cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Справа «Белага легіёна»
Арышты
<!--Увечары 21 сакавіка адбыўся ператрус у Аляксея Абрамава. Супрацоўнікі праваахоўных органаў забралі ноўтбук, планшэт, некалькі флэшак, чырвона-чорны сцяг, раменную бляху і грошы. Пасля ператрусу Абрамава адвезлі ў СІЗА КДБ. Абрамаў быў сярод першых, каму выставілі абвінавачанне па частцы 3 артыкула 293 Крымінальнага кодэкса: навучанне і падрыхтоўка асобаў для ўдзелу ў масавых беспарадках. У той жа дзень былі затрыманыя Віктар Данілаў, Андрэй Дундукоў і Іван Кавальчук, Андрэй Комлік-Ямацін. У кватэру Віктара Данілава прыйшлі з вобшукам супрацоўнікі КДБ. Была канфіскаваная ўся вопратка зялёнага і сіняга колераў, зберажэнні бабулі ў памеры 5400 долараў, а таксама тры карабіны, афіцыйна зарэгістраваныя як паляўнічая зброя, бронекамізэлька, сцяг анархістаў, прывезеныя з Украіны ўлёткі, якія былі паказаныя на дзяржаўным тэлебачанні. 5 красавіка Данілаву выставілі абвінавачанне па 3 частцы 293 артыкула КК. Андрэя Дундукова, які бываў летніх выездах вайскова-спартыўнага клуба «Патрыёт», затрымалі на памежным пункце з Украінай, куды ён ехаў разам з сям’ёй на адпачынак. А 5 гадзіне раніцы 22 сакавіка Дундукова адвезлі ў СІЗА КДБ. 6 красавіка яго перавялі ў СІЗА № 1 на вуліцы Валадарскага. 25 сакавіка адбыўся ператрус кватэры Дундуковых у Бабруйску, у час якога нічога не знайшлі. Праз 9 дзён, калі сканчаўся тэрмін, калі Андрэя Дундукова павінны былі альбо адпусціць, альбо прад’явіць абвінавачанне, адбыўся ператрус у кватэры, якую сям’я здымала ў Мінску. Паводле словаў жонкі Дундукова, у гэтага час ператрусу была знойдзена рэч, якой у іх дакладна не было, але якая добра кладзецца ў справу «Белага легіёна». Дундукову выставілі абвінавачанне па 3 частцы 293 артыкула КК .-->
Прапаганда ў дзяржаўных СМІ
Увечары 12 красавіка на дзяржаўным тэлеканале «Беларусь 1» у эфір выйшаў фільм пад назвай «Белы легіён чорных душ», які канал падаваў як сенсацыйнае журналісцкае расследаванне, якое мусіла раскрыць праўду аб тым, што рыхтавалася ў Мінску на 25 сакавіка. Паводле версіі тэлеканала, затрымаўшы людзей на Дні Волі, «органы» выратавалі іх ад немінучага калецтва ці смерці падчас тэрактаў, пры гэтым ніякіх доказаў праўдзівасці інфармацыі прадэманстравана не было. Маркерамі фільма сталі тэрарызм, экстрэмізм, ісламская дзяржава, фашызм, расавая перавага, нацыянальная сімволіка, нацысцкая свастыка, а таксама набор асацыяцый з Трэцім Рэйхам, у тым ліку калабаранты з Гітлерам пад беларускай нацыянальнай сімволікай. Было паказана мноства рознай зброі, чыё паходжанне і кваліфікацыя не пацвярджаліся дакументальна. Заяўлялася, што «Белы Легіён» разглядаў магчымасць тэрактаў у Маскве «каб не дапусціць саюза Беларусі і Расіі», а таксама, што рыхтаваў з дзяцей шахідаў. Радыё Свабода, «Белсат», Tut.by і «Наша Ніва» падаваліся як інфармацыйныя памагатыя «экстрэмістаў», якія, нібыта, зацягвалі людзей у пастку, у якой мусіў адбыцца тэракт.
Вызваленне фігурантаў і спыненне справы
Як заўважыў аглядальнік беларускай службы Радыё «Свабода» Віталь Цыганкоў, «''дзясяткі людзей былі арыштаваныя ледзь не за тэрарызм. Але потым актывізавалася заходняя дыпламатыя, пачаліся кулуарныя сустрэчы. У выніку „патрыётаў“ вызваляюць, праўда, без ніякага прабачэння, але і без крымінальнай справы''».
31 сакавіка адпушчаны Юрый Яўгенавіч Гурын, Сяргей Пятровіч Барсток, Вячаслаў Аляксандравіч Дукшт, Ілья Генадзевіч Грэк, Максім Сяргеевіч Сцяпанаў.
1 красавіка адпушчаны актывісты «Маладога фронту» Арцём Русланавіч Леўчанка, Раман Ігаравіч Васільеў, Уладзімір Мікалаевіч Яроменак, Дзмітрый Алегавіч Крэмянецкі. 3 красавіка адпушчаны Сяргей Уладзіміравіч Кулініч. 15 красавіка пад падпіску аб нявыездзе адпушчаны Зміцер Вячаслававіч Дашкевіч і Сяргей Аляксандравіч Пальчэўскі. Пасля вызвалення Пальчэўскі прызнаўся, што быў завербаваны КДБ пад псеўданімам «Артур», яго шантажавалі крымінальнай справай за ДТЗ, а таксама пагражалі апублікаваць падрабязнасці яго інтымнага жыцця, намякаючы на тое, што ён гей, пагражалі «петушатнямі» на зоне. 29 красавіка адпушчаны Ян Мікалаевіч Міхалькоў.
18 мая адпушчаны Мікалай Мікалаевіч Міхалькоў, кіраўнік клуба «Патрыёт» у Бабруйску. 19 мая пераведзены пад хатні арышт Яўген Канстанцінавіч Палтаржыцкі.
2 чэрвеня пад падпіску аб нявыездзе адпушчаны Сяргей Уладзіміравіч Кунцэвіч, Андрэй Валер’евіч Бяляўскі.
13 чэрвеня кіраўнік КДБ Валерый Вакульчык заявіў, што «пакуль заўчасна казаць, ці дойдзе да суду». 16 чэрвеня стала вядома, што справа КДБ спыніў крымінальны пераслед фігурантаў справы аб масавых беспарадках. Следчы камітэт Рэспублікі Беларусь прыняў да вытворчасці крымінальную справу паводле артыкула 287 — «стварэнне незаконнага ўзброенага фарміравання».
27 чэрвеня падпіску аб нявыездзе вызвалены Сяргей Стрыбульскі, Аляксандар Зімніцкі і Уладзімір Фёдараў, 28 чэрвеня — Уладзімір Румянцаў, Цімур Пашкевіч, Алесь Яўдаха, Віктар Данілаў. Увечары 29 чэрвеня вызвалены Андрэй Комлік-Ямацін, Дзмітрый Новік, Аляксей Абрамаў, Андрэй Дундукоў і Іван Кавальчук. 30 чэрвеня на свабоду выйшлі два апошнія фігуранты справы аб стварэнні незаконнага ўзброенага фарміравання — Віктар Мароз і Міраслаў Лазоўскі.
27 лістапада 2017 года спынены крымінальны пераслед усіх удзельнікаў справы «Белага легіёна», яе матэрыялы перададзеныя ў пракуратуру для вывучэння і ацэнкі законнасці прынятага рашэння.
На сайце Следчага камітэта быў размешчаны пашыраны каментарый наконт спынення справы «Белага легіёна» : Аналізуючы ў сукупнасці сабраныя доказы, следства прыйшло да высновы, што дзеянні фігурантаў фармальна ўтрымліваюць прыкметы стварэння незаконнага ўзброенага фармавання. Так, праведзеная ў групе прафесійная падрыхтоўка можа быць кваліфікаваная як баявая падрыхтоўка, характэрная для асабістага складу вайсковага фармавання альбо для незаконнага ўзброенага фармавання.
Разам з тым, у ходзе папярэдняга расследавання ўстаноўлена, што названыя дзеянні абвінавачаных не былі накіраваныя на гвалтоўнае змяненне канстытуцыйнага ладу і (або) тэрытарыяльнай цэласнасці дзяржавы, а таксама на здзяйсненне якіх-небудзь іншых супрацьпраўных дзеянняў, адзначаецца ў паведамленні СК. Дзеянні абвінавачаных не маюць прыкмет грамадскай небяспекі, уласцівай злачынству, бо не прычынілі істотнай шкоды інтарэсам і грамадскім адносінам, што ахоўваюцца крымінальным законам.
Рэабілітацыя
Андрэй Дундукоў, Сяргей Стрыбульскі, Віктар Мароз і Віктар Данілаў запатрабавалі ў Міністэрства фінансаў РБ кампенсаваць маральную шкоду, прычыненую ім у выніку незаконнага затрымання і ўтрымання пад вартай. 31 мая 2018 г. Мінскі гарадскі суд разгледзеўшы касацыйную скаргу, не задаволіў яе.
Камітэт правоў чалавека Арганізацыі Аб'яднаных Нацый зарэгістраваў індывідуальны зварот былых фігурантаў справы ..
Кухта
Кухта — прозвішча.
ФК Гарадзея
«Гарадзея» — беларускі футбольны клуб з гарадскога пасёлка Гарадзея, які існаваў у 2002—2021 гадах.
Гісторыя
Спачатку быў міні-футбольным клубам, пасля клуб перайшоў на звычайны футбол. У 2008 клуб заявіўся ў Другую лігу і праз два гады выйграў яе.
Дэбютны сезон у Першай лізе прынёс клубу трэцяе месца.
2012
У сезоне 2012 клуб вёў барацьбу за выхад у Вышэйшую лігу. Заняўшы другое месца, клуб атрымаў права на стыкавыя матчы з жодзінскім «Тарпеда-БелАЗ», якое заняла апошняе месца ў Вышэйшай лізе. У першым матчы «Гарадзея» перамагла з лікам 1:0. Але ў другім саступіла 0:4 і засталася ў першай лізе.
2013
У сезоне 2013 «Гарадзея» дзякуючы выдатнаму старту (7 перамог у першых 7 турах) упэўнена забралася на першае месца. Але потым справы пайшлі горш, каманда стала атрымоўваць нічыі і паражэнні. Пасля паражэння ў 21-м туры ад «Смалявічаў-СТІ» (0:4) «Гарадзея» саступіла першы радок «Слуцку» і ў далейшым ужо не здолела на яго вярнуцца.
У выніку клуб зноў заняў другое месца. У стыкавых матчах «Гарадзея» саступіла магілёўскаму «Дняпру» па суме дзвюх сустрэч (1:3, 0:0) і зноў згубіла магчымасць выйсці ў Вышэйшую лігу.
2014
Сезон 2014 «Гарадзея» пачала няўдала, хутка апынуўшыся ўнізе табліцы. У выніку ўжо ў маі 2014 года быў звольнены галоўны трэнер Андрэй Кіпра, на месца якога быў запрошаны Сяргей Яромка. З новым трэнерам каманда стала выступаць больш паспяхова, і першы круг «Гарадзея» скончыла на трэцім радку. У пачатку другога круга «Гарадзея» захоўвала трэцяе месца, якое давала права на стыкавыя матчы за месца ў Вышэйшай лізе. Але ў кастрычніку каманда выдала няўдалую серыю (6 матчаў без перамог), з-за якой ужо за некалькі тураў страціла ўсе шанцы на павышэнне.
2015
Пачатак сезона 2015 у «Гарадзеі» ізноў не атрымаўся і яна апынулася ў ніжняй частцы табліцы. Тым не менш, кіраўніцтва клуба пакінула Сяргея Яромку на пасадзе галоўнага трэнера. Хутка становішча стала выпраўляцца, і першы круг каманда скончыла на чацвёртым месцы. Другую палову чэмпіянату «Гарадзея» правяла яшчэ больш паспяхова, і праз некаторы час узначаліла турнірную табліцу. На фінішы «цукровыя» прапусцілі на першае месца «Іслач», але другога месца было дастаткова, каб забяспечыць месца ў Вышэйшай лізе.
У Вышэйшай лізе
У дэбютным сезоне ў Вышэйшай лізе «Гарадзея» здолела захаваць сваіх лідараў, умацаваўшы склад вопытнымі беларускімі ігракамі. Пасля няўдалага старту каманда стала набіраць ачкі, у сярэдзіне сезона 2016 знаходзілася ў верхняй палове табліцы, але няўдалы фініш адкінуў «цукровых» на дзявяты радок.
У сезоне 2017 «Гарадзея» заставалася адным з сераднякоў Вышэйшай лігі. Аднак, пасля хатняга паражэння ў першым туры ад «Шахцёра» (0:1), гарадзейскі клуб болей не саступаў на сваім полі. 2017 год «Гарадзея» таксама скончыла на 9-м месцы.
Сезон 2018 пачаўся для гарадзейцаў няўдала, каманда хутка апынулася ў канцы турнірнай табліцы. Першая перамога была атрымана толькі ў 10-м туры, калі дзякуючы голу на апошніх хвілінах «Гарадзея» сенсацыйна ўзяла верх над БАТЭ (2:1), аднак гэтая перамога засталася адзінай у першай палове чэмпіянату. У другой палове сезона «Гарадзея» стала выступаць значна лепей, шэраг перамог дазволіў камандзе пакінуць падвал табліцы і скончыць сезон трэці раз запар на дзявятым радку.
У сезоне 2019 «Гарадзея» таксама спачатку знаходзілася ўнізе табліцы, але неўзабаве вынікі наладзіліся, каманда ўпэўнена замацавалася ў сярэдзіне табліцы, пазней нават мела магчымасць змагацца за высокія месцы, аднак у выніку фінішавала сёмай.
У сезоне 2020 у «Гарадзеі» меліся фінансавыя праблемы, звязаныя з затрыманнем у межах «цукровай справы» дырэктара Гарадзейскага цукровага камбіната Міхаіла Крыштаповіча, які аказваў значную дапамогу камандзе. У выніку клуб стаў рабіць большую стаўку на маладых выканаўцаў. Няглядзячы на праблемы, «Гарадзея» здолела пазбегнуць вылету, стаўшы трынаццатай.
У студзені 2021 года клуб пакінуў увесь трэнерскі штаб. Неўзабаве стала вядома, што клуб адмаўляецца ад удзелу ў Вышэйшай лізе ў сезоне 2021. Ігракі каманды разышліся па іншых клубах, пераважна ў Вышэйшай лізе, а «Гарадзея» спыніла існаванне.
Знак чатырох
«Знак чатыро́х» (The Sign of the Four) — дэтэктыўная аповесць Артура Конана Дойла, апублікаваная ў 1890 годзе.
VIII акруга Парыжа
Геаграфічнае становішча
8-я акруга размешчана на правым беразе Сены. На ўсходзе мяжуе з 9, 2 і 1-й, на захадзе з 16-й, паўночная і паўночна-заходняя частка мяжуе з 17-й парыжскай адміністрацыйнай акругай. На процілеглым беразе ляжыць 7-я акруга.
Юлемістэ (прыпыначны пункт)
Юлемістэ (Ülemiste) — прыпыначны пункт у Таліне, Эстонія. Знаходзіцца на лініі Талін — Нарва.
Прыпыначны пункт быў адкрыты побач з вагонабудаўнічым заводам і прыпынак спачатку меў назву Двігэтэлі.
Байт (камп’ютар)
Вырабляўся з 1989—1990 года Брэсцкім электрамеханічным заводам (БЭМЗ), які ўваходзіў у Брэсцкае вытворчае аб’яднанне сродкаў вылічальнай тэхнікі (БВА СВТ).
Камп’ютар быў дапрацаваны ў параўнанні з ZX Spectrum, меў альтэрнатыўную перыферыю ZX Spectrum савецкай вытворчасці, быў папулярны і вельмі добра прадаваўся, хоць і меў шэраг недапрацовак.
Аб’ём вытворчасці павялічваўся да 1992 года, з 1992—1993 пайшоў на спад. Спад вытворчасці быў выкліканы аб’ектыўнай эканамічнай сітуацыяй у выніку развалу СССР на постсавецкай прасторы. Рост вытворчасці да 1992 года адбываўся «па інерцыі»: вытворчыя здольнасці ад савецкага перыяду былі досыць моцныя.
Усяго на БВА СВТ было выпушчана каля 65 тыс. адзінак, згодна статыстыцы з крыніцы.
Прадаваўся на тэрыторыі СССР, пазней — на тэрыторыі Беларусі, Украіны, Расіі. У снежні 1990-га года камп’ютар, выпушчаны ў кастрычніку 1990-га года, каштаваў 960 савецкіх рублёў у Гродне.
Кошты на камп’ютар у Беларусі і Украіне ў нацыянальных валютах моцна адрозніваліся і няспынна раслі з прычыны новых нестабільных валют. Так, напрыклад, у пачатку 1993 года кошт складаў 27 445 беларускіх рублёў, у канцы ліпеня 1993 — ужо 52 500 беларускіх рублёў.
Памяць
«Байт» меў у запасе 48 кілабайтаў аператыўнай памяці і 2 пераключальныя ПЗП па 16 Кб, адна з іх — з кірылічным шрыфтам. Пераключэнне русіфікаванага ПЗП і арыгінальнага адбывалася націснутай ці адпушчанай кнопкай пераключэння на тарцовай паверхні (кнопка «Совмест»).
«Байт» дазваляў праводзіць пашырэнне RAM да 128 КБ на знешнім кантролеры. Аб’ём памяці «Байта» можна было павялічыць да 256 КБ і нават да 1024 КБ. Таксама была магчыма замена ROM BASIC-48 на BASIC-128.
Магчымасць работы з памяццю больш 64 KБ (8-бітны працэсар не можа адрасаваць лінейную памяць больш 64 Кб) як правіла вырашаліся шляхам пераключэння банкаў памяці (гл. КР580ВМ1).
Адрозненні ад ZX Spectrum
Да іншых дадатковых магчымасцяў, акрамя дадатковага ПЗП, можна аднесці:
У «Байта» была добрая камплектацыя і дакументацыя: у камплекце «Байта» былі 2 шнуры, 2 касеты ці дыскеты (у залежнасці ад мадыфікацыі «Байт» ці «Байт-01»), мноства Дапаможнікаў па эксплуатацыі для «Байт-01»; для «Байт» выйшла кніга з апісаннем пад назвай «Знакомьтесь — компьютер Байт». Гэты дапаможнік змяшчаў акрамя стандартнага апісання:
Адрозненні мадыфікацыі «Байт-01» ад «Байта»
Кнопка «Совмест» стала — «Откл. звука».
Вонкавыя носьбіты
Адной з праблем сумяшчальнасці «Байта» было тое, што на плаце ўсталяваны праграмны таймер КР580ВИ53, яго парты канфліктуюць з партамі Beta Disk Interface, што і стварае праблему далучэння кантролера. Першапачаткова супрацоўнікамі завода была распрацавана мадыфікаваная ПЗП TR-DOS спецыяльна для гэтага кантролера, якая была несумяшчальная са многімі праграмамі. Таму праграміст VfNG з New Group дапрацаваў гэтую прашыўку, што дазволіла вырашыць некаторыя (але не ўсе) праблемы. Тым не менш, клоны Beta Disk Interface з TR-DOS існавалі, далучаліся праз сістэмны раз’ём «Байта» і паспяхова выкарыстоўваліся.
Мікалай Фёдаравіч Пагодзін
Мікалай Фёдаравіч Пагодзін (Никола́й Фёдорович Пого́дин; сапраўднае прозвішча — Стукалаў; 3 [16] лістапада 1900, станіца Гундароўская, Вобласць Войска Данскога, Расійская імперыя —, ) — рускі савецкі сцэнарыст і драматург. Заслужаны дзеяч мастацтваў РСФСР (1949). Лаўрэат Ленінскай (1959) і дзвюх Сталінскіх прэмій (1941, 1951). Кавалер двух ордэнаў Леніна (1939, 1960).
Турэцкая Вікіпедыя
Турэцкая Вікіпедыя (Türkçe Vikipedi) — раздзел Вікіпедыі на турэцкай мове. Гэта 25-ы па велічыні раздзел Вікіпедыі ў свеце, заснаваны 5 снежня 2002 года, але першыя 100 артыкулаў напісалі толькі ў студзені 2004 года. На 12 сакавіка 2007 года раздзел змяшчае больш за 51 674 артыкулаў.
У студзені 2007 года Турэцкай Вікіпедыі далі ўзнагароду — прыз «Altın Örümcek» як найлепшаму з усіх турэцкіх сайтаў у катэгорыі «Навука».
Мышак
Мышак — шматзначны тэрмін
Аўдзііўка (Сосныцкі раён)
Аўдзііўка (Авді́ївка) — вёска ў Сосныцкім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
NGC 7594
NGC 7594 (іншыя абазначэнні — IC 1478, PGC 70991, UGC 12485, MCG 2-59-23, ZWG 431.38) — спіральная галактыка (Sb) ў сузор’і Пегас.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Электратэхнічны факультэт Беларуска-Расійскага ўніверсітэта
Электратэхнічны факультэт (ЭТФ БРУ) — адзін з факультэтаў Беларуска-Расійскага ўніверсітэта.
Гісторыя
Створаны ў снежні 1970 года як электрамеханічны факультэт у Магілёўскім машынабудаўнічым інстытуце на базе спецыяльнасці «Абсталяванне і тэхналогія зварачнай вытворчасці». У 1992 годзе перайменаваны ў электратэхнічны факультэт.
Склад факультэта
Факультэт мае ў сваім складзе наступныя кафедры:
IX акруга Парыжа
9-я акруга Парыжа, Arrondissement de l’Opéra — адзна з 20 муніцыпальных акруг Парыжа. Плошча акругі складае 218 га.
Геаграфічнае становішча
9-я акруга размешчана на правым беразе Сены. На ўсходзе мяжуе з 10-й, на захадзе з 8-й, на поўначы з 18-й і на поўдні з 2-й акругай.
Кварталы
Кварталы № 33-36:
Вежа Вікторыі
Вежа Вікторыі (Victoria Tower) — вежа, якая знаходзіцца на паўднёва-заходнім вуглу Вестмінстэрскага палаца ў Лондане. Яна была ўзведзена ў стылі неаготыкі па праекце архітэктара Чарлза Бэры. Вежа з’яўляецца самай высокай з усіх вежаў палаца, яе вышыня — 98,5 м (325 футаў), знакаміты Біг-Бен ніжэйшы за яе на 2 метры. У час свайго будаўніцтва была самай вялікай квадратнай вежай у свеце.
Названа ў гонар каралевы Вікторыі, якая 22 снежня 1843 года заклала першы камень у падмурак. Будаўніцтва было скончана ў 1860 годзе і служыла як архіўнае сховішча для дакументаў парламента. Падчас пажару 1834 года ў палацы згарэлі ўсе дакументы Палаты абшчын. Супольна з Чарлзам Бэры ў рабоце над праектам палацу прымаў удзел Аўгуст П’юджын, які і быў асноўным аўтарам праекта вежы. Згодна з яго праектам, вежа мае чыгунную канструкцыю, замураваную ў падмурак. 12 з 14 паверхаў занятыя пад архівы Палаты лордаў і Палаты абшчын Парламента Вялікабрытаніі. Вежа перажыла дзве вялікія рэканструкцыі: у 1948—1963 гадах і ў 2000—2004 гадах.
Каўшова (Мсціслаўскі раён)
Каўшо́ва (, Ковшово) — вёска ў Мсціслаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Краснагорскага сельсавета.
Громнік (гміна)
Гро́мнік (Gromnik) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Тарноўскага павета Малапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Громніку. Плошча гміны складае 69,81 км². Станам на 2009 год у гміне Громнік пражывалі 8708 чалавек, шчыльнасць — 124,5чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 6 салецтваў.
Георг IV
Георг IV (George IV, Georg IV., 12 жніўня 1762 — 26 чэрвеня 1830) — кароль Вялікабрытаніі і Гановера з 29 студзеня 1820, з Гановерскай дынастыі. Фактычна узначальваў краіну значна раней, на мяжы стагоддзяў, калі абвастрылася псіхічная хвароба яго бацькі, Георга III. 5 лютага 1811 Георг III быў прызнаны недзеяздольным, і з гэтага часу яго старэйшы сын быў абвешчаны прынцам-рэгентам і заставаўся ім да смерці бацькі 29 студзеня 1820. Перыяд 1811—1820 называецца эпохай Рэгенцтва (анг. Regency).
Петушок
Петушок:
Кунцаўшчына
Назву Ку́нцаўшчына маюць:
Пласа-Маёр (Мадрыд)
Пласа-Маёр  (ісп. Plaza Mayor — галоўная плошча) — адна з цэнтральных плошчаў іспанскай сталіцы. Знаходзіцца ў частцы, якую прынята называць «аўстрыйскім Мадрыдам». Супернічае з плошчай Пуэрта-дэль-Соль за гонар называцца галоўнай плошчай Мадрыда. Лопе дэ Вега назваў гэтую плошчу «пупам Іспаніі». Яна зроблена ў стылі барока, адзін з нешматлікіх помнікаў эпохі Габсбургаў, была пабудавана па праекце архітэктара Хуана Гомеса дэ Моры. Першапачаткова, пад час караля Кастыліі і Леона Энрыке ІІ, плошча знаходзілася за гарадской сцяною, адразу за «Варотамі Гвадалахары», на зліянні дзвюх вуліц Таледа і Аточа. Паступова яна набыла статус найважнейшага рынку і пры Філіпе ІІІ была сур’ёзна перабудавана. На працягу гісторыі назва плошчы неадначасова змянялася: ад «Прыгараднай» да «Галоўнай плошчы», ад «Каралеўскай» да «Плошчы Канстытуцыі». З 1923 года да пачатку дыктатуры Прыма дэ Рывера насіла імя «Плошчы Канстытуцыі». Гэтае ж імя атрымала з абвяшчэннем Другой Іспанскай Рэспублікі і насіла яе да канца Грамадзянскай вайны, калі ёй далі назву «Пласа-Маёр».
Камінскае возера
Камі́нскае — возера ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Знаходзіцца ў басейне ракі Дабрылаўка, за 8 км на паўночны ўсход ад горада Глыбокае, каля вёсак Каміншчына і Азярцы.
Плошча паверхні 0,07 км². Даўжыня 0,4 км. Найбольшая шырыня 0,25 км. Даўжыня берагавой лініі 1 км.
Мілявічы
Міляві́чы (, Милевичи) — аграгарадок у Мастоўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Курылавіцкага сельсавета.
У 1940—1974 гадах цэнтр Мілявіцкага сельсавета.
Хісасі Куросакі
(黒崎 久志; нар. ) — былы японскі футбаліст. У 1989—1997 гадах выступаў за нацыянальную зборную Японіі.
Крыштулі
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Чарасы Дзісенскага (з 1926 года Браслаўскага) павета Віленскага ваяводства.
Да 17 снежня 1971 года хутар знаходзіўся ў падпарадкаванні Мёрскага пассавета, да 8 красавіка 2004 года ўваходзіў у склад Дварнасельскага сельсавета.
16 лістапада
16 лістапада — трыста дваццаты (трыста дваццаць першы ў высакосны год) дзень года па Грыгарыянскім календары.
NGC 7595
NGC 7595 (іншае абазначэнне — PGC 71004) — эліптычная галактыка (E) ў сузор’і Пегас.
Мядзведзь (значэнні)
Мядзведзь — шматзначны тэрмін
X акруга Парыжа
10-я акруга Парыжа, Arrondissement de l'Entrepôt — адна з 20 муніцыпальных акруг Парыжа. Плошча акругі складае 289 га.
Геаграфічнае становішча
10-я акруга размешчаны на правым беразе Сены. На ўсходзе мяжуе з 11-й, на захадзе з 9-й, на поўначы з 18-й і на поўдні з 3-й акругай.
Кварталы
Кварталы № 37-40:
Лаймдата Страўюма
Лаймдата Страўюма (Laimdota Straujuma; нар. ) — латвійскі эканаміст, дзяржаўны і палітычны дзеяч, міністр земляробства Латвіі ў 2011—2014 гадах. Прэм'ер-міністр Латвіі з 22 студзеня 2014 года па 7 снежня 2015 года.
Біяграфія
Нарадзілася 24 лютага 1951 года. З 1968 па 1973 вучылася ў Латвійскім універсітэце на фізіка-матэматычным факультэце. У 1987 годзе скончыла аспірантуру інстытута эканомікі пры Латвійскай акадэміі навук. Працавала з 1999 па 2000 год намеснікам дзяржсакратара ў міністэрстве аховы навакольнага асяроддзя і сельскай гаспадаркі, а з 2000 па 2006 працавала дзяржаўным сакратаром у міністэрстве сельскай гаспадаркі. З 2002 па 2007 была сябрам савета Іпатэчнага і зямельнага банка Латвіі. З 2007 па 2010 працавала дзяржсакратаром у міністэрстве земляробства Латвіі. 25 кастрычніка 2011 года прызначана міністрам земляробства Латвіі. У 2014 годзе далучылася да партыі Адзінства. 22 студзеня 2014 прызначана Сеймам прэм’ер-міністрам Латвіі.
Бандарыўка (Сосныцкі раён)
Бандарыўка (Бондарі́вка) — вёска ў Сосныцкім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Конкурс песні Еўрабачанне 2007
Конкурс песні Еўрабачанне 2007 — 52-і конкурс песні «Еўрабачанне». Ён прайшоў ў перыяд з 10 мая па 12 мая мая 2007 года ў сталіцы Фінляндыі — Хельсінкі. Фінляндыя атрымала права праводзіць конкурс песні ў 2007 годзе, пасля таго, як фінская рок-група «Lordi» перамагла на Конкурсе песні Еўрабачанне 2006 ў Грэцыі.
Вядучымі кокнурсу сталі фінская мадэль Яана Пелканен, музыка, вядучы і акцёр Міка Лепілампі. Трэцяй вядучай стала Крысе Салмінен, якая была прадстаўлена, як спецыяльны госць. Яна каментыравала конкурс з Green Room і Сенацкай плошчы.
ФК Меліяратар Жыткавічы
«Меліяратар» — беларускі футбольны клуб з Жыткавічаў Гомельскай вобласці. У 2020 годзе выступаў у Другой лізе чэмпіянату Беларусі.
Конкурс песні Еўрабачанне 2007
Дызайн
Афіцыны дызайн конкурса ў 2007 годзу застаўся такім жа, як і ў 2006. Надпіс "Eurovision" з сэрцам замест літары v. Па традыцыі ў сэрцы размяшчаецца сцяг краіны-гаспадара конкурса пэўнага года. Еўрапейскі Вяшчальны Саюз разам з тэлеканалам YLE презенатвалі дэвіз конкурса: "True Fantasy", а дызайнерскае агенцтва Dog Design прадставіла макет сцэны будучага конкурса. Па задумцы дызайнераў, сцэна была выканана ў выглядзе фінскага народнага інструмента кантэле. 20 лютага 2007 пачаў працаваць афіцыйны сайт "Еўрабачання" (http://eurovision.tv) з новым дызайнам.
Фармат
У конкурсе прыняли ўдзел прадстаўнікі 42 краін. Манака спыніла свой удзел у сувязі з фінансавымі цяжксцямі і т.з. "суседскім галасаваннем" (калі краіны-суседкі, ці краіны, блізкія паміж сабой даюць адна адной высокія балы), але на конкурс вярнуліся Аўстрыя, якая не ўдзельнічала ў конкурсе 2006 года і Венгрыя, якая таксама не прыняла ўдзел у Еўрабачанні 2006. Таксама дэбюціравалі 4 краіны: Чэхія, Грузія, Чарнагорыя і Сербія. 12 сакавіка 2007 года ў Хельсінкі было праведзена лёсаванне ўдзельнікаў "Еўрабачання 2007". У паўфінале Aўстрыя, Андора, Турцыя, Славенія і Латвія маглі самі абраць номер, пад якім які будуць выступаць. У фінале такую прывілегію атрымалі Арменія, Украіна і Германія. Па правілах конкурса краіна-пераможца правесці тур па Еўропе. У 2007 годзе ён прайшоў па Даніі, Іспаніі, Швецыі, Нідэрландам, Грэцыі і Германіі, у перыяд з 16 мая па 21 мая 2007. У інтэрвал-актах падчас паўфінала і фінала выступалі «Lordi» i «Apocalyptica».
ФК Меліяратар Жыткавічы
Гісторыя
У сезоне 2020 «Меліяратар» заявіўся ў Другую лігу чэмпіянату Беларусі. Склад стварылі пераважна былыя ігракі клуба ЮАС, а галоўным трэнерам стаў трэнер ЮАС Андрэй Гарбар. Каманда добра пачала сезон, але пазней пайшлі паражэнні, у выніку «Меліяратар» апынуўся ў сярэдзіне табліцы група A і не здолеў выйсці ў фінальны турнір.
У 2021 годзе клуб не заявіўся ў Другую лігу.
Конкурс песні Еўрабачанне 2007
Сістэма галасавання
Сістэма галасвання ў паўфінале і фінале конкурса засталася такой жа, як і ў 2006. Тэлегледачы ў кожнай з краін па тэлефонных нумарах ці шляхам SMS галасавалі за песню, якая ім падабалася больш за ўсе астатнія. З аднаго тэлефона можна было зрабіць да 20 званкоў, ці адправіць 20 SMS. На выпадак збояў у тэлефоннай сетцы, ці іншых праблем з сувяззю, у кожнай краіне было створана прафесійнае журы, якое складалася з прадстаўнікоў мясцовага шоў-бізнесу. Такую паслугу выкарысталі Албанія і Андора.
Паўфінал
Паўфінал адбыўся 10 мая 2007 года ў 22:00 (GMT+3). У ім прынялі ўдзел прадстаўнікі 26 краін. 42 краіны мелі права галасаваць.
Фінал
Фінал адбыўся 12 мая 2007 ў 22:00 (GMT+3). У ім прынялі ўдзел 24 краіны ("Big Four": Іспанія, Германія, Францыя, Вялікабрытанія + 10 краін з паўфінала + 10 краін-лідараў па выніках фінала Еўрабачання 2006)
Буціўка (Сосныцкі раён)
Буціўка (Бу́тівка) — вёска ў Сосныцкім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Конкурс песні Еўрабачанне 2007
Чарга галасавання
|
Сонечнае зацьменне 8 верасня 1885 года
Сонечнае зацьменне 8 верасня 1885 года — поўнае сонечнае зацьменне 123 сараса.
Вялікі чыкагскі пажар
Вялікі Чыкагскі пажар працягваўся з 8 кастрычніка па 10 кастрычніка 1871 года. Пажар знішчыў большую частку горада Чыкага, сотні жыхароў горада загінулі. Нягледзячы на тое, што пажар быў адной з самых маштабных катастроф XIX стагоддзя, горад адразу ж пачаў перабудоўвацца, што паслужыла штуршком да ператварэння Чыкага ў адзін з самых значных гарадоў ЗША.
Сонечнае зацьменне 8 верасня 1885 года
Зацьменне мела велічыню 1,0332 і дасягнула свайго максімуму ў 20:51:52 UTC у пункце з каардынатамі 50° пд. ш. 157° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 2 хв. 31 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 211 км.
Вялікі чыкагскі пажар
Прычыны пажару
Пажар пачаўся ў 9 гадзін вечара 8 кастрычніка 1871 года у маленькім хляве на задворках дома 137 па ДэКовен-стрыт.
Паводле найбольш вядомай версіі, пажар выклікала карова, якая перакуліла капытамі газавую лямпу. Карова належала Патрыку і Кэтрын О’ліры. Гэтая гісторыя з’явілася ў выглядзе чутак яшчэ да заканчэння пажару і была апублікаваная ў газеце «Чыкага Трыб’юн» адразу ж пасля заканчэння пажару. Журналіст, які выказаў гэтую версію ў прэсе, Майкл Эхерн пасля прызнаў, што ён выдумаў гэтую гісторыю.
Пазней гісторык-аматар Рычард Бэйлс прыйшоў да высновы, што пажар пачаўся, калі Дэніэл Саліван, які першым паведаміў пра пачатак пажару, спрабуючы скрасці малако з хлява, падпаліў там сена. Аглядальнік газеты «Чыкага Трыб’юн» Энтані ДэБартола прытрымліваўся думкі, што пажар пачаў нейкі Луіс Кон падчас гульні ў крэпс. Паводле кнігі Алана Вайкса, апублікаванай у 1964 годзе, Кон сам прызнаўся ў зробленым.
Распаўсюджванне агню
Калі полымя ахапіла хлеў, суседзі кінуліся да дома О’ліры, спрабуючы выратаваць яго ад агню. Гэты дом практычна не пашкоджаны пажарам. Аднак пажарная ахова забіла трывогу толькі ў 21:40, у той час, як моцны паўднёва-заходні вецер адносіў агонь да цэнтра горада. Неўзабаве полымя перакінулася на бліжэйшыя пабудовы і дамы. Разагрэты вецер нёс агонь на паўночны ўсход. Апоўначы полымя перакінулася праз паўднёвы рукаў ракі Чыкага. Драўляныя хаты, прышвартаваныя ўздоўж ракі караблі, драўляныя тратуары, вугальны склады спрыялі хуткаму распаўсюджванню агню. Разагрэтае паветра падпальвала дахі дамоў на вялікай адлегласці ад пажару.
У агні загінулі гатэлі, крамы, цэрквы, опера і тэатры ў цэнтры горада. Пажар працягваў распаўсюджвацца, жыхары горада шукалі прытулку ў паўночнай частцы горада, па мастах пераходзячы праз паўночны рукаў ракі Чыкага. Неўзабаве агонь дабраўся і туды, спальваючы дарагія дамы на поўначы горада. Тысячы жыхароў горада сабраліся ў Лінкальн-парку і на беразе возера Мічыган.
Да вечара панядзелка вецер нарэшце змоўк і пайшоў дробны дождж. Пажар сышоў на нішто, пакінуўшы ззаду сябе 48 амаль цалкам разбураных кварталаў ад дома О’ліры да Фулертон-авеню на поўначы горада. Некалькі дзён пасля заканчэння пажару згарэлыя астанкі дамоў заставаліся настолькі гарачымі, што аналіз маштабу разбурэння не ўяўляўся магчымым. У рэшце рэшт было вызначана, што пажар знішчыў усё ў паласе 4 мілі (6 км) у даўжыню і ў сярэднім тры чвэрці мілі (1 км) у шырыню. Агульная плошча пажару склала 2000 акраў (8 км²), уключаючы 73 мілі (120 км) дарог, 120 міль (190 км) тратуара, слупоў, 17 500 будынкаў, агульным коштам 222 мільёны долараў, гэта значыць прыкладна траціну горада. З 300 тысяч жыхароў горада 90 тысяч засталіся без прытулку. Мясцовыя газеты заўважылі, што памеры пажару пераўзышлі пажар Масквы падчас Айчыннай вайны 1812 года. Цікава, што некаторыя будынкі выжылі ў агні. Самы вядомы з іх — Чыкагская воданапорная вежа, якая стаіць на ранейшым месцы па гэты дзень і служыць неафіцыйным мемарыялам пажару. Вежа была ўсяго толькі адным з пяці грамадскіх будынкаў, якія перажылі пажар. Яшчэ адзін такі будынак — Царква святога сямейства, была царквой, у якую хадзіла сям’я О’ліры.
Пасля пажару было знойдзена 125 цел загінуўшых. Афіцыйная колькасць загінулых склала 200—300 чалавек, што з’яўляецца небывала малой колькасцю для пажару падобнага маштабу. Пасля іншыя катастрофы ў Чыкага забіралі нашмат больш жыццяў: 605 чалавек загінулі ў пажар Тэатра «Іракез» ў 1903 годзе, ў 1915 годзе 835 чалавек загінула, калі ў рацэ Чыкага затануў карабель «Істленд». Нягледзячы на гэта, вялікі Чыкагскі пажар застаецца самай вядомай катастрофай у гісторыі горада.
Спекулянты зямлёй і ўладальнікі бізнэсаў тут жа пачалі перабудоўваць горад. У 1871 годзе мэрам горада быў абраны Джозэф Медыл, які актыўна ўзяўся за перабудову горада і рашэнне ўзніклых праблем. Уся краіна дапамагала гораду грашыма, адзеннем, ежай, мэбляй. Першы груз з дрэвам для будаўніцтва прыбыў у дзень, калі быў патушаны апошні падпалены будынак. Усяго праз 22 гады 21 мільён чалавек прыбылі ў горад на Сусветную выстаўку.
У 1956 годзе рэшткі дома О’ліры былі знесены і на іх месцы была пабудавана Чыкагская пажарная акадэмія.
Іншыя падзеі
Восень 1871 года выдалася гарачай, сухой і ветранай. У той жа дзень адбылося яшчэ тры вялікіх пажары на берагах возера Мічыган. За 400 міль (600 км) на поўнач ад Чыкага стэпавы пажар знішчыў горад Пештыга у штаце Вісконсін разам з тузінам суседніх вёсак. Пры гэтым колькасць ахвяр гэтага пажару склала ад 1200 да 2500 чалавек. Нягледзячы на тое, што пажар у Пештыга забраў найбольшую колькасць чалавечых жыццяў у гісторыі ЗША, у той час ён застаўся амаль незаўважаным з прычыны значнай аддаленасці рэгіёну. На ўсходнім беразе возера Мічыган пажар знішчыў горад Холанд, за 100 міль (160 км) на поўнач ад Холанда пажар спаліў пасёлак Маністы.
Іншая версія
Тое, што чатыры буйныя пажары на берагах возера Мічыган адбыліся ў адзін і той жа дзень, наводзіць на думку аб адзінай прычыне. Існуе здагадка, згодна з якой пажары былі выкліканыя сутыкненнем Зямлі з асколкамі Каметы Біэлы. Як довады на карысць гэтай версіі прыводзіліся незвычайна хуткае распаўсюджванне пажару і сведчанні некаторых відавочцаў аб «агні, што падае з неба». Аднак дадзенае меркаванне не атрымала пацверджання і прызнання.
Рыкі (горад)
Рыкі (Ryki) — горад у Польшчы, адміністрацыйны цэнтр Рыцкага павета Люблінскага ваяводства. Сядзіба вяскова-гарадской гміны Рыкі. Займае плошчу 27,22 км². Насельніцтва 9,7 тыс. чалавек (на 2018).
1890 год у гісторыі літаратуры
1890 год быў адзначаны шэрагам літаратурных падзей.
Гранова Эльблёнске (гміна)
Грано́ва Эльблё́нске (Gronowo Elbląskie) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Эльблёнгскага павета Вармінска-Мазурскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Гранова Эльблёнске. Плошча гміны складае 89,2 км². Станам на 2004 год у гміне Гранова Эльблёнске пражывалі 4892 чалавекі, шчыльнасць — 54,8 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 15 салецтваў.
Красная Горка (Мсціслаўскі раён)
Кра́сная Го́рка (, Красная Горка) — вёска ў Мсціслаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Цэнтр Краснагорскага сельсавета.
Тайская Вікіпедыя
Тайская Вікіпедыя (па-тайску: วิกิพีเดียไทย) — раздзел Вікіпедыі на тайскай мове, заснаваны 25 снежня 2003 года.
14 сакавіка 2006 колькасць артыкулаў у тайскай Вікіпедыі дасягнула 10 000. Гэта 37-ы па велічыні раздзел Вікіпедыі ў свеце, змяшчае больш за 18 788 артыкулаў (на 8 лютага 2007 года).
Хлараты
Хлараты — хларнаватай кіслоты HClO3, крышталічныя, большасць раствараецца ў вадзе і некаторых арганічных растваральніках. Раскладаюцца пры награванні або ў прысутнасці каталізатараў з выдзяленнем кіслароду. Аскісляльнікі; з рэчывамі, якія лёгка акісляюцца, утвараюць выбуховыя сумесі. Найбольш вядомы: берталетава соль, хлараты натрыю і магнію. Выкарыстоўваюцца як акісляльнікі, гербіцыды. Таксічныя.
Транему (камуна)
Камуна Транему (Tranemo kommun) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка мясцовага самакіравання, якая знаходзіцца ў лене Вестра-Гёталанд у паўднёва-заходняй Швецыі.
Транему 143-ая па памеры тэрыторыі камуна Швецыі. Адміністрацыйны цэнтр камуны — горад Транему.
Насельніцтва
Насельніцтва складае 11 573 чалавек (па стане на верасень 2012 года).
Аляксей Паўлавіч Шалякін
Аляксей Паўлавіч Шалякін (, Пецярбург — пасля 1974) — беларускі і расійскі архітэктар.
Біяграфія
Скончыў Маскоўскі архітэктурны інстытут у 1931 годзе. Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. Працаваў архітэктарам Маскоўскага аэрапорта, у Міністэрстве сувязі СССР, з чэрвень 1946 па чэрвень 1948 года галоўным архітэктарам Курска. 16 чэрвеня 1946 года быў арыштаваны па справе паэта. Працаваў у праектных арганізацыях Сыктыўкара, з пачатку 1950-х гадоў Уладзіміра, Іванава, з 1960 па 1969 год — галоўным архітэктарам праектаў у Мінскпраекце.
Член Саюза архітэктараў СССР з 1935 года. Пражываў у Ленінградзе.
Творчасць
Асноўныя працы (у аўтарскім калектыве): галоўная зала Акруговага Дома афіцэраў па пр. Рэвалюцыі, 32 у Варонежы (1945), праект унутранага аздаблення канцэртнай залы музвучылішча па вул. Леніна, 75 у Курску (1946), праекты райкамаў паўторнага выкарыстання для Курскай вобласці (1948, у сааўтарстве), праекты планіровак новых кварталаў у слабодах Курска , пасёлак аэрапорта «Унукава», планіроўка і забудова жылых раёнаў Уладзіміра, Іванава, Прыволжска (1931—1959), раёнаў Зялёны Луг-1, 2, Чыжоўка-1, 2, квартала Бондараўская—Высокая ў Мінску.
Узнагароды
Узнагароджаны медалямі.
Анжэліка (фільм, 2015)
«Анжэліка» (Angelica) — амерыканскі трылер 2015 года рэжысёра. Галоўныя ролі выканалі, , ,.
Сюжэт
Пасля нараджэння дзіцяці з парай, якая жыве ў віктарыянскім Лондане, адбываецца шэраг незвычайных псіхалагічных і звышнатуральных падзей.
Саўндтрэк
Музычнае суправаджэнне да фільма «Анжэліка» напісаў польскі кампазітар Збігнеў Прайснер.
Хідэкі Сіракава
Хідэкі Сіракава (Шыракава)  — японскі хімік.
Біяграфія
Скончыў Такійскі тэхналагічны інстытут (1966), дзе і працаваў. З 1976 года ў Пенсільванскім універсітэце, з 1979 года ў Цукубскім універсітэце (з 1982 года прафесар). Навуковыя працы па хіміі і фізіцы палімераў. Распрацаваў працэс полімерызацыі ацэтылену, які дазваляе сінтэзаваць плёнкі поліацэтылену з кантралюемым узаемазамяшчэннем яго цыс- трансізамерных форм (1971-74). У выніку мадыфікацыі поліацэтылену галагенамі адкрыў новы тып матэрыялаў — электраправодныя палімеры з высокай удзельнай праводнасцю (1977; з А.Хігерам і А.Мак-Дыярмідам).
Нобелеўская прэмія па хіміі (2000).
NGC 7596
NGC 7596 (іншыя абазначэнні — IC 1477, PGC 70932, MCG −1-59-11, IRAS23145-0711) — лінзападобная галактыка (S0) ў сузор’і Вадаліў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Кехра (станцыя)
Кехра (Kehra) — чыгуначная станцыя ў Эстоніі. Знаходзіцца ў горадзе Кехра на лініі Талін — Нарва.
Гісторыя
Будынак вакзала ў Кехры адыграў важную ролю ў ранні перыяд вайны за незалежнасць Эстоніі, калі штаб 1-й дывізіі знаходзіўся падчас адступленняў і прарыўных бітвах.
У 1973 годзе была праведзены электрыфікацыя.
У 1996 годзе ў будынку вакзала была адкрыта адпаведная мемарыяльная дошка.
Субарктычны пояс
Субаркты́чны по́яс, субарктыка — прыродны геаграфічны пояс ў Паўночным паўшар’і, які мяжуе з арктычным поясам (Арктыкай) на поўначы і ўмераным поясам на поўдні. Ляжыць прыкладна паміж 50 ° і 70 ° паўночнай шыраты. Характарызуецца субарктычным кліматам з доўгай халоднай зімой. Сярэдняя тэмпература паветра ў студзені ад -5 да - 40 °C, у ліпені 2—12 °C. Ападкаў выпадае 300—500 мм за год. Снегавае покрыва трымаецца каля 8 месяцаў. Характэрны высокая вільготнасць паветра, вялікая воблачнасць і моцныя вятры, вечная мерзлата і моцная забалочанасць.
Вегетацыйны перыяд доўжыцца 2—3 месяцы. У паўночнай часты пояса тундра, у паўднёвай - лесатундра.
Андрэй Мікалаевіч Мяцеліца
Андрэй Мікалаевіч Мяцеліца (нар. г., ) — беларускі дыпламат.
Біяграфія
У 1998 годзе скончыў юрыдычны факультэт Беларускага дзяржаўнага універсітэта. У 1998 годзе працаваў юрыдычным кансультантам МЗС Беларусі. У 1999 годзе — другі сакратар Галоўнага дагаворна-прававога ўпраўлення МЗС Беларусі. У 1999—2001 гадах — прававы назіральнік Місіі Арганізацыі па бяспецы і супрацоўніцтву ў Еўропе ў Косава (Югаславія). У 2002 годзе — першы сакратар Галоўнага дагаворна-прававога ўпраўлення МЗС Беларусі. У 2002—2003 гадах — дарадца Галоўнага дагаворна-прававога ўпраўлення МЗС Беларусі. У 2003—2005 гадах — намеснік начальніка ўпраўлення міжнародных дагавораў Галоўнага дагаворна-прававога ўпраўлення МЗС Беларусі. У 2005—2007 гадах — першы сакратар Пастаяннага прадстаўніцтва Рэспублікі Беларусь пры ААН. У 2007—2009 гадах — дарадца Пастаяннага прадстаўніцтва Рэспублікі Беларусь пры ААН. У 2009—2010 гадах — старшы саветнік Галоўнага дагаворна-прававога ўпраўлення МЗС Беларусі.
У 2010—2011 гадах — начальнік упраўлення міжнародных дагавораў Галоўнага дагаворна-прававога ўпраўлення МЗС Беларусі. У 2011—2015 гадах — Саветнік Пасольства Рэспублікі Беларусь у Сербіі. У 2015—2020 гадах — начальнік Галоўнага дагаворна-прававога ўпраўлення МЗС Беларусі.
З 19 лістапада 2020 г. Надзвычайны і Паўнамоцны Пасол Рэспублікі Беларусь у Ісламскай Рэспубліцы Пакістан.
Валодае англійскай, нямецкай і сербскай мовамі.
Жанаты, мае сына.
Жукоўская
Жукоўская — жаночая форма прозвішча Жукоўскі.
Вэлыкэ Вусця
Вэлыкэ Вусця (Вели́ке У́стя) — вёска ў Сосныцкім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Себуанская Вікіпедыя
Себуанская Вікіпедыя — раздзел Вікіпедыі на себуанскай мове.
Гэта -і па велічыні раздзел Вікіпедыі ў свеце, змяшчае артыкулаў (на ).
Монькавічы
Мо́нькавічы (, Моньковичи) — вёска ў Мастоўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Курылавіцкага сельсавета.
Да 26 жніўня 1974 года вёска ўваходзіла ў склад Мілявіцкага сельсавета.
Субантарктычны пояс
Субантаркты́чны по́яс, cубантарктыка — прыродны геаграфічны пояс у Паўднёвым паўшар’і, які мяжуе з антарктычным поясам (Антарктыкай) на поўдні і ўмераным поясам на поўначы.
Увесь пояс — акіянічны, з мноствам невялікіх астравоў. Выразных межаў пояс не мае. Паўднёвая мяжа — паўночная частка або мяжа Паўднёвага акіяна (Цячэнне Заходніх вятроў), на поўначы да субантарктычных астравоў часам адносяць Трыстан-да-Кунья і Амстэрдам з умераным марскім кліматам. Мяжа паміж 65—67 ° і 58—60 ° паўднёвай шыраты. Пояс характарызуецца моцнымі вятрамі, атмасфернымі ападкамі — каля 500 мм у год. У паўночнай частцы пояса ападкаў больш. Салёнасць вады на працягу года мяняецца мала (33—34 ‰).
Флора і фаўна ўласцівыя і антарктычнаму поясу, і ўмеранаму, але ёсць і эндэмічныя віды. Воды багатыя на рыбу, крыль і планктон, распаўсюджаныя кіты, ля астравоў — цюлені і пінгвіны, шмат птушак.
Іосіф Гдалевіч Бернштэйн
Іосіф Гдалевіч Бернштэйн (17 ліпеня 1904, Пінск — 16 лютага 1966, Пінск) — удзельнік камуністычнага рэвалюцыйнага і нацыянальна-вызваленчага руху ў Заходняй Беларусі.
Біяграфія
Нарадзіўся 17 ліпеня 1904 года ў Пінску.
У 1921—1924 гадах працаваў на запалкавай фабрыцы ў Пінску. Быў сакратаром ячэйкі, сябрам Пінскага гаркама Камуністычнага саюза моладзі Заходняй Беларусі. Удзельнічаў у арганізацыі забастовак рабочых Пінска, узначальваў работу прафсаюзаў горада. У 1927—1930 гадах — сябра Пінскага гаркама і акругкама Камуністычнай партыі Заходняй Беларусі (КПЗБ).
У 1931 годзе скончыў Менскую нелегальную партыйную школу КПЗБ. З 1931 года — інструктар ЦК КПЗБ па Беластоцкай і Віленскай акрузе. У пачатку 1934 года — сакратар Віленскага акругкама КПЗБ. За рэвалюцыйную дзейнасць арыштоўваўся польскімі ўладамі, больш за 10 гадоў правёў у турмах. У час Заходняга паходу Чырвонай арміі ў Заходнюю Беларусь і Заходнюю Украіну ствараў атрады рабочай гвардыі ў Вільні і Пінску.
Памёр 16 лютага 1966 года ў Пінску. Пахаваны ў Пінску на Старых могілках.
Цукубскі ўніверсітэт
Цукубскі ўніверсітэт (University of Tsukuba) — вышэйшая навучальная ўстанова ў Японіі. Знаходзіцца ў прэфектуры Ібаракі, горад Цукуба. Адкрыты ў 1973 годзе.
Ніна Уладзіміраўна Жданюк
Ніна Уладзіміраўна Жданюк (нар., Мінск) — беларускі палітык.
Біяграфія
Скончыла Мінскі дзяржаўны педагагічны інстытут імя А. М. Горкага (настаўнік беларускай мовы і літаратуры), Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь па спецыяльнасці дзяржаўнае кіраванне сацыяльнай сферай.
Працавала настаўнікам рускай мовы і літаратуры Філіпіняцкай васьмігадовай школы Валожынскага раёна Мінскай вобласці, выкладчыкам беларускай мовы і літаратуры Валожынскага ПТВ-208, інструктарам ідэалагічнага аддзела, загадчыкам кабінета палітасветы, загадчыкам ідэалагічнага аддзела Валожынскага райкама КПБ. Была намеснікам дырэктара па вучэбнай рабоце Валожынскага ПТВ-208, намеснікам загадчыка аддзела адукацыі Валожынскага райвыканкама. Займала пасаду дырэктара дзяржаўнай установы адукацыі «Валожынская агульнаадукацыйная школа-інтэрнат для дзяцей-сірот, якія засталіся без апекі бацькоў».
Выбіралася дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь трэцяга склікання.
Узнагароды
Узнагароджана Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, Ганаровай граматай Савета Міжпарламенцкай Асамблеі дзяржаў — удзельніц Садружнасці Незалежных Дзяржаў, знакам «Выдатнік адукацыі».
Беларускі нацыянальны камітэт (Ігумен)
Белару́скі нацыяна́льны камітэ́т (БНК) у Ігумене, таксама Ігу́менскі белару́скі нацыяна́льны камітэ́т — прадстаўнічы орган беларускіх нацыянальных арганізацый Ігуменскага павета ў 1919—1920 гадах. Створаны ў кастрычніку 1919 года ў Ігумене паводле ініцыятывы інструктара Часовага беларускага нацыянальнага камітэта М. І. Каспяровіча. У кіраўніцтва камітэту ўваходзілі Я. Е. Макась (старшыня), І. М. Савіч, З. Харытановіч і іншыя. Арганізоўваў беларускія школы, культурна-асветныя гурткі і кааператывы. Ініцыятар стварэння павятовай Беларускай школьнай рады Ігуменшчыны, разам з ёй выступіў у лістападзе 1919 года супраць закрыцця польскімі акупантамі Будслаўскай беларускай гімназіі. Знаходзіўся пад уплывам беларускіх эсэраў і беларускіх камуністычных арганізацый. Неафіцыйна падтрымліваў антыпольскі падпольны і партызанскі рух. Спыніў сваю дзейнасць з прыходам Чырвонай Арміі.
NGC 7598
NGC 7598 (іншыя абазначэнні — PGC 71011, MCG 3-59-33, ZWG 454.33, ARAK 582, LT 32) — галактыка ў сузор’і Пегас.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Рой Аляксандравіч Мядзведзеў
Рой Аляксандравіч Мядзведзеў (Рой Алекса́ндрович Медве́дев; нар., , ССРГ, ЗСФСР, СССР) — савецкі і расійскі , педагог, -гісторык, аўтар шматлікіх палітычных біяграфій. Прадстаўнік левага крыла ў дысідэнцкім руху ў СССР. Член ЦК КПСС (1990—1991), дэпутат Вярхоўнага Савета СССР (1989—1991).
Кандыдат педагагічных навук, брат-блізнюк навукоўца-герантолага, таксама савецкага дысідэнта Жарэса Мядзведзева.
16 мая
16 мая (16 траўня) — сто трыццаць шосты (сто трыццаць сёмы ў высакосны год) дзень года па Грыгарыянскім календары.
Яўген Германавіч Пятроў
Біяграфія
Нарадзіўся 19 сакавіка 1939 года ў горадзе Буда-Кашалёва.
У 1957 годзе скончыў Буда-Кашалёўскі лясны тэхнікум, а ў 1962 г. — Беларускі тэхналагічны інстытут. З 1971 года на старэйшы навуковы супрацоўнік у Інстытуце эксперыментальнай батанікі Акадэміі навук БССР. З 1994 года прафесар кафедры лесаводства Беларускага дзяржаўнага тэхналагічнага ўніверсітэта.
Памёр 27 жніўня 2001 года.
Навуковая дзейнасць
Займаўся вывучэннем ролі воднага фактара пры фарміраванні расліннасці лясоў, эколага-біялагічных фітацэнозаў на глебах грунтавога і атмасфернага ўвільгатнення.
Сярод апублікаваных прац:
Міхал Юзафавіч Галынскі
Міхал Юзафавіч Галынскі, або Міхаіл Восіпавіч Галынскі (Михаил Осипович Голынский, Michał Hołyński) — дзяржаўны дзеяч.
Біяграфія
Паходзіў са старажытнага беларускага роду Галынскіх. Нарадзіўся ў сям’і мсціслаўскага войта Юзафа Галынскага і Петранэлы з Жукоўскіх. Меў брата Яна (1746—1817).
Магілёўскі намесніцкі маршалак дваранства ў 1789—1795 гадах. У 1796 г. Магілёўскае і Віцебскае намесніцтвы былі аб’яднаны ў адну Беларускую губерню, а губернскі маршалак стаў прызначацца: у 1796—1797 гг. ім быў граф, брат вядомага , а пасля выконвалі абавязкі Ян-Непамуцэн Цеханавецкі, Міхал Юзафавіч Галынскі і Антон Косаў.
У 1810 годзе валодаў маёнткамі ў Чэрыкаўскім (366 дзесяцін, 43 двары, 1 615 прыгонных душ), Чавускім (280 дзесяцін, 7 двароў, 30 прыгонных душ) і Клімавіцкіх (15 000 дзесяцін, 658 двароў, 2 796 прыгонных душ) паветах.
Сям’я
Ад першай жонкі Тэклі з Нагурскіх, дачкі Якуба Нагурскага, меў дачку Кацярыну, якая пайшла за Булгарына.