cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Псіхаакустыка
Межы ўспрымання гуку
Крывая абсалютнага парога чутнасці з'яўляецца прыватным выпадкам больш агульных - крывых аднолькавай гучнасці, ізафонаў: значэнні гукавога ціску на розных частотах, пры якім чалавек адчувае гукі аднолькава гучнымі. Крывыя былі ўпершыню атрыманы Флетчэрам і Мансанам (H. Fletcher and WA Munson) і апублікаваныя ў 1933 годзе ў працы «Loudness, its definition, measurement and calculation». Пазней больш дакладныя вымярэння выканалі Робінсан і Датсан (DW Robinson and RS Dadson). Атрыманыя крывыя значна адрозніваюцца, але гэта не памылка, а розныя ўмовы правядзення вымярэнняў. Флетчар і Мэнсан ў якасці крыніцы гукавых хваляў выкарыстоўвалі навушнікі, а Робінсан і Датсан - франтальна размешчаны дынамік у безэхавам пакоі.
Вымярэння Робінсана і Датсана ляглі ў аснову стандарту ISO 226 ў 1986 г. У 2003 стандарт ISO 226 быў абноўлены з улікам дадзеных, атрыманых у выніку вымярэнняў пры правядзенні 12-ці новых міжнародных даследаванняў.
Існуе таксама спосаб успрымання гуку без удзелу барабаннай перапонкі - так званы мікрахвалевы слыхавы эфект, калі імпульснае або мадуляванае выпраменьванне ў мікрахвалевым дыяпазоне ўздзейнічае на тканіны вакол слімака, прымушаючы чалавека ўспрымаць розныя гукі.
Эфект маскіроўкі
У пэўных выпадках адзін гук можа быць скрыты іншым гукам. Напрыклад, размова побач з чыгуначнымі шляхамі можа быць абсалютна немагчымым, калі міма праязджае цягнік. Гэты эфект завецца маскіроўкай. Кажуць, што слабы гук маскіруецца, калі ён становіцца неадметным у прысутнасці больш за гучнага гуку.
Адрозніваюць некалькі відаў маскіроўкі:
Адначасовая маскіроўка
Любыя два гукі пры адначасовым праслухоўванні аказваюць уплыў на ўспрыманне адноснай гучнасці паміж імі. Больш гучны гук зніжае ўспрыманне больш слабога, аж да знікнення яго чутнасці. Чым бліжэй частата замаскаванага гуку да частаты маскіровачнага, тым мацней ён будзе хавацца. Эфект маскіроўкі не аднолькавы пры зняцці замаскаванага гуку ніжэй або вышэй па частаце адносна маскіровачнага. Нізкачастотны гук маскіруе высокачастотныя. Пры гэтым важна адзначыць, што высокачастотныя гукі не могуць маскіраваць нізкачастотныя.
Часовая маскіроўка
Гэтая з'ява падобна на частотнай маскіроўкі, але тут адбываецца маскіроўка ў часе. Пры спыненні падачы маскіровачнага гуку замаскаваны некаторы час працягвае быць нячутным. У звычайных умовах эфект ад часовай маскіроўкі доўжыцца значна менш. Час маскіроўкі залежыць ад частаты і амплітуды сігналу і можа дасягаць 100 мс.
Постстымульнае стамленне
Нярэдка пасля ўздзеяння гучных гукаў высокай інтэнсіўнасці ў чалавека рэзка зніжаецца слыхавая адчувальнасць. Аднаўленне звычайных парогаў можа працягвацца да 16 гадзін. Гэты працэс называецца «часовы зрух парога слыхавы адчувальнасці» або «постстымульнае стамленне». Зрух парога пачынае з'яўляцца пры ўзроўні гукавога ціску вышэй 75 дб і адпаведна павялічваецца пры павышэнні ўзроўню сігналу. Прычым найбольшы ўплыў на зрух парога адчувальнасці аказваюць высокачастотныя складнікі сігналу.
Фантомы
Часам чалавек можа чуць гукі ў нізкачастотнай вобласці, хоць у рэальнасці гукаў такі частоты не было. Так адбываецца з-за таго, што ваганні базылярнай мембраны ў вуху не з'яўляюцца лінейнымі і ў ёй могуць узнікаць ваганні з рознасныя частатой паміж дзвюма больш высокачастотнымі.
Гэты эфект выкарыстоўваецца ў некаторых камерцыйных гукавых сістэмах, каб пашырыць вобласць прайграваных нізкіх частот, калі немагчыма адэкватна прайграць такія частоты наўпрост, напрыклад, у навушніках. Пры доўгім праслухоўванні гэта можа быць шкодна для слыху.
Псіхаакустыка ў праграмным забеспячэнні
Да такіх відаў кампрэсіі адносяцца ўсе сучасныя фарматы сціску гуку з стратамі:
Бундэсрат (Германская імперыя)
Бундэсрат (Bundesrat, даслоўна: «саюзны савет») — адзін з федэральных органаў дзяржаўнай улады Паўночнагерманскага саюза і Германскай імперыі, які дзейнічаў з 1867 па 1919 год і які выконваў заканадаўчыя, выканаўчыя і судовыя функцыі. Саюзны савет не быў насуперак досыць распаўсюджанай думцы верхняй палатай германскага парламента, нават калі яго ўдзел у заканатворчай дзейнасці і мог прывесці да такіх высноў. Бундэсрат — прадстаўнічы орган дзяржаў-удзельніц саюза на федэральным узроўні, які першапачаткова складаўся з 43 членаў, а з утварэннем імперыі — з 58. Пасля таго, як 31 мая 1911 года ў яго склад былі ўведзены тры прадстаўніка Эльзаса-Латарынгіі, якая стала з імперскай зямлі (Reichsland) новай саюзнай дзяржавай, склад бундэсрата павялічыўся да 61 члена. Пасяджэнні саюзнага савета былі закрытымі і па заканчэнні будаўніцтва будынка Рэйхстага праводзіліся ў яго паўднёва-ўсходнім крыле.
Папярэднікі бундэсрата
Да гістарычных папярэднікаў бундэсрата можна аднесці : а таксама нерэалізаваныя на практыцы праекты:
Сяргей Сяргеевіч Смірноў
Сяргей Сяргеевіч Смірно́ў (Сергей Сергеевич Смирнов;  — ) — савецкі геолаг, мінералог, акадэмік Акадэміі навук СССР (1943, член-карэспандэнт з 1939 года).
Бундэсрат (Германская імперыя)
Канстытуцыя Паўночнагерманскага саюза і ўвядзенне бундэсрата
Эканамічнае, палітычнае і ваеннае узмацненне Прусіі, якая стала пасля перамог над Даніяй у 1864 годзе і над Аўстрыйскай імперыяй у 1866 годзе дамінуючай дзяржавай на тэрыторыі Цэнтральнай Еўропы, вырашыла германскае пытанне на карысць яго малагерманскага варыянту. Падпісаны 18 жніўня 1866 года паміж Прусіяй і іншымі паўночнагерманскімі дзяржавамі прывеў да стварэння часовага Жнівеньскага альянсу (Augustbündnis), які быў ператвораны ў Паўночнагерманскага саюз пасля ўступлення ў сілу канстытуцыі гэтага дзяржаўнага ўтварэння 1 ліпеня 1867 года. У Асновах новай саюзнай канстытуцыі (Grundzüge einer neuen Bundesverfassung), 10 чэрвеня 1866 года дасланых Бісмаркам, тады міністр-прэзідэнтам Прусіі, урадам Германскага саюзу для азнаямлення і якія сталі падмуркам асноўнага закона ствараемага саюза, будучы саюзны савет яшчэ не згадваўся. Аднак, ужо ў прадстаўленым на разгляд канстытуцыйнага рэйхстага праекце канстытуцыі Паўночнагерманскага саюза ўпершыню з’яўляецца паняцце «саюзны савет». Сам Бісмарк хацеў, каб па сваёй форме прадстаўнічы орган саюзных дзяржаў у максімальнай ступені нагадваў бундэстаг Германскага саюза, заўважыўшы, што «чым больш абапіраешся на старыя формы, тым лягчэй будзе зрабіць усю справу». Пазней, пры ўтварэнні імперыі ў 1871 годзе, ён настаяў супраць перайменавання бундэсрата ў «рэйхсрат» (Reichsrat, г. зн. імперскі савет), бо хацеў падкрэсліць саюзны характар гэтага органа.
Сяргей Сяргеевіч Смірноў
Біяграфія
Нарадзіўся ў горадзе Іванава-Вазнясенск Уладзімірскай губерні. У 1919 годзе скончыў Петраградскі горны інстытут. Застаўся працаваць у ім спачатку асістэнтам пры кафедры мінералогіі. З 1935 года прафесар, у 1933—1937 гадах — загадчык кафедры. Адначасова ў 1929—1941 гадах на пасадзе загадчыка аддзела ў Геалагічным камітэце (Усесаюзным навукова-даследчым геалагічным інстытуце). З 1945 года загадчык аддзела Інстытута геалагічных навук Акадэміі навук СССР.
Навуковая і грамадская дзейнасць
Аўтар навуковых прац па мінералогіі рудных радовішчаў, праблемах пародаўтварэння. Распрацаваў вучэнне аб занальнасці гідратэгмальнага абруднення і яго сувязі з магматызмам. Стварыў металагенічны кірунак даследаванняў у вучэнні аб карысных выкапнях. Займаўся даследаваннем рудных радовішчаў Урала (1921—1922), Забайкалля (1923—1933), Далёкага Усходу і Паўночна-Усходу СССР (1934—1947). Адкрыў і апісаў шэраг радовішчаў руд жалеза, каляровых і рэдкіх металаў.
Старшыня Усесаюзнага мінералагічнага таварыства (1945). Ганаровы член Французскага мінералагічнага таварыства (1947).
Сярод апублікаваных прац С. С. Смірнова
Ушанаванне памяці
У гонар С. С. Смірнова названыя гара на паўвостраве Таймыр, ледавік у хрыбце Чэрскага і ледніковы комплекс на востраве Бальшавік архіпелага Паўночная Зямля, пасёлак і радовішча алавяна-пооліметалічных руд у Прыморскім краі, мінерал смірнаўскіт. У 1949 годзе Акадэміяй навук СССР заснавана прэмія імя С. С. Смірнова.
Бундэсрат (Германская імперыя)
Канстытуцыя Паўночнагерманскага саюза і ўвядзенне бундэсрата
Германская федэрацыя, у якой пяць шостых насельніцтва былі прускімі грамадзянамі, атрымала назву «саюз няроўных» або — больш іранічна — «саюз сабакі і блох на яе спіне». Размеркаванне галасоў у бундэсраце паміж асобнымі дзяржавамі саюза было выраблена не па колькасці іх жыхароў, а па іх плошчы і арыентавалася на прадстаўніцтва ў пленуме былога Германскага саюза (арт. 6 канстытуцыі). Пры гэтым ад Прусіі, плошча і насельніцтва якой складалі больш за 80 % ад саюзных, у ім было толькі 17 прадстаўнікоў ад агульнага ліку ў 43, г. зн. менш за 40 %. Бісмарк прызнаваўся, што размеркаванне згодна насельніцтву прывяло б да таго, што ў астатніх саюзных дзяржаў не было б цікавасці ў падобным органе. Але хоць у саюзным савеце Прусія і не валодала большасцю галасоў, а з далучэннем паўднёвагерманскіх дзяржаў яе доля стала яшчэ менш, у рэальнасці ж ні па адным важным пытанні яе пазіцыя не была заблакаваная іншымі членамі бундэсрата.
Зарычча (Надвірнянскі раён)
Зарычча (Зарі́ччя, Zarzecze nad Prutem, Saritschtschja) — вёска Дэлятынскай пасялковай грамады Надвірнянскага раёна Івана-Франкоўскай вобласці Украіны.
Бундэсрат (Германская імперыя)
Бундэсрат у канстытуцыі Германскай імперыі
Палажэнні канстытуцыі Паўночнагерманскага саюза за выключэннем нязначных дэталяў былі цалкам перанятыя ў канстытуцыю Германскай імперыі, у якой бундэсрату прысвячаўся асобны раздзел і шматлікія згадкі ў астатняй частцы тэксту, у тым ліку:
Зарычча (Надвірнянскі раён)
Гісторыя
На тэрыторыі Зарэчча выяўлены пахаванні бронзавага веку.
Згадваецца 4 сакавіка 1463 г. у кнігах галіцкага суда. Пазней згадваецца ў гістарычных крыніцах другой паловы XVIII ст.
Бундэсрат (Германская імперыя)
Бундэсрат у канстытуцыі Германскай імперыі
Пры ваціраваніі асобныя дзяржавы маглі аддаваць усе належныя ім галасы толькі адзіным пакетам: альбо «за», альбо «супраць» (арт. 6). Усе рашэнні прымаліся простай большасцю, пры роўнасці галасоў вырашальнай станавілася пазіцыя канцлера — старшыні савета (арт. 7).
Зарычча (Надвірнянскі раён)
Гісторыя
Як і ўсе іншыя пакуцкія вёскі, Зарэчча цярпела ад татарскіх набегаў. У 1645—1650 гадах Дэлятыншчына пацярпела ад вайны паміж братамі Бяльзецкімі.
Інтэрбелум
У міжваенны час у Зарэччы існавала спажывецкая кааперацыя, якая з’яўлялася філіялам кааператыва «Дэлятын». На той час гэта кааператыўнае аддзяленне мела ў вёсцы свой млын.
Бундэсрат (Германская імперыя)
Бундэсрат у канстытуцыі Германскай імперыі
Бундэсрат утвараў наступныя пастаянныя камітэты (арт. 8):
Зарычча (Надвірнянскі раён)
Інтэрбелум
У 3арэччы існавала парафіяльная драўляная царква, якая была пабудавана ў 1909, аднак спалена ў 1916 годзе. Таму з таго часу, аж да паловы 30-х гадоў XX ст., у вёсцы існавала багаслоўская капліца, прысвечаная ў 1922 г. У той час у Зарэччы было чатыры прыдарожныя капліцы. У 1930-х гадах святаром у вёсцы б. крылаш. Антоні Дзмітраш, гараддэкан, дарадца біскупскай кансісторыі.
Юрый Фёдаравіч Каралёў
Юрый Фёдаравіч Каралёў (, Сімбірск — 1 студзеня 1991, Мінск) — беларускі дэрматавенеролаг, доктар медыцынскіх навук, прафесар.
Бундэсрат (Германская імперыя)
Бундэсрат у канстытуцыі Германскай імперыі
Прадстаўнікі дзяржаў у бундэсраце атрымлівалі дыпламатычную абарону і права выступу ў Рэйхстагу, пры гэтым адначасова быць членамі абодвух гэтых органаў не дазвалялася (арт. 9 і 10). Абразы бундэсрата або яго членаў пераследваліся па законе (арт. 74). Любое змяненне ў канстытуцыю Германскай імперыі пры яго разглядзе ў саюзным савеце магло быць заблакавана 14 галасамі, пададзенымі «супраць» (арт. 78).
Зарычча (Надвірнянскі раён)
Інтэрбелум
У 1930-я гады ў Зарэччы працавала сістэматычная 4-класная ўтраквісцкая школа.
Юрый Фёдаравіч Каралёў
Біяграфія
Нарадзіўся 5 жніўня 1923 года ў Сімбірску ў сям’і служачых. У 1941 г. пасля завяршэння сярэдняй школы стаў слухачом Ваенна-медыцынскай акадэміі імя С. М. Кірава, якую скончыў у 1946 г. Быў пакінуты ў ад’юнктуры пры кафедры скурных і венерычных хвароб, затым паслядоўна працаваў малодшым, старшым выкладчыкам і прафесарам гэтай кафедры. У 1969 г. абраны загадчыкам кафедры дэрматавенералогіі БелДІУУ і прапрацаваў на гэтай пасадзе да 1989 г., потым на працягу 2 гадоў быў прафесарам кафедры.
Пріорлайф
СТАА «Пріорлайф»  — страхавая кампанія Беларусі, якая спецыялізуецца на Страхаванні жыцця і дадатковай пенсіі, мае адпаведную ліцэнзію ад Міністэрства фінансаў Рэспублікі Беларусь. З’яўляецца даччынай кампаніяй Пріорбанк ААТ — аднаго з найбуйнейшых камерцыйных банкаў Рэспублікі Беларусь, які з’яўляецца сябрам Raiffeisen Bank International. На сённяшні дзень з’яўляецца найстарэйшай страхавой кампаніяй Беларусі з цяпер дзейных, сутнасць якіх звязана са страхаваннем жыцця.
Зарычча (Надвірнянскі раён)
Другая сусветная вайна
17 студзеня 1940 г. з Станіславаўскага ваяводства быў выдзелены, часткай якога было Зарэчча над Прутам. 13 лістапада 1940 г. Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета УССР ліквідаваны і з яго складу Зарачанскі над Прутам сельскі савет быў далучаны да.
Юрый Фёдаравіч Каралёў
Біяграфія
Ю. Ф. Каралёў унёс вялікі ўклад у распрацоўку метадаў лячэння піядэрміі, себарэі, сіфіліса. У апошнія гады надаваў вялікую ўвагу дыягностыцы, лячэнню і дыспансерызацыі хворых лімфомамі скуры. Пад яго кіраўніцтвам падрыхтаваны 2 доктарскія і 13 кандыдацкіх дысертацый.
Пріорлайф
Гісторыя
УСП «Сёмая лінія», якая з’яўлялася папярэднікам СТАА «Пріорлайф», была адкрыта ў 12 красавіка 2001-га года і спачатку займалася карпарацыйным страхаваннем, звязаным са страхаваннем жыцця. У 2014-м годзе адбыўся масавы запуск праграм для фізічных асоб.
Зарычча (Надвірнянскі раён)
Другая сусветная вайна
Пасля пачатку нямецкай акупацыі Польскай Рэспублікі ў 1941 годзе была створаная, якая складалася са скасаванай і частак (не скасаваных) гмін   і.
Пріорлайф
Гісторыя
Спачатку СТАА «Пріорлайф» ужыццяўляў рэалізацыю сваіх страхавых прадуктаў самастойна, затым партнёрам кампаніі стаў матчынны Пріорбанк і некалькі страхавых брокераў. Пачынаюсы з 2020-га года было пачата супрацоўніцтва са шмат якімі яшчэ банкамі Беларусі, сярод якіх:
Зарычча (Надвірнянскі раён)
Другая сусветная вайна
Пачынаючы з 1943 года многія зарэчане ўступалі ў шэрагі УПА, каб змагацца як супраць нямецкіх, так і супраць савецкіх акупантаў. У жніўні 1943 года рэшткі партызанскага злучэння пасля разгрому эсэсаўскім атрадам у Дэлятыне праходзілі праз Зарэчча ў напрамку вёскі Белыя Аславы. На кватэры жыхаркі вёскі А. М. Кавальчук знаходзіўся штаб злучэння. За сялом ва ўрочышчы Дэлок разгарэлася жорсткая бітва, у якой загінуў камісар злучэння генерал-маёр. Жыхары вёскі Д. В. Вацык, М. І. Косціцкі, М. С. Гумянюк, І. Ю. Байчанюк былі праваднікамі ў каўпакоўцаў. Пры праходжанні фронта ў доме сельскай школы знаходзіўся шпіталь, дзе пасля цяжкага ранення 31 жніўня 1944 года памёр Герой Савецкага Саюза лейтэнант. У наваколлях вёскі ва ўрочышчы Дзялок у гонар 50-годдзя Савецкай улады і 20-годдзя заклалі.
Пріорлайф
Праграмы страхавання
На сённяшні дзень СТАА «Пріорлайф» прапануе наступныя віды страхавання:
Для юрыдычных асоб
Зарычча (Надвірнянскі раён)
Савецкі перыяд
У 1962 годзе ў сувязі з ліквідацыяй Ярэмчанскага раёна Зарэчча ўвайшло ў склад Багародчанскага раёна, але было перададзена ў склад Надвірнянскага раёна.
Незалежная Украіна
У перыяд з 1989 года зарэчанцы актыўна ўключыліся ў нацыянальнае адраджэнне, якое распаўсюджваецца па ўсёй Украіне. У снежні 1989 года створаны цэнтр Таварыства ўкраінскай мовы. Была адноўлена сімвалічная магіла героям Украіны. Зарачанцы высыпалі яе на старым месцы — на «Магілах» і асвяцілі ў траўні 1990 года. Была праведзена вялікая работа па ўвекавечанні памяці АУН-УПА.
Пріорлайф
Праграмы страхавання
Для фізічных асоб
Зарычча (Надвірнянскі раён)
Незалежная Украіна
У кастрычніку 1992 г. на месцы база-вёскі УПА Кернічкі ўсталяваны і асвечаны крыж, а каля школы — памятны знак да 50-годдзя УПА. Адна з вуліц вёскі носіць імя Паўла Ваціка (маёр «Прут»).
17 жніўня 2017 года Зарэчча разам з Дэлятынам і вёскамі Чорныя Аславы і Чорны Поцік утварылі Дэлятынскую пасялковую грамаду.
21 студзеня 2022 года ў Зарэччы адбылося адкрыццё спартыўнай базы з удзелам старшыні Івана-Франкоўскай дзяржаўнай адміністрацыі Святланы Анішчук, старшыні Івана-Франкоўскага абласнога савета Аляксандра Сыча, народнага дэпутата Украіны Васіля Вірастюка, прадстаўнікоў г.п. абшчыны і духавенства.
Расійска-ўкраінская вайна
Пасля пачатку расійскага ўварваньня ва Украіну 28 красавіка 2022 году выканкам Дэлятынскага пасялковага савету ў рамках і дэкамунізацыі ва Украіне прыняў рашэньне аб дэмантажы помнікаў-бюстаў і памятных знакаў на тэрыторыі грамады, у тым ліку бюст Героя Савецкага Саюза, камісара  ў Зарэччы. 6 мая 2022 года каля будынка Зарэчанскай старосцінскай акругі быў дэмантаваны бюст удзельніку савецкага партызанскага руху Сямёну Рудневу. Вуліцу Сямёна Руднева таксама перайменавалі ў вуліцу Сцяпана Бандэры.
18 снежня 2022 у раёне вёскі, Бахмуцкага раёна, Данецкай вобласці загінуў зарэчанец Любамір Жаўняровіч. Пахаванне прайшло ў дзень Нараджэння Хрыстова — 25 снежня, сімвалічна, што пасля пахавання ў небе з’явіліся адразу дзве вясёлкі, перапыніўшы дробны дождж.
Геаграфія
Вёска размешчана ў перадгор’і на адлегласці 14 км ад горада Надвірна, 5 км ад чыгуначнай станцыі. На ўсходзе Зарэчча мяжуе з вёскай, на поўдні — гарамі Маліва (848 м) і Яворава (1001 м).
Ачоса
Ачо́са — рака ў Гомельскай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Іпуць (прыток Сажа ў басейне Дняпра).
Зарычча (Надвірнянскі раён)
Геаграфія
Вёска размешчана на раўніне даўжынёй 8 км і шырынёй ад 1 да 4 км.
Праз вёску праходзіць аўтадарога Івана-Франкоўск — Яблунеў.
Вёска раскінулася на 4 км уздоўж правага берага ракі Прут. На рачулцы Ясінавец, правым прытоку Прута, знаходзіцца маляўнічы (2 м).
Насельніцтва
На 1 студзеня 1939 г. у Зарэччы пражывала 3920 жыхароў, з іх 3790 украінцаў грэка-каталікоў, 80 палякаў і 50 яўрэяў.
Ачоса
Назва
Назва Ачоса балцкага паходжання, пачатковая форма назвы — *Akesà (Акеса́).
Зарычча (Надвірнянскі раён)
Насельніцтва
Паводле перапісу 2001 году насельніцтва Зарэчча складала 3997 чалавек.
Сацыяльная інфраструктура
У вёсцы ёсць Зарэчанскі ліцэй імя Уладзіміра Яворскага, аддзяленне сувязі, фельчарска-акушэрскі пункт, дом культуры, бібліятэка.
Ачоса
Назва
Гідранімічны фармант -es- таксама ў такіх балцкіх гідронімах на Верхнім Падняпроўі і Верхнім Падзвінні, як Laukesà (> Лучоса), Vilkesà (> Воўчас, Аўчоса), Velesà. Ён шырока прысутны ў літоўскім назва- і словаўтварэнні: žalias «зялёны» — žalesà «зеляніна; зяленіва», rudas «руды» — Rudesa «Рудая (рака)»).
Зарычча (Надвірнянскі раён)
Сацыяльная інфраструктура
Вёска поўнасцю газіфікавана, ёсць вулічнае асвятленне.
Рэлігія
На тэрыторыі вёскі зарэгістравана Праваслаўная Царква Украіны «Святой Пакровы», бацька — Міхаіл Купчак, Украінская Грэка-Каталіцкая Царква, бацька — Міхаіл Сметанюк і, пастар — Любамір Дзідык.
Ачоса
Назва
Корань Ak- звязаны з лат. aka «калодзеж», літ. aka(s) «палонка ў лёдзе», лат. akata «вір у рацэ; вочка ў балоце; палонка ў лёдзе». Такая семантыка развілася са значэння «вока» (індаеўрапейскае *okṷ(e)s-) : вока > палонка, калодзеж, бачажына > вада, рака. Апошняе значэнне — у балцкім гідроніме Ака, а таксама ў складовых назвах тыпу Свіслач, Нарач (другі складнік -ач ад ak-).
У двухасноўных гідронімах ak- займае тую ж другую пазіцыю, якую ў іншых выпадках займаюць балцкае up- / ap- (літ. upė, пруск. ape «рака») або яцвяжскае -da (ад яцвяжскага *udā «вада, рака»), як у гідронімах Жукопа або Ясельда. Балцкія «рачныя» карані Ak- i Up- маглі ўжывацца ў адным і тым жа арэале, пра што сведчыць суседства Акі ды яе прытоку Упы.
Той жа корань Ak- фіксуецца паблізу Ачосы ў назве воз. Акельня ніжэй па Сажы, гэтая назва адпавядае літоўскаму гідроніму Akilnà. Каля Акельні — р. Нямыльня, у гэтых назвах балцкі гідранімічны фармант -ln-.
Гідраграфія
Даўжыня ракі 31 км. Плошча вадазбору 232 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,8 ‰.
Пачынаецца за 1,2 км на паўднёвы ўсход ад пасёлка Уютны Веткаўскага раёна. Цячэ на мяжы Бранскай вобласці Расіі і Беларусі, упадае ў Іпуць за 4 км на ўсход ад вёскі Дзям’янкі Добрушскага раёна.
Асноўны прыток — ручай Пярэспа (злева). Рэчышча на ўсім працягу каналізаванае.
Дамінік Віндзіш
Дамінік Віндзіш (Dominik Windisch, нар., Брунек, Італія) — італьянскі біятланіст, удзельнік Чэмпіянатаў свету па біятлоне, удзельнік і прызёр этапаў Кубка свету па біятлоне. Бронзавы прызёр зімовых Алімпійскіх гульняў 2014 у змяшанай эстафеце.
Малодшы брат біятланіста Маркуса Віндзіша.
General Cup 2015 (снукер)
General Cup 2015 — запрашальны турнір па снукеры, які праходзіў з 16 па 21 лістапада 2015 года ў General Snooker Club, у Ганконгу. Турнір стаў сёмым розыгрышам General Cup, які праходзіў у 2004 і 2009 гадах, а з 2011 года праходзіць штогод. Пераможца турніру атрымаў HK$120,000, а аўтар максімальнага брэйка мог атрымаць HK$147,000, а таксама алмазны кій, кошт якога раўняўся HK$220,000.
Спаборніцтва ўключала ў сябе 8 снукерыстаў, якія былі падзелены на 2 групы па 4 удзельнікі і гулялі адзін з адным па аднаму матчу. Пасля гэтага з кожнай групы выходзілі два лепшыя гульцы ў плэй-оф, дзе яны гулялі паўфінальныя паядынкі і фінальны матч. На працягу ўсяго турніру на арэне выкаростоўваўся адзін снукерны стол.
Пераможцам турніру стаў Марка Фу з Ганконга, які на сваім шляху да тытула перайграў у групавым раўндзе Марка Уільямса (4:0) і Майкла Холта (4:2) і саступіў Марку Дэвісу (1:4), выйшаўшы ў паўфінал з першага месца, пасля чаго перайграў у паўфінальным матчы кітайца Чжана Аньду (6:3) і зноў адолеў Уільямса ў вырашальным матчы (7:3). Гэтая перамога прынесла Фу першую перамогу на радзіме, а таксама першую снукерную перамогу больш чым за два гады (у ліпені 2013 года ён стаў пераможцам адкрытага чэмпіянату Аўстраліі).
Турнір
General Cup 2015 года стаў сёмым розыгрышам гэтага турніру, які быў заснаваны ў 2004 годзе, пасля чаго праходзіў у 2009, а з 2011 года праводзіцца штогод. З самога заснавання General Cup праходзіць у General Snooker Club у Ганконгу.
Прызавыя грошы
Прызавы фонд турніру склаў HK$390,000, а таксама яшчэ па HK$2,000 за кожную соценную серыю. Пераможца турніру атрымаў HK$120,000, што прыкладна равнялася £9,600 (менш, чым за перамогу на этапе PTC). Апроч таго, вялікі прыз быў падрыхтаваны для аўтара максімальнага брэйка, у суме ў тры разы перасягнуўшы прыз за перамогу на спаборніцтве.
Удзельнікі
На турніры General Cup 2015 прыняло ўдзел 8 прафесіянальных гульцоў, якія былі запрошаныя арганізатарамі.
Паўфіналіст розыгрышу 2013 года, Марка Фу прыняў удзел у пятым (з сямі) розыгрышы General Cup, зраўняўшыся па гэтым паказчыку з рэкардсменам Рыкі Уолдэнам.
У 2015 годзе ў General Snooker Club гулялі 4 дэбютанты: Марк Уільямс, Майкл Уайт, Мартын Гоўлд і Майкл Холт.
Да гэтага ніводны гулец не здолеў выйграць тытул General Cup два разы. З удзельнікаў розыгрышу 2015 года толькі Марк Дэвіс станавіўся пераможцам турніру (2013).
Самым узроставым удзельнікам General Cup 2015 года стаў 43-гадовы Марк Дэвіс, а Джо Пэры падчас турніру быў 41 год. Самымі маладымі гульцамі, якія ўдзельнічалі ў розыгрышы 2015 года, сталі 23-гадовы Чжан Аньда і 24-гадовы Майкл Уайт.
Ніжэй прадстаўлена табліца, якая дэманструе статыстыку выступленняў удзельнікаў спаборніцтва на ўсіх папярэдніх турнірах General Cup.
Трэці дзень (18 лістапада)
Выбыў: Мартын Гоўлд
Чацвёрты дзень (19 лістапада)
Выбылі: Марк Дэвіс,  Майкл Холт,  Джо Пэры
Пяты дзень (20 лістапада)
Выбылі: Майкл Уайт,  Чжан Аньда
Шосты дзень (21 лістапада)
Выбыў: Марк Уільямс
Серыі, вышэйшыя за 50 ачкоў
Ніжэй прадстаўлены ўдзельнікі, упарадкаваныя па іх найвышэйшай серыі на турніры. Насупраць пералічаны ўсе соценныя і паўсоценныя брэйкі кожнага гульца.
Чэпіна
Назву Чэпіна: маюць:
NGC 4977
NGC 4977 (іншыя абазначэнні — UGC 8196, MCG 9-22-10, ZWG 271.9, ZWG 270.53, NPM1G +55.0169, PGC 45339) — спіральная галактыка (Sb) ў сузор’і Вялікая Мядзведзіца.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Дарога Н2149
— мясцовая аўтамабільная дарога агульнага карыстання Віцебскай вобласці Беларусі даўжынёй каля 3,7 км, якая злучае вёску Урбаны з вёскамі Крукі і Мякяны. Аўтадарога мае IV катэгорыю і друзава-жвіровае пакрыццё.
Чэпіна (Віцебск)
Чэпіна  — прыгарад Віцебска. Цяпер у межах горада.
Гісторыя
У 1906 г. вёска ўваходзіла ў склад Мішкаўскай воласці. На пачатак 1941 года ў вёсцы было 8 двароў. У часы Вялікай Айчыннай вайны яна была пад нямецкай акупацыяй. З лета 1941 года ў чэпінскім лесаскладзе дзейнічала суполка падпольшчыкаў на чале з М. А. Купалавым.
З 1966 г. вёска ў складзе Чыгуначнага раёна г. Віцебск.
Інфраструктура
Сёння ў мікрараёне працуе ААТ «Заходне-Дзвінскі межрайаграсервіс», ААТ «Ціраспальская ПМК» Рэспубліканскага аб'яднання «Белаграсэрвіс», ТАА «Віцебскае прадпрыемства «Брыз».
Працуе чыгуначная станцыя на лініі Езярышча — Віцебск.
Акраверш
Акраве́рш — разлічаны на зрокавае ўспрыманне верш, у якім пачатковыя літары вершаваных радкоў, прачытаныя зверху ўніз, утвараюць якое-небудзь слова: прозвішча або імя паэта ці таго, каму верш адрасуецца, нейкае прызнанне, пажаданне, адказ на пастаўленае пытанне і г. д..
Струменка
Стру́менка — рака ў Рагачоўскім раёне Гомельскай вобласці, правы прыток ракі Ракатун. Даўжыня 7,6 км. Пачынаецца ў лясным урочышчы за 2,4 км на поўнач ад вёскі Партызаны, вусце за 0,5 км на захад ад вёскі Свержань. Рэчышча на працягу 3 км (ад в. Партызаны да вусця) каналізаванае.
Акраверш
Акраверш ў беларускай літаратуры
Акравершы ёсць у М. Багдановіча, У. Дубоўкі, А. Салаўя, Р. Барадуліна, Н. Гілевіча і некаторых іншых беларускіх паэтаў. Часам у паэзіі сустракаюцца тэлевершы, у якіх пэўнае слова ці выраз утвараюць апошнія літары вершаваных радкоў. У мезавершах слова ці выраз шыфруюцца ў сярэдзіне вершаваных радкоў і складаюцца ці з асобных літар, што чытаюцца па вертыкалі, ці з асобных частак суседніх словаў або аднаго слова. М. Багдановіч напісаў надзвычай арыгінальны, першы ва ўсходнеславянскай паэзіі «Чацвярны акраверш», што аб’ядноўвае прыметы акраверша, тэлеверша і мезаверша:
«Ах, как умеете Вы, Анна, Не замечать, что я влюблен. Но все же шлю я Вам не стон, А возглас радостный: осанна!»
У сучаснай беларускай літаратуры ёсць прыклады спалучэння акраверша з іншымі жанрамі. Такім прыкладам міжжанравага сінтэзу з’яўляецца верш Алега Грушэцкага, у якім паэту атрымалася спалучыць прынцыпы акраверша з японскім танку:
«Карыя вочы! Ад іх не адарвацца. Цешаць і грэюць. Як жа шчаслівы штодня Гэтак вось любавацца».
Калі ўзяць першы вертыкальны радок, то можна заўважыць, што ў гэтым танка-акравершы-прысвячэнні зашыфравана імя і першая літара прозвішча жонкі паэта — Каця Г. (Грушэцкая).
Куліеў
Куліеў — прозвішча.
Тамако Фусэ
Тамако робіць свае ўласныя мадэлі з 1970 года, калі яна пачала вучыцца ў майстра арыгамі Таёакі Каваі. Яе працы заснаваныя на строгіх матэматычных прынцыпах, у іх не выкарыстоўваецца клей — такія мадэлі можа аўтаматычна складаць машына.
Зараз Фусэ жыве са сваім мужам у прэфектуры Нагана, але часта ездзіць па ўсім свеце на сустрэчы таварыстваў аматараў арыгамі і прымае ўдзел у выставах.
Кун Сянсі
Кун Сянсі (кіт. 孔祥熙, піньінь Kǒng Xiángxī;  — ) — кітайскі палітычны і дзяржаўны дзеяч, банкір. Быў самым багатым чалавекам дакамуністычнага Кітая.
Монаверш
Монаве́рш — верш, які складаецца з аднаго радка, завершанага па сэнсе, па сінтаксічнай і метрычнай структуры. Зрэдку ўжываўся ў антычнай паэзіі. Пісаўся звычайна гекзаметрам, набываў афарыстычнае гучанне. Да монавершаў можна аднесці асобныя вершаваныя крылатыя выслоўі і афарызмы, што выкарыстоўваюцца для лозунгаў, у загалоўках твораў, эпіграфах і г. д. Монавершамі, па сутнасці, з'яўляюцца і некаторыя рытмічна арганізаваныя прыказкі, прымаўкі, народныя выслоўі, якія часам надпісваюцца на посудзе, мэблі, малюнках.
Сайман Рэтл
Сэр Сайман Дэніс Рэтл (Simon Denis Rattle; нар., ) — брытанскі дырыжор.
Біяграфія
Вучыўся фартэпіяна, скрыпцы, выступаў як перкусіяніст. У 1974 годзе скончыў Каралеўскую акадэмію музыкі ў Лондане, вучань Джона Кару.
У 1974—1976 гадах — другі дырыжор Борнмуцкага сімфанічнага аркестра, у 1980—1998 гадах — галоўны дырыжор, а пазней музычны кіраўнік Бірмінгемскага сімфанічнага аркестра. З 1992 года працуе таксама з лонданскім Аркестрам эпохі Асветы.
З 2002 года — галоўны дырыжор Берлінскага філарманічнага аркестра. З 2017 года — галоўны дырыжор Лонданскага сімфанічнага аркестра. Выступаў з найбуйнымі аркестрамі ЗША. Выступаў на цырымоніі адкрыцця летніх Алімпійскіх гульняў 2012 года.
Топаль-М
РТ-2ПМ2 «Топаль-М» (індэкс ГРАУ — 15П065 (шахтавы) і 15П165 (рухомы), па дамове СНУ — РС-12М2, па класіфікацыі НАТА — SS-27 Sickle B, у перакладзе — Серп Б) — расійскі ракетны комплекс стратэгічнага прызначэння з МБР 15Ж65 (15Ж55 — РГРК ), распрацаваны ў канцы 1980-х — пачатку 1990-х гадоў на базе комплексу РТ-2ПМ «Топаль». Першая МБР, распрацоўка якой была завершана ў Расіі пасля распаду СССР.
У шахтавым варыянце базавання прынятая на ўзбраенне ў 2000 годзе. У наступным дзесяцігоддзі «Топаль-М» павінна была стаць асновай узбраення ракетных войскаў стратэгічнага прызначэння.
У 2011 годзе МА РФ адмовілася ад далейшых закупак ракетных комплексаў на карысць далейшага разгортвання МБР РС-24 «Ярс».
Аляксей Іванавіч Рыкаў
Аляксе́й Іва́навіч Ры́каў (руск.: Алексе́й Ива́нович Ры́ков;, — , ) — расійскі рэвалюцыянер, савецкі палітычны і дзяржаўны дзеяч, першы народны камісар унутраных спраў РСФСР (1917), народны камісар пошты і тэлеграфа СССР (1931—1936), старшыня СНК СССР (1924—1930) і адначасова СНК РСФСР (1924—1929), старшыня ВСНГ РСФСР (1918—1921, 1923) і ВСНГ СССР (1923—1924), член Палітбюро (1922—1930).
Кабыльчыцы
Кабы́льчыцы (, Кобыльчицы) — вёска ў Валожынскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Гародзькаўскага сельсавета.
Да 30 кастрычніка 2009 года вёска ўваходзіла ў склад Забрэзскага сельсавета.
Любоў Васільеўна Галота
Любоў Васільеўна Галота (Гали́на Васи́лівна Москале́ць; нар., Крывы Рог, Днепрапятроўская вобласць) — украінская пісьменніца (паэтка, публіцыстка, празаік) і журналістка. Лаўрэат Нацыянальнай прэміі Украіны імя Тараса Шаўчэнкі (2008). Заслужаны работнік культуры Украіны.
Біграфія
Нарадзілася 31 снежня 1949 года ў Крывым Рогу Днепрапятроўскай вобласці ў сям’і шахцёраў. У 1972 годзе скончыла філалагічны факультэт Днепрапятроўскага дзяржаўнага ўніверсітэта.
У Днепрапятроўску працавала журналістам у абласных газетах «Зоря», «Прапор юності» і на абласным радыё.
Любоў Галота арганізавала і выдавала першы жаночы культуралагічны часопіс незалежнай Украіны «П’ята пора». Аўтар сцэнарыяў многіх масавых гулянняў і мерапрыемстваў украінскай сталіцы.
Рэдагавала кнігу «Жыццё і чын Анатоля Пагрыбнага. Навуковая разведка, артыкулы, мемуары»..
Са снежня 2016 года па 2019 год была членам Камітэта Нацыянальнай прэміі Украіны імя Тараса Шаўчэнкі.
Член Нацыянальнага саюза пісьменнікаў Украіны з 1977 года. Была членам КПСС (з 1979 года). Член Усеўкраінскага таварыства «Асвета» імя Т. Шаўчэнкі з 1989 года, член Цэнтральнага праўлення гэтай арганізацыі. Член Народнага Руху Украіны з 1989 года.
Кода
Кода (coda — «хвост, канец, шлейф») у музыцы — дадатковы раздзел, які знаходзіцца ў канцы музычнага твора і які не прымаецца ў разлік пры вызначэнні яго будынку.
Кода ідзе за апошнім з асноўных раздзелаў формы, пачынаецца, як правіла, пасля поўнага кадансу.
Памеры коды нясталыя — ад некалькіх акордаў (у простых формах) да шырока развітых пабудоў (напрыклад, у санатной форме, дзе з часоў Моцарта кода стала амаль абавязковым элементам).
Яна гучыць у галоўнай танальнасці твора і змяшчае асноўныя яго тэмы. Яна ўяўляе сабой распаўсюджванне і канчатковае замацаванне і зацвярджэнне галоўнай танальнасці шляхам выкарыстання арганнага пункта, шматразовага паўтарэння акордаў танічный функцыі або акордаў поўнага каданса, а таксама праз модуляцыённыя адхіленні, часцей за ўсё — у субдамінантавую сферу і інш.
Змест коды можа з'явіцца «пасляслоўем», высновай, развязкай і абагульненнем тым, развітых у распрацоўцы.
Вільгельм Фрыдрых Оствальд
Вільгельм Фрыдрых Оствальд (Wilhelm Friedrich Ostwald, Vilhelms Ostvalds;, — , ) — нямецкі фізіяхімік і філосаф, адзін з заснавальнікаў фізічнай хіміі, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па хіміі (1909).
Біяграфічныя звесткі
Скончыў у 1875 Дэрпцкі (Тартускі) ўніверсітэт (1875), дзе і працаваў. Прафесар Рыжскага політэхнічнага вучылішча (1882-1887), Лейпцыгскага ўніверсітэта (1887-1906), адначасова ў 1898—1905 дырэктар заснаванага ім Фізіка-хімічнага інстытута. 3 1906 праводзіў даследаванні ва ўласнай хімічнай лабараторыі.
Замежны член-карэспандэнт Пецярбургскай АН (1895).
Навуковая дзейнасць
Навуковыя працы па хімічнай кінетыцы і каталізе, тэорыі электралітычнай дысацыяцыі, вучэнні аб колерах, гісторыі хіміі. Вывеў суадносіны паміж электраправоднасню разбаўленых раствораў бінарных слабых электралітаў і іх канцэнтрацыяй (, 1888). Распрацаваў спосаб каталітычнага акіслення аміяку да азотнай кіслаты (1902).
Светапогляд
Стваральнік філасофскай тэорыі энергетызму, паводле якой адзінай субстанцыяй сусвету з'яўляецца энергія.
Тэрцэт
Тэрцэ́т (terzetto) — страфа, якая складаецца з трох радкоў. Існуе некалькі яе разнавіднасцей: рыфмуюцца ўсе радкі (ааа), два радкі рыфмуюцца, адзін застаецца халастым (ааб, абб ці, як у рытурнелі, аба), радкі зусім не рыфмуюцца (абв). Часам у вершы, напісаным тэрцэтам, ужываюцца адначасова розныя яго віды. Часцей тэрцэты ўваходзяць у склад больш буйной вершаванай формы (напрыклад, санета) або звязваюцца ў адно з другім ланцужковымі рыфмамі. Арыгінальнымі верлібравымі тэрцэтамі напісаная паэма Я. Гучка «Галіна з дрэва Кастуся». У беларускай паэзіі нярэдкія творы, у якіх два тэрцэты, графічна аддзеленыя, аб'ядноўваюцца рыфмай у своеасаблівыя пары.
Хенгам
Хенгам знаходзіцца на поўдзень ад буйнога вострава Кешм. Аддзелены ад яго пралівам шырынёй 2,3 км. Складзены старажытнымі асадкавымі пародамі, у тым ліку караламі. Берагі месцамі высокія, скалістыя, аднак маюцца пясчаныя пляжы. Найвышэйшая кропка — гара Накас (106 м).
NGC 4978
NGC 4978 (іншыя абазначэнні — UGC 8212, MCG 3-34-2, ZWG 101.4, NPM1G +18.0355, PGC 45494) — галактыка ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Мнагавочка шчаўевая
Мнагавочка шчаўевая (Lycaena dispar) — дзённы матылёк з сямейства блакітніц.
Апісанне
Шчупікі ўкарочаныя. Вусікі з добра адасобленай булавой. Даўжыня пярэдніх крылаў да 2 см. Верхні бок крылаў вогненна-чырвоны з чорным малюнкам. Мае моцна выражаны палавы дымарфізм і адносіцца да ліку надзвычай зменлівых відаў.
У формы f. batava на пярэдніх крылах ёсць толькі па адной чорнай кропцы, на задніх крылах характэрная чорная аблямоўка. Самкі значна цямней, са мноствам чорных кропак на пярэдніх крылах і адным чорным полем на задніх.
Заўвагі па сістэматыцы
Від ва Усходняй Еўропе прадстаўлены падвідам rutila Werneburg, 1864. Матылі намінатыўнага падвіду, які быў распаўсюджаны на тэрыторыі Вялікабрытаніі і да гэтага моманту лічыцца зніклым, адрозніваліся яркай чырвона-аранжавай верхнім бокам крылаў і прыкметным блакітнаватым адценнем ніжняга боку задніх крылаў.
Арэал
Насяляе ўмераны пояс Еўразіі. Від нярэдкі, але сустракаецца лакальна. Адсутнічае ў паўночных абласцях Расіі, у найбольш засушлівых тэрыторыях стэпавай зоны Еўразіі і Паўднёвага берага Крыму (наваколлі вёсак, Даліннае, , Дзянісаўка, Чапаева, ), на Цэнтральным Каўказе. На Беларусі сустракаецца вельмі часта, кармавая расліна — шчаўе.
Насяляе вільготныя лугі, забалочаныя лясныя паляны, тарфянікі, балоты, берагі розных вадаёмаў. Радзей сустракаецца ў парках, садах, на тэрыторыях гарадоў і пасёлкаў.
У стэпавай зоне звязаны з далінамі буйных рэк і насяляе даліны рэк і балоты, сустракаючыся лакальна. На тэрыторыі Узбекістана засяляе раўнінныя і стэпавыя сярэднегорныя ўвільготненыя ўчасткі з багатай травяністай расліннасцю на вышынях 500—1000 м н. у.м., радзей сустракаецца ў аазісах. На Каўказе насяляе вільготныя пойменныя лугі па берагах рэк і ручаёў. Сустракаецца на раўніне і ў нізкагор'ях да 500 м.
Біялогія
У залежнасці ад шыраты арэала развіваецца ў адным або ў двух пакаленнях на працягу года. Час лёту матылькоў пры развіцці аднаго пакалення (на поўначы арэала) — з пачатку чэрвеня (у цёплыя гады - з канца мая) да сярэдзіны ліпеня. Пры развіцці двух пакаленняў у год (напрыклад, на тэрыторыі Украіны) час лёту матылькоў прыпадае на май-чэрвень і ў сярэдзіне ліпеня па пачатак верасня.
Самка адкладае па 1 яйку на лісце кармавой расліны. Кармавыя расліны вусеняў:, , , , ,. Пладавітасць адной самкі да 100 яек. Стадыя яйкі каля 5-7 дзён. Зімуюць гусеніцы. Кукалкі прымацаваныя да сцеблащ кармавой расліны. Развіццё кукалкі доўжыцца 12 дзён.
Ахова
Да цяперашняга часу вымерлі: Намінатыўны падвід у Вялікабрытаніі і ssp. gronieri Bernardi у Францыі.
Ахоўваецца Бернскай канвенцыяй 1979 года.
Уключаны ў Чырвоныя кнігі Усходняй Фенаскандыі (1998) для Германіі (2 катэгорыя), Даніі (0 катэгорыя), Фінляндыі (1 катэгорыя), Маскоўскай вобласці (1998) (3 катэгорыя).
Падвід ssp. rutila Wemeburg, 1864 уключаны ў Чырвоную кнігу Узбекістана (2 катэгорыя), так як за апошнія дзесяцігоддзі адзначаецца рэзкае скарачэнне колькасці на тэрыторыі краіны да адзінкавых асобін. Папуляцыя ва Узбекістане скарачаецца з-за знішчэння прыродных месцаў пражывання ў выніку ўзворвання цалінных зямель, правядзення высечкі драўнінна-хмызняковай расліннасці, празмернага сенакосу.
Касцёл Святога Антонія Падуанскага (Магілёў)
Касцёл Святога Антонія Падуанскага — мураваны каталіцкі храм у Магілёве. Знаходзіцца на скрыжаванні праспекта Шміта і вуліцы Астроўскага.
Гісторыя
Гісторыя парафіі пачынаецца ў XVII стагоддзі, калі ў 1687 годзе прыбылі бернардзінцы па запрашэнню фундатараў Тэадора Ржавуцкага і Міхала Пятуцкага. У 1702 годзе быў пабудаваны першы драўляны касцёл св. Антонія. У 1708 годзе касцёл згарэў, і на яго месцы ў 1720-я гады быў пабудаваны новы каменны касцёл. У 1957 годзе касцёл быў разабраны.
Парафія ўзнавіла сваю дзейнасць у 2002 годзе, ахапляючы тэрыторыю Задняпроўя. У 2004 годзе ў Магілёў прыбылі кларэтыны і ўзяліся за падрыхтоўку дакументаў, каб распачаць будаўніцтва новага касцёла. У 2007 годзе была пабудавана часовая капліца з класам для заняткаў.
У 2008 годзе была распачата будаўніцтва новага касцёла св. Антонія, але ў іншым месцы. У 2010 годзе быў завершаны нулявы цыкл. У 2017 годзе былі выведзены сцены і распачата будаўніцтва вежы. У 2018 годзе быў пакладзены дах і распачаты ўнутраныя аздабленчыя працы.
Пры парафіі дзейнічаюць розныя суполкі і касцёльныя рухі: Хатні Касцёл, Жывы Ружанец, Легіён Марыі, Дзіцячы Легіён Марыі.
Біяакустыка
Біяакустыка (ад βίος — жыццё,  — слыхавы, слухаць) — вобласць у біялогіі, раздзел у заалогіі, які займаецца вывучэннем гукавой сігналізацыі ў жывёл і іх гукавых узаемаадносін.
Вобласць біяакустыкі — вывучэнне ролі гуку як сродку перадачы інфармацыі ў свеце жывых істот, вывучэнне разнастайных існых у прыродзе спосабаў гукавой сувязі паміж жывымі істотамі, механізмы ўтварэння і ўспрымання ў іх гукаў, а таксама прынцыпы кадзіравання і дэкадзіравання перадаваемай інфармацыі ў жывых біяакустычных сістэмах.
Біяакустыка задзейнічае заолагаў, інжынераў-акустыкаў, фізіёлагаў, псіхолагаў, лінгвістаў, матэматыкаў, інжынераў-канструктараў, біёнікаў і шэраг іншых спецыялістаў.
Касцёл Святога Антонія Падуанскага (Магілёў)
Архітэктура
Архітэктарам касцёла з’яўляецца Сяргей Варанец.
Біяакустыка
Гісторыя
Сваё прызнанне гэта вобласць атрымала ў 1956 годзе на I Біяакустычнам кангрэсе ў Пенсільваніі (ЗША).
Касцёл Святога Антонія Падуанскага (Магілёў)
Архітэктура
Па плане вышыня адзінага нефа касцёла дасягне 40 метраў. У пабудаваным будынку плануецца стварыць цэнтр каталіцкага жыцця, на першым паверсе змясцуюцца сталовая для бедных, школа, бібліятэка.
Біяакустыка
Гісторыя
У 1974 і 1978 гадах у Ленінградзе адбыліся два першыя ўсесаюзныя сімпозіумы, прысвечаныя біяакустыцы эмацыйна-выразных уласцівасцей голасу чалавека.
У СССР буйныя навуковыя цэнтры па біяакустыцы знаходзіліся ў Інстытуце эвалюцыйнай марфалогіі і экалогіі жывёл імя А. Н. Севарцова АН СССР, акустычным інстытуце імя Н. І. Андрэева ​​АН СССР (Масква), у Інстытуце фізіялогіі імя І. П. Паўлава і Інстытуце эвалюцыйнай фізіялогіі і біяхіміі імя І. М. Сечанова АН СССР (Ленінград), у МДУ і ЛДУ, на Карадагскай біястанцыі Інстытута біялогіі паўднёвых мораў АН СССР. Ёсць свае навуковыя цэнтры і ў ЗША, Англіі, Японіі, Францыі, Германіі.
Сутнасць
Складанасць гукавых зносін жывёл. Можна назіраць пераход ад «механічнага» голаса, які ствараецца за кошт трэння розных частак цела, да выкарыстання ў дыхальных шляхах («сапраўдны» голас) паветранага струменя. «Механічны» голас назіраецца ў такіх жывёл, як павукі, мнаганожкі, ракі і крабы, насякомыя (вібрацыя крылаў у жукоў, вагальныя мембраны цыкады і інш.) Гукі назіраюцца ў велізарнай колькасці рыб (з 42 сямействаў); яны ўлоўліваюць гук з дапамогай плавальнай бурбалкі, лускі, сківіц і г. д.
Метады
Першы і найпрасцейшы метад вывучэння мовы жывёл — назіранне.
Біяакустыка калекцыянуе галасы жывёл. Гэта мае вялікае навуковае значэнне, таму што многія віды птушак ці насякомых амаль не адрозніваюцца вонкава, але добра адрозніваюцца па галасах, што дазваляе вылучыць іх у асобныя віды. Фанатэкі таксама служаць крыніцай матэрыялу для біяакустычных метадаў, якія прымяняюцца на практыцы (прыцягнення або адпужвання жывёл).
У СССР Цэнтральная фанатэка галасоў жывёл размяшчалася пры біёлага-глебавым факультэце МДУ з аддзяленнем у Інстытуце біяфізікі АН СССР у Пушчына на Ацэ. Вялікай фанатэкай валодае ЛДУ, ёсць калекцыі запісаў у Кіеве, Тарту, Уладзівастоку і іншых гарадах. Карнельскі ўніверсітэт толькі запісаў галасоў птушак мае больш за 24 тысячы.
Б. Н. Вепрынцеў і А. С. Мальчэўскі займаліся стварэннем фанатэкі галасоў птушак, Е. В. Шышкоў, Е. В. Раманенка — рыб і дэльфінаў, І. Д. Нікольскі, В. Р. Пратасаў — рыб, А. І. Канстанцінаў, В. Н. Маўчан — млекакормячых, А. В. Папоў — насякомых.
Адзін з сучасных метадаў біяакустыкі складаецца ў вызначэнні сігнальнага значэнні галасавых гукаў. Ажыццяўляецца гэта з дапамогай запісу і прайгравання тых ці іншых гукаў з назіраннем за рэакцыяй жывёл. Таму гуказапіснае абсталяванне з'яўляецца адным з асноўных інструментаў біяакустыкі.
Карысную інфармацыю для жывёл могуць несці сіла, вышыня галасы, працягласць гукаў, іх тэмбр. Аналіз гуку вырабляецца з дапамогай электроннага асцылографа і санографа.
Практычнае прымяненне
Дасягненні біяакустыкі прымяняюцца як для прыцягнення жывёл (напрыклад, рыбы для лоўлі або шкодных насякомых для знішчэння), так і для адпужвання (напрыклад, птушак ад аэрадромаў і палёў або мядзведзяў ад пасёлкаў).
Прывабліванне рыбы на акустычную вуду, якая распаўсюджвае ў вадзе гукі здабычы, дазваляе мець вялікія ўловы. У прамысловай лоўлі выкарыстоўваюцца і гукі, якія адпужваюць — для ўтрымання злоўленай рыбы ў нераце, пакуль ён яшчэ знаходзіцца ў вадзе. Тут падбіраюцца гукі рыб, якія палююць на канкрэтную прамысловую рыбу. Адзін з такіх спосабаў (імітатар гукаў дэльфінаў) быў запатэнтаваны Ю. А. Кузняцовым, В. С. Кітліцкім, А. С. Паповым у савецкі час.
Підгайці (Пустамыціўскі раён)
Підгайці (Підга́йці) — вёска ў Пустамыціўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Берцана-дзі-Тартона
Берцана-дзі-Тартона (Berzano di Tortona) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Алесандрыя.
Насельніцтва складае 157 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 54 чал./км². Займае плошчу 3 км². Паштовы індэкс — 15050. Тэлефонны код — 0131.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Santa Teresa d’Avila.
Сокал (замак)
Замак Сокал існаваў у XVI ст. каля вёскі Сакалішча (цяпер Расонскі раён, Беларусь). Збудаваны ў 1566 г. падчас Лівонскай вайны па загадзе Івана IV Грознага як парубежная крэпасць. Аблога замка Сокал у 1579 г. завяршылася ўзяццем яго войскамі караля Стэфана Баторыя і яго поўным разбурэннем.
Апісанне
Планіроўка і памеры замка вызначаліся мысам пры зліцці рэк Дрыса і Нішча. Паўавальны ў плане замак, разгорнуты паўавальнай часткай у бок стрэлкі мыса, меў 10 вежаў, якія былі падзелены на 2-3 яруса і мелі баявыя памяшканні і амбразуры. 4 вежы былі чатырохвугольнымі і завяршаліся двухсхільным дахам. Астатнія вежы былі васьмівугольнымі, з высокім шатровым дахам. Вежы стаялі на высокіх насыпах і злучаліся абарончымі сценамі. У сцяне, процілеглай закругленай частцы, размяшчаліся арачная брама пад двухсхільным дахам і дзвюма байніцамі па баках. Густая драўляная забудова дзяцінца займала амаль палову яго тэрыторыі. Цэнтрам замкавай кампазіцыі была царква на невялікай плошчы, якую атачалі прамавугольныя ў плане хаты. Вылучаліся два вежападобныя збудаванні: адно з іх з купальным завяршэннем мела рэнесансныя рысы.
Замак адлюстраваны на гравюры, зробленай па малюнку С. Пахалавіцкага (1579 г.).
Olethreutes arcuella
Olethreutes arcuella — від молей з сямейства.
Сінонімы
Сінонімамі гэтага віду з’яўляюцца :
Арэал і асяроддзе пражывання
Гэты від можна сустрэць на большай частцы Еўропы, ва ўсходняй частцы Палеарктыкі і на Блізкім Усходзе.
Гэтыя молі насяляюць у лясах, палях, пашах на ўзгорках і пустках.
Апісанне
Olethreutes arcuella мае размах крылаў 14-18 мм. Пярэднія крылы гэтых матылькоў сярэдняга памеру маюць памяранцава-рыжы асноўны колер з некаторымі жоўтымі ўкрапінамі, некалькімі металічнымі шэра-сінімі або серабрыстымі рыскамі і шырокай чорнай плямай пасярэдзіне, якая ўключае шэраг з трох невялікіх серабрыстых плям. Заднія крылы карычневыя. Вусені ад пурпурна-шэрага да фіялетава-карычневага колеру і маюць жаўтлява-карычневую галаву.
Гэты від вельмі падобны на, але мае вузейшыя крылы.
Біялогія
Гэты від звычайна мае адно пакаленне ў год. Час лёту гэтых дзённых матылькоў вагаецца з канца мая па жнівень. Вусені харчуюцца мёртвым і засохлым лісцем і падобным раслінным матэрыялам. Таксама акукленне адбываецца ў раслінных рэштках.
Джэсі Норман
Джэсі Норман (Jessye Norman;, Агаста, штат Джорджыя — , ) — амерыканская спявачка (сапрана, мецца-сапрана).