cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Інгмар Бергман
Э́рнст І́нгмар Бе́ргман (Ernst Ingmar Bergman ;  — ) — знакаміты шведскі рэжысёр тэатра і кіно, сцэнарыст, пісьменнік.
Біяграфія
Скончыў Стакгольмскі ўніверсітэт, дзе вывучаў літаратуру і гісторыю мастацтваў. З 1942 года працаваў у тэатры, ставіў п'есы У. Шэкспіра, Г. Ібсена, А. Стрындберга, А. Чэхава, сучасных драматургаў. Але сусветную вядомасць набыў у кіно.
Прафесійна працаваць у кіно Бергман пачаў у 1941 годзе, рэдагаваў сцэнарыі. Аднак неўзабаве ён напісаў уласны сцэнарый пад назваю «Цкаванне», які быў экранізаваны ў 1944 годзе. Далей бадай для ўсіх сваіх карцін сцэнарыі пісаў сам Бергман.
У 1946 годзе пачаў здымаць і ўласныя фільмы. Сусветнае прызнанне прынеслі яго рэжысёрскія працы 1950-х — 1960-х гадоў — «Сунічная паляна», «Сёмая пячатка», «Усмешкі летняй ночы», «Камунія», «Маўчанне», «Персона». Пачынаючы з фільма «Дзявочая крыніца», нязменным аператарам Бергмана робіцца Свэн Нюквіст. Дагэтуль шмат якія карціны Бергмана былі знятыя аператарам Гунарам Фішэрам.
Творчасць у кіно
Асноўныя тэмы творчасці Інгмара Бергмана — крызіс рэлігіі і традыцыйнай сям’і, крызіс асобы; пошукі праўдзівых стасункаў паміж людзьмі. Робячы стаўку на буйны план твараў, што перадаюць складаную гаму пачуццяў, Бергман з дапамогаю сваіх акцёраў выяўляе найскладанейшыя перажыванні экзістэнцыянальнай сустрэчы чалавека з праўдай пра свет унутры і навокал сябе.
Бергман быў вядомы тым, што шматразова працаваў з тымі самымі акцёрамі. Сярод Бергманавых акцёраў, якіх рэжысёр зняў у 10 і больш фільмах, можна адзначыць Гунара Б'ёрнстранда, Эланда Юзэфсана, Макса фон Сюдава, Бібі Андэрсан, Харыет Андэрсан, Ліў Ульман ды інш.
Тэатральныя пастаноўкі
Пасля навучання (1938-1943) Інгмар Бергман займаў пасаду штатнага рэжысёра (а таксама сумешчаныя пасады кіраўніка, 1-га рэжысёра, дырэктара, мастацкага кіраўніка, мастацкага дарадцы) у тэатрах розных гарадоў: Хельсінборга (1943-1946), Гётэбарга (1946-1950), Мальмё (1952-1959), Стакгольма (1961-1976), Мюнхена (1977-1984), і зноў Стакгольма (1984-2007).
Іншыя тэатры і спектаклі
Інгмар Бергман быў запрошаным (часовым, госцевым) рэжысёрам спектакляў у паўтара дзясятках іншых тэатраў у Стакгольме і Норчы пінгу (Швецыя, 1938-2002), Осла (Нарвегія, 1967), Лондане (Вялікабрытанія, 1970), Капенгагене (Данія, 1973), Зальцбургу (ФРГ, 1983), а таксама ставіў спектаклі для радыё і тэлебачання (ТБ-тэатр Шведскага тэлебачання, 1957-2003), паставіў дзве оперы, аперэту, браў удзел у стварэнні балета.
Інгмар Бергман паставіў сам або браў удзел у стварэнні прыкладна 170 тэатральных спектакляў.
Літаратурныя творы
На беларускую мову Бергманавы творы пакуль што не перакладалі.
Поўная бібліяграфія І. Бергмана прыведзена на сайце Фонду Інгмара Бергмана і налічвае недзе 140 публікацый.
Ушанаванне
6 красавіка 2011 года Банк Швецыі паведаміў пра планы выпуску ў 2014—2015 годзе новай серыі грашовых знакаў. На аверсе купюры вартасцю 200 шведскіх крон меркавалася размяшчэнне партрэту Інгмара Бергмана.
У кастрычніку 2015 года ў Швецыі з'явіліся банкноты з выявай Інгмара Бергмана. На купюрах вартасцю 200 крон намаляваны сам рэжысёр і кадр з яго шэдэўра «Сёмая пячатка».
У гонар рэжысёра назвалі астэроід (10378) Інгмарбергман.
IC 4695
IC 4695 — галактыка тыпу *2 (падвойная зорка) ў сузор’і Паўлін.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Кудзелька
Кудзелька — прозвішча.
Чукоцкае нагор’е
Чукоцкае нагор’е (Чукоцкі хрыбет, Анадырскі хрыбет ) — сістэма сярэдневышынных хрыбтоў і масіваў у цэнтральнай частцы Чукоцкай аўтаномнай акругі, у паўночна-ўсходняй частцы Далёкага Усходу Расіі. З’яўляецца часткай. Даўжыня каля 450 км.
Чукоцкае нагор’е распасціраецца ад Чаўнскай губы да Анадырскага заліва. Нагор’е падзяляе басейны Ціхага і Паўночнага Ледавітага акіянаў.
Радовішча ртуці, каменнага вугля і волава.
Партыя для жывёл
Гісторыя
Упершыню партыя прыняла ўдзел у выбарах 2003 года, дзе яна атрымала 50000 галасоў (0,5%) і не змагла атрымаць месцы ў парламенце.
На парламенцкіх выбарах 22 лістапада 2006 партыя атрымала 179988 галасоў (1,8%), што было дастаткова для двух месцаў у парламенце.
Падчас парламенцкіх выбараў 9 чэрвеня 2010 года Партыя абароны жывёл захавала свае два месцы ў ніжняй палаце, атрымаўшы 122 317 галасоў (1,3%).
Джэймс Ньютан Ховард
Джэймс Нью́тан Хо́вард (James Newton Howard; нар., Лос-Анджэлес, Каліфорнія, ЗША) — амерыканскі кампазітар. Лаўрэат прэмій «Грэмі» і «Эмі», 8-разовы намінант на прэмію «Оскар».
Іван Паўлавіч Рыжоў
Іва́н Па́ўлавіч Рыжо́ў (, в. Ілева, Ардатаўскі раён, Ніжагародская вобласць, Расія — ) — партыйны і дзяржаўны дзеяч БССР.
Біяграфія
Пасля Кастрычніцкай рэвалюцыі 1917 г. на партыйнай рабоце. З мая 1923 г. сакратар Полацкага, з красавіка 1924 г. сакратар Віцебскага павятовых, са жніўня 1925 г. акруговага камітэта КП(б)Б. З 1927 г. загадчык аддзела ЦК КП(б)Б. З чэрвеня 1928 да мая 1932 гг. старшыня Цэнтральнага савета прафсаюзаў Беларусі. З 1932 г. у ВЦСПС, з 1934 г. старшыня савета прафсаюзаў Усходне-Сібірскага краю. У 1924—1932 гг. член ЦК, у 1927—1932 гг. член Бюро ЦК КП(б)Б. Член ЦВК БССР (1924—1925 гг., 1927—1932 гг.) і Прэзідыума ЦВК БССР (1929—1932 гг.).
Сонечнае зацьменне 25 студзеня 1963 года
Сонечнае зацьменне 25 студзеня 1963 года — кольцападобнае сонечнае зацьменне 140 сараса.
Зацьменне мела велічыню 0,9951 і дасягнула свайго максімуму ў 13:37:12 UTC у пункце з каардынатамі 48° пд. ш. 15° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 0 хв. 25 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 20 км.
Зацьменне 25 студзеня 1963 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1963 годзе і 144-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 31 ліпеня 1962 года, наступнае — 20 ліпеня 1963 года.
NGC 2115
NGC 2115 (іншыя абазначэнні — ESO 205-6, AM 0550-503, IRAS05501-5036, PGC 18001) — галактыка ў сузор’і Жывапісец.
Франц Клайн
Франц Клайн (Franz Kline;, Уілкс-Барэ, Пенсільванія — , Нью-Ёрк) — амерыканскі мастак, прадстаўнік абстрактнага экспрэсіянізму.
Жыццё і творчасць
Вывучаў мастацтва ў Бостане, Філадэльфіі і Лондане. Спачатку Ф. Клайн ствараў насценныя роспісы і партрэты, арыентуючыся на працы «старых майстроў» — Веласкеса, Рэмбранта і Манэ. У канцы 40-х гадоў XX стагоддзя з’яўляюцца яго першыя абстрактныя палотны — шырокафарматныя, з кантрасным стылем.
Сумесна з Маркам Ротка, Вілемам дэ Кунінгам, Джэксанам Полакам і Адольфам Готлібам, Франц Клайн у пасляваенныя гады стварае Мастацкую школу ў Нью-Ёрку. З 1952 года ён, сумесна з некаторымі з гэтых мастакоў, выкладае ў каледжы Блэк Маунцін у Паўночнай Караліне, а з 1954 года — у школе пры Філадэльфійскім музеі мастацтваў. Пасля з поспехам выстаўляўся ў ЗША і на Біенале ў Сан-Паўлу і Венецыі.
Магдала (Германія)
Магдала (Magdala) — горад у Германіі, у зямлі Цюрынгія. Уваходзіць у склад раёна Веймар. Падпарадкоўваецца ўпраўленню Мелінген. Насельніцтва — 1978 чалавек (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 20,53 км². Афіцыйны код — 16 0 71053.
Кемелішкаўскі сельсавет
Кеме́лішкаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Астравецкага раёна Гродзенскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — аграгарадок Кемелішкі.
Гісторыя
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Свірскага раёна Вілейскай вобласці БССР. З 20 верасня 1944 года ў складзе Маладзечанскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Рыценскага сельсавета. 3 красавіка 1959 года скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад новаўтворанага Некрашунскага сельсавета.
26 чэрвеня 1965 года Кемелішкаўскі сельсавет утвораны зноў у складзе Астравецкага раёна Гродзенскай вобласці. Станам на 1 студзеня 1974 года ў склад сельсавета ўваходзілі 74 населеных пункты. 31 сакавіка 2013 года сельсавет быў перайменаваны ў Рытанскі.
Насельніцтва
Паводле перапісу 2009 года насельніцтва сельсавета складала 1406 чалавек, з іх 84,5 % — беларусы, 11,9 % — палякі, 2,4 % — рускія.
Фантана
Фантана — шматзначнае слова:
Тарчын
Тарчын (Tarczyn) — горад у Польшчы, за 35 км на паўднёвы захад ад цэнтра Варшавы, на рацэ Тарчынка, частка Варшаўскай агламерацыі. Уваходзіць у складе Пясэчынскага павета Мазавецкага ваяводства, сядзіба вяскова-гарадской гміны Тарчын. Займае плошчу 5,23 км². Насельніцтва 4,1 тыс. чалавек (на 2018).
Ноймарк (Веймар)
Ноймарк (Neumark) — горад у Германіі, у зямлі Цюрынгія. Уваходзіць у склад раёна Веймар. Падпарадкоўваецца ўпраўленню Берльштэт. Насельніцтва — 482 чалавекі (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 8,64 км². Афіцыйны код — 16 0 71 061.
Еўропа (востраў)
Еўропа (фр.: Île Europa) — невялікі востраў, які належыць Францыі, з плошчай 28 км², размешчаны каля ўзбярэжжа Паўднёвай Афрыкі.
Знаходзіцца ў Мазамбікскім праліве паміж Мадагаскарам і Мазамбікам. Акрамя невялікага вайсковага гарнізона і работнікаў метэаралагічнай станцыі, іншага насельніцтва няма. Амаль уся паверхня занятая лесам і мангравай расліннасцю. Вядзецца ахова птушак. На гэты востраў прэтэндуе Мадагаскар.
Гайнаўскі раён
Га́йнаўскі раён — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў Брэсцкай вобласці БССР у 1940—1944 гг. Цэнтр — горад Гайнаўка. Утвораны 15 студзеня 1940 года. 12 кастрычніка 1940 года падзелены на сельсаветы: Бялоўскі, Крыніцкі, Ласінкаўскі, Маланараўскі, Масеўскі, Нараўскі, Новаберазоўскі, Старакорнінскі, Тэраміскі, Чыжоўскі. У перыяд з 1941 года да 1944 года пад акупацыяй нямецкіх войскаў. 16 жніўня 1945 года большая частка раёна была перададзена Польшчы, за выключэннем Бялоўскага сельсавета, які быў далучаны да Камянецкага раёна.
Студэнцкая Рада
Студэнцкая Рада (СтудРада, СР) — недзяржаўная студэнцкая арганізацыя, асноўнай мэтай якой з’яўляецца абарона правоў студэнтаў.
«Студэнцкая Рада» ўтварылася 10 сакавіка 2008 года ў выглядзе ініцыятыўнай групы студэнтаў розных навучальных устаноў г. Мінска. Стварэнне арганізацыі было абумоўлена адсутнасцю якіх-небудзь незалежных студэнцкіх арганізацый, а таксама стала адказам на пастаянныя парушэнні правоў і свабод студэнтаў Беларусі, напрыклад, адмена ільгот у 2007 годзе.
21 жніўня 2008 года адбыўся арганізацыйны сход членаў Беларускага прафсаюза работнікаў радыёэлектроннай прамысловасці, на якім была створана прафсаюзная група (ПГ) «Студэнцкая Рада». 28 жніўня 2008 года стварэнне прафгрупы было ўхвалена прафсаюзным камітэтам Мінскай гарадской пярвічнай прафсаюзнай арганізацыі і была прынята на прафсаюзнае абслугоўванне.
Місія арганізацыі
Спрыянне фармаванню новых пакаленняў студэнтаў, паўнавартасных удзельнікаў адукацыйнага працэса, якія маюць актыўную грамадскую пазіцыю і крытычнае мысленне; студэнтаў, якім уласціва пачуццё салідарнасці і імкненне да свабоды і шчасця, якія адносяць сябе да студэнцкай братэрскай супольнасці, і для якіх атрыманне ведаў з’яўляецца прыярытэтнай каштоўнасцю.
Мэта і задачы арганізацыі
Мэта арганізацыі — абарона правоў студэнтаў.
Задачы:
Асноўныя кірункі дзейнасці
У дадзены момант ПГ «Студэнцкая Рада» мае 5 кірункаў дзейнасці:
Дзейнасць у 2008 годзе
Адным з першых сур’ёзных мерапрыемстваў у дзейнасці арганізацыі стаў семінар па Правах Чалавека (ПЧ) і Правах Студэнтаў (ПС) у Мінску. Арганізаваны ён быў пры падтрымцы Фонду Развіцця Прававых Тэхналогій і міжнароднага Моладзевага Праваабарончага Руха (МПД). Такім чынам быў дадзены добры штуршок у развіцці адукацынага кірунку дзейнасці арганізацыі. На працягу лета 2008 года было праведзена яшчэ 2 падобных семінара. Восенню быў праведзены таксама міжнародны семінар з удзелам расійскіх і ўкраінскіх студэнтаў.
У верасні 2008 года распачынаецца анкетаванне ў ВНУ і ССНУ г. Мінска, па выніках якога павінен быў стварыцца дапаможнік з рэкамендацыямі па супрацьдзеянню найбольш распаўсюджаных парушэнняў Правоў Студэнтаў.
У канцы кастрычніка распачынаецца доўгатэрміновая адукацыйная праграма «Клуб маладога праваабаронца», якая працягвалася 3 месяцы і ставіла за мэту павышэнне ўзроўню прававой культуры вучнёўскай моладзі Мінска і інтэграцыя яе ў праваабарончую дзейнасць.
Дзейнасць у 2009 годзе
20-21 лютага ў Мінску праходзіла чарговая сесыя Міжнароднай Студэнцкай Школы Правоў Чалавека/правоў студэнтаў, арганізатарамі якой сталі «Студэнцкая Рада», «Моладзевы Праваабарончы Рух» (МПД, Расія) і Міжнародная сетка па правах студэнтаў. Трэнерам семінара быў ганаровы прэзідэнт МПД, эксперт Савета Еўропы, кансультант Маскоўскай Хельсінкскай Групы Андрэй Юраў. Экспертамі таксама былі Вікторыя Громава і Дмітрый Макараў — са-каардынатар Міжнароднай сеткі па правах студэнтаў.
У красавіку апублікавана першае даследаванне ў галіне правоў студэнтаў у Мінску. Па словах арганізатараў анкетавання: ''«Выкананне правоў студэнтаў з’яўляецца істотным крокам да развіцця агульначалавечых каштоўнасцей у студэнтаў, свабоднага развіцця асобы, выхавання грамадзянскасці, а таксама рухам да павагі правоў і свабодаў кожнага чалавека. Ад таго, у якім асяроддзі навучаюцца студэнты, залежыць іх далейшае развіццё як актыўных, адказных, высокамаральных людзей, якія маюць пачуццё годнасці і выразную грамадзянскую пазіцыю»''. PDF-версію брашуры '''«Правы студэнтаў. Вынікі анкетавання студэнтаў вучэбных устаноў г. Мінска»''' вы можаце знайсці на афіцыйным сайце арганізацыі.
У другой палове красавіка «Студэнцкая Рада» пачала рэалізацыю эксперыментальнага даследавання ўзаемадзеяння органаў студэнцкага самакіравання, студэнтаў і адміністрацый 6 вышэйшых і сярэдніх спецыяльных навучальных устаноў Беларусі. Даследаванне праводзілася ў двух гарадах — Мінску і Магілёве. Мэтай даследавання было падвышэнне эфектыўнасці супрацоўніцтва органаў студэнцкага самакіравання і студэнтаў. Даследванне складалася з 3 этапаў:
29 мая арганізацыя прыняла ўдзел у «Фестывалі моладзевых арганізацый», які складаўся з двух частак. Першая называлася «Рэцэпт вашага поспеху», у якой арганізацыі прэзентавалі свае паспяховыя праэкты, кампанні, акцыі і г.д. Прадстаўнікі «Студэнцкай Рады» прадставілі ўдзельнікам Фестываля мінісцэнку, у якой выкарыстоўвалі адмысловыя строі і гармонік. Другая частка Фестываля — канферэнцыя — насіла назву «Перспектывы моладзевага руха ў Беларусі», на якой гаворка ішла пра сучасны стан моладзевага сектара, перспектывы дзейнасці, моладзевага лідарства і супольнай працы.
У ліпені аб’яўляецца набор на адукацыйную праграму «Студэнт у дзеянні!». Праграма складалася з 2-х трэнінгаў і ставіла за мэту фармаванне актыўнай грамадзянскай пазіцыі ў студэнтаў. Адукацыйная праграма ўключала ў сябе наступныя тэмы:
IC 4696
IC 4696 — галактыка тыпу Sbc (кампактная выцягнутая спіральная галактыка) ў сузор’і Паўлін.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Ноймарк
Ноймарк:
Градзец-Кралаўскі ўніверсітэт
Градзец-Кралаўскі ўніверсітэт  — чэшская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта і з сядзібай у горадзе Градзец-Кралавэ.
Характарыстыка
Універсітэт заснаваны 21 чэрвеня 2000 года. Установа ўзыходзіць сваімі каранямі ў 1959 год, калі быў заснаваны Педагагічны інстытут, які ў 1992 годзе быў ператвораны ў Вышэйшую педагагічную школу. Ва ўніверсітэце навучаецца каля 6 500 студэнтаў. Ён з’яўляецца адным з самых важных адукацыйных і даследчых цэнтраў Усходняй Чэхіі.
Джобс (фільм)
«Джобс» (Jobs, стылізавана як jOBS) — мастацкі фільм рэжысёра Джошуа Майкла Штэрна пра жыццё амерыканскага прадпрымальніка, менеджара, дызайнера і інвестара Стыва Джобса з 1974 па 2001 год, гэта значыць перыяд, калі ён быў студэнтам і прадставіў першы  у 2001 годзе. Прэм’ера карціны адбылася на закрыцці кінафестывалю «» 27 студзеня 2013 года. У Расіі фільм выйшаў у пракат 19 верасня 2013 года.
Клаус Хасельман
Клаус Хасельман (Klaus Hasselmann; нар. 25 кастрычніка 1931, Гамбург) — нямецкі фізік, акіянолаг, метэаролаг, кліматолаг, статыстык. Эмерыт-прафесар, доктар медыцынскіх навук (1957). Эмерыт дырэктар-заснавальнік Інстытута метэаралогіі Макса Планка (1974—1999), у 1988—1999 гады таксама першы навуковы дырэктар Нямецкага кліматычнага вылічальнага цэнтра. Замежны член Шведскай Каралеўскай акадэміі навук. Другі найбольш цытуемы вучоны ў галіне глабальнага пацяплення за перыяд з 1991 па 2001 гады. Лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіцы (2021).
Біяграфія
У 1934 годзе яго сям’я эмігравала ў Англію, а ў 1949 годзе вярнулася ў Гамбург. З 1950 па 1955 гады вывучаў фізіку і матэматыку ў тамтэйшым універсітэце, дыпламаваўся пад пачаткам прафесара Карла Вігарда. Яго аднакурснікамі там былі Вольфганг Кунд і Эвальд Рыхтэр, а адным з выкладчыкаў — Паскуаль Ёрдан. З 1955 па 1957 год вывучаў фізіку і гідрааэрадынаміку ў Гётынгенскім універсітэце і Інстытуце гідрааэрадынамікі імя Макса Планка, у тым жа 1957 годзе першым атрымаў доктарскую ступень па фізіцы пад кіраўніцтвам прафесара Вальтэра Толм’ена. У 1957—1961 гады быў памочнікам-даследчыкам прафесара Карла Вігарда. У 1961—1964 гадах працаваў асістэнтам і асацыяваным прафесарам Каліфарнійскага універсітэта ў Лос-Анджэлесе. Туды яго запрасіў Уолтэр Манк, з якім ён пазнаёміўся ў тым жа 1961 годзе. У 1963 годзе хабілітаваўся ў Гамбургу, у 1964—1966 гадах працаваў лектарам універсітэта ў Гамбургу, з 1966 па 1975 гады быў прафесарам. У 1974—1999 гадах займаў пасаду дырэктара-заснавальніка Інстытута метэаралогіі Макса Планка. У 1988—1999 гады быў першым навуковым дырэктарам Нямецкага кліматычнага вылічальнага цэнтра. Быў віцэ-старшынёй і членам праўлення Еўрапейскага кліматычнага форуму (сёння Глабальны кліматычны форум) на працягу многіх гадоў да 2018 года.
Член Еўрапейскай акадэміі (1988), Еўрапейскай акадэміі навук і мастацтваў, Нямецкага метэаралагічнага таварыства, Таварыства прыкладной матэматыкі і механікі, член Амерыканскага геафізічнага Саюза, ганаровы член Еўрапейскага Саюза навук аб Зямлі, ганаровы фела Каралеўскага метэаралагічнага таварыства (2014).
Ажаніўся ў 1957 годзе, мае трох дзяцей.
Еўстрацій (Зара)
Еўстрацій Зара (свецкае імя Іван Уладзіміравіч Зара; нар., Чаркасы, Украіна) — украінскі мітрапаліт Белацаркоўскай епархіі Праваслаўнай Царквы Украіны, спікер.
Клаус Хасельман
Біяграфія
Аўтар кнігі Seventy Years of Exploration in Oceanography: A Prolonged Weekend Discussion with Walter Munk (2010).
Еўстрацій (Зара)
Біяграфія
Скончыў Кіеўскую праваслаўную багаслоўскую акадэмію.
15 снежня 2018 года ўдзельнічаў у кіеўскім аб’яднаўчым Праваслаўным саборы, на якім была створаная адзіная аўтакефальная Праваслаўная Царква ва Украіне.
2 лютага 2023 года прызначаны правячым архіерэем новастворанай Белацаркоўскай епархіі. Таксама мітрапаліт Епіфаній узвёў Еўстрація Зару ў сан мітрапаліта.
Вінакураў
Вінакураў — прозвішча.
Дзікае паляванне караля Стаха (фільм)
«Дзікае паляванне караля Стаха» — мастацкі фільм па матывах аднайменнай аповесці беларускага пісьменніка Уладзіміра Караткевіча.
Сюжэт
Дзеянне карціны разгортваецца ў канцы 19 ст. на беларускім Палессі, куды прыехаў малады навуковец-этнограф Андрэй Беларэцкі, каб вывучаць народныя падданні. Ён пасяліўся ў невялікім маёнтку Балотныя Яліны, гаспадыня якога Надзея Яноўская — апошняя прадстаўніца старажытнага шляхецкага роду — распавяла жахлівую гісторыю пра караля Стаха, які час ад часу палюе на прадстаўнікоў яе роду….
Цікавыя факты
Здымкі старадаўняга палаца праводзіліся ў Падгорацкім замку, які знаходзіцца ў Львоўскай вобласці, Украіна.
Віктар Ганчароў
Віктар Ганчароў:
Ваенна-марскія сілы Германіі
Вае́нна-марскі́я сі́лы Герма́ніі (Deutsche Marine — ) — адзін з відаў Бундэсвера («Федэральная Абарона»), нямецкіх узброеных сілаў. З 1956 года Германскія ВМС мелі назву Bundesmarine («Федэральныя ВМС»), але пасля адбыўшагася ўз'яднання ў 1990 годзе з усходненямецкай Фольксмарынэ («Народныя ВМС»), яны з 1995 года атрымалі назву Deutsche Marine («Германскія ВМС»).
Гісторыя
Ваенна-марскія сілы Германіі былі створаны адзінаццаць гадоў пасля сканчэння Другой сусветнай вайны ў 1956 годзе. Заснаванню нямецкай арміі папярэднічала падпісанне пагадненняў у Парыжы ў 1954 годзе, па якіх на тэрыторыі ФРГ быў адменены акупацыйны рэжым, адноўлены яе дзяржаўны суверэнітэт.
Пасля аб'яднання двух Германіі 12 верасня 1990 года, узброеныя сілы ГДР увайшлі ў склад бундэсвера. На той момант ВМС складалі максімальную колькасць пасля Другой сусветнай вайны 36 тыс. чалавек. Пасля заканчэння халоднай вайны нямецкі ўрад прыйшоў да адзінага меркавання, што такія буйныя ВМС не патрэбныя.
Структура
Ваенна-марскія сілы ўключаюць: флот, марскую авіяцыю і падраздзяленні спецыяльнага прызначэння. Кіраўніцтва ваенна-марскімі сіламі ажыццяўляе інспектар ВМС праз галоўны штаб ВМС. Яму падпарадкаваныя аператыўнае камандаванне і цэнтральнае ўпраўленне. Нямецкі флот складаецца з 2 флатылій, кожная з якіх складаецца з 3—6 эскадраў.
Ваенна-Марскі Флот з'яўляецца галоўным складнікам і асновай марскога патэнцыялу Германіі, адным з інструментаў знешняй палітыкі дзяржавы і прызначаны для забеспячэння абароны інтарэсаў Германіі і яе саюзнікаў у Сусветным акіяне ваеннымі метадамі, падтрымання ваенна- палітычнай стабільнасці ў прылеглых да яе марах, ваеннай бяспекі з марскіх і акіянскіх накірункаў. Ваенна-Марскі Флот ажыццяўляе стрымліванне ад прымянення ваеннай сілы або пагрозы яе прымянення ў дачыненні да Германіі, абарону ваеннымі метадамі суверэнітэту Германіі, які распаўсюджваецца за межы яе сухапутнай тэрыторыі на ўнутраныя марскія вады і тэрытарыяльнае мора, суверэнных правоў у выключнай эканамічнай зоне і на кантынентальным шэльфе, а таксама свабоды адкрытага мора. Акрамя таго, Ваенна-марскі Флот забяспечвае ваенна-марскую прысутнасць у Сусветным акіяне, дэманстрацыю сцяга, візіты караблёў і судоў Ваенна-Марскога Флота, удзел у ажыццяўляемых сусветнай супольнасцю ваенных, міратворчых і гуманітарных акцыях, якія адказваюць інтарэсам Германіі.
Склад ВМС
Усе судны ў складзе ВМС Германіі ўласнай вытворчасці.
Па стану на снежань 2016 года ў склад ВМС Германіі ўваходзяць наступныя судны:
Прэфікс караблёў і суднаў ВМФ Германіі
У ВМФ Германіі выкарыстоўваецца прэфікс па тыпу карабля. Прэфікс па прыналежнасці да ваенна-марскіх сілаў дзяржавы адсутнічае.
Сцягі караблёў і суднаў ВМФ Германіі
<Gallery> Выява:Naval ensign of Germany.svg|Сцяг караблёў і суднаў ВМФ Германіі Выява:Naval ensign of Germany.svg|Гюйс караблёў і суднаў ВМФ Германіі Image:Flag of Germany (state).svg|Сцяг дапаможных караблёў і суднаў ВМФ Германіі </Gallery>
Сцягі службовых асобаў ВМС Германіі
<Gallery> Image:Kriegsmarine Admiral-Flag 1945 v2.svg|Сцяг адмірала ВМС Германіі Image:Kriegsmarine Vizeadmiral-Flag 1945 v1.svg|Сцяг віцэ-адмірала ВМС Германіі Image:Kriegsmarine Konteradmiral-Flag 1945.svg|Сцяг контр-адмірала ВМС Германіі Image:Flag_Flottillenadmiral.svg|Сцяг камандора ВМС Германіі Image:Flotillenstander.svg|Вымпел камандзіра флатыліі або эскадры Image:Divisionsstander.svg|Вымпел камандзіра дывізіёна Выява:Kommandowimpel 1935.svg|Вымпел баявых караблёў </Gallery>
Наталі Портман
Наталі Портман (Natalie Portman, сапраўднае Наталі Хершлаг (נטלי פורטמן, Natalie Hershlag), Іерусалім, Ізраіль) — амерыканская , , , яўрэйскага паходжання.
Сусветная папулярнасць прыйшла пасля выхаду фільма кінарэжысёра Люка Бесона «Леён».
Ава (гуарані)
Ава (саманазва: avá «людзі»), у мінулым вядомыя як чырыгуана (Chiriguanos) — індзейскі народ у Паўднёвай Амерыцы. Жывуць пераважна ў Балівіі, таксама ў Аргенціне, Бразіліі і Парагвае. Агульная колькасць (2021 г.) — 196 900 чалавек.
Гісторыя
Пасля заваявання дзяржавы інкаў іспанцамі ўплыў чырыгуана на ўсходзе Анд і ў рэгіёне Гран-Чака значна павялічыўся. Магчыма, гэтаму садзейнічала далейшая міграцыя гуарані, якія прыходзілі ў якасці саюзнікаў разам з іспанскімі экспедыцыямі з Асунсьёна. Яны былі знаёмы з агнястрэльнай зброяй і еўрапейскай ваеннай тактыкай. Чырыгуана заваявалі і часткова асімілявалі аравакаў чанэ. Напады гуарані на паселішчы, падначаленыя іспанцамі, выклікалі ўзаемную варожасць. У 1574 г., 1584 г., 1727 г., 1750 г., 1793—1799 гг., 1800 г., 1805 г. іспанцы арганізоўвалі ваенныя дзеянні супраць чырыгуана, аднак не здолелі дасягнуць істотных вынікаў. Чырыгуана не мелі сваёй дзяржавы, іх ваенныя альянсы складаліся толькі на пэўны час, яны часта перамяшчаліся з месца на месца, так што не толькі ваенныя экспедыцыі ў Гран-Чака, але і спробы перамоў былі бясплённымі.
Заходнія гуарані не імкнуліся прыняць хрысціянства. У другой палове XVIII ст. францысканцы стварылі шэраг місій, куды прываблівалі чырыгуана і чанэ, але іх насельніцтва не набыло значных памераў, як раней у езуіцкіх місіях на паўднёвым усходзе. Супраць каталіцызму выступалі шаманы, якія арганізавалі шэраг паўстанняў. Да таго ж іспанамоўныя жывёлагадоўцы таксама падазрона адносіліся да дзейнасці місіянераў, паколькі разлічвалі захапіць індзейскія землі самастойна. Падчас вайны за незалежнасць Балівіі францысканцы былі выгнаны з краіны і аднавілі сваю дзейнасць толькі ў 1845 г.
Адносіны паміж заходнімі гуарані і ўрадам Балівіі заставаліся вельмі складанымі. Неўраджаі 1830-х гг. вымушалі чырыгуана рабіць напады на буйныя жывёлагадоўчыя гаспадаркі іспанамоўных крэолаў. Апошнія дамагліся перадачы часткі зямель індзейцаў у сваю ўласнасць і ў другой палове XIX ст. пры падтрымцы ўлад пачалі захоп тэрыторый. Балівійская армія задушыла паўстанні гуарані ў 1874—1877 гг. і 1892 г. Пасля гэтага назва «чырыгуана» перастала выкарыстоўвацца. У Балівіі карэннае гуаранійскае насельніцтва стала прынята называць «усходнебалівійскімі гуарані». У 1930-х гг. у краіне ўзнік рух за правы гуарані. Яго чальцы паступова ўпадабалі саманазву ава. Падчас Чакскай вайны частка нашчадкаў чырыгуана апынулася на тэрыторыі Парагвая. Акрамя таго, з другой паловы XIX ст. усходнебалівійскія гуарані пераязджалі на працу ў Аргенціну, дзе склалася их устойливая дыяспара.
Адначасова ў XX ст. саманазву ава прыняла група гуарані, што насяляла землі на ўсход ад Параны, і не была гістарычна звязанай з нашчадкамі чырыгуана з XVI ст. Яе прадстаўнікі размаўляюць на іншым дыялекце і жывуць у Парагваі, Бразіліі і Аргенціне. Гэта стварае пэўную блытаніну ў вызначэнні пры перапісах насельніцтва і нават у навуковых працах, але не замінае дзвюм групам гуарані кантактаваць паміж сабою. У нашы дні галоўнымі праблемамі ава застаюцца неабароненасць у дачыненні правоў на зямлю, а таксама беднасць.
IC 4697
IC 4697 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) ў сузор’і Геркулес.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
NGC 2115A
NGC 2115A (іншыя абазначэнні — ESO 205-6A, PGC 18002) — галактыка ў сузор’і Жывапісец.
Гэты аб’ект не ўваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога» і быў дададзены пазней.
Спіс аб’ектаў PGC (857001—858000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (857001—858000)
Пустаселле
Назву Пустасе́лле маюць:
Факультэт прадпрымальніцтва і кіравання БДАТУ
Факультэт прадпрымальніцтва і кіравання  — адзін з факультэтаў Беларускага дзяржаўнага аграрнага тэхнічнага ўніверсітэта. Факультэт быў створаны 1 жніўня 1996 года
Каменная стадыя ў Паўночнай Амерыцы
Каменны перыяд (Lithic period), або каменная стадыя (Lithic stage) — стадыя развіцця археалагічных культур ў дакалумбавую эпоху Паўночнай Амерыкі да 8 тысячагоддзя да н. э.
Вылучаны амерыканскімі археолагамі ў 1958 г. як час з’яўлення на Амерыканскім кантыненце першых штучных каменных прылад з адшчэпамі. На яго працягу сфарміраваліся 2 спосаба апрацоўкі камянёў:
Прыкладам другога, больш складанага спосаба з’яўляецца традыцыя Фолсам.
Каменны перыяд супадае з познім палеалітам і перасяленнем палеаіндзейцаў з Азіі праз Берынгію. Найбольш вядомая культура каменнага перыяду — Кловіс.
NGC 2116
NGC 2116 (іншае абазначэнне — ESO 57-SC38) — рассеянае скопішча ў сузор’і Залатая Рыба.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Бальштэт
Бальштэт (Ballstädt) — камуна ў Германіі, у зямлі Цюрынгія. Уваходзіць у склад раёна Гота. Падпарадкоўваецца ўпраўленню Мітлерэс Несеталь. Насельніцтва — 691 чалавек (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 11,86 км². Афіцыйны код — 16 0 67 003.
Педра Альмадовар
Пе́дра Альмадовар (Pedro Almodóvar; нар. 25 верасня 1949) — іспанскі кінарэжысёр і пісьменнік.
Пітэр Клас
Пітэр Клас (Pieter Claesz; каля 1597, Берхем —, ) — галандскі мастак, майстар нацюрморта.
Аб ранніх гадах Класа амаль нічога невядома. У 1617 годзе ён ажаніўся ў Харлеме, у 1620 годзе ў яго нарадзіўся сын Нікалас, будучы вядомы мастак-пейзажыст.
Разам з Хеда Клас з’яўляецца заснавальнікам харлемскай школы нацюрморта. Яго нацюрморты падзяляюцца на дзве групы. Да першай адносяцца «сняданкі» і «банкеты». На іх звычайна намаляваны збаны, куфлі, фарфор, хлеб, сыр, віно, вустрыцы, рыба, птушка, вяндліна, масліны і арэхі. Вельмі часта ён выкарыстоўваў лімон. Да другой адносяцца творы папулярнай у той час у Галандыі разнавіднасці нацюрморта «ванітас», у якіх пры дапамозе сімвалаў — свечкі, чэрапа, гадзіннікаў, музычных інструментаў, старадаўніх кніг і т. п. — выяўляецца біблейская канцэпцыя мітуслівасці жыцця.
Сонечнае зацьменне 31 ліпеня 1962 года
Сонечнае зацьменне 31 ліпеня 1962 года — кольцападобнае сонечнае зацьменне 135 сараса.
Зацьменне мела велічыню 0,9716 і дасягнула свайго максімуму ў 12:25:33 UTC у пункце з каардынатамі 12° пн. ш. 6° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 3 хв. 33 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 103 км.
Зацьменне 31 ліпеня 1962 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1962 годзе і 143-ім у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 5 лютага 1962 года, наступнае — 25 студзеня 1963 года.
Конрад Клафек
Конрад Клафек (Konrad Klapheck; нар., ) — нямецкі мастак, прадстаўнік гіперрэалізму. Вучыўся ў Голера ў Дзюсельдорфе. Мастацтва Клафека з’яўляецца рэакцыяй на «спантанную» тэхніку абстрактнага экспрэсіянізму, які панаваў у жывапісе 1950-х гадоў. У 1955 годзе напісаў карціну «Пішучая машынка».
Развітыя краіны
Спіс развітых краін
У якасці эканамічна развітых краін Міжнародны валютны фонд вылучае дзяржавы : Аўстралія, Аўстрыя, Бельгія, Грэцыя, Канада, Кіпр, Чэхія, Данія, Фінляндыя, Францыя, Германія, Ісландыя, Ірландыя, Ізраіль, Італія, Японія, Паўднёвая Карэя, Люксембург, Мальта, Нідэрланды, Новая Зеландыя, Нарвегія, Партугалія, Сінгапур, Славакія, Славенія, Іспанія, Швецыя, Швейцарыя, Вялікабрытанія, ЗША.
У больш поўную групу развітых краін уключаюцца таксама Андора, Бермудскія астравы, Фарэрскія астравы, Ватыкан, Ганконг, Тайвань, Ліхтэнштэйн, Манака, Сан-Марына.
Родовід Банк
ААТ «Родові́д Банк» — былы ўкраінскі універсальны камерцыйны банк. Банк быў створаны ў 1990 годзе як АКБ «Перкомбанк». У 2004 годзе яго назва была зменена на ААТ «Родовід банк». Галоўны офіс знаходзіўся ў Кіеве. Падаваў банкаўскія паслугі фізічным і юрыдычным асобам на тэрыторыі Украіны. Украінскі банк, які ажыццяўляў комплекснае абслугоўванне украінскіх і замежных юрыдычных і фізічных асоб.
АТ «Родовід Банк» ўзначаліў пералік банкаў-пераможцаў у намінацыі «Самы дынамічны банк 2007 года» і заняў другое месца ў намінацыі «Банк 2007 года» па версіі MASTERCARD INTERNATIONAL. Па стане на 15 мая 2007 года, агенцтва Moody's змяніла рэйтынг «Родовід Банка» з Baa2.ua на Baa1.ua. Акрамя гэтага, у выніку рэвізіі рэйтынгу банку, прагноз па дэпазітнаму рэйтынгу як у нацыянальнай, так і замежнай валюце, атрымаў статус «станоўчага».
З 2009 года 99,9937% акцый банка належыць дзяржаве. Чыстая страта банка ў 2011 годзе — 1,399 мільярд грывен. 25 лютага 2016 года Нацыянальны банк Украіны прыняў рашэнне аб вывадзе «Родовід Банка» з рынку. У банк была ўведзена часовая адміністрацыя Фонда гарантавання ўкладаў фізічных асоб.
Паказчыкі
Па стане на 31.12.2009 года асноўным акцыянерам банка была дзяржава Украіна (99,99%). Доля замежных інвестараў склала 0,002%. Банк страціў статус банка з замежнымі інвестыцыямі. Банк уваходзіў у першую групу банкаў па класіфікацыі Нацыянальнага банка Украіны.
Андрэ Грэтры
Андрэ-Эрнест-Мадэст Грэтры (André-Ernest-Modeste Grétry;,  — , Манмарансі) — французскі кампазітар валонскага паходжання, які ўнёс вырашальны ўклад у стыль французскай камічнай оперы XVIII стагоддзя, жанр уверцюры. Яго камічныя оперы і рэчытатыўныя камедыі, створаныя для парыжскай сцэны, карысталіся вялікім поспехам у апошняй трэці XVIII стагоддзя. Многія яго творы ставіліся за мяжой, і некаторыя з іх былі адроджаны ў пачатку XIX стагоддзя ў Парыжы: некаторыя з іх дажылі да сярэдзіны стагоддзя, хоць і з абноўленай аркестроўкай.
Крэдыт
Крэды́т ( — пазыка ад  — давяраць) — грашовыя сродкі, што перадаюцца ў часовае карыстанне на вяртальнай і платнай аснове.
З азначэння крэдыту вынікае сутнасць крэдытнай рызыкі — рызыкі нявыплаты пазычальнікам асноўнай запазычанасці і працэнтаў, альбо няздольнасці контрагента крэдытнай дамовы дзейнічаць адпаведна з узятымі абавязальніцтвамі.
Парк імя Грэкавай Н.Р.
'''Парк імя Грэкавай Н. Р.''' — ландшафтны парк у Ленінскім раёне горада Мінска, размешчаны на скрыжаванні праспекта Ракасоўскага і вуліцы Малініна. З паўночнага боку да парку прымыкае мікрараён Серабранка, з паўднёвага — Чыжоўскае вадасховішча. З’яўляецца часткай гарадскога водна-зялёнага дыяметру.
Парк названы ў гонар Надзеі Грэкавай, якая з 1938 па 1947 гады з'яўлялася старшынёй Вярхоўнага Савета БССР. Створаны па праекце архітэктараў У. Бачкова, С. Барысовіч, Б. Юрціна. Галоўная кампазіцыйна-планіровачная вось парку заснаваная на прадаўжэнні бульвара.
На тэрыторыі парку знаходзіцца Свята-Андрэеўскі храм. На беразе вадасховішча размешчана вяслярная база «Серабранка» ГУ «СДЮШАР па грэблі акадэмічнай».
У 2003 годзе пачалася рэканструкцыя парку. У парку створана кірмашовая плошча, ўстаноўлены адкрытая сцэна, дэкаратыўная статуя, размешчана плантацыя кветак.
Амбралауры (аэрапорт)
Аэрапорт Амбралауры (ამბროლაურის აეროპორტი) (ICAO: UGAM) — невялікі аэрапорт, які абслугоўвае Амбралауры, горад у горадзе Рача-Лечхумі і Квема-Сванеці, Грузія. Аэрапорт прымае самалёты з умяшчальнасцю ад 30 да 50 чалавек. Ёсць планы на павелічэнне аэрапорта.
Гісторыя
Будаўніцтва аэрапорта пачалося ў жніўні 2016 года, узлётна-пасадачная паласа была завершана за чатыры месяцы, а тэрмінал быў адкрыты ў студзені 2017 года.
NGC 2117
NGC 2117 (іншае абазначэнне — ESO 86-SC33) — рассеянае скопішча ў сузор’і Залатая Рыба.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
IC 4698
IC 4698 — галактыка тыпу Sbc (кампактная выцягнутая спіральная галактыка) ў сузор’і Паўлін.
Этэль Ліліян Войніч
Этэль Ліліян Войніч (Ethel Lilian Voynich;, Корк, Ірландыя — , Нью-Ёрк, ЗША) — ірландская і англійская пісьменніца, кампазітар, дачка вядомага англійскага навукоўца і прафесара матэматыкі Джорджа Буля, жонка Вільфрыда Войніча.
Біяграфія
Выйшла ў 1890 г. замуж за Вільфрыда Войніча, польскага літаратара і бібліяфіла, які перасяліўся ў Англію пасля ўцёкаў з сібірскай ссылкі (ён вядомы як першаадкрывальнік «Рукапісу Войніча»). Этэль Войніч была членам «Таварыства сяброў рускай свабоды» і «Фонду вольнай рускага прэсы», якія крытыкавалі царскі рэжым Расіі.
Пад уражаннем размоў з рускім пісьменнікам Краўчынскім, а таксама прачытаных біяграфій вялікіх італьянскіх патрыётаў Джузэпэ Гарыбальдзі і Джузэпэ Мадзіні Войніч стварыла вобраз і характар ​​героя сваёй кнігі — Артура Бертана, які завецца ў кнізе таксама Аваднём (The Gadfly). У 1897 годзе кніга «Авадзень» была выдадзена ў ЗША і Англіі. Пазней кніга была неаднаразова перавыдадзеная на многіх мовах.
Тройчы, у 1928, 1955 і 1980 гадах выйшлі фільмы «Авадзень» па матывах рамана Этэль Войніч. Некалькі драматургаў і рэжысёраў паставілі спектаклі і оперы ў тэатрах. У 1895 г. яна напісала кнігу «Гумар Расіі» (The Humour of Russia).
У 1901 г. пісьменніца скончыла свой новы раман «Джэк Рэйманд» (Jack Raymond). У гераіні іншага яе рамана «Алівія Летэм» (Olive Latham) заўважаюцца рысы характару самой Этэль Войніч.
У 1910 г. з'явілася яе кніга «Перапыненае сяброўства» (An Interrupted Friendship). Шэсць лірычных паэм вялікага ўкраінскага паэта Тараса Шаўчэнкі (Six Lyrics from Ruthenian of Taras Shevchenko) яна пераклала на англійскую ў 1911 годзе. Пазней яна доўгі час нічога не пісала і не перакладала, аддаючы перавагу музыцы. Яна стварыла некалькі музычных твораў, з якіх лічыла лепшай араторыю «Вавілон». У 1931 годзе ў ЗША, дзе яна пасялілася, быў выдадзены яе пераклад зборніка лістоў вялікага польскага кампазітара Фрыдэрыка Шапэна з польскай і французскай моў на англійскую.
Высокаўскі раён
Высо́каўскі раён — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў Брэсцкай вобласці БССР у 1940—1962 гг. Цэнтр — горад Высокае. Утвораны 15 студзеня 1940 г. 12 кастрычніка 1940 г. падзелены на 12 сельсаветаў: Агародніцкі, Баршчэўскі, Воўчынскі, Вярховіцкі, Гольскі, Лумненскі, Лютаўскі, Навасёлкаўскі, Расненскі, Стаўскі, Такарскі, Тымянкаўскі. У перыяд з чэрвеня 1941 г. да ліпеня 1944 г. пад акупацыяй нямецкіх войскаў. 16 жніўня 1945 г. Гольскі, Лумненскі, Такарскі, Тымянкаўскі сельсаветы перададзены ПНР, да раёна далучаны Амелянецкі, Бушміцкі, Ваўковіцкі сельсаветы перададзенага ПНР Кляшчэльскага раёна. 16 ліпеня 1954 г. скасаваны Амелянецкі, Ваўковіцкі, Лютаўскі, Навасёлкаўскі, Стаўскі сельсаветы. 17 красавіка 1962 г. раён скасаваны, а яго тэрыторыя далучана да Камянецкага раёна.
Юзэфаў (Мазавецкае ваяводства)
Юзэфаў (Józefów) — горад у Польшчы, за 23 км на паўднёвы ўсход ад цэнтра Варшавы, на рацэ Вісла. Частка Варшаўскай агламерацыі, мяжуе з варшаўскім раёнам Вавэр (мясцовасць Фаленіца). Уваходзіць у склад Атвоцкага павета Мазавецкага ваяводства, утварае гарадскую гміну. Займае плошчу 23,92 км². Насельніцтва 23,9 тыс. чалавек (на 2018).
Сонечнае зацьменне 5 лютага 1962 года
Сонечнае зацьменне 5 лютага 1962 года — поўнае сонечнае зацьменне 130 сараса.
Зацьменне 5 лютага 1962 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1962 годзе і 142-ім у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 11 жніўня 1961 года, наступнае — 31 ліпеня 1962 года.
Пал Кадаша
Пал Ка́даша (Kadosa Pál; 6 верасня 1903, Лева, Аўстра-Венгрыя, цяпер Левіцы, Славакія — 30 сакавіка 1983, Будапешт, Венгрыя) — венгерскі, ,. Народны артыст Венгрыі (1963). Ганаровы чл. Каралеўскай акадэміі музыкі ў Лондане (1967), член-карэспандэнт Акадэміі мастацтваў ГДР (1970). Лаўрэат прэміі імя Л. Кошута 1950, 1975 і Ф. Эркеля 1955, 1962.
Біяграфія
У 1927 годзе скончыў Вышэйшую музычную школу ў Будапешце па класах кампазіцыі (клас З. Кодая) і фартэпіяна, выкладаў у ёй, з 1945 года прафесар. З 1923 года выступаў як піяніст. Арганізатар 1-га Міжнароднага конкурсу імя Б. Бартака і Фестывалю музыкі ў Будапешце.
Творчасць
У творчасці развіваў традыцыі Бартака. Сярод твораў: опера-араторыя «Дзяржаве ўласціва памыляцца» (паст. 1947), «Прыгода ў Хусце» (1951), 5 кантат; 8 сімфоній (1942—1968); 7 канцэртаў для інструментаў з аркестрам, камерна-інструментальныя ансамблі, вакальныя цыклы, фартэпіянныя п’есы і інш.
Універсітэт Земельвайса
Універсітэт Земельвайса (Semmelweis Egyetem) — найстарэйшая медыцынская навучальная ўстанова Венгрыі.
Гісторыя
Заснаваны ў 1769 годзе як медыцынскі факультэт Трнаўскага ўніверсітэта (пазней — Будапешцкага ўніверсітэта).
У 1951 годзе на базе медыцынскага факультэта Будапешцкага ўніверсітэта быў арганізаваны Будапешцкі медыцынскі ўніверсітэт.
У 1969 годзе ўніверсітэту было прысвоена імя вядомага венгерскага ўрача і прафесара ўніверсітэта Ігнаца Земельвайса (1818—1865). Навучальная ўстанова пачала называцца Медыцынскім універсітэтам Земельвайса.
У студзені 2000 года адбылося аб'яднанне Медыцынскага ўніверсітэта Земельвайса з Універсітэтам навук аб здароўі Імрэ Хайнала і Універсітэтам фізічнага выхавання. Аб'яднаны ўніверсітэт атрымаў назву Універсітэта Земельвайса.
Факультэты
Выкладанне вядзецца на трох мовах — венгерскай, нямецкай (з 1983 года) і англійскай (з 1989 года).
Аргенцінцы
Аргенцінцы (саманазва - argentinos, ад назвы краіны) — народ у Паўднёвай Амерыцы, асноўнае насельніцтва Аргенціны. Як народ, аргенцінцы сфарміраваліся ў выніку масавай міграцыі еўрапейцаў, пераважна галісійцаў, баскаў, італьянцаў, іспанцаў, да 1/4 з цэнтральнай і ўсходняй Еўропы (украінцы, беларусы), а таксама арабаў. Колькасць - больш 40 млн. чалавек. (2008). Жывуць таксама ва Уругваі, Парагваі, Чылі, Мексіцы, ЗША. Большасць вернікаў - каталікі. Мова - іспанская (аргенцінскі варыянт), раманскай групы індаеўрапейскай моўнай сям'і.
Этнагенез
Да прыходу іспанцаў тэрыторыю сучаснай Аргенціны засялялі індзейцы розных культурных тыпаў:
1) шматлікія народы перадгор'яў Анд, якія зведалі ўплыў кечуа, якія стварылі культуру Дыягіта, займаліся земляробствам;
2) індзейцы Чака, паляўнічыя і збіральнікі (групы тоба, матакі, тупі, аравакаў);
3) народы міжрэчча Параны, Уругвая і дэльты Ла-Платы (група гуарані і інш), якія займаліся падсечна-агнявым земляробствам;
4) індзейцы Пампы і Патагоніі (тэуэльчэ, араўканы), паляўнічыя на страўсаў і гуанака;
5) агнязямельцы (она, яганы, алакалуф).
У канцы XIX - пачатку XX стагоддзяў вырасла іміграцыя з еўрапейскіх краін, у асноўным з блізкіх па мове Іспаніі і Італіі, прычым іміграцыя з апошняй пераважала (з 1857 па 1940 год у краіну перасялілася 2 мільёны іспанцаў і 3 мільёны італьянцаў, 2 мільёны складалі імігранты з іншых краін Еўропы). Раслі тэмпы урбанізацыі і развіцця прамысловасці. Насельніцтва краіны рэзка вырасла з 1,9 мільёна жыхароў ў 1869 годзе да 7,9 мільёна ў 1914. У наступныя гады рост насельніцтва знізіўся, дэмаграфічная абстаноўка стабілізавалася.
Мішэль-Жан Седэн
Мішэль-Жан Седэн або Сёдэн (Michel-Jean Sedaine;,  — , там жа) — французскі драматург, які ў свой час карыстаўся вялікай вядомасцю. Яго праславілі лібрэта французскіх камічных опер, якія дазваляюць прылічыць Седэна да стваральнікаў гэтай мастацкай формы ў яе канчатковым выглядзе.
Нягледзячы на бліскучы поспех сваіх п’ес на сцэне Камеды Франсэз, Седэн, будучы ўжо акадэмікам (з 1786 года), працягваў пісаць лібрэта. Рэвалюцыя адцягнула ад яго ўвагу публікі; ён памёр забыты і ў жабрацтве.
IC 4699
IC 4699 — галактыка тыпу PN (планетарная туманнасць) ў сузор’і Тэлескоп.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Багушы (Малахавецкі сельсавет)
Гісторыя
У 1897 годзе вёска ў Ястрамбельскай воласці Навагрудскага павета Мінскай губерні, працаваў хлебазапасны магазін.
З 1921 года ў складзе Польшчы, у Ястрамбельскай гміне Баранавіцкага павета Навагрудскага ваяводства.
З 1939 года ў БССР. З 15 студзеня 1940 года ў Навамышскім раёне Баранавіцкай, з 8 студзеня 1954 года Брэсцкай абласцей, з 8 красавіка 1957 года ў Баранавіцкім раёне. Да 20 мая 1957 года вёска ўваходзіла ў склад Лукаўскага сельсавета.
У Вялікую Айчынную вайну з чэрвеня 1941 года да ліпеня 1944 года акупіраваны нямецка-фашысцкімі захопнікамі. На франтах вайны загінулі 2 аднавяскоўцы.
У 1998 годзе працаваў магазін. Да 26 чэрвеня 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Уцёскага сельсавета.
Стыў Джобс (фільм)
«Стыў Джобс» (Steve Jobs) — біяграфічная драма, якая базуецца на гісторыі жыцця заснавальніка фірмы «Apple» Стыва Джобса. Рэжысёрам фільма выступіў Дэні Бойл, у галоўных ролях задзейнічаны Майкл Фасбендэр і Кейт Уінслет. Сцэнар фільма заснаваны на кнізе «». Прэм’ера працоўнай версіі фільма адбылася на кінафестывалі ў Тэлурайдзе 5 верасня 2015 года. Выхад у шырокі пракат у Паўночнай Амерыцы адбыўся 23 кастрычніка 2015 года, у Вялікабрытаніі — 13 лістапада. Прэм’ера ў Расіі адбылася 1 студзеня 2016 года.
Паўночны тропік
Паўночны тропік, або тропік Рака — адна з пяці асноўных паралеляў, якія адзначаюцца на картах Зямлі. У наш час размешчана на 23° 26′16″ на поўнач ад экватара і вызначае найбольш паўночную шырату, на якой Сонца апоўдні можа падняцца ў зеніт. Гэта адбываецца у момант летняга сонцастаяння, калі вугал падзення сонечных прамянёў на паверхню паўночнага паўшар'я, які змяняецца на працягу года з-за абарачэння нахіленай восі Зямлі вакол Сонца, з'яўляецца максімальным.
Паўднёвы эквівалент тропіка Рака — тропік Казярога. Вобласць, якая ляжыць на поўнач ад тропіка Рака, мае ўмераны клімат. Вобласць, складзеная паміж тропікам Рака і тропікам Казярога, завецца тропікамі. У наш час нахіл зямной восі паступова памяншаецца, і Тропік Рака павольна ссоўваецца да экватара. Назва тропіка Рака адбылася ад сузор'я Рака, у якое 2 тысячы гадоў назад «уваходзіла» Сонца ў момант летняга сонцастаяння. Аднак з-за працэсу апярэджвання раўнадзенстваў у наш час у гэты перыяд сонца знаходзіцца ў сузор'і Блізнят. Слова «тропік» (адбылося ад τροπή — паварот) апісвае працэс «развароту» руху Сонца ў сонцастаянне.
Становішча тропіка Рака не з'яўляецца фіксаваным, паколькі па вызначэнні залежыць ад нахілу восі вярчэння планеты адносна Сонца. З прычыны нутацыі, а таксама іншых цыклаў з рознымі перыядамі, становішча тропікаў паступова змяняецца.
Пры перасячэнні тропіка ў моры на судне часам уладкоўваецца Свята Нептуна.
NGC 2118
NGC 2118 (іншае абазначэнне — ESO 57-SC39) — рассеянае скопішча ў сузор’і Залатая Рыба.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Ракаўскі сельсавет
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года як Выганіцкі сельсавет у складзе Радашковіцкага раёна Вілейскай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Выганічы. З 20 верасня 1944 года ў складзе Маладзечанскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года ў склад сельсавета ўвайшлі тэрыторыя скасаванага Бароцкага сельсавета і вёска Ракаў, у якую перанесены цэнтр сельсавета, сельсавет перайменаваны ў Ракаўскі. З 20 студзеня 1960 года ў складзе Валожынскага раёна Мінскай вобласці. 26 жніўня 1961 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Гіравіцкага сельсавета. З 25 снежня 1962 года па 6 студзеня 1965 года ў складзе Маладзечанскага раёна. 28 мая 2013 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Залескага сельсавета (22 населеныя пункты: Агароднікі, Багданава, Будраўшчына, Воўкаўшчына, Гервелі, Гіневічы, Залессе, Звяркі, Караблі, Карнюткі, Касцюкі, Крупшчына, Крэчаўцы, Лабы, Новы Двор, Пугачы, Салаўі, Сасноўцы, Сцяцкі, Татарскія, Татары, Эпімахі) і частка скасаванага Яршэвіцкага сельсавета з вёскай Навіны.
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (41 населены пункт) — 4261 чалавек, з іх 91,5 % — беларусы, 5,6 % — рускія, 1,6 % — палякі.
Аляксандр Пятровіч Голубеў
Аляксандр Пятровіч Голубеў (нар. 1950) — беларускі вучоны ў галіне экалогіі і гідрабіялогіі. Доктар біялагічных навук (1999).
Навуковая дзейнасць
Навуковыя працы па папуляцыйнай і прадукцыйнай экалогіі водных беспазваночных.
Пабержы
Назву Пабе́ржы маюць:
National Geographic
National Geographic:
Ірына Юр’еўна Кручынкіна
Іры́на Ю́р’еўна Кручы́нкіна (нар., Смольны, Мардовія) — расійскі і беларуская біятланістка, якая цяпер выступае за зборную Беларусі, прызёрка чэмпіянату Расіі. Майстар спорту Расіі.
Біяграфія
У Расіі выступала за Рэспубліку Мардовія, ЗШАР па зімовых відах спорту і спартыўнае таварыства ЦСКА. З сезона 2018/19 прадстаўляе Беларусь.