cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Admitad
Сярод асноўных сэрвісаў кампаніі: партнёрская сетка Admitad Affiliate, маркетплэйс партнёрскіх праграм, ConvertSearch, ConvertSocial, ConvertLink, сэрвіс GetUniq і кэшбэк-правайдар LetyShops. У кампаніі ёсць уласная стартап-студыя Admitad Projects.
Гісторыя
Кампанія Admitad была заснавана ў 2009 годзе ў Германіі Аляксандрам Бахманам. Першы офіс кампаніі быў адкрыты ў Мюнхене, а першы офіс распрацоўкі ў Мінску.
У 2016 годзе Admitad стварыў інвестыцыйны фонд Admitad Invest, які інвестуе ў стартапы.
У 2018 годзе сетка Admitad стала першай на рынку CPA Расіі: на кампанію прыпала 71,8 % долі бюджэтаў выдзяляемых на куплю CPA-трафіка.
У 2019 годзе Admitad закрыў ўгоду па набыцці нямецкай кампаніі AdGoal, якая распрацоўвае інструменты манетызацыі трафіка. На аснове тэхналогій ADgoal была запушчана першая версія маркетплэйса партнёрскіх праграм.
У гэтым жа году Admitad інвеставаў у стартап Aplaut, інструмент для збору водгукаў пакупнікоў.
У 2020 годзе Admitad інвеставаў $300 000 у стрымінгавую рэкламную сетку StreamHERO.
У 2020 годзе, падчас эпідэміі каранавіруса, кампанія выплачвала кампенсацыі ў памеры 1000 даляраў ЗША супрацоўнікам, у якіх сваякі страцілі працу з прычыны карантыну.
У 2020 годзе агульны аб’ём продажаў, прыцягнутых з дапамогай партнёраў праз сетку Admitad, перавысіў $5 млрд.
Апісанне Admitad Affiliate
Сетка Admitad Affiliate, адзін з асноўных напрамкаў чыннасці кампаніі Admitad, асноўная функцыя сеткі — распрацоўка платформы для рэкламадаўцаў і ўэб-майстроў, якая дазваляе размяшчаць рэкламныя матэрыялы на сайтах і мабільных дадатках, асочваць продажы, збіраць статыстыку і ў цэлым кіраваць мэтавым інтэрнэт трафікам.
Сярод рэкламадаўцаў партнёрскай сеткі больш за 2000 інтэрнэт-магазінаў, фінансавых і анлайн-сэрвісаў, больш за 100 анлайн гульняў і мабільных дадаткаў.
Асноўныя крыніцы залучэння заказаў і заяў Admitad Affiliate — гэта кантэкставая рэклама, кантэнтныя праекты, вітрыны і партнёрскія магазіны, банарная рэклама, сацыяльныя сеткі, еmail-маркетынг, рэтаргетынг, промакоды і купоны, кэшбэк-сэрвісы і праграмы лаяльнасці, сэрвісы параўнання цэн, dropshipping і т. д.
Табага-Кіс
Таба́га-Кіс (Tobago Cays) — група малых астравоў і скал у складзе архіпелага Грэнадзіны. Агульная плошча — 0,25 км². На астравах створаны аднайменны марскі запаведнік. Яго тэрыторыя ахоплівае 5,7 км².
Табага-Кіс утвораны на вулканічным падняцці эпохі міяцэна. Паверхня астравоў сфарміравана асадкавымі пародамі. У наваколлях месціцца доўгі каралавы рыф Падкова.
Рольф Оскар Бурхард
Рольф Оскар Бурхард (Rolf Oskar Burchard; ? —, ) — нямецкі ваенны злачынец.
Табага-Кіс
Клімат трапічны, вельмі засушлівы.
Рольф Оскар Бурхард
Афіцэр, зондэрфюрар мясцовай камендатуры ў Бабруйску. Удзельнік карных аперацый на тэрыторыі Беларусі. На Мінскім працэсе 1946 быў асуджаны 29 студзеня 1946 да вышэйшай меры пакарання. Павешаны 30 студзеня 1946 на Мінскім іпадроме.
Табага-Кіс
Флора прадстаўлена ксерафітамі. Фаўна — пераважна марскімі птушкамі і яшчаркамі. Сезонна на астравах размножваюцца марскія чарапахі. Марскія воды каля Табага-Кіс населены рэдкімі відамі каралаў.
Хецкая мова
Хецкая мова (саманазва несілі, нісілі, насілі) — старажытная вымерлая анаталійская мова, распаўсюджаная ў 2 тысячагоддзі да н. э. ў Хецкай дзяржаве.
Большасць спецыялістаў прытрымліваецца думкі, што хецкая мова была асноўнай у дзяржаўным справаводстве хетаў. Іншыя сцвярджаюць, што асноўныя пісьмовыя помнікі былі знойдзены на поўдні тэрыторыі, населенай гэтым народам, а таму адлюстроўваюць мясцовыя традыцыі. У XII ст. да н. э. хеты таксама шырока карысталіся лувійскай мовай.
Першыя запісы на хецкай мове былі знойдзены ў XIX ст. у Егіпце і ўяўлялі сабою запісы асобных імёнаў або тэксты міжнароднай перапіскі. У 1902 г. Ёрген Аляксандр Кнудтцан на аснове параўнальнага аналізу прыйшоў да высновы, што хецкая мова была індаеўрапейскай. Адкрыццё археолагамі мноства таблетак з хецкім клінапісам у 1906 - 1912 гг. дапамагло Бедржыху Грознаму ў 1915 - 1917 гг. расшыфраваць хецкія надпісы і канчаткова даказаць іх індаеўрапейскае паходжанне.
Хецкая мова мае значныя архаічныя рысы (адсутнасць мужчынскага і жаночага родаў, умоўнага і прыналежнага ладоў) і багатыя лексічныя запазычанні з неіндаеўрапейскіх моў. Хецкі клінапіс узнік на аснове акадскага.
Марш нязгодных
Марш нязго́дных (Марш Несогласных) — агульная назва вулічных акцый расійскай апазіцыі, арганізаваных кааліцыяй «Іншая Расія», што праходзяць у буйных гарадах у 2006—2007 гады. Асноўныя лозунгі акцый — «Нам патрэбна іншая Расія!», «Расія без Пуціна!», «Гэта наш горад!». Галоўныя асобы — Гары Каспараў, Эдуард Лімонаў, Міхаіл Касьянаў.
Найбольш маштабныя выступы прайшлі ў Маскве: 16 снежня 2006 года, 14 красавіка, 11 чэрвеня і 24 лістапада 2007 года; у Санкт-Пецярбургу: 3 сакавіка, 15 красавіка і 9 чэрвеня 2007 года. Акцыі 16 снежня, 3 сакавіка і 14 і 15 красавіка былі разагнаныя АМАПам і выклікалі шырокі грамадскі рэзананс, у тым ліку за мяжой.
Гігес
Гігес (Γύγης, каля 680 г. да н. э.—644 г. да н. э.) — валадар Старажытнай Лідыі, заснавальнік дынастыі Мермнадаў.
Паводле Герадота, Гігес прыйшоў да ўлады ў Сардах, калі выгнаў нашчадкаў Геракла, якія кіравалі Лідыяй 22 пакаленні (каля 505 гадоў). Першаснай задачай Гігеса стала барацьба з кімерыйцамі, што спусташалі захад Малой Азіі. Для гэтага ён заключыў саюз з асірыйскім валадаром Ашурбаніпалам. Гігес таксама імкнуўся распаўсюдзіць сваю ўладу на Іонію. Загінуў падчас чарговага нашэсця кімерыйцаў.
Нашчадкам Гігеса быў вядомы лідыйскі валадар Кроз.
Рагозна
Назву Рагозна маюць:
Іншая Расія
І́ншая Расі́я — апазіцыйнае грамадскае аб'яднанне ў Расіі, якое ставіць сваёй мэтай дамагчыся змены існага палітычнага рэжыму, ужываючы легальныя метады палітычнай барацьбы. Кааліцыя «Іншая Расія» аб'ядноўвае прадстаўнікоў самых розных палітычных і праваабарончых рухаў, а таксама асобных грамадзян.
Арганізацыі
На дадзены момант у Выканаўчым камітэце «Іншай Расіі» прадстаўленыя наступныя арганізацыі:
Наступныя арганізацыі раней уваходзілі ў склад Палітсавета або аргкамітэта «Іншай Расіі», але па тым ці іншым прычынам выйшлі з кааліцыі:
Аўгуст Іозеф Бітнер
Аўгуст Іозеф Бітнер (August Josef Bittner; ? —, ) — нямецкі ваенны злачынец.
Эдзі Меркс
Барон Эдуард Луі Жазеф Меркс (Edouard Louis Joseph baron Merckx, больш вядомы як Эдзі Меркс (Eddy Merckx);, Мензель-Кізерген, Бельгія) — бельгійскі спартсмен (веласпорт, шашэйныя гонкі). Чэмпіён свету сярод аматараў (1964) у асабістым заліку. З 1966 года — прафесіянал. Чэмпіён свету (1967, 1971, 1974). Устанавіў рэкорд свету па хуткасці (49,431 км/гадз.; 1972, Мехіка).
Ганс Іозеф Хехтль
Ганс Іозеф Хехтль (Hans Joseph Chechtl; 1924, Санкт-Пёльтэн, Аўстрыя — ?) — нямецкі ваенны злачынец.
Радавы 718-га палявога вучэбнага палка вермахта. Двойчы (у лістападзе 1941 і лютым 1943) прымаў удзел у карных экспедыцыях і асабіста спаліў 40 хат у раёне чыгуначнай станцыі Обаль, расстраляўшы пры гэтым 230 чалавек. На Мінскім працэсе 1946 асуджаны да ссылкі на катаржныя працы.
Міхаіл Віктаравіч Няжура
Міхаіл Няжура (нар. ) — былы беларускі гандбаліст, лінейны. Выступаў за нацыянальную зборную Беларусі.
Біяграфія
Пачынаў кар'еру ў мінскім «Аркатроне», разам з якім стаў чэмпіёнам краіны, пасля чаго пераехаў у італьянскі клуб «Канверсана», гуляў таксама за славенскі «Трыма». У 2008 годзе вярнуўся ў Беларусь, далучыўшыся да складу новаўтворанага мінскага «Дынама». У 2012 гуляў за расійскую «Няву», пазней гуляў у Беларусі за «Вікторыю-Рэгію» і «Гомель». Улетку 2015 года перайшоў у румынскі клуб «Патайса», але неўзабаве разарваў кантракт і завяршыў прафесійную кар'еру.
Пачаў выступаць за нацыянальную зборную Беларусі па гандболе з 2001 года. Пасля 2004 года перастаў выклікацца ў зборную, вярнуўся ў склад у 2011 годзе. Выступаў у складзе зборнай на чэмпіянатах свету 2013 і 2015, чэмпіянаце Еўропы 2014. Пасля сусветнага першынства 2015 года абвясціў аб завяршэнні кар'еры ў зборнай.
Сезон 2013 ФК Дынама Мінск
У 2013 годзе футбольны клуб «Дынама» з Мінска прымаў удзел у чатырох афіцыйных турнірах:
Ігракі
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Заўвагі
Трэнерскі штаб
да чэрвеня 2013
з чэрвеня 2013
Пакінулі клуб
* У арэнду.
** З арэнды.
*** Свабодны агент.
Загноек
Загно́ек — возера ў Браслаўскім раёне Віцебскай вобласці, за 2 км на поўнач ад горада Браслаў, за 0,3 км на паўночны ўсход ад возера Бярэжа, у басейне ракі Друйка. Належыць да групы Браслаўскіх азёр і знаходзіцца на тэрыторыі Нацыянальнага парка «Браслаўскія азёры».
Плошча паверхні 0,01 км². Даўжыня 0,17 км, найбольшая шырыня 0,1 км. Даўжыня берагавой лініі 0,4 км.
Шалухі
Назву Шалу́хі маюць:
Уладзімір Канстанцінавіч Філатаў
Уладзімір Канстанцінавіч Філатаў (, Мінск) — беларускі архітэктар.
Біяграфія
Скончыў Беларускі політэхнічны інстытут у 1970 годзе. Працаваў у Брэсцкім інжынерна-будаўнічым, Беларускім політэхнічным інстытутах, старшым мастаком-канструктарам у Беларускім філіяле УНДІТЭ, з 1980 года — галоўны архітэктар праектаў у Белкааппраекце.
Член Саюза архітэктараў СССР з 1978 года. Пражывае ў Мінску.
Творчасць
Асноўныя працы: рэканструкцыя завода зборнага жалезабетону ў Гродне (1980), распрацоўка тэхналогіі безапалубнага вырабу папярэдне напружаных жалезабетонных вырабаў на комплексным імпартным абсталяванні (1981), індустрыяльны тэхнікум у Светлагорску (1982).
Буякі (значэнні)
Назву Буякі маюць:
Калінінградскі завулак (Мінск)
Калінінгра́дскі завулак — завулак у Першамайскім раёне горада Мінска. Названы ў гонар расійскага горада Калінінград.
Апісанне
Завулак пачынаецца ў дварах кварталу, які ствараюць вуліцы Сурганава — Якуба Коласа — Чарнышэўскага — Кузьмы Чорнага, перасякаецца з вуліцай Чарнышэўскага і заканчваецца скрыжаваннем з вуліцай Калініна.
Антон Мікалаевіч Філіповіч
Антон Мікалаевіч Філіповіч (, Барысаў, Мінская вобласць) — беларускі архітэктар.
Біяграфія
Вучыўся ў сярэдняй школе № 1 у Барысаве, якую скончыў у 1969 годзе. Скончыў Беларускі політэхнічны інстытут у 1974 годзе. З 1974 г. — галоўны архітэктар Жодзіна. Пасля працаваў у інстытуце БелНДІПгорадабудаўніцтва, з 1991 года галоўны архітэктар праектаў. У 1991 годзе адкрыў малое праектна-будаўнічае прадпрыемства «Буда», пазней рэарганізаванае ў прыватнае ўнітарнае прадпрыемства «Будафт».
Член Саюза архітэктараў СССР з 1979 года.
Творчасць
Удзельнічаў у карэктуры генплана Жодзіна (1981).
Рыгор Сямёнавіч Кавалёў
Рыгор Сямёнавіч Кавалёў (1902—1944) — сяржант Рабоча-сялянскай Чырвонай Арміі, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза (1945).
Біяграфія
Рыгор Кавалёў нарадзіўся 25 красавіка (па новаму стылю — 8 мая) 1902 года у вёсцы Вялікая Крушынаўка (цяпер — Рагачоўскі раён Гомельскай вобласці). У 1924—1928 гадах праходзіў службу ў Рабоча-сялянскай чырвонай Арміі. З 1932 года працаваў старшынёй калгаса на радзіме. У пачатку Вялікай Айчыннай вайны апынуўся ў акупацыі і ўступіў байцом у партызанскі атрад. У жніўні 1944 года быў другі раз прызваны ў армію, быў стралком 2-й матастралковай быгады  1-га Прыбалтыйскага фронту. Вызначыўся падчас.
18 жніўня 1944 года Кавалёў знаходзіўся сярод савецкіх байцоў, якія абаранялі вышыню на захадзе ад Шаўляя ад магутнай кантратакі батальёна пяхоты ворага, 23 танкаў і 9 бранетранспарцёраў. У крытычны момант бою Кавалёў са звязкай ручных гранат кінуўся пад нямецкі танк, коштам свайго жыцця знішчыўшы яго. Першапачаткова быў пахаваны ў літоўскай вёсцы Купры, але потым быў перапахаваны ў мястэчку Гінкунай Шаўляйскага раёна Літвы.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 24 сакавіка 1945 года за «ўзорнае выкананне баявых заданяў камандавання на фронце барацьбы з нямецкімі захопнікамі і паказаныя пры гэтым мужнасць і гераізм» гвардыі сяржант Рыгор Кавалёў быў удастоены высокага звання Героя Савецкага Саюза. Таксама пасмяротна быў узнагароджаны ордэнам Леніна.
Лабуцеўскае
Лабу́цеўскае — возера ў Браслаўскім раёне Віцебскай вобласці, за 19 км на паўднёвы ўсход ад горада Браслаў, каля вёскі Лабуцеўцы, у басейне ракі Густатка.
Плошча паверхні 0,02 км². Даўжыня 0,18 км, найбольшая шырыня 0,12 км. Даўжыня берагавой лініі 0,48 км.
Мясцовасць вакол возера пад хмызняком, на захадзе і поўначы забалочаная. На поўначы невялікія задзернаваныя схілы.
Аляксандр Цітоў
Аляксандр Цітоў:
Канцынова (возера)
Канцыно́ва — возера ў Беларусі, у Браслаўскім раёне Віцебскай вобласці, за 14 км на паўднёвы ўсход ад горада Браслаў, за 1,3 км на ўсход ад вёскі Спаруны, у басейне ракі Вята.
Плошча паверхні 0,02 км². Даўжыня 0,2 км, найбольшая шырыня 0,17 км. Даўжыня берагавой лініі 0,52 км.
Схілы катлавіны вышынёй да 5 м (на паўночным захадзе да 10 м), разараныя, на паўднёвым захадзе і паўночным усходзе невыразныя. Пойма шырынёй да 100 м, забалочаная. Ручаямі злучана з возерам Укля.
Спіс аб’ектаў PGC (2058001—2059000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2058001—2059000)
Уборак (вадасховішча)
Убо́рак — вадасховішча ў Добрушскім раёне Гомельскай вобласці, за 1 км на паўночны захад ад пасёлка Уборак. Створана ў 1983 г. у мэтах увільгатнення сельгасугоддзяў і рыбагадоўлі.
Наліўное вадасховішча, напаўняецца па канале з ракі Няцёша. Плошча паверхні 0,27 км². Даўжыня 0,7 км, найбольшая шырыня 0,4 км. Даўжыня земляной дамбы 2,07 км. Найбольшая глыбіня вадасховішча 6,4 м, сярэдняя 4 м. Аб'ём вады 1,05 млн. м³. Сярэдні шматгадовы сцёк 2,8 млн. м³. Ваганні ўзроўню вады 5,3 м на працягу года.
Сухель Аль-Хасан
Сухе(й)ль Сальман аль-Хасан (سهيل الحسن; нар. 10 чэрвеня 1970, Джабла, Латакія, Сірыя), таксама вядомы па мянушцы «Тыгр» (نمر) — брыгадны генерал сірыйскай арміі, удзельнік грамадзянскай вайны ў Сірыі, камандуючы 25-й дывізіі.
Біяграфія
Сухель з’яўляецца алавітам. У адным з інтэрв’ю заяўляў, што мае сына, але не бачыў яго з пачатку вайны ў Сірыі.
У 1991 годзе скончыў Акадэмію ВПС, пасля чаго праходзіў службу ў розных падраздзяленнях ВПС і СПА Сірыі. Пазней быў пераведзены ў разведвальную службу, дзе займаўся падрыхтоўкай падраздзялення спецыяльных аперацый.
Удзельнічаў у сірыйскім канфлікце з самага яго пачатку, займаючыся падаўленнем масавых беспарадкаў у 2011 годзе. У жніўні 2013 года стратэгічна важны горад Эрыха ў правінцыі Ідліб быў вызвалены сірыйскай арміяй пад кіраўніцтвам Сухеля Аль-Хасана.
Увосень таго жа года была сфарміравана 25-я дывізія спецыяльнага прызначэння, вядомае таксама як «Сілы Тыгра», якую ўзначаліў Аль-Хасан. Гэтая дывізія стала элітным падраздзяленнем арміі Сірыі і перакідвалася на розныя ўчасткі фронту. Толькі з верасня 2013 па лістапад 2015 байцы Аль-Хасана ўдзельнічалі ў баявых дзеяннях за правінцыі Алепа, Хомс , Ідліб і Хама , а таксама займаліся дэблакіроўкай аэрапорта Квайрэс President Bashar Al-Assad personally congratulated Suheil al-Hassan on his role in breaking the siege on the air-base. .
Увясну 2016 і зімой 2017 гадах Аль-Хасан прымаў удзел у двух сумесных з расійскімі вайскоўцамі аперацыямі па вызваленні Тадмара і Пальміры. У жніўні 2017 года за паспяховае наступленне і вызваленне горада Эс-Сухнэ і населенага пункта Эль-Кдэр ад ІД атрымаў ад міністра абароны Расіі Сяргея Шайгу падзячны ліст і ўзнагародную халодную зброю. У кастрычніку войскі пад яго пачаткам правялі аперацыю на ўсходзе краіны ў правінцыі Дэйр-эз-Зор, вызваліўшы гарады Меядзін і Маадан, а таксама шэраг вёсак у даліне ракі Еўфрат.
Jyllands-Posten
«Morgenavisen Jyllands-Posten» — штодзённая дацкая газета-таблоід, заснаваная 2 кастрычніка 1871 года. Штаб-кватэра знаходзіцца ў горадзе Орхус. Штотыднёвы тыраж — каля 120 000 асобнікаў, што робіць яе адным з найбольш прадаваных папяровых выданняў Даніі.
Сухель Аль-Хасан
Біяграфія
Са снежні 2019 па сакавік 2020 займаўся зачысткай паўночнага захада Сірыі ад пратурэцкіх груповак, дзе потым сутыкнуўся з рэгулярнай турэцкай арміяй.
Jyllands-Posten
Уладальнік газеты «Jyllands-Postens Fond» вызначае яе як незалежна ліберальную (права-цэнтрысцкую) газету. Афіцыйна падтрымлівалася Народнай кансерватыўнай партыяй Даніі да 1938 года.
«Jyllands-Posten» стала аб'ектам буйнога скандалу датычна апублікаваных 3 верасня 2005 года карыкатур ісламскага прарока Мухамада.
Сухель Аль-Хасан
Узнагароды
9 мая 2018 года брыгаднаму генералу ўручаны расійскі Ордэн Суворава.
Характарыстыка камандавання
Першы раз, будучы яшчэ палкоўнікам, Аль-Хасан адмовіўся ад павышэння да брыгаднага генерала, каб працягнуць весці свае войскі непасрэдна на поле бою. Яго тактыка характарызуецца «выпальваннем зямлі» артылерыйскімі ўдарамі з наступным нападам на пазіцыі паўстанцаў. Сухель Аль-Хасан ні разу не пацярпеў паразы ў бітвах з баевікамі. Часам яго байцы вяшчалі па гучнагаварыцелю вершы свайго камандзіра, папярэджваючы праціўніка аб тым, што хутка прыйдзе Аль-Хасан, калі яны не здадуцца. Сам ён казаў, што заўсёды імкнецца даць шанец сваім ворагам здацца, але не мае ніякай жалю да тых, хто не выконвае ўмовы здачы зброі.
Уладзімір Аляксеевіч Сапрыкін
Уладзі́мір Аляксе́евіч Сапры́кін ( — ) — удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. Герой Савецкага Саюза (1944).
Падчас Вялікай Айчыннай вайны з 1941 года на 1-м Беларускім фронце. Батальён пад камандаваннем капітана Сапрыкіна вызначыўся ў баях за вёску Чырвоная Слабада Дубровенскага раёна Віцебскай вобласці 1—3 снежня 1943 г. Батальён штодзень адбіваў да 12 контратак ворага. Апынуўшыся ў аблозе, капітан Сапрыкін выклікаў агонь артылерыі на сябе, быў цяжка паранены і трапіў у палон.
З 1946 года жыў у Канадзе. Працаваў партовым грузчыкам, змяніў шмат месц працы. У 1950-х гг. скончыў Політэхнічны ўніверсітэт у Таронта.
Памёр 24 красавіка 1990 г. і быў пахаваны на рускіх могілках у Таронта. У ліпені 1999 г. перапахаваны ў брацкай магіле на месцы бою каля вёскі Чырвоная Слабада.
Пазбаўленне і аднаўленне звання Героя Савецкага Саюза
25 жніўня 1977 года Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР Указ аб прысваенні звання Героя Совецкага Саюза Сапрыкину У. А. Сапрыкіну был адменены «в связи с ошибочным представлением». У выніку памылкі чалавека, працаваўшага з дакументамі ваеннапалонных, У. А. Сапрыкін быў абвінавачаны ў здрадзе і службе ў карных частках.
Пасля дадатковай праверкі Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 4 снежня 1991 г. капітан Сапрыкін У. А. адноўлены ў званні Героя Савецкага Саюза.
Барыс Валер’евіч Пухоўскі
Барыс Пухоўскі (нар. ) — беларускі гандбаліст, разыгрывальнік украінскага клуба «Матор» і нацыянальнай зборнай Беларусі.
Біяграфія
Пачаў выступаць за нацыянальную зборную Беларусі па гандболе з 2005 года. Выступаў на чэмпіянатах свету 2013, 2015, 2017, чэмпіянатах Еўропы 2008, 2014, 2016, 2018.
Мілашкаўскае
Міла́шкаўскае — возера ў Браслаўскім раёне Віцебскай вобласці, за 20 км на поўдзень ад горада Браслаў, каля вёскі Мілашкі, у басейне ракі Янка. Знаходзіцца на тэрыторыі нацыянальнага парку «Браслаўскія азёры».
Плошча паверхні 0,15 км². Даўжыня 0,85 км, найбольшая шырыня 0,24 км. Даўжыня берагавой лініі 2,25 км.
Схілы катлавіны вышынёй 5 м, на ўсходзе пад лугам, на паўночным усходзе пад агародамі; уздоўж заходняга берага лес. Злучана ручаём з ракой Янка.
Эдэльміра Хуліян Фарэль
Эдэльміра Хуліян Фарэль (Edelmiro Julián Farrell;  — ) — аргенцінскі ваенны, які фактычна быў прэзідэнтам Аргенціны ў 1944—1946 гадах.
Плэй-оф НБА 2017
Голдэн Стэйт Уорыярз усталявалі рэкорд паводле найменшай колькасці гульняў у Плэй-офе да перамогі ў НБА з 2003 года, калі фармат першага раўнда Плэй-офа быў зменены на серыю да чатырох перамог. Камандзе спатрэбілася ўсяго 17 матчаў (мінімальна магчымая колькасць — 16) для перамогі ў Плэй-офе.
BMW E23
BMW E23 — першы аўтамабіль BMW 7-й серыі. Замяніўшы сабой седан BMW E3, E23 вырабляўся на працягу 10 гадоў, з 1977 па 1987 год, пасля чаго быў заменены BMW E32 у 1986 годзе. Было выпушчана 285 029 экзэмпляраў.
Апісанне
Усе E23 былі аснашчаны 12 клапанымі, шасці цыліндравымі рухавікамі M30, якія аўтамабілю дасталіся ў спадчыну ад знятых з вытворчасці аўтамабіляў з кузавамі E3 і E9. Хоць большасць рухавікоў E23 інжэктарныя, дзве мадэлі (725 і 728) былі даступныя з чатырохкамерным карбюратарам Solex (да 1979), пакуль іх не замянілі інжэктарным 728i. Раннія інжэктарныя мадэлі выкарыстоўвалі сістэму ўпырску Bosch L-jetronic, у той час як больш познія мадэлі выкарыстоўвалі больш перадавы электронны ўпырск Bosch Motronic. На E23 з ліпеня 1979 усталеўваўся рухавік з турбанаддзіманнем (мадэль 745i) m102 (m30b32) да 1983 года выпуску і m106 (m30b34) да 1986 года выпуску. Магутнасць аўтамабіля з турбанаддзіманнем складала 252 к. с.
Аўтамабілі серыі E23 былі вельмі прэстыжнымі і складанымі для таго часу. Гэта былі першыя BMW, з індыкатарамі інтэрвалу абслугоўвання, 'Check control', якія сігналізавалі кіроўцу аб розных памылках сістэмы, і са складанымі сістэмамі кіравання клімату. Бартавыя кампутары і антыблакіровачная тармазная сістэма (ABS) былі дадатковымі опцыямі на ранніх мадэлях, але пазней сталі ўваходзіць у спіс стандартнага аснашчэння. Разнастайнасць варыянтаў камплектацыі ўключала скураную абіўку, некалькі тыпаў акуратных драўляных панэляў, вадзіцельскіх сядзенняў, падагравальнікаў сядзенняў, лабавога шкла і люстэркаў. Больш познія мадэлі былі аснашчаны вадзіцельскай падушкай бяспекі. Былі даступныя механічныя каробкі перадач з пяццю перадачамі і з чатырма перадачамі (у залежнасці ад года) і аўтаматычная каробка перадач.
Мадэльны шэраг
Выпускаліся наступныя мадэлі гэтай серыі :
* ‡ Толькі па заказу ўрадаў і спецзаказаў
733i
Ад пачатку выпуску ў 1977 годзе, разам з карбюратарнымі 728 і 730, у мадэльным шэрагу быў 733i — першы ў серыі з упырскам паліва. Варта адзначыць, што, як і на 3.3 Li, пазначэнне мадэлі 733i не адпавядала аб'ёму рухавіка.
З мадэлі 733i вясной 1978 года пачаліся продажы 7-серыі ў ЗША: ад еўрапейскай версіі машына адрознівалася больш буйнымі бамперамі і дэфарсіраваным рухавіком магутнасцю 179 к.с., а пазней і каталізатарам.
З 1977 па 1982 выраблена 27.238 аўтамабіляў гэтай мадыфікацыі.
745i (ПАР)
Паўднёва-афрыканскі 745i быў адзінай мадэллю серыі E23, які быў абсталяваны 24-клапанным рухавіком M88, які таксама выкарыстоўваўся ў купэ M635CSi і седане E28 M5. Адметна, што гэтая мадэль не пазначалася як «M7», нягледзячы на рухавік спраектаваны BMW Motorsport.
Як і ўсе E23, якія прадаваліся ў Паўднёвай Афрыцы, 745i быў сабраны ў невялікай колькасці на заводзе BMW Rosslyn з камплектаў, якія пастаўляліся з Германіі (CKD-зборка). Са студзеня 1984 па красавік 1987 года было выраблена 209 аўтамабіляў 745i, з іх прыкладна 17 былі абсталяваныя 5-ступеньчатай механічнай каробкай перадач, а астатнія былі абсталяваныя чатырохступеньчатай аўтаматычнай каробкай ZF.
Універсалы
Версіі з кузавамі ўніверсал серыйна на базе E23 не вырабляліся, але невялікімі серыямі іх будавалі некаторыя кузаўныя фірмы.
Французскім імпарцёрам Garage du Bac, які, апроч непасрэдных продажаў аўтамабіляў Alpina, займаўся іх дапрацоўкай, быў прадстаўлены ўніверсал на базе Alpina B9 3.5. Было пабудавана дзве адзінкі. Абедзве машыны мелі стандартнае для Alpina абсталяванне — шасціцыліндравы рухавік М30 магутнасцю 245 к.с. У афармленні задняй частцы выкарыстоўваліся заднія ліхтары ад «пяцёркі» Е12.
Некалькі ўніверсалаў на базе Е23 стварыла кампанія Schulz.
Юніян (востраў)
Геаграфія
Востраў Юніян знаходзіцца за 63 км на паўднёвы захад ад вострава Сент-Вінсент. Пры пабудове аэрапорта на ўсходзе вострава была ўзведзена дамба, якая далучыла да Юніяна невялікі астравок Рок. Такім чынам даўжыня Юніяна з паўночнага ўсходу на паўночны захад склала 5,89 км. Найбольшая шырыня — 3 км.
Востраў мае вулканічнае паходжанне. На паверхні вулучаецца некалькі ўзгоркаў — вяршынь старажытных вулканаў. Найвышэйшы ўзгорак Табай дасягае 304 м. Берагі моцна парэзаны невялікімі залівамі. На паўночным усходзе маецца Салёная сажалка — старажытны заліў, адлучаны ад мора наносамі. На поўначы вострава вылучаюцца пясчаныя пляжы. Наўдаўжэшы пляж Біг-Сэндс цягнецца на 500 м.
Нязвядка
Нязвя́дка — возера ў Браслаўскім раёне Віцебскай вобласці, за 22 км на паўднёвы ўсход ад горада Браслаў, каля вёскі Стрыжкі, у басейне ракі Вята.
Плошча паверхні 0,1 км². Даўжыня 0,5 км, найбольшая шырыня 0,3 км. Даўжыня берагавой лініі 1,32 км.
Схілы катлавіны вышынёй 5—7 м, разараныя. На поўначы забалочаная пойма шырынёй да 100 м.
Юніян (востраў)
Прырода
Прырода вострава Юніян моцна зменена чалавекам. На захадзе месцяцца рэшткі ксерафітных лясоў. Распаўсюджаныя жывёлы — чарапахі, апосумы, марскія птушкі.
Гісторыя
Востраў Юніян быў адкрыты ў канцы XV ст. іспанскімі мараплаўцамі. На той час ён быў населены карыбамі. У XVII ст. Юніян быў адным з месцаў фарміравання культуры чорных карыбаў. Але да 1760 г. карэннае насельніцтва было выгнана французскімі прадпрымальнікамі з Марцінікі і Гвадэлупы. Яны стварылі плантацыі бавоўніка і цукровага трыснёга. Пасля заканчэння Сямігадовай вайны востраў быў далучаны да каланіяльных уладанняў Вялікабрытаніі.
30 верасня 1909 г. рабочыя вострава Юніян выйшлі з падпарадкавання арэндатара і запатрабавалі падпарадкавання адміністрацыі суседняй Грэнады. Брытанскія ўлады былі вымушаны ўмяшацца ў канфлікт. Правы на кіраванне востравам былі перададзены цывільнай выбарнай адміністрацыі. Наўзамен сям'я Ш. Мулжака атрымала 5000 фунтаў стэрлінгаў. У 1911 г. ворная зямля была прададзена за фіксаваную суму мясцоваму насельніцтву без права пабудовы на ёй жытла. Аднак надзелы былі занадта малымі, і мужчыны былі вымушаны наймацца на гандлёвыя і рыбалоўныя судны. Канчаткова юніянцы адплацілі за надзелы да 1931 г.
У 1979 г. Юніян увайшоў у склад незалежнай дзяржавы Сент-Вінсент і Грэнадзіны, але да сярэдзіны 1980-х гг. на востраве існаваў рух за далучэнне да Грэнады. У нашы дні асноўнай формай гаспадаркі стаў турызм. За прыгажосць пейзажаў Юніян часцяком клічуць «карыбскім Таіці». Ён прыцягвае аматараў нырання з аквалангам.
Буякі (Брэсцкі раён)
Буякі́ (, Буяки) — вёска ў Брэсцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Тэльмінскага сельсавета. Размешчаны за 18 км на ўсход ад Брэста, 11 км ад чыгуначнай станцыі Жабінка.
У складзе камунальнага ўнітарнага сельскагаспадарчага прадпрыемства саўгаса «Брэсцкі» (цэнтр — в. Тэльмы 1).
Гісторыя
У XIX стагоддзі вёска — цэнтр маёнтка паноў Райскіх у Кобрынскім павеце Гродзенскай губерні. У склад яго ўваходзілі 2 вёскі — Буякі і Вочкі. У 1870 годзе вёска — цэнтр сельскай грамады. У 1897 годзе вёска ў Збіражскай воласці Кобрынскага павета, працуе вятрак, карчма. Побач размяшчалася аднайменная сядзіба.
У 1905 годзе вёска ў Збіражскай воласці Кобрынскага павета Гродзенскай губерні. Паводле Рыжскага мірнага дагавора 1921 года ў складзе Польскай Рэспублікі, у Збіражскай гміне Брэсцкага павета Палескага ваяводства.
Дзмітрый Васілевіч Чыстабаеў
Дзмітрый Чыстабаеў (нар. ) — беларускі гандбаліст, левы паўсярэдні расійскага клуба «Данскія Казакі — ПФУ» з Таганрога і былы ігрок нацыянальнай зборнай Беларусі.
Біяграфія
Выхаванец бабруйскай гандбольнай школы, пасля вучобы ў мінскім РВАР трапіў у склад СКА. У 2011 перайшоў у іспанскі клуб «Кангас», якому дапамог выйсці ў вышэйшы дывізіён. З 2012 года гуляў за расійскі клуб «Пермскія мядзведзі». У першай палове 2016 года выступаў за венгерскі «Вац» разам з іншым беларускім гандбалістам — Алегам Астрашапкіным, а ўлетку 2016 года далучыўся да турэцкага клуба «Гёзтэпэ». Пасля гуляў за іншы турэцкі клуб «Нілюфер», у 2018 годзе вярнуўся ў «Пермскія мядзведзі».
У 2020 годзе папоўніў склад «Данскіх Казакаў — ПФУ».
Пачаў выступаць за нацыянальную зборную Беларусі па гандболе з 2006 года. Удзельнік чэмпіянатаў свету 2013 і 2015, чэмпіянату Еўропы 2014.
Рудакіс
Руда́кіс, Руда́ка — возера ў Беларусі, у Браслаўскім раёне Віцебскай вобласці, за 10 км на паўднёвы захад ад горада Браслаў, за 0,5 км на паўночны ўсход ад вёскі Кумпіні (за 0,5 км на паўночны ўсход ад возера Даўблі), у басейне ракі Друйка.
Плошча паверхні 0,03 км². Даўжыня 0,32 км, найбольшая шырыня 0,1 км. Даўжыня берагавой лініі 0,8 км.
Аляксандр Мікалаевіч Кушнярэвіч
Біяграфія
Нарадзіўся 26 мая 1958 года ў вёсцы Дзедзілавічы Барысаўскага раёна.
Скончыў у 1982 годзе гістарычны факультэт МДПІ імя М. Горкага. У 1982—1990 гадах працаваў археолагам у НДІ «Белспецпраектрэстаўрацыя».
Абараніў у 1991 годзе кандыдацкую дысертацыю па тэме «Культавае дойлідства Беларусі XIV—XVI стст.: гістарычнае і архітэктурна-археалагічнае даследаванне» ў Ленінградскім аддзяленні Інстытута археалогіі АН СССР. У 1990—1991 гадах працаваў малодшым навуковым супрацоўнікам аддзела археалагічных даследаванняў зон новабудоўляў Інстытута гісторыі АН Беларускай ССР. Скончыў аспірантуру Ленінградскага аддзялення Інстытута археалогіі АН СССР, у 1990 годзе аспірантуру Інстытута гісторыі АН БССР.
У 1992—2005 гадах працаваў у БДПУ імя М. Танка: выкладчык, дацэнт кафедры тэорыі і гісторыі культуры.
У 2003 годзе скончыў дактарантуру БДПУ імя М. Танка. Абараніў у 2005 годзе доктарскую дысертацыю па тэме «Гатычнае дойлідства Вялікага княства Літоўскага: функцыянальная і архітэктурная тыпалогія».
У 2005—2006 гадах загадчык кафедры гісторыі сусветных цывілізацый Міжнароднага гуманітарна-эканамічнага інстытута.
З 2006 года працуе ў Мінскім дзяржаўным лінгвістычным універсітэце: загадчык кафедры культуралогіі і міжнароднага турызму; прафесар кафедры айчыннай гісторыі і сусветнай культуры; прафесар кафедры гісторыі, сусветнай культуры і турызму.
Навуковыя інтарэсы
Напрамкі даследаванняў: гатычнае дойлідства Вялікага Княства Літоўскага (характарыстыка, этапы, тэндэнцыі і рэгіянальныя асаблівасці развіцця); спецыфіка фарміравання беларускага напрамку гатычнага дойлідства.
Артыкулы
Кушнярэвіч А., Маскалёў У. Цікавыя знаходкі з Гальшан / А. Кушнярэвіч, У. Маскалёў // Спадчына. — 1991. — № 1. — С. 55.
Юрый Іванавіч Філонаў
Біяграфія
Скончыў Новасібірскі інжынерна-будаўнічы інстытут у 1969 годзе. Працаваў у праектных арганізацыях Барнаула, з 1978 года — галоўны архітэктар будаўнічага аддзела ў Гродзенскім філіяле НДІП азотнай прамысловасці і прадуктаў арганічнага сінтэзу.
Член Саюза архітэктараў СССР з 1976 г. Пражывае ў Гродне.
Творчасць
Асноўныя працы: кантора Дзяржбанка СССР (1978), адміністрацыйна-бытавы корпус камбіната жалезабетонных вырабаў (1979) у Барнауле, адміністрацыйны будынак аўтабазы ў Рубцоўску (1979), аўтабаза коксахімічнага камбіната на ст. Зарынская Алтайскага края (1973), упраўленне трэста «Гроднапрамбуд» у Гродне (1982, у аўтарскім калектыве).
Dimargaritales
Dimargaritales — парадак грыбоў-зігаміцэтаў, які класіфікуецца ў складзе Kickxellomycotina. Гэтыя грыбкі з’яўляюцца паразітамі, звычайна на іншых відах зігаміцэтаў (на мукаральных).
Сцярвель
Сцярве́ль — возера ў Браслаўскім раёне Віцебскай вобласці, за 17 км на паўднёвы захад ад горада Браслаў, за 0,7 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Юравічы, у басейне ракі Акунёўка.
Плошча паверхні 0,02 км². Даўжыня 0,25 км, найбольшая шырыня 0,13 км. Даўжыня берагавой лініі 0,68 км.
Злучана ручаём з ракой Сцярвінка.
Светлагорскхімвалакно
«СветлагорскХімвалакно» (Сахім) — вытворчае аб’яднанне па вытворчасці поліэфірных матэрыялаў, адно з буйных шматпрофільных прадпрыемстваў нафтахімічнага комплексу Рэспублікі Беларусь.
Гісторыя
Будаўніцтва пачалося ў 1960 годзе, а ў 1964 годзе ўжо быў атрыманы першы метр корднай тканіны на заводзе штучнага валакна (ЗШВ), які паклаў пачатак ўзнікненню вытворчага аб’яднання і сёння з’яўляецца ядром прадпрыемства.
У 70-х гадах арганізаваны выпуск тэрмаўстойлівых матэрыялаў, у 80-х — уведзены ў эксплуатацыю ўчастак па вытворчасці вугляродных матэрыялаў.
У 1972 годзе пабудаваны Палац культуры хімікаў.
Праведзеная ў 2004 годзе на ЗПТН рэканструкцыя дазволіла асвоіць выпуск мультыфіламентных, фарбаваных ў масе нітак.
У 2020 годзе пасля прэзідэнцкіх выбараў і жорсткіх разгонаў мірных пратэстоўцаў працоўнікі «Хімвалакно» намагаліся ўладкаваць забастоўку ля прахадной завода, але большую частку закрылі ў цэхах, да гэтага такой практыкі з боку чыноўнікаў, падчас усебеларускіх стачак, не назіралася.
Восенню 2022 года прадпрыемства трапіла ў спіс спецыяльна прызначаных грамадзян і заблакіраваных асоб ЗША.
Няхайчык
Няхайчык — прозвішча.
Каляндар выбараў 2014 года
Спіс утрымлівае каляндар парламенцкіх і прэзідэнцкіх выбараў, а таксама рэферэндумаў на 2014 год.
Магамедхабіб Зайнудзінавіч Кадзімагамедаў
Магамедхабіб Зайнудзінавіч Кадзімагамедаў (Магомедхабиб Зайнудинович Кадимагомедов; нар., Хуштада, Дагестан, Расія) — расійскі, затым беларускі барэц вольнага стылю.
Спартыўная біяграфія
Магамедхабіб Кадзімагамедаў нарадзіўся ў дагестанскім сяле Хуштада ў аварскай сям’і. Спачатку займаўся футболам, а ў 7 гадоў перайшоў у вольную барацьбу. У 13 гадоў выйграў юнацкае першынство Расіі па вольнай барацьбе. У 2011 годзе ён пераехаў у Махачкалу і пачаў трэніравацца ў СШАР № 3 пад кіраўніцтвам Гасана Абдулбасірава і Мусліма Амірасланава.
У 2014 годзе ён выйграў некалькі міжнародных турніраў сярод дарослых. У далейшым станавіўся прызёрам турніраў «Аляксандр Мядзведзь» у Мінску, «Сцяпан Саркісян» у Арменіі, «Алі Аліеў» у Каспійску і Межкантынентальнага кубку ў Хасавюрце. У 2017 годзе перамог на чэмпіянаце Расіі ў катэгорыі да 70 кг, аднак на чэмпіянаце свету ў Парыжы заняў 7 месца.
Скончыў факультэт фізкультуры. Майстар спорту Расіі міжнароднага класа.
Віталь Васілевіч Шышоў
Віталь Васілевіч Шышоў (1995, Рэчыца, Гомельская вобласць, Беларусь — 2 жніўня 2021, Кіеў, Украіна) — беларускі грамадскі дзеяч, старшыня грамадскай арганізацыі «Беларускі дом ва Украіне». 2 жніўня 2021 знік і пасля быў знойдзены павешаным у Святошынскім лесапарку Кіева паблізу месца жыхарства.
Біяграфія
Нарадзіўся ў 1995 годзе, жыў у горадзе Рэчыца Гомельскай вобласці Беларусі.
У Кіеве жыў на вуліцы ў Святошынскім раёне, каля жылога комплексу.
Палітычная дзейнасць
Пасля пачатку пратэстаў у Беларусі, восенню 2020 года, разам са сваёй дзяўчынай Бажэнай Жолудзь, ратуючыся ад пераследу пераехаў у Кіеў і заснаваў грамадскую арганізацыю «Беларускі дом ва Украіне». Ён падтрымліваў бежанцаў з Беларусі і крытыкаваў рэжым Лукашэнкі.
Шышоў стварыў у мэсэнджэры Telegram канал «Ціхары на экспарт», дзе ён публікаваў інфармацыю пра працаўнікоў беларускіх спецслужбаў, якія працуюць на рэжым Лукашэнкі за мяжой, у тым ліку ва Украіне.
У лютым 2021 года з аднадумцамі прыняў удзел у Марафоне волі на дыстанцыю 2 334 метра, якая сімвалізавала артыкул 23.34 Крымінальнага кодэкса Рэспублікі Беларусь, па якім былі арыштаваны 35 тысяч беларусаў за мірныя пратэсты.
Гібель і расследаванне
2 жніўня 2021 года Шышоў знік у Кіеве падчас ранішняй прабежкі. Раніцай 3 жніўня Шышоў быў знойдзены павешаным у Святошынскім лесапарку Кіева, недалёка ад месца яго жыхарства, са слядамі пабояў на твары і парванай скурай на носе, каленях і грудзях. Пачалося дасудовае расследаванне. Паводле слоў знаёмых і калег Віталя, ён доўгі час знаходзіўся пад наглядам у Кіеве, і пра гэта неаднаразова паведамлялася ўкраінскай паліцыі. У адказ кіраўнік НПУ Ігар Кліменка заявіў, што ў паліцыю такіх зваротаў не паступала.
Офіс Генеральнага пракурора паведаміў, што распачата крымінальная справа па факце смерці Шышова. Паліцыя забрала з месца забойства мабільны тэлефон і асабістыя рэчы Віталя. Паліцыя распачала справу паводле артыкула 115 Крымінальнага кодэкса Украіны (наўмыснае забойства), правяраючы версіі, у тым ліку забойства, замаскіраванае як самагубства. Прэзідэнт Украіны Уладзімір Зяленскі заявіў, што ўзяў на асабісты кантроль расследаванне смерці Шышова.
Пахаванне
Пахаванне адбылося 26 верасня 2021 года ў Кіеве.
Магамедхабіб Зайнудзінавіч Кадзімагамедаў
Спартыўная біяграфія
У 2018 годзе з-за высокай канкурэнцыі ў расійскай зборнай пераехаў у Беларусь, дзе ў 2019 годзе атрымаў від на жыхарства. У Беларусі ён стаў трэніравацца ў Гродзенскай дзіцяча-юнацкай спартыўнай школе «Абухава» пад кіраўніцтвам Аляксандра Журуна. У 2020 годзе стаў чэмпіёнам Беларусі па вольнай барацьбе і чэмпіёнам Еўропы ў катэгорыі да 79 кг, у снежні заваяваў бронзавы медаль Кубка свету.
У 2020 годзе залічаны ў Гродзенскі абласны комплексны цэнтр алімпійскага рэзерву. З’яўляецца членам нацыянальнай зборнай каманды Рэспублікі Беларусь і стыпендыятам Гродзенскага абласнога Савета дэпутатаў. У цяперашні час трэніруецца пад кіраўніцтвам заслужанага трэнера Рэспублікі Беларусь Жуматая Шубаева. На XXXII летніх Алімпійскіх гульнях 2020 года заваяваў сярэбраны медаль у катэгорыі 69—74 кг.
Палітычныя погляды
Падпісаў адкрыты ліст спартыўных дзеячаў Беларусі, якія выступаюць за дзеючую ўладу краіны пасля падаўленняў апазіцыйных пратэстаў у 2020 годзе.
Узнагароды
Узнагароджаны ордэнам Пашаны (2022), граматай Гродзенскага абласнога Савета дэпутатаў (2021).
Reform.by
Reformation або Reform.by (вымаўляецца: рэфармацыя) — беларускае інтэрнэт-медыя. Змяшчае спеціялізаваныя раздзелы: навіны, артыкулы, інтэр’вью, меркаванні. Набрала папулярнасць пасля пратэстаў у Беларусі 2020—2021 гадоў. Сузаснавальнік, галоўны рэдактар і дырэктар — Фёдар Паўлючэнка.
Гісторыя
Першапачатковая ідэя стварэння праекта «Рэфармацыя» (rfrm.io) як пляцоўкі для абмеркавання рэформаў у Беларусі належыць Дар’і Мінскі. Сайт быў адкрыты ў 2016 годзе. У фармаце паўнавартаснага грамадска-палітычнага інфармацыйнага партала на дамене reform.by існуе з ліпеня 2018 года.
Цэнзура
25 жніўня 2021 года паводле рашэння Міністэрства інфармацыі доступ на сайт быў заблакаваны ў Беларусі.
30 сакавіка 2022 года Раскамнагляд заблакаваў для карыстальнікаў з Расіі асноўнае «люстэрка» праекта.
Абрам Эмануілавіч Фрыдман
Абрам Эмануілавіч Фрыдман (, г. Сураж, Бранская вобласць — ) — беларускі архітэктар-мастак.
Біяграфія
Скончыў Інстытут жывапісу, скульптуры і архітэктуры ў Ленінградзе ў 1939 г. Працаваў галоўным архітэктарам Магілёва. Член КПСС з 1941 года. Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. Пасля дэмабілізацыі працаваў у Дзіпрагары, Аўтатрансбудпраекце ў Маскве. У 1947 годзе Упраўленне па справах архітэктуры пры Савеце Міністраў РСФСР накіравала для працы ў архітэктурна-праектную майстэрню пры Упраўленні галоўнага архітэктара г. Бранска, пасля працаваў у праектнай канторы «Бранскаблпраект», Бранскім філіяле Маскоўскага рэспубліканскага праектнага інстытута «Расдзіпрасельбуд».
З 1959 па 1971 г. — галоўным архітэктарам праектаў у Віцебскім філіяле Белдзяржпраекта.
Член Саюза архітэктараў СССР з 1952 года.
Творчасць
Аўтар праектаў клубных і бібліятэчных будынкаў, медыцынскіх устаноў, жылых дамоў у Бранску (1948—1959), жылых дамоў па Смаленскай шашы, шматкватэрнага на плошчы Перамогі, з памяшканнем урачыстых абрадаў па Ленінскай вуліцы (1959—1971) у Віцебску.
Узнагароды
Узнагароджаны медалямі.
Сям’я
У шлюбе з архітэктарам Зояй Озеравай.
Бома
Бо́ма (Boma) — горад на захадзе Дэмакратычнай Рэспублікі Конга, у эстуарыі ракі Конга, за 75 км ад упадзення Конга ў Атлантычны акіян. Пачатковы пункт чыгункі на Чэлу.
Насельніцтва горада па дадзеных на 2010 год складае 167 326 чалавек.
Горад заснаваны ў XVI стагоддзі. З 1886 па 1926 год быў сталіцай Бельгійскага Конга (затым сталіца была перанесена ў Леапольдвіль — цяпер горад Кіншаса).
Буйны порт (даступны для марскіх суднаў; вываз какавы, бананаў, каўчуку, каштоўных парод драўніны). Харчовая (піваварная, рыбная), хімічная, дрэваапрацоўчая прамысловасць, перапрацоўка металу і сельскагаспадарчай прадукцыі. Суднабудаванне. Маецца аэрапорт.
Баміян (горад)
Баміян (بامیان Bāmiyān) — горад у цэнтральнай частцы Афганістана, сталіца правінцыі Баміян. Размешчаны ў аднайменнай даліне, якая знаходзіцца прыкладна ў 200 кіламетрах да паўночна-захад ад Кабула, на рацэ Баміян, якая адносіцца да басейна ракі Кундуз.
Гісторыя
Баміянская даліна гістарычна служыла гандлёвым калідорам, паколькі з'яўляецца адзіным зручным праходам праз горную сістэму Гіндукуш. Першыя паселішчы ўзніклі ў даліне яшчэ да новай эры. У I—II стагоддзях у даліне былі заснаваныя будысцкія манастыры, якія захаваліся да VIII стагоддзя. У перыяд з II па V стагоддзе ў даліне былі збудаваныя (высечаны ў скале) гіганцкія статуі Буды.
Баміян атрымаў сусветную вядомасць у 2001 годзе, калі гэтыя статуі, нягледзячы на пратэсты многіх краін, у тым ліку мусульманскіх, былі разбураныя талібамі. У лістападзе таго ж года талібы былі вымушаныя пакінуць горад у выніку наступлення войскаў Паўночнага альянсу.
Сезон 2014 ФК Слуцк
Сезон 2014 стаў для футбольнага клуба «Слуцк» дэбютным у элітным дывізіёне. Усяго клуб прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах:
Ігракі
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Заўвагі
Пакінулі клуб
* З арэнды
Naviband
NAVIBAND, або NAVI (Наві́) — беларускі гурт, які спявае ў жанры інды-поп, фолк-рок. Прадстаўнік Беларусі на конкурсе песні «Еўрабачанне 2017» з песняй на беларускай мове «Гісторыя майго жыцця».
Сезон 2014 ФК Слуцк
Пакінулі клуб
** У арэнду
Naviband
2013—2014
Гурт NAVI быў заснаваны 14 лютага 2013 — пасля амаль выпадковай сустрэчы Ксеніі Жук і Арцёма Лук’яненка. Так сталася, што абодва музыкі знаходзіліся ў той час у творчым пошуку. Абодва вакаліста ўжо даўно збіраліся змяніць стылістыку, у якой яны гралі да таго часу. Можна сказаць, што калектывы, у якіх яны раней працавалі, былі супрацьлеглымі па гучанню і стылістыцы. Спалучыўшы такія розныя напрамкі, яны вырашылі паспрабаваць і спець адну песню дуэтам.
Сезон 2014 ФК Слуцк
Пакінулі клуб
* У арэнду
Naviband
2013—2014
Першапачатковая назва гурта NAVI, як кажуць самі музыкі, не мае ніякага значэння. Але з англійскай мовы сугучнае «navy» перакладаецца як «флот», у грузінскай мове сугучнае «navi» — «лодка», у італьянскай «nave» — таксама «лодка». Таксама NAVI гэта назва ўкраінскай кіберспартыўнай каманды
У 2013 годзе музыку гурта NAVI ацаніла Дыяна Арбеніна, разам з ёй музыканты выступілі ў двух юбілейных канцэртах Начных Снайпераў. Таксама станоўча музыку NAVI ацаніў Сяргей Бабкін, на адным з яго сольных канцэртаў NAVI выступілі на разагрэве.
У студзені 2014 адбылася прэзентацыя першага альбома гурта пад назвай «Лаві». Улетку 2014 група ўзяла ўдзел у буйным польскім фестывалі Halfway festival, дзе выступіла на адной сцэне з Lisa Hannigan. У снежні 2014 года выйшаў акустычны альбом гурта на беларускай мове «Сонцам сагрэтыя»!
Летам 2015 года музыканты перамаглі ў намінацыі «Адкрыццё года», а таксама ўзялі «Лепшую песню на роднай мове» у Нацыянальнай музычнай прэміі «Ліра». Былі ўдзельнікамі галоўнай сцэны фестывалю «Дружба» разам з такімі гуртамі, як «Нагу звяло», «Сяргей Бабкін», «Дэльфін» і «Animal Джаз», неаднаразовыя госці фестывалю «Басовішча-2015». Зімой 2015 года NAVI выступілі на калядных канцэртах у Маскве на пляцоўках ля Вялікага тэатра, дзе былі цёпла прынятыя публікай.
2015—2016
У чэрвені 2015 група выступіла на буйным расійскім фестывалі «Дзікае мята» разам з такімі мэтрамі як: «Акварыум», «Tequilla Jazz», Ніно Катамадзэ, «Млын», Zdob și Zdub.
Намінанты беларускай музычнай прэміі «Героі года-2015» ад Тузін Гітоў, узялі Гран-пры конкурсу «Засьпявай 2.0», пераможцы конкурснай праграмы «Басовішча-2015».
2017
Фіналісты беларускага нацыянальнага адбору на «Еўрабачанне-2016» (з песняй «Гэта зямля»), «Еўрабачанне-2017» (песня «Гісторыя майго жыцця»). 20 студзеня 2017 перамаглі ў нацыянальным адборы з песняй «Гісторыя майго жыцця». Такім чынам песня на беларускай мове ўпершыню трапіла на міжнародны конкурс «Еўрабачанне».
У студзені 2017 года выпусцілі новы альбом «Иллюминация» (Ілюмінацыя), у склад якога ўвайшлі 8 песень (4 на беларускай мове, 4 на рускай). У склад альбома ўвайшоў дуэт, запісаны з Я. Грышкаўцом.
14 лютага (традыцыйна для гурта) адбыўся вялікі сольны канцэрт і прэзентацыя новага альбома ў мінскім клубе «RE:PUBLIC». Па выніках галасавання ў паўфінале «Еўрабачання» 11 сакавіка 2017 трапілі ў лік фіналістаў конкурсу, дзе затым занялі 17-е месца.
2018
22.2.2018, у Дзень роднай мовы, гурт NaviBand сумесна з беларускай гімнасткай Меліцінай Станютай прэзентавалі відэа народнай песні «Рэчанька».
2020
Улетку 2020 года гурт запісаў песню «Іншымі», у якой «кожнае слова адлюстроўвае ўсё, што адбываецца цяпер наўкол», і асудзіў гвалт сілавых структур Беларусі ў дачыненні да мірных дэманстрантаў падчас пратэстаў у Беларусі.
Беларускі фонд спартыўнай салідарнасці
Беларускі фонд спартыўнай салідарнасці — фонд спартсменаў Беларусі, створаны ў жніўні 2020 года, аказвае фінансавую, псіхалагічную, арганізацыйную ды іншую дапамогу пацярпелым ад рэжыму, узаемадзейнічае з міжнароднымі арганізацыямі ў розных відах спорту. Фонд створаны вядомымі спартыўнымі функцыянерамі і спартсменамі — чэмпіёнамі і прызёрамі Алімпійскіх гульняў і іншых міжнародных спаборніцтваў. У красавіку 2022 года прызнаны КДБ Беларусі экстрэмісцкім фарміраваннем.
Марафон Свабоды
7-16 жніўня 2021 года фондам быў арганізаваны анлайн-забег на дыстанцыю 2334 метры (па артыкуле 23.34 КоАП была асуджана большасць удзельнікаў мірных пратэстаў у 2020—2021 гадах у Беларусі).
Забег быў разбіты на 10 дзён і кожны дзень быў прымеркаваны вызначанай тэме: падтрымцы дзеячаў культуры, лекараў, журналістаў, студэнтаў, палітвязняў, жанчын, рабочых, спартсменаў, Фонду спартыўнай салідарнасці і бегу ў Новую Беларусь.
Гімназія №1 г. Віцебска імя Ж. І. Алфёрава
'''Дзяржаўная ўстанова адукацыі «Гімназія №1 г. Віцебска імя Ж. І. Алфёрава»''' — установа сярэдняй адукацыі, адкрыта ў 1991 годзе рашэннем Віцебскага гарадскога выканаўчага камітэта ад 15.08.1991 г. № 294 на базе сярэдняй школы № 15. Па рашэнню гарвыканкама імя Жарэса Алфёрава віцебская гімназія атрымала ў 2019 г.