cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Давыд Святаславіч
Біяграфія
У 1115 годзе Давыд удзельнічаў у паходзе Яраполка Уладзіміравіча на Друцк супраць князя менскага Глеба Усяславіча. Разам з Яраполкам Уладзіміравічам яны ўзялі Друцк прыступам. Глеб, абложаны ў Менску Уладзімірам Манамахам, здаўся. У 1118 годзе хадзіў з Уладзімірам Манамахам і Валадаром і Васількам Расціславічамі на ўладзіміра-валынскага князя Яраслава Святополчыча. Пасля двухмесячнай аблогі Яраслаў здаўся.
Гюнтэр Ферхойген
Гюнтэр Ферхойген (Günter Verheugen; нар., Бад-Кройцнах, Германія) — нямецкі і еўрапейскі палітык, віцэ-прэзідэнт Еўракамісіі і еўрапейскі камісар па пытаннях прадпрымальніцтва і прамысловасці ў 2004—2010 гг.
У 1960-я гады вывучаўз гісторыю, паліталогію і сацыялогію ва ўніверсітэтах Бона і Кёльна. Пачынаючы з канца 1960-х працаваў у апараце міністэрстваў унутраных і замежных спраў ФРГ. У 1983 г. стаў дэпутатам бундэстага, дзе ўдзельнічаў у рабоце парламенцкага камітэта па знешніх сувязях. У 1999 г. стаў еўрапейскім камісарам па пашырэнні.
Бэлз
Бэлз (Белз) — горад раённага значэння ў Сакальскім раёне Львоўскай вобласці Украіны. Адзін з самых старажытных гарадоў Заходняй Украіны.
Геаграфія
Размешчаны на рэках Салакія і Рэчыца — прытоках Заходняга Буга басейна Балтыйскага мора, за 3 кіламетры ад украінска-польскай мяжы, за 12 км ад Чэрванаграда і 25 ад раённага цэнтра — Сакаля.
Гісторыя
Бэлз — адзін з самых старадаўніх гарадоў Заходняй Украіны, быў сталіцай Бэлзcкага княства. Пасля цэнтр Бэлзскага ваяводства ў складзе Рэчы Паспалітай. Адсюль адбываецца бэлзскі кірунак у хасідызме — містычнае адгалінаванне іўдаізму. Аднак цяпер гэта адзін з самых маленькіх гарадоў Украіны. Гістарычна Бэлз адносіўся да Галіцыі, у некаторай ступені і да Валыні. З 2001 года горад і яго наваколлі рашэннем Кабінета Міністраў Украіны сталі Дзяржаўным гісторыка-культурным запаведнікам.
Саўм
Саўм (араб. الصوم‎) —— мусульманскі пост, адзін з пяці слупоў ісламу. Пост з’яўляецца агульнай практыкай для ўсіх рэлігій, гэта духоўная традыцыя папярэднічае ісламу: «Вам прадпісаны пост, падобна на тое, як ён быў прадпісаны вашым папярэднікам» (Каран, 2:183). Ён уключае тры складнікі — духоўны, фізіялагічны і сацыяльны.
Пост у мусульман мае два асноўных ракурсы. Па-першае, адмаўляючыся ад сваіх прыродных патрэб — ежы, пітва, полавай цягі, веруючы праяўляе валоданне сабой, волю і скіроўвае ўсю сваю энергетыку ў самаго сябе, да сэрца, шукаючы максімальнага набліжэння да Бога, імкнучыся адчуць Яго подых. Па-другое, веруючы робіцца бліжэй да беднякоў, бяспраўных і незаўважных, чым адпаведна набліжаецца і да Ўсявышняга.
Для мусульман самым значным пастом з’яўляецца пост у месяц рамадан. Гэты пост заключаецца ў поўнай адмове ад ежы, пітва і сэксуальных адносін у светлы час дня напрацягу 29 ці 30 дзён і робіцца абавязкам з узросту полавага выспявання. Ён пачынаецца прыкладна за гадзіну або паўтары да світання і сканчаецца з заходам сонца. Мусульмане выкарыстоўваюць лунны календар, дзе год складае 355 ці 356 дзён, таму за кожны сонечны год пачатак посту ссоўваецца на 10-12 дзён. У залежнасці ад пары года і шыраты пост можа доўжыцца ад дзевяці да дваццаці гадзін.
Падынгтан 2
«Падынгтан 2» (Paddington 2) — мастацкі фільм 2017 года рэжысёра. Кінастужка з’яўляецца працягам гісторыі медзведзяня Падынгтана.
Фільм быў дубліраваны на беларускую мову кампаніяй «Кінаконг» у межах праекта «Беларускія ўікэнды» пры падтрымцы velcom.
Сюжэт
Госць з Перу абжыўся ў Лондане са сваёй новай сям’ёй. Цяпер яго імя Падынгтан Браўн. Спроба знайсці найлепшы падарунак для цёткі Люсі, якая жыве ў доме для састарэлых мядзведзяў прыводзіць да нечаканых праблем. Падынгтана абвінавачваюць у крадзяжы альбома і садзяць у турму. Ці здолее мядзведзік ачысціць сваё імя і апраўдацца? І як звязаны стары альбом мадам Козлавай і таямнічы скарб, схаваны сярод знакамітасцяў Лондана?
Узнагароды
Паводле інфармацыі сайта «Internet Movie Database» фільм быў адзначаны 14 кінаўзнагародамі і яшчэ 46 намінацыямі.
Іван Мікалаевіч Мычко
Іван Мікалаевіч Мычко (нар., Старыя Габы Мядзельскага раёна Мінскай вобласці) — беларускі палітык.
Біяграфія
Скончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт (двойчы, юрыст, выкладчык гісторыі і грамадска-палітычных дысцыплін), Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь (юрыст міжнароднага права). Працаваў наладчыкам Мінскага завода шасцерняў, электрамантажнікам у «ВілюйГЭСбудзе», старшым майстрам дарожна-эксплуатацыйнага ўчастка Ленінскага раёна горада Мінска, старшым інспектарам упраўлення ўліку і размеркавання жылой плошчы Мінскага гарвыканкама, загадчыкам аддзела Партызанскага райвыканкама горада Мінска, інструктарам Беларускага савета прафесійных саюзаў, кансультантам Мінскага гарадскога Савета дэпутатаў, намеснікам начальніка ўпраўлення па эканамічнай рэформе Мінскага гарвыканкама, загадчыкам юрыдычнага аддзела Мінскага гарвыканкама, намеснікам кіраўніка адміністрацыі Маскоўскага раёна горада Мінска.
Выбіраўся дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь другога і трэцяга скліканняў.
Узнагароды
Узнагароджаны медалём «За працоўныя заслугі», Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, Ганаровай граматай Парламенцкага Сходу Саюза Беларусі і Расіі, Ганаровай граматай Мінскага гарадскога выканаўчага камітэта.
Хітон
Хіто́н:
Ія
І́я (Ия) — рака ў Сібіры, у Іркуцкай вобласці Расіі, левы прыток ракі Ака (правы прыток Ангары, басейн Енісея).
Даўжыня ракі 484 (512 ) км. Плошча вадазбору 18 100 км². Сярэдні расход вады каля горада Тулун каля 149 м³/с. Гадавы сцёк складае 4,608 км³. Рака бярэ пачатак на паўночных схілах Усходняга Саяна. Перасякае Іркуцка-Чаромхаўскую раўніну, упадае ў Брацкае вадасховішча. Замярзаць пачынае ў другой дэкадзе кастрычніка, вызваляецца ад лёду ў красавіку.
На рацэ горад Тулун і населеныя пункты Аршан, Гадалей, Арбін.
Яўсеевічы (Лідскі раён)
Яўсе́евічы (, Евсеевичи) — вёска ў Лідскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Дзітвянскага сельсавета.
Да 1978 года вёска ўваходзіла ў склад Крупаўскага сельсавета.
Фралова (Мёрскі раён)
Фрало́ва (, Фролово) — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Туркоўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Мікалаёва Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Да 16 верасня 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Мікалаёўскага сельсавета.
Араба-нарманскі стыль
Араба-нарманскі (часам араба-грэка-нарманскі) стыль — агульная назва ў літаратуры асаблівага эклектычнага архітэктурнага стылю, які ўзнік на Сіцыліі пасля нарманскага заваявання і ўвабраў у сябе многія арабскія, раманскія, візантыйскія, нарманскія рысы.
Гісторыя ўзнікнення і часовыя рамкі
У 1061-1109 гадах нарманы пад правадырствам Роберта Гвіскара і яго малодшага брата захапілі Сіцылію, якая на працягу двух папярэдніх стагоддзяў знаходзілася пад уладай арабаў. У 1072 годзе, пасля ўзяцця Палерма, Роберт Гвіскар, які атрымаў ад Папы тытул герцага Сіцыліі, перадаў уладу над востравам Ражэру I з тытулам вялікага графа. Сын і другі пераемнік Ражэра I,, скарыстаўшыся аслабленнем, а затым і выміраннем нашчадкаў Гвіскара, здолеў дамагчыся поўнай незалежнасці, а ў 1127 годзе нават паглынуў кантынентальныя ўладанні нарманаў. У 1130 годзе Ражэр II аб’яднаў Сіцылію, Апулію і Калабрыю ў адзінае Сіцылійскае каралеўства. Нягледзячы на падзенне некалькіх дынастый і ўнутраныя перыпетыі, Сіцылія да ў 1282 годзе была адной з наймацнейшых дзяржаў Італіі і Міжземнамор’я.
Апісаны палітычны лад знайшоў адлюстраванне ў шматлікіх архітэктурных збудаваннях XI — XIII стагоддзяў, у якіх мудрагелістым чынам спалучаліся арабскія, візантыйскія, раманскія і нарманскія рысы. Атрыманы эклектычны стыль, які атрымаў назву араба-нарманскі, унікальны і характэрны толькі для Сіцыліі.
У наступныя стагоддзі большасць будынкаў араба-нарманскага стылю былі або разбураны, або перабудаваны, часцей у стылі барока. У XIX-XX стагоддзях на фоне цікавасці да нарманскай спадчыны, якая ўспыхнула, рэстаўратарам удалося аднавіць шэраг будынкаў араба-нарманскага стылю ў форме, блізкай да арыгінала. У апошні час помнікі араба-нарманскага стылю, нароўні з класічнай антычнай спадчынай, з’яўляюцца галоўнымі турыстычнымі славутасцямі Сіцыліі.
Пырцы
Пы́рцы (, Пырцы) — вёска ў Чавускім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Радамльскага сельсавета.
Араба-нарманскі стыль
Асноўныя помнікі
Сярод асноўных помнікаў араба-нарманскага стылю можна вылучыць наступныя:
Арабскі ўплыў
Сярод характэрных арабскіх рысаў нарманскіх пабудоў найбольш распаўсюджанай з’яўляецца аздабленне сцен у выглядзе складанага каменнага ўзору з пераплеценых фальшывых арак. У найбольш манументальных саборах ( і ) гэты малюнак дапаўняецца вытанчанымі абстрактнымі ўстаўкамі з лавы і туфу, расліннымі арнаментамі і зубцамі.
Адной з найбольш прыкметных асаблівасцей араба-нарманскага стылю з’яўляюцца біфорыумы — вокны, падзеленыя папалам вертыкальна вузкай калонай. Вокны-біфоры часта сустракаюцца як у культавых, так і ў свецкіх будынках.
Мастацтва арабскіх цесляроў знайшло адлюстраванне і ў помніках араба-нарманскага стылю. У і саборы  разьбяная драўляная столь нагадвае скляпенне пячоры са сталактытамі, што характэрна для фацімідскіх мячэцяў Егіпта і Паўночнай Афрыкі. Столь пакрыта геаметрычнымі ўзорамі і куфічнымі надпісамі. Асаблівасцю сіцылійскіх разьбяных столяў з’яўляецца наяўнасць на іх забароненых Каранам малюнкаў людзей і жывёл, што тлумачыцца як аддаленасцю Сіцыліі ад асноўных цэнтраў ісламскай культуры, так і уплывам хрысціянскага выяўленчага мастацтва.
Захапленне нарманскіх каралёў і ўладароў арабскімі традыцыямі паўплывала на з’яўленне свецкіх будынкаў, у тым ліку каралеўскіх палацаў —, Ціза і. Усе яны зусім не падобныя на тагачасныя замкі заходнееўрапейскіх феадалаў. У памяшканнях і садах палаца захаваліся тыповыя арабскія фантаны і басейны. Мазаікі Цізы і (зал Ражэра) паказваюць свецкае жыццё каралеўскага двара, далёкае ад традыцыйнай хрысціянскай пабожнасці. У гэтых палацах, па паведамленнях летапісцаў, знаходзіліся гарэмы, якіх не цураліся, і.
Аб арабскім уплыве сведчаць купалы цэркваў і, якія нагадваюць традыцыйныя купалы мячэцяў Егіпта і Магрыба.
Візантыйская мазаіка
Самай любімай тэмай сіцылійскіх мазаістаў была выява Хрыста Пантакратара ў. Разам з тым, хоць мазаісты строга прытрымліваліся візантыйскіх канонаў, выявы Пантакратара ў кожным з вышэйзгаданых храмаў індывідуальныя, надзелены сваёй спецыфікай і асаблівасцямі. Выявы Хрыста Пантакратара ў Чэфалу і Манрэале сталі прызнанымі ўзорамі візантыйскай мазаікі.
Не менш распаўсюджаным сюжэтам для сіцылійскай мазаікі была выява Багародзіцы і апосталаў. Не адыходзячы ад традыцыйнай для Візантыі дэісуснай серыі, сіцылійскім мазаістам удалося дасягнуць эфекту жывога ўдзелу святых у малітве супольнасці. У мазаіках Чэфалу і Манрэале асаблівыя позы апосталаў стваралі ілюзію іх размовы паміж сабой, сведкамі і ўдзельнікамі якой з’яўляюцца ўсе вернікі ў храме.
Раманскі і нарманскі ўплывы
Саборы і цэрквы, пабудаваныя ў араба-нарманскім стылі, нясуць на сабе адбітак раманскай архітэктуры. Яны прадстаўляюць сабой трохнефавыя базілікі, падзеленыя масіўнымі аркамі, размешчанымі на калонах. Калоны ў большасці цэркваў узяты са старажытных будынкаў, а для сабора Манрэале калоны прыбылі з мацерыковай Італіі. Званіцы многіх араба-нарманскіх цэркваў прадстаўляюць сабой тыпова раманскія кампанілы.
Найбольш захавалі свой першапачатковы выгляд саборы Манрэале і Чэфалу, фасады якіх нагадваюць саборы Паўночнай Еўропы, паказваючы паходжанне іх заснавальнікаў. Знешні выгляд гэтых будынкаў уражвае адначасова аскетызмам і моцай, суровасцю і ўрачыстасцю. Заходнія фасады ў Чэфалу і Манрэале абмежаваныя масіўнымі вежамі, што робіць іх яшчэ больш падобнымі да замкавай архітэктуры.
Араба-нарманскі стыль за межамі Сіцыліі
Уласна кажучы, араба-нарманскі стыль заўсёды быў эндэмічным, уласцівым толькі сіцылійскай архітэктуры. Тым не менш пабудовы ў гэтым стылі сустракаюцца і за межамі Сіцыліі — на іншых тэрыторыях, якія ўваходзілі ў склад Каралеўства Сіцылія. Напрыклад, на Мальце прыватныя дамы ў араба-нарманскім стылі можна ўбачыць у гарадах і Вітарыоза, у якіх захавалася гістарычная да-іяніцкая забудова. Сярод іх і так званы  на галоўнай вуліцы Мдзіны. Шматлікія араба-нарманскія рысы захаваліся ў, які неаднаразова перабудоўваўся. Пабудовы араба-нарманскага стылю варта адрозніваць ад шматлікіх нармандскіх пабудоў чыста раманскай архітэктуры (напрыклад, знакамітай базіліка Святога Мікалая ў Бары).
Розныя архітэктурныя ўплывы і элементы, якія нагадваюць араба-нарманскі стыль, характэрныя для многіх рэгіёнаў Міжземнамор’я, насельніцтва якіх да арабскіх заваяванняў у VII стагоддзі нашай эры было пераважна хрысціянскім. Затым насельніцтва яго паўднёвай часткі, а таксама Леванта прыняло іслам. У шэрагу буферных рэгіёнаў Паўднёвай Еўропы ісламскае і хрысціянскае насельніцтва доўгі час жылі побач (Пірэнейскі паўвостраў, Балканы, астравы Міжземнага мора — Крыт, Кіпр і гэтак далей). Больш за тое, мусульманскае насельніцтва часта займала вядучую ролю ў палітыцы, рэлігіі, мастацтве і іншых сферах. Напрыклад, у Іспаніі мусульманскае панаванне працягвалася да канца XV стагоддзя, на Балканах — да пачатку XX стагоддзя. Хрысціяне і рэгіёна былі добра знаёмыя з культурай і мастацтвам ісламскага свету і часта свядома ці несвядома запазычвалі яго архітэктурныя элементы пры будаўніцтве сваіх цэркваў і мячэцяў. У той жа час многія першапачаткова хрысціянскія цэрквы былі пераўтвораны ў мячэці, і наадварот.
Алена Мікалаеўна Зубрылава
Алена Мікалаеўна Зубрылава (Олена Миколаївна Зубрилова; нар. ) — беларуская біятланістка ўкраінскага паходжання.
Біяграфія
Нарадзілася ў г. Шостка Сумскай вобласці. З 2002 года змяніла ўкраінскае грамадзянства на беларускае і выступала за нацыянальную зборную Беларусі. У 2006 годзе спыніла сваю кар’еру ў вялікім спорце.
Палітычныя погляды
Падпісала адкрыты ліст спартыўных дзеячаў краіны, якія выступаюць за дзеючую ўладу Беларусі пасля жорсткіх падаўленняў народных пратэстаў у 2020 годзе.
Сям’я
Замужам, мае чатырохгадовую дачку Таню.
Эверкалікс (камуна)
Камуна Эверкалікс (Överkalix kommun) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка мясцовага самакіравання, якая знаходзіцца ў лене Нарботэн у паўночнай Швецыі.
Эверкалікс 32-ая па памеры тэрыторыі камуна Швецыі. Адміністрацыйны цэнтр камуны — горад Эверкалікс.
Насельніцтва
Насельніцтва складае 3 519 чалавек (па стане на верасень 2012 года).
Населеныя пункты
Камуне падпарадкаваныя 4 гарадскія пасяленні (tätort) і некалькі сельскіх, найбольшыя з якіх:
Вісландэр
Ві́сландэр — шведскае прозвішча. Вядомыя носьбіты:
Рэдкавіцкі канал
Рэ́дкавіцкі кана́л — меліярацыйны канал у Любанскім раёне Мінскай вобласці, левы прыток ракі Арэса. Даўжыня 9,7 км. Пачынаецца за 4 км на ўсход ад аграгарадка Сарачы, вусце за 1 км на захад ад вёскі Рэдкавічы. Прыток — Рэдкавіцкі водападводзячы канал (справа).
Прэмія Асацыяцыі кінакрытыкаў Лос-Анджэлеса 1990
16-я прэмія Асацыяцыі кінакрытыкаў Лос-Анджэлеса была абвешчана 16 снежня 1990 года, цырымонія ўручэння адбылася 16 студзеня 1991 года. Найлепшым фільмам абрана карціна «».
Сватаплук Чэх
Сва́таплук Чэх (Svatopluk Čech;, вёска Остржадак, раён Бенешаў — , ) — чэшскі пісьменнік, паэт, журналіст.
Біяграфія
Скончыў гімназію ў Празе, вывучаў права, працаваў у часопісах «Květy», «Lumír», «Světozor».
Творчасць
Свой першы верш, «Husita na Baltu», апублікаваў у альманаху «Ruch» у 1868. Як і «Adamité», гэта твор заснаваны на гісторыі (гусіцкія войны). Яго верш «Evropa» (1878) спасылаецца на тагачасныя рэвалюцыйныя рухі, верш «Slávie» (1882) прапагандуе ідэалы славянскага адзінства, верш «Václav z Michalovic» (1880) апісвае рэлігійны прыгнёт езуітаў, верш «Lešetínský kovář» (1883) — сацыяльныя праблемы індустрыялізацыі. У кнігах лірыкі «Jitřní písně» (1887) і «Nové písně» (1888) адлюстраванае адраджэнне чэхаў, а паэтычная нізка «Písně otroka» характарызуе сацыяльныя праблемы.
Найбольш вядомыя творы Чэха — серыя сатырычных раманаў «Výlety pana Broučka» (1888, 1889), два з якіх былі ўзяты асноваю оперы Яначка «Экскурсіі пана Броўчка».
Памяць
Адзін з мастоў у Празе носіць імя Сватаплука Чэха. Таксама яго імем названыя вуліцы ў розных гарадах Чэхіі.
Маджахед
Маджахе́д (مجاهد, mujāhid, больш блізкая да літаратурнай арабскай перадача — муджа́хід, мн. лік муджахідзін — «змагар за веру, за правую, святую справу», «той, хто робіць духоўныя высілкі» ) — удзельнік джыхаду (аднакарэннае слова), літаральна «змагар».
Маджахед — не толькі воін, але таксама любы мусульманін, чыя барацьба ўкладаецца ў прычынныя рамкі аднаго з азначэнняў джыхаду. Такім чынам, маджахедам можа быць і настаўнік, і святар, і маці, якая выхоўвае сваё дзіця. Загінулы маджахед лічыцца шахідам — пакутнікам, які засведчыў сваю веру перад Алахам, то бок высілкі на шляху Алаха, што выконваюцца маджахедам, не будуць прынятыя, калі гэта ўсё рабілася не для Алаха, а для славы, грошай, помсты або з іншых карыслівых памкненняў, а таксама памкненняў, якія тычацца навязвання асобамі іншага веравызнання, гэта значыць «няверных» на думку маджахедаў.
Блужа (пасёлак)
Блу́жа (, Блужа) — пасёлак у Пухавіцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Блужскага сельсавета. Месціцца за 10 км на паўднёвы ўсход ад Мар’інай Горкі, 64 км ад Мінска, каля чыгуначнага прыпынку Майскі, на рацэ Сіняўка.
Гісторыя
У пачатку XX стагоддзя маёнтак у Пухавіцкай воласці Ігуменскага павета Мінскай губерні.
З канца лютага 1918 года тэрыторыя акупаваная войскамі Германскай імперыі. 25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. У снежні 1918 года занята Чырвонай Арміяй, з 1 студзеня 1919 года ў адпаведнасці з пастановай І з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Савецкай Беларусі, з 27 лютага 1919 года — у ЛітБел ССР. У час польска-савецкай вайны ў жніўні 1919 — ліпені 1920 гадоў пад акупацыяй Польшчы (Мінская акруга ГУУЗ).
З 31 ліпеня 1920 года ў Беларускай ССР. Маёмасць нацыяналізаваная. У 1926 годзе пасёлак у Блужскім сельсавеце Пухавіцкага раёна Менскай акругі (да 26 ліпеня 1930). З 20 лютага 1938 года ў Менскай вобласці.
У Другую сусветную вайну з канца чэрвеня 1941 года да 3 ліпеня 1944 года вёска пад акупацыяй Германіі.
Абманічы
Абма́нічы (, Обманичи) — вёска ў Лідскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Дубровенскага сельсавета.
Choreutidae
Choreutidae — сямейства лускакрылых насякомых. Налічвае каля 420 відаў.
Сістэматыка
Спачатку віды сямейства ўключалі ў склад сямейства, а з 1929 года ў сямейства. У 1971 годзе было вылучана асобнае сямейства, спачатку ў надсямействе, а пазней у манатыпным надсямействе Choreutoidea. У 2011 годзе падсямейства з чатырма відамі ў трох родах  было ўзведзена ў ранг сямейства.
Распаўсюджанне
Сямейства распаўсюджана на ўсіх кантынентах, акрамя Антарктыды. Найбольшая відавая разнастайнасць выяўляецца ў Палеарктыцы, Індамалаі і Аўстраліі.
Некаторыя віды
Апісанне
Малыя і сярэднія матылі. Размах крылаў 9-20 мм. Галава пакрыта ляжачай луской на лбе і прыпаднятай у вобласці цемені і патыліцы, з вочкамі. Ніжнегубныя шчупікі загнутыя ўверх. Хабаток добра развіты. Вусікі ніткападобныя. Крылы шырокія. Заднія крылы часта шырэй пярэдніх. Агульны фон крылаў цёмны. Узор утвараюць выгнутыя папярочныя перавязі, плямы і кропкі, а таксама металічныя бліскучыя рыскі і плямы.
Спосаб жыцця
Вусені шкілетуюць лісце травяністых і драўняных раслін. Яны развіваюцца групамі пад агульнай сеткай з шоўку, або ў лісці, згорнутым у трубачку. У некаторых відаў маладыя вусені ядуць лісце. Кукалкі з радамі шыпоў на тэргітах брушка. Матылі актыўныя днём.
Чарлз Дэмут
Чарлз Дэмут (Charles Demuth;, Ланкастэр — , Ланкастэр) — амерыканскі мастак, прадстаўнік прэцызіянісцкага кірунку ў жывапісе ЗША.
Жыццё і творчасць
Чарлз Дэмут нарадзіўся ў сям’і, якая трымала тытунёвы гандаль. Вывучаў жывапіс і малюнак у пенсільванскай Акадэміі прыгожых мастацтваў у Філадэльфіі, дзе яго настаўнікам быў Томас Аншуц. Падчас вучобы там пазнаёміўся з будучым паэтам Уільямам Карласам Уільямсам, з якім знаходзіўся ў блізкіх адносінах да самай сваёй смерці. Пазней Ч.Дэмут працягвае сваё навучанне ў Парыжы, у акадэміі Каларосі і ў акадэміі Жуліяна. У Парыжы ён сябраваў з мастаком Марсдэнам Хартлі, які здолеў звесці Ч.Дэмута з вядомым амерыканскім галерыстам Алфрэдам Стыгліцам. Мастак таксама ўваходзіць у кола пастаянных гасцей салона мецэнаткі Гертруды Стайн. Пасля вяртання ў ЗША, у 1926 годзе менавіта ў нью-ёркскай галерэі А.Стыгліца Intimate Gallery прайшла першая персанальная выстаўка мастака. Ч.Дэмут часта наведвае Нью-Ёрк, дзе бавіць час на сустрэчах гамасексуалістаў (у прыватнасці, у Лафаецкіх лазнях), аднак жыве ў доме сваіх бацькоў у Ланкастэры. Быў на працягу доўгага часу цяжка хворы; мастак пакутаваў ад пашкоджання сцягна і цяжкай формы дыябету.
Светлая (Клецкі раён)
Све́тлая (, Светлая) (да 1964 года Сабачкі ) — вёска ў Клецкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Грыцэвіцкага сельсавета.
Чарлз Дэмут
Жыццё і творчасць
Ч.Дэмут быў стваральнікам шэрагу выдатных палотнаў амерыканскага жывапісу XX стагоддзя.
Светлая (Клецкі раён)
Гісторыя
30 ліпеня 1964 года вёска Сабачкі Нясвіжскага раёна была перайменавана ў вёску Светлая.
Рабінавая Слабодка
Рабі́навая Слабо́дка (, Рябиновая Слободка) — вёска ў Чавускім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Радамльскага сельсавета.
Садоўка
Садо́ўка — рака ў Навагрудскім раёне Гродзенскай вобласці, левы прыток ракі Нёман. Даўжыня 4 км. Пачынаецца за 0,6 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Храпянева, упадае ў Нёман на ўсход ад вёскі Ляхавічы 1. На працягу 2 км каналізаваная (за 1,5 км на паўночны ўсход ад вёскі Храпянёва — вёска Ляхавічы 1).
Эктамікарыза
Эктамікарыза (ektos звонку, mykes грыб, rhiza корань) — форма сімбіятычнай сувязі, што ўзнікае паміж грыбковым сімбіёнтам, або мікабіёнтам, і каранямі розных відаў раслін. У адрозненне ад эктамікарыза не пранікае ў клеткі расліны, а фармуецца вакол каранёў. Мікабіёнты паходзяць пераважна з класаў Basidiomycota і Ascomycota, часам Zygomycota.
Януш Левандоўскі
Януш Антоні Левандоўскі (Janusz Antoni Lewandowski; нар. 13 чэрвеня 1951 года, Люблін) — польскі і еўрапейскі палітык, еўрапейскі камісар па бюджэтных пытаннях з 9 лютага 2010 года.
Вучыўся ў Гданьскім універсітэце, дзе вывучаў эканоміку, у 1974 годзе абараніў магістарскую дысертацыю, у 1984 года - доктарскую. Працаваў у сферы марскіх перавозак, у канцы 80-х некаторы час выкладаў у Гарвардскім універсітэце. Паралельна быў эканамічным саветнікам «Салідарнасці». У 1991 і 1992-1993 быў міністрам прыватызацыі.
Аблачэнне праваслаўнага і грэка-каталіцкага духавенства
Аблачэ́нне правасла́ўнага і грэ́ка-каталі́цкага (унія́цкага) духаве́нства — аблачэнне, якое выкарыстоўваецца клірам Праваслаўных і Уніяцкіх Цэркваў падчас набажэнстваў і абрадаў (некаторыя прадметы адзення, аднак, могуць выкарыстоўвацца і ў паўсядзённым жыцці).
Варта адзначыць, што апісанае аблачэнне можа выкарыстоўвацца не толькі ва Уніяцкіх і Праваслаўных, але і ў іншых Усходніх Цэрквах.
Ланкастэр (Пенсільванія)
Ланкастэр (Lancaster) — горад у штаце Пенсільванія, ЗША. Знаходзіцца ў паўднёвай частцы штата Пенсільванія, ва ўсходняй частцы ЗША. Горад адміністрацыйна ўваходзіць у склад акругі Ланкастэр і размешчаны за 55 км ад Філадэльфіі і за 140 км ад сталіцы краіны, Вашынгтона.
Малік Дзіав
Біяграфія
У 1998 годзе скончыў Нацыянальнае ваеннае вучылішча акадэміі ў Каці, а крыху пазней — Агульнавайскавую ваенную школу ў Кулікора. Пасля стаў намеснікам дырэктара нацыянальнага ваеннага вучылішча Каці і адначасова падначаленым Генеральнага штаба Нацыянальнай гвардыі ў 3-й ваеннай акрузе.
У якасці артылерыйскага афіцэра з 2013 да 2017 год удзельнічаў у баявых дзеяннях супраць ісламарадыкалаў і туэргскіх паўстанцаў.
5 снежня 2020 года ён быў абраны старшынёй Нацыянальнага пераходнага савета, часовага заканадаўчага органа.
Піхта
Пі́хта, Ельніца (Abies) — род вечназялёных дрэў сямейства хваёвых (Pinaceae). Род налічвае каля 60 відаў.
Батанічнае апісанне
Вышыня да 60 м, у некаторых відаў да 100 м, дыяметр ствала да 2 м. Крона густая, конусападобная, ствол прамы. Кара пераважна гладкая, светла-шэрая, багатая смалой. Ігліца пляскатая, мяккая, з дыума белаватымі палоскамі на ніжнім баку. Спелыя шышкі цыліндрычныя, прамастойныя, фіялетавыя або карычневыя.
Арэал
Піхта пашырана ва ўмераных шыротах паўночнага паўшар’я, часцей у гарах. Расце разам з елкай ці ўтварае чыстыя дрэвастоі. Адна з асноўных парод цёмнахвойнай тайгі. Некаторыя віды сустракаюцца ў трапічных шыротах (напр. у гарах Мексікі і Гватэмалы).
На Беларусі ў дзікай прыродзе толькі адзін від :, расце ў Белавежскай пушчы: утварае лясны піхтавы «востраў» на балотным масіве Дзікі Нікар, ахоўваецца. У садова-паркавай культуры больш за 10 відаў піхты. Найбольш вядомыя:, , , ,.
Класіфікацыя
Класіфікацыя роду :
Секцыя Abies Miller (Цэнтральная, Паўднёвая і Усходняя Еўропа; Малая Азія):
Секцыя Amabilis (Matzenko) Farjon et Rushforth (Ціхаакіянскае ўзбярэжжа Паўночнай Амерыкі і Японіі, высакагор’е з вялікай колькасцю ападкаў):
Секцыя Balsamea Engelm. emend. Farjon et Rushforth (тайговыя, паўночныя і высакагорныя раёны Азіі і Паўночнай Амерыкі):
Секцыя Bracteata Engelm. emend. Sarg. (Узбярэжжа Каліфорніі):
Секцыя Grandis Engelm. emend. Farjon et Rushforth (заходнія раёны Паўночнай Амерыкі аж да Мексікі, Гватэмалы, Гандураса і Сальвадора; раўніна на поўначы, сярэднія вышыні на поўдні арэалу):
Секцыя Momi Franco (Усходняя і Цэнтральная Азія, Гімалаі; у асноўным нізкія і сярэднія вышыні):
Секцыя Nobilis Engelm. (Захад ЗША, высакагор’е):
Секцыя Oiamel Franco (Мексіка, высакагор’е):
Секцыя Piceaster Spach emend. Farjon et Rushforth (Паўднёвая Іспанія, Паўночна-Заходняя Афрыка):
Секцыя Pseudopicea Hickel emend. Farjon et Rushforth (Гімалаі, высакагор’е):
Значэнне і выкарыстанне
Вырошчваецца ў адзіночных, групавых, алейных пасадках.
ФК Бабруйск
«Бабруйск» — былы беларускі футбольны клуб з горада Бабруйск.
Гісторыя
Клуб быў заснаваны ў 1984 пад назвай «Трактар», гуляў у Чэмпіянаце БССР. З 1992 гуляў у Першай лізе Чэмпіянату Беларусі. У 1993 атрымаў назву «Фандак» (ад аднайменнага дрэваапрацоўчага прадпрыемства), а ў 1995 — «Бабруйск». Пасля няўдалага сезону 1995 (ніводнай перамогі і апошняе месца) клуб страціў месца ў элітным дывізіёне і спыніў існаванне.
Махаон (міфалогія)
Лічыўся хірургам. Жаніх Алены. Паводле адной з версій, прывёў пад Трою 20 караблёў. З братам прывёў 30 караблёў. Ваяваў пад Трояй. . Паранены ў баі (Іліяда). Вылечыў Філактэта.
Паводле адной з версій, забіты Пенфесілеяй. Паводле «Малой Іліяды», забіты Еўрыпілам (сынам Тэлефа). Паводле трэцяй версіі, сядзеў у траянскім кані.
Бацька Алексанора, Сфіра і Палемакрата. Нестар прывёз яго косці на радзіму, яго надмагільны помнік у Герэніі (Лаканіка). Яго культ усталяваў цар Глаўк. Свяцілішча сыноў Махаона Горгаса і Нікамаха ў Фарах усталяваў месенскі цар Істмій.
Карл Ліней назваў у яго гонар аднаго з шырока распаўсюджаных матылёў сямейства паруснікаў — Papilio machaon Linnaeus, 1758.
Ташла (Ташлінскі раён)
Ташла (Ташла) — сяло ў Арэнбургскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Ташлінскага раёна і Ташлінскага сельсавета. Размешчана на захадзе вобласці, у месцы зліцця рэк Ташолкі і Герасімаўкі, за 2 км ад ракі Іртэк, за 78 км на паўднёвы захад ад Сарачынска, за 160 км на захад ад Арэнбурга. Асноўныя аўтадарогі: Ілек — Першамайскі і Ташла — Сарочынск.
Дзяжа
Дзяжа́ — драўляная ёмістасць, куды ставілі цеста (рошчыну) для хлеба, ежы.
Беларускія традыцыі
Сярод усіх ёмістасцей славянскія народы лічылі дзяжу самай сакральнай. Дзяжа надзялялася магіяй і з'яўлялася сімвалам багацця, дабрабыту і здароўя. У беларускіх рытуалах дзяжа ўвасабляла жаночае чэрава. Рост дзіцяці ў чэраве жанчыны атаясамліваўся з падыманнем цеста. З гэтай прычыны дзяжа зрабілася культурным эквівалентам жанчыны ўвогуле і цяжарнай жанчыны ў прыватнасці. Таму дзяжа часта выкарыстоўвалася ў абрадах, накіраваных на спрыянне нараджэнню.
Існаваў абрад саджэння нявесты на дзяжу, калі нявеста сядала на гэтую ёмістасць, пакрытую кажухом. Часам у дзяжу клалі хлеб з соллю. Цнатлівасць нявесты з'яўлялася абавязковай умовай для гэтага абраду, бо «нячыстая» нявеста магла абразіць дзяжу, з-за чаго будзе пакарана ўся сям'я. Таксама на дзяжу саджалі парадзіху падчас цяжкіх родаў. На цеста ў дзяжу клалі хворае дзіця.
Дзяжу выкарыстоўвалі ў абрадах, якія былі звязаныя з ахоўнай магіяй: каб спыніць пажар ці прадухіліць удар маланкай. Падчас улазін спачатку ў хату пускалі кошку, пасля — пеўня, а за імі, каб у новай хаце ніколі не зводзіўся хлеб, гаспадар уносіў дзяжу з рошчынай. Беларусы верылі, што дзяжа сімвалізуе ідэі дабрабыту. Таксама з дапамогай дзяжы шукалі тапельцаў, глядзелі ў дзяжу, каб не баяцца нябожчыкаў, каб не баяцца свавольства Дамавіка. Дзяжу, хлеб альбо зерне ставілі на тое месца, дзе ляжаў нябожчык.
Лічылася, што хлеб у дзяжы заўсёды будзе «расці», калі вырабіць дзяжу на працягу аднаго дня з сасны, у якую патрапіла маланка.
У хаце да дзяжы былі самыя паважлівыя адносіны: яна была надзелена чалавечымі рысамі. Садзіцца ці ўставаць на дзяжу дазвалялася толькі ў выключных выпадках, пры ўмове рытуальнай чысціні: цнатлівай нявесце, альбо напрыклад, малому дзіцяці ў час першага пострыгу, які выконвалі акурат ў год.
Калі ж дзяжа «сапсавалася», гаспадыня мусіла пацерці яе цыбуляй і часнаком, абкурыць купальскімі травамі, абпырскаць хрышчэнскай вадой, пасыпаць чацвярговай соллю ці спасаўскім макам.
Пазычаць дзяжу ва ўсходніх славян было не прынята: гэта лічылася кепскай прыкметай.
Каб хлеб у доме ніколі не закончыўся, дзяжу не мылі, каб не вымыць рэшткі цеста з шчылін.
Вядомы таксама рытуал ачышчэння дзяжы. Звычайна ён праводзіўся ў чацвер на Страсным тыдні, але таксама вядомыя выпадкі, што ў пэўных мясцовасцях ён праводзіўся ў сераду ці пятніцу на Страсным тыдні, напярэдадні Каляд альбо ў дзень Увядзення Багародзіцы ў храм. Дзяжу старанна скрэблі, націралі соллю, цыбуляй, часнаком, пасля чаго абкурвалі яе воскам і верасам. Гэта рабілася для таго, каб дзяжа заўсёды была «чыстай» і «ўдалай». Затым дзяжу ўпрыгожвалі, выносілі на падворак і ставілі на слупе брамы. Раніцай з першымі промнямі сонца неслі джяжу назад у хату. Сэнс абраду заключаўся ў «асвячэнні» дзяжы і атрыманні падтрымкі нябёсаў, далучэнні яе да вясновага сонца.
Калі ж здаралася так, што на дзяжы выпадкова лопаўся абруч, гэта прадказвала смерць гаспадыні.
Старую дзяжу, якая ўжо адпрацавала сваё, выкідаць забаранялася. Як пачэснага чалавека, дзяжу накрывалі ручніком і ставілі ў чырвоны кут. Пасля гэтага яе выкарыстоўвалі для захоўвання пірагоў, печыва і іншага ў дні вялікіх свят. Быў час, калі на Палессі ў кожнай хаце ў чырвоным куце стаяла дзяжа, якая была накрытая белым абрусам.
Джазмен
Джазме́н — музыкант, выканаўца джаза. Слова паходзіць ад англійскіх слоў jazz (джаз) і man (чалавек). Галоўным уменнем для джазмена, гульца ў бэндзе, з’яўляецца ўменне імправізаваць, не замінаючы пры гэтым таварышам і гарманічна падладжвацца пад іх імправізацыю.
Самымі вядомымі джазменамі звычайна з’яўляюцца саксафаністы, піяністы і гітарысты.
Гісторыя
Першапачаткова джаз быў музыкай «дна» амерыканскага грамадства, яго негрыцянскай часткі, таму першымі джазменамі былі негрыцянскія музыканты Амерыкі, можа быць, нават непрафесійныя. Для белых музыкантаў выкананне джаза доўгі час лічылася непрыстойным, і сам джаз, з-за свайго паходжання, лічыўся нізкай, вульгарнай музыкай.
Тым не менш у кірунку з’явіліся свае прыхільнікі ў асяроддзі белых амерыканцаў, а затым і паслядоўнікі. Нарэшце, 26 лютага 1917 года ў нью-ёрскай студыі фірмы «Victor» каманда белых музыкантаў з Новага Арлеану запісала першую джазавую грамкружэлку. Пласцінка мела велізарную папулярнасць, джаз увайшоў у фавор, а статус джазмена як музыканта некалькі падвысіўся.
Тэарэма Карно (тэрмадынаміка)
Тэарэма Карно — тэарэма пра каэфіцыент карыснага дзеяння (ККД) цеплавых рухавікоў. Згодна з гэтай тэарэмай, ККД цыклу Карно не залежыць ад прыроды працоўнага цела і канструкцыі цеплавога рухавіка і з'яўляецца функцыяй тэмператур награвальніка і халадзільніка.
Гісторыя
У 1824 г. Садзі Карно прыйшоў да высновы: "рухальная сіла цяпла не залежыць ад агентаў, узятых для яе развіцця; яе колькасць выключна вызначаецца тэмпературамі цел, паміж якімі, у канчатковым рахунку, вырабляецца перанос цеплароду"
Логіка разваг Карно была такая: «... можна з дастатковай падставай параўнаць рухальную сілу цяпла з сілай падаючай вады: абедзве маюць максімум, які нельга перасягнуць, якая б ні была б у адным выпадку машына для выкарыстання дзеянні вады, і ў іншым - рэчыва, адведзены для развіцця сілы цяпла
Рухальная сіла падаючай вады залежыць ад вышыні падзення і колькасці вады; рухаючая сіла цяпла таксама залежыць ад колькасці ужытага цеплароду і залежыць ад таго, што можна назваць і што мы насамрэч і будзем называць вышынёй яго падзення, - гэта значыць ад рознасці тэмператур цел, паміж якімі адбываецца абмен цеплароду. Пры падзенні вады рухальная сіла строга прапарцыянальная рознасці узроўняў у верхнім і ніжнім рэзервуары. Пры падзенні цеплароду рухальная сіла без сумневу ўзрастае з рознасцю тэмператур паміж гарачым і халодным целамі ... ».
Некаторыя сучасныя аўтары (К. В. Глаголещ, А. Н. Марозаў з МДТУ ім. Н. Э. Баумана) гавораць ужо аб двух тэарэмах Карно, цытата: "Прыведзеныя вышэй развагі дазваляюць перайсці да фармулёўкі першай і другой тэарэм Карно. Іх можна сфармуляваць у выглядзе двух наступных сцвярджэнняў:
1. Каэфіцыент карыснага дзеяння любой зварачальнай цеплавой машыны, якая працуе па цыклу Карно, не залежыць ад прыроды працоўнага цела і прылады машыны, а з'яўляецца функцыяй толькі тэмпературы награвальніка і халадзільніка:
2. Каэфіцыент карыснага дзеяння любой цеплавой машыны, якая працуе па незваротнам цыкле, менш каэфіцыента карыснага дзеяння машыны з зварачальным цыклам Карно, пры ўмове роўнасці тэмператур іх награвальнікаў і халадзільнікаў: »
Іншыя аўтары (напрыклад, Б. М. Яворскі і Ю. А. Селязнёў) паказваюць на тры аспекты адной тэарэмы Карно, цытата (cм. стар 151-152.):
«3°. Тэрмічны ККД зварачальнага цыклу Карно не залежыць ад прыроды працоўнага цела і вызначаецца толькі тэмпературамі награвальніка T_H і халадзільніка T_X:
, бо практычна немагчыма ажыццявіць ўмову і тэарэтычна немагчыма ажыццявіць халадзільнік, у якога: T_X = 0.
4°. Тэрмічны ККД \,\!\eta_o адвольнага зварачальнага цыклу не можа перавышаць тэрмічны ККД зварачальнага цыклу Карно, ажыццёўленага паміж тымі ж тэмпературамі T_H і T_X награвальніка і халадзільніка:
5°. Тэрмічны ККД \,\!\eta_n адвольнага незваротнага цыклу заўсёды менш тэрмічнага ККД зварачальнага цыклу Карно, праведзенага паміж тэмпературамі T_H і T_X:
Пункты 3° - 5° складаюць змест тэарэмы Карно.»
Доказы тэарэмы Карно
Існуе некалькі розных доказаў гэтай тэарэмы.
Доказ Садзі Карно
... У розных палажэннях поршань адчувае ціску больш ці менш значныя з боку паветра, які знаходзіцца ў цыліндры; пругкая сіла паветра змяняецца як ад змены аб'ёму, так і ад змены тэмпературы, але неабходна заўважыць, што '''пры роўных аб'ёмах, гэта значыць для падобных палажэнняў поршня, пры разрэджанні тэмпература будзе больш высокай, чым пры сціску. Таму ў першым выпадку пругкая сіла паветра будзе больш, а адсюль рухальная сіла, вырабленая рухам ад пашырэння, будзе больш, чым сіла, патрэбная для сціску. Такім чынам, атрымаецца лішак рухальнай сілы, лішак, які можна на што-небудзь ўжыць.''' Паветра паслужыць нам цеплавой машынай; мы ўжылі яго нават найбольш выгадным чынам, так як не адбывалася ні аднаго бескарыснага аднаўлення раўнавагі цеплароду.
Сучасны доказ =
Адзін з доказаў прадстаўлена ў кнізе Д. цёр Хаара і Г. Вергеланда «Элементарная тэрмадынаміка».
«Працэс D-E. (гл. мал). Паколькі газ ідэальны, і ўнутраная энергія застаецца сталай. Усе цяпло, атрыманае ад рэзервуара пры тэмпературы T_H, ператвараецца ў вонкавую працу:
Працэс В-C. Падобным жа чынам, праца, зробленая пры сціску, ператвараецца ў цяпло, якое перадаецца халоднаму рэзервуару:
Працэсы E-B і C-D. Паколькі газ ідэальны і U залежыць толькі ад тэмпературы T, з ураўнення вынікае, што праца, якая ў адным з гэтых двух адыябатычных працэсаў, цалкам кампенсуе працу, якая здзяйсняецца ў іншым працэсе. Сапраўды, карыстаючыся адыябатычнай умовай, атрымліваем:
Каб знайсці сувязь паміж V_{ik}, V_{cd}, V_{gh} і V_{ef}, заўважым, што, згодна з ураўненням Пуасона, у адыябатычных працэсах:
(C → D):
і, такім чынам,
Падстаўляючы гэта суадносіны ў ўраўненні [1] і [2], атрымліваем:
У той жа час мы прыходзім да выніку ... што ККД аптымальнага цыклу роўны
Настасся Віктараўна Кінунен
Настасся Віктараўна Кінунен (у дзявоцтве: Дубарэзава) (, горад Гарадок) — беларуская біятланістка, а ў мінулым лыжніца, удзельніца Алімпійскіх гульняў у Ванкуверы ў лыжных гонках.
Кар'ера
У лыжным Кубку свету Дубарэзава дэбютавала ў кастрычніку 2007 года, тады ж першы раз трапіла ў трыццатку лепшых на этапе Кубка свету, у эстафеце. Усяго мае на сваім рахунку 3 трапленні ў трыццатку лепшых на этапах Кубка свету, усё ў камандных спаборніцтвах. Лепшым вынікам у выніковым агульным заліку Кубка свету, з'яўляецца для Дубарэзавай 123-е месца ў сезоне 2009-2010.
За сваю кар'еру прымала ўдзел у адным лыжным чэмпіянаце свету, на чэмпіянаце 2009 года, стартавала ў чатырох гонках, лепшы вынік - 40-е месца ў мас-старце на 30 км.
Па заканчэнні сезона 2009-2010 перайшла з лыжных гонак у біятлон. У біятлонным Кубку свету Дубарэзава дэбютавала ў снежні 2010 года, у сакавіку 2011 года ў першы раз трапіла ў ачковую зону на этапе Кубка свету, заняўшы 40-е месца ў спрынце. Па выніках сезона 2010-2011 заняла 96-е месца ў агульным заліку Кубка свету.
Агароднікі (Дубровенскі сельсавет)
Агаро́днікі (, Огородники) — вёска ў Лідскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Дубровенскага сельсавета.
Хамічы (Мёрскі раён)
Хамічы́ (, Хомичи) — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Туркоўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Мікалаёва Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Басіна (Навагрудскі раён)
Ба́сіна (, Басино) — вёска ў Навагрудскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Уселюбскага сельсавета.
Блужа (вёска)
Блу́жа (, Блужа) — вёска ў Пухавіцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Блужскага сельсавета. Месціцца каля чыгуначнага прыпынку Блужа, за 8,5 км на паўднёвы ўсход ад Мар’інай Горкі, 62,5 км ад Мінска.
Гісторыя
Населены пункт утвораны як чыгуначны раз’езд каля прыпынку Блужа на лініі Мінск—Асіповічы.
29 снежня 2015 года сельскі населены пункт (раз’езд) Блужа атрымаў статус вёскі.
Тсуга канадская
Тсу́га кана́дская (Tsuga canadensis) — вечназялёнае дрэва сямейства хваёвых.
Батанічнае апісанне
Вышыня дрэў да 20 м, дыяметр 40-50 см. Крона конусападобная. Кара бурая, няроўная. Парасткі густа ўкрыты лінейна-ланцэтнай, пляскатай ігліцай. Шышкі шматлікія, яйкападобныя, летам блакітна-зялёныя, увосень жаўтавата-бурыя.
Арэал
Радзіма Паўночная Амерыка.
Значэнне і выкарыстанне
Дэкаратыўная расліна, устойлівая да гарадскіх умоў.
Cebysa leucotelus
Cebysa leucotelus — від молей сямейства.
Апісанне
Лічынкі ствараюць ахоўны мяшок, як і іншыя віды сямейства, і сілкуюцца лішайнікамі і водарасцямі.
Дарослая самка молі мае чорныя крылы з жоўтымі канцамі і плямамі, але яны не пашыраюцца належным чынам, таму яна не можа лётаць. Самак часта прымаюць за жукоў або вос.
У самца падобны малюнак, а афарбоўка больш карычневая і крэмавая, без пераліваў. Яго крылы цалкам развітыя, і дарослыя самцы могуць нармальна лётаць. Ні самцы, ні самкі ніколі не ядуць і жывуць дастаткова доўга, каб спарвацца і вырабляць яйкі.
Арэал
Сустракаецца ў Новай Зеландыі і паўднёвай палове Аўстраліі (Тасманія, Вікторыя і Заходняя Аўстралія).
Від трапіў у Новую Зеландыю з Аўстраліі ў 1981 годзе і паступова распаўсюджваецца па краіне.
Сарагоса
Сараго́са (Zaragoza) — горад на паўночным усходзе Іспаніі, сталіца аўтаномнага рэгіёну Арагон, правінцыі Сарагоса і аднайменнай акругі (Comarca de Zaragoza).
Размешчаны ў сярэднім цячэнні ракі Эбра, каля 200 метраў над узроўнем мора. На 1 студзеня 2007 года ў Сарагосе пражывае 654 390 чалавек, яна з’яўляецца пятым па велічыні горадам Іспаніі.
Гісторыя
Заснавана ў 24 да н.э. на месцы старажытнага паселішча як рымская калонія пад назвай Цэзарэя-Аўгуста. У 452 годзе захоплена свевамі, у 476 — вестготамі. У 714—1118 гадах пад уладай арабаў, у ХІ — пачатку ХІІ стагоддзя цэнтр Сарагоскага эмірата. У 1118 горад адваяваны ў арабаў войскамі караля Арагона Альфонса I, з 1119 года сталіца Арагонскага каралеўства, атрымала права самакіравання і іншыя прывілеі. У XIV—XVI ст. адзін з важнейшых эканамічных (вытворчасцьсць сукна) і культурных (у 1474 заснаваны ўніверсітэт) цэнтраў Арагона. У XVII—XVIII ст. эканамічна заняпала. У 1-ю іспанскую рэвалюцыю 1808—1814 двойчы ўзята ў аблогу французскімі войскамі (1808, 1808—1909). У Іспанскую рэвалюцыю 1931—1939 гадоў месца баёў паміж рэспубліканскімі войскамі і франкістамі.
Славутасці
У структуры цэнтра горада захаваліся рысы рэгулярнай планіроўкі старажытнарымскай калоніі. Сярод помнікаў: рэшткі старажытнарымскіх пабудоў, маўрытанскіх будынкаў (Х—ХІІ ст.) з узорыстай цаглянай муроўкай, дэкаратыўнымі купаламі, абліцоўкай шматколернай кафляй, сабор Ла-Сеа (1119—1550; фасад канца XVII ст. ў стылі эрэрэска; вежа 1685), касцёлы ў стылі мудэхар (Санта-Марыя Магдалена і інш.), біржа («лонха», 1551, готыка і платэрэска), палацы XVI ст. ў стылі платэрэска.
Музей прыгожых мастацтваў.
Радучы (вёска)
Ра́дучы (, Радучи) — вёска ў Чавускім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Радамльскага сельсавета.
Еўрапейскае чыгуначнае агенцтва
Еўрапейскае чыгуначнае агенцтва — адно з агенцтваў Еўрапейскага саюза. Рашэнне аб яго стварэнні было прынята ў красавіку 2004 года. У агенцтва ёсць два галоўныя цэнтры, абодва знаходзяцца ў дэпартаменце Нор, паўночная Францыя. Штаб-кватэра разам з усімі аддзяленнямі знаходзіцца ў горадзе Валансьен, міжнародныя канферэнцыі і сустрэчы праходзяць у горадзе Ліль.
Дзейнасць у поўным аб’ёме пачалася ў сярэдзіне 2006 года. Усяго ў арганізацыі працуюць крыху больш за сто супрацоўнікаў. Дзейнасць агенцтва накіравана на стварэнне канкурэнтаздольнай еўрапейскай чыгуначнай сеткі за кошт павелічэння міжгранічнага прапускнога патоку і забеспячэння патрабаванага ўзроўня бяспекі. Еўрапейскае чыгуначнае агенцтва устанаўлівае стандарты для еўрапейскіх чыгунак у рэгламенце «Тэхнічныя спецыфікацыі ўзаемадзеяння». Пры ажыццяўленні свайго мандата Еўрапейскае чыгуначнае агенцтва цесна супрацоўнічае з двума зацікаўленымі бакамі — Еўрапейскай камісіяй і прадстаўнікамі ўрадаў, з аднаго боку, і партнёрамі ў чыгуначным сектары, чыгуначнымі работнікамі і пасажырамі, з другога.
Надзея Міхайлаўна Пісарава
Надзе́я Міха́йлаўна Пі́сарава (,, Ленінградская вобласць, СССР) — расійская і беларуская біятланістка, бронзавы прызёр чэмпіянату свету па біятлоне 2011 у эстафеце 4 * 6 км. Майстар спорту Рэспублікі Беларусь міжнароднага класа.
Цясноўка
Цясно́ўка (, Тесновка) — вёска ў Клецкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Грыцэвіцкага сельсавета.
Дэндрарый
Дэндра́рый (ад δένδρον — дрэва), або дэндралагічны сад — калекцыі дрэвавых раслін адкрытага грунту, высаджаных паводле пэўнага прынцыпу (сістэматычнага, геаграфічнага, экалагічнага, дэкаратыўнага і інш.). Можа быць самастойным ці уваходзіць у склад батанічнага сада. Займае плошчу ад некалькіх да соцень гектараў.
Дэндрарый мае навуковае, вучэбнае, культурна-асветнае, доследна-вытворчае значэнне: паказвае багацце і разнастайнасць дрэвавай сусветнай ці рэгіянальнай флоры, з'яўляецца базай для н.-д. работы па інтрадукцыі, акліматызацыі і селекцыі дрэвава-кустовых раслін, спрыяе пашырэнню рэдкіх і гаспадарча-каштоўных відаў.
У дэндрарыях вывучаецца відавы склад, біялагічныя асаблівасці, развіццё, плоданашэнне, экалогія мясцовых і інтрадукаваных парод, вызначаецца асартымент інтрадукаваных відаў для зялёнага будаўніцтва і лясной гаспадаркі.
Дэндрарыі
Старэйшыя дэндрарыі на тэрыторыі СНД у Грузіі ў (1625), у Расіі ў  (1706) і Санкт-Пецярбургу (1714), ва Украіне ва Умані «Сафіеўка» (1714),  у Белай Царкве (1793—97),  (1804) і Нікіцкі батанічны сад у Ялце (1812), а таксама ў Эстоніі ў  (1803) і інш. Буйны дэндрарый — у ў Маскве.
Беларусь
На Беларусі самы вялікі дэндрарый у Цэнтральным батанічным садзе Нацыянальнай АН Беларусі, плочша якога складае 95,8 га. Закладзены ў 1932 паводле батаніка-геаграфічнага прынцыпу: Беларусь, Далёкі Усход і Усходняя Азія, Паўночная Амерыка, Еўропа і Сібір, Каўказ і Крым, Сярэдняя Азія. Складаецца з геаграфічнай і лесапаркавай тэрыторый. У калекцыях каля 1500 відаў і форм дрэў, кустоў, павойных раслін.
Другі па колькасці відаў дэндрарый Беларускай сельска-гаспадарчай акадэміі, плошча якога каля 15 га. Закладзены ў 1884 як дрэвавы гадавальнік, у канцы 1950-х г. пертвораны ў дэндралагічны сад. У калекцыях каля 400 відаў дрэў і кустоў.
Дэндрарый Жорнаўскай лясной доследнай станцыі (Асіповіцкі раён) створаны ў пачатку 20 ст. У калекцыі каля 200 відаў хвойных і лісцевых парод. Віцебскі дэндрарый закладзены ў 1919 паводле геаграфічнага прынцыпу. Збераглося каля 80 відаў. У калекцыях дэндрарыя Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта (в. Шчомысліца Мінскага раёна), які закладзены ў 1933, каля 330 відаў і форм дрэвавых парод.
Дэндрарый Беларускага тэхналагічнага ўніверсітэта (г.п. Негарэлае Дзяржынскага раёна) закладзены ў 1954 паводле геаграфічнага прынцыпу. У калекцыях больш за 500 відаў і форм дрэвавых парод. Дэндрарый  Глыбоцкага лясгаса закладзены ў 1968. Мае плошчу 8,2 га і калекцыю з 530 відаў дрэвавых раслін.
Дэндрапарк в. Кублічы.
Школьныя дэндрарыі ў г.п. Ружаны Пружанскага і в. Валеўка Навагрудскага раёнаў.
Атрэра
Атрэра (Атрыра, Ὀτρηρή) — персанаж старажытнагрэчаскай міфалогіі. Царыца амазонак, узвяла храм Арэсу. Амазонка. Маці Пенфесілеі і Іпаліты. Пабудавала храм Артэміды ў Эфесе.
Арханёл Міхаіл (скульптура, Мінск)
Арханёл Міхаіл — скульптура ў Мінску, размешчаная на плошчы Незалежнасці, перад будынкам Чырвонага касцёла.