cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Уса (прыток Бярэзіны)
Назва
Корань Us- звязваюць з індаеўрапейскім *aus- / *us- «блішчэць, ззяць», ад якога літоўскае aušra «зара», apy-ūšris «час перад світанкам», латышскае *Ūss (балцкае боства зары).
Роднасны яму корань Uš- у назвах рэк Уша (прытокі Бярэзіны, Віліі, Нёмана), Ушача.
Назвы Уша і Уса канцэнтруюцца ў адным рэгіёне, паабапал лініі нёманска-дняпроўскага водападзелу. На ўсходзе — Уса і Уша выцякаюць і працякаюць адна побач з адной паміж Мінскам і Беразіном. На захадзе — дзве Усы і дзве Ушы сканцэнтраваныя паміж Маладзечнам і Нясвіжам.
Водныя назвы з коранем Us- / Uš- матываваныя блішчастасцю воднай паверхні.
Назва Уса значыць «Блішчастая (рака)».
Асноўныя прытокі
Справа: Ганутка, Дабрыца. Злева: Лешчынка, Карпілаўка, Бусль.
Агульнае
Выцякае з Дзікае ў Чэрвеньскім раёне, вусце за 1,5 км на ўсход ад вёскі Якшыцы Бярэзінскага раёна. Цячэ па Цэнтральнабярэзінскай раўніне.
Даліна ў вярхоўі невыразная, у сярэдняй і ніжняй частцы — трапецападобная, шырынёй 1,5—2 км. Пойма двухбаковая, яе шырыня да 0,2 км, на асобных участках да 1 км. Рэчышча на працягу 9,2 км ад вытоку і 2 км перад вусцем каналізаванае, на астатнім працягу звілістае (шырыня каля 8 м). Берагі ўмерана стромкія, іх вышыня 0,3—1,2 м.
304
304 — высакосны год, пачаўся ў суботу. Гэта 304 год нашай эры, 304 год 1 тысячагоддзя, 4 год IV стагоддзя, 4 год 1-га дзесяцігоддзя IV стагоддзя, 5 год 300-х гадоў.
Зубкі (Клецкі раён)
Зубкі́ (, Зубки) — аграгарадок у Клецкім раёне Мінскай вобласці, на рацэ Цапра. Адміністрацыйны цэнтр Зубкаўскага сельсавета. За 10 кіламетраў на ўсход ад горада і чыгуначнай станцыі Клецк, 137 кіламетраў ад Мінска.
Навуміўка (Карукіўскі раён)
Навуміўка (Нау́мівка) — вёска ў Карукіўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Карукіўскай гарадской абшчыны.
Пуканаўка 1 (археалагічны помнік)
Пуканаўка 1 — археалагічны помнік, курганны могільнік крывічоў каля в. Пуканаўка 1 Полацкага раёна Віцебскай вобласці. За 400 м на паўночны захад ад вёскі, абапал дарогі ў в. Заазер'е, у лесе.
76 курганоў вышынёй 1 — 3 м, дыяметрам 4 — 10 м, ёсць дыяметрам 18 м. Моцна зараслі хмызняком, лесам. Каля некаторых прасочваюцца раўкі. Вядомы з канца XIX ст., у 1967 г. Г. В. Штыхаў даследаваў 6 насыпаў, у 1981 г. абследаваў Ш. І. Бекцінееў. Пад усімі насыпамі выяўлена попельна-вугальная праслойка. У адным кургане знойдзены рэшткі чэрапа чалавека, жалезны нож, ганчарны гаршчок з хвалістым арнаментам, 4 бронзавыя пярсцёнкі, 2 з іх з дроту, сагнутага ў некалькі абаротаў, 2 — пласціністыя з арнаментам у слачку. У другім насыпе пахаванне па абраду трупапалажэння, галавой на захад. Знойдзены ляпны гаршчок, утулкавы наканечнік кап'я, нож. У іншых курганах пахаванняў і рэчаў не знойдзена. Датуецца 2-й паловай X — XI стст.
Шкелічы
Шке́лічы (, Шкеличи) — вёска ў Навагрудскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Уселюбскага сельсавета.
Лёгкі авіяносец
Пасля заканчэння Другой сусветнай вайны цікавасць да лёгкіх авіяносцаў рэзка знізілася, з прычыны з'яўлення рэактыўных самалётаў, якім патрабаваліся для базавання буйныя караблі, прычым гэтыя патрабаванні ўвесь час ўзрасталі. У гэтай сітуацыі ЗША і Вялікабрытанія абмежаваліся дабудовай некаторых, закладзеных яшчэ ў гады вайны, лёгкіх авіяносцаў. Большасць караблёў гэтага падкласа былі альбо пераабсталяваныя ў супрацьлодачныя авіяносцы, дэсантныя верталётаносцы, прададзеныя другарадным марскім дзяржавам або спісаныя.
Адраджэнне цікавасці да лёгкіх авіяносцаў ў канцы 1960-х — пачатку 1970-х гадоў было звязана са з'яўленнем самалётаў вертыкальнага ўзлёту і пасадкі, якія не патрабавалі падчас эксплуатацыі катапульт і аэрафінішараў і такім чынам здольных базіравацца на носьбітах умеранага водазмяшчэння. Каласальны кошт «класічных» авіяносцаў выклікаў жаданне будаваць умераныя па цане караблі, хоць і не валодаючых магчымасцямі паўнавартасных авіяносцаў. Акрамя таго, пэўную ролю гуляў таксама і фактар прэстыжу — у другой палове XX стагоддзя авіяносец стаў «статусным» караблём, пераняўшы гэтую ролю ад лінкара.
Да пачатку XXI стагоддзя да падкласа лёгкіх авіяносцаў спецыялістамі адносіліся караблі водазмяшчэннем ад 12 000 да 25 000 тон. Іх галоўнай адметнай асаблівасцю лічыцца адсутнасць прыладаў прымусовага ўзлёту і пасадкі лятальных апаратаў і прымяненне ў якасці асновы авіягрупы СВУП. У пачатку XXI стагоддзя такім з'яўляўся брытанска-амерыканскія баявыя самалёты сямейства «Харыер» розных мадэляў. У перспектыве чакаецца паступленне на ўзбраенне лёгкіх авіяносцаў амерыканскіх знішчальнікаў скарочанага ўзлёту і вертыкальнай пасадкі F-35B.
Галоўкіна (Цёмкінскі раён)
Галоўкіна (Головкино) — вёска ў Цёмкінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Паўлаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
У 2004—2017 гадах у складзе Сяленскага сельскага паселішча.
Фало
Фало (Тало, Θαλλώ) — багіня пораў года ў грэчаскай міфалогіі. Адна з Ор у Афінах. Дачка Зеўса і Феміды. У надпісах называецца Харытай.
Фало — багіня квітнення. У мастацтве малявалася ў выглядзе маладой прыгожай дзяўчыны, упрыгожанай рознымі творамі адпаведнай пары года. Фало ўяўлялася з фартухом, поўным кветак.
Паўль Маар
Паўль Маар (Paul Maar; нар., Швайнфурт) — нямецкі дзіцячы пісьменнік, драматург, перакладчык і ілюстратар.
Біяграфія
Пасля смерці маці жыў у вёсцы ў дзеда ў г. Тэрэс на поўначы Баварыі. Вучыўся ў Швайнфурцкай гімназіі, пазней у акадэміі мастацтваў у Штутгарце. Пазней працаваў афарміцелем сцэны і сцэнічным фатографам у тэатры замка Масбах у Франконіі, затым на працягу 10 гадоў выкладаў мастацтвазнаўства. З 1976 г. цалкам прысвяціў сябе пісьменніцтву. Жыве ў Бамбергу з жонкай і трыма дзецьмі.
Валаконна-аптычная сувязь
Валаконна-аптычная сувязь — спосаб перадачы інфармацыі, які выкарыстоўвае ў якасці носьбіта інфармацыйнага сігналу электрамагнітнае выпраменьванне аптычнага (блізкага інфрачырвонага) дыяпазону, а ў якасці накіравальных сістэм — валаконна-аптычныя кабелі.
Дзякуючы высокай апорнай частаце і шырокім магчымасцям мультыплексавання прапускная здольнасць валаконна-аптычных ліній шматкроць перавышае прапускную здольнасць усіх іншых сістэм сувязі і можа вымярацца тэрабітамі ў секунду. Малое згасанне святла ў аптычным валакне дазваляе ўжываць валаконна-аптычную сувязь на значных адлегласцях без выкарыстання ўзмацняльнікаў. Валаконна-аптычная сувязь вольная ад электрамагнітных перашкод і цяжкадаступная для несанкцыянаванага выкарыстання: незаўважна перахапіць сігнал, які перадаецца па аптычным кабелі, тэхнічна вельмі складана.
Плясавічы
Пля́савічы (, Плясовичи) — вёска ў Лідскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Дубровенскага сельсавета.
305
305 — невысакосны год, пачаўся ў панядзелак. 305 год нашай эры, 305 год 1 тысячагоддзя, 5 год IV стагоддзя, 5 год 1-га дзесяцігоддзя IV стагоддзя, 6 год 300-х гадоў.
Сілы за свабоду і перамены
Сілы за свабоду і перамены (قوى إعلان الحرية والتغيير) — шырокая палітычная кааліцыя грамадзянскіх і паўстанцкіх арганізацый Судана. Створана падчас рэвалюцыі 2018—2019 гадоў. Летам 2019 года разам з ваеннай хунтай, якая зрынула прэзідэнта Амара аль-Башыра, сфарміравала аб’яднанны ўрад. Пасля ваеннага перавароту 2021 года была адлучана ад ўлады.
Карчоўка
Карчо́ўка — ручай у Карэліцкім раёне Гродзенскай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Сэрвач (басейн Нёмана).
Асінаўка (Чавускі раён)
Асі́наўка (, Осиновка) — аграгарадок у Чавускім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Асінаўскага сельсавета.
Геаграфія
Аграгарадок знаходзіцца за 20 км у напрамку на ўсход ад горада Чавусы, за 65 км ад Магілёва, за 12 км ад чыгуначнай станцыі Верамейкі, за 2 км ад аўтамабільнай дарогі.
Аляксандр Фёдаравіч Суханаў
Аляксандр Фёдаравіч Суха́наў (Александр Фёдорович Суханов; нар., Саснова, Далматаўскі раён, Курганская вобласць, РСФСР —) — вучоны ў галіне гісталогіі, доктар медыцынскіх навук (1974), прафесар (1975).
Навуковая дзейнасць
Аўтар навуковых прац па марфалогіі і гістахімічных заканамернасцях рэакцыі арганізма на антыгенны раздражняльнік. Таксама займаўся пытаннямі структурна-функцыянальных пашкоджанняў клетак і тканак пры гіпатэрміі.
Нава Буда (Карукіўскі раён)
Нава Буда (Нова́ Бу́да) — вёска ў Карукіўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Карукіўскай гарадской абшчыны.
Зміёўка
Зміёўка (Змиёвка) — пасёлак гарадскога тыпу ў Расіі, адміністрацыйны цэнтр Свярдлоўскага раёна Арлоўскай вобласці. Насельніцтва складае 5850 чалавек (2017). Размешчаны за 42 км на паўднёвы ўсход ад Арла. Звязаны аўтобусным рухам па маршруце Арол — Тамбоў. Акрамя таго, маецца чыгуначная станцыя па лініі Арол — Курск.
306
306 — невысакосны год, пачаўся ў аўторак. 306 год нашай эры, 306 год 1 тысячагоддзя, 6 год IV стагоддзя, 6 год 1-га дзесяцігоддзя IV стагоддзя, 7 год 300-х гадоў.
Еськава (Цёмкінскі раён)
Еськава (Еськово) — вёска ў Цёмкінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Паўлаўскага сельскага паселішча.
Вяркалы
Геаграфія
Знаходзіцца за 43 км на паўднёвы захад ад раённага цэнтра, 36 км ад чыгуначнай станцыі Рудзенск на лініі Мінск-Асіповічы.
Еськава (Цёмкінскі раён)
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Вяркалы
Пад уладай Расійскай імперыі
Па пісьмовых крыніцах XIX стагоддзя вядома як сяло Вяркалы (Вяркалле, Вяркальле) Шацкай воласці Ігуменскага павета Мінскай губерні.
Еськава (Цёмкінскі раён)
Гісторыя
У 2004—2017 гадах у складзе Сяленскага сельскага паселішча.
Вяркалы
Пад уладай Расійскай імперыі
У 1880-х гадах згадваецца царква. У 1897 годзе згадваецца хлебазапасны магазін. У пачатку XX стагоддзя згадваецца школа царковнай граматы і маёнтак Вяркалы.
Найноўшы час
У Першую сусветную вайну ў лютым — снежні 1918 года была пад акупацыяй войскаў кайзераўскай Германіі.
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвешчана часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. З 1 студзеня 1919 года ў адпаведнасці з пастановай І з’езда КП(б) Беларусі вёска ўвайшла ў склад БССР.
У жніўні 1919 — ліпені 1920 гадоў вёска знаходзілася пад польскай уладай.
Пасля рэвалюціі 1917 года адкрыта працоўная школа 1-ай ступені, каля 40 вучняў (1922). У пачатку 1930-х гадоў ствараны калгас "Перамога", працавала кузня. З канца чэрвеня 1941 года да 4 ліпеня 1944 года акупіравана нямецкімі вайскамі.
Да 1 красавіка 1960 года вёска ў складзе Слабадскога сельсавета, з 1 красавіка 1960 года да 5 мая 1962 года — у складзе Шацкага сельсавета, пасля — зноў у складзе Слабадскога сельсавета.
Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Вецярэвіцкага сельсавета.
Лулеа (камуна)
Камуна Лулеа (Luleå kommun) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка мясцовага самакіравання, якая знаходзіцца ў лене Нарботэн у паўночнай Швецыі на ўзбярэжжы Батнічнага заліва.
Лулеа 42-ая па памеры тэрыторыі камуна Швецыі. Адміністрацыйны цэнтр камуны — горад Лулеа.
Насельніцтва
Насельніцтва складае 74 770 чалавек (па стане на верасень 2012 года).
Населеныя пункты
Камуне падпарадкаваныя 18 гарадскіх пасяленняў (tätort) і некалькі сельскіх, найбольшыя з якіх:
Багуцкія
Да 15 кастрычніка 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Завуццеўскага сельсавета. Ліквідавана ў 2011 годзе.
Іспанцы
Іспа́нцы (Españoles) — народ, які пражывае на Пірэнейскім паўвостраве, асноўныя жыхары Іспаніі. У выніку каланіяльнай палітыкі Іспаніі ў мінулым, а таксама эканамічнай і палітычнай эміграцыі буйныя абшчыны іспанцаў склаліся ў розных краінах Еўрапейскага Саюза, Лацінскай Амерыкі, ЗША і г. д. Агульная колькасць - 27 045 тыс. чал. (2012 г.).
Іспанцы з'яўляюцца нашчадкамі вестготаў, кельтаіберыйцаў, рымлян і маўраў. Размаўляюць на іспанскай мове.
У значнай ступені ў Іспаніі дамінуе рэгіянальнае самасвядомасць, прычым не толькі ў каталонцаў, галісійцаў і баскаў, якія з'яўляюцца самастойнымі народамі, але і ў іншых. Яны называюць сябе арагонцамі, валенсійцамі, канарцамі, астурыйцамі, кастыльцамі і г. д. У 1983 годзе ўсе 17 гістарычных правінцый краіны атрымалі аўтаномію і зараз маюць уласныя ўрад і парламент.
307
307 — невысакосны год, пачаўся ў сераду. 307 год нашай эры, 307 год 1 тысячагоддзя, 7 год IV стагоддзя, 7 год 1-га дзесяцігоддзя IV стагоддзя, 8 год 300-х гадоў.
Геаграфія Уругвая
Геалагічная будова і рэльеф
Уругвай размешчаны ў межах Паўднёва-Амерыканскай платформы, паўночная частка — упадзіна Параны, запоўненая лававымі адкладамі (трапамі). Рэльеф пераважна раўнінна-градавы. На паўночным захадзе трапавае лававае плато Аэда вышынёй да 473 метраў, якое на захадзе спадзіста спускаецца да ракі Уругвай, на ўсходзе абрываецца ўступам Кучылья-дэ-Аэда. Унутраную частку займае хвалістая раўніна басейна ракі Рыа-Негра, абкружаная градамі і плато вышынёй да 420 метраў. На захадзе і поўдні — частка Ла-Плацкай нізіны, на ўсходзе — пясчаная берагавая нізіна Атлантычнага акіяна. На поўдні асобна ўзвышаецца найвышэйшы пункт Уругвая — гара Катэдраль (514 метраў).
Карысныя выкапні
Запасы карысных выкапняў невялікія: жалезамарганцавыя руды, невялікія паклады золата, серабра, свінцу, медзі, тальку, паўкаштоўных камянёў (агатаў, аметыстаў), будаўнічага каменю (граніту, мармуру), торфу, бурага вугалю.
Ландшафты
Пераважаюць субтрапічныя травяністыя саванны (кампас) на чырванавата-чорных глебах прэрый. Уздоўж рэк галерэйныя вечназялёныя лясы, на поўдні хмызняковая саванна, на ўсходзе пальмавыя гаі. Пад лесам каля 6 % тэрыторыі. Нацыянальныя паркі: Каба-Палонья, Санта-Тэрэса.
Кіберсекс
Кіберсекс, таксама называецца камп’ютарны секс, інтэрнэт секс, сеткавы секс, у гутарковай мове, кібернуцца, — гэта значыць віртуальны сексуальны акт, у якім два або болей людзей звязаныя ўдалена праз камп’ютарную сетку і адпраўляюць адзін аднаму яўна сексуальныя паведамленні, апісваючыя сексуальны досвед. У адной форме, гэтыя сексуальныя фантазіі — гэта апісанне завершаных дзеянняў удзельнікаў і адказ іхнім партнёрам большасці ў пісьмовай форме для стымулявання іх пачуццяў і фантазій.
Кіберсекс часта ўключае рэальную маструбацыю. Якасць кіберсексуальнага акта звычайна залежыць ад здольнасці ўдзельнікаў абуджаць жывыя і глыбокія ментальныя малюнкі ў главе іх партнёраў. Уяўленне і спыненне няверы таксама крытычна выжны. Кіберсекс можа выконваць як унутры кантэкста існуючых або інтымных узаемаадносінаў, напрыклад, сярод палюбоўнікаў, якія геаграфічна аддалены, або сярод індывідаў, якія не маюць папярэдніх ведаў аб іншым і сустракаюцца ў віртуальных прасторых або кіберпрасторах і могуць нават заставацца ананімнымі адзін аднаму. У некаторых кантэкстах кіберсекс паляпшаецца з выкарыстаннем вэб-камер для перадачы відэа ў рэальным часе паміж партнёрамі.
Каналы, якія выкарыстоўваюцца для пачатку кібесекса не абавязкова належаць гэтаму суб’екту. Удзельнікі любога інтэрнэт-чата могуць нечакана атрымаць паведамленне з любой магчымай варыяцыяй тэкста: «Хочаш кібер?», «Хочаш камеры?», або запыт на С2С/C4C (камера да камеры, камера для камеры, адпаведна).
Кіберсекс звычайна адбываецца ў інтэрнэт чатах (такіх як IRC, гаварыльні, чаты з вэбкамерамі) і сістэмы імгненнага абмену паведамленнямі. Ён можа быць выкананы, выкарыстоўваючы вэб-камеру, галасавы чат або анлайн гульню і/або віртуальныя міры, падобныя на Другое Жыццё (Second Life). Дакладнае вызначэнне кіберсекса з абавязковым выкарыстаннем рэальнай маструбацыі выклікае дэбаты. Кіберсекс даволі часты ва анлайн ралявых гульнях, такія як MUD'ы and MMORPG'ы, хаця такіх актыўнасцяў вельмі шмат у залежнасці ад гульні. Некаторыя анлайн сацыяльныя гульні як Red Light Center прысвечаны кіберсексу і іншым справам дарослых. Гэтыя гульні звычайна называюцца AMMORPG.
Кіберсекс можа таксама быць паспяхова завершаны праз выкарыстанне аватараў у шмат карыстальніцкім праграмным асяродку. Яго часта называюць мадсекс (mudsex) або сеткавы секс у МАДах (netsex in MUDs). У малы МАД варыянтах, асабліва МАКс (MUCKs) тэрмін вельмі малы секс — вельмі звычайны.
Хаця секс на базе тэксту практыкуецца ўжо дзесяцігоддзі, з ростам папулярнасці вэб-камер узрасла колькасць анлайн партнёраў, якія абодва адначасова выкарыстоўваюць відэа сувязь для «паказу» сябе адзін аднаму анлайн, дадаючы ў кіберсекс больш візуальных бакоў. Існуе пэўная колькасць папулярных камерцыйных арыентаваных на вэб-камеры сайтаў, якія дазвалюць людзям адкрыта маструбаваць на камеру, калі іншыя назіраюць за імі. Выкарыстоўваючы падобныя сайты, пары могуць таксама з’яўляцца на камеры для асалоды іншых.
Кіберсекс адрозніваецца ад тэлефоннага секса, тым што ён прапануе большы ўзровень ананімнасці і дазваляе ўдзельнікам сустракацца з партнёрамі прасцей. Гэта асабліва добра для парнёраў, якія сустракаліся толькі анлайн.[citation needed] У анлайн свеце падобна Другому Жыццю (Second Life) і праз сэрвісы працуючыя праз вэбкамеры, аднак, інтэрнэт секс-працаўнікі ангажуюць у кіберсекс у абмене для абодвух і віртуальнай і рэальнай валютай.
Перавагі
Кіберсекс прапаноўвае пэўныя перавагі над традыцыйным.
Кіберсекс можа задавальняць розныя сексульныя жаданні без рызыкі перадачы зваробаў (РПХ) або цяжарнасці, гэта фізічна бяспечны шлях для маладых людзей энсперыментаваць з сексуальнымі фантазіямі і эмоцыямі. У дадатак, людзі з доўгатэрміновымі хваробамі (такімі як ВІЧ) могуць уключацца ў кіберсекс як спосаб бяспечнага дасягнення сексуальнай асалоды без рызыкі для іх партнёраў.
Кіберсекс дазваляе рэальным партнёрам, якія геаграфічна далёк адзін ад аднаго, працягваць інтымную сувязь. У геаграфічна аддзеленых узаемаадносінаў ён можа быць устойлівым сексуальным пашырэннем узаемаадносінаў, у якіх партнёры бачаць адзін аднаго ў твар вельмі рэдка. Таксама кіберсекс можа дазваляць партнёрам вырашаць праблемы ў іх сексуальным жыцці, дзе яны іначай адчуваюць выхаваны дыскамфорт.
Кіберсекс дазваляе сексуальнае даследванне. Напрыклад, ён можа дазволіць удзельнікам рэалізоваўваць фантазіі, якія яны не могуць дазволіць сабе ў рэальным жыцці і могуць быць няправільна зразумелы (напрыклад з-за сацыяльных абмежаванняў)[10]: БДСМ, інцэст, заафілія, педафілія, або нават гвалтаванне.
Кіберсекс адбірае менш вымогаў і рэсурсаў, чым, калі людзі сустракаюцца ў рэальным жыцці, для знаходжання сабе падобных. Больш за тое, кіберсекс дазваляе рабіць хуткія сексуальныя кантакты, з хуткім адказам і атрыманне асалоды.
Кіберсекс дазваляе бакам захоўваць кантроль. Напрыклад, кожны бок мае моўны кантроль над працягласцю працы вэб-камеры.
Крытыка
Прыватнасць у кіберсексе складана, таму што ўдзельнікі могуць часопісаваць (log) або запісваць узаемадзейнне без ведама іншага і магчыма раскрыць гэту інфармацыю іншым, або публічна.
Лонніца (Краснінскі раён)
Лонніца (Лонница) — вёска ў Краснінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Гусінскага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Лонніца абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Антонаўшчына (Навагрудскі раён)
Анто́наўшчына (, Антоновщина) — вёска ў Навагрудскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Шчорсаўскага сельсавета.
Тэрарызм
Тэрарызм (лат.: terror - жах) — грамадска небяспечная дзейнасць, якая складаецца ў свядомым, мэтанакіраваным ужыванні гвалту шляхам захопу закладнікаў, падпалаў, забойстваў, катаванняў, выбухаў, запалохвання насельніцтва і органаў улады або здзяйснення іншых замахаў, на жыццё або здароўе ні ў чым не вінаватых людзей або пагрозы здзяйснення злачынных дзеянняў з мэтай дасягнення сваіх мэт.
Агулам прынята, што дзеянні, здзейсненыя падчас вайны, у прыватнасці партызанскі рух, не кваліфікуюцца як тэрарыстычныя.
Бынава (Чавускі раён)
Гісторыя
Згадваецца ў 1642 і 1669 гадах як вёска ў Аршанскім павеце Вялікага Княства Літоўскага.
Тэрарызм
Тэрор і тэрарызм
Неабходна адрозніваць два роднасных, але розных, паняцця — тэрор і тэрарызм. Тэрор — гэта гвалт улады з яе дзяржаўным апаратам супраць народа з мэтай прыгнечання не толькі апазіцыі, але і ўсёй грамадскасці, з мэтай выклікаць жах і пакіданне думак аб супраціве. Іншымі словамі, тэрор — гэты гвалт з боку моцнага. Упершыню сістэмны палітычны тэрор быў разгорнуты якабінцамі падчас Французскай рэвалюцыі.Іх ідэалагічнымі нашчадкамі былі бальшавікі, якія разгарнулі чырвоны тэрор з мэтай прыгнечання палітычнай апазіцыі і распаўсюджвання сваёй улады за межы захопленых імі Пецярбургу і Масквы. Ахвяры ўладнага тэрору вылічаюцца шматлікімі тысячамі і нават мільёнамі людзей.
Затое тэрарызм — гэты гвалт «з боку больш слабага», гвалт, якое выходзіць ад апазіцыйных праслоек грамадства, радыкальна наладжаных і як правіла вельмі нешматлікіх. Тэрарызм носіць палітычную, сацыяльную або нацыянальную афарбоўку ў залежнасці ад мэт сваіх носьбітаў. Тэрарызм як з'ява пераследуе дзве асноўныя знакавыя мэты:
Нава Гурыніўка
Нава Гурыніўка (Нова́ Гурині́вка) — вёска ў Карукіўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Карукіўскай гарадской абшчыны.
308
308 — высакосны год, пачаўся ў чацвер. 308 год нашай эры, 308 год 1 тысячагоддзя, 8 год IV стагоддзя, 8 год 1-га дзесяцігоддзя IV стагоддзя, 9 год 300-х гадоў.
Амфітрыта
Даведаўшыся пра жаданне Пасейдона ажаніцца з ёю, яна ўцякла да Атланта, дзе яе злавіў (ці ўгаварыў) пасланы Пасейдонам дэльфін і адвёў да свайго ўладара.
Як марская багіня, яна часта малявалася разам са сваім мужам на калясніцы, якую цягнулі марскія коні ці трытоны, або конна на трытоне. Амфітрыта шмат кім шанавалася нароўні з Пасейдонам, і ёй узводзіліся статуі, напрыклад у храме на востраве Тэнасе. У мастацтве яе цяжка адрозніць ад іншых нерэід, калі каля яе няма царскіх атрыбутаў ці трызубца.
Піндар заве яе «Амфітрыта з залатым верацяном». Часам называецца «маці Нерэід». Падарыла Тэсею залаты вянок.
У гонар Амфітрыты названы астэроід (29) Амфітрыта, адкрыты ў 1854 годзе.
Шыдлоўскі
Шыдлоўскі — беларускае прозвішча.
Анатоль Максімавіч Дарафееў
Анато́ль Максі́мавіч Дарафе́еў (, вёска Лажаны (цяпер в. Верамеева),, Віцебская вобласць — ) — беларускі вучоны арнітолаг, грамадскі дзеяч. Кандыдат біялагічных навук (1972), дацэнт (1974), прафесар.
Біяграфія
Скончыў біёлага-хімічны факультэт Віцебскага педагагічнага інстытута ў 1964 годзе. Працоўную дзейнасць пачаў у гэтай навучальнай установе: асістэнт, старшы выкладчык кафедры заалогіі, у 1977—1986 гг. прарэктар па навуковай рабоце, у 1986—1990 гг. загадчык кафедры заалогіі. У 1990—1994 гг. — старшыня Дзяржаўнага Камітэта Рэспублікі Беларусь па экалогіі, міністр прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя. З 1994 па 2002 г. першы прарэктар Віцебскага дзяржаўнага ўніверсітэта, адначасова з 1994 г. член навукова-кансультатыўнага савета Міністэрства адукацыі і навукі Рэспублікі Беларусь. З 2002 г. загадчык кафедры заалогіі ВДУ.
Навуковая дзейнасць
А. М. Дарафееў займаўся даследаваннямі фаўны наземных пазваночных Беларускага Паазер’я. Вёў экалагічны дзённік, сабраў багацейшы матэрыял у 115 нататніках. Аўтар больш 120 навуковых прац па арніталогіі, тэрыялогіі, ахове прыроды, методыцы выкладання біялогіі. Рэдактар другога выдання Чырвонай кнігі, склаў энцыклапедычны даведнік «Птушкі Беларусі».
А. М. Дарафееў таксама займаўся творчасцю пісьменніка Яна Баршчэўскага, шмат зрабіў для ўшанавання на Расоншчыне яго памяці. Дарафееў адкрываў першы «Вераніцынскі фэст» у Гарадку.
Сярод апублікаваных прац:
Прыдыбайлы
Прыдыба́йлы (, Придыбайлы) — вёска ў Лідскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Дубровенскага сельсавета.
Геалогія
Каля паўднёва-заходняй ускраіны вёскі знаходзіцца Прыдыбайлаўскае радовішча глін. Лінзападобны паклад звязаны з марэннымі адкладамі сожскага ледавіка. Ва ўскрышы пяскі, суглінкі, торф.
Арцём Генадзевіч Шрайбман
Арцём Шрайбман — беларускі палітолаг, аналітык, журналіст. Пазаштатны аўтар TUT.BY, запрошаны эксперт Маскоўскага Цэнтра Карнегі, заснавальнік аналітычнага агенцтва Sense Analytics.
Біяграфія
Нарадзіўся ў Гомелі. Навучаўся ў гімназіі № 71 Гомеля з паглыбленным вывучэннем англійскай мовы. Падчас навучання выйгрываў алімпіяды па матэматыцы і прадмеце «Чалавек. Грамадства. Дзяржава». У 2008 годзе быў узнагароджаны прэміяй спецыяльнага фонда прэзідэнта Рэспублікі Беларусь па працы з адоранными навучэнцамі.
Жанаты з журналісткай Вікторыяй Луд з чэрвеня 2017 года.
Адукацыя
2014 — Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт (Мінск), бакалаўр па спецыяльнасці «Міжнароднае права».
2018 — Лондонская школа эканомікі, магістр па спецыяльнасці «Палітыка і камунікацыя».
Дзейнасць
З 2012 па 2014 год працаваў у беларускім навастным агенцтве «БелаПАН». Супрацоўнічаў з англамоўным аналітычным парталам пра Беларусь BelarusDigest.com. Стажыраваўся ў нямецкім Бундэстагу ў камандзе Олівера Касчмарэка з Сацыяльна-дэмакратычнай партыі Германіі, а таксама 1 месяц у дзелавым штотыднёвіку «Белорусы и рынок».
З 2014 па 2019 год адказваў за раздзел «Палітыка» на беларускім партале TUT.BY. З 2019 года А. Шрайбман публікуецца ў выданні як незалежны эксперт.
Таксама ў 2016 годзе працаваў на працягу паўгады дарадчыкам пастаяннага каардзінатара ААН па пытаннях палітычнага развіцця Беларусі.
У 2019 году заснаваў уласнае аналітычнае агенцтва Sense Analytics, якое выдае выдае аналітычныя бюлетені на англійская і рускай мове па падпісцы. У выданнях збіраецца асноўная інфармацыя пра палітычную і эканамічную сітуацыю ў Беларусі. Бюлетені набываюць дыпламатычныя прадстаўніцтвы, палітычныя фонды і міжнародныя арганізацыі, якія працуюць з Беларуссю.
Праекты
На YouTube-канале «TUT.BY.Политика» у перыяд прэзіденцкіх выбараў 2020 года выйшлі інтэрвью Арцёма Шрайбмана з вядучымі палітыкамі: з незарэгістраванымі кандыдатамі ў прэзідэнты Віктарам Бабарыка і Валерыем Цэпкала, з кандыдатам у прэзідэнты Святланай Ціханоўскай, якая на перадачы была разам з Веранікай Цэпкала і Марыей Калеснікавай.
Пераслед
3 чэрвеня 2021 года на АНТ выйшла інтэрв’ю з палітвязням Раманам Пратасевічам, які абвінаваціў Арцёма Шрайбмана ў тым, што ён браў удзел у каардынацыйным штабе-чаце пратэстаў 2020 года. У выніку таго што «рызыкі знаходжання ў Беларусі вельмі ўзраслі», Арцём Шрайбман быў вымушаны з’ехаць ва Украіну.
2 снежня 2021 года стала вядома, што тэлеграм-канал Арцёма Шрайбмана суд прызнаў экстрэмісцкім.
Міганава
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Бенедыкцыянал
Бенедыкцыянал — кніга, якая змяшчае збор або, які выкарыстоўваецца ў Рымска-Каталіцкай Царкве, па сутнасці, вынятыя з тэксту.
Англа-саксонскі Бенедыкцыянал Святога Этэльвольда з’яўляецца самым вядомым з адносна нячастых прыкладаў ілюмінаваных манускрыптаў гэтага жанру, якія ў асноўным датуюцца раннім Сярэдневякоўем.
Навасэліўка (Карукіўскі раён)
Навасэліўка (Новосе́лівка) — вёска ў Карукіўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Ян Сухадольскі
Ян Сухадо́льскі (Jan Suchodolski) — ураднік Вялікага Княства Літоўскага. Скарбнік літоўскі, удзельнік Чатырохгадовага Сойма і паўстання 1794 года.
Біяграфія
Паходзіў са шляхецкага роду Сухадольскіх герба «Слепаўрон». Сын Антонія Сухадольскага і Тэрэзы з Быхаўцаў.
У 1790 годзе пры падтрымцы бацькі выбіраецца на другую кадэнцыю Чатырохгадовага Сойма ад Ваўкавыскага павета. У тым жа годзе становіцца скарбнікам літоўскім. Удзельнік паўстання 1794 года. У 1795 годзе ўваходзіў у склад Скарбовай Дэпутацыі Надзвычайнага Урада Вялікага Княства Літоўскага.
Сям’я
Быў жанаты з Тэкляй з Даўнаровічаў. Меў сыноў: Януара, які стаў вядомым мастаком, Райнольда, які стаў паэтам, Валенція, Казіміра і Яцака. А таксама дачок — Марыю і Саламею.
Міхаіл Васільевіч Ляўковіч
Міхаі́л Васі́льевіч Ляўко́віч (нар., Язна, Мёрскі раён, Віцебская вобласць) — беларускі мастак.
Творчасць
Сфера творчых інтарэсаў — акварэль і алейны жывапіс у жанрах пейзажа, партрэта, нацюрморта, тэматычнай кампазіцыі.
Сярод работ: маляўнічыя «На возеры Лосвіда» (1979), «Свята ў горадзе» (1990), «У Полацкім Спаса-Ефрасіннеўскім манастыры» (1994), «Адраджэнне» (1997), «Рагнедзе прысвячаецца» (2001), «Уладзімір Караткевіч. Праз вечнасць» (2001), серыі «Беларускае Прыдзвінне» (1984), «Афрыканскія сны» (2008); акварэлі «Гном» (2004), «Тодар Кляшторны. Па той бок дня» (2005), «Сцяна храма» (2007), «Начны матылёк» (2008), «Успамінаецца лета» (2009), «Перамога. Грунвальд» (2010) і інш.
Работы аўтара знаходзяцца ў музеі М. Шагала ў Віцебску, у Віцебскім мастацкім музеі, у Полацкай карціннай галерэі, у «Elkes-Galeri» і галерэі «Lust auf Kunst» у Германіі, а таксама ў дзяржаўных і прыватных калекцыях Беларусі, Расіі, Латвіі, Літвы, Польшчы, Чэхіі, Германіі, Францыі, Італіі, Іспаніі, ЗША і інш.
Гацішча (Чавускі раён)
Га́цішча (, Гатище) — пасёлак у Чавускім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Асінаўскага сельсавета.
Ніцяжы
Ніцяжы (Нитяжи) — вёска ў Краснінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Гусінскага сельскага паселішча.
Арганізацыя войск
Арганізацыя войскаў (Арганізацыя сіл) — структура ўзброеных сіл у цэлым і воінскіх фарміраванняў, якое забяспечвае аптымальнае спалучэнне іх складу і колькасці, колькасці і відаў узбраення і ваеннай тэхнікі для падтрымання высокай баявой гатоўнасці і здольнасці паспяхова весці баявыя дзеянні.
Псеўда-Апаладор
Псеўда-Апаладор — невядомы старажытнагрэчаскі пісьменнік, які памылкова атаясамляўся з Апаладорам Афінскім. Аўтар «Бібліятэкі» (у гістарычнай літаратуры прынята назва «Міфалагічная бібліятэка») — твора ў 3-х тамах, які ўяўляў сабой вялікі збор традыцыйнай грэчаскай міфалогіі і гераічных легенд. «Бібліятэка» на сённяшні дзень з’яўляецца адной з найважнейшых крыніц па грэчаскай міфалогіі. Захавалася толькі частка гэтага твора, але не ў арыгінале, а перапісаная для бібліятэкі кардынала Вісарыёна ў XV ст. Упершыню твор выдаў у Рыме ў 1555 г. Бенедэта Эджа.
Апаладор згадваецца ў некалькіх месцах «Бібліятэкі» як яе аўтар. Тым не менш, дэталёвы аналіз тэксту паказаў, што гэты Апаладор (імя, распаўсюджанае ў Старажытнай Грэцыі) не мог быць вядомым граматыкам Апаладорам Афінскім, у прыватнасці, таму, што ў тэксце цытуецца рымскі аўтар Кастар Родаскі, сучаснік Цыцэрона. З прычыны таго, што больш ніякімі звесткамі навука пра яго не размяшчае, аўтар тэксту завецца «Псеўда-Апаладорам».
Пэрэдзіл (Карукіўскі раён)
Пэрэдзіл (Пере́діл) — вёска ў Карукіўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Карукіўскай гарадской абшчыны.
Вадзім Леанідавіч Сашурын
Вадзі́м Леані́давіч Сашу́рын (нар., Петразаводск) — беларускі біятланіст. Заслужаны майстар спорту Рэспублікі Беларусь (14 лютага 1996 года).
Біяграфія
Пачаў займацца біятлонам ў 1979 годзе. У Кубку свету па біятлоне дэбютаваў у 1989 годзе. Неаднаразовы прызёр чэмпіянатаў свету ў эстафеце. Чэмпіён свету па біятлоне (1996) у каманднай гонцы (разам з Пятром Івашка, Алегам Рыжанковым, Аляксандрам Паповым).
Завяршыў сваю кар’еру ў вялікім спорце ў 2006 годзе, перайшоўшы на пасаду трэнера лыжнай зборнай Беларусі. Старэйшы трэнер нацыянальнай каманды Рэспублікі Беларусь па біятлоне.
Асабістае жыццё
Жонка — Яўгенія Куцэпалава, былая біятланістка зборнай Беларусі, дачкі Аляксандра (нар. 2003) і Марыя.
Лучкі (Пухавіцкі раён)
Лу́чкі (, Лучки) — вёска ў Пухавіцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Шацкага сельсавета.
Пад уладай Расійскай імперыі
На пачатку 20 ст. пасяленне было вядома як засценак Шацкай воласці Ігуменскага павета Мінскай губерні.
Найноўшы час
У Першую сусветную вайну ў лютым — снежні 1918 года была пад акупацыяй войскаў кайзераўскай Германіі.
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвешчана часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. З 1 студзеня 1919 года ў адпаведнасці з пастановай І з’езда КП(б) Беларусі вёска ўвайшла ў склад БССР.
У 1929 г. створаны калгас "Новыя Лучкі".
Пад час Другой сусветнай вайны з канца чэрвеня 1941 г. да пачатку ліпеня 1944 г. акупіравана нямецкімі войскамі.
Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Вецярэвіцкага сельсавета.
Пекінская тэлевежа
Пекінская тэлевежа — тэлевежа, размешчаная ў сталіцы Кітая, Пекіне. Вышыня — 405 м (без антэны — 386,5 м). Выкарыстоўваецца цэнтральным тэлебачаннем Кітая. Мае назіральную пляцоўку на вышыні 238 метраў, а таксама рэстаран, які круціцца, да якога можна дабрацца на высакахуткасным ліфце. З’яўляецца адной з самых высокіх тэлевежаў свету.
Была пабудавана міністэрствам радыё і тэлебачання Кітая.
Шарападобныя часткі вежы пафарбаваныя ў залаты і блакітны колеры, размешчаныя на вышыні 221 і 238 метраў.
Час працы: 8:30-21:30
Філіс Дылер
Філіс Дылер (Phyllis Diller, народжаная Філіс Эйдан Драйвер (Phyllis Ada Driver); 17 студзеня 1917 — 20 жніўня 2012) — амерыканская камедыйная актрыса, адна з першых жанчын-комікаў на амерыканскім тэлебачанні.
Біяграфія
Філіс Драйвер нарадзілася ў горадзе Ліма у штаце Агая 17 ліпеня 1917 ў сям’і Пэры Маркуса Драйвера і яго жонкі Ады Ромшэ. Пасля заканчэння сярэдняй школы яна на працягу трох гадоў вучылася ў Музычнай кансерваторыі ў Чыкага.
Першыя трыццаць гадоў свайго жыцця Філіс была звычайнай замужняй хатняй гаспадыняй і маці пецярых дзяцей, якая жыла ў невялікім мястэчку ў Мічыгане. Упершыню на тэлеэкране яна з’явілася ў пачатку 1950-х гадоў у «Шоў Джэка Паара», а неўзабаве пасля гэтага выступіла ў камедыйным шоў Граўча Маркса. Пераехаўшы ў каліфарнійскі горад Аламіду, Філіс пачала выступаць у легендарным клубе «The Purple Onion» у Сан-Францыска, дзе яна ўпершыню праявіла свой ​​талент коміка.
Парулі
Парулі (Парули) — вёска ў Краснінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Гусінскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Mojo Blues
Mojo Blues — беларускі гурт, што граў музыку ў стылі рытм-энд-блюз.
Памплона
Памплона (Pamplona, Iruñea, Pompaelo, Pompelon, Pompeiopolis, Pampilona) — сталіца аўтаномнай вобласці Навара на поўначы Іспаніі, адзін з найстаражытнейшых гарадоў краіны. Знаходзiцца ля падножжа Заходніх Пірэнэяў, на рацэ Арзе (прытоку Арагона).
Mojo Blues
Гісторыя
Гурт утвораны ў 1997 годзе былымі ўдзельнікамі гурта Крама — гітарыстам Іллёй Шэўчыкам і ўдарнікам Сяржуком Кнышам, да іх далучыўся спяваючы бас-гітарыст Bros In Blues (а раней Зіндан, Сузор’е) Аляксей Казлоўскі. У 1999 годзе Казлоўскі з’ехаў у ЗША, пакінуў гурт без аўтара і вакаліста. Пасля некалькіх гадоў зменаў у складзе ў 2003 гурт знайшоў сталую спявачку Юлію Петрушкевіч (што спявала некалі ў Бан-Жвірбе) і здолеў выпусціць трэці альбом. Пасля працяглых гастроляў па Еўропе і Кітаі гурт ціха спыніў сваё існаванне.
Памплона
Муніцыпалітэт знаходзіцца ў складзе раёна (камаркі) Куэнка-дэ-Памплона.
Найбольш вядомае свята ў Памплоне — Сан-Ферміна, якое праходзіць штогод з 6 па 14 ліпеня (увекавечаны ў рамане Эрнэста Хэмінгуэя «І ўзыходзіць сонца (Фіеста)»).
Культура
У горадзе маецца два ўніверсітэта: Універсітэт Навары і Публічны ўніверсітэт Навары. Археалагічная і мастацкая спадчына правінцыі прадстаўлена ў Музеі Навары. З 2004 года ў Памплоне праходзіць штогадовы міжнародны фестываль дакументальнага кіно «Пунта дэ віста». Памплона таксама славіцца сваім энсьера.
Міхаіл Старавойтаў
Міхаіл Старавойтаў:
Галавачы (Клецкі раён)
Галавачы́ (, Головачи) — аграгарадок у Клецкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Красназвёздаўскага сельсавета.
З 12 кастрычніка 1940 года па 24 жніўня 1960 года цэнтр Галавацкага сельсавета, з 24 жніўня 1960 года — у складзе Зубкаўскага сельсавета, з 22 верасня 1980 года — у складзе Гурнаўшчынскага сельсавета, з 8 снежня 1995 года па 28 мая 2013 года — у складзе Зубкаўскага сельсавета.
Аўдзеевічы (Навагрудскі раён)
Аўдзе́евічы (, Авдеевичи) — вёска ў Навагрудскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Шчорсаўскага сельсавета.
Пэтрова Слабада
Пэтрова Слабада (Петро́ва Слобода́) — вёска ў Карукіўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Карукіўскай гарадской абшчыны.
Балаі (Мёрскі раён)
Балаі́ (, Балаи) — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Язненскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Язна Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Заходні вакзал (Пекін)
Заходні вакзал Пекіна — найбуйнейшы ў Кітаі і адзін з самых шматлюдных у Азіі. Абслугоўвае чыгуначную станцыю Пекін-Заходні. Адкрыўся ў 1996 годзе ў раёне Сюаньу на захадзе Пекіна. У 2000 годзе пашыраны і мадэрнізаваны з тым, каб прымаць да 300 тысяч пасажыраў штодзень. З гэтага вакзала адыходзяць цягнікі на Коўлун і Лхасу (гл. Цінхай-Тыбецкая чыгуначная магістраль). У канцы 2012 года да вакзала была працягнута лінія сталічнага метрапалітэна.
Міхалова (Пухавіцкі раён)
Міхало́ва (, Михалово) — вёска ў Пухавіцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Шацкага сельсавета.
Геаграфія
Месціцца за 45 км на паўднёвы захад ад Мар'інай Горкі, 45 км ад чыгуначнай станцыі Пухавічы на лініі Мінск-Асіповічы.
Гісторыя
На пачатку 1930-ых гг. створаны калгас "Сталінградзец", працавала кузня.
У 1939 г. да Міхалова была далучана в. Цагельня. Цагельня у пачатку XX ст. урочышча, 1 двор, 7 жыхароў. У 1917 г. хутар.
Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Вецярэвіцкага сельсавета.
Войцех Нарбут
Войцех Нарбут (Wojciech Narbutt; 1762—1837) — пісьменнік, каралеўскі шамбялян, пасол Чатырохгадовага Сойма.
Біяграфія
Паходзіў са шляхецкага роду Нарбутаў герба «Трубы». Нарадзіўся ў радавым маёнтку Сукурча ў Лідскім павеце. Бацькі — Тадэвуш Нарбут, лідскі падкаморы, і Кацярына з Вяжэвічаў.
Вучыўся ў калегіуме піяраў у Вільні, пасля, з 1774 да 1776 г. — у Collegium Nobilium у Варшаве.
1775 г. — заўважаны Адамам Чартарыйскім становіцца пісарам, а пасля шамбялянам караля.
1788—1792 — быў паслом Чатырохгадовага Сойма ад Лідскага павета. Уваходзіў у склад дэпутацыяў па праверцы Вайсковага Дэпартамента Пастаяннай Рады. Быў прыхільнікам Канстытуцыі 3 мая. Быў сябрам Згуртавання сяброў урадавай канстытуцыі.
1794 г. — прыняў удзел у паўстанні. Атрымаў патэнт паручніка войскаў Рэчы Паспалітай.
З 1801 г. стаў настаўнікам Дамініка Радзівіла.
Далейшы лёс малавядомы. Займаўся гаспадаркай у радавым маёнтку. У 1809—1812 гг. быў маршалкам Лідскага павета.
Сям’я
Быў жанаты з Ганнай з Эйсмантаў. Меў 2 дачок.
Арагон (рака)
Арагон — рака ў Арагоне, Іспанія. Пачынаецца ў Пірэнеях на Піка-дэ-Канфранк і ўпадае ў раку Эбра.
Выток ракі знаходзіцца ў Астуне, потым яна цячэ на поўдзень праз Хаку, Хасетанію, Канфранк, затым паварочвае на захад, дзе ўтварае Йескае вадасховішча, пасля яго Арагон нясе свае воды на паўднёвы захад і ўпадае ў Эбра, каля Мілагра. Прытокі: Вераль, Эска, Іраці (блізу Сангуэсы), Аргана.
Рэймэнтарыўка
Рэймэнтарыўка (Реймента́рівка) — вёска ў Карукіўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Карукіўскай гарадской абшчыны.
Свіслач
Назву Сві́слач маюць:
Рода (дачка Пасейдона)
Рода (Ῥόδη) — персанаж старажытнагрэчаскай міфалогіі. Паводле Геродара і Герофіла — дачка Пасейдона і Амфітрыты. Паводле Дыядора — дачка Пасейдона і сястры тэльхінаў Галіі. Паводле Піндара — дачка Афрадыты. Эпіменід выводзіць яе радавод ад Акіяна.
Жонка Геліяса. Геліяс закахаўся ў яе, назваў яе імем востраў і прымусіў знікнуць воды, якія разліліся ў выніку патопу. У іх было сем сыноў-геліядаў (Охім, Керкаф, Макар, Актый (ці Актын), Тэнаг, Трыяп і Кандал) і дачка Электрыёна. Паводле адной з версій, Рода таксама маці Кіркі.
Паяла (камуна)
Камуна Паяла (Pajala kommun) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка мясцовага самакіравання, якая знаходзіцца ў лене Нарботэн у паўночнай Швецыі. З усходу мяжуе з Фінляндыяй.
Насельніцтва
Насельніцтва складае 6 289 чалавек (па стане на верасень 2012 года).
Населеныя пункты
Камуне падпарадкаваныя 4 гарадскія пасяленні (tätort) і некалькі сельскіх, найбольшыя з якіх:
Чэпель
Чэпель (Csepel-sziget) — вялікі востраў на рацэ Дунай, у Венгрыі. Даўжынёй — 48 км; шырынёй 6-8 км. Яго вобласць уключае 257 км².
Востраў Чэпель пашырае поўдзень Будапешта. Паўночны пункт вострава — Чэпель — з’яўляецца XXI раёнам Будапешта. З Будапешта на востраў можна патрапіць прыгараднай чыгункай.
Вядомыя гарады: Ракевэ, Сігетсентміклаш, Сігетхалам і Цёкель.
Востраў быў цэнтрам, адкуль венгры адпраўляліся на заваяванні, з прычыны таго, што ён стаў жыллём племя Арпада. Востраў названы ў гонар каня Арпада, Чэпеля.
Саматугы
Саматугы (Самоту́ги) — вёска ў Карукіўскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Карукіўскай гарадской абшчыны.
Марына Юльянаўна Шода
Марына Юльянаўна Шода (нар., , Брэсцкая вобласць) — беларуская перакладчыца, выкладчыца БДУ.
Біяграфія
Скончыла філалагічны факультэт БДУ (1995), аспірантуру БДУ па спецыяльнасці «замежная літаратура». Выкладае міфалогію, беларускую і сусветную літаратуру, семіётыку культуры, гісторыю культуры на факультэце сацыякультурных камунікацый.
Жонка Андрэя Хадановіча, мае дачку Алену.
Творчасць
У 2000—2005 гадах удзельнічала ў міжнароднай школе перакладчыкаў Translatorium.
Перакладае з польскай і ўкраінскай. Пераклала паасобныя творы Я. Івашкевіча, С. Мрожака, К. І. Галчынскага, П. Гюле, Е. Пільха, В. Такарчук, Ю. Андруховіча, Ч. Мілаша, Я. Корчака, Н. Гузеевай, М. Андрасюка.
Пераклады
Konstanty Ildefons Gałczyński. Młynek do kawy / К.І. Галчыньскі. Кававы млынок // К.І. Галчыньскі. Сёмае неба. – Мінск : Логвінаў, 2006.
Jarosław Iwaszkiewicz. Matka Joanna od Aniołów / Яраслаў Івашкевіч. Маці Яанна ад Анёлаў // Панны зь Вілька: аповесьці і апавяданьні. – Мінск : Выдавец З. Колас, 2006.
Сангайлы
30 жніўня 1957 года вёска перададзена з Дубровенскага сельсавета ў склад Гервянікаўскага сельсавета. Да 3 красавіка 1959 года вёска ўваходзіла ў склад Бердаўскага сельсавета Лідскага раёна, да 11 студзеня 1966 года — у склад Жырмунскага сельсавета Воранаўскага раёна , да 9 верасня 1981 года — у склад Дварышчанскага сельсавета.
Марына Юльянаўна Шода
Пераклады
Paweł Huelle. Mercedes-Benz. Winniczki, kałuże, deszcz. Przeprowadzka. „In Dublin’s fair city”. Cud. / Павел Гюле.Мэрсэдэс-Бэнц: Раман. Апавяданьні. – Мінск : Логвінаў, 2007.
Ołga Tokarczuk. Profesor Andrews w Warszawie / Вольга Такарчук. Прафэсар Эндрус у Варшаве // Дваццаць польскіх апавяданьняў. – Мінск : Логвінаў, 2007.
Zbigniew Herbert. Cena sztuki. Tulipanów gorzki pach. Martwa natura z wędzidłem / Зьбігнеў Гэрбэрт. Спроба апісаньня…: Выбраная эсэістыка. – Мн.: Логвінаў, 2009.
Czesław Miłosz. Narodowośći / Чэслаў Мілаш. Нацыі // Księga Wielkiego Księstwa Litewskiego. – Sejny: Ośrodek „Pogranicze - sztuk, kultur, narodów”, 2009.
Olga Tokarczuk. Prawiek i inne czasy / Вольга Такарчук. Правек ды іншыя часы. – Мн.: Логвінаў, 2010.
Czesław Miłosz. Rodzinna Europa / Чэслаў Мілаш. Родная Еўропа // Мілаш Ч. Збор твораў у 4 т. – Т. 2. – Мінск: Логвінаў, 2011.
Janusz Korczak. Kajtuś czarodziej / Януш Корчак. Кайтусь-чарадзей. - Мінск: Логвінаў, 2012.
Andrzej Franaszek. Milosz. Biografia / Анджэй Франашэк. Мілаш: біяграфія. - Мінск: Логвінаў, 2014 (у супрацоўніцтве з М. Казлоўскай і М. Пушкінай.)
Paweł Huelle. Weizer Dawidek / Павел Гюле. Вайзэр Давідзік. – Мінск: Логвінаў, 2014.
Tadeusz Dołenga-Mostowicz. Znachor / Тадэвуш Далэнга-Мастовіч. Знахар. – Мінск: Логвінаў, 2016 (у супрацоўніцтве з М. Казлоўскай, М. Пушкінай і Г. Янкутай).
Florian Czarnyszewicz. Nadberezyńcy / Фларыян Чарнышэвіч. Надбярэзінцы. – Мінск: Янушкевіч, 2017 (у супрацоўніцтве з А. Пятровіч, К. Маціеўскай, Г. Янкутай).
A. Burzyńska, M.P. Markowski. Teorie Literatury XX st. // А. Бужыньска, М. П. Маркоўскі. Тэорыі літаратуры XX ст. – Мінск: Медысонт, 2017 (У супрацоўніцтве з Т.Нядбаевай, М. Пушкінай, С. Рогач).
Andrzej Maleszka. Magiczne drzewo. Czerwone krzesło / Анджэй Малешка. Магічнае дрэва. Чырвонае крэсла. – Мінск: Янушкевіч, 2019.
Antoni Libera. Madam / Антоні Лібера. Мадам. – Мінск: Мастацкая літаратура, 2019.
Andrzej Marek Grabowski. Ambroży Pierożek – przyjaciel smoków / Анджей Марэк Грабоўскі. Галляш Бяляшык, сябра цмокаў. – Мінск: Мастацкая літаратура, 2020.
Józef Franciszek Fert. Życie Cypriana Norwida. Pamiątka dwusetnej rocznicy urodzin Poety / Юзаф Францішак Фэрт. Жыццё Цыпрыяна Норвіда Да двухсотгоддзя з дня нараджэння Паэта. – Мінск : Мастацкая літаратура, 2021.
Охім
О́хім (Ὄχιμος) — персанаж старажытнагрэчаскай міфалогіі. Старэйшы з сямі сыноў Геліяса і Роды. Пасяліўся ў вобласці Іаліса, заснаваўшы там горад Ахаю. Узяў шлюб з німфай Гегетарыяй, нарадзілася дачка Кідыпа (яна ж Кірбія), якую Охім выдаў замуж за свайго брата Керкафа.
Мелес Зенаўі
Мелес Зенаўі Асрэс (መለስ ዜናዊ meles zēnāwī, 8 мая 1955, Адуа — 20 жніўня 2012, Брусель) — эфіопскі дзяржаўны і палітычны дзеяч, прэм’ер-міністр Эфіопіі з 22 жніўні 1995 да сваёй смерці. Прэзідэнт рэспублікі з 28 мая 1991 па 22 жніўня 1995. Узначальваў Рэвалюцыйна-дэмакратычны фронт эфіопскіх народаў — кіруючую ў краіне кааліцыю.
Фембой
Femboy — паняцце ўжыванае датычна мужчын, якія выяўляюць і паводзяць сябе стэрэатыпна жаноча. Гэта можа ўключаць у сябе выкарыстанне жаночых упрыгожанняў, адзення і макіяжу, а таксама дэманстрацыю эмацыйнай адчувальнасці і ўразлівасці.
Тэрмін
Назва «Femboy» (або «femboy» ці «fem boi») паходзіць ад аб’яднання слоў «жаночы» (feminine) і «хлопец» (boy) у англійскай мове. Слова «Femboy» выкарыстоўваецца для апісання мужчын, якія выказваюць сваю гендэрную ідэнтычнасць праз выбар жаночых рыс паводзін, стылю адзення і вонкавага выгляду.
Паняцце «Femboy» стаў папулярным у Японіі у межах культуры анімэ і манга, дзе яго ўжываюць апісання хлопцаў з жаночымі рысамі ў паводзінах і вонкавым выглядзе. Пазней распаўсюдзіўся ў іншых краінах і знайшоў месца ў інтэрнэт-культуры, блогах і сацыяльных сетках, дзе фембоі выкладваюць свае фатаграфіі і інфармацыю пра сваё жыццё.
Крытыка
Крытыка Femboy адносіцца да розных аспектаў гэтай субкультуры, уключаючы гендэрную ідэнтычнасць, эстэтыку і паводзіны.
Некаторыя крытыкі сцвярджаюць, што фембояў часта памылкова ўспрымаюць як прадстаўнікоў LGBTQ+ супольнасці, тады як большасць з іх могуць ідэнтыфікавацца як гетэрасэксуальныя мужчыны. Таксама было выказана меркаванне, што Femboy выкарыстоўваюць гендэрную ідэнтычнасць як сродак для прыцягнення ўвагі і стварэння ўнікальнага вобразу.