cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Не адпускай мяне
«Не адпускай мяне» (Never Let Me Go) — раман брытанскага пісьменніка, лаўрэата Нобелеўскай прэміі 2017 года Кадзуа Ісігура. Паводле версіі часопіса «Time», увайшоў у лік ста найлепшых англамоўных раманаў за XXI стагоддзе. На беларускую мову раман перакладзены Ганнай Янкутай ў 2019 годзе, надрукаваны ў выдавецтве «Янушкевіч».
Сюжэт
У элітнай школе-інтэрнаце Хэйлшэм выхоўваюцца дзеці, у якіх па-за яго сценамі нікога няма. А ёсць багатая Мадам, якая і апякуецца Хэйлшэмам. Толькі школа аказваецца незвычайнай: у ёй гадуюць донараў органаў для хворых людзей. І выхаванцы — зусім не простыя дзеці.
Ірына Уладзіміраўна Ганецкая
Іры́на Уладзі́міраўна Гане́цкая (нар., Маладзечна) — беларускі гісторык і археолаг. Кандыдат гістарычных навук (1993).
Біяграфія
Нарадзілася ў горадзе Маладзечна. Скончыла ў 1984 годзе гістарычны факультэт Мінскага дзяржаўнага педагагічнага інстытута, у 1989 годзе — аспірантуру Інстытута гісторыі НАН Беларусі.
У 1989—2022 гадах працавала ў Інстытуце гісторыі НАН Беларусі: навуковы супрацоўнік аддзела археалогіі і гісторыі Полацкай зямлі, вядучы навуковы супрацоўнік аддзела археалогіі сярэдневяковага перыяду, аддзела археалогіі Сярэдніх вякоў і Новага часу.
У час пратэстаў супраць рэжыму Лукашэнкі была 8 студзеня 2021 года затрымана непадалёк ад свайго дома разам з суседзямі, з якімі размаўляла. 11 студзеня суддзя Першамайскага раёна Максім Трусевіч выпісаў штраф у 30 базавых велічынь — 870 рублёў, суседзі атрымалі па 10 сутак арышту.
Навуковая дзейнасць
Займаецца археалогіяй перыяду XI—XVIII стагоддзяў (гарады, замак, помнікі архітэктуры, керамічныя вырабы), вывучае гісторыю культуры XI—XIII стагоддзяў. Аўтар манаграфіі, навуковых артыкулаў пра Глускі замак. Уваходзіла ў рэдакцыйную калегію 1-га сшытку 5 тома Беларускага гістарычнага агляду. Навуковы рэдактар IV тома «Археалогіі Беларусі» (Мн., 2001) (разам з В. Ляўко і Ю. Заяцам).
Мурашка рыжая лясная
Мурашка рыжая лясная, рудая лясная мурашка (Formica rufa) — від насякомых сямейства.
Апісанне
У рабочых асобін галава, грудзі і сцяблінка брушка чырвона-бурыя, брушка чарнаватае. Самец чорны з рудаватымі нагамі.
Кастыльёнэ-а-Казаўрыя
Кастыльёнэ-а-Казаўрыя (Castiglione a Casauria) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Абруца, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Пескара.
Насельніцтва складае 887 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 56 чал./км². Займае плошчу 16 км². Паштовы індэкс — 65020. Тэлефонны код — 085.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Shoot-Out 2018 (снукер)
Shoot-Out 2018 (таксама вядомы як Coral Shoot-Out 2018 — ад назвы спонсара) — прафесійны рэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 8 па 11 лютага 2018 года ў Калізеі Уотфарда, у Уотфардзе, Англія. Турнір стаў дзявятым розыгрышам Shoot-Out, які быў заснаваны ў 1990 годзе і адноўлены ў 2011 годзе, а таксама другім спаборніцтвам гэтага турніру, якое атрымала рэйтынгавы статус. Кампанія Coral у трэці раз запар спансавала Shoot-Out. Прызавы фонд турніру склаў £146,000, з якіх £32,000 атрымаў пераможца.
Пераможцам турніру стаў Майкл Джорджыу, які перайграў на свяім шляху да тытула Тора Чуана Леонга (73:41), Джэка Джонса (84:1), Луку Брэсэля (80:0), Найджэла Бонда (71:40), Чжана Юна ў чвэрцьфінале (114:9), Мартына О'Донэла ў паўфінальным матчы (53:5), а таксама Грэма Дота ў фінальным паядынку (67:56). Такім чынам, 30-гадовы прадстаўнік Кіпра, які ніколі да гэтага не ўваходзіў у топ-64 рэйтынгу, выйграў свой першы прафесійны тытул у кар'еры, а таксама стаў першым кіпрыёцкім пераможцам рэйтынгавага спаборніцтва па снукеры. У чвэрцьфінальным матчы супраць Чжана Юна Джорджыу выканаў і найвышэйшы брэйк турніру ў 109 ачкоў.
Свята-Мікалаеўская царква (Дзятлавічы)
Свята-Мікалаеўская царква — праваслаўны храм у Беларусі, у вёсцы Дзятлавічы Ваўкавыскага раёна Гродзенскай вобласці.
Гісторыя
Царква пабудавана ў 1870 годзе з цэглы на месцы драўлянага храма 1774 года, адкрыта ў 1990 годзе.
Архітэктура
Помнік архітэктуры рэтраспектыўна-рускага стылю. Кананічную аб’ёмна-прасторавую кампазіцыю складаюць двух’ярусная званіца (васьмярык на чацвярыку), кароткая трапезная, кубападобная малітоўная зала, пяцігранная апсіда. У сілуэце пануюць шацёр званіцы з макаўкай і цыбулепадобная галоўка на васьмігранным барабане над цэнтральным аб’ёмам. Фасады прарэзаны арачнымі аконнымі праёмамі ў пластычных руставаных ліштвах, апяразаны аркатурным фрызам і вуглавымі пілястрамі. Арачныя прасветы званіцы завершаны кілепадобнымі ліштвамі.
Гамеастаз
Гамеастаз (ад грэч. ὁμοιοστάσις — падобны, аднолькавы, στάσις — нерухомасць, стан) — паняцце, якое ўжываецца для характарыстыкі стану арганізма, сістэмы.
Паняцце пра гамеастаз
Кожны арганізм — ад простага да самага складанага — з аднаго боку, цесна звязаны са знешнім асяроддзем, а з другога — рэзка адасоблены ад яго. Арганізм мае сваё ўласнае ўнутранае асяроддзе. Характэрная рыса ўнутранага асяроддзя арганізма — яго дынамічнае пастаянства, якое з'яўляецца залогам выжывання.
Упершыню значэнне пастаянства ўнутранага асяроддзя арганізма як найважнейшай умовы яго існавання абгрунтаваў французскі фізіёлаг К. Бернар (1878). Тэрмін «гамеастаз» прапанаваў у 1929 г. амерыканскі вучоны-біёлаг У. Кенан.
Цяпер паняцце гамеастаз ужываецца ў біяцэналогіі, генетыцы, кібернетыцы і інш.
Гамеастаз у фізіялогіі
Гамеастаз у фізіялогіі азначае адноснае дынамічнае пастаянства саставу і ўласцівасцей унутранага асяроддзя і ўстойлівасць асноўных фізіялагічных функцый арганізма чалавека, жывёл і раслін.
Гамеастаз характарызуе стан арганізма і працэсы, накіраваныя на ліквідаванне або максімальнае абмежаванне ўздзеяння на яго розных фактараў. Гамеастаз дасягаецца дзякуючы ўзгодненаму ўплыву нервовага і гумаральнага механізмаў рэгуляцыі на органы і сістэмы, якія маюць адносіны да захавання ўстойлівага стану асяроддзя пражывання клетак. Так, напрыклад, у адказ на зніжэнне тэмпературы паветра ў арганізме павялічваецца выпрацоўка цяпла і змяншаецца яго аддача ў знешняе асяроддзе. У выніку тэмпература цела застаецца пастаяннай, што забяспечвае аптымальныя ўмовы для працякання ўсіх хімічных працэсаў. Пры высокай тэмпературы паветра цеплапрадукцыя змяншаецца, а цеплааддача ўзрастае. Тэмпература цела і ў гэтым выпадку застаецца на ранейшым, неабходным для нармальнай жыццядзейнасці клетак узроўні.
Формы гамеастаза:
Гамеастаз рэгулюецца нейрагумаральнымі, гарманальнымі, бар'ернымі, выдзяляльнымі, асматычнымі і іншымі сістэмнымі рэгулятарнымі механізмамі.
Ханс Эрні
Ганс Э́рні (Hans Erni; нар., Люцэрн — 21 сакавіка 2015, Люцэрн) — швейцарскі мастак і скульптар.
Папкі (Шаркаўшчынскі раён)
Папкі́ (, Попки) — вёска ў Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Германавіцкага сельсавета.
Ханс Эрні
Вучыўся ў г. Люцэрн (1924-28) і Акадэміі Жуліяна ў Парыжы (1928-29). Зазнаў уплыў П .Пікаса, Ж. Брака, Ж. Міро. Творчасці ўласцівы гуманістычны пафас, пошукі гарманічнага ідэалу, вытанчаная выразнасць ліній. Аўтар манументальных размалёвак у спартыўным клубе ў Люцэрне (1933), музеі этнаграфіі г. Неўшатэль (1954), плакатаў, малюнкаў, гравюр, кніжных ілюстрацый.
Папкі (Шаркаўшчынскі раён)
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска, пазней засценак у складзе гміны Германавічы, з 1929 года ў складзе гміны Шаркаўшчына Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Ручайскага сельсавета.
Дуўр
Дуўр (Dover, Dubris) — горад і порт у Вялікабрытаніі, у англійскім графстве Кент, ля праліва Па-дэ-Кале, звязаны чыгуначным паромам з Дзюнкеркам (Францыя).
Паводле перапісу 2001 года ў горадзе Дуўр пражывалі 28156 жыхароў. Насельніцтва з прыгарадамі складала 39.078 жыхароў.
Славутасці: сярэдневяковы замак, адзін з найбольш буйных па плошчы ў Вялікабрытаніі.
Douvres
Каранец (рака)
Каране́ц — рака ў Крычаўскім раёне Магілёўскай вобласці, левы прыток ракі Худабычка (басейн Дняпра). Даўжыня 5 км. Пачынаецца ля ўсходняй ускраіны вёскі Каранец, вусце за 1 км на захад ад вёскі Міхеевічы.
Крысціян Шэнк
Крысціян Шэнк (Christian Schenk; нар., ) — нямецкі лёгкаатлет, спецыяліст па мнагабор’ях. Выступаў за зборныя ГДР і Германіі па лёгкай атлетыцы ў 1983—1993 гадах, чэмпіён летніх Алімпійскіх гульняў у Сеуле, бронзавы прызёр чэмпіянатаў свету і Еўропы, пераможца Кубка Еўропы ў камандным заліку.
Біяграфія
Крысціян Шэнк нарадзіўся 9 лютага 1965 года ў горадзе Ростак, ГДР.
Упершыню заявіў пра сябе ў дзесяцібор’і на міжнародным узроўні ў сезоне 1983 года, калі ўвайшоў у склад усходнегерманскай нацыянальнай зборнай і пабываў на юніёрскім еўрапейскім першынстве ў Швехаце, адкуль прывёз узнагароду срэбнай годнасці.
У 1985 годзе на Кубку Еўропы па лёгкаатлетычных мнагабор’ях у Крэфельдзе заняў чацвёртае месца ў асабістым заліку і разам са сваімі суайчыннікамі стаў другім у мужчынскім камандным заліку.
На Кубку Еўропы 1987 года ў Базелі быў пятым у асабістым заліку, са зборнай ГДР заняў першае месца каманднага заліку. Прымаў удзел у чэмпіянаце свету ў Рыме, дзе набраў 8304 ачкі і размясціўся ў выніковым пратаколе на пятым радку.
Дзякуючы чарадзе ўдалых выступленняў атрымаў права абараняць гонар краіны на летніх Алімпійскіх гульнях 1988 года ў Сеуле — з вынікам у 8611 ачкоў перасягнуў усіх супернікаў у дзесяцібор’і і заваяваў залаты алімпійскі медаль. Па выніках сезона быў узнагароджаны ордэнам «За заслугі перад Айчынай» у золаце.
У 1989 годзе на Кубку Еўропы ў Цёнсбергу атрымаў срэбра ў індывідуальным першынстве і золата ў камандным першынстве.
У 1990 годзе ўзяў бронзу на чэмпіянаце Еўропы ў Спліце.
На Кубку Еўропы 1991 года ў Хелмандзе выйграў сярэбраную і залатую ўзнагароды ў асабістым і камандным першынствах адпаведна, а на чэмпіянаце свету ў Токіа дадаў у паслужны спіс ўзнагароду бронзавай вартасці.
Разглядаўся ў якасці кандыдата на ўдзел у Алімпійскіх гульнях 1992 года ў Барселоне, аднак з-за траўмы ў канчатковым выніку вымушаны быў прапусціць гэтыя спаборніцтвы.
Хельгэ Лёўланд
Хельгэ Лёўланд ( — ) — нарвежскі лёгкаатлет. На Алімпійскіх гульнях 1920 года выйграў залаты медаль у дзесяцібор’і з вынікам 6803,355 ачкі (5803 ачкі па сучаснай табліцы) і заняў 5-е месца ў пяцібор’і. 11 разоў станавіўся чэмпіёнам Нарвегіі; 5 разоў у бегу на 110 метраў з бар’ерамі, па 2 разы ў пяцібор’і і дзесяцібор’і, таксама па разу ў кіданні дыска і скачках у даўжыню. На цырымоніі адкрыцця Алімпіяды 1920 года быў сцяганосцам зборнай Нарвегіі.
Нарадзіўся ў сям’і лесаўладальніка Андэрса Лёўланла і настаўніцы Хельгі Лінграт. Падчас спартовай кар’еры выступаў за спартыўны клуб IF Ørnulf з Осла. Пасля завяршэння кар’еры быў спартыўным інспектарам з 1921 па 1930 гады. З 1930 года да 1940 года быў генеральным сакратаром Алімпійскага камітэта Нарвегіі. З 1948 па 1953 гады быў старшынёй спартыўнага савета Узброеных сіл Нарвегіі.
Вялічка (гміна)
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 30 населеных пунктаў.
Іудзіна пакаленне
Іудзіна пакаленне — паводле біблейскага падання, сваю радаслоўную вядзе ад Іуды, чацвёртага сына патрыярха Якава ад Ліі. Іуда (Іегуда) у перакладзе азначае пахвала або слава богу. Імя гэта было надзвычай папулярным у яўрэйскай гісторыі. Першапачатковыя звесткі пра Іуду ў Бібліі надзвычай скупыя. Вядома толькі, што хоць ён і падзяляў з іншымі сваімі братамі нянавісць да Іосіфа, сына сваёй цёткі Рахілі, другой жонкі Якава, аднак быў больш памяркоўны і спагадлівы і параіў братам лепш прадаць Іосіфа праезжым купцам, чым забіць. 3 яго племені ў Бібліі выводзіцца радаслоўная Ісуса Хрыста. Калі пасля смерці цара Саламона адбыўся падзел яго царства, Іудзіна пакаленне стварыла асобнае Іудзейскае царства, якое займала паўднёвую Палесціну са сталіцай Іерусалімам і праіснавала да заваявання зго Навухаданосарам II у 586 да н.э.
IC 2537
IC 2537 — галактыка тыпу SBc ў сузор’і Насос.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Ісахарава пакаленне
Ісахарава пакаленне — вядзе сваю радаслоўную ад Ісахара, сына патрыярха Якава. Пры падзеле Палесціны гэтаму пакаленню была адведзена яе паўночная частка. У выданнях Ф. Скарыны гэтае біблейскае пакаленне названа Захаравым.
Юрген Шульт
Юрген Шульт (Jürgen Schult; нар. ) — нямецкі лёгкаатлет, які спецыялізаваўся ў кіданні дыска. Алімпійскі чэмпіён 1988 года і сярэбраны прызёр Алімпійскіх гульняў 1992 года. Чэмпіён свету 1987 года і чэмпіён Еўропы 1990 года. Дзеючы рэкардсмен свету з вынікам 74,08 м.
Змог адабрацца на Алімпіяду ў Лос-Анджэлес, аднак у сувязі з байкотам не змог прыняць у ёй удзел. Выступаў на Алімпіядзе 1996 года, дзе заняў 6-е месца. На Алімпійскіх гульнях 2000 года заняў 8-е месца.
Сяргей Сматрычэнка
Сяргей Сматрычэнка (, Віцебск) — беларускі філолаг-славіст,, рэдактар.
У канцы 1990-х пачаў супрацоўнічаць з часопісам «ARCHE», у розны час працаваў у газеце «Наша Ніва», Беларускім ПЭН-цэнтры і інш. Заснавальнік і куратар кніжнай серыі «Чэшская калекцыя» ў выдавецтве Ігара Логвінава. Суарганізатар некалькіх міжнародных літаратурных акцый, у тым ліку фестывалю «Месяц аўтарскага чытання-2007» з удзелам 30 беларускіх пісьменнікаў у чэшскім Брне.
Укладальнік і перакладчык «Анталогіі беларускага апавядання» па-чэшску. Публікуецца найперш у беларускіх, чэшскіх і славацкіх перыядычных выданнях. Сярод аўтараў, перакладзеных на беларускую мову, — Яхім Топал, Іозеф Топал, Міхал Вівег, Мілан Кундэра, Багуміл Грабал, Вацлаў Гавел, Мілаш Урбан, Ева Кантуркава, Вацлаў Чэрны і інш.
Neminem captivabimus nisi iure victum
Neminem captivabimus nisi iure victum (нікога не зробім вязні без судовага прысуду) — прынцып, які гарантаваў у Рэчы Паспалітай асабістую недатыкальнасць шляхты, гарантуючы немагчымасць быць зняволеным у турму без судовага прысуду.
Гэты прынцып першапачаткова быў сфармуляваны ў прывілеях Ягайлы, выдадзены[ у Бжесць-Куяўскім 25 красавіка 1425 года, аднак ён не ўвайшоў ва ўжытак. Уведзены ў дзеянне едлінскім прывілеем ад 4 сакавіка 1430 года і кракаўскім з 9 студзеня 1433 года.
Фабада
Фаба́да (fabada) — традыцыйная і самая вядомая страва астурыйскай кухні; густы, каларыйны суп з белай астурыйскай фасолі з беконам, кумпяком і каўбасой — звычайна чарыза і злёгку падвэнджанай астурыйскай марсільяй. Назва стравы паходзіць ад астурыйскага слова fabes, якое азначае «фасоля». Чырвоны колер фабадзе забяспечваюць папрыка і шафран. Фабада гатуецца на павольным агні на працягу некалькіх гадзін. Набор мясных інгрэдыентаў дадаецца ў страву ў апошні момант. Астурыйцы ядуць фабаду зімой на абед. Да фабады падаюць сідр, піва ці віно. У Іспаніі гатовая фабада прадаецца ў супермаркетах у кансервавых бляшанках.
Алена Міхайлаўна Ланская
Алена Ланская, сапраўднае імя Алена Міхайлаўна Ляпохіна (нар., Магілёў, Беларусь) — беларуская спявачка, Заслужаная артыстка Рэспублікі Беларусь. Удзельніца конкурсу эстраднай песьні Еўрабачанне 2013 з песняй «Solayoh». Лаўрэат музычных конкурсаў «Сарандзеў-2008» (Балгарыя); «Кубак Еўропы-2009» (Расія); пераможца Міжнароднага конкурсу маладых выканаўцаў папулярнай музыкі «Atlantic Breeze-2010»; лаўрэат конкурсу маладых музыкантаў «Маладыя таленты Беларусі» (Першы нацыянальны канал Беларускага радыё); лаўрэат I ступені конкурсу маладых выканаўцаў маладзёжнай песні V Міжнароднага фестывалю «Моладзь — за Саюзную дзяржаву» (Расія). У ліпені 2011 года на конкурсе маладых выканаўцаў эстраднай песні «Віцебск-2011», які праходзіць у рамках міжнароднага фестывалю мастацтваў «Славянскі базар», заваявала «Гран-пры».
Біяграфія
У дзяцінстве любімай забавай былі канцэрты на даху гаража на дачы бацькоў — Міхаіла Аляксандравіча і Валянціны Іванаўны. У першым класе давала сольныя канцэрты, спявала ў школьным хоры. У старэйшых — выступала з многімі калектывамі, на дзіцячых дыскатэках. У 15 гадоў ездзіла выступаць на рэспубліканскае свята ўраджаю «Дажынкі» (Шклоў).
У 2005 годзе яна прыняла ўдзел у праекце тэлеканала АНТ «Песня года Беларусі-2005», які праходзіў у рамках Міжнароднага фестывалю мастацтваў «Славянскі базар у Віцебску». Атрымала перамогу ў тэлепраекце канала АНТ «Срэбны грамафон» (па выніках галасавання гледачоў песня Алены Ланской «Цішэй-цішэй» была прызнана лепшай на працягу некалькіх тыдняў).
Першы яе кліп створаны ў 2008 г. на песню «Падарыў мне світанак» на тэлеканале «ЛАД».
У траўні 2008 г. артыстка атрымала дыплом I ступені Еўрапейскага музычнага конкурсу «Сарандзеў» (г. Добрыч, Балгарыя), дзе выканала песні «Імёны» (муз. і сл. Е. Алейніка) і «Don't Lie» (В. Кандрусевіч, Я. Чарнушэвіч). Праз год, у траўні 2009-га, Алёна Ланская заваявала першае месца Міжнароднага конкурсу «Кубак Еўропы-2009» (Расія). А ў сакавіку 2010 года спявачка стала ўладальнікам радыёпрэміі «Залатое вуха» за кампазіцыю «Supersensual love» (гурт «White Russia»).
У чэрвені 2009 г. на тэлеканалах Беларусі з'явіўся яе другі кліп на песню «Everybody Get Up» (Е. Алейнік, В. Рудэнка). Песня «Everybody Get Up» 10 тыдняў трымалася ў хіт-парадзе радыё «Юністар».
7 лістапада 2009 Алена Ланская прайшла ў фінал Міжнароднага конкурсу выканаўцаў «Atlantic Breeze-2010» на адборы, які праходзіў у Мінску. У траўні 2010 года, прадстаўляючы Рэспубліку Беларусь на гэтым творчым спаборніцтве, якое праходзіла ў Нью-Ёрку (ЗША), выйграла яго.
8 сакавіка 2010 выйшаў яе першы сольны альбом — «Лабірынты лёсу» («West Records»), у які ўвайшлі песні на рускай, беларускай і англійскай мовах.
У красавіку 2010 года спявачка стала лаўрэатам конкурсу маладых музыкантаў «Маладыя таленты Беларусі» у намінацыі «Эстрадны вакал», які праводзіў Першы нацыянальны канал Беларускага радыё з лістапада 2009 па красавік 2010 год
У маі 2010 года на беларускіх тэлеканалах з'явіўся трэці відэакліп спявачкі на песню «Life is Ok!» (Е. Алейнік, В. Рудэнка).
У верасні 2010 года Алёна Ланская стала лаўрэатам I ступені конкурсу маладых выканаўцаў маладзёжнай песні на V Міжнародным фестывалі «Моладзь — за Саюзную дзяржаву» (Растоў-на-Доне, Расія).
Удзел на «Еўрабачанне 2013»
У канцы 2012 года спявачка прыняла ўдзел у адборачным туры да конкурсу песні «Еўрабачанне 2013» (які адбыўся 14-18 мая 2013 года ў шведскім горадзе Мальмё).
7 снежня 2012 года, па выніках нацыянальнага адборачнага тура міжнароднага песеннага конкурсу (які адбыўся ў Белтэлерадыёкампаніі), стала вядома, што Алёна Ланская прадставіць Беларусь на «Еўрабачанні-2013» у Швецыі.
У сакавіку 2013 было абвешчана, што на Еўрабачанні Алёна Ланская выступіць у першым паўфінале 14 мая з песняй «Solayoh», напісанай еўрапейскімі аўтарамі Маркам Пелінкам і Марцінам Кінгам, і запісанай у лонданскай студыі Abbey Road.
У паўфінале Алёна Ланская выступіла пад нумарам адзінаццаць і прайшла ў фінал, які адбыўся 18 мая. Алёна стала трэцяй выканаўцай Беларусі, якая прайшла ў фінал конкурсу «Еўрабачанне».
Палітычныя погляды
У 2020 годзе ў час прэзідэнцкіх выбараў у Беларусі і звязаных з імі пратэстаў Алёна Ланская актыўна падтрымлівала Аляксандра Лукашэнку, абвінаваціла экс-кандыдата ў прэзідэнты Беларусі Святлану Ціханоўскую ва ўстройванні майдану, а мірныя акцыі праціўнікаў рэжыму ахарактэрызавала наступнымі словамі: «Проста беларусам надакучыла быць беднымі, і яны захацелі стаць жабракамі». Ланская выступала ў падтрымку рэжыму Лукашэнкі, напрыклад, удзельнічала ў праўладных аўтапрабегах.
5 студзеня 2021 года была заблакаваная старонка Алёны Ланской у Instagram, дзе яна дзялілася, акрамя ўсяго іншага, сваімі думкамі наконт сітуацыі ў краіне. У спявачкі было 22 тысячы падпісчыкаў. Блакаванне яна пракаментавала: «Можна заблакаваць мяне хоць у „У Кантакце“, хоць у Instagram, хоць у Facebook: для мяне сацсеткі не мелі ніколі такой важнай ролі, як для іншых людзей». Пры гэтым спявачка таксама заявіла, што, калі старонку не разблакіруюць за суткі, яна падасць заяву ў міліцыю «для расследавання гэтай справы».
У снежні 2021 года беларуская група хакераў «Кіберпартызаны» апублікавалі тэлефонную размову, у якой спявачка даносіла ў КДБ, што ў яе раёне паміж дамоў вешаюць бел-чырвона-белы сцяг.
Гумаральная рэгуляцыя
Гумаральная рэгуляцыя фізіялагічных працэсаў адбываецца з дапамогай гармонаў і іншых хімічных рэчываў, якія паступаюць у кроў і разносяцца ёю па ўсім арганізме.
Асноўная ўмова выжывання мнагаклетачнага арганізма — падтрыманне пастаянства яго ўнутранага асяроддзя ў камфортных для жыццядзейнасці клетак межах. Гэта робіцца магчымым дзякуючы наяўнасці спецыяльных нервовых і гумаральных механізмаў кіравання функцыямі. Нервовыя ўздзеянні прызначаюцца пэўным органам і тканкам і распаўсюджваюцца значна хутчэй, чым хімічныя рэчывы. Гумаральны і нервовы механізмы рэгуляцыі функцый цесна звязаны паміж сабой, што дазваляе разглядаць іх як адзіны нейрагумаральны спосаб рэгуляцыі.
Асобныя органы і сістэмы органаў узаемна ўздзейнічаюць адзін на аднаго. Гэтым яны забяспечваюць важнейшую ўласцівасць арганізма — самарэгуляцыю. Яна выражаецца ў здольнасці арганізма захоўваць пастаянства свайго ўнутранага становішча праз скаардынаванасць яго рэакцый. Надзейнасць працэсаў самарэгуляцыі — абавязковая ўмова нармальнага існавання арганізма. Такім чынам, самарэгуляцыя — гэта ўніверсальны механізм узаемадзеяння органаў і сістэм арганізма, дзякуючы якому аўтаматычна ўзнікаюць рэакцыі ў адказ на ўздзеянні знешняга асяроддзя.
Салітэр (ландшафтны дызайн)
Салітэ́р (solitaire, ад solitarius — самотны) — асобна стаячае дрэва (куст) у еўрапейскіх парках. Дызайнерскі прыём, які ўжываецца пры добраўпарадкаванні і азеляненні паркаў, садоў і прыватных уладанняў.
Салітэр у ландшафтным дызайне
Для адзіночнай пасадкі выкарыстоўваюцца віды, якія адрозніваюцца дэкаратыўнасцю на працягу цэлага года, святлалюбныя расліны. На вольным прасторы няма неабходнасці канкураваць за сонечнае святло і ваду з іншымі раслінамі. Пры выкарыстанні дрэва ў якасці салітэра, яго крона становіцца шырокай, а само яно мае больш нізкую пасадку. Салітэры з убраннем дробнага дэкаратыўнага лісця або цёмнай афарбоўкі высаджваюць бліжэй да садовых дарожак, альтанак. Салітэры з буйнымі лістамі або светлай лістотай высаджваюць на фоне фасадаў будынкаў, дэкаратыўных агароджаў. Салітэры павінны прыцягваць да сябе ўвагу, дамінаваць у кампазіцыі. Для гэтага вышыня салітэра ў дарослым стане і шырыня паляны павінны суадносіцца як 1:3.
У XIX стагоддзі выкарыстоўваўся асаблівы прыём стварэння дэкаратыўных салітэраў. Некалькі дрэў высаджвалі на гранічна малой адлегласці. З гадамі яны зрасталіся, утвараючы «букет» з разыходнымі ў розныя бакі стваламі. Радзей — адно дрэва расшчаплялі, а асобныя часткі яго прымушалі расці ў розныя бакі. Парасонавая, пірамідальная, ніцая, шарападобная, канічная формы былі характэрныя для салітэраў гэтага часу радзей.
Часцей за ўсё ў XVIII—XIX стагоддзях ён высаджваўся насупраць панскага дома сядзібы. Як правіла, такім дрэвам быў дуб. З відаў дуба для салітэра выкарыстоўваліся звычайна: дуб звычайны, Quercus mongolica, Quercus phellos, Quercus macrocarpa.
Якаў Ківавіч Яглом
Якаў Ківавіч Яглом (Яков Кивович Яглом;, Брэст-Літоўск, Гродзенская губерня —, ) — савецкі прафсаюзны і дзяржаўны дзеяч.
Біяграфія
З 1917 член Бунда, з 1918 член РКП(б). У 1917 сакратар прафсаюза мукамолаў у Яльцы Арлоўскай губерні, з верасня — загадчык біржай працы там жа. У 1919-20 старшыня Варонежскага губернскага савета прафсаюзаў і член бюро губкама РКП(б). У 1921 інструктар ВЦСПС ў Маскве, з верасня — старшыня Сібірскага (Новамікалаеўск), з 1922 — Уральскага (Екацярынбург) бюро ВЦСПС і член Уральскага бюро ЦК РКП(б). З 1922 кандыдат у члены Прэзідыума ВЦСПС. У 1923-29 адказны рэдактар газеты «Труд». Дэлегат 12-15-га з’ездаў партыі. З 1929 член Заходне-Сібірскага крайкома ВКП(б), намеснік старшыні крайисполкома і старшыня Сибкрайплана (Новасібірск). У 1931 кіраўнік «Мясахладстроя», з 1932 г. намеснік наркама забеспячэння СССР, з 1934 начальнік Галоўнага ўпраўлення кансервавай прамысловасці, з 1936 г. член Савета пры наркаме харчовай прамысловасці СССР. Член ВЦВК і ЦВК СССР. Рэпрэсаваны.
Наўгародскі кодэкс
Наўгародскі кодэкс (таксама «Наўгародскі псалтыр», паводле тэксту, які чытаецца найбольш надзейна) — найстаражытная кніга Русі, выяўленая ў 2000 годзе ў Ноўгарадзе. Змяшчае поўны тэкст псалмоў 75 і 76 і частку псалма 67, запісаных на стараславянскай мове.
Складаецца з ліпавых дошчачак з чатырма старонкамі (цэрамі), пакрытымі воскам для напісання з дапамогай стыла. Паводле стратыграфічных, радыевугляродных і палеаграфічных звестак, васковы кодэкс выкарыстоўваўся ў першай чвэрці XI стагоддзя і, магчыма, пачынаючы з апошніх гадоў X стагоддзя, так што ён на некалькі дзесяцігоддзяў старэйшы за Астрамірава Евангелле, якое лічылася найстарэйшай на Русі кнігай з дакладна ўстаноўленай датай напісання 1056—1057 гг.
Гісторыя адкрыцця
З 1973 года работы Наўгародскай археалагічнай экспедыцыі, якія праводзяцца пад кіраўніцтвам акадэміка В. Л. Яніна, былі сканцэнтраваны на раскопе, які атрымаў назву «Троіцкага» (ад размешчанай побач сярэдневяковай царквы). 13 ліпеня 2000 года там у пластах першай чвэрці XI стагоддзі былі выяўлены тры драўляныя (ліпавыя) дошчачкі памерам 19х15х1 см. Кожная дошчачка мае прамавугольнае паглыбленне (15х11,5 см), залітае воскам; на сярэдняй дошчачцы такія паглыбленні зроблены з двух бакоў. У дошчачак ёсць на краях адтуліны, у якія ўстаўлены драўляныя штыры для злучэння іх у адзіны камплект. Такім чынам, драўляная кніга складался з чатырох васковых старонак (цэр). Вонкавыя бакі першай і апошняй дошчачак адыгрываюць ролю вокладак кодэкса.
Датаванне Наўгародскага кодэкса (Псалтыра) вызначаецца ў першую чаргу па тым, што ён ляжаў у паўметры ад краю і на 30 см ніжэй за зруб, які атрымаў надзейную дэндрахраналагічную дату: 1036 год. Гэта верхняя граніца імавернага часу, калі дошчачкі патрапілі ў зямлю. Ніжняй храналагічнай граніцай стварэння кодэкса можна лічыць хрышчэнне Русі ў 988 годзе. Ва Упсальскім універсітэце зроблены радыевугляродны аналіз воску, які з імавернасцю 84 % паказвае на 1015 год ± 35 гадоў.
Больш раннімі славянскімі датаванымі дакументамі з'яўляюцца толькі некаторыя старажытнабалгарскія і харвацкія надпісы Х стагоддзя, аднак іх нельга аднесці да катэгорыі «кнігі». Наўгародскі псалтыр — самы ранні помнік рускай версіі царкоўнаславянскай мовы і самая старажытная з кніг старажытнай Русі, што дайшлі да нашага часу.
Псалмы
У плане лінгвістычных асаблівасцей помніка найбольш паказальныя менавіта тэксты псалмоў, таму што ў схаваных тэкстах многія літары (ад інтэрпрэтацыі якіх залежыць наяўнасць той ці іншай моўнай з'явы) чытаюцца неадназначна.
Схаваныя тэксты
Апроч асноўнага тэксту, А. А. Залізняк паведаміў пра «рэканструкцыю» часткі папярэдніх («схаваных») тэкстаў па адбітках і драпінах стыло на драўляных дошчачках пад воскам. Паводле яго слоў, праблема аднаўлення гэтых тэкстаў заключаецца перш за ўсё ў тым, што адзін на аднаго наклаліся вельмі слабыя адбіткі дзясяткаў тысяч літар, якія ледзь адрозніваюцца ад выпадковых рысак і расколін на дрэве. (А. А. Залізняк гаворыць пра «гіперпалімпсест».)
Некаторыя навукоўцы (К. Станчаў, Д. М. Буланін) выказвалі сумненні ў магчымасці існавання «схаваных тэкстаў» і ў магчымасці іх прачытання.
Сярод «схаваных тэкстаў» прачытаны зацёрты надпіс, у якім гаворыцца, што ў 999 годзе манах Ісаакій быў пастаўлены папом у Суздалі ў царкве Святога Аляксандра-армяніна. Паводле меркавання А. А. Залізняка, манах Ісаакій быў аўтарам Наўгародскага кодэкса і належаў да ерэтычнага рэлігійнага кірунку.
К 2004 году А. А. Залізняк аднавіў наступныя «схаваныя тэксты»:
Наяўнасць невядомых дагэтуль сачыненняў сярод «схаваных тэкстаў» Наўгародскага кодэкса было растлумачана тым, што пісец належаў да хрысціянскай абшчыны (магчыма, дуалістычнай, блізкай да багамільства), якую хрысціянская («кафалічная», «усеагульная», «саборная») царква перамагла і абвясціла ерэтычнай, так што гэтыя тэксты пасля выцяснення секты больш не перапісваліся, і хрысціянская царква сцерла з гістарычнай памяці амаль усе сляды існавання гэтай ерасі. Асабліва паказальны фрагмент з «Духоўнага настаўлення ад бацькі і ад маці да сына»:
…
Існуе таксама версія (А. А. Аляксееў), што гэтыя «схаваныя тэксты» (ці прынамсі іх частка) не звязаны з сур'ёзнай ідэалогіяй, а ўяўляюць сабой літаратурную гульню, узоры якой вядомыя ў заходнееўрапейскай манаскай культуры. У гэтым выпадку гаворка павінна ісці пра вельмі высокі ўзровень славянскай кніжнай культуры, здольнай на такія гульні.
Спіс аб’ектаў PGC (1734001—1735000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1734001—1735000)
Бутаўская лінія
Бутаўская лінія (Бу́товская ли́ния) — дванаццатая лінія Маскоўскага метрапалітэна. Лінія пабудавана па стандартах звычайнага метро, але станцыі разлічаны на прыём скарочаных саставаў.
Шыразскі ўніверсітэт
Цяпер у ім вучыцца больш за 13000 студэнтаў. Ва ўніверсітэце прадстаўлена 53 бакалаўрскія праграмы, 61 магітарскіх, адна праграма на ступень доктара медыцыны (ветэрынарыя) і 25 доктарскіх праграм.
Гісторыя
У 1960 годзе шах Махамед Рэза Пехлеві запрасіў прэзідэнта Пенсільванскага ўніверсітэта Гейларда Харнуэла ў Іран, каб той вывучыў. Па заказу шаха Харнуэл падрыхтаваў справаздачу, па вынікам якой шах прапанаваў Пенсільванскаму ўніверсітэту дапамагчы пераўтварыць Універсітэт Пехлеві ў адзінае ВНУ на Блізкім Усходзе, заснаванае на амерыканскай сістэме вышэйшай адукацыі. Такім чынам Пенсільванскі ўніверсітэт адыграў важную ролю ў фарміраванні структуры і праграмы шмат якіх факультэтаў і інстытутаў Універсітэта Пехлеві. Мноства выкладчыкаў Пенсільванскага ўніверсітэта паехалі ў Шыраз выкладаць ці кіраваць вучэбнай ці даследчыцкай працай. Прэзідэнт Пенсільванскага ўніверсітэта быў удастоены ганаровай ступені Універсітэта Пехлеві ў знак прызнання заслуг у яго фармаванні.
Падчас ісламскай рэвалюцыі, калі была звергнута дынастыя Пехлеві, пачалась культурная рэвалюцыя 1980—1987 гг. накіраваная на ісламізацыю адукацыі і культуры. У яе ходзе ўсе ўніверсітэты Ірана былі зачынены на тры гады.
Цяпер Шыразскі ўніверсітэт карыстаецца ў Іране рэпутацыяй вельмі моцнага ВНУ, пераўзыходзіць па акадэмічным паказальнікам нават Тэхналагічны ўніверсітэт імя Шарыфа і Тэгеранскі ўніверсітэт.
Таксама пры Шыразскім ўніверсітэце створаны Віртуальны ўніверсітэт, першы сярод віртуальных ўніверсітэтаў у Іране.
Мова выкладання
Хаця афіцыйнай і асноўнай мовай выкладання ў Шыразскім ўніверсітэце з’яўляецца персідская, вялікая колькасць лекцый, падручнікаў, хатніх заданняў адбываецца на англійскай мове; гэта асабліва справядліва для інжынернай школы, дзе падручнікі па асноўным двсцыплінам (электрыка, электроніка, кампьютарная справа, механіка, будаўніцтва, матэрыялазнаўства і хімічная інжынерная справа) — на англійскай мове.
Пішчалёўка
Пішчалёўка (, Пищелёвка) — хутар у Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Германавіцкага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах фальварак, пазней засценак у складзе гміны Германавічы Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Мурашка фараонаў
Мурашка фараонаў, мурашка дамавая рыжая (Monomorium pharaonis) — насякомае сямейства мурашак.
Даўжыня цела 1,9—2,4 (рабочыя мурашкі), 2,8—3,1 (самцы), 3,5—4 мм (самкі). Самцы чорныя, рабочыя мурашкі і самкі жоўтыя з матавымі галавой і грудзямі.
Касмапаліт. Жыве ў цёплых памяшканнях, гнёзды робіць пад пліптусамі, падаконнікамі, паміж перакрыццямі, у трэшчынах сцен і падлогі.
Псуе харчовыя прадукты (мяса, хлеб, цукар). Меры барацьбы: хімічныя (фумігацыя, атрутныя прыманкі).
Мая (значэнні)
Мая — шматзначны тэрмін:
Муданьцзян (рака)
Муданьцзя́н (牡丹江) — рака ў паўночна-ўсходняй частцы Кітая, у правінцыі Хэйлунцзян, правы прыток ракі Сунгары (басейн Амура).
Даўжыня ракі каля 700 км (па іншым дадзеным — 550 км). Плошча вадазбору каля 40 000 км². Сярэдні расход вады каля горада Муданьцзян складае 181 м³/с (каля 200 м³/с у сярэднім цячэнні ). Рака бярэ пачатак у гарах Муданьлін. Большая частка цячэння ракі ў Маньчжура-Карэйскіх гарах. Укрытая лёдам з лістапада да красавіка.
У верхнім цячэнні ракі вадасховішча Цзінпаху і ГЭС.
Вялічкі (гміна)
Вялі́чкі (Wieliczki) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Алецкага павета Вармінска-Мазурскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Вялічках. Плошча гміны складае 141 км². Станам на 2008 год у гміне Вялічкі пражывалі 3403 чалавекі, шчыльнасць — 24,3 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 21 салецтваў.
Кабралес (сыр)
«Кабралес» (Queso de Cabrales, Quesu de Cabrales) — іспанскі паўцвёрды наразны сыр з блакітнай цвіллю і алеістай тэкстурай з астурыйскага рэгіёна Пеньямельера-Альта. Падаецца да маладога чырвонага віна.
Мае мяккую скарыначку цёмнага колеру. Вырабляецца з сырога каровінага малака або яго сумесі з казіным і авечым малаком. Для паспявання на працягу 2-5 месяцаў пад уздзеяннем разнастайных цвілевых грыбоў, якія надаюць яму унікальны далікатны і пікантны смак, змяшчаецца ў натуральныя пячоры ў ваколіцах Кабралеса. Раней традыцыйна вырабляўся вясной і летам і заварочваўся ў сухое лісце каштана або фігавага дрэва, але ў цяперашні час вырабляецца круглы год і пакуецца ў металізаваную паперу з выявай лісця.
Дзіяна Кругер
Дзіяна Кругер (Diane Kruger, нар. 15 ліпеня 1976 г, Альгермісен, Германія), народжаная Дзіяна Хайдкругер (ням. Diane Heidkrüger) — нямецкая актрыса, прадзюсар і фотамадэль. На Канскім кінафестывалі ў 2003 годзе атрымала прыз кампаніі «Шопар» як лепшая маладая актрыса.
Атрымала вядомасць дзякуючы ролям у гістарычным фільме «Троя» (2004), ваеннай драме «Шчаслівых Калядаў» (2005), а таксама ў прыгодніцкім баявіку «Скарб нацыі» (2004) і яго прадаўжэнні «Скарб нацыі: Кніга таямніц» (2007).
Васіль Уладзіміравіч Івашын
Васіль Уладзіміравіч Іва́шын (, в. Ляхавічы, Койданаўская воласць, Мінскі павет, Мінская губерня, Расійская імперыя — ) — літаратуразнавец, педагог. Акадэмік Акадэміі педагагічных навук СССР (1967), доктар філалагічных навук (1965), прафесар (1973). Замежны член Расійскай акадэміі адукацыі (1999). Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны.
Біяграфія
Скончыў Мінскі педагагічны інстытут у 1938 годзе. У 1938—1941 гадах выкладчык Віцебскага педагагічнага вучылішча. З 1946 года ў Інстытуце літаратуры АН БССР, у 1967—1978 гадах — дырэктар НДІ педагогікі Міністэрства адукацыі БССР (Нацыянальны інстытут адукацыі). З 1978 года старшы навуковы супрацоўнік, з 1995 па 2007 год — галоўны навуковы супрацоўніка Нацыянальнага інстытута адукацыі.
Навуковая дзейнасць
Аўтар навуковых прац па пытаннях тэорыі і гісторыі беларускай літаратуры, літаратурных сувязей, метадалогіі і методыкі выкладання літаратуры ў школе. Аўтар падручніка па беларускай літаратуры для 8—9 класаў.
Лангрэа
Лангрэа (Langreo, Llangréu) — муніцыпалітэт у Іспаніі, уваходзіць у правінцыю Астурыя. Муніцыпалітэт знаходзіцца ў складзе раёна (камаркі) Налон. Займае плошчу 82,46 км². Насельніцтва — чалавек (на 2010 год).
IC 2538
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Па-дэ-Кале
Па-дэ-Кале (Pas de Calais, у англамоўных краінах завецца Дуўрскі праліў, Strait of Dover) — праліў паміж востравам Вялікабрытанія і мацерыковай часткай Еўропы, самая вузкая частка Ла-Манша. Даўжыня - 37 км, найменшая шырыня - 32 км, найменшая глыбіня - 21 м. Парты: Дуўр, Кале, Дзюнкерк. Пад дном Па-дэ-Кале праходзіць Еўратунель.
Зевулонава пакаленне
Зевулонава пакаленне — паводле Бібліі, вяло сваю радаслоўную ад Зевулона, шостага і апошняга з сыноў патрыярха Якава. Пры падзеле Палесціны яно атрымала ад Ісуса Навіна лепшую частку зямлі на яе паўночным захадзе паміж Галілейскім возерам і Міжземным морам з пладароднай раўнінай і гарадамі Віфлеем, Назарэт, Кана Галілейская, Тыверыяда і інш. Племя вылучалася выяўнічасцю і храбрасцю.
Чыта-Сант’Анджэла
Чыта-Сант’Анджэла (Città Sant'Angelo) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Абруца, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Пескара.
Насельніцтва складае 13239 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 221 чал./км². Займае плошчу 62 км². Паштовы індэкс — 65013. Тэлефонны код — 085.
Муха звычайная
Муха звычайная, безвалоска звычайная (Psila fimetaria) — насякомае сямейства безвалосак атрада двухкрылых.
Даўжыня каля 9 мм. Цела слабаапушанае. жаўтаватае. Галава трохвугольвая. Вочы фасетачныя, вялікія. Вусікі кароткія, трэці членік круглявы або авальны. Ногі доўгія. Крылы празрыстыя.
Чыта-Сант’Анджэла
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Муха звычайная
Пашырана ў Еўропе, у т. л. на Беларусі. Фітафаг. Лічынкі развіваюцца на асоках.
Ператварэнне поўнае. Кукалка ў несапраўдным кокане. 1—2 генерацыі за год.
Герман Фёдаравіч Пучкоў
Герман Фёдаравіч Пучкоў ( — ) — беларускі вучоны ў галіне судовай медыцыны. Прафесар (1982), доктар медыцынскіх навук (1979). Заслужаны дзеяч навукі Рэспублікі Беларусь (1997). Малодшы брат - Аркадзь Фёдаравіч Пучкоў - галоўны патолагаанатам Міністэрства аховы здароўя Рэспублікі Беларусь, з 1988 года начальнік УАЗ «Гарадское клінічнае патолагаанатамічнае бюро» г. Мінска.
Біяграфія
Скончыў Віцебскі медыцынскі інстытут. З 1989 па 2002 год загадчык кафедры судовай медыцыны Беларускага дзяржаўнага медыцынскага ўніверсітэта. Старшыня Беларускага навукова-практычнага таварыства судовых медыкаў.
Навуковая дзейнасць
Чытаў поўны курс лекцый па судовай медыцыне для студэнтаў усіх факультэтаў. Вёў навукова-даследчую працу, аўтар аднаго вынаходніцтва і 9 рацыяналізатарскіх прапаноў, аўтар і суаўтар 4 манаграфій, 5 вучэбных і вучэбна-метадычных дапаможнікаў.
Падрыхтаваў аднаго доктара і чатырох кандыдатаў медыцынскіх навук.
Ганна Андрэеўна Язубчык
Ганна Андрэеўна Язубчык (, вёска Лядцо, Пухавіцкі раён, Мінская вобласць — ) — беларускі вучоны ў галіне сельскай мікрабіялогіі. Доктар сельскагаспадарчых навук (1962).
Біяграфія
Скончыла Беларускую сельскагаспадарчую акадэмію ў 1930 годзе. З 1935 года ў Інстытуце біялагічных навук АН БССР (у 1939—1941 гадах дырэктар). Удзельніца партызанскага руху ў Беларусі пад час Другой сусветнай вайны. У 1944—1945 гг. на пасадзе дырэктара Навукова-даследчага аграглебавага інстытута Акадэміі навук БССР. З 1945 г. загадчык лабараторыі мікрабіялогіі Інстытута сацыялістычнай сельскай гаспадаркі (з 1956 г. — Беларускі НДІ земляробства). У 1969—1974 гадах у Беларускім НДІ глебазнаўства і аграхіміі.
Навуковыя працы
Аўтар шматлікіх прац па глебавай мікрабіялогіі.
Дно (станцыя)
Дно (Дно) — вузлавая станцыя Акцябрскай чыгункі, размешчана ў горадзе Дно Пскоўскай вобласці на скрыжаванні чыгуначных ліній Санкт-Пецярбург — Віцебск і Балагое — Пскоў.
Гісторыя
Станцыя на Балагое-Пскоўскай (пазней Маскоўска-Віндава-Рыбінскай) чыгунцы адкрыта ў 1897 годзе, у 1901 годзе з адкрыццём участка Дно — Навасакольнікі стала вузлавой.
Зільке Хёрнер
Зільке Хёрнер (Silke Hörner; нар., ) — нямецкая плыўчыха, двухразовая чэмпіёнка летніх Алімпійскіх гульняў 1988 года, чэмпіёнка свету, трохразовая чэмпіёнка Еўропы.
Біяграфія
Зільке Хёрнер нарадзілася ў 1965 годзе. Яна была адной з найлепшых плыўчых брасам ў 1980-х. На Чэмпіянаце свету па водных відах спорту 1986 года перамагла на дыстанцыі 200 м брасам і заняла другое месца на дыстанцыі 100 м. На Чэмпіянаце Еўропы па водных відах спорту 1987 года заваявала тры залатыя медалі. На летніх Алімпійскіх гульнях 1988 года яна перамагла на дыстанцыі 200 метраў брасам і ў камбінаванай эстафеце 4 × 100 метраў у складзе зборнай ГДР, а таксама заваявала бронзавы медаль на дыстанцыі 100 м брасам, саступіўшы прадстаўніцам Балгарыі Тані Дангалакавай і Антаанеце Фрэнкевай. За сваю спартыўную кар’еру яна ўсталявала 4 сусветныя рэкорды.
Часопіс Swimming World назваў Хёрнер Еўрапейскім плыўцом года ў 1985 і 1987 гадах. Восенню 1989 года Хёрнер завяршыла спартыўную кар’еру. Яна выйшла замуж у 1993 годзе за вясляра, чэмпіёна свету Александэра Шука. Працавала фізіятэрапеўтам. У далейшым Хёрнер западозрылі ва ўжыванні допінгу, як і многіх іншых спартсменаў з ГДР, аднак у дачыненні да яе гэта не было даказана.
Уладзімір Васілевіч Лукашэвіч
Уладзімір Васілевіч Лукашэвіч (нар. 2 студзеня 1943, в. Выгода, Капыльскі раён, Мінская вобласць) — беларускі дзяржаўны дзеяч.
Біяграфія
Нарадзіўся 2 студзеня 1943 г. у вёсцы Выгода Капыльскага раёна. Скончыў Гродзенскі педагагічны інстытут па спецыяльнасці «настаўнік фізікі і матэматыкі», пасля Беларускі інстытут народнай гаспадаркі імя В. У. Куйбышава па спецыяльнасці «эканаміст», Мінскую вышэйшую партыйную школу.
Працоўную дзейнасць пачаў загадчыкам вясковага клуба ў Ваўкавыскім раёне. Працаваў выкладчыкам Гродзенскага прафесійна-тэхнічнага вучылішча, першым сакратаром Лідскага райкама камсамола, другім сакратаром Гродзенскага абкама камсамола, старшынёй выканкама Ашмянскага раённага Савета народных дэпутатаў, старшынёй выканкама Слонімскага раённага Савета народных дэпутатаў, дырэктарам сярэдняй школы горада Ваўкавыска, дырэктарам Ваўкавыскага прадпрыемства па забеспячэнні нафтапрадуктамі, прэзідэнтам ААТ «Беллакт».
У 1998—2001 гг. займаў пасаду старшыні Ваўкавыскага раённага выканаўчага камітэта, дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 2-га склікання па Ваўкавыскай выбарчай акрузе № 50. Намеснік старшыні Пастаяннай камісіі Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь па дзяржаўным будаўніцтве, мясцовым самакіраванні і рэгламенце.
Сям’я
Жанаты, мае сына і дзвюх дачок.
Вялішаў (гміна)
Вялі́шаў (Wieliszew) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Легіяноўскага павета Мазавецкага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Вялішаве. Плошча гміны складае 120 км². Станам на 2015 год у гміне Вялішаў пражывалі 11874 чалавекі, шчыльнасць — 99 чал./км².
Андрамеда (значэнні)
Андрамеда:
Айван Райтман
Айван Райтман (Ivan Reitman,, г. Комарна, Чэхаславакія — , Манцесіта, ЗША) — канадскі кінарэжысёр і прадзюсар.
Біяграфія
Ва ўзросце чатырох гадоў ён з сям’ёй пераехаў у Канаду. Ва ўніверсітэце Мак-Мастэр у Гамільтане ён вывучаў музыку і драму і пачаў здымаць кароткаметражныя фільмы.
Яго фільм «Паляўнічыя на прывідаў» выйшаў у 1984 годзе, Пазней ён быў намінаваны на дзве прэміі «Оскар» — за найлепшыя візуальныя эфекты і найлепшую песню. У 2021 годзе выйшаў фільм «Паляўнічыя на прывідаў: жыццё пасля смерці», рэжысёрам якога стаў сын рэжысёра Джэйсан Райтман.
Сярод іншых вядомых фільмаў, якія зняў Айван Райтмен, — «Блізняты» (са Шварцэнэгерам і Дэ Віта), «Паліцэйскі з дзіцячага садка» (са Шварцэнэгерам), «Дэйв», «Джуніара» і «Шэсць дзён, сем начэй». Таксама Райтман быў прадзюсарам фільмаў «Бетховен» (пра сабаку), «Старая загартоўка», «Еўратур», «Мне б у неба», знятага яго сынам і намінаванага на «Оскар».
Погары
По́гары (, Погари) — вёска ў Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Германавіцкага сельсавета.
Да 3 кастрычніка 1959 года вёска ўваходзіла ў склад Сцефанполлеўскага сельсавета Дзісенскага раёна, да 21 кастрычніка 1959 года ў падпарадкаванні Шаркаўшчынскага раёна, з 21 кастрычніка 1959 года ў складзе Германавіцкага сельсавета Шаркаўшчынскага раёна.
Пегас
Пегас (Πήγασος) у старажытнагрэчаскай міфалогіі — чароўны (часта крылаты) конь, які нарадзіўся з крыві або тулава забітай Персеем гаргоны Медузы як плод яе сувязі з Пасейдонам. Пегас узнёсся на Алімп, дзе прыносіў Зеўсу гром і маланкі. Паводле другога міфа, багі падаравалі Пегаса герою Белерафонту, а той узляцеў на ім і забіў пачвару Хімеру, якая спусташала краіну. Ударам капыта Пегас выбіў на гары Гелікон крыніцу Гіпакрэну, вада якой надае натхненне паэтам. Адказ «асядлаць Пегаса» — стаць паэтам.
Сан-Марцін-дэль-Рэй-Аўрэліа
Сан-Марцін-дэль-Рэй-Аўрэліа (San Martín del Rey Aurelio, Samartín del Rei Aurelio, San Martin del Rey Aurelio) — горад і муніцыпалітэт у Іспаніі, уваходзіць у правінцыю Астурыя. Муніцыпалітэт знаходзіцца ў складзе раёна (камаркі) Налон. Займае плошчу 56,13 км². Насельніцтва — чалавек (на 2010 год).
Карачунка
Карачу́нка — рака ў Дзяржынскім раёне Мінскай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Ператуць (басейн Нёмана).
Даўжыня ракі 13 км. Плошча вадазбору 33 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 4,7 м/км. Пачынаецца на паўночны захад ад вёскі Карачуны, цячэ ў межах Мінскага ўзвышша, упадае ў Ператуць за 3 км ад вёскі Клыпаўшчына. На працягу 3,8 км каналізаваная: ад вытоку (1,7 км) і за 0,8 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Дзягільна — 0,7 км ніжэй моста на аўтадарозе Масква — Брэст (2,1 км). Каля вёскі Дзягільна створана сажалка (плошча 0,31 км²).
Данава пакаленне
Данава пакаленне — паводле Бібліі, паходзіла ад Дана, пятага сына патрыярха Якава. Племя гэта вылучалася ваяўнічасцю і па колькасці ўступала толькі Іудзіну пакаленню. Займала невялікую па памерах тэрыторыю Ханаана па суседству з філісцімлянамі, таму часта падвяргалася нападам з боку апошніх. Пасля панавання цара Саламона ў далейшай біблейскай гісторыі Дана пакаленне больш не згадваецца.
Андрэй Валер’евіч Якімаў
Андрэй Якімаў (нар., Антопаль) — беларускі футбаліст, паўабаронца гродзенскага «Нёмана».
Клубная кар’ера
Пачаў займацца футболам у родным Антопалі, дзе першым трэнерам Андрэя быў яго бацька. Пазней выступаў за дубль наваполацкага «Нафтана». Другую палову 2010 года правёў у арэндзе ў пінскай «Хвалі», пасля вяртання стаў праходзіць у асноўны склад «Нафтана», звычайна выхадзіў на замену.
У сакавіку 2013 года перайшоў у «Віцебск». Хутка замацаваўся ў аснове і быў прызнаны заўзятарамі клуба найлепшым іграком сезона 2013.
У студзені 2014 года зноўку стаў іграком «Нафтана». Спачатку толькі выхадзіў на замену, а ўлетку стаў выхадзіць у стартавым складзе на пазіцыі апорнага паўабаронцы. У жніўні 2014 года атрымаў траўму, у кастрычніку вярнуўся на поле, але зноў апынуўся па-за асноўным складам.
У студзені 2015 года знаходзіўся на праглядзе ў жодзінскім «Тарпеда-БелАЗ», але не падышоў. Пасля накіраваўся ў мікашэвіцкі «Граніт», з якім у лютым 2015 года падпісаў папярэдні кантракт, аднак у сакавіку, так і не стаўшы іграком «Граніта», вярнуўся ў «Нафтан». У сезоне 2015 пачаў з’яўляцца на полі толькі ў ліпені, выходзячы на замену, а на наступны год вярнуў месца асноўнага апорнага паўабаронцы.
У студзені 2017 года накіраваўся ў гродзенскі «Нёман», з якім у лютым падпісаў кантракт. У складзе «Нёмана» стаў асноўным апорным паўабаронцам, у сезоне 2017 адзначыўся 7 галамі ў чэмпіянаце, стаўшы другім бамбардзірам каманды пасля Паўла Савіцкага. У лістападзе 2017 года падоўжыў кантракт з «Нёманам» на наступны сезон. У сезоне 2018 заставаўся іграком асновы, толькі ў канцы сезона стаў часам заставацца на лаўцы запасных. У снежні 2018 года падоўжыў кантракт з гродзенскім клубам яшчэ на год. У пачатку сезона 2019 гуляў за дубль, але хутка вярнуў месца ў асноўнай камандзе.