cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Куляшы (Крывасельскі сельсавет)
Куляшы́ (, Кулеши) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Крывасельскага сельсавета.
Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Куранецкага сельсавета.
Рэвушкы
Рэвушкы (Реву́шки) — вёска ў Турыйскім раёне Валынскай вобласці Украіны.
П’яццаторэ
П'яццаторэ (Piazzatorre) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Ламбардыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Бергама.
Насельніцтва складае 449 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 20 чал./км². Займае плошчу 23 км². Паштовы індэкс — 24010. Тэлефонны код — 0345.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Якаў Зевядзееў.
Адміністрацыйны падзел Латвіі
Латвія ў адміністрацыйных адносінах падзелена на 36 краёў (novadi) і 2 гарады рэспубліканскага падпарадкавання.
З 1 ліпеня 2009 па 1 ліпеня 2021 Латвія была падзелена на 110 краёў і 9 гарадоў рэспубліканскага падпарадкавання (republikas pilsētas).
Да 1 ліпеня 2009 года Латвія была падзелена на 26 раёнаў і 7 гарадоў рэспубліканскага падпарадкавання.
Адміністрацыйны падзел да 1 ліпеня 2009 года
Пры стварэнні Латвійскай Рэспублікі было захавана дзяленне тэрыторыі на паветы (падпадзяляліся на гарады і воласці); для мэт выбараў у Сойм краіна дзялілася на пяць выбарчых акругаў. У Латвійскай ССР у канцы 1949 г. паветы былі заменены 58 раёнамі ; існавалі таксама гарады рэспубліканскага падпарадкавання. Кароткачасова ўводзілася абласное дзяленне (1952—1953, гл. Рыжская вобласць, Ліепайская вобласць, Даўгаўпілская вобласць). Да канца 1960-х гг. колькасць раёнаў (дзяліліся на сельсаветы і гарады раённага падпарадкавання) скарацілася да 26 і стабілізавалася.
Адміністрацыйная рэформа ў Латвіі
19 снежня 2008 года ўрад Латвіі пастанавіў: у Латвіі замест ранейшых 553 самакіраванняў (раёнаў, валасцей і г. д.) былі створаны 109 краёў або навадаў (novads,) і дзевяць рэспубліканскіх гарадоў.
Новая карта складзена па наступных прынцыпах. Краем (навадом) лічыцца тэрыторыя, на якой пастаянна пражываюць па меншай меры 4 тыс. чалавек, а ў краеўтваральным горадзе або пасёлку — не менш за 2 тысячы. Адлегласць ад адміністрацыі краю да любога населенага пункта ў ім не павінна перавышаць 50 кіламетраў. Праўда, у кожным правіле ёсць свае выключэнні. Так, самымі маленькімі бакамі Латвіі стануць Балтынаўскі (1420 жыхароў) і Алсунгскі (1730). Самымі ж вялікімі — Огрскі (38 тыс. чалавек) і Талсінскі (35 тыс. чалавек).) краю.
Гэтая рэформа, нягледзячы на сваё афіцыйнае завяршэнне да 1 ліпеня 2009 года, крытыкуецца як незавершаная. Лічыцца, што такі нераўнамерны падзел тэрыторый дазваляе забяспечыць выбарнасць патрэбнай колькасці дэпутатаў у Сейм Латвіі ад «стратэгічных» мясцовасцяў, дзе падтрымка кіруючых партый мацней. І наадварот, зменшыць колькасць дэпутатаў з рэгіёнаў, вядомых сваёй апазіцыйнасцю.
З 1 ліпеня 2009 года да ліку гарадоў рэспубліканскага падпарадкавання дадаліся Екабпілс і Валміера.
У канцы 2010 года дадаўся Мерсрагскі край, які стаў новым, 110 латвійскім краем.
Пасля рэформы 2009 года спіс рэспубліканскіх гарадоў выглядаў наступным чынам: Гл. таксама: Колькасць і этнасклад насельніцтва краёў і гарадоў рэспубліканскага значэння Латвіі
Рэспубліканскія гарады і краі, якія ўключаюць воласці і краёвыя гарады
Краі Латвіі складаюцца з валасцей і краявых гарадоў.
Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел з 1 ліпеня 2021 года
22 чэрвеня 2020 года прэзідэнт Латвіі Эгілс Левітс падпісаў Закон аб адміністрацыйных тэрыторыях і паселішчах. Пасля некалькіх паправак у рэдакцыі закона з 1 ліпеня 2021 года быў устаноўлены наступны адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Латвіі :
Ружын (вёска)
Ружын (Ру́жин) — вёска ў Турыйскім раёне Валынскай вобласці Украіны.
Станіслаў Яўгенавіч Шырокарадзюк
Станіслаў Яўгенавіч Шырокарадзюк (, в. Карначыўка, Хмяльніцкая вобласць, Украіна) — біскуп Адэска-Сімферопальскай дыяцэзіі.
Біяграфія
У 1980 годзе паступіў у Вышэйшую духоўную семінарыю ў Рызе, а ў 1981 годзе патаемна ўступіў у Ордэн Братоў Меншых (OFM). Навіцыят і законную фармацыю праходзіў адначасова з вучобаю ў семінарыі. Прэзбітэрскае пасвячэнне прыняў 4 чэрвеня 1984 года, а вечныя манаскія абяцанні прынёс 26 жніўня 1988 года.
З 1984 года па 1994 год быў пробашчам у Палонным і Славуце ў сваёй роднай дыяцэзіі. 26 лістапада 1994 года быў менаваны дапаможным біскупам у Жытоміры (з 25 лістапада 1998 года — Кіеўска-Жытомірская дыяцэзія).
Сакулка
Саку́лка (Sokółka, традыцыйная беларуская назва — Сако́лка) — горад у Польшчы, адміністрацыйны цэнтр Сакульскага павета Падляскага ваяводства. Сядзіба вяскова-гарадской гміны Сакулка.
Станіслаў Яўгенавіч Шырокарадзюк
Біяграфія
Біскупскае пасвячэнне прыняў з рук Папы Яна Паўла II 6 студзеня 1995 года. З 1996 па 2016 год быў дырэктарам дабрачыннага каталіцкага таварыства Caritas-Spes Украіна.
Сакулка
Знаходзіцца на паўночны ўсход ад Беластока, на рацэ Саколда, за 16 км ад беларуска-польскай граніцы, ля заходняй мяжы этнічнай тэрыторыі беларусаў.
Праз горад праходзіць аўтамабільная дарога (Беласток — Жэшаў). Чыгуначная станцыя на лініі Варшава — Гродна.
Назва
Назва Сакулкі пайшла ад назвы ракі Саколда, на якой паселішча стаіць. У сваю чаргу, Саколда — балцка-яцвяжскага паходжання. Пра гэта сведчыць элемент -da у назве, які пайшоў ад яцвяжскага *udā «вада, рака». Адпаведна, Саколда значыла «Сакаліная рака», гэта была рака, дзе назіралі асабліва шмат сокалаў.
Станіслаў Яўгенавіч Шырокарадзюк
Біяграфія
2 лютага 2019 года Святы Айцец прызначыў Станіслава Шырокарадзюка OFM біскупам-каад’ютарам Адэска-Сімферопальскай дыяцэзіі са спецыяльнымі паўнамоцтвамі. 18 лютага 2020 Папа Францішак прыняў просьбу аб адстаўцы біскупа Браніслава Бярнацкага і прызначыў яго біскупам.
Сакулка
Гісторыя
Першы пісьмовы ўспамін пра Саколку (Сухолду) датуецца 1524 годам, калі вялікі князь Жыгімонт надаў сваёй жонцы Боне Гарадзенскую пушчу. У першай палове XVI ст. тут існаваў вялікакняжацкі паляўнічы двор. З XVI ст. ў Гарадзенскім павеце Троцкага ваяводства. У 1565 годзе ў Саколцы збудавалі драўляны касцёл. З канца XVI ст. ў Гарадзенскай эканоміі.
10 студзеня 1609 года Саколка атрымала Магдэбургскае права. У 1679 годзе ў ваколіцах Саколкі пачалі сяліцца ваенныя-татары.
У другой палове XVIII ст. Антоні Тызенгаўз пасяліў у Саколцы рамеснікаў, разбудаваў мястэчка. З 1793 года цэнтр Саколкаўскага павета Гарадзенскага ваяводства. У час паўстання Т. Касцюшкі ў 1794 годзе была месцам збору паўстанцаў Гарадзеншчыны.
У выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай ў 1795 годзе ўвайшла ў склад Прусіі, а з 1807 года — у Расійскай імперыі; цэнтр павета. З 1842 года ў Гродзенскай губерні. 28 лютага 1861 года з’явіўся праект гарадскага герба «ў залатым полі трохчацвяртная выява рыцара з уздзетым угору палашом».
У 1921 годзе паводле ўмоў Рыжскага мірнага дагавора, апынулася ў складзе міжваеннай Польскай Рэспублікі.
З лістапада 1939 года ў складзе Беларускай ССР. З 1940 года цэнтр Саколкаўскага раёна Беластоцкай вобласці. У 1941—1944 гадах знаходзілася пад нямецкай акупацыяй.
16 жніўня 1945 года ўлады СССР перадалі Саколку Польскай Народнай Рэспубліцы.
Эканоміка
Прадпрыемствы дрэваапрацоўчай, харчовай прамысловасці. Чыгуначны вузел.
Эдвард Асубка-Мараўскі
Эдвард Асубка-Мараўскі (Edward Bolesław Osóbka-Morawski; 5 кастрычніка 1909 — 9 студзеня 1997 года) — польскі кааператыўны дзеяч і сацыялістычны палітык, старшыня Польскага камітэта нацыянальнага вызвалення, прэм'ер-міністр Часовага ўрада і Часовага ўрада нацыянальнага адзінства (1944-1947). У 1944 годзе кіраўнік Міністэрства сельскай гаспадаркі і сельскагаспадарчай рэформы Польскага камітэта нацыянальнага вызвалення, у 1944-1945 гадах кіраўнік Міністэрства замежных спраў Польскага камітэта нацыянальнага вызвалення і міністр замежных спраў Часовага ўрада, намеснік старшыні і віцэ-прэзідэнт Дзяржаўнай нацыянальнай рады, з 1947 па 1949 гады міністр дзяржаўщнай адміністрацыіи, член Дзяржаўнай рады нацыянальнага вызвалення і ўстаноўчага сейма ПНР.
Ніжні Ломаў
Ніжні Ломаў (Нижний Ломов) — горад (з 1780 года) у Расіі, адміністрацыйны цэнтр Ніжняломаўскага раёна Пензенскай вобласці. Насельніцтва 23,8 тыс. чалавек (2005). Заснаваны ў 1636 годзе.
Горад размешчаны на рацэ Ломаўка (басейн Акі), за 109 км ад Пензы.
Электрамеханічны завод, фанерны завод, цагельня, лікёрагарэлачны завод, масларобны завод.
Мілітары
«Мі́літары» — стылёвы кірунак у вопратцы, блізкі да катэгорыі унісекс, які характарызуецца выкарыстаннем элементаў ваеннага рыштунку: вайсковых чаравікаў, камуфляванага адзення (колеру хакі), ваенных галаўных убораў (напрыклад, бярэтаў), жэтонаў, у форме куль і т. п.
Girls' Generation-Oh!GG
Girls' Generation-Oh!GG (소녀시대-Oh!GG) — другі суб’юніт паўднёвакарэйскага дзявочага гурта Girls' Generation, сфармаваны SM Entertainment у 2018 годзе. У склад уваходзяць пяць удзельніц Girls' Generation, якія засталіся ў кампаніі пасля заканчэння кантракту: Тэён, Сані, Хёён, Юры і Юна. Саб-юніт дэбютаваў у верасні 2018 года з песняй «Lil’ Touch».
Гісторыя
9 кастрычніка 2017 года ўдзельніцы Girls' Generation Сохён, Тыфані і Суён вырашылі пакінуць SM Entertainment, фактычна спыніўшы дзейнасць гурта. Пазней лэйбл абвясціў, што гурт не быў расфармаваны, і плануецца абмяркаванне будучай дзейнасці Girls' Generation разам з трыма ўдзельніцамі, пакінуўшымі кампанію.
2 жніўня 2018 года SM Entertainment аб'явіла, што ў хуткім часе ў Girls' Generation будзе створаны новы саб-юніт. 27 жніўня кампанія абвясціла, што фармаванне будзе называцца Girls' Generation-Oh!GG і ў яго склад уваходзяць пяць удзельніц, якія нанова падпісалі кантракт з лэйблам: Тэён, Сані, Хёён, Юры і Юна. Гурт дэбютаваў 5 верасня з сінгл-альбомам Lil’ Touch. Альбом складаецца з двух трэкаў: загалоўнага сінгла «Lil’ Touch» і песні «Fermata», а таксама іх інструментальных версій.
9 снежня 2021 года кампанія пацвердзіла, што Oh!GG запішуць песню для зімовага альбому SM Town 2021 Winter SM Town: SMCU Express, а таксама возьмуць удзел у анлайн-канцэрце ў 2022 годзе. 21 снежня было абвешчана, што гурт гатуецца да рэлізу песні «Melody», якая стане часткай зімовага альбому.
Неруш
«Неруш» — беларускі незалежны беларускамоўны мастацкі фільм, здымкі якога пачаліся ў 2015 годзе рэжысёрам Дзянісам Жыгуновым на базе «Aurios Studios».
Сюжэт
У аснове фільма — балада пра трох персанажаў, якія сутыкаюцца са звышнатуральнымі з’явамі і істотамі.
Здымкі
Пад канец 2014 года мінская фірма «Aurios Studios» аб’яднала маладых прафесіяналаў у сферы кіно, літаратуры і музыкі для стварэння паўнаметражнага фэнтэзі на аснове беларускай міфалогіі і легендаў. Для таго, каб зарабіць грошы для здымак кіно, удзельнікі праекта звярнуліся да краўдфандзінга. На працягу 2015 года здымачная група працавала з першакрыніцамі, стварала сцэнар, здымалі першыя сцэны. Асноўная частка здымак прайшла ў Беларусі, у Віцебскай вобласці, здымалі і на мяжы з Прыбалтыкай, у Друі. Камерным хорам «Салютарыс» быў створаны і запісаны саўндтрэк да фільма, а таксама здымачнай групай выпушчаны афіцыйны трэйлер.
Сабор Санці-Марыя э Даната
Сабор Санта-Марыя э Даната (Basilica di Santa Maria e Donato) — царква ў Венецыі на востраве Мурана. Знаходзіцца на галоўнай плошчы вострава.
Венета-візантыйская базіліка была заснавана ў VII стагоддзі, у цяперашнім выглядзе існуе з XII стагоддзя. Сабор прысвечаны Дзеве Марыі. Другая частка назвы звязана са святым Данатам, біскупам IV стагоддзя, чые рэшткі былі прывезены ў царкву з Кефалоніі ў 1125 годзе.
NGC 5866A
NGC 5866A (іншае абазначэнне — PGC 166188) — эліптычная галактыка (E) ў сузор’і Дракон.
Гэты аб’ект не ўваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога» і быў дададзены пазней.
Траўка (тэлесерыял)
«Траўка» («Weeds») — амерыканскі камедыйна-драматычны тэлесерыял, створаны Джэнджы Коэн, які трансляваўся на тэлеканале «Showtime» з 7 жніўня 2005 года па 16 верасня 2012 года. За гэты перыяд было паказана восем сезонаў, якія ўключаюць у сябе 102 серыі.
Серыял атрымаў як вялікія рэйтынгі, так і адзнаку крытыкаў, стаўшы адным з самых паспяховых праектаў тэлеканала «Showtime». Таксама праект атрымаў шэраг узнагарод, уключаючы «Залаты глобус», «Эмі», прэмію Гільдыі сцэнарыстаў ЗША, «Малады акцёр» і «Спадарожнік».
Фабула
Дзеянні серыяла пачынаюцца ў Каліфорніі, ў мястэчку з выдуманай назвай Агрэсцік - заможным прадмесці Лос-Анджэлеса. Пазней - у прыбярэжным Рэн-Мар (у рэальнасці - Дэль-Мар), а таксама ў Мексіцы, адкуль у ЗША патрапляе значная частка марыхуаны (адсюль і назва серыяла), і Нью-Ёрку. Слова "Агрэсцік" (Agrestic) у англійскай мове азначае "асаблівасць поля або вёскі" (таксама з'яўляецца анаграмай слова "цыгаркі" (cigarets), стала назвай для неіснуючага ў рэальнасці мястэчка, у якім напачатку разгортваюцца дзеянні серыяла.
Мікіта Іванавіч Лявонаў
Мікіта Лявонаў (нар. ) — беларускі гандбаліст, левы паўсярэдні іспанскага клуба «Сан-Хасэ».
Кар’ера
Выхаванец гродзенскай СДЮШАР-8, у маладым узросце далучыўся да мінскага СКА. У 2015 годзе перайшоў у склад магілёўскага «Машэкі», а ў 2016 годзе вярнуўся ў Гродна, стаўшы іграком «Кронана».
У ліпені 2020 года перайшоў у клуб «Сан-Хасэ» з трэцяга дывізіёна Іспаніі.
Медаль ордэна Пагоні
Медаль ордэна Пагоні — узнагарода Рады БНР. Заснавана паводле ўнесеных у Статут Ордэна Пагоні паправак ад 24 лістапада 2022. Вышэйшай па сваім статусе ўзнагародай з’яўляецца тытул кавалера ці дамы Ордэна.
Статут
Медаль уручаецца беларускім грамадзянам і замежнікам беззаганнага характару, якія маюць асаблівыя заслугі перад беларускім народам :
Медаль уручаецца адмысловым дэкрэтам Старшыні Рады БНР. Дэкрэт мусіць змяшчаць заслугі, за якія ўручаецца медаль.
Медаль можа быць пасмяротнай узнагародай, але надавацца на працягу не больш як дзесяці гадоў пасля смерці. Пры рашэнні аб пасмяротным узнагароджанні імя ўносіцца ў спіс спачылых узнагароджаных медалём, блізкім сваякам уручаецца медаль і выдаецца Дыплом аб узнагароджанні кіраўніцтвам Капітула Ордэна або органа, які дзейнічае ў яго якасці.
Спіс кандыдатаў на ўзнагароджанне складаецца і зацвярджаецца ў адпаведнасці са Статутам Камісіі па ўзнагароджаннях пры Радзе БНР. Камісія па ўзнагароджаннях пры Радзе БНР таксама павінна атрымаць меркаванне Капітулы Ордэна (пры яе наяўнасці) датычна кандыдатаў на ўзнагароджанне.
Асобам, узнагароджаным медалём, выдаецца дыплом.
Асобы, узнагароджаныя раней медалём Пагоні, паўторна гэтым медалём не ўзнагароджваюцца, а могуць атрымліваць тытул кавалера або дамы Ордэна Пагоні.
Пазбаўленне медалю
Перастае быць узнагароджаным медалём тыя, каго Капітул або арган, які дзейнічае ў яго якасці, выключыць з ліку ўзнагароджаных, пры ўхваленні гэтага рашэння Прэзідыумам Рады БНР, праз :
Капітул або орган, які дзейнічае ў яе якасці, можа, з увагі на абставіны выключэння з ліку ўзнагароджаных, абвясціць аб забароне публічнага нашэння такой асобай медаля раней ці замест выключэння.
Апісанне
Медаль увесь з жоўтага металу, круглай формы, на пярэднім баку выява Крыжа Ордэна Пагоні, на адваротным баку выбіты надпіс: «Не разьбіць, Не спыніць, Не стрымаць» і змешчаны нумар.
Стужка медаля складаецца з вертыкальных палос: дзвюх тонкіх чырвоных па краях, шырокіх белых і шырокай чырвонай па цэнтры.
Адзнакі
Характар заслуг, за якія адбылася ўзнагарода медалём, можа быць абазначаныя на стужцы і планцы медаля адпаведнымі адзнакамі :
Гэтыя дадатковыя адзнакі могуць надавацца і насіцца адначасова. Узнагароджанне асоб, раней узнагароджаных адзнакамі ордэна ці медалём, правам нашэння гэтых адзнак можа адбывацца дадаткова. Права на нашэнне гэтых адзнак усталёўваецца ў Дэкрэце аб узнагароджанні, зазначаецца ў дыпломе медаля.
Планка
Планка адзнак медаля Пагоні складаецца з адпаведнай стужкі медаля прастакутнай формы або круглай формы (разеткі). На іх дадаюцца асаблівыя адзнакі. Могуць насіцца мініяцюрныя выявы адпаведнай адзнакі медаля Пагоні.
2022
Першае ўзнагароджанне адбылося з нагоды Дня Слуцкага збройнага чыну ў лістападзе 2022 г.
2023
Узнагароджанне ў 2023 годзе было прымеркавана да Дня Волі. Узнагароджаныя :
Рабочы клас
Рабочы клас — адзін з асноўных сацыяльных класаў сучаснага грамадства, які заняты непасрэдна прадукцыйнай працай, працуе па найму на прадпрыемствах рознай формы ўласнасці і атрымлівае асноўны даход ад выкарыстання ўласнай рабочай сілы.
Гісторыя
Рабочы клас пачаў фарміравацца ў часы разлажэння феадальных і станаўлення капіталістычных адносін. Перадумовы ўтварэння рабочага коаса ў краінах Заходняй і Цэнтральнай Еўропы склаліся ў XVI—XVIII стст. у ходзе першапачатковага накаплення капіталу. Завяршальны этап у развіцці рабочага класа звязаны з прамысловай рэвалюцыяй, якая пачалася ў Вялікабрытаніі ў 1760—1790-я гг. і ў 1-й палове XIX ст. пашырылася на многія краіны свету. На тэрыторыі Беларусі рабочы клас пачаўся фарміравацца ў 2-й палове XIX ст. пасля адмены прыгоннага права.
У сярэдзіне XIX ст. ў Вялікабрытані іналічвалася 4,1 млн. прамысловых рабочых, у Францыі — 2,5 млн., у ЗША — 1,4 млн. У пачатку XX ст. колькасць рабочых ва ўсім свеце дасягнула 70 млн., а ў пачатку XXI ст. — больш за 700 млн. чал. У СССР рабочы клас быў абвешчаны кіруючай сілай грамадства.
Рабочы кантроль
Рабочы кантроль — пераходная мера па авалоданні каманднымі вышынямі ў народнай гаспадарцы і пабудове новых эканамічных адносін, якія б грунтаваліся на грамадскай уласнасці на сродкі вытворчасці; адно з галоўных патрабаванняў РСДРП(б) у перыяд падрыхтоўкі і правядзення сацыялістычнай рэвалюцыі.
У. І. Ленін лічыў, што ўстановы і арганізацыі, якія пры капіталізме выконвалі ўлікова-арганізацыйныя функцыі (банкі, сіндыкаты, пошта, спажывецкія таварыствы і інш.), арганізаваны ў Саветы пралетарыят зможа падпарадкаваць сабе, перавёўшы іх персанал «на становішча дзяржаўных служачых»; непазбежнае супраціўленне капіталістаў і вышэйшых служачых можна будзе зламаць у працэсе ажыццяўлення сацыялістыялістычнага прынцыпу «хто не працуе — той не есць». Бальшавікі разглядалі рабочы кантроль як пераходную меру да сацыялістычнага абагульнення прамысловасці і транспарту, паступовага ўвядзення поўнай роўнасці ў аплаце працы работнікаў той ці іншай галіны вытворчасці; дапускаліся меры па канфіскацыі прадпрыемстваў ва ўладальнікаў, якія выступалі супраць увядзення рабочага кантролю.
РСФСР і Беларусь
Да сярэдзіны 1918 г. органы рабочага кантролю ўзніклі амаль на 3/4 прадпрыемстваў з колькасцю рабочых больш за 200 чал. У лістападзе—снежні 1917 г. як органы Саветаў рабочых, саддацкіх і сялянскіх дэпутатаў былі створаны мясцовыя саветы рабочага кантрою ў Мінску, Віцебску, Магілёве, Бабруйску, Оршы, Жлобіне і іншых гарадах. Да лютага 1918 г. рабочы кантроль над вытворчасцю быў устаноўлены на 67 найбуйнейшых буйных прадпрыемствах Беларусі. Але цяжкасці пры яго ўвядзенні былі звязаны з наяўнасцю на тэрыторыі Беларусі вялікай колькасці дробных і сярэдніх прадпрыемстваў. Іх уладальнікі супраціўляліся ўвядзенню рабочага кантролю. У адказ на ўвядзенне рабочага кантролю прадпрымальнікі ўчынялі лакаўты, закрывалі прадпрыемствы, звальнялі актывістаў. Устанаўленне рабочага кантролю на прадпрыемствах бальшавікі разглядалі як важны крок да іх нацыяналізацыі. Летам—восенню 1918 г. у працэсе шырокай нацыяналізацыі прадпрыемстваў рабочы кантроль вычарпаў свае задачы. На ьэрыторыі Беларусі да пачатку наступлення нямецкіх войск нацыяналізавана было толькі 11 прадпрыемстваў. Рабочы кантроль на прадпрыемствах Беларусі ўстанаўліваўся пасля яе вызвалення ад нямецкай і польскай акупацыі. Ва ўмовах грамадзянскай вайны і ваеннай інтэрвенцыі 1918—1920 гг. савецкая ўлада пачала пераходзіць ад рабочага кантролю да «вертыкальнага» (цэнтралізаванага па галінах вытворчасці) кіравання прамысловасцю.
Сусвет
У 2004 г. выпушчаны дакументальны фільм «Захоп» канадскіх журналістаў Наомі Кляйн і Аві Льюіс, які распавядае пра рабочыя Буэнас-Айрэса (Аргенціна), якія аднавілі завод Forja, дзе яны калісьці працавалі, і запусцілі яго пад рабочым кантролем.
Мірна Юкіч
Мірна Юкіч (Mirna Jukić; нар. 9 красавіка 1986, Нові-Сад, Югаславія) — былая аўстрыйская плыўчыха харвацкага паходжання, якая выйгравала бронзавыя медалі чэмпіянату свету па плаванні. Яе трэнерам быў бацька Жэлька Юкіч, былы баскетбаліст. Дасягнула шматлікіх поспехаў на чэмпіянатах свету і Еўропы.
На Алімпійскіх гульнях 2008 года атрымала бронзавы медаль на дыстанцыі 100м брасам (1:07.34), а таксама ўдзельнічала на дыстанцыі 200м брасам. На чэмпіянаце свету па водных відах спорта 2009 года заваявала бронзавы медаль на дыстанцыі 200м брасам (2:21.97).
Мікіта Барысавіч Куканенка
Мікіта Барысавіч Куканенка (18 верасня 1998, Полацк —, Баранавічы) — ваенны лётчык, лейтэнант ВПС Рэспублікі Беларусь. Загінуў, адводзячы некіруемы самалёт Як-130 ад Баранавічаў. Пасмяротна ўдастоены звання Героя Беларусі (2021).
Біяграфія
Нарадзіўся 18 верасня 1998 года ў Полацку. Яго дзед жыў у гарадскім пасёлку Баравуха, дзе размяшчалася верталётная база. Пасля наведвання базы Мікіта вырашыў стаць пілотам. Але ён выбраў не верталёты, а самалёты.
Пазней паступіў у Полацкае кадэцкае вучылішча, якое скончыў у 2015 годзе. У 2020 годзе ў званні лейтэнанта скончыў авіяцыйны факультэт Ваеннай акадэміі Рэспублікі Беларусь. Лідская штурмавая авіябаза стала для яго першым месцам службы. За год лётаў на самалётах Л-39 і Як-130. У планах Мікіты Куканенкі на 2021 год было стаць лётчыкам трэцяга класа.
Загінуў 19 мая 2021 года ў Баранавічах у час трэніровачнага палёту Як-130 разам з маёрам Андрэем Нічыпорчыкам. Іх самалёт разбіўся каля жылых дамоў на вуліцы Розы Люксембург. Пазней камісія па расследаванні катастрофы заявіла, што лётчыкі да апошняга спрабавалі адвесці самалёт ад дамоў і таму запозна катапультаваліся.
Пахаваны ў Полацку на Паўночных могілках.
Сям’я
У загінулага пілота засталася жонка Таццяна. Яны згулялі вяселле ў верасні 2020 года.
Памяць
23 лістапада 2021 года на паседжанні баранавіцкага гарвыканкама была прынятая пастанова аб наданні вуліц у новым мікрараёне Паўночны-2 імён загінулых лётчыкаў.
20 мая 2022 года ў Баранавічах адкрылі мемарыял у гонар загінулых лётчыкаў.
У Лідзе яго імя прысвоена сярэдняй школе № 6.
Свынарын
Свынарын (Свина́рин) — вёска ў Турыйскім раёне Валынскай вобласці Украіны.
П’яццола
П'яццола (Piazzolo) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Ламбардыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Бергама.
Насельніцтва складае 99 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 25 чал./км². Займае плошчу 4 км². Паштовы індэкс — 24010. Тэлефонны код — 0345.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Santa Maria Assunta.
Сэлэць (Турыйскі раён)
Сэлэць (Селе́ць) — вёска ў Турыйскім раёне Валынскай вобласці Украіны.
Сара Сіданс
Сара Сіданс (Sarah Siddons, пры нараджэнні Кембл, Kemble;, Брэкан, Уэльс — , Лондан, Англія) — брытанская актрыса, адна з самых яркіх актрыс тэатра на працягу XVIII і XIX стст.
Біяграфія
Яна была старэйшай дачкой Роджэра Кембла, акцёра і тэатральнага прадпрымальніка, рыма-каталіка, і Сары «Салі» Уорд, пратэстанткі. Трое яе братоў таксама сталі акцёрамі, асабліва сярод іх вылучаецца Джон Філіп Кембл.
Нікольск (Пензенская вобласць)
Нікольск (Никольск) — горад (з 1954 года) у Расіі, адміністрацыйны цэнтр Нікольскага раёна Пензенскай вобласці. Насельніцтва 24,3 тыс. чалавек (2005). Заснаваны ў 1761 годзе.
Горад размешчаны на рацэ Вырган, за 120 км ад Пензы.
Завод «Чырвоны Гігант», пяньковы завод, шклозавод, лесакамбінат, масларобны завод.
Літвінкі (Вілейскі раён)
Літві́нкі (, Литвинки) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Куранецкага сельсавета.
Берта фон Зутнер
Берта фон Зутнер (баранеса Берта фон Зутнер, Bertha Sophie Felicitas Freifrau von Suttner; народжаная Кiнскi, Kinsky;, Прага — , Вена) — аўстрыйская пісьменніца, дзеяч міжнароднага пацыфісцкага руху, першая жанчына-лаўрэат Нобелеўскай прэміі міру (1905) і другая жанчына наогул, якая атрымала Нобелеўскую прэмію (пасля Марыі Кюры).
Дзейнасць
У 1892 г. Берта фон Зутнер разам з Альфрэдам Фрыдам засноўвае пацыфісцкі часопіс «Далоў зброю!», у якім вядзе рубрыку «Каментары на палях па сучаснай гісторыі».
90-я гг. XIX ст. сталі перыядам рэзкага нарастання мілітарызму; Зутнер ўдзельнічала ў рабоце шматлікіх канферэнцый міралюбных сілаў, прычым часта аказвалася адзінай жанчынай-дэлегатам. Берта і яе муж Альберт фон Зутнер прыклалі нямала намаганняў для арганізацыйнай, інфармацыйнай і фінансавай падрыхтоўкі Гаагскай мірнай канферэнцыі 1899 г. Пасля смерці мужа ў 1902 г. Зутнер працягвае актыўную пацыфісцкую дзейнасць, здзяйсняе турнэ па ЗША і Германіі, выступаючы з лекцыямі (1904—1905), сустракаецца з прэзідэнтам ЗША Тэадорам Рузвельтам.
Уладзімір Міхайлавіч Сямёнаў
Уладзі́мір Міха́йлавіч Сямё́наў (нар., Іванава, РСФСР) — партыйны і дзяржаўны дзеяч БССР.
Біяграфія
Скончыў Беларускі політэхнічны інстытут (1959), Акадэмію грамадскі навук пры ЦК КПСС (1981).
У 1959—1962 гадах працаваў на Мінскім трактарным заводзе, з 1962 года на камсамольскай і партыйнай рабоце. У 1972—1974 гадах першы сакратар Гродзенскага гаркама КП Беларусі, у 1974—1989 гадах сакратар Гродзенскага абкама КП Беларусі, у 1989—1991 гадах 1-ы сакратар Гродзенскага абкама КПБ.
У 1989—1991 гадах — народны дэпутат СССР. Пасля 1991 года стаў сустаршынёй Партыі камуністаў Беларусі.
Член КПСС з 1963 года. Член ЦК КПСС (1990—1991).
Кірыл Аржынскі
Кірыл Аржынскі (нар. ) — беларускі гандбаліст, разыгрывальнік.
Адрынутыя (фільм, 2019)
«Адры́нутыя» (Les Misérables) — французскі мастацкі фільм рэжысёра Ладжа Лі, які выйшаў на экраны ў 2019 годзе.
Сюжэт
У XIX стагоддзі Жан Вальжан і Казета са знакамітага рамана Віктора Гюго ўпершыню сустрэліся ў парыжскім раёне Манфермей — месцы паліцэйскага самавольства і месцы жыхарства адкідаў грамадства. Праз сто з лішкам гадоў тут нічога не змянілася: Манфермей па-ранейшаму гіблае месца. У занядбаных толькі іншыя колер скуры і нацыянальнасць — зараз раён населены мігрантамі. Паліцыя ўсё так жа бясчынствуе і прапаведуе палітыку сілы. Ларан, які атрымаў мянушку «Пенто», — пачатковец у крымінальным падраздзяленні паліцыі Сен-Дэні. З пісталетам у кабуры і дубінкай у руках, Пенто і яго новыя паплечнікі чыняць на вуліцах раёна тое, што яны называюць справядлівасцю.
Сэрэбраныця
Сэрэбраныця (Сере́бря́ниця) — вёска ў Турыйскім раёне Валынскай вобласці Украіны.
Twitch
Twitch — відэастрымінгавы сэрвіс, які спецыялізуецца на тэматыцы камп'ютарных гульняў, у тым ліку трансляцыях геймплэя і кіберспартыўных турніраў. Відэа на платформе Twitch можна праглядаць як у рэальным часе, так і па запыце. Twitch належыць Twitch Interactive – даччынай кампаніі Amazon. Сэрвіс быў створаны ў 2011 годзе аддзяленнем ад падобнага сэрвісу justin.tv, які мае шырэйшую тэматыку, з мэтай размежаваць трафік і вызваліць асноўныя серверы. Апроч кампутарных гульняў, Twitch праводзіць трансляцыі і відэа іншай тэматыкі, напрыклад, музычных выступаў ці турніраў па покеры.
У сувязі з пашырэннем аўдыторыі і неабходнасцю лепшай манетызацыі ствараецца Twitch Media Group, у якую ўвайшлі Джонатан Сімпсан-Бінт, Кім Нэльсан, Эндзі Свэнсан і Крысціна Грушкін. Прапануецца платная падпіска як сродак заробку для аўтараў каналаў.
Функцыя трансляцыі ўбудоўваецца ў гульні, платформы лічбавай дыстрыбуцыі Origin.
Twitch становіцца афіцыйным каналам, які транслюе World Cyber Games 2012 у інтэрнэце нараўне з Korean Ongamenet, Daum TV pot і Chinese NeoTV.
Пры правядзенні League of Legends Championship Series удзельнікі спаборніцтваў трансліравалі трэніроўкі, тым самым ствараючы своеасаблівае рэаліці-шоу.
Пасля таго, як Twitch.tv абагнаў па папулярнасці Justin.tv, кампанія паведаміла аб змене назвы на Twitch Interactive. У тым жа месяцы яна была набыта Amazon за 970 мільёнаў долараў ЗША. У 2016 годзе сама Twitch Interactive набыла і зрабіла сваёй даччынай кампаніяй Curse, Inc. - уладальніка розных анлайн-сэрвісаў, звязаных з кампутарнымі гульнямі.
Аўдыторыя Twitch на працягу яго гісторыі бесперапынна расла: ужо ў кастрычніку 2013 года Twitch размяшчаў 45 мільёнамі ўнікальных карыстачоў у месяц. Да 2018 года Twitch паведамляў пра больш за 2 мільёны стрымераў у месяц і 15 мільёнах унікальных карыстальнікаў у дзень.
У 2020 году сэрвіс апынуўся ўцягнуты ў сэксуальны скандал: з-за абвінавачванняў у сэксуальных дамаганнях акаўнтаў пазбавіліся шматлікія папулярныя стрымеры і супрацоўнікі Twitch. Пры гэтым карыстальнікамі адзначаліся неаднаразовыя выпадкі блакіровак акаўнтаў без якіх-небудзь праверак, гэта значыць на падставе недаказаных абвінавачанняў. Часта стрымеры скардзяцца з-за, на іх думку, неабгрунтаваных блакіровак і несправядлівых правілаў, у прыватнасці пераліку забароненых слоў , у асноўным накіраваных на барацьбу з расізмам і гамафобіяй.
Купля IGDB
Internet Gaming Database - каталог відэагульняў, ідэйна падобны на IMDb або «Кінапошук». 17 верасня 2019 года стваральнікі IGDB абвясцілі, што далучаюцца да каманды Twitch. Задача застаецца той жа - стварыць самую вычарпальную базу ведаў пра відэагульні ў свеце. Дзякуючы зліццю, IGDB атрымае доступ да перадавых працоўных рэсурсаў і зможа дасягнуць сваёй мары.
У IGDB ёсць набор прылад для распрацоўшчыкаў, дзякуючы чаму дадзеныя сэрвісу можна выкарыстоўваць у іншых праектах. Раней у гэтага API былі платныя і бясплатныя версіі, а зараз іх усё аб'ядналі ў бясплатную. Інструменты прадоўжаць працаваць і пасля аб'яднання з Twitch.
Партнёрская праграма
У ліпені 2011 года Twitch запусціў сваю партнёрскую праграму, якая да чэрвеня 2013 года дасягнула 4000 удзельнікаў. Падобна да «партнёрскай праграмы» іншых відэасайтаў, такіх як YouTube, гэта дазваляе папулярным вытворцам кантэнту дзяліцца прыбыткам, атрыманым ад рэкламы, у сваіх плынях.
Стрымеры, якія маюць статус "партнёра" ці "кампаньёна" сэрвісу, могуць атрымліваць прыбытак ад паказу рэкламы і платных падпісчыкаў за $4,99, $14,99, і $24,99 у месяц. Узамен падпісчыкі атрымліваюць значкі каля нікнэйма (настройваюцца самім стрымерам), смайлікі канала, прагляд трансляцыі без рэкламы і доступ да запісаў трансляцый за апошнія два месяцы (без падпіскі толькі за месяц). Акрамя таго, гледачы могуць напрамую данажыць стрымеры пры дапамозе ўнутранай валюты Cheers.
Улетку 2021 гады, Twitch увёў рэгіянальныя кошты, уключаючы Расею, што паўплывала на прыбытак стрымераў. Так, у Расіі месяц падпіскі 1-га ўзроўню патаннеў з 399 да 130 рублёў. У сувязі з гэтым, многія аўтары пачалі праводзіць шматдзённыя марафоны з просьбай гледачоў падпісвацца і дарыць падпіскі, узамен падаўжаючы працягласць трансляцыі на пэўную колькасць хвілін і гадзін. Некаторыя здолелі павысіць колькасць падпісчыкаў на дзясяткі тысяч. Напрыклад, расійскі стрымер Дзяніс WELOVEGAMES, за першыя 15 дзён марафону, набраў 25 тысяч новых платных падпісчыкаў, увайшоўшы ў топ-15 у свеце па іх колькасці.
Сэрвіс забірае камісію з даходу за падпісчыкаў па двух узроўнях: 50% - на звычайных умовах і 30% - у індывідуальным парадку. Больш выгадныя ўмовы, як правіла, даступныя для аўтараў з сярэдняй колькасцю гледачоў ад 10 тысяч чалавек.
Аўдыторыя
Ужо да лютага 2012 года аўдыторыя сайта дасягае 15 мільёнаў гульцоў за месяц. 45 мільёнаў унікальных наведвальнікаў у месяц. Аснова аўдыторыі гэта людзі ад 18 да 34 гадоў. У кастрычніку 2012 года канал наведвала 20 мільёнаў чалавек, а ў жніўні 2013 года - ужо 45 мільёнаў.
Змест
Праз Twitch вядзецца стрымінг відэагульняў, турніраў і кіберспартыўных спаборніцтваў па іх.
Без увагі не абыходзіцца і катэгорыя Travel & Outdoors, дзе людзі праводзяць прамыя трансляцыі на вуліцы, у парку ці падчас сваіх вандровак у іншыя краіны.
TwitchCon
TwitchCon з'яўляецца штогадовай канвенцыяй, прысвечанай Twitch і гульнявой культуры. Стрымера яна дае магчымасць пазнаёміцца са сваімі гледачамі, магчымымі партнёрамі і спонсарамі і паляпшае пазнавальнасць іх саміх. Яна таксама дае прыхільнікам унікальную магчымасць сустрэцца са стрымерамі, азнаёміцца з новымі відэагульнямі, камп'ютарнай тэхнікай і сустрэцца з супольнасцю. Першая канвенцыя была праведзена ў 2015 годзе ў Сан-Францыска. Таксама ў рамках канвенцыі, каманда платформы анансуе новыя абнаўленні, праводзіць турніры па розных кіберспартыўных дысцыплінах і прадае сувенірную прадукцыю. Па меркаванні шматлікіх, TwitchCon больш арыентаваны на стрымераў, чым звычайных гледачоў.
Па-за ЗША канвенцыя ўпершыню прайшла ў 2019 годзе ў Берліне.
У 2020 годзе быў адменены TwitchCon у Амстэрдаме з-за пагрозы распаўсюджвання каранавіруса.
Куравіцкі сельсавет
Ку́равіцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Навагрудскага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — вёска Куравічы.
Сяргей Георгіевіч Лазо
Сяргей Георгіевіч Лазо (23 лютага [7 сакавіка] 1894, сяло Пятра, Бесарабская губерня — май 1920, станцыя Мураўёў-Амурскі, каля горада Іман) — рускі дваранін, афіцэр ваеннага часу Рускай імператарскай арміі. У перыяд Рэвалюцыі 1917 года — савецкі военачальнік і дзяржаўны дзеяч, які прымаў актыўны ўдзел ва ўсталяванні савецкай улады ў Сібіры і на Далёкім Усходзе, удзельнік Грамадзянскай вайны. У 1917 годзе стаў левым эсэрам, а з вясны 1918 — бальшавіком.
Куравіцкі сельсавет
10 ліпеня 1959 года Куравіцкі сельсавет скасаваны, яго тэрыторыя далучана да Гарадзечненскага сельсавета.
Эпічны цыкл
Эпічны цыкл (Ἐπικὸς Κύκλος), або Траянскі цыкл (Τρωικός κύκλος) — збор старажытнагрэчаскіх эпічных паэм, якія атаесамляюцца з апісаннем Траянскай вайны. Былі складзены ў VIII — VI стст. да н. э. гекзаметрам, прыпісваюцца розным аўтарам. Апроч «Іліяды» і «Адысеі» паэмы захаваліся толькі ва ўрыўках і пераказах.
NGC 5866B
NGC 5866B (іншыя абазначэнні — UGC 9769, MCG 9-25-34, ZWG 274.33, KUG 1510+559, PGC 54267) — спіральная галактыка з перамычкай (SBd) ў сузор’і Дракон.
Гэты аб’ект не ўваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога» і быў дададзены пазней.
Алуксненскі раён
Алуксненскі раён (Alūksnes rajons) — былы адміністрацыйны раён на паўночным усходзе Латвіі ў рэгіёне Відзэмэ. Межаваў з Валкскім, Гулбенскім і Балвскім раёнамі Латвіі, а таксама з Эстоніяй і Пскоўскай вобласцю Расіі.
Алект
Гай Алект (Gaius Allectus) — рымскі імператар-узурпатар мяцежнай Брытаніі ў 293—296 гадах. Алект быў скарбнікам самаабвешчанага імператара Брытаніі Караўзія. У 293 годзе Алект забіў Караўзія пасля таго, як той прайграў у бітве пры Булоне. Асноўныя сілы Алект засяродзіў на поўдні вострава, каб абараніцца ад нападу Канстанцыя Хлору. Кіраваў выключна як тыран. У 296 годзе Канстанцый Хлор і яго прэфект Асклепіядот узялі па флатыліі і высадзіліся ў Брытаніі. Частка флоту павярнула назад, але войска Асклепіядота прарвалася да ўзбярэжжа. Алект сустрэў свайго праціўніка з войскам, але быў разбіты і загінуў падчас уцёкаў.
Ніна Уладзіміраўна Цімафеева
Ні́на Уладзіміраўна Цімафеева (Ни́на Влади́мировна Тимофе́ева;,  — , Іерусалім) — савецкая артыстка балета, педагог. Народная артыстка СССР (1969).
Біяграфія
Нарадзілася 11 чэрвеня 1935 года ў Ленінградзе.
У 1953 годзе скончыла Ленінградскае харэаграфічнае вучылішча імя А. Я. Ваганавай (цяпер Акадэмія рускага балета імя А. Я. Ваганавай) па класе Н. А. Камковай. За год да выпуску дэбютавала на сцэне Ленінградскага тэатра оперы і балета імя С. М. Кірава (цяпер Марыінскі тэатр) у партыі Машы ў балеце «Шчаўкунок» П. І. Чайкоўскага.
З 1953 па 1956 год працавала ў трупе Ленінградскага тэатра оперы і балета імя С. М. Кірава, дзе спачатку выконвала невялікія сольныя партыі, а затым — Мірту ў балеце «Жызэль» А. Адана і галоўную партыю Адэты-Адыліі ў балеце «Лебядзінае возера» П. І. Чайкоўскага, пасля чаго была запрошана ў Вялікі тэатр, дзе дэбютавала ў балеце П. І. Чайкоўскага «Лебядзінае возера», выканаўшы партыю Адэты-Адыліі. Педагогам балярыны ў тэатры спачатку была Г. С. Уланава, затым Ніна перайшла да М. Ц. Сямёнавай. Гастралявала ў Фінляндыі (1958), на Кубе (1960), у ГДР (1965).
У 1980 годзе скончыла педагагічнае аддзяленне ГІТІСа па курсе М. Ц. Сямёнавай. У 1988 годзе скончыла сваю сцэнічную кар’еру, у 1989—1991 гадах працавала ў тэатры педагогам-рэпетытарам.
Была дэпутатам Вярхоўнага Савета СССР 7-га склікання (1966—1970).
Памерла на 80-м годзе жыцця 3 лістапада 2014 года ў Іерусаліме.
Сеўрукі (Баранавіцкі раён)
Сеўрукі́ (, Севруки) — вёска ў Баранавіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Жамчужненскага сельсавета. Размешчаны за 16 км на захад ад Баранавічаў, за 5 км ад чыгуначнай станцыі Палонка на лініі Баранавічы — Ваўкавыск.
Гісторыя
У 1897 годзе вёска ў Навамышскай воласці Навагрудскага павета Мінскай губерні.
З 1921 года ў складзе Польскай Рэспублікі, у Навамышскай гміне Баранавіцкага павета Навагрудскага ваяводства.
З 1939 года ў складзе БССР. З 15 студзеня 1940 года ў Навамышскім раёне Баранавіцкай, з 8 студзеня 1954 года Брэсцкай абласцей, з 8 красавіка 1957 года ў Баранавіцкім раёне.
У Вялікую Айчынную вайну з канца чэрвеня 1941 года да 9 ліпеня 1944 года вёска акупіравана нямецка-фашысцкімі захопнікамі. На франтах вайны загінула 6 вяскоўцаў.
Да 1985 года ўваходзіла ў склад Палонкаўскага сельсавета.
Руквуд (могілкі)
Руквуд, Роквуд (Rookwood Cemetery, Rookwood Necropolis) — могілкі ў заходнім прыгарадзе Сіднея.
Могілкі былі створаныя ў 1868 годзе, разьмешчаныя за 17 кіламетраў на захад ад справавога цэнтру горада. Плошча некропалісу каля 300 гектараў, што робіць яго найбуйнейшым ў Паўднёвым паўшар’і. На могілках больш за мільён пахаванняў.
Сэркізіў
Сэркізіў (Се́ркізів) — вёска ў Турыйскім раёне Валынскай вобласці Украіны.
Дзмітрый Міхайлавіч
Дзмітрый Міхайлавіч (1-я палова XIV ст. — пасля 1374) — князь друцкі.
Сын друцкага князя Міхаіла Міхайлавіча. Згаданы без імя па бацьку пад 1372 годам, калі разам з полацкім князем Андрэем Альгердавічам удзельнічаў у паходзе на Вялікае княства Уладзімірскае і Вялікае княства Маскоўскае.
У 1374 годзе, напэўна, разам з малодшым братам князем Васілём згадваецца Германам з Вартберга як «князі одрыскія» ў паходзе полацкага князя Андрэя Альгердавіча на ордэнскі замак Дынабург.
Меў сыноў Сямёна, Івана Кіндыра, Аляксандра і Міхаіла Падбярэзскіх, а таксама дачку Аляксандру.
Бардзін
Бардзін — прозвішча.
Сыняўка (Турыйскі раён)
Сыняўка (Синя́вка) — вёска ў Турыйскім раёне Валынскай вобласці Украіны.
Луі Рэно
Луі Рэно (Louis Renault, 21 мая 1843 — 8 лютага 1918) — французскі юрыст, лаўрэат Нобелеўскай прэміі міру (1907) разам з Эрнеста Тэадора Манета.
У 1890 годзе быў прызначаны юрысконсультам ў Міністэрства замежных спраў. На гэтай пасадзе ён не раз прадстаўляў Францыю на міжнародных сустрэчах, у тым ліку на двух Гаагскіх канферэнцыях (1899 і 1907) і на Лонданскай марской канферэнцыі (1908—1909).
Будучы аўтарытэтным членам Міжнароднага трацейскага суда, Рэно часта запрашаўся да вырашэння спрэчак, сярод якіх былі справы аб японскіх падатках (1905), касабланская справа (1909), справа Саваркара (1911) і іншыя.
Пан’яна
Пан'яна (Pognano) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Ламбардыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Бергама.
Насельніцтва складае 1442 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 446 чал./км². Займае плошчу 3 км². Паштовы індэкс — 24040. Тэлефонны код — 035.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Карла Барамеа.
Сярдобск
Сярдобск (Сердобск) — горад (з 1780 года) у Расіі, у складзе Пензенскай вобласці. Насельніцтва 34846 чалавек (2010). Заснаваны ў 1699 годзе.
Машынабудаўнічы, электралямпавы заводы, цагельня, лёгкая і харчовая прамысловасць.
Віла Палагонія
Віла Палагонія (Villa Palagonia) — адзін з самых мудрагелістых будынкаў Сіцыліі. Знаходзіцца ў горадзе Багерыя ў 15 кіламетрах ад Палерма.
Віла ў мастацтве і літаратуры
Віла і скульптуры прыцягвалі шматлікіх падарожнікаў XVIII—XIX стст., уключаючы Гётэ і Дзюма.
У XX ст. віла і яе скульптуры зачароўвалі сюррэалістаў, ім прысвячалі эсэ Марыё Прац і Джавані Мак'я, Дачыя Мараіні і Дамінік Фернандэз. Іх пісаў Рэната Гутуза, фатаграфавалі Брасай (1962) і Фердынанда Шана (1977).
Шэраг сцэн фільма Мікеланджэла Антаніёні «Прыгода» (1960) зняты на віле Палагонія.
Саловычы
Саловычы (Соло́вичі) — вёска ў Турыйскім раёне Валынскай вобласці Украіны.
NGC 5867
NGC 5867 (іншае абазначэнне — PGC 2512461) — галактыка ў сузор’і Дракон.
Боль і слава
«Боль і сла́ва» (Dolor y gloria) — іспанскі мастацкі фільм рэжысёра Педра Альмадовара, які выйшаў на экраны ў 2019 годзе.
Арэшкінскія грады
Арэшкінскія грады — геалагічны помнік прыроды рэспубліканскага значэння ў Беларусі з 1997 года. Размешчаны ў Аршанскім раёне на тэрыторыі Клюкаўскага сельсавета ў квартале № 53 Клюкаўскага лясніцтва Дзяржаўнай доследнай лесагаспадарчай установы «Аршанскі вопытны лясгас».
Апісанне
Града — гэта вузкае, выцягнутае з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход выразна выяўленае ў рэльефе ўзвышэнне, якое ўтварылася прыкладна 15-20 тысяч гадоў таму назад у выніку выціскання адкладаў у падледавіковую паражніну (канал).
Абсалютныя значэнні паверхні грады вагаюцца ад 180 да 187,5 метраў над узроўнем мора і да 10-12 метраў адноснай вышыні. Арэшкінская града цягнецца на 2,7 кіламетры пры шырыні 50-250 метраў і размяшчаецца сярод ледавіковых нізін, адкуль у асноўным і выціскаўся пясчаны і марэнны матэрыял.
У плане града прамалінейная і адлюстроўвае кірунак руху ледавіка.
Тамара Пятроўна Красоўская
Тама́ра Пятро́ўна Красо́ўская (, в. Забашавічы,, Мінская вобласць) — беларускі палітык, дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь V і VI скліканняў.
Біяграфія
Нарадзілася 2 студзеня 1965 года ў в. Забашавічы Барысаўскага раёна Мінскай вобласці.
Скончыла Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт імя У. І. Леніна, юрыст; Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь, менеджар сацыяльнай сферы.
З’яўлялася дэпутатам Барысаўскага раённага Савета дэпутатаў дваццаць пятага і дваццаць шостага скліканняў.
Старшыня Барысаўскага раённага Савета жанчын. Старшыня адміністрацыйнай камісіі Барысаўскага раённага выканаўчага камітэта.
У 2012—2016 гадах дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь V склікання. З 2016 года дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь VI склікання.
Асабістае жыццё
Замужам, мае сына і дачку.
Даніэль Мак-Крэй
Даніэль Мак-Крэй (нар., ЗША) — амерыканская баскетбалістка, абаронца.
Кар’ера
У 2005 годзе правяла свой першы сезон у NCAA і ў якой выступала да 2010 года. У 2010 годзе. У сезоне-2010/11 выступала спачатку за ізраільскі «Хапаэль Рышон», дзе была адной з лепшых у складзе сваёй каманды з 17 ачкамі, 8 падборамі і 3 перадачамі. Восенню 2011 года перайшла ў славацкі «Кошыцы», дзе была ў ліку лідараў каманды па выніковасці. У тым жа сезоне дэбютавала ў Еўралізе і правяла свой другі за «Канектыкут Сан» у жаночай НБА. Сезон 2018/19 правяла ў мінскіх «Цмоках», дзе ў сярэднім мела 14 ачкоў, 5 падбораў, 3 перадачы, 2 перахопы.
Яўген Васілевіч Бардзін
Яўген Васілевіч Бардзін (нар. 1926) — беларускі тэрапеўт. Доктар медыцынскіх навук (1975), прафесар.
Навуковая дзейнасць
Навуковыя працы па розных аспектах сардэчнай недастатковасці, у тым ліку пры пашкоджаннях іншых унутраных органаў (хранічны гломеруланефрыт, эмфізэма лёгкіх), па лячэнні хранічнай недастатковасці кровазвароту.
NGC 5869
NGC 5869 (іншыя абазначэнні — UGC 9742, MCG 0-39-6, ZWG 21.22, KCPG 456B, PGC 54119) — лінзападобная галактыка (S0) ў сузор’і Дзева.
Стаўкы (Турыйскі раён)
Стаўкы (Ставки́) — вёска ў Турыйскім раёне Валынскай вобласці Украіны.
Удзінэ (правінцыя)
У́дзінэ (Provincia di Udine, Provincia de Ùdine, provincie di Udin) — правінцыя ў Італіі, у рэгіёне Фрыўлі-Венецыя-Джулія. Плошча правінцыі — 4 905 км², насельніцтва — 542,056 чал. Сталіцай правінцыі з’яўляецца горад Удзінэ.
Геаграфія
Мяжуе на поўначы з Аўстрыяй (Карынтыя), на ўсходзе са Славеніяй (Гарэньска і Гарышка) і з правінцыяй Гарыцыя, на захадзе з правінцыяй Пардэнонэ і з рэгіёнам Венета (правінцыяй Белуна і правінцыяй Венецыя).
Стаўкы (Турыйскі раён)
У ХІХ стагоддзі сяло Стаўкы было ў складзе Турычанскай воласці Уладзімір-Валынскага павета Валынскай губерні.
Сушыбаба
Сушыбаба (Сушиба́ба) — вёска ў Турыйскім раёне Валынскай вобласці Украіны.
Прэмола
Прэмола (Premolo) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Ламбардыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Бергама.
Насельніцтва складае 1090 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 57 чал./км². Займае плошчу 18 км². Паштовы індэкс — 24020. Тэлефонны код — 035.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Sant'Andrea Apostolo.
Махсен Фахрызадэ
Махсен Фахрызадэ Махабадзі (21 сакавіка 1961 — 27 лістапада 2020) — іранскі фізік. Афіцэр Коруса вартавых ісламскай рэвалюцыі і выкладчык фізікі ў Універсітэце імама Хусейна ў Тэгеране. Па дадзеных Савета бяспекі ААН, быў старшым навуковым супрацоўнікам Міністэрства абароны Ірана і Узброеных сіл Ірана і кіраўніком Цэнтра фізічных даследаванняў (PHRC). Узначальваў «Праект Амадэй» — таемную праграму па стварэнні ядзернай боегалоўкі для балістычных ракет. 27 лістапада 2020 года забіты ў выніку ўзброенага нападу, як мяркуецца ажыццёўленага ізраільскімі спэцслужбамі.
Галерэя Дорыа-Памфілі
Галерэя Дорыа-Памфілі — прыватная галерэя з багатым зборам жывапісу, скульптуры і мэблі ў палацца Дорыа-Памфілі на віа дэль Корса ў Рыме. Найбольш моцны бок збору — італьянскі жывапіс XVII стагоддзя.
Мастацкія багацці, выстаўленыя ў палацца, назапасілі ў XVI—XVIII стст. такія сямействы «чорнай знаці», як Дорыа, Памфілі, Ландзі і Альдабрандзіні, пазней аб'яднаныя шлюбнымі саюзамі ў сям'ю Дорыа-Памфілі. Да гэтага роду належала знакамітая «Папэса» Алімпія Майдалькіні. Ядро калекцыі складаюць карціны, набытыя Папам Інакенціем X з роду Памфілі для палацца Памфілі на плошчы Навона.
Стары Аэрадром (Гомель)
Стары Аэрадром — жылы масіў у Цэнтральным і Чыгуначным раёнах Гомеля. Умоўныя межы: вуліца Савецкая — вуліца Малайчука — вуліца Юбілейная — праезд Галавацкага — вуліца Галавацкага. Апроч згаданых вуліц, уключае вуліцы Кожара, 50 год БССР і Цімафеенкі. Пачаў фарміравацца з канца 1960-х гг. на тэрыторыі былога аэрадрома, факт чаго і спрычыніўся да ўзнікнення адпаведнай назвы. Узводзіўся па праекце архітэктара Яўгена Казлова. Складаецца са шматпавярховай забудовы рознай высотнасці. Праз ландшафтна-камунікацыйныя асаблівасці да яго прыцягваецца ўчастак вуліцы Падгорнай (па сутнасці, невялікі пасёлак), дзе пераважае індывідуальная забудова сядзібнага тыпу.