cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Мірка Іваніч
Клубная кар’ера
У канцы восені 2013 года ў сувязі з рашэннем кіраўніцтва «Вайводзіны» аб амаладжэнні складу Іваніч быў адкліканы з арэнды. 22 сакавіка 2014 года правёў дэбютную гульню за клуб з Нові-Сада. 3 мая 2014 года ў гульні з «Яварам» адзначыўся забітым мячом, які стаў для Міркі першым у Суперлізе Сербіі.
Іваніч стаў уладальнікам Кубка Сербіі 2013/2014, прыняўшы ўдзел у фінальным матчы з «Ягодзінай», у якім паўабаронца запісаў на свой рахунак галявую перадачу.
2 лютага 2016 года было абвешчана аб пераходзе серба ў беларускі БАТЭ. У складзе барысаўскага клуба замацаваўся ў аснове на пазіцыі атакуючага паўабаронцы. У сезоне 2017 канчаткова асвоіўся ў складзе барысаўчан, у жніўні 2017 года ў двух матчах плэй-оф Лігі Еўропы забіў 3 галы ў браму «Александрыі», чым дапамог БАТЭ выйсці ў групавы этап, дзе 28 верасня паразіў браму лонданскага «Арсенала» (выніковы лік 2:4).
У сакавіку 2018 года падоўжыў кантракт з БАТЭ. У сезоне 2018 стаў найлепшым бамбардзірам каманды з 14 галамі ва ўсіх турнірах.
У лютым 2019 года за 1,3 млн еўра перайшоў у бялградскую «Црвену Звезду».
Міжнародная кар’ера
30 сакавіка 2015 года згуляў свой адзіны матч за моладзевую зборную Сербіі, выйшаўшы на замену ў канцы таварыскага матчу з Італіяй (1:0). Улетку таго ж года ў складзе зборнай паехаў на моладзевы чэмпіянат Еўропы ў Чэхію, але так і не з’явіўся на полі.
У сакавіку 2017 года быў запрошаны ў нацыянальную зборную Чарнагорыі, у складзе якой дэбютаваў 26 сакавіка 2017 года ў адборачным матчы чэмпіянату свету 2018 супраць Польшчы (1:2).
Росі
Ро́сі (Rossi) — італьянскае прозвішча.
Кліф Торбурн
Кліфард Чарлз Дэвлін Торбурн, вядомы як Кліф Торбурн (Cliff Thorburn; нар., Вікторыя, Брытанская Калумбія, Канада) — канадскі былы прафесійны гулец у снукер. Былы лідар сусветанага рэйтынгу і чэмпіён свету 1980 года, адзін з трох чэмпіёнаў свету па снукеры, якія не прадстаўлялі Вялікабрытанію (разам з Кенам Доэрці і Нілам Робертсанам). За сваю прафесійную кар'еру два разы выконваў максімальную серыю ў 147 ачкоў (уключаючы першую максімальную серыю ў гісторыі чэмпіянатаў свету ў 1983 годзе).
Гарэлая Града
Гарэ́лая Града́ (, Горелая Гряда) — вёска ў Шумілінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Мішневіцкага сельсавета.
Спіс аб’ектаў PGC (2103001—2104000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2103001—2104000)
Гарэлая Града
Да 25 снежня 1962 года вёска ўваходзіла ў склад Казьянскага сельсавета, да 30 ліпеня 1966 года — у склад Пралетарскага сельсавета Гарадоцкага раёна , пасля чаго — у складзе Шумілінскага раёна, дзе 12 верасня 1966 года ўключана ў склад Мішневіцкага сельсавета , з 12 студзеня 1968 года да 26 верасня 2002 года ўваходзіла ў склад Казьянскага сельсавета.
Сычман
Сычма́н (, Сычман) — вёска ў Рагачоўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Доўскага сельсавета.
Масееўка (Аршанскі раён)
Масе́еўка (, Мосеевка) — вёска ў Аршанскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Пішчалаўскага сельсавета.
Какошнік (архітэктура)
Како́шнік у архітэктуры — паўкруглая ці кілепадобная штучная закамара, якая мае дэкаратыўнае прызначэнне. Этымалагічна тэрмін звязаны з назвай традыцыйнага рускага жаночага галаўнога ўбору какошнік.
У беларускай архітэктуры какошнікі вядомы з XII ст.
Фёдараўка (Рагачоўскі раён)
Фёдараўка (, Фёдоровка) — вёска ў Рагачоўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Доўскага сельсавета.
Да 14 красавіка 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Серабранскага сельсавета.
Салата (страва)
Сала́та (ад insalata ) — халодная страва (у сучаснай кухні існуюць і гарачыя салаты), якую гатуюць з сумесі гародніны (лісце салаты, розная зеляніна, бульба, грыбы, агуркі,, садавіна і г.д.), прыпраўляюць воцатам, алеем, маянэзам, смятанай, лімонным сокам, соллю, перцам або спецыяльнымі салатнымі запраўкамі; падаюць пераважна да смажанага мяса, часам у выглядзе закускі (hors d'oeuvre). Гатуюць салаты звычайна непасрэдна перад падачай на стол.
Звычай есці салату быў у рымлян, якім былі вядомы салаты з эндывія, булёну, аліўкавага алею, цыбулі, мёду і воцату. У Сярэднявеччы салаты рабілі з цыбулі, часнаку, перачнай мяты і пятрушкі.
Салата — страва ў выглядзе сумесі разнастайных здробненых (нарэзаных, нацёртых і г. д.) прадуктаў — напрыклад, сырная салата, якая складаецца з цёртага сыру, вараных яек і маянэзу або смятаны, якая можа не змяшчаць гародніны. Селядцовая салата — сумесь нарэзанай гародніны з селядцом (найбольш вядомая як «селядзец пад шубай»). Як салаты вядомы таксама рознага роду стравы, якія робяць пераважна з мяса, рыбы, каўбасы, дзічыны, ракаў, кальмараў і інш. з соллю, воцатам і алеем і запраўленыя якім-небудзь пікантным соусам (маянэз і інш.): гэта так званыя грэчаскія і польскія салаты. Адной з самых папулярных салатаў гэтага віду з'яўляецца «салата Аліўе».
Адна з найпапулярнейшых салатаў — вінегрэт.
Soundgarden
Soundgarden (бел. «гукавы сад», «сад гуку») — амерыканскі рок-гурт з Сіэтла, створаны ў 1984 годзе, які грае ў стылі гранж, карысталіся вялікай папулярнасцю ў першай палове 90-х гадоў. Іх, як адных з пачынальнікаў стылю, адносяць да «вялікай чацвёркі» сіэтлскага гранжу разам з Pearl Jam, Nirvana і Alice in Chains. У 1997 годзе з-за ўнутраных творчых рознагалоссяў гурт распаўся. У пачатку 2010 года было абвешчана пра ўз’яднанне гурта ў класічным складзе і правядзенні тура.
У ноч с 17 на 18 мая 2017 года памёр фронтмэн гурта Крыс Корнэл, што стала канцом калектыва.
Дыскаграфія
Студыйныя альбомы Зборнікі
Хмелянец (вёска)
Хмеляне́ц (, Хмеленец) — вёска ў Рагачоўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Доўскага сельсавета.
Да 14 красавіка 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Серабранскага сельсавета.
Муханава
Муха́нава (, Муханово) — вёска ў Аршанскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Пішчалаўскага сельсавета.
Машкова (Аршанскі раён)
Машко́ва (, Мошково) — вёска ў Аршанскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Пішчалаўскага сельсавета.
Гісторыя
Згадваецца ў 1643 годзе як вёска ў Аршанскім павеце Вялікага Княства Літоўскага.
У 1924—1961 гадах цэнтр Машкоўскага сельсавета.
Дубраўка (Дубраўскі сельсавет)
Назва
Пасяленне заснавана ва ўрочышчы, дзе расло шмат дубоў, таму яно і атрымала такую назву.
Геаграфія
Знаходзіцца за 19 км на паўднёвы захад ад раённага цэнтра, 19 км чыгуначнай станцыі Пухавічы на лініі Мінск-Асіповічы, каля аўтамабільнай дарогі Мар’іна Горка - Селецк.
Пад уладай Расійскай імперыі
У пачатку 20 ст. маёнтак у Амельнянскай воласці Ігуменскага павета.
Найноўшы час
У Першую сусветную вайну ў лютым — снежні 1918 года была пад акупацыяй войскаў кайзераўскай Германіі.
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвешчана часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. З 1 студзеня 1919 года ў адпаведнасці з пастановай І з’езда КП(б) Беларусі вёска ўвайшла ў склад БССР.
У жніўні 1919 — ліпені 1920 года вёска знаходзілася пад польскай уладай.
У 1926 г. пасёлак.
На пачатку 1930-х гг. створаны калгасы «Краіна Саветаў» і «Спаборнік», працавалі дзве кузні.
У часе Другой сусветнай вайны з канца чэрвеня 1941 г. да 3.07.1944 г. акупіравана нямецкімі войскамі. У жніўні 1941 г. пасёлак спалены, загінула 7 жыхароў.
З 23.07.1984 г. цэнтр сельсавета.
Юдзічы
Ю́дзічы (, Юдичи) — вёска ў Рагачоўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Доўскага сельсавета.
Да 14 красавіка 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Серабранскага сельсавета.
Глушыца (Шумілінскі раён)
Глушы́ца (, Глушица) — вёска ў Шумілінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Мішневіцкага сельсавета.
Да 25 снежня 1962 года вёска ўваходзіла ў склад Казьянскага сельсавета, да 30 ліпеня 1966 года — у склад Пралетарскага сельсавета Гарадоцкага раёна , пасля чаго — у складзе Шумілінскага раёна, дзе 12 верасня 1966 года ўключана ў склад Мішневіцкага сельсавета , з 12 студзеня 1968 года да 26 верасня 2002 года ўваходзіла ў склад Казьянскага сельсавета.
Фелікс Юр’евіч Ільініч
Фелікс (Шчасны) Юр'евіч Ільініч ( — каля 1542) — вялікалітоўскі магнат, сын Юрыя Іванавіча Ільініча, будаўніка Мірскага замка.
Быў жанаты на Соф'і Радзівіл, дачцы Івана Барадатага, з якой меў адзінага сына Юрыя, апошняга прадстаўніка роду Ільінічаў.
Пасля смерці бацькі ў 1527 годзе згодна тэстаменту нябожчыка яго маёмасць была падзелена паміж чатырма сынамі: Янам, Мікалаем, Станіславам і Шчаснам (Феліксам), а таксама дачкой Ядвігай. Маёнткаў Юрыя Ільініча налічвалася 40, а таксама каля двухсот двароў. Тэстамент Юрыя Ільніча — першая пісьмовая згадка пра існаванне Мірскага замка.
У тым жа 1527 годзе памірае Мікалай, а 27 мая таго ж года ў Кракаве вялікі князь літоўскі і кароль польскі Жыгімонт I Стары падпісвае грамату аб передачы Мірскага замка трэцяму сыну Юрыя Ільініча — Станіславу. Станіслаў памер маладым і бяздзетным у 1531 годэе, быў атручаны на банкеце жонкаю свайго служкі Навіцкага. Суд прысудзіў вінаватую на спаленне, а выканаў прысуд брат нябожчыка Шчасны. Сястра Ядвіга, што была замужам за Янам Абрамовічам таксама неўзабаве памерла.
Браты Ян і Шчасны, якія засталіся адзінымі спадчыннікамі, сталі зноў спрачаюцца за маёнткі, і зноў у спрэчку ўмяшаўся кароль. Мірскі замак дастаўся Шчаснаму, а іншыя мірскія ўладанні былі аддадэены Яну. Апошні яшчэ пры жыцці бацькі быў пазбаўлены права на спадчыну, таму што «меў ад яго непрыемнасці». Тым не менш Ян здолеў заручыцца падтрымкай караля, атрымаць новыя ўладанні і нават стаў намеснікам мсціслаўскім. Ян памёр бяздзетным у 1536 годзе, адпісаўшы трэць удаданняў жонцы, астатняя маёмасць перайшла да брата Шчаснага.
Аднак і Феліксу (Шчаснаму) было наканавана кароткае жыцце. Каля 1542 года памірае спачатку ён, а неўзабаве і яго жонка Соф'я. Іх адзіны васьмігадовы сын Юрый застаўся сіратою і ўладальнікам велізарнай маёмасці, апошнім уладальнікам Мірскага замка з роду Ільінічаў.
Баранавіцкі павет (1919—1940)
Бара́навіцкі павет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе міжваеннай Польскай Рэспублікі і БССР. Цэнтр — горад Баранавічы.
У верасні 1939 года тэрыторыя павета далучана да СССР і перададзена ў склад БССР. З 4 снежня 1939 года павет у Баранавіцкай вобласці. 15 студзеня 1940 года павет скасаваны, на яго тэрыторыі ўтвораны раёны.
Руй Патрысью
Руй Пе́дру душ Са́нтуш Патры́сью або Руй Патрысіу (Rui Pedro dos Santos Patrício; нар., Маразіш, Партугалія) — партугальскі футбаліст, брамнік італьянскага клуба «Рома» і нацыянальнай зборнай Партугаліі.
Клубная кар’ера
У раннім узросце Патрысью гуляў на пазіцыі нападніка. Аднойчы ён быў заўважаны скаўтам лісабонскага «Спортынга» і быў запрошаны ў моладзевую акадэмію. Дэбют у асноўнай камандзе адбыўся 19 лістапада 2006 года ў дзесятым туры чэмпіянату Партугаліі. На выездзе быў перайграны «Марытыму» з лікам 0:1. За 15 хвілін да канца гульні Руй адбіў пенальці. Гэта быў адзіны матч Патрысью ў гэтым сезоне.
Перад пачаткам наступнага сезона каманду пакінуў шматгадовы першы нумар брамнік Рыкарду Перэйра. Руй Патрысью перамог у канкурэнцыі за месца ў браме ў ветэрана Тыягу Ферэйра і сербскага галкіпера каманды Уладзіміра Стойкавіча. 27 лістапада 2007 года Патрысью правёў свой ​​першы матч у Лізе чэмпіёнаў УЕФА. У госцевым матчы пятага тура групавога этапу «Спортынг» саступіў «Манчэстэр Юнайтэд» з лікам 2:1. У тым сезоне «Спортынг» перамог у розыгрышу Кубка Партугаліі, а ў чэмпіянаце фінішаваў другім. Руй Патрысью правёў у гэтым сезоне 28 матчаў, а ў студзені быў названы лепшым маладым іграком лігі.
У міжсезонне маладым брамнікам цікавіўся італьянскі гранд «Інтэрнацыянале», але трансфер не адбыўся. 16 жніўня 2008 года ў матчы за Суперкубак Партугаліі з лікам 2:0 быў перайграны «Порту». Патрысью адбіў пенальці ў выкананні Луча Гансалеса.
У канцы сезона 2017/18 увайшоў у канфлікт з прэзідэнтам лісабонскага клуба Бруну ды Карвалью з-за таго, што той адмовіўся адпусціць брамніка ў «Вулверхэмптан Уондэрэрс», нягледзячы на папярэднюю дамоўленасць, і ў аднабаковым парадку разарваў кантракт. Неўзабаве падпісаў з «Вулверхэмптан Уондэрэрс» чатырохгадовы кантракт.
У ліпені 2021 года за 11 млн еўра перайшоў у італьянскую «Рому».
Міжнародная кар’ера
29 студзеня 2007 года быў выкліканы Луісам Феліпі Скалары ў нацыянальную зборную Партугаліі на таварыскі матч супраць зборнай Італіі, але ўдзелу ў гульні не прыняў. Дэбютаваў за зборную 17 лістапада 2010 года ў таварыскім матчы супраць зборнай Іспаніі. Руй адыграў другі тайм, замяніўшы Эдуарду ў перапынку.
Дасягненні
«Спортынг»:
«Рома»:
Партугалія:
Уладзіслаў Тадэвушавіч Клімовіч
Клубная кар’ера
Выхаванец мінскай СДЮШАР-5, з 2013 года пачаў выступаць за дубль барысаўскага БАТЭ ў якасці нападніка. 18 ліпеня 2014 года дэбютаваў у асноўнай камандзе БАТЭ, выйшаўшы на замену ў канцы матча супраць «Слуцка» і адзначыўшыся галявой перадачай. Увосень 2014 года выступаў за каманду БАТЭ ў Юнацкай Лізе чэмпіёнаў.
У першай палове 2015 года выступаў за дубль БАТЭ, а ў жніўні быў аддадзены ў арэнду ў клуб «Іслач», у складзе якога замацаваўся ў аснове і дапамог атрымаць перамогу ў Першай лізе. У снежні 2015 года вярнуўся з арэнды ў Барысаў.
У студзені—лютым 2016 года рыхтаваўся да новага сезона разам з асноўнай камандай БАТЭ, а ў сакавіку быў аддадзены ў арэнду клубу латвійскай Вышэйшай лігі «Елгава», разам з якім выйграў Кубак Латвіі. У ліпені 2016 года на правах арэнды перабраўся ў гродзенскі «Нёман», аднак правёў толькі пяць матчаў, пасля чаго атрымаў траўму і выбыў да канца сезона. Па заканчэнні сезона 2016 вярнуўся ў Барысаў, аднак у лютым 2017 года зноў быў аддадзены гродзенцам у арэнду да канца сезона 2017. Падчас выступлення ў «Нёмане» перакваліфікаваўся з нападніка ў апорнага паўабаронцу. У пачатку сезона 2017 выхадзіў на замену, але хутка замацаваўся ў стартавым складзе, стаў адным з асноўных ігракоў каманды.
У студзені 2020 года па заканчэнні кантракта пакінуў жодзінскую каманду. У хуткім часе стаў трэніравацца з мінскім «Дынама» і неўзабаве падпісаў кантракт з клубам. Замацаваўся ў стартавым складзе каманды і стаў адным з лідараў. У снежні 2020 года падоўжыў кантракт з дынамаўцамі. У сезоне 2021 заставаўся адным з асноўных ігракоў мінчан.
Ямнае (Доўскі сельсавет)
Я́мнае (, Ямное) — вёска ў Рагачоўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Доўскага сельсавета.
Уладзіслаў Тадэвушавіч Клімовіч
Клубная кар’ера
У студзені 2022 года, пакінуўшы «Дынама» па заканчэнні кантракта, перайшоў у венгерскі клуб «Дзьірмот». Па выніках сезона 2021/22 «Дзьірмот» выбыў з найвышэйшага дывізіёна Венгрыі, і ў чэрвені 2022 года паўабаронца стаў іграком кіпрскага клуба «Неа Саламіна». Пакінуў «Неа Саламіну» ў чэрвені 2023 года.
У ліпені 2023 года папоўніў склад венгерскага «Дыёшдзьёра».
Міжнародная кар’ера
16 студзеня 2015 года дэбютаваў у моладзевай зборнай Беларусі ў матчы супраць Туркменістана на Кубку Садружнасці ў Санкт-Пецярбургу. Пазней здолеў замацавацца ў якасці асноўнага нападніка зборнай.
У ліпені 2017 года выступаў за другую зборную Беларусі на Кубку Караля ў Тайландзе. 9 лістапада 2017 года дэбютаваў у нацыянальнай зборнай Беларусі, адгуляўшы другі тайм таварыскага матча супраць Арменіі (1:4).
Палітычныя погляды
Падпісаў адкрыты ліст спартыўных дзеячаў краіны, якія выступаюць за дзеючую ўладу Беларусі пасля жорсткіх падаўленняў народных пратэстаў у 2020 годзе.
Вераб’ёўка
Назву Вераб'ё́ўка маюць:
12 гадоў рабства (фільм)
«12 гадоў рабства» — брытана-амерыканская гістарычная драма 2013 года; экранізацыя аднайменнай аўтабіяграфіі Саламона Нортапа, вольнага чарнаскурага амерыканца, народжанага ў Нью-Ёрку, выкрадзенага ў Вашынгтоне ў 1841 годзе і прададзенага ў рабства. Ён працаваў на плантацыях у штаце Луізіяна на працягу 12 гадоў да таго, як дамогся вызвалення. Першае выданне мемуараў Нортапа было выпушчана ў 1968 годзе амерыканскімі гісторыкамі Сью Ікінам і Джозефам Логзданам.
Фільм з’яўляецца трэцяй работай рэжысёра Стыва Мак-Куіна, сцэнарый напісаны Джонам Рыдлі. Чыветэл Эджыафор, які сыграў Саламона Нортапа, быў удастоены высокай ацэнкі сваёй працы ад кінакрытыкаў. Асноўная частка здымак праходзіла ў Новым Арлеане, штаце Луізіяна з 27 чэрвеня па 13 жніўня 2012 года. Бюджэт карціны склаў $20 мільёнаў. Для здымак былі выкарыстаны чатыры гістарычныя даваенныя плантацыі: Фелісіці, Магнолія, Бокейдж і Дэстрэхан. З усіх чатырох Магнолія знаходзіцца бліжэй за ўсіх да рэальнага месца, дзе жыў Нортап.
Прэм’ера фільма адбылася 30 жніўня 2013 года на кінафестывалі ў горадзе Тэлюрайд, штат Каларада. Карціна адразу ж атрымала захопленыя водгукі ад крытыкаў. У ЗША фільм быў выпушчаны ў пракат 18 кастрычніка 2013 года.
Немерава
Не́мерава (, Немерово) — вёска ў Аршанскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Пішчалаўскага сельсавета.
Да 29 снежня 1961 года вёска ўваходзіла ў склад Машкоўскага сельсавета.
Папоўка (Аршанскі раён)
Папо́ўка (, Поповка) — вёска ў Аршанскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Пішчалаўскага сельсавета.
Да 29 снежня 1961 года вёска ўваходзіла ў склад Машкоўскага сельсавета.
Касцёл Святога Войцеха (Альшэва)
Касцёл Святога Войцеха — колішні каталіцкі храм у в. Альшэва Бярозаўскага раёна.
Гісторыя
Касцёл з фамільным склепам Пуслоўскіх пабудаваны ў 1809 годзе на яго сродкі Войцеха Пуслоўскага. У касцёле захоўваўся рарытэтны збор абразоў, вядомы па фотаздымках 1927 года.
Пасля 1863 года касцёл быў перабудаваны ў царкву. Культавае начынне з зачыненага касцёла захоўвалася «Павільёне руж» Старапескаўскай сядзібы
Храм узарваны ў 1960-х гадах савецкай уладай. Захаваўся толькі фрагмент сцяны.
Валосавічы (Рагачоўскі раён)
Вало́савічы (, Волосовичи) — вёска ў Рагачоўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Журавіцкага сельсавета.
Грабянцы
Грабянцы́ (, Гребенцы) — вёска ў Шумілінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Мішневіцкага сельсавета.
Шэмахінскае землетрасенне (1902)
Шэмахінскае землетрасенне — землетрасенне, адбылося 31 студзеня 1902 года, з магнітудай 6,9, на тэрыторыі Бакінскай губерні (сучасны Азербайджан). Самым моцны землятрус за ўсю гісторыю горада Шэмаха, быў разбураны амаль увесь горад, пахаваны пад яго развалінамі звыш 3000 чалавек. Каля 4 000 дамоў было разбурана.
Грабянцы
Да 1 красавіка 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Старынскага сельсавета.
Герб Узбекістана
Герб Узбекістана — афіцыйны дзяржаўны сімвал Рэспублікі Узбекістан. Зацверджаны 2 ліпеня 1992 года.
Апісанне
Дзяржаўны герб Рэспублікі Узбекістан уяўляе сабой малюнак узыхода сонца над гарамі, рэкамі і квітнеючай далінай, акружанымі вянком, які складаецца справа з каласоў пшаніцы і злева — з галінак бавоўніка з расчыненымі скрыначкамі бавоўны. У верхняй частцы герба знаходзіцца васьміграннік, які сімвалізуе знак сцвярджэння рэспублікі, усярэдзіне якога паўмесяц з зоркай. У цэнтры герба намаляваная птушка Хумо з — сімвал шчасця і свабодалюбства. Унізе на банце стужкі вянка, якая сімвалізуе Дзяржаўны сцяг рэспублікі і надпіс " O'ZBEKISTON " (першапачаткова ўжываўся кірылічны варыянт «ЎЗБЕКИСТОН»). У каляровым малюнку Дзяржаўнага герба Рэспублікі Узбекістан птушка Хумо і рэкі — серабрыстыя, сонца, каласы, расчыненыя скрыначкі бавоўны і надпіс «O'ZBEKISTON» — залацістыя; галінкі, лісце бавоўніка, горы і даліны — зялёныя, бавоўна ў адчыненай скрыначках — белыя; стужка трохкаляровая, якая адпавядае колерам Дзяржаўнага сцяга Рэспублікі Узбекістан; васьміграннік блакітны, апраўлены залацістай аблямоўкай; паўмесяц і зорка — белыя.
Ніка Страмінская
Ніка Якабіна Страмінская (Jakobina (Nika) Strzemińska;, Лодзь — , Варшава) — польскі доктар-псіхіятр, пісьменніца, прапагандыст мастацтва сваіх бацькоў, стваральнікаў сусветнага мадэрнізму: скульптара Кацярыны Кобры і жывапісца Уладзіслава Страмінскага.
Звязаная з Вілейкай. Ад верасня 1939 года да мая 1940 года, хаваючыся ад вайны, жыла разам з бацькамі ў гэтым горадзе.
У 1955—1960 гадах вучылася ў Акадэміі медыцыны ў Лодзі. У 1961 годзе атрымала дыплом доктара. У 1961-1965 вучылася ў Лодзьскім універсітэце (1965 — дыплом антраполага). Працавала ў Інстытуце псіхіятрыі і неўралогіі ў Варшаве, дзе ў 1971 годзе атрымала спецыялізацыю ў галіне псіхіятрыі, а ў 1974 годзе ступень доктара (доктарская дысертацыя «Сузалежнасць некаторых антрапаметрычных характарыстык з працяканнем шызафрэніі»).
Першая ў гісторыі Польшчы жанчына — карабельны доктар, плавала на польскіх гандлёвых суднах на працягу 17 гадоў. Працавала ў бальніцы. Супрацоўнічала з Польскім фондам Альцгеймера.
Аўтар прац у галіне антрапалогіі і псіхіятрыі, марскіх апавяданняў і серыі рэпартажаў, кніг, прысвечаных бацькам: ''Sztuka, miłość i nienawiść. O Katarzynie Kobro i Władysławie Strzemińskim («Мастацтва, каханне і нянавісць. Пра Кацярыну Кобра і Уладзіслава Страмінскага», 198), Katarzyna Kobro'' («Кацярына Кобра», 2004, пашыраная версія кнігі, выдадзенай па-італьянску у Мілане ў верасні 1998 года). Аўтар сцэнарыяў фільмаў: Pośmiertny tryumf Władysława Strzemińskiego («Пасмяротны трыумф Уладзіслава Страмінскага», 1993) і Katarzyna Kobro rzeźbiarka («Кацярына Кобра — скульптар», 1998).
Ініцыятар разам з Георгам Кобрам заснаванай у Лодзі з 2001 года Прэміі імя Кацярыны Кобры.
Гераіня вядомай у Польшчы радыёперадачы Штрыхі да партрэта (2001, II праграма Польскага радыё).
Пахавана ў Лодзі ў праваслаўнай частцы могілак «Долы».
Халк (футбаліст)
Клубная кар’ера
Жыванілду Віейра ды Соза, больш вядомы як Халк, бо быў празваны так сваім бацькам у дзяцінстве за тое, што вельмі любіў пераймаць аднайменнага персанажу коміксаў, пачаў сваю футбольную кар’еру ў бразільскай «Віторыі», падпісаўшы кантракт з гэтай камандай у 16 гадоў. У гэтай камандзе футбаліст спачатку выступаў на левым флангу абароны, затым у паўабароне і толькі потым у нападзе. Першай гульнёй футбаліста стаў таварыскі матч супраць «Флуміненсі». Дэбютны матч Халка за асноўны склад «Віторыі», 19 верасня 2004 года супраць «Інтэрнасьянала», гэтак і застаўся адзіным афіцыйным, праведзеным футбалістам за клуб.
У лютым 2005 года Жыванілду быў набыты японскім клубам «Кавасакі Франтале». У Японіі ігрок яшчэ двойчы мяняў клуб, стала заігрываючы ў кожным з іх. 26 ліпеня 2008 года Халк падпісаў чатырохгадовы кантракт з партугальскім «Порту». Сума трансфера склала 5,5 млн еўра. Партугальскі клуб выкупіў толькі 50% правоў на іграка, астатнімі правамі валодаў клуб з Уругвая «Рэнтыстас» і аргенцінская інвестыцыйная кампанія.
У сезоне 2010/11 Халк стаў найлепшым бамбардзірам чэмпіянату Партугаліі, запісаўшы на свой ​​рахунак 23 мячы, 7 з якіх правёў з пенальці; яшчэ 5 галоў бразілец забіў у Лізе Еўропы. Паводле вынікаў сезона Халк быў прызнаны найлепшым іграком чэмпіянату Партугаліі. У маі клуб выкупіў 40% правоў на іграка, якія належалі «Рэнтыстасу», за 13,5 млн еўра і падоўжыў кантракт з футбалістам да 30 чэрвеня 2016 года.
3 верасня 2012 года Халк перайшоў у «Зеніт». Сума трансферу склала 40 млн еўра. Паводле інфармацыі RTP і агента футбаліста агульная сума пераходу склала 60 млн, з якіх 40 млн даставалася «Порту», 9 млн — «Рэнтыстасу», які валодаў 15% трансферу іграка, 5 % сумы атрымаў клуб, які выхаваў іграка, а тыя грошы, што засталіся, гэта значыць больш за 10 млн еўра, — сам футбаліст і яго агент.
У чэрвені 2016 года быў прададзены ў кітайскі клуб «Шанхай СІПГ». У студзені 2021 года вярнуўся ў Бразілію, далучыўшыся да «Атлетыку Мінейру».
Міжнародная кар’ера
Халк дэбютаваў за нацыянальную зборную Бразіліі 14 лістапада 2009 года ў таварыскім матчы супраць зборнай Англіі ў Досе, калі паўднёваамерыканскія ігракі атрымалі перамогу з лікам 1:0. 26 мая 2012 года ён забіў свае першыя два галы за зборную ў пераможным матчы супраць зборнай Даніі (3:1).
Дасягненні
«Порту»:
«Зеніт»:
«Шанхай СІПГ»:
«Атлетыку Мінейру»:
Блюеў
Блю́еў (, Блюев) — пасёлак у Рагачоўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Журавіцкага сельсавета.
Да 29 чэрвеня 1957 года пасёлак уваходзіў у склад Вяліказімніцкага сельсавета Быхаўскага раёна Магілёўскай вобласці.
Фрэдэрыку Шавіс Гедыс
Фрэдэры́ку Ша́віс Ге́дыс (Frederico Chaves Guedes; нар., Тэофілу-Атані, Бразілія), больш вядомы як Фрэд — бразільскі футбаліст, нападнік. Ігрок нацыянальнай зборнай Бразіліі (2005—2014). Амаль усю кар’еру выступае ў чэмпіянаце Бразіліі, аднак з 2005 па 2009 гады абараняў колеры французскага клуба «Ліён», з якім стаў трохразовым чэмпіёнам Францыі.
Клубная кар’ера
Фрэд правёў чатыры сезоны ў клубе «Амерыка Мінейру», пасля чаго перайшоў у іншы больш вядомы клуб Белу-Арызонты «Крузейру» ў сярэдзіне сезона 2004. Пасля 41 голу ў 43 гульнях за «Крузейру» ў сезоне 2005 года Фрэд быў выкуплены французскім чэмпіёнам клубам «Ліён» за 15 мільёнаў еўра.
Забіўшы ў першым сваім сезоне ў новым клубе 14 галоў, Фрэд стаў другім бамбардзірам Лігі 1 у сезоне 2005/06, і выйграў свой ​​першы чэмпіёнскі тытул з «Ліёнам». Хоць ігрок і прапусціў два месяцы сезона 2006/07 з-за траўмы, Фрэд усё ж такі забіў 11 галоў у 20 гульнях, і стаў найлепшым бамбардзірам клуба, а «Ліён» зноў узняўся на вяршыню французскага футбола. Тым не менш, падчас сезона 2007/08, Фрэд атрымаў траўму падчас трэніроўкі ў складзе зборнай. Пасля вяртання да футболу ў кастрычніку 2007 года, з-за ўзрослай канкурэнцыі збоку чэшскага галеадора Мілана Бараша і выхаванца ліёнскай футбольнай акадэміі Карыма Бензема, Фрэд меў няшмат гульнявой практыкі.
Пасля сканчэння дагавора з французскім клубам Фрэд падпісаў папярэдні кантракт з бразільскім клубам «Флуміненсі», і, такім чынам, пагадзіўся на пяцігадовы кантракт. У сваім дэбютным матчы 15 сакавіка 2009 года нападнік адзначыўся дублем, а клуб атрымаў перамогу з лікам 3:1.
З 2009 года на працягу сямі сезонаў выступаў за «Флуміненсі». У чэрвені 2016 года падпісаў двухгадовы кантракт з «Атлетыку Мінейру». У снежні 2017 года, разарваўшы кантракт з папярэднім клубам, перайшоў у «Крузейру». У чэрвені 2020 года вярнуўся ў «Флуміненсі», дзе і завяршыў кар’еру ў ліпені 2022 года.
Міжнародная кар’ера
Фрэд дэбютаваў у складзе зборнай Бразіліі 27 красавіка 2005 года, выйшаўшы на замену ў матчы супраць зборнай Гватэмалы. Фрэд забіў свой першы гол 12 лістапада 2005 года ў таварыскім матчы супраць зборнай Аб’яднаных Арабскіх Эміратаў. Ігрок быў уключаны ў склад зборнай на чэмпіянат свету 2006. Свой адзіны гол на турніры забіў у матчы супраць зборнай Аўстраліі (2:0) 18 чэрвеня 2006 года.
Клубныя
«Ліён»:
«Флуміненсі»:
«Атлетыку Мінейру»:
«Крузейру»:
Міжнародныя
Бразілія:
Пішчалава
Пішча́лава (, Пищалово) — вёска ў Беларусі, у Аршанскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Пішчалаўскага сельсавета.
Геаграфія
Знаходзіцца за 8 км у напрамку на поўнач ад горада Орша, за 80 км ад Віцебска, на рацэ Пачаліца.
Аарон Бёр
Займаў пасаду віцэ-прэзідэнта ЗША з 4 сакавіка 1801 года па 4 сакавіка 1805 пры прэзідэнце Томасе Джэфэрсане. У 1804 пацярпеў паразу ў выбарчай кампаніі за пасаду губернатара Нью-Ёрка. Падчас кампаніі Аляксандр Гамільтан выпусціў нямала абразлівых памфлетаў супраць Бёра, у сувязі з чым апошні выклікаў яго на дуэль і застрэліў. Пасля дуэлі палітычная кар’ера Бёра скончылася. У 1807 адправіўся на Захад ЗША, дзе спрабаваў весці нелегальную вайну супраць іспанскіх калоній і абвясціў сябе каралём, але быў арыштаваны амерыканскімі войскамі. Бёр паўстаў перад судом па абвінавачванні ў здрадзе, але быў апраўданы. Адправіўся ў добраахвотнае выгнанне ў Еўропу, пасля вяртання ў ЗША вёў адасобленае жыццё, быў практыкуючым адвакатам.
Элбрыдж Томас Джэры
Элбрыдж Томас Джэры (Elbridge Thomas Gerry;  — ) — амерыканскі дзяржаўны дзеяч і дыпламат. Ён быў абраны Дэмакратычна-рэспубліканскай партыяй у якасці пятага віцэ-прэзідэнта ЗША пры Джэймсе Мэдысане, і знаходзіўся на гэтай пасадзе з 4 сакавіка 1813 года да яго смерці праз паўтары гады. Джэры быў адным з тых хто падпісаў Дэкларацыю незалежнасці і Артыкулы Канфедэрацыі. Ён быў адным з трох чалавек, якія адмовіліся падпісаць Канстытуцыю, бо яна тады не ўключала Біль аб правах. Пазней ён стаў губернатарам штата Масачусетс.
Гута (Рагачоўскі раён)
Гу́та (, Гута) — вёска ў Рагачоўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Журавіцкага сельсавета.
Гісторыя
З 1860 года вёскай валодала дваранка Сулістроўская Ванда Ігнацьеўна, каталіцкага веравызнання.
Герб Таджыкістана
Герб Таджыкістана — дзяржаўны сімвал Рэспублікі Таджыкістан. Зацверджаны 28 снежня 1993 года. Эталонную выяву герба распрацавалі мастак Зухур Хабібулаеў (кіраўнік групы), дызайнер Анатоль Занеўскі, гісторыкі-мастацтвазнаўцы Ларыса Дадхудоева і Ірына Ігнатушына, М. Саідаліеў.
Апісанне
Дзяржаўны герб Рэспублікі Таджыкістан уяўляе сабой малюнак стылізаванай кароны і паўкруга з сямі зорак на ёй у промнях сонца, якое ўзыходзіць з-за гор, пакрытых снегам і апраўленых вянком, складзеным справа з каласоў пшаніцы, злева з галінак бавоўніка з расчыненымі скрыначкамі. Зверху вянок пераплецены трохпалоснай стужкай, у ніжнім сектары змешчана кніга на падстаўцы.
Акрамя чорна-белага і каляровага малюнкаў герба Таджыкістана афіцыйным з’яўляецца і так званы аб’ёмны малюнак герба (колеры герба прадстаўлены як градыентныя).
Сцяг Узбекістана
Сцяг Узбекістана — разам з гербам і гімнам — з'яўляецца афіцыйным дзяржаўным сімвалам Рэспублікі Узбекістан. Зацверджаны 18 лістапада 1991 г.
Апісанне
Дзяржаўны сцяг Рэспублікі Узбекістан уяўляе сабой прамавугольнае палотнішча з трох гарызантальных палос насычанага блакітнага, белага і насычанага зялёнага колераў ва ўсю даўжыню сцяга.
Даўжыня сцяга складае 250 см, шырыня — 125 см. Блакітная, белая і зялёная поласы роўныя па шырыні. Шырыня кожнай паласы роўная 40 см. Па краях белай паласы, размешчанай у сярэдзіне сцяга, праходзяць чырвоныя стужкі шырынёй у 2,5 см кожная.
На верхняй блакітнай частцы сцяга на пярэднім і адваротным баках, ля тронка намаляваны белы паўмесяц і побач з ім 12 белых пяціканцовых зорак.
Паўмесяц і зоркі ўпісваюцца ў прамавугольнік памерам 75 х 30 см, які размяшчаецца па гарызантальнай восі верхняй блакітнай паласы.
Паўмесяц размяшчаецца вертыкальна канцамі ад тронка і ўпісваецца ў акружнасць дыяметрам 30 см на адлегласці 20 см ад тронка. Зоркі ўпісваюцца ў акружнасць дыяметрам 6 см. Адлегласць паміж акружнасцямі 6 см. Зоркі размяшчаюцца па вертыкалі і гарызанталі ў наступным парадку: тры зоркі — у верхнім шэрагу, чатыры — у сярэднім і пяць — у ніжнім. Ніжні шэраг зорак размяшчаецца ад ніжняга краю паўмесяца на адлегласці 3,5 см.
Нябесна-блакітны колер на сцягу — сімвал блакітнага неба і чыстай вады. Белы колер — сімвал міру і чысціні. Зялёны колер — увасабленне прыроды.
Чырвоныя сімвалы — жыццёвыя сілы, сімвал жыцця.
На сцягу Узбекістана 12 зорак. 12 азначае 12 зорных месяцаў.
Лідзія Іванаўна Галушкіна
Лідзія Іванаўна Галушкіна (, г. Іванава — ) — беларуская артыстка оперы (мецца-сапрана). Народная артыстка Беларускай ССР (1963).
Біяграфія
Скончыла Маскоўскую кансерваторыю ў 1950 годзе. У 1951—1981 салістка Дзяржаўнага тэатра оперы і балета БССР. З 1974 па 2009 г. выкладала ў Беларускай акадэміі музыкі, прафесар кафедры спеваў.
Творчасць
Творчасці Галушкінай уласцівы глыбокае пранікненне ў псіхалогію сваіх сцэнічных гераінь, здольнасць ствараць уражлівыя музычныя вобразы: Надзея («Надзея Дурава» А. Багатырова), Алеся, Ганка («Дзяўчына з Палесся» і «Міхась Падгорны» Я. Цікоцкага), Мальвіна, Вераніка («Калючая ружа», «Зорка Венера» Ю. Семянякі), Марына («Яснае світанне» А. Туранкова), Аксіння («Ціхі дон» І. Дзяржынскага), Клара («Заручыны ў манастыры» С. Пракоф’ева), Любаша («» М. Рымскага-Корсакава), Кліцямнестра («» ), Кармэн («Кармэн» Ж. Бізэ), Амнерыс («Аіда» Дж. Вердзі), Лаўра («» ) і інш. Першая выканаўца многіх камерных твораў беларускіх кампазітараў.
Слабада (Пішчалаўскі сельсавет)
Слабада́ (, Слобода) — вёска ў Аршанскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Пішчалаўскага сельсавета.
Да 29 снежня 1961 года вёска ўваходзіла ў склад Машкоўскага сельсавета.
Драгунск
Драгу́нск (, Драгунск) — вёска ў Рагачоўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Журавіцкага сельсавета.
Да 29 чэрвеня 1957 года вёска ўваходзіла ў склад Вяліказімніцкага сельсавета Быхаўскага раёна Магілёўскай вобласці.
Дэніэл Томпкінс
Дэніэл Томпкінс (Daniel Tompkins;  — ) — амерыканскі палітык, юрыст, кангрэсмен, 4-ы губернатар штата Нью-Ёрк (1807—1817) і 6-ы віцэ-прэзідэнт ЗША (1817—1825).
Біяграфія
Томпкінс нарадзіўся ў Скерсдэйле, штат Нью-Ёрк, у сям’і Фокса Медау. У 1795 годзе скончыў Калумбійскі ўніверсітэт у Нью-Ёрку. У 1797 вывучаў права, калі быў прыняты на практыку ў суд. У 1801 годзе быў дэлегатам канстытуцыянальнай канвенцыі штата Нью-Ёрк, а ў 1804 годзе членам асамблеі штата Нью-Ёрк.
Віцэ-прэзідэнт
У 1816 Томпкінс быў абраны віцэ-прэзідэнтам пры Джэймсе Манро, а ў 1820 ён быў пераабраны. У 1821 годзе быў прэзідэнтам на канстытуцыянальнай канвенцыі Нью-Ёрка. Пасля вайны 1812 года ні дзяржава, ні федэральны ўрад не змаглі пакрыць яму фінансавыя выдаткі.
Вандалін Пуслоўскі
Вандалін Пуслоўскі ( — ) — шляхціц роду Пуслоўскіх. Уладальнік Косава Слонімскага павета, дзе збудаваў палац. Калекцыянер, аматар мастацтваў, нумізмат, цікавіўся архітэктурай і археалогіяй.
Біяграфія
Быў сынам Войцеха Пуслоўскага і Юзефы з роду Друцкіх-Любецкіх, меў старэйшага брата Францыска Ксаверыя (1806—1874). Між іншым, атрымаў у спадчыну ад бацькі маёнтак Дворышча.
Пабудаваў фабрыку сукна ў Хомску. Гэта была першая фабрыка з паравым рухавіком на Палессі. У Косаве з яго ініцыятывы пабудаваны ў 1838 годзе неагатычны палац праекту Францішка Яшчалда.
Пасля смерці брата Францішка Ксаверыя Пуслоўскага валодаў Крулікарняй.
Сям'я
З жонкай Ядзвігай з Язерскіх мелі дачку Марту (1859—1943, у шлюбе Красіньская), яка большасць жыцця правяла ў Варшаве. Памерла ў эміграцыі ў Ніцы.
Хлусава (Пішчалаўскі сельсавет)
Хлу́сава (, Хлусово) — вёска ў Аршанскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Пішчалаўскага сельсавета.
Леблон (Рыа-дэ-Жанэйра)
Лебло́н (Leblon) — прэстыжны раён у паўднёвай частцы Рыа-дэ-Жанэйра і размешчаны на ім знакаміты марскі пляж.
Усходняй мяжой раёна з'яўляецца канал Жардын д'Ала (Jardim d’Allah), які аддзяляе Леблон ад Іпанемы, на захадзе раён распасціраецца да гары Дойз-Ірманс, ля падножжа якой размешчана фавела Відыгал (Vidigal).
Да апошніх дзесяцігоддзяў XIX стагоддзя на месцы цяперашняга раёна Леблон была пясчаная тэрыторыя з некалькімі фермамі. Гаспадаром адной з гэтых фермаў з 1845 года быў уладальнік кітабойнай кампаніі француз Карлус Леблон, у гонар якога і сталі называць мясцовасць.
Красны Бераг
Назву Кра́сны Бе́раг маюць:
Гульбішча
Гульбі́шча (, Гульбище) — вёска ў Шумілінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Мішневіцкага сельсавета.
Да 18 сакавіка 1963 года вёска ўваходзіла ў склад Казьянскага сельсавета, да 30 ліпеня 1966 года — у склад Пралетарскага сельсавета Гарадоцкага раёна , да 12 студзеня 1968 года — у склад Мішневіцкага сельсавета , да 26 верасня 2002 года — у склад Казьянскага сельсавета Шумілінскага раёна.
Журавічы
Жура́вічы (, Журавичи) — аграгарадок у Рагачоўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Журавіцкага сельсавета.
Заазер’е (Журавіцкі сельсавет)
Заазе́р'е (, Заозерье) — пасёлак у Рагачоўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Журавіцкага сельсавета.
Агранамічная
Агранамі́чная (, Агрономичная) — былая вёска ў Аршанскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіла ў склад Смальянскага сельсавета.
Ліквідавана ў 2011 годзе, увайшла ў склад аграгарадка Смальяны.
Бабрамынічы
Бабрамы́нічы (, Бобромыничи) — вёска ў Аршанскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Смальянскага сельсавета.
Канава (Рагачоўскі раён)
Кана́ва (, Канава) — вёска ў Рагачоўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Журавіцкага сельсавета.
Джордж Клінтан (музыкант)
Джордж Клінтан (George Clinton; ) — афра-амерыканскі кампазітар, вакаліст і гітарыст. Разам з Джэймсам Браўнам і Слаем Стоўнам, Клінтан лічыцца адным з заснавальнікаў музычнага кірунку «фанк». У 1997 годзе уключаны ў Залу славы рок-н-ролу.
У 1968 годзе арганізаваў гурт «Parliament», якая стала адным з найбольш папулярных калектываў ранняга фанка. У гучанні Parliament пераважалі духавыя інструменты. У 1970 Клінтан арганізаваў групу Funkadelic, арыентаваную на псіхадэлічнае гітарнае гучанне. Parliament і Funkadelic выпускаліся на розных лэйблах і некалькі адрозніваліся стылістычна, але па складзе музыкантў амаль цалкам супадалі.
З 1990-х Клінтан выступае і запісваецца ў суправаджэнні калектыву P-Funk All Stars. Стылістыку Клінтана звычайна характарызуюць словам P-Funk.
Васнева
Ва́снева (, Васнево) — вёска ў Аршанскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Смальянскага сельсавета.
Заручыны ў манастыры
Заручыны ў манастыры (Обручение в монастыре) — опера С. С. Пракоф’ева у 4 дзеях (дзевяці карцінах). Лібрэта С. С. Пракоф’ева і М. Мендэльсон-Пракоф’евай па матывах камічнай оперы «» Шэрыдана. Праца над операй была скончана ў 1940, прэм’ера: 3 лістапада 1946 года, Ленінград, Кіраўскі тэатр).
Дзеючыя асобы
Слугі, служанкі, манахі, манашкі, госці, маскі, гандляркі.
Вязьмічы
Вя́зьмічы (, Вязьмичи) — вёска ў Аршанскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Смальянскага сельсавета.
Сямейныя вузы (тэлесерыял, Бразілія)
«Сяме́йныя ву́зы», або «Сяме́йная су́вязь» (Laços de Família) — серыял Мануэла Карлуса, выпушчаны ў бразільскай тэлекампаніяй «Глобу» у 2000 годзе.
Гэты серыял нароўні з серыялам «У імя кахання» лічыцца лепшым творам свайго аўтара. Усе серыялы Мануэла Карлуса маюць шмат агульнага: галоўная гераіня абавязкова носіць імя Элена, усе назвы серыялаў узаемазамяняльныя, дзеянне адбываецца ў прэстыжным прыбярэжным раёне Леблон у Рыа-дэ-Жанэйра, у застаўках абавязкова гучыць музыка Антоніу Карлуса Жабіна.
Гэты праект стаў увасабленнем даўняй задумы сцэнарыста: сутыкнуць маці і дачку ў суперніцтве з-за каханага мужчыны. Без удзелу Веры Фішэр і Тоні Рамуса ён не ўяўляў гэтага серыяла. Толькі Вера, паводле яго меркавання, са сваёй неўвядальнай маладосцю магла сыграць ролю сталай жанчыны, у якую здольны закахацца аднагодак яе дачкі, і толькі Тоні ён бачыў у ролі сумленнага і спакойнага мужчыны, які ўсё разумее і здольнага дараваць здраду дзеля сапраўднага кахання.
Адной з найбольш запамінальных сцэн серыяла, якая суправаджалася песняй Лары Фабіян «Love by grace», стала страта валасоў Камілай, вымушанай пайсці на гэты крок у сувязі са сваёй страшнай хваробай. Запамінальнай стала і роля Капіту, элітнай «дзяўчыны па вызаву», якая прынесла вядомасць актрысе Джаванне Антанелі. Як і ў многіх іншых серыялах Мануэла Карлуса, адну з роляў выконвае яго дачка — Жулія Алмейда. Роля Эду у серыяле «Сямейная сувязь» стала першай для мадэлі Рэйналду Джанекіні.
Першыя серыі серыяла здымаліся ў Токіа.
Краснагорка (Рагачоўскі раён)
Краснаго́рка (, Красногорка) — вёска ў Рагачоўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Журавіцкага сельсавета.
Ганышава
Га́нышава (, Ганышево) — вёска ў Аршанскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Смальянскага сельсавета.
Кмен звычайны
Кмен звычайны (Carum carvi) — двухгадовая травяністая расліна роду  сямейства.
Назва
Кмен звычайны, кмін, кмен, тмень, цьмен   , каралёк.
Батанічнае апісанне
Двухгадовая расліна.
Сцеблы адзінкавыя, прамыя, гладкія, полыя, у верхняй частцы моцна галінаваныя, вышынёй 30-80 см (да 1 м). Корань верацянопадобны або цыліндрычны, мясісты.
Лісце чарговае, даўгаватае, двойчы- і тройчырассечанае, яйкападобна-ланцэтападобнае, 6-20 см даўжынёй і 2-10 см шырынёй, з тонкалінейнымі, вострымі долямі. Прыкаранёвае лісце на доўгіх хвосціках, верхняе — на кароткіх, якія пераходзяць у.
Суквецці - складаныя парасонікі без агульнай абгорткі або з 1-3-лінейнымі лісточкамі пры аснаванні на канцах галін і верхавіне сцябла, з 8-16 неаднолькавымі прамянямі, 4-8 см у дыяметры. Кветкі дробныя, белыя або ружовыя ; пялёсткі зваротнаяйкападобныя, даўжынёй каля 1,5 мм. Цвіце ў маі-чэрвені.
Формула кветкі:
Плод — сплюшчаны падоўжаны віслаплоднік, каля 3 мм даўжынёй і 2,5 мм шырынёй, карычневы, распадаецца на два серпападобна выгнутых паўплодзіка (мерыкарпія), якія нарыхтоўшчыкі называюць "насеннем". Плады выспяваюць у ліпені-жніўні.
Кмен лёгка пазнаецца па характэрнаму паху расцёртых паміж пальцамі пладоў.
Распаўсюджанне і асяроддзе пражывання
У дзікім выглядзе расліна расце на ўсёй тэрыторыі Еўропы, ва ўмераным клімаце Азіі, заходзіць у субтрапічныя раёны Індыі і Пакістана. Культывуецца паўсюдна.
У Расіі натуральна расце ў лясной і лесастэпавай зонах еўрапейскай часткі, на Каўказе, у паўднёвай частцы лясной зоны Заходняй і Усходняй Сібіры, радзей на Далёкім Усходзе.
Расліна мала патрабавальная да цяпла. Добра расце на суглінках і супесках. Расце на мурожных і пойменных лугах, лясных палянах, каля дарог, на ўзлесках разрэджаных лясоў ва ўмовах добрага асвятлення і ўвільгатнення.
Хімічны склад
Плады ўтрымліваюць 3-7 % эфірнага алею, 12-16 % тлустага алею , а таксама  і кемпферол, , , скапалецін і іншыя. Акрамя таго, у іх выяўленыя бялковыя (10-20 % ) і дубільныя рэчывы арганічныя кіслоты (у тым ліку кававая кіслата), азоцістыя рэчывы (20 %), цукры (3 %), крухмал (4 %), смолы і воскі.
Склад эфірнага алею і яго ўтрыманне ў значнай меры змяняюцца ў залежнасці ад стадыі вегетацыі. Асноўнай складовай часткай эфірнага масла з'яўляецца  — 40-50 %. Акрамя таго, у алеі змяшчаецца D-ліманен (да 30 %), прычым у эфірным алеі з няспелых пладоў значна больш, чым у алеі са спелых пладоў. У эфірным алеі прысутнічае, які абумоўлівае спецыфічны пах кмена, а таксама , , і іншыя спірты і іх эфіры.
У траве таксама выяўленыя флаваноіды кверцэцін, кемпферол і ізарамнецін. У каранях утрымліваюцца аскарбінавая кіслата (0,09—0,35 %) і вугляводы.
Гісторыя вырошчвання
Кмен быў знойдзены падчас раскопак з ранняга каменнага века. Быў вядомы ўжо ў старажытным Егіпце, Грэцыі і Рыме як сродак для палягчэння пераварвання страў з бабовых. Паводле трактату «Аб кулінарным мастацтве» рымляне ўжывалі кмен не толькі ў якасці прыправы для бабоў і гароху, але і для соусаў і мяса. Кмен таксама шырока выкарыстоўваўся ў сярэднявечнай Еўропе.
Размнажэнне
Кмен аддае перавагу цёплым, сонечным месцам і добра дрэнаваным глебам, багатым арганічнымі рэчывамі.
Размножваюць насеннем, якое высейваюць з разліку 100 г на 100 м², глыбіня пасеву 2-3 см. Кмен устойлівы да вымярзання. Пасеў варта выканаць у перыяд сакавік — красавік, можна і летам, але не пазней чым у чэрвені. Усходы з'яўляюцца праз 2-3 тыдні. Для паскарэння прарастання насенне замочваюць і вытрымліваюць 2-3 дня пры тэмпературы 18-20 °C, пасля чаго высушваюць і высейваюць.
Некаторыя расліны квітнеюць у першы год жыцця, большасць — на другі і наступныя гады. Разам з кменам можна высаджваць на ўраджай аднагадовыя спецыі ці, іх збор праводзіцца ў першы год. Збор кмена адбываецца на другім годзе, у першай палове ліпеня, калі плады пачынаюць мяняць колер з зялёнага на карычневы. Плады збіраюць спелыя — чырванавата-бурыя. Трэба ўлічваць, што насенне лёгка асыпаецца на зямлю. Ураджайнасць складае каля 2 т/га.
Развіццё
Двухгадовая расліна. У першы год развіваецца падвойная або патройная разетка лісця і тоўсты корань. Расліна назапашвае ў корані пажыўныя рэчывы. Восенню, калі яна ўступае ў перыяд спакою, большасць лісця адмірае. Ранняй вясной другога года вырастае лісце на сцеблах, а затым кветканосы. Цвіце з мая да чэрвеня. Плады спеюць у першай палове ліпеня.
Экалогія
Кмен звычайны апыляецца насякомымі, у тым ліку пчоламі.
Нарыхтоўка
Нарыхтоўваюць насенне кмена ў сырыя дні або па расе, каб пазбегнуць масавага асыпання. Надземную частку дзікарослага кмену зразаюць сярпамі. Культывіруемы кмен збіраюць жаткамі ці камбайнамі. Кмен, звязаны ў снопікі, прасушваюць у памяшканнях, абмалочваюць і чысцяць ад старонніх прымешак на веялках і сітах. Насенне сушаць у добра ветраных памяшканнях або пад навесам без доступу прамых сонечных прамянёў.
Падобныя віды
Кмен звычайны мае знешняе падабенства на вельмі атрутную.
Значэнне і ўжыванне
Харчовая, лекавая і меданосная расліна. Вырошчваецца ў культуры.
Ужыванне ў кулінарыі
У ежу ўжываюць плады кмену і эфірны алей (у пладах да 7 %), які атрымліваюць з іх, а таксама лісце і маладыя парасткі (салаты, заправа да супоў, паштэтаў, сыроў). Плады і алей надаюць вырабам рэзкі востры смак, своеасаблівы рэзкі водар. Плады выкарыстоўваюць як вострыя прыправы для араматызацыі хлебапякарных вырабаў, асабліва чорнага хлеба, у кулінарыі і кандытарскай вытворчасці.
У хатняй гаспадарцы плады выкарыстоўваюць пры засолцы агуркоў, засолцы і квашанні капусты   , падрыхтоўцы квасу. Кмен у якасці спецый могуць дадаваць да печаных яблыкаў, смажаных і вараных прадуктаў, якія змяшчаюць вялікую колькасць тлушчу: катлет, каш, амлетаў, супоў, запяканак, соусаў і мяса (асабліва бараніну).
Кмен шырока выкарыстоўваецца ў Еўрапейскай кухні. У Вялікабрытаніі прынамсі з XVI стагоддзя з кменам пякуць традыцыйны. У Сербіі кменам пасыпаюць самаробныя выпечаныя салёныя аладкі ці невялікія булачкі хлеба ( s kimom).
Кмен дадаюць для араматызацыі сыроў, у тым ліку шведскага, нарвежскага , дацкага і.
У з кменам робяць дэсерт, званы, з'яўляецца папулярнай стравай падчас Рамадану. Яго таксама традыцыйна гатуюць і падаюць у краінах Леванту зімой і пры нараджэнні новага дзіцяці. Кмен таксама дадаюць для араматызацыі, туніскай пасты з перцам чылі. У алепскай, сірыйскай кухні яго выкарыстоўваюць для прыгатавання салодкіх булачак, званых келеача.
Плады, карані, сцябло і лісце выкарыстоўваюцца ў якасці вострай прыправы.
Напоі з кменам
Кмен таксама выкарыстоўваецца ў лікёра-гарэлачнай вытворчасці. У Польшчы з ім вырабляюць настойкі з агульнай назвай «кменаўка», а ў Германіі — лікёр «». Кмен дадаюць у скандынаўскія акавіты, у тым ліку ў ісландскі
Ужыванне ў медыцыне
У якасці лекавай сыравіны выкарыстоўваюць плод кмена звычайнага (Fructus Carvi).