cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Адна зямля
Лагатып фестывалю
Лагатып фестывалю ўяўляе сабой стылізаваны скрыпічны ключ.
Гімн фестывалю
Гімн фестывалю напісалі паэтка Таіса Трафімава і кампазітарка Алена Атрашкевіч. Упершыню выкананы ў 1999 годзе ў Чысці :
''Зямля бацькоў – цудоўная зямля!
''Да скону дзён і зблізку і здаля
''Табою, любы край, мне ганарыцца
''Адна зямля ў нас з табой, адна,
''Дае нам сілы чыстая крыніца -
''Куды б мяне дарога ні вяла
''Табе хачу я нізка пакланіцца.
''Мой край рамонкаў, сініх васількоў,
''Тут плакаць і смяяцца можна ўволю.
''Тут сустракаюць дарагіх сяброў
І песняй звонкаю, і хлебам – соллю!.
Прыз глядацкіх сімпатый
Прыз глядацкіх сімпатый – спецыяльны прыз, заснаваны «Рэгіянальнай газетай». Яго ўладальнікамі станавіліся
Лужкі (Угранскі раён)
Лужкі (Лужки) — вёска ва Угранскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Усходскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У 1929—1931 і 1935—1961 гадах у складзе Усходскага раёна.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
568
Памерлі
Ада, кароль Берніцыі
Боргентрайх
Горад падзяляецца на 12 гарадскіх раёнаў.
Гарадок (Пухавіцкі раён)
Гарадо́к (, Городок) — вёска ў Пухавіцкім раёне Мінскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Навасёлкаўскага сельсавета.
Адам Адамавіч Церах
Адам Адамавіч Церах  (, в. Кабылле, Вілейскі павет, цяпер Вілейскі раён —, Менск, НКУС) — беларускі драматург. Карыстаўся псеўданімам ''А. Гаротны''.
Лахва (рака)
Лахва́ — рака ў Шклоўскім, Магілёўскім і Быхаўскім раёнах Магілёўскай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Дняпро.
Даўжыня ракі 90 км. Плошча вадазбору 731 км². Сярэднегадавы расход вады ў вусці 4,4 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,6 ‰.
Асноўныя прытокі
Справа: Лахвіца, Жыварэзка, Праціўніца.
Адам Адамавіч Церах
Біяграфія
Быў членам Першага беларускага таварыства драмы і камедыі ў 1917—1920 гадах.
Лахва (рака)
На рацэ
Зоны адпачынку: Лахва.
Агульнае
Пачынаецца за 1 км на паўночны ўсход ад вёскі Старая Вадва Шклоўскага раёна, вусце на ўсходняй ускраіне вёскі Залахвенне Быхаўскага раёна. Цячэ пераважна на Цэнтральнабярэзінскай раўніне. Найвышэйшы ўзровень разводдзя ў канцы сакавіка, найбольшая вышыня над межанным узроўнем да 2,2 м у ніжнім цячэнні.
Адам Адамавіч Церах
Біяграфія
У лютым 1918 года разам з Фларыянам Жданавічам арганізаваў у Менску па загадзе каменданта Канстанціна Езавітава атрады беларускай міліцыі па ахове парадку ў горадзе пасля ўцёкаў бальшавікоў (перад уваходжаннем нямецкіх войскаў). У польскую акупацыю з’яўляўся намеснікам старшыні Менскага таварыства працаўнікоў беларускага мастацтва, інструктарам Надзвычайнага беларускага нацыянальнага камітэта па Меншчыне. Удзельнік драматычнай секцыі Беларускай вучнёўскай грамады ў 1919—1920 гадах.
Лахва (рака)
Агульнае
Даліна трапецападобная, шырыня яе 0,5—0,8 км у верхнім цячэнні, 1—1,5 км у ніжнім. Схілы спадзістыя і ўмерана стромкія, вышынёй 10—25 м. Пойма двухбаковая (шырыня 0,4—0,6 км), слабаперасечаная.
Адам Адамавіч Церах
Біяграфія
Іграў у пастаўленых гэтым калектывам п’есах: «Пашыліся ў дурні» М. Крапіўніцкага, «Пасля смерці» і «На маскарад» С. Іванова (Сымона Музыкі), «Слуцкая варона» і «Мікітаў лапаць» М. Чарота, «Васількі» А. Паўловіча.
Лахва (рака)
Агульнае
Рэчышча каналізаванае на 3 участках у Магілёўскім раёне: 2 км на паўночны ўсход ад вёскі Селішча — 0,8 км на захад ад вёскі Лужкі 2-я (2,2 км); 1,2 км на поўдзень ад вёскі Лахва — вёска Нізкая Вуліца (6 км); 2 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Ямніца — мост на аўтадарозе Магілёў—Бабруйск (14 км). На астатнім працягу рэчышча звілістае, шырыня яго 15—20 м, месцамі да 40 м. Берагі вышынёй 0,5—1 м, у ніжнім цячэнні да 2 м. Каля вёскі Старая Вадва на рацэ вадасховішча (сажалка).
Адам Адамавіч Церах
Біяграфія
У 1919—1922 гадах разам з Усеваладам Фальскім і Алесем Ляжневічам кіраваў тэатральнай секцыяй клуба беларускай мастацкай інтэлігенцыі «Беларуская хатка». Як акцёр і драматург выступаў пад псеўданімам ''А. Гаротны''.
NGC 161
NGC 161 (іншыя абазначэнні — MCG −1-2-36, NPM1G −03.0032, PGC 2131) — лінзападобная галактыка (S0) у сузор’і Кіт.
Адам Адамавіч Церах
Біяграфія
У 1926 годзе падаў заяўку пра ўступленне ў драматургічную секцыю літаратурнага аб’яднання «Маладняк», быўшы аўтарам ужо каля 20 п’ес, якія ставіліся пераважна на клубных сцэнах. Сярод іх: «Лекары і лекі», «Два жаніхі», «Перамена», «1 мая», «На Вялікдзень», «Калядны вечар», «З бязволля на волю», «Па дзвюх дарогах», «Соль за соль», «Нетрывалае сяброўства», «У змаганні з цемрай». Першыя тры з пералічаных п’ес выйшлі ў 1925—1926 гадах асобнымі выданнямі.
Зняўся ў ролі вайсковага пракурора ў фільме «Кастусь Каліноўскі» (1927).
Адам Церах працаваў акцёрам у I Беларускім дзяржаўным тэатры з 1922 года (то бок з дня яго заснавання). Нягледзячы на тое, што калегі адзначалі досвед і добрасумленны падыход А. Цераха да сцэнічнай ігры, ён пачуваў сябе пакрыўджаным, бо рэжысёры запрашалі яго толькі на другарадныя ролі. Гэта прыгнечанасць асабліва абвастрылася ў 1930—1931 гадах, калі акцёр пачаў выпрабоўваць і матэрыяльныя цяжкасці. Неўзабаве ён быў вымушаны пакінуць тэатр і ўладкавацца на працу кіраўніком драмгуртка на швейную фабрыку «Кастрычнік».
У пачатку 1938 года ён быў арыштаваны. Асуджаны 25 мая 1938 года пастановай НКУС СССР і Пракурора СССР як агент польскіх выведворганаў паводле арт. 68 КК БССР да ВМП. Расстраляны ў Менскай турме 7 ліпеня 1938 года. Рэабілітаваны пракуратурай Беларускай ваеннай акругі 24 ліпеня 1989 года.
Нявесель
Нявесель (Невесель) — вёска ва Угранскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Усходскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У 1929—1931 і 1935—1961 гадах у складзе Усходскага раёна.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Вычарпанне IPv4-адрасоў
Вычарпанне IPv4-адрасоў — сканчэнне запасу неразмеркаваных адрасоў пратаколу IPv4. Адрасная прастора глабальна кіруецца амерыканскай некамерцыйнай арганізацыяй IANA, а таксама пяццю рэгіянальнымі інтэрнэт-рэгістратарамі, адказнымі за прызначэнне IP-адрасоў канчатковым карыстальнікам на пэўных тэрыторыях, і лакальным інтэрнэт-рэгістратарам, такім як інтэрнэт-правайдары.
IPv4 дазваляе ўжываць каля 4,23 мільярды адрасоў, і частка з іх была размеркавана IANA рэгіянальным інтэрнэт-рэгістратарам блокамі прыкладна па 16,8 мільёнаў адрасоў (з улікам выкарыстання CIDR). У лютым 2011 года IANA выдаткавала рэгіянальным інтэрнэт-рэгістратарам апошнія пяць блокаў /8 з сваёй адраснай прасторы. APNIC з'яўляецца першым рэгіянальным інтэрнэт-рэгістратарам, чые выдаткаваныя IP-адрасы скончыліся. Гэта адбылося 15 красавіка 2011 года. У некаторых кутках свету ўжо скончыліся размеркаваныя IPv4-адрасы, і вычарпанне адрасоў застаўшыхся рэгіянальных інтэрнэт-регістратараў чакаецца напрацягу пяці год.
Вычарпанне адраснай прасторы IPv4 лічыцца праблемай, пачынаючы з 1980-х, калі Інтэрнэт пачаў зведваць рэзкі рост. У лістападзе 1991 года IETF стварыў ROAD (Routing and Addressing Group) для вырашэння праблемы маштабаванасці, выкліканай выкарыстаннем метаду класавай адрасацыі, які ўжываўся ў той час. Чаканае вычарпанне стала прычынай, з-за якой быў створаны і прыняты шэраг новых тэхналогій, уключаючы бяскласаваю адрасацыю (CIDR) у 1993 годзе, NAT і новую версію Internet Protocol, IPv6, у 1998 годзе.
Пераход Інтэрнэта на Internet Protocol версіі 6 з'яўляецца адзіным даступным доўгачасовым рашэннем праблемы вычарпання IPv4-адрасоў. Нягледзячы на тое, што прадказанае вычарпанне адраснай прасторы IPv4 уступіла з завяршальную стадыю ў 2008 годзе, большасць правайдараў інтэрнэт-паслуг і распрацоўшчыкаў праграмнага забеспячэння толькі пачынаюць укараненне IPv6.
Адрасацыя IPv4
Кожнаму вузлу IPv4-сеткі, напрыклад комп'ютару, маршрутызатару ці інтэрнэт-прынтару, надаецца IPv4-адрас, які ўжываецца для ідэнтыфікацыі гэтага вузла дзеля ўзаемадзеяння з іншымі вузламі ў той жа сетцы. У прынцыпе, любы камп'ютар з публічным IPv4-адрасам можа адпраўляць даныя любому іншаму камп'ютару з IPv4-адрасам. Аднак IPv6 не мае зваротнай сумяшчальнасці з IPv4, таму адправіць даныя ад камп'ютара толькі з IPv4 адрасам да камп'ютара з толькі IPv6-адрасам можна толькі ўжываючы спецыяльныя тэхналогіі. Стандартным рашэннем з'яўляецца тунэляванне. IPv4-адрас мае даўжыню 4 байта (32 біта), і таму пратакол Інтэрнэта версіі 4 дазваляе ўжываць 232 (прыкладна 4,3 мільярды) адрасоў. Аднак некаторыя вялікія блокі IPv4-адрасоў зарэзерваваны для спецыяльных патрэб і недаступныя для публічнага выкарыстання, напрыклад адрас «зваротнай пятлі» 127/8, «шэрыя» сеткі 10/8, 172.16/12, 192.168/16 (гэта спецыяльна зарэзерваваныя адрасы).
Структура адрасу IPv4 дазваляе ўжываць публична даступныя адрасы ў колькасці, недастатковай для таго, каб забяспечыць адрас для кожнай звязанай з Інтэрнэтам прылады ці паслугі. Гэтая праблема была часткова вырашана на нейкі час з дапамогай змен у сістэме размеркавання адрасоў. Пераход ад класавай адрасацыі да бяскласавай дазволіў істотна адцягнуць вычарпанне адраснай прасторы IPv4.
Таксама тэхналогія NAT (Network Address Translation) дазваляе інтэрнэт-правайдарам маскіраваць уласныя прыватныя сеткі за адным публічна даступным IPv4-адрасам маршрутызатара замест таго, каб выделять выдаткоўваць адрасы кожнай прыладзе ў сетцы.
Фактары вычарпання адрасоў
Хоць асноўнай прычынай вычарпання адраснай прасторы IPv4 з'яўляецца недастатковая праектная моц інфраструктуры Інтэрнэту, у якую не закладаўся столь хуткі рост, шэраг дадатковых фактараў пагаршаюць гэту праблему. Кожны з іх звязаны з попытам на IP-адрасы, які не быў прадугледжаны аўтарамі арыгінальнай інфраструктуры сеткі.
Тэхналогіі, якія запаволілі хуткасць вычарпання
Шэраг Тэхналогій памяньшаюць патрэбу ў IP-адрасах :
Храналогія вычарпання
31 студзеня 2011 года апошнія два незарэзерваваных IANA блока адрасоў былі выдаткаваны APNIC у адпаведнасці са стандартнымі працэдурамі выдаткавання адрасоў рэгіянальным інтэрнэт-рэгістратарам. Засталося пяць зарэзерваваных і таму неразмеркаваных блокаў /8. У адпаведнасці з правіламі ICANN, IANA прыступілп да выдаткавання кожнага з гэтых блокаў кожнаму з рэгіянальных інтэрнэт-рэгістратараў пасля прэс-канферэнцыі 3 лютага 2011 года, што прывяло да сканчэння запасу адрасоў IANA.
Разнастайныя самастояныя адрасныя блокі, гістарычна ўжывальныя асобна ад рэгіянальных інтэрнэт-рэгістратараў, былі размеркаваны паміж рэгіянальным інтэрнэт-рэгістратарам у лютым 2011 года.
APNIC з'яўляецца першым рэгіянальным інтэрнэт-рэгістратарам, якія спыніў вольна выдаткоўваць IPv4 адрасы. Гэта адбылося 15 красавіка 2011 года. З гэтай даты пачаўся перыяд, калі ўжо не кожны лакальны інтэрнэт-рэгістратар (LIR) можа атрымаць IPv4-адрасы ў патрэбнай яму колькасці. Як следства гэтага вычарпання, запатрабаваныя шматлікімі праграмамі злучэнні кропка-кропка не заўсёды будуць даступныя ў IPv4-Інтэрнэце да той пары, пакуль IPv6 будзе цалкам распаўсюджаны. IPv6-хосты не могуць напрамую злучацца з IPv4-хостамі і павінны ўжываць для ўзаемадзеяння спецыяльныя сэрвісы. Гэта значыць, што большасць камп'ютараў таксама павінны мець IPv4-доступ, напрыклад з дапамогай NAT64, у дадатак да новых IPv6-адрасоў, што патрабуе больш намаганняў, чым простая падтрымка IPv4. Попыт на IPv6-адрасы, як чакаецца, узнікне праз тры ці пяць год.
На пачатку 2011 года толькі 5 % камп'ютараў мелі IPv6-злучэнне, пры гэтімвольшасць з іх выкарыстоўваюць такія механізмы пераходу, як NAT64 і тунэляванне Teredo. У снежні 2009 года каля 0,15 % з двух мільёнаў найбольш папулярных вэб-сайтаў былі даступныя па пратаколу IPv6. Праблему ўскладняе тое, што ад 0,027 % да 0,12 % наведвальнікаў не могуць карыстацца сайтамі, які ўжываюць адначасова IPv4 і IPv6, але значная доля з іх (0,27 %) не можа ўзаемадзейнічаць з карыстальнікамі толькі IPv4. Згодна даследванню Arbor Networks, на лета 2010 года доля IPv6-трафіку складае менш адной дзясятай працэнта.
Рэгіянальнае вычарпанне
APNIC стаў першым рэгіянальным інтэрнэт-рэгістратарам, які абмежаваў выдаткаванне IP-адрасоў колькасцю 1024 кожнаму члену ў сувязі з тым, што 14 красавіка 2011 года запас адрасоў зменшыўся да крытычнай пазнакі — 1 блок /8. APNIC з'яўляецца рэгіянальным інтэрнэт-рэгістратарам і выдаткоўвае IP-адрасы для абласцей, дзе Інтэрнэт развіваецца вельмі хутка, такіх як Кітай і Індыя.
Вычарпанне запасаў IPv4-адрасоў RIPE NCC, рэгіянальнага інтэрнэт-рэгістратара Еўропы, надышло следам за APNIC. Гэта адбылося 14 верасня 2012 г. Запас адрасоў іншых рэгіянальных інтэрнэт-рэгістратараў, як чакаецца, скончыцца ў тэрмін ад паўгода да некалькіх год.
У розных рэгіянальных рэгістратараў стратэгія выдаткавання адрасоў розная. ПАсля вычарпання адраснай прасторы IANA ARIN увялі дадатковыя абмежаванні на запыты адраснай прасторы IPv4.
Інтэрнэт-правайдары маюць, як правіла, запас IP-адрасоў для выкарыстання іх кліентамі напрацягу тэрміна ад 6 месяцаў да 2 год, пасля чаго новыя кліенты, які пажадаюць далучыцца да Інтэрнэту, не змогуць атрымаць IP-адрасы і павінны будуць карыстацца NAT ці атрымліваць толькі IPv6-адрасы.
Правіла апошняга блока /8 в APNIC і RIPE NCC
З 15 красавіка 2011 года, даты, калі ў APNIC застаўся апошні блок /8, ці з 14 верасня 2012 года, кожны бягучы ці будучы член (гэта значыць уладальнік уліковага запісу ў APNIC ці кліент RIPE NCC) можа атрымаць толькі адзін блок IP-адрасоў памерам у 1024 адрасы (блок /22). Згодна даследванню дынамікі запасаў IPv4-адрасоў «Evolution of the IP pool for each RIR in 2011», апошні блок APNIC /8 скончыўся б напрацягу месяца, калі б гэта абмежаванне не было б уведзена. У блоке /8 16 384 блока /22; згодна правілам APNIC і RIPE NCC, кожны дзейны ці будучы член атрымліве адзін блок /22 з апошняга блока /8, прычым, толькі ў выпадку задавальнення шэрагу крытэрыяў. У цяперашні час APNIC мае каля 3000 членаў і кожны год іх колькасць павялічваецца прыкладна на 300 новых членаў. Такім чынам, апошні блок /22 павінен скончыцца больш чым праз 5 год. У RIPE NCC болей 8000 членаў, і тэрміны вычарпання іх апошняга блока /8 істотна карацей.
1024 адрасы ў блоке /22 могуць ужывацца для падтрымкі NAT44 ці NAT64 для арганізацыі сетці IPv6. Аднак, для новых буйных інтэрнэт-правайдараў ліміт у 1024 адрасы можа апынуцца недастатковым для забеспячэння сувязі з IPv4 з прычыны абмежаванай колькасці даступных партоў для для аднаго IPv4-адраса.
Вычарпанне пула адрасоў ARIN
24 ліпеня 2013 года галоўны навуковы супрацоўнік APNIC Джэф Х'юстан апублікаваў у сваім блогу ілюстраванае графікамі даследванне, у якім спрагназаваў вычарпанне пула IPv4-адрасоў ARIN «дзесьці ў трэцім квартале 2014 года». 1 жніўня 2013 года ARIN паведаміла аб рэшце IPv4-адрасоў у 2 сеткі памерам /8.
Ацэнка тэрмінаў вычарпання
На пачатку 2000-х даваліся розныя меркаванні аб часе поўнага вычарпання IPv4-адрасоў. У 2003 годзе Paul Wilson (дырэктар APNIC), грунтуючыся на бягучых маштабах выкарыстання адраснай прасторы, заявіў, што адрасная прастора скончыцца напрацягу аднаго ці двух дзесяцігоддзяў. У верасні 2005 года ў справаздачы Cisco Systems было выказана меркаванне, што запас даступных адрасоў будзе вычарпаны ў тэрмін ад 4 да 5 год. У апошнія гады перад вычарпаннем запаса размеркаванне IPv4-адрасоў паскорылася, што не было ўлічана ў частцы прагнозаў.
Меры па змякчэнню праблем у перыяд пасля вычарпання адрасоў
Да 2008 года распрацоўваліся працэдуры для перыяда вычарпання адрасоў і пасля яго.
Абмяркоўваліся некалькі прапаноў па змякчэнню праблемы вычарпання адрасоў IPv4.
Ужыванне нескарыстанай адраснай прасторы IPv4
Перад і ў час перыяда ўжывання класавай мадэлі адрасацыі некаторым арганізацыям былі выдаткаваны велізарныя дыяпазоны IP-адрасоў. Internet Assigned Numbers Authority (IANA) патэнцыйна можа атрымаць назад гэтыя дыяпазоны, пасля чаго раздаць іх меншымі блокамі. У ARIN, RIPE NCC і APNIC існуюць правілы перадачы адрасоў, у адпаведнасці з якімі такія адрасы могуць быць вернутыя з мэтай перадачы пэўнаму атрымальніку. Аднак гэта можа быць затратна па кошце і часе змены адрасоў на буйной сетцы, адпаведна, закранутя арганізацыі з вялікай верагоднасцю сталі б пярэчыць, што магло б прывесці да судовых спрэчак. Аднак, нават калі б усе такія адрасы былі б вернутыя, гэта толькі трохи адцягнула б дату вычарпання адрасоў.
Аналагічна блокі адрасоў выдадзены арганізацыям, якія болей не існуюць ці нават ніколі не ўжывалі іх. Пільны ўлік IP-адрасоў не вёўся, і выяўленне гэтай інфармацыі можа апынуцца вельми цяжкім.
Некалькі арганізацый вярнулі вялікія блокі IP-адрасоў, у прыватнасці Стэнфардскі ўніверсітэт, які вярнуў адрасы сеткі класа A ў 2000-м годзе, даўшы 16 мільёнаў IP-адрасоў (працэс перанастройкі 56 тысяч адзінак абсталявання заняў два гады ), Министерство обороны США, BBN Technologies и Interop.
Трансляцыя адрасоў на ўзроўні сетак інтэрнэт-правайдараў
Інтэрнэт-правайдары могуць ужываць тэхналогіі тунэлявання. Калі яны ўжываюць у сваіх сетках трансляцыю адрасоў NAT44 і NAT64, яны могуць выдаткоўваць карыстальнікам прыватныя адрасы IPv4 ці IPv6 і ўжываць меншую колькасць глабальных адрасоў IPv4.
Гэты падыход быў паспяхова ўжыты ў некаторых краінах, напрыклад, у Расіі, дзе шматлікія правайдары шырокапалоснага доступу ўжываюць цэнтралізаваны NAT (Carrier-Grade NAT) і прапаноўваюць публічна даступныя адрасы IPv4 за дадатковую плату. Аналагічна Research In Motion (RIM), вытворца BlackBerry, перасылае даныя на цэнтральныя серверы з мэтай шыфроўкі і дэшыфроўкі; вынікам гэтага з’яўляецца змяньшэнне колькасці патрэбных адрасоў IPv4.
Аднак NAT на ўзроўні інтэрнэт-правайдара не маштабуецца. Акрамя таго, трансляцыя адрасоў ужывальна не для ўсіх задач, і ўсё роўна патрабуе даступнасці адрасоў IPv4.
Гэтыя тэхналогіі спатрэбяцца для злучэння сістэм IPv6 з «састарэлымі» сістэмамі IPv4.
Шматлікія тэхналогіі NAT, такія як DMZ, STUN, UPnP, ALG, даступныя, калі NAT-маршрутызатарам валодае карыстальнік, неўжывальныя на ўзроўні интернетінтэрнэт-правайдара.
Рынкі IP-адрасоў
У якасці эфектыўнага метаду размеркавання адрасоў неаднойчы прапаноўвалася стварэнне рынку адрасоў IPv4, на якім яны маглі б прадавацца і набывацца. Асноўная карысць ад такога рынку палягала б у тым, што адрасы IPv4 заставаліся б даступнымі. У гэтых схем ёсць сур’ёзныя недахопы, з нагоды якіх іх не стали рэалізоўваць:
Лісты з Арэшкавай вёскі
«Лісты́ з Арэ́шкавай вё́скі» ― беларускае літаратурна-мастацкае выданне, казка Віялеты Богдан. Кніга выдадзена ў 2014 годзе мінскім выдавецтвам «Мастацкая літаратура». Ілюстрацыі да выдання зроблены мастаком Юліяй Ермаліцкай. Выпуск выдання ажыццёўлены па заказу Міністэрства інфармацыі Рэспублікі Беларусь. Аўтарка прэзентавала кнігу ў 2015 годзе ў Мазыры. Літаратурная даследчыца Т. М. Пятроўская ў сваім навуковым артыкуле вызначае адрозненне народнай казкі і казкі сучаснай літаратурнай на прыкладзе «Лістоў з Арэшкавай вёскі». Кніга ўдзельнічала ў акцыі «Чытаем па-беларуску» баранавіцкай цэнтральнай гарадской бібліятэкі імя В. П. Таўлая.
Веславанне на байдарках і каноэ на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 — байдаркі-двойкі 500 м (жанчыны)
Спаборніцтвы па веславанні на байдарках на 500 м у двойках сярод жанчын на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 года прайшлі 15 і 16 жніўня ў лагуне Радрыгу-ды-Фрэйташ. У спаборніцтвах узялі ўдзел 30 спартсменак з 15-ці краін.
Папярэдні этап
Першая байдарка з кожнага заезду адразу праходзіць у фінал А спаборніцтваў. Усе астатнія спартсменкі трапляюць у паўфінал, дзе пазмагаюцца за яшчэ шэсць месцаў у фінале А.
Паўфінал
Першыя тры байдаркі з кожнага заезду праходзяць у фінал А спаборніцтваў, астатнія трапляюць у фінал В.
Керынейская лань
Керынейская лань  — у старажытнагрэчаскай міфалогіі цудоўная, не ведаючая стомленасці лань Артэміды з залатымі рогамі і меднымі нагамі. Яе прысвяціла Артэмідзе Тайгета. Жыла ў Ёное, была залатарогай і належала Артэмідзе. Істота было паслана Артэмідай у Аркадыю як пакаранне людзям: лань спусташала палі.
Паводле Калімаху, ланяў было пяць, ростам больш быка, з залатымі рагамі, яны пасвіліся ў Анаўра, чатырох нагнала Артэміда і запрэгла ў сваю калясніцу, але адна па волі Геры ўцякла.
Тадэвуш Кандрусевіч
Яго Эксцэленцыя Тадэ́вуш Кандрусе́віч  (нар. ) — рымска-каталіцкі іерарх, які служыў у Літве, Расіі і Беларусі. У апошніх дзвюх краінах аднаўляў рымска-каталіцкія царкоўныя структуры падчас Перабудовы і пасля падзення камуністычнай сістэмы. Адзін з нямногіх іерархаў Каталіцкай Царквы, які два разы запар быў арцыбіскупам-мітрапалітам у дзвюх рымска-каталіцкіх мітраполіях, што знаходзяцца на тэрыторыі суседніх краін. Пакінуў пасаду Арцыбіскупа-Мітрапаліта Мінска-Магілёўскага 3 студзеня 2021 года.
Біяграфія
Сын Ігнацыя (1906—1985) і Ганны з Шустаў (1911—1999) Кандрусевічаў, меў сястру Марыю Бурыху (1949—1997). Бацькі будучага арцыбіскупа лічылі сябе палякамі, сам жа ён вызначае сваю нацыянальную і этнічную прыналежнасць як «хрысціянін».
У 1962 годзе паступіў на фізіка-матэматычны факультэт Гродзенскага педагагічнага інстытута, адкуль праз год вымушаны быў сысці ў сувязі з абвінавачваннямі ў рэгулярным наведванні касцёла і ўдзеле ў набажэнствах. Адпрацаваўшы год у праектна-будаўнічай арганізацыі ў Гродна, у 1964 годзе паступіў на энергамашынабудаўнічы факультэт Ленінградскага політэхнічнага інстытута, які скончыў у 1970 на «выдатна», атрымаў дыплом інжынера-механіка па спецыяльнасці «гідраўлічныя машыны і сродкі аўтаматыкі». Працаваў інжынерам на Вільнюскім заводзе шліфавальных станкоў: напачатку ў зборачным цэху, потым — у канструктарскім бюро. У складзе групы інжынераў атрымаў аўтарскае пасведчанне на вынаходку «Прамысловы ўзор спецыяльнага высакаскораснага шліфавальнага станка для Волжскага аўтамабільнага завода».
Служба ў Літве і Беларусі
У 1976—1981 навучаўся ў Духоўнай семінарыі ў Каўнасе. 31 мая 1981 прыняў святарскае пасвячэнне з рук біскупа Людаса Павілоніса. У 1981—1986 быў вікарыем у віленскім касцёле Св. Тэрэзы пры Вострай Браме, у 1986—1987 — парафіі Маці Божай Шкаплернай у Друскеніках, у 1987—1988 — у віленскім касцёле Святога Духа. 13 лютага 1988 прызначаны пробашчам гарадзенскіх парафій Маці Божай Анёльскай і святога Францішка Ксаверыя (кафедра). У 1985 на тэалагічным факультэце ў Каўнасе атрымаў ступень ліцэнцыята тэалогіі, абараніўшы працу на тэму «Вучэнне Дагматычнай канстытуцыі II Ватыканскага Сабора Lumen Gentium пра Касцёл». У 1988 тамсама абараніў дысертацыю на тэму «Паглыбленне вучэння пра Касцёл у працах II Ватыканскага Сабору і ў яго дакументах» і атрымаў навуковую ступень доктара тэалогіі.
25 ліпеня 1989 года Папа Ян Павел II прызначыў яго тытулярным біскупам Гіпона-Зарыцкім і апостальскім адміністратарам Мінскай дыяцэзіі. Біскупскае пасвячэнне, якое адбылося 20 кастрычніка 1989 у базіліцы Святога Пятра ў Рыме, узначаліў Папа Ян Павел II. Біскупскі дэвіз Тадэвуша Кандрусевіча Quis ut Deus — «Хто ж як Бог». Падчас свайго біскупскага служэння ў Беларусі заснаваў Гродзенскую вышэйшую духоўную семінарыю, спрыяў вяртанню і адкрыццю каля 100 раней зачыненых касцёлаў і прычыніўся да выдання «Парадку Імшы» і «Катэхізіса» на беларускай мове, распачаўшы такім чынам справу адраджэння Касцёла ў Беларусі.
Служба ў Расіі
13 красавіка 1991 названы архібіскупам і прызначаны Апостальскім адміністратарам для каталікоў лацінскага абраду Еўрапейскай часткі Расіі. У 1994—1999 — член Кангрэгацыі Усходніх Цэркваў. За час яго біскупскага служэння ў Расіі ў Міністэрстве юстыцыі РФ была афіцыйна зарэгістраваная Апостальская Адміністратура для каталікоў лацінскага абраду, што дало ёй правы юрыдычнай асобы; была праведзена юрыдычная рэгістрацыя вялікай колькасці адноўленых парафій і іншых касцёльных структур. У 1991 у Маскве быў заснаваны Каледж каталіцкае тэалогіі імя святога Тамаша Аквінскага, 3 філіялы якога дзейнічаюць у іншых гарадах (выдаецца часопіс «Puncta…», раней — «Theologia»); у Санкт-Пецярбургу заснавана «Радыё Марыя»; у 1993 у Санкт-Пецярбургу адкрытая Вышэйшая духоўная семінарыя «Марыя — Каралева Апосталаў».
Пасля падзелу Адміністратуры 23 лістапада 1999 прызначаны Апостальскім Адміністратарам для каталікоў лацінскага абраду Поўначы Еўрапейскай часткі Расіі. У лютым 1999 абраны Старшынёй навастворанае Канферэнцыі Каталіцкіх Біскупаў Расійскай Федэрацыі. 11 лютага 2002 апостальская адміністратура была ўзведзена ў ранг архідыяцэзіі з назвай архідыяцэзія Маці Божай з цэнтрам у Маскве, і Тадэвуш Кандрусевіч стаў яе першым ардынарыем (і, адпаведна, мітрапалітам аднайменнай мітраполіі). Дзякуючы яго намаганням у Расіі распачала працу дабрачынная арганізацыя «Caritas», былі створаны інфармацыйна-выдавецкі цэнтр «Истина и жизнь», салезіянскі і францысканскі выдавецкія цэнтры, а таксама Духоўная бібліятэка (выдадзена больш за 600 найменняў тэалагічнай, рэлігійнай, філасофскай і літургічнай літаратуры), заснаваныя штотыднёвая каталіцкая газета «Свет Евангелия», Літургічная камісія, якая рыхтуе пераклады літургічных тэкстаў на рускую мову, Катэхетычная камісія і камісія па справах сям’і. У 1999 абраны сапраўдным сябрам (акадэмікам) Міжнароднай акадэміі навук Еўразіі.
Архіпастырская служба ў Беларусі
21 верасня 2007 Папа Бенедыкт XVI вызваліў архібіскупа Тадэвуша ад кіраўніцтва архідыяцэзіяй Маці Божай і прызначыў яго архібіскупам-мітрапалітам Мінска-Магілёўскім. 10 лістапада 2007 адбылося кананічнае ўступленне на пасаду. Архібіскуп Тадэвуш Кандрусевіч уваходзіць у адмысловую раду па Еўропе пры Генеральным сакратарыяце Сінода Біскупаў, у Кангрэгацыю па справах духавенства, а таксама ў Папскую Раду «Справядлівасць і мір». З'яўляецца віцэ-прэзідэнтам Еўразійскага аддзялення Міжнароднай асацыяцыі рэлігійнай свабоды (МАРС). 25 кастрычніка 2009 у мінскай архікафедры быў урачыста прыняты ў Мальтыйскі ордэн. 30 чэрвеня 2011 года быў прызначаны Апостальскім Адміністратарам Пінскай дыяцэзіі. 3 чэрвеня 2015 года быў абраны старшыней Канферэнцыі Каталіцкіх Біскупаў Беларусі.
Падчас свайго біскупскага служэння ў Беларусі іерарх заснаваў Гродзенскую вышэйшую духоўную семінарыю, спрыяў вяртанню і адкрыццю каля 100 раней зачыненых касцёлаў, прычыніўся да выдання літургічнай літаратуры
У 2018 г. з нагоды 100-годдзя абвяшчэння незалежнасці Беларускай Народнай Рэспублікі выступіў з казаннем, дзе назваў БНР «Звеставаннем беларускай незалежнасці».
У 2019 годзе арцыбіскуп стаў цэнтральнай фігурай кампаніі па зборы подпісаў да Адміністрацыі прэзідэнта А. Лукашэнкі з просьбай увесці крымінальную адказнасць за прапаганду гомасэксуалізму сярод непаўналетніх. Кампанія атрымала шырокі розгалас, асвятлялася ў каталіцкіх, пралайф і некаторых незалежных СМІ. Архібіскуп выступіў на выніковай прэс-канферэнцыі, дзе былі прадстаўлены 55 тысяч сабраных подпісаў.
Пасля масавых фальсіфікацый на прэзідэнцкіх выбарах 2020 года, жорсткага разгону акцый пратэстаў, збіцця і катаванняў затрыманых пратэстоўцаў, 14 жніўня архібіскуп Тадэвуш Кандрусевіч звярнуўся да беларускіх уладаў з заклікам распачаць канструктыўны дыялог з грамадствам, спыніць насілле і неадкладна вызваліць усіх затрыманых на мірных акцыях нявінных грамадзян. 18 жніўня архібіскуп Тадэвуш Кандрусевіч звярнуўся да міністра ўнутранных спраў Юрыя Караева з просьбай дазволіць святарам наведваць людзей, затрыманых пасля прэзідэнцкіх выбараў, каб аказаць ім патрэбную дапамогу, перадусім духоўную, і прыняць яго, каб абмеркаваць цяперашнюю складаную сітуацыю з мэтай прадухілення насілля ў будучыні, а таксама заклікаў міністра неадкладна вызваліць затрыманых.
19 жніўня архібіскуп памаліўся пад сценамі ізалятараў на вуліцы Акрэсціна ў Мінску, якія сталі сімвалам катаванняў мірных грамадзян, нязгодных з фальсіфікацыямі на выбарах. 21 жніўня ў МУС адбылася сустрэча міністра ўнутраных спраў Юрыя Караева з мітрапалітам Тадэвушам Кандрусевічам.
22 жніўня Аляксандр Лукашэнка на мітынгу ў сваю падтрымку ў Гродне заявіў, што яго здзіўляе пазіцыя канфесій, у храмы людзі павінны прыходзіць маліцца, а не для палітыкі, і заклікаў не ісці на павадзе ў «адшчапенцаў». У той жа дзень у Браславе падчас урачыстасцяў у гонар Маці Божай Валадаркі Азёраў архібіскуп сказаў :
31 жніўня 2020 года, пасля вяртання з паездкі ў Польшчу, беларускія памежнікі на памежным пераходзе адмовілі мітрапаліту ва ўездзе ў краіну без тлумачэння прычыны. Ніводнае з ведамства не пракаментавала сітуацыю. У час знаходжання ў Польшчы Кандрусевіч заявіў аб наяўных падставах меркаваць, што прэзідэнцкія выбары 2020 года ў Беларусі праходзілі несумленна.
1 верасня Аляксандр Лукашэнка сказаў, што кіраўнік каталіцкай царквы выехаў з краіны для кансультацый у Варшаву і, атрымаўшы пэўныя задачы, вяртаўся ў Беларусь і трапіў у спіс неўязных.
18 снежня з візітам у Беларусь прыбыў пасланнік Папы Рымскага, Апостальскі нунцый у Вялікабрытаніі Клаўдзіа Гуджэроці, які прывёз ліст, адрасаваны кіраўніку краіны Аляксандру Лукашэнку. У ім выкладалася просьба, звязаная з арцыбіскупам Тадэвушам Кандрусевічам. Хутка стала вядома, што А. Лукашэнка даручыў знайсці вырашэнне сітуацыі. 22 снежня Апостальская нунцыятура ў Рэспубліцы Беларусь атрымала інфармацыю аб адсутнасці перашкод для вяртання арцыбіскупа Т. Кандрусевіча на тэрыторыю краіны, а 24 снежня ён вярнуўся ў Беларусь.
Падаў прашэнне аб адстаўцы 3 студзеня 2021 года па дасягненні 75 гадоў, як тое рэкамендуецца Кодэксам кананічнага права. Прашэнне было прынята Папам Францыскам у той жа дзень. Адначасова Пантыфік прызначыў Апостальскім Адміністратарам Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі на перыяд sede vacante біскупа Казіміра Велікасельца OP.
Ісландскі ўніверсітэт мастацтваў
Ісландскі ўніверсітэт мастацтваў (Listaháskóli Íslands) — ісландская прыватная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у Рэйк’явіку.
Агульная характарыстыка
Прытрымліваючыся стандартаў Балонскага працэсу, Ісландскі ўніверсітэт мастацтваў прапануе праграмы атрымання ступені бакалаўра (3 гады, бакалаўр выяўленчых мастацтваў) і праграмы магістратуры (2 гады, магістр выяўленчых мастацтваў).
Ёсць сем навучальных праграм: архітэктура, мастацкая адукацыя, дызайн, кіно, выяўленчае мастацтва, музыка, выканальніцкія віды мастацтва.
Ракаўшчына (Нязбодзіцкі сельсавет)
Ра́каўшчына (, Раковщина) — былы хутар у Свіслацкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіў у склад Нязбодзіцкага сельсавета.
Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Бухлічы)
Свята-Раства-Багародзіцкая царква — царква ў гонар Раства Прасвятой Багародзіцы ў в. Бухлічы Столінскага раёна Брэсцкай вобласці
Пабудавана ў 1926-28 гадах з дрэва на месцы храма 18 стагоддзя ў цэнтры вёскі.
Архітэктура
Помнік архітэктуры неарускага стылю з рысамі канструктывізму.
Вырашана кананічнай чатырохчасткавай падоўжна-восевай кампазіцыяй: прытвор-званіца (васьмярык на 2 чацверыках), кароткі бабінец, кубападобная малітоўная зала з чатырохгранным светлавым барабанам, пяцігранная апсіда з нізкімі бакавымі рызніцамі. Сілуэт храма фарміруюць макаўка над высокім шатром званіцы са слыхавымі акенцамі, цыбулепадобны купал на васьмігранным барабане над чатырохсхільным дахам цэнтральнага зруба і 2-гранныя заломы яго карніза, вальмавае пакрыццё апсіды. На фоне гарызантальна ашаляваных фасадаў (цокальная і фрызавыя часткі — вертыкальна) вылучаны адзінарныя і строеныя прамавугольныя аконныя праёмы ў геаметрызаваных ліштвах. Тры ўваходы вылучаны двухслуповымі ганкамі пад двухсхільнымі пакрыццямі.
Апсіда дэкарыравана накладным крыжам.
Інтэр'ер
Абразы 17 — 18 ст. «Спас Пантакратар», «Мікалай Цудатворац і Варвара Велікапакутніца», «Маці Божая Адзігітрыя», Евангелле 18 стагоддзя.
Рошча (Угранскі раён)
Рошча (Роща) — вёска ва Угранскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Усходскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Максім Сяргеевіч Тарасенка
Максім Сяргеевіч Тарасенка (Макси́м Серге́евич Тарасе́нко ), больш вядомы як Брайн Мапс (Брайн Мапс; TheBrianMaps; нар. 25 верасня 1999, Кінель, Самарская вобласць, Расія ) — расійскі відэаблогер, адзін з самых папулярных відэаблогераў рускамоўнага сегмента відэахостынгу YouTube. Станам на снежань 2020 канал мае больш 14,5 млн падпісчыкаў і 3,3 млрд праглядаў.
Біяграфія
Максім Тарасенка нарадзіўся 25 верасня 1999 года ў горадзе Кінель Самарскай вобласці.
У цяперашні час жыве ў Санкт-Пецярбургу.
Гісторыя
10 чэрвеня 2011 года быў створаны першы YouTube-канал Брайна Мапса, пад назвай «Maxutko99». На ім выходзілі відэаролікі цалкам рознай тэматыкі: летсплеі, навучальныя відэа і агляды ролікаў з інтэрнэту. Да таго як Максім стварыў свой першы канал, ён здымаў разам са сваім сябрам шоў-агляд з назвай «Тыгр Шоу». Яно з’яўляецца пародыяй на папулярнае інтэрнэт-шоу «+ 100500», але ў ім удзельнічаюць цацкі ў выглядзе жывёл. Прыкладна палова ўсіх ролікаў была выдаленая з канала «Maxutko99», таму на ім засталося толькі 29 ролікаў. 3 чэрвеня 2012 года выйшла апошняе відэа, і канал быў зачынены.
Праз 1 дзень, 4 чэрвеня 2012 Брайн адкрывае новы канал «TheBrianMaps», які вядзе і па гэты дзень. Пачаў свой творчы шлях з летсплееў па Minecraft. Затым перайшоў на такія відэа, як блогі, падкасты, летсплеі (па іншых гульнях). Аднойчы, пражываючы ў Кінеле, ён пасля заканчэння школы вырашае пераехаць у Санкт-Пецярбург для навучання ў каледжы і развіцця ў відэаблогерскай сферы. Ужо будучы там, Брайн актыўна развіваецца ў зняцці на свой канал скетчаў. 29 красавіка 2014 года ён набраў сто тысяч падпісчыкаў, а 23 лістапада 2015 года перайшоў адзнаку ў 2 мільёны падпісчыкаў.
У лютым 2016 года быў адным (разам з Машай Вэй, Соняй Есьман і Кацяй Клэп) з чатырох намінантаў на прэмію Nickelodeon Kids' Choice Award у намінацыі «Любімы расійскі відэаблогер», але на сакавіцкай цырымоніі прыз сышоў Соне Есьман.
19 лютага 2016 года яго канал заблакаваны з-за парушэнні гульні Minecraft. 18 красавіка 2016 года яго канал разблакавалі.
У ліпені таго ж года перамог у арганізаваным «Твітэрам» першым расійскім конкурсе відэаблогераў #TwitterStar, абышоўшы Кацю Клэп і Яна Гардзіенка. Падчас твітэр-галасавання за яго было аддадзена 1 268 291 галасоў (твітаў) супраць 1 267 041 за Кацю Клэп і 66 930 за Яна Гардзіенка.
9 красавіка 2019 года набраў дзесяць мільёнаў падпісчыкаў, у сувязі з чым анансаваў прымеркаваны да юбілею кароткаметражны фільм «Апошняя кнопка». Ён быў выпушчаны на канале 23 ліпеня 2019 года ў жанрах трылер, жахі і камедыя.
29 сакавіка 2020 года на канале TheBrianMaps быў выкладзены скетч «Сябры назаўжды», які фактычна з’яўляецца працягам кароткаметражнага фільма «Апошняя кнопка». Апошні скетч, які выйшаў на канале Брайна, апублікаваны 5 мая 2020 года пад назвай «Наш апошні дзень».
Чэмпіянат Беларусі па гандболе 2010/2011
Чэмпіянат Беларусі па гандболе 2010/2011 — 19-ы чэмпіянат Рэспублікі Беларусь па гандболе.
Рэкорд (значэнні)
Назву Рэко́рд маюць:
Града (Пухавіцкі раён)
Града́ (, Гряда) — вёска ў Пухавіцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Навасёлкаўскага сельсавета.
Allium eldivanense
Allium eldivanense — від травяністых раслін сямейства, эндэмік Турцыі.
Распаўсюджанне
Эндэмік Турцыі (поўнач).
Павел Васілевіч Кірыльчык
Павел Кірыльчык (нар., ) — беларускі футбаліст (абаронца) і трэнер.
Клубная кар’ера
Пачаў кар’еру ў мінскім «Тарпеда-МАЗ», пасля доўгі час гуляў на Украіне. У 2010 годзе перайшоў у клуб «Мінск», з якім выйграў бронзу чэмпіянату 2010. Потым год гуляў за казахстанскі «Кайрат».
У студзені 2012 года вярнуўся ў Беларусь, падпісаўшы кантракт з «Гомелем». У сезоне 2012 з’яўляўся на полі нерэгулярна, але стаў адзіным іграком асноўнага складу, які застаўся ў клубе на наступны сезон. Сезон 2013 распачынаў як цэнтральны абаронца, але потым стаў выкарыстоўвацца як апорны паўабаронца. У ліпені 2013 года, пасля зыходу з «Гомеля» Сяргея Канцавога, стаў капітанам каманды.
У пачатку сезона 2014 быў пазбаўлены капітанства, а ў канцы красавіка 2014 года галоўны трэнер Аляксей Мяркулаў увогуле перавёў Кірыльчыка ў дубліруючы склад. Пасля прызначэння ў маі 2014 года галоўным трэнерам Уладзіміра Гольмака вярнуўся ў аснову і замацаваўся на пазіцыі апорнага паўабаронцы. У снежні 2014 года пакінуў гомельскі клуб па заканчэнні кантракта.
У лютым 2015 года падпісаў кантракт з мікашэвіцкім «Гранітам», які па выніках сезона 2014 вярнуўся ў Вышэйшую лігу. У складзе «Граніта» стаў асноўным апорным паўабаронцам. У ліпені 2016 года з-за фінансавых праблем «Граніта» разарваў кантракт з клубам і неўзабаве папоўніў склад «Іслачы». Спачатку гуляў у аснове «Іслачы», але ў верасні атрымаў траўму і выбыў да канца сезона. У студзені 2017 года падоўжыў кантракт з клубам. У красавіку і маі 2017 года адсутнічаў з-за траўмы, пазней замацаваўся на пазіцыі цэнтральнага абаронцы.
У ліпені 2018 года пакінуў «Іслач» і неўзабаве стаў іграком магілёўскага «Дняпра». Спачатку трывала гуляў у аснове магіляўчан, пазней з-за траўмы страціў месца ў складзе. У снежні 2018 года пакінуў магілёўскі клуб.
У студзені 2019 года далучыўся да дзяржынскага «Арсенала», дзе замацаваўся ў складзе, стаў капітанам каманды, а таксама гуляючым трэнерам.
Міжнародная кар’ера
Згуляў у некалькіх матчах за моладзевую і нацыянальную зборныя на працягу 2002—2006.
Трэнерская кар’ера
У верасні 2020 года, пасля адстаўкі Сяргея Ясковіча, быў прызначаны выканаўцам абавязкаў галоўнага трэнера «Арсенала» да канца сезона. Тады ж спыніў выступы ў якасці футбаліста. У сезоне 2021 ужо стаў паўнамоцным галоўным трэнерам каманды і вывеў яе ў Вышэйшую лігу, аднак па выніках сезона 2022 «Арсенал» вярнуўся ў Першую лігу. У снежні 2022 года па пагадненні бакоў пакінуў дзяржынскі клуб.
З лета 2023 года стаў працаваць трэнерам у расійскай юнацкай школе «Майстар-Сатурн» з Маскоўскай вобласці.
Аўгій
Аўгій (Αὐγέᾱς, «бліскучы») — у старажытнагрэчаскай міфалогіі цар племя эпеяў у Элідзе, сын Геліяса і Гірміны, уладальнік шматлікіх статкаў, якія змяшчаліся на велічэзным жывёльным двары у вялікіх стайнях («Аўгіевы стайні»). Згаданы ў «Іліядзе» (XI 701).
Сын Геліяса (альбо Пасейдона, альбо Форбанта)., альбо Геліяса і Наўсідамы. Альбо сын Элея і ўнук Пасейдона.
Праводзіў Алімпійскія гульні. Арганаўт.
Аўгіевы стайні
Па падданню, гной гадамі не вывозіўся адгэтуль; ачыстка Аўгіевых стайняў за адзін дзень стала адным з подзвігаў Геракла - Геракл перагарадзіў плацінай раку Алфей і накіраваў яе воды на жывёльны двор. Па ўмове, ён павінен быў атрымаць за гэта ад Аўгія ва ўзнагароду дзясятую частку яго статкаў, але Аўгій не аддаў абяцанага, і паміж імі разгарэлася вайна. Другі паход Геракла на Эліду скончыўся забойствам Гераклам Аўгія і яго дзяцей (акрамя Філея). Аўгію ўспадкоўваў царства з згоды Геракла сын яго Філей.
Па меркаванню навукоўцаў XIX стагоддзі, з імем Аўгія злучалася першапачаткова паняцце аб сонечным бажастве, гной стайняў — гэта смуга і хмары, рассейваныя вясновым днём.
The Miracles
The Miracles — амерыканскі рытм-н-блюзавы гурт 1-ы поспех фірмы гуказапісу Беры Гордзі Motown Records. Вакальны гурт афраамерыканцаў з Дэтройта ўтварыўся ў 1955 годзе пры ўдзеле спевака Смокі Робінсана. Вядомы як «soul supergroup» фірмы Motown, яны запісалі больш за 50 хітоў, уключаючы 26 Billboard Top 40 сінглаў, 16 з якіх дасягнулі top 20, сем увайшлі ў дзясятку лепшых і два былі № 1 (у 1970 г. — «The Tears of a Clown», у перыяд, калі з гуртом быў Смокі Робінсан і ў 1976 — «Love Machine» з іншым салістам Білі Грыфінам). У 2004 годзе яны былі названы часопісам Rolling Stone пад № 32 у яго 100 найвялікшых артыстаў усіх часоў, захаваўшы тую ж пазіцыю і праз 7 гадоў (у 2011 годзе). Гурт быў уключаны ў Залу Славы Грэмі Grammy Hall of Fame і атрымаў зорку на галівудскай «Алеі славы» ў 2009 годзе. У 2008 часопіс «Billboard» назваў іх пад № 61 у сваім спісе 100 найбольш паспяховых выканаўцаў усіх часоў.
The Miracles былі ўключаныя ў Залу славы вакальных гуртоў у 2001 годзе і ў Залу славы рок-н-ролу ў 2012 годзе.
Чадовіч
Чадовіч — беларускае прозвішча.
570
570 — невысакосны год, пачаўся ў сераду. 570 год нашай эры, 570 год 1 тысячагоддзя, 70 год VI стагоддзя, 10 год 7-га дзесяцігоддзя VI стагоддзя, 1 год 570-х гадоў.
Хацісіна
Хацісіна (Хатисино) — вёска ва Угранскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Усходскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У 1929—1931 і 1935—1961 гадах у складзе Усходскага раёна.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Сан-Б’яджа-дзі-Калальта
Сан-Б’яджа-дзі-Калальта (San Biagio di Callalta, San Biasio de Całalta) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў правінцыі Трэвіза вобласці Венета.
Насельніцтва — 11 442 чалавекі, шчыльнасць насельніцтва — 238 чал./км². Плошча 48 км². Паштовы індэкс — 31048. Тэлефонны код — 0422.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Уласій. Свята штогод адзначаецца 2 лютага.
Сутарміно
Сутарміно (Сутормино́) — вёска ў Сычоўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Дугінскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
У 2004—2017 гадах у складзе Сутармінскага сельскага паселішча.
Вілебадэсэн
Вілебадэсэн (Willebadessen) — горад у Германіі, у зямлі Паўночны Рэйн-Вестфалія. Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Дэтмальд. Уваходзіць у склад раёна Хёкстэр. Насельніцтва — 8516 чалавек (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 128,13 км². Афіцыйны код — 05 7 62 040.
Горад падзяляецца на 13 гарадскіх раёнаў.
8 біт (камп’ютарная архітэктура)
У камп’ютарнай архітэктуры — цэлы тып лікаў, адрасы памяці, ці іншыя тыпы даных памерам не больш за 8 біт (адзін актэт). Васьмібітныя архітэктуры ЦПП і АЛП, аснаваныя на рэгістрах і шынах дадзенага памеру. 8-біт — таксама назва пакалення камп’ютараў, калі васьмібітныя працэсары былі стандартам.
Васьмібітныя працэсары звычайна ўжываюць 8-разрадную шыну даных і 16-разрадную шыну адрасу, што значыць, што іх адрасная прастора абмежавана 64 КБ; аднак з гэтага правіла бываюць выключэнні.
Першым шырока распаўсюджаным 8-бітным мікрапрацэсарам быў «Intel 8080», які ўжываўся ў шматлікіх аматарскіх камп’ютарах у канцы 1970-х і на пачатку 1980-х гадоў, часта выкарыстоўваючы аперацыйную сістэму CP/M. «Zilog Z80» (сумяшчальны з 8080) і «Motorola 6800» таксама выкарыстоўваліся ў падобных камп’ютарах. Z80 і 8-разрадныя працэсары MOS 6502 мелі папулярнасць у хатніх камп’ютарах і гульнявых кансолях 1970-х і 1980-х. Шматлікія 8-разрадныя працэсары і мікракантролеры палягаюць у аснове сучасных убудаваных сістэм.
Коні Дыямеда
Коні Дыямеда — у старажытнагрэчаскай міфалогіі коні Дыямеда, цара бістонаў, які жыў у Фракіі. Гэтыя коні былі неверагодна выдатнымі жывёламі, і ніякія путы не маглі ўтрымаць іх, таму жывёлы былі прыкаваныя ланцугамі ў стойлах. Карміў жа цар сваіх жывёл чалавечым мясам.
Восьмы подзвіг Геракла.
Мікенскі цар Еўрысфей загадаў Гераклу (Геркулесу) даставіць у Мікены дзівосных коней Дыямеда. Герою ўдалося завалодаць коньмі і адвесці іх на свой карабель. Але на беразе Геракла нагнаў Дыямед са сваімі ваярамі. Сыну Зеўса прыйшлося ўступіць у сутычку з бістонскім царом і яго ваярствам. Геракл перамог.
Але калі герой вярнуўся на карабель, яго чакала жудасная навіна. За час бітвы коні разадралі ўлюбёнца Геракла, сына Гермеса, Абдэра, якому герой даручыў ахову цудоўных коней. Сын Зеўса пахаваў свайго ўлюбёнца з вялікімі ўшанаваннямі, а побач з долам заснаваў горад, названы Абдэрай.
Калі коней даставілі Еўрысфею, мікенскі цар загадаў выпусціць іх на волю. Дзікія коні ўцяклі ў горы, дзе былі разадраныя дзікімі жывёламі.
Раманаўцы
Рама́наўцы (, Романовцы) — вёска ў Свіслацкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Нязбодзіцкага сельсавета.
Іпаліта
Іпаліта (Ίππολύτη) — царыца амазонак.
Еўрысфей загадаў Гераклу дастаць яе пояс для сваёй дачкі Адметы. Іпаліта жадала добраахвотна аддаць пояс Гераклу, але Гера распаліла паміж імі дужанне, у якім Іпаліта прайграла. Александрыйскія паэты атаясамляюць з Іпалітай царыцу амазонак, выкрадзеную Тэсеем і якая завецца спачатку Антыёпай. Плёнам звяза з ёй Тэсея быў Іпаліт.
Gangnam Style
«Gangnam Style» — сінгл паўднёвакарэйскага музыканта PSY. Выйдучы 15 ліпеня 2012 года, песня ўзначаліла «Gaon Chart», а яе відэакліп стаў самым прагляданым у жанры K-pop на YouTube.
16 верасня «Gangnam Style» быў намінаваны ў катэгорыі «найлепшае відэа» прэміі «2012 MTV Europe Music Awards», якая адбылася ў нямецкім горадзе Франкфурт. 20 верасня «Gangnam Style» патрапіў у кнігу рэкордаў Гінэса як відэа, якое набрала найбольшую колькасць «лайкаў» у гісторыі YouTube.
Перадгісторыя
«Gangnam Style» — гутарковы выраз у карэйскай мове, які азначае раскошны лад жыцця, якім славіцца Канамгу, багаты і модны раён Сеула. У інтэрв’ю CNN PSY параўнаў яго з Беверлі-Хілз.
Араік Уладзіміравіч Аруцюнян
Араік Уладзіміравіч Аруцюнян (Արայիկ Վլադիմիրի Հարությունյան, 14 снежня 1973, Сцепанакерт, НКАВ, Азербайджанская ССР, СССР) — прэзідэнт непрызнанай рэспублікі Арцах з 21 мая 2020 года.
Gangnam Style
Відэакліп
Відэа паказвае камічна танцуючага PSY, які з’яўляецца ў нечаканых месцах у Канамгу. Аднак з дзесяці месцаў у гэтым раёне былі зняты толькі два, астатнія знаходзяцца ў Інчхоне і правінцыі Кёнгідо.
Араік Уладзіміравіч Аруцюнян
Прэм’ер-міністр НКР з 14 верасня 2007 па 25 верасня 2017 года. Дзяржаўны міністр НКР у 2017—2018 гадах.