cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Дзьёрдзь Літван
Палітычная дзейнасць
Пасля змены рэжыму ў Венгрыі ў 1989 годзе ён выйграў розныя акадэмічныя прэміі. Ён вывучаў сацыяльныя і палітычныя погляды і рухі пачатку XX ст. ў Венгрыі, палітычныя, дыпламатычныя і ваенныя фактары, якія прывялі да Дагавору Трыянон, паводле якога большая частка Венгрыі адышла ў суседнія краіны, а таксама агульную гісторыю свету пасля другой сусветнай вайны.
Альцётынг
Альцётынг (ням. Altötting) — горад у Германіі, раённы цэнтр, размешчаны ў зямлі Баварыя.
Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Верхняя Баварыя. Уваходзіць у склад раёна Альцётынг. Насельніцтва складае 12 714 чалавек (на 30 чэрвеня 2007 года). Займае плошчу 23,43 км ². Афіцыйны код - 1 09 71111.
Горад падпадзяляецца на 40 гарадскіх раёнаў.
Сусана Італьянская
Сусана (Разалія) Італьянская (Suzanne d'Italie, 950/960 — 7 лютага 1003) — каралева Францыі ў 988 — 996 гадах. Сусана быў дачкой караля Італіі Берэнгара II Іўрэйскага і Вілы Тасканскай, дачкі Бозана I, маркграфа Тасканы і графа Арля.
Біяграфія
У 968 годзе Сусана ажанілася першы раз з графам Фландрыі Арнульфам II. Пасля смерці Арнульфа, якая адбылася 30 сакавіка 987 года, Сусана забяспечыла сваю апеку непаўналетняму сыну Бадуэну, калі той прыйшоў да ўлады, стаўшы графам Фландрыі.
Стаўшы ўдавой, і нягледзячы на розніцу ва ўзросце (прыблізна дваццаць гадоў), Разалія ажанілася другі раз з каралём Францыі Робертам II Набожным у 988 годзе, па жаданні яго бацькі Гуга Капета. Гуга Капет быў зацікаўлены ў гэтым шлюбе, бо яна прынесла кароне Мантрой і Панцьё. Стаўшы каралевай, Разалія прыняла імя Сусана. Яшчэ калі Берта Бургундская была жонкай Эда I дэ Блуа, а Роберт II жанаты на Сусане, Роберт закахаўся ў Берту (992 год). Пасля смерці Эда I дэ Блуа, якая адбылася 12 сакавіка 996 года, Роберт II захацеў ажаніцца з Бертай, але яго бацька Гуга Капет выказаўся супраць гэтага з-за крэўнага сваяцтва. Пасля смерці бацькі 24 кастрычніка 996 года Роберт II развёўся з першай жонкай Сусанай, для таго, каб ажаніцца з Бертай (997 год). Прыняўшы імя Разалія, якое яна змяніла на Сусану, стаўшы каралевай Францыі, яна вярнулася ў Фландрыю, дзе і памерла 7 лютага 1003 года і была пахавана ў абацтве Святога Пятра ў Генце.
Марэйская калона
Марэйская калона (Море́йская коло́нна) — помнік у Екацярынінскім парку Царскага Сяла, узведзены ў гонар перамог рускіх войскаў на паўвостраве Марэя (Пелапанес) у 1770 годзе падчас Першай Архіпелагскай экспедыцыі рускага флота ў руска-турэцкай вайне 1768—1774 гадоў. Манумент выкананы ў стылі класіцызму і ўяўляе сабой растральную калону з мармуру. Ён быў збудаваны па праекце італьянскага архітэктара Антоніа Рынальдзі ў 1771 годзе.
Барценева (Холм-Жыркоўскі раён)
Барценева (Бартенево) — вёска ў Холм-Жыркоўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Холм-Жыркоўскага гарадскога паселішча.
Гісторыя
Да 1917 года тэрыторыя ў складзе Бельскага павета Смаленскай губерні Расійскай імперыі. У 1918 годзе Смаленшчына абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі, а ў студзені 1919 года — Беларускай ССР, аднак у хуткім часе ўвайшла ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Гаспадары (фільм, 2014)
Фільм быў прадстаўлены ў асноўнай конкурснай праграме ігравога кіно 21-га Мінскага міжнароднага кінафестывалю «Лістапад».
Сюжэт
Воляй абставін Джон і яго брат і сястра, Ербол і Алія, змушаныя пакінуць свой дом у Алматы. На шчасце, маці герояў завяшчала ім хату ў далёкай вёсачцы, куды і адпраўляецца Джон з сям’ёй. Але не ўсе непрыемнасці засталіся ў мінулым: высвятляецца, што брат кіраўніка мясцовай управы, п’яніца і разгільдзяй, ужо больш за дзесяць год незаконна жыве ў прыналежнай героям хаце і зусім не спяшаецца саступаць яго законным уладальнікам.
Узнагароды
Паводле інфармацыі сайта «Internet Movie Database» фільм быў адзначаны 3 кінаўзнагародамі і яшчэ 7 намінацыямі.
Аксельбант
Аксельбант (akselbant, ад acsel — плячо і band — стужка) — ніцяны плецены шнур (пазалочаны, пасярэбраны або каляровы) з металічнымі наканечнікамі.
Гісторыя
Ужывалі ў армейскай амуніцыі з пачатку XVII стагоддзя у Францыі, затым у іншых арміях краін Еўропы. Служыў першапачаткова адзнакай членаў прыдворнай варты і прыдворнай світы манархаў, затым генералаў, афіцэраў генеральнага штаба і жандармерыі. Выраб аксельбантаў ці плеценых шнуроў быў наладжаны на Слуцкай мануфактуры ў канцы XVIII — пачатку XIX стагоддзя.
Выкарыстанне
Прышпільваецца звычайна да правага (радзей левага) пляча пад пагонам (эпалетам). У арміях многіх замежных краін — прыналежнасць формы адзення ад’ютантаў, афіцэраў генштаба, жандараў, а таксама асабовага складу некаторых часцей. Ва Узброеных Сілах Рэспублікі Беларусь — прыналежнасць параднай формы адзення ганаровай варты, удзельнікаў ваенных парадаў.
За што?
«За што?» — паэма Янкі Купалы, завершаная ў апошні дзень 1908 года ў Вільні і ўпершыню апублікаваная ў газеце «Наша Ніва» 15 студзеня 1909 года.
Апісанне
Кампазіцыйна паэма складаецца з 5 часткаў. Першая — своеасаблівы аўтарскі маналог аб лёсе песняра з народа, яго прызванні і абавязку. Купала выкладае сваю эстэтычную праграму, жыццёвае, грамадзянскае і паэтычнае крэда. З другой часткі паэмы пачынаецца больш напружанае развіццё фабульнай асновы твору. Сюжэту паэмы ўласцівая трагічная афарбоўка, якая яскрава ўзмацняецца ў фінале. Элегічная канцоўка з асаблівай сілай падкрэслівае экспрэсіўнасць аўтарскіх думак-разважанняў аб лёсе роднай старонкі. Паэма напісаная ў адзіным рытмічным ключы: яе вершаваны памер — трохстопны харэй з моцнай стыхіяй пірыхіяў, якія ўзмацняюць натуральнае гучанне радкоў. Рыфма паэмы — перакрыжаваная.
Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 1-га склікання
Спіс членаў (няпоўны) Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 1-га склікання (працаваў у 1996—2000 гадах).
Калюжынці
Калюжынці (Калю́жинці) — вёска ў Срыбнянскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзяць у склад Срыбнянскай пасялковай абшчыны.
Mass Effect
Mass Effect — відэагульня у жанры ролевага баявіка, створаная студыяй BioWare у 2007 годзе, першая частка запланаванай трылогіі. Гульня была першапачаткова распрацаваная толькі для Xbox 360. Рэліз для гэтай платформы адбыўся 20 лістапада 2007 года. Windows-версія Mass Effect выйшла 28 мая 2008 года. У партаванай версіі была палепшаная графіка, а таксама распрацавана прымальнае для персанальнага камп’ютара кіраванне клавіятурай і мышшу.
Выхад лакалізаванай расійскай Windows-версіі гульні адбыўся 6 чэрвеня 2008 года. Лакалізацыя выкананая студыяй Snowball Studios, дыстрыб’ютарам стала фірма «1С». У гэтым выданні захаваная арыгінальная агучка. Увосень 2009 было выпушчана цалкам лакалізаванае «залатое» выданне з рускай агучкай, у камплекце з дадаткам Смерць з нябёсаў.
Для гульні было выпушчана два загружальных кантэнта, даступныя праз Xbox Live.
Гульнявы працэс
Па стылі гульня нагадвае іншыя гульні ад BioWare, такія як Star Wars: Knights of the Old Republic і Jade Empire. У адрозненні ад KOTOR, гулец напроста кіруе дзеяннямі свайго персанажа. Гулец можа выбіраць двух кампаньёнаў для кожнага задання, прычым выбар можна змяніць, толькі вярнуўшыся на карабель (у KOTOR і Jade Empire, гэта можна было зрабіць амаль у любы момант). У гульні ёсць пяць катэгорый зброі: пісталеты, штурмавыя вінтоўкі, драбавікі, снайперскія вінтоўкі і гранаты. Зброя (акрамя гранат) мае бясконцы боезапас, але хутка пераграваецца, з-за чаго яго даводзіцца выкарыстоўваць асцярожна.
Гэтак жа, як і ў вышэйзгаданых гульнях, у Mass Effect ёсць некаторае падабенства магіі. Адмысловыя індывіды (біётыкі) маюць прыроджаную здольнасць кіраваць лакальнымі гравітацыйнымі палямі, і, дзякуючы ўжыўленым імплантатам і цяжкім трэніроўкам, могуць выкарыстоўваць сваю нервовую сістэму для ўжывання разнастайных навыкаў тэлекінэтычнага характару.
Падчас бою гулец можа ўвайсці ў тактычнае меню (гульня пры гэтым прыпыняецца), у якім можна змяніць зброю (сабе ці кампаньёнам) ці паказаць якую са здольнасцяў выкарыстоўваць. Таксама можна абраць цэль для якой-небудзь здольнасці (сваёй ці кампаньёнаў). Кожная здольнасць мае сваю шкалу «зарадкі», так што гулец можа выкарыстоўваць некалькі здольнасцяў запар. Напрыклад, можна выкарыстоўваць здольнасць «Падняць» і затым «Кінуць» ворага, які бездапаможна боўтаецца ў паветры, у процілеглую сцяну.
Класы
У гульні існуе шэсць гульнявых класаў (для людзей), тры з якіх з’яўляюцца базавымі і тры — змяшанымі:
Па завяршэнні неабавязковага задання на Месяцу, гулец атрымлівае магчымасць змяніць свой клас на адзін з новых:
Класавай асаблівасцю, даступнай выведніку, інжынеру і вартавому, з’яўляецца ўзлом: выкрыццё розных замкаў і дзвярэй. Узлом даступны толькі калі ў атрадзе ёсць прадстаўнік аднаго з гэтых класаў.
Узбраенне
У гульні прысутнічаюць 4 віды ўзбраенняў: пісталеты, драбавікі, штурмавыя і снайперскія вінтоўкі. Усім арсеналам можа карыстацца толькі салдат. Таксама гульцу даступныя гранаты. Для ўсяго ўзбраення даступная гнуткая сістэма паляпшэння.
Браня
У гульні даступна тры тыпу брані — лёгкая, сярэдняя і цяжкая. Кожная з катэгорый мае свае перавагі і недахопы. Напрыклад, лёгкая браня заўсёды робіцца з упорам на абарону ад тэхнічных/біятычных страт, мае дрэнную фізічную абарону і малыя шчыты, у цяжкай брані ўсё наадварот. Кожнаму класу даступны толькі вызначаны ўзровень брані. Напрыклад, толькі салдат можа насіць цяжкую браню. Браня розная для ўсіх рас, паколькі велізарны кроган ніяк не ўлезе ў браню прызначаную для чалавека. Людзі і азары могуць выкарыстоўваць аднолькавую браню з-за падобнага целаскладу.
«Нармандыя SR-1»
«Нармандыя SR-1» («Normandy SR-1») — эксперыментальны фрэгат, створаны навукоўцамі Альянсу Сістэм сумесна з турыянскімі адмыслоўцамі. Спалучае ў сабе тэхналагічныя асаблівасці караблебудавання абодвух бакоў, а таксама некалькі прататыпаў: ядро эфекту масы «Тантал» («Tantalus»), стэлс-сістэма і інш.
M35 «Мака»
M35 «Мака» (M35 Mako) — баявы ўсюдыход, сканструяваны для фрэгатаў Альянсу. «Мака», на даху якога ўсталяваны паскаральнік масы калібра 155mm і спараны з ім кулямёт, здольны забяспечыць ударнай групе як агнявую падтрымку, так і манеўранасць. Улічваючы непрадказальнасць умоў, у якіх, магчыма, прыйдзецца ваяваць пяхотнікам Альянсу, «Мака» прыстасаваны для функцыянавання ў неспрыяльным навакольным асяроддзі і абсталяваны рэактыўнымі мікрарухавікамі для перасоўвання на планетах з нізкай гравітацыяй.
Сюжэт
Дзеянне гульні разгортваецца ў XXII стагоддзі. Капітан Шэпард  — галоўны герой гульні — адпраўляецца на заданне, мэтай якога з’яўляецца даставіць артэфакт старажытнай цывілізацыі Пратэан, знойдзены археолагамі на адной з чалавечых асад. Падчас выканання задання, вобласць археалагічных раскопак падвяргаецца нападу гетаў — штучнай расы — якія таксама спрабуюць захапіць артэфакт. Прадухіліўшы разбурэнне асады, Шэпард знаходзіць артэфакт. Дадзены артэфакт паказвае Шэпарду нейкае бачанне апакаліптычнага характару, сэнс якога яму мае быць разгаданы. Камандар адпраўляецца на Цытадэль, паколькі высвятляецца, што да нападу на асаду датычны адзін з Спектраў — агентаў Рады Цытадэлі — Сарэн Артэрыус. У выніку Шэпард становіцца першым чалавекам, прынятым у СПЕКТР і атрымлівае заданне нейтралізаваць Сарэна. Падчас далейшага расследавання Шэпард высвятляе, што Сарэну нейкім чынам атрымалася паразумецца з гетамі і з іх дапамогай ён жадае вярнуць старажытную расу, званую Жняцамі, якая, як высвятляецца, перыядычна знішчае разумнае жыццё ў Галактыцы. Шэпарду неабходна прадухіліць ці хоць бы адтэрмінаваць іх вяртанне.
Дадаткі
Пасля выхаду гульні распрацоўнікамі было выпушчана два дадаткі на Xbox 360 і Windows версіі гульні.
Смерць з нябёсаў
«Смерць з нябёсаў» («Bring Down the Sky») — першы дадатак для «Mass Effect», які пашырае сусвет гульні, і дадае яшчэ адзін эпізод у прыгоды капітана Шэпарда і экіпажа Нармандыі. Дадатак быў анансаваны 6 лютага 2008 года. За мяжой версія для Xbox 360, якае каштуе 400 гульнявых ачкоў, выйшла 10 сакавіка, а бясплатная версія для ПК — 29 ліпеня 2008 года. Руская версія дадатку, якая ўключае ў сябе абнаўленне 1.01a, выйшла толькі 30 снежня 2008 года.
Дадатак уяўляе сабою ўсяго адну дадатковую гульнявую місію, разлічаную максімум на 90 хвілін геймплэю. Сюжэт дадатку апавядае пра групу па-экстрэмісцку накіраваных іншапланецян — батарыянцаў, якія рыхтуюць нябачаны па сваіх маштабах тэрарыстычны акт у сістэме Азгард. Тэрарысты плануюць абрынуць астэроід Х57 на размешчаную ў сістэме чалавечую асаду Тэра Нова. Толькі экіпаж «Нармандыі» пад кіраўніцтвам Шэпарда здольны выратаваць нявінных людзей ад смяротнай небяспекі і прадухіліць канец свету на асобна ўзятай планеце. Місія становіцца даступная адразу ж пасля таго, як камандор Шэпард атрымае нашыўкі Спектра.
Ключавыя асаблівасці
Станцыя «Вяршыня»
«Станцыя „Вяршыня“» («Pinnacle Station») — другі дадатак для «Mass Effect», дадае ў гульню трэніравальную касмічную станцыю. Дадатак для Xbox Live і ПК выйшаў 26 жніўня 2009 года і, у адрозненні ад «Смерці з нябёсаў», распаўсюджвалася за 5$ праз электронную краму EA. Афіцыйна дадзены дадатак на рускую мову не перакладаўся.
Касмічная станцыя «Вяршыня» (Pinnacle), якая знаходзіцца пад камандаваннем адмірала Ахерна, была створана для трэніроўкі самых лепшых жаўнераў Альянсу. Шэпард атрымлівае запрашэнне на гэту заканспіраваную навучальную базу толькі стаўшы Спектрам. Падчас знаходжання на станцыі гулец можа навострываць свае навыкі на галаграфічным сімулятары, які мае 12 трэніравальных сцэнараў. Пабіўшы ўсе рэкорды, ён можа атрымаць новую зброю і асабістую хату на новай планеце. Па запэўненнях распрацоўнікаў на праходжанне дадатку спатрэбіцца прыблізна 2-3 гадзіны.
Для трэніроўкі даступныя чатыры розныя схемы: Па праходжанні ўсіх 12 карт (па тры ў кожным сцэнары) з максімальным рэйтынгам, можа адкрыцца дадатковая карта (якая сімулюе адну з бітваў Вайны Першага Кантакту), на якой трэба здабыць выведдадзеныя і выжыць пяць хвілін пад бесперастаннымі нападамі турыянцаў.
Кодэкс
Кодэксам у гульні завецца электронная энцыклапедыя, у якой больш падрабязна распавядаецца пра гульнявы свет. Кодэкс можна паглядзець у меню паўзы, ён падзяляецца на два часткі: асноўны і дадатковы. У асноўным раздзеле амаль да кожнага артыкула ёсць выява і гукавая дарожка, дублюючая тэкст. У дадатковай частцы агучка адсутнічае.
Ацэнкі і крытыка
Гульня заняла другое месца ў намінацыі «RPG года» (2008) часопіса Гульняманія. Сайт GameSpy прысвоіў гульні 8-е месца ў спісе лепшых гульняў 2008 года.
У сувязі з наяўнасцю ў гульні эратычнай сцэны некаторыя крытыкі абвінавацілі стваральнікаў гульні ў прапагандзе парнаграфіі і непавагі да жанчын сярод дзяцей і падлеткаў. Пасля, асабіста азнаёміўшыся з гульнёй, крытыкі прынеслі публічныя выбачэнні гульнявой супольнасці. Гэты інцыдэнт прынёс гульні дадатковую папулярнасць.
Хэлмна
Хэ́лмна (Chełmno), Кульм (Culm) — горад у Польшчы, адміністрацыйны цэнтр Хэлмінскага павета Куяўска-Паморскага ваяводства. Утварае гарадскую гміну, таксама з'яўляецца сядзібай вясковай гміны Хэлмна.
Займае плошчу 14 км². Насельніцтва 20 428 чалавек (на 2006 год).
Гісторыя
Першы пісьмовы ўспамін горада адносіцца да 1065 года. Назва горада азначае «горад на ўзгорку». З горадам звязана з'яўленне і развіццё Кульмскага права. У 1466—1793 гадах цэнтр Хэлмінскага ваяводства ў Каралеўстве Польскім і Рэчы Паспалітай.
З 1772 па 1920 год (з перапынкам у 1807—1815 гадах) і ў 1940—1945 гадах насіў нямецкую назву Кульм (Culm).
Падчас Другой сусветнай вайны на тэрыторыі горада знаходзіўся лагер смерці у якім загінула каля 152 000 чал.
Славутасці
Добра захаваліся сярэдневяковыя даўжынёй 2270 метраў (XIII—XIV стагоддзі, рэканструяваны ў XVI стагоддзі). Захаваліся 17 крапасных веж, некаторыя ў руінаваным выглядзе. Найбольш вядомыя Грудзёндзская брама (XIII стагоддзе), самая старая Мерсебургская брама, адкрытыя для турыстаў Дзявоцкая вежа (на алеі 3-га мая) і Парахавая вежа (канец XIII стагоддзя). На Рыначнай плошчы размешчана адна з найпрыгожых польскіх рэнесансных ратуш, пабудаваная ў 1567—1572 гадах на месцы старой гатычнай вежы XIII стагоддзя.
19 чэрвеня
19 чэрвеня — сто сямідзесяты (сто семдзесят першы ў высакосны год) дзень года па Грыгарыянскім календары.
Якаб Фрыдрых Эрхарт
Якаб Фрыдрых Эрхарт (Jakob Friedrich Ehrhart або Friedrich Ehrhart , 4 лістапада 1742 — 26 чэрвеня 1795) — нямецка-швейцарскі  батанік  , міколаг і фармацэўт.
Біяграфія
Якаб Фрыдрых Эрхарт нарадзіўся ў камуне Хольдэрбанк 4 лістапада 1742 года.
З юнацкасці Эрхарт вывучаў прыродазнаўчыя навукі. З 1774 па 1776 год ён вучыўся ва Упсальскім універсітэце, у тым ліку ў выбітнага шведскага вучонага Карла Лінея. З 1778 года Якаб Фрыдрых Эрхарт парадкаваў калекцыі нямецкага натураліста, хіміка і фармацэўта Іагана Герхарда Райнгарда Андрээ у Гановеры.
15 верасня 1779 года ён выявіў невялікае балота, вада якога мела моцны пах серы. Гэта крыніца серы неўзабаве стала выкарыстоўвацца для лячэння падагры і рэўматызму.
Якаб Фрыдрых Эрхарт памёр у Гановеры 26 чэрвеня 1795 года.
Навуковая дзейнасць
Якаб Фрыдрых Эрхарт спецыялізаваўся на папарацепадобных, мохападобныя і на насенных раслінах, а таксама на мікалогіі.
Ушанаванні
Род раслін Ehrharta Thunb. сямейства Злакі быў названы ў яго гонар.
Джордж Соракалд
Джордж Со́ракалд (каля 1668 — каля 1738) — англійскі інжынер XVIII стагоддзя. Жыў і працаваў у Дэрбі.
Біяграфія
Дж. Соракалд нарадзіўся ў Дэрбі прыкладна ў 1668. Бацька — Джэймс Соракалд пераехаў у Дэрбі з Ланкашыра.
7 снежня 1684 Джордж ажаніўся з Мэры. З ёй мелі 13 дзяцей, але выжылі толькі восем.
Прыкладна паміж 1685—1687 гадамі Соракалд працаваў у Маклсфілдзе на водазабеспячэнні. У 1687 займаўся перавешваннем званоў у Саборы Усіх Святых (цяпер Кафедральны сабор Дэрбі).
NGC 7702
NGC 7702 (іншыя абазначэнні — PGC 71829, ESO 192-9) — лінзападобная галактыка (S0) ў сузор’і Фенікс.
Джордж Соракалд
Біяграфія
У 1692 ён сканструяваў першы ў Дэрбі водаправод, які выкарыстоўвала вадзяное кола для пампавання па зробленых са ствалоў вяза трубах працягласцю прыкладна чатыры мілі. Для іх ён распрацаваў свідравальны станок, які пазней запатэнтаваў. Гэты водаправод дзейнічаў прыкладна сто гадоў. Падобныя канструкцыі ён устанавіў таксама ў Брыджнорце, Брысталі, Дзіле, Кінгс Ліне, Лідсе, Ньюкасл-апан-Тайне, Норвічы, Портсмуце, Шэфілдзе і Грэйт-Ярмуце. У Лондане ён збудаваў Марчанцскую водаправодную станцыю, перабудаваў водаправодную станцыю Лонданскі мост і палепшыў канал Нью-Рывэр. Сярод ягоных новаўвядзенняў былі помпы з вадзянымі коламі, якія падымаліся і апускаліся ў залежнасці ад узроўню пара. Патэнт на гэта атрымаў яго калега Джон Хэдлі ў 1693 годзе.
У 1695 і 1699 Соракалд распрацаваў праект па паляпшэнню навігацыі ракі Дэрвент, але ён так і не быў рэалізаваны. Удзельнічаў таксама ў паляпшэннях на рэках Лі, Эйр і Кем.
NGC 7702
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Джордж Соракалд
Біяграфія
Паводле апісання Томаса Котчэта, які меў вопыт работы па ткацтву шоўка ў Лондане, Джордж Соракалд пабудаваў у Дэрбі першую шаўковую фабрыку з механічным прывадам. Станкі ён стварыў па галандскаму ўзору. Або таму, што яны былі менш прадукцыйныя ў параўнанні з італьянскім, або з эканамічнай немэтазгоднасці, праект скончыўся беспаспяхова.
Аднак ідэя была падхоплена Джонам Ломбам, які разам з братам Томасам заахвоціў Соракалда пабудаваць новую, большую фабрыку па італьянскаму ўзору. Яна паўстала на месцы старой і была завершана ў 1722 годзе. Абсталяванне фабрыкі мела 10 000 верацёнаў, 25 000 катушак для намотвання, прыкладна 5000 махавікоў-зорачак, больш за 9000 катушак для скручвання і 46 000 згібальных катушак. Станкі прыводзіліся ў рух вадзяным колам. У будынку Ломбавай фабрыкі, значна перабудаванай пасля пажара 1910 года, цяпер размяшчаецца музей індустрыі Дэрбі.
Гэта фабрыка ледзь ня стала месцам смерці архітэктара. Аднойчы, суправаджаючы наведнікаў, Соракалд згубіў раўнавагу і зваліўся ў шлюз. Сіла вады выштурхнула яго ля вадзянога кола між двума лапасцямі. На шчасце, ён паспеў праскочыць праз іх, зваліўшыся ў памяшканне фабрыкі.
Таксама ён паляпшаў сістэмы водаадтока ў шахтах, будаваў кавальні і атмасферныя рухавікі.
Соракалд стаў вядомым па ўсёй краіне і першым цывільным, якога называлі «інжынерам».
Дата смерці дакладна невядома, але прынята пасля 1738.
Нараўлянская сінагога
Нараўлянская сінагога — колішняя драўляная сінагога XVIII ст. ў горадзе Нароўля Нараўлянскага раёна Гомельскай вобласці
Архітэктура
Знешнія формы Нараўлянскай сінагогі паўтараюць тыя, што мелі месца і ў Ваўпянскай. Асаблівую цікавасць выклікае ўладкаванне бакавых веж, якія адрозніваюцца тым, што маюць двух'ярусныя галерэі і больш важнае функцыянальнае прызначэнне. З другога яруса меўся спецыяльны лесвічны закрыты ўваход на галоўную галерэю, што месцілася ўнутры галоўнага аб'ёму. Гэта арыгінальнае і вельмі зручнае з функцыянальнага пункту гледжання рашэнне забяспечвала раздзяленне людскіх патокаў і вызваляла ўнутраную прастору ад залішніх канструкцый.
Уладкаванне галерэі для жанчын і знешні пад'ём на яе абумовіў частковы яе кансольны вынас вонку з прымяненнем крывалінейнага даху-застрэшка. Такое канструкцыйнае рашэнне сярод драўляных сінагог не мае аналагаў. Крывалінейны застрэшак пераходзіць у шырокі, аздоблены разьбою фрыз, над якім уздымаецца стромкі трох'ярусны дах. Увагнутыя і выгнутыя профілі дахавых ярусаў разам з дугою застрэшка ствараюць адзіны дынамічны малюнак архітэктурных форм, іх узаемнае перацяканне, лагічным завяршэннем чаму служаць двухсхільныя формы верхняга яруса даху з ашаляванымі ў «елачку» франтонамі.
Карпыліўка (Срыбнянскі раён)
Карпыліўка (Карпи́лівка) — вёска ў Срыбнянскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзяць у склад Срыбнянскай пасялковай абшчыны.
Кадзішкі
Ка́дзішкі (, Кадишки) — вёска ў Лідскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Ваверскага сельсавета.
Да 11 лютага 1972 года вёска ўваходзіла ў склад Мыцкага сельсавета, потым у складзе Белагрудскага сельсавета.
Слаўнае (Мсціслаўскі раён)
Сла́ўнае (, Славное) — вёска ў Мсціслаўскім раёне Магілёўскай вобласці, на рацэ Рамясцвянцы. Уваходзіць у склад Падсолтаўскага сельсавета. Знаходзіцца за 30 км на паўночны захад ад Мсціслава, за 10 км ад чыгуначнай станцыі Цёмны Лес (лінія Орша — Сураж). Насельніцтва на 2009 год — 10 чалавек.
Гісторыя
Упершыню згадваецца ў 1675 годзе ў сувязі з заснаваннем драўлянай царквы. У 1737 годзе Слаўнае — вёска ў Мсціслаўскім ваяводстве, дзейнічала царква. У XIX стагоддзі Слаўнае належала мясцовым панам Іванскім, маёнтак якіх знаходзіўся ў Курманаве. Станам на 1880 год, значылася як сяло ў Шамаўскай воласці Мсціслаўскага павета, у 1897 годзе працаваў вадзяны млын, а ў 1905 годзе была адчынена вінная крама.
У 1919—1924 гадах вёска знаходзілася ў складзе Смаленскай губерні РСФСР, аднак у выніку першага ўзбуйнення БССР 17 ліпеня 1924 года была вернута Беларусі. На базе дарэвалюцыйнай была створана працоўная школа першай ступені, дзе ў 1926 годзе навучалася 69 чалавек. У 1930 годзе быў увораны калгас «Бязбожнік», які станам на 1932 год аб’ядноўваў 17 гаспадарак, меў 80 га ворнай зямлі, працавала ваўначоска.
Падчас Другой сусветнай вайны Слаўнае з 14 ліпеня 1941 да 29 верасня 1943 года знаходзілася пад нямецкай акупацыяй. Па звестках 1990 года, у вёсцы працавалі калгас, магазін, пачатковая школа. У 2007 годзе Слаўнае — у складзе СВК «Курманава». Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Раздзельскага сельсавета.
Малое Чарнова
Малое Чарнова — возера ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці Беларусі ў басейне ракі Чарнаўка (цячэ праз возера), за 16 км у напрамку на паўночны захад ад горада Гарадок, за 2 км на паўночны ўсход ад вёскі Мыльнішча, за 1 км на поўнач ад вёскі Загуззе.
Плошча паверхні возера 0,25 км². Даўжыня каля 1,2 км, найбольшая шырыня 0,35 км, даўжыня берагавой лініі 2,9 (2,85 ) км. Плошча вадазбору 18,1 км. Аб’ём вады ў возеры 1,16 млн м³.
Катлавіна возера выцягнутая ў напрамку з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход. Схілы катлавіны вышынёй да 10 м. Берагавая лінія звілістая. Берагі і мелкаводдзе пясчаныя. Глыбей дно возера выслана ілам і сапрапелем.
Інстытут эксперыментальнай батанікі імя В. Ф. Купрэвіча НАН Беларусі
Інстытут эксперыментальнай батанікі імя В. Ф. Купрэвіча НАН Беларусі з'явіўся у 1963 годзе ў выніку рэарганізацыі Інстытута біялогіі АН БССР і першапачаткова меў назву Інстытут эксперыментальнай батанікі і мікрабіялогіі АН БССР. У 1966 годзе са складу Інстытута выдзяляецца ў самастойную ўстанову Аддзел мікрабіялогіі. У 1972 г. у Інстытут эксперыментальнай батанікі АН БССР у складзе трох лабараторый ўваходзіць Аддзел фізіялогіі і сістэматыкі ніжэйшых раслін АН БССР, і ўстанове надаецца імя В. Ф. Купрэвіча. Інстытут эксперыментальнай батанікі імя В. Ф. Купрэвіча НАН Беларусі находзіцца ў складзе Аддзялення біялагічных навук ад моманту свайго заснавання.
Дзянісава (Мёрскі раён)
Дзяні́сава (, Денисово) — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Мікалаёўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Мікалаёва Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Метад Монтэ-Карла
Метад Монтэ-Карла — агульная назва шырокага класа вылічальных алгарытмаў, якія выкарыстоўваюць выпадковыя працэсы для рашэння задач, неабавязкова звязаных з імавернасцямі. Агульная ідэя метаду ў тым, каб пабудаваць выпадковы працэс, пэўная лічбавая характарыстыка якога (напрыклад, матэматычнае чаканне) супадае з рашэннем задачы. Тады задачу можна прыблізна вырашыць, атрымаўшы вялікую выбарку з гэтага працэсу і вылічыўшы з яе дапамогаю прыблізнае значэнне абранай лічбавай характэрыстыкі.
Герасімава (Холм-Жыркоўскі раён)
Герасімава (Герасимово) — вёска ў Холм-Жыркоўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Лехмінскага сельскага паселішча.
Гісторыя
Да 1917 года тэрыторыя ў складзе Бельскага павета Смаленскай губерні Расійскай імперыі. У 1918 годзе Смаленшчына абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі, а ў студзені 1919 года — Беларускай ССР, аднак у хуткім часе ўвайшла ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Нюкта (значэнні)
Нюкта, Нікта, Нюкс (таксама Нікс):
Глыбоцкі дзяржаўны прафесійны ліцэй
Глыбоцкі дзяржаўны прафесійны ліцэй — установа прафесійнага навучання ў горада Глыбокае.
Гісторыя
У адпаведнасці з Пастановай Пленума ЦК КПСС ад 1 верасня 1953 года «Аб мерах па далейшым развіцці сельскай гаспадаркі СССР» у в. Порплішча Докшыцкага раёна Полацкай вобласці БССР на базе Докшыцкай школы механізацыі сельскай гаспадаркі, якая працавала сезонна з 1950 года ў выглядзе 5-і і 3-х месячных курсаў, у 1964 годзе было створана вучылішча механізацыі сельскай гаспадаркі № 31 (ВМСГ № 31).
У студзені 1958 года Докшыцкае вучылішча механізацыі № 31 было перамешчана з в. Порплішча Докшыцкага раёна ў г. Глыбокае Маладзечанскай вобласці і перайменавана ў Глыбоцкае вучылішча механізацыі сельскай гаспадаркі № 31.
Рашэннем Віцебскага абласнога выканаўчага камітэта ад 2 чэрвеня 2000 года вучылішча было пераўтворана ва ўстанову адукацыі «Глыбоцкі дзяржаўны прафесіянальны ліцэй».
Ліцэй рыхтуе рабочых наступных спецыяльнасцей: слесар па рамонце сельскагаспадарчых машын і абсталявання; трактарыст-машыніст сельскагаспадарчай вытворчасці катэгорый «A», «В», «D»; вадзіцель аўтамабіля катэгорыі «С»; трактарыст-машыніст сельскагаспадарчай вытворчасці катэгорый «A», «В», «D»; машыніст экскаватара; вадзіцель аўтамабіля катэгорыі «С»; повар; электразваршчык ручной зваркі; аператар птушкафабрык і механізаваных ферм.
Юрын
Ю́рын — мужчынскае прозвішча.
Уладзімір Віктаравіч Аксёнаў
Уладзімір Віктаравіч Аксёнаў (нар., вёска Гібліцы, Разанская вобласць, РСФСР, СССР) — бортінжынер касмічнага карабля «Саюз-22» і касмічнага карабля «Саюз Т-2», 36-ы лётчык-касманаўт СССР, двойчы Герой Савецкага Саюза.
Аўтар песні
А́ўтар пéсні — чалавек, які піша словы і музыку да песні. Калі чалавек піша толькі словы, то ён называецца паэтам-песняром, калі ж толькі музыку — кампазітарам. Напісанне песні могуць размяркоўваць паміж некалькімі людзьмі.
Аўтары песень могуць працаваць у музычных выдавецтвах ці пісаць песні самі.
Прафесійныя аўтары песень могуць прысутнічаць на запісы песні ў студыі побач з выканаўцам.
Куты (Срыбнянскі раён)
Куты (Кути́) — вёска ў Срыбнянскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзяць у склад Срыбнянскай пасялковай абшчыны.
Старына (Мсціслаўскі раён)
Старына́ (, Старина) — вёска ў Мсціслаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Падсолтаўскага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Раздзельскага сельсавета.
Спайнасць
Спайнасць — уласцівасць мінералаў, якая дазваляе расколваць іх у пэўных крышталяграфічных напрамках з утварэннем гладкіх паралельных паверхняў. Узнікненне спайнасці звязана з аслабленнем хімічных сувязяў рашоткі, таму яна залежыць толькі ад унутранай структуры мінералу і не залежыць ад яго знешняй формы. Да характарыстык спайнасці адносяць:
Лэбэдынці (Срыбнянскі раён)
Лэбэдынці (Лебеди́нці) — вёска ў Срыбнянскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзяць у склад Срыбнянскай пасялковай абшчыны.
Штаб-кватэра ААН
Цэнтральныя ўстановы Арганізацыі Аб’яднаных Нацый, або  Штаб-кватэра ААН  — комплекс будынкаў у Нью-Ёрку (ЗША), якія служаць афіцыйным офісам для асноўных рабочых органаў ААН.
Будынкі размешчаны ва ўсходняй частцы Манхэтэна паміж 42-й і 48-й вуліцамі, Першай авеню і пралівам Іст-Рывер. Участак зямлі ўнутры гэтага квадрата займае плошчу ў 18 акраў (~ 73 000 м²) і з’яўляецца міжнароднай тэрыторыяй, якая належыць усім дзяржавам-членам. Тым не менш, у адпаведнасці з пагадненнем паміж ЗША і ААН Pub. L. No. 80-357, 61 Stat. 756 (1947), раён штаб-кватэры застаецца ў межах судовай юрысдыкцыі Злучаных Штатаў.
Акрамя будынкаў у Нью-Ёрку, ААН мае яшчэ тры дапаможныя рэгіянальныя штаб-кватэры: у Жэневе (Швейцарыя), Вене (Аўстрыя) і Найробі (Кенія). Аднак найбольш важныя рашэнні арганізацыі прымаюцца менавіта ў Нью-Ёрку, так як тут праходзіць большасць пасяджэнняў Генеральнай Асамблеі і Савета Бяспекі ААН.
Усяго ў рабочых органах, агенцтвах і цэнтрах ААН па ўсім свеце працуе парадку 61 тыс. супрацоўнікаў з прыкладна 170 дзяржаў. У штаб-кватэры ў Нью-Ёрку размяшчаецца каля траціны ад усяго персаналу арганізацыі.
Выбар месца
Арганізацыя Аб’яднаных Нацый была ўтворана 24 кастрычніка 1945 года і першапачаткова не мела ўласнага будынка. Першыя паседжанні Генеральнай Асамблеі і Савета Бяспекі Арганізацыі прайшлі ў Лондане. Рашэнне аб размяшчэнні ААН блізу Нью-Ёрка было прынята Генеральнай Асамблеяй на яе першай сесіі 14 лютага 1946 года ў Лондане пасля таго, як ад многіх краін свету былі атрыманы прапановы аб сталым месцы размяшчэння Арганізацыі. З 16 жніўня 1946 года штаб-кватэра ААН часова размясцілася ў вёсцы Лэйк Саксес, Лонг-Айлэнд. 14 снежня 1946 года Генеральная Асамблея прыняла прапанову Джона Д. Ракфелера-мал. аб выдзяленні 8,5 млн дал. ЗША на куплю цяперашняга ўчастка для будаўніцтва пастаяннай штаб-кватэры ААН.
Супраць будаўніцтва штаб-кватэры ў Нью-Ёрку, як стала вядома па апошніх даных, у свой час прагаласавалі Францыя, Вялікабрытанія і Нідэрланды. Акрамя Нью-Ёрка меліся іншыя кандыдатуры на гэтую ролю. Напрыклад, Канада прапанавала размясціць цэнтральныя ўстановы ААН на востраве Нэві, Антарыа. Гэта месца, якое размешчана на мяжы дзвюх дзяржаў недалёка ад Ніягарскага вадаспаду, лічылася многімі ідэальнай кандыдатурай. Аднак канчаткова выбар быў зроблены на карысць участка ў квартале Цёртл-Бі на беразе праліва Іст-Рывер.
Будаўніцтва
У лістападзе 1947 года Генеральная Асамблея ААН зацвердзіла архітэктурны план будучай штаб-кватэры. Праз дзевяць месяцаў з урадам ЗША было заключана пагадненне аб прадастаўленні ААН беспрацэнтнага крэдыту на суму 65 млн дол. ЗША для правядзення будаўнічых работ. Цырымонія закладкі падмурка прайшла 24 кастрычніка 1949 года, а афіцыйнае адкрыццё штаб-кватэры адбылося 10 студзеня 1951 года.
Для стварэння комплексу будынкаў ААН былі запрошаны архітэктары, дызайнеры і інжынеры з усяго свету. У гэтую групу ўвайшлі Мікалай Басоў (СССР), Макс Абрамовіч (ЗША), дырэктар па планаванні, Оскар Німеер (Бразілія), Уладзімір Бадзянскі (Францыя), інжынер-кансультант, Эрнст Кормье (Канада), Уоллес К. Гарысан (ЗША), галоўны архітэктар, Шарль І. Ле Карбюзье (Францыя), Свен Маркеліус (Швецыя), Г. А. Свайё (Аўстралія), Лян Сычэн (Кітай), а таксама кансультанты Энтані Антаніадэс (Грэцыя), Мэцью Навікі (Польшча) і Эрнэст Вайсман (Югаславія).
Група стварыла 50 розных праектаў і пасля праведзенага адбору спынілася на канцэптуальнай ідэі Ле Карбюзье. Згодна з яго праектам комплекс будынкаў павінен умела спалучаць разнастайнасць стыляў: высокія шкляныя панэлі для офісаў і нізкі круглы купал для залы Генеральнай Асамблеі. Да моманту завяршэння будаўніцтва штаб-кватэра ААН лічылася ўзорам самага сучаснага архітэктурнага дызайну на Манхэтэне.
Комплекс
Найбольш вядомым у структуры комплексу, безумоўна, з’яўляецца 39-павярховы будынак, у якім размяшчаецца Сакратарыят. Акрамя таго, на тэрыторыі штаб-кватэры размясціліся будынак Генеральнай Асамблеі, Бібліятэка імя Дага Хамаршэльда і Цэнтр для наведвальнікаў. З фасаднага боку комплексу расцягнуўся шэраг флагштокаў, на якіх узняты сцягі 193 дзяржаў-членаў ААН у англійскім алфавітным парадку, а таксама сцяг Арганізацыі па цэнтры.
Таксама маецца шэраг другарадных збудаванняў ААН. Гэта два вялікія офісных будынкі, якія занятыя спецыялізаванымі агенцтвамі Арганізацыі па тыпу ПРААН. Яны носяць назвы DC-1 і DC-2, так як размешчаны па адрасе Плошча ААН, 1 і 2 адпаведна. На 46-й вуліцы знаходзіцца служба ідэнтыфікацыі (identification office), якая ажыццяўляе выдачу пропускаў для загадзя акрэдытаваных дыпламатаў, журналістаў і іншых асоб. Дом ЮНІСЕФ (Плошча ААН, 3) і будынак ЮНІТАР (Плошча ААН, 807) таксама з’яўляюцца часткай комплексу.
У сувязі з трухленнем будынкаў комплексу арганізаваны капітальны рамонт штаб-кватэры ААН у Нью-Ёрку. Да прыкладу, у будынку Генеральнай Асамблеі, дзе рэгулярна збіраюцца кіраўнікі дзяржаў і ўрадаў, часткова працякае дах. На ўхіленне падобнага роду праблем выдаткавана 1,9 мільярда даляраў ЗША. Рамонтныя работы, пасля якіх збудаванні сталі больш сучаснымі і больш бяспечнымі, скончыліся ў 2013 годзе.
Паштовая служба ААН
Адрас штаб-кватэры ААН — Плошча Аб’яднаных Нацый (Плошча ААН), 760, Нью-Ёрк, NY 10017, ЗША. Міжнародны статус цэнтральных устаноў дазваляе ААН друкаваць уласныя паштовыя маркі. Усе лісты, якія адпраўляюцца са штаб-кватэры Арганізацыі, маюць аанаўскі штэмпель. Дадзеная паслуга карыстаецца вялікай цікавасцю ў наведвальнікаў комплексу, асабліва ў філатэлістаў. Паштовае аддзяленне ААН размешчана на цокальным паверсе Цэнтра для наведвальнікаў.
Мастацкія творы ў штаб-кватэры ААН
Шырокую вядомасць набыла арт-калекцыя ААН. Творы сусветна вядомых жывапісцаў і скульптараў, прысвечаныя тэматыцы міжнароднага супрацоўніцтва і талерантнасці, размясціліся ў парку пры штаб-кватэры і ў яе вестыбюлях. Так, Арганізацыя ў розныя гады атрымлівала ад краін-удзельніц наступныя дары: скульптуру «Перекуём мячы на аралы» — ад СССР, «Скручаны пісталет» — ад Люксембурга, «Звон свету» — ад Японіі. Падарункам ЗША стала мазаіка на аснове карціны Нормана Роквеллу «Залатое правіла», дзе напісана выслоўе: «Do unto Others as You Would Have Them Do unto You» («І як хочаце, каб рабілі вам людзі, так і вы ім рабіце»). З Францыі Марк Шагал перадаў Арганізацыі каляровы вітраж вышынёй прыкладна ў 3,5 метры, на якім сімвалічна намаляваная барацьба за мір і вяршэнства любові. Кітай уручыў скульптуру з васьмі слановых біўняў, на якіх з дзіўнай дакладнасцю выразаны ўчастак чыгункі на поўначы краіны. Маятнік Фуко, служачы наглядным доказам вярчэння Зямлі, быў падараны Нідэрландамі. Таксама ў калекцыі ААН маецца і кавалачак Берлінскай сцяны.
NGC 7703
NGC 7703 (іншыя абазначэнні — PGC 71797, UGC 12676, MCG 3-60-4, ZWG 455.16) — лінзападобная галактыка (S0) ў сузор’і Пегас.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Сляпыя спатканні
«Сляпыя спатканні» (შემთხვევითი პაემნები) — мастацкі фільм 2013 года рэжысёра.
Фільм быў прадстаўлены ў асноўнай конкурснай праграме ігравога кіно 21-га Мінскага міжнароднага кінафестывалю «Лістапад».
Сюжэт
Халасцяк Сандра выкладае ў сярэдняй школе. Яму ўжо за 40, а ён усё яшчэ жыве з бацькамі. Разам з сябрам дзяцінства яны бавяць час, размаўляючы з дзяўчынамі па інтэрнэце. Сітуацыя рэзка змяняецца, калі Сандра неўзабаве закахаўся ў замужнюю Манану. Датэрміновае вызваленне з турмы яе мужа ставіць Сандра ў абсурднае становішча. Ён апынаецца ў цэнтры сямейных скандалаў, калі ніхто нікога не слухае, але кожны лічыць сваім абавязкам умешвацца ў справы іншых.
Плябанаўцы (Мастоўскі раён)
Пляба́наўцы (, Плебановцы) — вёска ў Мастоўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Пескаўскага сельсавета.
Абмаражэнне
Абмаражэнне — пашкоджанне тканак скуры праз замярзанне. Найчасцей закранае аддаленыя ад сэрца вялікія адкрытыя ўчасткі скуры. Ускладненне вядзе да змярцвення тканак.
Папярэджанне
Пашкоджанне прадухіляецца праз выхад на мароз у шматслойным адзенні і змазванне твару і рук тлустым крэмам (здор, камфорны алей і шмалец), расціранне твару толькі сухой далонню і ўсміханне, жвавы рух на марозе і адпачынак па вяртанні ў цёплае месца. Варта пазбягаць нашэння металічных упрыгожванняў, прагулак на галодны страўнік, палення цыгарэт і распіцця алкаголю на марозе. Таксама адзенне і абутак павінны быць цёплымі, сухімі і непрадзімальнымі з натуральнай поўсці і скуры. Галаўны ўбор і капюшон павінны захінаць вушы. Захоўванню цеплыні спрыяюць шарсцяныя шкарпэткі і пальчаткі (рукавіцы), шалік і абутак са сцілкамі (валёнкі).
Прычыны
Пашкоджанню спрыяе цеснае і вільготнае адзенне і абутак, цялеснае ператамленне, голад, змушанае працяглае нерухомае і нязручнае становішча, папярэдняя халадавая траўма, аслабленасць перанесенымі хваробамі, патлівасць ног, хранічныя хваробы сасудаў ніжніх канечнасцей і сардэчна-сасудзістай сістэмы, цяжкія механічныя пашкоджанні са стратай крыві, паленне.
Праявы
Пашкоджанне выяўляецца праз паколванне і бледнасць скуры, пасля сагравання ўзнікае боль, ацёк і пухіры на скуры.
Лазавэ (Срыбнянскі раён)
Лазавэ (Лозове́) — вёска ў Срыбнянскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзяць у склад Срыбнянскай пасялковай абшчыны.
Тамерлан Курэйшавіч Гарчханаў
Тамерлан Курэйшавіч Гарчханаў (Горчхан-наькъан Къурейша воӀ Тамерлан; 1932, Інгушская аўтаномная вобласць, Паўночна-Каўказскі край) — савецкі і расійскі ўрач-траўматолаг, міністр аховы здароўя і сацыяльнай абароны Рэспублікі Інгушэція.
Біяграфія
Тамерлан Курэйшавіч Гарчханаў нарадзіўся ў 1932 годзе ў Інгушскай аўтаномнай вобласці Паўночна-Каўказскага краю, цяпер. Паводле некаторых звестак паходзіў з чачэна-інгушскай народнасці.
У дзяцінстве разам з сям’ёй і ўсім інгушскім народам быў дэпартаваны 23 лютага 1944 года ў Казахскe. ССР у ссылцы страціў бацькоў.
Скончыў.
З 1960 года працаваў траўматолагам у Чачэна-Інгушскай АССР, хутка стаў загадчыкам аддзялення, потым — намеснікам галоўнага ўрача бальніцы.
Працаваў у пад кіраўніцтвам акадэміка.
Працаваў доўгі час у Грозным. Пазней узначальваў рэспубліканскую паліклініку, быў галоўным урачом Назранаўскай клінічнай бальніцы.
З 20 жніўня 1994 года — міністр аховы здароўя і сацыяльнай абароны Рэспубліка Інгушэція, на гэтай пасадзе ён паспеў прапрацаваць каля трох з паловай месяцаў.
Тамерлан Курэйшавіч Гарчханаў 11 снежня 1994 года заступіў шлях калоне танкаў расійскіх войскаў, якія накіроўваліся да сталіцы Чачэнскай Рэспублікі Ічкерыя гораду Грознаму, паставіўшы свой аўтамабіль папярок аўтадарогі і заклікаючы да міру і гуманізму, заклікаў расійскіх вайскоўцаў спыніцца. Ён быў жорстка збіты вайскоўцамі і кінуты на абочыну дарогі, а левы бок машыны быў пашкоджаны танкамі, якія прайшлі да Грознага. Ад безвыходнасці сітуацыі ў Гарчханава здарыўся шырокі інфаркт міякарда. Да бальніцы давезці яго не паспелі. Пахавалі яго ў той жа дзень, па мусульманскаму звычаю. Т. К. Гарчханаў стаў адной з першых нявінных ахвяр Першай чачэнскай вайны.
Памяць
У памяць аб Т. К. Гарчханаве у цэнтры вёскі  Чачэнскай Рэспублікі пабудавана і ў 2017 годзе сярэднявечная Чачэна-Інгушская баявая вежа «Вежа Тамерлана». Агульная вышыня вежы — 22 метры. Шырыня ў падставе — 7 метраў. На 6 паверхах вежы размешчаны экспазіцыі розных гістарычных эпох. Будаўнічыя работы праводзіліся пад кіраўніцтвам Далхада Ісалдзібірава. Ініцыятар будаўніцтва кандыдат гістарычных навук.
Сям’я
Быў жанаты, гадаваў чацвярых дзяцей:
Смаленскі разлом
Смаленскі разлом — субрэгіянальнае разрыўное парушэнне паўночна-ўсходняга распасцірання. Цягнецца ад Шклова (Беларусь) праз Шклоўскі, Горацкі, Дубровенскі раёны да Смаленска (Расія).
Даўжыня каля 125 км. Абмяжоўвае з паўднёвага ўсходу Цэнтральнааршанскі горст. Амплітуда па паверхні фундамента каля 200 м.
Залажыўся ў раннім пратэразоі, інтэнсіўна развіваўся ў рыфеі. Слабая актывізацыя па ім праяўлялася да антрапагену ўключна. На гэта ўказвае яго ўздзеянне на размеркаванне сучаснай рачной сеткі. Па глыбіні пранікнення Смаленскі разлом, мяркуюць, коравы.
Леніна (Холм-Жыркоўскі раён)
Леніна (Ленино) — вёска ў Холм-Жыркоўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Лехмінскага сельскага паселішча.
Гісторыя
Да 1917 года тэрыторыя ў складзе Бельскага павета Смаленскай губерні Расійскай імперыі. У 1918 годзе Смаленшчына абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі, а ў студзені 1919 года — Беларускай ССР, аднак у хуткім часе ўвайшла ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Таццяна Іванаўна Хмялькова
Біяграфія
Атрымала пачатковую адукацыю ў роднай вёсцы. Некаторы час дзяўчына працавала на пошце ў райцэнтры, затым яе перавялі ў паштовае аддзяленне ў вёсцы Сяляўшчына.
З пачаткам Вялікай Айчыннай вайны вярнулася ў родную вёску. Пасля вызвалення раёна летам 1944 года удзельнічала ў аднаўленні сельскай гаспадаркі. Па закліку камсамола паехала працаваць на будоўлі народнай гаспадаркі ў Літоўскай ССР і Калінінградскай вобласці РСФСР. Потым вярнулася ў родны край і пасялілася ў вёсцы Бірузова Парыцкага сельсавета.
У 1958 годзепачала працаваць на мясцовай свінаферме. У 1966 годзе за дасягнутыя поспехі ў развіцці жывёлагадоўлі, павелічэнні вытворчасці і нарыхтовак мяса было прысвоена званне Героя Сацыялістычнай Працы з уручэннем ордэна Леніна і залатога медаля «Серп і Молат».
Жыла ў вёсцы Бірузова Расонскага раёна Віцебскай вобласці, затым у горадзе Нарва Эстонскай Рэспублікі. Узнагароджана ордэнам Леніна (1966).
Кантрактовая Плошча (станцыя метро, Кіеў)
«Кантракта́вая пло́шча» («Контракто́ва пло́ща», ) — 17-я станцыя Кіеўскага метрапалітэна. Размешчана на Курэнёўска-Чырвонаармейскайй лініі, паміж станцыямі «Паштовая плошча» і «Тараса Шаўчэнкі». Адкрыта 17 снежня 1976 года пад назвай «Чырвоная плошча» ў складзе першай чаргі будаўніцтва Курэнёўска-Чырвонаармейскай лініі. Цяперашняя назва — з 19 кастрычніка 1990 года. Пасажыраплынь — 42,1 тыс. чал./суткі (2009 год).
Коханаўскі дзяржаўны прафесійны ліцэй сельскагаспадарчай вытворчасці
Коханаўскі дзяржаўны прафесійны ліцэй сельскагаспадарчай вытворчасці — установа прафесійнага навучання ў гарадскім пасёлку Коханава.
Кантрактовая Плошча (станцыя метро, Кіеў)
Канструкцыя
Станцыя плыткага залягання. Мае падземную залу з астраўной пасадачнай платформай. Скляпенні залы абапіраюцца на два рады калон. У канструкцыі выкарыстаны звыштонкія калоны з металу, якія нават пры абліцоўванні мармурам выгляжаюць незвычайна вузкімі. Зала з двух бакоў злучана з падземнымі вестыбюлямі, якія выходзяць ў падземныя пераходы. Паўднёвы выхад абсталяваны экскалатарам, падземны пераход выходзіць на Кантрактавую плошчу і вул. Спаскую. Паўночны выхад мае лесвіцу, падземны пераход выходзіць на вуліцы Канстанцінаўскую, Верхні вал і Ніжні вал.
Коханаўскі дзяржаўны прафесійны ліцэй сельскагаспадарчай вытворчасці
Гісторыя
14 мая 1971 года было заснавана Коханаўскае сельскае прафтэхвучылішча № 46. У 1984 годзе ўстанова змяніла назву на сярэдняе прафесійна-тэхнічнае вучылішча, а ў 1989 г. — на прафесійна-тэхнічнае вучылішча.
Кантрактовая Плошча (станцыя метро, Кіеў)
Канструкцыя
Наземныя вестыбюлі адсутнічаюць.
Коханаўскі дзяржаўны прафесійны ліцэй сельскагаспадарчай вытворчасці
Гісторыя
З 1989 года кіраўніком установы з’яўляецца Валерый Георгіевіч Рэцкі. З 1 лістапада 2009 года ўстанова адукацыі перайменавана ў «Коханаўскі дзяржаўны прафесіянальны ліцэй сельскагаспадарчай вытворчасці».
Кантрактовая Плошча (станцыя метро, Кіеў)
Абсталяванне
У архітэктурна-мастацкім вырашэнні станцыі знайшла адлюстраванне гісторыя раёна. У вестыбюле ўсталявана тэматычнае чаканнае пано, прысвечанае Кіеўскай акадэміі. На сценах, аздобленных розавым мармурам, усталяваны чаканныя кампазіцыі на геральдычную тэматыку.
Коханаўскі дзяржаўны прафесійны ліцэй сельскагаспадарчай вытворчасці
Гісторыя
У 2019 годзе тут атрымліваюць адукацыю 144 навучэнцы, з іх 5 дзяўчынак. Установа вядзе работу па перападрыхтоўцы вадзіцеляў на катэгорыі C, BE, CE, B, D, F.
Кантрактовая Плошча (станцыя метро, Кіеў)
Рэжым працы
Адкрыццё — 5:42, закрыццё — 0:10
Адпраўленне першага цягніка ў напрамку:
Ныканіўка (Срыбнянскі раён)
Ныканіўка (Ни́конівка) — вёска ў Срыбнянскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзяць у склад Срыбнянскай пасялковай абшчыны.
Кантрактовая Плошча (станцыя метро, Кіеў)
Рэжым працы
ст. «Герояў Дняпра» — 5:51
ст. «Церамкі» — 5:47
Адпраўленне апошняга цягніка ў напрамку:
ст. «Герояў Дняпра» — 0:15
ст. «Церамкі» — 0:16
Касілаўцы
Касі́лаўцы (, Косиловцы) — вёска ў Лідскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Ваверскага сельсавета.
Да 11 лютага 1972 года вёска ўваходзіла ў склад Мыцкага сельсавета, потым у складзе Белагрудскага сельсавета.
Мустафа Абдэль Латыф Мушэт
Мустафа Абдэль Латыф Мушэт (مصطفى عبد اللطيف مشتت) вядомы як Мустафа аль-Казымі (مصطفى الكاظمي, нар. 1967, Багдад, Ірак) — іракскі палітык, журналіст і пісьменнік. Прэм’ер-міністр Ірака ў 2020—2022 гадах. Міністр замежных спраў Ірака з 12 мая 2020 года. Узначальваў іракскую нацыянальную разведвальную службу з 2016 па 2020 гады.
Георгій Фёдаравіч Марозаў
Георгій Фёдаравіч Марозаў (Гео́ргий Фёдорович Моро́зов; -) — лесавод, батанік, глебазнавец і географ канца XIX стагоддзя — пачатку XX стагоддзя, класік расійскага лесаводства.