cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Беларуская сацыял-дэмакратычная партыя (Грамада)
Беларуская сацыял-дэмакратычная партыя (Грамада), скарочана БСДП — беларуская палітычная партыя, якая была ўтворана 2 сакавіка 1991 года. БСДП працягвае традыцыі Беларускай сацыялістычнай Грамады (1902—1918) і Беларускай сацыял-дэмакратычнай партыі (1918—1924).
Лідарам партыі з 2018 года з’яўляецца Ігар Барысаў. Партыя знаходзіцца ў апазіцыі да рэжыму Аляксандра Лукашэнкі.
Гісторыя
2 сакавіка 1991 года была створаная Беларуская сацыял-дэмакратычная Грамада. Старшынёй партыі быў абраны Міхась Ткачоў. У кіраўніцтва БСДГ увайшлі Алег Трусаў (пасля смерці М. Ткачова ён узначаліў партыю), Анатоль Гурыновіч, Мікалай Статкевіч, Віталь Малашка.
29 чэрвеня 1996 года адбыліся пазачарговыя з’езды БСДГ і ПНЗ, якія прынялі рашэнне аб зліцці ў адну Беларускую сацыял-дэмакратычную партыю (Народная Грамада). У той жа дзень мінуў Устаноўчы з’езд БСДП.
У БСДП не ўвайшлі праўладна настроеныя члены ПНЗ, а таксама прыхільнікі лібералізму, у тым ліку А. Трусаў, Г. Карпенка, У. Ганчар. У самой жа БСДП (НГ) не спыняліся спрэчкі і ўнутрапартыйная барацьба. У 2001 годзе па гэтых прычынах, а таксама з-за стылю кіравання Н. Статкевіча, партыю пакінула амаль палова яе членаў, у тым ліку М. Грыб, А. Кароль, Л. Лойка, А. Сідарэвіч, М. Чарняўскі.
Улетку 2004 года пачаўся другі крызіс у партыі, які завяршыўся ў снежні. У студзені 2005 года мінуў IX з’езд БСДП. Яе старшынёй быў абраны Анатоль Ляўковіч. Пачаўся працэс вяртання ў партыю яе ранейшых членаў. 24 чэрвеня 2005 г. БСДП была перарэгістравана як Беларуская сацыял-дэмакратычная партыя (Грамада). 24 ліпеня 2005 на X пазачарговым з’ездзе яе новым лідарам абраны Аляксандр Казулін, былы рэктар БДУ і міністр; намеснікам старшыні — А. Ляўковіч. Таксама абраны Цэнтральны Камітэт БСДП (Грамада) у складзе 62 чалавек.
3 жніўня 2008 года Анатоль Ляўковіч зноў становіцца старшынёй партыі. 10 кастрычніка 2010 старшынёй партыі абраны Анатоль Сідарэвіч, але з’езд не прызнала Міністэрства юстыцый і некаторыя члены партыі. Гэтыя падзеі вынясуць унутрыпартыйны канфлікт на публіку.
5 чэрвеня 2011 года новым кіраўніком партыі на паўторным XIII з’ездзе была абрана Ірына Вештард, за якую прагаласавала 77 дэлегатаў з 85. 23 жніўня 2011 года Мінюст РБ адмовіўся прызнаваць легітымным чэрвеньскі з’езд БСДП(Г). Адзіная арганізацыя, якая выступіла ў падтрымку партыі, стаў Расійскі сацыял-дэмакратычны саюз моладзі. РСДСМ заявіў аб тым, што лічыць рашэнне Мінюста «палітычна матываваным».
У верасні 2011 года Анатоль Ляўковіч, які па-ранейшаму лічыць сябе кіраўніком партыі, разам з шасцю аднапартыйцамі пагадзіўся пачаць перамовы з уладамі без вызвалення і рэабілітацыі палітвязняў. Ірына Вештард, абраная кіраўніком большасцю членаў партыі, паведаміла, што Ляўковіч не абмяркоўваў сваю заяву ў партыі.
18 сакавіка 2012 года прайшоў з’езд партыі, паколькі папярэдні з’езд не быў прызнаны Міністэрствам юстыцыі, і ў партыі афіцыйна не было ні старшыні, ні кіруючага органа, ні цэнтральнага камітэта партыі, ні цэнтральнай рэвізійнай камісіі.
Партыйная ідэалогія
Беларуская сацыял-дэмакратычная партыя (Грамада) з’яўляецца класічнай сацыял-дэмакратычнай партыяй левага цэнтра. Уваходзіць у міжнароднае аб’яднанне сацыял-дэмакратычных партый Прагрэсіўны Альянс.
Мэтамі БСДП з’яўляюцца:
Выступае за незалежнасць Беларусі, парламенцкую рэспубліку, прававую дзяржаву, уступленне ў Еўрасаюз, шматукладную рыначную экалагічную эканоміку, ваенны нейтралітэт, абарону працоўных і сацыяльных правоў грамадзян, роўнасць паміж мужчынамі і жанчынамі, адраджэнне нацыяльнай самасвядомасці беларускага народа і мовы, экалагічнае абнаўленне і ахову здароўя народа.
Прынцыпамі БСДП з’яўляюцца Свабода, Справядлівасць (Роўнасць), Салідарнасць.
Сімволіка
Партыйнай сімволікай з’яўляецца нацыянальны бел-чырвона-белы-сцяг з выявай на ім ружы. Ружа з’яўляецца міжнародным сімвалам сацыял-дэмакратыі і выкарыстоўваецца ў розных варыяцыях сацыял-дэмакратычнымі партыямі свету.
Кіраўнічыя органы
Вышэйшым органам з’яўляецца З’езд, які ў адпаведнасці са Статутам партыі склікаецца не радзей чым раз у два гады. З’езд абірае старшыню партыі, намеснікаў старшыні, сябраў Цэнтральнага камітэта і Цэнтральнай рэвізійнай камісіі. У перыяд паміж з’ездамі кіруючым органам партыі з’яўляецца Цэнтральны камітэт, які збіраецца не радзей за 4 разы ў год. Выканаўчым органам партыі з’яўляецца Прэзідыум, у які ўваходзяць старшыня партыі, генеральны сакратар, намеснікі старшыні, скарбнік, старшыні абласных арганізацый, а таксама адказныя за працу ў абласцях. Выканаўчы камітэт збіраецца не радзей чым 1 раз у месяц. Старшыня БСДП мае права абірацца на пасаду не больш за тры тэрміны, па два гады кожны.
Дзейнасць
БСДП з’яўляецца актыўнай удзельніцай палітычных кампаній па выбарах у дэпутаты мясцовых Саветаў дэпутатаў, Палаты прадстаўнікоў і Прэзідэнты Рэспублікі Беларусь. БСДП разам з іншымі дэмакратычнымі арганізацыямі актыўна ўдзельнічае ў кампаніі назірання за выбарамі «Права выбару».
У пачатку 2016 года актывісты Грамады сабралі 10 000 подпісаў за адмену Дэкрэта № 3 «Аб папярэджанні сацыяльнага ўтрыманства», якія перадалі ў адміністрацыю прэзідэнта. Вясной 2017 года актывісты БСДП прымалі актыўны ўдзел у падрыхтоўцы мітынгаў пратэстаў недармаедаў з мэтай адмены прэзідэнцкага Дэкрэта № 3. За ўзел і арганізацыю мітынгаў было затрымана, пакарана штрафамі і асуджана на суткі адміністрацыйнага арышту каля 20 рэгіянальных лідараў і актывістаў партыі.
Партыя з рэгулярнай перыядычнасцю выступае з палітычнымі заявамі, якія датычацца беларускамоўнага школьніцтва, дзяржаўнага фінансавання палітычных партый, дэмаркацыі беларуска-расійскай мяжы, выніках выбараў, увядзенні падатку на беспрацоўных, вяртанні працоўнага стажу за службу ў войску, знаходжанні ў адпачынку па догляду за дзіцяці ва ўзросце да трох год, догляду за інвалідамі і г.д. Летам 2015 года кіраўніцтва партыі па просьбе партнёрскай арганізацыі звянулася з лістом у МЗС з просьбай прызнасць незалежнасць Заходняй Сахары.
Пасля зваротаў сябраў БСДП у Магілёўскі гарвыканам у абласным цэнтры з’явіліся вуліцы ў гонар Цішкі Гартнага (Зміцера Жылуновіча), Аркадзя Смоліча і братоў Гарэцкіх, а ў Мінску — вуліца Аркадзя Смоліча. У канцы 2016 года тапанімічная камісія пры Магілёўскім гарвыканкаме дала дазвол на ўсталяванне помніка Цішку Гартнаму.
У Брэсце актывісты з рэгулярнай перыядычнасцю праводзяць лакальныя інфармацыйныя кампаніі накіраваныя на вырашэнне мясцовых праблем. Найбольш прыкметныя з іх былі «Вернем Мухавец народу!», «Вернем возера Спораў народу» і «За даступнасць адукацыі па месцы жыхарства». У 2013 годзе Брэсцкі гарвыканкам дазволіў мітынг і шэсце на 1 мая, арганізатарам якога выступілі мясцовыя сацыял-дэмакраты. У 2018 годзе стартавала інфармацыйная кампанія «За здароўе!»
БСДП надае вялікую ўвагу адукацыі сябраў партыі. З гэтай мэтай у 2016 годзе была створана Сацыял-дэмакратычная акадэмія і Школа лідарства БСДП. З рэгулярнасцю ў сталіцы і рэгіёнах праходзяць разнастайныя семінары, круглыя сталы, гурткі, сустрэчы і летнікі. Штогод актывісты БСДП прымаюць удзел у адукацыйных візітах у Швецыі.
З 2011 года выходзіць часопіс рабочай групы «Жанчыны БСДП» «Адлюстраванне».
У 2017 годзе ЦК БСДП прыняў новую «Праграму дзеянняў БСДП», якая складаецца са 120 пунктаў.
З 2018 года выходзіць аналітычны часопіс БСДП «Пазіцыя».
У 2018 і 2019 гадах стартавала акцыя БСДП «Пагоня поштай», у якой прыняла ўдзел каля 1000 чалавек. Заяўнікі атрымалі ад БСДП бясплатна налепку з гістарычным гербам «Пагоня».
У 2018 годзе сябры БСДП пад кіраўніцтвам прафесара Міхаіла Пастухова распрацавалі канцэпцыю судова-прававой рэформы праект канстытуцыйнага закона «Аб судаўладкаванні ў Рэспубліцы Беларусь».
У 2018 і 2019 гадах БСДП была адным з заяўнікаў і арганізатараў «Дня Волі» 25 сакавіка ў Мінску. У 2018 годзе актывістамі партыі было сабрана больш за 900 подпісаў за наданне 25 сакавіка (Дню Волі) статуса дзяржаўнага свята.
У 2019 годзе БСДП выступіла з ініцыятывай зменаў у Закон Рэспублікі Беларусь «Аб палітычных партыях». Старшыня БСДП Ігар Барысаў быў уключаны ў склад рабочай групы пры Міністэрстве юстыцыі па распрацоўцы новай рэдакцыі закона.
25 жніўня 2019 года ЦК БСДП зацвердзіў тэкст праекта новай рэдакцыі Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь на базе Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь 1994 года ў якасці партыйнай пазіцыі.
16 лютага 2020 года на XX з’ездзе старшынёй партыі быў пераабраны Ігар Барысаў, які набраў 51 голас з 63 дэлегатаў. На з’ездзе таксама адбыліся выбары намеснікаў старшыні партыі, членаў ЦК і ЦРК. Першым намеснікам старшыні быў абраны Аляксей Сігаеў, намеснікамі старшыні — Ірына Вештард, Алег Волчак, Ганна Канюс і Мікалай Мяцельскі. Старшынёй ЦРК партыі быў абраны Анатоль Сідарэвіч. Алег Трусаў на з’ездзе прапанаваў ліквідаваць Саюзную дзяржаву і аднавіць мяжу з Расіяй.
Міжнародная дзейнасць
Да 2013 года БСДП рэгулярна прымала ўдзел у працы камітэта Сацыялістычнага інтэрнацыяналу краін СНД, Каўказа і Чарнаморскага рэгіёну.
Пасля выхаду з Сацінтэрна значнай колькасці сацыял-дэмакратычных партый і ўтварэнні новай міжнароднай канфедэрацыі партый і рухаў пад назвай «Прагрэсіўны Альянс» БСДП далучылася да новай прагрэсіўнай плыні, дзе мае статус паўнапраўнага сябра.
БСДП мае сталыя кантакты з Партыяй Еўрапейскіх сацыялістаў (PES).
Кіраўніцтва БСДП рэгулярна прымае ўдзел у міжнародных сустрэчах, як з кіраўніцтвам братэрскіх сацыял-дэмакратычных партый, так і з чыноўнікамі, дэпутатамі і еўрадэпутатамі, адказнымі за працу і стасункі з Беларуссю.
Выбары ў мясцовыя Саветы дэпутатаў
У 2018 годзе ад БСДП у выбарах у мясцовыя Саветы дэпутатаў прымала ўдзел 39 чалавек, якія былі вылучаны ў 54 Саветы дэпутатаў розных узроўняў. Найлепшы вынік мела Ірына Вештард, якая афіцыйна здолела перамагчы на чатырох выбарчых участках.
Парламенцкія выбары
БСДП з моманту свайго заснавання ўдзельнічала ва ўсіх парламенцкіх выбарчых кампаніях. У 1995 годзе ў Вярхоўным Савеце XIII cклікання дзейнічала сацыял-дэмакратычная фракцыя, у якую ўваходзілі 18 дэпутатаў.
У 2000 годзе ў якасці кандыдатаў у дэпутата ад БСДП (НГ) у выбарах у Палату прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь прымалі ўдзел 9 сябраў партыі.
У 2004 годзе БСДП прымала ўдзел у выбарах у складзе перадвыбарчага блока «Пяцёрка плюс», які меў адзіны ўзгоднены спіс кандыдатаў у дэпутаты. Ад БСДП было зарэгістравана 11 кандыдатаў у дэпутаты.
У 2008 годзе Цэнтрвыбаркам зарэгістраваў 12 з 13 ініцыятыўных груп кандыдатаў у дэпутаты ад БСДП. У 2008 годзе БСДП прымала ўдзел у парламенцкіх выбарах у складзе Аб’яднаных дэмакратычных сілаў, якія мелі ўзгоднены спіс прэтэндэнтаў у дэпутаты.
У 2016 годзе у склад акруговых выбарчых камісій вылучыла 14 чалавек, у склад тэрытарыяльных — 3. БСДП партыйным з’ездам вылучыла 34 кандыдаты ў дэпутаты. 29 з іх падалі дакументы на рэгістрацыю ў акруговыя выбарчыя камісіі, з якіх былі зарэгістраваны кандыдатамі ў дэпутаты 27 чалавек. Партыя прымала самастойны ўдзел у выбарах не ўваходзячы ні ў якія перадвыбарчыя блокі і кааліцыі. Афіцыйна за БСДП прагаласавала больш за 66 тысяч чалавек.
У 2019 годзе БСДП у склад акруговых выбарчых камісій вылучыла 35 чалавек, у склад тэрытарыяльных — 3. Патрапіла ў акруговыя камісіі 4 чалавекі (па аднаму ў Дуброўна, Мастах, Пінску і Салігорску). Судовыя абскарджанні аб неўключэнні сябраў БСДП у акруговыя і тэрытарыяльныя камісіі ў Брэсце, Мінску і Мінскай вобласці не далі станоўчых вынікаў. Платформа БСДП была надрукавана ў газеце «Народная Воля». Ва ўчастковыя выбарчыя камісіі ў Брэсце і Мінску было вылучана 54 чалавекі. Ніхто з вылучэнцаў не патрапіў у склад участковых выбарчых камісій. БСДП партыйным з’ездам вылучыла 50 кандыдатаў у дэпутаты. 41 з іх падаў дакументы на рэгістрацыю ў акруговыя выбарчыя камісіі, з якіх было зарэгістравана кандыдатамі ў дэпутаты 30 чалавек.
Прэзідэнцкія выбары
БСДП двойчы ў гісторыі падтрымлівала партыйным з’ездам кандыдатаў у прэзідэнты.
У 1994 годзе партыйным з’ездам быў падтрыманы Станіслаў Шушкевіч, які па выніках першага тура галасавання набраў 10 % галасоў.
У 2001 годзе сябры БСДП прымалі актыўны ўдзел у працы выбарчых штабоў Сямёна Домаша, Міхаіла Чыгіра і Уладзіміра Ганчарыка.
У 2006 годзе партыйным з’ездам быў падтрымала старшыня БСДП Аляксандр Казуліна, які па афіцыйных выніках галасавання набраў 2,3 % галасоў.
У 2010 годзе сябры БСДП працавалі ў выбарчых штабах Міколы Статкевіча, Уладзіміра Някляева, Андрэя Саннікава і Яраслава Раманчука.
У 2020 годзе БСДП удзельнічала ў праймерыз па вылучэнні адзінага кандыдата ў прэзідэнты ад дэмакратычных сіл (АГП, БСДП, ПБНФ, Рух «За Свабоду», аргкамітэт па стварэнні партыі БХД), аднак свайго прадстаўніка для ўдзелу не вылучала. Праз пандэмію каронавіруса праймерыз не атрымалася скончыць у адпаведнасці з планамі, у выніку адзіны прэтэндэнт ад дэмакратычных сіл не быў абраны. У тэрытарыяльныя выбарчыя камісіі БСДП вылучыла 16 сваіх прадстаўнікоў. У склад камісій патрапіў толькі адзін прадстаўнік. У склад участковых выбарчых камісій было накіравана 224 сябры партыі — патрапілі ўсяго 3 чалавекі. 22 ліпеня 2020 года ЦК БСДП рэкамендаваў сябрам і прыхільнікам партыі галасаваць у асноўны дзень галасавання за кандыдата пратэста Святлану Ціханоўскую.
Ушанаваныя сябры Грамады
У Мсціславе і Гродне на будынках, дзе працаваў першы старшыня БСДГ Міхась Ткачоў у яго гонар вісяць мемарыяльныя шыльды.
У Магілёве ў гонар сябра БСДП (НГ), заслужанага работніка культуры БССР, акцёра і рэжысёра Валянціна Ермаловіча на д.46 па вуліцы Першамайскай вісіць мемарыяльная шыльда.
У Мінску на факультэце міжнародных адносін БДУ ў гонар прафесара і аднаго з тэарэтыкаў БСДП (НГ) Леаніда Лойкі названа аўдыторыя.
Анекатан
Анеката́н (рус. Онекотан) — востраў у Вялікай градзе Курыльскіх астравоў. Адміністрацыйна ўваходзіць у склад Сахалінскай вобласці Расіі. Плошча — 315 км².
Прырода і геаграфія
Востраў мае вулканічнае паходжанне. Яго паверхню складаюць тры групы вулканічных вяршынь, злучаных нізінамі. Даўжыня — 42,5 км, шырыня на поўдні — 16,7 км, на поўначы — 11 км. Найвышэйшая кропка паўночнага ўзвышша — актыўны вулкан Нэма (1019 м), сярэдняга — востраканечная гара Шастакова (707 м), паўднёвага — конусная вяршыня актыўнага вулкана Крэніцына (1328 м). Апошні акружаны вадою, якая затапляе кальдэру. Заходні бераг спадзісты, рэзка абрываецца ў мора. Усходні парэзаны залівамі. На востраве некалькі рэк, у тым ліку рака Азёрная, якая дасягае ў даўжыню 8 км. Два вялікіх возера.
Раслінны свет характэрны для вільготнай тундры. Прадстаўлены лугавым разнатраўем, ягаднікамі, зараснікамі парасонавых, крапівы, алешыны, баршчэўніка, верасам. На нізінах і вакол азёр шмат імшар. Распаўсюджаныя жывёлы — лісы, грызуны, ластаногія, птушкі.
Гісторыя
Пасля далучэння да Расіі (1945 г.) на востраве некаторы час дзейнічала памежная застава і пасёлак рыбаловаў у бухце Мусэль. Зараз сталага насельніцтва няма. Востраў зрэдку наведваюць рыбакі, паляўнічыя і турысты.
Студзянецкі сельсавет
Назву Студзяне́цкі сельсавет маюць:
Андрэа Паладыа
Андрэа Пала́дыа (Andrea Palladio), сапраўднае імя — Андрэа дзі П’етра (, Падуя — ) — вялікі італьянскі архітэктар позняга Адраджэння. Заснавальнік паладыянства і класіцызму. Верагодна, самы ўплывовы архітэктар у гісторыі.
Біяграфія
Нарадзіўся ў Падуі, якая была ў той час часткай Венецыянскай рэспублікі, у сям’і млынара П’етра «дэла Гандола» (Pietro «della Gondola»).
У 1524 годзе перасяліўся ў Вічэнцу, дзе пачаў працаваць у камнерэзнай і скульптурнай майстэрні Барталамеа Каваца з Сасана, сумна вядомай кепскімі ўмовамі працы. Двойчы спрабаваў адтуль збегчы — другая спроба, у 1524 годзе, была ўдалай, і Паладыа перабраўся ў Вічэнцу ж на працу ў майстэрню Сан-Б’яджа ў квартале Педэмура. Яе ўладальнікі, Джавані дзі Джакама з Парлецы і Джыралама Пітоні з Луміньяна, былі знакамітымі ў Вічэнцы скульптарамі. Андрэа рабіў працу, якая звычайна даручалася чаляднікам: капітэлі, рэльефы, фрызы.
У 1534 годзе (яму было 26 гадоў) яго жонкай стала Алеградонна, дачка цясляра Маркантоніа. У іх нарадзілася 5 дзяцей: сыны Леаніда, Маркантоніа, Арацыа і Сіла і дачка Зенобія.
У Вічэнцы будучы майстар зблізіўся з гуманістам Дж. Дж. Трысіна, пад кіраўніцтвам якога пачаў вывучаць архітэктуру і атрымаў гуманістычную адукацыю. Трысіна пераканаў яго змяніць імя на псеўданім Паладыа (ад грэч. паладыён — так звалася статуя багіні Афіны Палады, якая, па афінскім паданні, звалілася з неба і абараняла горад ад ворагаў; імем Паладыа сам Трысіна пасля назваў нябеснага пасланца ў адной са сваіх эпічных паэм). Па савеце Трысіна будучы архітэктар здзейсніў сваё першае вандраванне ў Рым, а па яго вяртанні гуманіст стаў яго першым заказчыкам.
Пры заступніцтве Трысіна майстар пазнаёміўся са шматлікімі выбітнымі помнікамі рымскай антычнай і рэнесанснай архітэктуры падчас паездак у Верону (1538—1540), Венецыю (1538—1539), Рым (1541—1548; 1550—1554) і іншыя гарады. Вопыт і творчыя прынцыпы Паладыа склаліся як пад уплывам уважлівага вывучэння Вітрувія, так і вывучэння архітэктуры і трактатаў архітэктараў XV ст. і яго сучаснікаў (Леон Батыста Альберці, Джуліа Рамана, Дж. М. Фальканета, Себасцьяна Серліа, Мікеле Санмікелі).
З 1558 года архітэктар працаваў у Венецыі, дзе ўзвёў шэраг цэркваў, гарадскіх палацца, грамадскіх пабудоў, па заказах венецыянскай знаці будаваў вілы ў наваколлях Венецыі і Вічэнцы. У 1570 года атрымаў тытул «найслыннага грамадзяніна Венецыі» («прота дэла Серэнісіма»).
Базіліка Паладыяна ў Вічэнцы
У 1545 годзе Паладыа выйграў конкурс на права перабудовы гарадской ратушы XIII стагоддзя. Палацца дэла Раджонэ (цяпер — Базіліка Паладыа; 1546—1549) у Вічэнцы. У гэтай пабудове фарміруецца адна з асноўных асаблівасцяў творчага метаду Паладыа — ён стварае новую сістэму прапорцый ордараў, выкарыстоўваючы ордар не як простую дэкарацыю фасада, а як галоўны арганізуючы прынцып канструкцыі, з-за чаго яна становіцца яснай, здаецца проста і ясна арганізаванай, гарманічнай.
Палацавыя пабудовы
Уважліва вывучаючы «Дзесяць кніг пра архітэктуру» Вітрувія і развіўшы яго ідэю дома з атрыумам і перыстылем, дойлід стварыў новы тып гарадскога палаца — палацца. Раннія палацца ў Вічэнцы (палацца Т’енэ, 1550—1551; Ізепа да Порта, 1552) яшчэ блізкія да фларэнційскіх палацца XV стагоддзя. У палацца К’ерыкаці, пачатым у 1550 годзе, злучаны рысы невялікага палаца і грамадскага збудавання. Фасад упрыгожаны адкрытымі калоннымі лоджыямі ў двух ярусах. Па класічнай старажытнарымскай схеме, ужытай яшчэ ў Калізеі, на першым ярусе ўжыты дарычны (тасканскі) ордар, на другім — іанічны. Унутры палацца ўладкованы анфілады залаў з цэнтральнай вялікай залай на другім паверсе. Дзякуючы глыбокім лоджыям фасад набывае аб’ёмнасць і рацыянальную тэктоніку.
У афармленні фасадаў шэрагу віл і гарадскіх дамоў Паладыа нярэдка ўжываў вялікі ордар (недабудаванае палацца Порта-Брэганзэ ў Вічэнцы, 1571). Велізарныя калоны на высокіх пастаментах глядзельна аб’ядноўваюць вокны першага і другога паверхаў, сціснутыя паміж калонамі. Яшчэ ў палацца Вальмарана (пачата ў 1566) быў ужыты вялікі ордар ў відзе пілястраў. Але самая знакамітая пабудова Паладыа, упрыгожаная каланадай вялікага кампазітнага ордара — няскончаная Лоджыя дэль Капітаньё (1571-72) на плошчы Сіньёрыі ў Вічэнцы насупраць базілікі.
Вілы ў наваколлях Венецыі
Найбольш значная частка спадчыны Паладыа — шматлікія спраектаваныя ім вілы ў наваколлях Венецыі і Вічэнцы. Вілы былі прыстасаваны для вядзення сельскай гаспадаркі і адказвалі запатрабаванням арыстакратыі вобласці Венета, якая ўкладвала капіталы ў зямельныя ўгоддзі. Кампазіцыя кожнага ансамбля строга сіметрычная — ад параднага саду і пад’ездаў праз галоўны порцік ці аркаду, папярэднюю парадным залам, да лоджыі ці порціка процілеглага боку будынка, якая выходзіць у другі сад. Калонны порцік з франтонам у духу рымскай архітэктуры надаваў жыллю чалавека «храмападобы» характар, тым самым узвышаючы і асобу ўладальніка, і быццам само кола яго жыцця. У вілах Паладыа асабліва выдатна выявілася яго ўменне майстэрска спалучаць архітэктуру і прыроду, ператвараючы пейзажнае асяроддзе ў натуральнае асяроддзе жыцця чалавека (для венецыянцаў гэта было асабліва значным, бо сама Венецыя пазбаўлена зеляніны).
Шэдэўрам Паладыа з’яўляецца віла Альмерыка-Вальмарана («Ла Ратонда» (ці «Капра») у Вічэнцы (1551—1567, дабудавана Вінчэнца Скамоцы) — першая свецкая пабудова эпохі Адраджэння, увянчаная купалам. Будынак выбудаваны ў прапорцыях залатога сячэння па тыпу бельведэра з круглай залай, увянчаным купалам, са светлавым ліхтаром і размешчанымі вакол яго па баках фасадаў лёгкімі іанічнымі 6-калоннымі порцікамі з лесвіцамі.
Паладыа дасціпна і тактоўна абыходзіцца з матывамі старажытнарымскай архітэктуры, вывучанай ім у Рыме і па трактаце Вітрувія, абыгрываючы спалучэнні калон рознай вышыні і розных ордараў, нярэдка аб’ядноўваючы паверхі будынка масіўнымі калоннымі («вялікі ордар»), накладваючы порцікі і аркі на простыя геаметрычныя архітэктурныя аб’ёмы і гэтым падкрэсліваючы чысціню форм і гармонію іх суадносін. Апроч сваіх даследчых прац у Рыме, Паладыа праводзіў абмеры антычных помнікаў у Вероне, Спліце, Німе.
Цэрквы
У Венецыі Паладыа па заказах Царквы выканаў некалькі праектаў і пабудаваў шэраг цэркваў (Сан-П’етра ін Кастэла, 1558; клуатр царквы Санта Марыя дэла Карыта [цяпер Музеі Акадэміі]; фасад царквы Сан-Франчэска дэла Вінья, 1562; Сан-Джорджа Маджорэ на аднайменным востраве, 1565 [завершана В. Скамоцы да 1610]; «Іль Рэдэнторэ», гэта значыць [царква] Збавіцеля, на востраве Джудзека, 1576—1592; Санта-Марыя дэла Прэзентацыёнэ, ці «Ле Цытэле»; Санта-Лучыя, разабрана ў сяр. XIX ст. пры будаўніцтве чыгуначнай станцыі). Калі вілы Паладыа ў цэлым аб’ядноўвае ўражанне гармоніі і заміранасці форм, то ў яго цэрквах галоўнае — дынаміка форм, часам — усхваляваная патэтыка.
Познія грамадскія пабудовы
Сапраўдным шэдэўрам Паладыа з’яўляецца тэатр Алімпіка, збудаваны для адкрытай ім Алімпійскай Акадэміі ў Вічэнцы (1580—1585, скончаны В. Скамоцы). Ён уяўляе сабой пераасэнсаваны дойлідам варыянт антычнага тэатральнага будынка. Невялікі высокі амфітэатр, які змяшчае 1000 чалавек, з каменнымі лавамі-прыступкамі абнесены зверху каланадай, увянчанай статуямі. Скрозь арку і чатыры бакавых праёмы, зробленыя ў задніку сцэны, бачны ілюзорна разбежныя вуліцы горада (ці збежныя ў штучна ўзмоцненай перспектыве).
«Чатыры кнігі пра архітэктуру» і паладыянства
Архітэктурная і літаратурная спадчына Паладыа («Рымскія старажытнасці» — своеасаблівы даведнік па рымскіх руінах, вывучаным самім Паладыа, 1554; каментары з рысункамі да Вітрувія, выдадзеныя Даніэле Барбара, 1556; «Чатыры кнігі пра архітэктуру», 1570; праца па даследаванні фасада Сан-Петроніа ў Балонні, 1574 г, і інш.), якое зрабіла класічную мову архітэктуры агульнадаступнай і ўніверсальнай, сыграла выключную ролю ў развіцці архітэктурных ідэй барока і класіцызму ў XVII і XVIII стст. (Ініга Джонс, Крыстафер Рэн, лорд Берлінгтон, Уільям Кент — у Англіі, Вінчэнца Скамоцы — у Італіі, Джакама Кваренгі — у Расіі, Томас Джэферсан — ЗША, і г. д.). Паслядоўнікі майстра стварылі цэлы кірунак у еўрапейскай архітэктуры, які атрымаў назву паладыянства, зварот да якога застаецца актуальным у архітэктуры да цяперашняга часу. Разам з сынамі Паладыа падрыхтаваў новы пераклад «Занатовак аб Гальскай вайне» Цэзара (1574).
.th
.th — нацыянальны дамен верхняга ўзроўню для Тайланда.
Toppdomän
Кардыялогія
Кардыяло́гія (ад καρδία — сэрца і  — вывучэнне) — шырокі раздзел медыцыны, які займаецца вывучэннем сардэчна-сасудзістай сістэмы чалавека: будовы і развіцця сэрца і сасудаў, іх функцый, а таксама захворванняў, уключаючы вывучэнне прычын іх узнікнення, механізмаў развіцця, клінічных праяў, пытанняў дыягностыкі, а таксама распрацоўку эфектыўных метадаў іх лячэння і прафілактыкі. Акрамя таго, у сферы вядзення кардыялогіі ляжаць праблемы медыцынскай рэабілітацыі асоб з паразамі сардэчна-сасудзістай сістэмы.
Гісторыя
Асобныя звесткі пра будову сардэчна-сасудзістай сістэмы чалавека вядомы са старажытнасці. Схему кровазвароту распрацаваў рымскі ўрач К. Гален (2 ст), якая толькі ў 1628 была абвергнула англійскім вучоным У. Гарвеем. У 17-19 стагоддзях апісаны каранарны кровазварот, асобныя заганы сэрца, грудная жаба. У 19 стагоддзі ўклад у даследаванне сардэчна-сасудзістай сістэмы зрабілі чэшскі фізіёлаг, які вывучаў клеткавую будову сардэчнай мышцы, швейцарскі ўрач В. Гіс, нямецкі патолаг , японскі патолаг , англійскія вучоныя і М. Флэк, якія выявілі і апісалі сістэмы сэрца, што праводзіць нервовае ўзбуджэнне; у Расіі сардэчна-сасудзістую сістэму вывучалі , , , І. П. Паўлаў, , , К. М. Быкаў і іншыя. У самастойны раздзел унутраных хвароб кардыялогія вылучылася ў пачатку 20 стагоддзя.
=== Наступныя хваробы і станы адносяцца да кардыялогіі ===
Сонечны бераг
Со́нечны бе́раг (Слънчев бряг) — найбуйнейшы марскі курорт на ўсходзе Балгарыі. Размешчаны на заліве ў Чорным моры з пляжам, даўжынёй 10 км і шырынёй у цэнтральнай частцы да 100 м, пакрытым дробным жоўтым пяском. Знаходзіцца паміж гарадамі Варна (90 км) і Бургас (36 км), з’яўляецца часткай горада (абшчыны) Нясебыр, старая частка якога ўключана ў спіс аб’ектаў Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА ў Балгарыі. Паміж старым Нясебырам і Сонечным берагам (да паўночнага ўскрайка) курсуюць гарадскія аўтобусы.
Валадымырыўка (Ноўгарад-Сівэрскі раён)
Валадымырыўка (Володи́мирівка) — вёска ў Ноўгарад-Сівэрскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Мухамед VI
Мухамед VI бен аль Хасан (араб. الملك محمد السادس للمغرب, нар. 21 жніўня 1963 г, Рабат) — кароль Марока з 1999 года.
NGC 7447
NGC 7447 — зорка ў сузор’і Вадаліў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Берлінскі кангрэс
Берлінскі кангрэс (13 чэрвеня — 13 ліпеня 1878) — міжнародны кангрэс, скліканы для перагляду ўмоў Сан-Стэфанскага мірнага пагаднення, якое завяршыла руска-турэцкую вайну 1877-1878 гадоў.
Арганізатарам кангрэсу, у якім удзельнічалі прадстаўнікі Расіі, Англіі, Аўстра-Венгрыі і Германіі, быў Ота фон Бісмарк. Прысутнічалі дэлегацыі Італіі, Францыі і Турцыі. На кангрэс былі запрошаныя і прадстаўнікі балканскіх краін: Грэцыі, Сербіі, Румыніі, Чарнагорыі. Балгарыя ўдзелу ў перамовах не ўзяла, хаця гаворка ішла пераважна пра яе лёс.
Філіп Бядросавіч Кіркораў
Філіп Кіркораў (нар., , НРБ) — расійска-балгарскі , і прадзюсар, адзін з найбольш папулярных расійскіх выканаўцаў. Народны артыст Расіі (2008).
Васьміразовы ўладальнік прэміі «Авацыя», пяціразовы ўладальнік узнагароды «World Music Awards» як самы папулярны выканаўца Расіі, шматразовы ўладальнік прэмій «Залаты грамафон», «Стопудовы хіт», «Сярэбраная Калоша», лаўрэат штогадовага фестывалю «Песня года». На кінафестывалі «Кінатаўр» ў 2002 годзе Кіркораў стаў пераможцам у намінацыі «Лепшая мужчынская роля» за ролю ў мюзікле «Вечары на хутары ля Дзіканькі».
Далгабычаў (гміна)
Далгабы́чаў (Dołhobyczów) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Грубяшоўскага павета Люблінскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Далгабычаве. Плошча гміны складае 214,19 км². Станам на 2010 год у гміне Далгабычаў пражывалі 5787 чалавек, шчыльнасць — 27,02 чал./км².
Хасан II
Мула Хасан Алаўі (9 ліпеня 1929 — 23 ліпеня 1999) — кароль Марока з 3 сакавіка 1961 года да сваёй смерці. Бацька пяці дзяцей, у тым ліку цяперашняга караля Сідзі Мухамеда VI і яго Каралеўскай Высокасці прынца Мулая Рашыда.
Цікавыя факты
Падчас кіравання Хасана II у Касабланке была пабудавана грандыёзная мячэць, названая яго імем.
Вараб’іўка (Ноўгарад-Сівэрскі раён)
Вараб'іўка (Вороб'ї́вка) — вёска ў Ноўгарад-Сівэрскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Камета Чурумава — Герасіменка
Камета Чурумава — Герасіменка, ці афіцыйна 67P/Чурумава — Герасіменка (67P/Churyumov–Gerasimenko) — кароткаперыядычная камета з перыядам звароту 6,6 гадоў.
Адкрыццё
Камета Чурумава — Герасіменка была адкрыта 23 кастрычніка 1969 года Клімам Чурумавым у Кіеве на фотапласцінках іншай каметы — 32P/Комас Сола, знятых Святланай Герасіменка ў верасні ў Алма-атынскай абсерваторыі (першы здымак, на якім бачная камета, быў зняты 20 верасня 1969 года). Ён выявіў яшчэ адну камету бліжэй да краю фотаздымка, аднак спачатку палічыў яе фрагментам каметы Комас Сола. Пры вывучэнні наступных фотаздымкаў было высветлена, што гэты аб'ект рухаўся па іншай траекторыі і такім чынам з'яўляецца самастойнай каметай.
Пачатковы этап
Пры разліках траекторыі каметы Чурумава — Герасіменка было выяўлена, што яе арбіта неаднаразова змянялася. Да 1959 года перыгелій каметы знаходзіўся на адлегласці каля 2,7 а. а. ад Сонца. Затым у выніку гравітацыйнага ўздзеяння Юпітэра гэта адлегласць скарацілася да 1,29 а. а., якім і застаецца па гэты дзень.
12 сакавіка 2003 года, у рамках падрыхтоўкі місіі ЕКА «Разета», з дапамогай касмічнага тэлескопа «Хабл» былі зроблены фотаздымкі каметы, па якіх быў пабудаваны яе трохмерны малюнак. Былі вызначаны памеры ядра каметы — 3 × 5 км.
Місія ЕКА «Разета»
2 сакавіка 2004 года стартаваў касмічны апарат «Разета» з мэтай вывучэння каметы Чурумава — Герасіменка. Апарат дасягнуў каметы летам 2014 года. Ад яго аддзяліўся спушчальны апарат «Філы», які здзейсніў пасадку 12 лістапада 2014 года ў 19:05 па беларускім часе.
Месца пасадкі зонда на «галаве» каметы, зацверджанае 14 кастрычніка 2014, атрымала назву «Агілкія» (Agilkia) — па імя вострава на Ніле, на які былі перанесены культавыя старажытнаегіпецкія збудаванні з выспы Філы перад затапленнем апошняй пры будаўніцтве Асуанскай плаціны.
«Разета» запісала незвычайныя ваганні магнітнага поля каметы, якія, пасля паскарэння ў 10 тысяч разоў былі ператвораныя ў гук, даступны чалавечаму вуху.
Навукоўцы зрабілі некалькі адкрыццяў аб прыродзе каметы: яе шчыльнасць аказалася вельмі нізкай, форма — вельмі складанай, а паверхня — пакрытай вельмі цёмным рэчывам, падобным на чорны аксаміт. Прычынай рэзкага павелічэння яркасці каметы быў сапраўдны апоўзень на яе паверхні. Таксама высветлілася, што вада на камеце мае іншую прыроду ў параўнанні з зямной — утрыманне цяжкіх элементаў у ёй у 3 разы вышэй.
30 верасня 2016 Еўрапейскае касмічнае агенцтва правяло кіраванае сутыкненне касмічнага апарата «Разета» з каметай Чурумава — Герасіменка. «Разета» зблізілася з каметай на хуткасці 0,5 м/с і судакранулася з яе паверхняй. Падчас апошняга збліжэння з каметай касмічны апарат працягваў рабіць здымкі. Сутыкненне з каметай дазволіла сфатаграфаваць яе ў максімальным разрозненні за ўвесь час місіі.
Нягледзячы на завяршэнне місіі, апрацоўка дадзеных, атрыманых аўтаматычнай станцыяй, будзе доўжыцца яшчэ некалькі гадоў. Дадзеныя аб камеце могуць дапамагчы больш даведацца аб паходжанні Сонечнай сістэмы.
Васточнэ (Ноўгарад-Сівэрскі раён)
Васточнэ (Восто́чне) — вёска ў Ноўгарад-Сівэрскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Гіркы (Ноўгарад-Сівэрскі раён)
Гіркы (Гі́рки) — вёска ў Ноўгарад-Сівэрскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Гай (Ноўгарад-Сівэрскі раён)
Гай (Гай) — вёска ў Ноўгарад-Сівэрскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Конкурс песні Еўрабачанне 1999
Конкурс песні Еўрабачанне 1999 — 44-ы конкурс песні Еўрабачанне. Прайшоў 29 мая 1999 года ў горадзе Іерусалім (Ізраіль) на сцэне Палаца сходаў «Біньяней Хаўма». Другое Еўрабачанне, якое тэрытарыяльна праводзілася не на тэрыторыі Еўропы. Першае было ў 1979 годзе.
Адбыліся змены, якія тычацца мовы выканання, у адпаведнасці з якімі цяпер кожны ўдзельнік быў вольны сам абіраць мову песні. Акрамя таго, арганізатар больш не быў абавязаны выкарыстоўваць жывое аркестравае суправаджэнне.
Колькасць удзельнікаў была скарочана да 23. Недастатковы сярэдні бал прымусіў Фінляндыю, Грэцыю, Македонію, Венгрыю, Румынію, Славакію і Швейцарыю ўзяць гадавы перапынак, і іх замянілі леташнія пасіўныя ўдзельнікі Боснія і Герцагавіна, Данія, Ісландыя, Латвія і Літва. Аднак 23 кастрычніка 1998 года Латвія з-за фінансавых праблем вырашыла не браць удзелу ў конкурсе. Яе замяніла Партугалія.
Прысеншчына
Прысеншчына — былы пасёлак у Шырокаўскам сельсавеце Буда-Кашалёўскага раёна Гомельскай вобласці Беларусі.
У сувязі з радыяцыйным забруджваннем пасля Чарнобыльскай катастрофы жыхары (16 сем'яў) пераселены ў чыстыя месцы.
Размяшчэнне
У 20 км на ўсход ад раённага цэнтра і чыгуначнай станцыі Буда-Кашалёўская (на лініі Жлобін — Гомель), 32 км ад Гомеля.
Гідраграфія
На поўначы і захадзе меліярацыйныя каналы.
Гісторыя
Заснаваны напачатку XX стагоддзя перасяленцамі з суседніх вёсак. У 1926 годзе ў Чачэрскім раёне Гомельскай акругі. У 1929 годзе жыхары пасёлка ўступілі ў калгас. У 1959 годзе ў складзе саўгаса «Камінтэрн» (цэнтр — вёска Шырокае).
Драматургія
Драматургія (ад δραματουργία «сачыненне ці пастаноўка драматычных твораў») — тэорыя і мастацтва пабудовы драматычнага твора, а таксама сюжэтна-вобразная канцэпцыя такога твора.
Разуменне асноўных элементаў драматычнага твора і прынцыпаў драматургіі гістарычна зменлівыя. Драма тлумачылася як дзеянне якое здзяйсняецца (a не якое ўжо здзейснілася) пры ўзаемадзеянні характара і вонкавага становішча дзеючых асоб.
NGC 7448
NGC 7448 (іншыя абазначэнні — PGC 70213, UGC 12294, IRAS22575+1542, MCG 3-58-18, Arp 13, ZWG 453.42, KUG 2257+157) — галактыка ў сузор’і Пегас.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога», а таксама ўключаны ў атлас пекулярных галактык.
Айран
Айран (Ayran, Айран, Айрян, Айран, карач-балк. Айран, Айран, Әйрән, Ayran, aýran, Ayron, Уйран, абаз.-ХырчIвы) — кісламалочны прадукт, выраблены шляхам мяшанага (малочнакіслага і спіртавога) браджэння з выкарыстаннем заквасачных мікраарганізмаў тэрмафільных малочнакіслых стрэптакокаў, балгарскай малочнакіслай палачкі і дрожджаў з наступным даданнем солі, вады або без іх. Акрамя Турцыі, дзе айран лічыцца нацыянальным напоем, яго можна сустрэць таксама ў Афганістане, Арменіі (пад назвай тан), Азербайджане, на Балканах, у Казахстане, Кыргызстане, Ліване, Сірыі і на ўсім Каўказе.
Айран п'юць астуджаным і часта са смажаным мясам ці рысам, асабліва ў летнія месяцы.
Ліпляны (археалагічныя помнікі)
Ліпляны — археалагічныя помнікі — паселішчы каля в. Ліпляны Лельчыцкага раёна Гомельскай вобласці. Адкрыты і абследаваліся ў 1989—1990 гг. В. С. Вяргей, М. М. Крывальцэвічам, В. Я. Кудрашовым, у 2004 г. М. М. Крывальцэвічам.
Паселішча—1
Знаходзіцца больш чым за 2,5 км на паўночныўсход ад всскі, на пойме левабярэжжа р. Убарць, на узвышшы (вышыня 1—2 м). Знойдзены кераміка і крамянёвыя вырабы днепра-данецкай культуры неаліту, абломкі ляпнога посуду кола культуры шнуравой керамікі, тшцінецкага культурнага кола, ранняга жалезнага веку.
Паселішча—2
Знаходзіцца больш чым за 3км на паўночны ўсход ад вёскі, 0,4 км на паўночны ўсход ад паселішча—1, на пойме левабярэжжа р. Убарць, на заходняй ускраіне вялікага ўзвышша, выцягнутага з поўдня на поўнач (вышыня каля 4 м). Знойдзены крамянёвыя вырабы (мікрапласцінкі, разцы, пласцінкі і вастрыі з прытупленай спінкай) эпохі мезаліту, рэшткі ляннога посуду і апрацаваныя крамянёвыя прылады днепра-данецкай культуры, вырабы з крэменю і абломкі некалькіх пасудзін кола культуры шнуравой керамікі і тшцінецкага культурнага кола. Сярод тшцінецкай керамікі — развал вялікага таўстасценнага гаршка з моцна выступаючым пад краем венчыка наляпным валікам.
Паселішча—3
Знаходзіцца за 0,4 км на паўночны захад ад паселішча—2, на левабярэжжы р. Убарць, на пясчанай выспе (вышыня да 4 м). Знойдзены фрагменты ляпнога посуду і крамянёвых вырабаў днепра-данецкай культуры, апрацаваны крэмень і абломкі посуду кола культуры шнуравой керамікі і тшцінецкага культурнага кола, фрагменты керамікі жалезнага веку.
Паселішча—4
Знаходзіцца за 0,2 км на паўднёвы захад ад паселішча—3, на левым беразе р. Убарць, на пагорку. Знойдзены фрагменты керамікі тшцінецкага культурнага кола, апрацаваны крэмень і абломак посуду перыяду неаліту.
Паселішча—5
Прыблізна за 0,1 км на поўдзень ад паселішча—4, на пойменным узвьшшы (вышыня больш за 1 м). Знойдзены абломкі посуду і крамянёвыя вырабы тшцінецкага культурнага кола, фрагменты посуду і крамянёвыя вырабы днепра-данецкай культуры і кола культуры шнуравой керамікі. У 1990 г. у шурфе памерамі 1х1 м быў зафіксаваны культурны пласт магутнасцю 0,2—0,3 м.
Паселішча—6
Знаходзіцца каля 0,4 км на паўднёвы ўсход ад паселішча—2, на беразе старычнага возера на разбураным узвышшы (вышыня каля 2 м). Памеры 70х120 м. Знойдзены абломкі посуду і крамянёвыя вырабы днепра-данецкай культуры, рэшткі некалькіх пасудзін кола культуры шнуравой керамікі і тшцінецкага культурнага кола. Выяўлена паўзямлянка са зрубнай канструкцыяй сцен раннеславянскай пражскай культуры. Аснова заглыблена ў мацярык на глыбіні да 0,35 м. Паўночная і ўсходняя сцена захаваліся на даўжыні 2,6 і 3 м адпаведна, паўднёвая і заходняя сцены былі знішчаны. Жытло арыентавана па баках свету, абагравалася глінабітнай купальнай печчу ў паўночна-заходнім куце. Пад развалам печы прасочвалася яе чарэнь дыяметрам каля 0,8 м, з пласта гліны таўшчынёй да 3 см. У развале печы было некалькі цэлых і фрагментаваных гліняных «хлябцоў» у форме плазаватага шара дыяметрам 7—8 см. У запаўненні катлавана і ў развале печы знойдзены абломкі прыкладна ад 10 грубаляпных гаршкоў пражскага тыпу. Дыяметр іх вусцяў 12—35 см, таўшчыня сценак 0,6—1,2 см. У гаршкоў розная даўжыня адхіленай вонкі шыйкі, коса зрэзанае венца, слаба выпуклыя акруглыя плечыкі, змешчаныя ў верхняй траціне вышыні пасудзіны. Посуд па марфалагічных параметрах адносіццаа да VII ст. На тэрыторыі паселішча знойдзены фрагменты кругавога посуду з лінейным арнаментам XIII—XIV стст.
Паселішча—7
Знаходзіцца за 1,5 км на поўнач ад паселішча—6, ва ўрочышчы Красная Горка, на рэштках узвышша, у левабярэжжы р. Убарць. Знойдзены крамянёвыя вырабы і фрагменты посуду неалітычнай днепра-данецкай культуры і кола культуры шнуравой керамікі. Сярод знаходак — развал неалітычнага гаршка з вузкім плоскім дном і накольчатым арнаментам.
Конкурс песні Еўрабачанне 2000
Конкурс песні Еўрабачанне 2000 — 45-ы конкурс песні Еўрабачанне. Прайшоў 13 мая 2000 года ў горадзе Стакгольм (Швецыя) на стадыёне «Глобэн-Арэна». Конкурс быў праведзены ў прысутнасці 12 тысяч чалавек. Колькасць удзельнікаў было павялічана да 24. Боснія і Герцагавіна, Літва, Партугалія, Польшча і Славенія былі вымушаныя прапусціць конкурс з-за нізкага сярэдняга бала ў папярэднія гады. Фінляндыя, Македонія, Румынія, Расія і Швейцарыя вярнуліся, а Латвія ўпершыню далучылася да конкурсу. Славакія, Грэцыя і Венгрыя вырашылі не ўдзельнічаць па фінансавых прычынах.
Пушча (Буда-Кашалёўскі раён)
Пу́шча (, Пуща) — пасёлак у Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Гусявіцкага сельсавета.
Размяшчэнне
У 20 км ад Буда-Кашалёва, 12 км ад чыгуначнай станцыі Уза (на лініі Жлобін — Гомель), 30 км ад Гомеля.
Транспартная сетка
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтамабільнай дарозе Буда-Кашалёва — Гомель. Планоўка складаецца з кароткай прамалінейнай вуліцы, арыентаванай з паўднёвага ўсходу на паўночны захад і забудаванай драўлянымі дамамі сядзібнага тыпу.
Гісторыя
Заснаваны напачатку 1920-х гадоў перасяленцамі з суседніх вёсак на былых памешчыцкіх землях. У 1930 годзе жыхары пасёлка ўступілі ў калгас. Па перапісе 1959 у складзе эксперыментальнай базы «Пянчын» (цэнтр — вёска Пянчын).
Конкурс песні Еўрабачанне 2001
Конкурс песні Еўрабачанне 2001 — 46-ы конкурс песні Еўрабачанне. Ён прайшоў 12 мая 2001 года ў горадзе Капенгаген (Данія). Арганізатары конкурсу сутыкнуліся з праблемай пошуку месца для яго правядзення. Ім стаў стадыён «Паркен». Ён стаў найбуйнейшым збудаваннем, які прымаў конкурс, сабраўшы 38 тысяч гледачоў. У конкурсе ўдзельнічалі 23 краіны. Польшча, Боснія, Славенія, Партугалія, Літва і Грэцыя вярнуліся ў лік удзельнікаў, замяніўшы 7 краін з горшым сярэднім вынікам за апошнія 5 гадоў.
Падчас галасавання дацкі гурт «Aqua» выканаў свае хіты пад акампанемент дацкага перкусійная дуэта «Safri Duo».
Падгор’е (Магілёўскі раён)
Падго́р’е (, Подгорье) — вёска ў Магілёўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Падгор’еўскага сельсавета.
Сяргей Адамавіч Гусак
Сяргей Адамавіч Гусак (, в. Іванкаўшчына, Мазырскі раён, Гомельская вобласць — ) — беларускі крытык, літаратуразнавец. Кандыдат філалагічных навук (1965), дацэнт (1969).
Біяграфія
Скончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт (філалагічны факультэт, 1955; аспірантура, 1960).
Працаваў у газеце «Сельская праўда» (1953—1955, карэктар, стыльрэдактар, літаратурны работнік), Жалудоцкай школе Шчучынскага раёна Гродзенскай вобласці, Воўчынскай школе Камянецкага раёна і Малазводскай школе Брэсцкага раёна Брэсцкай вобласці (1955—1958, настаўнік беларускай мовы і літаратуры), Высокаўскім раённым аддзеле народнай адукацыі Брэсцкай вобласці (1958—1959, загадчык аддзела), Навукова-даследчым інстытуце педагогікі Міністэрства асветы Беларускай ССР (1960—1962, старшы навуковы супрацоўнік), Міністэрстве асветы Беларускай ССР (1962—1965, начальнік вучэбна-метадычнага аддзела), Беларускім дзяржаўным універсітэце (1965—1968, дацэнт кафедры беларускай літаратуры), Брэсцкім дзяржаўным педагагічным інстытуце імя А. С. Пушкіна (01.10.1968-19.12.1969, рэктар).
Навуковыя інтарэсы: праблемы сучаснай беларускай прозы.
Селішча (Гаранскі сельсавет)
Се́лішча (, Селище) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Гаранскага сельсавета.
Фрыкадэлькі
Фрыкадэлькі (frittatella — смажанае) — страва, якая прадстаўляе сабой шарыкі з мяснога або рыбнага фаршу. У тлумачальным слоўніку рускай мовы Ожагава даецца такое вызначэнне: «фрыкадэлька — шарык з фаршу (мяснога, рыбнага), звараны ў булёне». У нямецкай кулінарыі Frikadelle — страва, якая нагадвае рускія катлеты, а менавіта Frikadelle уяўляе сабой аладку з мяснога фаршу, абсмажаную ў алеі.
Фрыкадэлькі гатуюць з мяснога, курынага або рыбнага фаршу з даданнем дробна нарэзаных цыбулі, зеляніны і спецый. Часам для паляпшэння кансістэнцыі фрыкадэлек ў фарш дадаюць размочаны батон або хлеб. Звычайна фрыкадэлькі маюць памер грэцкага арэха.
.tk
.tk — нацыянальны дамен верхняга ўзроўню для Такелау.
Toppdomän
Мухамед V
Мухамед V, Сідзі Мухамед бен Юсуф (, Фес —, Рабат) — султан у 1927-53, 1955-57, з 1957 кароль Марока.
Нараўне з традыцыйнай мусульманскай атрымаў еўрапейскую адукацыю. Заступіў на пасаду пасля смерці бацькі, султана Мулай Юсуфа. Пасля 2-й сусветнай вайны 1939-1945 выступіў у падтрымку патрабавання незалежнасці Марока. У жніўні 1953 французскія ўлады з дапамогай мясцовай шляхты перамаглі Махамеда V і саслалі на Мадагаскар. У выніку вызваленчага руху мараканскага народа Мухамеду было дазволена вярнуцца на радзіму, і 16 лістапада 1955 ён зноў уступіў на прастол.
Памяць
У гонар Мухамеда V названы самы вялікі стадыён у Марока.
Горбавэ (Ноўгарад-Сівэрскі раён)
Горбавэ (Го́рбове) — вёска ў Ноўгарад-Сівэрскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Кальмар (Швецыя)
Ка́льмар (Kalmar) — адзін з найстарэйшых гарадоў Швецыі, адміністрацыйны цэнтр лена Кальмар. Горад Кальмар з'яўляецца варотамі на самы доўгі ў Швецыі Эландскі мост, які злучае востраў Эланд са Скандынаўскім паўвостравам. У Сярэднявеччы ён быў трэцім па велічыні ў дзяржаве і быў цэнтрам гандлю, галоўным чынам экспарту жалеза, якім займаліся гандляры з Германіі. Размешчаны на паўднёвым усходзе краіны, на беразе Балтыйскага мора. Горад утварыўся вакол замка Кальмар, які ў сваю чаргу быў пабудаваны ў XII стагоддзі вакол вартаўнічай вежы, прызначанай для абароны ад піратаў і датчан. Сярод іншых славутасцяў вылучаецца спраектаваны Тэсінам кафедральны Кальмарскі сабор.
Гісторыя
Кальмар упершыню згадваецца на адным з рунічных камянёў XI стагоддзя. Назва яго паходзіць ад старажытнашведскага Kalmar — «камяністае дно», або «камяністы грунт». Дакладна вядома, што каля 1200 года гэта быў значны горад, які вырас вакол замка, а ў сярэдзіне XIII стагоддзя — адзін з найважнейшых у Швецыі і меў важныя гандлёвыя сувязі з Ганзай (практычна ўвесь гандаль вёўся этнічнымі немцамі). У 1397 каралі трох скандынаўскіх краін на сустрэчы ў Кальмары ўтварылі Кальмарскую унію. Напачатку XVII стагоддзя — падчас Кальмарскай вайны — значная частка гораду была разбурана, і ў 1640 годзе было вырашана перанесці горад на суседні востраў Кварнхольмен. У адрозненне ад большасці гарадоў тагачаснай Швецыі, Кальмар быў адбудаваны каменным, а не драўляным. Старая частка горада была добра захаванай да сярэдзіны XX стагоддзя, але ў 1960-я гады частка цэнтра горада была знесена, каб вызваліць месца для адміністрацыйных і камерцыйных будынкаў. У 1972 годзе быў пабудаваны Эландскі мост. У 1977 была заснавана Вышэйшая школа, якая ў 2010 стала адным з двух кампусаў Універсітэта Лінеус.
Адукацыя
У горадзе размешчаны адзін з двух кампусаў Універсітэта Лінеус.
Свята-Троіцкая царква (Манастыр)
Свята-Троіцкая царква — праваслаўны храм, на ўзвышшы ў цэнтры в. Манастыр (Талачынскі раён, Віцебская вобласць). На аўтадарозе Сянно-Талачын.