cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Жанна Бургундская (каралева Францыі)
Біяграфія
Аднак Жанна Бургундская карысталася дрэннай рэпутацыяй: у народзе ёй далі мянушку la male royne boiteuse («Каралева мужчынскага пола») з-за яе непрывабнай знешнасці, і, магчыма, уплыву, які аказваўся ёю на слабахарактарнага караля. Жан Фруасар, П’ер Кашон і аўтар Хронікі чатырох першых Валуа апісвалі Жанну Бургундскую як мсцівую асобу з благім норавам і несправядліва ўскладалі на яе адказнасць за паражэнне Філіпа VI пры Кале. Яе вінавацілі таксама ў замаху на жыццё некалькіх нармандскіх вяльможаў, якія супернічалі з бургундскай партыяй пры французскім двары.
Васіль Аляксандравіч Сухамлінскі
Васіль Аляксандравіч Сухамлінскі (Василь Олександрович Сухомлинський;, в. Васыліўка, Александрыйскі павет, Херсонская губерня — , пас. Паўлыш, Ануфрыеўскі раён, Кіраваградская вобласць, Украінская ССР) — украінскі савецкі педагог. Член-карэспандэнт Акадэміі педагагічных навук СССР (1968), кандыдат педагагічных навук (1955), заслужаны настаўнік школы Украінскай ССР (1958), Герой Сацыялістычнай Працы (1968).
Жанна Бургундская (каралева Францыі)
Біяграфія
Жанна Бургундская памерла ў Парыжы ў Нельскім гатэлі 12 снежня 1349 года, верагодна, ад чумы, эпідэмія якой ахапіла ў той час Еўропу. Пахавана ў абацтве Сен-Дэні.
Васіль Аляксандравіч Сухамлінскі
Скончыў Палтаўскі педагагічны інстытут (1939). Выкладаў украінскую мову і літаратуру ў сельскіх школах Ануфрыеўскага раёна Кіраваградскай вобласці. У 1944—1948 гадах загадчык Ануфрыеўскага райана. З 1948 года дырэктар Паўлышскай сярэдняй школы, якая стала своеасаблівай навуковай лабараторыяй, дзе ўвесь педагагічны калектыў удзельнічаў у шматгадовай доследна-эксперыментальнай дзейнасці.
Жанна Бургундская (каралева Францыі)
Біяграфія
З імем Жанны Бургундскай звязана легенда пра каралеву, якая хітрасцю і грашыма з дапамогай слуг заваблівала маладых людзей і пасля ночы кахання загадвала забіваць іх. Па Парыжы папаўзлі чуткі. Муж Філіп Валуа быў вымушаны павезці Жанну з Нельскага палаца ў адзін з бургундскіх замкаў. Вельмі непрывабны партрэт каралевы Жанны стварае і М. Друон у серыі гістарычных раманаў «Праклятыя каралі».
Васіль Аляксандравіч Сухамлінскі
Аўтар навуковых прац па праблемах практычнай педагогікі. Стварыў арыгінальную педагагічную сістэму заснаваную на антрапалагічным падыходзе, гарманізацыі форм, сродкаў і метадаў педагагічнай дзейнасці, прызнання асобы дзіцяці вышэйшай каштоўнасцю працэсаў выхавання і адукацыі.
Адмоўны лік
Адмо́ўны лік  — рэчаісны лік, меншы за нуль. На рэчаіснай восі адмоўным лікам адпавядаюць пункты злева ад нуля.
Адмоўнасць ліку пазначаецца знакам «-», які ставіцца перад яго лічбавым абазначэннем, напрыклад:
Адмоўным лікам з'яўляецца:
Для кожнага адмоўнага ліку існуе адзіны процілеглы да яго дадатны лік, гэта значыць лік, які роўны яму па абсалютнай велічыні, але мае процілеглы знак.
Полацкі музей баявой славы
Музей баявой славы ў Полацку прысвечаны падзеям Вялікай Айчыннай вайны. Значнае месца ў экспазіцыі музея займаюць матэрыялы, якія распавядаюць аб палачанах — Героях Савецкага Саюза.
Гісторыя
Музей быў створаны ў 1971 годзе па ініцыятыве супрацоўнікаў Полацкага краязнаўчага музея В. І. Траццякова і В. А. Купрыянава. У 1985 годзе была праведзена рээкспазіцыя, і 7 мая 1985 г. музей быў зноў адкрыты для наведвальнікаў. З 2001 года Музей баявой славы ператвораны ў філіял Нацыянальнага Полацкага гісторыка-культурнага музея запаведніка.
Канцэпцыя
Музей раскрывае гісторыю Полацкага ўмацаванага раёна, абарону Полацка (чэрвені 27 — 16 ліпеня 1941 года), жыццё горада ў перыяд акупацыі (ліпень 1941 — ліпень 1944 гадоў), дзейнасць падпольных арганізацый і партызанскі рух у Полацка-Лепельскай партызанскай зоне, удзел палачан у бітвах Вялікай Айчыннай вайны, Полацкай наступальнай аперацыі 28 чэрвеня — 4 ліпеня 1944 года.
Цагельня
Цаге́льня — прадпрыемства па вырабу цэглы.
Назву Цагельня маюць:
Гвіда Адлер
Гвіда Адлер (Guido Adler,, Іванчыцэ, Славакія — , Вена) — аўстрыйскі музыказнавец, адзін з заснавальнікаў сучаснага музыказнаўства.
Біяграфія
Гвіда Адлер нарадзіўся 1 лістапада 1855 года ў Маравіі ў мястэчку Айбеншуц (цяпер Іванчыцэ) у яўрэйскай сям'і. Гвіда быў адным з шасці дзяцей у сям'і ўрача. Яго бацька заўчасна памёр у 1857 годзе. Маці, разам з дзецьмі, была вымушаная пакінуць родныя мясціны.
Сям'я змагла існаваць толькі дзякуючы дапамозе адной з дабрачынных арганізацый, якая таксама спрыяла паступлення Гвіда ў Венскі ўніверсітэт, які той з поспехам скончыў.
Пазней Гвіда Адлер працаваў прафесарам тэорыі і гісторыі музыкі ў Венскім універсітэце.
Жодзень
Жодзень — возера ў Беларусі, у Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Свіна, за 32 км на паўночны захад ад горада Гарадок, каля вёскі Ноўка, за 0,4 км на поўдзень ад вёскі Прудок.
Гвіда Адлер
Біяграфія
У 1898 годзе Гвіда Адлер заснаваў Інстытут музыказнаўства пры Венскім універсітэце, які сам і ўзначальваў аж да 1927 года.
Жодзень
Назва
Назва Жодзень балцкага паходжання. У ёй вылучаецца балцкі гідранімічны корань žod- / žad-.
Гвіда Адлер
Біяграфія
У 1930-я гады падвергнуўся антысеміцкім нападкам, быў выключаны з Gesellschaft der Musikfreunde, пазбаўлены ганаровага членства ў Staatstheater-und Bühnenakademie.
Жодзень
Назва
Той жа корань у рачных і азёрных назвах *Жодзінка, Жадунь, Жодуч, Няжодка, Пражода, а таксама ў двухасноўных гідронімах Валажода і Лебяжода (Лібажода).
Балцкія гідранімічныя аналагі — літоўскія рачныя назвы Žadalis, Žadikė, Žad-upys. Корань Žad- звязаны з моўным гняздом, у якім літоўскае žadas «мова, маўленне; прытомнасць», žodis «слова», žasti «прамаўляць; разгаворваць».
Значэнне мусіла прасунуцца ад «мовіць» да «цекці», так жа сама як стараіндыйскае nadī «рака, водная плынь» пайшло ад *nad- «гучаць, шумець, раўсці, цурчэць».
Гвіда Адлер
Дзейнасць
Удзельнічаў у выданні "Квартальніка музычнай навукі" (з 1884) і серыі "Помнікі музычнага мастацтва ў Аўстрыі" (1894-1938).
Жодзень
Назва
Пашыральнік -in- аднаўляецца і ў балцкай воднай назве Чэусен (Чэусень) на Верхнім Павоччы, у назве возера Жовін "Рыбнае".
Гвіда Адлер
Дзейнасць
Адзін з заснавальнікаў Акадэмічнага вагнераўскага таварыства (1870-я гг.) і ініцыятараў стварэння Міжнароднага таварыства музыказнаўства, з 1927 года яго ганаровы старшыня.
Асноўныя працы па метадалогіі гісторыі музыкі, тэорыі музычных стыляў, эстэтыцы.
Жодзень
Назва
Значэнне азёрнай назвы Жодзень можна перадаць як «Праточнае (возера)». У Жодзень прыцякаюць тры ручаіны і дзве выцякаюць (адна напрамую ў раку Свіна, другая ў яе ж, але праз азёры Бярэзінец і Вялікая Восмата).
«Праточныя» азёры таксама маглі называцца з выкарыстаннем балцкага гідранімічнага кораня ab- (як Аболі ці Абстэрна).
Гідраграфія
Плошча паверхні возера 0,5 км². Даўжыня 1,1 км. Найбольшая шырыня 0,9 км. Даўжыня берагавой лініі 3,58 км. Плошча вадазбору 62,3 км². Катлавіна возера лопасцевай формы. Схілы катлавіны вышынёй 2—3 м, пад лесам і хмызняком, на ўсходзе разараныя. Праз возера працякае рака Копань з возера Беразінец, упадаюць 2 ручаі (на поўдні ручай з возера Соміна).
Іван Паўлавіч Неўмывакін
Іван Паўлавіч Неўмывакін (Иван Павлович Неумывакин;, Бішкек — , Расія ) — савецкі і расійскі медык, спецыяліст па касмічнай і альтэрнатыўнай медыцыне  , доктар медыцынскіх навук (1983) , сапраўдны член і прафесар Расійскай Акадэміі прыродазнаўчых навук , палкоўнік. Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Латвійскай ССР. Лаўрэат Міжнароднай прэміі «Профессия - Жизнь» (2005).
Атрымаў поўнае вышэйшую адукацыю: Кыргызская дзяржаўная медыцынская акадэмія імя І. К. Ахунбаева (1951). Працаваў у Інстытуце медыка-біялагічных праблем Расійскай Акадэміі навук.
З 2014 г. ганаровы член Міжнароднай асацыяцыі "Генералы свету - за мір".
Аўтар каля ста кніг.
Найлепшыя ў пекле
Найлепшыя ў пекле (Лучшие в аду) — расійскі ваенны баявік 2022 года рэжысёра Андрэя Батава. Прэм’ера ў Расіі адбылася 5 кастрычніка 2022 года на платформе ЯRUS. Сярод стваральнікаў фільма таксама названы Яўген Прыгожын.
Сюжэт
Падраздзяленні «белых» выконваюць штурмавую аперацыю па захопе будынкаў. Ім супрацьстаяць падраздзяленні «жоўтых», якія акапаліся ў гэтых будынках і таксама гатовы змагацца да канца.
Спіс астэроідаў, якія перасякаюць арбіту Юпітэра
[[Выява:Orbites definition.png|frame|right|Унутраная арбіта: левы, верхні;
Знешняя арбіта: левы, ніжні;
Унутраны грэйзер: сярэдні, верхні;
Знешні грэйзер: сярэдні, ніжні;
Каарбітальная арбіта: правы, верхні;
Спіс астэроідаў
З групы траянскіх астэроідаў Юпітэра 105 ўваходзяць у арбіту знутры (ўнутраны грэйзер) — 105, 52 ўваходзяць у арбіту звонку (знешні грэйзер), 183 каарбітальныя, 537 перасякаюць арбіту.
Астэроіды, якія ўваходзяць у арбіту Урана знутры (ўнутраны грэйзер), адзначаны знакам †.
(944) Ідальга (Hidalgo) (1941) Вільд (Wild) (2483) Гіневер (Guinevere) (2959) Шоль (Scholl) (3552) Дон Кіхот (Don Quixote) † (4446) Каралін (Carolyn) (5164) Мула (Mullo) † (5335) Дамокл (Damocles) † (5370) Тараніс (Taranis) † (6144) Кандаджыра (Kondojiro) † (8373) Стэфенгоўлд (Stephengould) (8550) Гесыёд (Hesiodos) (9767) Мідсамер Нортан (Midsomer Norton) (10608 Мамета (Mameta)   (12307) 1991 UA    (12896) Гафрой (Geoffroy)    (14569) 1998 QB32    (15231) Эдыта (Ehdita)    (15376) Мартак (Marták)    (15504) 1999 RG33 †    (15783) 1993 PZ2    (17212) 2000 AV183    (18916) 2000 OG44 †    (20086) 1994 LW    (20461) Дыяретса (Dioretsa) †    (20630) 1999 TJ90    (20898) Фаунтэйнхілз (Fountainhills) †    (21804) Вацлаўнойман (Václavneumann)    (22070) 2000 AN106    (26166) 1995 QN3
(26929) 1997 CE18 (30512) 2001 HO8 (32460) 2000 SY92 (32511) 2001 NX17 † (37117) Нарцыс (Narcissus) † (37578) 1990 RY2 (37590) 1991 RA14 (38292) 1999 RA77 (38709) 2000 QO90 (39266) 2001 AT2 (45739) 2000 HR25 (47907) 2000 GT71 (51284) 2000 KE9 (51838) 2001 OC61 (52007) 2002 EQ47 (52016) 2002 NO18 (52068) 2002 QX40 (61042) 2000 KB61 (65374) 2002 PP55 (65389) 2002 RF12 (65407) 2002 RP120 † (67368) 2000 LH33 (69566) 1998 BX   (73418) 2002 LK36 (73457) 2002 NZ43 (73769) 1994 PN12 (78133) 2002 NQ13 (78470) 2002 RM45 (78809) 2003 OR22 (79724) 1998 SC125 (84011) Жан-Клод (Jean-Claude)
Жэльцы
Катлавіна рэшткавага тыпу, выцягнутая з паўночнага ўсходу на паўднёвы захад. Схілы катлавіны вышынёй да 7 м (на поўдні 15—20 м), пад лесам, на паўночным захадзе разараныя. Берагі нізкія. Дно плоскае, выслана пераважна пяском і ілам, у цэнтры — сапрапелем.
Возера дыстрафіруючае, праточнае. Упадаюць рака Няклейка з возера Няклея і ручай з возера Сіценец, выцякае рака Жэльцанка. Зарастае каля 2/3 плошчы возера да глыбіні 1,7—2 м. Прыбярэжная расліннасць пашыраецца на адлегласці 20—250 м.
У возеры водзяцца шчупак, лешч, плотка, гусцяра, акунь, лінь і іншыя віды рыб.
Хайтэм бен Тарык Аль Саід
Хайтэм бен Тарык Аль Саід (هيثم بن طارق آل سعيد; нар. 11 кастрычніка 1955) — султан Амана, раней працаваў міністрам спадчыны і культуры краіны. Стрыечны брат былога султана Кабуса.
Біяграфія
Нарадзіўся 11 кастрычніка 1955 года ў Маскаце, Султанат Маскат і Аман. З’яўляецца членам аманскай кіруючай дынастыі Аль Саід. У 1979 годзе скончыў Праграму дыпламатычнай службы Оксфардскага ўніверсітэта. Аспірантуру праходзіў у каледжы Пемброк. Быў міністрам спадчыны і культуры, намеснікам міністра замежных спраў па палітычных пытаннях (1986—1994) і генеральным сакратаром Міністэрства замежных спраў (1994—2002).
13 студзеня 2021 года было абвешчана, што старэйшы сын султана Хейсама прынц Сеід Тэйязін бін Хейсам бін Тарык Аль Саід прызначаны першым у гісторыі Амана наследным прынцам. Гэты пост быў уведзены ў студзені 2021 года пры ўнясенні змяненняў у заканадаўства.
Уладзімір Ягоравіч Мацюшкоў
Уладзі́мір Яго́равіч Мацюшко́ў (нар., ) — беларускі дзяржаўны дзеяч, былы Старшыня Дзяржаўнага камітэта па навуцы і тэхналогіях Рэспублікі Беларусь, доктар тэхнічных навук, лаўрэат Дзяржаўнай прэміі СССР, лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь, прафесар.
Біяграфія
Скончыў фізічны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта ў 1968 годзе.
З 1968 года ў інстытуце фізікі Акадэміі навук БССР: стажор-даследчык, старшы інжынер-канструктар, загадчык сектара Спецыяльнага канструктарска-тэхналагічнага бюро з вопытнай вытворчасцю Інстытута фізікі.
З 1975 года начальнік лабараторыі лазерных сістэм Канструктарскага бюро дакладнага электроннага машынабудавання. У 1987 годзе быў прызначаны начальнікам аптычнага аддзела, у 1988 годзе — начальнікам навукова-тэхнічнага комплексу оптыка-механічнага і кантрольна-вымяральнага абсталявання КБДЭМ.
З 1991 года дырэктар навукова-вытворчага прадпрыемства «КБТЭМ-ОМА», з 1992 года — віцэ-прэзідэнт канцэрна «Планар», дырэктар прадпрыемства «КБТЭМ-ОМА».
Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 16 чэрвеня 2005 года № 279 прызначаны Старшынёй Дзяржаўнага камітэта па навуцы і тэхналогіях Рэспублікі Беларусь.
26 чэрвеня 2009 года быў вызвалены з пасады Старшыні Дзяржаўнага камітэта па навуцы і тэхналогіях Рэспублікі Беларусь і прызначаны галоўным інжэнерам УП «КБТЭМ-ОМА».
Навуковая дзейнасць
За трыццацігадовы перыяд работы ў канцэрне «Планар» пад кіраўніцтвам і пры непасрэдным удзеле У. Я. Мацюшкова створана больш за трыццаць відаў лазернага оптыка-механічнага тэхналагічнага абсталявання для вытворчасці вырабаў мікра- і радыёэлектронікі.
У. Я. Мацюшкоў — нацыянальны эксперт Рэспублікі Беларусь па лазерах і лазерным тэхналогіях. Аўтар 25 вынаходак, больш за 120 публікацый, у тым ліку 4-х манаграфій.
Валенштэйнскі палац
Валенштэйнскі палац — найбуйнейшы палац Прагі, месца паседжанняў сената Чэхіі (з 1992 г.). Рэзідэнцыя была выбудавана ў квартале Мала Страна для фельдмаршала Валенштэйна ў 1623-30 гг. на месцы 26 асабнякоў і 6 садоў. Пераважны стыль можна вызначыць як позні рэнесанс, ці маньерызм. Будаўніцтва курыравалі Андрэа Спецца, любімы дойлід Валенштэйна, і Джавані П'ероні — вучань Галілея. Лічыцца, што пры праектаванні лоджыі П’ероні натхняўся працамі свайго бацькі ў Лігурыі.
Унутры палаца найбольш характэрны Рыцарская зала ў два паверхі з выявай Валенштэйна ў выглядзе бога вайны, Марса. Іншыя фрэскі навеяныя сюжэтамі «Энеіды». Частка фрэсак была зафарбавана ў 1853 годзе, але адноўлена пры рэстаўрацыі 1954 года. Палацавая капліца ўпрыгожана сцэнамі з жыцця св. Вацлава.
Пасля забойства заказчыка палац быў канфіскаваны ў казну, затым вернуты яго пляменніку і заставаўся ва ўладанні Вальдштэйнаў да канца Другой сусветнай вайны. Падчас паваеннай рэстаўрацыі быў адноўлены ў першапачатковым выглядзе сад з сажалкай, дзе ўстаноўлены фантан з бронзавай статуяй Нептуна, якую выканаў найбуйнейшы прадстаўнік паўночнага маньерызма, Адрыян дэ Фрыз.
Скульптурныя групы ў садзе — копіі з арыгіналаў, якія былі вывезены з Прагі шведскімі інтэрвентамі і цяпер красуюцца ў Дротнінгхольмскім парку.
Алена Уладзіміраўна Цемнікава
Алена Уладзіміраўна Цемнікава (нар. 18 красавіка 1985, Курган, РСФСР, СССР) — расійская спявачка, тэле- і радыёвядучая, дызайнер. Былая салістка жаночай поп-групы Serebro.
Біяграфія
Алена Уладзіміраўна Цемнікава нарадзілася 18 красавіка 1985 года ў горадзе Кургане. Яе бацька працаваў шафёрам, маці — пекарам на хлебакамбінаце.
З 10 гадоў сур’ёзна занялася музыкай: рэпеціравала, выступала. Удзельнічала і перамагала ў масе музычных конкурсаў і паспявала пры гэтым нядрэнна вучыцца. Музычную школу пакінула і прыйшла ў вакальную студыю Валерыя Чыгінцава. Неўзабаве пасля заканчэння школы № 38 горада Кургана пераехала ў горад Омск з бацькамі і старэйшай сястрой.
2003—2006: Пачатак музычнай кар’еры і першае з’яўленне на тэлебачанні
Зімой 2003 г. прыехала ў Маскву зарыентавацца перад паступленнем або ў тэатральны, або ў якой-небудзь іншай вну на Піяр-аддзяленне і ўбачыла аб’яву аб кастынгу на «Фабрыку зорак». Прыйшла ў апошні дзень адбору перад ад’ездам дадому, і яе прынялі.
Далей пачаўся маскоўскі перыяд: праца з Максімам Фадзеевым (які таксама нарадзіўся ў Кургане), фінал праекта «Фабрыка зорак-2», гастролі 2003—2004 гадоў, удзел у праекце Першага Канала «Апошні герой-5. Супергульня», запрашэнне салісткай у мюзікл тэатра МОСТ «Аэрапорт».
2006—2009: Стварэнне групы Serebro, удзел у конкурсе «Еўрабачанне» і дэбютны альбом ОпиумRoz
У пачатку 2006 года Фадзееў вырашыў стварыць праект «SEREBRO» і запрасіў Алену Темникову стаць яго ўдзельніцай.
Затым былі вяршыні хіт-парадаў з песнямі «Song#1», «Дыхай», «Опіум», «Скажы не маўчы», «Салодка», принесшими шматлікія ўзнагароды і прызнанне публікі і калегаў, выпуск альбома «ОпиумRoz», вялікі антыкрызісны канцэрт-прэзентацыя альбома «ОпиумRoz», які сабраў каля 70 000 гледачоў.
2015—2016: Новыя сінглы, кліпы і дэбютны міні-альбом TEMNIKOVA I
29 верасня 2015 года адбылася прэм’ера сінгла «Напэўна» сумесна з Natan, а 13 кастрычніка быў прадстаўлены кліп на гэтую песню.
14 красавіка 2016 года адбылася прэм’ера сінгла «Імпульсы», выкананы ва ўжо знаёмым для прыхільнікаў спявачкі жанры дып-хаўс. 1 ліпеня быў прадстаўлены кліп на гэтую песню. Трэк стаў хітом, а таксама быў раскрытыкаваны за відавочнае падабенства з кампазіцыяй «No more» брытанскага калектыву «Gorgon City». ТАА «Нацыянальнае музычнае выдавецтва» двойчы канфіскоўвалі кліп на песню з відэахостынгу «YouTube». У першы раз кліп быў адноўлены ў агульны доступ, у наступны — няма. З-за гэтага 14 снежня кліп быў апублікаваны зноў з змененай аранжыроўкай. Абноўленая версія таксама ўвайшла ў першы міні-альбом Темниковой.
6 жніўня 2016 года Алена дала жывы канцэрт на вышыні 2320 метраў над узроўнем мора, тым самым увайшоўшы ў «Кнігу рэкордаў Гінэса». Канцэрт прайшоў на тэрыторыі курорта «Ружа Хутар». На гэтым канцэрце спявачка прадставіла публіцы 2 новых трэка пад назвамі «Прабач» і «Руху». 6 жніўня 2017 года Алена паўтарыла сваё выступленне, абвясціўшы, што цяпер канцэрт стане штогадовым.
2018 — па цяперашні час: Расійскі тур «TEMNIKOVA TOUR 17-18» і поўнафарматны альбом TEMNIKOVA III: Не модныя
14 студзеня 2018 года ў «Crocus City Hall» адбыўся першы вялікі сольны канцэрт, які стаў часткай грандыёзнага і першага для спявачкі расійскага тура «TEMNIKOVA TOUR 2017—2018» у падтрымку міні-альбома TEMNIKOVA II. Канцэрт адбыўся пры поўным аншлагу. Тыя, што засталіся квіткі былі прададзеныя за дзень да канцэрту.
9 лютага 2018 года Лена апублікавала ў сваім Instagram пост, дзе выклала фатаграфію з назвай і трэк-лістом будучага поўнафарматнага альбома TEMNIKOVA III: Не модныя. Такім чынам стала вядома, што у альбоме будзе 11 паўнавартасных трэкаў, не лічачы «Intro» — які адкрывае альбом і «Outro» — зачыняе яго (разам: 13 трэкаў). Гэтак жа, на фота лічыліся 2 надпісы: «Прэм’ера песні „Павольна“ у гэтым месяцы» і «Прэм’ера альбома вясной».
23 лютага 2018 года адбыўся рэліз трэка «Павольна» у якасці прома-сінгла да будучага альбому TEMNIKOVA III: Не модныя.
10 красавіка 2018 года ў iTunes адкрыўся папярэдні заказ першага шырокафарматнага альбома TEMNIKOVA III: Не модныя. 20 красавіка 2018 года выйшаў сінгл «Не модныя» да будучага альбому. Рэліз альбома адбыўся 27 красавіка 2018. Усяго ў альбом увайшлі 13 трэкаў: «Intro», «Не модные», «Не сдерживай меня», «Очень сильно», «Нетрезвыми», «Белый шум», «Что-то не так», «Медленно», «Это п**ц», «Не сильней я», «Размешай», «Мне нормально» і «Outro».
Зазер’е (Баранавіцкі раён)
Зазе́р'е (, Зазерье) — вёска ў Баранавіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Пачапаўскага сельсавета. Размешчана за 45 км на паўночны захад ад Баранавіч, за 16 км ад чыгуначнай станцыі Мордычы.
Гісторыя
На паўночны захад ад вёскі каля р. Сваротва археолагамі былі выяўлены сляды гарадзішча з рэшткамі вала (мясцовая назва — Шведскі замак).
У 1909 годзе ў складзе Пачапаўскай воласці Навагрудскага павета Мінскай губерні.
У 1921 годзе ў складзе Польшчы, у Пачапаўскай гміне Навагрудскага павета.
З 1939 года ў складзе БССР.
Мінскае пагадненне
22 лютага 2022 года Уладзімір Пуцін заявіў, што пасля прызнання Масквой Данецкай і Луганскай народных рэспублік Мінскіх пагадненняў больш не існуе.
Перадгісторыя
23 чэрвеня 2014 г. у Данецку прайшла першая сустрэча трохбаковай камісіі, у якой удзельнічалі Леанід Кучма, Міхаіл Зурабаў, Хайдзі Тальявіні, а таксама Віктар Медзвядчук, Алег Цароў і Аляксандр Барадай. Бакі змаглі дамовіцца толькі аб спыненні агню да 27 чэрвеня. На той перыяд прадстаўлены мірны план прэзідэнта П. Парашэнкі, які складаўся з 15 пунктаў і прадугледжваў вывад незаконных узброеных фарміраванняў з тэрыторыі Украіны, раззбраенне сепаратыстаў, частковую амністыю, аднаўленне работы мясцовых органаў улады пры абмежаванай дэцэнтралізацыі і захаванні правоў рускай мовы. П. Парашэнка паведаміў, што звярнуўся да прэзідэнта Беларусі Аляксандра Лукашэнкі з просьбай садзейнічаць у правядзенні ў Мінску 31 ліпеня пасяджэння трохбаковай кантактнай групы па ўрэгуляванні сітуацыі на Данбасе пры ўдзеле экс-прэзідэнта Украіны Леаніда Кучмы, пасла Расіі Міхаіла Зурабава і прадстаўніка АБСЕ. Украінскі бок прапанаваў украінскі бок прапануе вынесці на абмеркаванне кантактнай групы два пытанні: аб вызваленні ўсіх заложнікаў, якія застаюцца ў сепаратыстаў і аб забеспячэнні допуску міжнародных экспертаў на месца падзення самалёта Boeing 777.
Скасаванне пагаднення
У лютым 2022 года на фоне вострага крызісу паміж Расіяй і шэрагам краін Захаду з-за патэнцыяльнай пагрозы тэрытарыяльнай цэласнасці Украіны, звязанай з нарошчваннем расійскіх войскаў і ўзбраенняў паблізу расійска-ўкраінскай мяжы, кіраўнікі самаабвешчаных ДНР і ЛНР звярнуліся да Уладзіміра Пуціна з просьбай прызнаць незалежнасць рэспублік. Звароты падтрымалі ўсе члены Савета бяспекі, а 21 лютага 2022 года Уладзімір Пуцін падпісаў указы пра прызнанне незалежнасці і суверэнітэту рэспублік. 22 лютага 2022 года У. Пуцін заявіў, што пасля прызнання Расіяй Данецкай і Луганскай народных рэспублік Мінскіх пагадненняў больш не існуе. Паводле словаў У. Пуціна, Расія была вымушана прыняць рашэнне пра прызнанне ДНР і ЛНР з-за нібыта нежадання Украіны выконваць Мінскія пагадненні, якія фактычна былі «забітыя» задоўга да прызнання народных рэспублік Данбаса.
Эпігоны (міфалогія)
Эпіго́ны (ἐπίγονοι, літаральна — «нашчадкі») у старажытнагрэчаскай міфалогіі  — сыны герояў, што ўдзельнічалі ў вядомым паходзе супраць Фіваў, якія распачалі праз дзесяць гадоў пасля няўдалага паходу іх бацькоў новую вайну.
Гэта былі: Алкмеон, сын Амфіярая, Эгіялей, сын Адраста, Дыямед, сын Тыдэя, Промах, сын Парфенапея, Сфенел, сын Капанея, Ферсандр, сын Палініка, і Эўрыял, сын Мекістэя.
Па ўказанні Дэльфійскага аракула галоўнае камандаванне дасталася Алкмеону, які падступіў да горада з вялікім войскам аргівян; фіванцамі камандаваў сын Этэокла Лаадамант. Калі ён паў у бітве (з боку эпігонаў быў забіты Эгіялей), фіванцы вярнуліся ў горад, але затым, па савеце прадракальніка Тырэсія, пакінулі Фівы, паслаўшы да аргівян ганца з прапановай міру. Даведаўшыся пра ўцёкі фіванцаў, аргівяне ўзялі горад і разбурылі яго, прычым частку здабычы, а таксама дачку Тырэсія Манто адправілі ў Дэльфы, самі ж вярнуліся дамоў, паспяхова скончыўшы прадпрыемства.
Гамер прыводзіць словы Сфенела аб ўзяцці Фіваў, але лічба сем ім не згадана. Паэтычная распрацоўка падання пра вайну эпігонаў была дадзена ў кіклічнай паэме «Эпігоны»; у Дэльфійскім храме стаялі прысвечаныя аргівянамі статуі эпігонаў. Іх паход апісаны ў трагедыі Эсхіла «Эпігоны» (фр. 55 Рат), трагедыі Сафокла «Эпігоны» (фр. 185—190 Рат), трагедыях Астыдаманта Малодшага, невядомага аўтара і Акцыя «Эпігоны».
Id Software
«Id Software» — прыватная кампанія, распрацоўшчык папулярных камп’ютарных гульняў, размешчаная ў Мескіце (прыгарад Даласа, штат Тэхас). ID Software — адна з заснавальнікаў 3D-шутараў, і з’яўляецца культавай кампаніяй у галіне вытворчасці гульнявых праграмных прадуктаў.
Заснаванне
Фірма была заснавана чатырма супрацоўнікамі камп’ютарнай кампаніі Softdisk:
Зліццё з ZeniMax Media
24 чэрвеня 2009 было анансавана аб тым, што кампанія ZeniMax Media, якая з’яўляецца бацькоўскай кампаній Bethesda Softworks, завяршыла набыццё id Software. Згодна з дагаворам, Bethesda Softworks будзе выдаваць усе гульні id Software за выключэннем тых, якія ўжо маюць пагадненне на выданне з іншымі кампаніямі. Тод Холленсхед, генеральны дырэктар id Software, так пракаменціраваў акт набыцця: «Супрацоўніцтва з разумным выдаўцом, такім як Bethesda Softworks, было ўнікальнай магчымасцю, пры якой інтарэсы студыі і выдаўца будуць цалкам аднолькавымі і ў распрацоўцы, і ў маркетынгу нашых гульняў. Акрамя таго, зараз мы маем фінансавыя і справавыя рэсурсы для падтрымкі будучага развіцця id Software: гэта вялікая перавага, якая прывядзе да значна больш лепшых гульняў для нашых фанатаў». id Software працягне працаваць як студыя-распрацоўшчык пад кіраўніцтвам яе заснавальніка Джона Кармака. Згодна з дамовай, у працэсе распрацоўкі гульняў id Software не будзе зроблена ніякіх змен, усе кіраўнікі застануцца на сваіх пасадах і ўжо падпісалі кантракты аб працягу дзейнасці на сваіх пасадах.
«Гэтая здзелка змяшчае id Software ў выдатную пазіцыю, якая будзе спрыяць нашаму прасоўванню», заявіў Джон Кармак, які працягне працаваць на пасадзе тэхнічнага дырэктара. «Цяпер мы будзем у стане палепшыць і пашырыць усе нашы франшызы пад адным дахам, узмацняючы нашы здольнасці дзякуючы шматлікім камандам, даючы магчымасць праводзіць перадавыя даследаванні».
Пазней вядомы гульнявой рэсурс Kotaku.com папрасіў Кармака пракаменціраваць дадзеную здзелку  :
Чаму id Software прадалася? Мы рэальна стаміліся спрачацца з нашымі выдаўцамі ў пытаннях таго, якімі будуць нашыя гульні. І мы сапраўды атрымалі больш IP, чым мы былі здольныя выкарыстоўваць. І праца з іншымі кампаніямі не атрымлівалася такой эфектыўнай, як павінна была. Такім чынам, ідэя фактычнага станаўлення выдаўцом і зліццё з Bethesda і ZeniMax нам здалася ідэальнай. Цяжка ўявіць больш поўнае пагадненне. Яны — ААА, першакласная топавая кампанія ў дачыненні да РПГ. І гэта не перасякаюцца з усім тым, што мы робім у жанры FPS.
Джон Рамера, былы супрацоўнік id Software, назваў гэту здзелку «агіднай», а таксама дадаў: «Fallout 3 купіў DOOM». Аднак пазней ён змяніў сваё меркаванне, заяўівшы: «Я станоўча стаўлюся да ўгоды з ZeniMax. Мая першапачатковая рэакцыя была рэзкай. Шкада. Я мяркую, што я быў узрушаны і журботны, калі ўбачыў, што тая старая id Software сёння змянілася назаўжды. Гэта новы дзень і новая id Software».
На наступны дзень, 25 чэрвеня, сайт VentureBeat размаўляў з Джонам Кармака датычна гэтай здзелкі. На пытанне аб тым, чаму id Software так зрабіла, Кармак адказаў наступным чынам :
Таксама ў дадзеным інтэрв’ю Кармак казаў пра будучыню кампаніі. Ён паведаміў аб намеры id Software стварыць тры каманды распрацоўшчыкаў, якія б паралельна працавалі над трыма буйнымі праектамі. Пасля таго, як Quake Live будзе скончана, яе невялікая каманда пяройдзе на мультыплэер Rage і Doom 4. Згодна з Кармакам, на момант інтэрв’ю кампанія мае дзве буйныя каманды, якія працуюць над Rage і Doom 4. Таксама ёсць аддзяленне мабільных гульняў. Адпаведна, плануецца стварэнне трэцяй новай каманды шляхам набору новых супрацоўнікаў. На момант дадзенага інтэрв’ю агульная колькасць супрацоўнікаў кампаніі складае роўна 105 чалавек.
Джордж Бруссард, са-заснавальнік 3D Realms, так пракаментаваў дадзеную куплю :
Пазней стала вядома, што для куплі id Software кампанія ZeniMax Media узяла крэдыт у памеры $105 млн.
Апісанне кампаніі
На 2009 год ключавымі фігурамі кампаніі з’яўляюцца :
Назва
Паводле афіцыйнай версіі кампаніі, назва «id» узыходзіць да тэрміна Зігмунда Фрэйда і чытаецца «ід». Але назва першапачаткова паходзіць ад Ideas from the Deep і чыталася «айдзі». У прыватнасці, у Wolfenstein 3D назва была напісана як «ID».
Спіс прадуктаў
У некаторых краінах (напрыклад у Германіі) гульні фірмы па прычыне прысутнасці элементаў гвалту доўгі час не былі дапушчаны для афіцыйнай продажу.
Дроб
Дроб − лік, прадстаўлены як дзель двух лікаў, пры гэтым дзеліва называецца лічнікам, а дзельнік — назоўнікам. У гэтым сэнсе дробам можа лічыцца любы лік, таму што любы лік можна запісаць як дзель, напрыклад, яго самога і 1. Таму пад дробамі, або дробнымі лікамі часта разумеюць толькі няцэлыя лікі (лікі, што не належаць да мноства цэлых лікаў).
Дроб, запісаны ў выглядзе \frac a b, дзе a — лічнік, b — назоўнік, называецца звычайным. Любы рацыянальны лік можна прадставіць у выглядзе звычайнага дробу (што вынікае непасрэдна з азначэння рацыянальнага ліку).
На практыцы (асабліва ў фізічных вымярэннях) шырока ўжываюцца дзесятковыя дробы, у якіх назоўнік ёсць ступенню 10. Дзесятковыя дробы значна зручнейшыя пры выкананні арыфметычных дзеянняў, але з іх дапамогаю можна (без хібнасці) прадставіць толькі некаторыя рацыянальныя лікі. Напрыклад, нават такі просты дроб, як \frac 1 3, можна прадставіць толькі бясконцым перыядычным дробам 0,3333333333…
Звычайны
Звычайны дроб — дроб, прадстаўлены ў выглядзе \frac a b, дзе a — лічнік; b — назоўнік дробу.
Непасрэдна з вызначэння рацыянальнага ліка вынікае, што любы рацыянальны лік можна прадставіць звычайным дробам.
Звычайны дроб называюць правільным, калі яго лічнік меншы за назоўнік. Калі ж лічнік роўны або большы за назоўнік, дроб называюць няправільным. Няправільны дроб можна прадставіць цэлым або змешаным лікам. Напрыклад,
З вызначэння дробу і ўласцівасцяў аперацый памнажэння і дзялення вынікае, што
Гэта значыць, што калі лічнік і назоўнік звычайнага дробу маюць агульны дзельнік, то іх можна скараціць на гэты дзельнік, гэта значыць падзяліць на яго і лічнік, і назоўнік, каб атрымаць менш грувасткі запіс дробу. Напрыклад:
Авель (імя)
А́вель (הֶבֶל / הָבֶל — пара; Abel;  — лёгкі павеў) — старое рэдкае мужчынскае імя старажытнаяўрэйскага паходжання.
Імяніны: 2 студзеня, 2 чэрвеня, 5 жніўня, 5, 9 снежня.
Канстанцін Бранкузі
Канстанцін Бранкузі (Брынкушы, Брынкуш, Brâncuşi/Brîncuşi, Brancusi,, сяло Хобіца, Алтэнія, Румынія — , Парыж) — французскі скульптар румынскага паходжання, адзін з галоўных заснавальнікаў стылю абстрактнай скульптуры, выбітны прадстаўнік парыжскай школы, які мае сусветнае імя ў авангардным мастацтве XX стагоддзя.
Творчасць
Адзін з пачынальнікаў абстрактнага мастацтва ў Бухарэсце (1898—1901) і ў Парыжы (1905—07).
Працаваў галоўным чынам у Парыжы. Аўтар партрэтаў, сімвалічна абагульненых манументальна-дэкаратыўных і надмагільных скульптур («Малітва», 1907, «Пацалунак», 1908), станковых кампазіцый, адметных лаканізмам, цэльнасцю аб’ёмаў (серыя «Птушка ў прасторы», 1910—40-я г.). У мемарыяльным архітэктурна-скульптурным комплексе ў г. Тыргу-Жыў («Бясконцая калона», «Стол маўчання» і «Брама пацалунку», 1937) імкнуўся да сучаснага вытлумачэння традыцый румынскага народнага мастацтва.
Ушанаванне памяці
Яго імя носіць Тыргу-Жыускі ўніверсітэт імя Канстанціна Бранкузі.
Роберт II Бургундскі
Роберт II (Robert II de Bourgogne; каля 1245/1250 — ) — герцаг Бургундыі з 1272), тытулярны кароль Фесалонікаў 1273—1305, трэці сын Гуга IV, герцага Бургундыі, і Іаланды дэ Дро.
Біяграфія
Роберт II стаў спадпрычынай свайго бацькі, бо двое яго старэйшых братоў, Эд і Жан, памерлі пры жыцці бацькі, пакінуўшы пасля сябе толькі дочак. Таксама ён атрымаў у спадчыну правы на каралеўства Фесалонікі. У тым жа годзе ён быў прызначаны Вялікім камергерам Францыі.
Адыгрываць значную ролю ў кіраванні каралёў Францыі Філіпа III Смелага і Філіпа IV Прыгожага. Апошні прызначыў яго вялікім каралеўскім скарбнікам Францыі. У 1273—1280 годзе Роберт быў рэгентам Дафінэ.
У 1273 годзе Роберт арганізаваў у Шалон-сюр-Сон турнір, які на быў запрошаны кароль Англіі Эдуард I, які вяртаўся са Святой зямлі. Падчас бугурта паміж англійскімі і бургундскімі рыцарамі Роберт парушыў супраць караля Эдуарда правілы высакароднай барацьбы, што прывяло да сур’ёзнай бітвы паміж рыцарамі, пераможцамі з якой выйшлі англічане.
Роберт браў удзел у Арагонскім крыжовым паходзе ў 1285 годзе, а таксама ў некалькіх паходах у Фландрыю — у 1297, у 1302 і 1304 гадах.
Царковішча
Назву Царко́вішча маюць:
Роберт II Бургундскі
Біяграфія
Роберт памёр 12 сакавіка 1306 года і быў пахаваны ў абацтве Сіто. Яго спадпрычынай стаў другі сын Гуга V.
Сям’я і дзеці
Жонка: з 20 кастрычніка 1272 (кантракт)/1273 Агнес Французская (1260—1325), прынцэса Французская, дачка караля Францыі Людовіка IX Святога і Маргарыты Праванскай. Мелі дзяцей:
Валенай (Ігналінскі раён)
Валена́й (Valėnai) — вёска ў Ігналінскім раёне Уцянскага павета Літвы. Уваходзіць у склад Цэйкінейскай сянюніі. Размешчана за 10 км ад Цэйкінея. Насельніцтва 6 чал. (2001 г.).
Чыжоўскі сельсавет
Чыжо́ўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Гайнаўскага раёна Брэсцкай вобласці. Цэнтр — вёска Чыжы.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Гайнаўскага раёна Брэсцкай вобласці БССР. 16 жніўня 1945 года перададзены ў склад Польскай Народнай Рэспублікі.
Царкоўна
Назву Царко́ўна маюць:
Карлі Рэй Джэпсен
Карлі Рэй Джэпсен (Carly Rae Jepsen; род. 21 лістапада 1985) — канадская спявачка з Брытанскай Калумбіі. У 2007 годзе яна ўдзельнічала ў пятым сезоне Canadian Idol. Неўзабаве пасля ўдзелу на Canadian Idol яна падпісала кантракт з рэкард-лэйбламі Fontana і MapleMusic і 30 верасня 2008 года выпусціла свой дэбютны альбом Tug of War. Праз тры гады яна выпусціла новы сінгл пад назвай «Call Me Maybe», за ім рушыў услед новы альбом Curiosity, які выйшаў 14 лютага 2012 года. «Call Me Maybe» на сённяшні дзень самы паспяховы сінгл спявачкі, ён дасягнуў 1-га месца ў Billboard Hot 100 і вяршыні Canadian Hot 100. Джэпсен падпісала кантракт з Interscope. Кліп на сінгл «Call Me Maybe» мае 273 млн праглядаў на YouTube (па стане на 28 верасня 2012 года). 14 красавіка 2012 песня «Call Me Maybe» узначаліла UK Singles Chart.
Сінец (возера)
Сіне́ц — возера ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці Беларусі ў басейне ракі Дражбітка, за 32,0 км у напрамку на паўночны ўсход ад Полацка, за 10 км на паўднёвы захад ад вёсак Труды і Жэльцы.
Плошча паверхні возера 0,12 км². Даўжыня 0,63 км, найбольшая шырыня 0,33 км, даўжыня берагавой лініі 1,6 км.
Карпекі (Смаленская вобласць)
Карпекі (Карпеки) — вёска ў Веліжскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Пячонкаўскага сельскага паселішча.
Сінец (возера)
Катлавіна возера знаходзіцца ў забалочанай мясцовасці і выцягнутая ў напрамку з паўночнага ўсходу на паўднёвы захад. На захадзе і паўночным захадзе забалочаная пойма. Берагавая лінія ўтварае залівы. Берагі пераважна высокія, пясчаныя, месцамі забалочаныя. Возера зарастае слаба.
Карпекі (Смаленская вобласць)
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
One Voice (сінгл)
«One Voice» — песня амерыканскага выканаўцы Білі Гілмэна з альбома «One Voice».
Гэта дэбютны сінгл, які быў запісаны Гілмэнам і выдадзены ў траўні 2000 года перад выпускам аднайменнага альбома. Дзякуючы гэтаму сінглу, Білі Гілмэн зрабіўся наймаладзейшым спеваком у стылі кантры, чыя песня трапіла ў асноўныя чарты. Гэтым самым Білі пераўзышоў рэкорд спявачкі Брэнды Лі, які трымаўся 43 гады. Сінгл адзначыўся амаль што ва ўсіх папулярных амерыканскіх чартах з пікавымі пазіцыямі на 20-ым радку ў «U.S. Billboard Hot Country Singles & Tracks» і на 38-ым радку ў чарце «U.S. Billboard Hot 100».
Сінгл намінаваўся на Грэмі ў лютым 2001 года ў катэгорыі «Найлепшае мужчынскае вакальнае выкананне ў стылі кантры», дзе саступіў «Solitary Man» Джоні Кэша, і ў катэгорыі «Найлепшая песня ў стылі кантры» для аўтараў песні, дзе яна саступіла «I Hope You Dance» ад Лі Эн Вумэк.
Песню «One Voice» напісалі Дон Кук і Дэвід Мэлой. «One Voice» закранае характэрную для ЗША праблему хатняга гвалту і захоўвання персанальнай зброі. Гэта погляд на штодзённыя праблемы праз вочы дзіцяці, які просіць аб дапамозе і атрымлівае яе ў канцы.
Трэк-ліст
Песня "'Til I Can Make It on My Own" з'яўляецца кавер-версіяй сінгла Тэмі Вайнет 1976 года.
Музычнае відэа
Відэа для песні здымаў рэжысёр Трэй Фэнджой. У відэа Білі едзе дадому са школы на школьным аўтобусе і назірае розныя прыклады праявы гвалту праз вакно: сваркі паміж сямейнымі парамі, затрыманне злачынца паліцыяй. У гэты час іншы хлопчык, які знаходзіцца з Білі ў аўтобусе, хавае пісталет у заплечніку. У канцы відэа Білі бачыць, як гэты хлопчык выкідвае пісталет з моста ў раку, і дзякуе за тое, што яго малітва была пачута.
Paradise
«Paradise» — камп’ютарная гульня ў жанры прыгодніцкай гульні, створаная па сюжэце Бенуа Сокаля кампаніяй White Birds Productions у 2006 года.
Сюжэт
Дзеянне гульні разгортваецца ў гарачай Афрыцы, дзе гульцу прыйдзецца сутыкнуцца з мноствам загадак і небяспек, гуляючы за маладую жанчыну, дачка караля Радон, дыктатара неіснуючай Афрыканскай краіны Морания. Эн Сьміт была ў Еўропе, калі даведалася, што яе бацька цяжка хворы. Самалёт, на якім паляцела галоўная гераіня, пацярпеў крушэнне пасярод Афрыканскага кантынента. З гэтага моманту і пачынаецца дзеянне гульні.
Грыгарыёпальскі раён
Грыгарыёпальскі раён — адміністрацыйная адзінка Прыднястроўскай Малдаўскай Рэспублікі. Плошча 822 км², насельніцтва 51,2 тыс. чалавек. Адміністрацыйны цэнтр — горад Грыгарыёпаль. У складзе раёна 1 горад і 30 сельскіх населеных пункта. Знаходзіцца ў цэнтральнай часцы ПМР на левым беразе Днястра, мяжуе з Слабадзейскім раёнам на поўдні, Дубасарскім на поўначы, Малдовай на захадзе і Украінай на ўсходзе.
Нацыянальны склад: 62 % — малдаване, 18 % — украінцы, 15 % — рускія. На тэрыторыі раёна знаходзяцца 12 прыходаў Рускай Праваслаўнай Царквы.
Аперацыя «Молат вікінга»
Аперацыя «Молат вікінга» (Viking Hammer) — ваенная аперацыя ў Паўночным Іраку, якая праводзілася на фоне амерыканскага ўварвання ў Ірак і складалася ў выцясненні тэрарыстаў групоўкі «Ансар аль-Іслам», што занялі частку Іракскага Курдыстана.
Перадгісторыя
Ансар аль-Іслам, ісламісцкая тэрарыстычная арганізацыя, упершыню з’явілася ў Курдыстане ў снежні 2001 года і была складзена з курдскіх прызыўнікоў і арабскіх ветэранаў вайны ў Афганістане. З 2001 па 2003 год баевікі змагаліся супраць курдскіх сіл у Паўночным Іраку, захапіўшы анклаў вакол горада Халабджа. ЦРУ падазрававала Ансар аль-Іслам у вырабе хімічнай зброі, у прыватнасці яду рыцына на заводзе ў горадзе Саргат.
Акрамя Ансар аль-Іслам, дзейнічалі яшчэ прынамсі дзве групоўкі курдскіх ісламскіх баевікоў, але яны ў выніку далучыліся да яе.
Пасля адмовы Турцыі прапусціць 4-ю пяхотную дывізію ЗША праз сваю мяжу цяжар, процідзеяння ісламістам на поўначы Ірака лёг на супрацоўнікаў ЦРУ і амерыканскіх дэсантнікаў ССА арміі ЗША, якія высадзіліся ў рэгіёне, і курдскіх баевікоў («Пешмерга»), сабраных Патрыятычным саюзам Курдыстана (ПСК) і Курдскай дэмакратычнай партыяй (КДП). Перад пачаткам атакі супраць рэжыму Садама Хусейна на поўдні кааліцыйныя сілы павінны былі перш за ўсё знішчыць анклаў Ансар аль-Іслам у мэтах забеспячэння курдскіх тылоў і іх падтрымкі ўварвання.
Аперацыя
Байцы Ансар аль-Іслам уладкавалі пазіцыі ў гарах, што адкрывала ім від на навакольныя раёны, але рабіла ўразлівымі для ўдараў з паветра. 21 сакавіка курды правялі ракетныя ўдары супраць пазіцый ворага. Амерыканцы першапачаткова планавалі пачаць штурм адразу пасля паветраных удараў, але большасць іх сіл да таго часу яшчэ не занялі сваіх пазіцый. Пасля канцэнтрацыі войск дата нападу была ўсталяваная на 28 сакавіка. План прадугледжваў чатыры групы курдскіх салдат у суправаджэнні амерыканскага спецназа і афіцэраў ЦРУ. Напярэдадні бою групоўка Ісламскі Курдыстан, саюзнік Ансар аль-Іслам, капітулявала, страціўшы 100 чалавек забітымі падчас удараў 21 сакавіка.
Атака з поўдня раніцай 28 сакавіка была сустрэта магутным агнём з боку абаронцаў Ансар аль-Іслам. Тады амерыканцы запыталі падтрымку з паветра, і ў выніку авіяўдараў пазіцыі ісламістаў былі разгромлены. Курды пераследвалі баевікоў іх і захапілі Халабджы. Большасць байцоў Ансара адступілі да горада Саргат. Дасягнуўшы Саргата, курды і амерыканцы трапілі пад трохгадзінны мінамётны і кулямётны агонь. Не маючы магчымасці запытаць падтрымку авіяцыі з-за блакавання рэльефам мясцовасці радыёсігналаў, спецназаўцы выкарыстоўвалі буйнакаліберную снайперскую вінтоўку Barrett M82 для знішчэння кулямётных разлікаў праціўніка, а курды падцягнулі артылерыю. Спалучэнне артылерыйскай падтрымкі і дакладнага снайперскага агню адагналі байцоў Ансар аль-Іслам ад горада. Пераследуючы баевікоў у гарах, амерыканцы і курды зноў трапілі пад кулямётны агонь і былі вымушаны ўзняць авіяпадмацаванне, каб да ночы дамагчыся заканчэння бою.
На наступны дзень амерыканцы і курды цяснілі сілы Ансар аль-Іслам далей у горы, да іранскай мяжы. Многія баевікі спрабавалі бегчы праз мяжу, але былі арыштаваны іранцамі. Частка з іх былі адпраўлены назад праз мяжу, а затым захопленыя курдскімі сіламі. Тым не менш, курдскія крыніцы сцвярджалі, што многія баевікі Ансар аль-Іслам былі нібыта на самай справе падрыхтаваны Іранам.
Наступствы
Падчас аперацыі была ліквідавана прысутнасць Ансар аль-Іслам у Паўночным Іраку, што дазволіла курдскім падраздзяленням уступіць у барацьбу супраць іракскіх войскаў у рэгіёне.
Амерыканскія разведчыкі агледзелі хімічны завод у Саргаце і выявілі сляды рыцыну ў руінах, а таксама хларыду калію. Яны таксама выявілі касцюмы хімабароны, атрапін і кіраўніцтва па вырабе хімічнай зброі.
Ансар аль-Іслам пазней адродзіцца ў якасці групы, якая ўдзельнічае ў іракскім паўстанцкім руху, але ўжо не дасягне мінулага ўплыву.
Ірына Валер’еўна Алісевіч
Ірына Валер’еўна Алісевіч (нар., Мінск) — беларуская мастачка.
Біяграфія
Скончыла ў 1986 годзе Мінскае мастацкае вучылішча, у 1991 годзе — Беларускі тэатральна-мастацкі інстытут. Удзельніца мастацкіх выставак з 1988 года.
Творчасць
Працуе ў галіне дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва, кераміст. Асноўныя творы: чайна-кафейны сервіз «Кобальтавая зорка», чайны сервіз «Элада», камплект ваз «Райскі танец». Аформіла інтэр’ер у гасцініцы «Мальборк» у Польшчы (у сааўтарстве з І. Леантовічам).
Сенат Чэхіі
Сенат Парламента Чэшскай рэспублікі (Senát Parlamentu České republiky) — верхняя палата Парламента Чэхіі. Рэзідэнцыяй Сенату з 1992 года служыць Палац Валенштэйна ў Празе.
Састаў
У Сенат уваходзячы 81 сенатараў, абіраных на шасцігадовы тэрмін. Кожныя 2 года абнаўляецца трэць Сената шляхам двухузроўневай мажарытарнай сістэмы. Апошнія выбары адбыліся ў кастрычніку 2010 года.
У Сената ёсць старшыня і 5 віцэ-старшыняў. Сенатары ўдзельнічаюць у працы розных камітэтаў.
Першая Каляда
Пе́ршая Каля́да (Першая, Вялікая, альбо Багатая куцця) — народнае зімовае свята дахрысціянскага паходжання, звязана з першым павелічэннем самага кароткага дня. У гадавым коле народных аграрных абрадаў і святкаванняў займала 1-е месца. З усталяваннем хрысціянства прымеркаванае да рэлігійнага свята Нараджэння Хрыстова. На Беларусі хрысціянскі рытуал святкавання Раства шчыльна пераплецены з народнай святочнай традыцыяй.
З Першай Каляды пачынаюцца Зімовыя святкі або Каляды, якія працягваюцца з 25 снежня (Нараджэння Хрыстова) да 6 студзеня (Вадохрышча). Для Калядаў характэрныя тры абрадавыя вячэры (куцці): посная (вялікая) спраўляецца перад 1-м святочным днём, багатая (тоўстая, шчодрая) з мяснымі стравамі — у Шчодры вечар (вечар перад Новым годам), посная (галодная, вадзяная) — перад Вадохрышчам. Наладжваліся калядаванне, варажба, шматлікія забавы, гульні; спявалі калядныя песні.
Церасполле
Назву Цераспо́лле маюць:
Падгайцы (возера)
Падга́йцы — возера ў Браслаўскім раёне Віцебскай вобласці, за 17 км на паўднёвы захад ад горада Браслаў, за 1 км на паўднёвы захад ад вёскі Шаўляны, ва ўрочышчы Кулажкі, у басейне ракі Густатка.
Плошча паверхні 0,1 км². Даўжыня 0,41 км, найбольшая шырыня 0,32 км. Даўжыня берагавой лініі 1,15 км.
Схілы катлавіны невыразныя. На поўначы і паўночным усходзе забалочаная пойма шырынёй 50—100 м, уздоўж паўднёвага берага лес. На поўначы ўпадаюць 2 ручаі, праз ручай і сістэму каналаў злучана з возерам Густата.
Церахавічы
Назву Церахаві́чы маюць:
Полацкі прыродна-экалагічны музей
Прыродна-экалагічны музей у Полацку ставіць сваёй мэтай экалагічную асвету насельніцтва.
Гісторыя
Музей быў адкрыты ў 2006 годзе ў памяшканні былой воданапорнай вежы, пабудаванай у 1953 годзе. Музей з'яўляецца філіялам Нацыянальнага Полацкага гісторыка-культурнага музея запаведніка.
Канцэпцыя
Вінтавая лесвіца, сканструяваная ў цэнтры будынка музея, сімвалізуе Дрэва Жыцця, падарожжа па якому дазваляе зазірнуць у розныя «светы» прыроды і экалогіі.
Экспазіцыя
Экспазіцыя музея размясцілася ў будынку былой воданапорнай вежы. Вышыня будынка 32,7 м, дыяметр 8 м. Экспазіцыйная плошча 300 кв.м, экспануецца больш за 1 000 прадметаў. Экспазіцыйная плошча складае 300 кв. м і падзеленая на чатыры экспазіцыйныя ўзроўню.
Мікалай Кузьміч Навумчык
Мікалай Кузьміч Навумчык (1916—1994) — лётчык-ас, палкоўнік Савецкай Арміі, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза (1943).
Біяграфія
Мікалай Навумчык нарадзіўся 15 ліпеня 1916 года ў Мінску. Пасля заканчэння сямі класаў школы працаваў спачатку на кандытарскай фабрыцы «Камунарка», затым на станкабудаўнічым заводзе. Паралельна з працай займаўся ў аэраклубе. У 1937 годзе Навумчык быў прызваны на службу ў Рабоча-сялянскую Чырвоную Армію. У 1938 годзе ён скончыў Барысаглебскую ваенную авіяцыйную школу лётчыкаў. З ліпеня 1941 годзе — на франтах Вялікай Айчыннай вайны.
Да лютага 1945 года гвардыі капітан Мікалай Навумчык камандаваў эскадрылляй 42-га гвардзейскага знішчальнага авіяпалка 216-й змешанай авіядывізіі Паўночна-Каўказскага фронту. Да таго часу ён здзейсніў 270 баявых вылетаў, прыняў удзел у 39 паветраных баях, збіўшы 8 варожых самалётаў асабіста і яшчэ 8 — у складзе групы.