cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Карл III (кароль Іспаніі)
Дзейнасць
Карл дзякуючы намаганням сваёй маці, апошняй у доме Фарнезэ, быў прызнаны герцагам Пармы, а таксама спадчыннікам яе бяздзетных сваякоў, гэта значыць кіраўнікоў П’ячэнцы і Тасканы. Бабуля Карла, Даратэя Сафія Нойбургская, стала рэгентам у гэтых уладаннях.
У 1734 годзе Карл авалодаў Неапалем і Сіцыліяй і, паводле Венскага трактата 1735 года, быў прызнаны іх каралём, аднак быў прымушаны адмовіцца ад астатніх італьянскіх уладанняў на карысць свайго брата Філіпа, а таксама Франца Стэфана Латарынгскага, ад першага з якіх паходзяць Пармскія Бурбоны.
Знаходзячыся пад уплывам ідэй асветнікаў і свайго міністра Бернарда Танучы, Карл правёў у Неапалі цэлы шэраг рэформ, які здабылі яму вялікую папулярнасць.
Спадчына
Да 200-годдзя з дня смерці Карла III, у 1988 годзе ў Іспаніі былі выпушчаныя паштовая марка і паштовы блок вартасцю ў 45 песетаў. У гонар караля названы адзін з універсітэтаў у Мадрыдзе.
Вяндра
Вяндра (Vändra) — гарадскі пасёлак у воласці Пых’я-Пярнумаа павета Пярнумаа, Эстонія. Да рэформы мясцовых самакіраванняў Эстоніі 2017 года Вяндра быў пасялковай воласцю. Пасля рэформы нараўне з пасёлкам Пярну-Яагупі з’яўляецца адміністрацыйным цэнтрам воласці Пых’я-Пярнумаа. Размешчаны за 40 кіламетраў на паўночны ўсход ад павятовага цэнтра — горада Пярну, за 110 км ад Таліна. Плошча пасёлка — 3,2 км². Вышыня над узроўнем мора — 42 метры. Праз пасёлак працякае рака Вяндра.
Халлістэ
Халлістэ (Halliste jõgi) — рака ў паўднёва-заходняй частцы Эстоніі. Даўжыня ракі 104,4 км, плошча басейна 1890,7 км². Левы і найбуйнейшы прыток ракі Навесці. Рака пачынаецца на ўзвышшы Сакала ў сяле Айнья, за 200 м на поўдзень ад трасы Карксі-Нуя — Хельмэ. Ніжняе цячэнне да вусця рака працякае па нацыянальным парку Саамаа. Рака Халлістэ ўпадае ў раку Навесці пад вострым вуглом, што часам прыводзіць да моцных паводак у Саамаа. У раку Халлістэ ўпадае тры ракі і некалькі ручаёў. Правымі прытокамі з’яўляюцца рэкі Пале і Раўдна, левы прыток — Альва. На рацэ створаны чатыры вадасховішчы.
Канстанцін Палубінскі
Вучыўся ў езуіцкім калегіуме ў Браневе, Віленскай акадэміі. Удзельнічаў у войнах са Швецый 1600—1629 і Расіяй 1609—1618.
Слонімскі пісар земскі ў 1616—1621 і маршалак у 1621—1625, кашталян мсціслаўскі ў 1625—1633, ваявода парнаўскі з 1633, маршалак Літоўскага Трыбунала ў 1627.
З праваслаўя перайшоў у каталіцтва, у 1618 фундаваў Дзярэчынскі дамініканскі кляштар. Валодаў Дзярэчынам, Глускам, Глыбокім і іншымі маёнткамі.
Сям’я
Ажаніўся з Соф’яй Сапегай (каля 1595 — каля 1657), дачкой мсціслаўскага ваяводы Андрэя Сапегі. У 1656, пасля смерці свайго стрыечнага брата Казіміра Льва Сапегі, Соф’я атрымала частку яго спадчыны, у тым ліку Зэльву і Горкі, якія потым адышлі яе сыну Аляксандру Гіларыю Палубінскаму — адзінаму, які перажыў бацьку.
Акрамя сына, меў дачок Кацярыну (жонка троцкага кашталяна Аляксандра Агінскага), Крысціну (жонка падкаморага вількамірскага Яна Каменскага), манашак Петранелю і Канстанцыю.
Лакаратонда
Лакаратонда (Locorotondo) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Апулія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Бары.
Насельніцтва складае 14108 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 300 чал./км². Займае плошчу 47 км². Паштовы індэкс — 70010. Тэлефонны код — 080.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Rocco, San Giorgio (protettore).
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Шэршэнці
Шэршэнці (Ше́ршенці) — вёска ў Кодымскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Белае (возера, басейн Обалі)
Бе́лае, Белае Сурміно — возера ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Обаль за 40 км на поўнач ад горада Гарадок.
Плошча паверхні возера 2,4 км², даўжыня 2,8 км. Глыбіня возера дасягае 7,9 (8,9 ) м, сярэдняя 4,3 м. Катлавіна выцягнутая з паўночнага ўсходу на паўднёвы захад Схілы катлавіны вышынёй 2—5 метраў, спадзістыя. Берагі нізкія, месцамі забалочаныя. Дно пясчана-глеістае і выслана сапрапелем. Возера эўтрофнае, зарастаючае, слабапраточнае. Злучана пратокай з возерам Чорнае.
На паўднёва-ўсходнім беразе возера вёска Сурміно. Возера ўваходзіць у склад біялагічнага заказніка «Сурміно».
Нацыянальная дзяржаўная тэлерадыёкампанія Рэспублікі Беларусь
Нацыянальная дзяржаўная тэлерадыёкампанія Рэспублікі Беларусь, Белтэлерадыёкампанія арганізуе і каардынуе работу сеткі тэле- і радыёвяшчання ў Рэспубліцы Беларусь. Член Еўрапейскага вяшчальнага саюза. Кампанія падтрымлівае прэзідэнцтва Аляксандра Лукашэнкі і распаўсюджвае погляды палітычнага кіраўніцтва, у тым ліку і прапаганду ў Беларусі.
Гісторыя
17 жніўня 2020 года адбыліся акцыі пратэсту і забастоўкі супраць вынікаў прэзідэнцкіх выбараў у Беларусі 2020 года. Дзяржаўнае тэлебачанне таксама страйкавала, «Беларусь 1» паказваў спачатку пустую студыю, а потым паўторы старых праграм.
З-за дзяржаўнай прапаганды шматлікія журналісты вырашылі летам і восенню 2020 года пакінуць працу ў Белтэлерадыёкампаніі. Зыход прадоўжыўся і ў 2021 годзе: у студзені налічвалася больш за 100 адкрытых вакансій у Белтэлерадыёкампаніі, а па стане на чэрвень ад яе былі размешчаны ўжо 160 вакансій.
З 1993 года Белтэлерадыёкампанія была членам Еўрапейскага вяшчальнага саюзу, пакуль яе членства не было прыпынена 28 мая 2021 года па выніках паслявыбарчага маніторынгу. Абурэнне аб’яднання вызвалі сярод іншага паказы раскаянняў палітычных зняволеных, зробленых пад відавочным ціскам. 30 чэрвеня 2021 года Белтэлерадыёкампанію выключылі з Еўрапейскага вяшчальнага саюзу. У чэрвені 2022 года кампанія была ўнесена ў санкцыйны спіс ЕС.
Тэлеканалы і радыёстанцыі
У структуру НДТРК РБ уваходзяць 7 тэлевізійных каналаў, 5 каналаў радыё, 5 абласных тэлерадыёкампаній. Далей пералічаныя тэлеканалы, якія ўваходзяць у кампанію:
Асноўныя тэлеканалы
Даступныя праз эфірны (лічбавае (DVB-T) на ДМВ, раней — аналагавае (SECAM), Беларусь 1 на МВ, Беларусь 2 на ДМВ), кабельнае і спадарожнікавае тэлебачанне на 1-й кнопцы (Беларусь 1) і на 7-й кнопцы (Беларусь 2).
Спецыялізаваныя тэлеканалы
Даступны праз эфірнае (лічбавае (MUX1 DVB-T) на ДМВ) і кабельнае тэлебачанне. Даступны праз эфірнае (лічбавае (рэгіянальны MUX DVB-T) на ДМВ) і кабельнае тэлебачанне. Даступны праз эфірнае (лічбавае (MUX2 DVB-T2) на ДМВ) і кабельнае тэлебачанне. Даступны праз эфірнае (лічбавае (MUX1 DVB-T) на ДМВ) і кабельнае тэлебачанне.
Структура
У НДТРК Рэспублікі Беларусь уваходзяць 5 тэлерадыёкампаній абласнога ахопу:
АТН
Адным з асноўных падраздзяленняў Белтэлерадыёкампаніі па вытворчасці інфармацыйных, інфармацыйна-аналітычных і дакументальна-публіцыстычных тэлеперадач з’яўляецца Агенцтва тэлевізійных навінаў (АТН). Штогод АТН вырабляе каля 3,5 тысячы гадзін інфармацыйных выпускаў, цыклавых праграм і спецпраектаў, якія выходзяць на тэлеканалах «Беларусь 1», «Беларусь 2», «Беларусь 3» і «Беларусь 24». Наяўнасць карэспандэнцкіх пунктаў ва ўсіх абласных цэнтрах Беларусі дазваляе АТН рыхтаваць спецыяльныя інфармацыйныя выпускі для рэгіёнаў.
Штаб-кватэра
У цяперашні час большасць творчых і адміністрацыйных функцый прадпрыемства выконваецца з будынка, які знаходзіцца ў Мінску, па вуліцы Макаёнка, 9. Дом Радыё знаходзіцца ў Мінску, па вуліцы Чырвонай, 4.
Цэнзура і прапаганда
Міжнародныя эксперты і беларуская апазіцыя традыцыйна называюць дзяржаўнае тэлебачанне адным з найважнейшых прапагандысцкіх інструментаў рэжыму Лукашэнкі. Яго абвінавачваюць у дэзінфармацыі, прапагандзе палітычных рэпрэсій, маніпуляцыях на выбарах і абразе крытыкаў рэжыму.
Паводле журналісткі, якая пакінула АТН падчас пратэстаў у Беларусі ў жніўні 2020 года, на тэлебачанні існавала сур’ёзная цэнзура. Напрыклад, існаваў спіс людзей, імёны якіх нельга згадваць у навінах, які ўключаў апазіцыйных палітыкаў, існаваў чорны спіс эканамістаў і палітолагаў, у якіх нельга было браць каментары, не дапушчалася ўжыванне ў сюжэтах слоў «сталінізм», «культ асобы», «ГУЛАГ». Існаванне цэнзуры таксама пацвердзіў журналіст АТН Аляксандр Лучонак, які таксама звольніўся ў пратэст на прапаганду.
Санкцыі
У 2022 годзе сама кампанія патрапіла ў санкцыйныя спісы Еўрапейскага саюза, Канады, Швейцарыі і Украіны.
Кавер-версія
Кавер-версія, ці кавер-спеў, — музычны твор, звычайна ўжо папулярны, аднога выканаўцы ў выкананні іншага.
Ступень перапрацоўкі вагаецца ад паўторнага выканання спева «адзін у адзін» да больш значных змен у параўнанні з арыгіналам: новы музычны жанр, іншая аранжыроўка, перакладзенная лірыка і гэтак далей. Прыкладамі творчых кавер-версій можна лічыць беларускую складанку-трыб'ют Depeche Mode Personal Depeche, хіт амерыканскай спявачкі інды-попа Ланы Дэль Рэй “Video Games”, які стаў спевам на беларускай мове «Videa Huĺni» на самотніке Cyruĺnia Svietu інды-рок гурта Bristeil, ды іншыя.
Існуе таксама тэрмін «кавер-гурт», што азначае «гурт, які ў асноўным альбо толькі і выконвае чужыя песні». Сучасныя прыклады такіх калектываў: Open Space, КонтраБанда,     ды шмат іншых.
Кашталяны парнаўскія
Кашталян парнаўскі — дзяржаўная пасада ў Парнаўскім ваяводстве, супольным валоданні (кандамініюме) Вялікага Княства Літоўскага і Каралеўства Польскага; другая па значнасци пасада пасля ваяводы. Засядаў у Сенаце Рэчы Паспалітай. Пасада створана ў 1598 пры ўтварэнні ваяводства. У 1629 тэрыторыя Парнаўскага ваяводства адышла да Швецыі, і пасада стала намінальнай. Па ўмовах Аліўскага міру 1660 Парнаўскае ваяводства скасавана, і кашталяны больш не прызначаліся, але апошні кашталян захоўваў свой тытул да смерці.
Васілеўская
Васілеўская — жаночая форма прозвішча Васілеўскі.
IC 2917
IC 2917 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) ў сузор’і Леў.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Гімназія № 23 (Мінск)
Гімназія № 23 (афіцыйная назва ДУА «Гімназія з беларускай мовай навучання» № 23 г. Мінска) — адна з самых старых адукацыйных устаноў Мінска. Навучанне вядзецца на беларускай мове. 18 чэрвеня 2002 года ператворана ў гімназію з сярэдняй школы.
Снукерны сезон 2013/2014
Снукерны сезон 2013/2014 уяўляе сабой серыю турніраў па снукеры, якія праходзілі ў часовым прамежку паміж 6 чэрвеня 2013 і 5 мая 2014.
З гэтага сезону кваліфікацыйныя матчы турніраў праводзіліся на розных арэнах з гледачамі на тэрыторыі Вялікабрытаніі, якія замянілі, такім чынам, класічнае месца правядзення ўсіх адборачных матчаў - Акадэмію Сусветнага снукера ў Шэфілдзе. На трох турнірах, чэмпіянаце Вялікабрытаніі, адкрытым чэмпіянаце Уэльса і фінальным турніры Players Tour Championship, усе матчы праводзіліся на фінальнай арэне.
Гімназія № 23 (Мінск)
Гісторыя
У 1936—1940 гадах у памяшканні школы месцілася лётная вучэльня, у якой з 1947 па 1955 гады функцыянавала жаночая 10-гадовая школа № 23 Варашылаўскага раёна г. Мінска. З 1955 года прымалі юнакоў. З 1984 года ў школе адкрыты класы з ухілам у хакей і плаванне.
Снукерны сезон 2013/2014
Агульны прызавы фонд за сезон перавысіў 8 мільёнаў фунтаў стэрлінгаў. Чэмпіянат свету, Мастэрс, чэмпіянат Вялікабрытаніі і International Championship былі найбуйнейшымі турнірамі сезону па колькасці прызавых грошай.
Гімназія № 23 (Мінск)
Гісторыя
З 1990 года пачала ўводзіцца беларуская мова навучання.
Снукерны сезон 2013/2014
Сусветны рэйтынг
Ніжэй прадстаўлены змены ў рэйтынгу снукерыстаў, якія ўваходзілі ў топ-16, па меншай меры, па выніках аднаго з пералікаў на працягу сезона. Тлустым шрыфтам вылучана найвышэйшая пазіцыя, якую займаў снукерыст у сезоне.
Гімназія № 23 (Мінск)
Гісторыя
18 чэрвеня 2002 года атрыманы статус гімназіі. У 2002 годзе быў адкрыты музей гісторыі Савецкага раёна.
З 1951 па 2007 гады навучальную ўстанову скончылі 3747 вучняў, 77 з іх з залатым медалём, 126 са срэбным.
У гімназіі з першага класа вывучаецца кітайская мова. У 2013 годзе вучні гімназіі бралі ўдзел у міжнародным конкурсе на веданне кітайскай мовы і наведалі кітайскую школу ў горадзе Таншань.
У кастрычніку 2015 года кітайская кампанія «ZTE» перадала гімназіі электроннае абсталяванне для паляпшэння якасці навучання.
Фэдарыўка (Кодымскі раён)
Фэдарыўка (Фе́дорівка) — вёска ў Кодымскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Дзяніс Віктаравіч Гружэўскі
Дзяніс Гружэўскі (нар., ) — беларускі футбаліст, абаронца салігорскага «Шахцёра».
Клубная кар’ера
Выхаванец смаргонскай ДЮСШ, на юнацкім узроўні гуляў за гродзенскі «Нёман» і Акадэмію АБФФ, у 2017 годзе далучыўся да «Мінска», дзе на наступны год стаў выступаць за дубль, гуляў таксама ў Юнацкай лізе УЕФА. У лютым 2019 года перайшоў у «Смаргонь», дзе стаў іграком стартавага складу.
У лютым 2020 года стаў іграком рэчыцкага «Спадарожніка», дзе таксама замацаваўся ў аснове, дапамог камандзе выйсці ў Вышэйшую лігу. Пакінуў каманду ў снежні 2020 года. У студзені 2021 года пасля прагляду падпісаў кантракт з жодзінскім «Тарпеда-БелАЗ». Дэбютаваў у Вышэйшай лізе 25 красавіка 2021 года, выйшаўшы на замену ў канцы сустрэчы з «Гомелем» (1:1). У далейшым часам з’яляўся ў стартавым складзе жодзінцаў, але часцей заставаўся на лаўцы запасных.
У студзені 2022 года перайшоў у салігорскі «Шахцёр», падпісаўшы трохгадовы кантракт.
Міжнародная кар’ера
У кастрычніку 2016 года гуляў за юнацкую зборную Беларусі (да 17 гадоў) у кваліфікацыйным, а ў сакавіку 2017 года ў элітным раўндах чэмпіянату Еўропы.
У кастрычніку 2018 года быў у складзе юніёрскай зборную Беларусі (да 19 гадоў) на кваліфікацыйным раўндзе чэмпіянату Еўропы, аднак на поле не выхадзіў.
Прыцэл
Прыцэл  — прыстасаванне, ужыванае для навядзення зброі на мэту (мішэнь, жывая сіла, умацаванні і ўзбраенне і ваенная тэхніка) і яе паражэння.
У агнястрэльнай стралковай ды іншай зброі, у залежнасці ад умоў выкарыстання, выкарыстоўваюцца розныя прыстасаванні: простыя прыцэлы (з «мушкай»), аптычныя прыцэлы з групамі лінз і лазерная падсветка мэты. Прыцэльныя прыстасаванні улучаюць усталяваную мушку (калі-нікалі з агароджай) і прыцэльны цэлік з планкай. Падчас прыстрэлкі зброі (прывядзення да нармальнага боя) прыцэл рэгулюецца па накірунку, мушка — па вертыкалі і гарызанталі.
Класіфікацыя
У розных дзяржавах маецца розная класіфікацыя прыцэлаў, і яны класіфікуюцца па наступных параметрах:
Адкрыты прыцэл
Просты, ці адкрыты прыцэл, складаецца з размешчаных на зброі прыцэла з прораззю і мушкі. Ужываючы просты ці адкрыты прыцэл, стралок дамагаецца размяшчэння на адной лініі, называнай прыцэльнай (лінія прыцэльвання), трох аб'ектаў: мэты, мушкі і цэліка. Паколькі па законах оптыкі немагчыма адначасова трымаць у фокусе адразу тры аб'екты, размешчаныя на розных адлегласцях ад вока, ён акамадуе вочы на кропку, якую знаходзіцца на адрэзку мушка—цэлік і якая дзеліць гэты адрэзак у суадносінах прыблізна 2:1. Гэтым ён дамагаецца прыблізна роўнай выразнасці назірання і мушкі і цэліка. Мэта пры гэтым бачная расплывіста.
Экспрэс
Разнавіднасць адкрытага прыцэла для палявання на небяспечных для жыцця стралка жывёл, забяспечвае хутчэйшае навядзенне. Мае V-падобную проразь цэліка і вялікую мушку з кропкай яркага колеру, якую ў момант прыцэльвання «укладваюць» у проразь. Па прычыне вялікай мушкі навядзенне на мэту далей 200 метраў абцяжаранае, і таму гэты прыцэл не выкарыстоўваецца ў баявой зброі.
Апертурны прыцэл (закрыты)
Існуе некалькі відаў падобных прыцэлаў, канструктыўна аб'яднаных цэлікам у выглядзе дыска, размешчанага у непасрэднай блізкасці ад вачэй стралка, з адтулінай-апертурай.
Кальцавы — c гэтым прыцэлам стралок непасрэдна глядзіць праз апертуру на мушку, сумяшчаючы яе з мэтай і інстынктыўна выраўніваючы лінію прыцэльвання адносна светлай плямы, праецыруемай з дапамогай апертуры на вока. Гэты тып прыцэлу шмат у чым пераважвае адкрыты: вышэй хуткасць прыцэльвання за кошт спрашчэння працэдуры сумяшчэння мушкі з цэлікам (вока інтуітыўна знаходзіць пазіцыю, у якой пянёк мушкі сумяшчаецца з сярэдзінай кальца), вялікая прыцэльная лінія забяспечвае вышэйшую дакладнасць (цэлік адкрытага прыцэла павінен знаходзіцца ад вока стралка на істотнай адлегласці, інакш падчас прыцэльвання ён расплывацца, што прымушае зрушваць яго наперад, ахвяруючы даўжынёй прыцэльнай лініі, — кольца ж, наадварот, павінна быць размешчана ў непасрэднай блізкасцi ад вока, таму у зброі з кальцавым прыцэлам і атрымліваецца даўжэйшая прыцэльная лінія), зручнейшы ў навядзенні пры недахопе асвятлення; недахопы гэтага прыцэла палягаюць ў тым, што цэлік часткова перакрывае зрокавае поле, час пераводу прыцэла з адной мэты на іншую часта вышэйшы, акрамя таго, дадзены тып прыцэла схільны засмечвацца. Часам дадзены тып прыцэла называюць «дыяптрычным», — насамрэч такое азначэнне памылковае па прычыне цалкам інакшага аптычнага прынцыпу, выкарыстанага ў сапраўдных дыяптрычных прыцэлах.
Ghost Ring — разнавіднасць кальцавога прыцэла для выкарыстання ў гладкаствольнай зброі, характарызуецца вельмі вялікай апертурай і тонкім вобадам цэліка. Забяспечвае найхутчэйшае навядзенне за кошт некаторай страты дакладнасці, што не з'яўляецца крытычным момантам у дадзеным тыпе зброі.
Дыяптрычны — асаблівая разнавіднасць апертурного прыцэла. У гэтым варыянце цэлік цалкам перекрывае агляд воку спераду, а сама апертура вельмі малого дыяметра (з чалавечую зрэнку) працуе як камера-абскура, праецыруючы выяву на зрэнку стралка з большай кантраснасцю. Гэты тып прыцэла дае найвышэйшую дакладнасць з усіх магчымых механічных прыцэльных прыстасаванняў, расплатай за гэтае служыць вялікі час прыцэльвання і цяжкасці з навядзеннем ва ўмовах змяркання й ночы, менавіта па гэтых прычынах гэты від прыцэла стаіць практычна толькі на вінтоўках для мэтавай страляніны на вялікія адлегласці, а таксама патрабуе асабліва правільнага спосабу прыцэльвання.
Аптычны прыцэл
Аптычны прыцэл — аптычны прыбор, прызначаны для дакладнай наводкі зброі на мэту. Можа быць таксама выкарыстаны для назірання за мясцовасцю і для вызначэння адлегласцей да прадметаў (у выпадку, калі вядомыя іх памеры). Становіць сабой зрокавую трубу з размешчанай ў поле зроку прыцэльнай маркай.
Каліматарны прыцэл
Каліматарныя прыцэлы — сістэмы, выкарыстоўваючыя каліматар для пабудовы выявы прыцэльнай меткі, спраецыраванай у бясконцасць. Выпраменьванне ад крыніцы святла ў прыцэле адбіваецца лінзай каліматара ў вока наглядальніка паралельнай плынню святла. У выніку зрэнка наглядальніка не обавязаная знаходзіцца на аптычнай восі прыцэла, дастаткова, каб яна знаходзілася у межах праекцыі лінзы прыцэла ўздоўж гэтай восі. Пры папярочных перамяшчэннях вока прыцэльная метка з пункту гледжання назіральніка перасоўваецца па лінзе прыцэла, застаючыся на кропцы прыцэльвання незалежна ад палажэння вока наглядальніка адносна прыцэла. Пры выхадзе зрэнкі наглядальніка за межы праекцыі лінзы прыцэльная метка «хаваецца» за яе краем.
Каліматарны прыцэл забяспечвае высокую хуткасць прыцэльвання — прыкладна ў 2—3 разы вышэй, чым традыцыйныя адкрытыя прыцэлы, бо падчас прыцэльвання трэба сумяшчаць усяго дзве кропкі — святлівую метку, якую бачна цераз акуляр, і саму мэту, пры гэтым вока акамадуецца на адлегласць да мэты (у механічных прыцэлах — звычайна на мушку, а цэлік і мэта бачныя не ў фокусе).
Каліматарныя прыцэлы падзяляюцца на адкрытыя і закрытыя. Першапачаткова закрытымі называлі прыцэлы, якія не мелі празрыстай лінзы, а толькі праецырвалі ў вока стралка прыцэльную метку. Мэта ў акуляры не выяўлялася, прыцэльванне ажыццяўлалася бінакулярна падчас назірання адным вокам прыцэльнай меткі, а іншым — мэты, але ў мозгу стралка адбывалася характэрнае для бінакулярнага зроку сумяшчэнне выяў ад абаіх вачэй. У сучаснасці такія прыцэлы практычна выйшлі з ужытку. Іншы, прайшоўшы выпрабаванне часам тып прыцэлаў мае паўпразрыстую лінзу, скрозь якую стралок назірае мэту; пры гэтым лінза адбівае у бок вока выяву прыцэльнай меткі. Па ужыванай да сярэдзіны XX веку класіфікацыі ўсе такія прыцэлы лічыліся адкрытымі.
Часта каліматар усталёўваецца на зброю ў пары з магніфікатарам — аптычным прыборам, аналагічным аптычнаму прыцэлу з невялікім павелічэннем, але без прыцэльнай сеткі, замест якой используется метка каліматара. Каліматар і магніфікатар размяшчаюць на адной восі. Звычайна на ваеннай зброі з каліматарам захоўваюцца і традыцыйныя механічныя прыцэльныя прыстасаванні, да таго ж мушку і апертурны цэлік выконваюць складнымі, гэтак, што ў паднятым стане лінія прыцэльвання механічнага прыцэльнага прыстасавання супадае з лініяй каліматарнага прыцэла — гэта называется co-witness і забяспечвае магчымасць выкарыстання механічнага прыцэла пры выхадзе каліматара з ладу. У іншым выпадку каліматар проста ўсталёўваецца гэтак, што ён не закрывае механічныя прыцэльныя прыстасаванні — звычайна гэтак робяць на зброі з адкрытым прыцэлам.
З часоў Першай сусветнай вайны і да сучаснасці каліматарныя прыцэлы — асноўныя прыцэлы паветранай страляніны для знішчальнікаў, штурмавікоў і бамбардыроўшчыкаў з нерухома усталяванай зброяй і ў паўаўтаматычных прыцэлах рухавых стралковых установак штурмавікоў і бамбардзіроўшчыкаў.
Больш складаны варыянт каліматарнага прыцэла — ІЛШ (індыкатар на лабавым шкле), ужываны ў авіяцыі. Ён здатны выяўляць як палётную, так і тактычную інфармацыю. Прыцэльныя маркі для страляніны з розных відаў зброі будуюцца з улікам неабходных паправак і апярэджання, на аснове разлікаў бартавой ЭВМ па дадзеных бартавых аглядна-прыцэльных сістэм, улічваючы балістыку боепрыпасаў, адлегласць да мэты і ўзаемнае перамяшчэнне стралка і мішэні.
Галаграфічны прыцэл
Галаграфічны прыцэл (каліматар) адносіцца да прыцэлаў адкрытага тыпу, таму стралку не даводзіцца падчас прыцэльвання заплюшчваць другое вока. Вялікае поле агляду дазваляе стралку карыстацца перыферычным зрокам і вокамгненна рэагаваць на пагрозу, што раптам з'явілася. Галаграма фарміруе выяву прыцэльнай маркі і выконвае функцыі асферычнага адбівальніка, як лінза ў звычайным  каліматарным прыцэле. Галаграфічны асферычны адбівальнік забяспечвае істотна меншыя, чым звычайная сферычная тонкая лінза, паралактычныя памылкі, дазваляе зрабіць прыцэл вельмі кампактным. Звычайна ГП шмат даражэйшы за сваіх каліматарных адпаведнікаў, бо галаграма робіцца у выніку дарагога і складанага тэхналагічнага працэсу. Пры непрытрымліванні тэхнічных патрабаванняў галаграма можа скажаць і раскладаць у спектр яркія аб'екты, што назіраюцца цераз яе. Трэба адзначыць, што хуткасць прыцэльвання з галаграфічным прыцэлам значна вышэйшая, чымсці з закрытым каліматарным ці аптычным прыцэламі, таму яго часта ўжываюць для страляніны па рухомых мішэнях.
Лазерны мэтапаказальнік
Падчас дзеянняў у складзе групы можна пераблытаць меткі ад ЛМП, ўсталяваных на зброі розных байцоў. Подобных памылак можна пазбегнуць, ужываючы ЛМП з плямамі розных колераў, але толькі пры дзеяннях у складзе малых груп. Ужываюцца ЛЦУ з промнямі чырвонага, сіняга і зялёнага колераў. Аднак промні розных колераў па-рознаму «паводзяцца» падчас розных умовах надвор'я. Лазерны мэтапаказальнік можа выпраменьваць у бачным дыяпазоне ці ў нябачным простаму воку тнфрачырвоным для выкарыстання з прыладай начнога зроку.
Падчас выкарыстання ЛМП неабходна ўлічваць, што снарад, у адрозненне ад лазернага промня, рушыць не па прамалінейнай траекторыі. Чым большая адлегласць да мэты, тым далей снарад адхіляецца ад прамалінейнай траекторыі.
Паколькі вось ствала не супадае з воссю лазернага выпраменьвальніка, падсвечваемая кропка на мэце не супадае з кропкай меркаванага пападання нават пры ўмове прамалінейнага руху снарада.
Дальнамеры
Лазерны дальнамер — прылада, якая складаецца з імпульснага лазера і дэтэктара выпраменьвання. Вымяраючы час, якое затрачвае прамень на шлях да адбівальніка і адваротна і ведаючы значэнне скорасці святла, можна разлічыць адлегласць між лазерам і адбіваючым аб'ектам. Лазерны дальнамер — найпрасцейшы варыянт лідара. Велічыню адлегласці да мэты можна выкаростоўваць для навядзення зброі, напрыклад танкавай гарматы.
Аптычныя і оптыка-электронныя прыцэлы і прыцэльныя комплексы
Сістэмы такога тыпа дастаткова дарагія, таму ўжываюцца рэдка, у асноўным у штурмавых комплексах.
Оптыка-электронныя прыцэлы шмат у чым падобныя да галаграфічных прыцэлаў. Стралок пазірае на мэту цераз шкло з меткай, якая уключаецца у выніку подсветки выпраменьваннем, параметры якога адпавядаюць ужытым пры стварэнні малюнка. Арыентуючыся на вобласць, што свеціцца, стралок можа прыцэльвацца і весці агонь з павышанай дакладнасцю, не марнуючы лішні час на навядзенне.
Зручнасць выкарыстання подобных прылад заключаецца ў адсутнасці неабходнасці папярэдней пробнай страляніны. Кропка фіксацыі на мэце стабільная, што дазваляе мяняць лінзу на іншую, лепш прыдатную пад бягучую сітуацыю. Мяняць яе даводзіцца для змянення формы прыцэльнай маркі.
Прыцэл улучае жорстка прымацаваны да зброі корпус, аптычную сістэму з жорстка прымацаваным да корпуса аб'ектывам, прыцэльную сетку, каардынатна-адчувальны прыёмник аптычнага выпраменьвання, відэакантрольную прыладу й акуляр. У факальнай плоскасці аб'ектыва размешчана прыцэльная сетка, жорстка прымацаваная да корпуса. Аптычная сістэма змяшчае размешчаную між факальнай плоскасцю аб'ектыва і каардынатна-адчувальным прыёмником аптычнага выпраменьвання двухкампанентную сістэму пераносу выявы. Першы кампанент жорстка замацаваны на корпусе, а другі кампанент сістэмы пераносу выявы, каардынатна-адчувальны прыёмник аптычнага выпраменьвання, відэакантрольная прылада і акуляр  з агульным каэфіцыентам павелічэння, роўным адзінцы, жорстка прымацаваныя адзін да аднаго і ўсталяваныя ў корпусе оптыка-электроннага прыцэла з магчымасцю абароны ад ударных нагрузак пры аддачы.
Ходлер
Ходлер — прозвішча.
Юрый Юр’евіч Осцік
Юрый Осцік (каля 1530 — ) — вялікалітоўскі дзяржаўны дзеяч. Першы ваявода мсціслаўскі (1566—1578), ваявода смаленскі (1578—1579); староста браслаўскі (з 1558), дзяржаўца ўпіцкі (1-я палова 1560-х).
Біяграфія
З роду Осцікаў герба «Трубы», сын Юрыя і яго другой жонкі Марыны з Мсціслаўскіх. Меў братоў Мікалая, Яна і Рыгора.
Кальвініст. Удзельнік Інфлянцкай вайны 1558—1582 гадоў. Пасля смерці Жыгімонта Аўгуста (1572) выступаў за абранне на сталец Рэчы Паспалітай царэвіча Фёдара Іванавіча, падпісаў элекцыю Генрыка Валезага. Пасля ўцёкаў Генрыка ў 1574 годзе выступаў супраць абрання на каралеўскі сталец маскоўнага цара Івана Васілевіча.
Не быў жанаты і не пакінуў нашчадкаў.
Ракушкавыя
Апісанне
Даўжыня да 30 мм (прэснаводных да 7,3 мм). Цела несегментаванае, укрытае хіцінавай двухстворкавай ракавінай (адсюль назва), якая зверху насычана вапнай. Крывяноснай сістэмы і жабраў няма, дыхаюць праз покрыва цела.
Пашырэнне
Вядомы з ніжняга кембрыю (каля 560 млн г. назад). Каля 2 тыс. сучасных і больш за 12 тыс. выкапнёвых відаў. Пашыраны ўсюды. Жывуць на дне марскіх і прэсных вадаёмаў, у прыледавіковых азёрах, гарачых крыніцах, 7 відаў — у глебе трапічных лясоў. На Беларусі больш за 40 відаў. Найбольш трапляюцца,  — і , ,.
Асаблівасці біялогіі
Кормяцца водарасцямі, дэтрытам, жывёльнымі рэшткамі, ёсць драпежнікі. Раздзельнаполыя, некаторым відам уласцівы партэнагенез. Развіццё з ператварэннем, 5—8 лічынкавых стадый. Дарослыя не ліняюць.
Значэнне і выкарыстанне
Корм для некаторых відаў прамысловых рыб. Большасць — біялагічныя меліяратары.
Выкарыстоўваюцца пры вызначэнні ўзросту геалагічных адкладаў.
Іван Мікалаевіч Багатка
Іван Мікалаевіч Багатка (нар., в. Цвіркі Стаўбцоўскага раёна Мінскай вобласці) — беларускі журналіст і палітык.
Біяграфія
Выбіраўся дэпутатам Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання.
Узнагароды
Узнагароджаны медалём Францыска Скарыны, Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь.
Аляксандр (Кульчыцкі)
Епіскап Аляксандр (свецкае імя Андрэй Міхайлавіч Кульчыцкі;, в. Камень-Шляхецкі, Кобрынскі павет, Гродзенская губерня — , г. Кастрама) — дзеяч Праваслаўнай Царквы, епіскап Туркестанскі, Кастрамскі і Галіцкі.
Біяграфія
Нарадзіўся ў сям’і святара. Атрымаў імя Андрэй у гонар святога апостала Андрэя Першазванага.
Навучаўся ў Літоўскай духоўнай семінарыі (1841—1847). 26 верасня 1847 года пасвячоны ў свяшчэнніка Петрапаўлаўскай царквы ў Кобрыне. Назначаны настаўнікам гарадскіх вучылішч.
У 1852 годзе аўдавеў. Па правілах таго часу, удовін святар для таго, каб працягваць сваё служэнне, павінен быў прыняць манаскі пострыг. 8 лістапада 1852 года прыняў манаства і атрымаў манаскае імя Аляксандр.
У лістападзе 1857 года быў залічаны ў Пекінскую духоўную місію выкладчыкам славянскай мовы. Місія з’яўлялася культурным цэнтрам па вывучэнні гісторыі і культуры Кітая, у перыяд з 1852 па 1866 года ў Расіі выйшлі чатыры тамы «Трудов членов Духовной миссии в Китае». Выкладаў у Албазінскім вучылішчы, якое было створана кітайскім урадам для вывучэння еўрапейскіх моў. Падчас сямігадовага знаходжання ў Кітаі вывучаў традыцыі і побыт гэтай краіны. Адным са значных яго жыццёвых дасягненняў з’яўляецца складанне руска-кітайскага слоўніка.
У 1864 годзе звольнены з місіі, атрымаў водпуск з пенсіёнам. Пасля вяртання ў Беларусь працаваў інспектарам Полацкай духоўнай семінарыі (1866). 20 красавіка 1869 года ўзведзены ў сан архімандрыта.
У 1871 годзе некалькі месяцаў служыў у Санкт-Пецярбургу — «череда священнослужения и проповеди». З лістапада 1871 года — настаяцель Мікалаеўскай царквы пасольства Расіі ў Рыме.
Памёр 16 снежня 1888 года, пахаваны ў Кастрамскім Іпацьеўскім манастыры.
Пярну (заліў)
Заліў Пярну, Пярнускі заліў (Pärnu laht) — паўночна-ўсходняя частка Рыжскага заліва Балтыйскага мора ля берагоў Эстоніі. Заліў удаецца ў сушу на 30 км, шырыня каля ўваходу складае 20 км, глыбіня — ад 4 да 10 метраў. Як і ў іншых месцах Рыжскага заліва, берагі нізінныя, месцамі пясчаныя. Вада летам награваецца да 18 °C, зімой яе тэмпература складае 0-1 °C, са снежня па красавік пакрыты лёдам. Салёнасць 3-6 праміле.
У заліў упадае некалькі рэк, найбуйнейшая з якіх рака Пярну. На заліве размешчаны і аднайменны горад-порт.
Кніга Іова (Скарына)
Змест кнігі
Выданне адкрываецца тытульным лістом з гравюрай, назвай кнігі і чатырохрадковымі вершамі. На першым аркушы прадстаўлена «Предъсловие в книгу Иов», у яким асветнік распавядае пра значэнне кнігі і анатуе яе змест. Пасля даецца тэкст кнігі, а на перадапошнім аркушы — пасляслоўе, у якім указваецца выдаўца, месца друкавання («у старом месте Празском»), а таксама час выхаду кнігі ў свет.
Друкарскія асаблівасці выдання
Кніга выдадзена на царкоўна-славянскай мове беларускай рэдакцыі. Выданне кнігі вядома ў двух варыянтах. У адным з варыянтаў тытул зменшаны на другім аркушы, адварот якога пусты, а прамова адсутнічае. Фармат усіх выданняў — у чвэрць аркуша, аб'ём — 52 аркушаў (апошні аркуш пусты), якія сабраны ў 6 сшыткаў (у першым і апошнім сшытках на 10 аркушаў, у астотніх па 8). Набор выкананы пражскім шрыфтам Скарыны — у 10 радкоў вышынёй 75 мм. Сігнатура адсутнічае. Фаліяцыя на верхнім баку аркуша ўверсе справа. У мастацкай аздобе выдання выкарыстаны две аднолькавыя гравюры (на першым і чацвертым аркушы, у другім вырыянце — гравюра на першым аркушы адсутнічае), застаўка, 46 ініцыялаў, надрукаваных з 34 дошак. На першым аркушы (у другім варыянце на другой старонке) змешчана віньетка, якая таксама ёсць у выдадзенай раней Псалтыры. У верхняй частцы аркушаў калонтытулы «Книга» (адваротны бок) і «Светого Иова» (верхні бок).
Усяго захавалася 15 экзэмпляраў кнігі Іава, з іх 5 поўныя. Варыянт з пустым апошнім аркушам вядомы толькі ў адным экзэмпляры.
Георгій Аляксандравіч Мадалінскі
Дырэктар інстытута «Мінскпраект» (1966—1975). Галоўны інжынер «Мінскпраекта» (1975—1993).
Творчасць
Як інжынер уваходзіў у аўтарскія калектывы распрацоўкі генеральных планаў горада Мінска 1965-1994 гадоў і дэтальнай планіроўкі цэнтра Мінска.
Мала Слабідка (Кодымскі раён)
Мала Слабідка (Мала́ Слобі́дка) — вёска ў Кодымскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Амерыканскі агурочак
«Амерыканскі агурочак» (An American Pickle) — амерыканская кінакамедыя, знятая рэжысёрам Брэнданам Тростам. Прэм’ера адбылася 6 жніўня 2020 года.
Апісанне
У цэнтры гісторыі апынецца Гершэль Грынбаум, які ў 1919 годзе пераязджае ў Амерыку і марыць пра лепшую будучыню для сваёй сям’і. Аднойчы, уладкаваўшыся працаваць на фабрыку, Грынбаум падае ў чан з кансерваванымі агуркамі, дзе праводзіць наступныя сто гадоў.
Ужо ў сучасным Брукліне Гершэль адпраўляецца на пошукі сваякоў. Але неўзабаве мужчына з трывогай высвятляе, што адзіны з жывых родных — яго праўнук Бэн, які працуе праграмістам. Грышэль яго нават зразумець не можа нармальна…
У ролях: Сэт Роген, Сара Снук, Майя Эрскін, Ёрма Такконэ, Шон Уэйлен, Джаэна Адлер і іншыя.
IC 2918
IC 2918 — галактыка тыпу NF (у працэсе падцверджання) ў сузор’і Леў.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Санацыя (эканоміка)
Санацыя (ад sanatiosanatio — аздараўленне, лячэнне) — сістэма рознага роду мерапрыемстваў (структурная перабудова, рэструктурызацыя крэдыторскай запазычанасці, змяненне асартыменту вырабляемай прадукцыі, скарачэнне колькасці працуючых, ліквідацыя залішніх структурных звенаў і падраздзяленняў і т . п.), якія дазваляюць пазбегнуць банкруцтва. Санацыя можа ажыццяўляцца пры ўдзеле банкаў, органаў выканаўчай улады, камерцыйных арганізацый і інш.
Баштанкіў
Баштанкіў (Башта́нків) — вёска ў Кодымскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Джэйхан
Джэйхан — горад у Турцыі, у правінцыі Адана. Размешчаны ў даліне ракі Джэйхан. 108 тыс. жыхароў (2010).
Важны транспартны цэнтр. Порт Джэйхана — канцавы пункт нафтаправода Баку—Тбілісі—Джэйхан і нафтаправода Кіркук—Джэйхан.
Будэі
Будэі (Буде́ї) — вёска ў Кодымскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Мінервіна-Мурджэ
Мінервіна-Мурджэ (Minervino Murge) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Апулія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Барлета-Андрыя-Трані.
Насельніцтва складае 10 085 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 38 чал./км². Займае плошчу 255 км². Паштовы індэкс — 70055. Тэлефонны код — 0883.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Архангел Міхаіл.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Шалом, папік
«Шалом, папік» (Shiva Baby) — поўнаметражная камедыя становішчаў, прэм’ера адбылася ў верасні 2021 года.
Апісанне
Дзёрзкая студэнтка Даніэль аказваецца ў экстрэмальна няёмкай сітуацыі, калі на яўрэйскія памінкі, дзе яна знаходзіцца з бацькамі і сябрамі сям’і, заяўляецца яе жанаты папік.
Каб захаваць свае таямніцы, Даніэль давядзецца выкручвацца з усіх сіл, балансуючы на мяжы вар’яцтва і панікі. Аднак аказваецца, што і яе больш даросламу палюбоўніку ёсць, што хаваць. Гэтыя хаўтуры яны запомняць надоўга.
Вадзяны вослік
Вадзяны вослік (Asellus aquaticus) — від ракападобных з атрада.
Апісанне
Даўжыня ад 12 да 20 мм. Самцы буйнейшыя за самак.
Пашырэнне
Пашыраны ў прыбярэжнай зоне прэсных стаячых і з павольным цячэннем вадаёмаў Еўропы, за выключэннем Пірэнейскага паўвострава. Шматлікія на зарослых раслінамі ўчастках азёр, вадасховішчаў, рэк.
Асаблівасці біялогіі
Вадзяныя вослікі павольна поўзаюць па дне. Кормяцца жывымі і адмерлымі воднымі раслінамі, лісцем, якое падае ў вадаёмы.
Ачышчае вадаёмы. З’яўляецца кормам для рыб.
Мяр’ямаа
Мяр’ямаа — гарадскі пасёлак у павеце Рапламаа, Эстонія. З’яўляецца адміністрацыйным цэнтрам воласці Мяр’ямаа.
Геаграфія
Пасёлак размешчаны каля шашы Талін — Пярну. Знаходзіцца за 22 км на паўднёвы захад ад павятовага цэнтра — горада Рапла. Вышыня над узроўнем мора — 46 метраў.
Насельніцтва
Паводле перапісу насельніцтва 2011 года ў пасёлку жыло 2821 чалавек, з іх 2770 (98,2 %) — эстонцы. У 2000 годзе ў пасёлку 3343 жыхары. На 1 студзеня 2018 года — 2677 жыхароў.
Гарадоцкі сельсавет (Глускі раён)
Гарадо́цкі сельсаве́т — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Глускага раёна Магілёўскай вобласці. Цэнтр — вёска Гарадок.
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Глускага раёна Бабруйскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Глускім раёне БССР. З 20 лютага 1938 года ў Глускім раёне Палескай вобласці, з 20 верасня 1944 года — Бабруйскай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Мінскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Жалвінецкага сельсавета. З 23 студзеня 1960 года ў складзе Магілёўскай вобласці. 24 чэрвеня 1960 года сельсавет скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад новаўтворанага Завалочыцкага сельсавета.
Сэрбы (Кодымскі раён)
Сэрбы (Серби́) — вёска ў Кодымскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Прамень (газета)
Прамень — раённая газета Стаўбцоўскага раёна Мінскай вобласці. Выдаецца з 1939 года. Заснавальнікі: Стаўбцоўскі раённы выканаўчы камітэт і Стаўбцоўскі раённы Савет дэпутатаў.
Гісторыя
Газета з’явілася на пяты дзень пасля ўз’яднання Заходняй Беларусі з БССР — пад назвай «Знамя» і распавядала аб «вялікай радасці вызваленага часцямі Чырвонай Арміі насельніцтва Заходняй Беларусі ад прыгнёту, жабрацтва і беспрацоўя». Прайшло яшчэ пяць дзён верасня 1939 года, і з друку выйшаў другі нумар стаўбцоўскай «раёнкі». Ён ужо быў цалкам беларускамоўным і меў іншую назву — «Голас селяніна».
У 1962—1963 гадах, у сувязі са стварэннем у Беларусі калгасна-саўгасных вытворчых упраўленняў, адбылося аб’яднанне некалькіх «раёнак» у адно рэгіянальнае выданне. Менавіта ў гэты час адбылося перайменаванне газеты, якая, пачынаючы з 1 мая 1962 года, стала выходзіць пад назвай «Прамень» у якасці друкаванага органа Мінскага абкама КПБ і аблсавета і распаўсюджвалася на тэрыторыі Стаўбцоўскага, Уздзенскага і Дзяржынскага раёнаў.
У сакавіку 1963 года на Стаўбцоўшчыне зноў з’явілася свая «раёнка» пад назвай «Прамень».
У верасні 2018 года быў зроблены рэдызайн сайта. Новы сайт адрозніваецца візуалізацыяй, адаптаваны для мабільных прылад і адпавядае ўсім сучасным стандартам інтэрнэт-журналістыкі.
Павел Лук’янавіч Марыеў
Па́вел Лук’я́навіч Мары́еў (нар., в. Дулава, Яраслаўскі раён, Яраслаўская вобласць, РСФСР) — беларускі вучоны ў галіне аўтамабільнай прамысловасці і кар’ернага машынабудавання, грамадскі і дзяржаўны дзеяч. Доктар тэхнічных навук (2003), акадэмік Беларускай інжынерна-тэхналагічнай акадэміі (1995). Герой Беларусі (2001).
Біяграфія
У 1959 годзе пераехаў у Беларусь, дзе ўладкаваўся на працу ў Беларускім аўтамабільным заводзе. Скончыў Беларускі політэхнічны інстытут у 1972 годзе. Працаваў тэхнікам-тэхнолагам, інжынерам-тэхнолагам, старшым тэхнолагам, старшым інжынерам-тэхнолагам, начальнікам тэхчасці механазборачнага цэха, начальнікам тэхнічнага бюро, намеснікам галоўнага тэхнолага, начальнікам тэхнічнага аддзела станкоў з ЧПК, намеснікам галоўнага інжынера, галоўным інжынерам і дырэктарам.
У 2001 годзе ўказам Прэзідэнта Беларусі «за самаадданую працу і выключныя заслугі ў развіцці айчыннага аўтамабілебудавання» удастоены звання Героя Беларусі.
Доктар тэхнічных навук, аўтар і суаўтар 28 навуковых прац, 5 аўтарскіх пасведчанняў, 4 патэнтаў. Аўтар навуковых прац па даўгавечнасці, трываласці і металаёмістасці буйнагабарытных дэталяў і канструкцый машын. Распрацаваў і рэалізаваў ў серыйнай вытворчасці новую канцэпцыю павышэння канструкцыйнай роўнатрываласці буйнагабарытных дэталяў і зварных канструкцый кар’ерных самазвалаў вялікай і асабліва вялікай грузападымальнасці.
Быў дэпутатам Мінскага абласнога савета дэпутатаў і Жодзінскага гарадскога савета дэпутатаў некалькіх сходаў. Член Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 3-га склікання, член пастаяннай камісіі па эканоміцы, бюджэце і фінансах Савета Рэспублікі Нацыянальнага Сходу Рэспублікі Беларусь; дэпутат Парламенцкага сходу Саюзнай дзяржавы Беларусі і Расіі ў 2004—2008 гадах.
Узнагароды і прэміі
Узнагароджаны ордэнам «Знак Пашаны», ордэнам Айчыны III ступені, ордэнам Дружбы народаў, шасцю медалямі, дзвюма ганаровымі граматамі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь і Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь, Ганаровай граматай ВДНГ БССР, ордэнам прападобнага Сергія Раданежскага III ступені (Руская праваслаўная царква), ордэнам Крыжа прападобнай Ефрасінні Полацкай (Беларуская праваслаўная царква).
Заслужаны работнік прамысловасці Рэспублікі Беларусь (1998). Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь (2011). Ганаровы грамадзянін Жодзіна (2002), ганаровы грамадзянін Мінскай вобласці (2008).
Ільменау
Ільменау (Ilmenau) — горад у федэральнай зямлі Цюрынгія, які знаходзіцца ў самым цэнтры Цюрынгенскага Лесу. Вядомы як горад Гётэ і ўніверсітэцкі горад. У ім знаходзіцца Ільменаўскі тэхнічны ўніверсітэт.
IC 2919-1
IC 2919-1 — галактыка тыпу Sd ў сузор’і Леў.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Хенкель
Хенкель — прозвішча.
Сэргііўка (Кодымскі раён)
Сэргііўка (Сергіївка) — вёска ў Кодымскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Замак Юсэ
Замак Юсэ (Château d'Ussé) — сярэднявечны замак на рацэ Эндр, размешчаны ў даліне Луары, у французскім дэпартаменце Эндр і Луара.
Замак быў пабудаваны на зыходзе эры готыкі, у XV стагоддзі, сеньёрам д’Юсэ з роду дэ Бюэй. У 1460-я гады ў замку жылі яго сын Антуан з жонкай Жаннай — пазашлюбнай дачкой Карла VII і Агнэсы Сарэль. У 1485 г. сядзіба была прададзена за 40 000 залатых экю прыдворнаму Жаку д’Эпінэ, які аднавіў будаўнічыя працы. Апошні камень быў выкладзены будаўнікамі ў 1538 годзе.
Пры Людовіку XIV сядзібай валодаў цесць знакамітага Вабана, які часта наязджаў у гэтыя краі. Лічыцца, што менавіта гэты замак Ш. Перо апісаў у казцы «Спячая прыгажуня». Да часу Вабана адносіцца стварэнне рэгулярнага парку (меркавана, да яго праектавання прыклаў руку сам Ленотр).
Па прапанове Праспера Мерымэ замак Юсэ быў у 1861 годзе занесены ў дзяржаўны пералік гістарычных помнікаў Францыі.
Джанет Елен
Джэнет Луіз Елен (Janet Yellen; нар. 13 жніўня 1946, Бруклін, Нью-Ёрк)  — амерыканскі эканаміст, кіраўнік Федэральнай рэзервовай сістэмы ЗША з 3 лютага 2014 па 3 лютага 2018 года (першая жанчына на гэтай пасадзе). Займала пасаду намесніка Старшыні Савета кіраўнікоў Федэральнай рэзервовай сістэмы ЗША у 2010—2014 гадах. Ганаровы член Брытанскай акадэміі (2016). Міністр фінансаў ЗША (з 2021).
Біяграфія
Джанет Елен нарадзілася ў яўрэйскай сям’я. Маці — Ганна Рут Елен (дзявочае прозвішча Блюменталь, 1907—1986); бацька, Джуліус Елен (1906—1975), працаваў сямейным доктарам. Джанет скончыла сярэднюю школу форта Гамільтан ў Брукліне.
Бакалаўр Універсітэта Браўна (1967, з адзнакай); доктар філасофіі Ельскага універсітэта (1971).
Узначальвала Савет эканамічных кансультантаў пры прэзідэнце ЗША (1997—1999). Прэзідэнт Федэральнага рэзервовага банка Сан-Францыска (2004—2010). З 2009 года член Камітэта па адкрытых рынках ФРС ЗША з правам голасу. З 4 кастрычніка 2010 — намеснік старшыні Савета кіраўнікоў Федэральнай рэзервовай сістэмай ЗША.
9 кастрычніка 2013 года Елен была вылучана кандыдатам на пасаду кіраўніка ФРС прэзідэнтам ЗША Баракам Абамам. На гэтай пасадзе яна павінна была змяніць Бэна Бернанке, паўнамоцтвы якога сканчваліся 31 студзеня 2014 года. Для зацвярджэння кандыдатуры патрабуецца адабрэнне 60 членаў Сената ЗША з 100.
6 студзеня 2014 года Сенат ЗША зацвердзіў яе на пасаду кіраўніка ФРС ЗША (56 сенатараў прагаласавалі за кандыдатуру Йеллен, а 26 выказаліся супраць).
У лістападзе 2015 года ўвайшла ў дзясятку самых уплывовых людзей свету ў рэйтынгу часопіса «Forbes».
Пасля заканчэння працы ў ФРС ЗША Елен у лютым 2018 года перайшла на працу ў цэнтр падаткова-бюджэтнай і грашова-крэдытнай палітыкі ім. Хатчынза (англ. Hutchins Center on Fiscal and Monetary Policy) пры даследчым Брукінгскім інстытуце (Вашынгтон). У тым жа цэнтры працуюць яе былыя калегі па цэху: Бэн Бернанке, Дональд Кон і Нэлі Лян.
У студзені 2021 года Сенат Кангрэса ЗША большасцю галасоў зацвердзіў Джанет Елен міністрам фінансаў па прапанове прэзідэнта Джо Байдэна. За яе прагаласавалі 84 чалавекі, супраць выступілі 15. Спадарыня Елен стала першай жанчынай на пасадзе кіраўніка Мінфіна ЗША.
Крытыка
Згодна з пададзенай падатковай справаздачнасці, у 2019 і 2020 гадах Джанет Елен атрымала каля 810,000 даляраў ЗША ў якасці ганарару ад амерыканскага хедж-фонду Citadel, які стаў адным з аб’ектаў расследавання па маніпуляцыі акцыямі кампаній GameStop, AMC і іншых.
Сям’я
Муж — Джордж Акерлоф, амерыканскі эканаміст, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па эканоміцы (2001). Сын — Роберт Акерлоф, дацэнт універсітэта Уорык.
Андрэа Хенкель
Андрэа Хенкель (Andrea Henkel, па мужу Берк — Burke; нар., Ільменау, акруга Зуль, ГДР) — нямецкая біятланістка, уладальніца Кубка свету, двухразовая алімпійская чэмпіёнка 2002 года і 8-разовая чэмпіёнка свету. Малодшая сястра алімпійскай чэмпіёнкі па лыжных гонках Мануэлы Хенкель.
Завяршыла спартыўную кар’еру па заканчэнні сезона 2013/2014 гадоў, ва ўзросце 36 гадоў.
Біяграфія
Андрэа Хенкель пачынала сваю спартыўную кар’еру ў лыжных гонках, але ў 1989 годзе перайшла ў біятлон. Член нацыянальнай зборнай: юніёрскай з 1994 года, асноўнага складу з 1998 года.
У сезоне 2006/2007 выйграла Кубак свету. Андрэа ўпэўнена пачала сезон, але да яго сярэдзіны, з-за хваробы, страціла лідарства, саступіўшы Ліндзе Грубен (якая не завяршыла сезон, сышла са спорту), Ганне Карын Улафсан і Каці Вільхельм. Тым не менш, яна змагла вырваць перамогу дзякуючы добраму выступу на апошніх этапах. Акрамя агульнага заліку, Андрэа выйграла таксама і малы «Хрустальны глобус» у індывідуальных гонках.
Макавіцкі сельсавет
Ма́кавіцкі сельсаве́т — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Глускага раёна Магілёўскай вобласці. Цэнтр — вёска Макавічы.
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Глускага раёна Бабруйскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Глускім раёне БССР. З 20 лютага 1938 года ў Глускім раёне Палескай вобласці, з 20 верасня 1944 года — Бабруйскай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Мінскай вобласці, з 23 студзеня 1960 года ў складзе Магілёўскай вобласці. 24 чэрвеня 1960 года сельсавет скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад новаўтворанага Завалочыцкага сельсавета.
Касцёл Раства Багародзіцы (Столін)
Першы вядомы столінскі касцёл быў збудаваны з цэглы ў 1811 годзе на грошы Каетана Каранеўскага. У 1852 годзе храм пераасвечаны пад праваслаўную царкву, акрамя гэтага яго перабудавалі ў псеўдарускім стылі. У 1923 годзе польскія ўлады вярнулі храм каталікам і ён быў зноў асвечаны пінскім біскупам Зыгмунтам Лазінскім.
Кніжны клуб (фільм)
«Кніжны клуб» (Book Club) ― амерыканская рамантычная камедыя 2018 года і рэжысёрскі дэбют Біла Холдэрмана. Фільм быў выпушчаны 18 мая 2018 года.