cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Эльюндзі
Словаўтварэнне
Дзякуючы вялікім камбінаторным магчымасцям лічбавых сістэм (пры дапамозе 10 знакаў магчыма адлюстраваць любую лічбу), камбінаторныя магчымасці ў эльюндзі не маюць сабе роўных ў параўнанні з іншымі мовамі, як натуральнымі, так і штучнымі. Пагэтаму ў словаўтварэнні гэта мова з’яўляецца самадастатковай і не патрабуе запазычанняў з іншых моў, хаця, яны, ў прынцыпе не забараняюцца. Аманімія недапушчальна паводле тэхналогіі словаўтварэння. Сінанімія непажаданая, але дапушчальная. Сутнасць словаўтварэння ў тым, што ўтвораны сэнсавымі элементамі корань з’яўляецца самастойнай каранёвай марфемай, і далей, не падзяляецца на складаючыя яго элементы. Для прыклада возьмем адзін артыкул і два афіксоіда (у квадратных скобках паказана транскрыпцыя):
Два афіксоіды, злучаючыся паміж сабой пры дапамозе метазнака С, утвараюць новы корань — двуафіксоід. Такім чынам, з гэтых трох сэнсавых элементаў утвараюцца наступныя словы, сэнсы якіх матвыіруюцца толькі гэтымі элементамі: (у фанэтызацыі [нго] — слог сіметрыі; [ё] сааб’ядноўваючы склад):
У дадзеным прыкладзе шэсць першых слоў — аднакаранёвыя словы, шэсць наступных — аднакаранёвыя суфіксальныя, апошняе — дзьвухкаранёвае. Злітна могуць далучацца не больш за чатыры квазілічбы. Колькасць далучэнняў праз дэфіс, не абмежавана. У якасці прыклада яшчэ разгледзім корань [літі] «мова, гаварыць», які ўяўляе з сабе злучэнне паўкараня [лі] «жыццё, жывы, адушаўлёны» і паўкараня [ті] «інфармацыя». ад гэтага кораня атрымліваюцца наступныя аднакаранёвыя словы (фрагмент з эльюндзі-рускага слоўніка):
Сінтаксіс
Сінтаксіс мовы эльюндзі, ў прынцыпе адпавядае сінтаксісу ўсіх індаеўрапейскіх моў і асабліва мове эсперанта. У мове эльюндзі адрозніваюцца галоўныя і другарадныя члены сказа. Парадак слоў — свабодны. Інверсія як і інтанацыя не грае граматычнай ролі. Іншымі словамі — свабодны парадак слоў прызначаны выключна дзеля пераадолення моўнага бар’ера. Усе асаблівасці сказа (пытанне, адказ і інш) афармляюцца выключна сваімі сродкамі, якія не ўключаюць ў сабе парадак словаў ці інтанацыю. Так, пытальны сказ афармляецца часціцай [фея], якая ставіцца перад тым словам, да якога адносіцца, а калі адносіцца да ўсяго сказа, то ў канцы яго. Дзеля графічнай кантраснасці прабел паміж словамі павялічаны (падвойны націск клавішы «прабел», а ў канцы сказа ў тэксце ставіцца не адна кропка, а дзве, гл. Узор тэксту). Напрыклад:
[лея зею чаліпі гаго нея]
Я не разумею цябе ([гаго] гэта прыназоўнік вінавальнага склона)
[вея часуло рако чатіпі фею]
Ён працуе ці вучыцца?
[нея шасуло гадо ладжубо]
Ён будзе працаваць у горадзе ([гадо] — гэта прыназоўнік склона месцазнаходжання: у, на)
[віктар калі гадо ладжунго, разу касуло гадо ладжубо]
Узор тэкста
Першы пасажырскі самалёт з вадародным рухавіком
Першы пасажырскі самалёт з вадародным рухавіком Савецкі самалёт ТУ-155 — першы пасажырскі лайнер, лятаючы на экалагічным вадародным паліве. Ён уяўляе з сабе варыянт мадэль ТУ-154, мае тры рэактыўныя рухавікі і 164 пасадачныя месцы. Бак напоўнены вадкім вадародам, знаходзіцца ў задняй частцы корпуса. Праблема стварэння вадароднага рухавіка даўно выклікае павышаную цікаўнасць спецыялістаў ва ўсім свеце перш за ўсё таму, што яго выкарыстанне абяцае значную перавагу з пункта гледжання аховы навакольнага асяроддзя ад забруджання. Падчас спальвання вадароду з кіслародам паветра астатачным прадуктам з’яўляецца галоўным чынам вада. Але лічыцца, што пераход з газавага паліва на вадароднае патрабуе значных капіталаўкладанняў і шырокага міжнароднага супрацоўніцтва.
Праблемы і перспектывы эльюндзі
Праблемы эльюндзі як мовы-пасрэдніка міжнацыянальных зносін выявіць практыка зносін ў разнамоўных калектывах. Што тычыцца эльюндзі як мовы-пасрэдніка машыннага перакладу, разнамоўнай інфармацыі, то яна можа працаваць толькі ў Юнікодзе, а дзеля гэтага Юнікод трэба дапоўніць сімваламі эльюндзі, якія прыведзены вышэй. У перспектыве магчыма стварэнне вялікай разнамоўнай інфармацыйнай сістэмы.
Вялікі Мяжнік
Вялі́кі Мяжні́к (, Великий Межник) — вёска ў Шклоўскім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі. Цэнтр Александрыйскага сельсавета.
Эльюндзі
Праблемы і перспектывы эльюндзі
Такая сістэма — гэта гіпатэтычная сістэма апрацоўкі звышвялікіх патокаў (усе газеты, часопісы, кнігі і г. д.) разнамоўнай інфармацыі. Стрыжнем сістэмы з’яўляецца мова-пасрэднік, на які аўтаматычна перакладаецца ўся паступаючач інфармацыя. Далей яна «скідваецца» ў своеасаблівы «кацёл» сістэмы, дзе падвяргаецца алгарытмічнай апрацоўцы і далей уваходзіць у вечную і бясконцую памяць сістэмы (усё гэта адбываецца на мове-пасрэдніку). І кожная этнічная мова (мова-удзельнік) пастаянна ці згодна с запытамі атрымоўвае аўтаматычна перакладзеную назад неабходную інфармацыю.
У тэхнічным плане перашкод для стварэння такой сістэмы ў прынцыпе няма- праблемы толькі ў стварэнні, апрабацыі і працаздольнасці мовы-пасрэдніка і ў адпаведных адаптацыях этнічных моў (моў-удзельнікаў).
Стварэнне такой сістэмы, а яна неабходна для далейшага развіцця ўсёй чалавечай цывілізацыі, магчыма толькі пад эгідай UNESKO, ISO і іншых міжнародных арганізацый пры шырокім міжнародным супрацоўніцтве. У гэтай сувязі неабходна адзначыць, што пачынаючы з 2007 года ў Ціраспалі ў Прыднястроўскі дзяржаўным ўніверсітэце імя Тараса Шаўчэнкі студэнты на добраахвотна-прымусовай аснове ў якасці дыпломных прац ствараюць праграмы па машыннаму перакладу праз мову-пасрэднік эльюндзі.
Вялікі Мяжнік
Гісторыя
Згадваецца ў 1643 як вёска Мяжнік у складзе Шклоўскай воласці ў Аршанскім павеце ВКЛ.
Санта-Марыя-ла-Лонга
Санта-Марыя-ла-Лонга (Santa Maria la Longa) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Фрыўлі-Венецыя-Джулія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Удзінэ.
Насельніцтва складае 2415 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 118 чал./км². Займае плошчу 19 км². Паштовы індэкс — 33050. Тэлефонны код — 0432.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Assunzione di Maria.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Джордж Стэфенсан
Джордж Стэ́фенсан, таксама Джордж Стывенсан (George Stephenson; 9 чэрвеня 1781, Уілэм, графства Нартамберленд — 12 жніўня 1848, Чэстэрфілд, графства Дэрбішыр) — англійскі вынаходнік, інжынер-механік.
Сусветную вядомасць набыў дзякуючы вынайдзенаму ім паравозу «Ракета». Лічыцца адным з «бацькоў» чыгункі. Абраная ім шырыня каляіны рэйкавага пуці, роўная 1435 мм (4 фута 8 ½ цаляў, так званая «Стефенсанаўская» або «нармальная каляіна»), стала самай распаўсюджанай у Заходняй Еўропе і да гэтага часу з’яўляецца стандартам на чыгунках многіх краін свету.
Toyota Avensis
Toyota Avensis - аўтамабіль японскай кампаніі Toyota Motor Corporation, які прыйшоў на змену мадэлі Carina у 1997-2018 годзе. Аўтамабіль выпускаўся ў кузаве седан, універсал і хэтчбэк. Было прадстаўлена 3 пакалення Toyota Avensis:
Апісанне '2016
Тры асноўных камплектацыі - Active, Business Edition і Excel - прапануюць вялікі пералік стандартнага абсталявання. Базавая мадэль Active пастаўляецца з: механічным кандыцыяніраваннем паветра, адліванымі дыскамі колаў, круіз-кантролем і пярэднімі вокнамі з электрапрывадам. Калі казаць пра баланс кошту і аснашчэння, то варта звярнуць увагу на мадэль Business Edition, якая прапануе: 17-цалевыя адліваныя дыскі колаў, інфармацыйна-забаўляльную сістэму Toyota's Touch 2, аўтаматычную сістэму кандыцыяніравання паветра, сістэму спадарожнікавай навігацыі з сэнсарным экранам, DAB радыё, вокны з электрапрывадам і камеру задняга выгляду. Сядзенні ў дадзенай мадэлі маюць часткова скураны і часткова ваўняную ашалёўку. Мадэль Business Edition Plus надасць скураную ашалёўку падлакотнікаў і сістэму адмыкання дзвярэй без ключа. Топавая мадэль Excel прапануе: 18-цалевыя адліваныя дыскі колаў, скураныя сядзенні з падагрэвам і некалькімі рэжымамі электроннай налады, і палепшаную навігацыйную сістэму з 3D адлюстраваннем.
Усе мадэлі абсталяваныя некалькімі падушкамі бяспекі, уключаючы падушку для каленаў кіроўцы.
Бяспека
Вынікі краш-тэсту Toyota Avensis 2016 года ад страхавога інстытута дарожнай бяспекі (IIHS) :
Агляд мадэлі
Трэцяе пакаленне Toyota Avensis выпускаецца ў Вялікабрытаніі з 2008 года. У 2011 г. быў праведзены рэстайлінг мадэлі.
Вэлыкі Сэлышча
Вэлыкі Сэлышча (Великі Селища) — вёска ў Бэрэзніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Сяргей Вячаслававіч Старненка
Сяргей Старненка (нар., в. Садовэ, Білгарад-Дністроўскі раён, Адэская вобласць, Украіна) — украінскі актывіст.
Біяграфія
Быў адным з лідараў Еўрамайдану ў Адэсе, удзельнічаў у кіеўскім Майдане ў 2014 годзе, узначаліў філіял «Правага сектара» ў Адэсе.
23 лютага 2021 года суд у Адэсе прызнаў Сяргея Старненку вінаватым у справе аб выкраданні ў 2015 годзе дэпутата Ліманскага пасялковага савета Сяргея Шчэрбіча.
Клочкі
Кло́чкі (, Клочки) — вёска ў Смаргонскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Сольскага сельсавета.
NGC 3213
NGC 3213 – галактыка каталога NGC, знаходзіцца ў Сузор’і Ільва. Бачная зорная велічыня: 13,5. Бачны размер: 1,0' × 0,8'. Прамое ўзыходжанне:10 гадз. 21 мін. 17,4 сек. Схіленне: +19°39'06".
Вілля
Вілля (Ві́лля) — вёска ў Бэрэзніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
IC 690
IC 690 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) у сузор'і Чаша.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Гнаціўка (Гайсынскі раён)
Гнаціўка (Гна́тівка) — вёска ў Гайсынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Граніў (Гайсынскі раён)
Граніў (Гра́нів) — вёска ў Гайсынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
1891 год у гісторыі астраноміі
1891 год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.
Пахаванне Гедзіміна (карціна Казіміра Альхімовіча)
«Пахаванне Гедзіміна» (Pogrzeb Gedymina) — гістарычная карціна Казіміра Альхімовіча, напісаная ў 1888 годзе. Захоўваецца ў зборы Нацыянальным музеі ў Кракаве.
Палатно з вялікім поспехам дэманстравалася на выстаўках у Пецярбургу, Вене, Варшаве, Львове і Сан-Францыска, а сам мастак атрымаў некалькі высокіх узнагарод.
Апісанне
Гедзімін ваяваў супраць лівонскіх рыцараў, далучыў да Вялікага Княства Літоўскага землі з гарадамі Горадня, Полацк, Берасце, Пінск, Тураў, Віцебск; заваяваў поўдзень Русі да Пуціўля і Бранска; зрабіў Вільню сталіцай княства. У снежні 1341 года пры аблозе нямецкай крэпасці Баербург быў забіты з агнястрэльнай зброі, якая мелася ў арсенале крыжакоў.
Тэма карціны — смутак ад незваротнасці цяжкай страты. З самага гушчару непраходнай пушчы выходзяць на шырокую паляну воіны Гедзіміна, якія нясуць на руках цела свайго ўладара. Схіліўшы галовы, услед за імі тоўпяцца простыя людзі ў белых вопратках, у сплеценых з лыка лапцях. Побач — магутныя дубы і елкі. А над усім гэтым — цяжкія свінцовыя хмары, толькі ўдалечыні відаць нейкае святло як сімвал надзеі, што дзяржаўная справа Гедзіміна па завяршэнні аб'яднання беларуска-літоўскай дзяржавы будзе паспяхова працягнута.
Мікалай Сафронавіч Байкоў
Мікалай Сафронавіч Байкоў (красавік, в. Покаць, , Гомельская вобласць — ) — чырвонаармеец Рабоча-сялянскай Чырвонай Арміі, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза (1943).
Біяграфія
У канцы верасня 1943 года Байкоў адным з першых у сваім падраздзяленні фарсіраваў Дняпро на поўнач ад Кіева. Удзельнічаў у ўтрыманні плацдарма на заходнім беразе ракі, атрымаў раненне, але поля бою не пакінуў і працягнуў адбіваць контратакі праціўніка, чым спрыяў паспяховай пераправе праз раку сваёй роты.
Прапаў без вестак 3 кастрычніка 1943 года.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 16 кастрычніка 1943 года чырвонаармеец Мікалай Байкоў быў удастоены высокага звання Героя Савецкага Саюза. Быў таксама ўзнагароджаны ордэнам Леніна і шэрагам медалёў.
Вільхіўка (Бэрэзніўскі раён)
Вільхіўка (Вільхі́вка) — вёска ў Бэрэзніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Ісатайскі раён
Ісатайскі раён (Исатай ауданы) — раён на захадзе Атыраўскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр — сяло Акістау.
Бяздзедавічы
Бяздзе́давічы (, Бездедовичи) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Ветрынскага сельсавета.
Да 3 ліпеня 1970 года вёска ўваходзіла ў склад Астроўшчынскага сельсавета, пасля — у складзе Руднянскага сельсавета.
Герасімоўшчына
Герасімо́ўшчына (, Герасимовщина) — вёска ў Шклоўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Александрыйскага сельсавета.
Герб Асіповічаў
Герб Асіповічаў — герб горада Асіповічы Асіповіцкага раёна. Герб і сцяг зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 3 студзеня 2005 г. № 1.
Апісанне
Герб уяўляе сабой іспанскі шчыт, на зялёным полі якога ў сярэдняй частцы паміж дзвюма чорнымі палосамі на сярэбраным полі паравоза чорнага колеру.
IC 691
IC 691 — галактыка тыпу P (особлива галактыка) у сузор'і Вялікая Мядзведзіца.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
NGC 31
NGC 31 – галактыка каталога NGC, знаходзіцца ў Сузор’і Фенікса. Прамое ўзыходжанне: 0 гадз. 10 мін. 38,5 сек. Схіленне: -56°59'10".
Браты Маркс
Каманда складалася з
Яны гралі ў вадэвілях і тэатральных пастаноўках, але сусветную вядомасць здабылі дзякуючы кінкматографу.
Іх ставяць у адзін шэраг з такімі зоркамі нямых камедый як Чарлі Чаплін і Бастэр Кітан. Сыны яўрэйскіх уцекачоў.
Toyota Auris
Toyota Auris — хэтчбэк ад японскага аўтавытворцы Toyota Motor Corporation, упершыню выпушчаны ў 2006 годзе ў якасці замены хэтчбэка Toyota Corolla. Машыны для еўрапейскага рынка вырабляліся на заводах у Вялікабрытаніі і Турцыі з 2007 года. На сённяшні дзень прадстаўлена 2 пакалення Toyota Auris:
Апісанне '2015
Для Toyota Auris на выбар даступныя бензінавы, дызельны ці гібрыдны рухавікі. Варыянт з найменшымі эксплуатацыйнымі выдаткамі — гібрыдны рухавік. Выдатак паліва пры ім складае 6,3 л/100 км, выкіды СО2 — 79 г/км, а разгон да 100 км/г адбываецца за 10,9 секунд. 1,4-літровы дызельны рухавік прапануе нават ледзь вялікую эканомію паліва, чым гібрыдны, расходваючы, па афіцыйных дадзеных, 6,2 л/100 км, але ён недастаткова хуткі — паскарэнне да 100 км/г займае 12,5 секунд.
Бяспека
Вынікі краш-тэсту Toyota Auris 2013 года згодна з EuroNCAP :
Рымскі кліматычны оптымум
Рымскі кліматычны оптымум — кароткі адрэзак субатлантычнага перыяду, які ахоплівае час з пачатку кіравання Актавіяна да прыкладна 400 г. н.э. Мяккі клімат спрыяў росквіту буйных імперый. Менавіта на гэты перыяд прыпадае максімальнае пашырэнне Рымскай імперыі.
Клімат Еўропы пацяплеў у параўнанні з папярэднім перыядам на 1—2 °C. Клімат быў, верагодна, гарачым, але не сухім. Тэмпература прыкладна адпавядала сучаснай, а на поўнач ад Альпаў была нават вышэйшая за сучасную. У Паўночнай Афрыцы і на Блізкім Усходзе панаваў больш вільготны клімат.
Кліматычным маркерам служыць распаўсюджванне цеплалюбнага прадстаўніка клаповых Heterogaster urticae, які падчас рымскага оптымуму быў выяўлены нават на тэрыторыі Ёрка. Тэмпература для гэтага перыяду рэканструюецца пакуль з вялікай асцярожнасцю.
Адступленне альпійскага глетчара палепшыла праходнасць альпійскіх перавалаў і дазволіла рымлянам заваяваць Галію, Ніжнюю і Верхнюю Германію, Рэцыю і Норык, якія былі ўключаны ў склад імперыі. Пачынаючы з 280 г. н.э. у Германіі і Брытаніі пачынаецца культывацыя вінаграда і вытворчасць віна.
Кудзішкі
Ку́дзішкі (, Кудишки) — вёска ў Смаргонскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Сольскага сельсавета.
Рымскі кліматычны оптымум
У Паўночнай Еўропе расце колькасць насельніцтва, у сувязі з чым готы, гепіды і вандалы ў II—III стст. пачынаюць рухацца на поўдзень у пошуках новых земляў для пражывання. Першапачаткова яны пранікаюць на тэрыторыю Карпатаў і Прычарнамор’е.
За рымскім оптымумам прыйшоў кліматычны песімум ранняга Сярэднявечча. Новае пацяпленне ў Паўночным паўшар’і наступіла праз некалькі стагоддзяў, падчас сярэдневяковага кліматычнага оптымуму.
Сан-Віта-аль-Торэ
Сан-Віта-аль-Торэ (San Vito al Torre) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Фрыўлі-Венецыя-Джулія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Удзінэ.
Малы ледавіковы перыяд
Малы ледавіковы перыяд (МЛП) — перыяд глабальнага адноснага пахаладання, які меў месца на Зямлі на працягу XIV—XIX стагоддзяў. Гэты перыяд з'яўляецца найбольш халодным па сярэднегадавых тэмпературах за апошнія 2 тысячы гадоў. Малому ледавіковаму перыяду папярэднічаў малы кліматычны оптымум (прыкладна X—XIII стагоддзя) — перыяд параўнальна цёплага і роўнага надвор'я, мяккіх зім і адсутнасці моцных засух.
Сан-Віта-аль-Торэ
Насельніцтва складае 1342 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 118 чал./км². Займае плошчу 12 км². Паштовы індэкс — 33050. Тэлефонны код — 0432.
Малы ледавіковы перыяд
Гістарычныя факты
Малы ледавіковы перыяд падзелены на тры стадыі.
Першая фаза (умоўна XIV—XV стагоддзя)
Даследчыкі мяркуюць, што наступ малога ледавіковага перыяду было звязана з запавольваннем цячэння Гальфстрыма каля 1300 года. У 1310-х гадах Заходняя Еўропа, мяркуючы па летапісах, перажыла сапраўдную экалагічную катастрофу. Пасля традыцыйна цёплага лета 1311 году прайшлі чатыры хмурныя і дажджлівыя гады 1312—1315 гадоў. Моцныя дажджы і незвычайна суровыя зімы прывялі да гібелі некалькіх ураджаяў і вымярзання фруктовых садоў у Англіі, Шатландыі, паўночнай Францыі і Германіі. У Шатландыі і паўночнай Германіі спынілася вінаградарства і вытворчасць вінаў. Зімовыя замаразкі сталі паражаць нават паўночную Італію. Ф. Петрарка і Дж. Бакача фіксавалі, што ў XIV ст. снег нярэдка выпадаў у Італіі.
Сан-Віта-аль-Торэ
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Віт.
Малы ледавіковы перыяд
Першая фаза (умоўна XIV—XV стагоддзя)
Прамым следствам першай фазы МЛП стаў масавы голад першай паловы XIV стагоддзя — у еўрапейскіх хроніках вядомы як Вялікі голад. Ускосным — крызіс феадальнай гаспадаркі, аднаўленне паншчыны і буйныя сялянскія паўстанні ў Заходняй Еўропе. У рускіх землях першая фаза МЛП дала аб сабе знаць шэрагам «дажджлівых гадоў» XIV стагоддзя.
Сярэдневяковыя легенды сцвярджаюць, што менавіта тым часам ад штармоў у Атлантыцы загінулі міфічныя астравы — «Востраў Дзеў» і «Востраў Сямі Гарадоў».
Сан-Віта-аль-Торэ
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Малы ледавіковы перыяд
Першая фаза (умоўна XIV—XV стагоддзя)
Прыкладна з 1370-х гадоў тэмпература ў Заходняй Еўропе стала павольна павялічвацца, масавы голад і неўраджаі спыніліся. Аднак халоднае, дажджлівае лета было частай з'явай на працягу ўсяго XV стагоддзя. Узімку часта назіраліся снегапады і замаразкі на поўдні Еўропы. Адноснае пацяпленне пачалося толькі ў 1440-я гады, і яно адразу прывяло да ўздыму сельскай гаспадаркі. Аднак тэмпературы папярэдняга кліматычнага оптымуму адноўлены не былі. Для Заходняй і Цэнтральнай Еўропы снежныя зімы сталі звычайнай з'явай, а перыяд «залатой восені» пачынаўся ў верасні (гл. Цудоўны часаслоў герцага Берыйскага — адзін з шэдэўраў кніжнай мініяцюры позняга Сярэднявечча).
Істотным быў уплыў МЛП і на Паўночную Амерыку. На ўсходнім узбярэжжы Амерыкі было надзвычай холадна, у той час як цэнтральныя і заходнія раёны тэрыторыі сучасных нам ЗША сталі настолькі сухімі, што Сярэдні Захад ператварыўся ў рэгіён пылавых бур; горныя лясы цалкам выгарэлі.
У Грэнландыі сталі наступаць ледавікі, летняе адтаванне грунтоў станавілася ўсё больш кароткачасовым, і да канца стагоддзя тут трывала ўсталявалася вечная мерзлата. Вырасла колькасць лёду ў паўночных морах, і спробы дасягнуць Грэнландыі, якія прадпрымаліся ў наступныя стагоддзі, звычайна заканчваліся няўдачай. З канца XV стагоддзя пачаўся наступ ледавікоў у многіх горных краінах і палярных раёнах.
Другая фаза (умоўна XVI стагоддзе)
Другая фаза адзначылася часовым павышэннем тэмпературы. Магчыма, гэта было звязана з некаторым паскарэннем цячэння Гальфстрыма. Іншае тлумачэнне «міжледніковай» фазы XVI стагоддзя — максімальная сонечная актыўнасць, якая часткова згасіла негатыўны эфект ад запавольвання Гальфстрыму. У Еўропе зноў было зафіксавана павышэнне сярэднегадавых тэмператур, хоць узровень папярэдняга кліматычнага оптымуму дасягнуты не быў. У некаторых летапісах нават згадваюцца факты «бясснежных зім» сярэдзіны XVI стагоддзя. Аднак прыблізна з 1560 года тэмпература пачала павольна паніжацца. Відаць, гэта было звязана з пачаткам зніжэння сонечнай актыўнасці. 19 лютага 1600 года адбылося вывяржэнне вулкана Уайнапуціна, наймацнейшае за ўсю гісторыю Паўднёвай Амерыкі. Лічыцца, што гэта вывяржэнне было прычынай вялікіх кліматычных змен у пачатку XVII стагоддзя.
Трэцяя фаза (умоўна XVII — пачатак XIX стагоддзя)
Трэцяя фаза стала найбольш халодным перыядам МЛП. Паніжаная актыўнасць Гальфстрыма супала па часе з найбольш нізкім пасля V ст. да н.э. узроўнем сонечнай актыўнасці (Маўндэраўскім мінімумам). Пасля параўнальна цёплага XVI стагоддзя ў Еўропе рэзка паменшылася сярэднегадавая тэмпература. Грэнландыя — «Зялёная зямля» — пакрылася ледавікамі, і з вострава зніклі паселішчы вікінгаў. Замерзлі нават паўднёвыя моры. Па Тэмзе і Дунаі коўзаліся на санках. Масква-рака паўгода была надзейнай пляцоўкай для кірмашоў. Глабальная тэмпература панізілася на 1—2 градусу па Цэльсіі. На поўдні Еўропы часта паўтараліся суровыя і працяглыя зімы, у 1621—1669 гадах замярзаў праліў Басфор, а ўзімку 1708—1709 гадоў у берагоў замярзала Адрыятычнае мора. У зіму 1620—1621 гадоў у Падуі (Італія) выпадаў снег «нечуванай глыбіні». Асабліва халодным выдаўся 1665 год. Узімку 1664—1665 гадоў у Францыі і Германіі, паводле сведчанняў сучаснікаў, птушкі замярзалі ў паветры. Па ўсёй Еўропе назіраўся ўсплёск смяротнасці.
Новую хвалю пахаладання Еўропа перажыла ў 1740-я гады. У гэта дзесяцігоддзе ў вядучых сталіцах Еўропы — Парыжы, Пецярбургу, Вене, Берліне і Лондане — адзначаліся рэгулярныя завеі і снежныя намеці. У Францыі неаднаразова назіралася снежная пурга. У Швецыі і Германіі, па сведчанняў сучаснікаў, моцныя завеі нярэдка замяталі дарогі. Анамальныя маразы адзначаліся ў Парыжы ў 1784 годзе. Да канца красавіка горад знаходзіўся пад устойлівым снежным і лядовым покрывам. Тэмпература вагалася ад -7 да -10 °C.
Прычыны
Сярод прычын малога ледавіковага перыяду даследчыкі называюць:
Уплыў падзеі на сучасны свет
Тэорыя малога ледавіковага перыяду выступае адным з найбольш моцных аргументаў у руках праціўнікаў канцэпцый антрапагеннага глабальнага пацяплення і парніковага эфекту. Яны сцвярджаюць, што сучаснае пацяпленне — гэта натуральны выхад з малога ледавіковага перыяду XIV—XIX стагоддзяў, які, магчыма, прывядзе да аднаўлення тэмператур малога кліматычнага оптымуму X—XIII стагоддзяў ці нават Атлантычнага оптымуму. У сувязі з гэтым, паводле іх меркавання, няма нічога дзіўнага ў тым, што ў пачатку XXI стагоддзя сярэднегадавыя тэмпературы рэгулярна перавышаюць «кліматычную норму», бо самі «кліматычныя нормы» былі напісаны пад стандарты адносна халоднага XIX стагоддзя.
Формула Герона
Фо́рмула Герона дазваляе вылічыць плошчу трохвугольніка (S) па яго баках a, b, c:
Вітковычы (Бэрэзніўскі раён)
Вітковычы (Вітко́вичі) — вёска ў Бэрэзніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Формула Герона
дзе p — паўперыметр трохвугольніка:.
Гісторыя
Гэта формула ўтрымліваецца ў «Метрыцы» Герона Александрыйскага (I стагоддзя н. э.) і названая ў яго гонар. Герон цікавіўся трохвугольнікамі з цэлалікавымі бакамі, плошчы якіх таксама з’яўляюцца цэлымі. Такія трохвугольнікі носяць назву геронавых трохвугольнікаў. Прасцейшым геронавым трохвугольнікам з’яўляецца егіпецкі трохвугольнік.
Унцыял
Унцыял (унцыяльнае пісьмо) — сярэдневяковы рукапісны шрыфт, які склаўся да пачатку 4 стагоддзя н. э. Прымяненне унцыялу заахвочвалася Хрысціянскай царквой для ўжывання ў рукапісах Бібліі. Таму ранняя хрысціянская літаратура адрозніваецца ад класічных тэкстаў таго ж перыяду. Унцыял адрозніваўся круглявымі формамі, паколькі пісаўся звычайна чаротавым або птушыным пяром.
Ранні унцыял (3-6 ст.) пазбаўлены засечак.
Унцыяльнае пісьмо, што развілося цалкам у 4 стагоддзі, неўзабаве стала пануючым кніжным пісьмом, і амаль уся літаратура таго часу, якая дайшла да нас, выканана ўнцыялам. Паколькі ім пісаць было шмат лягчэй і хутчэй, чым квадратным капіталам, і ён быў больш выразны, чым, то яго лічаць першым пісьмом, спецыяльна прызначаным для напісання шырокаканечным пяром.
Ва ўнцыяле гарызантальныя рыскі маюць малое значэнне, і таму ў напісанні няма рэзкіх засечак уверсе і ўнізе. Унцыял заставаўся ва ўжыванні да 8 стагоддзя, але ўнцыяльныя формы, змешаныя з формамі капітальнага пісьма, сустракаюцца і ў больш познія часы ў загалоўках і ініцыялах.
З часам ва ўнцыяле сталі ўсё больш праслежвацца элементы курсіву, які бесперапынна развіваўся. Так у 5 стагоддзі быў парушаны прынцып размяшчэння літар радка ў межах двух ліній, што аб'ядноўвала унцыял з капітальным напісаннем, і ўнцыял наблізіўся да курсіву малых літар.
Гунча
Гунча (Гу́нча) — вёска ў Гайсынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Эль-Ніньё
Эль-Ні́ньё (ісп.: El Niño) — анамалія надвор'я, якая ўтвараецца, калі пасаты над трапічнымі шыротамі Ціхага акіна змяняюць свой кірунак ці сціхаюць.
Назва
Назвай El Niño (па-іспанску — хлопчык, дзіця) перуанскія рыбакі назвалі моцныя вятры і марскія плыні, якія яны заўважылі пад час Каляд. Назва адносіцца да Хлопчыка Ісуса.
Праяўленне
Калі пасаты змяняюць свой кірунак ці сціхаюць, разам з вятрамі змяняюцца марскія плыні і тэмпература вады. Эль-Ніньё падаграе ваду паверхні ўсходняй часткі Ціхага акіяна, што здараецца нерэгулярна, у інтэрвале ад двух да сямі гадоў і цягнецца ад года да двух.
Праяўленні Эль-Ніньё з 1900 па 2019 гады
Вятры, якія спачатку гналі над Ціхім акіянам навальнічныя хмары ў кірунку Аўстраліі і Інданезіі, змяняюць кірунак і нясуць іх на Паўднёвую Амерыку, выклікаючы інтэнсіўныя ападкі ў Андах. Але ў гэты час у Андах і без таго пачынаецца сезон дажджоў, але ападкі выкліканыя эфектам Эль-Ніньё катастрафічна вялікія, пачынаюць павадкі і апоўзні. У дадатак узнімаецца тэмпература паветра, што правакуе раставанне вечных снягоў і ледавікоў (калі працэс не спыніцца, большасць ледавікоў на тэрыторыі Перу і Балівіі знікне да канца стагоддзя) выклікаючы выкід дадатковай вады ў рэкі на працягу ўсяго года. У змененым стане цёплае і сухое паветра знаходзіцца над Аўстраліяй, выклікаючы больш працяглыя засухі чым заўсёды.
Гаспадарка Перу, якая ў значнай ступені залежыць ад рыбалоўства, вельмі востра рэагуе на працяглае Эль-Ніньё. Выяўлена таксама сувязь Эль-Ніньё са снежнымі зімамі ў ЗША, і сухімі, больш цёплымі летамі ў Паўднёвай Амерыцы і Еўропы, а таксама з засухамі ў Афрыцы. Пад час адной з атак Эль-Ніньё, заходняя частка ЗША была заліта дажджамі, у той час як Азія і Аўстралія цярпелі ад засухі.
Губнык (вёска)
Губнык (Гу́бник) — вёска ў Гайсынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Герб Слаўгарада
Герб Слаўгарада — герб горада Слаўгарад і Слаўгарадскага раёна. Герб і сцяг зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 3 студзеня 2005 г. № 1.
Апісанне
Герб уяўляе сабой іспанскі шчыт, у блакітным полі якога намалявана залатая капліца.
IC 692
IC 692 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) у сузор'і Леў.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
NGC 324
NGC 324 – галактыка каталога NGC, знаходзіцца ў Сузор’і Фенікса. Бачная зорная велічыня: 13,1. Бачны размер: 1,4' × 0,5'. Прамое ўзыходжанне: 0 гадз. 57 мін. 14,6 сек. Схіленне: -40°57'34".
Бет Дэвіс
Бет Дэвіс (Bette Davis, поўнае імя Рут Элізабет Дэвіс, (Ruth Elizabeth Davis); 5 красавіка 1908 — 6 кастрычніка 1989) — амерыканская, якая нароўні з Кэтрын Хепбёрн была прызнана Амерыканскім інстытутам кіно найвялікшай у гісторыі Галівуда. Першы чалавек у гісторыі сусветнага кінематографа, намінаваны на 10 «Оскараў».
Гранада (Нікарагуа)
Гранада (Granada) — трэці па велічыні горад Нікарагуа, пасля сталіцы Манагуа і Леона, адміністрацыйны цэнтр дэпартамента Гранада. У 2005 годзе насельніцтва дасягнула 116 тыс. жыхароў. Порт, турыстычны цэнтр.
Горад размяшчаецца на паўночна-заходнім беразе возера Нікарагуа. Гранада з’яўляецца найстарэйшым горадам Цэнтральнай Амерыкі і мае вялікае гістарычнае значэнне для Нікарагуа.
Гісторыя
Заснаваны 8 снежня 1524 года.
У 1968 годзе насельніцтва дасягнула 40 тысяч чал.
Глыбачок (Бэрэзніўскі раён)
Глыбачок (Глибочо́к) — вёска ў Бэрэзніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Вераб’і (Ветрынскі сельсавет)
Вераб'і́ (, Веробьи) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Ветрынскага сельсавета.
Велікасельскі сельсавет (Свіслацкі раён)
Велікасе́льскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Свіслацкага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — вёска Вялікае Сяло.
Свята-Пакроўская царква
Свята-Пакроўская царква — назва шэрагу праваслаўных храмаў, асвячоных у гонар Пакрова Прасвятой Багародзіцы.
Велікасельскі сельсавет (Свіслацкі раён)
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Свіслацкага раёна Беластоцкай вобласці БССР. З 20 верасня 1944 года ў складзе Гродзенскай вобласці. 12 кастрычніка 1960 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Палонкаўскага сельсавета.
Дмытрэнкы (Гайсынскі раён)
Дмытрэнкы (Дмитре́нки) — вёска ў Гайсынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Toyota Yaris
Toyota Yaris — кампактны хэтчбэк японскага аўтавытворцы Toyota Motor Corporation, выпушчаны на замену Toyota Starlet у 1999 годзе. Аўтамабіль для Еўропы выпускалі на заводзе ў Францыі. Усяго прадстаўлена 3 пакалення Toyota Yaris:
Апісанне '2017
Хэтчбэк выкарыстоўвае 1,5-літровы чатырохцыліндравы бензінавы рухавік VVT-iE на 111 конскіх сіл і 136 Нм. Пару рухавіку стандартна складае шасціступеністая механічная скрынка перадач. Выдатак паліва знаходзіцца на ўзроўні 6,3 л / 100 км у гарадскім, 4,2 л / 100 км у загарадным і 5,0 л / 100 км у мяшаным цыклах. У выпадку дапаўнення аўтамабіля варыятарам, паказчык разгону ўзрастае да 11,2 секунд, расход паліва памяншаецца да 4,8 л / 100 км у мяшаным цыкле. Прывад толькі на пярэднія колы.
Бяспека
Вынікі краш-тэсту Toyota Yaris 2017 года ад страхавога інстытута дарожнай бяспекі (IIHS) :
Агляд мадэлі
Другое пакаленне Toyota Yaris дэбютавала ў 2005 годзе. Аўтамабіль стаў больш прасторным за свайго папярэдніка.
IV пакаленне
Toyota Yaris IV даступная ў трох камплектацыях: L, LE і XLE. Усе абсталяваны 1,5-літровым чатырохцыліндравым рухавіком магутнасцю 106 конскіх сіл і крутоўным момантам 103 фунт-фут. Ён спалучаецца з шасціступеньчатай механічнай каробкай перадач, якая з'яўляецца стандартнай, а шасціступеньчатая аўтаматычная прапануецца ў якасці опцыі. Аўтамабіль адрозніваецца выдатнымі стандартнымі характарыстыкамі, прывабным салонам, рэзкай дынамікай і ўражлівай эканоміяй паліва.
Лічынка
Лічынка — фаза жыццёвага цыкла шэрагу жывёл. Звычайна аб наяўнасці лічынкі кажуць у тых выпадках, калі на працягу індывідуальнага развіцця асобіны яна перажывае ператварэнне, або метамарфоз, — значная змена будовы.
Як правіла, у лічынак не развітая палавая сістэма, хоць у некаторых групах мае месца неатэнія або педагенез (ганады пачынаюць функцыянаваць ужо ў фазе лічынкі).
Лічынкі амфібій
Постэмбрыянальная стадыя развіцця амфібій, якая характарызуецца вядзеннем самастойнага спосабу жыцця ў водным асяроддзі, актыўным харчаваннем, ростам і ператварэннем у форму, падобную па будове на дарослую жывёлу. Лічынкі бясхвостых амфібій называюцца апалонікамі. Яны адрозніваюцца ад лічынак хвастатых амфібій наяўнасцю перыяду метамарфозу. У хвастатых амфібій (трытонаў) лічынкі вельмі падобныя па будове на дарослых жывёл, таму што іх развіццё адбываецца паступова. Лічынкі амфібій заўсёды адрозніваюцца ад дарослых асобін наяўнасцю вонкавых або ўнутраных жабраў. Вонкава лічынка грабенчатага трытона адрозніваецца ад лічынкі звычайнага больш вялікімі памерамі, адносна доўгім хвастом з ніткападобным адросткам на канцы. Кормяцца лічынкі пераважна зоапланктонам.
Royal Crown Derby
Royal Crown Derby Porcelain Company — кампанія-вытворца фарфор у, размешчаная ў велікабрытанскім горадзе Дэрбі. Вядомая сваім высакаякасным касцяным фарфорам, вырабляе посуд з сярэдзіны 1750х.
Гісторыя кампаніі пачалася з таго, што гугенот Эндру Планчэ (Andrew Planche) заснаваў вытворчасць касцянога фарфору. Ён вырабляў невялікія фігуркі жывёл, птушак. Высокая якасць работ прывяла да знаёмства з Уільямам Дасберы (William Duesbury; у музеі Вікторыі і Альберта захоўваецца дагавор Articles of Agreement between John Heath of Derby, in the County of Derby, Gentleman, Andrew Planche of ye same Place, China Maker and Wm. Duesbury of Longton, in ye County of Stafford, Enameller, датаваны 1756 годам ), які да 1770 года купіў вядомую кампанію Chelsea China Works and the Bow moulds і паступова перавёў майстроў адтуль у Дэрбі (напрыклад, ў 1769 годзе на фабрыку прыйшоў лепшы скульптар таго часу Джон Бэкан (John Bacon) ); у 1773 годзе на London Showroom пачалося шырокае прызнанне работ фарфоравай кампаніі Дэрбі.
У 1775 годзе Георг III дазволіў унесці ў пячатку фабрыкі сваю карону, што была пасведчаннем прызнання якасці. У 1890 годзе так жа паступіла каралева Вікторыя, яна ж даравала кампаніі назву Royal Crown Derby Porcelain Company. Варта адзначыць таксама, што 27 чэрвеня 1949 года фабрыку наведвала каралева Елізавета.
У 1776 годзе завод Дэрбі квітнеў, вырабляючы фарфоравыя фігуры і вазы высокага якасці; Дасберы набыў вядомую фабрыку Боу (Bow) для паляпшэння рэпутацыі свайго бізнесу. Купіўшы гэты завод, ён ізноў пераняў лепшы вопыт і майстроў з пераводам іх на вытворчасць у Дэрбі.
Пасля смерці Уільяма Дасберы яго сын, Уільям Дасберы II, задаўся мэтай зрабіць Derby China Works лепшай у Еўропе. Творы 1786-95 гадоў да гэтага часу ўяўляюць асаблівую цікавасць для калекцыянераў. У 1797 годзе ва ўзросце 34 гадоў ён памёр (яго ўдава выйшла замуж за яго партнёра, ірландца Майкла Кіна, Michael Kean ); пасля гэтага частка майстроў падалася на іншыя фабрыкі, што прывяло да часовага пагаршэння спраў, да 1811 года, калі да кіраўніцтва фабрыкай прыйшоў Роберт Блур (Robert Bloor). Творы гэтага перыяду ўпрыгожаны ў японскім (імары) стылі. У 1877 годзе быў адкрыты новы завод, і пачаўся перыяд росту і дыверсіфікацыі, які працягваецца да гэтага часу (напрыклад, у працу былі ўнесены індыйскія і персідскія стылі).
Кампанія працягвала квітнець нават у перыяд Першай сусветнай вайны, ва ў 1935 годзе набыла King Street factory.
У разгар дэпрэсіі 1938 года Х. Т. Робінсан распрацаваў стратэгічны план з разлікам, якія апынуліся пазней дакладным, на тое, што прадукцыя фірмы будзе мець попыт у якасці экспартнай прадукцыі. У план было ўключана набыццё трыццаці дамоў, стварэнне праграм падрыхтоўкі кадраў для пашырэння шэрагаў кваліфікаванай рабочай сілы (варта адзначыць, што ў ваенны і пасляваенны перыяд шматлікія пенсіянеры фабрыкі вярнуліся на свае працоўныя месцы, такім чынам перадаючы вопыт больш маладым супрацоўнікам) і, перш за ўсё, удасканаленне праграмы вытворчасці.
У 1964 годзе кампанія была набыта S.Pearson and Son і стала часткай Allied English Potteries group. Пірсанам таксама была набыта фарфоравая кампанія Royal Doulton. У 1981 годзе кампанія зрабіла пяць прэс-пап'е для «дома-скарба» Чатсуарт-хаус, рэзідэнцыі герцагаў Дэваншырскіх.
У 2000 годзе Х'ю Гібсан (Hugh Gibson), член сям'і Пірсанаў і былы дырэктар Royal Doulton, выкупае Royal Crown Derby, якая становіцца самастойнай кампаніяй.
Прадукцыя кампаніі Royal Crown Derby выстаўленая ў шэрагу музеяў — такіх, як Музей Вікторыі і Альберта і Музей і мастацкая галерэя Дэрбі.
Адольф Эрман
Адольф Эрман (Johann Peter Adolf Erman;, Берлін — , там жа) — нямецкі егіптолаг і лексікограф, заснавальнік берлінскай егіпталагічнай школы. Сын фізіка Георга Адольфа Эрмана. Зрабіў значны ўнёсак у егіпталогію, у прыватнасці, у вывучэнне старажытнаегіпецкай мовы.
Біяграфія
Эрман вывучаў егіпталогію ў Лейпцыгу і ў Берліне, быў вучнем Георга Эберса.
З 1883 — пазаштатны, а з 1892 штатны прафесар егіпталогіі ў Берлінскім універсітэце.
З 1885 — дырэктар егіпецкага аддзела Берлінскага каралеўскага музея. З 1882 Эрман разам з Генрыхам Бругшам пачаў выдаваць «Часопіс егіпецкай мовы і старажытнай гісторыі» (Zeitschrift für ägyptische Sprache und Alterthumskunde).
У 1897 Эрман стаў ініцыятарам стварэння Берлінскага слоўніка егіпецкай мовы. На аснове егіпецкіх тэкстаў рознага часу Эрман даследаваў развіццё мовы, вылучыў асобныя перыяды егіпецкай мовы, выявіў роднасныя сувязі егіпецкай і семіцкіх моў. Граматыкі Эрмана неаднаразова перавыдаваліся і перакладаліся на іншыя мовы.
Вучнямі Эрмана былі К. Зэтэ, Г. Штэйндорф, Л. Борхарт, В. Шпігельберг, Г. Шэфер, Дж. Г. Брэстэд, Ф. фон Бісінг.
Працы
Эрману належыць больш 200 прац па розных пытаннях егіпталогіі.
Селена Гомес
Селе́на Мары́ Го́мес (Selena Marie Gomez ; года,, Тэхас, ЗША) — амерыканская актрыса кіно і агучвання, камедыянтка, спявачка, аўтар песень, ударніца. У кіно праславілася з роляй Алекс Русо з тэлесерыяла «Чараўнікі з Вэйверлі Плэйс» (2007), за якую атрымала такія прэміі як «Kids' Choice Awards» (2009, 2010) і «ALMA Award» (2009).
З 2009 года — вакалістка паспяховай поп-рок групы «Selena Gomez & the Scene».
Вядомая сваёй дабрачыннай дзейнасцю. Яна з’яўляецца паслом добрай волі ЮНІСЕФ, стаўшы ў 2009 годзе самым юным членам фонду за ўсю яго гісторыю. Часопіс People назваў Селену Гомес чалавекам года 2020.
Біяграфія
Селена Мары Гомес нарадзілася 22 ліпеня 1992 года ў (штат Тэхас, ЗША) у сям’і Мэндзі Карнет і Рыкарда Гомеса. Бацька Селены — лацінаамерыканец, а маці мае італа-англійскае паходжанне. Сваё імя Гомес атрымала ў гонар папулярнай у тыя гады спявачкі Селены. Калі ёй было 5 гадоў, бацькі развяліся. Маці, тэатральная актрыса, адна выхоўвала дачку і натхніла яе сваім прыкладам на выбар артыстычнай дзейнасці. У 2006 годзе яе маці Мэндзі выйшла замуж за Браяна Ціфі. У маі 2010 года Селена атрымала дыплом пра скончаную дома сярэднюю адукацыю.
Кар’ера
Гомес вядомая па фільмах і серыялам «Чараўнікі з Вэйверлі Плэйс», «Яшчэ адна гісторыя пра Папялушку», «Праграма абароны прынцэс», «Хана Мантана», «Дзеці шпіёнаў 3: Гульня скончана» і па іншых.
У 2009 годзе выйшаў поўнаметражны фільм па серыяле «Чараўнікі з Вэйверлі Плэйс» пад назвай «Чараўнікі з Вэйверлі Плэйс у кіно».
У 2008 годзе яна падпісала кантракт са студыяй Hollywood Records і ўнесла свой музычны ўклад у мультфільм «Феі», фільмы «Яшчэ адна гісторыя пра Папялушку», «Праграма абароны прынцэс» і серыял «Чараўнікі з Вэйверлі Плэйс». Разам са сваёй групай «Selena Gomez & the Scene» выпусціла свой дэбютны альбом «Kiss & Tell», які выйшаў у ЗША у верасні 2009 года.
Адна з яе песень «One and the same» патрапіла ў альбом «Pop it, rock it», куды ўвайшлі песні Майлі Сайрус, Эмілі Осмент, саўндтрэкі і іншыя песні.
У 2010 годзе Селена сыграла галоўныя ролі ў фільмах «Рамона і Бізус» і «Монтэ-Карла».
Таксама ў 2010 годзе агучыла прынцэсу Селенію ў фільме Люка Бесона «Артур і вайна двух светаў».
Была запрошанай зоркай у серыял «Дайце Сані шанец» на 13-ю серыю 1 сезону.
Грамадская дзейнасць
Ажыццяўляе дабрачынную дзейнасць у падтрымаю фонду ЮНІСЕФ, стаўшы ў 2009 годзе самым юным членам фонду за ўсю яго гісторыю. Выступала ў якасці абаронцы псіхічнага здароўя, расавай роўнасці і бодзіпазітыву. Актыўна падтрымлівала рух Black Lives Matter («Жыццё чарнаскурых мае значэнне») і адкрыта распавядала пра сваю барацьбу з дэпрэсіяй і трывожнасцю. Акрамя таго, Селена Гомес у 2020 годзе выказвалася аб палітычнай сітуацыі ў ЗША і ўпершыню прагаласавала на выбарах прэзідэнта.
Асабістае жыццё
У 12 гадоў, у адпаведнасці з распаўсюджанай у Штатах традыцыяй Селена надзела «кольца бязгрэшнасці», што азначае, што яна дала абяцанне захоўваць нявіннасць да вяселля ; па паведамленнях на вясну 2011 года, Гомес зняла кольца.
Гомес распавядае пра сваю вялікую любоў да жывёл, у яе доме жывуць 5 сабак.
У студзені 2011 года Гомес пачала атрымліваць пагрозы пра забойства праз Twitter ад прыхільніц Джасціна Бібера, пасля таго, як тыя ўбачылі фатаграфіі, дзе Селена і Джасцін цалуюцца.
10 чэрвеня 2011 года Селена была экстрана шпіталявана са млоснасцю і жудаснымі галаўнымі болямі пасля ўдзелу ў шоу «The Tonight Show». 13 чэрвеня 2011 года было паведамлена, што прычынай хваробы Гомес сталі фізічнае знясіленне і харчовае атручванне.
Галубнэ (Бэрэзніўскі раён)
Галубнэ (Голу́бне) — вёска ў Бэрэзніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Малыя Рачуны
Малы́я Рачу́ны (, Малые Рачуны) — вёска ў Смаргонскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Сольскага сельсавета.
IC 693
IC 693 — галактыка тыпу Sab (кампактная выцягнутая галактыка) у сузор'і Леў.
Жэрдэніўка
Жэрдэніўка (Жерде́нівка) — вёска ў Гайсынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Капысіца
Капысі́ца (, Копысица) — вёска ў Шклоўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Александрыйскага сельсавета.
Гісторыя
Згадваецца ў 1643 як вёска ў складзе Шклоўскай воласці ў Аршанскім павеце ВКЛ.
NGC 3319
NGC 3319 – галактыка каталога NGC, знаходзіцца ў Сузор’і Вялікай Мядзведзіцы. Бачная зорная велічыня: 10,8. Бачны размер: 6,1' × 3,4'. Прамое ўзыходжанне: 10 гадз. 39 мін. 9,6 сек. Схіленне: +41°41'14".
Герб Дрыбіна
Апісанне
Герб уяўляе сабой іспанскі шчыт, у чырвоным полі ў выглядзе сцяны з чорнымі швамі якога намалявана сярэбраная падкова, на вяршыні якой залаты кавалерскі крыж. Яшчэ два крыжа ўмацаваны на абодвух яе шыпах.
Сан-Віта-дзі-Фаган’я
Сан-Віта-дзі-Фаганья (San Vito di Fagagna) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Фрыўлі-Венецыя-Джулія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Удзінэ.
Насельніцтва складае 1621 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 202 чал./км². Займае плошчу 9 км². Паштовы індэкс — 33030. Тэлефонны код — 0432.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Віт.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Бязрэхавая камера
Бязрэхавая камера (БРК) - памяшканне, у якім НЕ ўзнікае рэха. Бязрэхавыя камеры бываюць:
Звычайна такія камеры канструююць так, каб яны яшчэ і ізалявалі камеру ад знешніх сігналаў (акустычных або радыёчастотных). Усё гэта дазваляе вырабляе вымярэнне сігналу, які прыйшоў непасрэдна ад крыніцы, выключыўшы адлюстраванне ад сцен і шум звонку, сфармаваўшы такім чынам знаходжанне крыніцы ў свабоднай прасторы.
Сцены, столь і падлогу такіх камер пакрыты матэрыялам, які паглынае адпаведныя хвалі.
Акустычныя бязрэхавыя камеры
Бязрэхавыя камеры звычайна выкарыстоўваюцца ў акустыцы для імітацыі неабмежаванай прасторы, у якой гукавыя хвалі, якія пайшлі ад крыніцы, ніколі не вяртаюцца назад. У такіх камерах праводзяць вымярэнне (пабудову) дыяграм накіраванасці выпраменьвання (або адчувальнасці) гучнагаварыцеляў (або мікрафонаў); вывучаюць размеркаванне шумоў ад прамысловых вырабаў.
Часам у такіх камерах праводзяць запіс або праслухоўванне музычных твораў.
Паглынальнікі гуку
Выкарыстоўваюцца порыстыя і кудзелістыя матэрыялы (пенапласт, порапласты, лямец і т. п.).
У СССР меламаны часам будавалі такія камеры, клеючы сцены пакоя рэльефнымі паддонамі (пакаваннем для яек), вырабленымі з тоўстага рыхлага кардона.
Унутраная будова радыёчастотнай камеры падобна акустычнай камеры, аднак для пакрыцця паверхняў замест паглынальнікаў гуку выкарыстоўваецца радыёпаглынальны матэрыял (РПМ).
Радыёчастотныя камеры выкарыстоўваюцца для пабудовы дыяграм накіраванасці выпраменьвання антэн, вывучэння электрамагнітнай сумяшчальнасці і пабудовы дыяграм ЭПР. Вымярэнні могуць праводзіцца на поўнапамерных аб'ектах, у тым ліку самалётах, альбо на паменшаных мадэлях (з адпаведным памяншэннем даўжыні хвалі выпраменьвання радара).
Радыёчастотныя бязрэхавыя камеры, якія выкарыстоўваюць пірамідальныя паглынальнікі радыёхваль з порыстага матэрыялу, збольшага валодаюць ўласцівасцямі акустычных бязрэхавых камер.
Залежнасць эфектыўнасці ад частаты
Эфектыўнасць камеры вызначаецца мінімальнай частатой выпраменьвання, пры якой адлюстраванне ад сценак пачынае значна пераўзыходзіць адлюстраванне высокачастотных хваль. Пірамідальныя паглынальнікі найбольш эфектыўныя, калі нармальна да плоскасці іх падстаў на іх падае выпраменьванне з даўжынёй хвалі \lambda, а вышыня пірамід прыблізна роўная \lambda/4. Адпаведна, павелічэнне вышынь пірамід павялічвае эфектыўнасць камеры, але падаражае яе і памяншае ўнутраны працоўны аб'ём.
Экранаванае памяшканне
Радыёчастотныя бязрэхавыя камеры звычайна размяшчаюць у памяшканнях, ізаляваных ад знешніх уздзеянняў па схеме клеткі Фарадэя. Той жа самы экран прадухіляе уцечку радыёхваль з камеры вонкі.
Памер камер і праца з імі
Пры рэальных выпрабаваннях звычайна патрабуецца дадатковае памяшканне для размяшчэння вымяральнага абсталявання.
Памер самой камеры залежыць ад тыпу патрэбных вымярэнняў. Напрыклад, крытэрый адрозненні блізкага і далёкага поля выпраменьвальніка устанаўлівае мінімальную адлегласць паміж антэнамі перадатчыка і прымача. У адпаведнасці з гэтым і ўлічваючы, што патрабуецца прастора для размяшчэння паглынальнікаў выпраменьвання, разліковы памер камеры можа апынуцца вельмі вялікім. Для большасці фірмаў выдаткі па стварэнні вялікі бязрэхавай камеры залішне высокія, калі толькі гэтая камера не выкарыстоўваецца пастаянна. (Даводзіцца звяртацца да выпрабаванняў на паменшаных мадэлях).
Бязрэхавыя камеры павінны задавальняць адпаведным стандартам і павінны сертыфікавацца для правядзення вымярэнняў.
Выкарыстанне
Дапаможнае абсталяванне, размешчанае ў бязрэхавай камеры, павінна ўтрымліваць як мага менш металічных (электраправоднай) паверхняў, якія могуць выклікаць непажаданыя адлюстравання радыёхваль. Так, у якасці падставак для размяшчэння абсталявання часта выкарыстоўваюць пластмасавыя ці драўляныя (без цвікоў) канструкцыі. Калі ад металічных паверхняў зусім пазбавіцца немагчыма, яны пакрываюцца РПМ для памяншэння адлюстравання.
Патрабуецца дбайная падрыхтоўка да правядзення вымярэнняў, у прыватнасці, пісьменнае размяшчэнне вымяранага і вымяральнага абсталявання.
Часткі тэставага абсталявання, неадчувальныя да радыёхваль, могуць быць размешчаны звонку камеры. Гэта паменшыць колькасць абсталявання ў камеры (якое можа выклікаць непажаданыя адлюстравання), аднак запатрабуе правесці вялікую колькасць кабеляў праз абалонкі камеры і ўстаноўкі вялікай колькасці фільтраў. Непатрэбныя кабелі і дрэнныя фільтры могуць прапускаць электрамагнітныя перашкоды ўнутр камеры. Здавальняючым кампрамісам з'яўляецца размяшчэнне сілавога і тэрмінальнага абсталявання (human interface) (напрыклад, камп'ютараў) звонку камеры, а адчувальнага абсталявання - унутры.
Царская вежа
Царская вежа — самая маладая і самая маленькая вежа Маскоўскага Крамля збудаваная ў 1680 годзе.
Бязрэхавая камера
Выкарыстанне
Для сувязі абсталявання ўнутры і па-за камеры асабліва зручныя святлаводы, якія не праводзяць электрычнага току і якія не адлюстроўваюць радыёхвалі.
Мэтазгодна ўсталёўваць электрычныя фільтры на кабелях сілкавання для прадухілення пранікнення радыёхваль праз мяжу камеры (звонку ці знутры) ці нават выкарыстоўваць аўтаномнае сілкаванне (акумулятары), размешчаныя ў камеры.