cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Этыка
Тэарэтычная этыка
Вынікі даследаванняў, атрыманых гэтымі навукамі, якія маюць дачыненне да сутнасці, паходжання і функцыянавання маралі і маральнасці, выкарыстоўвае і абагульняе тэарэтычная этыка.
Метаэтыка
Кірунак аналітычнай этыкі, які аналізіруе саму этыку як навуковую дысцыпліну, а так жа паходжанне і значэнне этычных катэгорый і паняццяў метадамі логіка-лінгвістычнага аналізу. З метаэтыкай звязваюцца этычныя даследаванні пачатку і сярэдзіны XX стагоддзя. Першым даследаваннем у галіне метаэтыкі лічыцца праца Джорджа Э. Мура «Прынцыпы этыкі». Пытаннямі аб прадмеце, структуры і прызначэнні этыкі ў слоўніках, даведніках і падручніках фактычна займаецца метаэтыка.
Нонкагнітывізм, як кірунак метаэтыкі, ставіць пад сумнеў кагнітыўны статус этыкі, гэта значыць пазнавальнасці этычных паняццяў у сувязі з іх гэтая няўпэўненасць і, адпаведна, сам факт дапушчальнасці існавання этыкі як навукі. Імкнучыся адэкватна даследаваць разнастайныя этычныя канцэпцыі і разабрацца ў аргументах кагнітывізму і нонкагнітывізму, метаэтыка выкарыстала паняцці і ўяўленні агульнай філасофіі і аксіялогіі, агульнай і сацыяльнай псіхалогіі, сацыялогіі, біялогіі і г. д. Кагнітывісцкі падыход не абмежаваны адной толькі вобласцю этыкі, ён з'яўляецца адным з найважнейшых метадалагічных прынцыпаў філасофіі свядомасці ў цэлым. Тым самым веданне разумеецца не вузкім сэнсе гэтага слова (як адлюстраванне рэальнасці), але і ўключае ў сябе чалавечыя каштоўнасці, мэты, нормы, перавагі, інтарэсы, воля, афекты і інш. Рэальна ў гісторыі філасофіі фактычна панаваў кагнітывізм, ён уяўляўся непасрэдным і відавочным, якi не патрабуе абгрунтавання або фармуліроўкі.
Нарматыўная этыка
Нарматыўная этыка ажыццяўляе пошук прынцыпа (або прынцыпаў), якія рэгулююць паводзіны чалавека, накіроўвалых яго ўчынкі, якія ўстанаўліваюць крытэрыі ацэнкі маральнага дабра, а таксама правіла, якое можа выступаць у якасці агульнага прынцыпа для ўсіх выпадкаў.
Нарматыўная этыка ставіць сваёй мэтай падтрыманне ў грамадстве асноватворных маральных каштоўнасцей, задае нормы паводзін у паўсядзённых жыццёвых сітуацыях. Апелюючы да розуму, нарматыўная этыка выкарыстоўвае доказ, довад, аргумент, гэтым яна, у адрозненне ад маралізатарства, прывабная для крытычна думаючай асобы, фарміруе маральныя перакананні. Развагі, якія асэнсавана абгрунтоўваюць палажэнні маралі, ператвараюць знешнія для асобы маральныя нормы ва ўнутраныя пачуцці, якія матывіруюць паводзіны.
Аўтарытэтнасцю статусу маральных паняццяў і ацэнак ажыццяўляецца двума асноўнымі шляхамі — надання ім альбо звышнатуральнага містычнага, чароўнага сэнсу, альбо натуральна-аб'ектыўнага сэнсу.
Нарматыўная этыка можа разглядацца з двух пазіцый: кагнітывісцкай і нонкагнітывісцкай. Пры гэтым з пункту гледжання нонкагнітывісцкай пазіцыі нарматыўная этыка разглядаецца як элемент маральнай свядомасці і ёй супрацьпастаўляецца дэскрыптыўныя этыка як веданне аб маралі. З когнітывісцкай пазіцыі нарматыўная этыка не адрозніваецца з мараллю і, такім чынам, з'яўляецца уласным аб'ектам вывучэння, а паняцці маралі і веды пра мараль змешваюцца.
Гістарычныя напрамкі нарматыўнай этыкі — стаіцызму, геданізм, эпікурэізм; сучасныя — кансеквенцыялізм, утылітарызм, дэанталогія.
Прыкладная этыка
Прыкладная (практычная) этыка вывучае прыватныя праблемы і прымяненне маральных ідэй і прынцыпаў, сфармуліраваных у нарматыўнай этыцы, у канкрэтных сітуацыях маральнага выбару. Прыкладная этыка цесна ўзаемадзейнічае з сацыяльна-палітычнымі навукамі.
Тыпы этычных канцэпцый
Існуе вялікая колькасць разнастайных этычных сістэм, якія адрозніваюцца па іх змесце і абгрунтаванню. Канцэпцыі гетэраномнай этыкі лічаць, што мараль мае знешні ў адносінах да чалавека закон, які даецца звонку, напрыклад Богам. Рэлігійная этыка, у тым ліку хрысціянская этыка, абгрунтоўвае мараль аўтарытарна, пры гэтым Бог ўвасабляе Дабро, нормы маральнасці выступаюць у якасці боскіх запаведзяў і таму з'яўляюцца безумоўна абавязковымі. Паколькі Бог нярэдка кантралюе выкананне сваіх законаў, аддаючы кожнаму па заслугах, самакаштоўнасць Дабра і іншых маральных каштоўнасцей губляецца, яе замяняюць пагроза пакарання або абяцанне ўзнагароды. Аўтаномная этыка мяркуе, што чалавек сам стварае сваю маральнасць, фармальнай этыкай або матэрыяльнай этыкай каштоўнасцей. Абсалютная этыка (маральны абсалютызм) лічыць маральныя каштоўнасці існуючымі незалежна ад іх прызнання, адносная этыка (маральны рэлятывізм) разглядае маральныя каштоўнасці якія залежаць ад дзейнасці чалавека. У залежнасці ад мэтаў суб'екта этыка з'яўляецца эўдэманістычнай, геданістычнай, утылітарысцкай, перфекцыянісцкай. Сацыяльная этыка — вучэнне аб маральных адносінах і абавязках, звязаных з жыццём у грамадстве. Кантэкстуальная этыка лічыць, што прыняцце маральнага рашэння ў дадзенай канкрэтнай сітуацыі залежыць не ад агульных прынцыпаў і нормаў маральнасці, ад умоў дадзенай сітуацыі, гэта значыць ад кантэксту.
Кант
Абсалютна новую пастаноўку атрымалі этычныя праблемы ў Імануіла Канта. Калі гнасеалогія Канта залежыць ад філасофіі Юма, то ў вобласці маралі духоўным бацькам Канта несумненна быў Русо. «Што маральная каштоўнасць чалавека вынікае з прыроднай крыніцы, яна не залежыць ад аднаго акультурванне, ніякага поспеху ў навуках або развіцця розуму, што можна ў нізкім і не вельмі адукаваны стане валодаць тым, чаго не можа даць нават высока развітая навука і пазнанне» — вось чаму Кант, паводле яго ўласнага прызнання, навучыўся ў Русо і што ўвайшло ў аснову яго ўласнай этыкі. Уся маральнасць заключаецца ў добрай волі выканаць маральны закон. Сам закон павінен адрознівацца абсалютнай ўсеагульнасці. «Рабі так, каб правіла тваёй волі заўсёды магла быць разам з тым і прынцыпам ўсеагульнага заканадаўства» — абвяшчае маральны закон Канта (катэгарычны імператыў). Гэтая формула карэнным чынам адрознівае яго мараль ад папярэдніх этычных пабудоў, якія абапіраюцца заўсёды на пэўнае эмпірычна вызначанае ўтрыманне. Любы такі сэнс прынцыпова выключаецца Кантам. У сферы належнага не можа быць ніякіх умоўнасцей, нічога не залежыць ад тых ці іншых канкрэтных мэтаў і прычын. Безумоўнае маральнае самавызначэнне непазбежна прыводзіць да самай агульнай формы маральнага закона, у якім маральна каштоўным з'яўляецца толькі яго ж уласны агульны і безумоўны сэнс. Прадстаўляючы нешта абсалютна каштоўнае, маральны закон робіць гэтак жа каштоўным і тую істоту, якая з'яўляецца яго носьбітам і выканаўцам, гэта значыць чалавека. Такім чынам, у Канта вымалёўваецца другая абсалютная маральная каштоўнасць — чалавечая асоба, якая ўваходзіць ў змест другой, канкрэтнай формулы маральнага закону: «рабі так, каб ты карыстаўся чалавецтвам, як у тваім твары, так і ў асобе любога іншага, не толькі як сродкам, але ў той жа час і заўсёды як мэтай». Нягледзячы на ​​ўвесь досціп і загадкавую архітэктоніку кантаўскай этыкі, які злучае ў адзінае цэлае патрабаванні абсалютнай чысціні маральнага самавызначэння з эўдэманістычных ідэалаў вышэйшай выгоды — галоўная каштоўнасць і значэнне яе не як сістэмы, а як цалкам новага этычнага пункту гледжання. Навізна яе заключаецца ў рашучай абвяшчэнні поўнай аўтаноміі маральнага закона, гэта значыць незалежнасці яго ад тых ці іншых псіхалагічных і знешніх умоў і мэтаў. Цалкам арыгінальнае таксама своеасаблівае гнасеалагічнае значэнне гэтага закона ў Канта, што робіць яго базісам ідэалістычнага светапогляду. Да Канта належнае вызначалася з пазнання існага і магчымага; Кант першы паспрабаваў абгрунтаваць анталагічныя ідэі свядомасцю належнага. Гэтая спроба мае глыбокае псіхалагічнае значэнне. Што светапогляд кожнага чалавека абумоўлены ў значнай ступені яе імкненнямі і этычнай свядомасцю — бясспрэчны факт. Ператвараючы гэты факт у філасофскую тэорыю, Кант усталяваў прынцыповы прыярытэт маральнай волі (практычнага розуму) над тэарэтычным розумам.
Дамейкі (Шчучынскі раён)
2 снежня 1961 года вёска перададзена з Першамайскага сельсавета ў Навадворскі сельсавет. Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Навадворскага сельсавета.
Жадкіўка
Жадкіўка (Жа́дківка) — вёска ў Корэцкім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Валачаеўка-2
Валачаеўка-2 (Волоча́евка-2) — пасёлак гарадскога тыпу ў Смідовіцкім раёне Яўрэйскай аўтаномнай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Валачаеўскага гарадскога паселішча. Пасёлак размешчаны прыкладна за 1 км на поўнач ад аўтатрасы «Амур».
За 58 км ад адміністрацыйнага цэнтра пасёлка Смідовіч (на захад). За некалькі кіламетраў на поўнач ад пасёлка працякае рака Тунгуска, да пасёлка падыходзяць яе старыцы.
На поўнач ад пасёлка Валачаеўка-2 ідзе дарога да сёлаў Сацгарадок і Данілаўка.
Плехаў
Плехаў — прозвішча.
Лабачы (прыпыначны пункт)
Ла́бачы (, Лобачи)  — прыпыначны пункт Баранавіцкага аддзялення Беларускай чыгункі ў Іўеўскім раёне Гродзенскай вобласці. Размешчаны за 1 км на паўночны захад ад вёскі Лабачы; на лініі Маладзечна — Ліда, паміж станцыяй Юрацішкі і прыпыначным пунктам Бярэзаўцы.
Жорніўка (Корэцкі раён)
Жорніўка (Жо́рнівка) — вёска ў Корэцкім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Дударкіў
У ХІХ стагоддзі сяло Дударкіў было ў складзе Гогаліўскай воласці Асцёрскага павета Чарнігаўскай губерні.
1991 год у гісторыі кіно
1991 год быў адзначаны шэрагам кінематаграфічных падзей.
Клэр Дэйнс
Клэр Кэтрын Дэйнс (Claire Catherine Danes; нар., Нью-Ёрк, ЗША) — амерыканская актрыса тэатра, кіно і тэлебачання.
Жэрэб’ятын
Жэрэб’ятын (Жереб'я́тин) — вёска ў Барыспільскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Ксяндзоў
Ксяндзоў — прозвішча.
IC 1077
IC 1077 — галактыка тыпу SBbc (кампактная выцягнутая галактыка) у сузор’і Шалі.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Шутнае
Шу́тнае (, Шутное) — вёска ў Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Ліпініцкага сельсавета.
Да 1 снежня 2009 года вёска ўваходзіла ў склад Будалюшаўскага сельсавета.
Янавіцы Вельке (гміна)
Янаві́цы Ве́льке (Janowice Wielkie) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Еленягурскага павета Ніжнесілезскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Янавіцы Вельке. Плошча гміны складае 58,09 км². Станам на 2004 год у гміне Янавіцы Вельке пражывалі 4 235 чалавек, шчыльнасць — 72 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 6 салецтваў.
Вікіпедыя на спрошчанай англійскай мове
Вікіпедыя на спрошчанай англійскай мове (Simple English Wikipedia) — раздзел Вікіпедыі, створаны для чытачоў, якім цяжка разумець англійскую Вікіпедыю. Перш за ўсё яна арыентавана на тых, хто пачаў вывучаць англійскую мову і можа быць выкарыстана падчас заняткаў і для вучэбнага чытання. Таксама Вікіпедыя на спрошчанай англійскай мове можа быць карысна дзецям для выканання дамашняга задання і для пазакласнага чытання. Звычайна, артыкулы ў гэтай Вікіпедыі — гэта значна спрошчаныя і скарочаныя варыянты артыкулаў англійскай Вікіпедыі. Артыкулы ў ёй ужываюць значна меней слоў і больш простую граматыку, чым у арыгінальнай англійскай Вікіпедыі. Таксама гэта Вікіпедыя мае іншыя мэты, чым звычайная Англійская Вікіпедыя.
Дзмітрый Канстанцінавіч Зяленін
Дзмітрый Канстанцінавіч Зяленін (, сяло Люк, Заўялаўскі раён, Удмурція —, Ленінград) — расійскі і савецкі этнограф.
Вікіпедыя на спрошчанай англійскай мове
Існаванне гэтага раздзела Вікіпедыі выклікала нараканні — асобнай мовы «спрошчаная англійская» не існуе. Але ў выніку абмеркавання ўдзельнікамі Вікіпедыі было вырашана працягнуць працу над праектам.
Дзмітрый Канстанцінавіч Зяленін
Навуковая дзейнасць
У развіцці ўсходне-славянскай фалькларыстыкі прыкметную ролю адыгралі зборнікі казак, складзеныя Зяленіным і яго думкі пра значэнне рускіх прыпевак, пра эстэтычныя магчымасці гэтага фальклорнага жанру. Этнаграфічныя працы Зяленіна прысвечаны, галоўным чынам, матэрыяльнай культуры і вераванням усходніх славян. Яго працы атрымалі прызнанне не толькі ў СССР, але і за мяжой. У 1946 г. Зелін быў абраны замежным членам Балгарскай АН. Узнагароджаны ордэнам Працоўнага Чырвонага Сцяга і медалямі.
Вікіпедыя на спрошчанай англійскай мове
Статыстыка
26 ліпеня 2006 года Вікіпедыя на спрошчанай англійскай мове дасягнула колькасці 10 тысяч артыкулаў, на 30 красавіка 2011 яна мела 70133 артыкулаў, больш за 200 тысяч старонак і амаль тры мільёны правак.
29 мая 2013 года колькасць артыкулаў перавысіла сто тысяч.
Станам на 1 2023 раздзел змяшчае  NaN артыкулаs.
Андрэй Дзмітрыевіч Кароль
Андрэ́й Дзмі́трыевіч Каро́ль (нар., г. , Гродзенская вобласць, БССР) — беларускі педагог. Доктар педагагічных навук, прафесар. Рэктар Гродзенскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Янкі Купалы (2013—2017), рэктар Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта (з 2017), аўтар канцэпцыі дыялагізацыі адукацыі, сістэмы эўрыстычнага навучання на аснове дыялогу.
Біяграфія
Нарадзіўся 30 кастрычніка 1972 года ў Гродне. У 1995 годзе скончыў інжынерны факультэт Гродзенскага дзяржаўнага ўніверсітэта па спецыяльнасці «Радыёфізіка і электроніка». У 2002 годзе абараніў кандыдацкую дысертацыю «Метад эўрыстычнага дыялогу як сродак актывізацыі навучальна-пазнавальнай дзейнасці навучэнцаў», а ў 2009 годзе доктарскую дысертацыю «Мадэляванне сістэмы эўрыстычнага навучання на аснове дыялогу». (г. Масква, Расійская акадэмія адукацыі). У 2010 годзе прысвоена навуковая ступень ВАК Расіі, а ў 2018 годзе прысвоена навуковае званне «прафесар» ВАК Рэспублікі Беларусь.
З 1999 года выкладаў на кафедры фізіка-матэматычных дысцыплін і эканамічнай інфарматыкі Гродзенскага філіяла Інстытута сучасных ведаў. З 2000 года пачаў працоўную дзейнасць у Гродзенскім дзяржаўным медыцынскім універсітэце. Там прайшоў шлях ад старшага выкладчыка да кіраўніка аддзела адукацыйных інфармацыйных тэхналогій і навукова-медыцынскай інфармацыі і загадчыка кафедры псіхалогіі і педагогікі. Працаваў у ГрДМУ да 2008 года. У 2012 годзе пачаў працаваць у ГрДУ імя Янкі Купалы загадчыкам кафедры педагогікі педагагічнага факультэта.
З сакавіка 2013 года па верасень 2017 года быў рэктарам ГрДУ імя Янкі Купалы.
Навуковая дзейнасць
Прадстаўнік навуковай школы чалавекаадпаведнай адукацыі. Увёў у педагогіку паняцце «эўрыстычны дыялог», у якім запытальная актыўнасць у набыцці новых ведаў належыць навучэнцу, а не настаўніку. Распрацаваў мадэль эўрыстычнага навучання на аснове дыялогу, якая ўключае функцыі дыялогу як метадалагічнага прынцыпу рэалізацыі эўрыстычнага навучання (маральна-развіццёвая, кагнітыўная, эмацыйна-каштоўнасная, творча-рэфлексіўная); сістэму праектавання дыялогу ў асноўных структурных кампанентах эўрыстычнага навучання; сістэму рэалізацыі эўрыстычнага навучання ў вочнай, дыстантнай і вочна-дыстантнай формах. Раскрыў дыялогавы кампанент адукацыйных стандартаў, мэт, структуры, зместу эўрыстычнага навучання, сістэмы кантролю адукацыйных вынікаў эўрыстычнай дзейнасці школьнікаў, які заснаваны на пастаноўцы вучнем пытанняў да фундаментальнага адукацыйнага аб’екта (карэлюецца групай пытанняў «Што?»), доказе ці абвяржэнні сцвярджэння настаўніка пры параўнанні пярвічнага прадукту вучня з культурна-гістарычным аналагам (карэлюецца групай пытанняў «Як?»), адначасовым доказе і абвяржэнні сцвярджэння настаўніка пры стварэнні навучэнцам абагульненага адукацыйнага прадукту (карэлюецца групай пытанняў «Чаму?»).
Распрацаваў мадэль дыялогу ў эўрыстычным навучанні, якая ўяўляе сабой механізм стварэння вучнем новых ведаў на аснове трох паслядоўных відаў дыялогавай дзейнасці: Распрацаваў механізм узаемадзеяння педагагічных і інфармацыйных тэхналогій у навучальным працэсе, які забяспечвае рэалізацыю дыялогавай мадэлі эўрыстычнага навучання ў вочна-дыстантнай форме за кошт арганізацыі настаўнікам гарызантальных («навучэнец-навучэнец») і вертыкальных («навучэнец-настаўнік») дыялогаў. Распрацаваны адпаведныя дыстанцыйныя курсы.
А. Д. Кароль зрабіў істотны ўклад у тэорыю праектавання адукацыйных стандартаў, навучальных планаў, праграм, падручнікаў і метадычнай літаратуры сярэдняй і вышэйшай школ.
Апублікаваў больш за 200 навучальна-метадычных і навуковых прац, у тым ліку 50 кніг. з іх 10 манаграфій, 27 навучальных і навучальна-метадычных дапаможнікаў (3 — на англійскай мове, уключаючы поўны курс лекцый па медыцынскай і біялагічнай фізіцы), 13 навукова-папулярных кніг. Аўтар і кіраўнік звыш 20 дыстанцыйных курсаў, навукова-практычных семінараў.
Аўтар і навуковы кансультант праекта «Міжуніверсітэцкі адукацыйны партал „Метадалогія, змест, практыка крэатыўнай адукацыі “». Аўтар і вядучы семінараў вочна-дыстанцыйнага аргдзейнаснага курса «Методыка навучання праз адкрыццё: як навучаць усіх па-рознаму, але аднолькава».
З’яўляецца пастаянным аўтарам прац у навуковых выданнях з высокім імпакт-індэксам, навуковых часопісаў «Педагогіка» |«Педагогіка», «Пытанні філасофіі», «Пачатковая школа», «Школьныя тэхналогіі», «Народная адукацыя». Вядзе ўласную аўтарскую рубрыку ў часопісе «Народная асвета».
З 2016 года — член экспертнага савета ВАК Беларусі па педагагічных і псіхалагічных навуках.
З’яўляўся намеснікам старшыні аргкамітэта ўсерасійскіх конкурсаў «Дыстанцыйны настаўнік года», «Дыстанцыйная школа года», «Дыстанцыйная педагагічная практыка», Усерасійскіх вучнёўскіх дыстанцыйных канферэнцый Цэнтра дыстанцыйнай адукацыі «Эйдас», членам рэдакцыйнай калегіі зборнікаў навуковых прац лабараторыі метадалогіі і тэорыі зместу адукацыі УРАА «Інстытут зместу і метадаў навучання» (Масква), выданняў Навуковай школы чалавекаадпаведнай адукацыі.
Паводле даных Навуковай электроннай бібліятэкі еlibrary.ru, А. Д. Кароль з’яўляецца лідарам Індэкса навуковага цытавання ў Беларусі ў галіне «Народная адукацыя. Педагогіка» па спецыяльнасці «Агульная педагогіка, гісторыя педагогікі і адукацыі». У адпаведнасці з базай даных Google Scholar («Гугл Акадэмія») А. Д. Кароль уваходзіць у дзясятку найбольш цытаваных навукоўцаў БДУ ў галіне гуманітарных навук.
Вісбю
Вісбю (Visby) — галоўны горад шведскага вострава Готланд, цэнтр лена Готланд. Найбольш захаваны ў Скандынавіі сярэднявечны горад, турыстычны цэнтр, помнік Сусветнага спадчыны.
Андрэй Дзмітрыевіч Кароль
Членства ў грамадскіх аб’яднаннях, супрацоўніцтва з дзяржаўнымі органамі і іншымі арганізацыямі
Член рэдакцыйнай калегіі часопіса «Педагогіка» |«Педагогіка» (Расійская акадэмія адукацыі), міжнароднага рэдакцыйнага савета серыі «Думка і слова» Інстытута філасофіі РАН, шэрагу беларускіх навуковых часопісаў. А. Д. Кароль з’яўляўся дэпутатам Гродзенскага абласнога Савета дэпутатаў дваццаць сёмага склікання, старшынёй пастаяннай камісіі па мандатах, законнасці, мясцовым кіраванні і самакіраванні. У 2019 г. абраны віцэ-прэзідэнтам Еўразійскай асацыяцыі ўніверсітэтаў. Член прэзідыума Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі. З’яўляецца Ганаровым прафесарам Фашанскага ўніверсітэта (КНР).
Вісбю
Гісторыя
З 1282 да 1470 г. горад знаходзіўся ў Ганзейскім гандлёвым саюзе, да ўзвышэння Любека быў найважнейшым цэнтрам яго гандлёвых аперацый. У 1361 г. быў заваяваны войскамі дацкага караля Вальдэмара IV Атэрдага. Затым быў неаднаразова спустошаны піратамі і немцамі. Па ўмовах Брэмсебрускага міру завяршыў ў 1645 годзе Дацка-шведскую вайну, горад зноў адышоў да Швецыі.
Андрэй Дзмітрыевіч Кароль
Бібліяграфія
Мастацкая літаратура:
Забара (Корэцкі раён)
Забара (Заба́ра) — вёска ў Корэцкім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Шчаслывэ (Барыспільскі раён)
Шчаслывэ (Щасли́ве) — вёска ў Барыспільскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Воўна альпакі
Воўна альпакі — тэкстыльны матэрыял, выраблены з поўсці альпак — паўднёваамерыканскіх прадстаўнікоў сямейства.
Гісторыя
Альпака адносіцца да прыручаных вярблюдавых. Гэты від сямейства прыбыў у Паўднёвую Амерыку 2,5 мільёна гадоў таму. Каля 6000 гадоў таму альпакі (вельмі імаверна) пайшлі ад вікуньяў. Воўна альпак высока шанавалася на працягу цэлага тысячагоддзя, але пасля іспанскага ўварвання альпак доўгі час трымалі толькі на мяса. У сярэдзіне XIX стагоддзя шэрсць альпак пачалі завозіць у Еўропу, а з XX стагоддзя альпак сістэматычна разводзяць для атрымання высакаякаснай воўны. У пачатку XXI стагоддзя колькасць жывёл ацэньвалася ў 3,5 мільёна галоў, а сусветная вытворчасць сырой воўны складала 4000 тон (каля 90 % у Перу).
Стрыжка воўны альпак
Тэкстыльныя валокны атрымліваюць з двух відаў альпак: каля 90 % з іх — huacyaya (са злёгку кучаравай поўсцю) і 10 % suri (таўсцейшая поўсць, амаль гладкая, шаўкавістыя бліскучыя валокны, вельмі мала грубых валасінак). Поўсць вырастае прыкладна на 100—125 мм у год, стрыжка ў асноўным вырабляецца ўручную з атрыманнем каля 3 кг сырой воўны.
Уласцівасці воўны альпакі
Поўсць альпакі змяшчае каля 10 % грубых валокнаў (валасінак). Уласцівасці спрадзеных валокнаў: таўшчыня самага тонкага ― менш за 20 мкм і самага тоўстага ― больш за 30 мкм, даўжыня ― 6-15 см, трываласць ― каля 16 сН/тэкс, лінейная шчыльнасць ― 8,0 дтэкс, удзельная вага ― 1,3 г/см³.
Валокны злёгку скручаныя (прыкладна 2 скруткі на сантыметр, у параўнанні з авечай поўсцю з 6 скруткамі), з мікраскапічнымі паражнінамі (цеплаізаляцыя), з нізкай успрымальнасцю да скатвання, усаджванне больш моцнае, чым у воўны авечак, маецца каля 20 колераў адценняў.
Апрацоўка воўны альпакі
і воўна альпакі можа быць апрацавана з дапамогай тэхналогіі прадзення пасля адпаведнай адаптацыі да звычайных машын. Уласцівасці валокнаў і мінімальны памер частак пражы абумоўліваюць адносна высокія вытворчыя выдаткі (напрыклад, часальныя машыны працуюць з вельмі нізкай прадукцыйнасцю каля 15 кг за гадзіну, больш за 8 на кілаграм на кольцапрадзільных машынах).
З пражы вырабляюць больш, чым тканага тэкстылю. Навобмацак вязаныя рэчы з воўны альпакі мякчэйшыя за вырабы з авечай воўны.
Аб спосабе прамысловай перапрацоўкі пражы з альпакі ў тканіны або трыкатаж да гэтага часу (2016) нічога не апублікавана. Вядомы толькі прыклады аматарскай вытворчасці пражы і тканін.
Выкарыстанне тэкстылю з воўны альпакі
З воўны альпакі вырабляюць ніткі для ручнога вязання, вязаныя рэчы (часцей камвольныя): верхняе адзенне, хатні тэкстыль, тканіны, штучны мех, коўдры, шалі.
Цэны на прадукцыю з альпакі (2016): шаль — €50—200, світар — €100—300, шкарпэткі — €10, коўдра — €350.
Залізныця (Корэцкі раён)
Залізныця (Залі́зниця) — вёска ў Корэцкім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Піла 2
«Піла 2» (Saw II) — трылер 2005 года. З'яўляецца сіквелам фільма «Піла: гульня на выжыванне», які выйшаў у 2004 годзе, а таксама серыі фільмаў пра Канструктара. Рэліз фільма адбыўся 28 кастрычніка 2005 года. У першыя выхадныя фільм сабраў 31,5 млн. $, а агульныя сусветныя зборы склалі 153 млн. $. У Аўстраліі фільм выйшаў толькі 1 снежня 2005 года. Увесь фільм (акрамя некаторых момантаў) быў зняты ў адным будынку за 25 дзён. Бюджэт фільма склаў 5 млн. $. Большасць акцёраў не атрымала апошнія дваццаць пяць старонак сцэнарыя. Толькі акцёры, якія ўдзельнічаюць у апошняй сцэне, ведалі развязку фільма.
Чубынскэ
Чубынскэ (Чуби́нське) — вёска ў Барыспільскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
New Musical Express
«New Musical Express» (скарочана NME) — англійскі музычны часопіс. Уваходзіць у карпарацыю «Time Warner».
Гісторыя
NME, які выдаецца ў Вялікабрытаніі з сакавіка 1952 года. У выпуску ад 14 лістапада таго ж года першым у Вялікабрытаніі апублікаваў хіт-парад сінглаў. У 70-х гадах стаў першым музычным выданнем, які пачаў з сімпатыяй пісаць пра панк-рок. У ліку знакамітых музычных журналістаў, якія супрацоўнічалі з NME, былі Чарлз Шаар Мюрэй, Нік Кент, Тоні Парсанс, Джулі Берчыл.
C 2001 па 2003 гады выходзіў у Расіі.
Грышук
Грышук — прозвішча.
Арыдаамерыка
Арыдаамерыка («засушлівая Амерыка») — культурна-гістарычны рэгіён дакалумбавай гісторыі Цэнтральнай Амерыкі. Тэрмін Арыдаамерыка адносіцца да паўночнай часткі Мексікі. Яго прапанаваў Паўль Кірхгоф у супрацьлегласць Месаамерыцы, якая займае яе паўднёвую частку. Проціпастаўленне дадзеных тэрмінаў паўстала з-за значных культурных адрозненняў паміж двума рэгіёнамі. Некаторыя археолагі нават вылучаюць трэцюю буферную зону пад назвай Аазісамерыка.
Характарыстыка рэгіёна
У адрозненне ад Месаамерыкі, у Арыдаамерыцы — сухі, засушлівы клімат, менш спрыяльныя для жыцця чалавека геаграфічныя ўмовы. Па дадзенай прычыне жыхары рэгіёна былі ў асноўным качэўнікамі. Карэнныя жыхары рэгіёна былі вядомыя пад зборнымі назвай «чычымекі», што на мове наўатль азначала «варвары, бескультурныя».
Склад рэгіёна
У склад Арыдаамерыкі ўваходзіць тэрыторыя мексіканскіх штатаў: у таксама паўночная частка штатаў:
Procter & Gamble
Гісторыя
Заснавана ў 1837 годзе свечачнікам Уільямам Проктэрам і мылаварам Джэймсам Гэмблам. Ужо ў 1859 годзе продажы кампаніі дасягнулі $1 млн. Падчас Грамадзянскай вайны ў ЗША P&G атрымала значныя кантракты на пастаўку свечак і мыла арміі паўночнікаў.
У 2003 г. купіла нямецкую кампанію Wella, якая ажыццяўляе сродкі для догляду за валасамі, фарбы для валасоў. У студзені 2005 года Procter & Gamble абвясціла пра паглынанне кампаніі Gillette; кошт пагаднення склаў $56 млрд. У выніку гэтай куплі P&G стала найбуйнейшай у свеце кампаніяй па выпуску спажывецкіх тавараў, абагнаўшы Unilever.
Прадукцыя
P&G лічыцца кампаніяй-заснавальнікам сістэмы кіравання брэндамі. У 1931 годзе тэрмін «брэнд-менеджмент» упершыню з'явіўся ў службовай занатоўцы супрацоўніка рэкламнага аддзела кампаніі Нейла Макэлроя. У наш час кампаніі належыць 23 брэнда з сусветнымі продажамі, якія перавышаюць 1 мільярд амерыканскіх долараў, а таксама яшчэ 20 брэндаў з продажамі вышэй 500 мільёнаў долараў. Менавіта гэтыя 43 брэнда з'яўляюцца лакаматывам росту кампаніі і забяспечваюць штогадовы рост продажаў у памеры 10 %.
Асноўныя брэнды кампаніі: мыйныя і якія чысцяць сродкі Fairy, Tide, Ariel, «Міф», Ace, Mr. Clean, Lenor, Comet, Fairy Oxi, Mr. Proper, Dreft, дзіцячыя падгузнікі Pampers, сродкі жаночай гігіены Always, Alldays, Tampax, Discreet, Naturella, сродкі для догляду за валасамі Wash & Go, Head & Shoulders, Pantene, Shamtu, Herbal Essense, Wella, Londa, сродкі для догляду за целам і парфумерыя Camay, Safeguard, Secret, Old Spice, Olay, Hugo Boss (па ліцэнзіі Hugo Boss AG), Dolce&Gabbana, Gucci, Mexx, Baldessarini, сродкі для догляду за поласцю рота Blend-a-Med, Oral-B, Crest, касметычныя сродкі Cover Girl, Max Factor, брытвы Gillette, Venus, батарэйкі Duracell, бытавая тэхніка Braun, кава Folgers, сокі, кормы для жывёл Iams, Eukanuba і г.д.
Фаміно (Расонскі раён)
Фаміно́ (, Фомино) — вёска ў Расонскім раёне Віцебскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Альбрэхтаўскага сельсавета.
Да 16 верасня 1957 года вёска ўваходзіла ў склад Дзмітраўскага сельсавета.
Procter & Gamble
Канкурэнты
Асноўныя канкурэнты Procter & Gamble — глабальныя вытворцы побытавай хіміі і тавараў асабістай гігіены:
Карл II Анжуйскі
Карл II Анжуйскі (1248 — 5 мая 1309) — Кароль Неапаля, сын Карла I Анжуйскага.
У 1284 годзе трапіў у палон да Педра III, караля Арагона. Ні булы адлучэння Марціна IV, ні паход французаў не маглі прымусіць Педра III вызваліць Карла. Толькі ў 1288 годзе Якуб II, які б пасля смерці Педра III успадкаваў Сіцылію, вярнуў Карлу свабоду, вытаргаваў у яго закладнікаў і 30 тыс. марак срэбра. Насуперак абяцанню Карл аднавіў барацьбу супраць Арагона.
Якуб II, прызваны пасля смерці старэйшага брата, Альфонса III, да кіравання Арагонам (1291), перадачай Сіцыліі Карлу (1294) хацеў заключыць мір з Рымам, Анжуйскім домам і Францыяй, але адначасова заклікаў таксама свайго малодшага брата Федэрыга II да кіравання Сіцыліяй.
Барацьба з-за вострава працягвалася да самай смерці Карла.
Сям’я
Жонка — Марыя Венгерская (1257—1323), дачка Іштвана (Стэфана) V (1239—1272), караля Венгрыі (1270—1272). Праз яе Анжу-Сіцылійскі дом атрымаў права на прастол Венгрыі пасля спынення дынастыі Арпадаў. Меў 14 дзяцей, з якіх характэрны:
Нікалаеўка (Яўрэйская аўтаномная вобласць)
Нікалаеўка (Никола́евка) — пасёлак гарадскога тыпу ў Смідовіцкім раёне Яўрэйскай аўтаномнай вобласці Расіі. Чыгуначная станцыя. Насельніцтва — 6272 чал. (2021). Адлегласць па чыгунцы і аўтамабільнай дарозе да раённага цэнтра пасёлка Смідовіч — 80 км. Адлегласць да абласнога цэнтра горада Бірабіджан — 150 км. Адлегласць па чыгунцы да станцыі Хабараўск I — 27 км, па аўтадарозе да цэнтральнай часткі Хабараўска — 32 км. Пасёлак стаіць на правым беразе ракі Тунгуска. Заснаваны ў 1898 годзе. Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 1938 года.
Кастэльфідарда
Кастэльфідарда (Castelfidardo) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Марке, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Анкона.
Насельніцтва складае 18550 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 554 чал./км². Займае плошчу 33 км². Паштовы індэкс — 60022. Тэлефонны код — 071.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Vittore e Santa Corona.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Застаўя (Корэцкі раён)
Застаўя (Заста́в'я) — вёска ў Корэцкім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Полацкі педагагічны інстытут
Полацкі педагагічны інстытут — дзяржаўная навучальная ўстанова падрыхтоўкі педагагічных кадраў у Полацку. Адчынены згодна розных звестак 29 кастрычніка 1952 г ., ці ў 1953 г. Рыхтаваў настаўнікаў розных прадметаў, ёсць мемуарныя звесткі аб наяўнасці фізіка-матэматычнага факультэта ў гэтым інстытуце.
У 1958 г. аб'яднаны з Віцебскім педінстытутам.
Ксенія Паўлаўна Зікункова
Ксенія Паўлаўна Зікункова (, Кузнечнае, Ленінградская вобласць) — беларуская біятланістка. Займаецца біятлонам з 1998. Член алімпійскай зборнай каманды Беларусі па біятлоне на Алімпіядзе ў Турыне.
Epic Records
Epic Records — амерыканскі гуказапісны лэйбл, які належыць і кіруемы Sony Music Entertainment.
Гісторыя
Epic быў першапачаткова запушчаны як лэйбл джазавай і класічнай музыкі ў 1953 кампаніяй Columbia Records. Ярка-жоўты, чорны і сіні лагатып лэйбла стаў вядомай гандлёвай маркай для шматлікіх джазавых і класічных рэлізаў. Сюды ўвайшлі такія значныя выканаўцы, як Берлінскі філарманічны аркестр, Струнны квартэт Джыліярд, Антал Дораці які дырыжуе ў Філармоніі Хаг’ю, і Джордж Сел, які дырыжуе Кліўлендскі аркестр.
Праз дзесяць гадоў, Epic дасягнулі свайго першага залатога запісу, і сталі працаваць з набіраючай абароты рок-н-рол, R&B і кантры-музыкай. Сярод вялікай колькасці рэлізаў варта адзначыць працы такіх выканаўцаў, як Бобі Вінтан, The Dave Clark Five, The Hollies, Тэмі Вінет, Донаван, The Yardbirds, Лулу і Джэф Бек. Некаторыя з брытанскіх артыстаў, якія ўваходзяць у спіс Epic у 1960-х, з’яўляліся вынікам угоды па распаўсюджванні з EMI, па ўмовах якой запісы Epic выдаваліся EMI на лэйбле Columbia пакуль не мінуў тэрмін дзеяння дагавора, пасля чаго Columbia Records сфарміравала брытанскае аддзяленне Epic Records для распаўсюджвання рэлізаў лэйбла Epic.
У 1970-х поспех лэйбла павялічыўся пасля ўключэння ў спіс Epic такіх выканаўцаў, як ABBA (толькі на тэрыторыі Вялікабрытаніі), Sailor, The Clash, Sly & the Family Stone, Boston, REO Speedwagon, Джоні Нэш, Heart (на даччыным лэйбле Portrait Records), The Isley Brothers, Эдгар Вінтэр і Чарлі Рыч.
Поспехам у 70-х і ранніх 80-х лэйбл быў абавязаны Рону Алексенбургу, Джыму Цірэлу, Брусу Харысу, Джыму Чэйрну, Ірэ Шэрман.
У 1980-х і 1990-х, Epic папрацаваў з такімі зоркамі як Міт Лоўф, The Jacksons, Майкл Джэксан, Culture Club, Dead or Alive, Electric Light Orchestra, Korn, Ozzy Osbourne, Шадэ, Лютэр Вандрас, Глорыя Эстэфан, Джордж Майкл і Сіндзі Лаўпер (праз лэйбл Portrait Records). Іншыя паспяховыя працы ўключалі Джэсіку Сімпсан, Шакіру, Фіёну Эпл, Фінлі Куаі, Джэніфер Лопес (праз лэйбл Work Records) і Мэндзі Мур.
Іншыя артысты, якія заключылі кантракт з Epic уключалі такіх выканаўцаў, як The Fray, Alkaline Trio, Incubus, Modest Mouse, Good Charlotte, Live, AC/DC, Kiss, Duran Duran, Rage Against the Machine, Chevelle, Editors, Prong, Pearl Jam, Suicidal Tendencies, Мэйсі Грэй, B*Witched (сумесна з Glowworm Records), Bone Thugs-N-Harmony (сумесна з Ruthless Records), Торы Амас, Ніколь Бенет, FireHouse, Білі Гілмэн і мультыплатынавая спявачка Селін Дыён (праз лэйбл 550 Music).
Epic Records з’яўляецца часткай кампаніі Sony Music Entertainment. Sony набыла ўсе лэйблы, якія належаць Columbia, у 1988 годзе.
Legacy Recordings працягвае выпускаць класічныя і легендарныя альбомы.
Даччыныя лэйблы
Мінулыя і дзеючы даччыныя лэйблы Epic Records:
Выканаўцы Epic Records
''Для спісу былых і дзеючых выканаўцаў Epic Records гл. Спіс выканаўцаў Epic Records''
Лобча (прыпыначны пункт)
Ло́бча (, Лобча)  — прыпыначны пункт Брэсцкага аддзялення Беларускай чыгункі ў Лунінецкім раёне Брэсцкай вобласці. Размешчаны ў вёсцы Лобча.
IC 1078
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Гімн Фарэрскіх астравоў
Ты, цудоўная мая зямля, фар. Tú alfagra land mítt — нацыянальны гімн Фарэрскіх астравоў. Быў напісаны ў 1906 кампазітарам Петэрам Альбергом на словы Сімуна аў Скардзі.
Тарасіўка (Барыспільскі раён)
Тара́саўка ці Тара́сіўка (Тара́сівка) — вёска ў Барыспільскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Забалоцце (Шчучынскі раён)
Забало́цце (, Заболотье) — вёска ў Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Астрынскага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Навадворскага сельсавета.
Мікель Артэта
Міке́ль Артэ́та Аматрыяі́н (Mikel Arteta Amatriain; нар., Сан-Себасцьян, Іспанія) — іспанскі футбаліст (паўабаронца) і трэнер. Паводле нацыянальнасці з’яўляецца баскам. У цяперашні час з’яўляецца галоўным трэнерам лонданскага «Арсенала».
Пачаўшы дарослую кар’еру ў «Барселоне», пазней змяніў некалькі клубаў, а з 2005 года стала гуляў у англійскім «Эвертане», пакуль у апошнія дні трансферанага акна на пачатку сезона 2011/12 не быў падпісаны «Арсеналам». У маі 2016 года пакінуў «Арсенал» па заканчэнні кантракта і завяршыў кар’еру.
Клубная кар’ера
Мікель пачаў футбольную кар’еру ў клубе «Антыгуока» ў родным горадзе Сан-Себасцьян, дзе пасябраваў з паўабаронцам Хабі Алонса з той прычыны, што яны разам гулялі кожныя выходныя. У хуткім часе Мікель з’ехаў у «Барселону», дзе гуляў за рэзервовую каманду, але прабіцца ў галоўную каманду клуба не здолеў, пасля чаго з’ехаў у шатландскі «Рэйнджэрс».
У шатландскім клубе Артэта атрымаў шэраг трафеяў, а таксама любоў заўзятараў брытанскага клуба. Аднак у 2004 годзе ігрок вярнуўся на радзіму, каб выступаць за «Рэал Сасьедад» разам са сваім сябрам Хабі Алонса, які аднак з’ехаў у тым сезоне ў «Ліверпул». На наступны год, Артэта далучыўся да складу англійскага «Эвертана», дзе паводле задумы Дэвіда Моеса, павінен быў замяніць дацкага паўабаронцу Томаса Гравесена. У хуткім часе ігрок стаў футбалістам асноўнага складу клуба, артымаўшы шэраг узнагарод лепшага іграка клуба.
31 жніўня 2011 года склаў 4-гадовы кантракт з лонданскім «Арсеналам», які заплаціў за іспанца 10 мільёнаў фунтаў. Пазней паўабаронца стаў капітанам «Арсенала». У маі 2016 года абвясціў аб завяршэнні кар’еры.
Трэнерская кар’ера
Пасля заканчэння гульнявой кар’еры ў 2016 годзе стаў памочнікам трэнера Хасепа Гвардыёлы ў «Манчэстэр Сіці». У снежні 2019 года ўзначаліў лонданскі «Арсенал», падпісаўшы кантракт да 2023 года.
Дасягненні
«Рэйнджэрс»:
«Арсенал»:
Яновец (гміна)
Яно́вец (Janowiec) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Пулаўскага павета Люблінскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Яноўцы. Плошча гміны складае 79 км². Станам на 2004 год у гміне Яновец пражывалі 3611 чалавек, шчыльнасць — 45,7 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 8 салецтваў.
Калыніўка (Корэцкі раён)
Калыніўка (Кали́нівка) — вёска ў Корэцкім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Займышчэ (Барыспільскі раён)
Займышчэ (За́ймище) — вёска ў Барыспільскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Рэдута
Рэду́та (, Редута) — вёска ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Лынтупскага сельсавета.
У 1940—1959 гадах цэнтр Радуцкага сельсавета.
Бернд Айхінгер
Бернд Айхінгер, часам сустракаецца напісанне Эйхінгер (Bernd Eichinger;, Нойбург-на-Дунаі — , ) — нямецкі ,  і , адзін з кіраўнікоў кінакампаніі Constantin Film.
Чарняцін (Марозавіцкі сельсавет)
Чарня́цін (, Чернятин) — пасёлак у Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Марозавіцкага сельсавета.
Да 1 снежня 2009 года пасёлак уваходзіў у склад Глазаўскага сельсавета.
Зураб Канстанцінавіч Цэрэтэлі
Зураб Канстанцінавіч Цэрэтэлі (груз. ზურაბ კონსტანტინეს ძე წერეთი; Тбілісі) — савецкі, грузінскі і расійскі мастак-манументаліст, скульптар, жывапісец, педагог. З 1997 года — прэзідэнт Расійскай акадэміі мастацтваў. Акадэмік АМ СССР (1988; член-карэспандэнт 1979). Герой Сацыялістычнай Працы (1990), народны мастак СССР (1980), народны мастак РФ (1994), лаўрэат Ленінскай прэміі (1976), дзвюх Дзяржаўных прэмій СССР (1970, 1982) і Дзяржаўнай прэміі Расійскай Федэрацыі (1996). Кавалер ордэна Леніна (1990). Поўны кавалер ордэна «За заслугі перад Айчынай».
Аўтар больш за 5000 твораў жывапісу, графікі, скульптуры, манументальна-дэкаратыўнага мастацтва (фрэскі, мазаікі, пано) і інш. Як мастак-манументаліст аформіў шэраг буйных устаноў, такіх як Ленінскі мемарыял ва Ульянаўску, гасцінічны комплекс у Ізмайлава, Гасцінічны комплекс «Ялта- Інтурыст» у Ялце, курортны гарадок у Адлеры, парк «Рыўера» у Сочы, Палац прафсаюзаў у Тбілісі, Новая сцэна Вялікага тэатра ў Маскве і інш.; як скульптар стварыў мноства манументаў, сярод іх «Дружба навекі» ў Маскве, «Дабро перамагае зло» перад будынкам ААН у Нью-Ёрку, «Нараджэнне новага чалавека» ў Севільі, «Разбурыць сцяну недаверу» ў Лондане, Помнік Зоі Касмадзям’янскай у Рузе і інш.
Ізвястковы (Яўрэйская аўтаномная вобласць)
Ізвястковы (Известковый) — пасёлак гарадскога тыпу ў Аблучанскім раёне Яўрэйскай аўтаномнай вобласці. Размешчаны на рацэ Кімкан (басейн Біры), за 104 км на захад ад Бірабіджана і за 37 км на ўсход ад Аблучча. Праз Ізвястковы праходзіць аўтатраса Чыта — Хабараўск.
Пасёлак размешчаны на Транссібірскай магістралі, на якой — станцыя Ізвястковая, ад якой ідзе адгалінаванне на БАМ (праз Кульдур на Чэгдамын).
Насельніцтва — 1809 жыхароў (перапіс 2010). Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 1948 года.
Казак (Корэцкі раён)
Казак (Коза́к) — вёска ў Корэцкім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Мікалай Дзмітрыевіч Зялінскі
Стварыў вугальны процівагаз (1915).
Затышнэ (Барыспільскі раён)
Затышнэ (Затишне) — вёска ў Барыспільскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Арцырыя
Арцырыя (Arcyria) — род слізевікоў сямейства арцырыевых.
Пашырэнне
Вядома некалькі дзясяткаў відаў, пашыраных па ўсім зямным шары. На Беларусі найбольш вядомы і. Сапратрофы. Растуць у лясах, на гнілых дрэвах, ламаччы, пад карой пнёў, на апалым лісці.
Расонская партызанская брыгада імя І. В. Сталіна
'''Расонская партызанская брыгада імя І. В. Сталіна''' — савецкае разведвальна-дыверсійнае і партызанскае падраздзяленне, якое дзейнічала падчас Вялікай Айчыннай вайны на тэрыторыі Расонскага, Асвейскага і Полацкага Віцебскай, Ідрыцкага і Невельскага раёнаў Калінінскай абласцей РСФСР.
Гісторыя
У канцы мая 1942 года ў Расонскім раёне для арганізацыі і кіраўніцтва партызанскімі атрадамі быў створаны штаб на чале з сакратаром Расонскага падпольнага райкома КП(б)Б В. Я. Лапенкам і камандзірам атрада імя Сталіна Р. А. Ахоціным. У чэрвені штабам былі арганізаваны атралы імя Варашылава, імя Чапаева, імя Чкалава, імя Молатава. У ліпені 1942 года ўсе гэтыя атрады ўвайшлі ў брыгаду «За Савецкую Беларусь» як расонская група партызанскіх атрадаў. Пазней у яе былі ўключаны асобныя атрады: 2-і імя Сталіна, імя Леніна, імя Катоўскага, імя Будзённага, імя Шчорса.
Паводле распараджэння аператыўнай групы партызанскага руху пры Ваенным савеце 4-й Ударнай арміі, у канцы жніўня 1942 года група партызанскіх атрадаў Расонскага раёна пераўтворана ў Расонскую брыгаду імя Сталіна. Брыгада вяла пастаянныя баі з нямецкімі акупацыйнымі сіламі, што непрыкметна пераўтварала атрады ў паходныя шпіталі, што абцяжарвала аператыўны і тактычны манеўр. Каб палепшшыць становішча была створана медыцынская служба (начальнік — М. А. Папова) і брыгадны шпіталь (начальнік і камісар — Я. А. Алесіна і С. К. Рубашэнка).
3 лістапада 1943 года Расонская брыгада імя Сталіна ў складзе 12 атрадаў агульнай колькасцю 2309 чалавек, злучылася з часцямі РСЧА.
Атрады
Падчас стварэння, брыгада складалася з: Пазней у брыгадзе былі арганізаны:
Батальёны
Для лепшага кіравання брыгадай у жніўні 1942 года атрады былі зведзены ў батальёны:
Нуклід
Нуклід (nucleus - «ядро» і стар.-грэч. Είδος - «від, гатунак») — від атамаў, які характарызуецца вызначаным масавым лікам, атамным нумарам і энергетычным станам ядраў, і які мае час жыцця, дастатковы для назірання.
Каловэрты
Каловэрты (Коло́верти) — вёска ў Корэцкім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Валжанка звычайная
Валжа́нка звычайная, або двухдомная (Aruncus dioicus) — від раслін роду сямейства. Тыпавы від роду.
Батанічнае апісанне
Шматгадовая расліна вышынёй 1—2 м, з тоўстым карэнішчам. Лісце двойчы і тройчы перыстаскладанае, на доўгіх чаранках. Кветкі з белымі пялёсткамі, дробныя, сабраныя ў буйныя мяцёльчатыя суквецці даўжынёй 6-35(да 50) см. Мужчынскія і жаночыя кветкі знаходзяцца на розных раслінах. Мужчынскія суквецці больш густыя. Плод — шматлістоўка. Размнажаецца насеннем і вегетатыўна.
Арэал
Гэта расліна можа быць знойдзена ў вільготных лясах, часта на вялікіх вышынях, ва ўмераных раёнах Еўропы, Азіі, а таксама ўсходняй і заходняй частцы Паўночнай Амерыкі. Таксама вырошчваецца як дэкаратыўная расліна. На тэрыторыі Беларусі трапляецца ў заходніх і цэнтральных раёнах. Расце ў шыракалістых і хвойна-шыракалістых лясах. Вырошчваецца ў Цэнтральным батанічным садзе АН Беларусі, уведзены ў культуру.
Выкарыстанне
У Італіі маладыя расліны ядуць, як правіла, дробна парэзаныя парасткі адварваюць, а затым гатуюць з яйкамі і сырам. У Фрыулі гэта адзін з інгрэдыентаў мясцовага супу на аснове дзікарослай зеляніны.
У Вялікабрытаніі расліна лічыцца прыдатнай для пасадкі ў раёне акваторый.
паказаў магутную цытатаксічнасць супраць.
Ахова
Рэдкі знікаючы від, занесены ў Чырвоную кнігу Рэспублікі Беларусь.
Гаагскія канвенцыі і дэкларацыі (1899 і 1907)
На першай і другой мірных канферэнцыях у Гаазе у 1899 і 1907 гадах былі прыняты міжнародныя канвенцыі аб законах і звычаях вайны, уключаныя ў комплекс нормаў міжнароднага гуманітарнага права.
Першая Гаагская канферэнцыя 1899 года
Мірная канферэнцыя была склікана па ініцыятыве імператара Расіі Мікалая II 29 жніўня 1899 года. Канферэнцыя адкрылася 18 (6) мая, у дзень нараджэння імператара, і праходзіла па 29 (17) ліпеня. Удзельнічала 26 дзяржаў (Расійская Імперыя, Асманская імперыя, Германія, Аўстра-Венгрыя, Італія, Францыя, Іспанія, Вялікабрытанія, Нідэрланды, Бельгія, Швейцарыя, Швецыя, Данія, Балгарыя, Сербія, Чарнагорыя, Грэцыя, Партугалія, Ліхтэнштэйн, Люксембург, Японія, Кітай, Сіям, Персія, ЗША, Мексіка). Старшыня — барон Стааль. Прыняла 3 канвенцыі:
А таксама 3 дэкларацыі:
Другая Гаагская канферэнцыя 1907 года
Мірная канферэнцыя праходзіла з 2 (15) чэрвеня па 5 (18) кастрычніка 1907 года. Удзельнічалі прадстаўнікі 44 дзяржаў: Аўстра-Венгрыя, Аргенціна, Бельгія, Балгарыя, Балівія, Бразілія, Вялікабрытанія, Венесуэла, Гаіці, Гватэмала, Германія, Грэцыя, Данія, Дамініканская Рэспубліка, Італія, Іспанія, Кітай, Калумбія, Куба, Люксембург, Мексіка, Нідэрланды, Нікарагуа, Нарвегія, Асманская імперыя, Панама, Парагвай, Персія, Перу, Партугалія, Расія, Румынія, Сальвадор, Сербія, Сіям, ЗША, Уругвай, Францыя, Чарнагорыя, Чылі, Швейцарыя, Швецыя, Эквадор, Японія.
Старшыня канферэнцыі — «Першы упаўнаважаны» расійскай дэлегацыі, расійскі пасол у Парыжы с.т.с. А. І. Нялідаў. На канферэнцыі была падтрымана прапанова расійскага імператара Мікалая II аб заснаванні Лігі нацый, увасобленае ў жыццё пасля Першай сусветнай вайны. Разам з ёю меркавалася стварыць Міжнародную валютную федэральную сістэму, ажыццявіўшы тым самым ідэю міністра фінансаў Расеі С. Ю. Вітэ аб забеспячэнні гандлёвых і фінансавых зносін паміж краінамі свету, заснаваных на наднацыянальнай грашовай адзінцы, прывязанай да залатога стандарту '.
Было прынята 13 канвенцый:
Прынятая дэкларацыя:
Трэцяя Гаагская канферэнцыя
Трэцяя Гаагская канферэнцыя была запланаваная на 1915 год, але не адбылася ў сувязі з Першай сусветнай вайной.
Лоўча
Ло́ўча (, Ловча)  — станцыя Брэсцкага аддзялення Беларускай чыгункі ў Лунінецкім раёне Брэсцкай вобласці. Размешчана ў вёсцы Лунін.
New Line Cinema
«New Line Cinema» («New line cinema» — «новая лінія кіно») — адна з найбуйнейшых амерыканскіх кінакампаній.
Трдзельнік
Трдзе́льнік (trdelník) або скаліцкі трдзельнік (skalický trdelník) — традыцыйная славацкая страва, салодкая выпечка, якая паходзіць з рэгіёна Загор'е. Вырабляецца з абкручанага вакол кія цеста, пасмажанага на грылі і пасыпанага цукрам, змяшаным з арэхамі і карыцай.
New Line Cinema
Гісторыя
Утворана ў 1967 годзе, даччыная структура медыя-карпарацыі «Тайм Уорнэр». Уключае падраздзяленні па тэатральным пракаце, збыту, хатняму відэа і аддзяленне, якое спецыялізуецца на незалежным кіно і носіць назву «Picturehouse». Кампанія датычная да выпуску кінатрылогіі «Уладар пярсцёнкаў», серыі фільмаў «Осцін Паўэрс», «Блэйд», «Пункт прызначэння», «Тупы і яшчэ тупей», «Кашмар на вуліцы Вязаў», «Круцельства», «Смяротная Бітва». Заснавальнікі — Роберт Шэй і Майкл Лін. Часам жартам «New Line Cinema» завуць «Домам, які пабудаваў Фрэдзі» з-за фільма, які зрабіў студыю знакамітай — «Кашмар на вуліцы Вязаў».
Трдзельнік
Славацкі трдзельнік — першая славацкая страва, якая атрымала Еўрасаюза. Такую назву могуць мець толькі трдзельнікі, вырабленыя на тэрыторыі раёнаў Скаліца і Сеніца, абмежаваным рэкамі Морава, Цепліца і Міява і мяжой з Чэхіяй.
New Line Cinema
Гісторыя
У 2008 годзе кампанія была паглынута «Warner Brothers» з-за фінансавых праблем. «New Line Cinema» спецыялізавалася на фантастычным кіно і стужках з шырокамаштабнымі візуальнымі эфектамі.
Адам Левін
Адам Наа Левін (Adam Noah Levine; 18 сакавіка 1979, Лос-Анджэлес) — амерыканскі спявак. Саліст і гітарыст поп-рок гурта Maroon 5.
Трдзельнік
Гісторыя
Прыгатаванне трдзельніка ў раёне Скаліцы вядомае ўжо з пачатку XIX стагоддзя. Граф, адстаўны венгерскі генерал, які быў паэтам і філосафам, жыў у Скаліцы ў канцы XVIII стагоддзя. З сабой ён прывёз рэцэпт трдзельніка з Сяміграддзя і значна яго змяніў. Яго страва стала вядомая пад назвай скаліцкі трдзельнік.
Свята-Параскева-Пятніцкая царква
Свята-Параскева-Пятніцкая царква
Трдзельнік
Сучаснасць
У цяперашні час трдзельнік — вельмі папулярная салодкая выпечка па ўсёй Славакіі, а таксама ў Чэхіі. Карыстаецца папулярнасцю падчас кірмашоў і фестаў. Прадаецца таксама ў Венгрыі і ў іншых рэгіёнах пражывання этнічных венграў (напрыклад, у Ваяводзіне).
Яновец Касцельны (гміна)
Яно́вец Касце́льны (Janowiec Kościelny) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Нідзіцкага павета Вармінска-Мазурскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Яноўцы Касцельным. Плошча гміны складае 136,25 км². Станам на 2004 год у гміне Яновец Касцельны пражывалі 3490 чалавек, шчыльнасць — 25,6 чал./км².
Кастэллеонэ-дзі-Суаза
Кастэллеонэ-дзі-Суаза (Castelleone di Suasa) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Марке, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Анкона.