cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Евель Самуілавіч Бялявін
Біяграфія
У апошнія дні вайны, у ходзе Берлінскай наступальнай аперацыі 1945 года, Е. С. Бялявін у ліку першых з паветра наносіў бомбавыя ўдары па сталіцы гітлераўскай Германіі Берліну. За гады вайны здзейсніў каля 300 паспяховых баявых вылетаў, наносячы бомбавыя ўдары па навалы гітлераўскіх войскаў, яго баявой тэхніцы.
Пасля вайны працягваў службу ў ВПС. У 1952 годзе скончыў вышэйшыя лётна-тактычныя курсы. З 1958 года — у запасе.
Жыў у Мінску. Пахаваны на Усходніх («Маскоўскіх») могілках (участак № 26).
Узнагароды
Ордэна Леніна, Чырвонага Сцяга, Аляксандра Неўскага, Айчыннай вайны 1-й ступені, Чырвонай Зоркі, медалі.
Ратушная плошча (Талін)
Ратушная плошча (Raekoja plats) — гарадская плошча перад Талінскай ратушай (Raekoda) у цэнтры Старога Таліна.
Евель Самуілавіч Бялявін
Памяць
Імя Героя носіць вуліца ў Барысаве.
Ратушная плошча (Талін)
Плошча з’яўляецца месцам правядзення фестываляў і канцэртаў, такіх як Дні Старога горада (Tallinna Vanalinna Päevad). У непасрэднай блізкасці да плошчы размешчаны некалькі бараў і рэстаранаў.
На Ратушнай плошчы размешчаны адзіны пункт, з якой бачныя 5 асноўных шпіляў Старога Таліна: ратуша, царква Святога Мікалая, Домскі сабор, царква Святога Духа і царква Святога Олафа.
Лыпынэ
Лыпынэ (Липине́) — вёска ў Наваград-Валынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Гародныцкай пасялковай абшчыны.
Убсунурская катлавіна
Убсуну́рская катлавіна (басейн Убсу-Нур) — водны басейн возера Убсу-Нур, самы паўночны буйны замкнёны водны басейн у Цэнтральнай Азіі. Тэрыторыя басейна ўваходзіць у склад Манголіі (раён возера Убсу-Нур) і Расіі (запаведнік «Убсунурская катлавіна»). З’яўляецца прыродаахоўнай зонай у абедзвюх краінах. Агульная плошча аб’ектаў аховы прыроды ва Убсунурскай катлавіне складае 1068853 га.
Убсунурская катлавіна ўяўляе сабой паўночную частку катлавіны Вялікіх азёр, аддзеленую ад яе паўднёвай (вялікай) часткі адносна нізкім хрыбтом Хан-Хухійн-Нуруу (максімальная вышыня 2928 м над узроўнем мора) і яго заходнім працягам — хрыбтом Тагтохын-Шыл (максімальная вышыня 2357 м над узроўнем мора).
Працягласць Убсунурскай катлавіны з поўначы на поўдзень — 160 км, з захаду на ўсход — 600 км.
Раней Убсунурская катлавіна знаходзілася цалкам у складзе Манголіі, пакуль у 1932 годзе не было падпісана пагадненне паміж Мангольскай Народнай Рэспублікай і Тувінскай Народнай Рэспублікай, згодна з якім паўночная частка Убсунурскай катлавіны перадавалася Тыве.
Курасоўшчына (вёска)
Курасо́ўшчына — колішняя вёска на правым беразе ракі Лошыца, з 1965 года ў складзе горада Мінска.
Гісторыя
У актах менскага гродскага суда за 1580—1590 гады ў ваколіцах Менска згадваецца двор пэўнага Яна Кураша, уладальніка маёнтка Лошыца. У 1791 годзе вёска Курашэўшчызна (Курашевщизна) маёнтка Лошыца Каралішчавіцкай парафіі Менскага ваяводства, шляхецкая ўласнасць. У 1800 годзе вёска, шляхецкая ўласнасць земскага суддзі Іосіфа Немаршанскага, у 1815 годзе ўласнасць Ф. Немаршанскага, 17 двароў, 96 жыхароў, карчма.
У 1917 годзе ўрочышча (11 двароў, 48 жыхароў) і фальварак у Сеніцкай воласці Мінскага павета. З 1924 года ў Самахвалавіцкім раёне. З 1931 года ў адміністрацыйным падпарадкаванні Менскага гарсавета, з 1934 года ў Менскім раёне, значна вырасла.
У 1965 годзе ўключаная ў межы горада Мінска. Ад колішняй забудовы захаваліся дзве камяніцы: Белая дача і яе заезны дом (Казінца, 98).
Варонічы (Полацкі раён)
Варо́нічы (, Вороничи) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці, на рацэ Ушача. Адміністрацыйны цэнтр Вароніцкага сельсавета. Насельніцтва 543 чал. (1992). Знаходзіцца за 22 км на паўднёвы захад ад Полацка, за 6 км ад чыгуначнай станцыі Ветрына, каля возера Варонічы (Варонеч).
Варонеч — даўняе мястэчка гістарычнай Полаччыны.
Гісторыя
У Інфлянцкую вайну (1558—1583), па захопе ў 1563 Полацку маскоўскімі войскамі Івана Грознага, Варонеч зрабіўся адным з фарпостаў абароны Літвы. Паселішча ўключылі ў склад дзяржаўных уладанняў, а ў 1566 полацкі гараднічы Ф. Жук распачаў тут будаванне замка. У 1579, па выгнанні захопнікаў з Полацкага ваяводства, Варонеч вярнулі царкве. Будаванне замка, значнае павелічэнне колькасці жыхароў спрыялі пераўтварэнню сяла ў мястэчка. Станам на 1601 г. у ім было 37 дымоў, царква Раства Багародзіцы, каля ракі Ушача, на гары стаяў замак.
У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793) Варонец апынуўся ў складзе Расійскай імперыі, дзе стаў цэнтрам воласці Лепельскага павета Віцебскай губерні. У XIX ст. у мястэчку існавалі пачатковая школа, бальніца, царква, касцёл. У пач. XX ст. — 57 двароў.
1 студзеня 1919 г. згодна з пастановай I з'езда КП(б) Беларусі Варонічы ўвайшлі ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала мястэчка разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР. У 1924 г. Варонічы вярнулі БССР, дзе яны сталі цэнтрам сельсавета. Статус паселішча панізілі да вёскі. Станам на 1941 г. тут было 170 двароў, на 1970 — 163, на 1992 — 243.
Інфраструктура
У Варонічах працуюць сярэдняя школа, бальніца, клуб, бібліятэка, пошта.
IC 4811
IC 4811 — галактыка тыпу S? (спіральная галактыка) ў сузор’і Паўлін.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Славянская (гасцініца)
«Славя́нская» — гасцініца ў Мінску, размешчаная па адрасе вул. Нарачанская, 6. Гасцініца мае катэгорыю «3 зоркі». Адкрыта ў 2014 годзе.
Аўтары праекта архітэктары Аляксандр Корбут і Д. Касьяненка з «Творчай майстэрні архітэктара Корбута А. І.» сумесна з літоўскімі архітэктарамі і Румуальдасам Кірдулісам (Rumualdas Kirdulis). Праект гасцініцы атрымаў малы Гран-пры на Нацыянальным фестывалі архітэктуры «Мінск-2011».
Апісанне
Гасцініца мае 15 паверхаў, на якіх размешчаны 126 нумароў, якія могуць размясціць да 250 чалавек. Да паслуг гасцей двухмесныя нумары катэгорыі Твін, Дабл, Люкс і 2 нумары для людзей з абмежаванымі магчымасцямі. Таксама ў гасцініцы маюцца рэстаран еўрапейскай і нацыянальнай кухні на 100 пасадачных месцаў з магчымасцю абслугоўвання ў нумарах, канферэнц-зала на 60 чал. і дзве залы для перамоў на 30 і 15 чал., магазін, крама тавараў нацыянальнай тэматыкі, салон прыгажосці.
Каля гасцініцы размешчана адкрытая паркоўка на 102 машынамесцы, таксама маецца платная крытая двухпавярховая стаянка.
(880) Герба
880 Герба (880 Herba) — астэроід Галоўнага астэроіднага пояса. Гэта адзін з трох астэроідаў, адкрытых 22 ліпеня 1917 года нямецкім астраномам Максіміліянам Вольфам у абсерваторыі Гайдэльберг-Кёнігштуль, Германія. Астэроід названы ў гонар грэчаскай багіні гора і галечы. Астэроід не перасякае арбіту Зямлі і абарачаецца вакол Сонца за 5,20 юліянскіх гадоў.
Лучыця
Лучыця (Лучи́ця) — вёска ў Наваград-Валынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Гародныцкай пасялковай абшчыны.
Сарпінскі раён
Сарпінскі раён (Сарпи́нский райо́н, Сарпан район) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Рэспублікі Калмыкія Расійскай Федэрацыі, у межах якой утвораны муніцыпальны раён Сарпінскае раённае муніцыпальнае ўтварэнне. Адміністрацыйны цэнтр — сяло Садовае.
Геаграфія
Сарпінскі раён мяжуе на паўночным усходзе — з Маладэрбетаўскім раёнам Калмыкіі; на паўднёвым усходзе — з Кетчэнераўскім раёнам Калмыкіі; на паўднёвым захадзе — з Завецінскім раёнам Растоўскай вобласці; на захадзе і паўночным захадзе — з Кацельнікаўскім і Акцябрскім раёнамі Валгаградскай вобласці. Плошча тэрыторыі — 3738 км². Адлегласць ад раённага цэнтра да г. Эліста — 177 км.
Тэрыторыя Сарпінскага раёна ўключае дзве геамарфалагічныя часткі: Ергенінскае ўзвышша (асноўная частка — 86,8 %) і Сарпінскую нізіну. Ергенінскае ўзвышша займае большую частку раёна і ўяўляе сабой хвалістую раўніну, парэзаную бэлькамі і ярамі. Ергені на ўсходзе рэзка абрываюцца да Прыкаспійскай нізіны, на захадзе плаўна зніжаюцца. Прыкаспійская нізіна займае ўсход раёна.
Гідраграфія
Гідраграфічная сетка развіта параўнальна слаба. Большасць рэк з’яўляюцца малымі, улетку перасыхаюць. Вытокі рэк раёна прымеркаваны да Ергенінскага ўзвышша. Рэкі заходняга схілу Ергеняў адносяцца да басейна ракі Дон: рака Кара-Сал (разам з ракой Хамхурка), яе прытокі Акшыбай і Кенкра, рэкі Аксай Курмаярскі і Росаш (прыток Аксая). Рэкі ўсходняга схілу ўпадаюць у Сарпінскія азёры альбо з’яўляюцца бяссцёкавымі: рэкі Зельмень, Аршань-Зельмень, Эліста і іншыя. Ва ўсходняй частцы раёна размешчаны азёры Ханата, Цаган-Нур, Батыр-Мала.
Козікі (Івацэвіцкі раён)
Ко́зікі (, Козики) — вёска ў Івацэвіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Жытлінскага сельсавета.
Да 26 чэрвеня 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Козіцкага сельсавета.
Бурвіль
Бурві́ль (Bourvil, псеўданім; сапраўднае імя Андрэ́ Робе́р Рэмбу́р, André Robert Raimbourg; — ) — французскі акцёр і эстрадны спявак.
Біяграфія
Андрэ Рабер Рэмбур нарадзіўся 27 ліпеня 1917 года ў горадзе Прэта-Вікмар (дэпартамент Сена Прыморская). Рана страціў бацьку (падчас Першай Сусветнай вайны) і значную частку дзяцінства правёў у вёсцы Бурвіль (Bourville), назва якой стала яго творчым псеўданімам.
Пачынаў працаваць у мюзік-холе, дзе спяваў і танчыў, выконваў мініяцюры гумарыстычнага плана. Затым стаў працаваць на радыё і з 1945 года здымаўся ў кіно.
У 1956 годзе атрымаў прыз Венецыянскага кінафестывалю Кубак Вольпi за лепшую мужчынскую ролю ў фільме «Праз Парыж».
У Бурвіля было двое дзяцей Дамінік (1950) і Філіп (1953) Рэмбур.
Бурвіль памёр 23 верасня 1970 ад міеломнай хваробы.
Лыч
Лыч — прозвішча.
Міхаіл Дзмітрыевіч Скобелеў
Міхаіл Дзмітрыевіч Скобелеў (,  —, ) — рускі военачальнік, генерал ад інфантэрыі (1881), генерал-ад'ютант (1878). Удзельнік Сярэднеазіяцкіх заваяванняў Расійскай імперыі і Руска-турэцкай вайны 1877—1878 гадоў. Меў мянушку «белы генерал» з-за яго ўдзелу ў бітвах у белай уніформе і на белым кані.
Біяграфія
Сын генерал-лейтэнанта Дзмітрыя Іванавіча Скобелева і яго жонкі Вольгі Мікалаеўны, народжанай Палтаўцавай.
У 1868 годзе скончыў Акадэмію генштаба і быў накіраваны для службы ў Туркестан. Удзельнічаў у Хівінскім паходзе 1873 года і ліквідацыі Какандскага паўстанні 1873—1876 гг. З лютага 1876 года вайсковы губернатар Ферганскай вобласці.
Падчас руска-турэцкай вайны 1877—1878 фактычна камандаваў (быў начальнікам штаба Зводнай казачай дывізіі) Каўказскай казачай брыгадай падчас 2-га штурму Плеўны ў ліпені 1877 г. і асобным атрадам пры авалоданні Лоўчай у жніўні 1877 года. Падчас 3-га штурму Плеўны (жнівень 1877 г.) паспяхова кіраваў дзеяннямі левафлангавага атрада, які прадзёрся да Плеўны, але не атрымаў своечасовай падтрымкі ад камандавання. Камандуючы 16-й пяхотнай дывізіяй, удзельнічаў у блакадзе Плеўны і зімовым пераходзе праз Балканы (праз Імітлійскі перавал), адыграўшы вырашальную ролю ў бітве пад Шэйнава. У лютым 1878 года заняў Сан-Стэфана пад Стамбулам.
Паспяховыя дзеянні Скобелева стварылі яму вялікую папулярнасць у Расіі і Балгарыі, дзе яго імем былі названыя вуліцы, плошчы і паркі ў шматлікіх гарадах. Пасля заканчэння руска-турэцкай вайны вярнуўся ў Туркестан. У 1878—1880 гадах камандаваў корпусам. У 1880—1881 гадах кіраваў 2-й Ахалтэкінскай экспедыцыяй, падчас якой была заваяваная Туркменія. У 1882, знаходзячыся ў Парыжы, выступіў у абарону балканскіх народаў, супраць агрэсіўнай палітыкі Германіі і Аўстра-Венгрыі, што выклікала міжнародныя ўскладненні.
Быў адкліканы імператарам Аляксандрам III і неўзабаве раптам памёр. Скобелеў адрозніваўся вялікай асабістай адвагай і карыстаўся папулярнасцю сярод салдат і афіцэраў.
Гута Абэдынска
Гута Абэдынска (Гу́та Обединська) — вёска ў Жоўкіўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Юрый Уладзіміравіч Чантурыя
Юрый Уладзіміравіч Чантурыя  — беларускі архітэктар, гісторык і тэарэтык горадабудаўніцтва. Доктар архітэктуры (2004), прафесар. Член-карэспандэнт Беларускай акадэміі архітэктуры, замежны член РААБН.
Гісторыя
Скончыў у 1971 годзе Беларускі політэхнічны інстытут, аспірантуру ў 1974 годзе. У 1971—1976 гадах аспірант, асістэнт кафедры архітэктуры Беларускага політэхнічнага інстытута; у 1977—1978 гадах старэйшы архітэктар «Мінскпраекта»; у 1978—1988 гадах старэйшы навуковы супрацоўнік, у 1988—1991 гадах загадчык сектара рэканструкцыі гістарычнай забудовы, у 1991—2003 гадах загадчык аддзелам планіроўкі і забудовы населеных месцаў БелНДІПгорадабудаўніцтва. У 1982 годзе абараніў кандыдацкую дысертацыю.
З 2004 годзе абараніў доктарскую дысертацыю, прафесар кафедраў «Горадабудаўніцтва» і «Філасофскія вучэнні» Беларускага нацыянальнага тэхнічнага ўніверсітэта.
Член Саюза архітэктараў СССР і Беларусі з 1976 года, нумар білета 431.
Творчасць
Асноўныя працы (у аўтарскім калектыве): генплан Нясвіжа (1979), ПДП цэнтра Пінска (1981), праекты рэгенерацыі гістарычнай забудовы Пінска (1982), Полацка (1985), Віцебска (1986).
Навуковая дзейнасць
Навуковыя інтарэсы: гісторыя горадабудаўніцтва, рэканструкцыя гістарычных раёнаў гарадоў.
Аўтар больш як 80 навуковых публікацый (Беларусь, Расія, Польшча, Украіна, Латвія), у т.л. 17 манаграфій: «Горадабудаўнічае мастацтва Беларусі другой паловы XVI — першай паловы XIX стагоддзя. Сярэдневяковая спадчына, Рэнесанс, барока, класіцызм» (2005); «Архітэктура Беларусі. Нарысы эвалюцыі ва ўсходнеславянскім і еўрапейскім кантэксце», Т.1, Т.2, Т.З кн.1 і 2 (2005—2007; у суаўтарстве); «Страчаная спадчына» (1998 і 2003; у суаўтарстве); «Помнікі і памятныя месцы Беларусі» (2007; у суаўтарстве); «Грамадскія цэнтры гарадскіх населеных месцаў БССР (Досвед фарміравання, праблемы і кірункі развіцця)» (1991; у суаўтарстве); «Праблемы і досвед рэканструкцыі гістарычна складзеных раёнаў вялікіх гарадоў» (1987); «Помнікі архітэктуры ў гарадах Беларусі» (1977) і інш.
Кіраўнік і член аўтарскіх калектываў больш як 50 рукапісных навукова-даследчых работ. Аўтар нарматыўных і метадычных выданняў, буйных артыкулаў: «Будаўнічыя нормы Беларусі. Горадабудаўніцтва. Планіроўка і забудова населеных пунктаў. СНБ З.01.04 — 02» (2003; у суаўтарстве) ; «Навукова-метадычныя ўказанні па ўліку гісторыка-архітэктурнай спадчыны пры складанні праектаў планіроўкі цэнтраў гарадоў БССР» (1976); «Метадычныя рэкамендацыі па выяўленні тэрыторый гістарычных цэнтраў гарадоў Беларускай ССР» (1980); «Архітэктурна-планіровачная і прасторавая арганізацыя грамадскіх цэнтраў гарадскіх паселішчаў» (1987, у аўтарскім калектыве) ; «Метадычныя рэкамендацыі па прасторавай арганізацыі гарадскога асяроддзя пры рэканструкцыі гістарычных раёнаў населеных месцаў Беларускай ССР» (1988); і інш.
Член аўтарскіх калектываў каля 70 праектных прац, у т.л., вялікага шэрагу генеральных планаў гарадоў і праектаў дэталёвай планіроўкі цэнтраў (у т.л. Пінска ), праектаў рэгенерацыі гістарычных гарадскіх раёнаў (Брэст, Віцебск, Гродна, Орша, Пінск, Полацк. Зломім і інш.).
Узнагароды
Лаўрэат прэміі імя У. Караля Міністэрства архітэктуры і будаўніцтва Беларусі (1999).
Жорж Тэландзье
Жорж Тэландзье (Georges Taillandier;  — ?) — французскі велагоншчык, чэмпіён летніх Алімпійскіх гульняў 1900.
На Гульнях Тэландзье спаборнічаў толькі ў спрынце. Не прайграўшы ніводнага заезду, ён заняў у фінале першае месца і выйграў залаты медаль.
Мала Анастасіўка
Мала Анастасіўка (Мала́ Анаста́сівка) — вёска ў Наваград-Валынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Гародныцкай пасялковай абшчыны.
Арцём Сяргеевіч Камалыеў
Арцём Сяргеевіч Камалыеў (нар. 1975, Мінск, цяпер Беларусь) — беларускі суддзя. Першы намеснік старшыні Гомельскага абласнога суда.
Біяграфія
У 1997 годзе скончыў Гомельскі політэхнічны інстытут, у 2000 годзе — Гуманітарна-эканамічны інстытут, у 2015 годзе — Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь. З 1997 па 2000 гады — судовы выканаўца суда Гомельскага раёна. З ліпеня 2000 года — стажор суддзі суда Гомельскага раёна. З кастрычніка 2001 года — суддзя суда Гомельскага раёна. У жніўні 2004 года прызначаны намеснікам старшыні гэтага суда. З кастрычніка 2009 па 2015 год — старшыня суда Рэчыцкага раёна.
Мае першы кваліфікацыйны клас суддзі.
Дэв’ятыр
Дэв’ятыр (Дев'яти́р) — вёска ў Жоўкіўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Майлс Дэйвіс
Майлс Дзьюі Дэйвіс (Майлз Дэвіс/Дэйвіс; англ. Miles Dewey Davis III;, Олтан — , Санта-Моніка) — амерыканскі джазавы трубач і бэнд-лідар, які аказаў значны ўплыў на развіццё музыкі XX стагоддзя. Дэйвіс стаяў ля вытокаў мноства стыляў і кірункаў у джазе, такіх як мадальны джаз (modal jazz), прахалодны джаз (cool jazz) і фьюжн (fusion). Каля 50 гадоў працы Дэйвіса вызначылі гучанне джаза для трох пакаленняў слухачоў.
Туркмены
Туркмены — цюркамоўны народ, які складае асноўнае насельніцтва Туркменістана, а таксама традыцыйна пражывае ў Афганістане і на паўночным усходзе Ірана. Гавораць на туркменскай мове агузскай падгрупы цюркскіх моў). Па рэлігіі традыцыйна мусульмане-суніты.
NGC 2260
NGC 2260 — рассеянае скопішча ў сузор’і Аднарог.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Метанол
Атрыманне
Раней метылавы спірт атрымлівалі метадам сухой перагонкі драўніны. У сучаснасці яго атрымліваюць некалькім хімічнымі метадамі. Асноўным з'яўляецца сінтэз з сумесі аксіду вугляроду(II) (CO) і вадароду ў прысутнасці каталізатараў ZnO, Cr2O3 пры тэмпературы 400 °C і ціску 2·107—3·107 Па.
Рэакцыю могуць паскорыць такія каталізатары, як аксід медзі, цынку альбо хрому.
Выкарыстанне
Метанол выкарыстоўваецца ў прамысловасці ў складзе антыфрызаў, растваральнікаў лакаў і фарбаў, у якасці паліва і зыходнай сыравіны ў працэсах атрымання фармальдэгіду, хлорыстага метылу і інш.
Шкоднае ўздзеянне
Метанол з'яўляецца вельмі атрутным рэчывам. Пашкоджвае нервовую і сасудзістую сістэму. У дозах 4—15 мл выклікае слепату і цяжкае атручэнне арганізма чалавека. Смяротная доза для чалавека складае 30—100 мл.
Энца Сакі
Энца Сакі (Enzo Sacchi;  — ) — італьянскі велагоншчык, алімпійскі чэмпіён і чэмпіён свету.
Нарадзіўся ў 1926 годзе ў Фларэнцыі. У 1946 годзе выйграў велагонку Фларэнцыя-Віярэджа. Затым пераключыўся на трэкавыя дысцыпліны, у 1951 і 1952 гадах станавіўся чэмпіёнам свету ў спрынце, у 1952 годзе таксама ў спрынце заваяваў залаты алімпійскі медаль на Алімпійскіх гульнях у Хельсінкі. З 1953 года перавёўся ў прафесіяналы, працягваў удзельнічаць у розных чэмпіянатах да 1962 года.
Пэрэлісак
Пэрэлісак (Пере́лісок) — вёска ў Наваград-Валынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Гародныцкай пасялковай абшчыны.
Слабада (Рослаўльскі раён)
Слабада (Слобода) — вёска ў Рослаўльскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Астапкавіцкага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Слабада абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з жніўня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Аутка
Аутка — прозвішча.
Тэс-Хем
Тэс-Хем (Тэс, Тэсийн гол) — рака ў Манголіі і на поўдні Рэспублікі Тыва, належыць басейну Убсу-Нур. З’яўляецца асноўнай жывільнай ракой возера Убсу-Нур. Даўжыня ракі — 757 км. Плошча басейна складае 30 900 км², а расход вады ў Самагалтаі — 56 м³/с. Амаль на ўсім сваім працягу пралягае праз засушлівую стэпавую зону.
IC 4812
IC 4812 — галактыка тыпу RN+* ў сузор’і Паўднёвая Карона.
Дэрэўня (Жоўкіўскі раён)
Дэрэўня (Дере́вня) — вёска ў Жоўкіўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Атланта Хокс у сезоне 2018/2019
Сезон 2018/2019 стаў 69-м сезонам у НБА ў гісторыі франшызы Атланта Хокс.
Экстраліга 2015/2016
Экстраліга 2015/2016 (37-ы жаночы чэмпіянат Польшчы па футболе) — чэмпіянат Польшчы па футболе сярод польскіх жаночых каманд у сезоне 2015/2016.
Пэрэлісянка
Пэрэлісянка (Переліся́нка) — вёска ў Наваград-Валынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Гародныцкай пасялковай абшчыны.
Роджэр Пенроўз
Сэр Роджэр Пенроўз (Roger Penrose, нар. 8 жніўня 1931, Колчэстэр, Англія) — брытанскі фізік і матэматык, які працуе ў розных галінах матэматыкі, агульнай тэорыі адноснасці і квантавай тэорыі, аўтар тэорыі твістараў.
Доктар філасофіі (1957), узначальвае кафедру матэматыкі Оксфардскага ўніверсітэта. Член Лонданскага каралеўскага таварыства (1972) і замежны член амерыканскага філасофскага таварыства (2011).
Сярод узнагарод — прэмія Вольфа (1988, сумесна са Стывенам Хокінгам), медаль Коплі (2008) і Нобелеўская прэмія па фізіцы (2020) «за адкрыццё таго, што ўтварэнне чорных дзірак з неабходнасцю вынікае з агульнай тэорыі адноснасці» (сумесна з Райнхардам Генцэлем і Андрэа Гез, якім яна была прысуджана «за адкрыццё звышмасіўнага кампактнага аб’екта ў цэнтры нашай галактыкі»). Рыцар-бакалаўр (1994).
Біяграфія
Па бацькоўскай лініі яго дзед быў прафесійным мастаком, а бабуля паходзіла з заможнай квакерскай сям’і банкіраў. Па матчынай лініі, бабуля — народжаная Сара Мара Натансон (у замужжы Соня Мэры Лідз, 1871—1964) — была піяністкай, паходзіла з занятай у лесагандлі яўрэйскай купецкай сям’і і жыла ў Санкт-Пецярбургу ў доме № 11 па Фурштацкай вуліцы  да тых часоў, пакуль, разарваўшы адносіны з бацькам — купцом першай гільдыі Меерам Натансонам , не пакінула Расію ў 1896 годзе пасля знаёмства ў Швейцарыі з англічанінам Джонам Берэсфордам Лідзам (1864—1956), прафесарам фізіялогіі, членам Каралеўскага таварыства, у будучыні яго дзедам. У 1909 годзе яны пасяліліся ў Канадзе, дзе Дж. Лідз атрымаў месца прафесара клінічнай біяхіміі Універсітэта Таронта, а яго жонка была актыўная ў мясцовым руху суфражыстак і публікавала буклеты на гэтую тэму.
Бацькі — Лаянел Шарплз Пенроўз (1898—1972) і Маргарэт Лідз (, 1901—1989) — мелі медыцынскую адукацыю, маці была лекарам, бацька — псіхіятрам і медыцынскім генетыкам, членам Каралеўскага таварыства. Пенроўз нарадзіўся ў час іх знаходжання ў Колчэстэры, дзе яго бацька прымаў удзел у даследчым праекце. Браты — матэматык і фізік Олівер Пенроўз і псіхолаг і шахматыст Джонатан Пенроўз, сястра — онкагенетык Шырлі Ходжсан.
Пудара
Пудара — возера ў Цвярской вобласці Расіі, у Вышневолацкім раёне, належыць да басейна Мсты.
Бухгалтарскі ўлік
Бухгалтарскі ўлік — сістэма суцэльнага і безупыннага дакументальнага адлюстравання ў грашовай форме інфармацыі пра колазварот капіталу ў працэсе гаспадарчай дзейнасці прадпрыемства, установы, арганізацыі і іншых юрыдычных асоб; адзін з відаў гаспадарчага ўліку, важная функцыя ў кіраванні вытворчасцю.
Пудара
Плошча возера Пудара 8,2 км2, даўжыня 8,7 км, шырыня да 1,5 км. Вышыня над узроўнем мора — 158 метра, найбольшая глыбіня — 4 метра.
Бухгалтарскі ўлік
Ажыццяўляецца ў адпаведнасці з заканадаўствам і нацыянальнымі стандартамі рахункаводства ўсімі юрыдычнымі асобамі незалежна ад іх арганізацыйна-прававога статуса і формаў уласнасці з моманту ўтварэння і да ліквідацыі. Фізічныя асобы (прадпрымальнікі) вядуць улік і даюць фінансавую справаздачу ў адпаведнасці з патрабаваннямі падатковага заканадаўства.
Пудара
Возера мае моцна выцягнутую з паўночнага захаду на паўдневы ўсход форму. У цэнтральнай частцы ў возера удаецца паўвостраў, які падзяляе возера на дзве часткі. Берагі нізінныя, месцамі моцна забалочаныя; зарослыя чаротам. На паўночным і паўднёвым беразе возера некалькі вёсак. Паходжанне возера лагчынае.
Бухгалтарскі ўлік
Асноўныя функцыі
Бухгалтарскі ўлік выконвае 2 асноўныя функцыі — інфармацыйную (своечасовае, поўнае і аб'ектыўнае інфармаванне службы кіравання пра ход і вынікі гаспадарання) і кантрольную (кантроль за захаванасцю маёмасці прадпрыемства, рацыянальным і эфектыўным выкарыстаннем яго сродкаў, адпаведнасцю гаспадарчых аперацый заканадаўству, статуту прадпрыемства і іншым прававым дакументам).
Пудара
У возера ўпадае некалькі ручаёў і пратока з суседніх азёр Волкава (знаходзіцца на ўсход ад Пудара) і Яшчына (на поўдзень). З паўночнай частцы возера выцякае рака Пуйга, якая ўпадае праз 10 кіламетраў у возера Цішыдра.
Роджэр Пенроўз
Біяграфія
У 1939 годзе сям’я пераехала ў ЗША, а затым у Канаду — у горад Лондан у правінцыі Антарыа, дзе Роджэр наведваў школу. У гэты ж час у яго пачала фармавацца цікавасць да матэматыкі. Крыніцай гэтай цікавасці было захапленне ёю бацькам і маці (асабліва геаметрыяй). Гэтая акалічнасць паўплывала перш за ўсё і на Олівера, у якога поспехі ў матэматыцы і фізіцы былі лепш за сваіх аднагодкаў.
Бухгалтарскі ўлік
Рахункі бухгалтарскага ўліку
Дакументальна аформленыя гаспадарчыя аперацыі і вынікі інвентарызацый адлюстроўваюць на рахунках — спецыяльных двухбаковых табліцах, дзе левая частка — дэбет, правая — крэдыт. Кожную гаспадарчую аперацыю запісваюць у аднолькавай суме ў дэбет аднаго і крэдыт другога рахунка (спосаб двайнога запісу). Узаемасувязь паміж рахункамі называецца карэспандэнцыяй, для адлюстравання якой складаецца ўраўненне гаспадарчай аперацыі, ці праводка, дэе ўказваецца сума, якая адносіцца ў дэбет і крэдыт.
Роджэр Пенроўз
Біяграфія
Пасля заканчэння вайны ў 1945 годзе сям’я Пенроўзаў вярнулася ў Англію і пасялілася ў Лондане. Роджэр наведваў школу Універсітэцкага каледжа Лондана, дзе яго бацька займаў пасаду прафесара генетыкі чалавека. Цікавасць будучага вучонага да матэматыкі станавілася ўсё мацней, і да заканчэння школы яму давялося выбіраць паміж спецыялізацыяй у біялогіі і хіміі (каб затым атрымаць медыцынскую адукацыю і працягнуць сямейную традыцыю) і спецыялізацыяй у фізіцы, хіміі і матэматыцы. Пенроўз абраў апошняе, чым істотна засмуціў бацькоў.
Бухгалтарскі ўлік
Рахункі бухгалтарскага ўліку
Рахункі бухгалтарскага ўліку бываюць актыўныя (улічваюць гаспадарчыя сродкі: па дэбеце — паступленне, ці павелічэнне, па крэдыце — іх выбыццё, ці памяншэнне; маюць толькі дэбетавае сальда), пасіўныя (улік крыніц фінансавання сродкаў: астатак і павелічэнне запісваюцца ў крэдыт, памяншэнне — у дэбет) і аперацыйныя (улічваюць асноўныя гаспадарчыя працэсы і фінансавыя вынікі). Адрозніваюць таксама рахункі сінтэтычныя (агульны ўлік гаспадарчых аб'ектаў па аднародных групах толькі ў грашовым выражэнні) і аналітычныя (дэталізуюць змест сінтэтычных рахункаў па асобных відах сродкаў і крыніц фінансавання ў вартасным і ў колькасным выражэнні). Адпаведна бываюць анапітычны улік І сттэтычны улік, на аснове звестак якіх складаюцца бухгалтарскі баланс і іншыя формы справаздачнасці.
Роджэр Пенроўз
Біяграфія
Пасля атрымання ганаровай (з адзнакай) ступені бакалаўра матэматыкі ва ўніверсітэцкім каледжы Роджэр, прытрымліваючыся прыклада Олівера, паступіў у Кембрыджскі ўніверсітэт (у каледж Святога Іаана), вырашыўшы, у адрозненне ад брата, які заняўся фізікай, спецыялізавацца ў чыстай матэматыцы і пачаў даследаванні па алгебраічнай геаметрыі пад кіраўніцтвам Уільяма Ходжа. З апошнім ён прапрацаваў толькі год, бо той вырашыў, што праблемы, якімі цікавіцца Пенроўз, ляжалі па-за вобласцю яго ўласных інтарэсаў. У наступныя два гады кіраўніком Пенроўза быў Джон Тод.
У 1957 годзе ў Кембрыджскім каледжы Святога Іаана атрымаў ступень доктара філасофіі, абараніўшы дысертацыю па асноўным метадам алгебраічнай геаметрыі. Да гэтага часу яго ўжо захапіла фізіка. Асабліва паўплываў у дадзеным дачыненні да на яго вядомы фізік і сябар яго брата Дэніс Сіяма.
Бухгалтарскі ўлік
Формы бухгалтарскага ўліку
Існуюць розныя формы бухгалтарскага ўліку: журнальна-ордэрная, мемарыяльна-ордэрная, аўтаматызаваная, спрошчаная. Выбар формы залежыць ад уэроўню яго аўтаматызацыі і цэнтралізацыі, памераў прадпрыемства і інш.
Роджэр Пенроўз
Біяграфія
Атрымаўшы яшчэ да заканчэння вучобы грант НАТА, з’ехаў у ЗША на 1959—1961 гады і працаваў у Прынстанскім і Сіракузскім універсітэтах. У 1961—1963 гадах займаў пасаду навуковага супрацоўніка ў Каралеўскім каледжы ў Лондане; у 1963—1964 гадах — запрошанага ад’юнкт-прафесара ў Тэхаскім універсітэце ў Осціне.
У 1964 годзе быў прызначаны лектарам у Біркбекскім каледжы ў Лондане, а двума гадамі пазней — прафесарам прыкладной матэматыкі там жа.
Бухгалтарскі ўлік
Формы бухгалтарскага ўліку
Адказнасць за арганізацыю бухгалтарскага ўліку, стварэнне ўмоў для правільнага яго вядаення, захоўвання бухгалтарскіх дакументаў, уліковых рэгістраў і справаздачнасці нясе кіраўнік прадпрыемства (установы). Узначальвае службу галоўны бухгалтар ці асоба, якая яго замяняе.
Роджэр Пенроўз
Біяграфія
У 1973 годзе заняў крэсла Роўзбалаўскага прафесара матэматыкі ў Оксфардскім універсітэце і ўтрымліваў яго да 1998 года, застаўшыся эмерытам на той жа пасадзе і займае яе па цяперашні час. У тым жа 1998 годзе ён быў прызначаны прафесарам геаметрыі ў Грэшэм-каледжы ў Лондане (да 2001 года).
У 1992 годзе падпісаў «Папярэджанне чалавецтву». У кастрычніку 2012 года Роджэр Пенроўз наведаў Кіеў і прачытаў дзве лекцыі ў Кіеўскім універсітэце і КПІ. У 2013 годзе Роджэр Пенроўз з 26 сакавіка па 6 красавіка знаходзіўся ў Расіі: у Санкт-Пецярбургу і Маскве. 27 сакавіка 2013 года Роджэр Пенроўз прачытаў лекцыю «Why New Physics is needed to Understand the Conscious Mind» на факультэце вольных мастацтваў і навук СПбДУ. 1 красавіка 2013 года наведаў Маскву па запрашэнні МДТУ імя Баўмана і ТАА «НДІ гіперкамплексных сістэм у геаметрыі і фізіцы», дзе правёў семінары, а таксама ў рамках лекцый фонду «дынастыя» прачытаў лекцыю ў Політэхнічным музеі.
Навуковыя дасягненні
У 1955 годзе, будучы студэнтам, Пенроўз перавынайшаў псеўдазварот (вядомы таксама як зварот Мура — Пенроўза).
У 1965 годзе ў Кембрыджы Пенроўз паказаў, што сінгулярнасці, падобныя існуючым у чорных дзірках, могуць быць сфармаваныя ў працэсе гравітацыйнага калапсу паміраючых вялікіх зорак.
У 1967 годзе распрацаваў тэорыю твістараў, якая заснавана на адлюстраванні Пенроўза, адлюстроўвае геаметрычныя аб’екты прасторы Мінкоўскага на чатырохмерную комплексную вектарную прастору твістараў. У 1969 годзе высунуў гіпотэзу «касмічнай цэнзуры» (cosmic censorship). Яна складаецца ў тым, што ўласцівасці самаго Сусвету не дапускаюць назірання ўласцівай сінгулярнасцям (напрыклад, у чорных дзірках) непрадказальнасці, зачыняючы сінгулярнасці, якія фармуюцца, гарызонтамі падзей. Гэтая форма цяпер вядомая як гіпотэза слабой цэнзуры (weak censorship hypothesis). У 1979 годзе Пенроўз вылучае гіпотэзу моцнай цэнзуры (strong censorship hypothesis).
У 1974 годзе Роджэр Пенроўз набывае шырокую вядомасць як вынаходнік мазаікі Пенроўза, якая дазваляе з дапамогай усяго толькі двух плітак вельмі простай формы замасціць бясконцую плоскасць неперыядычным узорам. У 1984 годзе падобныя структуры былі знойдзены ў размяшчэнні атамаў квазікрышталяў.
Самым важным навуковым укладам Пенроўза можна лічыць вынаходніцтва спінавых сетак (1971), якія затым былі актыўна выкарыстаны для апісання геаметрыі прасторы-часу ў петлявой квантавай гравітацыі.
У 1989 годзе выйшла яго кніга «Новы розум караля» (The Emperor's New Mind), у якой аўтар выкладае свае думкі пра квантавую свядомасць і тэорыю так званага моцнага штучнага інтэлекту, абгрунтоўваючы беспадстаўнасць увасаблення ў жыццё такой формы штучнага інтэлекту.
У 1990-х гадах сумесна са Сцюартам Хамерофам распрацаваў тэорыю квантавага нейракамп’ютынга Хамерофа-Пенроўза на аснове «Orch OR» мадэлі свядомасці. Згодна з гэтай тэорыі, актыўнасць мозга разглядаецца як істотна квантавы працэс. Пры гэтым за кошт эфектаў квантавай гравітацыі адбываецца працэс бесперапыннай «аб’ектыўнай рэдукцыі» (objective reduction — OR) хвалевай функцыі частак мозга, што выклікаецца разыходжаннем квантавых станаў прасторы-часу да мяжы, пасля якога яны рэдукуюцца. Працэс рэдукцыі апісваецца як «дырыжыраваны» (orchestrated  — Orch) выбар адпаведнага стану (тэрмін orchestrated ужываецца аўтарамі, бо яны лічаць, што калапс макраскапічнага пераблытанага стану ў мікратрубачках клеткавых арганел у некаторай меры кіруецца — дырыжуецца — мембраннымі бялкамі).
У 2004 годзе выдаў кнігу Шлях да рэальнасці (The Road to Reality) з выкладаннем уласных поглядаў на законы Сусвету, 1099 старонак, якія змяшчаюць шырокія каментары да законаў фізікі.
У 2005 годзе ў чэрвеньскім нумары часопіса Discover абмаляваў уласную інтэрпрэтацыю квантавай механікі.
Узнагароды і званні
З’яўляецца ганаровым прафесарам шматлікіх замежных універсітэтаў і акадэмій.
У 1994 годзе за заслугі ў развіцці навукі яму быў прысвоены рыцарскі тытул.
Бітва на Хлебным полі
Бітва на Хлебным полі (Kenyérmezei csata, Bătălia de la Câmpul Pâinii) — бітва паміж венгерскімі і турэцкімі войскамі, якая адбылася 13 кастрычніка 1479 года ў Трансільваніі, на Хлебным полі на беразе ракі Мурэш паміж гарадамі Арашціе і Себеш.
9 кастрычніка турэцкая армія ўвайшла на тэрыторыю Трансільваніі ля мястэчка Кальнік разрабавала некалькі вёсак і мястэчак і ўзяла ў палон шмат мясцовых жыхароў.
13 кастрычніка 1479 года на Хлебным полі пачалася асноўная бітва. Турэцкія войскі налічвалі больш за 20 тысяч чалавек. Венгерскае войска складалася з 12 — 15 тысяч чалавек.
Ніна Апалонаўна Панамарова
Ніна Апалонаўна Панамарова (Нина Аполлоновна Пономарёва, пры нараджэнні: Рамашкава;, пас. Смычка, Свярдлоўская вобласць, РСФСР, СССР — , , Расія) — савецкая кідальніца дыска, двухразовая алімпійская чэмпіёнка (1952 і 1960), васьміразовая чэмпіёнка СССР, рэкардсменка свету. Першая ў гісторыі СССР алімпійская чэмпіёнка.
Палацца Барберыні
Будаваўся па заказе Мафеа Барберыні пасля таго, як той быў абраны Папай пад імем Урбана VIII. У стварэнні палаца ў 1627—1633 гг. удзельнічалі тры вялікіх дойліда — Карла Мадэрна, яго пляменнік Франчэска Бараміні і нарэшце Берніні. Па сваім абліччы палац бліжэй да маньерызму, чым да барока. Вакол яго ўпершыню ў гісторыі папскай сталіцы быў разбіты шырокі сад, пасля знішчаны.
Пасля смерці Урбана VIII палац быў канфіскаваны ў папскую казну, але вярнуўся да сямейства Барберыні ў 1653 г. Наведвальнікаў палаца захаплялі фрэска П'етра да Картоны, якая ўсхваляе магутнасць Барберыні, вычварная «смаўжападобная» лесвіца Бараміні, антычныя Портлендская ваза, Палестрынская мазаіка і статуя п'янага сатыра, а ў падвалах — руіны старажытнага храма Мітры.
Вулька Аброўская
Ву́лька Абро́ўская (, Вулька Обровская) — аграгарадок у Івацэвіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Жытлінскага сельсавета.
Да 26 чэрвеня 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Козіцкага сельсавета.
Панамарова
Панамарова — жаночая форма прозвішча Панамароў.
Тваражкова (Рослаўльскі раён)
Тваражкова (Творожково) — вёска ў Рослаўльскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Астапкавіцкага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Тваражкова абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з жніўня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Шарль Эдуар Гіём
Шарль Эдуар Гіём (Charles Édouard Guillaume; 15 лютага 1861, Флёр'е, Швейцарыя - 13 чэрвеня 1938, Сеўр, Францыя) — швейцарска-французскі фізік. Лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіцы (1920) за адкрыццё сплаваў з анамальнымі паводзінамі каэфіцыента цеплавога пашырэння: інвара і элінвара.
Клірас
Клірас — месца для пеўчых у царкве на ўзвышэнні (салеі) перад іканастасам, злева і справа ад царскіх варот.
3 тысячагоддзе
3 тысячагоддзе — прамежак часу, які пачаўся 1 студзеня 2001 года і скончыцца 31 снежня 3000 года паводле Грыгарыянскага календара.
Прыютненскі раён
Прыютненскі раён (Приютненский район, Приютнин район) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Рэспублікі Калмыкія Расійскай Федэрацыі, у межах якой утвораны муніцыпальны раён Прыютненскае раённае муніцыпальнае ўтварэнне.
Адміністрацыйны цэнтр — сяло Прыютнае.
Геаграфія
Плошча тэрыторыі раёна — 3110 км². Адлегласць ад раённага цэнтра да г. Эліста — 70 км. Мяжуе на поўдні са Стаўрапольскім краем, на захадзе — з Яшалцінскім раёнам, на поўначы — з Растоўскай вобласцю, на ўсходзе і паўночным усходзе — з Цалінным раёнам і Элісцінскай гарадской акругай, на паўднёвым усходзе — з Ікі-Бурульскім раёнам.
Раён выцягнуўся на 138 кіламетраў з захаду на ўсход уздоўж возера Маныч-Гудзіла і ракі Маныч. Тэрыторыя Прыютненскага раёна ўключае дзве геамарфалагічныя часткі: Ергенінскае ўзвышша і Кума-Маныцкую ўпадзіну. Ергенінскае ўзвышша займае паўночную частку раёна і ўяўляе сабой хвалістую раўніну, якая рэзка абрываецца да Маныча. На тэрыторыі раёна ў межах Кума-Маныцкай упадзіны, акрамя возера Маныч-Гудзіла, знаходзяцца шматлікія салёныя азёры і ліманы. Найбольш буйныя — Цаган-Хаг, Круцянскае, Кушчаватае, Лысы ліман, Доўгае і Доўганькае. Рэкі раёна, як правіла, улетку перасыхаюць. Найбольш буйныя — Маныч, Наін-Шара.
(45) Яўгенія
(45) Яўгенія (Eugenia) — буйны астэроід галоўнага пояса, які належыць да рэдкага спектральнага класа F. Галоўнай асаблівасцю астэроіда (45) Яўгенія, з’яўляецца тое, што ён стаў адным з першых астэроідаў, у якіх быў выяўлены спадарожнік, і другім, пасля (87) Сільвія, астэроідам, які быў прызнаны патройным.
Адкрыццё
Астэроід быў адкрыты 27 чэрвеня 1857 года нямецкім астраномам-аматарам і мастаком Германам Гольдшмітам з дапамогай 4-х цалевага тэлескопа, размешчанага на шостым паверсе яго кватэры ў Лацінскім квартале Парыжа. Папярэднія элементы арбіты арбіты былі разлічаны нямецкім астраномам Вільгельмам Фостэрам у Берліне па выніках трох назіранняў ліпеня 1857 года. Названы ў гонар французскай імператрыцы Яўгеніі дэ Мантіхо дэ Гузман (1826—1920), мужы Напалеона III. Яўгенія стала першым астэроідам, якому было прысвоена імя рэальнага яшчэ жывога чалавека. Да гэтага астэроіды называлі толькі імёнамі персанажаў антычнай міфалогіі. Хоць адзін час вяліся спрэчкі адносна паходжанні імя астэроіда (12) Вікторыя, выказвалася меркаванне, што астэроід быў названы не імем міфалагічнага персанажа, а імем каралевы Вікторыі.
Фізічныя характарыстыкі
Яўгенія — буйны астэроід выцягнутай формы, з сярэднім памерам каля 214,6 км і цёмнай вугляродзаўзятай паверхняю, характэрнай для спектральнага класа F. Як і (253) Мацільда, астэроід Яўгенія мае вельмі нізкую шчыльнасць, што можа паказваць на нізкую сітаватасць гэтага цела, а ўлічваючы малую верагоднасць наяўнасці вадзянога лёду ў складзе парод гэтага астэроіда, цалкам магчыма, што ён уяўляе сабой не што іншае як «кучу друзу» — кангламерат механічна не звязаных паміж сабой аскепкаў, якія ўтрымоўваюцца разам толькі гравітацыяй.
Спадарожнікі
Абодва спадарожніка былі адкрыты з дапамогай зямных тэлескопаў з выкарыстаннем адаптыўнай оптыкі.
Маленькі прынц
Першы (знешні) спадарожнік астэроіда (45) Яўгена быў выяўлены 1 лістапада 1998 года пры дапамозе тэлескопа CFHT, усталяванага на вяршыні вулкана Маўна-Кеа, Гаваі і атрымаў часовае абазначэнне S/1998 (45) 1. Пазней спадарожнік быў названы «Маленькі прынц» у гонар сына французскай імператрыцы Яўгеніі Напалеона IV, які так і не стаў імператарам. Аднак гэта назва таксама добра стасуецца з дзіцячай аповесцю Антуана дэ Сент-Экзюперы «Маленькі прынц». Спадарожнік мае дыяметр каля 13 км і абарачаецца вакол астэроіда ў экватарыяльнай плоскасці на адлегласці каля 1200 км, з перыядам каля пяці сутак. Зорная велічыня спадарожніка адрозніваецца ад Яўгеніі больш за на 6 адзінак. Але, нягледзячы на гэта, яго яркасці хапіла, каб ён быў заўважаны ў зямныя тэлескопы, стаўшы такім чынам першым спадарожнікам астэроіда, выяўленым з дапамогай аптычных назіранняў.
Прыхід
Прыхід (Прихі́д) — вёска ў Наваград-Валынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Гародныцкай пасялковай абшчыны.
NGC 2261
Переменная туманность Хаббла (NGC 2261, іншае абазначэнне — LBN 920) — эмісійная і адбівальная туманнасць у сузор’і Аднарог.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
IC 4813
IC 4813 — галактыка тыпу D (карликова галактыка) ў сузор’і Паўлін.
Міхаіл Іванавіч Хілкоў
Князь Міхаіл Іванавіч Хілкоў (Михаил Иванович Хилко́в; 6 [18] снежня 1834, Цвярская губерня — 8 [21] сакавіка 1909, ) — рускі дзяржаўны дзеяч з княскага роду Хілковых, які бярэ свой пачатак праз князёў Рапалаўскіх ад удзельных князёў Старадубскіх, сапраўдны тайны саветнік, міністр шляхоў зносін Расійскай імперыі (1895—1905). Пляменнік баявога генерала Сцяпана Хілкова.
Вольга Гапеева
Вольга Гапеева (нар., ) — беларуская паэтка, пісьменніца, перакладчыца, лінгвістка, гендарная даследчыца. Сябра беларускага ПЭН-цэнтра і Саюза беларускіх пісьменнікаў.
Біяграфічныя звесткі
Атрымала
Прадстаўляла Беларусь на круглым стале «Скрыжаванне літаратуры: Усход і Захад» у рамках 20-га міжнароднага фестывалю (Славенія, Віленіца, 2005); на міжнароднай канферэнцыі «Літаратура без межаў», прысвечанай перакладу славянскіх літаратур краін нечленаў ЕС (Чэхія, Прага, 2006); на фестывалі «Die Macht der Sprache» (Берлін, 2007) у дыскусіі, прысвечанай тэме «Muttersprache. Vaterland».
Творчасць
Піша паэзію, прозу, драматургію. Публікуецца з 1999 года ў перыёдыцы і анталогіях. Займаецца літаратурным перакладам (з англійскай, нямецкай, кітайскай, японскай, латышскай), гендарнай праблематыкай у культуры і літаратуры, даследаваннямі ў галіне кампаратыўнай лінгвістыкі, філасофіі мовы і сацыялогіі цела. Сябра беларускага ПЭН-цэнтра і Саюза беларускіх пісьменнікаў.
П’еса В. Гапеевай «Калекцыянэр» была пастаўлена ў рамках фестывалю «Тры дні» (серыя прэзентацый кніг выдавецтва «Логвінаў») у Музеі гісторыі беларускай літаратуры. У кастрычніку 2006 года ў рамках ХІ міжнароднага тэатральнага фестывалю «Кonfrontacje Teatralne» (Люблін, Польшча) п’еса «Калекцыянэр» была прадстаўлена ў праекце «Dramat Nieobecny» на чытаннях беларускай драматургіі.
Выступала як куратарка, перакладчыца і аўтарка анталогіі «Лінія Фронту» (2003) (зборнік беларускіх і нямецкіх тэкстаў) і «Лінія Фронту — 2» (2007), «Анталогія латвійскай паэзіі» (2013), адна з перакладчыкаў зборніка нямецкай паэзіі «У танцы ліхтароў» (Im Lichtertanz, 2004), а таксама кнігі Р. Барадуліна «Ксты» (Ksty) (пераклад на англійскую, 2006).
Кніга Вольгі Гапеевай «Сумны суп» (2014) — гэта гісторыі для дарослых дзяцей. Тут слоўнікі дапамагаюць парасонам, гузікі шукаюць сэнс жыцця, а вожыкі спрабуюць знайсці адказ на пытанне, якое іх даўно хвалюе, — нашто лічыць авечак. За звычайнымі, здавалася б, размовамі і ўчынкамі герояў хаваюцца філасофскія думкі і разважанні.
Кніга паэзіі «Граматыка снегу» (2017) пашырае межы ўсведамлення штодзённасці, дзе словы і значэнні ўглядаюцца адно ў адно ў надзеі пазбегнуць самоты. Гэта своеасаблівая граматыка ўзаемін чалавека з сусветам праз мову. Сімвалічнасць снегу, якая пранізвае кнігу наскрозь, выклікае бязмежнасць інтэрпрэтацый паэзіі.
Творы Вольгі Гапеевай перакладаліся на англійскую, нямецкую, польскую, македонскую, чэшскую, літоўскую, латышскую, славенскую, грузінскую, галандскую, рускую мовы.
Супрацоўнічае з электроннымі музыкамі (Улад Бубен, Aortha, RoomDark, Spit it Out), выступае з аўдыё-візуальнымі перформансамі.
Стаўленне да дзіцячай літаратуры
Вольга Гапеева не мае дзяцей, але, па яе словах, любіць дзіцячыя кніжкі. Яна лічыць, што дзіцячая літаратура — гэта вельмі сур’ёзная рэч і што праз дзіцячую літаратуру трэба трансляваць новыя нормы паводзінаў ці «апгрэйджаныя» каштоўнасці.
Перакладчыцкая дзейнасць
В. Гапеева займаецца літаратурным перакладам, выкладае тэорыю і практыку перакладу. В.Гапеева не карыстаецца падрадкоўнікамі, заўсёды перакладаючы наўпрост з мовы арыгіналу. Аўтарка перакаладаў:
Чэрвона Воля (Жытомірская вобласць)
Чэрвона Воля (Черво́на Во́ля) — вёска ў Наваград-Валынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Гародныцкай пасялковай абшчыны.
Палацца
Пала́цца (palazzo ад  — палац) — італьянскі гарадскі палац-асабняк XV—XVIII стст. Назва паходзіць ад Палацінскага ўзгорка, дзе старажытнарымскія імператары ўзводзілі свае палацы. Палацца ўяўляе сабою тып гарадскога палаца-асабняка, характэрны для італьянскага Адраджэння, склаўся ў XV ст. пераважна ў Фларэнцыі. З'яўляецца адным з першых тыпаў будынка ўніверсальнага прызначэння.
Класічны тып палацца — трохпавярховы (радзей дзвюх- ці чатырохпавярховы) будынак з велічным фасадам, які выходзіў на вуліцу, і ўтульным дваром. Кампазіцыйны цэнтр будынка быў унутраны дом, абнесены аркавымі галерэямі. Першы паверх адводзіўся пад службовыя памяшканні, на другім размяшчаліся парадныя пакоі і залы, на трэцім — жылыя пакоі. Палацца Рыма, Генуі, Венецыі і іншых італьянскіх гарадоў мелі свае ўласныя архітэктурныя рысы. Асабліва славіліся палацца Фларэнцыі.
Луг (Жоўкіўскі раён)
Луг (Луг) — вёска ў Жоўкіўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Бронхі
Бронхі (ад βρόγχος - «дыхальнае горла, трахея») — галіны дыхальнага горла у вышэйшых хрыбетнікаў (амніёт) і чалавека.
Уводзіны
Дыхальнае горла, ці трахея, у большасці жывёл дзеліцца на два галоўныя бронхі. Толькі ў гатэрыі падоўжная разора ў заднім аддзеле дыхальнага горла вызначае парныя бронхі, якія не маюць адасобленых паражнін. У астатніх паўзуноў, а таксама ў птушак і млекакормячых бронхі добра развітыя і працягваюцца ўнутры лёгкіх.
Летнія Юнацкія Алімпійскія гульні 2010
Летнія юнацкія Алімпійскія гульні 2010 — першыя летнія Алімпійскія гульні сярод спартсменаў-юніораў ва ўзросце ад 14 да 18 гадоў, якія адбыліся ў Сінгапуры з 14 па 26 жніўня 2010 года.
(881) Афіна
881 Афіна (881 Athene) — астэроід Галоўнага астэроіднага пояса. Гэта адзін з трох астэроідаў, адкрытых 22 ліпеня 1917 года нямецкім астраномам Максіміліянам Вольфам у абсерваторыі Гайдэльберг-Кёнігштуль, Германія. Астэроід названы ў гонар Афіны, грэчаскай багіні справядлівай вайны і мудрасці. Астэроід не перасякае арбіту Зямлі і абарачаецца вакол Сонца за 4,22 юліянскіх года.
Тупічына (Рослаўльскі раён)
Тупічына (Тупичино) — вёска ў Рослаўльскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Астапкавіцкага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Тупічына абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з жніўня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Разбіты збан (карціна)
«Разбіты збан» (La cruche cassée) — карціна французскага мастака Жана-Батыста Гроза.
Карціна была напісана ў 1771 годзе і карысталася папулярнасцю ў сучаснікаў мастака. На ёй намалявана маладая дзяўчына, якая ледзь выйшла з дзяцінства. На правай руцэ ў дзяўчыны вісіць разбіты збан. Расколіна на ім і становішча рук дзяўчыны расцэньваюцца як намёк на страту нявіннасці.
Карціна была канфіскавана падчас рэвалюцыі і ў наш час знаходзіцца ў 51-й зале на 2-м паверсе галерэі Сюлі ў Луўры. Код: INV. 5036.
Чыжыўка (Наваград-Валынскі раён)
Чыжыўка (Чижі́вка) — вёска ў Наваград-Валынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Чыжыўскай вясковай абшчыны.
Снейк
Снейк, Змяіная рака (Snake River) — буйная рака на паўночным захадзе ЗША, найбуйнейшы прыток ракі Калумбія.