cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Жнівеньскі путч
Падзеі ў Беларусі
Праз некалькі дзён створаная Вярхоўным Саветам адмысловая камісія на чале з Ігарам Пырхам выявіла, што падтрымка путчыстаў камуністычнымі кіраўнікамі ў рэгіёнах была масавай. Напрыклад у Мазыры старшыня гарвыканкама Іван Замулка 20 жніўня выступіў па кабэльным тэлебачанні і абвясціў пра стварэнне «мясцовай камісіі па надзвычайным становішчы». У Рэчыцы старшыня гарвыканкама Іван Бамбіза сказаў на нарадзе, што падзяляе кожны пункт заявы путчыстаў. На гэтай нарадзе дэпутат Вярхоўнага Савета Анатоль Турак спрабаваў пераканаць асудзіць хунту, але безвынікова. У Лагойску бюро райкама КПБ сумесна з кіраўніцтва райсавета таксама выказаліся ў падтрымку путча. У Бабруйску першы сакратар райкаму КПБ сумесна з камандуючым 5-ай арміяй сабраў сход у Доме афіцэраў і агітаваў прысутных падтрымаць ДКНС.
Генэральны дырэктар Мінскага гадзіннікавага завода Абрамчык 19 жніўня выдаў загад № 489, у якім абавязваў «строга і рашуча спыняць якія заўгодна парушэнні працоўнай дысцыпліны і ўнутрызаводзкага распарадку… Увесці на пэрыяд надзвычайнага становішча дзяжурствы на прадпрыемстве адказных работнікаў».
Аднак у Пінску гарсавет быў падзелены на дзве дэпутацкія групы. Тая, што падтрымала путчыстаў складалася пераважна з кіраўнікоў прадпрыемстваў і мела назоў «За грамадзянскую згоду». Другая група складалася з прыхільнікаў дэмакратычных рэформ. Менавіта яны 19 жніўня сабралі патрэбную колькасць подпісаў і прымусілі старшыню гарсавета склікаць сесію 20 жніўня. На сесіі ім удалося сабраць належную для прыняцця адпаведнай заявы колькасць прыхільнікаў.
Пасля паражэння ДКНС у Маскве 22 жніўня да патрабавання дэпутатаў Апазіцыі БНФ аб скліканні сесіі далучыліся іншыя дэмакратычныя дэпутаты і сесія была прызначана на 24 жніўня. За 23 жніўня дэпутаты ад БНФ паспелі падрыхтаваць два дзесяткі законапраектаў — пастановы аб наданні Дэкларацыі аб суверэнітэце статусу канстытуцыйнай сілы, аб забароне дзейнасці КПБ-КПСС і нацыяналізацыі маёмасці, аб дэпартызацыі, аб падпарадкаванні МУС, КДБ і пракуратуры Вярхоўнаму Савету і Саўміну Беларусі — усяго на 22 аркушах. Тады ж увечары Зянон Пазняк, Уладзімір Заблоцкі, Валянцін Голубеў і Сяргей Навумчык паехалі ў тэлецэнтр на Макаёнка і ў жывым эфіры заклікалі людзей прыйсці да Дому ўраду з самага пачатку сесіі, каб падтрымаць дэпутатаў БНФ.
Ужо пасля правалу путчу 22 жніўня газета «Звязда» выйшла з загадамі ГКЧП, маючы ўнізе паласы зноску: «''Матэрыялы гэтага нумару былі падрыхтаваны да таго, як наступіла развязка: замыслы экстрэмістаў праваліліся, антыканстытуцыйны пераварот не ўдаўся. Каб не зрываць выхад газеты, а магчыма, і дзеля гісторыі, мы пакідаем усё як ёсць''».
24 жніўня, на пачатку сесіі Галіна Сямдзянава ўнесла ў Авальную залю бела-чырвона-белы сцяг, замацавала яго за трыбунай разам з Валянцінам Голубевым, а Зянон Пазняк зрабіў прапанову, каб нацыянальны сцяг заставаўся ў залі. Мікалай Дземянцей паставіў гэта на галасаванне. Але «за» выказалася толькі 107 дэпутатаў. Пазняк сказаў — «Мы пачакаем», і Валянцін Голубеў прыбраў сцяг са сцэны і паставіў яго ў «менскім сектары» — усю сесію сцяг быў у залі.
25 жніўня 1991 года Вярхоўны Савет пасля доўгіх дэбатаў і спрэчак прыняў прапановы дэпутатаў БНФ і абвясціў незалежнасць Беларусі, надаўшы Дэкларацыі аб дзяржаўным суверэнітэце статус канстытуцыйнага закону. Дзейнасць КПБ-КПСС і ЛКСМБ была спынена.
Будынкі гаркама і райкамаў КПБ і будынак КДБ былі апячатаны актывістамі БНФ разам з міліцыяй. У гэты ж час першы сакратар ЦК А. Малафееў, сакратар ЦК А. Зеляноўскі, загадчык ідэалагічным аддзелам А. Савосценка і работнік ЦК А. Кухарчук спрабавалі напісаць зварот да камуністаў.
IC 45
IC 45 — галактыка тыпу *2 (падвойная зорка) у сузор’і Андрамеда.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
NGC 325
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Раменная перадача
Раме́нная перада́ча — механізм для перадачы вярчальнага руху ад аднаго вала другому з дапамогай прываднога рэменя.
Ахоплівае вядучы шкіў (звычайна на вале рухавіка) і вядзёны (на вале рабочага органа). Вызначаецца здольнасцю да перагрузак, плаўнасцю ходу, бясшумнасцю, дазваляе перадаваць вярчэнне на адлегласць да некалькіх дзесяткаў метраў, магутнасць да 30—50 кВт, аднак мае невялікі ККДз, нераўнамернасць вярчэння (з-за праслізгвання), грувасткасць. Віды перадач паводле формы папярочнага сячэння: плоска-, кліна-, круглараменная, паліклінавая, зубчастая. Тыпы паводле канструкцыі: перакрыжаваная, паўперакрыжаваная, з некалькімі вядзёнымі шківамі, з нацяжным ролікам.
Выкарыстоўваецца ў прыводах сельскагаспадарчых машын, станкоў, тэкстыльных машын і інш.
Вісконсінскі ўніверсітэт у Мадысане
Вісконсінскі ўніверсітэт у Мадысане (University of Wisconsin-Madison) — дзяржаўны даследчы ўніверсітэт, размешчаны ў Мадысане, штат Вісконсін, ЗША. Вядучы кампус Вісконсінскага ўніверсітэта, а таксама член-заснавальнік Асацыяцыі амерыканскіх універсітэтаў. Заснаваны ў 1848 годзе.
Універсітэт дзеліцца на 20 школ, у якіх, па дадзеных на восень 2009 года, навучаліся 28 690 студэнтаў па спецыяльнасцях бакалаўрыяту, 9116 — на магістраў і дактароў. Штат універсітэцкіх выкладчыкаў налічвае 2017 супрацоўнікаў.
Алек Болдуін
Алек Болдуін, сапр.: Аляксандр Рэй Болдуін III (Alexander Rae «Alec» Baldwin III; нар., Эмітвіл, штат Нью-Ёрк, ЗША) — амерыканскі , былы муж Кім Бейсінгер. Уладальнік прэмій «Залаты глобус» і «Эмі».
Біяграфія
Скончыў Універсітэт Джорджа Вашынгтона ў Вашынгтоне па спецыяльнасці «палітычныя навукі», Нью-Ёркскі універсітэт па класе драмы, Інстытут Лі Страсберга ў Нью-Ёрку. У кіно дэбютаваў у фільме «Дактары» ў 1963 годзе. Таксама працаваў у тэатры і на Брадвеі (казка Крэйга Лукаса «Прэлюдыя да пацалунка» і сатырычны гратэск Кэрыл Чэрчыль «Вялікія грошы»). Браты Алека — Уільям, Дэніэл і Стывен Болдуін — таксама акцёры.
На пачатку сваёй кар’еры ён выконваў як галоўныя, гэтак і другасныя ролі ў розных фільмах, як «Бітлджус» Тыма Бертана (1988), «Чынная дзяўчына» Майка Нікалса (1988), «У шлюбе з бандай» Джонатана Дэма (1988) і «Размоўнае радыё» Олівера Стоўна (1988). Акцёр прыцягнуў увагу да сябе, дзякуючы сваім выступам у ролі Джэка Раяна ў фільмах «Паляванне за Чырвоным Кастрычнікам» (1990) і ў «Гленгары Глен Рос» (1992). З тых часоў ён працаваў з такімі рэжысёрамі, як Вудзі Ален у фільмах «Эліс» (1990), «У Рым з каханнем» (2012) і «Блакітны язмін» (2013), а таксама Марцін Скарсэзэ ў фільмах «Авіятар» (2004) і «Адступнікі» (2006). За фільм-драму «Тарнач» (2003) Болдуін атрымаў намінацыю на «Оскар» за найлепшую мужчынскую ролю другога плану. Акрамя фільмаў, акцёр удзельнічаў у мультыплікацыйных праектах, як «Губка Боб Квадратныя Штаны» (2004), «Мадагаскар 2: Уцёкі да Афрыкі» (2008), «Вартавыя сноў» (2012) і «Малы Бос» (2017).
З 2006 па 2013 год Болдуін атрымаў ацэнку крытыкаў у сіткаме NBC «Студыя 30», за які атрымаў дзве прэміі «Эмі» і тры ўзнагароды «Залаты Глобус», а таксама сем прэмій Гільдыі кінаактораў за сваю працу над серыялам. Болдуін зацяты выканаўца роляў у тэатры, шматкроць выступаючы на Брадвее ў спектаклях «Трамвай „Жаданне“», «Макбет» і іншых, дзякуючы чаму мае на сваім рахунку прэмію «Тоні».
Сям’я
З колішняй жонкай — Кім Бейсінгер (1993—1999) у разводзе. Дачка — Ірланд (1995 г. н.)
Уцёкі ў Егіпет
Уцё́кі ў Егі́пет — апісаныя ў Евангеллі паводле Мацвея падзеі, якія адбываліся з сям'ёй Ісуса Хрыста пасля наведвання вешчуноў з усходу. Іосіф з Марыяй выпраўляюцца ў Егіпет, каб уратаваць Сына ад забойства, замоўленага царом Ірадам.
Евангелле
Уцёкі Святой сям'і ў Егіпет апісаны толькі ў адным Евангеллі і вельмі каротка. Пасля таго, як мудрацы з усходу прынеслі немаўляці дарункі і не вярнуліся да Ірада, Іосіфу ў сне з'явіўся ангел, які загадаў: «Устань, вазьмі Дзіця і матку Яго і бяжы ў Егіпет і будзь там, дакуль не скажу табе; бо Ірад хоча шукаць Дзіцятка, каб загубіць Яго» (Мц., 2:13). Тае ж ночы Іосіф з Марыяй і Ісусам выправіліся ў Егіпет, дзе жылі да смерці Ірада.
IC 46
IC 46 — галактыка тыпу E? (эліптычная галактыка) у сузор’і Андрамеда.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Allium koenigianum
Allium koenigianum — від травяністых раслін сямейства, эндэмік Турцыі.
Распаўсюджанне
Эндэмік Турцыі (Усход).
Расце сярод хмызнякоў.
Ахова
Від уключаны ў Чырвоную кнігу Турцыі.
Забярэзцы
Назва
Сваю назву гэты пасёлак атрымаў таму, што ён размешчаны за бярозамі.
Пад уладай Расійскай імперыі
На пачатку XX ст. упамінаецца як урочышча Шацкай воласці Ігуменскага павета Мінскай губерні.
Найноўшы час
У Першую сусветную вайну ў лютым — снежні 1918 года была пад акупацыяй войскаў кайзераўскай Германіі.
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвешчана часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. З 1 студзеня 1919 года ў адпаведнасці з пастановай І з’езда КП(б) Беларусі вёска ўвайшла ў склад БССР.
У 1926 г. хутар.
Азярцо (Івацэвіцкі раён)
Азярцо́ (, Озерцо) — вёска ў Івацэвіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Яглевіцкага сельсавета.
Да 9 жніўня 2022 года вёска ўваходзіла ў склад Падстарынскага сельсавета.
Забярэзцы
Найноўшы час
У 1930 г.пасёлак. У Забярэзцах сяліліся жыхары з навакольных хутароў.
У Другую сусветную вайну з канца чэрвеня 1941 да ліпеня 1944 года акупаваная нацысцкай Германіяй.
Лапінцы (Пастаўскі раён)
Ла́пінцы (, Лапинцы) — вёска ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Камайскага сельсавета.
Спіс аб’ектаў PGC (1685001—1686000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1685001—1686000)
Тамара Аляксандраўна Стагановіч
Тамара Аляксандраўна Стагановіч (, вёска Несутычы, Навагрудскі раён, Гродзенская вобласць) — амерыканская мастачка беларускага паходжання.
Біяграфія
З 1950 года жыве ў ЗША. Скончыла Калумбійскі ўніверсітэт у Нью-Ёрку (1956).
Творчасць
У 2014 годзе пры падтрымцы Тамары Стагановіч была заснаваная прэмія за найлепшую кнігу ў галіне непрыдуманай літаратуры імя Аляксандра і Марыі Стагановічаў. Прэмія ўручалася ў 2015 і 2017 гадах.
Ані Лорак
Ані Лорак (Ані Лорак, сапраўднае імя Караліна Міраславаўна Куек, Кароліна Мирославівна Куєк; нар., Кіцмань, Чарнавіцкая вобласць, УССР) — папулярная украінская спявачка, заслужаная артыстка Украіны, народная артыстка Украіны, якая заняла другое месца на конкурсе песні Еўрабачанне 2008, прадстаўляючы Украіну песняй «Shady Lady». Уладальніца прэмій «Залаты грамафон», «Спявачка года», «Залатая шарманка», «Чалавек года», «Песня года» і інш. Уладальніца пяці «залатых дыскаў» («Там дэ ці є …», «Мрій пра мене», «Ані Лорак», «Smile», «Розкажи») і двух «плацінавых» («Сонца» і «15»).
Стагнацыя
Стагна́цыя (stagnatio — нерухомасць, ад stagnum — стаялая вада) — стан эканомікі, які характарызуецца застоем вытворчасці і гандлю на працягу доўгага перыяду. Стагнацыя суправаджаецца павелічэннем колькасці беспрацоўных, зніжэннем заработнай платы і ўзроўню жыцця насельніцтва. Выяўляецца ў нулявых або нязначных тэмпах росту, нязменнай структуры эканомікі, яе неўспрымальнасці да новаўвядзенняў, навукова-тэхнічнага прагрэсу. Стан стагнацыі быў характэрны для эканомікі ЗША ў 1930-х гадах, для савецкай эканомікі — у канцы 1980-х гадоў.
IC 47
IC 47 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) у сузор’і Кіт.
Жан Ціроль
Жан Ціроль (Jean Tirole, нар. 9 жніўня 1953) — французскі эканаміст, навуковы кіраўнік Інстытута Тэорыі галіновай арганізацыі пры Тулузскім капіталійскім універсітэце, прэзідэнт Фонду Жан-Жака Лафона (Тулузская школа эканомікі), лаўрэат Нобелеўскай прэміі па эканоміцы 2014 года «за аналіз рынкавай ўлады і яе рэгулявання».
Апублікаваў больш за сто навуковых артыкулаў па эканоміцы, 11 кніг па тэорыі галіновай арганізацыі, тэорыі гульняў, карпаратыўных фінансах. Яго кніга «Тэорыя галіновай арганізацыі» з’яўляецца агульнапрызнаным стандартным універсітэцкім падручнікам па гэтай дысцыпліне.
Ціроль зрабіў унёсак ў шматлікія галіны мікраэканамічнага аналіза. Адна з самых вядомых яго работ — тэорыі калектыўных рэпутацый — развіццё канцэпцыі мадэлі Акерлофа аб рынках з асіметрычнай інфармацыяй. Гэтая тэорыя фармалізуе і апісвае ў выглядзе матэматычнай мадэлі такія паняцці, як рэпутацыя, якасць (тавару, паслугі), сумленныя паводзіны. На канцэпцыі, прапанаванай Ціролем, грунтуюцца многія новыя працы іншых аўтараў па блізкіх тэмах, у прыватнасці, па карупцыі ў грамадстве.
Адукацыя
Скончыў у 1973 годзе Політэхнічную школу, у 1978 годзе — магістратуру ў Нацыянальнай школе мастоў і дарог. У 1978 годзе атрымаў доктарскую ступень па дыскрэтнай матэматыцы ва Універсітэце Парыж-Дафін, у 1981 годзе атрымаў доктарскую ступень па эканамічнай тэорыі ў Масачусецкім тэхналагічным інстытуце.
Навуковая дзейнасць
З 1981 по 1984 год працаваў навуковым супрацоўнікам у Нацыянальнай школе мастоў і дарог, у 1984—1991 гадах — прафесар эканомікі Масачусецкага тэхналагічнага інстытута. З 1992 года працуе навуковым кіраўніком Інстытута Тэорыі галіновай арганізацыі пры Тулузскім капіталійскім універсітэце, адначасова застаючыся гасцявым прафесарам (Visiting Professor) Масачусецкага тэхналагічнага інстытута.
Узнагароды
Лаўрэат прэмій розных універсітэтаў і эканамічных арганізацый:
Хуткая гарадская чыгунка ў Труймясце
Хуткая гарадская чыгунка (Szybka Kolej Miejska, SKM) у Труймясце — гарадская электрычка (S-Bahn), якая абслуговае гарады польскай агламерацыі Труймяста. Першапачаткова сістэма аб'ядноўвала Гданьск, Сопат і Гдыню, але пазней яна была падоўжана ў гарады Слупск, Лембарк, Вэйхерова і Тчэў.
Інтэрвал руху на трасе SKM вагаецца ад шасці хвілін да паўгадзіны, у залежнасці ад часу сутак. Рухомы састаў — электрацягнікі, у большасці чатырохвагонныя en57, але сустракаюцца і доўгія, счэпленыя з двух электрацягнікоў.
Кошт праезду вызначаецца зонамі, паміж Гданьскам і Гдыняй — 3 зоны.
Лінія двухкалейная, праходзіць паралельна да чыгуначнай галіны Тчэў — Вэйхерова, з правага боку ў кірунку Гданьск — Гдыня. Паміж асноўнай чыгуначнай галіной і SKM існуюць пераходы.
Раі (тайфун)
Сфарміраваўся 12 снежня, аб чым паведаміла метэаралагічная абсерваторыя Ганконга. 16 снежня тайфун абрынуўся на востраў Сіаргаа на ўсход ад Мінданаа на поўдні Філіпін. Ён бушаваў у краіне на працягу трох дзён, выклікаючы паводкі і апоўзні, прывёў да разбурэнняў у цэнтральных і паўднёвых рэгіёнах Філіпін, уключаючы асобныя раёны самага буйнога філіпінскага вострава Лусон. Затым, паводле звестак Нацыянальнага цэнтра гідраметэаралагічнага прагназавання В’етнама, эпіцэнтр тайфуну рухаецца ў бок в’етнамскай правінцыі Біньдзінь.
Згодна абнародаванай 21 снежня справаздачы нацыянальнай паліцыі Філіпін амаль мільён жыхароў краіны пацярпелі ў выніку тайфуну, 442424 чалавекі былі эвакуіраваны, колькасць загінулых у выніку тайфуну павялічылася да 375 чалавек, яшчэ 56 лічацца прапаўшымі без вестак.
АДУНОК
Апісанне
Уяўляе сабой дыстанцыйна кіраваны модуль, абсталяваны камерамі шырокага і вузкага палёў зроку, цеплавізарам і лазерным далямерам. Агнявы складнік можа камплектавацца рознымі тыпамі ўзбраення. Уся сістэма змантавана на паваротнай платформе, якая забяспечвае кругавое назіранне і паразу мэтаў. Магчымы мантаж комплексу на рухомых аб’ектах.
Комплекс прызначаны для дыстанцыйнага назірання і паразы лёгкабраніраваных мэтаў (у залежнасці ад камплектацыі) і жывой сілы праціўніка, аховы дзяржаўнай мяжы і іншых асабліва важных аб’ектаў. Прадугледжана магчымасць ўстаноўкі комплексу на браняваныя і іншыя рухомыя аб’екты, як сухапутныя, так і марскія.
Асамская мова
Асамская мова (саманазва Асам) — мова інда-арыйскай групы індаеўрапейскай сям'і. З'яўляецца роднай для асамцаў, прыкладна для 15 мільёнаў чалавек, якія жывуць пераважна ў паўночна-ўсходнім індыйскім штаце Асам і суседніх штатах. Невялікія меншасці, якія гавораць на асамскай мове, жывуць таксама ў Бангладэш і ў Бутане. Пісьменнасць на аснове старажытнай пісьмовасці дзяржавы Камарупа.
АДУНОК
Апісанне
У залежнасці ад задач, асноўным узбраеннем могуць служыць кулямёты ПКТ, НСВТ, «Корд» і станковы гранатамёт АГС-17. Дадаткова могуць быць устаноўлены супрацьтанкавыя гранатамёты РПГ-26 або РГШ-2. У цэлым, «Адунок» уяўляе сабой вузкаспецыялізаваны стралковы комплекс. Узбраенне усталёўваецца на стабілізаваную платформу, якая верціцца на 360°, максімальны вугал узвышэння — 60°.
Блок назірання і цэлеўказання здольны выяўляць цэлі на далёкасці 2000 м з выкарыстаннем відэакамер і 100 м з выкарыстаннем цеплавізара. Рэалізавана аўтаматычнае суправаджэнне цэлі, якое падвышае верагоднасць паразы цэлі ў баі.
Асамская мова
Асамская мова блізкая да бенгальскай мовы і орыя. Усе тры мовы паходзяць з магадхі, усходняга дыялекту пракрыта. Самыя старажытныя захаваныя скруткі на асамскай мове датуюцца XIV стагоддзем, часам праўлення караля Дурлабхнараяна.
NGC 326
NGC 326 (іншыя абазначэнні — UGC 601, MCG 4-3-25, ZWG 480.26, 4ZW 35, PGC 3482) — эліптычная галактыка (E) у сузор’і Рыбы.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Гірмантаўскі сельсавет
Гі́рмантаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Баранавіцкага раёна Брэсцкай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — аграгарадок Гірмантаўцы.
Гісторыя
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Гарадзішчанскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. З 8 студзеня 1954 года ў складзе Брэсцкай вобласці. 14 красавіка 1960 года ў склад Маўчадскага сельсавета перададзены 5 населеных пунктаў (Катмінаўцы, Крутаўцы, Кузявічы, Мордычы і Ярашова), а ў склад сельсавета з Душкавецкага сельсавета перададзены 4 населеныя пункты (Боўдзілаўцы, Лозы, Нагорная і Несцяры). 21 студзеня 1961 года ў склад сельсавета са Сталовіцкага сельсавета перададзены 2 населеныя пункты (вёскі Драгабыль і Пастарынне). З 25 снежня 1962 года ў складзе Баранавіцкага раёна. У 1970 годзе ў склад Зялёнаўскага сельсавета перададзены вёскі Багушы, Лозы, Нагорная, Несцяры, Слабажаны. На 1 студзеня 1974 года ў складзе сельсавета было 13 населеных пунктаў. 17 лютага 1975 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Навамышскага сельсавета (вёска Драгабылле, Лугавая, Пастарынне) і Гарадзішчанскага пассавета (вёскі Агароднікі, Гірмантаўцы, Жабінцы, Жалезніца, Каўшы, Крапачы, Красявічы, Навінкі, Сакаловічы, Сялявічы).
6 жніўня 1979 года Гірмантаўскі сельсавет утвораны зноў з цэнтрам у вёсцы Гірмантаўцы, у склад сельсавета ўвайшлі 15 населеных пунктаў: 10 населеных пунктаў (Агароднікі, Гірмантаўцы, Жабінцы, Жалезніца, Каўшы, Крапачы, Красявічы, Навінкі, Сакаловічы, Сялявічы), якія знаходзіліся ў адміністрацыйным падпарадкаванні Гарадзішчанскага пассавета, і 5 населеных пунктаў (Багушы, Лозы, Нагорная, Несцяры і Слабажаны) скасаванага Зялёнаўскага сельсавета. 26 чэрвеня 2013 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Гарадзішчанскага сельсавета.
Склад
У склад сельсавета ўваходзілі 14 вёсак і 1 аграгарадок:
Насельніцтва
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года складала 580 чалавек, з іх 94,5 % — беларусы, 4,5 % — рускія.
Кашмірская мова
Кашмірская мова або кашміры (санскр. कॉशुर; кашм. کٲشُر) — мова дардскай групы індаеўрапейскай моўнай сям'і.
Распаўсюджаная галоўным чынам у штаце Джаму і Кашмір (Індыя), у так званай кашмірскай даліне — шырокай міжгорнай катлавіне, размешчанай паміж хрыбтамі Малых і Вялікіх Гімалаяў. Асобныя групы выхадцаў з Кашміра сустракаюцца ў акрузе Джаму штата Джаму і Кашмір, у іншых штатах Індыі, а таксама ў Пакістане (у асноўным у так званым Азад Кашміры — падкантрольнай Пакістану частцы былога княства Джаму і Кашмір). Колькасць носьбітаў — каля 7,1 млн.
Рослер
Рослер — прозвішча.
Ньюаркскі атлет
«Ньюаркскі атлет» (Newark Athlete) — нямы кароткаметражны дакументальны фільм Томаса Эдысана. У фільме быў упершыню зняты прафесійны атлет. Прэм’ера адбылася ў ЗША у чэрвені 1891 года. У 2010 годзе ўключаны ў.
IC 48
IC 48 (також позначається IC 1577) — галактыка тыпу S0 (спіральная галактыка) у сузор’і Кіт.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Гіяды (міфалогія)
Гіяды (Ὑάδες — дождж) — у старажытнагрэчаскай міфалогіі німфы дажджу, дочкі тытана Атланта і акіяніды Плеёны (альбо Эфры). Сёстры Гіяса, Плеяд і Каліпса. Паводле філолага Аляксандра, яны — дочкі Гіяса і Беотыі, альбо дочкі рачнога бога Лама.
Розныя крыніцы паказваюць розную колькасць Гіяд, ад двух да дванаццаці. У іх пераліку ў паэме «Астраномія» Псеўда-Гесіёда названы імёны: Фесіла, Клеэя, Караніда, Феа і Еўдора. Гіяды — 5 дачок, якія памерлі, аплакваючы брата. Па просьбе Дыяніса Медэя амаладзіла іх, затым яны сталі зоркамі. Міртыл з Мефімны атаясамліваў іх з пяццю дочкамі Кадма.
Гіяды — німфы з Нісы, якія выхоўваюць Дыяніса. Паводле Ферэкіда і Гіпія Элейскага, іх сем. Згодна з Ферэкідам, яны суправаджалі Дыяніса да Фіваў, іх клікалі Амброзія, Еўдора, Педыла, Караніда, Палікса, Фіта, Фіёна, іх жа называлі дадонскімі німфамі. Паводле Асклепіяда, Лікург звярнуў іх ва ўцёкі, і яны знайшлі прыстанішча ў Фетыды, акрамя Амброзіі.
Гіяды так моцна аплаквалі смерць свайго брата, Гіяса, які загінуў на паляванні ад кіпцюроў льва або ад укусу змяі, што Зеўс узяў іх на неба і ператварыў у зоркі ў выглядзе аднайменнага астэрызма, або рассеянага зорнага скопішча ў сузор’і Цялец. З тых часоў з’яўленне скопішча Гіяды азначае пачатак сезону дажджоў у Грэцыі.
Allium kollmannianum
Allium kollmannianum — від травяністых раслін сямейства, распаўсюджаны ва ўсходнім Міжземнамор’і.
Распаўсюджанне
Распаўсюджаны ва ўсходнім Міжземнамор’і, у прыватнасці на поўдні Ізраіля.
Святая сям’я
Дзень Святой сям’і — у каталіцкай царкве свята, якое адзначаецца ў наступную нядзелю пасля Ражства Хрыстова.
Выявы Святой сям’і таксама могуць уключаць сваячку Марыі прападобную Лізавету і яе сына немаўля Іаана Хрысціцеля (траюраднага брата Ісуса), рэдка — мужа Лізаветы святара Захарыя, а таксама Ганну — маці дзевы Марыі («пашыраны» варыянт Св. Сям’і).
1875 год у гісторыі астраноміі
1875 год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.
Фрэдэрык Гіберд
Фрэдэрык Гіберд (Frederick Gibberd;, Ковентры — ) — англійскі архітэктар, горадабудаўнік і тэарэтык. Распрацаваны Гібердам праект планіроўкі г. Харлоу (спадарожнік Лондана, з 1946-47) адметны выразнай сістэмай мікрараёнаў (на 4-7 тыс. чалавек), аб'яднаных у раёны (на 20 тыс. чалавек) з грамадска-гандлёвымі цэнтрамі, што спалучаецца з разнастайнасцю маляўніча размешчаных будынкаў, звязаных з прыродным асяроддзем. Аўтар лонданскага аэравакзала (1955-56), шэрагу жылых комплексаў, прамысловых і грамадскіх будынкаў, Ліверпульскага метрапольнага сабора (1967).
Тэрмы Клюні
Тэ́рмы Клюні́ (Thermes de Cluny) — руіны гала-рымскіх тэрм, якія знаходзяцца ў сэрцы Лацінскага квартала ў Парыжы. З’яўляюцца часткай Музея Сярэднявечча.
Меркавана, тэрмы былі пабудаваныя ў пачатку III стагоддзя. Лічыцца, што тэрмы былі пабудаваныя ўплывовай гільдыяй лодачнікаў Лютэцыі, аднак гэты факт пастаўлены пад сумненне з-за адсутнасці доказаў.
Да нашых дзён захавалася прыкладна трэць ад антычнага лазневага комплексу. У найбольш добрым стане захаваўся фрыгідарый з дакладнымі архітэктурнымі дэталямі, тыповымі для архітэктуры Рымскай Галіі, як-то: аркі, калоны і кансолі, фрагменты насценнага жывапісу і мазаікі.
Сёння Тэрмы Клюні часткова ўключаны ў Музей Сярэднявечча і з’яўляюцца сховішчам гістарычных каменных муроў, выяўленых на тэрыторыі Парыжа. Фрыгідарый, які цалкам захаваўся, належыць музею і з’яўляецца месцам выстаўкі для Калоны лодачнікаў (Pilier des Nautes). Акрамя гэтага былая палестра цяпер з’яўляецца часткай галерэі 9 (Галерэя французскіх каралёў і скульптур Нотр-Дама ). Руіны кальдарыя і тэпідарыя размешчаныя звонку музея.
IC 49
IC 49 — галактыка тыпу Sc (кампактная спіральна галактыка) у сузор’і Кіт.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Смілавіцкі тракт (Мінск)
Смілавіцкі тракт — вуліца Заводскага раёна Мінска. Названа ў 2013 г. у гонар г. п. Смілавічы, у які яна вядзе з Мінска, выходзячы з Партызанскага праспекта ў раёне вул. Сяліцкага, адкуль яна цягнецца 3,8 км да паварота на Стайкі. Значная частка знаходзіцца па-за межамі Мінска.
Бокс для мужчын
«Бокс для мужчын» (Men Boxing) — амерыканскі кароткаметражны нямы фільм 1891 года, прадзюсараваны і рэжысіраваны і  для кампаніі «Edison Manufacturing Company», у якім двое супрацоўнікаў Эдысана ў баксёрскіх пальчатках робяць выгляд, што спарынгуюць на баксёрскім рынгу. Плёнка даўжынёй 12 футаў была знята ў перыяд з траўня па чэрвень 1891 года ў фатаграфічным будынку лабараторыі Эдысана ў Вест-Арынджы, штат Нью-Джэрсі, на эксперыментальную кінетографную камеру «Edison-Dickson-Heise» з гарызантальнай падачай і праглядам праз круглую адтуліну на плёнку 3/4 цалі (19 мм) з адным краёвым шэрагам перфарацыі зорачак, у якасці эксперыментальнай дэманстрацыі і ніколі не дэманстравалася публічна. Адбітак захаваўся ў кінаархіве Бібліятэкі Кангрэса ЗША ў складзе калекцыі Гордана Хендрыкса.
Аўраам Лінкальн (фільм, 1930)
Аўраам Лінкальн (Abraham Lincoln) — амерыканскі гістарычны біяграфічны мастацкі фільм 1930 года рэжысёра Дэвіда Уорка Грыфіта з  і  у галоўных ролях. Гэта першы гукавы фільм Дэвіда Уорка Грыфіта. Прэм'ера фільма адбылася 25 жніўня 1930 года.
Фільм стаў грамадскасці набыткам ў 1958 годзе, калі скончыўся тэрмін дзеяння першапачатковых аўтарскіх правоў. Праваўладальнікі вырашылі не працягваць іх на другі 28-гадовы тэрмін.
Сінопсіс
Першая частка фільма распавядаецца аб ранням жыццю Аўраама Лінкальна ў якасці кладаўшчыка і рабочага чыгункі ў Нью-Салем, яго рамане з Эн Ратледж, ранніх гадах у якасці юрыста, а таксама яго заляцаннях і шлюбе з Мэры Тод ў Спрынгфілд.
Большая ж частка фільма прысвечана прэзідэнцтву Лінкольна падчас Грамадзянскай вайны ў ЗША, а кульмінацыя — капітуляцыя генерала Лі і ў.
Канфедэрацыя
Канфедэра́цыя (Confederation, Konföderation, Confœderatio) — палітычны саюз, кожны член якога захоўвае незалежнасць. Форма дзяржаўнага або сацыяльнага ладу. Дзяржава-канфедэрацыя мае ўласныя органы дзяржаўнай улады і кіравання, але адначасова стварае спецыяльныя органы для каардынацыі дзейнасці ў пэўных, дакладна вызначаных сферах (перш за ўсё ваеннай, радзей знешнепалітычнай, эканамічнай і іншых сферах).
Гісторыя
Самым яскравым прыкладам існавання канфедэрацыі прынята лічыць Швейцарыю. Такі дзяржаўны лад яна набыла пасля таго, як 1 жніўня 1291 года тры швейцарскія кантоны падпісалі «Саюзны ліст». Цікава, што калі ў 1798 годзе Францыя акупавала Швейцарыю і пераўтварыла яе ва унітарную Гельветычную Рэспубліку, унітарны лад не прыжыўся ў былой канфедэрацыі і ўжо ў 1803 годзе Францыі прыйшлося вярнуць «адабраную» дэцэнтралізаваную сістэму ўлады. Аднак ужо ў сярэдзіне XIX стагоддзя працэс федэралізацыі Швейцарыі набраў вялікія абароты. Прыкладам таго можа служыць прыгнечанне спробы сецэсіі сямі кантонаў у 1847 годзе.
На сённяшні дзень ніводную дзяржаву нельга назваць строга канфедэратыўнай. Пры гэтым канфедэратыўная думка развіваецца досыць актыўна. Развіццё прыкмет канфедэрацыі адбываецца не ў выніку працэсаў дэцэнтралізацыі ўнутры вялікіх дзяржаў, а ў выніку аб’яднання дзяржаў.
NGC 327
NGC 327 (іншыя абазначэнні — GC 5133, MCG −1-3-47, PGC 3462) — спіральная галактыка (SBc) у сузор’і Кіт. Выдалена ад Зямлі на 225 млн. светлавых гадоў.
Аб’ект упершыню быў выяўлены нямецкім астраномам Альбертам Мартам 27 верасня 1864 года.
Велка-Снежна пячора
Велка-Снежна пячора або Вялікая Снежная пячора (Jaskinia Wielka Śnieżna) — вапняковая пячора на гары Малалончняк ў, паўднёвая Польшча. Пячора знаходзіцца ў Татранскім нацыянальным парку.
З разведанаю даўжынёй 23 753 м і глыбінёй 824 м, гэта самая доўгая і глыбокая пячора Польшчы.
Марфалогія
Вялікая Снежная пячора мае 5 вядомых уваходаў, якія спачатку лічыліся асобнымі пячорамі : Уваходы злучаны складанай сістэмай  і калідораў. Некаторыя з іх ўтрымліваюць падземныя ручаі, вадаспады, басейны або сіфоны. Вада з пячоры выцякае праз карставыя крыніцы, вядомыя як «Ледзяная крыніца» (Lodowe Źródło).
Даследаванні
Снежная пячора была адкрыта ў 1959 годзе  з Закапанэ. У 1960 годзе яе разведанная вышыня падзення дасягнула 545 метраў, што зрабіла яе на той момант чацвёртай у свеце па глыбіні. У наступныя гады пячора была інтэнсіўна даследавана і злучана з іншымі пячорамі. Даследаванні працягваюцца да гэтага часу, у тым ліку спробы сумясціць Вялікую Снежную з другой па велічыні пячорай Польшчы Снежна-Студня (Śnieżna Studnia).
Ланцуговая перадача
Ланцуговая перадача — механізм для перадачы вярчэння паміж паралельнымі валамі пры дапамозе двух жорстка замацаваных на іх зубчастых колаў, праз якія перакінуты бясконцы ланцуг.
Жак Андрэ
Жак Андрэ (Jacques Andre;, Парыж — ) — французскі лётчык, Герой Савецкага Саюза, Заслужаны лётчык Францыі.
Ланцуговая перадача
Выкарыстоўваецца ў транспартных, сельскагаспадарчых і іншых машынах.
Гомель (аэрапорт)
З сярэдзіны 1950-х гадоў з Гомеля выконваліся рэгулярныя авіярэйсы ў Мінск і Кіеў, у аддаленыя райцэнтры вобласці, тут жа базіравалася санітарная і сельскагаспадарчая авіяцыя.
У 1993 годзе аэрапорт «Гомель» атрымаў статус міжнароднага. У цяперашні час аэрапорт выкарыстоўвае авіякампанія «Белавія», выконваюцца палёты ў Калінінград. У аэрапорце працуюць памежныя, мытныя і санітарныя службы, а таксама службы сервісу.
У цяперашні час маецца адна ўзлётна-пасадачная паласа даўжынёй 2570 метраў і шырынёй 43 метры, што дазваляе абслугоўваць самалёты Ан-24, Іл-76т, Ту-134, Ту-154, Ту-204, Боінг-737-200 максімальнай узлётнай масай да 171 тоны.
Авіякампаніі і кірункі
1 чэрвеня 2018 года авіякампанія Belavia пачала выконваць рэгулярны летні рэйс Калінінград-Гомель-Калінінград. Лёты выконваюцца двойчы на тыдзень да жніўня. Таксама 1 чэрвеня 2018 года авіякампанія S7 Airlines пачала выконваць рэгулярны летні рэйс Масква-Гомель-Масква (аэрапорт Дамадзедава). Лёты выконваюцца тры разы на тыдзень да 27 кастрычніка.
Будынак
Аэравакзальны комплекс складаецца са старога і новага (1985, архітэктар В. Бяспалаў) карпусоў, аб’яднаных аднапавярховай прыбудовай. Новы корпус — 2-павярховы працяглы аб’ём, які стаіць на стылабаце. Кампазіцыя фасадаў вырашана на проціпастаўленні вертыкальных пілонаў і гарызантальнага фігурнага казырка, які вянчае будынак. На 1-м паверсе размешчаны аперацыйная зала, памяшканне камплектавання багажу на вылятаючыя рэйсы, кафэ на 50 месцаў і інш. Першы паверх дзвюма лесвіцамі звязаны з цокальным паверхам, дзе размяшчаюцца камеры захоўвання, дапаможныя памяшканні. На 2-м паверсе — памяшканні для адпачынку транзітных пасажыраў, рэстаран на 50 месцаў, аддзяленне сувязі, комплексны пункт бытавога абслугоўвання. У прыбудове размешчаны памяшканні выдачы багажу. Для аздаблення інтэр’ерам выкарыстаны прыродны камень, мармур, граніт, дрэва, каляровыя металы, дэкаратыўная тынкоўка.
Перад будынкам аэравакзала — плошча з пляцоўкай для стаянкі таксі, аўтобусаў, невялікі сквер.
Жак Андрэ
Нарадзіўся ў Парыжы ў сям'і вядомага французскага аса Першай сусветнай вайны. Лётную адукацыю атрымаў у горадзе Бурж. Ва ўзброеных сілах Францыі з 15 красавіка 1939 года. У пачатку чэрвеня 1940 года, калі італьянскія войскі акупавалі поўдзень Францыі, разам з іншымі лётчыкамі эвакуіраваўся ў Паўночную Афрыку. Працягнуў службу на тэрыторыі Сірыі, Алжыра.
У канцы снежня 1943 года прыбыў у СССР, дзе ў горадзе Туле папаўняўся асабісты склад парадзелага ў баях французскага авіяпалка «Нармандыя».
Усяго на савецка-германскім фронце ім здзейснена 113 баявых вылетаў, збіта 15 фашысцкіх самалётаў, 2 — у складзе групы, 3 самалёты пашкодзіў. Па колькасці індывідуальных перамог Ж. Андрэ стаў самым выніковым лётчыкам-знішчальнікам палка «Нармандыя-Нёман». Ён удзельнічаў у Віцебска-Аршанскай,, аперацыях.
Боркі (Івацэвіцкі раён)
Бо́ркі (, Борки) — вёска ў Івацэвіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Яглевіцкага сельсавета.
Гісторыя
Перад вайной у вёсцы жыло 515 чалавек у 102 дварах.
Падчас Вялікай Айчыннай вайны гітлераўцамі было спалена 90 дамоў, забіта 57 чалавек.
Да 9 жніўня 2022 года вёска ўваходзіла ў склад Падстарынскага сельсавета.
Віктар Аляксандравіч Назаранка
Віктар Аляксандравіч Назаранка (нар., г. Мінск, БССР) — генерал, дарадца прэзідэнта Украіны ў 2017—2019. Доктар ваенных навук.
Біяграфія
Скончыў Львоўскае вышэйшае ваенна-палітычнае вучылішча. З 1983—1986 вучыўся ў Ваеннай акадэміі імя М. В. Фрунзэ. Удзельнік вайны у Афганістане.
23 кастрычніка 2014 года быў прызначаны кіраўніком Дзяржаўнай памежнай службы Украіны (да 2017).
Дыеўтурыба
Ды́еўтурыба (Dievturība) — латышскі неапаганскі рух, які займаецца адраджэннем традыцыйных вераванняў куршаў, земгалаў і латгалаў у перыяд да пачатку хрысціянізацыі ў XIII стагоддзі. Удзельнікі руху завуць сабе дыеўтурамі, літаральна «богаўтрымальнікамі», або больш дакладна «людзямі, што жывуць у ладзе з Дыеусам». Назва Дыеўтурыбы паходзіць ад шырока ўжыванага слова turēt «мець, трымаць, захоўваць», напрыклад, «мець гонар», «мець добры розум», «няхай не будзеш ты мець іншых багоў» і г. д. Дыеўтурыба тады азначала б богабаязнасць, выкананне культу і этычных нормаў. На замежную мову гэту назву найлепей перакладаць словам «культ».
Рух дыеўтураў быў заснаваны ў 1925 годзе Эрнэстам Брастыньшам. У 1936 годзе ён выдае ў Рызе праграмны дакумент руху — Катэхізіс дыеўтураў, або «Цэраксліс» (Cerokslis). Рух дыеўтураў быў забаронены пасля савецкае акупацыі Латвіі і адноўлены пасля аднаўлення незалежнасці. Цяпер у краіне маецца каля 650 актыўных удзельнікаў руху, найбольш вядомыя з якіх — кампазітар Раймандс Паўлс і тэлевядучая Ганна Лецкалныня.
Асаблівасці
Дыеўтурыба заснаваная на латышскім фальклоры, дайнах і міфалогіі. Дыеўтуры спавядаюць шматбожжа. Галоўнымі з багоў лічацца Дыеус, Лайма і Мара. Таксама важную ролю граюць багіні-апякункі водаў — маці мора (Jūras māte), маці водаў (Ūdens māte) і маці рэчак (Upes māte). Чалавек у дыеўтураў лічыцца сукупнасцю трох формаў: цела (miesa), духу (dvēsele) і астральнага цела (velis).
Ланцуг
Ланцу́г — прыстасаванне для злучэння асобных дэталяў ці прадметаў у адзіную канструкцыю. Складаецца з металічных звёнаў, злучаных паміж сабой. Паводле канструкцыі звёнаў ланцугі падзяляюцца на некалькі падтыпаў:
У IX—XIII стст. ланцугі ўжываліся ў гаспадарча-побытавай сферы, у ювелірных упрыгажэннях. Сфера гаспадарчага выкарыстання ланцуга была больш шырокай, чым іх дэкаратыўная функцыя. Ланцужкі з каляровых металаў (медзь), напрыклад, выступалі ў якасці канструктыўнага элемента складных шаляў; вялікія ланцугі з чорнага металу ўжываліся разам са скабянымі вырабамі або для падвешвання да бэлькі рэчаў. Пры археалагічныз раскопках найчасцей знаходзяць толькі асобныя элементы ланцугоў — звёны. Поўнасцю захаваны ланцуг для падвешвання катла быў выяўлены пры раскопках у Полацку.
Бываюць ланцугі грузавыя (для падвешвання і пад’ёму грузаў), цягавыя (для перамяшчэння грузаў) і прыводныя (для перадачы руху; гл. ланцуговая перадача). Выкарыстоўваюцца таксама проціслізготныя ланцугі, якія надзяваюць на вядучыя колы аўтамабіля для павышэння яго праходнасці па зледзянелых дарогах ці бездарожжы.
Паводле канструкцыі ланцуг можа быць круглазвённы, пласціністы, карданны, ролікавы і інш.
Лодасі (вёска)
Ло́дасі (, Лодоси) — вёска ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Камайскага сельсавета.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Мягунскага сельсавета.
Х’юга Уівінг
Х’юга Уолес Уівінг (Hugo Wallace Weaving, МФА, нар. 4 красавіка 1960) — аўстралійскі кінаакцёр, вядомы сваімі ролямі Агента Сміта ў кінатрылогіі «Матрыца» і Эльранда ў экранізацыі трылогіі «Валадар пярсцёнкаў», а таксама агучваннем Мегатрона ў трылогіі «Трансформеры».
Біяграфія
Нарадзіўся ў Нігерыі ў сям’і англічан, дзяцінства правёў у Паўднёвай Афрыцы, пераехаў у падлеткавым узросце ў Англію. З 1976 года жыве ў Аўстраліі.
Знаходзіцца ў фактычным шлюбе з Катрынай Грынвуд, у іх двое дзяцей.
Артур Станіслававіч Лявіцкі
Артур Лявіцкі (нар., ) — беларускі футбаліст, паўабаронца клуба «Сервалюкс-Агра».
Клубная кар’ера
Пачынаў кар’еру ў клубах ніжэйшых ліг. У 2006 годзе трапіў у магілёўскі «Савіт», які на той момант гуляў у Другой лізе. З гэтым клубам прайшоў усе лігі беларускага чэмпіянату. Пасля распаду клуба ў 2009 годзе перайшоў у жодзінскае «Тарпеда». У снежні 2010 года папоўніў склад «Гомеля», а ў жніўні 2012 года падпісаў кантракт з «Мінскам».
Па заканчэнні сезона 2012 пакінуў мінскі клуб і вярнуўся ў «Тарпеда-БелАЗ». У жодзінскім клубе замацаваўся ў аснове, звычайна гуляў на пазіцыі цэнтральнага паўабаронцы. У студзені 2015 года пакінуў «Тарпеда-БелАЗ» і неўзабаве абвясціў аб завяршэнні прафесійнай кар’еры.
У жніўні 2016 года ў якасці аматара далучыўся да магілёўскага «Тарпеда» ў Другой лізе чэмпіянату Беларусі, дзе выступаў да канца сезона 2016. У пачатку 2018 года быў заяўлены ў Другую лігу за «Горкі», выступаў за гэту каманду і ў сезоне 2019. У пачатку 2022 года далучыўся да клуба «Сервалюкс-Агра».
Аўраам Лінкальн (значэнні)
Назву Аўраам Лінкальн (Abraham Lincoln) маюць:
Фалькоўскі
Фалькоўскі — прозвішча.
Юрый Ігнатавіч Варум
Юры Варум (, г. Гомель, БССР —, г. Маямі, ЗША) — кампазітар, прадусар, музыка. Бацька эстраднай спявачкі Анжалікі Варум.
Біяграфія
Узначальваў украінскія ВІА «Эўрыка» і «Арніка», кіраваў эстрадным гуртом спявака Валерыя Лявонцьева, рабіў аранжыроўкі для песняў Алы Пугачовай. Для сваёй дачкі напісаў амаль усю музыку яе шлягераў.
Лос-Рыяс (правінцыя)
Лос-Рыяс (Los Rios) — правінцыя Эквадора з насельніцтвам 716 тысяч жыхароў і плошчай 6254 км². Адміністрацыйны цэнтр — горад Бабаоя.
NGC 328
NGC 328 (іншыя абазначэнні — ESO 151-13, AM 0054-531, PGC 3399) — спіральная галактыка з перамычкай (SBa) у сузор’і Фенікс.
Стадолічы
Стадо́лічы (, Стодоличи) — аграгарадок у Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр Стадоліцкага сельсавета. У складзе камунальнага сельскагаспадарчага прадпрыемства «Шлях Ільіча» і калгаса «Стадолічы».
Геаграфія
Размешчаны за 13 км на паўднёвы ўсход ад раённага цэнтра Лельчыцы, за 63 км ад чыгуначнай станцыі Ельск, за 221 км ад Гомеля, на шашы.
Гісторыя
3 20 жніўня 1924 года — цэнтр сельсавета.
У ліпені 1943 года гітлераўцы спалілі ўсю вёску і загубілі 72 жыхароў.
Інфраструктура
Лясніцтва, механічныя майстэрні. Сярэдняя школа, Дом культуры, бібліятэка, дзіцячы сад, фельчарска-акушэрскі пункт, аддзяленне сувязі ашчаднага банка «Беларусбанк», 2 крамы.
Allium komarowii
Allium komarowii — від травяністых раслін сямейства ; распаўсюджаны ва Узбекістане і Таджыкістане.
Апісанне
Гэты від спалучае шырокае, тоўстае, шызае лісце са шчыльным шарам чырвоных кветак на досыць высокім сцябле.
Распаўсюджанне
Распаўсюджаны ва Узбекістане і Таджыкістане.
Выкарыстанне
Лічыцца, што Allium komarowii мае даволі значную медыцынскую сілу. Лісце і цыбуліны выкарыстоўваюць у свежым выглядзе, або наразаюць кавалачкамі, вараць і ўжываюць супраць анеміі і дрэннага кровазвароту, а таксама як анабалічны прэпарат для коней.
Магілёў (аэрапорт)
Аэрапорт Магілёў — філіял РУП «Белаэранавігацыя», размешчаны недалёка ад горада Магілёў. У 1998 аэрапорту прысвоены статус міжнароднага. У 2002 адбылася рэарганізацыя Дзяржаўнага прадпрыемства «Аэрапорт Магілёў» і ён быў далучаны да РУП «Белаэранавігацыя». З 2003 аднавіліся рэгулярныя палёты на Маскву, Мінск і Калінінград на самалёце Л-410.
Маларыцкі майстар
Маларыцкі майстар — умоўная назва іканапісца, які жыў і працаваў у 1648—1650 гг. у вёсцы Малая Рыта.
Іскіцімскі раён
Іскіцімскі раён (Искитимский район) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка (раён) і муніцыпальнае ўтварэнне (муніцыпальны раён) у Новасібірскай вобласці Расіі.
Магілёў (аэрапорт)
Аэрапорт мае асфальтабетонную ўзлётна-пасадачную паласу даўжынёй 2566 м і шырынёй 42 м і грунтавую паласу даўжынёй 2000 м і шырынёй 85 м. Прымае паветраныя судны Ту-154, Іл-76 і класам ніжэй, максімальнай узлётнай масай да 171 т. Мае пагранічны, мытны і санiтарна-карантынны кантроль.
Іскіцімскі раён
Адміністрацыйны цэнтр — горад Іскіцім.
Маларыцкі майстар
Іншых звестак пра асобу мастака не вядома. Да нашага часу захавалася толькі шэсць ікон, якія прыпісваюць гэтаму майстру. У творах майстра знайшла адлюстраванне характэрная для барока ўвага да перадачы глыбіні і элементаў ілюзіянізму.
У 1648 годзе ім для Маларыцкай Свята-Мікалаеўскай царквы была напісана ікона «Праабражэнне Гасподне» і скончана праца над іконай «Пакроў Маці Божай». У 1650 годзе ім была створана ікона «Успенне Багародзіцы» для Свята-Праабражэнскай царквы в. Олтуш. Да гэтага ж перыяду адносяць і самую ранную з вядомых у Беларусі выяў «Нараджэнне Маці Божай» з Мікалаеўскай могілкавай царквы ў в. Ляхаўцы (Брэсцкая вобласць), якая спалучае традыцыйны варыянт іканаграфіі з фігурай праведнай Ганны, дзеў з дарункамі і сцэнай абмывання нованароджанай Марыі і сцэну «Ласканне Багародзіцы».
Кушняры
Кушняры́ (, Кушнеры) — вёска ў Івацэвіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Яглевіцкага сельсавета.
У 1954—1987 гадах цэнтр Кушняроўскага сельсавета. Да 9 жніўня 2022 года вёска ўваходзіла ў склад Падстарынскага сельсавета.
Францішак Маеўскі
Біяграфія
Паходзіў са шляхецкага роду Маеўскіх. Сын Станіслава Маеўскага і Барбары з Жабінскіх.
У 1817 годзе вярнуўся на радзіму і ўступіў у Войска Польскае паручнікам 4-га палка ўланаў. Член масонскай ложы «Шчаслівага Вызвалення» ў Нясвіжы, масон 2-й ст. у 1818, 4-й ст. — у 1820. Член масонскага ніжэйшага капітула «Святыні Спакою» ў Нясвіжы, масон 4-й ст. у 1820. На сейме 1820 г. выступіў з апазіцыяй Аляксандру І і ўраду. У 1824 г. — капітан 1-га палка ўланаў. Адзін з заснавальнікаў Таварыства Тампліераў (1819), напісаў яго Статут, увёў 4-ю ступень, якая накладвала абавязак «несці дапамогу кожнаму народу, які хоча адшукаць сваю вольнасць».
Выступіў супраць злучэння з польскім Патрыятычным таварыствам. Арыштаваны ў 1826 г., змешчаны ў кармеліцкія муры ў Варшаве. Сеймавым судом прыгавораны да трох месяцаў турмы, па загаду Канстанціна Паўлавіча вывезены ў Санкт-Пецярбург, дзе з ліпеня 1828 знаходзіўся адзін год у Петрапаўлаўскай крэпасці. Пасля вызвалення быў уключаны ў Каўказскі корпус, дзе пасябраваў з Раманам Сангушкам.
У 1836 годзе дэмабілізаваны з правам вяртання на радзіму. Пасяліўся ва ўладаннях Сангушкі, Славуце, як домаўласнік. Відаць, пад выглядам продажу коней некалькі разоў быў на Каўказе, перавозіў Сангушку ад бацькоў лісты.
Старая Перавалока
Стара́я Перавало́ка (, Старая Переволока) — вёска ў Слонімскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Міжэвіцкага сельсавета.
Задашчэнне
Задашчэ́нне (, Задощенье) — вёска ў Пухавіцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Шацкага сельсавета.
Геаграфія
Знаходзіцца за 35 км на паўднёвы захад ад раённага цэнтра і чыгуначнай станцыі Пухавічы на лініі Мінск—Асіповічы.
Пад уладай Расійскай імперыі
У 1816 г. уласнасць Аскеркаў.
Паводле перапісу 1897 г. дзейнічала царква і хлебазапасны магазін.
На пачатку 20 ст. уяўляла сабою шматлюдную вёску Шацкай воласці Ігуменскім павеце Мінскай губерні.
Паводле перапісу 1917 г. побач знаходзіліся тры вёскі: Задашчэнне-1, 46 двароў, 236 жыхароў; Задашчэнне-2, 94 двароў, 522 жыхары; Задашчэнне-3, 34 двары, 173 жыхары.
Найноўшы час
У Першую сусветную вайну ў лютым — снежні 1918 года Забалоцце была пад акупацыяй войскаў кайзераўскай Германіі.
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвешчана часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. З 1 студзеня 1919 года ў адпаведнасці з пастановай І з’езда КП(б) Беларусі вёска ўвайшла ў склад БССР.
У 1918 г. адкрылася працоўная школа 1-й ступені, у якой на 1922 г. было 30 вучняў.
У жніўні 1919 — ліпені 1920 вёска знаходзілася пад польскай уладай.
З 20.08.1924 да 16.07.1954 г. цэнтр Задашчэнскага сельсавета, у 1954—1960 гадах у складзе Слабадскога сельсавета, з 1 красавіка 1960 года ў складзе Шацкага сельсавета. На пачатку 1930-ых гг. праведзена калектывізацыя
Джэймс Гібс
Джэймс Гібс (, Футдысмір, паблізу Абердзіна —, Лондан) — англійскі архітэктар. Вучыўся ў Галандыі і Італіі (у 1700-09 ў К. Фантаны), супрацоўнічаў з К. Рэнам. Прадстаўнік класіцызму. Пабудовы Гібса адрозніваюцца вялікай прастатой і цэльнасцю кампазіцыі, вытанчанасцю дэталяў (цэрквы Сент-Мэры-ле-Стрэнд, 1714-1717, і Сент-Марцін-ін-зэ-Філдс, 1722-1726, у Лондане; ў Оксфардзе, 1737 -49).
Задашчэнне
Найноўшы час
На 1933 г. быў калгас «Асілак», працавала кузня і ганчарны завод.
У часе Другой сусветнай вайны з канца чэрвеня 1941 г. да 3 ліпеня 1944 г. акупіравана нямецкімі войскамі. Загінула 300 жыхароў.
Роза Марыя Рослер
Роза Марыя Рослер (Rosa Maria Rössler; 14 снежня 1901, Вена — 1954, Стамбул) — урач-паталогалаг аўстрыйскага паходжання.
Ранні перыяд жыцця
Роза дачка Юзафа і Марыі Вімер. Роза Марыя Рослер скончыла сярэднюю школу ў Гмундэне ў 1920 годзе. Яна атрымала адукацыю спачатку ў Грацкім універсітэце, а затым на медыцынскім факультэце Венскага ўніверсітэта. Яна працягнула медыцынскую адукацыю ва ўніверсітэце Інсбрука па спецыяльнасці. 20 ліпеня 1927 года ў Венскім універсітэце быў завершаны ўвесь навучальны працэс. У 1935 годзе ў выніку дзеянняўнацысцкага рэжыму яна была вымушана пакінуць Аўстрыю.
Турэцкі перыяд
Упершыню Рослер прыехала ў Турцыю ў 1934 годзе, але змагла атрымаць пастаяннае месца жыхарства толькі ў 1937 годзе. Яна пачала працаваць на медыцынскім факультэце Стамбульскага ўніверсітэта. Займалася даследаваннямі ў галіне паталагічнай анатоміі. Рослер пачала працаваць там у 1933 годзе з Філіпам Шварцам, які быў вымушаны пакінуць сваю пасаду ў Франкфурцкім універсітэце і ўдзельнічаў у перамовах з турэцкім урадам у рамках універсітэцкай рэформы. Шварц адыграў вядучую ролю ў прыцягненні шматлікіх навукоўцаў і тэхнакратаў у Турцыю ў той час. Рослер дзесяць гадоў працавала ў Інстытуце паталагічнай анатоміі на медыцынскім факультэце Стамбульскага ўніверсітэта і была вельмі каштоўным і важным супрацоўнікам для Шварца, які быў дырэктарам інстытута. Шварц паставіў сабе за мэту правесці як мага больш разнастайных ускрыццяў у сваім інстытуце. Штогод праводзілася каля 1000 выкрыццяў. У штогадовым дакладзе Шварца, які быў прэзідэнтам інстытута, дэкану медыцынскага факультэта згадваецца наступнае пра пасаду Рослер у інстытуце ў перыяд 1937—1938:"Мае замежныя супрацоўнікі рэгулярна ўдзельнічаюць у выкрыццях. У прыватнасці, доктар Рослер дасканала вывучыла турэцкую мову і вядзе курсы па выкрыцці трупаў. Як мая калега, яна цалкам кампетэнтна ў гэтай справе."Адной з прычын неабходнай рэформы ўніверсітэта ў Турцыі 1933 года было тое, што студэнты не мелі сучасных падручнікаў. У іх кантрактах з замежнымі навукоўцамі пазначана, што для працягу працы ва ўніверсітэце яны павінны на працягу пяці гадоў выдаць падручнік па сваім прадмеце на турэцкай мове. Рослер прысвяціла сябе гэтай мэце і звярнулася да супрацоўніцтва са сваімі калегамі. Яна рабіла адзін за адным турэцкі пераклад кніг Шварца, і ў 1943 годзе гэтыя кнігі выйшлі ў свет.