cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сяргей Анатольевіч Логвін
Творчасць
Сярод твораў: помнік падпольшчыкам, дэкаратыўныя дзверы Чырвонага касцёла, кампазіцыі «Еўропа», «Ева», «Партрэт сябра», «Песня», «Адам і Ева», «Страшны суд», рэльеф «Папараць-кветка» (Нацыянальная бібліятэка) — усе ў Мінску, помнікі на брацкіх магілах у гарадскіх пасёлках Ганцавічы і Аранчыцы (Брэсцкая вобласць), помніка Льву Сапегу ў Слоніме (у сааўтарстве з Іванам Міско і Уладзімірам Піпіным).
Творы знаходзяцца ў Нацыянальным мастацкім музеі, НАН Беларусі, фондзе БСМ і інш.
Узнагароды
Лаўрэат прэміі Федэрацыі прафсаюзаў Беларусі.
Сідзуока (прэфектура)
Сідзуока   — прэфектура Японіі, знаходзіцца ў рэгіёне Цюбу, на востраве Хонсю. Адміністрацыйны цэнтр — горад Сідзуока. Плошча прэфектуры — 7780,50 км², насельніцтва — 3 699 527 чалавек (1 жніўня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 475,49 чал./км².
Геаграфія
Прэфектура на захадзе мяжуе з прэфектурай Айты, на паўночным захадзе — прэфектурай Нагана, а на паўночным усходзе з прэфектурай Канагава. Сідзуока абмываецца водамі Ціхага акіяна ў заліве Суруга. На захадзе прэфектура пераходзіць Японскія Альпы, а далей на поўначы знаходзіцца знакамітая гара Фудзі, а на ўсход ад — паўвостраў Ідзу.
Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел
Прэфектура Сідзуока складаецца з 23 гарадоў і 5 паветаў (12 пасёлкаў). Гарады Фудзі і Нумадзу маюць статусы асаблівых, сталіца Сідзуока і Хамамацу маюць статусы гарадоў, вызначаных указамі ўрада.
Гаўрыліўці (Кіцманскі раён)
Гаўрыліўці (Гаври́лівці) — вёска ў Кіцманскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Глыныця (Кіцманскі раён)
Глыныця (Глини́ця) — вёска ў Кіцманскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Бурдэй (Кіцманскі раён)
Бурдэй (Бурде́й) — вёска ў Кіцманскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Вакаяма (прэфектура)
Вакаяма  — прэфектура Японіі, якая займае паўднёвую частку паўвострава Кіі ў рэгіёне Кансай, вострава Хонсю. Адміністрацыйны цэнтр — горад Вакаяма. Плошча прэфектуры — 4726,29 км², насельніцтва — 972 123 чалавекі (1 жніўня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 205,68 чал./км².
Давыдзіўці
Давыдзіўці (Давидівці) — вёска ў Кіцманскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Вакаяма (прэфектура)
Геаграфія
Прэфектура Вакаяма знаходзіцца на поўдні і паўднёвым усходзе паўвострава Кіі на беразе Унутранага Японскага мора, узбярэжжа цягнецца 600 км. На поўначы знаходзіцца прэфектура Осака, на паўночны ўсход — прэфектура Нара. На ўсход ад прэфектуры Вакаяма знаходзіцца прэфектура Міэ.
Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел
У прэфектуры Вакаяма размешчана 9 гарадоў і 6 паветаў (20 пасёлкаў і 1 вёска).
Вынаград (Кіцманскі раён)
Вынаград (Виногра́д) — вёска ў Кіцманскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Курода
Курода — прозвішча.
Спіс аб’ектаў PGC (2384001—2385000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2384001—2385000)
Драчынці
Драчынці (Дра́чинці) — вёска ў Кіцманскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Вытыліўка
Вытыліўка (Вити́лівка) — вёска ў Кіцманскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Кальніўці
Кальніўці (Кальнівці) — вёска ў Кіцманскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Зэлэніў (Кіцманскі раён)
Зэлэніў (Зеле́нів) — вёска ў Кіцманскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Іванкіўці (Кіцманскі раён)
Іванкіўці (Іва́нківці) — вёска ў Кіцманскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Дзіброва (Кіцманскі раён)
Дзіброва (Дібро́ва) — вёска ў Кіцманскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Лашкіўка
Лашкіўка (Лашкі́вка) — вёска ў Кіцманскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Малятынці
Малятынці (Ма́лятинці) — вёска ў Кіцманскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Клівадын
Клівадын (Клі́водин) — вёска ў Кіцманскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Кысэліў
Кысэліў (Киселі́в) — вёска ў Кіцманскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Мамаіўці
Мамаіўці (Бі́ла) — вёска ў Кіцманскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Карастувата
Карастувата (Коростува́та) — вёска ў Кіцманскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Оіта
Оіта:
П’ядыкіўці
П’ядыкіўці (П'ядикі́вці) — вёска ў Кіцманскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Стрылэцькы Кут
Стрылэцькы Кут (Стріле́цький Кут) — вёска ў Кіцманскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Сухавэрхіў
Сухавэрхіў (Сухове́рхів) — вёска ў Кіцманскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Хлівышчэ
Хлівышчэ (Хліви́ще) — вёска ў Кіцманскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Нові Драчынці
Нові Драчынці (Но́ві Дра́чинці) — вёска ў Кіцманскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Рэвакіўці
Рэвакіўці (Рева́ківці) — вёска ў Кіцманскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Чартарыя (Кіцманскі раён)
Чартарыя (Чортори́я) — вёска ў Кіцманскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Акбастау
Акбастау:
Стаўчаны (Кіцманскі раён)
Стаўчаны (Ставча́ни) — вёска ў Кіцманскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Айнабулак
Айнабулак:
Клакічка
Клакічка (Клокі́чка) — вёска ў Кіцманскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Рэвнэ (Кіцманскі раён)
Рэвнэ (Ре́вне) — вёска ў Кіцманскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Кызылжар
Кызылжар:
Тапа
Тапа:
Шышкіўці (Кіцманскі раён)
Шышкіўці (Ши́шківці) — вёска ў Кіцманскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Вірт
Вірт — прозвішча.
Гай (Навасэлыцкі раён)
Гай (Гай, Hlinița) — вёска ў Навасэлыцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Алгабас
Алгабас:
Уркендэу
Уркендэу:
Ракіта (значэнні)
Ракіта
Брэднік (значэнні)
Брэднік
Новы Кысэліў
Новы Кысэліў (Но́вий Киселі́в) — вёска ў Кіцманскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Южынэць
Южынэць (Южине́ць) — вёска ў Кіцманскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Спіс аб’ектаў PGC (2385001—2386000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2385001—2386000)
Караагаш
Караагаш:
Фукуока (прэфектура)
Фукуока  — прэфектура ў Японіі, на паўночным узбярэжжы вострава Кюсю. Плошча прэфектуры — 4978,51 км², насельніцтва — 5 091 547 чалавек (1 жніўня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 1.022,70 чал./км². Адміністрацыйны цэнтр — горад Фукуока.
Геаграфія
Прэфектура Фукуока з трох бакоў мае выхад да мора, мяжуе з прэфектурамі Сага, Оіта і Кумамота. У прэфектуры Фукуока размяшчаюцца два самых буйных горада вострава Кюсю — партовы горад Фукуока і прамысловы цэнтр Кітакюсю.
Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел
У прэфектуры Фукуока размешчана 28 гарадоў і 12 паветаў (30 пасёлкаў і 2 вёскі).
Оіта (прэфектура)
Оіта  — прэфектура Японіі, знаходзіцца ў рэгіёне Кюсю на востраве Кюсю. Плошчу прэфектуры складае 6339,74 км², насельніцтва — 1 171 673 чалавекі (1 жніўня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 184,81 чал./км². Адміністрацыйны цэнтр прэфектуры — горад Оіта.
Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел
У прэфектуры Оіта размешчаны 14 гарадоў і 3 паветы (3 пасёлкі і 1 вёска).
Маршынці
Маршынці (Ма́ршинці, Marșenița) — вёска ў Навасэлыцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Навасэлыцкай гарадской абшчыны.
Гарыца вузлаватая
Гарыца вузлаватая (Sagina nodosa) — від травяністых раслін сямейства. Этымалогія: nodosa — «вузлаваты».
Распаўсюджанне
Паўночная Амерыка (Грэнландыя, Канада, паўночны ўсход ЗША); Еўропа (Беларусь, Эстонія, Латвія, Літва, Украіна, Аўстрыя, Бельгія, Чэхія, Германія, Венгрыя, Нідэрланды, Польшча, Славакія, Швейцарыя, Данія, Фінляндыя, Ісландыя, Ірландыя, Нарвегія, Швецыя, Вялікабрытанія, Румынія, Партугалія, Іспанія); Азія (Сібір, Расія).
Ва Украіне расце на вільготных месцах у лясах, на балотах на Палессі, лесастэпе, спарадычна.
Сяргей Васілевіч Ложачнік
Сяргей Васілевіч Ложачнік (нар. 10 лістапада 1981, в. Петкавічы, Дзяржынскі раён, Мінская вобласць) — беларускі дзяржаўны дзеяч.
Біяграфія
Беларус. У 2007 годзе скончыў Магілёўскі дзяржаўны ўніверсітэт харчавання па спецыяльнасці «машыны і апараты харчовых вытворчасцей», прысвоена кваліфікацыя інжынер-механік; у 2013 годзе — Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь па спецыяльнасці «кіраванне аграпрамысловым комплексам».
Працоўную дзейнасць пачаў у 2001 годзе механікам сельскагаспадарчага вытворчага кааператыва «Крутагор’е-Петкавічы» Дзяржынскага раёна Мінскай вобласці.
У 2001—2002 гадах механік па рамонце і наладцы абсталявання мясной прамысловасці каўбаснага цэха калгаса імя Карла Маркса Валожынскага раёна Мінскай вобласці. У 2002—2004 фармоўшчык каўбасных вырабаў трэцяга разраду; аператар лініі прыгатавання фаршу пятага разраду ТАА «Віказ» Карэліцкага раёна Гродзенскай вобласці. У 2004—2009 гадах інжынер-тэхнолаг, з 2007 г. начальнік каўбаснага цэха ААТ «Агракамбінат „Дзяржынскі“» Мінскай вобласці. У 2009—2011 гадах начальнік Дзяржаўнай харчовай інспекцыі па якасці і стандартызацыі — галоўны дзяржаўны інспектар Дэпартамента ветэрынарнага і харчовага нагляду Міністэрства сельскай гаспадаркі і харчавання Рэспублікі Беларусь
З 5 сакавіка 2013 года старшыня Шчучынскага раённага выканаўчага камітэта.
12 верасня 2019 года прызначаны старшынёй Лідскага райвыканкама.
Сям’я
Жанаты, выхоўвае дачку.
Маіс (архіпелаг)
Ма́іс (Islas del Maíz), або Корн (Corn Islands) — архіпелаг на захадзе Карыбскага мора каля ўзбярэжжа Нікарагуа. Агульная плошча — 12,9 км². Насельніцтва (2007 г.) — 7429 чалавек.
Геаграфія
Архіпелаг Корн месціцца ў 77 км на паўночны захад ад Блуфілдса, адміністрацыйнага цэнтра Атлантыка-Сур.
Складаецца з 2 астравоў вулканічнага паходжання:
Найвышэйшы пункт — пагорак Плезант (113 м) на востраве Грэйт-Корн. Астравы знакаміты пячанымі пляжамі і маляўнічымі пейзажамі.
Для архіпелага характэрны вільготны трапічны клімат. Гадавая колькасць ападкаў — 4 320 мм. Улетку, калі дзьмуць усходнія вятры, існуе пагроза ўраганаў.
Гісторыя
Архіпелаг быў адкрыты Х. Калумбам 18 верасня 1502 г. і названы ім Ліманарэс (Limonares). Англійская назва Корн (Corn, літаральна «Кукурузныя») канчаткова замацавалася толькі ў XIX ст. Яе паходжанне дакладна не вядома. Сучасная іспанская назва з'яўляецца дакладным перакладам англійскай.
У 1894 г. Нікарагуа захапіла Маскітавы бераг і перадала архіпелаг у карыстанне ЗША. 25 красавіка 1971 г. узноўлены кантроль нікарагуанскіх уладаў. У 1987 г. астравы сталі муніцыпалітэтам у складзе аўтаноміі Аўтаномнага рэгіёна паўднёва-карыбскага ўзбярэжжа. У 1990-я гг. насельнікі архіпелага актыўна займаліся гандлем наркотыкамі паміж Калумбіяй і ЗША. З канца XX ст. развіваецца турызм.
Кіраванне
Архіпелаг Корн з'яўляецца муніцыпалітэтам у складзе аўтаноміі Атлантыка-Сур (Нікарагуа). Кіруецца выбарнымі мэрам і муніцыпальнай радай. Першыя ўсеагульныя выбары адбыліся ў 1997 г.
Спіс аб’ектаў PGC (2386001—2387000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2386001—2387000)
Спіс аб’ектаў PGC (1059001—1060000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1059001—1060000)
Спіс аб’ектаў PGC (2387001—2388000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2387001—2388000)
Вярба шарсцістапарасткавая
Вярба шарсцістапарасткавая (Salix gmelinii) — від дравяністых раслін сямейства, распаўсюджаны ў асноўным у Расіі.
Апісанне
Гэта дрэва або куст, да 10 м вышынёй; у спрыяльных месцах на добра дрэнаваных, вільготных субстратах уздоўж рачных далін на поўначы Расіі гэтая вярба можа дасягаць вышынь да 20 м, а ствалы дасягаюць 80-90 см у дыяметры. Вярба шарсцістапарасткавая мае тоўстыя, прамыя, шэра-карычневыя галіны і тоўстыя жоўта-карычневыя галінкі, часта пакрытыя шчыльным апушэннем. Лісце шырока ланцэтнае або ланцэтнае, найшырэйшае ў кірунку да верхавіны, 5-12 × 1-2.5 см, з вялікімі і устойлівымі прылісткамі і тронкамі 0.4-10 мм, якія ахопліваюць генератыўныя пупышкі. Асноўная жыла, якая вылучаецца з абодвух бакоў, з’яўляецца жаўтлявай. Палі ліста амаль суцэльныя або з рэдкімі залозамі. Кветкі развіваюцца да ўзнікнення лісця. Каташкі без чарашковыя і вельмі шчыльна кветкавыя
Распаўсюджанне
Распаўсюджаны ў асноўным у Расіі. Гэты від шырока выкарыстоўваецца для вырабу кошыкаў, барацьбы з эрозіяй, а таксама для вытворчасці біямасы ў Еўропе і Паўночнай Амерыцы.
Таксанамія
Від Вярба шарсцістапарасткавая ўваходзіць у род семейства  парадку.
Спіс аб’ектаў PGC (2388001—2389000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2388001—2389000)
Стрэлкаліст звычайны
Апісанне
Шматгадовая водная травяністая расліна з тоўстым кароткім карэнішчам. Лісце ў прыкаранёвай разетцы, суцэльнае, з гладкім краем, трох тыпаў: самыя ніжнія лісты лінейныя, па большай частцы пагружаныя, другі тып — плывучыя, з круглявай або падобнай на дзіду пласцінай, трэці тып — выходзяць з вады, на доўгіх чаранках, стрэлападобнай формы. Кветкі аднаполыя, белыя, фіялетавыя каля асновы. Плод — шматарэшак. На сталонах расліны часта ўзнікаюць ядомыя клубні, якія маюць да 50 % крухмалу, 8 % цукру.
Распаўсюджанне і экалогія
Святлолюбівая расліна, гідрафіт, мезафіт, эўтроф. Расце на водна-балотных угоддзях. Распаўсюджаны ў Еўропе ад Ірландыі і Партугаліі да Фінляндыі і Балгарыі, сустракаецца ў Расіі (уключаючы Сібір і Каўказ), Украіне, Японіі, Турцыі, Кітаі, Аўстраліі, В’етнаме.
Гаспадарчае і прыроднае значэнне
У дзікай прыродзе з’яўляецца кормам для вадаплаўных птушак, вадзянога пацука і іншых жывёл, а таксама для свойскіх качак пры іх утрыманні на натуральных вадаёмах. У Паўночнай Амерыцы стрэлкаліст называюць белай бульбай індзейцаў, у Кітаі здаўна культывуецца як агародніннае расліна, вырошчваецца для атрымання крухмалу.
Ахова
Уключаны ў Чырвоныя кнігі суб’ектаў Расійскай Федэрацыі: Іркуцкая вобласць, Рэспубліка Саха (Якуція). Таксама уключаны ў Чырвоную кнігу Арменіі.
Дорыян (ураган)
28 жніўня агенцтва EFE паведаміла, што ахвярай стыхіі ў Пуэрта-Рыка стаў мужчына сталага веку.
Да 1 верасня ўраган дасягнуў максімальнай сілы, пяці балаў па пяцібальнай шкале. Хуткасць ветру ў эпіцэнтры цыклону складала 295 км/г, пры парывах яна дасягала 354 км/г.
2 верасня эпіцэнтр урагану знаходзіўся за 170 км на ўсход ад Палм-Біч (штат Фларыда). На Багамах вецер выклікаў уздым узроўню вады на некалькі метраў, у выніку чаго многія будынкі заліло вышэй за дах ; загінула сама меней 50 чалавек, былі пашкоджаны або цалкам знішчаны каля 13 тысяч дамоў. Паводле Чырвонага Крыжа, ураган моцна пашкодзіў або знішчыў амаль палову дамоў на астравах Вялікі Багама і Абака. Па дадзеных ААН, каля 70000 чалавек спатрэбілася жыццёва неабходная дапамога: пітная вада, ежа, лекі і прытулак.
Паводле нацыянальнага цэнтра ЗША па сачэнні за ўраганамі да 3 верасня «Дорыян» аслабеў да трэцяй катэгорыі, максімальная хуткасць ветру складала 195 км/г. Нягледзячы на паслабленне «Дорыяна», у наступныя некалькі дзён ён застаецца магутным ураганам.
Па стане на поўнач 5 верасня ўраган знаходзіўся на адлегласці 168 км ад найбуйнейшага горада Паўднёвай Караліны — Чарльстона. Шторм рухаўся ля берагоў ЗША з хуткасцю 11,2 км/гадз., максімальная хуткасць парываў ветру складала 184 км/гадз. Затым цыклон накіраваўся на паўночны ўсход, у бок Новай Шатландыі, несучы ліўневыя дажджы і паступова слабеючы.
Міядзакі
Міядзакі — прозвішча, тапонім.
Хонда (значэнні)
Хонда:
Кагосіма
Кагосіма:
Такусіма
Такусіма:
Такагі
Такагі — прозвішча.
Ямада
Ямада — прозвішча.
Міура
Міура — прозвішча, тапонім.
Міядзакі (прэфектура)
Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел
У прэфектуры Міядзакі размешчана 9 гарадоў і 6 паветаў (14 пасёлкаў і 3 вёскі).
Наката
Наката — прозвішча.
Сакаі
Сакаі — прозвішча, тапонім.
Нагаі
Нагаі — прозвішча.
Ямагуты
Ямагуты — прозвішча, тапонім.
Кагосіма (прэфектура)
Кагосіма  — прэфектура Японіі, знаходзіцца ў рэгіёне Кюсю, на востраве Кюсю. Адміністрацыйны цэнтр прэфектуры — горад Кагосіма, непадалёк ад якога размешчаны першы японскі касмадром — касмічны цэнтр Утыноура. Плошча прэфектуры складае 9188,82 км², насельніцтва — 1 669 472 чалавекі (1 жніўня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 181,69 чал./км². У склад прэфектуры ўваходзіць востраў Яку.
Міядзакі (горад)
Міядзакі  — цэнтральны горад Японіі, адміністрацыйны цэнтр прэфектуры Міядзакі. Плошча горада — 644,61 км², насельніцтва — 402 494 чалавекі (1 жніўня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 624,40 чал./км². Заснаваны ў 1924 годзе, утвораны шляхам зліцця ў адзін горад пасёлка Міядзакі, пасёлка Оёда і Оміямура. У 1998 годзе ён атрымаў статус цэнтральнага горада.
Такада
Такада — прозвішча.
Іто
Іто — прозвішча.
Ватанабэ
Ватанабэ — прозвішча.
Такахасі
Такахасі — прозвішча.
Като
Като — прозвішча.
Такусіма (прэфектура)
Такусіма  — прэфектура Японіі, знаходзіцца ў рэгіёне Сікоку, на аднайменным востраве Сікоку. Плошчу прэфектуры складае 4146,74 км², насельніцтва — 764 431 чалавек (1 жніўня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 184,35 чал./км². Адміністрацыйны цэнтр прэфектуры — горад Такусіма.
Мацумота
Мацумота — прозвішча.
Ясуда
Ясуда — прозвішча.
Кагава
Кагава — прозвішча, тапонім.
Вярба сухалюбівая
Вярба сухалюбівая (Salix xerophila) — від кветкавых раслін з роду сямейства.
Таксанамія
Від Вярба сухалюбівая ўваходзіць у род сямейства  парадку.
Мацунага
Мацунага — прозвішча.
Хамамацу
Хамамацу  — горад у Японіі, у прэфектуры Сідзуока, на востраве Хонсю. З 2007 года мае статус горада, вызначанага указам урада. Знхаодзіцца на ўзбярэжжы Ціхага акіяна. Тэрыторыя горада абмежаваная на ўсходзе ракой Тэнру (Нябесны цмок), на поўдні — Ціхім акіянам, на захадзе — возерам Хамана, а на поўначы адгор’ямі гор Акаісі.
Бэз (значэнні)
Бэз
Аўтаномны рэгіён паўднёва-карыбскага ўзбярэжжа
Аўтаномны рэгіён паўднёва-карыбскага ўзбярэжжа (Región autónoma de la Costa Caribe Sur) — аўтаномная адміністрацыйная адзінка на паўднёвым усходзе Нікарагуа. Складаецца з 12 муніцыпалітэтаў. Адміністрацыйны цэнтр — Блуфілдс.
Плошча — 27 407 км². Насельніцтва (2012 г.) — 36 9254 чалавек.
Гісторыя
У XVII — XIX ст. большая частка тэрыторыі аўтаномнага рэгіёна ўваходзіла ў склад індзейскай дзяржавы міскіта. Тут сяліліся выхадцы з Ямайкі і Беліза. Пасля ліквідацыі аўтаноміі міскіта ў 1894 г. мясцовае насельніцтва традыцыйна складала апазіцыю ў дачыненні да ўладаў у Манагуа, пасля сандзінісцкай рэвалюцыі падтрымлівалі контрас. У 1987 г. у выніку рэфармавання дзяржаўнага ладу на месцы дэпартамента Селая былі ўтвораны Аўтаномны рэгіён паўднёва-карыбскага ўзбярэжжа і Аўтаномны рэгіён паўночна-карыбскага ўзбярэжжа.
Кіраванне
Аўтаномны рэгіён паўднёва-карыбскага ўзбярэжжа з'яўляецца неад'емнай часткай унітарнай і непадзельнай дзяржавы Нікарагуа. Яго жыхары маюць усе правы і абавязкі нікарагуанскіх грамадзян. Аўтаномная прававая сістэма абапіраецца на Канстытуцыю і Статут рэгіёна, закон аб асаблівам рэжыме абшчын карэнных народаў. Галоўны орган кіравання — Рада рэгіёна з 45 дэпутаў, якія з 2007 г. выбіраюцца ў выніку прамога галасавання.
Кагава (прэфектура)
Кагава  — прэфектура Японіі, знаходзіцца ў рэгіёне Сікоку, на востраве Сікоку. Плошча прэфектуры — 1876,55 км², насельніцтва — 981 577 чалавек (1 жніўня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 523,08 чал./км². Цэнтр прэфектуры — горад Такамацу. Кагава — самая маленькая прэфектура Японіі.
Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел
У прэфектуры Кагава размешчана 8 гарадоў і 5 паветаў (9 пасёлкаў).
Аблога Эр-Растана і Тэль-Бісы (2011)
Аблога Эр-Растана і Тэль-Бісы — частка сірыйскага паўстання. 28 мая 2011 года пасля шматлікіх акцый пратэсту сірыйская армія пачала аперацыю ў Эр-Растане. У горадзе пражывала каля 50 000 чалавек. Населены пункт знаходзіцца за 20 кіламетраў на поўнач ад Хомса. Аперацыя таксама закранула суседні горад Тэль-Біса. Падчас аперацыі сірыйская армія сутыкнулася з узброенымі апазыцыянерамі, што прывяло да сутыкненняў, якія скончыліся падаўленнем пратэстаў і шматлікімі ахвярамі.
Перадгісторыя
У сярэдзіне красавіка масавыя пратэсты пачаліся ў Растане, а таксама ў суседнім горадзе Тэль-Біса. 29 красавіка каля 50 членаў мясцовай ячэйкі кіруючай партыі Баас сышлі ў адстаўку ў Эр-Растане. Неўзабаве ваенная разведка нібыта расстраляла мітынг, дзе зачытвалася заява аб адстаўцы, і забіла 17 дэманстрантаў. Праз тыдзень армейскія сілы пры падтрымцы каля 100 танкаў акружылі горад Эр-Растан. Антыўрадавая дэманстрацыя скінула статую нябожчыка прэзідэнта Сірыі Хафеза аль-Асада, а яе актывісты абавязаліся працягваць свае пратэсты, нягледзячы на ​​арышты апазіцыянераў сіламі ўрада Башара аль-Асада. На працягу мая пратэсты працягваліся як у Растане, так і суседніх абласцях.
Аперацыя
28 мая, на наступны дзень пасля найбуйнейшых дэманстрацый у гэтых гарадах з пачатку хваляванняў, сірыйскія вайскоўцы ўвайшлі ў гарады Эр-Растан і Тэль-Біса. Апазіцыя паведаміла, што салдаты ўрываліся ў дамы і арыштоўвалі людзей. Перад аперацыяй сілы бяспекі адключылі ўсе ваду, электрычнасць і сродкі тэлекамунікацый у рэгіёне і перакрылі ўсе дарогі ў гарады. На другі дзень мінамётны снарад трапіў у школьны аўтобус, які перавозіў дзяцей у Тэль-Біса. Аўтамабілі мясцовай хуткай дапамогі спрабавалі трапіць на месца здарэння, але параненыя вучні былі ў канчатковым рахунку адпраўлены ў бліжэйшую бальніцу ў Дэйр-Бальба.
30 мая стала вядома, што жыхары Эр-Растана і Тэль-Бісы стралялі ў салдат з аўтаматаў і гранатамётаў. Як казалі апазіцыянеры, гэты проста спробы самаабароны разрозненых людзей, а не арганізаваны ўзброены супраціў пад адзіным камандаваннем. Апазіцыя з мясцовых каардынацыйных камітэтаў заявіла, што армія абстраляла Тэль-Бісу з артылерыі 28 мая і што снайперы былі размешчаны на дахах мячэцяў. Потым актывісты апазіцыі паведамілі, што па меншай меры два чалавекі былі забіты артылерыйскім і кулямётным агнём сірыйскай арміі ў Растане 4 чэрвеня.
Наступствы
У канцы верасня з’явіліся паведамленні аб масавым дэзерцірстве з армейскіх часцей, дыслакаваных у Растане, а таксама прадстаўнікі Свабоднай сірыйскай арміі заявілі, што падчас новых сутыкненняў у Эр-Растане знішчаны 17 бронемашын з дапамогай РПГ і мін. 1 кастрычніка сірыйская армія ўзяла пад свой кантроль Растан, забіўшы 130 мірных грамадзян і апазіцыянераў (згодна з паведамленнямі апазіцыйных крыніц) і арыштавала 3000 падазраваных у сувязях з антыўрадавымі сіламі.
Іван Цімафеевіч Арзамасаў
Біяграфія
Нарадзіўся у вёсцы Вялікія Кулікі (Маршанскі раён Тамбоўскай вобласці Расіі). У 1952 годзе скончыў Казанскі ўніверсітэт. У 1952—1954 гг. працаваў у запаведніку «Белавежская пушча». З 1954 г. у Аддзеле заалогіі і паразіталогіі АН БССР (з 1980 г. Інстытут заалогіі Акадэміі навук БССР, з 2007 г. Навукова-практычны цэнтр Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі па біярэсурсах ). З 1972 года на пасадзе загадчыка лабараторыяй эксперыментальнай паразіталогіі і адначасова ў 1981—1985 гг. — намеснік дырэктара інстытута.
Навуковая дзейнасць
І. Ц. Арзамасаву належаць навуковыя працы па па пытаннях біялогіі і экалогіі эктапаразітаў млекакормячых, уплыву меліярацыі і іншых антрапагенных фактараў на паразітафаўну. Займаўся распрацоўкай тэарэтычных асноў узнікнення паразітацэнозаў.
Сярод апублікаванага:
Самолюс Валеранда
Самолюс Валеранда (Samolus valerandi) — від раслін сямейства.
Апісанне
Шматгадовая травяністая, цьмяна-зялёная расліна. Сцябло (6) 10—80 см. Лісты 12—80 (—115) х 3,5—35 (-45) мм, зваротна-яйкападобныя. Суквецці канчатковыя, простыя або разгалінаваныя. Вяночак 24 мм у дыяметры, белы. Плады шарападобныя капсулы 2,5—3,2 мм. Цвіце з чэрвеня па лістапад.
Распаўсюджанне
Азія, Міжземнамор’е, Паўднёвая і Заходняя Еўропа, Макаранезія; уведзены ў Амерыцы. Насяляе мокрыя канавы, берагі, часова забалочаныя глебы; 0-1150. м.
Барвенак малы
Барве́нак малы (Vinca minor) — від кветкавых раслін з роду сямейства.
Назва
Барвенак малы, барвінак, барвінец.
Батанічнае апісанне
Шматгадовыя вечназялёныя травяністы расліны або паўкусцікі вышынёй 30—60 см. Сцёблы ляжачыя, галінастыя. Лісце супраціўнае, простае, суцэльнае, скурыстае, бліскучае, з суцэльным гладкім краем і завостранай верхавінкай, на кароткіх чаранках. Верхні бок ліста цёмна-зялёнага колеру. Кветкі сіняга колеру, на прамастойных галінках вышынёй 10—20 см у пазухах лісця. Плод — сухая лістоўка цыліндрычнай формы.
Ядавітая расліна.
Распаўсюджанне і экалогія
Радзімай расліны з’яўляецца Еўропа і Малая Азія. Распаўсюдзілася на тэрыторыі Еўразіі і Паўночнай Амерыкі. Мезафіт. Патрабавальная да якасці глебы, не патрабавальная да асвятлення. Цвіце ў маі—чэрвені.
Таксанамія
Від Барвенак малы ўваходзіць у род трыбы  падсямейства  сямейства  парадку.
Прадстаўнікі
У межах віду вылучаюць некалькі формаў:
Гаспадарчае значэнне
Вырошчваецца ў культуры. Дэкаратыўная і лекавая расліна.
Устыляга
Устыляга (Ustilago) — род галаўнёвых грыбоў сямейства устылягавых.
Апісанне
Міцэлій шматклетачны з гаўсторыямі, паразітуе ўнутры расліны-гаспадара, у канцы лета распадаецца на асобныя клеткі, з якіх развіваюцца споры. Хламідаспоры адзіночныя, шарападобныя, авальныя, эліпсоідныя ці прадаўгаватыя, абалонка іх бародаўчатая, шыпаватая, шчаціністая або гладкая, радзей сеткавая, жоўтая, карычневая, аліўкавая ці фіялетавая. У масе споры ўтвараюць парашок, які паступова цямнее і робіцца аліўкавым, карычневым, фіялетавым або чорным. Прарастае хламідаспора 3—4 (5)-клетачнай базідыяй, на верхавінцы ці па баках якой звычайна ўтвараюцца базідыяспоры.
Пашырэнне
Вядома больш за 350 відаў, пашыраных па ўсім зямным шары. Паразіты, пашкоджваюць завязь, суквецце, радзей лісце і сцяблы раслін сямейства злакаў, лілейных, драсёнавых, гваздзіковых, складанакветных. На Беларусі найбольш вядомыя Ustilago tritici, Ustilago avenae, Ustilago hordei, Ustilago nuda, Ustilago maydis; узбуджальнікі галаўні аўса, ячменю, пшаніцы, кукурузы, манніку, мятліцы, пырніку, метлюжку і іншых злакаў.
Лола бяжыць
«Лола бяжыць» (Lola rennt) — нямецкі мастацкі фільм рэжысёра Тома Тыквера, зняты ў 1998 годзе.
Сюжэт
Лола і Мані жывуць у Берліне і вар’яцка кахаюць адзін аднаго. І калі Мані — маленькі кур’ер вялікага бандыта — губляе торбу з грашыма свайго боса, выратаваць яго можа толькі Лола. Але на тое, каб здабыць зусім не маленькую суму ў 100 тысяч марак, у дзяўчыны ёсць толькі 20 хвілін. Кожная секунда можа азначаць розніцу паміж жыццём і смерцю. Пачынаецца галавакружная і небяспечная прабежка імклівай Лолы…
Акаяма
Акаяма:
Омура
Омура — прозвішча.
Лагер нідзе
«Лагер нідзе» (Camp Nowhere) — амерыканскі мастацкі фільм, зняты ў 1994 годзе ў жанры камедыі.
Сюжэт
Дзеці маюць на конт адмысловае меркаванне — гэта адпачынак толькі з першага погляду. Таму, калі Морыс Хімель пазнае, што яму разам з сябрамі маецца правесці лета на такім «адпачынку», ён вырашае дзейнічаць. Разам кампанія вырашаецца на вясёлую авантуру: яны арганізуюць свой уласны лагер, райскі куток без бацькоў з морам забаў. Ім удаецца пераканаць даверлівых мам і тат ў існаванні міфічнага кутка дзіцячага адпачынку і нават выдаткаваць іх грошы на гэта. Аднак наперадзе сяброў чакае маленькая праблема, што пагражае абярнуцца вялікімі непрыемнасцямі: ідзе «бацькоўскі дзень», калі падман можа лёгка раскрыцца…
Жарновец мяцёлчаты
Расце на раўніне, часткова ў перадгор’і.
Фармакалагічныя ўласцівасці
У зялёных частках і ў насенні расліны ўтрымліваецца да 1 % алкалоіду спартэіну, што ўжываецца як слабы мачагонны сродак пры праблемах сэрца.
Прэпараты з жарноўцу ўжываюць пры лячэнні сэрца і нырак.
Дэкаратыўныя ўласцівасці
Жарновец мяцёлчаты культывуецца ў парках Украіны. Ён досыць марозаўстойлівы, святлалюбны, сярэдне патрабавальны да ўрадлівасці глеб, у першыя гады расце хутка. Добра размнажаецца насеннем. Прыдатны для дэкаратыўных, курцінных пасадак у парках, садах і на лужках у зялёных зонах.
Шалфей цудоўны
Шалфе́й цудоўны, сальвія (Salvia splendens) — від кветкавых раслін з роду  сямейства.
Мыльнік
Мы́льнік, сапана́рыя (Saponaria) — род кветкавых раслін сямейства.
Батанічнае апісанне
Травяністыя аднагадовыя, двухгадовыя або шматгадовыя расліны з суцэльнакрайнім супратыўна-сядзячым лісцем без прылісткаў. Сцеблы вышынёй ад 10 да 90 см.
Суквецце мяцёлкавае. Кветкі буйныя, белыя, ружовыя або чырвоныя. Пялёсткаў 5, звычайна з доўгімі кіпцікамі.
Таторы
Таторы:
Мыльнік
Батанічнае апісанне
Плод — шматнасенная каробачка, прадаўгаватая, раскрываецца 4 зубцамі.
Шалфей цудоўны
Батанічнае апісанне
Расліны — шматгадовыя паўкусты, каля метра вышынёй, лісце супраціўнае парнае, у выглядзе эліпса, прыкладна 7 на 5 см. Кветкі — ярка-чырвоныя або пурпуровыя, часам з фіялетавым адценнем, па 2—6 ў кожным суквецці.
Жарновец
Жарновец
Мыльнік
Распаўсюджанне
Віды распаўсюджаныя ў Еўразіі, ва Украіне амаль паўсюдна.
Шалфей цудоўны
Арэал
Арэал — тропікі Бразіліі. Від аддае перавагу сонечным месцам, не выносіць пахаладанняў.
Мацуяма
Мацуяма   — цэнтральны горад Японіі, адміністрацыйны цэнтр прэфектуры Эхімэ, на востраве Сікоку. Плошча горада — 429,05 км², насельніцтва — 516 320 чалавек (1 жніўня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 1.203,40 чал./км². З 1923 года — універсітэцкі горад.
Шалфей цудоўны
Таксанамія
Від Шалфей цудоўны уваходзіць у род падсямейства  сямейства  парадку.
Значэнне і выкарыстанне
У якасці дэкаратыўнай расліны вырошчваецца ў трапічным поясе і аранжарэях. У больш халодным поясе расліны могуць вырошчвацца як аднагадовыя. Акрамя таго, від выкарыстоўваецца ў медыцыне і кулінарыі.
Як і ў большасці відаў шалфею, у лісці і кветках утрымліваюцца псіхатропныя рэчывы, заспакаяльныя нервовую сістэму, але, насуперак распаўсюджанай думцы, іх дзеянне параўнальна слабае.
Акаяма (горад)
Акаяма  — горад, вызначаны ўказам урада Японіі, знаходзіцца на паўднёвым захадзе вострава Хонсю. Адміністрацыйны цэнтр аднайменнай прэфектуры. Партовы горад на месцы ўпадзення ракі Асахі ў Ціхі акіян. Плошча горада — 789,92 км², насельніцтва — 714 128 чалавек (1 жніўня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 904,05 чал./км².
Аўтаномны рэгіён паўночна-карыбскага ўзбярэжжа
Аўтаномны рэгіён паўночнаа-карыбскага ўзбярэжжа (Región autónoma de la Costa Caribe Norte) — аўтаномная адміністрацыйная адзінка на паўночным усходзе Нікарагуа. Складаецца з 8 муніцыпалітэтаў. Адміністрацыйны цэнтр — Пуэрта-Кабесас.
Плошча — 32 159 км². Насельніцтва (2016 г.) — 39 0670 чалавек.
Асноўныя галіны эканомікі: сельская гаспадарка, лясная гаспадарка, рыбалоўства, турызм.
Талькаўская базавая школа
Дзяржаўная ўстанова адукацыі «Талькаўская базавая школа» — былая ўстанова адукацыі ў в. Талька Пухавіцкага раёна Мінскай вобласці. У 2016 годзе была зачынена.
Гісторыя
Адчынілася Талькаўская (Слабода-Талькаўская) школа ў 1912 годзе. Першай настаўніцай была Аляксандра Ржэцкая. У пачатку 20-х гг. у Тальцы было 3 школы: беларуская (Слабода-Талькаўская), у якой настаўнічалі Ярмак Людміла і Жлобіч Іван; Талькаўская польская — Альшамоўская Алена і Тамашэўская Браніслава, і яўрэйская, дзе працаваў Кантаровіч Абрам.
У 1920-я гг. школа была пачатковай. У 1927 годзе стала сямігадовай.
Таторы (прэфектура)
Таторы  — прэфектура Японіі, размешчаная ў рэгіёне Цюгоку, на востраве Хонсю. Плошча прэфектуры — 3507,28 км², насельніцтва — 574 301 чалавек (1 жніўня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 163,75 чал./км². Адміністрацыйны цэнтр прэфектуры — горад Таторы.
Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел
У прэфектуры Таторы размешчаны 4 гарады і 5 паветаў (14 пасёлкаў і 1 вёска).
Талькаўская базавая школа
Гісторыя
У 1932 годзе быў пабудаваны першы будынак сучаснай школы, да гэтага часу яна размяшчалася ў наёмных памяшканнях, кіраваў будаўніцтвам загадчык школ Феафіл Зіноўевіч Ермалінскі.
У 2003 годзе ў школе навучалася 113 вучняў і працаваў 21 настаўнік.
Салянка руская
Салянка руская, Курай (Salsola tragus) — від кветкавых раслін сямейства.
Апісанне
Цвёрдашурпатая аднагадовая расліна, вышынёй ад 10 да 100 см вышынёй. Расліны таўставатыя, голыя, светла-зялёныя або светла-жоўтыя, з гладкімі сцебламі і лісцем.
Сцябло прамое або ад асновы ўздымаецца, растапырана-галінастае, белае, або пурпурна-чырвонае, паласатае, густа жорстка валасістае ці амаль голае. Лісце чаргаванае, мясістае, суцэльнае, ніткападобна-валькаватае, на верхавінцы з калючым шыпікам, 1,5—4 см × 0,5—1,5 мм, голае або жорстка валасітае. Прыкветнае лісце кароткае, ля аснавання ўздутае.
Распаўсюджанне
Распаўсюджаны ў Паўночнай Афрыцы, паўднёвай частцы Еўропы, умеранай Азіі і Заходніх Гімалаях.
Святлолюбівая расліна. Ксерафіт і мезатроф.
Ва Украіне від расце на пясчаных і камяністых марскіх узбярэжжах — на Арабацкай Стрэлцы, Керчанскім паўвостраве, у ваколіцах Феадосіі і на ПБК (наваколлі Судака, Ласпі), зрэдку.
Сіманэ (прэфектура)
Сіманэ   — прэфектура Японіі, знаходзіцца ў рэгіёне Цюгоку, на востраве Хонсю. Плошча прэфектуры — 6707,96 км², насельніцтва — 697 398 чалавек (1 жніўня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 103,97 чал./км². Адміністрацыйны цэнтр прэфектуры — горад Мацуэ.
Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел
У прэфектуры Сіманэ размешчаны 8 гарадоў і 5 паветаў (10 пасёлкаў і 1 вёска).
Акаяма (прэфектура)
Акаяма  — прэфектура Японіі, знаходзіцца ў рэгіёне Цюгоку, на востраве Хонсю. Плошча прэфектуры — 8479,70 км², насельніцтва — 2 834 241 чалавек (1 ліпеня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 334,24 чал./км². Адміністрацыйны цэнтр прэфектуры — горад Акаяма.
Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел
У прэфектуры Акаяма размешчана 15 гарадоў і 10 паветаў (10 пасёлкаў і 2 вёскі).
Рынгач (Чарнавіцкая вобласць)
Рынгач (Ринга́ч) — вёска ў Навасэлыцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Навасэлыцкай гарадской абшчыны.
Слабада (Навасэлыцкі раён)
Слабада (Слобода́) — вёска ў Навасэлыцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Навасэлыцкай гарадской абшчыны.
Эхімэ
Эхімэ   — прэфектура Японіі, знаходзіцца ў рэгіёне Сікоку, на востраве Сікоку. Плошча прэфектуры — 5678,33 км², насельніцтва — 1 396 671 чалавек (1 жніўня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 245,97 чал./км². Адміністрацыйны цэнтр прэфектуры — горад Мацуяма.
Геаграфія
Прэфектура размешчана ў паўночна-заходняй частцы вострава Сікоку. На сушы яна мяжуе на ўсходзе з прэфектурамі Такусіма і Кагава, а на поўдні — з прэфектурай Коты. Поўнач Эхімэ абмываецца водамі Унутранага Японскага мора, а ўсход — водамі мора Ува, часткі Ціхага акіяна. Абодва мора падзеленыя паўвостравам Садамісакі і пралівам Бунга. Па гэтых морах праходзіць мяжа Эхімэ з прэфектурамі Оіта, Ямагуты і Хірасіма.
Яку
Яку  — японскі востраў, за 60 км на поўдзень ад вострава Кюсю, уваходзіць у прэфектуру Кагосіма.
Геаграфія
Уяўляе сабой няправільны пяцівугольнік плошчай 503 км². Найвышэйшы пункт — 1935 м над узроўнем мора. Большую частку вострава пакрывае трапічны лес. Расце дрэва сугі (Cryptomeria japonica). Багатая фауна, якая ўключае аленяў і малпаў, маляўнічыя горы і вадаспады, тэрмальныя крыніцы прывабліваюць на востраў да 300 тысяч турыстаў у год.
У 1993 востраў уключаны ў спіс Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА, як унікальны ўзор добра захаванага трапічнага лесу.
Таторы (горад)
Таторы  — цэнтральны горад Японіі і адміністрацыйны цэнтр прэфектуры Таторы. Таторы ляжыць на поўдні вострава Хонсю, недалёка ад узбярэжжа Японскага мора. Таторы атрымаў статус горада 1 кастрычніка 1889 года. У 2004 годзе тэрыторыя горада была пашырана за кошт некаторых прылеглых да яго населеных пунктаў. 10 верасня 1943 года горад быў часткова разбураны землятрусам. Плошча горада — 765,66 км², насельніцтва — 193 487 чалавек (1 жніўня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 252,71 чал./км².
Білві
Білві, або Пуэрта-Кабесас (, Puerto Cabezas) — горад на паўночным усходзе Нікарагуа, цэнтр аднайменнага муніцыпалітэта, адміністрацыйны цэнтр Аўтаномнага рэгіёна паўночна-карыбскага ўзбярэжжа. Насельніцтва (2005) — 33 600 чалавек.
Воўпаўскае вадасховішча
Во́ўпаўскае  — вадасховішча ў Беларусі, у Ваўкавыскім раёне Гродзенскай вобласці, каля вёскі Кавалі.
Створана ў 1955 годзе плацінай Воўпенскай ГЭС на рацэ Рось, за 250 м ніжэй месца ўпадзення ў яе ракі Ваўпянка. Плошча воднай паверхні вадасховішча складае 1,26 км². Даўжыня 5,6 км, найбольшая шырыня 0,85 км, даўжыня берагавой лініі каля 18 км. Найбольшая глыбіня складае 5,4 м, сярэдняя — 1,8 м. Плошча вадазбору 1170 км². Ваганні ўзроўню вады да 0,5 м. Катлавіна вадасховішча знаходзіцца ў далінах рэк Рось і Ваўпянка. Берагавая лінія слабазвілістая, утварае 2 залівы. Берагі абрывістыя. Заходнія берагі дасягаюць вышыні 4 м, паўднёвыя — 1,2—2 м. Дно пясчанае і ілістае. Вадасховішча праточнае.
Білві
Заснаваны ў 1929 года ў мясцовасці Білві, населенай індзейскім народам міскіта. Станам на 2022 год, другі паводле велічыні рыбалоўны порт на карыбскім узбярэжжы Нікарагуа. Таксама дзейнічаюць міжнародны аэрапорт, 2 універсітэты. Развіваецца турызм.
У 2007 годзе горад моцна пацярпеў ад урагана.
Ракытнэ (Навасэлыцкі раён)
Ракытнэ (Роки́тне, Răchitna) — вёска ў Навасэлыцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Навасэлыцкай гарадской абшчыны.
Рэўкіўці
Рэўкіўці (Ре́вківці) — вёска ў Навасэлыцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Навасэлыцкай гарадской абшчыны.
Буда (Навасэлыцкі раён)
Бу́да (Бу́да, Buda) — вёска ў Навасэлыцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Магальскай вясковай абшчыны.
Астрыця (Навасэлыцкі раён)
Астрыця (Остри́ця, Cotul Ostriței) — вёска ў Навасэлыцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Магальскай вясковай абшчыны.
Спіс аб’ектаў PGC (2390001—2391000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2390001—2391000)
Строінці (Навасэлыцкі раён)
Строінці (Стро́їнці, Stroești) — вёска ў Навасэлыцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Навасэлыцкай гарадской абшчыны.
Прут (Чарнавіцкая вобласць)
Прут (Прут, Prut) — вёска ў Навасэлыцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Магальскай вясковай абшчыны.
Тарасіўці (вёска)
Тарасіўці (Тара́сівці, Tărăsăuți) — вёска ў Навасэлыцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Спіс аб’ектаў PGC (1060001—1061000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1060001—1061000)
Тапорыўці (Навасэлыцкі раён)
Тапорыўці (Топо́рівці) — вёска ў Навасэлыцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Драныця
Драныця (Драни́ця, Șîndreni) — вёска ў Навасэлыцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Мамалыгаўскай вясковай абшчыны.
Чорніўка
Чорніўка (Чо́рнівка) — вёска ў Навасэлыцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Рыдкіўці
Рыдкіўці (Рі́дківці) — вёска ў Навасэлыцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Магальскай вясковай абшчыны.
Танегасіма
Танегасіма  — востраў на поўдні Японскага архіпелага. Размешчаны на поўдзень ад вострава Кюсю, на мяжы Ціхага акіяна і Усходне-Кітайскага мора. Адміністрацыйна адносіцца да японскай прэфектуры Кагосіма.
Геаграфія
Танегасіма размешчана за 35 км на поўдзень ад паўвострава Осумі, які належыць востраву Кюсю. Яе працягласць з поўначы на ​​поўдзень складае 58 км, з захаду на ўсход — 7 км. Разам з суседнімі астравамі Яку, Куціноэрабудзіма і Магесіма ўваходзіць у склад астравоў Осумі.
Сярэднямесячная тэмпература на Танегасіме вышэй за 10 °C, а сярэднегадавая колькасць ападкаў — 2700 мм. Флора прадстаўлена субтрапічнымі раслінамі, а таксама сельскагаспадарчымі культурамі: батат, тытунь, арахіс, гарох, мандарыны і г. д. Прыбярэжныя воды багатыя на крэветкі і рыбу.
Кашуляны
Кашуляны (Кошуля́ни, Coșuleni) — вёска ў Навасэлыцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Мамалыгаўскай вясковай абшчыны.
Шчэрбынці
Шчэрбынці (Щерби́нці) — вёска ў Навасэлыцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Падвірнэ (вёска)
Падвірнэ (Подві́рне, Chișla-Salieva) — вёска ў Навасэлыцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Мамалыгаўскай вясковай абшчыны.
Фаросна
Фаросна (Форо́сна, Forosna) — вёска ў Навасэлыцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Нэгрынці
Нэгрынці (Не́гринці, Negreni) — вёска ў Навасэлыцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Мамалыгаўскай вясковай абшчыны.
Стальніўці
Стальніўці (Стальні́вці, Stălinești) — вёска ў Навасэлыцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Мамалыгаўскай вясковай абшчыны.
Дыніўці
Дыніўці (Ди́нівці, Dinăuți) — вёска ў Навасэлыцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Чэрлэніўка
Чэрлэніўка (Черле́нівка, Cerlina Mare) — вёска ў Навасэлыцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Баяны
Баяны (Боя́ни, Boian) — вёска ў Навасэлыцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Ванчыкіўці
Ванчыкіўці (Ванчикі́вці, Vancicăuții Mari) — вёска ў Навасэлыцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Думэны
Думэны (Думе́ни, Dumeni) — вёска ў Навасэлыцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Мамалыга (вёска)
Мамалыга (Мамали́га, Mămăliga) — вёска ў Навасэлыцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Мамалыгаўскай вясковай абшчыны.
Баяніўка (Навасэлыцкі раён)
Баяніўка (Бояні́вка, Cotul Boianului) — вёска ў Навасэлыцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Бэрэсця (Навасэлыцкі раён)
Бэрэсця (Бере́стя, Berestea) — вёска ў Навасэлыцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Шышкіўці (Навасэлыцкі раён)
Шышкіўці (Ши́шківці) — вёска ў Навасэлыцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Навасэлыцкай гарадской абшчыны.
Купіна (значэнні)
Купіна
Зэлэны Гай (Навасэлыцкі раён)
Зэлэны Гай (Зелений Гай) — вёска ў Навасэлыцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Кастычаны
Кастычаны (Костича́ни, Costiceni) — вёска ў Навасэлыцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Жыліўка
Жыліўка (Жи́лівка) — вёска ў Навасэлыцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Катэлэвэ
Катэлэвэ (Котеле́ве) — вёска ў Навасэлыцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Ванчынэць
Ванчынэць (Ванчи́нець, Vancineți) — вёска ў Навасэлыцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Прыпрутця
Прыпрутця (Припру́ття) — вёска ў Навасэлыцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Місіма
Місіма — прозвішча, тапонім.
Увадзіма
Увадзіма  — горад у Японіі, знаходзіцца ў прэфектуры Эхімэ. Плошча горада — 469,58 км², насельніцтва — 79 369 чалавек (1 жніўня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 169,02 чал./км². З ім мяжуюць гарады Сеё, Сіманта, Сукума і пасёлкі Кіхоку, Мацуна, Айнан.
Малыніўка (Навасэлыцкі раён)
Малыніўка (Мали́нівка, Mălinești) — вёска ў Навасэлыцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
Балкіўці
Балкіўці (Балкі́вці, Bălcăuți) — вёска ў Навасэлыцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Мамалыгаўскай вясковай абшчыны.
Ваенная аперацыя ў Джыср-эш-Шугуры (2011)
Перадгicторыя
Узброеныя сутыкненні ў Джыср-эш-Шугуры сталі паваротным момантам у супрацьстаянні паміж уладай і апазіцыяй у Сірыі. Ваеннай аперацыі папярэднічалі масавыя антыўрадавыя пратэсты, для падаўлення якіх войскі ўжылі зброю, што прывяло да шматлікіх ахвяр. Дзяржаўныя тэлеканалы дэманстравалі кадры з выгаралымі будынкамі дзяржаўных устаноў, паліцэйскіх аддзяленняў і паленымі аўтамабілямі. Па словах уладаў, сілы бяспекі і паліцыя ў горадзе падвергліся нападам узброеных бандаў, якія атакавалі дзяржаўныя ўстановы, запалохвалі насельніцтва і блакавалі дарогі.
Напады на супрацоўнікаў службы бяспекі
4 чэрвеня група супрацоўнікаў службы бяспекі з даху паштамта абстраляла пахавальную працэсію, пасля чаго раз’юшаны натоўп падпаліў будынак. У ходзе нападу восем афіцэраў былі забіты. Хваля гвалту імкліва захліснула горад. Пратэстоўцы ўзялі штурмам мясцовае паліцэйскае аддзяленне і захапілі зброю. Па меры абвастрэння сітуацыі пачалі адзначацца выпадкі дэзертырства сярод супрацоўнікаў службы бяспекі. Паводле паведамленняў, прычынай гэтаму паслужылі публічныя пакаранні смерцю салдат, якія адмовіліся страляць па грамадзянскаму насельніцтву.
Неўзабаве пасля гэтага Сірыйскае інфармацыйнае агенцтва паведаміла пра гібель 20 вайскоўцаў, якія трапілі ў засаду, калі накіроўваліся на выручку блакаваным ў горадзе падраздзяленням службы бяспекі. Яшчэ некалькімі гадзінамі пазней з’явіліся звесткi аб захопе штаба сілавікоў. У выніку нападу загінула некалькі дзясяткаў паліцыянтаў. Гэтыя падзеі сталі першай сур’ёзнай паразай урадавых сіл.
6 чэрвеня дзяржаўнае тэлебачанне пачало паведамляць пра тое, што невядомыя ўзброеныя групы атакуюць сілы бяспекі ў горадзе. Паводле гэтых паведамленнях, яны спачатку завабілі ў засаду групу паліцыянтаў, якія ехалі па выкліку мясцовых жыхароў, што нібыта тэраразавалі невядомыя баевікі. Антыўрадавыя групы забілі 20 сілавікоў. Пазней яны напалі на паліцэйскае ўпраўленне горада і захапілі яго, забіўшы 82 супрацоўніка сіл бяспекі. Акрамя таго, баевікі напалі і ўзарвалі паштовае аддзяленне, якое ахоўвала паліцыя, забіўшы яшчэ восем паліцыянтаў. На працягу дня за ўсё было забіта 120 сілавікоў. Дзяржаўнае Сірыйскае арабскае інфармацыйнае агенцтва (САНА) заявіла, са спасылкай на тэлефонныя перамовы паўстанцаў, што мэтай атакі было падарваць давер грамадзян да праваахоўных органаў. Таксама, спасылаючыся на гэтыя перамовы, яно паведаміла, што паўстанцы дамовіліся пахаваць забітых імі супрацоўнікаў праваахоўных органаў, каб пазней выдаць гэта месца за масавае пахаванне мірных жыхароў.
Аль-Джазіра аднак, спасылаючыся на відавочцаў, прадаставіла іншыя звесткі. Згодна з ёй ахвяры абумоўлены тым: «бежанцы і апазіцыянеры заяўляюць, што пачаліся баі, так як частка ўрадавых войскаў і паліцэйскіх збунтаваліся і далучыліся да мясцовага насельніцтва».
Дзяржаўнае тэлебачанне заявіла, што шэраг забітых сілавікоў былі знявечаны і некаторыя з іх скінуты ў раку. Урад заявіў, што яму ўдалося прарваць блакаду аднаго раёна ў горадзе, дзе былі заблакаваны паліцыянты. Апазіцыя сцвярджала, што некаторыя з супрацоўнікаў сіл бяспекі паспрабавалі падняць мяцеж і далучыцца да пратэстоўцаў, але былі забіты сваімі камандзірамі.
Па словах Аль-Джазіры, якая спасылалася на турэцкіх чыноўнікаў, больш за 4 000 сірыйцаў перайшлі мяжу з Турцыяй, чый прэм’ер-міністр Рэджэп Таіп Эрдаган заявіў прэзідэнту Асаду, што той дзейнічае з «дзікасцю супраць свайго народа».
Штурм горада
Сірыйскія сілы бяспекі высунуліся да горада 9 чэрвеня, і пачалі аперацыю ў ім рана раніцай 12 чэрвеня. Атака арганізавана з поўдня і усходу. Урадавыя сілы выкарыстоўвалі да 200 баявых машын, уключаючы танкі, а таксама верталёты. У той час як жыхары ваколіц паведамілі аб абстрэле горада, але армейскі генерал заявіў, што войскі толькі спрабуюць знайсці вінаватых у смерці сваіх таварышаў па службе і не абстрэльвалі горад.
Ібусукі
Ібусукі  — горад у Японіі, знаходзіцца ў прэфектуры Кагосіма, на паўвостраве Сацума, вострава Кюсю. Горад-курорт, размешчаны на вулканічных тэрмальных крыніцах. Плошча горада — 149,01 км², насельніцтва — 42 777 чалавек (1 жніўня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 287,07 чал./км².
Каўтуннік
Каўтуннік
Нэсвоя
Нэсвоя (Несво́я, Nesfoia) — вёска ў Навасэлыцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Мамалыгаўскай вясковай абшчыны.
Каменяломнік
Каменяломнік (Saxifrága) — род шматгадовых, рэдка адна- і двухгадовых траў сямейства. У яго ўваходзяць 440 відаў, што робіць яго самым вялікім родам гэтага сямейства.
Назва таксону мае лацінскае паходжанне: saxum — скала і fragere — ламаць.
Батанічнае апісанне
Шматгадовыя травяністыя расліны, радзей аднагадовыя і двухгадовыя. Лісце часцей сабрана разеткай, амаль круглявае, з сэрцападобным аснаваннем. Кветкі ў мяцёлкавых або гронкападобных суквеццях.
Секцыі
Род Каменяломнік падзяляюць на наступныя секцыі:
Віды
Па інфармацыі базы дадзеных The Plant List, род уключае 450 відаў:
Від на сайце The Plant List адсутнічае.
Геранім Лявон Радзівіл
Геранім Лявон Радзівіл, таксама вядомы як Леў Людвігавіч Радзівіл (Leon Hieronim Radziwiłł;, Варшава — , Парыж) — князь, ваенны дзеяч Расійскай імперыі. Генерал-ад’ютант (1855), генерал ад кавалерыі (1869). Дванаццаты.