cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Аляксандр Міхайлавіч Тарасаў
Біяграфія
У 1931 годзе скончыў Маскоўскі аўтатрактарны інстытут імя М. В. Ламаносава.
Памяць
У 1975 годзе яго імем быў названы Куйбышаўскі завод аўтатрактарнага электраабсталявання.
IC 1403
IC 1403 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) у сузор’і Вадаліў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
1920 год у гісторыі музыкі
1920 год быў адзначаны шэрагам музычных падзей.
Возера Багавейнасці
Возера Багавейнасці (Lacus Timoris) — невялікае месяцавае мора ў паўднёва-заходняй частцы бачнага месяцавага дыска.
Селенаграфичныя каардынаты -39.42°N, -27.95°W, дыяметр каля 154 км. На паўднёвым захадзе ад возера размешчана сістэма кратэраў Хайнцэль.
Казлы (Сенненскі раён)
Казлы́ (, Козлы) — вёска ў Сенненскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Машканскага сельсавета.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Обальскага сельсавета.
Тбіліскі метрапалітэн
Тбіліскі метрапалітэн (თბილისის მეტროპოლიტენი) — сістэма ліній метрапалітэна ў Тбілісі (Грузія).
Гісторыя
Уведзены ў эксплуатацыю 11 студзеня 1966 года і стаў чацвёртым па ліку ў СССР пасля маскоўскага, ленінградскага і кіеўскага. Ні на момант пачатку будаўніцтва метрапалітэна, ні на момант яго адкрыцця горад Тбілісі не дасягнуў мільённай колькасці жыхароў, насуперак прынятай у СССР практыцы будаваць метро толькі ў гарадах-«мільённіках».
З 2017 года, калі адкрылася апошняя на дадзены момант станцыя, метрапалітэн налічвае 29 км ліній і 23 станцыі, размешчаныя на двух лініях — Ахметэлі-Варкетылскай і Сабурталінскай. Тбіліскі метрапалітэн з’яўляецца другім па велічыні метрапалітэнам Закаўказзя (першы — Бакінскі метрапалітэн, трэці — Ерэванскі).
Да 2010 года ў метрапалітэне дзейнічалі жэтоны (спачатку металічныя, затым пластыкавыя). У цяперашні час сістэма аплаты праезду — толькі па пластыкавых картах. Кошт праезду складае 50 тэтры. Працуе з 6:00 да 24:00. Інтэрвал руху ад 2,5 хвіліны ў гадзіны пік да 12 хвілін у позні час.
Аб’явы станцый у вагонах чытаюць на грузінскай і англійскай мовах, назвы станцый таксама напісаны на грузінскай і англійскай мовах.
Кацярына Вячаславаўна Янчыленка
Кацярына Вячаславаўна Янчыленка (Верхалайцава; нар., Бішкек, Кыргызстан) — беларуская футбалістка, нападаючая. Выступала за зборную Беларусі.
Клубная кар’ера
Выхаванка футбольнай школы ДЮСШАР «Белкард» (Гродна), першым трэнерам быў Дзяніс Міхайлавіч Леўчанка.
Малы Жабін
Малы́ Жа́бін (, Малый Жабин) — пасёлак у Салігорскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Чыжэвіцкага сельсавета.
Архідыяцэзія Ліверпуля
Архідыяцэзія Ліверпуля — рымска-каталіцкая мітраполія з цэнтрам у горадзе Ліверпуль графства Мерсісайд у Англіі. Заснавана 28 кастрычніка 1911 года, адлучыўшыся ад мітраполіі Вэстмінстэра.
Плошча архідыяцэзіі складае 1,165 км² і ўключае графствы: заходнюю частку Ланкашыр, часткова Мерсісайд, Чэшыр, Вялікі Манчэстэр, Заходні Дэрбі і Востраў Мэн. Дыяцэзія налічвае 214 прыходаў. Кафедральны сабор — архітэктурны шэдэўр (1967), сабор Хрыста Уседзяржыцеля на Mount Pleasant у Ліверпулі.
У сапраўдны момант пост архібіскупа Ліверпуля займае Патрык Келі, 8-ы архібіскуп Ліверпуля, які знаходзіцца на гэтай пасадзе з 21 мая 1996 года і меркавана выйдзе ў адстаўку ў 2013 годзе.
Паўночнагерманскі саюз
Канстытуцыя Паўночнагерманскага саюза часткова лягла ў аснову Канстытуцыі Германскай імперыі, пасля яе ўтварэння ў 1871 годзе. Напрыклад, захаваўся артыкул, які рэгуляваў прыняцце агульнагерманскіх законаў: для ўступлення ў сілу дзяржаўнага закона быў патрэбен дазвол і Рэйхстага, і Бундэсрата. Кіраўніком саюза з'яўляўся прускі кароль, якому цяпер надаваўся новы тытул – Кіраўнік Саюзнага Прэзідыума (Bundespräsidium).
Гісторыя
Аб'яднальныя памкненні ў Германіі, якія праявіліся ўжо падчас Напалеонаўскіх войнаў і атрымалі асабліва моцны і энергічны выраз падчас рэвалюцый 1848—1849 гадоў, не маглі тады ж прывесці да фактычнага аб'яднання. Прыхільнікі аб'яднання ніяк не маглі прыйсці да адзінага меркавання наконт таго, пад чыёй гегемоніяй зрабіць гэта — Аўстрыі (вялікагерманская ідэя) ці Прусіі (малагерманская ідэя). Пануючым класам усё яшчэ была феадальная землеўладальніцкая арыстакратыя, якая адчувала сябе вельмі добра пры палітычным і эканамічным раз'яднанні Германіі; гандлёва-прамысловая буржуазія толькі зараджалася як клас і пакуль адчувала патрэбнасць толькі ў частковых мытных дагаворах. Аўстрыя, гордая роляй кіраўніцы еўрапейскай палітыкі ў 1815—1848 гадах, не карысталася дастатковай папулярнасцю, каб пераадолець апазіцыю Прусіі, а Прусія, адпаведна, не была настолькі моцнай, каб даць адпор намерам Аўстрыі і адкрыта заявіць пра свой намер узяць справу аб'яднання ва ўласныя рукі.
Да сярэдзіны 1860-х гадоў гэтыя ўмовы ў значнай ступені змяніліся: буржуазія паспела падужэць і стала на шлях эканамічнага аб'яднання; яе інтарэсы патрабавалі ўжо і палітычнага адзінства. Прусія, уплыву якой у Германіі Ольмюцкае зневажэнне не нанесла істотную шкоду толькі таму, што ёй належала кіруючая роля ў мытным саюзе, энергічна стала рыхтавацца да вайны, прычым урад у відах узмацнення арміі не адыходзіў перад парушэннем канстытуцыі. Калі армія была гатова, Бісмарк, скарыстаўшыся заблытанасцю Шлезвіг-Гальштынскага пытання, прымусіў Аўстрыю да абвяшчэння вайны.
Бліскучая перамога Прусіі была перамогаю малагерманскай ідэі над вялікагерманскай. Пражскі мір спыніў умяшанне Аўстрыі ў агульнагерманскія справы і скасаваў Германскі саюз 1815 года. Некаторыя з дзяржаў, якія адхілілі прапанаваны ім Прусіяй перад пачаткам ваенных дзеянняў нейтралітэт (Гановер, Гесэн-Касель, Насау, вольны горад Франкфурт-на-Майне), былі прама далучаны да Прусіі, роўна як Шлезвіг-Гольштэйн.
Астатнія дзяржавы Паўночнай Германіі (лікам 21) 10 жніўня 1866 года ўвайшлі ў склад новай федэрацыі, якая, адкінуўшы прынцып саюза дзяржаў (Staatenbund), арганізавалася ў відзе саюзнай дзяржавы (Bundesstaat), кіруючая роля ў якой таксама дасталася Прусіі.
Арганізацыя саюза
Канстытуцыя новага Паўночнагерманскага саюза была пабудавана на кампрамісе розных пачаткаў. Парламентарызм не ўсталяваўся; вярхоўная ўлада захавала за сабой вельмі шмат істотных прэрагатыў, але было ўведзена роўнае, прамое, усеагульнае выбарчае права. Бісмарк тым ахвотней ухапіўся за гэту ідэю, паселеную ў ім яшчэ раней Ласалем, што яна ў яго вачах адразу дасягала дзвюх мэт. Прагрэсіўная буржуазія была задаволена тым, што ўрад вяртаецца да аднаго з асноўных пачаткаў канстытуцыйнага праекта, выпрацаванага ў 1849 годзе франкфурцкім парламентам; дэмакратычныя элементы, рост якіх быў ужо заўважны, бачылі ва ўсеагульным выбарчым праве заклад свабоднага развіцця дзейнасці («інтрыгі» пралетарыята Бісмарк спрабаваў абясшкодзіць, адхіліўшы тайную падачу галасоў; але ўстаноўчы рэйхстаг, які абмяркоўваў канстытуцыю, уключыў у яе гэты спосаб галасавання). З іншага боку, Бісмарк, як гэта бачна з яго мемуараў, не без падстаў спадзяваўся, што агульнае выбарчае права паслужыць для яго цудоўнай прыладай для барацьбы з партыкулярызмам і ў хвіліну знешніх ускладненняў апеляцыя да патрыятызму краіны дапаможа яму перамагчы апазіцыю ў саюзным савеце. Нарэшце, перад ім быў прыклад Францыі, дзе існаванне ўсеагульнага выбарчага права не наносіла ніякай шкоды значэнню вярхоўнай улады.
Рэйхстаг (Reichstag) не атрымаў звычайных парламенцкіх правоў: ваціроўка законаў і бюджэту былі зроблены яго адзінымі прэрагатывамі. Ён складаўся з 297 дэпутатаў (па 1 на 100 000 жыхароў).
Іншым органам саюза быў Саюзны савет (Bundesrat), складзены з дэлегатаў асобных дзяржаў, якія ўваходзілі ў склад саюза. Галасы (усяго было 43) былі размеркаваны паміж дзяржавамі нераўнамерна: так, Прусія, напрыклад, мела 17 галасоў, а Саксонія — 4. Дэлегаты былі звязаны інструкцыямі сваіх урадаў. Функцыяй саюзнага савета была ваціроўка законаў; звычайна яны праходзілі простай большасцю, а для любой змены канстытуцыі патрабавалася большасць дзвюх трацін.
Ільвіную долю ўлады ў новай арганізацыі атрымаў прускі кароль, як федэральны прэзідэнт (Bundespräsident). Яму належала права аб'яўляць вайну і заключаць мір ад імя саюза, весці дыпламатычныя перамовы, заключаць дагаворы, прызначаць і прымаць паслоў; як галоўнакамандуючы саюзнай арміяй ён меў права прызначаць вышэйшых афіцэраў і назіраць за арганізацыяй войска наогул. Ён быў вярхоўным кіраўніком унутранай палітыкі і ўпраўлення, прызначаў галоўных службовых асоб саюза, склікаў і распускаў рэйхстаг.
Усімі знешнімі і ўнутранымі справамі саюза кіраваў прызначаны каралём Прусія федэральны канцлер (Bundeskanzler), які не нёс ніякай адказнасці перад рэйхстагам і старшынстваваў у Саюзным савеце.
Дзяржавы, якія ўвайшлі ў саюз, працягвалі карыстацца сваімі канстытуцыямі, захоўвалі свае саслоўныя сходы ў якасці заканадаўчых органаў і міністэрствы ў якасці выканаўчых органаў, але павінны былі перадаць саюзу ваеннае і марское кіраванне, дыпламатычныя зносіны, кіраванне поштай, тэлеграфамі, чыгункамі, грашовай і метрычнай сістэмамі, банкамі, мытнямі.
Вышэйшы судовы орган — Дзяржаўны вышэйшы гандлёвы суд (Reichsoberhandelsgericht).
Паўднёвагерманскія дзяржавы: Каралеўствы Баварыя і Вюртэмберг, Бадэн, Гесэн-Дармштат (апошні ўвайшоў у склад Паўночнагерманскага саюза толькі землямі на поўнач ад ракі Майн) заключылі наступальныя і абарончыя саюзы з Прусіяй, так што патрэбны быў толькі штуршок, каб і яны ўвайшлі з ёю ў поўны саюз. Гэтым штуршком стала франка-пруская вайна. Пасля перамогі ў 1871 годзе Баварыя, Вюртэмберг і Бадэн далучыліся да саюза. Новае ўтварэнне атрымала назву Германскай імперыі, а Вільгельм I стаў першым яе імператарам.
IC 1404
IC 1404 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) у сузор’і Казярог.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Варыку (прыпыначны пункт)
Варыку (Variku) — былы прыпыначны пункт Эстонскай чыгункі ў павеце Тартумаа. Знаходзіўся на лініі Валга — Тарту.
1982 год у гісторыі музыкі
1982 год быў адзначаны шэрагам музычных падзей.
Мамыкаў
Мамы́каў (, Мамыков) — пасёлак у Салігорскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Чыжэвіцкага сельсавета.
Мерсісайд
Мерсісайд (Merseyside, ) — цырыманіяльнае і метрапольнае графства на захадзе Англіі. Уваходзіць у склад рэгіёна Паўночна-заходняя Англія. Фактычна ўяўляе сабою канурбацыю, якая ўключае Ліверпуль і бліжэйшыя населеныя пункты паабапал вусця ракі Мерсі. Найбуйнейшы горад — Ліверпуль. Насельніцтва 1,350,200 чалавек (9-е месца сярод графстваў; даныя 2007 г.).
Геаграфія
Агульная плошча тэрыторыі — 645 км² (43-е месца).
Гісторыя
Графства было ўтворана ў 1974 г.
Чэн Дзін Хва
Чэн Дзін Хва (1923 — 17 чэрвеня 2012) — ганконскі мільярдэр, заснавальнік кампаніі, кіраўнік тэкстыльнай арганізацыі Nan Fung Textiles Consolidated Limited і кампаніі Nan Fung Development Limited.
Чэмпіянат свету па хакеі з шайбай 2021
Чэмпіянат свету па хакеі з шайбай 2021 года — 85-ы чэмпіянат свету быў запланаваны ў 2021 годзе адразу ў дзвюх краінах: Беларусі і Латвіі (Мінск і Рыга), але ў студзені 2021 года Беларусь была пазбаўлена права прымаць турнір. Спаборніцтвы адбываліся з 21 мая па 6 чэрвеня і завяршыліся перамогай зборнай Канады.
Чэн Дзін Хва
Біяграфія
У 1954 годзе заснаваў кампанію, якая стала філіялам канцэрна Nan Fung Textiles Consolidated Limited, галоўнай спецыялізацыяй якога была баваўняная вытворчасць і пража. Прадпрымальнік стаў яго кіраўніком, пазней дыверсіфікаваў вытворчасць у галіну нерухомай маёмасці, грузаперавозак, інвестыцый, каштоўных папер, будаўніцтва і іншыя сферы. Яго ўласны капітал складаў прыблізна 3,7 мільярда даляраў.
Чэмпіянат свету па хакеі з шайбай 2021
Выбар месца правядзення
На права правядзення чэмпіянату свету былі пададзены дзве заяўкі: адна сумесная заяўка Беларусі і Латвіі, другая — ад Фінляндыі.
Канстантова
Канстанто́ва (, Константово) — вёска ў Сенненскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Машканскага сельсавета.
У 1960—1962 гадах цэнтр Забараўскага сельсавета. Да 2004 года вёска ўваходзіла ў склад Обальскага сельсавета.
Чэн Дзін Хва
Біяграфія
Садзейнічаў фонду Медыцынскага даследчага ўніверсітэта University’s Chinese Medicinal Material Research Fund, а таксама фондаў — Three-Year MBA Programme Endowment Fund і D H Chen Foundation Student Loans Fund for Shaw College. Актыўна займаўся дабрачыннай дзейнасцю, створаны ім фонд ажыццяўляў значныя ахвяраванні медыцынскім, адукацыйным, рэлігійным арганізацыям.
У 2010 годзе ў сувязі з хваробай Альцгеймера ганконскі суд абвясціў Чэн Дзін Хва няздольным кіраваць кампаніяй. Правы кіравання сямейным бізнэсам перайшлі яго малодшай дачкі Віўен, з чым не пагадзілася яе старэйшая сястра Энджэла, якая пражывала ў ЗША, што вылілася ў чараду судовых спрэчак.
Лагойская партызанская брыгада «Бальшавік»
Лагойская партызанская брыгада «Бальшавік» — партызанская брыгада, створаная ў лютым 1944 года на базе атрадаў ««Бальшавік» №1» (пазней «Бальшавік»), «Бальшавік» №2 (пазней імя Будзённага), «Бальшавік» №3 (пазней «Спартак»). Дзейнічала на акупіраванай тэрыторыі Лагойскага раёна. 30 чэрвеня 1944 года брыгада (547 партызан, 3 атрады) злучылася з Чырвонай Арміяй.
Чэмпіянат свету па хакеі з шайбай 2021
Выбар месца правядзення
17 жніўня 2020 года прэм’ер-міністр Латвіі Артурс Крыш’яніс Карыньш заявіў, што з-за бягучай палітычнай сітуацыі ў Беларусі Латвія не можа праводзіць чэмпіянат разам з ёй, і заклікаў перанесці беларускую частку турніру ў іншую краіну. 3 верасня Карыньш заявіў, што Латвія наогул гатовая прыняць чэмпіянат у адзіночку а за 4 месяцы у краіне здольныя падрыхтаваць другую арэну.
Клуж (жудзец)
Геаграфія
Плошча жудзеца 6674 км², з якіх траціну займаюць Заходнія Румынскія горы вышынёй да 1800 м, якія заходзяцца на паўднёвым захадзе жудзеца.
Чэмпіянат свету па хакеі з шайбай 2021
Выбар месца правядзення
18 верасня прэзідэнт ІІХФ Рэнэ Фазель заявіў, што «трывожна бачыць тое, што адбываецца ў Беларусі», і што «мы сутыкнуліся з палітычным ціскам, які ставіць пад сур’ёзны сумнеў правядзенне ЧС-2021 у Мінску».
3 лістапада прэзідэнт Фінскай федэрацыі хакея Хары Нумеля сказаў, што чэмпіянат свету будзе даволі цяжка правесці ў Беларусі па прычыне, што «сітуацыя ў краіне пагаршаецца». Салідарнасць з прэзідэнтам ФФХ выказала член савета ІІХФ ад Польшчы, камісар Польскай хакейнай лігі Марта Завадска.
У пачатку лістапада платформа «Голас» правяла апытанне сярод беларусаў, ці варта праводзіць у краіне хакейны ЧС-2021. У апытанні прынялі ўдзел 420 075 чалавек. З іх 90,85 % выступілі за адмену спаборніцтва, 3,41 % прапанавалі не адмяняць ЧС, а 5,74 % рэспандэнтаў не змаглі даць адказ.
17 лістапада, напярэдадні пасяджэння праўлення ІІХФ, дзе прымуць канчатковае рашэнне па ЧС-2021, прадстаўнікі Свабоднага аб’яднання спартсменаў Беларусі запісалі відэазварот да кіраўніцтва ІІХФ з мэтай адмяніць ЧС-2021 у Мінску.
24 снежня члены Кангрэса ЗША і парламентарыі Еўрапарламента (усяго 86 чалавек) напісалі адкрыты ліст у адрас ІІХФ з патрабаваннем пазбавіць Мінск права правядзення бліжэйшага чэмпіянату свету.
5 студзеня 2021 года нямецкае выданне «Frankfurter Allgemeine Zeitung» апублікавала адкрыты ліст Сашы Філіпенкі да старшыні Міжнароднай федэрацыі хакея Рэнэ Фазеля, у якім пісьменнік задае нязручныя пытанні па правядзенні чэмпіянату свету па хакеі з шайбай у Мінску.
11 студзеня Рэнэ Фазель выправіўся на сустрэчу з Аляксандрам Лукашэнкам, у прыватнасці, падчас якой прайшло абмеркаванне чэмпіянату свету , але затым быў раскрытыкаваны і вымушаны апраўдвацца.
Да 16 студзеня ад падтрымкі Чэмпіянату свету, калі ён пройдзе ў Беларусі, адмовіліся яго спонсары брэнд NIVEA і кампанія Škoda. 17 студзеня да байкоту спонсараў чэмпіянату свету далучыўся брэнд Liqui Moly, які гэтак жа адмовіўся падтрымліваць сусветны форум у выпадку яго правядзення ў Мінску.
Боярка
Бо́ярка (Боярка) — горад у Фасціўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны. Насельніцтва 35 тыс. чал. (2001).
Чэмпіянат свету па хакеі з шайбай 2021
Выбар месца правядзення
18 студзеня рашэннем ІІХФ турнір перанесены з Мінска, патлумачылі гэта пытаннямі бяспекі.
20 студзеня прадстаўнік Федэрацыі хакея Канады Дамінік Саян заявіў, што цалкам падтрымлівае рашэнне ІІХФ пазбавіць Мінск права правядзення чэмпіянату.
Клуж (жудзец)
Насельніцтва
У 2007 годзе тут пражывала 692 316 чалавек (мужчын — 333 923 і жанчын — 358 393 чалавек), шчыльнасць насельніцтва — 103,73 чал./км².
Чэмпіянат свету па хакеі з шайбай 2021
Выбар месца правядзення
2 лютага ІІХФ вызначыла Латвію адзіным месцам правядзення ЧС-2021. Гэта патлумачана эпідэміялагічнымі складанасцямі, а таксама з тэхнічнымі прычынамі, якія прывялі да рашэння правесці турнір у адным горадзе.
Лагойская партызанская брыгада «Бальшавік»
Гісторыя
Баявыя дзеянні партызаны праводзілі на чыгунцы Мінск — Маладзечна, шашы Лагойск — Мінск. У «рэйкавай вайне» разбурылі каля 2 км чыгуначнага палатна. У маі 1943 года разграмілі нямецкі санаторый у Астрашыцкім Гарадку, у чэрвені, верасні 1943 года — гарнізоны ў вёсках Косіна, Лагаза. У час наступлення Чырвонай Арміі будавалі пераправы цераз рэкі Гайна і Усяжа.
Чэмпіянат свету па хакеі з шайбай 2021
Арэны
Матчы Чэмпіянату свету прыняла Рыга. Асноўным стадыёнам стала «Арэна Рыга». Там гуляюць каманды групы B, а таксама адбываюцца два чвэрцьфіналы, паўфінальны і медальны раўнды. Другім стадыёнам стаў Алімпійскі спартыўны цэнтр, пераабсталяваны ў лядовы каток. Там праходзяць матчы групы A і два чвэрцьфіналы.
Клуж (жудзец)
Насельніцтва
Нацыянальны склад:
Дынаміка змены колькасці насельніцтва:
Адміністрацыйны падзел
У жудзецы знаходзяцца 2 муніціпія, 6 гарадоў і 69 камун.
Эканоміка
Маецца вытворчасць шкла, касметыкі, тэкстылю, механічных кампанентаў; развіта лясная, харчовая і фармацэўтычная прамысловасць. Раён прыцягвае значныя замежныя інвестыцыі, развіта ІТ і фінансавая галіны.
Чэмпіянат свету па хакеі з шайбай 2021
Удзельнікі
Удзельнічала 16 зборных каманд. У сувязі з рашэннем Спартыўнага арбітражнага суда па справе «Сусветнае антыдопінгавае агенцтва (ВАДА) супраць РУСАДА», зборная Расіі выступіла на турніры пад назвай і сцягам Алімпійскага камітэта Расіі. Паколькі ў ніжэйшых дывізіёнах турніры не праводзіліся, ніводзін з удзельнікаў найвышэйшы дывізіён па выніках спаборніцтваў не пакідаў.
Скандалы
Спаборніцтвы адбываліся на фоне забароны ВАДА на выкарыстанне расійскага сцяга ў месцах правядзення спартыўных мерапрыемстваў. 24 мая ў Рызе расійскі сцяг, які разам са сцягамі іншых краін быў размешчаны ў цэнтры горада, мэр Рыгі Марціньш Стакіс зняў і замяніў на сцяг з сімволікай Алімпійскага камітэта Расіі.
У той жа дзень замянілі дзяржаўны чырвона-зялёны сцяг Беларусі на бел-чырвона-белы. Мэр Рыгі разам з міністрам замежных спраў Латвіі зрабілі гэта, паколькі «сцяг, які сімвалізуе рэжым, што ажыццяўляе дзяржаўны тэрарызм, недарэчны ў гарадскім асяроддзі Рыгі».
Амбасадар Латвіі быў неадкладна запрошаны ў Міністэрства замежных спраў Беларусі ў сувязі з «абразай дзяржаўнага сцяга Беларусі» ў Рызе. Паслу Латвіі прапанавалі пакінуць Беларусь на працягу сутак. Усяму дыпламатычнаму і адміністрацыйна-тэхнічнаму складу пасольства таксама прапанавана пакінуць Беларусь — на працягу 48 гадзін. У адказ на гэта Латвія высылае ўсіх беларускіх дыпламатаў.
Пасля просьбы кіраўніка Міжнароднай федэрацыі хакея (IIHF) Рэнэ Фазеля вярнуць на флагштокі дзяржаўнае палотнішча Беларусі альбо выдаліць сцягі IIHF мэр Рыгі выразіў гатоўнасць да выдалення сцягоў IIHF. Адэкватнай палітычнай рэакцыяй і сігналам аб тым, што Латвія не прызнае кіраўніцтва Беларусі, 25 мая назваў Прэзідэнт Латвіі Эгілс Левіц інцыдэнт з заменай дзяржаўнага сцяга Беларусі падчас Чэмпіянату свету па хакеі.
25 мая ўрад Латвіі ўвёў абмежаванні на авіязносіны з Беларуссю. Аргкамітэт чэмпіянату спадзяваўся, што ўдасца арганізаваць вылет у Мінск для беларускай зборнай. Для гэтага, паводле яго слоў, была неабходная афіцыйная просьба з боку беларускіх уладаў, аднак тыя з запытам не звярнуліся. Калі зборная Беларусі завяршыла выступленне, стала вядома, што яна вернецца дадому на аўтобусе, а не на самалёце.
Генпракуратура Беларусі завяла крымінальную справу на мэра Рыгі і міністра замежных спраў Латвіі. 2 ліпеня стала вядома, што Расія закрыла ўезд у краіну мэру Рыгі Марціньшу Стакісу.
Янова (Веткаўскі раён)
Гісторыя
У 1789 г. належала арандатару Казіміру Вішынскаму. У 1886 г. у вёсцы 149 двароў; працаваў ветраны млын. З 1906 г. працавала народнае вучылішча (настаўнік Д. П. Прасаловіч). У 1910 г. 183 двары, 1806 дзесяцін ворнай зямлі. У 1929 г. арганізаваны калгас «Шлях Ільіча» (першы старшыня А. С. Ганчароў), у якой увайшлі 21 двор і 81 жыхар. У 1941 г. 180 двароў. У 1969 г. 195 двароў. Працавала сярэдняя школа, Дом культуры, бібліятэка, фельчарска-акушэрскі пункт, аддзяленне сувязі, 2 магазіны. У 1997 г. 208 двароў.
Да 27 снежня 2022 года Янова з’яўлялася цэнтрам Яноўскага сельсавета.
Інфраструктура
Праз аграгарадок праходзяць дзве аўтадарогі «Стаўбун — Янова — Расуха» і  «Янова — Лазараў». Працуе аддзяленне паштовай сувязі, ДУА «Яноўскі дзіцячы сад – базавая школа Веткаўскага раёна».
Марцінаўцы (Мёрскі раён)
Марці́наўцы (, Мартиновцы) — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Перабродскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Мёры Дзісенскага павета, а з 1926 года ў Браслаўскім павеце Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Джыра д’Італія
Джыра д’Італія (Giro d'Italia, Тур Італіі) — шматдзённая велагонка, адна з трох найбуйнейшых разам з Тур дэ Франс і Вуэльтай. Праходзіць штогод па тэрыторыі Італіі на працягу трох тыдняў звычайна ў маі-чэрвені. Першая гонка адбылася ў 1909 годзе.
Акрамя асноўных спаборніцтваў з 1988 года праводзяцца Джыра д’Італія для жанчын і Джырына д’Італія для юніёраў.
Стварэнне гонкі
Першым дырэктарам гонкі быў прызначаны аўтар ідэі Арманда Кунэ. Газета выдаткавала 3000 лір для прэміравання пераможцы, а італьянскі саюз веласіпеднага спорту яшчэ 14000 лір.
Першая Джыра д'Італія стартавала 13 мая 1909 года ў 14:53 па мясцовым часе ў Ларэта, фініш адбыўся ў Мілане.
Усяго было праведзена 8 этапаў агульнай працягласцю 2488 км (сярэдняя працягласць этапа склала 311 кіламетраў — лічба проста фантастычная па цяперашніх мерках). Да фінішу ў Мілане з 127 гоншчыкаў дабраліся толькі 49 (38,6 % ад агульнай колькасці!). Першым пераможцам гонкі стаў італьянец Луіджы Гана, ён атрымаў за гэта 5325 лір, а апошні класіфікаваны атрымаў 300 лір. Для параўнання, Арманда Кунэ, атрымліваў штомесячную зарплату 150 лір. Інфармацыя аб важнейшых падзеях гонкі вывешвалі ў вітрыне крамы Lancia-Lyon Peugeot, акрамя таго, жадаючыя маглі атрымаць інфармацыю аб гонцы па кароткім нумары тэлефона.
Факты
За ўсю гісторыю правядзення гонкі на ёй загінула чацвёра ўдзельнікаў: першы выпадак адбыўся ў 1952 годзе, апошні — у 2011 годзе.
IC 1405
IC 1405 — галактыка тыпу SBab у сузор’і Вадаліў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Вольга Піліпаўна Суханава
Во́льга Пілі́паўна Суха́нава (,  — ) — наркам юстыцыі БССР (1937—1938) і старшыня Вярхоўнага Суда БССР (1936—1937).
Біяграфія
Нарадзілася ў 1900 годзе ў Мінску ў сям’і рабочага. Працавала падсобніцай на Мінскай шпалернай фабрыцы, рабочай на Мінскай мармеладнай фабрыцы.
Скончыла савпартшколу, працавала загадчыцай жаночым аддзелам Мінскага павятовага камітэта партыі.
З чэрвеня 1922 па 1928 год жыла на радзіме мужа ў г. Калуга.
У 1930-я гады — сакратар парткалегіі ЦК КП(б)Б, з 1934 года член Камітэта парткантроля ЦК РКП(б) па Беларусі.
У 1936—1937 гадах — Старшыня Вярхоўнага Суда БССР, у 1937—1938 гадах — Народны камісар юстыцыі БССР.
Пасля Вялікай Айчыннай вайны працавала сакратаром Сталінскага райкама партыі Мінска.
Была дэлегатам XIII—XVI, XIX з’ездаў КП(б)Б. 21 кастрычніка 1937 года партарганізацыя Наркамюста БССР прыняла рашэнне аб выключэнні яе з партыі за сувязь з ворагамі народа. 2 лютага 1938 года яе аднавілі ў партыі.
1906 год у гісторыі музыкі
1906 год быў адзначаны шэрагам музычных падзей.
Александрыя (Сенненскі раён)
Александры́я (, Александрия) — вёска ў Сенненскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Багушэўскага сельсавета.
Навадворцы (станцыя)
Навадво́рцы (, Новодворцы)  — станцыя Магілёўскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Слуцкім раёне Мінскай вобласці. Размешчана ў вёсцы Навадворцы; на лініі Асіповічы I — Русіно, паміж прыпыначным пунктам Казловічы і станцыяй Слуцк.
Возера Вясны
Возера Вясны — месяцавае мора, змешчанае ў паўднёва-заходняй частцы бачнага боку Месяца. Селенаграфічныя каардынаты аб'екта — -16.5°N, -86.1°W, дыяметр складае 396 км. Плошча мора складае больш за 12 тыс. км². Узрост парод, па розных крыніцах, ацэньваецца ад 2,9 да 3,5 млрд гадоў. Падчас даследаванняў 1989 года, праведзеных Касмічным цэнтрам імя Ліндана Джонсана гэта мора было прапанавана, як адно з магчымых месцаў для будаўніцтва месяцавай базы.
Наха
Наха (那覇市) — адміністрацыйны цэнтр і найбуйнейшы горад прэфектуры Акінава Японіі. Размешчаны ў паўднёвай частцы вострава Акінава, на ўзбярэжжы Усходне-Кітайскага мора.
Наха з'яўляецца палітычным, эканамічным і культурным цэнтрам прэфектуры Акінава.
Гісторыя
У XIV—XIX стст. на тэрыторыі горада размяшчаўся замак Сюры, які з'яўляўся сталіцай дзяржавы Рукю. У 1879 годзе Японія анексавала Рукю, далучыўшы яго да прэфектуры Кагосіма. Пазней была ўтворана прэфектура Акінава. 20 мая 1921 года на тэрыторыі Сюры і яшчэ чатырох муніцыпалітэтаў былога каралеўства быў заснаваны горад Наха, які стаў сталіцай новай прэфектуры.
Падчас Другой сусветнай вайны, пры бітве за Акінаву, горад быў амаль цалкам разбураны. У тым ліку была моцна пашкоджана гістарычная частка горада і замак Сюры, які ўваходзіць у спіс сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.
Клімат
У Насе цёплы вільготны субтрапічны клімат (Cfa), з гарачым вільготным летам і цёплымі "зімамі". Сярэдняя дзённая тэмпература ліпеня (самага гарачага месяца года) ледзь вышэй 31 °C, начная - каля 26 °C. У студзені - лютым дзённая тэмпература вагаецца ў раёне 19 °C, начная - каля 14 °C. На кожны квадратны метр горада штогод выпадае больш за 2 м дажджу, надзвычай рэдка рэгіструюцца снегапады.
Транспарт
Наха з'яўляецца найважнейшым транспартным вузлом Акінавы. Тут размешчаны міжнародны аэрапорт і марскі порт, якія злучаюць горад з астатнімі астравамі архіпелага Рукю і ўсёй Японіяй. Унутрыгарадскі транспарт прадстаўлены аўтобусным паведамленнем і манарэйкавай дарогай, якая налічвае 15 станцый і з'яўляецца асноўнай транспартнай сістэмай горада.
Гарады-пабрацімы
Наха мае пяць гарадоў-пабрацімаў, два з якіх размешчаны ў іншых прэфектурах Японіі:
Таўсцянкавыя
Таўсцянковыя (Crassulaceae) — сямейства кветкавых раслін.
Апісанне
Травяністыя расліны, сукулентныя, шматгадовыя ці аднагадовыя, з простымі, большай часткай без прылісткаў, сакавітымі лісточкамі. Кветкі звычайна ў коласападобных, гронкападобных, шчытападобных суквеццях, актынаморфныя, двухполыя, рэдка аднаполыя, кругавыя, у большасці выпадкаў з аднолькавым 4-5-6 і большым лікам членаў калякветніка (у абодвух кругах) і гінецэя, але ў два разы большым лікам у андрацэі. Вяночак раздзельнапялёсткавы, іншы раз спайнапялёсткавы. Пладалісцікі свабодныя ці зрастаюцца паміж сабой у большай ці меншай ступені. Завязь верхняя. Пры аснове пладалісцікаў знаходзяцца лускі — нектарнікі.
Расліны энтамафільныя, некаторыя арнітафільныя. Кветаложа часта сподачкапашыранае. Плод — многалістоўка, рэдка каробачкападобны. Лісце можа ўтрымліваць таксічныя для хатніх жывел гліказіды.
Пашырэнне
Сямейства ўтрымлівае да 35 родаў і 1500 відаў. Шырока распаўсюджаны (акрамя Палінезіі і Аўстраліі), але сканцэнтраваны ў асноўным у Паўднёвай Афрыцы. У Рэспубліцы Беларусь сямейства таўсцянкавых прадстаўлена 4 родамі і каля 11 відамі.
Роды
Сямейства налічвае 39 родаў:
Паводле сайта The Plant List на 2013 год, у сямейства ўваходзяць 50 родаў і 1482 віды.
Карчэўшчына
Карчэ́ўшчына (, Корчевщина) — вёска ў Сенненскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Машканскага сельсавета.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Обальскага сельсавета.
Ясы (жудзец)
Ясы (Judeţul Iaşi) — румынскі жудзец у рэгіёне Заходняя Малдова.
Геаграфія
Плошча жудзеца 5476 км². Жудзец знаходзіцца паміж рэкамі Сірэт і Прут. Адміністрацыйны цэнтр — Ясы
Насельніцтва
У 2002 годзе тут пражывала. З’яўляецца трэцім па колькасці насельніцтва жудзецам у Румыніі пасля Бухарэста і жудзеца Прахава.
Нацыянальны склад:
Юрузань (рака)
Юрузань — рака ў Башкартастане і Чалябінскай вобласці, левы прыток Уфы (басейн Волгі).
Пачынаецца Юрузань на ўсходнім схіле гары Вуглавы Машак, аднаго з самых высокіх паўднёва-ўральскіх хрыбтоў — Машак на вышыні 964 м над узроўнем мора. Спачатку Юрузань цячэ на паўночны ўсход па вузкай горнай даліне паміж хрыбтамі Машак і Кумардак, па ўрочышчы Юрузанская даліна. Далей, выйшаўшы з горнай цясніны, Юрузань цячэ паміж хрыбтамі Бакты і Зігальга. У сярэднім цячэнні Юрузань выходзіць з гор на раўніну. У ніжнім цячэнні, праразаючы тоўшчу Уфімскага плато, рака ўпадае ў заліў Паўлаўскага вадасховішча на рацэ Уфа.
Сярэдні расход вады каля 55 м³/сек. Ледастаў звычайна з лістапада па красавік.
Багуслаў Ляшчынскі (сын Рафала)
Багуслаў Ляшчынскі (Bogusław Leszczyński; каля 1612 — ) — польскі дзяржаўны дзеяч.
Біяграфія
Паходзіў са шляхецкага роду Ляшчынскіх герба «Вянява». Нарадзіўся ў сям’і Рафала, ваяводы белзскага, і Ганны з Радзімінскіх.
Генеральны стараста вялікапольскі з 1642, падскарбі каронны з 1650 года, падканцлер каронны з 1658 года. Маршалак соймаў 1641, 1648, 1649—1650. Удзельнічаў у бітве з украінскімі казакамі пад Берасцечкам у 1651 годзе. 3 кальвінізму перайшоў у каталіцтва. Валодаў шматлікімі маёнткамі, у т.л. мястэчкам Орхаў у Берасцейскім ваяводстве.
Шызафрэнія
Шызафрэнія (σχίζω — «раскалываю» + φρήν — «розум, развага», праз Schizophrenie) — хранічная псіхічная хвароба, якая характарызуецца бесперапынным або прыступападобным цячэннем з парушэннем мыслення, эмоцый і ўспрымання навакольнага свету. Часцей узнікае ва ўзросце да 25 гадоў. Тэрмін шызафрэнія ўпершыню прапанаваў швейцарскі псіхіятр Эйген Блейлер (1911).
Лёзненская партызанская брыгада
Лёзненская партызанская брыгада — партызанская брыгада, створаная ў маі 1943 года. Дзейнічала на акупіраванай тэрыторыі Лёзненскага, Сенненскага, Чашніцкага, Бешанковіцкага, Багушэўскага, Лепельскага, Ільянскага, Крупскага і Халопеніцкага раёнаў. 28 чэрвеня 1944 года брыгада (604 партызаны, 3 батальёны, 13 атрадаў) злучылася з Чырвонай Арміяй.
Шызафрэнія
Вылучаюць 4 асноўныя формы шызафрэніі: параноідная (трызненне, слыхавыя галюцынацыі і інш.), кататанічная (адсутнасць мовы, беспрычыннасць дзеяння, ступар і інш.), гебефрэнічная (пачатак захворвання) і простая (нарастальная страта эмацыянальнасці, жыццёвай актыўнасці і інш.)
Лёзненская партызанская брыгада
Склад
Брыгада была створана на базе атрадаў «Граза» (потым 1-ы), імя Чапаева (потым 2-і імя І. П. Спірыдонава) і «Буравеснік» (потым 3-і), вылучаных з партызанскай брыгады «Аляксея» (пазней партызанская брыгада імя А. Ф. Данукалава). 14-ы атрад у чэрвені 1944 года быў расфарміраваны. На дату злучэння з Чырвонай Арміяй у склад брыгады ўваходзілі:
Шызафрэнія
Адрозніваюць раннюю стадыю шызафрэніі (дэбют), якая змяняецца актыўнай фразай з характэрнымі сімптомамі (галюцынацыі, трызненне і інш.) і стадыю рэмісіі, у час выяўляюццца змены асобы,, зніжэнне псіхічнай актыўнасці і інш.
IC 1406
IC 1406 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) у сузор’і Вадаліў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Шызафрэнія
Лячэнне псіхафармакатэрапеўтычнае, з выкарыстаннем моцных псіхатропных сродкаў.
Эпідэміялогія
Хвароба ахоплівае маладых асоб мужскога полу, як правіла 20-28 год і жанчын 26-32 год. У дзяцей прыкметы хваробы праяўляюцца вельмі рэдка. Справа на карце бачна распраўсюджванне хваробы па свеце.
Нарбуты (значэнні)
Назву На́рбуты маюць:
Мандрагон
Мандрагон (Mondragón, Arrasate) — горад і муніцыпалітэт у Іспаніі, уваходзіць у правінцыю Гіпускаа ў складзе аўтаномнай супольнасці Краіна Баскаў. Муніцыпалітэт знаходзіцца ў складзе раёна (камаркі) Альта-Дзева. Займае плошчу 30,80 км². Насельніцтва — чалавек (на 2010 год). Адлегласць да адміністрацыйнага цэнтра правінцыі — 69 км.
Новы Пасёлак (Барысаўскі раён)
Но́вы Пасёлак (, Новый Посёлок) — вёска ў Барысаўскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Глівінскага сельсавета.
Панцана-дзі-Ферма
Панцана-дзі-Ферма (Ponzano di Fermo) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Марке, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Ферма.
Насельніцтва складае 1678 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 114 чал./км². Займае плошчу 14 км². Паштовы індэкс — 63020. Тэлефонны код — 0734.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Marco Evangelista.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Ардла (прыпыначны пункт)
Ардла (Aardla) — прыпыначны пункт Эстонскай чыгункі ў павеце Тартумаа. Знаходзіцца ў горадзе Тарту на лініі Валга — Тарту. Паралельна прыпынку знаходзіцца п.п. на лініі Тарту — Койдула
Абанатубані
Абанатубані (აბანოთუბანი) — квартал у цэнтры Тбілісі, вядомы сваім комплексам лазняў, якія стаяць на натуральных сярністых крыніцах. Пабудаваныя ў розны час у XVII-XIX стагоддзях, цяперашнія лазні фармуюць сабой асобны квартал горада, які з'яўляецца папулярным месцам як для жыхароў горада, так і для шматлікіх турыстаў.
Архітэктура
Архітэктура лазняў традыцыйная, усходняя, ​​у асноўным, персідская. Самі лазні ўяўляюць сабой вельмі нізкія прысадзістыя будынкі і знаходзяцца, з пункту гледжання старонняга назіральніка, пад зямлёй, звонку бачныя толькі скляпеністыя паўкруглыя ​​купалы, так што турысты ходзяць па дахах лазняў. Зверху купал, як правіла, сканчаецца невялікай вежкай з праёмамі, праз якія ў лазню паступае сонечнае святло. Сцены лазняў зроблены з цэглы, падлога і звычайныя ванны — з пліт мясцовага шэрага порыстага каменя. Больш дарагія нумары і ванны ў іх аздобленыя мармурам.
Сярод усяго комплексу вылучаецца так званая Пярэстая лазня, другая назва Блакітная, упрыгожаная стрэльчатым фасадам і бакавымі мінарэтамі, аздобленая пярэстай кафляй.
Гераін
Гераі́н — дыацэцілмарфі́н, 3,6-дыацэцільнае вытворнае марфіна, альбо дыамарфі́н (паводле BAN (англ.): diamorphine) — паўсінтэтычны апіёідны наркотык, спачатку сінтэзіраваны ў пачатку XX стагоддзя як лекавы сродак.
Ігнацы Патоцкі
Раман Ігнацы Францішак Патоцкі (, Радзынь-Падляскі —, Вена) — выдатны палітычны дзеяч Рэчы Паспалітай, асветнік. Пісар вялікі літоўскі (1773—1783), маршалак надворны (1783—1791) і вялікі літоўскі (1791—1792).
Біяграфія
З магнацкага роду Патоцкіх герба «Пілява», сын Яўстаха, чашніка кароннага, і Мар'яны з Концкіх. Меў брата Станіслава Костку.
Навучаўся ў Варшаве (1758—1765) і ў Рыме (да 1770). Пэўны час знаходзіўся ў Францыі, у 1771 вярнуўся ў Рэч Паспалітую. 3 1770-х наблізіўся да караля і вялікага князя Станіслава Аўгуста Панятоўскага.
Атрымаў шэраг высокіх дзяржаўных пасадаў, быў маршалкам Пастаяннай Рады (1778—1780). 3 утварэннем Адукацыйнай камісіі (1773) адзін з галоўных яе дзеячаў, узначаліў Таварыства элементарных кнігаў.
У вайну Расіі з Рэччу Паспалітай (1792) выконваў абавязкі адсутнага вайсковага міністра. У 1792—1794 у эміграцыі ў Саксоніі. Адзін з арганізатараў паўстання Т. Касцюшкі (1794). Увайшоў у склад Найвышэйшай нацыянальнай рады як кіраўнік аддзелу замежных інтарэсаў. Належаў да памяркоўнага крыла паўстанцаў.
Пасля падаўлення паўстання расійскія ўлады зняволілі І. Патоцкага ў Пецярбургу. 3 1796 жыў у Аўстрыі.
У шлюбе з Альжбетай Любамірскай меў дачку Крысціну.
IC 1407-1
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Падасінка
Падасі́нка (, Подосинка) — пасёлак у Салігорскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Чыжэвіцкага сельсавета.
Вікторыя Леанідаўна Чаўлытка
Вікторыя Леанідаўна Чаўлытка  — беларуская тэатральная.
Біяграфія
Нарадзілася 5 кастрычніка 1982 года ў Маладзечне.
У 2004 годзе скончыла тэатральны факультэт Беларускай дзяржаўнай акадэміі мастацтваў па спецыяльнасці «Акцёрскае мастацтва драматычнага тэатра і кіно» (курс заслужанага артыста БССР У. А. Мішчанчука).
Кругляны (Сенненскі раён)
Кругля́ны (, Кругляны) — аграгарадок у Сенненскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Машканскага сельсавета.
Да 20 мая 1960 года Кргуляны ўваходзілі ў склад Застадольскага сельсавета, да 8 красавіка 2004 года — у склад Обальскага сельсавета.
Карцінная галерэя Г. Х. Вашчанкі
Плошча будынка галерэі па вул. Карповіча, 4 складае — 895 м². Экспазіцыйная плошча — 313 м², выставачная плошча — 223 м².
У галерэі штогод праводзіцца больш за 30 выстаў. У 2011 годзе была скончаная мадэрнізацыя памяшканняў новага выставачнай залы па пр. Леніна, 43 плошчай 391 м². Зараз выставачная зала ўключае выставачныя плошчы, мастацкі салон і краму тавараў для мастакоў.
Се Сюйжэнь
Се Сюйжэнь - міністр фінансаў Кітайскай Народнай Рэспублікі ў 2007—2013 гг.
Біяграфія
Се нарадзіўся ў 1947 годзе ў Нінбо, правінцыя Чжэцзян. У 1980 годзе стаў членам Камуністычнай партыі Кітая.
Сквыра
Скві́ра ці Сквы́ра (Сквира) — горад у Кіеўскай вобласці Украіны. Плошча 63,28 км². Насельніцтва 16 800 чал. (1 студзеня 2012).
Браміды
Браміды — хімічныя злучэнні, солі бромавадароднай кіслаты HBr.
Знаходжанне ў прыродзе
Браміды прысутнічаюць у марской вадзе, у канцэнтрацыі каля 65 мг/л, што складае каля 0,2 % ад масы марской солі. Морапрадукты, як правіла, утрымліваюць павышаную канцэнтрацыю брамідаў. Асабліва шмат брамідаў марскіх водарасцях, некаторыя з якіх могуць быць крыніцай прамысловага атрымання.
Таксама сустракаюцца мінералы галагенідаў срэбра - брамаргірыт AgBr, ёдабраміт Ag(Br, Cl, I), эмбаліт Ag(Cl, Br).
У медыцыне
У медыцыне браміды натрыю і калію ўжываюць як седатыўныя сродкі.
Аляксандр Барысавіч Столпер
Аляксандр Барысавіч Сто́лпер (Александр Борисович Столпер;  — ) — савецкі кінарэжысёр, сцэнарыст, педагог, Заслужаны дзеяч мастацтваў РСФСР (1964), Народны артыст РСФСР (1969), Народны артыст СССР (1977).
Біяграфія
Нарадзіўся ў Дзвінску (сучасны горад Даўгаўпілс у Латвіі). З 1923 года працаваў у газетах «Крестьянская газета» і «Московская деревня». У 1923—1925 гадах вучыўся ў кінамайстэрні Льва Куляшова, у 1925—1927 гадах — на акцёрскім факультэце Пралеткульта ў Маскве, працаваў у сцэнарнай майстэрні кінастудыі «Межрабпом». З 1927 года рэжысёр і сцэнарыст кінастудыі «Саюзкіно». У 1938 годзе скончыў рэжысёрскі факультэт УДІКа (майстэрня Сяргея Эйзенштэйна). Выкладаў у УДІКу з 1964 года. З 1971 года прафесар кафедры рэжысуры. Таксама выкладаў на Вышэйшых курсах сцэнарыстаў і рэжысёраў і быў старшынёй Савета рэжысёрскага аддзялення.
Памёр А. Б. Столпер 11 студзеня 1979 года ў Маскве. Пахаваны на Увядзенскіх могілках.
Творчасць
Дэбютаваў як рэжысёр агітацыйным кароткаметражным фільмам «Простая гісторыя» (1930) і поўнаметражным фільмам «Чатыры візіты Самуэля Вульфа» (1934). У 1931 годзе разам з У. М. Экам і Р. В. Янушкевіч напісаў сцэнарый фільма «Пуцёўка ў жыццё». У гады Вялікай Айчыннай вайны разам з Б. Івановым паставіў фільмы па творах Канстанціна Сіманава «Хлопец з нашага двара» (1942), «Чакай мяне» (1943), а таксама фільм «Дні і ночы» (1945). Сярод іншых пастановак «Закон жыцця» (разам з Б. Івановым, 1940), «Аповесць пра сапраўднага чалавека» (паводле Б. Палявога, 1948), «Далёка ад Масквы» (паводле В. Ажаева, 1950), «Цяжкае шчасце», (паводле Ю. Нагібіна, 1958), «Жывыя і мёртвыя» (1964), «Адплата» (1969), «Адхіленне — нуль» (1978) і інш.
Аўтар і сааўтар сцэнарыяў шэрагу фільмаў.
Ян Ляшчынскі
Ян Ляшчынскі (Jan Leszczyński; —) — польскі дзяржаўны дзеяч.
Біяграфія
Паходзіў са шляхецкага роду Ляшчынскіх герба «Вянява». Нарадзіўся ў сям’і Андрэя і Соф’і з Апалінскіх.
Кашталян срэмскі ў 1644 годзе, гнезненскі з 1644 года, маршалак каралевы польскай і вялікай княгіні літоўскай у 1649—1651 гадах, ваявода ланчыцкі з 1653 года, пазнанскі з 1656 года, падканцлер каронны з 1659 года, канцлер каронны ў 1666—1678 гадах, ваявода кракаўскі ў 1678 годзе.
1941 год у гісторыі музыкі
1941 год быў адзначаны шэрагам музычных падзей.
Таццяна Пятроўна Аржаннікава
Таццяна Пятроўна Аржаннікава (, Віцебск, БССР) — майстар спорту міжнароднага класа (1978) па спарціўнай гімнастыцы.
Палітычныя погляды
Падпісала адкрыты ліст спартыўных дзеячаў краіны, якія выступаюць за дзеючую ўладу Беларусі пасля жорсткіх падаўленняў народных пратэстаў у 2020 годзе.
Андрэй Мікалаевіч Варанкоў
Андрэй Варанкоў (нар., ) — беларускі футбаліст, нападнік брунейскага клуба ДПММ і былы ігрок нацыянальнай зборнай Беларусі.
Клубная кар’ера
Выхаванец мазырскага футбола, у маладым узросце апынуўся ў кіеўскім «Дынама». Гуляў за другую каманду, пасля аддаваўся ў арэнду ў клубы ўкраінскай Прэм’ер-лігі. У сакавіку 2012 года быў аддадзены ў арэнду ў гродзенскі «Нёман». Пасля сканчэння сроку арэнды ў гродзенскім клубе ў жніўні 2012 года зноў аддадзены ў арэнду, на гэты раз у запарожскі «Металург». З сакавіка 2013 года выступаў за «Дынама-2». У чэрвені 2013 года пакінуў «Дынама» ў якасці свабоднага агента.
Пасля расставання з «Дынама» доўгі час заставаўся без клуба, хоць меў прапановы з Заходняй Еўропы. Толькі ў верасні 2014 года далучыўся да мазырскай «Славіі», пасдпісаўшы кантракт да канца 2014 года. Застаўся ў «Славіі» і ў сезоне 2015, калі клуб выйшаў у Вышэйшую лігу. Выступаў пераважна на пазіцыі «пад нападнікам», з 6 галявымі перадачамі стаў найлепшым асістэнтам клуба ў сезоне. У першай палове сезону 2016 звычайна выхадзіў на замену, а пасля зыходу з каманды Дзяніс Лапцева ўлетку застаўся асноўным нападнікам мазыран.
У студзені 2017 года перайшоў у «Гарадзею». У складзе каманды стаў адным з асноўных нападнікаў. У ліпені 2018 года па пагадненні бакоў пакінуў клуб.
У студзені 2023 года, пасля таго як ДПММ вярнуўся ў чэмпіянат Сінгапура, падоўжыў кантракт з клубам.
Міжнародная ккар’ера
Гуляў за моладзевую зборную Беларусі, з ёй выйграў бронзавы медаль чэмпіянату Еўропы 2011 у Даніі (забіў на турніры 2 галы — Ісландыі з пенальці і Іспаніі). Ігрок алімпійскай зборнай на Алімпіядзе ў Лондане.
13 кастрычніка 2007 года дэбютаваў у нацыянальнай зборнай Беларусі.
Тэгеранская канферэнцыя
Тэгера́нская канферэ́нцыя — першая за гады Другой сусветнай вайны канферэнцыя "Вялікай Тройкі" — лідараў трох дзяржаў: Ф. Д. Рузвельта (ЗША), У. Чэрчыля (Англія) і І. В. Сталіна (СССР). Праходзіла з 1 лістапада да 1 снежня 1943 года ў г. Тэгеране.
Гістарычнае значэнне канферэнцыі цяжка пераацаніць — гэта была першая сустрэча «Вялікай Тройкі», на якой вырашаліся лёсы мільёнаў людзей, будучыня свету.
Пшэцлаў Ляшчынскі
Пшэцлаў Павел Ляшчынскі (Przecław Leszczyński;  — ) — польскі дзяржаўны дзеяч.
Біяграфія
Паходзіў са шляхецкага роду Ляшчынскіх герба «Вянява». Нарадзіўся ў сям’і Андрэя і Соф’і з Апалінскіх.
Кашталян наклаўскі з 1642 года, срэмскі з 1644 года, ваявода дорпацкі з 1658 года.
Іван VI
Іван VI Антонавіч (12 (23) жніўня 1740 — 5 (16) ліпеня) 1764) — расійскі імператар з дынастыі Раманавых з кастрычніка 1740 па лістапад 1741 г., праўнук Івана V.
Фармальна царстваваў першы год свайго жыцця пры рэгенцтве перш Бірона, а затым уласнай маці Ганны Леапольдаўны. Імператар-немаўля быў зрынуты Лізаветай Пятроўнай, правёў усё жыццё ў зняволенні і быў забіты ў 23-гадовым узросце пры спробе яго вызваліць.
У афіцыйных прыжыццёвых крыніцах згадваецца як Іаан III, гэта значыць рахунак вядзецца ад першага рускага цара Іаана Грознага; у позняй гістарыяграфіі ўсталявалася традыцыя менаваць яго Іванам (Іаанам) VI, лічачы ад Івана I Каліты.
Царстваванне
Пасля смерці імператрыцы Ганны Іванаўны сын Ганны Леапольдаўны (пляменніцы Ганны Іаанаўны) і прынца Антона Ульрыха Браўншвайг-Брэверн-Люнебургскага двухмесячны Іван Антонавіч быў абвешчаны імператарам пры рэгентстве герцага Курляндскага Бірона.
Праз два тыдні пасля ўзыходжання немаўля ў краіне адбыўся пераварот, у выніку якога гвардзейцы, узначаленыя фельдмаршалам Мініхам, арыштавалі Бірона і адхілілі яго ад улады. Новым рэгентам была абвешчана маці імператара. Няздольная кіраваць краінай і жыўшая ў ілюзіях Ганна паступова перадала ўсю сваю ўладу Мініху, а пасля ёю завалодаў Астэрман, які адправіў фельдмаршала ў адстаўку. Але праз год адбыўся новы пераварот. Дачка Пятра Вялікага Лізавета з праабражэнцамі арыштавала Астермана, імператара, яго бацькоў і ўсіх іх набліжаных.
Ізаляцыя
Спачатку Лізавета намервалася выправадзіць «Браўншвейгскую сям’ю» з Расіі (так было афіцыйна загадана ў маніфесце, які абгрунтоўваў яе права на пасад), але раздумала, спалохаўшыся, што за мяжой яна будзе небяспечная, і загадала пасадзіць у турму былую рэгентшу і яе мужа. У 1742 г. у таямніцы для ўсіх уся сям’я была пераведзена ў прадмесце Рыгі — Дзюнамюндэ, затым у 1744 г. у Араніенбург, а пасля, далей ад мяжы, на поўнач краіны — у Холмагары, дзе маленькі Іван быў цалкам ізаляваны ад бацькоў. Доўгія паўночныя паходы моцна адбіліся на здароўе Ганны Леапольдаўны: у 1746 годзе яна памерла.
Шлісельбург
Страх Лізаветы перад магчымым новым пераваротам прывёў да новага падарожжа Івана. У 1756 г. яго перавезлі з Холмагар у адзіночную камеру ў Шлісельбургскай крэпасці. У крэпасці Іван (афіцыйна які зваўся «вядомы арыштант») знаходзіўся ў поўнай ізаляцыі, яму не дазвалялася нікога бачыць, нават салдат гарнізона крэпасці. За ўвесь час зняволення ён так і не ўбачыў ні аднаго чалавечага твару. Аднак дакументы сведчаць, што вязень ведаў аб сваім царскім паходжанні, быў навучаны грамаце і марыў аб жыцці ў манастыры. У 1759 годзе ў Яна сталі назіраць прыкметы неадэкватных паводзін. Аб гэтым з поўнай упэўненасцю сцвярджала і бачыўшая Івана VI у 1762 г. імператрыца Кацярына II; але турэмшчыкі меркавалі, што гэта толькі сімуляцыя.
Смерць
Пакуль Іван быў у зняволенні, распачыналася шмат спроб вызваліць зрынутага імператара і ізноў узвесці на прастол. Апошняя спроба прывяла маладога зняволенага да смерці. У 1764 годзе, калі ўжо правіла Кацярына II, падпаручнік В. Я. Міровіч, які нёс вартавую службу ў Шлісельбургскай крэпасці, схіліў на свой бок частка гарнізона, каб вызваліць Івана.