cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Фембой
Крытыка
Іншыя крытыкі ўказваюць на тое, што Femboy можна ўспрымаць як прывілеяваную групу, бо іх знешні выгляд і паводзіны могуць быць прыняты толькі ў некаторых сацыяльных асяродках, дзе яны не падвяргаюцца дыскрымінацыі. Акрамя таго, некаторыя крытыкі лічаць, што Femboy выкарыстоўваюць стэрэатыпы пра жаноцкасці і мужнасці, што можа прывесці да падтрымкі гендэрнай няроўнасці.
Распаўсюджванне
Фембой-культура пачала фарміравацца ў Злучаных Штатах у 1990-я гады. Пазней яна распаўсюдзілася ў Японіі і Паўднёвай Карэі, дзе стала асабліва папулярнай у музычнай і забаўляльнай індустрыі.
Ідэі
Femboy — субкультура, якая паходзіць са Злучаных Штатаў Амерыкі ў 1990-х гадах. Фембоі лічацца мужчынамі, якія адкрыта эксперыментуюць з элементамі жаночага стылю і гендэрных роляў. Пазней гэта субкультура стала асабліва папулярнай у Японіі і Паўднёвай Карэі, дзе знайшла водгук у музычнай і забаўляльнай індустрыі.
Паводле некаторых крыніц, фембоі выкарыстоўваюць элементы жаночага адзення, макіяжу і манер, каб выказаць свае ідэі пра гендэр і стварыць унікальны вобраз. Аднак некаторыя крытыкі сцвярджаюць, што фембоі могуць падтрымліваць стэрэатыпы пра жаноцкасць і мужнасць, што можа прывесці да падтрымкі гендэрнай няроўнасці.
Гібралтарскі фунт
Гібралтарскі фунт (анг. Gibraltar pound) — намінальная грашовая адзінка Гібралтара. 1 фунт = 100 пенсаў. Сімвал: £ (супадае з фунтам стэрлінгаў Вялікабрытаніі).
Першапачаткова ў Гібралтары выкарыстоўвалася брытанская валюта, але з 1927 года Гібралтар выпускае ўласныя банкноты, а з 1988 года — і манеты.
З прычыны, што Гібралтар з'яўляецца часткай Вялікабрытаніі, то курс яго валюты роўны курсу фунта стэрлінгаў.
Уладзімір Мікалаевіч Вольнаў
Уладзімір Мікалаевіч Вольнаў (часам Вальноў; нар., в. Гародна, Бешанковіцкі раён, Віцебская вобласць) — беларускі графік і жывапісец.
Самсоніўка (Карукіўскі раён)
Самсоніўка (Самсо́нівка) — вёска ў Карукіўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Карукіўскай гарадской абшчыны.
Уладзімір Мікалаевіч Вольнаў
Творчасць
Сярод ранніх твораў пераважаюць графічныя кампазіцыі, выкананыя ў традыцыйных жанрах: серыі літаграфій «Зямля» (1977—1979) і пастэлей «Горад майго дзяцінства» (1982). Трагічны лёс вёскі, узаемаадносіны чалавека і навакольнага асяроддзя, пытанні экалогіі ў творах «Чырвоны спрут» (1974), «Рытмы хіміі» (1976), «Вячэра на траве» (1979), «Трывожны сон птушкі» (1981), серыя «Мёртвая вёска» (1991—1992). Успаміны аб вайне — у аснове кампазіцый «Памяці партызана» (1975), «Вяртанне. Прысвячаецца бацьку» (1985), старажытнаму Віцебску прысвечаны серыя «Мой горад» (1981), трыпціх «Сцёртыя рысы твару» (1985), «Стары горад» (1991). У творах 1990-х гадоў дамінуючае месца занялі ідэі хрысціянскай маралі, праблемы духоўнасці, клопат аб захаванні спадчыны, увасобленыя ў складаныя метафарычныя вобразы («Памяць», «Шлях да храма», «Прысвячэнне», «Паклон зямлі», «Пераможаны»).
Сярод іншых работ:  «Вяртанне анёла» (1994), «Супрэматычны дворык» (1999), «Вочы Хрыста, які пакутуе» (2000), «Засмучаная зямля» (2004), «Певень. Заклік» (2005), «Пластыка маёй зямлі» (2007); калажы «Хацелася б усіх назваць» (1996), «Малітвы нашых бацькоў» (1999); серыя літаграфій «Мой горад» (1981), серыя пастэляў «Горад майго дзяцінства» (1982); інсталяцыі «Сям’я. Распяты» (1996), «Памяць. Халакост» (2005), «Прысвячэнне маці» (2006) і інш.
Першая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 1992/1993
Першая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 1992/1993 (2-і чэмпіянат Рэспублікі Беларусь па футболе ў Першай лізе) — чэмпіянат па футболе сярод беларускіх каманд другой паловы 1992 — першай паловы 1993 года.
Упершыню чэмпіянат праходзіў па сістэме «восень-вясна». Як і ў папярэднім чэмпіянаце, чэмпіёнам стала мінскае «Дынама».
Клубы, якія страцілі месца ў Першай лізе па выніках сезона 1992
Няма клубаў, якія апусціліся ў ніжэйшы дывізіён
Прадстаўніцтва па рэгіёнах
У турніры прымалі ўдзел клубы з усіх абласцей краіны.
Nissan
Nissan Motor Co., Ltd. (日産自動車株式会社) — японская кампанія, другі па велічыні аўтавытворца ў Японіі пасля Toyota.
Гісторыя
Датай заснавання карпарацыі лічыцца 26 снежня 1933, калі ў выніку зліцця кампаній «Тобата імона» і «Ніхон саньё» была створаная новая кампанія, якая з 1 чэрвеня 1934 г. носіць назву «Нісан мотар» (па першых літарах назвы кампаніі «Ніхон саньё», «Японская прамысловасць»). У маі 1935 кампанія прыняла рашэнне аб развіцці гандлёвай маркі «Нісан». Маленькія машыны па-ранейшаму зваліся Datsun (з 1934 года пад гэтай маркай выпускаўся англійскі Austin 7), а вялікія — Nissan. Першая машына пад назвай Nissan была створана ў 1937 годзе — гэта была Nissan Model 70, які выпускаўся па ліцэнзіі амерыканскай кампаніі Graham-Paige.
Практычна да 1980-х гадах асновай мадэльнага шэрагу кампаніі былі розныя мадыфікацыі аўтамабіляў «Датсан», якія выпускаліся яшчэ да стварэння кампаніі (у 1983 годзе, гэтая марка перастала існаваць).
У 1958 годзе пачаліся пастаўкі аўтамабіляў у ЗША, а ў 1964годзе «Нісан» стала першай японскай кампаніяй, якая ўвайшла ў дзясятку найбуйных аўта-імпарцёраў у ЗША. У 1962 годзе пачаліся пастаўкі аўтамабіляў у Еўропу.
Першая замежная зборачная вытворчасць «Нісан» была адчынена ў 1959 на Тайвані, цяпер замежная вытворчасць «Нісан» разгорнута ў 20 краінах.
У сярэдзіне 90-хх гадоў XX стагоддзя кампанія стала перажываць істотныя фінансавыя цяжкасці, з прычыны чаго яе кантрольны пакет у 1999 быў прададзены французскай Renault. Французскай кампаніі прыналежыць 44,4 % акцый «Нісана», а «Нісан» мае 15 % акцый Renault.
Якагама
Адкрыты ў 1935 годзе з выпускам Datsun 14, комплекс ажыццяўляў вытворчасць як цэлых аўтамабіляў, так і кампанентаў. Пасля вайны было прынята рашэнне перанесці аўтамабільныя лініі на новы завод, а Якагаму спецыялізаваць на вытворчасці рухавікоў, падвесак і металічных дэталяў.
Вырабляе кампаненты, якімі абсталёўваюць каля 470 000 аўтамабіляў у год.
Апама
Завод пабудаваны ў 1961 годзе. Комплекс уключае таксама навукова-даследчы інстытут і выпрабавальны палігон. Першай выпусканай мадэллю стаў Nissan Bluebird серыі 410/411.
У 1978 годзе завод вырабіў 5-мільённы, у 1992-м 10-мільённы, у 2007-м 15-мільённы аўтамабіль.
Татыгі
Комплекс Татыгі быў адчынены ў 1968 годзе. Першым заводам, які быў завершаны і запушчаны, быў завод па вытворчасці дэталяў з жалеза і алюмінію, а праз год пачалася зборка восяў. Яшчэ праз 2 гады на заводзе былі адкрыты лініі для выпуску гатовых аўтамабіляў.
Спецыялізуецца на выпуску прэміяльных і спартыўных мадэляў.
Nissan Motor Ibérica
У 1983 годзе Nissan пачаў вытворчасць на заводзе ў (Барселона, Іспанія). Першай мадэллю, з якой стартаваў выпуск, стаў Nissan Patrol. У 80-я гады ў склад Nissan Motor Ibérica (NMISA) увайшоў штампавальны завод у. У 2016 годзе часткай NMISA стаў завод рам і падвесак у.
У 2021 годзе Nissan вырашыў зачыніць завод, 16 снежня была выраблена апошняя машына. За ўвесь час было выраблена 3 345 000 аўтамабіляў звыш 15 розных мадэляў.
Nissan Motor Manufacturing UK
Завод у Вялікабрытаніі быў пабудаваны ў горадзе Сандэрленд. Кантракт на выдзяленне пляцоўкі для будаўніцтва быў падпісаны ў 1984 годзе. Выбар месца быў абумоўлены вялікай колькасцю патэнцыйных супрацоўнікаў, якія страцілі працу на вугальных шахтах, размешчаных у гэтым раёне. Афіцыйнае адкрыццё адбылося 8 верасня 1986 года пры ўдзеле тагачаснай прэм'ер-міністра Маргарэт Тэтчэр і прэзідэнта Нісана Ютакі Куме.
У 1998 годзе была пабудавана ветраная электрастанцыя. Парк вырабляў да 5% неабходнай энергіі. У 2007 годзе выпрацоўка павялічылася да 6%, калі станцыя была пашыраны двума новымі генератарамі, што дало магчымасць скараціць выкіды CO2 на 4000 тон у год. Станам на май 2022 года ёсць 10 ветракоў, на 6,6 МВт магутнасці, да іх дадаўся сонечны парк з фотаэлектрычнымі панэлямі магутнасцю 4,75 МВт, давёўшы долю ўласнай вытворчасці энергіі да 20%.
Першым аўтамабілем, вырабленым на заводзе, стаў Nissan Bluebird. У дзевяностыя пачалася вытворчасць Primera і Micra. З 2015 па 2019 год, акрамя аўтамабіляў Нісан, таксама выпускаліся дзве мадэлі маркі Infiniti — Q30 і QX30. Цяпер фабрыка вырабляе мадэлі Qashqai, Juke, Leaf.
Навасадскі сельсавет
Наваса́дскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Дзяржынскага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр — вёска Юцкі.
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Койданаўскага раёна Мінскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Койданаўскім раёне БССР. З 23 сакавіка 1932 года Навасадскі нацыянальны польскі сельсавет у складзе Койданаўскага нацыянальнага польскага раёна. З 29 чэрвеня 1932 года ў складзе Дзяржынскага раёна. 14 мая 1936 года рэарганізаваны ў беларускі сельсавет. З 31 ліпеня 1937 года ў складзе Заслаўскага раёна. Пасля ўвядзення абласнога падзелу 20 лютага 1938 года ў Заслаўскім раёне Мінскай вобласці. З 4 лютага 1939 года ў складзе Дзяржынскага раёна. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад новаўтворанага Вертнікаўскага сельсавета.
Грушанка круглалістая
Грушанка круглалістая (Pýrola rotundifólia) — від шматгадовых кветкавых раслін роду  сямейства.
Назва
Грушанка круглалістая, бятоніка лесавая, грушанка, ландышкі , бацвінка, ландыш белы, палявы перац , ябланька лесавая, румянка.
Арэал
Расце пераважна ў хваёвых лясах, іншы раз сярод хмызняку. Вырошчваецца як дэкаратыўная расліна.
Батанічнае апісанне
Расліна з доўгім галінастым карэнішчам, ад вузлоў якога адыходзяць прыдаткавыя карані. Лісце круглаватае або авальнае, цёмна-эплёнае, на доўгіх чаранках, у прыкаранёвай разеткі, не ападае 2—3 гады. Кветанос тупарабрысты, вышынёй 15—35 см, з 1—2 похвеннымі лускападобнымі лісцікамі. Цвіце ў маі — ліпені. Кветкі злёгку няправільныя, адхіленыя, шырокараскрытыя, дыяметрам да 2 см, белыя, з аранжавымі тычынкамі, духмяныя (нагадваюць пах ландыша), па 8—15 у доўгай гронцы. Плод — шарападобная пляскатая каробачка. У наземнай частцы расліны шмат дубільнікаў. Мачагонны і процізапаленчы сродак. З лекавай мэтай выкарыстоўваюць лісце (збіраюць у чэрвені-ліпені).
Таксанамія
Від Грушанка круглалістая ўваходзіць у род трыбы  падсямейства  сямейства  парадку.
Збігнеў Вайдык
Збігнеў Вайдык (, г. Свіслач — ) — сатырык, пісьменнік і паэт
Біяграфічныя звесткі
Скончыў сярэднюю школу ў Львове, дзе вучыўся разам з рэжысёрам Адамам Ганушкевічам. Падчас акупацыі быў салдатам 5-й дывізіі Арміі Краёвай, ваяваў ва Усходняй Галіцыі і Валыні. У 1945 годзе быў арыштаваны органамі НКУС, вярнуўся ў Польшчу пасля дзесяці гадоў знаходжання ў ГУЛАГу. З 1973 годзе пражываў у Беластоку.
Быў жанаты. Жонка Гелена і чацвёра дзяцей.
Памёр 21 студзеня 2003 года.
Творчасць
Непераўзыдзены аўтар мноства эпіграм, афарызмаў, вядомых усёй Польшчы, вершаў і апавяданняў, якія былі апублікаваныя ў рэгіянальных і нацыянальных газетах і зборніках, у тым ліку «Спакуса каруселлю», «Анталогія сучаснай польскай афарыстыкі», «Афарістыкон — настольная энцыклапедыя думкі і афарызмаў» і інш. Супрацоўнічаў з Рэгіянальным цэнтрам анімацыі, сябра клуба Народных паэтаў.
Апублікаваў кнігі: «Непаслухмяныя думкі», «Заганныя думкі», «Песні зялёнай катаргі», «Virtus Erotica», «Eros Sarmaticus».
Апавядальнік ў дакументальным фільме «Злачынства на Калыме. Цяпло ўрану», 1993 г.
Балотца
Бало́тца (, Болотце) — вёска ў Беларусі, у Навагрудскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Шчорсаўскага сельсавета.
Барбарына
Барбары́на (, Барбарино) — былы хутар у Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіў у склад Язненскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1939 гадах фальварак, пазней вёска ў складзе гміны Язна Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Ліквідаваны ў 2016 годзе.
Сішань
Сішань — горы на паўночным захадзе Пекіна, на якіх размешчана мноства будыйскіх пабудоў і храмаў, такіх як: Фахай на самым поўдні, Цышань на заходнім схіле, Вафа на паўночным усходзе (побач з батанічным садам), Чжаамяа ля ўсходняга падножжа гары і аднайменнага Парку Сяншань, а крыху паўночней яго храм Біюнь.
Лінд
Лінд — шматзначны тэрмін.
Дубаснік
Дуба́снік (, Дубасник) — вёска ў Чавускім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Радамльскага сельсавета.
Да 16 мая 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Благавіцкага сельсавета, да 13 чэрвеня 2002 года знаходзілася ў адміністрацыйным падпарадкаванні Чавускага гарсавета, да 23 снежня 2009 года ўваходзіла ў склад Пуцькаўскага сельсавета , да 20 лістапада 2013 года — у склад Асінаўскага сельсавета.
Пекін-Цэнтральны
Гісторыя
Станцыя закладзена ў 1901 годзе, а адкрыта праз два гады — у 1903 годзе. Сучасны будынак быў узведзены ў 1950-х гадах і з архітэктурнага пункту гледжання з’яўляецца сумессю традыцыйнага стылю і стылю 1950-х гадоў.
Апісанне
Вакзал размешчаны ў цэнтры горада побач з праспектам Цзяньгомэнь, у межах другой кальцавой аўтадарогі. Цягнікі праходзяць праз былую гарадскую браму ў Дунбяньмэнь.
Праз вакзал праходзіць 2 (кальцавая) лінія Пекінскага метрапалітэна (да 1970-х гадоў — канцавая станцыя), а таксама шматлікія аўтобусныя і тралейбусныя лініі. На гэты момант завершана пабудова заходняй дарогі да вакзала, вядуцца работы па будаўніцтве ўсходняй дарогі.
Біран Ндой
Клубная кар’ера
Выхаванец футбольнага цэнтра падрыхтоўкі Elit foot, на працягу чатырох гадоў выступаў на радзіме за клуб «Ньяры Тэлі», з якім стаў срэбраным прызёрам нацыянальнага чэмпіянату і ўладальнікам кубка краіны.
У студзені 2017 года стала вядома, што Біран Ндой разам з братам Ісам прыбудзе на прагляд у беларускі клуб «Славія» з Мазыра. Прыехаў у Мазыр у лютым і пасля паспяховага прагляду ў сакавіку падпісаў кантракт. У складзе «Славіі» стаў асноўным цэнтральным абаронцам. Па выніках сезона 2017 «Славія» страціла месца ў Вышэйшай лізе, пасля чаго Біран пакінуў мазырскі клуб.
У 2018 годзе вярнуўся ў Сенегал, гуляў за «Пор Аўтаном», а ў 2020 годзе зноў далучыўся да «Ньяры Тэлі».
Гурнаўшчына (Клецкі раён)
Гу́рнаўшчына (, Гурновщина) — вёска ў Клецкім раёне Мінскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Красназвёздаўскага сельсавета.
Геаграфія
Знаходзіцца за 10 км у напрамку на ўсход ад горада Клецк, за 140 км ад Мінска , каля ракі Конік.
Дацкая крона
Дацкая крона (дацк. dansk krone) — нацыянальная валюта Даніі, якая мае таксама хаджэнне ў Грэнландыі і на Фарэрскіх выспах. Код ISO 4217 — DKK.
Упершыню была ўведзена ў абарачэнне ў 1873 годзе. У дадзены момант у грашовым звароце знаходзяцца банкноты наміналам 50, 100, 200, 500 і 1000 дацкіх крон і манеты наміналам 50 эры, 1, 2, 5, 10 і 20 крон.
Сухвальня
Сухва́льня (, Сухвальня) — вёска ў Лідскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Дубровенскага сельсавета.
Сахуціўка
Сахуціўка (Саху́тівка) — вёска ў Карукіўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Карукіўскай гарадской абшчыны.
Свіслач (прыток Нёмана)
Сві́слач — рака ў Гродзенскай вобласці Беларусі, левы прыток Нёмана. Даўжыня 121 км. Вадазбор 1800 км², у Польшчы і Беларусі (у межах Беларусі 1432 км²). Сярэднегадавы расход вады ў вусці 9 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,6 ‰.
Назва
Назва Свіслачы меркавана балцкага паходжання, пра гэта кажа другая аснова ў гэтай двухасноўнай назве — Ak-.
У двухасноўных гідронімах тыпу Свіслач ці Нарач ak- займае тую ж другую пазіцыю, якую ў іншых выпадках займаюць балцкае up- / ap- (літ. upė, пруск. api «рака») або яцвяжскае -da (ад яцвяжскага *udā «вада, рака»), як у гідронімах Няропля або Грыўда.
Першая аснова Свісл- у назве Свіслачы дагэтуль вычарпальна не вытлумачаная. Прысутнасцю элемента -s-l- яна збліжаецца з балцкімі назвамі рэк Іслач і Ясельда, у якіх другая аснова ўзаемаперакладальная і аднолькава значыць «рака, вада», а першая аснова — фанетычная варыяцыя аднаго і таго ж кораня (*ei-s- : *i̯ā-s-).
Асноўныя прытокі
Справа: Рудаўка, Куклянка, Цішоўка, Бераставічанка, Верацёйка, Пікелка.
Злева: Устачанка, Нятупа, Крынкі, Уснарка, Одла, Індурка, Лашанка.
Агульнае
Пачынаецца каля вёскі Занкі 1 Свіслацкага раёна, у верхнім і сярэднім цячэнні цячэ па ўсходніх схілах Гродзенскага і заходніх схілах Ваўкавыскага ўзвышшаў, упадае ў вадасховішча Гродзенскай ГЭС на поўнач ад аграгарадка Свіслач. Замярзае ў канцы снежня, крыгалом у сярэдзіне сакавіка.
Даліна ў верхнім і ніжнім цячэнні трапецападобная, яе шырыня 0,8—2 км, у сярэднім не выражана. Схілы спадзістыя і ўмерана стромкія, парэзаныя далінамі прытокаў і ярамі. Пойма двухбаковая, яе шырыня 300—500 м, роўная, у сярэднім цячэнні не выражана, пераважна забалочаная.
Рэчышча на працягу 30,6 км каналізаванае: ад вытоку да вёскі Дварчаны (8,5 км) і ад граніцы з Польшчай да вёскі Ярмолічы (22,1 км). На астатнім працягу звілістае, яго шырыня ў верхнім цячэнні 3—6 м, ніжэй 10—35 м, месцамі да 60 м.
Роберт Бедрань
Роберт Бедрань (Robert Biedroń, нарадзіўся 13 красавіка 1976 года, Рыманаў, Падкарпацкае ваяводства, Польшча) — польскі палітычны дзеяч. Быў чальцом сацыял-дэмакратычнай партыі Рэспублікі Польшча і Саюза дэмакратычных левых сіл. Уваходзіць у Савет дырэктараў польскай Кампаніі супраць гамафобіі. Дэпутат Сойма, затым — прэзідэнт горада Слупска, еўрадэпутат.
Адукацыя
Выпускнік Ягелонскага ўніверсітэта (1999), спецыяльнасць «Грамадзянскае права»; школа правоў чалавека Хельсінкскага Камітэта па правах чалавека (2006), Варшаўскай школы палітычных лідараў (2010). Бакалаўр па эканоміцы ў Казімеж Пуласкім тэхнічным універсітэце ў Радаме (2001 і 2010), магістр паліталогіі ўніверсітэта Варміі і Мазур у Ольштыне (2000).
Палітычная дзейнасць
У 2005 годзе Роберт Бедрань — чалец Саюза дэмакратычных левых сіл (СДЛС) кандыдат у Сойм Рэспублікі Польшча, ніжняй палаты польскага парламента. У 2006 годзе перамог на выбарах абласнога Сходу ў Ольштыне. За час сваёй працы ў Сходзе прапанаваў больш 740 паправак у абласны статут, больш 600 з якіх былі прыняты.
У 2006 годзе вінаваціўся ў абразе рэлігійных пачуццяў вернікаў, у 2010 годзе — у нанясенні целавых пашкоджанняў супрацоўніку паліцыі падчас дэманстрацыі 11 лістапада 2010 года. У абодвух працэсах быў апраўданы.
У кастрычніку 2011 года на парламенцкіх выбарах Бедрань быў абраны ў Сойм кандыдатам ад Палікоцкага руху, атрымаў 16919 галасоў ад раёна Гдыні. Ён стаў першым адкрытым геем, дэпутатам польскага парламенту.
У 2014 годзе выйграў выбары прэзідэнта горада Слупск, атрымаўшы 57 % галасоў, стаўшы таксама першым адкрытым геем-кіраўніком польскага горада. У час кіравання Слупскам яго папулярнасць павялічвалася з-за наватарскіх рашэнняў. Бедрань адмовіўся карыстацца службовым аўтамабілем і на працу ездзіў на ровары ці грамадскім транспарце. Акрамя таго, зменшыў зарплаты ўсім гарадскім чыноўнікам і сам на працягу свайго тэрміну паўнамоцтваў меў найменшую зарплату сярод усіх польскіх прэзідэнтаў гарадоў. У Слупску ён заснаваў шмат грамадскіх ініцыятыў і праводзіў рэгулярныя сустрэчы з жыхарамі горада, запрашаючы іх да размовы на канапу, пастаўленую адмыслова для гэтае мэты на галоўнай плошчы.
З’яўляецца заснавальнікам і кіраўніком сацыял-дэмакратычнай партыі «Вясна», якая ў выбарах у Еўрапарламент 2019 атрымала 6,06 % галасоў, і ён стаў еўрадэпутатам. З 26 верасня 2019 старшыня дэлегацыі Еўрапарламента па Беларусі.
23 верасня 2020 года ўзяў шэфства над, беларускім адвакатам і палітычным зняволеным.
Асабістае жыццё
Роберт Бедрань пражывае са сваім на тры гады маладзейшым жыццёвым партнёрам Кшыштафам, які з’яўляецца доктарам юрыдычных навук.
Чытанне кнігі Быццё на Апалоне-8
У Вігілію Божага Нараджэння 24 снежня 1968 года члены экіпажа касмічнага карабля «Апалон-8» па чарзе прачыталі вершы з Кнігі Быццё пры знаходжанні карабля на арбіце Месяца. Телевізійная трансляцыя гэтага чытання сабрала найбольшую тэлеаўдыторыю для таго часу. Уільям Андэрс, Джэймс Ловел і Фрэнк Борман прачыталі першыя 10 вершаў 1-га раздзела, прысвечанага стварэнню света. Тэкст быў прачытаны паводле выдання Гедэонавых братоў у перакладзе, які вядомы пад назвай Біблія караля Якава.
Змест паслання з Апалона-8
Пасланне пачаў Уільям Андэрс:
Неўзабаве над Месяцам узыйдзе Сонца. Экіпаж Апалона-8 хацеў бы звярнуцца з пасланнем да ўсіх людзей там, на Зямлі.
Спачатку стварыў Бог неба і зямлю. Зямля была пустая і неабжытая; і цемра над абліччам бяздоння, і Дух Божы ўзносіўся над водамі. І сказаў Бог: «Хай станецца святло!» І сталася святло. І бачыў Бог, што святло было добрае, і раздзяліў Бог святло і цемру.
Затым працягнуў Джэймс Ловел:
І назваў Бог святло днём, а цемру — ноччу. І мінуў вечар, і мінула раніца — дзень першы. Потым сказаў Бог: «Хай станецца цвярдыня сярод водаў і хай аддзеліць воды ад водаў». І зрабіў Бог цвярдыню, і аддзяліў воды, якія былі пад цвярдыняй, ад тых, якія былі над цвярдыняй. І сталася гэтак. І назваў Бог цвярдыню небам. І мінуў вечар, і мінула раніца — дзень другі.
Чытанне завяршыў Фрэнк Борман:
Сказаў зноў Бог: «Хай збяруцца воды, якія пад небам, у адно месца, і хай з’явіцца сухмень». І сталася гэтак. І назваў Бог сухмень зямлёю, а сабранне водаў назваў марамі. І бачыў Бог, што гэта добра.
У завяршэнне, ад усяго экіпажа Апалона-8 мы жадаем усім добрай ночы, удачы, шчаслівага Раства — і няхай блаславіць Бог усіх вас, усіх вас на добрай Зямлі.
Фарэрская крона
Фарэрская крона (фар. króna, мн. ліку. krónur) — валюта Фарэрскіх астравоў, якія дзеляцца на 100 ойра (фар. oyra, мн. ліку. oyrur). Выпускаецца Нацыянальным банкам Даніі. Не з'яўляецца самастойнай валютай і прывязаная да дацкай кроны; у краіне разам з фарэрскімі банкнотамі маюць хаджэнне дацкія банкноты. З-за гэтага не мае ўласнага кода ISO 4217.
Mitsubishi Motors
Mitsubishi Motors Corporation (三菱自動車工業株式会社) — японская аўтамабілебудаўнічая кампанія, уваходзіць у гурт Mitsubishi. Штаб-кватэра — у Токіа.
Гісторыя
Заснаваная ў 1970 як аўтамабілебудаўнічае падпадзяленне гурта Mitsubishi шляхам пераўтварэння аўтамабільнага аддзялення Mitsubishi Heavy Industries. Першы аўтамабіль пад маркай «Міцубісі» (Model-A) быў выпушчаны ў 1917. У 1918 быў створаны першы грузавік (эксперыментальны T1).
У 1931 годзе Mitsubishi стварыла першы ў Японіі аўтамабільны дызельны рухавік. У 1932 годзе кампанія выпусціла першы ў сваёй гісторыі аўтобус.
Уласнікі і кіраўніцтва
Асноўныя ўладальнікі кампаніі: Mitsubishi Heavy Industries, Ltd. (15,17 %), Mitsubishi Corporation (13,99 %), The Bank of Tokyo-Mitsubishi UFJ, Ltd. (5,43 %) і інш.
Старшыня рады дырэктараў кампаніі — Такасі Нісіака (Takashi Nishioka). Прэзідэнт — Асаму Масука (Osamu Masuko).
Дзейнасць
Сукупная колькасць персанала — 34,9 тыс. чалавек.
У 2006 кампанія прадала 1,31 млн машын (у 2005 — 1,3 млн).
Выручка кампаніі за 2005 фінансавы год, які скончыўся ў сакавіку 2006, склала $18,25 млрд, чыстая страта — $793 млн.
У Беларусі
Станам на канец 2019 года ў Беларусі зарэгістравана аўтамабіляў Mitsubishi.
Allium candolleanum
Allium candolleanum — від травяністых раслін сямейства, эндэмік Грузіі.
Распаўсюджанне
Эндэмік Грузіі (Абхазія).
Насяляе субальпійскія і альпійскія лугі.
Спычуватэ
Спычуватэ (Спичува́те) — вёска ў Карукіўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Карукіўскай гарадской абшчыны.
Падбалацянка
Апісанне
Пладовае цела грыба — шапка на ножцы. Шапка дыяметрам 4—10 см, у маладых грыбоў паўшарападобная, потым пляскатая, па краі іншы раз з трэшчынкамі, сухая, жаўтавата-бураватая, з ружовым адценнем, укрытая тонкім мучністым налётам. Мякаць шчыльная, белая, пасля жаўцее, амаль без паху. Пласцінкі прырослыя, брудна-жаўтаватыя, бураватыя, з зубчастым краем. Ножка даўжынёй 4—8 см і 1—1,5 см у дыяметры, цыліндрычная або каля асновы расшыраная, суцэльная, жаўтаватая, з буйным белавата-жоўтым кольцам. Споры эліпсападобныя, жоўтыя, барадаўчатыя.
Распаўсюджанне
Пашыраны ў Паўночным паўшар’і, у тым ліку па ўсёй тэрыторыі Беларусі (народныя назвы курачка, панчошка). Расце на вільготных мясцінах у хваёвых і мяшаных лясах у ліпені — верасні.
Выкарыстанне
Малавядомы ядомы грыб.
Негарэльскі сельсавет
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Койданаўскага раёна Мінскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Рудня. 29 кастрычніка 1924 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Негарэлае. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Койданаўскім раёне БССР. З 23 сакавіка 1932 года Негарэльскі нацыянальны польскі сельсавет у складзе Койданаўскага нацыянальнага польскага раёна. З 29 чэрвеня 1932 года ў складзе Дзяржынскага раёна. 14 мая 1936 года рэарганізаваны ў беларускі сельсавет. З 31 ліпеня 1937 года ў складзе Мінскага раёна. Пасля ўвядзення абласнога падзелу 20 лютага 1938 года ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. 27 верасня 1938 года вёска Негарэлае набыла статус гарадскога пасёлка. З 4 лютага 1939 года ў складзе адноўленага Дзяржынскага раёна, адначасова ў склад сельсавета з Стальбоўшчынскага сельсавета Уздзенскага раёна перададзены вёска Прусінава, пасёлкі Ніва і Пухаўшчына, з Сямёнавіцкага сельсавета Уздзенскага раёна — пасёлкі Гарадзілава, Загацце, Зуброўшчына, Зубрэвічы і Цагельнае. У 1939 годзе скасаваны. 21 кастрычніка 1940 года ў склад Стальбоўшчынскага сельсавета Уздзенскага раёна вернута вёска Прусінава, у склад новаўтворанага Дзяржынскага сельсавета перададзена вёска Клыпаўшчына.
30 снежня 1998 года Негарэльскі сельсавет утвораны зноў у складзе Дзяржынскага раёна Мінскай вобласці Беларусі з цэнтрам у пасёлку Энергетыкаў. 30 кастрычніка 2009 года ў склад сельсавета перададзены ўсе населеныя пункты скасаванага Негарэльскага пассавета (16 населеных пунктаў: вёскі Адасеўшчына, Гарбузы, Калоднікі, Камароўшчына, Каменка, Клачкі, Масцішча, Мелькавічы, Мікулічы, Пажэжына, Паўлаўшчына, Рудня, Старына, Чурылы і пасёлкі Клачкі, Негарэлае).
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (13 населеных пунктаў) — 3006 чалавек, з іх 89,7 % — беларусы, 6,4 % — рускія, 1,7 % — украінцы, 1,3 % — палякі.
Андрэй Эрыхавіч Духоўнікаў
Андрэй Эрыхавіч Духоўнікаў (нар., г. Ленгер, Чымкенцкая вобласць, Казахстан) — беларускі мастак.
Біяграфія
Працуе ў розных жанрах графікі і жывапісу.
Сярод работ: «Паласатае сонца» (1993), «Куцця» (2000), «Сто малюнкаў пра цябе» (2001), «Музыка старога горада» (2005), «Добрай раніцы, горад» (2005), «Стары штукар» (2008), «Твае кветкі» (2008), «Дом архітэктара Кібардзіна» (2009), «Дом на вуліцы Суворава» (2009), «Прынцэса ідзе на прагулку» (2009), «Панарама Віцебска» (2009), «Цырк» (2010) і інш. Аўтар жывапісных серый «Прагулкі па Віцебску» (1995—2003, больш за 300 работ), «Нашэсце камедыянтаў» (1995—2005, каля 100 работ), «Маленькія казачкі» (2001—2004).
Творы мастака знаходзяцца ў дзяржаўных і прыватных калекцыях Беларусі і замежжа.
Ташычо-дзонг
Ташычо-дзонг — будыйскі манастыр і крэпасць у паўночнай частцы Тхімпху, на заходнім беразе ракі Вонг Чу. Тут размяшчаўся прастол дхарма Рая і летняя сталіца краіны.
Крэпасць была пабудавана ў XIII стагоддзі як манастыр, адрэстаўраваная ў 1960-х гадах, з 1952 тут размяшчаецца ўрад краіны. У летні час тут жа знаходзіцца рэлігійны лідар краіны Джэ Кенпо. Кароль (Джыгме Сінг’е Вангчук) таксама мае тут працоўны кабінет.
У цэнтральнай вежы была раней размешчана Бутанская нацыянальная бібліятэка.
Аляксандр Міхайлавіч Рай
Аляксандр Міхайлавіч Рай (, г. Луганск —, г. Луганск, Украіна) — Герой Савецкага Саюза.
Харугва Львоўскага гарадскога савета
Хару́гва Львоўскага гарадскога савета — харугва, афіцыйны сімвал Львоўскага гарадскога савета. Выкарыстоўваецца таксама як сцяг Львова. Зацверджаны рашэннем сесіі Львоўскага гарадскога савета ад 5 ліпеня 1990 г. Распрацаваны на падставе нормаў сучаснага муніцыпальнай вексілалогіі і па матывах герба камісіяй у складзе: А. Грачыла, В. Турэцкі, І. Турэцкі і І. Сварнік.
Аляксандр Міхайлавіч Рай
Біяграфія
Закончыў 7 класаў і школу ФЗН. Працаваў токарам на паравозна-будаўнічым заводзе. У арміі з 16 лютага 1943 года, на фронце з 12 мая 1943 года. Радавы, наводчык станкавага кулямёта 190-га стралковага палка (5-я стралковая Арлоўская Чырванасцяжная дывізія 3-й арміі 2-га Беларускага фронту). 29 кастрычнка 1943 года ў баі за ўзяцце сопкі ў раёне вёскі Майчажрак павёў за сабою байцоў і першым уварваўся ў варожыя траншэі. У гэтым баі з асабістай зброі знішчыў 15 нямецкіх салдат пасля чаго быў цяжка паранены. За гэты бой узнагароджаны Ордэнам Славы 3-й ступені.
Харугва Львоўскага гарадскога савета
Апісанне
Афіцыйнае апісанне харугвы Львоўскага гарадскога савета ў Статуце Львова :
Аляксандр Міхайлавіч Рай
Біяграфія
Пасля вайны дэмабілізаваны. Жыў у Варашылаўградзе. У 1959 годзе скончыў машынабудаўнічы тэхнікум. Працаваў у вытворчым аб’яднанні «Варашылаўградтеплавоз» старэйшым тэхнолагам кузаўнога цэха.
Узнагароды
Узнагароджаны ордэнам Леніна, Кастрычніцкай Рэвалюцыі (1971 г.), Айчыннай вайны 1-й ст., медалямі.
Сасніўка (Карукіўскі раён)
Сасніўка (Сосні́вка) — вёска ў Карукіўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Карукіўскай гарадской абшчыны.
Рэйкавая вайна (1990-я)
«Рэ́йкавая вайна́» — масавыя акцыі пратэсту насельніцтва вугальных рэгіёнаў Расіі ў 1990-я гады супраць затрымак па выплатах зарплат, якія здзяйсняліся шляхам перакрыцця чыгуначных шляхоў (адсюль назва). Пратэстоўцы таксама патрабавалі адстаўкі прэзідэнта Барыса Ельцына і ўрада.
Прычыны
Цягам зімы — вясны 1998 года шахцёры патрабавалі ад уладаў і работадаўцаў сплаціць усе запазычанасці па зарплаце, папярэдзіўшы, што перакрыюць дарогі. Ніякай рэакцыі федэральных уладаў не наступавала. У Маскве на Гарбатым мосце шахцёры праводзілі шматмесячны пікет ва ўмовах інфармацыйнай блакады з боку праўрадавых СМІ, тэлеканал ОРТ не згадваў пікет, быццам яго не было.
У дакладзе пра выкананне правоў чалавека Маскоўскай хельсінкскай групы паведамлялася: «Абурэнне беззаконнымі затрымкамі заробкаў, немагчымасць трываць нахабны працяг нявыплатаў давялі масавыя настрі ў вугальных рэгіёнах да такога напалу, калі людзі, імкнучыся да законных, прызнаных грамадствам мэтаў і вартасцяў, гатовыя скарыстаць дзеля іх дасягнення незаконныя, разбуральныя сродкі».
Блакаванне
У маі 1998 года пратэстоўцы на два-тры тыдні перакрылі некалькі ключавых магістраляў. Шахцёры Інты заблакавалі рух у рэгіёне вуглездабычы ў Рэспубліцы Комі. У Кузбасе шахцёры Анжэра-Суджанска і Междурэчанска, а таксама машынабудаўнікі Юргі заблакавалі магістраль, якая злучае Сібір і Далёкі Усход, пазбавіўшы таксама Томскую вобласць выхаду да чыгуначнай сеткі. У Данбасе шахцёры горада Шахты заблакавалі дарогу, якая злучае Цэнтр з Поўднем Расіі і Каўказам.
Пратэстоўцы ў Кузбасе прапускалі толькі мясцовыя электрацыі, цягнікі стратэгічнай значнасці і з гуманітарнай дапамогай для шахцёраў. Цалкам спынілася перавозка пасажыраў і грузаў на Далёкі Усход і наадварот. 20 мая ў Кемераўскай вобласці была абвешчаная надзвычайная сытуацыя. Частка цягнікоў спярша ішла праз Паўднёвасібірскі ход (Абакан — Междурэчанск — Паласухіна — Барнаул).
У маі ў Кузбас прыбыла камісія на чале з намеснікам кіраўніка ўрада Алегам Сысуевым. З федэральнага бюджэту пачалі паступаць сродкі. Урад абяцаў да 1 ліпеня пагасіць запазычанасці працаўнікам і пенсіянерам Кемераўскай вобласці. 23 мая пратэстоўцы вызвалілі дарогу ля Междурэчанска, рух па поўдні вобласці быў адноўлены. 24 мая была знятая блакада галоўнага ходу Транссібірскай магістралі ў Анжэра-Суджанску і Юрзе. Цягам чэрвеня ўрад Расіі не выканаў большасць абяцанняў, таму ў пачатку ліпеня блакаванне дарог узнавілася. 19 ліпеня намеснік старшыні ўрада А. Сысуеў зноў прыбыў у рэгіён з фінансаваннем у 730 млн рублёў. У гэты ж дзень блакада чыгуначных магістраляў у Кузбасе была спыненая.
На думку сацыёлага Леаніда Гордана, перакрыцці дарог «падвялі краіну да мяжы крушэння сацыяльнага парадку». «Рэйкавая вайна» стала адным з фактараў скарачэння нявыплат заробкаў у Расіі цягам наступных гадоў.
Юндзінхэ
Юндзінхэ — рака ў Паўночным Кітаі, адзін з сямі найбуйнейшых прытокаў ракі Хайхэ. Найбуйнейшая рака, якая працякае цераз правінцыю Хэбэй і тэрыторыю горада цэнтральнага падпарадкавання Пекін.
Рака Юндзінхэ ўтвараецца са зліцця рэк Санганьхэ і Янхэ, назву Юндзінхэ яна атрымлівае пасля вадасховішча Гуаньцін у павеце Хуайлай правінцыі Хэбэй. Пасля вадасховішча рака пераадольвае горы Гуаньцін, і ў Мыньтаўгоў выцякае на раўніну. Далей яна працякае праз раёны Фынтай і Дасін, зноў трапляе ў правінцыю Хэбэй, потым цячэ па тэрыторыі горада цэнтральнага падпарадкавання Цяньцзінь, і там упадае ў раку Хайхэ. Ацэнкі даўжыні ракі разыходзяцца ў залежнасці ад таго, што лічыць яе асноўным рэчышчам да вадасховішча Гуаньцін (і ці лічыць увогуле), і вагаюцца ад 650 да 747 км.
Прудовая
Прудо́вая, ручай Гатка — рака ў Навагрудскім раёне Гродзенскай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Нёман.
Даўжыня ракі 10 км. Плошча вадазбору 32 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 2,6 м/км. Пачынаецца за 1 км на захад ад вёскі Навіны, цячэ сярод лесу, упадае ў старыцу Нёмана за 1,2 км на паўднёвы захад ад вёскі Сялец Лідскага раёна. Рэчышча ад вытоку да вёскі Багданка (1,8 км) каналізаванае.
Сядрынэ
Сядрынэ (Ся́дрине) — вёска ў Карукіўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Карукіўскай гарадской абшчыны.
Геліопаль
Геліо́паль (Ἡλιούπολις):
Форынт
Форынт (венг. forint) — грашовая адзінка Венгрыі. Код валюты па ISO 4217: HUF (анг. Hungarian Forint). Уведзены ў зварот з 1 жніўня 1946, пасля гіперінфляцыі 1945-46 гг. (ранейшая адзінка - пенге). Тады суадносіны форынта да пенге было 1:4 × 1029.
Гістарычна 1 форынт = 100 філерам, аднак з 1999 года філер не мае хаджэння.
Гісторыя
Назва паходзіць ад назвы горада Фларэнцыя, дзе з XIII стагоддзя чаканілася залатая манета, званая fiorino d'oro (залаты фларын). У 1857-1892 гадах форынтаў ў Венгрыі называлася аўстра-венгерская валюта, званая па-нямецку аўстрыйскім гульдэнаў або аўстрыйскім флорынам.
Міжнародны дзень музеяў
Міжнародны дзень музеяў (International Museum Day) — прафесійнае свята работнікаў музеяў свету, якое паводле рашэння ХІІ Генеральнай асамблеі Міжнароднага савета музеяў адзначаецца з 1977 года штогод 18 мая і прысвечана пэўнай тэме, якая вызначаецца Кансультацыйным камітэтам савета.
Гісторыя і апісанне свята
Міжнародны дзень музеяў святкуецца ва ўсім свеце з 1977 года, калі XI генеральная канферэнцыя ICOM (International Council of Museums — Міжнародны савет музеяў), якая праходзіла ў Маскве і Ленінградзе, прыняла рашэнне па прапанове савецкай дэлегацыі аб штогадовым прафесійным свяце. Прапанова аб гэтым была ўнесена І. А. Антонавай, дырэктарам Музея выяўленчых мастацтваў імя А. С. Пушкіна. Некалькі гадоў спатрэбілася для таго, каб грамадства ўсвядоміла неабходнасць такога свята. Да афіцыйнай установы Міжнароднага дня музеяў ICOM штогод праводзіла мерапрыемства пад назвай «Музейны крыжовы паход».
У 1992 годзе савет ICOM, які афіцыйна займаецца арганізацыяй Міжнароднага дня музеяў, прапанаваў праводзіць падзею на пэўную тэматыку. З таго часу кожны год у Міжнароднага дня музеяў маецца ўласная тэма, і Міжнародны савет музеяў заўсёды робіць агляд звязаных з гэтай тэмай мерапрыемстваў, робячы іх даступнымі для ўсіх. Так, тэмай 1997—1998 гадоў была «Барацьба супраць незаконнага перамяшчэння культурных каштоўнасцяў», а тэма 2005 года «Музей — мост паміж культурамі».
Гіпермагчымасць злучэння (Hyperconnectivity) — гэта тэрмін, вынайдзены ў 2001 годзе для распрацоўкі шматлікіх сродкаў сувязі, якія мы маем сёння, такіх як кантакт тварам-да-твару, электронная пошта, абмен імгненнымі паведамленнямі, тэлефон або інтэрнэт. Гэтая глабальная сетка сувязяў з кожным днём становіцца ўсё больш складанай, разнастайнай і інтэграванай. Музеі далучаюцца да сучаснага свету гіперсувяззяў. Менавіта таму Міжнародны Савет музеяў (ICOM) абраў тэму «Hyperconnected museums: New approaches, new publics» («Музейнае гіперпадключэнне: новыя падыходы, новыя аўдыторыі») для Міжнароднага дня музеяў 2018 года.
Штогод падзея станавілася ўсё больш і больш папулярнай. У 2007 годзе, гэта значыць роўна праз 30 гадоў, у правядзенні Міжнароднага дня музеяў прымала ўдзел 70 краін. Тэмай таго года была абраная «Усе мы ў адказе за сусветную спадчыну».
А ў 2015 годзе ў мерапрыемстве бралі ўдзел больш за 35 тысяч музеяў з 145 краін свету.
Ужо некалькі гадоў акрамя Міжнароднага дня музеяў праходзіць яшчэ адно свята — Ноч музеяў. Гэта ўжо ініцыятыва французскіх музеёлагаў.
Каранеўшчына (Клецкі раён)
Каране́ўшчына (, Кореневщина) — вёска ў Клецкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Красназвёздаўскага сельсавета.
З 12 кастрычніка 1940 года вёска ў складзе Галавацкага сельсавета, з 24 жніўня 1960 года — у складзе Зубкаўскага сельсавета, з 22 верасня 1980 года — у складзе Гурнаўшчынскага сельсавета, з 8 снежня 1995 года па 28 мая 2013 года — у складзе Зубкаўскага сельсавета.
Пітэа (камуна)
Пітэа 28-ая па памеры тэрыторыі камуна Швецыі. Адміністрацыйны цэнтр камуны — горад Пітэа.
Населеныя пункты
Камуне падпарадкаваныя 14 гарадскіх пасяленняў (tätort) і некалькі сельскіх, найбольшыя з якіх:
Басянкі 2
Басянкі́ 2 (, Босянки 2) — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Язненскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Язна Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Да 15 кастрычніка 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Завуццеўскага сельсавета.
Архаічная ўсмешка
Архаічны метад высякання каменя
Такая ўсмешка ўзнікала дзякуючы спосабу апрацоўкі каменя, які прымяняўся не толькі ў Грэцыі, але і ў Старажытным Егіпце: каменнаму блоку надаецца чатырохгранная форма. На кожнай з плоскасцяў малюецца  будучай статуі, затым адначасова з кожнага з бакоў пачынаецца высяканне прамымі, плоскімі пластамі. Следства — статуя захоўвае замкнёнасць, вуглаватасць і востраграневасць, форма зведзена да плоскасцяў.
Тэнаг
Тэна́г (Τενάγης) — персанаж старажытнагрэчаскай міфалогіі, сын Геліяса і Роды, меў шэсць братоў і адну сястру (паводле Гесіёда — дзве сястры). Чатыры яго браты (Актый, Трыяп, Макарый (Макар) і Кандал) забілі яго з зайздрасці, бо Тэнаг быў больш за іх адораны ў астралогіі.
Калі злачынства было раскрыта, усе, хто браў удзел у забойстве, беглі з Родаса. Макарый — на Лесбас, Кандал — на Кос, Трыяп — у Карыю, а Актый — у Егіпет, дзе заснаваў горад Геліёпаль, які назваў у гонар свайго бацькі.
Іншыя браты (Охім і Керкаф), не прымалі ўдзелу ў забойстве, таму засталіся на Родасе.
Чжу Дэ
Чжу Дэ (, цзы: Юй Цзе 玉阶;, вёска Ліцзявань, Ілун, Рэгіён Чуаньбэй, імперыя Цын — , , КНР) — кітайскі ваенны дзеяч, адзін з лідараў кітайскай рэвалюцыі XX стагоддзя, удзельнік грамадзянскай вайны ў Кітаі, адзін з найбольш блізкіх паплечнікаў Маа Цзэдуна.
Біяграфія
Да канца 1950-х гадоў ён аказваў усямерную падтрымку правадыру партыі, тым самым заахвочваючы аб’яднанне КПК вакол аднаго лідара. Аднак падчас правядзення «вялікага скачка» ён выявіў вострае непрыманне палітыкі, якая праводзіцца Маа. І хаця Чжу Дэ не ўваходзіў ні ў адну з груповак у партыі і не выказваў крытычных заўваг адносна асабіста Старшыні, у гады «культурнай рэвалюцыі» ён быў беспадстаўна раскрытыкаваны і высланы ў правінцыю, хоць і захаваў пры гэтым пасаду аднаго з вышэйшых кіраўнікоў КПК.
Дуб-волат (Грозава)
Дуб-волат — былы батанічны помнік прыроды рэспубліканскага значэння у в. Грозава Капыльскага раёна Мінскай вобласці. Дуб звычайны. Узрост каля 200 гадоў. Вышыня дрэва складае 28 м, дыяметр 1,4 м. Ахоўны статус нададзены ў 22 снежня 1963 года. 14 красавіка 2007 пастановай Міністэрства прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя Рэспублікі Беларусь № 32 функцыянаванне помніка прыроды было спынена.
Пратасаўшчына (Пухавіцкі раён)
Прата́саўшчына (, Протасовщина) — вёска ў Пухавіцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Шацкага сельсавета. Месціцца за 41,5 км на паўднёвы захад ад Мар’інай Горкі, 69,5 км ад Мінска.
Гісторыя
У XVIII стагоддзі ўваходзіла ў склад Менскага павета Менскага ваяводства Вялікага Княства Літоўскага, уласнасць Аскерак. У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай 1793 года тэрыторыя апынулася ў складзе Расійскай імперыі. У XIX стагоддзі засценак у Шацкай воласці Ігуменскага павета Мінскай губерні.
З 31 ліпеня 1920 года ў Беларускай ССР. У 1929 годзе створаны калгас «13 Кастрычніка».
Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Вецярэвіцкага сельсавета.
Лабелія Дортмана
Лабе́лія До́ртмана (Lobelia dortmanna) — рэдкая прыбярэжна-водная расліна роду Лабелія сямейства, занесена ў Чырвоную кнігу Беларусі і Расіі. Вядомая ў Заходняй Еўропе пад назвай водная лабелія (water lobelia, Wasser-Lobelie).
Базан
База́н — прозвішча.
Лабелія Дортмана
Батанічнае апісанне
Травяністая расліна. Каранёвая сістэма махрыстая, моцна развітая. Лісце лінейнае, даўжынёй да 7,5 см, сабранае ў прыкаранёвую разетку, якая знаходзіцца пад вадой. Кветаносныя сцеблы бязлісцевыя альбо пакрытыя шматлікімі дробнымі лускавінкамі, выступаюць над вадой падчас цвіцення і плоданашэння.
Кветкі званочкавай ​формы, бела-блакітныя, радзей белыя ці пурпурныя, сабраны ў друзлую аднабокую гронку на верхавіне сцябла, альбо сядзяць паасобку ў пазухах лісця.
Цвіце ў канцы ліпеня — пачатку жніўня, плоданасіць у жніўні. Плод — сухая прадаўгаватая каробачка, раскрываецца двума створкамі. Насенне дробнае, падоўжана-грудкаватае, распаўсюджваецца ветрам.
Экалагічная характарыстыка
Расце ў прыбярэжных зонах прэснаводных вадаёмаў на чыстым пясчаным дне на глыбіні 60-80 см. Сустракаецца паасобку альбо невялікімі групамі; скапленняў не ўтварае. З’яўляецца індыкатарам чысціні вады. Можна выказаць здагадку, што магчымае змяненне ўзроўню азёр ўяўляе для яе значную небяспеку. Іншы лімітуючы фактар — забруджванне вадаёмаў.
Распаўсюджанне
Лабелія Дортмана з’яўляецца роднай для халодных умераных абласцей Еўропы: Паўночная, Сярэдняя і Усходняя Еўропа (ад Брытанскіх астравоў і паўночнага захаду Францыі на ўсходзе да паўночнага захаду Расіі) і поўначы Паўночнай Амерыкі (абодва ўзбярэжжы).
Рэліктавы від. Усюды рэдкая.
Ахоўны статус
Від Лабелія Дортмана занесены ў Чырвоныя кнігі Расіі і многіх рэгіёнаў еўрапейскай часткі Расіі, а таксама ў Чырвоную кнігу Беларусі.
Тэльнэ
Тэльнэ (Те́льне) — вёска ў Карукіўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Карукіўскай гарадской абшчыны.
Кроткі
Кро́ткі (, Кротки) — вёска ў Чавускім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Асінаўскага сельсавета.
Гісторыя
Згадваецца ў 1642 годзе як вёска Кроцькі і ў 1669 годзе ў Аршанскім павеце Вялікага Княства Літоўскага.
Пётр Анатольевіч Івашка
Пётр Анато́льевіч Іва́шка (нар., Сянно, Віцебская вобласць) — беларускі біятланіст. Заслужаны майстар спорту Рэспублікі Беларусь (14 лютага 1996 года). Неаднаразовы прызёр чэмпіянатаў свету ў эстафеце. Чэмпіён свету па біятлоне (1996) у каманднай гонцы (разам з Вадзімам Сашурыным, Алегам Рыжанковым, Аляксандрам Паповым).
Біяграфія
Нарадзіўся 25 жніўня 1971 года ў Сянно.
Скончыў сярэднюю школу № 1 г. Сянно.
Палітычныя погляды
Падпісаў адкрыты ліст спартыўных дзеячаў краіны, якія выступаюць за дзеючую ўладу Беларусі пасля жорсткіх падаўленняў народных пратэстаў у 2020 годзе.
Дасягненні
Чэмпіянаты свету
Сімтокха-дзонг
Сімтокха-дзонг — крэпасць-манастыр (дзонг), размешчаная прыкладна ў пяці кіламетрах на поўдзень ад Тхімпху, сталіцы Бутана. Крэпасць пабудаваў Шабдрунг ў 1629 годзе. Гэта першы дзонг, заснаваны Шабдрунгам ў працэсе ўмацавання і аб’яднання краіны.
Дзонг выкарыстоўваўся як манастыр, у апошні час быў пераабсталяваны ў універсітэт, у якім вывучаюць будызм і мову дзонгка. Размешчаны ў маляўнічым месцы ў лесе.
Швейцарскі франк
Швейцарскі франк (код валюты па ISO 4217 CHF, або 756) з’яўляецца валютай і законным плацежным сродкам Швейцарыі і Ліхтэнштэйна. Банкноты франкаў выпускае цэнтральны банк Швейцарыі (Швейцарскі нацыянальны банк), у той час як манеты выпускаюцца федэральным манетным дваром (Швейцарскі манетны двор).
На сёння ў Еўропе толькі швейцарская валюта называецца франк. На чатырох афіцыйных мовах Швейцарыі назва валюты пішацца наступным чынам: Franken (на нямецкай мове), franc (на французскай і рэта-раманскім мовах), franco (на італьянскім мове). Адна сотая франка называецца Rap (мн.л. — Rappen) (Rp.) па-нямецку, centime (c.) па-французску, centesimo (ct.) па-італьянску і rap (rp.) па-рэта-раманску.
Трудавык (Карукіўскі раён)
Трудавык (Трудови́к) — вёска ў Карукіўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Карукіўскай гарадской абшчыны.
Кагул (возера)
Кагул (Кагул) — поймавае возера ў нізоўях Дуная, размешчанае ў Рэнійскім раёне Адэскай вобласці на ўсход ад горада Рэні, паўночны ўчастак у Малдове.
Плошча возера мае сезонныя ваганні і складае ад 82 да 93,5 км². Максімальная глыбіня — 7 м, у сярэднім 1,5 — 2 м. Паўднёвая частка возера шырокая (шырыня — да 11 км, даўжыня — 18 км), паўночная — вузкая, выцягнутая (шырыня — да 2 км, даўжыня — 15 км). Тэмпература летам — да +30 °C, зімой возера замярзае. Мінералізацыя вады — ад 0,8 да 1,5 г/л. З поўначы ў возера ўпадае рака Кагул.
Паала
Паала (Paola, таксама Pawla і Paula), таксама Рахал Гдыд (Raħal Ġdid — «Новы горад») — горад на Мальце. Уваходзіць у склад акругі Унутраная Гавань Паўднёва-Усходняга рэгіёна. Размешчаны на паўднёва-ўсходняй частцы вострава Мальта, на поўдзень ад Ла-Валеты, каля горада Таршын.
Гісторыя
Заснаваны ў 1626 годзе рыцарамі Мальтыйскага ордэна і названы ў гонар. Аж да канца XIX стагоддзя Паала ўяўляў сабой малаважнае паселішча, але затым разросся, стаўшы месцам пражывання для шматлікіх рабочых марскіх верфяў, пабудаваных недалёка ад яго.
Спорт
Вельмі папулярны на Мальце мясцовы футбольны клуб Хіберніянс Паала, адзін з вядучых у краіне. «Хіберніянс Паала» з’яўляюцца 15-разовым чэмпіёнамі Мальты. Пабудаваны тут клубны стадыён «Хіберніянс футбол граўнд» з’яўляецца другім па велічыні на Мальце і ўмяшчае да 8 тысяч чалавек.
Турыўка (Карукіўскі раён)
Турыўка (Турі́вка) — вёска ў Карукіўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Карукіўскай гарадской абшчыны.
Трыяп
Тры́яп (Τρίωψ «трохвокі») — імя некалькіх персанажаў старажытнагрэчаскай міфалогіі, якія часцяком змешваюцца адзін з адным:
Ціма Беларускіх
Цімафей Андрэевіч Марозаў, больш вядомы як Ціма Беларускіх (нар., Мінск, Беларусь) — беларускі поп-спявак, рэпер, аўтар песень. Атрымаў вядомасць у 2018 годзе з песнямі «Мокрые кроссы» і «Незабудка», якія занялі першыя месцы расійскага музычнага чарта «Яндекс.Музыка». Дэбютная кружэлка выканаўцы «Твой первый диск — моя кассета» таксама ўзначаліла альбомны рэйтынг «Apple Music».