cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ляхаўка (Гарадоцкі раён)
Ля́хаўка (, Ляховка) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Езярышчанскага сельсавета.
Волдацішкі
Во́лдацішкі (, Волдотишки) — вёска ў Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Больцішскага сельсавета.
Барысавічы
Бары́савічы (, Борисовичи) — вёска ў Клімавіцкім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Лабжанскага сельсавета.
Геаграфія
Знаходзіцца за 21 км у напрамку на захад ад горада Клімавічы, за 140 км ад Магілёва. У напрамку на паўночны захад ад вёскі працякае рака Сож.
Вэрлок
Вэрлок (Верло́к) — вёска ў Радамышльскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Радамышльскай гарадской ашчыны.
Гештаўты
Ге́штаўты (, Гештовты) — хутар у Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Больцішскага сельсавета.
Ганнаўка (Лабжанскі сельсавет)
Га́ннаўка (, Ганновка) — вёска ў Клімавіцкім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Лабжанскага сельсавета.
Цвёрдая форма
Цвёрдая фо́рма — верш, для якога строга вызначаюцца колькасць радкоў і спосаб іх рыфмоўкі, а таксама часам правілы паўтарэння асобных радкоў альбо іх частак.
У Еўропе цвёрдыя формы з’яўляюцца пад час эпохі Адраджэння. У гэты перыяд утварыліся санет, рандэль, рандо, трыялет, сексціна. Таксама распаўсюджаныя яны і на Усходзе. Да іх далучаюцца персідскія рубаі, японскія хайку, танка і рэнга. Ствараюцца цвёрдыя формы і ў Новы час. Так у XIX стагоддзі англійскім пісьменнікам Эдвардам Лірам была ўведзеная новая цвёрдая форма — лімерык.
Глыныця (Радамышльскі раён)
Глыныця (Глини́ця) — вёска ў Радамышльскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Радамышльскай гарадской ашчыны.
Альмады
Альмады (Pointe des Almadies) — мыс на паўвостраве Зялёны мыс у Сенегале. Самы заходні пункт Афрыкі. Берагі мыса абразійна-бухтавыя. З еўрапейцаў упершыню наведаў партугальскі мараплавец Дыніш Дыяш у 1444 годзе.
Трыялет
Трыяле́т (triolet, trio — трое) — адна з так званых цвёрдых формаў лірычнай паэзіі. Упершыню з'явіўся ў Францыі ў XIV стагоддзі, як скарочаная форма рандэля.
Прыкладам трыялету можа служыць наступны верш Максіма Багдановіча:
Глухіў Другы
Глухіў Другы (Глу́хів Другий) — вёска ў Радамышльскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Радамышльскай гарадской ашчыны.
Нісневіч
Нісне́віч — беларускае прозвішча.
Прудок (Руднянскі сельсавет)
Прудо́к (, Прудок) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Езярышчанскага сельсавета.
Да 2018 года ўваходзіла ў склад Руднянскага сельсавета.
Глухіў Пэршы
Глухіў Пэршы (Глу́хів Перший) — вёска ў Радамышльскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Радамышльскай гарадской ашчыны.
Ёган Гансавіч Эйхфельд
Ёган Гансавіч Эйхфельд (25 студзеня 1893 года, г. Пайдэ, Ліфляндская губерня, — 20 красавіка 1989 года, г. Талін, Эстонская ССР, СССР) — савецкі біёлаг-селекцыянер і дзяржаўны дзеяч, прыхільнік і паслядоўнік Лысенкі
Гародчын
Гародчын (Горо́дчин) — вёска ў Радамышльскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Радамышльскай гарадской ашчыны.
Ёган Гансавіч Эйхфельд
Біяграфія
Нарадзіўся 13 студзеня 1893 года ў Пайдэ. У 1923 годзе скончыў Петраградскі сельскагаспадарчы інстытут, дзе быў вучнем М. І. Вавілава.
У 1923—1930 гады быў арганізатарам і загадчыкам Хібінскага сельскагаспадарчага вопытнага пункта. У 1930—1940 гады пасля рэарганізацыі пункта стаў дырэктарам Палярнага аддзялення, а затым і Палярнай вопытнай станцыі Усесаюзнага інстытута раслінаводства (УІР). У 1935 годзе стаў акадэмікам УАСГНІЛ. У 1940—1951 гады займаў пасаду дырэктара УІР. З 1946 года акадэмік АН Эстонскай ССР, а ў 1950—1968 і яе прэзідэнт. З 1953 член-карэспандэнт АН СССР.
У 1958—1961 гады займаў пасады намесніка старшыні Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР і старшыні Прэзідыума Вярхоўнага Савета Эстонскай ССР. Член КПСС з 1961 года. Дэлегат XXII з’езду КПСС. Дэпутат Вярхоўнага Савета СССР 4—7-га скліканняў.
Сканаў 20 красавіка 1989 года ў Таліне.
Працы
Займаўся галоўным чынам праблемамі прасоўвання сельскагаспадарчых культур у раёны Крайняй Поўначы, меліярацыі і акультурвання балотных і мінеральных глеб поўначы і агратэхнікай. З’яўляецца аўтарам некалькіх хуткаспелых сартоў асноўных культур, раянаваных на поўначы.
НФЛ у сезоне 1950
Аб’яднанне НФЛ і УАФК
У 1950 годзе адбылося зліццё НФЛ з Усеамерыканскай Футбольнай Канферэнцыяй. Аб’яднанне пашырыла лігу да 13 каманд. Кліўленд Браўнс, Сан-Францыска Форці Найнэрс і Балтымар Колтс далучыліся да НФЛ некранутымі. Пры тым гульцы каманды УАФК — Нью-Ёрк Янкіз былі падзеленыя паміж Нью-Ёрк Джаентс і Нью-Ёрк Булдогс (апошнія змянілі назву на Нью-Ёрк Янкс), Лос-Анджэлес Донс і Лос-Анджэлес Рэмс аб’ядналіся у адну каманду.
Выніковая табліца
В = Выйгрыш, П = Паражэнне, % = Адсотак перамог, АН = Ачкі набраныя, АП = Ачкі прапушчаныя''
Заўвага: Да 1972 года, нічыі ў турнірных табліцах не ўлічваліся.
Друскенікі (Воранаўскі раён)
Дру́скенікі (, Друскеники) — вёска ў Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Больцішскага сельсавета.
Рэпішча (Гарадоцкі раён)
Рэ́пішча (, Репище) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Мяжанскага сельсавета.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Газьбенскага сельсавета. У 2004—2018 гадах у складзе Руднянскага сельсавета.
Жураўлынка (Радамышльскі раён)
Жураўлынка (Журавли́нка) — вёска ў Радамышльскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Радамышльскай гарадской ашчыны.
Канстанцінава
Назву Канстанцінава маюць:
Гута (Клімавіцкі раён)
Гу́та (, Гута) — вёска ў Клімавіцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Лабжанскага сельсавета.
Асычкы (Радамышльскі раён)
Асычкы (Осички́) — вёска ў Радамышльскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Радамышльскай гарадской ашчыны.
Гразівец (Клімавіцкі раён)
Гразі́вец (, Грязивец) — вёска ў Клімавіцкім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Лабжанскага сельсавета.
У 1924—1954 гадах цэнтр Гразівецкага сельсавета.
Антыстрафа
Антыстрафа́ (ἀντιστροφή — паварот назад) — другая страфа ў харавой песні антычнай трагедыі. Звычайна дзеянне антычнай трагедыі суправаджаў хор. Падчас рытмічнага руху хору па сцэне злева направа, з захаду на ўсход, выконвалася (спявалася) антыстрафа (страфа суправаджала рух хору ў супрацьлеглы бок). Такую будову харавых песняў можна сустрэць у трагедыі «Цар Эдып» Сафокла, «Праметэй прыкаваны» Эсхіла і інш.
Забалаць (Радамышльскі раён)
Забалаць (За́болоть) — вёска ў Радамышльскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Радамышльскай гарадской ашчыны.
Спіс аб’ектаў PGC (985001—986000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (985001—986000)
Пілюнцы
Пілю́нцы (, Пилюнцы) — вёска ў Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Больцішскага сельсавета.
Кайтаніўка (Радамышльскі раён)
Кайтаніўка (Кайта́нівка) — вёска ў Радамышльскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Радамышльскай гарадской ашчыны.
Дэкаданс
Дэкада́нс (ад французскага decadence — заняпад) — агульная арыентацыя шматлікіх напрамкаў у амерыканскім і еўрапейскім мастацтве канца XIX — пачатку XX стагоддзяў.
Тэрмін узнік у Францыі ў 1880-х гадах. Асноўныя матывы дэкадансу — адчуванне безнадзейнасці, страта сэнсу быцця, крызыс ідэалаў, тэмы смерці, адзіноцтва, «зыходу ў сябе». Характэрныя змрочныя настроі, культ вытанчанай, згасаючай прыгажосці, часта грэбаванне нормамі грамадства і маралі, эскапізм, індывідуалізм, ідэя свабоды творчасці дзеля творчасці. Дэкаданс праявіўся ва ўсіх відах мастацтва і ў розных стылях. У літаратуры ён найбольш выражаны ў творчасці Э. По, О. Уайльда, Ш. Бадлера, французскіх сімвалістаў (П. Верлен, А. Рэмбо і інш.), таксама дэкаданс прыметны ў жывапісе і графіцы стылю мадэрн (напр., О. Бёрдслей).
Калонтытул
Калонтытул (colonne/скарочана — слупок і titulus — надпіс, загаловак) — загаловачныя звесткі (назва твора, часткі, главы, параграфа і г. д.), якія размяшчаюцца над ці пад тэкстам на некалькіх ці на ўсіх старонках кнігі, газеты, часопіса ці іншага шматстаронкавага выдання. Адрозніваюцца верхні і ніжні калонтытулы.
НФЛ у сезоне 1951
Cезон 1951 года стаў 32-iм сезонам Нацыянальнай футбольнай лігі (NFL). Скочыўся перамогай «Лос-Анджэлес Рэмс».
Выніковая табліца
В = Выйгрыш, П = Паражэнне, Н = Нічыя, % = Адсотак перамог, АН = Ачкі набраныя, АП = Ачкі прапушчаныя''
Заўвага: Да 1972 года, нічыі ў турнірных табліцах не ўлічваліся.
Повалака
По́валака (, Поволока) — вёска ў Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Больцішскага сельсавета.
Кычкыры
Кычкыры (Кичкирі́) — вёска ў Радамышльскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Радамышльскай гарадской ашчыны.
Саладухі
Саладу́хі (, Солодухи) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Езярышчанскага сельсавета.
Генадзь Рыгоравіч Літаўрын
Генадзь Рыгоравіч Літаўрын (Геннадий Григорьевич Литаврин; 6 верасня 1925, с. Абай Уймонскага аймака Айроцкай аўтаномнай вобласці Сібірскага края — 6 лістапада 2009, Масква) — расійскі гісторык, спецыяліст па сярэдневяковай гісторыі паўднёвых славян, Візантыі і руска-візантыйскіх сувязяў, акадэмік РАН (1994).
Саладухі
У 1924—1929 гадах цэнтр Саладухінскага сельсавета. Да 2004 года ўваходзіла ў склад Марчанскага сельсавета. У 2004—2018 гадах у складзе Руднянскага сельсавета.
Генадзь Рыгоравіч Літаўрын
Біяграфія
Доктар гістарычных навук (1973). Акадэмік РАН (1994, член-карэспандэнт АН СССР з 1987), замежны член Балгарскай АН (1989). Прэзідэнт Нацыянальнага камітэта візантыністаў Расіі, віцэ-прэзідэнт Міжнароднай асацыяцыі візантыністаў. Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Расіі ў галіне навукі і тэхнікі (1996).
Шкурапея
Шкурапея — у беларускай міфалогіі галоўная змяя. Згадваецца ў паданнях і народных замовах.
У замовах
Шкурапея прысутнічае ў замовах дзеля лячэння чалавека, якога ўкусіла змяя.
«На моры, на кiянi стаiць куст. У тым кусце ляжыць скаварада, пад скаварадой ляжыць чорная руна. У чорным рунi ляжыць змiя Шкурапея...»
«На моры, на лукаморы — гара, на той гарэ — яблыня, на яблыні — гняздо, у гняздзе — змяя-шкурапея. Змяя-шкурапея, вазьмі свой яд. Не возьмеш, буду да Бога пасылаць...»
Ёсць меркаванне, што мора і востраў з дрэвам (камнем, кустом), якія наогул часта згадваюцца ў замовах, - гэта міфалагічная мадэль сусвету, гэта ключ да таго, як старажытныя беларусы ўяўлялі сабе Зямлю. Камень можа быць адсылкай да Залатой гары, а дрэва ці куст - да Сусветнага Дрэва. Змяя Шкурапея, такім чынам, - гэта рэшта вобраза нейкага старажытнага касмічнага змея з язычніцкіх міфаў. Параўнайце са змеем Ёрмунгандам са скандынаўскай міфалогіі: апошні плавае вакол зямлі, якоя месціцца на ствале сусветнага ясеня.
У паданнях
Змяя Шкурапея часам замяняе Вужынага Цара ў ролі кіраўніка ўсіх змей. На Магілёўшчыне існавала паданне аб тым, што ўсе змеі на зіму хаваюцца ў вялізную яму, і прыводзіць іх туды змяя Шкурапея. Аднойчы нейкі чалавек праваліўся ў яму, але змеі не зрабілі яму шкоды, Шкурапея не дазволіла. Яна пасадзіла чалавека на сябе і выпрамілася, падняўшы небараку на паверхню зямлі.
Дзятлавыя
Дзятлавыя (Picidae) — сямейства птушак атрада дзятлападобных.
Большая частка відаў з моцнай, клінападобнай дзюбай і кароткім, моцным хвастом. Язык вельмі доўгі (для выцягвання насякомых з-пад кары). Пальцаў 4: 2 уперад і 2 назад. У некаторых відаў ёсць палавы і ўзроставы дымарфізм. Гняздуюцца ў дуплах, якія самі робяць у дрэвах (толькі круцігалоўка часцей займае гатовыя). Аселыя або качуюць, круцігалоўка пералётная. Адрозніваюць 200—202 віды.
Каціўка (Радамышльскі раён)
Каціўка (Коті́вка) — вёска ў Радамышльскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Радамышльскай гарадской ашчыны.
Асаль
Асаль — кратарнае возера ў цэнтры Джыбуці. Возера ляжыць на 155 м ніжэй за ўзровень мора ў Афарскай катлавіне, гэта самы нізкі пункт Афрыкі. Салёнасць возера складае 35 %, на глыбіні 20 м — 40 %, што робіць яго адным з самых салёных азёр у свеце разам з Мёртвым морам і возерам Эльтон. Возера акружана шчыльным засоленым пластом глебы. Соль здабываецца і караванамі адпраўляецца ў Эфіопію.
Прыкладна ў пяці кіламетрах ад возера на паўднёвым усходзе размяшчаецца заліў Таджура Індыйскага акіяна.
Прыкуты Праметэй
«Прыкуты Праметэй» (Προμηθεύς Δεσμώτης) — трагедыя старажытнагрэчаскага драматурга Эсхіла, прадстаўленая ў 444—443 гадах да н.э. Яна ўваходзіла ў тэтралогію, якая, акрамя гэтай, уключала трагедыі «Вызвалены вызвалены» (захавалася фрагментарна) і «Праметэй-Агняносец» (не захавалася), а таксама невядомую сатыраўскую драму.
Сюжэт
За выкраданне агню Гефест прыкоўвае Праметэя па загадзе Зеўса да скалы пад наглядам Улады і Сілы. Вязня наведваюць Акіяніды, іх бацька Акіян, царэўна Іо (каханая Зеўса), якая ў сваіх блуканнях па свету выпадкова патрапіла да скалы. Праметэй распавядае ім, што ён зрабіў для людзей, выкраўшы агонь у багоў, праклінае Зеўса і прарочыць.
Пераклады
На беларускую мову трагедыю пераклаў Лявон Баршчэўскі.
Краснабірка
Краснабірка (Краснобі́рка) — вёска ў Радамышльскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Радамышльскай гарадской ашчыны.
Уладзімір Аляксандравіч Зяленскі
Уладзі́мір Алякса́ндравіч Зяле́нскі (Володимир Олександрович Зеленський, нар., ) — шосты і дзейны Прэзідэнт Украіны з 20 мая 2019 года.
Да ўступлення на пасаду вядомы як шоумен, акцёр, комік, рэжысёр, прадзюсар і сцэнарыст. Быў саўладальнікам і мастацкім кіраўніком «Студыі Квартал-95» (2003—2019) і генеральным прадзюсарам тэлеканала «Інтэр» (2010—2012).
Біяграфія
Мае яўрэйскае паходжанне. Маці — Рыма Уладзіміраўна Зяленская — працавала інжынерам. Бацька — Аляксандр Сямёнавіч Зяленскі — матэматык, праграміст, доктар тэхнічных навук, прафесар.
Удзельнік КВЗ у камандах «Запарожжа — Крывы Рог — Транзіт», «Зборная Крывога Рога» і «95-ты квартал», у апошняй з іх Уладзімір Зяленскі быў капітанам, акцёрам і аўтарам большасці нумароў. У 2003 годзе, пасля выхаду з КВЗ, яго каманда пачала даваць канцэрты на тэлебачанні. Ужо як «Студыя Квартал-95» у 2005 годзе каманда стварае шоу «Вячэрні квартал», у якім Уладзімір Зяленскі становіцца аўтарам, рэжысёрам і вядучым акцёрам.
У 2010—2011 гадах працаваў генеральным прадзюсарам тэлеканала «Інтэр». На працягу сваёй кар’еры выступаў у шматлікіх тэлепраектах, найбольш знамянальна — у ролі акцёра («Вячэрні квартал»), вядучага («Кіеў вячэрні», «Ліга смеху») і суддзі («Рассмяшы коміка»).
Уладзімір Зяленскі ўдзельнічаў у вытворчасці больш за двух дзясяткаў кінафільмаў і тэлесерыялаў як акцёр (у прыватнасці «Каханне ў вялікім горадзе», «8 першых спатканняў», «Я, ты, ён, яна»), прадзюсар (напрыклад «Сваты», «Я буду побач», «Каханне ў вялікім горадзе 3»), сцэнарыст («Сваты»), а таксама быў акцёрам дубляжу («Хортан», «Падынгтан» і іншыя).
На працягу 2015—2018 гадоў іграў у тэлесерыяле «Слуга народа» ролю Васіля Галабародзькі — настаўніка гісторыі, які абраны прэзідэнтам Украіны. Тэлесерыял абвінавачвалі ў палітычнай рэкламе , першыя серыі трэцяга сезона серыяла выйшлі непасрэдна перад выбарамі прэзідэнта Украіны, у якіх Уладзімір Зяленскі ўдзельнічаў як вылучэнец аднайменнай партыі.
Кандыдат у прэзідэнты Украіны на выбарах 2019 года, пераможца першага тура (31 сакавіка). Як заўважыў кіраўнік Фонду «Украінская палітыка» Косць Бандарэнка:
Яго сапернік у другім туры выбараў, дзейны тады Прэзідэнт Украіны Пятро Парашэнка, заявіў 19 красавіка ў часе дэбатаў паміж кандыдатамі на НСК «Алімпійскі», што Уладзімір Зяленскі прымярае вобраз героя з серыяла «Слуга народа», аднак насамрэч прадстаўляе інтарэсы збеглага алігарха Ігара Каламойскага.
У другім туры прэзідэнцкіх выбараў, які адбыўся 21 красавіка, Уладзімір Зяленскі ўпэўнена перамог, атрымаўшы 73,22 % галасоў.
На чале дзяржавы
З 20 мая 2019 года Прэзідэнт Украіны. У часе цырымоніі інаўгурацыі, якая прайшла ў Кіеве, Уладзімір Зяленскі заявіў, што яго першай задачай на пасадзе Прэзідэнта Украіны стане спыненне агню на Данбасе. Ён таксама абвясціў пра роспуск парламента, пра зняцце недатыкальнасці з дэпутатаў, пра крымінальную адказнасць за незаконнае ўзбагачэнне, змены ў Выбарчым Кодэксе, пра зняцце з пасад генпракурора, міністра абароны і іншых урадоўцаў сілавога блока.
21 мая Уладзімір Зяленскі распусціў украінскі парламент і прызначыў пазачарговыя выбары ў Раду на 21 ліпеня. На парламенцкіх выбарах партыя Уладзіміра Зяленскага «Слуга народа» атрымала пераканаўчую перамогу і паводле партыйных спісаў, і па мажарытарных акругах.
Неўзабаве тэлефонная размова Уладзіміра Зяленскага і Прэзідэнта ЗША Дональда Трампа стала прычынай «украінскага крызісу» ў Злучаных Штатах Амерыкі і выклікала няўдалую спробу імпічменту Дональда Трампа.
Пасля ўварвання Расіі ва Украіну ў ноч на 25 лютага 2022 года стварыў і сам узначаліў стаўку Вярхоўнага галоўнакамандуючага. Заняў пазіцыю, накіраваную на абарону суверэнітэту Украіны.
7 сакавіка 2022 года атрымаў Прэмію свабоды імя Рональда Рэйгана «за яго мужную барацьбу з тыраніяй і за яго нязломную пазіцыю па свабодзе і дэмакратыі». 26 ліпеня 2022 года прэм’ер-міністр Вялікабрытаніі Борыс Джонсан уручыў Уладзіміру Зяленскаму прэмію лідарства імя Чэрчыля «за неверагодную мужнасць, супраціўленне і годнасць перад тварам варварскага ўварвання Пуціна». 28 ліпеня 2022 года быў узнагароджаны найвышэйшай узнагародай Літвы — ордэнам Вітаўта Вялікага. 25 верасня 2022 года Зяленскі стаў самым уплывовым яўрэем паводле версіі выдавецтва The Jerusalem Post.
19 кастрычніка Еўрапарламент прысудзіў прэмію Сахарава ўкраінскаму народу і Уладзіміру Зяленскаму. 7 снежня Часопіс «Time» назваў чалавекам года Уладзіміра Зяленскага і ўкраінскі дух. Па версіі часопіса Time, Уладзімір Зяленскі стаў самым уплывовым чалавекам у 2022 годзе, набраўшы 5 % галасоў (больш за 3,3 мільёна чытачоў). 12 чэрвеня 2022 года стаў лаўрэатам прэміі імя Барыса Нямцова, за смеласць.
Краснасілка (Радамышльскі раён)
Краснасілка (Красносі́лка) — вёска ў Радамышльскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Радамышльскай гарадской ашчыны.
Подзітва (Больцішскі сельсавет)
По́дзітва (, Подитва) — вёска ў Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Больцішскага сельсавета.
Крымок
Крымок (Кримо́к) — вёска ў Радамышльскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Радамышльскай гарадской ашчыны.
Луціўка
Луціўка (Лу́тівка) — вёска ў Радамышльскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Радамышльскай гарадской ашчыны.
Халіпы (Гарадоцкі раён)
Халі́пы (, Халипы) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Мяжанскага сельсавета.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Газьбенскага сельсавета. У 2004—2018 гадах у складзе Руднянскага сельсавета.
Мала Рача
Мала Рача (Мала́ Ра́ча) — вёска ў Радамышльскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Радамышльскай гарадской ашчыны.
Ваяводы брацлаўскія
Ваявода брацлаўскі — мясцовы ўраднік у Брацлаўскім ваяводстве Вялікага Княства Літоўскага, намеснік караля і вялікага князя.
Згодна з умовамі Люблінскай уніі (1569) ваяводства апынулася ў складзе Каралеўства Польскага; ваявода брацлаўскі засядаў у Сенаце Рэчы Паспалітай.
Ваяводамі брацлаўскімі былі:
Жаночая рыфма
Жаночая рыфма — разнавіднасць рыфмы, пры якой націск падае на перадапошні склад зрыфмаваных словаў. Гэтая рыфма надзвычай частая ў беларускай народнай паэзіі. У выніку ўплыву на беларускую вершатворчасць народнай паэзіі, а таксама польскай паэзіі і польскай мовы з яе пастаянным націскам на перадапошнім складзе жаночая рыфма стала ледзь не выключным відам рыфмы ў беларускім сілабічным вершы:
Мужчынская рыфма
Мужчы́нская ры́фма — разнавіднасць рыфмы, пры якой націск падае на апошні склад зарыфмаваных словаў. Адрозніваюць адкрытую мужчынскую рыфму — з галосным на канцы (дна́ — вайна́, зару́ — пару́) і закрытую, што мае ў канцы зычны гук (сто́л — вузё́л, прыва́л — права́л). У беларускай паэзіі мужчынскія рыфмы сустракаюцца ва ўсе часы яе існавання, хоць у вуснай народнай паэзіі і ў сілабічнай паэзіі яны значна саступаюць жаночым рыфмам.
Асаблівае распаўсюджанне набыла мужчынская рыфма ў новай беларускай літаратуры:
Рытміка-інтанацыйную і страфічную адметнасць надае вершаванаму твору чаргаванне мужчынскіх рыфмаў з жаночымі, дактылічнымі і гіпердактылічнымі.
Помедзь
По́медзь (, Помедь) — вёска ў Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Больцішскага сельсавета.
У 1940—1961 гадах цэнтр Помедскага сельсавета.
Канстанцінава (Слабадскі сельсавет)
Канстанці́нава (, Константиново) — вёска ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Слабадскога сельсавета.
Гісторыя
У 1904 годзе на месцы вёскі быў засценак Жоснянскай воласці Вілейскага павета Віленскай губерні, 80 жыхароў. Тут была школа граматы, у якой у 1896/97 навучальным годзе вучыліся 7 хлопчыкаў. У 1921 годзе вёска гміны Жосна Дунілавіцкага (з 1925 года Пастаўскага) павета Віленскага ваяводства, 19 двароў, 104 жыхары. У 1931 годзе ― 24 двары, 104 жыхары. З 12 кастрычніка 1940 года вёска ў Слабадскім сельсавеце Мядзельскага раёна Вілейскай, з 20 верасня 1944 года Маладзечанскай, з 20 студзеня 1960 года Мінскай абласцей. У 1940 годзе ў вёсцы 32 двары, 155 жыхароў. У студзені-ліпені 1944 года ў вёсцы размяшчаўся штаб партызанскай брыгады імя К. К. Ракасоўскага. Жыхары вёскі, браты А. В. і Ф. В. Валасевіч рамантавалі зброю партызан, рабілі памятныя медалі для партызан, якія вызначыліся ў баях.
У 1949 годзе ў вёсцы арганізаваны калгас імя Молатава. З 9 красавіка 1954 года вёска — цэнтр калгаса «1 Мая».
Раней на Мядзельшчыне некаторыя населеныя пункты называліся распеўней за цяперашняе і мелі канчатак «а» — Мядзела, Нарочча, Свіра, Княгініна. Пазней іх сталі афіцыйна пісаць як у польскай або рускай мовах, але мясцовыя жыхары Канстанцінава дагэтуль кажуць словы і нават імёны з канчаткам «а» — Мядзела, Паўла. Назву сваёй вёскі вымаўляць цвярдзей ― Канстантынава.
Інфраструктура
У вёсцы размешчаны адміністрацыйны будынак калгасу, жывёлагадоўчая ферма, рамонтныя майстэрні, сталовая, фельчарска-акушэрскі пункт, бібліятэка, каталіцкая капліца Маці Божай Шкаплернай.
Раней былі клуб, магазін, базавая школа і дзіцячы сад.
Памятныя мясціны
Помнік 27 землякам з вёсак калгаса, якія загінулі ў Айчынную вайну (пастаўлены ў 1965 г.); мемарыяльны знак у гонар партызанскай брыгады імя К. К. Ракасоўскага (пастаўлены ў 1975 г.).
Сусіё
Сусіё (Río Sucio) (“брудная”) — рака на поўначы Коста-Рыкі. Бярэ пачатак на заходнім схіле вулкана Ірасу на вышыні 3 000 м і цячэ на поўнач, упадае ў раку Сарапікі паўночней горада Пуэрта-В'еха. Даўжыня — 85 км.
Адметнай рысай ракі з'яўляецца ярка аранжавы колер вады, за які яна і атрымала сваю назву. Пры выхадзе з гор русла ракі раздвойваецца, адбываецца біфуркацыя і ўтвараецца яшчэ адна рака — Чырыпа.
У верхнім цячэнні з'яўляецца натуральнай мяжой паміж правінцыямі Сан-Хасэ, Картага і Лімон, ніжняе цячэнне знаходзіцца ў правінцыі Эрэдзія. Працякае праз нацыянальны парк Браульё-Карыльё. Сярод турыстаў папулярны рафтынг па рацэ.
Асноўныя прытокі — рэкі Хандура і Сан-Хасэ (левыя).
Тора (рака)
Тора (Río Toro) — рака на поўначы Коста-Рыкі ў правінцыях Алахуэла і Эрэдзія. Бярэ пачатак на ўсходнім схіле гары Пальміра ў Цэнтральнай Кардыльеры на вышыні 1 850 м і цячэ ў паўночна-ўсходнім напрамку, упадае ў раку Сарапікі. Даўжыня — 92 км.
У верхнім цячэнні ракі знаходзіцца нацыянальны парк Кастра-Бланка. Сярод турыстаў папулярны рафтынг па рацэ. Працуюць 2 ГЭС.
Асноўныя прытокі — рэкі Каньё-Негра і Куарта (правыя).
Мар’яніўка (Радамышльскі раён)
Мар’яніўка (Мар'я́нівка) — вёска ў Радамышльскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Радамышльскай гарадской ашчыны.
Мэдэліўка
Мэдэліўка (Меде́лівка) — вёска ў Радамышльскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Радамышльскай гарадской ашчыны.
Заручча (Клімавіцкі раён)
Зару́чча (, Заручье) — вёска ў Клімавіцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Лабжанскага сельсавета.
Раковычы
Раковычы (Рако́вичі) — вёска ў Радамышльскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Радамышльскай гарадской ашчыны.
Шмані
Шмані́ (, Шмани) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Мяжанскага сельсавета.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Газьбенскага сельсавета. У 2004—2018 гадах у складзе Руднянскага сельсавета.
Рудня-Гарадэцка
Рудня-Гарадэцка (Рудня-Городецька) — вёска ў Радамышльскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Радамышльскай гарадской ашчыны.
NaNoWriMo
NaNoWriMo (вымаўляецца «НЭ-НО-РАЙ-МО»), альбо нацыянальны месяц пісання раманаў (National Novel Writing Month), — штогадовы праект, у межах якога ўдзельнікі — усе, хто жадае — заахвочваюцца напісаць чарнавік рамана даўжынёю не меней за 50 тысяч слоў за адзін лістапад.
Гісторыя
Праект прыдуманы фрылансерам Крысам Бэйці ў 1999. Першы NaNoWriMo прайшоў у ліпені таго ж года і прыцягнуў 21 удзельніка з наваколляў Сан-Францыска. Ужо ў наступным 2000 годзе NaNoWriMo быў перанесены на лістапад, каб «скарыстацца перавагамі кепскага надвор’я». У 2010 годзе колькасць удзельнікаў перавысіла 200 тысяч чалавек. У 2014 годзе сярод пераможцаў была вызначана Кірстэн Німвэй, у 2015 – Харкін Дэксімірэ.
Правілы
Паколькі NaNoWriMo выкарыстоўваецца, каб заахвоціць людзей пісаць, правілы дастаткова простыя і зразумелыя:
Таўстэ (Радамышльскі раён)
Таўстэ (Товсте́) — вёска ў Радамышльскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Радамышльскай гарадской ашчыны.
Філоніўка (Радамышльскі раён)
Філоніўка (Філо́нівка) — вёска ў Радамышльскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Радамышльскай гарадской ашчыны.
Зузана Чапутава
Зу́зана Ча́путава (Zuzana Čaputová; нар., , Чэхаславацкая Сацыялістычная Рэспубліка) — славацкі адвакат, грамадскі актывіст і ліберальны палітык. Атрымала перамогу на прэзідэнцкіх выбарах у Славакіі 30 сакавіка 2019 года, першая жанчына-прэзідэнт у гісторыі краіны.
НФЛ у сезоне 1952
Cезон 1952 года стаў 33-iм сезонам Нацыянальнай футбольнай лігі (NFL). Скочыўся перамогай «Дэтройт Лаянз».
Выніковая табліца
В = Выйгрыш, П = Паражэнне, Н = Нічыя, % = Адсотак перамог, АН = Ачкі набраныя, АП = Ачкі прапушчаныя''
Заўвага: Да 1972 года, нічыі ў турнірных табліцах не ўлічваліся.
Абідзіна
Абі́дзіна (, Обидино) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Стадолішчанскага сельсавета.
Гісторыя
У канцы XVIII стагоддзя вёска ў Езярышчанскім старостве Гарадоцкага павета Полацкай губерні. У сярэдзіне XIX ст. ў складзе дзяржаўнага маёнтка Езярышча. У канцы XIX — пачатку XX ст. вёска ў Бяскатаўскай воласці Гарадоцкага павета Віцебскай губерні. У 1920 годзе ў вёсцы дзейнічалі школа і пункт ліквідацыі непісьменнасці сярод дарослых. З 15 лютага 1923 г. Абідзіна ў складзе Вышадскай воласці Віцебскага павета, з 20 жніўня 1924 г. у складзе Бяскатаўскага сельсавета Гарадоцкага раёна Віцебскай акругі (Віцебскай вобласці з 20.2.1938). У 1933 годзе ў вёсцы дзейнічаў калгас «Чырвонае Абідзіна», кузня, ваўначоска. У лютым 1943 г. вёска была спалена нямецка-фашысцімі акупантамі, было знішчана 56 двароў, загінулі 25 жыхароў. Пасля Вялікай Айчыннай вайны вёска была адбудавана. Вёска ўваходзіла ў склад саўгаса «Смалоўка».
Антонаўцы (Гарадоцкі раён)
Анто́наўцы (, Антоновцы) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Стадолішчанскага сельсавета.
Лапатавічы
Лапатаві́чы (, Лопатовичи) — вёска ў Клімавіцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Лабжанскага сельсавета.
У 1954—1960 гадах цэнтр Лапатавіцкага сельсавета.
Татаршчына (Воранаўскі раён)
Тата́ршчына (, Татарщина) — вёска ў Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Больцішскага сельсавета.
Ляшко
Ляшко — прозвішча.
Яўген Эдуардавіч Вітынг
Яўге́н (Э́йжэн) Эдуа́рдавіч Ві́тынг (Ві́тынгс) (,  — 10 (у некаторых крыніцах 20 і 28) жніўня, г. ) — артыст оперы, (лірыка-драматычны тэнар) і. Заслужаны дзеяч мастацтваў Латвійскай ССР (1946) і БССР (1955).
Біяграфія
У 1895—1900 вучыўся ў Камерцыйным вучылішчы. Спевам пачаў навучацца па радзе свайго брата, артыста аперэты Інсарава. Паступіў у Пецярбуржскую кансерваторыю (клас ), але ў хуткім часе кінуў навучанне. Працягваў браць урокі спеваў у В. Любімава, потым у. У 1904—06 удасканальваўся ў Мілане, дзе займаўся пад кіраўніцтвам Дж. Дэльф’юме. У 1906 дэбютаваў у г. П’ячэнца ў партыі Эдгара, потым выступаў у Мілане. У тым самым годзе вярнуўся ў Расію і быў прыняты ў трупу пецярбуржскага Народнага дома. У 1909—18 саліст пецярбуржскага Марыінскага тэатра (дэбютаваў у партыі Сабініна). У 1913 гастраляваў у Казані. З 1918 жыў у Рызе, дзе быў адным з арганізатараў опернага тэатра, на сцэне якога спяваў да 1940 года.
З пачатку 1920-х гадоў стала гастраляваў у многіх краінах: Англіі, Францыі (1924—26, 1934), Манака, Іспаніі (1924—26, 1932, 1934, Мадрыд, Барселона), Італіі (1924—26, 1932, Міланскі тэатр «Ла Скала»), Берліне (1928), Югаславіі (1931, Белград. Загрэб, Любляна), Румыніі (1932, Бухарэст), ЗША (1933, 1933/36, Нью-Ёрк, Філадэльфія), Кітае (1929, Харбін, Шанхай), Японіі (1929), Чэхаславакіі (1934), Фінляндыі, Літве, Эстоніі. Выступаў у Адэсе (1926), Свярдлоўску (1927—28), Тбілісі (1927).
Апошняе выступленне адбылося ў 1946 на сцэне ў партыі Элеазара.
Творчасць
Валодаў моцным, роўным ва ўсіх рэгістрах (з густой сярэдзінай) голасам рэдкай прыгажосці і шырокага дыяпазону (свабодна пераадольваў цяжкасці верхняга рэгістра), адрозніваўся яркай сцэнічнай знешнасцю. Яго выкананю былі ўласцівы дакладнасць фразіроўкі, экспрэсія, лёгкасць і вытанчанасць. Аднак крытыка адзначала недастатковую ўвагу да сцэнічнага боку вобразу. Рэпертуар уключаў звыш 35 партый.
Першы выканаўца партый Трубадура («Цуд роз» ); у Марыінскім тэатры — Эрэкле («Здрада»  — Беса, Пінкертона («Чыа-Чыа-сан»; атрымаў падзячны ліст ад кампазітара Дж. Пучыні), Эрыка («» Р. Вагнера), Рыцара («»).
Янавічы (Воранаўскі раён)
Я́навічы (, Яновичи) — вёска ў Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Больцішскага сельсавета.
За 1 км на паўночны ўсход ад вёскі ў Дзітву ўпадае Нача.
Бабахіна
Баба́хіна (, Бабахино) — былая вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіла ў склад Стадолішчанскага сельсавета.
Ліквідавана ў 2017 годзе.
Алег Валер’евіч Ляшко
Алег Валер’евіч Ляшко (Олег Валерійович Ляшко; нар., , Украінская ССР) — украінскі журналіст, палітычны дзеяч, народны дэпутат Украіны, лідар Радыкальнай партыі Алега Ляшко, кандыдат у прэзідэнты Украіны на выбарах 2014 і 2019 гадоў.
Малкальм Тэрнбул
Малкальм Бліг Тэрнбул (Malcolm Bligh Turnbull; нар. 24 кастрычніка 1954, Сідней, Аўстралія) — аўстралійскі палітычны дзеяч. Прэм’ер-міністр Аўстраліі з 15 верасня 2015 года па 24 жніўня 2018 года. У 2008—2009 гадах і з 14 верасня 2015 года па 24 жніўня 2018 лідар Ліберальнай партыі Аўстраліі і кіраўнік апазіцыі ў парламенце (2008—2009).
Біяграфія
Малькальм Тэрнбул нарадзіўся ў найбуйнейшым аўстралійскім горадзе Сідней у кастрычніку 1954 года. Вучыўся ў Аўстраліі і Вялікабрытаніі.
Член парламента Аўстраліі з 2004 года ад акругі Уэнтворс (Новы Паўднёвы Уэльс). У студзені-снежні 2007 года міністр аховы навакольнага асяроддзя. З 18 верасня 2013 года міністр сувязі.
На ўнутрыпартыйных выбарах 14 верасня 2015 абышоў дзеючага кіраўніка ўрада Эбата і зноў узначаліў ліберальную партыю. На наступны дзень ён уступіў пасаду кіраўніка ўрада.
24 жніўня 2018 года аспрэчыў лідарства Тэрнбула і адбыліся выбары, у якіх таксама прыняў удзел міністр фінансаў Морысан і міністр замежных спраў Джулі Бішоп. У другім туры галасавання 45 галасамі супраць 40 Морысан перамог Датана.
Агароднікі (Воранаўскі раён)
Агаро́днікі (, Огородники) — вёска ў Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Пераганцаўскага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Воранаўскага сельсавета.
Параліпаменан
Параліпаменан (Παραλειπομένων), Кні́гі ле́тапісаў (דִּבְרֵי־הַיָּמִים Дзіўрэй га-Ямім — «Дзеі дзён»), Кні́гі хро́нік (Libri Chronicorum) — дзве кнігі Старога Запавету, размешчаныя між кнігамі Цароў і Ездры. У Танаху з’яўляюцца апошнімі кнігамі.
Першая кніга летапісаў пачынае расповед ад Адама да заснавання ізраільскай манархіі, у асноўным шляхам пераліку генеалогіі. Рэшта 1 Летапісаў, пасля кароткае згадкі Саула, засяроджаная на кіраванні Давіда. Пачатак 2-й кнігі распавядае пра ягонага сына Саламона, а заключная частка апісвае Іўдзейскае царства з рэдкімі згадкамі Ізраільскага. У заключным раздзеле апісанае падзенне Іўдзеі і вавілонскае паланенне, а ў апошніх вершах раздзелу апісаны захоп Вавілону персідскім царом Кірам, які дазваляе ўзнаўленне Храма Саламона і вяртанне яўрэяў на радзіму.
Летапісы напісаныя збольшага адным аўтарам з пазнейшымі дапаўненнямі і выпраўленнямі. Верагодна, аўтар быў левітам, начытаным, пісьменным, багасловам, які, верагодна, жыў у Іерусаліме.
Бабінавічы (Гарадоцкі раён)
Бабі́навічы (, Бабиновичи) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Стадолішчанскага сельсавета.
Балгарская акадэмія навук
Гісторыя
З 1911 года — Балгарская акадэмія навук, першы старшыня БАН — Іван Гешаў.
Баканы
Баканы́ (, Баканы) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Стадолішчанскага сельсавета.
Сурканты
Сурканты́ (, Сурконты) — вёска ў Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Больцішскага сельсавета. 15 гаспадарак, 33 жыхары (2013).
Гісторыя
Вядомы з XVI ст. У 1567 г. сяло ў Лідскім павеце Віленскага ваяводства Вялікага Княства Літоўскага, шляхецкая ўласнасць; маёнтак, уласнасць Лідскага зямяніна Андрэя Мікалаевіча, які ставіў у войска 1 каня. У 1690 г. ўладанне Суркантаў.
Пасля 3-га падзелу Рэчы Паспалітай (1795) у складзе Расійскай імперыі, у Віленскай, з 1797 г. Літоўскай, з 1801 г. Гродзенскай, з 1842 г. Віленскай губернях. У сярэдзіне ХІХ ст. ваколіца ў Радунскай воласці Лідскага павета Віленскай губерні, у складзе дзяржаўнага маёнтка Эйшышкі; 6 рэвізскіх душ аднадворцаў. У 1905 г. 240 дзесяцін зямлі.
3 1921 г. ў складзе Польшчы, аколіца ў Радунскай гміне Лідскага павета Навагрудскага ваяводства.
3 лістапада 1939 г. ў БССР. 3 15.1.1940 г. ў Радунскім раёне Баранавіцкай вобласці, з 12.10.1940 г. ў Слабодкаўскім сельсавеце. З канца чэрвеня 1941 г. да сярэдзіны ліпеня 1944 г. акупіраваны нацыстамі.
23.8.1944 г. на хутары быў акружаны атрад «Котвіча» (Мацея Калянкевіча, падпалкоўніка польскай арміі) з Арміі Краёвай. У баі з ротай 3-га батальёна НКУС атрад быў ліквідаваны. Яны страцілі 57 чалавек, у тым ліку М. Калянкевіча, 6 ручных кулямётаў, 3 аўтаматы, 22 вінтоўкі, радыёстанцыю і інш. У гэтым баі загінуў камандзір роты НКУС старшы лейтэнант П. Карняйкоў.
3 25.12.1962 г. у Воранаўскім раёне, з 11.1.1972 г. у Старасмільгінскім, з 24.4.1978 г. у Больцішскім сельсаветах, у калгасе «Праўда», працавала ферма. У 2014 г. ў складзе СВК «Больцішкі».
Адамова (Воранаўскі раён)
Адамо́ва (, Адамово) — хутар у Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Пераганцаўскага сельсавета.
Да 2013 года хутар уваходзіў у склад Воранаўскага сельсавета.
Лобжа
Ло́бжа (, Лобжа) — аграгарадок у Клімавіцкім раёне Магілёўскай вобласці. Адміністрацыйны цэнтр Лабжанскага сельсавета.
Муравец
Мураве́ц (, Муравец) — вёска ў Клімавіцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Лабжанскага сельсавета.
Лобжа
Знаходзіцца за 10 км у напрамку на захад ад Клімавічаў, за 134 км ад Магілёва, каля ракі Калінка (прыток Лабжанкі). Праз аграгарадок пралягае аўтамабільная дарога.
Бярозна (Гарадоцкі раён)
Бяро́зна (, Берёзно) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Стадолішчанскага сельсавета.
Каля вёскі знаходзяцца азёры: Званкова, Ільняное, Гасцібішча, Нёгра і Беразнянскае.
Борці (Воранаўскі раён)
Бо́рці (, Борти) — хутар у Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Пераганцаўскага сельсавета.
Да 2013 года хутар уваходзіў у склад Воранаўскага сельсавета.
Пётр Аляксеевіч Грацыянаў
Сям’я
Нарадзіўся ў сям’і дзяка Аляксея Андрэевіча Грацыянава ў Ніжагародскай губерні. Маці — Вера Аляксееўна Грацыянава. Яго дзед, Андрэй Пятровіч Грацыянаў, таксама быў дзячком.
Брат Мікалай таксама быў урачом (1855 —1913) і вядомым грамадскім дзеячам у Ніжнім Ноўгарадзе. Малодшы брат таксама меў медыцынскую адукацыю, але зрабіў палітычную і грамадскую кар’еру.
Баяры (Пераганцаўскі сельсавет)
Бая́ры (, Бояры) — вёска ў Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Пераганцаўскага сельсавета.
Пётр Аляксеевіч Грацыянаў
Прафесійная дзейнасць
Скончыў Медыка-хірургічную акадэмію ў Пецярбургу ў 1880 годзе. Урач сельскага ўрачэбнага ўчастка ў Беларусі (1888-90), першы санітарны ўрач Мінска і галоўны ўрач інфекцыйнага шпіталя (1891—1903).
Баяры (Пераганцаўскі сельсавет)
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Воранаўскага сельсавета.
Пётр Аляксеевіч Грацыянаў
Навуковая дзейнасць
Распрацаваў методыку рэгістрацыі інфекцыйных хвароб і іх шпітальнага лячэння. Пры яго ўдзеле ў Мінску адкрыты шпіталь для лячэння інфекцыйных хворых (1891) і медыка-статыстычнае бюро (1899). Аўтар працы «Нарыс урачэбна-санітарнай арганізацыі рускіх гарадоў» (1899), у якой упершыню апісаў санітарны стан гарадоў; санітарна-гігіенічныя і санітарна-супрацьэпідэмічныя мерапрыемствы, якія праводзіліся на тэрыторыі Расійскай імперыі; прывёў звесткі пра развіцці і арганізацыі санітарных спраў (пастаянныя санітарныя камісіі, санітарныя лекары, медыка-статыстычныя бюро, дэзінфекцыйныя камеры і г. д.).
Літаратура
190, 191.
Вараноўка (Пераганцаўскі сельсавет)
Варано́ўка (, Вороновка) — аграгарадок у Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Пераганцаўскага сельсавета.
Да 2013 года Вараноўка ўваходзіла ў склад Воранаўскага сельсавета.
Бяскатава
У 1924—1973 гадах цэнтр Бяскатаўскага сельсавета.
Барыс Яўгенавіч Патон
Бары́с Яўге́навіч Пато́н (, Кіеў, Украінская дзяржава —, Кіеў) — украінскі навуковец у галіне металургіі і тэхналогіі металаў, доктар тэхнічных навук, прафесар. З 1962 года — прэзідэнт Нацыянальнай акадэміі навук Украіны. З 1953 года — дырэктар Інстытута электразваркі імя Я. А. Патона. Найстарэйшы (адначасова па ўзросце і па тэрміне знаходжання на пасадзе) прэзідэнт дзяржаўнай Акадэміі навук у свеце, а таксама найстарэйшы (як па ўзросце, так і па працягласці знаходжання ў статусе) сапраўдны член Нацыянальнай акадэміі навук Украіны і Расійскай акадэміі навук.
Акадэмік АН СССР (1958; член-карэспандэнт 1951). Двойчы Герой Сацыялістычнай Працы (1969, 1978). Герой Украіны (1998). Заслужаны вынаходнiк СССР (1983). Лаўрэат Ленінскай прэміі (1957), Сталінскай прэміі трэцяй ступені (1950), прэміі Савета Міністраў СССР і двух Дзяржаўных прэмій Украіны (1970, 2004). Член КПСС з 1952 года, член ЦК КПСС (1966—1991).
Дэпутат Вярхоўнага Савета СССР (1962—1989), член Прэзідыума Вярхоўнага Савета УССР (1963—1980), прэзідэнт Міжнароднай асацыяцыі акадэмій навук, ганаровы член Рымскага клуба, ганаровы грамадзянін Кіева (1998) і Марыупаля (1998).
Навуковыя інтарэсы
Аўтар звыш 1000 публікацый, у т.л. 20 манаграфій; звыш 400 вынаходніцтваў. Навуковыя даследаванні прысвечаны працэсам аўтаматычнага і паўаўтаматычнага зварвання пад флюс, распрацоўцы тэарэтычных асноў стварэння аўтаматаў і паўаўтаматаў для дугавога зварвання і зварачных крыніц сілкавання; умовам працяглага гарэння дугі і яе рэгуляванню; праблеме кіравання зварачнымі працэсамі. Вывучае сістэмы кіравання з разнастайнымі кібернетычнымі прыборамі, працуе над стварэннем зварачных робатаў. Вялікую ўвагу надае вывучэнню металургіі зварвання, удасканаленню існуючых і стварэнню новых металічных матэрыялаў.
Узначальваў даследаванне па выкарыстанні зварачных крыніц цеплыні ў спецыяльных плавільных агрэгатах, якія ўвянчаліся стварэннем новай галіны якаснай металургіі — спецэлектраметалургіі (электрашлакавай, плазмава-дугавой і электронна-прамянёвай).
Ваўненкі
Ваўне́нкі (, Волненки) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Стадолішчанскага сельсавета.
Да 4 сакавіка 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Болецкага сельсавета.
Воля-Крупіцы
Во́ля-Крупіцы́ (, Воля-Крупицы) — вёска ў Мастоўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Курылавіцкага сельсавета.
Да 26 лютага 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Галубоўскага сельсавета.
Другая кніга летапісаў
Друга́я кні́га ле́тапісаў (דִּבְרֵי־הַיָּמִים Дзіўрэй га-Ямім Бэт), Другая кні́га хронікі (Β΄ Χρονικών, Liber II Paralipomenon)  — кніга Старога Запавету і Танаху. Разам з першай часткай складаюць Параліпаменан.
Падзеі ў Другой кнізе Летапісаў апісаныя паралельна прыведзеным у першай і другой кнігах Цароў, аднак з іншага пункту гледжання. Акцэнт зроблены на духоўны свет і культ, а не на палітычнае жыццё царства.
Кніга падзеленая на 36 раздзелаў. Першыя 9 з іх апісваюць дзейнасць Саламона. Шмат месца нададзена будаўніцтву Храма, потым урачыстасцям яго асвячэння, малітве Саламона і Божаму абяцанню ў адказ на малітву цара.
Пасля падзелу царстваў большая ўвага нададзеная паўднёвай частцы, у якой валадараць нашчадкі Давіда. Цары Іўдзеі ацэньваюцца за іхнюю вернасць Запавету і тое, наколькі яны адпавядаюць той мадэлі ўлады, што пакінуў Давід.
Першая кніга летапісаў
Пе́ршая кні́га ле́тапісаў (דִּבְרֵי־הַיָּמִים Дзіўрэй га-Ямім Алеф), Першая кні́га хронікі (Α΄ Χρονικών, Liber I Paralipomenon) — кніга Старога Запавету і Танаху. Разам з другой часткай складаюць Параліпаменан.
Першая частка кнігі (раздзелы 1—9) змяшчае генеалагічныя спісы, датычныя радаводу Давіда, святароў і левітаў, а таксама гараджан Іерусаліма. Яна падводзіць да гісторыі Давіда, якая ахоплівае рэшту Першай кнігі хронік (рзд. 10—29). У расповедзе пра Давіда няма згадкі пра перыпетыі з Саулам, грэх Давіда і іншыя благія падзеі ў яго сям’і, пра якія падрабязна распавядаюць Кнігі Цароў. Замест гэтага зроблены акцэнт на прароцтвы Натана. Шмат месца храніст прысвечвае справам культу — пераносу Каўчэга Запавету, падрыхтоўцы да будаўніцтва Храма, парадкаванню задач святароў. Такім чынам дапускаюць, што аўтар сам быў набліжаны да служэння ў Храме.
Воранава (Пераганцаўскі сельсавет)
Да 2013 года хутар уваходзіў у склад Воранаўскага сельсавета.
Новыя Жаркі
Но́выя Жаркі́ (, Новые Жарки) — вёска ў Клімавіцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Лабжанскага сельсавета.
Іван Кірылавіч Вальваценка
Біяграфія
У Чырвонай Арміі з 1937 года. Удзельнік паходу савецкіх войскаў у Заходнюю Украіну і Заходнюю Беларусь ў 1939 годзе, савецка-фінляндскай вайны 1939—1940 гадоў. У 1939 годзе скончыў курсы малодшых лейтэнантаў. Пазней — танкавую школу (1941).
У дзеючай арміі — з чэрвеня 1941 года. Удзельнік абароны Львова, Масквы, Ленінграда, Курскай бітвы; а таксама вызвалення Украіны, Берлінскай і Пражскай аперацый.
Танкавая рота 56-й гвардзейскай танкавай брыгады, якой камандаваў гвардыі старшы лейтэнант Іван Вальваценка, удзельнічала ў баях за Кіеў.
Асабіста на сваім танку ён падбіў 2 сярэдніх танка суперніка, знішчыў 9 гармат і некалькі дзесяткаў гітлераўцаў. 5 лістапада 1943 года рота перарэзала шашы Кіеў — Жытомір. Вальваценка быў паранены, але на працягу некалькіх гадзін разам з экіпажам працягваў бой, пакуль не падышла дапамога.
Член ВКП (б)/КПСС з 1944 года. З 1946 гады маёр Вальваценка — у запасе. Да 1979 працаваў на львоўскім заводзе кінескопаў. Жыў у Львове.
Памёр у 1996 годзе.
Кураслеп дуброўны
Кураслеп дуброўны (Anemone nemorosa) — расліна роду сямейства.
Назвы
Кураслеп дуброўны, белыя пралескі, пралеска , казадрост белы, канапелька , кураслеп гаёвы , кураслеп, кураслёп, слепет.
Батанічнае апісанне
Карэнішча патоўшчанае, гарызантальнае, цыліндрычнае. Яно галінастае і хутка разрастаецца, забяспечваючы ўтварэнне густых зараснікаў.
Лісце тройчы рассечанае.
Кветканосы адзінкавыя і нясуць па адной кветцы. Кветкі белыя з фіялетавым адценнем на вонкавым боку пялёсткаў. Яны дасягаюць 2-6 см у дыяметры. Пялёсткі яйкападобныя. Іх колькасць змяняецца ад шасці да васьмі. Расліна цвіце з канца красавіка да сярэдзіны мая. Формула кветкі:.
Шматлікае насенне спее ў чэрвені і наступнай вясной забяспечвае з’яўленне масавага самасеву.
Распаўсюджанне і экалогія
Расліна распаўсюджана ў Беларусі, лясной зоне еўрапейскай часткі Расіі, Заходняй Еўропе і Міжземнамор’і.
Кураслеп дуброўны расце звычайна ў шыракалістых лясах, часам у ялова-шырокалісцевых, можа дамінаваць у травастоі. Наяўнасць віду ў яловым лесе звычайна сведчыць пра выцясненне елкай былых тут калісьці дубовых лясоў.
Значэнне і выкарыстанне
Кураслеп дуброўны дае пчолам нектар і бледна-жоўты пылок.
Вокшава
Во́кшава (, Вокшево) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Стадолішчанскага сельсавета.
Да 4 сакавіка 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Болецкага сельсавета.
Міхаіл Міхайлавіч Гармоза
Міхаіл Міхайлавіч Гармоза (, в. Чапля,, Мінская вобласць — ) — гвардыі капітан Савецкай Арміі, удзельнік савецка-фінскай і Вялікай Айчыннай войнаў, Герой Савецкага Саюза (1940).
Біяграфія
Нарадзіўся ў сялянскай сям'і, беларус. Скончыў чатыры класы школы, пасля чаго працаваў трактарыстам Дзяржынскай машынна-трактарнай станцыі. У 1938 годзе Гармаза быў прызваны на службу ў рабоча-сялянскага Чырвоны Флот. У званні чырванафлотца быў наводчыкам арудзія 152-міліметровай гаўбічнай батарэі берагавога атрада суправаджэння Балтыйскага флоту. Вызначыўся падчас савецка-фінскай вайны.
У перыяд падрыхтоўкі да наступу Паўночна-Заходняга фронту Гармаза ўдзельнічаў у знішчэнні фінскіх абарончых збудаванняў Мурыльскага вузла (цяпер — вёска Высокае  Ленінградскай вобласці). Нягледзячы на масіраваны агонь праціўніка, агнём сваёй гарматы Гармаза знішчыў дот з гарнізонам.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 21 красавіка 1940 года за «ўзорнае выкананне баявых заданняў камандавання на фронце барацьбы з фінскай белагвардзейшчынай і праяўленыя пры гэтым адвагу і геройства» чырванафлоцец Міхаіл Гармаза быў удастоены высокага звання Героя Савецкага Саюза з уручэннем ордэна Леніна і медалі «Залатая Зорка» пад нумарам 457.