cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Магнітная пранікальнасць
Таксама залежыць ад характару змены поля з часам, у прыватнасці, для сінусоідных ваганняў поля - залежыць ад частаты гэтых ваганняў (у гэтым выпадку ўводзяць комплексную магнітную пранікальнасць, каб апісаць ўплыў асяроддзя на зрух фазы 'B' па адносінах да 'H'). Пры досыць нізкіх частотах (невялікіх шпаркасцях змены поля) яе можна звычайна лічыць у гэтым сэнсе канстантай.
Класіфікацыя рэчываў па значэнні магнітнай пранікальнасці
Пераважная большасць рэчываў ставяцца альбо да класа дыямагнетыкаў, альбо да класа парамагнетыкаў. Але шэраг рэчываў - (ферамагнетыкі), напрыклад жалеза, валодаюць больш выяўленымі магнітнымі ўласцівасцямі.
У феромагнетыкаў з прычыны гістэрэзісу, паняцце магнітнай пранікальнасці, строга кажучы, непрыстасавальна. Аднак у пэўным дыяпазоне змены поля, якое намагнічвае, (каб можна было занядбаць рэшткавай намагнічанасцю, але да насычэння) можна ў лепшым ці горшым набліжэнні ўсё ж прадставіць гэтую залежнасць як лінейную (а для магнітамяккіх матэрыялаў абмежаванне знізу можа быць і не занадта практычна істотна), і ў гэтым сэнсе велічыня магнітнай пранікальнасці бывае вымераная і для іх.
Магнітная пранікальнасць звышправаднікоў роўная нулю.
Абсалютная магнітная пранікальнасць паветра прыблізна роўная магнітнай пранікальнасці вакууму і ў тэхнічных разліках прымаецца роўнай Гн/м
Магнітныя пранікальнасці некаторых рэчываў і матэрыялаў
=== Магнітная пранікальнасць некаторых рэчываў ===
Геном
Геном — адзінарны (гаплоідны) храмасомны набор з лакалізаванымі ў ім генамі; асноўная і генетычная і фізіялагічная сістэма дадзенага віду арганізмаў. У адрозненні ад генатыпа геном уяўляе сабой характарыстыку віда, а не асобнага арганізма. Тэрмін прапанаваны ў 1920 годзе нямецкім біёлагам Ганс Вінклерам.
Пад геномам прынята разумець сукупнасць генаў, засяроджаных у храмасомах без уліку спадчынных дэтэрмінант, звязаных са структурамі цытаплазмы. У гаметах дыплоідных арганізмаў, а таксама ў клетках гаплоідных арганізмаў змяшчаецца адзін геном; у саматычных клетках дыплоідных арганізмаў - два геномы. З павелічэннем ступені плоіднасці клетак расце колькасць геномаў.
Пры апладненні адбываецца аб'яднанне геномаў бацькавых і матчыных гамет. Як правіла, геномы, атрыманыя ад бацькоўскай і мацярынскай гамет, гамалагічныя. Гамалогія паміж усімі ці некалькімі геномамі адсутнічае толькі ў аддаленых гібрыдаў.
Пад абсалютнай гамалогіяй двух гамет разумеюць супадзенне лінейнага размяшчэння генаў у кожнай храмасоме. Наяўнасць такога супадзення забяспечвае магчымасць нармальнай кан'югацыі храмасом меёзе.
Змены колькасці храмасом (напрыклад, поліплаідызацыя, павелічэнне колькасці або выпадзенне асобных храмасом) завуць геномнымі мутацыямі. Арганізм, у якога некалькі разоў паўтараецца адзін і той жа геном, называецца аўтапаліплоідам. Арганізм, у якім аб'яднаны розныя геномы, называецца алапаліплоідам.
Расткова
Растко́ва (, Ростково) — вёска ў Дубровенскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Валяўкоўскага сельсавета.
У 1924—1960 гадах цэнтр Расткоўскага сельсавета. Да 8 красавіка 2004 года ўваходзіла ў склад Зарубскага сельсавета.
Заліў Географа
Заліў Географа (Geographe Bay) — заліў Індыйскага акіяна ля паўднёва-заходняга берага Аўстраліі.
Рыбакі (Дзятлаўскі раён)
Рыбакі́ (, Рыбаки) — вёска ў Дзятлаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Данілавіцкага сельсавета.
Да 14 лютага 1977 года вёска ўваходзіла ў склад Ахонаўскага сельсавета, да 13 ліпеня 2007 года — у склад Таркачоўскага сельсавета.
Астапчук
Астапчу́к — прозвішча.
Сазонаўка
Сазо́наўка (, Сазоновка) — вёска ў Дубровенскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Валяўкоўскага сельсавета.
У 1926—1954 гадах цэнтр Сазонаўскага сельсавета.
Бераг Георга V
Бераг Георга V (George V Coast) — частка ўзбярэжжа Зямлі Вікторыі ва Усходняй Антарктыдзе, якая ляжыць паміж 142°02' і 153°45' усходняй даўгаты.
Бераг Георга V уяўляе сабой чаргаванне вывадных і шэльфавых ледавікоў з участкамі краю мацерыковага ледавіковага шчыта, які выходзіць непасрэдна да мора.
Бераг быў адкрыты аўстралійскай антарктычнай экспедыцыяй пад кіраўніцтвам Дугласа Моўсана (1911-1914) і названы ў гонар англійскага караля Георга V.
Хрольчыцы
Хро́льчыцы (, Хрольчицы) — вёска ў Дзятлаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Данілавіцкага сельсавета.
Анціпенкі
Анці́пенкі (, Антипенки) — вёска ў Дубровенскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Дабрынскага сельсавета.
Хрольчыцы
Да 13 ліпеня 2007 года вёска ўваходзіла ў склад Таркачоўскага сельсавета.
Русаны
Русаны́ (, Русаны) — вёска ў Дубровенскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Валяўкоўскага сельсавета.
Да 16 верасня 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Расткоўскага сельсавета, да 8 красавіка 2004 года — у склад Зарубскага сельсавета.
Геаграфія раслін
Геаграфія раслін, фітагеаграфія — раздзел батанікі і фізічнай геаграфіі, які вывучае геаграфічнае распаўсюджванне раслін. Асноўныя аб'екты геаграфіі раслін: арэалы відаў і больш буйных сістэматычных адзінак, а таксама флоры - сукупнасці відаў раслін, якія насяляюць тую ці іншую тэрыторыю. Галіной геаграфіі раслін, якая вывучае арэалы, з'яўляецца фітахаралогія. Флору вывучае фларыстычная геаграфія раслін. Залежнасць распаўсюджвання раслін ад умоў навакольнага асяроддзя — прадмет даследавання экалагічнай геаграфіі раслін. Аднак вылучэнне яе ў асобную галіну ўмоўнае, бо вывучэнне арэалаў і флоры непазбежна ўключае разгляд экалагічных пытанняў. Пры шырокай трактоўцы геаграфіі раслін да галіны кампетэнцыі экалагічнай геаграфіі раслін адносяць таксама раслінныя супольнасці і іх размеркаванне па паверхні Зямлі, якія цяпер служаць прадметам самастойнай батанічнай дысцыпліны — геабатанікі. Вылучаюць гістарычную, або генетычную геаграфію раслін, прадмет якой - гісторыя развіцця флоры зямнога шара, рассялення раслін і інш. у сувязі з агульным эвалюцыйным развіццём расліннага свету і гісторыяй Зямлі.
Варонічы (Зэльвенскі раён)
Варо́нічы (, Вороничи) — вёска ў Зэльвенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Галынкаўскага сельсавета.
Да 1977 года вёска ўваходзіла ў склад Чырвонасельскага сельсавета.
Барукі
Барукі́ (, Боруки) — вёска ў Зэльвенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Галынкаўскага сельсавета.
Кастрычніцкі раён (Віцебск)
Кастрычніцкі раён — тэратарыяльна-адміністрацыйная адзінка Віцебска, гістарычны, культурны і прамысловы цэнтр горада. Раён утвораны 19 ліпеня 1940 года.
На 2013 год займае плошчу 5000 га. Размешчаны на паўночным усходзе горада. Жылыя масівы раёна злучаюць чатыры праспекты і больш 298 вуліц і завулкаў працягласцю звыш 300 км.
Насельніцтва 118 273 чалавека.
Волева
Во́лева (, Волево) — вёска ў Дубровенскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Дабрынскага сельсавета.
Кастрычніцкі раён (Віцебск)
Гісторыя
У 1950-я гады ў склад горада і Кастрычніцкага раёна ўключана вёска Шыркова і пасёлак Паўночны (1958), у 1964 г. — Уланавічы. У 1967 г. горадам сталі вёскі Журжава, Сакалоўка, Себяхі і чыгуначная станцыя Віцьба. У 1998 г. ў склад раёна прынялі вёску Білева, у 2004 г. — вёску Янапаль, у 2011 г. — вёску Селівоўшчына.
Прамысловасць
Сёння на тэрыторыі раёна знаходзяцца некалькі дзясяткаў прамысловых прадпрыемстваў. Найбольш буйнымі з’яўляюцца: ААТ «Кераміка», СТАА «Белвест», СТАА «Марка», ААТ «Сцяг Індустрыялізацыі», ТАА «ВА» Энергакамплект".
Волева
Да 16 верасня 1957 года вёска ўваходзіла ў склад Дабрынскага сельсавета, пасля — у склад Малабахаўскага сельсавета.
Яцукі (Дзятлаўскі раён)
Яцукі́ (, Яцуки) — вёска ў Дзятлаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Данілавіцкага сельсавета.
Гісторыя
У 1624 годзе згадваюцца ў складзе Ахонаўскага войтаўства Дзятлаўскай (Здзянцёльскай) воласці ва ўласнасці Сапегаў.
Пасля трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай (1795) вёска ў Расійскай імперыі.
У 1915 годзе акупавана Германіяй, з 1921 года ў складзе Польшчы, з 1939 года — у БССР. З канца чэрвеня 1941 года да пачатку ліпеня 1944 года пад нямецка-фашысцкай акупацыяй.
Да 14 лютага 1977 года вёска ўваходзіла ў склад Ахонаўскага сельсавета, да 13 ліпеня 2007 года — у склад Таркачоўскага сельсавета.
Канстанта дысацыяцыі
Канстанта дысацыяцыі — від канстанты раўнавагі, якая характарызуе схільнасць аб'екта дысацыяваць (падзяляцца) абарачальным чынам на часціцы, як напрыклад калі комплекс распадаецца на меншыя малекулы, ці калі соль дысацыюе ў водным растворы на іоны. Канстанта дысацыяцыі звычайна пазначаецца Kd і адваротная канстанце асацыяцыі. У выпадку з солямі, канстанту дысацыяцыі часам называюць канстантай іанізацыі.
У агульнай рэакцыі
дзе [A], [B] і [AxBy] — канцэнтрацыі А, В, і комплексу AxBy адпаведна.
Азначэнне
Электралітычная дысацыяцыя слабых электралітаў, паводле тэорыі Арэніуса, з'яўляецца абарачальнай рэакцыяй, г. зн. схематычна яе можна прадставіць ўраўненнямі (для аднавалентнага іона:):
<DIV STYLE="margin-left:3em;">KA ↔ K+ + A−,</DIV>
дзе:
Канстанту раўнавагі такой рэакцыі можна выразіць ураўненнем:
Канстанту раўнавагі ў дачыненні да рэакцыі дысацыяцыі называюць канстантай дысацыяцыі.
Дысацыяцыя электралітаў з мнагавалентнымі іонамі
У выпадку дысацыяцыі электралітаў з мнагавалентнымі іонамі дысацыяцыя адбываецца па прыступках, прычым для кожнай прыступкі існуе ўласнае значэнне канстанты дысацыяцыі.
Прыклад: Дысацыяцыя шматасноўнай (шчаўевай) кіслаты:
<DIV STYLE="margin-left:3em;"></DIV> <DIV STYLE="margin-left:3em;"></DIV>
Першая ступень дысацыяцыі для такіх электралітаў заўсёды шмат больш наступных, што азначае, што дысацыяцыя такіх злучэнняў ідзе галоўным чынам па першай стадыі.
Сувязь канстанты дысацыяцыі і ступені дысацыяцыі
Зыходзячы з вызначэння ступені дысацыяцыі, для электраліта КА ў рэакцыі дысацыяцыі [A−] = [K+] = α·c, [KA] = c — α·c = c·(1 — α), дзе α — ступені дысацыяцыі электраліта.
Тады:
Гэты выраз называюць законам развядзення Оствальда. Пры вельмі малых α (α<<1) K=cα² і
<DIV STYLE="margin-left:3em;">,</DIV>
такім чынам, пры павелічэнні канцэнтрацыі электраліта ступень дысацыяцыі памяншаецца, пры памяншэнні — узрастае.
Адрозненне эксперыментальных вынікаў ад мадэлі Арэніуса, вывад канстанты дысацыяцыі праз актыўнасці
Вышэйпрыведзеныя выкладкі грунтуюцца на тэорыі Арэніуса, якая з'яўляецца занадта грубай, не ўлічвае фактары электрастатычнага ўзаемадзеяння іонаў. Адхіленні ад ідэальнага стану ў растворах электралітаў ўзнікаюць пры вельмі малых канцэнтрацыях, бо міжіонныя сілы адваротна прапарцыянальныя квадрату адлегласці паміж цэнтрамі іонаў, у той час як міжмалекулярныя сілы адваротна прапарцыянальныя сёмай ступені адлегласці, г. зн. міжіонныя сілы нават у разведзеных растворах аказваюцца нашмат большымі за міжмалекулярныя.
Льюіс паказаў, што для рэальных раствораў можна захаваць простыя ураўненні (гл. вышэй), калі замест канцэнтрацый іонаў уводзіць яе функцыю, так званую актыўнасць. Актыўнасць (a) суадносіцца з канцэнтрацыяй (c) праз паправачны каэфіцыент γ, званы каэфіцыентам актыўнасці:
<DIV STYLE="margin-left:3em;">a=\gamma c</DIV>
Такім чынам, выраз для канстанты раўнавагі, якая па Арэніусу апісваецца ўраўненнем (1), па Люісу будзе выглядаць:
<DIV STYLE="margin-left:3em;">,</DIV>
дзе
У тэорыі Льюіса сувязь паміж канстантай і ступенню дысацыяцыі (якая у тэорыі Арэніуса запісваецца ураўненнем (2)) выражаецца суадносінамі:
<DIV STYLE="margin-left:3em;"></DIV>
Калі ніякіх іншых уплываў, які адхіляюць раствор ад ідэальнага стану, няма, то недысацыяваныя малекулы паводзяць сябе як ідэальныя газы і γ KA = 1, а сапраўдны выраз закона развядзення Оствальда прыме выгляд:
Канстанта дысацыяцыі моцных электралітаў
Моцныя электраліты дысацыюць практычна поўнасцю (рэакцыя неабарачальная), таму ў назоўніку выразу для канстанты дысацыяцыі стаіць нуль, і увесь выраз імкнецца да бесканечнасці. Такім чынам, для моцных электралітаў тэрмін «канстанта дысацыяцыі» пазбаўлены сэнсу.
Дысацыяцыя вады
Вада ўяўляе сабой слабы электраліт, дысацыюе ў адпаведнасці з ураўненнем
Канстанта дысацыяцыі вады пры 25 °C складае
Лічачы, што ў большасці раствораў вада знаходзіцца ў малекулярным выглядзе (канцэнтрацыя іонаў H+ і OH- малая), і ўлічваючы, што малярная маса вады складае 18,0153 г/моль, а шчыльнасць пры тэмпературы 25 ° C — 997,07 г/л, чыстай вадзе адпавядае канцэнтрацыя [H2O]= 55,346 моль/л. Таму папярэдняе ўраўненне можна перапісаць у выглядзе
Гэтая велічыня завецца іонным здабыткам вады. Паколькі для чыстай вады [H+] = [OH-], можна запісаць
Вадародны паказчык вады, такім чынам, роўны
Дысацыяцыя слабай кіслаты
Знойдзем pH і ступень дысацыяцыі 0,01M раствора плавікавай кіслаты HF. Яе канстанта дысацыяцыі роўная
Пазначым ступень дысацыяцыі праз α. Тады [H+] = [F-] = Cα, [HF] = C(1-α). Падставіўшы гэтыя выразы ў формулу для канстанты дысацыяцыі, атрымаем
Адкуль вынікае квадратнае ураўненне адносна α:
Рашаючы яго па стандартнай формуле, атрымаем
Ужыванне прыбліжанай формулы дае памылку каля 15 %:
Зыходзячы са знойдзенага значэння ступені дысацыяцыі, знойдзем pH раствора:
Дарагабушка
Дарагабу́шка (, Дорогобушка) — вёска ў Зэльвенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Галынкаўскага сельсавета.
Вялікая Дзяцель
Вялі́кая Дзя́цель (, Великая Дятель) — вёска ў Дубровенскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Дабрынскага сельсавета.
Да 16 кастрычніка 1989 года вёска ўваходзіла ў склад Кляноўскага сельсавета.
Барадзіно (Дубровенскі раён)
Барадзіно́ (, Бородино) — вёска ў Дубровенскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Дабрынскага сельсавета.
Да 17 ліпеня 1964 года вёска ўваходзіла ў склад Малабахаўскага сельсавета.
Клімавічы (Зэльвенскі раён)
Клі́мавічы (, Климовичи) — вёска ў Зэльвенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Галынкаўскага сельсавета.
Вострава (Галынкаўскі сельсавет)
Во́страва (, Острово) — вёска ў Зэльвенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Галынкаўскага сельсавета.
У 1940—1954 гадах цэнтр Востраўскага сельсавета.
Гісторыя
3 красавіка 1944 года партызаны знішчылі тутэйшы нямецкі гарнізон.
Вялікая Лыскаўка
Вялі́кая Лы́скаўка (, Великая Лысковка) — вёска ў Дубровенскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Дабрынскага сельсавета.
Да 16 кастрычніка 1989 года вёска ўваходзіла ў склад Кляноўскага сельсавета.
Архангэльскэ
Архангэльскэ (Архангельське) — пасёлак гарадскога тыпу ў Высакапільскім раёне Херсонскай вобласці Украіны.
Акцябрская (Зэльвенскі раён)
Назва
Назва Акцябрская позняя, савецкага перыяду. Паселішча першапачаткова называлася Стабінава.
Назва Стабінава звязаная з прускім stabis «камень», *stabinas «каменны». Імаверна, гэта яцвяжская назва, бо Стабінава знаходзіцца ў рэгіёне яцвяжскіх водных назваў (Зэльва, Грыўда, Сіпа і інш.).
Імаверна, што тапонім пайшоў ад незахаванай рачной назвы, што па-яцвяжску абазначала рэчку-«Каменку».
Тая ж аснова Stabin- у назвах «камяністых» рэк, што вар’іруюцца як Стабна / Стабня / Стабенка / Стабніца (у басейнах дняпроўскай Бярэзіны, дзвінскай Ельшы, неўскай Ловаці, таксама ў самых вярхах Дняпра).
Такая ж яцвяжская «каменная» назва — тапонім Stabingis (цяпер польскае Sztabinki каля Сэйнаў).
Новая Галынка
Но́вая Галы́нка (, Новая Голынка) — вёска ў Зэльвенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Галынкаўскага сельсавета.
Вячэрына
Вячэ́рына (, Вечерино) — вёска ў Дубровенскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Дабрынскага сельсавета.
Да 16 верасня 1957 года вёска ўваходзіла ў склад Дабрынскага сельсавета, да 17 ліпеня 1964 года — у склад Малабахаўскага сельсавета.
Луконіца (вёска)
Луко́ніца (, Луконица) — вёска ў Зэльвенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Галынкаўскага сельсавета.
Славутасці
Касцёл Святога Міхаіла
Электрычная магутнасць
Электрычная магутнасць — фізічная велічыня, якая характарызуе хуткасць перадачы або пераўтварэння электрычнай энергіі.
Імгненная электрычная магутнасць
Імгненнай магутнасцю называецца здабытак імгненных значэнняў напружання і сілы току на якім-небудзь участку электрычнага ланцуга.
Па вызначэнні, электрычнае напружанне — гэта стаўленне працы электрычнага поля, якая зроблена пры пераносе выпрабавальнага электрычнага зарада з пункту A у пункт B, да велічыні пробнага зарада. Гэта значыць, што можна сказаць, што электрычнае напружанне роўнае працы па пераносе адзінкавага зарада з пункта А ў пункт B. Іншымі словамі, пры руху адзінкавага зарада па ўчастку электрычнага ланцуга ён здзейсніць працу, колькасна роўную электрычнаму напружанню, які дзейнічае на ўчастку ланцуга. Памножыўшы працу на колькасць адзінкавых зарадаў, мы, такім чынам, атрымліваем працу, якую здзяйсняюць гэтыя зарады пры руху ад пачатку ўчастка ланцуга да яго канца. Магутнасць, па азначэнні, - гэта праца ў адзінку часу. Увядзем абазначэнні:
U
- напружанне на ўчастку AB (прымаем яго сталым на інтэрвале
Δt
),
Q
- колькасць зарадаў, якія прайшлі ад А да B за час
пры руху па ўчастку AB,
P
- магутнасць. Запісваючы вышэйпрыведзеныя развагі, атрымліваем:
Для адзінкавага зарада на ўчастку AB:
Для ўсіх зарадаў:
Паколькі ток ёсць колькасць зарадаў у адзінку часу, гэта значыць за азначэннем, у выніку атрымліваем:
Мяркуючы час бясконца малым, можна прыняць, што велічыні напружання і току за гэты час таксама зменяцца бясконца мала. У выніку атрымліваем наступнае вызначэнне імгненнай электрычнай магутнасці:
імгненная электрычная магутнасць
p(t)
, якая вылучаецца на ўчастку электрычнага ланцуга, ёсць здабыта імгненных значэнняў напружання
u(t)
і сілы току
i(t)
на гэтым участку:
Калі ўчастак ланцуга ўтрымлівае рэзістар з электрычным супраціўленнем
R
, то
Дыферэнцыяльныя выразы для электрычнай магутнасці
Магутнасць, якая выдаткоўваецца ў адзінцы аб'ёму, роўная:
— напружанасць электрычнага поля, \mathbf j — шчыльнасць току. Адмоўнае значэнне скалярнага здабытку азначае, што ў дадзенай кропцы электрычная магутнасць не рассейваецца, а генеруецца за кошт працы іншых сіл.
У лінейным ізатропным набліжэнні:
, дзе — удзельная праводнасць, велічыня, зваротная удзельнаму супраціўленню.
У лінейным анізатропным набліжэнні (напрыклад, у монакрышталёў або вадкім крышталі, а таксама пры наяўнасці эфекту Хола): дзе - тэнзар праводнасці.
Магутнасць пастаяннага току
Так як значэнні сілы току і напружання сталыя і роўныя імгненным значэнняў у любы момант часу, то магутнасць можна вылічыць па формуле:
Для пасіўнага лінейнага ланцуга, у якому выконваецца закон Ома, можна запісаць:
R
— электрычнае супраціўленне
Калі ланцуг утрымлівае крыніцу ЭРС, тады электрычная магутнасць, якая аддаецца ім ці паглынаецца на ім, роўная:
Калі ток унутры ЭРС проціванакіраваны градыенту патэнцыялу (цячэ ўнутры ЭРС ад плюсу да мінусу), то магутнасць паглынаецца крыніцай ЭРС з сеткі (напрыклад, пры працы электрарухавіка або зарадзе акумулятара), калі сунакіравані ​​(цячэ ўнутры ЭРС ад мінусу да плюсу), то аддаецца крыніцай у сетку (скажам, пры працы гальванічнай батарэі або генератара). Пры ўліку ўнутранага супраціўлення крыніцы ЭРС магутнасць, якая выдаткоўваецца на ім, дадаецца да той, яка паглынаецца, або адымаецца з той, якая аддаецца.
Магутнасць пераменнага току
Для таго, каб звязаць паняцці поўнай, актыўнай, рэактыўнай магутнасці і каэфіцыента магутнасці, зручна звярнуцца да тэорыі комплексных лікаў. Можна лічыць, што магутнасць у ланцугі пераменнага току выяўляецца комплексным лікам такім, што актыўная магутнасць з'яўляецца яго сапраўднай часткай, рэактыўная магутнасць - ўяўнай часткай, поўная магутнасць - модулем, а вугал
(зрух фаз) - аргументам. Для такой мадэлі аказваюцца справядлівымі ўсе выпісаныя ніжэй суадносіны.
Актыўная магутнасць
Адзінка вымярэння - ват (W, Вт). Сярэдняе за перыяд
T
U
і
I
— сярэднеквадратовыя значэнні напружання і току,
- вугал зруху фаз паміж імі. Для ланцугоў несінусоіднага току электрычная магутнасць роўная суме адпаведных сярэдніх магутнасцей асобных гармонік. Актыўная магутнасць характарызуе хуткасць незваротнага ператварэння электрычнай энергіі ў іншыя віды энергіі (цеплавую і электрамагнітную). Актыўная магутнасць можа быць таксама выказана праз сілу току, напружанне і актыўную складнік супраціву ланцуга
r
ці яе праводнасць
па формуле У любога электрычнага ланцугу як сінусоіднай, так і несінусоіднага току актыўная магутнасць усяго ланцуга роўная суме актыўных магутнасцей асобных частак ланцуга, для трохфазных ланцугоў электрычная магутнасць вызначаецца як сума магутнасцей асобных фаз. З поўнай магутнасцю
S
актыўная звязана суадносінамі
У тэорыі доўгіх ліній (аналіз электрамагнітных працэсаў у лініі перадачы, даўжыня якой параўнальная з даўжынёй электрамагнітнай хвалі) поўным аналагам актыўнай магутнасці з'яўляецца магутнасць, якая вызначаецца як рознасць паміж падаючай магутнасцю і адлюстраванай магутнасцю.
Рэактыўная магутнасць
Адзінка вымярэння - вольт-ампер рэактыўны (var, вар)
U
I
, памножанай на сінус вугла зруху фаз
φ
паміж імі: (калі ток адстае ад напружання, зрух фаз лічыцца станоўчым, калі апярэджвае - адмоўным). Рэактыўная магутнасць звязана з поўнай магутнасцю
S
і актыўнай магутнасцю
Р
суадносінамі:.
Фізічны сэнс рэактыўнай магутнасці - гэта энергія, якая перапампоўваецца ад крыніцы на рэактыўныя элементы прымача (індуктыўнасці, кандэнсатары, абмоткі рухавікоў), а затым вяртаецца гэтымі элементамі назад у крыніцу на працягу аднаго перыяду ваганняў, аднесеная да гэтага перыяду.
Неабходна адзначыць, што велічыня
sin φ
для значэнняў
ад 0 да плюс 90° з'яўляецца станоўчай велічынёй. Велічыня
ад 0 да -90° з'яўляецца адмоўнай велічынёй. У адпаведнасці з формулай
, рэактыўная магутнасць можа быць як станоўчай велічынёй (калі нагрузка мае актыўна-індуктыўны характар), так і адмоўнай (калі нагрузка мае актыўна-ёмістны характар). Дадзенае акалічнасць падкрэслівае той факт, што рэактыўная магутнасць не ўдзельнічае ў працы электрычнага току. Калі прылада мае станоўчую рэактыўную магутнасць, то прынята казаць, што яна яе спажывае, а калі адмоўную - то вырабляе, але гэта чыстая ўмоўнасць, звязаная з тым, што большасць электраспажывальных прылад (напрыклад, асінхронныя рухавікі), а таксама чыста актыўная нагрузка, якая падключаецца праз трансфарматар, з'яўляюцца актыўна-індуктыўнымі.
Сінхронныя генератары, устаноўленыя на электрычных станцыях, могуць як вырабляць, так і спажываць рэактыўную магутнасць у залежнасці ад велічыні току ўзрушанасці, які праходзіць у абмотцы ротара генератара. За кошт гэтай асаблівасці сінхронных электрычных машын ажыццяўляецца рэгуляванне зададзенага ўзроўню напружання сеткі. Для ліквідацыі перагрузак і павышэння каэфіцыента магутнасці электрычных установак ажыццяўляецца кампенсацыя рэактыўнай магутнасці.
Вымяральныя пераўтваральнікі рэактыўнай магутнасці, якія выкарыстоўваюць формулу
, больш простыя і значна танней вымяральных пераўтваральнікаў на мікрапрацэсарнай тэхніцы.
Поўная магутнасць
Адзінка поўнай электрычнай магутнасці - вольт-ампер (V·A, В·А)
Поўная магутнасць - велічыня, роўная здабытку дзеючых значэнняў перыядычнага электрычнага току
I
ў ланцугі і напружання
U
на яе зацісках:
Р
Q
— рэактыўная магутнасць (пры індуктыўнай нагрузцы
Q > 0
Q < 0
).
Вектарная залежнасць паміж поўнай, актыўнай і рэактыўнай магутнасцю выяўляецца формулай:
Поўная магутнасць мае практычнае значэнне, як велічыня, якая апісвае нагрузкі, якія фактычна тыражаюцца спажыўцом на элементы, якія падводзіць электрасеткі (драты, кабелі, размеркавальныя шчыты, трансфарматары, лініі электраперадачы), так як гэтыя нагрузкі залежаць ад спажыванага току, а не ад фактычна выкарыстанай спажыўцом энергіі. Менавіта таму намінальная магутнасць трансфарматараў і размеркавальных шчытоў вымяраецца ў вольт-ампер, а не ў ватах.
Комплексная магутнасць
Магутнасць, аналагічна імпедансу, можна запісаць у комплексным выглядзе:
S
. Сапраўдная частка роўная актыўнай магутнасці
Р
, а ўяўная — рэактыўнай магутнасці
Q
з карэктным знакам у залежнасці ад характару нагрузкі.
Неактыўная магутнасць
Неактыўная магутнасць (пасіўная магутнасць) - гэта магутнасць нелінейных скажэнняў току, роўная кораню квадратнаму з рознасці квадратаў поўнай і актыўнай магутнасці ў ланцугу пераменнага току. У ланцугу з сінусоіднай напружаннем рэактыўная магутнасць роўная кораню квадратнаму з сумы квадратаў рэактыўнай магутнасці і магутнасцей вышэйшых гармонік току. Пры адсутнасці вышэйшых гарамонік неактыўная магутнасць роўная модулю рэактыўнай магутнасці.
Пад магутнасцю гармонікі току разумеецца здабытак дзеючага значэння сілы току дадзенай гармонікі на дзеючае значэнне напружання.
Наяўнасць нелінейных скажэнняў току ў ланцугу азначае парушэнне прапарцыйнасці паміж імгненнымі значэннямі напружання і сілы току, выкліканае нелінейнасцю нагрузкі, напрыклад калі нагрузка мае рэактыўны або імпульсны характар. Пры лінейнай нагрузцы сіла току ў ланцугу прапарцыйная імгненнай напружанню, уся спажываная магутнасць з'яўляецца актыўнай. Пры нелінейнай нагрузцы павялічваецца ўяўная (поўная) магутнасць у ланцугу за кошт магутнасці нелінейных скажэнняў току, якая не прымае ўдзелу ў выкананні работы. Магутнасць нелінейных скажэнняў не з'яўляецца актыўнай і ўключае ў сябе як рэактыўную магутнасць, так і магутнасць іншых скажэнняў току. Дадзеная фізічная велічыня мае памернасць магутнасці, таму ў якасці адзінкі вымярэння неактыўнай магутнасці можна выкарыстоўваць В∙А (вольт-ампер) або вар (вольт-ампер рэактыўны). Вт (ват) выкарыстоўваць непажадана, каб неактыўную магутнасць не зблыталі з актыўнай.
Сувязь неактыўнай, актыўнай і поўнай магутнасцей
Велічыню неактыўнай магутнасці пазначым
N
. Праз
i
пазначым вектар току, праз
u
- вектар напружання. Літарамі
I
і
U
Уявім вектар току
ia
ip
, якія назавем адпаведна актыўным і пасіўным. Паколькі ў выкананні работы ўдзельнічае толькі складнік току, калінеарны напружанню, запатрабуем, каб актыўны складнік была калінеарны напружанню, г. зн.
дзе
λ
- некаторая канстанта, а пасіўная - артаганальная, гэта значыць Маем
Запішам выраз для актыўнай магутнасці
P
, скалярна памножыўшы апошнюю роўнасць на
Адсюль знаходзім
Выраз для велічыні неактыўнай магутнасці мае выгляд дзе
— поўная магутнасць.
Для поўнай магутнасці ланцуга справядлівае ўяўленне, аналагічнае выразу для ланцуга з гарманічнымі токам і напружаннем, толькі замест рэактыўнай магутнасці выкарыстоўваецца неактыўная магутнасць:
Такім чынам, паняцце неактыўнай магутнасці ўяўляе сабой адзін з спосабаў абагульнення паняцця рэактыўнай магутнасці для выпадку несінусоіднага току і напружання. Неактыўная магутнасць часам завецца рэактыўнай магутнасцю па Фрызе.
Магутнасць некаторых электрычных прыбораў
У табліцы пазначаны значэнні магутнасці некаторых спажыўцоў электрычнага току:
Большасць бытавых прыбораў разлічаны на напружанне 220 В, але на розную сілу току. Таму магутнасць спажыўцоў электраэнергіі розная.
Глебава (Дубровенскі раён)
Гле́бава (, Глебово) — вёска ў Дубровенскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Дабрынскага сельсавета.
Да 16 верасня 1957 года вёска ўваходзіла ў склад Дабрынскага сельсавета, да 17 ліпеня 1964 года — у склад Малабахаўскага сельсавета.
Марыя Лявонцьеўна Іткіна
Марыя Лявонцьеўна Іткіна (, Рослаўль, Смаленская вобласць —, Мінск) — беларуская лёгкаатлетка, бягунка на кароткія дыстанцыі, чатырохразовая чэмпіёнка Еўропы, неаднаразовая рэкардсменка свету.
Біяграфія
Нарадзілася 3 мая 1932 года ў горадзе Рослаўль Смаленскай вобласці ў яўрэйскай сям’і. Пазней пераехала ў Мінск.
Выступала за мінскі клуб «Спартак», затым — за мінскае «Дынама». 17 разоў была чэмпіёнкай Савецкага Саюза.
1 кастрычніка 1955 года ўстанавіла сусветны рэкорд на дыстанцыі 400 метраў — 53,9 с, які, аднак, не быў прызнаны ІААФ. У далейшым устанавіла некалькі афіцыйна прызнаных рэкордаў на гэтай дыстанцыі: 54,0 і 53,6 з ў 1957 годзе, 53,4 з ў 1959 годзе. У 1964 годзе давяла асабісты рэкорд на гэтай дыстанцыі да 53,0 с.
У ліпені 1956 года ўстанавіла сусветны рэкорд на дыстанцыі 220 ярдаў — 23,6 с.
У 1961 годзе паўтарыла сусветны рэкорд для залаў на дыстанцыі 60 метраў — 7,3 с.
У 1964 годзе паказала на дыстанцыі 100 метраў вынік 11,4 с.
У верасні 1959 года прабегла дыстанцыю 440 ярдаў за 53,7 с, перавысіўшы рэкорд Бэці Катберт з Аўстраліі.
У 1963 годзе бегла на трэцім этапе эстафеты 4х200 метраў у складзе зборнай СССР, якая ўстанавіла сусветны рэкорд 1.34,7.
У 1957 годзе перамагла на Сусветнай універсіядзе на дыстанцыі 200 метраў з вынікам 24,6 с.
У 1954 годзе ў Берне стала двухразовай чэмпіёнкай Еўропы, перамогшы на дыстанцыі 200 метраў (24,3) і ў эстафеце 4x100 м. На чэмпіянаце Еўропы 1958 года ў Стакгольме перамагла на дыстанцыі 400 метраў з вынікам 53,7 с і стала бронзавым прызёрам на дыстанцыі 200 метраў (24,3). У 1962 годзе ў Бялградзе стала чэмпіёнкай Еўропы на дыстанцыі 400 метраў (53,4).
На трох Алімпійскіх гульнях, у якіх удзельнічала Іткіна, яна чатыры разы была чацвёртай: у эстафеце 4x100 м у 1956 годзе ў Мельбурне, на дыстанцыях 100 і 200 метраў і эстафеце 4х100 м у 1964 годзе ў Токіа. На Алімпіядзе 1956 яна не прайшла ў фінал на 200 метраў, саступіўшы Норме Крокер 0,01 секунды.
Пінскавічы
Пі́нскавічы (, Пинсковичи) — вёска ў Зэльвенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Галынкаўскага сельсавета.
Дабрынь (Дубровенскі раён)
Дабры́нь (, Добрынь) — аграгарадок у Дубровенскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Дабрынскага сельсавета.
Знаходзіцца за 17 км у напрамку на паўднёвы ўсход ад Дуброўна, за 109 км ад Віцебска.
Каўровае
Каўро́вае (, Ковровое) (да 30 ліпеня 1964 года Дзяру́гі ) — вёска ў Дубровенскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Дабрынскага сельсавета.
Да 16 кастрычніка 1989 года вёска ўваходзіла ў склад Кляноўскага сельсавета.
Пруд (Зэльвенскі раён)
Пруд (, Пруд) — вёска ў Зэльвенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Галынкаўскага сельсавета.
Лосеўка (Дубровенскі раён)
Ло́сеўка (, Лосевка) — вёска ў Дубровенскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Дабрынскага сельсавета.
Пустаборы
Пустабо́ры (, Пустоборы) — вёска ў Зэльвенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Галынкаўскага сельсавета.
Лугавая (Дубровенскі раён)
Лугава́я (, Луговая) (да 30 ліпеня 1964 года Мала́я Дзя́цель ) — вёска ў Дубровенскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Дабрынскага сельсавета.
Да 16 кастрычніка 1989 года вёска ўваходзіла ў склад Кляноўскага сельсавета.
Агатова
Агато́ва (, Агатово) — вёска ў Зэльвенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Дабраселецкага сельсавета.
Старое Сяло (Зэльвенскі раён)
Старо́е Сяло́ (, Старое Село) — вёска ў Зэльвенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Галынкаўскага сельсавета.
Геаграфія
На адлегласці 1,5 км на паўднёвы ўсход ад вёскі сярод ляснога масіва знаходзіцца найвышэйшы пункт Слонімскага ўзвышша. Вышыня — 228,5 м над узроўнем мора. Каардынаты: 53° 09,856' N, 24° 57,683' E.
Сізігія
Сізігія (σύ-ζῠγος - «той, які жыве парай"), свайго роду адзінства праз каардынацыю або выраўноўванне, звычайна выкарыстоўваецца ў астранамічным і астралагічным сэнсе.
У астраноміі
Слова часта выкарыстоўваецца, каб апісаць асаблівае становішча планет наогул. Напрыклад, калі ўсе планеты знаходзяцца па адзін бок ад Сонца, як гэта адбылося 10 сакавіка 1982 г. г, хоць яны не абавязкова размешчаны па прамой лініі.
У матэматыцы
Сізігія ёсць стаўленне паміж генератарамі модуля М. Набор ўсіх такіх адносін называюць «першым модулем сізігій» M. Стаўленне паміж генератарамі першага модуля сізігій называюць «другой сізігіяй» М і набор ўсіх такіх адносін называюць «другім модулем сізігій M». Працягваючы такім чынам, мы атрымліваем n-ны модуль сізігій М, беручы набор усіх адносін паміж генератарамі (n-1)-га модулю сізігій М.
Гнастыцызм
Пары процілегласцяў, якія ўтвараюць эоны, спалучаюцца шлюбам (сізігія) і выказваюць гэтым плерому. Тэрмін з'яўляецца вельмі ужывальным у Валентыянстве.
У філасофіі
Уладзімір Салаўёў (1853-1900) у творы «Сэнс кахання» (1893), запазычваючы тэрмін у гностыкаў, выкарыстаў гэтае слова ў якасці вызначэння стану «кахання-адзінства», якое павінна быць ўстаноўлена паміж актыўным асобасных чалавечым пачаткам з увасабленнем ў сацыяльным духоўна-цялесным арганізме усеедзінай ідэяй.
Таксама:
У псіхалогіі
Карл Юнг выкарыстаў гэтае паняцце ў аналітычнай псіхалогіі дачыненні да парнай сувязі аніма - анімус. Ён адзначаў, што гэтая сувязь псіхалагічна вызначаецца трыма элементамі: жаноцкасцю, уласцівай мужчыне, і мужнасцю, уласцівай жанчыне; перажываннямі, якімі мужчына размяшчае да жанчыны і наадварот (тут самую важную ролю гуляюць падзеі ранняга дзяцінства); і мужчынскім, і жаночым архетыпічным чынам.
Юнг прыйшоў да высновы, што вобразы парнай сізігіі «мужчынскага - жаночага» гэтак жа ўніверсальныя, як і само існаванне мужчыны і жанчыны. Пры гэтым ён спасылаўся на паўтаральны матыў мужчынскіх-жаночых пар у міфалогіі і на паняцці Інь і Ян у кітайскай філасофіі.
Артавазд
Артавазд — армянскае імя.
Анастасіа Самоса Дэбайле
Анастасіа Самоса Дэбайле (Anastasio Somoza Debayle; 5 снежня 1925, Леон, Нікарагуа — 17 верасня 1980, Асунсьён, Парагвай) — 44-ы і 45-ы прэзідэнт Нікарагуа, з 1 мая 1967 па 1 мая 1972 года і з 1 снежня 1974 па 17 ліпеня 1979 года. Фактычна ў якасці кіраўніка Нацыянальнай гвардыі з’яўляўся кіраўніком краіны з 1967 па 1979 год. Быў апошнім кіраўніком сямейнай «дынастыі» Самоса, якая кіравала краінай з 1934 года. Дыктатар.
Бязводна
Бязво́дна (, Безводно) — вёска ў Зэльвенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Дабраселецкага сельсавета.
Малая Лыскаўка
Мала́я Лы́скаўка (, Малая Лысковка) — вёска ў Дубровенскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Дабрынскага сельсавета.
Да 16 кастрычніка 1989 года вёска ўваходзіла ў склад Кляноўскага сельсавета.
Магдэбургскія паўшар’і
У эксперыменце выкарыстоўваліся «два медныя паўшар'і каля 14 цаляў (35,5 см) у дыяметры, полыя ўнутры і прыціснутыя адно да аднаго». З сабранай сферы выпампоўвалася паветра, і паўшар'і ўтрымліваліся ціскам вонкавай атмасферы.
У 1654 годзе ў Рэгенсбургу фон Герыке прадэманстраваў эксперымент Рэйхстагу ў прысутнасці імператара Фердынанда III. Пасля выпампоўвання са сферы паветра, 16 канёў, па 8 з кожнага боку не змаглі разарваць паўшар'і. Невядома, ці выкарыстоўваліся коні з абезьвух бакоў для большай відовішчнасці ці па няведанні самага фізіка, бо можна было замяніць палову канёў нерухомым мацаваннем, без страты сілы ўздзеяння на паўшар'і.
У 1656 годзе Герыке паўтараў эксперымент у Магдэбургу, а 1663 годзе ў Берліне з 24 канямі. У адпаведнасці з пазнейшымі разлікамі, для пераадолення намагання неабходна было запрэгчы 13 моцных ламавікоў з кожнага боку.
Арыгінальныя паўшар'і захоўваюцца ў Нямецкім музеі (Deutsches Museum) у Мюнхене.
Эфект Яна — Тэлера
Эфект Яна — Тэлера - сукупнасць эфектаў, звязаных з узаемадзеяннем арбітальных станаў электронаў і скажэнняў поля крышталічнай рашоткі. Атрымаў назву па імёнах Г. Яна і Э. Тэлера, якія сфармулявалі ў 1937 тэарэму, згодна з якой любая канфігурацыя атамаў, якая змяшчае выраджаныя станы электронаў, няўстойлівая ў адносінах да паніжальным яе сіметрыю дэфармацый. Выраджэнне электронных станаў можа быць звязана з наяўнасцю высокай сіметрыі ў малекуле або крышталічнай рашотцы, а скажэнне яе поля - з вагальны рухамі атамных ядраў або скажэннямі самай рашоткі. Ўзаемадзеянне электронных станаў з скажэннямі прыводзіць да зняцця выраджэння і паніжэння сіметрыі.
Адрозніваюць статычны і дынамічны эфекты Яна — Тэлера. Пра першы кажуць, калі ўзаемадзеянне паміж электронамі і ваганнямі ядраў прыводзіць да утварэння лакальных дэфармацый і змене сіметрыі крышталя, а пра другі - калі утвараюцца так званыя вібронныя станы (спецыфічныя звязаныя ваганні ядраў і электронаў).
Юба II
Юба II (Juba, нарадзіўся прыкладна ў 52—50 годзе да нашай эры, памёр у 23 годзе нашай эры) — саюзны Рыму цар Маўрэтаніі. Сын апошняга нумідыйскага цара Юбы I і бацька апошняга маўрэтанскага цара Пталамея.
Пасля бітвы пры Тапсе Юба быў узяты Цэзарам у Рым, дзе яму было дадзена выдатнае выхаванне і адукацыя. Пазней ён ажаніўся з Клеапатрай Селенай II (дачкой Антонія і Клеапатры) і атрымаў ад Актавіяна ў дарунак частку бацькаўскіх уладанняў у Маўрэтаніі.
Сачыненні
Юба адрозніваўся выдатнай эрудыцыяй і быў адным з палігістараў таго часу: ён пісаў (на грэчаскай мове) па гісторыі і старажытнасцям (сюды адносіліся яго сачыненні па гісторыі Рыма, Лівіі, Аравіі, Асірыі; галоўнае з іх — «Падабенствы», дзе ён параўноўваў рымскія звычаі са звычаямі іншых народаў), па гісторыі мастацтва (пра жывапіс, пра тэатр), граматыцы.
Клеапатра Селена II
Біяграфія
Сястра-блізня Аляксандра Геліяса. Разам з ім у 29 годзе да н.э. стала мімавольнай удзельніцай трыумфу Актавіяна, у адрозненне ад маці, якая скончыла жыццё самагубствам, каб пазбегнуць гэтай ганьбы.
Актавіян Аўгуст выхаваў яе і ў 20 годзе да н.э. выдаў замуж за кіраўніка Нумідыі і Маўрэтаніі Юбу II. У іх быў сын Пталамей.
На манетах яна намалявана з прычоскай на прамы прабор, як у Лівіі.
Магероя
Магероя (Magerøya, ) — востраў у Баранцавым моры. Уваходзіць у склад Нарвегіі. Плошча - 436,6 км². Насельніцтва (2012 г.) - 3201 чалавек. На поўначы вострава месціцца мыс Нордкап, які лічыцца найбольш паўночным пунктам Еўропы.
Геаграфія і прырода
Востраў Магероя месціцца на поўдні Баранцава мора ў 1398 км на паўночны ўсход ад Осла, сталіцы Нарвегіі. На поўдні аддзелены ад мацерыка вузкім пралівам (каля 1,2 км) і фіёрдам Магероя (каля 6,87 км). Праз апошні пракладзены тунэль і шаша, якая злучае востраў з астатняй часткай Нарвегіі. Яшчэ некалькі фіёрдаў разразаюць берагавую лінію і ўдаюцца ўглыб. Унутраныя раёны Магероі пакрыты скальнымі выступамі і раўніннай тундрай. Найбольшая вышыня — 417 м над узроўнем мора.
Прыродны свет сушы бедны. Сярод раслін вылучаюцца карлікавыя бярозы, алешыны. Улетку на скалах гняздуе шмат птушак.
Гісторыя
На Магероі знойдзены рэшткі старажытнага чалавека, што жыў каля 10 тысяч гадоў таму. Пісьмовыя крыніцы з'явіліся ў XVI ст. У той час востраў быў населены рыбакамі. У 1553 г. англійскі капітан Стывен Бора адкрыў мыс Нордкап, які палічыў найбольш паўночным пунктам Еўропы.
Падчас II Сусветнай вайны насельнікі Магероі пацярпелі ад нацысцкай акупацыі.
У нашы дні асноўныя віды дзейнасці астравіцян — рыбалоўства і абслугоўванне турыстаў.
Пішчыкі
Пі́шчыкі (, Пищики) — вёска ў Дубровенскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Дабрынскага сельсавета.
Да 17 ліпеня 1964 года вёска ўваходзіла ў склад Малабахаўскага сельсавета.
Халалееўка
Халале́еўка (, Халалеевка) — вёска ў Дубровенскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Дабрынскага сельсавета.
Дабрасельцы
Дабрасе́льцы (, Добросельцы) — вёска ў Зэльвенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Дабраселецкага сельсавета.
Артавазд I
Стаўшчы спадчыннікам бацькі, працягнуў асноўную палітычную лінію апошняга. Пры ім у 120 годзе да н.э. армяне сутыкнуліся з парфянамі, якія падышлі да межаў Вялікай Арменіі. Парфяне не дасягнулі вырашальнага поспеху, але Артавазд быў вымушаны аддаць ім у закладнікі сына свайго брата — Тыграна. Памёр у 115 годзе да н.э., не пакінуўшы прамых спадчыннікаў. Трон перайшоў да брата Тыграна I.
Цяглевічы
Цягле́вічы (, Теглевичи) — аграгарадок у Зэльвенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Дабраселецкага сельсавета.
Рудзевічы (Зэльвенскі раён)
Ру́дзевічы (, Рудевичи) — вёска ў Зэльвенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Дабраселецкага сельсавета.