cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Марка Ройс
«Барусія» Дортмунд
«Я спустошаны. Адчайна біліся за кубак, таму цяжка прыняць такую паражэнне, з голам на апошняй хвіліне. Зрэшты, жаліцца таксама не варта. Чарговы цуд нам сёння быў не патрэбен. Думаю, усе бачылі, што „Баварыя“ не была камандай, якую нельга перамагчы. У першым тайме яны паставілася да нас з вялікай павагай, і мы яе сапраўды заслугоўвалі. Але на гэтым усё і скончылася. Мы не выйгралі кубак, а астатняе — усё роўна».
27 ліпеня 2013 года футбольны сезон у Германіі пачаўся з матча на Суперкубак Германіі, у якім сустрэліся дортмундская «Барусія» і «Баварыя». «Барусія» ў гэтым матчы даволі ўпэўнена перамагла з лікам 4:2, пры гэтым апошні раз тры мячы «Баварыя» прапускала ад беларускага БАТЭ ўвосень 2012. Ройс бліскуча правёў гульню, забіў першы і апошні мяч дортмундцаў, а таксама паўдзельнічаў у астатніх галявых атаках.
Першую палову сезону «Барусія», нягледзячы на добры старт, праваліла, «Баварыя» сышла ў глыбокі адрыў. У самога ж Ройса ў першай палове сезону гульня час ад часу проста не ішла, мноства момантаў Марка не рэалізоўваў, але пры гэтым Марка канчаткова замацаваўся, як лідар каманды. Узімку 2014 года зноў з’явіліся чуткі аб жаданні трансферу Ройса з боку «Барселоны» і «Манчэстэр Юнайтэд», на што Ройс сказаў:
«У мяне дзейсны кантракт з „Барусіяй“. Мяне ўсё задавальняе тут. Я не думаю пра магчымы сыход. Усё, што не датычыцца „Барусіі“, у дадзены момант мяне не хвалюе. Сумленна прызнаюся, я чытаў трохі пра цікавасць МЮ і „Барселоны“. Для мяне гэта гонар, але падобная інфармацыя з’яўляецца рэгулярна».
У той жа час стала вядома, што Роберт Левандоўскі па сканчэнні сезону пяройдзе ў «Баварыю», Марка пракаментаваў гэту падзею так:
«Сыход ігракоў, асабліва такіх важных, не можа быць добрай навінай, але гэта футбол. У кожнага з іх толькі адна кар’ера, і яны прынялі такое рашэнне. Жыццё працягваецца, і мы, спадзяюся, знойдзем новых футбалістаў. Дагнаць „Баварыю“ ў чэмпіянаце будзе неверагодна складана, але мы паспрабуем дамагчыся хоць чаго-небудзь у гэтым годзе. Гэта складана, але няма нічога немагчымага».
У Лізе Чэмпіёнаў справы «Барусіі» не складваліся. Жэрабя вызначыў для «Барусіі» такіх моцных супраціўнікаў, як «Арсенал», «Напалі» і «Марсель». Нечаканая траўма Ілкая Гюндагана стала сур’ёзным фактарам правальнага пачатку, «Барусія» атрымала паражэнне ад «Напалі», але ў гасцях здолела ўпэўнена перамагчы моцны на той момант «Арсенал». Вырашальны матч адбываўся з «Алімпікам» з Марселя, перамога выводзіла дортмундцаў на першае месца, іншы вынік — выбіваў каманду з турніра. Толькі на апошніх хвілінах Кевін Гроскройц вырваў у «Марселя» перамогу і заадно першае месца ў групе.
У 1/8 Лігі Чэмпіёнаў «Барусіі» мела быць сустрэцца з «Зенітам». Першы матч, які адбыўся ў Санкт-Пецярбургу, фактычна прадвызначыў пераможцу, «Барусія» ўпэўнена перамагла 2:4, пры гэтым першыя два галы «Барусія» забіла на 4 і 5 хвіліне матчу. Спачатку Ройс уцёк ад Дамініка Крышыта, які нават няўдала спрабаваў зваліць яго рукой, затым «прыбраў» Нету і не ўтрымаўся на нагах, але мяч адскочыў да Мхітарана. Аднаго дотыку паўабаронцы апынулася досыць, каб мяч апынуўся ў сетцы. Следам ужо сам хаўбек зборнай Арменіі прадраўся па тым жа самым фланзе, пасля чаго пераадрасаваў мяч у цэнтр, Кевін Гроскройц зрабіў скідку на Ройса, які таксама прабіў у дотык у блізкі вугал — брамнік «Зеніта» Юрый Ладыгін нават не паспеў зрэгаваць. Пасля сустрэчы Марка Ройс, які стаў лепшым іграком матча, адзначыў:
«Мы вельмі добра пачалі. Наша тактыка выдатна працавала, і за кошт гэтага хутка павялі — 2:0. Вельмі задаволены нашымі дзеяннямі ў першым тайме. Пасля перапынку зменшылі звароты, і гэта павінна стаць для нас урокам перад зваротнай сустрэчай. Для нас вельмі важна было пачаць матч удала. Мы заслужылі перавагу ў два мяча, але выніковыя 4:2 таксама заканамерныя. Цалкам усё роўна, што менавіта робіць асобна ўзяты чалавек. Перамагае каманда, што мы сёння і прадэманстравалі.
Наступным супраціўнікам стаў ужо знаёмы «Рэал» Мадрыд. У першым матчы, у гасцях, «Барусія», нічым не саступаючы ў гульне, прайграла 3:0, пры гэтым Барусія мела не менш галявых момантаў, чым «Рэал». У хатнім матчы «Барусія» ледзь не сатварыла цуда, на 24 хвіліне, пасля шэрагу нападаў дортмундцаў, нарэшце гол забівае Ройс. На 37 хвіліне Марка Ройс і Роберт Левандоўскі ўдвох ірванулі наперад, паляк атрымаў мяч ад свайго партнёра і ўвайшоў з ім штрафную пляцоўку. Пасля яго ўдару ў дальні вугал «Рэал» выратавала беля, але на падхваце выдатна згуляў Ройс, які ўбіў мяч у сетку, аформіўшы дубль. У далейшым «Барусія» мела шмат момантаў, але забіць трэці гол так і не здолела.
У Чэмпіянаце Германіі Барусія заняла другое месца, пры гэтым Марка Ройс з 16 мячамі стаў адным з лепшым бамбардзіраў Бундэслігі пасля аднаклубніка Роберта Левандоўскага, Манджукіча і Дрміча, у сярэднім у Бундэслізе Ройс забіў 0.53 гола за гульню. Па выніках сезону Марка Ройс увайшоў у сімвалічную зборную Бундэслігі. У фінале Кубка Германіі «Барусія» ва ўпартай барацьбе, у дадатковы час, саступіла галоўнаму канкурэнту «Баварыі» Мюнхен з лікам 2:0.
Нягледзячы на сталыя чуткі пра цікавасць «Манчэстэр Юнайтэд» і «Барселоны» да Ройса, Марка заявіў, што сезон 2014/2015 дакладна правядзе ў Дортмундзе:
«Магу дакладна сказаць, што наступны сезон правяду ў „Барусіі“. Кажу пра гэта, каб не паўтараць пра тое, наколькі мне добра ў Дортмундзе.
Пасля 10 гадоў, праведзеных тут у юнацкіх камандах, мне прыйшлося зрабіць крок назад праз Ален і Мёнхенгладбах, каб потым зрабіць два крокі наперад. Зараз я зноў у Дортмундзе, дзе мяне ўсё задавольвае, а тэрмін кантракту мінае ў 2017 годзе.».
Міжнародная кар’ера
7 кастрычніка 2011 года Марка Ройс дэбютаваў за зборную Германіі матчам супраць зборнай Турцыі. Першы гол за нацыянальную зборную забіў 26 мая 2012 года ў таварыскім матчы супраць зборнай Швейцарыі. Потым паехаў на Еўра-2012, дзе 22 чэрвеня 2012 года ў матчы супраць зборнай Грэцыі выйшаў у стартавым складзе і забіў шыкоўны гол. На адборачных матчах да ЧС-2014 Марка зарэкамендаваў сябе асноўным іграком каманды Ёахіма Лёва, забіўшы 5 галоў у 5 сустрэчах і з’яўляючыся трэцім у спісе бамбардзіраў турніра і першым у зборнай Германіі.
Перад чэмпіянатам свету 2014 разглядаўся, як адзін з лідараў зборнай Германіі, прадказуема быў уключаны ў заяўку зборнай Германіі на ЧС-2014, да таго Марка набраў перад чэмпіянатам выдатную форму, але ў апошнім таварыскім матчу са зборнай зборнай Арменіі атрымаў агідную траўму, першапачатковыя спадзяванні на тое, што траўма несур’ёзная, не пацвердзіліся, у Марка быў дыягнаставаны частковы разрыў звязкаў ладыжкі, ў выніку чаго ён быў вымушаны прапусціць прыкладна два месяцы. Замест Ройс у зборную аператыўна быў выкліканы Шкодран Мустафі. Пасля траўмы Ройс сказаў:
«Я сапраўды не ведаю, як выказаць словамі тое, што я цяпер адчуваю. Мая мара разбілася ў адну секунду.
Зараз мне трэба глядзець у будучыню і настройвацца на курс рэабілітацыі. Я павінен рухацца далей і быць прафесыяналам. Вярнуся на поле нават мацней, чым быў дагэтуль.
Мае самыя шчырыя і добрыя пажаданні камандзе і хлопцам. Жадаю, каб яны дамагліся нашых мэт і без мяне.».
Пасля таго, як зборнай Германіі стала чэмпіёнам свету, аўтар пераможнага гола ў фінале Марыа Гётцэ вынес на поле «Мараканы», дзе праходзіў фінальны матч, футболку з прозвішчам Марка Ройса.
Міжнародная
Па стане на 19 жніўня 2014
Матчы і галы за зборную
У выніку: 21 матчаў / 7 галоў; 13 перамог, 5 нічыіх, 3 паражэння.
Дасягненні
«Барусія» Мёнхенгладбах:
«Барусія» Дортмунд:
Зборная Германіі:
Баклаі
Баклаі́ (, Боклаи) — вёска ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Мядзельскага сельсавета.
Гісторыя
У 1770 годзе вёска Мядзельскага староства Ашмянскага павета Віленскага ваяводства, 10 сем’яў. У 1868 годзе ў Мядзельскай воласці Вілейскага павета Віленскай губерні, 8 двароў, 74 жыхары. У 1904 годзе ў вёсцы 124 жыхары, у 1907 годзе — 142 жыхары. У 1921 годзе вёска Мядзельскай гміны Дунілавіцкага (з 1925 года Пастаўскага) павета Віленскага ваяводства, 20 двароў, 100 жыхароў. У 1921 годзе 22 двары, 85 жыхароў. З 12 кастрычніка 1940 года і з 25 студзеня 1996 года ў Мядзельскім сельсавеце (з 17 лістадапа 1959 года гарпассавет) Мядзельскага раёна Вілейскай, з 20 верасня 1944 года Маладзечанскай, з 20 студзеня 1960 года Мінскай абласцей.
У 1948 годзе арганізаваны калгас «Улада Саветаў», які ў 1950 годзе аб’яднаны з калгасам «17-га верасня» (г.п. Мядзел). З 11 лютага 1960 года вёска ў складзе калгаса «Ленінскі шлях» (да 20 лістапада 1961 года — «Сталінскі шлях», цэнтр — вёска Баяры).
Стралкі (Верхнядзвінскі раён)
Да 31 сакавіка 1977 года вёска ўваходзіла ў склад Чапаеўскага сельсавета, да 8 красавіка 2004 года — у склад Асвейскага сельсавета.
Філадэльфійскі эксперымент (фільм)
Сюжэт
Другая сусветная вайна. Кастрычнік 1943 года. Выпрабоўваецца абсталяванне, якое павінна было зрабіць амерыканскія ваенныя караблі нябачнымі для радараў праціўніка. Падчас першага з гэтых эксперыментаў у філадэльфійскай бухце знікае эсмінец ВМФ ЗША «Элдрыдж», а два матроса — Дэвід Хердэг і Джым Паркер — аказваюцца закінутымі ў 1984 год. У будучыні яны трапляюць у глухое месца — ваенную базу, у штаце Невада. На ёй працягваюцца тыя ж эксперыменты, што праводзіліся ў 1943 годзе. У момант, калі двое вывальваюцца з часовай варонкі, знікае частка сакрэтнай ваеннай базы. Пасля перакідання ў часе матросы бягуць ад грамадзянскіх і захопліваюць закладніка — дзяўчыну па імі Элісан, якая павінна іх адвезці ў Каліфорнію, дзе Дэвід паспрабуе знайсці знаёмых і сваякоў. Падарожнікаў ў часе пераследуюць электрычныя разрады, і надвор'е вакол іх нестабільнае. Джым аказваецца паранены і трапляе ў бальніцу. Дэвіда спрабуюць захапіць прадстаўнікі спецслужбаў, але яму разам з Элісан атрымоўваецца бегчы.
У ходзе падарожжа па краіне Дэвіду атрымоўваецца знайсці навукоўцаў, адказных за эксперымент. У Невадзе на сакрэтнай базе спрабуюць зразумець, што здарылася, і выяўляюць, што ўчастак базы разам са зніклым ў 1943 годзе эсмінцам трапіў ў часовую віхуру. Гэта выклікае нестабільнасць, якая пагражае знішчыць увесь свет. Дэвід нарэшце знаходзіць доктара Лонгстрыта, які ўжо сорак гадоў кіруе даследаваннямі. Дэвід павінен праз варонку вярнуцца назад у мінулае і выключыць абсталяванне на эсмінцы, якое і выклікае нестабільнасць. Дэвід вяртаецца ў 1943 год, знішчае генератар і затым адпраўляецца назад ў 1984 год. Там яго сустракае Элісан, якая чакае свайго каханага чалавека.
Пятрашышкі
Пятра́шышкі (, Петрашишки) — вёска ў Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Міхалішкаўскага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Спондаўскага сельсавета.
Брындызі
Брындызі (Brindisi, Brìndisi, мясц. Brinnisi, , Brundisium, Brundusium, Brindisium) — горад і марскі порт у італьянскім рэгіёне Апулія, адміністрацыйны цэнтр аднайменнай правінцыі. Размешчаны на паўднёвы ўсход ад Бары.
Заступнікам горада лічыцца Лаўрэнцій Брындызійскі. Свята горада адзначаецца ў першы панядзелак верасня.
Гісторыя
Падчас Пунічных войнаў Брундызій і Тарэнт аказалі бязлітаснае супраціўленне арміі Ганібала. Праз гэтыя гарады ішоў увесь рымскі гандаль з Усходнім Міжземнамор’ем. У 40 г да н.э. у Брундызіі сустрэліся і прымірыліся Марк Антоній і Актавіян Аўгуст, а яшчэ праз дваццаць гадоў там памёр вялікі рымскі паэт Вергілій. Насельніцтва горада ў той час было большым, чым у наш час, — прынамсі сто тысяч жыхароў.
З аб’яднаннем Італіі Брындызі пачаў развівацца як база ваенна-марскога флоту краіны; з 1866 годзе гавань і канал значна паглыбілі. Спрыяла ажыўленню мясцовай эканомікі і адкрыццё Суэцкага канала ў 1869 годзе. Пасля падзення Мусаліні ў Брындзізі знаходзілася штаб-кватэра ўрада П’етра Бадолья, які абвясціў пра выхад Італіі з Другой сусветнай вайны.
Эканоміка
У эканамічным плане Брындызі заўсёды моцна залежаў ад марскога гандлю. З горада ў Грэцыю ходзіць паром, вельмі папулярны сярод турыстаў. Развіты харчовая (вінаробства) і хімічная прамысловасць, ёсць нафтаперапрацоўчы завод. Праз Брындзізі праходзіць берагавая чыгунка ад Анконы да Лечэ, з адгалінаваннем на Таранта. Аэрапорт размешчаны за 5 км на поўнач ад горада.
Славутасці
Большая частка Брындзізі забудавана сучаснымі будынкамі; сведчанні яго старажытнай гісторыі нешматлікія. Сярод іх адно з галоўных месцаў займае антычная калона, якая пазначала канец знакамітай Апіевай дарогі. Прыморскі замак быў пабудаваны ў 1227 годзе па загадзе імператара Фрыдрыха II. Гарадскі сабор XI стагоддзя быў грунтоўна перабудаваны ў 1749 годзе. Захавалася невялікая раманская ратонда Св. Іаана (XI стагоддзе), якая належала з XII ст. ордэну Св. Труны Гасподняй. Галоўны гарадскі музей — Правінцыйны археалагічны музей імя Ф. Рыбеца, які размяшчаецца ва ўласным будынку з 1958 года.
Завідаўка (Горацкі раён)
Заві́даўка (, Завидовка) — вёска ў Горацкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Горскага сельсавета.
Сямёнава (Верхнядзвінскі раён)
У 1926—1954 гадах цэнтр Задзежскага сельсавета. Ліквідавана ў 2013 годзе.
Рудня (Астравецкі раён)
Ру́дня (, Рудня) — вёска ў Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Міхалішкаўскага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Спондаўскага сельсавета.
Спіс аб’ектаў PGC (2149001—2150000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2149001—2150000)
Абарона
Складаецца ў паражэнні праціўніка агнявымі (у ядзернай вайне і ядзернымі) ударамі, адлюстраванні яго агнявых і ядзерных удараў, наступальных дзеянняў, якія прадпрымаюцца на зямлі, у паветры і на моры, процідзеянні спробам праціўніка захапіць абаронныя рубяжы, раёны, аб'екты, разгроме яго груповак войскаў (сіл).
Абарона можа мець стратэгічнае, аператыўнае і тактычнае значэнне. Абарона арганізуецца загадзя або ў выніку пераходу войскаў (сіл) праціўніка ў наступ. Звычайна, нароўні з адлюстраваннем удараў праціўніка абарона ўключае і элементы наступальных дзеянняў (нанясенне сустрэчных і папераджальных агнявых удараў, правядзенне контрудараў і контратак, паражэнне атакуючага праціўніка ў раёнах яго базіравання, разгортвання і на зыходных межах), удзельная вага якіх характарызуе ўзровень яе актыўнасці.
Гісторыя
У Старажытным свеце і ў Сярэднявеччы для абароны выкарыстоўвалі ўмацаваныя гарады, крэпасці, замкі. З аснашчэннем армій (з XIV—XV стст.) агнястрэльнай зброяй пачалося будаўніцтва палявых абарончых умацаванняў, галоўным чынам, земляных, якія выкарыстоўваліся для вядзення агню па праціўніку і ўкрыцця ад яго ядраў і куль. З'яўленне ў сярэдзіне XIX стагоддзя наразной зброі, якая мела большую хуткастрэльнасць і далёкасць стральбы, выклікала неабходнасць удасканалення спосабаў абароны. Для павышэння яе ўстойлівасці баявыя парадкі войскаў (сіл) сталі эшаланіраваць у глыбіню.
Элементы сухапутнай абароны
У залежнасці ад умоў элементы сухапутнай абароны ўключаюць:
Запруддзе (Горацкі раён)
Запру́ддзе (, Запрудье) — вёска ў Горацкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Горскага сельсавета.
Балтагузы
Балтагу́зы (, Болтогузы) — вёска ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Занарацкага сельсавета.
Гісторыя
У 1868 г. вёска Шэметаўскай воласці Свянцянскага павета Віленскай губерні, 26 двароў, 200 жыхароў. У 1904 г. налічвала 311 жыхароў, у 1908 г. - 330 жыхароў. У сакавіку 1916 напярэдадні Нарачанскай аперацыі паміж вёскамі Балтагузы і Сідаравічы размяшчалася нямецкая 9-я кавалерыйская дывізія. З 12.10.1940 г. у Сырмежскім сельсавеце Свірскага раёна Вілейскай, з 20.09.1944 г. Маладзечанскай абласцей, з 31.08.1959 г. Мядзельскага раёна, з 20.01.1960 г. Мінскай вобласці.
У 1950 г. створаны калгас імя Пушкіна. З 1954 вёска знаходзіцца ў складзе калгасу імя М. Горкага (цэнтр - вёска Буйкі).
Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Сырмежскага сельсавета.
Інфраструктура
Працуе крама, ёсць жывёлагадоўчая ферма.
Чарняўшчына (Верхнядзвінскі раён)
Чарня́ўшчына (, Чернявщина) — вёска ў Верхнядзвінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Каханавіцкага сельсавета.
Да 20 мая 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Каркалецкага сельсавета.
Азаркі-Дворышча
Аза́ркі-Дво́рышча (, Азарки-Дворище) — вёска ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Мядзельскага сельсавета.
Гісторыя
У 1770 годзе — вёска Мядзельскага староства Ашмянскага павета Віленскага ваяводства. У 1868 годзе ў Мядзельскай воласці Вілейскага павета Віленскай губерні.
У 1921 годзе — вёска Мядзельскай гміны Дунілавіцкага (з 1925 года — Пастаўскага павета Віленскага ваяводства).
З 12 кастрычніка 1940 года — у Лук’янавіцкім сельсавеце Мядзельскага раёна Вілейскай, з 20 верасня 1944 года — Маладзечанскай вобласці, з 16 ліпеня 1954 года і з 25 студзеня 1996 года — у Мядзельскім сельсавеце (з 17 лістапада 1959 — гарпассавет) таго ж раёна, з 20 студзеня 1960 года — Мінскай вобласці.
У 1948 годзе ўтвораны калгас «4-я Пяцігодка», адкрыты магазін. У 1950 годзе вёска — цэнтр узбуйненага калгаса «Чырвоны сцяг» (вёскі Старыя Азаркі, Азаркі-Дворышча, Азаркі-Пудавінка), з 1954 года ў складзе калгаса «Пераможца» (цэнтр — аграгарадок Лук’янавічы).
Інфраструктура
Ёсць жывёлагадоўчая ферма, магазін.
Салаўі (Астравецкі раён)
Салаўі́ (, Соловьи) — вёска ў Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Міхалішкаўскага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Спондаўскага сельсавета.
Еўрапейская частка Расіі
[[Выява:Europe subregion map UN geoscheme.svg|thumb|Усходняя Еўропа на карце:
]] Еўрапейская частка Расіі — частка Расіі, геаграфічна якая адносіцца да Усходняй Еўропы. Яе ўсходняй мяжой з'яўляюцца Уральскія горы, мяжа з Казахстанам і рэкі Кума і Маныч, а паўднёвай — Паўночны Каўказ.
Складаецца з Цэнтральнай, Паўднёвай, Паўночна-Заходняй, Паўночна-Каўказскай акруг і частка Прыволжскай федэральнай акругі (за выключэннем рэгіёнаў Урала, часткова размешчаных у Азіі — Башкартастана, Арэнбургскай вобласці і Пермскага края).
Геаграфія
Плошча складае каля 3 960 000 км² (23% тэрыторыі Расіі і каля 40% тэрыторыі ўсёй Еўропы). Еўрапейская частка Расіі ўваходзіць у Вялікую Еўрапейскую раўніну.
Селевічы
Се́левічы (, Селевичи) — вёска ў Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Міхалішкаўскага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Спондаўскага сельсавета.
Курганне (Горацкі раён)
Курга́нне (, Курганье) — вёска ў Горацкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Горскага сельсавета.
Лебедзева (Горацкі раён)
Ле́бедзева (, Лебедево) — вёска ў Горацкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Горскага сельсавета.
Аранжарэя
Аранжарэя — пабудова для вырошчвання раслін, штучная экасістэма. Аранжарэі будуюцца са шкла або пластыку. Унутры іх інфрачырвонае выпраменьванне ад Сонца падагравае расліны і глебу. Паветра, нагрэтае ад унутранай паверхні, утрымліваецца ўнутры канструкцыі дахам і сценкамі.
Шкло, з якога складаюцца сценкі аранжарэі, мае ролю выбарачна перадавальнага асяроддзя для розных спектральных частот, яго дзеянне складаецца ва ўлоўліванні энергіі ўнутры аранжарэі, пры дапамозе чаго награваюцца як расліны, так і глеба. Гэта награвае паветра каля глебы, якое не падымаецца ўгару і не прасочваецца вонкі.
Аранжарэі часта выкарыстоўваюцца для вырошчвання кветак, агародніны, фруктаў і тытуню.
Чмялі — найлепшыя апыляльнікі для большасці аранжарэйных раслін, хоць выкарыстоўваюцца і іншыя віды насякомых — напрыклад, пчолы, а таксама штучнае апыленне.
Атокі (Верхнядзвінскі раён)
Ато́кі (, Отоки) — вёска ў Верхнядзвінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Сар’янскага сельсавета.
Азаркі-Пудавінка
Аза́ркі-Пу́давінка (, Азарки-Пудовинка) — вёска ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Мядзельскага сельсавета.
Гісторыя
У 1770 вёска Мядзельскага стараства Ашмянскага павета Віленскага ваяводства, 8 сем'яў. У 1868 г. у Мядзельскай воласці Вілейскага павета Віленскай губерні, 13 двароў, 107 жыхароў. У 1904 г. налічвала 228 жыхароў, у 1907 г. — 36 двароў, 202 жыхары.
У 1921 г. вёска Мядзельскай гміны Дунілавіцкага (з 1925 г. Пастаўскага) павета Віленскага ваяводства, 46 двароў, 219 жыхароў. З 12.10.1940 г. у Лук'янавіцкім сельсавеце Мядзельскага раёна Вілейскай, з 20.09.1944 г. Маладзечанскай абласцей, з 16.07.1954 г. і з 05.01.1996 г. ў Мядзельскім сельсавеце (з 07.11.1959 г. горпассавет) таго ж раёна, з 20.01.1960 г. Мінскай вобласці. У 1948 г. арганізаваны калгас «Новае жыццё». З 1954 вёска знаходзіцца ў складзе калгасу «Пераможца» (цэнтр — вёска Лук'янавічы).
Чыстаполле
Чыстапо́лле (, Чистополье) — вёска ў Верхнядзвінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Каханавіцкага сельсавета.
Да 20 мая 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Каркалецкага сельсавета.
Знаходзіцца за 4 км на поўнач ад горада Верхнядзвінск, за 179 км ад Віцебска, каля левага берага ракі Ужыца, на аўтамабільнай дарозе.
Сенюці
Сенюці́ (, Сенюти) — вёска ў Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Міхалішкаўскага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Спондаўскага сельсавета.
Важаны
Важа́ны (, Важаны) — вёска ў Верхнядзвінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Сар’янскага сельсавета.
Малое Марозава
Мало́е Маро́зава (, Малое Морозово) — вёска ў Горацкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Паршынскага сельсавета.
Да 22 лютага 2001 года вёска ўваходзіла ў склад Будскага сельсавета, да 13 чэрвеня 2002 года — у склад Горацкага сельсавета, да 20 лістапада 2013 года — у склад Горскага сельсавета.
Наступ
Наступ — асноўны від ваенных (баявых) дзеянняў, заснаваны на атакуючых дзеяннях, у форме баёў, аперацый і бітваў. Ужываецца для разгрому фарміраванняў праціўніка (знішчэння (паланення) яго жывой сілы, знішчэння (захопу) узбраення і ваеннай тэхнікі) і авалодання важнымі раёнамі, рубяжамі і аб'ектамі на сваёй тэрыторыі і тэрыторыі праціўніка.
У адпаведнасці з ваеннымі дактрынамі большасці дзяржаў і ваенных блокаў, наступу, як віду ваенных (баявых) дзеянняў, аддаецца перавага, у адносінах да абарончых ваенных (баявых) дзеяннях.
Наступ складаецца з нанясення па праціўніку ўдараў рознымі баявымі сродкамі на сушы, у паветры (космасе), у акіяне (на моры) і ў інфармацыйнай прасторы, знішчэння асноўных груповак яго войскаў (сіл) і рашучага выкарыстання дасягнутага поспеху шляхам імклівага прасоўвання сваіх войскаў (сіл), абыходу, ахопу ці акружэння праціўніка. Маштаб наступу можа быць стратэгічным, аператыўным, аператыўна-тактычным і тактычным.
Наступ вядзецца з поўным напружаннем сіл, у высокім тэмпе, безупынна днём і ўначы, у любое надвор'е і на любой мясцовасці пры цесным узаемадзеянні ўсіх фарміраванняў (падраздзяленняў, часцей, злучэнняў і аб'яднанняў).
Падчас наступы войскі (сілы) захопліваюць ініцыятыву і навязваюць сваю волю праціўніку. Мэтай наступу з'яўляецца дасягненне пэўнага поспеху, для замацавання якога магчымы пераход да абароны або наступ на іншых участках фронту.
Віды наступаў
Разнавіднасцямі наступу ў аператыўным і тактычным маштабах з'яўляюцца пераследаванне, а ў стратэгічным і аператыўна-стратэгічным маштабах — контрнаступленне, паветраны наступ, артылерыйскі наступ.
Наступ можа весціся на праціўніка, які абараняецца, наступае, контрнаступае або адыходзіць. Пры наступе на праціўніка, які абараняецца, існуе два спосабу наступу: са становішча непасрэднага судотыку з праціўнікам і з ходу.
Наступ на праціўніка, які адыходзіць, ажыццяўляецца шляхам пераследавання, калі ж праціўнік наступае, тое ён ажыццяўляецца з ходу.
Растваральнік
Растваральнік (ад лацінскага solve, «раствараю») — вадкае, цвёрдае ці газападобнае рэчыва, здольнае раствараць іншыя цвёрдыя, вадкія ці газападобныя рэчывы, якія раствараюцца ў пэўным аб'ёме растваральніка пры зададзенай тэмпературы. Звычайна выкарыстоўваюцца як арганічныя растваральнікі ў хімчыстках (напрыклад, тэтрахлорэтылен), як растваральнікі (напрыклад, талуол, шкіпінар), для выдалення лакаў і клею (ацэтон, метылавы спірт, этылацэтат), у мыйных сродках (цытрусавыя тэрпены), у парфумерыі (этанол) і ў хімічным сінтэзе. Звычайна растваральнік і рэчыва, якое раствараецца ў ім, аднолькавыя па сваёй прыродзе — падобнае раствараецца ў падобным, гэта значыць палярны растваральнік падыходзіць да палярнага рэчыва. Напрыклад вышэйшыя спірты раствараюцца ў ніжэйшых.
Класіфікацыя
Існуюць пэўныя прынцыпы класіфікацыі растваральнікаў. Відавочная якасная класіфікацыя, заснаваная на прыродзе растваральніка:
Вознава
Во́знава (, Возново) — вёска ў Верхнядзвінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Сар’янскага сельсавета.
Мікуліна (Горацкі раён)
Міку́ліна (, Микулино) — вёска ў Горацкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Горскага сельсавета.
Да 22 лютага 2001 года вёска ўваходзіла ў склад Будскага сельсавета, да 13 чэрвеня 2002 года — у склад Горацкага сельсавета.
ФК Левадыя Талін
«Левадыя» (FCI Levadia, «ФКІ Левадыя») — эстонскі футбольны клуб з горада Талін, які выступае ў Мэйстрылізе.
Палуян
Палуян — беларускае прозвішча.
Страчанка
Страча́нка (, Страчанка) — аграгарадок у Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Міхалішкаўскага сельсавета.
Да 2013 года Страчанка ўваходзіла ў склад Спондаўскага сельсавета.
ФК Барусія Дортмунд
«Барусія» (Borussia) — нямецкі футбольны клуб з горада Дортмунд. Клуб быў заснаваны ў 1909 годзе сямнаццаццю футбалістамі з Дортмунда. 8-разовы чэмпіён Германіі (у т. л. у сезонах 2010/11 і 2011/12) і пяціразовы ўладальнік Кубка Германіі. Уладальнік Кубка чэмпіёнаў (1997), уладальнік Кубка ўладальнікаў кубкаў (1966). «Барусія» з’яўляецца адным з самых паспяховых клубаў у гісторыі нямецкага футбола.
Раннія гады
Клуб быў заснаваны 19 снежня 1909 года групай незадаволеных семінарыстаў у бары Zum Wildschütz («У стралка дзічыны»). Прычынай іх незадаволенасці было тое, што іх настаўнік, пастар Дэвальд ненавідзеў футбол і не жадаў уключаць яго ў праграму спартыўнага гуртка. Па іншай версіі: сам пастар Дэвальд футбол не забараняў, больш за тое, заахвочваў гульню і нават купіў маладым вернікам мяч на царкоўныя грошы. Але Дэвальду не падабалася, што яго падшэфныя пасля футбольных матчаў дружнай кампаніяй накіроўваліся ў піўную. Пастар пашкадаваў, што далучыў маладых людзей да футболу, і стаў пераконваць іх вярнуцца ва ўлонне Касцёла. Частка юнакоў адраклася ад футболу, але 18 хлопцаў на чале з Францам Якабі добрай рады не прынялі. Імя «Барусія» паходзіць ад лацінскай назвы Прусіі і суседняй браварні. Спачатку каманда гуляла ў бела-блакітных паласатых кашулях з чырвонай паласой і чорных трусах. Сучасныя чорна-жоўтыя колеры з’явіліся ў годзе 1913 годзе. Першыя гады існавання каманда правяла ў акруговых лігах. У часы Першай сусветнай вайны большасць ігракоў «Барусіі» забралі ў салдаты. Вярнуліся не шматлікія і ў 1920-я гады каманду прыйшлося ствараць ці ледзь не з нуля. З суседзямі па Вестфаліі «Барусія» гуляла з пераменным поспехам, вось толькі з «Шальке 04» адносіны не складаліся. Клуб з Гельзенкірхену стала абыгрываў дортмундцаў. Тым не менш уздыму «Барусіі» ў галоўную лігу Вестфаліі ў 1936 годзе спрыяў адзін з найвялікшых ігракоў «Шальке» — Эрнст Куцора, які пачаў сваю трэнерскую дзейнасць у варожым лагеры.
Пасля вайны
Пасля вайны клуб, як і многія іншыя арганізацыі, так ці інакш, звязаныя з Трэцім Рэйхам, быў распушчаны. Таксама былі праведзены спробы аб’яднаць клуб з дзвюма іншымі: Werksportgemeinschaft Hoesch і Freier Sportverein 98, як Sportgemeinschaft Borussia von 1898, але ў выніку было абрана імя Ballspiel-Verein Borussia (BVB). Першы сур’ёзны поспех прыйшоў да клуба ў 1947 годзе, калі «Барусія» атрымала перамогу ў чэмпіянаце Вестфаліі, упершыню ва ўласнай гісторыі абыграўшы «Шальке 04». Адбылося гэтая падзея 18 мая 1947 года. Матч скончыўся з лікам 3:2. Тры галавыя перадачы ў гэтым матчы зрабіў капітан і лідар «Барусіі» Аўгуст Ленц, які гуляў яшчэ ў даваеннай камандзе. У тым жа годзе «Барусія» выйшла ў фінал Брытанскай зоны акупацыі, але прайграла там «Гамбургу» з лікам 0:1. А ў сезоне 1947/48 Барусія стала пераможцам толькі што створанай Заходняй Оберлігі.
Стадыён
Стадыён «Барусіі», «Вестфаленштадыян», у цяперашні час мае назву «Сігнал Ідуна Парк». Стадыён з’яўляецца найбуйнейшым стадыёнам у Германіі і шостым паводле велічыні ў Еўропе. «Вестфаленштадыян» замяніў стадыён «Ротэ Эрдэ», які знаходзіцца па суседстве, што было звязана з ростам папулярнасці клуба. Адбылася гэтая падзея ў 1974 годзе, асноўная доля грошай была дадзена клуба з боку адміністрацыі горада Дортмунд, бо новы стадыён павінен быў праводзіць матчы чэмпіянату свету па футболе 1974 года.
Вестфаленштадыян зведаў некалькі рэканструкцыяў на працягу сваёй гісторыі, каб павялічыць памеры стадыёна, у тым ліку пашырэнне стадыёна да чэмпіянату свету 2006 года. У 2008 годзе на стадыёне адчыніў дзверы клубны музей. У 2011 годзе Барусія ўсталявала прыстасаванні для атрымання сонечнай энергіі на даху стадыёну дзякуючы камапніі Q-Cells.
Склад
Станам на ліпень 2023 года.
Нікадзімава
Нікадзі́мава (, Никодимово) — вёска ў Горацкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Горскага сельсавета.
Азаркі Старыя
Аза́ркі Стары́я (, Азарки Старые) — вёска ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Мядзельскага сельсавета.
Гісторыя
У 1770 годзе вёска Мядзельскага стараства Ашмянскага павета Віленскага ваяводства, 6 сем'яў. У 1868 г. у Мядзельскай воласці Вілейскага павета Віленскай губерні, 7 двароў, 68 жыхароў. У 1900 г. адкрыта школа граматы. У 1904 г. налічвала 109 жыхароў, у 1907 г. — 19 двароў, 111 жыхароў.
У 1921 г. у Мядзельскай гміне Дунілавіцкага (з 1925 г. Пастаўскага) павета Віленскага ваяводства, 22 двары, 108 жыхароў. З 12.10.1940 г. у Лук'янавіцкім сельсавеце Мядзельскага раёна Вілейскай, з 20.09.1944 г. Маладзечанскай абласцей, з 16.07.1954 г. і з 25.01.1995 г. ў Мядзельскім сельсавеце (з 07.11.1959 г. гарпассавет) таго ж раёна, з 20.01.1960 г. Мінскай вобласці.
У 1940 г. 25 двароў, 109 жыхароў. У Вялікую Айчынную вайну ў ліпені 1943 г. гітлераўцы спалілі ў вёсцы 11 двароў. У 1948 г. створаны калгас «Чырвоны сцяг», з 1954 г. вёска ў складзе калгаса «Пераможца» (цэнтр — вёска Лук'янавічы).
Ворзава
Во́рзава (, Ворзово) — вёска ў Верхнядзвінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Сар’янскага сельсавета.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Бігосаўскага сельсавета.
Сухарышкі (Астравецкі раён)
Суха́рышкі (, Сухаришки) — вёска ў Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Міхалішкаўскага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Спондаўскага сельсавета.
ФК Лінкальн Рэд Імпс
«Лінкальн Рэд Імпс» (Lincoln Red Imps Football Club) — футбольны клуб з Гібралтара, заморскай тэрыторыі Вялікабрытаніі. Грунтуецца на праспекце Уінстана Чэрчыля. Выступае ў Вышэйшым дывізіёне.
Копці (Віцебскі раён)
Копці — вёска, з 2008 года аграгарадок у Акцябрскім сельсавеце Віцебскага раёна на паўднёвы ўсход ад Віцебска на рацэ Ласасіна. За 3 км на ўсход ад аўтадарогі М8 і за 1 км ад чыгуначнай станцыі Копці. За 3 км знаходзяцца гарадскія могілкі.
Гісторыя
Вёска Копці ўтворана ў 1976 годзе ў выніку аб'яднання вёсак Вялікія і Малыя Копці. У час Вялікай Айчыннай вайны вёска была спаленая гітлераўскімі захопнікамі.
Валянцін Пятровіч Шаеў
Валянці́н Пятровіч Ша́еў (,, Віцебская вобласць) — беларускі дзяржаўны дзеяч, старшыня Следчага камітэта Рэспублікі Беларусь, генерал-маёр юстыцыі.
Біяграфія
Нарадзіўся 22 кастрычніка 1964 года ў Глыбокім Віцебскай вобласці.
У 1984 годзе скончыў Віцебскі тэхнікум электрасувязі па спецыяльнасці «Тэхнік сувязі», у 1991 годзе — Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт па спецыяльнасці «Правазнаўства».
З 1991 па 1998 год праходзіў службу ў органах пракуратуры на следчых пасадах.
З 1998 па 2003 год — пракурор Расонскага раёна Віцебскай вобласці.
З 2003 па 2006 год — пракурор Віцебскага раёна.
З 2006 па 2009 год — начальнік упраўлення Генеральнай пракуратуры Рэспублікі Беларусь па нагляду за расследаваннем крымінальных спраў у органах пракуратуры.
З 2009 па 2012 год — пракурор Гомельскай вобласці.
Са студзеня па лістапад 2012 года быў намеснікам старшыні Следчага камітэта Рэспублікі Беларусь.
З 16 лістапада 2012 года — старшыня Следчага камітэта Рэспублікі Беларусь.
16 кастрычніка 2015 года пастановай Савета Міністраў № 870 у складзе Урада склаў свае паўнамоцтвы перад нававыбраным Прэзідэнтам Рэспублікі Беларусь. .
4 лістапада 2015 года ўказам Прэзідэнта № 451 быў звольнены ў запас па згодзе бакоў.
Валатоўскі
Валатоўскі — прозвішча.
Сакалова (Горацкі раён)
Сакало́ва (, Соколово) — вёска ў Горацкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Горскага сельсавета.
Вусце (Верхнядзвінскі раён)
Ву́сце (, Устье) — вёска ў Верхнядзвінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Сар’янскага сельсавета.
Талаі (Астравецкі раён)
Талаі́ (, Талаи) — вёска ў Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Міхалішкаўскага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Спондаўскага сельсавета.
Не купляй расійскае!
«Не купляй расійскае!» («Не купуй російське!») або «Байкатуй расійскія тавары!» («Бойкотуй російське!») — кампанія негвалтоўнага супраціву па байкоце расійскага бізнесу ва Украіне. Пратэст стартаваў 14 жніўня 2013 года як рэакцыя на гандлёвае эмбарга Расійскай Федэрацыі супраць Украіны. Арганізатарам кампаніі ў сродках масавай інфармацыі з’яўляецца рух «Відсіч». Кампанія развівалася дзякуючы масаваму распаўсюджванню лістовак, плакатаў, наклеек у больш за 45-ці гарадах і паселішчах. Пратэст стаў меней рэгулярным ў лістападзе 2013 года пасля пачатку Еўрамайдана. Аднак з 2 сакавіка 2014 года пасля Крымскага крызісу і расійскай ваеннай інтэрвенцыі ва Украіну, актывісты ўзнавілі кампанію байкоту тавараў з Расіі.
Прычыны
14 жніўня 2013 года Спажывецкая Служба Расійскай Федэрацыі занесла ў спіс «рызыкі» ўсе ўкраінскія кампаніі-экспарцёры. Як вынік атрымалася блакада для ўкраінскіх тавараў у Расію. Гэта стварыла перагрузку на мяжы сотняў фур і вагонаў з украінскімі таварамі. Рашэнне пачаць кампанію паводле меркавання актывістаў было рэакцыяй на серыю эканамічных войнаў Расіі супраць Украіны (Мясная вайна, Сырная вайна, Шакаладная вайна і інш.)
Байкот у 2013 годзе
22 жніўня 2013 года актывісты распачалі пратэст каля Прэзідэнцкай Адміністрацыі Украіны. Кампанія працягнулася масавым распаўсюджваннем лістовак, плакатаў, наклеек у больш за 45-ці гарадах і паселішчах Украіны. Актыўнасць кампаніі зменшылася з пачаткам Еўрамайдана.
Байкот у 2014 годзе
2 сакавіка 2014 актывісты анансавалі ў сацыяльных сетках узнаўленне байкоту кожных тавараў і паслуг расійскіх кампаній. Асноўнай мэтай было паменшыць грашовы абарот расійскіх кампаній на украінскім рынку, каб грошы украінскіх спажыўцоў не маглі быць выкарыстаны ў Расіі на ваенныя патрэбы. Байкот стартаваў пасля Крымскага крызісу і расійскай ваеннай інтэрвенцыі ва Украіну.
З сакавіка 2014, актывісты арганізавалі флэшмобы ў супермаркетах для матывацыі спажыўцоў не купляць расійскія тавары , байкатаваць расійскія аўтазапраўкі,    , расійскія банкі і іншыя карпарацыі. У студзені-маі 2014 года паводле рэйтынгавага агенцтва Standard & Poor's, расійскія банкі ва Украіне страцілі больш за 50 % дэпазітаў.
У канцы жніўня 2014 года актывісты пачалі кампанію «Байкот расійскага кіно». У прыватнасці — байкот вырабленых у Расіі фільмаў і серыялаў, якія трансліруюць на ўкраінскім тэлебачанні, а таксама фільмаў у кінатэатрах Украіны — перш за ўсё тых, якія усхваляюць расійскіх сілавікоў або маюць прыкметы украінафобіі. Акрамя таго — байкот расійскіх акцёраў і рэжысёраў, якія падтрымалі палітыку Уладзіміра Пуціна адносна ваенных дзеянняў ва Украіне ў 2014 годзе і г.д.
Вынікі
У красавіку 2014 года расійскія вытворцы пачалі мяняць штрыхкоды на адзнакі ўкраінскіх вытворцаў.
Вясной 2014 года аб'ём продажу расійскіх тавараў ва Украіне зменшыўся на 35-50 %.
У маі 2014 года ўкраінскія супермаркеты пачалі пазбягаць закупак расійскіх тавараў. Пастаўкі з Расіі зменшыліся на траціну.
Крытыка
Эканаміст Андрэй Новак заявіў, што цягам сакавіка 2014 года байкот тавараў з Расійскай Федэрацыі нанёс стратаў расійскай эканоміцы не больш за некалькі мільёнаў долараў ЗША. Больш эфектыўным ударам па эканоміцы Расіі, на яго думку «быў бы удар ў балючае месца — „Газпром“».
Ідэю байкоту не падтрымалі ўкраінскія прадстаўніцтвы сетак супермаркетаў «Ашан» ды METRO Cash & Carry. Прычынай гэтага кампаніі назвалі сваю апалітычнасць.
Андрэй Длігач, генеральны дырэктар групы кампаній Advanter Group, заклікаў не забараняць расійскія, а купляць украінскія тавары.
Украінскі рускамоўны блогер Данііл Вахоўскі заявіў, што свядома карыстаецца і будзе карыстацца менавіта расійскімі інтэрнет-сервісамі, бо такім чынам ён падтрымлівае «фарміраванне спрыяльнага асяроддзя для прадпрымальніцтва» ў Расіі, а гэта хоць і «не патрыятычна, але, падтрымліваючы прадпрымальніка рублём, мы даем магчымасць развівацца новым праектам, якія змяняюць свет да лепшага». Як прыклады такіх новых праектаў блогер прывёў моцныя і даўно існавалыя сайты Qiwi, Ostrovok ды антывірус Kaspersky.
Фёдар Канстанцінавіч Валасюк
Фёдар Канстанцінавіч Валасюк (, в. Багуславічы, Жабінкаўскі раён) — Герой Сацыялістычнай Працы (1966).
Скончыў Гродзенскі сельскагаспадарчы інстытут у 1970 годзе.
Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. У 1944-58 у органах Міністэрства ўнутраных спраў БССР. З 1958 года старшыня калгаса «XXI з’езд КПСС» Кобрынскага раёна.
Званне Героя прысвоена за поспехі ў развіцці жывёлагадоўлі.
Вялікія Плейкі
Вялі́кія Пле́йкі (, Великие Плейки) — вёска ў Верхнядзвінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Сар’янскага сельсавета.
У 1924—1925 гадах цэнтр Велікаплейкаўскага сельсавета.
Слабада (Горскі сельсавет, Горацкі раён)
Слабада́ (, Слобода) — вёска ў Горацкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Горскага сельсавета.
Выгнанне бесаў з сляпога і нямога чалавека
Выгнанне бесаў з сляпога і нямога чалавека - адзін з цудаў Ісуса Хрыста ў Евангеллях.
Біблейскае апавяданне
Зпізод запісаны ў Евангеллях ад Матфея 12:22-32, Лукі 11:14-23 і Марка 3:20-30.
Паводле Евангелляў Ісус ацаліў чалавека, які быў апанаваны бесам, а таксама сляпы і нямы, ацалёны пачаў гаварыць і бачыць. Людзі здзіўляліся і казалі: "ці не гэта Хрыстос, Сын Давідаў?" А фарысэі, пачуўшы гэта, сказалі: "Ён выганяў дэманаў няйначай, як Вэльзэвулам, князем дэманскім." Ісус, ведаючы іх думкі, сказаў ім: "Усякае царства, якое раздзялілася самое ў сабе, запусцее; і ўсякі горад альбо дом, які раздзяліўся сам у сабе, не ўстоіць. І калі сатана сатану выганяе, дык ён раздзяліўся сам у сабе, як жа ўстоіць царства ягонае? І калі Я Вэльзэвулам выганяю дэманаў, дык сыны вашыя кім выганяюць? Таму яны вам судзьдзямі будуць. Калі ж Я Духам Божым выганяю дэманаў, то дайшло да вас Царства Божае.."
Ісус працягнуў: "Альбо, як можа хто ўвайсьці ў дом дужага і рэчы яго зрабаваць, калі спярша не звяжа дужага і тады дом яго зрабуе? Хто не са Мною, той супраць Мяне; і хто не збірае са Мною, той раскідае. Таму кажу вам: усякі грэх і блюзнерства даруюцца людзям; а супраць Духа блюзнерства не даруецца людзям; калі хто скажа слова на Сына Чалавечага, даруецца яму; а калі хто скажа на Духа Святога, не даруецца яму ані ў гэтым веку, ані ў будучым".
Духоўныя кіраўнікі народа, бачачы цудоўнае вылячэнне пакутніка, не толькі не прынялі Ісуса Хрыста як Месію, але паспрабавалі распусціць плёткі, што Ён выганяе бесаў д'ябальскай сілай. Адказ Ісуса паказвае недарэчнасць слоў фарысеяў, Хрыстос не можа выганяць сатану яго ж сілай, а калі Ён выганяе Божай сілаю, то ў іх непакаянні няма апраўдання. Ва ўрыўку разглядаееца тэма блюзнерства на Святога Духа, якое даследчыкі разглядаюць як працяглае супраціўленне сіле Святога Духа, Які заклікае да пакаяння. Працяглы адказ ад пакаяння разгдядаецца як блюзнерства на Духа Святога, калі чалавек ужо не здольны да пакаяння, што вядзе яго да духоўнай гібелі, што ў выніку і здарылася з ізраільскімі духоўнымі кіраўнікамі.
Ордэн Дубовай кароны
Ордэн Дубовай кароны (Ordre de la couronne de Chene) — дзяржаўная ўзнагарода Вялікага Герцагства Люксембург.
Гісторыя
У 1840 годзе ў Нідэрландах была прынята канстытуцыя, якая значна абмежавала самадзяржаўныя правы караля Вільгельма II, у тым ліку ў яго праве ўзнагароджваць па сваім вырашэнні ордэнамі каралеўства. Вільгельм II скарыстаўшыся сваім другім тытулам — Вялікага Герцага Люксембургскага (Люксембург знаходзіўся ў асабістай уніі з Нідэрландамі), 29 снежня 1841 года заснаваў люксембургскі ордэн Дубовай кароны, якім ужо мог распараджацца як уздумаецца.
У нідэрландскі перыяд гісторыі Люксембурга ордэнам узнагароджвалася даволі мала люксембуржцаў (менш за траціну) і асноўная колькасць узнагароджаных складалі галандцы і замежнікі аж да 1890 года, калі з прычыны смерці Вільгельма III асабістая унія паміж Нідэрландамі і Люксембургам была перапынена. З гэтага моманту ордэн Дубовай Кароны стаў чыста люксембургскім ордэнам, новы вялікі герцаг Адольф Насау працягнуў узнагароджанне ордэнам. У наш час ордэн Дубовай кароны з'яўляецца трэцяй па старшынстве ў іерархіі люксембургскіх узнагарод.
Ступені
Першапачаткова ордэн меў чатыры ступені — Вялікі крыж, рыцар з зоркай, камандор і рыцар.
5 лютага 1858 года, пры змене статуту ордэна, колькасць ступеняў было павялічана да пяці:
Таксама ордэну належыць медаль у трох ступенях: залатая, сярэбраная і бронзавая.
Апісанне ордэна
Знак ордэна ўяўляе сабой раўнаканцовы залаты крыж белай эмалі. У цэнтры крыжа знаходзіцца круглы медальён зялёнай эмалі з шырокім залатым абадком, на якім знаходзіцца залаты вензель караля Вільгельма II — каранаваная гатычная літара «W». Да крыжа афіцэрскай ступені дадаецца залаты дубовы вянок паміж плячамі крыжа.
Нагрудная зорка Вялікага крыжа і кавалера з зоркай да 1858 года ўяўляла сабой сярэбраны мальтыйскі крыж, на якім змяшчаўся медальён, аналагічны медальёну знака і апраўлены кольцам чырвонай эмалі з надпісам «JE MAINTIENDRAI». Медальён апраўлены вянком зялёнай эмалі з дубовага лісця. Пасля 1858 года нагрудная зорка Вялікага крыжа стала ўяўляць сабой сярэбраную васьміканцовую зорку з аналагічным медальёнам і вянком, а старая зорка стала служыць адрозненнем ступені Вялікага афіцэра.
Стужка ордэна — шаўковая муаравая, аранжавая (да 1858 года жоўтая), з трыма цёмна-зялёнымі палосамі. Шырыня стужкі Вялікага крыжа — 100 мм, Вялікага афіцэра — 50 мм, камандора, афіцэра і кавалера — 37 мм.
Медалі ордэна ўяўляюць сабой васьмікутнік, які ўтвараецца ўпісаным у яго знакам ордэны і запоўненай прасторай паміж плячамі крыжа.
Умовы ўзнагароджання
Ордэн Дубовай кароны прызначаны для ўзнагароды грамадзян Люксембурга за заслугі ў ваеннай і грамадзянскай службе. Таксама могуць узнагароджвацца замежнікі.
Пасля ўзнагароджання больш высокай ступенню ордэна знакі малодшай ступені трэба вярнуць у Дзяржаўнае міністэрства. Гэтак жа патрабуецца вяртаць знакі ордэна і пасля смерці ўзнагароджанага.
Трашчаны
Трашча́ны (, Трощаны) — вёска ў Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Міхалішкаўскага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Спондаўскага сельсавета.
Гарбулі
Гарбулі́ (, Горбули) — вёска ў Верхнядзвінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Сар’янскага сельсавета.
Цынкавыя хлопчыкі
«Цынкавыя хлопчыкі» (Цинковые мальчики) — дакументальная кніга савецкай і беларускай пісьменніцы Святланы Алексіевіч, прысвечаная Афганскай вайне.
У кнізе раскрываюцца праўдзівыя рэальныя жыццёвыя сюжэты пра афганскую вайну ва ўспамінах тых, чыё жыццё гэта вайна падзяліла на «да» і «пасля». С. Алексіевіч асвятляе гісторыю апошніх гадоў савецкай улады, канчаткова падарванай гэтай вайной. Яна апісвае бясконцае гора маці «цынкавых хлопчыкаў», іх жаданне ведаць праўду пра тое, як і за што ваявалі і гінулі ў Афганістане іх сыны. Не ўсё ў СССР жадалі чуць такую праўду — кнігу Алексіевіч судзілі «за паклёп», супраць яе выступалі ў прэсе.
Сюжэт
У кнізе ў жанры дакументальна-мастацкай прозы сабраны ўспаміны сябровак, матак і жонак савецкіх салдатаў — загінулых маладых хлопцаў, якія прынялі ўдзел у спецаперацыі СССР у Афганістане. Аўтар не называе імёнаў сваіх суразмоўцаў — адны прасілі аб тайне споведзі, іншых яна спрабуе абараніць ад жорсткіх папрокаў.
Міхаіл Міхайлавіч Валатоўскі
Біяграфія
У 1875 скончыў Магілёўскую духоўную семінарыю i працаваў у ёй настаўнікам. Доўгі час жыў на Палессі, вывучаў яго гісторыю, по­быт i культуру насельніцтва. Свае асабістыя ўражанні i назіранні выклаў у 17 нарысах, апублікаваных у газеце «» (1875).
Волах
Волах — прозвішча.
Шаркаўшчына (Астравецкі раён)
Шаркаўшчы́на (, Шарковщина) — хутар у Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Міхалішкаўскага сельсавета.
Да 2013 года хутар уваходзіў у склад Спондаўскага сельсавета.
Турышчава
Туры́шчава (, Турищево) — вёска ў Горацкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Горскага сельсавета.
Да 22 лютага 2001 года вёска ўваходзіла ў склад Будскага сельсавета, да 13 чэрвеня 2002 года — у склад Горацкага сельсавета.
Генатып
Генатып  (ад ген + тып) — генетычная (спадчынная) канстытуцыя арганізма, сукупнасць усіх яго генаў, лакалізаваных у храмасомах; кантралюе развіццё прыкмет арганізма — яго фенатып.
У больш шырокім сэнсе генатып — сукупнасць ядзерных (геном) і неядзерных — цытаплазматычных і пластыдных (плазмон) носьбітаў спадчыннасці. Генатып разглядаецца як адзіная сістэма генаў, якія знаходзяцца ў складанным узаемадзеянні паміж сабой.
Праз генатып перадаецца спадчынная інфармацыя ад пакалення да пакалення. Ён вызначае норму рэакцыі пры развіцці прыкмет арганізма. Варыяцыі ў межах гэтай нормы рэакцыі абумоўліваюцца мутацыямі і ўплывам фактараў навакольнага асяроддзя. Арганізмы з рознымі генатыпамі могуць мець аднолькавы фенатып (т. зв. фенакопіі) і, наадварот, з аднолькавым генатыпам — розны фенатып (мадыфікацыі). Для вызначэння структуры генатыпа праводзяцца адпаведныя аналітычныя скрыжаванні і генетычны аналіз патомства.
Янова (Астравецкі раён)
Яно́ва (, Яново) — хутар у Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Міхалішкаўскага сельсавета.
Да 2013 года хутар уваходзіў у склад Спондаўскага сельсавета.