cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Эдыт Сёдэргран
Біяграфія
Ад лета 1920 да позняга лета 1922 Сёдэргран кідае паэзію; увосень і ўзімку яна піша апошнія свае вершы. Памерла ў сваім доме ў Райвале. З 1940 года гэтая тэрыторыя належыць Расіі. Магілу Эдыт цяпер не знайсці, але ў 1960 годзе ў Райвале ёй усталявалі помнік. У хуткім часе пасля вайны Райвалу перайменавалі ў Рошчына. Ад дому Эдыт застаўся толькі падмурак.
NGC 6617
NGC 6617 (іншыя абазначэнні — UGC 11176, MCG 10-26-29, ZWG 301.25, PGC 61613) — спіральная галактыка (Scd) ў сузор’і Дракон.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Украінская рэвалюцыя
Украінская рэвалюцыя альбо Вайна за незалежнасць Украіны — шэраг падзей, звязаных з нацыянальна-вызваленчай барацьбой украінскага народа ў 1917—1921 гадах.
Штуршком да пачатку Украінскай рэвалюцыі стала Лютаўская рэвалюцыя ў Расійскай імперыі. Ва Украіне ўтварыўся альтэрнатыўны цэнтр улады — Украінская Цэнтральная Рада (УЦР), якая стала прадстаўнічым органам украінскіх дэмакратычных сіл і ўзначаліла нацыянальна-дэмакратычную рэвалюцыю ва Украіне. Кіраўніком УЦР стаў Міхаіл Грушэўскі.
У перыяд з 1917 па 1921 гады Украіна перажыла розныя формы нацыянальнай дзяржаўнасці (УНР, Украінская дзяржава, ЗУНР), але дзяржаўную незалежнасць утрымаць не змагла. Украінскія этнічныя тэрыторыі былі падзеленыя паміж СССР, Польскай Рэспублікай, Каралеўствам Румынія і Чэхаславацкай Рэспублікай. Такім чынам, Украінская нацыянальна-дэмакратычная рэвалюцыя пацярпела паразу. Гэта параза было была следствам незгуртаванасці палітычнай эліты, незавершанасці працэсу фарміравання нацыі, адрозненняў паміж нацыянальнымі і сацыяльнымі задачамі вызвольнага руху, яго абумоўленасцю знешнімі палітычнымі і перш за ўсё ваеннымі фактарамі. Аднак, не дасягнуўшы сваёй мэты, Украінская рэвалюцыя пачала працэс фарміравання сучаснай палітычнай нацыі і адрадзіла традыцыю ўкраінскай дзяржаўнасці.
Сядзібна-паркавы комплекс Захватовічаў (Бердаўка)
Сядзібна-паркавы комплекс Захватовічаў размешчаны ў в. Бердаўка (Лідскі раён), цэнтрам кампазіцыі з’яўляецца цагляны палац.
Гісторыя
Маёнтак Бердаўка перайшоў будучаму магілёўскаму губернатару Аляксандру Дамбавецкаму ад Вінцэнта Захватовіча, у якога ён быў канфіскаваны за ўдзел у паўстанні 1863 года пад кіраўніцтвам Кастуся Каліноўскага, а сам Захватовіч быў сасланы ў Варонежскую губерню.
Палац быў пабудаваны ў канцы 60-х — пачатку 70-х гадоў XIX стагоддзя. Для забеспячэння будоўлі матэрыялам каля вёскі Харужаўцы была закладзена цагельня. Таксама ўзводзіцца млын, гаспадарчыя пабудовы, піўніца, амбар, адрына, аўчарня, цагляны дом для прыслугі. Добраўпарадкуецца тэрыторыя: разбіваецца пейзажны парк з дубамі, лістоўніцамі, блакітнымі елкамі, ясенямі, клёнамі, кедрамі, коркавым дрэвам, у парку высаджваецца шмат кветак.
Архітэктура
Палац пабудаваны ў неагатычным стылі і ўяўляе сабой двухпавярховы, прастакутны будынак з выступам у цэнтральнай частцы. Фундамент і скляпенні палаца будаваліся з каменю і цэглы і прызначаліся для захавання вінных запасаў. Унутраныя сцены палаца распісваліся маслянымі фарбамі, падлога была з дубовага паркету, які націраўся. Абаграваўся палац галандскімі печамі, зробленымі з белай паліванай кафлі з малюнкамі і ўпрыгожваннямі. Дымаходы праходзілі ўнутры сцен. Толькі адзін з пакояў, магчыма сталовая, амаль захаваў свой першапачатковы выгляд.
Майсееўка (Буда-Кашалёўскі раён)
Майсе́еўка (, Мойсеевка) — вёска ў Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Рагінскага сельсавета.
Размяшчэнне
У 25 км на паўночны ўсход ад раённага цэнтра і чыгуначнай станцыі Буда-Кашалёўская (на лініі Жлобін — Гомель), 55 км ад Гомеля.
Транспартная сетка
Шаша Доўск — Гомель. Планоўка складаецца з крывалінейнай вуліцы з трыма завулкамі, арыентаванай з паўднёвага захаду на паўночны ўсход. На поўдзень ад галоўнай размешчана кароткая мерыдыянальная (па адодвух баках шашы) вуліца. Забудова драўляная сядзібнага тыпу.
Гісторыя
Па пісьмовых крыніцах вядомая з канца XIX стагоддзя як вёска, заснаваная перасяленцамі пераважна з вёска Галаўні, у Мяркулавіцкай воласці Рагачоўскага павета Магілёўскай губерні. Па перапісу 1897 года знаходзіліся хлебазапасны магазін і з 1884 года заезны дом. У 1909 годзе 326 дзесяцін зямлі.
У 1925 годзе ў Прыбарскім сельсавеце Гарадзецкага раёна Бабруйскай акругі. У 1930 годзе арганізаваны калгас, працавала гамарня. Падчас Вялікай Айчыннай вайны 12 жыхароў вёскі загінулі ад рук акупантаў, 33 жыхара вёскі загінулі на франтах. У 1959 годзе ў складзе саўгаса «Дзербічы» (цэнтр — вёска Дербічы).
Алі Акбар Хашэмі Рафсанджані
Алі Акбар Хашэмі Рафсанджані (перс. علي اکبر هاشمی رفسنجانی; нар. 25 жніўня 1934 у раёне Нуг — 8 студзеня 2017) — уплывовы іранскі дзяржаўны дзеяч, старшыня Савета па мэтазгоднасці. Старшыня Ісламскага кансультатыўнага савета Ірана ў 1980—1989, прэзідэнт Ірана ў 1989—1997.
Васіль Пятровіч Севярдэнка
Васіль Пятровіч Севярдэ́нка (, Краматорск —, Мінск) — вучоны ў галіне металургіі, доктар тэхнічных навук (1950), прафесар (1952), акадэмік Акадэміі навук БССР (1956), Заслужаны дзеяч навукі і тэхнікі БССР (1963). Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны.
Біяграфія
В. П. Севярдэнка нарадзіўся ў Краматорску (зараз у Данецкай вобласці Украіны). У 1924—1928 гг. працаваў машыністам і слесарам. У 1932 годзе скончыў Маскоўскі інстытут сталі, у якім працаваў у 1936—1941 і 1945—1951 гг. (асістэнт кафедры, дацэнт). У 1951—1957 гг. загадчык кафедрай, дэкан Маскоўскага інстытута металаў і золата. З 1957 па 1958 г. В. П. Севярдэнка ў Фізіка-тэхнічным інстытуце Акадэміі навук БССР — дырэктар, загадчык лабараторыяй, старшы навуковы супрацоўнік-кансультант (з 1970 года). Адначасова ў 1957—1970 гг. на пасадзе загадчыка кафедрай у Беларускім політэхнічным інстытуце.
Навуковая дзейнасць
Вучонаму належаць працы ў галіне тэорыі пластычнай дэфармацыі і апрацоўкі металаў ціскам. Прапанаваў шэраг спосабаў апрацоўкі металаў з дапамогай ультрагуку. Распрацаваў метады гарачага гідрахімічнага выціскання, пракаткі лістоў з парашковых матэрыялаў.
Аўтар больш за 700 навуковых прац, у тым ліку 23 манаграфій і 2 падручнікаў для вышэйшых навучальных устаноў.
Сярод апублікаванага:
Памяць
У Мінску на будынку Фізіка-тэхнічнага інстытута НАН Беларусі (дом № 10 па вуліцы Акадэміка Купрэвіча) у 1980 годзе ўстаноўлена мемарыяльная дошка.
Трэс
Трэс (Tres) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Трэнціна — Альта-Адыджэ, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Трэнта.
Насельніцтва складае 700 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 50 чал./км². Займае плошчу 14 км². Паштовы індэкс — 38010. Тэлефонны код — 0463.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Крапкавіцкі павет
Крапкавіцкі павет (Powiat krapkowicki) — павет у Польшчы, уваходзіць у склад Апольскага ваяводства. Цэнтр павета — горад Крапкавіцы. Павет утвораны ў выніку адміністрацыйнай рэформы ў 1999 годзе. Займае плошчу 442,35 км². Насельніцтва павета складае 64,5 тыс. чалавек.
Рошчына (Ленінградская вобласць)
Рошчына (да 1948 года Райвала, Raivola) — пасёлак на Карэльскім перашыйку, размешчаны паблізу горада Зеленагорск.
Сучасную назву пасёлак атрымаў у 1948 годзе з-за высаджанага тут яшчэ ў XVIII стагоддзі карабельнага гаю. Адміністрацыйны цэнтр Рошчынскага гарадскога паселішча Выбаргскага раёна Ленінградскай вобласці. Чыгуначная станцыя Выбаргскага напрамку Кастрычніцкай чыгункі (60 км). Насельніцтва — 13 449 жыхароў (14 кастрычніка 2010 года), найбуйнейшы паводле насельніцтва пасёлак у Ленінградскай вобласці.
Імянін (Кобрынскі раён)
Імяні́н (, Именин) — вёска ў Кобрынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Буховіцкага сельсавета.
Acronychia
Acronychia — род дрэў ці кустарнікаў сямейства.
Прадстаўнікі роду растуць у Малайзіі, Аўстраліі і Індыі.
Таксанамія
Род Acronychia уваходзіць у сямейства парадку.
Віды
Паводле сайта The Plant List род налічвае 51 від. Некаторыя з іх :
Неагублены галосны задняга раду сярэдне-ніжняга пад’ёму
Неагублены галосны задняга раду сярэдне-ніжняга пад'ёму — галосны гук, ужываецца ў некаторых гутарковых мовах. У МФА для абазначэння гэтага гуку выкарыстоўваецца знак ʌ, у X-SAMPA — <tt>V</tt>
У беларускай мове
Самы часты гук беларускай мовы: на кожныя 100 вымаўленых гукаў у запісах вуснага маўлення прыходзіцца да 18 [а].
Пасля мяккіх зычных, асабліва ў ненаціскным становішчы, [а] пераходзіць у разрад галосных сярэдняга рада.
Паводле артыкуляцыі можа разглядацца як процілеглы з [і] — пры артыкуляцыі [а] найбольш вузкае месца ў моўным апараце знаходзіцца ззаду, а найбольш шырокае — спераду. Як і ў [і], форма поласці пры ўтварэнні гэтага гуку можа быць паказанай у выглядзе рупару, а ў іншых галосных мадэлі ўтварэння значна больш складаныя.
Адрозніваецца, як і [е], не толькі па змене артыкуляцыі, але і па вытрымцы ў залежнасці ад цвёрдасці-мяккасці папярэдніх зычных.
Аляксандра-Неўскі сабор (Лодзь)
Аляксандра-Неўскі сабор  — мураваны праваслаўны кафедральны сабор Лодзінска-Пазнаньскай епархіі. Знаходзіцца ў цэнтры горада Лодзь (Польшча).
Гісторыя
Сабор быў прафінансаваны самымі вядомымі фабрыкантамі ў той час: Карлам Шайблерам, Ізраілем Пазнаньскім і Юліюшам Кунітцэрам, пры тым, што ніводзін з іх не быў на самой справе праваслаўным. Сабор пабудавалі ў знак падзякі за цудоўнае выжыванне расійскага імператара Аляксандра II ад замаху ў 1879 годзе.
Расійска-беларускі слоўнік
«Расійска-беларускі слоўнік» — найбольш аб’ёмны (з апублікаваных) руска-беларускі перакладны слоўнік першай паловы XX стагоддзя, складзены С. Некрашэвічам і М. Байковым. Выдадзены ў 1928 годзе ў Менску ў Дзяржаўным выдавецтве Беларусі. Змяшчае каля 60 тысяч слоўнікавых артыкулаў.
У аснове рэестра — лексічны матэрыял з выданняў У. Дабравольскага, Ц. Гартнага, Я. Купалы, Я. Коласа, І. Насовіча, А. Сержпутоўскага, Я. Ціхінскага, П. Шэйна, М. Федароўскага, рукапісных слоўнікаў П. Шпілеўскага i С. Мядзведзкага , а таксама запісы, зробленыя падчас палявых экспедыцый на Бабруйшчыне. Аўтары імкнуліся ўхіляцца ад штучных наватвораў перавагу аддавалі словам, якія існуюць у народнай і літаратурнай мове. Рэестравыя словы перакладаюцца звычайна адным або некалькімі сінанімічнымі беларускімі адпаведнікамі, з якіх на першае месца пастаўлены больш ужывальныя ў тагачаснай літаратурнай мове: объём — аб’ём, абойма, абнім, ахоп; побороться — паборацца, пабарукацца, паду́жацца; растолочь — растаўчы.
Спосаб арганізацыі рэестра ў слоўніку — алфавітна-гнездавы; многія слоўнікавыя артыкулы змяшчаюць зону семантызацыі :
У слоўніку выкарыстоўваецца разгалінаваная сістэма граматычных і стылістычных памет: драм. (драматургія), м. (мужчынскі род), нареч. (прыслоўе), уст. (устарэлае), физиол. (фізіялогія), юрид. (юрыдычны тэрмін) і інш.
Рэцэнзенты лічылі, што слоўнік мае вялікае значэнне для станаўлення лексічнай сістэмы нацыянальнай мовы, аднак адзначалі некаторую нелагічнасць пры перакладзе асобных слоў: навылет — наскрозь; насквозь — наскрозь, скрозь, навылет; сквозь — скрозь, праз, пераз, наскрозь; контур — абрыс; абрис — нарыс; витязь — рыцар; засыреть — завільжэць; ветреность — пустата; дотекать — даплываць і інш.
У выніку падачы ў беларускай частцы слоўніка значнай колькасці (часам па два і больш, а некаторыя, напрыклад, слова плут — 17) адпаведнікаў рускім словам некаторыя карыстальнікі слоўніка часам губляліся ў вызначэнні таго, пры дапамозе якіх беларускіх слоў трэба перакладаць тое або іншае рускае слова, якая лексема з’яўляецца нарматыўнай.
Другое, папраўленае выданне здзейснена ў 2010 годзе, трэцяе — у 2014 годзе пад рэдакцыяй В. Булгакава.
Рухала Мусаві Хамейні
Рухала́ Мусаві́ Хамейні́ (17 мая 1900, па іншых дадзеных, нарадзіўся ў 1898 ці 1902 г. — ) — аятала, рахбар (правадыр), лідар ісламскай рэвалюцыі 1979 года ў Іране. Вышэйшы кіраўнік Ірана з 1979.
Выкладаў у Куме, у 50-я гады атрымаў тытул «аятала». З 1963 года знаходзіўся ў апазіцыі да шаскага рэжыму Ірана. Яго арышт пацягнуў самыя буйныя хваляванні за дзесяцігоддзе, звыш 1000 забітых. Быў уладамі высланы ў Турцыю, затым пераехаў у Ірак, у 1978 годзе — у Парыж.
Вальда
Насельніцтва складае 229 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 38 чал./км². Займае плошчу 6 км². Паштовы індэкс — 38030. Тэлефонны код — 0461.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Алі Хаменеі
Вялікі аятала Сеед Алі Хасейні Хаменеі (, Seyyid Əli Xameneyi;, Мешхед) — Вышэйшы кіраўнік (Рахбар) Ірана з 1989 года па цяперашні час, Прэзідэнт Ірана (1981—1989), адзін з бліжэйшых паплечнікаў заснавальніка Ісламскай Рэспублікі Іран Рухалы Хамейні.
Фіальта
Маладзёжны адукацыйны цэнтр «Фіальта» (Грамадская арганізацыя «Маладзежны адукацыйны центр „Фіальта“», ГА «МАЦ „Фіальта“») — мясцовае грамадскае аб’яднанне, якое дзейнічае на тэрыторыі г. Мінска як цэнтр нефармальнай адукацыі.
Гісторыя
У 1994 годзе пачаў сваю дзейнасць Маладзежны адукацыйны саюз «Фіальта». Ен ставіў сваей мэтай стварэнне ўмоў для развіцця маладых людзей як актыўных грамадзян дэмакратычнага грамадства. Яго стварыла група студэнтаў беларускіх ВНУ, якія наведалі маладзежны цэнтр у горадзе Эмліхайм (Германія). Менавіта яны заснавалі адукацыйны цэнтр для моладзі
Адукацыйны саюз быў рэарганізаваны у грамадскую арганізацыю у 1995 годзе. Афіцыйнай датай заснавання Фіальты лічыцца 17 лютага 1995 года, калі быў зацверджаны статут арганізацыі як грамадскага аб’яднання.
Арганізацыйная структура
Найвышэйшым кіруючым органам ГА «МАЦ „Фіальта“» з’яўляецца Канферэнцыя. Яна лічыцца правамоцнай, калі на ей прысутнічае не менш за палову членаў арганізацыі. Канферэнцыя вызначае асноўныя напрамкі дзейнасці арганізацыі, выбірае Праўленне, Кантрольна-рэвізыйную камісію. Рашэнні прымаюцца простай большасцю галасоў. Збіраецца Канферэнцыя Праўленнем не радзей, чым раз у год.
Кіраўніцтва паміж канферэнцыямі ажыццяўляе Праўленне. Яно ўзначальваецца старшынёй Праўлення і збіраецца не радзей за тры месяцы.
Агульнае кіраўніцтва дзейнасцю адукацыйнага цэнтра ажыццяўляе выканаўчы дырэктар.
Асноўная дзейнасць
Асноўныя напрамкі дзейнасці прадстаўлены правядзеннем адукацыйных праграм і мерапрыемстваў. Цэнтр працуе на аснове валанцерскай дзейнасці.
На працягу двадцацці гадоў дзейнасці Фіальта працавала з наступнымі тэмамі:
Гарычкакветныя
Гарычкакветныя (Gentianales) — парадак двухдольных раслін.
Фіальта
Супрацоўніцтва
Фіальта супрацоўнічае з рознымі арганізацыямі, як з мясцовымі органамі ўлады, так і з міжнароднымі некамерцыйнымі арганізацыямі: з’яўляецца актыўным членам еўрапейскага сеціва маладзежных арганізацый SALTO-YOUTH ; праводзіць сумесныя акцыі з дзіцячым фондам ААH (ЮНІСЕФ).
Адным з напрамкаў міжнароднай дзейнасці з’яўляецца праца з валанцерамі Еўрапейкай Валанцёркай Службы, альбо ЕВС.
Гарычкакветныя
Апісанне
Травы, кусты, дрэвы. Лісце звычайна супраціўнае ці кальчаковае, суцэльнае, без прылісткаў. Кветкі двухполыя, правільныя, 4—5-членныя, са зрослапялёсткавым вяночкам, адзіночныя ці ў суквеццях. Гінецэй з 2 неглыбоказрослых пладалісцікаў. Завязь верхняя, з некалькімі семязародкамі. Плады рознага тыпу (каробачка, ягада, двухлістоўка). Насенне з эндаспермам.
Фіальта
Супрацоўніцтва
Не глядзячы на статус мясцовай арганізацыі г. Минска, Фіальта дзейнічае і праводзіць мерапрыемствы ў рэгіенах Беларусі, а таксама для моладзі і маладзежных працаўнікоў з рэгенаў.
Гарычкакветныя
Арэал
Пашыраны пераважна ва ўмерана цёплых і субтрапічных зонах зямнога шара.
Фіальта
Мерапрыемствы
На працягу года у Фіальце дзейнічаюць валанцёрскія ініцыятывы, праходзіць шэраг пастаянных мерапрыемстваў. На канец 2015 года у сценах самога маладзежнага цэнтра праходцяць мерапрыемствы:
Фіальта ў ЕВС
Актыўна займаецца абменам валанцёраў праз Еўрапейкую Валанцёркую Службу. Валанцёры з Еўропы актыўна займаюцца асветніцкай дзейнасцю.
Цікавыя звесткі
Назва Фіальта паходзіць з апавядання Уладзіміра Набокава «Вясна ў Фіальце». У гэтым творы Фіальта існуе як прыдуманы горад, вобраз натхнення і маладосці.
Zlatý Bažant
«Zlatý Bažant» (Залаты фазан) — славацкі піўны брэнд, заснаваны ў 1969 годзе. З 1995 належыць нідэрландскай групе Heineken International, аднаму з найбольшых сусветных вытворцаў піва. Вытворчыя магутнасці «Zlatý Bažant» знаходзяцца ў Гурбанаве на паўднёвым захадзе Славакіі і беларускім бровары «Сябар» у Бабруйску.
Прадукцыя
Выпускаюцца наступныя гатункі піва:
Гісторыя
У 1969 годзе ў мястэчку Гурбанава пачаў працу бровар, пабудаваны на аснове распачатай двума гадамі раней соладавай вытворчасці. У ваколіцах Гурбанава водзіцца шмат фазанаў, ад якіх і атрымала назву новая марка піва. А з залатым фазанам, які распаўсюджаны ў Кітаі, піва яднай падобны колер.
У 1971 годзе на прадпрыемстве ў Гурбанаве ўпершыню ў Чэхаславакіі была запушчана лінія па разліве піва ў бляшанкі. У васьмідзясятых гадах XX стагоддзя «Zlatý Bažant» пачаў выпускаць безалкагольнае піва «Pito».
Новае развіццё бровар і брэнд «Zlatý Bažant» атрымаў пасля таго, як яго ўласнікам у 1995 годзе стаў нідэрландскі піваварны гігант «Heineken», якія інвеставаў значныя сродкі ў мадэрнізацыю вытворчасці і маштабныя маркетынгавыя захады для ўзмацнення пазіцый гандлёвай маркі на ўнутраным і знешнім рынках. У выніку актыўнасці новага ўласніка аб'ёмы продажаў піва «Zlatý Bažant» на рынку Славакіі за некалькі гадоў падвоіліся, а соладавая вытворчасць бровара стала найбольшай у рэгіёне.
У 2001 годзе быў цалкам перароблены дызайн бутэлькі, якая займела пазнавальны зялёны колер, змяніўшы стандартную тару.
Марцін Святліцкі
Марцін Святліцкі (Marcin Świetlicki;, Люблін) — польскі паэт, празаік, журналіст, вакаліст гурта Świetliki.
Біяграфія
Вывучаў паланістыку ў Ягелонскім універсітэце. Лаўрэат шматлікіх літаратурных узнагародаў. Аўтар шаснаццаці паэтычных зборнікаў, сярод якіх «Схізма» (Schizma, 1994), «37 вершаў пра гарэлку і цыгарэты» (37 wierszy o wódce i papierosach, 1996), «Трэцяя палова» (Trzecia połowa, 1996), «49 вершаў пра гарэлку і цыгарэты» (49 wierszy o wódce i papierosach, 2004), «Невідавочна» (Nieoczywiste, 2007) і інш. Жыве ў Кракаве.
Ева
Ева (іўр.: ‏חַוָּה‏‎, іўр. вым.: Хава — літ. «якая дае жыццё», греч. Εὔα) — у аўраамічных рэлігіях — прамаці ўсіх людзей, першая жанчына, жонка Адама, створаная з яго рэбры, маці Каіна, Авеля і Сіфа.
Паводле біблейскай міфалогіі, жонка Адама, створаная ў раі з яго рабра богам. У іудзейскай, хрысціянскай і мусульманскай міфалогіі яна разглядаецца як крыніца жыцця, як пачынальніца ўсяго чалавечага роду. За тое, што Ева першая парушыла забарону бога і паспытала плод з дрэва пазнання дабра і зла, а потым і спакусіла на гэта Адама, бог пракляў іх абодвух, выгнаў з раю, а іх грэх перанёс на ўсё чалавецтва як пажыццёвае пакаранне (першародны грэх).
Этымалогія
Традыцыйная этымалогія ўзводзіць імя Ева (Хава) да яўрэйскага хай «жыццё». Сучасныя даследчыкі мяркуюць сувязь з фінікійскім хвт і арамейскім Хевъя, які значыць «змяя» (або змеяпадобная багіня).
Стварэнне Евы
У Кнізе Быцця ўтрымліваюцца два паралельных аповяду аб Стварэнні свету і чалавека:
Паводле першага варыянту (Быц. 1: 26-29), прабацькі чалавецтва — мужчына і жанчына — створаны «па вобразу Божаму» (Быц. 1:27) у канцы шостага дня тварэння, і ім дадзена панаваць над усёй зямлёй і жывымі істотамі (побыт. 01:27).
Паводле другога, (Быц. 2: 7-25; 3: 1-24), Бог вылепіў чалавека (Адам) з «праху зямнога» (Адама), удыхнуў жыццё ў яго ноздры і змясціў яго ў Сад Эдэмскі (Быц. 2: 7). Пазней Бог усыпіў Адама, узяў адно з яго рэбраў і стварыў з яго першую жанчыну — Еву, якая стала жонкаю для першага чалавека (Быц. 2: 21-22). «І былі абодва голыя, Адам і жонка ягоная, і не саромеліся».
NGC 6619
NGC 6619 (іншыя абазначэнні — UGC 11200, MCG 4-43-25, ZWG 142.39, PGC 61721) — эліптычная галактыка (E) ў сузор’і Геркулес.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Канагкенд
Канагкенд (Qonaqkənd) — пасёлак гарадскога тыпу ў Губінскім раёне Азербайджана. Пасёлак размешчаны ў 75 км ад чыгуначнай станцыі Хачмас (на лініі Сумгаіт — Махачкала).
Статус пасёлка гарадскога тыпу з 1964 года.
Па дадзеных БСЭ ў Канагкенде дзейнічала дывановая фабрыка.
Знешняе незалежнае ацэньванне
Знешняе незалежнае ацэньванне (Зовнішнє незалежне оцінювання (ЗНО)) — экзамены для паступлення ў ВНУ ва Украіне. Комплекс арганізацыйных працэдур (перш за ўсё — тэставанне), накіраваных на вызначэнне ўзроўню ведаў выпускнікоў сярэдніх навучальных устаноў пры іх паступленні ў вышэйшыя навучальныя ўстановы.
Мэта знешняга незалежнага ацэньвання: павышэнне ўзроўню адукацыі насельніцтва Украіны і забеспячэння рэалізацыі канстытуцыйных правоў грамадзян на роўны доступ да якаснага адукацыі, ажыццяўленне кантролю за выкананнем Дзяржаўнага стандарту базавай і поўнай сярэдняй адукацыі і аналізу стану сістэмы адукацыі, прагназаванне яе развіцця. Вынікі знешняга незалежнага ацэньвання залічваюцца як вынікі дзяржаўнай выніковай атэстацыі і як вынікі ўступных экзаменаў у вышэйшыя навучальныя ўстановы.
З 2004 года пры падтрымцы міжнародных і грамадскіх арганізацый сістэма знешняга незалежнага ацэньвання фармуецца ва Украіне.
Забеспячэнне знешняга незалежнага ацэньвання ажыццяўляецца Украінскім цэнтрам ацэньвання якасці адукацыі ў супрацоўніцтве з мясцовымі органамі кіравання адукацыяй, абласнымі інстытутамі паслядыпломнай педагагічнай адукацыі, навучальнымі ўстановамі. Каардынацыя працы ўдзельнікаў працэсу знешняга незалежнага ацэньвання ажыццяўляецца праз Вінніцкі, Днепрапятроўскі, Данецкі, Івана-Франкоўскі, Кіеўскі, Львоўскі, Адэскі, Сімферопальскі і Харкаўскі рэгіянальныя цэнтры ацэньвання якасці адукацыі, за кожным з якіх замацавана па 2-4 рэгіёны Украіны.
Укараненне знешняга незалежнага ацэньвання прынесла добрыя вынікі па значным павышэнні якасці сярэдняй і вышэйшай адукацыі ва Украіне, станоўча адбілася на агульным узроўні адукаванасці і стала важкім фактарам у барацьбе з карупцыяй.
Макаўе (Глазаўскі сельсавет)
Ма́каўе (, Маковье) — былы пасёлак у Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіў у склад Глазаўскага сельсавета.
Размяшчэнне
У 8 км на поўдзень ад раённага цэнтра і чыгуначнай станцыі Буда-Кашалёўская (на лініі Жлобін — Гомель), 45 км ад Гомелю.
Гідраграфія
На ўсходзе меліярацыйныя каналы.
Транспартная сетка
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтамабільнай дарозе Буда-Кашалёва — Гомель. Забудова драўляная сядзібнага тыпу.
Бугская армія
Бу́гская а́рмія (Bugarmee / Armeeoberkommando Bug / A.O.K. Bug) — воінскае аб'яднанне армейскага узроўню Імперскай Германскай Арміі у часе Першай сусветнай вайны, названая ў гонар ракі Буг.
Была сфармавана 8 ліпеня 1915 года для вядзення баявых дзеянняў супраць Расійскай імперыі. Увесь час свайго існавання ваявала выключна на Усходнім фронце. Была расфармавана 31 сакавіка 1918 года.
Гісторыя
Бугская армія была ўтворана 8 ліпеня 1915 года шляхам перайменавання Паўднёвай арміі са штабам у Лемберзе. 20 верасня яе камандуючы, генерал ад інфантэрыі Аляксандр фон Лінзінген, быў прызначаны да адначасовага камандавання Групай армій Лінзінгена (Heeresgruppe Linsingen) і Бугская армія была падзелена на армейскія групы (Armee-Gruppen), якія былі непасрэдна падпарадкаваны Heeresgruppe. У розны час у яе склад уваходзілі:
Камандуючыя
Увесь час існавання арміі ёю камандаваў генерал ад інфантэрыі Аляксандр фон Лінзінген, які да гэтага ўзначальваў Паўднёвую армію.
Перасека
Назву Перасе́ка маюць:
Казішча
Казі́шча (, Козище) — вёска ў Кобрынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Буховіцкага сельсавета.
У 1940—1959 гадах цэнтр Казішчанскага сельсавета.
Перасека (рака)
Перасе́ка — рака ў Клічаўскім раёне Магілёўскай вобласці, правы прыток ракі Перасопенка (басейн Дняпра). Даўжыня 7,6 км. Пачынаецца за 3 км на паўднёвы захад ад вёскі Убалацце, вусце за 1,5 км на паўднёвы захад ад вёскі Восаў. Рэчышча на працягу 1,5 км ад вытоку каналізаванае. Перасякае забалочаны лес.
Нацыянальны банк Украіны
Нацыянальны банк Украіны (Націона́льний банк Украї́ни (НБУ)) — цэнтральны банк Украіны, асаблівы цэнтральны орган дзяржаўнага кіравання, юрыдычны статус, задачы, функцыі, паўнамоцтвы і прынцыпы арганізацыі якога вызначаюцца Канстытуцыяй Украіны, Законам Украіны «Пра Нацыянальны банк Украіны» і іншымі законамі Украіны. З'яўляецца эмісійным цэнтрам, праводзіць адзіную дзяржаўную палітыку ў галіне грашовага абароту, крэдытавання, узмацнення грашовай адзінкі Украіны — грыўні.
Пенікі
Пе́нікі (Penikkala) — вёска ў Ламаносаўскім раёне Ленінградскай вобласці, адміністрацыйны цэнтр сельскага паселішча. Размешчаная на паўднёвым беразе Фінскага заліва.
Макаўе (Камунараўскі сельсавет)
Ма́каўе (, Маковье) — пасёлак у Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Камунараўскага сельсавета.
Размяшчэнне
У 20 км на паўднёвы ўсход ад Буда-Кашалёва, 5 км ад чыгуначнай станцыі Уза (на лініі Жлобін — Гомель), 20 км ад Гомеля.
Транспартная сетка
Побач шаша Доўск — Гомель. Забудова драўляная сядзібнага тыпу.
Гісторыя
Заснаваны напачатку 1920-х гадоў перасяленцамі з суседніх вёсак на былых памешчыцкіх землях. У 1929 годзе жыхары пасёлка ўступілі ў калгас. Размяшчаўся цагельны завод «Макаўе». Да 17 лістапада 1980 года пасёлак уваходзіў у склад Калінінскага сельсавета.
Вальфларыяна
Насельніцтва складае 533 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 13 чал./км². Займае плошчу 39 км². Паштовы індэкс — 38040. Тэлефонны код — 0462.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Floriano.
Неагублены галосны пярэдняга раду верхняга пад’ёму
Неагублены галосны пярэдняга раду верхняга пад'ёму — Галосны гук, які выкарыстоўваецца ў шматлікіх моваах.
У беларускай мове
Характэрнай асаблівасцю гуку з'яўляецца тое, што яму могуць папярэднічаць толькі мяккія зычныя.
Паводле артыкуляцыі можа разглядацца як процілеглы з [а] — пры артыкуляцыі [і] найбольш шырокае месца ў моўным апараце знаходзіцца ззаду, а найбольш вузкае — спераду. Як і [а], форма поласці пры ўтварэнні гэтага гуку можа быць паказанай у выглядзе рупару, а ў іншых галосных мадэлі ўтварэння значна больш складаныя.
Тэорыі прыбярэжных міграцый
Тэорыі прыбярэжных міграцый існуюць у сучаснай палеаантрапалогіі і генетыцы . Згодна з названымі тэорыямі, пасля ўзнікнення сучаснага чалавека ў Афрыцы 100-200 тысяч гадоў таму чалавек першапачаткова рассяляўся з Афрыкі на ўсход уздоўж ўзбярэжжа.
Тэорыя прыбярэжнай міграцыі ў Азіі і Акіяніі
У ходзе прыбярэжнага рассялення, як мяркуецца, былі першапачаткова праз Баб-эль-Мандэбскі праліў (80-45 тыс. гадоў назад) заселеныя Аравійскі паўвостраў, Індастан, Паўднёва-Усходняя Азія, Новая Гвінея, Аўстралія (40 тыс. гадоў назад), прыбярэжны Кітай і Японія. Гэты перыяд звязваецца з распаўсюджваннем у названых вышэй рэгіёнах мітахандрыяльных гаплагрупаўM і N, а таксама гаплагрупаў Y-храмасомы C і D. Згодна з гэтай тэорыі, людзі, падобныя сучасным негрытосам або прота-аўстралоідам, прыбылі на Аравійскі паўвостраў з Афрыкі, затым на паўднёвае ўзбярэжжа Індастана, затым на Андаманскія астравы і ў Інданэзію, адкуль ужо рассяліліся на поўдзень, у Аўстралію, і на поўнач, у Японію. Генаграфічны праект, ініцыяваны часопісам National Geographic, выкарыстоўвае тэрмін «прыбярэжны клан» для апісання першапачатковых чалавечых групаў, адносіўшыхся да гаплагрупы C (Y-ДНК), якія рассяліліся на ўсход з Афрыкі ўздоўж ўзбярэжжа каля 50 тыс. гадоў таму.
NGC 6620
NGC 6620 (іншыя абазначэнні — PK 5-6.1, ESO 522-PN22) — планетарная туманнасць у сузор’і Стралец.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Аніла Дэнай
Біяграфія
У 1995 годзе скончыла Тыранскі ўніверсітэт, дзе вывучала фінансавы і банкаўскі менеджмент.
У перыяд з кастрычніка 2013 года па студзень 2015 года займала пасаду генеральнага дырэктара ў Міністэрстве фінансаў, з асноўным напрамкам дзейнасці па наглядзе за аперацыямі ў Дэпартаменце фінансаў, заканадаўства і кіравання дзяржаўнай маёмасцю, ва Упраўленні інфармацыйных тэхналогій, Дэпартаменце адміністрацыі і людскіх рэсурсаў. На працягу трох гадоў была членам праўлення Упраўлення электронных і паштовых камунікацый (AKEP). Была членам праўлення Адміністрацыйнага савета Фонда абавязковага медыцынскага страхавання Албаніі (FSDKSH), членам праўлення Фонда сацыяльнага страхавання і членам назіральнага савета страхавой кампаніі INSIG. У верасні 2018 года назначана генеральным дырэктарам FSDKSH.
З 2014 года выкладае ў дзяржаўнай Албанскай школе дзяржаўнага кіравання (ASPA) у Тыране ў якасці пазаштатнага выкладчыка ў галіне кіравання чалавечымі рэсурсамі.
17 студзеня 2019 года прызначана міністрам фінансаў і эканомікі Албаніі ў другім кабінеце Рамы. Змяніла на гэтай пасадзе А. Ахметая падчас рэарганізацыі кабінета міністраў пасля студэнцкіх і антыкарупцыйных пратэстаў. Займала пасаду да заканчэння тэрміна паўнамоцтваў урада 18 верасня 2021 года.
Па выніках парламенцкіх выбараў 25 красавіка 2021 года абраная дэпутатам Народнага сходу Албаніі ад Сацыялістычнай партыі Албаніі.
Аскар Карлавіч Кедраў-Зіхман
Аскар Карлавіч Кедраў-Зіхман (31.12.1885, Рыга — 12.2.1964, Масква) — савецкі вучоны ў галіне аграхіміі. Доктар сельскагаспадарчых навук (1934). Доктар хімічных навук (1936). Прафесар (1923). Акадэмік УАСГНІЛ (1935). Акадэмік АН БССР (1931), АСГН БССР (1957—1961). Заслужаны дзеяч навукі БССР (1940). Удзельнік Грамадзянскай вайны.
Біяграфія
А. К. Кедраў-Зіхман нарадзіўся ў горадзе Рыга. У 1913 годзе скончыў Кіеўскі ўніверсітэт. У 1921—1930 гадах загадчык кафедры ў Горацкім земляробчым інстытуце. У 1930—1941 гадах прафесар Маскоўскай сельскагаспадарчай акадэміі. У 1940—1941 і 1945—1946 гадах акадэмік-сакратар Аддзялення прыродазнаўчых і сельскагаспадарчых навук АН БССР. У 1941—1961 гадах А. К. Кедраў-Зіхман кіраваў лабараторыяй вапнавання глеб Усесаюзнага НДІ ўгнаенняў і аграглебазнаўства.
Навуковая дзейнасць
Асноўныя працы па вапнаванні кіслых глеб, уплыву вапны на біялагічныя якасці насення. Доўгі час быў рэдактарам часопіса «Химизация социалистического земледелия», членам рэдкалегіі часопісаў «Удобрение и урожай» и «Почвоведение».
Лаўроў
Лаўроў — прозвішча.
Галоўка пеніса
Галоўка палавога члена (лац. glans penis) - конусападобныя патаўшчэнне палавога члена, які сканчваецца адтулінай мачавыпускальнага канала. Галоўка пры эрэкцыі менш пругкая, чым сам фалас, што зніжае рызыку траўміравання жаночых палавых органаў пры палавым кантакце. Акрамя таго, галоўка заўсёды больш адчувальная за астатнія часткі палавога члена, бо багатая нервовымі канчаткамі. Найбольш адчувальная самая ніжняя яе частка - вянок (каронка).
Познацвет
Познацве́т, восеннік (Colchicum) — род кветкавых раслін сямейства Colchicaceae.
Батанічнае апісанне
Шматгадовыя травяністыя клубнецыбульныя расліны са шматлікім кароткімі сцёбламі. Лісце лінейнае або шырокаланцэтнае. Кветкі буйныя, ружовага або фiялетавага колеру. Плод — трохгнездавая каробачка.
Арэал
Налічвае каля 60 відаў, пашыраных ў Еўропе, Міжземнамор'і, на Каўказе, у Іране, Малой і Цэнтральнай Азіі да поначы Індыі. На тэрыторыі Беларусі сустракаецца рэліктавы від —.
Індэксны фонд
Індэксны фонд – від паявога інвестыцыйнага фонду, які прытрымліваецца індэкснай інвестыцыйнай стратэгіі. Правілы пабудовы індэкснага фонду вызначаюць тып кампаній, прыдатных для фонду. Самы вядомы з індэксных фондаў, – «Vanguard 500 Index Fund», – дзейнічае на аснове індэкса S&P 500.
Познацвет
Віды
Паводле сайта Каралеўскіх батанічных садоў К'ю род уключае ў сябе больш за 100 відаў :
Індэксны фонд
Гісторыя
24 мая 1967 г. Рычард Ален Біч заснаваў кампанію Qualidex, Fund, Inc. У кастрычніку 1970 г. кампанія была заяўлена як фонд, заснаваны на індэксе Доў-Джонс 30 (DJI 30). Адпаведная рэгістрацыя была атрымана 31 ліпеня 1972 года. Гэта быў першы ў гісторыі індэксны фонд.
Познацвет
Атрутнасць
Ядавітыя расліны — у насенні і клубнецыбулінах утрымліваюцца алкалоіды. Выкарыстоўваюцца ў якасці лекавых раслін.
Індэксны фонд
Перавагі
З пункту гледжання інвестара, галоўная перавага індэксных фондаў – гэта максімальная прастата стратэгіі, адным са следстваў якой з'яўляюцца мінімальныя выдаткі на кіраванне. Тыповыя зборы вар'іруюцца ад 0,1% для буйных кампаній ЗША да 0,7% для рынкаў, якія развіваюцца. У сярэднім актыўна кіраваны ўзаемны фонд спаганяе камісію ў памеры 1,15%. Большасці інвестараў таксама цяжка перасягнуць паказчыкі індэкса S&P 500.
Такая інвестыцыйная стратэгія аўтаматычна прадугледжвае дыверсіфікацыю партфеля, бо інвестар, калі купляе індэкс, валодае невялікай доляй ва ўсіх кампаніях, уключаных у індэкс.
Недахопы
Галоўным недахопам індэксных фондаў з'яўляецца сляпое аўтаследаванне за рынкам, у выніку чаго інвестар становіцца вельмі ўразлівым да рыначных бурбалак.
Калі правілы разліку індэкса настроены няправільна, магчымы рост індэкса, нават нягледзячы на ​​тое, што кампаніі, якія ўваходзяць у індэкс, у цэлым скарачаюцца. У гэтым выпадку людзі, якія ўклалі ў індэкс, могуць страціць. У сярэднім па ўсіх індэксных фондах памылка ў разліку індэкса складае 38 базісных пунктаў.
З прычыны павышанага попыту на індэксны фонд у кампаніі, якую дадаюць у папулярны індэкс, можа быць шок попыту, а ў кампаніі, якую выдаляюць з падобнага індэксу, можа быць шок прапановы, і гэта мяняе цану.
Герман Маліньш
Герман Маліньш (Germans Māliņš, нар., ) — латвійскі футбаліст, брамнік клуба «Албертс» з Рыгі.
Клубная кар’ера
З 2006 года выступаў за рыжскі «Сконта», сезон 2007 правёў у арэндзе ў «Алімпе». З 2008 года стаў замацоўвацца ў асноўным складзе «Сконта» і нарэшце стаў капітанам каманды. У 2011 і 2012 гадах быў прызнаны найлепшым брамнікам чэмпіянату Латвіі.
У красавіку 2013 года перайшоў у барысаўскі БАТЭ, дзе стаў другім брамнікам пасля Андрэя Гарбунова. Дэбютаваў у чэмпіянаце Беларусі 3 жніўня 2013 года ў матчы супраць «Нафтана», пасля ў сезоне 2013 яшчэ двойчы з’явіўся на полі ў чэмпіянаце і адзін раз — у Кубку Беларусі.
У снежні 2013 года падоўжыў кантракт з БАТЭ. У пачатку сезона 2014, у выніку адхілення ад асноўнай каманды Андрэя Гарбунова і траўмы навабранца Сяргея Чэрніка, быў асноўным брамнікам БАТЭ. Аднак у матчы першага тура чэмпіянату, 29 сакавіка 2014 года супраць «Шахцёра», дапусціў грубыя памылкі, з-за якіх БАТЭ прайграў 0:2. Пасля гэтага матча Чэрнік заняў месца ў аснове, Маліньш жа больш не з’яўляўся на полі, а пачынаючы з верасня 2014 года перастаў трапляць нават на лаўку запасных. Па заканчэнні кантракта ў студзені 2015 года пакінуў БАТЭ.
Неўзабаве пасля зыходу з БАТЭ Герман вярнуўся ў «Сконта». У якасці асноўнага брамніка гэтага клуба распачаў сезон 2015, але хутка страціў месца ў аснове. У пачатку 2016 года, пасля таго як «Сконта» не здолеў атрымаць ліцэнзію на сезон 2016 і быў пераведзены ў Першую лігу, Маліньш папоўніў склад іншага рыжскага клуба — РФШ. У пачатку 2018 года перайшоў у «Рыгу», дзе спачатку гуляў у стартавым складзе, але пазней стаў рэзервовым брамнікам.
Сезон 2019 пачаў у складзе «Елгавы». У 2020 годзе гуляў у чацвёртым дывізіёне Швецыі за клуб «Норвермланд», а ў пачатку 2021 года вярнуўся ў Латвію і далучыўся да клуба «Албертс» з другога дывізіёна.
Міжнародная кар’ера
Гуляў за моладзевыя зборныя Латвіі розных узростаў.
Радбарт (конунг Гардарыкі)
Ра́дбарт (Radbart, старасканд.  Ráðbarðr) — у Песні пра Хюндлу названы кіраўніком Гардарыкі прыблізна канца сёмага стагоддзя, якую прынята ў той час лакалізоўваць у рэгіёне Прыладажжа. Таксама згадваецца ва Урыўках Саг пра старажытных конунгаў, фрагментарным ісландскім тэксце, меркаванай першакрыніцы цяпер згубленай Сагі пра Ск’ёльдунгаў і ў Саксона Граматыка ў «Дзеяннях данаў».
Паводле сярэдневяковых скандынаўскіх крыніц Радбард — сын Скіры, конунга Русі (Скіра — сын Інгвара, конунга свеяў, які загінуў каля вострава Саарэмаа па дарозе на Русь). Дачка конунга Івара Шырокія Абдымкі — Аўд Багатая выйшла замуж за Радбарта без згоды свайго бацькі, які падпарадкоўваючы сабе новыя землі, забіў яе мужа Хрорыка Кідальніка Пярсцёнкаў. Аўд Багатая з малалетнім сынам Харальдам (ад Хрорыка) бегла ў Гардарыкі, дзе і выйшла замуж за Радбарда. Івар, жадаючы пакараць дачку, пайшоў вайной супраць Радбарда, але загінуў па дарозе каля Карэльскага перашыйка.
Сын Радбарта, конунг Рандвер, падтрымаў свайго брата ад адной маці Харальда Баязуба ў спробе стаць каралём Даніі.
Традыцыйна лічыцца, што нашчадкам Радбарда быў легендарны конунг Рагнар Лодбрак — сын Сігурда Пярсцёнка, унук Рандвера, праўнук Радбарда.
Placebo
«Placebo» ― брытанскі рок-гурт, які выконвае альтэрнатыўны рок і інды-рок. Сфарміраваны ў 1994 годзе двума музыкантамі і.
Каменка (Кобрынскі раён)
Да 11 жніўня 1959 года вёска ўваходзіла ў склад Казішчанскага сельсавета.
Аўгусцін Аўрэлій
Святы Аўгусцін (Блажэнны) (Augustinus Sanctus, поўн. Аўрэлій Аўгусцін;  — ) — філосаф, прапаведнік, хрысціянскі багаслоў і палітык. Святы каталіцкай царквы, лічыцца блажэнным у праваслаўі. Адзін з Айцоў Царквы, аказаў велізарны ўплыў на заходнюю філасофію і каталіцкую тэалогію. Частка звестак пра Аўгусціна атрыманая з яго аўтабіяграфічнай «Споведзі» («Confessiones»).
Праз маніхейства, скептыцызм і неаплатанізм прыйшоў да рымскага хрысціянства, вучэнне якога аб грэхападзенні і памілаванні зрабілі на яго моцнае ўражанне. У прыватнасці, ён бароніць (супраць Пелагія) вучэнне аб перадвызначэнні: чалавеку загадзя перадвызначана Богам блажэнства ці пракляцце. Чалавечая гісторыя, якую Аўгусцін выкладае ў кнізе «Аб горадзе Божым», «першай сусветнай гісторыі», паводле яго ёсць барацьба двух варожых царстваў — царства прыхільнікаў усяго зямнога, ворагаў Божых, г. зн. свецкага царства (civitas terrena ці diaboli), і царства Божага (civitas dei). Пры тым ён атаясамлівае Царства Божае, у адпаведнасці з яго зямной формай існавання, з рымскай царквой. Аўгусцін вучыць аб тым, што пры стварэнні свету Бог заклаў у матэрыяльны свет у зародку формы ўсіх рэчаў, з якіх яны пасля самастойна развіваюцца. Аўгусцін стаў пачынальнікам напрамку неаплатанізму ў хрысціянскай філасофіі (аўгусцінізма), які панаваў у Заходняй Еўропе да XIII ст., калі яго змяніў хрысціянскі арыстоцелізм Альберта Вялікага і Тамаша Аквінскага.
Яго памяць адзначаецца Каталіцкай царквой 28 жніўня, Рускай праваслаўнай царквой — 15 чэрвеня паводле старога стылю.
Біяграфія
Аўгусцін нарадзіўся 13 лістапада 354 г. у афрыканскай рымскай правінцыі Нумідыя, ў Тагасце (зараз Сук-Арас у Алжыры). Першую адукацыю атрымаў ад хрысціянкі-маці, аднак яго бацька быў паганцам. У моладзі Аўгусцін быў цалкам свецкім чалавекам, шукаў асалодаў, захапляўся лацінскай літаратурай. Скончыўшы школу ў Тагасце накіраваўся ў бліжэйшы культурны цэнтр — Мадаўру. Увосень 370 накіраваўся на трохгадовае навучанне рыторыцы ў Карфаген.
Прачытаўшы некаторыя трактаты Плоціна на лаціне, Аўгусцін азнаёміўся з неаплатанізмам, які прадстаўляў Бога як нематэрыяльнае трансцэндэнтнае Быццё. Наведаўшы прапаведзі Амвросія Медыяланскага, Аўгусцін зразумеў рацыянальную перакананасць ранняга хрысціянства. Паводле падання аднойчы ў садзе Аўгусцін пачуў голас дзіцяці, які казаў яму наўгад адкрыць пасланні апостала Паўла, дзе яму патрапілася Пасланне да рымлянаў. Пасля таго ён, разам з маці, братам, абодвума стрыечнымі братамі, сябрам Аліпіем і двумя вучнямі, аддаліўся на колькі месяцаў у Касыцыяк, на вілу аднаго з сяброў. На ўзор цыцэронавых «Тускуланскіх гутарак», Аўгусцін склаў некалькі філасофскіх дыялогаў.
На Вялікдзень 387 Аўгусцін разам з сваім сынам прыняў хрышчэнне ад Амвросія. Пасля вярнуўся ў Афрыку, папярэдне прадаўшы ўсю сваю маёмасць і амаль цалкам раздаўшы ўсё бедным. Пэўны час прабавіў у строгай самоце кіраўніком духовай грамады і ў 391, уступіўшы ў духовае званне з санам прэсвітэра, заняўся дзейнасцю прапаведніка і ў 395 быў пасвечаны ў біскупы ў Гіпоне.
Аўгусцін памёр 28 жніўня 430, падчас першай асады Гіпона вандаламі.
Пасля некалькіх перапахаванняў рэшткі Аўгусціна ў 1842 зноў вернутыя ў Алжыр і захоўваюцца ля помніка Аўгусціна на развалінах Гіпона.
Палітычныя погляды
Аўгусцін рэзка супрацьпастаўляў царкву і дзяржаву. Сваім меркаваннем пра тое, што «горад зямны», гэта значыць дзяржаўнасць, звязаны з царствам д'ябла, ён паклаў пачатак многім сярэдневечным ерасям. Але адначасова ён абмяркоўваў ідэю абнаўлення «горада зямнога» ў рэчышчы хрысціянскай цноты: усе формы кіравання павінны паважаць Бога і чалавека.
Творы
Самыя вядомыя творы:
Валарса
Валарса (Vallarsa) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Трэнціна — Альта-Адыджэ, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Трэнта.
Насельніцтва складае 1370 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 18 чал./км². Займае плошчу 78 км². Паштовы індэкс — 38060. Тэлефонны код — 0464.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Vigilio.
Неагублены галосны сярэдняга раду верхняга пад’ёму
Неагублены галосны сярэдняга раду верхняга пад'ёму — Галосны гук, ўжываецца ў некаторых гутарковых мовах. У МФА гэты гук перадаецца пры дапамозе знака ɨ, у X-SAMPA гэты гук перадаецца знакам <tt>1</tt>.
У беларускай мове
Характэрнай асаблівасцю гуку з'яўляецца тое, што яму могуць папярэднічаць толькі цвёрдыя зычныя.
У ненаціскным становішчы і пры наяўнасці асаблівасцяў дыялектнага вымаўлення гук [ы] можа пачынаць нагадваць [а] (у некаторых прадстаўнікоў паўночна-усходніх гаворак) або набліжацца па гучанні да [у] (у прадстаўнікоў некаторых палескіх гаворак).
Кёнігс-Вустэргаўзен
Кёнігс-Вустэргаўзен (Königs Wusterhausen) — горад у Германіі, у зямлі Брандэнбург. Уваходзіць у склад раёна Дамэ-Шпрэвальд. Насельніцтва — чалавек (на 31 снежня 2010 года). Займае плошчу 95,82 км². Афіцыйны код — 12 0 61260. Горад падзяляецца на 7 гарадскіх раёнаў. Па заканчэнні Вялікай Айчыннай вайны і да 1990-х гадоў у горадзе размяшчаўся савецкі аўтарамонтны завод в/ч пп 18702 ГСАВГ (ГСВГ, ЗГВ), які выпускаў аўтобусы «Прагрэс» для патрэб савецкага войска, дыслакаванага ў ГДР.
Сакі (пісьменнік)
Гектар Х'ю Манро (Hector Hugh Munro, псеўд. Сакі, Saki;, Ак'яб, Бірма, Брытанская Індыя — , Бамон-Амель, Францыя) — брытанскі пісьменнік.
Біяграфія
Нарадзіўся пісьменнік у Бірме (цяпер М’янма). Яго бацька служыў у паліцыі ў часы, калі Бірма была часткай Брытанскай імперыі. У 1872 годзе яго маці прыехала пагасціць да родных у Брытанію, дзе і памерла. Пасля гэтага бацька адправіў сваіх дзяцей, у тым ліку і двухгадовага Гектара, у Англію, дзе ў строгасці іх выхоўвалі бабуля і цёткі.
У 1893 годзе Сакі паступіў на службу ў Індыйскую імперыяльную паліцыю, а затым быў адпраўлены ў Бірму, як і бацька. Праз два гады праз праблемы са здароўем ён сышоў з арміі і вярнуўся ў Брытанію, распачаўшы кар'еру журналіста.
З 1902 да 1908 г. Манро працаваў замежным карэспандэнтам The Morning Post на Балканах, у Расіі, Варшаве і Парыжы. Пасля ён кінуў гэтую працу і асеў у Лондане.
У пачатку Першай сусветнай вайны, хаця Сакі і было 43 гады, г.зн. яго ўзрост перавышаў афіцыйна дазволены для прызыву, ён пайшоў на службу звычайным салдатам. Некалькі разоў вяртаўся на поле бою, хаця і быў занадта хворы або паранены для таго, каб працягваць ваяваць. У лістападзе 1916 года на тэрыторыі Францыі яго застрэліў нямецкі снайпер. Па некаторых звестках, апошнімі словамі пісьменніка былі: «Выцягні з рота гэту чортаву цыгарэту!» Пасля яго смерці сястра Сакі Этэль знішчыла большасць яго дакументаў і апісала сваё асабістае бачанне іх агульнага дзяцінства.
Творчасць
Яго дасціпныя, а часам нават змрочныя якога апавяданні былі сатырай на норавы эдвардыянскай Англіі. Сакі лічыцца прызнаным майстрам апавядання нароўні з О. Генры і Дораці Паркер.
На яго творчасць зрабілі моцны ўплыў Оскар Уайльд, Льюіс Кэрал і Кіплінг, у той час як яго творы паўплывалі на А. А. Мілна, Ноэла Каўарда і П. Г. Вудхаўса.
Вылкавэ
Вылкавэ (Вилкове) — горад у Адэскай вобласці Украіны. Плошча — 3,5 км². Насельніцтва — 8535 чал. (1 студзеня 2012). З-за наяўнасці вялікай колькасці каналаў, якія служаць вуліцамі, Вылкавэ атрымала мянушку «Украінская Венецыя».
Ныскі павет
Ныскі павет (Powiat nyski) — павет у Польшчы, уваходзіць у склад Апольскага ваяводства. Цэнтр павета — горад Ныса. Павет утвораны ў выніку адміністрацыйнай рэформы ў 1999 годзе. Займае плошчу 1223,87 км². Насельніцтва павета складае 138,5 тыс. чалавек.
Форарльберг
Форарльберг (ням. Vorarlberg) — федэральная зямля на захадзе Аўстрыі. Сталіца — Брэгенц, найбуйнейшы горад — Дорнбірн. Іншыя гарады Форарльберга: Хоэнемс (Hohenems), Фельдкірх (Feldkirch) і Блудзенц (Bludenz).
Насельніцтва Форальберга — 344 тысячы чалавек. Шчыльнасць насельніцтва — 132 чалавек на 1 кв. км. Асноўныя гарады: Брэгенц (сталіца) — 27 тысяч жыхароў, Дорнбірн — 42 тысячы, Фельдкірх — 29 тысяч, Лустэнаў — 20 тысяч, Блудзенц — 15 тысяч. Акрамя нямецкамоўных аўстрыйцаў пражываюць таксама югаславы, харваты, баснійцы (усяго каля 9 тысяч), а таксама туркі (9 тысяч). Сярэдняя працягласць жыцця ў Форальбергу: мужчыны — 75 гадоў, жанчыны — 81 год.
Луцэвічы
Луцэ́вічы (, Луцевичи) — вёска ў Кобрынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Буховіцкага сельсавета.
Адам
Згодна з прадстаўленні іўдаізму, Адам і Ева ў поўным аб'ёме ўяўляюць чалавечыя адносіны, адлюстроўваючы вобраз ўсяго чалавечага роду, іх гісторыя можа разглядацца ў якасці правобраза гісторыі ўсяго чалавецтва.
У хрысціянскай тэалогіі Адам — ​​сімвал чалавека ў яго адносінах з Богам: на Адаме, як на вянку тварэння, спачывала Божая мілата, ён валодаў абсалютнай праведнасцю і асабістай неўміручасцю, але ўсё гэта было згублена ім у грэхападзенні. Гэтую грэшнасць Адам перадаў сваім нашчадкам — усяму роду чалавечаму. Першародны грэх быў адкуплены толькі «другім Адамам» — Ісусам Хрыстом. Біблейская гісторыя Адама стала асновай такіх важных палажэнняў хрысціянскай веры, як падначаленасць жанчыны мужчыне (Быц. 3:16) і дагмат аб першародным граху.
Адам шануецца ў якасці прарока ў ісламе, у вучэнні мандэяў і бахаізме.
Біблейскае апавяданне пра Адама ўвяло ў сусветнае мастацтва і культуру вялікую колькасць вобразаў, такіх як: Эдэм, Дрэва пазнання Дабра і Зла, Дрэва Жыцця, забаронены плён, змей-спакуснік, выгнанне з рая.
Ксенія Кірылаўна Хачатранц
Ксенія Кірылаўна Хачатранц (нар., г. Растоў-на-Доне, РСФСР) — беларускі архітэктар і тэарэтык архітэктуры. Кандыдат архітэктуры (1968), прафесар (2001).
Біяграфія
Нарадзілася 2 красавіка 1938 года ў Растове-на-Доне ў сям’і інжынера-будаўніка Ірыны Хачатранц. 7 жніўня 1947 года разам з маці і бабуляй прыехала з Рубцоўска ў Мінск. У Беларусь яны прыбылі з Алтая разам з яшчэ 8 сем’ямі ў двух таварных вагонах, дарога заняла 31 дзень. Пасялілі іх у недабудаваным цэху МТЗ, у бытоўках падлог і перагародак, сям’і адна ад адной аддзялялася прасцінамі на вяроўках.