cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Анатоль Анатольевіч Котаў
Грамадская дзейнасць
18 жніўня падпісаў адкрыты ліст прадстаўнікоў спартыўнай галіны Рэспублікі Беларусь з патрабаваннем прызнаць несапраўднымі выбары прэзідэнта Рэспублікі Беларусь, якія прайшлі 9 жніўня 2020 года.
Калонія (Бярозаўскі раён)
Кало́нія (, Колония) — вёска ў Бярозаўскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Здзітаўскага сельсавета. Размешчана за 15 км ад Бярозы, за 21 км ад чыгуначнай станцыі Бяроза-Картузская.
Вуліца Дубкі (Наваполацк)
Вуліца Дубкі (, улица Дубки) — вуліца ў Наваполацку.
Апісанне
Размешчана ў паўночна-заходняй частцы горада ў раёне БВК на тэрыторыі аднайменнага садовага таварыства на ўсход ад прамзоны "Вітарж'е". Працягласць вуліцы складае 180 метраў. Рух грамадскага транспарту па вуліцы не ажыццяўляецца.
Аўгустова (Бярэзінскі раён)
Аўгусто́ва (, Августово) — вёска ў Бярэзінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Капланецкага сельсавета.
Бой у Александроўскім лесе
Бой у Александроўскім лесе паміж савецкімі партызанамі атрада М. М. Нікіціна і нямецкімі акупацыйнымі войскамі ў Дзяржынскім раёне ў чэрвені 1942 года.
Партызанскі атрад капітана М. М. Нікіціна летам 1942 года базіраваўся ва ўрочышчы Доўгі Востраў у Александроўскім лесе (за 2 км ад в. Александрова) на граніцы з Уздзенскім раёнам. Падпольшчыкі Мінска даведаліся аб падрыхтоўцы карнай экспедыцыі і папярэдзілі партызан. Мінскі падпольны гарком КП(б)Б і Уздзенскі падпольны партком арганізавалі дастаўку ў атрад дадаткова зброі і боепрыпасаў.
14 чэрвеня падраздзяленні 603-га ахоўнага палка і 24-ы паліцэйскі батальён акружылі ўрочышча і, адкрыўшы кулямётна-мінамётны агонь, пры падтрымцы 9 бронемашын і 6 танкаў пачалі наступленне. Партызаны (каля 120 чал.), заняўшы раней падрыхтаваныя пазіцыі, пад камандаваннем камісара П. І. Знака (Мураўёва) і намесніка камандзіра атрада Ф. І. Серабракова больш за 10 гадзін вялі няроўны бой, адбіўшы 21 атаку. Пасля спынення варожых атак партызаны прарвалі нямецкую абарону і адышлі ў лясы Уздзенскага раёна. Пры адбіцці атак загінула 9 партызан.
У нямецкай справаздачы аперацыі адзначана, што ''«пасля жорсткай барацьбы лагер быў узяты. Праціўнік сіламі да 200 чал. змог прарваць наша акружэнне... Уласныя страты значныя»''. 22 чэрвеня в. Александрова была спалена, а яе мужчыны (20 чал.) расстраляны.
Валыця (Валыцкі сельсавет, Сакальскі раён)
Валыця (Воли́ця) — вёска ў Сакальскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Ягаднае (Карагандзінская вобласць)
Ягаднае — сяло ў Абайскім раёне Карагандзінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Мічурынскай сельскай акругі. Код КАТА — 353267800.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 295 чалавек (127 мужчын і 168 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 198 чалавек (99 мужчын і 99 жанчын).
Гімн Кеніі
О, Бог усётворца, англ. Oh God of All Creation, суахілі Ee Mungu Nguvu Yetu - дзяржаўны гімн Кеніі. Заснаваны на народнай мелодыі.
Тэкст гімна па-суахілі
Ee Mungu nguvu yetu
Haki iwe ngao na mlinzi
Natukae na undugu
Amani na uhuru
Raha tupate na ustawi.
Вяэтса (воласць)
Вяэтса (Väätsa) — воласць у Эстоніі, у складзе павета Ярвамаа.
Гімн Кеніі
Тэкст гімна па-суахілі
Tufanye sote bidii
Вяэтса (воласць)
Палажэнне
Адміністрацыйны цэнтр воласці — пасёлак Вяэтса.
Гімн Кеніі
Тэкст гімна па-суахілі
Nchi yetu ya Kenya
Tunayoipenda
Tuwe tayari kuilinda.
Natujenge taifa letu
Ee, ndio wajibu wetu
Kenya istahili heshima
Tuungane mikono
Kila siku tuwe na shukrani.
Англійская версія гімна
O God of all creation,
Justice be our shield and defender,
Наталля Вячаславаўна Сазановіч
Наталля Вячаславаўна Сазановіч  — беларуская лёгкаатлетка (сямібор’е).
Гімн Кеніі
Англійская версія гімна
May we dwell in unity,
Peace and liberty.
Наталля Вячаславаўна Сазановіч
Дасягненні
Акрамя алімпійскіх медалёў, мае ўзнагароды чэмпіянатаў свету і Еўропы па лёгкай атлетыцы, у 2001 яна стала чэмпіёнкай свету ў пяцібор’і ў зачыненых памяшканнях
Гімн Кеніі
Англійская версія гімна
Plenty be found within our borders.
Наталля Вячаславаўна Сазановіч
Дасягненні
У 1996 годзе ўвайшла ў тройку найлепшых спартсменаў краіны. У студзені 2008 года яна сышла з вялікага спорта, з той нагоды на манежы Рэспубліканскага цэнтра алімпійскай падрыхтоўкі па лёгкай атлетыцы было праведзена ганаровае мерапрыемства.
Гімн Кеніі
Англійская версія гімна
Let one and all arise,
With hearts both strong and true.
Service be our earnest endeavour,
And our Homeland of Kenya ,
Heritage of splendour,
Firm may we stand to defend.
Let all and one accord,
In common bond united,
Build this our nation together,
And the glory of Kenya,
The fruit of our labour,
Fill every heart with thanksgiving.
Вінцук Вячорка
Валянці́н Рыго́равіч Вячо́рка, вядомы таксама як Вінцу́к Вячо́рка (нар., Брэст) — старшыня БНФ «Адраджэньне» і партыі БНФ (1999—2007), філолаг, выкладчык, журналіст, палітвязень Беларусі.
Біяграфія
Нарадзіўся 7 ліпеня 1961 года ў Брэсце. Бацька быў памочнікам Першага сакратара Камуністычнай партыі Беларусі П. М. Машэрава, затым — намеснікам старшыні Дзяржплана БССР.
З 1975 жыве ў Мінску. Яшчэ падчас вучобы ў школе ў яго заўважылі праявы вальнадумства. Ён свядома пайшоў на філалагічны факультэт БДУ па спецыяльнасці беларуская і руская мова і літаратура. Скончыў філалагічны факультэт БДУ (1983), аспірантуру Інстытута мовазнаўства Акадэміі навук БССР (1986). Працаваў выкладчыкам у Мінскім дзяржаўным педагагічным інстытуце, з 1988 — журналіст, з 1990 — выкладчык Беларускага гуманітарнага ліцэя, з 1.1.1991 — супрацоўнік, потым намеснік галоўнага рэдактара часопіса «Спадчына». Няўдала балатаваўся ў Вярхоўны Савет XII і XIII скліканняў.
З 1979 года актыўна ўдзельнічае ў нацыянальна-дэмакратычным руху Беларусі, неаднаразова арыштоўваўся і штрафаваўся за ўдзел у масавых грамадскіх акцыях, у знак пратэсту ў зняволенні трымаў галадоўку (крас. 1996, пасля «Чарнобыльскага шляху»). Адзін з стваральнікаў і кіраўнікоў моладзевых груп і арганізацый «Майстроўня» (1979—1984), «Талака» (1986—1989), Канфедэрацыі беларускіх маладзёжных аб’яднанняў (1988—1989). У 1979—1985 гг. браў удзел у дзейнасці самвыдавецкай суполкі «Беларуская Талеранцыйная Грамада». У 1985 г. быў адным з заснавальнікаў Клуба імя У.Караткевіча. У 1986—1990 гг. уваходзіў у групу «Незалежнасць». У 1986—1987 разам з Сяргеем Дубаўцом і Алесем Бяляцкім выдаваў самвыдавецкі часопіс «Бурачок», які выклікаў пільную ўвагу КДБ. З 1990 па 1993 уваходзіў у склад рэдакцыі «Навін БНФ „Адраджэньне“».
Адзін з заснавальнікаў БНФ (член Аргкамітэта, 1988), узначальваў Камісію праграмных дакументаў, член Сойма. Намеснік старшыні БНФ (1995—1999), старшыня БНФ «Адраджэнне» і партыі БНФ (1999—2007). Адзін з аўтараў тэксту праграмы БНФ. Стваральнік і кіраўнік няўрадавай грамадскай арганізацыі асветніцкай скіраванасці — Цэнтра «Супольнасць» (з 1995). Старшыня працоўнай групы Асамблеі няўрадавых арганізацый Беларусі (1999—2000). Падчас кампаніі па выбарах Прэзідэнта Беларусі 2006 года быў даверанай асобай адзінага кандыдата ў прэзідэнты ад дэмакратычных сіл Аляксандра Мілінкевіча. З мая 2007 года — сустаршыня Палітсавета аб’яднаных дэмакратычных сіл, адказвае за інфармацыйна-мабілізацыйную працу і міжнародныя адносіны.
17.12.2005 перавыбраны старшынёй Партыі БНФ і грамадскага аб’яднання «Беларускі народныя фронт „Адраджэнне“». Намеснікамі кіраўніка партыі абраныя Аляксей Янукевіч, Юрый Хадыка, Віктар Івашкевіч, Алесь Міхалевіч. У снежні 2007 на 9 з’ездзе Партыі БНФ кіраўніком партыі абраны Лявон Баршчэўскі. На з’ездзе Партыі БНФ 9.12.2007 абраныя намеснікі старшыні партыі. Першым намеснікам, кіраўніком камісіі па міжнароднай дзейнасці абраны Вінцук Вячорка. За яго кандыдатуру прагаласавалі 173 дэлегаты з’езду з 237. Намеснікам старшыні Партыі БНФ па арганізацыі палітычных кампаній і працы з мэтавымі групамі — Віктар Івашкевіч. За яго прагаласавалі 202 дэлегаты. Намеснікам старшыні Партыі БНФ па партыйным будаўніцтве і арганізацыйных пытаннях абраны Алесь Міхалевіч (131), па працы з рэгіянальнымі структурамі — Юрый Губаревіч (116), па інфармацыйна-ідэалагічнай працы — Аляксей Янукевіч (134).
Выступае ў беларускім і замежным перыядычным друку па грамадска-палітычным пытаннях.
Вінцук Вячорка адчуў на сабе прэсінг з боку недэмакратычнай улады яшчэ за савецкім часам: 13 чэрвеня 1984 года ён быў затрыманы за ўдзел у мітынгу пратэсту супраць зносу будынка тэатра 19 стагоддзя ў Мінску ў раёне кансерваторыі.
8 сакавіка 2006 года В. Вячорка, як давераная асоба А.Мілінкевіча, у адным з раёнаў Мінска ўдзельнічаў у сустрэчы апазіцыйнага кандыдата ў прэзідэнты з выбаршчыкамі. Праваахоўныя органы расцанілі гэтую сустрэчу як несанкцыянаваны мітынг. В. Вячорка быў прызнаны адным з арганізатараў і актыўных удзельнікаў несанкцыянаванага мітынгу і асуджаны да 15 сутак адміністрацыйнага арышту.
В. Вячорка спрабаваў зарэгістравацца кандыдатам у дэпутаты на выбарах дэпутатаў Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь у 2008 г. Але выбаркам адмовіў яму ў рэгістрацыі.
Кандыдат у дэпутаты Мінскага гарадскога савета па 43-й Мірашнічэнкаўскай акрузе на выбарах дэпутатаў Мінскага гарсавета 26-га склікання у 2010 г.
З 9 чэрвеня 2020 года — сябра Саюза беларускіх пісьменнікаў.
Сям’я
Удавец, трое дзяцей — Радаслава, Ружана і Францішак.
У мовазнаўстве
У 2016 г. Вінцук Вячорка выпусціў кнігу навукова-папулярных нарысаў пра адметнасці беларускай мовы. Прэзентацыя выдання «Па-беларуску з Вінцуком Вячоркам» адбылася 19 мая 2016 года ў мінскай галерэі «Ў». У кнізе сабраны нарысы пра беларускую мову, пісаныя для Радыё Свабода у 2014—2016 гг. Жывая практыка і прыгажосць, якія грунтуюцца на навуковым мовазнаўчым падмурку, спалучаюцца з эканомнай лёгкасцю выкладання і філалагічным густам аўтара.
7 жніўня 2017 Вінцук Вячорка прэзэнтаваў у Баранавічах кнігу «Не смяшыце мае прыназоўнікі». Аўтар расказвае, як гаварыць дакладна і прыгожа дома, у краме, на мітынгу, у дарозе, на іспытах, каб родная мова жыла ўсюды.
Узнагароды
Узнагароджаны медалём 100 гадоў БНР Рады Беларускай Народнай Рэспублікі.
Гастон Масперо
Гастон Каміль Шарль Масперо (Gaston Camille Charles Maspero;  — ) — французскі егіптолаг.
Біяграфія
Нарадзіўся ў Парыжы ў сям’і выхадцаў з Італіі. З 14 гадоў цікавіўся егіпталогіяй. У 1867 г. Масперо сустрэў вядучага егіптолага Францыі Агюста Марыета, які прапанаваў яму два адносна складаныя іерагліфічныя тэксты, Масперо пераклаў іх за два тыдні. Публікацыя гэтых перакладаў прынесла студэнту Масперо вядомасць у акадэмічных колах, аднак ён адправіўся ў Перу суправаджаць аднаго з шматлікіх «даследчыкаў», якія шукалі пацвярджэнне сувязі індзейцаў з індаеўрапейцамі.
У 1868 Гастон Масперо вярнуўся ў Францыю і ў наступным годзе стаў выкладчыкам егіпецкай мовы і археалогіі ў Сарбоне, а ў 1874 ўзначаліў кафедру егіпталогіі імя Шампальёна ў Калеж дэ Франс. У лістападзе 1880 ён быў запрошаны на месца Марыета ў Егіпет дырэктарам старажытнасцяў і раскопак. У Каіры ў 1881 ім быў заснаваны французскі Інстытут ўсходняй археалогіі. Пад яго кіраўніцтвам на працягу наступных 6 гадоў былі праведзены археалагічныя раскопкі ва ўсіх пунктах Егіпта, якія ўзбагацілі егіпталагічную навуку шэрагам новых адкрыццяў. У прыватнасці, ім быў знойдзены тайнік з царскімі муміямі ў Дэйр эль-Бахры.
Валыця (Самбірскі раён)
Валыця (Воли́ця) — вёска ў Самбірскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Міжнародны астранамічны саюз
Міжнародны астранамічны саюз (IAU, International Astronomical Union) — міжнародная арганізацыя, якая аб'ядноўвае прафесійных астраномаў з усяго свету. Заснавана ў 1919. Задачамі арганізацыі з'яўляюцца папулярызацыя і падтрымка астранамічнай навукі ва ўсіх яе аспектах праз міжнароднае супрацоўніцтва. Апроч гэтага, Саюз з'яўляецца міжнародна прызнанай арганізацыяй, якая надае азначэнні нябесным целам і дэталям іх паверхняў. У Саюзе 8858 членаў (з іх 62 нацыянальнага статусу ) з 85 краін свету. Саюз падтрымлівае сяброўскія зносіны з астранамічнымі арганізацыямі аматараў.
NGC 4595
NGC 4595 (іншыя абазначэнні — UGC 7826, MCG 3-32-81, ZWG 99.106, VCC 1811, IRAS12373+1534, PGC 42396) — спіральная галактыка з перамычкай (SBb) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Марта Алегаўна Касцюк
Марта Алегаўна Касцюк (Марта Олегівна Костюк; нар. 28 чэрвеня 2002, Кіеў, Украіна) — украінская тэнісістка; пераможца трох турніраў WTA (з іх адзін у адзіночным разрадзе); пераможца аднаго юніёрскага турніру Вялікага шлема ў адзіночным разрадзе (Адкрыты чэмпіянат Аўстраліі-2017); пераможца аднаго юніёрскага турніру Вялікага шлема ў парным разрадзе (Адкрыты чэмпіянат ЗША-2017); былая другая ракетка свету ў юніёрскім рэйтынгу.
Біяграфія
Нарадзілася ў Кіеве ў 2002 годзе ў сям’і Алега Касцюка і яго жонкі Таліны (дзявочае прозвішча — Бейко). Бацька Марты займаў пасаду тэхнічнага дырэктара юніёрскага тэніснага турніру «Кубак Антэя», маці Таліна і дзядзька Тарас — у мінулым прафесійныя гульцы ў тэніс, выступалі за зборную Украіны. Займалася тэнісам з дзяцінства, акрамя таго, стала кандыдатам у майстры спорту па акрабатыцы.
2015—2017 (пачатак кар’еры)
У 2015 годзе выйграла прэстыжнейшы дзіцячы турнір Orange Bowl.
У студзені 2017 года Марта Касцюк, з’яўляючыся 11-й сеянай, выйграла юніёрскі Australian Open, аказаўшыся ў фінале мацнейшай за швейцарку Рэбеку Масараву (1-ы нумар пасеву) — 7:5, 1:6, 6:4.
У маі 2017 года 14-гадовая Касцюк выйграла свой першы турнір на дарослым узроўні, перамогшы ў венгерскім горадзе Дунакесі : у паўфінале яна перамагла Аляксандру Каданцу, а ў фінале — Бернарду Пера — 6:4, 6:3. Адметна, што за ўвесь турнір Марта Касцюк не прайграла ніводнага сэту.
У верасні 2017 года ў пары з Вольгай Даніловіч выйграла юніёрскі Адкрыты чэмпіянат ЗША па тэнісе.
У кастрычніку 2017 года выйграла выніковы гадавы юнацкі турнір у кітайскім Чэнду.
2018 год
На Адкрытым чэмпіянаце Аўстраліі па тэнісе ў адзіночным разрадзе, прайшоўшы кваліфікацыю, Касцюк толькі ў трэцім коле прайграла 4-й сеянай турніру — Эліне Світолінай, перад гэтым абыйграўшы 25-ю сеяную Пэн Шуай і Алівію Рагоўску. Гэты поспех дазволіў ёй заняць у рэйтынгу WTA па стане на 29 студзеня 2018 года 243-ю пазіцыю, знаходзячыся адначасова ў юніёрскім рэйтынгу ITF на 5-й пазіцыі.
У лютым 2018 года выйграла турнір ITF у Берні. У фінале тэнісістка перамагла першую сеяную Вікторыю Голубіч з Швейцарыі. 10 лютага дэбютавала ў складзе зборнай Украіны ў матчы Кубка Федэрацыі са зборнай Аўстраліі, атрымаўшы перамогу над 26-ай ракеткай свету Дар’яй Гаўрылавай.
Сезон 2021 года (топ-50 у адзіночках)
На пачатку студзеня 2021 года Марта прыняла ўдзел у турніры WTA-500 у Абу-Дабі, дзе стала паўфіналісткай турніру, саступіўшы дарогу ў фінал расійскай спартсменцы Вераніцы Кудэрметавай. На Адкрытым чэмпіянаце Францыі па тэнісе ўкраінка ўпершыню ў кар’еры дайшла да чацвёртага раунда, у якім саступіла ў двух сэтах Ізе Свёнтэк з Польшчы.
Мела выступіць на алімпійскім турніры ў Токіа ў адзіночным і парным разрадах (з Элінай Світолінай), але адмовілася ад удзелу з-за траўмы пляча. У пары яе замяніла Даяна Ястрэмская.
Перамогі (3)
* колькасць перамог у адзіночным разрадзе + колькасць перамог у парным разрадзе.
Курыгальзу II
Курыгальзу II Малодшы (iluKu-ri-Gal-zu) — касіцкі цар Вавілоніі, кіраваў прыблізна ў 1346 — 1324 гадах да н.э. Сын Бурна-Бурыяша II. Ён прыняў тытул «цар мностваў» (Šar kissati).
Узышоў на прастол пры садзейнічанні асірыйскага цара Ашур-убаліта I. Пазней, ужо пасля смерці Ашур-убаліта Курыгальзу, прынамсі два разы ўрываўся на тэрыторыю Асірыі. Першая бітва адбылася ля Кілізі (размешчаны па дарозе з Ніневіі ў Арбелы); другая — пры Сугагі (Sugagi), на Тыгры, відаць, недалёка ад Ашура. У апошняй бітве, паводле Сінхроннага царскага спісу, Курыгальзу пацярпеў разгромнае паражэнне і быў вымушаны саступіць кантроль над мітанійска-вавілонскім гандлем асірыйскаму цару Эліль-нірары. Пасля чаго з Асірыяй быў усталяваны трывалы мір. У архівах Ніпура захаваўся ліст Эліль-нірары да вавілонскага цара, які сведчыць пра мірны перыяд у іх узаемаадносінах.
Мірныя адносіны з Асірыяй дазволіла Курыгальзу правесці ўдалую вайну з Эламам, цар якога Хурбатыла (Ḫurpatila) здзейсніў набег на паўднёва-ўсходнюю частку вавілонскага Прымор’я. Пераследваючы эламітаў Курыгальзу захапіў Сузы, Мархашы (Marḫaši, Варахсэ) і ўласна Элам (Адамдун) і пратрымаўся там дастаткова доўга, каб пакінуць некалькі статуй і надпісаў. Статуя з Сузаў мае надпіс: «Курыгальзу „цар мностваў“, Сузы і Элам пабіты, Мархашы знішчана». Пра перамогу над Эламам паведамляе і надпіс прысвячэння з храма Энліля ў Ніпуры. Эламскі цар Кутыр-Нахунтэ III калісьці захапіў дыск з агату, які быў прысвечаны Dungi, і даставіў яго ў Сузы, дзе ён быў захоплены Курыгальзу і затым прысвечаны ў Ніпуры Энлілю.
Курыгальзу II кіраваў 25 гадоў. З часоў яго кіравання захавалася прыкладна 150 гаспадарчых тэкстаў і некалькі вотыўных (пасвячальных) тэкстаў.
Альта
Альта (Alto) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Кунеа.
Насельніцтва складае 122 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 16 чал./км². Займае плошчу 8 км². Паштовы індэкс — 12070. Тэлефонны код — 0174.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Michele Arcangelo.
Аэгвійду
А́эгвійду (Aegviidu) — пасёлак і пасялковая воласць на поўначы Эстоніі ў павеце Хар’юмаа. Колькасць насельніцтва на 2012 год — 738 чал.
Ааспора
Ааспора (Oospora) — род недасканалых грыбоў.
Апісанне
Міцэлій грыбоў накшталт распасцёртых або падушкападобных, пушыстых дзярнінак. Гіфы паўзучыя, з перагародкамі, са спараноснымі галінкамі (шара-, яйцападобнымі або прадаўгаватымі) ці канідыяноснамі. Канідыі бясколерныя або светлаафарбаваныя, цыліндрычныя, прадаўгаватыя ці яйцападобныя.
Арэал і экалогія
Вядома некалькі відаў, пашыраных пераважна ў Еўропе і Амерыцы; на Беларусі налічвалі 2 віды (развіваюцца на клубнях бульбы і пладах памідораў), якія ў сучасных класіфікацыях уключаны ў іншыя роды: і.
Значэнне
Паразіты. Узбуджальнікі раслін.
Ян Самуэль Моцк
Ёган (Ян) Самуэль Моцк (каля 1687 - 4 чэрвеня 1737,  Варшава, Польшча) – мастак родам з Саксоніі, каля прыехаў у 1723 ў Польшчу, прыдворны мастак караля Аўгуста III, гараджанін Старой Варшавы.
Біяграфія
Першапачаткова працаваў пры каралеўска-электарскім двары ў Дрэздэне, дзе праектаваў узоры габелены для каралеўскай мануфактуры, рабіў таксама гуашавае дакументаванне прыдворнага жыцця. Прыкладна ў 1723 годзе пераехаў у Варшаву, дзе ў 1731 атрымаў пасаду прыдворнага мастака. Быў жыхаром Старой Варшавы і перайшоў у каталіцызм.
Пры каралеўскім двары ён маляваў карціны алеем, якія паказваюць партрэты (Аўгуст II, і іншыя), перспектывы (напрыклад, ), жанравыя сцэны ("Гульня ў косці", "Заляцанні Негра" і іншыя), тэатральныя дэкарацыі, а таксама сучасныя яму падзеі (Вяселле Фрыдрыха-Аўгуста, у жніўні 1719, Прыбыццё Аўгуста III у Варшаву і іншыя). Выканаў эскізы  сенатарскіх залаў Каралеўскіх палацаў у Варшаве і Гродне, праектаваў таксама трыўмфальныя аркі з нагоды розных свят і ўрачыстыя ілюмінацыі. Прымаў удзел у конкурсе на карціну для галоўнага алтара ў касцёле Святога Крыжа ў Варшаве, аднак не вядома, ці з'яўляўся ён аўтарам абраза, знішчанага там у 1939 годзе.
Памёр у Варшаве.
Ад шлюбу з Барбарай з дома Сакрэз пакінуў 3 дачкі.
Вучнямі Моцка былі, у прыватнасці, Ян Бенедыкт Хофман і Лукаш Смуглевіч.
Вуліца Мантажнікаў (Наваполацк)
Вуліца Мантажнікаў (, Улица Монтажников) — вуліца ў Наваполацку.
Апісанне
Размешчана ў паўночна-заходняй частцы горада ў раёне прамзоны НПЗ. Цягнецца з поўдня на поўнач ад заводаўпраўлення заводу "Палімір" у бок вуліц Прамысловай і Нафтаперапрацоўшчыкаў, працягласць вуліцы складае каля 1 км. Жылая забудова на вуліцы адсутнічае.
Гляцыялогія
Гляцыялогія (ад glacies — «мароз, лёд», і грэч.λόγος — «слова») — навука аб Зямлі. Вывучае ільды ва ўсіх формах на паверхні зямлі, у атмасферы, гідрасферы і літасферы. Адзіным прыродным аб’ектам вывучэння гляцыялогіі - гляцыясфера і нівальна-гляцыяльныя сістэмы, што яе складаюць.
Па асноўным канкрэтным аб’екце даследванняў гляцыялогія падзяляецца на некалькі галінаў: лядніказнаўства, снегазнаўства, лавіназнаўства, лёдазнаўства вадаёмаў і вадацёкаў, палеагляцыялогію.
Па ўзаемасувязях з сумежнымі навукамі і спецыфічных метадах у гляцыялогіі вылучаецца шэраг накірункаў: гляцыякліматалогія, гляцыягідралогія, структурная гляцыялогія, дынамічная гляцыялогія, ізатопная і геахімічная гляцыялогія.
Разам з геакрыялогіяй (мярзлотазнаўствам), што даследуе шматгадовую крыялітазону, гляцыялогія аб'ядноўваецца ў крыялогію Зямлі, аб'ектам якой служыць крыясфера цалкам.
Як самастойная галіна ведаў гляцыялогія пачала фармавацца ў канцы XVIII — пачатку XIX стагоддзяў на базе геалогіі і гідралогіі. Напачатку паняцце «гляцыялогія» было звязано толькі з вывучэннем горных ледавікоў і ледавіковых покрываў Арктыкі і Антарктыды.
Бярэзніца (Бярэзінскі раён)
Бярэ́зніца (, Березница) — вёска ў Бярэзінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Капланецкага сельсавета.
Уладзімір Аляксеевіч Афанасьеў
Уладзімір Аляксеевіч Афана́сьеў (нар., Пецярбург — 1998) — беларускі і таджыкскі архітэктар. Заслужаны дзеяч мастацтваў Таджыкскай ССР (1964).
Біяграфія
Нарадзіўся года ў Пецярбургу ў рускай дваранскай сям’і; яго бацька, Аляксей Дзмітрыевіч, генерал-лейтэнант царскай арміі, у 1917 годзе камандаваў рускім корпусам у Фінляндыі.
Скончыў у 1943 годзе Ленінградскі інстытут жывапісу, скульптуры і архітэктуры Усерасійскай АМ.
Працаваў галоўным архітэктарам гарадоў Чарнаўцы (1944—1946), Ліепая (1949—1950), Іркуцка (1952—1954), кіраўніком архітэктурных майстэрняў праектных інстытутаў у Львове (1946—1948), Літпраекта ў Вільнюсе (1950—1952), Таджыкпраекта ў Душанбэ (1954—1966). Дацэнт Ленінградскага інжынерна-будаўнічага інстытута (1948—1949). У 1966—1976 кіраўнік архітэктурнай майстэрні, у 1976—1983 галоўны архітэктар праектаў інстытута «Мінскпраект».
З 1994 года арганізатар і кіраўнік Беларускага Дваранскага сходу.
Член Саюза архітэктараў СССР з 1944 года. Пражываў у Мінску.
Творы
Асноўныя работы ва Украіне і Літве: помнік савецкім воінам-вызваліцелям у Львове, будынак Міністэрства лясной гаспадаркі Літоўскай ССР (1954), жылыя дамы па праспекце Леніна ў Вільнюсе.
Асноўныя работы ў Душанбэ: Дом радыё, будынак Саюза мастакоў, чатырохпавярховы жылы «дом на слупах» з убудаваным паверхам на рагу праспекта Леніна і вуліцы Камсамольскай (1955—1957), аэравакзал, 4-5-павярховыя жылыя дамы на плошчы Путоўскага (1958−1964).
Асноўныя работы ў Мінску: Рэспубліканскай канторы Будбанка (1975—1977), 10-павярховы жылы дом па вул. Я. Купалы (1970—1971) , ансамбль 14-павярховых жылых дамоў з установамі абслугоўвання на Партызанскім праспекце (1975—1976) , будынкі Беларускага інстытута фізічнай культуры па праспекце Машэрава (1985, кіраўнік аўтарскага калектыва ).
Узнагароды
Узнагароджаны медалямі, Ганаровай граматай Прэзідыума Вярхоўнага Савета Таджыкскай ССР (1963). Першыя прэміі за помнік ахвярам фашызму ў Латвійскай ССР (1949) і за Дом урада ў Вільнюсе (1952) на рэспубліканскіх конкурсах.
Сям’я
Ад першага шлюбу меў сына Валянціна. У другім шлюбе з Наталляй, ад якой меў двух сыноў — Аляксея і Уладзіміра.
Волыця (Цярнопольскі раён)
Волыця (Во́лиця) — вёска ў Цярнопольскім раёне Цярнопальскай вобласці Украіны.
Гіральд з Камбрыі
Гі́ральд з Камбрыі (Giraldus Cambrensis), або Ге́ральд дэ Бэры (Gerald de Barri; каля 1146 — каля 1223 гг.) — сярэднявечны валійскі і англійскі гісторык, асабісты святар караля Генрыха II.
Спадчына
Ужо пры жыцці Геральд дэ Бэры лічыўся таленавітым пісьменнікам. Пісаў на лацінскай мове. Аўтар 4 агіяграфічных і схаластычных прац. Аднак найбольшую славутасць маюць яго сачыненні, прысвечаныя Ірландыі і Уэльсу, — «Апісанне Гібернікі» (1188 г.), «Наступ на Гіберніку», «Вандроўка па Камбрыі» (1191 г.) і «Апісанне Камбрыі» (1194 г.). Апісаў культуру і гісторыю кельцкіх народаў. Прыйшоў да высновы, што кельцкія мовы маюць адзінае паходжанне з французскай і лацінскай. Выступаў за самастойнасць царквы Уэльса ад царквы Англіі, але захоўваў лаяльнасць да англійскіх каралёў.
Хлеб
У гатовым хлебе да 56 % вугляводаў (у асноўным крухмал), 5-8 % бялкоў, мінеральныя рэчывы, амінакіслоты, вітаміны (у асноўным групы B). Энергетычная каштоўнасць 100 грамаў хлеба да 1,4 МДж (347 ККал).
Віктар Казько
Ві́ктар Апана́савіч Казько́ (нар., , цяпер Гомельская вобласць) — беларускі празаік, журналіст.
Біяграфія
З 1962 года ў журналістыцы, быў загадчыкам аддзела прамысловасці таштагольскай гарадской газеты «Красная Шория», літаратурным супрацоўнікам абласной газеты «Комсомолец Кузбасса», карэспандэнтам абласнога радыё. У 1970 годзе скончыў завочнае аддзяленне Літаратурнага інстытута імя А. М. Горкага. Праз год пераехаў у Мінск. З 1971 года літаратурны супрацоўнік газет «Чырвоная змена», «Советская Белоруссия», у 1973—1976 гадах — часопіса «Неман». З 1976 года на творчай рабоце. У 1985—1988 гадах сакратар Саюза пісьменнікаў БССР. З 1988 года зноў на творчай рабоце. Жыве ў Мінску.
NGC 4596
NGC 4596 (іншыя абазначэнні — UGC 7828, MCG 2-32-170, ZWG 70.206, VCC 1813, PGC 42401) — галактыка ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Хатшэпсут
Хатшэпсут (1490/1489-1468 да н.э., 1479-1458 да н.э. або 1504-1482 да н.э.) — жанчына-фараон XVIII дынастыі, якая правіла Егіптам у часы Новага царства. Да ўзыходжання насіла тое ж імя (Хатшэпсут, гэта значыць "Першая сярод высакародных"), якое не было зменена пры ўзыходжанні на трон (хоць крыніцы называюць яе тронным іменем Мааткара — Маатэн-Ка-Ра).
Міранда (спадарожнік Урана)
Міранда — адзін з буйных спадарожнікаў Урана. Адкрыта 16 лютага 1948 года амерыканскім астраномам Геральдам Койперам (Куперам), і названая ў гонар гераіні пьесы Шэкспіра.
У 1986 годзе побач з Мірандай пралятаў КА Вояджэр-2.
Арбіта
Адлегласць ад Урана 129 780 км, дыяметр каля 470 км, сідэрнічны перыяд - 1,41347925 зямных сутак. Міранда заўсюль павёрнута да Урана адным бокам (як Месяц да Зямлі).
Самарка (Карагандзінская вобласць)
Самарка — сяло ў Абайскім раёне Карагандзінскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Самарскай сельскай акругі. Код КАТА — 353281100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1056 чалавек (500 мужчын і 556 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 968 чалавек (471 мужчына і 497 жанчын).
Кансерватыўная сіла
Кансерваты́ўная сі́ла (лац. conservare — захоўваць) — сіла, работа якой на пэўным шляху вызначаецца выключна пачатковым і канчатковым пунктамі, і не залежыць ад траекторыі руху.
Работа кансерватыўнай сілы на замкнёным контуры складае 0.
Кансерватыўнымі сіламі з’яўляюцца:
Ава (горад)
Ава (Інва) (အင္း ဝမ္ ရုိ; MLCTS: ang:wa.mrui.) — гістарычны горад у М’янме, у мінулым сталіца аднайменнай дзяржавы.
Геаграфія
У нашы дні — нязначны населены пункт. Размешчаны паблізу Мандалая, у верхняй Бірме.
Брытанская Калумбія
Брытанская Калумбія (British Columbia, ІРА: /ˌbrɪtɨʃ kəˈlʌmbiə/; Colombie-Britannique) — адна з правінцый Канады. Мяжуе з ЗША на паўночным захадзе, з тэрыторыяй Юкан на поўначы, з Паўночна-Заходнімі тэрыторыямі на паўночным усходзе, з правінцыяй Альберта на ўсходзе і з ЗША на поўдні.
Геаграфія
Тэрыторыя Брытанскай Калумбіі складае 944 735 кв. км.
Сталіца правінцыі — г. Вікторыя (нас. 79 тыс.). Найбуйнейшы горад — Ванкувер (нас. 612 тыс.). У Вікторыі дзейнічае Ціхаакіянскі каледж міжнароднай супольнасці. Іншыя гарады: Кімберлі.
Дэмаграфія
Да прыходу еўрапейцаў тэрыторыю Брытанскай Калумбіі насялялі індзейскія народы. У нашы дні іх нашчадкі маюць статус першасных нацый. Брытанская Калумбія лідыруе сярод іншых правінцый па колькасці аўтаномных індзейскіх рэзервацый. Тут працягваюць жыць прадстаўнікі карэнных народаў славі, данэ-заа, чынук, хайда, цымшыян, секані, прыбярэжныя і ўнутраныя салішцы, кутэнай, кры, салто, квакіютль, нутка і інш.
У 2006 насельніцтва Брытанскай Калумбіі складала 4,4 мільёнаў жыхароў.
У 2006 англійская мова з’яўлялася роднай у 71,5 % жыхароў Брытанскай Калумбіі, кітайская мова ў 8,5 %, пенджабская ў 4 %, нямецкая ў 2,2 %, французская ў 1,4 %, тагальская ў 1,3 %, карэйская ў 1,2 %.
У 2001 рэлігіяй 55,7 % жыхароў Брытанскай Калумбіі было хрысціянства, 3,5 % — сікхізм, 2,2 % — будызм, 1,5 % — іслам. 35,9 % жыхароў не вызначалі ніякай рэлігіі.
Урад
Галава ўраду Брытанскай Калумбіі — Прэм’ер-міністр Гордан Кэмпбел, які з’яўляецца лідарам кіруючай Брытанска-Калумбійскай ліберальнай партыі. Лейтэнант-губернатар Брытанскай Калумбіі — Стывен Пойнт, які прадстаўляе ў правінцыі каралеву Канады Елізавету ІІ.
Ава
Ава — шматзначны тэрмін
Волыця (Чарткіўскі раён)
Волыця (Во́лиця) — вёска ў Чарткіўскім раёне Цярнопальскай вобласці Украіны.
Тэхнічная вуліца (Наваполацк)
Тэхнічная вуліца (, Техническая улица) — вуліца ў Наваполацку.
Апісанне
Размешчана ў паўночна-заходняй частцы горада на тэрыторыі прамзоны НПЗ. Цягнецца з поўдня на поўнач ад заводаўпраўлення заводу "Палімір" і паліклінікі № 3 у бок вуліц Прамысловай, працягласць вуліцы складае каля 1 км. Жылая забудова на вуліцы адсутнічае.
Анія (воласць)
Анія (Anija) — воласць на поўначы Эстоніі ў павеце Хар’юмаа. Насельніцтва воласці складае 5754 чалавекі (па стане на 1 студзеня 2012 года).
Імжа
Імжа́ — вадкія ападкі, што складаюцца з мізэрных кропель, якія знаходзяцца ў завіслым стане ў паветры. Імжа выпадае толькі з пластаватага воблака альбо з туману. Дыяметр кропель імжы звычайна не перавышае 0,05-0,5 мм.
Харку (воласць)
Ха́рку (Harku) — воласць на поўначы Эстоніі ў павеце Хар’юмаа. Плошча воласці складае 159,77 км² и насельніцтва 14 619 чалавек (2012). Адміністрацыйны цэнтр — пасёлак Табасалу з насельніцтвам 3217 чалавек.
Алена Рыгораўна Рудкоўская
Алена Рыгораўна Рудкоўская (,, БССР, СССР) — савецкая і беларуская плыўчыха. Заслужаны майстар спорту СССР (1991).
Біяграфія
Плаваннем пачала займацца з 10 гадоў, але ўжо ў 14 гадоў у 1987 годзе на юнацкім першынстве СССР перамагла на дыстанцыі 200 м брасам. У 1988 годзе стала сярэбраным прызёрам моладзевага чэмпіянату Еўропы на той жа дыстанцыі. У 1991 годзе на чэмпіянаце Еўропы ў Афінах выйграла тры залатыя медалі - 100 м і 200 м брасам і ў камбінаванай эстафеце. На Алімпіядзе ў Барселоне Рудкоўская перамагла на дыстанцыі 100 м брасам, а ў камбінаванай эстафеце з Аб'яднанай камандай заваявала бронзу. На чэмпіянаце Еўропы ў Шэфілдзе ў 1993 годзе Алена ўяўляла ўжо незалежную Беларусь, але змагла заваяваць толькі бронзу на дыстанцыі 100 м брасам.
Алена Рудкоўская прызнавалася лепшай спартсменкай Беларусі 1991 і 1992 гг.
Волыця (Крэмэнэцкі раён)
Волыця (Во́лиця) — вёска ў Крэмэнэцкім раёне Цярнопальскай вобласці Украіны.
Валоўніца
Вало́ўніца (, Воловница) — вёска ў Бярэзінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Капланецкага сельсавета.
Сойм Рэчы Паспалітай
Сойм Рэчы Паспалітай (вальны [агульны] сойм; sejm walny; ) — саслоўна-прадстаўнічы орган у Рэчы Паспалітай у другой палове XVI—XVIII стагоддзях. Агульны сойм Каралеўства Польскага і Вялікага Княства Літоўскага быў створаны ў выніку заключэння Люблінскай уніі паміж гэтымі дзяржавамі ў 1569 годзе. Сойм Рэчы Паспалітай валодаў заканадаўчай і часткова судовай ўладай і складаўся з дзвюх палат: Сената Рэчы Паспалітай і Пасольскай ізбы. Сенатары, паслы і манарх лічыліся асобнымі "соймавымі саслоўямі".
Перадгісторыя
Складванне сойма як саслоўна-прадстаўнічага органа мае карані ў вечавых традыцыях. Традыцыя склікання сходаў і з'ездаў прадстаўнікоў прывілеяваных саслоўяў паўстала на месцах збору агульназемскага сходаў. У аснове з'ездаў ляжала ўяўленне аб роўнасці ўсіх прадстаўнікоў вышэйшага саслоўя (шляхты), заснаванае на агульным для князёў, паноў і рыцарства праве на валоданне зямлёй на аснове рыцарскага права.
Рэвальвер М1917
Рэвальвер M1917 (Colt M1917 ці Smith & Wesson M1917) — амерыканскі шасцізарадны рэвальвер, .45 ACP калібра.
Рэвальвер прыняты на ўзбраенне войскам ЗША ў 1917, у дадатак да стандартнага пісталета Кольт M1911 .45 ACP калібра.
Пасля, рэвальвер выкарыстоўваўся тылавым войскам. Існавала два варыянты рэвальвера M1917, адзін ад сістэмы Кольта і адзін ад S&W (Сміт-Весан М1917).
NGC 4598
NGC 4598 (іншыя абазначэнні — UGC 7829, MCG 2-32-171, ZWG 70.207, VCC 1827, PGC 42427) — лінзападобная галактыка (SB0) ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Лаўксцяней
Лаўксця́ней (Lauksteniai) — вёска ў Ігналінскім раёне Уцянскага павета Літвы. Уваходзіць у склад Казіцішкіскай сянюніі. Размешчана за 5 км ад Казіцішкіса. Насельніцтва 8 чал. (2001 г.).
Йыэляхтмэ (воласць)
Йыэляхтме (Jõelähtme) — воласць на поўначы Эстоніі ў павеце Хар’юмаа. Заснавана ў 1816 годзе.
Аргуела
Аргуела (Arguello) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Кунеа.
Насельніцтва складае 185 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 37 чал./км². Займае плошчу 5 км². Паштовы індэкс — 12050. Тэлефонны код — 0173.
Партызанская брыгада «Штурмавая»
Партызанская брыгада «Штурмавая» — партызанская брыгада, створаная ў снежні 1942 года. Да ліпеня 1944 года дзейнічала на акупіраванай тэрыторыі Заслаўскага, Лагойскага, Мінскага, Радашковіцкага раёнаў.
Гісторыя
У красавіку 1942 года разграмілі гарнізон праціўніка ў вёсцы Боўблі Заслаўскага раёна, у кастрычніку разграмілі гарнізон карнікаў у вёсцы Курганы Заслаўскага раёна (Курганскі бой), у снежні нападалі на гарнізон у Лагойску (Лагойскі бой). У жніўні 1943 года на чыгунцы Мінск — Маладзечна партызаны падарвалі больш за 1500 рэек. Разграмілі 2 чыгуначныя станцыі, узарвалі і спалілі 168 мастоў, 21 склад, знішчылі 49 нямецкіх гаспадарак і прадпрыемстваў. У маі — чэрвені 1943 года вялі баі супраць карнікаў, якія праводзілі аперацыю «Котбус». У студзені 1944 года выратавалі 274 дзіцяці з дзіцячага дому ў вёсцы Сёмкаў Гарадок.
2 ліпеня 1944 года брыгада (1464 партызаны, 6 атрадаў) злучылася з Чырвонай Арміяй.
Волыця (Підгаецкі раён)
Волыця (Во́лиця) — вёска ў Цярнопольскім раёне Цярнопальскай вобласці Украіны.
Карл Вільгельмавіч Багеміле
Карл Вільгельмавіч Багемі́ле (Карл Вильгельмович Багемиле (Багемиль)) — архітэктар першай паловы XIX стагоддзя. З 1824 года тытулярны саветнік.
Біяграфія
Скончыў акадэмію ў Рыме. У 1811—1826 гадах гродзенскі губернскі архітэктар.
Творчасць
Распрацаваў праект рэканструкцыі ратушы ў Гродне ў класіцыстычным стылі, ажыццёўлены ў 1815—1826 гадах.
Барадзінаўка (Карагандзінская вобласць)
Барадзінаўка — сяло ў Абайскім раёне Карагандзінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Самарскай сельскай акругі. Код КАТА — 353281200.
Карл Вільгельмавіч Багеміле
Творчасць
Распрацаваў праект павятовых казначэйстваў для Брэста і Кобрына (1820), Ліды (1824). Выканаў фіксацыйныя чарцяжы старажытных пабудоў Гродна.
Барадзінаўка (Карагандзінская вобласць)
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 197 чалавек (97 мужчын і 100 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 45 чалавек (27 мужчын і 18 жанчын).
Карл Вільгельмавіч Багеміле
Творчасць
У 1822 годзе займаўся рамонтам часткі дома Агінскага і казармы юнкераў ў Гродне.
У 1822 годзе на тэрыторыі Фарных могілак на сродкі К. Студніцкага была ўзведзена капліца па праекте К. Багеміле. Званіцу капліцы дабудавалі ў 1907 годзе.
У 1825 годзе склаў каштарыс на рамонт палкавога лазарэта і пад’ёмнага моста ў павятовым горадзе Кобрыне.
У 1825 годзе склаў праект і каштарыс на пабудову паштовай станцыі ў маёнтку Крупчыцы.
4 снежня 1825 года Багеміле рапартаваў: «Па выкананні прадпісання Вашага правасхадзіцельства ад 26-га мая склаў план і каштарыс на пабудову паштовага са службамі Дома Навагрудскага павета ў мястэчку Сталовічах… а таксама на пабудову такога ж Дома ў Гародні».
Спадчына
У захоўваецца дакумент «Пра спадчыну, якая засталася ад Карла Багеміля», датаваны 1892 годам.
Дзель
Дзель − вынік аперацыі дзялення.
У абстрактнай алгебры дзяленне азначаюць як дамнажэнне на адваротны элемент, а дзель — як здабытак дзеліва на элемент, адваротны да дзельніка. Інакш кажучы, дзель элемента
a
на элемент
b
Варта заўважыць, што паняцці дзелі і дробу не тоесныя. Дроб, у пэўнай ступені, ёсць формай запісу, тады як дзель ёсць вынікам аперацыі незалежна ад таго як яго запісваць. Пры дзяленні рэчаісных лікаў (або элементаў любога іншага поля) любую дзель можна запісаць у выглядзе простага дробу, дзе лічнік ёсць дзелівам, а назоўнік — дзельнікам.
Аднак існуюць лікавыя мноствы, ў якіх дзяленне не заўсёды магчыма, г.зн. вынік дзялення не абавязкова належыць гэтаму ж мноству. Для некаторых такіх мностваў (напрыклад, для мноства натуральных лікаў) можна вызначыць аперацыю дзялення з астачай. Няхай
і
− натуральныя лікі. Тады існуюць адназначна вызначаныя лікі
q
r
з умовай
0 ≤ r < b
, такія што праўдзіцца роўнасць дзе
− астача,
− няпоўная дзель. Калі
Іншыя назвы
Калі хочуць падкрэсліць прамую прапарцыянальнасць нейкіх дзвюх велічынь, у дачыненні да дзелі гэтых велічынь звычайна (асабліва ў фізіцы і тэхнічных навуках) ужываюць словы адно́сіна, прапо́рцыя, ці стасу́нак.
Напрыклад, спрошчаная фармулёўка другога закону Ньютана гучыць так, адносіна сілы да паскарэння роўная масе, або стасунак сілы да паскарэння роўны масе. Хоць цалкам слушным будзе і выраз: дзель сілы на паскарэнне роўная масе.
Таму, увогуле кажучы, тэрміны дзель, адносіна і стасунак у такім значэнні ўзаемазамяняльныя. Аднак слова «стасунак» тэрміналагічна перагружана (гл. стасунак) і, каб пазбегнуць блытаніны, не варта злоўжываць ім.
Поле дзеляў
Паняцце дзелі ляжыць у аснове важнага абагульнення поля рацыянальных лікаў, так званага поля дзелей. Поле дзелей ёсць найменшым полем, якое змяшчае пэўны абсяг цэласнасці.
NGC 4599
NGC 4599 (іншыя абазначэнні — UGC 7833, MCG 0-32-34, ZWG 14.99, PGC 42453) — галактыка ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Баньяска
Насельніцтва складае 1033 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 33 чал./км². Займае плошчу 31 км². Паштовы індэкс — 12071. Тэлефонны код — 0174.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Madonna del Rosario.
Палубес
Палубес, сапр. Сцяпан Іваноў (2-я пал. 17 ст., ) — беларускі цаніннік 2-й паловы 17 ст.
Майстар паліхромных рэльефаў. З 1654(?) г. працаваў у Маскве ў князя Трубяцкога. З 1666 г. — майстар Аружэйнай палаты Маскоўскага Крамля. Мяркуюць, што ўдзельнічаў у аздабленні, царквы Спаса за залатой рашоткай і ў Крамлі. Найбольш значны твор — маёлікавыя рэльефы апосталаў для (Масква, 1961).
Куб (фільм, 1997)
«Куб» (Cube) — навукова-фантастычны псіхалагічны трылер 1997 года, першы поўнаметражны фільм канадскага рэжысёра Вінчэнца Наталі. У цэнтры сюжэта — шэсць чалавек, якія прачнуліся ў лабірынце з мноства пакояў у форме кубоў. Яны мусяць знайсці выйсце або загінуць ад голаду, смагі і смяротных пастак. Слоган кінастужкі — «''Не шукай прычыну. Шукай шлях вонкі''». Галоўныя ролі ў фільме выканалі Ніколь дэ Бур, Морыс Дзін Уінт, Дэвід Х’юлет.
Нягледзячы на малы бюджэт, фільм змог атрымаць высокія ацэнкі ад гледачоў і дабіцца прызнання з боку крытыкаў, атрымаўшы статус культавага. Высока былі ацэнены нечаканыя павароты сюжэта, напружанасць дзеяння і клаўстрафобны настрой фільма. Таксама высока была ацэнена акцёрская ігра выканаўцаў галоўных роляў. Карціна сабрала мноства прэстыжных узнагарод розных кінафестываляў, у тым ліку «Сярэбранага крумкача», прэмію Канадскага таварыства кінааператараў, прыз глядацкіх сімпатый і гран-пры , а таксама прэмію за найлепшы фільм на фестывалях у , , і.
Поспех «Куба» паспрыяў стварэнню яшчэ некалькіх карцін у гэтым кінасусвеце: у 2002 годзе выйшаў сіквэл «Куб 2: Гіперкуб», а ў 2004 годзе — прыквэл «Куб Нуль». У 2021 годзе быў зняты японскі рэмэйк фільма.
Сюжэт
Мужчына, апрануты ў робу з надпісам «Alderson», прачынаецца ў кубічным пакоі. Акурат у сярэдзіне кожнай з шасці граняў пакоя размешчаны люк. Мужчына адчыняе люк у адной са сцен памяшкання, зазірае ўнутр — і бачыць такі ж самы пакой, толькі іншага колеру. Ён правярае яшчэ некалькі люкаў — яны таксама вядуць у іншыя кубічныя пакоі. Урэшце ён вырашае перабрацца ў адно з суседніх памяшканняў. Як толькі ён выходзіць на сярэдзіну новага пакоя, яго разразае металічная сетка. Мужчына літаральна развальваецца на кавалкі.
У іншым пакоі сустракаюцца яшчэ некалькі людзей. У адной кампаніі аказваюцца Хелен Холаўэй, Квенцін, Джаан Левен і Дэвід Уорт. Ніхто не ведае, як яны патрапілі ў гэтае месца. Праз некаторы час у пакой праз люк трапляе мужчына па імені Рэн. Ён аказваецца крымінальнікам з вялікім вопытам уцёкаў з турмаў. Рэн кідае чаравік у адзін з суседніх пакояў, трымаючы яго за звязаныя між сабой шнуркі. У пакоі спрацоўвае агнямёт. Праверыўшы іншы пакой і прызнаўшы яго бяспечным, мужчына ўваходзіць туды і кліча за сабой астатніх. Рэн правярае яшчэ адзін пакой, кідаючы абутак — пакой бяспечны, але як толькі Рэн аказваецца ў пакоі, яму ў твар трапляе кіслата. Рэна ўцягваюць назад у бяспечны пакой, аднак яму ўжо не дапамагчы. Неўзабаве ён гіне.
Левен, на аснове інфармацыі пра каркас, атрыманай ад Уорта, пачынае разумець прыкладную будову Куба. Яна заўважае, што кожны пакой мае свой нумар — тры трохзначныя лікі. Левен прапануе гіпотэзу, паводле якой сумы лічбаў кожнага з трох лікаў — гэта каардынаты месцазнаходжання пакояў. Такім чынам, Куб складаецца з 17 576 памяшканняў: 26 пакояў у даўжыню, 26 — у шырыню і 26 — у вышыню. Яна прапануе вызначыцца з цяперашнім іх месцазнаходжаннем у Кубе і рухацца да найбліжэйшага краю. Таксама дзяўчына заключае, што пасткі знаходзяцца ў пакоях, у нумарах якіх ёсць простыя лікі. Аднак, у адным з патэнцыйна бяспечных пакояў Квенцін аказваецца паранены дротам, што часткова абвяргае першасную гіпотэзу. Рухаючыся далей, палонныя трапляюць у сітуацыю, дзе вымушаны прайсці пакой, сэнсары якога рэагуюць на гук. Гэта задача аказваецца вельмі складанай і напружанай, бо перабірацца трэба ўніз праз столь наступнага пакоя. Да таго ж, псіхічна хворы Казан можа загаварыць і падвергнуць смяротнай небяспецы іншых. Квенцін патрабуе пакінуць Казана, але не сустракае падтрымкі. У рэшце рэшт, усім удаецца перабрацца.
Адзін з пакояў аказваецца бакавым: з аднаго з бакоў люк вядзе не ў іншы пакой, а ў пустэчу. Знешні свет аказваецца закрытым дадатковым корпусам, размешчаным на значнай адлегласці ад пакояў Куба. Палонныя звязваюць свае робы, каб спусціць некага ўніз. Як адну з самых лёгкіх, выбіраюць Хелен. Аднак даўжыні імправізаванай вяроўкі не хапае, Хелен разгойдваецца, спрабуючы дастаць да знешняй абалонкі. У гэты момант з-за ўзварушэння пакояў усе губляюць раўнавагу і выпускаюць вяроўку. Квенціну ўдаецца злавіць Холаўэй, але праз нейкі момант ён адпускае яе руку, а іншым кажа, што Хелен сарвалася. Стома расце, даюць аб сабе знаць абязводжванне і голад, каманда патрабуе адпачынку. Квенцін, які захапіў лідарства, распараджаецца выдзеліць адну гадзіну на сон. Праз некаторы час ён будзіць Левен і прадпрымае спробу збегчы з ёй ад астатніх, але паліцэйскага спыняюць.
Гідрасфера
Гідрасфера (грэч. Hydor — вада + Sphaira — сфера) — сукупнасць усіх водных запасаў Зямлі.
Куб (фільм, 1997)
Сюжэт
Палонныя выяўляюць пакой-мост, які паводле гіпотэзы Левен можа перамясціцца за межы Куба. Пасля чарговага перамяшчэння ў люку замест чорнай пустэчы аказваецца яркае белае святло. Першым выходзіць Казан. Уорт жа ўпадае ў дэпрэсію і кажа, што не заслугоўвае свабоды. Левен угаворвае яго выйсці. У гэты момант з’яўляецца Квенцін і наскрозь пратыкае дзяўчыну фрагментам дзвярной ручкі. У наступнае імгненне паліцэйскі раніць інжынера, а сам спрабуе выйсці праз адкрыты люк. Але ў апошні момант Уорт хапае Квенціна за нагу. Пакой зрушваецца ўбок, пачынаючы свой чарговы шлях па лабірынце — і рассякае Квенціна. Паранены Уорт кладзецца на падлогу побач з Левен. Казан ідзе наперад і аказваецца заліты яркім белым святлом.
Акцёрскі склад
<br style="clear: both" />
Гідрасфера
Паверхневыя воды, займаючы параўнальна малую долю ў агульнай масе гідрасферы, тым не менш граюць найважнейшую ролю ў жыцці нашай планеты, з'яўляючыся асноўнай крыніцай водазабеспячэння, абрашэння ды абваднення. Гэтая геасфера знаходзіцца ў сталым узаемадзеянні з атмасферай, зямной карой і біясферай.
Куб (фільм, 1997)
Праца над сцэнарыем
Ідэю фільма Наталі выношваў каля пяці гадоў. Асноўная задума была завязана на прагматычнай асаблівасці — вельмі абмежаваным бюджэце. З-за невялікай колькасці сродкаў Вінчэнца планаваў зняць прыгодніцкую карціну або фільм у жанры, у якім дзеянне адбываецца толькі ў адным пакоі. Акрамя Наталі над сцэнарыем працавалі Грэм Мэнсан і сябар дзяцінства рэжысёра Андрэ Біжэлік. Асноўная ідэя фільма досыць простая — шэсць чалавек, прачнуўшыся ў бясконцым лабірынце пакояў, павінны знайсці выхад, перш чым памруць ад голаду і смагі. Аднак перакладаючы ідэю на паперу, каманда «распрацоўвала кітайскую галаваломку з нуля». Скончыўшы сцэнарый, рэжысёр лічыў, што самая складаная частка працы засталася ў мінулым, аднак, прыступіўшы да здымак, ён зразумеў, што памыляўся. У раннім варыянце сюжэту персанажы павінны былі знайсці рэшткі іншапланетнай ежы. Потым ад гэтай ідэі адмовіліся, каб зрабіць паходжанне Куба больш таямнічым.
Гідрасфера
Узаемадзеянне гэтых водаў і ўзаемныя пераходы з адных відаў водаў у іншыя складаюць складаны кругазварот вады на зямным шары. У гідрасферы ўпершыню зарадзілася жыццё на Зямлі. Толькі ў пачатку палеазойскай эры пачалося паступовае перасяленне жывёл і раслінных арганізмаў на сушу.