cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Мікрахвалевая печ
У прамысловасці гэтыя печы выкарыстоўваюцца для сушкі, размарозкі, плаўленні пластмасаў, разагравання клеяў, абпалу керамікі і г. д. У некаторых прамысловых печах частата выпраменьвання можа змяняцца (так званыя variable frequency microwave, VFM).
У адрозненне ад класічных печаў (напрыклад, духоўкі ці рускай печы), разаграванне ежы ў ЗВЧ-печы адбываецца не толькі з паверхні разаграванага цела, але і па яго аб’ёму, які змяшчае палярныя малекулы (напрыклад, вады), бо радыёхвалі дадзенай частаты пранікаюць і паглынаюцца харчовымі прадуктамі прыкладна на 1,5 — 2,5 см па глыбіні ад паверхні. Гэта скарачае час разагравання ежы; сярэдняя хуткасць нагрэву ў ЗВЧ-печах складае 0,3-0,5 ° С у секунду.
Саннікі (Навадугінскі раён)
Саннікі (Санники) — вёска ў Навадугінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Высокаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
The Rev
Джэймс Оўэн Саліван (James Owen Sullivan;  —, Хантынгтан-Біч, ЗША), вядомы як The Rev — амерыканскі рок-музыка, былы ударнік і аўтар песен гурту Avenged Sevenfold.
Кар’ера
Вывучэнне асноў гульні ў музычнай школе Саліван сумяшчаў з вывучэннем розных музычных стыляў — трэш-металу, прог-рок, фанка і іншых. З шостага па восьмы клас гуляў у ансамблі ўдарных інструментаў, паралельна гуляючы з рознымі панк-гуртамі.
У складзе Avenged Sevenfold Саліван запісвае і выпускае два дэмазапіса (у 1999 і 2000 гадах), пасля чаго прыступае да запісу першага поўнафарматнага альбома групы. Альбом пад назвай «Sounding the Seventh Trumpet» выходзіць 31 студзеня 2001 і атрымлівае дастаткова станоўчыя водгукі ад крытыкаў і слухачоў. На канцэртах Саліван, акрамя гульні на ўдарных, выконвае ролю бэк-вакаліста. Улетку гэтага ж года Саліван разам з калегам па Avenged Sevenfold Synyster Gates і былымі музыкамі Ballistico стварае групу Pinkly Smooth, якая існуе на правах сайд-праекта. Выступаючы ў складзе Pinkly Smooth ў якасці клавішніка і вакаліста, Саліван ўзяў для сябе псеўданім «Rathead». У 2002 годзе гурт выпусціў альбом «Unfortunate Snort». Пасля выпуску альбома гурт сышоў у бестэрміновы адпачынак у сувязі з тым, што Саліван і Гейтс аддалі перавагу гурту Avenged Sevenfold.
26 жніўня 2003 Саліван ў складзе Avenged Sevenfold выпускае альбом «Waking the Fallen», які прыносіць яшчэ большы поспех — група трапляе ў чарт Billboard і ўдзельнічае ў розных прэстыжных турах.
7 чэрвеня 2005 года Саліван і Avenged Sevenfold выпускаюць новы альбом «City of Evil», напісаны ў стылі NWOAHM, які прыносіць групе ашаламляльны поспех, у тым ліку і камерцыйны. У першы тыдзень продажаў было рэалізавана больш за 30 тысяч копій.
30 кастрычнік 2007 года Саліван ў складзе Avenged Sevenfold выпускае альбом пад назвай Avenged Sevenfold. З 10 песень альбома ён напісаў 4 («Almost Easy», «Afterlife», «Brompton Cocktail» і «A Little Piece of Heaven») і ўдзельнічаў у напісанні ўсіх астатніх, а таксама запісаў партыі клавішных для некалькіх песень. Акрамя таго, у песнях «Critical Acclaim», «Afterlife» і «A Little Piece of Heaven» Саліван выконвае вядучую партыю вакалу. Першы тыдзень продажаў прынесла вынік у выглядзе 90 тысяч прададзеных копій.
Смерць
28 снежня 2009 Саліван быў знойдзены мёртвым у сваім доме ў Хантынгтон-Біч. Першапачатковыя вынікі ўскрыцця апынуліся спрэчнымі і не далі выніку. Пахаванне Саллівана прайшло 6 студзеня 2010 года. Прычыны смерці Саллівана былі апублікаваныя 10 чэрвені 2010. Згодна з заключэннем каранера, у целе музыканта былі выяўленыя сляды аксікадона, аксимарфона, дыязепама, нардиазепама і алкаголю. Таксама каранер адзначыў павялічаны памер сэрца — кардыямегалію, што, на яго думку, магло адыграць пэўную ролю ў смерці Саллівана.
Лара
Лара (Lara) — штат на паўночным захадзе Венесуэлы.
Плошча 19,8 тыс. км². Адміністрацыйны цэнтр - горад Баркісімента.
Шпуля
Шпуля або Шпулька — шматзначны тэрмін:
Нэа
Нэа (neo) — праект штучнай (планавай) міжнароднай мовы, створанай бельгійскім дыпламатам і лінгвістам Артура Алфандары. Нэа з’яўляецца апастэрыёрнай, аўтаномнай мовай і аб’ядноўвае ў сабе рысы эсперанта, іда, навіяля, акцыдэнталя, валапюка. Слоўнік і граматыка мовы набліжаны (у параўнанні з эсперанта і іда) да англійскай мовы.
Крыстафер Ламберт
Крыстоф Гі Дэні Ламбер (Christophe Guy Denis Lambert; больш вядомы як Крыстафер Ламберт, Christopher Lambert; нар. 29 сакавіка 1957, Лонг-Айленд, штат Нью-Ёрк, ЗША) — французскі і амерыканскі акцёр, лаўрэат прэміі «Сезар» (1986).
Нэа
Гісторыя
Упершыню праект мовы быў прапанаваны аўтарам у 1937 годзе, але не прыцягнуў шырокай увагі. У 1961 годзе у Брусэлі Алфандары выдаў сваю галоўную працу пад назвай «Cours pratique de Neo deuxieme langue». Праца ўтрымлівала: кароткую і поўную граматыку, навучальны курс з 44 лекцый, пераклады літаратурных твораў (паэзія і проза), арыгінальную нэа літаратуру, навуковыя і тэхнічныя тэксты, ідыёмы, дэталёвыя французска-нэа і нэа-французскі слоўнікі. Агульны аб’ём выдання 1304 старонкі і каля 60000 слоўнікавых артыкулаў. Ступень дэталізацыі праекта была непараўнальнай у гісторыі інтэрлінгвістыкі. Нэа прыцягнуў увагу рэдакцыі і чытачоў «International Language Review» (Далас, ЗША) спецыяльнага выдання прысвечанага штучным мовам. У 1962 годзе было створана таварыства прыхільнікаў праекта «Friends of Neo». Дзеля распаўсюджання мовы і забеспячэння адзінства ў працэсе яго развіцця была створана «Акадэмія нэа». У перыяд паміж 1961 і 1968 гадамі у Брусэлі пры ўдзеле Алфандары выдавалася перыядычнае выданне на мове нэа «Neo-bulten», былі апублікаваны французскі, англійскі і нямецкі падручнікі нэа. Але, актыўнай працы па распаўсюджанню мовы перашкодзілі цяжкая хвароба і стары ўзрост Артура Алфандары (на момант выдання сваёй асноўнай працы ў 1961 годзе яму было 72 гады). Пасля смерці Алфандары ў 1969 годзе Акадэмія і Сябры нэа спынілі сваё існаванне.
Крыстафер Ламберт
За 30 гадоў кінакар’еры зняўся больш чым у 60 карцінах. Ламберт граў як у камедыях («Арлет», «Эркюль і Шэрлак супраць мафіі», «Чаму я?»), так і ў інтэлектуальным кіно («Падземка», «Забіць святара»). Аднак сапраўдную папулярнасць акцёр атрымаў дзякуючы ролям герояў-адзіночак у фантастычных фільмах і фільмах жанру «экшн» («Крэпасць/Апошні адлік», «Смяротная бітва», «Крутыя ствалы»), сярод якіх самая галоўная — несмяротны воін Конар Маклаўд з фільма «Горац».
Нэа
Алфавіт
Алфавіт нэа складаецца з 26 гукаў сучаснай лацінскай графікі. Падчас пісьма дапускаецца замена «q» — «kw», «x» — «ks». Для літары «с» таксама дапушчальнае чытанне як «ц». Усе літары чытаюцца так, як пішуцца. Невымаўляемыя гукі адсутнічаюць. Наступныя камбінацыі вымаўляюцца так, як у англійскай мове: «sh» — ш, «zh» — ж, «ts» — ц.
Прыслоўе
Прыслоўі ўтвараюцца, пры дапамозе канчатка -е.
Пасёлак птушкафабрыкі імя Н. К. Крупскай
'''Пасё́лак Птушкафа́брыкі імя́ Н. К. Кру́пскай''' — колішні пасёлак, з 1974 года ў межах Мінска.
Гісторыя
У даваенны час на месцы пасёлка хутар Навінкі. Пасёлак узнік у сувязі з арганізацыяй у 1945 годзе птушкасаўгаса (з 1950 года птушкафабрыкі). Уваходзіў у склад Зялёналугскага сельсавета Мінскага раёна. У 1974 годзе ўключаны ў межы горада. Вуліцы пасёлка ў 1974 годзе перайменаваныя: Цэнтральная вуліца ў завулак Чарвякова, другая вуліца займела назву Стадыённая.
Thorichthys
Thorichthys — род рыб сямейства Cichlidae. Пражывае ў Атлантычным басейне ад басейну ракі Чачалакас у Мексіцы на поўдзень да дрэнажу ракі Матагуа ў Гватэмале і Гандурасе. Маюць крыху завостраныя галовы і палоскі ўнізе тулава, аддаюць перавагу павольным ці стаячым водам. Найбольш вядомы від —. У памерах Thorichthys рэдка перавышаюць 15 см, што робіць іх папулярнымі акварыумнымі рыбкамі.
Віды
Вылучаюць 8 відаў роду Thorichthys :
Ліравыя
Ліравыя, таксама ліры-рыбы, марскія мышы, пячкуркі (Callionymidae, ад стар.-грэч. Καλός — прыгожы і ὄνομα — імя) — сямейства невялікіх рыб атрада акунепадобных.
Жыве пераважна ў трапічных водах заходняй частцы інда-ціхаакіянскага рэгіёна, у сямейства ўваходзяць каля 186 відаў і 18 родаў. Драканетавыя могуць лічыцца роднасным сямействам, членаў якога досыць шмат, але яны рэдка назіраемыя. З-за падабенства ў марфалогіі і паводзінах, ліравых часам блытаюць з прадстаўнікамі сямейства бычковых.
Едльня-Лятніска
Едльня-Лятніска (Jedlnia-Letnisko) — горад у Радомскім павеце Мазавецкага ваяводства Польшчы, сядзіба аднайменнай гміны. У 2021 годзе горад налічваў 4 000 жыхароў.
Севальніха
Севальніха (Севальниха) — вёска ў Навадугінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Высокаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Забрадзенне
Забрадзе́нне (, Заброденье) — вёска ў Смалявіцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Жодзінскага сельсавета.
Заполле (Баравухскі сельсавет)
Запо́лле (, Заполье) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Баравухскага сельсавета.
Да 10 кастрычніка 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Адамоўскага сельсавета.
Цясноўскі сельсавет (Стаўбцоўскі раён)
Цясно́ўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Стаўбцоўскага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок (да 2008 г. вёска) Цеснавая 1.
Утвораны 14 лютага 1983 года ў складзе Стаўбцоўскага раёна Мінскай вобласці БССР з частак Літвенскага і Хатаўскога сельсаветаў. 28 мая 2013 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Літвенскага сельсавета.
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1664 чалавекі, з іх 37,4 % — беларусы, 37,1 % — палякі 4,7 % — рускія.
На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходізілі 15 населеных пунктаў:
Чапала
Чапала — найбуйнейшае ў Мексіцы прэснаводнае возера.
Геаграфія
Знаходзіцца за 45 км на паўднёвы ўсход ад г. Гвадалахара, размешчана на мяжы штатаў Халіска і Мічаакан, на вышыні 1524 м над узроўнем мора. Прыкладныя памеры: 80 км з захаду на ўсход і 18 км з поўначы на поўдзень, плошча каля 1100 км². Сярэдняя глыбіня 4,5 м, максімальная — 10,5 м.
Апісанне
З-за празмернай эксплуатацыі водных рэсурсаў возера і навакольных тэрыторый існуе пагроза ўзроўню вады і якасці вады ў Чапала. З-за падзення ўзроўню вады ў возеры ўтварыліся цэлыя астравы з багавіння.
Возера з’яўляецца месцам пражывання некалькіх відаў пералётных птушак, такіх як ружовы пелікан, а таксама тысяч мясцовых раслін і жывёл.
Макс Гасцінгс
Макс Гасцінгс або Хэйстінгс (Sir Max Hugh Macdonald Hastings, нар. 28 снежня 1945) — брытанскі гісторык, пісьменнік, журналіст.
Біяграфія
Нарадзіўся 28 снежня 1945 года ў Лондане. Скончыў школу Чартэрхаус і паступіў ва Універсітэцкі каледж Оксфарда, які кінуў праз год. Працаваў журналістам у больш чым 60 краінах і 11 ваенных канфліктах. Дзесяць гадоў быў галоўным рэдактарам The Daily Telegraph (1986—1995). У 2002 годзе быў прысвечаны ў рыцары.
Навуковая дзейнасць
На гістарычнай ніве займаецца даследаваннямі розных ваенных канфліктаў, як, напрыклад, Першая сусветная, Другая сусветная, Фалклендская, Карэйская і В’етнамская войны. Сярод яго прац:
Палітычныя погляды
Час ад часу з’яўляўся прыхільнікам то кансерватыўнай, то лейбарысцкай партыі. У жніўні 2014 года, напярэдадні рэферэндуму па пытанні незалежнасці Шатландыі, выступіў супраць сепарацыі рэгіёна. У 2019 годзе застаўся незадаволены абраннем Борыса Джонсана на пасаду прэм’ер-міністра Вялікабрытаніі.
Сям’я
Бацька Макса — Макдоналд Гасцінгс (1909—1982) быў ваенным карэспандэнтам, маці работала рэдактарам часопіса Harper’s Bazaar. Першая жонка — Патрысія Эдмандсан, на якой пісьменнік быў жанаты з 1972 года па 1994 год. Другая — Пенелопа (народжаная Левінсан). З ёй ён у шлюбе з 1999-га.
Манагас
Манагас (Monagas) — адзін з 23 штатаў Венесуэлы.
Адміністрацыйны цэнтр — горад Матурын.
Плошча штата 28,900 км², насельніцтва - 855 300 чалавек.
эканоміка
Эканомія на Манагас месьціцца ў сельскай гаспадарцы і жывёлагадоўлі.
Гукапіс
Гу́капіс — такія гукавыя паўторы ў вершаванай мове, якія ўзмацняюць яе мілагучнасць і сэнсавую выразнасць. Сярод іх вылучаюцца гукавая анафара, эпіфара, кальцо, стык. Асобнымі відамі гукапісу, апрача названых, з'яўляюцца алітэрацыя, асананс, гукаперайманне. У паэтычнай практыцы, як правіла, усе яны выкарыстоўваюцца ў спалучэнні, суадносячыся з лексікай, інтанацыйна-сінтаксічнай арганізацыяй вершаванага радка.
Мікалай Фёдаравіч Гамалея
Мікалай Фёдаравіч Гамалея ((5 лютага 1859), Адэса —, Масква) — савецкі ўрач, мікрабіёлаг і эпідэміёлаг, ганаровы член АН СССР (з 1940), акадэмік АМН СССР (1945). Лаўрэат Сталінскай прэміі (1943).
Хацілавічы (Смаргонскі раён)
Хаці́лавічы (, Хотиловичи) — вёска ў Смаргонскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Жодзішкаўскага сельсавета.
Да 17 лістапада 1986 года вёска ўваходзіла ў склад Сыраваткінскага сельсавета.
IC 470
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Мікалай Фёдаравіч Гамалея
Біяграфія
Мікалай Гамалея нарадзіўся ў 1859 годзе ў Адэсе, якая ў той час з’яўлялася часткай Расійскай імперыі. Скончыў Новарасійскі ўніверсітэт у Адэсе (цяпер Адэскі ўніверсітэт) у 1880 годзе і Пецярбургскую ваенна-медыцынскую акадэмію (цяпер Ваенна-медыцынская акадэмія імя С. М. Кірава) у 1883 годзе. Пазней ён стаў паважаным урачом бальніцы ў роднай Адэсе.
IC 470
Спасылкі
IC 470
Мікалай Фёдаравіч Гамалея
Біяграфія
Мікалай Гамалея працаваў у лабараторыі Луі Пастэра ў Францыі ў 1886 годзе. Следуючы прыкладу Пастэра пасля свайго вяртання, ён далучыўся да Ільі Мечнікава ў арганізацыі Адэскай бактэрыялагічнай станцыі для вывучэння прышчэпкі супраць шаленства і для даследаванняў барацьбы супраць чумы буйной рагатай жывёлы і халеры, дзе дыягнаставаў макроту пры сухотах і падрыхтаваў вакцыну супраць сібірскай язвы. Адэскі бактэрыялагічны інстытут стаў першай у Расіі бактэрыялагічнай станцыяй назіранняў.
Нягледзячы на дрэнныя ўмовы і невялікі штат супрацоўнікаў, навукоўцы змаглі дамагчыся поспеху ў высвятленні ўмоў, пры якіх прышчэпка супраць шаленства была найбольш эфектыўнай. Прапанова Мікалая Гамалеі выкарыстоўваць забітых бактэрый пры прышчэпцы супраць халеры пазней была паспяхова прыменена ў шырокім маштабе. Падобныя станцыі былі неўзабаве заснаваны ў Кіеве (1886), Екацерынаслаўе (1897) і Чарнігаве (1897).
Пасля абароны дысертацыі ў 1892 годзе па этыялогіі халеры (апублікавана ў 1893 годзе), М. Ф. Гамалея займаў пасаду дырэктара Адэскага бактэрыялагічнага інстытута ў 1896—1908 гадах. Зрабіўшы даклад пра лізіс бактэрый Bacillus anthracis у 1898 годзе, Гамалея стаў першаадкрывальнікам антыцел, якія знішчаюць бактэрый, вядомыя як bacteriolysins.
Гамалея пачаў грамадскую кампанію па знішчэнню пацукоў, каб змагацца з чумой у Адэсе і на поўдні Расіі, і ўказаў на вош у якасці носьбіта тыфу. У 1910—1913 гадах Гамалея рэдагаваў часопіс «Гігіена і санітарыя».
У апошніх сваіх працах, у ліку якіх арганізацыя паставак і размеркавання прышчэпак супраць воспы для Чырвонай Арміі, М. Ф. Гамалея зрабіў крок да магчымай ліквідацыі воспы ў СССР.
Гамалея памёр у Маскве ў 1949 годзе. Пахаваны на Новадзявочых могілках.
Навуковая спадчына
Мікалай Фёдаравіч Гамалея — аўтар больш за 300 навуковых прац, значная частка якіх прысвечана праблематыцы шаленства і халеры.
У 1954—1956 гадах было выдадзена шасцітомны збор навуковых прац М. Ф. Гамалеі.
Стваральнік і актыўны папулярызатар так званага інтэнсіўнага метаду прышчэпкі — ён распрацаваў і ўжыў на практыцы план мерапрыемстваў па барацьбе з эпідэміямі на месцах. На практыцы актыўна змагаўся з эпідэміямі чумы ў Адэсе, халеры на Данбасе, у Закаўказзе і ў Паволжы, сыпнога тыфу ў Санкт-Пецярбургу.
У 1888 годзе Гамалея адкрыў халерападобны птушыны вібрыён (мечнікаўскі вібрыён) — ўзбуджальніка халерападобнага захворвання птушак і зрабіў процівахалерную вакцыну. У 1894—1896 гадах Гамалея апісаў з’яву так званага гетэрамарфізму бактэрый. М.Гамалея ўпершыню прапанаваў палажэнне аб існаванні схаваных формаў інфекцыі. Яшчэ ў 1899 годзе вучоны выказаў меркаванне аб «нябачных мікробах» — узбуджальнікаў раку. Віруснай тэорыі раку ён прытрымліваўся да канца свайго жыцця.
М. Ф. Гамалея адным з першых вызначыў эпідэміялагічнае значэнне дэзынфекцыйных мерапрыемстваў у барацьбе з халерай і дэратызацыйных — у барацьбе з чумой. Грунтуючыся на вопыце барацьбы з паразітарнымі тыфамі ў начлежках дамах Пецярбурга, ён упершыню паказаў вядучую ролю дэзынсекцыйных мерапрыемстваў у барацьбе з вашывасцю пры гэтых інфекцыях, вывучаў дзеянне некаторых дэзынфекцыйных сродкаў і іх эфектыўнасць. Для яго ўжо ў той час стала яснай роля мух у перадачы кішачных інфекцый і неабходнасць узмоцненай барацьбы з імі. Ён таксама паказаў ролю грызуноў у распаўсюджванні чумы і неабходнасць абавязковага вынішчэння іх ва ўсіх выпадках.
656
656 — высакосны год, пачаўся ў пятніцу. 656 год нашай эры, 656 год 1 тысячагоддзя, 56 год VII стагоддзя, 6 год 6-га дзесяцігоддзі VII стагоддзя, 7 год 650-х гадоў.
Віцэ-прэзідэнт ЗША
Віцэ-прэзідэнт ЗША (Vice President of the United States) — другая па важнасці службовая асоба ў сістэме выканаўчай галіны федэральнага ўрада ЗША. Асноўная канстытуцыйная функцыя віцэ-прэзідэнта складаецца ў тым, што ён змяняе прэзідэнта ЗША ў выпадку яго скону, адстаўкі або адхілення з пасады. З прычыны таго, што віцэ-прэзідэнт ЗША таксама фармальна ўзначальвае Сенат ЗША, верхнюю палату Кангрэса, пытанне аб тым, да якой галіны ўлады адносіцца гэта пасада — да выканаўчай ці заканадаўчай — дыскусійнае.
Дзеючым віцэ-прэзідэнтам ЗША з'яўляецца Камала Харыс, якая ўступіла на пасаду 20 студзеня 2021 года.
Функцыі
Фармальна ўзначальвае Сенат ЗША, дзе мае толькі права вырашальнага голасу пры падзеле галасоў напалову (фактычна яго главой з'яўляецца старшыня Сената pro tempore). Паводле Дванаццатай папраўкі, з'яўляецца старшынёй у Сенаце, калі той збіраецца для падліку галасоў калегіі выбаршчыкаў. Па жаданні прэзідэнта мае шэраг іншых грамадскіх абавязкаў, якія ажыццяўляе толькі ад імя і па даручэнні главы дзяржавы.
Аб’яднаная Вялікая Ложа Расіі
Аб’яднаная вялікая ложа Расіі (АВЛР) — вялікая ложа ў Расіі, якая аб’ядноўвае некалькі ложаў у Маскве і Санкт-Пецярбургу. АВЛР была сфармавана на сваёй асамблеі ў Санкт-Пецярбургу 11 кастрычніка 2008 года.
Allium schergianum
Распаўсюджанне
Распаўсюджаны ў Турцыі, Ліване, Сірыі.
Аб’яднаная Вялікая Ложа Расіі
Аб’яднаная Вялікая Ложа Расіі
Гісторыя адраджэння традыцыйнага рэгулярнага масонства ў Расіі была не простай, але паспяховай. Адраджэнне пачалося ў 2000 годзе, калі значная частка братоў, якія не пагаджаліся з унутранай палітыкай кіраўніцтва ВЛР і таму выйшлі са складу ВЛР, утварылі Рускую Рэгулярную Вялікую Ложу. Тая, аб’яднаўшыся з часткай Вольных Муляроў, якія зноў пакінула ВЛР, у 2007 годзе ўвайшла ў склад Аб’яднанай Вялікай Ложы Расіі.
Фрэд Астэр
Фрэд Астэр (Fred Astaire; сапраўднае імя Фрэдэрык Аўстэрліц, англ. Frederick Austerlitz);  — ) — амерыканскі акцёр, танцор, харэограф і спявак, зорка Галівуда, адзін з найвялікшых майстроў музычнага жанру ў кіно. Яго тэатральная і кінематаграфічная кар’ера ахоплівае перыяд у 76 гадоў, на працягу якога Астэр зняўся ў 31 музычным фільме. Яго імя часта згадваецца разам з імем Джынджэр Роджэрс, з якой ён зняўся ў 10 фільмах, што пераварочвалі жанр музычнай камедыі.
Аб’яднаная Вялікая Ложа Расіі
Аб’яднаная Вялікая Ложа Расіі
11 кастрычніка 2008 г. на сваёй Прадстаўнічай Асамблеі ў Санкт-Пецярбургу Аб’яднаная Вялікая Ложа Расіі была канчаткова сфармаваная і набыла сваю новую Канстытуцыю і Генеральны Рэгламент.
Сёння Аб’яднаная Вялікая Ложа Расіі ўключае ў сябе 13 лож, што месцяцца ў Маскве, Санкт-Пецярбургу, Харкаве. У іх складзе прадстаўнікі самых розных прафесій: вайскоўцы, бізнесмены, творчая інтэлігенцыя, педагогі, лекары, службоўцы — розных узростаў, палітычных і рэлігійных поглядаў. Колькасць АВЛР на дадзены момант складае 250 братоў.
Высокашаноўныя Ложы пад шатамі Аб’яднанай Вялікай Ложы Расіі:
Традыцыйнае рэгулярнае масонства
11 кастрычніка 2008 г. была ўтвораная Аб’яднаная Вялікая Ложа Расіі. Яна атрымала патэнт ад Вялікай Ложы Францыі — аднаго з буйных традыцыйных рэгулярных паслушэнстваў Францыі — на правядзенне работ па Старажытнаму і Прынятаму Шатландскаму Абраду. Аб’яднаная Вялікая Ложа Расіі ўваходзіць у лік еўрапейскіх лож традыцыйнага рэгулярнага масонства, якія маюць сяброўскія стасункі з Вялікай Ложай Францыі. ВЛФ была ўтвораная Найвышэйшай Радай Старажытнага і Прынятага Шатландскага Абраду Францыі, самай першай Найвышэйшай Радай Старажытнага і Прынятага Шатландскага Абраду ў Еўропе, заснаванай ў 1804 г.
На сёння ВЛФ яднае ў сваіх ложах блізу 30 000 братоў, як у Францыі так і за яе межамі. Яна з’яўляецца адной з самых буйных і аўтарытэтных лож Францыі, якія прадстаўляюць традыцыйнае рэгулярнае еўрапейскае масонства.
10 год таму, сумесна з Вялікай Традыцыйнай Сімбалічнай Ложай «Опера» ВЛФ утварыла Канфедэрацыю Аб’яднаных Вялікіх Лож Еўропы (КАВЛЕ). Цяпер у КАВЛЕ уваходзіць 15 Вялікіх Лож, і з кожным годам іх робіцца больш. Гэтак будуецца новы незалежны сусветны ланцуг Вялікіх Лож, не звязаных з Аб’яднанай Вялікай Ложай Англіі і ложамі, якія яна прызнае.
Сычова (Навадугінскі раён)
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
П’ячэнца-д’Адыджэ
П’ячэнца-д’Адыджэ (Piacenza d'Adige) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Венета, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Падуя.
Насельніцтва складае 1408 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 76 чал./км². Займае плошчу 19 км². Паштовы індэкс — 35040. Тэлефонны код — 0425.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Антоній Вялікі.
Беларуска-амерыканскія адносіны
Адносіны Беларусі і ЗША — дыпламатычныя адносіны Рэспублікі Беларусь і ЗША, супрацоўніцтва ў гуманітарнай і эканамічнай сферы.
1991-2001
Злучаныя Штаты Амерыкі другімі ў свеце пасля Украіны прызналі незалежнасць Беларусі 25 снежня 1991 года. Пасля таго, як дзве краіны ўсталявалі дыпламатычныя адносіны, у Мінску 31 студзеня 1992 года было афіцыйна адкрыта Пасольства ЗША. Першы пасол ЗША ў Беларусі Дэвід Суорц (David H. Swartz) прыступіў да выканання сваіх абавязкаў 25 жніўня 1992 года і завяршыў тэрмін сваіх паўнамоцтваў у студзені 1994 года. Наступнымі пасламі ЗША ў Беларусі былі Кенэт Ялавіц (Kenneth S. Yalowitz), Дэніел Спекхард (Daniel V. Speckhard), Майкл Козак (Michael G. Kozak) і Джордж Крол (George H. Krol).
Пасольства Рэспублікі Беларусь у ЗША была створана ў 1992 годзе. Пасольства пераехала на сваё цяперашняе месца ў Нью-Гемпшыр авеню ў 1993 годзе.
ЗША і РБ неаднаразова абмяняліся афіцыйнымі візітамі на вышэйшым узроўні: Станіслаў Шушкевіч, тагачасны старшыня Вярхоўнага Савету Рэспублікі Беларусь, сустрэўся ў Вашынгтоне з Прэзідэнтам Білам Клінтанам у ліпені 1993 года, а Прэзідэнт ЗША наведаў Беларусь 15 студзеня 1994 года.
Першы Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка здзейсніў візіт у Злучаныя Штаты ў 1995 годзе, пазней ён сустракаўся з кіраўніцтвам ЗША на розных міжнародных нарадах.
Залатая Горка (Смалявіцкі раён)
Залата́я Го́рка (, Золотая Горка) — вёска ў Смалявіцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Жодзінскага сельсавета.
Да 12 лістапада 1957 года вёска ўваходзіла ў склад Пліскага сельсавета.
Беларуска-амерыканскія адносіны
1991-2001
У 1995 годзе запрацаваў міжурадавы камітэт па развіццю амерыканскага бізнэсу ў Беларусі. У 1996 годзе па дамове са Злучанымі Штатамі Амерыкі з Рэспублікі Беларусь выведзены міжкантынентальныя ракеты РС-12М з ядзернымі боегалоўкамі. Згодна з дамовай, ЗША і Расійская Федэрацыя гарантавалі Беларусі бяспеку ды ўсебаковую падтрымку.
Двухбаковыя адносіны задакументаваная ў заявах Белага Дома ды Дзярждэпартаменту, рэзалюцыях Кангрэса ЗША, а таксама іншых паведамленнях і рашэннях Урада Злучаных Штатаў. У Беларусі сувязі таксама зафіксаваныя ў вышэйшых дзяржаўных дакументах.
2001 — 2008
У першай палове 2000-х гадоў адносіны Беларусі і ЗША пачалі заўважна пагаршацца, а ў 2004 г. дасягнулі самых горшых адносін за ўсю навейшую гісторыю. На думку некаторых экспертаў, гэтай сітуацыі спрыяў беларускі дэканструктыўны элемент, так званая пазасістэмная апазіцыя, якая падпарадкоўвалася Маскве.
У верасні 2004 г. ЗША абвясцілі аб намеры дамагацца адхілення ад улады прэзідэнта Беларусі Аляксандра Лукашэнкі. Пазіцыю ЗША агучыў сенатар Джон Маккейн: ''«Мы будзем змагацца за тое, каб Беларусь вызвалілася ад тыраніі. Змена рэжыму Лукашэнкі ў Беларусі плануецца не ўзброеным шляхам, а з дапамогай міжнароднага ціску»''.
6 кастрычніка 2004 г. Палата прадстаўнікоў Кангрэса ЗША аднагалосна прагаласавала за ўвядзенне эканамічных санкцыяў супраць Беларусі і яе прэзідэнта. 20 кастрычніка 2004 года прэзідэнт ЗША Дж. Буш падпісаў закон «Акт аб дэмакратыі ў Беларусі (2004)», які дазваляе дапамогу палітычным партыям, няўрадавым арганізацыям і незалежным сродкам масавай інфармацыі (СМІ), якія працуюць у сферы развіцця дэмакратыі і правоў чалавека ў Беларусі.
21 ліпеня 2006 года Прэзідэнт Джордж Буш рэкамендаваў на пасаду пасла ЗША ў Беларусі Карэн Сцюарт. Яна прыбыла ў Мінск 18 верасня 2006 года і працавала да 2008 года, калі беларускі ўрад у аднабаковым парадку ўвёў абмежаванні на колькасць амерыканскіх дыпламатаў і вымусіў Злучаныя Штаты адазваць з Беларусі пасла.
У сакавіку 2008 г. пачаўся нявырашаны да сёння дыпламатычны канфлікт, у выніку якога штат амерыканскай амбасады ў Беларусі быў скарочаны з 35 да 5 дыпламатаў. Канфлікт стварыў умовы, пры якіх амбасада ЗША страціла магчымасць аказваць візавыя паслугі ў поўным аб'ёме. Шмат хто з беларусаў, якія хацелі атрымаць амерыканскія візы, былі вымушаныя падаваць просьбы на іх атрыманне ў амбасадах ЗША ў Літве, Польшчы або Расіі.
На пяць год у адносінах паміж ЗША і Беларуссю ўзнікла паўза.
2009 — 2019
У чэрвені 2009 г. і ў кастрычнік у 2010 г. дэлегацыя Кангрэса ЗША з афіцыйным візітам наведалі Беларусь, пачаўся новы этап двухбаковых адносін.
У снежні 2010 г. міністр МЗС Рэспублікі Беларусі сустрэўся з сакратаром Дзярждэпартамента ЗША. Па выніках сустрэчы прынята заява аб супрацоўніцтве паміж Беларуссю і ЗША ў вобласці ядзернага раззбраення і нераспаўсюджання ядзернай зброі. Акрамя гэтага падпісаныя дамовы аб сумесным супрацьстаянні тэрарызму ў свеце.
Актывізавацыя партнёрскіх сувязяў на ўзроўні МЗС абодвух краін назіраецца з 2013 г. Эфектыўным з’яўляецца супрацоўніцтва паміж беларускімі і амерыканскімі праваахоўнымі органамі па прадухіленні высокатэхналагічных злачынстваў, барацьба з незаконнымі псіхатропнымі рэчывамі, барацьбы з гандлем людзьмі і распаўсюдам дзіцячай парнаграфіі ў Інтэрнэце. Добра наладжана супрацоўніцтва ў галіне аховы здароўя. У 2013 г. амерыканскі бок арганізаваў навучальныя курсы для беларускіх адмыслоўцаў, якія вывучалі перадавы досвед у кіраванні медыцынскімі ўстановамі. У лютым 2014 г., беларускія анколагі і кардыёлагі наведалі ЗША, дзе перанялі перадавы досвед. Паміж РБ і ЗША падпісаны шэраг дамоў па медыцынскім узаемадзеянні.
Са жніўня 2014 г. амерыканская амбасада ў Мінску аднавіла выдачу віз некаторым катэгорыям беларускіх грамадзян — студэнтам, удзельнікам праграм культурнага абмену, асобам, старэйшым за 70 гадоў. Візы ў Мінску таксама маглі атрымаць грамадзяне, у якіх раней ужо была амерыканская віза.
У верасні 2014 г. ў ЗША адбыўся I Беларуска-амерыканскі інвестыцыйны форум. Па выніках якога ўхваленыя сумесныя крокі па дзейнасці ў эканамічнай сферы. Дэлегацыю ўзначаліў прэм’ер-міністр Беларусі Міхаіл Мясніковіч.
У снежні 2014 г. намеснік міністра замежных спраў Беларусі Аляксандр Гур’янаў і старшыня Савета дзелавога супрацоўніцтва «Беларусь — ЗША» Дэвід Бэйран абмеркавалі работу савета на 2015 год. Як паведаміла Беларускае тэлеграфнае агенцтва (БЕЛТА), бакі абмеркавалі пытанні гандлёвага і інвестыцыйнага супрацоўніцтва Беларусі і Злучаных Штатаў, падвялі папярэднія вынікі дзейнасці Савета дзелавога супрацоўніцтва за 2014 год.
18 сакавіка 2015 г. Беларусь і ЗША падпісалі міжурадавае пагадненне аб паляпшэнні выканання міжнародных падатковых правіл і рэалізацыі закона Злучаных Штатаў Амерыкі аб падатковым кантролі рахункаў у замежных фінансавых установах.
У красавіку 2015 г. Беларусь далучылася да ўшанавання памяці Луізы Арнер Бойд. Пры падтрымцы Пасольства ЗША у Рэспубліцы Беларусь і пры садзейнічанні беларускіх улад Інфармацыйна-асветніцкая ўстанова «Інстытуцыйнага развіцця» распачала рэалізацыю доўгатэрміновага міждзяржаўнага праекту «Дарогамі экспедыцыі Луізы Арнер Бойд. Да 80-годдзя легендарнай экспедыцыі амерыканкі».
7 мая 2015 г. ў Брэсцкай крэпасці (г. Брэст), а 9 мая ў Мінску, на ўрачыстасцях у гонар 70-годдзя разгрома нацызму, выступіў вайсковы аркестр ЗША.
10 студзеня 2019 г. міністр замежных спраў Беларусі Уладзімір Макей праз тэлефон памочніка дзяржсакратара ЗША па еўрапейскіх і езразійскіх справах У. Мітчэла аб зняцці абмежавання на колькасць амерыканскіх дыпламатаў у Беларусі. Гэтае пацяпленне звязваюць з чарговым беларуска-расійскім канфліктам, а таксама чуткамі аб страце краінай суверэнітэту і паглынанні Расіяй.
У верасні 2019 года ЗША і Беларусь прынялі рашэнне пра аднаўленне дыппрадстаўніцтва на ўзроўні паслоў.
Пасля 2020 года
30 лістапада 2020 Палата прадстаўнікоў Кангрэса ЗША ўхваліла законапраект «Аб суверэнітэце, правах чалавека і дэмакратыі ў Беларусі» (Belarus Democracy, Human Rights, and Sovereignty Act). Дакумент дае Прэзідэнту ЗША дадатковыя паўнамоцтвы па ўвядзенні санкцый у сувязі з выбарамі 2020 года ў Беларусі і наступнымі за імі падзеямі. Ён таксама змяшчае наступныя палажэнні:
Да канца снежня 2020 Дзярждэпартамэнт ЗША наклаў візавыя абмежаванні агулам на 63 асобы за іх удзел у падрыве дэмакратыі ў Беларусі, фальсіфікацыі прэзідэнцкіх выбараў 9 жніўня і палітычны гвалт.
Мексіканскі песа
Мексіканскі песа (Peso mexicano) — валюта дзяржавы Мексіка. Мексіканскі песа складаецца з 100 сентава.
Знаходзяцца ў звароце банкноты наміналам у 1000, 500, 200, 100, 50 і 20 мексіканскіх песа. У абароце манеты наміналам 100, 50, 20, 10, 5, 2, 1 песа, 50, 20, 10 і 5 сентава.
27 мая 2008 года мексіканскі песа ўвайшоў у спіс свабодна канверсоўных валют, якія выкарыстоўваюцца пры разліках у міжнароднай міжбанкаўскай сістэме CLS.
Сімвал мексіканскага песа, як і ў долара ЗША, - $. Знак цэнта - ¢.
Молот (газета)
«Молот» — газета, орган Магілёўскага Савета сялянскіх, рабочых і салдацкіх дэпутатаў. Выдавалася з канца мая 1917 да пачатку студзеня 1918 гг. у Магілёве на рускай мове. Мела эсэра-меншавіцкі кірунак, таму што большасць дэпутацкіх месцаў у Савеце належала прадстаўнікам гэтых партый. Публікавала матэрыялы з пасяджэнняў Савета, афіцыйныя дакументы, хроніку мясцовага жыцця. Пасля Кастрычніцкай рэвалюцыі трапіла пад уплыў бальшавікоў і левых эсэраў. З 10 студзеня 1918 г. выдавалася пад назвай «Известия Могилевского Совета рабочих и солдатских депутатов».
Шпуля індуктыўнасці
Асноўныя параметры: індуктыўнасць, супраціўленне страт, дыхтоўнасць, тэмпературны каэфіцыент індуктыўнасці, уласная электрычная ёмістасць.
Шпулі бываюць каркасныя і бескаркасныя, з адна- ці мнагажыльнага провада, адна- і мнагаслойныя, з асяродкамі (магнітапровадамі) з ферамагнітных матэрыялаў і без іх, з фіксаванай і пераменнай індуктыўнасцю.
Шпулі індуктыўнасці прымяняюцца ў якасці элементаў фільтраў, вагальных контураў, трансфарматараў, рэле, дроселяў, магнітных узмацняльнікаў і інш. Разнавіднасць — плоскія пячатныя шпулі, а таксама абмоткі электрычных машын, рамачныя і ферытавыя антэны.
Тарбеева (Навадугінскі раён)
Тарбеева (Торбеево) — вёска ў Навадугінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Высокаўскага сельскага паселішча.
Пробліск
Назва расшыфроўвалася: «Пролетарска-сялянская беларуская літаратурная суполка». Тагачасны правапіс захоўваў О ў нядаўніх запазычаннях, цяпер там А (пралетарская).
Тарбеева (Навадугінскі раён)
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Пробліск
Гісторыя
Узнікла ў ліпені 1927 года ў Менску. Заснавальнікамі і сябрамі былі тыя, каго ў красавіку 1927 года выключылі з «Маладняка». Далучаліся іншыя.
Ставіла за мэту тварыць «пралетарскую літаратуру», адлюстроўваць у мастацтве «будаўніцтва сацыялізму». Была нешматлікай і не мела творчай праграмы, не вяла шырокай дзейнасці. Пазней сябры вярнуліся ў «Маладняк», ліквідаваўшы суполку «Пробліск» 28 снежня 1928 года.
Члены
і іншыя
658
658 — невысакосны год, пачаўся ў панядзелак. 658 год нашай эры, 658 год 1 тысячагоддзя, 58 год VII стагоддзя, 8 год 6-га дзесяцігоддзі VII стагоддзя, 9 год 650-х гадоў.
IC 471
IC 471 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) у сузор’і Рысь.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Спасылкі
IC 471
Энецкая мова
Эне́цкая мова (саманазва: Онай базаан) — родная мова энцаў. З'яўляецца адной з самадыйскіх моў уральскай сям'і. Распаўсюджаная на правым беразе Енісея на поўначы Краснаярскага края. Колькасць носьбітаў - 43 чалавек (2010). Мае два адрозныя дыялекты: тундравы і лясны.
Энецкі алфавіт
Алфавіт распрацаваны на мяжы 1980-1990-х гадоў. Ён не прыняты афіцыйна, але на ім былі выпушчаныя тры кнігі (у тым ліку, руска-энецкі слоўнік для школьнікаў).
659
659 — невысакосны год, пачаўся ў аўторак. 659 год нашай эры, 659 год 1 тысячагоддзя, 59 год VII стагоддзя, 9 год 6-га дзесяцігоддзі VII стагоддзя, 10 год 650-х гадоў.
Канстанцінава (Полацкі раён)
Канстанці́нава (, Константиново) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Азінскага сельсавета.
Да 10 кастрычніка 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Адамоўскага сельсавета.
Яракуй
Яракуй (el Yaracuy) — адзін з 23 штатаў Венесуэлы. Размешчаны на поўначы краіны і мяжуе з федэральнымі штатамі Фалькон, Лара, Партугеса, Кахедэс і Карабоба. Сталіца штата - горад Сан-Феліпе. Плошча штата 7100 км ², насельніцтва - 597.700 чалавек. Найважнейшая галіна эканомікі - сельская гаспадарка.
Віктар Іванавіч Валодзін
Віктар Іванавіч Валодзін (нар., Луцк, Украіна) — фізік, спецыяліст у галіне цеплатэхнікі і ядзернай энергетыкі. Доктар тэхнічных навук (1999), прафесар. Член-карэспандэнт Беларускай інжынернай акадэміі.
Біяграфія
Скончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт (спецыяльнасць «Фізіка», 1971; аспірантура, спецыяльнасць «Ядзерныя энергетычныя ўстаноўкі», 1974; дактарантура, 1996).
Працаваў у Інстытуце праблем энергетыкі АН Беларусі (1971—1997); Беларускім дзяржаўным тэхналагічным універсітэце (з 1997, факультэт тэхналогіі і тэхнікі лясной прамысловасці, кафедра энергазберажэння, гідраўлікі і цеплатэхнікі, прафесар, у 2002—2012 — загадчык кафедры).
Allium scotostemon
Allium scotostemon — від травяністых раслін сямейства ; эндэмік Ірана. 2n=16.
Распаўсюджанне
Эндэмік паўночнага Ірана.
Валавэць
Валавэць (Воловець) — пасёлак гарадскога тыпу ў Закарпацкай вобласці Украіны, цэнтр Валавэцкага раёна, размешчаны ў Карпатах на тэрыторыі Бойкаўшчыны.
Размешчаны ў высакагор’е ўкраінскіх Карпат, на поўдзень ад водападзельнага хрыбта і на поўнач ад масіва Паланіна Баржава, у даліне рэк Выча (прыток Латорыцы) і Валіўчыка, ля падножжа гор Тэмнатык і Плай, на вышыні каля 500 м над узроўнем мора.
Праз пасёлак праходзіць чыгунка, якая спалучаее Кіеў і Чоп. У 11 км ад пасёлка праз сяло Ніжнія Вароты праходзіць міжнародная траса М06 Кіеў — Чоп. Адлегласць да абласнога цэнтра — 115 км, да Львова — 190 км, да Кіева — 750 км.
Гісторыя
Першая згадка пра паселішча адносіцца да 1433 г., калі яно разам з навакольнымі землямі належала феадалам Пэрэньі і часткова Білкеям. У наступныя гады пасёлак пераходзіў ад аднаго да іншага, а ў пачатку XVII ст. яго ўключылі ў Мукачэўскую дамінію. У 1625 г. начальнік гарнізона Мукачэўскага замка Янаш Баліндзя падарыў яго Алексе Шымону. У дароўнай грамаце, пацверджанай 1628 г., адзначалася, што новы гаспадар абавязаны пасяліць тут сваіх прыгонных.
У 1645 г. трансільванскі князь Дзьёрдзь II Ракацы, які вёў актыўную барацьбу за пашырэнне сваіх уладанняў, далучыў да іх і Валавэць. Сяло ў той час было невялікім, у ім пражывала некалькі дзясяткаў сем’яў. Асноўным заняткам жыхароў была жывёлагадоўля. У пачатку XVI ст. сяляне былі цалкам запрыгонены. Феадальныя вайны і міжусобіцы неаднаразова прыводзілі да спусташэння паселішча. Так, у 1657 г. польскія войскі на чале з ваяводам Любамірскім зрабілі наезд на валаданне гэтага князя. Шмат вёсак, у тым ліку Валавэць, былі разбураны і спустошаны. Пасля падаўлення вызваленчай вайны вугорскага народа 1703—1711 гг. усе ўладанні яе кіраўніка Ферэнца II Ракацы былі канфіскаваныя і ў 1728 г. перайшлі да графа Карла Шэнбарна. Валавэць увайшоў у Мукачэўска-Чынадзіеўскую дамінію.
У другой палове XIX ст. паселішча было параўнальна вялікім сялом на Верхавіне. У 30-я гады XIX ст. у ім пачало дзейнічаць паўкустарнае прадпрыемства па вырабе чарапіцы і цэглы. У 1872 г. італьянскімі прамыслоўцамі было пачата будаўніцтва чыгункі.
Федзькава (Навадугінскі раён)
Федзькава (Федьково) — вёска ў Навадугінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Высокаўскага сельскага паселішча.
Запольскі сельсавет (Клічаўскі раён)
Запо́льскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Клічаўскага раёна Магілёўскай вобласці. Цэнтр — вёска Заполле.
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Клічаўскага раёна Бабруйскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Клічаўскім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Магілёўскай вобласці, з 20 верасня 1944 года — Бабруйскай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Магілёўскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Бацэвіцкага сельсавета.
Понтэ-Сан-Нікола
Понтэ-Сан-Нікола (Ponte San Nicolò) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Венета, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Падуя.
Насельніцтва складае 13178 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 976 чал./км². Займае плошчу 14 км². Паштовы індэкс — 35020. Тэлефонны код — 049.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Nicolò.
Фёдар Іванавіч Прывалаў
Фёдар Іванавіч Прывалаў (нар., в. Пабеда, Веткаўскі раён, Гомельская вобласць) — беларускі вучоны ў галіне раслінаводства. Акадэмік Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (2021, член-карэспандэнт з 2014), доктар сельскагаспадарчых навук (2009), прафесар (2013). Ганаровы доктар Беларускай дзяржаўнай сельскагаспадарчай акадэміі (2013). Заслужаны работнік сельскай гаспадаркі Рэспублікі Беларусь (2017).
Біяграфія
З 1983 года галоўны аграном, з 1986 года дырэктар, з 1991 года старшыня праўлення саўгаса «Шыпяны» Смалявіцкага раёна.
З 2002 года старшыня Нясвіжскага райвыканкама. З 2006 года генеральны дырэктар Навукова-практычнага цэнтра НАН Беларусі па земляробстве. З 2023 — дырэктар Цэнтральнага батанічнага сада НАН Беларусі.
Узнагароды
Узнагароджаны медалём «За працоўныя заслугі» (2006).
Навуковая дзейнасць
Навуковыя працы па інтэнсіфікацыі тэхналогій вырошчвання збожжавых культур за кошт навукова абгрунтаванага прымянення рэгулятараў росту, сродкаў абароны, біятэхнічных сродкаў, якія забяспечваюць павышэнне ўстойлівасці пасеваў да неспрыяльных фактараў навакольнага асяроддзя і атрыманне ўраджайнасці на ўзроўні 6-7 і больш тон збожжа з гектара. Удзельнічаў у стварэнні і ўкараненні ў вытворчасць больш за 30 новых высокаўраджайных з палепшанымі якасцямі прадукцыі гатункаў збожжавых, зернебабовых, тэхнічных і кармавых культур. Пад яго кіраўніцтвам на тэхналагічным палігоне Шыпяны ўведзены ў эксплуатацыю сучасны насенны завод. Ініцыяваў далучэнне Рэспублікі Беларусь да Еўрапейскай кааператыўнай праграмы па генетычных рэсурсах раслін (ECP/ GR), што забяспечыла ўступленне рэспублікі ў інтэграваную сістэму банкаў генаў Еўропы (AEGIS), дзякуючы чаму беларускія навукоўцы атрымалі доступ да генетычных рэсурсаў сельскагаспадарчых раслін навуковых устаноў Еўропы. Удзельнічаў у фарміраванні дзяржаўных праграм у галіне сельскагаспадарчай біятэхналогіі, развіцця селекцыі і насенняводства збожжавых, зернебабовых, тэхнічных і кармавых сельскагаспадарчых раслін.
Аўтар больш за 230 навуковых прац, у тым ліку 2 манаграфій, 15 рэкамендацый, 15 калектыўных выданняў.
Замлынне
Замлы́нне (, Замлынье) — вёска ў Смалявіцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Жодзінскага сельсавета.
Міхась Клімковіч
Міха́сь Клімко́віч (Міхаі́л Мікала́евіч;, в. Сялітранка, цяпер Барысаўскі раён, Мінская вобласць, Беларусь — , Мінск) — беларускі паэт, драматург, празаік, крытык, аўтар тэксту гімна БССР — «Мы, беларусы».
Біяграфія
Нарадзіўся ў вёсцы Сялітранка Барысаўскага павета ў сялянскай сям’і. У 1915 г. скончыў Барысаўскае вышэйшае чатырохкласнае вучылішча. Здаў экстэрнам экзамен на званне народнага настаўніка. Настаўнічаў у Барысаўскім павеце (1915—1921). Служыў у Чырвонай Арміі (1921—1923), потым ізноў настаўнічаў. Працаваў на партыйнай і прафсаюзнай рабоце. У 1932—1934 гг. — старшыня аргкамітэта, а ў 1934—1939 — першы старшыня праўлення Саюза пісьменнікаў БССР. У канцы 1936 г. быў абвінавачаны ў сувязях з «трацкістамі і нацдэмамі», таму спрабаваў скончыць жыццё самагубствам (перарэзаў сабе горла).
У 1943—1947 гг. быў галоўным рэдактарам Дзяржаўнага выдавецтва БССР у Маскве, потым у Мінску. Літкансультант Саюза пісьменнікаў БССР (1947—1954).
Член РКП(б) з 1920. Старшыня рэвізійнай камісіі КПБ (1930—1932). У 1932—1937 гг. кандыдат у члены ЦК КП(б)Б. Член ЦВК БССР у 1931—1938 гг.
З жонкай Марыяй Язэпаўнай мелі дачок Маю (1927—2014) і Святлану (1935—2001).
Памёр 5 лістапада 1954 года, пахаваны ў Мінску на Вайсковых могілках.
Творы
Друкаваўся з 1926 г.
Аўтар слоў да песні Н. Сакалоўскага «Мы, беларусы» (1944), зацверджанай Дзяржаўным гімнам БССР (1955).
У 1946 годзе ў дзяржаўным выдавецтве БССР выйшаў зборнік прозы М. Клімковіча «Лясное возера». Апрацаваў зборнік «Беларускія народныя казкі» (1946). У 1947 г. выйшаў зборнік «Драматычныя паэмы». У 1959 г. выдадзены Збор твораў у 2 тамах.
Даследаваў беларускую літаратуру. Аўтар прац «Літаратура Савецкай Беларусі за 15 год» (1934), «Аб жыватворчым уплыве рускай літаратуры на беларускую літаратуру» (1953), «Літаратурна-крытычныя артыкулы» (1962).
Вярэнькі (прыпыначны пункт)
Вярэ́нькі (, Вереньки)  — прыпыначны пункт Мінскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Докшыцкім раёне Віцебскай вобласці. Размешчаны за 0,9 км на захад ад вёскі Вярэнькі; на лініі Полацк — Маладзечна, паміж станцыяй Параф'янава і прыпыначным пунктам Ілава.
IC 472
IC 472 — галактыка тыпу SBb (кампактная выцягнутая галактыка) у сузор’і Рысь.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Спасылкі
IC 472
Крыштаф Завіша
Крыштаф Завіша (каля 1600 — ) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага. Вялікі лоўчы літоўскі (1629—1637), вялікі пісар літоўскі (1637—1649), надворны (1649—1654) і вялікі маршалак літоўскі (1654—1669), кашталян віленскі з 1669; староста менскі ў 1631—1645 і браслаўскі ў 1645.
У 1642 быў маршалкам сойму Рэчы Паспалітай.
Сям'я
Са шляхецкага роду Завішаў герба «Лебедзь», сын Андрэя, падскарбія літоўскага.
Быў жанаты з Кацярынай Тышкевіч, дачкой менскага ваяводы Пятра. Меў сыноў Андрэя Казіміра (перадаў яму Менскае староства) і Яна Юрыя (перадаў яму Браслаўскае староства), а таксама дачку Ганну Канстанцыю, жонку Фелікса Яна Паца.
Анатоль Антонавіч Шнэйдар
Анатоль Антонавіч Шнэйдар (, в. Парэчча, Талачынскі раён, Віцебская вобласць) — беларускі журналіст, краязнаўца, кінарэжысёр. Член Саюза журналістаў СССР (1991), член Беларускай асацыяцыі клубаў ЮНЕСКА.
Біаграфія
Скончыў Азярэцкую сямігодку, Аршанскі тэхнікум чыгуначнага транспарту (1951), аддзяленне журналістыкі Мінскай вышэйшай партыйнай школы. Працаваў чыгуначнікам на Пермшчыне.
З 1965 года — кіраўнік кінастудыі «Летапіс» пры Талачынскім раённым Доме культуры.
Прадстаўляў Беларусь на 48-м Міжнародным кінафестывалі і 45-м кангрэсе УНІКА-86.
У 1988 годзе ўдзельнічаў у 16-м Сусветным фестывалі шырокаэкраннага кіно.
Творчасць
У газеце «Піянер Беларусі» з’явілася яго першае апавяданне «Сустрэча». Яму належыць больш за 300 публікацый па краязнаўстве, гісторыі, мастацтве і літаратуры ў перыядычных выданнях Беларусі і каля 100 кінавідэастужак.
Адзін з аўтараў кніг: «Памяць: гісторыка-дакументальная хроніка Талачынскага раёна», «Друцк і Барысаў», зборніка літаратурных твораў «Зямное прыцягненне».
Аўтар кніг: «Талачын: гісторыка-эканамічны нарыс» (1983), «Мая Талачыншчына: старонкі гісторыі» (2006), «Сінявокая Талачыншчына» (2009), «Зямля над Друццю і Абалянкай» (2015).
Фільмаграфія
Сярод кінастужак: «Друць», «Старажытныя паркі», «Жыві, крыніца жыві».
Рэжысёр фільмаў: «Маналог драматурга», «1000-годдзе Друцка», «Родны край» і кінатрылогіі «Боль мая — вёска», у якую ўвайшлі фільмы «Паміраючая вёска», «Кінутая вёска», «Вёска, якой няма».
Пра кінааматара і краязнаўцу Анатоля Шнэйдара рэжысёр Вольга Дашук стварыла поўнаметражны фільм «Кінааматар. Восеньскі сон», зняты на кінастудыі «Беларусьфільм».
662
662 — невысакосны год, пачаўся ў суботу. 662 год нашай эры, 662 год 1 тысячагоддзя, 62 год VII стагоддзя, 2 год 7-га дзесяцігоддзя VII стагоддзя, 3 год 660-х гадоў.
Могилёвский голос (1918)
Друкавала справаздачы пра пасяджэнні Магілёўскай гарадской думы, Магілёўскай губернскай земскай управы, пра Усерасійскі з’езд Саветаў, даклад пра Брэсцкі дагавор. Апублікавала артыкул Дрыгавіча «Беларуская Народная Рэспубліка» (1 красавіка). Пісала пра падзеі ў Петраградзе, Мінску, Гомелі, Смаленску, Бабруйску. Апошні вядомы № 19 выйшаў 10 красавіка 1918 г.
Чаўсава (Навадугінскі раён)
Чаўсава (Чаусово) — вёска ў Навадугінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Высокаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Качарэжына
Качарэ́жына (, Кочережино) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Азінскага сельсавета.
Да 10 кастрычніка 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Адамоўскага сельсавета.
Наваколасава
Гісторыя
Заснаваны ў 1954 годзе як база для размяшчэння 25-га артылерыйскага арсенала 5-га Галоўнага ўпраўлення ракетнага ўзбраення (г. Стоўбцы-2).