cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Пэршатраўнэвэ (Вэлыкамыхайліўскі раён)
Пэршатраўнэвэ (Першотравне́ве) — вёска ў Вэлыкамыхайліўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Выхавацелька (фільм, 2018)
«Выхавацелька» (The Kindergarten Teacher) — мастацкі фільм 2018 года рэжысёркі. Галоўную ролю выканала.
Сюжэт
У жыцці 40-гадовай Лізы няма нічога цікавага: муж мілы, але крыху сумны, з уласнымі дзецьмі адносіны не ладзяцца. З нарастаючай абыякавасцю жанчына працуе выхавацелькай у дзіцячым садку, а адзіная яе аддушына — наведванне паэтычных курсаў. Калі аднойчы Ліза выяўляе ў адным са сваіх 5-гадовых падапечных неверагодны талент да вершаскладання, то спачатку прыходзіць у захапленне, а пазней становіцца апантанай хлопчыкам. Жанчына лічыць, што гэтае дзіця — сапраўдны цуд, і яна павінна выратаваць неакрэплага генія ад абыякавых да мастацтва бацькоў.
Узнагароды
Паводле інфармацыі сайта «Internet Movie Database» фільм быў адзначаны 3 кінаўзнагародамі і яшчэ 12 намінацыямі.
IC 2694-1
IC 2694-1 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) ў сузор’і Леў.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Каралеўства Эсэкс
Усходняе Саксонскае Каралеўства (стар.-англ. Ēast Seaxna Rīce) — адно з сямі каралеўстваў так званай англасаксонскай гептархіі.
Эсекс быў заснаваны ў пачатку VI стагоддзя ў паўднёва-ўсходняй Англіі на тэрыторыі сучасных графстваў Эсекс, Хартфардшыр і Мідлсекс, а таксама ў кароткі перыяд - Кент. Каралі Эсекса нярэдка былі васаламі іншых кіраўнікоў. Так, апошні кароль - Сігерэд - перадаў дзяржаву каралю Уэсекса Эгберту.
1805 год у гісторыі літаратуры
1805 год быў адзначаны шэрагам літаратурных падзей.
Сіпаліна
Сіпа́ліна (, Сипалино) — хутар у Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Лужкоўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Чарневічы, пазней у складзе гміны Лужкі Дзісенскага павета Віленскага ваяводства.
Верхнясвірская ГЭС
Верхнясвірская ГЭС — ГЭС на рацэ Свір у Ленінградскай вобласці, у горадзе Падпарожжа. Уваходзіць у Свірскі каскад ГЭС, унутранае пазначэнне ГЭС у ТГК-1 - № 12.
Агульныя звесткі
Будаўніцтва ГЭС пачалося ў 1938 годзе, скончылася ў 1952 годзе. З'яўляецца руславой нізканапорнай гідраэлектрастанцыяй.
Склад збудаванняў ГЭС:
Магутнасць ГЭС - 160 МВт, сярэднегадавая выпрацоўка - 548 млн кВт · гадз. У будынку ГЭС устаноўлены 4 паваротна-лопасцевыя гідраагрэгаты магутнасцю па 40 МВт, якія працуюць пры разліковым напоры 14 м. Абсталяванне ГЭС састарэла і падлягае мадэрнізацыі. Падпорныя збудаванні ГЭС (даўжыня напорнага фронту 660 м) утвараюць буйное Верхнясвірскае вадасховішча шматгадовага рэгулявання, якое ўключае ў сябе Анежскае возера.
Пакроўка (Вэлыкамыхайліўскі раён)
Пакроўка (Покро́вка) — вёска ў Вэлыкамыхайліўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Фільдэкос
Фільдэко́с (ад fil d’Ecosse — «шатландская нітка») — тонкая баваўняная пража, туга скручаная з некалькіх нітак, і прапушчаная праз апальванне газавымі гарэлкамі. Выкарыстоўвалася ў другой палове XIX — першай палове XX стагоддзяў для вырабу тонкіх трыкатажных вырабаў, перш за ўсё панчох і. Выраблялася ў асноўным у Шатландыі, чаму і абавязана назвай.
Фільдэперс (ад fil de Perse — «персідская нітка») — асабліва апрацаваны, больш шаўкавісты і тонкі фільдэкос. Вырабы з фільдэперсу былі значна даражэйшыя, чым са звычайнага фільдэкоса.
З засваеннем выпуску сінтэтычных валокнаў у сярэдзіне XX стагоддзя практычна выйшлі з ужытку.
Гімн Швейцарыі
Нацыянальны гімн Швейцарыі — «Швейцарскі псалом» (Schweizerpsalm, Cantique suisse, Salmo svizzero, Psalm svizzer).
Гісторыя пачынаецца ў 1841, калі Альберык Цвізіг (Alberich Zwyssig, 1808—1854) — святар і кампазітар з Уры — атрымаў ліст ад Леанарда Відмера (Leonhard Widmer, 1809—1867) — музыкі, журналіста і паэта з Цюрыха. У ліст быў укладзены тэкст патрыятычнай паэмы, напісанай Відмерам, якую ён жадаў пакласці на музыку. Цвізіг вырашыў выкарыстаць музыку, напісаную ім для царкоўнага псалма «Diligam te Domine», і скончыў дапрацоўку музыкі 22 лістапада 1841 года, калі ўпершыню выканаў Швейцарскі псалом чатыром жыхарам Цуга.
З тых часоў псалом часта выконваўся ў час разнастайных патрыятычных падзей, але швейцарская Федэральная Рада Швейцарыі неаднаразова адмаўляўся прызнаць Швейцарскі псалом у якасці нацыянальнага гімна (сцвярджаючы, што грамадзяне самі павінны вырашаць, што выкарыстоўваць у якасці нацыянальнага гімна).
У 1961 Швейцарскі псалом папярэдне замяніў «Rufst Du mein Vaterland» ( на французскай: «O Monts indépendants»; на італьянскай: «Ci chiami o patria»; на рэтараманскай: «E clomas, tger paeis» ) — гімн Ёхана Рудольфа Віса (Johann Rudolf Wyss, 1743—1818) на мелодыю «Божа, беражы Каралеву» (факт падабенства з гімнам Вялікабрытаніі справакаваў некалькі дыпламатычных інцыдэнтаў).
Нарэшце пасля серыі шматлікіх рэферэндумаў і галасаванняў у швейцарскіх кантонах 1 красавіка 1981 ён быў зацверджаны ў якасці нацыянальнага гімна Швейцарыі.
Словы
Нямецкі тэкст Леанарда Відмера (1809—1867) быў перакладзены на ўсе афіцыйныя мовы Швейцарыі.
Trittst im Morgenrot daher, Seh’ ich dich im Strahlenmeer, Dich, du Hocherhabener, Herrlicher! Wenn der Alpenfirn sich rötet, Betet, freie Schweizer, betet! Eure fromme Seele ahnt Eure fromme Seele ahnt Gott im hehren Vaterland, Gott, den Herrn, im hehren Vaterland.
IC 2694-2
IC 2694-2 — галактыка тыпу C (кампактная галактыка) у сузор’і Леў.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Нові Буторы
Нові Буторы (Но́ві Бутори) — вёска ў Вэлыкамыхайліўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Кліменцій Фёдаравіч Дзяковіч
Кліменцій Фёдаравіч Дзяковіч (? — ?) — беларускі ветэрынар і арганізатар ветэрынарнай справы.
Біяграфія
З 31 кастрычніка 1860 года і да 1884 года займаў пасаду старшага губернскага ветэрынарнага ўрача пры мінскім губернскім праўленні.
Іван Іванавіч Лукомскі
Іван Іванавіч Лукомскі (каля 1460 — пасля 1520) — князь.
Біяграфія
Паходзіў з княжацкага роду Лукомскіх герба «Рох». Яго братамі былі, відаць, Фёдар, Андрэй і Раман. Іх нашчадкі раздрабілі свае ўладанні.
Уладальнік Шчыдутаў і Гарадца. Заснавальнік шчыдуцкай галіны Лукомскіх.
E Ink Corporation
«Е-Інк-Карпарэ́йшан» (E Ink Corporation), кампанія ў ЗША, заснаваная (1997) дзеля камерцыйнага выкарыстання навукова-тэхнічных распрацовак у галіне электронна-папяровых спосабаў візуалізацыі, зробленых у Лабараторыі мультымедый Масачусетскага інстытуту тэхналогій.
Электронная папера
Электроннае чарніла (electronic ink, e-ink) — тэхналогія фарміравання фізічнай выявы, аснаваная на выкарыстанні мікракапсул з электрычна зараджанымі пігментнымі часціцамі.
Тэхналогія выкарыстоўваецца ў электронна-папяровых дысплеях, яе ўласнікам з'яўляецца кампанія «Е-Інк». Першы публічны паказ дысплею на аснове электроннага чарніла, выкананага на гнуткіх транзістарах, была зробленая супольна кампаніямі «Е-Інк» і «Люсент» у лістападзе 2000.
Прынцып дзеяння
У адным з варыянтаў выканання мікракапсулы, напоўненыя аптычна празрыстай вадкасцю, утрымліваюць часціцы дзвюх адменаў, белыя, зараджаныя станоўча, і чорныя, зараджаныя адмоўна. Мікракапсулы прымацоўваюцца («друкуюцца») да такой паверхні-носьбіта, дзе да іх можа быць прыкладзена электрычнае поле з вектарам напружанасці, перпендыкулярным восі зроку. Розныя знакі напружанасці спрычыняюць набліжэнне да назіральніка розных пігментаў унутры капсулы.
Электроннае чарніла стварае выяву ў адлюстраваным святле, не патрабуе дадатковага падсвятлення, і не страчвае чытэльнасці ў шырокім дыяпазоне вуглоў зроку і ўмоў асвятлення, у тым ліку, пад прамым сонечным святлом, не спажывае энергіі дзеля падтрымання ўжо сфарміраванай выявы. У прынцыпе, з дапамогай электроннага чарніла ў дысплей можа быць ператвораная якая-небудзь паверхня.
Электронна-папяровы дысплей
Электронна-папяровы дысплей (EPD, Electronic Paper Display) — візуальны дысплей, які збудаваны на аснове тэхналогіі электроннага чарніла, і які ў выніку з’яўляе высокую, папера-падобную кантрастнасць выявы і звыш-нізкае спажыванне энергіі сілкавання.
Канструкцыйна ЭПД вылучаецца малой таўшчынёй і нізкай масай візуальнага элемента, які таксама можа выконвацца ў нестандартных памерах і формах, напрыклад, быць гнуткім.
Паводле звестак кампаніі «Е-Інк», актуальнага ўласніка тэхналогіі электроннага чарніла, карыстальнік ЭПД практычна не адчувае розніцы ва ўспрыйманні інфармацыі з ЭПД у параўнанні з успрыйманнем з папяровай крыніцы.
Першым камерцыйным прадуктам з электронна-папяровым дысплеем стаў электронны чытач «Соні Лібрые», выпушчаны ў продаж у красавіку 2004 года ў Японіі.
Спасылкі
http://www.eink.com
Новаантоніўка (Вэлыкамыхайліўскі раён)
Новаантоніўка (Новоанто́нівка) — вёска ў Вэлыкамыхайліўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Эрдзівіл
Эрдзівіл, Гердзівіл (Erdvilas, Girdvilas Erdywił, Эрдивил) — князь жамойцкі. Быў адным з 21 князёў літоўскіх, якія падпісалі дамову з Галіцка-Валынскім княствам ў 1219 годзе. Ён і Вікінт называюцца ў дамове жамойцкімі князямі. Усходняя частка Жамойці, якой кіраваў Гердзівіл, падтрымлівала літоўскага князя Міндоўга, тым часам як заходняя частка, якой кіраваў Вікінт, была варожай да Міндоўга. Дамова 1219 года — адзіная згадка пра Гердзівіла ў крыніцах. Некаторыя гісторыкі лічаць, што пляменнік Міндоўга Транята, быў сынам Гердзівіла, аднак большасць лічыць Траняту сынам Вікінта.
Імя
У «Хроніцы Быхаўца» фігуруюць варыянты імя Jerdywił, Еrdywił, Еrdіwił, першы варыянт сведчыць, што пачатковым гукам (перад тым як стаць фрыкатыўным H-) быў G-.
Імя Гердзівіл ад балцка-літоўскага двухасноўнага Gird-vil’as. Першая аснова Gird- ад літоўскага girdėti «чуць» і звязаная з паняццем далекачутнай ваярскай славы. Другая аснова Vil- мае семантыку прагнасці, жадання. Імя Гірдвіл (Гердзівіл) значыць «Прагны да славы». Такое значэнне зусім зразумелае для таго ваярскага раннелітоўскага асяроддзя, у якім бытавалі такія імёны.
У «Хроніцы Быхаўца»
Згодна з легендарнай часткай «Хронікі Быхаўца», Гердзівіл быў сынам жамойцкага князя Монтвіла, а той — сынам Гімбута, унукам Кунаса і праўнукам паўміфічнага Палямона. Кунас Палямонавіч спачатку кіраваў на захадзе цяперашняй Літвы — на Жамойці, потым «пачаў множыць і расшыраць, і выходзіць за раку Вяллю». Яго сыны Гімбут і Кернус ужо кіравалі першы «на ўсёй зямлі жамойцкай», другі «на ўсёй зямлі Завельскай» і «аж па раку Дзвіну». Гімбутаў сын Монтвіл таксама быў князем жамойцкім, ён паслаў свайго сына Гердзівіла з войскам ваяваць землі, якія перад тым трымалі рускія князі, бо тых «Цар Батый» разагнаў. Гердзівіл знайшоў «у чатырох мілях ад ракі Нёмана гару красную» і заснаваў Наваградак, потым заснаваў Горадню (Horodeń), а таксама апанаваў Берасце (Berestec), Драгічын і Мельнік і пачаў у іх княжыць. Калі князь Монтвіл памёр, пасля яго на Жамойці пачаў кіраваць яго сын (і брат Гердзівіла) Вікінт, а калі памёр і Вікінт — і на Жамойці, і на Літве пачаў княжыць Жывінбуд, брат Монтвіла і родны дзядзька Гердзівіла. Пасля Гердзівіла княжыў яго сын Мінгайла (Mingayło), ён заваяваў Полацк. Мінгайлавы сыны (унукі Гердзівіла) Скірмунт і Гінвіл былі князямі наваградскім і полацкім.
Запаліцы (гміна)
Запалі́цы (Zapolice) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Здуньскавольскага павета Лодзьскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Запаліцах. Плошча гміны складае 81,11 км². Станам на 2004 год у гміне Запаліцы пражывалі 4688 чалавек, шчыльнасць — 57,8 чал./км².
Чэгдамын
Чэгдамын (Чегдомы́н) — рабочы пасёлак у Расіі, адміністрацыйны цэнтр Верхнебураінскага раёна Хабараўскага края. Размешчаны за 630 км на паўночны захад ад Хабараўска, за 300 км на захад ад Камсамольска-на-Амуры. Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 1949 года. Статус раённага цэнтра — з 1954 года. Горадаўтваральнае прадпрыемства — шахты трэсту «Ургалвугаль».
Сьера-Мадрона
Сьера-Мадрона (Sierra Madrona) — горны масіў у паўднёвай Іспаніі, частка хрыбта Сьера-Марэна.
Найвышэйшы пункт — гара Баньюэлас (1332 м). Паўночныя схілы плаўна пераходзяць у пласкагор’е Месета, паўднёвыя схілы хрыбта рэзка абрываюцца да Андалускай нізіны. Хрыбет складзены крышталічнымі горнымі пародамі і быў утвораны ў выніку ўзняцця, выкліканага рухам у паўночным напрамку Афрыканскай пліты. Маюцца радовішчы руд медзі і марганцу, ртуці, пірытаў, некаторыя з якіх распрацоўваюцца са старажытных часоў. Сьера-Мадрона размешчана на тэрыторыі правінцый Сьюдад-Рэаль (Кастылія — Ла-Манча), Кордава і Хаэн (Андалусія).
Схілы масіва пакрыты міжземнаморскімі вечназялёнымі хмызнякамі і шыракалістымі лясамі (дуб, бук, каштан).
Powerwolf
Powerwolf — паўэр-метал гурт з Германіі, створаны ў 2003 годзе Дэвідам Вогтам і Бэнджамінам Басам (псеўданімы Чарлз і Мэцью Грэйвулф, адпаведна). У сваёй творчасці гурт выкарыстоўвае змрочную тэматыку і вобразы, многія тэксты базуюцца на вераваннях і легендах румынскай культуры пра вампіраў і пярэваратняў, выканаўцы выступаюць у гатычным грыме. Таксама ў сваіх тэкстах гурт паказвае адмоўны бок хрысціянскай рэлігіі, часта выкарыстоўваючы гумар і іронію, пры гэтым гурт таксама высмейвае сатанізм. Кампазіцыі часта маюць харавыя ўстаўкі і арганныя партыі.
Дыскаграфія
Студыйныя альбомы
Мадуляцыя
Мадуляцыя — працэс змены аднаго або некалькіх параметраў высокачастотнага мадуляванага вагання пад уздзеяннем адносна нізкачастотнага кіруючага мадулявальнага сігналу. У выніку спектр кіруючага сігналу пераносіцца ў вобласць высокіх частот, дзе перадача электрамагнітных сігналаў праз выпраменьванне больш эфектыўная. Перадаваная інфармацыя закладзена ў кіруючым сігнале. Ролю пераносніка інфармацыі выконвае высокачастотнае ваганне, якое завецца апорным. У якасці апорнага могуць быць скарыстаныя ваганні рознай формы, аднак часцей за ўсё ўжываюцца гарманічныя ваганні. У залежнасьці ад таго, які з параметраў апорнага вагання змяняецца, адрозніваюць віды мадуляцыі (амплітудная, частотная, фазавая і інш.). Мадуляцыя дыскрэтным сігналам завецца лічбавай мадуляцыяй або маніпуляцыяй.
Налывайкавэ
Налывайкавэ (Нали́вайкове) — вёска ў Вэлыкамыхайліўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Верхнясвірскае вадасховішча
Верхнясвірскае вадасховішча — штучны вадаём у Ленінградскай вобласці Расіі, утворана на рацэ Свір у выніку будаўніцтва Верхнясвірскай ГЭС. Плошча — 9945 км². Аб’ём — 0.26 км³. Карысны аб’ём — 0.127 км³. Найбольшая глыбіня — 17 м. Плошча вадазбору — 67 100 км². Напаўненне пачалося ў 1951 годзе. Спраектавана інстытутам Ленгідрапраект.
Вязавыя
Вязавыя, Ільмавыя (Ulmaceae) — маленькае сямейства буйных дрэў, якое належыць да парадку класу Двухдольных.
Батанічнае апісанне
Кветкі абодваполыя, дробныя, у пучках, прычым краявыя часцей тычынкавыя і не даюць пладоў, а сярэднія часцей даюць. Плод аднанасенны, сціснуты і сухі, радзей мясісты. Кветкавыя пупышкі не ўтрымліваюць лісця (яны толькі да распускання прыкрытыя ападальнымі прыкветкамі), раскрываюцца звычайна раней іх і размешчаны ля аснавання (у вуглах) гадавых галінак, на сярэдзіне і на канцах якіх размяшчаюцца ліставыя пупышкі, пазней раскрываюцца; гэта прыкмета ўсяго сямейства.
Сістэматыка
Сямейства ўключае ўсяго дзевяць родаў (у некаторых крыніцах ад 6 да 10), галоўны з якіх —. Большасць родаў трапічныя, з адным або некалькімі відамі кожны.
Дадзены спіс складзены на аснове дадзеных сайта GRIN:
Роды Aphananthe і Trema, якія раней часам адносілі да Ulmaceae, цяпер часта адносяць да Cannabaceae.
Эканоміка
Эканоміка (eikos — дом, гаспадарка і nomos — правіла, закон; у сукупнасці — правілы вядзенні гаспадаркі) — 1) гаспадарка, сукупнасць сродкаў, аб'ектаў, працэсаў, выкарыстоўваных людзьмі для забеспячэння жыцця, задавальненні запатрабаванняў шляхам стварэння неабходных чалавеку выгод, умоў і сродкаў існавання з ужываннем працы; 2) навука аб гаспадарцы, спосабах яе вядзення людзьмі, адносінах паміж людзьмі падчас вытворчасці і абмену таварамі, заканамернасцях праходжання гаспадарчых працэсаў.
У сярэдзіне 1980-х як дапаможная дысцыпліна ўзнікла эканамічная інфарматыка. Для эмпірычнай праверкі эканамічных мадэляў і колькаснай ацэнкі эканамічных феноменаў прымяняюцца эканаметрычныя мэтады. Акрамя таго ў рамках эканамічнай тэорыі разглядаюцца эканамічная педагогіка, інжынерыя ў эканоміцы, а таксама гісторыя эканомікі і іншыя дапаможныя дысцыпліны.
Да эканамічных праблемаў можна аднесці беднасць, інфляцыю, беспрацоўе. Эканамічная праблема ў самым агульным сэнсе абазначае нястачу рэсурсаў. Усе эканамічныя грамадствы займаюцца вырашэннем трох галоўных праблемаў: што вырабляць, як гэта рабіць і для каго. Эканамічныя праблемы найчасцей маюць сувязь с палітычнымі, сацыялагічнымі і іншымі фактарамі. Адпаведна шукаюць і вырашэнне эканамічных праблемаў — разам са звязанымі фактарамі.
Багаццем завецца сукупнасць рэальных актываў, а дабрабытам - агульны стан узроўню жыцця. Істотным кампанентам сучаснай эканомікі з’яўляюцца грошы, але гэта не адзіны прадмет, які ўваходзіць у поле ўвагі эканамічнай навукі.
Рынак
Мікраэканоміка вывучае, якім чынам эканамічныя агенты, якія ўтвараюць структуру рынку, узаемадзейнічаюць адзін з адным у рамках гэтага рынку, ствараючы рынкавую сістэму. Гэтыя суб’екты ўключаюць у сябе прыватныя і дзяржаўныя ўтварэнні розных тыпаў, якія, як правіла, працуюць пры недахопе рэсурсаў і празрыстым дзяржаўным рэгуляванні. Таварам на рынку можа выступаць як матэрыяльны прадукт, як то яблык ці аўтамабіль, гэтак і паслугі, як то рамонт, аўдыт або сфера забаў.
Тэарэтычна, у свабодным рынку пакупніцкі попыт на тавар з цягам часу можа дасягнуць эканамічнай раўнавагі з колькасцю тавараў, якія пастаўляюцца прадаўцамі, праз змены коштаў. На практыцы розныя праблемы могуць прадухіліць раўнавагу, і любая дасягнутая раўнавага не абавязкова можа быць маральна справядлівай. Напрыклад, калі прапанова медыцынскіх паслуг абмяжоўваецца знешнімі фактарамі, раўнаважкая цана можа быць недаступнай для тых людзей, хто хацеў бы скарыстацца такімі паслугамі, але не можа заплаціць за гэта.
Існуюць розныя рынкавыя структуры. У цалкам канкурэнтных рынках, аніводны з удзельнікаў рынку не з’яўляецца дастаткова вялікім ці ўплывовым, каб мець уладу над усталяваннем адвольнага кошту на аднастайны прадукт. Аднак у рэальным свеце, рынкі часта адчуваюць недасканалую канкурэнцыю.
Астравы Арктычнага інстытута
Астравы Арктычнага інстытута — 4 вострава і некалькі пясчаных кос у Карскім моры. Знхаодзяцца за 140 км на захад ад Таймырскага паўвострава, уваходзяць у склад Краснаярскага края. Вышыня дасягае 50 м. Астравы складзеныя ледавіковымі і марскімі адкладамі антрапагеннага перыяду. Пераважаюць арктычныя тундры. Астравы адкрытыя ў 1932—1933 гадах савецкай экспедыцыяй на ледакольным параходзе «Сібіракоў». Назву астравы атрымалі ў гонар Арктычнага навукова-даследчага інстытута (зараз Арктычны і Антарктычны навукова-даследчы інстытут).
IC 2695
IC 2695 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) ў сузор’і Леў.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Муратавэ (Вэлыкамыхайліўскі раён)
Муратавэ (Муратове́) — вёска ў Вэлыкамыхайліўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Іаан Прадцеча
Іаан Прадцеча, Іаан (Ян) Хрысціцель (ст.-слав. Іоаннъ Крестѧи; יוחנן המטביל, Старажытнагрэч.: Ἰωάννης ὁ βαπτίζων; Ιωάννης ο Βαπτιστής) — паводле Бібліі, прапаведнік, які хрысціў Ісуса Хрыста.
Бацька Іаана Хрысціцеля — Захарый, іерусалімскі свяшчэннік, паводле біблейскага падання, належаў да свяшчэннічаскага іудзейскага роду і да самай старасці быў бяздзетным. Калі ж яму ў храме было відзенне анёла, які паведаміў яму чаканае нараджэнне сына, Захарый усумніўся, за што быў пакараны нематою і пазбаўлены ад яе толькі пасля нараджэння сына. Маці — Елізавета, паводле біблейскага падання, паходзіла з роду Аарона і даводзілася сваячкай багародзіцы.
Іаан Хрысціцель незадаволены станам грамадства, яшчэ ў маладосці пасяліўся ў пустыні, дзе вырас у прапаведніка-прарока. На пятнаццатым годзе валадарства рымскага імператара Тыберыя, калі кіраўніком Іудзеі быў Понцій Пілат, ён з’явіўся ля Іардана з пропаведдзю пакаяння і паведамленнем, што набліжаецца прыход царства нябеснага. Знешнім знакам пакаяння і духоўнага абнаўлення ён абраў хрышчэнне праз абмыванне ў вадзе. Прыняць яго павучэнне прыйшоў і сам Ісус Хрыстос з Назарэта, якога і хрысціў Іаан ў Іардане. Выкрываючы ў сваіх пропаведзях аблуды і заганы людзей, Іаан не шкадаваў і зямных уладароў. Ён выклікаў незадавальненне галілейскага цара Ірада, які, не церпячы выкрыцця за незаконную пазашлюбную сувязь з жонкай свайго брата Ірадыядай, пасадзіў прапаведніка ў турму. Там ён стаў ахвярай Ірадыяды, якая патрабавала, каб ёй прынеслі на талерцы адсечаную галаву Іаана Прадцечу. Хрысціянская царква прылічыла гэтага прапаведніка да ліку сваіх святых і для ўшанавання яго памяці адвяла ў святцах шэраг дзён.
Іаан у ісламе
У ісламе Іаан лічыцца прарокам. Паводле Карану, дзе Іаан названы імем Ях’я, Бог паслаў яму мудрасць яшчэ ў дзяцінстве (19:7-12). Каран апісвае Іаана як «чыстага», «набожнага», «уважлівага да сваіх бацькоў» і «не ганарыстага» (19:7-15). Каран таксама называе Іаана «прарокам праведных», які быў пасланы, каб «пацвердзіць слова ад Алаха» (3:39).
Іаан у мандэізме
Мандэісты лічаць Іаана, якога яны, як і мусульмане, называюць Ях’яй, найвялікшым і апошнім прарокам, а таксама месіяй.
Андрэй Іванавіч Лукомскі
Андрэй Іванавіч Лукомскі (каля 1470 — пасля 1528) — князь.
Біяграфія
Уладальнік Меляшковічаў і Бельнякоў. Заснавальнік меляшковіцкай галіны Лукомскіх, якая згасла ў першай палове XVII ст.
Матрычэ
Насельніцтва складае 1067 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 53 чал./км². Займае плошчу 20 км². Паштовы індэкс — 86030. Тэлефонны код — 0874.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Уладзімір Васільевіч Гамзін
Уладзімір Васільевіч Гамзін (1919—2001) — падпалкоўнік Савецкай Арміі, удзельнік савецка-фінскай і Вялікай Айчыннай войнаў, Герой Савецкага Саюза (1945).
Матрычэ
Дэмаграфія
Matrice
Уладзімір Васільевіч Гамзін
Біяграфія
Уладзімір Гамзін нарадзіўся 29 верасня 1919 года ў вёсцы Акатная Маза (цяпер — Хвалынскі раён Саратаўскай вобласці) у сялянскай сям’і. Скончыў пачатковую школу, пасля чаго з-за беднаты бацькоў быў вымушаны пражываць у дзядзькі ў горадзе Баку. Скончыў школу фабрычна-заводскага вучнёўства, працаваў слесарам, адначасова працягваў вучобу ў вячэрняй сярэдняй школе і аэраклубе. Восенню 1919 года Гамзін быў прызваны на службу ў Рабоча-сялянскую Чырвоную Армію. Будучы матарыстам авіяцыйнай часці, удзельнічаў у савецка-фінскай вайне. У 1941 году Гамзін скончыў Чкалаўскую ваенную авіяцыйную школу пілотаў. З чэрвеня 1942 года — на франтах Вялікай Айчыннай вайны. Прымаў удзел у боях на Сталінградскім, Паўднёвым, 4-м Украінскім і 3-м Беларускіх франтах. Удзельнічаў у Сталінградскай бітве, вызваленні Украінскай ССР, Крыма, Беларускай і Літоўскай ССР, баях ва Усходняй Прусіі.
Да лютага 1945 года гвардыі капітан Уладзімір Гамзін быў памочнікам па паветрана-стралковай службе камандзіра 74-га гвардзейскага штурмавога авіяпалка 1-й гвардзейскай штурмавой авіядывізіі 1-й паветранай арміі 3-га Беларускага фронту. Да таго часу ён здзейсніў 447 баявых вылетаў, нанёсшы вялікія страты праціўніку.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 23 лютага 1945 года гвардыі капітан Уладзімір Гамзін быў удастоены высокага звання Героя Савецкага Саюзу з уручэннем ордэна Леніна і медаля «Залатая Зорка» за нумарам 6249.
Пасля заканчэння вайны Гамзін працягнуў службу ў Савецкай Арміі. Быў звольнены ў запас у званні падпалкоўніка. Жыў у Гомелі, працаваў на заводзе «Гомсельмаш». Памер 1 лістапада 2001 года.
Быў таксама ўзнагароджаны двума ордэнамі Чырвонага Сцяга, ордэнамі Багдана Хмяльніцкага 3-й ступені і Аляксандра Невского, двума ордэнамі Айчыннай вайны 1 ступені, двума ордэнамі Чырвонай Зоркі, а таксама шэрагам медалёў.
PlayStation
Sony PlayStation (プレイステーション) — гульнявая прыстаўка, распрацаваная кампаніяй Sony Computer Entertainment ці проста Sony пад кіраўніцтвам Кэна Кутарагі і ўпершыню выпушчаная ў сярэдзіне 1990-х. PlayStation — 32-разрадная сістэма, якая стала першай у серыі, якая здабыла вялікую папулярнасць па ўсім свеце. Выпуск PlayStation у Японіі адбыўся 3 снежня 1994 г., у ЗША прыстаўка з’явілася 9 верасня 1995 г., а ў Еўропе — 29 верасня 1995 г. Прыстаўка апынулася вельмі папулярнай, забяспечыла Sony прарыў у гульнявой індустрыі, дзе да таго моманту непадзельна панавалі Nintendo і Sega. На сённяшні дзень у свеце прададзена больш 100 млн камплектаў PlayStation.
Гісторыя
Першыя канцэптуальныя ідэі, датычныя PlayStation, датуюцца 1986 годам. Nintendo рабіла спробы ўжывання дыскаў пачынаючы з NES (Famicom Disk System), але з носьбітам былі праблемы. Запісы, зробленыя на магнітнай кружэлцы, лёгка сціраліся, акрамя таго, узнікала небяспека пірацкага капіравання. Таму калі з’явілася спецыфікацыя CDROM/XA (пашырэнне стандарту CD-ROM, якое дазваляе запісваць на дыск як сціснуты гук так і адвольныя бінарныя даныя), Nintendo зацікавілася ім. CDROM/XA распрацоўваўся Sony і Philips. Nintendo звярнулася да Sony з мэтай распрацоўкі дадатку, які меў папярэднюю назву «SNES-CD». Быў складзены кантракт, і праца пачалася. Выбар Sony ў якасці партнёра быў зроблены з-за папярэдніх угод: Кэн Кутарагі, чалавек, якога пазней будуць зваць «бацькам PlayStation», быў тым хто ў свой час пераканаў Nintendo выкарыстаць працэсар Sony SPC700 у якасці гукавага сінтэзатара для SNES, зрабіўшы ўражлівую дэманстрацыю мажлівасцей чыпа.
Ранішні анонс на CES стаў шокам не толькі для арганізатараў выставы (напярэдадні ўвечар Sony аптымістычна ўяўляла праект пад назвай «Play Station»), але і для шматлікіх прадстаўнікоў японскай бізнес-супольнасці, прыняўшы адмову як цяжкую здраду: адна японская кампанія зневажае іншую японскую кампанію на карысць еўрапейскай кампаніі — для японскіх бізнесоўцаў гэта выглядала неймаверна.
Пасля развалу альянса Sony вырашыла спыніць распрацоўку, але ў канчатковым выніку кампанія прыняла рашэнне выкарыстаць тое, што было напрацавана на дадзены момант, і стварыць завершаную, цалкам незалежную кансоль. Гэта прывяло да таго, што Nintendo падала ў суд на Sony за парушэнне кантракту і паспрабавала праз Федэральны суд ЗША атрымаць судовую забарону на выпуск прыстаўкі, на той падставе, што Nintendo мае правы на яе назву. Федэральны суддзя, які разбіраў справу, пастанавіў накласці на новую кансоль судовы арышт. Тым самым у кастрычніку 1991 гады быў спынены выхад у свет першай інкарнацыі Sony PlayStation.
Да канца 1992 году Sony і Nintendo дашлі да дамовы, па якой «Sony Play Station» атрымлівала магчымасць па-ранейшаму прайграваць партаваныя гульні ад SNES, але Nintendo станавілася ўладальнікам праў і атрымлівала частку прыбытку ад гульняў, а SNES па-ранейшаму выкарыстоўвала гукавы чып ад Sony. Тым не менш, на той момант у Sony ўжо зразумелі, што тэхналогія SNES неўзабаве сыдзе ў мінулае, і з’яўленне наступнага пакалення кансоляў ужо не за гарамі. У пачатку 1993 года Sony пачала працу па дапрацоўцы канцэпта «Play Station» да наступнага пакалення апаратнага і праграмнага забеспячэння; падчас гэтага працэсу порт картрыджа SNES быў выкінуты, прабел паміж словамі імя выдалены — падыходзіла час нараджэння PlayStation.
Запуск
PlayStation была выпушчана ў продаж у Японіі 3 снежня 1994 года, у ЗША 9 верасня 1995 года, 29 верасня 1995 года ў Еўропе, і нарэшце, у лістападзе 1995 года ў Азіі. Пачатак продажаў у Амерыцы быў вельмі паспяховым, ужо былі гатовыя гульні практычна ўсіх жанраў, уключаючы гульні Battle Arena Toshinden, Twisted Metal, Warhawk, Philosoma, Wipeout і Ridge Racer. Шматлікія з гульняў, прапанаваных да пачатку продажаў і распрацаваныя Sony і Namco, атрымалі працягі.
Пачатковы кошт на амерыканскім рынку — 299$. Праз некалькі гадоў з таго ж кошту пачаліся продажы PlayStation 2.
Уплыў
Nintendo скептычна выказвалася з нагоды выкарыстанні CD і DVD, заяртаючы ўвагу на доўгі час загрузкі і праблемы з надзейнасцю. Аднак ёсць распаўсюджанае меркаванне што пад гэтым скепсісам кампанія хавала турботу аб пірацтве, сваіх ліцэнзійных правах і прыбытку, атрыманым з гульняў.
Тым не менш, нарастаючая складанасць гульняў, іх аб’ём графікі і гуку падвялі картрыджы да максімальнага аб’ёму. Акрамя таго, для выдаўцоў было важна, што сабекошт вытворчасці гульняў на кампакт-дысках мог быць паніжаны пры большай гнуткасці (даволі лёгка ўнесці змены для задавальнення зменлівых патрабаванняў), дзякуючы чаму паўстала магчымасць знізіць спажывецкі кошт на кансоль. Іронія становішча складалася ў тым, што, хоць недахопам кампакт-дыскаў з’яўляецца пірацтва (з-за нізкага кошту носьбіта і распаўсюджанасці пішучых CD-прывадаў і мод-чыпаў), гэты недахоп стаў адной з прычын высокіх продажаў PlayStation.
Вытворчы перыяд
Вытворчасць кансолі працягвалася 11 гадоў, і гэта стала адным з самых доўгіх перыядаў вытворчасці ў індустрыі відэагульняў.
Гульні
Найбольш вядомыя гульні для Sony PlayStation:
На верасень 2006 года ва ўсім свеце было выпушчана 7902 найменняў гульняў і іншага праграмнага забеспячэння для PlayStation агульнай колькасцю 961 мільёнаў штук. Акрамя гульняў, PlayStation таксама здольная прайграваць музыку на Audio CD, фільмы на Video CD у фармаце MPEG-1.
Варыянты
Напрацягу перыяду вытворчасці PlayStation мела некалькі варыянтаў, кожны з якіх меў уласны нумар вырабу. Звонку гэта выглядала ў асноўным як паступовае памяншэння ліку вонкавых раз’ёмаў прылады. Гэты працэс пачаўся даволі рана — арыгінальная японская версія (SCPH-1000) мела порт S-Video, які быў прыбраны ўжо ў наступнай рэдакцыі. Гэта таксама прывяло да дзіўнай сітуацыі, калі амерыканская і еўрапейская версіі з тым жа нумарам (SCPH-100x), што і японская версія, мелі апаратныя адрозненні (чып рэвізіі C і порт S-Video) — яны былі аналагічныя японскай мадэлі SCPH-3000.
З выпускам наступнай серыі (SCPH-500x), нумары былі ізноў сінхранізаваны. Быў зроблены шэраг змен у начынні прылады (перасунуты CD-прывад, спрошчанае экранаванне, спрошчаная разводка блока сілкавання), раз’ёмы RCA і RFU прыбраныя з задняй панэлі. Гэтая серыя таксама ўключае мадэлі SCPH-550x і SCPH-555x, але іх з’яўленне звязана хутчэй са зменай камплектацыі, чым з новымі апаратнымі рэдакцыямі.
Потым рушылі ўслед серыі SCPH-700x і SCHP-750x, знешне яны не адрозніваюцца ад сістэм SCPH-500x, але маюць унутраныя адрозненні, зробленыя для патаннення вытворчасці прылады (напрыклад, сістэмнае АЗП сабрана з 4-х чыпаў у адзін, CD-кантролер сабраны ў адзін чып з трох).
Апошняй рэвізіяй арыгінальнай PlayStation стала серыя SCPH-900x — яна змяшчала тую жа апаратную частку, што і серыя SCPH-750x, за выключэннем таго, што быў выдалены паралельны порт і некалькі паменшаны памер друкаванай платы. Выдаленне паралельнага парта было зроблена таму, што для яго не было створана ні аднаго афіцыйнага дадатку, а таксама з-за таго, што порт выкарыстоўваўся для абыходу абароны ад капіравання.
PSone
PSone (таксама PSOne, PS one і PS1), выпушчаная ў 2000 годзе — больш кампактная і некалькі перапрацаваная версія гульнявой прыстаўкі PlayStation. PSone прыкладна на траціну менш арыгінальнай кансолі (38×193×144 мм супраць 45×260×185 мм). Яна была выпушчана 7 ліпеня 2000 года і да канца года яе продажу пераўзыходзілі продажы ўсіх іншых кансоляў, уключаючы нават цалкам новую PlayStation 2. Sony таксама выпусціла невялікі ВК-экран і адаптар для далучэння прылады да аўтамабільнага прыпальвальніка, а таксама адмысловы адаптар для далучэння мабільнага тэлефона для запампоўкі з інтэрнэту праграмнага забеспячэння і абмену данымі з іншымі карыстачамі PSone. Нажаль, гэтая спецыфікацыя (з мабільным тэлефонам) не пайшла ў глабальную вытворчасць ва ўсіх рэгіёнах, і прадавалася некаторы час толькі ў Японіі. З гэтага моманту, PlayStation атрымала афіцыйнае скарачэнне PSone і PS1, але, тым не менш, карыстачы па-ранейшаму звалі яе PS альбо PSX.
PSone захавала поўную сумяшчальнасць з ўсім праграмным забеспячэннем (гульнямі і праграмамі тыпу «Узломшчык кодаў») PlayStation. Новы варыянт кансолі меў толькі тры адрозненні ад «класічнай» мадэлі: першае — касметычныя змена вонкавага выгляду, другое — змены ва ўбудаваным у прыстаўку графічным інтэрфейсе меню кіравання картай памяці і CD-прайгравальнікам, і трэцяе — перапрацоўка разводкі мацярынскай платы, з-за чаго стала немагчымым выкарыстанне старых мод-чыпаў. Акрамя таго, PSone страціў паслядоўны порт, які дазваляў аб’яднаць некалькі кансоляў для шматкарыстальніцкай гульні.
PlayStation Programmer Tool — Debugging Station
Існавала версія прыстаўкі, афарбаваная ў сіні колер, у адрозненне ад звычайнай версіі шэрага колеру. Гэты варыянт прызначаўся для распрацоўшчыкаў і некаторых прадстаўнікоў прэсы (тым не менш, некалькі асобнікаў гэтай мадэлі з’яўляліся на другасным рынку па даволі высокім кошце). На тэхнічным узроўні гэтая мадэль была амаль цалкам ідэнтычная мадэлі, прадаванай у розніцу, адрозненні складаліся толькі ў кантролеры дыску: ён не патрабаваў наяўнасці кода рэгіёна, паколькі прызначаўся для выкарыстання з носьбітамі CD-R для адладкі. Гэта дазваляла запускаць гульні з дыскаў, прызначаных для іншых рэгіёнаў, але гэтая магчымасць афіцыйна не падтрымлівалася; для кожнага рэгіёна прапаноўвалася свая версія Debugging Station.
Пазнейшыя версіі адладкавай мадэлі былі зялёнага колеру. Гэтае адрозненне не было чыста касметычным: сінія мадэлі (DTL-H100x, DTL-H110x) змяшчалі чып рэвізіі B, такі ж як у ранніх раздробных мадэлях (гэты чып меў памылкі, якія прыходзілася абыходзіць у праграмным забеспячэнні), зялёныя мадэлі (DTL-H120x) — чып рэвізіі C. Неабходнай праверкай гульні было тэставанне на абедзвюх мадэлях — сіняй і зялёнай. Насуперак распаўсюджанаму меркаванню, аб’ём памяці адладкавай мадэлі быў такім жа як і ў рознічнай — 2 МБ. Змесціва ПЗП было амаль ідэнтычным, адзінае адрозненне складалася ў тым, што адладкавыя выклікі printf адсылалі радок у паслядоўны порт, калі толькі ён не быў адчынены для абмену самой праграмай.
Net Yaroze
Дадзеная варыяцыя кансолі Playstation прызначалася для аматарскай распрацоўкі гульняў пад Playstation.
750 долараў ЗША — такая была заяўлены кошт Net Yaroze.
Гэтая кансоль была значна даражэй чым арыгінальная PlayStation, чорнага колеру, і, што важнейшае, прадавалася з інструментаром і інструкцыямі, якія дазвалялі карыстачам ствараць уласныя гульні і праграмы для PlayStation без ліцэнзіі распрацоўшчыка, якая каштавала ў некалькі разоў даражэй самой кансолі і што выдавалася толькі афіцыйным распрацоўшчыкам Sony. Тым не менш, Net Yaroze была горш, чым дэвелаперская версія кансолі. Праграмісты былі абмежаваныя 2 МБ, у якіх ім прыходзілася ўціскаць сваю гульню. Акрамя таго, карыстач не мог афіцыйна пісаць свае гульнявыя дыскі. Колькасць памяці можа здацца малой, але гульні, такія як Ridge Racer, запускаліся наўпрост з сістэмнай памяці (выключаючы аўдыётрэкі). Акрамя таго, гэта адзіная афіцыйная версія Sony PlayStation без рэгіянальнай абароны; яна магла запускаць гульні любога рэгіёна.
«Чыпаваныя» кансолі
CD дыскі, вырабленыя Sony для яе кансолі, першапачаткова праектаваліся для таго, каб іх нельга было скапіраваць на звычайныя CD-R. Кружэлкі вырабляліся з чорнага пластыку, празрыстага толькі для інфрачырвоных прамянёў, якія ўжываліся ў лазерах CD-ROM прывадаў. Таксама ў Lead-in зоне дыскаў быў запісаная 4-байтавая паслядоўнасць, якая правяралася кантролерам CD-ROM прываду. Прывад прымаў дыскі толькі з карэктнай паслядоўнасцю байт (на Audio-CD гэтае абмежаванне не распаўсюджвалася). Паслядоўнасць байт залежыла ад рэгіёну, для якога прызначаны дыск: «SCEI» для NTSC:J рэгіёну, «SCEA» для NTSC:U/C рэгіёну, «SCEE» для PAL рэгіёну і «SCEW» для Net Yaroze. Паколькі гэтыя звесткі павінны былі заносіцца пры вытворчасці кампакт дыскаў на фабрыцы, іх нельга было скапіраваць на звычайным CD-RW прывадзе. Некаторым кампаніям (да прыкладу, Datel) атрымалася прайграць дыскі, якія запускаліся на немадыфікаваных кансолях, але іх вытворчасць патрабавала адмысловага абсталявання. ModChip'ы ж выдаюць патрэбную паслядоўнасць байт кантролеру CD-ROM, што забяспечвае запускі гульняў з CD-R. Таксама выкарыстоўваецца змяшаны рэжым запісу дыскаў — для даных Mode 2/Form 1, і Mode 2/Form 2 для запісу аўдыё і відэа даных. Большасць рэкордараў пачатку 2000-х гадоў не магло запісваць CD-R дыскі ў такім рэжыме.
Swap Trick
Swap Trick метад складаецца ў падмене арыгінальнага дыску на CD-R. У ранніх версіях кансоляў (SCPH-100X і SCPH-3000) магчыма запусціць гульні запісаныя на CD-R без ModChip-а. Для гэтага патрэбна запусціць кансоль і ў BIOSе зайсці ў CD-Player. Пасля запуску CD-Player’a ў кансоль устаўляецца ліцэнзійны дыск і рычажок ідэнтыфікацыі адчыненай крышкі CD-ROM пераціскаецца запалкай або паперкай (крышка CD-ROM прывада застаецца адчыненай). Кансоль раскруціць дыск, прачытае з яго Lead-in зону і спыніць дыск, пасля чаго яго можна змяняюць на іншы патрэбны CD-R і выйсці з CD-Player’а. Кансоль запусціць запісаную на CD-R гульню, бо ў кантролеры CD-ROM засталася счытаная з ліцэнзійнага дыску інфармацыя. У пазнейшых мадэлях гэты метад падмены дыска быў выпраўлены, але магчымасць запуску гульняў з CD-R на немадыфікаваных кансолях засталася, праўда стала больш складанай, і складаецца ў падвойным Swap Trick метадзе што хутчэй зношвае рухавік прываду і ёсць большая верагоднасць падрапаць дыск. Падвойны Swap Trick метад у корані адрозніваецца ад апісанага вышэй.
Нашчадкі
Спадчынніцай прыстаўкі стала PlayStation 2, якая мае зваротную сумяшчальнасць са сваёй папярэдніцай, гэта значыць можа запускаць і прайграваць амаль любую гульню PlayStation. Гэта дасягаецца тым, што цэнтральны працэсар PlayStation убудаваны ў PS2; для гульняў PS2 ён мае ролю працэсара ўводу/вываду. Тым не менш, існуе некалькі несумяшчальных гульняў; большасць з іх выходзілі толькі ў Японіі.
Трэцяе пакаленне сістэм PlayStation вядома як PlayStation 3 або PS3, выпуск якой адбыўся 11 лістапада 2006 года ў Японіі, 17 лістапада 2007 г у ЗША і 23 сакавіка 2007 г у Еўропе. Sony заяўляла, што PlayStation 3 захавае зваротную сумяшчальнасць з усімі гульнямі, створанымі для PlayStation, а таксама з ўсімі гульнямі PlayStation 2. Аднак 20 жніўня 2008 года з’явілася версія Playstation 3, якая не падтрымлівае гульні для PlayStation 2, а таксама некаторыя гульні для PlayStation 1.
PlayStation Portable (PSP) — партатыўная (надалонная) версія кансолі, выпушчаная ў канцы 2004 года. Негледзячы на назву, гэтая кансоль не мае поўнай сумяшчальнасці з гульнямі PlayStation; прайграюцца толькі гульні, распрацаваныя адмыслова для PSP і прадстаўленыя ў фармаце UMD. Аднак на канферэнцыі PlayStation Briefing, якая адбылася 15 сакавіка 2006 года, Sony адкрыла планы па продажу гульняў PlayStation для загрузкі і прайгравання на PSP пры дапамозе эмуляцыі. Гульні для PlayStation можна купіць на адмысловым онлайн-сэрвісе. У цяперашні час большасць гульняў для Playstation запускаюцца на PSP праз усталёўку на яе мадыфікаванай прашыўкі і канвертаванне CD вобразаў на PC з наступным капіраваннем на Memory Stick. Аднак існуюць праблемы з запускам шматдыскавых гульняў, акрамя таго, некаторыя гульні працуюць толькі на пэўнай версіі прашыўкі, што вырашаецца з дапамогай убудовы Popsloader.
Тэхнічныя характарыстыкі
У якасці карты памяці магла таксама выкарыстоўвацца прылада PocketStation.
Новаалэксандрыўка (Вэлыкамыхайліўскі раён)
Новаалэксандрыўка (Новоолекса́ндрівка) — вёска ў Вэлыкамыхайліўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Сомчына
Со́мчына (, Сомчино) — хутар у Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Лужкоўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах фальварак у складзе гміны Германавічы Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Да 15 лістапада 1957 года хутар уваходзіў у склад Завуццеўскага сельсавета, пасля — у складзе Сцефанполлеўскага сельсавета Дзісенскага раёна.
Уэсекс
Уэсекс (Westseaxna rīce) — англасаксонскае каралеўства, якое сфарміравала Англію. Было заснавана саксамі у пачатку VI стагоддзя пры заваяванні Брытаніі. У 740 годзе трапіла пад уладу Мерсіі. У 825 годзе Эгберт, кароль Уэсекса, нанёс паражэнне Мерсіі і аб’яднаў пад сваёй уладай большую частку краіны, якая з таго часу пачала лічыцца Англіяй. Аднак ужо у канцы IX стагоддзя каралю Альфрэду Вялікаму пасля цяжкай барацьбы супраць нарманаў прыйшлося падпісаць дагавор аб перадзеле краіны (Уэсекс застаўся ў яго руках). З перыядам Альфрэда ў гістарычнай літаратуры звычайна звязваецца заканчэнне гісторыі Уэсекса і пачатак гісторыі Англіі.
У эпоху бронзавага веку на тэрыторыі Уэсекса існавала значная Уэсекская культура, якая пакінула вялікую колькасць помнікаў.
IC 2696
IC 2696 — галактыка тыпу * (зорка) ў сузор’і Леў.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Навапаўліўка (Вэлыкамыхайліўскі раён)
Навапаўліўка (Новопа́влівка) — вёска ў Вэлыкамыхайліўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Мантыгірдавічы
Мантыгірдавічы, Мантыгердавічы — шляхецкі род герба «Вадвіч». Родапачынальнік — літоўскі баярын Мантыгірд (Мантыгерд), намеснік полацкі ў 1396 годзе. Меў некалькі сыноў і пляменнікаў, з іх ад Наруша пайшоў род Нарушэвічаў. 3 прамых нашчадкаў Мантыгірда найбольш вядомыя:
Аён
Аён (Айон) — востраў ва Усходне-Сібірскім моры ля ўваходу ў Чаунскую губу. Адміністрацыйна адносіцца да Чаунскага раёна Чукоцкай аўтаномнай акругі. Плошча каля 2000 кв.км. Паверхня раўнінная, вышынёй да 64 м. Тэрыторыя вострава занятая арктычнай тундрай. Маюцца аленні пашы. З 1941 года дзейнічае палярная станцыя.
Заршын (гміна)
За́ршын (Zarszyn) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Саноцкага павета Падкарпацкага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Заршыне. Плошча гміны складае 105,96 км². Станам на 2011 год у гміне Заршын пражывалі 9319 чалавек, шчыльнасць — 88 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 11 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 10 населеных пунктаў.
Віктар Сяргеевіч Цыбуленка
Віктар Сяргеевіч Цыбуленка (Віктор Сергійович Цибуленко;, Вэпрык, Фасціўскі раён, Кіеўская вобласць — , ) — украінскі кідальнік дзіды, алімпійскі чэмпіён 1960 года. Заслужаны майстар спорту СССР (1957).
Алімпійскі чэмпіён (1960) у кіданні дзіды. Бронзавы прызёр летніх Алімпійскіх гульняў (1956). Чэмпіён СССР (1952, 1955—1957, 1959). Стаў алімпійскім чэмпіёнам, маючы парок сэрца.
Чэмпіён свету сярод ветэранаў 1994 года.
На адкрыцці кіеўскага стадыёна СКА 1 мая 1951 года кінуў гранату на 89,39 м — гэта быў рэкорд СССР, як аказалася, вечны: за наступныя 40 гадоў існавання краіны яго ніхто не пабіў.
Atypus affinis
Atypus affinis — від мігаламорфных павукоў з сямейства Atypidae, распаўсюджаны ў Еўропе і Паўночнай Афрыцы.
Апісанне
Афарбоўка цела Atypis affinis аднакаляровая чорная ці карычневая. Даўжыня цела самцоў складае ад 7 да 9 мм, самак — ад 10 да 15 мм.
Спосаб жыцця
Натуральнае асяроддзе пражывання віду — гэта часцей за ўсё схілы скалаў у сухіх сасновых лясах ці пустэчы. Лоўчая трубка даўжынёй прыкладна ад 13 да 17 см, падземная частка жылой нары даўжынёй ад 20 да 42 см.
Размнажэнне
Сезон размнажэння надыходзіць восенню. Самец накіроўваецца на пошукі жылой нары самкі, і потым яны сумесна жывуць там да таго часу, пакуль самец неўзабаве пасля спароўвання не памрэ. У кокане ад 30 да 160 яек. Дзіцяняты з’яўляюцца на свет наступным летам. Прыкладна ва ўзросце 4-х гадоў робяцца палаваспелымі. Працягласць жыцця самак складае каля 8 гадоў.
Новапэтрыўка (Вэлыкамыхайліўскі раён)
Новапэтрыўка (Новопетрі́вка) — вёска ў Вэлыкамыхайліўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Новараманіўка (Вэлыкамыхайліўскі раён)
Новараманіўка (Новорома́нівка) — вёска ў Вэлыкамыхайліўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Турэцкая Праваслаўная Царква
Турэцкая праваслаўная царква, некананічная раскольніцкая групоўкая, створаная ў 1922 годзе ў Турцыі паводле загада яе ўрада для адрыва праваслаўных вернікаў ад грэчаскага ўплыву. Першым кіраўніком быў Павел Каракісарыдзіс, які ўзяў сабе імя Эфцім і змяніў прозвішча на Эрнэрол. У новую структуру ўвайшла вельмі малая колькасць праваслаўных (як грэкаў, так і турак). У ідэалогіі арганізаціі вялікую ролю адыгрывал турэцкі нацыяналізм.
З пачатку існавання ТПЦ пачала змаганне з Канстанцінопальскім патрыярхатам. Так, 1 чэрвеня 1923 года прыхільнікамі ТПЦ была ажыццеўлена спроба захапіць патрыярха Мялеція II, а 1 красавіка — быў абложаны Сінод Канстанцінопальскага Патрыярхата, і захоплены будынак патрыярхіі. Гэта ж прыхільнікі ТПЦ пасправабалі паўтарыць у снежні, але былі разагнаны паліцыяй. Тым не менш, у 1924 і 1926 яны захапілі дзве праваслаўныя царквы. Падтрымка ўрада паступова пачала зніжацца, а пасля смерці Атацюрка і ўвогуле перапынілась.
У 1956 годзе ТПЦ захоплівае яшчэ дзве царквы (усе захопы адбыліся ў Галаце — раёне Стамбула, дзе ТПЦ мела найбольш прыхільнікаў). У 1962 годзе новым кіраўніком ТПЦ стаў сын Эфціма I — Тургут Эрнерол (пад імем Эфцім II), а з 1991 — яго брат Сельджук Эрнерол (Эфцім ІІІ). Колькасць прыхільнікаў з сярэдзіны ХХ стагоддзя паступова скарачалась і пасля смерці Эфціма ІІІ (2002) існаванне царквы фактычна перапынілася. Зараз ТПЦ існуе толькі ўнутры сям'і Эрнерол, іншых прыхажан няма.
Дынобрыян
Дынобрыян (Dinobryon) — род аднаклетачных і каланіяльных залацістых водарасцей.
Гата (мыс, Іспанія)
Га́та (Каба-дэ-Гата, Cabo de Gata) — мыс на паўднёва-ўсходнім узбярэжжы Пірэнейскага паўвострава, каля Альмерыйскага заліва. Адзін з найгалоўных мысаў Іспаніі ў Міжземным моры. Знаходзіцца ў камарцы Ніхар у правінцыі Альмерыя ў аўтаномнай супольнасці Андалусія, на паўднёвы ўсход ад горада Альмерыя і паўднёвы захад ад горада Картахена. Месца з найменшай колькасцю ападкаў у Еўропе.
Дынобрыян
Вядома больш за 20 відаў, пашыраных пераважна ў чыстых вадаёмах. На Беларусі 12 відаў трапляюцца ў рэках, азёрах, сажалках, балотах.
Адзіночныя або сабраныя ў кусцістыя калоніі арганізмы з «хаткай», свабодна плаваюць ці прымацаваныя да субстрату. «Хаткі» рознай формы, каля вусцейка пашыраныя, прама або коса зрэзаны, звужаны ўніз або выцягнуты ў вастрыё. Клеткі верацёна- або цыліндрычнападобныя, прымацаваны да сценак «хаткі» сцяблінкай. Жгуцікаў 2 — доўгі перысты і бакавы гладкі. Храматафоры залаціста-жоўтыя, бура-зялёныя. Ядро цэнтральнае. Вочка ёсць або адсутнічае. Размнажэнне падоўжаным дзяленнем клеткі ўнутры матчынай «хаткі».
Гата (мыс, Іспанія)
Мыс размешчаны ля падножжа горнай сістэмы Кардыльера-Бетыка. Мыс з’яўляецца заканчэннем гор Сьера-дэ-Каба-дэ-Гата (Sierra del Cabo de Gata). Уваходзіць у прыродны парк Каба-дэ-Гата-Ніхар. Клаўдзій Пталемей у «Геаграфіі» называе мыс Promontorium Charidemi. У антычнай геаграфіі мыс знаходзіўся ля заліва Урсі ў рымскай правінцыі Бетыка. Авіян называў мыс Promunturium Veneris — мыс Венеры. На гары Сера-дэ-ла-Тэста (Cerro de la Testa) ля мыса знаходзіўся храм, у якой шанавалі багіню.
Падчас франка-іспанскай вайны 1635—1659 гадоў 3 верасня 1643 года ля мыса адбылася марская бітва ля Картахены. Французскі флот пад камандаваннем маркіза дэ Брэзэ пасля 12-гадзіннай кровапралітнай бітвы атрымаў перамогу. Перамога пры мысе Гата даставіла французам поўнае панаванне над заходнім басейнам Міжземнага мора.
Навасавыцкэ (Вэлыкамыхайліўскі раён)
Навасавыцкэ (Новоса́вицьке) — вёска ў Вэлыкамыхайліўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Кубак Лібертадорэс
Гісторыя
У 1948 годзе быў праведзены Клубны чэмпіянат Паўднёвай Амерыкі, у якім прынялі ўдзел чэмпіёны (у большасці сваёй) 7 краін Паўднёвай Амерыкі. Пераможцам стаў бразільскі «Васка да Гама». Гэты турнір быў прызнаны КАМНЕБОЛ папярэднікам Кубка Лібертадорэс.
Зажэчэ (гміна)
Зажэ́чэ (Zarzecze) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Пшэворскага павета Падкарпацкага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Зажэчэ. Плошча гміны складае 49,24 км². Станам на 2014 год у гміне Зажэчэ пражывалі 7266 чалавек, шчыльнасць — 147,03 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 9 салецтваў.