cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Быкаўшчына (Глыбоцкі раён)
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Докшыцы Дзісенскага павета Віленскага ваяводства.
Тачышча
Тачы́шча (, Точище) — вёска ў Клічаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Доўгаўскага сельсавета.
Да 21 снежня 2011 года вёска ўваходзіла ў склад Ганчанскага сельсавета. Да 2018 года знаходзілася ў складзе Патоцкага сельсавета.
Кінг-Джордж
Кінг-Джордж (King George Bay, Bahia 9 de Julio) — вялікі заліў на захадзе вострава Заходні Фалкленд. Глыбіня да 73 метраў пры ўваходзе ў заліў. На ўсходзе заканчваецца бухтай Крысмас, на поўначы — бухтай Порт-Норт. На поўдні аддзелены ад заліва Куін-Шарлот астравамі Пасідж. Шматлікія дробныя астравы. Упадаюць рэкі Херберт, Ціл, Шартр. На беразе заліва занаходзяцца паселішчы Шартрэс і Рой-Коў.
Deep Blue
Deep Blue (літаральна цёмна-сіні) — шахматны суперкамп'ютар, распрацаваны IBM, які 11 мая 1997 года перамог чэмпіёна свету Гары Каспарава ў 6-партыйным матчы (дзве перамогі супраць адной паразы, тры нічыі). Каспараў абвінаваціў IBM у махлярстве і патрабаваў перагуляць матч, але IBM адмовіла Каспараву і дэмантавала суперкамп’ютар. У першым матчы, які прайшоў у 1996 годзе, Каспараў перамог папярэднюю версію Deep Blue.
Распрацоўка
Праект шахматнага суперкамп’ютара быў пачаты пад назвай ChipTest ва Універсітэце Карнегі — Мелан, спадкаемцам якога стаў камп’ютар Deep Thought. Пасля атрымання ступені ва ўніверсітэце стваральнік ChipTest і ўдзельнікі праекту Deep Thought Томас Анантараман і Мюрэй Кэмпбел перайшлі ў IBM Research, каб працягнуць працу над стварэннем шахматнага кампутура, які б мог перамагчы чэмпіёна свету. Сю і Кэмпбел далучыліся да IBM восенню 1989 года, Анантараман далучыўся пазней. Пазней ён канчаткова пакінуў працоўную групу, яго месца для распрацоўкі праграмнага складніка заняў Артур Джозеф Хоўн (Arthur Joseph Hoane.
Пасля матчу Каспарава з Deep Thought у 1989 годзе IBM зладзіла конкурс на найлешую назву новага камп’ютара — камп’ютар быў названы Deep Blue, што ёсць спасылкай на мянушку IBM — Big Blue. Пасля сканчэння працы над паменшанай версіяй Deep Blue, Deep Blue Jr. (Deep Blue малодшы), з якой згуляў гросмайстар Джоэл Бенджамін, Сю і Кэмпбел вырашылі наняць апошняга для распрацоўкі дэбютнай кнігі для суперкамп’ютара.
У 1995 годзе прататып Deep Blue (названы Deep Thought II з маркетынгавых прычын) браў удзел у 8-м чэмпіянаце свету па камп’ютарных шахматах. Deep Blue згуляў з праграмай Wchess, прызначанай для персанальных камп’ютараў, унічыю. У 5-м раўндзе Deep Blue, гуляючы белымі, прайграў камп’ютарнай праграме Fritz 3 у 39 хадоў, пры гэтым Fritz працаваў на звычайным камп’ютары з працэсарам Intel Pentium 90 МГц. У выніку прататып Deep Blue атрымаў другое месца разам з праграмай Junior (Junior таксама быў праграмай для персанальных камп’ютараў).
Кароль (шахматы)
Кароль, князь (Unicode: ♔, ♚ ) — галоўная шахматная фігура, хоць і не наймоцная. Мэта шахматнай партыі — абвясціць мат каралю суперніка.
Хады караля
Кароль можа перамяшчацца на любое суседняе поле па гарызанталі, вертыкалі або па дыяганалі. Знаходзячыся ў вуглавым полі, кароль атакуе 3 палі, на поле ў боку дошкі — 5 палёў, на астатніх палёх — 8 палёў. Пры гэтым кароль не можа хадзіць на поле, занятае сваёй фігурай, а таксама на поле, атакаванае чужой фігурай (пад шах).
Ракіроўка
Ракіроўка ўяўляе сабой адначасовы ход караля і ладдзі з перасоўваннем караля на два поля ў бок адной з ладдзёў з адначасовым перасоўваннем ладдзі на поле, пройдзенае каралём. Ракіроўка на каралеўскі фланг завецца кароткай ракіроўкай (пазначаецца 0-0), ракіроўка на ферзевы фланг — доўгай ракіроўкай (пазначаецца 0-0-0).
Арыф Алві
Арыф Алві (Arif Alvi, عارف علوی; нар., Карачы) — пакістанскі дзяржаўны дзеяч, палітык, прэзідэнт Пакістана з 2018 года.
Кароль (шахматы)
Шах
Шах — сітуацыя, калі пасля ходу суперніка кароль атакаваны фігурай суперніка. Выкрыты шах — сітуацыя, калі пасля ходу адной фігурай суперніка кароль апынуўся атакаваны іншай фігурай. Падвойны шах — сітуацыя, калі кароль атакаваны адразу дзвюма фігурамі суперніка.
Арыф Алві
Біяграфія
Яга бацька Хабіб-ур-Рэхман Элахі Алві працаваў дантыстам у Брытанскай Індыі, які затым пераехаў у Карачы пасля падзелу краіны і адкрыў стаматалагічную клініку ў тэхсілі Садар. Хабіб-ур-Рэхман Элахі Алві быў сябрам партыі Джамаат-і-Ісламі. Пасля заканчэння сярэдняй школы ў Карачы Арыф Алві пераехаў у Лахор ў 1967 годзе для атрымання вышэйшай адукацыі. Мае ступень бакалаўра стаматалагічнай хірургіі пасля заканчэння каледжа стаматалогіі De’Montmorency. У 1975 годзе скончыў Мічыганскі ўніверсітэт — магістр у галіне зубнога пратэзавання. У 1984 годзе атрымаў магістра навук у галіне артадантыі ў University of the Pacific. Вярнуўшыся ў Пакістан пачаў працаваць стаматолагам, а затым адкрыў уласную стаматалагічную клініку Alvi Dental Hospital. Жанаты з Самінай Алві, чацвёра дзяцей.
Кароль (шахматы)
Шах
У выпадку, калі каралю абвешчаны шах, неабходна наступным ходам вывесці яго з-пад шаха. Абараніцца ад шаха можна адным з трох спосабаў — зрабіць ход каралём на поле, не атакаванае фігурамі суперніка, загарадзіць караля сваёй фігурай, пабіць фігуру, якая ставіць шах. Абараніцца ад падвойнага шаха можна толькі зрабіўшы ход каралём.
Мат
Мат — сітуацыя, калі пасля ходу суперніка кароль атакаваны фігурай суперніка, і пры гэтым ігрок не можа сваім ходам абараніцца ад шаха.
Пры аб’яве мату партыя сканчваецца незалежна ад таго, які матэрыял застаецца на дошцы і колькі часу на гадзінніку ў стараны, абвясціўшай мат. У спартыўнай практыцы да мату звычайна даходзіць рэдка, і ігрок, разумеючы, што мат пры правільнай гульні суперніка непазбежны, звычайна здае партыю.
Пат
Пат — сітуацыя, калі пасля ходу суперніка ігрок не мае магчымасці зрабіць дапушчальны ход, паколькі пры любым ходзе караля ён апыняецца пад шахам, а іншыя фігуры адсутнічаюць або заблакаваны, і пры гэтым кароль не атакаваны. Пат азначае завяршэнне гульні ўнічыю.
Кароль у шахматнай партыі
У пачатку партыі каралі займаюць палі е1 і е8. У дэбюце каралямі звычайна не ходзяць, выключэнне — ракіроўка, якая ажыццяўляецца для лепшай абароны самога караля і развіцця іншых фігураў. У мітэльшпілі кароль нярэдка бывае аб’ектам нападаў, якія могуць сканчвацца перамогай аднаго з бакоў. У эндшпілі каралі звычайна прымаюць актыўны ўдзел у гульні, дапамагаючы прасоўванню сваіх пешак у ферзі або перашкаджаючы прасоўванню чужых пешак.
Гінэлі
Гінэ́лі (, Гинели) — вёска ў Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Доцішскага сельсавета.
Да 5 кастрычніка 2007 года вёска ўваходзіла ў склад Нацкага сельсавета
Крыжыкі-нулікі
Крыжыкі-нулікі — гульня на паперы для двух ігракоў, адзін з якіх гуляе O (нулікамі), а другі — X (крыжыкамі). Ігракі па чарзе ставяць, кожны свой значак, на полі 3x3. Традыцыйна першы ход робяць X. Той з супернікаў, хто здолее выставіць свае значкі ў адзін шэраг: па гарызанталі, вертыкалі ці дыяганалі — раней за другога, выйграе гульню.
У гэтай партыі выйграе першы ігрок, X:
Першая вядомая камп’ютарная гульня, OXO (1952), створаная для камп’ютара EDSAC дэманстравала дасканалыя варыянты гульні ў крыжыкі-нулікі супраць любых апанентаў.
Мікалай Вольскі (літаратар)
Мікалай Вольскі ( —, ) — літаратар, гісторык , камергер Станіслава Аўгуста Панятоўскага.
Біяграфія
Працаваў бібліятэкарам у бібліятэцы І. Храптовіча, наведваў літаратурныя сустрэчы пры двары Станіслава Аўгуста ў Гродне (1795—1797). З 1800 прымаў удзел у працы «» ў Варшаве. З’яўляўся сябрам камісіі па ўкладанню цывільных і крымінальных правоў.
У канцы жыцця быў шамбелянам Станіслава Аўгуста Панятоўскага, які яго вельмі любіў і паважаў. Пасля смерці апошняга караля выехаў з Пецярбурга ў Беласток, дзе жыў у палацы Браніцкіх у пані Кракаўскай.
Сябра ложы «Шчаслівага Вызвалення» ў Нясвіжы, масон 2-й ст. у 1818, 4-й ст. і майстар абрадаў у 1820; сябра ніжэйшага капітула «Святыні Спакою» ў Нясвіжы, масон 4-й ст. у 1820; ганаровы сябра ложы Святога Уладзіслава Ягайлы ў Слуцку з 1818, масон 4-й ст. у 1820.
Творчасць
Аўтар вершаў, перакладаў і прац па гісторыі. У працы «Прамова…, якая змяшчае заўвагі пра першасную гісторыю свету» (Вільня, 1784; на польскай мове) адлюстраваны асветніцкія погляды на прыроду чалавека і, ёсць элементы матэрыялістычнага разумення ролі эканамічных адносін у гісторыі, аднак у цэлым пазіцыя аўтара была ідэалістычнай. Быў прыхільнікам моцнай каралеўскай улады, выступаў супраць рэвалюцыйных, «якабінскіх» ідэй (напрыклад, супраць Г. Калантая і іншых).
Творчасць Вольскага прасякнута ўмерана асветніцкай ідэалогіяй.
Убалацце (Клічаўскі раён)
У́балацце (, Уболотье) — вёска ў Клічаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Патоцкага сельсавета.
У 1924—1954 гадах цэнтр Убалацкага сельсавета. Да 21 кастрычніка 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Бёрдаўскага сельсавета, да 21 снежня 2011 года — у склад Ганчанскага сельсавета.
Хрэлева
Хрэ́лева (, Хрелево) — вёска ў Клічаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Патоцкага сельсавета.
Да 16 ліпеня 1954 года вёска ўваходзіла ў склад Убалацкага сельсавета, да 21 кастрычніка 1960 года — у склад Бёрдаўскага сельсавета, да 21 снежня 2011 года — у склад Ганчанскага сельсавета.
Кудаюнцы
Кудаю́нцы (, Кудаюнцы) — хутар у Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Доцішскага сельсавета.
Да 5 кастрычніка 2007 года вёска ўваходзіла ў склад Нацкага сельсавета
Імран Хан
Імран Хан (Imran Khan, عمران احمد خان نیازی; нар., ) — пакістанскі дзяржаўны дзеяч, былы прафесійны гулец у крыкет. Лідар партыі Рух за справядлівасць. Прэм’ер-міністр Пакістана з 2018 да 2022 года.
Біяграфія
Нарадзіўся 25 лістапада 1952 года Лахоры, яго бацька быў інжынерам-будаўніком. Калі Імрану споўнілася 18 гадоў ён пачаў выступаць за нацыянальную каманду Пакістана па крыкеце, згуляўшы першы матч супраць зборнай Англіі ў 1971 годзе. Пасля пераезду ў Англію Імран гуляў за Оксфардскі ўніверсітэт у 1973—1975 гадах і з’яўляўся капітанам каманды ўніверсітэта ў 1974 годзе. Быў капітанам каманды з 1982 па 1992 год. Пасля таго, як заснаваў партыю «Рух за справядлівасць» стаў адным з самых папулярных палітыкаў Пакістана: на яго мітынгі прыходзілі сотні тысяч чалавек. Імран Хан таксама з’яўляецца аўтарам трох кніг: «Imran», «All-Round View», «The Warrior Race».
9 жніўня 2012 года кіраўніцтва тэрарыстычнага руху Тэхрык-е Талібан Пакістан заявіла, што не ведае як рэагаваць на запланаваную акцыю пратэсту ў Зоне Плямён. Кіраўніцтва пакістанскага Талібану ўзяло тайм-аўт да канца тыдня, каб вырашыць дазваляць мітынг у Паўднёвым Вазірыстане ці не. Прадстаўнік Талібану абверг інфармацыю, якая з’явілася раней аб тым, што талібы дашлюць тэрарыстаў-смяротнікаў на мітынг у Вазірыстан каб падарваць Імрана Хана. Хоць самога Імрана талібы лічаць «нявяерным» за яго ліберальныя погляды.
25 ліпеня 2018 года адбыліся парламенцкія выбары, адносную перамогу на якіх атрымала створаная Ханам партыя Тэхрык-е-Інсаф. Яна атрымала 116 месцаў з 270.
18 жніўня 2018 года Імран Хан узначаліў кааліцыйны ўрад Пакістана, сфармаваны па выніках выбараў. Напярэдадні яго кандыдатуру падтрымалі 176 дэпутатаў Нацыянальнай асамблеі (на чатыры галасы больш мінімальна неабходнай колькасці), а яго асноўнага суперніка Шахбаза Шарыфа — 96.
10 красавіка 2022 года дэпутаты Нацыянальнага сходу Пакістана прагаласавалі за вотум недаверу яму, вылучаны апазіцыяй, якая абвінаваціла ўрад у некантралюемай інфляцыі, неэфектыўным дзяржаўным кіраванні і знешняй палітыцы.
5 жніўня 2023 года быў прысуджаны да трох гадоў турэмнага зняволення.
Выгаркі
Вы́гаркі (, Выгарки) — былы хутар у Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіў у склад Галубіцкага сельсавета.
Ліквідаваны ў 2007 годзе.
Брусы (Клічаўскі раён)
Брусы́ (, Брусы) — вёска ў Клічаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Доўгаўскага сельсавета.
Сінонім (таксанамія)
Сіно́німы ў біялагічнай таксанаміі — дзве ці больш назвы, якія ставяцца да аднаго і таго ж біялагічнага таксону.
Карл Ліней з 1753 года, калі выйшла першае выданне яго кнігі Species plantarum («Віды раслін»), і ў наступныя гады даў назвы прыкладна для васьмі тысяч відаў; значная частка гэтых назваў без змены прызнаюцца і ў цяперашні час. Між тым падзел на таксоны і назвы таксонаў не абсалютныя. Сістэмы назваў перыядычна перабудоўваюцца ў адпаведнасці са зменлівымі навуковымі ўяўленнямі. Гэтым і тлумачыцца вялікая колькасць сінонімаў — другасных назваў ужо вядомых таксонаў. Лік гэтых сінонімаў расце да нашых дзён, прычым для некаторых відаў прыводзяцца ўжо дзясяткі сінонімаў.
Прынцыпы наменклатурных кодэксаў
Да канца XIX стагоддзя сінонімаў назапасілася столькі, што яны сталі сур'ёзным клопатам для сістэматыкі. Сродкам пазбавіцца ад бязладзіцы стала ўжыванне Міжнародных кодэксаў батанічнай (або заалагічнай, бактэрыялагічнай) наменклатуры, якія зацвярджаюцца на міжнародных кангрэсах па адпаведнай спецыяльнасці. Гэтыя кодэксы маюць сілу, параўнальную з юрыдычнай (хоць ніякіх пакаранняў за парушэнне палажэнняў Кодэкса не прадугледжана), у той вобласці, якая тычыцца назваў арганізмаў. У любога наменклатурнага кодэкса тры асноўных прынцыпы: прынцып прыярытэту, прынцып наменклатурнага тыпу і прынцып сапраўднага апублікавання назвы.
Прынцып прыярытэту азначае, што толькі адзін з усіх сінонімаў можа быць назвай, пад якой дадзены таксон павінен быць вядомы. Звычайна гэта той сінонім, які быў апублікаваны раней за іншых.
Прынцып наменклатурнага тыпу складаецца ў тым, што любая назва павінна быць заснавана на калекцыйным узоры (у раслін і жывёл) ​​або на культуры мікраарганізму. Такім чынам, калі нейкі сістэматык захоча падзяліць дадзены від на два віды, старую назву трэба захаваць за тым відам, да якога належыць тыпавы асобнік. Напрыклад, калі падзяляць лінееўскі від на два: с 6—12 семачкамі ў каробачцы і з 13—30 семачкамі ў каробачцы, то трэба даведацца, колькі семачак у каробачках у трыпутніка ў тыпавым асобніку (ён захоўваецца ў Лінееўскім гербарыі Брытанскага музея у Лондане). Выкажам здагадку (так яно і ёсць), што колькасць насення ў тыпавой расліны адпавядае першаму віду. Тады першы від павінен называцца  — Трыпутнік вялікі, а другі —.
Прынцып сапраўднага апублікавання назвы складаецца ў тым, што аўтар назвы павінен пры апублікаванні паклапаціцца аб тым, каб усе зацікаўленыя асобы маглі прачытаць і зразумець яго публікацыю. Да сапраўднага апублікавання любыя назвы ніякай навуковай каштоўнасці не маюць і не разглядаюцца. Пры гэтым усе кодэксы наменклатуры лічаць, што законнай назвай любога таксону можа быць толькі яго лацінская назва (выключэннем з'яўляюцца толькі відавыя назвы вірусаў). Традыцыя даваць біялагічным таксонам лацінскія назвы ўзыходзіць да Сярэднявечча, калі латынь была міжнароднай мовай навукоўцаў ўсёй Еўропы. На гэтай мове пісаліся усе навуковыя трактаты, мелі зносіны паміж сабой навукоўцы з розных краін.
Прычыны ўзнікнення сінанімікі
Узнікненне назваў, якія затым пераводзяцца ў сінаніміку, адбываецца звычайна па наступных прычынах:
Сінонімы і базіёнімы
Тая назва, якая адносіцца да сінанімікі дадзенага таксону, на якой заснавана правільная (якая лічыцца ў сапраўдны момант часу правільнай) назва таксонаў, у батаніцы называецца базіёнімам гэтага таксону.
Напрыклад, сінаніміка Часночніцы чаранковай —  — уключае чатыры назвы, з якіх базіёнімам з'яўляецца Arabis petiolata:
У той жа час базіёнім правільнай назвы таксону не заўсёды ўваходзіць у сінаніміку дадзенага таксону. Напрыклад, базіёнімам назвы роду з'яўляецца відавая назва, якая ўваходзіць у сінаніміку віду.
Статуэтка жанчыны (Елісеевічы)
Статуэтка жанчыны — скульптурная выява аголенай жанчыны з верхнепалеалітычнай стаянкі Елісеевічы (Бранская вобласць), выяўленая ў 1935 годзе археолагам К. М. Палікарповічам. Некаторыя крыніцы называюць статуэтку найстаражытнай выявай чалавека на тэрыторыі Беларусі, хоць у наш час Елісеевічы з'яўляюцца часткай Расіі
Апісанне
Выразаная з мамантавага біўня і мадэліраваная ў тыповым для палеаліту стылі статуэтка мае даўжыню 15 см. Прапорцыі фігуркі некалькі выцягнутыя за кошт адносна доўгага торса, які плаўна перазодзіць у масіўныя, выразна аформленыя і надзвычай пластычныя ногі. Ступні ног ледзь пазначаны, не выразаны таксама рукі і галава. Знаходка вылучаецца сярод аналагічных твораў значнай ступенню рэалістычнасці, разумнымі межамі гіпертрафіі, стараннасцю выканання.
Міцканцы
Міцка́нцы (, Мицканцы) — вёска ў Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Доцішскага сельсавета.
Да 5 кастрычніка 2007 года вёска ўваходзіла ў склад Нацкага сельсавета
Пётр Аляксеевіч Лярскі
Біяграфія
Нарадзіўся ў вёсцы Рымінка (зараз у Магілёўскай вобласці Беларусі). Вучыўся на рабфаку. У 1939 годзе скончыў геаграфічны факультэт Магілёўскага педагагічнага інстытута. Вучобу сумяшчаў з працай у інстытуце — сакратар дэканата, лабарант кафедры, выкладаў на падрыхтоўчым аддзяленні. Быў размеркаваны ў Нараўлянскі раён выкладчыкам ў нямецкую нацыянальную школу. З 1939 года на службе ў Чырвонай Арміі. У час Вялікай Айчыннай вайны спачатку на фронце на заходняй мяжы СССР, потым у партызанах у Чавускім раёне. Пасля вызвалення Беларусі быў накіраваны працаваць дырэктарам сельскай школы. Са студзеня 1945 года П. А. Лярскі ў Магілёўскім педагагічным інстытуце (сучасны Магілёўскі дзяржаўны ўніверсітэт імя А. А. Куляшова). Займаў пасады старэйшага выкладчыка, дацэнта (з 1960 года) кафедры фізічнай геаграфіі на геаграфічным факультэце, у 1977—1999 гадах дацэнта кафедры педагогікі і методыкі выкладання.
Тэры Грыфітс
Тэрэнс "Тэры" Грыфітс (Terrence "Terry" Griffiths;, , Уэльс) — валійскі прафесійны гулец у снукер. Адзін з дзесяці снукерыстаў у гісторыі, якія выйгралі ўсе тры турніры трайной снукернай кароны — чэмпіянат Вялікабрытаніі (1982), Мастэрс (1980) і чэмпіянат свету (1979).
Пётр Аляксеевіч Лярскі
Навуковая дзейнасць, выкладчыцкая і грамадская дзейнасць
П. А. Лярскаму належаць навуковыя працы па гісторыі геаграфіі, геаграфіі Беларусі і краязнаўстве, методыцы выкладання прыродазнаўства. Аўтар больш за 150 навуковых прац. Сярод апублікаванага:
З 1947 года П. А. Лярскі быў сапраўдным членам Геаграфічнага таварыства СССР. Таксама быў Ганаровым членам грамадскага аб’яднання «Беларускае геаграфічнае таварыства» і Ганаровым старшынёй яго Магілёўскага абласнога аддзялення. Чытаў лекцыі ў Інстытуце ўдасканалення настаўнікаў, у народным універсітэце пры педагагічным інстытуце. У 1959—1963 гадах вучоны сакратар, у 1963—1993 гадах старшыня Магілёўскага абласнога аддзела геаграфічнага таварыства, з 1993 года — Ганаровы старшыня. Уваходзіў у склад рэдакцыйнай калегіі часопіса «Магілёўскі мерыдыян», супрацоўнічаў з часопісамі «Народная асвета», «Беларуская думка», «Нёман», «Пачатковая школа» і інш.
Памяць
19 студзеня 2018 года ў Магілёве на доме № 44 па вуліцы Першамайскай адбылося адкрыццё мемарыяльнай дошкі ў гонар 100-годдзя з дня нараджэння П. А. Лярскага. Аб навуковай дзейнасці вучонага зняты тры фільмы з серый «Нашы славутыя землякі» і «Стваральнікі».
Спіс аб’ектаў PGC (2174001—2175000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2174001—2175000)
Брылёўка (Клічаўскі раён)
Брылёўка (, Брилёвка) — вёска ў Клічаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Доўгаўскага сельсавета.
Гурбы
Гу́рбы (, Гурбы) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Галубіцкага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Докшыцы Дзісенскага павета Віленскага ваяводства.
Вялікія Давыдкі
Вялі́кія Давы́дкі (, Великие Давыдки) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Галубіцкага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Пліса Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Да 15 кастрычніка 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Галубіцкага сельсавета, да 19 мая 1972 года вёска знаходзілася ў адміністрацыйным падпарадкаванні Падсвільскага пассавета.
Мяжанцы
Мяжа́нцы (, Межанцы) — вёска ў Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Доцішскага сельсавета.
Да 5 кастрычніка 2007 года вёска ўваходзіла ў склад Нацкага сельсавета
Яўген Іванавіч Каршукоў
Яўген Іванавіч Каршукоў (, вёска Давыдавічы,, Гомельская вобласць) — беларускі пісьменнік, перакладчык.
Біяграфія
Нарадзіўся ў сям’і настаўніка. У 1956 г. скончыў факультэт журналістыкі Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. Працаваў адказным сакратаром акцябрскай раённай газеты «Чырвоны Кастрычнік» (1956—1958), загадчыкам аддзела веткаўскай раённай газеты «Пад ленінскім сцягам» (1958—1959), рэдактарам шматтыражнай газеты панчошна-трыкатажнай фабрыкі «8 Сакавіка» ў Гомелі (1959), старшым рэдактарам на Гомельскай студыі тэлебачання (1959—1971). З 1971 г. — загадчык аддзела літаратуры газеты «Літаратура і мастацтва», з 1975 г. — намеснік галоўнага рэдактара часопіса «Вожык», з 1978 г. працаваў у апараце СП БССР. У 1980—1989 гг. — галоўны рэдактар выдавецтва «Юнацтва». З 1989 г. — кансультант СП БССР. Член Саюза пісьменнікаў СССР з 1964 г.
Творчасць
Першыя апавяданні і гумарэскі надрукаваў у 1955 г. Аўтар кніг прозы «У дарогу» (1963), «Не без таго…» (1967), «Сустрэча» (1969), «Бывай, кампанія!» (1977), «Перад новым годам» (1980), «Пісьмо жонцы» (1982), «І надыходзіць дзень» (1982). Выйшлі кнігі для дзяцей «Змоўшчыкі» (1975) і «Пасланне нашчадкам» (1987).
Пераклаў са славацкай мовы зборнікі апавяданняў «Апошні вераснёвы дзень» (1982), «Разбуджаны голас» (1988), раман Р. Морыц «Выбух» (1984). Перакладае таксама з рускай, украінскай і польскай моў.
Нарды
Нарды — настольная гульня, разлічаная на двух ігракоў. Гульня праходзіць на спецыяльнай дошцы, падзеленай на дзве паловы. Мэты гульні — кідаючы кубік і перамяшчаючы шашкі ў адпаведнасці з ачкамі, якія выпалі, прайсці поўнае кола па дошцы, зайсці імі ў сваю хату і выкінуць іх за дошку раней, чым гэта зробіць супраціўнік.
НФЛ у сезоне 1963
Cезон 1963 года стаў 44-ым сезонам Нацыянальнай футбольнай лігі (NFL).
Турнірная табліца
В = Выйгрыш, П = Паражэнне, Н = Нічыя, % = Адсотак перамог, АН = Ачкі набраныя, АП = Ачкі прапушчаныя
Вішнёўка (Клічаўскі раён)
Вішнёўка (, Вишнёвка) — вёска ў Клічаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Доўгаўскага сельсавета.
Некрашунцы
Некрашу́нцы (, Некрашунцы) — вёска ў Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Доцішскага сельсавета.
Да 5 кастрычніка 2007 года вёска ўваходзіла ў склад Нацкага сельсавета.
Геакэшынг
Геакэшынг — вулічая гульня па пошуку скарбаў, удзельнікі якой выкарыстоўваюць прыёмнік глабальнай сістэмы пазіцыянавання (GPS) альбо іншыя навігацыйныя тэхнікі, каб схаваць і адшукаць кантэйнеры (якія называюцца «геакэшамі» альбо проста «кешамі») у любой кропцы Зямлі. Тыповы геакэш — невялікі воданепранікальны кантэйнер, у якім знаходзіцца журнал гульні і «скарб» — звычайна цацкі альбо забаўкі невялікага кошту. На сённяшні дзень каля 800 000 геакэшаў зарэгістраваныя на розных вэб-сайтах, прысвечаных мінуламу. Геакэшы на сённяшні дзень схваныя ў больш чым 100 краінах па ўсім свеце і на ўсіх 7 кантынентах уключаючы Антарктыку.
Гісторыя
Геакэшынг узнік амаль адразу пасля адключэння сістэмы зніжэння дакладнасці (Selective Ability (SA)) 1 мая 2000 года. У выніку гэтага дакладнасць грамадзяных прыёмнікаў GPS вырасла з 100 да 20 метраў, а ўжо 3 мая 2000 года Дэйвам Алмерам з штату Арэгон быў схаваны першы задакументаваны геакэш. Месцазнаходжанне было змешчана ў групе навін сеткі Usenet. Да 6 мая гэты геакэш быў двойчы знойдзены і адзін раз было паведамлена пра знаходку. Згодна з паведамленнем Дэйва Алмера, патайніком, які ён зрабіў, было пластыкава вядро, практычна цалкам закапанае ў зямлю, у якім знаходзілася праграмнае забеспячэнне, відэа, кнігі, ежа, грошы і рагатка.
Паходжанне назвы
Гульня першапачаткова назывылася GPS stash hunt альбо gpsstashing (пошук альбо хаванне тайнікоў з дапамогай GPS). Пасля абмеркавання ў групе gpsstash назва была зменена. 30 мая 2000 года Мэт Стам выказаў меркаванне, што назва «тайнік» можа мець негатыўны падтэкст і прапанаваў выкарыстоўваць замест яго назву «геакэшынг».
Гульня
Першапачаткова можа падацца, што знайсці тайнік пры дапамозе GPS-прыёмніка і каардынат проста. Аднак дакладнасць, з якой GPS-прыёмнік вызначае пазіцыю, складае некалькі дзясяткаў метраў. GPS-прыёмнік дазваляе толькі паказаць мясковасць знаходжання тайніка. Але для дакладнага пошуку неабходна карыстацца падказкамі ў апісанні тайніка.
Тайнікі бываюць самых розных відаў. Самы распаўсюджаны тайнік — гэта кантэйнер з накрыўкай, у якім знаходзяцца «скарбы» — дробныя прадметы (дыскі, кнігі, цацкі) і нататнік (журнал гульні) для тых, хто знайшшоў тайнік. Гулец мае права адзначыцца ў нататніку і ўзяць любы прадмет, але таксама ён мусіць пакінуць які-небуць іншы прадмет падобнай вартасці. Нататнік з’яўляецца абавязковым атрыбутам тайніка і ўтрымлівае інфармацыю пра тайнік і яго наведвальнікаў. Пасля наведвання тайніка гулець мусіць зачыніць кантэйнер і пакінуць яго на папярэднім месцы. Пры гэтым тайнік маскіруецца, каб наступныя гульцы прыклалі не меншыя намаганні знайсці кантэйнер, а таксама каб ён не быў выпадкова знойдзены пабочнай асобай. Застаецца толькі напісаць пра сваю знаходку ў інтэрнэтнай гасцёйні тайніка.
Апроч традыцыйных сустракаюцца таксама і пакрокавыя тайнікі. Для таго, каб знайсці кантэйнер, геакэшар павінен развязаць задачу, якую стварыў аўтар тайніка. Часам задача палягае ў адказах на пытанні, звязаныя з мясковасцю, часам патрабуюцца здольнасці арыентавання на мясцовасці, а ў пэўных выпадках гульцу спатрэбіцца паказаць сваю эрудыцыю, каб развязаць задачу.
Постаўкі
По́стаўкі (, Поставки) — вёска ў Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Доцішскага сельсавета.
Да 5 кастрычніка 2007 года вёска ўваходзіла ў склад Нацкага сельсавета.
Дзедзіна (Глыбоцкі раён)
Дзе́дзіна (, Дедино) — хутар у Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Галубіцкага сельсавета.
Те, що треба
«Те, що треба» (Тое, што трэба) — першы студыйны альбом украінскай групы «С.К.А.Й.», выпушчаны ў 2006 годзе лэйблам «Lavina music».
Веснік (Клічаўскі раён)
Ве́снік (, Весник) — вёска ў Клічаўскім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Доўгаўскага сельсавета.
Те, що треба
У альбом увайшлі 12 кампазіцый і было знята 3 кліпы.
Веснік (Клічаўскі раён)
Геаграфія
Знаходзіцца каля аўтамабільнай дарогі. У напрамку на поўдзень ад вёскі працякае рака Рудка (правы прыток ракі Даўжанка).
Те, що треба
Відэакліп
Відэа было знята ў 2005 годзе і прадстаўлена у пачатку 2006. У пачатку відэа паказана дзяўчыну, што быццам-то заснула ў ваннай. Пасля гэтага яё падымае вакаліст гурта Алег Сабчук і пакідае яё на ложку ў пакоі. Пад час прыпеву паказана удзельнікаў групы, якія граюць у гэтым пакоі. У канцы відэа Алег Сабчук выпадае з акна дома, і пасля гэтага ўсе падзеі на відэа пачынаюць адбывацца ззаду-наперад.
Ремікс
Ремікс (таксама Remix) — песня гурта СКАЙ, якая была выдадзена ў 2006 годзе. Песня ўваходзіць у альбом «Тое, што трэба».
Відэакліп
У 2006 годзе быў зняты відэакліп. Гэта быў другі кліп гурта пасля «Тебе це може вбити». На відэа паказана група «СКАЙ», што грае на інструментах сярод хмарачосаў (выкарыстаная функцыя chromakey). У канцы відэа удзельнікі групы руйнуюць усе хмарачосы, скачучы на іх зверху і разбіваючы гітары. у 2006 годзе відэа патрапіла ў эфір тэлеканала М1.
Вера Мікалаеўна Пола
Біяграфія
Вучылася акцёрскаму майстэрству у тэатральнага рэжысёра і педагога Е. А. Міровіча. На сцэне Купалаўскага тэатра з 1922. Адной з найбольш значных першых роляў была роля Маланні ў спектаклі Міровіча «Кар’ера таварыша Брызгаліна». Здымалася ў кіно («Хвоі гамоняць» (1929), «Паўлінка», «Пяюць жаваранкі», «Несцерка»).
Была жонкай тэатральнага мастака Барыса Малкіна. Пасля смерці мужа ў 1972 годзе была ініцыятарам выстаўкі яго твораў, якая адбылася ў 1974 годзе ў Мінску, у будынку Саюза мастакоў БССР на Цэнтральнай плошчы.
Жаўнераўшчына
Жаўне́раўшчына (, Жолнеровщина) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Галубіцкага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Докшыцы Дзісенскага павета Віленскага ваяводства.
Гулы
Гу́лы (, Гулы) — вёска ў Клічаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Доўгаўскага сельсавета.
НФЛ у сезоне 1964
Cезон 1964 года стаў 45-ым сезонам Нацыянальнай футбольнай лігі (NFL).
Турнірная табліца
В = Выйгрыш, П = Паражэнне, Н = Нічыя, % = Адсотак перамог, АН = Ачкі набраныя, АП = Ачкі прапушчаныя
Заўвага: Да 1972 года, нічыі ў турнірных табліцах не ўлічваліся.
Павел Гіляравіч Каравайчык
Павел Гіляравіч Каравайчык (псеўданімы і крыптанімы: П.Каравай; П.Любецкі; Павал Любецкі; Павел Любэцкі; Павел Любецкі; Paulus; П. К.; П. Л.; К. П.; Л. П.;, Любча, Навагрудскі павет, Мінская губерня, цяпер , Гродзенская вобласць — , , Чувашыя, НКУС) — беларускі культурны дзеяч, літаратуразнавец, крытык, публіцыст, паэт. Член-карэспандэнт Інстытута беларускай культуры (1926).
Біяграфія
Пачатковую адукацыю атрымаў у Навагрудку. У 1911 паступіў у Мінскую гімназію, скончыў яе з залатым медалём у 1916 у Маскве, куды гімназія была эвакуіравана падчас Першай сусветнай вайны. Вярнуўся ў Мінск, супрацоўнічаў з Таварыствам дапамогі пацярпелым ад вайны. У 1917 — у рэдакцыі газ. «Вольная Беларусь», дзе пачаў друкаваць свае творы. Паступіў у Ваенна-медыцынскую акадэмію ў Петраградзе. Супрацоўнічаў з Белнацкамам і часопісам «Чырвоны шлях», з Наркаматам нацыянальнасцей РСФСР. На пачатку 1919 загадваў выдавецкім аддзелам Белнацкама і рэдагаваў газету «Дзянніца». У 1919 годзе перавёўся на 3 курс медыцынскага факультэта Маскоўскага ўніверсітэта, але быў прызваны ў Чырвоную Армію, у якой служыў да 1921 года.
У 1921—23 гг. чытаў лекцыі па беларускай літаратуры на настаўніцкіх курсах у Бабруйску і Мінску. З восені 1922 да канца 1926 года загадчык аддзела замежнага друку газеты «Савецкая Беларусь».
З 1922 года ў Мінску. Паступіў на 3 курс медыцынскага факультэта БДУ, які скончыў у 1925 годзе. У красавіку 1926 года ўдзельнічаў у заснаванні Медыцынскай секцыі Інбелкульта; член-карэспандэнт Інбелкульта (з 1926 г.).
Аўтар даследавання беларускага фальклору, сааўтар падручніка «Выпісы з беларускае літаратуры» (Ч. 1, Мн., 1926).
У 1926—30 працаваў у клініцы нервовых хвароб медыцынскага факультэта БДУ.
Арыштаваны ДПУ БССР 25 ліпеня 1930 года па справе «Саюза вызвалення Беларусі». 10 красавіка 1931 года прыгавораны пазасудовым органам (калегіяй ДПУ) на 5 гадоў высылкі ў Чэбаксары Чувашскай АССР, у 1935 годзе тэрмін высылкі быў падоўжаны на 2 гады. 29 ліпеня 1937 года арыштаваны НКУС Чувашыі, праходзіў па адной справе разам У. Дубоўкам, М. Мамчыцам, І. Савічам. Абвінавачаныя сваёй віны не прызналі. 16 лістапада 1937 года Дубоўка, Савіч і Мамчыц былі прыгавораны пазасудовым органам (спецтройкай НКУС ЧАССР) да 10 гадоў ППЛ, Каравайчык да расстрэлу.
Рэабілітаваны па абодвух справах у 1957 і 1959 гадах.
Успамін
''З ліста У. Дубоўкі да Я. Саламевіча ад 05. 01.1975'' : Быў у нас такі дзеяч Павал Гіляравіч Каравайчык. Ён загінуў, мабыць у 1937 г. у г. Чэбаксары, дзе працаваў неўрапатолагам у Чэб. паліклініцы. Гэта быў чалавек выключна высокай адукацыі. Ведаў ён дасканала блізу 10—12 моваў: польскую, чэскую, англійскую, французскую, італьянскую, гішпанскую, латынь, грэчаскую, стар.-яўрэйскую, чувашскую (выв. у Чэбаксарах: «А як жа з хворымі праз перакладчыка размаўляць?!»). Сусветную літаратуру ведаў па першакрыніцах так, як ніводзін прафесар літаратуры. Родам ён з м. Любча (Зах. Бел.). Вучыўся выдатна ў сваёй школе, чаму быў накіраваны ў Пецярбург у гімназію св. Екацярыны на поўную стыпендыю. Пасля заканчэння яе стаў студэнтам Ваен.-Мед. Акадэміі аж да пачатку рэвалюцыі, калі быў пакліканы ў Чырв. Армію. Хадзіў у яе шэрагах пад Варшаву. Пасля – працаваў разам са мной у НКА РСФСР метадыстам Бел. Цэнтр. бюро Глаўсоцвыхавання. Адтуль паехаў у Мінск і стаў студ. мед. факультэту. Канчаючы яго, пісаў навуков. працу «Дуэль і смерць Пушкіна», у якой давёў, што пры тагачасным станов. мед. Пушкін мог застацца жывым, калі б гэта было пажаданым некаму... Будучы ў Мінску, бадай не ўсе міжнародныя агляды ў газ. «Сав. Белар.» пісаў ён. Раней (у «Вольн. Бел». і іншых выданнях) друкаваў вершы. Пад вершамі збольшага падпісваўся Paulus (Напрыклад: ...«Беларусы, беларусы, Жыцця помніце закон – што без руху – то ўміраe» і г. д.)
Забалоцце (Галубіцкі сельсавет)
Забало́цце (, Заболотье) — былы хутар у Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіў у склад Галубіцкага сельсавета.
Ліквідаваны ў 2007 годзе.
Курган Бессмяротнасці (Бранск)
Курган Бессмяротнасці — помнік загінулым у барацьбе з нямецкім нацызмам, які стаў адным з сімвалаў горада Бранска. Размешчаны ў Савецкім раёне горада, у цэнтральным парку культуры і адпачынку «Салаўі» (імя 1000-годдзя Бранска).
Будаўніцтва
Курган быў закладзены 11 мая 1967 года ў гарадскім парку культуры і адпачынку «Салаўі». Святую зямлю з брацкіх магіл у гарадах і сёлах Браншчыны, з легендарных месцаў гарадоў-герояў, з балгарскай Шыпкі — знака братэрства славянскіх народаў, прынеслі да месца закладкі Кургана маці, чые сыны не вярнуліся з вайны, ветэраны вайны, рэвалюцыі і камсамола, Героі Савецкага Саюза, кавалеры ордэнаў Славы, кіраўнікі і ўдзельнікі партызанскага руху і падполлі, салдаты Савецкай Арміі, камсамольцы, піянеры, акцябронкі. Тысячы юнакоў і дзяўчат працавалі на збудаванні Кургана.
Апісанне
Курган Бессмяротнасці ўяўляе сабой земляны насып агульным аб'ёмам звыш 20 тысяч кубічных метраў і вышынёй 12 метраў.
Ля падножжа Кургана закладзены гарматны ствол з капсулай, у якой утрымліваецца зварот да нашчадкаў-бранцаў 2017 года: «Дарагія таварышы, сябры, людзі XXI стагоддзя!.. Ніколі не забывайце гераічнага мінулага нашага партызанскага края! Заўсёды памятайце, якім коштам дасталася воля вашым дзядам! Беражыце яе, як зрэнку вока… Мы адпісваем вам самае дарагое, што ёсць у савецкага чалавека, — гонар сваёй Радзімы! Любіце сваю краіну так, як любілі яе мы, вашы старэйшыя таварышы, аднадумцы, сябры. Прымнажайце магутнасць Радзімы Саветаў!»
У асновы Кургана прыступкі шырокіх сходаў падводзяць да пляцоўкі, на фасадзе якой надпіс: «У імя міру тых, хто аддаў жыцці свае, Курган Бессмяротнасці збудаваны камсамольцамі і моладдзю горада ў год пяцідзесяцігоддзя ВЛКСМ». Збудаванне вянчае велізарная пяціканцовая зорка.
Іванаўшчына
Іва́наўшчына (, Ивановщина) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Галубіцкага сельсавета.
Даўжанка (вёска)
Даўжа́нка (, Должанка) — вёска ў Клічаўскім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Доўгаўскага сельсавета.
Сабалюнцы
Сабалю́нцы (, Соболюнцы) — вёска ў Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Доцішскага сельсавета.
Да 5 кастрычніка 2007 года вёска ўваходзіла ў склад Нацкага сельсавета.
Доўгае (Лепельскі раён)
До́ўгае (, Долгое) — вёска ў Лепельскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Баброўскага сельсавета.
Меркаванне
Меркаванне — выражаны ў вербальнай форме пункт гледжання, моцна звязаны з суб'ектыўнымі поглядамі аўтара, пэўнымі яго пачуццямі, верай і жаданнямі. Паняцце часцяком выкарыстоўваецца ў дачыненні да беспадстаўнай або непацверджанай інфармацыі ў супрацьлегласць ведам і поглядам, заснаваных на фактах. У філасофіі меркаванне часта супрацьпастаўляецца рэчаіснасці.
Выказванне меркавання замест ацэнкі з'яўляецца адной з асноў асертыўных паводзін.
Камунітарызм
Камунітарызм (ад communitarian) — ідэалогія канца XX стагоддзя, якая імкнецца да моцнай грамадзянскай супольнасці, асновай якой з'яўляюцца мясцовыя супольнасці і неўрадавыя грамадскія арганізацыі, а не асобныя людзі. Камунітарызм выступае за бясплатную адукацыю, праграму па павышэнні маральнасці і абарону навакольнага асяроддзя. Ён жорстка ўвязвае правы асобы і правы прадпрымальнікаў з сацыяльнай адказнасцю і дапускае іх абмежаванне ў тых выпадках, калі яны падаюцца грамадствам і рэалізуюцца за кошт дзяржавы.
НФЛ у сезоне 1965
Cезон 1965 года стаў 46-ым сезонам Нацыянальнай футбольнай лігі (NFL). Скочыўся перамогай «Грын-Бей Пэкерс».
Выніковая табліца
В = Выйгрыш, П = Паражэнне, Н = Нічыя, % = Адсотак перамог, АН = Ачкі набраныя, АП = Ачкі прапушчаныя''
Заўвага: Да 1972 года, нічыі ў турнірных табліцах не ўлічваліся.
Дубно
Дубно́ (, Дубно) — вёска ў Клічаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Доўгаўскага сельсавета.
У 1925—1954 гадах цэнтр Дубенскага сельсавета.
Салапяцішкі
Да 5 кастрычніка 2007 года вёска ўваходзіла ў склад Нацкага сельсавета.
Пузелі
Пузе́лі (, Пузели) — вёска ў Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці. За 43 км на паўднёвы захад ад Воранава. 6 гаспадарак, 8 жыхароў (2014).
Гісторыя
Вядомы з 1690 г. як маёнткі Пузелевічы ў Нацкай парафіі, уладанні Станіслава Пузевіча і Мінкоўскага ў Лідскім павеце ВКЛ. Пасля 3-га падзелу Рэчы Паспалітай (1795) у складзе Расійскай імперыі, у Віленскай, з 1797 г. Літоўскай, з 1801 г. Гродзенскай, з 1842 г. Віленскай губернях. У 2-й пал. 19 ст. ваколіца ў Каняўскай вол. Віленскай губ., у складзе дзяржаўнага маёнтка Канява, 7 рэвізскіх душ. Паводле перапісу ў 1897 г. 4 двары, 37 жыхароў, у 1905 г. 33 жыхары, 218 дзес. зямлі. 3 1921 г. ў складзе Польшчы, у Эйшышскай гміне Лідскага павета Навагрудскага ваяв., аколіца ў Каняўскай гміне. 3 лістапада 1939 г. ў БССР. 3 12 кастрычніка 1940 г. вёска ўваходзіла ў склад Нацкага сельсавета Радунскага, затым Воранаўскага раёнаў, з 5 кастрычніка 2007 года ўваходзіць у склад Доцішскага сельсавета.
Логіка выказванняў
Злічэ́нне выка́званняў ці логіка выказванняў — асобны выпадак злічэння, класы сімвалаў алфавіту якога могуць быць падзелены на класы: прапазіцыянальных сімвалаў, сімвалаў лагічных звязак і клас, які мае сімвалы круглых дужак. Формулы ці тэксты фармальнай мовы (злічэння) логікі выказванняў падзяляюцца на простыя і складаныя. Кожны прапазіцыянальны сімвал разглядаецца як простая формула. Індуктыўна, з дапамогай сімвалаў класаў лагічных звязак, круглых дужак і ўжо пабудаваных формул можна будаваць новыя складаныя формулы.
Мноства аксіём логікі выказванняў можа быць бясконцым, як у выпадку фармалізацыі па Гілберту, так — і пустым. У апошнім выпадку патрабуецца больш правілаў вываду — для магчымасці вываду для кожнай лагічнай звязкі формул, якія не ўтрымліваюць — выпадак фармалізацыі па Генцэну.
Каралевічы (Глыбоцкі раён)
Карале́вічы (, Королевичи) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Галубіцкага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Глыбокае Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
У 1940—1954 гадах цэнтр Каралевіцкага сельсавета.
Эдуард Аляксандравіч Вольтэр
Эдуард Аляксандравіч Вольтэр (Eduards Volters, Eduardas Volteris;, Агенскалнс (цяпер у межах Рыгі) — , Каўнас) — расійскі, латышскі і літоўскі лінгвіст, этнограф, фалькларыст, археолаг.
Біяграфія
Нарадзіўся ў сям’і латвійскага пастара. Скончыўшы Рыжскую губернскую гімназію (1875), у 1875 — 1877 гадах вучыўся ў Лейпцыгскім універсітэце, затым у Дэрпцкім універсітэце (1877 — 1880), з 1880 спачатку ў Маскоўскім, затым у Харкаўскім універсітэце. Атрымаў у Харкаве ступень магістра рускай славеснасці за дысертацыю «У пошуку па пытанні аб граматычным родзе».
У 1885—1918 гадах прыват-дацэнт, выкладаў у Пецярбургскім універсітэце. Быў цэнзарам літоўскіх выданняў (1904—1917) і садзейнічаў выхаду многіх літоўскіх кніг. Апекаваў Пранаса Вайчайціса, Казіміра Бугу і іншых літоўскіх студэнтаў. З 1907 года складаўся членам і падарыў 1337 кніг бібліятэцы таварыства ў Вільні ў 1908—1915 гадах.
У 1918 годзе перабраўся ў Літву і ў 1919 годзе стаў загадчыкам. Пасля таго, як у красавіку 1919 горад занялі польскія часткі, выехаў з сям’ёй у Каўнас. У 1919—1922 гадах быў дырэктарам Цэнтральнай бібліятэкі Літвы ў Каўнасе.
У 1919 году быў членам камісіі па установе вышэйшай школы Літвы. Быў загадчыкам гуманітарнага аддзялення Вышэйшых курсаў у Каўнасе, на аснове якіх пазней быў утвораны Літоўскі ўніверсітэт (1920—1922). У 1922—1933 гадах прафесар Літоўскага ўніверсітэта (які з 1930 года насіў імя Вітаўта Вялікага) і адначасова дырэктар Каўнаскага гарадскога музея.
Навуковая дзейнасць
Пры падтрымцы Рускага геаграфічнага таварыства ў 1884—1887 гадах збіраў у Літве этнаграфічныя, дыялекталагічныя, фальклорныя матэрыялы і разам з памочнікамі запісаў каля 300 песень, тысячу казак, дзве тысячы ўзораў малых фальклорных жанраў. Падрыхтаваў і выдаў у 1886 годзе праграму збірання фальклорных, этнаграфічных, дыялекталагічных матэрыялаў у Літве. У 1888—1889 гадах збіраў звесткі аб археалагічных помніках паўднёвай часткі Літвы і праводзіў археалагічныя раскопкі. У канцы 1880-х разам з Вандалінам Шукевічам раскопваў старажытныя могільнікі ў Беларускім Панёманні каля вёсак Дварчаны, Пузелі, Апонаўцы, Думблі, збіраў археалагічныя і этнаграфічныя матэрыялы ў паўночна-заходняй Беларусі.
Падрыхтаваў новае выданне «Катэхізіса» Мікалоюса Даўкшы (1886), у якое уключыў фрагменты старадаўніх літоўскіх рукапісаў, слоўнічак, узоры літоўскага фальклору. Сумесна з П. Ф. Фартунатавым падрыхтаваў выданне «Пасцілы» Даўкшы (тры выпускі, 1904—1927).
Склаў «Літоўскую хрэстаматыю» (1901—1904, 2 часткі), у якую ўключыў урыўкі з твораў Крысціёнаса Данялайціса, Сіманаса Даўкантаса, Вінцаса Кудзіркі,, , помнікі латышскай і прускай моў, узоры літоўскіх дыялектаў і фальклору.
Выдаў на рускай мове шэраг этнаграфічных нарысаў пра Літву, Жмудзь, Віцебскую і Сувалкскую губерні, а таксама артыкулаў пра гаворкі Віленскага краю, літуанізмы ў старабеларускай мове, літоўскіх пісьменнікаў XVI — XIX стагоддзяў.
У 1908—1909 гадах запісаў на васкавыя валікі літоўскія народныя мелодыі (першыя запісы такога роду). У 1915 годзе паставіў задачу вывучэння Ардынацкай нясвіжскай бібліятэкі як помніка культуры.
Аўтар артыкулаў па латышскаму і літоўскаму фальклору і міфалогіі ў Энцыклапедычным слоўніку Бракгаўза і Эфрона.
Сербінішкі
Сербіні́шкі (, Сербинишки) — хутар у Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Доцішскага сельсавета.
Да 5 кастрычніка 2007 года вёска ўваходзіла ў склад Нацкага сельсавета.
Нонсэнс
Нонсэнс (nonsense, non — няма і sensus — сэнс) — выказванне (радзей — дзеянне), пазбаўленае сэнсу або самаадсутнасць сэнсу, бяссэнсіца. Разнавіднасць алагізму або лагічнай памылкі. Тэрмін «нонсэнс» вельмі блізкі па сэнсу да тэрміна абсурд (недарэчнасць, нязгоднасць).
Паколькі лагічна бессэнсоўныя выказванні (напрыклад, самасупярэчнасць або іншая лагічная памылка) робяць вызначаны эстэтычны эфект, нонсэнс выкарыстоўваецца ў мастацтве (напрыклад, ён з'яўляецца асновай рытарычнай фігуры аксюмарана). У англійскай літаратуры існуе цэлы мастацкі кірунак, які эксплуатуе гэта прыём — літаратура нонсэнсу. Да яе належалі Эдвард Лір і Льюіс Кэрал. Да твораў першага адносяць «Кнігу нонсэнсу» (1846), якая ўтрымлівае лімерыкі.
У сучаснай філасофіі (у постмадэрнісцкім яе варыянце) тэрмін пераасэнсоўваецца: нонсэнс з'яўляецца поўнай адсутнасцю назаўжды зададзенага сэнсу. Менавіта таму ён з'яўляецца ўмовай магчымасці сэмантычнага руху як такога (гэта значыць стварэнні сэнсу).
Загацце (Клічаўскі раён)
Зага́цце (, Загатье) — вёска ў Клічаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Доўгаўскага сельсавета.
Крупені
Крупе́ні (, Крупени) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Галубіцкага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска i фальварак у складзе гміны Докшыцы Дзісенскага павета Віленскага ваяводства.
Місісіпская археалагічная культура
Місісі́пская культура (Mississippian culture) — археалагічная культура ў даліне ракі Місісіпі ў VIII - XVI стст.
Асаблівасці
Місісіпская археалагічная культура ўзнікла ў другой палове 1 тысячагоддзя н. э. і спалучала элементы, характэрныя для ранейшых культур на поўдні, бліз вусця ракі Місісіпі і тэрыторыі сярэдняга захаду сучасных ЗША. На працягу некалькіх стагоддзяў яна пашырылася ўздоўж даліны Місісіпі і яе прытокаў. У выніку склалася некалькі буйных рэгіянальны культур — сярэднемісісіпская культура, культура Паўднёвых Апалачаў, Кадаанская археалагічная культура, культура Плакемін і інш. Іх агульнымі рысамі з'яўляюцца наступныя: Адным з найбуйнейшых і паселішчаў была Кэхокія на тэрыторыі сучаснага штата Ілінойс, дзе развівалася здабыча медзі. Яе росквіт прыпаў на XII - сярэдзіну XIV стст.
Перыядызацыя
Агульнапрынятая перыядызацыя Місісіпскай культуры:
Заняпад
Канчатковых прычын заняпаду і знікнення агульнай Місісіпскай культуры не выяўлена. Мяркуюць, што гэта можа быць звязана з ростам сацыяльнай няроўнасці і буйных ваенна-палітычных аб'яднанняў накшталт пазнейшых канфедэрацый плямён паўночнаамерыканскіх індзейцаў. На карысць гэтага довада кажа пашырэнне рэгіянальных асаблівасцяў. У XVI ст. іспанцы арганізоўвалі з Мексікі некалькі даследчых экспедыцый, якія пакінулі апісанні позніх місісіпскіх паселішчаў і іх насельнікаў. Адносіны паміж іспанцамі і карэнным насельніцтвам складваліся па-рознаму, у тым ліку мелі варожы характар. Аднак пранікненне іспанцаў не было заваяваннем, кантакты не сталі сталымі. Існуе магчымасць, што іспанскія даследчыкі незнарок занеслі эпідэмічныя захворванні, якія прывялі да высокай смяротнасці і заняпаду гандлёвых і культурных сувязяў.
Закупленне
Закупле́нне (, Закупленье) — вёска ў Клічаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Доўгаўскага сельсавета.
АФЛ у сезоне 1962
Турнірная табліца
В = Выйгрыш, П = Паражэнне, Н = Нічыя, % = Адсотак перамог, АН = Ачкі набраныя, АП = Ачкі прапушчаныя
Заўвага: Да 1972 года, нічыі ў турнірных табліцах не ўлічваліся.
Смільгіні (Доцішскі сельсавет)
Да 5 кастрычніка 2007 года вёска ўваходзіла ў склад Нацкага сельсавета.
Малінаўка (Галубіцкі сельсавет)
Малі́наўка (, Малиновка) — хутар у Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Галубіцкага сельсавета.
Куксіна
Ку́ксіна (, Куксино) — хутар у Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Галубіцкага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах фальварак у складзе гміны Докшыцы Дзісенскага павета Віленскага ваяводства.
Залічынка
Залічы́нка (, Заличинка) — вёска ў Клічаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Доўгаўскага сельсавета.
Міхаіл Дарымедонтавіч Быкоўскі
Міхаіл Дарымедонтавіч Быкоўскі (,г.  —, г. ) — рускі архітэктар, рэстаўратар, грамадскі дзеяч. У 1830-х гадах — ідэолаг ранняга этапу эклектыкі (гістарызму).
Біяграфія
Адзін з арганізатараў Маскоўскага вучылішча жывапісу, скульптуры і дойлідства, заснавальнік. Аўтар сядзібы Марфіна,, сабора і іншых помнікаў.
Сям'я
Бацька архітэктара і мастака.
Звальня
Зва́льня (, Звальня) — вёска ў Клічаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Доўгаўскага сельсавета.
Тальманты
Тальманты́ (, Тальмонты) — хутар у Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Доцішскага сельсавета.
Да 5 кастрычніка 2007 года вёска ўваходзіла ў склад Нацкага сельсавета.