cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ядро аперацыйнай сістэмы
Мікраядро
Мікраядро прапануе толькі элементарныя функцыі кіравання працэсамі і мінімальны набор абстракцый для працы з абсталяваннем. Большая частка работы ажыццяўляецца з дапамогай спецыяльных карыстальніцкіх працэсаў, якія завуцца сервісамі. Рашучым крытэрыям «мікраядравасці» з’яўляецца размяшчэнне ўсіх ці амаль усіх драйвераў і модуляў у сервісных працэсах, часам з яўнай немагчымасцю загрузкі любых модуляў пашырэнняў у мікраядро, а таксама распрацоўкі такіх пашырэнняў.
Класічнае мікраядро прапануе толькі вельмі невялікі шэраг нізкаўзроўневых прымітываў, ці сістэмных выклікаў, якія рэалізуюць базавыя сервісы аперацыйнай сістэмы.
Прыклады: Symbian OS; Windows CE; OpenVMS; Mach, GNU/Hurd; Mac OS X; QNX; AIX; Minix; ChorusOS; AmigaOS; MorphOS.
Экзаядро
Экзаядро — ядро аперацыйнай сістэмы, якое ажыццяўляе толькі функцыі ўзаемадзеяння паміж працэсамі, бяспечнага выдаткавання і вяртання рэсурсаў. Мяркуецца, што API для прыкладных праграм будуць даступнымі знешнім адносна ядра бібліятэкам (адкуль і назва архітэктуры).
Магчымасць доступу да прылад на ўзроўні кантролераў дазволіць больш эфектыўна вырашаць некаторыя задачы, якія дрэнна ўпісваюцца ў межы ўніверсальнай АС, напрыклад, рэалізацыя СКБД будзе мець доступ да дыска на ўзроўні сектароў дыска, а не файлаў і кластараў, што станоўча адаб’ецца на хуткадзеянні.
Нанаядро
Нанаядро — архітэктура ядра аперацыйнай сістэмы, у межах якой надзвычай спрошчанае і мінімалістычнае ядро выконвае толькі адну задачу — апрацоўку апаратных перапыненняў, якія генеруюцца прыладамі камп’ютара. Пасля апрацоўкі перапыненняў ад апаратуры нанаядро дасылае інфармацыю аб выніках апрацоўкі (напрыклад, атрыманыя з клавіятуры сімвалы) вышэйлегламу праграмнаму забяспечанню з дапамогай того ж механізма перапыньванняў. Прыкладам з’яўляецца KeyKOS  — самая першая АС на нанаядры. Першая версія выйшла яшчэ ў 1983-м годзе.
Гібрыднае ядро
Гібрыдныя ядры — гэта мадыфікаваныя мікраядры, якія дазваляюць для паскарэння работы запускаць «неістотныя» часткі ў прасторы ядра. Прыклад: ядры АС Windows сямейства NT.
Камбінацыя розных падыходаў
Усе разгледжаныя падыходы да будавання аперацыйных сістэм маюць свае перавагі і недахопы. У большасці выпадкаў сучасныя аперацыйныя сістэмы ўжываюць разнастайныя камбінацыі гэтых падыходаў. Так, напрыклад, зараз ядро «Linux» уяўляе сабой маналітную сістэму з асобнымі элементамі модульнага ядра. Пры кампіляцыі ядра можна дазволіць дынамічную загрузку і выгрузку вельмі многіх кампанентаў ядра — так званых модуляў. У момант загрузкі модуля яго код загружаецца на ўзроўні сістэмы і звязваецца з астатняй часткай ядра. Унутры модуля могуць выкарыстоўвацца любыя функцыі, якія экспартуюцца ядром.
Існуюць варыянты АС GNU, у якіх замест маналітнага ядра выкарыстоўваецца ядро Mach (такое ж, як у Hurd), а паверх яго круцяцца ў карыстальніцкай прасторы тыя ж самыя працэсы, якія пры ўжыванні Linux былі б часткамі ядра. Іншым прыкладам змешанага падыхода можа з’яўляцца магчымасць запуску аперацыйнай сістэмы з маналітным ядром пад кіраваннем мікраядра. Так уладкавана 4.4BSD і MkLinux, заснаваныя на мікраядры Mach. Мікраядро забяспечвае кіраванне віртуальнай памяццю і работу нізкаўзроўневых драйвероў. Усе астатнія функцыі, у тым ліку ўзаемадзеянне з прыкладнымі праграмамі, ажыццяўляюцца маналітным ядром. Дадзены падыход сфармаваўся ў выніку спроб выкарыстаць перавагі сікраядравай архітэктуры, захоўваюцы па магчымасці добра адладжаны код маналітнага ядра.
Змешанае ядро, у прынцыпе, павінна аб’ядноўваць перавагі маналітнага ядра і мікраядра: здавалася б, мікраядро і маналітнае ядро — крайнасць, а змешанае — залатая сярэдзіна. У іх магчыма дадаваць драйверы прыладаў двума спосабамі: і ўнутр ядра, і ў карыстальніцкую прастору. Але на практыцы канцэпцыя змешанага ядра часта падкрэслівае не толькі перавагі, але і недахопы абодвух тыпаў ядраў.
Прыклады: Windows NT, DragonFly BSD.
Эканамічная рэнта
Эканамічная рэнта звычайна вызначаецца эканамістамі як плата за тавары і паслугі звыш велічыні неабходнай для прыцягнення патрэбных фактараў вытворчасці ў вытворчыя працэсы і падтрымкі іх прапановы на рынку. Атрымальніка эканамічнай рэнты называюць ранцье.
Эканамічная рэнта адрозніваецца ад іншых незаробленых і пасіўных прыбыткаў, уключаючы арэндную плату. Гэтае адрозненне мае важнае значэнне для даходаў бюджэту і падатковай палітыкі. Пакуль існуе дастатковы бухгалтарскі прыбытак, урады могуць збіраць прыродную эканамічную рэнту ад рэсурсаў (такіх як зямля і карысныя выкапні) з мэтаю напаўнення бюджэта, не рызыкуючы стварыць неспрыяльныя ўплывы праз падаткі на вытворчасць ці спажыванне. Акрамя таго эканамічная рэнта можа быць атрыманая як ліцэнзійныя плацяжы ці ўнёскі за здабычу мінеральных выкапняў, нафты і газу.
Азначэнні
, найбольш вядомы сваёй прапановай адзінага падатку на зямлю, вызначыў рэнту як «частку прадукцыі, якая назапашваецца ўладальнікамі зямлі (ці іншых прыродных рэсурсаў) у сілу валодання» і як «частку багацця дадзеную землеўладальнікам, таму што яны маюць выключнае права выкарыстання гэтых прыродных рэсурсаў».
Класічная фактарная рэнта
Класічная фактарная рэнта, найперш, тычыцца платы за карыстанне нязменнымі (напрыклад, прыроднымі) рэсурсаімі. Класічнае азначэнне даецца як дадатковая аплата вышэй патрабуемай, каб заахвоціць ці забеспячыць вытворчасць.
Неакласічная рэнта па Парэта
Неакласічная эканоміка пашырае паняцце рэнты ўключаючы іншыя фактары, акрамя прыроднай рэсурснай рэнты. Але маркіроўка гэтай версіі «рэнты» можа быць некалькі апартуністычнай або проста няправільнай таму, што Вільфрэда Парэта, эканаміст, імём якога названая гэтая рэнта, магчыма і не прапаноўваў аніякай канцэптуальнай фармулёўкі для рэнты.
Манапольная рэнта
Некаторыя прыбыткі звязаныя з юрыдычна прыведзенымі ў сілу манаполіямі, такімі як патэнты ці аўтарскія правы. Акрамя таго, такія кампаніі, як Microsoft і Intel фактычна маюць манаполіі, якія могуць быць вельмі каштоўнымі. У ЗША Амерыканская Медыцынская Асацыяцыя (АМА) традыцыйна рэгулюе колькасць студэнтаў у кожнай медшколе ЗША, якія могуць даць вышэйшую мед. адукацыю. І [АМА] абмяжоўваючы колькасць лекараў, былі абвінавачаныя такім чынам у павялічэнні даходаў дактароў. Некаторыя прадпрыемствы, такія як службы камунальнага абслугоўвання, па самой сваёй прыродзе манаполіі. Джордж Стыглер ацэньваў уздзеянне манапольнай рэнты на амерыканскую эканоміку як даволі нізкае, але ён адмыслова выключыў працоўныя манаполіі са свайго даследвання.
Зямельная рэнта
У палітычнай эканоміі, у тым ліку ў фізіякратаў, у класічнай эканоміцы і іншых школах эканамічнай думкі, за выключэннем неакласічнай эканомікі, зямля прызнаецца неэластычным фактарам вытворчасці. Рэнта — гэта размеркавальная плата землеўласнікам за «дазвол» вытворчасці на падкантрольнай ім зямлі.
"Як толькі зямля любой краіны становіцца цалкам прыватнай уласнасцю, памешчыкі, як і ўсе іншыя людзі, любяць пажынаць там, дзе яны ніколі не сеялі, і патрабаваць рэнту нават за яе прыродныя прадукты. Драўніна леса, трава поля і ўсе прыродныя плады глебы, якія, калі зямля была агульнай, каштавалі працоўнаму толькі турботы сабраць іх, трапляюць, нават да яго, з дадатковай цаной, усталяванай за іх. Затым ён павінен плаціць за ліцэнзіі, каб збіраць іх; і павінны даць землеўласнікам частку таго, што ён альбо збірае, альбо вырабляе. Гэтая частка, або, тое, што прыходзіцца на яе, кошт гэтай часткі складае зямельную рэнту (…) ". — Адам Сміт, «Багацце народаў».
Ёган Генрых фон Цюнэн быў асабліва уплывовым у развіцці прасторавага аналізу рэнты, у якім падкрэсліваецца важнасць цэнтрыравання і транспарту. Прасцей кажучы, шчыльнасць насельніцтва павышае прыбытковасць гандлю і забеспячвае падзел і спецыялізацыю працы, і кіруе тым самым падвышэннем муніцыпальнай арэнднай платы. А высокая арэндная плата вызначае, што зямля ў цэнтры горада не можа быць вылучаная сельскай гаспадарцы, але замест гэтага можа быць вылучана для больш прыбытковага жылога або камерцыйнага выкарыстання.
Заўважыўшы, што падатак на незаробленую зямельную рэнту не сказіў бы эканамічнай дзейнасці, Генры Джордж прапанаваў, што публічна сабраныя зямельныя рэнты (падаткаабкладанне вартасці зямлі) павінны быць першаснай (калі не адзінай) крыніцай дзяржаўных даходаў (хоць ён таксама выступаў за грамадскую ўласнасць, падаткаабкладанне і рэгуляванне дзейнасці суб'ектаў натуральных манаполій і манаполій маштабу, якія не могуць быць ліквідаваны шляхам дэрэгулявання).
Гіпатэтычны прыклад
Абагульненне паняцця рэнты, каб ўключыць альтэрнатыўны кошт, дапамагло вылучыць ролю палітычных бар'ераў у стварэнні і прыватызацыі рэнты. Напрыклад, асоба, якая жадае стаць сябрам сярэднявечнай гільдыі робіць вялізныя інвестыцыі ў навучанне і адукацыю, якія абмежаваныя магчымым прымяненнем па-за межамі гэтай гільдыі. Ва ўмовах канкурэнтнага рынку, была бы ўсталявана заработная плата сябра гільдыі, дзе чаканы чысты прыбытак ад інвестыцый у навучанне быў бы дастатковам, каб апраўдаць зробленыя інвестыцыі. У пэўным сэнсе, неабходная інвестыцыя з'яўляецца натуральным бар'ерам для ўваходу, перашкаджаючы некаторым магчымым членам ажжыццяўляць неабходныя інвестыцыі ў навучанне, каб увайсці ў канкурэнтны рынак паслуг гільдыі. Гэта ёсць прырода «свабоднага рынку» з самаабмежаванным кантролем колькасці членаў гільдыі і/або коштам навучання абумоўленым атэстатам. Некаторыя з тых, хто зрабілі выбар на карысць пэўнай гільдыі могуць вырашыць выбраць іншую гільдыю або занятак.
Галавінскі сельсавет
Галаві́нскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Гомельскага раёна Гомельскай акругі. Цэнтр — вёска Галавінцы.
Эканамічная рэнта
Гіпатэтычны прыклад
Тым не менш, палітычнае абмежаванне на колькасць людзей, якія выходзяць на канкурэнтны рынак паслуг гільдыі мае эфект павышэння прыбытку ад інвестыцый у навучанне, асабліва для тых, хто ўжо практыкуе, ствараючы штучны дэфіцыт членаў гільдыі. У той меры, у якой абмежаванне на абітурыентаў сярэднявечнай гільдыі на самай справе павялічвае прыбытак сябрам гільдыі, замест забеспячэння кампетэнтнасці, у такім выпадку і ў той жа ж меры практыка абмежавання колькасці далучэнняў да гільдыі ёсць пошукам рэнты, а залішняя прыбытковасць рэалізуемая сябрамі гільдыі з'яўляецца эканамічнай рэнтай (паводле азначэння).
Валавая рэнта
Валавая рэнта адносіцца да рэнтнай платы за выкарыстанне зямлі і капітальных інвестыцый, ўкладзенных у яе. Яна складаецца з эканамічнай рэнты, працэнтаў на інвеставаны капітал для паляпшэння зямлі і ўзнагароды за рызыку, прынятую арэндадаўцам ў інвеставанні яго капітала.
Галавінскі сельсавет
Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Гомельскага раёна Гомельскай акругі БССР. 30 снежня 1927 года сельсавет скасаваны, яго тэрыторыя далучана да Улукаўскага сельсавета.
Эканамічная рэнта
Дэфіцытная рэнта
Дэфіцытная рэнта адносіцца да кошта, заплачанага за выкарыстанне аднароднай зямлі, калі яе прапанова абмежаваная ў параўнанні з попытам. Калі ўсё адзінкі зямлі з'яўляюцца аднароднымі, але попыт перавышае прапанову, уся зямля будзе атрымліваць эканамічную рэнту ў сілу свайго дэфіцыту.
Дыферэнцыяльная рэнта
Дыферэнцыяльная рэнта адносіцца да рэнты, якая ўзнікае з-за адрозненняў ва ўрадлівасці зямлі. Лішак, які ўзнікае з-за розніцы паміж малапладароднымі і ўнутрана малапладароднымі землямі з'яўляецца дыферэнцыяльнай рэнтай. У цэлым яна назапашваецца ў рамках шырокай апрацоўкі зямлі. Тэрмін быў упершыню заяўлены Д. Рыкарда.
Кантрактная рэнта
Кантрактная рэнта адносіцца да той рэнты, якая дасягнутая ўзаемнай дамоўленасцю паміж землеўладальнікам і карыстальнікам. Яна можа быць роўная эканамічнай рэнце фактара.
Сяргей Міхайлавіч Гігевіч
Сяргей Гігевіч (нар., ) — беларускі футбаліст (паўабаронца) і трэнер.
Клубная кар’ера
Пачаў кар’еру ў сталічным РВАРы, потым трапіў у мінскае «Дынама», дзе правёў некалькі добрых сезонаў. У 2010 годзе стаў іграком «Мінска» і замацаваўся ў аснове. У ліпені 2013 года пакінуў асноўны склад «Мінска», але працягнуў выступаць за дубль.
У студзені 2014 года папоўніў склад дэбютанта Вышэйшай лігі «Слуцка», але ў сакавіку 2014 года, перад самым стартам чэмпіянату, кантракт са «Слуцкам» быў разарваны. У выніку ў красавіку 2014 стаў іграком «Іслачы».
У ліпені 2014 года пакінуў «Іслач» у сувязі з заканчэннем кантракта, а ў жніўні стаў іграком «Віцебска». Дапамог віцебскаму клубу вярнуцца ў Вышэйшую лігу па выніках сезона 2014. У студзені 2015 года пакінуў «Віцебск» па заканчэнні кантракта.
З лютага 2015 года зноў апынуўся ў «Іслачы», і ў выніку пачаў у гэтым клубе сезон 2015. Аднак, з-за траўм гуляў мала, а ў ліпені пакінуў каманду. У жніўні падпісаў кантракт са «Смаргонню», дзе стаў выступаць на пазіцыі абаронцы.
Нова Сажына
Нова Сажына (Nowa Sarzyna) — горад у Польшчы, уваходзіць у склад Ляжайскага павета Падкарпацкага ваяводства. Сядзіба вяскова-гарадской гміны Нова Сажына. Займае плошчу 9,15 км². Насельніцтва — 6430 чалавек (на 2004 год).
Сяргей Міхайлавіч Гігевіч
Клубная кар’ера
У пачатку 2016 года стаў іграком «Оршы». Пакінуў каманду па заканчэнні сезона 2017.
Міжнародная кар’ера
Гуляў за моладзевую зборную Беларусі, у тым ліку на чэмпіянаце Еўропы ў Швецыі ўлетку 2009 года.
Трэнерская кар’ера
Пасля зыходу з «Оршы» завяршыў кар’еру і стаў працаваць дзіцячым трэнерам. У студзені 2019 года ўвайшоў у трэнерскі штаб мінскага НФК. У маі 2019 года пасля адстаўкі галоўнага трэнера Аляксея Кучука таксама пакінуў каманду.
65-я транспартна-баявая верталётная база
Напярэдадні свайго расфарміравання 65-я транспартна-баявая база мела тры эскадрыллі. 1 эскадрылля эксплуатавала Верталёты Мі-8Т і Мі-8МТ, другая — Мі-26, а трэцяя — верталёты-пастаноўшчыкі перашкод Мі-8СМВ, Мі-8ПА, Мі-8МТП і Мі-8МТПІ.
Сяргей Міхайлавіч Гігевіч
Трэнерская кар’ера
У сакавіку 2021 года далучыўся да трэнерскага штабу мінскага «Дынама». Пакінуў клуб у чэрвені 2021 года ўслед за галоўным трэнерам Леанідам Кучуком.
У снежні 2021 года атрымаў трэнерскую ліцэнзію катэгорыі A.
Падалессе
Назву Падале́ссе маюць:
NGC 2725
NGC 2725 (іншыя абазначэнні — UGC 4732, MCG 2-23-18, ZWG 61.38, PGC 25332) — галактыка ў сузор’і Рак.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Дэмакратычная партыя Туркменістана
Дэмакратычная партыя Туркменістана (Türkmenistanyň Demokratik partiýasy) — адзіная легальная палітычная партыя Туркменістана заснаваная ў 1991 г. Партыя з’яўляецца правапераемніцай Камуністычнай партыі Туркменістана.
IC 5336-2
IC 5336-2 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) ў сузор'і Пегас.
Астравітае
Астравітае — возера ў Расонскім раёне Віцебскай вобласці Беларусі, за 19 км на паўночны захад ад гарадскога пасёлка Расоны, за 6 км на ўсход ад вёскі Ізубрыца, у басейне ракі Нішча.
Плошча паверхні 0,07 км². Даўжыня 0,32 км, найбольшая шырыня 0,17 км. Даўжыня берагавой лініі 0,9 км.
Размешчана сярод лесу. У заходняй частцы ёсць невялікі востраў.
Баймырза (Акмолінская вобласць)
Баймырза — сяло ў раёне Біржан сал Акмолінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Баймырзінскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 40 км на поўдзень ад цэнтра горада Сцяпняк. Код КАТА — 114534100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 639 чалавекі (332 мужчыны і 307 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 480 чалавекі (240 мужчын і 240 жанчын).
Ніжанскі павет
Ніжанскі павет (Powiat niżański) — павет у Польшчы, уваходзіць як адміністрацыйная адзінка ў Падкарпацкае ваяводства. Цэнтр павета — горад Ніска. Займае плошчу 785,58 км². Насельніцтва — 67 229 чалавекі (на 2015 год).
Дональдас Кайрыс
Дональдас Кайрыс (Donaldas Kairys; нар., г. Шылуце, Літва) — літоўскі баскетбаліст, трэнер.
Кар’ера
У сезоне 2013/2014 узначаліў «Цмокі-Мінск». Пад яго кіраўніцтвам мінскі клуб стаў уладальнікам Кубка Беларусі і ўпершыню ў гісторыі беларускага баскетбола прабіўся ў плэй-оф Кубка Выкліку ФІБА. У лютым 2014 года «Цмокі-Мінск» і Кайрыс скасавалі кантракт па ўзаемным пагадненні бакоў.
IC 5337
IC 5337 — галактыка тыпу Sc (кампактная спіральная галактыка) ў сузор'і Пегас.
Гэты аб'ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Вуліца Братоў Лізюковых
Вуліца Братоў Лізюковых — вуліца ў паўднёва-заходняй частцы Гомеля.
Вуліца звязвае вуліцу Карбышава і праспект Кастрычніка. Праходзіць па тэрыторыі Савецкага раёна горада.
Гісторыя
Вуліца названа ў 1968 годзе у гонар братоў Лізюковых: Аляксандра Ільіча, Пятра Ільіча і Яўгена Ільіча. Усе браты загінулі ў гады Вялікай Айчыннай вайны. Першым з названых братоў прысвоена званне Герояў Савецкага Саюза, Аляксандру Ільічу ў 1941 годзе, Пятру Ільічу ў 1945 годзе.
У 2010-я гады, у сувязі з будаўніцтвам мікрараёна № 59 («Шведская Горка»), частка дарог вуліцы была пашырана.
Дзярачка
Дзяра́чка (Asperula) — род адна- і шматгадовых травяністых раслін сямейства марэнавых.
Цялятнае
Плошча паверхні 0,05 км². Даўжыня 0,35 км, найбольшая шырыня 0,15 км. Даўжыня берагавой лініі 0,85 км.
Яўгенія (імператрыца Францыі)
Імператрыца Яўгенія (Яўгенія / Эўхенія / Эжэн Марыя Ігнас Аўгустына Палафокс дэ Гусман Портакарэра і Кіркпатрык дэ Платанаса дэ Манціхо дэ Тэба, María Eugenia Ignacia Agustina Palafox de Guzmán Portocarrero y Kirkpatrick, condesa de Teba; Eugénie de Montijo, 5 мая 1826 — 11 ліпеня 1920) — імператрыца Францыі, жонка Напалеона III.
Дзярачка
Віды
Паводле базы даных The Plant List (2013), род уключае 194 віда. Некаторыя з іх:
Цялятнае
Размешчана сярод забалочанага лесу.
Яўгенія (імператрыца Францыі)
Нарадзілася ў 1826 годзе ў Гранадзе (Іспанія) у дваранскай сям'і іспанскага, французскага і шатландскага паходжання. З яе бацькамі быў блізка знакам Праспер Мерымэ. У 1853 выйшла замуж за Напалеона III; славілася прыгажосцю; была заканадаўцай мод для Еўропы.
Mors (пісталет-кулямёт)
Пісталет-кулямёт «Mors» узору 1939 года (Mors — смерць) — польскі пісталет-кулямёт, які распрацоўваўся з 1936 па 1938 год. Вырабляўся ў 1939 годзе, у абмежаванай колькасці выкарыстоўваўся жаўнерамі Войска Польскага ў Другой сусветнай вайне.
Яўгенія (імператрыца Францыі)
Спасылкі
Манархія скасавана
Mors (пісталет-кулямёт)
Гісторыя
Пісталет-кулямёт «Морс» распрацоўваўся ў 1936—1938 гадах канструктарамі Пятром Вільневічам і Янам Скжыпіньскім. Зброя прызначалася для некаторых пяхотных падраздзяленняў і экіпажаў бронетэхнікі. Вытворчасць зброі пачалася ў сакавіку 1939 года. Да верасня 1939 года фабрыка стралковай зброі ў Варшаве паспела сабраць 52 такіх пісталета-кулямёта, 36 з іх былі прадстаўлены курсантам Цэнтра навучання пяхоты ў Рэмбертуве, частка пісталетаў-кулямётаў была перададзена 3-му стралковаму батальёну адтуль жа, які іх выкарыстоўваў пры абароне Варшавы, два пісталета-кулямёта атрымаў Вайсковы цэнтр парашутыстаў у Быдгашчы, пакінутыя пісталеты-кулямёты затым паступілі ў дапаможную роту 39-й пяхотнай дывізіі Рэмбертува. У Музеі Войска Польскага ў Варшаве захоўваецца пісталет-кулямёт пад нумарам 38, аднак без арыгінальнага ствала або магазіна. З-за фактару складанасці канструкцыі пісталета-кулямёта яго вытворчасць не аднаўлялася пасля вайны.
NGC 2726
NGC 2726 (іншыя абазначэнні — UGC 4750, MCG 10-13-54, ZWG 288.18, IRAS09010+6007, PGC 25498) — спіральная галактыка (Sa) ў сузор’і Вялікая Мядзведзіца.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Mors (пісталет-кулямёт)
Тэхнічныя характарыстыкі
Выкарыстоўвае аўтаматыку са свабодным затворам. Агонь вядзецца з адкрытага затвора ў адзінкавым рэжыме або чэргамі. Пярэдні спускавы гаплік адказвае за стральбу чэргамі, задні за адзінкавыя стрэлы. Г-вобразны выраз у задняй частцы пазы выконвае ролю засцерагальніка для ручкі затвора. Асаблівасць канструкцыі — размяшчэнне зваротнай спружыны ўсярэдзіне тэлескапічнай накіравальнай, якая ўваходзіць у заднюю частку затвора і дадаткова выконвае ролю пнеўматычнага буфера адкату затвора. Ёсць хутказмяняльны ствол, утоены ўсярэдзіне перфараванага металічнага кажуха. Зашчапка ствала размешчана наперадзе пярэдняй часткі ствольнай скрынкі на правым боку. Зараджанне патронамі ажыццяўляецца з каробчатых магазінаў ёмістасцю 25 патронаў, якія месцяцца знізу. Драўлянае ложа складаецца з паўпісталетнай ложы і пярэдняй вертыкальнай ручкай, усярэдзіне якой схавана высоўная апора для стральбы, знаходзячыся лежучы. Прыцэл рэгулёўны з усталёўкамі па далёкасці ад 50 да 600 метраў.
Захаваныя асобнікі
Захавалася тры такіх асобніка «Морса».
Воблачныя вылічэнні
Воблачныя вылічэнні (cloud computing; grid computing; utility computing — літаральна «вылічанні ў аблоках», «сеткавыя вылічанні», «вылічанні на патрэбу»): канцэпцыя і методыка ажыццяўлення вылічэнняў з дапамогай маштабаваных вылічальных рэсурсаў, якія існуюць па-за асяроддзем адказнасці спажыўца, і карыстанне якімі аплочваецца спажыўцом паводле патрэбы, у т.л., і аднаразова.
Апісанне
У такой канцэпцыі спажывец не ведае нічога пра магутнасць, размяшчэнне, арганізацыю вылічальных рэсурсаў, якімі ён карыстаецца; выкарыстаць можна які-небудзь рэсурс, які наогул існуе ў пэўным «воблаку»; выкарыстоўваецца толькі тое, што трэба, і аплочваецца, толькі выкарыстанае. Вылічальнае воблака мусіць валодаць высокай даступнасцю для спажывецкіх зваротаў і хуткім часам адказу.
Тэрмін паходзіць ад распаўсюджанага на тэхнічных дыяграмах схематычнага азначэння Сеціва і вылічальных сетак у выглядзе воблака (cloud). Пашырэнне ўжывання тэрміна пачалося ў 2007 годзе, калі методыкай сталі часцей карыстацца ў развязках праблемы гарызантальнага маштабавання.
Канцэпцыя лічыцца дарэчным адказам на праблемы традыцыйнай будовы вылічальнай інфраструктуры — невыкарыстанне значнай часткі выл. магутнасцей; патрэба ўтрымання абслуг. персаналу; выдаткі на эл. энергію.
Танцавальная музыка
Танцава́льная му́зыка — музыка, адмыслова напісаная для акампанементу танцам. Яна можа ўяўляць сабой або асобную музычную працу, або з’яўляецца часткай музычнай аранжоўкі. Паводле выканання танцавальная музыка падраздзяляецца на жывую танцавальную музыку і на запісаную танцавальную музыку.
У 1970-я гг. з’явіўся жанр «Дыска», танцавальная поп-музыка, названая па імі дыскатэк, для якіх яна запісвалася і выконвалася. У 1980-х гадах стала развівацца электронная клубная музыка, якая пісалася адмыслова для масавых дыскатэк — рэйваў.
Абрамава (Руднянскі раён)
Абрамава (Абрамово) — вёска ў Руднянскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Панізоўскага сельскага паселішча. Насельніцтва — 1 жыхар (2007). Размешчана ў заходняй частцы вобласці за 37 км на поўнач ад Рудні, за 20 км на захад ад аўтадарогі Смаленск — Невель, на беразе ракі Каспля. За 38 км на поўдзень ад вёскі размешчана чыгуначная станцыя Рудня на лініі Смаленск — Віцебск.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупавана нямецкімі войскамі ў ліпені 1941 года, вызвалена ў кастрычніку 1943 года.
Віша (рака)
Ві́ша, Ахоўка — рака ў Светлагорскім і Калінкавіцкім раёнах Гомельскай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Іпа (прыток Прыпяці, басейн Дняпра).
Даўжыня ракі 39,3 км. Плошча вадазбору 233 км². Сярэднегадавы расход вады ў вусці 1 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,4 ‰. Пачынаецца за 2 км на паўночны захад ад вёскі Пружынішчы Акцябрскага раёна, вусце за 1,5 км на паўднёвы ўсход ад аграгарадка Каплічы Калінкавіцкага раёна. Даліна пераважна трапецападобная, шырыня яе 1,5—2 км. Пойма двухбаковая, шырынёй 0,5—1 км. Рэчышча на ўсім працягу каналізаванае (шырыня 7—12 м). У пойме наліўныя сажалкі каля вёсак Вялікія Ліцвінавічы (плошча 15,8 га) і Беразнякі (плошча 19,5 га). Асноўны прыток — Вісла (правы).
На рацэ гарадскі пасёлак Азарычы.
Згуртаванне беларусаў у Вялікай Брытаніі
Згуртаванне беларусаў Вялікабрытаніі (ЗБВБ, Association of Belarusians in Great Britain) — беларуская арганізацыя ў Вялікабрытаніі. Першая і самая буйная арганізацыя, якая адыграла найбольшую ролю ў жыцці беларускай грамады Вялікабрытаніі.
Гісторыя
22 верасня 1946 года ў Лондане на сходзе ініцыятыўнай групы вырашана было заснаваць Згуртаванне беларусаў у Вялікабрытаніі. Да склікання Агульнага з’езду была абрана Часовая рада: Вінцэнт Жук-Грышкевіч (старшыня), Віктар Сянкевіч (сакратар) і Часлаў Кукель. Сход пастанавіў распрацаваць Статут, пачаць прыняцце членаў у арганізацыю і пачаць збор грошай на Беларускі дом у Лондане і на выдавецкі фонд. Былі наладжаны кантакты з аналагічнай украінскай арганізацыяй — Саюзам украінцаў Вялікабрытаніі. Менавіта ў памяшканні СУБ праходзілі першыя сходы ініцыятыўнай групы. Арганізацыя ў пачатковы перыяд сваёй дзейнасці не мела ні юрыдычнага адрасу, ні свайго памяшкання, таму кожны з ініцыятараў стварэння Згуртавання дзейнічаў самастойна там, дзе служыў. Так, Віктар Сянкевіч наогул пэўны час трымаў у сваім чамадане пад ваенным ложкам усе паперы ЗБВБ (спісы членаў, заявы, камунікаты і г. д.).
Пасля візіту В. Жук-Грышкевіча і В. Сянкевіча ў Галоўны штаб Польскай арміі, да Станіслава Капаньскага, апошні выдаў 16 лістапада 1946 загад, згодна з якім беларускім жаўнерам польскіх узброеных сіл можна было належаць да ЗБВБ. Дакумент наступнага зместу: быў апублікаваны ў польскамоўнай штодзённай газеце «Dziennik Polski i Dziennik Żołnierza», праўда, вельмі дробным кеглем. Але справа з пашырэннем колькаснага складу Згуртавання шла марудна. Да канца 1946 членамі Згуртавання сталі толькі 62 асобы. Статут прыняты на 1-м агульным з’ездзе (18—19.1.1947), працай кіруе Галоўная ўправа. Створаны аддзелы ў Лондане (1947), Брэдфардзе (1948), Манчэстэры (1948), Бірмінгеме (1952). Асноўныя кірункі дзейнасці — нацыянальна-культурная, грамадска-арганізацыйная, інфармацыйна-выдавецкая праца, прадстаўніцтва беларусаў і дапамага ім у Вялікабрытаніі і іншых краінах. ЗБВБ выдавала часопіс «На шляху» (1946—51), «Беларус на Чужыне» (1947—50), выпусціла шэраг брашур, у т.л. «Беларусь пад расійскай акупацыяй» В. Жук-Грышкевіча (1949), «Абвяшчэнне незалежнасці Беларусі 25 сакавіка 1918 г.» (1978). Галоўная ўправа выдае «Камунікат ЗБВБ» (з 1946).
Сучаснасць
У цяперашні час дзейнасць Згуртавання ўключае ў сябе:
У 2018 годзе Згуртаванне арганізавала святкаванне стагоддзя абвяшчэння Беларускай Народнай Рэспублікі ў Вэстмінстэрскім палацы.
Юры Сянькоўскі
Юры Сянькоўскі ( — ) — грамадскі дзеяч, журналіст, кіраўнік беларускай рэдакцыі Радыё «Свабода».
Біяграфія
Падчас Другой сусветнай вайны ў часе нямецкай акупацыі быў сябрам СБМ, потым служыў у батальёне «Дальвіц».
Па сканчэнні вайны апынуўся ў беларускім лагеры для перамешчаных асобаў у Ватэнштэце. Актыўна ўдзельнічаў у скаўтынгу, у 1949 г. быў прызначаны кіраўніком Беларускага скаўтынгу на чужыне. Быў сябрам рэдкалегіі часопіса «Напагатове». У 1950—1956 гг. вучыўся ў Лювенскім універсітэце на эканамічным факультэце. Адзін з заснавальнікаў Беларускага студэнцкага згуртавання, удзельнік Беларускага хору Міколы Равенскага. Па сканчэнні ўніверсітэта пераехаў у Мюнхен, дзе працаваў у беларускай рэдакцыі радыё «Вызваленне / Свабода», а ў 1983—1991 гг., быў дырэктарам гэтай рэдакцыі.
Памёр 13 лютага 1995 года ў Мюнхене, Германія.
Напалеон III
Напалео́н III Банапа́рт (поўнае імя фр.: Charles-Louis-Napoléon Bonaparte) (20 красавіка 1808 — 9 студзеня 1873) — прэзідэнт Французскай рэспублікі, імператар французаў; сын Людовіка Банапарта, караля Галандыі (1806—1810) і пляменнік Напалеона I.
Шашкалы
Шашкалы — сяло ў раёне Біржан сал Акмолінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Баймырзінскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 48 км на поўдзень ад цэнтра горада Сцяпняк. Код КАТА — 114534500.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 217 чалавекі (115 мужчын і 102 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 218 чалавекі (110 мужчын і 108 жанчын).
Teen Choice Awards
Teen Choice Awards — моладзевая ўзнагарода, якая прысуджаецца штогод кампаніяй Fox. Першая цырымонія ўзнагароджання была праведзена ў 1999 годзе. Праграма заахвочвае найбуйнейшыя штогадовыя дасягненні ў музыцы, кіно, спорце, тэлебачанні, модзе і інш., галасаванне праводзіцца сярод падлеткаў 13-19 гадоў. У праграме ўдзельнічаюць знакамітасці і музычныя выканаўцы. Пераможцаў узнагароджваюць дошкай для серфінгу, упрыгожанай лагатыпам «шоу года», які змяняецца кожны год. На аснове цырымоніі была створана моладзевая прэмія на сайце YouTube.
Спецыяльныя ўзнагароды
Спецыяльныя ўзнагароды не ўручаюцца штогод.
Чарнова (возера)
Чарно́ва — возера ў Беларусі, у Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Обаль.
Плошча паверхні возера складае 3,2 км², даўжыня 5,7 км, найбольшая шырыня 0,92 км. Найбольшая глыбіня 19,3 м, сярэдняя — 7,2 м. Катлавіна Чарнова лагчыннага тыпу, выцягнутая ў напрамку з захаду на ўсход. Схілы катлавіны маюць вышыню да 12—16 метраў, параслі лесам і хмызняком. Берагавая лінія звілістая і ўтварае некалькі заліваў. Берагі пясчаныя. Падводная частка катлавіны карытападобнай формы з глыбокімі ўпадзінамі і мелямі. Літаральная зона вузкая, схілы сублітаралі стромкія. Каля берагоў і на мелкаводдзі дно пакрыта пяском і апясчаненым глеем, на глыбіні гліністым глеем. На возеры 5 астравоў агульнай плошчай 0,6 га.
Возера мезатрофнае, слабапраточнае. У Чарнова ўпадаюць 5 ручаёў і выцякае рака Чарнаўка, злучаючая яго з возерам Малое Чарнова. Празрыстасць вады да 3,5 м. Шырыня паласы прыбярэжнай расліннасці ад 10 да 150 метраў. Сярод раслін адзначаны гарлачык белы — від занесены ў Чырвоную кнігу Беларусі.
У возеры водзяцца шчупак, лешч, судак, акунь, лінь, плотка і іншыя віды рыб.
Каля возера знаходзяцца вёскі Карсакі, Ракава, Радчанкі, Лыска, Вясніна і інш., паляўніча-рыбалоўная база Першамайскай паляўнічай гаспадаркі Гарадоцкага прафесійнага каледжа сельскагаспадарчай вытворчасці.
У 1974 годзе возера даследавана лабараторыяй азёразнаўства БДУ.
IC 5338
IC 5338 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) ў сузор'і Пегас.
Гэты аб'ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
NGC 2728
NGC 2728 (іншыя абазначэнні — UGC 4738, MCG 2-23-20, ZWG 61.42, NPM1G +11.0183, PGC 25360) — спіральная галактыка (Sb) ў сузор’і Рак.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Лілія Фёдараўна Тамашова
Лілія Фёдараўна Тамашова (25 чэрвеня 1924, в. Цеплякі, Сенненскі раён — 18 мая 2016, Каралёў Стан) — беларускі літаратуразнаўца, педагог, аўтар метадычных дапаможнікаў для сярэдніх школ.
Біяграфія
Дзяцінства прайшло на Кольскім паўвостраве, куды сям’я выехала ў пошуках заробку. У 1935 г. адбылося вяртанне ў Беларусь. Вучылася ў беларускай сярэдняй школе ў Багушэўску. Сям’я Тамашовых жыла ў Расіі ў гады эвакуацыі. У верасні 1944 вярнуліся ў Багушэўск.
Паехала ў Мінск, дзе без экзаменаў паступіла на толькі што арганізаванае аддзяленне журналістыкі. Адначасова працавала ў рэдакцыі газеты «Чырвоная змена», сакратаром факультэта журналістыкі. На другім курсе перайшла на філалагічны факультэт. Скончыла філалагічны факультэт БДУ (1949). Працавала выкладчыцай у Віцебскім педагагічным інстытуце да 1954 год. З 1954 г. старшая навуковая супрацоўніца, у 1959 г. загадчыца сектара методыкі мовы і літаратуры Інстытута педагогікі. У 1967—1978 гг. інспектарка метадыстка аддзела падручнікаў і метадычнай літаратуры Міністэрства асветы.
Баброўна
Бабро́ўна — возера ў Расонскім раёне Віцебскай вобласці, за 22 км на паўночны захад ад гарадскога пасёлка Расоны, за 2,7 км на ўсход ад вёскі Ізубрыца (Верхнядзвінскі раён), у басейне ракі Свольна.
Лілія Фёдараўна Тамашова
Творчасць
Лілія Тамашова распрацоўвала пытанні методыкі выкладання літаратуры ў школе. Пачала друкавацца з 1956 года. Першыя яе публікацыі звязаны з тэмай «Якуб Колас у школе», таксама распрацоўвала таксама методыку вывучэння апавяданняў Кузьмы Чорнага, Эдуарда Самуйлёнка, рамана Iвана Шамякіна «Крыніцы», паэзіі Пімена Панчанкі.
Баброўна
Плошча паверхні 0,08 км². Даўжыня 0,4 км, найбольшая шырыня 0,27 км. Даўжыня берагавой лініі 1 км.
Лілія Фёдараўна Тамашова
Творчасць
Найбольш значнымі яе працамі з’яўляюцца метадычныя дапаможнікі «Вывучэнне трылогіі Якуба Коласа „На ростанях“ у школе» (3-е выд. 1976), «Вывучэнне паэмы Якуба Коласа „Новая зямля“ у школе» (2-е выд. 1974). Адзін з аўтараў падручніка хрэстаматыі «Родная літаратура» для сёмага і восьмага класаў (1962—1993) і інш. Упершыню ў школьную праграму ўключыла творы Васіля Быкава.
Баброўна
Размешчана сярод лесу, акрудана забалочанай поймай. Выцякае ручай у раку Лонніца.
Беларуская бібліятэка і музей імя Францішка Скарыны
Адкрыты для ўсіх, хто цікавіцца беларусістыкай незалежна ад нацыянальнасці. Аб’ядноўвае беларускіх эмігрантаў і англійскіх вучоных-беларусістаў. Існуе пераважна на ахвяраванні, на працэнты ад іх укладаў у банк.
Бібліятэка і музей займаюць 8 пакояў, у якіх захоўваецца каля 40 тыс. тамоў кніг і камплектаў газет і часопісаў. Сярод іх фрагмент першай кнігі «Царствы» Ф. Скарыны, куплены на аўкцыёне бібліятэкі С. Дзягілева ў Монтэ-Карла, Статут Вялікага княства Літоўскага 1588, рэдкія беларускія выданні, надрукаваныя ў Куцейне, Вільні і Супраслі, першадрукі зборнікаў М. Багдановіча, К. Буйло, М. Гарэцкага, Я. Купалы, М. Танка, Ядвігіна Ш. і іншых беларускіх пісьменнікаў, першавыданні прац гісторыкаў А. Гваньіні, А. Каяловіча і інш., творы эмігранцкіх аўтараў. У калекцыі рукапісаў аўтографы Я. Коласа, Я. Купалы (паэма «Курган»), 24 старабеларускамоўныя дакументы 1499—1682 гадоў. Асобна зберагаюцца архівы Пінскага праваслаўнага духоўнага праўлення (каля тысячы дакументаў), кампазітара М. Куліковіча-Шчаглова, калекцыя старых карт. У музейных пакоях экспануюцца ўзоры беларускага народнага ткацтва і вышыўкі, 2 слуцкія паясы і сшыты з паясоў арнат, сельскагаспадарчыя і хатнія прылады, калекцыя манет ВКЛ і інш. Вывешаны жывапісныя і графічныя работы К. Каганца, Б. Малкіна, П. Сергіевіча, мастакоў-эмігрантаў В. Жаўняровіча, П. Мірановіча, М. Наўмовіча, М. Паўлюкоўскага, М. Саўкі-Міхальскага і інш.
Бібліятэка вядзе выдавецкую дзейнасць («Пантыфікальная літургія» XVII ст., зборнік вершаў М. Багдановіча, А. Гаруна і 3. Бядулі ў арыгінале і англійскім перакладзе і інш.), праводзіць навуковыя канферэнцыі, прысвечаныя юбілеям дзеячаў беларускай культуры (Я. Купала і Я. Колас, Ф. Скарына, В. Ластоўскі, I. і А. Луцкевічы), праблемам гістарычнай спадчыны, рэлігійнага жыцця, арганізуе штогадовыя курсы лекцый па беларусазнаўству, сустрэчы з гасцямі з Беларусі, вечары паэзіі. 3 асяродкам цесна супрацоўнічае Англа-беларускае таварыства.
Рукапісы
Асобную групу матэрыялаў складаюць дакументы з архіваў Рады БНР. Сярод іх рукапісная праца Васіля Захаркі «Галоўныя мамэнты Беларускага Руху» (апублікавана ў «Запісах БІНІМ», а таксама некалькі арыгінальных лістоў даваенных дзеячаў БНР.
Уільям Уайлер
Уільям УАЙЛЕР (William Wyler;, Мюлуз, Францыя — ) — амерыканскі кінарэжысёр.
3 1920 у Галівудзе. Здымаў вестэрны, камедыі, меладрамы, пасля 1930-х г. — псіхалагічныя драмы з вострай праблематыкай: «Тупік» (паводле С. Кінгслі, 1937), «Іезавель» (1938), «Навальнічны перавал» (паводле Э. Бронтэ, 1939), «Лісічкі» (паводле Л. Хелман, 1941), «Місіс Мінівер» (1942; прэмія «Оскар»), «Лепшыя гады нашага жыцця» (паводле М. Кантара, 1946; «Оскар»; прыз Міжнароднага кінафестывалю ў Марыянске-Лазне, Чэхія, 1948). Высокай рэжысёрскай культурай вызначаліся экранізацыі амерыканскай класікі «Спадчынніца» (паводле Г. Джэймса, 1949) і «Кэры» (паводле Т. Драйзера, 1952), псіхалагічная драма «Гадзіны адчаю» (1955), вестэрн «Сяброўскае ўгаворванне» (1956; галоўны прыз Міжнароднага кінафестывалю ў Канах, Францыя, 1957), гістарычны суперкалос «Бен Гур» (1959; «Оскар»), «Рымскія канікулы» (1953), камедыі «Як украсці мільён» (1966), «Смешная дзяўчынка» (1968) і інш.
Балыкі (Руднянскі раён)
Балыкі (Балыки) — вёска ў Руднянскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Панізоўскага сельскага паселішча. Станам на 2007 год пастаяннага насельніцтва не мае. Размешчана ў заходняй частцы вобласці за 42 км на паўночны захад ад Рудні, за 28 км на захад ад аўтадарогі Смаленск — Невель, на беразе ракі Каспля. За 43 км на паўднёвы ўсход ад вёскі размешчана чыгуначная станцыя Рудня на лініі Смаленск — Віцебск.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупавана нямецкімі войскамі ў ліпені 1941 года, вызвалена ў кастрычніку 1943 года.
Атава Сенатарз
Атава Сенатарз — канадскі прафесійны хакейны клуб, выступае ў Нацыянальнай хакейнай лізе ў Паўночна-ўсходнім дывізіёне Усходняй канферэнцыі. Каманднай сталіцай з'яўляецца горад Атава, правінцыя Антарыа, Канада.
Год заснавання клуба: 1992
У залежнасці ад месца гульні, каманда выкарыстоўвае наступныя колеры формы: чырвоны. чорны, белы
Бацунскі сельсавет
Бацу́нскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Уваравіцкага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — вёска Бацунь.
Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Уваравіцкага раёна Гомельскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ва Уваравіцкім раёне БССР. З 20 лютага 1938 года ў складзе Гомельскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Івольскага сельсавета.
IC 5339
IC 5339 — галактыка тыпу E-S0 (эліптычная спіральная галактыка) ў сузор'і Тукан.
Гэты аб'ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Андыкожа батыра
Андыкожа батыра — аул у раёне Біржан сал Акмолінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад сельскай акругі Данская. Знаходзіцца прыкладна за 34 км на поўнач ад цэнтра горада Сцяпняк. Код КАТА — 114535100.
Востраў Ганса
Востраў Ганса (Tartupaluk; Hans Ø; Hans Island) — невялікі незаселены востраў у цэнтры праліва Кенэдзі, часткі праліва Нэрса. Даўжыня вострава — 1290 метраў, шырыня — 1199 метраў. Плошча 1,3 км². Востраў Ганса — самы маленькі сярод трох астравоў у праліве Кенэдзі. Шырыня праліва тут складае 35 км, востраў знаходзіцца ў тэрытарыяльных водах Канады і Даніі.
Верагодна, з XIV стагоддзя востраў быў адным з месцаў палявання інуітаў. Востраў належыць Даніі ад імя Грэнландыі і Канадзе. Самае блізкае населенае месца — Алерт (Канада) — знаходзіцца ў 198 км ад вострава Ганса, Сіорапалук (Грэнландыя) — у 349 км, Каанаак (Грэнландыя) — у 379 км.
Гісторыя
Востраў названы ў гонар Ганса Хендрыка — грэнландскага вандроўніка і перакладчыка, удзельніка шэрагу амерыканскіх і брытанскіх арктычных экспедыцый Ілайшы Кента Кейна, Чарльза Фрэнсіс Хола, Ісаака Ізраэля Хееса і Джорджа Нэрса (з 1853 да 1876 год).
Да 2005 года лічылася, што востраў быў названы падчас экспедыцыі Чарльза Фрэнсіса Хола ў перыяд паміж 1871 і 1873 годам. Першае згадванне аб востраве і яго назве датаваны 1876 годам.
14 чэрвеня 2022 года бакі прыйшлі да пагаднення, згодна з якім востраў будзе падзелены прыкладна напалову, а мяжа пройдзе па расколіне ў яго сярэдзіне.
Геральдычны шчыт
Геральды́чны шчыт, або та́рча — галоўны элемент герба, на якім размяшчаецца гербавая выява. Часцей за ўсё стаіць ў гербе проста, але можа быць нахіленым, звычайна ў правы бок і зрэдку — ў левы. Часам сустракаецца перакулены шчыт.
Першапачаткова шчыт быў часткай узбраення рыцара, якая адзявалася на левую руку і абараняла цела і галаву ад паражэння халоднай зброяй.
Форма геральдычнага шчыта знаходзіцца ў цеснай сувязі з часам стварэння герба. Яна можа быць гатычнай, рэнесанснай, барочнай, ракаковай і класічнай. Дэкаратыўная форма шчыта носіць назву картуш. Назвы тыпаў гербавых шчытоў утвораны ад тых краін, дзе яны атрымалі найбольшае распаўсюджанне.
Бакі шчыта вызначаюцца з пункту гледжання рыцара, які яго нясе, гэта азначае, што бок злева лічыцца правым, а бок справа — левым. Пры гэтым увесь рух у гербе і яго кампазіцыі павінен накіроўвацца ў правы бок, рух у левы бок, на сустрач ворагу, недапушчальны.
Найбольш шанаванымі і пачэснымі з'яўляюцца правы бок і верхняя частка герба. Гербавае поле шчыта можа мець розныя падзелы.
Тэрмін
Пры апісанні галоўнага герба ў беларускіх крыніцах пашырана выкарыстанне тэрміна «шлем», але для старабеларускай мовы і геральдычнай тэрміналогіі Вялікага Княства Літоўскага XVI—XVIII стст. больш характэрным было слова «тарча». Слова «тарча» трапіла ў старабеларускую мову праз польскую мову («tarcza») з нямецкай («tarschen»).
На думку геральдыста Анатоля Цітова, тэрмін «шчыт» у пазнейшы час выціснуў назву «тарк», як у некаторых краінах называецца турнірны шчыт, альбо «тарч». Гэта тлумачыцца, з аднаго боку, русіфікацыяй тэрміналогіі, а з другога, занядбанасцю ў савецкія часы гістарычных дысцыплін, у тым ліку і геральдыкі. Адсутнасць наянальнай школы геральдыкі спрыяла росту запазычанняў тэрміналогіі ў суседзяў, галоўным чынам, у Расіі.
Геральдыст Аляксей Шаланда называе тэрмін «тарк», які з лёгкай рукі А. Цітова пайшоў гуляць па беларускіх геральдычных даследваннях, штучным і памылковым. Тэрмін жа «шчыт», на яго думку, можа быць выкарыстаны толькі ў выпадку апісання цэнтральнага шчыта складана шматчастковага герба (ecu en coeur) або нейкіх гербаў, якія змяшчаліся на грудзях галоўных гербавых выяў, напрыклад, арлоў Радзівілаў, князёў Палубенскіх, Падбярэзінскіх і інш., замест не зусім удалага тэрміна «шыльд», таксама ўведзенага А. Цітовым.
Хуан Марцін дэ Пуэйрэдон
Хуан Марцін дэ Пуэйрэдон і О'Доган (Juan Martín de Pueyrredón y O'Dogan;, Буэнас-Айрэс — , Буэнас-Айрэс) — аргенцінскі генерал і палітычны дзеяч XIX стагоддзя.
Палітычная кар'ера
У 1806 годзе ў Буэнас-Айрэс ўвайшлі войскі Вялікабрытаніі падчас першага ўварвання брытанцаў у Рыа-дэ-ла-Плату. Пуэйрэдон быў адным з крэолаў, хто лічыў, што брытанцы не дапамогуць Злучаным правінцыям у набыцці незалежнасці ад Іспаніі. Таму ён пераехаў у Мантэвідэа, дзе пазнаёміўся з мясцовым губернатарам Паскуалем Руізам Гайдобра. Апошні даручыў яму арганізаваць супраціў, таму ён вярнуўся ў Буэнас-Айрэс, дзе ўпотай пачаў рыхтаваць вызвольны рух. Аднак брытанцы раскрылі падполле, і Пуэйрэдон быў вымушаны бегчы ў Сакрамента, дзе далучыўся да Сант'яга дэ Ліньерсу, войскі якога ў рэшце рэшт перамаглі брытанцаў.
У 1807 годзе ён паехаў у Іспанію як прадстаўнік Буэнас-Айрэса, але вярнуўся ў 1809 годзе, тады ж ён узначаліў вызваленчы рух. Пасля Майскай рэвалюцыі 1810 года, якая ўстанавіла першую ўрадавую хунту, Пуэйрэдон быў прызначаны на пасаду губернатара Кордавы. У 1812 годзе ён узначаліў сілы вызвалення і стаў членам недоўгачасовага першага трыумвірату. З 1812 да 1815 ён знаходзіўся ў спасылцы ў Сан-Луісе.
У 1816 Пуэйрэдон быў абраны на пасаду вярхоўнага кіраўніка Аб'яднаных правінцый Рыа-дэ-ла-Платы. Ён рашуча падтрымліваў ваенную кампанію Хасэ дэ Сан- Марціна ў Чылі. Пуэйрэдон заснаваў першы банк Аргенціны і нацыянальны манетны двор. Паўстанне 1819 вымусіла яго сысці ў адстаўку і адправіцца ў выгнанне ў Монтавідэа. З гэтага часу ён гуляў вельмі нязначную ролю ў палітыцы. У 1829 годзе ён выконваў функцыю пасярэдніка паміж Хуанам Мануэлем дэ Росасам і Хуанам Лавалі. Памёр Пуэйрэдон на сваім ранча ў прыгарадзе Буэнас-Айрэса.
Тайтаа
Тайтаа (Península de Taitao) — паўвостраў на заходнім узбярэжжы Паўднёвай Амерыкі, у складзе Чылі.
Даўжыня складае 124 км, шырыня — 115 км. Максімальная вышыня — 1372 м. Паўвостраў прыціскаецца да Патагонскіх Анд вузкім нізінным перашыйкам. З поўдня абмываецца залівам Пеньяс. Фіёрд даўжынёй 16 км, у які спускаецца ледавік Сан-Рафаэль, аддзяляе Тайтаа ад мацерыка.
Паверхня гарыстая, пакрытая вечназялёнымі лясамі. У 1945 годзе на паўвостраве быў адкрыты нацыянальны парк, на тэрыторыі якога знаходзяцца шматлікія азёры, найбуйнейшым з якіх з'яўляецца возера Пресідэнтэ-Рыяс, і звілістыя каньёны.
Дактрына Ніксана
Дактрына Ніксана (Nixon Doctrine) была вылучана прэзідэнтам Ніксанам 25 ліпеня 1969 на прэс-канферэнцыі на востраве Пракапака. Згодна з гэтай дактрынай, ЗША абавязваліся і ў далейшым удзельнічаць у забеспячэнні абароны сваіх саюзнікаў і заяўлялі аб сваім праве вызначаць маштабы, формы і сферы свайго ўмяшання ў рэгіянальныя падзеі, кіруючыся сваімі нацыянальнымі інтарэсамі. Адным з паказчыкаў павароту ў знешняй палітыцы павінна было стаць паступовае вывядзенне амерыканскіх войскаў з В’етнама. ЗША павінны былі пачаць перакладаць мерапрыемствы па абароне сваіх саюзнікаў на іх саміх, дапамагаць весці вайну, але не ваяваць самастойна. У пасланні прэзідэнта Ніксана Кангрэсу 18 лютага 1970 гэтая дактрына, звязаная з пагрозай пашырэння савецкага ўплыву ў краінах Азіі, атрымала далейшае развіццё як кіруючы прынцып палітыкі ЗША і ў іншых рэгіёнах.
Мядзведзь (рака)
Мядзве́дзь — рака ў Беларусі, у Калінкавіцкім раёне Гомельскай вобласці, левы прыток ракі Трэмля.
Даўжыня ракі 8 км. Плошча вадазбору 69 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 1 ‰. Пачынаецца за 4 км на паўночны захад ад гарадскога пасёлка Азарычы, вусце за 1,6 км на паўднёвы захад ад вёскі Трамец. Рэчышча каналізаванае.
NGC 2729
NGC 2729 (іншыя абазначэнні — UGC 4737, MCG 1-23-18, ZWG 33.46, ARAK 191, NPM1G +03.0196, PGC 25352) — лінзападобная галактыка (S0) ў сузор’і Гідра.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
IC 5340
IC 5340 — галактыка тыпу NF (у працэсе падцверджання) ў сузор'і Вадаліў.
Гэты аб'ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Уладзімір Яўгенавіч Кухараў
Уладзі́мір Яўге́навіч Ку́хараў (нар., в. Ціманава, , Магілёўская вобласць) — беларускі дзяржаўны дзеяч, старшыня Мінскага гарадскога выканаўчага камітэта з 3 верасня 2020 года.
Намеснік прэм’ер-міністра Рэспублікі Беларусь (18 жніўня 2018 года — 3 верасня 2020 года), Намеснік старшыні Камітэта дзяржаўнага кантролю (2016—2018), Першы намеснік старшыні Мінскага гарвыканкама (2012—2016), кіраўнік адміністрацыі Цэнтральнага раёна Мінска (2009—2012).
Біяграфія
Нарадзіўся ў 1972 годзе ў вёсцы Ціманава Клімавіцкага раёна Магілёўскай вобласці. У 1993 годзе скончыў Магілёўскі дзяржаўны педагагічны ўніверсітэт імя А. А. Куляшова. Пяць гадоў (1993—1999) працаваў дырэктарам Барысавіцкай няпоўнай сярэдняй школы Клімавіцкага раёна, пазней гэтак жа быў дырэктарам сярэдняй школы № 3 Клімавічаў. У 1999 годзе паступіў у Беларускі недзяржаўны інстытут правазнаўства, а пачынаючы з гэтага ж года і сканчваючы 2009 годам займаў розныя пасады ў структурах Камітэта дзяржаўнага кантролю. У 2012 годзе скончыў Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Беларусі. З 2009 года займаў пасаду кіраўніка адміністрацыі Цэнтральнага раёна Мінска. Пазней, у 2012 годзе, быў павышаны на пасаду Першага намесніка старшыні Мінскага гарвыканкама. З 2016 па 2018 гады займаў пасаду намесніка старшыні Камітэта дзяржаўнага кантролю.