cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Эмануіл Фёдаравіч Семілетаў
Эмануі́л Фё́даравіч Семіле́таў (Эммануил Федорович Семилетов; 1872, Новачаркаск, Расійская імперыя — 27 лістапада 1919 года) — адзін з найбольш вядомых данскіх казачых генералаў. Генерал-маёр.
Карасу (Жармінскі раён)
Карасу — сяло ў Жармінскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Кызылагашскай сельскай акругі. Код КАТА — 634481300.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 217 чалавек (107 мужчын і 110 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 159 чалавек (84 мужчыны і 75 жанчын).
Італьянскі экспедыцыйны корпус
Італьянскі экспедыцыйны корпус, афіцыйна Корпус добраахвотніцкіх войск (Corpo Truppe Volontarie, CTV) — італьянскія экспедыцыйныя сілы, накіраваныя урадам Беніта Мусаліні ў Іспанію для падтрымкі генерала Франсіска Франка і іспанскіх нацыяналістаў падчас грамадзянскай вайны ў Іспаніі.
Гісторыя
Першыя часці італьянскага экспедыцыйнага корпуса былі адпраўлены ў Іспанію 23 снежня 1936 года. Усяго за перыяд са снежня 1936 па красавік 1939 года ў Іспанію накіравана 78 500 чалавек, з якіх 3 819 было забіта і каля 12 000 паранена. Было пастаўлена 3 400 кулямётаў, 1 400 мінамётаў, 1 800 гармат, 6 800 машын, 160 танкаў і 760 самалётаў. Агульны кошт ваеннай дапамогі Іспаніі склаў ад 6 да 8,5 мільёна лір, што аслабіла італьянскую эканоміку (ад 14 да 20% гадавога бюджэту) напярэдні Другой сусветнай вайны.
Склад
Па савецкіх дадзеных, на пачатак сакавіка 1937 года італьянскі экспедыцыйны корпус уключаў :
Кацярына Аляксандраўна Кашкоўская
Кацярына Аляксандраўна Кашкоўская (нар. ) — беларуская плыўчыха. Кандыдат у майстры спорту Беларусі.
NGC 6977
NGC 6977 (іншыя абазначэнні — PGC 65625, MCG -1-53-16, HCG 88B, NPM1G -05.0583, IRAS20499-0555) — спіральная галактыка з перамычкай (SBb) ў сузор’і Вадаліў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Кацярына Аляксандраўна Кашкоўская
Дасягненні
Пераможца Рэспубліканскай спартакіяды школьнікаў 2014 года на дыстанцыі 100 м батэрфляем.
Бацькаўшчына (Рыга)
«Бацькаўшчына» — арганізацыя, створаная ў Рызе ў пач. 1920 па ініцыятыве К. Езавітава (старшыня) пры Вайскова-дыпламатычнай місіі БНР у Латвіі і Эстоніі.
У яе склад уваходзілі Р. Казячы, М. Маркевіч, У. Пігулеўскі, Я. Чарапук і інш. Праводзіла беларускія культурныя мерапрыемствы, арганізавала Беларускі клуб і курсы беларусазнаўства, выдала адзін нумар часопіса «На Чужыне». Спыніла дзейнасць у першай палове 1921.
Гара Аскрыйская
Гара Аскрыйская (Ascraeus Mons)  — патухлы вулкан на Марсе, размешчаны ў правінцыі Фарсіда, побач з марсіянскія экватарам. Самы паўночны з трох вулканаў гэтай вобласці. Да поўдня ад яго знаходзіцца гара Паўліна, яшчэ больш на поўдзень — гара Арсія. Найвышэйшая гара ў Сонечнай сістэме, Алімп, знаходзіцца на паўночны захад.
Малыніцкі сельсавет
Малы́ніцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Чачэрскага раёна Гомельскай акругі. Цэнтр — вёска Малынічы.
Блеўчыцы
Бле́ўчыцы (, Блевчицы) — вёска ў Капыльскім раёне Мінскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Блеўчыцкага сельсавета.
У 1939—1954 гадах цэнтр Быстрыцкага сельсавета, у 1954—1980 гадах цэнтр Блеўчыцкага сельсавета.
NGC 6978
NGC 6978 (іншыя абазначэнні — PGC 65631, MCG -1-53-17, HCG 88A, IRAS20499-0554) — спіральная галактыка (Sb) ў сузор’і Вадаліў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Іпалітаўскі сельсавет
Іпалі́таўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Чачэрскага раёна Гомельскай акругі. Цэнтр — вёска Іпалітаўка.
Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Чачэрскага раёна Гомельскай акругі БССР. 30 снежня 1927 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Аторскага сельсавета.
Бацькаўшчына (Менск)
«Ба́цькаўшчына» — культурна-асветная арганізацыя, створаная ў ліпені 1918 года ў Менску паводле ініцыятывы Яфіма Бялевіча, Язэпа Варонкі (старшыня), Кастуся Езавітава (віцэ-старшыня), Пётры Крачэўскага, Кастуся Цвіркі-Гадыцкага, Язэпа Лёсіка і інш.
Першапачаткова мела назву «Прасвета». Разам з Першым беларускім таварыствам драмы і камедыі, Народным беларускім тэатрам пад кіраўніцтвам Францішка Аляхновіча наладжвала спектаклі і вечарыны, мастацкія выстаўкі. 3 дазволу Народнага сакратарыята Беларусі ўзяла пад часовае кіраўніцтва менскую губернскую друкарню, выдала «Карту БНР», але праз фінансавы крызіс не прадоўжыла выдавецкую дзейнасць. Спыніла працу ў снежні 1918 года.
У сакавіку 1919 года ў Гродне створаная новая арганізацыя «Бацькаўшчына», якая фактычна працягнула дзейнасць менскай арганізацыі.
Ягор Аляксандравіч Кірыковіч
Ягор Аляксандравіч Кірыковіч (нар. ) — беларускі плывец. Кандыдат у майстры спорту Беларусі.
Дасягненні
Пераможца Спартакіяды Беларусі сярод ДЮСШ 2014 года на дыстанцыі 100 м брасам.
Пераможца Алімпійскіх дзён моладзі Беларусі 2015 года на дыстанцыі 100 м брасам.
Срэбраны прызёр чэмпіянату Беларусі 2016 года ў камбінаванай эстафеце 4 × 100 мікст. Бронзавы прызёр у камбінаванай эстафеце 4 × 100 м.
Каратаган (Усходне-Казахстанская вобласць)
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 151 чалавек (75 мужчын і 76 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 53 чалавекі (26 мужчын і 27 жанчын).
Бацькаўшчына (Дзвінск)
Дзвінская арганізацыя «Ба́цькаўшчына» — беларускае культурна–асветнае таварыства, створанае вясной 1921 па ініцыятыве К. Езавітава, І. Харлапа (старшыня), С. Сахарава, М. Шчорса і інш.
Летам 1921 пры садзейнічанні Міністэрства асветы Латвіі арганізавала ў Дзвінску 2-месячныя беларускія настаўніцкія курсы, стварыла іх філіялы ў Індры, Краслаўцы, Люцыне, Рэжыцы і.
Бадліянская бібліятэка
Бадліянская бібліятэка (Bodleian Library) — бібліятэка Оксфардскага ўніверсітэта, якая аспрэчвае ў Ватыканскай права звацца найстарэйшай у Еўропе, а ў Брытанскай — тытул самага буйнога кніжнага збору Вялікабрытаніі. З 1610 (афіцыйна — з 1662) года нададзена правам на атрыманне абавязковага асобніка ўсіх выданняў, якія выпускаюцца ў краіне.
Бібліятэка носіць імя сэра Томаса Бодлі (1545—1613) — вядомага збіральніка старадаўніх манускрыптаў, які складаўся на дыпламатычнай службе каралевы Елізаветы. Тым часам яе заснавальнікам павінен лічыцца біскуп Томас дэ Кобэм (пам. 1327), які стварыў пры ўніверсітэце невялікі збор кніг, прыкаваных да паліц ланцугамі каб пазбегнуць іх вынасу за межы будынка.
У 1410 годзе гэта бібліятэка перайшла ў поўнае распараджэнне ўніверсітэта, а некалькі пазней пашырэннем універсітэцкага збору заклапаціўся герцаг Хамфры Глостэрскі. Дзякуючы яго апецы ў 1450 годзе бібліятэка пераехала ў новыя, больш шырокія памяшканні, якія захаваліся дагэтуль. Пры першых Цюдорах універсітэт згалеў, Эдуард VI экспрапрыяваў яго кніжныя зборы, нават самі кніжныя шафы былі распрададзены.
У 1602 годзе Томас Бодлі не толькі аднавіў бібліятэку, але і дапамог ёй заняць новыя памяшканні. Ён паднёс універсітэту свой кніжны збор, клапаціўся аб набыцці кніг з Турцыі і нават Кітая. На працягу наступных стагоддзяў для размяшчэння бібліятэчных збораў было выбудавана некалькі будынкаў, уключаючы ратонду Радкліфа (1737—1769) — шэдэўр брытанскага паладыянства.
Зомбкі
Зомбкі (Ząbki) — горад у Польшчы, за 10 км на паўночны ўсход ад цэнтра Варшавы, частка Варшаўскай агламерацыі, з усходу прымыкае да варшаўскага раёна Тарговак. Уваходзіць у склад Валамінскага павета Мазавецкага ваяводства, утварае гарадскую гміну. Насельніцтва 35,3 тыс. чалавек (на 2018).
Гісторыя
Першапачатковая назва вёскі Воля Замбкова. Вёска заснавана паводле пастановы караля Жыгімонта I Старога ад 13 кастрычніка 1533 года аб размяшчэнні вёскі ў Забельскім лесе. Першы жыхар вёскі быў Ян Замбак з Грохава.
Крыніцы XVI стагоддзя сведчаць, што каралеўская вёска Воля Замбкова знаходзілася на пясчана-балоцістай мясцовасці на ўскрайку Слупецкай пушчы. Тут пражывала 15 сялян, якія ў суседнім фальварку Бродна адбывалі паншчыну па 3 дні ў тыдзень, давалі дзесяціну і іншыя пэўныя павіннасці.
Вёска Воля Замбкова знаходзілася ў 1580 годзе ў Варшаўскім павеце Мазавецкага ваяводства. У 1580 годзе Воля Замбкова змяніла назву на Зомбкі. Уладальнікамі вёскі былі Плятэры. У 1635 годзе Зомбкі пацярпелі ад вялікай паводкі, выкліканай разлівам Віслы.
Больш спрыяльныя ўмовы для ўзбуйнення з’явіліся ў XVII—XVIII стагоддзях, гэтаму спрыялі буйныя эканамічныя і сацыяльныя змены ў эпоху Асветніцтва і хуткае развіццё Варшавы ў той час. У 1795 годзе ў выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай Зомбкі апынуліся пад уладай Прусіі.
Далейшае развіццё вёскі прыпадае на першую палову XIX стагоддзя, зносіны з Варшавай таксама сталі лепшымі. Паводле звестак на 1827 год, Зомбкі налічвалі 36 будынкаў і 206 жыхароў. У 1880-я гады колькасць жыхароў павялічылася да 600. У той час Зомбкі былі часткай уласнасці графскага роду Ронікераў. Падчас паўстання 1830—1831 гадоў у вёсцы стаяла шмат польскіх аддзелаў пад камандаваннем генерала Юзафа Хлапіцкага. Зомбкі былі тады на першым плане бітвы пад Грохавам. Месца бітвы ўвекавечана помнікам.
У канцы XIX стагоддзя граф Ронікер пабудаваў у Зомбках дзве цагельні і вузкакалейную чыгунку ў напрамку Бродна, што павялічыла ўзровень занятасці насельніцтва. У 1862 годзе была запушчана Пецярбургска-Варшаўская чыгунка, што выклікала прыток насельніцтва і ажыўленне эканомікі. У тым жа годзе была створана першая школа. У 1903 годзе па ініцыятыве Варшаўскага таварыства медыцынскай дапамогі і догляду за душэўна і нервова хворымі ў вёсцы Дрэўніца была створана псіхіятрычная бальніца, якая працуе і па сённяшні дзень.
У 1912 годзе частка маёмасці графа Ронікера была парцэлявана паводле конкурснага праекта прафесара Тадэвуша Талвінскага, і пачалося стварэнне горада-саду. Гэтая ўрбаністычная ідэя была рэалізавана толькі часткова. Пасля Першай сусветнай вайны была створана Драўніцкая лясная інспекцыя.
У міжваенны перыяд на базе мясцовых цагельняў аднавілася мураванае будаўніцтва. Да нашых дзён захавалася некалькі аб’ектаў, якія маюць гістарычную каштоўнасць. Будаваліся вілы для генералаў Уладзіслава Сікорскага і Казіміра Саснкоўскага, віцэ-прэзідэнта Варшавы М. Янкоўскага і многіх іншых дзеячаў, таксама са свету культуры.
У 1918 годзе было завершана будаўніцтва першага драўлянага касцёла і створаны прыход.
У 1920 годзе падчас польска-савецкай вайны ў Зомбках быў арганізаваны часовы шпіталь для параненых, удзельнікаў бітвы пад Восавам. Многія салдаты памерлі ад ран і былі пахаваны на старых могілках у Зомбках. Напярэдадні бітвы ксёндз Ігнацы Скарупка цэлебраваў святую імшу на гары перад касцёлам.
У 1927 годзе быў заснаваны спартыўны клуб «Ząbkowia». З-за частых пажараў, якія спусташалі Зомбкі, у 1925 годзе была створана Добраахвотная пажарная каманда. У канцы 1930-х гадоў Зомбкі налічвалі 3000 жыхароў. У 1934 годзе пачала працаваць паштовая служба, а ў 1935 годзе ў частку Зомбкаў была праведзена электрычнасць.
Другая сусветная вайна перапыніла будаўніцтва школы і будаўніцтва парафіяльнага касцёла. Нямецкая акупацыя працягвалася з 14 верасня 1939 года па 13 верасня 1944 года.
Саборная плошча (Магілёў)
Саборная плошча — колішніі асамбль ў Магілёве, які існаваў на месцы сучаснай плошчы перад гасцініцай «Дняпро» у кан. XVIII — пач. XIX ст.
У 1820-30-я гг. па праекце Стасава быў узведзены будынак манежа, за ім разбіты сквер. Плошча была галоўным кампазіцыйным ядром горада.
У 1938 г. Іосіфаўскі сабор быў узарваны, цяпер на яго месцы пазней пабудавана гасцініца «Дняпро». Ад саборнай плошчы перад царквой захавалася толькі трыўмфальная арка, якая пасля Вялікай Айчыннай вайны была перароблена пад арку ў гонар ваенных часцей, якія вызвалялі Магілёў у 1944 г.
Васіліса Паўлаўна Шыльнікоўская
Васіліса Паўлаўна Шыльнікоўская (, Масква —, Мінск) — беларускі архітэктар. Заслужаны архітэктар БССР (1979).
Біяграфія
Скончыла ў 1951 годзе Маскоўскі архітэктурны інстытут. Працавала ў праектных арганізацыях Новасібірска. З 1966 па 1982 год — галоўны архітэктар праектаў у інстытуце «Мінскпраект».
Член Саюза архітэктараў СССР з 1957 года. Пражывала ў Мінску.
Творчасць
Адзін з аўтараў генплана Акадэмгарадка Сібірскага аддзялення АН СССР, праектаў жылых і грамадскіх будынкаў у Новасібірску, Кемерава, Пракоп’еўску.
Аўтар кнігі «Вялікі Усцюг» (Масква, 1973, 2 выд. 1987).
Узнагароды
Дзяржаўная прэмія СССР за архітэктурна-ландшафтныя комплексы ўсходніх раёнаў Мінска (1989, у аўтарскім калектыве).
Елаўстонскі нацыянальны парк
Нацыянальны парк Елаўстан, або Елаўстонскі нацыянальны парк (Yellowstone National Park) — міжнародны біясферны запаведнік, аб'ект Сусветнай Спадчыны ЮНЕСКА, першы ў свеце нацыянальны парк (заснаваны 1 сакавіка 1872). Знаходзіцца ў ЗША, на тэрыторыі штатаў Ваёмінг, Мантана і Айдаха. Парк знакаміты шматлікімі гейзерамі і іншымі геатэрмічнымі аб'ектамі, багатай жывой прыродай, маляўнічымі ландшафтамі. Плошча парку — 898,3 тыс. га. Згодна з археалагічнымі дадзенымі людзі пачалі жыць на тэрыторыі, якую займае парк, 11 000 гадоў таму. Сучасныя даследчыкі ўпершыню з'явіліся ў рэгіёне ў 1805 годзе (удзельнікі экспедыцыі Люіса і Кларка), але да 1860-х гадоў тут не праводзілася гаспадарчая або навуковая дзейнасць. У першыя гады пасля ўзнікнення парку ён знаходзіўся пад кіраваннем арміі ЗША, а ў 1917 годзе ўпраўленне было перададзена створанай за два гады да гэтага Службе нацыянальных паркаў. На велізарнай тэрыторыі парку знаходзяцца азёры, рэкі, каньёны і пячоры. Возера Елаўстан, адно з самых вялікіх высакагорных азёр у Паўночнай Амерыцы, размешчана ў цэнтры Елаўстонскай кальдэры, самага вялікага супервулкана на кантыненце. Кальдэра лічыцца спячым супервулканам; ён вывяргаўся з велізарнай сілай некалькі разоў за апошнія два мільёны гадоў. Большая частка тэрыторыі парка пакрыта застылай лавай; ў парку знаходзіцца адно з пяці існуючых у свеце гейзерных палёў. У парку расце каля двух тысяч відаў раслін, сустракаюцца некалькі сотняў відаў млекакормячых, птушак, паўзуноў і рыб, у тым ліку якія знаходзяцца пад пагрозай знішчэння. Большая частка тэрыторыі пакрытая лесам, меншая - стэпам. Кожны год здараюцца лясныя пажары, а каля траціны ўсіх лясоў выгарэла ў выніку катастрафічных пажараў 1988 года. У парку пракладзена некалькі соцень кіламетраў асфальтавых дарог, па якіх ажыццяўляецца доступ наведвальнікаў.
Штаб БКА
Штаб БКА, таксама вядомы як Цэнтральны штаб БКА, Галоўнае кіраўніцтва БКА , Беларускі штаб , — кіроўны орган Беларускай краёвай абароны, які, аднак, быў залежны ад нямецкага штаба і быў абмежаваны ў сваіх дзеяннях. 5 кастрычніка 1944 года вайсковы аддзел БЦР быў ператвораны ў Кіраўніцтва вайсковых спраў БЦР, якому быў падпарадкаваны штаб, які ўжо існаваў толькі намінальна.
Пры самым пачатку арганізацыі БКА немцы стараліся як найбольш абмежаваць кампетэнцыі беларускага штаба. Так, у штабе БКА не было аперацыйнага аддзела, што зводзіла ягоную ролю на другараднае месца. Паводле нямецкага плану, заданнем штаба БКА, апрача правядзення мабілізацыі, была праца прапагандовая. З гэтым поглядам беларускі штаб безупынна змагаўся.
Немцы штаб спачатку называлі «аддзелам БКА», з чым не магла пагадзіцца БЦР. Немцы не хацелі згадзіцца на назву «штаб», таму БЦР вырашыла называць штаб «Галоўным Кіраўніцтвам БКА».
Перадумовы
Ад самага пачатку стварэння БКА паміж БЦР і Генеральным камісарыятам распачаліся разнагалоссі. Немцы ўважалі, што БЦР мае толькі правесці мабілізацыю, а кіраваць змабілізаванымі людзьмі будуць яны самі. БЦР не пагаджалася з такім станам, а ўважала, што пры арганізацыі і кіраўніцтве БКА павінная браць удзел і БЦР пры дапамозе свайго штабу. Па доўгіх дыскусіях паміж прэзідэнтам Астроўскім і кіраўніком палітычнага аддзела генеральнага камісара д-рам Маркусам было прынята канчатковае развязанне.
Пры БЦР павінны быў стварыцца аддзел БКА, які б падрыхтаваў і правёў мабілізацыю ў БКА. У далейшым гэты аддзел будзе супрацоўнічаць са штабам Готберга ў справах БКА датычна прапаганды, вайсковай падрыхтоўкі ды гаспадарчай і санітарнай частак. Увесь аперацыйны бок БКА павінны быў належаць толькі да нямецкага штабу Готберга, які прыняў на сябе абавязак належнага ўзбраення БКА.
Прэзідэнт Астроўскі прыняў на сябе абавязак абмундзіравання, якое мела быць цывільным, з нашыўкамі на каўняры паводля ўзору, апрацаванага БЦР. Харчаванне БКА мелі забяспечыць старшыні паветаў у паразуменні з акруговымі камісарамі.
Па гэтым узгадненні ў палове лютага 1944 года начальнік галоўнага кіраўніцтва БКА Ф. Кушаль распачаў арганізацыю штабу.
Дзейнасць
У лютым 1944 года Готберг паведаміў пра хуткую мабілізацыю ў сакавіку. Галоўнае кіраўніцтва БКА хутка распачало падрыхтоўку мабілізацыі і арганізацыю афіцэрскіх і падафіцэрскіх курсаў у Менску. Штаб БКА нахутка апрацоўваў усё неабходнае да арганізацыі і вайсковай падрыхтоўкі, бо не было адпаведных беларускіх структур, праграм. Камандоўцам курсаў з нямецкага боку быў вызначаны штабам Готберга капітан Шнайдэр, а з беларускага боку — лейтэнант Чабатарэвіч.
10 сакавіка 1944 года была агалошаная мабілізацыя ў БКА.
У канцы траўня нямецкі штаб пастанавіў ужываць лепш падрыхтаваныя батальёны БКА ў вялікіх аперацыях супраць партызанаў. Першым быў 15-ты батальён з павета Гарадзішча, які стаяў у вёсцы Вольнай. Атрымаўшы загад са штабу Готберга, акруговы камендант нямецкай паліцыі Баранавічаў звярнуўся да намесніка БЦР, а той — да начальніка Галоўнага кіраўніцтва БКА па справе выканання загаду Готберга. Начальнік БКА і намеснік згадзіліся і батальён быў перавезены ў Менск, абмундзіраваны, пераўзброены і рэарганізаваны. Камандовец батальёну Мануэй быў мала вядомы Галоўнаму кіраўніцтву БКА, таму да батальёну быў прызначаны спецыяльна ўпаўнаважаны ад Галоўнага кіраўніцтва БКА надлейтэнант У. Родзька. Батальён быў далучаны да аперацыйнай акцыі.
У палове чэрвеня 1944 года быў узяты ў акцыю супраць партызанаў 34-ты батальён БКА са Стоўбцаў. Штаб Готберга выслаў загад акруговаму каменданту паліцыі і той сам паехаў у Стоўбцы для перавозу батальёну. Не бачачы беларускага кіраўніцтва, жаўнеры разбегліся. Прэзідэнт Астроўскі заявіў прадстаўніку Готберга, што без папярэдняга паведамлення беларускаму кіраўніцтву БКА батальёны БКА не могуць быць забіраныя са сваіх казарм. Да 34-га батальёну быў высланы маёр Мікула, які і выправіў яго ў акцыю.
У другой палове чэрвеня 1944 года загадам Готберга быў вызначаны нямецкі штаб лучнасці, у складзе аднаго маёра, двух капітанаў і 4-х падафіцэраў. Вызначаны штаб атрымаў памяшканне для працы ў будынку штаба БКА. Заданнем штаба лучнасці было не толькі тэхнічна ўтрымоўваць лучнасць паміж беларускім штабам і штабам Готберга, але і ўнікаць ва ўсе патрэбы БКА і палягчаць цяжкасці беларускага штаба адносна матэрыяльных патрэбаў БКА. Аднак штаб лучнасці не паспеў пачаць сваю дзейнасць з-за актыўных дзеянняў на фронце.
27 чэрвеня нямецкія ўлады атрымалі загад аб эвакуацыі Менска. Увечары таго ж дня начальнік нямецкага штабу палкоўнік Родэ паведаміў Кушалю, што па аўтастрадзе з Барысава на Менск ідуць масы дэзертыраў нямецкай арміі і, каб іх спыніць, патрэбны батальён БКА. Побач былі два батальёны ў Рудзенску і Менску, але яны не мелі абмундзіравання, таму іх нельга было кідаць на бой.
5 ліпеня Галоўнае кіраўніцтва БКА прыбыла ў Кёнігсберг разам з БЦР. Па праходзе некалькіх дзён Кушаль разам з некалькімі афіцэрамі паехаў на фронт, дзе ён хацеў арганізаваць зборныя пункты, на якіх афіцэры збіралі б БКА ў групы і накіроўвалі б у Лодзь, дзе ў глыбокім тыле можна было б пераарганізоўваць іх у баявыя адзінкі.
У пачатку верасня 1944 года Кушаль са сваім ад’ютантам з’явіўся ў вайсковай камендатуры Берліна і запатрабаваў прыдзелу кватэр для БКА. Запатрабаванне сваё ён матываваў тым, што шмат жаўнераў БКА прыбывае і са шпіталяў у штаб БКА і для іх няма кватэр. Камендатура прыдзяліла школьны будынак пры Ліхенерштрасэ 50, з поўным уладжаннем кватэравання трохсот чалавек.
Склад
Штаб выглядаў наступным чынам:
Таксама з 15 сакавіка 1944 года Анатоль Плескачэўскі загадам Астроўскага быў прызначаны шэфам інтэндантуры штаба БКА. З 1 ліпеня Астроўскі яго прызначае галоўным касірам Беларускай краёвай абароны. 13 студзеня 1945 года быў адкамандзіраваны афіцэрам сувязі штаба БКА пры 1-й беларускай дывізыі. 10 красавіка 1945 года быў прызначаны афіцэрам сувязі штаба БКА з кватэрай Прэзідэнта Беларускай Цэнтральнай Рады.
З 17 верасня 1944 да 27 лістапада 1944 Зміцер Чайкоўскі быў ад’ютантам Францішка Кушаля.
Як адзначаў Францішак Кушаль, не было ніводнага спецыяліста ў прынятай на сябе функцыі, апрача кіраўніка санітарнай часці.
Некаторыя сябры прэзідыуму БЦР стараліся дашукацца віны за недахопы ў батальёнах, у штабе БКА. Так, напрыклад, Усевалад Родзька закідаў штабу, што ён складаецца з вельмі маладых афіцэраў і выглядае непаважна, з чым пагаджаўся і сам Кушаль.
Аддзелы
Штаб складаўся з наступных аддзелаў:
Дайнякі
Дайнякі́ (, Дайняки) — вёска ў Ляхавіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Навасёлкаўскага сельсавета.
Дзмітрый Мікалаевіч Надзёжны
Дзмітрый Мікалаевіч Надзёжны (24 кастрычніка (5 лістапада) 1873, Ніжні Ноўгарад —, ) — рускі і савецкі палкаводзец, генерал-лейтэнант, удзельнік першай міравой і грамадзянскіх войн, камандуючы Паўночным фронтам Чырвонай арміі.
NGC 6979
NGC 6979 (Трохвугольнік Пікерынга) — эмісійная туманнасць у сузор’і Лебедзь. З'яўляецца часткай шырокай туманнасці Вэлюм.
Экзерцыргаўз (Магілёў)
Экзерцыргаўз (таксама манеж) — колішняе збудаванне на Саборнай плошчы ў Магілёве.
Быў узведзены каля Іосіфаўскага сабора па праекце архітэктара В. Стасава ў 1815-1823 гг. падчас кватаравання ў Магілёве 1-й арміі. Пры яго будаўніцтве былі выкарыстаны металічныя арачныя фермы. Уяўляў сабой крытае прамавугольнае двухпавярховае збудаванне даўжынёй 100 м, якое было прызначана для ваенных практыкаванняў у халоднае і даждлівае надвор'е. У 1870 годзе будынак згарэў і больш ужо не аднаўляўся.
Васількоў
Васількоў — тапонім і прозвішча.
Беларускія настаўніцкія курсы (Дзвінск)
Дзвінскія беларускія настаўніцкія курсы, дзейнічалі ў г. Дзвінску ў ліпені-жніўні 1921 года.
Курсы скончылі 43 чал.
Быстрыца (Капыльскі раён)
Бы́стрыца (, Быстрица) — аграгарадок у Капыльскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Блеўчыцкага сельсавета.
Адзін за найбуйнейшых населеных пунктаў раёна.
NGC 6980
NGC 6980 — зорка ў сузор’і Вадаліў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Ушбіік
Ушбіік — сяло ў Жармінскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Ушбіікскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 130 км на поўдзень ад цэнтра горада Чарска. Код КАТА — 634483100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 2050 чалавек (1022 мужчыны і 1028 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 1333 чалавекі (639 мужчын і 694 жанчыны).
Георгій Дзмітрыевіч Каргальскаў
Гео́ргій Дзмі́трыевіч Карга́льскаў (Георгий Дмитриевич Каргальсков; 1 ліпеня 1883 года, станіца Верхне-Каргальская, Вобласць Войска Данскога, Расійская імперыя — 28 сакавіка 1954 года) — адзін з вядомых казачых афіцэраў Данской арміі, генерал-маёр (1919), Георгіеўскі кавалер.
Каранеўшчына (Ляхавіцкі раён)
Каране́ўшчына (, Кореневщина) — вёска ў Ляхавіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Навасёлкаўскага сельсавета.
Маркі (горад)
Маркі (Marki) — горад у Польшчы, за 13 км на паўночны ўсход ад цэнтра Варшавы, частка Варшаўскай агламерацыі. Уваходзіць у склад Валамінскага павета Мазавецкага ваяводства, утварае гарадскую гміну. Насельніцтва 32,1 тыс. чалавек (на 2018).
Silicon Knights
Гульні распрацаваныя Silicon Knights
Cyber Empires (1992) (Amiga, Atari ST, DOS)
Спасылкі
Афіцыйная старонка Silicon Knights (Internet Archive)
Вераб’евічы (Капыльскі раён)
Вераб'е́вічы (, Веробьевичи) — вёска ў Капыльскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Блеўчыцкага сельсавета.
Малек
Малек (Malek the Paladin) прадстаўлены ў Blood Omen у якасці вартавога Круга Дзевяці (the Circle of Nine) і ахоўнікам калоны Канфлікту (the Pillar of Conflict). Сваю найвялікшую ролю ён іграе ў першай частцы серый , у якой ён з'яўляецца босам, але трапляецца на вочы гульцоў ці згадваецца ў большасці з гульняў серыі.
У Blood Omen, Malek апошні з Sarafan, ордэна воінаў-святароў вынішчаючых вампіраў. У якасці аднаго з семі Інквізітараў ордэна, ён з'яўляецца ў невялічкім відэароліку напачатку гульні — за 500 год да пачатку падзей, якія разгортваюцца ў гульне, ён праваліў заданне па ахове Круга Дзевяці ад вампіра Ворадара, што каштавала смерці шасці яго Ахоўнікам. Як пакаранне, за тое, што ён іх не абараніў, некрамант Мартаніўс адрывае яго душу ад цела і змяшчае яе ў яго даспехах, скляўшы яго вечна служыць Кругу.
Малек быў адзіным з семі сарафанскім інквізітараў, якога Каін пры стварэнні сваёй уласнай імперыі не вярнуў да жыцця ў якасці вампіра.
NGC 6982
NGC 6982 (іншыя абазначэнні — PGC 65776, ESO 235-19, IRAS20537-5203) — спіральная галактыка з перамычкай (SBa) ў сузор’і Індзеец.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Карані (Ляхавіцкі раён)
Карані́ (, Корени) — вёска ў Ляхавіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Навасёлкаўскага сельсавета.
Юрый Радзівонавіч Клямпарскі
Юрый Радзівонавіч Клямпарскі (нар. ) — беларускі плывец. Майстар спорту Беларусі міжнароднага класа.
Дасягненні
Чэмпіён Беларусі на кароткай вадзе 2011 года ў камбінаванай эстафеце 4 × 50 м. Срэбраны прызёр на дыстанцыі 50 м брасам і ў эстафеце 4 × 50 м вольным стылем. Бронзавы прызёр на дыстанцыі 100 м брасам.
Чэмпіён Беларусі 2013 года на дыстанцыі 50 м брасам.
Енрэкей
Енрэкей — сяло ў Жармінскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Ушбіікскай сельскай акругі. Код КАТА — 634483200.
Прэмія Асацыяцыі кінакрытыкаў Лос-Анджэлеса 2021
47-я прэмія Асацыяцыі кінакрытыкаў Лос-Анджэлеса была абвешчана 18 снежня 2021 года. Найлепшым фільмам абрана карціна «Сядай за руль маёй машыны».
NGC 6983
NGC 6983 (іншыя абазначэнні — PGC 65759, ESO 286-14, MCG -7-43-4, IRAS20533-4410) — галактыка ў сузор’і Мікраскоп.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Еменскі рыял
Еменскі рыял (араб. ريال يمني) — грашовая адзінка Емена, знаходзіцца ў абароце з моманту аб'яднання краіны ў 1990 годзе. Фармальна падзяляецца на 100 філсаў.
Гісторыя
Пасля аб'яднання Еменскай Арабскай Рэспублікі і Народна-Дэмакратычнай Рэспублікі Емен ў 1990 годзе ў абароце на ўсёй тэрыторыі краіны засталіся як рыял Паўночнага Емена, так і дынар Паўднёвага Емена, якія мяняліся ў суадносінах 26 дынараў за 1 рыял, а ў 1993 годзе былі выпушчаны першыя новыя манеты. У 1996 дынар быў выведзены з абарачэння, і рыял стаў адзінай валютай краіны, прычым старыя грашовыя знакі былі паступова заменены на новыя. У цяперашні час у звароце знаходзяцца манеты ў 1, 5, 10 і 20 рыялаў і банкноты ў 50, 100, 200, 250, 500 і 1000 рыялаў.
Шылюк (дойлід)
Шылюк — беларускі дойлід першай паловы XVII ст. У 1620-я гады прымаў удзел у будаўніцтве сядзібы ў в. Ялова (Пружанскі раён).
Вострава (Капыльскі раён)
Во́страва (, Острово) — вёска ў Капыльскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Блеўчыцкага сельсавета.
Краглі
Краглі́ (, Крагли) — вёска ў Ляхавіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Навасёлкаўскага сельсавета.
Раз’езд 18 км (Усходне-Казахстанская вобласць)
Раз’езд 18 км — раз’езд у Жармінскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Ушбіікскай сельскай акругі. Код КАТА — 634483300.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва раз’езда складала 64 чалавекі (32 мужчыны і 32 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у раз’ездзе пражываў 61 чалавек (31 мужчына і 30 жанчын).
Сяргей Аляксандравіч Волкаў
Сяргей Волкаў (нар. ) — беларускі футбаліст, паўабаронца барысаўскага БАТЭ.
Клубная кар’ера
Выхаванец полацкай ДЮСШ, пачынаў кар’еру ў «Віцебску», у 2016 годзе пачаў выступаць за дубль клуба. У ліпені 2017 года быў аддадзены ў арэнду ў «Оршу», дзе да канца сезона згуляў у пяці матчах Першай лігі. У снежні 2017 года вярнуўся ў «Віцебск».
У сезоне 2018 зноў стаў выступаць за дубль «Віцебска», а са жніўня 2018 года стаў трапляць у заяўку асноўнай каманды. Дэбютаваў у Вышэйшай лізе 30 верасня 2018 года ў матчы супраць «Тарпеда-БелАЗ» (0:2), выйшаўшы на замену ў канцы сустрэчы. У сезоне 2019 трывала прыцягваўся да асноўнай каманды, спачатку звычайна выхадзіў на замену, пазней стаў з’яўляцца і ў стартавым складзе.
У сезоне 2020 стаў адным з асноўных ігракоў віцебскага клуба. У ліпені 2020 года было абвешчана аб пераходзе Волкава ў барысаўскі БАТЭ, кантракт пачаў дзейнічаць з 1 студзеня 2021 года. Не здолеў замацавацца ў аснове барысаўчан, выкарыстоўваўся як ігрок ратацыі. У лютым 2022 года на правах арэнды вярнуўся ў «Віцебск». Рэгулярна гуляў у стартавым складзе, але не выратаваў віцебскі клуб ад вылету ў Першую лігу.
У пачатку 2023 года, пасля вяртання з арэнды, стаў шукаць варыянты працягу кар’еры, аднак у выніку пачаў сезон у складзе БАТЭ.
Міжнародная кар’ера
10 верасня 2019 года дэбютаваў у моладзевай зборнай Беларусі, калі выйшаў у стартавым складзе ў адборачным матчы чэмпіянату Еўропы супраць Партугаліі (0:2) і быў заменены ў другім тайме. У далейшым стаў трывала прыцягвацца да моладзевай зборнай.
Лучнікоўскі сельсавет
Лучніко́ўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Слуцкага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр сельсавета — вёска Лучнікі.
Утвораны 1 студзеня 1925 года ў складзе Слуцкага раёна Слуцкай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Бабруйскай акругі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Слуцкім раёне БССР. З 21 чэрвеня 1935 года ў Слуцкім раёне Слуцкай акругі. Пасля ўвядзення абласнога падзелу 20 лютага 1938 года ў Слуцкім раёне Мінскай вобласці. З 20 верасня 1944 года ў складзе Бабруйскай вобласці. З 8 студзеня 1954 года ў складзе Мінскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года сельсавет скасаваны, яго тэрыторыя далучана да Сяражскага сельсавета.
Аналітычная філасофія
Аналітычная філасофія (Analytic Philosophy) — стыль і кірунак у філасофіі, які дамінаваў на Захадзе ў пачатку XX стагоддзя. Тэрмін можа адсылаць да некалькіх інтэлектуальных з’яў:
Паводле Расела:
«Сучасны аналітычны эмпірызм <…> адрозніваецца ад таго ж у Лока, Берклі і Юма сваім інкарпараваннем матэматыкі і развіццём моцнай лагічнай тэхнікі. Так ён можа ў дачыненні некаторых праблем дасягнуць дакладных адказаў, якія маюць хутчэй навуковую якасць, чым філасофскую. Ён, у параўнанні з агульнымі філасофскімі сістэмамі, лепш здольны развязваць свае праблемы па адной, замест таго каб вынаходзіць адным махам суцэльную тэорыю сусвету. Ягоныя метады, такім чынам, паходзяць да навуковых».
У Злучаным Каралеўстве, Злучаных Штатах, Канадзе, Аўстраліі, Новай Зеландыі і Скандынавіі большасць універсітэцкіх факультэтаў філасофіі сёння ідэнтыфікуюць сябе як «аналітычныя» факультэты. Аналітычная філасофія часта разглядаецца асобна ад іншых філасофскіх традыцый, у першую чаргу кантынентальных філасофій, такіх як экзістэнцыялізм і фенаменалогія, а таксама Тамізм і марксізм.
Хадэйда
Хадэйда (араб. الحديدة — Эль-Худайда) — партовы горад у Емене, на ўзбярэжжы Чырвонага мора. З’яўляецца цэнтрам мухафазы Хадэйда.
Гісторыя
Упершыню згаданы ў пісьмовых крыніцах у 1454—1455 гг. У 1520-я гады быў заваяваны Асманскай імперыяй і пасля стаў адным з галоўных партоў вілаета Емен. З XVII ст. Хадэйда знаходзілася пад кантролем еменскіх імаматаў. Туркі зноў авалодалі горадам у XIX ст. У 1899 г. ён стаў цэнтрам вілаета Хадэйда. У 1914 г. падчас Першай сусветнай вайны германскія войскі пад камандаваннем барона Отмар фон Штоцынгена ўсталявалі ў горадзе тэлеграфную станцыю, што дазволіла падчас арабскага паўстання перадаваць паведамленні з Стамбула ў Германскую Усходнюю Афрыку. Затым горад на некаторы час быў заняты англійскімі войскамі. У 1925 г. горад быў вызвалены ад турак. У 1961 г. пры садзейнічанні СССР быў пабудаваны глыбакаводны порт і дарога да Саны і Таіза.
NGC 6985-1
NGC 6985-1 (іншыя абазначэнні — PGC 65306, MCG -2-53-1, VV 546, IRAS20422-1117) — спіральная галактыка (Sa) ў сузор’і Вадаліў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Суыкбулак (Суыкбулакская пасялковая адміністрацыя)
Суыкбулак — пасёлак у Жармінскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Суыкбулакскай пасялковай адміністрацыі. Код КАТА — 634485100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва пасёлка складала 1526 чалавек (751 мужчына і 775 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у пасёлку пражывалі 1299 чалавек (682 мужчыны і 617 жанчын).
Xenix
Xenix — Unix-падобная аперацыйная сістэма, ліцэнзаваная фірмай Microsoft у AT&T у канцы 1970-х. Першыя версіі працавалі на працэсарах Intel 80286, потым была ўведзена падтрымка Intel 80386. Santa Cruz Operation (SCO) набыла эксклюзіўныя правы на Xenix і пачала распаўсюджваць сістэму як SCO UNIX.
Xenix ніколі не была «сапраўднай» Unix-сістэмай, якая б адпавядала выпрацаваным Unix-супольнасцю стандартам System V, але Microsoft яе ніколі і не пазіцыянавала як Unix, толькі як Unix-падобную АС. Пасля фірма Microsoft прадала ўсе правы і зыходны код Xenix кампаніі SCO. SCO некаторы час падтрымлівала Xenix, потым спыніла яе распрацоўку і падтрымку. Некаторая частка кода Xenix перавандравала ў SCO Unix (пасля SCO Open Server і Open Desktop), але ў цэлым сістэма Xenix аказалася тупіковай галіной развіцця Unix-падобных АС.
Гісторыя
Microsoft набыла ліцэнзію на Version 7 Unix у AT&T у 1979 годзе. 25 жніўня 1980 года было абвешчана, што кампанія адаптоўвае гэту сістэму для 16-разрадных мікракамп'ютараў.
Xenix адрознівалася ад арыгінальнай 7-й рэдакцыі Unix элементамі, прыўнесенымі з BSD.
Microsoft прадавала Xenix непасрэдна не канчатковым карыстальнікам, а пастаўшчыкам камп'тараў, такім як Intel, Tandy, Altos і SCO, якія партавалі яе на свае архітэктуры. У арыгінале Microsoft Xenix працавала на мінікамп'ютары DEC PDP-11.
Павел Іванавіч Беспальчук
Павел Іванавіч Беспальчук (нар., сяло Чарнігаўка, Прыморскі край) — беларускі вучоны, педагог. Кандыдат медыцынскіх навук, дацэнт, рэктар Беларускага дзяржаўнага медыцынскага ўніверсітэта (1997—2009).
Біяграфія
Нарадзіўся ў ў сям'і ваеных. Скончыў сярэднюю школу ў Мінску (1972); Мінскі медыцынскі інстытут (1978).
Працаваў асістэнтам кафедры траўматалогіі і артапедыі Мінскага дзяржаўнага медычнага інстытута (1987-1991), дэканам лячэбнага факультэта (1991-1994), з 1993 года зацверджаны ў званні дацэнта кафедры траўматалогіі і артапедыі.
Макееўшчына
Маке́еўшчына (, Макеевщина) — вёска ў Ляхавіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Навасёлкаўскага сельсавета.
NGC 6985-2
NGC 6985-2 (іншыя абазначэнні — PGC 969910, MCG -2-53-1, VV 546) — галактыка ў сузор’і Вадаліў.
Гэты аб’ект не ўваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога» і быў дададзены пазней.
Дзярэчына
Дзярэ́чына (, Деречино) — вёска ў Капыльскім раёне Мінскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Блеўчыцкага сельсавета.
З 1980 па 2008 год цэнтр Блеўчыцкага сельсавета.
Геаграфія
Вёска знаходзіцца за 21 км у напрамку на поўдзень ад горада Капыль, за 136 км ад Мінска, за 13 км ад чыгуначнай станцыі Цімкавічы.
Домантавічы
До́мантавічы (, Домантовичи) — вёска ў Капыльскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Блеўчыцкага сельсавета.
Гісторыя: праблемы выкладання
«Гісто́рыя: прабле́мы выклада́ння» — беларускі штоквартальны навукова-метадычны часопіс. Выдаецца з 1997 года штоквартальна на беларускай мове. Адрас рэдакцыі: 220004, г. Мінск, вул. Караля, 16. Галоўны рэдактар — М. І. Мініцкі. Разлічаны на настаўнікаў-гісторыкаў. Друкуе даследаванні ў галіне сусветнай і нацыянальнай гісторыі, метадалогіі гістарычнай навукі, знаёміць з новымі падручнікамі і матэрыяламі па іх праверцы.
Заснавальнік і выдавец — выдавецтва «Адукацыя і выхаванне».
Дэльбегетэй
Дэльбегетэй — сяло ў Жармінскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Суыкбулакскай пасялковай адміністрацыі. Знаходзіцца прыкладна за 58 км на паўночны захад ад цэнтра горада Чарска. Код КАТА — 634485200.
NGC 6986
NGC 6986 (іншыя абазначэнні — PGC 65750, ESO 598-7, MCG -3-53-11, NPM1G -18.0530) — галактыка ў сузор’і Казярог.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Эржэбет Батары
Елізавета ці Эржэ́бет Ба́торы (Báthory Erzsébet, Alžbeta Bátoriová; 7 жніўня 1560 года, Н'ірбатар, Венгрыя — 21 жніўня 1614 Чахціцэ, Славакія), называемая таксама Чахціцкая пані ці Крывавая Графіня — венгерская графіня, пляменніца Стэфана Баторыя, сумна вядомая масавымі забойствамі маладых дзяўчат. Паводле Кнігі рэкордаў Гінэса з'яўляецца самай масавай серыйнай забойцай.
Біяграфія
Яе бацькамі былі Дзёрдзь Батары і Ганна Батары (сястра будучага караля Польшчы Стэфана Баторыя і дачка палаціна Венгрыі Іштвана IV), якія паходзяць з дзвюх галін адной сям'і — Батары.
Лізавета правяла сваё дзяцінтсва ў замку Эчэд. Ў 11 годзе яна была заручана з дваранінам Ферэнцам Надашдзі і перасялілася ў яго замак у Шарвара. Ў 1575 Лізавета выйшла замуж за Ферэнца Надашдзі (наглядчыка імператарскіх стайняў і венгерскага генерала) у Вранаве. У 1578 годзе яе муж быў прызначаны камандуючым венгерскімі войскамі ў вайне супраць турак. За маніякальную жорсткасць у адносінах да палонных туркаў атрымаў мянушку «Чорны бей» («Чорны віцязь»). У якасці шлюбнага падарунка Надашдзі падараваў Лізавеце Чахціцкі замак у славацкіх Малых Карпатах, які ў той час быў маёмасцю імператара.
У 1602 годзе Надашдзі выкупіў замак у Рудольфа ІІ. Надашдзі ўвесь час праводзіў у ваенных паходах. Такім чынам, Лізавета ўзяла на сябе абавязкі па кіраванню гаспадаркай. У іх было 5 дзяцей: Ганна, Кацярына, Міклаш, Урсула і Павел.
Дакладны час, калі Лізавета пачала забіваць дзяўчат, невядомы. Прынята лічыць, што гэта адбылося паміж 1585 і 1610 гадамі. Верагодна, што муж і сваякі ведалі аб гэтым і стараліся яе ў гэтым абмяжоўваць. Большасць ахвяр — гэта мясцовыя сялянкі. У 1610 годзе чуткі аб забойствах пачалі даходзіць да двару Габсбургаў. Імператар Матвей даручыў палаціну Венгрыі графу Дзёрдзю Турзе расследаваць справу. 29 снежня 1610 года Турзе з узброеным атрадам уварваўся ў замак і заспеў Лізавету Батары з падручнымі, якія катавалі чарговых ахвяр. Нягледзячы на доказы, і нават на тое, што яе замкнулі ў яе ж замку на некаторы час, быццам для яе ж бяспекі, пакуль яна не паўстане перад судом, Лізавета так ніколі і не была на судзе. Вядомае імя Батары (брат Чахціцкай пані, Габар Батары, кіраваў Трансільваніяй) зрабіла сваю справу. Тым не менш, рэшту жыцця Лізавета правяла ў зняволенні ва ўласным Чахціцкім замку. Суд над падручнымі графіні адбыўся 2 студзеня 1611 года ў Бітчанскім замку — рэзідэнцыі палаціна Д. Турзы. Усе яны былі прысуджаны да смяротнага пакарання.
Шыбам
Шыбам (араб. شبام) — горад у Хадрамауце, Емен, насельніцтва 13.316 жыхароў (2004). Шыбам быў сталіцай царства Хадрамаут некалькі разоў.
Архітэктура
Шыбам славіцца сваёй архітэктурай, якая ўключана ў праграму Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА. Усе дамы ў Шыбаме пабудаваны з глінянай цэглы, прыкладна 500 дамоў маюць 5-11 паверхаў, кожны паверх ўяўляе сабой кватэру, якую займае адна сям’я. Такога тыпу будынкі былі закліканы абараняць жыхароў горада ад набегаў бедуінаў. Хоць Шыбам існуе ўжо каля 2000 гадоў, большасць гарадскіх дамоў былі пабудаваныя ў XVI ст. Многія з іх неаднаразова перабудоўваліся за апошнія стагоддзі.
Шыбам часта называюць «найстарэйшым горадам небаскробаў у свеце» або «пустынях Манхэтанам», гэта таксама найстаражытны прыклад гарадскога планавання, заснаванага на прынцыпе вертыкальнага будаўніцтва. У Шыбаме знаходзяцца самыя высокія гліняныя будынкі ў свеце, некаторыя з іх ўзвышаюцца на 30 м і больш.
Шыбамскія небаскробы звужаюцца да верху. Яны ўяўляюць сабой вежы, якія вельмі шчыльна стаяць адна да адной, і злучаюцца з дапамогай балконаў-пераходаў. Матэрыялам для будаўніцтва паслужыў мадар — гліняна-саламяная цэгла-сырэц. Самы стары дом у Шыбаме, які дайшоў да нашых дзён, датуецца 1609 г. Да таго ж, Шыбам — верагодна, першы ў горадабудаўнічай гісторыі прыклад планавай забудовы, заснаванай на прынцыпе вертыкальнасці. Размяшчэнне будынкаў, іх вышыні рэгламентаваны такім чынам, каб кожны дом-вежа атрымліваў прыкладна аднолькавую колькасць сонечнага святла. Праз увесь горад праходзіць даволі шырокі праспект, ад якога адыходзяць шматлікія вуліцы і завулкі. Самыя вузкія з іх маюць у шырыню не больш за 2 метры.
Віктар Андрэевіч Красочка
Віктар Андрэевіч Красочка (нар. ) — беларускі плывец. Майстар спорту Беларусі.
Дасягненні
Срэбраны прызёр чэмпіянату Беларусі на кароткай вадзе 2011 года на дыстанцыі 1500 м вольным стылем.
Пераможца Першынства Беларусі 2013 года на дыстанцыі 100 м вольным стылем.
На Чэмпіянаце Еўропы сярод юніёраў 2014 года заняў 6-е месца на дыстанцыі 100 м вольным стылем.
Срэбраны прызёр чэмпіянату Беларусі 2015 года на дыстанцыі 200 м вольным стылем.
Чэмпіён Беларусі 2016 года ў эстафеце 4 × 100 м вольным стылем. Срэбраны прызёр на дыстанцыі 200 м вольным стылем. Бронзавы прызёр у эстафеце 4 × 200 м вольным стылем.
Адукацыя і выхаванне (часопіс)
«Адукацыя і выхаванне», АіВ (Education and Upbringing, Bildung und Erziehung, Образование и воспитание) — беларускі навукова-тэарэтычны і інфармацыйна-метадычны часопіс.
Выдаецца з 1992 года штомесяц. Заснавальнікі — Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь, Нацыянальны інстытут адукацыі. Выдавец — выдавецтва «Адукацыя і выхаванне». Спярша выходзіў на беларускай, рускай, англійскай і нямецкай мовах. Цяпер выходзіць на беларускай і рускай.
Мэтавай аўдыторыяй з’яўляюцца навукова-педагагічныя работнікі, арганізатары і кіраўнікі навучальна-выхаваўчага працэсу ва ўстановах адукацыі, педагогі-практыкі.
Часопіс уваходзіць у Пералік навуковых выданняў Рэспублікі Беларусь для апублікавання вынікаў дысертацыйных даследаванняў.
У часопісе друкуюцца матэрыялы, якія адлюстроўваюць сучасны стан і тэндэнцыі развіцця педагагічнай навукі і адукацыйнай практыкі, асвятляецца перадавы айчынны і замежны вопыт. Асноўныя тэматычныя напрамкі — дзяржаўная палітыка ў сферы адукацыі і навукі, навукова-тэарэтычныя, метадалагічныя і метадычныя асновы функцыянавання і развіцця нацыянальнай сістэмы адукацыі і выхавання, падрыхтоўка і атэстацыя навуковых і навукова-педагагічных работнікаў і педагагічных кадраў, дзейнасць і развіццё агульнаадукацыйнай школы, рэалізацыя бесперапыннага выхавання дзяцей і навучэнскай моладзі ў Рэспубліцы Беларусь і інш.
Максім Аляксандравіч Крэпскі
Дасягненні
Пераможца Алімпійскіх дзён моладзі Беларусі 2014 года на дыстанцыі 100 м на спіне.
Церыстанбалы
Церыстанбалы — сяло ў Жармінскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Церыстанбалінскай сельскай акругі. Код КАТА — 634487100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 298 чалавек (150 мужчын і 148 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 220 чалавек (108 мужчын і 112 жанчын).
NGC 6987
NGC 6987 (іншыя абазначэнні — PGC 65807, ESO 235-21, IRAS20546-4849) — эліптычная галактыка (E) ў сузор’і Індзеец.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Заняведамка
Заняве́дамка (, Заневедомка) — вёска ў Капыльскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Блеўчыцкага сельсавета.
Анастасія Пракопаўна Краўчук
Анастасія Пракопаўна Краўчук (нар. ) — беларуская плыўчыха. Майстар спорту Беларусі.
Дасягненні
Срэбраная прызёрка Першынства Беларусі 2013 года на дыстанцыі 100 м вольным стылем.
Срэбраная прызёрка чэмпіянату Беларусі на кароткай вадзе 2013 года ў камбінаванай эстафеце 4 × 50 м. Бронзавая прызёрка на дыстанцыі 200 м вольным стылем.
Чэмпіёнка Беларусі 2014 года на дыстанцыі 200 м вольным стылем.
Срэбраная прызёрка чэмпіянату Беларусі 2016 года ў эстафеце 4 × 100 м вольным стылем. Бронзавая прызёрка ў эстафеце 4 × 200 м вольным стылем.
Сялявічы (Ляхавіцкі раён)
Сяля́вічы (, Селявичи) — вёска ў Ляхавіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Навасёлкаўскага сельсавета.
Ілья Віктаравіч Ксянзоў
Ілья Віктаравіч Ксянзоў (нар. ) — беларускі плывец. Майстар спорту Беларусі.
Дасягненні
На Чэмпіянаце Беларусі па плаванні на кароткай вадзе 2014 года заняў 6-е месца на дыстанцыі 1500 м вольным стылем.
NGC 6988
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Хунвейбіны
Хунвейбіны — члены моладзевых штурмавых атрадаў, якія выкарыстоўваліся Маа Цзэдунам падчас культурнай рэвалюцыі для барацьбы з палітычнымі супернікамі, а таксама ажыццяўлення масавага тэрору супраць «ворагаў рэвалюцыі».
Пачаткам руху хунвейбінаў лічыцца выступ 25 мая 1966 года выкладчыцы філасофіі Пекінскага ўніверсітэта Не Юаньцзы з жорсткай крытыкай «буржуазнай» універсітэцкай адміністрацыі і заклікам моладзі згуртавацца ў барацьбе з рэвізіяністамі. 29 мая вучні школы пры Універсітэце Цынхуа аб’ядналіся ў 1-ы атрад, які назвалі сябе хунвейбінамі; 2-і атрад — у Пекінскім універсітэце — узначаліла сама Не Юаньцзы. Да ліпеня 1966 года атрады хунвейбінаў паўсталі амаль ва ўсіх вышэйшых і сярэдніх школах Кітая. 1 жніўня ў Пекіне адбыўся 11-ы Пленум 8-га складу ЦК Камуністычнай партыі Кітая, верх на якім атрымалі прыхільнікі Маа. Хунвейбіны абвяшчаліся «адважным застрэльшчыкам вялікай пралетарскай культурнай рэвалюцыі», якой наканавана знішчыць «чатыры перажыткі» старой культуры і стварыць новую рэвалюцыйнаю дзяржаву. 18 жніўня на плошчы Цяньаньмэнь для сустрэчы з Маа Цзэдунам сабралося каля 1 мільёна хунвейбінаў. Атрады хунвейбінаў былі адпраўленыя ў розныя гарады Кітая (ім забяспечваўся бясплатны праезд), штурмавікі паўсюдна знішчалі і апаганьвалі культурныя помнікі (асабліва ў некітайскіх рэгіёнах КНР); толькі некаторыя аб’екты па загадзе Чжоу Эньлая былі ўзятыя пад ахову арміі. Навукоўцы, пісьменнікі, настаўнікі, абвінавачаныя ў «буржуазнасці» або «рэвізіянізме», цярпелі ганенні, збіванні, забойства, іх хаты рабавалі; той жа лёс чакаў партыйных чыноўнікаў, якія не ўваходзілі ў лік самых блізкіх паплечнікаў Маа.
З лютага 1967 года асобныя часці Народна-вызваленчай арміі Кітая прыступілі да ліквідацыі найбольш радыкальных атрадаў хунвейбінаў. Улетку 1968 года на сустрэчы ў Пекіне Маа Цзэдун загадаў лідарам хунвейбінаў спыніць дзейнасць іх атрадаў. Самыя радыкальныя хунвейбіны былі расстраляныя і кінутыя ў турмы, астатнія адпраўленыя «на перавыхаванне» у сельскія раёны КНР. Афіцыйна пра роспуск руху было абвешчана ў 1978.
NGC 6989
NGC 6989 — группа звёзд ў сузор’і Лебедзь.
Красіна (Капыльскі раён)
Кра́сіна (, Красино) (да 1926 года Кулакі ) — вёска ў Капыльскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Блеўчыцкага сельсавета.
Узунжал
Узунжал — сяло ў Жармінскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Церыстанбалінскай сельскай акругі. Код КАТА — 634487200.