cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Люцэрна
Арэал і экалогія
Зіма- і засухаўстойлівая культура. Добра расце на ўгноеных нейтральных сугліністых, супясчаных і пясчаных глебах. У травастоі трымаецца 3—4 гады. За лета дае 2—3 укосы. Выкарыстоўваецца на зялёны корм, сена, травяную муку, пры стварэнні культурнай пашы.
Віды
У прыродзе налічваецца каля 100 аднагадовых і шматгадовых відаў люцэрны, з якіх прыкладна 60 відаў растуць на тэрыторыі былога СССР і каля 40 відаў у Расіі. У вызначальніку П. Ф. Маеўскага «Флора средней полосы европейской части России» (2006) адзначаны 9 відаў люцэрны: Некаторыя іншыя віды:
Алег Валер’евіч Сакалоў
Алег Валер’евіч Сакалоў (Олег Валерьевич Соколов; нар. ) — расійскі гісторык, спецыяліст па ваеннай гісторыі Францыі, адзін з самых вядомых расійскіх рэканструктараў бітваў часоў напалеонаўскіх войнаў.
Біяграфія
Скончыў Ленінградскі політэхнічны інстытут (інжынер-фізік), гістарычны факультэт Ленінградскага дзяржаўнага універсітэта. Кандыдат гістарычных навук (1991; тэма дысертацыі: «Афіцэрскі корпус французскага войска пры старым парадку і ў перыяд рэвалюцыі 1789—1799»).
Аўтар шматлікіх артыкулаў па ваеннай гісторыі Еўропы XVII — пачатку XIX стагоддзяў. У 1999 апублікаваў капітальнае даследаванне «Армія Напалеона», перакладзеныя на французскую мову ў 2003. У 2006 выпусціў у свет двухтомную манаграфію «Аўстэрліц. Напалеон, Расія і Еўропа. 1799—1805 гг.» — даследаванне пра перадумовы і ход першай вайны Напалеона супраць антыфранцузскай кааліцыі.
Заснавальнік руху ваенна-гістарычнай рэканструкцыі ў Расіі, які аб’ядноўвае ваенна-гістарычныя клубы краіны. Прэзідэнт Ваенна-гістарычнай асацыяцыі Расіі, якая арганізуе рэканструкцыю ваенных бітваў перыяду напалеонаўскіх войнаў — маштабныя відовішчы з удзелам тысяч энтузіястаў, апрануты ў мундзіры той эпохі. Удзельнічаў у рэканструкцыі на месцах падзей бітваў Айчыннай вайны 1812 (Барадзіно, Малаяраславец і інш.), А таксама шэрагу замежных бітваў напалеонаўскай эпохі (Аўстэрліц, Ватэрлоа і інш.). Гэтая сфера яго дзейнасці была адзначана ордэнам Ганаровага легіёна (2003). Сярод аднадумцаў вядомы як «Сір».
Галоўны кансультант гістарычных фільмаў па эпосе Напалеона. Аўтар шматлікіх гістарычных перадач, якія выйшлі ў Расіі, Францыі, Англіі, ЗША, Іспаніі і іншых краінах.
Абвінавачванне ў забойстве
9 лістапада 2019 года А. В. Сакалова затрымалі па падазрэнні ў забойстве сваёй былой студэнткі, суаўтара навуковых прац, аспіранткі Санкт-Пецярбургскага дзяржаўнага універсітэта (СПбДУ) Анастасіі Ешчанка. Паводле паказанняў Сакалова, 8 лістапада ён у сваёй кватэры застрэліў Ешчанка чатырма стрэламі з абрэза, 9 лістапада цела расчляніў і спрабаваў па частках ўтапіць у Мойцы. Па паведамленні Фантанка.ру, следства з дапамогай рэнтгенаўскага апарата ўсталявала, што смерць Ешчанка наступіла ў сне ў 2 гадзіны ночы 8 лістападу ад першага стрэлу ў скронь, пасля якога Сакаловым былі зроблены яшчэ тры стрэлы ў галаву.
Адвакат Аляксандр Пачуеў паведаміў пра афармленне Сакаловым яўкі з пакаяння і падрыхтоўцы хадайніцтва аб прызначэнні псіхіятрычнай экспертызы, паколькі «версія абароны пакуль пабудавана на тым, што Алег Валер’евіч дзейнічаў пад нейкім моцным фактарам, нешта на яго моцна паўплывала». Акрамя таго, ён паведаміў, што ягоны падабаронны даў следству поўныя паказанні, адмовіўшыся ад канстытуцыйнага права не сведчыць супраць сябе.
11 лістапада Сакалоў на пасяджэнні Акцябрскага раённага суда Санкт-Пецярбурга, дзе яму было афіцыйна прад’яўленае абвінавачванне па арт.105 ч.1 КК РФ, заявіў, што злачынства здзейснена на глебе асабістага канфлікту>. Па хадайніцтве следства суддзёй Юліяй Максіменка ў дачыненні да гісторыка абраная мера стрымання ў выглядзе заключэння пад варту на два месяцы да 8 студзеня 2020 гады з утрыманнем у СІЗА «Крыжы-2». Хадайніцтва следчага Сакалоў назваў справядлівым і выказаў раскаянне. Следчы камітэт Расіі вядзе расследаванне
Пасля рашэння суда СПбДУ звольніў Сакалова з пасады дацэнта Інстытута гісторыі.
Андрэй Лявонцьевіч Сямёнаў
Андрэй Лявонцьевіч Сямёнаў (Андрей Леонтьевич Семёнов;  — ) — вучоны ў галіне селекцыі і насенняводства сельскагаспадарчых культур, доктар сельскагаспадарчых навук (1958), прафесар (1961). Заслужаны дзеяч навукі Беларускай ССР (1975).
Біяграфія
Нарадзіўся ў сяле Юрэнева Вяземскага павета Смаленскай губерні (сучасны Вяземскі раён Смаленскай вобласці Расіі). У 1925 годзе скончыў Горацкі сельскагаспадарчы інстытут (сучасная Беларуская дзяржаўная сельскагаспадарчая акадэмія). Працаваў у навукова-даследчых установа РСФСР і БССР. З 1950 года ў Беларускім навукова-даследчым інстытуце земляробства на пасадзе загадчыка аддзела селекцыі, з 1956 года — аддзела шматгадовых траў, у 1964—1975 гадах — аддзела канюшыны.
Навуковая дзейнасць
Аўтар навуковых прац па селекцыі і насенняводству шматгадовых траў. Займаўся распрацоўкай методыкі селекцыі траў на аснове біятыпічнага адбору. Сааўтар шэрагу сартоў люцэрны пасяўной, канюшыны, аўсяніцы лугавой, купкоўкі зборнай, райграсу і інш.
Сярод апублікаваных прац:
Лапатын (Бахмацкі раён)
Лапатын (Лопатин) — пасёлак у Бахмацкім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Батурынскай гарадской абшчыны.
Вялікі Міхайлоў
Вялі́кі Міхайло́ў (, Великий Михайлов) — вёска ў Шклоўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Каменналаўскага сельсавета.
Бэрэг (Дубенскі раён)
Бэрэг (Бе́рег) — вёска ў Дубенскім раёне Ровенскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Смыгскай пасялковай абшчыны.
Шлях пахаў
Шлях пахаў (таксама ладанавы шлях, шлях ладана) — гандлёвы шлях, які ў антычнасці звязваў поўдзень Аравійскага паўвострава з краінамі Міжземнамор'я і Месапатаміі. Па яму са старажытных царстваў на тэрыторыі сучасных Емена і Амана, а таксама з Афрыканскага рога і вострава Сакотра, дастаўляліся ў Міжземнамор’е і Міжрэчча каштоўныя араматычныя рэчывы — у асноўным паўднёвааравійскі ладан, смірна і афрыканскія спецыі.
Шырокае выкарыстанне духмяных рэчываў на старажытным Усходзе стварала вялікі попыт на іх і, такім чынам, выклікала шырокі гандаль гэтымі таварамі, што і выклікала з'яўленне гэтага гандлёвага шляха. Гандаль духмянымі рэчывамі пачаўся, відаць, у II тысячагоддзі да н. э.
У I стагоддзі да н. э. Дыядор Сіцылійскі пісаў: «Сакотра з'яўляецца галоўным у свеце пастаўшчыком ладана і міры. Востраў з'яўляецца зыходным пунктам Аравійскага „шляха пахаў“: адсюль каштоўныя смолы і іншыя каштоўныя тавары дастаўляюцца ў Адэн і Кану» (Старажытны порт Хадрамаута на аравійскім узбярэжжы каля падножжа гары Хусн аль-Гураб).
Калі рымляне ў пачатку нашай эры ўзялі ў свае рукі марскі шлях у Індыю і тым самым паставілі пад пагрозу гандаль араматычнымі рэчывамі на ўзбярэжжы, якая ішла праз Адэн, значэнне важнага гандлёвага цэнтра набыла сталіца дзяржавы Хадрамаут. Таму араматычныя смолы цяпер прыходзілася везці ў порт Кана (у 15 км на захад ад цяперашняга пасёлка рыбакоў у Емене), а адтуль — у Шабву. У Кану дастаўляліся таксама араматычныя рэчывы з Самалі і Эфіопіі. Калі начальнікі вярблюжых караванаў адхіляліся ад усталяванага маршрута, іх каралі смерцю. У пустыні было дазволена перамяшчацца толькі арганізаванымі караванамі па строга азначаным шляхам. Кожнае адхіленне ад гэтых правілаў (незарэгістраваныя караваны, «левыя» дарогі і кантрабанда) лічыліся самымі цяжкімі злачынствамі і караліся смерцю. Нават выходзіць з Шабвы караваны маглі толькі праз пэўныя вароты.
Багацце і важнасць Шавбы заключаліся ў пазіцыі горада, які быў важным месцам збору і арганізацыі каравана для перасячэння вялікай пустыні Руб аль-Халі. Удзельнікі каравана павінны былі заплаціць адну дзясятую частку кошту тавару ў імя галоўнай багіні Сіін.
Увесь гадавы збор араматычных смолаў насельніцтва было абавязана прыносіць у храмы Шабвы, і нікому не дазвалялася вывозіць за межы краіны нават адзін кавалачак смалы. Але спроб парушыць гэтае абмежаванне, верагодна, было шмат. Напрыклад, індыйскія гандляры імкнуліся скупляць смолы на месцы іх збору. Калі гэтыя парушэнні станавіліся вядомымі, то караліся смерцю тыя, хто прадаваў смалу. Кажуць, што толькі пасля таго, як святар забіраў дзясятую частку араматычнай смалы «для бога», гэта значыць на карысць дзяржавы, цар дазваляў свабодны гандаль гэтым таварам. Толькі тады гандляры маглі купляць і прадаваць свяшчэнны тавар.
З Шабвы караваны ў тры тысячы вярблюдаў, часта расцягнуўшыся на трыццаць кіламетраў, адпраўляліся раз ці два ў год, у хуткім часе пасля заканчэння дажджэй. Іх шлях ляжаў праз семдзесят населеных пунктаў, у тым ліку праз, , Мекку, Джыду, Ясрыб (так у тыя часы называлі Медзіну), Петру і іншыя, у Газу да Міжземнага мора. Такі пераход працягваўся не менш за семдзесят дзён. У крамах міжземнаморскіх гарадоў, такіх, як Александрыя, работнікаў у канцы дня распраналі і абшуквалі, каб яны не вынеслі нават кавалачка смалы. З мэтай захаваць у таямніцы шлях да сховішчаў, перад варотамі гандлёвых кантораў работнікам завязвалі вочы ці апраналі на галаву густую сетку, таму мала каму быў вядомы шлях да скарбаў.
У 2005 рашэннем ЮНЭСКА адрэзак Шляха пахаў на тэрыторыі Ізраіля быў уключаны ў. Гэты адрэзак уключае ў сябе руіны чатырох гарадоў:, ,  і.
Лабрадор (паўвостраў)
Лабрадор (péninsule du Labrador, Labrador Peninsula) — паўвостраў на ўсходзе Канады. Займае правінцыі Ньюфаўндленд і Лабрадор і Квебек.
Лабрадор (Labrador, ад Lavrador — земляроб). Абмываецца водамі Атлантычнага акіяна, заліў Святога Лаўрэнція, Гудзонава праліва і Гудзонава заліва. Берагі на поўначы і захадзе пераважна нізкія, месцамі шхерныя. Усходняе ўзбярэжжа высокае, берагі фіёрдавыя, на поўдні — прамалінейныя. Плошча больш за 1,6 млн км². Складзены дакембрыйскі пародамі (граніты, гнейс, габра). У геалагічным дачыненні — частка Канадскага шчыта, араграфічным — усходняя вобласць Лаўрэнційскага ўзвышша. Паверхня ўзгорыстая са слядамі чацвярцічнага зледзянення. Усходні край прыпадняты (горы Торнгат, 1621 м), у цэнтры — шырокае Азёрнае плато вышынёй 500—800 м. З поўначы на поўдзень працягваецца адна з найбуйнейшых у свеце руданосных зон (гл. жалезарудны пояс Лабрадор ). Клімат субарктычны і ўмераны; знаходзіцца пад моцным уплывам Паўночнага Ледавітага акіяна (Гудзонава заліва) і халоднага Лабрадорскага цячэння. Сярэдняя тэмпература студзеня ад −28 °C на паўночным захадзе да −12 °C на паўднёвым усходзе, ліпеня — ад 7 °C на поўначы да 18 °C на поўдні. Ападкаў ад 250 мм у год на поўначы да 1200 мм на поўдні. На большай частцы тэрыторыі Лабрадора распаўсюджаны шматгадовамёрзлыя грунты. Рэкі парожыстыя, несуднаходныя (самая буйная — Чэрчыль); шмат азёр (Містасіні, Смолвуд і інш), балот. Пераважная расліннасць — лесатундра і рэдкастойныя лясы з чорнай і белай елі, бальзамічнай піхты і лістоўніцы. На поўдні — тайговыя лясы, месцамі з прымешкай ліставых парод. Значныя пушныя рэсурсы (куніца, лісіца, рысь, андатра). Населена галоўным чынам узбярэжжа. Здабыча жалезнай руды. Пушны і рыбны промыслы. Гарады: Сет-Іль, Шэфервіл , Кууджуак , Лабрадор-Сіці.
У гонар паўвострава названы аднайменны мінерал. На паўвостраве знаходзіцца крайні ўсходні пункт Паўночнай Амерыкі — мыс Сент-Чарльз.
IC 809
IC 809 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) у сузор'і Дзева.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Ісак Ільіч Левітан
Ісак Ілліч Левітан (Исаак Ильич Левитан;  — 22 ліпеня (4 жніўня) 1900, Масква), вядомы расійскі мастак 19 ст.
Біяграфія
Ісак Левітан нарадзіўся ў мястэчку Кібарты (сучасная Літва) ў яўрэйскай сям’і. Калі яму было 15 гадоў, памерла яго маці, калі 17 — бацька. Пасля Левітан вучыўся ў мастакоў Пярова і Саўрасава.
Яго карціны-краявіды мелі поспех, асабліва пасля жыцця ў горадзе Плёс на Волзе.
Самыя вядомыя яго карціны — «Бярозавы гай» (Берёзовая роща), «Сакавік» (Март), «Залатая восень» (Золотая осень), «Асенні дзень. Сакольнікі» (Осенний день. Сокольники), «Над вечным спакоем» (Над вечным покоем) і іншыя.
Памёр Ісак Левітан 22 ліпеня (4 жніўня) 1900 года ад прастуды (ён маляваў пад дажджом).
Шумэйкынэ
Шумэйкынэ (Шумейкине) — вёска ў Бахмацкім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Батурынскай гарадской абшчыны.
Прохары (Бахмацкі раён)
Прохары (Прохори) — пасёлак у Бахмацкім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Батурынскай гарадской абшчыны.
NGC 7225
NGC 7225 (іншыя абазначэнні — PGC 68311, ESO 532-33, MCG -4-52-23, AM 2210-262, IRAS22103-2623) – галактыка каталога NGC, знаходзіцца ў Сузор’і Паўднёвай Рыбы. Бачная зорная велічыня: 12,2. Размер: 2,0'x1,0'. Прамое ўзыходжанне: 22 гадз. 14 мін. 12 сек. Схіленне: -26°09'00".
Кладонія бясформенная
Кладонія бясформенная (Cladonia deformis) — від грыбоў сямейства Кладоніевыя.
Распаўсюджанне і экалогія
Расце на глебе, багатай арганічнымі рэчывамі, на гнілой драўніне, раслінных рэштках, у светлых хваёвых і мяшаных лясах, на тарфяных балотах. У Беларусі сустракаецца паўсюдна, але невялікімі купінкамі.
Біялагічнае апісанне
Слаявіна кусцістая. Першасная слаявіна часцей рана знікае, але часам захоўваецца доўга, створана моцна зрэзанымі жаўтавата- або зеленавата-шэрымі лускавінкамі розных памераў. Падэцыі да 8 см вышыні, сярніста-жоўтыя, цыліндрычныя, простыя, у верхняй частцы звужаныя або пашыраныя ў правільныя сцыфы з суцэльным або праліфіцыруючым краем.
Паверхня падэцыяў пакрыта жаўтлява-шараватым каравым пластом пры аснаванні, часам ён даходзіць да сярэдзіны падэцыяў. Астатняя іх частка прыпудрана парошыстымі сарэдыямі сернага або саламяна-жоўтага колеру. Пладовыя целы (апатэцыі) ярка-чырвоныя, сустракаюцца рэдка, размяшчаюцца па краю сцыф. Споры эліпсоіднай формы, 8-10×2,5-3,5 мкм.
Выкарыстанне
Утрымлівае уснінавую кіслату і цэарын. Валодае антымікробнай актыўнасцю.
Ліпляны
Ліпля́ны (, Липляны) — аграгарадок у Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Лельчыцкага сельсавета. Аўтадарогамі злучана з Лельчыцамі і Мазыром.
Назва
Айконім Ліпляны мае некалькі тлумачэнняў. Існуе меркаванне, што найменне племені ліпяне (ліплане) ёсць сэнс супаставіць з геаграфічнымі назвамі Ліпяні (в. Мінскага раёна), Ліплянск (в. Сенненскага раёна), Ліпляні (в. Глыбоцкага раёна). В. А. Жучкевіч лічыць, што ў аснове айконіма Ліпляны назва драўніннай пароды — ліпы.
Уяўляецца больш верагодным, што паходжанне назвы Ліпляны звязана з радовішчам гліны і яе выкарыстаннем — з гліны ляпілі ганчарныя вырабы.
Гісторыя
Выяўленае археолагамі паселішчы сведчыць пра засяленне гэтых месцаў з даўніх часоў.
44 каровы, 66 авечак, 37 свіней; 31 валоку 10 моргаў ворнай зямлі.
Горы (Краснапольскі раён)
Го́ры (, Горы) — аграгарадок у Краснапольскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Горскага сельсавета.
Знаходзіцца за 18 км у напрамку на паўднёвы ўсход ад гарадскога пасёлка Краснаполле, за 127 км ад Магілёва, каля левага берага ракі Палуж.
Бікульнічы
Біку́льнічы (, Бикульничи) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Гомельскага сельсавета.
Энэ Эргма
Адукацыя
Энэ Эргма скончыла Сярэднюю школу імя К. Р. Якабсона ў горадзе Вільяндзі (1962). Яна вучылася на фізічным факультэце Тартускага ўніверсітэта (1962-1964) і скончыла астранамічная аддзяленне фізічнага факультэта МДУ (1969). Там жа атрымала званне кандыдата фізіка-матэматычных навук (1972), а ў 1984 г. абараніла доктарскую дысертацыю па тэме «няўстойлівае гарэнне тэрмаядзернага паліва на позніх стадыях эвалюцыі зорак».
Навуковая кар'ера
Эргма працавала малодшым навуковым супрацоўнікам у Інстытуце астраномаў Акадэміі навук Эстонскай ССР (1972-1974), малодшым, а затым старшым навуковым супрацоўнікам, навуковым сакратаром, навуковым кіраўніком у Інстытуце астраноміі Акадэміі навук СССР (1974-1988). У 1988-1992 гг. была прафесарам на кафедры тэарэтычнай фізікі і астрафізікі Тартускага універсітэта, у 1992-1998 гг. - Загадчыцы Інстытута тэарэтычнай фізікі. Вяршыняй навуковай кар'еры Энэ Эргма стала пасада віцэ-прэзідэнта Акадэміі навук Эстоніі (1999-2004).
Энэ Эргма з'яўляецца членам рэдакцыйнай калегіі эстонскай Энцыклапедыі ТЕА (2008).
Жэрднае
Жэ́рднае (, Жердное) — былая вёска ў Брагінскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіла ў склад Хракавіцкага сельсавета.
Пасля катастрофы на Чарнобыльскай АЭС і радыяцыйнага забруджвання жыхары (54 сем'і) пераселены ў 1986 годзе ў чыстыя месцы. Афіцыйна ліквідавана 20 жніўня 2008 года.
Транспартная сістэма
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтадарозе Камарын — Брагін.
Планоўка складаецца з прасталінейнай вуліцы, арыентаванай з паўднёвага ўсходу на паўночны захад і забудаванай драўлянымі хатамі сядзібнага тыпу.
Гісторыя
Па пісьмовых крыніцах вядомая з 2-й паловы XIX стагоддзя. Паводле перапісу 1897 года фальварак. У 1908 годзе ў Савіцкай воласці Рэчыцкага павета.
Срэм
Срэм (Срем, Srijem, Szerémség) — урадлівы ўчастак Сярэднедунайскай нізіны паміж рэкамі Дунай і Сава, які размешчаны часткай у Харватыі (Вукаварска-Срэмская жупанія), а большай часткай — у Сербіі (Срэмская акруга).
Бандары (Бахмацкі раён)
Бандары (Бондарі́) — вёска ў Бахмацкім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Батурынскай гарадской абшчыны.
Ашур-бел-нішэшу
Ашур-бел-нішэшу — кіраўнік г. Ашура, кіраваў прыблізна ў 1419—1410 гадах да н.э.
Біяграфія
Сын Ашур-нірары II. Ашур-бел-нішэшу аднавіў разбураную мітанійцамі сцяну «Новага горада» ў Ашуры, пабудаваную яшчэ пры Пузур-Ашуры III. Ён таксама аднавіў памежны дагавор з вавілонскім царом Караіндашам I, спасылаючыся на ранейшы дагавор таго ж Пузур-Ашура III.
NGC 7232
NGC 7232 (іншыя абазначэнні — PGC 68431, ESO 289-7, AM 2212-460) – галактыка каталога NGC, знаходзіцца ў Сузор’і Жураўля. Бачная зорная велічыня: 12,0. Размер: 3,0'x0,9'. Прамое ўзыходжанне: 22 гадз. 15 мін. 42 сек. Схіленне: -45°51'00".
Біцеўцы
Бі́цеўцы (, Битевцы) — вёска ў Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Васілішкаўскага сельсавета.
Да 1973 года вёска ўваходзіла ў склад Лычкавіцкага сельсавета, потым у складзе Галавічпольскага сельсавета, да 2002 года — у складзе Бакштаўскага сельсавета.
Ісатай (Атыраўская вобласць)
Ісатай — сяло ў Ісатайскім раёне Атыраўскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр і адзіны населены пункт Ісатайскай сельскай акругі. Код КАТА — 234239100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1354 чалавекі (670 мужчын і 684 жанчыны). Паводле дадзеных перепісу 2009 года, у сяле пражываў 1501 чалавек (753 мужчыны і 748 жанчын).
IC 810
IC 810 — галактыка тыпу S0-a (спіральная галактыка) у сузор'і Дзева.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Монтэ-Агіла
Монтэ-Агіла — населены пункт у Чылі, у вобласці, у камуне , за 5 км на поўдзень ад горада з такой жа назвай. З’яўляўся канцавы пунткам чыгункі Монтэ-Агіла — Палькура. Насельніцтва — 6574 жыхароў.
Галубы (Дубенскі раён)
Галубы (Голуби́) — вёска ў Дубенскім раёне Ровенскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Смыгскай пасялковай абшчыны.
Вэсэліўка (Бахмацкі раён)
Вэсэліўка (Весе́лівка) — вёска ў Бахмацкім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Батурынскай гарадской абшчыны.
Кісялі-Дымакуры
Кісялі-Дымакуры — гарадзішча каля вёскі Кісялі Талачынскага раёна.
Сучасны стан
Знаходзіцца за 0,8 м на захад ад Кісялёў, на левым беразе ракі Сакалянкі. Мысавага тыпу, пляцоўка прамавугольная 42×32 м, узвышаецца на 15 м над узроўнем ракі.
Абследавалі Л. А. Міхайлоўскі (1950) і В. М. Ляўко (1981). У 1950 і 1956 гадах раскопкі праводзіў Л. В. Аляксееў, у 1988—1989 гадах даследавала В. М. Ляўко. Выяўлены тры перыяды засялення, першы — культуры штрыхаванай керамікі, другі — банцараўскай, трэці — старажытнарускага часу.
1-ы перыяд
Выяўлены рэчы культуры штрыхаванай керамікі і днепра-дзвінскай культуры — абломкі штрыхаванага і гладкасценнага посуду, прасліца, бронзавы наканечнік стралы, бронзавыя фібулы першых стагоддзяў нашай эры і інш.
Паселішча ўмацавана класічнай для жалезнага веку сістэмай з некалькіх радоў валоў і равоў з напольнага боку.
2-і перыяд
Выяўлены рэчы культуры тыпу верхняга пласта Банцараўшчыны (VI—VIII ст.) — кераміка, а таксама ліцейная форма для адліўкі бронзавай падвескі.
На думку В. М. Ляўко, на гарадзішчах у Друцку і Кісялях у 3-й чвэрці І-га тысячагоддзя сфарміраваліся цэнтры пасяленскіх структур крывічоў.
У 3-й чвэрці І-га тысячагоддзя па краі пляцоўкі гарадзішча ўмацавалі кальцавым земляным валам з драўлянымі ўнутранымі канструкцыямі са зрубаў, запоўненых зямлёй. На вале ўзвялі тын, насып з боку пляцоўкі дадаткова ўмацавалі каменнем.
3-і перыяд
Выяўлены рэчы раннефеадальнага часу (X—XIII ст.) — фрагменты ляпнога, але падпраўленага на ганчарным крузе посуду, яркага тэракотавага колеру з добра загладжанай паверхняй. Гэты посуд мае высокі прамы або злёгку адагнуты венчык, арнаментаваны хваляй па венчыку і тулаве, акруглабокі, плечукі апушчаны, можа датавацца IX — пачаткам X ст. Таксама сярод знаходак перстні, бранзалеты, пацеркі, нажы, шпоры. Шматлікі матэрыял сведчыць пра знаходжанне гарадзішча ў шчыльнаселенай мясцовасці з высокім узроўнем эканамічнага развіцця.
Пляцоўку гарадзішча пашырылі, першапачатковы кальцавы вал часткова знівеліравалі. З напольнага боку па краі пляцоўкі насыпалі падковападобны вал вышынёй да 8,2 м. Абарончую функцыю працягвалі выконваць і два падковападобныя валы жалезнага веку каля падэшвы гарадзішча вышынёй да 1,5 м.
Метрапалітэн Дэлі
Метрапалітэн Дэлі (दिल्ली मेट्रो Dillī Meṭro) - хуткасная транспартная сістэма Дэлі, якая злучае яго цэнтральныя раёны з прыгараднымі агламерацыямі. Складаецца з шасці ліній, на якіх размяшчаюцца 142 станцый, з іх 35 падземных. Сумарная працягласць ліній складае 189,63 км, што робіць метрапалітэн першым па велічыні ў Індыі.
Метрапалітэн Дэлі пабудаваны і эксплуатуецца Delhi Metro Rail Corporation Limited (DMRC). Па стане на лістапад 2010 года, DMRC эксплуатуе каля 2700 цягнікоў штодня з 6:00 да 23:00 з інтэрвалам у 2,5 хвіліны паміж цягнікамі ў час пік. Цягнікі ў асноўным складаюцца з чатырох вагонаў, але ў сувязі з павелічэннем пасажыраў, дадаткова выкарыстоўваюцца цягнікі з шэсццю вагонамі.
Метрапалітэн ў сярэднім штодня перавозіць 1,8 млн. пасажыраў, і, па стане на ліпень 2011 года, было перанесена 1,25 млрд пасажыраў з моманту яго стварэння.
Гісторыя
Планаванне метро пачалося ў 1984 годзе, калі ўлады Дэлі выступілі з прапановай развіцця транспартнай сістэмы горада. Урад Індыі і ўрад Дэлі створылі сумесна Delhi Metro Rail Corporation Limited (DMRC) ў 1995 годзе. Будаўніцтва пачалося ў 1998 годзе і першая, Чырвоная лінія, была адчынена ў 2002 годзе, пасля Жоўтая лінія ў 2004 годзе, Блакітная лінія ў 2005 годзе, яе адгалінаванні ў 2009 годзе, Зялёная і Фіялетавая лініі ў 2010 годзе і экспрэсс з аэрапортам Дэлі у 2011 годзе.
Вышнэвэ (Халымонаўскі сельсавет)
Вішнёвае ці Вышнэвэ (Вишне́ве) — вёска ў Бахмацкім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Халымонаўскага сельсавета.
NGC 7233
NGC 7233 — галактыка каталога NGC, знаходзіцца ў Сузор’і Жураўля. Бачная зорная велічыня: 12,5. Размер: 1,7' × 1,3'. Прамое ўзыходжанне: 22 гадз. 15 мін. 49 сек. Схіленне: −45°50'47".
Александэр Стуб
Кай-Ёран Александэр Стуб (Cai-Göran Alexander Stubb; нар. 1 красавіка 1968, Хельсінкі, Фінляндыя) — фінскі палітык, член правацэнтрысцкай партыі Нацыянальная кааліцыя (з 14 чэрвеня 2014 па 11 чэрвеня 2016 года — старшыня партыі); з 29 мая 2015 года па 22 чэрвеня 2016 года — міністр фінансаў; у мінулым — прэм’ер-міністр Фінляндыі (2014—2015). Ва ўрадзе Катайнен (2011—2014) займаў пасаду міністра па справах ЕС і знешняга гандлю; да гэтага — міністр замежных спраў Фінляндыі (2008—2011); у 2008 годзе быў дзейным старшынёй АБСЕ. Са жніўня 2017 года — намеснік гендырэктара Еўрапейскага інвестыцыйнага банка.
Камарыўка (Дубенскі раён)
Камарыўка (Комарі́вка) — вёска ў Дубенскім раёне Ровенскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Смыгскай пасялковай абшчыны.
Гудзонаў заліў
Гудзонаў заліў (Hudson Bay, baie d'Hudson) — частка Паўночнага Ледавітага акіяна, якая прымыкае таксама да Атлантычнага акіяна.
Фактычна ўяўляе сабой унутранае мора, акружанае з усходу, поўдня і захаду землямі канадскіх правінцый Квебек, Антарыа, Манітоба, а таксама тэрыторыяй Нунавут. Заліў на паўночным усходзе аддзелены ад мора Бафіна востравам Бафінава Зямля. Злучаны з морам Лабрадор Гудзонавым пралівам, з Паўночным Ледавітым акіянам — водамі заліва Фокс. Плошча акваторыі − 1 230 000 км². Глыбіня да 258 м. З кастрычніка па ліпень пакрыты лёдам.
У Гудзонаў заліў упадае рака Северн.
Вышнэвэ (Фасціўскі сельсавет)
Вішнёвае ці Вышнэвэ (Вишне́ве) — вёска ў Бахмацкім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Фасціўскага сельсавета.
Вайшчукі
Вайшчукі́ (, Войщуки) — вёска ў Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Васілішкаўскага сельсавета.
Народная Скупшчына Сербіі
Народная Скупшчына Сербіі (Народна скупштина) — вышэйшы заканадаўчы і канстытуцыйны орган у Сербіі. Парламент Сербіі аднапалатны, ён складаецца з 250 дэпутатаў (народни посланици), якія па канстытуцыі абіраюцца вольным і таемным галасаваннем на 4 гады.
Ад Княства Сербія да Каралеўства Югаславія
Першы закон аб Народнай Скупшчыне Сербіі быў прыняты 28 кастрычніка 1858 года. На падставе яго была скліканая Светаандрэйская Народная Скупшчына, якая праіснавала з 30 лістапада 1858 года да 31 студзеня 1859 года ў Бялградзе.
Камуністычны рэжым і аднапартыйная сістэма
У 1944 годзе да ўлады ў Югаславіі і Сербіі прыйшла Камуністычная партыя Югаславіі. Сербія стала адной з шасці рэспублік новай федэратыўнай дзяржавы. З 9 па 12 лістапада 1944 года засядала Антыфашысцкая Народна-Вызваленчая Скупшчына Сербіі. У ёй удзельнічала 989 дэпутатаў, абраных народам.
Лугавая
Назву Лугавая маюць:
Ваўкі (Полацкі раён)
Ваўкі́ (, Волки) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Гомельскага сельсавета.
IC 812
IC 812 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) у сузор'і Дзева.
Эрхард Раус
Эрхард Раус (Erhard Raus; — ) — нямецкі і аўстрыйскі военачальнік, генерал-палкоўнік (1944), падчас Другой сусветнай вайны камандаваў танкавымі арміямі.
IC 812
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Белае мора
Белае мора — унутрымацерыковае мора Паўночнага Ледавітага акіяна, на паўночным захадзе Еўрапейскай часткі Расіі. Глыбока ўдаецца ў сушу паміж паўастравамі Кольскі і Канін. На поўначы злучаецца з Баранцавым морам пралівамі Горла і Варонка.
Плошча паверхні 90 тыс. км² (з шматлікімі дробнымі астравамі, сярод якіх найбольш вядомыя Салавецкія астравы, — 90,8 тыс. м²). Найбольшая глыбіня 350 метраў у заходняй частцы, усходняя больш мелкаводная (30-120 м), сярэдняя глыбіня — 60 метраў. Размешчана ў зоне шэльфа. Рэльеф дна няроўны, шмат упадзін і жалабоў, якія чаргуюцца з банкамі. Залівы (губы): Кандалкшскі, Анежскі, Дзвінская губа, Мязенская губа і інш.
Падгорная (археалагічныя помнікі)
Падгорная — археалагічныя помнікі: паселішчы неаліту і бронзавага веку каля в. Падгорная (Баранавіцкі раён, Брэсцкая вобласць).
Паселішча—1
Знаходзіцца за 1,5 км на поўдні ад вёскі на невялікім пясчаным узвышшы паміж правым берагам р. Шчара і левым берагам р. Лахазва, ва ўрочышчы Крамполе. Выявіў В. Р. Супрун. Даследаваў 192 м² І. І. Падгарадзецкі. Культурны пласт 0,4—0,6 м. Знойдзены фрагменты посуду кола культуры шнуравой керамікі з наразным арнаментам і фрагменты дуршлага (сітападобнага посуду) тшцінецкага культурнага кола.
Паселішча—2
Знаходзіцца за 0,9—1,1 км на паўнёвы захад ад вёскі, за 1 км на паўночным усходзе ад паселішча Добры Бор 1 на дзюне правабярэжнага поплава р. Шчара. Выявіў у 1996 годзе В. Л. Лакіза. Цэнтральная частка пашкоджана меліярацыйным каналам шырынёй да 8 м. Разворваецца. Культурны пласт да 0,3—0,4 м. Знойдзены шматлікія крамянёвыя вырабы першаснай апрацоўкі, керамічныя матэрыялы нёманскай неалітычнай культуры і кола культуры шнуравой керамікі.
Паселішча—3
Знаходзіцца за 1,2—1,4 км на паўднёвы захад ад вёскі, за 0,8 км на ўсход ад паселішча Добры Бор 1, за 0,3 км на поўдні ад паселішча-2 на дзюне правабярэжнага поплава р. Шчара. Выявіў у 1996 годзе В. Л. Лакіза. Часткова пашкоджана меліярацыйным каналам. Культурны пласт да 0,4 м. Разворваецца. Выяўлены матэрыялы нёманскай неалітычнай культуры і кола культуры шнуравой керамікі. Сярод іх крамянёвыя нуклеус, скрабок, цясланадобная прылада са слядамі прышліфоўкі, шліфаваная сякера з лінзападобным сячэннем.
Паселішча—3А
Знаходзіцца за 1,3—1,5 км на паўднёвым захадзе ад вёскі, за 0,15 км на паўднёвым захадзе ад паселішча-3, на моцна знівеліраванай дзюне правабярэжнага поплава р. Шчара, паміж меліярацыйнымі каналамі. Выявіў у 1996 годзе В. Л. Лакіза. Культурны пласт да 0,4 м. Разворваецца. Знойдзены крамянёвыя вырабы і кераміка нёманскай неалітычнай культуры і кола культуры шнуравой керамікі.
Паселішча—4
Знаходзіцца за 2,6—3 км на паўднёвым захадзе ад вёскі («Рыбгас»), за 1,1 км на паўднёвы ўсход ад паселішча Добры Бор 1, на дзюне правабярэжнага поплава р. Шчара. Плошча каля 3600 м², вышыня да 2,5—3 м над узроўнем поплава. Часткова пашкоджана дамбай. Выявіў і даследаваў у 1996 і 2000 гадах В. Л. Лакіза (149 м²). Культурны пласт да 0,3—0,7 м. Зафіксаваны і даследаваны 13 аб’ектаў: агнішчы, попельныя плямы і западзіны, ямы. Звыш 9 тыс. знаходак (крамянёвых і каменных, кераміка, косткі). Калекцыя керамікі складаецца з 4554 фрагментаў ляпнога посуду прыпяцка-нёманскай, нёманскай культур (у т.л. вастрадонны посуд лысагорскага і дабраборскага тыпаў), культуры шарапалобных амфар, кола культуры шнуравой керамікі, тшцінецкага культурнага кола. Крамянёвыя вырабы прадстаўлены 4386 экзэмплярамі ад ранняга неаліту (прыпяцка-нёманская культура) да ранняга перыяду бронзавага веку (тшцінецкае культурнае кола). Большасць з іх — прадукты першаснай апрацоўкі крэменю: дробныя лускавінкі, сколы, абломкі, пласціны і адшчэпы. Выяўлены аднапляцовачныя нуклеусы і іх фрагменты; вастрыі і пласціны са скошаным рэтушшу краем, трапецыі, разцы, праколкі, скоблі, наканечнікі дзіды і стрэл, рубячыя прылады, скрабковыя і ножападобныя прылады. Выяўлены 9 каменных знаходак (адбойнікі, шліфавальныя пліткі, нарыхтоўка сякеры, абломак свідраванай сякеры).
Тэнзар напружанняў
[[Файл:Stress tensor.png|right|300px|thumb|Поўны тэнзар механічнага напружання элементарнага аб’ёму цела. Літарай
абазначаны нармальныя механічныя напружанні, а датычныя — літарай
τ
Кампаненты тэнзара напружанняў \sigma_{ij} у дэкартавай сістэме каардынат Ox_i уводзяць наступным чынам. Разглядаюць бесканечна малы аб’ём цела ў выглядзе прамавугольнага паралелепіпеда, грані якога артаганальныя каардынатным восям і маюць плошчы dS_{i}. На кожнай грані dS_{i} паралелепіпеда дзейнічаюць паверхневыя сілы dF_{i}. Калі пазначыць праекцыі гэтых сіл на восі Ox_{j} як dF_{ij}, то кампанентамі тэнзара напружанняў называюць адносіну праекцый сілы да велічыні плошчы грані, на якой дзейнічае гэта сіла: Па індэксе i тут падсумоўвання няма. Кампаненты \sigma_{11}, \sigma_{22}, \sigma_{33}, якія абазначаюцца таксама як \sigma_{xx}, \sigma_{yy}, \sigma_{zz}, — гэта нармальныя напружанні, яны ўяўляюць сабой адносіну праекцыі сілы dF_{i} на нармаль да плошчы разгляданай грані dS_{i}: Кампаненты \sigma_{12}, \sigma_{23}, \sigma_{31}, якія абазначаюцца таксама як \tau_{xy}, \tau_{yz}, \tau_{zx}, — гэта датычныя напружанні, яны ўяўляюць сабой адносіну праекцыі сілы на напрамкі, датычныя да плошчы разгляданай грані dS_{i}: Пры адсутнасці ўласнага моманту імпульсу суцэльнага асяроддзя, а таксама аб’ёмных і паверхневых пар тэнзар напружанняў сіметрычны. Гэта вынікае з ураўнення балансу моманту імпульсу. У прыватнасці, тэнзар напружанняў сіметрычны ў класічнай тэорыі пругкасці і гідрадынаміцы ідэальнай і лінейна-глейкай вадкасцей.
Пузур-Ашур III
Пузур-Ашур III («Тайна Ашура») — кіраўнік г. Ашура, кіраваў прыблізна ў 1521 — 1497 гадах да н.э.
Біяграфія
Сын Ашур-нірары I. Каля 1510 года да н.э. Пузур-Ашур заключыў мірны дагавор з вавілонскім царом Бурна-Бурыяшам I. Пузур-Ашур пабудаваў сцены вакол «Новага горада» ў Ашуры.
Ашур
Ашур:
Мартыніўка (Дубенскі раён)
Мартыніўка (Марти́нівка) — вёска ў Дубенскім раёне Ровенскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Смыгскай пасялковай абшчыны.
Нарын (Атыраўская вобласць)
Нарын — сяло ў Ісатайскім раёне Атыраўскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Нарынскай сельскай акругі. Код КАТА — 234241100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 651 чалавек (312 мужчын і 339 жанчын). Паводле дадзеных перепісу 2009 года, у сяле пражывалі 842 чалавекі (425 мужчын і 417 жанчын).
Сяргей Іосіфавіч Пеўны
Сяргей Іосіфавіч Пеўны (, с. Агульці, Валкыўскі раён, Харкаўская вобласць, УССР — ) — беларускі архітэктар. Заслужаны архітэктар Беларускай ССР (1989), саветнік Беларускай акадэміі архітэктуры (2000).
Біяграфія
Скончыў Харкаўскі інжынерна-будаўнічы інстытут. У 1953—1955 гадах працаваў архітэктарам Севастопальскай архітэктурна-праектнай канторы «Гарпраект»; у 1955—1957 гадах інжынерам «Ваенмарпраекта-30»; у 1957—1958 гадах інжынерам праектнага аддзела Усесаюзнага НДІ вогнеўпораў у Харкаве; у 1958—1962 гадах старэйшым інжынерам у праектным інстытуце «Дзіпракокс». З 1962 па 2001 працаваў у інстытуце «Гомельграмадзянпраект» на пасадзе галоўнага архітэктара. У 2001 годзе выйшаў на пенсію.
Член Саюза архітэктараў СССР з 1969 года.
Памёр 9 студзеня 2010 года.
Творчасць
За час працы ў інстытуце «Гомельграмадзянпраект» Пеўным запраектавана больш як 100 будынкаў і збудаванняў, рэалізавана звыш 90 праектаў. Сярод іх — галоўны корпус Гомельскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Ф. Скарыны па вул. Савецкай, 104; навучальна-лабараторны корпус фізічнага факультэта ГДУ; вылічальны цэнтр абласных меліярацыйных арганізацый «Палессевадбуда» па вул. Савецкай, 126 (1981); міжгаліновы цэнтр навукова-тэхнічнай інфармацыі па пр. Леніна, 2; шырокафарматны кінатэатр імя М. І. Калініна (рэканструкцыя) па вул. Камунараў, 4 (1963—1975); адміністрацыйны будынак свабоднай эканамічнай зоны «Гомель-Ратон» па вул. Федзюнінскага, 17; праектны інстытут «Дзіпражыўмаш» па пр. Леніна, 10; галоўны корпус Гомельскага тэхнічнага ўніверсітэта імя П. В. Сухога па пр. Кастрычніка, 48 (1973) ; будынак Дзіпрасельмаша (1974), комплексы інтэрнатаў па вул. Савецкай (1973, 1977), 5-, 12-павярховыя дамы па прасп. Леніна (1980), будынак Прыёрбанка па вул. Чырвонаармейскай, 3а.
Узнагароды
Заслужаны архітэктар Беларускай ССР (1989), саветнік Беларускай акадэміі архітэктуры (2000). За 39 гадоў працы 38 разоў заахвочваўся падзякамі, Ганаровымі граматамі, дыпломамі. Узнагароджаны медалямі «За доблесную працу. У адзначэнне 100-годдзя з дня нараджэння У. І. Леніна» (1970), «За працоўнае адрозненне» (1975), «Ветэран працы» (1985); Ганаровымі граматамі Дзяржбуда БССР (1978), Прэзідыума Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь (1995), Саюза архітэктараў БССР (1975, 1985), Беларускай акадэміі архітэктуры (2003).
Памяць
30 красавіка 2012 года на будынку інстытута «Гомельграмадзянпраект» па вул. Ірынінскай, 6 устаноўлена ў яго гонар ўстаноўлена мемарыяльная дошка.
NGC 7252
NGC 7252 — галактыка каталога NGC, знаходзіцца ў Сузор’і Вадаліва. Бачная зорная велічыня: 11,1. Памер: 2,1' × 1,7'. Прамое ўзыходжанне: 22 гадз. 20 мін. 44,8 сек. Схіленне: −24°40'42".
Дабрэйка (Шклоўскі раён)
Дабрэ́йка (, Добрейка) — аграгарадок у Шклоўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Каменналаўскага сельсавета.
Гарадышчэ (Бахмацкі раён)
У ХІХ стагоддзі сяло Гарадышчэ было ў складзе Батурынскай воласці Канатопскага павета Чарнігаўскай губерні.
Джон Х’юстан
Джон Х’юстан (John Huston;  — ) — амерыканскі кінарэжысёр, сцэнарыст і акцёр. Сын акцёра Уолтэра Х’юстана, бацька актрысы Анжалікі Х’юстан.
Уладзімір Сяргеевіч Валодзін
Уладзімір Сяргеевіч Валодзін (сапраўднае прозвішча — Іваноў; 1896—1958) — савецкі акцёр тэатра і кіно. Народны артыст РСФСР (1947), лаўрэат Сталінскай прэміі другой ступені (1951). Адзін з заснавальнікаў Маскоўскага тэатра аперэты.
Хасан Гулед Аптыдон
Хасан Гулед Аптыдон ( — ) — першы прэзідэнт Джыбуці.
Нарадзіўся на тэрыторыі цяперашняга Самалі. Выступаў за незалежнасць Джыбуці ад Францыі і супраць далучэння да Самалі. Пасля выбараў 1958, на якіх партыя Рэспубліканскі саюз, якая выступала за аб’яднанне з Самалі, пацярпела паразу, Аптыдон стаў віцэ-старшынёй Урадавага савета, а ў красавіку 1959 быў абраны прадстаўляць Джыбуці ў Нацыянальным сходзе Францыі. У 1963—1967 ён быў міністрам адукацыі, а ў маі 1977 стаў прэм’ер-міністрам краіны, а 27 чэрвеня Джыбуці атрымала незалежнасць, пасля чаго Аптыдон стаў прэзідэнтам, да ліпеня таксама застаючыся прэм’ер-міністрам.
У 1981 Аптыдон абвясціў аднапартыйны рэжым, калі стаў на чале адзінай партыі Народны рух за прагрэс, і пераабіраўся на пасаду прэзідэнта як адзіны кандыдат. Нягледзячы на ​​жорсткія метады кіравання ў палітычным жыцці, эканоміка Джыбуці расла. У 1991 у краіне адбылася грамадзянская вайна з апазіцыйнымі сіламі, і ў верасні 1992 Аптыдон правёў рэферэндум, які ўхваліў шматпартыйны лад краіны з не больш чым чатырма палітычнымі сіламі. Тым не менш, яго партыя атрымала ўсе месцы ў парламенце, а сам Аптыдон у наступным годзе быў пераабраны на чарговы шасцігадовы тэрмін, атрымаўшы 60,7 %. У 1990-я месца ў эканоміцы Джыбуці пачаўся рэзкі спад, што падштурхнула Аптыдона да вырашэння назваць сваім пераемнікам на прэзідэнцкай пасадзе свайго пляменніка Ісмаіла Амара Геле, які быў абраны ў 1999.
NGC 7284
NGC 7284 – галактыка каталога NGC, знаходзіцца ў Сузор’і Вадаліва. Бачная зорная велічыня: 12,0. Размер: 2,3' × 1,6'. Прамое ўзыходжанне: 22 гадз. 28 мін. 35,8 сек. Схіленне: -24°50'40".
Славакі
Слава́кі (Slováci, в адз. л. Slovák, у жан. р. Slovenka) — заходнеславянскі народ, які з’яўляецца асноўным насельніцтвам Славакіі.
Значныя абшчыны славакаў жывуць у Чэхіі, ЗША, Венгрыі, Румыніі, Сербіі, Харватыі і Канадзе.
IC 813
IC 813 — галактыка тыпу Sbc (кампактная выцягнутая спіральна галактыка) у сузор'і Валасы Веранікі.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Аляксандр Фёдаравіч Навумаў
Аляксандр Фёдаравіч Навумаў (, Акмолінск, Расійская імперыя  —, Масква) — генерал-маёр, удзельнік баёў за вызваленне Магілёва ў 1944 годзе.
Біяграфія
З 1913 года па 1915 год працаваў настаўнікам рускай мовы ў казахскім ауле. З 1916 года па 4 лістапада 1917 года служыў у царскай арміі. Удзельнік Першай сусветнай вайны, меў воінскі чын харунжага.
У чэрвені—ліпені 1917 года знаходзіўся ў Петраградзе, быў сведкам рэвалюцыйных падзей. У студзені 1918 года ў Вялікіх Луках добраахвотнікам уступіў у Чырвоную гвардзію і быў назначаны камандзірам эскадрона. Удзельнічаў у баях супраць белапалякаў на пасадзе камандзіра роты, батальёна, палка.
У 1921 годзе накіраваны ў Туркестан для барацьбы з басмацтвам. Да жніўня 1941 года быў у Сярэдняй Азіі: служыў у розных штабах, камандаваў вучэбнай установай, скончыў Вышэйшую ваенную школу ўсходазнаўства і завочна Ваенную акадэмію імя М. В. Фрунзэ.
У Вялікую Айчынную вайну камандаваў спачатку дывізіяй, затым корпусам. Прымаў удзел у абароне Масквы. 22 мая 1942 года атрымаў званне генерал-маёра. У 1942—1943 гадах камандаваў 53-й, 385-й стралковымі і 31-й гвардзейскай дывізіямі. У ліпені 1943 года назначаны камандзірам 62-га стралковага корпуса. Быў актыўным удзельнікам Магілёўскай аперацыі 1944 года. 62-гі стралковы корпус пад яго камандаваннем знаходзіўся на напрамку галоўнага ўдару.
Пасля заканчэння Вялікай Айчыннай вайны служыў у Аўстрыі, Венгрыі, Чэхаславакіі, затым у апараце Міністэрства абароны СССР.
З 1958 года на пенсіі.
Узнагароды
Узнагароджаны двума ордэнамі Леніна, трыма ордэнамі Чырвонага Сцяга, двума ордэнамі Суворава 2-й ступені, ордэнам Чырвонай Зоркі, баявымі медалямі, а таксама замежнымі ордэнамі і медалямі.
Звання «Ганаровы грамадзянін горада Магілёва» ўдастоены 23 красавіка 1975 года.
Галаўні
Галаўні́ (, Головни) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Гомельскага сельсавета.
Наступленне на Кордаву
Наступленне на Кордаву (Ofensiva de Córdoba) — няўдалае наступленне ўзброеных сіл Іспанскай Рэспублікі падчас грамадзянскай вайны ў Іспаніі на горад Кордаву.
Напярэдні
З пачаткам паўстання ваенны губернатар Кордавы С. Каскаха здзейсніў 18 ліпеня ваенны пераварот у горадзе, зрынуўшы грамадзянскі ўрад і арыштаваўшы губернатара Радрыгеса дэ Леона. Пасля гэтага ён і маёр Б. Ібаньес правялі крывавыя рэпрэсіі супраць сваіх праціўнікаў (у першыя тыдні было забіта 2000 чалавек).
У другі тыдзень жніўня войскі нацыяналістаў былі ўзмоцнены 400 мараканцамі-рэгуларэс, якія пад камандаваннем палкоўніка Х. Варэлы пасля захопу Уэльвы пачалі з Севільі наступленне на ўсход, каб вызваліць абложаных нацыяналістаў, якія ўтрымлівалі горад Гранада. Пасля таго, як калідор быў прабіты, Варэла рыхтаваўся атакаваць Малагу. У гэты момант Рэспубліканская армія пачала контратаку, каб вярнуць Кордаву. Важнасць Кордавы заключалася ў тым, што ад валодання ёю залежаў лёс Гранады і Малагі. Акрамя таго, у той час гарнізон горада быў вельмі малым і амаль не меў падтрымкі з боку іншых войскаў мяцежнікаў.
Рэспубліканскія сілы пад камандаваннем генерала Х. Міяхі складаліся з 3000 чалавек, у асноўным рэгулярных войскаў, грамадзянскай гвардыі, апалчэнцаў з Мадрыда і мясцовых добраахвотнікаў. Мяцежнікі супрацьпаставілі ім невялікі атрад нацыяналістаў Кордавы пад камандаваннем палкоўніка Каскаха і калоны палкоўніка Варэлы. Яны таксама мелі адзін бамбардзіроўшчык DC-2 і некалькі італьянскіх бамбардзіроўшчыкаў SM-81.
Мора Бафіна
Мора Бафіна (Baffin Bay) — паўзамкнёнае мора Паўночнага Ледавітага акіяна, паміж востравам Грэнландыя і ўсходнімі берагамі Канадскага Арктычнага архіпелага. Злучаецца на поўдні Дэвісавым пралівам з Анлантычным акіянам.
Наступленне на Кордаву
Наступленне
5 жніўня пяць калон Міяхі пачалі наступленне, але іх прасоўванне было вельмі павольным, і яны змаглі заняць толькі невялікія гарады Адамус і Пасабланка.
Парламенцкія выбары ў Германіі (1932, ліпень)
Федэральныя выбары адбыліся ў Германіі 31 ліпеня 1932 года пасля заўчаснага роспуску Рэйхстага. Нацысцкая партыя дасягнула значных поспехаў і ўпершыню стала найбуйнейшай партыяй Рэйхстага, хоць і не змагла заваяваць большасць. Выбарчая кампанія праходзіла ў жорсткіх абставінах, калі Папен адмяніў сімвалічную забарону на СА, нацысцкую ваенізаваную арганізацыю, якую Брунінг увёў у апошнія дні свайго кіравання. Гэта непазбежна прывяло да сутыкненняў з камуністычнымі ваенізаванымі фарміраваннямі. Ні ў нацысцкай партыі, ні ў партыі Гіндэнбурга не было кіруючай большасці, а іншыя партыі адмаўляліся супрацоўнічаць, што азначала, што большасць не можа сфарміраваць кааліцыйны ўрад. Урад меншасці Папена працягваў сваю работу, якая скончылася чарговымі датэрміновымі выбарамі ў лістападзе.
Мора Бафіна
У моры знаходзяцца вялікія астравы Байлат і Дыска, на паўночным усходзе заліў Мелвіл. Клімат арктычны. Тэмпература вады на паверхні летам ад 5 да 0 °C, зімой ніжэй за −1 °C. Большую частку года мора Бафіна занята плывучымі льдамі і прыпаем. Большую частку года навігацыя немагчымая з-за вялікай колькасці айсбергаў, што тлумачыцца наяўнасцю Грэнландска-Канадскага падводнага парога, які блакуе патокі цёплай вады з Атлантыкі. Салёнасць 30—34 ‰. Прылівы паўсутачныя (да 4 м). Рыбалоўства (траска, селядзец, палтус, пікша, камбала).
Названа ў гонар Уільяма Бафіна.
Наступленне на Кордаву
Наступленне
20 жніўня пачалася непасрэдная атака рэспубліканцаў на Кордаву. Рэспубліканскія войскі падышлі на адлегласць за 6—8 км ад горада, але былі атакаваны з паветра бамбардзіроўшчыкамі, панеслі значныя страты, у выніку чаго былі дэзарганізаваны і адступілі. Многія апалчэнцы ў беспарадку беглі. Міяха загадаў прыпыніць атаку і вярнуцца на зыходныя пазіцыі.
Вынікі
Шмат у чым наступленне правалілася з-за некампетэнтнасці Міяхі і рэспубліканскіх афіцэраў, многія з якіх былі на самай справе прыхільнікамі мяцежнікаў, і ўмелага выкарыстання нацыяналістамі італьянскіх самалётаў «Савоя-Маркеці».
У верасні, пасля контрнаступлення нацыяналістаў на гарады даліны ракі Гвадалквівір, фронт ля Кордовы стабілізаваўся.
Сцяпан Эраставіч Слонімскі
Сцяпан Эраставіч Слонімскі (?-?) - беларускі ветэрынар і арганізатар ветэрынарнай службы.
Біяграфія
Скончыў Юр'еўскі ветэрынарны ўніверсітэт.
З 1905 і прынамсі да 1910 года займаў пасаду малодшага губернскага ветэрынара пры магілёўскім губернскім урачэбным аддзяленні.
Адрасы
У 1910 годзе жыў у доме Чысцяковай на вул. Ледзькаўскай у Магілёве.
Срэмска-Мітравіца
Срэ́мска-Мі́травіца (Сремска Митровица, Srijemska Mitrovica, Szávaszentdemeter) — горад у аўтаномным краі Сербіі — Ваяводзіне, на левым беразе Савы, адміністрацыйны цэнтр Срэмскай акругі і абшчыны Срэмска-Мітравіца. Насельніцтва 39 041 жыхар (2002).
Гісторыя
У антычнасці быў вядомы як Сірмій, адзін з найбуйнейшых цэнтраў познеантычнага свету і рэзідэнцыя гепідскіх правадыроў, затым пераназваны ў «град Св. Дзімітрыя» (Civitas Sancti Demetrii), ад чаго ў XII ст. і ўтварылася сучасная назва. У сутнасці, увесь сучасны горад размешчаны ў межах антычнага іпадрома. Паводле звестак 1573 года, у горадзе было 17 мячэцяў і ніводнай царквы. У 1718—1918 гг. уваходзіў у склад уладанняў Габсбургаў.
Лучай
Лу́чай (, Лучай) — вёска ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Навасёлкаўскага сельсавета. Размешчана каля возера Лучай. Насельніцтва 280 чал. (2001). Знаходзіцца за 18 км ад горада і чыгуначнай станцыі Паставы.
Вялікае Княства Літоўскае і Рэч Паспалітая
Паводле адміністрацыйна-тэрытарыяльнай рэформы 1565—1566 гадоў Лучай у складзе Ашмянскага павета Віленскага ваяводства. У канцы XVI ст. атрымаў статус мястэчка.