cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Алімпійскі кваліфікацыйны турнір па баскетболе сярод жанчын 2016
Алімпійскі кваліфікацыйны турнір па баскетболе сярод жанчын 2016  — баскетбольны турнір сярод жанчын, у якім прынялі ўдзел 12 нацыянальных каманд, 5 з якіх атрымалі права выступлення на баскетбольным турніры Летніх Алімпійскіх гульняў 2016 года. Адборачны турнір прайшоў з 13 па 19 чэрвеня. Месца правядзення — Нант, Францыя.
Францыя, Іспанія, Турцыя, Кітай, Беларусь кваліфікаваліся на Алімпійскія гульні.
Выбар месца правядзення
26 лістапада 2015 ФІБА паведаміла, што Іспанія і Францыя выказалі жаданне правесці ў сябе алімпійскі кваліфікацыйны турнір па баскетболе сярод жанчын 2016. Дэдлайн прыёму заявак быў прызначаны на 11 лістапада. 19 студзеня 2016 года на Выканкаме ФІБА ў Місе (Швейцарыя) было вырашана, што турнір будзе праводзіць Францыя.
Пасеў
Каманды былі пасеяны па тром кашам. Лёсаванне адбылося 26 студзеня 2016 года ў Міс, Швейцарыя ў штаб-кватэры ФІБА.
NGC 2252
NGC 2252 (іншае абазначэнне — OCL 514) — рассеянае скопішча ў сузор’і Аднарог.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Гартань
Гартань — пачатковы аддзел дыхальнай сістэмы пазваночных жывёл і чалавека, што знаходзіцца паміж глоткай і трахеяй.
Гартань размешчана на ўзроўні 4-6 шыйных пазванкоў і злучаецца звязкамі з падязычнай косткай. Зверху гартань злучаецца з поласцю глоткі, знізу — з трахеяй. Праз гартань паветра праходзіць у трахею, якая засцерагае дыхальныя шляхі ад пападання ў іх ежы (корму), удзельнічае ва ўтварэнні гукавых сігналаў і голасу.
Шкілет гартані складаецца са шчыта-, пярсцёнка- і чарпакападобных гіялінавых храсткоў, а таксама з эластычнага храстка надгартанніка з прымацаванымі да яго мышцамі і звязкамі. У некаторых відаў рукакрылых, сумчатых, кратоў і зубастых кітоў чарпакападобныя храсткі і надгартаннік утвараюць трубку, якая ўдаецца ў насаглотку і забяспечвае дыханне пры заглынанні корму. У дзяцей і жанчын дзве пласціны шчытападобных храсткоў зыходзяцца пад тупым, у мужчын пад вострым (утвараюць адамаў яблык) вуглом.
Поласць гартані дзеліцца на ўваход, жалудачак і ніжнюю частку, выслана слізістай абалонкай, парныя складкі якой утвараюдь паміж жалудачкам і ніжнім адцзелам гартані сапраўдныя галасавыя звязкі і абмяжоўваюць галасавую шчыліну (гл. галасавы апарат). У млекакормячых пад імі знаходзяцца несапраўдныя галасавыя звязкі, у птушак галасавы апарат лакалізуецда ў ніжняй частцы трахеі і верхніх учасгхах бронхаў. Зрушэнні храсткоў гартані з утварэннем гукаў забяспечваюцца папярочна-паласатымі мышцамі шкілетнага тыпу (укрываюць пярэднюю і бакавыя паверхні гартані), яе інервацыя — адгалінаваннямі блукаючага нерва, кровазабеспячэнне — праз гартанныя артэрыі, адток крыві — праз сістэму ярэмных і падключычных вен.
Найбольш пашыраныя запаленчыя хваробы гартані — ларынгіт, гартанная ангіна.
Свята-Аляксандра-Неўская царква
Свята-Аляксандра-Неўская царква — пашыраная ў Рускай праваслаўнай царкве назва храмаў, асвячоных у гонар Аляксандра Неўскага.
Воля-Высоцка
Воля-Высоцка (Во́ля-Висо́цька) — вёска ў Жоўкіўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Храсток
Храсток — адзін з відаў злучальнай тканкі, адрозніваецца шчыльным пругкім міжклеткавым рэчывам, якое ўтварае вакол клетак-хандрацытаў і груп іх асаблівыя абалонкі, капсулы. Найважнейшая адрозненне храстковай тканкі ад касцяной (і большасці іншых тыпаў тканак) — адсутнасць унутры храстка нерваў і крывяносных сасудаў. Калі міжклеткавае рэчыва аднастайнае, то храсток называецца шклопадобным, або гіялінавым, калі працяты валокнамі - кудзелістым, калі заключае сетку эластычных валокнаў - сеткаватым. Звонку храсток апрануты асаблівай злучальна-тканай абалонкай - перыхондрыем, або надхрастковіцай.
Нацыянальны стадыён (Ліма)
Нацыянальны стадыён (Estadio Nacional) — шматмэтавы стадыён у Ліме, сталіцы Перу. На сённяшні дзень умяшчальнасць стадыёна складае 40 тысяч месцаў. Стадыён быў адкрыты ў 1952 годзе для правядзення чэмпіяната Паўднёвай Амерыкі па футболе ў 1953 годзе і стаў галоўным нацыянальным стадыёнам Перу. На стадыёне праходзілі тры з шасці чэмпіянатаў Паўднёвай Амерыкі (пазней кубкаў Амерыкі), якія праходзілі ў Перу. Апроч таго, з'яўляецца асноўным стадыёнам нацыянальнай зборнай Перу па футболе.
Марыя Сцяпанаўна Конанава
Мары́я Сцяпа́наўна Конанава (,  — ) — дзяржаўны і гаспадарчы дзеяч БССР.
Біяграфія
З рабочых. Член КПСС (1953). Скончыла Ленінградскі тэкстыльны інстытут (1946).
З 1946 года на Аршанскім льнокамбінаце: інжынер-нарміроўшчык, начальнік аддзела працы і зарплаты, намеснік дырэктара. У 1960—1962 гады дырэктар Мінскага камвольнага камбіната. З мая 1972 да 1977 года міністр лёгкай прамысловасці БССР.
Дэпутат Вярхоўнага Савета БССР 8 склікання. У ліпені 1971—чэрвені 1972 намеснік старшыні Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР. На XXVII з’ездзе КПБ абрана кандыдатам у члены ЦК КПБ. Узнагароджана ордэнам «Знак Пашаны», медалямі.
IC 4805
IC 4805 — галактыка тыпу S? (спіральная галактыка) ў сузор’і Паўлін.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Паўднёварасійскі саюз рабочых
Паўднёварасійскі саюз рабочых — першае аб’яднанне рабочых на тэрыторыі Расійскай імперыі і сучаснай Украіны.
Саюз быў створаны ў 1875 годзе як арганізацыя рабочых-металістаў Адэсы па ініцыятыве народніка Яўгена Заслаўскага.
Прадцечай Саюза была каса ўзаемадапамогі адэскіх рабочых. У ліпені 1875 года на сходзе членаў касы быў прыняты статут Паўднёварасійскага саюза рабочых, які выпрабаваў адчувальны ўплыў статута Першага Інтэрнацыянала. На працягу года Саюз пашырыў сваю дзейнасць на Харкаў, Кацярынаслаў, Керч, Мікалаеў, Херсон, Кішынёў і Растоў-на-Доне.
У пачатку 1876 года Паўднёварасійскі саюз рабочых быў разгромлены ахранкай, заснавальнік Саюза Яўген Заслаўскі быў прыгавораны да катаргі, дзе і памёр.
Найноўшы час
Найно'ўшы час (найноўшая гісторыя, сучасная гісторыя ) — перыяд у гісторыі чалавецтва з 1918 года да нашых дзён.
У пачатку XIX стагоддзя тэрмін «найноўшы час» (Neuerer Zeit) выкарыстоўваўся Гегелем у працы «» без указання часовых межаў: «У найноўшы час (In neueren Zeiten) амаль уся Індыя была заваяваная еўрапейцамі». У савецкі час тэрмін «найноўшы час» азначаў перыяд з 1917 года (калі адбылася рэвалюцыя ў Расіі). Таксама некаторыя даследчыкі ўзялі ў якасці дат пачатку перыяду 1901 і 1918 гады.
Міхась Лынькоў
Міхась Лынькоў, поўнае імя Міхаіл Ціханавіч Лынькоў (, в. Зазыбы 2, цяпер, Віцебская вобласць — , ) — беларускі пісьменнік, Народны пісьменнік БССР (1962).
Біяграфічны нарыс
Нарадзіўся ў сям’і чыгуначніка. Скончыў Старасельскае народнае вучылішча, у 1917 годзе — Рагачоўскую настаўніцкую семінарыю. Настаўнічаў у Ліпініцкай земскай школе (цяпер Буда-Кашалёўскі раён). У 1919—1922 гадах служыў у Чырвонай Арміі. Удзельнічаў у савецка-польскай вайне, у разгроме атрадаў С. Булак-Балаховіча. Настаўнічаў у вёсцы Свержань Рагачоўскага раёна. У 1925—1928 гг. — адказны сакратар рэдакцыі, намеснік рэдактара, у 1928—1930 гг. — рэдактар бабруйскай акруговай газеты «Камуніст». Быў арганізатарам і кіраўніком Бабруйскага філіяла «Маладняка», адным з кіраўнікоў БелАПП. Працаваў у Дзяржаўным выдавецтве БССР (1930—1932 гг.), сакратаром аргкамітэта (1932—1934 гг.), галоўным рэдактарам часопіса «Полымя рэвалюцыі» (1933—41 гг.), старшынёй праўлення Саюза пісьменнікаў БССР (1938—1948 гг.). Удзельнік паходу Чырвонай Арміі ў Заходнюю Беларусь (1939), рэдагаваў газету «Беларуская звязда» — орган палітупраўлення Беларускага фронту. У 1941—1942 гг. — рэдактар франтавой газеты «За Савецкую Беларусь» (выходзіла на Заходнім, Цэнтральным і Бранскім франтах). У 1943—1946 гг. і 1949—1952 гг. — дырэктар Інстытута літаратуры, мовы і мастацтва АН БССР. Абіраўся кандыдатам у члены ЦВК БССР (1921—1931 гг.), дэпутатам Вярхоўнага Савета БССР 1-га склікання (1940—1945 гг.). Як член дэлегацыі БССР неаднаразова ўдзельнічаў у рабоце сесій Генеральнай Асамблеі ААН. Акадэмік АН БССР. Член Саюза Пісьменнікаў СССР (1934—75 гг.).
Сям’я
Сям’я М. Лынькова (жонка яўрэйка Ханна Абрамаўна і сын Марык) была расстраляна немцамі ў верасні 1941 года ў Старадарожскім раёне. Разам з імі была расстраляна і сям’я брата Рыгора — жонка з дачкой. У 1946 годзе Янка Маўр напісаў апавяданне «Завошта?», у аснову якога лёг гэты трагічны факт.
Творчасць
Дэбютаваў вершам у 1919 годзе (смаленская газета «Борьба»), першыя апавяданні — у 1926 годзе (бабруйская газета «Камуніст» і зборнік бабруйскага філіяла «Маладняка» — «Уздым»). Выйшлі зборнікі прозы «Апавяданні» (1927), «Гой» (1929), «Андрэй Лятун» (1930), «Саўка-агіцірнік» (1933), «На вялікай хвалі» (1934), «Баян» (1935), «Сустрэчы» (1940), «Астап» (1944), «Апошні зверыядавец» (аповесць, 1930), «За акіянам» (нататкі, апавяданні, нарысы, 1962), раман «На чырвоных лядах» (1934) і раман-эпапея ў 4 кнігах «Векапомныя дні» (1958, 2-е перапрацаванае выданне ў 1969), нарыс «Герой Савецкага Саюза Канстанцін Заслонаў» (1944), апавяданне «Агні Танганьікі» (1957), «Выбраныя творы» (1931, 1934, 1952), «Выбраныя апавяданні» (1938, 1941, 1947), Зборы твораў у 4-х (1967—68) і ў 8 тамах (1981—85).
Для дзяцей выдадзены кнігі «Пра смелага ваяку Мішку і яго слаўных таварышаў» (1937), «Міколка-паравоз» (1937, аповесць экранізавана ў 1957), «Янка-парашутыст» (1937), «Ядвісін дуб» (1940), «Апавяданні» (1946, 1948, 1960, 1966, 1973, 1974, 1988).
Узнагароды
Узнагароджаны трыма ордэнамі Леніна, трыма ордэнамі Працоўнага Чырвонага Сцяга, ордэнам Чырвонай Зоркі і медалямі. Народны пісьменнік БССР (1962). Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі БССР імя Якуба Коласа (1968) за раман «Векапомныя дні».
Ушанаванне памяці
12.1.1976 Пастановай Савета Міністраў БССР Крынкаўскай школе (Лёзненскі раён) было прысвоена імя М. Ц. Лынькова. У школе створаны музей, які налічвае больш за 600 экспанатаў, у тым ліку каля 300 арыгінальных. Сярод іх асабістыя рэчы пісьменніка — кепка, гальштук, значок «Выдатнік народнай асветы БССР», дэпутацкі білет.
Імя М. Лынькова носіць вуліца ў Мінску.
Трахея
Трахея (ад τραχεῖα (ἀρτηρία) літар. «Шурпатае (дыхальнае горла)») — орган пазваночных жывёл і чалавека, з’яўляецца часткай паветраносных шляхоў; размешчаны паміж горлам і бронхамі.
У паўзуноў, птушак і млекакормячых трахея добра адасоблена ад гартані і дзеліцца на бронхі. Даўжыня трахеі прама прапарцыйная даўжыні шыі і адваротна прапарцыйная даўжыні бронх.
Сэкай
«Сэкай» ( — самая вядомая ў 1990-я гады фінансавая піраміда ў Беларусі. Зарганізаваў яе майстэр каратэ (4-ы дан) і айкідо, святар японскай секты оамота Валерый Францавіч Буяк, вядомы таксама як Бумата Мататацу.
Баявыя мастацтвы і «Сэкай»
У 1988 годзе Буяк заснаваў цэнтр баявых мастацтваў «Сэкай». Калектыў байцоў пад рукаводствам В. Ф. Буяка дэманстраваў майстэрства баявых мастацтваў у 1988—1991 годы на сцэнах СССР. У цэнтры вялося навучэнне каратэ, дзюдо, ушу, дзюдзюцу і айкідо,. Цэнтр «Сэкай» правёў у 1996 годзе баі без правілаў «Містар Асілак Сэкай».
Сістэма «Сэкай»
Валерый Буяк не абмяжоўваўся баявымі мастацтвамі. У 1991 годзе ён заснаваў малое прадпрыемства «Сэкай» для абаспячэння трэніровак у цэнтры баявых мастацтваў. Але пазней пачалі стрварацца і іншыя фірмы: «Скора», «Карагумі», «Сэкай-інвест», «Сэкай-траст», «Сэкай-прэс», «Сэкай-фінанс», «Сэкай-М» у Маладзечне і «Сэкай-М» у Маскве, «Сосны і Волны» (Маладзечна), «Казна», «Інтэлтраст», «Дэчэма», загранічнае офшарнае прадпрыемства «Sekai Trustee Services» і др. Усе яны і складвалі сістэму фірмаў «Сэкай» і дзейнічалі пад агульнай гандлёвай маркай «Сэкай». Кожнае прадпрыемства займалася сваёй справай. Напрыклад, «Сэкай-прэс» было выдавецтвам, выпускаліся два часопісы «Кэмпа» і «Свет баявых мастацтваў», кнігі па каратэ , айкідо, ніндзюцу і нават японскай мове (ISBN 985-6309-01-8). Былі таксама кнігі і па ахове (ISBN 985-6309-18-2 Тарас А. Е. Безопасность бизнесмена и бизнеса. Мн. Сэкай-пресс, 1996).
«Сэкай-траст» мела ліцэнзію на работу з каштоўнымі паперамі і была зарэгістравана на Беларускай біржы як удзельнік рынку гэтых папер. «Сэкай-фінанс», «Казна» дзейнічалі ў фінансавым асяроддзі, менавіта з вексялямі. Ад сваяго імя Валерый Буяк заключваў дагаворы пазыкі з грамадзянамі і гэтыя грошы шлі на фінансаванне мерапрыемстваў і інвестыцый ад імя «Сэкай»: канцэрт швецкай суполкі «Army of Lover’s», баі без правілаў «Містар Асілак Сэкай», дуэт «Дзі Бронкс і Наталі». Усяго ён так пазычыў больш за мільён долараў ЗША ў тысяч укладчыкаў у Беларусі. 4 мая 1996 года выйшаў Указ Прэзідэнта аб прыастаноўцы дзейнасці фінансавых кампаній і «Сэкай» прыастанавіў прыём і выплаты па дагаворам пазыкі, што вызвала паніку сярод укладчыкаў, ,. Гэта пабудзіла міліцыю завесці крымінальную справу да Валерыя Буяка і 27.06.1996 года Буяк быў арыштаваны, з абвіначваннем у адсутнасці ліцэнзіі. Але Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Рыгоравіч Лукашэнка 3 ліпеня назваў Буяка машэннікам і сказаў, «что глава „Сэкая“ будет сидеть до тех пор, пока не вернет людям все заимствованные у них деньги». Толькі праз палову года, да 27.12.1996 года, калі належна было па Працэсоваму Кодаксу вызваліць Буяка, яму прымянілі абвінавачванне ў машэнніцтве. Справу кіраўніка «Сэкай» у судзе Фрунзенскага раёна Мінску слухалі аж год і шэсць месяцаў і ў пачатку жніўня 1999 года быў зачытаны прыгавор — 10 гадоў.
Фаўн Барберыні
Фаўн Барберыні ці П'яны сатыр — мармуровая статуя эліністычнай эпохі, створаная невядомым скульптарам пергамскай школы каля 200 г. да н.э. і якая адлюстроўвае ў натуральную велічыню фаўна, які заснуў у даволі непрыстойнай паставе. Не выключана, што гэта рымская копія высокай якасці. Твор названы па імі яго першага ўладальніка, кардынала Франчэска Барберыні.
Статуя была выяўлена ў 1620-я гг. у Рыме, каля маўзалея Адрыяна (цяпер замак Святога Анёла), і паступіла ў прыватны збор Папы Урбана VIII з сямейства Барберыні. Вінкельман выказаў здагадку, што гэту статую, у ліку іншых, зрынулі са сцен маўзалея яго абаронцы падчас аблогі Рыма готамі ў 537 г. (пра такі своеасаблівы спосаб абароны згадвае гісторык Пракопій). Лічыцца, што Адрыян, які ўвайшоў у гісторыю як паклоннік Антыноя, меў слабасць да гомаэратычнага мастацтву.
Нягледзячы на ўсю сваю выразнасць, пры паступленні ў папскі збор статуя была моцна пашкоджана: не хапала правай нагі, некаторых фрагментаў рук і галовы. Часткі, якія адсутнічалі, былі адноўлены некалькімі пакаленнямі разьбяроў XVII і XVIII стст. Экспрэсіўная пастава збліжае «Фаўна» з барочнымі творамі Караваджа і Берніні настолькі, што доўгі час лічыўся, што яе аднаўленнем займаўся менавіта Берніні. Да 1799 г. статуя размяшчалася ў рымскім палацца Барберыні, дзе паражала госцяў Рыма сваёй нечуванай непрыстойнасцю: ногі фаўна здаюцца знарочыста рассунутымі, каб погляд гледача накіроўваўся на геніталіі. Магчыма, гэты эфект быў узмоцнены падчас рэстаўрацыі.
У 1799 годзе скульптар Вінчэнца Пацэці звярнуўся да Люсьена Банапарта з прапановай набыць у яго статую. Барберыні аспрэчылі правы Пацэці на распараджэнне скульптурай і пасля шумнага судовага працэсу і забароны на вываз статуі з Італіі (за які горача выказваўся сам Канова) самі ж прадалі «Фаўна» баварскаму прынцу Людвігу, які, не чакаючы яго дастаўкі ў Мюнхен, даручыў Леа фон Кленцэ вылучыць у гліптатэцы, якая яшчэ будавалася, адменнае памяшканне для яго размяшчэння. У 1827 г. «Фаўн» і «Апалон» з барберыніеўскай калекцыі занялі ганаровае месца ў мюнхенскай гліптатэцы.
Па ўсёй Еўропе раскіданы шматлікія копіі знакамітай статуі. Сярод іх вылучаецца сваёй высокай якасцю луўрская копія працы Бушардона (1726), у якой, у адрозненне ад арыгінала, прысутнічае левая рука. Вялікі каскад фантанаў у Пецяргофе ўпрыгожвае пазалочаная копія «П'янага сатыра».
Абдул Сатар Бузай Аль-Рышаві
Біяграфія
Абу Рыша быў унукам правадыра (шэйха) племя, які ўдзельнічаў у іракскім паўстанні супраць брытанскіх сіл у 1920 годзе, і сынам камандуючага англа-іракскай вайны 1941 года. Мала што вядома аб жыцці Абу Рышы да вайны ў Іраку, хоць ён, як паведамляла выданне The Washington Post, кіраваў будаўнічым і імпартна-экспартных бізнесам з офісамі ў Амане (Іарданія) і ў Дубаі (ААЭ).
У пачатку партызанскай вайны, якая рушыла за ўварваннем у Ірак у 2003 годзе, баевікі «Аль-Каіды» ўзмацнілі сваю ўладу ў Эр-Рамадзі, дзе тады жыў Рышаві. Групоўка станавілася ўсё больш агрэсіўнай, спрабуючы падпарадкаваць сабе мясцовых шэйхаў. Неўзабаве яе байцы для вымагальніцтва грошэй і запалохвання сталі выкрадаць і абезгалоўліваць членаў розных плямён. Падчас гэтых падзей бацька Абдула Сатара і два яго брата былі забіты баевікамі. У канцы лета 2006 года Рыша пачаў вербаваць сваіх калегаў-шэйхаў у так званы «Савет выратавання Анбара» і заклікаць членаў свайго племя стварыць мясцовае апалчэнне. Узброеныя сілы ЗША заахвочвалі дадзеную ініцыятыву і забяспечвалі бяспеку першых сходаў Савета ў рэзідэнцыі Рышаві ў заходнім Рамадзі. Пазней замежнікі далі апалчэнцам зброю і боепрыпасы. У сакавіку 2007 года Савет налічыў 41 племя з правінцыі Анбар. Гэта прывяло да рэзкага скарачэння гвалту ў правінцыі і вымусіла многіх баевікоў «Аль-Каіды» бегчы ў іншыя рэгіёны Ірака.
Нягледзячы на цеснае супрацоўніцтва з замежнай кааліцыяй, Рышаві сімпатызаваў астатнім групоўкам. Так, ён падтрымліваў Баас і дапамагаў Ісламскай арміі ў Іраку ў яе супрацьстаянні з Аль-Каідай.
Забойства
Абу Рыша быў забіты 13 верасня 2007 года разам з трыма сваімі ахоўнікамі самаробнай выбуховай прыладай, закладзенай на дарозе каля брамы яго дома ў Эр-Рамадзі. Адказнасць за напад ўзяла на сябе «Аль-Каіда», і ў сувязі з гэтым забойствам былі арыштаваны некалькі дзясяткаў чалавек, у тым ліку кіраўнік яго ўласнай службы бяспекі.
Пахаванне шэйха сабрала каля 1500 чалавек, у тым ліку саветніка па нацыянальнай бяспецы Ірака Мавафака аль-Рубаі, міністра ўнутраных спраў Джавада Булані, міністра абароны генерала Кадзіра Абейдзі і амерыканскага генерал-лейтэнанта Рэйманда Адзіерна, другога камандуючага амерыканскімі войскамі ў Іраку. Пасля смерці Абу Рыша яго брат, шэйх Ахмед Абу Рыша, быў абраны племяннымі правадырамі правінцыі новым лідарам Савета выратавання Анбара.
Тэлугу (народ)
Паходжанне
Тэлугу вылучыліся з агулнадравідыйскага пласту насельніцтва ў перыяд сярэднявечча. Аднак з-за геаграфічных, каставых і гістарычных адрозненняў агульная свядомасць укаранілася толькі ў кан. XIX - сяр. XX ст. з развіццём культурнага адраджэння і гуртавання вакол мовы тэлугу.
Асман I
Асман, асм. ُثمَان ʿUthmān ( — ) — першы турэцкі султан (1281—1326) і заснавальнік Асманскай імперыі.
Біяграфія
Нарадзіўся ў 1258, у тым жа годзе, калі манголы напалі на Багдад. Пасля смерці бацькі Эртагрула, у 1281 г., Асман ва ўзросце 45 гадоў, стаў лідарам турэцкага племені Кайы. Валадарыў у Сагуце, на мяжы з Візантыйскай імперыяй, дзе яго бацька насяліў бежанцаў, для стрымлівання мангольскага ўварвання.
Неўзабаве ён пачаў збіраць наймітаў і рэгулярна рабаваць саслабеўшую Візантыйскую імперыю. Акрамя таго, вялікая колькасць уцекачоў, якая ратавалася ад мангольскага палона, збіралася ў гэтым раёне і папаўняла армію Асмана, таксама ў армію ўступалі ваяры ісламу, якія змагаліся за распаўсюджанне і пашырэнне ісламу.
Тэлугу (народ)
Культура
Сем'і вялікія пашыраныя і малыя нуклеарныя. Да 1947 г. была пашырана палігінія. Шлюбы патрылакальныя, звычайна арганізуюцца бацькамі. Пашыраны шлюбныя адносіны паміж стрыечнымі братамі і сёстрамі. Жонка лічыцца адказнай за дабрабыт сям'і і працягласць жыцця мужа. У фальклоры тэлугу часцяком сустракаюцца матывы нялёгкай удовінай долі, паколькі згубіўшая мужа не можа разлічваць на дабразычлівасць сваякоў. Прадстаўнікі вышэйшых каст маюць абмежаваныя магчымасці разводаў.
Асман I
Біяграфія
Добрае веданне ваенай справы дапамаглі Асману стрымаць набегі татараў, а аб’яднаўшы пад сваім сцягам вялікую армію прыняўся захопліваць візантыйскія землі. Адданасць і прыхільнасць да турэцкага султана ўзнагароджвалася грошамі або тытуламі. Такім чынам Асман здолеў значна пашырыць свае ўладанні і ўплыў, таксама ён пачаў чыканіць свае ўласныя грошы і ўтварыў уласны аўтарытэтны суд.
Тэлугу (народ)
Культура
Каставая сістэма глыбока ўкаранілася ў грамадстве тэлугу. Так, не прыватныя асобы і сем'і, а менавіта касты земляробаў кантралююць валоданне і размеркаванне зямлі. Шлюбы паміж прадстаўнікамі розных каст звычайна забаронены.
Асман I
Біяграфія
Асман вядомы, як вельмі памяркоўным і справядлівы кіраўнік, з цярпімасцю да іншых рэлігій, у выніку чаго падатак быў на вельмі нізкім узроўні. Асман памёр у 1326 у Сагуце, пахаваны ў горадзе Бурса.
Тэлугу (народ)
Культура
Тэлугу славяцца песенным і танцавальным мастацтвам. Асаблівае развіццё набыла карнатакская музыка, жанр класічнай індыйскай музыкі, характэрны для ўсіх дравідыйскіх народаў Паўднёвай Індыі, але большасць вядомых прыкладаў паходзіць менавіта з Андхра-Прадэш. Найбольш вядомая творчасць Анамаі (1408 - 1503 гг.), які складаў песні на мове тэлугу пад карнатакскую музыку.
Тэлугу таксама вылучаюцца сваёй кулінарыяй. Яна адрозніваецца вялікай колькасцю прыпраў і саленняў.
Мова
Мова тэлугу адносіцца да дравідыйскай сям'і моў.
Рэлігія
Большасць вернікаў спавядае індуізм.
Воля-Гамулэцка
Воля-Гамулэцка (Воля-Гомуле́цька) — вёска ў Львоўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны. Падпарадкавана Львоўскаму гарадскому савету, з'яўляецца часткай Львоўскай аб'яднанай тэрытарыяльнай грамады і Львоўскай агламерацыі.
NGC 2254
NGC 2254 (іншае абазначэнне — OCL 500) — рассеянае скопішча ў сузор’і Аднарог.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Група армій «G»
Група армій «G» (Heeresgruppe G) — адна з груп армій нацысцкай Германіі падчас Другой сусветнай вайны.
Заходнееўрапейскі тэатр 1944 - 1945
Група армій «G» была сфармавана 10 мая 1944 г. з 1-й і 19-й армій для абароны паўднёвага ўзбярэжжа Францыі. 15 жніўня саюзныя войскі скінулі дэсанты ў паўднёвых французскіх гарадах. У сувязі з няўдачамі немцаў у Нармандыі, каб пазбегнуць акружэння, камандаванню групы армій было загадана адыходзіць на паўночны ўсход да нямецкай мяжы. 1-я армія адыходзіла ў парыжскім кірунку, а 19-я армія выходзіла да Вагезскім горам. У жніўні ў групу армій была ўключана 5-я танкавая армія, якая правяла няўдалую спробу атакаваць 3-ю амерыканскую армію, каб затрымаць яе наступленне. Пасля чаго танкавая армія была зноў вернутая групе армій «B», а войскі групы армій «G» да лістапада адышлі ў раён Эльзаса і Латарынгіі.
У студзені 1945 войскі групы армій разам з групай армій «Верхні Рэйн», у якую была ўключана 19-я армія, паспрабавалі правесці наступальную аперацыю ў раёне Эльзаса і Латарынгіі супраць 7-й амерыканскай арміі. Аперацыя скончылася няўдала, амерыкана-французскія войскі, якія перайшлі ў наступленне да 9 лютага цалкам разграмілі групу армій «Верхні Рэйн».
Пасля гэтага група армій «G», складаючыся напалову з дрэнна ўзброеных батальёнаў фольксштурма і значна саступаючы суперніку ў сілах, вяла баі ў раёнах Вюртэмберга і Баварыі. 5 мая 1945 г. камандаванне групы армій падпісала капітуляцыю перад амерыканскім камандаваннем у мястэчку Хар, каля Мюнхена.
Яйва (пасёлак гарадскога тыпу)
Яйва (Яйва) — пасёлак гарадскога тыпу (з 1948 года) у Пермскім краі Расіі. Уваходзіць у Аляксандраўскую муніцыпальную акругу. Чыгуначная станцыя на лініі Чусаўская — Салікамск. Заснаваны ў 1930 годзе. Яго першымі жыхарамі былі спецперасяленцы (раскулачаныя сяляне). Пасёлак быў заснаваны недалёка ад чыгуначнай станцыі Яйва. Назву пасёлак атрымаў ад аднайменнай ракі. У 1960-х гадах была спроба перайменаваць пасёлак Яйва ў горад Маякоўскі. Гэтая спроба скончылася няўдала.
У 1930-я гады ў Яйве ствараецца лесапільны цэх, які ў далейшым перарос у домабудаўнічае прадпрыемства. У час Вялікай Айчыннай вайны ў Яйве размяшчаўся эвакуацыйны шпіталь.
У 1956 годзе было пачата будаўніцтва Яйвінскай ДРЭС-16. Першыя агрэгаты ДРЭС пачалі працу 30 чэрвеня 1963 года, да 16 верасня 1965 года запрацаваў чацвёрты агрэгат. У тых жа гадах пабудавана Яйвінскае вадасховішча. У 1961 годзе рэжысёрам Юрыем Чулюкіным здымаўся савецкі камедыйны мастацкі фільм «Дзяўчаты».
Статус пасёлка гарадскога тыпу быў прысвоены 12 мая 1948 года. Праз пасёлак праходзіць чыгуначная лінія Салікамск — Няр, чыгуначная станцыя пасёлка мае назву Яйва.
Майкл Кларк Ракфелер
Майкл Кларк Ракфелер (Michael Clark Rockefeller,  — знік ) — амерыканскі калекцыянер, вандроўнік і антраполаг. Даследаваў культуру папуаскіх народаў на захадзе Новай Гвінеі.
Біяграфія
Майкл Кларк Ракфелер нарадзіўся ў заможнай сям'і Н. Э. Ракфелера, будучага віцэ-прэзідэнта ЗША. У 1960 г. скончыў Гарвардскі ўніверсітэт. Некалькі месяцаў служыў у арміі ЗША. Удзельнічаў у гарвардскай экспедыцыі да народа дані ў заходнюю частку Новай Гвінеі. Вярнуўся ў Новую Гвінею яшчэ раз для збору калекцыі прадметаў культуры тады мала вывучанага народа асмат.
Знікненне
17 лістапада 1961 г. каноэ, у якім плылі М. К. Ракфелер і яго галандскі калега было знойдзена перакуленым. Абодва даследчыкі зніклі. Былі арганізаваны пошукі, якія скончыліся беспаспяхова. У 1964 г. быў афіцыйна абвешчаны мёртвым. Мяркуецца, што ён загінуў на рацэ ад кракадзілаў або быў забіты асматамі. Аднак таямнічыя абставіны смерці выклікалі чуткі, што М. К. Ракфелер застаўся жывы і патаемна вядзе існаванне сярод тубыльцаў.
Значэнне
Яго калекцыя драўляных скульптур стала важнай асновай збору культуры асмат у музеі Метраполітэн у Нью-Ёрку. У 1963 г. урад Інданезіі на доўгі час зачыніў землі асмат для даследчыкаў. Дазвол на правядзенне экспедыцый быў дадзены толькі ў 1991 г. За гэты час традыцыйная культура асмат зведала значныя змены. .
Аб пошуках М. К. Ракфелера быў зняты дакументальны фільм, які ўтрымоўваў этнаграфічныя звесткі і стаў своеасаблівым помнікам маладому даследчыку.
Снежная
Сне́жная (, Снежная) — вёска ў Беларусі, у Зэльвенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Галынкаўскага сельсавета.
Этымалогія
Па некаторых звестках, да Другой сусветнай вайны вёска насіла назву Кабакі.
Геаграфія
Знаходзіцца за 12 кіламетраў на паўночны ўсход ад гарадскога пасёлка Зэльва, за 14 кіламетраў ад чыгуначнай станцыі Зэльва, за 140 кіламетраў ад Гродна.
Камуністычная партыя Бразіліі
Камуністычная партыя Бразіліі, КПБ (Partido Comunista do Brasil, PCdoB) — палітычная партыя Бразіліі. Рэгістрацыйны нумар партыі Бразіліі — «65». Прытрымліваюцца ідэалогіі — марксізму-ленінізму-мааізму.
Гісторыя
Партыя ўтварылася 18 лютага 1962 года, адшчапіўшыся ад Бразільскай камуністычнай партыі (БКП). Заснавальнікамі КПБ былі Жуан Амазонас, Маурысіу Грабойс, Педру Помар і інш. КПБ адмоўна адносілася да савецкага рэвізіянізму, і схілялася больш да мааісцкай пазіцыі.
У 1967—1974 атрады партыі вялі партызанскую вайну ў басейне ракі Арагуая.
Пасля смерці Маа Цзэдуна ў 1976 і змены курсу КПК партыя адмаўляецца ад мааізму. Пачынаючы з 1978 года партыя з'яўляецца прыхільнікам Энвера Ходжы ў яго крытыцы кітайскага кіраўніцтва і лічыць Албанію апошняй апорай сталінізму.
З 1979 года пачынаецца легалізаванне партыі. КПБ пачынае актыўна ўзаемадзейнічаць з прафсаюзамі і студэнцкімі арганізацыямі.
Супрацоўнічала з Партыяй рабочых ва ўсіх электаральных кааліцыях, якія высоўвалі Лулу да Сілву ў прэзідэнты. У цяперашнім кабінеце Дылмы Русеф КПБ уяўляе міністр спорту Алду Рэбелу.
Удзел у выбарах
На якія адбыліся 1 кастрычніка 2006 года выбарах у Палату дэпутатаў Бразіліі (ніжнюю палату парламента) Камуністычная партыя Бразіліі атрымала 1 982 323 галасы (2,1%) і 13 мандатаў (з 513). На выбарах у верхнюю палату бразільскага парламента — Сенат, якія адбыліся ў той жа дзень, камуністы атрымалі 6 364 019 галасоў (7,5%) і 1 мандат (з 81).
На парламенцкіх выбарах 3 кастрычніка 2010 года Камуністычная партыя, сабраўшы 2 748 290 галасоў (2,8 %), атрымала 15 месцаў у Палаце дэпутатаў і, сабраўшы 12 561 716 галасоў (7,4 %), атрымала яшчэ 1 месца ў Сенаце (разам у партыі 2 сенатара).
Джон Ленан
Джо́н Ле́нан, пры нараджэнні Джон Уі́нстан Ле́нан, пазней зменена на Джон Уі́нстан О́на Ле́нан (John Winston Ono Lennon;, Ліверпул, Вялікабрытанія — , , ЗША) — брытанскі рок-музыкант, , , гітарыст, піяніст, , , грамадскі дзеяч, мастак, пісьменнік. Заснавальнік і ўдзельнік гурта «The Beatles», папулярны музыкант XX стагоддзя.
Дзяцінства і юнацтва
Джон Ленан нарадзіўся 9 кастрычніка 1940 года а 6:30 падчас налёту нямецкай авіяцыі на Ліверпул. Бацькі — Альфрэд і Джулія Ленаны, Джон быў іх першым і апошнім дзіцём, неўзабаве пасля яго нараджэння Джулія і Альфрэд разышліся.
Калі Джулія Ленан знайшла сабе іншага мужчыну, выхоўвала Джона яго цётка па матчынай лініі Мімі Сміт і яе муж Джордж Сміт, якія не мелі сваіх дзяцей.
Сцяг Сасновага Бора
Сцяг Сасновага Бора — сцяг рабочага пасёлка Сасновага Бора Светлагорскага раёна. Сцяг зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад  года № 72.
Апісанне
Прамавугольнае палотнішча зялёнага колеру з суадносінамі бакоў 1:2, на правым боку якога белая шыпападобная кроква.
Сцяг сканструяваны на аснове гербавай выявы, з выкарыстаннем яе колераў і абрысаў.
Сцяг і палажэнні аб ім былі зацверджаны рашэннем Светлагорскага раённага Савета дэпутатаў ад 26 верасня 2001 года № 74.
Інцыдэнт з «Шэклтанам»
Інцыдэнт з «Шэклтанам» — падзеі, звязаныя з абстрэлам аргенцінскім эсмінцам «Альмірантэ Сторні» брытанскага даследчага судна «Шэклтан» (Shackleton) у лютым 1976 года.
Гісторыя
4 лютага 1976 года судна «Шэклтан», якое знаходзілася ў 6 мілях ад Фалклендскіх астравоў, было некалькі разоў абстраляна эсмінцам, які матываваў абстрэл тым, што англічане знаходзіліся ў тэрытарыяльных водах Рэспублікі Аргенціна. Гэта адбылося ў перыяд абвастрэння англа-аргенцінскіх перамоў па прыналежнасці Фалклендаў. Урад Аргенціны такім чынам праводзіла палітыку «шпількавых уколаў».
Адміністрацыя Вялікабрытаніі ўспрыняла гэта як выклік. Праз некаторы час быў прыняты план на правядзенне дэманстрацыі сілы (Аперацыя «Джорнімэн»).
Стрэльскі (заказнік)
Рэспубліканскі заказнік «Стрэ́льскі» — заказнік у Беларусі, на тэрыторыі Калінкавіцкага і Мазырскага раёнаў Гомельскай вобласці.
Створаны 23 лютага 1999 года як рэспубліканскі ландшафтны заказнік у мэтах захавання ў натуральным стане ўнікальных прыродных комплексаў Беларускага Палесся і папуляцый дзікарослых раслін, дзікіх жывёл, якія адносяцца да відаў, уключаных у Чырвоную кнігу Рэспублікі Беларусь, а таксама месцаў іх росту і пражывання. 3 красавіка 2020 года пераўтвораны ў рэспубліканскі заказнік. Кіраванне Стрэльскім заказнікам ажыццяўляюць Калінкавіцкі і Мазырскі райвыканкамы.
Плошча заказніка складае 12 054,09 гектараў. Ландшафты ўзгорыстыя, марэнныя, эразійныя з покрывам супескаў, слаба дрэніраваных раўнін, поймы ракі Прыпяць і яе прытокаў. Перапады вышынь складаюць да 40 м. Прыроднае расліннае покрыва займае каля 80 % плошчы заказніка. Пераважаюць хваёвыя лясы, шмат дубоў. Таксама сустракаюцца чорнаальховыя лясы і крапіўныя ясеннікі. У флоры налічваюцца больш за 500 відаў сасудзістых раслін, 250 відаў ніжэйшых раслін, 27 відаў з іх занесены ў Чырвоную кнігу Беларусі. Сярод іх венерын чаравічак сапраўдны, кураслеп лясны, кадзіла сармацкае, касач сібірскі, сальвінія плывучая і інш. У фаўне пазваночных Стрэльскага заказніка 264 віды, 20 з іх у Чырвонай кнізе Беларусі. Сярод іх сцерлядзь, вусач, чарапаха балотная, паганка малая, арэшнікавая соня, вячэрніца малая і інш.
Ахмед Абу Рыша
Ахмед Бузай Абу Рыша (أحمد أبو ريشة; нар. 1969) — іракскі палітык.
Біяграфія
Ахмед нарадзіўся ў 1969 годзе і на тры гады старэйшы за свайго брата Абдула Сатара Бузай Аль-Рышаві. Ён з’яўляецца членам племя Дулаім.
13 верасня 2007 тэрарысты забіваюць Абдулу, пасля чаго Ахмед быў абраны племяннымі правадырамі новым лідарам «Савета выратавання Анбара».
Пазней ён узначальвае палітычную кааліцыю «Абуджэнне Ірака і нацыянальны альянс незалежных дзяржаў». Аднак Ахмед Абу Рыша пацярпеў няўдачу на парламенцкіх выбарах 2010 года, атрымаўшы толькі 2,66% галасоў і 4 месцы. Альянс прайграў большасць галасоў Іракскаму нацыянальнаму руху, узначаленаму Аядам Алаві.
Абу Рыша аб’яднаў свае сілы з іншымі пра-суніцкімі пратэстнымі і пра-федэралісцкімі групамі, далучыўшыся да спісу Uniters на выбарах у мухафазе Анбар у 2013 годзе. Гэты спіс быў самай паспяховай партыяй. Хоць ён падтрымліваў пратэстны рух, Абу Рыша выступаў супраць стварэння суніцкага федэральнага рэгіёну, падобнага Курдыстану.
В’язава (Жоўкіўскі раён)
В’язава (В'я́зова) — вёска ў Жоўкіўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Бульбаводства
Бульбаводства — галіна сельскагаспадарчай вытворчасці па вырошчванню бульбы для харчовых, кармавых і прамысловых мэтаў. Па стане на пачатак XXI стагоддзя ў свеце назіраецца павелічэнне як валавога збору бульбы, так і аб'ёмаў яе перапрацоўкі; прыкладны аб'ём вытворчасці бульбы ў свеце на душу насельніцтва складае 50 кг.
Гісторыя
У Расійскай імперыі пачатак масавага распаўсюджання бульбы паклаў Андрэй Балотаў: ён першым пачаў вырошчваць яго на агародзе, а не на клумбах. У 1840 годзе ўрад краіны распачаў меры па ўкараненні культуры вырошчвання «другога хлеба», што сустрэла моцны супраціў сялян і прывяло да «бульбяных бунтаў» у пачатку 1840-х гадоў.
Вытворчасць бульбы
Найбуйнейшыя вытворцы бульбы: Кітай, Расія, Індыя, Украіна, ЗША, Германія, Польшча, Беларусь, Нідэрланды, Францыя.
У 2004 г. у свеце было вырашчана 328 млн тон бульбы, што роўна сумарнай сусветнай вытворчасці батату і ямса.
Па дадзеных на 2008 год бульбу ў свеце вырошчвалі для наступных мэтаў:
Icon in Me
Icon in Me (iMi) — расійскі метал-гурт з Масквы. Утвораны ў лістападзе 2007. Гурт цікавы ў першую чаргу інтэрнацыянальным складам: акрамя музыкантаў з Расіі ў калектыў уваходзяць таксама ўдзельнікі з Швецыі і Даніі.
Гісторыя
Гурт утворан у 2007. У 2009 дэбютны альбом музыкантаў, «Human museum», быў выдадзены ў краінах Еўропы на вядомым нямецкім лэйбле «Massacre Records». У Расіі выдаўцом альбома стаў «Irond Records». Дыск атрымаў добрыя водгукі крытыкаў у многіх прафесійныя музычныя выданнях па ўсім свеце. Другі альбом і сінгл былі выпушчаныя ў 2011. У іх запісы прынялі ўдзелу многія вядомыя метал-выканаўцы.
Гурт выступаў разам з вядомымі камандамі, такімі як Machine Head і Lamb of God, а таксама прымаў удзел у фестывалях цяжкай музыкі.
Інданезійская мова
Інданезійская мова (Bahasa Indonesia — мова Інданезіі) — адна з аўстранезійскіх моў. Афіцыйная мова (з 1945 г.) і мова міжнацыянальных зносін у Інданезіі. У бытавых зносінах яе выкарыстоўваюць каля 20 млн чалавек. Агульная колькасць тых, хто валодае мовай у той ці іншай ступені — каля 200 млн. Дыялектаў не мае.
Інданезійская мова аформілася ў першай палове XX стагоддзя на базе малайскай мовы, якая традыцыйна выкарыстоўвалася ў гэтым рэгіёне як лінгва-франка. Назва «інданезійская мова» была прынята ў 1928 г. на Кангрэсе моладзі і паступова выцесніла назву «малайская мова». Пісьменнасць на аснове лацінскага алфавіту.
Галасі
Галасі (Галасі) — вёска ў Жоўкіўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Прынцып свабоднай энергіі
Прынцып свабоднай энергіі — матэматычны прынцып у біяфізіцы і кагнітыўнай навуцы (асабліва баесаўскія падыходы да функцый мозгу, а таксама некаторыя падыходы да штучнага інтэлекту). Прынцып вольнай энергіі мяркуе, што мозг зводзіць да мінімуму нявызначанасць (вольную энергію), генеруючы прагнозы на аснове ўнутраных мадэляў і абнаўляючы іх з дапамогай сэнсарнай інфармацыі. Гэта падкрэслівае мэту мозгу па ўзгадненні сваёй унутранай мадэлі з навакольным светам, каб максімізаваць дакладнасць.
Эўгеніюш Ромер
Эўгеніюш Мікалай Ромер (Eugeniusz Mikołaj Romer;, г. Львоў, цяпер Украіна — ) — польскі географ і картограф. Член Польскіх АН у Кракаве (1919) і Варшаве (1952).
Біяграфія
Паходзіў са старажытнага шляхецкага роду Ромераў.
Скончыў у 1894 годзе Львоўскі ўніверсітэт. У 1911—1931 гадах прафесар Львоўскага ўніверсітэта, у 1946—1947 гадах — Ягелонскага ўніверсітэта.
Навуковыя працы па кліматалогіі, метэаралогіі, геамарфалогіі, метадалогіі геаграфіі. Склаў «Атлас геаграфічны» (1908) з першымі гіпсаметрычнымі картамі мацерыкоў і акіянаў і «Географа-статыстычны атлас Польшчы» (1916). Заснаваў у 1921 годзе картаграфічны інстытут «Атлас», вывучаў сучасныя ледавікі Скандынавіі і Паўночнай Амерыкі. Імем Ромера названы адзін з ледавікоў Аляскі.
Стрэмя (значэнні)
Стрэмя — шматзначны тэрмін:
IC 4806
IC 4806 — галактыка тыпу Sb (кампактная выцягнутая галактыка) ў сузор’і Паўлін.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Нантыкок
Нантыкок (саманазва: Nentego, літаральна «людзі прыліваў») — алганкінскі народ, карэнныя насельнікі Чэсапікскага заліва на тэрыторыі сучасных амерыканскіх штатаў Мэрыленд і Дэлавэр. Агульная колькасць (2022 г.) — 600 чалавек.
Скарачэнне насельніцтва з-за эпідэмій і паступовы наступ брытанскіх каланістаў вымусілі нантыкок у 1744 г. прадаць свае землі ў Мэрылендзе і перасяліцца на поўнач, дзе адбыўся раскол. Некаторыя далучыліся да суродзічаў-ленапэ, іншыя — да іракезаў. Нантыкок у складзе канфедэрацыі іракезаў змагаліся на баку Вялікабрытаніі падчас Амерыканскай рэвалюцыі, а пасля яе заканчэння перасяліліся ў Канаду. Некалькі груп, што далучыліся да ленапэ, засталіся на тэрыторыі ЗША і захавалі сваю тоеснасць. У 1881 г. Асацыяцыя індзейцаў нантыкок была прызнана ўрадам ЗША.
З 1970-х гг. назіраецца паступовы працэс адраджэння традыцыйнай культуры.
Сымон Блатун
Сымон Блатун (, вёска Кавака, Брагінскі раён, Гомельская вобласць — ) — беларускі паэт, публіцыст, перакладчык.
Біяграфія
Нарадзіўся ў сялянскай сям’і. Пасля заканчэння аддзялення журналістыкі Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта (1959) працаваў літсупрацоўнікам у газетах «Звязда», «Літаратура і мастацтва», літкансультантам у «Чырвонай змене».
Творчасць
Першы верш надрукаваў у 1956 годзе (газета «Піянер Беларусі»). Аўтар зборнікаў вершаў «Раўнавага» (1968), «Радаслоўнае дрэва» (1970), «Чысціня» (вершы і пераклады, 1979). У 1971 годзе выйшаў зборнік гумарэсак, вершаў і мініяцюр «Калючая шаткаванка».
Перакладаў вершы армянскіх, літоўскіх, латышскіх, рускіх і узбекскіх паэтаў.
Лютэр
Лютэр (Luther) — імя, прозвішча, тапонім.
Герб Сасновага Бора
Герб Сасновага Бора — герб рабочага пасёлка Сасновы Бор Светлагорсага раёна. Герб зарэгістраваны ў Гербавым матрыкуле Рэспублікі Беларусь  года № 72.
Апісанне
У зялёным полі іспанскага шчыта срэбная шыпападобная кроква.
Герб і палажэнні аб іх былі зацверджаны рашэннем Светлагорскага раённага Савета дэпутатаў ад 26 верасня 2001 года № 74. Аўтар герба і мастак М. М. Елінская.
Гійчэ
Гійчэ (Гі́йче) — вёска ў Жоўкіўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Качка-каралінка
Качка-каралінка (Aix sponsa) — птушка сямейства качыных.
Паўночнаамерыканскі від, у Еўропе трымаюць не толькі ў заапарках, але і прыватныя калекцыянеры. Натуральным чынам, з Амерыкі, каралінкі даляталі пакуль толькі да Ісландыі. Усе іншыя сустрэчы з каралінкамі ў прыродзе ў розных краінах Еўропы лічацца назіраннямі збеглых з няволі асобін. У Літве і Польшчы каралінскія качкі ў прыродзе адзначаліся неаднаразова. 17 студзеня 2021 качку-каралінку ўпершыню знайшлі ў дзікай прыродзе на Беларусі: у Гродне на Нёмане яе назіралі сябры Клуба-200 грамадскага аб'яднання «Ахова птушак Бацькаўшчыны».
Майстрыў
Майстрыў (Ма́йстрів) — вёска ў Наваград-Валынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Наваград-Валынскай гарадской абшчыны.
Картэс
Картэс (Cortez, Cortés, Cortes) — прозвішча.
NGC 2255
NGC 2255 (іншыя абазначэнні — ESO 365-31, MCG -6-15-10, IRAS06321-3446, PGC 19260) — спіральная галактыка з перамычкай (SBc) ў сузор’і Голуб.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Вінцэнт Тышкевіч
Вінцэнт Тышкевіч (1757 —, маёнтак Дубай каля Пінска ) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага. Пісар вялікі літоўскі (з 1780), рэферэндар вялікі літоўскі (з 1781).
Гірканы
Гірканы (Гірка́ни) — вёска ў Жоўкіўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Вінцэнт Тышкевіч
Біяграфія
Нанова перабудаваў маёнтак Свіслач, заклаў галандскага кшталту парк, перарэзаў яго каналамі і стварыў вялікі заасад. Заснаваў у мястэчку на ўласныя сродкі Свіслацкую гімназію — цэнтр асветы і вальнадумства на Гарадзеншчыне пачатку XIX стагоддзя.
Паводле тэстаменту ад 1813 г. свае багатыя маёнткі перадаваў сваякам: Лагойск адпісаў графу Пію Тышкевічу (1756—1858), Белаполле — украінскім Тышкевічам, а Свіслач — графу Юзафу Тышкевічу (1724—1815), старосце вяляціцкаму.
Цікавыя факты
Вінцэнт Тышкевіч практыкаваў пакаранні ў дачыненні да ўласных аканомаў, калі тыя пераўзыходзілі раз і назаўсёды ўсталяваны гадавы прыбытак маёнтку.
Арагуайская герылья
Арагуайская герылья (Guerrilha do Araguaia) — спроба арганізацыі сельскай герыльі атрадамі Камуністычнай партыі Бразіліі ў басейне ракі Арагуая. Барацьба супраць дыктатарскага рэжыму ў краіне працягвалася ў перыяд з 1967 па 1974 гады. 60 удзельнікаў герыльі, якія былі забітыя ваенным рэжымам, дагэтуль лічацца «зніклымі без весткі».
Снежны баран
Сне́жны бара́н, таўстарог або чубук (Ovis canadensis) — від парнакапытных жывёл з роду, сямейства.
Даўжыня да 180 см, вышыня ў карку да 115 кг, важыць да 140 кг. Палігамы. Жывуць на бязлесных горных схілах і скалах. Кормяцца дрэвава-хмызняковай расліннасцю, травой, лішайнікамі.
Пашыраны ў Паўночна-Усходняй Азіі і Паўночнай Амерыцы (да Мексікі). Азіяцкі снежны баран мае 4 падвіды: ахоцкі, камчацкі, нарыльскі або путаранскі і якуцкі; паўночнаамерыканскі — 6—8 падвідаў.
Клаўдзія Іванаўна Шульжэнка
Клаўдзія Іванаўна Шульжэнка (24 сакавіка 1906, Харкаў — 17 чэрвеня 1984, Масква) — савецкая эстрадная і. Народная артыстка СССР (1971). Удзельніца Вялікай Айчыннай вайны.
Іванаўскае (Астапкавіцкае сельскае паселішча)
Іванаўскае (Ивановское) — вёска ў Рослаўльскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Астапкавіцкага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Іванаўскае абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з жніўня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Геаграфія
Праз вёску праходзіць аўтадарога.
Аўтаматычныя вінтоўкі
Аўтаматычная вінтоўка — вінтоўка, механізм якой дазваляе стральбу чэргамі. Былі распаўсюджаныя ў сярэдзіне XX стагоддзя, да з'яўлення аўтаматаў. У цяперашні час з аўтаматычных вінтовак вырабляюцца толькі асобныя снайперскія вінтоўкі, якія маюць дадатковую магчымасць вядзення агню чэргамі (напрыклад СВУ).
Ад аўтаматаў адрозніваюцца выкарыстаннем больш магутных (вінтовачных) патронаў і, адпаведна, большай дальнабойнасцю, але і больш моцнай аддачай.
Найбольш вядомыя савецкія вінтоўкі АВС-36, АВТ-40 і амерыканская M14.
Архан I
Архан І, ( — ) — султан Асманскай імперыі ў гадах 1326—1362.
Біяграфія
Рэарганізаваў дзяржаўны строй і правёў некалькі ваенных рэформ. Першым візірам імперыі зрабіў свайго брата Алаедына, акрамя таго, ён быў першы ўладальнік звання паша.
У першай палове свайго кіравання з 1326 да 1344 г., Архан пашырыў уплыў асманаў у Малой Азіі і ўзмацніў войска. У той жа час распалася імперыя сельджукаў, землі якой у асноўным увайшлі ў склад Асманскай імперыі. Архан заваяваў вялікую частку Заходняй Анадоліі і прыняў удзел у палітычным працэсе Візантыйскай імперыі, заключыўшы шлюб з дачкой візантыйскага імператара Іаана VI Кантакузіна.
У 1354 сын Архана — Сулейман паша, акупіраваў Галіполі (пакінуты грэчаскім насельніцтвам перад вялікім землетрасеннеам), т. ч. даўшы Асманскай дзяржаве плацдарм у Еўропе.
У другой палове свайго кіравання, з 1344 па 1362, межы Асманскай імперыі былі пашыраны Арханам да Фракіі і Македоніі. Была зроблена спроба захапіць Канстанцінопаль, якая, аднак, скончылася цяжкім паражэннем.
Арханам было заснавана і пабудавана мноства кляштараў, мячэцяў і школ, памёр Архан у глыбокай старасці, у 1362 годзе. Бацька султана Мурада I.
Варонецкі замак
Варонецкі замак — абарончае збудаванне ў в. Варонічы Вялікага Княства Літоўскага (цяпер вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці), збудаванае паводле загаду Жыгімонта Аўгуста.
Адыгрываў істотную ролю ў час Інфлянцкай вайны. У 1581 годзе быў узяты войскамі Стэфана Баторыя. Ад замка захавалася гарадзішча, якое дасюль носіць найменне «замак» і падзяляецца на тры часткі: усходнюю, заходнюю і паўднёвую, аддзеленых адна ад адной ровам.
Майстрова Воля
Майстрова Воля (Майстрова Во́ля) — вёска ў Наваград-Валынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Наваград-Валынскай гарадской абшчыны.
IC 4807
IC 4807 — галактыка тыпу SBc ў сузор’і Паўлін.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Гіркы (Жоўкіўскі раён)
Гіркы (Гі́рки) — вёска ў Жоўкіўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Нацыянальны парк Наміб-Наўклуфт
Намі́б-На́ўклуфт (Namib-Naukluft) — нацыянальны парк на захадзе Намібіі. Уключае ўсходнія схілы гор Наўклуфт і частку пустыні Наміб. Адна з найбуйнейшых ахоўваемых тэрыторый у свеце. Займае плошчу 49 768 км².
Гісторыя
У 1907 г. нямецкая каланіяльная адміністрацыя абвясціла частку пустыні Наміб паляўнічым рэзерватам. У 1970 - 1978 гг. яго тэрыторыя была значна пашырана. 1 жніўня 1979 г. на яго месцы быў адчынены нацыянальны парк Наміб-Наўклуфт.
Геаграфія
Нацыянальны парк Наміб-Наўклуфт найбуйнейшы ў Афрыцы, чацвёрты па плошчы ў свеце. Падзяляецца на чатыры прыродна-геаграфічныя сектары: Такім чынам парк уключае часткі пясчана-гліністых пустынь і паўпустынь, горныя саванны, скальныя западзіны. Найбольш маляўнічая частка парка — знакамітыя чырвоныя выдмы бліз заліва Сэндвіч. Яны амаль нерухомы, паколькі аснова складаецца з гліны, а паверхня пакрыта пластамі сухога пяску.
Клімат парка Наміб-Наўклуфт характарызуецца як сухі субтрапічны. Гадавы ўзровень ападкаў рэдка перавышае 100 мм у год, аднак ён вагаецца ў залежнасці ад сезону і геаграфічнай зоны. У перадгор'ях Наўклуфт дажджы здараюцца часцей, чым у пустыні Наміб. Найбольш вільготны месяц — сакавік. Гэта адначасова і найбольш спякотны месяц. У сакавіку — красавіку сярэдняя тэмпература дасягае +17 °C — +32 °C. У ліпені — чэрвені яна рэдка перавышае +27 °C, а ў халодныя ночы паніжаецца да +2 °C — +3 °C. На ўзбярэжжы Атлантычнага акіяна раніцай назіраюцца туманы.
Прырода
Для прыроды нацыянальнага парка Наміб-Наўклуфт характэрны пустынныя і паўпустынныя саванны з раслінамі-ксерафітамі. Сустракаюцца зараснікі калючых хмызнякоў і дрэў з магутнай каранёвай сістэмай і цвёрдым лісцем. Тыповыя для парка расліны — вельвічыя, малачайныя, алоэ, акацыі, інжыр, дзікая дыня і інш. Усяго налічваецца больш за 1000 відаў раслін.
Парк насяляюць каля 200 відаў птушак, шмат відаў казурак, такія віды сысуноў, як зебры, антылопы, павіяны, скальныя пацукі, гіены, лісы, шакалы і г. д.