cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ота Цііф
Ота Ціі́ф (Otto Tief; 14 жніўня 1889, Сільдэма, блізу Рапеля, Эстляндская губерня, Расійская імперыя — 5 сакавіка 1976, Ах'я, Пылваскі раён, ЭССР, СССР) — эстонскі ваенны і палітык, паводле сучаснага афіцыйнага эстонскага пункта гледжання, апошні законны прэм’ер-міністр Эстоніі (1944) да аднаўлення ў 1991 годзе яе дзяржаўнасці.
Ганаровы прэлат Яго Святасці
Ганаровы прэлат Яго Святасці (Praelatos Honorarios Sanctitatis Suae) — святар, якому Папа Рымскі падаў гэты тытул. Ганаровыя прэлаты называюцца мансеньёрамі і маюць некаторыя прывілеі ў пытаннях царкоўнага адзення.
Перад motu proprio Pontificalis Domus ад 28 сакавіка 1968 ганаровыя прэлаты зваліся прыдворнымі прэлатамі (па-латыні: Antistites Urbani), тытул, які тады таксама ішоў з некаторымі пасадамі тыпу архібіскупа-памочніка ці біскупа-памочніка Папскага Трона або члена рымскага прэлацтва, а таксама адносіўся да архібіскупаў, біскупаў і апостальскіх пратанатарыяў, якім гэты тытул быў падараваны перад іх прызначэннем на вышэйназваныя пасады.
Сёння гэты тытул падаецца таксама індывідуальна, па патрабаванні іх біскупаў; існуюць наступныя ганаровыя прэлаты ex officio:
Ганна Леанідаўна Раманоўская
Ганна Леанідаўна Раманоўская (нар. 5 сакавіка 1979, Мінск) — беларуская мастачка.
Біяграфія
Сябар Беларускага саюза мастакоў з 2007 года і суполкі «Пагоня».
Творчасць
Працуе ў галіне станковай і кніжнай графікі. Асноўныя творы: «Размова» (2004), «Шлях да Ерусаліма» (2007), «Вёска Белыя Ваўкі» (2008), «Зоркі» (2009), «Калодзежы» (2009), «Дрэва жыцця» (2014), ілюстрацыі да кніг «Аб Нараджэнні Хрыстовым» (2007), «Самы лепшы падарунак» (2014), «Дзед Манюкін і ўнукі» (2014), «Аповесць пра княгіню Рагнеду» (2015).
Даўгабродская вуліца
Даўгабродская вуліца — вуліца ў Партызанскім і Заводскім раёнах Мінска. Злучае вуліцу Казлова і Партызанскі праспект, перасякае парк імя 50-годдзя Кастрычніка. На вуліцы Даўгабродскай — уваходы на станцыі Аўтазаводскай лініі метро «Трактарны завод» і «Партызанская».
Этымалогія
Назва вуліцы паходзіць ад назвы гістарычнага прадмесця Мінска Доўгі Брод.
Размяшчэнне
На большай частцы даўжыні арыентавана з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход, на невялікім адрэзку перад скрыжаваннем з Партызанскім праспектам арыентавана з паўночнага ўсходу на паўднёвы захад. З’яўляецца працягам вуліцы Казлова, пачынаецца ад скрыжавання з вуліцай Батанічнай, з перасякае завулкі Казлова, Уральскі, вуліцу Уральскую, чыгуначныя пуці, вуліцу Перадавую, з паўднёвага боку пад вострым вуглом прымыкае вуліца Алега Кашавога, далей перасякае вуліцу Чабатарова, з паўднёва-заходняга боку прымыкае вуліца Будзённага, перасякае вуліцу Ванеева і Партызанскі праспект, на скрыжванні з якімі ўведзены двухузроўневыя развязкі. Працягам вуліцы з’яўляецца вуліца Пляханава. Даўжыня вуліцы складае каля 3,7 км.
Паркі і скверы
Адразу пасля пачатку вуліца перасякае Сляпянскую водную сістэму, праходзіць праз зялёную зону перад Мінскім трактарным заводам, частцы якой нададзена назва сквер Садружнасць, далей вуліца Даўгабродская падзяляе на дзве прыкладна роўныя часткі парк імя 50-годдзя Кастрычніка.
Цікавыя факты
Месцу пераходу вул. Казлова ў вул. Даўгабродскую мінчане далі мянушку «Казлабродская».
Сымон Кандыбовіч
Сымон Сымонавіч Кандыбовіч (псеўд. Кабыш;, в. Старыца, цяпер Капыльскі раён, Мінская вобласць — , Мюнхен) — беларускі дзяржаўны дзеяч, гісторык. Беларускі калабарант з нацыстамі ў часы Другой сусветнай вайны.
Біяграфія
Меў вышэйшую адукацыю, працаваў настаўнікам. У часе Першай сусветнай вайны служыў у войску. У 1922 г. працаваў старшынёй валаснога выканкаму ў Бабруйскім павеце. Быў дэлегатам Чацвёртага Усебеларускага з’езду саветаў. З 1926 — член ЦК КП(б)Б. У 1932—1937 кіраўнік справамі і ўпаўнаважаны камітэта нарыхтовак СНК БССР.
У 1940 арыштаваны. Падчас нямецкай акупацыі ў ІІ сусветную вайну супрацоўнічаў з нямецкімі ўладамі. У 1941-1943 уваходзіў у кіраўніцтва Беларускай народнай самапомачы. Уваходзіў у склад Беларускай цэнтральнай рады, са студзеня 1944 кіраўнік яе фінансавага аддзела. Удзельнік ІІ Усебеларускага кангрэса (чэрвень 1944, Мінск).
3 лета 1944 у Германіі. Змяніў прозвішча на Кабыш. Прымаў удзел у працы Беларускага нацыянальнага камітэта. 3 1954 у Мюнхене: супрацоўнік Інстытута па вывучэнні СССР, у беларускім аддзеле радыёстанцыі «Свабода». Даследаваў пытанні эканамічнай гісторыі. Аўтар артыкулаў у навуковым часопісе беларускай эміграцыі «Запісы», выданнях Інстытута па вывучэнні СССР па беларускім нацыянальным пытанні, у якіх рабіў высновы, што нацыянальнаму развіццю беларускага народа не спрыяюць ні Польшча, ні Савецкая Расія. Ад 1956 г. быў рэферэнтам Сакратарыята Рады БНР па пытаннях народнай гаспадаркі.
Памёр 17 верасня 1971 г. Пахаваны ў Мюнхене на могілках Вестфрыдгоф (ням. Westfriedhof).
Motu proprio
Proprio motu — па ўласнай ініцыятыве. Адмысловы папскі рэскрыпт. Гэта формула ўжывалася ў практыцы папскіх зносін з замежнымі дзяржавамі, калі Папа Рымскі не адказваў на зробленую яму прапанову, але вырашаў справу як бы зусім нанова — так, быццам датуль ніякіх праектаў і прапаноў па дадзеным пытанні ніхто яму не прадстаўляў.
Сонечнае зацьменне на Сатурне
Сонечныя зацьменні на Сатурне адбываюцца для гіпатэтычнага назіральніка з гэтай планеты, калі яе спадарожнікі праходзяць паміж Сатурнам і Сонцам. З 62 спадарожнікаў Сатурна толькі 7 — Янус, Мімас, Энцэлад, Тэфія, Рэя, Дыёна і Тытан — дастаткова вялікія і знаходзяцца дастаткова блізка ад Сатурна, каб цалкам закрыць сонечны дыск для гіпатэтычнага назіральніка. Астатнія спадарожнікі размешчаны на больш аддаленых арбітах і маюць меншыя памеры, таму закрыць цалкам сонечны дыск не могуць, гіпатэтычны назіральнік з Сатурна зможа назіраць толькі іх транзіт па дыску Сонца.
Вуглавы дыяметр сонечнага дыска ў небе Сатурна складае каля 3′. Для параўнання, сем асноўных спадарожнікаў Сатурна маюць бачныя вуглавыя дыяметры 5-10′ (Мімас), 5-9′ (Энцэлад), 10-15′ (Тэфія), 10-12′ (Дыёна), 8-11′ (Рэя)., 14-15′ (Тытан) і 1-2′ (Япет). Япет — трэці па велічыні спадарожнік Сатурна, размешчаны занадта далёка, каб цалкам зацямніць Сонца. Янус, наадварот, размешчаны блізка да Сатурна, мае бачны вуглавы дыяметр каля 7′, гэта значыць можа цалкам зачыніць Сонца.
Джо Дасэн
Джо Дасэн (Joe Dassin; поўнае імя Джозеф Айра Дасэн, Joseph Ira Dassin; ,  — ) — французскі спявак, кампазітар і музыкант амерыканскага паходжання.
Мойстра
Мойстра — возера ў Петрыкаўскім раёне Гомельскай вобласці Беларусі, на пойме ракі Прыпяць, за 6 км у напрамку на ўсход ад горада Петрыкаў.
Плошча паверхні возера каля 0,24 км². Даўжыня больш за 2,1 км, найбольшая шырыня 0,15 км. Найбольшая глыбіня каля 4,5 м. Катлавіна возера старычнага тыпу. Схілы катлавіны дасягаюць вышыні 4 м. Берагі возера высокія, месцамі абрывістыя. Ручаём Мойстра злучаецца з ракой Прыпяць.
Новае Пакаленне
«Новае Пакаленне» (НП) — моладзевая кааліцыя, заснаваная 5 снежня 2009 года дзевяццю дэмакратычнымі моладзевымі арганізацыямі Беларусі.
Гісторыя
Моладзевая кааліцыя "Новае Пакаленне" была ўтвораная 5 снежня 2009 года па ініцыятыве Маладога Фронту. У кааліцыю ўвайшло дзевяць моладзевых арганізацый рознай ідэалагічнай арыентаванасці. "Новае Пакаленне" з'яўляецца адной з чатырох палітычных кааліцыяў і адзінай кааліцыяй моладзевых дэмакратычных аб'яднанняў Беларусі.
Праграма
Праграма кааліцыі "Новае Пакаленне" заснавана на хрысціянскіх і нацыянальных каштоўнасцях, прынцыпах сацыяльнай справядліваьці ды ідэалах свабоды.
Праграмнымі накірункамі дзейнасці кааліцыя "Новае Пакаленне" вызначыла
Дзейнасць
Адной з галоўных задачаў сваёй дзейнасці кааліцыя "Новае Пакаленне" вызначае супольны ўдзел у агітацыйнай і мабілізацыйнай кампаніях, накіраваных на адстойванне грамадзянамі Беларусі свайго голасу падчас мясцовых, парламенцкіх і прэзідэнцкіх "выбараў".
7 студзеня 2010 года кааліцыя "Новае Пакаленне" стварыла перадвыбарчы штаб для ўдзелу ў мясцовых выбарах 2010 году. Кіраўніком перадвыбарчага штабу быў прызначаны дэпутат мясцовых Саветаў, сябра Сойму Маладога Фронту Зміцер Кухлей.
1 сакавіка 20010 года да спісу кандыдатаў "Новага Пакалення" на мясцовыя выбары далучыліся кандыдаты Прадпрымальніцкага блоку. Як заявілі лідары "Новага Пакалення", гэта было здзейснена дзеля таго, каб "супольна весці барацьбу за нацыянальныя каштоўнасці, дэмакратыю і таксама адстойваць інтарэсы прадпрымальніцкага руху".
Па выніках рэгістрацыі кандыдатаў у дэпутаты кааліцыя "Новае Пакаленне" абвясціла, што з 53 прэтэндэнтаў у кандыдаты, якія падалі ў выбарчыя камісіі подпісы і іншыя дакументы для рэгістрацыі, 22 прадстаўніка кааліцыі былі зарэгістраваныя ў якасці кандыдатаў у дэпутаты. Сябрамі ініцыятыўных групаў прэтэндэнтаў у кандыдаты было сабрана больш 10 000 подпісаў у сваю падтрымку. Падчас рэгістрацыі кандыдатаў ад кааліцыі было адмоўлена ў рэгістрацыі пераважна лідарам, якія праводзілі моцныя кампаніі на сваіх акругах. Так, не прайшлі сіта рэгістрацыі старшыня "Правага Альянсу" Юрась Карэтнікаў, лідар "Вольнай моладзі" Мікіта Красноў, намесніца старшыні "Маладога Фронту" Наста Палажанка.
Вуліца Кабушкіна (Мінск)
Вуліца Кабушкіна — вуліца ў Заводскім раёне Мінска. Названа ў гонар Івана Канстанцінавіча Кабушкіна (1915—1943), удзельніка Мінскага падполля ў гады Вялікай Айчыннай вайны, Героя Савецкага Саюза, закатаванага ў фашысцкіх засценках.
NGC 3170
NGC 3170 — падвойная зорка ў сузор’і Вялікая Мядзведзіца.
Тэхналагічны ўніверсітэт Труа
Тэхналагічны ўніверсітэт Труа (Université de technologie de Troyes) — французская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Труа.
Агульная характарыстыка
Тэхналагічны ўніверсітэт Труа з’яўляецца часткай сеткі трох французскіх тэхналагічных універсітэтаў, заснаваных Камп’енскім тэхналагічным універсітэтам. Універсітэт у Труа уваходзіць у 10 найлепшых інжынерных школ Францыі. Мадэль навучання ва ўніверсітэце ўяўляе сабой сумесь паміж паўночнаамерыканскай і французскай традыцыямі. Універсітэт быў заснаваны ў 1994 годзе і ўрачыста адкрыты прэзідэнтам Францыі Жакам Шыракам.
Тэхналагічны ўніверсітэт Труа прымае ўдзел у міжнародных праграмах абмену, уключаючы ERASMUS, і падпісаў пагадненні з многімі замежнымі ўніверсітэтамі (універсітэтамі-партнёрамі). Тэхналагічны ўніверсітэт Труа з’яўляецца членам Еўрапейскай асацыяцыі ўніверсітэтаў (EUA). Універсітэт з’яўляецца адным з 8 членаў ініцыятывы Еўрапейскага тэхналагічнага ўніверсітэта (EUt+).
Гродзенская вуліца (Мінск)
Вуліца Гродзенская — вуліца ў Заводскім раёне Мінска, у жылым раёне Чыжоўка. Названа ў гонар беларускага горада Гродна.
Косаўская аперацыя (1915)
Бітва
1 кастрычніка 1915 года, пасля ўступлення Балгарыі ў Першую сусветную вайну, балгарскія войскі абвясцілі вайну Сербіі. Балгарскае камандаванне дзейнічала ў саюзе з камандаваннем Аўстра-Венгрыі.
Фарсіраваўшы Мараву балгарскія войскі працягвалі наступ на тэрыторыю Косава. Галоўны ўдар 1-й балгарскай арміі быў нанесены на Прышціну. 9 лістапада балгарскія часткі ўступілі ў Косава. Сербскія войскі паспрабавалі нанесці контрудар на Уранье і злучыцца з англа-французскімі войскамі, што высадзіліся ў Салоніках, аднак атакі сербаў былі адбітыя. 24 лістапада часці 1-й балгарскай арміі без адмысловай працы захапілі Прышціну.
4 снежня аперацыя ў Косава завяршаецца, сербская армія ў найцяжэйшых умовах адступае ў Албанію. Пры гэтым сербскія войскі страцілі 30 тысяч забітымі і параненымі, 199 гармат, 150 аўтамашын, вялікую колькасць коней, і іншую ваенную маёмасць.
Пасля аперацыі ў Косава, балгарскія войскі ўступаюць у межы сербскай Македоніі.
Bet365
Bet365 (юрыдычная назва Bet365 Group Ltd) — міжнародная букмекерская кантора, заснаваная ў 2000 годзе. Сайт БК даступны на 17 мовах і выкарыстоўвае 29 валют.
Гісторыя
Годам заснавання букмекерскай канторы Bet365 лічыцца 2000 год, калі быў набыты дамен bet365.com. У 2001 годзе сайт зарабіў, і стаўкі пачалі прымацца ў рэжыме анлайн. Аднак гісторыя кампаніі пачынаецца ў 1974 годзе, калі ў Вялікабрытаніі Пітэрам Коўтсам была адкрыта сетка наземных пунктаў прыёму ставак пад назвай «Правінцыйныя гонкі». Бізнэс аказаўся вельмі паспяховым, ужо да сярэдзіны 90-х гадоў сетка налічвала 1000 ППС і была адным з лідэраў букмекерскага рынка ў Вялікабрытаніі.
У канцы 90-х гг. Дэніз Коўтс, дачка заснавальніка кампаніі Піцера Коўта, якая сёння з’яўляецца генеральным дырэктарам Bet365, заўважыла рост папулярнасці анлайн-ставак. Дзякуючы яе зацятасці ў сакавіку 2001 года была запушчана анлайн-платформа Bet365. Для развіцця бізнесу ў інтэрнэце сетка наземных ставак была закладзена, а атрыманыя грошы пайшлі на развіццё сайта і праграмнага забеспячэння.
Храналогія падзей:
Багі Бабур
Багі Бабур (باغ بابرباغ بابر, باغ بابر; таксама сустракаюцца назвы сад Бабура і сады Бабура) — паркавы комплекс у Афганістане, размешчаны непадалёк ад горада Кабула. Названы ў гонар свайго ўладальніка Бабура, заснавальніка імперыі Вялікіх Маголаў. Бабур акрамя гэтага захапляўся развядзеннем садоў. Багі Бабур з’яўляецца адной са славутасцяў краіны. Адрозніваецца дбайнай прадуманасцю пасадак; у мінулым у ім выгадоўваліся многія ўнікальныя расліны. Сярод іх былі розныя сарты садавіны, бахчавых і многае іншае, што раней зусім не сустракалася на дадзенай тэрыторыі.
Сонечныя зацьменні на Нептуне
Сонечныя зацьменні на Нептуне адбываюцца, калі які-небудзь спадарожнік планеты праходзіць паміж ёй і Сонцам, засланяючы сонечны дыск для гіпатэтычнага назіральніка.
У сілу аддаленасці Нептуна ад Сонца бачны вуглавы дыяметр апошняга складае прыкладна 1,25'. Таму выклікаць сонечнае зацьменне для гіпатэтычнага назіральніка могуць толькі тыя спадарожнікі Нептуна, якія валодаюць значнымі памерамі і арбіты якіх размешчаны параўнальна блізка да планеты. Такімі характарыстыкамі валодаюць Трытон (вуглавы дыяметр 26-28'), Наяда — 7-13', Таласа — 8-14', Дэспіна — 14-22', Галатэя — 13-18', Ларыса — 10-14' і Пратэй — 13-16'. Такім чынам, з чатырнаццаці спадарожнікаў Нэптуна толькі сем могуць выклікаць сонечнае зацьменне.
Сонечныя зацьменні на Нептуне адбываюцца досыць рэдка з-за нахілу восі кручэння планеты, які складае 28 градусаў. Акрамя таго, плоскасць арбіты Трытон размешчана пад вуглом 25 градусаў да экватара Нептуна, і гэта прыводзіць да таго, што патрэбная для зацьмення канфігурацыя нябесных цел узнікае досыць рэдка, а само зацьменне праходзіць досыць хутка, паколькі Трытон рухаецца ў кірунку, процілеглым да вярчэння Нептуна.
Плігаўскі валун
Знаходзіцца за 0,45 км на поўдзень ад галоўнай вуліцы Плігавак 2, за 3,6 км на паўночны ўсход ад Залужжа, за 2,4 км на поўнач ад Юрава, за 50 метраў на поўнач ад высакавольтнай лініі электраперадачы, пасярод рэчышча Чарніцы.
Ахоўная тэрыторыя
Плошча помніка — 44 м², плошча ахоўнай зоны помніка прыроды — 116 м². Мяжа ахоўнай зоны геалагічнага помніка прыроды рэспубліканскага значэння «Плігаўскі валун» — умоўная лінія на адлегласці 3 метраў ад краёў самога помніка.
Апісанне
Валун светла-карычневага дробназярністага граніту з уключэннем крышталёў ружовага палявога шпату, шэрага кварцу і рэдкіх крышталёў біятыту, рагавой падманкі і іншых мінералаў. Дадзены валун прынесены з тэрыторыі Скандынавіі падчас паазерскага аблядзянення.
Гісторыя
Паводле падання, у даўніну па Чарніцы, у рэчышчы якой ляжыць Плігаўскі валун, праходзіў водны гандлёвы шлях. Паблізу валуна было вялікае аднайменнае паселішча Чарніца, якое пазней перайменавалі на Сіроціна. У сярэднявеччы мясцовасць была густанаселенае і заможная, без дарог водны шлях быў асноўным для гандлю.
Гандляры з Сіроціна спускаліся на лодках па Чарніцы да Обалі, па ёй падымаліся ўверх па цячэнні да Усысы і па гэтай рацэ ішлі на вёслах да Гарадка — старажытнага паселішча ў рэгіёна. Уніз па Обалі даплывалі да Дзвіны, гандлявалі ва Уле, Полацку, Дрысе, Мядзелі, Браславе, Лагойску, Гародні. Таксама хадзілі паўночным шляхам да Себежа і Ноўгарада. Гандлявалі мёдам, воскам, льном і льнянымі вырабамі, пянькой і футрам. Завозілі ж вырабы з жалеза, медзі, дубу, грабу, тлушч цюленяў, маржовую косць.
Паводле падання, Плігаўскі валун перашкаджаў гандлярам, бо ляжаў сярод рэчышча і выступаў над вадою амаль на два сажні, аб яго можна было разбіць лодку, таму ў вялікую ваду пры камені ставілі вартавых, а на ім самым па начах палілі вогнішча.
Пізанская вежа
Пізанская вежа (Torre pendente di Pisa) — званіца, частка ансамбля гарадскога сабора Санта-Марыя Асунта (Пізанскі сабор) у горадзе Піза. Будаўніцтва вежы было скончана ў 1360 годзе. Вежа атрымала мянушку «Вежа, якая падае» і сусветную вядомасць дзякуючы таму, што яна моцна нахіленая і быццам «падае».
Вышыня вежы складае 55,86 м ад зямлі на самым нізкім баку і 56,7 м на самым высокім баку. Шырыня сцен у аснове складае 4,09 м і уверсе 2,48 м. Яе маса ацэньваецца ў 14453 т. Бягучы нахіл складае каля 5 ° (адхіленне прыкладна 4,9 м ад вертыкалі). Вежа мае 294 прыступкі.
Гісторыя будаўніцтва
Будаўніцтва вежы вялося ў 2 этапы, пачынаючы з 9 жніўня 1173 г, і з двума доўгімі перапынкамі працягвалася амаль 200 гадоў, да 1360 года. Вежа з’яўляецца званіцай каталіцкага сабора на П’яцца дэі Міраколі. Аўтар праекта так і застаўся невядомы. Без сумнення, вежа з’яўляецца адной з самых выдатных званніц Еўропы. Раней лічылі, што нахіл вежы з’яўляўся часткай праекта, але зараз гэтая версія падаецца малаверагоднай. Вежа праектавалася вертыкальнай, але нахіл пачаў адчувацца ўжо ў працэсе будаўніцтва і можа быць звязаны з дзеяннем такіх фактараў, як мяккасць глебы, ненадзейнасьць або неадпаведнасць падмурка, размыты грунт пад вежай у працэсе будаўніцтва.
Малая Плотніца
Мала́я Пло́тніца (, Малая Плотница) — вёска ў Беларусі, у Пінскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Бабрыкоўскага сельсавета.
Размешчана за 10 км ад аўтадарогі Ганцавічы — Лагішын і вёскі Бобрык, за 67 км ад горада Пінск. У вёсцы размяшчаюцца лясніцтва, базавая школа, дом малітвы і крама. На пачатак 1998 года пражывала 313 чалавек, было 139 гаспадарак.
Гісторыя
Вёска з’яўляецца даўняй вотчынай роду Завадскіх.
У пачатку XX стагоддзя дзейнічаюць народнае вучылішча (настаўнік К. Дыдышка), дзве рамесныя школы для моладзі бліжэйшых населеных пунктаў. Існавала царква.
Перад Вялікай Айчыннай вайной у вёсцы жыло 544 чалавек у 136 дварах.
У маі 1944 года гітлераўцамі быў спалены 131 дом, забіта 11 чалавек.
Дуброва (Жыткавіцкі раён)
Дубро́ва (, Дуброва) — аграгарадок у Жыткавіцкім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Марохараўскага сельсавета.
Размяшчэнне
У 22 км на паўночны ўсход ад Жыткавіч, 10 км ад чыгуначнай станцыі Старушкі (на лініі Лунінец — Калінкавічы), 155 км ад Гомелю
Транспартная сетка
На аўтамабільнай дарозе Марохарава — Любань. Планоўка складаецца з прасталінейнай вуліцы, арыентаванай з паўднёвага захаду на паўночны ўсход і забудаванай двухбакова, няшчыльна драўлянымі сялянскімі сядзібамі. У 1987 годзе пабудавана новая вуліца з 50 цагляных хат катэджнага тыпу, у якіх змесцаваліся перасяленцы з месцаў, забруджаных радыяцыяй у выніку катастрофы на Чарнобыльскай АЭС.
Гісторыя
Паводле пісьмовых крыніц вядомая з XIX стагоддзя як вёска Мазырскім павеце Мінскай губерні. У 1850 годзе валоданне памешчыка Карпава. У 1896 годзе працаваў вятрак. У 1929 годзе арганізаваны калгас «Новае жыццё», дзейнічалі гамарня і маслазавод. У 1932 годзе для вясковай школы пабудаваны будынак. У сярэдзіне 1930-х гадоў у вёску пераселены жыхары найблізкіх сяліб. Падчас Вялікай Айчыннай вайны ў лютым 1943 года нямецкія акупанты цалкам спалілі вёску і забілі 3 жыхароў. 19 жыхароў загінулі на фронце. Паводле перапісу 1959 года цэнтр калгасу імя В. І. Леніна. Дзейнічаюць сярэдняя школа (новы цагляны будынак пабудаваны ў 1993 годзе), бібліятэка, Дом культуры, амбулаторыя, дзіцячыя яслі-сад.
Яўген Міткевіч
Біяграфія
Падчас польска-савецкай вайны служыў на польскім ваенным тэлеграфе ў Мінску.
З 1925 года пераехаў у Баранавічы. 16 ліпеня 1926 года ў Баранавічах разам з Феліцыянам Цялоўскім быў арганізатарам праведзення беларускага з’езду Цэнтральнага камітэта па беларускіх справах, які мусіў быў супрацьстаяць Грамадзе. Падчас з’езду былі праведзены выбары ў Беларускую Раду. Аднак з’езд прыняў рэзалюцыю згодна з прапановамі пасла Васіля Рагулі — г. зн. згодна ідэалогіі Беларускага пасольскага клуба. Пасля гэтага Міткевіч перайшоў у Беларускі сялянскі саюз.
З’яўляўся фактычным рэдактарам мясцовай баранавіцкай беларускай газеты «Сялянская воля» (месячнік). У 1927 годзе супрацоўнічаў з Беларускай нацыянальна-радыкальнай партыяй Ф. Умястоўскага. На выбарах у польскі сойм у 1928 годзе беспаспяхова выстаўляў у Наваградскай акрузе свой спіс Беларускага гаспадарчага саюза незалежных сялян і рабочых, які не дабіўся поспеху.
Вядома, што ў 1933 г. Яўген Міткевіч працаваў судовым абаронцам Наваградскай судовай акругі ў Баранавічах.
Ташкенцкая вуліца (Мінск)
Ташкенцкая вуліца — магістральная вуліца ў Заводскім раёне Мінска, у жылым раёне Чыжоўка. Названа ў гонар сталіцы Узбекістана горада Ташкент пасля землетрасення 1966 года. Праходзіць часткова па беразе Чыжоўскага вадасховішча, да вуліцы датыкаюцца парк імя 900-годдзя Мінска і Мінскі заапарк.
Апостальскі экзархат у Аргенціне
Апостальскі экзархат у Аргенціне (Exarcado Apostólico Greco-Melkita Católico) — апостальскі экзархат Мелькіцкай каталіцкай царквы з цэнтрам у горадзе Кордава, Аргенціна. Апостальскі экзархат у Аргенціны распаўсюджвае сваю юрысдыкцыю на ўсю тэрыторыю краіны. Кафедральным саборам дыяцэзіі апостальскага экзархата ў Аргенціне з'яўляецца царква Святога Георгія ў горадзе Кордава.
Гісторыя
21 сакавіка 2002 года Рымскі Папа Ян Павел II выпусціў булу, «Quandoquidem saeculorum», якой заснаваў апостальскі экзархат у Аргенціне для вернікаў Мелькіцкай каталіцкай царквы, якія пражываюць на ўсёй тэрыторыі Аргенціны.
Структура
У Аргенціне дзейнічаюць тры прыходы апостальскага экзархата ў Аргенціне:
Транспарт у Эстоніі
Транспартная сістэма Эстоніі пераважна складаецца з сеткі аўтамабільных дарог і чыгункі. Геаграфічнае становішча дазваляе Эстоніі весці выгадны гандаль, ажыццяўляючы імпарт і экспарт тавараў па зямлі (аўтамабільным і чыгуначным транспартам), паветры і моры.
Нацыянальныя дарогі
Нацыянальныя дарогі ўтвараюць аснову эстонскай дарожнай сеткі. Іх агульная даўжыня сягае 16 465 км (29% ад усіх дарог), 59% з іх маюць дарожнае пакрыццё. Нацыянальныя дарогі падзеленыя на 3 ўзроўні:
Катастрофа Іл-76 пад Віцебскам
Катастрофа Іл-76 пад Віцебскам — авіяцыйная катастрофа самалёта Іл-76 савецкіх ВПС, якая адбылася ў пятніцу 23 лістапада 1979 года каля вёскі Гараны Віцебскага раёна, Віцебскай вобласці, БССР, пры гэтым загінуў экіпаж самалёта (7 чалавек). Першая катастрофа з удзелам ваенна-транспартнага самалёта Іл-76 у гісторыі авіяцыі.
Катастрофа
На прамой пасля чацвёртага развароту і давыпуска закрылкаў на 43°, на аддаленасці 12 км да УПП, пры нейтральным становішчы элеронаў пачалося самаадвольнае інтэнсіўнае (да 65°) краненне і разварот самалёта налева са зніжэннем з сярэдняй вертыкальнай хуткасцю да 25-27 м/сек і з вуглом тангажу ад −23° да +4° (у момант дотыку да зямлі). Праз 1 секунду пасля пачатку кранення КК пачаў парыраванне нахілу поўным адхіленнем элеронаў і руля напрамку направа на кут больш за 11° з адначасовым адхіленнем руля вышыні уверх і наступнай дачай каманды на ўборку закрылкі, што прывяло да памяншэння нахілу да 36,5° і змене кута тангажу. Па меры памяншэння нахілу КК кароткачасова (на працягу 1 секунды) адхіліў элероны ў становішча, блізкае да нейтральнага, што зноў прывяло да павелічэння нахілу, якое КК парыраваў поўным адхіленнем элеронов і руля напрамкі, паменшыўшы нахіл да 33-35°. Самалёт разгарнуўся на 180°, страціў вышыню і з нахілам 33°-35° левай плоскасцю зачын за зямлю, цалкам разбурыўся і згарэў. Катастрофа адбылася ў поле блізу вёскі Гараны Віцебскага раёна. Экіпаж загінуў.
Высновы расследавання
Катастрофа адбылася з-за канструктыўна-вытворчага недахопу — разбурэння трансмісіі левага закрылкі — абрыў вала з-за разбурэння відэльцы вядучай шасцярні левага вуглавога рэдуктара, у выніку чаго левае закрылок пад уздзеяннем аэрадынамічных сіл прыбраўся да 10 °. Гэта, пры цалкам выпушчаным (43º) правам закрылкі, стварыла вялікі кренящий момант налева. У дадзенай аварыйнай сітуацыі экіпаж дзейнічаў правільна. Для вываду самалёта са складанага становішча не хапіла запасу вышыні.
Картаграфічная праекцыя
Картаграфічная праекцыя — матэматычна вызначаны спосаб адлюстравання паверхні эліпсоіда на плоскасці.
Сутнасць праекцый звязана з тым, што фігуру Землі — эліпсоід, не разгортваемы ў плоскасць, замяняюць на іншую фігуру, разгортваемую на плоскасць. Пры гэтым з эліпсоіда на іншую фігуру пераносяць сетку паралеляў і мерыдыянаў. Від гэтай сеткі бывае розны ў залежнасці ад таго, якой фігурай замяняецца эліпсоід.
Скажэнні
У любой праекцыі існуюць скажэнні, яны бываюць чатырох відаў:
На розных картах скажэнні могуць быць розных памераў: на буйнамаштабных яны практычна неадчувальныя, але на дробнамаштабных яны бываюць вельмі вялікія.
Скажэнні даўжынь
Скажэнне даўжынь — базавае скажэнне. Астатнія скажэнні з яго лагічна выцякаюць. Скажэнне даўжынь азначае зменлівасць маштабу плоскага малюнка, што выяўляецца ў змене маштабу ад кропкі да кропкі, і нават у адной і той жа кропцы ў залежнасці ад напрамку.
Гэта азначае, што на карце прысутнічае 2 віды маштабу:
Для навочнага малюнка прыватных маштабаў уводзяць эліпс скажэння.
Скажэнні плошчаў
Скажэнні плошчаў лагічна выцякаюць са скажэння даўжынь. За характарыстыку скажэння плошчаў прымаюць адхіленне плошчы эліпса скажэнняў ад зыходнай плошчы на ​​эліпсоідзе.
Скажэнні кутоў
Скажэнні кутоў лагічна выцякаюць са скажэння даўжынь. За характарыстыку скажэнняў кутоў на карце прымаюць рознасць кутоў паміж напрамкамі на карце і адпаведнымі напрамкамі на паверхні эліпсоіда.
Скажэнні формы
Скажэнні формы — графічнае выява выцягнутасці эліпсоіда.
Роўнакутныя праекцыі
Роўнакутныя праекцыі — праекцыі без скажэнняў кутоў. Вельмі зручныя для вырашэння навігацыйных задач. Маштаб залежыць толькі ад становішча кропкі і не залежыць ад кірунку. Кут на мясцовасці заўсёды роўны куту на карце, лінія, прамая на мясцовасці — прамая на карце. Галоўным прыкладам дадзенай праекцыі з'яўляецца цыліндрычная Праекцыя Меркатара (1569 г.), Якая і ў нашы дні выкарыстоўваецца для марскіх навігацыйных карт.
Роўнавялікія (роўнаплошчавыя) праекцыі
У роўнавялікіх праекцыях адсутнічаюць скажэнні плошчаў, але пры гэтым моцныя скажэнні кутоў і формаў, (мацерыкі ў высокіх шыротах сплюшчваюцца). У такой праекцыі адлюстроўваюцца эканамічныя, глебавыя і іншыя дробнамаштабныя карты.
Адвольныя праекцыі
У адвольных праекцыях маюцца скажэнні і кутоў, і плошчаў, але ў значна меншай ступені, чым у роўнавялікіх і равноўгольных праекцыях, таму яны найбольш ужывальныя.
Прыватным выпадкам адвольных праекцый з'яўляюцца роўнапрамежкавыя праекцыі у якіх захоўваюцца адлегласці па некаторых абраных напрамках: напрыклад, прамая азімутальная праекцыя, у якой правільна адлюстроўваюцца адлегласці ад полюса.
Цыліндрычныя праекцыі
Прамежкі паміж паралелямі прапарцыйныя рознасці даўгаты. Прамежкі паміж мерыдыянамі вызначаюцца прынятым характарам малюнка або спосабам праектавання кропак зямной паверхні на бакавую паверхню цыліндру. З вызначэння праекцый вынікае, што іх сетка мерыдыянаў і паралеляў артаганальна. Цыліндрычныя праекцыі можна разглядаць як прыватны выпадак канічных, калі вяршыня конусу ў бясконцасці.
Па ўласцівасцях малюнка праекцыі могуць быць роўнакутнымі, роўнавялікімі і адвольнымі. Ужываюцца прамыя, касыя і папярочныя цыліндрычныя праекцыі ў залежнасці ад размяшчэння адлюстраванай вобласці. У касых і папярочных праекцыях мерыдыяны і паралелі адлюстроўваюцца рознымі крывымі, але сярэдні мерыдыян праекцыі, на якім размяшчаецца полюс касой сістэмы, заўсёды прамы.
Сезон 2019 ФК Андэрдог Чысць
У 2019 годзе футбольны клуб «Чысць» з п.Чысць прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Склад каманды
Станам на верасень 2019 года.
Картаграфічная праекцыя
Цыліндрычныя праекцыі
Існуюць розныя спосабы ўтварэння цыліндрычных праекцый. Наглядным уяўляецца праектаванне зямной паверхні на бакавую паверхню цыліндру, якая затым разгортваецца на плоскасці. Цыліндр можа быць датычным да зямнога шару ці перасякаць яго. У першым выпадку даўжыні захоўваюцца па экватары, у другім - па двух стандартным паралелям, сіметрычным адносна экватара.
Цыліндрычныя праекцыі прымяняюцца пры складанні карт дробных і буйных маштабаў - ад агульнагеаграфічных да адмысловых. Так, напрыклад, аэранавігацыйныя маршрутныя палётныя карты часцей за ўсё складаюцца ў касых і папярочных цыліндрычных роўнакутных праекцыях (на шары).
Сезон 2019 ФК Андэрдог Чысць
Склад каманды
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Картаграфічная праекцыя
Цыліндрычныя праекцыі
У прамых цыліндрычных праекцыях аднолькава адлюстроўваюцца адны і тыя ж участкі зямной паверхні ўздоўж лініі разрэзу - па ўсходняй і заходняй рамкам карты (дубляваныя ўчасткі карты) і забяспечваецца зручнасць чытання па шыротным паясам (напрыклад, на картах расліннасці, ападкаў) або па мерыдыянальных зонах (напрыклад, на картах часавых паясоў).
Касыя цыліндрычныя праекцыі пры шыраце полюса касой сістэмы, блізкай да палярных шырот, маюць геаграфічную сетку, якая дае ўяўленне пра сферычнасць зямнога шара. З памяншэннем шыраты полюса крывізна паралеляў павялічваецца, а іх працяг памяншаецца, таму памяншаюцца і скажэнні (эфект сферычнасці). У прамых праекцыях полюс паказваецца прамой лініяй, па даўжыні, роўнай экватару, але ў некаторых з іх (праекцыі Меркатара, Уэтча) полюс адлюстраваць немагчыма. Полюс уяўляецца кропкай у касых і папярочных праекцыях. Пры шырыні паласы да 4,5° можна выкарыстоўваць датычны цыліндр, пры павелічэнні шырыні паласы варта ўжываць цыліндр, які сячэ зямную паверхню, то ёсць уводзіць рэдукцыйны каэфіцыент
Канічныя праекцыі
Па характары скажэнняў канічныя праекцыі могуць быць рознымі. Найбольшае распаўсюджванне атрымалі роўнакутныя і роўнапрамежкавыя праекцыі. Утварэнне канічных праекцый можна ўявіць як праектаванне зямной паверхні на бакавую паверхню конусу, пэўным чынам арыентаванага адносна зямнога шара (эліпсоіда).
МАЗ-4370
МАЗ-4370 — сярэднетанажны нізкарамны грузавы аўтамабіль класа N2 катэгорыі MCV.
На базе аўтамабіля таксама быў створаны самазвал МАЗ-4570.
Канструкцыя
Грузавікі абсталёўваюцца нізкаразмешчанай трохмеснай кабінай, або двухмеснай са спальным месцам.
Характэрнымі асаблівасцямі канструкцыі з'яўляюцца малаліставыя рысоры ў пярэдняй і задняй падвесках, гідраўзмацняльнік руля, гіпоідны вядучы мост, 17,5-цалёвыя колы.
Колавая база складае 3000, 3700 ці 4200 мм.
NGC 3171
NGC 3171 (іншыя абазначэнні — ESO 567-31, MCG -3-26-32, NPM1G -20.0289, PGC 29950) — галактыка ў сузор’і Гідра.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Вольга Раманоўская
Вольга Раманоўская (27 лютага 1951, Фергана, Узбекістан — 18 верасня 2013)  — беларуская мастачка.
Біяграфія
Скончыла ў 1974 годзе Беларускі дзяржаўны тэатральна-мастацкі інстытут. Пасля заканчэння інстытута працавала дызайнерам, займалася жывапісам. У мастацкіх выстаўках брала ўдзел з 1981 года. Творы экспанаваліся на шматлікіх гарадскіх i рэспубліканскіх выстаўках.
Сябар Беларускага саюза мастакоў з 1999 года, сябар суполкі «Пагоня».
Памерла 18 верасня 2013 года. Пахавана на Каладзішчанскіх могілках у Мінску.
Сям’я
У шлюбе з мастаком Лявонам Раманоўскім мела дачку Ганну (нар. 1979), таксама мастачку.
Вуліца Галадзеда (Мінск)
Вуліца Галадзеда — вуліца ў Заводскім раёне Мінска, у жылым раёне Чыжоўка. Названа ў гонар Мікалая Мацвеевіча Галадзеда (1894—1937), партыйнага і дзяржаўнага дзеяча Беларусі.
Мікалай Аляксеевіч Ізобаў
Мікалай Аляксеевіч Ізобаў (нар., в. Красыні, , Віцебская вобласць) — беларускі матэматык. Акадэмік НАН Беларусі (1994). Доктар фізіка-матэматычных навук (1979), прафесар (1990).
Біяграфія
Нарадзіўся ў сялянскай сям’і. Пасля заканчэння Янавіцкай сярэдняй школы з 1958 года вучыўся на фізіка-матэматычным факультэце Віцебскага педінстытута, у 1962 годзе пераведзены на матэматычны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. Скончыўшы яго, у 1966—1967 гадах вучыўся ў аспірантуры. Пасля абароны кандыдацкай дысертацыі (1967) працаваў спачатку асістэнтам, потым малодшым навуковым супрацоўнікам у БДУ. З 1969 года працуе ў Акадэміі навук БССР: у 1969—1980 гадах намеснік галоўнага рэдактара ўсесаюзнага часопіса «Дифференциальные уравнения», у 1980—1986 гадах старшы навуковы супрацоўнік, у 1986—1993 гадах загадчык лабараторыі, з 1993 года загадчык аддзела Інстытута матэматыкі НАН Беларусі. Адначасова ў 1995—1999 гадах загадчык кафедры Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта.
Навуковы ўклад
М. А. Ізобаў — вядомы спецыяліст у тэорыі характарыстычных паказчыкаў Ляпунова і тэорыі ўстойлівасці па лінейным прыбліжэнні. Навуковыя працы па звычайных дыферэнцыяльных ураўненнях і тэорыі ўстойлівасці. Атрымаў крытэрый устойлівасці паказчыкаў Ляпунова, алгарытм іх вылічэння і ацэнку мінімуму. Развязаў прыватную, а ў некрытычным выпадку агульную задачу Ляпунова пра экспаненцыйную ўстойлівасць па лінейным набліжанні.
Больш за 200 навуковых прац, у т.л. 2 манаграфіі.
Узнагароды і прэміі
Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь у галіне навукі і тэхнікі (2000, у сааўтарстве) — за цыкл прац «Даследаванне асімптатычных уласцівасцей дыферэнцыяльных і дыскрэтных сістэм». Ордэн Францыска Скарыны (2000).
Палацца Піці
Піці, Палацца Піці (Palazzo Pitti) — самы вялікі з існуючых цяпер Фларэнційскіх палацца, адна з самых значных славутасцяў Фларэнцыі. Знаходзіцца на пакацістай Плошчы Піці; ззаду будынка размяшчаюцца сады Баболі.
Гісторыя
Будынак служыў рэзідэнцыяй спачатку вялікаму герцагу Медычы, затым дынастыі Латарынгскіх герцагаў і, нарэшце, італьянскай каралеўскай сям’і. Сёння гэта адзін з самых буйных музейных комплексаў Фларэнцыі. Тут размешчаны Палацінская галерэя, Галерэя сучаснага мастацтва, Музей срэбра, Музей фарфору, Музей карэт і Галерэя касцюма — найбуйнейшы ў Італіі збор, прысвечаны гісторыі моды.
Міхедавічы (вадасховішча)
Міхе́давічы — вадасховішча ў Петрыкаўскім раёне Гомельскай вобласці Беларусі, каля вёскі Міхедавічы.
Вадасховішча створана ў 1984 годзе. Плошча воднай паверхні 0,5 км². Даўжыня 1 км, найбольшая шырыня 0,9 км. Найбольшая глыбіня 3,5 м. Аб'ём вады 1,77 млн м³. Вадасховішча напаўняецца вадой з Міхедава-Грабаўскага канала ў час веснавой паводкі.
Замошскі сельсавет (Лепельскі раён)
Замо́шскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Лепельскага раёна Віцебскай вобласці. Цэнтр — вёска Замошша.
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Халопеніцкага раёна Барысаўскай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Менскай акругі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Халопеніцкім раёне БССР. З 8 ліпеня 1931 года ў складзе Лепельскага раёна БССР, з 21 чэрвеня 1935 года — Лепельскай акругі, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. 23 лістапада 1959 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Слабадскога сельсавета.
Новатны
Новатны (Novotný) — чэшскае прозвішча.
Чыгуначны транспарт Эстоніі
Чыгуначны транспарт Эстоніі ўяўляе сабой сетку чыгунак з агульнай даўжынёй пуцей 1320 км (на 2005 год; з іх электрыфікаваных 132 км) і шырынёй каляіны 1520 мм, якая таксама прымяняецца ў Латвіі, Літве і СНД. Асноўнай станцыяй з’яўляецца Балтыйскі вакзал у Таліне. Уладальнік — нацыянальная кампанія «Eesti Raudtee».
Сонечнае зацьменне на Уране
Сонечныя зацьменні на Уране адбываюцца, калі адзін з натуральных спадарожнікаў Урана праходзіць паміж Уранам і Сонцам, засланяючы Сонца для гіпатэтычнага назіральніка з Урана. Зацьменне можа адбыцца толькі паблізу перасячэння Уранам пункту раўнадзенства, што адбываецца прыкладна раз у 42 гады, апошні раз гэта адбывалася ў 2007—2008 гадах.
З 27 вядомых у наш час спадарожнікаў Урана толькі дванаццаць валодаюць дастатковым бачным памерам, каб зачыніць сонечны дыск :
Астатнія спадарожнікі Урана занадта малыя ці звяртаюцца занадта далёка, каб закрыць сонечны дыск.
Unibet
Unibet — платформа для ставак на спорт, анлайн-казіно, Бінга і анлайн-покера, з’яўляецца часткай холдынгу Kindred Group. Абслугоўвае больш за 11 мільёнаў кліентаў у 100 краінах свету.
Галоўны офіс размешчаны на Мальце, на 2012 год абарот кампаніі склаў GBP 197,2 мільёна.
Гісторыя
Заснавана Андэрсам Стрэмам у 1997 годзе ў сваёй кватэры ў Эрлс-Корце, у Лондане. У 1998 году кампанія Unibet атрымала ліцэнзію ў Вялікабрытаніі, каб займацца гульнявой дзейнасцю. Кампанія адкрыла офіс у Лондане і пачала сваю камерцыйную дзейнасць у якасці букмекера, прымаючы стаўкі па тэлефоне. У 1999 годзе запушчаны інтэрнэт-сайты на шведскай і англійскай мовах. У 2000 годзе зарэгістраваная група Unibet Group Plc. У гэтым жа годзе кампанія Unibet атрымала міжнародную ліцэнзію і адкрыла офіс на Мальце.
Unibet з’яўляецца чальцом Еўрапейскай асацыяцыі азартных гульняў і ставак (EGBA), якая аб’ядноўвае 12 вядучых кампаній азартных гульняў у Еўропе. Статут асацыяцыі вызначае, якім чынам кампаніі-сябры павінны мець справу з такімі пытаннямі, як залежнасць ад азартных гульняў, незаконных азартных гульнях непаўналетніх, недатыкальнасць прыватнага жыцця гульца і адмыванні грошай.
Праца ў Беларусі
На сённяшні дзень уваходзіць у спіс легальных букмекераў, якія прайшлі ліцэнзаванне ў Беларусі.
Узнагароды
Unibet быў неаднаразова ўзнагароджаны міжнародным часопісам «eGaming Review», як лепшы Еўрапейскі аператар спартыўных ставак у 2006, 2008 і 2009 годзе, а таксама як аператар live ставак у 2009 годзе.
Пальмінскі сельсавет
Пальмі́нскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Гарадоцкага раёна Віцебскай вобласці Беларусі. Цэнтр — аграгарадок Пальмінка.
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Гарадоцкага раёна Віцебскай акругі БССР. Цэнтр — маёнтак Пальмінка, з 1927 года — вёска Антанопаль. Пасля скасавання акруговай сістэмы з 26 ліпеня 1930 года ў Гарадоцкім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Кабішчанскага сельсавета, цэнтр перанесены ў вёску Пальмінка. 10 мая 1958 года ў склад сельсавета з Прудніцкага сельсавета перададзены 4 населеныя пункты (Баталі, Забор’е, Каменка і Хартова). У 1971 годзе скасаваны вёскі Грачыхіна і Хобня. 26 сакавіка 1973 года ў склад Прудніцкага сельсавета вернута вёска Каменка. На 1 студзеня 1974 года ў склад сельсавета ўваходзілі 24 населеныя пункты. 12 жніўня 1974 года ў склад сельсавета з Прудніцкага сельсавета вернута вёска Каменка, скасавана вёска Галубова.
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1981 чалавек, з іх 82,5 % — беларусы, 15,1 % — рускія, 1,3 % — украінцы.
Вуліца Янкі Лучыны (Мінск)
Вуліца Янкі Лучыны — вуліца ў Ленінскім раёне Мінска ў жылым раёне Лошыца (мікрараёны Лошыца-1 і Лошыца-2), перасякаецца з Ігуменскім трактам. Названа ў гонар беларускага паэта Янкі Лучыны (1851—1897).
Еўрапейская кінапрэмія за найлепшую еўрапейскую камедыю
Еўрапе́йская кінапрэ́мія за найле́пшую еўрапе́йскую каме́дыю (European Film Award for Best European Comedy) — адна з узнагарод Еўрапейскай кінапрэміі, якую штогадова прысуджае Еўрапейская кінаакадэмія. Упершыню ўзнагарода была ўручана на 26-й цырымоніі Еўрапейскай кінапрэміі 7 снежня 2013 года.
Пераможцы і намінанты
Пераможцы і намінанты прыведзены ў храналагічным парадку. У межах аднаго года намінанты ўпарадкаваны па беларускамоўнай назве фільма паводле алфавіта. Пераможца адзначаны блакітным колерам фона    і прыводзіцца першым.
Гімн Ізраіля
Ха-Тыква, традыцыйна Атыква (הַתִּקְוָה — надзея) — дзяржаўны гімн Ізраіля.
Георгій Міхайлавіч Залашка
Георгій Міхайлавіч Залашка (, Масква, Расія) — беларускі археолоаг. У 1977 г. скончыў гістарычны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. У 1979 — 1986 гг. працаваў у Інстытуце гісторыі Акадэміі навук Беларускай ССР.
Вывучаў гісторыю насельніцтва ўсходняй Беларусі ў раннім жалезным веку. Даследаваў паселішчы і могільнікі ў Мазырскім раёне Гомельскай вобласці, Давыд-Гарадоцкім раёне Брэсцкай вобласці.
Царква ў імя святога прападобнага Сергія Раданежскага (Мілавіды)
Царква ў імя святога вялебнага Сергія Раданежскага — праваслаўная царква ў в. Мілавіды (Баранавіцкі раён) на могілках. Помнік архітэктуры сінадальнага кірунку рэтраспектыўна-рускага стылю.
Гісторыя
Пазней існавала царква ў гонар Увядзення у храм Прасвятой Багародзіцы, на месцы апошняй стаяў высокі васьміканечны крыж пасярод закінутых могілак. З папярэдніх цэркваў захаваліся храмавыя іконы, якія размяшчаюцца ў дзеючым храме.
Мураваная царква ў імя святога прападобнага Сергія Раданежскага пабудавана ў 1865 годзе. Казной было выдаткавана 6991 рубель 69 капеек. Настаяцелем храма быў Васіль Кудраўцаў, пасвечаны 14 лістапада 1888 года.
У склад прыхода ўваходзілі вёскі Мілавіды, Кадычыцы, Кулікі, Навасады, Скарынкі, Ямічна. Да царквы належала 934 прыхаджан мужчын і 904 жанчын, а разам 1838 чалавек.
Памятныя кніжкі Гродзенскай губерніі захавалі нам імёны яшчэ некаторых настаяцеляў Царквы ў імя святога вялебнага Сергія Раданежскага вёскі Мілавіды (даты пададзены па гадах выхаду Памятных кніжак Гродзенскай губерніі):
Архітэктура
Чатырохчасткавую аб’ёмна-прасторавую кампазіцыю фарміруюць трох’ярусная чатырогранная званіца, трапезная, папярочная прамавугольная ў плане малітоўная зала, апсіда. У сілуэце пануюць цыбулепадобныя галоўкі над дахам галоўнага аб’ёму і сферычным купалам званіцы. Фасады расчлянёны арачнымі аконнымі праёмамі, руставанымі архівольтамі.
NGC 3172
NGC 3172 (іншыя абазначэнні — MCG 15-1-11, NPM1G +89.0003, ZWG 370.8B, ZWG 370.2A, PGC 36847) — галактыка ў сузор’і Малая Мядзведзіца.
Сонечнае зацьменне на Плутоне
Сонечныя зацьменні на Плутоне ўзнікаюць, калі адзін з яго пяці натуральных спадарожнікаў — Харон, Нікта, Гідра, Кербер або Стыкс — праходзіць паміж Плутонам і Сонцам.
Арганізацыя па бяспецы і супрацоўніцтве ў Еўропе
Арганізацыя па бяспецы і супрацоўніцтве ў Еўропе, АБСЕ (Organization for Security and Co-operation in Europe, OSCE, Organisation pour la sécurité et la coopération en Europe) — найбуйнейшая ў свеце рэгіянальная арганізацыя, якая займаецца справамі бяспекі. Арганізацыя аб’ядноўвае 57 краін, размешчаных у Паўночнай Амерыцы, Еўропе і Цэнтральнай Азіі.
Былая назва — «Нарада па бяспецы і супрацоўніцтве ў Еўропе» — НБСЕ (Conference for Security and Cooperation in Europe, CSCE).
Гісторыя
«Нарада па бяспецы і супрацоўніцтве ў Еўропе» была сазваная з ініцыятывы СССР і сацыялістычных краін Еўропы як пастаянна дзеючы міжнародны форум прадстаўнікоў 33 еўрапейскіх дзяржаў, а таксама ЗША і Канады, для стварэння мераў памяншэння ваеннага супрацьстаяння і ўмацавання бяспекі ў Еўропе.
Нарада праходзіла ў тры этапы:
Развіццё дасягнутых пагадненняў замацоўвалася на сустрэчах дзяржаў-удзельніц:
Гісторыя старшынства
Старшынства ў АБСЕ праводзіцца дзяржавай—членам на працягу каляндарнага года. Міністр замежных спраў гэтай дзяржавы выконвае функцыі Дзеючага старшыні АБСЕ.
Пагоня (мастацкая суполка)
Прыдумалі і рэалізавалі яе ў знакамітай майстэрні «На Паддашку» мастакі Аляксей Марачкін, Яўген Кулік, Віктар Маркавец, Мікола Купава, браты Уладзімір і Міхась Басалыгі. У 2016 годзе сябрамі творчай суполкі «Пагоня» — крыху больш за паўсотні беларускіх масткоў.
Члены суполкі амаль штогод ладзяць выстаўкі сваіх прац, частку з якіх здымаюць па патрабаванні чыноўнікаў. В 2015 годзе былі зняты 3 творы: жывапісныя палотны Алеся Мары «Двубой, альбо супраціўленне двухгаловаму мутанту», Алеся Пушкіна «Памяці беларусаў, загінулых за Украіну» і партрэт амерыканскай мастачкі беларускага паходжання Галіны Русак работы Віктара Маркаўца. Прычым, апошняе палатно знялі толькі за тое, што фон карціны нагадаў цэнзаршы бел-чырвона-белы сцяг.
Мэта аб’яднання
Развіццё нацыянальнага мастацтва, захаванне яго пераемнасці, узбагачэнне традыцый, зберажэнне і памнажэнне мастацкіх набыткаў культурна-гістарычнай спадчыны. Усё дзеля абуджэння нацыянальнай самасвядомасці народу, яго духоўнага, культурнага і дзяржаўнага адраджэння.
Алесь Гарун
Алесь Гарун, сапр.: Аляксандр Уладзіміравіч Прушынскі (, фальв. Новы Двор пад  —, ; Псеўданімы і крыптанімы: І. Жывіца; А. Новадворскі; Сальвэсь; А. Сумны; А. Г.; І. Ж.; А. Н.; А.Н-і.) — беларускі паэт, празаік, драматург, публіцыст, грамадскі дзеяч.
Раннія гады
Нарадзіўся 27 лютага (11 сакавіка) 1887 г. у Мінску, на Багадзельнай вуліцы. Яго бацька Уладзімір Прушынскі і маці Соф’я (дзяв. Жывіца) былі простымі прадстаўнікамі рабочай каталіцкай грамады Мінска. З дзяцінства палюбіў кнігі і ў пяць гадоў умеў чытаць па-руску і па-польску. У далейшым скончыў мінскія 3-е гарадское прыхадское (1897) і рамеснае (1902) вучылішчы. Працаваў у сталярных майстэрнях і на мэблевай фабрыцы ў Мінску. З 1904 далучыўся да. Пачаў публікавацца з 1907 у газеце «Наша ніва».
Арышт і ссылка
Арыштаваны за антыўрадавую дзейнасць 4 сакавіка 1907 у падпольнай друкарні на вуліцы Шырокай у Мінску, дзе ў той момант друкавалася адозва «Да ўсіх працоўных». У ліпені 1908 Віленскай судовай палатай асуджаны на ссылку і пажыццёвае пасяленне ў Сібіры. Сасланы ў Іркуцкую губерню. З 1914 атрымаў права перамяшчацца па ўсёй Сібіры. Працуючы на баржы на рацэ Лене, падрыхтаваў зборнік «Матчын дар» і ў 1914 пераслаў яго ў Вільню (выйшаў у 1918). Пасля працаваў на залатых прыісках у Бадайба. Творчасць Алеся Гаруна прасякнута ідэяй сацыяльнага і нацыянальнага разняволення беларускага народа.
Вяртанне на радзіму
Хворы на сухоты, вярнуўся ў Мінск у верасні 1917. Віцэ-старшыня Усебеларускага з’езда 1917; удзельнічаў у стварэнні БНР. З № 3 да № 100 рэдагаваў газету «Беларускі шлях», актыўна выступаў у ёй як публіцыст. Падчас польскай акупацыі быў членам Беларускай ваеннай камісіі, Часовага беларускага нацыянальнага камітэта (з 12 жніўня да 17 кастрычніка 1919 — старшыня). Алесь Гарун асабіста вітаў Юзэфа Пілсудскага ў Мінску ад імя ўсяго беларускага насельніцтва, і не паскупіўся на паэтычныя вобразы ў сваёй вітальнай прамове:
Пачынаючы з кастрычніка 1919 г. А. Гарун канчаткова закінуў сваю паэтычную творчасць, бо з галавой акунуўся ў працэс стварэння беларускай нацыянальнай арміі пры Польшчы.