cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Старыя Дарогі (аграгарадок)
Гісторыя
У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793) Старыя Дарогі апынуліся ў складзе Расійскай імперыі. Статус паселішча панізілі да вёскі, якая з 1828 знаходзілася ва ўладанні Вітгенштэйнаў. У 1846 годзе Старыя Дарогі перайшлі ў дзяржаўны скарб. Па стане на 1886 год тут было 40 двароў, паштовая станцыя.
У 1896 годзе за 2 км на захад ад вёскі збудавалі станцыю на вузкакалейнай чыгунцы мясцовага значэння Асіповічы — Старыя Дарогі. Вакол новай станцыі паступова сфарміравалася новае паселішча, якое дала пачатак сучаснаму гораду Старыя Дарогі. У цяперашні час гораду Старыя Дарогі па памылцы прыпісваюць гісторыю аднайменнага мястэчка.
Трыўмфальны ўезд у Іерусалім
Трыўмфальны ўезд ў Іерусалім - падзея Новага Запавета, якая запісана ва ўсіх чатырох Евангеллях. Трыумфальны ўезд Ісуса ў Іерусалім адбываецца ў дні перад Апошняй Вячэрай, гэтай падзеяй пачынаюцца Яго Пакуты.
Згодна Евангелля ад Яна 12:9-11, пасля ўваскрэсення Лазара натоўп збіраецца вакол Ісуса з верай да Яго, і на наступны дзень народ, які сабраўся на свята ў Іерусалім, вітае Ісуса, калі Ён уваходзіць у горад.
Хрысціяне адзначаюць уезд Ісуса ў Іерусалім у Вербную нядзелю, за тыдзень да Вялікадня.
Біблейскае апавяданне
Згодна з Евангелляў, перад уваходам у Іерусалім Ісус спыніўся ў Віфаніі і Віфагіі, у Яна 12:1 гаворыцца, што Ён быў у Віфаніі за шэсць дзён да Пасхі. Адтуль Ісус паслаў двух Сваіх вучняў у навакольную вёску з наказам узяць асла, які быў прывязаны, але ніколі не быў ва ўжыванні, а калі спытаюць, навошта забіраюць восліка, то адказаць, што ён патрэбны Госпаду.
Затым Ісус уехаў на асле ў Іерусалім, Яго вучні клалі свае плашчы на дарогу, каб зрабіць Яго шлях больш камфортным. У Евангеллі ад Лукі 19:41, калі Ісус набліжаецца да Іерусаліма, Ён глядзіць на горад і плача над ім (падзея, вядомае як Flevit super illam), прадказваючы пакуты, што чакае горад. У Евангеллях апавядаецца, што Ісус паехаў у Іерусалім, і як людзі клалі сваё адзенне перад Ім, а таксама галінкі дрэў. Людзі спявалі частку псалма 118: 25-26: "Дабраслаўлёны Той, Хто ідзе ў імя Гасподняе".
У сінаптычных Евангеллях, гэты эпізод папярэднічае Ачышчэнню Храма, і ва ўсіх чатырох Евангеллях Ісус выконвае розныя вылячэння і вучыць расказваючы прытчы да часу Апошняй Вячэры.
Традыцыйна, уезд ў горад на асле сімвалізуе прыход з мірам, а не як спосаб вядзення вайны царом, які паступае на кані.
Паралелі з Старым Запаветам
У Матф. 21:1-11 прыводзіцца сувязь з кнігай прарока Захарыі (9: 9) і распавядаецца:
А ўсё гэта было, каб збылося сказанае праз прарока, які гаворыць: «скажэце дачцэ Сыёнавай: вось, Цар твой ідзе да цябе лагодны, седзячы на асліцы і маладым асле, сыне пад'ярэмнай».
Размяшчэнне Аліўнай гары мае важнае значэнне ў Старым Запавеце таму, што ў Зах. 9:9 і 14:1-5 гаворыцца, што Месія прыйдзе ў Іерусалім з Аліўнай гары:
''Тады выступіць Гасподзь і паўстане супроць гэтых народаў, як паўстаў у дзень бітвы. І стануць ногі Ягоныя ў той дзень на гары Аліўнай, якая перад абліччам Іерусаліма на ўсход...''
Уваход Ісуса на асле прадказваецца ў Зах. 9:9:
Цар твой ідзе да цябе, праведны і ратавальны, лагодны, седзячы на асліцы і на маладым асле
Старыя Ісаевічы
Стары́я Іса́евічы (, Старые Исаевичи) — вёска ў Старадарожскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Старадарожскага сельсавета.
Вялікая сінагога (Гомель)
Вялікая сінагога — колішняя сінагога ў Гомелі.
Гісторыя
Сінагога была пабудавана ў 1828—1833 гадах на загад графа Мікалая Пятровіча Румянцава на тагачаснай вуліцы Базарнай у стылі класіцызму. Сінагога завяршала перспектыву вуліцы і знаходзілася побач з Паляўнічым домікам, які належаў Румянцаву быў размешчаны па вуліцы Эканамічнай, меў амаль ідэнтычны набор архітэктурных форм фасада і завяршаў суседнюю вуліцу, якая ішла ад Базарнай плошчы, што сведчыць аб адзіным горадабудаўнічым плане.
Характэрным элементам сінагогі была паўкруглая лоджыя, размешаная над галоўным уваходам. Да нашага часу сінагога не захавалася.
Алібі
Алібі (alibi — у іншым месцы ці alius — «іншы» ) — акалічнасць, якая апраўдвае абвінавачанага (падазраванага), калі ён у момант здзяйснення злачынства знаходзіўся ў іншым месцы ці знаходзіўся ў іншым месцы раней моманту здзяйснення злачынства, але розніца ў часе недастатковая для перамяшчэння да месца злачынства. Алібі павінна быць даказана абвінавачаным. Пры прад'яўленні абвінавачання ў саўдзеле або неданясенні алібі, як правіла, не сведчыць аб невінаватасці абвінавачанага.
Ямантау
Ямантау — горны масіў у Башкартастане. Шырыня — 3 км, даўжыня — 5 км. Галоўныя вяршыні — Вялікі Ямантау (1640 м) і Малы Ямантау (1510 м). Вяршыня «Вялікі Ямантау» з’яўляецца вышэйшым пунктам Паўднёвага Урала. Знаходзіцца на тэрыторыі Паўднёва-Уральскага запаведніка, размешчаны ў Беларэцкім раёне Башкартастана. Гадавая сума ападкаў складае ад 700 да 1100 мм. Снежнае покрыва складае 80-100 см і ляжыць у сярэднім ад 180 да 205 дзён. Вышынная пояснасць ландшафтаў. Сярэдняя тэмпература студзеня складае −14…−17 °C, ліпеня +9…+16 °C.
Івоні
Іво́ні (, Ивони) — вёска ў Сенненскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Студзёнкаўскага сельсавета.
Крэмпна (гміна)
Крэ́мпна (Krempna) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Ясельскага павета Падкарпацкага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Крэмпне. Плошча гміны складае 203,58 км². Станам на 2011 год у гміне Крэмпна пражывалі 2001 чалавек, шчыльнасць — 9,7 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 9 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 13 населеных пунктаў.
Ліпіды
Ліпіды (ад λίπος, lípos — тлушч) — тлустыя кіслоты, а таксама іх вытворныя, як паводле радыкалу, так і паводле карбаксільнай групы.
Гісторыя вывучэння
Тэхнічная перапрацоўка тлушчаў пачалася ў XVIII ст. першым чынам у сувязі з развіццём мылаварнай вытворчасці. На працягу апошніх стагоддзяў тлушчы ўсё шырэй ужываліся для атрымання мыйных сродкаў, харчовых эмульгатараў, змазвальных матэрыялаў, лакафарбавых пакрыццяў і г.д. У прыватнасці, выкарыстанне тлушчаў для прыгатавання алейных фарбаў адыграла важную ролю ў гісторыі жывапісу, дазволіўшы захаваць для будучых пакаленняў шэдэўры сусветнага мастацтва.
Першы элементны аналіз тлушчаў быў выкананы А. Лавуазье, які паказаў, што тлушчы і алеі складаюцца галоўным чынам з вугляроду і вадароду. Ён меркаваў, што цукры і крухмал з'яўляюцца "вокісламі тлушчаў", а ў раслінах вуглякіслы газ злучаецца з вадой з утварэннем тлушчаў і вылучэннем кіслароду. Першыя працы па хіміі ліпідаў былі выкананы К. Шэеле, які адкрыў гліцэрын і вызначыў, што гэта рэчыва ўтрымоўваецца ў жывёльных тлушчах. М. Шэўроль у 1811 г. пры кіслотнай апрацоўцы мыла, атрыманага са свінога тлушчу, вылучыў крышталічную тлустую кіслату, а затым ахарактарызаваў вялікі лік разнастайных тлустых кіслот - ад маслянай да стэарынавай. У 1812 г. ён адкрыў халестэрын (у жоўцевых камянях) і падзяліў усе тлушчы на два класа – якія амыляюцца і якія не амыляюцца, даказаўшы, што тлушчы, якія амыляюцца, ўяўляюць сабою складаныя эфіры тлустых кіслот і гліцэрыну. М. Шэўроль увёў у практыку метад раздзялення тлустых кіслот на аснове іх рознай растваральнасці ў арганічных растваральніках.
У 1854 г. П. Бертло ўпершыню ажыццявіў сінтэз тлушчу з гліцэрыну і тлустай кіслаты. Ён паказаў, што халестэрын з'яўляецца спіртам. Варта адзначыць, што да гэтага перыяду нямецкі лекар Ю. Фогель ужо знайшоў халестэрын у атэраматозных бляшках артэрый чалавека. Сінтэтычныя тлушчы былі атрыманы па хуткім часе і Ш. Вюрцам (1859) шляхам награвання трыбромпрапана са срэбнымі солямі тлустых кіслот.
Прыкладна ў гэты ж перыяд былі атрыманы з прыродных крыніц першыя фасфаліпіды і глікаліпіды. Спачатку М. Гоблі (1847), а затым Ф. А. Хоппэ-Зайлер (1877) вылучылі з жаўтка курыных яйкаў і мозгу ліпід, які быў названы лецыцінам (ад грэчаскага " λέκιθος" - жаўток). У 1884 г. ангельскі лекар Дж. Тудзікум у сваёй кнізе "Кіраўніцтва па хімічным складзе мозгу" развівае ўяўленні пра ўніверсальнае біялагічнае значэнне фасфаліпідаў. У прыватнасці, ён пісаў, што "фасфатыды складаюць хімічную душу любой біяплазмы, жывёльнай ці расліннай. Яны здольныя выконваць найразнастайныя функцыі ў выніку таго, што аб'ядноўваюць у сабе ўласцівасці, якія моцна кантрастуюць". З мозгу Дж. Тудзікум вылучыў ліпідную фракцыю, якая змяшчае азот і фосфар, назваў яе кефалінам і выявіў у прадуктах яго гідролізу этаноламін. Ім жа ўпершыню апісаны два сфінгаліпіда - сфінгаміелін і цэрэбразід.
У далейшым хімія ліпідаў развівалася павольна, што было звязана з цяжкасцямі вылучэння і ачысткі індывідуальных ліпідаў; не выпадкова навука пра ліпіды атрымала тым часам назву Schmierchemie ("брудная хімія"). Толькі пачынальна з 50-х гадоў нашага стагоддзя, пасля з'яўлення метадаў храматаграфіі, ліпідная хімія здолела перайсці да ідэнтыфікацыі і высвятлення будовы шматлікіх ліпідных рэчываў. У прыватнасці, у 1960-1964 гг. у лабараторыях Р. Куна і Э. Кленка была цалкам выяўлена структура чатырох асноўных гангліязідаў мозгу (адкрыты гангліязіды былі яшчэ ў канцы 30-х гадоў Э. Кленком пры вывучэнні мозгу хворых на сфінгаліпідозы). Найновы перыяд хіміі ліпідаў звязаны з даследаваннем біялагічных мембран.
Сігмундур Давід Гунлаўгсан
Сігмундур Давід Гунлаўгсан (Sigmundur Davíð Gunnlaugsson, нар. г., Рэйк’явік, Ісландыя) — ісландскі палітычны дзеяч, прэм’ер-міністр з мая 2013 года па красавік 2016 года.
Біяграфія
Сігмундур Давід Гунлаўгсан нарадзіўся ў Рэйк’явіку. Яго бацька неаднаразова абіраўся ў альтынг, працаваў у розных краінах як прадстаўнік ісландскай авіякампаніі. З 1982 па 1985 г. Сігмундур жыў у Вашынгтоне, дзе яго бацька працаваў у Сусветным банку. Пасля заканчэння школы ён з 1995 года вучыўся ва Універсітэце Ісландыі, дзе вывучаў эканоміку. На практыцы працаваў у Маскве і Капенгагене. Сканчаў вучобу ў Оксфардзе. З 2000 па 2007 працаваў журналістам на дзяржаўнай радыёстанцыі RUV.
Пасля паразы Прагрэсіўнай партыі на парламенцкіх выбарах у 2009 годзе Сігмундур Давід Гунлаўгсан узначаліў гэтую партыю. Быў абраны ў альтынг па акрузе Паўночны Рэйк’явік. На выбарах у красавіку 2013 года Прагрэсіўная партыя апынулася ў лідарах у парламенце. Столькі ж дэпутатаў атрымала і Партыя незалежнасці. Прэзідэнт Ісландыі Олафур Рагнар Грымсан 30 красавіка 2013 г даў Сігмундуру мандат на фармаванне ўрада.
Джэксан (Місісіпі)
Джэксан (Jackson) — горад на поўдні ЗША, на р. Перл. Адміністрацыйны цэнтр і найбуйнейшы горад штата Місісіпі. 173 514 жыхароў (2010). Вузел чыгунак і шашэйных дарог. Буйны аэрапорт. Размешчаны на Прымексіканскай нізіне. Прадпрыемствы харчовай, лясной, дрэваапрацоўчай і электратэхнічнай прамысловасці.
Дворжак
Дворжак (Dvořák) — чэшскае прозвішча.
Арлінгтан (Тэхас)
Арлінгтан (Arlington) — сёмы па колькасці насельніцтва горад штата Тэхас і 50-ы па гэтым паказчыку ў ЗША. Насельніцтва — 367 197 чалавек (2007). Заснаваны ў 1876 годзе з будаўніцтвам Тэхаска-Ціхаакіянскай чыгункі. Размешчаны ў паўночнай частцы штата на берагах ракі Джонсан-Крык.
IC 1529
IC 1529 — галактыка тыпу S0 (спіральная галактыка) у сузор’і Кіт.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Гангстар
Га́нгстар (Gangster) — член злачыннай супольнасці. Тэрмін «гангстар» выкарыстоўваецца галоўным чынам у дачыненні да членаў злачынных арганізацый у ЗША, Італіі, Мексіцы, Японіі, Кітаі, і іншых краінах. Звязаныя з сухім законам або з амерыканскім адгалінаваннем італьянскай мафіі (такімі, як Chicago Outfit, Філадэльфійская мафія (ці пяць сем’яў)).
Фаўстын Цяцерскі
Фаўстын Цяцерскі (, Вармія — 1832 або 1833, ) — польскі, літоўскі і беларускі грамадскі дзеяч і мемуарыст, манах-дамініканін.
Біяграфія
Скончыў Віленскі ўніверсітэт. Доктар філасофіі і тэалогіі.
Настаўнічаў у кляштарных школах, прыёр Віленскага кляштара дамініканцаў. Удзельнік паўстання 1794 года на Гродзеншчыне. Пасля яго паражэння стварыў «Віленскую асацыяцыю» для арганізацыі новага паўстання, падтрымліваў сувязі з аднадумцамі-эмігрантамі ў Заходняй Еўропе. У 1797 годзе сасланы на пажыццёвую катаргу ў Забайкалле. Амніставаны і ў 1801 годзе вярнуўся на радзіму. З 1801 года прыёр Забельскага кляштара дамініканцаў, да 1816 года — выкладчык Забельскага дамініканскага калегіума.
Яго «Успаміны» — адно з першых этнаграфічных апісанняў Даурыі (апублікавана на польскай мове ў 1865 годзе ў Львове А. Бялеўскім, рукапіс захоўваецца ў бібліятэцы Акадэміі навук Літвы). У іх паказаны побыт карэннага насельніцтва Сібіры, каларытныя партрэты катаржнікаў і ссыльных, выхадцаў з беларуска-літоўскіх губерняў, крытыкуецца царскае чыноўніцтва і праваслаўнае духавенства.
Працы Цяцерскага па гісторыі і філасофіі Беларусі і Літвы пад назвай «Літоўская хроніка» загінулі.
Караваеві Дачы (прыпыначны пункт)
Караваеві Дачы (Карава́єві Да́чі) — пасажырскі прыпыначны пункт Кіеўскага чыгуначнага вузла Паўднёва-Заходняй чыгункі. Прыпыначны пункт гарадской электрычкі. Абслугоўвае электрацягніка міжабласных і прыгарадных зносін.
Пінска-Тураўскі полк
Пінска-Тураўскі полк — вайсковая і адмінінстрацыйна-вайсковая адзінка на тэрыторыі сучаснай Беларусі, якая існавала у 1654—1659 г. на акупаваных расійскім і казацкімі войскамі землях. Створаны на этнічна беларускіх землях з украінскіх казакаў і мясцовых паказачаных сялянаў. Цэнтр — Тураў.
Цэцылія Марыя Сяняўская
Цэцылія Марыя Сяняўская, народжаная Радзівіл (каля 1643 — ) — жонка гетмана польнага кароннага Мікалая Гераніма Сяняўскага.
Паходжанне
Дачка Аляксандра Людвіка Радзівіла і яго трэцяй жонкі Лукрэцыі Марыі Строцы. Мела сем братоў і чатыры сястры.
Сям'я
У 1662 годзе ўзяла шлюб з Мікалаем Геранімам Сяняўскім.
Іх дзеці:
У мастацтве
Вядома дзве выявы Цэцыліі Марыі. Адзін партрэт паходзіць з Нясвіжскай партрэтнай галерэі, а другі цяпер захоўваецца ў варшаўскім Нацыянальным музеі.
Кавалі (Сенненскі раён)
Кавалі́ (, Ковали) — вёска ў Сенненскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Студзёнкаўскага сельсавета.
Шапчыцы (Старадарожскі раён)
Ша́пчыцы (, Шапчицы) — аграгарадок у Старадарожскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Старадарожскага сельсавета.
Студзянецкі сельсавет (Клімавіцкі раён)
Студзяне́цкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Клімавіцкага раёна Магілёўскай вобласці. Цэнтр — вёска Савінічы.
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Клімавіцкага раёна Калінінскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Студзянец. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Магілёўскай акругі. У 1927 годзе цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Савінічы. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Клімавіцкім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Магілёўскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года ў склад Брацькавіцкага сельсавета Касцюковіцкага раёна перададзена вёска Восаў. 11 красавіка 1960 года скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад новаўтворанага Яноўскага сельсавета.
Рыс
Рыс (Oryza) — род аднагадовых і шматгадовых травяністых раслін сямейства Метлюжковыя; крупяная культура.
Звычайна ўключае два віды: і. Вырошчваецца галоўным чынам у тропіках і субтропіках, асабліва ў Паўднёвай, Паўднёва-Усходняй і Усходняй Азіі, дзе з'яўляецца асноўным прадуктам харчавання.
Слова «рыс» інда-іранскага паходжання, роднаснае словам пушту wriže і санскрыту vrīhi. Пазней слова трапіла ў грэчаскую мову як óryzon, з яе ў лацінскую oryza і далей у іншыя еўрапейскія мовы.
Дагістарычныя вывядзенне і вырошчванне рысу служыла ключавой роляй для нараджэння кітайскай цывілізацыі і росту насельніцтва. У навуковых колах маецца агульнае меркаванне, што рысаводства распачалася ў басейнах сярэдняга і ніжняга цячэння ракі Чанцзян. У пасёлку Дун’ян горада Вэйнань правінцыі Шэньсі (Цэнтральны Кітай) былі выяўленыя рэшткі рысу, пасля спецыялізаваных аналізаў ён быў вызначаны як штучны гатунак, які вырошчваўся 5800 гадоў таму.
Піўнічна (прыпыначны пункт)
Піўнічна (Півні́чна) — прыгарадныя Паўночныя платформы вакзала станцыі Кіеў-Пасажырскі Паўднёва-Заходняй чыгункі.
Кробя (гміна)
Кро́бя (Krobia) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Гастыньскага павета Велікапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Кробі. Плошча гміны складае 129,59 км². Станам на 2007 год у гміне Кробя пражывалі 13 001 чалавек, шчыльнасць — 100,32 чал./км².
Сіла (значэнні)
Сіла — шматзначны тэрмін.
IC 1531
IC 1531 — галактыка тыпу SB0 (кампактная выцягнутая галактыка) у сузор’і Скульптар.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Канем (рэгіён)
Канем (фр. Kanem, араб. منقة كانم) — адміністрацыйны рэгіён у Рэспубліцы Чад. Назва паходзіць ад гістарычнай вобласці Канем, якая ўваходзіла ў сярэднявечча ў склад дзяржавы Канем-Борна.
Клімавіцкі сельсавет
Клі́мавіцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Клімавіцкага раёна Калінінскай акругі. Цэнтр — горад Клімавічы.
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Клімавіцкага раёна Калінінскай акругі БССР. Цэнтр — мястэчка Клімавічы. 3 ліпеня 1925 года Клімавічы атрымалі статус горада. 24 верасня 1926 года скасаваны ў сувязі з утварэннем Клімавіцкага гарсавета.
Самуэль Хайндс
Самуэль Хайндс (Samuel Archibald Anthony Hinds, нар. ) — гаянскі палітык.
Па адукацыі — хімічны інжынер, першапачаткова працаваў па спецыяльнасці. 9 кастрычніка 1992 года стаў прэм’ер-міністрам Гаяны замест Хамілтана Грына пасля абрання на пост прэзідэнта краіны Чэддзі Джагана і перамогі Народнай прагрэсіўнай партыі на парламенцкіх выбарах. Пасля таго, як 6 сакавіка 1997 г.ода Джаган памёр, стаў прэзідэнтам краіны. На пасаду прэм’ер-міністра была прызначаная ўдава Чэддзі Джагана Джанет Джаган, якая 19 снежня 1997 года стала прэзідэнтам, а Хайндс вярнуўся на пасаду прэм’ер-міністра. 9 жніўня 1999 года Хайндс сышоў у адстаўку ў карысць Бхарата Джагдэа. Да 2015 года захоўваў пасаду прэм’ер-міністра Гаяны.
Дэйл Карнегі
Дэйл Карне́гі (Dale Breckenridge Carnegey, пасля 1922 г. — Carnegie; 24 лістапада 1888 — 1 лістапада 1955) — амерыканскі педагог, пісьменнік. Стаяў ля вытокаў стварэння тэорыі зносінаў, перавёўшы навуковыя распрацоўкі псіхолагаў таго часу ў практычную вобласць, распрацаваўшы ўласную канцэпцыю бесканфліктных і паспяховых зносін. Распрацаваў псіхалагічныя курсы па самаўдасканаленні, навыкам эфектыўных зносін, выступлення і іншыя. Яго кнігі застаюцца папулярнымі па гэты дзень.
Карнегі памёр ва ўзросце 66 гадоў ад хваробы Ходжкіна 1 лістапада 1955 года ў сваёй хаце ў Форэст-Хілз (штат Нью-Ёрк).
Асавец (Старадарожскі раён)
Асаве́ц (, Осовец) — вёска ў Старадарожскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Шчыткавіцкага сельсавета.
За 1,2 км на поўдзень ад вёскі знаходзіцца гарадзішча перыяду ранняга жалезнага веку, якое датуецца I–IV стагоддзямі нашага веку.
Зачарная
Зачарна́я (, Зачерная) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Хаценчыцкага сельсавета.
Геаграфія
Знаходзіцца каля р. Ілія, за 50 км на паўднёвы ўсход ад Вілейкі, 87 км ад Мінска, 26 км ад чыг. ст. Уша на лініі Мінск—Маладзечна.
Гісторыя
У 1800 г. в. Зачарняны ў маёнтку Лукавец, у Вілейскім павеце Мінскай губерні Расійскай імперыі, уласнасць Б. Шумскай. У 1873 г. вёска ў Кармянецкай сельскай грамадзе Хаценчыцкай воласці Вілейскага павета Віленскай губерні, 19 рэвізскіх душ; у 1908 г. 75,2 дзесяцін надзелаў.
З 1921 года вёска ў складзе Польскай Рэспублікі, у гміне Хаценчыцы Вілейскага павета Віленскага ваяводства.
З лістапада 1939 года ў БССР, з 15.1.1940 г. ў Ільянскім раёне Вілейскай вобласці, з 12.10.1940 г. ў Хаценчыцкім сельсавеце. У Вялікую Айчынную вайну з 25.6.1941 г. да 3.7.1944 г. акупіравана нацыстамі. У маі 1943 г. спалена карнікамі, загінулі 12 жыхароў. З 20.9.1944 г. ў Ільянскім, з 20.7.1957 г. ў Вілейскім раёнах Маладзечанскай, з 20.1.1960 г. Мінскай абласцей. Знаходзілася ў складзе калгаса «Лукавец».
Славутасці
За 0,5 км на захад ад вёскі археалагічны помнік — курганны могільнік, справа ад дарогі на в. Старынка (Вілейскі раён), у лесе.
Франсішку Жазэ ды Ласерда-і-Алмейда
Франсішку Жазэ ды Ласерда-і-Алмейда (Francisco José de Lacerda e Almeida; жнівень, , Каланіяльная Бразілія — ) — партугальскі даследчык Афрыкі.
Скончыў Каімбрскі ўніверсітэт. У 1777 г. ён атрымаў доктарскую ступень па матэматыцы і астраноміі. Арганізаваў экспедыцыю для ўстанаўлення сувязі паміж тэрыторыямі Анголы і Мазамбіка па сушы і захопу раёнаў, якія ляжаць паміж гэтымі калоніямі. 3 ліпеня 1798 г. выйшаў з Тэтэ (Мазамбік) на паўночны-захад, прайшоў міма азёр Ньяса і Бангвеулу, пераправіўся цераз р. Чамбешы. У кастрычніку таго ж года дасягнуў усходняй часткі дзяржавы Лунда. Памёр падчас экспедыцыі. Экспедыцыя Ласерда-і-Алмейда, якая прайшла каля 1400 км у глыб кантынента, была першым вялікім падарожжам еўрапейцаў у цэнтральныя раёны Афрыкі на поўдзень ад экватара.
Дзённікі Ласерда-і-Алмейда, якія маюць вялікую геаграфічную і гісторыка-этнаграфічную каштоўнасць, былі апублікаваныя на партугальскай мове невялікімі накладамі ў 1830 і 1844 гг., на англійскай мове — у 1873 г.
Рэутаў (значэнні)
Рэутаў — тапонім і прозвішча.
Каменка (Сенненскі раён)
Ка́менка (, Каменка) — вёска ў Сенненскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Студзёнкаўскага сельсавета.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Алексініцкага сельсавета.
Кіеў-Валынскі
Кіеў-Валынскі (Київ-Волинський) — вузлавая участковая станцыя першага класа Кіеўскага чыгуначнага вузла Паўднёва-Заходняй чыгункі. Прыпыначны пункт гарадской электрычкі.
Васіль Васілевіч Самойлаў
Васіль Васілевіч Самойлаў (Василий Васильевич Самойлов;,  — ) — рускі акцёр і мастак.
Належаў да знакамітага акцёрскага роду Самойлавых, сын оперных спевакоў В. М. Самойлава і С. В. Чарніковай-Самойлавай. Сёстры — вядомыя актрысы Александрынскага тэатра: Надзя Самойлава і Вера Самойлава.
Атрымаў адукацыю ў Горным корпусе (1829) і Лясным інстытуце (1832) і быў ужо афіцэрам, калі па просьбе бацькі, які заўважыў у ім мастацкі талент і добры голас, дэбютаваў у Александрынскім тэатры ў оперы Э. Мегюля «Іосіф Прыгожы» (1834). Тры гады ён выконваў оперныя і вадэвільныя ролі, пасля чаго нарэшце далучыўся да драматычнай трупы.
Меў шырокі дыяпазон роляў.
IC 1532
IC 1532 — галактыка тыпу SBbc (кампактная выцягнутая галактыка) у сузор’і Тукан.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Крачыцы (гміна)
Крачы́цы (Kroczyce) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Завярцянскага павета Сілезскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Крачыцах. Плошча гміны складае 110,15 км². Станам на 2014 год у гміне Крачыцы пражывалі 6368 чалавек, шчыльнасць — 56,4 чал./км².
Махамат Хасан Булмае
Махамат Хасан Булмае (Mahamat Hassan Boulmaye; нар. 20 чэрвеня 1972, Нджамена, Чад ) — лідар чадскай узброенай групоўкі «Савет ваеннага камандавання выратавання рэспублікі».
Біяграфія
З 1991 па 1996 год вучыўся ў ліцэі Фелікса Эбуэ ў Нджамене, дзе атрымаў ступень бакалаўра. Затым паступіў на факультэт моў і сацыяльных навук Універсітэта Бліды ў Алжыры, дзе ў 2001 годзе атрымаў ступень магістра па спецыяльнасці выкладанне французскай мовы як замежнай. Пасля прадоўжыў вучобу ва Універсітэце Франсуа-Рабле ў Туры. У 2005 годзе атрымаў дыплом DEA па сучаснай і параўнальнай літаратуры. Булмае абараніў дысертацыю, але пасля кінуў вучобу, каб удзельнічаць ва ўзброенай барацьбе.
Спачатку ён далучыўся да Аб’яднання сіл за дэмакратыю і развіццё, дзе быў на пасадах генеральнага скарбніка і камісара сувязі. У 2009 годзе часова пакінуў паўстанцкую дзейнасць. У 2016 годзе далучыўся да «Фронту перамен і згоды ў Чадзе». Пазней стварыў уласную групоўку «Савет ваеннага камандавання выратавання рэспублікі».
4 кастрычніка 2017 г. Бумае быў арыштаваны ў Агадэсе ў Нігеры. Разам з ім затрымалі яшчэ двух чалавек, у тым ліку яго прэс-сакратара Ахмата Якуба Адама. Абвінавачаныя дзеючай уладай у тэрарызме Булмае і яго паплечнікі былі экстрадаваны ў Чад ў маі 2018 года і ўтрымліваліся ў турме Кара Тора.
6 чэрвеня 2019 Махамат Хасан Булмае і Ахмат Якуб Адам Апеляцыйным судом Нджамены прызнаны вінаватымі ва ўдзеле ў паўстанцкім руху і прысуджаны да пажыццёвага зняволення.
Адамкова
Адамкова (, Адамково) — былая вёска ў Брэсцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіла ў склад Рэчыцкага сельсавета. З 1958 года ў складзе Брэста.
Гісторыя
У 1620 годзе берасцейскі староста Астафій Валовіч падараваў фальварак Адамкова езуітам
У пачатку XX стагоддзя Адамкова — маёнтак у Косіцкай воласці Брэсцкага павета, 58 жыхароў. У 1930-я гг. вёска, у 1940—1958 гг. у складзе Рэчыцкага сельсавета Брэсцкага раёна. У 1958 годзе ўвайшла ў склад Брэста.
Планіроўка
Планіроўка квартальная, пераважае сядзібная забудова. Вуліцы Адамкоўская, вуліца Лейтэнанта Акімачкіна, Дачная, Дворнікава, Лётная, Межавая, Мічурына, Сонечная і інш.
Сорга (камуна)
Сорга (Sorgà) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Венета, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Верона.
Насельніцтва складае 3115 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 99 чал./км². Займае плошчу 32 км². Паштовы індэкс — 37060. Тэлефонны код — 045.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Анатоль Міхайлаў
Анатоль Міхайлаў:
Пахвінная грыжа
Пахвінная грыжа — гэта грыжа (выпукленне) змесціва брушной поласці праз пахвінны канал. Сімптомы, якія могуць уключаць боль або дыскамфорт, асабліва падчас або пасля кашлю, фізічных нагрузак або апаражнення кішэчніка, адсутнічаюць прыкладна ў траціны пацыентаў. Сімптомы часта ўзмацняюцца на працягу дня і паляпшаюцца ў становішчы лежачы. Можа з’явіцца выпуклая вобласць, якая павялічваецца пры націсканні. Пахвінныя грыжы ўзнікаюць часцей справа, чым злева. Асноўная праблема — гэта ўшчамленне, пры якім блакуецца кровазабеспячэнне часткі кішэчніка. Звычайна гэта выклікае моцны боль і чуллівасць вобласці.
Да фактараў рызыкі развіцця грыжы адносяцца: курэнне, хранічная абструктыўная хвароба лёгкіх, атлусценне, цяжарнасць, перытанеальны дыяліз, калагенавыя сасудзістыя захворванні і папярэдняя адкрытая апендэктомія, сярод іншага. Схільнасць да грыжы генетычная, і яны часцей сустракаюцца ў некаторых сем’ях. Шкодныя мутацыі, якія выклікаюць схільнасць да грыжы, відаць, маюць дамінантную спадчыннасць (асабліва ў мужчын). Незразумела, ці звязаныя пахвінныя грыжы з падняццём цяжару. Грыжу часта можна дыягнаставаць па прыкметах і сімптомах. Часам медыцынская візуалізацыя выкарыстоўваецца для пацвярджэння дыягназу або выключэння іншых магчымых прычын.
Пахвінныя грыжы, якія не выклікаюць сімптомаў у мужчын, не патрабуюць лячэння. Аднак устраненне звычайна рэкамендуецца жанчынам праз большую частату сцегнавых грыж, якія маюць больш ускладненняў. Пры ўдушэнні патрабуецца неадкладная аперацыя. Устраненне можа быць зроблена з дапамогай адкрытай хірургіі або лапараскапічнай хірургіі. Перавагай адкрытай аперацыі з’яўляецца тое, што яе можна праводзіць пад мясцовай анестэзіяй, а не пад агульнай. Лапараскапічная хірургія, як правіла, менш балючая пасля працэдуры.
Сімптомы
Звычайна грыжы ўяўляюць сабой выпукласці ў пахвіннай вобласці, якія могуць станавіцца больш прыкметнымі пры кашлі, напружванні або ўставанні. Выпукласць звычайна знікае, лежачы. З часам можа развіцца лёгкі дыскамфорт. Немагчымасць «паменшыць» або змясціць выпукласць назад у брушную поласць звычайна азначае, што грыжа ўшчамлённая, што патрабуе тэрміновай аперацыі. Па меры прагрэсавання грыжы змесціва брушнай поласці, напрыклад кішэчнік, можа апусціцца ў грыжу і можа быць заціснуты ўнутры, выклікаючы кішэчную непраходнасць. Значная боль у месцы грыжы сведчыць аб больш цяжкім стане, напрыклад, аб ушчамленні (грыжа не можа ўправіцца назад у брушную поласць) і наступнай ішэміі і странгуляцыі (калі грыжа пазбаўляецца кровазабеспячэння). Парушэнне кровазабеспячэння часткі кішэчніка, захопленай грыжай, можа прывесці да ішэміі кішэчніка і гангрэны з патэнцыйна смяротнымі наступствамі. Тэрміны развіцця ўскладненняў не прадказальныя.
Дыягностыка
Існуе два тыпу пахвіннай грыжы, <i id="mwnQ">прамая</i> і косая</i>. Прамыя пахвінныя грыжы ўзнікаюць медыяльна ад ніжніх эпігастральных сасудаў, калі змесціва брушной поласці вытыркаецца праз слабае месца ў фасцыі задняй сценкі пахвіннага канала, якое ўтворана папярочнай фасцыяй. Косыя пахвінныя грыжы ўзнікаюць, калі змесціва брушной поласці вытыркаецца праз глыбокае пахвіннае кольца, латэральна ад ніжніх эпігастральных сасудаў.
Хірургічнае
Аперацыя не рэкамендуецца пры мінімальна сімптомных грыжах праз рызыку болевага сіндрому пасля грыжы. Аперацыя звычайна праводзіцца ў амбулаторных умовах. Існуюць розныя хірургічныя стратэгіі, якія можна ўлічваць пры планаванні лячэння пахвіннай грыжы. Сюды ўваходзіць разгляд магчымасці выкарыстання сеткі (напрыклад, сінтэтычнай або біялагічнай), адкрытай рэпарацыі, выкарыстання лапараскапіі, тыпу анестэзіі (агульнай або мясцовай), мэтазгоднасці двухбаковай рэпарацыі і г.д. Лапараскапія часцей за ўсё выкарыстоўваецца для не тэрміновых выпадкаў; малаінвазіўная адкрытая рэпарацыя можа мець меншую частату пасляаперацыйных боляў, звязаных з сеткай. Падчас аперацыі, якая праводзіцца пад мясцовай анестэзіяй, пацыенту будзе прапанавана кашляць і напружвацца падчас працэдуры, каб прадэманстраваць, што пластыка адбываецца без напружання і гуку.
Пры пахвінных грыжах ў дзяцей заўсёды рэкамендуецца хірургічная карэкцыя.
Пацыенткам жаночага полу хірургічнае ўмяшанне рэкамендуецца нават бессімптомным.
Эпідэміялогія
Прамая пахвінная грыжа сустракаецца радзей (~25-30 % пахвінных грыж) і звычайна сустракаецца ў мужчын старэйшых за 40 гадоў.
У мужчын пахвінная грыжа сустракаецца ў 8 разоў часцей, чым у жанчын.
Кінгс-Пік
Кінгс-Пік (Kings Peak) — гара ў ЗША. Найвышэйшы пункт штата Юта. Гара размешчана на паўночным усходзе штата, за 72 км на поўнач ад горада Дзюшэн. Вышыня гары 4123 м над узроўнем мора. Пік быў названы ад імя першага дырэктара Геалагічнай службы Злучаных Штатаў.
Каетур
Каетур — сістэма вадаспадаў на рацэ Патара ў заходняй Гаяне, недалёка ад мяжы з Венесуэлай.
Вышыня найбольшага вадаспада складае 226 метраў. Гэта адзін з самых буйных, самых высокіх і самым магутных вадаспадаў у свеце. Кожную секунду ён траціць больш за 1263 м³ вады, што амаль у два разы больш, чым Ніягара.
Вадаспады размешчаны ў аднайменным нацыянальным парку, з'яўляюцца папулярным турыстычным аб'ектам.
Алімпійская зборная Беларусі па футболе
Мальта 2004
У лютым 2004 года моладзевая зборная Беларусі па футболе прымала ўдзел у міжнародным турніры на Мальце. На турніры звычайна прымалі ўдзел нацыянальныя зборныя, але Беларусь, якая рыхтавалася да ўдзелу ў моладзевым чэмпіянаце Еўропы ўлетку 2004, выставіла моладзь (ігракі 1981 года нараджэння і маладзей). За каманду, аднак, гуляла чатыры ветэраны — ігракі барысаўскага БАТЭ Дзмітрый Ліхтаровіч, Яўген Лашанкоў, Алег Страхановіч і Мікалай Рындзюк (галоўны трэнер моладзевай зборнай Юрый Пунтус адначасова ўзначальваў БАТЭ) — і ў сувязі гэтым каманда адправілася на турнір пад сцягам алімпійскай зборнай (моладзевы чэмпіянат Еўропы 2004 адначасова з'яўляўся адборачным турнірам для ўдзелу ў Алімпійскіх гульнях 2004 у Афінах). У выніку, беларуская зборная перамагла ў мальтыйскім турніры, але на моладзевым чэмпіянаце Еўропы не выйшла з групы і не трапіла на Алімпіяду.
Рэгламент
Згодна з рэгламентам, на Алімпійскія гульні 2012 у Лондане (матчы футбольнага турніру, аднак, праводзяцца ў розных гарадах Вялікабрытаніі), трапляюць гаспадары — зборная Вялікабрытаніі, а таксама тры лепшыя каманды моладзевага чэмпіянату Еўропы 2011 (не лічачы Англію). Адмыслова дзеля вызначэння краіны, якая трапляе на Алімпіяду, быў праведзены матч за трэцяе месца, у якім 25 чэрвеня 2011 моладзевая зборная Беларусі перамагла равеснікаў з Чэхіі з лікам 1:0 (адзіны мяч на 88-й хвіліне забіў Ягор Філіпенка) і трапіла на Алімпійскія гульні.
IC 1533
IC 1533 — галактыка тыпу NF (у працэсе пацверджання) у сузор’і Кіт.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Алімпійская зборная Беларусі па футболе
Трэнер
Трэнерам алімпійскай зборнай быў прызначаны Георгій Кандрацьеў, які да гэтага ўзначальваў моладзевую зборную. У снежні 2011 ён быў прызначаны адначасова галоўным трэнерам нацыянальнай зборнай.
Склад
Адразу пасля перамогі над чэхамі Кандрацьеў заявіў, што аснову алімпійскай зборнай будуць утвараць ігракі, якія дамагліся поспеху ў Даніі. Насамрэч, першых матчах у склад зборнай з старэйшых пападалі толькі ігракі 1988 года нараджэння (Букаткін, Вераціла і іншыя — якія здабывалі перамогу ў Даніі), толькі вопытны Аляксандр Бычанок згуляў у адным матчы. У сакавіку 2012 быў прадстаўлены пашыраны спіс з 43 футбалістаў, якія могуць прыняць удзел у Алімпіядзе (сярод іх былі вопытныя футбалісты — Аляксандр Глеб, Сяргей Кісляк, Антон Пуціла, Віталь Радзівонаў, Сяргей Карніленка, Рэнан Брэсан — якія не здабывалі алімпійскую пуцёўку).
З 23 мая па 1 чэрвеня 2012 праходзіў турнір у французскім Тулоне, у якім прымалі ўдзел моладзевыя зборныя, у тым ліку і алімпійскія. Беларусь выступіла няўдала — набрала толькі адно ачко і не выйшла з групы.
Альфрэд Келер
Альфрэд Келер (Alfred Keller; — ) — нямецкі военачальнік, генерал-палкоўнік люфтвафэ (1940), камандуючы Нацыянал-сацыялістычным авіякорпусам (1943—1945).
Алімпійская зборная Беларусі па футболе
Склад
9 ліпеня быў абвешчаны канчатковы склад зборнай на алімпіядзе. Кандрацьеў намагаўся браць у зборную ігракоў, якія маюць практыку ў сваіх клубах, таму не Алімпіяду не здолелі трапіць Сівакоў і Няхайчык. З вопытных ігракоў на Алімпіяде апынуліся Драгун (які стаў капітанам), Карніленка і Брэсан. Сярод іх, запрашэнне натуралізаванага бразільца мела нямала праціўнікаў. Вераціла трапіў у лік рэзервных ігракоў.
11 ліпеня зборная накіравалася ў Англію для апошняй падрыхтоўкі і серыі кантрольных матчаў.
Ігракі
Нумар прастаўлены толькі ў ігракоў, якія трапілі на Алімпіяду (з 1 па 18 — асноўны склад, з 19 па 22 — рэзерв). Колерам пазначаны футбалісты 1988 года нараджэння і старэйшыя.
Вішнеўка (Старадарожскі раён)
Ві́шнеўка (, Вишневка) — вёска ў Старадарожскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Шчыткавіцкага сельсавета.
Таццяна Іванаўна Сайганава
Таццяна Іванаўна Сайганава (, в. Валохі, Пастаўскі раён, Віцебская вобласць) — беларускі палітык, дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь VI і VII скліканняў.
Біяграфія
Нарадзілася 7 снежня 1970 года ў в. Валохі Пастаўскага раёна Віцебскай вобласці. Скончыла хімічны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта па спецыяльнасці «хімік». Пазней скончыла Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь па спецыяльнасці «эканаміст-менеджар».
Выбіралася дэпутатам Мінскага гарадскога Савета дэпутатаў 27-га склікання.
З’яўлялася дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь шостага склікання, была членам Пастаяннай камісіі па бюджэце і фінансах, уваходзіла ў склад межпарламенцкіх камісій і рабочых груп па супрацоўніцтве Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь з парламентамі Арменіі, Балгарыі, Сірыі, Узбекістана.
У Палаце прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь сёмага склікання з'яўляецца намеснікам старшыні Пастаяннай камісіі па эканамічнай палітыцы.
Узнагароды
Ганаровыя граматы Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, Мінскага гарадскога Савета дэпутатаў, канцэрна «Белдзяржхарчпрам», адміністрацыі Ленінскага раёна г. Мінска, сумеснага адкрытага акцыянернага таварыства «Камунарка».
Асабістае жыццё
Замужам, мае дачку і сына.
Джузэпэ Джаакіна Бэлі
Джузэпэ Джаакіна Бэлі (,  —, ) — італьянскі паэт, вядомы сваімі санетамі, напісанымі на народнай рымскай гаворцы.
Біяграфія
Паходзіў з небагатых рымскіх гараджанаў. Пісаць пачаў на італьянскай, аднак пазней, на ўзор міланца Карла Порта, перайшоў на родны дыялект. Многія санеты Бэлі — гумарыстычныя замалёўкі мясцовага побыту, а таксама кпіны з духавенства, ад простых ксяндзоў і манахаў да рымскіх папаў. Нягледзячы на з'едлівыя вершы, Бэлі трымаўся надзвычай кансерватыўных палітычных поглядаў і ў час нядоўгага існавання Рымскай Рэспублікі (1849) заставаўся прыхільнікам папскай улады. У сталым веку некаторы час працаваў на папскі ўрад цэнзарам і ў прыватнасці забараніў да распаўсюджання працы Шэкспіра, Вердзі і Расіні.
Пры жыцці паэта яго санеты заставаліся вядомыя толькі яго прыяцелям (у прыватнасці Мікалаю Гогалю, які шмат часу правёў у Італіі). Пасля сваёй смерці Бэлі запаведаў сябру, біскупу Вінчэнца Тыцані, спаліць рукапісы. Той, аднак, не пажадаў знішчыць вершы і перадаў іх сыну паэта, Чыра Бэлі, які і падрыхтаваў праз некалькі гадоў першае выданне выбраных санетаў.
Пай-Хой
Пай-Хой — стары, моцна разбураны горны краж у цэнтры Югорскага паўвострава, працягваецца каля 200 км ад паўночнай часткі Палярнага Урала да праліва Югорскі Шар. Частка кража знаходзіцца на востраве Вайгач, які падзяляе Баранцава мора і Карскае мора.
Келісы
Ке́лісы (, Келисы) — вёска ў Сенненскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Студзёнкаўскага сельсавета.
Кіеў-Ліскы
Кіеў-Ліскы (Київ-Ліски) — прамежкавая станцыя 1 класа Паўднёва-Заходняй чыгункі. Станцыя ўзнікла ў пачатку 1990-х гадоў, у сувязі са стварэннем на месцы грузавога двара станцыі Дарныця Украінскага дзяржаўнага цэнтра транспартнага сэрвісу «Ліскы». Мае выгляд адгалінаванні на поўнач ад сартавальнай парку Лескы ст. Дарныця.
Кракова (гміна)
Крако́ва (Krokowa) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Пуцкага павета Паморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Кракове. Плошча гміны складае 211,83 км². Станам на 2014 год у гміне Кракова пражывалі 10 652 чалавекі, шчыльнасць — 50,3 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 26 салецтваў.
Спіс каралёў Італіі
Тытул «кароль Італіі» (rex Italiae, re d'Italia) насілі кіраўнікі некалькіх гістарычных каралеўстваў:
Італійскае каралеўства (774—962)
У 774 годзе Лангабардскае каралеўства было заваявана каралём франкаў Карлам Вялікім, які каранаваўся ў Павіі як кароль лангабардаў. У 781 годзе Карл Вялікі вылучыў свайму сыну Піпіну Італію як каралеўства, васальнае да франкскага каралеўства (з 800 імперыі).
Пасля звяржэння Карла Талстога ў 887 годзе каралеўства стала фактычна незалежным, каралі сталі выбарнымі.
Ў 951 годзе Атон I Вялікі ўварваўся ў Італію і быў каранаваны як «кароль Лангабардаў». У 952 годзе Берэнгар і Адальберт прызналі сябе васаламі Атона, аднак у 961 годзе былі зрынуты Атонам.
IC 1534
IC 1534 — галактыка тыпу S0 (спіральная галактыка) у сузор’і Андрамеда.
Бад-Зодэн (Таўнус)
Бад-Зодэн (Bad Soden am Taunus) — горад у Германіі, курорт, размешчаны ў зямлі Гесэн. Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Дармштат. Уваходзіць у склад раёна Майн-Таўнус. Насельніцтва складае 21644 чалавека (на 31 снежня 2010 года). Займае плошчу 12,55 км ². Афіцыйны код 06 4 36001.
Горад падзяляецца на 3 гарадскія раёны.
Літаратура
БЭ ў 18 тамах. Т.2, Мн., 1996, С. 212
IC 1534
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Павел Васілевіч Самойлаў
Павел Васілевіч Самойлаў (Павел Васильевич Самойлов; -) — рускі акцёр. Заслужаны артыст Рэспублікі (1923).
Біяграфія
Належаў да знакамітай акцёрскай сям’і Самойлавых. Сын Васіля Васілевіча Самойлава (ад шлюбу з М. А. Бібікавай, па сцэне Спорава). На сцэне з 1888 года (дэбютаваў у Пецярбургу пад прозвішчам Спораў): антрэпрызы М. М. Барадая, А. М. Дзюкава; тэатры ў Казані, Кіеве, Харкаве, Растове-на-Доне, Маскве (1891—1893, Тэатр Корша). У 1904—1905 гадах у Тэатры В. Ф. Камісаржэўскай (Пецярбург). У 1900—1904 і 1920—1924 гадах — у трупе Александрынскім тэатра (Ленінградскі тэатр драмы імя А. С. Пушкіна).
Граў ролі: Гамлет, Хлестакоў (Рэвізор М. В. Гогаля), Карандышаў (Беспасажніца А. Н. Астроўскага), Жадаў («Прыбытковае месца» А. М. Астроўскага), Фердынанд (Падступства і каханне Ф. Шылера), Незнамаў (Без віны вінаватыя А. М. Астроўскага), Чацкі (Гора ад розуму А. С. Грыбаедава), Старыцын («Прафесар Старыцын» Л. М. Андрэева), Той («Той, хто атрымлівае аплявухі» Л. М. Андрэева), Арбенін (Маскарад М. Ю. Лермантава), Урыэль Акоста («Урыэль Акоста» К. Ф. Гуцкова), Освальд («Прывіды» Генрыка Ібсена), Астраў (Дзядзька Ваня А. П. Чэхава), Штарк («Канцлер і слесар» А. В. Луначарскага; 1923).
Памёр 16 красавіка 1931 года ў Ленінградзе. Пахаваны на Новадзявочых могілках, у 1936 годзе перапахаваны (з перанясеннем помніка) у сямейнай магіле з бацькам і яго першай жонкай, балерынай С. І. Самойлавай на Ціхвінскіх могілках (Некропаль майстроў мастацтваў) Свята-Троіцкай Аляксандра-Неўскай лаўры.
Дом Салтыкова
Дом Салтыкова — асабняк у Санкт-Пецярбургу ў створы Дварцовай набярэжнай (№ 4) і Мільённай вуліцы (№ 3), помнік архітэктуры класіцызму. Пасля заканчэння будаўніцтва ў 1788 г. падораны Кацярынай II царадворцу Мікалаю Іванавічу Салтыкову. У 1818—1828 гадах у доме існавала дамавая царква. Да гэтага часу захавалася некалькі інтэр’ераў асабняка: вестыбюль, парадная лесвіца, Белая зала. На працягу XIX стагоддзя нашчадкі Салтыкова неаднаразова рабілі спробы перабудаваць дом. У 1843—1844 асабняк перарабляў Г. Босэ. Сярод закранутых інтэр’ераў апынулася Белая зала. У 1881 годзе дойлід Ларэнцэн пашырыў корпус па Мільённай вуліцы.
Гнезднае
Гне́зднае (, Гнездное) — вёска ў Старадарожскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Шчыткавіцкага сельсавета.
Кімейка
Кіме́йка (, Кимейка) — вёска ў Сенненскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Студзёнкаўскага сельсавета.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Алексініцкага сельсавета.
Гуга Прымас
Вучыўся ў Арлеане. Сярод шкаляроў атрымаў празванне прымас (г.зн. «старэйшына, галава»), пад якім вядомы дагэтуль. Захаваныя вершы Гуга — побытавыя, зніжаныя, нярэдка ўтрымоўваюць абразы.
Закон Лоджа
Закон Лоджа, Публічны закон 597 81-га Кангрэсу ЗША (Lodge Act, Public Law 597 «An Act to provide for the enlistment of aliens in the Regular Army»), заканадаўчы акт, ухвалены Кангрэсам ЗША 30 чэрвеня 1950, і названы ў папулярнай форме паводле імя яго ініцыятара і лабіста, Генры Кабата Лоджа малодшага.
Мэтай закону было выкарыстанне моўнага і культурнага патэнцыялу перамешчаных асоб цэнтральна- і ўсходнееўрапейскага паходжання ў барацьбе дзяржаў Заходняга блоку супраць дзяржаў камуністычнай сістэмы, найперш у Еўропе, асабліва ў падпольных дзеяннях рознага роду.
Ідэйна-палітычны бок справы паказваўся дзяржаўнымі дзеячамі ЗША, і асабліва самім Г. Лоджам, як удзел еўрапейцаў у барацьбе «за свабоду Еўропы», пад чым разумелася свабода ад камунізму (: халодная вайна).
Пачаткова прадбачыўся запіс 2500 мужчынаў, пазней ліміт быў павышаны да 12500. У далейшым, Публічны закон 101—249 распаўсюдзіў пасмяротнае атрыманне грамадзянства ЗША паасобна на ўсіх, хто загінуў або памёр на службе ва Узброеных сілах ЗША ў пэўныя перыяды баявых дзеянняў, або пры пэўных умовах.
Першыя добраахвотнікі былі прынятыя ў амерыканскую армію, згодна з гэтым законам, у 1951, у Зонтхофене (Германія). Да 1959, калі скончылася дзеянне закону, у амерыканскае войска былі запісаныя зв. 200 добраахвотнікаў з розных краін.
У наш час існуе думка, што мадэрнізаванае выкарыстанне падобнай мадэлі магло б быць мэтазгодным для ЗША ў «Вайне з тэрарызмам».
Кросна Аджаньске (гміна)
Кро́сна Аджа́ньске (Krosno Odrzańskie) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Красненскага павета Любушскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Кросне Аджаньске. Плошча гміны складае 211,52 км². Станам на 2004 год у гміне Кросна Аджаньске пражывалі 18 610 чалавек, шчыльнасць — 88 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 19 салецтваў.
IC 1535
IC 1535 — галактыка тыпу Sb (кампактная выцягнутая галактыка) у сузор’і Андрамеда.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Застарычча
Заста́рычча (, Застаричье) — вёска ў Старадарожскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Шчыткавіцкага сельсавета.
Восіп Ягоравіч Барташэвіч
Навуковая дзейнасць
8 сакавіка 1847 года ў Віцебску ён, упершыню на тэрыторыі сучаснай Беларусі, выканаў аперацыю пад.
Яму належыць дысертацыя: «De laryngitide pscudomembranacea» (СПб., 1847 г.).
Вадкасць
Ва́дкасць — адзін з агрэгатных станаў рэчыва.
Асноўнай уласцівасцю вадкасці, якая адрознівае яе ад іншых агрэгатных станаў, з'яўляецца здольнасць неабмежавана змяняць форму пад дзеяннем датычных механічных напружанняў, нават малых, практычна захоўваючы пры гэтым аб'ём.
Вадкі стан звычайна лічаць прамежкавым паміж цвёрдым целам і газам: газ не захоўвае ні аб'ёму, ні формы, а цвёрдае цела захоўвае і тое, і іншае. Форма вадкіх цел можа цалкам або часткова вызначацца тым, што іхная паверхня паводзіць сябе як пругкая мембрана. Так, вада можа збірацца ў кроплі. Але вадкасць здольна цячы нават пад сваёй нерухомай паверхняй, і гэта таксама азначае наяўнасць незахаванай формы.
Малекулы вадкасці не маюць пэўнага становішча, але ў той жа час ім недаступная поўная свабода перамяшчэння. Паміж імі існуе прыцягненне, досыць моцнае, каб утрымаць іх на блізкай адлегласці. Рэчыва ў вадкім стане існуе ў пэўным прамежку тэмператур, ніжэй за які пераходзіць у цвёрды стан, (г.зн. адбываецца крышталізацыя альбо ператварэнне ў цвёрдацельны аморфны стан, як напрыклад шкло), вышэй за які — у газападобны стан (г.зн. адбываецца выпарэнне). Межы гэтага прамежку залежаць ад ціску.
Як правіла, рэчыва ў вадкім стане мае толькі адну мадыфікацыю. Найбольш важным выключэннем з'яўляюцца квантавыя вадкасці і вадкія крышталі. Таму ў большасці выпадкаў вадкасць з'яўляецца не толькі агрэгатным станам, але і тэрмадынамічнай фазай. Усе вадкасці прынята падзяляць на чыстыя вадкасці і сумесі. Некаторыя сумесі вадкасцей маюць вялікае значэнне для жыцця, як то кроў, марская вада і іншыя. Вадкасці могуць выконваць функцыю растваральнікаў.
Кляпчэва
Кляпчэ́ва (, Клепчево) — вёска ў Сенненскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Студзёнкаўскага сельсавета.
Капусціна (Хаценчыцкі сельсавет)
Капусціна (Капустино) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Хаценчыцкага сельсавета.
Геаграфія
Знаходзіцца каля р. Ілія, за 58 км на паўднёвы ўсход ад Вілейкі, 68 км ад Мінска, 26 км ад чыг. ст. Уша на лініі Мінск—Маладзечна.
Гісторыя
У 1897 г. засценак у Хаценчыцкай вол. Вілейскага павета Віленскай губерні Расійскай імперыі, 113 дзесяцін зямлі, з 1884 г. дзейнічала школа граматы.
З 1921 года засценак у складзе Польскай Рэспублікі, у гміне Хаценчыцы Вілейскага павета Віленскага ваяводства.
З лістапада 1939 года ў БССР, з 15.1.1940 г. ў Ільянскім раёне Вілейскай вобласці. У Вялікую Айчынную вайну з 25.6.1941 г. да 3.7.1944 г. акупіравана нацыстамі. З 20.9.1944 г. ў Ільянскім, з 20.7.1957 г. ў Вілейскім раёнах Маладзечанскай, з 20.1.1960 г. Мінскай абласцей.
Аляксандр Пятровіч Савушкін
Аляксандр Пятровіч Савушкін (Алекса́ндр Петро́вич Са́вушкин;  — ) — савецкі лётчык-знішчальнік, Герой Савецкага Саюза.
Біяграфія
Удзельнічаў у савецка-фінскай вайне 1939—1940.