cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Глеба
Праблемы выкарыстання і аховы глебавага покрыва
Глебы моцна забруджаныя сцёкамі селішчаў і жывёлагадоўчых комплексаў, нафтапрадуктамі. Велізарную небяспеку ўяўляюць адыходы хімічных прадпрыемстваў. Небяспеку выклікае ўнясенне ў глебу вялікай колькасці мінеральных угнаенняў і ядахімікатаў.
На асушаных тарфянішчах ідзе эрозія глеб, узнікаюць «чорныя буры», урадлівы пласт хутка губляецца. У пагорыстых і горных раёнах дзейнасць чалавека правакуе рост яраў, можа выклікаць апоўзні.
Следствам няправільных і экстэнсіўных метадаў эксплуатацыі глебаў ва ўмовах засушлівага клімату з’яўляецца працэс апустыньвання, які штогод адбірае з сельскагаспадарчай вытворчасці каля 6 млн га земляў. Негатыўную ролю адыграў таксама залішні евыпас быдла і знішчэнне і без таго беднай расліннасці з мэтай нарыхтоўкі дроў.
Шпіцберген
Шпіцбе́рген (ад Spitsbergen; нарвежская назва Свальбард Svalbard) — нарвежская правінцыя ў Арктыцы, размяшчаецца на архіпелагу Шпіцберген. Знаходзіцца ў 800 км на поўнач ад Нарвегіі і ў  ад палярнага круга. Архіпелаг адышоў Нарвегіі згодна з дамовай 1920 года.
Гісторыя
Верагодна астравы былі адкрытыя вікінгамі, а афіцыйнае адкрыццё адбылася ў 1596 годзе нідэрландскім вандроўнікам Віллемам Барэнцам. Пасля гэтага астравы выкарыстоўваліся як база нарвежскіх і расійскіх кітабояў і рыбакоў. Паміж 1669 і 1778 гадамі на Шпіцбергене часта бывалі галандскія рыбакі, якія заснавалі тут горад Смеерэнбург. З канца XVIII стагоддзя астравы выкарыстоўваліся як база для палярных экспедыцый.
У пачатку ХХ стагоддзя тут былі адкрытыя радовішчы вугалю. Згодна з дамовай (Шпіцергенскі трактат) 1920 года астравы перайшлі пад кіраўніцтва Нарвегіі. Але ўмовы трактата забяспечылі права на распрацоўку радовішчаў, рыбную лоўлю, правядзенне навуковых даследаванняў іншым краінам. У нашы дні распрацоўкай вугальных радовішчаў займаюцца нарвежскія і расійскія кампаніі. Польшча мае тут сваю навуковую станцыю.
Астравы
У склад архіпелагу ўваходзяць наступныя астравы:
яшчэ шмат невялікіх астравоў.
Каралеўскі востраў, Шведскі востраў і Абелоя ўтвараюць Зямлю караля́ Ка́раля.
Геалагічная будова
У будове архіпелага ўдзельнічаюць, як правіла, каледаніды (падобныя на каледаніды Грэнландыі). У склад Шпіцбергена ўваходзяць і больш старажытныя пароды, (байкальскай складкаватасці); верагодна, гэта частка баранцаваморскай пліты, якая мае пратэразойска-раннекембрыйскі ўзрост. Большая частка фундамента Шпіцбергена фарміравалася на актыўнай ускраіне старажытнага акіяна каля 500 млн год назад, у раннім ардовіку, і ўяўляе сабою магматычныя фармацыі астраўных дугаў, моцна змятыя пад час сутыкнення кантынентаў у сілуры (450—440 млн год назад). Шпіцберген у сілуры вытрымаў моцнае падняцце і вулканічныя вывяржэнні. 400 млн год назад Скандынавія была ўжо злучана з Грэнландыяй, дзесьці паміж імі знаходзіўся і Шпіцберген. У познім палеазоі месцамі адбывалася пранікненне гранітоідаў, у тую эпоху ўтварыўся шэраг рудных радовішчаў. Архіпелаг доўгі час міграваў па мантыі Зямлі і пабываў у розных кліматычных зонах. Ва ўмовах цёплага клімату ўтварыліся вялікія залежы каменнага вугалю.
Архіпелаг знаходзіцца ў сейсмічна актыўнай зоне, адзначаны землетрусы сілай 4—5 магнітуд па шкале Рыхтэра, дапускаецца магчымасць землетрусаў да 6—7 магнітуд.
Паверхня
Рельеф гарысты. Самы высокі пункт астравоў — гара Ньютантопэн на Заходнім Шпіцбергене. Ледавікі займаюць 35,1 тыс. км² — больш за палову плошчы архіпелага. Берагі зрэзаны фіёрдамі. Магутнасць слоя вечнай мерзлаты дасягае 200 м. У летні перыяд грунты адтайваюць на 0,5—2,5 м, ледавікі даюць пачатак мноству невялікіх рэчак і ручаёў.
Клімат
Клімат арктычны, на захадзе значна змякчаецца цёплым Шпіцбергенскім цячэннем (частка Гальфстрыма). З-за ўплыву Гальфстрыма зімовыя тэмпературы на Шпіцбергене ў сярэднім на 20 °C вышэйшыя, чым у іншых месцах адпаведнай шыраты.
Самыя нізкія тэмпературы назіраюцца ў лютым і складаюць каля −20 °C, самыя высокія ў ліпені, +4,4 °C. Зімняя тэмпература вагаецца ад −25° дa +5 °C, а летам ад +2° a +18 °C. Максімальная зафіксаваная тэмпература +24,5 °C (ліпень 1978), мінімальная −46,3 °C (сакавік 1986). Суседства цёплага цячэння і масы ледавікоў нараджае рэзкія і частыя ваганні атмасфернага ціску, ветры ўраганнай моцы.
Палярны дзень на Шпіцбергене цягнецца з 20 мая да 26 жніўня, а палярная ноч з 26 кастрычніка да 15 лютага. Улетку, нягледзячы на кругласутачны палярны дзень, розніца тэмператур паміж днём і ноччу прыкметная і можа дасягаць 5—10 °C. Першыя снегапады праходзяць у верасні, хоць снег не рэдкасць і ў канцы жніўня.
Раслінннасць
Расліннасць архіпелага бедная, тундравая, расліны нізкія і холадаўстойлівыя. У пачатку лета тундра моцна забалочаная ў выніку таяння снягоў, а ў рэках высокі ўзровень вады. У асноўным, паўднёвая частка Шпіцбергена (нулявая зона) ўлетку вольная ад снегу, хоць ледавікі сустракаюцца паблізу ад усіх паселішчаў. На ледавіках часта сустракаюцца чырвоныя водарасці, што надае снегу і лёду ружаватае адценне.
На Шпіцбергене сустракаецца каля 170 відаў сасудзістых раслін, у т.л. карлікавая бяроза, палярная вярба, а таксама імхі, грыбы, лішайнікі.
Жывёльны свет
З млекакормячых на астравах толькі белы мядзведзь, мясцовы паўночны алень (самы маленькі сярод відаў паўночных аленяў), а таксама пясец. Спробы пересялення на архіпелаг іншых сухапутных млекакормячых — у прыватнасці палярных зайцаў і аўцабыкоў з Грэнландыі поспехам не скончыліся. Тут прысутнічае шмат марскіх жывёл — нерпа, грэнландскі цюлень, марскі заяц, маржы, бялухі, кіты. Белыя мядзведзі і маржы летам знаходзяцца на паўночной частцы архіпелага, а зімой мігруюць на поўдзень.
На архіпелагу адзначана каля 90 відаў птушак, з якіх 36 пастаянна гнездуюцца. Адзіным відам, які жыве на Шпіцбергене круглы год, з’яўляецца палярная (белая) курапатка, астатнія птушкі на зіму адлятаюць у паўднёвыя краіны, і вяртаюцца ўвесну для гнездавання і вывядзення птушанят.
Насельніцтва
Насельніцтва Шпіцбергена налічвае каля 2,8 тыс. чалавек, перш за ўсё нарвежцаў і рускіх, якія ў асноўным займаюцца здабычай карысных выкапняў. Увогуле астравы лічацца самай паўночнай зямлёй заселенай чалавекам. Большасць насельніцтва працуе тут згодна з кантрактамі. Пераважнай мовай зносін з’яўляецца Нарвежская.
Адміністрацыйны центр — пасёлак Лонгйір. Існуе таксама расійскі пасёлак Барэнцбург.
Станы
Станы — тапонім.
Амар Шарыф
Амар аш-Шарыф (, Александрыя, Егіпет —, Каір, Егіпет) — выбітны егіпецкі, галівудскі акцёр.
Біяграфія
Амар Шарыф нарадзіўся пад імем Мішэль Дэмітры Шальхуб 10 красавіка 1932 г ў Александрыі, Егіпет. Нарадзіўся хрысціянінам, але змяніў імя і рэлігію, каб ажаніцца на актрысе Фатэн Хамама. Яго бацька, ліванскі імігрант Джозеф Шальхуб, быў гандляром лесам, а маці, Клара Шальхуб, была егіпцянкай ліванска-палестынскага паходжання. Амар Шарыф скончыў Каледж Вікторыі ў Александрыі, а затым Каірскі ўніверсітэт з дыпломам па матэматыцы і фізіцы. Пасля гэтага ён працаваў са сваім бацькам у лесагандлі. Іх бізнес ішоў дрэнна, асабліва пасля таго, як яны ўклалі вялікую суму ў аднаўленне выкарыстання папірусу ў побыце.
Іосіф Антонавіч Беластоцкі
Іосіф Антонавіч Беластоцкі (, в. Міхалкавічы, Лагойскі раён — ) — Герой Сацыялістычнай Працы (1974). Заслужаны шафёр БССР (1970). Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны.
З 1946 шафёр ў сістэме Галоўмінскбуда, у 1957-79 шафёр, брыгадзір шафёраў Мінскага аўтакамбіната № 4. Званне Героя прысвоена за паспяховае выкананне вытворчых планаў, сацыялістычных абавязацельстваў.
Лютненскі сельсавет
Лютненскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Мсціслаўскага раёна Магілёўскай вобласці. Цэнтр — вёска Лютня.
Гісторыя
Сельсавет быў скасаваны ў 2013 годзе, усе населеныя пункты далучаны да Капачоўскага сельсавета.
На момант скасавання ў сельсавет уваходзіла 14 населеных пунктаў, 1727 жыхароў:
Новасяленне
Новасяле́нне (, Новоселенье) — вёска ў Чэрвеньскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Чэрвеньскага сельсавета.
Паўночная тэрыторыя
Паўночная тэрыторыя (Northern Territory) — суб’ект федэрацыі ў складзе Аўстраліі, на поўначы мацерыковай частцы краіны. Сталіца і найбуйнейшы горад — Дарвін.
Новасяленне
Да 30 кастрычніка 2009 года вёска ўваходзіла ў склад Грабянецкага сельсавета.
Выдра (Львоўская вобласць)
Выдра (Ви́дра) — вёска ў Бродыўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Паныквянскага сельсавета.
Металы
Метал (мн. лік «металы»; ад metallum — шахта) — простае рэчыва, атамы якога вызначаюцца здольнасцю аддаваць валентныя электроны і пераходзіць у дадатна зараджаныя іоны. Абагуленыя валентныя электроны свабодна перамяшчаюцца ў крышталічнай рашотцы, забяспечваючы сувязь паміж атамамі. Структура металаў апісваецца зоннай тэорыяй.
Большасць (больш за 85) вядомых хімічных элементаў — металы і толькі каля 22 — неметалы.
Адрозніваюць металы галоўных і пабочных падгруп Перыядычнай сістэмы. Металы галоўных падгруп завуцца непераходнымі, у іх атамах адбываецца запаўненне s- і р-электронных абалонак. Металы пабочных падгруп завуцца пераходнымі, у іх дабудоўваюцца d- і f-абалонкі, у адпаведнасці з чым яны падзяляюцца на d-групу і дзве f-групы — лантаноіды і актыноіды.
Фізічныя ўласцівасці
Металы вызначаюцца высокай электра- і цеплаправоднасцю, здольнасцю адбіваць светлавыя хвалі, пластычнасцю. У цвёрдым выглядзе звычайна маюць крышталічную будову. Большасць металаў крышталізуецца ў простых структурах (кубічных і гексаганальных), якія адпавядаюць найшчыльнейшай кампаноўцы атамаў. Шмат металаў могуць існаваць у дзвюх і больш крышталічных мадыфікацыях (гл. Палімарфізм). Паліморфныя пераходы часам спалучаюцца са стратай металічных уласцівасцей (напрыклад, пераход белага волава (b-Sn) ў шэрае (a-Sn).
Цвёрдасць некаторых металаў па шкале Моаса:
Хімічныя ўласцівасці
Агульныя для металаў хімічныя ўласцівасці абумоўлены слабай сувяззю валентных электронаў з ядром атама: утварэнне дадатна зараджаных іонаў (катыёнаў), станоўчая ступень акіслення ў злучэннях, утварэнне асноўных аксідаў і гідраксідаў, выцясненне вадароду з кіслот і г.д.
Металічныя ўласцівасці элемента праяўляюцца тым яскравей, чым ніжэй яго электраадмоўнасць. У падгрупах Перыядычнай сістэмы з узрастаннем атамнага нумару электраадмоўнасць у цэлым змяншаецца, а металічныя ўласцівасці ўзрастаюць.
Металы ад Li да Na лёгка рэагуюць з кіслародам на холадзе, іншыя злучаюцца з кіслародам толькі пры награванні, а Ir, Pt, Au з кіслародам не ўзаемадзейнічаюць. Уласцівасці металаў характарызуюцца іх месцам у электрахімічным радзе. Металы ад Li да Na выцясняюць вадарод з вады пры нармальных умовах, а ад Mg да Tl — пры награванні. Металы, якія стаяць у электрахімічным радзе перад вадародам, выцясняюць яго з разбаўленых кіслот (на холадзе або пры награванні). Металы, якія стаяць у электрахімічным радзе пасля вадароду, раствараюцца толькі ў кіслародных кіслотах (канцэнтраваная H2SO4 ці HNO3), а Pt, Au — толькі ў сумесі гэтых кіслот. Аксіды металаў ад Li да Al і ад La да Zn аднаўляюцца цяжка, бліжэй да канца рада схільнасць да аднаўлення павялічваецца, аксіды апошніх у радзе металаў распадаюцца на метал і кісларод ужо пры невялікім награванні. Ступені акіслення непераходных металаў: +1 для падгрупы I а; +2 для II a; +1 і +3 для III a; +2 і +4 для IV a; +2, +3 і +5 для V a; — 2, +2, +4, +6 для VI a. У пераходных металах: +1, +2, +3 для падгрупы I б, +2 для II б; +3 для III б; +2, +3, +4 для IV б; +2, +3, +4, +5 для V б; +2, +3, +4, +5, +6 для VI б, +2, +3, +4, +5, +6, +7 для VII б, от +2 до +8 в VIII б. У лантаноідаў: +2, +3 і +4, у актыноідаў — ад +3 да +6. Аксіды металаў з малой ступенню акіслення маюць асноўныя ўласцівасці, аксіды з высокай ступенню акіслення з’яўляюцца ангідрыдамі кіслот. Металы з пераменнаю валентнасцю (напрыклад, Cr, Mn, Fe), у злучэннях, дзе яны маюць нізкія ступені акіслення, (Cr (+2), Mn (+2), Fe (+2)), выяўляюць аднаўленчыя ўласцівасці, а ў злучэннях, дзе яны маюць вышэйшыя ступені акіслення (Cr (+6), Mn (+7), Fe (+3)) уласцівасці акісляльныя.
Здольнасць металаў да ўтварэння злучэнняў і паліморфных пераходаў стварае аснову для атрымання шматлікіх сплаваў з разнастайнымі карыснымі ўласцівасцямі. Колькасць вядомых сплаваў перавысіла 10 000.
Гісторыя
Назва «метал» паходзіць ад грэчаскага métallon (ад metalléuo — выкапваю, здабываю з зямлі), якое спачатку азначала копі, руднікі (у Геродота, 5 ст. да н.э.). У старажытнасці і сярэднявеччы лічылі, што ёсць 7 металаў: золата, серабро, медзь, волава, свінец, жалеза, ртуць. М. В. Ламаносаў налічваў 6 металаў (Au, Ag, Cu, Sn, Fe, Pb) і вызначаў метал як «светлое тело, которое ковать можно». У 1-й палове 19 ст. былі атрыманыя металы платынавай групы, шчолачныя і шчолачназямельныя металы, адкрыты невядомыя металы пры хімічным аналізе мінералаў. В 1860—63 метадам спектральнага аналізу былі адкрыты Cs, Rb, Tl, In. У другой палове 20 ст. былі штучна атрыманыя радыеактыўныя металы, у прыватнасці, трансураніды.
Целяшоўскі сельсавет (Гомельскі раён)
Целяшо́ўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Гомельскага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — вёска Целяшы.
Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Уваравіцкага раёна Гомельскай акругі БССР. 30 снежня 1927 года сельсавет узбуйнены, у яго склад увайшла тэрыторыя скасаваных Задораўскага і Рудня-Целяшоўскага сельсаветаў. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ва Уваравіцкім раёне БССР. З 20 лютага 1938 года ў складзе Гомельскай вобласці. З 17 красавіка 1962 года ў складзе Гомельскага раёна. 19 чэрвеня 2008 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Цярэніцкага сельсавета.
На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 13 населеных пунктаў: вёскі Задораўка, Рудня Целяшоўская, Целяшы, пасёлкі Жытоўля, Іванькаў, Калінаўка, Курганы, Малінаўка, Мікольск, Мураўчы, Пераход, Фашчаўка і Яўстратаўка.
Карабейнікі (Смаленская вобласць)
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Ян Новак-Езяранскі
Ян Новак-Езяранскі (Zdzisław Antoni Jan Nowak-Jeziorański;  — ) — польскі журналіст, публіцыст, палітычны актывіст, стваральнік польскай службы Радыё Свабода / Радыё Свабодная Еўропа, які быў яе дырэктарам цягам 25 гадоў, «вораг № 1 уладаў Польскай Народнай Рэспублікі», антыкамуніст, актывіст польскай Арміі Краёвай падчас Другой сусветнай вайны.
Прозвішча і мянушкі
Пры народзінах атрымаў імя Zdzisław Antoni Jeziorański. А імя Jan Nowak стала яго журналісцкім псеўданімам на Радыё Свабода. Іншыя псеўданімы: Jan Kwiatkowski і Adalbert Kozlowski.
Біяграфія
Нарадзіўся ў Варшаве. Скончыў Пазнаньскі ўніверсітэт па спецыяльнасці эканаміста, дзе па сканчэнні працаваў асістэнтам. На пачатку вайны, у 1939 годзе, Ян Новак-Езяранскі трапіў у нямецкі палон, аднак здолеў уцячы, браў удзел у Варшаўскім паўстанні, шмат разоў, рызыкуючы жыццём, перавозіў лісты ад польскага эмігранцкага ўрада ў Лондане ў акупаваную Польшчу.
Езяранскі пачаў журналісцкую кар'еру ў 1948 годзе ў брытанскай Бі-Бі-Сі, потым пераехаў у Мюнхен, дзе кіраваў польскай службага Саветаё Свабодная Еўропа амаль 25 гадоў (з 1952 да 1976). Пасля пераехаў у ЗША, дзе быў кансультантам Рады Бяспекі гэтай краіны ў час прэзідэнцтва Джымі Картэра і Рональда Рэйгана.
У 1989 годзе ўпершыню пасля сканчэння Другой сусветнай вайны прыехаў у Польшчу, дзе яго віталі як нацыянальнага героя.
Ян Новак-Езяранскі да канца жыцця не развітваўся з журналістыкай, шмат пісаў, браў удзел у грамадскім жыцці.
Ян Новак-Езяранскі цікавіўся праблемамі Беларусі. Так, напрыклад, у амаль 90-гадовым узросце ён пабываў у Беларусі, у 2003 годзе напісаў у газету «Gazeta Wyborcza» артыкул пад назвай «Абудзіць Беларусь», у якім пісаў, што галоўнымі праблемамі Беларусі ёсць русіфікацыя, вынішчэнне беларускай самасвядомасці і адсутнасць у апазіцыйных сіл магчымасцей данесці свае погляды да ўласнага народа.
Янка Журба
Янка Журба, сапр.: Іван Якаўлевіч Івашын (, в. Купніна, Лепельскі павет, цяпер у межах Чашнік —, ) — беларускі паэт.
Біяграфічныя звесткі
Нарадзіўся ў сялянскай сям’і, у сям’і было 12 чалавек. Скончыў Полацкую настаўніцкую семінарыю (1902). Настаўнічаў на Віцебшчыне ў пачатковых школах. Пасля заканчэння Глухаўскага настаўніцкага інстытута (1906—1909, Чарнігаўская губерня) працаваў выкладчыкам рускай мовы і літаратуры ў старэйшых класах гарадскіх і пачатковых вучылішчаў Украіны, Беларусі, Расіі, у навукова-педагагічнай камісіі Наркамасветы БССР (1921—1922), інспектарам Бабруйскага, затым Калінінскага (Клімавічы) акруговых аддзелаў народнай асветы (1923—1927), выкладчыкам у Чэрыкаўскай сямігадовай школе, у Магілёўскім медыцынскім вучылішчы (1927—1934). У 1934 пераехаў у Мінск, працаваў у Інстытуце мовазнаўства АН БССР. З-за хваробы вачэй быў змушаны ў 1937 пакінуць працу. Член Саюза пісьменнікаў СССР (з 1939). З 1941 і пасля вайны жыў у Чашніцкім раёне, быў настаўнікам спеваў у пачатковых класах. Апошнія гады жыцця правёў у вёсцы Слабада пад Полацкам і ў Полацку ў сваякоў і манашак зачыненага Свята-Еўфрасінеўскага манастыра. У апошнія гады цярпеў вялікую нястачу і жыў у доме састарэлых у Полацку.
Пахаваны на Ксавер’еўскіх могілках у Полацку.
Творчасць
Дэбютаваў этнаграфічнымі нарысамі ў 1902 (газета «Витебские губернские ведомости»). Па-беларуску пачаў пісаць у час навучання ў Глухаўскім інстытуце, першы беларускі верш «На беразе Дзвіны» быў надрукаваны ў 1909 (газета «Наша ніва»). У дакастрычніцкай паэзіі Янкі Журбы выразна выявілася сацыяльная накіраванасць, аптымістычны погляд на свет, жаданне ператварэнняў. У паслярэвалюцыйны час друкуецца з 1921 у газеце «Савецкая Беларусь», з 1922 — у часопісе «Полымя» і інш. Аўтар зборнікаў паэзіі «Заранкі» (Мінск, 1924), «Ясныя шляхі» (1959), «Вершы» (1970), «Роднае» (1980), «Мая песня» (1984) і кніжак вершаў для дзяцей «Ластаўкі» (1950), «Сонечная раніца» (1955), «Светлыя дні» (1959). У 1950 выйшлі Выбраныя творы.
Радзежскі сельсавет
Ра́дзежскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Маларыцкага раёна Брэсцкай вобласці. Цэнтр — вёска Радзеж.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Олтушскага сельсавета.
Цярэніна
Цярэніна — тапонім.
NGC 1580
NGC 1580 (іншыя абазначэнні — MCG -1-12-11, IRAS04258-0517, PGC 15189) — галактыка ў сузор’і Эрыдан.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Эміль Антуан Бурдэль
Эміль Антуан Бурдэль (Émile Antoine Bourdelle;, Мантабан, Францыя — ) — французскі скульптар.
Біяграфія
Вучыўся ў школах прыгожых мастацтваў у Тулузе (1876-84) і Парыжы (1884-86). Працаваў у майстэрнях Ж.Далу і А.Радэна (1893—1908). Выкладаў у стыдыі Гранд-Шам'ер (1909-29). Ад прасякнутых бурнай экспрэсіяй ранніх твораў («Помнік тым, хто загінуў», 1893—1902) перайшоў да больш ураўнаважаных кампазіцый, дзе творча пераасэнсаваў традыцыі старажытнагрэчаскай архаікі і ранняй класікі, імкнуўся да гераізацыі і манументалізацыі вобразаў («Геракл, які страляе з лука», 1909; «Пенелопа», 1909-12; «Сафо», 1924-25). Аўтар помнікаў А.Міцкевічу ў Парыжы (1909-29), К.Альвеару ў Буэнай-Айрэсе (1914-17), партрэтаў А.Радэна (1909), А.Франса (1919). Сярод вучняў — Ота Гутфройнд.
Касмічныя прамяні
Касмічныя прамяні — зараджаныя часціцы высокіх энергій з касмічнай прасторы. Амаль 90 % ад агульнай колькасці часціц складаюць пратоны, 9 % — ядры гелію (альфа-часціцы) і каля 1 % — электроны (бэта-мінус часціцы). Слова «прамяні» у назве з’явы не варта ўспрымаць літаральна, паколькі часціцы трапляюць у атмасферу Зямлі асобна, а не ў выглядзе накіраванага пучка часціц або прамяня. Назва паходзіць ад часу адкрыцця з’явы і ёсць больш данінай гісторыі, чым апісаннем сутнасці з’явы.
Наяўнасць часціц з рознымі энергіямі адлюстроўвае разнастайнасць крыніц гэтых часціц. Паходжанне часціц вар’іруецца ад энергетычных працэсаў у нетрах Сонца да яшчэ досыць не высветленых механізмаў у самых аддаленых кутках бачнага Сусвету. Касмічныя прамяні могуць дасягаць энергій вышэй 1020 эВ, што значна перавышае магчымасці цяперашніх зямных паскаральнікаў часціц, у якіх можна надаць часціцы кінетычную энергію толькі парадку 1012−1013 эВ (гл. Касмічныя прамяні звышвысокіх энергій для апісання рэгістрацыі часціцы з энергіяй каля 50 Дж, што эквівалентна тэнісным мячы разагнаным да хуткасці 42 м/с). Плануецца даследаваць часціцы нават з вялікімі энергіямі.
Склад
Можна вылучыць дзве вялікія катэгорыі касмічных промняў: першасныя і другасныя. Касмічныя прамяні ад пазасонечных астрафізічнай крыніц з’яўляюцца першаснымі касмічнымі прамянямі і могуць узаемадзейнічаць з матэрыяй міжзоркавга асяроддзя і ўтвараць другасныя касмічныя прамяні. Сонца таксама вырабляе касмічныя промні малых энергій пераважна падчас сонечных выбліскаў. Дакладны склад першасных касмічных прамянёў, па-за атмасферай Зямлі, залежыць ад дыяпазону назіранага энергетычнага спектру. Увогуле, амаль 90 % усіх касмічных промняў, якія паступаюць, складаюць пратоны, каля 9 % ядраў гелія (альфа-часціцы) і каля 1 % — электроны. Рэшту складаюць іншыя цяжкія ядры, якія з’яўляюцца прадуктамі зорных рэакцый ядзернага сінтэзу. Другасныя касмічныя промні складаюцца з лёгкіх ядраў, якія не з’яўляюцца прадуктамі жыццядзейнасці зрок, але з’яўляецца вынікам Вялікага Выбуху, гэта пераважна літый, берылій і бор. Гэтых лёгкіх ядраў значна большае ўтрыманне ў касмічных промнях (суадносіны прыкладна 1:100 часціц), чым у сонечнай атмасферы, дзе іх змест складае каля 10−7 ўтрымання ядраў гелія.
Гэтыя адрозненні ў змесце з’яўляюцца следствам працэсаў фармавання другасных касмічных промняў. Пры ўзаемадзеянні цяжкіх ядраў першасных касмічных промняў, напрыклад, ядраў вугляроду і кіслароду, з матэрыяй міжзоркавай асяроддзя, яны распадаюцца на больш лёгкія ядры (у так званым працэсе распаду касмічных прамянёў), літый, берылій і бор. Назіранні паказваюць, што энергетычныя спектры літыя, берылію і бору прыходзяць некалькі строме, чым спектры вугляроду і кіслароду, што ўказвае на тое, што распад ядраў з большай энергіяй здараецца радзей, верагодна з прычыны іх выхаду з-пад дзеяння галактычнага магнітнага поля. Распад уплывае таксама і на ўтрыманне Sc, Ti, V і Mn ў касмічных промнях, якія прадукуюцца сутыкненнямі ядраў жалеза і нікеля з матэрыяй міжзоркавага асяроддзя.
У мінулым лічылася, што касмічныя промні захоўваюць свой паток сталым. Нядаўнія ж даследаванні далі доказы 1,5-2 тысячагадовых зменаў у патоку касмічных прамянёў на працягу апошніх сарака тысяч гадоў.
Касмічныя прамяні на зямной паверхні
Касмічныя прамяні адхіляюцца ў магнітным полі Зямлі. Іх інтэнсіўнасць залежыць ад шыраты. Асабліва гэты эфект выяўляецца ў экватарыяльных абласцях, дзе магнітнае поле перашкаджае пранікненню касмічных промняў значна мацней, чым каля палюсоў. Акрамя таго, пазітыўна зараджаныя часціцы адхіляюцца на ўсход, а негатыўна зараджаныя часціцы адхіляюцца на захад.
Гісторыя
Існаванне касмічных прамянёў даказаў у 1912 Віктар Франц Гес, падняўшы тры электрометры на паветраным шары на вышыню 5300 м. Чатырохразовае павелічэнне хуткасці разрадкі электрометра паказала крыніцу выпраменьвання. Паколькі вопыт праводзіўся падчас зацьмення Сонца, яно не магло быць крыніцай выпраменьвання, такім чынам Гес зрабіў выснову пра існаванне ў космасе промняў, якія маюць вялікую іанізацыйную здольнасць. За гэтыя даследаванні Віктар Гес атрымаў у 1936 Нобелеўскую прэмію па фізіцы.
Казма
Казма, або Кад'іма (كاظمة) — паселішча і мясцовасць на поўнач ад горада Кувейт. Вядома з VII ст. як адзін з найважнейшых гандлёвых портаў Персідскага заліва. У нашы дні вызначаецца дзякуючы аднайменнаму прафесійнаму футбольнаму клубу.
Казма ўпершыню ўзгадваецца ў 637 г. у сувязі з бітвай паміж арабамі і сасанідскім войскам. У сярэднявеччы ператварылася ў буйны порт у 4 днях караваннага шляху ад Басры. Тут была пабудавана крэпасць, горад цягнуўся амаль на 2 км уздоўж марскога берага. У XVI ст. роля гандлёвага порта значна знізілася з-за пірацтва. Аднак Казма пазначалася на еўрапейскіх картах XVIII ст. Падчас I Сусветнай вайны выкарыстоўвалася брытанцамі для транспартыроўкі параненых на месапатамскім фронце.
З 2008 г. вядуцца археалагічныя раскопкі.
Гаі-Сухадзільскі
Гаі-Сухадзільскі (Гаї-Суходільські) — вёска ў Бродыўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Паныквянскага сельсавета.
ПАЗ-3205
ПАЗ-3205 — савецкі і расійскі высокападлогавы аўтобус малога класа. Выпускаецца Паўлаўскім аўтобусным заводам з 1989 года.
Гэта самы распаўсюджаны аўтобус у Расіі: станам на 1.01.2023 года зарэгістравана гэтай мадэлі. Выкарыстоўваецца для перавозкі дзяцей, вахтавых рабочых, як маршрутныя таксі або асноўны транспарт у невялікіх гарадах.
Гісторыя
Распрацоўваўся на працягу амаль 15 гадоў. Асновай паслужыў распрацаваны цягам 1972-1977 гады, але так і не запушчаны ў вытворчасць ПАЗ-3203. Першы прататып новага аўтобуса ПАЗ-3205 быў выраблены ў 1979 годзе. Выпрабаванні скончыліся ў 1982 годзе. У 1984 годзе ПАЗ-3205 сталі вырабляцца ў невялікай колькасці і на працягу наступных пяці гадоў гэтыя аўтобусы збіралі ўручную ў цэху малых серый. Выпуск на галоўным канвееры пачаўся ў студзені 1989 года, а 1 снежня 1989 года ПАЗ-3205 канчаткова замясціў папярэднюю мадэль ПАЗ-672М.
4 чэрвеня 2001 года на заводзе выраблены 100-тысячны аўтобус гэтай мадэлі. У 2008 годзе праведзена мадэрнізацыя вытворчасці, што дазволіла праводзіць сертыфікацыю для рэгулярнага выкарыстання на загружаных маршрутах, значна ўзрос рэсурс службы кузава (з 5 да 10 гадоў), у салон усталёўваюцца больш эфектыўны ацяпліцель і больш камфортныя сядзення.
Пасля рэстайлінгу
У 2014 годзе з’явіліся аўтобусы з новай маскай з лінзавай пярэдняй оптыкай Hella і дзённымі хадавымі агнямі. Некаторы час такое афармленне прапаноўвалася як опцыя. У ліпені 2015 года вытворчасць аўтобусаў сямейства ПАЗ-3205 са старым варыянтам экстэр’ера была спынена і ў продажы засталіся толькі рэстайлінгавыя машыны.
У лютым 2023 года пачаліся продажы аўтобусаў з новай маскай. У новай версіі на ПАЗ-3205 вярнуліся дзве сяміцалёвыя фары савецкага ўзору. За выключэннем фар, астатняе афармленне пярэдняй і задняй частак засталося ранейшым.
Кузаў
Кузаў — вагоннай кампаноўкі. Можа мець альбо дзве двухстворкавыя ўваходныя пасажырскія дзверы з пнеўматычным прывадам, альбо толькі адны пасажырскія дзверы з дадатковымі заднімі дзвярмі на завесах, якія лічацца аварыйным выхадам.
Рухавікі
З 1992 года базавым рухавіком стаў ЗМЗ-5112.10 (4,25 л, 125 к.с.), а з 1995 года на канвеер сталі паступаць яшчэ больш магутныя рухавікі ЗМЗ-5234.10 (4,67 л, 130 к.с.). З 1995 года спачатку паштучна, а з 1997 года серыйна сталі выпускацца аўтобусы з дызельнымі рухавікамі Мінскага маторнага завода.
У цяперашні час аўтобусы абсталёўваюцца рухавіком ЗМЗ V8 (4,7 л) у бензінавай і біпаліўнай (бензін + прапан-бутан) версіях, або турбадызелем ЯМЗ-534 (4,4 л).
Бензінавы ЗМЗ-523 і біпаліўны ЗМЗ-524 з’яўляюцца мадэрнізаванымі версіямі рухавіка ЗМЗ-53. Рухавік мае аб’ём 4,67 л, дыяметр цыліндру — 92 мм і ход поршня — 88 мм, блок цыліндраў адліты з лёгкіх сплаваў на аснове алюмінію, але гільзы ў яго чыгунныя. У бензінавай версіі матор развівае 124 к.с. магутнасці і 298 Н·м круцільнага моманту, у біпаліўнай — 138 к.с. і 314 Н·м. Сістэма ўпырску інжэктарная, з электронным блокам кіравання. Канструкцыя ніжневальная, верхняклапанная.
У канцы 2021 года матор ЗМЗ знялі з вытворчасці з-за нізкага попыту, аднак у студзені 2023 года выпуск аднавілі, калі на фоне санкцый зноў узнікла патрэбнасць у гэтым маторы.
Шасі
ПАЗ-3205 могуць абсталёўвацца мастамі або Разанскага завода аўтаагрэгатаў (РЗАА), або Канашскага аўтаагрэгатнага завода (КААЗ).
Падвеска — залежная, рысорная. Рулявое кіраванне — з гідраўзмацняльнікам. Тармазы — барабанныя. Да 2003 года аўтобусы камплектавалі тармазной сістэмай, якая складаецца з двух контураў: гідраўлічнага і пнеўматычнага, як на грузавіках ГАЗ. З 2003 года тармазную сістэму мадэрнізавалі: яна стала цалкам пнеўматычнай, была ўсталявана ABS фірмы «Knorr-Bremse».
ПАЗ-3206
ПАЗ-3206 — паўнапрывадны аўтобус. Выпускаецца з 1994 года.
ПАЗ-4234
ПАЗ-4234 — аўтобус сярэдняга класа. З’яўляецца падоўжанай версіяй аўтобуса ПАЗ-32054 з двума ўваходнымі дзвярыма. Кузаў стаў даўжэй на 1165 мм, з якіх 745 мм прыйшлося на колавую базу і 420 мм на заднюю навісь. Пасажыраўмяшчальнасць павялічылася да 50 месцаў, з якіх 30 месцаў сядзячыя. У салоне дзве назапашвальныя пляцоўкі.
Выпускаецца з 2003 года. Разам з базавай мадэллю паўсталі і мадыфікацыі: аўтобус з сядзеннямі павышанай камфартабельнасці (ПАЗ-423402), аўтобусы з аднымі аўтаматычнымі дзвярыма (стандартны ПАЗ-423401 і люксавы ПАЗ-423403), а таксама з узмоцненай тэрмаізаляцыяй кузава. Мадыфікацыі з рухавікамі Cummins маюць дадатак «-05», з рухавіком ЯМЗ — «-04».
Цуд на Гудзоне (фільм)
«Цуд на Гудзоне» (Sully) — амерыканскі біяграфічны драматычны фільм рэжысёра і прадзюсара Клінта Іствуда і сцэнарыста Тода Камарнікі аб рэйсе US Airways-1549 і Чэслі Саленбергера па мянушцы Салі, заснаваны на аўтабіяграфіі «Вышэйшы абавязак: Мой пошук таго, што сапраўды важна» Саленбергера і Джэфры Заслаў.
Сюжэт
Тое, што адбылося 15 студзеня 2009 года, назавуць «цудам на Гудзоне». У той дзень камандзір рэйса Cactus 1549 Чэслі Саленбергер здзейсніў аварыйную пасадку самалёта Airbus A320 на халодныя воды ракі Гудзон у Нью-Ёрку. Пры гэтым, ніхто са 155 пассажыраў і членаў экіпажу, якія знаходзіліся на борце, не загінуў. Але, нягледзячы на захапленні са стараны грамадскасці і СМІ, было расследаванне, якое пагражала прафесійнай рэпутацыі і шматгадовай кар'еры камандзіра Саленбергера.
У ролях
Фільм атрымаў станоўчыя водгукі кінакрытыкаў. На сайте Rotten Tomatoes фільм мае рэйтынг 85%, заснаваны на 324 рэцэнзіях крытыкаў, і сярэднюю адзнаку 7,22 з 10. На Metacritic — 74 бала з 100 на аснаванні 46 рэцэнзій.
Экстэнсіўная велічыня
Экстэнсіўная велічыня (ад лац. extensi-vus — «пашыраны») — велічыня, якая прапарцыянальна колькасці рэчыва, у супрацьлегласць інтэнсіўным велічыням (кшталту тэмпературы, ціску). Пры сумаванні экстэнсіўных велічынь іх колькасць расце, то бок экстэнсіўные велічыні маюць уласцівасць адытыўнасці.
Экстэнсіўныя велічыні абазначаюцца вялікімі літарамі напрыклад M — маса, V — аб’ём, Е — энергія.
Падзяліўшы экстэнсіўную велічыню на адвольна ўзятую іншую экстэнсіўную велічыню (звычайна на аб’ём ці масу) атрымліваем інтэнсіўную велічыню, якая будзе з’яўляцца яшчэ і ўдзельнай (узятай на адзінку рэчыва).
Да экстэнсіўных велічынь адносяцца:
Хахлоўка
Хахлоўка — тапонім.
Мыкалаіўскі раён (Львоўская вобласць)
Мыкалаіўскі раён (Миколаївський район) — скасаваная адміністрацыйная адзінка ў складзе Львоўскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр — Мыкалаіў (Миколаїв).
Утвораны ў 1939 годзе. Насельніцтва раёна на года складае 63023 чалавекі, плошча — 675 км².
Адміністрацыйны падзел
Тэрыторыя раёна адміністрацыйна складаецца з 1 гарадскога, 1 пасялковага і 25 сельскіх саветаў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі раёна размешчаны 1 горад раённага значэння, 1 пасёлак гарадскога тыпу, 1 пасёлак сельскага тыпу і 56 вёсак.
Корабава (Туманаўскае сельскае паселішча)
Корабава (Коробово) — вёска ў Вяземскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Туманаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
IC 4215
IC 4215 — галактыка тыпу Sab (кампактная выцягнутая галактыка) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Ключ 47
Ключ 47 巛 (𡿨, 巜, 川, піньінь chuān) са значэннем «рака» са Спісу 214 ключоў Кансі, якія выкарыстоўваюцца пры напісанні іерогліфаў. Адзін з 31 ключа, якія складаюцца з трох рыс.
У слоўніку Кансі налічваецца 26 іерогліфаў з гэтым ключом (з 49,030).
Старажытны знак адлюстроўваў разводдзе ракі. У сучаснай мове выкарыстоўваецца ў значэнні «рака», «рух вады».
Прыклады іерогліфаў
У табліцы прыведзены прыкладны спіс іерогліфаў з ключом 巛.
Гарбалі
Гарбалі (Горбалі) — вёска ў Бродыўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Паныквянскага сельсавета.
Пальчык (Чэрвеньскі раён)
Па́льчык (, Пальчик) — вёска ў Чэрвеньскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Чэрвеньскага сельсавета.
Да 30 кастрычніка 2009 года вёска ўваходзіла ў склад Грабянецкага сельсавета.
Garbage
Garbage ( у перакладзе  з англ. —  «смецце» ) — Рок-гурт, сфарміраваны ў ЗША ў горадзе Мадысан у 1994 годзе. У склад гурта ўваходзяць шатландская спявачка Шырлі Мэнсан (вакал, гітара, клавішныя) і амерыканскія музыканты Стыў Маркер (гітара, клавішныя), Дзюк Эрыксан (бас-гітара, клавішныя, гітара, перкусія) і Буч Віг (ударныя, перкусія). Калектыў стаў вядомы сваім незвычайным гучаннем, выразным вакалам салісткі, а таксама інавацыйнымі сродкамі апрацоўкі гуку. Garbage з’яўляюцца адной з найбольш паспяховых рок-гуртоў 1990-х гадоў. Усяго ў свеце прададзена больш за 17 мільёнаў экзэмпляраў альбомаў Garbage.
Фарміраванне гурта (1993—1994)
Музыканты былі перакананыя, што вакалістам новага гурта павінна быць менавіта дзяўчына. У 1994 годзе яны выпадкова ўбачылі на MTV, у рамках шоу «120 Хвілін», відэакліп «Suffocate Me» малавядомай шатландскага гурта Angelfish, вакалістам якой была Шырлі Мэнсан. Музыкантам спадабалася Мэнсан з яе пачуццевым вакалам і незвычайнай эфектнай знешнасцю. Бутч Віг звязаўся з Шырлі Мэнсан і прапанаваў стаць вакалісткай у гурце. Мэнсан пагадзілася прыняць удзел у новым праекце. Першае праслухоўванне ішло вельмі дрэнна; у спявачкі не было дастаткова вопыту працы ў студыі. Шырлі Мэнсан вярнулася да Angelfish, але неўзабаве гурт распаўся і Мэнсан сама звязалася з мэнэджарам Garbage і папрасілася на новае праслухоўванне.
Дэбютны альбом (1994—1997)
12 лістапада 1996 года гурт выпускае відэаальбом Garbage Video, а 14 лістапада калектыў атрымаў узнагароду «MTV Europe Music Awards» у катэгорыі «Прарыў года». Росту папулярнасці гурту, акрамя ўсяго іншага, спрыяла выкарыстанне музыкі Garbage на тэлебачанні, у фільмах і камп’ютарных гульнях; песня «#1 Crush» прагучала ў фільме База Лурмана Рамэа + Джульета, а трэк «As Heaven is Wide» увайшоў у саўндтрэк да гульні Gran Turismo для гульнявой прыстаўкі PlayStation. У лютым 1997 года гурт намінаваўся на прэмію «Грэмі» у катэгорыях «Лепшы новы выканаўца», «Лепшае вакальнае рок-выкананне дуэтам ці гуртам» і «Лепшая рок-песня» за кампазіцыю «Stupid Girl».
Version 2.0 (1997—1999)
У сакавіку 1997 года Garbage пераехалі ў Вашынгтон для запісу новай пласцінкі. Калі частка матэрыялу была гатовая, гурт перабраўся ў Мэдысан, дзе ў Smart Studios музыкі скончылі працу над дыскам. У сакавіку 1998 выходзіць сінгл «Push It», які адразу ж узначаліў хіт-парад Вялікабрытаніі. Сюррэалістычны відэакліп на гэтую песню набыў папулярнасць і часта трансляваўся на MTV. Музычнае відэа атрымала некалькі намінацый на прэміі «MTV Video Music Awards», «MTV Europe Music Awards» і «MVPA Music Video Awards». 11 мая 1998 года пабачыў свет другі студыйны альбом Garbage Version 2.0. Дыск перасягнуў поспех дэбютнай пласцінкі; Version 2.0 быў удастоены залатога і плацінавага статусу ў многіх краінах. Па параўнанні з папярэднім альбомам, арыентаваным на пост-гранж, Version 2.0 адрозніваецца вялікім ухілам у бок электроннай музыкі і тэхна. Пры запісу альбома выкарыстоўваліся сэмплы хітоў розных рок-гуртоў 1960-х, 1970-х і 1980-х гадоў, што, на думку ўдзельнікаў калектыву, надало пласцінцы «ледзь улоўны настальгічны настрой».
15 мая 1998 стартаваў канцэртны тур Version 2.0 World Tour, які доўжыўся да лістапада 1999 года. Падчас гастроляў, Garbage ўпершыню выступілі ў Расіі. Канцэрты ў Парыжы і Санкт-Пецярбургу былі знятыя і паказаныя на каналах MTV Europe і MTV Расія.
Beautiful Garbage (1999—2002)
Перадумовы да стварэння новага студыйнага альбома з’явіліся ў верасні 1999 года, калі Garbage сабраліся ў студыі падчас свайго сусветнага турнэ ў падтрымку альбома Version 2.0 і запісалі дзве кампазіцыі. У пачатку 2000 года гурт планаваў выпусціць зборнік бі-сайдаў і рэміксаў. Але гэтаму перашкаджаў судовы працэс з Universal Music Group. Garbage падпісалі кантракт з Interscope Records, і ў красавіку 2000 года калектыў прыступіў да працы над трэцім студыйным альбомам. Шырлі Мэнсан вяла штотыдневы анлайн-дзённік, у якім яна распавядала аб працэсе запісу пласцінкі. Garbage яшчэ больш імкнуліся адысці ад рок-гучання; музыканты выкарыстоўвалі вялікая колькасць клавішных інструментаў і розных сродкаў апрацоўкі гуку. Назва альбома выбіралася пры ўдзеле фанатаў, сярод якіх на афіцыйным сайце гурта быў абвешчаны конкурс на лепшы варыянт.
Рэліз трэцяга студыйнага альбома Beautiful Garbage адбыўся 1 кастрычніка 2001 года. Альбом, які выйшаў праз тры тыдні пасля тэрактаў 11 верасня ў Нью-Ерку, моцна пацярпеў з-за адсутнасці рэкламнай кампаніі ў ЗША. У музычным дачыненні да Beautiful Garbage быў задуманы, як з’едлівая сатыра на культ гламура і сучасную поп-культуру. Тэксты песень Beautiful Garbage адрозніваюцца большай адкрытасцю і адлюстроўваюць асабістыя перажыванні Шырлі Мэнсан, хоць некаторыя трэкі маюць ярка выражаны іранічны і парадыйны характар. Але альбом атрымаў даволі супярэчлівыя водгукі ад музычных крытыкаў. Тым не менш, Beautiful Garbage заняў першае месца Top Electronic Albums, а ў канцы 2001 года дыск быў уключаны ў спіс «10 лепшых альбомаў года» часопіса Rolling Stone.
Сонечнае зацьменне 25 снежня 2000 года
Сонечнае зацьменне 25 снежня 2000 года — частковае сонечнае зацьменне 122 сараса.
Garbage
Beautiful Garbage (1999—2002)
У кастрычніку 2001 Garbage адправіліся ў тур Beautiful Garbage World Tour. Падчас гастроляў узніклі праблемы са здароўем Шырлі Мэнсан і Бутча Віга, з прычыны чаго на некалькіх канцэртах Віг замяняўся Мэтам Чэмберленам і Мэтам Уолкерам, а выступы ў Паўночнай Амерыцы і зусім былі адмененыя з-за праблем з голасам у Мэнсан. Падчас тура Garbage адыгралі два канцэрты ў Расіі, 2 ліпеня ў Санкт-Пецярбургу і 3 ліпеня ў Маскве. Beautiful Garbage World Tour завяршыўся 10 снежня 2002 года. Ен стаў адным з самых камерцыйна паспяховых тураў у гісторыі гурта.
Сонечнае зацьменне 25 снежня 2000 года
Зацьменне мела велічыню 0,7228 і дасягнула свайго максімуму ў 17:35:57 UTC у пункце з каардынатамі 66° пн. ш. 74° з. д..
Зацьменне 25 снежня 2000 года стала 4-ым сонечным зацьменнем у 2000 годзе і 228-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 31 ліпеня 2000 года, наступнае — 21 чэрвеня 2001 года.
Garbage
Bleed Like Me і перапынак (2003—2006)
У студзені 2004 года Garbage сабраліся ў студыі The Boat ў Лос-Анджэлесе. Да запісу гурт прыцягнуў некалькі іншых музыкаў; да гурта далучыліся лідар Foo Fighters Дэйв Грол, Джон Кінг , Мэт Чэмберлен і Джасцін Мелдал-Джонсен. У лістападзе 2004 г. стала вядома афіцыйная назва новай пласцінкі Bleed Like Me ( у перакладзе  з англ. —  «сцякай крывёю, як я» ), а 15 снежня ўдзельнікі гурта абвясцілі аб тым, што запіс скончаны. 11 красавіка 2005 года адбыўся выхад чацвёртага студыйнага альбома Bleed Like Me. Дыск азнаменаваў новы ўзлёт папулярнасці гурта. Bleed Like Me заняў высокія радкі хіт-парадаў некаторых краін і атрымаў статус залатога ў Аўстраліі. Bleed Like Me адыходзіць ад электроннай музыкі да рок-гучання і індастрыялу, тым самым нагадваючы стыль канцэртных выступленняў, чым студыйную творчасць гурта. З пункту гледжання лірыкі Bleed Like Me стаў больш палітычна накіраваным; як прызнаецца Шырлі Мэнсан, яна хацела прыцягнуць увагу людзей на неразумную палітыку ЗША ў галіне абароны правоў чалавека і на ўварванне кааліцыйных сілаў у Ірак.
У сакавіку 2005 года стартаваў канцэртны тур Bleed Like Me World Tour. Падчас тура ў склад гурта ўвайшлі Эрык Эверы і Мэт Уолкер. Калектыў правеў выступы ў Еўропе і Аўстраліі. Таксама Garbage выступілі ў Расіі ў рамках фестывалю Tuborg GreenFest ў Маскве. 25 жніўня 2005 музыкі заявілі, што маюць намер адмяніць частку тура. Bleed Like Me World Tour завяршыўся 1 кастрычніка канцэртам у горадзе Перт ў Аўстраліі. Пазней удзельнікі гурта абвясцілі аб «бестэрміновым адпачынку» і спынілі творчую дзейнасць спасылаючыся на «стомленасць» ад гастроляў калектыву і сумеснай працы. На працягу 2006 года ўдзельнікі гурта актыўна займаліся іншымі праектамі.
Absolute Garbage і іншыя праекты (2007—2009)
Перапынак Garbage завяршыўся ў пачатку 2007 года, калі гурт выступіў на дабрачынным канцэрце ў Глендэйл. У лютым Garbage сабраліся ў хатняй студыі Буча Віга GrungeIsDead і запісалі чатыры трэка, сярод якіх «Tell Me Where It Hurts», стылізаваны пад поп-музыку 1970-х гадоў, быў выпушчаны ў якасці сінгла. 23 ліпеня 2007 года гурт выпускае зборнік лепшых песень Absolute Garbage. Спецыяльнае выданне альбома ўтрымлівала рэміксавы бонус-дыск з працамі ад UNKLE, Massive Attack, The Crystal Method, Fun Lovin' Criminals і іншых. У пачатку 2008 года ўдзельнікі гурта заявілі, што плануюць пачаць запіс новага студыйнага альбома ўжо ў сярэдзіне года. Аднак гэтага так і не адбылося: Шырлі Мэнсан знялася ў 2-м сезоне серыяла Тэрмінатар: Бітва за будучыню ў ролі Кэтрын Уівер, Стыў Маркер і Дзюк Эрыксан працягнулі дзейнасць у якасці гукаінжэнераў, а Бутч Віг заняўся прадзюсаваннем альбомаў гуртоў Green Day і Foo Fighters. У сярэдзіне 2008 Шырлі Мэнсан працягнула распачатую ў 2006 годзе працу над сольным альбомам, але кантракт з Geffen Records быў скасаваны з-за таго, што лэйбл палічыў кампазіцыі Мэнсан «занадта нуарнымі».
5 жніўня 2008 года выйшаў дабрачынны зборнік Songs for Tibet: The Art of Peace, куды была ўключана песня «All the Good in This Life». У кастрычніку невыданая кампазіцыя гурта «Witness to Your Love» была прадстаўлена на спецыяльным зборніку ''Give. Listen. Help. Volume 5'', усе даходы ад продажу якога пайшлі на лячэнне дзяцей, якія пакутуюць анкалагічнымі захворваннямі.
Not Your Kind of People (2010—2014)
Garbage сабраліся ў студыі ў Лос-Анджэлесе ў пачатку 2010 года. Пра гэта паведаміла Шырлі Мэнсан ў Facebook і Twitter. У кастрычніку 2010 музыкі афіцыйна пацвердзілі пачатак працы над пятым студыйным альбомам дадаўшы, што гурт мае намер развівацца на ўласным незалежным лэйбле. У снежні 2011 года была выпушчаная кавер-версія кампазіцыі «who’s Gonna Your Ride Wild Horses» гурта U2, якую Garbage запісалі для трыб’ют-альбома AHK-toong BAY-bi Covered ў гонар 20-годдзя альбома Achtung Baby. У студзені 2012 г. удзельнікі гурта паведамілі аб стварэнні ўласнага лэйбла гуказапісу Stunvolume Records. Рэліз пятага студыйнага альбома Not Your Kind of People адбыўся 15 мая 2012 года. Пласцінка была станоўча сустрэта крытыкамі. Аглядальнікі сышліся на думцы, што Garbage вярнуліся да ўласціваму ім стылю, так як у Not Your Kind of People музыкамі быў зрабілі большы ўпор на сінтэзатары, тым самым стварыўшы гучанне падобнае з альбомамі Garbage і Version 2.0. Тэксты песень Not Your Kind of People адрозніваюцца агульнай адхіленасцю і змрочнасцю. Шырлі Мэнсан патлумачыла, што кампазіцыі альбома апавядаюць аб людзях-аўтсайдарах, якія не могуць звыкнуцца з тым, што яны назаўжды застануцца чужынцамі.
6 красавіка 2012 года ў Лос-Анджэлесе стартаваў гастрольны тур Not Your Kind of People World Tour, які стаў першым канцэртным мерапрыемствам для гурта з 2007 года. Гурт наведаў Расію, 11 мая ў Санкт-Пецярбургу і 12 мая ў Маскве. Таксама гурт выступіў 11 чэрвеня ў Самары ў рамках фестывалю Рок над Волгай. У пачатку лістапада 2012 года гурт правёў невялікі тур па гарадах Расіі; канцэрты прайшлі ў Казані, Ніжнім Ноўгарадзе, Екацярынбурзе, Новасібірску, Санкт-Пецярбургу і Маскве. У сакавіку 2013 года Not Your Kind of People World Tour быў завершаны. 27 мая адбыўся рэліз відэаальбома One Mile High... Live, які утрымліваў запіс канцэрту ў Дэнверы.
Музычная характарыстыка
На Garbage вялікі ўплыў аказала музыка Дэвіда Боўі, Паці Сміт , Roxy Music, The Smashing Pumpkins, Siouxsie and the Banshees , Blondie, The Pretenders , Curve , My Bloody Valentine, Nine Inch Nails, U2, Depeche Mode і House of Pain.
Канобіа
Канобіа (Cannobio) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Вербана-Кузіа-Асола.
Насельніцтва складае 5134 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 101 чал./км². Займае плошчу 51 км². Паштовы індэкс — 28822. Тэлефонны код — 0323.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Festa della Santissima Pietà.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Лыпына (Бродыўскі раён)
Лыпына (Липи́на) — вёска ў Бродыўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Паныквянскага сельсавета.
Курціна (Смаленская вобласць)
Курціна (Куртино) — вёска ў Вяземскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Туманаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Балонскі працэс
Балонскі працэс — працэс збліжэння і гарманізацыі сістэм вышэйшай адукацыі краін Еўропы з мэтай стварэння адзінай Еўрапейскай прасторы вышэйшай адукацыі. Афіцыйнай датай пачатку працэсу прынята лічыць 19 чэрвеня 1999 года, калі была падпісана Балонская дэкларацыя.
Рашэнне ўдзельнічаць у дабравольным працэсе стварэння Еўрапейскай прасторы вышэйшай адукацыі было аформлена ў Балонні прадстаўнікамі 29 краін. На сённяшні дзень працэс уключае ў сябе 48 краін-удзельніц з 49 краін, якія ратыфікавалі Еўрапейскую культурную канвенцыю Савета Еўропы (1954). Балонскі працэс адкрыты для далучэння іншых краін.
Расія далучылася да Балонскага працэсу ў кастрычніку 2003 года на берлінскай сустрэчы міністраў адукацыі еўрапейскіх краін. У 2005 годзе ў Бергене Балонскую дэкларацыю падпісаў міністр адукацыі Украіны. У 2010 годзе ў Будапешце было прынята канчатковае рашэнне аб далучэнні Казахстана да Балонскай дэкларацыі. Казахстан — першая цэнтральнаазіяцкая краіна, прызнаная паўнапраўным членам еўрапейскай адукацыйнай прасторы.
Гісторыя
Пачатак Балонскага працэсу можна аднесці да сярэдзіны 1970-х гадоў, калі Саветам міністраў Еўрапейскага саюза была прынята рэзалюцыя а першай праграме супрацоўніцтва ў галіне адукацыі.
У 1998 годзе міністры адукацыі чатырох еўрапейскіх краін (Францыі, Нямеччыны, Вялікабрытаніі і Італіі), якія ўдзельнічалі ў святкаванні 800-годдзя парыжскага ўніверсітэта Сарбона, сышліся ў думке, што сегментацыя еўрапейскай вышэйшай адукацыі ў Еўропе перашкаджае развіццю навукі і адукацыі. Яны падпісалі Сарбонскую дэкларацыю (Sorbonne Joint Declaration, 1998). Мэта дэкларацыі заключалася ў стварэнні агульных палажэнняў па стандартызацыі Еўрапейскай прасторы вышэйшай адукацыі, дзе мабільнасць трэба падтрымліваць як для студэнтаў і выпускнікоў, так і для павышэння кваліфікацыі персаналу. Акрамя таго, яна павінна была забяспечыць адпаведнасць кваліфікацый сучасным патрабаванням на рынку працы.
Мэты Сарбонскай дэкларацыі былі пацверджаны ў 1999 годзе пры падпісанні Балонскай дэкларацыі, у якой 29 краін выказалі сваю гатоўнасць узяць на сябе абавязак павялічыць канкурэнтаздольнасць еўрапейскай прасторы вышэйшай адукацыі, падкрэсліваючы неабходнасць захавання незалежнасці і самастойнасці ўсіх вышэйшых навучальных устаноў. Усе палажэнні Балонскай дэкларацыі былі усталяваны як меры дабравольнага працэсу ўзгаднення, а не як жорсткія юрыдычныя абавязкі.