cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Таварыства Туле
Таварыства Туле (Thule-Gesellschaft) — нямецкае акультнае і палітычнае таварыства, якое з'явілася ў г. Мюнхене. Поўная назва - Група даследавання германскай даўніны (Studiengruppe für germanisches Altertum). Назва Туле адбываецца ад «Туле» містычнай паўночнай краіны са старажытнагрэчаскіх легенд (легендарны востраў). Фінансавала іх Нямецкая рабочая партыя, пасля трансфармаванае Адольфам Гітлерам у Нацыянал-сацыялістычнаю нямецкаю рабочая партыю.
Сяло імя Нагі Ільясава
Сяло імя Нагі Ільясава — сяло ў Сырдар’інскім раёне Кызылардзінскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр сельскай акругі ім.Ільясава. Код КАТА — 434843100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 2291 чалавек (1173 мужчыны і 1118 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 2217 чалавек (1117 мужчын і 1100 жанчын).
Нюрнбергская акадэмія выяўленчага мастацтва
Нюрнбергская акадэмія выяўленчага мастацтва (Akademie der Bildenden Künste Nürnberg) — нямецкая дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова з сядзібай у горадзе Нюрнберг.
Агульная характарыстыка
Гэта першая мастацкая акадэмія ў нямецкамоўных краях. З навучаннем каля 320 студэнтаў яна ўваходзіць у пералік самых малых вучэльняў Германіі і прапануе розныя праграмы навучання ў галіне мастацтва, графічнага дызайну, камунікацыйнага дызайну, ювелірных вырабаў і абсталявання, мастацкай адукацыі, выкладання мастацтва ў сярэдняй школе, а таксама жывых формаў мастацтва (магістарская праграма).
Бэбрава
Бэбрава (Bebrava) — рака ў заходняй Славакіі, прыток Нітры. Працякае цераз Банаўцы-над-Бэбраваў.
Нюрнбергская акадэмія выяўленчага мастацтва
Агульная характарыстыка
Заняткі ўключаюць вывучэнне выяўленчага мастацтва, скульптуры, выяўленчага мастацтва, жывапісу, мастацкіх канцэпцый, мастацкай адукацыі, ювелірнай справы, а таксама графічнага дызайну. Існуюць магістарскія праграмы па архітэктуры і ўрбаністыцы, мастацтву і арганізацыі грамадскай прасторы.
Сёння навучанне праходзіць у ансамблі празрыстых павільёнаў, спраектаваных нямецкім архітэктарам Сепам Руфам. Размешчаны ён на ўскраіне горада, кампус стварае інтэнсіўную рабочую атмасферу. У выставачнай зале акадэміі і ў галерэі акадэміі маладыя мастакі публічна прадстаўляюць свае работы. У дадатак да асноўнага размяшчэння ў раёне Зерзабельсхоф у Нюрнбергу вучэльня з 1985 года выкарыстоўвае памяшканне ў гістарычным імператарскім замку ў Лаўфэ ў якасці філіяла для правядзення заняткаў па мастацкай адукацыі і мастацкай педагогіцы.
Бэбрава
Этымалогія
Назва Бэбрава мае славянскае паходжанне. Яна паходзіць ад словазлучэння «бабровая рака». Дзесьці ў XII—XIV стагоддзі, відавочна пад венгерскім уплывам, рака набыла сучасную назву.
Агульная
Даўжыня Бэбравы 47,2 км, плошча вадазбору 634 кв.км. Расход вады ў вусці складае прыкладна 2,3-3,7 м³/с, у дажджлівыя гады можа даходзіць да 75 м³/с, у засушлівыя 0,30 м³/с. Рака бярэ пачатак у Стражаўскіх гарах на вышыні 770 м над узроўнем мора. Адсюль яна цячэ на паўднёвы захад, пасля чаго, прыкладна праз 10 км, паварочвае на поўдзень. Працякае праз Банаўцы-над-Бэбраваў, і нарэшце, ўліваецца ў раку Нітра. Бэбрава мае шмат прытокаў, але больш на левым беразе. Рака суднаходная на адлегласці 21 км у ніжнім цячэнні.
Слаўна (гміна, Заходнепаморскае ваяводства)
Сла́ўна (Sławno) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Славенскага павета Заходнепаморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Слаўне. Плошча гміны складае 284,39 км². Станам на 2009 год у гміне Слаўна пражывалі 8885 чалавек, шчыльнасць — 31,2 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 22 салецтвы.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 28 населеных пунктаў.
Еле Зейлстра
Е́ле Зе́йлстра (Jelle Zijlstra; 27 жніўня 1918, Остэрберум, Нідэрланды — 23 снежня 2001, Васенар, Нідэрланды) — нідэрландскі палітычны і дзяржаўны дзеяч. Былы прэм’ер-міністр Нідэрландаў.
Лютэранскі сквер
Лютэра́нскі сквер (Лютеранский сквер) — сквер у Маскоўскім раёне Мінска. Тэрыторыя абмежавана вуліцамі Купрыянава, Карла Лібкнехта і Дамашэўскім завулкам.
Назва скверу прысвоена ў 2009 годзе. На гэтым месцы з сярэдзіны ХІХ стагоддзя па 1970-я гады існавалі Лютэранскія могілкі. Ад назвы могілак гістарычны раён, у якім размешчаны сквер, Пляшчанку, таксама часта называлі Лютэранскім прадмесцем.
У маі 2016 г. падчас будаўніцтва трасы частка сквера была знішчана. Пры гэтым выкапаныя косці, помнікі і крыжы, згодна паведамленням СМІ, былі адвезены на Паўночны палігон пабытовага смецця. У адказ на пратэсты мінчан і лютэранскай абшчыны г. Гродна ў канцы мая характар работ змяніўся і знойдзеныя чалавечыя астанкі пачалі адпраўляць у крэматорый.
Камісія паліцыі абодвух народаў
Камісія паліцыі абодвух народаў — цэнтральны калегіяльны орган улады Рэчы Паспалітай.
Сямён Арыевіч Косберг
Сямён Арыевіч Косберг (1(14) кастрычніка 1903, Слуцк Мінскай вобласці —, ) — савецкі інжынер, эксперт у галіне авіяцыйных і ракетных рухавікоў, доктарам тэхнічных навук (1959), Герой Сацыялістычнай Працы (1961).
Камісія паліцыі абодвух народаў
Створана 28 чэрвеня 1791 г. Чатырохгадовым соймам 1788—1792 гг. на замену скасаваных камісій добрага парадку, а таксама вялікага і надворнага маршалкаў. Складалася з 15 камісараў: 3 сенатараў, 6 паслоў (па 2 ад Велікапольскай, Малапольскай і Літоўскай правінцый) і 6 адвакатаў ад гарадоў, выбраных ад землеўласнікаў. Камісары выбіраліся соймамі на 2 гады. Ад ВКЛ у камісію ўваходзілі брэсцкі кашталян Ю. Шчыт, Ю. Швайкоўскі і С. Прашынскі. Кіравалася надворнымі маршалкамі праз канцылярыю (6 чалавек). Падпарадкоўвалася Стражы Правоў. Засядала штодня, апроч свят. У веданні Камісіі знаходзіліся ўпарадкаванне гарадоў, рэвізія гарадскіх даходаў, фундушы, дазволы на працу па-за рамеснымі цэхамі, сачэнне за неадчужальнасцю гарадскіх зямель і іх арэндай праз аўкцыёны. Ажыццяўляла агульнаграмадзянскую паліцэйскую ўладу і выкананне судовых рашэнняў, прадухіленнем парушэнняў свабоды друку, аказвала дапамогу калекам і хворым, загадвала месцамі зняволення. Як судовая ўстанова разглядала справы, накіраваныя ёй па апеляцыі парадкавымі камісіямі.
Распараджэнні цэнтральнай Камісіі ажыццяўляліся праз ваяводскія і павятовыя камісіі парадкавыя цывільна-вайсковыя. Для выканання сваіх пастаноў мела 2 харугвы, таксама магла карыстацца дапамогай дзяржаўнага войска. Скасаваная Таргавіцкай канфедэрацыяй. На Гарадзенскім сойме 1793 г. створаны асобныя Камісія паліцыі Вялікага княства Літоўскага і Каронная камісія паліцыі.
Сямён Арыевіч Косберг
Біяграфія
Нарадзіўся ў сям'і яўрэйскіх кавалёў-рамеснікаў, дзе было 9 дзяцей. У 1917—1919 г. наведваў камерцыйную вучылішча ў Слуцку, у 1919—1925 г. працаваў кавалём і майстрам па метале ў кузні свайго бацькі, каб дапамагчы вялікай сям'і. Адначасова, у 1922—1924 г., наведваў вечаровыя заняткі, атрымаў дыплом за сярэднюю школу. Адслужыўшы два гады ў Чырвонай арміі і дэмабілізаваўшыся, ён працаваў слесарам на фабрыцы імя С. Халтурына ў Ленінградзе. У 1927—1929 г. вучыўся ў Ленінградскім Політэхнічным інстытуце, а потым у Маскоўскім Інстытуце Авіяцыі Маскоўскі Інстытут Авіяцыі, які скончыў у 1930 г. У 1931 г. С. А. Косберг быў накіраваны на працу ў Цэнтральны інстытут авіяцыйнага маторабудавання (ЦІАМ), дзе прайшоў шлях ад інжынера-канструктара да начальніка навукова-даследчага аддзела. Займаўся пытаннямі стварэння сістэм непасрэднага ўпырску паліва ў галоўкі цыліндраў авіярухавікоў заміж недастаткова эфектыўных карбюратарных сістэм упырску.
У 1940 г. Косберг прызначаецца намеснікам галоўнага канструктара ОКБ завода № 33 Народнага камісарыята авіяцыйнай прамысловасці (НКАП) і начальнікам КБ па распрацоўцы сістэм непасрэднага ўпырску на гэтым заводзе.
Бясспрэчная перавага сістэмы, пацверджаная аперацыяй у палявых умовах, прывяла да яе выкарыстання ў 1943—1944 на ўсіх нядаўна створаных поршневых рухавіках. Маторы АШ-82ФН з агрэгатам НВ-ЗП усталёўваліся падчас Вялікай Айчыннай вайны на самалётах- знішчальніках Ла-5 і Ла-7 генеральнага канструктара С. А. Лавачкіна, бамбардзіроўшчыках Ту-2 і тарпеданосцах Ту-2Д генеральнага канструктара А. Н. Тупалева, а пасля вайны—на самалётах- знішчальніках Ла-9, Ла-11 С. А. Лавачкіна, пасажырскіх самалётах Іл-12 і Іл-14 генеральнага канструктара С. В. Илюшына.
За выбітны асабісты ўнёсак у развіццё і вытворчасць авіяцыйнага абсталявання, Косберг быў узнагароджаны ордэнам «Знак Пашаны», ордэнам Чырвонай Зоркі і Ордэнам Айчыннай вайны 1-й ступені.
10 лютага 1958, Сямён Косберг пазнаёміўся з Сяргеем Королевым, лідарам савецкай касманаўтыкі. Гэта сустрэча адзначыла пачатак іх супрацоўніцтва.
Пасля вайны працы КБ працягнуліся распрацоўкай вадкасных ракетных рухавікоў — ЖРД.
Двухступеністая ракета — носьбіт, распрацаваная Королевым, паспяхова запусціла на арбіту тры першых зямных спадарожніка. Аднак далейшае даследаванне космасу было немагчыма без стварэння трэцяй прыступкі для дасягнення другой касмічнай хуткасці. Трэцяя прыступка ракеты была распрацавана ў 1958 у рэкордны кароткі час — дзевяць месяцаў.
Выкарыстанне трэцяй прыступкі дазволіла павялічыць масу касмічнага карабля ад 1400 да 4500 кг і дасягнуць хуткасці, якая давала магчымасць дасягнуць іншых касмічных аб'ектаў — на Луну, і вакол Луны, каб сфатаграфаваць яе зваротны бок. З бясспрэчна важным асабістым унёскам Сямёна Косберга, 12 красавіка 1961 у космас быў запушчаны першы чалавек — савецкі касманаўт Юрый Гагарын.
Пасля гэтага поспеху ў КБ Косберга спраектавалі і вырабілі новую больш магутную ракету, якая дазволіла палёты касмічных зондаў да Марса і Венеры, і арбітальных касмічных караблёў з двума і трыма людзьмі. Гэтыя рухавікі дазволілі першае выйсце чалавека ў адкрыты космас і стыкоўку на арбіце. ракета-носьбіты « Саюз» выкарыстоўваецца для дастаўкі людзей і грузаў у касмічную прастору, у тым ліку да доўгатэрміновых касмічных станцый.
Косберг памёр праз суткі пасля аўтамабільнай катастрофы, у якой ён атрымаў сур'ёзныя пашкоджанні. Яго не стала 3 студзеня 1965. Сяргей Арыевіч пахаваны на Новадзевіччых могілках у Маскве.
Прапрацаваўшы ў касманаўтыцы ўсяго сем гадоў, Косберг дасягнуў вельмі вялікіх поспехаў. Ён быў вельмі энергічным чалавекам, таму яго сыход агаломшыў усіх, хто яго ведаў.
Бухарскі эмірат
Бухарскі эмірат — дзяржава ў Сярэдняй Азіі ў 1785—1920 гадах. Сталіца — горад Бухара. Заснавальнікам Бухарскага эмірата быў Мухамед Рахімбій (1756—1758) з узбекскага роду Мангыт. Пасля смерці кіраваў яго дзядзька Даніялбій (1758—1785). У 1784 годзе ў Бухары незадаволеныя слабасцю Даніялбія гараджане паднялі паўстанне, і Даніялбій саступіў уладу сыну Шахмураду (1785—1800).
Паводле дагавораў 1868 і 1873 гадоў трапіў у васальную залежнасць ад Расійскай імперыі і атрымаў статус яе пратэктарата. У верасні 1920 года ў Бухары ў выніку народнага паўстання, падтрыманага Чырвонай Арміяй, быў скінуты эмір. 8 кастрычніка 1920 года на тэрыторыі эмірата абвешчана стварэнне Бухарскай Народнай Савецкай Рэспублікі.
Шкарлятына
Шкарлятына  — інфекцыйная хвароба, выкліканая звычайна бэта-гемалітным стрэптакокам групы А (Streptococcus pyogenes). Выяўляецца дробнакропкавым сыпам, ліхаманкай, агульнай інтаксікацыяй, ангінай. Заражэнне адбываецца ад хворых паветрана-кропельным шляхам (пры кашлі, чханні, размове), а таксама праз прадметы ўжытку (посуд, цацкі, бялізну). Асабліва небяспечныя хворыя як крыніцы інфекцыі ў першыя дні хваробы.
Пікачу
Пікачу́ (ピカチュウ) — істота з серыі гульняў, мангі і анімэ «Пакемон», якая належыцб кампаніям Nintendo і Game Freak. Пікачу, што з'яўляецца адным з асаблівых істот выдуманым сусветам — пакемонам, быў створаны японскім гульнявым дызайнерам Хэнам Сугіморы разам з камандай распрацоўнікаў Game Freak і ўпершыню з'явіўся ў камп'ютарных гульнях Pokémon Red і Blue, а потым і ў наступных сіквелах. Пікачу лічыцца адным з самых вядомых і папулярных пакемонаў, бо з'яўляецца афіцыйным талісманам франшызы, і ў апошнія гады ён стаў абразом японскай поп-культуры.
Пікачу эвалюцыянуе з іншага пакемона, Пічу, а сам Пікачу пасля можа эвалюцыянаваць у Райчу. У выдуманым свеце пакемонаў Пікачу часта жывуць у хатах, лясах, на раўнінах, часам у горах і на астравах, а таксама на закінутых электрастанцыях па ўсім свеце. Быўшы пакемонам электрычнага тыпу, Пікачу можа запасіць у сваіх шчочках электрычнасць і пры патрэбе атакаваць з яго дапамогай.
Унутрыгульнявы Покедэкс сцвярджае, што Пікчу з'яўляецца пакемонам-мышшу.
Канцэпцыя і дызайн
Узростам усяго 40 см, маленькі Пікачу быў першым з пакемонаў электрычнага тыпу, дызайн якіх засноўваецца на канцэпцыі электрычнасці. Ён з'яўляецца пакемонам-мышшу, яго цела пакрыта кароткім жоўтым мехам, а на спіне ў Пікачу дзве доўгія палоскі, афарбаваныя ў карычневы колер, як і частка маланкавістага хваста. У Пікачу доўгія, завостраныя вушы з чорным кончыкам, а на шчоках Пікачу два чырвоныя кружочкі, якія здольныя запасіць і вылучаць электрычнасць. У гульні Pokémon Diamond і Pearl былі пададзены палавыя адрозненні ў Пікачу: самак Пікачу можна распазнаць па V-падобнай шчарбінцы на канцы хваста. Галоўным чынам Пікчу атакуе ворагаў электрычнасцю, што выпрацоўваецца ў яго целе. У адпаведнасці з асаблівасцямі франшызы сталыя Пікачу могуць эвалюцыянаваць, то бок ператварыцца ў зусім новы выгляд пакемона, названы Райчу, але толькі калі ў трэнера ёсць асаблівы Камень маланкі (Thunderstone). Пазней было дададзена і папярэдняе эвалюцыйнае звяно — Пічу, які эвалюцыянуе ў Пікачу толькі тады, калі пасябруе са сваім трэнерам.
Спачатку меркавалася, што Пікачу будзе талісманам серыі разам з іншым пакемонам — Клефейры, прытым галоўным будзе менавіта Клефейры, каб зрабіць серыю прывабнейшай» для пакупнікоў. Аднак з пачаткам здымак анімэ-серыяла Пікачу быў абраны як адзіны талісман у надзеі ўплываць на жаночую аўдыторыю і іх матак. Вырашальным фактарам стаў колер пакемона, бо жоўты з'яўляецца адным з асноўных колераў, з-за чаго дзеці могуць лёгка адрозніць яго на адлегласці. Таксама да ўвагі быў прыняты той факт, што ў той час з усіх канкуруючых талісманаў жоўтага колеру быў толькі Віні-Пух кампаніі Disney. Хоць Тадзіры разумеў, што хлопчыкам і дзяўчынкам падабаецца Пікачу, ідэя зрабіць гэтага пакемона талісманам прыналежала не яму, і пазней ён заяўляў, што дзеці аддавалі перавагу канцэнтраваць сваю ўвагу толькі на Пікачу і з-за гэтага не так моцна сачылі за адносінамі паміж іншымі галоўнымі персанажамі анімэ.
Джэніфер Даўдна
Джэніфер Эн Дудна (Jennifer Anne Doudna; нар., ) — амерыканскі вучоны, біяхімік, даследчык геномікі, адна са стваральніц тэхналогіі рэдагавання геному CRISPR-Cas9. Працы пераважна прысвечаны структурнай біялогіі і біяхіміі. Лаўрэат Нобелеўскай прэміі па хіміі (2020, сумесна з Эманюэль Шарпанцье) за распрацоўку метаду рэдагавання геному.
Атрымала вядомасць як даследчык РНК-інтэрферэнцыі і першаадкрывальнік тэхнікі рэдагавання геному CRISPR. У 2012 годзе ў сваёй працы Дудна і Эманюэль Шарпанцье сталі першымі, хто прапанаваў, што механізм CRISPR/Cas9 можа быць выкарыстаны для запраграмаванага рэдагавання генаў, што расцэньваецца як адно з найбольш значных адкрыццяў у гісторыі біялогіі.
Доктар філасофіі (1989), прафесар Каліфарнійскага ўніверсітэта ў Берклі, даследчык Медыцынскага інстытута Говарда Х’юза (з 1997), член Нацыянальных Акадэміі навук (2002) і Медыцынскай акадэміі (2010) ЗША, замежны член Лонданскага каралеўскага таварыства (2016).
Адрыян Лопес Альварэс
Адрыян Лопес Альварэс (Adrián López Álvarez; нар., Тэверга, Іспанія) — іспанскі футбаліст, нападнік.
Клубная кар’ера
У юнацтве гуляў за клуб «Рэал Аўеда» ў трэцяй лізе іспанскага футбола, не маючы аднак з клубам дзейны кантракт. У кастрычніку 2006 года ў якасці свабоднага агента перайшоў у склад «Дэпартыва», які, аднак, выплаціў за іграка кампенсацыю ў памеры 330 тысяч еўра.
У сезоне 2007/08 Адрыян быў аддадзены ў арэнду ў клуб «Алавес», які гуляў у Сегундзе. Пасля таго як ён дапамог басконскаму клубу пазбегнуць вылету з лігі, Лопес вярнуўся ў Ла-Карунью, каб зноў быць аддадзеным у арэнду, 14 жніўня ігрок далучыўся да «Малагі». Сезон 2009/10 Адрыян пачаў у «Дэпартыва», рэгулярна выходзячы ў стартавым складзе.
У 2011 годзе Адрыян на правах свабоднага агента прымкнуў да «Атлетыка», падпісаўшы кантракт з клубам 19 ліпеня і пагадзіўшыся на чатырохгадовы кантракт. Праз дзевяць дзён, у свой афіцыйны дэбют, ён стаў асістэнтам у абодвух галах Хасэ Антоніа Рэеса, калі мадрыдскі клуб атрымаў хатнюю перамогу ў гульні Лігі Еўропы супраць нарвежскага «Стромсгадсэта» з лікам 2:1.
У ліпені 2014 года перайшоў у «Порту» за 11 млн еўра і падпісаў кантракт на пяць гадоў. 31 жніўня 2015 года вярнуўся ў Іспанію, на правах гадавой арэнды стаўшы іграком «Вільярэала». У першай палове сезона 2016/17 гуляў за «Порту», а ў студзені 2017 года зноў быў арандаваны «Вільярэалам».
У жніўні 2017 года вярнуўся ў «Дэпартыва» на правах арэнды. Па выніках сезона 2017/18 «Дэпартыва» страціла месца ў Ла Лізе, пасля чаго Адрыян Лопес вярнуўся ў «Порту».
У ліпені 2019 года перайшоў у «Асасуну», падпісаўшы аднагадовы кантракт. Пакінуў клуб у якасці свабоднага агента па заканчэнні сезона 2020/21. У сакавіку 2022 года далучыўся да «Малагі», дзе гуляў да канца сезона 2021/22.
Міжнародная кар’ера
25 мая 2012 года Адрыян быў уключаны трэнерам зборнай Іспаніі Вісентэ дэль Боске ў пашыраны спіс зборнай на Еўра-2012, аднак у выніковы спіс не патрапіў. 26 мая адгуляў у таварыскай гульні супраць зборнай Сербіі і вызначыўся голам на 64 хвіліне.
Клубныя
«Порту»
Эманюэль Шарпанцье
Эманюэль Мары Шарпанцье (Emmanuelle Marie Charpentier; нар., Францыя) — французскі вучоны. Працы пераважна прысвечаны мікрабіялогіі. Прафесар і дырэктар Інстытута інфекцыйнай біялогіі Таварыства Макса Планка, член Французскай АН і замежны член НАН ЗША (выбрана ў абедзве ў 2017). Лаўрэат Нобелеўскай прэміі па хіміі (2020, сумесна з Джэніфер Даўдна) за распрацоўку метаду рэдагавання геному.
Забор’е (Шаркаўшчынскі раён)
Забо́р'е (, Заборье) — вёска ў Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Більдзюгскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Новы Пагост Дзісенскага павета, а з 1926 года ў Браслаўскім павеце Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Ручайскага сельсавета.
Свірыдзенка
Свірыдзенка — прозвішча.
IC 2388
IC 2388 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) ў сузор’і Рак.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Ракаў (значэнні)
Ра́каў — прозвішча і тапонім.
Петрус Іозеф Дэ Ёнг
Петрус Іозеф Сэтсэ «Піт» дэ Ёнг (Petrus Josef Sietse «Piet» de Jong;, Апелдорн, Нідэрланды — , Гаага, Паўднёвая Галандыя, Нідэрланды) — нідэрландскі палітычны і дзяржаўны дзеяч. Былы прэм’ер-міністр Нідэрландаў.
Слаўна (гміна, Лодзьскае ваяводства)
Сла́ўна (Sławno) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Апачынскага павета Лодзьскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Слаўне. Плошча гміны складае 129,31 км². Станам на 2007 год у гміне Слаўна пражывалі 7342 чалавекі, шчыльнасць — 57 чал./км².
Прыдумляючы Ганну
«Прыдумляючы Ганну» (Inventing Anna) — амерыканскі тэлевізійны серыял, прэм’ера якога адбылася 11 лютага 2022 года на платформе «Netflix». Серыял складаецца з 9 серый.
Гіторыя
Серыял знялі на базе рэальнай гісторыі. Артыкул пра махлярку напісала журналістка New York Magazine Джэсіка Прэслер.
Каб набыць правы на экранізацыю гэтай гісторыі, стрымінгавая кампанія Netflix заплаціла самой Ганне Сарокінай 320 тысяч даляраў. З іх 198 тысяч махлярка патраціла на выплату кампенсацый ахвярам, астатняе пайшло на судовыя выдаткі. Суд, скончыўся не на карысць Ганны — яна аказалася ў турме.
Сюжэт
Ніхто дакладна не ведае, хто такая Ганна. Камусьці яна вядомая як Ганна Дэлві, багатая наследніца з Германіі. Амбіцыёзная дзяўчына з бездакорным гардэробам, якая марыць стварыць свой прыватны клуб і фонд для мастакоў.
Але раптоўна магія разбураецца. Аказваецца, што багатай наследніцай сябе называла Ганна Вадзімаўна Сарокіна, эмігрантка з Расіі. Цяпер яе чакае судовае расследаванне і, магчыма, турма, бо ўвесь яе шыкоўны лад жыцця аплачвалі нью-ёркскія багацеі, што лічылі Ганну роўнай сябе. Выніковыя абвінавачванні да дзяўчыны — крадзеж у вялікім памеры і махлярства.
Кім трэба быць, каб ашукаць моцных гэтага свету на сотні тысяч даляраў? Бо менавіта столькі — 275 тысяч даляраў — склала, па меркаваннях амерыканскай пракуратуры, выніковая сума крадзяжу, здзейсненага Ганнай.
Каб знайсці адказы, Кент шмат разоў сустракаецца з Ганнай і яе знаёмымі па мінулым багатым жыцці. Знайсці ключ да сэрца махляркі няпроста, але Кент падказваюць — Ганна вельмі хоча славы. А хто лепш дапаможа гэтую славу атрымаць, калі не вопытная рэпарцёрка?
Спробы разгадаць сакрэт Ганны Дэлві заводзяць Вівіан у Германію — месца, дзе жыла Сарокіна да пераезду ў ЗША. Там Кент сустракаецца з бацькам Ганны, і ён прамаўляе фразу, якая, здаецца, цудоўна характарызуе мэты яго дачкі: «У Маскве кажуць: навошта збіраць на чорны дзень, лепей купіць туфлі Manolo Blahnik. З імі любы дзень стане святлейшым».
Марыджэраці
Марыджэраці (Morigerati) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Кампанія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Салерна.
Насельніцтва складае 780 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 37 чал./км². Займае плошчу 21 км². Паштовы індэкс — 84030. Тэлефонны код — 0974.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Сяло імя Калжан Ахуна
Сяло імя Калжан Ахуна — сяло ў Сырдар’інскім раёне Кызылардзінскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр і адзіны населены пункт сельскай акругі ім.Калжан. Знаходзіцца прыкладна за 7 км на захад ад раённага цэнтра, пасёлка Церэназек. Код КАТА — 434844100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1178 чалавек (582 мужчыны і 596 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 1174 чалавекі (602 мужчыны і 572 жанчыны).
1991 год у гісторыі астраноміі
1991 год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.
Пётр Міхайлавіч Прусаў
Пётр Міхайлавіч Прусаў (нар., в. Зубкі, Лёзненскага раёна, Віцебскай вобласці — , Тальяці) — савецкі і расійскі канструктар. Доктар тэхнічных навук (1986). Заслужаны машынабудаўнік РСФСР (1984). Заслужаны канструктар Расійскай Федэрацыі (1995).
Біяграфія
У 1958—1962 гадах вучыўся ў Гарадоцкім тэхнікуме механізацыі сельскай гаспадаркі. Адначасова паступіў у 1961 годзе ў Горацкую сельскагаспадарчую акадэмію, якую вымушаны быў пакінуць пасля 1-га курса.
Эўдыяліт
Эўдыялі́т — мінерал падкласа кальцавых сілікатаў, гідраксід натрыю, кальцыю, жалеза і цырконію. Магчымы прымешкі ітрыю і лантаноідаў. Апісаны і названы ў 1818 годзе нямецкім хімікам і фармацэўтам Ф. Штромеерам (Friedrich Stromeyer).
Пётр Міхайлавіч Прусаў
Біяграфія
Некаторы час працаваў інжынерам па механізацыі у калгасе імя Калініна Лёзненскага раёна. Восенню 1962 года яго прызвалі на службу ў армію, і ў 1963 годзе ён апынуўся ў складзе абмежаванага кантынгенту савецкіх спецыялістаў у Алжыры — на размініраванні алжырска-мараканскай і алжырска-туніскай межаў. Там быў цяжка паранены.
Эўдыяліт
Паўпразрысты мінерал малінавага, ружовага, карычнева-чырвонага, чырвонага, светла-жоўтага колеру. Крышталізуецца ў трыганальнай сінгоніі. Крохкі. Цвёрдасць 5—6 па шкале Моаса. Шчыльнасць 2740—3070 кг/м³. Лёгка раствараецца ў разбаўленых салянай, сернай, воцатнай і шчаўевай кіслотах. Утварае агрэгаты ў выглядзе крышталёў, няправільных зерняў і шчыльных зярністых мас.
Пётр Міхайлавіч Прусаў
Біяграфія
У 1965—1970 гадах вучыўся ў Запарожскім машынабудаўнічым інстытуце па спецыяльнасці «Аўтамабілі і трактары». Скончыўшы інстытут з адзнакай, выбраў пры размеркаванні Волжскі аўтамабільны завод. У 1970—1975 гадах — інжынер-канструктар аддзела праектавання шасі ўпраўлення галоўнага канструктара завода. У красавіку 1972 года Прусаў быў прызначаны вядучым канструктарам праекта ВАЗ-2121.
Эўдыяліт
Радовішчы
Эўдыяліт сустракаецца ў сіенітах і звязаных з імі пегматытах. Радовішчы на тэрыторыі Расіі (Кольскі паўвостраў, Тыва), Нарвегіі, Аўстраліі, Канадзе, Бразіліі , Кітаі , Лівіі , Кеніі , Чэхіі , у Грэнландыі і на востраве Мадагаскар і інш.
Пётр Міхайлавіч Прусаў
Біяграфія
У 1975—1978 гадах П. М. Прусаў — начальнік канструктарскага бюро перспектыўнага праектавання аўтамабіляў упраўлення галоўнага канструктара Волжскага аўтамабільнага завода. У 1978—1983 гадах — начальнік аддзела агульнай кампаноўкі ўпраўлення галоўнага канструктара Волжскага аўтамабільнага завода; у 1983—1988 гадах — намеснік начальніка ўпраўлення галоўнага канструктара Волжскага аўтамабільнага завода. У 1988—1998 гадах — начальнік упраўлення праектавання аўтамабіляў канструктарска-эксперыментальнага комплексу навукова-тэхнічнага цэнтра, намеснік галоўнага канструктара вытворчага аб’яднання «АвтоВАЗ». У 1998—2003 гадах — галоўны канструктар генеральнага дэпартамента развіцця ААТ «АвтоВАЗ». З 2007 года — вядучы інжынер-канструктар аддзела амалагацыі кіравання, праектавання і суправаджэння складу аўтамабіля дырэкцыі па інжынерынгу ААТ «АвтоВАЗ».
Эўдыяліт
Выкарыстанне
Эўдыяліт выкарыстоўваецца ў чорнай металургіі ў якасці мадыфікатара сталі, у вытворчасці вогнетрывалай керамікі, у якасці іонаабменнага матэрыялу і інш. Таксама з’яўляецца патэнцыяльнай сыравінай на цырконій.
Гінтаўтас Абарус
Гінтаўтас Абарус (Gintautas Abarius,, Вільнюс — , Ролі, ЗША) — літоўска-амерыканскі музыкант і аўтар песень, першы выканаўца песень хрысціянскай тэматыкі ў жанры «блатной музыкі».
Кавярдзякі
Кавярдзя́кі (, Ковердяки) — вёска ў Брэсцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Матыкальскага сельсавета. Размешчаны за 8 кіламетраў на поўнач ад Брэста.
Гісторыя
Паводле пісьмовых крыніц вядома з 17 стагоддзя як маёнтак у Берасцейскім павеце і ваяводстве ВКЛ. У пачатку 18 стагоддзя ўладанне канцлера ВКЛ князя Чартарыйскіх. З 1740 года належала цыстэрцыянскаму кляштару вёскі Вістычы. У 19 стагоддзі вёска — цэнтр аднайменнага маёнтка, прыватная ўласнасць у Брэсцкім павеце Гродзенскай губерні. Паводле рэвізіі ў 1858 годзе ў вёсцы 156 сялянскіх душ. У 1870 годзе маёнтак належаў Ф.Ягміну. Паводле Рыжскага мірнага дагавора 1921 года ў складзе Польшчы, у Матыкальскай гміне Брэсцкага павета Палескага ваяводства. У 1939 годзе ў складзе БССР. У Вялікую Айчынную вайну загінулі 18 вяскоўцаў. У 1945 годзе пачала працаваць МТС.
Жыццё як цуд
Сюжэт
1992 год, Боснія. Галоўны герой стужкі, інжынер Лука, хутка пасля пачатку вайны ў Югаславіі страчвае сына — таго бяруць у палон. У адказ мясцовыя жыхары захопліваюць дзяўчыну-мусульманку і прапануюць Луку абмяняць яе на сына. Але з цягам часу паміж Лукай і палоннай узнікаюць пачуцці, і галоўны герой ужо не можа ад яе адмовіцца.
Андрэа Гез
Андрэа Мія Гез (Andrea Mia Ghez; нар., , ЗША) — амерыканскі вучоны-астраном, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіцы за 2020 год «за адкрыццё звышмасіўнага кампактнага аб’екта ў цэнтры нашай галактыкі», сумесна з Райнхардам Генцэлем, а таксама Роджэрам Пенроўзам. Прафесар Каліфарнійскага ўніверсітэта, член Нацыянальнай акадэміі навук ЗША.
Змітніў
У ХІХ стагоддзі сяло Змітніў было ў складзе Сосныцкай воласці Сосныцкага павета Чарнігаўскай губерні.
Геаграфія
Вёска знаходзіцца на правым беразе ракі Дзясны паміж вёскамі Купчычы і Канятын.
Рэлігія
Бліжэйшая дзеючая царква знаходзіцца ў вёсцы Канятын
IC 2389
IC 2389 — галактыка тыпу SBb (кампактная выцягнутая галактыка) ў сузор’і Жырафа.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Украінская акадэмія друкарства
Украінская акадэмія друкарства (Українська академія друкарства) — украінская спецыялізаваная вышэйшая навучальная ўстанова, якая месціцца ў Львове і рыхтуе спецыялістаў для выдавецкай справы, паліграфіі і кнігагандлю.
Гісторыя станаўлення і развіцця акадэміі
Украінскі (Харкаўскі) паліграфічны інстытут быў створаны ў 1930 г. у Харкаве шляхам аб’яднання паліграфічных факультэтаў Кіеўскага, Харкаўскага і Адэскага мастацкіх інстытутаў. Ужо праз некалькі гадоў інстытут вырас у вучэбна-паліграфічны камбінат імя М. А. Скрыпніка, у які ўваходзілі інжынерна-тэхналагічны, інжынерна-эканамічны і мастацка-канструктарскі факультэты. Акрамя таго ў сістэму камбіната на правах факультэтаў уваходзілі тэхнікум, дзённай і вячэрні рабочыя факультэты ў Харкаве і вячэрні рабфак у Кіеве. Восенню 1941 года праца інстытута ў Харкаве была спыненая і аднавілася толькі ў жніўні 1944 г. Спачатку планавалася перанесці інстытут у Кіеў, але ў 1945 г. яго перавялі ў Львоў. 1949 г. у сувязі з 375-годдзем кнігадрукавання ва Украіне інстытуту было прысвоена імя Івана Фёдарава.
Як член Міжнароднай асацыяцыі паліграфічных навучальных устаноў ВНУ акадэмія прымае ўдзел у стварэнні адзінай еўрапейскай адукацыйнай прасторы падрыхтоўкі спецыялістаў для выдавецтваў і паліграфіі, цесна супрацоўнічае з вядучымі навучальнымі ўстановамі і паліграфічнымі прадпрыемствамі еўрапейскіх краін. Акадэмія падтрымлівае цесныя сувязі з такімі навучальнымі ўстановамі: Оксфард-Брукс універсітэт, Лейпцыгскі і Берзький універсітэты, Варшаўская палітэхніка, Маскоўскі дзяржаўны універсітэт друку, заключаны пагадненні аб супрацоўніцтве з фірмамі «Гейдельберг», «Ман Роланд», «Адаст», «Колбус».
Структура
Да структуры акадэміі належаць: 5 факультэтаў з 20 кафедрамі; падрыхтоўчае аддзяленне; вылічальны цэнтр; навучальны аддзел; выдавецтва; навукова-даследчая частка з адпаведнымі навуковымі лабараторыямі і аддзелам аспірантуры і дактарантуры; спецыялізаваны вучоны савет з абароны кандыдацкіх і доктарскіх дысертацый; аддзел міжнародных сувязяў, вучэбна-вытворча-эксперыментальная друкарня.
Факультэт медиакоммуникаций і прадпрымальніцтва
Напрамкі і спецыяльнасці:
Запруддзе (Шаркаўшчынскі раён)
Запру́ддзе (, Запрудье) — вёска ў Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Більдзюгскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Новы Пагост Дзісенскага павета, а з 1926 года ў Браслаўскім павеце Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Ручайскага сельсавета.
Маламядзвежынскі сквер
Маламядзве́жынскі сквер (, Маломедвежинский сквер) — сквер у Маскоўскім раёне Мінска. Тэрыторыя абмежавана вуліцамі Купрыянава, Волаха і жылой забудовай. Плошча сквера складае звыш 8 га.
Гэты раён здаўна славілася цагельнямі, побач з якімі з'явіліся гліняныя кар'еры. З часам кар'еры напоўніліся вадой і ператварыліся ў невялікія сажалкі (тучкі). Вялікая сажалка, якая ўтварылася на тэрыторыі Маламядзвежынскага сквера, у народзе носіць назву Мухля, як і сажалка ў Тучынскім скверы.
У савецкія часы сквер насіў імя 60-годдзя УЛКСМ. Назва «Маламядзвежынскі» прысвоена скверу ў 2009 годзе, па назве былой вёскі Малое Мядзвежына, якая знікла ў 1970-я гады.
У апошнія гады сквер быў добраўпарадкаваны, адрамантаваны дарожкі, пастаўлены лаўкі для адпачынку, створаны фантан з каскадамі вадаспадаў, абсталявана пляцоўка для выгулу і дрэсіроўкі сабак. Таксама ў скверы маюцца спартыўная і дзіцячая пляцоўкі.
У 2015 годзе ў гонар 70-годдзя перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне была закладзе алея з 70 саджанцаў і ўстаноўлены памятны камень.
Славабожы (гміна)
Славабо́жы (Sławoborze) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Свідвінскага павета Заходнепаморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Славабожах. Плошча гміны складае 188,7 км². Станам на 2009 год у гміне Славабожы пражывалі 4262 чалавекі, шчыльнасць — 22,6 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 13 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 27 населеных пунктаў.
Барэнд Бісхёвел
Барэнд Вілем Бісхёвел (Barend Willem Biesheuvel; 5 красавіка 1920, Харлемерлідэ-эн-Спарнваўдэ, Нідэрланды — 29 красавіка 2001, Харлем, Нідэрланды) — нідэрландскі палітычны і дзяржаўны дзеяч. Былы прэм’ер-міністр Нідэрландаў.
Пётр Васільевіч Кандрацьеў
Пётр Васільевіч Кандрацьеў (,  — ) — ваенны лётчык, Герой Савецкага Саюза.
Біяграфія
Скончыў Ленінградскую ваенна-тэарэтычную школу лётчыкаў (1933), Ейскую ваенна-марскую школу лётчыкаў.
Удзельнік савецка-фінляндскай вайны 1939—1940 гг., у час якой памочнік камандзіра авіяпалка капітан П. В. Кандрацьеў зрабіў 66 баявых вылетаў, патапіў варожае судна з боепрыпасамі, спаліў на аэрадроме 7 самалётаў, знішчыў 2 паравозы, 7 аўтамашын. Званне Героя Савецкага Саюза прысвоена 21.04.1940 г.
У Вялікую Айчынную вайну ўдзельнічаў у абароне Ленінграда, знішчальны авіяполк пад яго камандаваннем за 5 месяцаў правёў 389 паветраных баёў, знішчыў 105 варожых самалётаў, 55 танкаў. Палкоўнік Кандрацьеў загінуў 01.06.1943 г. у баі над Фінскім залівам. Пахаваны ў горадзе Кранштат.
Кандрацьеў
Кандрацьеў — рускае прозвішча, распаўсюджанае і на Беларусі:
Гусіная цыбуля малая
Гусіная цыбуля малая (Gagea minima) — від кветкавых раслін сямейства лілейных.
Назва
Міжнародная назва роду дадзена расліне ў гонар англійскага батаніка Томаса Гейджа. Відавая назва на лацінскай мове азначае «жоўты».
Батанічнае апісанне
Расліна вышынёй 7-15 см.
Драбнейшая за, з двума цыбулінкамі, шылаватым прыкаранёвым лістом шырынёй 1-3 мм і толькі адным лістком ля аснавання суквецця. Лісточкі калякветніка (пялёсткі) 10-14 мм даўжынёй, вострыя. Прыкаранёвае лісце вузенькае, а ліст пад суквеццем пашыраны ля аснавання. Парасонападобнае суквецце на ножцы, разгалінаванае, з 2-7 кветак. Цвіце з красавіка да сярэдзіны мая. Вегетуе таксама нядоўга. Размнажаецца вегетатыўна маленькімі цыбулінкамі-дзеткамі.
Распаўсюджанне
Расце ў лясах, на ўзлесках, у хмызняках, на палях ва ўсёй Украіне, за выключэннем паўднёвых стэпавых раёнаў.
Выкарыстанне
Меданосная расліна.
П’ер Бейль
П'ер Бейль (Pierre Bayle, 18 лістапада 1647 — 28 снежня 1706) — адзін з самых уплывовых французскіх мысляроў і філасофска-багаслоўскіх крытыкаў. Пазней яго творы паўплывалі на развіццё Асветніцтва.
Начэра-Інферыёрэ
Начэра-Інферыёрэ (Nocera Inferiore) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Кампанія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Салерна.
Насельніцтва складае 45 958 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 2217 чал./км². Займае плошчу 21 км². Паштовы індэкс — 84014. Тэлефонны код — 081.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Prisco di Nocera.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
БелКА
БелКА  (абрэвіятура ад Беларускі касмічны апарат) — першы беларускі штучны спадарожнік Зямлі.
Гісторыя
Праект першага беларускага спадарожніка з'явіўся у 2003 годзе. «БелКА» планавалася зрабіць элементам беларуска-расійскай групоўкі спадарожнікаў дыстанцыйнага зандавання Зямлі. З расійскага боку групоўку павінны былі складаць спадарожнікі «Манітор» і «Баўманец».
Мэты апарата:
Арбіта спадарожніка масай 750 кг кругавая, сонечна-сінхронная, вышыня 506 км, нахіленне — 97,6°. «БелКА» быў павінен аблятаць за суткі ўсю паверхню Землі, у тым ліку Беларусь. Здымкі, атрыманыя з борта касмічнага апарата, маглі дазволіць разглядзець аб'екты на зямной паверхні ў аднаканальным рэжыме з дазволам 2—2,5 метра і ў шматканальным рэжыме (4 канала) з дазволам 10 метраў. Оптыкаэлектронную апаратуру касмічнага апарата агульнай вагай 150—200 кг вырабілі беларускія прадпрыемствы — «Пеленг», Інстытут кібернетыкі, шэраг іншых калектываў.
10 мая 2006 было прынята рашэнне пра вываз «БелКА» на касмадром Байканур. Спадарожнік быў дастаўлены туды 11 мая. Першапачаткова кластарны запуск (сумесна з апаратамі Баўманец, UniSat 4 і інш.) з дапамогай ракеты-носьбіта «Днепр-1» было запланавана вырабіць 28 чэрвеня, аднак 13 чэрвеня было абвешчана, што ў сувязі з няспраўнасцю ў бартавым лічбавым вылічальным комплексе ракеты-носьбіта прынята рашэнне пра яе замену. Аперацыя па замене РН у шахтавай пускавой усталёўцы зойме да шасці дзён, пасля чаго будзе зноў праведзены поўны цыкл праверак. Новай датай запуску было названа 26 ліпеня. Да гэтай даты на Байканур прыбыў Прэзідэнт Беларусі — Аляксандр Лукашэнка. Запуск адбыўся ў 20:43 (UTC), аднак на 73-й секундзе адбылося аварыйнае адключэнне рухавікоў ракеты-носьбіта. Для выяўлення прычын аварыі была сфармавана аварыйная камісія, якая правяла расследаванне.
Вынікі работы камісіі
Як заявіў журналістам кіраўнік камісіі, Мікалай Анфімаў, камісія выявіла, што непасрэднай прычынай аварыі стала парушэнне працы гідрапрывада чацвёртага рухавіка першай ступені.
М. Анфімаў нагадаў, што кіраванне вектарам цягі першай ступені ажыццяўляецца пампаваннем соплаў рухавікоў. На працягу 0,27 секунды не працаваў гідрапрывад аднаго з рухавікоў. Паўстала вялікае абурэнне па кручэнні. І хоць праз 0,27 праца гідрапрывада аднавілася, працэс разгойдвання ракеты пайшоў, і праз 2 секунды гіраскоп сеў на ўпоры і выдаў каманду на аварыйнае выключэнне рухавіка. Гэта адбылося на 73 секундзе палёту.
Камісія зрабіла вынік, што адключэнне гідрапрывада адбылося з-за падвышэнні тэмпературы працоўнага цела, якім з'яўляецца адзін з кампанентаў ракетнага паліва — гептыл.
Па словах М.Анфімава, выяўленая і прычына перагрэву гептыла: пры ўздыме ракеты адбываецца скрыжаванне рэактыўных бруй чатырох рухавікоў, у выніку чаго ўзнікае ўзыходны струмень прадуктаў гарэння. Гэты струмень павінна стрымліваць ізаляцыя. Мяркуючы па ўсім, у ракеты нявыяўлены дэфект пры нанясенні ізаляцыі, таму міжведамаснай камісіяй было рэкамендавана пры выкарыстанні балістычных ракет РС-20 у якасці ракет-носьбітаў праводзіць іх дадатковую праверку.
Шляхціц Завальня, або Беларусь у фантастычных апавяданнях
«Шляхціц Завальня, або Беларусь у фантастычных апавяданнях» (Szlachcic Zawalnia, czyli Białoruś w fantastycznych opowiadaniach) — няскончаны празаічны зборнік Яна Баршчэўскага, выдададзены ў 1844—1846 гадах у чатырох кнігах. Аўтарская прадмова датуецца 8 верасня 1844 года, горад Санкт-Пецярбург.
Змест і праблематыка
У «Шляхціцы Завальні» пісьменнік закранае ўсё кола пытанняў, звязаных з беларускай нацыянальнай думкай. Ім робіцца спроба геаграфічнага апісання краю, яго гісторыі і эканамічнага стану. З большай паўнатою Ян Баршчэўскі падае своеасаблівасці нацыянальнага характару беларуса, яго светапогляду і прыгажосць душы.
Кніга Я. Баршчэўскага, напісаная на польскай мове, накіравана да адукаваных землякоў, якія не ведаюць роднае мовы, пагарджаюць ды адцураліся ад яе. А выракшыся свайго народа, чалавек не можа ведаць яго традыцый, звычаяў, яго душу, не можа зразумець яго філасофію. Такія людзі звысока, з пагардаю глядзяць на ўсё сваё; яны не ведаюць свайго ды не прызнаюць за ім аніякае вартасці. Ян Баршчэўскі ж сваім творам імкнуўся пазнаёміць суайчыннікаў з уяўленнямі простага люду, з філасофіяй яго паняццяў. Пісьменнік спрабуе давесці, што народ, які стварыў такую высокамастацкую, паэтычную культуру, заслугоўвае іншых адносінаў да сябе.
Кампазіцыйна «Шляхціц Завальня» складаецца з трыццаці васьмі частак: апавяданняў-прыпавесцей, устаўных навел, лірычных адступленняў і ўспамінаў, звязаных паміж сабой асобай слухача і каментатара апавяданняў шляхціца Завальні.
Літаратар Альгерд Бахарэвіч параўноўвае творчасць Баршчэўскага з братамі Грым:
1988 год у гісторыі астраноміі
1988 год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.
Кагалыколь (Кызылардзінская вобласць)
Кагалыколь — сяло ў Сырдар’інскім раёне Кызылардзінскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр і адзіны населены пункт Кагалыкольскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 35 км на паўднёвы ўсход ад раённага цэнтра, пасёлка Церэназек. Код КАТА — 434845100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 2771 чалавек (1400 мужчын і 1371 жанчына). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 2774 чалавекі (1409 мужчын і 1365 жанчын).
Гётынгенская акадэмія навук
Гётынгенская акадэмія навук (Akademie der Wissenschaften zu Göttingen) — грамадская некамерцыйная арганізацыя ў Гётынгене, галоўны навукова-даследчы цэнтр Ніжняй Саксоніі, член Саюза Акадэмій навук Германіі.
Гісторыя
Гётынгенская акадэмія навук была створана ў 1751 годзе па распараджэнні курфюрста Георга II як навуковы сход курфюрства Гановер і такім чынам з’яўляецца другім па старшынстве дзяржаўным навуковым сходам Германіі (пасля Берлінскай акадэміі навук).
Асаблівасцю новай установы, якая адрознівала яго ад іншых акадэмій навук XVIII стагоддзя, была вельмі цесная сувязь з універсітэтам. У сутнасці абедзве арганізацыі першапачаткова задумваліся як узаемазлучаная сістэма: задачай універсітэта абвяшчалася «навучанне юнацтва», у абавязкі ж акадэміі ўваходзіла «ажыццяўляць даследаванні і спрыяць росквіту навук». Зыходзячы з гэтага, членам Акадэміі мог стаць любы прафесар з Georgia Augusta, які вырашыў прысвяціць сябе не столькі выкладанню, колькі навукова-даследчай дзейнасці. Так, першым прэзідэнтам Акадэміі навук стаў адзін з кіраўнікоў Гётынгенскага ўніверсітэта, славуты анатам Альбрэхт Галер (1708—1777). Сёння Акадэмія па сутнасці з’яўляецца навукова-даследчым і экспертным цэнтрам пры Універсітэце.
Структура
Гётынгенская акадэмія навук мае класічнае для навуковых таварыстваў Германіі падзел на класы. З моманту заснавання і па цяперашні час вылучаецца два класы: фізіка-матэматычны і гісторыка-філалагічны. Аднак, залічэнне ў Акадэмію па адпаведным класе з’яўляецца фармальнасцю, паколькі асноўным прынцыпам Акадэміі абвешчаны прынцып міждысцыплінарнасці. Агульнае кіраванне ажыццяўляе пленум — сход усіх правадзейных членаў Акадэміі. У перапынках паміж скліканнямі пленума адміністраванне даручана прэзідыуму ў складзе прэзідэнта, віцэ-прэзідэнта, старшыняў абодвух класаў і членаў акадэміі, прызначаных у прэзідыум па рашэнні Пленума. Кіраўніком Акадэміі з’яўляецца прэзідэнт.
Праекты
Цесная ўзаемасувязь з Гётынгенскім універсітэтам прадвызначыла асаблівую цікавасць Акадэміі да гісторыі нямецкай мовы і літаратуры. Сярод традыцыйных кірункаў навукова-даследчай дзейнасці — вывучэнне творчасці Ё. В. Гётэ і Братоў Грым. Сёння ў Акадэміі створаны пастаянныя рабочыя групы па складанні Слоўніка Гётэ (Goethe-Wörterbuch) і Энцыклапедыі казак (Enzyklopädie des Märchens).
Узнагароды
Гётынгенская акадэмія навук уручае ўзнагароды: прэмію імя Дэні Гайнемана, і іншыя.
Laminariaceae
Laminariaceae — сямейства марскіх водарасцяў класа бурых водарасцяў.
Роды
Сямейства ўключае ў сябе 13 родаў, прыведзеных ніжэй у табліцы.
Ігнацы Агінскі
Ігнацы Агінскі (каля 1698 — сакавік 1775) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага. Вялікі абозны літоўскі (1729—1744), маршалак надворны (1744—1750) і вялікі літоўскі (1750—1768), кашталян віленскі (з 1768).
Біяграфія
Паходзіў са старэйшай княжаскай лініі рода Агінскіх, сын Марцыяна Міхала і Тэрэзы з Бжастоўскіх.
Абіраўся паслом на соймы 1729, 1730, 1733, 1736, 1737. Маршалак Вярхоўнага Трыбуналу ў 1732.
Двойчы быў амбасадарам у Пецярбургу. Падтрымліваў Чартарыйскіх, у палітычнай дзейнасці арыентаваўся на Расійскую імперыю, за што Кацярына II захавала за ім права на маёнткі ва ўсходняй Беларусі.
Ажаніўся з Аленай, дачкой Казіміра Дамініка Агінскага, якая мела вялікі ўплыў пры двары расійскай імператрыцы Ганны Іванаўны. Нашчадкаў не пакінуў. Яго ўдава да 1792 валодала маёнткамі Бобр i Бялынічы.
Бухарская Народная Савецкая Рэспубліка
Бухарская Народная Савецкая Рэспубліка (БНСР; Buxoro Xalq Sho'ro Jumhuriyati, Ҷумҳурии Халқии Шӯравии Бухоро, ‎) — дзяржава ў Сярэдняй Азіі ў 1920-24 гадах. Утворана на тэрыторыі Бухарскага эмірата ў выніку паўстання 2 верасня 1920 года, падтрыманага Чырвонай Арміяй. 14 верасня сфарміраваны вышэйшыя органы ўлады — Усебухарскі рэўкам і Савет народных назіраў (камісараў). 8 кастрычніка на 1-м Усебухарскім курултаі народных прадстаўнікоў абвешчана БНСР. 4 сакавіка 1921 года паміж РСФСР і БНСР падпісаны саюзны дагавор і эканамічнае пагадненне. Канстытуцыя БНСР ад 1921 года заканадаўча замацавала пераход улады ў рукі Саветаў народных дэпутатаў; яе адметная рыса — прызнанне права прыватнай уласнасці на зямлю і асноўныя прылады працы. У 1920-23 гадоў на тэрыторыі БНСР разгарнуўся антысавецкі супраціў, пад кантролем басмацтва знаходзілася значная частка тэрыторыі рэспублікі. 19 верасня 1924 года БНСР пераўтворана ў Бухарскую ССР, ліквідаваную 24 кастрычніка 1924 года. Яе тэрыторыя ўвайшла ў склад Узбекскай ССР, Туркменскай ССР і Таджыкскай ССР.
Вуліца Калініна (Брэст)
Вуліца Калініна  (гістарычная назва: вуліца Заходняя) — вуліца ва ўсходняй частцы г.Брэста. Перайменаваная ў 1956 годзе ў гонар М. І. Калініна. Працягласць 1380 м — ад вуліцы Маскоўскай да вуліца Ламаносава. Сфарміравалася ў 1930-х гадах. Пераважаюць драўляныя і каменныя дамы сядзібнага тыпу. Ветэрынарная лабараторыя, крамы.
IC 2390
IC 2390 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) ў сузор’і Рак.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Ігар Паўлавіч Бурмістраў
Ігар Паўлавіч Бурмістраў (нар. ) — беларускі военачальнік. Першы намеснік камандуючага ўнутранымі войскамі – начальнік штаба з 2018 года, генерал-маёр (2019).
Біяграфія
Нарадзіўся 30 верасня 1968 года.
Быў камандзірам вайсковай часткі № 5530 унутраных войскаў МУС у Полацку.
З 22 ліпеня 2008 па 24 кастрычніка 2008 года з’яўляўся камандзірам 6-й асобнай спецыяльнай міліцэйскай брыгады ўнутраных войскаў МУС у Гомелі.
З канца 2008 года з’яўляўся камандзірам вайсковай часткі 5448 унутраных войскаў МУС у Мінску.
У 2014—2018 гадах працаваў першым намеснікам начальніка аператыўнай і баявой падрыхтоўкі ўнутраных войскаў. З’яўляўся намеснікам камандуючага ўнутранымі войскамі — начальнікам аператыўнай і баявой падрыхтоўкі; часова выконваючым абавязкі камандуючага ўнутранымі войскамі.
1 лютага 2018 года прызначаны першым намеснікам камандуючага ўнутранымі войскамі МУС — начальнікам штаба. 2 ліпеня 2019 года Бурмістраву прысвоена воінскае званне генерал-маёра.
Санкцыі ЕС, іншых краін
17 снежня 2020 года быў унесены ў чорны спіс Еўрасаюза. Савет Еўрапейскага саюза пры ўвядзенні санкцый адзначыў, што Бурмістраў як першы намеснік камандуючага ўнутранымі войскамі МУС нясе адказнасць за кампанію рэпрэсій і запалохвання, якую праводзяць унутраныя войскі пад яго камандаваннем пасля прэзідэнцкіх выбараў 2020 года, у прыватнасці адвольныя арышты і жорсткае абыходжанне, у тым ліку катаванні, мірных дэманстрантаў, а таксама запалохванне і гвалт у дачыненні да журналістаў.
26 студзеня 2021 года да снежаньскага пакета санкцый ЕС далучыліся Албанія, Ісландыя, Ліхтэнштэйн, Нарвегія, Паўночная Македонія, Чарнагорыя. Вялікабрытанія ўнесла Бурмістрава ў свой санкцыйны спіс 18 лютага 2021 года, Швейцарыя – 22 сакавіка 2021 года.
Бірмінгем (Алабама)
Бірмінгем (Birmingham ) — найбуйнейшы горад амерыканскага штата Алабама. На 2006 год насельніцтва ўласна горада складала 229424 чалавека, а насельніцтва агламерацыі — больш за мільён чалавек.