cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Яніна Вікенцьеўна Бандак
У 1944-74 цялятніца калгаса імя Дзяржынскага Дзяржынскага раёна. Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 22 сакавіка 1966 года за поспехі ў павелічэнні вытворчасці і нарыхтовак сельскагаспадарчай прадукцыі была ўдастоена звання Героя Сацыялістычнай Працы з уручэннем ордэна Леніна і залатога медалю «Серп і Молат».
Дэпутат Вярхоўнага Савета БССР у 1963-67.
Леанід Леанідавіч Лагун
Леанід Леанідавіч Лагун (нар., ) — беларускі футбаліст (паўабаронца) і трэнер. У цяперашні час працуе галоўнным трэнерам дубліруючага складу наваполацкага «Нафтана».
Ранняя кар’ера
Выхаванец мінскага «Тарпеда», прафесійную кар’еру пачаў у «Змене». У 1996 годзе перайшоў у іншы сталічны клуб — «Зорку».
Кевін Трап
Кевін Трап (Kevin Trapp; нар. 8 ліпеня 1990, Мерцыг, Германія) — нямецкі футбаліст, брамнік франкфурцкага «Айнтрахта» і нацыянальнай зборнай Германіі.
Леанід Леанідавіч Лагун
БАТЭ
У 1997 годзе перайшоў у барысаўскі БАТЭ. Дэбютаваў за клуб 31 мая ў матчы Першай лігі супраць віцебскага «Лакаматыва». Сезон 2000 стаў самым паспяховым для Лагуна — 11 забітых галоў у 28 матчах.
Кевін Трап
Кар’ера
Трап пачаў сваю прафесійную кар’еру ў клубе «Кайзерслаўтэрн», дэбютаваўшы ў камандзе 9 жніўня 2008 года ў матчы Кубка Германіі супраць «Карл Цэйса».
Пасля вылету клуба з Бундэслігі ў 2012 годзе Трап далучыўся да франкфурцкага «Айнтрахта», сума трансферу склала 1,5 млн еўра. Пагадненне іграка з клубам разлічана да 30 чэрвеня 2016 года. У новым клубе Кевін здолеў выцесніць са складу брамніка Ока Нікалава, а таксама зрабіў вялікі ўнёсак на моцныя выступы клуба, які скончыў першы этап чэмпіянату на чацвёртым месцы.
Леанід Леанідавіч Лагун
Расія
У 2001 годзе перайшоў у маскоўскае «Тарпеда». У першым сезоне Лагун прыняў удзел у 3 матчах, у другім — 1 (абодва разы клуб займаў 4-е месца ў чэмпіянаце). У 2003 годзе Леанід гуляў за «Том» і дапамог камандзе ўзяць бронзавыя ўзнагароды Першага дывізіёна. Наступны сезон правёў у клубе «СКА-Энергія».
Кевін Трап
Кар’ера
8 ліпеня 2015 года падпісаў пяцігадовы кантракт з французскім клубам «Пары Сен-Жэрмен». Спачатку быў асноўным брамнікам парыжан, поты стаў саступаць месца ў аснове Альфонсу Арэала. У жніўні 2018 года на правах арэнды вярнуўся ў «Айнтрахт», дзе стаў асноўным брамнікам. Па заканчэнні сезона 2018/19 зноў далучыўся да «Пары Сен-Жэрмен», выйграў з ім Суперкубак Францыі, але ў жніўні 2019 года перайшоў у «Айнтрахт» на трывалай аснове.
Дасягненні
«Пары Сен-Жэрмен»:
Леанід Леанідавіч Лагун
Завяршэнне кар’еры
Адзін матч у 2005 годзе правёў за салігорскі «Шахцёр». У наступным годзе 11 матчаў абараняў колеры бранскага «Дынама». Кар’еру завяршыў, згуляўшы адзіны матч за «Віцебск» у 2007 годзе. У 2009 годзе ў якасці аматара гуляў у Другой лізе за «Рудзенск».
Кевін Трап
Дасягненні
«Айнтрахт» Франкфурт:
Германія:
Леанід Леанідавіч Лагун
Трэнерская кар’ера
У чэрвені 2018 года ўзначаліў мінскае «Тарпеда», аднак ужо ў жніўні таго ж года кантракт трэнера з тарпедаўцамі быў разарваны.
У лютым 2019 года стаў галоўным трэнерам «Слоніма-2017». Заставаўся на пасадзе да канца 2020 года.
У маі 2022 года ўзначаліў рагачоўскі «Макслайн», аднак ужо ў ліпені таго ж года падаў у адстаўку.
У студзені 2023 года стаў працаваць у дублі наваполацкага «Нафтана».
Агасціна Карачы
Біяграфія
Агасціна быў больш вядомым гравёрам, чым яго брат Анібале. Пераймаючы творы Карнеліса Корта, ён дасягнуў вялікіх вышынь у майстэрстве гравіравання. Найбольш вядомыя з яго гравюр: «Распяцце» (з Тынтарэта, 1589), «Эней і Анхіс» (з Барочыа, 1595), «Багародзіца з Немаўляткам» (з Карэджа), «Спакуса св. Антонія», «Св. Геранім» (з Тынтарэта), а таксама некаторыя гравюры з уласных прац. Агасціна Карачы атрымаў вядомасць дзякуючы сваім гравюрам эратычнага зместу, праілюстраваўшы так званыя «Позы» Арэціна.
Доні
Даніе́бір Алешандэ́р Маранго́н (Doniéber Alexander Marangon; нарадзіўся, Жундыяі, , Бразілія), больш вядомы як Доні, або Дані́ (Doni) — былы бразільскі футбаліст, брамнік.
Беларуская Экстраліга 2009/2010
Беларуская Экстраліга 2009/2010 — 18-ы сезон мацнейшага дывізіёна чэмпіянату Беларусі па хакеі з шайбай. Сезон пачаўся 3 верасня 2009 года і скончыўся 3 красавіка 2010 года.
Плэй-оф
Чвэрцьфіналы
Загадка пабудовы Мірскага замка
Загадка пабудовы Мірскага замка — шэраг адставін і акалічнасцей, якія падштурхнулі ўплывовага магната Юрыя Ільініча да пабудовы першага на тэрыторыі Беларусі прыватнаўласніцкага замка. Паколькі не захавалася пісьмовых крыніц пра час будаўніцтва замка, сярод навукоўцаў і даследчыкаў доўгі час заставалася спрэчным пытанне пра дату будаўніцтва Мірскага замка.
Беларуская Экстраліга 2009/2010
Плэй-оф
Паўфіналы
Фінал
Загадка пабудовы Мірскага замка
Абставіны пабудовы замка
Юрый Ільініч заклаў радавую рэзідэнцыю-замак, хутчэй за ўсё, у 20-х гг. XVI ст.
Зараз цяжка вызначыць, якімі матывамі кіраваўся магнат, прымаючы рашэнне аб стварэнні ўмацаванай рэзідэнцыі. Амаль усе даследчыкі гісторыі Мірскага замка пастаянна ставяць пытанне, што прымусіла далёка не самага багатага і не самага ўплывовага ўрадніка Вялікага Княства Літоўскага ўзяцца за маштабнае будаўніцтва. Інтрыгуе і той факт, што Ільініч распачаў грандыёзнае будаўніцтва на схіле свайго жыцця. Акрамя таго, да XVI стагоддзя ў Вялікім Княстве Літоўскім зусім не будавалася прыватных мураваных замкаў, і нават вельмі заможныя паны звычайна абыходзіліся драўлянымі ўмацаванымі дварамі, а ў выпадку сур'ёзнай небяспекі хаваліся за моцнымі мурамі вялікіх гарадоў. Усе тагачасныя мураваныя замкі былі велікакняжацкімі ці гарадскімі і мелі агульнадзяржаўнае значэнне.
Аляксандр Віктаравіч Блахін
Аляксандр Віктаравіч Блахін (нар. 12 студзеня 1951, Іванава, СССР) — расійскі дыпламат. Надзвычайны і паўнамоцны пасол (1996).
Загадка пабудовы Мірскага замка
Абставіны пабудовы замка
Замак узводзіла насельніцтва Міршчыны і сяляне іншых з валадарстваў Юрыя Ільініча. Былі пабудаваны цагельні ў вёсках Пропашы і Бірбашы. Вапну дастаўлялі са Свержаня. У адно месца звозілася сотні кубаметраў палявога каменю, абчэсвалася, сартавалася па памеры і колеру.
Аляксандр Віктаравіч Блахін
Біяграфія
1967—1968 — рабочы завода «Ивторфмаш» (Іванава).
1974 год — скончыў Іванаўскі энергетычны інстытут імя В. І. Леніна.
Загадка пабудовы Мірскага замка
Абставіны пабудовы замка
Натурныя даследаванні пераканаўча сведчаць аб тым, што ў першапачатковым варыянце замак не быў дабудаваны. Відавочна, так і не ўбачылі свет абарончыя карпусы ўздоўж паўднёвай і ўсходняй сцен, незавершанай некаторы час заставалася паўночна-заходняя вежа. Яе верхнія паверхі былі дабудаваны пазней і з'явіліся ўжо часткаю пласта новай эпохі — Рэнесансу. Тым не менш па меркаванні даследчыкаў, у той час на ўсёй тэрыторыі Беларусі як па памерах, дык і па велічыні не было нічога, што магло б параўнацца з Мірскім замкам.
Цюрыхскае возера
Каса ля Гурдэна, якая злучаецца чыгуначнай дамбай з мысам у Раперсвіль, дзеліць возера на дзве няроўныя часткі: меншую — Верхняе возера (Obersee), паміж кантонамі Швіц і Санкт-Гален, і большую частку — Ніжняе возера (Untersee), якая ляжыць у межах кантона Цюрых. Ніжняе — галоўная частка Цюрыхскага возера — адрозніваецца большай глыбінёй (143 м), чым Верхняе, неглыбокае і парослае чаротам.
Па абодвух берагах праходзіць чыгунка. На возеры два вострава: Уфенау і Люцэлау. У 1854 годзе на Цюрыхскім возеры пры Мейлене адкрыты былі першыя ў Швейцарыі палевыя пабудовы.
Загадка пабудовы Мірскага замка
Час будаўніцтва замка
Традыцыйна лічыцца, што замак быў пабудаваны на месцы драўлянай сядзібы. Замак ўпершыню згадваецца ў 1527 годзе ў Літоўскай метрыцы ў сувязі з граматай пра падзел валадарстваў паміж сынамі Юрыя Ільініча. Некаторыя асаблівасці архітэктуры Мірскага замка паказваюць на тое, што ён быў закладзены не раней 1510 года (згодна Ткачову замак быў пабудаваны ў 1506—1510 гадах, сустракаецца таксама дата будаўніцтва — канец 15—пачатак 16 ст. )
Карачы (значэнні)
Карачы:
Загадка пабудовы Мірскага замка
Час будаўніцтва замка
У літаратуры сустракаюцца і 1508—1510 гады як час будаўніцтва замка. Гэту дату прыводзіў у 30-я гады 20 стагоддзя і мясцовы гісторык-аматар А. Сняжко. Цяпер большасць гісторыкаў сыходзіцца ў меркаванні, што ў самым канцы XV стагоддзя замка ў Міры яшчэ не было. Паводле велікакняжацкай граматы, атрыманай Ільінічам у 1495 годзе, сярод пералічанай маёмасці магната ў Міры замка яшчэ няма.
На абставіны пабудовы замка ў 20-ыя гады ўскосна ўказвае той факт, што ў 1524 годзе непадалёк ад Ваўкавыска быў заснаваны касцёл Святога Міхаіла, пластыка архітэктурных дэталей якога амаль аналагічная пластыцы замка. Прычына падабенства крыецца ў тым, што заснавальнік касцёла быў жанаты на пляменніцы Юрыя Ільініча, а сваякоў ядналі маёмасныя справы.
Важкім пацвярджэннем таго, што замак ў Міры быў закладзены не раней 1510-х гадоў, з'яўляюцца некаторыя з асаблівасцей яго архітэктуры. У дзвюх вежах — паўднёва-заходняй і паўночна-ўсходняй — пры вінтавых лесвіцах маюцца адмысловыя скляпенні, якія называюць «крышталёвымі». Такі тып скляпенняў з'явіўся ў Цэнтральнай Еўропе ў канцы XV стагоддзя, у краінах Балтыі — ў пачатку XVІ стагоддзя, а ў касцёле бернардзінцаў у Вільні — толькі каля 1513 года. Ад гэтага часу прыклады крышталёвых скляпенняў сустракаюцца па розных месцах Вялікага Княства Літоўскага.
Цікавыя факты
Доўгі час лічылася, што замак быў пабудаваны ў канцы 15 ст., таму ў 1995 годзе нават было адсвяткавана 500-годдзе пабудовы замка. Гэтую дату вывеў у 30-я гады мінулага стагоддзя мясцовы гісторык-аматар А. Снежка. У Вільнюсе захавалася яго рукапісная манаграфія па Міры і ваколіцах. Аднак значная частка тэксту — адвольная перапрацоўка шматлікіх звестак як мясцовага паходжання, так і з друкаваных крыніц, і навуковая дакладнасць гэтых запісаў лічыцца даволі хісткай. Большасць сучасных даследчыкаў лічыць пачатак будаўніцтва замка пасля 1522 года.
Цюрыхскае возера
Суднаходства
Рэгулярныя пасажырскія перавозкі па возеры ажыццяўляе параходства 'Zürichsee Schifffahrtsgesellschaft. Флот гэтага параходства складаецца з сямнаццаці суднаў, сярод якіх — два старадаўнія колавыя параходы: Stadt Zürich (1909 года пабудовы) і Stadt Rapperswil (1914 года пабудовы).
Таксама на возеры адкрыта аўтамабільная паромная пераправа, паміж Хоргенам і Майленам. Аператар пераправы — кампанія Zürichsee-Fähre Horgen-Meilen AG. На пераправе выкарыстоўваецца пяць паромаў, якія ходзяць з інтэрвалам у 10 хвілін.
Такін
Такін (Budorcas taxicolor) — буйны парнакапытны сысун.
Радзімай такінаў з'яўляецца Кітай. Жывуць яны ў горных лясах і месцах, дзе багата растуць хмызнякі. Такіны скрытныя жывёлы, толькі ў 1850 годзе з'явілася іх першае апісанне.
Такіны — раслінаедныя: улетку сілкуюцца сакавітай травой, а зімой — парасткамі бамбука, рададэндрана, вярбы. Нягледзячы на сваю вялікую вагу (да 400 кг), каротканогасць і нязграбнасць, такін вельмі лёгка бегае і выдатна скача па стромых скалах.
Аляксандр Віктаравіч Блахін
Біяграфія
1977—1978 — знаходзіўся ў камандзіроўцы ў Манголіі па лініі Міністэрства абароны СССР.
1978—1980 — галоўны механік Іванаўскага швейнага аб’яднання.
1980—1983 — аспірант Іванаўскага энергетычнага інстытута.
1983—1990 — галоўны энергетык Шчолкаўскага біякамбіната (Маскоўская вобласць).
1990—1993 — народны дэпутат РСФСР.
1990—1992 — сакратар Камітэта Вярхоўнага Савета Расіі па пытаннях работы Саветаў народных дэпутатаў і развіццю самакіравання.
З 1992 года на дыпламатычнай службе ў МЗС Расіі.
Сям’я
Жанаты, мае дачку. Нікольская Ганна Аляксандраўна
IC 2933
IC 2933 — галактыка тыпу SBab ў сузор’і Вялікая Мядзведзіца.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Мікалай Уладзіслаў Юдзіцкі
Мікалай Уладзіслаў Юдзіцкі (? — 1670) — дзяржаўны і ваенны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага, рыцар Мальтыйскага Ордэна.
Біяграфія
Быў каралеўскім дваранінам, скарбнік рэчыцкі з 1636, стольнік рэчыцкі з 1640, генерал артылерыі ВКЛ з 1654, кашталян новагародскі з 1660.
У 1627—1629 гадах камандаваў артылерыяй ў вайна Рэчы Паспалітай са Швецыяй 1600-1629. У 1640 годзе выехаў да Падуі. Знаходзіўся пры двары папы рымскага Урбана VIII. Там уступіў у Мальтыйскі ордэн і ўдзельнічаў у бітвах з туркамі ў Алжыры, Тунісе і на востраве Крыт.
Разам з братам Тамашом Юдзіцкім быў бліжэйшым паплечнікам Жыгімонта Караля Радзівіла, заснавальніка Сталавіцкай камандорыі Мальтыйскага ордэна. Узначаліў яе пасля смерці Радзівіла ў 1643 годзе.
Па вяртанні дахаты, у час вайны Рэчы Паспалітай з Расіяй (1654—1667) камандаваў харугвай і коннымі злучэннямі пад кіраўніцтвам гетмана вялікага літоўскага Януша Радзівіла. 11 красавіка 1654 года кароль Ян Казімір афіцыйна прызначыў яго генералам артылерыі і войскаў чужаземнага аўтараменту.
У жніўні 1654 году Януш Радзівіл прызначыў яго камандзірам сваіх войскаў у колькасці 5000 кавалерыі, якія стаялі ў 5 км ад Вільні. Пасля здабыцця Вільні маскоўскім войскам Юдзіцкі адышоў на Жамойць. Там быў арыштаваны прыхільнікамі Януша Радзівіла за адмову падтрымаць Кейданскую унію. Перададзены Радзівілам шведам. Уцёк з няволі ў 1656 годзе. 8 лютага 1660 года яго аддзел у 4000 чалавек быў разбіты маскоўцамі ў бітве пад Мядзелам. З 23 сакавіка па 28 чэрвеня 1660 года кіраваў гераічнай абаронай Ляхавіцкага замка.
Удзельнічаў у Палонкаўскай бітве і бітве на Басі. 26 кастрычніка 1660 стаў камендантам правага крыла літоўскага войска. У сакавіку 1661 асадзіў Дзісну, а потым з 20 харугвамі вершнікаў рушыў наўздагон за адыходзячымі расійскімі войскамі Івана Хаванскага. І гнаў іх ажно да Пскова. 29 сакавіка 1661 яму здалася Дзісна. Удзельнічаў 4 лістапада 1661 года ў Кушліцкай бітве. 9 красавіка 1662 нечаканым ударам здабыў Себеж. У 1663—1664 спусташаў расійскія ваколіцы Бранска і Рослаўля.
Скрыгалаўскі сельсавет
Скрыга́лаўскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Мазырскага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок (да 2018 г. вёска ) Скрыгалаў.
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Мазырскага раёна Мазырскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Скрыгалава. З 5 кастрычніка 1926 года ў Слабадскім раёне, з 4 жніўня 1927 года — у Петрыкаўскім раёне Мазырскай акругі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Петрыкаўскім раёне БССР. З 21 чэрвеня 1935 года ў Петрыкаўскім раёне Мазырскай акругі, з 20 лютага 1938 года — Палескай вобласці. З 3 ліпеня 1939 года ў Мазырскім раёне Палескай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Гомельскай вобласці. У 1974 годзе ў склад сельсавета са Слабадскога сельсавета перададзены вёскі Белая і Надаткі. 5 сакавіка 1981 года цэнтр сельсавета перайменаваны ў Скрыгалаў. 29 верасня 2009 года вёска Белая атрымала статус аграгарадка.
Паводле перапісу 2009 года насельніцтва сельсавета — 1533 чалавекі, з іх 93,7 % — беларусы, 3,6 % — рускія.
Фантастычныя істоты: Злачынствы Грындэльвальда
«Фантастычныя істоты: Злачынствы Грындэльвальда» (Fantastic Beasts: The Crimes of Grindelwald) — фантастычная драма рэжысёра Дэвіда Ейтса пра супрацьстаянне Ньюта Скамандэра, Альбуса Дамблдора, сясцёр Гальдштэйн і не-мага Якаба Кавальскага з аднаго боку і злога чараўніка Грындэльвальда — з іншай. Працяг фільма «Фантастычныя істоты і дзе іх адшукаць», дзеянне развіваецца ў тым жа свеце, што і серыі фільмаў пра Гары Потэра. Прэм’ера фільма ў Вялікабрытаніі адбылася 14 лістапада, у ЗША 16 лістапада 2018.
Сюжэт
1927 год. МАКУСА збіраецца дэпартаваць Грындэльвальда ў Еўропу. У час транспартавання той збягае.
У Англіі Ньют Скамандэр спрабуе вярнуць сабе права падарожнічаць, аднятае Міністэрствам магіі пасля вяртання Ньюта з Нью-Ёрка. Міністэрства згоднае вярнуць права падарожнічаць пры ўмове, што Ньют будзе працаваць на яго пад кіраўніцтвам свайго брата Тэзэюса — главы аддзела аўрораў. У прыватнасці, Ньюту даручаецца высачыць і ліквідаваць Крыдэнса, які выжыў пасля нью-ёркскіх падзей. Ньют наадрэз адмаўляецца. Міністэрства адмаўляе Ньюту ў зняцці забароны на падарожжы і даручае высачыць Крыдэнса аўрору Грымсану. Ньют сустракаецца з прафесарам Дамблдорам. Той просіць яго адшукаць Крыдэнса, сцвярджаючы, што яго яшчэ можна выратаваць, і перашкодзіць Грындэльвальду. Дамблдор гаворыць, што Крыдэнс, верагодна, з’яўляецца згубленым нашчадкам сям’і Лестранж і малодшым братам сяброўкі юнацтва Ньюта, Літы Лестранж. Тым часам Ціна таксама шукае Крыдэнса. Ньют адпраўляецца ў Парыж разам з Якабам, які спадзяецца знайсці там Квіні — яны пасварыліся з прычыны таго, што Якаб адмовіўся ажаніцца з Квіні, не жадаючы падвяргаць яе небяспецы.
Атабарыўшыся ў Парыжы, Грындэльвальд збірае прыхільнікаў. Ён мае намер прыцягнуць на свой бок Крыдэнса — адзінага, хто здольны забіць Дамблдора. Грындэльвальд ведае ўсё пра перамяшчэнні Крыдэнса, але не жадае выкарыстоўваць сілу — Крыдэнс мусіць прыйсці да яго добраахвотна.
Квіні, якая не знайшла ў Парыжы сястру, прыходзіць у роспач. Ёй прапануе дапамогу незнаёмка, якая апынулася памагатай Грындэльвальда. Грындэльвальд пераконвае Квіні далучыцца да яго, запэўніўшы, што яго перамога прынясе ёй магчымасць свабодна быць з Якабам.
Ціна выходзіць на кантакт з магам Юсуфам Кама, якому таксама патрэбен Крыдэнс. Юсуф распавядае Ціне пра прароцтва, звязаным з Лестранжамі. Ньют і Якаб знаходзяць Ціну праз Юсуфа. Сабраўшы ўсіх траіх у адным месцы, апошні замыкае іх, паабяцаўшы выпусціць, калі Крыдэнс будзе мёртвы. Ньюту, Ціне і Якабу ўдаецца зладзіцца з ім. Дапытаўшы Юсуфа, Ньют і Ціна адпраўляюцца ў парыжскае міністэрства магіі, дзе знаходзіцца нешта, здольнае праліць святло на тайну сям’і Лестранж. Якаб ідзе на мітынг Грындэльвальда, даведаўшыся, што Квіні знаходзіцца там. Тым часам аўроры, сярод якіх Літа і Тэзэюс, адпраўляюцца ў Парыж.
Юсуф збіраецца забіць Крыдэнса, таму што ў адваротным выпадку памрэ сам. Літа спыняе яго, абвясціўшы, што яе брат даўно мёртвы — яна сама мімаволі забіла яго. Па дарозе ў Нью-Ёрк маленькі Корвус увесь час плакаў, не даючы ёй адпачыць, і Літа вырашыла ненадоўга памяняць яго месцамі са спакойным немаўлём з іншай каюты. Калі пачалося караблекрушэнне, яна не паспела памяняць дзяцей месцамі назад, і выйшла так, што яе брат патануў.
У шкатулцы ж было фамільнае дрэва Лестранжаў, якое захавала ўсё гэта.
Сустрэтыя ў склепе раптам трапляюць на мітынг. Усіх іх завабіў сюды Грындэльвальд. Грындэльвальд паказвае прысутным выявы хуткай Другой Сусветнай вайны, каб абгрунтаваць неабходнасць заваявання маглаў чараўнікамі. На мітынг прыходзяць аўроры на чале з Тэзэюсам. Грындэльвальд адпраўляе сваіх прыхільнікаў распавесці ўсім пра ўбачанае і пачутае тут. Абараняючы сябе падабенствам Пякельнага полымя, ён патрабуе ад астатніх у склепе далучыцца да яго. Не слухаючы Якаба і Нагіні, Квіні і Крыдэнс згаджаюцца. Прыкінуўшыся, Літа спрабуе затрымаць Грындэльвальда, каб астатнія маглі сысці, але ў выніку гіне ў полымі як і многія аўроры. Ціна, Ньют, Якаб, Юсуф, Нагіні і Тэзэюс збягаюць са склепа. Полымя выходзіць са склепа намерваючыся знішчыць увесь раён. Героям пры падтрымцы Нікаласа Фламеля ўдаецца знішчыць страшэннае полымя. Ніфлер прыносіць Ньюту выкрадзеную ў Грындэльвальда бутэлечку з крывёй — сімвал клятвы, якая не давала Дамблдору і Грындэльвальду ісці адзін супраць аднаго. Выжылыя вяртаюцца ў Хогвартс, і Ньют аддае бутэлечку Дамблдору.
Грындэльвальд, пасля гутаркі з Квіні, падыходзіць да Крыдэнса ў сваёй крэпасці ў Аўстрыі (Нурменгарды) і дорыць яму чароўную палачку. Крыдэнс назірае за птушанём фенікса і Грындэльвальд ператварае таго ў дарослага фенікса са словамі, што ў хвіліну сумневу і роспачы любому з сям’і Дамблдора з’яўляецца фенікс (у пачатку фільма Дамблдар распавядае гэту гісторыю Ньюту, гаворачы, што яго прадзед знік з феніксам шмат гадоў назад), і адкрывае юнаку яго сапраўднае імя — Аўрэліюс Дамблдор. Таксама Грындэльвальд хлусіць Крыдэнсу, гаворачы, што яго брат (Альбус Дамблдор) жадае яго смерці. Крыдэнс злуецца, верачы словам Грындэльвальда, і адпраўляе вогненны шар у скалу, разбураючы яе.
Здымкі
Асноўныя здымкі пачаліся 3 ліпеня 2017 года на студыі Warner Bros. . У верасні 2017 года Джуд Лоў скончыў здымкі сцэн у якасці Дамблдора.
Працяг
У ліпені 2016 года Дэвід Ейтс пацвердзіў, што Роўлінг напісала сцэнарый для другога фільма і мае ідэі для трэцяга. У кастрычніку 2016 года Роўлінг пацвердзіла, што серыя будзе складацца з пяці фільмаў. Трэці фільм будзе выпушчаны ў лістападзе 2020 года.
Ангрыварыі
Ангрыварыі (Angrivarii) — старажытнагерманскае племя, якое жыло на тэрыторыі сучаснай Саксоніі на поўнач ад племя херускаў (агароджаныя ад іх, па ініцыятыве ангіварыі земляным валам) па абодвух берагах ракі Везер і ў Тэўтабургскім лесе, паміж бруктэрамі з паўднёвага захаду і фозамі з паўднёвага ўсходу. Пазней ангрыварыі былі вядомыя як ангры або енгры.
Гэта племя было вядома яшчэ ў часы ранняй Рымскай імперыі, першае згадванне аб ім было знойдзена ў старажытнагрэчаскага вучонага Клаўдзія Пталемея, які на старажытнагрэчаскай мове назваў яго «Ἀνγριουάρροι».
З часам энгры пачалі распаўсюджвацца на паўднёвы захад. Згодна з старажытнарымскім гісторыкам Публіем Карнеліем Тацытам, ангрыварыі занялі тэрыторыю бруктэраў.
Елызавэціўка (Фасціўскі раён)
Елызавэціўка (Єлизаве́тівка) — вёска ў Фасціўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Кышчынці
Кышчынці (Ки́щинці) — вёска ў Фасціўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Крычаўскі замак
Крычаўскі замак — колішні замак у Крычаве, які існаваў y XIV—XVIII стст. на правым беразе р. Сож. Займаў пляцоўку берагавога плато, дзе ў канцы XI—XIII стст. быў дзядзінец старажытнага Крычава.
Ваенная гісторыя
Крычаўскі замак перажыў аблогі ў 1507, 1508, 1514, 1535, 1633 (тройчы), 1648, 1651, 1654, 1658, 1661 і 1744. У час вайны Масковіі з Рэччу Паспалітай 1654—1667 гадоў замак моцна разбураны. У час працяглай аблогі войск маскоўскіх ваявод Шарамецева і Шчарбатага знясілены гарнізон Крычаўскага замка быў вымушаны здацца К. Паклонскаму. У Паўночную вайну 1700—1721 гадоў замак канчаткова разбураны і адрадзіўся толькі перад 1744 годам, калі змог вытрымаць штурмы паўстанцаў Васіля Вашчылы ў час Крычаўскага паўстання 1743—1744 гадоў. У 1778 годзе рускія ваенныя тапографы зафіксавалі замак з палісадам на вяршыні вала і амаль засыпаны роў, пасля 1780-х гадоў ён страціў ваеннае значэнне.
Гісторыка-краязнаўчы музей (Ніжні Тагіл)
Гісторыка-краязнаўчы музей Ніжняга Тагіла — галоўны і найстарэйшы музей Ніжняга Тагіла, размяшчаецца на праспекце Леніна на беразе Тагільскай сажалкі ў Ленінскім раёне горада, у Цэнтры горада. Уваходзіць у склад Ніжнетагільскага музея-запаведніка «Горназаводскі Урал». Музей знаходзіцца ў будынку былога лабараторнага флігеля пры Завадской канторы і разам з Гарсаветам утварае адзін архітэктурны комплекс, названы «Тагільскі крэмль».
Гісторыя
У 1891 годзе калекцыя «Музеума» была аб'яднана з калекцыяй Выйскага музея, і на іх грунце быў створаны «Горназаводскі музеум Ніжнетагільскага і Луньеўскага заводаў», адкрыты для наведанняў. Аднак гэты музей прапрацаваў толькі да 1907 г. і быў закрыты з прычыны нястачы фінансавання, што прывяло да страты многіх яго экспанатаў.
Экспазіцыі музея
Экспазіцыя музея складаецца з 7 залаў, экспанаты якіх апавядаюць пра гісторыю Ніжняга Тагіла з найстаражытнейшых часоў да 1917 г.:
Кірыл Сяргеевіч Ступак
Кірыл Сяргеевіч Ступак (нар. 16 сакавіка 1990, Мінск) — беларускі шахматыст, гросмайстар (2011).
У складзе зборнай Беларусі удзельнік 39-й Алімпіяды (2010).
Стэпавэ (Фасціўскі раён)
Стэпавэ (Степове́) — пасёлак у Фасціўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Новамыкалаіўка (Лыманскі раён)
Новамыкалаіўка (Новомикола́ївка) — вёска ў Лыманскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
1744 год у гісторыі астраноміі
1744 год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.
Меер Майсеевіч Аксельрод
Ме́ер Майсе́евіч Аксельро́д (, Маладзечна —, Масква) — беларускі мастак яўрэйскага паходжання, жывапісец, графік, сцэнограф і педагог. Брат паэта Зэліка Аксельрода.
Раннія гады
Нарадзіўся ў Маладзечне Віленскай губерні ў 1902 годзе. Вучыўся ў яўрэйскай пачатковай школе хедары. Паводле некаторых звестак, вучыўся ў школе-майстэрні Юдаля Пэна ў Віцебску да Першай сусветнай вайны, магчыма і пасля, але дачка мастака гэтыя звесткі не падтрымлівае. У пачатку Першай сусветнай вайны, пасля выгнання яўрэяў уладамі Расійскай імперыі з прыфрантавой паласы, у якой апынулася Маладзечна, сям’я Аксельродаў трапіла ў Тамбоў.
З 1918 года жыў у Менску, зарабляў рэкламнымі плакатамі для кінатэатраў. У 1919—1920 гадах служыў у Чырвонай Арміі, быў чарцёжнікам ва Упраўленні сувязі Заходняга фронта.
Савецкі перыяд
У 1921 годзе браў удзел у 1-й Менскай мастацкай выстаўцы, дзе паказаў 25 сваіх работ, якія былі станоўча ацэненыя. Атрымаў ад Наркамасветы БССР накіраванне на вучобу ў Маскве. Вучыўся на графічным факультэце ВМАТЭМАЙС у Уладзіміра Фаворскага,, ,. Затым выкладаў у маскоўскім Вышэйшым мастацка-тэхнічным інстытуце і Тэкстыльным інстытуце (1928—1932). Быў членам таварыства «4 мастацтвы», уступіў у Маскоўскі Саюз мастакоў у 1932 годзе. Афармляў спектаклі яўрэйскіх тэатраў Менска, Масквы, Кіева. Часта наведваў Менск, у часе чаго рабіў замалёўкі горада. Таксама ў Менску вёў знаёмствы з тагачаснай беларускай інтэлігенцыяй, з якой часта перасякаўся ў часе паэтычных выступаў брата Зэліка. У часе выступаў брата пазнаёміўся з будучай жонкай, яўрэйскай пісьменніцай Рыўкай Рубінай.
У 1930—1931 гадах двойчы наведаў сельска-гаспадарчую камуну ў Крыме «Воё Нова» (названа на эсперанта), заснаваную яўрэямі, якія вярнуліся з Палесціны, — назіранні і замалёўкі ў камуне моцна паўплывалі на далейшую творчасць мастака. З 1931 года, разам са шматлікімі вядомымі мастакамі, трапіў пад кампанію барацьбы з фармалізмам. Ганіўся ў савецкай прэсе за песімізм, эскізнасць, дэфармацыі, няскончанасць, экспрэсіянізм і нават блізкасць да Мадзільяні. Вымушаны быў перайсці да ілюстрацыі кніг і працы ў тэатры.
Другая сусветная вайна і пасляваенны перыяд
У 1941 годзе сям’я Аксельрода эвакуіравана ў Тамбоў, дзе ўжо была і ў час Першай сусветнай вайны. Сам Меер Аксельрод застаўся ў Маскве, спрабуючы даведацца пра лёс арыштаванага брата, паэта Зэліка Аксельрода, і чакаючы прызыву ў армію. Неўзабаве пасля мабілізацыі быў адазваны Сяргеем Эйзенштэйнам для працы ў здымачнай групе фільма «Іван Грозны» у Алма-Аце, па дарозе туды забраў сям’ю з Тамбова. Быў у эвакуацыі ў Алма-Аце ў 1941—1943 годзе, дзе падтрымліваў яўрэйскіх бежанцаў з Польшчы. У 1944 годзе ў Алма-Аце адбылася персанальная выстаўка Аксельрода.
Пасля вайны ўдзельнічаў у групавой выстаўцы ў Маскве на Кавалёвым мосце ў 1966 годзе, там было экспанавана каля 250 карцін. Пасля выстаўкі адразу апынуўся ў бальніцы праз хваробу сэрца. У 1968 годзе адбылася персанальная выстаўка ў Растове-на-Доне. Аксельрод памёр ад нераспазнанага інфаркту ў 1970 годзе, так і не пабачыўшы як выйшаў з друку каталог персанальнай выстаўкі. Пахаваны на яўрэйскай частцы Вастракоўскіх могілак у Маскве.
Творчасць
Шматлікія карціны Меера Аксельрода прысвечаны сюжэтам з жыцця яўрэяў, серыя «Гета» (1968—1969), серыя «У стэпе» — паводле ўражанняў ад паездкі ў сельскагаспадарчую яўрэйскую камуну ў Крыме ў 1930—1931 гадах. Аўтар серыі карцін «Успаміны пра стары Менск». Алена Аксельрод, дачка мастака, выдала ў Іерусаліме альбом-манаграфію мастака (1993) і ў Маскве кнігу ўспамінаў і лістоў «Двор на Барыкаднай» (2008).
Творы Меера Аксельрода захоўваюцца ў Трэццякоўскай галерэі, Рускім музеі, музеі выяўленчых мастацтваў імя А. С. Пушкіна.
Выстаўкі
Персанальныя выстаўкі: 1972 (Масква, пасмяротна), 1973 (Ленінград, пасмяротна), 1982 (Масква, пасмяротна). Пасмяротныя выстаўкі ў 1990-я і 2000-я гады ў Маскве, Нью-Ёрку, Лондане, Германіі, Ізраілі.
Сям’я
Брат — паэт Зэлік Аксельрод, рэпрэсаваны і расстраляны ў 1941 годзе ва ўзросце 37 гадоў, Зэлік пазнаёміў Меера з прыхільніцай сваёй творчасці яўрэйскай пісьменніцай Рыўкай Рубінай, якая стала жонкай Меера. Іх дачка — паэтка Алена Аксельрод, унук — мастак Міхаіл Яхілевіч. Мастак часта выяўляў сваіх блізкіх на карцінах: жонку, дачку, брата, унука.
Рутыльяна
Руцільяна (Rutigliano) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Апулія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Бары.
Насельніцтва складае 17888 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 331 чал./км². Займае плошчу 53 км². Паштовы індэкс — 70018. Тэлефонны код — 080.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Клаўс Аўгенталер
Клаус Аўгенталер (Klaus Augenthaler; нар. ) — нямецкі футбаліст, абаронца. Чэмпіён свету 1990 у складзе нацыянальнай зборнай ФРГ.
Матавыліўска Слабідка
Матавыліўска Слабідка (Мотовилівська Слобі́дка) — вёска ў Фасціўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Уладзімір Анесціевіч Плецюхоў
Уладзімір Анесціевіч Плецюхоў (нар., Варонежская вобласць, РСФСР) — беларускі вучоны-фізік, аўтар прац па класічнай і квантавай тэорыі поля, тэорыі рэляцівісцкіх хвалевых ураўненняў, дзяржаўны дзеяч Беларусі. Доктар фізіка-матэматычных навук. Правадзейны член Міжнароднай акадэміі навук вышэйшай школы (Масква).
Біяграфія
Пасля аспірантуры прыйшоў у 1970 годзе ў Брэсц­кі дзяржаўны педагагічны інстытут імя А. С. Пушкіна. На працягу 1996—1999 гадоў узначальваў Пастаянную камісію Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Беларусі па адукацыі, культуры, навуцы і навукова-тэхнічным прагрэсе. З 1999 да 2002 года быў рэктарам БрДУ імя А. С. Пушкіна. Цяпер прафесар кафедры агульнай і тэарэтычнай фізікі.
Быў дэлегатам І і ІІ Усебеларускага народнага сходу.
Удзельнічаў у выкананні заданняў Дзяржаўных праграм фундаментальных і навуковых даследаванняў «Палі і часціцы» (2007—2010 гады) і «Канвергенцыя» (2011—2013, 2014—2015 гады), а таксама заданняў Беларускага рэспубліканскага фонду фундаментальных даследаванняў па тэме «Апісанне сіметрый і эфектаў узаемадзеяння спінавых часціц у мнагакампанентным падыходзе» (2013—2015 гады).
Навуковыя інтарэсы
Тэарэтычныя даследаванні ў галіне класічнай і квантавай тэорыі поля, фізікі элементарных часціц. Яго доктарская дысертацыя прысвечана вывучэнню рэлятывісцкіх хвалевых ураўненняў з кратнымі прадстаўленнямі і ўнутраных ступеней свабоды часціц.
Узнагароды
Медаль Францыска Скарыны, нагрудны знак «Выдатнік адукацыі Беларусі», ганаровыя граматы Вярхоўнага Савета БССР, Міністэрства адукацыі БССР і Беларусі, Нацыянальнага сходу Беларусі, Брэсцкага аблвыканкама і абласнога Савета дэпутатаў.
Новакубанка (Адэская вобласць)
Новакубанка (Новокуба́нка) — вёска ў Лыманскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Музей Ла-Платы
Музей Ла-Платы (Museo de La Plata) — музей прыродазнаўства Ла-Платы ў Аргенціне.
У будынку музея размешчана каля трох мільёнаў выкапняў (у тым ліку 44 000 — батанічнага паходжання), бібліятэка ў 58 000 тамоў. Штогод музей наведваюць каля 400 000 наведвальнікаў, уключаючы даследчыкаў.
Музей Ла-Платы быў адкрыты 19 лістапада 1888 года (у шостую гадавіну з дня заснавання горада). Францыска Марэна, калекцыя якога паслужыла асновай для калекцыі музея, быў прызначаны яго дырэктарам.
IC 2934
IC 2934 — галактыка тыпу Sc (кампактная спіральная галактыка) ў сузор’і Леў.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Бобкі
Бо́бкі (, Бобки) — вёска ў Драгічынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Антопальскага сельсавета.
Да 17 верасня 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Дзеткавіцкага сельсавета.
Клэхіўка
Клэхіўка (Кле́хівка) — вёска ў Фасціўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Канчакы
Канчакы (Конча́ки) — вёска ў Фасціўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Кесальтэнанга
Кесальтэнанга (Quetzaltenango, кічэ Xelajú [ʃelaˈχu]) — другі па велічыні горад Гватэмалы. Цэнтр аднайменнага дэпартамента. Насельніцтва — 225 000 жыхароў (адзнака на 2011 год). Цэнтр горада размешчаны на вышыні 2333 метры над узроўнем мора. Заснаваны 7 мая 1524 года.
У 1838—1840 гады быў сталіцай дзяржавы Лос-Альтас. У 2008 годзе быў аб’яўлены сталіцай Цэнтральнаамерыканскага парламента.
Навэ Сэлышчэ
Навэ Сэлышчэ (Нове́ Се́лище) — вёска ў Лыманскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Бінарная аперацыя
У матэматыцы бінарная аперацыя на мностве
— правіла, якое любой пары элементаў мноства
S
ставіць у адпаведнасць нейкі элемент гэтага ж мноства. Па сутнасці, бінарная аперацыя — гэта функцыя ад двух аргументаў, такая што і яе аргументы, і яе значэнні ляжаць у адном мностве. Прыкладамі бінарных аперацый з'яўляюцца звычайныя аперацыі складання, адымання, множання, дзялення і ступенявання. Практычна ў любой галіне матэматыкі можна знайсці прыклады бінарных аперацыі, напрыклад, складанне вектараў, перамнажэнне матрыц і інш.
Бінарныя аперацыі з'яўляюцца краевугольным каменем разнастайных алгебраічных структур у абстрактнай алгебры: яны, як неад'емная частка, уваходзяць у азначэнні групы, колца і інш.
Строгае азначэнне
Больш дакладна, бінарная аперацыя на непустом мностве
S
— адлюстраванне, якое ставіць у адпаведнасць кожнаму элементу з
S×S
пэўны элемент з
Часам, асабліва ў праграмаванні, тэрмін ужываецца ў дачыненні да любой функцыі з двума аргументамі.
Сяргей Мікалаевіч Прахорчык
Сяргей Мікалаевіч Прахорчык (нар., в. Зажэвічы, Салігорскі раён, Мінская вобласць) — беларускі дзяржаўны дзеяч.
Біяграфія
У 1972 годзе скончыў Зажэвіцкую сярэднюю школу. У гэтым жа годзе паступіў ў Беларускі інстытут механізацыі і электрафікацыі сельскай гаспадаркі горада Мінска па спецыяльнасці інжынер-электрык. Скончыў інстытут у 1977 годзе.
З 1977 года па 1978 год працаваў старэйшым інжынерам-электрыкам Смалявіцкага РМЗ. З 1978 года займае пасаду старэйшага інжынера- электрыка МППК «Даманавічы» Салігорскага раёна. У 1981 годзе атрымаў пасаду галоўнага інжынера корма- прадпрыемства «Даманавічы». У гэтым жа годзе быў пераведзены на пасаду дырэктара гэтага ж прадпрыемства. З 1983 года па 1995 год быў дырэктарам саўгаса «Новае жыццё»
З 2001 года па 2014 год выконваў функцыі старшыні Салігорскага міжраённага камітэта дзяржаўнага кантролю Мінскай вобласці.
Віртсу
Віртсу (Virtsu) — пасёлак у воласці Ляэнерана павета Пярнумаа, Эстонія. Да адміністрацыйнай рэформы мясцовых самакіраванняў Эстоніі 2017 года ўваходзіў у склад воласці Ханіла павета Ляэнемаа. Па даных перапісу насельніцтва 2011 года ў пасёлку пражывалі 539 чалавек, з іх 520 (96,5 %) — эстонцы. Пасёлак размешчаны на аднайменным паўвостраве.
Стрэшынскі замак
Стрэ́шынскі за́мак — замак, які існаваў у XII—XVIII стагоддзях у сучасным гарадскім пасёлку Стрэшын Жлобінскага раёна Гомельскай вобласці Беларусі.
Апісанне
Быў пабудаваны з дрэва на абкружаным ровам мысе ракі Дняпро. У сістэму ўмацаванняў замка ўваходзілі 5 вежаў, роў, вал, гародні. Сярод узбраення Стрэшынскага замка былі гарматы, мушкеты, гакаўніцы, жалезныя і алавяныя ядры, гакаўнічныя і мушкетныя кулі і інш.
ХК Данбас Данецк
«Данбас» — украінская каманда па хакеі з шайбай з Данецка. З 2014 па 2021 год у сувязі з вайной на ўсходзе Украіны клуб базаваўся ў Дружкіўцы. З 2021 года каманда базуецца ў Краматорску.
Siri
Першапачатковае Siri стала даступна ў App Store як праграма для iOS ад Siri Inc. Неўзабаве, 28 красавіка 2010 года, Siri Inc. была набыта Apple Inc. Але яшчэ да таго, як Apple набыла Siri, было абвешчана, што іх праграмнае забяспячэнне будзе даступна для тэлефонаў BlackBerry і тэлефонаў пад кіраваннем Android, затым гэтыя планы былі скасаваныя з-за куплі.
Цяпер Siri — неад’емная частка iOS і даступна для большасці прылад, якія выпускаюцца кампаніяй: iPhone (4S і старэй), iPad (трэцяга пакалення і старэй, а таксама ўсе прылады лінейкі iPad mini), iPod touch 5g і Apple Watch. Нягледзячы на гэтае, хакеры змаглі прыстасаваць Siri для старых мадэлей прылад. 8 лістапада 2011 года Apple публічна заявіла, што ў яе няма планаў інтэграцыі Siri у больш старыя прадукты ў сувязі з адсутнасцю ў іх чыпа фільтрацыі фонавага шуму.
Руская мова
У iOS 8 было дададзена рускае дыктаванне, цяпер прылады пад кіраваннем iOS 8 могуць карэктна распазнаць, запісаць і прайграць усё сказанае на рускай. Аднак функцыя «Дыктаванне» толькі дазваляе ўводзіць тэкст голасам замест набору на клавіятуры.
У iOS 8.3 Siri можа гаварыць на рускай мове.
Распрацоўка
Siri — гэта распрацоўка Міжнароднага цэнтра штучнага интеллекта SRI, з’яўляецца адгалінаваннем фінансуемага Упраўленнем перспектыўных даследчыцкіх праграм (DARPA), апісанага як, мажліва, самы вялікі праект штучнага інтэлекта на сённяшні момант. Для Siri Apple выкарыстоўвала вынік 40-гадовых даследаванняў «Цэнтра Штучнага Інтэлекта» (аддзела SRI International), які фінансуецца DARPA. Можна сказать, што Siri — удасканаленае CALO — Cognitive Agent that Learns and Organizes Program. Siri пачала распрацоўвацца у снежні 2007 года Дагам Кітлаусам (CEO), Адамам Чэйерам і Томам Грюберам, супольна з Норманам Вінарскім з SRI International.
13 кастрычніка 2008 года Siri атрымала фінансаванне ў памеры $8,5 мільёна ад Menlo Ventures і Morgenthaler Ventures. У лістападзе 2009 года група распрацоўшчыкаў атрымала дапаўняльнае фінансаванне ў памеры $15,5 мільёна ад тых жа інвестараў, але ў гэты раз пад кіраўніцтвам ганконгскага мільянераа Лі Цзячэна (Лі Кхасіна). Даг Кітлаус пакінуў пост CEO пасля таго, як Apple запусціла iPhone 4S.
Siri — гэта даследаванне, якое ўключае камбінаваную працу даследчыцкіх груп з Універсітэта Карнегі — Мелон, Масачусэтскага Універсітэта, Рочэстэрскага Універсітэта, Фларыдскага Інстытута Пазнання Чалавека і Машыны, Універсітэта штата Арэгон, Універсітэта Паўднёвай Каліфорніі і Стэнфардскага Універсітэта. Гэта тэхналогія прарабіла велізарны шлях пачыная з дыялогу і разумення натуральнай мовы, машыннага абучэння, відавочнай і верагоднай развагі, анталогіі і падачы ведаў, планавання.
Навуковыя даследаванні
Асноўныя тэхнічныя вобласці Siri засяроджваюцца на дыялогавым інтэрфейсе, распазнаванні кантэксту і сэрвіснай дэлегацыі.
Распазнаванне маўлення Siri заснавана на распрацоўках галасавых тэхналогій кампаніі Nuance Communications.
Дзеянні і адказы Siri заснаваны на ўзаемадзеянні такіх партнёраў як:
iPhone 5
З запускам новай версіі iOS 6 былі дададзены наступныя новаўвядзенні:
iPhone 5s
З запускам iOS 7 былі дададзены:
Геаграфічныя абмежаванні
Першапачаткова функцыянальнасць Siri у большасці краін была абмежаваная, бо карты і пошукавая сістэма Yelp былі доступны толькі ў межах ЗША. Напрыклад, у Вялікабрытаніі на запыт пералічыць мясцовыя фірмы, пракласці маршрут ці даць інфармацыю аб руху Siri адказвала: «''Я магу шукаць фірмы, карты і аглядаць рух толькі ў ЗША і пры выкарыстанні амерыканскага англійскага. Шкадую аб гэтым''». З выхадам iOS 6 функцыянальнасць была значна пашырана.
Інтэграцыя з іншымі праграмамі
Іншыя праграмы могуць дадаваць да Siri функцыянальнасць пры дапамозе адмысловага інтэрфейсу API SiriKit (даступны з лета 2016 года).
Earth First!
Earth First!-(Зямля перш за ўсё!) — Радыкальная арганізацыя па абароне навакольнага асяроддзя. Арганізавана Дэйвам Форманам у 1981 годзе. Першай акцыяй арганізацыі стала пакрыццё дамбы ў Глен-Каньёне стомятровым пластыкавым палатном. З паветра і вялікай адлегласці здавалася, што дамбу прарвала. Самую ўдалую сваю кампанію Earth First! правялі летам 1990-га, калі сотні актывістаў прыкавалі сябе да дрэў у Рэдвудскім лесе і спынілі такім чынам лесанарыхтоўчыя працы на паўночным захадзе ціхаакіянскага ўзбярэжжа Злучаных Штатаў. Годам раней арганізацыя моцна страціла ў вачах грамадскасці, калі пяць актывістаў Earth First!, Уключаючы Формана, прызналіся ў падрыхтоўцы дыверсійнай аперацыі, за што ім змякчылі прысуд. Мішэнню пяцёркі былі атамныя электрастанцыі ў Арызоне, Каліфорніі і Каларада. Неўзабаве пасля інцыдэнту Форман адрокся ад эка-тэрарызму («Экатажа», як ён яго называў), прызнаўшы гвалтоўныя метады барацьбы немэтазгоднымі. Свае памылкі ён усвядоміў дзякуючы вядомай кнізе Эдварда Эбі «Банда разводнага ключа», пра што і напісаў у брашуры «Эка-абарона: Даведнік па выкарыстанні разводнага ключа». Многія эгалагісты, у сваю чаргу, адмежаваліся ад светапоглядаў Формана, калі апошні заявіў, што СНІД і голад у Афрыцы варта разглядаць як функцыянальнае процідзеянне супраць перанасялення планеты.
Siri
Крытыка
Siri можа быць наладжана на прыём запытаў нават пры заблакіраваным тэлефоне. Пры такой наладзе староннія асобы могуць выкарыстоўваць чужы заблакіраваны тэлефон для адпраўкі СМС-паведамленняў, у тым ліку ў сэрвісе СМС-банкінга для атрымання баланса рахунка ўладальніка тэлефона ці, у некаторых аказіях, нават крадзяжу невялікіх сум грошай.
Earth First!
У 1994-ым годзе Earth First! зноў набыла давер, але на гэты раз не як арганізацыя, а як кааліцыя аб’яднаных груповак на месцах. Пад сцягамі Earth First! ў 1994 годзе прайшлі кампаніі пратэсту супраць канструкцыі хуткаснай аўтастрады ў Паўднёвай Каліфорніі, лесанарыхтоўчых работ у нацыянальным лесе (штат Аёва) і будаўніцтва дамбы ў Квебеке.
Siri
Крытыка
У чэрвені 2016 года Шон О’Кейн з Verge напісаў аб маючых адбыцца буйных абнаўленнях iOS 10 с загалоўкам, у якім гаворыцца, што «вялікія абнаўленні Siri не будуць мець значэння, калі яны не змогуць зразумець сваіх карыстальнікаў». О’Кейн пісаў, што «''аб тым, што Apple не гаварыла аб вырашэнні самых вялікіх і асноўных недахопаў Siri: дрэнны ўзровень распазнавання голасу, і нават калі голас распазнаецца правільна, Siri часта выдае нязграбныя вынікі. І гэтыя праблемы выглядаюць яшчэ горш, калі ўлічыць, што цяпер у Apple ёсць паўнапраўныя канкурэнты ў гэтай прасторы: Amazon Alexa, Microsoft Cortana і памочнік Google''».
У кастрычніку 2016 года Bloomberg паведаміў, што Apple плануе аб’яднаць каманды па распрацоўцы воблачных сэрвісаў, у тым ліку і рэсурсы, напраўленыя на паляпшэнне апрацоўкі запытаў Siri, хоць чарговая справаздача The Verge у чэрвені 2017 яшчэ раз назвала галасавога памочніка Siri «дрэнным».
У чэрвені 2017 года The Wall Street Journal апублікаваў шырокую справаздачу аб меркаванай адсутнасці інавацый Apple з Siri пасля прасоўвання канкурэнтаў у вобласці галасавых асістэнтаў. Спасылаючыся на абвестку аб тым, што Amazon Alexa прымусіла «падняць на прыступку» узровень непакою працаўнікоў Apple, журнал напісаў, што «Сёння Apple гуляе ў даганялкі ў катэгорыі прадукту, якую яна вынайшла, усё больш турбуючыся аб тым, што страціла некаторыя са сваіх інавацыйных пераваг». У справаздачы прыводзяцца асноўныя прычыны, такія як адсутнасць прыярытызацыі прыватнасці карыстальнікаў, у тым ліку выпадковыя шасцімесячныя пошукавыя запыты Siri, у той час як Google і Amazon захоўваюць усе даныя да таго часу, пакуль карыстальнік сам не выдаліць непатрэбную інфармацыю; таксама адзначаюцца некаторыя канфлікты між кіраўніцтвам Apple і некаторымі супрацоўнікамі. Apple адмовілася каменціраваць справаздачу, у той час як Эдзі К’ю сказаў, што «Apple часта выкарыстоўвае агульныя даныя, а не карыстальніцкія даныя для абучэння сваіх сістэм, і не мае магчымасці палепшыць прадукцыйнасць Siri для асобных карыстальнікаў з інфармацыяй, якая захоўваецца на іх iPhone».
Слушкі
Слушкі, Служкі — шляхецкі род гербу «Астоя» ў Вялікім Княстве Літоўскім.
Паходжанне
Пачынальнік роду — Ян (Іван), які жыў у XV ст. Падчас узяцця князем Свідрыгайлам Кіева (каля 1401—1404) яго бацькі, імаверна, загінулі, а самога Яна вывезлі ў Каралеўства Польскае, дзе ахрысцілі паводле каталіцкага абраду. Ягоным апекуном быў польскі ўраднік Я. Шчакацінскі. Магчыма, праз выкананне службы атрымаў мянушку Служка, якая зрабілася прозвішчам. Каля 1429 ён атрымаў пасаду бургграфа Ольштына, а ў 1436 — польскую набілітацыю ад Уладзіслава III з гербам «Волга» (у далейшым прадстаўнікі роду карысталіся гербам «Астоя»). Памёр па 1472, меў 2 дочак і, імаверна, сына Амяльяна, які вярнуў спадчынныя маёнткі на Літве, у тым ліку Новы Двор каля Менска. Амяльян меў сыноў Рыгора і Івана. Рыгор (? — па 1517) быў дваранінам гаспадарскім, намеснікам цырынскім. Імаверна, гэта ён згадваецца ў попісе войска Вялікага Княства Літоўскага (1528) як Слушка Амельяновіч, які выстаўляў 14 коннікаў з двара гаспадарскага Менскага. Ад яго пайшоў далейшы род Слушкаў, ад Івана Амельяновіча — род Цяпінскіх.
Караліўка (Фасціўскі раён)
Караліўка (Королі́вка) — вёска ў Фасціўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Анхела Эспіноса Руіс
Анхела Эспіноса Руіс (Ángela Espinosa Ruiz; нар., Малага, Іспанія) — беларуская паэтэса іспанскага паходжання , даследчыца-славістка.
Біяграфія
Скончыла ў 2011 г. школу з гуманітарным профілем (з лацінскай і старагрэчаскай мовамі) і музычную школу. Скончыла Славянскую Філалогію ў Гранадскім універсітэце ў 2015 годзе. У 2017 атрымала ступень магістра на кафедры Беларускай філалогіі Варшаўскага ўніверсітэта. Скончыла аспірантуру на філалагічным факультэце Універсітэта Камплутэнсе ў Мадрыдзе.
Лаўрэат журналісцкай прэміі «Беларусь у фокусе» (2011), фіналістка паэтычнага конкурсу «Экслібрыс» імя Рыгора Барадуліна 2015 года. У тым самым годзе апублікавала зборнік вершаў «Раяль ля мора» ў Мінску і электронны зборнік «Памяць пра будучыню». У сакавіку 2016 года паэтэса стала ганаровым членам Саюза беларускіх пісьменнікаў. Вершы друкаваліся ў часопісах «Маладосць», «Дзеяслоў», «Полымя», газеце «Наша Ніва».
У 2017 годзе зрабіла пераклад на іспанскую мову вершаў Максіма Багдановіча. У гэтым жа годзе быў выдадзены Саюзам беларускіх пісьменнікаў яе трэці зборнік вершаў, «Pomme de ciel».
4 верасня 2019 года ў Мадрыдзе на філалагічным факультэце Універсітэта Камплутэнсэ паспяховая абараніла доктарскую дысертацыю «Сімвалізм народнага паходжання ў прозе Яна Баршчэўскага і Густава Адольфа Бэкера».
IC 2935
IC 2935 — галактыка тыпу NF (у працэсе падцверджання) ў сузор’і Леў.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Мігель Аўеда
Мігель Анхель Аўеда (Miguel Ángel Oviedo; нар. ) — аргенцінскі футбаліст, паўабаронца. Чэмпіён свету 1978 у складзе нацыянальнай зборнай Аргенціны.
Навэ (Лыманскі раён)
Навэ (Нове́) — вёска ў Лыманскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Кашчыіўка
Кашчыіўка (Кощі́ївка) — вёска ў Фасціўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Вільярыка (Парагвай)
Вільярыка — універсітэцкі горад і курорт на поўдні Парагвая, насельніцтва налічвае каля 55 000 жыхароў (перапіс 2006). Вільярыка з’яўляецца сталіцай дэпартамента Гуайра. Горад быў заснаваны 14 мая 1570 года пад назвай Villa Rica del Espíritu Santo на беразе р. Пара, а ў 1682 годзе ён быў перанесены на сваё цяперашняе месца. У канцы каланіяльнага перыяду горад заквітнеў і меў амаль тое ж значэнне, што і Асунсьён, пакуль не быў амаль цалкам разбураны ў час вайны. У 1889 годзе гарады Вільярыка і Асунсьён былі звязаны чыгункай.
Прадпрыемствы харчовай, тэкстыльнай, гарбарна-абутковай прамысловасці; вытворчасць гарбаты.
Глеб Міхайлавіч Роўда
Глеб Роўда (нар., ) — беларускі футбаліст, паўабаронца клуба «Іслач» і моладзевай зборнай Беларусі.