cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Масальск
Гісторыя
Масальк вядомы з 1231 года. У XIV стагоддзі быў цэнтрам Масальскага княства. У пачатку XVI стагоддзя ўвайшоў у склад Рускай дзяржавы.
Бараўляны (Мінскі раён)
Бараўля́ны (, Боровляны) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Бараўлянскага сельсавета.
Да 9 жніўня 1979 года вёска ўваходзіла ў склад Зеленалужскага сельсавета.
Агульная інфармацыя
Вёска мяжуе з пасёлкам Лясны і дала назву аднайменнаму сельсавету.
Іншае
Даволі часта ў бытавым ужытку з Бараўлянамі атаясамліваецца пасёлак Лясны. З імі жа ў бытавым ужытку часта некарэктна асацыюецца месцазнаходжанне РНПЦ анкалогіі і медыцынскай радыялогіі імя Аляксандрава і абласных клінічных бальніц Мінскай вобласці.
Дзейнічае Рымска-каталіцкая парафія Маці Божай успамогі хрысціян.
Менскі беларускі тэатр
Менскі беларускі тэатр — гарадскі тэатр у Менску ў гады акупацыі ў Вялікую Айчынную вайну. Працаваў 2 тэатральныя сезоны: 1941/42 і 1942/43 (уключаючы 2 прэм’еры 1944). Меў оперную, драматычную, балетную, эстрадна-аркестравую групы, сімфанічны аркестр, аркестр цымбалістаў, хор. Адным з кіраўнікоў тэатра быў В. Селях-Качанскі. Драматычная трупа складалася з акцёраў розных мінскіх тэатраў, якія не здолелі : В. Окалаў, П. Ротар, С. Патаповіч, М. Шчансновіч, У. Говар-Бандарэнка, У. Пальчэўскі, Б. Уладамірскі, М. Цурбакоў і інш.
Рэпертуар тэатра абмяркоўваўся з акупацыйнымі ўладамі. Усе іх заўвагі і прапановы безагаворачна прымаліся. У рэпертуары пераважалі творы замежнай класікі, а таксама п’есы беларускіх драматургаў. Сярод пастановак: «Пінская шляхта» В. Дуніна-Марцінкевіча, «Міхалка» Далецкіх, «Шчаслівы муж», «На Антокалі», «Пан міністар» Ф. Аляхновіча, «Каварства і каханне» Ф. Шылера, «Патанулы звон» Г. Гаўптмана, «Лекар паняволі» Мальера, «Карчмарка» К. Гальдоні, «Разбіты збан» Г. фон Кляйста, «Лялечны дом» («Нора») Г. Ібсена. Побач з драматычнымі спектаклямі ставіліся оперы і балеты: «Кармэн» Ж. Бізэ, «Чароўная флейта» В. А. Моцарта, «Яўген Анегін» П. Чайкоўскага, «Вольны стралок» К. Вебера. Усе спектаклі ішлі на беларускай мове. Пераклады лібрэта былі зробленыя Н. Арсенневай.
Моргавічы
Мо́ргавічы (, Морговичи) — вёска ў Іўеўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Эйгердаўскага сельсавета.
Да 13 лютага 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Яхімаўшчынскага сельсавета, да 6 студзеня 1965 года — у склад Багданаўскага сельсавета , з 19 студзеня 1965 года — у складзе Такарышкаўскага сельсавета (з 1985 года — Эйгердаўскі сельсавет).
Баравая (Мінскі раён)
Барава́я (, Боровая) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Бараўлянскага сельсавета.
Да 9 жніўня 1979 года вёска ўваходзіла ў склад Зеленалужскага сельсавета.
Мікалай Мікалаевіч Фігуроўскі
Мікалай Мікалаевіч Фігуроўскі (, Чухлама, Кастрамская губерня, РСФСР —, , Расія) — савецкі кінарэжысёр, сцэнарыст, акцёр, пісьменнік, перакладчык. Заслужаны дзеяч мастацтваў Беларускай ССР (1964).
Другое прышэсце
Другое прышэсце, Другое прышэсце Ісуса Хрыста (таксама ужываецца Парусія) - у хрысціянстве называюць чаканае вяртанне Ісуса Хрыста на зямлю. Вера ў Другое прышэсце заснаваная на прароцтвах кананічных Евангеллях, а таксама на хрысціянскай эсхаталогіі. Хрысціяне ў цэлым лічаць, што чаканая падзея прадказана ў біблейскіх месіянскіх прароцтвах. Ўяўленні аб прыродзе Другога Прышэсця Хрыста адрозніваюцца сярод хрысціянскіх канфесій, а часам нават і сярод асобных хрысціянаў.
Мікалай Мікалаевіч Фігуроўскі
Біяграфія
Нарадзіўся 7 снежня 1923 года ў горадзе Чухлама Кастрамской губерні ў сям’і сельскага настаўніка, выпускніка духоўнага вучылішча Мікалая Міхайлавіча Фігуроўскага. Дзед Міхаіл Іванавіч Фігуроўскі быў сельскім дзячком, пасля рэвалюцыі святар; расстраляны ў 1937 годзе.
Другое прышэсце
Другое прышэсце Ісуса Хрыста уключана ў Нікейскі сімвал веры: "... Ён узнёсся на неба і сеў праваруч Айца. Ён прыйдзе ў славе, каб судзіць жывых і мёртвых, і Яго Валадарству не будзе канца .... Мы шукаем ўваскрэсення мёртвых, і жыцця будучага веку ".
Мікалай Мікалаевіч Фігуроўскі
Біяграфія
У 30-я гады пераехаў з бацькамі ў сяло Цярноўка Русанаўскага раёна Цэнтральна-Чарназёмнай вобласці, дзе скончыў сярэднюю школу (1941). Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны.
У 1951 годзе скончыў рэжысёрскі факультэт УДІК (майстэрня Ігара Саўчанкі). У 1953—1965 гадах працаваў рэжысёрам і сцэнарыстам на кінастудыі «Беларусьфільм», затым — на «Масфільме».
Другое прышэсце
Прыкметы прышэсця Ісуса Хрыста
Кніга Дзеянняў Апосталаў абвяшчае:
Мікалай Мікалаевіч Фігуроўскі
Біяграфія
З 1970 года — кіраўнік сцэнарнай майстэрні ва УДІК, прафесар. Сярод яго выпускнікоў былі Сяргей Сяльянаў, Юрый Арабаў, Бахыт Кілібаеў, Арыф Аліеў,
Пераклаў з англійскай мовы раман Гаральда Робінса «Стылет».
Другое прышэсце
Прыкметы прышэсця Ісуса Хрыста
Сказаўшы гэта, Ён узнёсся на вачах у іх, і воблака ўзяло Яго з вачэй іхніх. І калі яны глядзелі на неба падчас ўшэсця Ягонага, раптам сталі перад імі два мужы ў белым убранні і сказалі: мужы Галілейскія! што вы стаіце і глядзіце на неба? Гэты Ісус, што ўзьнёсся ад вас на неба, прыйдзе гэтак сама, як вы бачылі Яго, калі ўзносіўся на неба. Дзеян. 1:9-11
Мікалай Мікалаевіч Фігуроўскі
Біяграфія
Член Саюза кінематаграфістаў СССР, член Саюза пісьменнікаў СССР (1962). Член КПСС з 1966 года.
Другое прышэсце
Прыкметы прышэсця Ісуса Хрыста
Іншыя прыкметы :
Крысціянсё
Крысціянсё (Christiansø) — востраў (22,3 га) і паселішча (часткова таксама займае суседні востраў Фрэдэрыксё, архіпелаг Эртхольмен) у паўднёва-заходняй частцы Балтыйскага мора. Уваходзіць у склад Даніі. Насельніцтва (2012) — 103 чалавекі.
Гісторыя
Крысціянсё было заснавана ў 1684 годзе дацкім і нарвежскім каралём Крысціянам V (1646—1699 гады) як ваенная крэпасць і атрымала яго імя. У 1810 годзе яе насельніцтва складала 810 чал. Акрамя ўмацаванняў і казарм у ёй мелася турма. У 1855 годзе крэпасць была пакінута салдатамі з-за немэтазгоднасці яе выкарыстання.
У 1970—2003 гадах паселішча Крысціянсё ўваходзіла ў склад дацкага муніцыпалітэта Борнхальм, але пазней было выведзена з-пад муніцыпальнага падпарадкавання і абвешчана ўласнасцю дзяржавы Данія. Кіруецца міністэрствам абароны.
Інфраструктура
Насельніцтва Крысціянсё жыве на астравах Крысціянсё і Фрэдэрыксё, злучаных мостам. Асноўны занятак — абслугоўванне турыстаў. Сюды прыязджае некалькі дзясяткаў тысяч наведвальнікаў у год.
Паміж Крысціянсё і востравам Борнхальм маюцца паромныя пераправы. Тут няма аўтамабіляў, утрыманне сабак і іншых хатніх жывёлін забаронена.
Тэйлар (імя)
Імя даецца як хлопчыкам, так і дзяўчынкам. У ЗША ў 1990 годзе Тэйлар быў найпапулярным імем для хлопчыкаў і 10-м найлепшым імем для дзяўчынкі. З 2000 па 2005 год уваходзіў у 20 лепшых імёнаў для дзяўчынак. У 2007 годзе стаяў на 249-​​м месцы па папулярнасці для хлопчыкаў, і на 24-м месцы для дзяўчат.
Імя Тэйлар таксама выкарыстоўваюць у іншых англамоўных краінах, у тым ліку Англіі, Уэльсе, Шатландыі, Канадзе, Аўстраліі і Новай Зеландыі.
Уолтэр
Уолтэр, таксама Вальтэр (Walter, ад герм. waldheri «правіць-войска») — мужчынскае імя ў англамоўнай культуры, прозвішча.
Растаполле
Растапо́лле (, Растополье) — вёска ў Магілёўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Махаўскага сельсавета.
Атар (дэпартамент)
Атар (أطار) — дэпартамент вобласці Адрар (Маўрытанія). Адміністрацыйны цэнтр — Атар.
Адміністрацыйны падзел
Дэпартамент Атар падзяляецца на 4 камуны:
Уільям
УІ́ЛЬЯМ, таксама ВІ́ЛЬЯМ (William) — мужчынскае імя ў англамоўнай культуры. Памяньшальныя формы — Біл (Bill), Білі (Billy), Вілі (Willie, Willy), Уіл (Will).
Імя Уільям мае старажытнагерманскае паходжанне, паходзіць ад імя Вільгельм (ням. Wilhelm, нарв. Wilhjalmr са значэннем wil — воля, лёс і helm — шлем, абарона).
У Англію імя пранікла з нарманскім заваяваннем у XI стагоддзі, гэтае імя насіў першы нарманскі кароль Англіі Вільгельм Заваёўнік. У наш час імя Уільям — адно з самых папулярных у англамоўных краінах.
Па перапісу 1990 года ў ЗША імя Уільям займае пятае месца па распаўсюджанасці (2,45 % ці 3 мільёны чалавек), утворанае ад імя прозвішча Уільямс носяць 0,69 % насельніцтва (1747 тыс. чалавек).
Сан-Джавані-а-Порта-Лаціна
Сан-Джавані-а-Порта-Лаціна (San Giovanni a Porta Latina) — тытулярная трохнефная базіліка недалёка ад Лацінскай брамы сцяны Аўрэліяна ў Рыме.
Першая царква ўзнікла ўжо ў V стагоддзі, затым шмат разоў перабудоўвалася: у 720 г., пры Папе Цэлестыне III у 1191 г, у барочным стылі ў XVI—XVII стст. Падчас апошняй рэстаўрацыі (1940—1941 гг.) было адноўлена сярэднявечнае аблічча царквы (каля 1100 г.).
У царкве характэрны цыкл фрэсак пачатку XIII стагоддзя, якія адлюстроўваюць 46 сцэн са Старога і Новага Запавету працы розных майстроў.
Тытулярная царква
Царква Сан-Джавані-а-Порта-Лаціна з’яўляецца тытулярнай царквой, кардыналам-святаром з тытулам царквы Сан-Джавані-а-Порта-Лаціина з 30 чэрвеня 1979 года, з’яўляецца польскі кардынал Францішак Махарскі.
Дабжыца (гміна)
Дабжы́ца (Dobrzyca) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Пляшэўскага павета Велікапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Дабжыцы. Плошча гміны складае 117 км². Станам на 2007 год у гміне Дабжыца пражывалі 8398 чалавек, шчыльнасць — 72,9 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 17 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 19 населеных пунктаў.
Флорэнс
Флорэнс — жаночае імя ў англамоўнай культуры, паходзіць ад французскага імя Фларанс, якое ў сваю чаргу паходзіць ад Святой Фларэнцыі, мучаніцы Дыяклектыяна
Лясны (Столінскі раён)
Лясны́ (, Лесной) — пасёлак у Столінскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Рэчыцкага сельсавета.
Востраў Кахання
Востраў Кахання — востраў у заходняй частцы Заслаўскага вадасховішча. Прыкладная плошча — 8,8 га.
Даўжыня — 542,67 м. Найбольшая шырыня — 281 м. Абрысы вострава могуць змяняцца пад уздзеяннем вагання ўзроўню вады ў вадасховішчы. Месціцца за 138 м ад берага, з якім злучаны пантонным пешаходным мостам, насупраць санаторыя «Юнацтва». Большая частка пакрыта лесам.
Утвораны штучна падчас будаўніцтва Заслаўскага вадасховішча ў 1956 годзе. Атрымаў назву дзякуючы абрысам, якімі нагадвае сэрца.
У нашы дні знаходзіцца ў падпарадкаванні санаторыя «Юнацтва». Уздоўж берага пракладзена сцяжына, усталяваны электрыфікаваная альтанкі і мангалы. Маецца танцавальная пляцоўка. Выкарыстоўваецца для забаў і адпачынку.
Калышкі
Калы́шкі (, Колышки) — вёска ў Лёзненскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Яськаўшчынскага сельсавета.
У 1924—1954 гадах цэнтр Калышкаўскага сельсавета, у 1926—1935 гадах таксама цэнтр Калышкаўскага нацыянальнага яўрэйскага сельсавета.
Матуа
Востраў Ма́туа (рус. Матуа) — востраў у Вялікай градзе Курыльскіх астравоў. Адміністрацыйна ўваходзіць у склад Сахалінскай вобласці Расіі. Плошча — 52 км².
Прырода і геаграфія
Востраў мае вулканічнае паходжанне. Выцягнуты ў форме авалу з паўночнага захада на паўднёвы ўсход. Даўжыня — каля 11 км. Шырыня — 6,4 км. Значную частку вострава займае актыўны вулкан Сарычава (1497 м.). Значных наземных вадатокаў няма. Адзіная рака з пітной вадою на паўднёвым усходзе вострава. Берагі часткова пясчаныя. Дзве зручныя для марскіх суднаў бухты.
Раслінны свет не багаты. Сустракаюцца зараснікі алешыны. Жывёльны свет прадстаўлены ластаногімі і птушкамі. Наземныя звяры — лісы і шматлікія грызуны.
Каля Матуа знаходзіцца востраў Тапарковы.
Гісторыя
Першымі насельнікамі вострава былі айны, якія і далі яму назву Матуа («малыя вогненныя залівы»).
З 1945 г. у складзе СССР як частка Расійскай федэрацыі. У савецкі час дзейнічала памежная застава. З 1998 г. востраў ненаселены. Захаваліся шматлікія рэшткі знаходжання японскіх і савецкіх ваенных, у тым ліку падземныя будынкі. Рэшткі савецкіх пасёлкаў Губанава і Сарычава.
Адным з найбольш актыўных сучасных даследчыкаў прыроды і гісторыі вострава з’яўляецца выхадзец з Беларусі Яўген Верашчага.
Старая Мілееўка
Стара́я Міле́еўка (, Старая Милеевка) — вёска ў Магілёўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Махаўскага сельсавета.
Юрый Нарайравіч Варданян
Юрый (Юрык) Нарайравіч Варданян (Յուրի (Յուրիկ) Վարդանյան; 13 чэрвеня 1956, Ленінакан, Армянская ССР — 1 лістапада 2018, Злучаныя Штаты Амерыкі ) — савецкі цяжкаатлет, чатырохразовы чэмпіён СССР (1977, 1979, 1981, 1982), пяціразовы чэмпіён Еўропы (1977, 1978, 1980, 1981, 1983), сяміразовы чэмпіён свету (1977—1981, 1983, 1985), чэмпіён Алімпійскіх гульняў (1980), 43-разовы рэкардсмен свету. Заслужаны майстар спорту СССР (1977). У 1994 годзе імя Юрыя Варданяна ўлучана ў Залу славы цяжкай атлетыкі.
IKEA
IKEA — нідэрландская кампанія (мае шведскія карані), уладальнік адной з найбуйнейшых у свеце гандлёвых сетак па продажы мэблі і тавараў для дома. Поўная назва — IKEA International Group. Штаб-кватэра — у горадзе Дэлфце, правінцыя Паўднёвая Галандыя.
Гісторыя
Кампанія мае шведскія карані і падтрымлівае імідж шведскай кампаніі ва ўсіх маркетынгавых камунікацыях. Заснаваная ў 1943 годзе ў Швецыі Інгварам Кампрадам.
Інгвар Кампрад пачаў гандляваць, калі яму споўнілася 5 гадоў, ён купляў запалкі оптам у Стакгольме і прадаваў іх у сваёй невялікай вёсцы ў розніцу. Першым пакупніком стала яго бабуля, якая заахвочвала юнага бізнесмена. Інгвар працягваў гандаль, разносіў тавары асабіста і пасылаў іх па пошце, тады гэта былі ручкі, кашалькі, рамкі. У 1948 годзе ў асартыменце ўпершыню з’явілася мэбля, а ўжо ў 1958 годзе адкрыўся першы магазін ІКЕА ў Швецыі. Сетка крамаў стала разрастацца, у 1963 годзе ІКЕА выйшла на міжнародны рынак, пачаўшы з Нарвегіі.
Назва «IKEA» з’яўляецца акронімам і расшыфроўваецца як «Ingvar Kamprad Elmtaryd Agunnaryd», то ёсць імя і прозвішча заснавальніка і назва фермы Эльмтаруд у парафіі Агунаруд, дзе ён нарадзіўся.
1 студзеня 2012 года IKEA ажыццявіла ўнутраны перапродаж свайго брэнда за $ 11,2 млрд, прычым прадаўцом выступіла зарэгістраваная ў Ліхтэнштэйне кампанія Interogo, падкантрольная Інгвару Кампраду, а пакупніком — даччыная кампанія самой IKEA, галандская Ikea Systems. Мэтай пагаднення была названа «кансалідацыя і спрашчэнне структуры бізнес-групы», у прэсе выказваліся меркаванні, што значэнне здзелкі ў тым, што цяпер гандлёвая марка IKEA мае пэўны кошт. Па версіі Forbes, продаж брэнда ліхтэнштэйнскай фірмай галандскай кампаніі па рыначнаму кошту ў дадзены момант была выгадная IKEA: аптовы гандаль кіруецца з Швейцарыі, а каса і кіруючая кампанія размешчаны ў Бельгіі, у абедзвюх краінах падаткаабкладанне вельмі выгаднае.
Кіраўніцтва
IKEA належыць нідэрландскай фонду Stichting INGKA Foundation (галаўная кампанія групы — галандская Ingka Holding BV).
Прэзідэнт кампаніі — Мікаэл Ольсан (Mikael Ohlsson). У спісе самых багатых людзей свету, складзеным часопісам Forbes на 2008 год, заснавальнік і саўладальнік IKEA Інгвар Кампрад займае сёмае месца з $ 31 млрд.
Да 1 верасня 2009 года генеральным дырэктарам кампаніі з’яўляўся Андэрс Дальвіг. . Пасля яго гэты поста заняў Мікаэл Ольсан.
Дзейнасць
Кампанія IKEA займаецца дызайнам і рэалізацыяй мэблі і звязаных з ёй тавараў для дома, разлічаных на масавага спажыўца. Канцэпцыя мэблі ІКЕА складаецца ў тым, што вялікую частку мэблевага асартыменту пакупнікі збіраюць дома самастойна, таксама тавары перавозяцца ў плоскіх скрынках, тым самым змяншаюцца выдаткі на лагістыку і сэрвіс, што вядзе да больш нізкай кошту тавараў.
Сетка гандлёвых цэнтраў кампаніі налічвала 231 краму ў 24 краінах свету (на канец 2008 года), па большай частцы ў Еўропе; 273 крамы ў 25 краінах свету (май 2010); з улікам крам, адкрытых на аснове франчайзінгу, сетка складаецца з 325 крам у 41 краіне свету (2013).
Па стане на канец 2008 года агульная колькасць супрацоўнікаў IKEA — 127,8 тыс. чалавек. Агульны аб’ём продажаў IKEA за 2012-ы фінансавы год склаў 28 млрд еўра.
.me
.me — нацыянальны дамен верхняга ўзроўню для Чарнагорыі.
Фрэнк
ФРЭНК [англ. Frank ад герм. франк, француз], мужчынскае імя і прозвішча ў англамоўнай культуры.
ГК Машэка Магілёў
«Машэка» — беларускі гандбольны клуб з горада Магілёў. Заснаваны ў 2007 годзе.
Вальтэр Шэель
Вальтэр Шэель (Walter Scheel, 8 ліпеня 1919 - 24 жніўня 2016) — нямецкі палітык, з 1974 па 1979 гады займаў пасаду федэральнага прэзідэнта Германіі.
Біяграфія
Шэель нарадзіўся ў 1919 годзе ў Золінгене. Падчас Другой сусветнай вайны служыў у ваенна-паветраных сілах Германіі. Пасля вайны ўступіў у Свабодную дэмакратычную партыю Германіі.
Касцёл Святых Апосталаў Пятра і Паўла і манастыр базыльян (Баруны)
Касцёл Святых Апосталаў Пятра і Паўла і манастыр базыльян — рымска-каталіцкая святыня (раней грэка-каталіцкая) у в. Баруны. Помнік архітэктуры 2-й паловы XVIII ст.
Гісторыя
Паводле звестак краязнаўцы Пётра Бітэля, на мяжы XVI—XVII стст. у Барунах будаваўся драўляны касцёл (згарэў яшчэ незавершаны) і да канца XVII ст. тут не было іншых культавых збудаванняў.
У 1778—1793 гг. быў узведзены мураваны двухпавярховы кляштарны корпус. У 1833 г. перададзены праваслаўным, з 1845 г. у манастыры размяшчалася духоўнае вучылішча. У выніку рэканструкцыі 19 ст. набыў рысы класіцызму.
Манастыр перастаў існаваць самастойна ў 1874 г., і быў прыпісаны да Віленскага манастыра Святога Духа. Царква  г. пераасвячона як праваслаўная Пакрова Прасвятой Багародзіцы.
У 1920—1922 гг. у былым кляштары дзейнічала беларуская настаўніцкая семінарыя, дырэктарам якой быў вядомы дзеяч рэвалюцыйнага і нацыянальна-вызваленчана руху С. Рак-Міхайлоўскі. У 1922 г. царкава пераасвячона як касцёл Св. Пятра і Паўла.
Міхаіл Рудольфавіч Грушвіцкі
Міхаіл Рудольфавіч Грушвіцкі (, Мінск, Мінскі павет —, Ракаў) — беларускі і польскі кампазітар.
Касцёл Святых Апосталаў Пятра і Паўла і манастыр базыльян (Баруны)
Касцёл
Царква ўяўляе сабой трохнефавую базіліку з кампактным кафаліконам, які больш развіты ў шырыню, чым у глыбіню, і выцягнутай алтарнай апсідай з вялікімі сакрысціямі па баках вімы. Увага дойліда скіравана на стварэнне выразнага мастацкага аблічча даволі шырокага галоўнага фасада. Каб зрокава зменшыць яго працягласць, фасад энергічна падзяляецца на асобныя вертыкальныя часткі. Цэнтральны неф закрывае тыпова «брамкавы» рызаліт, завершаны фігурным атыкавым франтонам з масіўнымі валютамі.
Міхаіл Рудольфавіч Грушвіцкі
Нарадзіўся ў сям’і старшыні Мінскага межавога суда. У 1848 годзе скончыў Шляхецкі інстытут у Вільні, атрымаў па­тэнт на чын ка­леж­ска­га рэ­гіс­тра­та­ра, які дазва­ляў паступіць на грамадзянскую служ­бу. Вучыўся ў Санкт-Пецярбургскім універсітэце, які праз хваробу быў вымушаны пакінуць. У лютым 1850 года паступіў на працу ў канцылярыю Віленскага грамадзянскага губернатара. Кар’ера М. Грушвіцкага завяршылася хутка: у 1852 го­дзе ён ужо пісар Мінскага сумленнаснага су­да. Але і там яго чынавецкая дзейнасць не задалася. Амаль сем ме­ся­цаў ён адсутнічаў на служ­бе, бы­ла за­ве­дзе­на кры­мі­на­ль­ная спра­ва, у хо­дзе якой высветлілася, што ў гэ­ты час ён знаходзіўся ў маёнтку бацькоў.
Касцёл Святых Апосталаў Пятра і Паўла і манастыр базыльян (Баруны)
Інтэр'ер
У інтэр'еры сем высокамастацкіх разьбяных алтароў, выкананыя разьбяром Фрэдэрыкам Квячурам, сталяром Паўлам Якавіцкім і інш., славуты абраз Маці Божай Барунскай. У інтэр'еры цэнтральны неф, апсіда і сакрысціі перакрыты цыліндрычнымі скляпеннямі з распалубкамі, бакавыя нефы — крыжовымі, насычанымі галаснікамі. Завяршае магутную перспектыву інтэр'ера стукавы барочна-ракайльны алтар, вырашаны ў выглядзе карынфскай каланады з разарваным і інтэнсіўна крапаваным антаблементам. Над ім чатыры скульптуры архангелаў. Больш аблегчаная кампазіцыя другога яруса алтара разгортваецца вакол круглага акна-люкарны, фланкіраванага шчытом з выявамі Тройцы, анёлаў і ляпной кампазіцыяй «Глорыя» ў завяршэнні. Скульптурнае стукавае аздабленне амбона мае рысы стылю ракако. Пад храмам — крыпта-пахавальня.
Міхаіл Рудольфавіч Грушвіцкі
У 1853 го­дзе Міхал Груш­віц­кі ажа­ніў­ся са Ста­ніс­ла­вай Ельс­кай (1828—1860). Яе бра­ты — Мі­хал Кса­ве­ры (скры­пач, кам­па­зітар) і Аляк­сандр (гіс­то­рык, фа­льк­ла­рыст, этног­раф і актыў­ны прапагандыст на­род­най цвя­ро­зас­ці). У шлю­бе з Ельс­кай нара­дзі­лі­ся сы­ны Ка­раль Бернард (1854—1916, па­ха­ва­ны по­бач з ба­ць­кам у Ра­каве) і Эдмунд Кле­менс (1856) і доч­кі Ма­рыя і Ванда.
Касцёл Святых Апосталаў Пятра і Паўла і манастыр базыльян (Баруны)
Капліца
Невялічкая двух'ярусная капліца на васьміграннай аснове, пастаўленая перад царквой, прасторава развівае ансамбль і ўключаецца ў адвольную гульню вертыкальных і гарызантальных рытмаў. Другі ярус капліцы ўяўляе сабой скразную вежу з чатырма лучковымі прасветамі, пад скляпеннем якой устаноўлена скульптура Хрыста. Збудаванне завершана невялікай двух'яруснай цыліндрычнай вежачкай з крыжам над гранёным шатровым дашкам. Капліца абнесена мураванай агароджай з брамкай. У гэтай «студэнцкай» капліцы, паводле мемуараў І. Ходзькі, захоўвалася школьная харугва, на якой на белым атласе з аднаго боку быў вышыты абраз Маці Божай, апякункі школы, з другога — сноп збожжа — эмблема плёну навук, якую вучні тлумачылі пасвойму: «Вучыся, асёл, добра — будзеш мець хлеб».
Міхаіл Рудольфавіч Грушвіцкі
У 1862 годзе аўдавелы Міхал ажа­ніў­ся другі раз з Ле­ака­дзіяй Ра­тын­скай (1838—1909). У шлю­бе з Ра­тын­скай на­ра­дзі­ла­ся двое дзе­так — Баг­дан-Габ­ры­эль (1870—пасля 1919) і Сі­да­лія (1876).
Касцёл Святых Апосталаў Пятра і Паўла і манастыр базыльян (Баруны)
Манастыр
Двухпавярховы мураваны будынак мае Т-падобную планіровачную кампазіцыю з рэгулярным рытмам фасадаў, які ствараюць прамавугольныя аконныя праёмы ў простых ліштвах і лапаткі ў прасценках. Перакрытыя цыліндрычнымі скляпеннямі з распалубкамі памяшканні аб'яднаны галерэямі з ажурнымі крыжовымі скляпеннямі.
Міхаіл Рудольфавіч Грушвіцкі
Амаль да са­май смер­ці Мі­хал Груш­віц­кі жыў у Выганічах, цяпер у Валожынскім раёне, вёў раз­ам з жонкай сціп­лае вясковае жыц­цё. Пахаваны на каталіцкіх могілках у Ракаве.
Касцёл Святых Апосталаў Пятра і Паўла і манастыр базыльян (Баруны)
Абраз Маці Божай Барунскай
У касцёле шануецца абраз Маці Божай Барунскай (суцяшальніцы засмучаных) невядомага мастака. Першапачаткова належаў прапаведніку-базыльяніну і місіянеру айцу Іасафату Бражысу, які перад смерцю ў 1691 г. перадаў святыню сваяку Мікалаю Песляку. У 1702 г. базыльяне, занепакоеныя набліжэннем шведскага войска, перадалі абраз літоўскаму гетману Міхалу Вішнявецкаму ў Валожын. У Баруны абраз вернуты ў 1709 г. Перад скасаваннем касцёла ў 1833 г. абраз аддадзены Важынскім, вернуты ў храм у 1922 г. У апошнюю нядзелю 1991 г. парафія ў Барунах святкавала 300-годдзе культу Маці Божай Барунскай, Суцяшальніцы ўсіх засмучаных.
Міхаіл Рудольфавіч Грушвіцкі
Творчасць
Напісаў кантаты паводле паэмы А. Міцкевіча «Дзяды» і твораў У. Сыракомлі. Выступаў з аўтарскімі канцэртамі ў Мінску.
Зеленалужская лінія
Станам на верасень 2022 года лінія складаецца з 4 станцый і мае працягласць 3,5 км.
Запланаваная даўжыня — 17,2 км, колькасць станцый — 14. Паводле планаў, будзе праходзіць ад Курасоўшчыны да Зялёнага Лугу кірункам вуліцы Лейтэнанта Кіжаватава, праспекта Міру, вуліц Жукоўскага, Клары Цэткін, праспекта Машэрава, вуліцы Максіма Багдановіча і Лагойскага тракту.
Пасажырапаток
Сярэднядзённы паток складае каля 10 тысяч чалавек, што нашмат саступае іншым лініям Мінскага метрапалітэна і робіць яе трэцяй паводле загружанасці. Найбольш напружаныя станцыі — «Кавальская Слабада» і перасадачная «Вакзальная».
Праектаванне
Паводле першапачатковых планаў (2011 года), 1-я чарга павінна была складацца з сямі станцый: «Слуцкі Гасцінец», «Немаршанскі сад», «Аэрадромная», «Кавальская Слабада», «Вакзальная», «Плошча Францішка Багушэвіча» і «Юбілейная плошча», пабудаваны яны мусілі быць да 2017 года. У пачатку 2014 года было абвешчана, што ў 2017 годзе будуць гатовыя толькі 4 станцыі: «Кавальская Слабада», «Вакзальная», «Плошча Францішка Багушэвіча» і «Юбілейная плошча». Аднак ужо ў 2016 годзе стала зразумела, што нават гэтыя 4 станцыі адкрыюць не раней 2020 года.
Паведамлялася, што станцыя «Кавальская Слабада» паводле праектаў будзе мелкага закладання, а астатнія — глыбокага (да 20 метраў), такім чынам стануць самымі глыбокімі ў Мінскім метрапалітэне.
Будаўніцтва
Будаўніцтва пачалося ў лютым 2014 года.
20 ліпеня 2020 года адбыўся пуск габарытнай рамы, а 29 ліпеня — тэхнічны запуск цягніка, які прайшоў паспяхова.
Зеленалужская лінія прыняла першых пасажыраў 7 лістапада 2020 года а 12:30.
На ўсіх станцыях усталяваны аўтаматычныя платформенныя вароты. Пераходныя тунэлі на першую і другую лініі абсталяваны травалатарамі (гарызантальны аналаг эскалатара) даўжынёй ад 24 да 100 метраў і хуткасцю руху 1 м/с. З пускам першага ўчастка быў створаны так званы транспартны трохвугольнік, што дазволіла разгрузіць дзейны перасадкавы вузел «Купалаўская» — «Кастрычніцкая». З адкрыццём новага ўчастка метро з’явіліся дадатковыя перасадкавыя вузлы «Фрунзенская» — «Юбілейная плошча» і «Плошча Леніна» — «Вакзальная».
У складзе другой чаргі будуць пабудаваны станцыі «Аэрадромная», «Немаршанскі Сад», «Слуцкі Гасцінец», а таксама электрадэпо «Слуцкае» для абслугоўвання Зеленалужскай лініі. У 2018 годзе пачаты працы па працягу лініі ў кірунку станцыі «Слуцкі Гасцінец», працягласць другога ўчастка лініі складае 4122 метры. Станам на люты 2020 года тунэль ад станцыі «Аэрадромная» да вуліцы Кіжаватава (будучая станцыя «Немаршанскі сад») складае больш за 100 метраў. Агулам жа перагон паміж гэтымі дзвюма станцыямі складзе звыш за 1700 метраў.
Станам на 5 верасня 2022 года на «Аэрадромнай» ужо завершаны асноўныя маналітныя работы, ідзе аздабленне. Частка памяшканняў ужо скончана. Задзейнічаны супрацоўнікі электрамантажнага кіравання, спецыялісты па мантажы вентыляцыйнага абсталявання. На станцыі «Немаршанскі Сад» ідзе ўстаноўка перакрыццяў аб’екта, якую плануецца скончыць да канца месяца. У памяшканнях працягнецца ўнутранае аздабленне і падрыхтоўка да размяшчэння абсталявання. На станцыі «Слуцкі Гасцінец» гатоўнасць мантажу канструкцый аб’екта складае 20 %. Праводзяцца мерапрыемствы па прыладзе катлавана і маналітнай часткі. У актыўнай стадыі будаўніцтва знаходзіцца Слуцкае электрадэпо.
11 лютага 2022 года падчас будаўніцтва станцыі «Немаршанскі сад» рабочага засыпала зямлёй, выратаваць яго не здолелі.
Станам на 20 траўня 2023 года гатоўнасць новага ўчастка Зеленалужскай ліні скаладае — 60 працэнтаў. Ступень гатоўнасці станцыі «Аэрадромная» — больш за 80 працэнтаў. Станцыя «Немаршанскі сад» гатовая больш чым на 60 адсоткаў. Збудаванне канструкцыі станцыі «Слуцкі Гасцінец» завершана на 75 %. Работы вядуцца ў дзве змены кругласутачна. Менавіта тут пры будаўніцтве спецыялісты сутыкнуліся з грунтавымі водамі. Воды прыйшлося бесперапынна адпампоўваць, былі задзейнічаны спецыяльныя помпы. Мікіта Фомкін, начальнік участка № 11 СМУ — 2 УП «Мінскметрабуд»:
Таксама ідзе будаўніцтва Слуцкага электрадэпо. Зараз яно гатова прыкладна на траціну.
Участак плануюць адкрыць недзе ў 2024 годзе.
Перспектывы
Праектаваны ўчастак Зеленалужскай лініі будзе складацца з двух чэргаў (трэцяй і чацвёртай). Трэцяя чарга ўключае станцыі «Прафсаюзная», «Пярэспа», «Камароўская» і «Парк Дружбы Народаў», даўжыня будзе складаць 4,7 км. Паводле планаў, будаўніцтва гэтай чаргі павінна быць скончана да 2028—2029 года. Чацвёртая ўключае станцыі «Івана Мележа», «Зялёны Луг», «Лагойская».
30 ліпеня 2016 года Мінгарвыканкам зацвердзіў назвы будучых станцый Зеленалужскай лініі.
13 лютага 2022 года з’явіліся навіны пра планы пачаць тунэльныя працы ў кірунку Зялёнага Лугу.
12 красавіка 2023 года Спецыялісты прадпрыемства «Мінскметрабуд» пачалі работы па перакладцы сетак у раёне плошчы Бангалор, дзе будзе знаходзіцца станцыя метро «Парк Дружбы народаў».
Перакладка ажыццяўляецца двума спосабамі — адкрытым і закрытым. Закрыты — метадам гарызантальна-накіраванага бурэння — выкарыстоўваюць пад дарогамі, каб не парушаць рух транспарту. Каб вызначыць, дзе менавіта праходзяць электракабелі, электрамантажнікі выкарыстоўваюць спецыяльнае абсталяванне, што дазваляе зрабіць пракол у патрэбным месцы, не пашкоджваючы існуючыя сеткі.
Акрамя таго, вядуць работы па перакладцы цеплатрасы. Частка яе пойдзе па старым следзе, таму яе паднялі над зямлёй, а частку пусцяць па новым маршруце, для гэтага трубы укладваюць у ахоўныя латкі з жалезабетону.
Дэпо і рухомы састаў
Зеленалужскую лінію абслугоўвае электрадэпо «Магілёўскае», адкрытае ў верасні 2003 года для абслугоўвання Аўтазаводскай лініі. У будучыні лінію будзе абслугоўваць электрадэпо «Слуцкае», якое зараз будуецца і знаходзіцца за станцыяй «Слуцкі Гасцінец».
На лініі выкарыстоўваюцца сучасныя вагоны Stadler M110/M111 вытворчасці беларуска-швейцарскага прадпрыемства «Штадлер-Мінск». Пасля адкрыцця першай чаргі на лініі працуюць чатырохвагонныя цягнікі. На лініі ёсць магчымасць выкарыстання і пяцівагонных цягнікоў.
22 сакавіка 2023 года завод «Метровагонмаш» і ДП «Мінскі метрапалітэн» падпісалі кантракт на пастаўку 7 чатырохвагонных электрацягнікоў «Москва-2020», якія будуць перавозіць пасажыраў пасля ўводу ў эксплуатацыю другога ўчастка трэцяй лініі Мінскага метро.
Алена
Алена (Ἑλένη, магчыма, «сонечны прамень») — жаночае імя. Вытворныя формы: Лена, Алёнка, Ела, Аленка, Лёля, Лёна, Лёся, Люся.
Юлія Міхайлаўна Дзенісенка
Юлія Міхайлаўна Дзенісенка (нар., Магілёў, Беларусь) — беларуская футбалістка, абаронца. Выступала ў нацыянальнай зборнай Беларусі.
Клубная кар’ера
У 2012 годзе паехала ва Украіну, дзе падпісала кантракт з «Жытлабуд-1».
У 2016 годзе вярнулася ў Беларусь, дзе разам са сваёй сястрой падпісала кантракт з «Надзеяй-ДЮСШАР № 7» (Магілёў).
У сакавіку 2017 разам з сястрой перайшла ў «Зорку-БДУ».
Перад пачаткам сезона 2018 году вярнулася ў «Надзею-ДЮСШАР № 7».
Нарэйкі (Іўеўскі раён)
Нарэ́йкі (, Нарейки) — вёска ў Іўеўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Эйгердаўскага сельсавета.
Да 15 мая 1963 года вёска ўваходзіла ў склад Даўгердзішскага сельсавета, да 19 студзеня 1965 года знаходзілася ў адміністрацыйным падпарадкаванні Юрацішкаўскага пассавета.
Шум (Маўрытанія)
Шум — горад у Маўрытаніі, у дэпартаменце Атар вобласці Адрар. Праз горад праходзіць Маўрытанская чыгунка.
Славутасці
Горад знаходзіцца ў тым месцы, дзе мяжа паміж Маўрытаніяй і Заходняй Сахарай робіць паварот пад прамым вуглом. Калі французскія каланіяльныя ўлады вырашылі напачатку 1960-х гадоў пабудаваць Маўрытанскую чыгунку, то іспанскія каланіяльныя ўлады Заходняй Сахары выставілі ўмовы, якія зрабілі пракладванне рэек па роўным пустэльным заходнесахарскаму ўчастку непрымальным для французаў. Таму французскія інжынеры пабудавалі чыгунку паралельна мяжы на французскай тэрыторыі, дзеля чаго ім прыйшлося прабіць двухкіламятровы тунэль у суцэльным граніце. Гэты цяпер не выкарыстоўваемы тунэль зараз завуць «афрыканскім помнікам еўрапейскай дурасці».
Халмы (Магілёўскі раён)
Халмы́ (, Холмы) — вёска ў Магілёўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Махаўскага сельсавета.
Гісторыя
Згадваецца ў 1675 годзе як вёска ва ўладанні Буйніцкага мужчынскага манастыра ў Аршанскім павеце Вялікага Княства Літоўскага.
Касцёл Святога Яна Хрысціцеля і кляштар бернардзінцаў (Брэст)
Касцёл Святога Яна Хрысціцеля і кляштар бернардзінцаў — рымска-каталіцкі сакральны комплекс, які існаваў у Брэсце ў 1605—1830 гг. Знаходзіцца ў Валынскім прадмесці, на гістарычнай Бернардзінскай плошчы, пры ўтоку ракі Мухаўца ў Буг. Помнік архітэктуры віленскага барока.
Утвараў адзіны комплекс з касцёлам Беззаганнага Зачацця Найсвяцейшай Дзевы Марыі і кляштарам бернардзінак.
Гісторыя
Заснаваны луцкім біскупам y Валынскім прадмесці Брэста пры ўпадзенні р. Мухавец y Буг. Побач з драўлянымі будынкамі была і мураваная капліца Св. Дароты. Пасля пажару 1617 года кляштар адбудаваны на сродкі ваяводы мсціслаўскага і старосты берасцейскага Гераніма Хадкевіча. У 1623 годзе Я. Галімскі пры фінансавай падтрымцы канцлера вялікага літоўскага Льва Сапегі збудаваў мураваны касцёл Яна Хрысціцеля і Св. Ганны — трохнефавая базіліка з закрытай галерэяй. Да касцёла прылягаў мураваны будынак кляштара, y якім у 1647 годзе жыло 30 манахаў. У спецыяльна прыбудаванай да касцёла капліцы знаходзілася копія абраза «Маці Божая» з рымскага храма Санта Марыя Маджорэ, атрыманая Іпаціем Пацеем ад Папы Рымскага Клімента VIII разам з візантыйскім абразом «Хрыстос».
Кляштар значна пацярпеў y час вайны Расіі з Рэччу Паспалітай 1654—67 гг. У якасці кампенсацыі кляштар атрымаў з дзяржаўнага скарбу 80 тыс. злотых, датацыі караля Яна Казіміра і Паўла Сапегі, які завяшчаў пахаваць яго ў адбудаваным касцёле. У 18 ст. праведзена рэстаўрацыя, тут працаваў архітэктар і мастак Б. Мазуркевіч, алтары аднаўляў разьбяр Я. Бяляўскі.
3 пачатку 19 ст. пры кляштары дзейнічала школа. У час будаўніцтва Брэсцкай крэпасці ў 1830 годзе памяшканні кляштара і касцёла перабудаваны па праекце архітэктара Мардзвінава пад Брэсцкі кадэцкі корпус. Для царквы кадэцкага корпуса былі заказаны роспісы мастаку В. Бажэнаву. У 1854 г. корпус быў пераведзены ў Маскву, а будынак стаў выкарыстоўвацца як ваенны шпіталь. Разбураны ў час Вялікай Айчыннай вайны.
Архітэктура
Касцёл Яна Хрысціцеля ўяўляў сабой трохнефавую базіліку з павышаным цэнтральным нефам, які быў перакрыты крыжовымі скляпеннямі на падпружных арках, і больш нізкімі бакавымі, якія завяршаліся купальнымі скляпеннямі. Цэнтральны неф пераходзіў у выцягнуты прэсбітэрый даўжынёй 19,7 м, завершаны паўцыркульнай алтарнай апсідай. З поўдня да бакавога нефа была прыбудаваная квадратная ў плане капліца. Бязвежавы галоўны фасад, падзелены карнізамі на чатыры ярусы, вертыкальна быў расчлянёны вязкамі пілястраў на тры часткі: сярэдняя завяршалася трохвугольным франтонам, бакавыя мелі стылізаваныя валюты. Над франтонамі і вязкамі пілястраў узвышаліся скульптуры. Сцены касцёла расчлянёныя арачнымі аконнымі праёмамі. Галоўны алтар у апсідзе і восем у бакавых нефах былі вырашаны ў стылі барока. Да паўночнай сцяны касцёла прымыкала закрытая галерэя. двухпавярховы прамавугольны ў плане будынак кляштара з рызалітам у паўночнай частцы прылягаў да прэсбітэрыя. Рызаліт і тарэц кляштара, умацаваныя контрфорсамі, завяршаліся барочнымі атыкавымі франтонамі з валютамі.
Аплтан
Аплтан (Appleton) — горад у штаце Вісконсін, ЗША. Размешчаны на рацэ Фокс, за 160 км на поўнач ад Мілуокі. Паводле перапісу 2010 года, насельніцтва горада складала 72 623 жыхара, у гарадской агламерацыі пражываюць 367 516 чалавек.
Памылковыя сябры перакладчыка
Прыклады з рускай мовы
Паколькі руская і беларуская мовы належаць да адной групы ўсходняславянскіх моў, яны вельмі падобныя. Таму пры перакладзе з рускай трэба звяртаць асаблівую ўвагу на «фальшывых сяброў».
Яшчэ большай увагі патрабуе пераклад на сучасную беларускую мову таго, што напісана на рускай мове ХІХ — пачатку ХХ стст. Вось некалькі прыкладаў, якія можна сустрэць у класічнай літаратуры і Сінадальным перакладзе Бібліі.
Прыклады з англійскай мовы
Існуе шэраг англійскіх слоў, якія падобны на беларускія, але прынцыпова адрозніваюцца ад іх сэнсам.
Пералік слоў з поўным нясупадзеннем значэння
Таксама існуюць словы, значэнні якіх толькі часткова супадаюць з беларускімі. Так бывае звычайна калі яны пераходзілі ў беларускую як запазычаныя словы — толькі ў адным значэнні.
Пералік слоў з няпоўным супадзеннем значэння
Прыклады з іншых моў
Цюркскія словы «базар» і «чобан» маюць больш шырокі сэнс акрамя значэнняў «рынак» і «пастух». Так «базар» (bazar) у азербайджанскай мове можа таксама азначаць «нядзеля», а «чобан» (çoban) можа мець і пераносны сэнс: «духоўны пастыр».
Слова «шахід» звычайна ўжываецца ў сучаснай беларускай мове ў сэнсе «ісламскі тэрарыст», але ў мовах араба-ісламскага свету яно азначае «пакутнік, той, хто гіне ў вайне з ворагамі ісламу», «пакутнік за веру», «сведка на розных афіцыйных мерапрыемствах (суд, вяселле)» і не можа прямяняцца да тэрарыстаў.
Карл
Ад імя Карла Вялікага ў беларускую і шэраг іншых еўрапейскіх моў прыйшло слова «кароль».
Шырлі
ШЫ́РЛІ (Shirley, ад англ. назвы мясціны «светлая паляна» або «луг») — раней выключна мужчынскае, сёння амаль толькі жаночае імя ў англамоўнай культуры.
Густаў Хайнеман
Густаў Вальтэр Хайнеман (ням. Gustav Walter Heinemann, — )  — нямецкі палітык, федэральны прэзідэнт Германіі ў перыяд з 1969 па 1974 гг.
Федэральны прэзідэнт ФРГ
1 ліпеня 1969 г. Хайнеман быў абраны на пасаду Федэральнага прэзідэнта. Ён быў прыхільнікам узаемаразумення паміж Усходам і Захадам, а таксама прадоўжыў палітыку прымірэння Германіі з былымі акупаванымі краінамі Еўропы, падмацоўваючы яе сваімі міжнароднымі візітамі. Свой пост ён пакінуў у 1974 годзе з-за пагаршэння здароўя.
Памёр Густаў Хайнеман 7 ліпеня 1976 года ў Эсэне.
Асака багнавая
Асака багнавая (Carex limosa) — род шматгадовых карэнішчавых травяністых раслін сямейства.
Эдвард
Эдвард, таксама Эдуард (Edward ад стара-англ. eadweard — вартавы багацця), скароч. Эд (Ed), Эдзі (Eddy) — мужчынскае імя ў англамоўнай культуры.
Асака багнавая
Апісанне
Сцеблы голыя або слаба апушаныя, 20-40 см, з закругленымі кутамі. Ліставыя пласцінкі 1-2,5 мм шырынёй. Самы нізкі прыкветнік прыкладна роўны даўжыні каласка. Мяшэчкі 3-4 мм, з носікам да 0,2 мм. 2n=56, 62, 64.
Распаўсюджанне
Насяляе ў асноўным у паўночнай частцы ўмераных абласцей, ад Ісландыі і Скандынавіі на поўдзень да Іспаніі і на ўсход праз краіны Балтыі, большую частку еўрапейскай часткі Расіі, Турцыі, Каўказа і Манголіі да Японіі і Карэйскага паўвострава. Таксама расце ў паўночнай частцы Паўночнай Амерыкі акрамя Грэнландыі. Як правіла, расце ў басейнах алігатрофных і кіслых сфагнавых балот і па краях тарфяных азёр, але часта асацыюецца з некаторымі ўзбагачанымі пажыўнымі рэчывамі і асяроддзямі.
Від знаходзіцца ў пераліку раслін, якія патрабуюць аховы ў Вінніцкай, Валынскай, Жытомірскай, Закарпацкай, Кіеўскай, Ровенскай, Сумскай, Хмяльніцкай і Чарнігаўскай абласцях.
Яа Пенчэн
Яа Пенчэн (姚朋成) — кітайскі непрафесійны гулец у снукер.
Папельнікі
Папельнікі́ (, Попельники) — вёска ў Іўеўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Эйгердаўскага сельсавета.
Да 15 мая 1963 года вёска ўваходзіла ў склад Даўгердзішскага сельсавета, да 19 студзеня 1965 года знаходзілася ў адміністрацыйным падпарадкаванні Юрацішкаўскага пассавета.
.mk
.mk — нацыянальны дамен верхняга ўзроўню для Паўночнай Македоніі.
Toppdomän
Сіндзо Карокі
(興梠 慎三; нар. ) — японскі футбаліст. У 2008—2015 гадах выступаў за нацыянальную зборную Японіі.
Жыздра
Жыздра (Жиздра) — горад у Калужскай вобласці Расіі, адміністрацыйны цэнтр Жыздрынскага раёна, утварае гарадское паселішча «Горад Жыздра». Насельніцтва 5996 чал. (2010). Горад размешчаны на рацэ Жыздра, за 180 км на паўднёвы захад ад Калугі, прыблізна за 300 км на паўднёвы захад ад Масквы.
Паўлаўскі сельсавет (Пружанскі раён)
Па́ўлаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Пружанскага раёна Брэсцкай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — вёска Паўлава.
Маўрытанская чыгунка
Пасажырскія перавозкі ажыццяўляюцца кампаніяй ATTM Society (Société d’assainissement, de travaux, de transport et de maintenance), падкантрольнай SNIM. Хоць пасажырскія вагоны прычапляюць да цягнікоў, нярэдка пасажыры аддаюць перавагу ехаць на дахах вагонаў ці ў грузавых вагонах, размясціўшыся прама на рудзе.
Паўлаўскі сельсавет (Пружанскі раён)
16 красавіка 1973 года Ружанскі сельсавет быў перайменаваны ў Паўлаўскі, цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Паўлава. На 1 студзеня 1974 года ў складзе сельсавета 9 населеных пунктаў. 26 лютага 2002 года сельсавет скасаваны, населеныя пункты перададзены ў склад Ружанскага сельсавета і Ружанскага пассавета.
Элізабет
Элíзабет, таксама Елiзаве́та (Elizabeth ад אלישבע, якое, верагодна, азначала «бог — мая клятва» або «бог — добры лёс») — жаночае імя ў англамоўнай культуры.
Кардыльера-Бетыка
Кардылье́ра-Бе́тыка (Cordilleras Béticas; Андалузскія горы, Бецкія горы, Бецкая Кардыльера ) — горная сістэма ў паўднёвай Іспаніі, ва ўсходняй частцы правінцыі Андалусія. Цягнецца ўздоўж Міжземнаморскага ўзбярэжжа краіны на 600 кіламетраў ад Гібралтара і Кадыскага заліва да Валенсіянскага заліва. Горная сістэма распадаецца на серыю асобных хрыбтоў і масіваў, расчлянёных шырокімі і глыбокімі ўнутранымі катлавінамі-грабенамі, і таму даўно і добра асвоена. Самы высокі хрыбет сістэмы — горы Сьера-Невада. Вяршыня гэтага хрыбта, гара Муласен, мае вышыню 3478 метраў. Гэта самая высокая кропка паўастраўной Іспаніі і ўсяго Пірэнейскага паўвострава. Кардыльера-Бетыка другая па вышыні пасля Альпаў горная сістэма Еўропы. У гарах Кардыльера-Бетыка бярэ пачатак адна з самых буйных рэк Іспаніі Гвадалквівір. Ля паўночнага падножжа Кардыльеры-Бетыкі размяшчаецца шырокая Андалузская раўніна, сформіраваная ў перадгорным краявым прагіне.
Валяр’янава
Валяр'я́нава (, Валерьяново) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Бараўлянскага сельсавета.
Кардыльера-Бетыка
Горныя ландшафты Кардыльеры-Бетыкі, размешчаны ў самай гарачай частцы паўвострава і атрымліваюць нашмат менш ападкаў, чым астатняя частка Іспаніі. У такіх умовах важнае значэнне мае экспазіцыя схілаў і бар’ерны эфект у размеркаванні атмасфернай вільгаці. Ніжнія ўчасткі схілаў паўднёвай экспазіцыі, звернутых у бок Міжземнага мора, заняты сухімі рэдкалессямі з алепскай хвоі, дзікай алівы, кермесавага дуба і стэпамі. Гэтыя супольнасці падымаюцца па схілах да вышыні 750 метраў. Вышэй яны змяняюцца рэдкастойнымі лясамі з дуба каменнага, да якога вышэй 1500 метраў пачынае прымешвацца дуб пірэнейскі. Каля 1600 метраў з’яўляюцца хваёвыя дрэвастоі. Пояс субальпійскага крывалесся з ядлоўца, жаўтазелля і лугоў з аўсяніцай распаўсюджаны вышэй 2000 метраў.
Валяр’янава
Геаграфія
Вёска знаходзіцца за 2 кіламетры на паўночны ўсход ад Мінскай кальцавой аўтамабільнай дарогі ў Лагойскім напрамку.
Кардыльера-Бетыка
У сістэме вылучаюць чатыры асноўныя рэгіёны:
Валяр’янава
Гісторыя
Упершыню вёска ўспамінаецца ў дакументах у 1858 годзе.
Да 9 жніўня 1979 года вёска ўваходзіла ў склад Зеленалужскага сельсавета.
Хуткае развіццё вёскі пачалося ў канцы XX стагоддзя, калі зямля ў ёй стала вылучацца пад катэджную забудову. Станам на канец 2013 года ў вёсцы каля 500 дамоў, большасць ― катэджы. Ёсць і старая забудова карэнных жыхароў, некаторыя дамы перабудоўваюцца.
Транспарт
Дабрацца да вёскі можна аўтамабілем (заезд з дарогі Заслаўе ― Калодзішчы) або грамадскім транспартам. Некалькі разоў на дзень да размешчанай у вёсцы вайсковай часткі № 39872 ходзіць аўтобус па маршруце № 204 «ДС Карбышава ― Валяр'янава». Апроч таго, каля вёскі (прыпынак «Баравая») спыняюцца наступныя аўтобусы, якія ідуць па трасе М3:
Спорт
У вёсцы ёсць стадыён, валейбольная і баскетбольная пляцоўкі.
Славутасці
Па ініцыятыве жыхаркі вёскі — пісьменніцы Таццяны Дашкевіч, у Валяр’янава будуецца царква Свяціцеля Мікалая.
Куляціна (Лёзненскі раён)
Куля́ціна (, Кулятино) — вёска ў Лёзненскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Яськаўшчынскага сельсавета.
Балаклава
Балакла́ва (Балаклава, Balıqlava, Балыкълава) — населены пункт на паўднёва-заходнім узбярэжжы Крымскага паўвострава, да 1957 года меў статус горада, сёння ў адміністрацыйным стаўленні з’яўляецца часткай Балаклаўскага раёна Севастопаля, хоць фактычна і дагэтуль тэрытарыяльна аддзелены ад астатняга Севастопаля незастроеннай прасторай у некалькі кіламетраў. Па адной з версій назва горада паходзіць з турэцкай мовы і перакладаецца як «рыбны мяшок»; па іншай версіі назва паходзіць з крымскататарскай мовы, на якай выраз «balıqlı ava» даслоўна азначае «рыбнае надвор’е».
Балаклаўская бухта — адна з самых зручных бухт на Чорным моры для швартоўкі караблёў, база падводных лодак, яна вузкая (200—400 м) і глыбокая (да 17 м), у ёй не бывае штармоў. Пры ўваходзе ў бухту скалісты бераг робіць некалькі паваротаў, таму з боку адкрытага мора гавань наогул не бачная.
Зараз Балаклава з’яўляецца папулярным крымскім курортам. Турыстаў прыцягвае не толькі горад з старажытнай гісторыяй і вялікай колькасцю помнікаў, але і навакольныя пляжы, куды можна дабрацца на катэрах, і маляўнічыя скалы ў мыса Ая з гротамі.
Свята-Іаана-Прадцечанская царква (Лунна)
Свята-Іаана-Прадцечанская царква — праваслаўны храм у аграгарадку Лунне Мастоўскага раёна Гродзенскай вобласці. Знаходзіцца ў цэнтры вёскі.
Гісторыя
Пабудавана ў 1886—1889 гадах з цэглы паводле нерэалізаванага праекта храма для вёскі Індура, распрацаванага архітэктарам Іванам Трубнікавым.
Архітэктура
Помнік архітэктуры сінадальнага напрамку рэтраспектыўна-рускага стылю. Крыжова-купальны храм фарміруюць прытвор з чатырохграннай шатровай званіцай, кубападобная малітоўная зала з васьмігранным светлавым барабанам, бакавыя прыдзелы, паўкруглая апсіда з бакавымі трохграннымі рызніцамі. Фасады расчлянёны арачнымі аконнымі праёмамі ў кілепадобных ліштвах, дэкарыраваны гарадковымі фрызамі.
У інтэр'еры абраз XVIII стагоддзя «Укрыжаванне».
Факір
Факір (فقیر, літаральна — бядняк, жабрак) — выканаўца ў цырку ці на эстрадзе нумароў, заснаваных на дэманстрацыі неадчувальнасці цела да фізічнага болю. Сярод трукаў, якія выконваюць факіры, — хаджэнне басанож па лёзах шабляў, бітым шкле, па вуголлі, якое гарыць, глытанне агню, жаб, рыб і інш., пратыканне рук, ног, языка вострымі прадметамі. Факірам таксама называюць мусульманскага вандроўнага манаха.
Нуадзібу
Нуадзібу (نواذيبو), раней Порт-Эцьен (Port-Étienne) — горад у Маўрытаніі.
Насельніцтва — больш 70 тыс. жыхароў; гэта другі па велічыні пасля Нуакшота горад краіны. Нуадзібу размешчаны на ўсходнім узбярэжжы мыса Кап-Блан (Рос-Нуадзібу). Заходняя частка мыса адносіцца да Заходняй Сахары. Горад з'яўляецца буйным цэнтрам рыбалоўства. У 1963 годзе пабудаваны грузавы порт, злучаны чыгункай з радовішчамі жалезнай руды ў раёне горада Фдэрык у Сахары.
Блізка ад горада размешчаны Міжнародны аэрапорт Нуадзібу (Nouadhibou International Airport)
Свята-Успенская царква (Любанічы)
Свята-Успенская царква — праваслаўны храм у в. Любанічы Карэліцкага раёна Гродзенскай вобласці.
Гісторыя
На заходняй ускраіне вёскі. Пабудавана ў 1914 г. з дрэва на месцы храма, адзначанага ў 1838 г.
Архітэктура
Помнік народнага дойлідства. Прамавугольны зруб накрыты пакатым чатырохсхільным дахам, завершаным цыбулепадобным купалам на чацверыковым барабане. Нізкая пяцігранная апсіда пад асобным вальмавым дахам. Уваход вырашаны двухслуповым ганкам з трохвугольным франтонам двухсхільнага пакрыцця. Плоскасныя вертыкальна ашаляваныя фасады прарэзаны арачнымі аконнымі праёмамі.
.mm
.mm — нацыянальны дамен верхняга ўзроўню для М'янмы.
Лугі (Лёзненскі раён)
Лугі́ (, Луги) — вёска ў Лёзненскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Яськаўшчынскага сельсавета.