cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сямён Дзмітрыевіч (князь друцкі)
Упершыню з’яўляецца ў дакументах у 1401 года, калі пісьмова прысягае па смерці Вітаўта захаваць вернасць польскай кароне.
Па смерці князя Андрэя Гальшанскага, мужа сваёй сястры Аляксандры, апекаваў іх дачок — сваіх пляменніц князёвен Васілісу, Соф’ю і Марыю. У 1422 годзе выдаў Васілісу замуж за князя бельскага Івана Уладзіміравіча, а Соф’ю — за польскага караля Уладзіслава Ягайлу.
Сям’я
Меў сыноў Івана Бабу, Дзмітрыя Сякіру, Васіля Краснага, Рыгора, Міхаіла Балабана і Івана Пуцяту.
Актабэ (Бухар-Жыраўскі раён)
Актабэ — сяло ў Бухар-Жыраўскім раёне Карагандзінскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Актабінскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 95 км на захад ад раённага цэнтра, пасёлка Батакара. Код КАТА — 354035100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1004 чалавекі (508 мужчын і 496 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 764 чалавекі (391 мужчына і 373 жанчыны).
Спіс аб’ектаў Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА ў Лівіі
У спісе аб’ектаў Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА ў Лівіі значыцца 5 найменняў, што складае каля ад агульнага ліку ( на  год).
Спіс
У гэтай табліцы аб’екты размешчаны ў парадку іх дадання ў спіс Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.
NGC 4652
NGC 4652 (іншыя абазначэнні — MCG 10-18-78, ZWG 293.35, PGC 42802) — спіральная галактыка (Sb) ў сузор’і Вялікая Мядзведзіца.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
5-я Рабінавая вуліца (Наваполацк)
5-я Рабінавая вуліца (, 5-я Рябиновая улица) — вуліца ў Наваполацку.
Міелайчэй (Ігналінскі раён)
Міела́йчэй (Mielaičiai) — вёска ў Ігналінскім раёне Уцянскага павета Літвы. Уваходзіць у склад Цэйкінейскай сянюніі. Размешчана за 2 км ад Цэйкінея.
Ябука (востраў)
Плошча вострава — 0,022 км², даўжыня берагавой лініі — 715 метраў.
Мінскія губернскія ведамасці
«Мінскія губернскія ведамасці» (Минские губернские ведомости) ― афіцыйная губернская газета, выдаваная ў 1838―1917 гадах Мінскім губернскім праўленнем на рускай мове 1-2 разы на тыдзень.
Гісторыя стварэння
Стварэнне губернскіх урадавых газет было выклікана палітыкай Мікалая I па сістэмнасці дзяржаўнага кіравання.
Газета выходзіла штотыднёва, з 1889 года — 2 разы ў тыдзень, з 1890 — 3 разы, з 1892 — 2 разы ў тыдзень. Выпісвалася прыватнымі асобамі, абавязкова паступала ў земскія суды, дырэктарам гімназій i народных вучылішчаў. Газета прагляду цэнзуры не падвяргалася, за выключэннем 1865―1881 гг.
Рэдактары афіцыйнай часткі: Лісоўскі (1838), М. Ю. Вагнер (1902), Агейчык (1902, 1904, 1907), Н. Савельеў (1907-1909), А. Іваненка (1908), Ю. І. Лагун (1909, 1913). Рэдактары неафіцыйнай часткі: А. Шумовіч (1845―1868), Р. Г. Ігнацьеў (1877―1879), у «Мінскіх ведамасцях» ― А. Д. Пятроў (1911).
Змест «Мінскіх губернскіх ведамасцей»
Газета мела афіцыйны і неафіцыйны аддзелы. У 1838―1844 гг. і з 1912 года выходзіла толькі афіцыйная частка з дадаткамі, у 1845―1911 гг. абедзве часткі. З 11 (24) ліпеня да 25 снежня 1911 (7 студзеня 1912) выходзіла толькі неафіцыйная частка пад назвай «Мінскія ведамасці».
У афіцыйным аддзеле публікавалася інфармацыя па матэрыялах «Урадавага весніка» і мясцовай улады, пастановы і аб'явы губернатараў, паведамленні аб цэнах, спісы выбраных у гарадскую думу, земскія органы, паведамлення аб канцэртах і тэатральных уяўленнях. У неафіцыйнай частцы публікаваліся матэрыялы, артыкулы, нататкі, якія датычацца краю, ― па гісторыі, геаграфіі, археалогіі, статыстыцы, этнаграфіі і інш. Сярод аўтараў газеты М. Доўнар-Запольскі, Г. Татур, І. Гольц-Мілер і інш. Асаблівую цікавасць уяўляюць гістарычныя матэрыялы: успаміны архіепіскапа Антонія Зубко «Аб грэка-уніяцкай царкве ў Заходнім краі» (1864), «Гістарычны нарыс Мінскай губерні» (1866), «Нарысы Беларускага Палесся» (1868―1869), «Гістарычны нарыс мястэчка Турава, былой сталіцы Тураўскага княства», «Тураў і Тураўшчына», «Мястэчка Заслаўль, ці Ізяслаў, горад нашчадкаў Рагнеды», «Знаходкі ў курганах Барысаўскага і Ігуменскага паветаў»(1880), «Нарыс археалагічных помнікаў на прасторы Мінскай губерні ...» (1891) і інш. Супрацоўнікі газеты ўдзельнічалі ў арганізацыі Маскоўскай антрапалагічнай выставцы ў 1879 годзе, куды паслалі рукапісы 100 песень і дзясятак артыкулаў.
Вывучэнню «Мінскіх губернскіх ведамасцей» прысвечан артыкул Н. Улашчыка, які, разгледзеўшы гісторыю стварэння, структуру і праграму газеты, адзначыў, што ва ўмовах страты архіўных крыніц, апублікаваныя ў газеце матэрыялы атрымліваюць значэнне першакрыніц.
Група армій Эрцгерцага Карла
Група армій Эрцгерцага Карла (Heeresgruppe Erzherzog Karl) — воінскае аб’яднанне сухапутных сілаў Аўстра-Венгрыі падчас Першай сусветнай вайны, якая дзейнічала на Усходнім фронце, напачатку супраць Расійскай імперыі, а пад канец супраць Румыніі. Яе камандуючым быў эрцгерцаг Карл.
Гісторыя
Група армій была створана ў чэрвені 1916 пад камандаваннем эрцгерцаг Карла дзеля таго, каб спыніць расійскае прасоўванне пасля Брусілаўскага прарыва. Новая група войскаў займала фронт, які цягнуўся з паўднёвага захаду ад Бродаў да Букавіны і вяла барацьбу супраць Рускай імператарскай арміі, і таму яна лічылася важнай часткай Усходняга фронту.
Чэрверэ
Чэрвере (Cervere) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Кунеа.
Насельніцтва складае 2029 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 113 чал./км². Займае плошчу 18 км². Паштовы індэкс — 12040. Тэлефонны код — 0172.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Santa Croce.
Тэрэза Мэй
Тэрэза Мэй (Theresa Mary May, у дзявоцтве Brasier; ; Істбарн, Усходні Сусекс, Вялікабрытанія) — брытанскі палітык, міністр унутраных спраў (2010—2016), і міністр па справах жанчын і раўнапраўя (2010—2012), член Палаты абшчын (з 1997), член Кансерватыўнай партыі. Лідар Кансерватыўнай партыі з 11 ліпеня і 76-ы Прэм'ер-міністр Злучанага Каралеўства з 13 ліпеня 2016 па 24 ліпеня 2019.
Палітычная кар’ера
У 1986—1994 гадах была дэпутатам мясцовага савета лонданскага бора Мертан. Удзельнічала ў парламенцкіх выбарах 1992 года ў акрузе Норт-Уэст-Дарэм і ў датэрміновых выбарах 1994 года ў акрузе Баркінг, але няўдала.
На выбарах 1997 года ўпершыню была выбрана членам Палаты абшчын брытанскага парламента ад новаўтворанай выбарчай акругі Мейдэнхед у Беркшыры і з тых часоў перавыбіралася.
У 1997—2002 гадах займала розныя другарадныя пасады ў ценявым урадзе кансерватараў. У 2002 годзе стала першай жанчынай-старшынёй Кансерватыўнай партыі і займалася, у адрозненне ад лідара партыі, тэхнічнымі пытаннямі забеспячэння функцыянавання кансерватараў.
У 2003—2005 гадах была ценявым міністрам транспарту і, адначасова, ценявым міністрам харчавання і экалогіі. З мая па снежань 2005 года была ценявым міністрам культуры, СМІ і спорту. 6 снежня 2005 года была прызначана ценявым лідарам Палаты абшчын. У 2009—2010 гадах займала пасаду ценявога міністра працы і пенсій.
Пасля выбараў 2010 года была прызначана міністрам унутраных спраў, адначасова атрымаўшы партфель міністра па справах жанчын і раўнапраўя. На гэтай пасадзе яна выступала за наданне роўных правоў аднаполым парам, стаўшы адным з першых высокапастаўленых палітыкаў Вялікабрытаніі, якія публічна выказалі сваю падтрымку легалізацыі аднаполых шлюбаў. Пасаду міністра па справах працы і пенсій, на якую яна магла разлічваць з-за сваёй апошняй пасады ў ценявым урадзе, атрымаў Іэн Дункан Сміт.
У Палаце абшчын Мэй галасавала за ўварванне ў Ірак, супраць прыняцця законаў па барацьбе са змяненнем клімату, супраць далейшай інтэграцыі Вялікабрытаніі ў Еўрасаюз, супраць забароны на курэнне ў грамадскіх месцах.
Выбары лідара Кансерватыўнай партыі
У час кампаніі 2016 года перад рэферэндумам аб выхадзе Вялікабрытаніі з Еўрасаюза падтрымлівала прэм’ер-міністра Дэвіда Кэмерана і была праціўнікам Brexit. Але пасля правядзення рэферэндуму, на якім перамаглі еўраскептыкі, і абвяшчэння прэм’ер-міністра Дэвіда Кэмерана пра сваю хуткую адстаўку, высунула сваю кандыдатуру на пасаду кіраўніка Кансерватыўнай партыі і, такім чынам, прэм’ер-міністра Вялікабрытаніі.
5 ліпеня 2016 года, у першым раўндзе выбараў парламентарыямі-кансерватарамі лідара Кансерватыўнай партыі Тэрэза Мэй адразу стала фаварытам гонкі — набраўшы 165 галасоў. А 7 ліпеня фіналістамі гонкі за пасаду лідара брытанскіх кансерватараў і прэм’ер-міністра краіны сталі дзве жанчыны — Тэрэза Мэй, якая заручылася падтрымкай 199 парламентарыяў, і намміністра энергетыкі Андрэа Ледсам, якая набрала 84 галасы, пасля гэтага Тэрэза лічылася найбольш верагодным прэтэндэнтам на пасаду прэм’ера Вялікабрытаніі.
11 ліпеня 2016 Ледсам завяршыла сваю кампанію, пакінуўшы Мэй адзіным кандыдатам. Неўзабаве яна была абвешчана лідарам партыі. Дэвід Кэмеран абвясціў, што ён перадасць паўнамоцтвы прэм’ер-міністра Т. Мэй 13 ліпеня, што і было зроблена. Такім чынам, Тэрэза Мэй стала другой жанчынай у гісторыі Вялікабрытаніі пасля Маргарэт Тэтчэр, якая заняла пасаду прэм’ер-міністра.
Асабістае жыццё
Замужам з 1980 года, муж — Філіп Джон Мэй, супрацоўнік кампаніі Capital Group Companies з 2016 года. Дзяцей няма.
Стан здароўя
У Тэрэзы Мэй у лістападзе 2012 года быў дыягнаставаны цукровы дыябет 1 тыпу. Яна лечыцца ін’екцыямі інсуліну.
NGC 4653
NGC 4653 (іншыя абазначэнні — UGC 7900, MCG 0-33-6, ZWG 15.9, IRAS12412-0017, PGC 42847) — спіральная галактыка з перамычкай (SBc) ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Асаўцы (Бярозаўскі раён)
Асаўцы́ (, Осовцы) — вёска ў Бярозаўскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Сялецкага сельсавета. Размешчана за 9 км ад Бярозы, за 6 км ад чыгуначнай станцыі Бяроза-Картузская.
Гісторыя
У 1864 годзе вёска вядома ў Сашыцкай воласці Пружанскага павета Гродзенскай губерні. 17 чэрвеня 1880 года пажар ад маланкі знішчыў у вёсцы 57 сялянскіх дамоў з гаспадарчымі пабудовамі, страты склалі 26100 руб. У 1886 годзе дзейнічаў піцейны дом. Паводле перапісу 1897 года ў Сялецкай воласці, дезйнічалі народнае міністэрскае вучылішча, драўляны хлебазапасны магазін, піцейны дом. Побач з вёскай знаходзіліся сядзібы Казіміра Макоўскага, Міхаіла і Івана Яльцовых.
З 1915 года акупіравана нямецкімі войскамі, з 1919 года да ліпеня 1920 года і з жніўня 1920 года — войскамі Польшчы. У ліпені 1920 устаноўлена савецкая ўлада. З 1921 года — ў складзе Польшчы, у 1924 годзе аколіца Осаўскія ў Сялецкай гміне Пружанскага павета Палескага ваяводства.
У 1924 годзе быў створаны Блудзенскі падрайком КПЗБ у складзе Осаўскай, Ціхнаўскай, Бораўскай і Блудзенскай арганізацый (сакратар В. С. Васілеўскі). У сярэдзіне 1920-х гг. у вёсцы ўзнікла камсамольская арганізацыя.
З 1939 года ў БССР. З 1940 года вёска ў Блудзенскім сельсавеце, створаны першы ў раёне калгас «Світанне», які аб'яднаў 126 гаспадарак (кіраўнік В. Н. Скробат). Напярэдадні вайны тут была раскватаравана вайсковая часць.
У 1941—1944 гг. акупіравана нямецка-фашысцкімі захопнікамі. Восенню 1942 года ў вёску ўварваліся карнікі. Яны схапілі 73 мірных жыхароў, у тым ліку членаў 14 сямей савецкіх актывістаў — арганізатараў калгаса, адвезлі ў Бярозу і расстралялі на тэрыторыі колішняга картэзіянскага кляштара. У 1963 годзе на ўшанаванне памяці ахвяр фашысцкага тэрору ў вёсцы пастаўлены абеліск. 12 ліпеня 1944 года ў баях супраць нямецка-фашысцкіх захопнікаў загінулі разведчыкі яфрэйтар І. К. Колчан і П. У. Мамаенка (па іншых звестках — І. К. Калган і П. У. Маменка), у 1948 годзе на іх магіле пастаўлены абеліск. Ад рук акупантаў загінулі 63 жыхары вёскі.
Паводле перапісу 1959 года дзейнічаў дом калгасніка. З 1964 года ў Асавецкім сельсавеце. З 7 лютага 1972 года была выключана з рэестра населеных пунктаў в. Асаўскія, насельніцтва якой пераселена ў в. Асаўцы. 21 лістапада 1977 года Асавецкі сельсавет перайменаваны ў Нарутавіцкі, цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Нарутавічы.
Планіроўка
Планіровачна сучасная вёска складаецца з прамалінейнай вуліцы, арыентаванай з поўдня на паўночны ўсход, да яе з усходняга боку прымыкаюць 2 паралельныя вуліцы, арыентаваныя з захаду на ўсход.
Калугін
Калугін — рускае прозвішча, паходзіць ад назвы горада Калуга.
Гангрэна
Цёмны колер абумоўлены сульфідам жалеза, які ўтвараецца з жалеза гемаглабіну ў прысутнасці серавадарода паветра.
Гангрэну класіфікуюць па кансістэнцыі загінулай тканкі (сухая, вільготная), этыялогіі (інфекцыйная, алергічная, таксічная і інш.), патагенезу (маланкавая, газавая, шпітальная).
Прычыны, якія выклікаюць гангрэну тканак, дзеляцца на тры групы:
Выклікаецца анаэробнымі бактэрыямі роду Clostridium (газавая гангрэна); кішачнай палачкі (Escherichia), аэрабактэрыямі (Aerobacter), стрэптакокамі (Streptococcus) і бактэрыямі роду Proteus.
Лячэнне гангрэны - хірургічнае (ампутацыя амярцвелых частак па дэмаркацыйнай лініі). Таксама прымяняюцца антыбіётыкі для прадухілення інфіцыравання тканак, якія засталіся.
Дулебы (Бярэзінскі раён)
Дуле́бы (, Дулебы) — вёска ў Бярэзінскім раёне Мінскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Пагосцкага сельсавета.
У 1924—1954 гадах цэнтр Дулебскага сельсавета. Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Мачаскага сельсавета.
Віс
Віс:
Яўген Фёдаравіч Драгуноў
Яўген Фёдаравіч Драгунаў (нарадзіўся 20 лютага 1920, Іжэўск, СССР — памёр 4 жніўня 1991, там жа) — аўтар праектаў стралковай спартыўнай і баявой зброі.
Біяграфія
Нарадзіўся ў Іжэўску ў сям'і патомных збройнікаў. У 1934 годзе пасля сканчэння сярэдняй школы паступіў у індустрыяльны тэхнікум, па сканчэнні якога працаваў на заводзе. У 1939 годзе быў прызваны ў шэрагі Савецкага Войска і накіраваны ў школу малодшых камандзіраў. У далейшым, да дэмабілізацыі ў 1945 годзе, працаваў старэйшым зброевым майстрам. З 1945 года на адным з заводаў займаўся праектаваннем розных узораў стралковай спартыўнай і баявой зброі (у прыватнасці — снайперскай вінтоўкі СВД-63).
Лаўрэат Ленінскай прэміі, узнагароджаны ордэнам «Знак Пашаны», а таксама медалямі.
Інтумак
Інтумак — сяло ў Бухар-Жыраўскім раёне Карагандзінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Актабінскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 108 км на захад ад раённага цэнтра, пасёлка Батакара. Код КАТА — 354035200.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 586 чалавек (307 мужчын і 279 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 439 чалавек (224 мужчыны і 215 жанчын).
Вышыванка
Вышыванка — традыцыйная беларуская і ўкраінская вышываная мужчынская і жаночая кашуля.
Вышыванкай у пераносным сэнсе называюць таксама і традыцыйны беларускі ўзор, размешчаны на прадметах адзення і іншых рэчах.
Гісторыя
Вышываныя і тканыя геаметрычныя арнаменты пачалі ўжывацца на адзежы яшчэ ў часы сярэдневечча. Вышыванне лічылася хатнім заняткам: кожная жанчына вышывала вопратку, ручнікі для сябе і сваёй сям'і, у лепшым выпадку — на заказ сваёй суседцы, але слова "вышыванка" ў дачыненні да вышыванай вопраткі і кашуль на беларускіх тэрыторыях не ўжывалася. Гэта назва шырока распаўсюдзілася пасля 2014 на хвалі салідарнасці з украінскім пратэстным рухам, асабліва пасля Майдану, адным з сымбалаў якога зрабіўся вышываны арнамент. .
У 1913 годзе беларускія актывісты, што збіралі прадметы народнай творчасці, ўпершыню выставілі вышываныя строі на грамадскі агляд на Першай раённай выставе саматужнага промыслу і народнай творчасці, што праходзіла ў Вільні і дзе былі прадстаўлены вырабы беларускіх і літоўскіх майстроў. Наведвальнікі, паглядзеўшы выстаўку, ацанілі, што вялікая частка старасвецкай народнай культуры ўжо страчана.
Вышытыя і народныя кашулі заставаліся ва ўжытку ў савецкіх рэспубліках яшчэ ў 1920-я — пачатак 1930-х, падчас НЭПа і карэнізацыі, (у БССР — беларусізацыі). У БССР вышыванку, як урачыстую вопратку, апраналі як партыйныя кіраўнікі, так і простыя людзі. З пачаткам працэсу мадэрнізацыі і індустрыалізацыі самаробная і вышываная адежа была выцесненая з паўсядзенага ўжытку, але яе пачалі шырока выкарыстоўваць шматлікія ансамблі і гурты народнай творчасці, што збіраліся пры дамах культуры, школах і г.д.
Лічыцца, што ўздым папулярнасці беларускіх народных кашуль з арнаментам прыйшоўся на другую палову 1950-х гадоў і пачатак 1960-х. Звычайна, гэта звязваюць са знаходжаннем на чале Савецкага Саюза Мікіты Хрушчова (1953—1964), які любіў вышытыя кашулі і сам часта з'яўляўся на публіцы апрануты ў іх. Але новыя пакаленні партыйнай эліты паходзілі з гарадскіх працоўных, а не з сялян, і таму не насілі вышываныя кашулі. Геаметрычны арнамент і адзенне з ім захоўваліся ў асноўным ў дамах народнай творчасці, ансамблях народнай песні і танца, у тым ліку Ансамблі народнага танца БССР, фінансаваліся дзяржавай, а таксама ў некаторых вёсках, дзе захавалася традыцыя вырабу народнага тэкстылю.
У 1951 стужка з нацыянальным арнаментам была дададзена да сцяга Беларускай Савецкай Сацыялістычнай Рэспублікі. У трошкі змененым выглядзе стужка з арнаментам выкарыстоўваецца на сучасным сцягу Рэспублікі Беларусь.
Наш час
У сярэдзіне 2010-х гадоў у Беларусі пачалі імкліва набіраць папулярнасць адзенне і аксесуары ў нацыянальным стылі сярод моладзі і дзелавых людзей. Падобная прадукцыя шырока прадстаўлена ў Мінску ў этнамагазінах, на спецыялізаваных выстаўках і кірмашах, але самым папулярным і дзейсным каналам з'яўляюцца сацыяльныя сеткі.
Сацыялагічнае даследаванне, якое было праведзена ў 2015 годзе кафедрай эканамічнай сацыялогіі Беларускага дзяржаўнага эканамічнага ўніверсітэта, выявіла, што галоўнай прычынай набыцця адзення з нацыянальнай беларускай сімволікай з'яўляецца патрыятычны стыль прадукцыі (69,3 %), дызайнерская ўнікальнасць (49,5 %), адпаведнасць прадукцыі з нацыянальнай беларускай сімволікай модным запытам беларускай моладзі (31 %), магчымасць вылучацца ў грамадстве, якую даюць такія тавары (29,4 %).
Вышымайка
Вышыма́йка — баваўняная майка з імітацыяй традыцыйнай беларускай вышыўкі, арнаментам і ўзорамі. Вышымайкі з'явіліся на хвалі цікавасці да беларускай нацыянальнай сімволікі і вышыванак у 2014 годзе. Ідэя належыць карэспандэнту беларускай службы Радыё «Свабода» Алесю Дашчынскаму. Першыя вышымайкі былі выпушчаныя летам 2014 году культурніцкай ініцыятывай «Арт Сядзіба» і беларускай рэдакцыяй Радыё «Свабода». Спачатку вышымайкі распаўсюджваліся бясплатна, потым было арганізавана іх камерцыйнае распаўсюджванне, а геаметрычны арнамент пачаў выкарыстоўвацца на розных спажывецкіх вырабах: шкарпэтках, капелюшах, футлярах да тэлефонаў і кніг, хатніх прыстасаваннях і нават аўтамабілях.
Паходжанне назвы
Назву «вышымайка» прыдумалі супрацоўнікі Радыё «Свабода» ў сацыяльнай сетцы Facebook. Яна ўтворана ад слоў «вышыванка» і «майка». Вядучыя моўных шоу ў Мінску прызналі слова «вышымайка» словам года.
Гадамес
Гадамес (غدامس) — аазіс на паўночным захадзе Лівіі, на стыку лівійскай мяжы з тунісскай і алжырскай. Размешчаны на дне высахлай вадзі там, дзе спрадвеку перасякаліся шляхі караванаў.
Усведамляючы стратэгічнае значэнне аазіса, старажытныя рымляне пабудавалі ў ім крэпасць Cydamus. Візантыйскія місіянеры прынеслі сюды хрысціянства і зрабілі Гадамес цэнтрам епіскапіі. На слупах старажытнай царквы стаіць адна з мячэцяў сучаснага горада.
Стары горад падзелены па этнічнаму складу народанасельніцтва на некалькі кварталаў. Туарэгі, колькасць якіх складае каля 7 тысяч, здаўна сяліліся за гарадскімі сценамі, таму гістарычная частка горада ў наш час пустэльная.
Старая частка Гадамеса прызнана ЮНЕСКА помнікам Сусветнай спадчыны на падставе таго, што характэрныя для гарадской забудовы шматпавярховыя глінабітныя хаты выключным чынам ілюструюць прыстасаванне чалавека да пражывання ва ўмовах 50-градуснай спёкі Сахары.
Спіс сабораў Азербайджана
Гэта спіс сабораў у Азербайджане.
Спіс кафедральных сабораў ўключае храмавыя будынкі, якія знаходзяцца на тэрыторыі Азербайджанскай Рэспублікі і якія належаць хрысціянскім канфесіям (Руская Праваслаўная Царква, Рымска-Каталіцкая Царква і Армянская Апостальская Царква). Каментары па кожнай канфесіі знаходзяцца ў адпаведным раздзеле.
Атрафія
Атрафія (atrophia ад інш.-грэч. Ἀτροφία — адсутнасць ежы, галаданне) — разлад харчавання, прыжыццёвае змяншэнне памераў органаў ці тканак жывёл і чалавека. Характарызуецца парушэннем або спыненнем функцыі органаў (тканак), нярэдка суправаджаецца змяншэннем ў памерах якога-небудзь органа (тканкі) арганізма, рознай ступенню дэфіцыту масы цела.
Этыялогія
Атрафія ўзнікае як са спадчынных прычын, так і ў выніку працяглага бяздзейнага стану арганізма, недастатковасці харчавання, дзеяння пашкоджваецца фактараў.
Чэва (Італія)
Чэва (Ceva) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Кунеа.
Насельніцтва складае 5811 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 138 чал./км². Займае плошчу 42 км². Паштовы індэкс — 12073. Тэлефонны код — 0174.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
NGC 4654
NGC 4654 (іншыя абазначэнні — UGC 7902, MCG 2-33-4, ZWG 71.19, VCC 1987, IRAS12414+1324, PGC 42857) — галактыка ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Чукоцкая мова
Чукоцкая мова або луораветланская мова — мова чукчаў, адна з моў чукоцкай-камчацкай сям'і. Чукоцкая мова распаўсюджана на тэрыторыі Чукоцкай аўтаномнай акругі, у паўночна-ўсходняй частцы Каракскай аўтаномнай акругі, а таксама ў Ніжне-Калымскім раёне Рэспублікі Саха (Якуція). Па дадзеных перапісу 1989 чукч налічваецца 15 тыс. чал., з іх 70% лічаць чукоцкую мову роднай. У 1920-е чукоцкая мова была перайменавана ў луораветланскую, але гэты тэрмін не прыжыўся.
Міелейкішке
Міелейкі́шке (Mieleikiškė) — хутар у Ігналінскім раёне Уцянскага павета Літвы. Уваходзіць у склад Дукштаскай сянюніі. Размешчаны за 17 км ад Сянас Дукштаса, за 3 км на паўднёвы ўсход ад Рымшэ.
Пазумент
Пазумент — залатая, срэбная або мішурная (медная, алавяная) тасьма;, павязка, ашалёўка, аблямоўка. Розныя вырабы (шнуры, тасьма, махры) з кручанай пражы, тое ж, што басон з пражы з кручанай металічнай ніткі.
Сінхронная машына
Сінхро́нная машы́на (сінхронны рухавік, сінхронны генератар) — электрычная машына, частата вярчэння ротара ў якой роўная частаце вярчэння магнітнага поля, створанага токам статара. Як і ўсе электрычныя машыны, сінхронныя машыны зваротны.
Тыпы сінхронных машын
Па віду ротара (індуктара):
Абазінская мова
Абазінская мова — мова абазін, адносіцца да абхаза-абазінскай галіны абхазска-адыгскай групы моў Каўказа.
Абазінская мова першапачаткова была аўтахоннай мовай на частцы тэрыторыі цяперашняй Абхазіі і часткі тэрыторый цяперашняга Сочы, у цяперашні час захавалася галоўным чынам у Карачаева-Чаркесіі, дзе з'яўляецца адной з 5 афіцыйных моў рэспублікі.
У Расіі колькасць носбітаў, згодна з Усерасійскім перапісам насельніцтва (2010), складае 37831 чал., колькасць носбітаў у Турцыі каля 10000 чал. (1995).
Генетычная класіфікацыя моў таксама пацвярджае, што абазінская мова найбольш блізкая да абхазскай мовы.
Раман Іосіфавіч Шухевіч
Рама́н Іо́сіфавіч Шухе́віч (30 чэрвеня 1907, Львоў, Аўстра-Венгрыя — 5 сакавіка 1950, Білагоршча, цяпер Львоў) — украінскі палітычны і дзяржаўны дзеяч.
Біяграфія
Член галіцкага краявога проваду Арганізацыі ўкраінскіх нацыяналістаў. Камандзір з боку ўкраінцаў падраздзялення «Нахтыгаль» у складзе замежных легіёнаў Вермахту (1941—1942). У 1942 годзе каля дзевяці месяцаў служыў на акупаванай тэрыторыі Віцебскай вобласці БССР, удзельнічаў у барацьбе супраць партызан у складзе 201-га ахоўнага батальёна паліцыі, меў званне гаўптмана. Генерал-харунжы, галоўнакамандуючы Украінскай паўстанцкай арміі, старшыня Сакратарыята Украінскай галоўнай вызваленчай рады (1943—1950). Забіты ў час перастрэлкі з групай супрацоўнікаў савецкіх спецслужб. Узнагароджаны званнем Герой Украіны пасмяротна ўказам прэзідэнта Украіны Віктара Юшчанкі ад 12 кастрычніка 2007 года. 21 красавіка 2010 года Данецкі апеляцыйны адміністрацыйны суд прызнаў указ Юшчанкі незаконным і адмяніў яго. Рашэнне суда ўступіла ў сілу ў 2011 годзе.
Коміжа
Коміжа (Komiža) — горад у Харватыі, у Спліцка-Далмацінскай жупаніі. Другі па велічыні горад вострава Віс пасля аднайменнага горада. Насельніцтва — 1523 чалавека ў самім горадзе і 1677 чалавек у абшчыне. Горад звязаны аўтамабільнай дарогай, якая ідзе праз увесь востраў, з горадам Віс.
Памятныя мясціны
Царква св. Мікалая. Манастырская царква. Закладзена ў XIII стагоддзі (перабудоўвалася). Царква Найсвяцейшай Панны Марыі (пабудавана ў XVI стагоддзі, пасля пашырана. Алтары ў стылі барока). Венецыянская вежа. Засталася ад венецыянскай крэпасці XVI стагоддзя.
NGC 4655
NGC 4655 (іншыя абазначэнні — MCG 7-26-42, ZWG 216.21, NPM1G +41.0304, PGC 42823) — галактыка ў сузор’і Гончыя Псы.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Кераска
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Cristo.
Умуткер
Умуткер — сяло ў Бухар-Жыраўскім раёне Карагандзінскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Умуткерскай сельскай акругі. Код КАТА — 354037100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1401 чалавек (750 мужчын і 651 жанчына). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 864 чалавекі (460 мужчын і 404 жанчыны).
Журавок (Бярэзінскі раён)
Жураво́к (, Журавок) — вёска ў Бярэзінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Пагосцкага сельсавета.
Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Мачаскага сельсавета.
Пола
Пола:
Бёрджэс
Бёрджэс — прозвішча.
Walther
Carl Walther GmbH Sportwaffen — нямецкая кампанія, заснованная ў 1886 годзе. Штаб-кватэра кампаніі знаходзіцца ў Ульме і Арнсберге.
Фірма была заснаваная ў 1886 Карлам Вальтарам у горадзе Целла-Мелис, у Цюрынгіі. Кампанія першапачаткова вырабляла вінтоўкі для палявання. У 1908 годзе па ініцыятыве Фрыца Вальтара, старэйшага сына заснавальніка кампаніі, кампанія пачатку выпускаць пісталеты калібраў 6,35 і 7,65 мм. У 1929 кампанія пачала рабіць папулярныя «паліцыянцкія пісталеты» мадэлі PP. Мадэлі PP былі першай масавай серыяй пісталетаў кампаніі Walther. У 1938 Трэці рэйх зрабіў замову на пісталеты PPK, лягчэйшыя (вагой 590 г), чым пісталеты PP.
Светац
Светац (Svetac) — востраў у харвацкай частцы Адрыятычнага мора, знаходзіцца за 25 км на захад ад вострава Віс. Востраў мае форму хрыбта, выцягнутага з паўночнага ўсходу на паўднёвы захад, берагі пераважна высокія і стромкія, адзіная даступная бухта (Слаціна) ёсць толькі на паўднёва-ўсходняй частцы вострава. Побач з ёй ёсць некалькі дамоў. Шырыня вострава 1,5 км, даўжыня 3,5 км, даўжыня берагавой лініі 11,973 км, а плошча 4,194 км².
Ліхаманка
Ліхаманка (febris) — неспецыфічны тыповы паталагічны працэс, адным з прыкмет якога з’яўляецца змяненне тэрмарэгуляцыі і павышэнне тэмпературы цела.
У эвалюцыі ліхаманка ўзнікла як абаронча-прыстасаванчая рэакцыя на інфекцыю арганізма вышэйшых жывёл і чалавека, таму акрамя павышэння тэмпературы цела пры гэтым працэсе назіраюцца і іншыя з’явы, характэрныя для інфекцыйнай паталогіі.
У мінулым ўсе хваробы, якія суправаджаюцца пад’ёмам тэмпературы цела, называлі ліхаманкай, аднак у сучасным навуковым разуменні ліхаманка не з’яўляецца захворваннем. Разам з тым, у сучасных назвах шэрагу назалагічных адзінках тэрмін ліхаманка прысутнічае, напрыклад плямістая ліхаманка скалістых гор, ліхаманка папатачы, гемарагічная ліхаманка Эбола і інш.
Сутнасць ліхаманкі складаецца ў такім адказе апарата тэрмарэгуляцыі вышэйшых гомаятэрмных жывёл і чалавека на спецыфічныя рэчывы (пірагены), які характарызуецца часовым зрухам ва ўстаноўчай кропцы тэмпературнага гамеастаза на больш высокі ўзровень, пры абавязковым захаванні саміх механізмаў термарэгуляцыі, у чым складаецца прынцыповае адрозненне ліхаманкі ад гіпертэрміі.
7-я Рабінавая вуліца (Наваполацк)
7-я Рабінавая вуліца (, 7-я Рябиновая улица) — вуліца ў Наваполацку.
Апісанне
Размешчана ў паўночна-заходняй частцы горада ў раёне прамзоны БВК на тэрыторыі садовага таварыства "Нафтавік-1". Працягласць вуліцы складае каля 180 метраў. Рух грамадскага транспарту па вуліцы не ажыццяўляецца. З цэнтральнай часткі горада грамадскім транспартам да вуліцы можна даехаць аўтобусамі № 8 "Падкасцельцы - БВК" і № 12 "Падкасцельцы - Шніткі".
Чэмпіянат Еўропы па лёгкай атлетыцы 2016
Чэмпіянат Еўропы па лёгкай атлетыцы 2016 адбыўся ў Амстэрдаме (Нідэрланды) з 6 па 10 ліпеня.
Блант
Блант — прозвішча.
К’юза-дзі-Пезіа
К'юза-дзі-Пезіа (Chiusa di Pesio) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П'емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Кунеа.
Насельніцтва складае 3781 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 40 чал./км². Займае плошчу 94 км². Паштовы індэкс — 12013. Тэлефонны код — 0171.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Sant'Antonino.
NGC 4656
NGC 4656 (іншыя абазначэнні — UGC 7907, IRAS12417+3228, MCG 5-30-66, KCPG 350B, ZWG 159.65, FGC 174A, KUG 1241+324, PGC 42863) — галактыка ў сузор’і Гончыя Псы.
Атлантропа
Атлантропа — футурыстычны інжынерны праект 1920-х гадоў нямецкага архітэктара Германа Зёргеля.
Праект
Зёргель прапанаваў перагарадзіць гідраэлектрычнай дамбай Гібралтарскі праліў і другой дамбай паменш — перакрыць Дарданэлы. Быў таксама варыянт, дзе другая дамба злучала Сіцылію з Афрыкай. У выніку ўзровень вады ў Міжземным моры панізіўся б прыблізна на 100 метраў. Такім чынам меркавалася не толькі атрымліваць электраэнергію у дастатку, але і падаваць апрэсненую марскую ваду ў Сахару, каб яна стала прыдатная для сельскай гаспадаркі. Еўропа і Афрыка сталі б адным кантынентам — Атлантропай, а замест Міжземнага мора з’явілася б штучнае мора — Сахарскае. Акрамя таго, у экватарыяльнай Афрыцы прапанавалася затапіць басейн ракі Конга, стварыўшы Кангалезскае мора, для паляпшэння мясцовага клімату.
Лёс праекта
Калі праект быў апублікаваны, ён выклікаў найбольшыя пратэсты ў жыхароў Паўднёвай Еўропы, якія не ўяўлялі сваё жыццё без мора. У перыяд кіравання нацыстаў у Германіі Зёргелю было забаронена прапагандаваць свой праект, бо ён не знайшоў адабрэння ў Гітлера. Аднак па заканчэнні вайны Зёргель працягваў прапагандаваць свой праект да сваёй смерці ў 1952 годзе.
Кіста
Кіста (ад κύστις — бурбалка) — паталагічная поласць ў тканках або органах, якая мае сценку і змесціва.
Айседора Дункан
Айседора Дункан (Isadora Duncan, народжаная Дора Энджэл Дункан, 27 мая 1877, Сан-Францыска — 14 верасня 1927, Ніца) — амерыканская танцоўшчыца, лічыцца заснавальніца вольнага танца — папярэдніка танца мадэрн. Выкарыстала старажытнагрэчаскую пластыку, хітон замест балетнага касцюма, танчыла басанож. У 1921—1924 жыла ў Расіі, арганізавала студыю ў Маскве. Была замужам за Сяргеем Ясеніным.
Міеляшкей
Міеля́шкей (Mieleškiai), традыцыйная беларуская назва — Мялешкі  — вёска ў Ігналінскім раёне Уцянскага павета Літвы. Уваходзіць у склад Наўясісдаўгелішкіскай сянюніі. Размешчана за 8 км ад Качаргішке. Насельніцтва 20 чал. (2001 г.).
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Відзы Браслаўскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Аварская мова
Ава́рская мо́ва (саманазва: авар мацI) — мова авара-андыйскай групы нахска-дагестанскай сям’і моў. У структурным дачыненні найбольш блізкая да андыйскіх моў. У аснове літаратурнай аварскай мовы ляжыць так званы болмацӀ («мова войска») — міждыялектная мова, што склалася на аснове паўночнай гаворкі.
Распаўсюджана сярод аварцаў, якія жывуць у Дагестане, на поўначы Азербайджана, паўночна-ўсходзе Грузіі і ў Турцыі. Колькасць носьбітаў аварскай мовы ў Расіі — 715 297 чалавек (2010). У гэтую колькасць уключаны многія носьбіты анда-цэзскіх моў, якія карыстаюцца аварскай мовай як другой. Прыкладная колькасць носьбітаў аварскай мовы як роднай — 703 тысячы чалавек (2010).
Тартколь (Карагандзінская вобласць)
Тартколь — сяло ў Бухар-Жыраўскім раёне Карагандзінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Умуткерскай сельскай акругі. Код КАТА — 354037200.
8-я Рабінавая вуліца (Наваполацк)
8-я Рабінавая вуліца (, 8-я Рябиновая улица) — вуліца ў Наваполацку.
Апісанне
Размешчана ў паўночна-заходняй частцы горада ў раёне прамзоны БВК на тэрыторыі садовага таварыства "Нафтавік-1". Працягласць вуліцы складае каля 150 метраў. Рух грамадскага транспарту па вуліцы не ажыццяўляецца. З цэнтральнай часткі горада грамадскім транспартам да вуліцы можна даехаць аўтобусамі № 8 "Падкасцельцы - БВК" і № 12 "Падкасцельцы - Шніткі".
Варажбіты
Гісторыя
У 1864 годзе ў Сашыцкай воласці Пружанскага павета Гродзенскай губерні. Паводле перапісу 1897 годзе ў Сялецкай воласці, дзейнічаў хлебазапасны магазін. Каля яе знаходзіўся аднайменны фальварак Зундэля Ляйбовіча.
З 1915 года акупіравана германскімі войскамі, з 1919 года да ліпеня 1920 года і з жніўня 1920 года — войскамі Польшчы. У ліпені-жніўні 1920 была ўстаноўлена савецкая ўлада.
З 1921 года ў складзе Польшчы, з 1924 года вёска ў Сялецкай гміне Пружанскага павета Палескага ваяводства, 40 будынкаў. У сярэдзіне 1920-х гг. была створана ячэйка КПЗБ, у 1932 годзе 16 яе членаў арыштаваны і напраўлены ў турму.
З 1939 года ў БССР, з 23 чэрвеня 1940 года ў Нарутавіцкім сельсавеце.
У 1941—1944 гг. акупіраваны нямецка-фашысцкімі захопнікамі. Ад рук акупантаў загінулі 4 жыхары, з фронту не вярнуліся 14 воінаў-землякоў.
З 16 ліпеня 1954 года ў Блудзенскім сельсавеце. З 14 красавіка 1964 года ў Асавецкім сельсавеце (з 21 лістапада 1977 Нарутавіцкі).
У 2002 годзе ўваходзіла ў калгас «Кастрычнік». Да 17 верасня 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Нарутавіцкага сельсавета.
Планіроўка
Планіровачна складаецца з прамалінейнай вуліцы з двухбаковай забудовай, выцягнутай з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход, якую ва ўсходняй частцы перасякае аўтадарога Сялец—Пружаны.
Свяжынскі
Свяжы́нскі — мужчынскае прозвішча.
Зміцер Сасноўскі
Зміцер (Дзмітрый Алегавіч) Сасноўскі (нар., Гомель) — беларускі музыкант, гісторык, прадзюсар. Папулярызатар сярэднявечнай беларускай музыкі. Майстар старадаўніх музычных інструментаў.
Біяграфія
Нарадзіўся 22 лістапада 1974 года ў Гомелі. Вучыўся ў сярэдняй школе № 44 г. Гомель.
У 1996—2000 гадах выкладчык кафедры філасофіі і культуралогіі Полацкага дзяржаўнага ўніверсітэта. У 2000 годзе выкладчык сусветнай мастацкай культуры ў сярэдняй школе № 19 г. Гомеля. У 2001—2009 гадах загадчык інфармацыйнага аддзела Згуртавання беларусаў свету «Бацькаўшчына».
З 1999 года заснавальнік і лідар музычнага гурта сярэднявечнай музыкі «Стары Ольса».
Стажыраваўся ў 1998 годзе ў Мадрыдскім каталіцкім універсітэце «Comillas», навучаўся ў музычнага майстра Донатса Вуцыса ў Латвіі. Стажыраваўся ў ва Уроцлаве (2004), па  Дзяржаўнага дэпартамента ЗША (2006).
У 2009 годзе арт-дырэктар турыстычнага агенцтва «Гісторыя-тур», у 2007—2009 гадах адміністратар дударскага клуба. З 2001 года прадзюсар і арганізатар культурных і музычных мерапрыемстваў. З 2006 года прадзюсар «Дударскага фэста».
Pro Evolution Soccer 2
Pro Evolution Soccer 2 з'яўляецца другой гульнёй Konami з серыi Pro Evolution Soccer. Гэта апошняя гульня ў серыі, якая выйшла на PlayStation.
Зміцер Сасноўскі
Біяграфія
У 2015—2017 гадах загадчык гістарычнага музея Дукорскага маёнтка. З 2015 года займаецца арганізацыяй святаў як індывідуальны прадпрымальнік.
Pro Evolution Soccer 2
Клубы
Усе клубы несапраўдныя, але ўтрымліваюць рэальныя імёны гульцоў.
Зміцер Сасноўскі
Біяграфія
У 2020 годзе браў удзел у пратэстах супраць фальсіфікацыі выбараў, гвалту і беззаконня. Быў затрыманы 13 лістапада, калі стаяў у ланцугу салідарнасці ў Клецку. Трое сутак да суда трымалі ў ІЧУ практычна без ежы, атрымаў штраф 30 базавых велічынь. Вымушаны быў з’ехаць за мяжу, бо яго шукалі невядомыя і пагражалі яму.
Pro Evolution Soccer 2
Еўропа
{| Cellspacing = "0" cellpadding = "0" class = "" style = "background-color: transparent; width: 100%;"
Зміцер Сасноўскі
Навуковая дзейнасць
Напрамкі даследаванняў: гісторыя беларускай музычнай культуры, старадаўнія музычныя інструменты Беларусі.
Узнагароды
Лаўрэат міжнароднага фальклорнага фестывалю ў Паставах (1999), Нацыянальнай музычнай прэміі (2013).
NGC 4657
NGC 4657 — галактыка ў сузор’і Гончыя Псы.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Паланцін
Паланцін (palantine ад  — «пфальцкі» ) — футравая або аздобленая футрам доўгая жаночая накідка прамавугольнай формы. У цяперашні час паланцінам называюць прастакутныя накідкі з воўны, шоўку, лёну, атласу і многіх іншых матэрыялаў. Такое покрыва з памерамі не менш за паўметра па шырыні і да двух метраў даўжынёй нярэдка ўпрыгожана па краях альбо па перыметры узорам; колеравая гама разнастайная. Яго можна выкарыстоўваць як накідку, павязваць як шалік ці як галаўны ўбор.
Гісторыя
У Расіі захапленне паланцінамі пачалося ў XVIII стагоддзі. Мода на паланцін прыйшла ў Расію ў 1724 годзе і карысталася поспехам аж да Рэвалюцыі 1917 года.
Дасканалая канкурэнцыя
Абсалютная канкурэнцыя, вольная канкурэнцыя або чыстая канкурэнцыя — эканамічная мадэль, ідэалізаваны стан рынку, калі асобныя пакупнікі і прадаўцы не могуць уплываць на кошт, але фармуюць яе сваім укладаннем попыта і прапановы.
Прыкметы абсалютнай канкурэнцыі:
У выпадку, калі хоць бы адна прыкмета адсутнічае, канкурэнцыя завецца няпоўнай. У выпадку, калі гэтыя прыкметы штучна выдаляюцца з мэтай занятку манапольнага становішча на рынку, сітуацыю мянуюць нядобрасумленная канкурэнцыя.
Усё гэта вызначае немагчымасць кантролю над цаной. Кошт тавара фармуецца рынкам стыхійна, і вытворцу застаецца толькі згаджацца з той цаной, якая склалася. Спроба прызначыць цану вышэй рыначнай прывядзе да таго, што пакупнікі не стануць набываць тавар, усталяванне заніжанай цаны зменшыць прыбытак прадаўца.
Прадавец, які дзейнічае на абсалютна канкурэнтным рынку, не мае ніякіх рычагоў уздзеяння на рыначную цану. І калі параўноўваць абсалютную канкурэнцыю з іншымі мадэлямі рынка, то выявіцца, што ва ўмовах абсалютнай канкурэнцыі тавар прапануецца па найменшай цане.
Давід Рыкарда выявіў заканамерную ва ўмовах вольнай канкурэнцыі тэндэнцыю нормы прыбытку да паніжэння.
Падчас назіранняў за рэальнай эканомікай была зроблена выснова, што падобная форма канкурэнцыі на рынку звычайна церпіць фіяска і патрабуецца некаторае знешняе ўмяшанне ў рыначную сітуацыю.
Казімір Рдултоўскі
Казімір Рдултоўскі ( — ) — буйны землеўласнік Мінскай губерні (Расійская імперыя), навагрудскі павятовы маршалак (1811—1814).
Заснавальнік палацавага комплексу Рдултоўскіх у Снове.
Паходжанне і сям’я
Належаў да каталіцкага шляхецкага роду Рдултоўскіх, які адносіўся ў XVIII ст. да рэгіянальнай эліты Новагародскага ваяводства Вялікага Княства Літоўскага.
Бацька Казіміра — Ян Хрызастом Рдултоўскі — быў жанаты тройчы: з Брыгідай Статкевіч, з Канстанцыяй Булгарын і графіняй Францішкай Ржавускай.
Сам Казімір Рдултоўскі ажаніўся са сваёй зводнай сястрой — Тэрэзай Рдултоўскай, якая была дачкой Яна Хрызастома Рдултоўскага (1735—1791) і яго жонкі Канстанцыі Булгарын. Спецыяльны дазвол на такі блізкароднасны шлюб быў атрыманы ад папы рымскага, для чаго Казімір Рдултоўскі папярэдне выдаткаваў вялікія грошы ў Рым. Падобны шлюб выклікаў вялікі ажыятаж сярод дваран Мінскай губерні. Гэты саюз, нягледзячы на ​​плёткі, апынуўся шчаслівым. Сенсацыйны шлюб нават не адбіўся на службовай кар’еры Казіміра.
Ад жонкі Казімір Рдултоўскі меў чатырох дзяцей:
Адукацыя
З ранніх гадоў жыў і вучыўся ў Англіі. У Оксфардзе ён атрымаў званне доктара філасофіі.
Маёнтак
Пасля смерці бацькі Яна Хрызастома ў 1791 г. увядзенне Казіміра ў маёмасную спадчыну бацькі адбылося ў 1803 г.
Адносіўся да латыфундыстаў, бо меў ва ўласнасці вялізныя маёнткі Сноў, Чэрніхава (фальваркі Верхні Чэрніхаў, Ніжні Чэрніхаў, Трасцянец), Ястрамбель (Ястрамбель, Малахоўцы, Сіворчыцы і інш.), Адахоўшчына (Адахоўшчына, Карчы, Селявічы). Маёнтак Ястрамбель (вёскі Ястрамбель, Малахоўцы, Сіворчыцы, вінакурня) і маёнтак Адахоўшчына (Адахоўшчына, Карчы, Селявічы) у 1846 г. супольна налічвалі 226 душ мужчынскага пола, 180 душ жаночага пола, 9374 дзесяціны (лес і 2388 дзесяціны пашні).
Маёнтак Ястрамбель з палацам Казімір Рдултоўскі прадаў 3 мая 1851 г. двараніну-каталіку Міхалу Катлубаю.
Служба і ўзнагароды
У 1803 г. Казімір Рдултоўскі быў прыняты ў склад братоў-воінаў Расійскага каталіцкага прыёрства.
Мальтанскі кавалер крыжа святога Іаана Іерусалімскага (1804).
У 1811 і 1813 г. дваране Навагрудскага павета абіралі Казіміра Рдултоўскага на пасаду навагрудскага павятовага маршалка (1811—1814).
Гаспадарчая і грамадская дзейнасць
У 1811 г. Казімір пасяліўся ў Снове, дзе заклаў сад і пачаў будаўніцтва раскошнага сноўскага палаца па праекце віленскага архітэктара Браніслава Тычэцкага.
У палацы кіпела свецкае жыццё. Тут Казімір прымаў знакамітых персон. Вядома, што ў яго ў гасцях пабываў брат Напалеона Банапарта Еранім.
Акрамя будаўніцтва гэтай рэзідэнцыі Казімір Рдултоўскі праславіўся таксама поспехамі ў сельскай гаспадарцы, агародніцтве, развіцці сноўской прамысловасці — пры ім у Снове была пабудавана вялікая суконная фабрыка, чым на той момант маглі пахваліцца нямногія багатыя сядзібы.
У 1836 г. па загадзе Казіміра Рдултоўскага ў Снове пабудавалі каменны храм, асвячоны ў гонар усё Першавярхоўных апосталаў, які пазней, у 1893 г., быў рэканструяваны і пераасвечаны ў праваслаўны храм Святых Касьмы і Даміяна.
У культуры
У п’есе «Крык рабіны» (1949) Казімір Рдултоўскі з’яўляецца адным з герояў.
Mastodon
«Mastodon» — свабоднае праграмнае забеспячэнне для. У адрозненне ад цэнтралізаваных сацыяльных сетак, ствараная вузламі «Mastodon» сетка непадкантрольная адзінаму гаспадару. Адміністратары вузлоў маюць уладу толькі ў межах свайго вузла, а ў выпадку нязгоды карыстальніка з палітыкай адміністрацыі вузла любы карыстач можа далучыцца да іншага ўжо існага вузла сацыяльнай сеткі ці нават разгарнуць уласны. Вузлы, злучаныя ў агульную сетку, дазваляюць іх карыстачам мець зносіны сябар з сябрам. «Mastodon» уваходзіць у склад «» і дазваляе сваім карыстачам узаемадзейнічаць з карыстачамі іншых адкрытых платформаў, якія падтрымліваюць пратакол «», такіх як «» і «».
9-я Рабінавая вуліца (Наваполацк)
9-я Рабінавая вуліца (, 9-я Рябиновая улица) — вуліца ў Наваполацку.
Апісанне
Размешчана ў паўночна-заходняй частцы горада ў раёне прамзоны БВК на тэрыторыі садовага таварыства "Нафтавік-1". Працягласць вуліцы складае каля 120 метраў. Рух грамадскага транспарту па вуліцы не ажыццяўляецца. З цэнтральнай часткі горада грамадскім транспартам да вуліцы можна даехаць аўтобусамі № 8 "Падкасцельцы - БВК" і № 12 "Падкасцельцы - Шніткі".
Кубак Беларусі па футболе 2010/2011
Кубак Беларусі па футболе 2010/2011 — 20-ы розыгрыш Кубка Беларусі. Пераможцам Кубка стаў футбольны клуб «Гомель» (другі раз у гісторыі), які ў фінале перамог гродзенскі «Нёман» з лікам 2:0. Як пераможца Кубка, «Гомель» атрымаў права ўдзельнічаць у 3-ім кваліфікацыйным раўндзе Лігі Еўропы 2011/2012.
1/32 фінала
На гэтай стадыі прынялі ўдзел 32 клубы:
Гульні прайшлі 23 і 24 чэрвеня 2010.
Згодна з рэгламентам, на дадзенай стадыі пераможца вызначаецца па выніку аднаго матчу.
1/16 фінала
На гэтай стадыі прынялі ўдзел 32 клубы:
Гульні прайшлі з 7 па 18 ліпеня 2010.
Згодна з рэгламентам, на дадзенай стадыі пераможца вызначаецца па выніку аднаго матчу.
1/8 фінала
Гульні прайшлі з 22 верасня па 27 лістапада 2010.
Згодна з рэгламентам, на дадзенай стадыі пераможца вызначаецца па выніку аднаго матчу.
Чвэрцьфіналы
Згодна з рэгламентам, на дадзенай стадыі пераможца вызначаецца па выніках двух матчаў.
Першыя матчы
Першыя матчы прайшлі 1 і 2 сакавіка 2011.
Адказныя матчы
Адказныя матчы прайшлі 5 і 6 сакавіка 2011.
Паўфіналы
Згодна з рэгламентам, на дадзенай стадыі пераможца вызначаецца па выніках двух матчаў.
Першыя матчы
Першыя матчы прайшлі 13 сакавіка 2011.
Адказныя матчы
Адказныя матчы прайшлі 20 сакавіка 2011.
Заброддзе (Бярэзінскі раён)
Забро́ддзе (, Забродье) — вёска ў Бярэзінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Пагосцкага сельсавета.
Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Мачаскага сельсавета.
NGC 4658
NGC 4658 (іншыя абазначэнні — MCG -2-33-1, IRAS12420-0948, PGC 42929) — галактыка ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Чылье
Чылье (Cigliè) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Кунеа.
Насельніцтва складае 186 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 37 чал./км². Займае плошчу 5 км². Паштовы індэкс — 12060. Тэлефонны код — 0174.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Pietro e Paolo di Tarso.
Ульга (Карагандзінская вобласць)
Ульга — сяло ў Бухар-Жыраўскім раёне Карагандзінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Умуткерскай сельскай акругі. Код КАТА — 354037300.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 365 чалавек (198 мужчын і 167 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 250 чалавек (133 мужчыны і 117 жанчын).
Міеляцільціс
Міе́ляцільціс (Mieliatiltis) — вёска ў Ігналінскім раёне Уцянскага павета Літвы. Уваходзіць у склад Наўясісдаўгелішкіскай сянюніі. Размешчана за 9 км ад Наўясіс Даўгелішкіса. Захавалася.
Гісторыя
У 1921—1939 гадах вёска ў складзе гміны Відзы Браслаўскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Джорджа Стрэлер
Біяграфія
Бацька — аўстрыец, маці — віяланчэлістка, славенка, перасялілася ў Францыю. У сям’і размаўлялі па-італьянску. У трохгадовым узросце страціў бацьку, якога яму замяніў дзед, музыкант і музычны антрэпрэнёр. У сямігадовым узросце страціў і дзеда. Выхоўваўся маці і бабуляй у Мілане.
Памёр ад інфаркту. Пахаваны ў Мілане пры вялізнай колькасці народа.
Basshunter
Basshunter (Jonas Erik Altberg, нар., Хальмстад) — шведскі спявак, музычны прадзюсар і дыджэй.
Харон (спадарожнік Плутона)
Харон быў адкрыты амерыканскім астрафізікам Дж. Крысці (James W. Christy) 22 чэрвеня 1978 на здымку, атрыманым у Ваенна-марской абсерваторыі ЗША, Флагстаф, Арызона.