cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Прылуцкэ (Калыніўскі раён)
Прылуцкэ (Прилу́цьке) — вёска ў Калыніўскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Selagia argyrella
Selagia argyrella — від матылёў сямейства агнёвак. Ён сустракаецца амаль ва ўсіх краінах Еўропы, за выключэннем Ірландыі, Нарвегіі, Фінляндыі, Эстоніі, Украіны і Партугаліі. На ўсходзе арэал пранікае ў Азію.
Размах крылаў складае 22-28 мм. Надкрылы бліскучыя бледна-вохрыстыя з бялёсым налётам. Імага знаходзяцца на крыле з чэрвеня па верасень.
Жоўці Воды
Жоўтыя Воды ці Жоўці Воды (Жовті Води) — горад у Днепрапятроўскай вобласці Украіны. Плошча 33,25 км². Насельніцтва 46 763 чал. (1 студзеня 2015).
Званае (Маласітнянскі сельсавет)
Зва́нае (, Званое) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Маласітнянскага сельсавета.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Трудаўскога сельсавета.
Антыкамера
Антыкамера — памяшканне перад спальняй ці кабінетам магната, якое выконвала функцыю прыёмнай, памяшкання для чакання і інш.
Даўлеткерэй (аул)
Даўлеткерэй — аул у Курмангазінскім раёне Атыраўскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Енбекшынскай сельскай акругі. Код КАТА — 234647200.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва аула складала 500 чалавек (247 мужчын і 253 жанчыны). Паводле дадзеных перепісу 2009 года, у ауле пражывалі 634 чалавекі (303 мужчыны і 331 жанчына).
Гарцынія індыйская
Гарцынія індыйская (Garcinia indica) — расліна сямейства Клузіевыя, від роду Гарцынія, якая расце ў вечназялёных лясах Паўднёва-Заходняй Індыі. Культывуецца ў нязначных маштабах, як у межах арэала, так і на Антыльскіх астравах, Маўрыкіі і Рэюньёне.
Выкарыстанне
Плады дрэва ядомыя і маюць прыемны смак. Насенне пладоў утрымлівае 23-26 % тлустага алею, які выкарыстоўваецца ў кандытарскай і фармацэўтычнай прамысловасці. Сок пладоў служыць пратравай у фарбавальнай справе. Лупіна пладоў сушыцца на сонцы і выкарыстоўваецца, як вострая прыправа ў.
IC 916
IC 916 — галактыка тыпу C (кампактная галактыка) у сузор'і Валапас.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Радзіўка (Хмільныцкі раён)
Радзіўка (Ра́дівка) — вёска ў Хмільныцкім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Брус
Брус — асабістае імя, прозвішча, тапонім.
Жданіўка (Сэмэніўскі раён)
Жданіўка (Жадані́вка) — вёска ў Сэмэніўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Сэмэніўскай гарадской абшчыны.
Райкы (Хмільныцкі раён)
Райкы (Райки́) — вёска ў Хмільныцкім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Петэр Тэктгрэн
Петэр Тэктгрэн (Peter Tägtgren, нар. ) — шведскі музыкант, кампазітар, мультыінструменталіст, прадзюсар, рэжысёр кліпаў, лідар дэз-метал гурта Hypocrisy і адзіны ўдзельнік one-man-project'a Pain. Акрамя гэтага Тэктгрэн стварыў блэк-металічны праект The Abyss, удзельнічаў у супергуртах War (блэк-металічны праект, які ўключае музыкантаў з Abruptum і Dark Funeral) і Lock Up (грайндкор). Тэктгрэн валодае ўласнай гуказапісвальнай студыяй The Abyss і з'яўляецца вядомым музычным прадзюсарам. У яго студыі запісваліся многія металічныя групы, уключаючы Dimmu Borgir, Therion, Children of Bodom, Immortal і Dark Funeral.
У адным з сваіх інтэрв'ю Тэгтгрен заявіў, што Hypocrisy для яго — толькі хобі, а найбольшую перавагу ён аддае сваёй студыі — Abyss Studio.
Музычныя прыхільнасці
Вялікі ўплыў на Петэра аказала група Kiss, менавіта яна натхніла яго стаць музыкантам. Граць у стылі экстрэмальнай музыкі для Петэра паспрыяла музыка гурта Metallica, а таксама Venom і Possessed.
Філасофія
Петэр Тэктгрэн не хоча называць сябе сатаністам, выкарыстоўваючы пры гэтым слова ненавіснік (даслоўна hateanist) па адносінах да рэлігіі (у большай ступені да хрысціянства). Выхоўваўся ў сям'і, па яго словах, якая ненавідзела рэлігію.
Анты (архітэктура)
Анты (мн.л. antae, магчыма ад ante — «перад, наперадзе») — у архітэктуры выступы падоўжных сцен будынка, якія атачаюць абодва бакі ўваходу і адначасова выконваючыя функцыю апоры для карніза. Найбольш часта сустракаюцца ў пранаасах старажытнагрэчаскіх храмаў, тып якіх адсюль і атрымаў найменне «храма ў антах». Пры наяўнасці калон паміж антамі, як, напрыклад, у фасадным порціку, пра калоны гавораць, што яны у антах.
У адрозненне ад калон ці слупоў, якія падтрымліваюць, анты ўбудоўваліся прама ў сцены храма. Сваім паходжаннем яны абавязаны вертыкальна пастаўленаму бярвенню ў ранніх, прымітыўнага тыпу, грэчаскіх палацах і храмах, — тыпу палаца ў Тырынфе ці Храма Геры ў Алімпіі. Выкарыстоўваліся ў якасці апорных канструкцый для падтрымання даху (бэлек даху) з тым, каб асноўная вага не прыпадала на сцены, збудаваныя з непаленай цэглы ці як цагляны мур на гліняным растворы. Пазней, паколькі матэрыялы для ўзвядзення сцен сталі досыць трывалымі для падтрымання апорнай структуры будынка, анты ператварыліся ў дэкаратыўны элемент.
Лешча (Шклоўскі раён)
Ле́шча (, Леща) — вёска ў Шклоўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Славенскага сельсавета.
Фіна-саамскія мовы
Фі́на-саа́мскія мовы — гіпотэза, што прадстаўляе з сябе магчымасць выяўлення падгрупы ўнутры фіна-ўгорскай галіны ўральскай моўнай сям’і. Паводле гэта гіпотэзы прыбалтыйска-фінскія мовы і саамскія мовы злучаюцца ў фіна-саамскую падгрупу фіна-ўгорскай галіны ўральскіх моў. Гіпатэтычная група ўключае ў сябе дваццаць дзве мовы.
Гіпотэза моўнай падгрупы фіна-саамскіх моў не ўсімі прызнаецца рэальна існай.
Прапанаваная гіпотэза ўключае «паўночна-заходнюю» групу фіна-ўгорскай моўнай галіны, ахопліваючы не толькі прыбалтыйска-фінскія і саамскія мовы, але і мёртвыя мовы поўначы еўрапейскай часткі Расіі, якія прасочваюцца перадусім у якасці субстрату, асабліва ў тапаніміцы.
Аргументы
Пры працэсе аднаўлення гіпатэтычнай фіна-саамскай протамовы (прамовы; таксама вядомая як ранняя прота-фінская), паўстай бачнай меркаваная фаналагічная ідэнтычнасць з іншымі этапамі развіцця фіна-ўгорскіх моў, такімі як прота-фіна-волжская, прота-фіна-ўгорская і нават прота-ўральская мовы.
Існуе шэраг прыкметных рысаў, уласцівых для ўсіх фіна-саамскіх моў, аднак ніводная з іх не сведчыць на карысць бясспрэчнага адзінства гэтай моўнай групы.
Першай з іх з'яўляецца наяўнасць градацыі зычных, што знаходзіцца ва ўсіх мовах групы (апроч памежных моў групы, прыкладам ліўскай, вепскай, паўднёвасаамскай мовы). Дадзеная градацыя таксама адсочваецца ў мовах з далёкім сваяцтвам — напрыклад, нганасанскай (самадыйская моўная група). З'яўляецца спрэчным пытанне таго, ці ёсць гэтая з'ява самастойнай рысай у фіна-саамскіх і нганасанскай мовах, альбо незалежнай для прыбалтыйска-фінскіх, саамскіх і нганасанскай моў. Між тым, нават у выпадку, калі градацыя зычных для прыбалтыйска-фінскіх і саамскіх моў з'яўляецца звязанай з'явай, застаецца спрэчным, ці ёсць гэта агульнай спадчынай, ці познім кантактным уздзеяннем.
Кантрастыўная прысутнасць закругленых галосных пасля першага складу (нетыповае для ўральскіх моў увогуле) таксама адшукваецца ў прыбалтыйска-фінскіх і саамскіх (і зноў у самадыйскіх) мовах. Гэты факт таксама прадстаўляўся як пазнейшы кантактны ўплыў (грунтуючыся на параўнанні, напрыклад, прыбалтыйска-фінскага *enoj і саамскага *eanoj (дзядзька па маці), дзе выключна прыбалтыйска-фінскі пераход *aj > *oj быў, меркавана, запазычаны саамскімі мовамі). Існуе таксама значнае разыходжанне між мовамі (як паміж дзвюма сем'ямі, так і між імі самымі), у якіх пэўныя словы таксама змяшчаюць закругленыя галосныя.
Падкарпацкае ваяводства
Падкарпацкае ваяводства (województwo podkarpackie) — адміністрацыйная адзінка, адно з 16 ваяводстваў Польшчы. Знаходзіцца на паўднёвым усходзе краіны, ля мяжы з Украінай i Славакіяй.
Утворана ў 1999. Адміністрацыйны цэнтр — горад Жэшаў. Колькасць насельніцтва — 2 130 тыс. чалавек (2013).
Фіна-саамскія мовы
Аргументы
Страта першапачатковага *w перад кароткімі закругленымі галоснымі таксама была прапанавана як агульная рыса, але з контрпрыкладамі, напрыклад, эстонскім võtta- (з наяўнасцю *w), што захавана як чарговы рэфлекс /ʋ/ у сувязі з развіццём *o у /ɤ/ і што сведчыць аб расколе паміж прыбалтыйска-фінскімі і саамскімі мовамі, а таксама і паўночнымі і паўднёвымі прыбалтыйска-фінскімі мовамі (напрыклад, фінскае otta-).
Марфалагічныя асаблівасці, агульныя для прыбалтыйска-фінскіх і саамскіх моў, таксама разглядаліся як альбо агульная ўральская спадчына, альбо самастойная інавацыя.
Касель (раён)
Раён падзяляецца на 29 абшчын.
Вароны (Шчучынскі раён)
Варо́ны (, Вороны) — вёска ў Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Дэмбраўскага сельсавета.
У 1976 годзе вёска перададзена з Лядскага сельсавета ў Дэмбраўскі сельсавет.
Тэрніўка
Цярно́ўка ці Тэрні́ўка (Тернівка) — горад у Днепрапятроўскай вобласці Украіны. Плошча 18 км². Насельніцтва 28 981 чал. (1 студзеня 2012).
Залізны Міст
Залізны Міст (Залізний Міст) — вёска ў Сэмэніўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Сэмэніўскай гарадской абшчыны.
Камайка (прыпыначны пункт)
Кама́йка (, Камайка)  — прыпыначны пункт Віцебскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці. Размешчаны за 1,2 км на паўночны захад ад вёскі Янкішкі; на лініі Крулеўшчызна — Лынтупы, паміж прыпыначным пунктам Гадуцішкі і прыпыначным пунктам Разлогі.
Рыгор Якаўлевіч Белкін
Рыгор Якаўлевіч Белкін (Белкин Григорий Яковлевич;,  — , ) — савецкі вучоны ў галіне ветэрынарыі. Прафесар (1929).
Біяграфія
З 1941 г. загадваў кафедрай паталагічнай анатоміі Арэнбургскага сельскагаспадарчага інстытута, а ў 1944—1949 гг. з’яўляўся тут прарэктарам па вучэбнай рабоце.
Навуковая і грамадская дзейнасць
Апублікаваў 30 друкаваных прац. У 1937—1946 гг. быў дэпутатам Вярхоўнага Савета СССР першага склікання.
Уладзіміраўка (Пачынкаўскі раён)
Уладзіміраўка (Владимировка) — вёска ў Пачынкаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Стадолішчанскага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Уладзіміраўка абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
Да 1929 года ў складзе Рослаўскага павета Смаленскай губерні.
1930—1961 года ў складзе Стадолішчанскага раёна Заходняй вобласці (з 1937 года — Смаленскай вобласці).
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года ..
Геаграфія
Праз вёску праходзіць аўтадарога. З захаду ад вёскі вытока безымянага прытока ракі Стомяць.
Варвараўка
Назву Варва́раўка маюць:
Абдул Фатах Юніс
Абдул Фатах Юніс (عبد الفتاح يونس, нар. 1944 г., Джэбель-Ахдар, Кірэнаіка, акупаваная Лівія — 28 ліпеня 2011, Бенгазі, Лівія) — былы міністр унутраных спраў Лівіі і генерал, яго часта называлі «нумарам 2» у лівійскай іерархіі. 22 лютага 2011 года перайшоў на бок паўстанцаў, заклікаючы да падобнага пераходу армiю краіны. Затым быў начальнікам штаба войскамі паўстанцаў. У гутарцы з Джонам Сімпсанам 25 лютага выказаў здагадку, што Муамар Кадафі будзе змагацца да смерці або скончыць жыццё самагубствам.
Існуюць супярэчлівыя дадзеныя аб даце і абставінах яго смерці. Яшчэ 23 ліпеня 2011 года ў расійскіх крыніцах, а затым і на арабскай навінавым сайце «Аль-Баваба» была распаўсюджаная інфармацыя пра тое, што 23 ліпеня 2011 г. на сустрэчы з палявымі камандзірамі, кіраўнік Пераходнага Нацыянальнага савета М. Джаліль, прызнаў, што галоўнакамандуючы т. зв. «Нацыянальна-Вызваленчай Арміяй Лівіі» Абдул Фатах Юніс мёртвы, тым самым пацвердзіўшы чуткі, што ўжо два дні неафіцыйна паведамлялі з Трыпалі. Такім чынам, першыя чуткі пра яго гібелі з’явіліся яшчэ 21 ліпеня. Аб дакладным часе і абставінах гібелі галоўнага палявога камандзіра паўстанцаў інфармацыі няма.
Першая афіцыйная ва ўсіх сусветных СМІ інфармацыя пра смерць Юніса з’явілася 29 ліпеня 2011 года, агульны сэнс якой зводзіўся да наступнага: камандуючы загінуў пры нявысветленых абставінах у Бенгазі. Ён быў адкліканы ў Бенгазі з участку баявых дзеянняў у горадз Брэга. Па словах кіраўніка Нацыянальнага пераходнага савета (НПС) Мустафы Абдэль-Джаліля, Юніс павінен быў далажыць аб бягучай сітуацыі. Па дарозе Юніс і яшчэ два афіцэры былі забітыя. Па чутках ж, ваеначальніка везлі ў Бенгазі для допыту па падазрэнні яго ў сувязях з Кадафі. Кіраўнік ПНС заявіў, што смерць Юніса — справа рук наймітаў Кадафі, якія праніклі ў шэрагі паўстанцаў. Аднаго з іх нібыта ўжо арыштавалі, іншых шукаюць. Па версіі Алі Тархуна Юніса забілі самі лівійскія паўстанцы, якія не змаглі дараваць яму ўдзел у расправах над ісламісцкіх падполлем у часы М. Кадафі. Па іншай інфармацыі ён быў забіты ў сувязі з катастрафічнымі няўдачамі паўстанцаў пад Брэгай, якія паглыбілі раскол у кіраўніцтве пераходнага Нацыянальнага Савета, адцясьненнем ад кіраўніцтва ПНС свецкага крыла паўстанцаў, прадстаўніком якога з’яўляўся Юніс, і надзвычайным узмацненнем ісламістаў і прадстаўнікоў «Аль-Каіды».
Сальнык (вёска)
Сальнык (Са́льник) — вёска ў Калыніўскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
IC 917
IC 917 — галактыка тыпу * (зорка) у сузор'і Вялікая Мядзведзіца.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Кастэльфранка-Эмілія
Насельніцтва складае 30527 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 294 чал./км². Займае плошчу 102 км². Паштовы індэкс — 41013. Тэлефонны код — 059.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Donnino (Fidenza).
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Лэдзі Баг і Супер-Кот
«Лэдзі Баг і Супер-Кот» (Miraculous, les aventures de Ladybug et Chat Noir; таксама вядомы як Miraculous Ladybug  або Miraculous) — французска-карэйскі мультсерыял вытворчасці Zagtoon і Method Animation. Мультсерыял распавядае пра двух парыжскіх падлеткаў, Марынет Дзюпен-Чэн і Адрыяна Агрэста, якія ператвараюцца ў супергерояў Лэдзі Баг і Супер-Кота, каб абараняць горад ад суперзладзеяў. Творцам мультсерыяла з’яўляецца Тамас Аструк.
Да свайго дэбюта ў Францыі 19 кастрычніка 2015 года на TF1 серыял быў упершыню паказаны ў Паўднёвай Карэі 1 верасня 2015 года на EBS1.
У ЗША прэм’ера мультсерыяла адбылася 6 снежня 2015 года на канале Nickelodeon, аднак пасля гэты канал адмовіўся трансліраваць мультсерыял, таму права на трансляцыю 1-3 сезона атрымаў Netflix. У Вялікабрытаніі і Ірландыі прэм’ера шоў адбылася 30 студзеня 2016 года, таксама на Disney Channel. Акрамя вышэйпералічаных, мультсерыял паказваюць у Германіі, Іспаніі, Партугаліі, Італіі, Турцыі, Бразіліі, Японіі і яшчэ больш чым у ста краінах свету (усяго 150). 20 лістапада 2015, прадзюсар Джэрэмі Заг заявіў, што другі і трэці сезон у распрацоўцы.
11 снежня 2016 года адбылася прэм’ера спецыяльнага каляднага эпізода, які з’яўляецца мюзіклам пад назвай «Горшае Каляды» («Pire Noël»). 26 октября 2017 года ў Францыі выйшаў другі сезон.
24 лістапада абвясціла, што трэці сезон выйдзе 1 снежня 2018 года на іспанскім канале Disney. У той жа дзень быў апублікаваны тызер першага эпізода пад назвай «Хамелеон».
Сюжэт
Дзеянне разгортваецца на вуліцах Парыжа ў нашы дні. У звычайнай французскай школе вучацца дзяўчынка па імені Марынет Дзюпен-Чэн і яе аднакласнік Адрыян Агрэст, у якога яна закаханая. Здавалася б, класічная гісторыя першага кахання, але…
Гэтыя хлопцы — зусім не тыя, за каго сябе выдаюць. Калі гораду пагражае небяспека, Марынет ператвараецца ў супергераіню Лэдзі Баг, а Адрыян — у Супер-Кота. Іх неверагодныя здольнасці дапамагаюць сябрам змагацца са злом у Парыжы, але пры гэтым ніхто з іх не ведае, хто на насамрэч хаваецца пад маскай. І толькі аб’яднаўшыся, супергероі змогуць адолець іх агульнай заклятага ворага — Бражніка, Бражнікі, які рассылае па горадзе акум — цёмных матылёў (молей), якія ператвараюць звычайных жыхароў у паняволеныхзладзеяў.
Зарычча (Сэмэніўскі раён)
Зарычча (Заріччя) — вёска ў Сэмэніўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Сэмэніўскай гарадской абшчыны.
Галынец
Назву Галыне́ц маюць:
Слабідка (Калыніўскі раён)
Слабідка (Слобі́дка) — вёска ў Калыніўскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
П’ятыхаткы
Пяціхаткі ці П’ятыхаткы (П’ятихатки) — горад у Днепрапятроўскай вобласці Украіны. Плошча 18,38 км². Насельніцтва 18 994 чал. (1 студзеня 2012).
Апенінскія горы
Апенінскія горы, або Апеніны (Appennini; Apenninus, Apennini montes) — горная сістэма ў Італіі, якая працягваецца больш чым на 1000 км з поўначы на поўдзень краіны, у асноўным уздоўж усходняга ўзбярэжжа Апенінскага паўвострава.
Пераважныя вышыні 1200—1800 м, максімальная вышыня горнай сістэмы — 2912 м (вяршыня Корна-Грандэ). Расліннасць гор прадстаўлена міжземнаморскімі хмызнякамі, букавымі і хваёвымі лясамі, на вяршынях сустракаюцца лугі.
Прынята адрозніваць Паўночныя Апеніны (практычна ўтвараюць адзіную сістэму з Прыморскімі Альпамі), якія ўключаюць Лігурыйскія Апеніны, Тасканскія Апеніны і Умбрскія Апеніны, Цэнтральныя Апеніны і Паўднёвыя Апеніны.
Зара (Сэмэніўскі раён)
Зара (Зоря́) — вёска ў Сэмэніўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Сэмэніўскай гарадской абшчыны.
Анфілада
Анфілада альбо анфіладная кампазіцыя — тып размяшчэння сумежных пакояў у інтэр'еры, калі міжпакаёвыя дзвярныя праёмы знаходзяцца па адной прамой лініі і ўтвараюць скразны праход.
Інтэр’ерныя анфілады жылых і парадных памяшканняў атрымалі шырокае распаўсюджанне ў архітэктуры барока і класіцызму. Манументальныя прасторавыя анфілады ўвасоблены ў структуры гарадоў, закладзеных у эпоху класіцызму. Разнастайнасць анфілад шырока выкарыстоўваецца ў сакральнай архітэктуры ўсіх культур.
Кадырка
Кадырка — сяло ў Курмангазінскім раёне Атыраўскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Енбекшынскай сельскай акругі. Код КАТА — 234647300.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 526 чалавек (275 мужчын і 251 жанчына). Паводле дадзеных перепісу 2009 года, у сяле пражывалі 452 чалавекі (225 мужчын і 227 жанчын).
Лешна (Полацкі раён)
Ле́шна (, Лешно) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Маласітнянскага сельсавета.
Рададэндран 'Blutopia'
Rhododendron 'Blutopia' — сорт вечназялёных рададэндранаў гібрыднага паходжання.
Батанічнае апісанне
Колер кветак вельмі своеасаблівы фіялетавы з аліўкава-зялёнай плямай пасярэдзіне, вонкавы бок пялёсткаў пурпурна-фіялетавы.
У культуры
Марозаўстойлівасць да мінус 20 °C. Расце на кіслых глебах, з рн 3.5-5.5; не вытрымлівае застою вады і засухі, паколькі мае павярхоўную каранёвую сістэму, патрабуе мульчавання (кіслай карой або ігліцай).
Добра глядзіцца ў групавых пасадках па некалькі штук аднаго віду. Часта спалучаюць з іглічнымі раслінамі, якія ўтвараюць для іх добры фон.
Вострава (Шчучынскі раён)
Во́страва (, Острово) — вёска ў Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Дэмбраўскага сельсавета.
У 1940—1954 гадах цэнтр Востраўскага сельсавета.
Rumex palustris
Rumex palustris  — від раслін роду, які сустракаецца ў Еўропе.
Від быў згаданы, на аснове калекцыі, сабранай. Афіцыйнае апісанне пад назвай Rumex балотны было зроблена, у Флоры Брытаніі, том 1, стар. 394 у 1800 годзе.
Назва
Відавы эпітэт palustris паходзіць ад лат. «балота» і паказвае на яго агульнае асяроддзе пражывання.
IC 918
IC 918 — галактыка тыпу *2 (падвойная зорка) у сузор'і Вялікая Мядзведзіца.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Маладзечна
Маладзе́чна  — горад у Мінскай вобласці Беларусі на рацэ Уша, адміністрацыйны цэнтр Маладзечанскага раёна. За 73 км на паўночны захад ад Мінска. Насельніцтва — (2022).
Назва
Назва Маладзечна ад назвы прытока ракі Уша ракі Маладзечанкі (*Маладзечны, *Маладзечні), на якой адпачатна паселішча паўстала.
Адпачатная балцкая назва ракі звязаная з літоўскім maldas, meldas «трыснёг», ад якога літоўскія гідронімы тыпу Mald-upis, Maldenis. Падобным чынам утвораная гібрыдная (балцкі корань з пазнейшым афармленнем) назва сожскай рачулкі Стабачна (< *Стабка < *Stabė «Каменная»).
Менш імаверна, што назва горада ўтварылася ад словаў «маладзец» (у значэнні — дзяцюк, ваяр княжацкай дружыны ), «малады», «малодшы» або ад спалучэння даўніх словаў «мала» і «надэчыць», што азначае «малазмяшчальнае месца».
Гісторыя
У раёне Маладзечна ў бронзавым веку (XI тысячагоддзе да н. э. — VII стагоддзе да н. э.) жылі плямёны культуры шнуравой керамікі.
Насельнікі займаліся жывёлагадоўляй і земляробствам, хоць больш старадаўнія заняткі — паляванне, рыбалоўства і збіральніцтва — таксама займалі значнае месца у іх гаспадарчай дзейнасці.
Наступная стадыя ў развіцці насельніцтва рэгіёна — культура штрыхаванай керамікі. Жыллём для насельнікаў служылі хаты слупавой канструкцыі.
На захадзе ад Маладзечна ў пачатку II тысячагоддзя спынілася ўмоўная мяжа паміж старалітоўскай племянной тэрыторыяй і тэрыторыяй, якую ў выніку экспансіі (імаверна пры Брачыславе) кантралявалі крывічы. Пра гэта сведчаць тапонімы каля Маладзечна тыпу Палачаны, Гарадзілава (ад імя тыпу *Гарадзіла). Пазней адбылася літоўская палітычная (і часткова дэмаграфічная, у выглядзе перасялення літоўскага баярства) экспансія ў адваротным кірунку, пра гэта сведчыць суцэльная прастора тапонімаў, вытворных ад балцка-літоўскіх імёнаў, ажно да Менску (непасрэдна ля Маладзечна — Цівідаўка і Насілава, ад імёнаў тыпу Ti-vydas, Nasilà).
Першы пісьмовы ўспамін Маладзечна ў прысяжным лісце князя ноўгарад-северскага Дзмітрыя Альгердавіча каралю Ягайлу і датуецца 16 снежня 1388 года. З 1413 года мясцовасць у складзе Віленскага ваяводства.
У XV ст. каля сутокаў Маладачанкі і Ушы (на яе правым забалочаным беразе) пабудавалі драўляны замак, які неднаразова цярпеў ад пажараў (у 1519 двойчы, у 1533 годзе) і быў зруйнаваны ў XVIII ст.
Цэнтр намесніцтва, у 1500 годзе згадваецца намеснік маладзечанскі Іван Кошка, акольнічы смаленскі. Паводле адміністрацыйна-тэрытарыяльнай рэформы 1565—1566 гадоў, Маладзечна ўвайшло ў склад Менскага павета Менскага ваяводства. У 1567 годзе тут праходзілі папярэднія перамовы прадстаўнікоў Вялікага Княства Літоўскага і Каралеўства Польскага датычна ўмоў Люблінскай уніі. У канцы XVI ст. Маладзечна сярод 20 найбуйнейшых гарадоў Вялікага Княства Літоўскага на тэрыторыі сучаснай Беларусі. У розныя часы мясцовасць знаходзілася ва ўладанні Заслаўскіх, Мсціслаўскіх, Сангушкаў, Агінскіх і інш.
У Вялікую Паўночную вайну (1700—1721) у 1708 годзе Маладзечна пэўны час займалі шведскія войскі. У 1757 годзе кароль і вялікі князь Аўгуст Сас надаў мястэчку прывілей на гандаль. У 1758 годзе ўладальнік паселішча Міхал Казімір Агінскі збудаваў тут касцёл Св. Казіміра, пры якім з 1762 года дзейнічаў кляштар трынітарыяў (скасаваны расійскімі ўладамі ў 1831).
У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793) Маладзечна апынулася ў складзе Расійскай імперыі, у Вілейскім павеце Мінскай, з 1847 Віленскай губерні. У вайну 1812 года 4 снежня каля мястэчка расійскія войскі разбілі ар’ергард французскай арміі маршала Віктора.
Падчас вызваленчага паўстання 1830—1831 гадоў, 14 красавіка 1831 года атрад Міхала Ходзькі пры падтрымцы местачкоўцаў выбіў расійскі гарнізон з Маладзечна. Аднак ужо 22 красавіка 1831 года царскія карнікі занялі паселішча, пачалі дзейнічаць ваенна-палявыя суды над паўстанцамі. У 1864 годзе для русіфікацыі краю расійскія ўлады адкрылі настаўніцкую семінарыю, выкладанне ў ёй вялося рускай мовай пад наглядам Маскоўскага патрыярхату. У 1873 годзе будова Лібава-Роменскай чыгункі спрыяла пераўтварэнню невялікага мястэчка ў чыгуначны вузел.
17 кастрычніка 2002 года адкрыты Палац культуры (ДУ «Палац культуры г. Маладзечна»).
31 мая 2005 года адбылося аб’яднанне Маладзечанскага раёна і горада Маладзечна ў адну адміністрацыйна-тэрытарыяльную адзінку — Маладзечанскі раён з адміністрацыйным цэнтрам у горадзе Маладзечна.
У 2011 годзе ў горадзе прайшоў фестываль «Дажынкі-2011».
21 кастрычніка 2011 года адкрыты Лядовы палац з аквапаркам (Спартыўна-забаўляльны цэнтр ДУ «Мінская абласная комплексная дзіцяча-юнацкая спартыўная школа „Алімпік-2011“»).
У 2013 годзе ў межы горада ўключаныя некаторыя вуліцы вёскі Рагазы, частка тэрыторыі Цюрлёўскага сельсавета.
10 сакавіка 2017 года адбылася акцыя пратэсту (каля 1000 чалавек) названая як «Марш недармаедаў» ці «Марш раззлаваных беларусаў». Людзі сабраліся на цэнтральнай плошчы і пасля мітынгу прайшлі маршам да будынка падатковай інспекцыі. Пратэставалі супраць так званага «дэкрэта аб дармаедстве» і «падатку на беспрацоўных» (Дэкрэта прэзідэнта № 3 «Аб папярэджанні сацыяльнага ўтрыманства») і іншых дзеянняў уладаў. Гучалі лозунгі: «Нет декрету № 3 — Лукашенко уходи», «Баста», «Ганьба», «Жыве Беларусь» і іншыя.
13 ліпеня 2019 года адбылося адкрыццё «Вуліцы стрыт-фуда» («Завулак ката Францыска») на міні-рынку па вул. Ф. Скарыны. На дзень адкрыцця працавалі 12 павільёнаў ежы, прастора для выстаў і вулічных выступаў. Лічыцца мясцовай славутасцю.
31 ліпеня 2020 года кандыдат у прэзідэнты Рэспублікі Беларусь Святлана Ціханоўская разам з Веранікай Цапкала і Марыяй Калеснікавай падчас перадвыбарчага мітынгу на гарадскім стадыёне сабралі па розных ацэнках ад 3 да 5 тысяч жыхароў.
9—11 жніўня 2020 года на цэнтральнай плошчы сабралася да 2 тысяч жыхароў, якія пратэставалі супраць фальсіфікацый на выбарах прэзідэнта Рэспублікі Беларусь, што сканчалася жорсткімі сілавымі разгонамі і затрыманнямі (арыштамі) да 80-90 чалавек штодня, часта з збіццём і катаваннямі пасля і суправаджалася поўным адключэннем інтэрнэту ўсімі правайдэрамі каля трох сутак. 13-22 жніўня прысутнасць супрацоўнікаў сілавых структур у горадзе практычна не назіралася. 16 жніўня адбылася найбольш масавая за ўсю гісторыю пратэстная акцыя на цэнтральнай плошчы горада — па розных ацэнках ад 5 да 7 тысяч жыхароў. З 23 жніўня сілавікі пачалі з’яўляцца падчас акцый пратэсту на цэнтральнай плошчы і ў іншых раёнах горада, затрымліваць пратэстуючых супраць гвалту і фальсіфікацый на выбарах прэзідэнта Рэспублікі Беларусь — распачаліся масавыя палітычныя рэпрэсіі.
17 снежня 2020 года начальнік Маладзечанскага РАУС палкоўнік міліцыі Вадзім Сяргеевіч Прыгара дададзены ў санкцыйны спіс Еўрасаюза, Вялікабрытаніі і ЗША з-за ўдзелу ў арганізацыі масавых палітычных рэпрэсій і «падрыву дэмакратыі» ў Беларусі.
15 кастрычніка 2021 года судом ліквідавана Рэспубліканскае маладзёжнае грамадскае аб’яднанне «NSNL» (РМГА «Некст Стоп — Нью Лайф»), дзякуючы якому у Маладзечне з’явілася «Вуліца стрыт-фуда» («Завулак ката Францыска»). Арганізацыя была заснавана ў 1989 годзе, а ў Маладзечне пачала дзейнічаць ад 2019 года. Сябры NSNL займаліся актывізмам-урбанізмам, праблемамі інклюзіі, правоў чалавека, гендара. Ліквідацыя найбольш імаверна адбылася ў рамках «зачысткі» КДБ Беларусі грамадскіх арганізацый, якія фармавалі грамадзянскую супольнасць Беларусі.
15 сакавіка 2022 года аднавіла працу Маладзечанская цэнтральная бібліятэка імя М. Багдановіча пасля васьмігадовага рамонту.
У верасні 2022 года закрыты рэчавы рынак, які працаваў больш за 20 гадоў з канца 1990-х (ТАА «Маладзечанскі кірмаш», дырэктар Святлана Пузянкова на момант закрыцця).
15 сакавіка 2023 года затрымалі 64-гадовага заснавальніка і галоўнага рэдактара «Рэгіянальнай газеты» Аляксандра Манцэвіча, завялі крымінальную справу, пасля перавялі ў следчы ізалятар, відавочна ў межах палітычных рэпрэсій, скіраваных супраць незалежных СМІ ў Беларусі. Аляксандр Манцэвіч фактычна стаў палітычным вязнем.
Геаграфія
У Маладзечне вылучаюцца мікрараёны: Залінейны, Старое Месца, Парашкі (ЗПМ), 11-ы, 10-ы, 6-ы, 1-ы, 2-і, 3-і, 4-ы, Цэнтральны, Гелянова, Здземелева, Паўднёвы (Рагазы).
Эканоміка
Прадпрыемствы машынабудавання і металаапрацоўкі (Завод парашковай металургіі), лёгкай, харчовы, дрэваапрацоўчай, будаўнічых матэрыялаў прамысловасці. Гасцініца «Маладзечанская» (знаходзіцца побач цэнтральнай плошчы, у 10 хв. хады ад чыгуначнага і аўтавакзалаў).
Адукацыя
У Маладзечне 14 сярэдніх школ, мастацкая школа, 6 вучылішч, у т.л. медыцынскае і музычнае, політэхнічны каледж, гандлёва-эканамічны каледж, 4 публічныя бібліятэкі.
СШ № 8
Сярэдняя навучальная ўстанова па адрасе вуліца Касманаўтаў-3. Упершыню пра будаўніцтва школы згадана на жнівеньскай нарадзе настаўнікаў Маладзечна ў 1963/1964 навучальным годзе. Школа будавалася на новай вуліцы з сакавіка 1965 года, за красавік узведзены 2-гі паверх, у маі — трэці, пачалося будаўніцтва майстэрняў, актавай і спартыўнай залаў. Адкрыццё школы адбылося 1 верасня 1965 года, установа атрымала ганаровае імя Юрыя Гагарына. Першы дырэктар — Уладзімір Цітавіч Каралькоў, першыя намеснікі дырэктара — Ілья Раманавіч Салавейчык, Пётр Пятровіч Валынец і Уладзімір Іосіфавіч Нічыпаровіч.
Сярод выпускнікоў школы: Андрэй Віталевіч Гендрых — намеснік начальніка Службы спецыяльнай сувязі ФСА Расіі;  — беларускі ўрач-анколаг; Алег Багданавіч Нячаеў — беларускі ўрач-анестэзіёлаг; Юрый Казіміравіч Касабуцкі — беларускі каталіцкі дзеяч, дапаможны біскуп Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі; Людміла Багданаўна Церах — дацэнт кафедры дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва Беларускай акадэміі мастацтваў; Аляксандр Іванавіч Асіповіч — беларускі гісторык; Анатоль Анатолевіч Лабінскі — беларускі ўрач-анколаг-хірург; Васіль Генрыхавіч Богдан — беларускі ўрач-хірург;  — украінскі прадпрымальнік, народны дэпутат Украіны II, III і IV скліканняў.
Культура
У 2006 і 2013 гадах горад стаў месцам правядзення фестывалю «Адна зямля».
У Маладзечне працуюць рэп і хіп-хоп гурты (Usplёsk, Буркіна Фасо, ХЗКН, Stickoxydal і іншыя).
Аўтамабільны транспарт
Праз Маладзечна праходзяць рэспубліканскія аўтамабільныя дарогі (Мінск-Маладзечна-Нарач),  (Маладзечна-Валожын),  (Маладзечна-Смаргонь).
Чыгуначны транспарт
Будаўніцтва Лібава-Роменскай чыгункі (1870-я) спрыяла ператварэнню мястэчка ў чыгуначны вузел. У пачатку XX стагоддзя праз Маладзечна прайшла яшчэ адна чыгунка — Балагое-Сядлецкая, якая злучыла важныя рэгіёны Расійскай імперыі. Маладзечна стаў чыгуначным вузлом. У 1907 годзе ўзведзены будынак вакзала ў стылі «мадэрн», які захаваўся да цяперашняга часу.
Грамадскае жыццё
Прадстаўніцтва партыі БНФ, аддзяленне праваабарончай арганізацыі Беларуска-Хельсінкскі камітэт, скауцкая дружына «Маладэчына».
Рэлігійнае жыццё
У горадзе зарэгістравана 5 рэлігійных суполак.
Турыстычная інфармацыя
Маладзечна ўваходзіць у турыстычны маршрут «У краі Нарачанскім».
Гатэль «Маладзечна» знаходзіцца побач з цэнтральнай плошчай, за 10 хвілін хады ад чыгуначнага і аўтобуснага вакзалаў. У горадзе працуе краязнаўчы музей.
Славутасці
Страчаная спадчына
Фогельсберг (раён)
Фогельсберг (ням. Vogelsbergkreis) — раён у Германіі. Цэнтр раёна - горад Лаўтэрбах. Раён уваходзіць у зямлю Гесен. Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Гісен. Займае плошчу 1459 кв. км. Насельніцтва 110,2 тыс. чал. (2010). Шчыльнасць насельніцтва 75 чалавек / кв.км. Афіцыйны код раёна 6 5 35.
Раён падзяляецца на 19 абшчын.
Калыніўскэ (Сэмэніўскі раён)
Калыніўскэ (Кали́нівське) — вёска ў Сэмэніўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Сэмэніўскай гарадской абшчыны.
Сынэльныкавэ
Сіне́льнікава ці Сынэ́льныкавэ (Синельникове) — горад у Днепрапятроўскай вобласці Украіны. Плошча 23 км². Насельніцтва 31 553 чал. (1 студзеня 2012).
Горад Нью-Ёрк
Горад Нью-Ёрк (New York Town) — амерыканскі чорна-белы мастацкі фільм 1941 года рэжысёра Чарлза Відара з і  у галоўных ролях. Прэм’ера адбылася 1 кастрычніка 1941 года.
Сінопсіс
Віктар Балард (Фрэд Мак-Мюрэй) бедны, але шчаслівы вулічны фатограф у Нью-Ёрку. Ён здымае кватэру разам з польскім мастаком Стэфанам Яноўскім (Акім Таміраф). Фатаграфуючы мінакоў, Віктар выпадкова знаёміцца з Аляксандрай Керціс (Мэры Марцін). У яе няма грошай і Віктар разумее, што яна ў роспачы і мае патрэбу ў сябры, які дапаможа ёй выжыць на Манхэтэне без грошай. Ён пасяляе Аляксандру ў трэцім пакоі студыі і ўладкоўвае яе прадаваць сваі фатаграфіі. Наперадзе іх чакае шмат непаразуменняў, але застануцца яны неразлучныя.
Каменка (прыпыначны пункт)
Ка́менка (, Каменка)  — прыпыначны пункт Мінскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Размешчаны ў вёсцы Слабодка, за 2,2 км на паўднёвы ўсход ад хутара Каменка; на лініі Маладзечна — Гудагай, паміж прыпыначным пунктам Скірсціны і станцыяй Гудагай.
Барыс Усеваладавіч Громаў
Барыс Усеваладавіч Громаў (нар. 7 лістапада 1943, Саратаў) — савецкі і расійскі военачальнік і палітык, дэпутат Дзяржаўнай думы Федэральнага сходу Расійскай Федэрацыі VI склікання. Генерал-палкоўнік (9 мая 1989), Герой Савецкага Саюза (3 сакавіка 1988). Губернатар Маскоўскай вобласці (2000—2012). Поўны кавалер ордэна «За заслугі перад Айчынай».
Парфеньева (Парфеньеўскі раён)
Парфеньева (Парфе́ньево) — сяло ў Кастрамской вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Парфеньеўскага раёна і Парфеньеўскага сельскага паселішча. Размешчана на рацэ Нея, за 197 км на паўночны ўсход ад абласнога цэнтра горада Кастрамы. Да бліжэйшай чыгуначнай станцыі Нікола-Палама — 18 кіламетраў. Першая згадка пра Парфеньева — 1523 год.
Грышын
Гры́шын — прозвішча і айконім.
Мазырскі спіртагарэлачны завод
ААТ «Мазырскі спіртагарэлачны завод» — беларуская кампанія па вытворчасці спірту і дыстыляваных алкагольных напояў у Мазыры. Уваходзіць у дзяржаўны канцэрн «Белдзяржхарчпрам» і холдынг «Мінск Крышталь».
Мікалай Іванавіч Лазавік
Мікалай Іванавіч Лазавік (18 студзеня 1951, Невіняны, Вілейскі раён, Мінская вобласць — 5 лістапада 2016 ) — сакратар Цэнтральнай камісіі Рэспублікі Беларусь па выбарах і правядзенні рэспубліканскіх рэферэндумаў (2000—2016).
Біяграфія
Дэпутат Вярхоўнага Савета Беларусі 13-га склікання, уваходзіў у камісію па дзяржаўным будаўніцтве і мясцовым самакіраванні.
Пасаду сакратара Цэнтрвыбаркама займаў з 2000 года. Па стане здароўя быў вызвалены ад гэтай пасады 17 кастрычніка 2016 года.
Памёр 5 лістапада 2016. Пахаваны на Паўночных могілках Мінска.
Санкцыі
З 2006 года, пасля прэзідэнцкіх выбараў 2006 года, якія Еўрапейскім Саюзам былі прызнаны недэмакратычнымі, быў у Чорным спісе Еўрасаюза. Санкцыі неаднаразова падаўжаліся да 2016 года.
Таксама Лазавік знаходзіўся ў санкцыйным спісе спецыяльна прызначаных грамадзян і заблакіраваных асоб ЗША.
IC 919
IC 919 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) у сузор'і Вялікая Мядзведзіца.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Фінале-Эмілія
Фінале-Эмілія (Finale Emilia) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Эмілія-Раманья, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Модэна.
Насельніцтва складае 15528 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 148 чал./км². Займае плошчу 105 км². Паштовы індэкс — 41034. Тэлефонны код — 0535.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Zenone.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Любінічы
Любі́нічы (, Любиничи) — аграгарадок у Шклоўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Славенскага сельсавета.
Багданаўскі сельсавет (Сенненскі раён)
Багда́наўскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Сенненскага раёна Віцебскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — аграгарадок (да 2008 года вёска) Багданава.
Гісторыя
Утвораны 20 жніўня 1924 года як Гарывецкі сельсавет у складзе Сенненскага раёна Віцебскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Гарывец. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Сенненскім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Падворыцкага сельсавета. 20 мая 1960 года ў склад Машчонскага сельсавета перададзены 5 населеных пунктаў (Капланы, Лугінавічы, Малішы, Падворыца і Пераброды), у склад сельсавета з адміністрацыйнага падпарадкавання Сенненскага гарсавета перададзены 10 населеных пунктаў (Бубалы, Каралевічы, Красны Луч, Лука, Міхалполле, Роспаш, Свабоднае, Турава, Тухінка і Шубкі). 19 лютага 1971 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Запруддзе, сельсавет перайменаваны ў Запруддзеўскі сельсавет. На 1 студзеня 1974 года ў складзе сельсавета 20 населеных пунктаў. 30 сакавіка 1992 года да сельсавета далучана частка скасаванага Белаліпскага сельсавета. 21 чэрвеня 1993 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Багданава, сельсавет перайменаваны ў Багданаўскі. 8 красавіка 2004 года да сельсавета далучана частка скасаванага Ульянавіцкага сельсавета (18 населеных пунктаў: вёскі Вялікі Азярэцк, Дольдзева, Заазер’е, Замашанская, Замошша, Каміншчына, Кішуроўшчына, Малы Азярэцк, Малыя Ульянавічы, Мар’янава, Новае Сяло, Партызаны, Прыветак, Рудніца, Смалоўка, Сяргейкі, Уздорнікі і Ульянавічы), у склад Ходцаўскага сельсавета перададзены 5 населеных пунктаў у межах былога калгаса імя Гастэла (вёскі Броўкі, Вялікае Сяло, Лугінавічы, Падворыца, Шашалы). 20 чэрвеня 2008 года скасаваны вёскі Каміншчына і Кішуроўшчына.
Насельніцтва
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1743 чалавекі, з іх 96,4 % — беларусы, 2,6 % — рускія, 0,6 % — украінцы.
Аркбутан
Аркбута́н (ад arc-boutant — арка-апора) — канструкцыя ў форме паў-аркі, пры дапамозе якой цяжар скляпенняў перадаецца на контрфорс.
Прымяненне аркбутанаў дазваляе значна скараціць памеры ўнутраных апор, ачысціць прастору будынка, павялічыць аконныя праёмы, а таксама пралёты скляпенняў.
Выкарыстанне
Аркбутаны з’явіўся ў архітэктуры заходнееўрапейскай готыкі. Аркбутан быў вядомы яшчэ ў Старажытнай Русі (прымяняўся ў Сафійскам саборы Кіева), аднак у рускай архітэктуры сустракаецца рэдка.
У Беларусі аркбутаны можна пабачыць на неагатычным касцёле Найсвяцейшай Тройцы ў вёсцы Гервяты Астравецкага раёна.
Карасі (Сэмэніўскі раён)
Карасі (Карасі́) — вёска ў Сэмэніўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Сэмэніўскай гарадской абшчыны.
Мікалай Абрамавіч Шэхтман
Мікалай Абрамавіч Шэхтман (Шехтман Николай Абрамович;, ) — расійскі вучоны ў галіне лексікалогіі і семантыкі. Доктар філалагічных навук (1977), прафесар (1985). Член Расійскай акадэміі прыродазнаўчых навук і Акадэміі менеджменту ў адукацыі. Заслужаны дзеяч навукі РФ (1996). Акадэмік РАЕН, Выдатнік народнай асветы РСФСР (1965), Выдатнік народнай асветы СССР (1979),
Навуковая дзейнасць
Аўтар шасці манаграфій і 150 навуковых публікацый. Удзельнік міжнародных кангрэсаў у Амстэрдаме, Кембрыджы, Лейпцыгу і іншых цэнтрах сусветнай навукі. Стваральнік навуковай школы па семантыцы германскіх моў.
Кашалак
Кашалак — сяло ў Курмангазінскім раёне Атыраўскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Енбекшынскай сельскай акругі. Код КАТА — 234647400.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 339 чалавек (172 мужчыны і 167 жанчын). Паводле дадзеных перепісу 2009 года, у сяле пражывалі 329 чалавек (164 мужчыны і 165 жанчын).
Дзмітрый Анатольевіч Мядзведзеў
Дзмі́трый Анато́льевіч Мядзве́дзеў (14 верасня 1965, Ленінград, СССР) — Прэм’ер-міністр Расійскай Федэрацыі (2012—2020), трэці Прэзідэнт Расійскай Федэрацыі (2008—2012).
Біяграфічныя звесткі
У 1987 годзе скончыў юрыдычны факультэт Ленінградскага дзяржаўнага ўніверсітэта, кандыдат юрыдычных навук (1990). У 1990—1999 на выкладчыцкай працы ў СПбДУ, у 1990—1995 — саветнік мэра Санкт-Пецярбурга, эксперт Камітэта па знешніх сувязях мэрыі. У 1998 годзе вайшоў у склад савета дырэкратоў Брацкага лесапрамысловага камбіната.
У 1999 прызначаны намеснікам кіраўніка апарата Ураду Расійскай Федэрацыі. У 1999—2000 — намеснік, у 2000—2003 — першы намеснік кіраўніка адміністрацыі прэзідэнта, у 2003—2005 — яе кіраўнік. У 2005—2008 — першы намеснік Старшыні Урада Расійскай Федэрацыі.
З 8 мая 2012 года старшыня Урада Расійскай Федэрацыі. З’яўляецца таксама членам Вышэйшага дзяржаўнага савета Саюзнай Дзяржавы, старшынёй Савета міністраў Саюзнай Дзяржавы. Рашэнні, якія прымаюцца ў Саюзнай Дзяржаве, ім узгадняюцца, а большасць з іх рэалізуюцца пад яго непасрэдным кіраўніцтвам.
2 сакавіка 2017 г. Аляксей Навальны апублікаваў фільм-расследаванне Фонда барацьбы з карупцыяй «Он вам не Димон» прысвечанае меркаваным карупцыйным схемам прэм’ер-міністра Д. Мядзведзева. 22 сакавіка дэпутат Дзяржаўнай Думы РФ ад Камуністычнай партыі Расійскай Федэрацыі В. Рашкін накіраваў дэпутацкі запыт кіраўніку Следчага камітэта Расіі, а таксама кіраўнікам ФСБ, МУС РФ і Пракуратуры РФ з патрабаваннем праверыць дадзеныя аб карупцыйнай дзейнасці Д. Мядзведзева, аб якой расказана ў расследаванні Навальнага. 26 сакавіка ў каля 100 гарадах Расіі прайшлі мітынгі супраць карупцыі ў вышэйшых эшалонах улады, аб якой заяўлена было ў фільме. 5 красавіка Дзяржаўная Дума РФ адхіліла прапанову фракцыі КПРФ праверыць матэрыялы, апублікаваныя Фондам барацьбы з карупцыяй А. Навальнага прысвечаныя Старшыні ўраду.
15 студзеня 2020 года ўрад Дзмітрыя Мядзведзева ў поўным складзе падаў у адстаўку. Прэзідэнт Расіі Уладзімір Пуцін прапанаваў яму пасаду намесніка сакратара Савета бяспекі Расіі.
Дзедава
Назву Дзе́дава маюць:
Мікаэль Кінгсберы
Мікаэль Кінгсберы (Mikaël Kingsbury; нар.) — канадскі фрыстайліст, які спецыялізуецца ў могуле. Чэмпіён свету, двухразовы ўладальнік Кубка свету. Сярэбраны прызёр зімовых Алімпійскіх гульняў 2014 года ў Сочы.
Дэбютаваў у спаборніцтвах кубка свету 8 студзеня 2010 года на этапе ў Калгары, дзе заняў 36-е месца. Менш чым праз год, у снежні, канадзец упершыню дабраўся да кубкавага подыўма, стаўшы другім на этапе ў Куусама. А яшчэ праз 10 дзён, у кітайскім Бейда Лэйк Кінгсберы атрымаў сваю першую перамогу ў могуле.
У тым жа сезоне дэбютаваў на чэмпіянаце свету, які праходзіў у Дзір Вэлі. У спаборніцтвах па могулу канадац заваяваў бронзу, саступіўшы французу Гільба Кала і свайму суайчынніку, алімпійскаму чэмпіёну Аляксандру Біладо. У паралельным могуле Кінгсберы зноў саступіў Біладо, але на гэты раз на другой пазіцыі. Агульны залік сезону канадзец скончыў чацвёртым, а ў могульном заліку стаў трэцім.
У падобным рэчычы канадзец выступаў у сезоне 2012/2013. Ён зноў выйграў шэсць стартаў, агульны і малы залікі Кубка свету. А з чэмпіянату свету ў Нарвегіі Кінгсберы зноў вярнуўся з двума медалямі: у паралельным могуле ён зноў стаў другім (зноў саступіўшы Біладо), а ў звычайным могуле ён заваяваў золата, упершыню стаўшы чэмпіёнам свету.
Themira putris
Themira putris — еўрапейскі від двухкрылых з сямейства.
Шведскі алфавіт
Шведскі алфавіт — сістэма пісьма шведскай мовы на аснове лацінскай графікі.
Сучасны шведскі алфавіт заснаваны на лацінцы і складаецца з 29 літар:
Літары À, É і Ü з'яўляюцца варыянтамі адпаведна A, E и U.
Літары Q, W, Z, É выкарыстоўваюцца:
1) у запазычаных словах (webb, zon, idé); qu звычайна змяняецца на kv, за выключэннем уласных імёнаў і вытворных ад іх;
2) у некаторых прозвішчах спрадвечна шведскага паходжання (Ahlqvist, Wall, Zetterström, Tydén).
Мантсерат
Мантсерат (анг. Montserrat) — заморская тэрыторыя Вялікабрытаніі, якая знаходзіцца на аднайменным востраве, які ўваходзіць у архіпелаг Малых Антыльскіх астравоў. Плошча тэрыторыі — 102 км².
Насельніцтва на ліпень 2005 года складала жыхароў, 8 тыс. чалавек (дзве траціны насельніцтва) пакінула востраў падчас вулканічнай актыўнасці 1995 года, пасля некаторыя з іх вярнуліся. Да гэтага часу паўднёвая палова вострава зачынена для наведвання людзьмі.
Арканія
Арканія, або Сатыр белапалосы (Coenonympha arcania) — від дзённых матылькоў з сямейства аксамітніц.
Этымалогія
Arcania (лацінская) — таямнічая, скрытная.
Апісанне
Даўжыня пярэдняга крыла 16-20 мм. Верхні бок пярэдніх крылаў звычайна цёмна-аранжавага колеру, з шырокай карычневай аблямоўкай. Заднія крылы зверху цьмяна-карычневага колеру. На ніжнім баку задніх крылаў маецца светлая краёвая перавязь і добра вылучаюцца пярэдняя вочкавая пляма за межамі перавязі.
Арэал і месцапражыванні
Еўропа, Урал, Каўказ і Закаўказзе, Малая Азія, Іран. Звычайны і шырока распаўсюджаны від на большай частцы Усходняй Еўропы. На поўначы від не пранікае далей прыбалтыйскіх дзяржаў, а ў Расіі яго арэал распасціраецца ад поўдня Ленінградскай вобласці на ўсход да Паўднёвага Урала. На поўдні не сустракаецца толькі ў Крыму і ў сухастэпавай падзоне стэпавай зоне Украіны.
Засяляе узлескі, абочыны дарог у дубровах і іншых лісцяных і змешаных лясах, паляны. Звычайна сустракаецца ў рэдкалессе і пад полагам лесу. Рэдка адзначаецца ў садах і парках. З’яўляецца ценялюбных відам. На Каўказе матылі засяляюць ўскрайкі лесу, рэдкалессі і хмызняковыя зараснікі. У гарах падымаецца на вышыні да 2000 м. Звычайны, а ў асобныя гады і масавы від.
Звычайна від развіваецца ў адным пакаленні. Час лёту матылькоў адзначаецца з канца мая да жніўня. Для поўдня Еўрапейскай часткі Расіі звычайна прыводзіцца інфармацыя аб двух пакаленнях — тады лёт матылькоў працягваецца з канца мая па верасень. Спарадычнае развіццё другога пакалення адзначана ў Чэхіі.
Матылі часта прысаджваюцца на асветленае сонцам лісце кустоў і невысокіх дрэў, радзей на траву і кветкі.
Самка адкладае адзінкавыя яйкі. Вусені развіваюцца з восені па май (зімуюць), акукляюцца на ніжнім баку лісця. Кармавыя расліны вусеняў:, , ,. Яйкі дыяметрам 0,9—1,1 мм развіваюцца 7-8 дзён. Вусень у сваім развіцці праходзіць 5 узростаў. Першы ўзрост працягваецца 7-9 дзён, другі — 8-16 дзён, пяты ўзрост — 6-8 дзён. Зімуюць вусені чацвёртага ўзросту. Вусень апошняга, пятага ўзросту вырастае ў даўжыню да 24 мм. Стадыя кукалкі працягваецца 8-9 дзён. Даўжыня кукалкі 10-11 мм.
Архітраў
Архітраў — ніжняя з трох гарызантальных частак антаблемента (іншыя: фрыз, карніз). Звычайна знаходзіўся на капітэлях калон.
Малое Сітна
Мало́е Сі́тна (, Малое Ситно) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Маласітнянскага сельсавета.
Геаграфія
Вёска знаходзіцца за 50 км у напрамку на паўночны ўсход ад горада Полацк, за 95 км ад Віцебска, на рацэ Палата, каля возера Ізмак, за 6 км ад чыгуначнай станцыі Алёшча.
Жорж Дзюменіль дэ Латур
Жорж Дзюменіль дэ Латур, таксама Ла Тур (фр. Georges de La Tour; 1593 — 30 студзеня 1652) — французскі жывапісец з Латарынгіі.
Нарадзіўся ў Вік-сюр-Сей (дэпартамент Мозель) і жыў паблізу Люнеўмля (дэпартамент Мёрт і Мозель) да самай сваёй смерці. Творчасць майстра, забытая пасля яго скону, была зноў адкрыта толькі ў 1940-я гады. Для яго карцін характэрная геаметрычна строгая кампазіцыя і напружанасць рэлігійнага пачуцця. Акрамя некалькіх дакументаў, якія змяшчаюць звесткі аб яго жаніцьбе ў 1621, аб прызначэнні афіцыйным мастаком Люневіля ў 1644 і галоўным жывапісцам караля ў 1646, няма ніякай інфармацыі аб жыцці майстра. Ніводны з яго твораў не можа быць датаваны з поўнай дакладнасцю.
Карціны Латура звычайна ўяўляюць сабой асветленыя полымем свечкі начныя сцэны, напісаныя ў манеры Караваджа. Мастак любіў маляваць біблейскіх персанажаў у абліччы жабракоў і сялян, ствараць кампазіцыі, персанажы якіх асвятляліся адзінай крыніцай — свечкай. Тыповымі для яго творчасці з’яўляюцца такія працы, як «Нованароджаны» (Рэн, Музей выяўленчых мастацтваў), «Пакланенне пастухоў» (Луўр), «Пакутніцтва св. Себасцьяна» (Берлін-Далем, Дзяржаўныя музеі), «Журботная Магдалена» (Нью-Ёрк, музей Метраполітэн), «Адрачэнне апостала Пятра».