cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Правы ЛГБТ у Беларусі
Палітычныя абаронцы правоў ЛГБТ
У ходзе іншага інцыдэнту, беларускія сексуальныя меншасці паспрабавалі зрабіць афіцыйную заяву аб салідарнасці з ахвярамі чарнобыльскай катастрофы. На гэту спробу адрэагаваў новы лідар Маладога Фронту Зміцер Дашкевіч, заявіўшы на радыё ў праграме «Свабодная Ноч», што ў Беларусі няма месца для геяў, што гомасексуалы з'яўляюцца хворымі людзьмі і што апазіцыя не будзе ўступаць у дыялог з імі. Акрамя таго, іншы актывіст Маладога Фронту Артур Фінькевіч заявіў, што ўсім гомасексуалам трэба жыць на рэзервацыях, а не з «нармальнымі» людзьмі.
У верасні 2004 г. прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка, выступаючы перад беларускім Саветам Бяспекі, сказаў: «Мы павінны паказаць нашаму грамадству ў найбліжэйшай будучыні, што „яны“ (ЕС і ЗША) тут робяць, як яны спрабуюць ператварыць нашых дзяўчат у прастытутак, як яны кормяць нашых грамадзян наркотыкамі, як яны распаўсюджваюць сексуальныя вычварэнствы тут, якія метады яны выкарыстоўваюць».
Гей-жыццё па-ранейшаму ў значнай ступені падпольнае і большасць беларусаў лічаць гомасексуальнасць хваробай. Гамафобія па-ранейшаму вельмі моцная. Паводле апытання, праведзенага «Беларускай Лямбдай-лігай за сексуальную роўнасць» («Лямбда-Беларусь») у красавіку 2002 года, 47 % беларусаў лічаць, што геі павінны быць заключаны ў турму. Маладыя людзі становяцца больш трывалымі да гомасексуальнасці і паказваюць цікавасць да ЛГБТ-культуры. Тым не менш, цікавасць застаецца часткай маладзёжнай поп-культуры, і часта разглядаецца як свайго роду мода, якую яны перарастуць і забудуць, калі стануць дарослымі. У 2007 г. Інфармацыйны цэнтр ТЭМА і MyGomel.com арганізавалі галасаванне аб рэакцыі моладзі Гомельскай вобласці да сексуальных меншасцей. 47,6 % мелі адмоўныя пачуцці да сексуальных і гендарных меншасцей, 10 % хочуць увесці крымінальную адказнасць за гомасексуальныя адносіны.
Права на свабоду слова
Інтэрнэт-правайдар Белтэлекам (манапольны пастаўшчык тэлекамунікацыйнага ў Беларусі), які кантралюе знешні шлюз, паспрабаваў заблакаваць доступ да гей-сайтаў, па крайняй меры з інтэрнэт-клубаў. Беларускія інтэрнэт-рэсурсы ЛГБТ у апошні час працуюць без праблем. Тым не менш, доступ заблакаваны да рускіх ЛГБТ-сайтаў, у тым ліку Gay.ru.
У жніўні 1998 г. пабачыў свет першы беларускі часопіс для сексуальных меншасцяў «Форум Лямбда», які быў заснаваны Эдвардам Тарлецкім у жніўні 1998 года як бюлетэнь арганізацыі геяў Беларусі «Беларуская ліга свабоды сексуальных меншасцяў Лямбда», але 2 чэрвеня 1999 года часопіс пачаў выдавацца афіцыйна, з дазволу Дзяржкамітэта друку. Часопіс быў забаронены ўладамі краіны ў сакавіку 2001 года, калі Дзяржкамітэт друку пазбавіў яго пасведчання аб рэгістрацыі. Нягледзячы на гэта, часопіс друкаваўся нелегальна, 25 студзеня 2002 г. выйшаў 22 нумар часопіса. Часопіс выходзіў пры падтрымцы Фонду Сораса і шведскіх арганізацый RFSL і SIDA. У 2005-2008 г.г. Эдвард Талецкі выдаваў часопіс «Taboo».
Першы гей-парад у СНД адбыўся ў 2001 годзе ў Мінску. Гэта было мірна шэсце прыблізна з 300 чалавек. Неўзабаве стала ясна, чаму яно было настолькі мірным: парад адбыўся за два дні да прэзідэнцкіх выбараў і парад стаў зручнай падставай для дыскрэдытацыі кандыдатаў апазіцыі.
Прыватныя кампаніі ў Беларусі цэнзуруюць асабістыя гей-аб'явы на гей-сайце Apagay.com (сёння вядомы як Gay.by). У адказ на скаргі, уладальнік сайта ўпершыню патлумачыў, што яны маюць права рэдагаваць асабістыя аб'явы. Тады яны заявілі, што яны проста выканалі рэкамендацыі, але не сказалі чыі.
У ліпені 1998 года кіраўнікі дзяржаўных Нацыянальнай тэлекампаніі і радыё Беларусі забаранілі папулярныя тэлевізійныя праграмы «Паляванне караля» і «Усё ў парадку, мама», якія выкарыстоўвалі матэрыялы з «Шоў спяваючых каралеў» на той падставе, што героі праграмы прызналіся, што былі геямі.
Адзіны спецыялізаваны часопіс для ЛГБТ-супольнасці друкаваўся ў Расіі і распаўсюджваўся ў Беларусі з 1998 па 2002 год. Друкаванне яго было забаронена некалькі разоў дзяржаўным Камітэтам выдавецтваў.
Асноўнай крыніцай інфармацыі аб жыцці ЛГБТ-супольнасці ў Беларусі з'яўляецца інтэрнэт-партал Gay.by. Ён з'яўляецца адным з дзесяці самых наведвальных сайтаў у Беларусі з штомесячнай аўдыторыяй больш за 350000 наведвальнікаў. Стваральнікі вэб-сайта сутыкаюцца з мноствам праблем пры спробе распаўсюду інфармацыі пра гомасексуальнасць. У снежні 2002 года ў БДУ быў забаранены доступ да ўсіх ЛГБТ інтэрнэт-рэсурсаў. У сакавіку 2003 года адміністрацыя інтэрнэт-кафэ «Саюз Анлайн», самага вялікага і папулярнага сярод геяў у Мінску, заблакавала Gay.by. У студзені 2004 года сетка нацыянальнай хостынгавай кампаніі N1.BY адмовілася даваць Gay.by свае паслугі. Раней, у 2003 годзе сістэмны адміністратар сайта RED.BY забаніў партал Gay.by праз абмен спасылкамі. 10 мая 2003 года невядомы хакер узламаў сайт Gay.ru. і выдаліў усе тэмы на форуме сайта і стварыў новую тэму, якая змяшчала заклік забіваць геяў. Акрамя таго, пры загрузцы галоўнай старонкі Gay.by з'яўлялася апавяшчэнне «ПІДАРЫ ПАВІННЫ ПАМЕРЦІ» і «СТОП-ПІДАРЫ У БЕЛАРУСІ». Таксама хакер тэлефанаваў членам каманды сайта з пагрозамі фізічнага гвалту.
Права на свабоду мірных сходаў
2001 год
8 верасня 2001 года ў Мінску адбылася першая публічная акцыя ў абарону ЛГБТ - Love парад. Яе арганізатарамі выступіла Беларуская Ліга Лямбда на чале з Эдвардам Тарлецкім. Парад прайшоў ад дзяржаўнага цырку да сквера каля Адміністрацыі прэзыдэнта. Акцыя сабрала каля 1 тыс. удзельнікаў і гледачоў. Яе падтрымалі "Федэрацыя анархістаў Беларусі", Беларускае маладзёжнае грамадскае аб'яднанне "Розныя - роўныя", Беларуская сацыял-дэмакратычная моладзь «Маладая Грамада». Арганізатары не звярталіся да ўладаў па дазвол на правядзенне дэманстрацыі.
2008 год
У 2008 годзе ЛГБТ-актывісты ў Гомелі і Мінску запыталі дазвол на правядзенне невялікіх вулічных акцый на 4 і 10 мая адпаведна, каб адсвяткаваць Славянск гей прайд, але ў іх правядзенні было адмоўлена адпаведнымі гарадскімі адміністрацыямі. Мінскім актывістам сказалі, што іх дзеянне будзе блакаваць праезд. Гомельскім актывістам — што яны не даказалі, што будуць забяспечваць адэкватную медыцынскую дапамогу на мерапрыемстве, або што будуць прыбіраць потым, хоць яны прадэманстравалі гэта ў сваёй заяве.
2009 год
12 лютага 2009 года заяўка групы з 20 чалавек для правядзення невялікіх грамадскіх дзеянняў дасведчанасці аб праблемах ЛГБТ была адмоўлена адміністрацыяй горада Гомеля. Яны сказалі, што заяўка не ўключала копіі дагавораў з мясцовым аддзяленнем міліцыі, паліклінікай і службай уборкі па забеспячэнні грамадскага парадку, бяспекі і ўборкі пасля акцыі. Суд Гомельскага раёна пастанавіў, што заяўка была адхілена ў адпаведнасці з Законам аб масавых мерапрыемствах і адхіліў апеляцыю.
2010 год 8 мая 2010 года Мінскі гарадскі выканаўчы камітэт не даў дазвол на марш, каб адсвяткаваць Славянскі гей-прайд 15 мая, таму што прапанаваны маршрут быў у межах 200 м ад станцый метро і пешаходных пераходаў. Група дэманстрантаў арганізавала мірнае шэсце 15 мая, нягледзячы на забарону. 7 дэманстрантаў правялі выходныя пад вартай, яшчэ пяцёра актывістаў былі затрыманы на тры гадзіны, сярод іх арганізатар Славянскага гей-прайда ў Мінску Сяргей Андросенка.
У кастрычніку 2011 года заяўка на правядзенне маршу ў гонар Мінскага гей-прайда 22 кастрычніка на ўскраіне Мінска была адхілена Мінскім гарадскім саветам дэпутатаў на той падставе, што марш прайшоў бы ў 50 метрах ад грамадскіх будынкаў. Зварот да суда Маскоўскага раёна Мінска ў снежні быў таксама адхілены.
У 2012 годзе, да Міжнароднага дня барацьбы з гамафобіяй актывістамі праваабарончага праекта «ГейБеларусь» было пададзена тры заявы ў Мінскі гарадскі выканаўчы камітэт на правядзенне мірных масавых мерапрыемстваў у розных раёнах горада Мінска. Аднак за пяць дзён да планаваных мерапрыемстваў Мінскі гарадскі выканаўчы камітэт адмовіў у дазволе на правядзенне мерапрыемстваў пад рознымі прычынамі.
У кастрычніку 2012 года заяўка на правядзенне марша Мінскага гей-прайда была адхілена на той падставе, што мясцовая ўлада плануе мерапрыемства ў той жа час і на тым жа месцы. Тым не менш, актывісты змаглі паспяхова наняць трамвай, і 11 кастрычніка правялі акцыю ЛГБТ у трамваі.
Права на свабоду асацыяцый
Пасля падачы заявы на рэгістрацыю праваабарончага цэнтра «Лямбда» ў снежні 2012 года ЛГБТ-актывісты былі падвергнуты серыі міліцэйскіх рэйдаў і праверак, якія ўключалі выпадкі жорсткага абыходжання. Сяргей Андросенка, старшыня «ГейБеларусі», распавёў «Міжнароднай Амністыі», што ён лічыць, што гэтыя рэйды і праверкі былі звязаны са спробай зарэгістраваць арганізацыю.
У ноч з 11 па 12 студзеня 2013 года супрацоўнікі міліцыі ўвайшлі ў мінскі клуб «6А», дзе адбывалася вечарынка ЛГБТ. Яны заблакавалі выхад, апыталі ўсіх у клубе і праверылі іх дакументы. Міліцыя сцвярджала, што шукала збеглага злачынцу. На наступную ноч аналагічны інцыдэнт адбыўся ў Віцебску ў клубе «21 ВЕК». Каля 11 гадзін вечара два дзяжурных міліцыянера ўвайшлі і сказалі, што яны ведаюць, што ў клубе адбываюцца «дзеянні сексуальных меншасцей». Яны на працягу гадзіны глядзелі, што адбываецца ў клубе, а потым сышлі. Праз паўгадзіны ўвайшла група міліцыі і атрад спецыяльнага прызначэння. Яны адразу ж загадалі ўсім стаць тварам да сцяны — мужчыны да адной сцяны і жанчыны да іншай. Яны запісалі звесткі аб усіх і ўсё здымалі. Сяргей Андросенка распавёў «Міжнароднай Амністыі»: ''«Яны былі даволі жорсткімі да хлапцоў. Яны казалі гамафобныя жарты і некаторыя непрыстойныя параўнанні».''
Пасля гэтых падзей больш 60 чалавек, чые імёны былі ў спісе членаў-заснавальнікаў праваабарончага цэнтра «Лямбда», былі запрошаны на допыт у міліцыю па выклікам ад супрацоўнікаў Упраўлення па наркакантролі і супрацьдзеянні гандлю людзьмі Міністэрства Унутраных Спраў Рэспублікі Беларусь у 10 розных гарадах. Яны былі выкліканы на допыт (супрацоўнікі міліцыі часта называлі гэта гутаркай) у сувязі з рознымі злачынствамі, уключаючы незаконны абарот наркотыкаў і згвалтаванне, але пытанні не былі звязаны з меркаванымі злачынствамі, а з сексуальнай актыўнасцю членаў-заснавальнікаў і дзейнасцю арганізацыі. Ва многіх выпадках міліцыя прыбывала на месца працы ці тэлефанавала сваякам, выклікаючы збянтэжанасць.
Рэйды ў клубы
У ноч з 20 на 21 кастрычніка 2017 года двух барах Мінска — Casta Diva (вул. Крапоткіна, 91а) і Burlesque (вул. Кастрычніцкая, 5), папулярных сярод мясцовай ЛГБТ-супольнасці, былі праведзены рэйды ўстановамі па кантролі над наркотыкамі і алкаголем. У выніку рэйду ў клуб «Бурлеск», праваахоўныя органы канфіскавалі нелегальны алкаголь. Тыя ж супрацоўнікі праваахоўных органаў і АМАПа пасля рэйду ў клуб «Бурлеск» наведалі Casta Diva прыкладна каля 2:00 раніцы. У час рэйду ў Casta Diva некалькі чалавек былі затрыманы і дастаўлены ў міліцэйскі ўчастак, дзе правяраліся іх дакументы, пасля чаго яны былі адпушчаныя. Прычыны іх затрымання не былі абвешчаны. Перад тым як пакінуць памяшканне, праваахоўнікі запісалі асабістыя дадзенныя прыкладна 80 чалавек, якія былі ў клубе ў той час.
У ноч на 21 ліпеня 2018 года мінскія клубы, у тым ліку Burlesque, праверылі на прадмет выяўлення правапарушэнняў супрацоўнікі ГУУС Мінгарвыканкама.
Прававы статус гей-клубаў
У Рэспубліцы Беларусь няма ні аднаго гей-клуба. У Мінску існуе некалькі месцаў, дзе для прадстаўнікоў ЛГБТ-супольнасці арганізоўваюцца вечарыны закрытага характару, таксама часам ЛГБТ-вечарыны арганізуюцца ў абласных гарадах. У 2013 годзе ўладальнікі дадзеных клубаў сутыкнуліся з відавочнай дыскрымінацыяй па прычыне сексуальнай арыентацыі наведвальнікаў іх устаноў з боку мясцовых органаў улады.
Гомасексуальнасць і адукацыя
У сувязі з недасканалай сістэмай адукацыі ў Рэспубліцы Беларусь, адсутнасцю дысцыплін, якія вывучаюць усе праявы сексуальнасці чалавека, недахопам дакладнай інфармацыі пра жыццё прадстаўнікоў ЛГБТ-супольнасці, існуючымі стэрэатыпамі, беларускае грамадства малаадукавана ў галіне сексуальнай арыентацыі, гендарнай ідэнтычнасці. Ва ўмовах савецкай сістэмы адукацыі, дзе роля навукам якія вывучаюць усе праявы сексуальнасці чалавека не адводзілася зусім, старэйшыя пакаленні часта не маюць паняццяў пра гомасексуальнасць, бісексуальнасць і трансгендарнасць, у сувязі з гэтым большасць прадстаўнікоў ЛГБТ-супольнасці хаваюць сваю сексуальную арыентацыю, баючыся неразумення з боку бацькоў, сяброў і грамадства і агрэсіўных паводзінаў з іх боку.
Такія абставіны прыводзяць да маргіналізацыі ЛГБТ-супольнасці, прымушаюць негатыўна сябе ўспрымаць, што часта вядзе да развіцця іх унутраняй гамафобіі.
Правы ЛГБТ у ваеннай сферы
Прадстаўнікам ЛГБТ-супольнасці не забараняецца служыць у войску па заканадаўству Рэспублікі Беларусь. Аднак з-за высокага ўзроўню гамафобіі, прымаючы пад увагу, што камінг-аўт можа негатыўна адбіцца на становішчы ў арміі, выклікаць агрэсію, кпіны і здзекі з боку таварышаў па службе, у прадстаўнікоў ЛГБТ-супольнасці жаданне служыць у войску не вялікае. Аднак прадстаўнікі ЛГБТ-супольнасці, якія вырашаюць служыць у арміі вымушаны хаваць сваю сексуальную арыентацыю, з прычыны чаго гэтыя фактары выклікаюць мноства псіхалагічных праблем, якія перашкаджаюць прадстаўнікам ЛГБТ-супольнасці весці паўнавартаснае і здаровае жыццё ў грамадстве без скажэння сваёй натуры і псіхікі.
У большасці выпадкаў, калі прызыўнік заяўляе аб сваёй гомасексуальнай арыентацыі, пры праходжанні медыцынскай камісіі ў ваенкамаце, яму ставіцца псіхіятрычны дыягназ, які забараняе яму службу ў войску, не спасылаючыся на сексуальную арыентацыю.
Хоць не было паведамленняў аб выпадках непрызнасці да геяў у войску, але гэта можа быць вынікам таго, што яны хавалі сваю арыентацыю.
IC 1112
IC 1112 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) у сузор’і Змяя.
Дабраплёсаўскі
Дабраплёсаўскі (, Доброплёсовский) — хутар у Верхнядзвінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Асвейскага сельсавета.
Флёкс
Флёкс (Phlox) — род кветкавых раслін сямейства.
Апісанне
Шматгадовыя, радзей аднагадовыя травы, часам паўкусты. Сцёблы прамастойныя, узыходныя, сцелістыя (утвараюць дзярнінкі), малагалінастыя, вышынёй 10—150 см. Лісце сядзячае, супраціўнае, уверсе сцябла чаргаванае, суцэльнае, ланцэтнае або шылападобнае. Кветкі белыя, блакітныя, ружовыя, чырвоныя, часам з вочкам у цэнтры, пахучыя, сабраныя ў мяцёлчатыя ці шчыткападобныя суквецці, радзей адзіночныя. Плод — каробачка.
Распаўсюджанне
Пашыраны пераважна ў Паўночнай Амерыцы і Азіі. Культывуецца больш за 40 відаў і 1500 сартоў; на Беларусі ў культуры найбольш вядомыя, , і інш.
Віды
Паводле базы даных The Plant List, род уключае 85 відаў :
Выкарыстанне
Дэкаратыўныя расліны.
Фрампаль
Фрампаль (Frampol) — горад у Польшчы, у гістарычнай вобласці Малая Польшча. Уваходзіць у склад Білгарайскага павета Люблінскага ваяводства. Сядзіба вяскова-гарадской гміны Фрампаль. Займае плошчу 4,67 км². Насельніцтва 1,4 тыс. чалавек (на 2018).
Мангравыя экарэгіёны
Гэта пералік мангравых экарэгіёнаў у залежнасці ад раёнаў свету.
Змешаная эстафета (біятлон)
Зме́шаная эстафе́та — каманднае спаборніцтва ў біятлоне. Каманда складаецца з чатырох спартсменаў — прадстаўнікоў адной краіны. Кожны біятланіст праходзіць адзін этап, які складае 6 км для жанчын і юніёраў і 7, 5 км для мужчын і юніёраў, з двума агнявымі рубяжамі.
Гісторыя
Змешаная эстафета — самы малады від біятлонных спаборніцтваў, які праводзіцца ў рамках Чэмпіянатаў свету і Кубка свету. Упершыню змешаная эстафета была праведзена на пятым этапе Кубка свету сезона 2002/2003 у нямецкім Рупольдынгу, тады спартсмены беглі 4х4,8 км. У рамках Чэмпіянатаў свету змешаная эстафета была ўпершыню праведзена ў 2005 годзе ў Ханты-Мансійску. Першымі чэмпіёнамі і чэмпіёнкамі свету на гэтай дыстанцыі сталі расійскія біятланісты Вольга Пылёва, Святлана Ішмуратава, Іван Чэрэзаў і Мікалай Круглоў.
Змешаныя эстафеты таксама праводзяцца на спаборніцтвах (у тым ліку на чэмпіянатах свету з 2008 года) па летнім біятлоне.
Рэгламент гонкі
Па аднаму прадстаўніку ад кожнай краіны стартуюць адначасова і, прабегшы свой этап, перадаюць эстафету наступнаму біятланісту з сваёй каманды. Спачатку свае дыстанцыі праходзяць жанчыны, затым мужчыны. Першая стральба — лежачы, другая — стоячы. Спартсмен, як і ў звычайнай эстафеце, мае па тры запасных патрона на кожнай стральбе. Калі біятланіст патраціць запасныя патроны, то за кожны наступны промах прадугледжана праходжанне штрафнога круга, роўнага 150 м.
Ізбіцкае
Ізбі́цкае (, Избицкое) — вёска ў Смалявіцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Усяжскага сельсавета.
Да 23 сакавіка 1987 года вёска ўваходзіла ў склад Усяжскага сельсавета, да 16 снежня 2009 года — у склад Прылепскага сельсавета.
Вэлыкэ (Млыніўскі раён)
Вэлыкэ (Вели́ке) — вёска ў Млыніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Підлозціўскай вясковай абшчыны.
Гафса (вілает)
Гафса (ولاية قفصة) — адзін з дваццаці чатырох вілаетаў Туніса. Размешчаны ў цэнтральным Тунісе, мяжуе з Алжырам. Тэрыторыя 8990 км ² з насельніцтвам 324.000 чалавек (перапіс 2004). Адміністрацыйны цэнтр - горад Гафса.
Антоній Сялява
Антоній Сялява (свецкае імя Анастасій; каля 1583, Полацкае ваяводства — ) — уніяцкі царкоўны дзеяч Рэчы Паспалітай, пісьменнік-палеміст.
Біяграфія
3 1612 член ордэна базыльян, у 1617 пасвячоны ў святары. Скончыў Грэчаскі калегіум у Рыме (1622). 3 1622 архімандрыт уніяцкіх манастыроў: у Вільні Св. Тройцы, Новагародку, Жыдзічыне. 3 1624 архіепіскап полацкі, з 1639 генеральны вікарый Кіеўскай мітраполіі. У 1641—55 мітрапаліт кіеўскі і галіцкі, адначасова з 1652 генерал (протаархімандрыт) базыльянскага ордэна.
У 1630—40-я г. ўдзельнічаў у падрыхтоўцы агульнага сабора ўніятаў і праваслаўных з мэтай аб’яднання на падставе стварэння Кіеўскага патрыярхата і прызнання вяршэнства Папы. Клапаціўся пра адукацыю святароў, умацаванне манастырскага жыцця, адкрыў семінарыю пры Мінскім базыльянскім манастыры (1652). Папулярызаваў культ І. Кунцэвіча. Аўтар «Антыэленхуса» (1622) — адказу на «Эленхус» М. Сматрыцкага (1622) і жыццяпісу І. Кунцэвіча (1625).
Гастомэль
Гастомэль (Госто́мель) — пасёлак гарадскога тыпу ў Кіеўскай вобласці Украіны. Падпарадкаваны Ірпінскаму гарадскому савету.
Свята-Міхайлаўская царква (Вострава, Слонімскі раён)
Свята-Міхайлаўская царква — праваслаўная царква ў в. Вострава Слонімскага раёна.
Гісторыя
Пабудавана на могілках у XIX стагоддзі з дрэва. Царква — помнік народнага драўлянага дойлідства.
Інтэр'ер
У інтэр'еры васьмігранныя слупы з арачным злучэннем дзеляць прастору царквы на 3 нефы. Форма аркі выкарыстана і ў афармленні аконных праёмаў, алтарнай перагародкі, хораў.
Чорная археалогія
Чорная археалогія з'яўляецца неафіцыйным, але шырока ўжывальным паняццем. З сапраўднай археалогіяй яна мае мала агульнага, бо, па сутнасці, яна зводзіцца да пошуку скарбаў.
З'яўленне самога тэрміна «чорная археалогія» на замену «капальнікам», «шукальнікам скарбаў» і падобнаму тлумачыцца змяненнем прадмета пошукаў. Калі шукальнікі скарбаў гналіся за рэчамі, каштоўнымі з погляду сучаснай ім культуры, такімі як вырабы з каштоўных металаў, творы мастацтва і падобнае, то сучасныя «чорныя археолагі» не грэбуюць тымі знаходкамі, якія цікавілі раней толькі сапраўдных археолагаў. Справа, вядома, не ў шукальніках, якія як былі рабаўнікамі магіл, так, па сутнасці, імі і засталіся, а ў тым, што змяніўся попыт. Развіццё навукі, разумення каштоўнасці артэфактаў мінулага прывялі да таго, што керамікай, іржавай зброяй, грубымі статуэткамі з простых матэрыялаў пачалі цікавіцца прыватныя калекцыянеры. Гэты попыт і спарадзіў чорную археалогію.
Якубавічы (Шчучынскі раён)
Яку́бавічы (, Якубовичи) — вёска ў Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Астрынскага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Навадворскага сельсавета.
Узыходжанне (фільм, 1976)
«Узыходжанне» (Восхождение) — савецкі мастацкі фільм зняты па аповесці Васіля Быкава «Ліквідацыя» ў 1976 годзе на кінастудыі «Масфільм» (Трэцяе творчае аб’яднанне).
Сюжэт
Акупаваная Беларусь, зіма 1942 году. Партызаны — салдат Рыбак і афіцэр Сотнікаў адпраўляюцца на пошукі харчавання для партызанскага атрада. Пасля сутычкі з паліцаямі яны хаваюцца ў вёсцы, але праз некаторы час іх наганяюць карнікі. Допыты, катаванні, страх… Пошукі выхаду, кампрамісу, здзелкі з сумленнем прыводзяць аднаго з герояў фільма да здрады.
Тэнічныя дадзеныя
Фільм зняты на плёнцы Шосткінскага хімкамбіната «Свема». У 2018 годзе фільм прайшоў лічбавае аднаўленне пад кіраўніцтвам Карэна Шахназарава.
Якуцк
Яку́цк (Якутск) — горад у Расіі, адміністрацыйны цэнтр Якуціі, порт на рацэ Лена. Горад размешчаны ў даліне Туймаада на левым беразе ракі Лены. З'яўляецца буйнейшым горадам, які размешчаны ў зоне вечнай мерзлаты.
Колькасць насельніцтва — 235,6 тыс. чал. (2005), што складае прыкладна 22 % агульнага насельніцтва Якуціі. У цяперашні час ідзе будаўніцтва Амура-Якуцкай чыгуначнай магістралі ад горада Нерунгры. Пакуль пасажырскі рух ажыццяўляюцца да станцыі Тамот (570 км ад БАМа), а грузавы — да станцыі Амга (672 км).
Пакуль што сувязь з іншымі рэгіёнамі Расіі ажыццяўляецца ў асноўным паветраным шляхам, таксама ў зімовы перыяд — па льду Лены, у навігацыю — грузапасажырскім паромам. Таксама пэўнае значэнне маюць федэральная траса «Калыма» (Якуцк-Магадан) і гравійная федэральная траса M56 «Лена», якая заканчваецца на супрацьлеглым беразе Лены.
Завалля (Млыніўскі раён)
Завалля (Зава́лля) — вёска ў Млыніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Підлозціўскай вясковай абшчыны.
Клімшчына
Клімшчына (Климщина) — вёска ў Пачынкаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Ленінскага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Клімшчына абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
Да 1929 года ў складзе Ельнінскага павета Смаленскай губерні.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Геаграфія
Праз вёску праходзіць аўтадарога. Ля вёсцы знаходзіца невялікае вадасховішча на рацэ Глуботынь.
Любашава (прыпыначны пункт)
Люба́шава (, Любашево)  — прыпыначны пункт Баранавіцкага аддзялення Беларускай чыгункі ў Ганцавіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Размешчаны ў вёсцы Любашава; на лініі Лунінец — Баранавічы-Палескія, паміж станцыяй Ганцавічы і прыпыначным пунктам Буды.
Забор’е (Клясціцкі сельсавет)
Забо́р'е (, Заборье) — вёска ў Расонскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Клясціцкага сельсавета.
Кацюбынскэ
Кацюбынскэ (Коцюби́нське) — пасёлак гарадскога тыпу ў Кіеўскай вобласці Украіны. Падпарадкаван Ірпінскаму гарадскому савету.
Гісторыя
Заснаваны ў 1900 годзе.
Ясліска (гміна)
Яслі́ска (Jaśliska) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Красненскага павета Падкарпацкага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Яслісцы. Плошча гміны складае 98,63 км². Станам на 2010 год у гміне Ясліска пражывалі 2076 чалавек, шчыльнасць — 21,05 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 5 салецтваў.
Загатынці
Загатынці (Загати́нці) — вёска ў Млыніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Підлозціўскай вясковай абшчыны.
NGC 15
NGC 15 (іншыя абазначэнні — UGC 82, MCG 3-1-27, ZWG 456.35, NPM1G +21.0004, PGC 661) — спіральная галактыка (Sa) ў сузор’і Пегас.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Якімаўка (Буда-Кашалёўскі раён)
Які́маўка (, Якимовка) — пасёлак у Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Ліпініцкага сельсавета.
Audi TT
Audi TT - спартовае купэ ад нямецкага аўтавытворцы Audi. Яго вытворчасць было пачата ў Венгрыі ў 1998 г. Усяго было прадстаўлена 3 пакалення Audi TT:
Апісанне '2017
Audi TT прапануе новую сістэму счаплення Haldex, якая будзе пасылаць больш магутнасці на заднія колы, калі гэта неабходна, ці зробіць аўтамабіль больш збалансаваным у спартыўным руху (ён рэагуе не толькі на падачу хуткасці, але і на кіраванне рулём). Адчуванні дарогі ўсё яшчэ не хапае, гэта і плюс і мінус для магнітнай падвескі, уключанай у мадэль TTS, якая, дарэчы, адфільтроўвае дарожны шум, чым не можа пахваліцца ТТ Coupe. Audi TT і TTS з'яўляюцца лёгкімі і спрытнымі, а электронныя сістэмы дапамагаюць кіроўцу пры дапамозе інфармацыйных паведамленняў. Многорежімная сістэма Audi Drive Select дазваляе наладжваць трансмісію, рухавік, рулявое кіравання ў адпаведнасці з дарожнымі ўмовамі, і спрыяе стабільнаму руху.
Мадэлі Audi TT уключаюць: бесключевого запальванне, дыстанцыйную блакаванне, сігналізацыю, адкрывальнік гаражных дзвярэй, круіз-кантроль, заднія датчыкі паркоўкі і аўтаматычныя шклоачышчальнікі і фары. У мадэлі 2017 года Audi дадалі: сістэму камер задняга выгляду, аўтаматычнае зацямненне і закрыццё бакавых люстэркаў. Мадэль TTS дапоўненая магнітнай падвескай, якая прыглушае шум і шурпатасць дарогі, абноўленымі коламі і сістэмай тармазоў, а таксама пярэднімі і заднімі датчыкамі паркоўкі і Audi Side Assist.
Бяспека
Вынікі краш-тэсту Audi TT 2015 года згодна з EuroNCAP :
Агляд мадэлі
Сусветная прэм'ера трэцяга пакалення спорткупэ Audi TT адбылася ў сакавіку 2014 года на Жэнеўскім аўташоу.
Pomacanthus maculosus
Pomacanthus maculosus - від марскіх рыб сямейства Pomacanthidae. Жыве ў асноўным у каралавых і камяністых месцах, на плыткаводдзі на невялікіх глыбінях (12 метраў), хоць часцей у глейкіх месцах рыфа, чым у тых, дзе актыўна растуць каралысту каралаў. Часам разводзіцца акварыумістамі
Знешні выгляд
Вырастаюць да памеру 50 см у даўжыню. Вельмі падобныя знешне на від Pomacanthus asfur, з якім у Pomacanthus maculosus перакрываюцца арэалы ў Персідскім заліве і Чырвоным моры.
Як і ў іншых буйных відаў з роду Pomacanthus, маладняк і дарослыя асобіны па-рознаму афарбаваныя.
Распаўсюджанне
Pomacanthus maculosus сустракаецца па ўсім Персідскім заліве, на паўночным захадзе Індыйскага акіяна і Чырвонага мора на поўдзень да 19° п. ш. У 2009 годзе быў зафіксаваны ля ўзбярэжжа Лівана ў Міжземным моры, верагодна, у выніку міграцыі Лесэпса з Чырвонага мора праз Суэцкі канал. Від быў адзначаны таксама ў Ізраілі і цяпер лічыцца наяўным у Левантыйскім моры.
Харчаванне
Прадстаўнікі віду харчуюцца тыпова для скалярый. Асноўная іх ежа — гэта губкі. Таксама ўжываюць у ежу дробныя анемоны, водарасці, трубчастых чарвякоў і крэветак.
Сінонімы
Сінаніміка віду :
Адзіночная змешаная эстафета
Адзіно́чная зме́шаная эстафе́та — гэта каманднае спаборніцтва ў біятлоне, якое з’явілася ў 2015 годзе. Каманда складаецца з двух спартсменаў — мужчыны і жанчыны — якія перадаюць адзін аднаму эстафету на працягу ў агульнай складанасці васьмі агнявых рубяжоў.
Гісторыя
Дэбют адзіночнай змешанай эстафеты адбыўся ў чэшскім горадзе Нове Места на этапе Кубка Свету 6 лютага 2015 года. Да гэтага тэставанне новай дысцыпліны, званай на той момант «супермікст», праводзілася 23 сакавіка 2014 года ў Халменколене. На першай Адзіночнай змешанай эстафеце ў 2015 годзе перамогу атрымала зборная каманда Расіі ў складзе Аляксея Волкава і Яны Раманавай. Другой стала зборная Нарвегіі (Х. Лабелунд, М. Олсбю), трэцяй — зборная каманда Украіны (А. Цішчанка, Ю. Джыма).
Правілы
Каманда складаецца з двух разнаполых спартсменаў, якія прадстаўляюць адну краіну. Кожны ўдзельнік эстафеты праходзіць у агульнай складанасці па чатыры агнявыя рубяжы і адпаведныя кругі лыжнай трасы. Адрозненне ад звычайнай змешанай эстафеты ў тым, што ўдзельнікі перадаюць эстафету па некалькі разоў, пасля кожнай пары агнявых рубяжоў. Пачынае гонку біятланістка, пасля 2 стрэльбаў (лежачы і стоячы) яна перадае эстафету біятланісту. Спартсмен бяжыць свае кругі плюс 2 стральбы і зноў перадае эстафету сваёй партнёрцы. Завяршае гонку біятланіст, які прабягае апошнія 1,5 км. Тыя ўдзельнікі, якія да апошняй перадачы эстафеты адстаюць на круг, з дыстанцыі здымаюцца. Як і ў звычайнай эстафеце спартсмен мае па тры запасных патрона на кожнай стральбе. Калі не ўсе мішэні пры гэтым былі закрытыя, спартсмен таксама бяжыць адпаведнае колькасць кругоў, якія, аднак, складаюць не 150, як звычайна, а 75 метраў.
IC 1113
IC 1113 — галактыка тыпу S? (спіральная галактыка) у сузор’і Змяя.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Міхел Мюлдэр
Міхел (Мішэль) Мюлдэр (Michel Mulder, ) — ролікабежац і канькабежац-спрынтар з Нідэрландаў, чэмпіён Алімпійскіх гульняў 2014 года на дыстанцыі 500 метраў, бронзавы прызёр на дыстанцыі 1000 м. Двухразовы чэмпіён свету ў спрынтарскім мнагабор'і (2013, 2014), срэбны прызёр на 500 м (2012). Чэмпіён свету і шматразовы чэмпіён Еўропы па хуткасным бегу на ролікавых каньках.
Спартыўная кар'ера
На чэмпіянатах Нідэрландаў удзельнічае з 2006 года. Першы подыум на нацыянальным першынстве заваяваў у лістападзе 2011 года, стаўшы другім на 500 м.
10 сакавіка 2012 года атрымаў першую перамогу на этапах Кубка свету, перамогшы на дыстанцыі 500 м на фінале Кубка свету ў Берліне.
Брат-блізнюк — Роналд Мюлдэр, таксама канькабежац-спрынтар, удзельнічаў на Алімпіядзе 2010. Міхел адабрацца на Алімпіяду не змог, назіраў за выступленнем брата ў якасці гледача на трыбуне.
Васкрэсэнскэ (Пэрэяслаў-Хмэльныцкі раён)
Васкрэсэнскэ (Воскре́сенське) — вёска ў Пэрэяслаў-Хмэльныцкім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Міхел Мюлдэр
Спартыўная кар'ера
У 2012 годзе стаў срэбным прызёрам чэмпіянату свету на 500 м. У першым забегу заняў 5-е месца. У другім забегу перамог, усталяваўшы рэкорд катка, і пабіўшы асабісты рэкорд на 1 сотую.
Сінтаксіс (логіка)
У логіцы сінтаксіс — раздзел фармальнай логікі, які вывучае правільнасць пабудовы выразаў, безадносна да таго, ці ёсць у гэтых выразаў лагічныя значэнні і калі ёсць, то якія. Гэта ўсё, што мае дачыненне да фармальных моў або фармальных сістэм, незалежна ад іх інтэрпрэтацыі або значэння. Сінтаксіс звязаны з правіламі, якія выкарыстоўваюцца для пабудовы або трансфармацыі сімвалаў і слоў мовы, у адрозненне ад семантыкі мовы, якая звязана з яе значэннем.
Сімвалы, формулы, сістэмы, тэарэмы, доказы і інтэрпрэтацыі, выражаныя ў фармальных мовах, з’яўляюцца сінтаксічнымі сутнасцямі, чые ўласцівасці можна вывучаць без уліку любога значэння, якое ім можа быць нададзена, і, па сутнасці, ім не трэба надаваць ніякага.
Міхел Мюлдэр
Спартыўная кар'ера
Летам 2012 года ўсталяваў сусветны рэкорд на 300 м у бегу на роліках — 22.58.
Сінтаксіс (логіка)
Сінтаксіс звычайна асацыюецца з правіламі (ці граматыкай), якія рэгулююць кампазіцыю тэкстаў на фармальнай мове, якія складаюць правільна сфарміраваныя формулы фармальнай сістэмы.
Міхел Мюлдэр
Спартыўная кар'ера
У верасні 2012 года стаў чэмпіёнам свету ў бегу на роліках на дыстанцыі 500 м.
Сінтаксіс (логіка)
У інфарматыцы тэрмін «сінтаксіс» адносіцца да правілаў, якія рэгулююць кампазіцыю правільна сфарміраваных выразаў у мове праграмавання. Як і ў матэматычнай логіцы, яна не залежыць ад семантыкі і інтэрпрэтацыі.
Міхел Мюлдэр
Спартыўная кар'ера
У 2013 годзе стаў чэмпіёнам свету па спрынтарскім шматбор'і, усталяваўшы на чэмпіянаце рэкорд свету па суме.
У 2014 годзе другі раз стаў чэмпіёнам свету па спрынтарскім шматбор'і.
Наўруанцы
Наўруанцы (саманазва Eñame Naoero) — мікранезійскі народ, карэнныя насельнікі Науру. Невялікая наўруанская дыяспара ёсць таксама ў Аўстраліі. Агульная колькасць на Науру (2012 г.) - 5100 чал.
Гісторыя
Паходжанне наўруанцаў застаецца вельмі спрэчным. Наўруанская мова адносіцца да ўсходняй мікранезійскай групы аўстранезійскіх моў, аднак значна адрозніваецца ад моў іншых мікранезійскіх народаў. Знешне наўруанцы больш падобны на палінезійцаў.
Доўгі час дамінавала думка, што продкамі наўруанцаў былі мікранезійцы, але яны доўгі час знаходзіліся пад уплывам палінезійцаў і, магчыма, меланезійцаў. Генетычныя даследаванні на Науру паставілі апошні факт пад сумненне.
Відавочна, аўстранезійскія продкі наўруанцаў прыбылі на востраў каля 2000 - 3000 гадоў таму (ясных археалагічных сведчанняў гэтаму няма) і ў далейшым развіваліся ізалявана. Характэрна, што самі наўруанцы не мелі міфаў аб перасяленні з іншых земляў і лічылі, што з'яўляюцца мясцовымі выхадцамі. Менавіта ізаляцыя вызначыла асаблівасці іх мовы і культуры.
Науру быў адкрыты ў 1798 г. брытанскім мараплаўцам Джонам Фернам. Аднак сталыя кантакты тубыльцаў з еўрапейцамі завязаліся толькі ў другой палове XIX ст. Увоз сучаснай зброі і алкаголю спрыялі разладу паміж правадырамі. У 1878 г. паміж мясцовымі плямёнамі ўспыхнула вайна, якая цягнулася каля 10 гадоў і прывяла да скарачэння насельніцтва з 1400 да 900 чалавек.
У 1888 г. Науру трапіў пад пратэктарат Германіі. У 1900 г. тут былі знойдзены багатыя радовішчы фасфатаў. Іх здабыча ператварылася ў галоўную эканамічную галіну, садзейнічала хуткай каланізацыі, заняпаду земляробства і татальнаму разбурэнню традыцыйнай культуры.
Пад час Першай сусветнай вайны кантроль над востравам усталявалі аўстралійцы. Пасля вайны Ліга Нацый прадставіла права апекі над Науру Вялікабрытаніі, Аўстраліі і Новай Зеландыі. Створаная імі адміністрацыя садзейнічала ўладкаванню жыцця тубыльцаў па прыкладу еўрапейскіх краін. Адначасова пасля смерці караля Наўру ў 1920 г. быў створаны савет мясцовых правадыроў.
Змена вобразу жыцця прывяла да распаўсюджання невядомых раней сярод астравіцян хвароб - грыпу і дыябету. Эпідэмія грыпу ўспыхнула адразу пасля вайны і прывяла да смерці 12 чалавек. Першы выпадак дыябету быў зафіксаваны ў 1925 г. Пазней дыябет стаў даволі распаўсюджанай хваробай, так што ў канцы XX ст. наўруанцы лідаравалі па колькасці хворых на яе сярод усіх жыхароў Зямлі. Значная частка ўлады была сканцэнтравана ў руках здабываючай кампаніі. На Наўру з'явіліся рабочыя з Азіі і іншых астравоў Акіяніі.
У 1940 г. Науру быў абстраляны нямецкім ваенным суднам, а ў 1942 г. - захоплены Японіяй. Японцы заставаліся на востраве да 1945 г. Значная частка мясцовага насельніцтва была перавезена імі на астравы Чуўк, а на Науру паселеныя рабочыя-тунгару.
Народны фронт Малдовы
Народны фронт Малдовы (Фронтул Популар дин Молдова, Frontul Popular din Moldova) — палітычны рух у Малдаўскай Савецкай Сацыялістычнай Рэспубліцы і Рэспубліцы Малдова. Фармальна Народны фронт Малдовы існаваў паміж 1989 і 1992 гадамі. Папярэднікам Народнага фронту Малдовы быў Дэмакратычны рух Малдовы (1988—1989). Яго пераемнікам стаў Хрысціянска-дэмакратычны народны фронт (1992—1999), з якога ў 1999 годзе была сфарміравана Хрысціянска-дэмакратычная народная партыя Малдовы.
Наўруанцы
Гісторыя
Пасля вайны выжылыя астравіцяне вярнуліся на радзіму. У 1968 г. Науру атрымала незалежнасць і хутка ператварылася ў адну з найбагацейшых краін свету. Амаль палову насельніцтва склалі кантрактныя рабочыя, пераважна кітайцы. Наўруанцы займалі адміністрацыйныя пасты, мелі прывілегіі пры атрыманні працы, на іх карысць пераразмяркоўваўся дзяржаўны бюджэт. Узровень жыцця карэнных насельнікаў быў адным з самых высокіх у свеце.
Народны фронт Малдовы
Народны фронт быў добра арганізаваны на нацыянальным узроўні, з больш моцнай падтрымкай у сталіцы і раёнах, населеных этнічнымі румынамі. Хоць арганізацыя прыйшла да ўлады, унутраныя спрэчкі прывялі да рэзкага падзення народнай падтрымкі, і Народны фронт Малдовы распаўся на некалькі канкурыруючых фракцый у пачатку 1993 года.
Наўруанцы
Гісторыя
Перыяд дабрабыту скончыўся ў 2000 г., калі былі вычарпаны запасы фасфатаў. Большая частка паверхні вострава аказалася ператворанай у пустыню, непрыдатную для вядзення сельскай гаспадаркі. Нягледзячы на знешнюю дапамогу, гэта прывяло да масавай міграцыі іншаэтнічнага насельніцтва, з'яўленню вострых сацыяльных і палітычных праблем.
Народны фронт Малдовы
Гісторыя
25 лютага 1990 года былі праведзены першыя свабодныя выбары ў Вярхоўны Савет Малдаўскай ССР. Прыхільнікі Народнага фронту атрымалі 25% дэпутацкіх мандатаў. 27 красавіка 1990 года змянілі дзяржаўную сымболіку і ўвялі сіне-жоўта-чырвоны трыкалор у якасці дзяржаўнага сцяга. Дэпутаты, апазіцыйныя Народнаму фронту, 24 мая 1990 года выйшлі са складу парламенту Малдовы.
Наўруанцы
Культура
На чале кожнага аб'яднання стаяў мужчына-правадыр. Астатнія абшчыннікі падзяляліся на 2 высакародныя сацыяльныя пласты тэманібэ і эма, простых земляробаў аменэнгамэ і энгамэ і залежных або рабоў ідзіа і іціора. Прадстаўнікі залежных пластоў жылі на зямлі тэманібэ і аддавалі ім амаль усе прадукты сваёй працы. Прыналежнасць да сацыяльнага пласту вызначалася нараджэннем ад пэўнай маці або шлюбам з жанчынай, якая мела больш высокі статус.
Наўруанцы займаліся земляробствам і рыбалоўствам, разводзілі рыбу ва ўнутранай замкнёнай лагуне Буада. Традыцыйныя гаспадарчыя заняткі вывучаны даволі дрэнна. Аднак той факт, што наўруанцы прызвычаіліся да існавання на малым ізаляваным каралавым востраве і, у адрозненні ад жыхароў Рапануі і многіх пакінутых палінезійцамі астравоў Акіяніі, да пачатку здабычы фасфатаў не зведалі экалагічнай катастрофы, сведчыць пра эфектыўнасць іх ладу жыцця.
Каланізацыя, заняпад земляробства і горкі вопыт Другой сусветнай вайны прывялі да разбурэння традыцыйных абшчын, але наўруанцы працягваюць атаясамляць сябе з пэўным месцам нараджэння і сваім матрылінейным сваяцтвам. Гэта зафіксавана ў заканадаўстве Науру. Вось чаму ўсе прапановы перасяліць іх з вострава, якія гучалі з боку аўстралійцаў з 1950-х гг., не былі падтрыманы самімі тубыльцамі. Большасць карэнных наўруанцаў адмовілася пакідаць радзіму пасля 2000 г.
Аднак захаванне старых традыцый і ігнараванне новай рэчаіснасці часам прыводзяць да нечаканых праблем. Так, у традыцыйным наўруанскім грамадстве заахвочвалася ўкормленасць сярод жанчын. Дзяўчыны да шлюбу нават жылі ў асобных хацінах, дзе мала рухаліся і не гулялі пад сонцам. Тоўстыя бледныя нявесты лічыліся найпрыгажэйшымі. Але змена ладу жыцця, пераход да імпартных прадуктаў прывялі да праблем з атлусценнем (хварэе каля 75% наўруанцаў) і дыябетам (хварэе каля 45%).
Лыхачыўка (Млыніўскі раён)
Лыхачыўка (Лихачі́вка) — вёска ў Млыніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Підлозціўскай вясковай абшчыны.
Касцёл Святой Барбары (Сялявічы)
Касцёл Святой Барбары — каталіцкі храм у аграгарадку Сялявічы Слонімскага раёна.
Беларуска-венгерскія адносіны
Беларуска-венгерскія адносіны — двухбаковыя дыпламатычныя адносіны паміж Беларуссю і Венгрыяй, якія былі ўсталяваныя 12 лютага 1992 года.
Касцёл Святой Барбары (Сялявічы)
Гісторыя
Пабудаваны ў 1819 годзе на галоўнай вуліцы вёскі з дрэва. Дзейнічае. Касцёл — помнік народнага драўлянага дойлідства.
Беларуска-венгерскія адносіны
Эканамічная сфера
У 2016 годзе ў Венгрыю было экспартавана тавараў на 51,7 млн. USD. Імпарт тавараў з Венгрыі склаў 104 млн. USD. Найбуйнейшая пазіцыя імпарту — лекі (25 млн. USD). Агульны таваразварот за 2018 год склаў 180 млн дол.
Касцёл Святой Барбары (Сялявічы)
Архітэктура
Асноўны аб'ём прамавугольны ў плане з трохграннай алтарнай часткай. двухсхільны дах з вальмамі над апсідай завершаны з боку галоўнага фасада васьміграннай шатровай вежай. Да бакавых фасадаў далучаны прамавугольныя ў плане сакрысціі з двухсхільнымі дахамі. Сцены вертыкальная ашаляваны, арачныя аконныя праёмы ў плоскіх ліштвах. Інтэр'ер перакрыты плоскай столлю. Алтар вырашаны 4-калонным порцікам, упрыгожаны драўлянымі скульптурамі анёлаў. Над уваходам хоры на 2 слупах.
Беларуска-венгерскія адносіны
Культурная сфера
У 2009 годзе падпісана двухбаковае міжурадавае пагадненне аб супрацоўніцтве ў галіне адукацыі, навукі і культуры. З 2014 года на базе Мінскага дзяржаўнага лінгвістычнага ўніверсітэта вядзецца выкладанне венгерскай мовы. Беларуская мова факультатыўна выкладаецца ў Будапешцкім універсітэце імя Лоранда Этвеша з 1994 года. У 2015—2016 гадах у рамках міжнароднага тэатральнага фестывалю «ТэАрт» выступалі венгерскія тэатральныя калектывы. 13 мая 2016 г у Будапешце на сцэне Акадэміі музыкі імя Ф. Ліста выступіў студэнцкі хор БДАМ.
У 2010 і 2017 гг. прайшлі Дні культуры Беларусі ў Венгрыі, а ў 2014 — Дні культуры Венгрыі ў Беларусі.
Нерунгры
Нерунгры (Нерюнгри) — горад у Якуціі (Расіі) на рацэ Чульман. Заснаваны ў 1975 годзе. Размешчаны за 965 км ад сталіцы Якуціі — Якуцка.
Беларуска-венгерскія адносіны
Дыпламатычныя прадстаўніцтвы
Пасольства Беларусі ў Венгрыі адкрыта ў студзені 2000 г., венгерскае пасольства ў Мінску — у снежні 2007 г. З 2014 года у Брэсце функцыянуе ганаровае венгерскае консульства.
Канонава (Пачынкаўскі раён)
Канонава (Кононово) — вёска ў Пачынкаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Ленінскага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Канонава абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
Да 1929 года ў складзе Ельнінскага павета Смаленскай губерні.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Геаграфія
Ад вёскі адыходзіць дарога, якая цягнецца да шашы.
Фіялка Вітрака
Фіялка Вітрака, або садовыя браткі (Víola × wittrokiána) — травяністая шматгадовая расліна гібрыднага паходжання сямейства фіялкавыя.
Пад гэтай назвай аб’ядноўваюць шматлікія гатункі і гатункагрупы, атрыманыя з удзелам фіялкі трохколернай (Viola tricolor), алтайскай (Viola altaica) і жоўтай (Viola lutea), а таксама, магчыма, і некаторых іншых відаў (напрыклад, Viola cornuta).
Відавая назва wittrokiana фіялка атрымала ў гонар шведскага прафесара батанікі Вейта Вітрака, дырэктара Бергенскага батанічнага саду і аўтара кнігі па гісторыі гэтай расліны.
Апісанне
Кветкі буйныя, дыяметрам да 10 см, адзінкавыя, ўтвараюцца ў пазухах лісця. Калякветнік двайны, венца плоскае 5-пялёсткавае, ніжні пялёстак — з нектараноснай шпорай і апушанай лагчынкай, у якую высыпаецца пылок, бакавыя пялёсткі накіраваныя ўверх. Слупок на верхавіне шарападобны патоўшчаны. Афарбоўка венца разнастайная: белая, жоўтая, блакітная, сіняя, аранжавая, вінна-чырвоная, аднатонная або з рыскамі і плямамі рознай велічыні.
Плод — трохкамерная каробачка. Насенне дробнае, даўжынёй 1,8-2 і шырынёй да 1 мм. Паверхня насення бліскучая, гладкая. Афарбоўка — ад светла- да цёмна-карычневай. У 1 г змяшчаецца 0,8-1 тыс. штук.
Гісторыя і распаўсюджанне культуры
Фіялка Вітрака — антрапафітны від расліны. Агульнае распаўсюджанне — шырока культывуецца ў нетрапічных краінах у якасці дэкаратыўнай расліны, часам сустракаецца як пустазельная расліна. Лічыцца, што гібрыдная фіялка выведзена селекцыянерамі ў Англіі ў 30-х гадах XIX стагоддзя, затым яна распаўсюдзілася ў Францыі, Германіі і была завезена ў Беларусь. У пачатку XX стагоддзя ў Амерыцы ў горадзе Портлендзе (штат Арэгон) былі створаны буйнакветкавыя гатункі фіялак розных адценняў чырвонага колеру з дыяметрам кветкі да 10-12 см. У другой палове XX стагоддзя цэнтр селекцыі фіялак перамясціўся з Заходняй Еўропы ў Японію.
Анджэла Дэвіс
Анджэла Івона Дэвіс (Angela Yvonne Davis; 26 студзеня 1944, Бірмінгем, штат Алабама, ЗША) — амерыканская праваабаронца, дзеяч камуністычнага руху, сацыёлаг, педагог і пісьменнік. У 1970-х гадах была сімвалам руху за правы зняволеных. Была звязана з партыяй «Чорныя пантэры».
Алаіз Яновіч
Алаіз Яновіч (1792, Завоссе ці Навагрудак — 1849, Францыя) — польскі і літоўскі ваенны дзеяч, шляхціч герба Радван.
Біяграфія
Аб раннім жыцці Алаіза малавядома.
У 1812 годзе падчас руска-французкай вайны годзе ва ўзросце 20 год паступіў у войска Вялікага Княства Літоўскага. У якім палку апынуўся малады жаўнер дакладна невядома, але сыходзячы з таго, што службу на баку Напалеона ён скончыў у т.зв. дацкім корпусе Шарля Лаллемана, можна казаць, што гэта быў 17-ы ці 19-ы ўланскі полк.
Пасля вайны літоўская частка корпуса папала пад дараванне цара Аляксандра і накіравалася ў Польшчу. У 1814 годзе Яновіч паступіў у 3-ці ўланскі полк Каралеўства Польскага, дзе служыў да 1830 года ў званні падпалкоўніка.
Падчас паўстання 1830—1831 гадоў перайшоў на бок інсургентаў і служыў у корпусе генерала Генрыка Дэмбінскага, стаў на чале 13-га літоўскага палка ўлан. У сувязі з задушэннем паўстання, разам з генералам Мацеем Рыбінскім і сваім падроздзелам адыйшоў у Прусію, дзе быў інтерніраваны. Неўзабаве іміграваў у Францыю.
З 1837 года сябра саюза польскай эміграцыі.
За ўдзел у паўстанні ўзнагароджаны Залатым (16 сакавіка 1831 года) і Рыцарскім крыжамі Virtuti Militari (17 верасня 1831 года), граматай «За заслугі перад Айчынай».
Памёр у 1849, пахаваны на могілках Манматр.
Яхнавічы
Я́хнавічы (, Яхновичи) — вёска ў Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Астрынскага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Навадворскага сельсавета.
Царква Святой Марыі Магдаліны (Парычы)
Царква Святой Марыі Магдаліны — мураваны праваслаўны храм у г.п. Парычы Гомельскай вобласці. Знаходзіцца на вул. Кастрычніцкая, 1.
Гісторыя
Пабудавана ў 1991 годзе з цэглы.
Архітэктура
Вырашана кубападобным пад пакатым 4-схільным дахам аб’ёмам, завершаным цэнтрычным 8-гранным і вуглавымі 4-граннымі барабанамі з макаўкамі. Да франтальнага і тыльнага фасадаў далучаны прамавугольныя аб’ёмы прытвора і апсіды пад 2-схільнымі пакрыццямі. Фасады расчлянёны высокімі арачнымі аконнымі праёмамі ў цагляных ліштвах.
Ясвілы (гміна)
Ясві́лы (Jaświły) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Манецкага павета Падляскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Ясвілах. Плошча гміны складае 175,41 км². Станам на 2004 год у гміне Ясвілы пражывалі 5485 чалавек, шчыльнасць — 31,3 чал./км².
Кавалеўшчына (Смалявіцкі раён)
Кавале́ўшчына (, Ковалевщина) — вёска ў Смалявіцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Усяжскага сельсавета.
Да 16 снежня 2009 года вёска ўваходзіла ў склад Прылепскага сельсавета.
Вэсэлэ (Пэрэяслаў-Хмэльныцкі раён)
Вэсэлэ (Весе́ле) — вёска ў Пэрэяслаў-Хмэльныцкім раёне Кіеўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Дзівычкыскай вясковай абшчыны.
Аляксандр Панамароў
Аляксандр Панамароў:
IC 1114
IC 1114 — галактыка тыпу * (зорка) у сузор’і Малая Мядзведзіца.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Дарэмскі Касіядор
Дарэмскі Касіядор (Дарэм, бібліятэка кафедральнага сабора, MS B. II. 30) — ілюмінаваны рукапіс 8-га стагоддзя, якія змяшчае «Тлумачэнне псалмоў» Касіядора.
Навэ (Млыніўскі раён)
Навэ (Нове́) — вёска ў Млыніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Підлозціўскай вясковай абшчыны.