cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Авіяцыя Кот-д’Івуара падчас грамадзянскай вайны
Су-25
У той жа дзень штурмавая авіяцыя ажыццявіла першы баявы вылет на гарады Буаке і Караго. На заданне выйшлі два змешаных беларуска-івуарыйскіх экіпажа Су-25УБ: на борце «21» ляцелі адстаўны палкоўнік ВПС РБ Юрый Сушкін і капітан урадавай авіяцыі Анж Гнандует, а на «20» — Барыс Смахін з іншым афрыканцам. Падпалкоўнік Патрыс Уэй быў каардынатарам аперацыі. Удары былі нанесены па складах боепрыпасаў і хованках лідараў паўстанцаў. У выніку паветранага налёту пацярпела і мірнае насельніцтва.
На наступны дзень штурмавікі нанеслі серыю ракетна-бомбавых удараў па пазіцыях баевікоў у паўночнай частцы краіны. У Буаке ў выніку бомба-штурмавога ўдару быў знішчаны штаб паўстанцаў. Экіпажы ўжывалі фугасныя авіябомбы ФАБ-250, разавыя бомбавыя касеты РБК-250-275, а таксама НУРСы С-5. Пры з’яўленні ў паветры Су-25 мяцежнікі пачыналі адразу панікаваць і разбягаліся нярэдка кідаючы зброю.
6 лістапада экіпажы здзейснілі яшчэ адзін вылет. На гэты раз, меркавана памылкова, пад налёт трапіла база французскіх міратворцаў у Буаке. Пад бомбамі загінулі дзевяць вайскоўцаў. Сярод ахвяр быў адзін грамадзянін ЗША, які працаваў па гуманітарнай місіі.
У адказ на авіяўдар французы, па загаду прэзідэнта Жака Шырака, у Абіджане і Ямусукра знішчылі амаль усе ўрадавыя верталёты і самалёты, у тым ліку 9 на зямлі (Strikemaster, 2 Су-25, 2 Мі-24Д, Мі-24В, Мі-24П, Мі-8Т і IAR.330L) і 2 у паветры.
Пасля 2004 года
Пасля спецыяльнага дазволу ААН 24 студзеня 2005 года ВПС зноў падняліся ў паветра. У гэты і на наступны дзень адзін з ацалелых Мі-24 і адзіны Strikemaster здзейснілі некалькі выпрабавальных і патрульных палётаў над Ямусукра. Пасля машыны былі адпраўлены самалётам у Абіджан. ААН таксама дазволіла ўраду аднавіць да лётнага стану абодва Су-25уб, аднак уладам не дазволілі дакупіць новую тэхніку. У лістападзе, нягледзячы на ​​эмбарга Савета Бяспекі на аказанне ваеннай дапамогі і пастаўкі зброі ў Кот-д’Івуар, для аднаўлення ваенна-паветраных сіл краіны таемна прыбыла група з 10 авіятэхнікаў з Беларусі і Украіны.
На 2007 год, паводле інфармацыі Aviation Week & Space Technology, у эксплуатацыі знаходзіліся шэсць лятальных апаратаў: адзін Ан-32, адзін Cessna 421, два верталёта Eurocopter SA-365 Dauphin, адзін VIP-самалёт Gulfstream IV і адзін верталёт Мі-24. Аднак не ўсе лятальныя апараты былі ў спраўным стане.
Падобны стан урадавай авіяцыі захоўваўся да пачатку другой грамадзянскай вайны (2010—2011).
Верталётны скандал
Інфармацыю аб пастаўках генеральнаму сакратару падала група экспертаў міжнароднай арганізацыі. Пра гэта ў інтэрв’ю аднаму з беларускіх інфармагенцтваў распавёў прэс-сакратар дэпартамента аперацый па падтрыманні міру — падраздзяленні сакратарыята ААН Нік Бірнбэк.
У той жа дзень прэс-сакратар МЗС Беларусі Андрэй Савіных у інтэрв’ю БелаПАН абверг гэтую заяву. Афіцыйны прадстаўнік Дзяржкамваенпрама Уладзімір Лаўранюк адзначыў, што беларускі бок актыўна супрацоўнічае з групай экспертаў па Кот-д’Івуары ў рамках выканання палажэнняў адпаведных рэзалюцый Савета Бяспекі ААН. Паводле яго слоў інфармацыя з абвінавачваннямі ў парушэннях эмбарга не адпавядае рэчаіснасці і выклікае поўнае здзіўленне. Як было заяўлена, у Беларусі створана Нацыянальная сістэма экспартнага кантролю, якая адпавядае ўсім міжнародным патрабаванням.
З аспрэчаннем выступіў і афіцыйны прадстаўніка адміністрацыі Гбагбо Дона Мэла, назваўшы гэта «змовай супраць Кот-д’Івуара» і «хлуснёй для апраўдання атакі на ўрад Гбагбо».
Праўдзівасць абвінавачвання падвергнулі пад сумнеў палітолаг Андрэй Фёдараў і ваенны аглядальнік Аляксандр Алесін. Апошні адзначыў, што верталёты, пастаўленыя ў краіну, досыць старой зборкі, і іх продаж у абыход зброевага эмбарга мог б негатыўна адбіцца на больш буйных кантрактах, якія ў такім выпадку Беларусь страціла. На думку эксперта, гэты скандал можа быць часткай інфармацыйнай вайны, якая праводзілася Захадам супраць урада Аляксандра Лукашэнкі.
Першая спроба праверыць падазрэнні члены групы экспертаў ААН, у тым ліку прадстаўніка яе міратворчай місіі, распачалі 28 лютага. Яны накіраваліся ў аэрапорт Ямусукра, аднак верныя Гбагбо салдаты абстралялі іх, і экспертам давялося рэціравацца.
2 сакавіка на брыфінгу ў штаб-кватэры ААН у г. Нью-Ёрк намеснік генеральнага сакратара па аперацыях па падтрыманні міру Ален Леруа прынёс прабачэнні Беларусі за інцыдэнт, паколькі высветлілася яе недатычнасць да паставак.
1873 год у гісторыі астраноміі
1873 год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.
NGC 1092
NGC 1092 (іншыя абазначэнні — ESO 546-17, MCG -3-8-14, HCG 21D, NPM1G -17.0107, PGC 10432) — эліптычная галактыка (E) у сузор’і Эрыдан.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Чобішкіс
Чобішкіс (Čiobiškis) — вёска ў Літве, у Шырвінтаскім раёне Вільнюскага павета, на рацэ Віліі, за 22 км на паўднёвы захад ад Шырвінтаса.
Гісторыя
Самая старажытная з вядомых дакументаў згадка пра Чабішкі датуецца 1528 годам. Ужо ў XVI стагоддзі гэта было мястэчка, якое мела магдэбургскім праве. Пазней мястэчка заняпала. Хутчэй за ўсё, прынамсі з канца XVII стагоддзя да канца XVIII стагоддзя, гэта была спадчына роду Швыкоўскіх (прынамсі да 1794 года). Гэтыя ўладанні ў 1815 (або ў 1794) годзе набыў у спадкаемцаў Стэфана Швыкоўскага, скарбніка троцкага, Ян Хрызастом Пілсудскі (1777—1837) герба «Касцеша».
Ян Хрызастом Пілсудскі быў тройчы жанаты, і ў 1836 годзе завяшчаў маёнтак Чабішкі з ваколіцамі (агульнай плошчай каля 8000 га) свайму ўнуку Стэфану Аляксандру Францішку Пілсудскаму (1823—1864). Стэфан ажаніўся з Меланіяй Ромер у 1844 годзе. У іх было чацвёра дзяцей, Чабішкі атрымалі ў спадчыну другі сын, Канстанцін Аляксандр (1852—1903), жанаты з Яўгеніяй Альшэўскай (1859—1944).
Як паведамляў 29 лістапада 1909 г. «Głos Warszawy» (паводле «Goniec Wileński»), Канстанцін і Яўгенія прадалі маёнтак (відаць, у канцы XIX ст.) у 1500 дзесяцін (каля 1640 га) за 150 тыс. рублёў А. Афанасьеву. Аднак перш чым гэта здарылася, Стэфан Дамінік Пілсудскі, унук Стэфана Аляксандра, забраў сямейны архіў з палаца ў Чабішках, засцерагаючы яго ад распылення. Гэтыя дакументы ўвайшлі ў Архіў роду Пілсудскіх-Гінятовічаў, які захоўваецца ў Цэнтральным архіве гістарычных дакументаў у Варшаве.
Швыкоўскія пабудавалі тут драўляны касцёл у XVII стагоддзі. У 1782 тут быў створаны прыход. У канцы XVIII стагоддзя касцёл згарэў. У 1810 г. Ян Хрызастом Пілсудскі заснаваў на яго месцы ў мястэчку новы, мураваны, класіцыстычны касцёл, відаць, паводле праекта Ваўжынца Гуцэвіча. Будаўніцтва працягвалася да 1825 года. Касцёл св. Яна Хрысціцеля існуе па сённяшні дзень, унутры знаходзяцца партрэты Яна Хрызастома Пілсудскага (з 1810 г.) і Канстанціна Аляксандра Пілсудскага, выявы 12 апосталаў пачатку XIX ст., напісаныя прадстаўнікамі віленскай школы жывапісу. Прамавугольны ў плане будынак, трохнефны, без вежаў. Касцёл, дзве капліцы, дзве званіцы і могілкавая агароджа з брамай — помнікі архітэктуры.
XX і XXI стагоддзі
У 1900 годзе тут быў пабудаваны вадзяны млын.
У 1933 годзе праз раку Мусу быў пабудаваны мост Дарыуса і Гірэнаса. Сёння — помнік архітэктуры.
З 1930-х гг. праз Вілію у вёску курсіруе паром на канаце без механічнага прывада. Паром працуе з вясны па лістапад, можа перавозіць дзве машыны.
У вёсцы ёсць бібліятэка, Дом культуры і пошта (LT-19020).
Палац
Стэфан Швыкоўскі пабудаваў тут каля 1794 г. класіцыстычны палац па праекце віленскага архітэктара Ваўжынца Гуцэвіча. Палац стаяў сярод векавых дрэў у плане выцягнутым прамавугольнікам. Гэта быў аднапавярховы трынаццацівосевы будынак, накрыты гладкім двухсхільным дахам. У цэнтральнай частцы спраектаваны трохвосевы двухпавярховы рыфлік з дзвюма дарычнымі паўкалонамі вялікага ордэра і дзвюма пілястрамі па вуглах. Яны падтрымлівалі антаблемент у выглядзе шырокага фрыза з трыгліфамі. Цэнтральную частку вянчаў трохвугольны франтон з акулусам пасярэдзіне.
З боку саду быў невялікі балкон на першым паверсе, акружаны чыгуннай балюстрадай. Першыя часткі з руставанымі вугламі асвятляліся на кожным фасадзе пяццю вялікімі прамавугольнымі вокнамі. Над імі праходзіў фрыз з трыгліфамі і кансольным карнізам. Шырокія пяцівосевыя бакавыя паверхні вянчалі трохкутныя франтоны, таксама акружаныя кансольнымі карнізамі. Пасярэдзіне былі вялікія паўкруглыя вокны, па баках — два невялікія акуляры.
З часам да бакавога фасада правага флігеля прыбудавалі драўляную зашклёную веранду, а ў XX стагоддзі да левага флігеля дадалі прыбудову, якая знявечвала палац.
Адначасова з палацам былі ўзведзены два вялікія будынкі, магчыма, таксама па праекце Ваўжынца Гуцэвіча, пра што сведчыць іх класіцыстычны стыль. Адзін з іх служыў флігелем, у другім размяшчаліся стайні. Гэтыя будынкі разам з лядоўняй захаваліся да нашых дзён.
Побач з палацам размяшчаліся аранжарэі, дзе вырошчвалі экзатычныя расліны. Дом і аранжарэі стаялі сярод парку, багатага шматлікімі старымі дрэвамі.
З 2002 года палац, гаспадарчыя пабудовы і парк ахоўваюцца як помнік прыроды.
Павел Кадаржабек
Павел Ка́даржабек (Pavel Kadeřábek; нар., Прага) — чэшскі футбаліст, правы абаронца нямецкага клуба «Гофенгайм» і нацыянальнай зборнай Чэхіі.
IC 4251
IC 4251 — галактыка тыпу S0 (спіральная галактыка) ў сузор’і Гідра.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Гура (Італія)
Гура (Gurro) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Вербана-Кузіа-Асола.
Насельніцтва складае 270 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 21 чал./км². Займае плошчу 13 км². Паштовы індэкс — 28828. Тэлефонны код — 0323.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Natività della Beata Vergine Maria.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
NGC 1604
NGC 1604 (іншыя абазначэнні — MCG -1-12-20, NPM1G -05.0201, PGC 15433) — лінзападобная галактыка (S0) ў сузор’і Эрыдан.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Плейстон
Плейстон (ад грэч. Plēusis — плаванне, plēō — плыву) — раслінныя або жывёльныя арганізмы, якія жывуць на паверхні вады, або паўпагружаныя ў ваду (г. зн., якія жывуць адначасова ў водным і паветраным асяроддзі). Найбольш разнастайныя прадстаўнікі марскога плейстону. Для шматлікіх арганізмаў плейстону ўласціва ўтварэнне газавых камераў (напрыклад, для віду ) альбо выдзяленне пеністых паплаўкоў (гастраподы, , ; актынія мініас); іншыя выкарыстоваюць у якасці апоры паверхню вады. З раслін да плейстону адносяць, да прыкладу, прадстаўнікоў роду. Расліны плейстону могуць паглынаць як кісларод паветра, так и распушчаны ў вадзе.
Карлавы Вары (раён)
Раён Карлавы Вары (Karlovy Vary) — адзін з 3 раёнаў Карлаварскага края Чэшскай Рэспублікі. Адміністрацыйны цэнтр — горад Карлавы Вары. Плошча раёна — 1 514,95 кв. км. (з якіх 331,61 км займае ваенны палігон Градзіштэ з насельніцтвам у 601 чалавек), насельніцтва складае 124 054 чалавек. У раёне налічваецца 54 муніцыпалітэта, з якіх 14 — гарады.
Геаграфія
Раён размешчаны ў цэнтральнай частцы края. Мяжуе з раёнамі Хеб і Сокалаў Карлаварскага края; Пльзень-поўнач і Тахаў Пльзенскага края; Хомутаў і Лоўні Усцецкага края; на паўночным захадзе — дзяржаўная мяжа з Германіяй.
Ганкавіцкі сельсавет
Га́нкавіцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Бешанковіцкага раёна Віцебскай вобласці. Цэнтр — вёска Карабова.
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Бешанковіцкага раёна Віцебскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Ганкавічы. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Бешанковіцкім раёне БССР. У 1931 годзе цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Карабова. З 20 лютага 1938 года ў складзе Віцебскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад новаўтворанага Рубежскага сельсавета.
Гварнеры
Андрэа Гванеры (1626—7.12.1698) быў вучнем Антоніа Страдзівары ў майстэрні Амаці. Ягоны сыны П'етра Джавані Гварнеры (вядомы як Пётр з Мантуі; 18.2.1655—26.3.1720) і Джузэпэ Гварнеры (вядомы як filius Andreae; 25.2.1666—1740) працягнулі традыцыю свайго бацькі з нязначнымі зменамі.
Волма (Чэрвеньскі раён)
Во́лма (, Волма) — вёска ў Чэрвеньскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Кліноцкага сельсавета.
Нуменар
Ну́менар ( — «Зямля Захаду»), поўная форма Нуменорэ, таксама Вестэрнэс (Westernesse) — у вялізарны востраў, размешчаны пасярод Вялікага мора на захад ад кантынента Міжзем’е, найвялікшая дзяржава людзей Арды за ўсю гісторыю іх расы. У канцы Другой эпохі, з прычыны адкрытага паўстання людзей-нуменарцаў супраць Валар і адрачэння іх ад Эру Ілуватара, востраў быў катастрафічным чынам затоплены, што пацягнула за сабой гібель большай часткі нуменарцаў і змену фізічных законаў свету. Нешматлікім ацалелым нуменорцам з ліку Верных, якія шанавалі Эру і Валар, удалося выратавацца і дабрацца да Міжзем’я пад правадырствам, які заснаваў так званыя каралеўствы ў выгнанні — на поўначы і Гондар на поўдні.
Легенда пра Нуменар была створана, верагодна, у канцы 1920-х — пачатку 1930-х гадоў. Адной з крыніц натхнення паслужыў начны кашмар, які пераследваў Толкіна яшчэ з ранняга дзяцінства і які ён пазней называў сваім «сіндромам Атлантыды»: «велізарная хваля ўздымаецца да неба і няўхільна насоўваецца, накрываючы сабой дрэвы і зялёныя палі, імкнучыся паглынуць яго і ўсё вакол». Аўтар хацеў паказаць Нуменар як алюзію на легендарную Атлантыду.
Першапачаткова задуманая як частка аповеду аб падарожжы ў часе, гісторыя падзення Нуменара некаторы час разглядалася Толкінам як заключэнне «Сільмарыліяна» і «апошняя гісторыя» пра Старажытныя дні. Аднак пазней, са з’яўленнем «Уладара пярсцёнкаў», гэтая гісторыя стала выступаць сувязным звяном паміж двума творамі і стала адной з найгалоўных частак легендарыума Толкіна.
Канонік
Кано́нік (ад ) — духоўная асоба ў каталіцкай царкве, член капітула. Тэрмін мае грэчэскае паходжанне (κανονικός) — назва святара, унесенага ў спіс, канон, то бок каталог дыяцэзіі.
Гісторыя філасофскай думкі на Беларусі
Гісторыя філасофскай думкі на Беларусі — дысцыпліна, якая вывучае гісторыю станаўлення, адметнасці, а таксама ўмовы і набыткі мыслення ў межах Беларускай прасторы. Канцэптуальна, з'яўляецца часткай шырэйшай дысцыплінарнасці — гісторыі еўрапейскай альбо заходняй філасофіі. У гэтых межах яна даследуе лакальны, рэгіянальны кантэкст заходняй філасофіі. Гісторыя беларускай філасофіі ўваходзіць у гісторыю філасофскай думкі на Беларусі і носіць канатацыі нацыянальнай філасофіі, што ёсць неабходнай часткай інтэлектуальных набыткаў гэтай дысцыпліны.
Прастора
Канцэнтрацыя дысцыплінарнасці на лакальнай, рэгіянальнай традыцыі мыслення абумоўлівае тэрытарыяльную абмежаванасць даследавання. Згаданая абмежаванасць звязана з Усходне-Еўрапейскім памежжам і ўлучае тэрыторыі сучаснай Беларусі, Літвы, Украіны, Польшчы, Расіі і Малдовы. Канцэптуальна, рэгіянальная традыцыя мыслення знаходзіцца на перакрыжаванні двух вектараў духоўнай дамінацыі: Поўнач-Поўдзень, Захад-Усход.
Характарыстыкі
Асаблівасці прасторы рэгіянальнай традыцыі мыслення абумоўліваюць шэраг характарыстык, якія з'яўляюцца адметнасцямі філасофскай думкі на Беларусі.
Сярэднявечча
Прыход філасофіі на беларускія землі неадрыўна звязаны з пісьменнасцю. Культурны і інтэлектуальны ўплыў Візантыі, які адбываўся як праз Хрысціянізацыю, так і праз увядзенне пісьма прынёс не толькі інтэлектуальную спадчыну айцоў царквы, але і набыткі старажытнагрэчаскай філасофіі. Інтэлектульная дамінацыя, якая ўзнікла на аснове сінтэзу платанізму, арыстатылізму і філасофіі айцоў царквы, набыла сваю адметнасць у рэгіёне дзякуючы постацям Ефрасінні Полацкай і Кірылы Тураўскага.
Дадзены перыяд характарызуецца дамінацыяй хрысціянскай праблематыкі, дзе не апошняе месца займала крытыка язычніцтва і грэчаскай філасофіі. Дзякуючы гэтаму, мясцовыя інтэлектуалы спрачыняюцца да традыцыі старажытна-грэчаскай філасофіі, чытаючы як вытрымкі, так і каментары да Платона і Арыстоцеля.
Эпоха адраджэння
Найбольш яскравай праявай Адраджэння ў лакальнай традыцыі з'яўляецца постаць Францыска Скарыны, які пераклаў і выдаў Біблію, а таксама змясціў прадмову і ўласныя каментары. Безумоўным набыткам адраджэння з'яўляюцца Статуты ВКЛ. А таксама лацінскамоўная творчасць Міколы Гусоўскага.
Эпоха рэфармацыі
Філасофія позняга Рэнесансу (Паўночны Рэнесанс, Рэфармацыя) выявілася ў дзвюх надзвычайна істотных для рэгіянальнай традыцыі мыслення пазіцыях. Першая пазіцыя заключалася ў перакладзе рэлігійнай літаратуры на лакальную мову, а таксама наданне асаблівай увагі канцэпту «свабоды» (Сымон Будны, Васіль Цяпінскі, Андрэй Волан). Другая пазіцыя заключалася ў росквіце палемічнай літаратуры, дзе мысленне ў форме дыспуту спрабавала выявіць кропкі супадзенне і раз'яднання шматлікіх канфесій рэгіёну. (Мялецій Сматрыцкі, Стэфан Зізаній, Афанасій Філіповіч, Пётр Скарга, Іпацій Пацей, Я. Руцкі)
Бахань
Бахань (, Бахань) — былая вёска ў Слаўгарадскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіла ў склад Баханскага сельсавета. Размешчана за 27 км на паўднёвы захад ад Слаўгарада, 97 км ад Магілёва, 42 км ад чыгуначнай станцыі Быхаў на лініі Магілёў—Жлобін.
Рэльеф раўнінны, у цэнтры вадаём, на поўдзень, захад ад вёскі і праз яе праходзілі меліярацыйныя каналы, злучаныя з р. Баброўка (прыток р. Дняпро).
Гісторыя філасофскай думкі на Беларусі
Контррэфармацыя і другая схаластыка
Рэфармацыя, якая стала асноўнай небяспекай Каталіцтву ў Еўропе выклікала да жыцця ордэн Езуітаў, які змагаўся з ерытычнымі праявамі сіламі лацінскай адукацыі і мыслення. Набраўшы вагі ў Еўропе ордэн Езуітаў дасягнуў і перыферыйных арыялаў, адным з якіх быў мясцовы кантэкст. Стварыўшы найбольш разгалінаваную сістэму адукацыі, Езуіты сталіся асноўнай адукацыйнай сілай рэгіёну. Менавіта з гэтым звязана актуалізацыя лацінскай мовы ў філасофскім і навуковым жыцці, а таксама вяртанне сярэднявечнай рэлігійнай праблематыцы, што выявілася ў феномене Другой схаластыкі (Мацей Сарбеўскі, А. Каяловіч, Т. Білевіч і інш.).
Бахань
Транспартныя сувязі на мясцовай дарозе праз в. Вялікая Зімніца, в. Малая Зімніца і далей па шашы Доўск—Слаўгарад. Вёска пацярпела ад катастрофы на Чарнобыльскай атамнай электрастанцыі, адселена.
Гісторыя філасофскай думкі на Беларусі
Эклектыка
Папулярным робіцца канцэпт эксперыменту, што знаходзіць сваё яскравае выяўленне ў пастаноўцы навуковых эксперыменаў (Фізіка) у маёнтках шляхты.
Бахань
Гісторыя
Вядома паводле пісьмовых крыніц з 1567 года як сяло ў Рэчыцкім павеце Вялікага Княства Літоўскага, шляхецкая ўласнасць. У 1586 годзе Боханы ў Рагачоўскай воласці, дзяржаўная ўласнасць. Згадваецца ў 1675 годзе як вёска ва ўладанні Міхала і Аляксандра Валяр'янавічаў Юдыцкіх у Аршанскім павеце Вялікага Княства Літоўскага.
Гісторыя філасофскай думкі на Беларусі
Асветніцтва
Асветніцтва як і іншыя філасофскія эпохі, у мясцовым кантэксце, таксама набывала перыферыйны кшталт. З'явілася як рэакцыя на інтэлектуальны выклік новага філасофскага напрамку, галоўнай постацю якога выявіўся Імануіл Кант. Цэнтрам асветніцтва стаў Віленскі ўніверсітэт, у сценах якога схаластычныя набыткі ўніверсітэцкай навукі спалучалі з вывучэннем пазітыўнай навукі. У дачыненні да новай філасофскай плыні прафесура была падзелена на крытыкаў (Б. Дабшэвіч, А. Снядэцкі, Я. Снядзецкі, А. Доўгірд) і паслядоўнікаў (І. Быхавец, Ю. Галухоўскі).
Бахань
Пад уладай Расійскай імперыі
Пасля першага падзелу Рэчы Паспалітай у 1772 годзе ў складзе Расійскай імперыі.
Гісторыя філасофскай думкі на Беларусі
Рамантызм
Падзелы Рэчы Паспалітай, а таксама закрыццё Віленскага ўніверсітэта прывяло да расцякання рэгіянальнай традыцыі мыслення па інтэлектульных цэнтрах Расійскай Імперыі (Варшава, Пецярбург, Масква). Тое ж стала прычынай змены шляху пранікнення філасофскіх актуальных плыняў у перыферыйную прастору мясцовага рэгіёну. Гэтым разам пранікненне адбывалася не праз Захад, але праз Расію. Выразнікамі рамантызму робяцца Адам Міцкевіч, Ян Чачот, Ян Баршчэўскі, В. Дунін-Марцінкевіч. Як і паўсюль, мясцовы рамантызм з далікатнасцю ставіцца да фальклору, эксплуатуе тэму народных павер'яў, а таксама звяртаецца да нацыянальнай праблематыцы (вяртанне літвінізму).
Бахань
Пад уладай Расійскай імперыі
У 1841 годзе пабудавана царква з дрэва. У 1858 годзе ў Быхаўскім павеце, уласнасць памешчыка. У 1864 годзе адкрыта школа (народнае вучылішча), у якой у 1889 годзе навучалася 40 хлопчыкаў. Непадалёку быў аднайменны маёнтак, гаспадар якога меў у 1862 годзе 1311 дзесяцін зямлі і карчму. Апрача земляробства вяскоўцы займаліся калёсным, кушнерскім, кавальскім, бандарным і кравецкім промысламі.
NGC 1098
NGC 1098 (іншыя абазначэнні — ESO 546-14, MCG -3-8-8, HCG 21C, NPM1G -17.0106, PGC 10403) — галактыка ў сузор’і Эрыдан.
Бахань
Пад уладай Расійскай імперыі
У 1897 годзе меліся крама, 2 хлебазапасныя магазіны (адкрыты не пазней 1882), фельчарска-акушэрскі пункт, заезны дом.
NGC 1098
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Бахань
Найноўшы час
У 1909 годзе дзейнічалі казённая вінная крама і лячэбніца.
Гісторыя філасофскай думкі на Беларусі
Сацыяльна-дэмакратычны перыяд
Актуалізацыя сацыяльна-дэмакратычнай праблематыцы ў Еўропе прыводзіць да з'яўлення гэтай плыні і ў мясцовым арыяле. Пасярэдніцтва зноў адбываецца праз Пецярбург І Маскву. Папулярнасць набывае праблематыка вызвалення і сацыяльнай роўнасці. У той жа час, адметным з'яўляецца ўвага да нацыянальнай лучнасці з вызваленнем, што стварае ўмовы для развіцця не чыстай сацыяльнай праблематыкі, а антыкаланіяльнага мыслення (Кастусь Каліноўскі, Францішак Багушэвіч, Ігнат Абдзіраловіч). Той жа посткаланіяльны вектар абумовіў канчатковае сіпарыраванае драбленне рэгіянальнай інтэлектуальнай традыцыі на шэраг нацыянальных, а менавіта Польскай, Беларускай, Літоўскай і Украінскай.
Бахань
Найноўшы час
На базе дарэвалюцыйнай створана працоўная школа 1-й ступені. Дзейнічаў гурток па ліквідацыі непісьменнасці сярод дарослых. З 1919 года ў Быхаўскім павеце Гомельскай губерні РСФСР, з 20 жніўня 1924 года ў Журавіцкім, з 8 ліпеня 1931 года ў Быхаўскім, з 12 лютага 1935 года ў Доўскім, з 5 красавіка 1935 года ў Журавіцкім, з 12 снежня 1956 года ў Быхаўскім, з 31 сакавіка 1958 года ў Слаўгарадскім, з 25 снежня 1962 года ў Быхаўскім, з 6 студзеня 1965 года ў Слаўгарадскім раёнах Магілёўскай акругі БССР (да ліпеня 1930), Гомельскай вобласці (15 студзеня 1938 — 17 снежня 1956), з 17 снежня 1956 года ў Магілёўскай вобласці. 2 чэрвеня 1919 года адкрыта хата-чытальня. У 1924 годзе арганізавана сельскагаспадарчае таварыства, якое аб’ядноўвала 60 гаспадарак. З 20 жніўня 1924 года цэнтр сельсавета. У 1930-я гг. вяскоўцы аб’ядналіся ў калгас імя А. В. Суворава.
Гісторыя філасофскай думкі на Беларусі
Сацыяльна-дэмакратычны перыяд
Варта дадаць агаворку, што шэраг вучоных, мылсяроў і філосафаў увогуле лічылі сябе часткай агульнарускай традыцыі, хоць даследавалі рэгіянальную праблематыку (Адам Міцкевіч, Міхаіл Восіпавіч Каяловіч і інш.)
Бахань
Найноўшы час
У Вялікую Айчынную вайну з жніўня 1941 года да 25 лістапада 1943 года акупіравана нямецка-фашысцкімі захопнікамі. У брацкай магіле, што ў цэнтры вёскі, пахаваны 97 савецкіх воінаў, якія загінулі ў 1943 годзе. На фронце і ў партызанскай барацьбе загінулі 227 жыхароў з вёсак Баханскага сельсавета. У памяць аб іх у 1967 годзе ў цэнтры вёскі ўзведзена мемарыяльная сцяна, на якой 2 дошкі з імёнамі загінуўшых.
Гісторыя філасофскай думкі на Беларусі
Беларуская савецкая філасофія
Беларуская савецкая філасофія стала вынікам інстытуалізацыі філасофскай думкі і філасофскіх даследаванняў, што выявілася ў адкрыцці Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта (1921 г.) і Інстытута філасофіі Акадэміі навук БССР (1931 г.). Такая інстытуалізаваная падзеленасць афармляецца ў падвоены вектар даследавання і дзейнасці гэтых устаноў. Калі для БДУ асноўным напрамкам развіцця з'яўляецца агульнаадукацыйны кантэкст філасофіі (філасофіі як дысцыплінарнасці, для патрэбаў выкладання), то Інстытут філасофіі больш канцэнтруецца на нацыянальных акалічнасцях філасофіі, іншымі словамі даследуе гісторыю рэгіянальнага кантэксту мыслення (Дарашэвіч, Конан, Майхровіч, Падокшын і інш.)
Бахань
Найноўшы час
У склад сельсавета ўваходзілі 4 вёскі і 9 пасёлкаў. Да 1977 года ў склад сельсавета ўваходзіў таксама пасёлак Паленава, які перастаў існаваць.
Гісторыя філасофскай думкі на Беларусі
Беларуская савецкая філасофія
У сваю чаргу, навуковы напрамак БДУ таксама дзеліцца на два вектары даследавання, што не ў апошнюю чаргу звязана было з адрознасцю навуковай праблематыкіа дзвюх кафедраў (кафедра Філасофіі і логікі, цяпер кафедра філасофіі культуры, і кафедра філасофіі, кафедра філасофіі і метадалогіі навукі). Найбольшы росквіт, а таксама вызначэнне напрамку інтэлектуальных вышукаў не ў апошнюю чаргу звязана з загадчыкамі гэтых кафедр (А. А. Міхайлавым і В. С. Сцёпіным). Такім чынам, кафедра Александра Міхайлава сфакусавалася на гісторыя-філасофскім кантэксце (адукацыя), а Вячаслава Сцёпіна на метадалогіі навукі.
Бахань
Найноўшы час
Вёска пацярпела ад катастрофы на Чарнобыльскай атамнай электрастанцыі.
Гісторыя філасофскай думкі на Беларусі
Сучасная філасофія на Беларусі
Сучасная беларуская філасофія неад'емна звязана з беларускай савецкай філасофіяй. Тыя інтэлектуальныя падзелы і факусіроўка праблематыкі наўпрост звязаны з інстытуацыйнымі падзеламі беларускай савецкай філасофіі.
Бахань
Найноўшы час
У 1990 годзе ў вёсцы размяшчаліся вытворчая брыгада, жывёлагадоўчы комплекс, майстэрня па рамонце сельскагаспадарчай тэхнікі, лесапільня, устаноўка па прыгатаванні вітаміннай мукі, былі клуб, бібліятэка, 8-гадовая школа, інтэрнат, урачэбны участак, аптэка, магазін, аддзяленне сувязі, аддзяленне ашчаднага банка, комплексны прыёмны пункт бытавога абслугоўвання насельніцтва.
Гісторыя філасофскай думкі на Беларусі
Сучасная філасофія на Беларусі
Пасля знікнення СССР большасць даследчыкаў знаходзілася ў разгубленасці. З аднаго боку, частка мусіла далей паразытаваць на савецкім варыянце марксісцкай філасофіі. Далей, гэты кірунак выліўся ў дзяржаўную беларускую ідэалогію. Астатнія вымушаны былі шукаць новыя шляхі развіцця філасофскай думкі.
Бахань
Найноўшы час
Ліквідавана 26 лютага 2002 года.
Гісторыя філасофскай думкі на Беларусі
Сучасная філасофія на Беларусі
Інстытут філасофіі сканцэнтраваўся на беларускім кантэксце, а менавіта на больш грунтоўным даследаванні беларускай інтэлектуальнай традыцыі. Гэтая плынь спарадзіла такія інтэлектуальныя плыні як філасофію памежжа (Ігар Бабкоў), і этнакасмалогію (Сяргей Санько)
NGC 1605
NGC 1605 (іншае абазначэнне — OCL 406) — рассеянае скопішча ў сузор’і Персей.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Гісторыя філасофскай думкі на Беларусі
Сучасная філасофія на Беларусі
У межах адукацыйнай парадыгмы кафедральны падзел замацаваўся ў больш трывалы, універсітэцкі. Створаны Аляксандрам Міхайлавым Еўрапейскі гуманітарны ўніверсітэт сканцэнтраваўся на даследаваннях у рэчышчы сучаснай еўрапейскай філасофіі (Уладзімір Фурс, Таццяна Шчытцова, Вольга Шпарага і інш.) (заходні вектар штудый), Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт наадварот прэарытэт аддаў філасофіі навукі і ўсходнему вектару штудый.
Бахань
Планіроўка
Праект планіроўкі і забудовы быў распрацаваны ў 1984 годзе Магілёўскім філіялам інстытута «Белкалгаспраект».
Гісторыя філасофскай думкі на Беларусі
Сучасная філасофія на Беларусі
Апроч інстытуалізаванага абшару філасофіі на Беларусі, нацыянальнае адраджэнне выштурхнула на паверхню адметную форму мыслення — Беларускую філасофію, асаблівасцю якой з'яўляецца даследаванне мясцовага кантэксту, пільная ўвага да гісторыі філасофіі рэгіёна, а таксама беларуская мова як асноўны інструмент мыслення. (Валянцін Акудовіч, Ігар Бабкоў, Пётр Рудкоўскі і інш.)
Бахань
Планіроўка
Планіровачна складалася з паўночнай, заходняй і ўсходняй частак, падзеленых паміж сабою меліярацыйным каналам і штучным вадаёмам. Кожная частка мела прамавугольную сетку вуліц, забудаваных двухбакова, шчыльна, традыцыйнымі драўлянымі дамамі сядзібнага тыпу. Уздоўж вадаёма, паміж паўночнай і ўсходняй часткамі, размяшчаўся грамадскі цэнтр. Тут жа было пабудавана шмат мураваных адна і двухпавярховых жылых дамоў. Вытворчы сектар разгрупаваны ў розных частках вёскі, на поўдзень — калгасны сад.
Гісторыя філасофскай думкі на Беларусі
Літаратура
Гісторыя філасофскай і грамадска-палітычнай думкі Беларусі. У 6 т. Т. 1. Эпоха Сярэднявечча / В. Б. Евароўскі [і інш.]; рэд. кал.: В. Б. Евароўскі [і інш.]; Нац. акад. навук Беларусі, Ін-т філасофіі. — Мінск: Беларус. навука, 2008. — ххх с. ISBN 978-985-08-0967-4.
У жніўні 44-га…
Сюжэт
Лета 1944 года. Да перамогі ў вайне застаецца яшчэ каля года. Беларусь ужо вызваленая, аднак з яе тэрыторыі рэгулярна выходзіць у эфір група шныпароў, перадаючы ворагам вельмі важную інфармацыю аб савецкіх войсках. На пошукі шпіёнаў, у раён рэгулярных выхадаў у эфір запеленгаванай рацыі, быў пасланы атрад контрразведчыкаў, на чале з афіцэрам.
IC 4252
IC 4252 — галактыка тыпу E-S0 (эліптычная спіральная галактыка) ў сузор’і Гідра.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Зебравая акула
Зебравая акула, Акула-зебра (Stegostoma fasciatum) — адзіны від у сямействе зебравых акул.
Апісанне
Даўжыня зебравай акулы можа дасягаць 2,3 м, вельмі рэдка 3,5 м. Вочы размешчаны латэральна. Пырскальца ўмераных памераў знаходзіцца ззаду ад вока. Шыпоў пры плаўніках не мае. Хваставы плаўнік вельмі доўгі, амаль такой жа даўжыні, як астатняя частка цела. Пазванкоў 207-243.
Пашырэнне
Сустракаецца ў трапічных і субтрапічны водах заходняй часткі Ціхага і Індыйскага акіянаў. Вядома ад Чырвонага мора і Усходняй Афрыкі да Японскага мора, поўначы Аўстраліі і Новай Каледоніі. Насельнік кантынентальных і астраўных шэльфаў (да глыбіні 62 м).
Асаблівасці біялогіі
Харчуецца акула ракападобнымі і малюскамі і як лічыцца не ўяўляе небяспекі для чалавека.
Генрых Генрыхавіч Офенберг
Генрых Генрыхавіч Офенберг (, маёнтак Стокен, Курляндыя —, ) — расійскі дыпламат, барон, сапраўдны стацкі саветнік. З баронскага роду Офенбергаў.
Генеральны консул у Бухарэсце (1863—1872), пасланец у Вашынгтоне (1873—1875). У 1872 годзе ўзначальваў расійскую місію па адмысловых даручэннях у ЗША.
Джасцін Уэлбі
Джасцін Портал Уэлбі (Justin Portal Welby; ) — архібіскуп Кентэрберыйскі і прымас Царквы Англіі з 2013 года.
Сярэдневяковы цёплы перыяд
Сярэдневяковы цёплы перыяд (СЦП), або Сярэдневяковы кліматычны оптымум — колішні перыяд цёплага клімату ў рэгіёне Паўночнай Атлантыкі, які магчыма быў звязаны і з кліматычнымі зменамі ў іншых рэгіёнах свету, у т.л. у Кітаі, Новай Зеландыі і інш. . Перыяд надзейна датуецца 800–1300 гадамі, за ім наступіў перыяд пахаладання ў Паўночнай Атлантыцы, які называюць Малым ледавіковым перыядам. Некаторыя называюць гэты перыяд пацяплення Сярэдневяковай кліматычнай анамаліяй, каб падкрэсліць важнае значэнне гэтага тэмпературнага эфекту.
Валомін
Валомін (Wołomin) — горад у Польшчы, адміністрацыйны цэнтр Валамінскага павета Мазавецкага ваяводства, частка Варшаўскай агламерацыі. Сядзіба вяскова-гарадской гміны Валомін. Насельніцтва — 36 568 чалавек (на 2004 год).
Эканоміка
Шкляны, гарбарны, дрэваапрацоўчы, чыгуналіцейны заводы.
Аляксей Васілевіч Пятрэнка
Аляксе́й Васі́левіч Пятрэ́нка (Олексій Васильович Петренко, Алексей Васильевич Петренко;, с. Чэмэр, Казэлэцкага раёна , УССР, СССР — , ) — савецкі і расійскі акцёр тэатра і кіно. Народны артыст РСФСР (1988), Народны артыст Украіны (1999). Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Расійскай Федэрацыі (2000).
З 1961 года ў Запарожскім музычна-драматычным тэатры імя Шчорса, у 1963—1964 гг. у Данецкім абласным рускім драматычным тэатры (Марыупаль), З 1964 года ў Ленінградскім тэатры імя Ленсавета, з 1977 года — акцёр Маскоўскага драматычнага тэатра на Малай Броннай, з 1978 ММАТа, З 1991 года — акцёр Кінастудыі імя М. Горкага.
Ганна Сяргееўна Хітрык
Ганна Сяргееўна Хітрык (нар. ) — мінскага Купалаўскага тэатра, вакалістка гурта «Дзецідзяцей».
Аляксей Васілевіч Пятрэнка
Сярод лепшых роляў у кіно: Освальд («Кароль Лір») (1970), Рыгор Распуцін («Агонія») (1974), Юрый Строганаў («Дваццаць дзён без вайны») (1976), Кірыл Аляксеевіч («Ключ без права перадачы»), Пётр I («Сказ пра тое, як цар Пётр арапа жаніў») (абодва 1977), Іван Кузьміч Падкалёсін («Жаніцьба») (1978), Ігар Анатолевіч Стаўрасаў («Гракі») (1983), Мокій Пармёныч Кнураў («Жорсткі раманс»), Пол Дык («ТАСС упаўнаважаны заявіць») (абодва 1984), Васіль Васілевіч Пухаў («Наш браняпоезд»), абат Фарыа («Вязень замка Іф») (абодва 1988), Барыс Сяргеевіч ("Кааператыў «Палітбюро»), кароль Карл I Сцюарт («Мушкецёры дваццаць гадоў пасля») (1992), ля Буш («Імперыя піратаў») (1994), Пікасін («Агапэ») (1996), Мікалай Карлавіч Радлаў («Сібірскі цырульнік») (1999), Ягораў («У жніўні 44-га») (2000) і інш.
Ганна Сяргееўна Хітрык
Біяграфія
Ганна нарадзілася 25 чэрвеня 1980 года. У 1998—2001 гадах вучылася ў Беларускай дзяржаўнай акадэміі мастацтваў па спецыяльнасці «акцёрскае мастацтва тэатру лялек». На 3-м курсе рэжысёр Аляксандр Гарцуеў запрасіў дзяўчыну ў спектакль «Брат мой, Сіман…», пастаўлены на сцэне Купалаўскага тэатра. Так пачалася праца Ганны ў якасці драматычнай актрысы. Цяпер яна адна з самых запатрабаваных мінскіх актрыс, прымае актыўны ўдзел у жыцці тэатра і культурных падзеях горада.
Яўген Міхайлавіч Бабосаў
Яўген Міхайлавіч Бабо́саў (нар., Разань) — беларускі філосаф, сацыёлаг, палітолаг і культуролаг. Акадэмік Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (1994).
Ганна Сяргееўна Хітрык
Біяграфія
З 2001 года іграе ў Сучасным мастацкім тэатры, з 2007 года ў Тэатры юнага гледача.
Яўген Міхайлавіч Бабосаў
Біяграфія
Скончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт (1955). З 1955 года на камсамольскай і педагагічнай працы ў БДУ і Мінскім медыцынскім інстытуце. Выкладаў філасофію ў БДУ і Мінскім медыцынскім інстытуце (з 1959 года). Навуковы сакратар Інстытута філасофіі і права Акадэміі навук БССР (1960—1962), намеснік загадчыка аддзелам навукі і навучальных устаноў ЦК КПБ (1962—1977), адначасова з 1973 года прафесар кафедры філасофіі Інстытута павышэння кваліфікацыі выкладчыкаў грамадскіх навук пры БДУ. Дырэктар Інстытута філасофіі і права АН БССР (1977—1989).
Ганна Сяргееўна Хітрык
Біяграфія
У 2005 годзе Ганна і іншыя акцёры мінскіх тэатраў утварылі музычны гурт «Дзецідзяцей», дзе яна з’яўляецца вакалісткай. Гурт праіснаваў 5 гадоў і ў чэрвені 2010 года спыніў дзейнасць маючы тры паўнаватых альбомы на сваім рахунку. 2 кастрычніка ў Палацы культуры ветэранаў адбылася прэзентацыя новага праекту Ганны Хітрык — S*unduk. Гэта быў першы Ганнін выхад на музычную сцэну пасля прыпынення дзейнасці гурту «Дзецідзяцей».
Яўген Міхайлавіч Бабосаў
Біяграфія
У 1990 годзе заснаваў Інстытут сацыялогіі НАН Беларусі (да 1998 яго дырэктар, цяпер ганаровы дырэктар), з 1998 года загадчык аддзелам Інстытута сацыялогіі НАН Беларусі, адначасова загадчык кафедрай БДУ. Доктар філасофскіх навук (1972), тэма дысертацыі: «Мадэрнізацыя філасофска-тэалагічнай дактрыны каталіцызму пад уздзеяннем навукова-тэхнічнай рэвалюцыі», прафесар (1973), член-карэспандэнт Акадэміі навук БССР (1977), акадэмік НАН Беларусі (1994).
Ганна Сяргееўна Хітрык
Біяграфія
У 2017 годзе з сям’ёй пераехала ў Ізраіль.
Яўген Міхайлавіч Бабосаў
Навуковая і грамадская дзейнасць
Навуковыя працы прысвечаны філасофска-метадалагічным праблемам навуковага пазнання, гнасеалагічным механізмам навуковых рэвалюцый, асаблівасцям узаемадзеяння навукова-тэхнічнага і сацыяльнага прагрэсу. Распрацаваў новыя канцэптуальныя падыходы да даследаванняў сацыяльных аспектаў навукова-тэхнічнай рэвалюцыі, духоўнага свету чалавека ў адзінстве з сацыяльна-эканамічнымі ўмовамі. Даследаваў метадалагічныя праблемы функцыянавання духоўнай культуры ў жыцці сучаснага грамадства, яе структуры і функцыі, асаблівасці развіцця яе кампанентаў (навукі, светапогляду, палітычнай, маральнай, мастацкай культуры), іх месца і роля ў развіцці грамадства, сацыяльна-псіхалагічныя механізмы іх уплыву на фарміраванне і жыццядзейнасць асобы. Распрацоўвае тэарэтыка-метадалагічныя праблемы сацыялогіі, канфлікталогіі, экстрэмальных сітцацый, крызісаў і катастроф, асаблівасцей пераходнага перыяду. Даследуе асноўныя тэндэнцыі сацыяльна-стратыфікацыйнага і сацыяльна-палітычнага развіцця Беларусі ў канцы ХХ — пачатку ХХІ ст.
Аўтар звыш 820 навуковых прац, у тым ліку 36 манаграфій, 15 падручнікаў і вучэбных дапаможнікаў па сацыялогіі і канфлікталогіі.
Быў адным з ініцыятараў стварэння Рэспубліканскай партыі працы і справядлівасці (1993), а таксама Сацыялістычнай партыі Беларусі (1994).
Іван Пятровіч Офенберг
Іван Пятровіч Офенберг (1791 — 18 лютага 1870) — расійскі ваенны і дзяржаўны дзеяч, генерал ад кавалерыі, член Ваеннага Савета, інспектр кавалерыі. З баронскага роду Офенбергаў.
Па вяртанні расійскіх войскаў з-за мяжы пераведзены 1 сакавіка 1815 у ляйб-гвардыі Конна-егерскі полк, а праз год быў прызначаны ад’ютантам да генерала-маёра Бенкендорфа і пераведзены ў лейб-гвардыі Гусарскі полк. Прызначаны 24 красавіка 1819 палкоўнікам, ад 29 студзеня 1823 камандзір Ямбургскага ўланскага яго каралеўскай высокасці прынца Фрыдрыха Вюртэмбергскага палка. Ад 25 сакавіка 1828 генерал-маёр, пераведзены ў 1-ю ўланскую дывізію. Прызначаны 2 жніўня 1830 камандзірам 2-й брыгады гэтай жа дывізіі, у 1831 прыняў з ёй удзел у задушэнні паўстання 1830—1831 і за адрозненне пры штурме Варшавы быў узнагароджаны залатой шабляй з алмазнымі ўпрыгожваннямі і з надпісам «за адвагу».
Неўзабаве пасля вяртання з Венгерскага паходу прызначаны камандуючым 2-м рэзервовым кавалерыйскім корпусам, а 6 снежня 1851 — генералам ад кавалерыі і зацверджаны корпусным камандзірам, а 31 снежня быў прызначаны членам Ваеннага Савета. Прызначаны 8 лістапада 1856 камандзірам асобнага рэзервовага кавалерыйскага корпуса, камандаваў ім да самога яго скасавання, прычым 26 верасня 1859 быў узнагароджаны ордэнам Св. Уладзіміра 1-й ступені з мячамі. 17 жніўня 1861 прызначаны шэфам Літоўскага Уланскага эрцгерцага аўстрыйскага Альберта палка, а 13 лістапада — другім шэфам Марыупальскага гусарскага яго высокасці прынца Фрыдрыха Гесэн-Касэльскага палка. Па скасаванні зводнага кавалерыйскага корпуса, прызначаны 12 снежня 1862 інспектрам кавалерыі з пакіданнем членам Ваеннага Савета.
Апошнія гады свайго жыцця знаходзіўся пры асобе імператара.
Іванічы
Іва́нічы (, Иваничи) — вёска ў Чэрвеньскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Кліноцкага сельсавета.
NGC 1099
NGC 1099 (іншыя абазначэнні — ESO 546-15, MCG -3-8-11, HCG 21A, IRAS02429-1754, PGC 10422) — спіральная галактыка з перамычкай (SBb) у сузор’і Эрыдан.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Граматнасць
Граматнасць, або пісьменнасць. Традыцыйна пад «пісьменны» маюць на ўвазе чалавека, які ўмее чытаць і пісаць, ці толькі чытаць, на якой-небудзь мове. У сучасным сэнсе гэта азначае здольнасць пісаць згодна з ўстаноўленымі нормамі граматыкі і правапісу. Людзей, якія ўмеюць толькі чытаць, таксама называюць «паўпісьменнымі». У статыстыцы пад пісьменнасцю разумеецца здольнасць чалавека прачытаць, зразумець і напісаць кароткі прасты тэкст, які тычыцца яго штодзённага жыцця. Узровень пісьменнасці дарослага насельніцтва — доля пісьменных ва ўзросце 15 год і болей. Індэкс пісьменнасці (які часам называецца проста пісьменнасць) пэўнага народу ёсць адносіна ліку пісьменных да колькасці ўсяго насельніцтва.
Роўэн Уільямс
Роўэн Даглас Уільямс (Rowan Douglas Williams; ) — валійскі святар, багаслоў і паэт, архібіскуп Уэльса ў 1999—2002 гадах, архібіскуп Кентэрберыйскі і прымас Царквы Англіі ў 2002—2012 гадах.
IC 4253
IC 4253 — галактыка тыпу SBbc (кампактная выцягнутая галактыка) ў сузор’і Гідра.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Інтранья
Інтранья (Intragna) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Вербана-Кузіа-Асола.
Насельніцтва складае 111 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 12 чал./км². Займае плошчу 9 км². Паштовы індэкс — 28050. Тэлефонны код — 0323.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Giacomo.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
NGC 1606
NGC 1606 (іншыя абазначэнні — MCG -1-12-22, NPM1G -05.0202, PGC 15443) — галактыка ў сузор’і Эрыдан.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Страдзівары
Страдзівары (Stradivari) — род італьянскіх майстроў па вырабу скрыпак у г. Крэмоне (Італія), у XVII і XVIII стагоддзях. Разам з Амаці і Гварнеры, яны паднялі ўзровень вытворчасці скрыпак на найвышэйшы ўзровень. Скрыпкі Антоніа Страдзівары, нарадз. прыкладна ў 1644, памёр 18 снежня 1737, лічацца самымі лепшымі, з калісці створаных. Страдзівары і Андрэа Гварнеры вучыліся свайму рамяству ў майстэрні Мікола Амаці, сям’я якога рабіла скрыпкі на працягу многіх год. Страдзівары скончыў працу з Амаці ў 1684 г. З гэтага часу ён пачынае вырабляць свае самастойныя скрыпкі са сваёй пазнакай. Гэтыя скрыпкі яго першага перыяду, былі выкананыя ў традыцыях Амаці.
Шматлікія сваякі дапамагалі Амаці і Гварнеры ў рамястве, але ассыстэнтамі Страдзівары былі толькі два сыны — Франчэска, нар. 1 лютага 1671, пам. 11 мая 1743 ды Амабона, нарадзіўся 14 лістапада, 1679, пам. 8 чэрвеня 1742.
Пасля адкрыцця сваёй уласнай крамы (1680), Антоніа Страдзівары паступова павялічваў памеры сваіх інструментаў, пакуль яны не сталі даўжынёй 1690 см. Такія доўгія інструменты з ліслівай аркай, атрымаў назву «Доўгі ўзор». Прыкладна ў 1700, пасля эксперыментаў, яго інструменты дасягнулі сталага стану і наступныя 20 год вядомыя як «Залаты час». У гэты перыяд, Страдзівары стварыў свае найлепшыя скрыпкі, пыгожыя знешне і ў гучанні і цудоўна збалансаваныя. Ён спыніў вытворчасць скрыпак толькі ў канцы жыцця; яго апошні інструмент датуецца 1737 г., калі яму было 93 гады.
За свой век Страдзівары стварыў калі 1.100 інструментаў — пераважна скрыпак, але таксама альты і віяланчэлі. Кожны інструмент з’яўляецца выразным і амаль ў кожнага ёсць ўласнае імя, такоя як «Vieuxtemps», «Dolphin», і «Sarasate», якія адлюстроўваюць іх уласніка, гісторыю і характарыстыку. Паколькі колькасць інструментаў Страдзівары вельмі вялікая, яны могуць дасягаць коштам ад некалькіх сотняў да тысячаў долараў, таму на рынку з’яўляюцца іх падробкі.
Група смерці
Група смерці — гэта неафіцыйны тэрмін, выкарыстоўваны ў футболе і іншых выглядах спорту для апісання сітуацыі, якая часта ўзнікае падчас групавога этапу турніру (як, напрыклад, першы раўнд Чэмпіянату міру), дзе:
Ключавым элементаў з'яўляецца тое, што любая з каманд можа кваліфікавацца, і любая можа не выйсці з групы. Іншымі словамі, гэта самая непрадказальная частка групавога турніру.
Іранскае нагор’е
Іранскае нагор’е — адно з найбольшых Пярэднеазіяцкіх нагор’яў. Знаходзіцца ў Іране (2/3 тэрыторыі), Афганістане, Пакістане, часткова ў Іраку і на поўдні Туркменістана.
Плошча каля 2,7 млн км². Размешчана паміж Месапатамскай нізінай на захадзе далінай ракі Інд на ўсходзе. Працягласць з поўначы на поўдзень 1500 км, з захаду на ўсход 2500 км. Сфарміравалася ў межах альпійска-гімалайскай геасінклінальнай вобласці ў выніку альпійскага і больш ранняга арагенезу. Вонкавы край створаны горнымі дугамі. На поўначы яны складаюцца з гор Эльбурс (гара Дэмавенд — 5604 м), Туркмена-Харасанскіх, Парапаміз і Гіндукуш, на поўдні — Загрос (гара Зердкух — 4548 м) і Мекран, на ўсходзе — Сулейманавы горы. Унутраная частка нагор’я, у аснове якой ляжаць палеазойскія сярэдзінныя масівы, занята раўнінамі і катлавінамі, што перамяжаюцца з сярэдневышыннымі гарамі (Сярэднеіранскія, Усходне-Іранскія, Сярэднеафганскія горы вьшынёй да 1500—2500 м). Сярод пустынных унутраных раўнін вылучаюцца Дэштэ-Кевір, Дэштэ-Лут, Дашты-Марго з глініста-друзавымі грунтамі і пясчаная пустыня Рэгістан. Радовішчы нафты, руд каляровых металаў, каменнага вугалю, серы.
Клімат субтрапічны кантынентальны, сухі. Сярэдняя тэмпература студзеня ад −3 °C на поўначы да 13 °C на поўдні. У ліпені тэмпературы 25-32 °C. Ападкі ва ўнутраных раёнах да 100 мм, на паўночных схілах Эльбурса да 2000 мм, на вонкавых схілах Сулейманавых гор 700—800 мм за год. У гарах Загрос міжземнаморскі клімат з зімовымі ападкамі да 700 мм за год.
Рэкі Гільменд, Сефідруд, Карун, Герыруд — малаводныя, выкарыстоўваюцца для арашэння. Ва ўнутранай частцы нагор’я азёры Дэр’ячэйс-Немек, Хамун.
Пераважае пустынная і паўпустынная расліннасць. Іранскае нагор’е — ачаг фарміравання спецыфічнай флоры нагорных ксерафітаў «іранскай фрыганы» — калючага падушкападобнага хмызняку (астрагал, аканталімон і інш.). На наветраных вільготных схілах лясная расліннасць (у гарах Эльбурса — платан, жалезнае дрэва, дуб каштаналісты, самшыт і інш.). На ўсходніх схілах гор Сулейманавы і Кіртхар участкі саванн, рэдкалессі і лістападныя лясы. У аазісах поўдня растуць фінікавыя пальмы. Багаты жывёльны свет: леапард, буры мядзведзь, казуля, горны казёл, баран, ліс-корсак, гіена; паўзуны (гюрза, кобры, пясчаная гадзюка); грызуны; насякомыя; павукападобныя (тарантулы, каракурты, скарпіёны).
Шпалавы грыб
Шпалавы грыб, або пілаліснік лускаваты (Neolentinus lepideus) — від губавых базідыяльных грыбоў з роду Neolentinus. Дрэваразбуральнік.
Апісанне
Пладовыя целы шапкавыя, тоўстыя, шчыльныя, мясістыя, пазней дравяніста-скурыстыя, з тонкім падвернутым, потым прыпадпятым, звілістым краем. Паверхня шапкі цёмна-жоўтая або бледна-крэмава-рыжая, укрытая буйнымі., паразрыванымі, больш цёмнымі лусачкамі. Тканка шчыльная, белая, пры высыханні жорсткая і коркавая. Пласцінкі пругкія, прырослыя, зыходныя, жаўтаватыя. Ножка цыліндрычная, шчыльна лямцава-лускавінкавая, з хвалістым кольцам, карычневая каля асновы. Споры белыя, прадаўгаватыя, унутры зярністыя.
Пашырэнне
Пашыраны ў Еўразіі. На Беларусі часта трапляецца ў лясах на ствалах, пнях і павале хвойных парод дрэў; адзначаны на апрацаванай сыраватай драўніне ў скляпах, падвалах, хлявах; разбуральнік драўляных тэлеграфных слупоў і чыгуначных шпалаў. Выклікае хуткае гніенне драўніны, якая робіцца буравата-карычневай, трэскаецца і рассыпаецца.
Astylosternus robustus
Astylosternus robustus — земнаводнае сямейства.
Апісанне
Самцы буйнейшыя за самак (даўжыня да 13 см),
Арэал і экалогія
Astylosternus robustus распаўсюджаная ў Камеруне. Жывуць пераважна ў вадзе; самкі жывуць на сушы, у глыбокіх норах. Лёгкія слаба развітыя. Спароўванне і нераставанне адбываюцца ў вадзе. У перыяд размнажэння ў самцоў скура па баках тулава і на сцёгнах пакрыта шматлікімі тонкімі чорнымі валасападобнымі вырастамі; гэтыя ўтварэнні забяспечаны крывяноснымі капілярамі і служаць дадатковым органам скурнага дыхання. Па заканчэнні спаравання «валасы» амаль знікаюць да наступнага перыяду размнажэння.
Акула-нянька
Акула-нянька (Ginglymostoma cirratum) — адзіны прадстаўнік роду вусатых акул-нянек (Ginglymostoma) сямейства вусатыя акулы.
Мае аднастайную жоўта-карычневую афарбоўку. Можа дасягаць 4 метраў у даўжыню, але звычайна не перавышае 2,5-3 метраў. Трымаецца на глыбіні ад 0,5 да 3 метраў, можа збірацца ў статкі да 40 асобін.