cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Стары Сарайчык
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 573 чалавекі (282 мужчыны і 291 жанчына). Паводле дадзеных перепісу 2009 года, у сяле пражывалі 662 чалавекі (328 мужчын і 334 жанчыны).
Васіль Пятровіч Маркевіч
Васіль Пятровіч Маркевіч (нар., в. Рудаўка, Слонімскі раён, Гродзенская вобласць) — беларускі гаспадарчы і палітычны дзеяч. Генеральны дырэктар ААТ «Птушкафабрыка „Дружба“» (2003—2022).
Біяграфія
Скончыў Гродзенскі сельскагаспадарчы інстытут па спецыяльнасці «заатэхнія». Служыў у Савецкай арміі.
З 1980 года працаваў на бройлернай птушкафабрыцы «Дружба» Баранавіцкага раёна агентам-экспедытарам, брыгадзірам, начальнікам бройлернага цэха, начальнікам цэха бацькоўскага статку і рамонтнага маладняку, выканаўцам абавязкаў галоўнага заатэхніка — намесніка дырэктара, намеснікам дырэктара — галоўным заатэхнікам, выконваючым абавязкі дырэктара, дырэктарам.
У 2003 годзе прызначаны генеральным дырэктарам адкрытага акцыянернага таварыства «Птушкафабрыка „Дружба“» Баранавіцкага раёна. Зняты з пасады ў жніўні 2022 года.
Выбіраўся дэпутатам Баранавіцкага раённага Савета дэпутатаў 26 і 27-га скліканняў і дэпутатам Брэсцкага абласнога Савета дэпутатаў 26 і 27-га скліканняў.
Член Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га і 7-га скліканняў ад Брэсцкай вобласці. Уваходзіў у пастаянную камісію па эканоміцы, бюджэце і фінансах. Паўнамоцтвы члена Савета Рэспублікі былі спынены ў кастрычніку 2022 года.
Рагіўка (Палескі раён)
Рагіўка (Ра́гівка) — вёска ў Палескім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Пэрвамайскы
Первамайскі ці Пэрвамайскы (Первомайський) — горад у Харкаўскай вобласці Украіны. Плошча 9 км². Насельніцтва 30 796 чал. (1 студзеня 2012).
Вялікія Лазіцы
Вялі́кія Лазі́цы (, Великие Лозицы) — вёска ў Шклоўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Таўкачоўскага сельсавета.
Іван Канстанцінавіч Кабушкін
Іва́н Канстанцінавіч Ка́бушкін (, вёска Малахоўцы Баранавіцкага раёна — 1943) — удзельнік мінскага камуністычнага падполля ў гады Вялікай Айчыннай вайны.
Біяграфія
У Чырвонай Арміі з 1935 года. У 1939—1940 удзельнічаў у савецка-фінскай вайне.
4 лютага 1943 года пры выкананні баявое задачы быў схоплены гітлераўцамі. Загінуў у фашысцкіх засценках.
Ушанаванне памяці
У 1965 годзе Івану Кабушкіну пасмяротна было нададзена званне Героя Савецкага Саюза.
Яго імем названая вуліца і школа ў Мінску, а таксама пасёлак у Баранавіцкім раёне.
На будынку трамвайнага дэпо ў Казані, дзе ён працаваў, усталяваная мемарыяльная дошка. На радзіме героя і ў пасёлку Мірны Баранавіцкага раёна ўсталяваныя помнікі.
IC 995
IC 995 — галактыка тыпу SBd у сузор'і Вялікая Мядзведзіца.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Радынка
Радынка (Ра́динка) — вёска ў Палескім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Кошалева (прыпыначны пункт)
Ко́шалева (, Кошелево)  — прыпыначны пункт Брэсцкага аддзялення Беларускай чыгункі ў Брэсцкім раёне Брэсцкай вобласці. Размешчаны за 2,9 км на захад ад вёскі Кошалева; на лініі Баранавічы-Цэнтральныя — Брэст-Цэнтральны, паміж прыпыначным пунктам Харытоны і станцыяй Брэст-Усходні.
Кісмет (Marvel Comics)
Кісмет (Kismet), таксама вядомая як Парагон (Paragon), Яна (Her) і Аіша (Ayesha) — выдуманая супергераіня, якая з'яўляецца ў амерыканскіх коміксах выдавецтва Marvel Comics. Яна з'явілася ў выніку эксперыменту па стварэнні ідэальнай формы жыцця.
Аіша дэбютавала ў Кінематаграфічнага сусвету Marvel у фільме «Вартавыя Галактыкі 2» у выкананні Элізабет Дэбікі.
Юрый Іосіфавіч Пунтус
Юрый Пунтус (нар., в. Цівалі, зараз у межах Мінска) — савецкі і беларускі футбаліст (нападнік) і трэнер. У цяперашні час працуе галоўным трэнерам рагачоўскага «Макслайна».
Клубная кар’ера
Выхаванец мінскай СДЮШАР-5, выступаў за розныя клубы ў Чэмпіянаце БССР. Значных дасягненняў як ігрок не меў. У 1986 годзе гуляў за казахскі «Спартак» з Сяміпалацінска. На наступны год завяршыў кар’еру іграка з-за траўмы і перайшоў на трэнерскую працу.
Трэнерская кар’ера
У 1987 годзе пачаў кар’еру трэнера ў мінскім «Спутніку». Пазней узначальваў мінскі «Прамень». У 1993—1995 гадах працаваў у Расіі.
БАТЭ
У 1996 годзе прыняў прапанову Анатоля Капскага і ўзначаліў адроджаны барысаўскі БАТЭ. За два гады вывеў клуб у Вышэйшую лігу, а ўжо ў 1999 годзе выйграў залатыя медалі. За сем гадоў, пакуль Пунтус узначальваў БАТЭ ў вышэйшай лізе (1998—2004) барысаўчане ніводнага разу не засталіся без медалёў.
У 1999 годзе дадаткова стаў галоўным трэнерам моладзевай зборнай Беларусі. Вывеў яе ў фінальную частку моладзевага чэмпіянату Еўропы 2004.
МТЗ-РІПА і нацыянальная зборная
У канцы 2004 года нечакана пакінуў БАТЭ і стаў галоўным трэнерам мінскага МТЗ-РІПА, які толькі што ледзь выратаваўся ад вылету. Але ўжо на наступны год мінчане разам з Пунтусам выйгралі Кубак Беларусі і бронзавыя медалі чэмпіянату.
У лютым 2006 года Пунтус быў прызначаны галоўным трэнерам нацыянальнай зборнай Беларусі, адначасова працягваў працаваць з МТЗ-РІПА. У канцы 2006 года пакінуў МТЗ-РІПА і сканцэнтраваўся на працы ў зборнай. Але асаблівых поспехаў з нацыянальнай камандай не меў і ў ліпені 2007 года, пакінуўшы зборную, вярнуўся ў МТЗ-РІПА. У 2008 годзе зноў выйграў Кубак і бронзавыя медалі.
«Дынама» Брэст
У 2009 годзе перайшоў на месца галоўнага трэнера брэсцкага «Дынама». Праводзіў амаладжэнне брэсцкай каманды, запрасіў у Брэст такіх ігракоў, як Уча Гагаладзэ і Ігар Бурко, у той жа час па яго ініцыятыве ў верасні 2010 года родны клуб пакінуў Раман Васілюк. У сезонах 2009 і 2010 брэсцкая каманда займала пятае месца ў чэмпіянаце, а старт сезона 2011 быў правалены, і ў ліпені 2011 года Пунтус быў звольнены з брэсцкага клуба.
Стары будынак Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі
Гісторыя
Дзяржаўная бібліятэка савецкай Беларусі была створаная 15 верасня 1922 года на базе бібліятэкі Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта пад назвай Беларуская дзяржаўная і ўніверсітэцкая бібліятэка. Першапачаткова займала будынак Юбілейнага дома на Архірэйскім падвор’і. Праз павелічэнне кніжных фондаў і развіццё функцый бібліятэкі Беларуская дзяржаўная і ўніверсітэцкая бібліятэка паводле Пастановы СНК БССР ад 14 траўня 1926 года рэарганізаваная ў самастойную Беларускую дзяржаўную бібліятэку, тады ж пачынаецца планаванне пераводу бібліятэкі ў большы будынак. У 1929 годзе СНК БССР прымае рашэнне аб будаўніцтве ў Менску на вуліцы Чырвонаармейскай новага будынка. Праца была даручаная архітэктару Георгію Лаўрову, які ўжо меў некалькі прац у Менску.
Юрый Іосіфавіч Пунтус
«Смалявічы-СТІ»
Вельмі хутка Пунтус нечакана для ўсіх прыняў прапанову ўзначаліць смалявіцкі «Вігвам», які на той час замыкаў турнірную табліцу Другой лігі. Намерваўся вывесці клуб (які пазней атрымаў назву «Смалявічы-СТІ») ў Вышэйшую лігу, як некалі зрабіў з БАТЭ. У сезоне 2011 здолеў падняць «Смалявічы» у сярэдзіну турнірнай табліцы, а на наступны год клуб, які ўзмацніўся перспектыўнімі маладымі ігракамі, перамог у Другой лізе і выйшаў у Першую.
Стары будынак Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі
Гісторыя
Першапачаткова Лаўроў прапанаваў праект, у якім працяглы аб’ём чытальных залаў бібліятэкі кантраставаў бы з вышынным кнігасховішчам у глыбіні кварталу, аднак гэта не было рэалізавана. Беларускі мастацтвазнаўца і гісторык архітэктуры Мікола Шчакаціхін у сваім артыкуле «Новы Менск», размешчаным у часопісе «Чырвоная Беларусь» № 2 за 1930 год так апісвае праект Лаўрова :
Юрый Іосіфавіч Пунтус
«Смалявічы-СТІ»
У сезоне 2013 «Смалявічы-СТІ» выступалі ў Першай лізе. Каманда працягвала выступаць маладымі ігракамі, толькі ўзмацнілася вопытным Алегам Страхановічам, які працаваў пад кіраўніцтвам Пунтуса ў БАТЭ і МТЗ-РІПА. Асаблівых поспехаў клуб са Смалявічаў не меў, чаргуючы перамогі з паражэннямі, і ў выніку апынуўся ў сярэдзіне турнірнай табліцы. У кастрычніку 2013 года, пасля разгромнага паражэння да светлагорскага «Хіміка» (1:6), Пунтус падаў у адстаўку з пасады галоўнага трэнера.
Стары будынак Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі
Гісторыя
У 1932 годзе пабудова была скончаная, а бібліятэцы ў гонар 10-годдзя было нададзеная імя У. І. Леніна. Ля галоўнага ўвахода месцілася парная скульптура Леніна і Сталіна. У часе Другой сусветнай вайны, за нямецкай акупацыяй, у будынку бібліятэкі месціўся акруговы камісарыят, а пазней размясцілася Беларуская цэнтральная рада. У 2006 годзе Нацыянальная бібліятэка пераехала ў новы будынак. Была праведзеная рэканструкцыя з рэстаўрацыяй і прыстасаваннем будынка пад адміністрацыйнае прызначэнне. У распрацоўцы праекта прынялі ўдзел А. Цяльцоў, Яўген Яворскі, І. Касабукін з «Мінскграмадзянпраекта», Уладзімір Старосцін з «Праектрэстаўрацыі», Лілія Усоская з Цэнтра па рэгенерацыі гісторыка-культурных ландшафтаў і тэрыторый, А. Бандарэнка з «Мінскпраекта». Былі выдалены познія напластаванні і адноўленыя страчаныя яго элементы, фасады апрацаваныя дэкаратыўнай мармурова-антрацытавай каменнай тынкоўкай, у выніку чаго будынак набыў цёмна-шэры колер.
Юрый Іосіфавіч Пунтус
«Славія»
У студзені 2014 года з’явілася інфармацыя аб тым, што Пунтус узначаліць мазырскую «Славію», якая страціла месца ў Вышэйшай лізе. Афіцыйна стаў галоўным трэнерам мазырскага клуба ў пачатку лютага. У Мазыры здолеў сабраць маладую каманду, у якой выступаў шэраг вопытных ігракоў (сярод якіх Алег Страхновіч), значную частку футбалістаў Пунтус запрасіў са свайго былога клуба — «Смалявічаў-СТІ». У выніку «Славія» за некалькі тураў да фінішу Першай лігі гарантавала сабе вяртанне ў элітны дывізіён.
Стара Маркіўка
Стара Маркіўка (Стара Маркі́вка) — вёска ў Палескім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Стары будынак Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі
Гісторыя
З 2012 года будынак займае Савет Рэспублікі, які дагэтуль месціўся ў будынку насупраць, па адрасе вуліца Чырвонаармейская, 4. Першае пасяджэнне Савета Рэспублікі пятага склікання ў будынку прайшло 19 кастрычніка 2012 года.
Юрый Іосіфавіч Пунтус
«Славія»
Сезон 2015 «Славія», якая ў міжсезонні ўзмацнілася ў асноўным ігракамі з Першай лігі, пачала добра і апынулася ў сярэдзіне табліцы, але ў другой палове чэмпіянату стала цярпець паражэнні і стала блізкай да зоны вылету. Пасля хатняга паражэння ад «Слуцка» (1:6) у пачатку кастрычніка Пунтус заявіў пра жаданне пакінуць пасаду галоўнага трэнера, аднак кіраўніцтва клуба прапанавала трэнеру працягнуць працу з камандай. 8 лістапада Пунтус кіраваў «Славіяй» у матчы апошняга тура супраць гродзенскага «Нёмана» (1:3), тым самым стаў першым у гісторыі трэнерам, які правёў 400 матчаў у Вышэйшай лізе.
Стары будынак Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі
Архітэктура
Аб’ёмна-прасторавая кампазіцыя заснаваная на спалучэнні форм, пазбаўленых дэкору. Чатырохгранныя слупы падтрымліваюць павіслы паўкруглы аб’ём, утвараючы своеасаблівы порцік галоўнага ўвахода з зашклёным эркерам вестыбюля. Чатырохпавярховы будынак мае складаную канфігурацыю плана, падпарадкаваную арганізацыі функцыянальных працэсаў.
У канцы 1950-х гадоў да бібліятэкі прыбудаваны 4-павярховы прамавугольны ў плане корпус, у якім месціліся кнігасховішча, абанементны аддзел і службовыя памяшканні. У часе выкарыстання ў якасці бібліятэкі ў будынку было 12 чытальных залаў, сярод якіх вылучалася зала на 500 чалавек. У вестыбюлі ўстаноўленая скульптура Уладзіміра Леніна (скульптар Андрэй Бембель).
Юрый Іосіфавіч Пунтус
«Славія»
У снежні 2015 года стала вядома, што Пунтус застанецца галоўным трэнерам «Славіі» на наступны сезон. Пасля роўнага сезона 2016, у 2017 годзе каманда апынулася ў зоне вылету, у канцы сезона апусціўшыся на перадапошняе месца. Пасля паражэння ў 29-м туры ад наваполацкага «Нафтана» (1:2) Пунтус быў адхілены ад кіравання камандай, якую да апошняга тура рыхтаваў Міхаіл Марціновіч. У выніку «Славія» страціла месца ў Вышэйшай лізе, а Пунтус па заканчэнні кантракта ў лістападзе 2017 года пакінуў пасаду галоўнага трэнера мазыран.
«Белшына»
У студзені 2019 года быў прызначаны галоўным трэнерам бабруйскай «Белшыны». Пад кіраўніцтвам Пунтуса бабруйскі клуб стаў адным з лідараў у Першай лізе, у сезоне 2019 каманда ўпэўнена ўтрымлівала другі радок, які забяспечваў выхад у Вышэйшую лігу.
«Тарпеда-БелАЗ»
У верасні 2019 года, пакінуўшы «Белшыну», перайшоў на пасаду галоўнага трэнера жодзінскага «Тарпеда-БелАЗ». У 2020 годзе прывёў жодзінцаў да першых у гісторыі каманды бронзавых медалёў чэмпіянату Беларусі. У сезоне 2021 каманда стала выступаць горш, знаходзілася ў сярэдзіне табліцы. У ліпені 2021 года пакінуў жодзінскі клуб.
Апошнія гады
У маі 2022 года пасля адстаўкі Сяргея Кавальчука быў адным з прэтэндэнтаў на пасаду галоўнага трэнера брэсцкага «Дынама», аднак не ўзначаліў каманду. У чэрвені 2022 года было абвешчана, што Пунтус будзе кіраваць чэрвеньскім «Коласам» у матчах папярэдняга раўнда Кубка рэгіёнаў УЕФА. Разам з Пунтусам «Колас» атрымаў перамогі над камандамі з Азербайджана і Казахстана і выйшаў у асноўны раўнд, на турніры асноўнага раўнда ў Турцыі таксама кіраваў «Коласам», але там беларускі клуб не здолеў прайсці далей.
У ліпені 2022 года быў прызначаны галоўным трэнерам рагачоўскага «Макслайна». Пад кіраўніцтвам Пунтуса «Макслайн» заняў чацвёртае месца ў Першай лізе і пасля перамогі ў стыкавых матчах над дзяржынскім «Арсенал» атрымаў павышенне ў Вышэйшую лігу. Аднак, неўзабаве АБФФ адмовіла рагачоўскаму клубу ў праходжанні ліцэнзавання для ўдзелу ў Вышэйшай лізе, і ў снежні 2022 года Пунтус узначаліў наваполацкі «Нафтан». Аднак пачатак сезона 2023 для каманды атрымаўся няўдалым, і пасля серыі з пяці паражэнняў запар у маі 2023 года Пунтус пакінуў пасаду. У хуткім часе вярнуўся на месца галоўнага трэнера ў «Макслайн».
Гзы (гміна)
Гзы (Gzy) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Пултускага павета Мазавецкага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Гзах. Плошча гміны складае 104,44 км². Станам на 2011 год у гміне Гзы пражывалі 3945 чалавек, шчыльнасць — 38 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 35 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 36 населеных пунктаў.
Пётр Рыгоравіч Сабалеўскі
Пётр Рыгоравіч Сабалеўскі (Пётр Григорьевич Соболевский; 1781 (па іншых звестках, 4 лютага 1782) — 24 кастрычніка 1841) — расійскі металург, хімік і інжынер-канструктар, член-карэспандэнт Пецярбургскай Акадэміі навук (1830), адзін з заснавальнікаў парашковай металургіі. У 1828 годзе ўпершыню ў гісторыі манетнай справы змог наладзіць чаканку плацінавых манет.
Ксты (Полацкі раён)
Ксты́ (, Ксты) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Экіманскага сельсавета.
Васім Саджад
Васім Саджад (нар., Джаландхар) — пакістанскі палітык. Двойчы быў часовым прэзідэнтам Пакістана. Член Пакістанскай мусульманскай лігі (К), лідар апазіцыі ў Сенаце Пакістана.
Біяграфія
Бацькам Васіма быў супрацоўнік юстыцыі Ахмад Саджад. Васім навучаўся ва ўніверсітэце Пенджаба, які скончыў з адзнакай у 1961 годзе. Быў капітанам тэніснай каманды юрыдычнага каледжа ў 1962 годзе. Быў абраны членам Сената ў 1985 годзе. Таксама займаў пасаду міністра юстыцыі з верасня 1986 па снежань 1988 года. 24 снежня 1988 года абраны старшынёй Сената.
Свята-Параскева-Пятніцкая царква (Старадзевяткавічы)
Свята-Параскева-Пятніцкая царква — праваслаўны храм у в. Старадзевяткавічы Слонімскага раёна Гродзенскай вобласці.
Гісторыя
На паўднёвы захад ад вёскі. Пабудавана ў 1819 г. з дрэва і цэглы. Адкрыта ў 1990 г.
Архітэктура
Помнік архітэктуры класіцызму. Вырашана прамавугольным у плане зрубам з апсідным прырубам, умацаванымі цаглянымі пілонамі ў прасценках прамавугольных аконных праёмаў. Галоўны фасад вырашаны 4-калонным порцікам, у трохвугольны франтон якога ўрэзана драўляная чатырохгранная званіца, завершаная цыбулепадобнай галоўкай.
Званіца
Перад храмам пастаўлена двух'ярусная васьмігранная брама-званіца, накрытая шатровым дахам з макаўкай.
Стэшчына
Стэшчына (Сте́щино) — вёска ў Палескім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Ірына Валянцінаўна Кадзюкова
Ірына Валянцінаўна Кадзюкова (нар., ) — беларуская , мастак-мультыплікатар, аніматар, , дацэнт Еўрапейскага гуманітарнага ўніверсітэта.
Біяграфія
У 1974—1975 гадах вучылася на курсах мастакоў-мультыплікатараў пры Кіеўскай кінастудыі навукова-папулярных фільмаў.
У 1971—1988 гг. працавала на кінастудыі «Беларусьфільм» у студыі анімацыйных фільмаў спачатку ў якасці мастака-фазоўшчыка, затым аніматара. Як рэжысёр, мастак і аніматар зрабіла мноства анімацыйных уставак для навукова-папулярных, навучальных і мастацкіх фільмаў. Як рэжысёр афіцыйна дэбютавала ў ЭМТА «Дэбют» пры кінастудыі «Масфільм» у 1987 годзе. У 1988—1991 гг. працавала на студыі анімацыйнага кіно АБЦ (Мінск). З 1991 — ізноў.
Фільмаграфія
Ірына Кадзюкова з’яўляецца рэжысёрам многіх анімацыйных фільмаў, для большасці з якіх з'яўляецца таксама і сцэнарыстам:
Ален Далес
Ален Уэлш Далес (Allen Welsh Dulles,, Уотэртаўн, Нью-Ёрк — , Вашынгтон) — кіраўнік рэзідэнтуры Упраўлення стратэгічных служб ў Берне (Швейцарыя) падчас Другой сусветнай вайны, дырэктар ЦРУ (1953—1961 гг.).
Крайшчанка
Крайшча́нка — рака ў Лагойскім раёне Мінскай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Вілія (басейн Нёмана).
Афрыканерскі Рух Супраціву
Афрыканерскі Рух Супраціву (афр. Afrikaner Weerstandsbeweging) або AWB — правая палітычная арганізацыя і былая ваенізаваная група ў Паўднёва-Афрыканскай рэспубліцы пад кіраўніцтвам Юджына Тэрбланша (афр. Eugène Terre'Blanche). Яна нацэлены на аднаўленне незалежнай рэспублікі бураў або «Boerestaat» у Паўдневай Афрыцы. У перыяд свайго росквіту яна атрымала шырокую агалоску як у Паўдневай Афрыцы, так і за мяжой, як група тых, хто адстойвае перавагу белай расы.
Крайшчанка
Даўжыня ракі 21 км. Плошча вадазбору 58 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 3,1 м/км. Пачынаецца на паўднёвы захад ад вёскі Ціхонавічы, упадае ў Вілію насупраць вёскі Камена Вілейскага раёна. Цячэ па паўночных схілах Мінскага ўзвышша. Каналізаваная на працягу 1,7 км. Ніжэй вёскі Ціхонавічы на рацэ створана сажалка (плошча 0,08 км²).
Афрыканерскі Рух Супраціву
Гісторыя
AWB быў створаны 7 ліпеня 1973 года ў Гейдэльберзе, што ў Трансваалі (цяпер Гаутэнг). Тэрбланш, былы афіцэр паліцыі, расчараваўся ў ліберальных поглядах тагачаснага прэм'ер-міністр Форстэра, як такімі, што нясуць камуністычны ўплыў на паўдневаафрыканскае грамадства. Тэрбланш вырашыў сфармаваць AWB з шасцю іншымі аднадумцамі, і ен быў абраны лідарам гэтай арганізацыі. Гэтую пасаду ен займаў да сваей смерці.
Мэтай арганізацыі стала стварэнне незалежнага Бурскай дзяржавы (афр. Boerestaat) — дзяржавы для бураў (каланізатараў), аддзеленай ад Паўдневай Афрыкі. AWB быў сфарміраваны таксама для таго, каб вярнуць сабе страчаныя зtмлі пасля Другой англа-бурскай вайны. Арганізацыя мае намер аднавіць незалежныя бурскія рэспублікі — Рэспубліку Трансвааль (або Паўднева-Афрыканскую Рэспубліку (Zuid-Afrikaansche Republiek) і Рэспубліку Памаранчавую або (Памяранчавая Свабодная дзяржава) (Оранж Vrystaat).
Сарытагай (Махамбецкі раён)
Сарытагай — сяло ў Махамбецкім раёне Атыраўскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Сарытагайскай сельскай акругі. Код КАТА — 235653100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1707 чалавек (848 мужчын і 859 жанчын). Паводле дадзеных перепісу 2009 года, у сяле пражывалі 1752 чалавекі (889 мужчын і 863 жанчыны).
Андрэйчык
Андрэ́йчык — прозвішча.
Педэрастыя
Педэрастыя (ад παις — «дзіцё», «хлопчык», і  — «кахаючы», гэта значыць «каханне да хлопчыкаў») — любоўныя ці сексуальныя адносіны паміж мужчынам і хлопчыкам, у сучаснай гутарковай і, раней, літаратурнай мове гэтым тэрмінам часта пазначаецца мужчынская гомасексуальнасць наогул.
Этымалогія і гісторыя словаўжывання
Слова «педэрастыя» адбываецца ад каранёў (па-грэчаску «хлопчык» і наогул «дзіця», што па сэнсу прыкладна адпавядае сучаснаму паняццю «непаўналетні» — паўналецце ў Эладзе наставала з 18 гадоў) і  (палюбоўнік). У новаеўрапейскі ўжытак слова (з грэчаскага ) увайшло ў XVI стагоддзі, быўшы запазычана з дыялогу Платона «Баль» для абазначэння сексуальнай сувязі паміж сталым мужчынам з аднаго боку і падлеткам ці юнаком з іншага. Але паколькі педэрастыя, ці «грэчаскае каханне», была найбольш распаўсюджанай і адзінай, што знайшла адлюстраванне ў культуры, формай мужчынскіх гомасексуальных адносін, да XIX стагоддзя часткова ў Еўропе, а асабліва ў Расіі тэрмін набыў значэнне мужчынскай гомасексуальнасці наогул.
У наш час у якасці сексалагічнага тэрміна слова вярнула сабе першапачатковае лексічнае значэнне і сэнс і пераважна разумеецца ў сэнсе анальнага каітуса паміж сталым мужчынам і хлопчыкам. Аднак у масавым словаўжыванні яно выкарыстоўваецца як зневажальнае абазначэнне мужчынскай гомасексуальнасці наогул. Слова «педэраст» і асабліва яго скажоныя формы выкарыстоўваюцца як лаянкавыя і лічацца ў вялікай ступені абразлівымі.
Педэрастыя ў міфалогіі
Міфы прыпісвалі педэрастычныя адносіны багам: Зеўс выкраў Ганімеда, Апалон кахаў цэлы шэраг цудоўных юнакоў. Педэрастыя прыпісвалася і героям: палюбоўнікамі Геракла называлі возніка, пляменніка героя Іалая, а таксама Гіла, арганаўта Паліфема і Састрата; Ахіл і Патрокл у класічную эпоху адназначна ўспрымаліся і апісваліся як любоўная пара (хоць у Гамера прамых указанняў на гэта няма). Звычайна лічылася, што звычай кахаць хлопчыкаў увёў фіванскі цар Лай, бацька Эдыпа, які закахаўся ў цудоўнага хлопчыка Хрысіпа і выкраў яго; зрэшты, Тымей прыпісвае ўвядзенне гэтага звычаю крыцянам. Нарэшце, у Паўночнай Грэцыі вынаходнікам педэрастыі лічыўся спявак Арфей, які адмовіўся ад жанчын пасля страты каханай Эўрыдзікі.
Выхаваўчы характар грэчаскай педэрастыі
Педэрастычныя ўзаемаадносіны ў Грэцыі насілі выхаваўчы характар і часцяком былі санкцыянаваны дзяржавай. Таксама неабходна было, каб гэтыя адносіны ўхваляў бацька хлопчыка. Хлопчык уступаў у такія ўзаемаадносіны ў падлеткавым узросце, прыкладна ў тым жа ўзросце, у якім дзяўчынак выдавалі замуж (каля 12 гадоў, менавіта гэты ўзрост называецца Плутархам у біяграфіі Лікурга, а таксама ў шэрагу эпіграм Палацінскай анталогіі). Настаўнік павінен быў навучаць юнака або сачыць за яго навучаннем і, паводле традыцыі, дарыць яму пэўныя падарункі. Настаўнік мог быць пакараны за правіны выхаванца. Часта такія ўзаемаадносіны мелі месца пры навучанні ваеннай справе. Асабліва важную і істытуцыянальную педагагічную ролю педэрастыя адыгрывала, з аднаго боку, у вайсковых супольнасцях тыпу крыцкай і спартанскай, а з іншага — у арыстакратычных «таварыствах» (гетэрыях), дзе сувязь паміж старэйшым і малодшым арыстакратам з'яўлялася, асабліва ў архаічную эпоху, адным з галоўных сродкаў «высакароднага выхавання» і перадачы арыстакратычных каштоўнасцей. Узорам кодэкса арыстакратычнай этыкі, які даваў старэйшы палюбоўнік малодшаму, з'яўляюцца павучальныя элегіі Феагніда з Мегары, адрасаваныя юнаку Кірну.
Педэрастыя была ідэалізаванай формай гомаэратызму, структураванага па ўзросце, у якога, як ва ўсіх сацыяльных з'яў былі і іншыя, меней ідылічныя праявы, такія як прастытуцыя ці выкарыстанне хлопчыкаў-рабоў у якасці наложнікаў.
Уяўленні пра грамадскую карысць педэрастыі
Грамадская карысць педэрастыі аргументавалася ў прыватнасці тым, што мужчынскае каханне (у адрозненне ад кахання да жанчын, якое расслабляе і распешчвае ) усяляе мужнасць і высокія намеры; у якасці прыкладу прыводзілася забойства афінскага тырана Гіпарха палюбоўнікамі Гармодыем і Арыстагітонам. У гэтым сэнсе разважае Федр у платонаўскім «Балі», а Арыстоцель у «Рыторыцы» прыводзіць такую развагу як агульны прыклад. У сувязы з гэтым Платон мяркуе, што персы лічылі патрэбным забараніць педэрастыю сярод насельніцтва падуладных краін, бо: «тамтэйшым кіраўнікам, я лічу, проста невыгодна, каб у іх падданых нараджаліся высокія намеры і ўмацоўваліся садружнасці і саюзы, чаму нароўні з усімі іншымі ўмовамі вельмі спрыяе тое каханне, пра якое ідзе гаворка».
У гэтай сувязі ў Халкідзе было папулярнае наступнае апавяданне. Калі халкідзяне ваявалі з эрытрэйцамі (700 да н.э.), да іх на дапамогу на чале коннага атрада прыйшоў фесаліец Клеамах. Яму трэба было на чале сваёй конніцы першаму ўварвацца ў рады праціўніка. Перад бітвай Клеамах спытаў у свайго юнага каханага, ці не жадае той паглядзець на бітву разам з ім. Юнак адказваў згодай, сам надзеў шлем на галаву Клеамаха і пацалаваў яго. Гэта настолькі натхніла Клеамаха, што ён адважна ўварваўся ў рады ворагаў і прымусіў уцякаць спачатку конніцу эрытрэйцаў, а затым і іх пяхоту, але коштам сваёй гібелі. Халкідзяне ў знак асаблівага ўшанавання пахавалі яго на галоўнай плошчы свайго горада, узвёўшы над магілай калону
Таксама шырока вядома было жартоўнае выказванне фіванскага палкаводца Памена, які, каментуючы верш «Іліяды», гаварыў, што ахейцам трэба было строіцца не па плямёнах і каленах, але каханаму побач з кахаючым: «бо сваякі і аднапляменнікі мала трывожацца адзін пра аднаго ў бядзе, тады як строй, згуртаваны ўзаемным каханнем, непарушны і нязломны, паколькі кахаючыя, сарамацячыся праявіць сваю баязлівасць, у выпадку небяспекі нязменна застаюцца адзін поплеч аднаго» — тлумачыць Плутарх. Гаргід ажыццявіў гэту ідэю, стварыўшы напачатку IV ст. да н.э. у Фівах элітны Свяшчэнны атрад з 300 чалавек, у які ўступалі любоўнымі парамі; гэты атрад найлепшым чынам праявіў сябе на палях бітваў і цалкам палёг у бітве пры Херанеі.
Уяўленне пра педэрастыю як пра вышэйшую форму кахання
Педэрастычныя адносіны ўспрымаліся грэкамі як вышэйшыя, у параўнанні з адносінамі паміж мужчынам і жанчынай, бо толькі ў іх бачылі інтэлектуальны і духоўны пачатак, тады ж як адносіны з жанчынай успрымаліся як адносіны чыста цялесныя. Найбольш яскрава гэта ідэя прадстаўлена ў Платона: Гісторыкі аднагалосна тлумачаць такі падыход чыста мужчынскім характарам грэчаскага грамадства. Ва ўмовах прыніжанага становішча жанчыны, яна не магла задаволіць інтэлектуальныя і духоўныя запыты мужчыны; у ёй бачылі істоту ніжэйшую, прыдатную толькі для дзіцянараджэння і цялесных уцех, у адрозненне ад юнака, якому адкрыты высокія намеры.
Ізола-дэль-П’яна
Ізола-дэль-П'яна (Isola del Piano) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Марке, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Пезара-э-Урбіна.
Раскіданае гняздо (спектакль, Рэспубліканскі тэатр беларускай драматургіі)
«Раскіданае гняздо» — спектакль, пастаўлены рэжысёрам Аляксандрам Гарцуевым ў Рэспубліканскім тэатры беларускай драматургіі па аднайменнай п’есе Янкі Купалы да 100-годдзя напісання п’есы. Прэм’ера адбылася 6 красавіка 2013 года. Спектакль стаў другой творчай спробай увасаблення Аляксандрам Гарцуевым драматычнай задумы Янкі Купалы: першай была пастаноўка «Раскіданага гнязда» ў Гродзенскім абласным драматычным тэатры.
Педэрастыя
Агульныя адзнакі грэчаскай педэрастыі
Паводле ацэнкі Ганса Ліхта, «грэчаскае каханне да хлопчыкаў з'яўляецца ўласцівасцю характару, які абапіраецца на эстэтычныя і рэлігійныя асновы. Яе мэтай, у ажыццяўленні якой ёй дапамагае дзяржава, з'яўляецца захаванне апошняй і ўмацаванне асноў грамадзянскіх і асабістых дабрадзейнасцей. Яна не варожая шлюбу, але дапаўняе яго як важны выхаваўчы фактар». Паводле Ігара Кона, «гомаэратычнае сяброўства-каханне паміж мужчынам і хлопчыкам (юнакоў) становіцца ўнікальным і незаменным інстытутам сацыялізацыі. Дапаўняючы тое, чаго не маглі забяспечыць іншыя сацыяльныя інстытуты, яна факусавала ў сабе ўвесь эмацыйны свет асобы і была выключна значная для абодвух бакоў».
Ізола-дэль-П’яна
Насельніцтва складае 668 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 29 чал./км². Займае плошчу 23 км². Паштовы індэкс — 61030. Тэлефонны код — 0721.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Хрыстафор.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Педэрастыя
Іншыя народы старажытнасці
Педэрастыя ў старажытныя часы не была выключна прэрагатывай грэкаў і рымлян. Афіней у сваёй кнізе «Баль мудрацоў» (XIII 603a) сцвярджае, што кельты таксама гэтым займаліся і, нягледзячы на прыгажосць іх жанчын, аддавалі перавагу каханню хлопчыкаў. Некаторыя рэгулярна ўкладваліся на шкуры жывёл, маючы па палюбоўніку з кожнага боку. Іншыя антычныя пісьменнікі таксама сведчаць пра тое, што існавала кельцкая педэрастыя (Арыстоцель і Дыядор Сіцылійскі). Некаторыя сучаснікі інтэрпрэтуюць словы Афінея так, што ў кельтаў было па хлопчыку з кожнага боку, але гэта інтэрпрэтацыя ставіцца пад сумнеў Хабардам, які лічыць, што мелася на ўвазе, што з аднаго боку быў хлопчык, а з іншай — жанчына.
Персідская педэрастыя і яе вытокі падвяргаліся абмеркаванню нават у старажытнасці. Герадот (Гісторыя, I.135) сцвярджаў, што персы перанялі яе ад грэкаў: «Персы аддаюцца разнастайным асалодам і уцехам па меры знаёмства з імі. Так, яны запазычалі ад элінаў любоўныя адносіны з хлопчыкамі». Аднак Плутарх сцвярджае, што персы выкарыстоўвалі хлопчыкаў-еўнухаў «па-грэчаску» задаўга да якіх-небудзь кантактаў паміж іх культурамі.
Раскіданае гняздо (спектакль, Рэспубліканскі тэатр беларускай драматургіі)
Водгукі
Падкрэслена асучасненае прачытанне класічнага твора Аляксандрам Гарцуевым было неадназначна сустрэта крытыкамі. Адныя ўспрынялі пастаноўку як моцны і бясспрэчны поспех:
Сакалавічы
Сакалаві́чы (, Соколовичи) — вёска ў Крупскім раёне Мінскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Бобрскага сельсавета.
У 1924—1954 гадах цэнтр Сакаловіцкага сельсавета.
Геаграфія
Вёска знаходзіцца каля левага берага ракі Еленка.
Смаленка (рака)
Смаленка — рака, адгаліноўваецца ад Малой Нявы злева, ніжэй Тучкова моста, упадае ў Неўскую губу. Адасабляе Васільеўскі востраў ад вострава Дзекабрыстаў. Даўжыня — 3,3 км. Сярэдні расход вады ў вытоку 3 м³/с. У сярэдзіне XVIII стагоддзя называлася Маякуша, Глухая, потым рэчка Чорная, з 1864 года Смаленская рэчка, потым Смаленка. Пачатковую частку займаюць прамысловыя аб’екты і жылыя дамы. На ўчастку чярэдняга цячэння — комплекс Смаленскіх могілак. Цераз Смаленку пабудаваны масты: Уральскі, Смаленскі, Налічны, Караблебудаўнікоў.
Стаўпнэ
Стаўпнэ (Стовпне́) — вёска ў Палескім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Гавяды
Гавя́ды (, Говяды) — аграгарадок у Шклоўскім раёне Магілёўскай вобласці. Цэнтр Таўкачоўскага сельсавета.
Ёнду
Ёнду Удонта (Yondu Udonta) — выдуманы персанаж, супергерой коміксаў выдавецтва Marvel. З'яўляецца членам і адным з заснавальнікаў арыгінальнай каманды Вартавых Галактыкі.
Па-за коміксамі Ёнду з'яўляецца і ў іншых прадуктах Marvel, у тым ліку на тэлебачанні і ў відэагульнях. У кінасусвеце Marvel яго ролю выканаў акцёр Майкл Рукер.
Красная (Лядскі сельсавет)
Да 25 лютага 1961 года вёска ўваходзіла ў склад Герніцкага сельсавета.
Microsoft Office 2016
Устаноўка
Усталяваць пакет можна будзе з афіцыйнага сайта кампаніі. На працягу першага года пасля выхаду праграмы карыстальнікі «Office 2013», якія афіцыйна набылі папярэднюю версію, змогуць абнавіць свой «Office».
Касцістыя рыбы
Касцістыя рыбы (Teleostei) — надатрад прамянёвапёрых рыб.
Каля 40 атрадаў, 420 сямействаў, каля 20 тыс. сучасных відаў.
Жывуць амаль ва ўсіх марскіх і прэсных вадаёмах. Вядомы з сярэдняга трыясу (каля 215 млн гадоў назад), з верхняга мелу (каля 80 млн гадоў назад) дамінуюць сярод рыб (больш за 90 % усіх відаў).
Раздзельнаполыя, некаторыя гермафрадыты (напр., марскія акуні). Апладненне звычайна вонкавае. Некаторыя касцістыя рыбы жывародныя (напр., галамянка, гамбузія). Расліннаедныя і драпежнікі, ёсць паразіты (напр., некаторыя вугры, сомікі).
Да касцістых належаць амаль усе асноўныя прамысловыя рыбы.
Вайшкуны
Вайшку́ны (, Войшкуны) — вёска ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Лынтупскага сельсавета.
Вёска знаходзіцца ля возера Балдук.
Армянск
Армянск (да 1921 года — Армянскі Базар) — горад рэспубліканскага падпарадкавання ў складзе Аўтаномнай Рэспублікі Крым. Горад размешчаны на Перакопскім перашыйку паміж Чорным морам і залівам Сіваш. Праз яго праходзіць Паўночна-Крымскі канал. Размешчаны за 141 км на поўнач ад Сімферопаля. Чыгуначная станцыя на лініі Херсон—Джанкой.
Ждань
Ждань (Ждань) — вёска ў Зарычнэнскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Цысус
Батанічнае апісанне
Ліяны, кусты, травяністыя расліны або сцябловыя сукуленты. Маюць паветраныя карані, цыліндрычныя ці гладкія, даўжынёй да некалькіх метраў, якія ў зямлі развіваюць каранёвыя клубні.
Лісце суцэльнае ці рассечанае. Кветкі дробныя, сабраныя ў несапраўдныя парасонікі.
Арэал
Вядома больш за 350 відаў, пашыраных у тропіках і субтропіках абодвух паўшар’яў.
Значэнне і выкарыстанне
Некаторыя віды вырошчваюць як лісцева-дэкаратыўныя ў пакоях і аранжэрэях. Размнажаюць насеннем і чаранамі з двухгадовых парасткаў.
Задруцце (Рагачоўскі раён)
Задру́цце  — былая вёска ў Рагачоўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіла ў склад Лучынскага сельсавета.
Скасавана ў 1988 годзе, увайшла ў склад горада Рагачоў.
Кош (прыпыначны пункт)
Кош (, Кошь)  — прыпыначны пункт Магілёўскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Мсціслаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Размешчаны ў вёсцы Кош; на лініі Орша-Цэнтральная — Крычаў I, паміж прыпыначным пунктам Краснаручча і прыпыначным пунктам Пячкавічы.
Гура (гміна)
Гу́ра (Góra) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Гуроўскага павета Ніжнесілезскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Гуры. Плошча гміны складае 268,74 км². Станам на 2004 год у гміне Гура пражывалі 20 919 чалавек, шчыльнасць — 77,8 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 35 салецтваў.
IC 996
IC 996 — галактыка тыпу Sbc (кампактная выцягнутая спіральна галактыка) у сузор'і Вялікая Мядзведзіца.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Яўген Станіслававіч Урбан
Яўген Станіслававіч Урбан (нар., в. Завельцы, Астравецкі раён, Гродзенская вобласць) — беларускі архітэктар.
Біяграфія
Скончыў у 1981 годзе Мінскі архітэктурна-будаўнічы тэхнікум, у 1986 годзе — Беларускі політэхнічны інстытут. З 1999 года галоўны архітэктар праектаў ва УП «Мінскпраект».
Член Саюза архітэктараў СССР з 1990 г.
Творчасць
Асноўныя пабудовы і праекты: індывідуальныя жылыя дамы па вул. Жукоўскага (2003), па вул. Чарвякова (2006), па вул. Прытыцкага (2005), па вул. Чкалава / Варанянскага (2009), па вул. Бурдзейнага (2010), па пр. Дзяржынскага (2011), па вул. Сямашкі, у мікрараёнах Сухарава-5, Лошыца-3, 6 і інш., жылы комплекс «Батус» у г. Батумі, Грузія (2005); гандлёвыя цэнтры сеткі «PROSTOR» па пр. Дзяржынскага (2006); па вул. Ротмістрава (2009); па вул. Убарэвіча (2010); адміністрацыйны будынак МЗС РБ па вул. Леніна (2007); праект рэканструкцыі «Белэкспа» па вул. Я. Купалы (2007); праект будынка праектных арганізацый па вул. Берсана (2009); рэканструкцыя будынка суда ЕўрАзЭС па вул. Кірава (2012); праект адміністрацыйнага комплексу Дома прафсаюзаў (2013); гандлёва-забаўляльны комплекс «АЛМІ» (2015); цэнтр кіравання паветраным рухам «Белаэранавігацыя» (2018); будынак РУП «Белмытсэрвіс» па вул. Лермантава (2019), праект рэканструкцыі Музычнага тэатра (2018), жылы комплекс «Лазурыт» (2015—2020).
Узнагароды
Браў удзел у рэспубліканскіх, усесаюзных і міжнародных архітэктурных конкурсах, лаўрэат усесаюзнага архітэктурнага конкурсу 1989 года і рэспубліканскіх конкурсаў 1990, 1993, 1994 гадоў. Узнагароджаны Ганаровай граматай Міністэрства архітэктуры і будаўніцтва Беларусі ў 2008 г.
Сям’я
У шлюбе з архітэктаркай Ганнай Аляксандраўнай Урбан, сумесна з якой выканаў многія аб’екты.
Падабед
Падабед — прозвішча.
Шарль Бушар
Біяграфія
Па паходжанню з’яўляецца франкаканадцам.
Адукацыя
Скончыў штабную школу УС, Камандна-штабны каледж Сухапутных сіл, Стратэгічныя нацыянальныя курсы, Камбінаваныя камандныя курсы ВПС. Прайшоў праграму падрыхтоўкі кіраўнікоў вышэйшага звяна ў галіне нацыянальнай і міжнароднай бяспекі ў Гарвардскім універсітэце.
Бакалаўр палітычных навук Універсітэта Манітобы.
Ваенная служба
У 1974 годзе паступіў на службу ва Узброеныя сілы Канады.
У 1976 годзе скончыў авіяпадрыхтоўку і стаў пілотам верталёта.
Ён служыў на розных пасадах у 427-й тактычны верталётнай эскадрыллі (Антанарыа) і 403-й верталётнай вучэбнай аператыўнай эскадрыллі (Нью-Брансуік).
Камандаваў 444-й тактычны верталётнай эскадрылляй у Ларэ (Германія). Служыў у штабе ВПС у якасці старшага штабнога афіцэра тактычных верталётаў і намесніка начальніка штаба. Ён таксама служыў у якасці афіцэра штаба Нацыянальнай абароны, з’яўляўся намеснікам камандуючага кантынентальнай частцы ЗША НОРАД (Фларыда), камандуючым 1-й канадскай авіяцыйнай дывізіяй, камандуючым канадскім кампанентам НОРАД і аб’яднанымі сіламі паветранага кампанента, адказнага за аперацыі ВПС Канады.
З чэрвеня 2007 года — намеснік камандуючага камандавання паветрана-касмічнай абароны Паўночнай Амерыкі (НОРАД).
З 2009 года — намеснік камандуючага ў камандавання аб’яднаных сіламі НАТА ў Неапалі.
25 сакавіка 2011 года Міністр абароны Канады Пітэр Макей абвясціў, што камандаваць ваенным уварваннем НАТА ў Лівію будзе генерал-лейтэнант Шарль Бушар.
У красавіку 2012 года Бушар сышоў з канадскіх ўзброеных сіл.
Ігар Уладзіміравіч Градабоеў
Ігар Градабоеў (28 верасня 1971, Гомель — 26 мая 2013, Бабруйск) — беларускі футбаліст, гуляў на пазіцыі паўабаронцы.
Клубная кар’ера
Выхаванец гомельскага футбола, пачынаў кар’еру ў мясцовым «Гомсельмашы». З 1992 выступаў за бабруйскі «Фандак», а з 1995 на працягу дзесяці гадоў абараняў колеры бабруйскай «Белшыны». Разам са сваім братам-блізнюком Эдуардам Градабоевым быў адным з лідараў тагачаснага бабруйскага футбола, доўгі час быў капітанам «Белшыны». Дапамог бабруйскаму клубу выйграць усе трафеі: тры Кубкі Беларусі і чэмпіянат 2001.
Пасля заканчэння кар’еры
Скончыў кар’еру іграка ў 2005. Пасля гэтага працаваў у сістэме «Белшыны» дзіцячым трэнерам. Памёр 26 мая 2013.
Суперкубак Беларусі па футболе 2012
Матч адбыўся 6 сакавіка 2012 года і прайшоў у Мінскім футбольным манежы. У ім прынялі ўдзел ФК БАТЭ з Барысава, чэмпіён Беларусі 2011, і ФК «Гомель», пераможца Кубка Беларусі 2011.
Дабіўшыся перамогі з лікам 2:0 трафей, упершыню ў сваёй гісторыі, выйгралі гамельчане. Абодва мячы ў пераможцаў забіў Вячаслаў Глеб: спачатку прамым ударам са штрафнога, а потым пасля сольнага праходу.
Рудаўка (прыток Дзвінасы)
Руда́ўка — рака ў Лагойскім раёне Мінскай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Дзвінаса (басейн Віліі). Даўжыня ракі 10 км. Плошча вадазбору 16 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 7,4‰. Пачынаецца за 1,3 км на паўднёвы захад ад вёскі Замошша Акалоўскага сельсавета, цячэ ў межах Мінскага ўзвышша, участкамі сярод лесу, упадае ў Плешчаніцкае вадасховішча на Дзвінасе за 1,5 км на захад ад вёскі Слабада Плешчаніцкага сельсавета. Каля вёскі Бурыя на пойме створана сажалка (плошча 0,18 км²). У верхнім цячэнні перасыхае.
Тальтэкі
Тальтэкі — індзейскі народ юта-ацтэкскай моўнай сям'і, які жыў на тэрыторыі «сярэдневяковай» Месаамерыкі.
У сваёй культуры тальтэкі развівалі традыцыі Тэатыўакана і Шачыкалька.
У другой палове XII стагоддзя н. э. новае нашэсце з поўначы ваяўнічых плямёнаў, апошняй хваляй якіх былі ацтэкі, паклала канец валадарству тальтэкаў у Мексіцы. К часу іспанскага заваявання (XVI стагоддзе) тальтэкі даўно сталі легендарным народам; ім прыпісваліся ўсе культурныя дасягненні мінулага.
Культура тальтэкаў аказала значны ўплыў на фарміраванне культуры ацтэкаў.
Помнікі архітэктуры і скульптуры тальтэкаў, якія захаваліся, уражваюць манументальнасцю і суровай веліччу. Ступеньчатая піраміда ў Тальяне была ўпрыгожана рэльефамі (воіны, арлы, ягуары (гл. «воіны-арлы» і «воіны-ягуары»)), а дах храма наверсе падтрымліваўся чатырма каласальнымі (вышыня 4,6 м) масіўнымі каменнымі фігурамі воінаў.
У мастацтве тальтэкаў пераважалі ваенныя тэмы; распаўсюджаны таксама фігуры паўляжачага бога з чашаю для ахвярапрынашэнняў.
У кнігах Карласа Кастанеды прадстаўлены нестандартны погляд на тальтэкаў — выкарыстаны ім тэрмін не мае дачынення да акадэмічнага разумення гэтай культуры.
Мікель Хансен
Мі́кель Ха́нсен (Mikkel Hansen;, Хельсінгёр, Данія) — дацкі гандбаліст французскага клуба «Пары Сен-Жэрмен» і ігрок нацыянальнай зборнай Даніі. У 2011 годзе дзякуючы выдатнай гульні ў складзе дацкага клуба «Капенгаген» быў абраны найлепшым іграком свету. Таксама вядомы выступамі ў складзе іспанскай «Барселоны». Алімпійскі чэмпіён 2016 года.
Задруцце (значэнні)
Назву Задру́цце маюць:
Фэдарыўка (Палескі раён)
Фэдарыўка (Фе́дорівка) — вёска ў Палескім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
ГК Віцязь-Леон
«Віцязь-Леон» — беларускі гандбольны клуб. Заснаваны ў 2012 годзе.
Гісторыя
У сезоне 2013/2014 клуб пачаў выступаць пад назвай «Віцязь-РДВАР».
У сезонах 2013/2014 і 2015/2016 выступаў у Балтыйскай лізе.
У снежні 2019 года «Віцязь» заключыў партнёрскае пагадненне з букмекерскай канторай «LEON» і са студзеня 2020 года змяніў назву каманды на «Віцязь-Леон».
30 верасня 2020 года клуб адмовіўся праводзіць матч чэмпіянату Беларусі з ГК «Машэка-Універсітэт-ЦАР», па прычыне арышту баскетбалісткі Алены Леўчанка. Як растлумачылі ў камандзе, арышт Леўчанка яны лічаць незаконным і пратэстуюць супраць ціску на грамадзян Беларусі. 1 кастрычніка Беларуская федэрацыя гандбола зняла клуб «Віцязь» з чэмпіянату на сумесным пасяджэнні спартыўна-тэхнічнай і галоўнай судзейскай камісій па пытанні няяўкі каманды на матч.
Адам Хмара
Адам Міхал Станіслаў Хмара ( — ) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага. Лоўчы менскі (з 1748), падчашы (з 1756), сакратар малой пячаткі (1752—1760), віцэ-інстыгатар (1760—1765) і інстыгатар вялікі літоўскі (1765—1779), кашталян (1779—1784) і апошні ваявода менскі (з 1784); член Пастаяннай Рады (з 1783). Кавалер ордэнаў Св. Станіслава і Белага Арла, расійскіх ордэнаў.
Біяграфія
Прадстаўнік незаможнага роду Хмараў герба «Крыўда», які зрабіў бліскучую кар’еру — ад нязначнай пасады лоўчага да ваяводы менскага. У 1761—1782 некалькі разоў абіраўся паслом на соймы, быў маршалкам Трыбунала Вялікага Княства Літоўскага (1785).
У 1755 атрымаў ад падканцлера вялікага літоўскага Міхала Антонія Сапегі за службу ў якасці яго падскарбія (1743—1752) і сакратара маёнтак Сёмкаў Саламярэцкі каля Мінска.
Імкнуўся рэфармаваць сваю гаспадарку: будаваў млыны, цагельні, вінакурні, цікавіўся жыццём сваіх сялян. Надрукаваў працу для кіравання маёнткам — «Інструкцыя для аканома». Да 1780 збудаваў палац, дзе меліся бібліятэка, архіў, збраёўня.
У шлюбе з Мар’янай Войнаў-Аранскіх дзяцей не было.
Пахавалі апошняга ваяводу менскага ў фундаваным ім касцёле ў в. Дубрава.
Аляксандр Піліпавіч Смірдзін
Аляксандр Піліпавіч Смірдзін (Алекса́ндр Фили́ппович Смирди́н;  — ) — выдавец і кнігапрадавец. У 1817 годзе прыехаў у Пецярбург. Служыў прыказчыкам у В. А. Плавільшчыкава, пасля смерці якога паводле тэстаменту стаў уладальнікам (з 1825) яго кніжнага магазіна, бібліятэкі і друкарні. Магазін Смірдзіна спачатку знаходзіўся спачатку на Мойцы ля Сіняга моста. У 1832 годзе адкрыў магазін і бібліятэку на Неўскім праспекце.
Чэрэмошна (Палескі раён)
Чэрэмошна (Черемо́шна) — вёска ў Палескім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Іванчыці (Зарычнэнскі раён)
Іванчыці (Іва́нчиці) — вёска ў Зарычнэнскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Шкнэва
Шкнэва (Шкнева́) — вёска ў Палескім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Сямён Іванавіч Кавенька
Сямён Іванавіч Кавенька (, хутар Малькі, Міжваенная Польшча — ) — беларускі пісьменнік, паэт.
Біяграфія
Нарадзіўся 11 ліпеня 1938 года ў сялянскай сям’і на хутары Малькі. У 1952 годзе закончыў сем класаў Тэльмаўскай сярэдняй школы, пасля чаго прадоўжыў вучобу у Брэсцкім медыцынскім вучылішчы. З жніўня 1956 года па кастрычнік 1961 года працаваў фельчарам у медыцынскіх установах Маларыцкага, Энбекшыльдэрскага (Казахстан), Брэсцкага раёнаў, служыў у Савецкай Арміі.
3 кастрычніка 1961 года — на камсамольскай рабоце: вызвалены сакратар камітэта камсамола саўгаса “Брэсцкі”, інструктар камітэта камсамола Брэсцкага калгасна-саўгаснага ўпраўлення, вызвалены сакратар камітэта камсамола Маларыцкага сельскага прафтэхвучылішча. З 1965 па 1969 гады – першы сакратар Маларыцкага РК ЛКСМ Беларусі. Выбіраўся кандыдатам у члены ЦК ЛКСМ Беларусі. У снежні 1969 года абраны вызваленым сакратаром партарганізацыі калгаса імя Кірава Маларыцкага раёна, а ў чэрвені 1971 года пераведзены на пасаду галоўнага агранома гэтай гаспадаркі.
У 1973–1977 гадах — старшыня калгаса «Шлях да камунізма» Маларыцкага раёна. У 1973 годзе завочна закончыў агранамічны факультэт Беларускай сельскагаспадарчай акадэміі. З 1977 года — інструктар Маларыцкага РК КПБ, загадчык аддзела культуры Маларыцкага райвыканкама. З 1981 года — выкладчык прадметаў агранамічнага цыкла, майстар вытворчага навучання Маларыцкага прафесійна-тэхнічнага вучылішча № 155.
Узнагароджаны медалямі «За працоўную адзнаку», «За доблесную працу. У гонар 100-годдзя з дня нараджэння У. І. Леніна», «Ветэран працы», Ганаровай граматай Вярхоўнага Савета БССР, шматлікімі граматамі і дыпломамі.
Памёр 3 снежня 2015 года.
Творчасць
З 1988 года быў кіраўніком літаратурнага аб’яднання «Над рэчанькай Рытай» пры маларыцкай раённай газеце «Голас часу», назву якому далі радкі з яго твора. Яго праца найперш накіравана на рост прафесіяналізму маладых аўтараў, выхаванне ў іх патрыятычнай самаадданасці. Яго слова, яго парада спрыялі літаратурнаму росту многіх паэтаў-пачаткоўцаў з Прырыцкага краю.
Артыкулы і вершы друкаваліся ў газетах «Заря», «Заря над Бугом», «Голас часу». На вершы паэта напісаны шэсць песень. Музыку да адной з іх («Табе, Маларытчына») напісаў вядомы беларускі кампазітар Л. Захлеўны. Песня самадзейнага маларыцкага кампазітара Б. Фуксона на верш Кавенькі «Прадмова пра Маларытчыну» у выкананні Я. Жылінскай ўдзельнічала на рэспубліканскім агляддзе-конкурсе сярод школьнікаў.
Верш Сямёна Кавенькі «Табе, Маларытчына» уключаны ў кнігу «Памяць. Маларыцкі раён». Яго творы ўвайшлі ў зборнік беларускамоўных паэтаў Берасцейшчыны «Дзядзінец», уключаны ў зборнік абласнога конкурсу-агляду самадзейных паэтаў і кампазітараў Брэсцкай вобласці, друкаваліся ў абласной газеце «Заря» і іншых выданнях.
Бейбарыс (сяло)
Бейбарыс — сяло ў Махамбецкім раёне Атыраўскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Сарытагайскай сельскай акругі. Код КАТА — 235655100.
Дубраўка (Шклоўскі раён)
Ду́браўка (, Дубровка) — вёска ў Шклоўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Таўкачоўскага сельсавета.
Каморы (Зарычнэнскі раён)
Каморы (Комо́ри) — вёска ў Зарычнэнскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Манціс
Манціс (Mantis) — персанаж, супергероіня, якая з'яўляецца ў амерыканскіх коміксах выдавецтва Marvel Comics. Яна з'яўляецца былым удзельнікам каманды Мсціўцаў. Манціс заняла 99 месца ў спісе «100 самых сексуальных жанчын у коміксах».
Манціс дэбютавала ў Кінематаграфічным сусвеце Marvel у фільме «Вартавыя Галактыкі 2» у выкананні Пом Клеменцьеф.
Ангарская (жылы раён)
Ангарская — жылы раён у складзе Заводскага раёна горада Мінска. Тыповы «спальны раён» з адпаведнай інфраструктурай. Размяшчаецца на паўднёвым усходзе горада, з поўдня ад мікрараёна праходзіць Партызанскі праспект, мяжуе з Паўночным пасёлкам. Ёсць два выезды на МКАД.