cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Знішчэнне крэйсера «Масква»
Чыннікі
Сярод аднаго з верагодных, але не пацверджаных, варыянтаў плыні атакі быў названы і такі: БПЛА Bayraktar TB2 мог або адцягваць увагу СПА крэйсера на сябе (аж да выканання ролі «ахвярнай пешкі»), або выконваў ідэнтыфікацыю мэты, разведваў яе каардынаты і наводзіў на яе берагавы комплекс.
БПЛА мог адцягнуць увагу галоўнай супрацьпаветранай РЛС крэйсера 3Р41 «Хваля» («Волна») бартавога комплексу С-300Ф «Форт». Але яна мае кут агляду за ўсё 180 градусаў. Пакрыццё на 360° забяспечвала трохкаардынатнае РЛС паветранага пошуку вялікай далёкасці МР-800 «Сцяг» («Флаг») бартавога ЗРК «Аса». Але цалкам верагодна, што падчас шторму ён не змог адрозніць ракеты, амаль слізгальныя над паверхняй мора, ад хваляў.
Супутнія падзеі
Высокапастаўлены чыноўнік Міністэрства абароны ЗША у каментары CNN адзначыў, што яны заўважылі, як пасля пашкоджання «Масквы» іншыя караблі ЧФ РФ, якія знаходзіліся паблізу ад яе месцазнаходжанне або ў паўночнай частцы Чорнага мора, вырушылі на поўдзень (далей ад украінскіх берагоў) і пакінулі раёны, у якіх яны дзейнічалі.
Ацэнкі значэння
Крэйсер «Масква» — гэта той самы карабель, якому адрасавалася фраза «Русский военный корабль, иди на хуй» пры нападзе на востраў Змяіны.
У каментары Бі-Бі-Сі дырэктар Інстытута вывучэння марскога патэнцыялу Расіі пры Ваенна-марскім каледжы ЗША прафесар Майкл Петэрсан адзначыў, што гэта мае і сімвалічнае, і ваеннае значэнне. «Масква» — флагман Чарнаморскага флота і "…сімвал расійскай ваеннай магутнасці на Чорным моры, <…> украінцы страцілі свой флот у 2014 годзе, пасля анэксіі Крыма, таму… сам факт таго, што ўкраінцы могуць наносіць такія ўдары надзвычай сімвалічны і балючы для расійскага кіраўніцтва."
На яго думку, гэта можа мець і ваеннае значэнне, паколькі зараз расійскі флот можа адчуць неабходнасць дзейнічаць на большым аддаленні ад украінскага берага. Капітан ВМС ЗША ў адстаўцы і былы дырэктар здзелак у Аб'яднаным разведвальным цэнтры Інда-Ціхаакіянскага камандавання ЗША Карл Шустэр, каментуючы тое, што адбылося, для CNN, заявіў: "Толькі страта падводнай лодкі з балістычнымі ракетамі або «Кузняцова» (адзінага расійскага авіяносца) нанесла б больш сур'ёзны ўдар па рэпутацыі ваенна-марскога флота ў вачах расійскай грамадскасці."
Афіцэр надводных баявых дзеянняў ВМС ЗША лейтэнант-камандэр Джэйсан Ланкастэр у каментары для , што калі для нападу на «Маскву» выкарыстоўваўся «Нэптун», то гэта яго першае вядомае ўжыванне падчас вайны. На яго думку, пагроза, якая зыходзіць ад мабільных крылатых ракет берагавога базавання, такіх як «Нэптун», "…змяняе аператыўныя паводзіны суперніка — расейскія караблі будуць дзейнічаць такім чынам, каб звесці да мінімуму рызыку выяўлення і максымізаваць свае шанцы абараніць сябе. Гэтыя паводніцкія змены абмяжоўваюць здольнасць Расіі выкарыстоўваць свой флот у інтарэсах. Дадатковы стрэс ад раптоўнага бою павялічвае стомленасць і можа прывесці да памылак."
Галоўны рэдактар BlackSeaNews Андрэй Кліменка паведаміў, што пасля паразы «Масквы» ў Расіі зменшылася колькасць крылатых ракет. Па словах Кліменкі, сумарны залп крылатых ракет караблёў ЧФ РФ, якія знаходзяцца ў Чорным моры, знізіўся з 72 да 56. У той жа час, ваенны эксперт Мікалай Бялескаў у каментары Бі-Бі-Сі паказваў, што «Маскву» не выкарыстоўвалі для абстрэлу тэрыторыі Украіны крылатымі ракетамі з Чорнага мора, паколькі яна не была носьбітам ракет «Калібр», якімі РФ накрывае амаль усю Украіну.
Meduza у сваім матэрыяле адзначала, што адной з задач крэйсера была супрацьпаветраная і супрацьракетная абарона ў карысць усіх сіл флота: карабель нёс на борце дальнабойныя комплексы СПА С-300 «Форт». Страта яго баяздольнасці сур'ёзна прыслабіла абарону сіл флоту, якія ўдзельнічаюць у вайне з Украінай, ад нападаў з паветра. Бі-бі-сі, ў сваю чаргу, таксама сведчыла аб тым, што, як флагманскі карабель, ён павінен мець аператыўны штаб кіравання. Эксперты ў каментарах Бі-Бі-Сі меркавалі, што менавіта з яго маглі кіраваць аперацыяй па блакадзе ўкраінскага ўзбярэжжа Чорнага мора.
15 красавіка 2022 года расійскі апазіцыйны журналіст Ігар Якавенка ў эфіры 24-га канала заявіў: "Цяпер ёсць рэальная магчымасць знішчыць флот Расіі. Гэты карабель з'яўляўся так званым абаронцам для іншых караблёў. Для гэтага, калі тоне флагманскі карабель — адзіны ракетны крэйсер Чарнаморскага флота — гэта змяняе расклад сіл."
Патапленне крэйсера «Масква» супадае па даце з патапленнем найбуйнага лайнера свайго часу «Тытанік». Вялікая колькасць медыйных каментатараў падкрэсліваюць сімвалічнасць гэтай даты і яе важнасць як сакральнага знака для крамлёўскай верхавіны, якая верыць у забабоны.
Масавая культура
Ва ўкраінскім Інтэрнэце знішчэнне крэйсера было ўспрынята як прамы адказ вядомай фразе аб расійскім ваенным караблі. Тэлевядучая Леся Нікіцюк выпусціла парадыйную песню па матыве мелодыі з мультфільма «У сінім моры, у белай пене».
Allium litardierei
Allium litardierei — від травяністых раслін сямейства ; распаўсюджаны ў Алжыры, Марока, Тунісе.
Распаўсюджанне
Распаўсюджаны ў Алжыры, Марока, Тунісе.
Чэнхуанмяа
Чэнхуанмяа (上海城隍庙, Храм бажаства-заступніка горада) — храм ў цэнтры Шанхая, злучаны з садамі Юйюань. Тут моляцца, пакланяючыся Чэнхуану, бажаству-захавальніку горада. У цяперашні час шанхайцы гэтак жа называюць гандлёвы раён вакол храма. Тут больш за сто будынкаў, большасці з якіх ужо больш за сто гадоў. Зараз у гэтых будынках размешчаны крамы, рэстараны, універмагі і кафэ, дзе прадаюць стравы мясцовай кухні.
Гісторыя
Чэнхуанмяа быў пабудаваны ў 1403 годзе. Храм першапачаткова быў размешчаны на вуліцы Фанбінь Чжунлу. На працягу свайго існавання Чэнхуанмяа шмат разоў разбураўся і затым Аднаўляўся. Падчас дынастыі Цын вырасла папулярнасць храма. Цяперашні варыянт быў пабудаваны ў 1926 годзе. Гандляры вакол Чэнхуанмяа сталі збірацца толькі пасля таго, як Шанхай стаў адкрытым портам. Дзякуючы ім вакол храма сфармаваўся вялікі рынак, пазней які стаў ажыўленым цэнтрам гандлю. У наш час на тэрыторыі рынку знаходзіцца гандлёвы комплекс «Юйюань шанчэн».
Holland America Line
Holland America Line — круізная кампанія ЗША (да 1989 года — Нідэрландаў). Заснавана ў 1873 годзе пад назвай Dutch-America Steamship Company. Маючы штаб-кватэру ў Ротэрдаме і займаючыся перавозкамі пасажыраў у Амерыку, кампанія атрымала вядомасць пад яе сённяшнім імем. Сёння аператар кіруе пятнаццаццю круізнымі суднамі і арганізуе круізы па ўсім свеце, абслугоўваючы каля 700 000 пасажыраў у год.
Гісторыя
У 1989 годзе Holland America Line была набыта холдынгам Carnival Corporation & plc, які з’яўляецца найбуйнейшым круізным аператарам у свеце.
Кампанія Holland America Line мае 15 круізных суднаў — апошні з іх Eurodam. Інаўгурацыя адбылася ў 2008 годзе.
IC 186-1
IC 186-1 — галактыка тыпу S0? (спіральная галактыка) у сузор’і Кіт.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Ігар Сяргеевіч Сацункевіч
Ігар Сяргеевіч Сацунке́віч ( — ) — вучоны ў галіне тэарэтычнай фізікі, адзін з пачынальнікаў даследаванняў па фізіцы нейтрына на Беларусі, кандыдат фізіка-матэматычных навук (1970).
Біяграфія
І. С. Сацункевіч нарадзіўся ў Мінску. У 1958 годзе скончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт, у 1965 годзе — аспірантуру (вучань акадэміка Ф. І. Фёдарава ). З 1958 па 2013 год працаваў у Інстытуце фізікі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі, з 2013 года — у Аб’яднаным інстытуце энергетычных і ядзерных даследаванняў «Сосны»
Навуковая дзейнасць
Сярод апублікаваных прац:
Цярлецкі
Цярлецкі — украінскае прозвішча.
Гарб-Шрарда-Бені-Хсен
Гарб-Шрарда-Бені-Хсен (الغرب شراردة بني حسين), адна з шаснаццаці абласцей Марока. Размешчана на паўночным захадзе Марока. Тэрыторыя 8805 км² з насельніцтвам 1 927 277 (перапіс 2007). Адміністрацыйны цэнтр — Кенітра.
Вобласць складаецца з 2 правінцый:
NGC 445
NGC 445 (іншыя абазначэнні — ZWG 385.47, PGC 4493) — лінзападобная галактыка (S0) у сузор’і Кіт.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Чычэн-Іца
Чычэн-Іца (Chichén Itzá, аст. Chichen Itzā) — палітычны і культурны цэнтр Мая на поўначы паўвострава Юкатан (Мексіка). Святы горад народа Іца, размешчаны ў 75 мілях на ўсход ад горада Мерыда, сталіцы Юкатана, Мексіка. У перакладзе з мовы мясцовых плямёнаў гэта назва значыць «Вусце калодзежа племені Іца». Археолагі лічаць яго адным з рэлігійных «месцаў сілы», звязаных з культурай Мая. Унесены ў спіс культурнай спадчыны ЮНЕСКА.
Савіна (рабочы пасёлак, Савінскі раён)
Савіна (Са́вино) — пасёлак гарадскога тыпу ў Іванаўскай вобласці Расіі, адміністрацыйны цэнтр Савінскага раёна, Савінскага гарадскога і Савінскага сельскага паселішчаў. Пасёлак размешчаны за 61 км на поўдзень ад Іванава, чыгуначная станцыя на лініі Іванава — Ноўкі. Заснаваны ў 1869 годзе як пасёлак пры чыгуначнай станцыі Ягор’еўская. У 1938 годзе пасёлку прысвоены статут пасёлка гарадскога тыпу.
Лук’ян Міхайлавіч Саланевіч
Лук’ян Міхайлавіч Саланевіч (, в. Навасёлкі, Гродзенская губерня —, Енісейск, Краснаярскі край) — , выдавец, краязнавец, грамадскі дзеяч. Бацька вядомага мысляра і пісьменніка Івана Саланевіча.
Біяграфія
Нарадзіўся ў сям’і святара — выхадца з беларускіх сялян. Працаваў свінапасам. У 1886 годзе скончыў Свіслацкую настаўніцкую гімназію, працаваў сельскім настаўнікам у розных паветах Гродзенскай губерні. Пісаў артыкулы і нататкі ў газету «Гродзенскія губернскія ведамасці» і шэраг іншых. Журналісцкая дзейнасць Лук’яна Саланевіча была заўважаная Пятром Сталыпіным — тады яшчэ губернатарам Гродзенскай губерні, які дапамог яму перабрацца ў Гродна (1899). Лук’ян Міхайлавіч становіцца бухгалтарам у Камісіі народнага харчавання, затым (з 1903) — служыў у канцылярыі губернскага кіравання. З 1912 года — на той жа пасадзе ў Коўна.
У 1901 годзе выдаў «Кароткі гістарычны нарыс Гродзенскай губерні за сто гадоў яе існавання. 1802—1902», адразу заваяваў аўтарытэт як гісторык. У кнізе Лук’ян Міхайлавіч усяляк развіваў ідэю аб тым, што беларусы з’яўляюцца галіной рускага народа, увесь час падвяргаліся апалячванню і акаталічванню, і нарэшце, уз’ядналіся з астатняй часткай рускіх. Увесь гэты час працягвае пісаць у «Гродзенскія губернскія ведамасці», і ў 1905 годзе становіцца іх рэдактарам. З 1907 года — намеснік начальніка канцылярыі гродзенскага губернатара.
У 1908 годзе Саланевіч разам з П. Каранкевічам, А. Кудзерскім і Н. Вруцэвічам заснавалі Беларускае таварыства, якое ставіла задачай прапаганду гістарычнага адзінства беларусаў з вялікаросамі ў рамках аднаго рускага народа. Была ажыццёўленая няўдалая спроба выпуску ўласнай газеты.
У 1911 годзе Сталыпін, ужо прэм’ер-міністр, прафінансаваў стварэнне газеты «Северо-Западная жизнь», дзе Саланевіч стаў рэдактарам, яна выходзіла з 1911 па 1915 год у розных гарадах Паўночна-Заходняга краю. У гэтай газеце Іван Лук’янавіч Саланевіч публікаваў свае першыя артыкулы. У 1912 годзе Лук’ян Міхайлавіч разам з братам і сынам засноўвае Беларускую гістарычную бібліятэку.
Пасля рэвалюцыі адышоў ад публіцыстыкі. Жыў на Кубані, Каўказе і ў Крыме. Захапляўся мікрабіялогіяй, вывучаў замежныя мовы.
У 1935 годзе, як бацька «ворагаў народа» быў арыштаваны і сасланы ў пасёлак Саўруднік Паўночна-Енісейскага раёна Краснаярскага краю, дзе працаваў у Енісейзолатахарчснабе майстрам эфірнай вытворчасці. Быў арыштаваны 11 лютага 1938 года. Асуджаны па справе Бабрыцкага Л. І. (34 чал.) за «удзеле ў контррэвалюцыйнай паўстанцкай групе, правядзенні антысавецкай агітацыі, падтрыманні сувязі з уцеклымі нелегальна за мяжу сынамі» тройкай НКУС да расстрэлу 7 мая 1938 года. Расстраляны 25 мая 1938 года.
Рэабілітаваны краявым судом Краснаярскага краю ў 1956 годзе. Расстраляны тады сама сын Яўген рэабілітаваны ў 1958 годзе.
Жонка: Юлія Вікенцьеўна, народжаная Ярушевіч (памерла 1 мая 1915 года ад запалення лёгкіх). Дзеці: Іван (1891), Барыс (1898), Яўген (1905), Усевалад.
Інстытут энергетыкі АПК НАН Беларусі
Не варта блытаць з Інстытутам энергетыкі НАН Беларусі
Інстытут энергетыкі АПК НАН Беларусі — былая навуковая арганізацыя па праблемах энергетыкі аграпрамысловага комплексу Беларусі.
Гісторыя
У 1966 годзе ў Мінску быў створаны Мінскі філіял Дзяржаўнага Усесаюзнага навукова-даследчага тэхналагічнага інстытута рамонту і эксплуатацыі машынна-трактарнага парка (ГОСНИТИ) Усесаюзнага аб’яднання «Саюзсельгастэхніка» пры Савеце Міністраў СССР. У 1970 пераўтвораны ва Усесаюзны навукова-даследчы і тэхналагічны інстытут мантажу, эксплуатацыі і рамонту машын і абсталявання жывёлагадоўчых і птушкагадоўчых ферм (УНДІТІМЖ). У 1992 увайшоў у склад Акадэміі аграрных навук Рэспублікі Беларусь Ліквідаваны ў 1993 г. Пастановай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 17.09.1993 г. № 627. У 1996 створана дзяржаўнае прадпрыемства "Беларускі Інстытут «БЕЛНДІАГРАЭНЕРГА», пераўтворанае ў 2000 г. у рэспубліканскае ўнітарнае прадпрыемства «Беларускі навукова-даследчы інстытут энергетыкі і электрыфікацыі аграпрамысловага комплексу». У сувязі з расфарміраваннем Акадэміі аграрных навук і утварэннем Аддзялення аграрных навук НАН Беларусі атрымаў актуальную назву. Расфарміраваны ў 2006 годзе..
Дуброўшчына (Пастаўскі раён)
Дубро́ўшчына (, Дубровщина) — вёска ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Лынтупскага сельсавета.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Камайскага сельсавета.
Энтрапія (неадназначнасць)
Энтрапія:
IC 186-2
IC 186-2 — галактыка тыпу S0? (спіральная галактыка) у сузор’і Кіт.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Валянціна Вацлаваўна Курсевіч
Валянціна Вацлаваўна Курсевіч (нар., в. Суботнікі Іўеўскага раёна Гродзенскай вобласці) — беларускі ўрач і палітык.
Біяграфія
Скончыла Мінскі дзяржаўны медыцынскі інстытут (лячэбная справа), Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь (дзяржаўнае і мясцовае кіраванне).
Працавала ўрачом выязной брыгады станцыі хуткай медыцынскай дапамогі Мінскага раёна, урачом-кардыёлагам Мінскага раённага тэрытарыяльнага медыцынскага аб’яднання, урачом-кардыёлагам, урачом-рэўматолагам, намеснікам галоўнага ўрача па медыцынскай частцы Мінскай ордэна Працоўнага Чырвонага Сцяга абласной клінічнай бальніцы, загадчыкам кардыялагічнага аддзялення 2-й гарадской клінічнай бальніцы г. Мінска.
Выбіралася дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га (была намеснікам старшыні Пастаяннай камісіі па ахове здароўя, фізічнай культуры, сямейнай і маладзёжнай палітыцы) і 6-га скліканняў.
Аўтар больш за 20 навуковых артыкулаў па праблемах кардыялогіі і рэўматалогіі.
Мабілаграфія
Мабілаграфія (mobilis — «жвавы, рухавы» і γραφη — «пішу») — разнавіднасць фотамастацтва, у якой у якасці інструмента выкарыстоўваюцца электронныя прыборы з убудаванай лічбавай фотакамерай, першапачаткова не прызначаныя для прафесійнага фатаграфавання, такія як мабільныя тэлефоны, кішэнныя персанальныя камп'ютары і інш.
Асноўныя звесткі
Адметная асаблівасць жанру — фатаграфаванне сітуацый, якія цяжка паўтарыць, і «лічбавы стыль» з-за нізкай разрознівальнай здольнасці камеры.
Многія лічаць, што мабілаграфія з’яўляецца не разнавіднасцю мастацтва, а толькі модай на аматарскія фатаграфіі. Аднак існуе меркаванне аб тым, што з удасканаленнем тэхнічных сродкаў жанр канчаткова аформіцца, і мабілаграмы будуць стварацца пры дапамозе камп’ютарнай апрацоўкі відэа. Але варта мець на ўвазе, што пры цяперашнім развіцці мабілаграфіі, дадзены від мастацтва застанецца абасобленым, таму што ў мабілаграфіі цэніцца ў асноўным аб’ект здымання і незвычайнасць ракурсу, а не якасць атрыманых фатаграфій. Гэта значыць важным з’яўляецца не выразнасць кадра, а тое, што на ім.
Аўтарам тэрміна «мабілаграфія» з’яўляецца расійскі мастак Дзмітрый Рэзван. У 2004 годзе была ўтворана Сусветная супольнасць мабілографаў, якая паставіла сваёй задачай стварэнне «Мабілаграмы свету» і папулярызацыю мабілаграфіі ў свеце.
Кенітра
Кені́тра (араб.: القنيطرة, маленькі мост, масток) — горад на паўночным захадзе Марока, порт на рацэ Себу, за 12 км ад узбярэжжа Атлантычнага акіяна і за 40 км на поўнач ад сталіцы Рабата. Адміністрацыйны цэнтр вобласці Гарб-Шрарда-Бені-Хсен.
Гісторыя
Да ўсталявання пратэктарата Францыі над Марока на месцы сучаснага горада была толькі крэпасць («касба»). Горад заснаваў Юбер Ліятэй, першы французскі генерал-губернатар, у 1912 з мэтай развіцця гандлю паміж гарадамі атлантычнага ўзбярэжжа краіны і Фесам, Мекнесам, якія знаходзяцца ўсходней. Порт у Кенітры быў адкрыты ў 1913. У 1933 французы далі афіцыйную назву гораду Порт-Ліятэй. Горад быў пераназваны ў Кенітру у 1956, пасля атрымання Марока незалежнасці.
З сямідзесятых гадоў у Кенітры размяшчалася ваенная база, частка тэрыторыі якой займалі амерыканскія ваенныя. У 1991 амерыканцы пакінулі базу ў Кенітры.
Эканоміка
Эканоміка Кенітры заснавана на вытворчасці таканіны, цыгарэт, перапрацоўцы рыбы, а таксама на гадоўлі цытрусавых, пшаніцы і гародніны. У Кенітры здабываюць цынк, нафту і прыродны газ. Прадпрыемствы харчовай (галоўным чынам кансервавай, мукамольнай) прамысловасці.
Транспарт
У Кенітры дзве чыгуначныя станцыі: Кенітра-Віль і Кенітра-Медзіна. Электрацягнікі кожныя 30 хвілін ідуць на Рабат і Касабланку.
Пыранка
Пыра́нка, Хамутоўка — рака ў Гродзенскім раёне, правы прыток ракі Котра (басейн Нёмана).
Даўжыня ракі 44 км. Плошча вадазбору 622 км². Сярэднегадавы расход вады ў вусці 3,5 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,4 м/км. Пачынаецца з возера Малочнае, цячэ праз азёры Белае і Рыбніца, упадае ў Котру на поўдзень ад вёскі Гушчыцы. Ад вытоку да возера Белае называецца Xамутоўка. Асноўны прыток — рака Бярвенка. Даліна ў сярэднім цячэнні невыразная, у верхнім і ніжнім трапецападобная (шырыня 200—300 м). Пойма ў верхнім цячэнні двухбаковая, шырыня 30—40 м, у ніжнім — пераважна правабярэжная. Азёрнасць басейна 2 % (найбольшыя азёры Вераўскае, Белае, Рыбніца, Кальніца, Зацкава, Антвозера). Рэчышча ў верхнім цячэнні звілістае (шырыня 3—4 м, месцамі да 10 м), на ўчастку ніжэй возера Рыбніца да вёскі Пыра (3,2 км) каналізаванае.
Вадзім Эдвардавіч Матуліс
Вадзім Эдвардавіч Матуліс — дырэктар Ліцэя БДУ (2010—2014), кандыдат хімічных навук (2005), дацэнт (2010).
Галіна навуковых інтарэсаў і навуковая праца
Даследаванне структуры і уласцівасцяў азотазмяшчальных гетэрацыклаў і іх комплексных злучэнняў метадамі квантавай хіміі. Выкананы квантавахімічныя разлікі электрастатычных патэнцыялаў малекул азолаў, падабенства да пратона розных атамаў азоту цыклу, адноснай устойлівасці ізамераў і электроннай і геаметрычнай структуры малекул вінілтэтразолаў. Атрыманыя вынікі забяспечваюць магчымасць мэтанакіравана аптымізаваць працэсы функцыяналізацыі азолаў і селектыўнага атрымання N-замешчаных трыязолаў і тэтразолаў, а таксама дазваляюць прагназаваць рэакцыйную здольнасць вінілтэтразолаў ў працэсах палімерызацыі, што ў сукупнасці ўносіць значны ўклад у развіццё фізічнай і структурнай хіміі азолаў.
Некаторыя вынікі навуковых даследаванняў уключаны ў вучэбны дапаможнік «Прыкладная квантавая хімія: вучэбны дапаможнік».
Іншыя віды дзейнасці
З 2003 г працуе ў Ліцэі БДУ. Займаецца падрыхтоўкай навучэнцаў ліцэя БДУ да Рэспубліканскай і Міжнароднай алімпіяд па хіміі. Сярод яго вучняў пераможцы заключнага этапу Рэспубліканскай, Мендзялееўскай і Міжнароднай алімпіяд па хіміі. З’яўляецца аўтарам шэрагу вучэбна-метадычных дапаможнікаў па хіміі, апрабацыя якіх паспяхова ажыццяўляецца ў цяперашні час у навучальным працэсе. Браў удзел у распрацоўцы адукацыйнага стандарту па хіміі. У суаўтарстве з Таццянай Аляксандраўнай Калевіч і Віталем Эдвардавічам Матулісам распрацаваў курс па выбару «Колькасныя суадносіны ў хіміі» (праграма курса зацверджана Міністэрствам адукацыі). Удзельнічае ў распрацоўцы комплексу дыстанцыйнага навучання, які ствараецца ў ліцэі БДУ. Ім распрацаваны і падтрымліваюцца два дзеючых у рамках гэтага комплексу курса: «Хімія 9» і «Завочная алімпіяда па хіміі», «студэнтамі» якіх з’яўляюцца навучэнцы ліцэя БДУ і іншых навучальных устаноў Рэспублікі Беларусь.
Эўбея
Эўбея або Неграпонт (Εΰβοια) — найбольшы з аставоў Грэцыі ў Эгейскім моры, адлучаецца на поўначы ад берагоў Паўднёвай Фесаліі Трыкерыйскім пралівам, на захадзе ад Атыкі, Беотыі і Лакрыды — пралівамі Талактыйскім і Еўрыпам. Мае доўгую і складаную гісторыю.
Халкідонскі сабор
Халкідонскі сабор — чацвёрты Усяленскі сабор, скліканы па просьбе рымскага імператара Маркіяна і са згоды папы Льва I у Халкідоне (сучасны Кадыкёй, раён Стамбула) у 451 г. з нагоды ерасі Яўціхія - манафізітства. Яўціхій вучыў, што Хрыстос мае толькі адну прыроду — Боскую, а не дваістаю (Боскую і чалавечую), і таму на крыжы пакутаваў не Божы чалавек, а сам Бог.
Пасяджэнні Халкідонскага сабора адбываліся ў храме вялікамучаніцы Яўфіміі (якая пацярпела каля 304 г). У ім прынялі ўдзел 630 айцоў царквы. Сабор быў адкрыты 8 кастрычніка 451 г. і зачынены 1 лістапада; Адбылося 17 пленарных пасяджэнняў. Адносна вучэння Яўціхія сабор прыняў кампраміснае рашэнне: «Хрыстос — Бог, але Ён таксама чалавек, прабывае ў дзвюх істотах, нязменных і непадзельных». Манафізіты не прызналі гэтае рашэнне. За імі ішлі копцкая (егіпецкая), эфіопская і армянская грыгарыянская цэрквы.
Эўбея
Геаграфія
Берагі абрывістыя, рэльеф горны (выш. да 1743 м, г. Дырфіс), развіты карст. Міжземнаморскія хмызнякі, лясы.
Вырошчваюць пшаніцу, вінаград, аліўкавыя гаі.
Халкідонскі сабор
Дагмат веравызнання
На саборы быў прыняты дагмат Святой Тройцы і вызначаны як дагмат аб тым, што ў Езусе Хрысце злучаюцца дзве прыроды — боскае і чалавечае: Таму, сьледам за сьвятымі Айцамі, мы ўсе аднадушна вучым: Гасподзь наш Ісус Хрыстос ёсьць адзін і той жа Сын, адзін і той жа дасканалы ў Бостве і дасканалы ў чалавечнасьці, праўдзівы Бог і праўдзівы Чалавек, адзін і той самы, які складаецца з слоўных ( разумныя) душа і цела, суісныя з Айцом паводле Боства і аднолькавыя з намі паводле чалавецтва, падобныя да нас ва ўсім, акрамя граху; народжаны ад Айца перад вякамі паводле Боства, але Ён нарадзіўся ў апошнія дні дзеля нас і нашага збаўленьня ад Марыі Дзевы і Багародзіцы паводле чалавецтва; адзін і той жа Хрыстос, Сын, Гасподзь, Адзінародны, у дзьвюх прыродах нязьмешаных, нязьменных, непадзельных, непадзельных; розьніца Ягоных прыродаў ніколі не зьнікае ад іх зьяднаньня, але ўласьцівасьці кожнай з дзьвюх прырод злучаюцца ў адной Асобе і адной Іпастасі такім чынам, што яны не разьдзяляюцца і не дзеляцца на дзьве асобы, але Ён адзін і той жа Адзінародны Сын, Бог, Слова, Гасподзь, Ісус Хрыстос; тое самае, як казалі пра Яго на пачатку прарокі і як вучыў нас сам Ісус Хрыстос і як даў нам Сымбаль Айцоў Такое вызначэнне веры асуджала вучэнні як монафізітаў, так і нестарыянаў.
Эўбея
Геаграфія
Галоўны горад — Халкіс.
Марыя Уладзіміраўна Кобец
Марыя Уладзіміраўна Кобец (19 кастрычніка 1974, в. Валішча, Пінскі раён, Брэсцкая вобласць) — паэт, журналіст, перакладчык.
Біяграфія
Нарадзілася і жыве ў вёсцы Валішча Пінскага раёна Брэсцкай  вобласці. Закончыла Пінскае медыцынскае вучылішча (1994), факультэт журналістыкі Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта (2017). Працавала загадчыкам Валішчанскага фельчарска-акушэрскага пункта (1998—2010), дырэктарам Валішчанскага сельскага Дома культуры (2010—2013).
З 2013 года — рэдактар карэспандэнцкага пункта г. Пінска РУП РТЦ «Тэлерадыёкампанія „Брэст“».
Вершы друкаваліся ў перыядычных выданнях Беларусі (газеты: «Полесская правда», «Пінскі веснік», «Навіны Палесся», «Народная трыбуна» «Заря», «Краязнаўчая газета», «ЛіМ», «Звязда», «Народная газета»; часопісы: «Полымя», «Маладосць», «Нёман», «Гаспадыня», «Алеся»).
У перакладах асобныя творы аўтаркі друкаваліся ў Расіі, Польшчы, Сербіі, Чарнагорыі, Туркменістане.
Член Саюза пісьменнікаў Беларусі з 2011 года, з 2012 — Саюза пісьменнікаў Саюзнай дзяржавы.
Прызнанне
Лаўрэат літаратурнай прэміі імя У. Калесніка Брэсцкага аблвыканкама ў намінацыі «Паэзія» (2012).
Заявіла аб сабе Марыя Кобец і як перакладчык. З арыгінальных моў вершы перакладала з сербскай, чарнагорскай, украінскай, польскай. Праз падрадкоўнікі рабіла мастацкія пераклады з азербайджанскай, дагестанскай, калмыкскай, хакаскай, туркменскай, таджыкскай, узбекскай, чачэнскай моў. Штуршком да працы такога кшталту стаў яе ўдзел у міжнародных фестывалях і форумах: фестываль славянскай паэзіі «Поющие письмена» г. Цвер (Расія, 2014), 51 Міжнародныя бялградскія сустрэчы, г. Бялград (Сербія, 2014), Міжнародны літаратурны форум у г. Аполе (Польшча, 2016), асамблея фестывалю славянскай паэзіі «Поющие письмена» (Расія, 2017), 54 Міжнародныя бялградскія сустрэчы, г. Бялград, (Сербія, 2017).
Пераклады
«Белая ваўчыца як чорны лебедзь»: аб творчасці сербскага  паэта Р. Радавіча, газета «НАРОДНАЯ ТРЫБУНА» (30.01.2015).
Пераклад вершаў дагестанскага паэта Міясата Муслімава, «ЛіМ» (25.08.2017).
«Прывітанне з Каракумскай старонкі»: «ЛіМ», 2017.
Пераклад вершаў чувашскага паэта В. Тургай, «ЛіМ» (№ 49, 08.12.2017).
Фарыд Гусейн. Вершы: Пераклады азербайджанскага аўтара з рускай мовы. Інтэрнэт-партал «Сугучча». http://sozvuchie.by/poeziya/ item/1606-faryd-gusejn-vershy.html.
Публіцыстыка
«Баба Зося»: газета «Пінскі веснік» (11.04.2009).
«Другі гатунак»: часопіс «МАЛАДОСЦЬ» (№ 4, 2013).
«Палессе самабытнае. На Піншчыне стала болей на адзін аб’ект культуры»: газета «ЛіМ» (25.11.2016).
«Любімая з дзяцінства раёнка»: «Полесская правда» (№ 77 (12707), 24.09.2014).
«Паэтычныя сустрэчы ў Сербіі»: «Полесская правда» (№ 80 (13024), 07.10.2017).
Літаратура
«Славлю Родину свою»: М. Елянеўскі аб творчасці аўтара, «Полесская правда», 2010.
«Вечарына з бляскам світальных рос»: С. Лазюк аб кнізе  «Кроплі», «Полесская правда» (№ 2 (12425), 06.01.2012).
«Іскрынкі „Берасцейскага вогнішча“»: Святлана Яскевіч, «Звязда» (№ 233 (27348), 04.12.2012).
«Лунінскай восені яркія фарбы»: У. Мікалаеў аб творчасці, «Полесская правда» (№ 97 (12520), 05.12.2012).
«Нібыта да чыстай крынічкі»: Г. Мазіна, «Народная трыбуна»  (№ 50 (1140), 07.12.2012).
«Талент года»: аб творчых поспехах, «Полесская правда» (№ 103—104 (12526-12527), 29.12.2012).
«Паэзія стала часткай жыцця»: Н. Мілеўская аб жыцці і творчасці, «Полесская правда» (№ 18-19 (12545-12546), 07.03.2013).
«Сербскія сустрэчы»: Н. Мілеўская пра ўдзел у літаратурным форуме ў Сербіі, «Полесская правда» (№ 79 (12709), 01.10.2014).
Forbytes
Forbytes — украінска-шведская IT-кампанія, якая аказвае паслугі па распрацоўцы праграмнага забеспячэння. Асноўны напрамак распрацоўкі — электронная камерцыя і ўкараненне праграмных прадуктаў для англамоўных рынкаў.
Марыя Уладзіміраўна Кобец
Літаратура
«Поэтический прорыв в Европу»: В. Грышкавец пра ўдзел у літфоруме ў Сербіі, «Заря» (02.10.2014).
Forbytes
Галаўны офіс знаходзіцца ў Хельсінгборгу (Швецыя), цэнтры распрацоўкі кампаніі — у Львове і Ужгарадзе (Украіна). Таксама існуе прадстаўніцтва ў Кіркалдзе (Вялікабрытанія).
Марыя Уладзіміраўна Кобец
Літаратура
«Адкрыццё іншасвету»: К. Ладуцька пра ўдзел М. Кобец у літаратурным форуме ў Сербіі, «ЛіМ» (№ 9, 06.03.2015).
«Белорусская литература сегодня»: А. Карлюкевіч, часопіс «Простор» (Туркменістан) (№ 2, 2016).
Forbytes
Гісторыя
Кампанія заснавана ў 2011 годзе, асноўная галіна — распрацоўка праграмнага забеспячэння, дызайн UI / UX, ІТ-кансалтынг і кіраванне.
Марыя Уладзіміраўна Кобец
Літаратура
«Літаратура — народная трыбуна»: Н. Мілеўская аб удзеле ў літаратурным фестывалі ў Сербіі, «Полесская правда» (22.10.2016).
Forbytes
Гісторыя
2011 — пачатак супрацоўніцтва з CDON, Lekmer, Heppo, New Experience;
Белы Бор (Слуцкі раён)
Бе́лы Бор (, Белый Бор) — вёска ў Слуцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Гацукоўскага сельсавета.
Марыя Уладзіміраўна Кобец
Літаратура
«Марыя Кобец прэзентавала новы зборнік вершаў „Палыновая квецень“»: Н. Мілеўская, «Полесская правда» (09.04.2017).
«Паэзія як лад жыцця»: Т. Палхоўская аб прэзентацыі кнігі  «Палыновая квецень», «Полесская правда» (№ 52 (12996), 01.07.2017).
Forbytes
Гісторыя
2012 — пачатак супрацоўніцтва з Trademax.se, які цяпер з'яўляецца часткай Home Furnishing Nordic, члена Bygghemma Group;
2013 — пачатак супрацоўніцтва з Bazil 365;
Марыя Уладзіміраўна Кобец
Літаратура
«Беларуская літаратура заваёўвае Балканы»: Пятро Савіч аб удзеле ў літаратурным форуме-2017 у г. Бялград (Сербія), «Радыё  Рацыя».
Смердзь
Смердзь, Смерць — рака ў Беларусі, у Лунінецкім раёне Брэсцкай вобласці, левы прыток ракі Прыпяць.
Марыя Уладзіміраўна Кобец
Літаратура
«Вечарына Марыі Кобец». Відэаролік аб творчасці аўтара. КУП «Тэлерадыёкампанія „Пінск“». У эфіры: 23.03.2016.
«Паэтка Марыя Кобец прэзентавала новы зборнік паэзіі». Відэаролік аб прэзентацыі кнігі «Палыновая квецень». Тэлерадыёкампанія «Варяг». У эфіры: 26.06.2017.
Forbytes
Гісторыя
2015 — кампанія змяніла назву і з тых часоў стала называцца Forbytes;
Марыя Уладзіміраўна Кобец
Літаратура
Праграма «Палеская скарбонка». Перадача аб жыццёвым і творчым шляху. КУП «Тэлерадыёкампанія „Пінск“». У эфіры: 28.06.2017.
Смердзь
Даўжыня ракі 37 км. Пачынаецца ад зліцця двух каналаў за 1,5 км на паўночны захад ад вёскі Міжлессе, вусце за 4 км на паўднёвы захад ад вёскі Лахаўка. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,3 м/км. Плошча вадазбору 502 км². Даліна ракі невыразная, зліваецца з прылеглай мясцовасцю. Пойма шырынёй 200—300 м. Рэчышча ў вытокавай частцы каналізаванае і зарэгуляванае шлюзамі, на астатнім працягу звілістае. Шырыня рэчышча 5—10 м, у ніжнім цячэнні да 15 м.
Марыя Уладзіміраўна Кобец
Літаратура
«Палыновая квецень». Відэаролік аб прэзентацыі кнігі «Палыновая квецень». Тэлерадыёкампанія «Брэст». У эфіры 04.07.2017.
«Открытие поэта»: В. Грышкавец на кнігу «Кроплі», газета «Заря» (18.06.2011).
Forbytes
Гісторыя
2015 — Forbytes далучаецца да Lviv IT Cluster — суполкі вядучых IT-кампаній Львова, якія разам з універсітэтамі і гарадскімі ўладамі ўдасканальваюць і развіваюць IT-індустрыю ў горадзе;
Смердзь
Прытокі: рака Выдранка, Кажан-Гарадоцкі канал (праваруч), Марачанскі канал (леваруч).
Forbytes
Гісторыя
2015 — адкрыццё офіса ў Швецыі;
Марыя Уладзіміраўна Кобец
Літаратура
«Берасцейскае вогнішча не затухае»: Л. Яніцкая, водгук на кнігу «Кроплі», газета «Заря» (09.07.2011).
Forbytes
Гісторыя
2015 — Пачатак супрацоўніцтва з Gymgrossiten, цяпер вядомай як Health and Sports Nutrition Group, якая ўваходзіць у Orcla Food. Сёлета далучылася да Львоўскага IT-кластара;
Марыя Уладзіміраўна Кобец
Літаратура
«Зямлі прыцягненне і вольнае неба»: К. Ладуцька, рэцэнзія на кнігу «Кроплі», газета «ЛіМ» (№ 27, 08.07.2011).
«Мой паратунак — слова»: В. Грышкавец на кнігу «Кроплі», часопіс «Нёман» (№ 2, 2012).
Forbytes
Гісторыя
2016 — пачатак супрацоўніцтва з кампаніяй Offerta;
Марыя Уладзіміраўна Кобец
Літаратура
«Палітра фарбаў „Палыновай квецені“»: Н. Аляхновіч на кнігу «Палыновая квецень», «Полесская правда» (03.12.2016).
Forbytes
Гісторыя
2017 — адкрыццё другога цэнтра распрацоўкі ва Украіне — ва Ужгарадзе;
Марыя Уладзіміраўна Кобец
Літаратура
«Якія фарбы ў шчырасці?»: Н. Аляхновіч на кнігу «Палыновая квецень», «ЛіМ».
«Кроплі датклівай душы»: А. Шушко да зборніка «Кроплі» (Мінск, «Мінкапрынт», 2011). «Зярняткі ўзыходзяць…»: Алесь Карлюкевіч да кнігі «Палыновая квецень» (Брэст, «Альтернатива», 2016).
Forbytes
Гісторыя
2018 — адкрыццё офіса ў Вялікабрытаніі;
2019 — пачатак супрацоўніцтва са Stenströms і Desenio;
2021 — Forbytes становіцца стратэгічным партнёрам Bizzkit, кампаніі па распрацоўцы праграмнага забеспячэння ў Одэнсэ, Данія.
Партнёрства і сяброўства
Forbytes з'яўляецца сярэбраным партнёрам Microsoft і члена Львоў ён кластар, член Шведскай арганізацыі мабільных вышынь, шведская супольнасць парка электроннай камерцыі, Брытанскі інстытут дырэктараў Iod Шатландыі і шведскі бізнес-асацыяцыі ў Украіна, і член прадпрыемства Еўропы сеткі сеткі Украіны.
Удзел у праектах і падзеях
2019 — Forbytes быў удзельнікам інфармацыйнага дня «Еўрапейскія магчымасці для вашага бізнесу», якая адбылася ў Львове. Прадстаўнікі Forbytes падзяліліся сваімі ідэямі для супрацоўніцтва з еўрапейскай сеткай прадпрыемстваў і такое супрацоўніцтва мае важнае значэнне для далейшага развіцця кампаній. Акрамя таго, прадстаўнікі EASME наведалі Forbytes офіс у Львове, дзе кампанія прадставіла свой праект «перамотка і гуляць».
2020 — Forbytes далучыўся да ініцыятывы Львова ён кластар «аб'яднаны для здароўя» у барацьбе супраць размеркавання COVID-19 ў Львове і Львоўскай вобласці. Акрамя таго, кампанія прапанавала дапамогу, не прымаючы да ўвагі прыбытак кампаніі па медыцынскіх і іншых арганізацый, якія працуюць на яго даследаваннях COVID-19 або дапамагчы спыніць пандэміі па-іншаму. Forbytes прапанаваў выкарыстоўваць свой вопыт у галіне навукі дадзеных, .NET і Python для стварэння рашэнняў, якія маглі б дапамагчы ў барацьбе з пандэміі.
Узнагароды
Top Software Development Company — Forbytes ўвайшоў у спіс лепшых кампаній развіцця праграмнага забеспячэння ў Львове ў адпаведнасці з GoodFirms;
Счапленне 1000 кампаній 2019 — Forbytes ўвайшоў у спіс лепшых паслуг B2B на аснове счаплення;
Топ счаплення B2B Кампаніі Украіна 2019 — Forbytes ўвайшоў у лепшых спісы B2B з службай развіцця электроннай камерцыі, выкарыстоўваючы счапленне;
Счаплення Top .NET распрацоўшчыкі 2019 — Forbytes ўвайшоў у спіс лепшых кампаній, якія забяспечваюць паслугі распрацоўшчыкаў .Net з версіяй счаплення;
Лепшыя кампаніі развіцця Networkory праграмнага забеспячэння ў адпаведнасці з дызайнам Rush рэйтынгу;
Топ 10+ кампаній Python развіцця ў Швецыі лістапада 2021 — Forbytes ўвайшлі ў топ-10 кампаній, якія спецыялізуюцца на развіцці Python ў Швецыі ў адпаведнасці з распрацоўкай прыкладання Швецыя;
Топ-10+ кампаніі вэб-распрацоўкі ў Швецыі 2021 — кампанія ўступіла ў спіс лепшых кампаній у Швецыі, якія спецыялізуюцца на Webfarters, у адпаведнасці з вышэйшымі кампаніямі.
Камсамольская плошча
Камсамольская плошча:
Юкатан
Юкатан (ісп. Yucatán) — паўвостраў у Цэнтральнай Амерыцы, адасабляе Мексіканскі заліў ад Карыбскага мора. Паўночную частку паўвострава займаюць мексіканскія штаты Юкатан, Кампечэ і Кінтана-Роа. Поўдзень паўвострава належыць дзяржавам Гватэмала і Беліз. Клімат трапічны і гарачы. На вільготным поўдні асноўную частку тэрыторыі займае трапічны лес, па меры прасоўвання на поўнач клімат становіцца сухім.
Аляксандр Аляксандравіч Гранкоўскі
Біяграфія
Нарадзіўся 9 лістапада 1963 года ў гарадскім пасёлку Наваельня Дзятлаўскага раёна Гродзенскай вобласці.
Скончыў Беларускі інстытут механізацыі сельскай гаспадаркі па спецыяльнасці «Інжынер-механік».
Працоўную дзейнасць пачаў майстрам на Мінскім аўтамабільным заводзе. Працаваў начальнікам участка, начальнікам цэха, галоўным інжынерам інструментальна-штампавай вытворчасці, намеснікам генеральнага дырэктара адкрытага акцынернага таварыства «Мінскі аўтамабільны завод» — кіруючая кампанія холдынгу «БЕЛАЎТАМАЗ» — тэхнічным дырэктарам.
У 2019 годзе абраны дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання па 92-й Аўтазаводскай выбарчай акрузе.
Звесткі аб даходах
Дэклараваны даход Гранкоўскага за 2018 год склаў 72,9 тысячы беларускіх рублёў. Згодна з дэкларацыяй, ва ўласнасці Гранкоўскага знаходзяцца жылы дом у Гродзенскай вобласці, кватэра ў г. Мінску, зямельны надзел у Гродзенскай вобласці.
Татарскі раён
Татарскі раён (Татарский район) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка (раён) і муніцыпальнае ўтварэнне (муніцыпальны раён) у Новасібірскай вобласці Расіі.
Адміністрацыйны цэнтр — горад Татарск.
Сезон 2015 ЖФК Зорка-БДУ
У 2015 годзе жаночы футбольны клуб «Зорка-БДУ» з горада Мінску прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Peninsular and Oriental Steam Navigation Company
«Peninsular and Oriental Steam Navigation Company» (скар. P&O) — былая брытанская транспартная кампанія, гісторыя якой пачынаецца з пачатку XIX стагоддзя.
У сакавіку 2006 года была набыта за 3,9 млрд фунтаў стэрлінгаў кампаніяй «Dubai Ports World» і стала яе даччыным таварыствам. Нягледзячы на гэта брэнд P&O быў захаваны. Штаб-кватэра кампаніі размяшчалася ў Лондане, Вялікабрытанія. Яе акцыі гандляваліся на Лонданскай фондавай біржы і ўваходзілі ў базу разліку індэкса FTSE 100.
Гл. таксама
P&O Ferries
1900
1900 год пачынаецца ў панядзелак па грыгарыянскім календары.
Песцякі
Песцякі (Пестяки́) — пасёлак гарадскога тыпу (з 1959), адміністрацыйны цэнтр Песцякоўскага сельскага паселішча, Песцякоўскага гарадскога паселішча і Песцякоўскага раёна Іванаўскай вобласці Расійскай Федэрацыі. Размешчаны на рацэ Пурашок, на аўтадарозе Іванава — Ніжні Ноўгарад, за 123 км на паўднёвы ўсход ад Іванава і за 90 км на ўсход ад чыгуначнай станцыі Шуя (на лініі Уладзімір — Іванава). Адлегласць да Ніжняга Ноўгарада складае па аўтамабільнай дарозе 120 км. Насельніцтва — 3165 чалавек (2021).
Парэбрык
Парэ́брык — тып арнаментальнай цаглянай муроўкі, у якой рад цэглы кладзецца пад вуглом да паверхні сцяны (рабром наверх). Выкарыстоўваўся старажытнарускімі архітэктарамі, у прыватнасці, быў папулярны ў Вялікім Ноўгарадзе і Пскове. Парэбрык варта адрозніваць ад бегунца, разам з якім ён часта выкарыстоўваўся.
Allium litvinovii
Allium litvinovii — від травяністых раслін сямейства ; распаўсюджаны ва Узбекістане, Кыргызстане і Таджыкістане.
Апісанне
Парасонік шчыльны, шарападобны. Кветкі цёмныя, сінія з адценнем фіялетавага.
Распаўсюджанне
Распаўсюджаны ва Узбекістане, Кыргызстане і Туркменістане.
IC 186A
IC 186A — галактыка тыпу S0? (спіральная галактыка) у сузор’і Кіт.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Камсамольская плошча (Санкт-Пецярбург)
Камсамольская плошча (да 1958 года Круглая плошча) — плошча ў Кіраўскім раёне Санкт-Пецярбурга, размешчаная непадалёк ад Кіраўскага завода на скрыжаванні праспекта Стачак, Чырвонапуцілаўскай і Карабельнай вуліцы.
У выніку пасляваеннай рэканструкцыі гарадской ускраіны Аўтава, цэнтрам мікрараёна стала Круглая плошча, створаная на месцы трамвайнага кольца. Кіраваў праектам планіроўкі і забудовы плошчы, праспекта Стачак і прылеглых кварталаў галоўны архітэктар Ленінграда Валянцін Аляксандравіч Каменскі.
У 1958 годзе ў гонар 40-годдзя УЛКСМ Круглая плошча пераназваная ў Камсамольскую.
У 2007 годзе Міжнародны фонд імя Ліхачова ў асобе старшыні Данііла Граніна звяртаўся да губернатара горада Валянціны Матвіенка з прапановай аднавіць Трыумфальную арку, пабудаваную па праекце архітэктара А. І. Гегела. Але гэтым планам перашкодзіў фінансавы крызіс.
Жвойрышкі Вялікія
Жво́йрышкі Вялі́кія (, Жвойришки Великие) — вёска ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Лынтупскага сельсавета.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Палескага сельсавета.
Сіёль
Сіёль (люксемб. Sëll, фр. Saeul) — камуна ў Люксембургу, размяшчаецца ў акрузе Дзікірх. Камуна Сіёль з'яўляецца часткай кантона Рэданж. У камуне знаходзіцца аднайменны населены пункт.
Насельніцтва складае 561 чалавек (на 2008 год), у камуне размяшчаюцца 216 хатніх гаспадарак. Займае плошчу 6,83 км ² (па займаемай плошчы 114 месца з 116 камун). Найвышэйшая кропка камуны над узроўнем мора складае 432 м. (34 месца з 116 камун), найменшая 287 м. (97 месца з 116 камун).
NGC 446
NGC 446 (іншыя абазначэнні — IC 89, IRAS01134+0401, UGC 818, ZWG 411.16, MCG 1-4-12, UM 90, MK 565, PGC 4578) — лінзападобная галактыка (SB0) у сузор’і Рыбы.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Новапісцова
Новапісцова (Новописцо́во) — пасёлак гарадскога тыпу ў Вічугскім раёне Іванаўскай вобласці Расіі. З 2005 года ўтварае (разам з вёскамі Афонава і Івашава) Новапісцоўскае гарадское паселішча. Размешчаны на рацэ Сунжа (прыток Волгі), за 15 км ад чыгуначнай станцыі Вічуга (на лініі Іванава — Кінешма). Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 1938 года.
Старыя яўрэйскія могілкі (Прага)
Каб не парушаць супакой памерлых, пахаванні здзяйсняліся пластамі. Найстарэйшае ацалелае надмагілле датавана 1439 годам. Па некаторых падліках, на могілках пахавана не менш за 100 000 яўрэяў, прычым да цяперашняга часу захаваліся прыблізна 12 тысяч надмагільных камянёў. З вядомых асоб тут пахаваны Махараль з Прагі (пам. 1609), Давід Ганс (пам. 1613) і Іосіф Дэльмедзіга (пам. 1655).
У канспіралігічнай літаратуры Старыя яўрэйскія могілкі разглядаюцца як традыцыйнае месца тайных збораў «сіёнскіх мудрацоў». Тут нібы імі былі складзены знакамітыя пратаколы (у рэчаіснасці фальшыўка). Гэта тэма падрабязна разгледжана ў рамане Умберта Эка «Пражскія могілкі» (2010).
Валерый Фёдаравіч Грышкавец
Валерый Фёдаравіч Грышкавец (нар. 23 снежня 1953, Пінск, Брэсцкая вобласць) — беларускі паэт, эсэіст, крытык і перакладчык.
Біяграфія
Нарадзіўся ў Пінску. Пасля заканчэння васьмігодкі працаваў на прадпрыемствах Пінска, вінаградарам у Крыме, геолагам у Іркуцкай вобласці, на будоўлях Бураціі і Літвы, карэспандэнтам і загадчыкам аддзела ў газеце «Полесская правда» (1976—1991, з перапынкамі).
Служыў у Савецкай Арміі (1973—1975). Вучыўся ў Беларускім дзяржаўным універсітэце (не закончыў) і на Вышэйшых літаратурных курсах пры Літаратурным інстытуце імя А. М. Горкага ў Маскве (1993—1997). У 1993—2004 гадах жыў і працаваў у Маскве.
Друкуецца з 1968 года. Выступае ў друку як паэт, эсэіст, крытык і перакладчык з беларускай, украінскай, польскай і балгарскай моў.
Вершы, эсэ, артыкулы аб літаратуры, літаратарах і пераклады Валерыя Грышкаўца, пачынаючы з 1971 года, друкуюцца ў часопісах «Нёман», «Рабочая смена», «Родник», «Наш современник», «Дружба народов», «Москва», «Новая Россия», «Русское возрождение» (Нью-Ёрк), «Московский вестник», «Смена», «Юность», «Всемирная литература», «Беларуская думка»; у альманахах «Истоки», «Дзень паэзіі», «Братина», «Берасцейскія карані»; у анталогіях «Современное русское зарубежье» і «Белорусская поэзия. Из века в век»; у газетах «Литература», «Завтра», «Литературная газета», «Литературная Россия», «Книжное обозрение», «Літаратура і мастацтва» і іншых выданнях.
Член Саюза беларускіх пісьменнікаў (1992), Саюза пісьменнікаў Беларусі (2006) і Саюза пісьменнікаў Расіі (1996).
Член праўлення Саюза пісьменнікаў Беларусі (2011).
З 2004 года зноў жыве ў Пінску. Працуе ўласным карэспандэнтам брэсцкай абласной газеты «Заря».
Творчасць
Аўтар кніг:
Публікацыі ў літаратурных зборніках:
Прызнанне
Лаўрэат літаратурных прэмій часопісаў «Нёман» (1991), «Москва» (1997), «Беларуская думка» (2005), Міжнароднай літаратурнай прэміі імя Андрэя Платонава (Масква, 1998), «Золотое перо России» (2003), незалежнай літаратурнай прэміі «Пуд мёда» (2004).
Лаўрэат літаратурнай прэміі імя Уладзіміра Калесніка Брэсцкага аблвыканкама (2007).
Лаўрэат прэміі Саюза пісьменнікаў Беларусі «Залаты Купідон» (2011).
Узнагароджаны медалём «За вялікі ўклад у літаратуру» (2014) і медалём Францыска Скарыны (2015).
Сухадол
Сухадол — тапонім.
Касторыя
Касторыя (Καστοριά) — горад на паўночным захадзе Грэцыі у захадняй Македоніі. Насельніцтва — 17 038 чалавек (2001), вышыня над узроўнем мора — ад 640 да 695 м. Горад знаходзіцца на паўвостраве.
Згодна асноўнай версіі, назва места паходзіць ад слова κάστορας (касторас) - бабёр. Па яшчэ адной версіі - ад імя легендарнага героя Кастара.
Асноўная галіна эканомікі горада — турызм. Турыстаў, акрамя старажытных будынкаў і маляўнічых пейзажаў, прыцягвае шопінг, асабліва ў куплі футраў з натуральнага меха.
Таксама Касторыя — адзін з цэнтраў ГПЦ. Адна з галоўных славутасцяў Касторыі — Царква Маўрыатысы, змешчаная на тэрыторыі кляштара, заснаванага ў XI ст. Іншае цікавае месца — галаграфічны музей.
Сяргей Міхайлавіч Клішэвіч
Сяргей Міхайлавіч Клішэвіч (нар., Мінск) — беларускі палітык.
Біяграфія
Скончыў гістарычны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта, магістратуру і аспірантуру гістарычнага факультэта БДУ, Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь.
Выбіраўся дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання па 97-й Кастрычніцкай выбарчай акрузе.
Погляды і выказванні
У кастрычніку 2021 года ў інтэрв’ю «Минск-Новости» Сяргей Клішэвіч выступіў з ініцыятывай замяняць дыпламаваных педагогаў на ваенных пенсіянераў, настаўнікі «далёкія сёння ад паняцця „патрыятызм“».
Кіраўская плошча
Кіраўская плошча — плошча, створаная ў 1930-х гадах у Кіраўскім раёне Санкт-Пецярбурга. Знаходзіцца на скрыжаванні праспекта Стачак, Балтыйскай вуліцы, вуліцы Швяцова і Урхава завулка. З 1930—1935 гг. кампазіцыйным цэнтрам Кіраўскай плошчы з’яўляецца будынак Кіраўскага райсавета (пр. Стачак, д. 18, узор стылю канструктывізму, архітэктар Ной Абрамавіч Троцкі).
Паўлава (Слонімскі раён)
Па́ўлава (, Павлово) (да 30 ліпеня 1964 года Пузаві́чы ) — вёска ў Беларусі, у Слонімскім раёне Гродзенскай вобласці. Да 2020 г. адміністрацыйны цэнтр Паўлаўскага сельсавета.
Геаграфія
Знаходзіцца за 22 км у напрамку на поўнач ад горада Слонім, за 170 км ад Гродна, за 23 км ад чыгуначнай станцыі Слонім. Праз вёску пралягае аўтамабільная дарога.
Прэзідэнцкія выбары ў Беларусі (2006)
Прэзідэ́нцкія вы́бары ў Белару́сі прайшлі 19 сакавіка 2006 года. Выбары прэзідэнта Беларусі праводзіліся ў трэці раз. На папярэдніх двух у 1994 і 2001 гадах перамогу атрымаў Аляксандр Лукашэнка, ён жа атрымаў перамогу і на гэтых выбарах.
Перадвыбарчае становішча
15 снежня 2005 года Лукашэнка сустрэўся з расійскім прэзідэнтам Уладзімірам Пуціным у Сочы, дзе заявіў: «''Вы ведаеце, што мы напярэдадні прэзідэнцкіх выбараў у Беларусі, ведаеце, што вакол нашай краіны адбываецца, таму я хачу Вас таксама праінфармаваць у гэтым плане. І Вы мне абяцалі сёе-тое расказаць''». Наступныя тры гадзіны перамоў праходзілі за зачыненымі дзвярыма. На наступны дзень Палата прадстаўнікоў прызначыла датэрміновыя прэзідэнцкія выбары на 19 сакавіка 2006 года. Паводле тэрміну яны мусілі адбыцца ў ліпені.