cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Брэсцкія выступленні беспрацоўных (1931—1932)
Брэсцкія выступленні беспрацоўных — пратэсты, арганізаваныя ў Брэсце ў перыяд эканамічнага крызісу 1929—1933 гадоў, які рэзка панізіў жыццёвы ўзровень насельніцтва і выклікаў рост беспрацоўя.
Перадумовы
У пачатку красавіка 1929 года ў Брэсце было зарэгістравана 1,5 тысяч беспрацоўных, у 1931 годзе — 3,4 тыс., у канцы 1932 года — каля 4,4 тыс. Брэсцкі акругкам Камуністычнай партыі Заходняй Беларусі прымацаваў да пунктаў найбольшай канцэнтрацыі беспрацоўных агітатараў, якія тлумачылі прычыны беспрацоўя, заклікалі да барацьбы за паляпшэнне сацыяльных умоў. Гарадскія ўлады часта выкарыстоўвалі беспрацоўных на розных работах за нізкую плату.
Выступленне
У верасні 1931 года каля 200 часова занятых беспрацоўных аб’явілі забастоўку супраць намераў магістрата панізіць зарплату. На мітынгу яны абралі дэлегатаў для прад’яўлення гарадскім уладам патрабаванняў павысіць плату з 3 злотых да 3,5 і з 2,5 да 3. Пад лозунгам «Работы і хлеба!» беспрацоўныя рушылі да магістрата. Выступленне скончылася задавальненнем патрабаванняў беспрацоўных. У жніўні 1932 года яны разам з сем’ямі, патрабуючы работы і хлеба, сабраліся на мітынг каля магістрата. Прамоўцы заклеймавалі ганьбай рэжым санацыі, які асуджаў іх на галечу і голад. Свае патрабаванні беспрацоўныя выклалі на дзясятках транспарантаў, развесіўшы іх па ўсім горадзе. Пасля адмовы гарадскіх улад задаволіць патрабаванні жанчыны ўварваліся ў будынак магістрата і ўчынілі там пагром. Потым беспрацоўныя разграмілі сталовую і кухню, дзе ім выдавалі абеды з тухлых прадуктаў. Скончылася сутычкай з паліцыяй.
Уладзімір Уладзіміравіч Марушэўскі
Уладзі́мір Уладзі́міравіч Марушэ́ўскі (Владимир Владимирович Марушевский; 12 ліпеня 1874 года, Пецяргоф, Расійская імперыя — 24 лістапада 1951 года, горад Заграб, Югаславія) — генерал-лейтэнант (1919). Удзельнік белага руху.
З дваран Пецярбургскай губерні.
Помнік Алёша (Плоўдзіў)
Апісанне
Помнік уяўляе сабой 11,5-метровую жалезабетонную скульптуру савецкага салдата, які глядзіць на ўсход. У яго руцэ — ПКШ, накіраваны да зямлі.
Фердынанд (спадарожнік Урана)
Фердынанд (Ferdinand) — нерэгулярны спадарожнік планеты Уран са зваротным арбітальным абарачэннем. Названы ад імя персанажа з п'есы Шэкспіра «Бура». Таксама пазначаецца як Уран XXIV.
Помнік Алёша (Плоўдзіў)
Апісанне
Скульптары: Васіл Радославаў, Любамір Далчаў, Тодар Босілкаў і Аляксандр Ковач; архітэктары М. Марангозаў і іншыя. Помнік устаноўлены ў 1954 годзе, адкрыты 5 лістапада 1957 года.
Фердынанд (спадарожнік Урана)
Гісторыя адкрыцця
Першыя назіранні былі зробленыя 13 жніўня і 21 верасня 2001 года групамі астраномаў пад кіраўніцтвам Мэцью Холмана і Брэта Глэдмана. Аднак наступныя спробы назіранняў доўгі час заставаліся беспаспяховымі. 24 верасня 2003 года Браян Марсдэн ідэнтыфікаваў гэты аб’ект па здымках, зробленым Скотам Шэпардам сумесна з Дэвідам Джуітам 29, 30 жніўня і 20 верасня таго ж года. Спадарожнік атрымаў часовае абазначэнне S/2001 U 2. Уласная назва была прысвоена 29 снежня 2005 года.
Помнік Алёша (Плоўдзіў)
Апісанне
Скульптура пастаўлена на 6-метровы пастамент, абліцаваны сіенітам і гранітам. Пастамент упрыгожаны барэльефамі «Савецкая армія б'е ворага» (аўтар Георгій Коцаў) і «Народ сустракае савецкіх воінаў» (аўтар Аляксандр Занкоў).
Фердынанд (спадарожнік Урана)
Арбіта
Фердынанд - найбольш аддалены з вядомых спадарожнікаў Урана. Ён абарачаецца ў зваротным кірунку па арбіце з умераным нахілам, але з вялікім эксцэнтрысітэтам.
Помнік Алёша (Плоўдзіў)
Апісанне
Да манумента, які стаіць пасярод вялікай назіральнай пляцоўкі, вядзе шырокая лесвіца са ста прыступак (аўтары архітэктурна-планіровачнага рашэння — Барыс Маркаў, Мікалай Марангозаў, Пётр Цвяткоў). Помнік можна ўбачыць практычна з любой кропкі горада.
Гісторыя стварэння
Ідэя пабудаваць на ўзгорку Бунарджык манумент у гонар савецкіх воінаў-вызваліцеляў нарадзілася ў жыхароў Плоўдзіва яшчэ ў 1948 годзе. Ініцыятыва цалкам зыходзіла «знізу», ад народа, без усялякай рэкамендацыі «зверху». 9 мая 1948 года быў створаны Агульнагарадскі ініцыятыўны камітэт па будаўніцтве помніка савецкім салдатам, у склад якога ўвайшлі грамадскія дзеячы, архітэктары, мастакі, пісьменнікі і выкладчыкі. Узначаліў яго начальнік Плоўдзіўскага ваеннага гарнізона, генерал Асен Грэкаў. У той жа дзень быў зроблены сімвалічны мур падножжа помніка.
Праз год быў абвешчаны агульнабалгарскі конкурс праектаў помніка, у якім прынялі ўдзел дзесяць творчых калектываў. Камісія спынілася на двух варыянтах: «Чырвоны волат» і «Перамога», аўтарам якіх быў дадзены год на дапрацоўку. У 1950 годзе камісія спыніла свой выбар на праекце «Чырвоны волат», створаным калектывам пад кіраўніцтвам Васіла Радославава. Пры ўзвядзенні макета на месцы будучага помніка, выявіліся пэўныя недахопы. Паводле задумы аўтараў манумент павінен быў складацца з трох элементаў, аднак на фоне неба яны зліваліся і кампазіцыя губляла сваю прыгажосць. Таму было вырашана пакінуць толькі воіна. У чэрвені 1950 года дадзены варыянт быў зацверджаны.
Ахарці
Ахарці (Հաղորտի), Кендхурд (Kəndxurd) — сяло ў Мартунінскім раёне Нагорна-Карабахскай Рэспублікі.
Уладзімір Анатолевіч Шчэрба
Уладзімір Шчэрба (нар., ) — беларускі футбаліст, абаронца брэсцкага «Дынама».
Клубная кар’ера
Пачынаў кар’еру ў Мінску, але хутка перабраўся ў брэсцкае «Дынама», дзе дарос да іграка асновы. Сезон 2011 правёў у Расіі ў складзе арэнбургскага «Газавіка», пасля чаго вярнуўся ў Беларусь, трапіўшы ў склад магілёўскага «Дняпра».
У лютым 2013 года зноў стаў іграком брэсцкага «Дынама». Здолеў замацавацца ў аснове, стаў выступаць на пазіцыі правага абаронцы (часам левага абаронцы). Сезон 2014 пачаў у якасці правага абаронцы. У матчы 3-га тура супраць «Белшыны» (12 красавіка) на 28-й хвіліне атрымаў чырвоную картку з-за сутыкнення з Яраславым Багуновым. Выдаленне і пенальці выклікалі незадавальненне іншых ігракоў, у выніку быў выдалены таксама і Сяргей Кандрацьеў, пасля чаго брэсцкі клуб удзевяцёх разгромна саступіў 0:7, а Шчэрба атрымаў трохматчавую дыскваліфікацыю. Пасля вяртання зноў стаў гуляць правага абаронцу, але часам выступаў на левым фланзе і ў паўабароне.
У лютым 2015 года падоўжыў кантракт з «Дынама». У сезоне 2015 стаў выкарыстоўвацца звычайна ў якасці флангавага паўабаронцы. Па заканчэнні сезона 2015 пакінуў Брэст.
У студзені 2016 накіраваўся ў жодзінскае «Тарпеда-БелАЗ» і неўзабаве падпісаў кантракт з гэтым клубам. У складзе аўтазаводцаў стаў асноўным правым абаронцам. У студзені 2017 года падоўжыў пагадненне з жодзінцамі. У першай палове сезона 2017 рэдка з’яўляўся на полі, пазней стаў часцей гуляць у аснове. У лістападзе 2017 года падпісаў новы аднагадовы кантракт з «аўтазаводцамі». У 2018 і першай палове 2019 гадоў звычайна выхадзіў у стартавым складзе каманды, другую палову сезона 2019 прапусціў з-за траўмы. У 2020 годзе стаў часцей заставацца на лаўцы запасных. У студзені 2021 года па заканчэнні кантракта пакінуў «Тарпеда-БелАЗ».
У студзені 2021 года стаў трэніравацца з брэсцкім «Дынама» і ў лютым падпісаў пагадненне з клубам. Пачынаў сезон 2021 у стартавым складзе каманды, з ліпеня стаў часцей заставацца на лаўцы запасных. У лютым 2022 года падоўжыў пагадненне з дынамаўцамі. У сезоне 2022 чаргаваў выхады ў стартавым складзе і заставанне на лаўцы запасных. У студзені 2023 года падпісаў новы кантракт з брэсцкім клубам.
Яўген Карлавіч Мілер
Яўге́н Ка́рлавіч Мі́лер (Евгений-Людвиг Карлович Миллер; 19 кастрычніка года, горад Дынабург Віцебскай губерні, Расійская імперыя — 11 мая 1939 года, горад Масква, СССР) — расійскі ваеннаслужачы, генерал-лейтэнант (1915); кіраўнік Белага руху на поўначы Расіі ў 1919—1920 гадах, галоўнакамандуючы ўсімі сухапутнымі, марскімі ўзброенымі сіламі Расіі, дзеючымі супраць савецкай улады на Паўночным фронце.
Карэліцкія шпалеры
Карэліцкія шпалеры — вырабы ткацкай мануфактуры Радзівілаў у м. Карэлічы (цяпер Гродзенская вобласць) ў другой палове XVII — першай палове XIX ст. Ткалі шпалеры пераважна жонкі прыдворных па кардонах прыдворных мастакоў К. Д. і Ю. К. Гескіх, Сняжыцкага, Андрэя і Канстанціна (прозвішчы не вядомы). Сюжэты і кампазіцыі пераносілі з карцін А. ван Вестэрфельда, Дэль Бенэ, дэ Воза і інш. Мануфактура дасягнула росквіту ў сярэдзіне XVIII ст.
Найбойльш вядома серыя высокамастацкіх шпалер, выкананых у 1752 годзе паводле загаду М. К. Радзівіла Рыбанькі для ўслаўлення свайго роду: «Мікалай Радзівіл Чорны ў 1560 годзе прымае ад імя караля Жыгімонта Аўгуста пашану ад цэсарскіх паслоў», «Прысяга на вернасць каралю Жыгімонту Аўгусту і яго шлюб з Барбарай Радзівіл», «Наданне тытула князя Свяшчэннай Рымскай імперыі Мікалаю Радзівілу Чорнаму імператарам Карлам V у 1547 годзе», «Каранацыя Барбары Радзівіл», «Пацвярджэнне княжацкага тытула Радзівілаў на сейме ў Петрыкаве», «Бітва князя Януша а Радзівіла пад Кіевам», «Баталія з Турцыяй пад Хоцімам Міхаіла Казіміра, польнага гетмана», «Уціхамірванне бунтаў пад Славечнам», «Агляд войск пад Заблудавам», «Узяцце ў палон Станіслава Міхаіла Крычэўскага пад Лоевам у 1649 годзе». Былі вытканы партрэты Радзівілаў: Януша, Крыштофа і інш.
Карэліцкія шпалеры вызначаліся мяккімі колеравымі спалучэннямі і высокай тэхнікай выканання, даволі вялікімі памерамі (349х329 см і падобныя). На некаторых выяўлены меткі — прозвішчы ткачых Настассі Маркевіч і Марыі Кулакоўскай. Упрыгожвалі парадныя залы Нясвіжскага палаца.
Міхаіл Смірноў
Міхаіл Смірноў:
Македонскія цары
На гэтай старонцы прыведзены спіс цароў старажытнай Македоніі, якія кіравалі з VIII ст. да н.э. па 168 да н.э.
Дынастыя Аргеадаў (Тэменідаў)
Першыя 3 цары македонскай дынастыі Аргеадаў, пачынаючы з Карана, уведзены ў генеалагічнае дрэва, мабыць, пры цары Філіпе II, у сярэдзіне IV ст. да н.э. Большасць гісторыкаў не давярае легендзе пра прыход на царства Карана, аднак яго імя і прыгожы міф шырока выкарыстоўваюцца ў літаратуры.
У V ст. да н.э. Герадот і Фукідыд, якія збіралі інфармацыю праз першыя рукі, вылічалі дынастыю Аргеадаў з Пердыкі. Дынастыя Аргеадаў вяла сваё паходжанне ад Тэмена з роду Гераклідаў, цара Аргаса, адсюль і назва Аргеады. Мяркуецца, што аргаскае паходжанне дынастыі ад Геракла было выдумана з мэтай узняцця прэстыжу македонскіх цароў. Ніякіх іншых крыніц, акрамя вусновай легенды, гісторыкі не маюць.
Дынастыя пачалася з легендарнай Пердыкі і скончылася сынам Аляксандра Вялікага, Аляксандрам IV, народжаным пасля смерці бацькі. Усе найбліжэйшыя крэўныя сваякі Аляксандра Вялікага былі забіты былымі вайскаводамі вялікага заваёўніка, якія расчысцілі такім чынам шлях для сваіх уласных дынастый.
Цары з розных родаў
Перыяд 278 да н.э.—277 да н.э. — анархія
Дынастыя Антыганідаў
У 168 да н.э. Македонія была заваявана Рымскай рэспублікай. Краіна была падзелена на чатыры незалежныя адна ад адной рэспублікі на чале з арыстакратыяй, якія выплачвалі даніну Рыму. У 149 да н.э. у Македоніі з'явіўся нейкі самазванец Андрыск (Ανδρίσκος), які выдаваў сябе за памерлага сына Персея Філіпа і прыняў троннае імя Філіп VI. Гэта прывяло да чацвёртай Македонскай вайны. У 148 да н.э. рымляне разбілі Ілжэфіліпа. Македонія была ўключана ў склад Рымскай дзяржавы.
Ашан
Ашан (Աշան), Хэшан (Heşan) — сяло ў Мартунінскім раёне Нагорна-Карабахскай Рэспублікі.
Алойзы Нагель
Алойзы Нагель (Alojzy Nôgel, Alojzy Nagel;  —, Гдыня) — кашубскі паэт і пісьменнік, аўтар дзіцячых апавяданняў і ўспамінаў.
Тааві Рыйвас
Тааві Рыйвас (Taavi Rõivas; 26 верасня 1979, Талін, СССР) — эстонскі палітык, прэм’ер-міністр Эстоніі з 26 сакавіка 2014 года. З’яўляецца адным з самых маладых кіраўнікоў глаў дзяржаў і ўрадаў у свеце.
Кар’ера
Тааві Рыйвас нарадзіўся ў Таліне ў 1979 годзе, там ён вучыўся ў школе. Скончыў Тартускі ўніверсітэт. З юных гадоў ён з’яўляўся членам Партыі Рэформаў.
Са снежня 2012 года ён займае пасаду міністра сацыяльных спраў. Да гэтага, у перыяд 2011—2012 гадоў ён быў старшынёй парламенцкай камісіі па справах ЕС. Ён таксама працаваў старшынёй фінансавай камісіі Рыйгікогу і саветнікам прэм’ер-міністра Андруса Ансіпа па пытаннях сацыяльнай і сямейнай палітыкі. У 2004—2005 гадах ён займаў пасаду старэйшыны талінскага раёна Хааберсты, перад гэтым быў саветнікам і кіраўніком бюро міністра народанасельніцтва.
Кунаса (вёска)
Ку́наса (, Куноса) — вёска ў Нясвіжскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Сейлавіцкага сельсавета.
Тааві Рыйвас
Асабістае
Тааві Рыйвас жыве ў грамадзянскім шлюбе з поп-спявачкай Луізай Вярк, у іх ёсць дачка Мійна Рыхана 2009 года нараджэння. Акрамя эстонскай мовы ведае англійскую, рускую і фінскую.
Кунаса (вёска)
Назва
Ад літоўскага kunė «балота, твань», ад яго таксама рачная назва Кунава (на Верхнім Павоччы).
Корань пашыраны гідранімічным пашыральнікам тыпу -es-, які таксама ў такіх балцкіх гідронімах на Верхнім Падняпроўі і Верхнім Падзвінні, як Akesà (> Ачоса), Vilkesà (> Воўчас, Аўчоса), Velesà. Ён шырока прысутны ў літоўскім назва- і словаўтварэнні: žalias «зялёны» — žalesà «зеляніна; зяленіва», rudas «руды» — Rudesa «Рудая (рака)».
Драга Марушыч
Драга Марушыч (Drago Marušič;, Опатэ Сяло, Аўстра-Венгрыя (сёння абшчына Мірэн-Костаневіца, рэгіён Гарышка, Славенія) — , Гарыцыя, Фрыулі-Венецыя-Джулія, Італія) — югаслаўскі юрыст, палітычны і грамадскі дзеяч славенскага паходжання. Удзельнік партызанскага руху падчас Другой суветнай вайны.
У жніўні 1914 ён збег з аўстра-венгерскай арміі ў Расію, а ў 1915 пераехаў у якасці добраахвотніка ў Сербію. Як член Югаславянскага камітэта, пераехаў у 1916 з в. Корфу ў Рым, а ў 1917 у ЗША, дзе заснаваў Славенскі нацыянальны саюз. Браў удзел у Парыжскай мірнай канферэнцыі ў складзе сербскай дэлегацыі, а ў 1922 быў генеральным сакратаром югаслаўскай дэлегацыі Рэпарацыйнай камісіі. Працаваў адвакатам у Любляне. Быў членам Незалежнай аграрнай партыі і Югаслаўскай нацыянальнай партыі.
Пасля дзяржаўнага пераварота і ўсталявання ваенна-манархічнай дыктатуры караля Аляксандра I, як югаслаўска-арыентаваны палітык працягваў дэпутацкую дзейнасць у якасці сенатара і з 4 снежня 1930 па 8 лютага 1935 быў банам Драўскай банавіны. Потым стаў міністрам аховы здароўя і сацыяльных спраў ва ўрадзе Б. Еўціча (1934—1935). На парламенцкіх выбарах 1935 быў абраны дэпутатам Народнай скупшчыны Югаславіі.
У красавіку 1941 адзін з арганізатараў Сошка-Істрыйскага легіёна створанага з для абароны Югаславіі з добраахвотнікаў падчас Югаслаўскай аперацыі. З 1941 член Вярхоўнага пленума Вызваленчага фронта Славеніі. У лютым 1942 італьянскія ваенныя арыштавалі яго каля Падуі, а затым інтэрніравалі. Пасля капітуляцыі Італіі ў 1943, быў вызвалены з турмы і пасяліўся ў Славенскім Прымор’і, дзе стаў членам Правінцыйнага камітэта Вызваленчага фронта Славеніі і Славенскага народна-вызваленчага веча. Быў членам Антыфашысцкага веча народнага вызвалення Югаславіі.
Пасля пагаднення Ціта—Шубашыча быў прызначаны міністрам юстыцыі, транспарту ва эміграцыйным урадзе І. Шубашыча, а пазней і міністрам адукацыі ў Часовым урадзе Дэмакратычнай Федэратыўнай Югаславіі. Потым з 1945 па 1948 быў міністрам пошты, тэлеграфу і тэлефону ва ўрадзе Федэратыўнай Народнай Рэспублікі Югаславія.
Пасля вайны Д. Марушыч займаў пасаду старшыні Чырвонага Крыжа Славеніі, галоўнага савета Сацыялістычнага саюза працоўнага народа Югаславіі.
Ома
О́ма  (ኦሞ) — рака ў Афрыцы, на поўдні Эфіопіі.
Даўжыня ракі каля 800  км. Плошча вадазбору 75 000 км². Рака бярэ пачатак у цэнтральнай частцы Эфіопскага нагор'я, цячэ пераважна на поўдзень, упадае ў возера Туркана ў яго паўночнай частцы. У гарах даліна Ома вузкая, у нізоўях моцна пашыраецца. Рэчышча з рэзкімі ўхіламі, з парогамі. Максімальны расход вады ў перыяд летніх дажджоў. Асноўныя прытокі: Гібэ і Годжэб.
Першым еўрапейскім картографам, які апісаў даліну ракі Ома, лічыцца Віторыа Батэга.
Жабінкаўская раённая цэнтральная бальніца
УАЗ «Жабінкаўская раённая цэнтральная бальніца» — комплекс лячэбна-прафілактычных устаноў Жабінкаўскага раёна. Будынак ЦРБ знаходзіцца ў горадзе Жабінка.
Гісторыя
Да 1940 годаў Жабінцы была толькі адна прыватная амбулаторыя. Пасля ўз’яднання Заходняй Беларусі з БССР пры Жабінкаўскім райвыканкаме ў 1940 годзе быў утвораны райздраўаддзел. У гарадскім пасёлку Жабінка Брэсцкай вобласці ў 1940—1941 гадах функцыянавала амбулаторыя.
Пасля Вялікай Айчыннай вайны ў прыстасаваным памяшканні па вуліцы Кірава была адкрыта раённая бальніца на 25 ложкаў, дзе былі хірургічныя, тэрапеўтычныя, дзіцячыя ложкі, а ў асобным доміку — інфекцыйныя. У будынку на перакрыжаванні вуліц Кірава і Суворава ў адной палавіне знаходзілася радзільнае адзяленне, у другой — аптэка. На вуліцы Леніна ў будынку амбулаторыі былі кабінеты тэрапеўта, хірурга, венеролага, псіхіятра, стаматолага і зубапратэзная лабараторыя. Яфім Самуілавіч Калядка — першы галоўны ўрач Жабінкаўскай райбальніцы. Праз год раённая бальніца пашырылася да 35 ложкаў, пачалі працаваць кабінеты тэрапеўта, хірурга, венеролага, псіхіятра, стаматолага.
З 10 красавіка 1947 года ў дзіцяча-жаночай кансультацыі ўсім дзецям з трохмесячнага ўзросту пачалі рабіць прышчэпкі супраць воспы. Усяго працавалі 7 урачоў і каля 40 медработнікаў сярэдняга звяна.
У 1957 годзе быў узведзены двухпавярховы будынак на 75 ложкаў, там размясціліся тэрапеўтычнае, хірургічнае, дзіцячае і радзільнае аддзяленні.
У канцы 1966 года ў раённай бальніцы быў арганізаваны санітарна-эпідэміялагічны адзел, а ў 1969 годзе ён ператвораны ў самастойную санітарна-эпідэміялагічную станцыю.
У 1991 годзе адбылося адкрыццё новага корпуса бальніцы, у якім размясцілася дзіцячае, хірургічнае, акушэрска-гінекалагічнае і неўралагічнае, таксама клініка-біяхімічная лабараторыя, стэрылізацыйнае аддзяленне. Адкрылася адзяленне рэанімацыі на шэсць ложкаў. Значна палепшыліся ўмовы лячэння пацыентаў, працягвала паступаць ўсё новае медыцынскае і бытавое абсталяванне, узрасла кваліфікацыя дактароў і медсясцёр.
Сучасны стан
Цэнтральная раённая бальніца з’яўляецца лячэбнай прафілактычнай установай раённага цэнтра, якая забяспечвае кваліфікаваную стацыянарную і паліклінічную медыцынскую дапамогу насельніцтву. Ахову здароўя раёна забяспечваюць 10 ФАПаў і 5 амбулаторый, сярод іх 3 амбулаторыі (Крыўлянская, Ленінская, Ракітніцкая), дзе працуюць урачы агульнай практыкі. Штат медыцынскіх работнікаў раёна на пачатак 2014 года складае 446 чалавек, сярод іх 63 урачы, сярэдні медперсанал — 215 чалавек.
Жабінкаўская цэнтральная раённая паліклініка — гэта шматпрофільная ўстанова, якая аказвае першасную лячэбна-дыягнастычную дапамогу насельніцтву. У структуру Жабінкаўскай цэнтральнай раённай паліклінікі ўваходзіць дзіцячая і жаночая кансультацыі, функцыянуюць кабінеты ўрачэй вузкіх спецыялізацый: атарынтолага, афтальмолага, хірурга, нарколага, стаматолага. Працуе кабінет ультрагукавой дыягностыкі; кабінет функцыянальнай дыягностыкі; клініка-дыягнастычная лабараторыя. Кабінеты аснашчаны сучасным абсталяваннем.
Міноры Сато
Міноры Сато (佐藤穣, нар., , Японія) — японскі футбаліст, паўабаронца.
Клубная кар’ера
Пачынаў кар’еру ў Японіі, пазней транзітам праз ЗША і Мексіку трапіў у Латвію, дзе змог праявіць сябе. Двойчы выйграваў Кубак Латвіі.
У сакавіку 2013 года перайшоў у брэсцкае «Дынама». У брэсцкім клубе адразу стаў адным з ключавых ігракоў, выступаў на пазіцыі атакуючага паўабаронцы. У снежні 2013 года кантракт з «Дынама» быў скасаваны.
У канцы 2013 — пачатку 2014 гадоў знаходзіўся на праглядзе ў розных клубах польскай Экстраклясы (шчэцінскай «Погані», гданьскай «Лехіі» і ўроцлаўскім «Шлёнску»), пасля ў казахстанскім «Спартаку». У выніку, у сакавіку 2014 года падпісаў двухгадовы кантракт з ташкенцкім «Бунёдкарам». У другой палове сезона 2014 стаў трывала гуляць у аснове «Бунёдкара».
У пачатку 2017 года перайшоў у катарскі клуб «Аль-Муайдар». Улетку таго ж года вярнуўся ў Латвію, стаўшы іграком клуба «Рыга». У студзені 2018 года перайшоў у паўднёвакарэйскі «Кванджу», а ў лютым 2019 года зноў далучыўся да «Рыгі».
У жніўні 2019 года стаў іграком «СКА-Хабараўска», дзе гуляў да канца сезона 2019/20.
Вольга Брадзяк
Вольга Брадзяк (нар. ) — беларуская плыўчыха. Майстар спорту Беларусі.
Дасягненні
Чэмпіёнка Беларусі на кароткай вадзе 2011 года на дыстанцыі 50 м вольным стылем. Срэбраная прызёрка на дыстанцыі 50 м батэрфляем, бронзавая прызёрка ў эстафеце 4 × 50 м вольным стылем.
Грускова
Груско́ва (, Грусково) — вёска ў Нясвіжскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Сноўскага сельсавета.
Уладзімір Мікалаевіч Сукачоў
Уладзімір Мікалаевіч Сукачоў (, сяло Аляксандраўка,  —, ) — расійскі і савецкі геабатанік, лесавод і географ. Доктар біялагічных навук (1934). Акадэмік АН СССР (1943). Герой Сацыялістычнай Працы (1965). Заслужаны дзеяч навукі РСФСР (1965).
Біяграфія
Нарадзіўся ў сяле Аляксандраўка Харкаўскай губерні (зараз у Харкаўскай вобласці Украіны). У 1898 годзе скончыў Харкаўскае рэальнае вучылішча, у 1902 годзе — Санкт-Пецярбургскі лясны інстытут. Быў пакінуты ў інстытуце асістэнтам пры кафедры батанікі, з 1906 г. выкладчык. У 1905 годзе знаходзіўся ў навуковай камандзіроўцы ў Заходняй Еўропе, у 1909—1912 гг. выканаў некалькі навуковых экспедыцый на Урал, у Якуцію і Забайкалле. У 1911—1918 гг. выкладаў на Вышэйшых геаграфічных курсах. У 1912—1918 гг. на пасадзе малодшага батаніка Батанічнага музея Акадэміі навук. У 1914 годзе арганізаваў і ўзначаліў станцыю па вывучэнню лугавой расліннасці Наўгародскай губерні.
У 1918—1939 гг. У. М. Сукачоў загадчык аддзяленнем ляснога аддзела Сельскагаспадарчага вучонага камітэта. Адначасова ў 1918—1925 гг. прафесар Геаграфічнага інстытута, у 1919—1941 гг. прафесар і загадчык кафедры Ленінградскага лесатэхнічнага інстытута, у 1925—1941 гг. загадчык кафедры геабатанікі Ленінградскага ўніверсітэта.
Падчас Вялікай Айчыннай вайны У. М. Сукачоў жыў у Свярдлоўску, працаваў загадчыкам кафедры біялагічных навук Уральскага лесатэхнічнага інстытута. У 1944 годзе У. М. Сукачоў пераехаў у Маскву. У 1944—1948 гг. прафесар і загадчык кафедры дэндралогіі і сістэматыкі раслін Маскоўскага лесатэхнічнага інстытута. У 1944 г. займаўся стварэннем Інстытута лесу АН СССР, якім кіраваў да 1959 года. У 1946 годзе арганізаваў кафедру батанічнай геаграфіі ў Маскоўскім універсітэце імя М. В. Ламаносава, якой кіраваў да 1953 года.
У 1958—1962 гг. У. М. Сукачоў дырэктар Лабараторыі лесазнаўства АН СССР, намеснік акадэміка-сакратара Аддзялення біялагічных навук АН СССР, у 1962—1966 гг. старэйшы навуковы супрацоўнік і з 1964 г. загадчык лабараторыяй у Батанічным інстытуце АН СССР (Ленінград).
Навуковая дзейнасць
У. М. Сукачоў аўтар больш за 500 навуковых прац па фітацэналогіі, лесазнаўстве, геаграфіі, сістэматыцы і селекцыя раслін. Распрацаваў тэорыю і методыку лясной тыпалогіі. Адзін са стваральнікаў навукі біягеацэналогіі. У 1948 годзе ўзначаліў правядзенне навукова-даследчых работ па ахоўнаму лесаразвядзенню ў Валгаградскай і Варашылаўградская абласцях, Казахстане і Калмыкіі.
Быў рэдактарам выданняў: «Ботаничесий журнал», «Бюллетень Московского общества испытателей природы: Отдел биологический», «Лесоведение».
Спіс зорак сузор’я Гончых Псоў
У прыведзеным спісе пералічаны ўсе зоркі сузор’я Гончых Псоў да бачнай зорнай велічыні +6,5m і іншыя зоркі, якія ўяўляюць пэўную цікавасць: пераменныя, з планетнымі сістэмамі, звышновыя і г. д.
Паходня
Паходня  — від свяцільняў, якія забяспечваюць працяглае інтэнсіўнае святло на адкрытым паветры пры любым надвор’і. Найпрасцейшая паходня — пучок бяросты ці шчэпак са смалістых пародаў дрэваў, звязцы саломы і г. д. Далей для ўдасканалення паходні прымяняліся розныя гатункі смалы, воску і іншых гаручых рэчаваў. Часам гэтыя рэчавы служаць у якасці простай абмазцы для касцяку паходні, якім можа быць дрэвам, пучком пакулля.
У выглядзе паходні спальваюць таксама адкіды хімічных вытворчасцяў.
Бердашэн
Бердашэн (Բերդաշեն), Каракенд (Qarakənd) — сяло ў Мартунінскім раёне Нагорна-Карабахскай Рэспублікі.
Вазгенашэн (Мартуні)
Вазгенашэн (Վազգենաշեն) — сяло ў Мартунінскім раёне Нагорна-Карабахскай Рэспублікі.
1989 (альбом Тэйлар Свіфт)
1989 — пяты студыйны альбом амерыканскай кантры-спявачкі Тэйлар Свіфт, выпушчаны 27 кастрычніка 2014 пад лэйблам Big Machine. Свіфт прадставіла будучую пласцінку як свой «першы задакументаваны афіцыйны поп-альбом», які прадставіў новы музычны стыль, які адрозніваецца ад ранніх работ выканаўцы ў жанры кантры. Дыск дэбютаваў на першым месцы ў Billboard 200 з тыднёвымі продажамі ў 1,2 мільёна копій, ўшто дапамагло яму адразу ж усталяваць некалькі рэкордаў у чартах Billboard. Свіфт стала першым выканаўцам у гісторыі, які тры разы запар прадаў звыш мільёна асобнікаў свайго альбома за дэбютны тыдзень продажаў. «1989» правёў 24 тыдні запар у лепшай пяцёрцы чарта Billboard 200. Да лютага 2016 тыраж пласцінкі склаў 5,750,000 копій у ЗША. У Канадзе альбом дэбютаваў на першым месцы ў Canadian Albums Chart з накладам у 107 000 копій. У другі тыдзень альбом застаўся на першым месцы з тыражом 37 000 копій. Па выніках года альбом стаў у Канадзе бэстсэлерам года з накладам у 314,000 копій. У Вялікабрытаніі «1989» з тыражом у 90 000 копій у першы тыдзень адразу стаў № 1 у UK Top Chart. Агульнасусветны наклад дыска склаў больш за 8,6 млн копій, з якіх 6 мільёнаў было прададзена ў 2014 годзе.
Стварэнне і рэліз
Змены ў творчасці Тэйлар пратлумачыла так:
Рэліз альбома адбыўся 27 кастрычніка 2014 года пад лэйблам Big Machine. Дыск адразу стаў неверагодна папулярным і прыцягнуў да сябе ўвагу і слухачоў, і крытыкаў.
Крытычныя водгукі
«1989» быў сустрэты станоўчымі водгукамі ад музычных крытыкаў, атрымаўшы сукупую ацэнку 76/100 на сайце «Metacritic» на аснове 28 прафесійных рэцэнзій.
Альбом стаў першым у спісе «The 10 Best Albums of 2014» часопіса «Billboard» і спісе «20 Best Albums of 2014» часопіса «Cosmopolitan». Часопіс «Rolling Stone» паставіў альбом на дзясятае месца у сваім спісе «50 Best albums», а таксама на другі радок у спісе «20 Best Pop Albums of 2014». Выданне «Digital Spy» паставіла дыск на другое месца у «Top Albums of 2014». Часопіс «Drowned In Sound» назваў альбом трэцім лепшым альбомам 2014 года, у той час як часопіс «American Songwriter» паставіў «1989» на чацвёртае месца ў сваім спісе «Top 50 Albums of 2014», а часопіс «TIME» уключыў яго ў свой рэйтынг «Top 10 Best Albums of 2014».
Адзнакі крытыкаў:
Узнагароды
У красавіку 2015 года падчас уручэння прэмій на цырымоніі «Billboard Music Awards» «1989» атрымаў ўзнагароду ў катэгорыі «Лепшы альбом», а 30 жніўня 2015 года на 32-й цырымоніі прэміі MTV VMA Свіфт перамагла ў 4 намінацыях. 7 снежня 2015 года Тэйлар была намінавана на прэмію Грэмі ў 7 катэгорыях, у тым ліку: запіс года («Blank Space»), песня года («Blank Space»), альбом года («1989»), лепшае сольнае поп-выступленне («Blank Space»), лепшае поп-выступленне ў дуэце/групай («Bad Blood»), лепшы вакальны поп-альбом («1989»), лепшы музычны кліп («Bad Blood»). Спявачка атрымала перамогу ў трох з іх: «Альбом года» (Тэйлар стала першай жанчынай у гісторыі, якая двойчы атрымала ўзнагароду ў гэтай намінацыі), «Лепшы музычны кліп» і «Лепшы вакальны поп-альбом». Таксама спявачка перамагла яшчэ ў многіх іншых прэміях.
У маі 2016 года Тэйлар уручылі спецыяльную ўзнагароду — «Taylor Swift Award на BMI Pop Awards». Гэта быў другі выпадак у гісторыі гэтай прэміі, калі артысту прысудзілі падобную ўзнагароду. У 1990 годзе яе ўпершыню атрымаў Майкл Джэксан.
Сінглы
Першым сінглам з «1989» стала песня «Shake It Off». У хіт-парадзе Billboard Hot 100 (ЗША) сінгл дэбютаваў на першым месцы з лічбавымі продажамі ў 544 000 адзінак у першы тыдзень. Трэк паказаў лепшы вынік тыднёвых продажаў 2014 года і чацвёрты ў гісторыі. Музычны відэакліп быў зняты амерыканскім рэжысёрам Маркам Романакам і выпушчаны 18 жніўня 2014 года, адначасова з рэлізам сінгла. Ён быў зняты за тры дні ў чэрвені 2014 года ў Лос-Анджэлесе. Марк Романак, адказваючы на заўвагі крытыкаў, назваў кліп на «Shake It Off» сатырычным зліццём розных стыляў і клішэ, папулярных у наш час. На найбуйнейшым сусветным відэахостынгу YouTube відэакліп набраў больш за 1,6 млрд праглядаў. Тэйлар Свіфт ўпершыню прадставіла «Shake It Off» у жывым выкананні на цырымоніі «2014 MTV Video Music Awards», якая прайшла 24 жніўня 2014 года. Свіфт таксама праспявала песню 4 верасня 2014 года на цырымоніі «2014 Germany Radio Awards» і 19 верасня 2014 года падчас жывога выступу на фестывалі «iHeartRadio Music Festival».
10 лістапада 2014 кампазіцыя «Blank Space» была выпушчаная як другі сінгл з альбома. Песня заняла першае месца ў Billboard Hot 100 і Тэйлар стала першай у 56-гадовай гісторыі гэтага чарта жанчынай, чые сінглы зрушылі адзін аднаго з першага месца. Да мая 2015 года было прададзена 3,980,000 копій кампазіцыі ў ЗША. Музычны відэакліп на сінгл быў зняты вядомым амерыканскім рэжысёрам Джозэфам Канам за тры дні ў верасні 2014 ў двух розных месцах Нью-Ёрка на Лонг-Айлендзе. Партнёрам спявачкі ў кліпе стаў 25-гадовы амерыканскі манекенщик і мадэль Шон О’браэн Прай. Відэа выпадкова патрапіла ў эфір на «Yahoo!» 10 лістапада 2014 года, што некалькі засмуціла рэжысёра, які назваў гэта памылкай. Пазней ён дадаў, што было б лепш, калі б Свіфт сама прадставіла свой кліп. На дадзены момант «Blank Space» н звыш 1,8 млрд праглядаў на YouTube, стаўшы першым жаночым сольным відэа з такім паказчыкам.
У якасці трэцяга сінгла была выкарыстана песня «Style». Крытыкі станоўча паставіліся да такога выбару: выданне Pitchfork Media назвала «Style» 50-й лепшай песняй 2014 года, а Даніэль Крэпс (аглядальнік часопіса Rolling Stone) заявіў, што трэці сінгл кардынальна адрозніваецца ад двух папярэдніх, дэманструючы Свіфт з у цёмнага, больш абстрактнага боку. У Billboard Hot 100 кампазіцыя дэбютавала на 60-м месцы, у выніку дабраўшыся да шостай пазіцыі. Музычнае відэа на «Style» зняў амерыканскі рэжысёр і прадзюсар Кайл Ньюман.
17 мая 2015 песня «Bad Blood», якая была запісаная пры ўдзеле Кендрыка Ламара, стала чацвёртым сінглам у падтрымку «1989». Першая версія кампазіцыі ўпершыню трапіла ў чарт Billboard Hot 100 на два тыдні ў лістападзе 2014 года і студзені 2015, дасягнуўшы 78 месца. Пасля прэм’еры новай версіі і музычнага відэа, якое стала вельмі папулярным і ўсталявала на «Vevo» рэкорд па колькасці праглядаў за суткі (20,1 млн), на цырымоніі «Billboard Music Awards 2015» песня вярнулася ў асноўны чарт пад нумарам 53, а ў лічбавы — пад нумарам 26 з продажамі ў 47,000 копій. У выніку «Bad Blood» дасягнула першага месца ў Billboard Hot 100 з продажамі 385,000 копій. Да чэрвеня 2015 года ў ЗША было прададзена 1,1 млн лічбавых копій сінгла. Арыгінальная альбомная версія песні атрымала ў асноўным змешаныя водгукі ад музычных крытыкаў,  а дуэтная — станоўчыя.
Пятым сінглам з пласцінкі стала песня «Wildest Dreams», якая атрымала ў асноўным станоўчыя водгукі ад крытыкаў. Музычнае відэа на кампазіцыю зняў рэжысёр Джозэф Кан, які працаваў з Тэйлар над кліпамі «Blank Space» і «Bad Blood». Партнёрам спявачкі стаў амерыканскі акцёр Скот Іствуд. Прэм’ера кліпа адбылася 30 жніўня 2015 года падчас прэ-шоў 32-й цырымоніі «MTV VMA 2015». У ЗША песня двойчы атрымала плацінавы статус і дабралася да пятага месца ў чарце Billboard Hot 100.
У якасці шостага сінгла была выкарыстана кампазіцыя «Out of the Woods», а сёмага — песня «New Romantics».
Прома-кампанія
З мая па снежань 2015 года Тэйлар гастралявала па свеце ў рамках «1989 World Tour», які сабраў 250 млн даляраў, што зрабіла яго самым прыбытковым турам за ўсю гісторыю. На канцэртах да яе далучаліся зорныя госці, сярод якіх былі Селена Гомес, Джасцін Тымберлейк, Аўрыл Лавін, Лорд, Fifth Harmony, Little Mix, Эд Шыран, Charli XCX, Рэйчэл Платэн, Нік Джонас, Элі Голдзінг, Рыкі Марцін, Сіара, Хайдзі Клум і Кара Дзелавінь. Акрамя таго, Свіфт некалькі разоў выступала з іншым вядомымі музыкамі. Яна праспявала «I Saw Her Standing There» і «Shake It Off» разам з Полам Макартні на шоў «Saturday Night Live 40th Anniversary Special» і разам Кені Чэсні выканала яго песню «Big Star» падчас канцэртнага тура Чэсні «Big Revival Tour» у Нэшвіле. Спявачка таксама аккампанавала Мадонне на гітары ў акустычным прадстаўленні на цырымоніі «iHeartRadio Music Awards». А 30 жніўня 2015 года на 32-й цырымоніі прэміі «MTV VMA» Тэйлар выступіла разам з Нікі Мінаж. Акрамя таго, Свіфт прымала ўдзел у розных ток-шоў і ранішніх ТБ-праграмах, давала шмат інтэрв’ю.
Аблога Арэнбурга
Аблога Арэнбурга — эпізод Сялянскай вайны 1773—1775 гадоў, вайсковая аперацыя паўстанцаў на чале з Е. І. Пугачовым супраць Арэнбурга. Гарнізон крэпасці паспяхова абараняўся з 5 кастрычніка 1773 года па 23 сакавіка 1774 года і дачакаўся зняцця аблогі пасля паражэння паўстанцаў каля Тацішчавай.
У горадзе знаходзіўся гарнізон з 3700 салдат і афіцэраў пад камандаваннем губернатара І. А. Рэйнсдорпа. Аблога крэпасці пачалася 5 кастрычніка 1773 года, на сабранай неўзабаве вайсковай радзе было прынята рашэнне абараняцца за сценамі крэпасці пад прыкрыццём артылерыі. Адною з прычын такога рашэння была боязь пераходу салдат і казакоў на бок Пугачова. Праведзеная 12 кастрычніка вылазка паказала, што ваявалі абложаныя неахвотна, і маёр С. Л. Навумаў, які кіраваў вылазкай, дакладваў пра выяўленыя «ў падначаленых сваіх нясмеласці і страху». Чатырохгадзінны бой скончыўся адступленнем атрада Наумава ў крэпасць, прычым атрад страціў 123 чалавекі забітымі. Е. І. Пугачоў 20 кастрычніка і 2 лістапада 1773 года з 2-тысячным войскам ажыццявіў два штурмы, разлічваючы штурмам узяць крэпасць, але пацярпеў няўдачу і прыступіў да правільнай аблогі. Неўзабаве колькасць паўстанцаў ля сцен крэпасці ўзрасла да 25 тысяч чалавек.
Пашырэнне паўстання сур'ёзна занепакоіла ўрад, і на дапамогу абложанаму гарнізону былі пасланы войскі пад камандаваннем генерал-маёра В. А. Кара. Аднак, у баі ля Юзеевай 7—9 лістапада атрад пацярпеў паражэнне і быў вымушаны адступіць. Іншая частка ўрадавых войскаў пад камандаваннем брыгадзіра А. І. Корфа, якая рухалася з Верхнеазёрнай крэпасці, прабілася ў Арэнбург і праз некалькі дзён пасля прарыву выйшла з горада і ўступіла ў разлютаваны бой з паўстанцамі. Пасля некалькіх гадзін бітвы атрад вярнуўся пад націскам мяцежнікаў.
У рамане А. Пушкіна «Капітанская дачка», дзе намалявана яркая карціна аблогі, згадана і пра тое, што зімою ў Арэнбургу пачаўся голад. У студзені Рэйнсдарпам была прадпрынята яшчэ адна спроба нападу на паўстанцаў, але яна зноў скончылася няўдала. Неўзабаве ўрад накіраваў супраць пугачоўцаў значныя сілы — некалькі кавалерыйскіх і пяхотных палкоў, якімі камандаваў генерал А. І. Бібікаў. Пасля паражэння паўстанцаў каля Тацішчавай аблога Арэнбурга была знята.
Працяглая затрымка паўстанцаў пад Арэнбургам лічыцца вялікай памылкай Пугачова, бо яна прывяла да страты стратэгічнай ініцыятывы. …Можна лічыць за шчасце, што гэтыя шэльмы прывязаліся цэлыя два месяцы да Арэнбурга і далей куды пайшлі
Шмыроў
Шмыроў — прозвішча.
Брабант
Браба́нт — гэта назва некалькіх палітычных утварэнняў у Ніжніх краінах (па тэрыторыі прыкладна адпавядаюць цяперашнім Нідэрландам, Бельгіі і Люксембургу), якія вельмі адрозніваюцца па сваёй тэрыторыі:
Казуля еўрапейская
Казу́ля еўрапейская, Дзікая каза (Capreolus capreolus) — від парнакапытных жывёл з роду сямейства.
Апісанне
Даўжыня цела 120—135, вышыня ў карку 75—85 см, маса 25—35 кг. Самкі меншыя за самцоў. Цела зграбнае, лёгкае, ногі высокія, галава адносна невялікая. У самцоў ёсць невялікія рогі (штогод увосень адпадаюць, да вясны вырастаюць зноў). Хвост кароткі (2—3 см), схаваны ў поўсць). Поўсць густая, зімой буравата-шэрая, летам рыжая (маладыя плямістыя). Каляхваставое «люстэрка» белае.
Пашырэнне
Пашырана ў Еўропе, Малой Азіі. На Беларусі сустракаецца па ўсёй тэрыторыі. Жыве ў шыракалістых і мяшаных лясах з палянамі, высечкамі, сенажацямі і поймамі.
Асаблівасці біялогіі
Корміцца травой, лісцем, парасткамі кустоў і дрэў (дубу, вярбы, крушыны, бярозы, брызгліны, рабіны і інш.).
Трымаецца невялікімі статкамі. Гон увосень. Цяжарнасць працягваецца 8—10 месяцаў (характэрна латэнтная стадыя развіцця аплодненай яйцаклеткі), 2 (часам 3) цялят нараджае да пачатку лета. Працягласць жыцця 11—16 гадоў.
Ворагі: воўк, рысь, лісіца, бадзяжныя сабакі.
Промысел
Паляўніча-прамысловая жывёла. Зімой падкормліваюць сенам, караняплодамі, адходамі збожжа, сухімі галінкамі бярозы, вярбы, асіны, рабіны, дубу.
Балонаўка (значэнні)
Балонаўка — тапонім:
Варанда
Варанда (Վարանդա), Карадаглы (Qaradağlı) — сяло ў Мартунінскім раёне Нагорна-Карабахскай Рэспублікі.
Верхні Пфальц
Верхні Пфальц (Oberpfalz, Obapfåiz, Owerpfolz) з'яўляецца адной з сямі адміністрацыйных акруг у Баварыі. Ён знаходзіцца ва ўсходняй Баварыі і мяжуе з Чэхіяй, а таксама з баварскімі адміністрацыйнымі акругамі Верхняя Баварыя, Ніжняя Баварыя, Сярэдняя Франконія і Верхняя Франконія.
Адміністрацыйны склад
Адміністрацыйная акруга Верхні Пфальц ахоплівае тры вольныя гарады і сем раёнаў:
Круглянскі мост (фільм)
«Кругля́нскі мост» (Круглянский мост) — мастацкі фільм паводле аповесці Васіля Быкава.
Сюжэт
Чацвёра партызан атрымалі загад падарваць мост, які не мае ніякага значэння. Загад не зразумелы, але яго трэба выконваць…
Булыгінская дума
Булыгінская дума — замацаваная ў гістарычнай літаратуры назва прадстаўнічага законадарадчага органа ў Расійскай імперыі, праект стварэння якога распрацаваны ў Міністэрстве ўнутраных спраў (міністр А. Р. Булыгін, адсюль назва) і аб’яўлены царскім маніфестам 6 жніўня 1905 года.
Выбарчая сістэма
Паводле «Палажэння аб выбарах у Дзяржаўную думу» (апублікавана ў той жа дзень), усе выбаршчыкі падзяляліся на 3 курыі землеўладальніцкую (памешчыкі), гарадскую (буржуазія) і сялянскую (сяляне, якія вялі ўласную гаспадарку). Для першых 2 курый выбары былі 2-ступеннымі, для сялян — 4-ступеннымі. Прадугледжваўся высокі маёмасны і ўзроставы цэнз. Большасць насельніцтва (рабочыя, батракі, жанчыны, асобы маладзей за 25 гадоў, вайскоўцы, навучэнцы і інш.) пазбаўлялася выбарчых правоў. Праект думы быў манеўрам, пры дапамозе якога царызм імкнуўся стварыць бачнасць абнаўлення дзяржаўнага ладу, заключыць здзелку з буржуазіяй, што дамагалася вузкацэнзавай прадстаўнічай установы, а таксама прывабіць частку сялянства з разлікам выкарыстаць у сваіх мэтах яго схільнасць да кансерватызму.
Рэакцыя
Абвяшчэнне праекта Булыгінскай думы выклікала неадназначную рэакцыю ў грамадстве, садзейнічала размежаванню грамадска-палітычных сіл. У адпаведнасці з 3 асноўнымі палітычнымі лагерамі вызначыліся 3 тыпы поглядаў на Думу: урадавы — за Думу дзеля захавання самадзяржаўя і задушэння рэвалюцыі, ліберальны — за Думу дзеля абмежавання самадзяржаўя і спынення рэвалюцыі, рэвалюцыйны — супраць Думы, за ліквідацыю самадзяржаўя і давядзення рэвалюцыі да перамогі.
На Беларусі, як і ва ўсёй імперыі, прадстаўнікі пануючых класаў выказалі гатоўнасць супрацоўнічаць з самадзяржаўем на думскай глебе. Правыя партыі, ліберальная буржуазія і памешчыкі, актыўна рыхтуючыся да выбараў, праводзілі сходы і абмяркоўвалі кандыдатуры дэпутатаў. Сацыял-дэмакратычныя і народніцкія партыі і арганізацыіцыі (РСДРП, Бунд, эсэры, Усерасійскі сялянскі саюз, Беларуская сацыялістычная грамада і інш.) выказаліся за байкот Булыгінскай думы, мяркуючы выкарыстаць яго для аптацыі за ўсеагульнае выбарчае права і іншыя дэмакратычныя пераўтварэнні. Меншавікі, якія разам з прымірэнцамі мелі значны ўплыў у арганізацыях РСДРП на Беларусі, выступілі за выкарыстанне думскай кампаніі для стварэння органаў рэвалюцыйнага самакіравання. Бальшавікі ажыццяўлялі байкот пад лозунгам падрыхтоўкі ўзброеннага паўстання. У ходзе байкоту ў многіх гарадах і мястэчках Беларусі летам і восенню 1905 г. праводзіліся палітычныя сходы, мітынгі і маніфестацыі. На аснове тактыкі байкоту склаўся блок левых сіл. Булыгінская дума змяла Кастрычніцкая ўсерасійская палітычная стачка 1905 года, якая прымусіла цара выдаць Маніфест 17 кастрычніка 1905 года з абяцаннем заканадаўчай думы.
Гавахан
Гавахан (Ղավախան), Гавахін (Gavahın) — сяло ў Мартунінскім раёне Нагорна-Карабахскай Рэспублікі.
Вераніка Ваўчун
Вераніка Ваўчун (нар. ) — беларуская плыўчыха. Майстар спорту Беларусі.
Гільяціна
Гільяціна (guillotine) — прыстасаванне для абезгалоўлівання асуджаных на пакаранне смерцю, уведзенае ў час Французскай рэвалюцыі па прапанове ўрача Ж.Гіятэна.
Сатырыязіс
Сатырыязіс (Σάτυρος — сатыр) — паталагічнае павышэнне палавой цягі ў мужчын у выглядзе пастаяннага пачуцця палавога незадавальнення і нястрымнага імкнення да палавых зносін. Сатырыязіс звязаны не толькі з колькасным павелічэннем колькасці сексуальных кантактаў, але і якасным змяненнем сексуальных паводзін, пры якіх сексуальнасць становіцца асноўнай жыццёвай мэтай індывіда. Для асоб, якія пакутуюць на сатырыязіс, уласціва частая змена сексуальных партнёраў і адсутнасць працяглых сексуальных сувязяў. Гэтая паталогія можа развіцца ў выніку псіхагенных уздзеянняў (напрыклад, як форма кампенсацыі пачуцця ўласнай непаўнавартаснасці) або быць праявай арганічных захворванняў (напрыклад, арганічная паталогія цэнтральнай нервовай сістэмы або гарманальныя парушэнні). Сатырыязіс у мужчын разам з німфаманіяй у жанчын з'яўляецца адной з формаў гіперсексуальнасці.
Стэфан Лёвен
Чэль Стэфан Лёвен (Kjell Stefan Löfven; нар., Стакгольм, Швецыя ) — прэм’ер-міністр Швецыі (з 3 кастрычніка 2014 па 30 лістапада 2021), старшыня Сацыял-дэмакратычнай партыі Швецыі (з 27 студзеня 2012 па 4 лістапада 2021), былы старшыня прафсаюзнага аб’яднання IF Metall (з 1 студзеня 2006 па 27 студзеня 2012).
Біяграфія
Стэфан Лёвен нарадзіўся ў раёне Аспудэн у паўднёвай частцы Стакгольма, ён быў другім дзіцём і маці не здолела гадаваць адразу двух сыноў (бацька Стэфана памёр яшчэ да яго нараджэння), і ва ўзросце 10 месяцаў Стэфана Лёвена ўсынавілі лесаруб з мястэчка Сунерста (камуна Солефтэа) Турэ Меландэр і яго жонка Ірыс. У Меландэраў ужо былі дачка і сын.
Палітычная кар’ера
Натхнёны дзейнасцю Улафа Пальмэ, Стэфан Лёвен уключыўся ў дзейнасць шведскіх сацыял-дэмакратаў яшчэ з 13-гадовага ўзросту. Пасля таго, як старшыня партыі Хокан Юхальт раптоўна пакінуў сваю пасаду 26 студзеня 2012, на наступны дзень яго пераемнікам абралі Стэфана Лёвена.
Басута (плато)
Басу́та (Basuto) — плато ў Афрыцы, у Лесота. Частка Драконавых гор.
Плато складаецца з пясчанікаў і сланцаў, перакрытых базальтамі. Пераважаюць вышыні 2300—3000 м. Найбольшая вяршыня — гара Тхабана-Нтленьяна вышнёй 3276 (3482 ) м. Плато разрэзана на шэраг масіваў Аранжавай ракой і яе прытокамі. Клімат вільготны субтрапічны. Расліннасць высакагорная злакава-хмызняковая і сухі стэп на захадзе.
Гузе Чартар
Гузе́ Чарта́р (Ղուզե Ճարտար), Гюзейчарта́р (Quzeyçartar) — сяло ў Мартунінскім раёне Нагорна-Карабахскай Рэспублікі.
Любен Нікалаў
Любен Нікалаў (Любен Николов; нар., , Балгарыя) — балгарскі футбаліст, абаронца.
Клубная кар’ера
Выступаў у Балгарыі, пераважна ў другім па значнасці дывізіёне (Б група).
У сакавіку 2013 года перайшоў у брэсцкае «Дынама». У брэсцкім клубе адразу замацаваўся ў аснове на пазіцыі цэнтральнага абаронцы, дзе трывала гуляў на працягу ўсяго сезона. У кастрычніку 2013 года атрымаў траўму, праз месяц вярнуўся на поле.
У сезоне 2014 працягваў быць асноўным цэнтральным абаронцам. У матчы 18-га тура супраць мінскага «Дынама» (20 ліпеня, 1:3) на 14-й хвіліне прычыніў цяжкую траўму Арцёму Быкаву, за што пасля матча атрымаў шасціматчавую дыскваліфікацыю. Пазней зноў заняў сваё месца ў цэнтры абароны.
У снежні 2014 года перайшоў у тайландскі клуб «Сісакет». У 2017 годзе выступаў у Тайландзе за «Супер Паўэр Самут Пракан», а ў лютым 2018 года стаў іграком малайзійскага ПКНП. У пачатку 2019 года перабраўся ў камбаджыйскі клуб «Вісаха».
У жніўні 2019 года вярнуўся ў Балгарыю, папоўніўшы склад «Дунава» з Русэ. Па заканчэнні сезона 2019/20 пакінуў клуб і завяршыў прафесійную кар’еру.
8-ы гвардзейскі танкавы корпус
Гісторыя
Загадам НКА № 284 ад 19 верасня 1943 года 2-і танкавы корпус ператвораны ў 8-ы гвардзейскі танкавы корпус.
Загадам НКА СССР № 0013 ад 10 чэрвеня 1945 года корпус быў ператвораны ў 8-ую гвардзейскую танкавую дывізію.
Патапаў
Патапаў — прозвішча.
Гергер (Мартуні)
Гергер (Հերհեր), Каркар (Qarqar) — сяло ў Мартунінскім раёне Нагорна-Карабахскай Рэспублікі.
Адэнома
Адэно́ма ( ад ἀδήν — залоза + — пухліна) — дабраякасная пухліна, якая можа развівацца з залозістага эпітэлію і захаваць структурныя прыкметы зыходнай тканкі. Развіваецца ў тканках малочнай, шчытападобнай, прастаты, гіпофіза і іншых залоз, а таксама ў залозістым эпітэліі слізістых абалонак страўніка, кішэчніка і іншых. Часам перанараджаецца ў злаякасную пухліну.
Эрэбуні (запаведнік)
Эрэбунійскі запаведнік ці запаведнік «Эрэбуні» («Էրեբունի» արգելոց) — запаведнік у Арменіі, недалёка ад Ерэвана, на мяжы Катайкскай і Арарацкай абласцей, паміж селамі Шарбулах і Гехадзір. Гэта самы маленькі запаведнік у Арменіі. Быў створаны ў 1981 годзе на плошчы 89 га. Знаходзіцца на трацёвых чырвоных глінах, узрост якіх больш дзясятка мільёна гадоў. Тут расце большая колькасць эндэмікаў Арменіі і самага запаведніка; засяроджаны пышныя зараснікі вышынёй 70-75 см, здалёк напамінае густое пшанічнае поле.
Апісанне
Глебы запаведніка карбанатныя, пры гэтым адсотак карбанатаў павялічваецца з глыбінёй глебавага пласта. Па механічным складзе глебы лёгкія суглінкавыя ці камяністыя маламоцныя. Часта сустракаюцца гіпсаносныя чырвоныя ці пярэстыя гліны, з паверхні рыхлыя, мяккія, камякавата-крупчатыя. Рэльеф запаведніка хвалісты, мясцовасць перасечана ярамі. З-за вялікай сухасці ў сярэдзіне лета частка расліннага покрыва выгарае.
Клімат
Клімат у запаведніку рэзка кантынентальны, сухі. Сярэдняя гадавая тэмпература роўная 11 °C, колькасць ападкаў складае 300—350 мм. Зіма маласнежная, пераважае халоднае пахмурнае надвор'е. Вышыня снежнага покрыва вагаецца ў межах ад 10 да 35 см. Зіма настае ў другой дэкадзе лістапада і сканчаецца ў другой дэкадзе сакавіка. Сярэдняя тэмпература паветра ў студзені складае —4°, абсалютны мінімум —31°. Вясна недоўгачасовая, цёплая, звычайна вільготная. Лета працяглае, гарачае і сухое, з перавагай яснага надвор'я. Сярэдняя тэмпература паветра складае 23°, максімальная 41°. Вадаёмы на тэрыторыі запаведніка адсутнічаюць.
Флора
Флора запаведніка для гэтак невялікай тэрыторыі даволі багатая і размаітая. Тут сустракаецца 293 выгляду судзінных раслін, што адносяцца да 197 родаў і 46 сямействаў. Самымі буйнымі сямействамі па ліку выглядаў з'яўляюцца складанакветныя (57 выглядаў), потым бабовыя (33 выгляду), травы (30 выглядаў), крыжакветныя (26 выглядаў), гваздзіковыя, парасонавыя, губакветныя, агурочнікавыя, казяльцовыя, залознікавыя і г.д. На дзель 11 вядучых сямействаў даводзіцца каля 80 % краявіднага складу і больш 72 % родаў.