку было загадана скарыць крэпасці ісмаілітаў у паўночнай Сірыі.
Кітбука працягнуў заваяванні з Сірыі на поўдзень — у Палесціну, захапіўшы Баальбек, аль-Субейба і Аджлун, манголы ўвайшлі ў Самарыю і жорстка расправіліся з Аюбідскім гарнізонам Наблуса. Далей мангольскія атрады бесперашкодна занялі Газу, аюбідскі султан ан-Насір Юсуф быў узяты ў палон і высланы да Хулагу, мангольскія гарнізоны ў 1000 чалавек былі размешчаны ў Газе  і Наблусе. Насустрач Кітбуку рушыла армія егіпецкіх мамлюкаў пад камандаваннем Кутуза і Бейбарса. 3 верасня 1260 года ў бітве пры Айн-Джалуце мангольскае войска пацярпела паражэнне. Кітбука патрапіў у палон і быў пакараны смерцю.
Быцень (Пухавіцкі раён)
Пад уладай Расійскай імперыі
Упамінаецца ў пачатку 20 ст. як урочышча Амельнянскай воласці Ігуменскага павета Мінскай губерні.
Найноўшы час
У Першую сусветную вайну ў лютым — снежні 1918 года была пад акупацыяй войскаў кайзераўскай Германіі.
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвешчана часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. З 1 студзеня 1919 года ў адпаведнасці з пастановай І з’езда КП(б) Беларусі вёска ўвайшла ў склад БССР.
У жніўні 1919 — ліпені 1920 вёска знаходзілася пад польскай уладай.
Пад час Другой сусветнай вайны з канца чэрвеня 1941 г. да ліпеня 1944 г. акупіравана нямецкімі войскамі. У траўні 1944 г. была спалена.
Да 5 мая 1962 года вёска ўваходзіла ў склад Варашылаўскага сельсавета, пасля — у складзе Сінчанскага сельсавета.
Кусянцы
Кусянцы́ (, Кусенцы) — вёска ў Свіслацкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Поразаўскага сельсавета.
Да 14 лютага 1977 года вёска ўваходзіла ў склад Гарнастаевіцкага сельсавета, да 18 кастрычніка 2013 года знаходзілася ў адміністрацыйным падпарадкаванні Поразаўскага пассавета.
Красная Звязда (Клецкі раён)
Кра́сная Звязда́ (, Красная Звезда), да 1969 года Радзівілімонты — вёска ў Клецкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Красназвёздаўскага сельсавета.
Цэнтральная сядзіба СВК «Племзавод „Чырвоная Зорка“». Знаходзіцца за 8 км на паўднёвы захад ад Клецка, за 134 км ад Мінска.
Гісторыя
У 18 стагоддзі маёнтак быў адной з летніх рэзідэнцый Радзівілаў.
Эдынбург-Сямі-Мораў
Эдынбург-Сямі-Мораў (Edinburgh of the Seven Seas) — адзінае паселішча на востраве Трыстан-да-Кунья, адміністрацыйны цэнтр астравоў Трыстан-да-Кунья. Насельніцтва — 238 чал. (2022 г.).
Гісторыя
Атрымаў назву ў гонар брытанскага прынца Альфрэда, меўшага тытул герцага Эдынбургскага, пасля яго наведвання астравоў Трыстан-да-Кунья ў 1867. Пацярпеў ад вывяржэння вулкана ў 1961 г., быў астаўлены насельнікамі, а потым зноў адроджаны ў 1963 г.
Інфраструктура
Эдынбург-Сямі-Мораў — самае аддаленае сталае паселішча ў свеце, да вострава Святой Алены — 2430 км, ад Паўднёвай Амерыкі — 3360 км, ад Афрыкі — 2816 км.
Мае сучасны порт — адзіны буйны транспартны вузел на астравах Трыстан-да-Кунья. Эканоміка: сельская гаспадарка, лоў і пераапрацоўка рыбы і лангустаў.
Усе тэлефонныя нумары маюць толькі 4 лічбы.
Працуюць 1 дзіцячы сад, 1 сярэдняя школа, 1 царква. Тэлебачанне стала даступным толькі з 2001 г. (транслюецца з Фалклендскіх астравоў).
Весялоўскі нацыянальны польскі сельсавет
Утвораны ў 1927 годзе ў складзе Лепельскага раёна Барысаўскай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Полацкай акругі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Лепельскім раёне БССР, з 21 чэрвеня 1935 года — Лепельскай акругі. 3 верасня 1937 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Валосавіцкага (Валасевіцкага) сельсавета.
Тэлефонная сетка агульнага карыстання
Тэлефонная сетка агульнага карыстання, (PSTN, public switched telephone network) — сеціва, доступ да якога ажыццяўляецца праз звычайныя дротавыя тэлефонныя апараты, міні-АТС і абсталяванне перадачы даных. PSTN — секцыя тэлефоннай інфраструктуры, якая ідзе ад софтсвічаў Class-5 (PBX) офісаў і ажыццяўляецца з дапамогай IXC (interexchange carriers).
Звычайна PSTN выкарыстоўваюць зоркападобную тапалогію (галоўны элемент злучаны з мноствам другасных). Але гэта не адзіны метад. Напрыклад, CATV выкарыстоўвае трэвападобную тапалогію.
Ёсіё Фудзівара
(藤原 良夫) — былы японскі футбаліст. У 1923 годзе выступаў за нацыянальную зборную Японіі.
Фобас (значэнні)
Фобас:
Пасейдон
Пасейдон (Ποσειδών) — бог мораў. Сын Кронаса і Рэі. Пасейдон быў вымушаны прызнаць вяршэнства Зеўса, але лічачы сябе роўным яму, выступіў супраць разам з Герай і Афрадытай, але пацярпеў паражэнне і быў выратаваны Фетыдай. Пры падзеле свету яму дасталіся моры. Паступова Пасейдон адціснуў старажытных мясцовых багоў мораў: Нярэя, Акіяна, Пратэя і іншых.
Пасейдон са сваёй жонкай Амфітрытай і сынам Трытонам жылі ў раскошным палацы на дне мора ў асяроддзі нерэід, гіпакампаў і іншых насельнікаў мора. Пасейдон імчаўся па моры на калясніцы, запрэжанай даўгагрывымі коньмі, з трызубцам, якім выклікаў буры, разбіваў скалы, выбіваў крыніцы і г. д.
Пасейдон разам з Апалонам узвёў сцены ў Троі, а калі цар Лаамедонт не аддаў ім абяцанай платы, наслаў на горад марскіх пачвар, якія елі людзей. У Траянскай вайне ён быў на баку ахейцаў. Затым Пасейдон пераследаваў Адысея за тое, што той асляпіў яго сына Паліфема. Ударам трызубца Пасейдон разбіў скалу і загубіў Аіліда.
Пасейдон лічыўся заступнікам конегадоўлі і меў мянушку Гіпій (Конны). У яго гонар праводзіліся Істмійскія гульні з коннымі рысталішчамі. Культ Пасейдона быў шырока распаўсюджанны ва ўсёй Грэцыі, асабліва ў прыбярэжнай частцы і на астравах. Яго храмы стаялі на высокіх мысах і перашыйках. Святымі жывёламі Пасейдона былі конь, дэльфін, бык; святым дрэвам — хвоя. Адлюстроўвалі яго магутным мужам, як правіла, з трызубцам у руцэ. У рымлян атаясамляўся з Нептуном.
1980 год у гісторыі музыкі
1980 год быў адзначаны шэрагам музычных падзей.
Валерый Мікалаевіч Курдзюкоў
Біяграфія
У 1979—1983 гадах вучыўся ў Кіеўскім вышэйшым агульнавайсковым камандным вучылішчы імя М. В. Фрунзэ, у 1991—1993 гадах — у Дыпламатычнай акадэміі МЗС Расійскай Федэрацыі па спецыяльнасці «Гісторыя знешняй палітыкі і міжнародных адносін». У 1998 годзе скончыў Егіпецкі інстытут міжнародных адносін. 2005 годзе — Рымскі каледж НАТА для старэйшых службовых асоб краін-удзельніц Савета еўраатлантычнага партнёрства і Міжземнаморскага дыялогу, у 2007 годзе — Дыпламатычную акадэмію МЗС Расійскай Федэрацыі.
Працаваў інструктарам ЦК ЛКСМБ. Дэпутат Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 12-га склікання (1990—1995) па Лідзкай-Камсамольскай выбарчай акрузе № 258.
У 2003—2005 гадах — намеснік начальніка ўпраўлення знешнепалітычнага аналізу Міністэрства замежных спраў Рэспублікі Беларусь. У 2005—2008 гадах — намеснік начальніка галоўнага ўпраўлення — начальнік упраўлення двухбаковага супрацоўніцтва галоўнага ўпраўлення Еўропы Міністэрства замежных спраў Рэспублікі Беларусь.
У 2008—2012 гадах — саветнік-пасланнік Пасольства Рэспублікі Беларусь у Злучаным Каралеўстве Вялікабрытаніі і Паўночнай Ірландыі.
У 2012—2013 гадах — намеснік начальніка ўпраўлення Еўропы Міністэрства замежных спраў Рэспублікі Беларусь. У 2013—2015 гадах — начальнік упраўлення Еўропы Міністэрства замежных спраў Рэспублікі Беларусь.
25 чэрвеня 2015 года прызначаны Надзвычайным і Паўнамоцным Паслом Рэспублікі Беларусь у Чэшскай Рэспубліцы. 22 кастрычніка 2015 года уручыў даверчыя граматы Прэзідэнту Чэскай Рэспублікі М. Земану.
20 верасня 2021 года указам Прэзідэнта вызвалены быў вызвалены ад пасады Надзвычайнага і Паўнамоцнага Пасла Рэспублікі Беларусь у Чэшскай Рэспубліцы.
Справа Аўтуховіча
Справа Аўтуховіча — крымінальны працэс у Беларусі па абвінавачанні шэрагу асоб на чале з Мікалаем Аўтуховічам, якога затрымалі 8 снежня 2020 года па падазрэнню ў стварэнні «тэрарыстычнай групы».
Перадгісторыя
У 2009 годзе М. Аўтуховіча абвінавацілі ў падрыхтоўцы замаху на намесніка міністра па падатках і зборах, старшыню Гродзенскага аблвыканкаму, а таксама падпале хаты начальніка ваўкавыскай міліцыі. Праўда, асудзілі яго ў 2010 годзе толькі за захоўванне боепрыпасаў: за 5 патронаў для паляўнічай стрэльбы Аўтуховічу прысудзілі 5 гадоў і 2 месяцы турмы. Тады праваабаронцы прызналі яго вязнем сумлення.
Справа
8 снежня 2020 года стала вядома пра затрыманне прадпрымальніка і ветэрана Афганскай вайны Мікалая Аўтуховіча, якога абвінавацілі ў стварэнні «тэрарыстычнай групы», якая нібыта дзейнічала на тэрыторыі Гроденскай вобласці, падпальвала аўтамабілі і хаты супрацоўнікаў МУС. Кіраўнік КДБ Беларусі Іван Тэртэль паведаміў 17 снежня, што Мікалай Аўтуховіч хаваўся ў гаражы ў Брэсцкай вобласці ў свайго даўняга знаёмага і яго затрымалі «пры выхадзе ў краму». Разам з М. Аўтуховічам былі затрыманы яго жонка Любоў, сын і праваслаўны святар Сяргей Разановіч. У парушэнні ўсіх норм заканадаўства і Канстытуцыі, міжнародных абавязацельств Беларусі Мікалай Аўтуховіч быў пазбаўлены юрыдычнай дапамогі з боку адваката па рознага роду надуманых прычынах: позні час і праз COVID-19.
25 снежня Аляксандр Лукашэнка заявіў, што затрыманая ў снежні «група Мікалая Аўтуховіча» рыхтавала тэракты па ўсёй краіне і завозіла «тонамі зброю цераз Украіну». У гэты ж дзень спікер Міністэрства замежных спраў Украіны Алег Ніколенка заявіў, што «Украіна катэгарычна адхіляе чарговыя інсінуацыі Аляксандра Лукашэнкі» і што мантра пра «зброю з Украіны» дакладна ўпісваецца ў яго палітыку па запалохванні беларускага народу.
Сярод інкрымінаваных дзеянняў Мікалаю Аўтуховічу ставіліся ў віну здрада дзяржаве, садзейнічанне ў тэрарыстычнай дзейнасці, незаконныя дзеянні ў адносінах да агнястрэльнай зброі і выбуховых рэчываў, замах на захоп улады неканстытуцыйным шляхам, стварэнне злачыннай арганізацыі, распальванне расавай, нацыянальнай, рэлігійнай варожасці або розніцы. А таксама шэраг іншых складаў злачынстваў, такіх як кантрабанда, акт тэрарызму. Усяго Мікалай Аўтуховіч абвінавачваўся па 12 артыкулах Крымінальнага кодэкса, 6 з іх — за асабліва цяжкія злачынствы.
Прысуд
17 кастрычніка 2022 года ў Гродзенскай турме № 1 абвясцілі прысуд фігурантам справы групы Мікалая Аўтуховіча. Прыгаворам Гродзенскага абласнога суда Мікалай Аўтуховічу назначана пазбаўленне волі на тэрмін 25 гадоў (адбыванне пакарання першыя 5 гадоў у турме, астатні тэрмін — у калоніі строгага рэжыму), са штрафам у памеры тысячы базавых велічынь. Таксама прыгаворам суда Мікалай Аўтуховіч пазбаўлены звання старшага прапаршчыка ў адстаўцы.
Вынесены і прыгавор Паўлу Саве, аднаму з фігурантаў справы групы Аўтуховіча. Мужчына абвінавачваўся ва ўчыненні злачынстваў, прадугледжаных ч. 2 арт. 285, ч. 3 арт. 289 КК. Гэта ўдзел у злачыннай арганізацыі і ўчыненне актаў тэрарызму. Гродзенскі абласны суд прызначыў пакаранне ў выглядзе пазбаўлення волі на тэрмін 20 гадоў з адбываннем пакарання ў папраўчай калоніі ва ўмовах узмоцненага рэжыму, а таксама штраф — 700 базавых велічыняў.
Іншым членам групы Мікалая Аўтуховіча прызначана пакаранне тэрмінам ад 2,5 да 18 гадоў пазбаўлення волі, а таксама штрафы.
Міхал Бжастоўскі
Міхал Бжастоўскі ( —, в. ) — вялікалітоўскі дзяржаўны дзеяч, падскарбі вялікі літоўскі (1764—1784).
Біяграфія
З роду Бжастоўскіх герба «Стрэмя», сын Канстанціна Бенедыкта Бжастоўскага, старэйшы брат кашталяна полацкага Адама Бжастоўскага.
У юнацтве правёў шмат часу ў Германіі, Францыі і Італіі, дзе служыў у. Пасля вяртання атрымаў чыны палкоўніка i камергера (1749).
У снежні 1764 года выкупіў у Яна Ежы Флемінга пасаду падскарбія вялікалітоўскага за 400 000 злотых.
З’яўляючыся прыхільнікам «Фаміліі», 16 красавіка 1764 года ўзначаліў генеральную канфедэрацыю Вялікага Княства Літоўскага. У тым жа ж годзе быў абраны паслом на канвакацыйны сойм ад Ашмянскага павета. Падтрымаў элекцыю Станіслава Аўгуста Панятоўскага на трон Рэчы Паспалітай.
Прыймаў удзел у здушэнні Барскай канфедэрацыі, нацкоўваючы рускіх нават на сваіх сваякоў.
На сойме 1773—1775 гадоў кароль Станіслаў Аўгуст Панятоўскі ўвёў Міхала Бжастоўскага ў склад Пастаяннай Рады. У 1776 годзе стаў членам канфедэрацыі Анджэя Макраноўскага.
Асоба
Масон.
Пакінуў пасля сваёй смерці шмат пазык, што стала адной з прычын фінансавага краху роду Бжастоўскіх.
Сям’я і дзеці
Быў жанаты на Казіміры Агінскай (1712—1792), дачцэ ваяводы троцкага Юзафа Яна Тадэвуша Агінскага і Ганны Агінскай (у дзявоцтве Вішнявецкай). У шлюбе нарадзілася адзіная дачка — Барбара.
Узнагароды
У 1766 годзе стаў кавалерам ордэна Святога Станіслава, у 1764 годзе ўзнагароджаны расійскім ордэнам Святога Аляксандра Неўскага , у 1758 годзе ўзнагароджаны ордэнам Белага Арла, у 1764 годзе ўзнагароджаны расійскім ордэнам.
Сойчына
Со́йчына (, Сойчино) — хутар у Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Язненскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Язна Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Касар
Каса́р (, Косарь) — былая вёска ў Чэрыкаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіла ў склад Верамейскага сельсавета.
Ліквідавана 31 жніўня 2010 года.
Хрысафеміда (значэнні)
Хрысафеміда (Χρυσόθεμις):
Allium chloroneurum
Allium chloroneurum — від травяністых раслін сямейства ; эндэмік Ірана.
Распаўсюджанне
Эндэмік паўднёвага Ірана.
Парк Авіятараў (Санкт-Пецярбург)
Найбліжэйшая станцыя метро — Парк Перамогі. Плошча парку 35,2 га.
Саступае амаль у два разы Маскоўскаму парку Перамогі, з’яўляецца другім па велічыні паркам Маскоўскага раёна. Парк быў закладзены ў 1966 годзе на паўднёва-заходняй частцы тэрыторыі былога корпуснай аэрадрома, які пасля вайны не выкарыстоўваўся.
Мае звілістую планіроўку дарожак, у цэнтры парку — сажалка. У 1968 годзе на яе беразе адкрыты помнік ваенным лётчыкам — самалёт-знішчальнік МіГ-19, размешчаны на стальной пірамідальнай кансолі з бетоннай асновай. Вышыня помніка складае 12 м.
Эрато (значэнні)
Эрато́:
Сеткавая тапалогія
Сеткавая тапалогія (ад τόπος, месца) — спосаб апісання канфігурацыі сеткі, схема размяшчэння і злучэння сеткавых прылад.
Геаметрычная
Існуе мноства спосабаў злучэння сеткавых прылад. Вызначаюць 3 базавыя тапалогіі: І дадатковыя:
Дадатковыя спосабы з’яўляюцца камбінацыямі базавых. У агульным выпадку, такія тапалогіі завуцца змешанымі (ці гібрыднымі), але некаторыя з іх маюць уласныя назвы (напрыклад, «Дрэва»).
Гестыя
Гестыя (Ἑστία) — багіня сямейнага агню і ахвярнага агню ў Старажытнай Грэцыі. Старэйшая дачка Кронаса і Рэі. Сястра Зеўса, Геры, Дземетры, Аіда і Пасейдона.
Ёй прыносіліся ахвяры перад пачаткам усякага святадзейства, усё роўна, ці насіла апошняе прыватны або грамадскі характар, дзякуючы чаму ўтварылася і прымаўка «пачынаць з Гестыей», якая служыла сінонімам паспяховага і правільнага прыступу да справы. Пасейдон і Апалон дамагаліся яе рукі, але яна ўпадабала застацца нявінніцай і жыць у свайго брата Зеўса. Ва ўзнагароду за то ёй былі прызначаныя высокія ўшанаванні. У гарадах ёй прысвячаўся ахвярнік, на якім вечна падтрымліваўся агонь, і выселяўшыяся каланісты бралі з сабой агонь з гэтага ахвярніка на новую радзіму.
Адпавядае рымскай Весце.
1944 год у гісторыі кіно
1944 год быў адзначаны шэрагам кінематаграфічных падзей.
16-я прэмія «Оскар»
16-я цырымонія ўручэння ўзнагарод прэміі «Оскар» за заслугі ў вобласці кінематографа за 1943 год адбылася 2 сакавіка 1944 года ў «Кітайскім тэатры Граўмана» (Лос-Анджэлес).
Сюмпэі Іноуэ
(井上 俊平) — былы японскі футбаліст. У 1923 годзе выступаў за нацыянальную зборную Японіі.
Ганчанка
Ганча́нка  — рака ў Клічаўскім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Ольса (басейн Дняпра).
Даўжыня ракі 13 км. Плошча вадазбору 79 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,2 м/км. Пачынаецца за 3,5 км на паўднёвы захад ад вёскі Гонча меліярацыйнымі канавамі з тарфянога масіву, які асвоены торфапрадпрыемствам «Ганчанскае», вусце за 1 км на поўдзень ад моста праз Ольсу на чыгунцы Магілёў — Асіповічы, прыкладна за 0,8 км на ўсход ад пасёлка Патока. Вадазбор у межах Цэнтральнабярэзінскай раўніны. Рэчышча ў вярхоўі і каля вёскі Гонча каналізаванае. За 1,5 км у напрамку на поўдзень ад вёскі Баркі магчымы пераліў вады паміж Ганчанкай і ракой Суша. Па берагах ракі пераважае лес.
Каля ракі вёскі Гонча, Драні.
1986 год у гісторыі музыкі
1986 год быў адзначаны шэрагам музычных падзей.
3 лістапада
3 лістапада — трыста сёмы (трыста восьмы ў высакосны год) дзень года па Грыгарыянскім календары.
Гарачы шакалад
Какава-напітак (какава, гарачы шакалад) — кандытарскі выраб, які складаецца з сумесі какава-парашку (не менш 25%), цукру (ці яго замяшчальнікаў) і іншых харчовых кампанентаў, а таксама вады ці малака.
Адкрыты, як лічыцца народам мая каля 2 тыс. гадоў назад. Увайшоў у культуру ацтэкаў каля 15 ст. Да 19 ст. у Еўропе ўжываўся пераважна ў медыцынскіх мэтах (лячэнне хвароб страўніку і г.д.).
Лідзяны
Лідзя́ны (, Лидяны) — вёска ў Свіслацкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Поразаўскага сельсавета.
Мурэа
Мурэа (франц. Moorea, таіц.: Moʻorea, літаральна «жоўтая яшчарка») — востраў у Французскай Палінезіі. Уваходзіць у групу Наветраных астравоў Таварыства. Плошча — 134 км². Насельніцтва — 16191 чал. (2007 г.)
Геаграфія
Востраў размешчаны не далёка ад Таіці. Мае вулканічнае паходжанне. Даволі ўзгорысты. Найвышэйшы пункт — гара Тахіэа (1 207 м). Уздоўж часткі ўзбярэжжа цягнецца каралавы рыф, які фарміруе 3 невялікія астраўкі моту.
Гісторыя
Мурэа быў населены палінезійцамі ў канцы 1 тысячагоддзя н. э. Да прыбыцця еўрапейцаў ён з’яўляўся важным духоўным цэнтрам Палінезіі. Да нашага часу захавалася некалькі палінезійскіх стадолаў марае. Найбольш старажытны — Афарэату, усталяваны ў IX ст.
Адкрыты ў 1767 г. брытанцам Сэмюэлем Уолісам. На востраве таксама пабывалі Дж. Кук, Ч. Дарвін, О. Кацэбу.
У канцы XVIII ст. быў далучаны да Таіцянскай дзяржавы. У XIX ст. быў абвешчаны калоніяй Францыі.
У 2010 г. група палінезійцаў у пратэст супраць змен у традыцыйным ладзе жыцця абвясціла на Мурэа дзяржаву Хау Пакумоту.
Эканоміка і інфраструктура
Мурэа — другі па значэнню востраў Французскай Палінезіі, дзе інтэнсіўна развіваецца турызм. Мясцовыя жыхары займаюцца земляробствам (вырошчваюць ваніль, цытрусавыя, ананасы, бананы і г. д.) і ловам рыбы. Частка тубыльцаў стала працуе на суседнім Таіці.
Востраў звязаны з Таіці і некалькімі іншымі астравамі Таварыства паромнай пераправай. Дзейнічае аэрапорт. Галоўная шаша цягнецца вакол усяго ўзбярэжжа Мурэа.
Май
Май, тра́вень — пяты месяц грыгарыянскага і юліянскага календароў. Складаецца з 31 дня.
Назва май ужываецца ў выданнях Ф. Скарыны, у «Храналогіі» А. Рымшы (1581) ужыта як маи :
'''М(е)с(е)ца мая, погебреиску ія́ръ, / просто ма́и. /'''
Но́и а́рху готуетъ божимъ повеле́нїемъ, /
абы въ пото́пъ не зги́нулъ зъ своим поколеньемъ. /
Квазічасціца
Квазічасціца - паняцце ў квантавай механіцы, увядзенне якога дазваляе істотна спрасціць апісанне складаных квантавых сістэм з узаемадзеяннем, такіх як цвёрдыя целы і квантавыя вадкасці.
Май
Праславянская назва травень выяўлена ў помніках старабеларускага пісьменства, напрыклад у Полацкім Евангеллі (ХІІІ ст.) і Лексіконе (1627) Памвы Бярынды.
Назва, ужываная ў сучаснай беларускай літаратурнай мове, амаль ад пачатку існавала ў форме «май». У газеце «Наша ніва» з 1907 года ўжывалася менавіта яна, за выняткам перыяду 1910—1912 гадоў, калі была практыка ўжывання ў форме травень (май). Больш шырокае ўжыванне слова травень займела за часам беларусізацыі (1920—1930-я гг.), пасля чаго прызнана састарэлым. У афіцыйным ужытку аднавілася ў 1990-я гады.
Назва «май» — адзіны лацінізм з 12 назваў месяцаў, якія ўжываюцца ў літаратурнай беларускай мове.
Квазічасціца
Напрыклад, надзвычай складанае апісанне руху электронаў у паўправадніках можа спрасціцца увядзеннем квазічасціцы, пад назвай электрон праводнасці, якая адрозніваецца ад электрона масай і што рухаецца ў вольнай прасторы. Для апісання ваганняў атамаў ў вузлах крышталічнай рашоткі ў тэорыі кандэнсаванага стану рэчывы выкарыстоўваюць фаноны, для апісання распаўсюджвання элементарных магнітных узбуджанасцяў ў сістэме спінаў - магноны.
Увядзенне
Ідэя выкарыстання квазічасціц была ўпершыню прапанавана Л. Д. Ландау ў тэорыі фермі-вадкасці для апісання вадкага гелія-3, пазней яе сталі выкарыстоўваць у тэорыі кандэнсаванага стану рэчывы. Апісваць стану такіх сістэм наўпрост, вырашаючы ураўненне Шродзінгера з парадку 1023 узаемадзейнымі часціцамі, немагчыма. Абыйсці гэтую цяжкасць атрымоўваецца звядзеннем задачы ўзаемадзеяння часціц да больш простай задачы з неузаемадзеучымі квазічасціцамі.
Квазічасціцы ў фермі-вадкасці
Увядзенне квазічасціц для фермі-вадкасці вырабляецца плаўным пераходам ад узбуджанага стану ідэальнай сістэмы (без узаемадзеяння паміж часціцамі), атрыманага з асноўнага, з функцыяй размеркавання, шляхам дадання часціцы з імпульсам \vec{p}, адыябатычным уключэннем ўзаемадзеяння паміж часціцамі. Пры такім ўключэнні ўзнікае узбуджаны стан рэальнай фермі-вадкасці з тым жа імпульсам, так як ён захоўваецца пры сутыкненні часціц. Па меры ўключэння ўзаемадзеяння, дабаўленая часціца залучае ў рух навакольных яе часціц, утвараючы абурэнне. Такое абурэнне называюць квазічасціцай. Атрыманы такім чынам стан сістэмы адпавядае рэальнаму асноўнаму стану плюс квазічасціца з імпульсам \vec{p} і энергіяй, якая адпавядае дадзеным абурэнням. Пры такім пераходзе роля часціц газу (у выпадку адсутнасці ўзаемадзеяння) пераходзіць да элементарным ўзбуджэнням (квазічасціцам), колькасць якіх супадае з колькасцю часціц і якія, як і часціцы, падпарадкоўваюцца статыстыцы Фермі — Дзірака.
Фанон як квазічасціца
Апісанне стану цвёрдых цел, непасрэдна вырашаючы ураўненне Шродзінгера для ўсіх часціц, практычна немагчыма з-за вялікага ліку зменных і складанасці ўліку ўзаемадзеяння паміж часціцамі. Спрасціць такое апісанне атрымоўваецца увядзеннем квазічасціц - элементарных узбуджанняў адносна нейкага асноўнага стану. Часта ўлік толькі ніжэйшых энергетычных узбуджанняў адносна гэтага стану дастатковы для апісання сістэмы, так як, згодна з размеркаваннем Больцмана, станы з вялікімі значэннямі энергій даюцца з меншай верагоднасцю. Разгледзім прыклад прымянення квазічасціц для апісання ваганняў атамаў ў вузлах крышталічнай рашоткі.
Прыкладам пажаднасці з нізкімі энергіямі можа служыць крышталічная рашотка пры абсалютным нулі тэмпературы, калі да асноўнага стану, пры якім ваганні ў рашотцы адсутнічаюць, дадаецца элементарнае абурэнне пэўнай частаты, фанон. Бывае, што стан сістэмы характарызуецца некалькімі элементарнымі ўзбуджэннямі, а гэтыя ўзбуджэнні, у сваю чаргу, могуць існаваць незалежна адзін ад аднаго, у такім выпадку гэты стан інтэрпрэтуецца сістэмай неузаемадзеуючых фанонаў. Аднак не заўсёды атрымоўваецца апісаць стан неузаемадзеуючымі квазічасціцамі з-за ангарманічнага вагання ў крышталі. Тым не менш, у многіх выпадках элементарныя ўзбуджэнні могуць разглядацца як незалежныя. Такім чынам, можна набліжана лічыць, што энергія крышталя, звязаная з ваганнем атамаў ў вузлах рашоткі, роўная суме энергіі некаторага асноўнага стану і энергій усіх фанонаў.
Квантаванне ваганняў на прыкладзе фанонаў
Разгледзім скалярную мадэль крышталічнай рашоткі, згодна з якой атамы вагаюцца ўздоўж аднаго кірунку. Карыстаючыся базісам плоскіх хваляў, напішам выраз для зрушэнняў атамаў ў вузле:
У такой форме Q_{\vec{k}} называюць абагульненымі каардынатамі. Тады лагранжыян сістэмы:
выкажацца ў тэрмінах Q_{\vec{k}} у выглядзе:
Адсюль выяўляецца кананічны імпульс і гамільтаныян:
Квантаванне дзеяння вырабляецца патрабаваннем аператарных правілаў камутацыі для абагульненай каардынаты і імпульсу (\hbar = 1):
Для пераходу да фанонаў прадстаўленні выкарыстоўваюць мову другаснага квантавання, вызначыўшы аператары нараджэння і знішчэння a_{\vec{k}} квантавага фаноннага поля:
Прамым вылічэннем можна праверыць, што патрабаваныя правілы камутацыі выконваюцца для аператараў:
Замяніўшы знак комплекснага спалучэння на  і улічачы, што энергія - цотная функцыя квазіімпульсу,  (з аднастайнасці), атрымаем выразы для кінетычнай і патэнцыяльнай частак гамільтаныяна:
Тады гамільтаныян прыме выгляд:
Дзе
Найцінгейл
Астравы Найцінгейл (Nightingale Islands) — група з трох астравоў на поўдні Атлантыкі, якія ўваходзяць у склад архіпелага Трыстан-да-Кунья. Агульная плошча — 3,4 кв. км.
Гісторыя
Відавочна, астравы былі вядомыя ўжо ў XVI ст. партугальскім мараплаўцам, аднак упершыню аб іх паведамілі галандскія маракі ў 1656 г. У 1696 г. яны прадпрынялі першую высадку на самым буйным востраве. Пазней даследаваўся французамі і англічанамі. Назва Найцінгейл замацавалася за астравамі ў 1760 г. дзякуючы брытанскаму капітану Г. Найцінгейлу.
У 1816 г. Вялікабрытанія анэксіравала астравы.
У 1961 г. на востраве Найцінгейл ратаваліся ад вывяржэння вулкана жыхары вострава Трыстан-да-Кунья.
Прырода і геаграфія
Астравы маюць вулканічнае паходжанне. Найбуйнейшы востраў Найцінгейл займае ўсяго 3,2 кв. км. Два суседніх малых вострава Мідл (Алекс) і Столценхоф — каля 0,1 кв. км. кожны.
Астравы насяляюць 3 млн пар марскіх птушак. Балота на востраве Найцінгейл мае статус Рамсарскага ўгоддзя (гл. Рамсарская канвенцыя).
Насельніцтва
Сталага насельніцтва няма.
Квазічасціца
Квантаванне ваганняў на прыкладзе фанонаў
— аператар колькасці часціц, фанонаў,
— энергія фанонаў з імпульсам \vec{k}
Такое апісанне ваганняў ў крышталі называецца гарманічным набліжэннем. Яно адпавядае толькі разгляду квадратычных членаў па зрушэнням ў гамільтаныяне.
Квазічасціцы ў феромагнетыку, магноны
У выпадку ферамагнетыка, пры абсалютным нулі тэмпературы, усё спіны выстройваюцца ўздоўж аднаго кірунку. Такое размяшчэнне спінаў адпавядае асноўнаму стану. Калі адзін з спінаў адхіліць ад зададзенага кірунку і прадставіць сістэму самой сабе, пачне распаўсюджвацца хваля. Энергія гэтай хвалі будзе роўная энергіі ўзбуджэння крышталя, звязанай з змяненнем арыентацыі спіна атама. Гэтую энергію можна разглядаць як энергію некаторай часціцы, якую і называюць магнонам.
Калі энергія ферамагнетыка, звязаная з адхіленнем спінаў, невялікая, то яе можна прадставіць у выглядзе сумы энергій асобных спінавай хвалі або, кажучы інакш, у выглядзе сумы энергій магнонаў.
Магноны, як і фаноны, падпарадкоўваюцца статыстыцы Бозэ - Эйнштэйна.
Параўнанне квазічасціц са звычайнымі часціцамі
Між квазічасціцамі і звычайнымі элементарнымі часціцамі існуе шэраг падабенстваў і адрозненняў. У многіх тэорыях поля (у прыватнасці, у канформнай тэорыі поля) не робяць наогул ніякіх адрозненняў паміж часціцамі і квазічасціцамі.
Нівы
Назву Ні́вы маюць:
Дэметра
Дэметра (Δημήτηρ, таксама Δηώ) — у старажытнагрэчаскай міфалогіі багіня ўрадлівасці і земляробства. Без яе сілы нічога не расло бы на зямлі. Дэметра — другая дачка Кронаса і Рэі і маці Персефоны, жонкі Аіда. У рымскай міфалогіі аналагам Дэметры была Цэрэра, багіня ўрадлівай нівы. У позняй антычнасці культ Дэметры змешваецца з культам Кібелы. Дэметру бачылі ў сузор’і Дзевы.
Менавіта Дэметра навучыла людзей земляробству. Яна дала Трыпталему насенне пшаніцы, і ён першы ўзараў і засеяў поле. Затым, па наказе Дэметры Трыпталем абляцеў усе краіны міру на запрэжанай крылатымі змеямі калясніцы, і ўсюды вучыў людзей земляробству.
1943 год у гісторыі кіно
1943 год быў адзначаны шэрагам кінематаграфічных падзей.
Красны (Чэрыкаўскі раён)
Кра́сны (, Красный) — пасёлак у Чэрыкаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Верамейскага сельсавета.
Даліна (Лідскі раён)
Даліна́ (, Долина) — вёска ў Лідскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Траццякоўскага сельсавета.
Канфлікт у Магрыбе
Канфлікт у Магрыбе (дакладней у Алжыры, Маўрытаніі і Марока) — узброенае супрацьстаянне паміж афіцыйнымі ўладамі, якія падтрымліваюцца ЗША і ЕС, і салафіцкімі паўстанцкімі групоўкамі, найбольш вядомымі з якіх з'яўляюцца Салафіцская група пропаведзі і джыхаду, Свабодная салафіцкая група і Аль-Каіда ў Ісламскім Магрыбе.
Канфлікт з'яўляецца працягам спыненай у 2002 годзе грамадзянскай вайны ў Алжыры і ахапіў суседнія краіны, у тым ліку Туніс, Маўрытанію, Малі, Нігер, Буркіна-Фасо, Сенегал.
Прыблізна ў канфлікце загінулі 6000 чалавек.
Кіёо Канда
(神田 清雄; — ) — японскі футбаліст. У 1923—1925 гадах выступаў за нацыянальную зборную Японіі.
Ушча
Ушча — рака ў Пскоўскай вобласці Расіі і Віцебскай вобласці Беларусі. Несуднаходная. Бярэ пачатак з возера Ушч недалёк ад чыгуначнай станцыі Забелле (Пусташкінскі раён Пскоўскай вобласці), працякае пераважна ў паўднёвым напрамку праз Вязеўскае ўзвышша і ўпадае ў возера Дрысы, з якога бярэ пачатак рака Дрыса.
Па рэках Ушча і Дрыса пралягаюць папулярныя турысцкія маршруты.
Канаплянка (значэнні)
Канаплянка:
Карасон Акіна
Мары́я Карасо́н Сумуло́нг Кахуа́нка-Акі́на, больш вядомая як Карасо́н Акі́на (María Corazón Sumulong Cojuangco-Aquino; 25 студзеня 1933 — 1 жніўня 2009) — прэзідэнт Філіпін ў 1986—1992 гадах, прыйшла да ўлады шляхам мірнага адлучэння ад улады прэзідэнта Фердынанда Маркаса ў 1986. Стала першай жанчынай-прэзідэнтам у Азіі (не лічачы Сун Цынлінем, якая была в.а. прэзідэнта Кітая).
Біяграфія
Нарадзілася ў правінцыі Тарлак ў багатай сям’і змешанага паходжання (філіпінскага, кітайскага і іспанскага), была адной з шасці дзяцей.
У 1948—1953 гадах вучылася ў ЗША, атрымала кваліфікацыю настаўніка матэматыкі і перакладчыка з французскай мовы. Вярнуўшыся на радзіму, паступіла на юрыдычны факультэт філіпінскага Далёкаўсходняга ўніверсітэта.
Кассиопея
«Кассиопея» — беларускі электронны сінт-поп гурт, заснаваны ў 2001 годзе ў Мінску. Складаецца з чатырох чалавек, мае ў паслужным спісе тры афіцыйных альбома, выдадзеных лэйблам «Снегири».
Карасон Акіна
Біяграфія
У 1954 годзе выйшла замуж за Бенігна Акіна — сына былога старшыні Нацыянальнай асамблеі. Бенігна Акіна зрабіў паспяховую палітычную кар’еру — у 1955 годзе стаў мэрам горада Кансепсьён, пазней — губернатарам правінцыі Тарлак, а ў 1967 годзе — сенатарам. Увесь гэты час Карасон Акіна была хатняй гаспадыняй, у іх нарадзілася пяць дзяцей — сын Бенігна Акіна III і чатыры дачкі.
Кассиопея
Гісторыя
Датай з'яўлення «Кассиопеи» лічыцца 2001 год, калі трое сяброў, прафесійны актор Ілля Чарапко-Самахвалаў (вакал, тэксты), тэатральны гукарэжысёр Аляксандр Ліберзон (клавішы, музыка) і Сяргей Сакалоў (гітара) сабраліся і запісалі сумесную песню пад назвай «На Луне». Чарапко-Самахвалаў паралельна з гэтым з'яўляўся фронмэнам постпанк-каманды «Петля пристрастия», Ліберзон да гэтага граў у гурце «Распилил и выбросил», а Сяргей Сакалоў у свой час быў удзельнікам групы «Чоки», якая выступала яшчэ ў мінскім клубе нефармалаў «Рэзервацыя». Аднак праіснаваў новы калектыў нядоўга, яны зрабілі два самвыдатаўскіх альбома і ў 2004 годзе фактычна спынілі дзейнасць. «Мы не распадаліся, мы як бы пад кропельніцай былі, проста нічога не адбывалася», — так каментуе той перыяд Чарапко-Самахвалаў. Планаваўся запіс яшчэ і трэцяга дыска, але пасля звядзення пяці песень у музыкаў скончыўся энтузіязм і яны адышлі ад творчасці.
Карасон Акіна
Біяграфія
У 1973 годзе прэзідэнт Філіпінаў Фердынанд Маркас, баючыся зыходу будучых прэзідэнцкіх выбараў, увёў ваеннае становішча і загадаў арыштаваць самых вядомых апазіцыянераў — у тым ліку і Бенігна Акіна. Ён правёў пад арыштам сем гадоў, і ў гэты час пачалася палітычная кар’ера Карасон Акіна, якая пачалася з выступленняў на падтрымку свайго мужа і арганізацыі парламенцкай выбарчай кампаніі ў 1978 годзе.
Кассиопея
Гісторыя
У 2007 годзе праектам зацікавіўся беларускі прамоўтэр Аляксандр Багданаў, які ў той час працаваў з першай групай Чарапко-Самахвалава «Петля пристрастия» — ён арганізаваў некалькі канцэртаў і адвёз іх у Маскву на «Фестиваль улыбок» мастака Андрэя Барценева. Першы час музыкі выступалі сумесна з «Ёлочными игрушками», прынялі ўдзел у фестывалі альтэрнатыўнай беларускай музыкі «Можно». З гэтага часу да іх прыйшла некаторая вядомасць, у прыватнасці аглядальнік часопіса «Афиша» Аляксандр Гарбачоў назваў іх «самай дзіўнай групай ўсяго беларускага кангламерату». У 2009 годзе прадзюсаваннем групы заняўся Алег Несцераў і прапанаваў ім кантракт са сваёй гуказапісваючай кампаніяй «Снегири», 16 чэрвеня пад гэтым лэйблам выйшаў іх першы сапраўдны альбом з аднайменнай назвай — дыск уключае 14 кампазіцый, у асноўным гэта істотна палепшаныя версіі песень з папярэдніх нявыдадзеных альбомаў. У чэрвені Аляксандр Багданаў, прамоўтэр групы, атрымаў прэмію «Степной волк» у катэгорыі «Дзеяч», пры гэтым ён абышоў такіх вядомых прадзюсараў, як Іосіф Прыгожын і Яна Рудкоўская.
Карасон Акіна
Біяграфія
Пасля ўмяшання прэзідэнта ЗША Джымі Картэра, сенатар Акіна быў вызвалены з турмы і высланы з краіны з сям’ёй. У 1983 годзе ён паспрабаваў вярнуцца ў краіну і быў застрэлены ў аэрапорце Манілы (пазней аэрапорт назвалі ў яго гонар).
Кассиопея
Гісторыя
У студзені 2010 года «Кассиопею» вылучылі на прэмію «Звуковая дорожка» ў намінацыі «Альтэрнатыва», аднак па выніках галасавання музыкі саступілі групе Lumen. 5 лютага выйшаў зборнік кампаніі «Снегири» «''No oil. No Stress. No noise.»'' з песняй «Гадкие утята». 10 красавіка 2010 года гурт разам з Drum Ecstasy, The Stampletons ды іншымі прыняў удзел у якасці запрошанных гасцей на шоу ў падтрымку выхаду сінгла Happy For A While ад Hair Peace Salon у клубе “Broadway”. 20 кастрычніка фірма «Снегири» выпусціла другі нумарны альбом гурта пад назвай «Стивен Кинг и мы», куды ўвайшлі 11 новых песень. Адна з кампазіцый, «Ветер знает...», прысвечана памяці забітага беларускага паэта Васі Шугалея. Па заканчэнні працы над альбомам «Кассиопея» адправілася ў вялікі гастрольны тур па найбуйнейшых гарадах Расіі, які праходзіў у лютым — сакавіку 2011 года. У 2012 годзе музыкі узялі ўдзел у праекце «Re:Аквариум», выканаўшы для яго песню «Стаканы», а таксама выпусцілі свой трэці студыйны альбом «Сердце отдаю детям».
Карасон Акіна
Біяграфія
Кар’еру палітыка Карасон Акіна пачала ў 1983 годзе пасля забойства яе мужа Бенігна Акіна. У 1986 годзе Акіна ўзначаліла апазіцыю і выставіла сваю кандыдатуру на выбарах прэзідэнта Філіпінаў. Пераможцам выбараў, якія прайшлі з вялікай колькасцю парушэнняў, быў абвешчаны Маркас. Вынікі выбараў былі аспрэчаныя апазіцыяй, падтрымку якой аказалі высокапастаўленыя ваенныя, і Маркас быў вымушаны сысці ў адстаўку.
Кассиопея
Гісторыя
У альбоме «Сердце отдаю детям» Кассиопея ўпершыню выканала песню на беларускай мове («Беларускія танцы»).
Карасон Акіна
Біяграфія
25 лютага 1986 года Карасон Акіна стала прэзідэнтам Філіпінаў. Пасаду кіраўніка краіны Акіна займала на працягу шасці гадоў, за гэты час на Філіпінах былі праведзены судовая, аграрная і канстытуцыйная рэформы. Спрабавала кіраваць краінай, уводзячы палітыку прымірэння, але адчувала моцны ціск як справа (ваеннай хунты), так і злева (камуністычныя выступы). Яе зямельная рэформа была неадэкватнай. У гады прэзідэнцтва Акіна на Філіпінах было зроблена сем няўдалых спроб ваеннага перавароту.
Кассиопея
Гісторыя
У 2015 годзе ўбачыў свет новы альбом «Крестик».
Карасон Акіна
Біяграфія
У 1986 годзе Карасон Акіна была названа часопісам The Time «жанчынай года». У 1999 годзе The Time уключыў Акіну ў спіс самых уплывовых людзей Азіі XX-га стагоддзя.
Кассиопея
Стыль
Групу адрознівае характэрнае пачуццё гумару, навукова-фантастычная і абсурдысцкая тэматыка. На сцэне яны, як правіла, выступаюць у мудрагелістых касцюмах і масках: адзіны качуючы з вобраза ў вобраз атрыбут — накладныя вусы, астатнія дэталі канцэртнага гардэроба рэгулярна мяняюцца, і ў рамках аднаго выступу «Кассиопея» можа апынуцца на сцэне і ў ролі мікробаў, і ў белагвардзейскіх уборах. Аглядальніца часопіса Fuzz Аксана Меленцева параўнала іх з класікай рускай эксцэнтрыкі, такімі групамі як «Аукцыон» і «Звуки Му». Па яе словах, дзейства на сцэне ўяўляе сабой зліццё клаўнады, савецкай мультыплікацыі, этна, фолку і поп-музыкі. Аляксандр Гарбачоў з «Афішы» назваў жанр «Кассиопеи» найдзіўнейшым псіхапопам, разам падобным на гурт Animal Collective, мюзіклы Аляксея Рыбнікава і містычныя эксперыменты групы Coil, у той час як сам Аляксандр Ліберзон адзначаў сярод любімых калектываў аўстралійскую групу Architecture in Helsinki. Барыс Барабанаў, крытык выдання «Коммерсантъ Weekend», ахарактарызаваў стыль калектыву як «дурнаваты сінці-поп», «цацачная касмічная музыка» і «капуснік», а дэбютнаму дыску даў неадназначны водгук: «Альбом забаўны, але даслухаць яго да канца — мука».
Карасон Акіна
Біяграфія
Аднак, рэфармаванне эканомікі суправаджалася шматлікімі злоўжываннямі, у тым ліку самой Карасон Акіна. На прэзідэнцкіх выбарах 1992 года перамогу атрымаў генерал Фідэль Рамас, кандыдатуру якога як свайго пераемніка падтрымала Акіна.
Памерла 1 жніўня 2009 года ва ўзросце 76 гадоў, за год да смерці ў яе быў знойдзены рак.
Моўнае пытанне ў гады праўлення Карасон Акіна
У гады праўлення Карасон іспанская мова на Філіпінах, асноўная пісьмовая і літаратурная мова краіны на працягу амаль 400 гадоў іспанскага валадарства, практычна выйшла з ужывання і была заменена англійскай. Нібыта, сама Карасон пайшла на паніжэнне статусу іспанскай мовы свядома, пакрыўдзіўшыся на генерала Маркаса, які падчас прэс-канферэнцыі пажартаваў над Корасон, сказаўшы па-іспанску: «Corazon — si, aqui — no» (у сэнсе «сэрца ў яе ёсць, а вось розуму не хапае»).
Іспанская мова была адзінай афіцыйнай мовай краіны ў 1521—1898 гадах, затым адной з трох афіцыйных разам з тагальскай і англійскай да 1973 года, але працягвала вывучацца як абавязковы школьны прадмет да 1986 года. Акцыя па адраджэнні іспанскай мовы ў краіне пачалася толькі ў 2008 годзе, калі прэзідэнтам Філіпінаў стала яшчэ адна жанчына Глорыя Макапагал-Ароя.
Фёдар Якаўлевіч Акуратаў
Фёдар Якаўлевіч Акуратаў (4 [17] верасня 1915, Чарамісіна, Кастрамская губерня, Расійская імперыя —, Кяхяры, Выбаргская губерня, Фінляндыя) — савецкі ваенны лётчык, старшына, удзельнік савецка-фінляндскай вайны 1939—1940 гадоў. Стралок-радыст 2-й эскадрыллі 50-га хуткаснага бамбавальнага авіяцыйнага палка 18-й хуткасны бамбавальнай авіябрыгады 7-й арміі Паўночна-Заходняга фронту. У час вайны здзейсніў 44 баявыя вылеты. Герой Савецкага Саюза (1940).
З 19 снежня 1939 года Акуратаў знаходзіўся на франтах савецка-фінляндскай вайны. Удзельнічаў у баях на Карэльскім перашыйку. За выдатнае выкананне баявога задання атрымаў некалькі падзяк ад камандавання.
1 сакавіка 1940 г. пры выкананні баявога задання па знішчэнні агнявых кропак праціўніка самалёт, у якім знаходзіліся старэйшы палітрук Васіль Койнаш, штурман лейтэнант Барыс Карнілаў і старшына Акуратаў, трапіў пад інтэнсіўны абстрэл зенітнай артылерыі суперніка ў раёне станцыі Тамісуа. Членам экіпажа удалося ліквідаваць пажар на борце, але затым яны здзейснілі вымушаную пасадку ў раёне населенага пункта Кяхяры (цяпер — пасёлак Ганчарова Выбаргскага раёна Ленінградскай вобласці) на тэрыторыі, занятай праціўнікам. У распачатым наземным баі акурат быў забіты кулямётным агнём, калі спрабаваў выведаць шляхі адыходу. Пахаваны на Сестрарэцкіх могілках.
Спігальшчына
Спіга́льшчына (, Спигальщина) — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Язненскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Язна Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Чэрвень
Чэрвень — шосты месяц Грыгарыянскага календара. Складаецца з 30 дзён.
Народная назва падаецца ў выданнях Ф. Скарыны — чирвець, у «Храналогіі» А. Рымшы (1581) згадваецца як чырвецъ. Назва, ужываная ў сучаснай беларускай літаратурнай мове, узнікла ў асяроддзі газеты «Наша ніва» і набыла больш-менш канчатковую форму ў 1912, калі ў календары «Нашай нівы» былі пададзеныя прапанаваныя назвы месяцаў з тлумачэннямі. Паслядоўна ў «Нашай ніве» ўжываліся варыянты назвы: у 1907 — юнь, у 1908 — чэрвень, у 1909 — юнь, у 1910—1912 — чэрвень (юнь); у далейшым — чэрвень.
3 мая
3 мая (3 траўня) — сто дваццаць трэці (сто дваццаць чацвёрты ў высакосны год) дзень года па Грыгарыянскім календары.
Слаявіна
Слаяві́на, талом — вегетатыўнае цела водарасцей, грыбоў, лішайнікаў, слізевікоў, некаторых мохападобных, не падзеленае на органы (сцябло, лісце, корань і г.д.) і не маючае сапраўдных тканак, уласцівых сасудзістым раслінам. Слаявіна можа знешне нагадваць органы вышэйшых раслін (напрыклад, слаявіна бурых водарасцей).
У слезівікоў слаявіна ў выглядзе слізістай масы без абалонкі.
У грыбоў слаявіна ад аднаклетачнай да добра развітага міцэлію.
У лішайнікаў слаявіна ў выглядзе ад мала развітых коркавых да ліставатых і кусцістых форм.
Васіль Міхайлавіч Марковіч
Васіль Міхайлавіч Марковіч (нар., Кажан-Гарадок, Лунінецкі раён, Брэсцкая вобласць, БССР) — беларускі дыпламат.
Біяграфія
1991—1992 гг. — Трэці сакратар Пасольства СССР, Расійскай Федэрацыі ў Федэратыўнай Рэспубліцы Германія.
1992 г. (ліпень — снежань) — трэці сакратар Міністэрства замежных спраў Рэспублікі Беларусь.
2008 год у гісторыі музыкі
2008 год быў адзначаны шэрагам музычных падзей.
Васіль Міхайлавіч Марковіч
Біяграфія
1992—1995 гг. — Другі сакратар Пасольства Рэспублікі Беларусь у Федэратыўнай Рэспубліцы Германія.
1995—1998 гг. — Першы сакратар, намеснік начальніка Консульскага Упраўлення Міністэрства замежных спраў Рэспублікі Беларусь.
1998—2002 гг. — Генеральны консул Рэспублікі Беларусь у Латвійскай Рэспубліцы ў г. Даўгаўпілс.
2002—2006 гг. — Начальнік Службы Дзяржаўнага Пратакола Міністэрства Рэспублікі Беларусь.
2006—2010 гг. — Саветнік-пасланнік Пасольства Рэспублікі Беларусь у Чэшскай Рэспубліцы.
У 2010—2015 гадах — Надзвычайны і Паўнамоцны Пасол Рэспублікі Беларусь у Чэшскай Рэспубліцы.
У 2018 —2020 гадах — Надзвычайны і Паўнамоцны Пасол Рэспублікі Беларусь у Латвійскай Рэспубліцы. У час прэзідэнцкіх выбараў беларускае пасольства не стала хаваць, што на ўчастку ў Рызе перамагла Святлана Ціханоўская. Васіль Марковіч быў звольнены з пасады пасла і пазбаўлены дыпламатычнага рангу загадам Аляксандра Лукашэнкі 16 верасня 2020 года з фармулёўкай «за неналежнае выкананне службовых абавязкаў». Жанаты, мае дачку і сына.
Allium chodsha-bakirganicum
Allium chodsha-bakirganicum — від травяністых раслін сямейства, эндэмік Кыргызстана.
Распаўсюджанне
Эндэмік Кыргызстана.
1946 год у гісторыі кіно
1946 год быў адзначаны шэрагам кінематаграфічных падзей.