cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сямжанскі раён
Ся́мжанскі раён (Сямженский район) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў цэнтральнай частцы Валагодскай вобласці ў Расіі. Адміністрацыйным цэнтрам з’яўляецца вёска Сямжа.
Гісторыя
Сямжанскі раён быў утвораны ў 1929 годзе ў адпаведнасці з пастановай УЦВК.
Насельніцтва
Насельніцтва раёна станам на 2017 год складала 8161 чалавек.
Лейб-гвардыі конна-грэнадзерскі полк
Падчас Першай Сусветнай вайны ўдзельнічаў ва Усходне-Прускай, Лодзінскай, Ковельскай аперацыях, у баявых дзеяннях у Літве і Заходняй Беларусі. У 1917 годзе ўдзельнічаў у абарончых баях на рацэ Стаход.
Тры афіцэры палка былі узнагароджаны ордэнам Святога Георгія: Чычэрын Пётр Аляксандравіч (3-я ступень), Брылевіч Уладзімір Іванавіч (пасм.) і Генішта Барыс Уладзіміравіч (4-я ступень).
Рамуальдас Ражукас
Рамуальдас Ражукас (Romualds Ražuks, Romualdas Ražukas, нар., ) — латвійскі ўрач і палітык літоўскага паходжання. Другі старшыня Народнага фронту Латвіі. Старшыня Юрмальскай гарадской думы (2010) і дэпутат Сёмага (ад «Латвійскага шляху», віцэ-спікер) і Адзінаццатага (ад Партыі рэформаў Затлерса) Сейма Латвіі. Хабілітаваны доктар медыцынскіх навук. Дэпутат Рыжскай думы (1997). Узнагароджаны Ордэнам Трох зорак 4-й ступені і Медалём ордэна Вялікага князя Літоўскага Гядзімінаса 5-й ступені. Пры прэзідэнце Затлэрсе ўзначальваў Кансультатыўны савет нацменшасцяў. З 2005 па 2006 год прадстаўляў НАТА на Паўднёвым Каўказе; у 2011 годзе нядоўгі час узначальваў камісію Сейма па замежных справах.
Аміка Асперціні
Аміка Асперціні (іт. Amico Aspertini; каля 1475,  —, ) — італьянскі жывапісец і скульптар. Фарміраваўся пад уплывам майстроў ферарскай школы, імкнуўся да гратэску і мудрагелістых формаў.
Біяграфія
Аміка Асперціні з’яўляецца найбольш вядомым прадстаўніком балонскай дынастыі мастакоў. Бацька Аміка, Джавані Антоніа Асперціні і яго браты Леанела і Гвіда былі таксама мастакамі. Аміка спачатку вучыўся жывапісу ў свайго бацькі, потым працаваў падмайстрам у майстэрнях мастакоў Эрколе дэ Роберці, Ларэнца Коста і Франчэска Франча. На яго творчасць вялікі ўплыў аказаў жывапіс Паўночнай Еўропы, асабліва нямецкія і галандскія майстры. Па некаторых дадзеных, падчас сваёй паездкі ў Фларэнцыю Аміка пазнаёміўся з Філіпіна Ліпі. З 1496 па 1503 г. Асперціні працаваў у Рыме. Ёсць звесткі аб яго знаходжанні ў Луцы, Мантуі і Сіене.
У творчасці маладога мастака прасочваецца ўплыў антычных майстроў. Асперціні захапляўся працамі Мікеланджэла. Карціны Аміка Асперціні адрозніваюцца рознымі фантазіямі і спалучаюць у адзіны адметны стыль розныя мастацкія школы. З вялікім энтузіязмам Асперціні ўспрыняў ідэі маньерызму, які зараджаўся. Неўзабаве за ім зацвердзілася слава выдатнага мастака, які шукае ўласную дарогу ў мастацтве. Яго працы карысталіся вялікім поспехам у сучаснікаў, Аміка Асперціні атрымліваў вялікую колькасць заказаў. Высока шанаваліся і скульптурныя працы Асперціні.
Юрый Нікадзімавіч Кішык
Юрый Нікадзімавіч Кішык (нар., Угліч, Яраслаўская вобласць) — беларускі архітэктар. Кандыдат архітэктуры (1989).
Біяграфія
Нарадзіўся 4 студзеня 1942 года ў горадзе Угліч Яраслаўскай вобласці. Бацька — Нікадзім Пятровіч Кішык (пам. 1991), беларус, афіцэр Чырвонай Арміі, артылерыст, палкоўнік, камандзір артылерыі 250 дывізіі. Маці — Вацлава Іванаўна Пчыцкая, полька, настаўніца. Бацькі паходзілі з Барысава, вучыліся ў адной гімназіі. Бацька служыў у Полацку, перад вайной яго частку перавялі ў летнія лагеры пад Каўнас. З пачаткам вайны маці эвакуіравалася ва Угліч да сястры, дзе пражыла ўсю вайну, выкладаючы ў школе. Да 1945 года яна страціла зрок і пасля гэтага больш не працавала.
У 1953 годзе бацьку звольнілі ў запас, сям’я перабрала ў Мінск. У 1958 годзе скончыў 4-ю мінскую сярэднюю школу з залатым медалём.
Скончыў Беларускі політэхнічны інстытут у 1964 годзе. Працаваў архітэктарам г. Ліды, з 1968 года — выкладчык кафедры малюнка, асістэнт, старшы выкладчык кафедры тэорыі і гісторыі архітэктуры Беларускага політэхнічнага інстытута. З 1990 года дацэнт кафедры «Тэорыя і гісторыя архітэктуры» Беларускага нацыянальнага тэхнічнага ўніверсітэта.
Член Саюза архітэктараў СССР з 1969 года. Член КПСС з 1978 года. Пражывае ў г. Мінск.
Творчасць
Асноўныя працы: Курган Бессмяротнасці, помнік героям грамадзянскай вайны — воінам 37-га стралковага палка, магіла невядомага салдата, клубны корпус ЦЭЦ (1967) у Лідзе. Аўтар артыкулаў пра асаблівасці вышыннай пабудовы гістарычных і буйных гарадоў Беларусі.
Каталонія
Каталонія (Catalunya, Catalonha, Cataluña) — гістарычны рэгіён і аўтаномная супольнасць (кат. Comunitat Autònoma) у Іспаніі, на паўночным усходзе Пірэнейскага паўвострава паміж міжземнаморскім узбярэжжам і Пірэнеямі.
Агульныя звесткі
Плошча — 31,950 км ². Сталіцай аўтаномнай супольнасці з'яўляецца горад Барселона. Афіцыйныя мовы — каталонская, іспанская, аранская (у даліне Валь д'Аран). У Каталоніі жыве 7.210.508 чалавек (2007), пераважна каталонцы.
Рух за незалежнасць
Каталонія ў розны час раней спрабавала абвясціць (аднавіць) сваю незалежнасць ад Іспаніі, дамаглася аўтаноміі, афіцыйнага статусу каталонскай мовы і прызнання каталонцаў нацыяй, асобнай ад іспанцаў.
У 2006 годзе ў Каталоніі прынялі новы аўтаномны статус, пашырыўшы фінансавую самастойнасць. У 2009–2010 гадах тут праходзілі неафіцыйныя апытаьні-рэферэндумы наконт незалежнасці. У 2012 годзе ў масавай маніфестацыі пад лозунгам «Каталонія — новая дзяржава Еўропы» ўзялі ўдзел больш за 1 мільён чалавек.
9 лістапада 2015 года парламент Каталоніі зацвердзіў рэзалюцыю аб стварэнні незалежнай рэспублікі. Але Канстытуцыйны суд Іспаніі прызнаў рэзалюцыю аб незалежнасці неканстытуцыйнай.
У верасні 2017 года парламент Каталоніі прыняў закон аб парадку выхаду са складу Іспаніі.
1 кастрычніка 2017 года ў Каталоніі прайшоў рэферэндум аб незалежнасці ад Іспаніі. Канстытуцыйны суд Іспаніі прызнаў яго незаконным. Па звестках мясцовых улад, яўка склала 42% і за незалежнасць выказалася 90% з іх.
Урад Іспаніі паспрабаваў сарваць галасаванне. На некаторых участках для разгону людзей ужываліся гумовыя кулі. Улады Каталоніі абвясцілі, што пацярпела больш за 800 чалавек.
10 кастрычніка ў парламенце Каталоніі была падпісана Дэклярацыя незалежнасці. Прэзідэнт Карлес Пучдэмон заклікаў Мадрыд да перамоў. На датэрміновых выбарах у парламент Каталоніі 21 снежня большасць па суме месцаў зноў атрымалі партыі, якія выступаюць за незалежнасць рэгіёна.
На выбарах 14 лютага 2021 года кааліцыя незалежніцкіх партый упершыню набрала больш за 50% галасоў.
NGC 3355
NGC 3355 (іншыя абазначэнні — ESO 501-80, MCG -4-26-1, IRAS10402-2340, PGC 31919) — спіральная галактыка (Sb) ў сузор’і Гідра.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Сельская гаспадарка Арменіі
Сельская гаспадарка Арменіі, у якой занята 36 % насельніцтва і ствараецца 15 % ВУП (2017) ды значная частка экспарту, развітая не дастаткова для самазабеспячэння харчаваннем. Дамінуе прыватная ўласнаць: у 2006 годзе 98 % вытворчасці сельскагаспадарчай прадукцыі забяспечылі сямейныя фермы. Да фактараў, што спрыяюць развіццю галіны, адносяцца ўрадлівыя вулканічныя глебы, да неспрыяльных — гарыстасць тэрыторыі і дэфіцыт увільгатнення ў летні перыяд — большасць зямель патрабуе штучнага арашэння.
Гісторыя
За савецкім часам сельская гаспадарка Арменіі была калектывізавана, механізавана і электрыфікавана; плошча ворыўных зямель пашырылася, дзякуючы стварэнню сістэмы арашальных каналаў. Асабліва значным ірыгацыйным праектам стаў Севана-Разданскі каскад (гады будаўніцтва 1937 – 1962). Тым не менш, працаўнікі сяла Армянскай ССР, як і іх сённяшнія спадкаемцы, не забяспечвалі ўнутраных патрэб краіны ў прадуктах харчавання, што завозіліся з саюзных рэспублік. У 1990 Арменія стала першай саюзнай рэспублікай, што прыняла закон аб прыватызацыі зямлі, і землі тут былі раздадзены ў прыватную ўласнасць хутчэй, чым на астатняй поставецкай прасторы. Гэта выклікала рост долі сельскага насельніцтва ў пачатку 1990-х ва ўмовах эканамічнай блакады і Карабахскай вайны, а таксама непаразуменні паміж новымі уласнікамі зямлі адзін з адным — з нагоды размеркавання сродкаў вытворчасці, а таксама з дзяржавай, якая працягвала кантраляваць вытворчасць электраэнергіі і гарачай вады. Пры гэтым Арменія стала адзінай дзяржавай СНД, дзе прыватызацыя пайшла на карысць сельскай гаспадарцы, прычым адразу ж. Да гонару армянскіх фермераў, да пачатку ХХІ стагоддзя яны, у адрозненні ад большасці сельскіх гаспадарак краін былога Саюза, здолелі захаваць парк трактароў, камбайнаў і іншых машын.
Раслінаводства
У сельскай гаспадарцы пераважае раслінаводства, нягледзячы на тое, што ворныя землі, сады і вінаграднікі займаюць усяго 16 % тэрыторыі. Асноўным раёнам земляробства з'яўляюцца Арарацкая даліна і даліна ракі Аракс. Вырошчваюцца збожжавыя (пшаніца, ячмень), гародніна, бульба, пладовыя культуры (персікі, грэцкія арэхі, айва, абрыкосы), вінаград (сталовыя і вінныя гатункі), дыні, кветкі. У даліне Аракса культываюцца гранаты, інжыр і аліўкі. Больш раннія вясна і лета дазваляюць армянскім аграрыям пастаўляць прадукцыю на рынкі паўночных краін у красавіку-чэрвені.
Жывёлагадоўля
У жывёлагадоўлі пераважае экстэнсіўная авечкагадоўля на засушлівых большай часткай года горных пашах, якія займаюць 56 % тэрыторыі краіны. Гадуюцца таксама козы, коні, буйная рагатая жывёла. У адрозненні ад раслінаводства, жывёлагадоўля не можа пахваліцца прыростам прадукцыі пасля набыцця краінай незалежнасці.
Рыбалоўства
Севан дае багата рыбы, асабліва знакамітая стронга, якая тут завецца ішханам.
Золата
Золата (Aurum) Au — хімічны элемент I групы перыядычнай сістэмы; атамны нумар 79. Бліскучы жоўты метал.
Фізічныя ўласцівасці
Чыстае золата — мяккі метал жоўтага колеру. Чырванаватае адценне некаторым вырабам з золата, напрыклад, манетам, надаюць прымешкі іншых металаў, у прыватнасці, медзі. У тонкіх плёнках золата прасвечвае зялёным. Золата валодае выключна высокай цеплаправоднасцю і нізкім электрычным супраціўленнем.
Золата — вельмі мяккі метал: цвёрдасць па шкале Моаса ~ 2.5, па Брынелю 220—250 Мпа (параўнальная з цвёрдасцю пазногця).
Золата з’яўляецца высокапластычным металам: яно можа быць пракавана ў пласцінкі таўшчынёй да ~ 0,1 мкм (сусальнае золата). Золата можа быць выцягнута ў дрот з лінейнай шчыльнасцю да 500 м/г.
Тэмпература плаўлення золата складае 1064 °C. Шчыльнасць вадкага золата менш, чым цвёрдага, і складае 17 г/см³ пры тэмпературы плаўлення. Вадкае золата даволі лятучае, і актыўна выпарваецца задоўга да тэмпературы кіпення.
Хімічныя ўласцівасці
Золата — самы інертны метал, які стаіць у шэрагу напружанняў правей за ўсе іншыя металы. Пры звычайных умовах яно не ўзаемадзейнічае з большасцю кіслот і не ўтварае аксідаў, дзякуючы чаму было аднесена да высакародных металаў, у адрозненне ад звычайных металаў, якія разбураюцца пад дзеяннем навакольнага асяроддзя. Затым была адкрыта здольнасць царскай гарэлкі раствараць золата, што абвергла меркаванне аб яго хімічнай інертнасці.
Найбольш устойлівая ступень акіслення золата ў злучэннях +3, у гэтай ступені акіслення яно лёгка ўтварае з адназараднымі аніёнамі (F−, Cl−. CN−) ўстойлівыя плоскія квадратныя комплексы [AuX4]−. Адносна ўстойлівымі таксама з’яўляюцца злучэнні са ступенню акіслення+1, якія даюць лінейныя комплексы [AuX2]−. Доўгі час існавала меркаванне, што +3 — вышэйшая з магчымых ступеняў акіслення золата, аднак, выкарыстоўваючы дыфтарыд крыптону, удалося атрымаць злучэнні Au+5 (фтарыд AuF5, солі комплексу [AuF6]−). Злучэнні золата(V) з’яўляюцца стабільнымі толькі са фторам; мацнейшыя акісляльнікі.
Пры ўзаемадзеянні атамарнага фтору з пентафтарыдам золата былі атрыманы лятучыя фтарыды золата (VI) і (VII): AuF6 і AuF7. Яны надзычай няўстойлівыя, асабліва AuF6, які дысмутыруе з утварэннем AuF5 і AuF7.
Ступень акіслення +2 для золата неўласціва, у рэчывах, у якіх яна фармальна роўная 2, палова золата, як правіла, акіслена до +1, а палова — да +3, напрыклад, правільнай іоннай формулай сульфата золата(II) AuSO4 будзе не Au2+(SO4)2−, а Au1+Au3+(SO4)2−2, аднак знойдзены комплексы, у якіх золата ўсё ж мае ступень акіслення +2.
Існуюць злучэнні золата са ступенню акіслення −1, якія называюцца аўрыдамі. Напрыклад, CsAu (аўрыд цезію), Na3Au (аўрыд натрыю).
Прыродныя крыніцы
Малая доля ў складзе зямной кары (74-е месца сярод іншых элементаў), надзвычай рассеяны элемент. Здабываецца амаль у 50 краінах свету, асноўныя запасы — у Расіі, ПАР, Канадзе, ЗША, Аўстраліі. Кітай займае першае месца ў свеце па аб’ёмах здабычы і спажывання золата, а па разведаных запасах саступае толькі ПАР.
Шынная вуліца (Бабруйск)
Шынная вуліца (Шинная улица) — вуліца ў паўночнай частцы Бабруйска.
Браян Дэйвід Джозефсан
Браян Дэйвід Джозефсан (англ.: Brian David Josephson;, , Уэльс, Вялікабрытанія) — англійскі фізік, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіцы (1973).
Хуан Хасэ Ібарэчэ
Хуан Хасэ Ібарэчэ (Juan José Ibarretxe Markuartu; нар., Льёдыа) — баскскі палітык, па адукацыі і прафесіі эканаміст, нефармальны лідар Баскскай нацыяналістычнай партыі (EAJ-PNV). Паслядоўна дамагаецца незалежнасці Краіны Баскаў. Прэзідэнт («леендакары», баск. Lehendakari) аўтаномнай Краіны Баскаў у складзе Іспаніі з 2 студзеня 1999 па 7 мая 2009.
У верасні 2003 года Ібарэчэ выступіў з планам ператварэння Краіны Баскаў у «свабодна далучаную» да Іспаніі дзяржаву, якая самастойна павінна вырашаць пытанні эканамічнага і сацыяльнага развіцця. Згодна з планам, такая дзяржава павінна валодаць уласнай судовай сістэмай і мець прадстаўніцтвы за мяжой.
Касмічны цэнтр імя Ліндана Джонсана
Касмічны цэнтр імя Ліндана Джонсана (The Lyndon B. Johnson Space Center, JSC) — цэнтр NASA па распрацоўцы пілатуемых касмічных караблёў, навучанню астранаўтаў і падрыхтоўцы пілатуемых касмічных палётаў, цэнтр кіравання і кантролю за касмічнымі палётамі. Цэнтр уяўляе сабой комплекс са 100 будынкаў на тэрыторыі плошчай 656 гектараў на паўднёвы ўсход ад Х’юстана. У цэнтры праходзяць падрыхтоўку як астранаўты ЗША, так і астранаўты краін-партнёраў. Першапачаткова цэнтр зваўся «Цэнтр пілатуемых касмічных палётаў» (Manned Spacecraft Center) і быў пабудаваны ў 1963 годзе на зямлі, перададзенай кампаніямі Humble Oil і Refining Company Універсітэту Райса пры ўмове, што той выступіць у ролі часовага пасродніка і прапануе гэтыя землі NASA, што ўніверсітэт і зрабіў у 1960 годзе. 19 лютага 1973 года цэнтр быў пераназваны ў гонар экс-прэзідэнта ЗША, выхадца Тэхаса, Ліндана Джонсана.
NGC 3356
NGC 3356 (іншыя абазначэнні — UGC 5852, MCG 1-28-4, ZWG 38.5, VV 529, PGC 32021) — галактыка ў сузор’і Леў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Вуліца Куйбышава (Мінск)
Вуліца Куйбышава (гістарычныя назвы: Плябанская, Шырокая— да 1961 года) — вуліца ў Цэнтральным і Савецкім раёнах Мінска. Названа ў гонар Валяр’яна Уладзіміравіча Куйбышава (1888—1935), савецкага партыйнага і дзяржаўнага дзеяча.
Пачынаецца ад вуліцы Янкі Купалы і заканчаецца на скрыжаванні з вуліцай Сурганава.
Дэнацыфікацыя
Дэнацыфікацыя (Entnazifizierung) — люстрацыя, комплекс мерапрыемстваў, скіраваных на ачышчэнне пасляваеннага нямецкага і аўстрыйскага грамадства, культуры, прэсы, эканомікі, адукацыі, юрыспрудэнцыі і палітыкі ад уплыву нацысцкай ідэалогіі. Дэнацыфікацыя праводзілася па ініцыятыве саюзнікаў па антыгітлераўскай кааліцыі пасля перамогі над нацысцкай Германіяй і засноўвалася на рашэннях Патсдамскай канферэнцыі.
У студзені 1946 года Кантрольны савет - сумесны орган СССР, ЗША, Вялікабрытаніі і Францыі, створаны для ажыццяўлення вярхоўнай ўлады ў Германіі, - прыняў шэраг законаў, у якіх вызначыў кола асоб, якія падпадалі пад дэнацыфікацыю, і зацвердзіў стварэнне спецыяльных судовых органаў для разгляду іх спраў.
Люстрацыя
Люстрацыя (ад lustratio — ачышчэнне з дапамогай ахвярапрынашэнняў) — від палітычнай цэнзуры, практыка, якая складаецца ў заканадаўчым абмежаванні правоў некаторых катэгорый асоб (вылучаюцца па прафесійных, партыйных, рэлігійных ці іншых прыкметах) на:
Берхану Джула
Берхану Джула Гелалча (ብርሃኑ ጁላ) — эфіопскі ваенны дзеяч, фельдмаршал.
Біяграфія
Нарадзіўся ў сям’і этнічных арома.
21 лістапада 2014 года Генеральным сакратаром ААН Пан Гі Мунам быў прызначаны камандуючым Часовымі сіламі бяспекі Арганізацыі Аб’яднаных Нацый у Аб’ее (ЮНІСФА). 9 снежня 2015 года Берхану павышаны да генерал-лейтэнанта. 15 студзеня 2016 года скончыўся яго тэрмін паўнамоцтваў на пасадзе кіраўніка ЮНІСФА. Замест Берхану прызначаны генерал-маёр Хасен Эбрахім Муса.
4 лістапада 2020 года прызначаны кіраўніком Генштаба Узброеных сіл Эфіопіі. Як раз у гэты дзень разгараецца ўзброены канфлікт у рэгіёне Тыграй і Берхану ўдзельнічае ў ажыццяўленні кіраўніцтва ўрадавай арміі падчас баявых дзеянняў з паўстанцамі НФВТ.
8 студзеня 2022 года Берхану выраблены ў фельдмаршалы.
Васькавіцкі сельсавет
Ва́ськавіцкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Слаўгарадскага раёна Магілёўскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок (да 2010 года вёска) Папоўка.
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (16 населеных пунктаў) — 1725 чалавек, з іх 95,2 % — беларусы, 2,7 % — рускія, 0,9 % — украінцы, 0,6 % — азербайджанцы. Станам на 2011 год у сельсавеце налічвалася 704 двары, 1314 жыхароў.
Тоцемскі раён
Тоцемскі раён (Тотемский район) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ва ўсходняй частцы Валагодскай вобласці ў Расіі. Адміністрацыйным цэнтрам з’яўляецца горад Тоцьма.
Геаграфія
Тоцемскі раён мяжуе з Междурэчанскім, Сокальскім, Сямжанскім, Верхаважскім, Тарнагскім, Нюксенскім, Гразавецкім і Бабушкінскім раёнамі, а таксама з Кастрамской вобласцю на поўдні. Плошча раёна складае 8195,98 км², што дае магчымасць раёну знаходзіцца на трэцім радку паводле плошчы тэрыторыі ў вобласці.
Гісторыя
Тоцемскі раён быў утвораны ў 1929 годзе ў адпаведнасці з пастановай УЦВК.
Насельніцтва
Насельніцтва раёна станам на 2017 год складала 22 751 чалавек.
Універсітэт Краіны Баскаў
Універсітэт Краіны Баскаў (Universidad del Pais Vasco, Euskal Herriko Unibertsitatea) — адзіны дзяржаўны ўніверсітэт у Краіне Баскаў, аўтаномнай супольнасці на поўначы Іспаніі. Заснаваны ў 1980 годзе. Мае аддзяленні ў трох яго правінцыях: кампус Біская, кампус Гіпускаа і кампус у правінцыі Алава. Універсітэт з’яўляецца асноўным навукова-даследчай установай у Краіне Баскаў, якія ажыццяўляюць 70 % асноўных даследаванняў у аўтаномным супольнасці.
Сімвалы
Дэвізам універсітэта з’яўляецца радок на баскскай мове з верша «Гернікскае дрэва»: Eman ta zabal zazu («Давай і распаўсюджваць»). Герніка з’яўляецца гімнам баскаў з XIX стагоддзя. На лагатыпе ўніверсітэта намаляваны гернікскі дуб, які сімвалізуе свабоду баскаў, работы скульптара Эдуарда Чыльіды.
Уд
Знешні выгляд
Уд складаецца з двух асноўных элементаў — корпуса, які нагадвае палову грушы, і доўгага грыфа, увянчанага галоўкай. У залежнасці ад традыцыі той ці іншай краіны выкарыстоўваецца ад двух да сямі струн. У нашы дні прынята адрозніваць арабскую (егіпецкую, іракскую, сірыйскую) і турэцкую форму уда. Арабскі уд большы па памерах, чым турэцкі, мае глыбокі гук.
Гісторыя
Уд — старажытны музычны інструмент. Дакладнае месца яго вынаходніцтва невядома. Сцвярджаюць, што ён выкарыстоўваўся ўжо ў Старажытным Егіпце і Месапатаміі або быў прынесены ў краіны Блізкага Усходу цюркскімі народамі. Аднак яго шырокае распаўсюджванне пачалося толькі ў перыяд позняга сярэднявечча.
Фёдар Якаўлевіч Акаліта
Фёдар Якаўлевіч Акаліта (27 верасня 1916, с. Харліеўка, цяпер Папільнянскі раён, Жытомірская вобласць — 7 верасня 1966) — беларускі савецкі супрацоўнік крымінальнага вышуку, палкоўнік міліцыі, оперупаўнаважаны. Начальнік Клімавіцкага раённага аддзялення МУС (з 1953); начальнік аддзела кадраў кіравання міліцыі УМУС Магілёўскай вобласці (з 1954); начальнік аддзела крымінальнага вышуку УУС Магілёўскага аблвыканкама (з 1957).
Біяграфія
Нарадзіўся ў сяле Харліеўка ва Украіне (цяпер Папільнянскі раён, Жытомірская вобласць) ў сялянскай сям’і. Пакінуў родны дом, калі яму не было яшчэ і 16-ці гадоў. Пачаў працоўную дзейнасць слесарам на заводзе імя Арджанікідзэ, потым працаваў машыністам электравоза шахты імя Румянцава ў Данбасе. У 1934 годзе скончыў Янакіеўскі рабфак, працаваў слесарам у газасілавым цэху.
У 1937 годзе прызваны ў Чырвоную Армію, праходзіў службу ў 19-м кавалерыйскім палку войскаў НКУС. Са снежня 1937 па красавік 1939 гг. курсант палкавой школы 123-га артылерыйскага палка. З красавіка 1939 па студзень 1940 — камандзір узвода 19-га кавалерыйскага палка войскаў НКУС.
У 1940—1941 гг. вучыўся ў Ташкенцкай міжкраявой школе НКДБ, затым быў оперупаўнаважаным асобым аддзела асобнага батальёна. З кастрычніка 1945 года — старэйшым оперупаўнаважаным аддзела контрразведкі «Смерш» 8-й гвардзейскай танкавай арміі.
У ліпені 1946 года Фёдар Якаўлевіч для праходжання далейшай службы быў пераведзены на працу ў тэрытарыяльныя органы МУС і прызначаны начальнікам Крычаўскага райаддзялення МУС Магілёўскай вобласці. За перыяд працы паказаў сябе са станоўчага боку. Акаліта прыклаў шмат высілкаў, каб наладзіць працу. Па паказчыках працы па барацьбе з крымінальнай злачыннасцю раён стаў перадавым у вобласці. Пад кіраўніцтвам Акаліты была праведзена вялікая праца ў справе арганізацыі груп аховы грамадскага парадку на сяле. Такія групы былі створаны ў кожным населеным пункце раёна і затрымалі вялікую колькасць злачынцаў. Акаліта асабіста ліквідаваў дзве злачынныя групы.
У 1948 годзе капітана Акаліту ў парадку прасоўвання па службе прызначылі начальнікам Горацкага райаддзялення МУС Магілёўскай вобласці. У 1949 годзе ў параўнанні з мінулым годам крымінальная злачыннасць у раёне рэзка знізілася, раскрывальнасць злачынстваў складала 80 %.
Пасля скасавання райапаратаў МУС у 1950 годзе Фёдара Акаліту прызначылі начальнікам Асобай інспекцыі УМУС Магілёўскай вобласці. У той жа час ён скончыў завочнае аддзяленне Мінскай афіцэрскай школы МУС СССР, праз год — курсы перападрыхтоўкі кіруючага складу органаў МУС пры Вышэйшай школе МУС СССР.
У жніўні 1953 года Бюро Магілёўскага абласнога камітэта КПБ зацвердзіла маёра Акаліту на пасаду начальніка Клімавіцкага райаддзялення МУС. У красавіку 1954 года яго прызначылі начальнікам аддзела кадраў Упраўлення міліцыі УМУС Магілёўскай вобласці. Праз чатыры месяцы яго прызначылі на пасаду намесніка начальніка Упраўлення міліцыі УМУС Магілёўскай вобласці.
Са студзеня 1957 года ў сувязі са скасаваннем пасады ўзначаліў аддзел крымінальнага вышуку УУС Магілёўскага аблвыканкама. З прыходам новага начальніка павялічылася раскрывальнасць злачынстваў. Пры непасрэдным удзеле начальніка аддзела крымінальнага вышуку ў 1964 годзе раскрыты буйны крадзеж матэрыяльных каштоўнасцей на суму 13,5 тысяч рублёў са Шклоўскага ўнівермага, выяўлена і арыштавана група небяспечных злачынцаў-рэцыдывістаў, якія здзейснілі чатыры крадзяжы з крам. Таксама пры яго асабістым удзеле ў 1964—1965 гг. было раскрыта 15 крымінальных злачынстваў.
У 1966 годзе на тэрыторыі шэрагу раёнаў вобласці з сярэдзіны лета здзяйсняліся пранікненні ў паштовыя аддзяленні. Банда злачынцаў узломвала завалы ў сховішчах і шафах, выкрадала зброю, грошы, аблігацыі і іншыя каштоўнасці. Для іх затрымання было задзейнічана шмат супрацоўнікаў міліцыі. У тых паштовых аддзяленнях, што яшчэ не падвергліся абрабаванню, арганізоўваліся засады. Аператыўную групу па раскрыцці гэтага злачынства ўзначаліў Фёдар Акаліта.
Сям’я
У 1946 годзе прыехаў у адпачынак дадому, дзе пазнаёміўся з 18-гадовай Галінай. Хутка яны ажаніліся, у пары нарадзілася дачка Валянціна, а праз два гады — Вера.
Узнагароды
Узнагароджаны ордэнам Айчыннай вайны II ступені, двума ордэнамі Чырвонай Зоркі, медалямі «За адвагу», «За абарону Масквы», «За ўзяцце Кёнігсберга», «За перамогу над Германіяй», «За баявыя заслугі», «За бездакорную службу» першай ступені, нагрудным знакам «Заслужаны работнік МУС».
Памяць
У 1995 годзе УУС Магілёўскага аблвыканкама быў заснаваны пераходны Ганаровы прыз імя Фёдара Якаўлевіча Акаліты. Спачатку яго ўручалі службе міліцыі, якая па выніках паўгоддзя-года апярэджвала ўсіх у раскрыцці злачынстваў, але праз тры гады было прынята рашэнне ўзнагароджваць ім пэўных супрацоўнікаў.
Уле-Эйнар Б’ёрндален
Уле-Эйнар Б’ёрндален (Ole Einar Bjørndalen; нар., горад Драмен, фюльке Бускеруд, Нарвегія) — выбітны нарвежскі біятланіст і лыжнік. Самы тытулаваны біятланіст у гісторыі Алімпійскіх гульняў (8 залатых узнагарод), чэмпіянатаў свету (20 перамог) і Кубкаў свету (6 перамог у агульным заліку),
Чатыры з чатырох магчымых перамог атрымаў Уле-Эйнар у біятлоне на зімовых Алімпійскіх гульнях 2002 года ў Солт-Лейк-Сіці і стаў адзіным у свеце абсалютным алімпійскім чэмпіёнам па біятлоне. Б’ёрндален атрымаў 96 перамог у біятлоне і лыжных гонках на этапах Кубка свету (95 і 1 адпаведна), і па гэтым паказчыку ён займае другое месца сярод усіх спартсменаў зімовых відаў спорту.
Яму належыць рэкорд па ліку перамог на этапах Кубку свету па біятлоне (95). Б’ёрндален з’яўляецца самым тытулаваным біятланістам ў гісторыі Алімпійскіх гульняў (8-4-1) і чэмпіянатаў свету (20-14-11).
З верасня 2019 года Уле Эйнар Б’ёрндален заняў пасаду галоўнага трэнера зборнай Кітая, а Дар’я Домрачава будзе рыхтаваць жаночую каманду.
Бяляева (Смаленская вобласць)
Бяляева — вёска ў Смаленскай вобласці Расіі, у Веліжскім раёне. Размешчана на правым беразе ракі Заходняя Дзвіна ў паўночна-заходняй частцы вобласці за 12 км на паўднёвы-захад ад Веліжа на аўтадарозе Р131 Веліж — Сянькова — мяжа з Беларуссю (на Віцебск). Насельніцтва — 197 жыхароў (2007 год). Адміністрацыйны цэнтр Бяляеўскага сельскага паселішча
Сацыял-дэмакратычная партыя Швейцарыі
Сацыял-дэмакратычная партыя Швейцарыі (Sozialdemokratische Partei der Schweiz, SP; Partida Socialdemocrata de la Svizra), таксама вядомая як Сацыялістычная партыя Швейцарыі (Parti socialiste suisse, PS; Partito Socialista Svizzero) — палітычная партыя ў Швейцарыі. На федэральных выбарах 2019 года заняла другое месца па колькаці атрыманых галасоў.
Лабко
Лабко — прозвішча
Вядомыя носьбіты:
Аляксандр Мікалаевіч Якаўлеў
Аляксандр Мікалаевіч Якаўлеў (Алекса́ндр Никола́евич Я́ковлев;, в. Каралёва, Яраслаўская губерня — , ) — савецкі і расійскі палітычны дзеяч, публіцыст, навуковец-амерыканіст, акадэмік РАН, адзін з галоўных ідэолагаў, «архітэктараў» перабудовы.
Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. Член Камуністычнай партыі з 1944 па жнівень 1991 года, член і сакратар ЦК КПСС (1986—1990), член Палітбюро ЦК КПСС (1987—1990). У 1995—2000 гадах Старшыня Расійскай партыі сацыяльнай дэмакратыі.
Юрген Клінсман
Юрген Клінсман (Jürgen Klinsmann; нар. ) — нямецкі футбаліст (нападнік) і трэнер. Чэмпіён свету 1990 у складзе нацыянальнай зборнай ФРГ. З 2004 года па 2006 год — галоўны трэнер нацыянальнай зборнай Германіі. За колер сваіх валасоў і здольнасць забіваць галы ён атрымаў мянушку «Залаты бамбардзір».
У цяперашні час працуе галоўным трэнерам нацыянальнай зборнай Паўднёвай Карэі.
Бійск
Бійск (Бийск) — горад (з 1782) у Расіі, у складзе Бійскага раёна Алтайскага края. Насельніцтва 224,5 тыс. чал. (2006). Размешчаны ў паўднёва-усходняй частцы Алтайскага края на рацэ Бія, недалёка ад яе зліцця з ракой Катунь, на паўднёва-заходнім схіле Бійска-Чумышскага ўзвышша. Большай часткай ляжыць на вузкай лугавой правай тэрасе Біі і схіле нагорнага лёсавага плато. Частка горада размешчана на левым нізінным беразе, прымыкаючы да хваёвых бароў.
Джон Пол Джонс (адмірал)
Джон Пол Джонс (англ. John Paul Jones; пры нараджэнні Джон Пол, пасля падпісваўся Пол Джонс, падчас службы на расійскім флоце значыўся Павел Джонес;, , Шатландыя — , , Францыя) — шатландскі марак, які служыў у Вялікабрытаніі, ЗША і Расіі. Найбольш вядомы ўдзелам у Вайне за незалежнасць ЗША.
NGC 3357
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Сезон 2017 ФК Шахцёр Салігорск
У 2017 годзе футбольны клуб «Шахцёр» з Салігорска прымаў удзел у чатырох афіцыйных турнірах:
Ігракі
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
1 Футбаліст пакінуў «Шахцёр» (яго нумар можа быць перададзены іншаму іграку)
Прыйшлі ў клуб
* З арэнды ** У арэнду
Пакінулі клуб
* З арэнды ** У арэнду
Ларыса Віктараўна Скрыпава
Ларыса Віктараўна Скры́пава (Лариса Викторовна Скрипова; нар., Кызыл) — вучоны ў галіне паразіталогіі, доктар біялагічных навук (1997), прафесар.
Біяграфія
Нарадзілася ў горадзе Кызыл (Рэспубліка Тыва, Расія). Скончыла Кызыльскі дзяржаўны ўніверсітэт у 1973 годзе. З 1986 года працуе ў Беларускім навукова-даследчым інстытуце эптдэміялогіі і мікрабіялогіі (сучасны РНПЦ эпідэміялогіі і мікрабіялогіі). У 2017—2022 гадах з’яўляецца членам яго савета па абароне доктарскіх і кандыдацкіх дысертацый.
Навуковая дзейнасць
Аўтар навуковых прац па праблемах паразіталогіі і празітычных захворванняў. Мае патэнты на вынаходствы.
Сярод апублікаванага:
Сезон 2017 ФК Шахцёр Салігорск
Пакінулі клуб
* У арэнду
Междурэчанскі раён (Валагодская вобласць)
Междурэчанскі раён (Междуреченский район) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на поўдні Валагодскай вобласці ў Расіі. Адміністрацыйным цэнтрам з’яўляецца вёска Шуйскае.
Геаграфія
Междурэчанскі раён мяжуе з Валагодскім, Сокальскім, Тоцемскім і Гразавецкім раёнамі, а таксама з Кастрамской вобласцю на поўдні. Плошча раёна складае 3624 км².
Гісторыя
Междурэчанскі раён быў утвораны пад назвай Шуйскі раён у 1929 годзе ў адпаведнасці з пастановай УЦВК. 3 студзеня 1931 года быў пераназваны ў Междурэчанскі раён.
Насельніцтва
Насельніцтва раёна станам на 2017 год складала 5533 чалавек.
Усавіч
Усавіч — (ウサビッチ) — кароткаметражны анімацыйны серыял аб прыгодах двух савецкіх зайцаў-крымінальнікаў. Здымаецца з 2006 года на студыі Kanaban Graphics па замове MTV Japan. На момант 2015 года, у эфір выйшла шэсць сезонаў. Уяўляе сабой абсурдысцкі постмадэрн, у якім сюжэт і мастацкі складнік сыходзяць на другі план як вобраз фантасмагарычнай раздробненай рэальнасці. Персанажы размаўляюць часткова на ламанай рускай мове.
Завадскэ (Цярнопальская вобласць)
Завадскэ (Заводське) — пасёлак гарадскога тыпу ў Чарткіўскім раёне Цярнопальскай вобласці Украіны. Цэнтр тэрытарыяльнай грамады.
Патсдамская дэкларацыя (1945)
Патсдамская дэкларацыя — апублікаваная 26 ліпеня 1945 года ў рамках Патсдамскай канферэнцыі сумесная дэкларацыя ад імя ўрадаў Вялікабрытаніі, ЗША і Кітая. Патрабавала безумоўнай капітуляцыі Японіі ў Другой сусветнай вайне з пагрозай наступнай бамбардзіроўкі ў выпадку адмовы і фармулявала асноўныя прынцыпы мірнага ўрэгулявання.
Завадскэ (Цярнопальская вобласць)
Агульная характарыстыка
Першыя дамы з’явіліся тут у 1977 г. Паселішча было пабудавана на месцы хутара Ліпнікі (ці Лыпныкы ) адначасова з будаўніцтвам Чарткіўскага цукровага завода. Указам Прэзідыума Вярхоўнага савета СССР ад 2 ліпеня 1981 г. новазбудаванаму населенаму пункту была прысвоена назва Завадскэ (Заводское). 28 ліпеня 1981 г. рашэннем Цярнопальскага абласнога савета паселишча было аднесена да катэгорыі пасёлкаў гарадскога тыпу.
Патсдамская дэкларацыя (1945)
28 ліпеня японскі ўрад адхіліла патрабаванні Патсдамскай дэкларацыі. 8 жніўня да Патсдамскай дэкларацыі далучыўся СССР і абвясціў Японіі вайну. 6 і 9 жніўня ядзернай бамбардзіроўцы з боку ЗША падвяргаюцца японскія горада Хірасіма і Нагасакі. 8 жніўня пачалася наземная аперацыя Савецкага Саюза. 14 жніўня Японія прыняла ўмовы Патсдамскай дэкларацыі; 2 верасня 1945 года быў падпісаны акт аб капітуляцыі Японіі.
Завадскэ (Цярнопальская вобласць)
Агульная характарыстыка
Другі па колькасці жыхароў населены пункт у раёне, размешчаны ў цэнтры раёна за 4 км ад раённага цэнтра і за 2 км ад бліжэйшай чыгуначнай станцыі Шманькіўчыкы. Ад верасня 2015 г. пасёлак — цэнтр пасялковай аб’яднанай тэрытарыяльнай грамады.
Праз пасёлак пралягае аўтамабільны шлях Бучач — Чарткіў — Скала-Падзільская, адкуль па дарозе Р24 можна дабрацца да Камянца-Падольскага.
У пасёлку ёсць дзве царквы — Святога апостала Андрэя Першазванага (ПЦУ) і Спаслання Святога Духа (УГКЦ).
Сіманета Самаруга
Сіманета Самаруга (Simonetta Sommaruga; ) — швейцарская дзяржаўная і палітычная дзяячка, прадстаўніца Сацыял-дэмакратычнай партыі. Член Федэральнага савета, віцэ-прэзідэнт Швейцарыі ў 2014 і 2019, прэзідэнт у 2015 і 2020.
Андалусія
Андалусія (Andalucía [andaluθia], Vandalitia, у беларускай традыцыі сустракаецца варыянт Андалузія) — іспанская аўтаномная супольнасць, якая складаецца з васьмі правінцый: Альмерыі, Кадыс, Кардовы, Гранады, Уэльвы, Хаэна, Малагі і Севільі. Яе сталіцай з'яўляецца Севілья. Андалусія знаходзіцца на паўднёва-заходнім ўскрайку Еўропы, на поўдні абмываецца Гібралтарскім пралівам і Міжземным морам, на захадзе мяжуе з Партугаліяй і Атлантычным акіянам. Унутры Іспаніі на поўначы Андалусія мяжуе з Эстрэмадурай і Кастылія — Ла Манчай, на ўсходзе з Мурсіяй.
NGC 3358
NGC 3358 (іншыя абазначэнні — ESO 376-17, MCG -6-24-9, IRAS10412-3609, PGC 31974) — галактыка ў сузор’і Насос.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Гарняк (Алтайскі край)
Гарняк (Горняк) — горад (з 1969) у Расіі, адміністрацыйны цэнтр Локцеўскага раёна Алтайскага края. Насельніцтва 15,6 тыс. чал. (2006). Заснаваны ў 1942 годзе.
Горад размешчаны на паўднёвым захадзе Алтайскага края на рацэ Залатуха (прыток Алея), за 360 км ад Барнаула недалёка ад мяжы з Казахстанам. Праз горад праходзіць чыгуначная лінія Локаць — Усць-Каменагорск — Рыдэр.
Аснова эканомікі горада — здабыча і ўзбагачэнне поліметалічных руд. Найбуйнае прадпрыемства горада — Алтайскі горна-абагачальны камбінат, які займаецца здабычай і ўзбагачэннем руды, вытворчасцю медзі, цынку, свінцу, олава, алюмінія. У горадзе знаходзяцца Алтайскае шахтабудаўнічае ўпраўленне, Невераўская драбнільна-сартавальная фабрыка, заводы вапнавы, хлебны і малочны, швейная фабрыка.
Людзі на балоце (альбом)
«Людзі на балоце» ― дэбютны студыйны альбом рок-гурта «Людзі на балоце», які быў выдадзены ў 2012 годзе.
Гісторыя стварэння
Альбом быў прэзентаваны на партале «Тузін Гітоў» 10 кастрычніка 2012 года. Калекцыйны CD-варыянт распаўсюджваўся на канцэртах гурта.
Крытыка
Музычны крытык Сяргей Будкін лічыць, што ўсе творы альбома выдатна слухаюцца і ў адрыве ад канкрэтнага гістарычнага кантэксту, а некаторыя з іх вартыя таго, каб стаць застольнымі і прыйсці на змену абсалютна чужым для беларускай традыцыі спевам:
Музычны журналіст Зміцер Падбярэзскі адзначае, што праграма здаровая па духу і абсалютна жывая, але мае недахопы:
Вуліца Чкалава (Баранавічы)
Вуліца Чкалава (улица Чкалова) — вуліца ў цэнтральнай частцы Баранавічаў.
Узвоз
Узвоз — вёска ў Веліжскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Сіцькаўскага сельскага паселішча. Насельніцтва — 77 жыхароў (2007 год).
Размешчана ў паўночна-заходняй частцы вобласці за 3 км на паўночны ўсход ад Веліжа, за 5 км на поўнач ад аўтадарогі Р133 Смаленск — Невель, на беразе ракі Заходняя Дзвіна. За 82 км на поўдзень ад вёскі размешчана чыгуначная станцыя Рудня на лініі Смаленск — Віцебск.
Вуліца Веры Харужай (Мінск)
Вуліца Веры Харужай — вуліца ў Савецкім і Цэнтральным раёнах Мінска. Названа ў гонар Веры Захараўны Харужай (1903—1942), удзельніцы вызваленчага руху ў Заходняй Беларусі, аднаго з арганізатараў антыфашысцкага падполля ў Віцебску.
Перасячэнні
Ідзе ад плошчы Якуба Коласа. Перасякаецца з вуліцамі:
Славутыя жыхары
У доме № 48 па вул. В. Харужай у 1967—1973 гг. жыў Уладзімір Караткевіч. Таксама пэўны час на гэтай вуліцы жылі паэты Анатоль Вярцінскі і Алесь Разанаў, мовазнавец Зміцер Саўка.
Лех Качыньскі
Ле́х Алекса́ндэр Качы́ньскі (Lech Aleksander Kaczyński;  — ) — прэзідэнт Польшчы ў 2005—2010 гадах. З 1992 па 1995 год быў кіраўніком Вярхоўнай кантрольнай палаты, з 2000 да 2001 года быў міністрам юстыцыі ў кабінеце Ежы Бузека, з 2002 да 2005 года быў мэрам Варшавы. Лех Качыньскі быў адным са стваральнікаў польскай партыі «Права і справядлівасць» і яе першым кіраўніком. Качыньскі з’яўляўся доктарам юрыдычных навук, прафесарам Гданьскага ўніверсітэта і ўніверсітэта кардынала Стэфана Вышынскага, спецыялістам у галіне працоўнага права. Сын Раймунда і Ядвігі з Ясевічаў. Меў брата-блізнюка Яраслава Качыньскага.
Адукацыя
У дзяцінстве Лех Качыньскі наведваў XLI агульнаадукацыйны ліцэй імя Яўхіма Лялевеля ў Варшаве, скончыў XXXIX агульнаадукацыйны ліцэй імя Польскай авіяцыі ў Белянах (раён Варшавы) у 1967 годзе. З 1967 да 1971 года вучыўся ў Варшаўскім універсітэце на факультэце Права і Адміністрацыі. З 1971 да 1997 года працаваў навуковым супрацоўнікам на кафедры працоўнага права Гданьскага ўніверсітэта. У 1980 годзе абараніў дысертацыю і атрымаў ступень доктара права ў Гданьскім універсітэце. Быў надзвычайным прафесарам Гданьскага ўніверсітэта з 1996 да 1999 года, а з 1999 года — Універсітэта кардынала Стэфана Вышынскага.
Дэмакратычная апазіцыя
У 1968 годзе браў удзел у палітычным крызісе сакавіка 1968 года. У 1971 годзе пераехаў у Гданьск. Восенню 1977 года, з дапамогай брата Яраслава, узяў удзел у дзейнасці Бюро Інтэрвенцыі Камітэта Грамадскай Самаабароны. Чытаў лекцыі працоўнага права для рабочых. З 1978 года дзейнічаў у Свабодных прафсаюзных саюзах Узбярэжжа. У 1978—1980 гадах разам з Яаннай і Анджэем Гвяздамі чытаў лекцыі працоўнага права і гісторыі Польшчы для рабочых. Адначасова пісаў артыкулы ў незалежную газету «Рабочы Узбярэжжа» і распаўсюджваў сярод рабочых газету «Рабочы». У жніўні 1980 года быў дарадцам Забастовачнага камітэта ў Гданьскай верфі.
У 1981 годзе быў дэлегатам гданьскага філіяла «Салідарнасці» на І Нацыянальным З’ездзе Дэлегатаў прафесійнага саюза, дзе быў выбраны членам праграмнага камітэта. Браў удзел у перамовах з Польскай аб’яднанай рабочай партыяй.
Падчас вайсковага становішча быў інтэрнаваны ў са снежня 1981 да кастрычніка 1982 года. З 1983 года браў удзел у пасяджэннях Часовай Каардынацыйнай Камісіі.
З 1987 да 1989 года быў сакратаром Нацыянальнага Камітэта «Салідарнасці». З 1985 года ўвайшоў у склад рэгіянальнай Рады дапамогі палітычным вязням у Гданьску.
З красавіка 1989 года быў удзельнікам Прэзідыума Нацыянальнай Выканаўчай Камісіі «Салідарнасці».
Палітычная дзейнасць у 1990-х гадах
У маі 1990 года быў выбраны першым віцэ-прэзідэнтам Нацыянальнай Камісіі «Салідарнасці». Падаў у адстаўку пасля прайгранай барацьбы Марыяну Краклеўскаму за пасаду кіраўніка «Салідарнасці» у лютым 1991 года.
З 12 красавіка 1991 да 31 кастрычніка 1991 года займаў пасаду міністра стану ў канцылярыі Леха Валенсы. Падаў у адстаўку з пасады пасля канфлікту з Лехам Валенсам і прэм’ер-міністрам Мячыславам Вахоўскім.
У 1992—1995 гадах быў кіраўніком Вярхоўнай кантрольнай палаты.
Быў кандыдатам у прэзідэнты Польшчы на выбарах 1995 года, але зняў сваю кандыдатуру яшчэ да першага тура 30 кастрычніка, і абяцаў падтрымаць любога, хто зможа перамагчы Леха Валенсу.
Палітычная дзейнасць у 2000-х гадах
У 2000—2001 гадах быў міністрам юстыцыі. Разам з братам Яраславам быў адным з заснавальнікаў і актыўным удзельнікам кансерватыўнай партыі «Права і справядлівасць». З 18 лістапада 2002 года да 22 снежня 2005 года Лех Качыньскі быў мэрам Варшавы. На выбарах у першым туры атрымаў 49,58% галасоў, а ў другім 70,54% галасоў выбаршчыкаў. Падаў у адстаўку 22 снежня 2005 года, але адстаўка была прынята толькі 8 лютага 2006 года.
У сакавіку 2005 года Лех Качыньскі першым абвясціў аб сваім жаданні ўдзельнічаць у прэзідэнцкіх выбарах. У першым туры выбараў заняў другое месца пасля Дональда Туска, атрымаўшы 33% галасоў. У другім туры выбараў 23 кастрычніка 2005 года атрымаў 8 257 468 галасоў, што склала 54,04% і выйграў выбары.
Пачаткам прэзідэнцкага тэрміна лічыцца 23 кастрычніка 2005 года, скончыцца тэрмін мусіў 23 кастрычніка 2010 года.
На ўсіх гэтых пасадах Лех Качыньскі актыўна змагаўся з карупцыяй і выступаў у абарону традыцыйных хрысціянскіх каштоўнасцей. Адносна Беларусі Лех Качыньскі меў цвёрдую і прынцыповую пазіцыю, падтрымліваючы яе дэмакратычную супольнасць.
Сям’я
Жонка — эканаміст Марыя Качынская (Мацкевіч) 1943 года нараджэння, старэй мужа на 6 гадоў. Дачка — Марта Дубінецкая 1980 года нараджэння, пасля ўдзелу ў перадвыбарнай кампаніі Леха Качыньскага як узорная дачка, жонка і маці, развялася і выйшла замуж за сына палітычнага суперніка бацькі Марака Дубінецкага. Унучка — Ева. Брат — Яраслаў, перакананы халасцяк, жыве з маці.
Смерць
10 красавіка 2010 года з’явілася інфармацыя пра крушэнне самалёта прэзідэнта Польшчы пад Смаленскам. Самалёт упаў а 10:50 на ўскраіне вёскі Пячэрск Смаленскай вобласці пры заходзе на пасадку ў вайсковы аэрапорт «Паўночны». Авіякатастрофа адбылася падчас наведвання Качыньскім месцаў масавых растрэлаў палонных палякаў у Катыні. Паводле даных Euronews, усе 97 чалавек, якія знаходзіліся на борце прэзідэнцкага ТУ-154, уключаючы Прэзідэнта Польшчы і яго жонку Марыю Качыньскую, загінулі.
Томаш Сікора
Томаш Сікора (Tomasz Sikora;, Вадзіслаў Слёнскі, Сілезскае ваяводства) — польскі біятланіст, срэбны прызёр зімовых Алімпійскіх гульняў у Турыне, чэмпіён свету па біятлоне 1995.
Біятлон
Томаш Сікора пачаў займацца біятлонам у 1989 годзе, а ўжо ў сезоне 1993—1994 выйшаў на ўзровень Кубка свету. У наступным сезоне ён сенсацыйна выйграе індывідуальную гонку Чэмпіянату свету ў Антольц-Антэрсельве. Аднак у далейшым назіраецца спад у выступах Сікоры. На Алімпіядах 1998 і 2002 гадоў Томаш Сікора не змог апраўдаць тых чаканняў, якія ўскладалі на яго польскія трэнеры па біятлоне. Аднак пасля 2003 года ён пачынае ўсё больш і больш паляпшаць свае паказчыкі. У 2004 годзе выйграе сярэбраны медаль чэмпіянату свету ў Оберхофе, а на Зімовых Алімпійскіх гульнях 2006 года становіцца віцэ-чэмпіёнам Алімпійскіх гульняў у мас-старце, саступіўшы толькі трохразоваму алімпійскаму чэмпіёну Міхаэлю Грайсу і пакінуўшы за сабой пяціразовага алімпійскага чэмпіёна Уле-Эйнара Б'ёрндалена. На дадзены момант Томаш Сікора па праву лічыцца лідарам польскай зборнай па біятлоне.
У сезоне 2008/09 стаў другім у агульным заліку, саступіўшы Уле-Эйнару Б'ёрндалену, які заваяваў свой шосты вялікі крыштальны глобус.
Удзельнічаў у Алімпіядзе-2010, але не заняў прызавых месцаў.
Ян Аселейн
Ян (Жан, Янус) Аселейн, вядомы па мянушцы Маленькі краб (Crabbetje, Krabbetje) (каля 1610,, Францыя — , ) — мастак і малявальшчык Залатога стагоддзя галандскага жывапісу. Пейзажыст, анімаліст, баталіст.
Біяграфія
Нарадзіўся ў Дзьепе ў сям’і французскага гугенота Жана Аселейна. У 1621 годзе з сям’ёй перасяліўся з Францыі ў Амстэрдам. Вучыўся ў Эсаяса ван дэ Вэлдэ. Падарожнічаў па Францыі і Італіі. У 1635—1642 жыў у Рыме, дзе стаў членам таварыства мастакоў «Пералётныя птушкі». У ліку яго вучняў — Жак Куртуа, якому ў 1640 годзе ў Фларэнцыі мастак даваў урокі батальнага жывапісу, і Фрэдэрык дэ Мушэрон.
Хараўскі раён
Ха́раўскі раён (Харовский район) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на поўначы Валагодскай вобласці ў Расіі. Адміністрацыйным цэнтрам з’яўляецца горад Хараўск.
Геаграфія
Хараўскі раён мяжуе з Важагодскім, Сямжанскім, Сокальскім і Усць-Кубінскім раёнамі. Плошча раёна складае 3560 км².
Гісторыя
Хараўскі раён быў утвораны ў 1929 годзе ў адпаведнасці з пастановай УЦВК.
Насельніцтва
Насельніцтва раёна станам на 2017 год складала 14 456 чалавек.
Мурамцава (Омская вобласць)
Мурамцава (Му́ромцево) — рабочы пасёлак, адміністрацыйны цэнтр Мурамцаўскага раёна і Мурамцаўскага гарадскога паселішча Омскай вобласці Расіі. Насельніцтва — 10 235 чалавек (2020). Пасёлак размешчаны на рацэ Тара, на ўсходзе Омскай вобласці. Мурамцава заснавана ў 1707 годзе і названа ад прозвішча першага пасяленца Івана Мурамцава — сына селяніна Апанаса Мурамцава, высланага ў Сібір па загадзе баярына Пятра Салтыкова. З 1918 года цэнтр Мурамцаўскай воласці Татарскага павета.
З 1925 года адміністрацыйны цэнтр Мурамцаўскага раёна. З 1968 года пасёлак гарадскога тыпу.
Пугачоўская вуліца (Мінск)
Пугачоўская вуліца — вуліца ў Савецкім раёне Мінска. Названа ў гонар Емяльяна Іванавіча Пугачова (1742—1775), кіраўніка сялянскага паўстання 1773—1775. Уяўляе сабой тупік, які пачынаецца ад вуліцы Чырвонай. Да 1922 г. на яе месцы знаходзілася Казакоўская плошча. Цотны бок уяўляе сабой дзелавую забодову, а няцотны — жылыя дамы.
Спасылкі
Пугачоўская вуліца на здымках 2022 г.
Паміж небам і зямлёй
«Паміж небам і зямлёй» (Между небом и землёй) — беларускі дакументальны фільм рэжысёра Дзімы Дзядка, зняты на тэлеканале «Белсат».
Сюжэт
Віталік — чэмпіён па вольнай барацьбе, алімпійская надзея і навальніца раёну. Аднойчы ён праводзіць сябровак пасля трэнавання, насустрач ідуць двое хлопцаў нападпітку… Пеця — чэмпіён сярод юніёраў па боксе, аматар дзяўчат. У дзень свайго вяселля ён вырашае пераплыць Дняпро, нягледзячы на моцнае цячэнне ракі…
Гэта было 40 гадоў таму. Сёння Пётр, правёўшы большую частку жыцця за кратамі судовай псіхіятрыі, дапамагае Віталю, які нядаўна выйшаў з турмы, уладкавацца ў каморцы на гарышчы ягонай «панэлькі» і справіцца з цяжкімі ўспамінамі аб Афганскай вайне. Аднак не ўсе цешацца такому суседу. За час ізаляцыі шмат што змянілася не толькі ў герояў, але і ў свеце. Грамадства, якое зрабіла ўсё, каб героі былі тымі, кім яны ёсць сёння, не прымае іх такімі. Гэта гісторыя сяброў па няшчасці, якія страцілі ў жыцці ўсё, акрамя спачування і чалавекалюбства.
Камп’ютарная сетка
Камп’ю́тарная се́тка (вылічальная сетка, сетка перадачы дадзеных) — сістэма сувязі двух ці больш камп’ютараў і/ці камп’ютарнага абсталявання (серверы, маршрутызатары і іншае). Для перадачы інфармацыі, могуць быць выкарыстаны розныя фізічныя з’явы; звычайна — розныя тыпы электрычных сігналаў ці электрамагнітнага выпраменьвання.
Кірылаў
Кірылаў — прозвішча, тапонім.
Камп’ютарная сетка
Камп’ютарная сетка ўключае мноства злучаных паміж сабой самастойных камп’ютараў. Камп’ютары лічацца злучанымі, калі яны могуць абменьвацца інфармацыяй. Пад самастойнасццю маецца на ўвазе, што адзін камп’ютар не можа гвалтоўна кіраваць іншым.
Стэкі пратаколаў
Пры рэалізацыі камп’ютарнай сеткі, могуць выкарыстоўвацца розныя наборы пратаколаў. Ніжэй пададзены некаторыя з іх:
Для больш поўнага спісу — глядзіце «Сеткавыя пратаколы».
Апісанне стандартаў глядзіце ў IEEE 802.
Рэкамендаваныя тэмы
Наступныя артыкулы дазволяць атрымаць больш падрабязную інфармацыю пра камп’ютарныя сеткі:
Узроўні
Эталонная мадэль OSI:
Жэнеўева Ас
Жэнеўева Ас (фр.: Geneviève Asse;, Ван, Марбіян — ) — французская мастачка.