cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ермалаеўка (Усходне-Казахстанская вобласць)
Ермалаеўка — былое сяло ва Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана ў складзе гарадской адміністрацыі Рыдэра. Уваходзіла ў склад Прыгараднай сельскай акругі. Код КАТА — 632433607. Скасавана 24 верасня 2009 года.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 28 чалавек (20 мужчын і 8 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 30 чалавек (17 мужчын і 13 жанчын).
Віртуальная машына
Віртуальная машына (ВМ, ад virtual machine) —
Віртуальная машына выконвае нейкі машынна-незалежны код (напрыклад, байт-код, шыты код, p-код) або машынны код рэальнага працэсара. Апроч працэсара, ВМ можа эмуляваць работу як асобных кампанентаў апаратнага забеспячэння, так і рэальнага камп’ютара цалкам (уключаючы BIOS, аператыўную памяць, цвёрды дыск і іншыя перыферыйныя прылады). У апошнім выпадку ў ВМ, як і на рэальны камп’ютар, можна ўсталяваць аперацыйныя сістэмы (напрыклад, Windows можна запускаць у віртуальнай машыне пад Linux ці наадварот). На адным камп’ютары можа функцыянаваць некалькі віртуальных машын (гэта можа выкарыстоўвацца для імітацыі некалькіх сервераў на адным рэальным серверы з мэтай аптымізацыі ўжывання рэсурсаў сервера).
Тэорыя
Канцэпцыя віртуальнай машыны як сукупнасці рэсурсаў, якія эмулююць паводзіны рэальнай машыны, з’явілася ў Кембрыджы ў канцы 1960-х гадоў як пашырэнне канцэпцыі віртуальнай памяці манчэстэрскай вылічальнай машыны. У цэлым вылічальны працэс вызначаецца, у межах гэтай канцэпцыі, зместам той рабочай прасторы памяці, да якой ён мае доступ. Пры ўмове, што пэўная сітуацыя ў гэтай рабочай прасторы адпавядае чаканай, працэс не мае аніякіх сродкаў для вызначэння таго, ці з’яўляецца прадстаўлены рэсурс сапраўды фізічным рэсурсам гэтага тыпу, або ён імітаваны дзеяннямі іншых рэсурсаў, якія прыводзяць да аналагічных змен змесціва рабочай прасторы працэсу.
Напрыклад, працэс не можа вызначыць, ці манапольна ён ужывае працэсар або ў рэжыме мультыпраграмавання разам з іншымі працэсамі. У віртуальнай машыне аніводны працэс не можа манапольна ўжываць адвольны рэсурс, і ўсе сістэмныя рэсурсы лічацца рэсурсамі патэнцыйна сумеснага выкарыстання. Акрамя таго, ужыванне віртуальных машын забяспечвае раздзяленне паміж некалькімі карыстальнікамі, якія працуюць у адной вылічальнай сістэме, забяспечваючы пэўны ўзровень абароны даных.
Ідэя віртуальнай машыны палягае ў падмурку цэлага шэрагу аперацыйных сістэм, у прыватнасці, IBM VM/CMS (і яе савецкага клону СВМ) і DEC VAX/VMS.
Ужыванне
Віртуальныя машыны могуць выкарыстоўвацца для наступных мэт:
Вядомыя віртуальныя машыны
Некаторыя вядомыя віртуальныя машыны:
Група савецкіх ваенных спецыялістаў у Іспаніі
Група савецкіх ваенных спецыялістаў у Іспаніі — кантынгент кадравых вайскоўцаў Чырвонай Арміі, якія ў перыяд грамадзянскай вайны ў Іспаніі змагаліся на баку рэспубліканцаў. Спецыялісты афармляліся як добраахвотнікі, так як савецкі ваенны ўдзел быў таемным.
Гісторыя
У ліпені 1936 года ў Іспаніі ўспыхвае мяцеж супраць урада Народнага Фронту. Бунт узначаліў генерал Франсіска Франка. Большая частка арміі перайшла на бок мяцежнікаў, пакінуўшы ўрадавыя сілы практычна без узбраенняў і прафесійных вайскоўцаў. Афіцыйны Мадрыд, знаходзячыся ў цяжкім становішчы, запрасіў дапамогі ў Савецкага Саюза.
14 верасня Разведупраўленне Наркамата абароны і Замежны аддзел Наркамата ўнутраных спраў прынялі план аперацыі «X», якая прадугледжвала аказанне ваеннай дапамогі Рэспубліканскай Іспаніі, уключаючы падтрымку ў ваенна-тэхнічнай сферы і паслугі ваенных саветнікаў, ваенспецаў, інструктараў (распрацоўка аперацый і падрыхтоўка кадраў).
У Іспанію былі накіраваны кадравыя вайскоўцы Беларускай, Кіеўскай, Маскоўскай, Ленінградскай і Закаўказскай ваенных акругаў, ВПС Балтыйскага і Ціхаакіянскага флатоў.
Усяго ў канфлікце, па розных ацэнках, прынялі ўдзел ад 2 да 3 тысяч вайскоўцаў і яшчэ 1 тысяча грамадзянскіх спецыялістаў.
Першапачаткова меркавалася, што савецкія ваенспецы будуць займацца толькі пытаннямі падрыхтоўкі кадраў і кансультацыямі без удзелу ў баявых дзеяннях, але сітуацыя на фронце (восеньскае наступленне 1936-га франкістаў на Мадрыд) вымусіла камандаванне дапусціць іх і на перадавую. Замежнікі згулялі значную ролю ў фарміраванні і навучанні рэспубліканскай арміі, арганізацыі штабоў, палітычнага апарата, службы тылу, сістэмы ваеннай падрыхтоўцы. Саветнікі прымалі ўдзел у распрацоўцы і ажыццяўленні найбуйнейшых ваенных аперацый. Непасрэдна ў баях змагаліся лётчыкі, зенітчыкі, танкісты, маракі. У тыле інжынеры, тэхнікі і рабочыя дапамагалі наладжваць ваенную вытворчасць і рамонт тэхнікі.
У 1938 годзе СССР, не здолеўшы знайсці агульнай мовы са шматпартыйным кіраўніцтвам Іспаніі і расчараваўшыся ў канфлікце на фоне няўдач, скараціў аб’ёмы ваеннай дапамогі. Савецкія спецыялісты пакінулі краіну. Таксама пачалося расфармаванне і іншых замежных злучэнняў (гл. Інтэрнацыянальныя брыгады). Адсутнасць дастатковай падтрымкі прывяла ў сакавіку 1939 года да падзення ўрада рэспубліканцаў.
Страты
У баях загінулі 125—127 савецкіх саветнікаў і спецыялістаў, яшчэ 11 памерлі ад ран, 19 чалавек загінулі пры няшчасных выпадках. Таксама ад 19 да 32 былі прызнаны зніклымі без вестак. Расійская ваенна-гістарычная статыстыка называе лічбы ў 189 загінуўшых вайскоўцаў і 40 грамадзянскіх.
Узнагароды
59 савецкіх саветнікаў і спецыялістаў былі ўдастоены звання Героя Савецкага Саюза.
Ромі Шнайдэр
Ромі Шнайдэр (Romy Schneider; сапраўднае імя Розмары Магдалена Альбах-Рэці, Rosemarie Magdalena Albach-Retty;, Вена — , Парыж) — аўстрыйская кінаактрыса, зорка аўстрыйскага, нямецкага і французскага кіно.
Кавярляны
Кавярля́ны (, Каверляны) — вёска ў Дзяржынскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Дзямідавіцкага сельсавета. Размешчана на аўтадарозе.
Тарычэла-Верцатэ
Тарычэла-Верцатэ (Torricella Verzate) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Ламбардыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Павія.
Насельніцтва складае 831 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 267 чал./км². Займае плошчу 4 км². Паштовы індэкс — 27050. Тэлефонны код — 0383.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
NGC 6100
NGC 6100 (іншыя абазначэнні — UGC 10307, MCG 0-41-12, ZWG 23.32, PGC 57706) — галактыка ў сузор’і Змяя.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Армянская Савецкая Сацыялістычная Рэспубліка
Армянская Савецкая Сацыялістычная Рэспубліка (Հայկական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն) — адна з саюзных рэспублік СССР. Праіснавала з 30 снежня 1922 года па 30 жніўня 1991 года.
Афіцыйная назва
У 1922—1927 гадах афіцыйная назва рэспубліка гучала па-руску як «Социалистическая Советская Республика Армения», а па-армянску «Аястані Соцыалістакан Хорэрдайін Анрапетуцюн». Затым назва была зменена на «Армянская ССР», адпаведна ў армянскай назве форма «аястані» («Арменіі») была зменена на прыметнік «айкакан» («армянская»), акрамя таго, словы «савецкі» і «сацыялістычны» памяняліся месцамі. Афіцыйная назва Армянскай ССР на рускай мове далей не змянялася, але армянская назва змянілася яшчэ два разы, разам з афіцыйна змененым перакладам на армянскую мову тэрмінаў «савецкі» і «рэспубліка». У 1940 годзе ў якасці пераклада абодвух тэрмінаў замест армянскіх калек былі узяты прамыя запазычанні, і назва была зменена на «Айкакан Советакан Соцыалістакан Рэспубліка». У 1966 годзе быў адноўлены ранейшы тэрмін для «рэспублікі» (для «савецкі» застаўся русізм), і ў канчатковай рэдакцыі назва рэспублікі выглядала як «Айкакан Советакан Соцыалістакан Анрапетуцюн».
Узнагароды
Армянская ССР была ўзнагароджана трыма ардэнамі Леніна (1958, 1968, 1978), ордэнам Кастрычніцкай Рэвалюцыі (1970) і ордэнам Дружбы народаў (1972).
Гісторыя Армянскай ССР
Армянская ССР была абразавана 29 лістапада 1920 года.
З 12 сакавіка 1922 года з'яўлялась часткаю Закаўказскай Савецкай Федэратыўнай Сацыялістычнай Рэспублікі (ЗСФСР). З 30 снежня 1922 года ў складзе ЗСФСР уваходзіць у СССР. З 5 снежня 1936 года ўваходзіла непасрэдна ў склад СССР як саюзная рэспубліка.
23 жніўня 1990 года Вярхоўны Савет Армянскай ССР прыняў «Дэкларацыю аб незалежнасці Арменіі», якая адзначыла пачатак працэса сцверджання незалежнай дзяржаўнасці. Было аб'яўлена, што на ўсей тэрыторыі Рэспублікі Арменія дзейнічаюць толькі Канстытуцыя і законы Рэспублікі Арменія. Таксама было аб'яўлена аб стварэнні Ўзброенных Сіл Арменіі.
21 верасня 1991 года быў праведзены рэферэндум аб выхадзе са складу СССР: «Ці згодны вы, каб Рэспубліка Арменія была незалежнай дэмакратычнай дзяржавай па-за складам СССР?». Большасць грамадзян, якія мелі выбарчае права, адказалі на гэтае пытанне сцвярджальна.
23 верасня 1991 года Вярхоўны Савет Арменіі па выніках рэферэндума зноў абвясціў незалежнасць Арменіі.
Армянская ССР фармальна заставалася ў складзе СССР да яго распаду 26 снежня 1991 года, паколькі не былі да канца выкананыя працэдуры, прадугледжаныя Законам СССР «Аб парадку рашэння пытанняў, звязаных з выхадам саюзнай рэспублікі з СССР» ад 3 красавіка 1990 года.
Культура Армянскай ССР
У Армянскай ССР выходзілі рэспубліканскія газеты «Советакан Аястан» (на армянскай мове), «Камуніст» (на рускай мове), «Савет Эрменістаны» (на азербайджанскай мове) и «Рыа Таза» (на курдскай мове).
Морква пасяўная
Морква пасяўная (Daucus sativus) — кветкавая расліна сямейства парасонавых. Адна з асноўных агароднінных раслін, вырошчваецца таксама на корм.
Назва
Морква пасяўная, маркоў, морква , моркаўка.
Біялагічныя асаблівасці
Двухгадовая расліна з патоўшчаным сакавітым караняплодам аранжавага, жоўтага, белага, ружовага ці фіялетавага колеру. Караняплод бывае верацёнападобны, цыліндрычны, у некаторых сартоў пакарочаны, амаль шарападобны. Мае ў сабе да 8-12 % сухога рэчыва, да 6-8 % цукроў, да 9-12 мг% караціну (сутачная патрэба чалавека ў караціне 1,5 мг), а таксама калій, мікраэлементы — бор і ёд.
Агратэхніка
Морква — холадаўстойлівая расліна. Насенне пачынае прарастаць пры тэмпературы 3-4 °C, усходы паяўляюцца на 10-15-ы дзень пасля іх сяўбы, у халоднае і засушлівае надвор’е — на 25-30-ы, выносяць замаразкі да −3 −4 °C. Невысокія патрабаванні да цяпла ствараюць умовы для падзімовай і вельмі ранняй сяўбы яе вясной. Патрабавальная да вільгаці, асабліва ў час прарастання насення і ў пачатку росту. Найбольш падыходзяць для вырошчвання морквы супясчаныя, лёгкія сугліністыя глебы; самыя высокія ўраджаі дае на акультураных тарфяна-балотных і поймавых глебах, горш расце на цяжкіх гліністых. Лепшыя папярэднікі — агуркі, капуста, памідоры, цыбуля. Моркву трэба размяшчаць на 2-3-і год пасля ўнясення арганічных угнаенняў. Эфектыўнае ўнясенне мінеральных угнаенняў (аміячнай салетры, простага суперфасфату, хлорыстага калію), на бедных глебах — торфу, перагною або попелу.
Высяваюць у вільготную глебу на глыбіню 1-2 см, на лёгкіх глебах, якія хутка перасыхаюць, да 3 см, стужачным спосабам з адлегласцю паміж стужкамі 35-45 см, паміж радамі 18-20 см. У працэсе росту моркву прарэджваюць, пакідаючы адлегласць паміж раслінамі 2,5-3 см. Убіраюць моркву да надыходу маразоў.
Спажыванне
Лекавая, харчовая, кармавая, меданосная расліна. Морква каштоўная сваімі пажыўнымі, смакавымі, дыетычнымі і іншымі якасцямі, лёгка засвойваецца арганізмам, аказвае рэгулюючае дзеянне на працэс абмену рэчываў. Дзякуючы вялікай колькасці караціну (правітаміну А) морква спрыяе добраму росту дзяцей. Сок морквы дабратворна ўплывае на арганізм пры прастудных захворваннях. Свежай кашкай або сокам з морквы ў народнай медыцыне лечаць абмаражэнні, апёкі, гнойныя раны, язвы. Штодзённае спажыванне морквы павышае ўстойлівасць арганізма да інфекцыйных захворванняў. Яе выкарыстоўваюць у дыетхарчаванні пры захворваннях сардэчна-сасудзістай сістэмы, печані, нырак, але не рэкамендуюць ужываць пры абвастрэнні язвавай хваробы і энтэрытах. 3 насення морквы атрымліваюць экстракт са спазмалітычным і сасударасшыральным дзеяннем (даўкарын), які па прызначэнні ўрача ўжываюць пры хранічнай каранарнай недастатковасці.
Моўны дапаможнік для зносін з беларускімі сялянамі
Афармленне
Кніга прызначалася, з аднаго боку, для нямецкіх сялян і гаспадароў, а з другога – замежнікаў. Каб спрасціць карыстанне слоўнікам, загалоўкі ўкладзены адразу на дзвюх мовах.
Перакладны даведнік маленькага фармату і сваімі памерамі нагадвае сучасныя кішэнныя слоўнікі. Кожная старонка лексікону падзелена на тры калонкі. У першай з іх пададзенае нямецкае рэестравае слова, у другой – беларускі адпаведнік, запісаны кірыліцай, і ў трэцяй – беларускі эквівалент на нямецкай лацінцы. Калонкі раздзеленыя паміж сабой тлустымі вертыкальнымі лініямі.
Змест
Перакладны даведнік складаецца з дзвюх частак. У першай з іх словы згрупаваныя вакол 23 тэм, у другой – лексічны матэрыял разбіты на 8 тэм. На 50 старонках слоўніка даецца пераклад 1173 рэестравых слоў, у склад якіх уключаны і пераклад загалоўкаў.
Задача распрацаваць слоўнік, які быў бы карысным дапаможнікам пры кантактах з сельскімі працаўнікамі, абумовіла лексічны склад даведніка. Найбольш багата прадстаўлена ў ім сельскагаспадарчая лексіка. Словы і выразы гэтай групы фіксуюцца ў такіх раздзелах лексікону, як «Сельская гаспадарка», «Жывёла», «У хлеве», «У садзе», «У лесе», «У полі», «Прыладзьдзе», «Пладаводства», «Гародніцтва». Для ваеннапалонных распрацаваны тэматычны раздзел «Жыццё ў лягеры». У корпус размоўніка ўключаны найбольш ужывальныя адзінкі этыкету. Словы і выразы гэтай лексічнай групы аб’яднаны ў раздзелы «Прыбыцьцё», «Важнейшыя пытаньні», «Агульныя выражэньні». У групу «Чалавек і хваробы» ўвайшлі назвы частак цела чалавека, яго ўнутраных органаў, найменні хвароб. Назвы дзён тыдня, месяцаў, пор года знайшлі адлюстраванне ў групе «Поры года». Тэма «Пагода» падзелена на дзве часткі: у першай перакладаюцца асобныя словы, а ў другой – найбольш частотныя выразы з гэтымі словамі. Група «Месца забавы» прысвечана перакладу назваў розных месцаў адпачынку.
Аўтар пераклаў на беларускую мову 232 сказы. Адсутнічаюць граматычная і стылістычная характарыстыкі слоў. У беларускіх словах, якія маюць больш чым адзін склад, пазначаныя націскі. Сінонімы пададзены ў беларускай частцы лексікону толькі ў тых выпадках, калі рэестравая адзінка – таксама рад сінонімаў.
Выданне мае пэўную колькасць хібаў, сярод якіх літаральнасць у перадачы нямецкіх рэестравых слоў, часам няўдалы пераклад.
Прыклад тэксту
Прыклад тэксту: ''Wie heißt du? – Як ты называеся? – Jak ty nasywájessja?''
''Wie ist dein Beruf? – Які твой занятак? – Jaki twoj sanjátak?''
''Antworte ja oder nein! – Адкажы, так або не! – Adkashý,  tak abo nje!''
Генрык Стажэўскі
Генрык Стажэ́ўскі (Henryk Stażewski;, Варшава — , Варшава) — польскі мастак-авангардыст, заснавальнік кірунку геаметрычнага абстракцыянізму ў польскім мастацтве.
Біяграфія
Нарадзіўся ў Варшаве. У 1920 годзе скончыў Варшаўскую акадэмію прыгожых мастацтваў. У 1923 годзе разам з У. Страмінскім, К. Кобра і іншымі заснаваў аб’яднанне геаметрычных абстракцыяністаў «Блок» і часопіс «Blok». Наведваў Парыж, Італію, Германію ў 1924—1937 гадах. Быў членам аб’яднання мастакоў «Прэзенс» і з 1926 года рэдактарам часопіса «Praesens», з 1930 года рэдактарам часопіса «Рэвалюцыйныя мастакі» і інш. Член Міжнароднай асацыяцыі мастацтваў пры ЮНЕСКА з 1962 года.
Рыгор Сямёнавіч Сарока
Рыгор Сямёнавіч Сарока (, вёска Турэц-Баяры, Маладзечанскі раён) — Заслужаны работнік культуры БССР, Кавалер Ордэна Францыска Скарыны, дырэктар Маладзечанскага музычнага каледжа імя Міхала Клеафаса Агінскага, дырыжор сімфанічнага аркестра каледжа, Ганаровы грамадзянін горада Маладзечна і раёна.
Біяграфія
З 1979 года Рыгор Сарока з’яўляецца пастаянным мастацкім кіраўніком і дырыжорам сімфанічнага аркестра Маладзечанскага музычнага вучылішча (з 2011 года — каледжа). За гэты час калектыў атрымаў званне «народнага» (1987 г.), у 2005 годзе сімфанічны аркестр атрымаў ганаровую ўзнагароду — званне «Заслужаны аматарскі калектыў Рэспублікі Беларусь», у 2007 годзе — Гранд-прэмію спецыяльнага фонда Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь па падтрымцы таленавітай моладзі, неаднаразова станавіўся лаўрэатам і дыпламантам рэспубліканскіх і міжнародных конкурсаў і фестываляў.
Рыгор Сарока стаў ініцыятарам прысваення імя М.-К. Агінскага Маладзечанскай музычнаму вучылішчу (1995 г.); адкрыцця на базе вучылішча аддзялення дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва (1995 г.); ўстанаўлення мемарыяльнай дошкі памяці М.-К. Агінскага на будынку вучылішча (1995 г.); ўсталявання помніка М.-К.Агінскага (2001 г., скульптар — Валяр’ян Янушкевіч); стварэння Маладзечанскага маладзёжнага музычнага народнага тэатра (2005—2006 гг.), які з 2007 года паставіў у Маладзечне чатыры оперы — «Іяланту» П. Чайкоўскага, «Яўгена Анегіна», «Травіяту» Дж. Вердзі, канцэртны варыянт оперы «Кармен» (красавік 2012 года).
У 2008 годзе на базе УА «Маладзечанскае дзяржаўнае музычнае вучылішча імя М. К. Агінскага» па ініцыятыве Рыгора Сарокі быў адкрыты філіял кафедраў «Фартэпіяна», «Спевы» і «Харавое дырыжыраванне» Беларускай дзяржаўнай акадэміі музыкі.
12 ліпеня 2021 года Рыгор Сарока пакінуў пасаду дырэктара і стаў выкладчыкам аркестравага дырыжыравання, а таксама працягвае кіраваць сімфанічным аркестрам ва УА «Маладзечанскі дзяржаўны музычны каледж імя М. К. Агінскага».
Узнагароды
Узнагароджаны шматлікімі Ганаровымі граматамі Міністэрства культуры і БРК, ЦК КПСС, Савета Міністраў СССР, ВЦСПС, ЦК ВЛКСМ, Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь, Нацыянальнага сходу Беларусі. Мае Дыпломы пераможцы Рэспубліканскіх аглядаў метадычных і творчых работ выкладчыкаў ССНУ РБ (1980, 1982, 1984, 1996 гг.), Ганаровы Знак Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь (1999 г.), ганаровае званне «Заслужаны работнік культуры БССР» (1988 г.). Лаўрэат спецыяльнай Прэміі Прэзідэнта РБ у намінацыі «За ўклад у развіццё міжнародных культурных сувязяў РБ» (за 2004 г.), узнагароджаны Ордэнам Францыска Скарыны — вышэйшай узнагародай Рэспублікі Беларусь у галіне культуры (2008 г.), з лютага 2009 года Рыгор Сарока з’яўляецца Ганаровым грамадзянінам горада Маладзечна і раёна.
Танцы
Танцы — спосаб невербальнага самавыяўлення чалавекам, які праяўляецца ў выглядзе рытмічна арганізаваных у прасторы і часе рухаў цела.
Танцы — від мастацтва, у якім мастацкія вобразы ствараюцца сродкамі пластычных рухаў і рытмічна выразнай і бесперапыннай змены выразных становішчаў чалавечага цела. Танец непарыўна звязаны з музыкай, эмацыйна-вобразнае ўтрыманне якой знаходзіць сваё ўвасабленне ў яго харэаграфічнай кампазіцыі, рухах, постацях.
Танцы існавалі і існуюць у культурных традыцыях усіх чалавечых істот і грамадстваў. За доўгую гісторыю чалавецтва танцы змяняліся, адлюстроўваючы культурнае развіццё. Існуе велізарнае мноства відаў, стыляў і формаў танца.
Грыма
Грыма (Grimma) — горад у Германіі, размешчаны ў зямлі Саксонія, на рацэ Мульдэ. Уваходзіць у склад раёна Лейпцыг адміністрацыйнай акругі Лейпцыг. Адлегласць да горада Лейпцыга — 30 км. Заснаваны ў 1170 годзе маркграфам Майсена Атонам Багатым. Узгадваецца з 1220 года. Насельніцтва — чалавек (на 31 снежня 2012 года). Займае плошчу 217,4 км², гэта чацвёрты па плошчы горад у Саксоніі. З 2008 года з’яўляецца галоўным горадам раёна (Große Kreisstadt).
Леанар Лімазен
Леанар Лімазен (Léonard Limosin; 1505,  — 1575/1577, там жа) — французскі жывапісец на эмалі і шкле, гравёр XVI стагоддзя.
Біяграфія
Нарадзіўся ў 1505 годзе, каля 1525 года наведваў фантанеблоскую школу. Мяркуецца, што ён вучыўся ў Нардона Пеніка. З 1530 года працаваў на ліможскай эмалевай мануфактуры. Пры каралю Францыску I быў яе дырэктарам і прыдворным жывапісцам; карыстаўся таксама літасцю ў Генрыха II і памёр прыблізна ў 1575 годзе.
Творчасць
Яго самая ранняя праца падпісана Л. Л. і датавана 1532 годам. У першых сваіх эмальерна-жывапісных творах трымаўся старафранцузскага напрамку, але з 1535 года пачаў пераймаць італьянцаў, пераважна Рафаэля.
Аўтазаводзец Мінск
Аўтазаводзец — беларускі мужчынскі баскетбольны клуб з Мінска. Прадстаўляў Мінскі аўтамабільны завод.
Гісторыя
Напярэдадні сезона 2001/02 з-за фінансавых праблем клуб адмовіўся ад удзелу ў Вышэйшай лізе чэмпіянату Беларусі. Некалькі сезонаў ён правёў у Першай лізе, пасля чаго спыніў існаванне.
Дасягненні
Чэмпіянат Беларусі па баскетболе
Кубак Беларусі па баскетболе
Трэнер
Галоўным трэнерам клуба доўгі час быў Аляксандр Мікалаевіч Таніеў.
Вядомыя баскетбалісты
У далейшым да клуба далучыліся чэмпіёны Беларусі розных гадоў: Ігар Галабурда, Алег Гладкі, Юрый Качан, Уладзімір Кец, Віталь Маклакоў, Ігар Налівайка, Руслан Насенка, Андрэй Плотнікаў, Эдуард Прыйма, Павел Ульянка, Канстанцін Церцель, Генадзь Цыркін, а таксама вядомыя беларускія баскетбалісты Дзмітрый Арзютаў, Ягор Дувакін, Павел Казлоў , Дзмітрый Шпадарук.
Крыс Хемсварт
Крыстафер Хемсварт AM (нар. 11 жніўня 1983, Мельбурн ) — аўстралійскі акцёр. Вядомы роляй Кіма Хайда ў аўстралійскім тэлесерыяле «Дома і ў дарозе» (2004—2007), перад тым як пачаў кінакар’еру ў Галівудзе. У кінематаграфічным сусвеце Marvel (MCU) Хемсварт пачаў роляй Тора у аднайменным фільме 2011 года, праз што стаў адным з самых высокааплатных акцёраў свету.
Ранні перыяд жыцця
Нарадзіўся ў сям’і настаўніцы англійскай мовы Леані (народжанай ван Ос) і Крэйга Хемсварта, саветніка сацыяльнага абслугоўвання. Другі з трох сыноў, маладзейшы за Люка (нар. 1980) і старэйшы за Ліама (нар. 1990); абодва яны таксама акцёры. Дзед па маці — галандскі імігрант, а бабуля па маці ірландскага паходжання; [ патрэбная неасноўная крыніца ] па бацькоўскай лініі мае англійскае, шатландскае і нямецкае паходжанне. Ён выхоўваўся як у Мельбурне, так і ў глыбінцы ў Булмане, Паўночная тэрыторыя. Ён сказаў: «Мае першыя ўспаміны былі на жывёлагадоўчых станцыях у глыбінцы, а потым мы вярнуліся ў Мельбурн, потым вярнуліся туды і зноў вярнуліся. Безумоўна, большая частка майго дзяцінства прайшла ў Мельбурне, але, верагодна, мае самыя яркія ўспаміны былі там [у Булмане] з кракадзіламі і буйваламі. Вельмі розныя сферы жыцця». Ён вучыўся ў сярэдняй школе ў Heathmont College, перш чым яго сям’я зноў вярнулася ў Паўночную тэрыторыю, а затым пераехаў праз некалькі гадоў на Філіп-Айлэнд.
Ранняя творчасць (2002—2010)
Хэмсворт пачаў сваю кар’еру са з’яўлення ў некалькіх тэлесерыялах. У 2002 годзе Хэмсварт зняўся ў двух эпізодах фантастычнага тэлесерыяла «Гвіневера Джонс» у ролі Караля Артура, а таксама з’явіўся ў серыяле "Сусед" і адным эпізодзе серыяла «Маршал Лоў». У наступным годзе ён з’явіўся ў эпізодзе серыяла «Седлавы клуб». У 2004 годзе Хемсварт прайшоў праслухоўванне на ролю Робі Хантэр у аўстралійскай мыльнай оперы «Дома і у гасцях». Ён не атрымаў гэтую ролю, але пасля быў адкліканы на ролю Кіма Хайда. Ён пераехаў у Сіднэй, каб далучыцца да акцёрскага складу, з’явіўшыся ў 171 эпізодзе серыяла. Ён пакінуў акцёрскі склад "Дома і у гасцях" 3 ліпеня 2007 года. Пазней Хемсварт адзначыў, што, хоць ён стаў больш прыкметны пасля „Дома і у гасцях“, яго праца над мыльнай операй не прынесла яму павагі ў кінаіндустрыі.
Хемсварт быў удзельнікам пятага сезона „Танцаў з зоркамі Аўстраліі“ ў партнёрстве з прафесійнай танцоркай Эбі Рос. Прэм’ера сезона адбылася 26 верасня 2006 года, і пасля шасці тыдняў Хэмсварт быў ліквідаваны 7 лістапада. З’яўленне Хемсварта ў франшызе ледзь не каштавала б яму ролі Тора, бо прадзюсары франшызы фільмаў Marvel баяліся, што фанаты адпудзяцца.
У 2009 годзе Хэмсворт сыграў бацьку Джэймса Т. Кірка, Джорджа Кірка, у пачатковых сцэнах фільма Дж. Дж. Абрамса „Зорны шлях“. Першапачаткова роля была прапанавана Мэту Дэйману, але той адмовіўся; Абрамс ацаніў Хемсварт, які ўзяў на сябе ролю. Джош Тайлер з Cinema Blend быў уражаны Хемсвартам, апісаўшы сцэну акцёра як „лепшыя пяць хвілін, якія я правёў у кінатэатры ў гэтым годзе“. Фільм меў касавы поспех, сабраўшы 385,7 долараў ЗША мільёнаў. У тым жа годзе Хемсварт сыграў персанажа Кале Гаррити ў трылеры „Ідэальны ўцёкі“. Гэта быў сціплы поспех — 22 долары ЗША мільёнаў супраць 14 долараў ЗША мільённы бюджэт і атрымаў неадназначную ацэнку, але Хэмсварта хвалілі за яго „адпаведна застрашвалую“ гульню „бандыта-падарожніка“. Пол Янг з Screen Rant таксама ацаніў гульню Хемсварта як „цвёрдую“.
Далей Хемсварт сыграў Сэма ў фільме Ca$h 2010 года разам з англійскім акцёрам Шонам Бінам, які стаў першым фільмам, які ён зняў, калі прыехаў у ЗША. Рэжысёр фільма Стывен Мілберн Андэрсан сказаў, што Хемсварт быў у ЗША ўсяго шэсць тыдняў, калі праходзіў праслухоўванне на ролю, нагадаўшы: „Вось хлопец малады, мае правільны выгляд, вельмі добры акцёр і, давайце паглядзім праўдзе ў вочы, ён прыгожы. Таму я кажу, што нам трэба ўцягнуць гэтага хлопца. Я быў вельмі ўражаны“. У лістападзе 2010 года The Hollywood Reporter назваў Хемсварта адным з маладых акцёраў, якія „настойваюць — або быць праштурхнутым“ у галівудскі „спіс А“
Тор і сусветнае прызнанне (2011—2015)
У 2011 годзе студыя Sony Pictures абвясціла, што Хемсварт будзе здымацца ў трылеры „Бягучы з ценяў“, але фільм яшчэ не паступіў у вытворчасць. У тым жа годзе Хемсварт атрымаў ролю супергероя Тора ў кінематаграфічнай сусвету Marvel. Яго першым фільмам у франшызе стаў „Тор“ 2011 года. Ён і напарнік Том Хідлстан, які ў канчатковым выніку сыграў Локі, прайшлі праслухоўванне на ролю, для якой Хэмсварт сказаў, што набраў 20 фунтаў мышачнай масы. Сусветны валавы прыбытак складае 449,3 долара ЗША мільёнаў, „Тор“ стаў 15-м самым касавым фільмам 2011 года Фільм атрымаў станоўчыя водгукі, а вобраз Бога грому Хэмсвартам высока ацаніў Кенэт Туран з Los Angeles Times. У наступным годзе Хэмсварт паўтарыў гэтую ролю ў фільме „Мсціўцы“ (2012) як аднаго з шасці супергерояў — разам з Тоні Старкам / Жалезным чалавекам Роберта Даўні-малодшага, Стывам Роджэрсам / Капітанам Амерыкай Крыса Эванса і Брусам Бэнэрам Марка Руфала. / Халк, Наташа Раманава / Чорная ўдава Скарлет Ёхансан і Клінт Бартан / Сакалінае Вока Джэрэмі Рэнэра — накіраваны абараняць Зямлю ад свайго прыёмнага брата Локі. Фільм меў камерцыйны поспех у крытыкаў, сабраўшы больш за 1,5 даляра ЗША мільярд ва ўсім свеце. Пітэр Трэверс з Rolling Stone пахваліў акцёрскі склад за іх экранную хімію.
Хэмсварт зняў фільм жахаў „Хатка ў лесе“ неўзабаве пасля выхаду „Зорнага шляху“, але ён не выходзіў да 2012 года. Ён атрымаў станоўчыя водгукі, а яго вобраз альфа-самца Курта Вогана назваў Элісан Форман з Mashable яго „самай сэксуальнай“ роляй. Пазней Хемсварт зняўся разам з Крыстэн Сцюарт у фільме „Беласнежка і паляўнічы“ (2012) у ролі паляўнічага. Нягледзячы на камерцыйны поспех, сабраў 396 долараў ЗША мільёнаў па ўсім свеце, ён атрымаў неадназначныя водгукі. Крытыкі крытычна аднесліся да экраннай хіміі Хемсварта і Сцюарта, а Анжэла Уотэркатэр з Wired палічыла, што героі „не да канца канкрэтызаваны“. Хемсварт быў абраны на ролю Джэда Экерта ў рымейку „Чырвонага світання“ 2012 года пасля таго, як MGM паглядзела штодзённыя кадры сцэны з „Хаціны ў лесе“; ён быў пастаўлены на ролю Тора праз два дні пасля таго, як быў абраны ў Чырвонай Зары. Фільм быў касавай бомбай, сабраўшы ўсяго 50 долараў ЗША мільёнаў супраць вытворчага бюджэту ў 65 долараў ЗША мільёнаў і атрымаў адмоўныя водгукі. У 2013 годзе Хэмсварт зняўся ў спартыўнай драматычнай стужцы Рона Говарда „Раш“ у ролі чэмпіёна свету па гонках у Формуле-1 Джэймса Ханта. Фільм быў высока ацэнены крытыкамі і атрымаў поспех у пракаце, сабраўшы 98,2 долараў ЗША мільёнаў пры бюджэце ў 38 долараў ЗША мільёнаў. Генры Барнс з The Guardian быў уражаны гульнёй Хемсварта, пахваліўшы акцёра за выкананне „выдатнага сцэнарыя“ з „пэўным майстэрствам“. Пазней у тым жа годзе Хемсварт паўторна выканаў ролю Тора ў сіквеле Тора ў фільме „Тор: Цёмны свет“ (2013). Нягледзячы на камерцыйны поспех, сусветныя зборы склалі 644,6 долараў ЗША мільёнаў, фільм стаў самым нізкім рэйтынгам у франшызе MCU на вэб-сайце агрэгатара аглядаў Rotten Tomatoes з рэйтынгам адабрэння 66 %. Хімія паміж Хемсвартам і Хідлстанам была высока ацэненая крытыкамі; Бэн Чайлд з The Guardian напісаў: „Дзякуючы ўражлівай калектыўнай харызме Хідлстана і Хэмсворта, “Тор: Цёмны свет» далёка не забойца франшызы".
У 2015 годзе Хемсварт зняўся ў баявіку рэжысёра Майкла Мана "Чорны капялюш " з Віёлай Дэвіс. Фільм разбіўся ў пракаце і быў дрэнна прыняты. Для многіх крытыкаў значнай праблемай фільма быў выбар Хэмсварта на ролю хакера; Крысці Лемір з Chicago Sun-Times адзначыла: «Любы, хто прабіваецца ў свеце, седзячы цэлы дзень перад экранам камп’ютара, не будзе выглядаць такім жахлівым, як Хэмсворт». Сам Хемсварт пазней прызнаўся, што быў незадаволены сваёй гульнёй: «Мне не спадабалася тое, што я зрабіў у фільме», — пракаментаваў ён. «Гэта было проста плоскім, і гэта таксама была спроба зрабіць тое, што я думаў, што людзі хацелі б бачыць. Але я не думаю, што я добры ў гэтай прасторы „. Ён паўтарыў сваю ролю Тора ў чацвёрты раз у сіквеле “Мсціўцаў» «Мсціўцы: Эра Альтрона». Акрамя таго, што фільм атрымаў станоўчыя водгукі і сабраў больш за 1,4 даляра ЗША мільярдаў ва ўсім свеце, Хемсварт таксама выйграў прэмію People’s Choice Awards за любімага акцёра баевікоў. Хемсварт вярнуўся на здымачную пляцоўку «Дома і ў дарозе» ў лістападзе 2014 года, каб зняць сцэну ў ролі статыста, а не ў ролі свайго персанажа Кіма Хайда. Эпізод, у якім ён зняўся, выйшаў у эфір 19 мая 2015 года.
У тым жа годзе ён зняўся ў камедыйным фільме «Вакацыі» разам з Эдам Хелмсам, адраджэнні серыі фільмаў, у якой першапачаткова здымаўся Чэві Чэйз. Ён быў намінаваны на MTV Movie Awards за лепшы пацалунак з Леслі Ман. Яго апошнім фільмам 2015 года стаў фільм «У сэрцы мора», заснаваны на аднайменнай кнізе Натаніэля Філбрыка, у якім Хемсварт сыграў першага памочніка Оўэна Чэйза. У інтэрв’ю Jimmy Kimmel Live!, ён сказаў, што, каб падрыхтавацца да ролі галодных маракоў, акцёрскі склад быў пастаўлены на дыету з 500—600 калорый у дзень, каб схуднець. Фільм «Сэрца мора» атрымаў неадназначныя водгукі крытыкаў і расчараваў у пракаце, сабраўшы 93 долары ЗША мільёнаў супраць 100 долараў ЗША мільённы бюджэт, але Хемсварт атрымаў намінацыю ў намінацыі «Выбар акцёра: баявік» на 18-й цырымоніі ўручэння прэміі Teen Choice Awards.
Працяг камерцыйнага поспеху (2016-цяпер)
У 2016 годзе Хемсварт паўтарыў ролю Паляўнічага Эрыка ў фільме "Паляўнічы: Зімовая вайна " разам з Джэсікай Чэстэйн, якая сыграла яго каханне. Пішучы для IndieWire, Олівер Літэлтан раскрытыкаваў экранную хімію паміж Хэмсвартам і Чэстэйн, заявіўшы, што «яны абодва змагаюцца з акцэнтамі, якія ім відавочна непрыемныя, дэманструючы нулявую хімію і, шчыра кажучы, здымаючыся ў розных фільмах». Фільм быў менш эфектыўным у параўнанні са сваім папярэднікам, сабраўшы ўсяго 165 долараў ЗША мільёнаў. Пазней Хемсварт далучыўся да акцёрскага складу перазагрузкі фільма «Паляўнічыя за прывідамі», згуляўшы Кевіна ў парцье. Фільм расчараваў крытычна і камерцыйна, але Кэралайн Вестбрук з Metro пахваліла Хэмсварта за тое, што ён «даставіў самае цікавае» і атрымаў узнагароду Kids' Choice Awards за любімага кінаакцёра. Хемсварт паўтарыў сваю ролю Тора ў фільме «Тор: Рагнарок», які выйшаў 3 лістапада 2017 года ў ЗША, і зноў у трэцім і чацвёртым фільмах " Мсціўцы ", "Мсціўцы: Вайна бясконцасці " і «Мсціўцы: Фінал» у 2018 і 2019 гадах адпаведна. Усе тры фільмы мелі крытычны і камерцыйны поспех. Мэт Золер Зайц з RogerEbert.com параўнаў акцёрскую гульню Хемсварта з Кэры Грантам, заявіўшы, што «харызма Хемсварта трымае [ Тор: Рагнарок ] разам кожны раз, калі ён пагражае распасціся». Хэмсворт атрымаў прэмію Teen Choice Awards за лепшага акцёра навукова-фантастычнага фільма. Між тым, у сваім аглядзе « Мсціўцы: Фінал» Джо Моргенштэрн з The Wall Street Journal прызнаў «Тора Хемсварта, мілага, нягледзячы на некаторыя ірваныя матэрыялы і, здавалася б, абмежаваны драматычны дыяпазон акцёра», у той жа час усхваляючы Хемсварта ў фінале сагі аб бясконцасці MCU "як вытанчанага, пышнага камічным акцёрам, якім яму было наканавана быць, у той час як Тор ператвараецца, трывожна і абаяльна — але ўсё яшчэ гераічна — у пузатую прывід, які мог бы выйсці за Джэфа Лебоўскі ".
У 2019 годзе Хемсварт таксама зняўся ў спін-офе серыяла «Людзі ў чорным» пад назвай «Людзі ў чорным: Інтэрнацыянал». Фільм сабраў 253 даляры ЗША мільёнаў па ўсім свеце і атрымаў у цэлым неспрыяльныя водгукі ад крытыкаў, якія крытыкавалі «слабы экшн і незабыўны сюжэт», хоць хімію паміж Хемсвартам і яго калегай Тэсай Томпсан хвалілі. У наступным годзе ён зняўся ў баявіку Netflix «Выманне», дзе ўз’яднаўся з братамі Русо, якія выступілі ў якасці прадзюсараў. Пасля прагляду 90 мільёнаў хатніх гаспадарак у першы месяц выхаду, фільм пабіў рэкорд прагляду Netflix, які раней належаў Bird Box. У 2020 годзе Хемсварт паўтарыў ролю Тора ў чацвёртым фільме «Тор: Каханне і гром». Здымкі пачаліся ў лютым 2021 года ў Аўстраліі, а пракат выйшаў 23 чэрвеня 2022 года
Хемсварт таксама працаваў над дакументальным серыялам Limitless з шасці частак для National Geographic. Шоу спалучае Хемсварта з вядомым рэжысёрам Дарэнам Аранофскі. У шоу Хемсварт з’яўляецца ў розных спосабах, якімі людзі імкнуліся палепшыць сваё здароўе рознымі спосабамі. У гэтых эпізодах Хемсварт акунуўся ў ледзяную арктычную ваду, пасціўся на працягу доўгага перыяду часу і ўдзельнічаў у цырымоніі карэннага насельніцтва Аўстраліі. Апошняе з іх прывяло да некаторай палемікі для шоу, паколькі групы карэннага насельніцтва сцвярджалі, што здымка ў святым месцы была непаважлівай да культуры.
Публічны імідж
Пасля з’яўлення ў ролі Тора ў франшызе MCU, целасклад Хемсварта прыцягнуў увагу фанатаў. Яго працэдуры практыкаванняў рэгулярна абмяркоўваліся ў СМІ, у тым ліку ў The Times of India, Men’s Health, MensXP, Entertainment Tonight , і Metro. Пазней ён стварыў фітнес-прыкладанне Centr, якое забяспечвае платным кліентам доступ да рэжыму харчавання, добрага самаадчування і практыкаванняў. У 2014 годзе часопіс People прызнаў яго самым сэксуальным мужчынам на свеце.
Хемсварт заўзяты прыхільнік Вестэрн Бульдогз у Аўстралійскай футбольнай лізе. Ён быў зоркай кампаніі AFL 2014 года «Усё магчыма», ахвяраваўшы зборы за свой удзел Аўстралійскаму дзіцячаму фонду. Хемсварт таксама быў зоркай у рэкламным роліку AFL «Я хацеў бы гэта бачыць» у 2017 годзе.
Багацце
Па меры развіцця кар’еры ў галівудскіх фільмах Хемсварт стаў адным з самых высокааплатных акцёраў у свеце. Ён з’яўляўся ў спісе самых высокааплатных акцёраў свету ' версіі Forbes у 2014, 2015, і 2018 гадах Акрамя таго, ён заняў 31-е месца ў спісе самых высокааплатных знакамітасцяў часопіса ў 2018 годзе і 24-е месца ў 2019 годзе з прыблізным прыбыткам у 76,4 долараў ЗША. мільёнаў.
Дабрачыннасць
У маі 2020 года Крыс і яго брат Ліам былі сярод знакамітасцей, якія прачыталі частку дзіцячага фантастычнага рамана Роальда Дала «Джэймс і гіганцкі персік» у дапамогу глабальнай некамерцыйнай дабрачыннай арганізацыі Partners In Health, сузаснавальнікам якой з’яўляецца дачка Дала Афелія, які змагаўся з COVID-19 ва ўразлівых раёнах.
Асабістае жыццё
Хемсварт пачаў сустракацца з іспанскай мадэллю і актрысай Эльзай Патакі ў пачатку 2010 года пасля знаёмства праз іх агульных прадстаўнікоў. Яны пажаніліся ў снежні 2010 года У пары ёсць дачка Індыя Роўз, якая нарадзілася ў траўні 2012 года, і сыны-блізняты Саша і Трыстан, якія нарадзіліся ў сакавіку 2014 года У 2015 годзе сям’я пераехала з Лос-Анджэлеса ў Байран-Бэй, Новы Паўднёвы Уэльс, у яго роднай Аўстраліі.
Хемсварт быў прызначаны членам Ордэна Аўстраліі ў 2021 годзе ў гонар дня нараджэння Каралевы.
У пятым эпізодзе дакументальнага фільма National Geographic «Бязмежнае» (2022) Хемсварт расказаў, што яго дзед па матчынай лініі пакутуе на хваробу Альцгеймера. Было таксама выяўлена, што сам Хемсварт атрымаў у спадчыну дзве копіі гена APOE4, адну ад маці і адну ад бацькі, што робіць верагоднасць развіцця хваробы Альцгеймера ў яго ў восем-дзесяць разоў вышэй, чым у насельніцтва ў цэлым.
Ніўе
Назву Ні́ўе маюць:
Медуніца вузкалістая
Медуні́ца вузкалістая (Pulmonaria angustifolia) — мнагалетняя травяністая расліна з роду медуніца сямейства бурачнікавых.
Батанічнае апісанне
Медуніца вузкалістая дасягае ў вышыню 15-30 см (радзей да 50). Карэнішча моцнае, галінастае, з доўгімі каранямі. Сцябло прамастаячае, пакрытае грубымі валасамі, нахіленымі ўніз. Кубачак 8-12 мм даўжынёй. Кветкі ружовыя, блакітныя, сінія, часам цёмна-фіялетавага колеру.
Гарбуз
Апісанне
Адна- і шматгадовыя травяністыя расліны. Сцёблы доўгія. Лісце буйнае. Плод — гарбузіна — шматнасенная (несапраўдная) ягада. Насенне багатае алеем і бялкамі.
Выкарыстанне
Харчовыя, кармавыя, алейныя і дэкаратыўныя расліны. Плады вараць, пякуць, выкарыстоўваюць на кандытарскія вырабы. З насення вырабляюць алей.
8 Сакавіка (гарадская адміністрацыя Рыдэра)
8 Сакавіка — былое сяло ва Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана ў складзе гарадской адміністрацыі Рыдэра. Уваходзіла ў склад Прыгараднай сельскай акругі. Код КАТА — 632433628. Скасавана 24 верасня 2009 года.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 14 чалавек (8 мужчын і 6 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 17 чалавек (12 мужчын і 5 жанчын).
Ніўе (Расонскі раён)
Ніўе — вёска на тэрыторыі Расонскага раёна Віцебскай вобласці, знішчаная гітлераўскімі акупантамі разам з жыхарамі. Знаходзілася за 1,5 км на ўсход ад вёскі Казімірава Клясціцкага сельсавета.
Перад вайной насельніцтва складала 62 чалавекі.
У лютым 1943 г. гітлераўцы загубілі 14 жыхароў, вёску (12 двароў) спалілі. Пасля вайны не адрадзілася.
Памяць
У 1967 годзе на магіле ахвяр нацызму (непадалёку ад вёскі Пірагі Клясціцкага сельсавета).
Косвіг (Саксонія)
Косвіг (Coswig, Kosowiki) — горад у Германіі, раённы цэнтр, размешчаны ў зямлі Саксонія. Падпарадкаваны зямельнай дырэкцыі Дрэздэн. Уваходзіць у склад раёна Майсен. Насельніцтва — чалавек (на 31 снежня 2010 года). Займае плошчу 25,85 км². Афіцыйны код — 14 2 80040.
Горад падзяляецца на 5 гарадскіх раёнаў.
Замак у Тыкоціне
Замак у Тыкоціне — замак у польскім горадзе Тыкоцін.
Гісторыя
Першымі гістарычнымі ўладальнікамі выспы на рацэ Нараў, на якой размешчаны замак, была сям’я літоўскіх магнатаў. Ян Гаштольд пабудаваў тут першую драўляную крэпасць, якая некалькі дзясяткаў гадоў пазней згарэла. Пасля смерці апошняга прадстаўніка сям’і Гаштольдаў спадчыну ў 1542 годзе пераняў кароль Жыгімонт Стары, а пазьней Жыгімонт ІІ Аўгуст. З гэтага моманту пачынаецца каралеўскі пэрыяд у гісторыі замку.
Жыгімонт ІІ Аўгуст вырашыў пабудаваць на руінах драўлянай крэпасьці Гаштольдаў вялікі цагляны замак. Гэта было выдатнае месца для дыслякацыі абароннага комплексу ў асноўным з-за навакольных балот і ракі. З цягам часу ў крэпасці ўзнік найбуйнейшы арсэнал Рэчы Паспалітай канца XVI стагодзьдзя. Замак у Тыкоціне нейкі час быў сядзібай старасты Лукаша Гурніцкага — вядомага гуманіста эпохі Адраджэння.
На працягу гісторыі замка за яго адбыліся чатыры бітвы, у тым ліку дзве скончыліся разбурэньнем аб’екту. Падчас Шведскага патопу ў замку памёр і быў часова пахаваны шведскі калябарант Януш Радзівіл.
Ажаніўшыся на дочцы Чарнэцкага ўладарыць на замку стаў маршал Ян Клеменс Браніцкі. У палове XVІІІ стагоддзя Браніцкі разабраў замак, каб атрымаць будаўнічыя матэрыялы. Паступова пападаючы ў заняпад замкавы комплекс быў амаль суцэльна знішчаны.
Жак Лінар
Жак Лінар (Jacques Linard; 1597, Труа —, ) — французскі мастак эпохі барока, майстар нацюрморта.
Жыццё і творчасць
Ахрышчаны 6 верасня 1597 года ў царкве Сен-Рэмі горада Труа. Бацька Жака быў таксама мастаком, аднак з ягоных прац нічога не захавалася. Сын сястры Ж. Лінара, Нікала Бадэсан, таксама быў мастаком, які пісаў нацюрморты.
У сакавіку 1626 года заручыўся з Маргарытай Трэгуар, дачкой мастака Рамэна Трэгуара. У 1629 годзе пераехаў у Парыж. У адным з маёмасных дакументаў ад 17 мая 1631 года прадставіўся як мастак і каралеўскі камердынер (peintre et valette de chambre du roi).
Пахаваны 12 верасня 1645 года на могілках пры парыжскай царкве Сен-Нікаля-дэ-Шамп.
NGC 6101
NGC 6101 (іншыя абазначэнні — GCL 40, ESO 69-SC4) — шаравое скопішча ў сузор’і Райскі Птах.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Спіс вуліц Вялікай Бераставіцы
У гэтым спісе прыведзены бульвары, вуліцы, завулкі, паркі, плошчы, праезды, праспекты, спускі, тупікі, шасэ г.п. Вялікая Бераставіца
Віталь Міхайлавіч Дашанкоў
Віталь Міхайлавіч Дашанкоў (нар., Арол, Расія) — спецыяліст у галіне акустаэлектронікі і тэхнічнай электрадынамікі. Доктар фізіка-матэматычных навук (1972), прафесар (1974). Акадэмік Беларускай інжынернай тэхналагічнай акадэміі (1991).
Біяграфія
Скончыў Саратаўскі дзяржаўны ўніверсітэт (1954; аспірантура, 1958). Працаваў у Саратаўскім дзяржаўным універсітэце (1954—1974, кафедра радыёфізікі, асістэнт, дацэнт, прафесар); Беларускім дзяржаўным універсітэце інфарматыкі і радыёэлектронікі (з 1974; прафесар кафедры радыётэхнічных устройстваў, у 1974—2001 — загадчык кафедры тэарэтычных асноў радыётэхнікі). Научные интересы: вагальныя і каналізавальныя сістэмы ЗВЧ; звязаныя сістэмы; перыядычныя хваляводы; новыя тыпы запавольвальных сістэм; тэлевізійныя фільтры на паверхневых акустычных хвалях; фільтры спецыяльнага прызначэння. 22 аўтарскія пасведчанні на вынаходніцтвы. Пазапрафесійная дзейнасць: кандыдат у майстры спорту па лыжах.
Аперацыя «Палаючае дзіда»
Аперацыя «Палаючая дзіда» (Flaming Dart) — паветраная аперацыя ЗША падчас В’етнамскай вайны (люты 1965 года), прадпрынятая ў адказ на акцыі партызан НФПВВ супраць амерыканскіх вайскоўцаў у Паўднёвым В’етнаме.
Аперацыя праводзілася ў два этапы:
У ходзе двух налётаў амерыканская і паўднёвав’етнамская авіяцыя нанесла ўдары па ваенных аб’ектах на поўдні Паўночнага В'етнама (у раёне Дангхоя і паўночней ДМЗ), звязаным з падрыхтоўкай салдат паўночнав’етнамскай арміі перад адпраўкай у Паўднёвы В’етнам.
Аперацыя «Палаючая дзіда» была другім выпадкам бамбардзіровак амерыканскай авіяцыяй Паўночнага В’етнама з пачатку вайны. У ходзе першай аперацыі («Пранізлівая страла», жнівень 1964 года) быў здзейснены толькі адзін авіяналёт.
Дату першага ўдару аперацыі «Палаючага дзіда» (7 лютага 1965 года) часам называюць датай пачатку рэгулярных бамбардзіровак Паўночнага В’етнама, што не адпавядае рэчаіснасці. Удары з’яўляліся выключна акцыямі адплаты. Кампанія рэгулярных налётаў (аперацыя «Грымоты») пачалася толькі 2 сакавіка таго ж года.
Травака-Сікамарыа
Травака-Сікамарыа (Travacò Siccomario) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Ламбардыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Павія.
Насельніцтва складае 3623 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 237 чал./км². Займае плошчу 15 км². Паштовы індэкс — 27020. Тэлефонны код — 0382.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Грэнландыя (востраў)
Грэнландыя — востраў у Атлантычным і Арктычным акіянах. З'яўляецца найбуйнейшым востравам Зямлі. Належыць Даніі і ўваходзіць у яе аўтаномную адзінку Грэнландыя. Плошча вострава — 2 130 800 км².
Найбуйнейшае паселішча вострава — Нук (15 105 чалавек, 2009), размешчана на паўвостраве ў заходняй частцы Грэнландыі.
Геалогія
Грэнландыя размяшчаецца амаль цалкам у паўночна-ўсходняй частцы Канадскага шчыта, толькі на ўсходзе і поўначы развіты зоны каледонской складкаватасці. Пароды, якія складаюць шчыт, прадстаўлены гнейсамі, кварцытамі, мармурам і гранітамі архейскага і раннепратэразойскага ўзросту, вулканагенна-асадкавымі тоўшчамі сярэднепратэразойскага ўзросту. Усходняя зона каледанідаў аддзеленая ад шчыта глыбінным разломам. Вобласці каледонской геасінкліналі выкананы тэрыгеннымі і карбанатнымі тоўшчамі позняга пратэразою і карбанатнымі пародамі кембрыю і ардовіку, змятымі ў сілуры ў зморшчыны. У дэвону ў міжгорных упадзінах адбывалася назапашванне кантынентальных парод. З канца палеазою адбываецца платформеннае развіццё. У мезазою адкладваліся пясчана-гліністыя пароды. У кайназоі Грэнландыя паднялася, адбыліся расколы, з якімі звязана выліванне базальтаў.
Карысныя выкапні прымеркаваны да парод архейска-раннепратэразойскага ўзросту (крыяліт на поўдні Грэнландыі; графіт, мармур — у заходняй Грэнландыі); з мезазоем звязаныя радовішчы бурых вуглёў. Ва ўсходняй зоне каледанідаў выяўлены радовішчы свінцова-цынкавых і ўранавых руд. Выяўлены таксама паклады нафты, газу.
Абледзяненне і рэльеф
У антрапагенны час пачалося злядзяненне, якое схавала пад ільдом большую частку Грэнландыі; ледавікамі пакрыта 1834 тыс. км² (у тым ліку 1 726 тыс. км² ледавіковым шчытом, якія займаюць усю ўнутраную частку і некаторыя берагавыя раёны — 81% тэрыторыі вострава). Паверхня ледавіковага шчыта паступова павялічваецца ад берагоў углыб вострава. Найбольш высокі ўчастак шчыта мае форму пакатага скляпення, выцягнутага з поўначы на поўдзень і падзеленага пад 66° — 67° 30' паўночнай шыраты папярочным паніжэннем на 2 шырокія купалы. Паўночны купал дасягае вышыні 3300 м (пад 71° паўночнай шыраты і 39° заходняй даўгаты), паўднёвы — 2730 м (пад 64° паўночнай шыраты і 44° заходняй даўгаты). Ложа ледніка мае ўвогнутую форму. У заходніх краёў яго паверхня ляжыць на вышыні 600 м, ля ўсходняга і ў раёне паўднёвага купалоў — 1000 м, у цэнтры вострава — 0—100 м (месцамі ніжэй за ўзровень акіяна). Сярэдняя таўшчыня ледавіка 2300 м, найбольшая — 3400 м. Аб'ём лёду 2 600 000 км³. Паверхня пакрыта пластом снегу, які пад уздзеяннем вятроў утварае невялікія ўзгорачкі (застругі). Ніжэй за ўзровень 1800—2000 м яна слаба раздзеленая воднымі струменямі, якія ўзнікаюць улетку пры раставанні снегу і лёду, а каля краёў (на вышыні 1000—1500 м) разбіта расколінамі глыбінёй да 30—40 м Фірнавая мяжа на ледавіку ляжыць на вышыні 1200—1500 м. Верхнія пласты лёду зрушваюцца ад цэнтру да заходніх і ўсходніх бакоў ледавіка з сярэдняй хуткасцю каля 150 м у год. У краёў хуткасць узрастае, на асобных участках у рух прыходзіць уся тоўшча лёду і ўтвараюцца вывадныя ледавікі — вузкія, даўгаватыя атожылкі шчыта, якія па далінах дасягаюць акіяна. Вывадныя ледавікі рухаюцца з хуткасцю 20—40 м у суткі і даюць пачатак айсбергам (да 100—135 м вышыні над узроўнем акіяна), якія выносяцца ў паўночную частку Атлантыкі і ўяўляюць вялікую небяспеку для суднаходства. На паўночным схіле шчыта лёд слабарухомы.