cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ваенная дактрына
Вызначэнне
«Абаронная бяспека» — больш шырокае паняцце, чым «ваенная бяспека», Яна забяспечваецца намаганнямі ўсёй краіны або дзяржавы з улікам не толькі ваенных, але і эканамічных, інфармацыйных і іншых фактараў.
Дактрынальныя пытанні ў тым ці іншым выглядзе знаходзяць адлюстраванне ў розных дакументах:
Найважнейшыя з дактрынальныэ пытанняў акумулююцца ў асновах ваеннай (абароннай) дактрыны, напрыклад:
Як сістэмы прынятых у дзяржаве афіцыйных поглядаў ваенныя дактрыны ёсць у любой дзяржаве.
Клестава (Смаленская вобласць)
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Геаграфія
Каля вёскі працякае рака Аржаць.
Канстытуцыя Сенегала
Канстытуцыя Сенегала (Constitution de la République du Sénégal) — асноўны закон Рэспублікі Сенегал, прынята на рэферэндуме 2001 года 94 % станоўчых галасоў. Тэрмін прэзідэнцкіх паўнамоцтваў скараціўся з 7 да 5 гадоў. Ён можа распусціць Нацыянальны Сход Сенегала. Колькасць членаў Сходу скарацілася з 140 да 120. Да гэтага ў краіне дзейнічалі канстытуцыі 1959, 1960 і 1963 гадоў.
Раманавічы
Назву Рама́навічы маюць:
NGC 4108
NGC 4108 (іншыя абазначэнні — UGC 7101, MCG 11-15-23, ZWG 315.15, IRAS12042+6726, PGC 38423) — спіральная галактыка (Sc) ў сузор’і Дракон.
Рыхард Пятровіч Богуш
Рыхард Пятровіч Богуш (нар., в. Кулеўшчына, Докшыцкі раён, Віцебская вобласць) — беларускі спецыяліст у галіне сістэмнага аналізу, кіравання і апрацоўкі інфармацыі. Доктар тэхнічных навук (2022), дацэнт (2006).
Біяграфія
Скончыў Полацкі дзяржаўны ўніверсітэт (спецыяльнасць «Праектаванне і вытворчасць радыёэлектронных сродкаў», кваліфікацыя «Інжынер-канструктар-тэхнолаг», 1997; аспірантура, спецыяльнасць «Аўтаматызацыя тэхналагічных працэсаў і вытворчасцей», 2000). Працаваў Полацкім дзяржаўным універсітэце (з 2000, факультэт інфармацыйных тэхналогій, кафедра вылічальных сістэм і сетак, дацэнт, з 2007 — загадчык кафедры).
Навуковыя інтарэсы: аналіз і апрацоўка відарысаў; распазнаванне вобразаў; засцярога інфармацыйных рэсурсаў і стэганаграфія; фарміраванне і апрацоўка сігналаў.
Узнагароды
Граматы Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь (2008, 2010, 2013).
Бальшаігнатаўскі раён
Бальшаігна́таўскі раён (Большеигнатовский район, Покш Игнадбуе, Оцю Игнатовань аймак) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на паўночным усходзе Мардовіі ў Расіі. Адміністрацыйным цэнтрам з’яўляецца сяло Бальшое Ігнатава.
Геаграфія
Бальшаігнатаўскі раён мяжуе з Ардатаўскім і Ічалкаўскім раёнамі, а таксама з Ніжагародскай вобласцю на поўначы. Плошча раёна складае 834,24 км².
Гісторыя
Бальшаігнатаўскі раён быў утвораны 10 студзеня 1930 года ў адпаведнасці з пастановай УЦВК у складзе Мардоўскай АССР.
Дэмаграфія
Эрзя складаюць 83,47 % агульнага насельніцтва раёна, другой нацыянальнай групай з’яўляюцца рускія, якія складаюць 15,94 %.
1956 год у гісторыі музыкі
1956 год быў адзначаны шэрагам музычных падзей.
Эфект Кодзаі
Эфект Кодзаі — перыядычная змена суадносін эксцэнтрысітэту і нахілу арбіты пад уздзеяннем масіўнага цела або некалькіх цел. Такім чынам, лібрацыі (ваганні вакол пастаянных значэнняў) адбываецца ў аргуменце перыцэнтра.
Гэты эфект быў апісаны ў 1961 годзе савецкім навукоўцам у галіне нябеснай механікі і дынамікі касмічных палётаў М. Л. Лідавым пры даследаванні арбіт штучных і натуральных спадарожнікаў планет і ў 1962 годзе японскім астраномам Ёсіхідэ Кодзай (古在 由秀), калі ён аналізаваў арбіты астэроідаў. Як паказалі далейшыя даследаванні, рэзананс Лідава-Кодзаі з’яўляецца важным фактарам, што фармуе арбіты нерэгулярных спадарожнікаў планет, транснептунавых аб’ектаў, а таксама пазасонечных планет і кратных зорных сістэм.
Рэзананс Кодзаі
Для нябеснага цела з эксцэнтрысітэтам e\,\! і нахілам i\,\!, якое круціцца вакол большага цела, захоўваецца наступнае пастаяннае суадносіны:
Як правіла, для аб’ектаў на арбітах з нізкім нахілам падобныя ваганні прыводзяць да прэцэсіі аргументу перыцэнтра. Пачынаючы з некаторага значэння вугла, прэцэсія пераходзіць у лібрацыю ў дыяпазоне прыблізна 90° або 270°, і перыцэнтр (пункт максімальнага збліжэння) будзе вагацца вакол гэтых значэнняў. Мінімальны вугал ладу называецца вуглом Кодзаі і роўны:
Следчы
Задачы
Заданнем следчага яўляецца вытворчасць папярэдняга следства. Следчы кожнага органа (Міністэрства, ведамства) мае па закону пэўную падследнасць — тэрытарыяльную і па відах злачынстваў, па катэгорыях абвінавачаных (так званая "юрысдыкцыя"). Да прыкладу, і г.д. Ёсць следчыя ў асабова важных справах і старэйшыя следчыя. Незалежна ад прыналежнасці да ведамству (міністэрству) усе следчыя маюць аднолькавыя працэсуальныя правы, вядуць папярэдняе следства (у адным і тым жа працэсуальным парадку), нагляд за выкананнем імі законаў ажыццяўляецца ў аднолькавым аб'ёме.
Абавязкі
Пры парушэнні міжнародных правоў грамадзян у нацыянальнай дзяржаве следчымі і суддзямі, пры злачыннай змове суддзяў са следчымі, іх манаполіі на следства, вераломна парушэнне дзяржаўнымі служачымі правоў і свабоды грамадзян, пры іх не прафесіяналізме, крымінагеннай сітуацыі ў дзяржаўнай службе ад іх беспакаранасці, невыкананні «слугамі народа» сваіх абавязкаў — грамадзяне маюць права звяртацца ў Еўрапейскі суд па правах чалавека для сваёй абароны.
Кукурузны алей
Кукурузны алей, маісавы алей — тлусты алей, які атрымлiваюць з насення кукурузы.
Уласцівасці
Кукурузны алей мае прыемны пах і смак. Колер — ад светла-жоўтага да чырванавата-карычневага. Шчыльнасць пры 10 °C 924 кг/м³, тэмпература застывання ад -10 да -15 °C, кінематычная глейкасць пры 20 °C 60,6 м²/сек, паказчык праламлення (пры 20 °C): 1,471—1,473. Ёдны лік 117—123.
Склад
Склад тлустых кіслот:
Гран-пры Мінска
Гісторыя
Маршрут гонкі ўяўляе сабой круг, пракладзены па праспекце Пераможцаў, які пераадольваецца 10 разоў. Старт і фініш зенаходзяцца каля Палаца спорту. У першыя два гады разварот быў каля Мінск-Арэны, даўжыня круга складала 12 км, а агульная працягласць дыстанцыі — 120 км. З 2017 года разварот быў перамешчаны ў бок МКАДа, павялічыўшы такім чынам круг да 14,5-14,9 км, а агульную працягласць да 145-149 км.
На кожным цотным крузе размешчаны прамежкавыя спрынтарскія прэміі, на якіх разыгрываецца намінацыя самага актыўнага гоншчыка. Таксама прадугледжана намінацыя лепшага маладога гоншчыка.
Клішына (Смаленская вобласць)
Клішына (Клишино) — вёска ў Духаўшчынскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Прачысценскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Аляксандр I
Аляксандр I:
Асірыя
Асірыя — рабаўладальніцкая дзяржава на тэрыторыі сучаснага Ірака. Існавала з 2-га тысячагоддзя да н. э. да 7 стагоддзя да н. э. Палітычны і гаспадарчы цэнтр з сярэдзіны 2-га тысячагоддзя да н. э. — Ашур (цяпер Кал’ат-Шаргат).
Аргана-мінеральныя ўгнаенні
Арга́на-мінера́льныя ўгнае́нні, або гумінавыя ўгнаенні — угнаенні з арганічных рэчываў і звязаных з імі хімічна ці адсарбцыйна мінеральных злучэнняў. Атрымліваюць апрацоўкай гумінавых кіслот ці матэрыялаў, у якіх яны ёсць (торф, буры вугаль, сланец, глей, перагной), аміякам, аміячнай вадой, аміячнымі растворамі фасфатаў, фосфарнай кіслатой, калійнымі солямі. Маюць розны састаў і назву: гумафос, гумафоска, торфа-аміячныя ўгнаенні, гуматы натрыю, амонію і інш. Найбольш пашыраны торфа-мінеральныя і торфа-аміячна-мінеральныя ўгнаенні.
Асірыя
Гісторыя Асірыі найбольш вядомая з 18 ст. да н.э. Дзяржава склалася на землях даўнейшага субарэйскага (магчыма хурыцкага) засялення. Каля 2-га тыс. да н.э. гэтыя плямёны змяшаліся з семіцкімі плямёнамі Паўднёвай Месапатаміі. Неўзабаве выгаднае геаграфічнае размяшчэнне Ашура зрабіла горад цэнтрам транзітнага гандлю паміж Паўднёвым Двухрэччам і Малой Азіяй. З сяр. 18 ст. да н.э. дзяржава пад уладай Вавілоніі ў часы вавілонскага цара Хамурапі, пазней, у 16—15 ст. да н.э. — пад уладай Мітані. Незалежнасць вернута ў канцы 15—пач. 14 ст. да н.э. і створана моцная дзяржава на чале з Ашурбалітам; тады ж Асірыя падпарадкавала Вавілонію. Нашчадкі Ашурбаліта пачалі называць сябе царамі асірыйскімі. Пасля часовага заняпаду (12 ст. да н.э.) Асірыя аднавіла сваю магутнасць пры цары Тыглатпаласары I, вяла паспяховыя войны ў Вавілоніі, Паўночнай Сірыі, Фінікіі, нападала на Армянскае нагор'е (канец 12 —пач.11 ст. да н.э.). Рух арамейскіх плямёнаў аслабіў і раздзяліў дзяржаву, але ў 10—9 ст. да н.э. Асірыя ізноў вядзе заваёўныя войны з Вавілоніяй, Урарту, Мідыяй, Сірыяй, што стала прычынай чарговага заняпаду. Пасля рэформ Тыглатпаласара II (8 ст. да н.э.) пачаўся новы перыяд заваёўных войнаў, за 100 гадоў была заваявана ўся Пярэдняя Азія, такім чынам пры Тыглатпаласары III (745—727 да н.э.) Асірыя ператварылася ў магутную ваенную дзяржаву, але ўнутрыпалітычная барацьба, і барацьба заваяваных народаў аслаблялі яе. Пры цары Ашурбаніпале (сяр. 7 ст. да н.э.) Асірыя вяла працяглую вайну супраць кааліцыі дзяржаў на чале з Вавілоніяй і Мідыяй, заняпала, была пераможана (605 да н.э.) і знікла. Насельніцтва змяшалася з арамеямі Месапатаміі.
Сяргей Эдуардавіч Паліцевіч
Сяргей Паліцевіч (нар., ) — беларускі футбаліст, абаронца мінскага «Дынама» і нацыянальнай зборнай Беларусі.
Клубная кар’ера
Выхаванец лідскага футбола, у 2007 гуляў за «Нафтан», а ў наступным годзе апынуўся ў «Крылах Саветаў» з Самары. Пазней вярнуўся ў «Нафтан» на правах арэнды.
У студзені 2011 падпісаў кантракт з мінскім «Дынама», дзе хутка стаў асноўным цэнтральным абаронцам. У кастрычніку 2013 разам з Аляксандрам Сулімам быў пераведзены ў дубліруючы склад, але праз месяц вярнуўся ў аснову і зноў заняў сваё месца ў цэнтры абароны.
У студзені 2014 падоўжыў кантракт з «Дынама» на два гады. У сезоне 2014 ужо трывала выступаў у аснове на пазіцыі цэнтральнага абаронцы. У сезоне 2015, пасля зыходу з «Дынама» Дзмітрыя Молаша і Ігара Стасевіча, стаў капітанам каманды.
Па заканчэнні сезона 2015 «Дынама» хацела падоўжыць супрацоўніцтва з абаронцам, але Паліцевіч меў намер працягнуць кар’еру за мяжой. 14 студзеня 2016 года ён падпісаў кантракт з турэцкім клубам «Генчлербірлігі». Неўзабаве замацаваўся ў стартавым складзе каманды. У чэрвені 2017 года падоўжыў пагадненне з «Генчлербірлігі» яшчэ на два гады.
Па выніках сезона 2017/18 «Генчлербірлігі» страціў месца ў турэцкай Суперлізе, і ў ліпені 2018 года Паліцевіч перайшоў у казахстанскі «Кайрат». Спачатку трывала гуляў у стартавым складзе, пазней стаў заставацца на лаўцы запасных. У сезоне 2019 звычайна быў запасным іграком, часам з’яўляўся на полі ў аснове.
У студзені 2020 года пакінуў «Кайрат» і неўзабаве папоўніў склад салігорскага «Шахцёра». У 2020—2021 гадах шмат прапусціў з-за траўм, а ў сезоне 2022 замацаваўся ў асноўным складзе каманды, стаў яе капітанам.
У студзені 2023 года па заканчэнні кантракта пакінуў «Шахцёр» і хутка стаў іграком мінскага «Дынама». У сакавіку быў абраны капітанам каманды.
Вібрысы
Вібрысы або вібрасы (адз. л.: вібрыса; vibrissae, ад vibro - вагаюся, выгінаюся; гутарковая мова - вусы) — датыкальныя механачуллівыя доўгія жорсткія валасы многіх млекакормячых, якія выступаюць над паверхняй поўсцевага покрыва.
Сяргей Эдуардавіч Паліцевіч
Міжнародная кар’ера
Гуляў за моладзевую і алімпійскую зборныя Беларусі.
Вібрысы
Звычайна вибриссы размешчаны групамі на галаве (каля носа, каля вачэй, на верхніх і ніжніх сківіцах і г. д.), часам і на іншых частках цела (у многіх сумчатых, напрыклад, на лапах). Вибрысы ў каціных размешчаны пучкамі каля вачэй. Вельмі падобныя да тыповых валасоў, але таўсцейшыя і даўжэйшыя за іх у некалькі разоў.
Сяргей Эдуардавіч Паліцевіч
Міжнародная кар’ера
У маі 2014 года быў упершыню выкліканы ў нацыянальную зборную Беларусі. Дэбютаваў у зборнай 21 мая 2014 года ў таварыскім матчы супраць Ліхтэнштэйна.
Вібрысы
Вибрысы — спецыялізаваныя органы пачуццяў. Корань кожнай вібрысы пагружаны ў валасяную сумку і акружаны вянознымі поласцямі. Да валасяной сумкі вібрысы падыходзяць сотні нервовых канчаткаў. На галаве вібрысы інервіруюцца трайнічным нервам. Кожнай вібрысе адведзены свой ​​участак у мозгу.
- У некаторых птушак ёсць цвёрдыя пёры без апушэння, які служыць вібрысамі.
1997 год у гісторыі кіно
1997 год быў адзначаны шэрагам кінематаграфічных падзей.
Бдадун
Сельская гаспадарка
Першыя пасяленцы Бдадуна прыйшлі з поўначы Лівана Мароніцкай сям'і, як сяляне. Яны знайшлі непрывабную зямлю з пераважна скалісты пейзажам усеяны дубамі, дзікім інжырам, вінаградам і аліўкавых дрэвамі. Мясцовыя жыхары будавалі каменныя тэрасы, саджалі фруктовыя дрэвы, такія як абрыкос, міндаль, грушы, яблыні, граната і слівы. Апошнім часам Бдадун у асноўным вядомы дзякуючы слівам (па-турэцку: Erik, ці Can Erik. Арабскія: al-barqūq, البَرقوق ) і праводзіць штогадовае свята ўраджаю ў маі. Гэтыя не варта блытаць з кітайскай слівы ці Мушмулы, якія таксама выраслі ў Бдадуне і называюцца Akkidinya або Akkadeneh. (Арабскі: اككي دني. Турцыі: yeni dunya, yedi dunya)
Рэлігія
Хрысціянскі Мараніцкі прыход у Бдадуне з'яўляецца часткай Бейруцка й епархіі і мае чатыры царквы: Пабудавана 25 сакавіка 1899 года пры падтрымцы сям'і Фегалі. Была рэканструяваны ў 1988 годзе Джон Ібрагім Ханна Аль-Фехалі. Нотр-Дам дэ Бдадун, як вядома, быў пабудаваны як жылое памяшканне ў 17-м стагоддзі. Ён быў перабудаваны мноства разоў, апошні раз у 1870 пасля грамадзянскай вайны ў горным Ліване 1860-х гадоў. Будынак быў перабудаваны ў царкву ў 1903 і пры падтрымцы сям'я Абі Рафаэль. Шпіль царквы быў узведзены ў 1938 годзе. Першая літургія была праведзены 26 снежня 1909 пры падтрымцы сям'і Хаваек. Ён быў рэканструяваны ў 1923 годзе.
Навучальныя ўстановы
Заснавана ў 1921 годзе Сялімам Нура. Школа пазней стала дзяржаўный навучальнай установай. Заснаваны ў 1941 годзе Эліясам Танаусам, які ахвяраваў зямлю ў Сэнт-Фаміі Маранітаў манахіням.
Геаграфія
Бдадун мае плошчу 143 гектары.
Ад 352 метра  над узроўнем мора і ў 15 км ад Бейрута.
Шырата-Даўгата: 33.8100 35.5611
Шырата-Даўгата (ДМС): 33° 48' 36N - 35° 33' 40E
Гадзінны пояс (EST): UTC+2(+3DT)
Раманаўшчына
Назву Рама́наўшчына маюць:
Юрыдычны факультэт БДУ
Дэкан факультэта — кандыдат юрыдычных навук, дацэнт Андрэй Віктаравіч Шыдлоўскі (з 2021 года).
Гістарычная даведка
Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт, які быў заснаваны ў 1921 годзе, складаўся з трох факультэтаў: грамадскіх навук, рабочага і медыцынскага.
Студэнты факультэта грамадскіх навук (ФГН) навучаліся на 4 аддзяленнях: прававым, эканамічным, этнолага-лінгвістычным, грамадска-педагагічным. Заняткі на прававым аддзяленні пачаліся 30 верасня 1921 года і першым дэканам факультэта грамадскіх навук стаў гісторык, прафесар Усевалад Макаравіч Ігнатоўскі.
Пасля рэарганізацыі БДУ ў 1922 годзе і выдзялення педагагічнага факультэта на ФГН засталося два аддзяленні: эканамічнае і прававое. Факультэт грамадскіх навук у той час узначаліў Саламон Захаравіч Кацэнбоген — прафесар-сацыёлаг.
У 1925 годзе СНК БССР пастанаўляе адкрыць у БДУ факультэт права і гаспадаркі, які ставараецца на базе эканамічнага і прававога аддзяленняў факультэта грамадскіх навук.
З 1930 года факультэт стаў называцца факультэтам савецкага права і будаўніцтва, а 7 ліпеня 1931 года быў рэарганізаваны ў асобны Інстытут савецкага будаўніцтва і права, які падпарадкоўваўся непасрэдна ЦВК БССР. Тэрмін навучання скараціўся да трох гадоў. У 1932 годзе рэарганізацыя працягваецца і ўтвараецца Беларускі дзяржаўны юрыдычны інстытут, які быў перададзены ў распараджэнне Наркамата юстыцыі БССР.
З пачаткам Вялікай Айчыннай вайны і акупацыі тэрыторыі Беларусі інстытут часова прыпыніў сваю дзейнасць. Прафесарска-выкладчыцкі склад і студэнты інстытута прымалі актыўны ўдзел у барацьбе з фашызмам.
20 верасня 1944 года Саўнаркам БССР прыняў пастанову «Аб узнаўленні дзейнасці Беларускага юрыдычнага інстытута». Узначаліў Інстытут Іосіф Сямёнавіч Андрэйчык. З 1945 года Інстытут зноў атрымаў магчымасць рыхтаваць навукова-педагагічныя кадры праз аспірантуру. Інстытутам ужо кіраваў Гаўрыіл Аляксеевіч Павецьеў.
У 1954 годзе Беларускі юрыдычны інстытут рэарганізоўваецца ў юрыдычны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта (загад Міністэрства вышэйшай адукацыі СССР № 1048 ад 07.10.1954). У хуткім часе ён пераяджае ва універсітэцкі гарадок. Дэканам новаўтворанага юрыдычнага факультэта стаў Яўгеній Міхайлавіч Семярыхін (1914—1963). У 1955—1956 гг. навучальным годзе на факультэце навучаецца 305, а праз 10 гадоў (у 1966) — ужо 1275 студэнтаў. З 1956 года факультэт узначаліў Васіль Аляксандравіч Дарогін. У 1957—1961 гадах размяшчаўся доме № 1 БДУ.
У 1964 годзе дэканам быў абраны Іларыён Мефольдавіч Ігнаценка, у 1965 годзе — Васіль Адамавіч Шкурко.
У 1973 годзе дэканам факультэта быў абраны Васіль Фёдаравіч Чыгір. На пра канцы 1970-х гадоў факультэт часова пераяджае ў будынак на вул. Маскоўскай, 17. З 1983 года дэканам факультэта працаваў Валерый Гур’евіч Ціхіня.
Дэканам юрыдычнага факультэта ў 2002—2020 гадах з’яўляўся Сяргей Аляксандравіч Балашэнка.
Юрыдычны факультэт БДУ няўхільна развіваецца: адкрываюцца новыя спецыяльнасці і спецыялізацыі, уводзяцца актуальныя спецкурсы; выкладчыкі абараняюць кандыдацкія і доктарскія дысертацыі, выдаюць манаграфіі, падручнікі і вучэбныя дапаможнікі, чытаюць лекцыі ў замежных універсітэтах; студэнты перамагаюць ва Рэспубліканскай алімпіядзе па правазнаўству і рэспубліканскіх конкурсах навуковых работ, прымаюць удзел у навукова-практычных канферэнцыях, займаюць прызавыя месцы на Алімпійскіх гульнях, чэмпіянатах свету і Еўропы.
Колькасць выкладчыкаў
Вучэбны працэс на факультэце забяспечваюць амаль 30 дактароў навук, прафесараў, больш 150 кандыдатаў навук, дацэнтаў. Прафесарска-выкладчыцкі састаў факультэта прадстаўлены высокакваліфікаванымі спецыялістамі, лепшымі правазнаўцамі. Сярод іх выдатныя тэарэтыкі, вопытныя практычныя работнікі, кіраўнікі вышэйшых дзяржаўных устаноў. За выдатныя поспехі ў навуковай і педагагічнай дзейнасці шэрагу работнікаў факультэта прысуджаны ганаровыя званні «Заслужаны юрыст Рэспублікі Беларусь», «Заслужаны работнік вышэйшай школы Рэспублікі Беларусь», «Заслужаны дзеяч навукі Рэспублікі Беларусь», прэміі БДУ імя У. І. Пічэты.
Факультэт сёння
На факультэце навучаецца больш за тры тысячы студэнтаў, магістрантаў і аспірантаў з усіх рэгіёнаў Беларусі і іншых краін. На першай ступені навучанне вядзецца па трох спецыяльнасцях: правазнаўства, выпускнікам якога прысвойваецца кваліфікацыя «юрыст»; паліталогія — кваліфікацыя «палітолаг» і эканамічнае права — кваліфікацыя «юрыст з веданнем эканомікі». Падрыхтоўка магістраў ажыццяўляецца па праграмах: «Юрыспрудэнцыя», «Прававое забеспячэнне публічнай улады», «Прававое рэгуляванне знешнеэканамічнай дзейнасці», «Пракурорскія-следчая дзейнасць», «Прававое забеспячэнне альтэрнатыўных спосабаў урэгулявання канфліктаў і спрэчак», «Паліталогія»). На факультэце маецца аспірантура і дактарантура.
У працэсе вучобы студэнтам прапаноўваецца дзесяць спецыалізацый, якія прадугледжваюць паглыбленае вывучэнне асобных дысцыплін. У лік важнейшых вучэбных дысцыплін факультэта ўваходзяць: агульная тэорыя права, канстытуцыйнае права, адміністрацыйнае права, грамадзянскае права, гаспадарчае права, крымінальнае права, крымінальна-выканаўчае права, працоўнае права, фінансавае права, грамадзянскі працэс, крымінальны працэс, экалагічнае права, міжнароднае публічнае права, міжнароднае прыватнае права, крыміналістыка і інш.
Па стане на 30 верасня 2017 года:
Практычныя навыкі студэнты набываюць на семінарскіх занятках, вучэбных і вытворчых практыках, у Юрыдычнай клініцы. На юрыдычным факультэце створаны ўсе ўмовы для вучэбнай, навуковай і творчай дзейнасці студэнтаў. Арганізаваны навуковыя гурткі, праводзяцца студэнцкія навуковыя канферэнцыі, конкурсы навуковых прац, створана і працуе студэнцкая навукова-даследчая лабараторыя. Факультэт аснашчаны сучаснымі тэхнічнымі сродкамі навучання.
Юрыдычны факультэт з’яўляецца асноўным звяном створанай у БДУ сістэмы бесперапыннай падрыхтоўкі юрыдычных кадраў, якая забяспечвае атрыманне сярэдняй спецыяльнай юрыдычнай адукацыі ў Юрыдычным каледжы БДУ, вышэйшай юрыдычнай адукацыі — на юрыдычным факультэце БДУ і павышэнне кваліфікацыі і перападрыхтоўку юрыдычных кадраў — у Інстытуце перападрыхтоўкі і павышэння кваліфікацыі суддзяў, работнікаў пракуратуры, судоў і ўстаноў юстыцыі БДУ.
Юрыдычны факультэт БДУ забяспечвае падрыхтоўку прафесіяналаў-юрыстаў, здольных паспяхова вырашаць сучасныя задачы, якія стаяць перад дзяржавай і грамадствам, працуюць у сваёй краіне і за яе межамі. Выпускнікі факультэта ўносяць значны ўклад у развіццё ўсіх сфер грамадства, працуюць у прадстаўнічых і выканаўчых органах улады, судовай сістэме, праваахоўных органах, адвакатуры, на прадпрыемствах, займаюцца навуковай дзейнасцю. Сярод выпускнікоў факультэта — міністры, дэпутаты Нацыянальнага сходу, кіраўнікі ўстаноў і арганізацый. Выпускнікі факультэта ўзначальваюць Канстытуцыйны і Вярхоўны суды, Міністэрства юстыцыі, Генеральную пракуратуру Рэспублікі Беларусь.
Кафедры
На факультэце працуюць 11 кафедр:
Музей юрыдычнага факультэта
Факультэт таскама мае свой музей, адкрыты ў 1986 годзе. Яго экспазіцыя прысвечана гісторыі Юрыдычнага факультэта, якая раскрываецца ў храналагічнай паслядоўнасці.
Валоф (народ)
Валоф — народ у Сенегале (пераважна на захадзе і паўночным захадзе). Жывуць таксама ў Гамбіі, Маўрытаніі і Малі. Адносяцца да негрскай расы вялікай негроіднай расы. Гавораць на мове валоф заходнеатлантычнай падгрупы нігера-кангалезскай групы когна-кардафанскай сям'і. Мае некалькі дыялектаў. Пісьменнасць на аснове арабскай графікі, з 1970-х гадоў — на аснове лацінкі. Большасць вернікаў — мусульмане-суніты, захоўваюць традыцыйныя вераванні, ёсць каталікі (у гарадах).
Развіты рамёствы — апрацоўка металаў, драўніны, скуры, ювелірнае, ткацтва (мужчыны), ганчарнае і прадзенне (жанчыны).
Раманоўка
Назву Рамано́ўка маюць:
Мітані
Міта́ні (акадск. Ханігальбат, егіп. Нахарына) — рабаўладальніцкая дзяржава ў Паўднёва-Заходняй Месапатаміі. Існавала з 16 да 13 ст. да н.э. Сталіца: г. Вашукані (суч. горад Рас-эль-Айн, Сірыя).
Служон
Служон — сяло ў Баянаульскім раёне Паўладарскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Шаптыкольскай сельскай акругі. Код КАТА — 553665500.
Насельніцтва
Паводле дадзеных 1999 года, у сяле не было пастаяннага насельніцтва. Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражываў 281 чалавек (137 мужчын і 144 жанчыны).
Каршунова (Смаленская вобласць)
Каршунова (Коршуново) — вёска ў Духаўшчынскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Прачысценскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Адэская дзяржаўная акадэмія тэхнічнага рэгулявання і якасці
Адэская дзяржаўная акадэмія тэхнічнага рэгулявання і якасці — украінская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова, якая знаходзіцца ў Адэсе.
Гісторыя
Створаны як Адэскі тэхнікум вымярэнняў у 1945 годзе. Базавая навучальная ўстанова Дзяржстандарту СССР. Меў свае філіялы і вучэбна-кансультацыйныя пункты ў такіх гарадах, як Масква, Харкаў, Ленінград, Свярдлоўск, Новасібірск, Белая Царква, Хабараўск.
NGC 4108A
NGC 4108A (іншыя абазначэнні — UGC 7088, MCG 11-15-21, ZWG 315.13, PGC 38343) — галактыка ў сузор’і Дракон.
Гэты аб’ект не ўваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога» і быў дададзены пазней.
Следства
Следства (стар. бел. просоки ['pɾ͇ɐsokɪ]) — у крымінальным працэсе збіранне і праверка доказаў па крымінальнай справе. Адрозніваюць следства папярэдняе і судовае:
Права і паўнамоцтвы праводзіць следства прадстаўлены дзяржаўнаму службоўцу следчаму. Судовае следства праводзіцца ў прысутнасці падсуднага і яго абаронца (адваката), законнага прадстаўніка, пацярпелага, грамадзянскага істца, грамадзянскага адказчыка (іх прадстаўнікоў). Даследаванне доказаў па справе ажыццяўляецца непасрэдна ў судовым паседжанні. Пры гэтым праводзіцца праверка доказаў, сабраных папярэднім следствам (дазнаннем), збіранне і праверка новых доказаў з мэтай поўнага, усебаковага, аб'ектыўнага высвятлення ўсіх істотных акалічнасцей справы. Неабходная ўмова - роўнасць правоў удзельнікаў судовага разбору. Межы судовага следства вызначаюцца абвінаваўчым заключэннем. Але суд не звязаны з яго высновамі ні па сутнасці справы, ні адносна паўнаты і дакладнасці доказаў. У аснову прысуду, вызначэння могуць быць пакладзеныя толькі доказы даследаваныя ў судовым следстве. Следчыя і судовым дзеянні па збіранні і праверцы доказаў могуць вырабляецца толькі на папярэднім следстве і судовым следстве. Таму выяўленне непаўнаты доказнага матэрыялу цягне яго аднаўленне (дадатковае следства) ва ўстаноўленым працэсуальным законам парадку.
Але ёсць яшчэ
Следчая практыка (у шырокім сэнсе) - дзейнасць упаўнаважаных асоб (членаў дзяржаўнай праваахоўнай юрысдыкцыі) накіраваных на збіранне доказаў (доказная база), на аналіз наяўных фактаў і гіпатэтычнае аднаўленне, якія адсутнічаюць, фрагментаў гісторыі правапарушэнняў, пабудаванай на наяўным вопыце следчага працэсу і нормаў закона. Дастатковасць чаго неабходная для высвятлення абставін уваходзяць у прадмет даказвання.
Азімыя культуры
Азімыя культуры — аднагадовыя расліны, якім для нармальнага развіцця неабходна працяглае ўздзеянне нізкай тэмпературы на раннім перыядзе росту.
Сеюць увосень, ураджай збіраюць у наступным годзе. Маюць перыяды актыўнай вегетацыі: восеньскі (45-50 сутак), у час якога расліны фарміруюць каранёвую сістэму і надземныя вегетатыўныя органы, і вяснова-летні (75-100 сутак), калі развіваюцца генератыўныя органы. Выспяваюць раней і даюць больш стабільны ўраджай чым яравыя культуры, лепш паглынаюць веснавую вільгаць з глебы; добрыя папярэднікі для іншых палявых культур. Да азімых культур належаць азімыя жыта, пшаніца, ячмень, рапс, свірэпіца, рыжык, віка. У сусветным землеробстве найбольш пашырана азімая пшаніца — галоўная збожжавая расліна Еўропы і ЗША. На тэрыторыі Беларусі вырошчваюць азімыя жыта, пшаніцу, віку, рапс.
Баляслаў Лесьмян
Баляслаў Лесьмян (Bolesław Leśmian, сапр. Lesman;, Варшава — ) — польскі паэт; прадстаўнік сімвалізму. Член Польскай акадэміі літаратуры (1933).
Біяграфічныя звесткі
Нарадзіўся ў інтэлігентнай яўрэйскай сям’і. Бацька паэта вырас у асяродку гандляроў кнігамі, маці — у сям’і юрыста. Дзяцінства Б. Лесьмяна прайшло на Украіне. Ён скончыў Кіеўскі ўніверсітэт (1903).
У 1901 годзе Баляслаў Лесьмян вярнуўся ў Варшаву. У 1901—07 супрацоўнік польскага і рускага перыядычнага друку. Падарожнічаў — Германія, Францыя, — у Парыжы быў закаханы ў мастачку Сэліну Зундэрланд, пасля ажаніўся з іншай мастачкай — Зоф’яй Чыліньскай. У пазнейшыя гады сябраваў з Дорай Лебенталь, для якой напісаў цыкл «Malinowy chruśniak». Быў знаёмы з колам мадэрністаў, пры спрыянні свайго сябра Зянона Пшэмыцкага пачаў супрацоўнічаць з часопісам «Хімера» («Chimera»). Быў адным са стваральнікаў эксперыментальнага Мастацкага тэатра ў Варшаве (1911). У 1912-14 гадах зноў жыве ў Парыжы.
З 1918 па 1934 Лесьмян працуе натарыюсам у глухіх мястэчках — спачатку Грубешуве, пасля ў Замосці, але кар’ера яго складаецца няўдала: у 1929 годзе кампаньён збягае, скраўшы 20 тысячаў злотых. Гэтую суму мусіў выплаціць Лесьмян, што надоўга загнала паэта ў пазыкі; сям’я жыла амаль у галечы.
Аднак у час бадзяння па польскай правінцыі Баляслаў Лесьмян выдаў адзін з самых знакамітых сваіх зборнікаў — кнігу «Луг» (Łąka). У 1935 паэт вяртаецца ў Варшаву, а ў 1936 выдае другі свой значны зборнік — «Цяністы напой» (Napój cienisty).
Ва ўмовах нарастання нацызму памёр ад сардэчнага прыступу.
Творчасць
Друкавацца Б. Лесьмян пачаў яшчэ ў 1895 годзе, калі ў часопісе «Вандроўнік» (Wędrowiec) выйшла падборка яго вершаў. Аднак доўгі час яго паэзія была малавядомай, нягледзячы на тое, што яе цанілі творцы-сучаснікі, напрыклад, Юліян Тувім. Дзеля таго каб яго яго прозвішча гучала больш па-польску, паэт змяняе ў ім два гукі і з Лесмана ператвараецца ў Лесьмяна. У 1912 годзе выдае кніжку «Сад на раздарожжы» (Sad rozstajny), якая праходзіць незаўважнай.
Аўтар паэтычных зборнікаў «Луг» (1920), «Цяністы напой» (1936), «Лясное дзеянне» (выд. 1938), апрацовак народных казак «Казанні пра Сезама», «Прыгоды Сіндбада-Марахода» (абедзве 1913), эсэ, літаратурных артыкулаў, перакладаў.
Паэзіі Б. Лесьмяна ўласцівы шчырасць і палкасць пачуцця, імкненне спазнаць прыроду; стыль адметны ўжываннем архаізмаў, дыялекгызмаў і неалагізмаў, многія з якіх пасля ўвайшлі ў польскую мову. Паэзія Лесьмяна — гэта своеасаблівы фантастычны свет са сваёй уласнай міфалогіяй і філасофіяй; яе крыніцамі былі і ўзгадкі паэта пра ўкраінскую прыроду, і польскі фальклор, і ўласнае бачанне рэчаіснасці.
Яго часта называлі «паэтам мёртвых»: месца дзеяння многіх яго вершаў — тагасветныя прысады ці нябыт. Аднак смерць у яго міфалогіі набывае новае значэнне: нябыт, пустата амаль прысутнічаюць у штодзённым жыцці. Але і наадварот — былое жыццё застаецца з мёртвымі пасля смерці: часам цяжка правесці мяжу, дзе заканчваецца жыццё, а дзе пачынаецца смерць.
На беларускую мову асобныя яго вершы перакладалі Ян Чыквін, Алег Лойка , Iнэса Кур’ян , Алег Мінкін , Ганна Янкута, Кацярына Маціеўская, Ігар Жалткоў, Марыя Мартысевіч.
Раманы
Назву Раманы маюць:
Экватарыяльны клімат
Экватарыяльны клімат — гарачы і вільготны клімат, які ахоплівае раёны каля экватара (5-10° на поўнач і поўдзень). Характарызуецца панаваннем экватарыяльнага паветра, раўнамерным размеркаваннем тэмпературы (24-28 °C), вялікай колькасцю ападкаў (больш за 1500 мм на раўнінах і 6000-10000 мм на горных схілах). Пераважаюць натуральныя ландшафты — вільготныя экватарыяльныя лясы.
Міран (скульптар)
М і́ ран з Элеўтэраў (Mýrōn; 5 ст. да н.э.): старажытнагрэчаскі скульптар; прадстаўнік афінскай школы.
Вядомы статуямі атлетаў-пераможцаў; найбольш вядомыя — «Дыскабол» і скульпт. група «Афіна і Марсій» (стаяла на Акропалі).
Эпіктэт (вазапісец)
Эпіктэт — старажытнагрэчаскі вазапісец, прадстаўнік стылю чырвонафігурнага вазапісу эпохі архаікі на рубяжы шостага і пятага стагоддзяў да н. э., уласна, адзін з піянераў чырвонафігурнага вазапісу. Працаваў у Афінах у перыяд прыкладна з 520 да 490 гадоў да н. э. Імя Эпіктэт перакладаецца як нядаўна набыты, што, па думку даследчыкаў, тычыцца набытага статусу афінскага грамадзяніна, да таго ж мастак, як і шэраг іншых, быў рабом.
Творчасць
Аўтарству Эпіктэта прыпісваецца больш за 100 ваз, з якіх амаль палова падпісаная імем вазапісца. Вельмі часта на вазах Эпіктэта сустракаецца малюнак адзіночнага эфеба, пераважна на кіліксах. Не менш часта ён адлюстроўваў сцэны сімпосіяў і атлетаў. Адна з самых знакамітых ваз Эпіктэта адлюстроўвае скіфскага стралка, цяпер яна захоўваецца ў Брытанскім музеі.
Леніна (Духаўшчынскі раён)
Леніна (Ленино) — вёска ў Духаўшчынскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Прачысценскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Ежы Ахманскі
Ежы Ахма́нскі (Jerzy Ochmański;  — ) — польскі гісторык. Доктар гістарычных навук (1964).
Скончыў Пазнаньскі ўніверсітэт (1955), працаваў тамсама на кафедры гісторыі народаў СССР (з 1959).
Асноўныя тэмы даследаванняў: гісторыя Беларусі і Літвы. Аўтар манаграфій і артыкулаў, прысвечаных пераважна сацыяльна-эканамічнай гісторыі Беларусі і Літвы 14—19 ст.
Мумія
Мумія — захаванае бальзамаванае цела. Муміяй называецца цела (не толькі чалавека, але і любой іншай жывой істоты), падвергнутае адмысловай хімічнай апрацоўцы, у выніку якой спыняецца або запавольваецца працэс раскладання тканак. Варта адрозніваць штучную і натуральную муміфікацыю цела.
Экалагічная піраміда
Экалагічная піраміда — графічная піраміда, якая паказвае суадносіны масы (колькасці, энергіі) прадуцэнтаў, кансументаў і рэдуцэнтаў у экасістэме. У трафічных ланцугах частка біямасы выкарыстоўваецца на рост асобіны, а частка траціцца на дыханне, размнажэнне, рух і інш., таму колькасць біямасы (асобін, энергіі) на кожным наступным трафічным узроўні меншая, чым на папярэднім.
Табліца маршрутызацыі
Табліца маршрутызацыі — электронная табліца (файл) ці база дадзеных, што змяшчаецца ў маршрутэзатары ці вузле сеткі, і апісвае суадносіны паміж адрасамі прызначэння і інтэрфейсамі, праз якія належыць адправіць пакет дадзеных да наступнага маршрутызатара. З'яўляецца найпростай формай правілаў маршрутызацыі.
Табліца маршрутызацыі звычайна змяшчае:
У табліцы можа быць адзін, а ў некаторых аперацыйных сістэмах і некалькі шлюзаў па змоўчванню. Такі шлюз ужываецца для сетак у якіх няма больш дакладных маршрутаў у табліцы маршрутызацыі.
=
==============================================================
============================================================== Active Routes: Network Destination       Netmask          Gateway       Interface  Metric 0.0.0.0         0.0.0.0    89.223.67.129   89.223.67.131       20     60.48.85.155  255.255.255.255    89.223.67.129   89.223.67.131       20      60.48.105.1  255.255.255.255    89.223.67.129   89.223.67.131       20    60.48.172.103  255.255.255.255    89.223.67.129   89.223.67.131       20    60.48.203.116  255.255.255.255    89.223.67.129   89.223.67.131       20     60.49.71.132  255.255.255.255    89.223.67.129   89.223.67.131       20    66.36.138.228  255.255.255.255    89.223.67.129   89.223.67.131       20    66.36.152.228  255.255.255.255    89.223.67.129   89.223.67.131       20   74.108.102.130  255.255.255.255    89.223.67.129   89.223.67.131       20    89.223.67.128  255.255.255.192    89.223.67.131   89.223.67.131       20    89.223.67.131  255.255.255.255        127.0.0.1       127.0.0.1       20   89.255.255.255  255.255.255.255    89.223.67.131   89.223.67.131       20        127.0.0.0        255.0.0.0        127.0.0.1       127.0.0.1       1   164.77.239.153  255.255.255.255    89.223.67.129   89.223.67.131       20     192.168.23.0    255.255.255.0     192.168.23.1    192.168.23.1       20     192.168.23.1  255.255.255.255        127.0.0.1       127.0.0.1       20   192.168.23.255  255.255.255.255     192.168.23.1    192.168.23.1       20    192.168.192.0    255.255.255.0  192.168.192.251  192.168.192.251      1  192.168.192.251  255.255.255.255        127.0.0.1       127.0.0.1       50  192.168.192.255  255.255.255.255  192.168.192.251  192.168.192.251      50   212.113.96.250  255.255.255.255    89.223.67.129   89.223.67.131       20   219.95.153.243  255.255.255.255    89.223.67.129   89.223.67.131       20        224.0.0.0        240.0.0.0    89.223.67.131   89.223.67.131       20        224.0.0.0        240.0.0.0     192.168.23.1    192.168.23.1       20        224.0.0.0        240.0.0.0  192.168.192.251  192.168.192.251      50  255.255.255.255  255.255.255.255    89.223.67.131   89.223.67.131       1  255.255.255.255  255.255.255.255     192.168.23.1    192.168.23.1       1  255.255.255.255  255.255.255.255  192.168.192.251  192.168.192.251      1 Default Gateway:     89.223.67.129
============================================================== |- |Прыклад табліцы маршрутызацыі з чатырма інтэрфейсамі (loopback, дзве сеткавых карты, VPN-злучэнне)
Тыпы запісаў у табліцы маршрутызацыі:
Уладзімір Кірылавіч Жалязняк
Уладзімір Кірылавіч Жалязняк (нар., с. Юркіўці, Магілёў-Падольскі раён, Вінніцкая вобласць, Украіна) — спецыяліст у галіне сістэм і устройстваў радыётэхнікі і сувязі. Доктар тэхнічных навук (1999), прафесар.
Біяграфія
Навуковыя інтарэсы: тэхнічная ахова інфармацыі.
Узнагароды
Медаль Францыска Скарыны (2019), нагрудны знак «Выдатнік адукацыі» (2014), сярэбраныя медалі імя А. С. Папова, імя У. І. Вярнадскага, медаль Федэральнай службы па технічнаму і экспартнаму кантролю Расіі «За укрепление государственной системы защиты информации» II ступені і інш.
Косцінка (Смаленская вобласць)
Косцінка (Костинка) — вёска ў Духаўшчынскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Прачысценскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Кукша
Кукша, Ронжа (Perisoreus infaustus) — птушка сямейства крумкачовыя атрада вераб'інападобныя. На Беларусі трапляецца на Поўначы восенню і зімой.
Назва
Слова кукша запазычана з фінскіх моў (карэльскае слова kuukšo 'кукша'). Другая назва птушкі — ронжа лічыцца запазычаннем з балтыйскіх моў (пар. літоўскае rasis 'Арэхаўка'). Назвы на іншых мовах: англійская Siberian Jay, французская Mesangeai imitateur, нямецкая Unglückshäher, іспанская Arrendajo comun, партугальская Gaio da Siberia, італьянская Ghiandaia siberiana, ісландская Vaskadi, шведская Lavskrika, нарвежская Lavskrike, дацкая Lavskrige, фінская Kuukkeli, эстонская Laanenaar, галандская Taigagaai, польская Sojka zlowroga, чэшская Sojka zlovestna, венгерская Eszaki szajko, мангольская Дуудуш, хакаская Алан пас, алыг пас, ала пас, эсперанта Muta garolo. У літаратуры сустракаецца старая лацінская назва — Cractes infaustus
Знешні выгляд
Вонкава падобная да сойкі, але мае трохі меншыя памеры — даўжыня 26 — 30 см, вага 70 — 100 г. Афарбоўка шаравата-бурая, верх галавы і крылы цёмныя, хвост рыжы, пасярэдзіне хваста падоўжная цёмная паласа, пахвосце рудаватае. Адрозніць ад сойкі можна па колеры хваста і адсутнасці белых плям.
Распаўсюджанне
Жыве ў тайговых лясах Еўразіі ад Скандынавіі да Анадыра, Сахаліна і Прымор'я, пераважна ў ялова-піхтавай і кедрава-лістоўнічнай тайзе.
Рамашкі
Назву Рама́шкі маюць:
NGC 4108B
NGC 4108B (іншыя абазначэнні — UGC 7106, MCG 11-15-25, ZWG 315.16, 7ZW 439, IRAS12046+6730, PGC 38461) — галактыка ў сузор’і Дракон.
Гэты аб’ект не ўваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога» і быў дададзены пазней.
Шаптыколь (Паўладарская вобласць)
Шаптыколь — сяло ў Баянаульскім раёне Паўладарскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Шаптыкольскай сельскай акругі. Код КАТА — 553665700.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 982 чалавекі (475 мужчын і 507 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 187 чалавек (96 мужчын і 91 жанчына).
Рамейкі
Назву Раме́йкі маюць:
Бук (горад)
Бук (Buk) — горад у Польшчы, уваходзіць у склад Пазнаньскага павета Велікапольскага ваяводства. Сядзіба вяскова-гарадской гміны Бук.
Насельніцтва — 6204 жыхароў (2014 год).
Збліжэнне
Збліжэнне — становішча двух цел, якія абарочваюцца па арбітах з агульным цэнтрам, у момант часу, пры якім яны збліжаюцца на мінімальна магчымую адлегласць, дасяганаю пры кожным абароце па арбіце. У астраноміі часцей за ўсё разглядаецца збліжэнне Зямлі з астатнімі планетамі Сонечнай сістэмы, пры абароце па геліяцэнтрычнай арбітах.
Кукушылі
Кукушылі (Хөх шил, ཁུ་ཁུ་ཞིལ།, ) — горны хрыбет у Кітаі, у паўночнай частцы Тыбецкага нагор’я. Паўднёвая частка сістэмы Куньлунь.
Працягласць хрыбта складае каля 800 км. Вышыні павялічваюцца з усходу на захад, максімальная — 6615 м. Хрыбет складаецца з асобных, бязладна размешчаных масіваў са сплошчанымі вяршынямі, пакрытымі каменнымі разваламі. Найбольш высокія масівы пакрытыя ледавікамі. Падножжа спадзіста спускаецца да высокіх (4500-5000 м) раўнінаў са шматлікімі азёрамі. Асноўны тып ландшафту — высакагорная халодная пустэльня.
Русалачка
«Русалачка» (Den lille havfrue) — вядомая казка дацкага пісьменніка Ханса Крысціяна Андэрсена пра маладую русалку, якая гатова адмовіцца ад свайго жыцця ў моры і сваёй ідэнтычнасці як русалкі, каб атрымаць чалавечую душу і каханне прынца-чалавека.
Першапачаткова была напісана як балет. Упершыню апублікавана ў 1837 годзе і адаптавана для розных форм мастацтва, у тым ліку для музычнага тэатра і анімацыйных фільмаў.
Публікацыя
«Русалачка» была напісана ў 1836 годзе і ўпершыню апублікавана С.А.Райцэлам (C.A. Reitzel) у Капенгагене 7 красавіка 1837 года ў «Казках» (''Fairy Tales Told for Children. First Collection. Third Booklet. 1837. (Eventyr, fortalte for Børn. Første Samling. Tredie Hefte. 1837.)). Была перавыдадзена 18 снежня 1849 года як частка «Казак» (Fairy Tales. 1850. (Eventyr. 1850)), і зноў 15 снежня 1862 года як частка «Казак і апавяданняў» (Fairy Tales and Stories. First Volume. 1862. (Eventyr og Historier. Første Bind. 1862.)).''
Помнік Русалачцы
Статуя Русалачкі звычайна сядзіць на скале ў порце Капенгагена ў Langelinie. Гэта маленькая статуя — знак Капенгагена і галоўная турыстычная славутасць горада.
У маі 2010 года статуя ўпершыню была перамешчана са свайго размяшчэння ў порце Капенгагена для транспарціроўкі на ЭКСПА-2010 у Шанхай, дзе яна заставалася да 20 кастрычніка 2010 года.
У версіі Дыснея Русалачка Арыэль, калі сядзіць на вяршыні скалы, гледзячы з сумам на прынца Эрыка, яна знаходзіцца ў дакладна такім жа становішчы, што і статуя.
Крывуліна (Смаленская вобласць)
Крывуліна (Криулино) — вёска ў Духаўшчынскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Прачысценскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Брытанскі музей
Брытанскі музей (British Museum)  — галоўны гісторыка-археалагічны музей Брытанскай імперыі (цяпер — Вялікабрытаніі) і адзін з найбуйнейшых музеяў свету, другі па наведвальнасці пасля Луўра.
Гісторыя
Брытанскі музей быў створаны ў 1753 годзе на аснове трох калекцый — калекцыі вядомага брытанскага ўрача і натураліста Ганса Слоана, калекцыі графа Роберта Харлі, а таксама бібліятэкі антыквара Роберта Котана, якая стала асновай Брытанскай бібліятэкі. Стварэнне музея было зацверджана актам Брытанскага парламента.
Першапачаткова музей размясціўся ў  — арыстакратычным асабняку, размешчаным у лонданскім раёне. Ён адкрыўся для наведвальнікаў ў 1759 годзе. Калекцыя пашыралася за кошт набыцця антычных ваз (1772), т. зв. (1804, 1814), калекцыі мінералаў (1810). У 1814—1815 гады парламент выкупіў у неацэнныя шэдэўры з афінскага Парфенона. Многія з музейных набыткаў (як, напрыклад, Разецкі камень) трапілі ў Англію пры цёмных абставінах. Грэцыя і Егіпет, з якіх былі вывезеныя старажытныя помнікі, да сённяшняга часу патрабуюць іх вяртання назад.
У XIX стагоддзі Брытанскі музей перажываў асабліва бурны перыяд росту. Зборы экспанатаў былі падзелены на аддзелы, у тым ліку нумізматычны, дзе сабраны манеты і медалі розных краін і эпох, у тым ліку старажытнагрэчаскія, старажытнарымскія і персідскія, а таксама на калекцыю караля Георга IV. Заалагічны, батанічны, геалагічны і мінералагічны аддзелы былі пры каралеве Вікторыі выдзелены ў адмысловы і пераведзены ў 1845 ў Паўднёвы Кенсінгтон. На месцы Мантэгю-хаўса быў ў 1823-47 гг. пабудаваны сучасны будынак музея ў стылі класіцызму (архітэктар Роберт Смёрк).
У першай палове XX стагоддзя Брытанскі музей пашырыў свае зборы блізкаўсходняга мастацтва за кошт правядзення брытанскімі археолагамі шматлікіх раскопак у Месапатаміі. Раздзел старажытнаўсходняга мастацтва найбольш каштоўнай часткай свайго збору абавязаны і. З 1926 года брытанскія музей выдае штоквартальны часопіс «British Museum Quarterly». У канцы XX стагоддзя была праведзена перапланіроўка ўнутранай прасторы па праекце Нормана Фостэра.
Бібліятэка
Першапачаткова адным з галоўных скарбаў музея была яго бібліятэка, найбуйнейшая ў Вялікабрытаніі. Чытальная зала Брытанскага музея змяшчалася з 1850-х гадоў у асобным будынку-ратондзе. У XX стагоддзі ў бібліятэку паступілі найстаражытныя друкаваныя кнігі і будысцкія рукапісы з Дуньхуана, Сінайскі кодэкс з Ленінграда і выключная па паўнаце калекцыя гебраістычных тэкстаў. У 1972 г. Брытанскі парламент прыняў рашэнне аддзяліць бібліятэку ад музея, размясціўшы яе ў асобным будынку.
Якаў (епіскап полацкі)
Якаў - полацкі епіскап пач. 14 ст.
Біяграфія
Вядомы па сваёй грамаце ў Рыгу 1309 года. Пасланне Якава прысвечана ўрэгуляванню і юрыдычнаму афармленню гандлёвых адносін паміж Полацкам і Рыгай пасля колькігадовага (відаць, з 1304) іх пагаршэння. Якаў прасіў рыжан прывезці жыта ў Полацк з-за неўраджаю і голаду, якія ахапілі рускія і, магчыма, беларускія землі.
Эфект Яркоўскага
Дадзены эфект тлумачыць, чаму колькасць астэроідаў, якія дасягнулі Зямлі, больш, чым вынікала з ранейшых разлікаў.
Адкрыццё
Эфект упершыню быў прадказаны ў 1900 годзе расійскім інжынерам-тэхнолагам І. О. Яркоўскім (1844-1902) і эксперыментальна пацверджаны ў 2003 годзе групай амерыканскіх вучоных пад кіраўніцтвам Стывена Чэслі і Стывена Остра (Лабараторыя рэактыўнага руху, NASA) з дапамогай радыётэлескопа Арэсіба (Пуэрта-Рыка).
Магчымае прымяненне
Назіральныя вымярэння эфекту Яркоўскага адкрываюць новыя магчымасці для даследавання астэроідаў. Напрыклад, Голевка стаў першым адзінкавым астэроідам з дакладна вызначанай масай.
Эфект Яркоўскага адкрывае магчымасць кіравання арбітамі астэроідаў, за кошт змянення альбеда апошніх шляхам пакрыцця паверхні матэрыялам з патрэбнымі ўласцівасцямі. Калі пакрыць тонкім пластом грунта адно з малых нябесных цел, якія пагражаюць бяспецы Зямлі, то гэта зменіць яго цеплавую праводнасць, такім чынам, можа змяніць траекторыю руху на больш бяспечную. Прапанаваныя варыянты тэхнічна выканальныя, але ўсё-такі дарогі. Знішчэнне астэроідаў з дапамогай ракет больш танна, але менш бяспечна з-за непрагназуемых траекторый аскепкаў.
Міхаіл Міхайлавіч Падаляк
Міхаіл Міхайлавіч Падаляк (нар. ) — украінскі журналіст і паліттэхнолаг. Займае трэцяе месца сярод самых уплывовых украінцаў паводле версіі часопіса «Фокус».
Біяграфія
Дзяцінства правёў у Львове і Новавалынску. Меў украінскае грамадзянства. Але з 1989 года жыў у Беларусі, скончыў Мінскі медыцынскі інстытут.
У 1990-х гадах працаваў журналістам у выданнях «FM-бульвар», «Время», «Народная Воля», «Белорусская деловая газета», «Наша Свабода».
Пасля закрыцця «Нашай Свабоды» працаваў намеснікам галоўнага рэдактара газеты «Время». 21 чэрвеня 2004 года да яго дадому прыйшлі супрацоўнікі КДБ Беларусі і далі паўгадзіны на тое, каб сабраць рэчы. Беларускія ўлады абвінавацілі Падаляка ў тым, што яго дзейнасць «супярэчыць інтарэсам дзяржаўнай бяспекі», а матэрыялы ўтрымліваюць «паклёпніцкія выдумкі аб рэальным становішчы ў краіне, заклікі да дэстабілізацыі палітычнай сітуацыі ў Беларусі». Быў дэпартавалі ва Украіну і пазбавілі права наведваць Беларусь на працягу пяці гадоў. Гэта была адна з першых палітычных дэпартацый з Беларусі.
Пасля дэпартацыі з Беларусі працягнуў працаваць журналістам ва Украіне, паступова адыходзячы ад беларускай тэматыкі.