cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Шчаўе кіслае
Апісанне
Шчаўе кіслае — стройная расліна, каля 60 см вышынёй з сакавітым сцяблом і лісцем. Кветкі чырванавата-зялёныя, цвіценне ў чэрвені — ліпені. Лісце падоўжанае. Ніжняе ад 7 да 15 см даўжынёй з вельмі доўгім хвосцікам. Верхняе лісце сядзячае, часта набывае малінавы колер. Кветкі, павялічваючыся ў памерах, набываюць пурпурны колер. Тычынкавыя і песцікавыя кветкі знаходзяцца на розных раслінах (двухдомныя). Карані шматгадовыя, моцна паглыбляюцца ў глебу.
Значэнне
Лісцем шчаўя кіслага харчуюцца вусені некалькіх відаў матылькоў, у прыватнасці.
Сезон 2015 ФК Тарпеда-БелАЗ
Рэзервовы склад
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Шчаўе кіслае
Значэнне
Шчаўе кіслае здаўна культывуецца, хоць папулярнасць гэтай культуры моцна паменшылася з цягам часу. Лісце шчаўя выкарыстоўваюць для падрыхтоўкі салатаў, супоў і соусаў. Гэта расліна змяшчае шчаўевую кіслату, якая надае ёй характэрны смак. Пры ужыванні шчаўя ў вялікай колькасці (асабліва варанага, напрыклад, у супах) крышталі шчаўевай кіслаты могуць адкладацца ў нырках або мачавым пузыры (так званыя камяні). Шчаўе таксама ўжываюць як слабільны сродак.
Сезон 2015 ФК Тарпеда-БелАЗ
Прыйшлі ў клуб
* З арэнды ** У арэнду
Пакінулі клуб
* З арэнды ** У арэнду
* У арэнду
Майдан (Выжныцкая гарадская абшчына)
Майда́н (Майда́н) — вёска ў Выжныцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Выжныцкай гарадской абшчыны.
Сезон 2014 ФК Іслач
У 2014 годзе футбольны клуб «Іслач» з Мінскага раёна прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад
Па стане на кастрычнік 2014
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Іспас
Іспас (І́спас) — вёска ў Выжныцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Выжныцкай гарадской абшчыны.
Выжэнка
Выжэнка (Ви́женка) — вёска ў Выжныцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Выжныцкай гарадской абшчыны.
Кыбакы
Кыбакы (Кибаки́) — вёска ў Выжныцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Выжныцкай гарадской абшчыны.
Спіс аб’ектаў PGC (2371001—2372000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2371001—2372000)
Чарнагузы
Чарнагузы (Чорногузи́) — вёска ў Выжныцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Выжныцкай гарадской абшчыны.
Бабынэ (Выжныцкі раён)
Бабынэ (Ба́бине) — вёска ў Выжныцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Вашкіўскай гарадской абшчыны.
Сэрэдні Майдан (Выжныцкі раён)
Сэрэдні Майдан (Сере́дній Майда́н) — вёска ў Выжныцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Выжныцкай гарадской абшчыны.
Валы
Валы (Вали́) — вёска ў Выжныцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Вашкіўскай гарадской абшчыны.
Міліевэ
Міліевэ (Мілі́єве) — вёска ў Выжныцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Выжныцкай гарадской абшчыны.
Чэрэшэнка (Выжныцкі раён)
Чэрэшэнка (Чере́шенька) — вёска ў Выжныцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Выжныцкай гарадской абшчыны.
Замосця (Выжныцкі раён)
Замосця (Замо́стя) — вёска ў Выжныцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Вашкіўскай гарадской абшчыны.
Майдан (Лукавэцкі сельсавет)
Майда́н (Майда́н) — вёска ў Выжныцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Лукавэцкага сельсавета.
Карапчыў (Выжныцкі раён)
Карапчыў (Карапчі́в) — вёска ў Выжныцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Вашкіўскай гарадской абшчыны.
Вахніўці (Выжныцкі раён)
Вахніўці (Ва́хнівці) — вёска ў Выжныцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Лукавэцкага сельсавета.
Лапушна (Выжныцкі раён)
Лапушна (Лопу́шна) — вёска ў Выжныцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Ваўчынэць (Выжныцкі раён)
Ваўчынэць (Вовчи́нець) — вёска ў Выжныцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Лукавэцкага сельсавета.
Баныліў
Баныліў (Бани́лів) — вёска ў Выжныцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Лукаўці
Лукаўці (Лукавці) — вёска ў Выжныцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Лукавэцкага сельсавета.
Бэрэжонка
Бэрэжонка (Бережо́нка) — вёска ў Выжныцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Лэкэчы
Лэкэчы (Леке́чі) — вёска ў Выжныцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Валока (Выжныцкі раён)
Валока (Воло́ка) — вёска ў Выжныцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Вашкіўскай гарадской абшчыны.
Мыгавэ
Мыгавэ (Мигове́) — вёска ў Выжныцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Бэрэжныця (Выжныцкі раён)
Бэрэжныця (Бережни́ця) — вёска ў Выжныцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Фалькіў
Фалькіў (Фалькі́в) — вёска ў Выжныцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Слабада-Баныліў
Слабада-Баныліў (Слобода-Банилів) — вёска ў Выжныцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Вэлыкэ (Выжныцкі раён)
Вэлыкэ (Вели́ке) — вёска ў Выжныцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Долішні Шэпіт
Долішні Шэпіт (До́лішній Ше́піт) — вёска ў Выжныцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Карытнэ (Выжныцкі раён)
Карытнэ (Кори́тне) — вёска ў Выжныцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Фанат (фільм)
«Фанат» — беларускі дакументальны фільм, зняты рэжысёрам Андрэем Кудзіненка ў 2017 годзе на «Белсат». Фільм дэманстраваўся ў межах анлайн-кінафестывалю BelarusDocs.
Сюжэт
Вася «Пешаход» — фанат берасцейскага «Дынама». Ён «прабіў» 5 «залатых» сезонаў, што значыць — наведаў усе гульні каманды. На выязныя матчы ходзіць выключна пехатою — без аўтаспыну, без грошай, начуючы ў лесе. За 2016 год ён прайшоў 4 470 кіламетраў. Футбол выратаваў яго ад турмы, а дарога ратуе яго ад смерці. Вася інтуітыўна адкрыў універсальную формулу: калі няма надзеі і не бачыш ніякага сэнсу ў жыцці — трэба проста ісці.
Саўндтрэк
У фільме выкарыстана песня гурту Дай дарогу! «Дай дарогу», музыка і словы — Юрый Стыльскі.
Зарычча (Выжныцкі раён)
Зарычча (Заріччя) — вёска ў Выжныцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Арнэта
Арнэта (Orneta, Wormditt) — горад у Польшчы, уваходзіць у склад Лідзбаркскага павета Вармінска-Мазурскага ваяводства ў рэгіёне Вармія. Сядзіба вяскова-гарадской гміны Арнэта. Насельніцтва — каля 9 тыс. жыхароў.
Гісторыя
Першая згадка пра паселішча Арнэту — 12 жніўня 1308 года. У 1251 годзе мясцовасць была захоплена тэўтонцамі і перададзена вармінскім біскупам. 26 сакавіка 1313 годзе Арнэта атрымала пацверджанне гарадскіх правоў. У 1340 годзе горад на 9 гадоў (да 1349 года) стаў рэзідэнцыяй вармінскіх біскупаў. У гэтым жа годзе былі пабудаваныя абарончыя сцены і быў пашыраны замак. 6 сакавіка 1454 года кароль Казімір IV Ягелончык абвясціў аб уключэнні рэгіёна ў Каралеўства Польскае. У 1772 годзе пасля першага падзелу Рэчы Паспалітай Арнэта пераходзіць да Прусіі. 17 сакавіка 1945 года горад займаюць войскі II і III Беларускага фронту савецкай арміі. 23 ліпеня 1945 года адбылася перадача горада польскай адміністрацыі. 7 мая 1946 года зацверджана цяперашняя назва горада.
Спіс аб’ектаў PGC (2372001—2373000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2372001—2373000)
Таварыства літоўскіх і рускіх зямель
Таварыства літоўскіх і рускіх зямель — грамадска-палітычная арганізацыя ў 1831—1834 гг.
Гісторыя
Утворана 10 снежня 1831 г. у Парыжы. Напачатку ў яе ўваходзілі толькі ўраджэнцы Беларусі і Літвы на чале з Ц. Плятэрам, з сакавіка 1832 г. — і эмігранты з Украіны. Старшыня таварыства маркіз Ж. Лафает, намеснік з 2 снежня 1832 г. А. Міцкевіч, які 24 верасня 1832 г. выбраны начальнікам гістарычна-літаратурнай секцыі. Членамі таварыства былі І. Лялевель, I. Дамейка, С. Ворцэль, Ю. Б. Залескі, Я. Янушкевіч, А. Елавіцкі, М. Валовіч і інш. У лютым 1832 г. створаны Літоўскі вайсковы камітэт, які складаўся з камандзіраў атрадаў, што ўдзельнічалі ў паўстанні 1830—1831 гг., займаўся наданнем вайсковых чыноў заслужаным паўстанцам-ліцвінам (ад гэтага залежала сума фінансавай падтрымкі французскага ўрада). Перастала існаваць у 1834 г. пасля смерці актыўных членаў таварыства М. Акелевіча, Ф. Бурбы і Ж. Лафаета.
Уладзімір Леанідавіч Говараў
Уладзімір Леанідавіч Говараў (18 кастрычніка 1924, Адэса — 13 жніўня 2006, Масква, Расійская Федэрацыя) — савецкі ваенны дзеяч, генерал арміі (1977). Герой Савецкага Саюза (1984). Член ЦК КПСС (1981—1990).
Спіс аб’ектаў PGC (2373001—2374000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2373001—2374000)
Валерый Мікалаевіч Палішчук
Валерый Мікалаевіч Палішчук (нар. 30 кастрычніка 1963, с. Прыазёрнае, Табольскі раён, Кустанайская вобласць, Казахская ССР) — генерал-маёр міліцыі.
Біяграфія
Служыў міліцыянерам лінейнага пункта міліцыі на станцыі Шэманаіха лінейнага аддзела ўнутраных спраў на станцыі Абарона Усходняга ўпраўлення ўнутраных спраў на транспарце МУС Казахскай ССР.
У 1987 годзе скончыў з адзнакай Магілёўскую спецыяльную сярэднюю школу транспартнай міліцыі МУС СССР. У 1987 годзе прызначаны на пасаду оперупаўнаважанага аддзялення крымінальнага вышуку службы крымінальнай міліцыі аддзела ўнутраных спраў Цэнтральнага райвыканкама Магілёва.
У 1994 годзе скончыў Акадэмію міліцыі МУС Рэспублікі Беларусь. У 1996 годзе стаў намеснікам начальніка аддзела ўнутраных спраў Ленінскага райвыканкама Магілёва — начальнікам службы крымінальнай міліцыі. З 1999 па 2001 гады — начальнік аддзела ўнутраных спраў Чавускага райвыканкама, далей — начальнік аддзела ўнутраных спраў адміністрацыі Кастрычніцкага раёна г. Магілёва.
З 2005 па 2009 гады прайшоў шлях ад намесніка начальніка крымінальнай міліцыі па аператыўна-вышуковай працы УУС Магаблвыканкама да першага намесніка начальніка УУС — начальніка крымінальнай міліцыі. Да верасня 2014 года знаходзіўся на пасадзе начальніка ўпраўлення ўнутраных спраў Гомельскага аблвыканкама. У верасні 2014 года прызначаны начальнікам Магілёўскага інстытута МУС Рэспублікі Беларусь
У 2019 годзе абраны членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання ад Магілёўскай вобласці.
Вэлыкасілля (Гэрцаеўскі раён)
Вэлыкасілля (Великосі́лля) — вёска ў Гэрцаеўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Гэрцаеўскай гарадской абшчыны.
Лунка (Гэрцаеўскі раён)
Лунка (Лу́нка) — вёска ў Гэрцаеўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Гэрцаеўскай гарадской абшчыны.
Магыліўка (Гэрцаеўскі раён)
Магыліўка (Могилі́вка) — вёска ў Гэрцаеўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Гэрцаеўскай гарадской абшчыны.
Молныця
Молныця (Мо́лниця) — вёска ў Гэрцаеўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Гэрцаеўскай гарадской абшчыны.
Спіс аб’ектаў PGC (1056001—1057000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1056001—1057000)
Сезон 2015 ФК Дынама Мінск
У 2015 годзе футбольны клуб «Дынама» з Мінска прымаў удзел у трох афіцыйных турнірах:
Острыця (Гэрцаеўскі раён)
Острыця (О́стриця, Ostrița) — вёска ў Гэрцаеўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Острыцкай вясковай абшчыны.
Сезон 2015 ФК Дынама Мінск
Склад
Станам на лістапад 2015 года, згодна з афіцыйным сайтам клуба .
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Рэзервовы склад
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Прыйшлі ў клуб
* З арэнды
Пакінулі клуб
* У арэнду
Вярнуліся і пакінулі клуб
* З арэнды ** У арэнду
Мамарныця
Мамарныця (Ма́морниця) — вёска ў Гэрцаеўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Острыцкай вясковай абшчыны.
Спіс аб’ектаў PGC (2374001—2375000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2374001—2375000)
Гадыніўка
Гадыніўка (Годи́нівка, Godinești) — вёска ў Гэрцаеўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Острыцкай вясковай абшчыны.
Лукавыця (Гэрцаеўскі раён)
Лукавыця (Лу́ковиця) — вёска ў Гэрцаеўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Острыцкай вясковай абшчыны.
Горбава (Гэрцаеўскі раён)
Горбава (Го́рбова, Horbova) — вёска ў Гэрцаеўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Острыцкай вясковай абшчыны.
Байракы
Байракы (Байра́ки, Mogoșești) — вёска ў Гэрцаеўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Вэлыка Буда
Вэлыка Буда (Вели́ка Бу́да, Buda Mare) — вёска ў Гэрцаеўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Новэ Мяста Любаўске
Новэ Мяста Любаўске (Nowe Miasto Lubawskie, Neumark in Westpreußen — Ноймарк-ін-Вестпройсен) — горад у Польшчы, адміністрацыйны цэнтр Навамейскага павета Вармінска-Мазурскага ваяводства. Мае статус гарадской гміны. Насельніцтва — каля 10 тыс. жыхароў.
Гісторыя
Першае пісьмовае згадванне аб паселішчы адносіцца да 1325 г. і змяшчаецца ў Хроніцы Пятра з Дусбурга. У 1353 г. паселішча атрымала гарадскія правы. У XIV ст. пабудаваны касцёл, крыжакі будуюць вакол горада абарончыя муры. У 1454 г. мяшчане выгналі з горада крыжакоў. У 1468 г. горад увайшоў у склад Каралеўства Польскага. З 1772 г. — у складзе Прусіі. З 1920 г. горад зноў у складе Польшчы, з 1937 г. называўся «Навэмяста — Паможэ».
Банчэны
Банчэны (Банче́ни, Bănceni) — вёска ў Гэрцаеўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Острыцкай вясковай абшчыны.
Даніла Клінцэвіч
Даніла Клінцэвіч (, в. Макуці, Ашмянскі павет, Віленская губерня, цяпер Іўеўскі раён —, ЗША) — беларускі вайсковы і грамадскі дзеяч.
Біяграфія
Пляменнік М. Абрамчыка. Да беларускага руху далучыўся ў міжваенны час. У часе нямецкай акупацыі служыў у 13-м батальёне СД. З 1944 года ў эміграцыі. Спачатку ў Германіі, потым у ЗША. Сябра БАЗА, у 1959—1960, 1961—1964 гг. — старшыня нью-ёркскага аддзела арганізацыі. Сябра Згуртавання беларуска-амерыканскіх ветэранаў. Адзін з ініцыятараў выдання газеты «Беларус».
Букіўка
Букіўка (Бу́ківка, Poieni) — вёска ў Гэрцаеўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Круп’янскэ
Круп’янскэ (Кру́п'янське, Pasat) — вёска ў Гэрцаеўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Цурэнь
Цурэнь (Цу́рень, Țureni) — вёска ў Гэрцаеўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Острыцкай вясковай абшчыны.
Дзякіўці (Гэрцаеўскі раён)
Дзякіўці (Дя́ківці, Probotești) — вёска ў Гэрцаеўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Підвальнэ
Підвальнэ (Підва́льне, Becești) — вёска ў Гэрцаеўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Пэтрашыўка (Гэрцаеўскі раён)
Пэтрашыўка (Петраші́вка, Mihoreni) — вёска ў Гэрцаеўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Мала Буда
Мала Буда (Мала́ Бу́да, Buda Mică) — вёска ў Гэрцаеўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Сезон 2015 ФК Шахцёр Салігорск
У 2015 годзе футбольны клуб «Шахцёр» з Салігорска прымаў удзел у трох афіцыйных турнірах:
Тэрнаўка (Гэрцаеўскі раён)
Тэрнаўка (Терна́вка, Târnauca) — вёска ў Гэрцаеўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Сезон 2015 ФК Шахцёр Салігорск
Склад
Станам на кастрычнік 2015 года, згодна з афіцыйным сайтам клуба .
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Храцка
Храцка (Хря́цька, Hreațca) — вёска ў Гэрцаеўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Кулыкіўка (Гэрцаіўскы раён)
Кулыкіўка (Куликі́вка, Culiceni) — вёска ў Гэрцаеўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Сезон 2015 ФК Шахцёр Салігорск
Рэзервовы склад
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Прыйшлі ў клуб
* З арэнды ** У арэнду
Пакінулі клуб
* З арэнды ** У арэнду
* З арэнды
Валока (Глыбоцкі раён)
Валока (Воло́ка, Voloca pe Derelui) — вёска ў Глыбоцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Валокаўскай вясковай абшчыны.
Апрышэны
Апрышэны (Оприше́ни, Oprișeni) — вёска ў Глыбоцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Багрыніўка
Багрыніўка (Багрині́вка, Bahrinești) — вёска ў Глыбоцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Вэрхні Сыніўці
Вэрхні Сыніўці (Верхні Сині́вці, Sinăuții de Sus) — вёска ў Глыбоцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Валя Кузьмына
Валя Кузьмына (Ва́ля Кузьмина́, Valea Cosminului) — вёска ў Глыбоцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Валокаўскай вясковай абшчыны.
Гарбіўці (Глыбоцкі раён)
Гарбіўці (Горбівці́) — вёска ў Глыбоцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Біла Крыныця (Глыбоцкі раён)
Біла Крыныця (Бі́ла Крини́ця, Бе́лая Крини́ца) — вёска ў Глыбоцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Ёрданэшты
Ёрданэшты (Йордане́шти, Iordănești) — вёска ў Глыбоцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Кам’янка (Глыбоцкі раён)
Кам’янка (Ка́м'янка, Petriceni) — вёска ў Глыбоцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Спіс аб’ектаў PGC (2375001—2376000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2375001—2376000)
Каравія
Каравія (Корові́я, Corovia) — вёска ў Глыбоцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Купка (вёска)
Купка (Ку́пка) — вёска ў Глыбоцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Маладзія
Маладзія (Молодія, Plaiul Cosminului) — вёска ў Глыбоцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Карапчыў (Глыбоцкі раён)
Карапчыў (Карапчі́в, Carapciu) — вёска ў Глыбоцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Лукавыця (Глыбоцкі раён)
Лукавыця (Лу́ковиця) — вёска ў Глыбоцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Прыварокы
Прыварокы (Приворо́ки) — вёска ў Глыбоцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Новы Ваўчынэць
Новы Ваўчынэць (Но́вий Вовчи́нець) — вёска ў Глыбоцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Паляна (Глыбоцкі раён)
Паляна (Поля́на) — вёска ў Глыбоцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Пэтрычанка
Пэтрычанка (Петрича́нка) — вёска ў Глыбоцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Мыхайліўка (Глыбоцкі раён)
Мыхайліўка (Миха́йлівка) — вёска ў Глыбоцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Просыкураны
Просыкураны (Просикур́яни) — вёска ў Глыбоцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Просіка (Глыбоцкі раён)
Просіка (Про́сіка) — вёска ў Глыбоцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Стары Ваўчынэць
Стары Ваўчынэць (Старий Вовчи́нець, Volcineț) — вёска ў Глыбоцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Слабідка (Глыбоцкі раён)
Слабідка (Слобі́дка) — вёска ў Глыбоцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Станіўці
Станіўці (Стані́вці) — вёска ў Глыбоцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Сучэвэны
Сучэвэны (Сучевени) — вёска ў Глыбоцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Стэрчэ
Стэрчэ (Сте́рче) — вёска ў Глыбоцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Тэрэблэчэ
Тэрэблэчэ (Теребле́че) — вёска ў Глыбоцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Тарашаны
Тарашаны (Тараша́ни) — вёска ў Глыбоцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Чагор
Чагор (Чаго́р) — вёска ў Глыбоцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Чэрвона Дзіброва (Глыбоцкі раён)
Чэрвона Дзіброва (Черво́на Дібро́ва) — вёска ў Глыбоцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Туратка
Туратка (Туря́тка) — вёска ў Глыбоцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Анут
Анут (Ону́т) — вёска ў Застаўніўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Баламуціўка (Застаўніўскі раён)
Баламуціўка (Баламу́тівка) — вёска ў Застаўніўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Чэрэпкіўці
Чэрэпкіўці (Черепкі́вці) — вёска ў Глыбоцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Уладзімір Клуніцкі
Уладзімір Клуніцкі (, Мінск (?) —, Сідней, Аўстралія) — беларускі грамадскі дзеяч, выдавец.
Дымка
Дымка (ад Дымка — смуга) — лёгкая напаўпразрыстая, злёгку маршчыністая, звычайна аднатонная шаўковая тканіна газавага або крэпавага перапляцення, якая выкарыстоўвалася ў жаночым адзенні. Уласцівасці тканіны, падобнай на, абумовілі яе назву.
Уладзімір Клуніцкі
Біяграфія
Меў адукацыю агранома. У 1948 г. прыехаў у Аўстралію, дзе адразу стаў адным з актыўных арганізатараў беларускага жыцця. Удзельнічаў у стварэнні першага беларускага клуба і агульнага Беларускага аб’яднання ў Новым Паўднёвым Уэльсе (пазней перайменаванага ў Беларускае аб’яднанне ў Аўстраліі). У межах дзейнасці гэтых арганізацыяў наладзіў выданне часопіса «Новае жыццё» і ўдзел беларусаў у першых міжнацыянальных выставах «новых аўстралійцаў». Пасля расколу Беларускага аб’яднання ў Аўстраліі ў 1952 г. далучыўся да Беларускага аб’яднання ў Новым Паўднёвым Уэльсе, але хутка выйшаў з гэтае арганізацыі і стварыў групу «незалежнікаў», афіцыйнай структурай якіх праз некаторы час стала Беларуска-аўстралійскае незалежнае аб’яднанне. Падтрымліваў сувязі з Сяргеем Хмарам у Канадзе і ягонымі выданнямі «Беларускі голас» і «Баявая ўскалось», на старонках якіх рэгулярна друкаваўся. Быў ідэолагам «надпартыйнасці» ў Аўстраліі. У 1954 г. выдаў брашуру «Першыя крокі», прысвечаную пачаткам беларускага арганізацыйнага жыцця ў Аўстраліі і падзеям расколу. У 1955—1956 гг. спрабаваў аднавіць выданне ўласнага часопіса пад назвай «Да перамогі», але выйшлі толькі два нумары.
Дымка
Пік папулярнасці дымкі прыпадае на мяжу XVIII—XIX стагоддзяў і першую траціну XIX стагоддзя. З яе шылі ў асноўным бальныя сукенкі. У «Вайне і міры» Л. М. Талстога згадваюцца белыя дымкавыя сукенкі на ружовых чахлах, з ружанамі ў карсажы. Дымку расшывалі металічнай ніткай або шоўкам. У «Апавяданнях бабулі», успамінах, запісаных , сустракаюцца сукенкі «з вялікімі букетамі па белай дымцы». У апавяданні «Паўлін» М. С. Ляскова у «лёгкі эфірны хітон з расквечанай фарбамі ў цень смугі» была апранутая Люба. > у «» А. С. Грыбаедава заўважае: «умеюць жа сябе прыбраць/Тафціцай, аксамітам, дымкай». У XIX стагоддзі бальныя сукенкі з дымкі ўжо насілі толькі зусім маладыя дзяўчаты, маладыя жанчыны апраналіся ва ўзорыстыя шаўкі. Дымку пачалі выпускаць і ў цёмных танах. У 1830-я гады дымка ішла на аздабленне адзення, на капялюшыкі і хусткі. У ў рамане «Сэрца і думка» згадваецца дымкавы раскошны капялюшык, абабіты рушамі з шаўковага цюлю. У другой палове XIX стагоддзя дымкай пачалі называць гатункі вуалі і крэпу, а таксама шалікі на жаночых для верхавой язды і  пакрывалы. Сучасныя тканіны тыпу дымкі ўжо называюць газам.
14+
«14+» — расійскі рамантычны фільм 2015 года, зняты рэжысёрам Андрэем Зайцавым па ўласным сцэнарыі. Галоўныя ролі выканалі і Ульяна Васьковіч.
Фільм ствараўся пры падтрымцы «» і. Здымкі праходзілі ўлетку 2013 года ў спальных раёнах Масквы. Усе падлеткі ў кадры — непрафесійныя акцёры-дэбютанты, знойдзеныя праз сацыяльную сетку «У Кантакце».
Сусветная прэм’ера фільма адбылася 7 лютага 2015 года на 65-м Берлінскім кінафестывалі, у праграме «Generation 14plus». Прэм’ера ў Расіі адбылася 8 чэрвеня 2015 года ў межах асноўнай конкурснай праграмы фестывалю «». У шырокі пракат стужка выйшла 8 кастрычніка 2015 года. Вялікую папулярнасць фільм набыў на YouTube, дзе колькасць праглядаў пераадолела мяжу ў 100 мільёнаў.
У красавіку 2023 года выйшла другая частка фільма — «14+: Працяг».
Анатацыя
Гэта гісторыя першага кахання ў 14 гадоў, якая разгортваецца ў спальным раёне вялікага горада. Гісторыя сучасных Рамэа і Джульеты, якія жывуць і ў сацыяльных сетках, і на вуліцы з іх жорсткімі правіламі і законамі, па якіх закаханыя не жадаюць і не будуць гуляць. Каб быць разам, галоўным героям прыйдзецца пераадолець шмат што: іх школы варагуюць між сабой, таму іх каханне — здрада свайго раёна і сваёй кампаніі. Бацькі не гатовыя прыняць той факт, што дзеці імкліва сталеюць і што кожны падлетак — асоба, якая мае права выбару. Ім перашкаджаюць уласныя комплексы і няўпэўненасць у сабе, боязь зрабіць першы крок і страх, што цябе не кахаюць і адштурхнуць. Але, нягледзячы на ўсе гэтыя перашкоды, сапраўднае каханне пераможа ўсё.
Задума і сцэнарый
Ідэя фільма з’явілася ў Андрэя Зайцава, калі ён завяршаў працу над сваім папярэднім фільмам «Гультаі». Рэжысёр выпадкова ўбачыў карціну «» Роя Андэрсана і загарэўся ідэяй зняць такое ж кіно, толькі ў сучасным антуражы.
Таварыства па сумеснай апрацоўцы зямлі
Таварыства па сумеснай апрацоўцы зямлі (для абазначэння, як у літаратуры так і ва ўжытку, пераважна выкарыстоўвалася скарачэнне — ТСЗ) — адна з форм калектыўнай сельскай гаспадаркі ў 1918—1920-я г.
На тэрыторыі савецкай Расіі
Магчымасць пэўнага спалучэння выгад буйной і дробнай гаспадаркі, значная ступень свабоды ў распараджэнні вынікамі працы абумовілі тое, што таварыствы у 2-й палове 1920-х г. стала пераважнай формай калектыўных гаспадарак земляробчых раёнаў РСФСР і ў савецкай Украіне. У 1924 г. Наркамземам РСФСР было распрацавана і зацверджана Тыпавое палажэнне ТСЗ.
14+
Падбор акцёраў
Усіх дзяцей-акцёраў аўтары фільма знайшлі праз сацыяльную сетку «У Кантакце».
Васыліў (Застаўніўскі раён)
Васыліў (Васи́лів) — вёска ў Застаўніўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Таварыства па сумеснай апрацоўцы зямлі
На тэрыторыі савецкай Расіі
У чэрвені 1929 г. ТСЗ складалі больш за 60 % усіх калектыўных гаспадарак (на Украіне гэты адсотак быў яшчэ вышэй — больш за 75 %) (35 % арцелі і менш за 5 % камуны). З пераходам да суцэльнай калектывізацыі яны былі прызнаныя «пройдзенай прыступкай калгаснага руху». На XVI з’ездзе УКП(б) (1930 г.), пры вызначэнні асноўных прынцыпаў калгаснага руху, ТСЗ былі пазначаны ў якасці асноўных пераходных формаў да арцелі для раёнаў не збожжавага напрамка і ў раёнах савецкага Усходу. Першая хваля рэфармавання таварыств ў арцелі была праведзена ў канцы 1930—сярэдзіне 1931 гг. Да 1 чэрвеня 1933 ТСЗ складалі каля 2 % агульнай колькасці калгасаў. Да 1 студзеня 1934 г. са 228 700 калектыўных гаспадарак ТСЗ налічвалася 3 430, 3 660 былі камунамі — астатнія былі арцелямі.
З прыняццем ў 1935 г. тыпавога Статута сельскагаспадарчай арцелі новага ўзору пакінутыя ТСЗ сталі пераходзіць на статут арцелі. Да пачатку 1936 г. з 250 000 калгасаў доля ТСЗ і камун складала менш за 1 %. Да 1938 г. у СССР яны зніклі зусім.
На тэрыторыі Беларусі
На Беларусі першыя таварыства створаны ў 1918 г. Крытэрый размежавання паміж сельскагаспадарчай арцеллю і сельскагаспадарчай камунай вызначаўся па-за межамі сферы вытворчасці, асноўнае адрозненне арцелі ад таварыст па суміеснай апрацоўцы зямлі было ў ступені абагулення сродкаў вытворчасці. Паводле статута члены таварыства захавалі ў асабістай уласнасці сельскагаспадарчы інвентар пры сумеснай апрацоўцы зямлі. Аднак на практыцы ступень абагулення маёмасці залежала ад умоў іх стварэння і працягласці існавання. Вялікая колькасць таварыст створана ў 1918—1920-я г. сялянамі на аснове зямель і інвентару былых памешчыцкіх маёнткаў з захаваннем асабістых надзелаў і з мэтай павялічыць сваё землекарыстанне, а таксама падзяліць сумесную маемасць. На Беларусі, таварыства былі найменшымі па колькасні з усіх форм калгасаў. Найважнейшымі прычынамі гэтага з’яўляліся спеныялізацыя ссельскагаспадарчай вытворчасці Беларусі ў кірунку жывёлагадоўлі, а не збожжавай гаспадаркі, адсутнаснь шырокай праслойкі заможнага сялянства, арганізацыя таварыств пераважна на землях дзяржаўнай маёмасці. У выніку дзяржаўнай рэгламентацыі з сярэдзіны 1930-х г. адзінай формай калектыўнай гаспадаркі на вёсцы стала сельскагаспадарчая арцель.
14+
Падбор акцёраў
Спачатку пошукі вяліся звычайным шляхам — праз акцёрскія агенцтвы, у кінашколах і тэатральных кружках. Аднак, такі спосаб не апраўдаў сябе. «''Яны там, як з аднаго канвеера: усміхаюцца, правільна гавораць добра завучаны тэкст. І сапраўдных дзяцей-асоб на такіх кастынгах я не сустрэў''», — апавядае рэжысёр. Таму паралельна быў распачаты пошук у інтэрнэце, праз сацыяльную сетку «У Кантакце». Каманда ўводзіла нумар школы, узрост 14-15 гадоў і глядзела профілі дзяцей, іх фотаздымкі. Затым рассылаліся лісты, і дзяцей запрашалі на кастынг. Усяго было разгледжана каля 1000 кандыдатур.
На ролю Лёшы быў запрошаны, малады рэпер, які выступаў на разагрэве ў дарослых рэпераў. Рэжысёр звярнуў увагу, што аватар Глеба перавесілі сабе на старонкі некалькі іншых хлопцаў і дзяўчат з розных класаў. Ён паглядзеў фотаздымкі хлопца, яго кліпы — і запрасіў на кастынг.
Дзяўчыну на ролю Вікі не ўдавалася знайсці вельмі доўга. Былі разгледжаны сотні варыянтаў, перш чым рэжысёр звярнуў увагу на Ульяну Васьковіч. Бацькі Ульяны з кінематаграфічнага асяроддзя, і сябар яе бацькі параіў яе Андрэю Зайцаву. Андрэй знайшоў старонку дзяўчыны «У Кантакце», паглядзеў яе фотаздымкі і вырашыў паклікаць на пробы. Пазней рэжысёр узгадваў, што гэта было дакладнае пападанне: «''Калі б яна адмовілася здымацца, то ў нас не было б галоўнай гераіні, таму што лепш за яе мы нікога нават блізка не бачылі. Зрэшты, як і Глеба, так што „запасных“ варыянтаў на галоўныя ролі ў нас не было''».
Здымкі
Здымкі фільма адбываліся ўлетку 2013 года ў спальных раёнах Масквы. Сярод здымачных лакацый: раёны, ; станцыя метро «Бабушкінская».
Здымачны перыяд склаў 67 дзён (замест прынятых для такога фармату 30—35 дзён). У асноўным гэта было выклікана складанасцямі ў працы з непрафесійнымі ацёрамі-дзецьмі. Для дакладнага пападання ў вораз часам патрабавалася па 17—18 дубляў. Паколькі дзеці хутка стамляліся і пачыналі іграць «на аўтамаце», пад асабліва складаныя сцэны адводзілася па 2—3 здымачныя дні. Рэжысёр так апісвае працу з дзецьмі: «''Вось ён адчыняе дзверы, уваходзіць, глядзіць на гераіню. Не тое! Зноў уваходзіць, глядзіць. Не тое: вочы пустыя, уваходзіць хлопчык-робат… Так штораз. І раптам нешта адбываецца: і вочы што трэба, і ўсе рухі дакладныя да міліметра''».
Рэжысёр адмовіўся ад здымак на ручную камеру дзеля больш камфортнай для гледача статыкі. Рэжысёр адзначае: «''Здымаць так, з пляча, значна прасцей і хутчэй, але часта гэты спосаб выкарыстоўваюць неапраўдана. І галоўнае — гэта немагчыма глядзець на вялікім экране: шмат буйных дрыжачых планаў, ад якіх жудасна стамляюцца вочы, а агульных, дзе было б паветра, амаль няма. Так што мне хацелася зрабіць нармальнае, класічнае кіно са статычнай камерай, з панарамамі і без трасяніны''».
Паводле задумы рэжысёра, каб паказаць стан закаханасці, у фільме не павінна было быць пахмурных кадраў. Аднак надвор’е не спрыяла, і на перыяд здымкаў акурат прыпала 80% непагодлівых дзён. Каб выйсці са становішча, здымачная група штодня рыхтавала па дзве лакацыі. Калі было кепскае надвор’е, здымаліся сцэны на кватэры, а калі добрае — здымкі адбываліся на вуліцы.
Музычнае суправаджэнне
Выбар такога разнастайнага рэпертуара пацягнуў за сабой складанасці з набыццём аўтарскіх правоў. Так, высветлілася, што Чэлентана ўвогуле забараняе выкарыстоўваць арыгінальныя запісы сваіх песень. Тады аўтары фільма набылі правы на выкананне і зрабілі запіс з вакалам Аляксея Сулімы з праекту «Голас». Запіс даслалі Чэлентана, той яго ўхваліў і даў дазвол на перазапіс і выкарыстанне ў фільме. Яшчэ больш праблем узнікла з песняй «» у выкананні Radiohead: давялося пісаць лісты аўтарам, у тым ліку, дэманстраваць ім фрагменты фільма, каб яны далі дазвол і знізілі суму, якую належыла заплаціць за права выкарыстання.
Гаворачы аб выбары музыкі, рэжысёр адзначаў: «''Гэта вельмі дорага, але ні на якія кампрамісы мы не пайшлі, бо музыка па настроі ідэальна падыходзіла да тых ці іншых эпізодаў. І гэта толькі так падаецца, што песню лёгка купіць! У адной песні, напрыклад, аказалася 8 аўтараў, і кожны павінен быў даць дабро на продаж правоў на гэтую кампазіцыю''».
Спіс песень, выкарыстаных у фільме:
Пракат і зборы
Прэм’ера фільма адбылася 7 лютага 2015 года на 65-м Берлінскім кінафестывалі, у праграме «Generation 14plus». Прэм’ера ў Расіі адбылася 8 чэрвеня 2015 года ў межах асноўнай конкурснай праграмы фестывалю «». Акрамя таго фільм дэманстраваўся на (14 чэрвеня),  (6 жніўня),  (5 лістапада).
Незадоўга да выхаду ў шырокі пракат карціна апынулася ў цэнтры скандалу. Група актывістаў звярнула ўвагу на трэйлер фільма, які на той момант вісеў у інтэрнэце ўжо палтара месяцы. Зрабіўшы выснову, што фільм будзе прапагандаваць алкагалізм, наркотыкі і секс сярод падлеткаў, актывісты выпусцілі свой ролік, у якім асуджалі будучы фільм і заклікалі пасадзіць рэжысёра ў турму. Для дэманстрацыі непрыстойнасці фільма, у роліку была выкарыстана эратычная сцэна з «» Роя Андэрсана, у той час, як у самім «14+» эратычныя сцэны практычна адсутнічаюць. Скандал выліўся ў шэраг пікетаў перад кінатэатрамі падчас прэм’ерных паказаў. У канчатковым выніку актывісты дасягнулі адваротнага эфекту: да карціны аказалася прыцягнута ўвага, а ў яе абарону выступілі міністр культуры Уладзімір Мядзінскі і Мікіта Міхалкоў. Яны наведалі прэм’еру карціны ў кінатэатры «Кастрычнік», і Міхалкоў перад паказам зрабіў гарачую прамову, у якой усяляк заступаўся за фільм. Асабліва ён хваліў карціну за любоў, з якой аўтары глядзяць на сваіх герояў. Гэта стала тым выпадкам, калі нават паслядоўныя праціўнікі Міхалкова, якія крытыкуюць любое яго выказванне, аказаліся цалкам на яго баку.
У расійскі пракат фільм выйшаў 8 кастрычніка 2015 года і дэманстраваўся ў 300 кінатэатрах. У айчынным пракаце фільм паглядзелі больш за 50 тыс. чалавек, а зборы склалі $173 616. 10 мая 2017 года фільм выйшаў у французскі пракат, дзе за шэсць тыдняў было прададзена ўсяго 785 білетаў.
Вялікую папулярнасць фільм набыў на YouTube. У жніўні 2016 года фільм быў выкладзены на канале «Киностудия СЕНТЯБРЬ» і за чатыры месяцы сабраў 10 мільёнаў праглядаў. У сакавіку 2017 года фільм размясціў канал «CD LAND VIDEO». Тут за чатыры месяцы карціна дасягнула 20 мільёнаў праглядаў, а ў сакавіку 2020 года колькасць праглядаў пераадолела мяжу ў 100 мільёнаў. Па стане на 2023 год колькасць праглядаў на адным гэтым канале складала больш за 140 мільёнаў.
Крытыка
«»: «''Гэта вельмі просты фільм пра каханне, ад якога немагчыма адарвацца і на які потым цяжка забыцца. Проста ў ім (рэдкі выпадак, асабліва ў расійскім кіно) абсалютна ўсё зроблена правільна''».
«aVoir-aLire.com»: «Яго [Андрэя Зайцава] талент сцэнарыста і далікатнасць, з якой ён прасякае кожную сцэну, робяць яго працу арыгінальным і прывабным фільмам».
Узнагароды
Фільм быў адзначаны шэрагам узнагарод на кінафестывалях і кінапрэміях :
Васловіўці
Васловіўці (Васло́вівці) — вёска ў Застаўніўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Баянчук
Баянчук (Боянчу́к) — вёска ў Застаўніўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Вэрэнчанка
Вэрэнчанка (Веренча́нка) — вёска ў Застаўніўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Вэрбіўці (Застаўніўскі раён)
Вэрбіўці (Вербі́вці́) — вёска ў Застаўніўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Брыдок (Застаўніўскі раён)
Брыдок (Брідо́к) — вёска ў Застаўніўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Гарышні Шэрыўці
Гарышні Шэрыўці (Горішні Шерівці) — вёска ў Застаўніўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Вымушыў
Вымушыў (Ви́мушів) — вёска ў Застаўніўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Гарашыўці
Гарашыўці (Гороші́вці) — вёска ў Застаўніўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Дарашыўці
Дарашыўці (Дороші́вці) — вёска ў Застаўніўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Вікно (Застаўніўскі раён)
Вікно (Вікно́) — вёска ў Застаўніўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Задубрыўка
Задубрыўка (Заду́брівка) — вёска ў Застаўніўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Куліўці
Куліўці (Ку́лівці) — вёска ў Застаўніўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Звэнячын
Звэнячын (Звеня́чин) — вёска ў Застаўніўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Малы Кучурыў
Малы Кучурыў (Ма́лий Кучурів) — вёска ў Застаўніўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Ёсыпіўка (Застаўніўскі раён)
Ёсыпіўка (Йосипі́вка) — вёска ў Застаўніўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Масарыўка
Масарыўка (Мосорівка) — вёска ў Застаўніўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Пагарыліўка (Застаўніўскі раён)
Пагарыліўка (Погорилівка) — вёска ў Застаўніўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Мыткіў (Застаўніўскі раён)
Мыткіў (Ми́тків) — вёска ў Застаўніўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Рэпужынці (Застаўніўскі раён)
Рэпужынці (Репужи́нці) — вёска ў Застаўніўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Самушын (Украіна)
Самушын (Саму́шин) — вёска ў Застаўніўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Спіс аб’ектаў PGC (2376001—2377000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2376001—2377000)
Прылыпчэ
Прылыпчэ (Прили́пче) — вёска ў Застаўніўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Таўтры
Таўтры (Товтри́) — вёска ў Застаўніўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Кадубіўці
Кадубіўці (Ка́дубівці) — вёска ў Застаўніўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Стэпаніўка (Застаўніўскі раён)
Стэпаніўка (Степа́нівка) — вёска ў Застаўніўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Рудка (Застаўніўскі раён)
Рудка (Ру́дка) — вёска ў Застаўніўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Хрэшчатык (Застаўніўскі раён)
Хрэшчатык (Хреща́тик) — вёска ў Застаўніўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Ржавынці
Ржавынці (Ржави́нці) — вёска ў Застаўніўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Юркіўці (Застаўніўскі раён)
Юркіўці (Юркі́вці) — вёска ў Застаўніўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Шубранэць
Шубранэць (Шубране́ць) — вёска ў Застаўніўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Чунькіў
Чунькіў (Чунькі́в) — вёска ў Застаўніўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Чорны Пацік (Застаўніўскі раён)
Чорны Пацік (Чо́рний Поті́к) — вёска ў Застаўніўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Альберт Асоўскі
Альберт Асоўскі (у эміграцыі Ордвэй, Albert Ordway; 24 снежня 1920 — 20 жніўня 2004) — беларускі грамадскі і вайсковы дзеяч. Капітан 1-га Беларускага штурмавога ўзводу ў Другую сусветную вайну. Сябра Беларускай незалежніцкай партыі.
Біяграфія
Нарадзіўся 24 снежня 1920 г. у Белавежы ў Польскай Рэспубліцы. Жыў у Баранавічах, быў дзеячам беларускага руху. Вучыўся на архітэктара ў Варшаўскай політэхніцы. Сябра Рады БНР.
У Другую сусветную вайну быў афіцэрам 1-га Беларускага штурмавога ўзводу. 15 чэрвеня 1941 г. у складзе першай групы дыверсантаў штурмавога ўзводу рушыў на заданне з мэтай выканання дыверсіі на чыгунцы Баранавічы — Стаўпцы, але група была выкрытая і пасля бою частка ўдзельнікаў трапіла ў палон да НКУС. У верасні 1941 г. разам з асабовым складам 1-га штурмавога звязу быў уключаны ў склад мінскай паліцыі парадку. Падчас баёў быў цяжка паранены, на твары засталася рана. За службу атрымаў узнагароды, у тым жалезны крыж, і нашыўкі за раненні, меў ранг капітана. У жніўні 1941 г. атрымаў загад ад кіраўніка Беларускай незалежніцкай партыі Вінцэнта Гадлеўскага паехаць у камандзіроўку ў Швецыю з мэтай шукання беспасярэдніх сувязяў з заходнімі хаўруснікамі і перадачы загада на арганізацыю Беларуска-амерыканскай нацыянальнай рады ў Чыкага — Альберт Асоўскі быў выбраны Гадлеўскім менавіта таму, што меў шмат узнагародаў, быў паранены ў баях і выніку меў больш магчымасцяў трапіць у Швецыю.
У 1944 г. выехаў у Нарвегію, дзе быў камендантам аднаго з лагераў остарбайтэраў, потым правёў больш месяца ў нямецкім карным канцлагеры на палярным кругу. У 1945 г. разам з сям’ёй пераехаў у Швецыю і прадстаўляўся грамадзянінам Літвы. У Швецыі пераздаў экзамены, каб пацвердзіць адукацыю архітэктара, пачаў працаваць архітэктарам і працягваў кантакты з беларускай дыяспарай. Праз нейкі час польская амбасада ў Стакгольме звярнулася да шведскай паліцыі з абвінавачаннем, што падчас вайны Альберт Асоўскі са зброяй у руках супрацоўнічаў з немцамі і быў камендантам лагера ў Нарвегіі. Польская старана сцвярджала, што ён беларускі нацыяналіст, указвалася пра факты жорсткага стаўлення да палякаў. Сам жа Асоўскі ў пісьме прэм’ер-міністру Рады БНР Аўгену Калубовічу (Каханоўскаму) ад 21 лютага 1950 г. адносна гэтых абвінавачванняў пісаў: «''Спадар Прэзыдэнт Абрамчык ведае вельмі добра, што мы выехалі ў Нарвэгію не добраахвотна, а выяжджаючы ў Нарвэгію, мы атрымалі інструкцыі ад Спадара Прэзыдэнта, каторыя стараліся выпаўніць як толькі найлепш, што да кепскага трактаваньня ці зьдзекваньня над беднымі палякамі, дык нікому нават ніколі не прышло ў галаву, так як нашых беларусоў цэхавала заўсёды высокая этыка хрысьціянска-маральна; самі быўшы нямецкімі нявольнікамі, спачувалі другім, і так я был у Нарвэгіі больш месяца ў карным концлягеры на палярным кругу, за гэта памагал гэтымжа, бліска полсотні палякам, у перакідцы з Нарвэгіі ў нэўтральную Швэдыю. У канцы за помач палякам і нарвэжскім патрыётам немцы павесілі-б мяне, каб не ўцёк у Швэдыю.''».
У 1952 г. пераязджае ў ЗША. Абрывае ўсе кантакты з беларускімі арганізацыямі. Працуе архітэктарам. Адаптуе свае прозвішча на Ордвэй: паводле яго сына, Джоні Ордвэя, старэйшы брат Нік знайшоў гэтае прозвішча ў тэлефоннай кнізе Нью-Ёрка. У некралогах высока ацэньваюць яго працу і пішуць, што ён прымаў удзел у безлічы розных будаўнічых праектаў.
Памёр 20 жніўня 2004 г. у шпіталі св. Джозэфа г. Альфарэта (Джорджыя, ЗША) у выніку рака лёгкіх. Пахаваны 26 жніўня 2004 г. на могілках каталіцкай цэрквы св. Фамы Аквінскага ў г. Альфарэта. Засталіся жонка Багуміла, сыны Джоні, Нік, Альберт, Энтані, Крыстафер, падчарыцы Анна, Бо, Эва і Ізабэлла, а таксама 7 унукаў і адзін праўнук.
Спіс аб’ектаў PGC (2377001—2378000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2377001—2378000)
Бабын (Кэльмэнецкі раён)
Бабын (Ба́бин) — вёска ў Кэльмэнецкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Бэрнавэ
Бэрнавэ (Бернове́) — вёска ў Кэльмэнецкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Бурдзюг
Бурдзюг (Бурдю́г) — вёска ў Кэльмэнецкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Ваўчынэць (Кэльмэнецкі раён)
Ваўчынэць (Вовчи́нець) — вёска ў Кэльмэнецкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Вартыкіўці
Вартыкіўці (Вартикі́вці) — вёска ў Кэльмэнецкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Варановыця (вёска)
Варановыця (Вороно́виця) — вёска ў Кэльмэнецкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Грушыўці
Грушыўці (Гру́шівці) — вёска ў Кэльмэнецкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Браіліўка (Кэльмэнецкі раён)
Браіліўка (Браї́лівка) — вёска ў Кэльмэнецкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Сярэбшчына
Сярэбшчына ці серабшчызна — грашовы падатак у Вялікім Княстве Літоўскім у XIV—XVI стст.
Упамінаецца з 1387 г. Збіралася з усяго насельніцтва ў манеце («серабром») на карысць дзяржаўнага скарбу, пакуль Казімір IV Ягелончык прывілеем 1447 г. не вызваліў ад яе выплаты баяр. 3 гэтага часу сярэбшчына збіралася землеўладальнікамі на сваю карысць. Адзінка абкладання — дым або саха. Паступова злілася з іншай грашовай данінай.
У XV—XVI стст. збіраўся надзвычайны дзяржаўны грашовы падатак на ваенныя мэты. Напачатку збор сярэбшчына прызначаўся вялікім князем з Радаю ВКЛ, потым соймам. 3 1473 да 1566 гг. прызначалася 15 разоў і выбіралася на працягу 26 гадоў, усяго збіралася больш за 30 разоў. Выплачваюць сярэбшчына павінны былі землеўладальнікі, дзяржаўныя сяляне, непрывілеяваныя мястэчкі, гарады, якія валодалі палявымі валокамі. Памер сярэбшчыны кожны раз вызначаўся асобна, складаў 5—30 грошаў з сахі, 48 — з валокі.
Казыраны
Казыраны (Козиряни) — вёска ў Кэльмэнецкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Іваніўці (Кэльмэнецкі раён)
Іваніўці (Іва́нівці) — вёска ў Кэльмэнецкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Камарыў (Кэльмэнецкі раён)
Камарыў (Комарі́в) — вёска ў Кэльмэнецкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Каноўка (вёска)
Каноўка (Коно́вка) — вёска ў Кэльмэнецкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Лэнкіўці (Кэльмэнецкі раён)
Лэнкіўці (Ленкі́вці) — вёска ў Кэльмэнецкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Спіс аб’ектаў PGC (2378001—2379000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2378001—2379000)
Лукачыўка
Лукачыўка (Лукачі́вка) — вёска ў Кэльмэнецкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Макарыўка (Кэльмэнецкі раён)
Макарыўка (Мака́рівка) — вёска ў Кэльмэнецкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Мыхайліўка (Кэльмэнецкі раён)
Мыхайліўка (Миха́йлівка) — вёска ў Кэльмэнецкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Лівынці
Лівынці (Ліви́нці) — вёска ў Кэльмэнецкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Машанэць
Машанэць (Мошане́ць) — вёска ў Кэльмэнецкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Антыкліналь
Антыкліна́ль, антыклінальная складка  — форма залягання пластоў горных парод, складка, павернутая пукатасцю ўверх.
Месца перагіну пластоў пароды называюць замком, паверхню, якае злучае перагіны — восевай паверхняй, бакі антыкліналі — крыламі.
У залежнасці ад становішча восевай паверхні і нахілу крылаў вылучаюць антыкліналі: Паводле абрысу ў плане: лінейная (калі даўжыня значна перавышае шырыню), брахіантыкліналь (калі даўжыня некалькі большая за шырыню) і геалагічны купал (калі шырыня прыкладна роўная даўжыні).
Кроква (Чарнавіцкая вобласць)
Кроква (Кро́ква) — вёска ў Кэльмэнецкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Маёрка (Кэльмэнецкі раён)
Маёрка (Майо́рка) — вёска ў Кэльмэнецкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Навасэлыця (Кэльмэнецкі раён)
Навасэлыця (Новосе́лиця) — вёска ў Кэльмэнецкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Спіс аб’ектаў PGC (1057001—1058000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1057001—1058000)
Падвір’іўка
Падвір’іўка (Подві́р'ївка) — вёска ў Кэльмэнецкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Асэліўка
Асэліўка (Осе́лівка) — вёска ў Кэльмэнецкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Пэркіўці
Пэркіўці (Перкі́вці) — вёска ў Кэльмэнецкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Путрынэ
Путрынэ (Пу́трине) — вёска ў Кэльмэнецкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Таварыства падхарунжых
Таварыства падхарунжых (змова Высоцкага) — тайная арганізацыя, заснаваная 15—16 снежня 1828 г. у школе падхарунжых пяхоты ў Варшаве па ініцыятыве падпаручніка П. Я. Высоцкага.
Гісторыя
Ва ўстаноўчым пасяджэнні ўдзельнічалі Ю. Гуроўскі, Ю. Дабравольскі, К. Каршніцкі, А. Ласкі, К. Махнацкі, С. Панінскі, К. Пашкевіч, С. Ціхоўскі. Дзень заснавання выбраны з нагоды дня імянін зняволенага ў турму маёра В. Лукасінскага (кіраўніка Нацыянальнага масонства) прызнанага падхарунжымі сваім духоўным папярэднікам. Падтрымлівала сувязь з сеймавай апазіцыяй (калішанамі і інш.), мела кантакты з І. Лялевелем, Ю. У. Нямцэвічам і інш.
Першы раз таварыства планавала ўзняць паўстанне ў сакавіку, другі раз — 20 мая 1829 г. у час карананыі Мікалая I у якасці польскага караля, але планы не здзейснены. Да лета 1830 г. актыўнасць членаў таварыства знізілася, са жніўня пачала фарміравацца структура больш разгалінаванага таварыства, у якое, апрача падхарунжых, уступалі студэнты, інтэлігенцыя. Да кастрычніка секцыі таварыства ўтвораны ў большасці варшаўскіх палкоў пяхоты, батальёне сапёраў, артылерыйскіх батарэях, зімовай школе артылерыі, Варшаўскім універсітэце (гурткі М. Швейзера, Н. Шыманскага, Я. Барткоўскага), у таварыства ўваходзіла каля 200 малодшых афіцэраў. Слабасцю таварыства былі адсутнасць адзінага кіраўнінтва і наяўнасць саперніцтва паміж начальнікамі секцый. Складзены ў гэты час план паўстання прадугледжваў забойства цэсарэвіча Канстанціна Паўлавіча, дэзарганізацыю і раззбраенне рускага войска ў Варшаве і нейтралізацыю польскіх генералаў, верных цэсарэвічу. У сувязі з арыштамі студэнтаў і некаторых падхарунжых, зменай міжнародных абставін (падрыхтоўка рускай інтэрвенцыі з удзелам польскай арміі ў Бельгію) вырашана прыспешыць ажыццяўленне плана.
Спіс аб’ектаў PGC (2379001—2380000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2379001—2380000)
Нагараны (Кэльмэнецкі раён)
Нагараны (Нагоря́ни) — вёска ў Кэльмэнецкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Нэлыпіўці
Нэлыпіўці (Нели́півці) — вёска ў Кэльмэнецкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Аўсец апушаны
Аўсе́ц апушаны (Helictotrichon pubescens) — від кветкавых раслін роду  сямейства.
Батанічнае апісанне
Шматгадовая травяністая расліна з паўзучым карэнішчам. Сцябло прамастойнае, вышынёй да 120 см. Лісце чаргаванае, простае, вузкае, сядзячае, з гладкім краем, каротка апушанае. Кветкавыя каласкі даўжынёй 12—17 мм, складаюцца з 2—4 кветак, з валасістымі асцюкамі і сабраныя ў мяцёльчатыя суквецці. На ніжняй кветкавай лускавінцы маюцца 2 зубцы і доўгі асцюк цёмна-бурага колеру. Плод — зярняўка.
Распаўсюджанне і экалогія
Кармавая расліна.
Сезон 2016 ФК ДЮСШ-ДБК Гомель
У 2016 годзе футбольны клуб «ДЮСШ-ДБК» з горада Гомель прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад
Станам на кастрычнік 2016 года .
Сезон 2016 ФК Вертыкаль Калінкавічы
У 2016 годзе футбольны клуб «Вертыкаль» з горада Калінкавічы прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Сезон 2016 ФК ДЮСШ-ДБК Гомель
Склад
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Сезон 2016 ФК Вертыкаль Калінкавічы
Склад
Станам на кастрычнік 2016 года .
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Сезон 2015 ФК Дынама-Брэст
Склад каманды
Станам на лістапад 2015 года, згодна з афіцыйным сайтам клуба.
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Рэзервовы склад
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Прыйшлі ў клуб
** У арэнду
Пакінулі клуб
** У арэнду
Прыйшлі ў клуб
* З арэнды
Пакінулі клуб
* У арэнду
Сезон 2015 ФК БАТЭ
Склад
Станам на лістапад 2015 года, згодна з афіцыйным сайтам клуба .
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |