cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сцяг Шлезвіг-Гольштэйна
Падобныя сцягі
Апроч панславянскага сцяга і сцяга Югаславіі, на сцяг Шлезвіг-Гольштэйна вельмі падобны Сцяг Мекленбурга-Пярэдняй Памераніі: адрозненнем з'яўляецца прысутнасць залатой гарызантальнай паласы пасярэдзіне. Таксама падобнымі з'яўляюцца сцягі Люксембурга і Нідэрландаў, калі іх адлюстраваць зверху ўніз (адрозненне, аднак, складаецца ў яркасці палос).
Гарэт Мак-Кліры
Га́рэт Джэймс Мак-Клі́ры (Garath James McCleary; 15 мая 1987, Оксфард, Англія) — ямайскі футбаліст, вінгер англійскага клуба «Уікам Уондэрэрс» і нацыянальнай зборнай Ямайкі.
Клубная кар’ера
Нарадзіўся ў Англіі, у горадзе Оксфард, дзе пачаў гуляць за мясцовую каманду «Оксфард Сіці», некаторы час правёўшы ў клуба «Оксфард Юнайтэд». Далей выступаў за мінорныя клубы «Слаў Таўн» і «Бромлі». 31 студзеня 2008 года заключыў дагавор з клубам «Нотынгем Форэст», за які дэбютаваў 3 сакавіка 2008 года, выйшаўшы на замену на 87-й хвіліне ў хатнім матчы супраць «Карлайл Юнайтэд» (0:1). У сезоне 2011/12 Мак-Кліры забіў 9 галоў.
У маі 2012 года адмовіўся падаўжаць дагавор з нотынгемскім клубам і падпісаў кантракт з клубам «Рэдынг», які выступаў у Прэм’ер-лізе. У рамках найвышэйшага англійскага дывізіёна свой першы мяч забіў 27 кастрычніка 2012 года ў браму «Фулхэма» (3:3) .Пакінуў каманду ў жніўні 2020 года.
У лістападзе 2020 года ў якасці свабоднага агента далучыўся да клуба «Уікам Уондэрэрс».
Міжнародная кар’ера
У кастрычніку 2012 года быў запрошаны ў склад нацыянальнай зборнай Ямайкі, за якую дэбютаваў 6 лютага 2013 года матчам адбору да чэмпіянату свету 2014 супраць зборнай Мексікі.
Апэ
А́пэ  — невялікі горад у Латвіі, адміністрацыйны цэнтр Апскага края. Размешчаны на рацэ Вайдава, у 177 км на паўночны ўсход ад Рыгі, каля мяжы з Эстоніяй. Эстонская назва — Хопа (Hopa). Насельніцтва складае 1,8 тыс. жыхароў (2007). Дрэваапрацоўчая і харчовая прамысловасць.
Да 1 ліпеня 2009 года горад уваходзіў у склад Алуксненскага раёна.
Барэц (Лоеўскі раён)
Барэ́ц (, Борец) — пасёлак у Лоеўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Страдубскага сельсавета.
Да 1 снежня 2009 года пасёлак уваходзіў у склад Пярэдзелкаўскага сельсавета.
(107) Каміла
(107) Каміла (Camilla) — астэроід вонкавай часткі галоўнага пояса, які мае вельмі цёмную паверхню, багатую простымі вугляроднымі злучэннямі і прыналежыць да сямейства Кібелы. Ён быў выяўлены 17 лістапада 1868 года Норманам Погсанам у Мадраскай абсерваторыі і названы ў гонар Камілы, каралевы народа Вольскі ш рымскай міфалогіі.
(108) Гекуба
(108) Гекуба (Hecuba) — астэроід вонкавай часткі галоўнага пояса, прыналежны да светлага спектральнага класа S. Арбіта астэроіда блізкая да арбіт астэроідаў сямейства Гігеі, але ці сам ён наўрад уваходзіць у яго склад, бо мае сілікатны склад, тым часам як сама (10) Гігея ўяўляе сабою цёмны астэроід класа C.
Ён быў выяўлены 2 красавіка 1869 года нямецкім астраномам Роберт Лютэрам у Дзюсельдорфскай абсерваторыі і названы ў гонар Гекубы, жонкі цара Прыяма згодна старажытнагрэчаскай міфалогіі.
Васход (Лоеўскі раён)
Да 1 снежня 2009 года вёска ўваходзіла ў склад Пярэдзелкаўскага сельсавета.
Артур Васілевіч Слабашэвіч
Артур Слабашэвіч (нар., ) — беларускі футбаліст, абаронца.
Клубная кар’ера
Пачынаў кар’еру ў мінскай «Зорцы-БДУ». У сезоне 2007 замацаваўся ў асноўным складзе клуба.
У лютым 2008 года стаў іграком чэшскага клуба «Мост». Вярнуўся ў Беларусь улетку 2010 года, стаў выступаць за рэчыцкі «Ведрыч-97», а пазней вярнуўся ў «Зорку-БДУ».
Са студзеня 2015 года знаходзіўся на праглядзе ў мазырскай «Славіі», якую на той момант узначальваў Пунтус. У выніку ў сакавіку падпісаў кантракт з клубам. У складзе «Славіі» замацаваўся на пазіцыі левага абаронцы.
У лютым 2016 года прыбыў у стан «Віцебска» і па выніках прагляду ў сакавіку падпісаў кантракт. Пачынаў сезон асноўным абаронцам, але потым страціў месца ў складзе. У ліпені 2016 года разарваў кантракт з «Віцебскам» і неўзабаве зноў стаў іграком «Іслачы». Здолеў замацавацца ў складзе «Іслачы», гуляў звычайна на пазіцыі левага абаронцы, але часам выкарыстоўваўся ў паўабароне. У студзені 2017 года падоўжыў кантракт з клубам. У красавіку 2017 года гуляў за дубль, але хутка вярнуўся ў асноўны склад каманды.
У студзені 2019 года падоўжыў пагадненне з «Іслаччу», аднак у новым сезоне стаў атрымоўваць менш часу на полі, часцей выхадзіў на замену ў канцы сустрэчы. У ліпені 2019 года кантракт з абаронцам быў разарваны, і неўзабаве ён стаў іграком гродзенскага «Нёмана». У складзе гродзенскай каманды трывала выступаў у стартавым складзе. У студзені 2021 года пакінуў «Нёман».
У лютым 2021 года стаў трэніравацца з брэсцкім «Дынама» і неўзабаве падпісаў кантракт з клубам. Замацаваўся ў стартавым складзе каманды.
У пачатку 2022 года некаторы час падтрымліваў форму з гродзенскім «Нёманам», а пазней далучыўся да бабруйскай «Белшыны» і ў сакавіку афіцыйна папоўніў склад клуба. У сезоне 2022 рэгулярна гуляў у асноўным складзе бабруйчан. У пачатку 2023 года некаторы час трэніраваўся з камандай, аднак у выніку не трапіў у заяўку «Белшыны» на сезон і пакінуў клуб.
Грамадзянская пазіцыя
Пасля жорсткага разгону акцый пратэстаў, выкліканых масавымі фальсіфікацыямі на прэзідэнцкіх выбарах 2020 года, збіцця і катаванняў затрыманых пратэстоўцаў, разам з 92 іншымі беларускімі футбалістамі выступіў з асуджэннем гвалту ў Беларусі.
(109) Феліца
(109) Феліца (Felicitas) — астэроід галоўнага пояса, прыналежны да цёмнага спектральнага класа C. Ён быў адкрыты 9 кастрычніка 1869 года германа-амерыканскім астраномам К. Г. Ф. Петэрсам у абсерваторыі Літчфілд, ЗША і названы ў гонар Felicitas, багіні рымскай міфалогіі, увасаблялай шчасце і поспех.
Гарадок (Страдубскі сельсавет)
Гарадо́к (, Городок) — пасёлак у Лоеўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Страдубскага сельсавета.
Да 1 снежня 2009 года пасёлак уваходзіў у склад Пярэдзелкаўскага сельсавета.
Асвальда Марцінес
Асва́льда Даві́д Марці́нес А́рсэ (Osvaldo David Martínez Arce; нар., Луке, Парагвай) — парагвайскі футбаліст, паўабаронца мексіканскага клуба «Керэтара» і былы ігрок нацыянальнай зборнай Парагвая.
Клубная кар’ера
Асвальда з’яўляецца выхаванцам клуба «Спартыва Лукенья». У 2002 годзе далучыўся да сталічнага клуба «Лібертад», дзе дэбютаваў у прафесійным футболе ва ўзросце 17 гадоў. У першым жа сезоне атрымаў залатыя медалі айчыннага чэмпіянату. У 2005 годзе, пасля таго як клуб узначаліў Херарда Марціна, малады ігрок пачаў больш часу праводзіць на пляцоўцы. У 2006 годзе Марцінес разам з клубам зноў стаў чэмпіёнам і дайшоў з клубам да фіналу Кубка Лібертадорэс.
У 2009 годзе перайшоў у склад мексіканскага клуба «Мантэрэй» за 2,2 млн еўра. 17 студзеня ў матчы супраць «Пуэблы» дэбютаваў у мексіканскім першынстве, адзначыўшыся забітым голам ужо на першай хвіліне паядынку. У тым ліку дзякуючы намаганням парагвайскага футбалісту «Мантэрэй» атрымаў перамогу ў чэмпіянаце Мексікі і Лізе чэмпіёнаў КАНКАКАФ.
Улетку 2011 года Асвальда перайшоў у клуб «Атлантэ», а ўзімку 2013 года заключыў кантракт з клубам «Амерыка». 6 студзеня 2013 года дэбютаваў за новы клуб у матчы супраць былой каманды «Мантэрэй».
У пачатку 2017 года перайшоў у «Сантас Лагуна». 2019 год правёў у складзе «Атласа», пасля гуляў за «Пуэблу». У студзені 2021 года вярнуўся ў Парагвай і далучыўся да клуба «Соль дэ Амерыка», а ў ліпені 2021 года зноў адправіўся ў Мексіку і стаў іграком «Керэтара».
Міжнародная кар’ера
За нацыянальную зборную Парагвая дэбютаваў 15 кастрычніка 2008 года ў матчы супраць зборнай Перу. Амаль праз два гады 12 кастрычніка 2010 года забіў першы гол за зборную ў браму зборнай Новай Зеландыі. Разам са зборнай атрымаў сярэбраныя медалі Кубка Амерыкі 2011.
Дасягненні
«Лібертад»:
«Мантэрэй»:
«Амерыка»:
«Сантас Лагуна»:
Круцік
Круцік — ручай у Шумілінскім раёне Віцебскай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Обаль.
Даўжыня 5,1 км. Пачынаецца з возера Бочава за 1 км на паўночны захад ад вёскі Пушчавыя, вусце за 1 км на паўночны захад ад вёскі Ляхава. Рэчышча ад вытоку на працягу 1,6 км каналізаванае.
Аўцэ
А́ўцэ  — горад у Латвіі, адміністрацыйны цэнтр Аўцкага края. Размешчаны ў 100 км на паўднёвы захад ад Рыгі, у мяжы з Літвой. Чыгуначная станцыя. Плошча 3,66 км². Насельніцтва — 3 тыс. жыхароў (2011).
Гісторыя
З 31 снежня 1949 года быў цэнтрам Аўцкага раёна. Пасля яго ліквідацыі горад уваходзіў у склад Дабэльскага раёна (да 1 ліпеня 2009 года).
Славутасці
Галоўнай славутасцю горада з’яўляецца палац Вэцаўцэ, пабудаваны ў 1845 годзе ў псеўдагатычным стылі.
Клясціцы
Кля́сціцы (, Клястицы) — аграгарадок у Расонскім раёне Віцебскай вобласці, каля Клясціцкага вадасховішча, на скрыжаванні аўтадарог г. Полацк — в. Юхавічы і г.п. Расоны — в. Каханавічы. Цэнтр сельсавета. За 16 кіламетраў на захад ад г.п.Расоны, 150 км ад Віцебска, 37 км ад чыгуначнай станцыі Боркавічы.
Па заходняй ускраіне аграгарадка працякае рака Нішча.
(110) Лідыя
(110) Лідыя (Lydia) — астэроід галоўнага пояса, прыналежны да спектральнага класа M. Узначальвае аднайменнае сямейства астэроідаў. Ён быў адкрыты 19 красавіка 1870 года французскім астраномам Альфонсам Барэлі ў Марсельскай абсерваторыі і названы ў гонар Лідыі, адной з краін, што некалі размяшчаліся ў Малой Азіі.
Leopard 2
Леапард 2 (Leopard 2) — асноўны баявы танк Германіі з 1979 года.
Грамыкі (Страдубскі сельсавет)
Грамы́кі (, Громыки) — былая вёска ў Лоеўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіла ў склад Страдубскага сельсавета.
Да 1 снежня 2009 года вёска ўваходзіла ў склад Пярэдзелкаўскага сельсавета.
Ліквідавана 23 верасня 2011 года.
Спіс аб’ектаў Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА ў Венгрыі
У спісе Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА ў Венгерскай Рэспубліцы значыцца 8 найменняў (на 2014 год), што складае ад агульнай колькасці ( на  год). 7 аб'ектаў уключаны ў спіс па культурным крытэрыям, а астатні 1 аб'ект уключаны па прыродным крытэрыям. Акрамя гэтага, станам на 2014 год, 11 аб'ектаў на тэрыторыі Венгрыі знаходзяцца сярод кандыдатаў на ўключэнне ў спіс Сусветнай спадчыны. Венгерская Народная Рэспубліка ратыфікавала Канвенцыю аб ахове сусветнай культурнай і прыроднай спадчыны 15 ліпеня 1985 года. Першыя аб'екты, размешчаныя на тэрыторыі Венгрыі, былі занесены ў спіс у 1987 годзе на 11-й сесіі Камітэта сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.
Спіс
У гэтай табліцы аб'екты размешчаны ў парадку іх дадання ў спіс Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.
Алукснэ
А́лукснэ (, Олыста, Алыстъ, Волыстъ, Marienburg) — горад на паўночным усходзе Латвіі каля аднайменнага возера, адміністрацыйны цэнтр Алуксненскага края. Плошча 14,23 км². Насельніцтва 8653 чал. (1 студзеня 2012).
Назва паходзіць ад olūksna — «крыніца ў лесе». Да 1917 года называўся Марыенбу́рг (у гонар Маці Божай). Вядомы з 1284 года.
Гарадскі востраў вядомы як Замкавы (Pils sala), або востраў Марыі. Замак у наш час выкарыстоўваецца як адкрытая тэатральная пляцоўка.
Гісторыя
Тэрыторыя вакол возера Алукснэ першапачаткова была заселена фінскімі плямёнамі, а з VIII—XII стагоддзяў латгаламі. Паселішча, тады вядомае як Олыста, Алыстъ або Волыстъ, на месцы цяперашняга горада ўпершыню згадана ў пскоўскім летапісе пад 1284 годам. Мясцовасць і паселішча былі захоплены нямецкімі крыжакамі Лівонскага ордэна ў 1342 годзе. Імі на суседнім востраве быў пабудаваны замак Марыенбург, які служыў для абароны гандлёвых шляхоў з Рыгі ў Пскоў. Горад, які вырас побач з замкам, таксама стаў вядомы як Марыенбург.
Быў узяты войскамі Івана IV у 1560 годзе падчас Лівонскай вайны. У 1582 годзе быў уключаны ў склад Рэчы Паспалітай. У 1629 годзе адышоў да Швецыі.
У 1683 годзе ў Відзэмэ Эрнстам Глюкам, лютэранскім святаром, першым перакладчыкам Бібліі на латышскую мову, заснаваны першыя школы з выкладаннем на латышскай мове.
Казіміраўка (Лоеўскі раён)
Казімі́раўка (, Казимировка) — вёска ў Лоеўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Страдубскага сельсавета.
У 1926—1927 гадах цэнтр Казіміраўскага сельсавета. Да 1 снежня 2009 года вёска ўваходзіла ў склад Пярэдзелкаўскага сельсавета.
Нестар Артыгоса
Не́стар Эсек’е́ль Артыго́са (Néstor Ezequiel Ortigoza; нар., Сан-Антоніа-дэ-Падуа, Аргенціна) — парагвайскі футбаліст, нападнік. Ігрок нацыянальнай зборнай Парагвая (2009—2016).
Клубная кар’ера
Пачаў кар’еру ў 2004 годзе ў клубе «Аргенцінас Хуніярс». У 2005 годзе на невялікі час на правах арэнды далучыўся да «Нуэва Чыкага». У 2007 годзе стаў важным іграком клуба «Аргенцінас Хуніярс». У 2009 годзе стаў ключавым футбалістам каманды, пасля прызначэння Клаўдзіа Боргі на пасаду галоўнага трэнера клуба. Разам з клубам Нестар у 2010 годзе стаў чэмпіёнам Аргенціны сезону Клаусуры. У чэмпіёнскім сезоне Артыгоса згуляў 17 матчаў з 19 і забіў 3 мячы, з’яўляючыся пры гэтым капітанам.
У 2011 годзе за 2,2 млн долараў ігрок перайшоў у склад «Сан-Ларэнса», падпісаўшы трохгадовы кантракт. У ліпені 2012 года падпісаў аднагадовы кантракт арэнды з эмірацкім клубам «Эмірэйтс», пасля чаго вярнуўся ў аргенцінскі клуб, з якім атрымаў перамогу ў Кубку Лібертадорэс у 2014 годзе.
У ліпені 2017 года стаў іграком парагвайскага клуба «Алімпія». У студзені 2018 года вярнуўся ў Аргенціну, далучыўшыся да «Расарыа Сентраль». У пачатку 2020 года перабраўся ў «Эстудыянтэс» з Рыа-Куарта, а летам 2021 года зноў апыныўся ў «Сан-Ларэнса», дзе і завяршыў кар’еру ў кастрычніку 2022 года.
Дасягненні
«Аргенцінас Хуніярс»:
«Сан-Ларэнса»:
«Расарыа Сентраль»:
Кашовае
Кашо́вае (, Кошовое) — пасёлак у Лоеўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Страдубскага сельсавета.
Да 4 ліпеня 1967 года пасёлак уваходзіў у склад Першамайскага сельсавета, да 1 снежня 2009 года — у склад Пярэдзелкаўскага сельсавета.
Клясціцкае вадасховішча
Кля́сціцкае — вадасховішча ў Беларусі, у Расонскім раёне Віцебскай вобласці, за 14 км на захад ад гарадскога пасёлка Расоны, каля аграгарадка Клясціцы.
Створана ў 1959 годзе на рацэ Нішча ў энергетычных мэтах (Клясціцкая ГЭС). Плошча паверхні 1,25 км². Найбольшая глыбіня 7 м, сярэдняя — 2 м. Даўжыня 12 км, найбольшая шырыня — 0,2 км. Аб’ём вады 2,52 млн м³. Плошча вадазбору 1089 км². Берагавая лінія даўжынёй 11,05 км моцна парэзаная. Берагі параслі лесам; вышыня іх у вярхоўі да 5 м, каля плаціны да 10—15 м. Дно выслана пяском і слаба заіленае. Ёсць дробныя астравы. Сярэдні шматгадовы сцёк у створы плаціны складае 226,8 млн м³.
На паўночным усходзе ў вадасховішча ўпадае рака Люці.
Сурыкаў
Сурыкаў — прозвішча.
The Night Gwen Stacy Died
«Ноч, калі памерла Гвен Стэйсі» («The Night Gwen Stacy Died») — сюжэтная арка, падзеі якой разгортваюцца ў выпусках коміксу «The Amazing Spider-Man» #121—122 выдавецтва «Marvel Comics». Сюжэт, напісаны Джэры Конвеем і праілюстраваны Гілам Кейнам і Джонам Ромітай-старэйшым, стаў пераломнай падзеяй у жыцці супергероя Чалавека-павука: злыдзень Зялёны Гоблін выкрадае яго сяброўку Гвен Стэйсі, якая гіне падчас іх бою.
Бай (міфалогія)
Бай (Бой, Буй) — легендарны князь беларусаў, родапачынальнік тых плямёнаў, з якіх утварылася насельніцтва сучаснай Беларусі.
Змест легенды
Бай з'явіўся на Зямлі, калі свет толькі зачынаўся. Спачатку не было нічога, толькі адна вада, пасярод якой стаяў валун. Аднойчы Пярун пачаў кідаць маланкі ў гэты камень і выбіў тры яскаркі: белую, жоўтую і чырвоную. Як упалі яны ў ваду, усё ў свеце скаламуцілася. А як зноў пасвятлела, то аказалася, што вада ад зямлі адасобілася. На зямлі ўзніклі жывёлы і людзі. Адным з першых быў Бай, які стаў князем, меў шмат жонак і дзяцей. Перад смерцю Бай раздаў сынам спадчыну, а аднаму — Белаполю — аддаў двух сабак, якіх звалі Стаўры і Гаўры, і загад: колькі зямлі яны за дзень прабягуць, столькі дастанецца Белаполю. Сын злавіў дзвюх птушак — адну з паўднёвага мора, а другую з заходняга — і выпусціў, а сабакі пабеглі за імі. Па слядах гэтых сабак пацяклі дзве буйнейшыя беларускія рэчкі — Дзвіна і Дняпро.
Яраслаў Мікалаевіч Шкурко
Яраслаў Шкурко (нар., ) — беларускі футбаліст, паўабаронца рагачоўскага «Макслайна».
Клубная кар’ера
Пачынаў займацца футболам у роднай Керчы, аднак у маладым узросце пераехаў у Беларусь. Гуляў за дубль ждановіцкай «Дарыды», а пасля яе расфармавання перайшоў у «Зорку-БДУ». У сезоне 2010 замацаваўся ў асноўным складзе каманды ў Другой лізе.
Улетку 2011 года разам з партнёрамі па камандзе Паўлам Грачышкам, Артурам Слабашэвічам і Дзянісам Трапашкам перайшоў у клуб «Смалявічы», які ўзначаліў вядомы беларускі трэнер Юрый Пунтус. На наступны год разам з гэтым клубам атрымаў перамогу ў Другой лізе. У 2013—2014 гадах выступаў з «Смалявічы-СТІ» ў Першай лізе, за гэты час стаў адным з лідараў каманды.
У снежні 2014 года была дасягнута дамоўленасць аб пераходзе паўабаронцы ў мазырскую «Славію», якая па выніках сезона 2014 вярнулася ў Вышэйшую лігу. У сакавіку 2015 года падпісаў кантракт са «Славіяй». У складзе мазыран трывала замацаваўся ў аснове, выступаў пераважна на пазіцыі апорнага паўабаронцы.
У студзені 2017 года адправіўся на прагляд у сядлецкую «Погань», аднак не здолеў дамовіцца аб умовах пераходу. У лютым 2017 года далучыўся да «Нафтана» і ў выніку падпісаў кантракт з наваполацкім клубам. Быў асноўным іграком навапалачан, але ў ліпені 2017 года пакінуў каманду і неўзабаве стаў іграком бабруйскай «Белшыны», дзе таксама замацаваўся ў аснове. Сезон 2018 пачынаў у стартавым складзе бабруйчан, у маі атрымаў траўму, вярнуўся на поле ў ліпені, але стаў часцей выхадзіць на замену. У студзені 2019 года падоўжыў кантракт з бабруйскім клубам. У сезоне 2019 пераважна выхадзіў на замену. У студзені 2020 года пакінуў «Белшыну».
У красавіку 2020 года далучыўся да рагачоўскага «Дняпра» і стаў капітанам каманды. Па выніках сезона 2021 дапамог камандзе, якая змяніла назву на «Макслайн», выйсці ў Першую лігу. У лютым 2022 года падоўжыў кантракт з клубам. У якасці іграка стартавага складу дапамог «Макслайну» па выніках сезона 2022 выйсці ў Вышэйшую лігу, куды клуб, аднак, не быў дапушчаны.
У лютым 2023 года стала вядома, што паўабаронца застаецца ў «Макслайне» на сезон 2023.
Пабядзіцель (Лоеўскі раён)
Да 1 снежня 2009 года пасёлак уваходзіў у склад Пярэдзелкаўскага сельсавета.
Руская дарэформенная арфаграфія
Руская дарэформенная арфаграфія (часта дарэвалюцыйная арфаграфія) — арфаграфія рускай мовы, якая дзейнічала да яе рэформы ў 1918 годзе і захоўвалася пазней на тэрыторыях белых урадаў у Расіі і ў белаэмігранцкіх выданнях. Пачаткам рускай дарэформеннай арфаграфіі можна лічыць увядзенне грамадзянскага шрыфту пры Пятры I.
Адзінай агульнапрызнанай нормы дарэформеннай арфаграфіі (падобнай савецкаму збору 1956 года) не існавала. Правапіс апошніх прыкладна 50 гадоў перад рэвалюцыяй 1917 года (1870-я—1910-я) быў нармаваны ў большай ступені, чым арфаграфія першай трэці XIX стагоддзя і асабліва XVIII стагоддзя. Найболей аўтарытэтныя дапаможнікі і зборы правіл па рускай дарэформеннай арфаграфіі звязаны з імем акадэміка Якава Карлавіча Грота. Яны адносяцца менавіта да апошняга стабільнага 50-годдзя існавання дарэформеннай арфаграфіі.
Цешынскі канфлікт
Цешынскі канфлікт — спрэчка Польшчы і Чэхаславакіі з-за Цешынскай вобласці ў першай палове XX стагоддзя.
Прычыны канфлікту
У Цешынскай вобласці заўсёды размаўлялі на змяшаным чэшска-польскім дыялекце, які чэшскія лінгвісты лічылі чэшскім дыялектам, а польскія — польскім. Да сярэдзіны XIX стагоддзя мясцовыя жыхары сваю нацыянальнасць вызначалі проста як «мясцовыя». У XIX стагоддзі «мясцовыя» сталі падзяляцца на палякаў, чэхаў і сілезцаў. Ніхто з іх не складаў у краі большасць, але ў канцы XIX стагоддзя шматлікія польскія эмігранты, якія прыязджалі ў пошуках працы з Галіцыі, змянілі сітуацыю і ва ўсходняй часткі Цешынскай вобласці палякі сталі пераважаць.
Падзеі 1918—1920 гадоў
Пасля распаду Аўстра-Венгрыі 5 лістапада 1918 года польскі ўрад Цешынскага княства — Нацыянальны савет Цешынскага княства (Rada Narodowa Księstwa Cieszyńskiego) — падпісаў дагавор з чэшскім мясцовым урадам (Národní výbor pro Slezsko) аб падзеле Цешынскай Сілезіі. 23 студзеня 1919 года Чэхаславакія, аднак, увяла войскі ў Цешынскую вобласць і заняла яе; 3 лютага адбылося спыненне агню.
Планавалася правесці на спрэчнай тэрыторыі плебісцыт у 1920 годзе, аднак сітуацыя была такой напружанай, што ад гэтай ідэі адмовіліся. 10 ліпеня Польшча і Чэхаславакія звярнуліся па міжнародны арбітраж, і па рашэнні канферэнцыі ў Спа 28 ліпеня рэгіён быў падзелены: Чэхаславакія атрымала 58,1 % тэрыторыі, на якой пражывала 67,9 % насельніцтва. З прычыны таго, што меркаванне мясцовага насельніцтва не ўлічвалася, то гэты вынік не задаволіў ніводны з бакоў. Паколькі мяжа была праведзена па рацэ Олшэ, то ўсходняя частка Цешынскай Сілезіі з пераважным польскім насельніцтвам стала вядомая ў Польшчы як «Заольззе».
1938—1945
21 верасня 1938 года, у самы разгар Судэцкага крызісу, польскія ўлады прад'явілі Чэхаславакіі ўльтыматум, патрабуючы перадачы Заольззя.
Урэгуляванне канфлікту
13 чэрвеня 1958 года ў Варшаве Польшча і Чэхаславакія падпісалі дагавор, які пацвердзіў межы па лініі 1 студзеня 1938 г.
Ар’ен Робен
Ар’ен Робен (Arjen Robben; нар., Бедзюм, Нідэрланды) — нідэрландскі футбаліст, які выступае на пазіцыях нападніка ці вінгера. Ігрок нацыянальнай зборнай Нідэрландаў (2003—2017). З’яўляецца чэмпіёнам чатырох краін, гэта значыць Нідэрландаў, Англіі, Іспаніі і Германіі.
Раннія гады
Робен нарадзіўся і вырас у невялікім мястэчку Бедзюм, размешчаным побач з горадам Гронінген, дзе і пачаў гуляць у футбол у мясцовым клубе.
«Гронінген»
Гульня Робена і яго футбольныя здольнасці прыцягнулі ўвагу да яго скаўтаў клуба «Гронінген». У лістападзе 2000 года Робен упершыню апынуўся ў заяўцы першай каманды клуба, аднак на поле гэтак і не выйшаў. 3 снежня 2000 года ў матчы супраць «Валвейка» упершыню выйшаў на замену на 79-й хвіліне. У хуткім часе футбаліст заняў месца ў асноўным складзе камады. Улетку 2002 года быў набыты клубам ПСВ за 3,9 млн еўра.
ПСВ
У першым сезоне за ПСВ Робен правёў 33 матчы і забіў 12 галоў. Па заканчэнні сезона яго назвалі іграком года ў ПСВ разам з іншым нападнікам Мацеям Кежманам, з якім Робен стварыў тандэм у нападзе каманды, названы заўзятарамі ПСВ «Бэтмен і Робен». У 2004 годзе пераехаў у англійскі клуб «Чэлсі».
«Чэлсі»
Робен быў вымушаны прапусціць пачатак свайго першага сезона ў Англіі з-за траўмы, атрыманай у таварыскай гульні з італьянскім клубам «Рома», дзе Ар’ен у сутыкненні з Аліўе Дакурам атрымаў пералом плюсневаў косці. У выніку ён змог дэбютаваць у складзе «арыстакратаў» толькі ў лістападзе, у гульні чэмпіянату Англіі супраць «Эвертана», дзе быў прызнаны іграком матча. Свае першыя матчы Робен правёў добра, за што атрымаў тытул іграка месяца ў АПЛ.
«Рэал Мадрыд»
22 жніўня 2007 года Робен стаў іграком «Рэала», падпісаўшы кантракт на 5 гадоў. За пераход вінгера «Рэал» выплаціў «Чэлсі» суму ў 36,550 млн еўра. Гэтая купля стала 5-й па суме трансферам у гісторыі «Рэала», пасля Зінэдзіна Зідана, Луіша Фігу, Дэвіда Бекхэма і Раналду.
«Баварыя» Мюнхен
У снежні 2018 года стала вядома, што па заканчэнні сезона Робен пакіне «Баварыю». У ліпені 2019 года, нягледзячы на прапановы ад іншых клубаў, абвясціў аб завяршэнні кар’еры.
Вяртанне ў «Гронінген»
У чэрвені 2020 года вырашыў аднавіць кар’еру іграка ў складзе роднага «Гронінгена». Значную частку сезона 2020/21 прапусціў з-за траўмы. У ліпені 2021 года вырашыў паўторна завяршыць кар’еру.
Міжнародная кар’ера
У складзе зборнай Нідэрландаў Робен дэбютаваў 30 красавіка 2003 года ў таварыскім матчы супраць зборнай Партугаліі, які скончыўся ўнічыю з лікам 1:1, у гэтай гульні Робен замяніў на 77-й хвіліне Марка Овермарса, таксама ў гэтай гульні дэбютаваў іншы малады футбаліст, Уэслі Снейдэр.
Клубныя
ПСВ:
Рэал Мадрыд:
Міжнародныя
Нідэрланды:
Асабістае жыццё
Робен мае трох дзяцей: сыноў Люка 2008 года нараджэння і Кая 2012 года нараджэння і дачку Лін 2010 года нараджэння.
Котарская дыяцэзія
Котарская дыяцэзія (Dioecesis Catharensis, Kotorska biskupija) — дыяцэзія Рымска-каталіцкай царквы ў Котарскім заліве (Чарнагорыя), якая вядзе сваю гісторыю з X стагоддзя. [[Выява:Catholic Church Montenegro.PNG|200px|thumb|left|Карта Чарнагорыі
Паводле некаторых ацэнак, з 111 000 жыхароў гэтага рэгіёна каля 10 000 лічаць сябе каталікамі.
На сённяшні дзень пасаду біскупа займае Ілія Яніч (Ilija Janjić).
Генетыка ў Беларусі
На Беларусі першыя селекцыйна-генетычныя даследаванні праводзіў у 2-й палове 19 стагоддзя ў Горы-Горацкім земляробчым інстытуце М. В. Рытаў. Развіццё генетыкі звязана з імёнамі вучоных А. Р. Жэбрака, А. М. Іпацьева, М. В. Турбіна, П. Ф. Ракіцкага, Л. У. Хатылёвай, У. К. Саўчанкі, Г. М. Палілавай, А. У. Канстанцінава, У. Я. Борматава, Г. І. Лазюка, Г. В. Краскоўскага і інш.
Даследаванні вядуцца ў Інстытуце генетыкі і цыталогіі НАН РБ, БДУ, НДІ спадчынных і прыроджаных захворванняў Міністэрства аховы здароўя, навукова-даследчых інстытутах земляробства і кармоў, жывёлагадоўлі, Горацкай сельскагаспадарчай акадэміі, Віцебскай акадэміі ветэрынарнай медыцыны, медыцынскіх інстытутах і інш.
Вывучаюцца генетычныя прынцыпы селекцыі раслін на гетэрозіс, механізмы фарміравання цытаплазматычнай мужчынскай стэрыльнасці, тэарэтычныя асновы генетыкі паліплоідных папуляцый. Распрацоўваюцца генетычныя асновы селекцыі раслін, жывёл і мікраарганізмаў, метады павышэння прадукцыйнасці культурных раслін і сельскагаспадарчых жывёл, пытанні малекулярнай генетыкі і біятэхналогіі, папуляцыйнай генетыкі, імунагенетыкі, генетыкі чалавека, пухліннага росту, лячэння спадчынных хвароб. Вывучаюцца генетычныя вынікі аварыі на Чарнобыльскай АЭС.
Неймар
Неймар да Сілва Сантус Жуніяр (Neymar da Silva Santos Júnior; нар., Можы-дас-Крузіс, Бразілія) — бразільскі футбаліст, нападнік саудаўскага клуба «Аль-Хіляль» з Эр-Рыяда і нацыянальнай зборнай Бразіліі. Алімпійскі чэмпіён 2016 года ў Рыа-дэ-Жанэйра. Вылучаецца выдатным дрыблінгам.
«Сантус»
Неймар з’яўляецца выхаванцам клуба «Сантус», куды патрапіў у 1999 годзе. Ужо ў самым юным узросце, яшчэ нават не дэбютаваўшы ў асноўным складзе клуба, Неймар прыцягнуў да сябе ўвагу самых разнастайных еўрапейскіх клубаў, у тым ліку «Манчэстэр Сіці», «Рэала», «Арсенала», «Барселоны», «Чэлсі» і «Мілана», якія з дапамогай скаўтаў назіралі за яго гульнёй у моладзевым першынстве Сан-Паўлу, у якім нападнік вырабіў фурор, атрымаўшы мянушку «Новы Рабінья» дзякуючы манеры дрыблінгу, падобнай са знакамітым форвардам.
У 2008 годзе Неймар падпісаў свой першы прафесійны кантракт з «Сантусам», разлічаны да 2014 года, з велізарнай сумай адчэпных, якія адразу палохалі многіх патэнцыйных пакупнікоў. 7 сакавіка 2009 года Неймар дэбютаваў у асноўным складзе «Сантуса» ў матчы супраць «Оэстэ». Праз тыдзень у матчы супраць «Можы-Мірын» форвард забіў свой першы мяч у асноўным складзе клуба. 24 сакавіка 2009 года стала вядома, што ў паслугах Неймара зацікаўлены маскоўскі ЦСКА. Пазней Неймарам ушчыльную зацікавіўся «Мілан». Увесну 2010 года Неймар выйграў свой першы трафей на дарослым узроўні, стаўшы чэмпіёнам штата Сан-Паўлу ў складзе «Сантуса», таксама ён быў названы найлепшым іграком турніра. У канцы 2010 года ігрок аказаўся датычны некалькіх скандальных гісторый.
У чэрвені 2011 года Неймар у складзе «Сантуса» атрымаў перамогу ў Кубку Лібертадорэс, забіўшы адзін з двух мячоў у фінале. За гэта ён быў названы найлепшым іграком турніру. Пасля заканчэння сезона 2011 года Неймар быў прызнаны найлепшым іграком чэмпіянату краіны, найлепшым іграком Паўднёвай Амерыкі , а таксама ўвайшоў у лік прэтэндэнтаў на Залаты мяч ФІФА. 6 лютага 2012 года, зрабіўшы «дубль» у матчы супраць «Палмейраса», Неймар дасягнуў адзнакі ў 100 забітых мячоў на прафесійным узроўні.
«Барселона»
26 мая 2013 года іспанская «Барселона» на сваім афіцыйным сайце паведаміла аб пераходзе Неймара ў склад «сіне-гранатавых». Дэталі ўгоды не былі аб’яўленыя, аднак паводле звестак спартыўнай газеты «Marca», каталонцы заплацілі за бразільскага форварда каля 50 млн еўра, а штогадовы заробак іграка будзе складаць 7 млн еўра. Пасля прыходу ў «Барселону» ў 2014 годзе Луіса Суарэса, той разам з Неймарам і Ліянелем Месі склалі атакуючае трыа каталонцаў, якое ў сезоне 2014/15 забіла 122 гола і дапамагло выйграць Лігу чэмпіёнаў.
Падрачыцкае
Падрачы́цкае (, Подречицкое) — пасёлак у Лоеўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Страдубскага сельсавета.
Неймар
«Пары Сен-Жэрмен»
3 жніўня 2017 года французскі клуб «Пары Сен-Жэрмен», выкупіўшы кантракт Неймара ў «Барселоны» за адступныя ў памеры 222 млн еўра, падпісаў пяцігадовае пагадненне з нападнікам. Трансфер Неймара, такім чынам, стаў найдаражэйшым у гісторыі, перасягнуўшы набыццё клубам «Манчэстэр Юнайтэд» паўабаронцы Поля Пагба ўлетку 2016 года.
Падрачыцкае
Да 4 ліпеня 1967 года пасёлак уваходзіў у склад Першамайскага сельсавета, да 1 снежня 2009 года — у склад Пярэдзелкаўскага сельсавета.
Неймар
«Аль-Хіляль»
У жніўні 2023 года перайшоў у саудаўскі «Аль-Хіляль», падпісаўшы двухгадовы кантракт. Сума трансферу склала 90 млн еўра.
Оскар Кардоса
О́скар Рэнэ́ Кардо́са Мары́н (Óscar René Cardozo Marín; нар., Хуан-Эўлохіа-Эстыгарыбія, Парагвай) — парагвайскі футбаліст, нападнік клуба «Лібертад» і нацыянальнай зборнай Парагвая. Двойчы абіраўся як найлепшы футбаліст года ў Парагваі (2006 і 2009).
Неймар
Міжнародная кар’ера
У 2010 годзе Пеле запатрабаваў выклікаць у склад зборнай Бразіліі Неймара і яго аднаклубніка Ганса, каб тыя прынялі ўдзел у чэмпіянаце свету 2010 года. Неймар быў кандыдатам на паездку на чэмпіянат свету, але не патрапіў нават у спіс запасных ігракоў зборнай. Прычынай нявыкліку іграка галоўны трэнер зборнай Бразіліі Дунга назваў недастатковы ўзрост футбаліста.
10 жніўня 2010 года Неймар дэбютаваў у складзе зборнай Бразіліі ў матчы супраць зборнай ЗША і ў гэтай жа гульні забіў першы мяч сваёй каманды, сустрэча ў выніку скончылася перамогай бразільцаў з лікам 2:0. У 2012 і 2016 гадах удзельнічаў у Алімпійскіх гульнях у складзе бразільскай зборнай, узяў адпаведна срэбра і золата.
Оскар Кардоса
Клубная
20 чэрвеня 2007 года Оскар перайшоў у «Бенфіку» за 9,1 млн еўра за 80% правоў на іграка. Кар’ера ў Партугаліі ў Кардоса пачалася вельмі добра, ён пачаў рэгулярна выходзіць у асноўным складзе і стаў лепшым бамбардзірам клуба з 16 мячамі ў розных спаборніцтвах. У сезоне 2009/10 забіў у чэмпіянаце Партугаліі 26 мячоў у 29 матчах і стаў лепшым бамбардзірам чэмпіянату, што дапамагло «Бенфіцы» атрымаць перамогу ў партугальскім чэмпіянаце ўпершыню з 2005 года. Яшчэ 10 мячоў Кардоса забіў за сезон у Лізе Еўропы, падзяліўшы з Клаўдзіа Пісара тытул найлепшага бамбардзіра турніру.
Неймар
Дасягненні
«Сантус»:
«Барселона»:
«Пары Сен-Жэрмен»:
Оскар Кардоса
Клубная
У чэрвені 2017 года вярнуўся ў Парагвай, стаўшы іграком клуба «Лібертад».
Міжнародная
Свой першы матч за зборную Парагвая Кардоса правёў 7 кастрычніка 2006 года супраць зборнай Аўстраліі. 5 сакавіка 2007 года ў матчы супраць зборнай Мексікі забіў свой першы гол на міжнароднай арэне.
Неймар
Дасягненні
Бразілія:
Оскар Кардоса
Дасягненні
«Бенфіка»:
Неймар
Асабістае жыццё
Неймар з’яўляецца вернікам каталіцкай царквы і як мінімум раз на тыдзень наведвае царкву. Таксама футбаліст рэгулярна ўдзельнічае ў дабрачынных акцыях. У 19-гадовым узросце Неймар стаў бацькам, яго сяброўка Караліна, якой на момант родаў было 17 гадоў, нарадзіла яму сына Давіда Луку.
Оскар Кардоса
Дасягненні
«Алімпіякос»:
Первамайск (Лоеўскі раён)
Первама́йск (, Первомайск) — вёска ў Лоеўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Страдубскага сельсавета.
У 1926—1938 гадах цэнтр Папоўскага сельсавета, у 1938—1967 гадах цэнтр Першамайскага сельсавета. Да 1 снежня 2009 года вёска ўваходзіла ў склад Пярэдзелкаўскага сельсавета.
Тэшэнскі дагавор
Выступіўшы спачатку ў якасці пасродніка паміж ваюючымі бакамі, Расія ў асобным артыкуле дагавора была абвешчана разам з Францыяй дзяржавай-гарантам усталяванага дагаворам парадку, атрымаўшы фактычна права ўмяшання ў справы германскіх дзяржаў.
Казімір Генрыхавіч Цыхоўскі
Казімі́р Ге́нрыхавіч Цыхо́ўскі (, Астравец-Свентакшыскі Радомскай губерні, Расійская імперыя —, , СССР) — польскі рэвалюцыянер, старшыня ЦВК Літоўска-Беларускай савецкай сацыялістычнай рэспублікі, дзеяч Камінтэрна. Старшыня Мінскага гарадскога выканаўчага камітэта з ліпеня па верасень 1919 года.
Біяграфія
Уступіў у СДКПіЛ у 1907 годзе. Падчас Кастрычніцкай рэвалюцыі далучыўся да бальшавікоў, з ліпеня 1919 года па верасень 1919 года займаў пасаду старшыні Мінскага гарадскога выканаўчага камітэта, з лістапада 1917 года стаў намеснікам камісара па польскіх справах у ЦВК Літоўска-Беларускай савецкай сацыялістычнай рэспублікі. Пазней абраны старшынёй ЦВК ЛітБела. Пасля паражэння ў савецка-польскай вайне, у 1921 годзе стаў членам ЦК КПЗУ.
У 1923 годзе арыштаваны і да 1925 года знаходзіцца ў турме. Абраны членам ЦК Камуністычнай партыі Польшчы. У верасні 1932 года пераязджае ў СССР для працы ў Выканкам Камінтэрна. Падчас грамадзянскай вайны ў Іспаніі — у інтэрбрыгадах. У жніўні 1937 года адкліканы ў Маскву і 26 кастрычніка 1937 года расстраляны. Рэабілітаваны пасмяротна.
Прагрэс (Лоеўскі раён)
Прагрэ́с (, Прогресс) — пасёлак у Лоеўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Страдубскага сельсавета.
Да 1 снежня 2009 года пасёлак уваходзіў у склад Пярэдзелкаўскага сельсавета.
Спіс аб’ектаў PGC (950001—951000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (950001—951000)
Екацярынбург Арэна
«Екацярынбург Арэна» (да 2018 года стадыён «Цэнтральны») — найбуйнейшае ў Екацерынбургу спартыўнае збудаванне, вялікая спартыўная арэна якога ўключае футбольнае поле і лёгкаатлетычны комплекс — 8 бегавых дарожак, сектара для скачкоў у даўжыню і штурхання ядра.
Баявічы
Баявічы — умоўная назва легендарнай княжацкай дынастыі на тэрыторыі Беларусі. Заснавальнік лічыцца легендарны беларускі князь Бай.
Змест легенды
Пасля стварэння зямлі Пяруном на ёй пасяліўся першы чалавек — Бай (Буй). Меў ён шмат жонак і яшчэ больш дзяцей і княжыў над усімі першымі людзьмі. Калі надыйшоў час паміраць, Бай раздзяліў усю зямлю паміж дзецьмі. Толькі адзін сын — Белаполь — у той час быў на паляванні, і яму з бацькавай спадчыны дасталіся толькі дзве сабакі — Стаўры і Гаўры — і наказ пусціць іх па волі: колькі зямля яны за дзень абянуць, столькі і дастанецца Белаполю. Злавіў Белаполь двух птушак: адну з паўднёвага мора, другую — з заходняга, пусціў іх і нацкаваў сабак: «Бяры!», «Хапай». Птушкі паляцелі кожная ў свой бок, а за імі пабеглі сабакі. І па слядах тых сабак пацяклі дзве найбуйнейшыя ракі Беларусі — Дзвіна і Дняпро. Белаполь пасяліўся ў гэтых месцах, і ад яго пайшоў мясцовы народ.
Антыпатр I
Антыпа́тр I (Ἀντίπατρος Β') — сын цара Македоніі Касандра (часам таксама Антыпатр II) і цар Македоніі ў 294 да н.э.
Яго суправіцелем быў яго брат Аляксандр V. Антыпатр I выгнаў брата і забіў сваю маці Фесалоніку, таму што тая падтрымлівала Аляксандра V. Кіраваў пры падтрымцы Лісімаха, на дачцы якога Эўрыдзіцы быў жанаты.
Аляксандр з дапамогай цара Эпіра Піра і дыядоха Дэметрыя Паліяркета здолеў вярнуць сабе ўладу над большай часткай Македоніі. Пасля гэтага Дэметрый Паліяркет забіў Аляксандра, а Антыпатр бег да свайго цесця Лісімаха, але не знайшоў у Лісімаха падтрымкі: той загадаў забіць яго ў (288 да н.э.).
Царква іконы Маці Божай Усіх Смуткуючых Радасць (Масква)
Храм іконы Божай Маці «Усіх смуткуючых Радасць» (Спаса Праабражэння) — праваслаўная царква ў Маскве на, ставіцца да  Рускай праваслаўнай царквы. Па галоўнаму царква носіць назву Праабражэнскай, але з-за звязанага з ёй праслаўлення іконы Божай Маці «», у гонар якой асвечаны адзін з прыдзелаў, вядомая пад назвай іконы «Усіх Смуткуючых Радасць».
Настаяцель з 9 красавіка 2009 года — епіскап (з 20 красавіка 2009 года архібіскуп, з 1 лютага 2010 гогда мітрапаліт) Валакаламскі, вікарый Маскоўскай епархіі.
Ваза Франсуа
Так званая «Ваза Франсуа», інакш званая «Кратар Клітыя» — старажытнагрэчаскі кратар, распісаны ў стылі атычнага чорнафігурнага вазапісу ў другой чвэрці VI ст. да н.э. Яна была выяўлена ў 1844 годзе італьянскім інжынерам, мастаком і археолагам Алесандра Франсуа ў грабніцы недалёка ад Чыузі і ў наш час захоўваецца ў Археалагічным нацыянальным музеі ў Фларэнцыі. Подпісы на вазе сведчаць пра тое, што яна была выраблена ганчаром Эргатымам і распісана вазапісцам Клітыем. Асноўны сюжэт роспісу складае вяселле Пелея і Фетыды. Паводле кампазіцыі і ўзроўню мастацкіх вобразаў ваза Франсуа адносіцца да найбольш вядомых твораў атычнай керамікі перыяду высокай архаікі. Ваза вылучаецца і сваімі памерамі: вышыня вазы — 66 см.
Роспіс вазы мае 12 фрызавых кампазіцый (па 6 з кожнага боку): паляванне на калідонскага вепрука, спаборніцтвы на калясніцах над магілай Патрокла, вяселле Пелея і Фетыды, бітва пігмеяў з жураўлямі і інш.
Карым Бензема
Карым Бензема (Karim Benzema, كريم بنزيمة; нар., , Францыя) — французскі футбаліст алжырскага паходжання, нападнік саудаўскага клуба «Аль-Ітыхад» з Джыды. Ігрок нацыянальнай зборнай Францыі (2007—2022). У асноўным Карым гуляе ў якасці нападніка, аднак можа згуляць і на пазіцыі вінгера, таксама вядомы сваімі тэхнічнымі магчымасцямі.
Раннія гады
Бензема з’яўляецца сынам эмігрантаў з беднай алжырскай вёсачкі, нарадзіўся ў паўночным прыгарадзе Ліёна. У яго бацькоў, Гафіда і Малікі, дзевяць дзяцей, пяць дзяўчынак і чатыры хлопчыкі. Сям’я Бензема жыла даволі сціпла ў невялікім доме ў цэнтры Бро Тэраёна, раёне з высокім узроўнем беспрацоўя. Ва ўзросце васьмі гадоў ён пачаў гуляць за мясцовы клуб «Бро Тэраён», дзе яго хутка заўважылі, дзякуючы яго здольнасцям, якія былі відавочна вышэй сярэдняга ўзроўню.
«Ліён»
Яму было 9 гадоў, калі ён патрапіў у сістэму падрыхтоўкі «Ліёна», і ўсяго 17, калі ён стаў адным з найлепшых ігракоў рэзерву гэтай каманды, забіваючы па тры дзесяткі галоў за сезон. У снежні 2004 года Карым трапіў у асноўную каманду «Ліёна», 15 студзеня 2005 года на хатнім стадыёне «Жэрлан» Карым дэбютаваў у матчы чэмпіянату Францыі.
У самым пачатку кар’еры Бензема любілі параўноўваць з Давідам Трэзегэ за здольнасць абыходзіць абарону, але неўзабаве яго сталі ўжо параўноўваць з Зінедзінам Зіданам, адным з лепшых футбалістаў у гісторыі Францыі, які таксама мае кабільскае паходжанне. У сезоне 2005/06 Бензема адкрыў лік сваім мячам у французскай лізе, гэта значыць на апошняй хвіліне матча ён засмуціў брамніка «Аяча». У сезоне 2006/07 Бензема стаў асноўным нападнікам «Ліёна». Ён згуляў у 21 гульні і забіў 5 галоў.
На наступны сезоне Карым забіў 20 галоў у чэмпіянаце Францыі і стаў лепшым бамбардзірам, і адным з лідараў сваёй каманды. У прэсе з’явілася інфармацыя пра цікавасць да Бенземы з боку вядучых клубаў Еўропы, як «Рэал Мадрыд», «Ювентус», «Ліверпул» і «Чэлсі», але сам Карым праз свайго агента заявіў пра нежаданне пакідаць «Ліён», з якім ён мае намер перамагчы ў Лізе чэмпіёнаў УЕФА. У сезоне 2008/09 форвард забіў 17 галоў у 36 матчах чэмпіянату Францыі. Усяго ў 149 гульнях за «Ліён» Бензема забіў 66 галоў.
«Рэал Мадрыд»
Аднак 1 ліпеня 2009 года за € 35 млн Бензема перайшоў у іспанскі клуб «Рэал Мадрыд», падпісаўшы шасцігадовы кантракт. Згодна з кантрактам француз атрымлівае 6,5 млн еўра ў год. За вылікам падатку, які складае 24 % атрымліваецца 5 мільёнаў еўра. «Рэал Мадрыд» заплаціў агенту іграка Карыму Джазыры 10 % камісіі ад сумы трансферу. Гэта максімальна дазволеная працэнтная стаўка агента ў еўрапейскім футболе.
9 ліпеня ён быў афіцыйна прадстаўлены ў якасці новага іграка «Рэала». Прэзентацыя нападніка на «Сант’яга Бернабеу» сабрала каля 15—20 тысяч гледачоў. Карым Бензема стаў пятнаццатым французскім іграком у гісторыі мадрыдскага клуба.
17 кастрычніка 2022 года нападнік «Рэала» атрымаў «Залаты мяч» як найлепшы футбаліст у Еўропе. У мінулым сезоне француз у складзе «Рэала» выйграў Лігу чэмпіёнаў (5-ы раз у кар’еры) і чэмпіянат Іспаніі (4-ы раз). Таксама ён стаў найлепшым бамбардзірам абодвух турніраў. У Лізе чэмпіёнаў ён забіў 15 галоў у 12 матчах, у Ла Лізе — 27 мячоў у 32 гульнях. Усяго ж у яго ў сезоне 2021/22 44 галы ў 46 матчах за «Рэал» ва ўсіх турнірах.
«Аль-Ітыхад»
У чэрвені 2023 года падпісаў кантракт з саудаўскім клубам «Аль-Ітыхад» з Джыды. Далучыўся да новай каманды ў якасці свабоднага агента па заканчэнні кантракта з «Рэалам».
Міжнародная кар’ера
У 2004 годзе Бензема быў іграком зборнай Францыі да 17 гадоў, з якой перамог у чэмпіянаце Еўропы сярод юнакоў да 17 гадоў, упершыню ў гісторыі зборнай. На турніры, які праходзіў у Францыі, Бензема забіў 1 гол у матчы супраць зборнай Паўночнай Ірландыі ў групавым этапе. Пазней гуляў за зборную да 18 гадоў. У 2005 годзе разам са зборнай перамог у рзыгрышу Кубка Мерыдыяна. Ён адыграў ва ўсіх чатырох матчах і дзякуючы пяці яго галам Францыя выйграла турнір.
У снежні 2006 года атрымаў выклік у першую зборную Францыі ў матчы супраць зборнай Грэцыі, аднак па прычыне траўмы на поле так і не з’явіўся. Бензема меў права выступаць за зборную Алжыра, аднак адмовіўся ад такога права, сказаўшы што «мае бацькі з Алжыра, гэтая краіна — у маім сэрцы, але ў футбол я буду гуляць за Францыю». Паўнавартасны дэбют адбыўся 28 сакавіка 2007 года ў таварыскім матчы супраць зборнай Аўстрыі, у якой Бензема, выйшаўшы на поле ў другім тайме, забіў гол і прынёс перамогу сваёй зборнай.
Клубныя
«Ліён»
Міжнародныя
Францыя
Пярэдзелка
Пярэ́дзелка (, Переделка) — аграгарадок у Лоеўскім раёне Гомельскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Страдубскага сельсавета.
Да 1 снежня 2009 года вёска ўваходзіла ў склад Пярэдзелкаўскага сельсавета.
Геаграфія
Знаходзіцца за 15 км у напрамку на паўночны захад ад Лоева, за 78 км ад Гомеля, за 45 км ад чыгуначнай станцыі Рэчыца, каля правага берага ракі Дняпро.
Суткова
Сутко́ва (, Сутково) — пасёлак у Лоеўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Страдубскага сельсавета.
Да 1 снежня 2009 года пасёлак уваходзіў у склад Пярэдзелкаўскага сельсавета.
Матэ Узініч
Матэ Узініч (Mate Uzinić,, в. Дубрава каля Оміша) — харвацкі біскуп, які ўзначальвае Дуброўніцкую дыяцэзію з 2011 года.
Аляксандр Міхайлавіч Галіцын (віцэ-канцлер)
Біяграфія
Старэйшы сын генерал-адмірала ад шлюбу з Таццянай, дачкой маскоўскага губернатара.
Матэ Узініч
Біяграфія
Пачатковую адукацыю атрымаў у роднай вёсцы, затым скончыў гімназію пры семінарыі ў Спліце. Пасля праходжання ваеннай службы ў 1986—1987 гадах паступіў на тэалагічны факультэт Спліцкага ўніверсітэта. У 1993 годзе атрымаў ступень бакалаўра. Пасля заканчэння вучобы 27 чэрвеня 1993 года пасвечаны на святара.
Аляксандр Міхайлавіч Галіцын (віцэ-канцлер)
Біяграфія
У 1742 годзе пачаў службу ў пасольстве Расіі ў Галандыі. З 1749 па 1755 пасол у Парыжы, у 1755—1761 гадах — пасол у Лондане. Спрыяў уступлення на пасад Кацярыны II. Падчас чэрвеньскага перавароту Галіцын быў пасланы Пятром III да Кацярыны з лістом, у якім імператар «прасіў памілавання» і дазволу выдаліцца ў Галштынію; Галіцын не вярнуўся і перайшоў на бок Кацярыны.
З 9 чэрвеня 1762 года па 2 красавіка 1775 віцэ-канцлер, віцэ-прэзідэнт, кавалер ордэна Аляксандра Неўскага (1762), сапраўдны тайны саветнік (1764). У 1774 у атрымаў і стаў сенатарам;  (1775).
Матэ Узініч
Біяграфія
Тры гады служыў святаром у прыходах Оміша і наваколляў. У 1996 годзе працягнуў навучанне ў Рыме, у Папскім Латэранскім універсітэце, у 2000 годзе атрымаў ліцэнцыят па кананічным і грамадзянскім праве.
Пасля вяртання ў Харватыю працаваў у Спліцка-Макарскія архідыяцэзіі, з 2001 года быў рэктарам спліцкай семінарыі.
24 студзеня 2011 года Папа Бенедыкт XVI прызначыў Матэ Узініча біскупам дуброўніцкім у сувязі з пераводам біскупа Жэліміра Пуліча на кафедру Задара. Біскупская хіратонія адбылася 19 сакавіка 2011 года. Галоўным кансекратарам быў архібіскуп Марын Барышыч, яму дапамагалі кардынал Ёсіп Бозаніч і архібіскуп Жэлімір Пуліч.
Філіп IV Македонскі
Філіп IV (Φίλιππος Δ΄; ? — 294 да н.э.) — македонскі цар, які кіраваў у 297—294 да н.э.
Філіп быў сынам Касандра. Паводле Паўсанія, Філіп памёр ад сухот. У момант смерці ён знаходзіўся ў Элатэі ў Факідзе, магчыма таму, што ён знаходзіўся ў дарозе, каб пачаць працэс аднаўлення гегемоніі Македоніі ў Грэцыі.
Радыёэлектронная барацьба
У Генеральным штабе Узброеных Сіл Рэспублікі Беларусь створана ўпраўленне радыёэлектроннай барацьбы. Падрыхтоўка спецыялістаў па РЭБ ажыццяўляецца ў Ваеннай акадэміі Рэспублікі Беларусь і Беларускім дзяржаўным універсітэце інфарматыкі і радыёэлектронікі.
Гісторыя
Радыёэлектронная барацьба лічыцца адносна маладым напрамкам у ваеннай справе. Разам з тым ідэя і першыя выпадкі вядзення радыёразведкі і стварэння радыёперашкод адносіцца яшчэ да часу пачатку ўжывання радыё ў ваеннай справе.
Упершыню радыёэлектронная барацьба была ўжыта для стварэння перашкод для парушэння радыёсувязі ў ходзе руска-японскай вайны. 15 красавіка 1904 года японскія крэйсеры падвергнулі артылерыйскаму абстрэлу ўнутраны рэйд і горад Порт-Артур. Артылерыйскую стральбу карэктавалі праз радыё японскія караблі, якія стаялі насупраць уваходу ў гавань. З дапамогай карабельнай радыёстанцыі браняносца «Перамога» і берагавой радыёстанцыі «Залатыя Горы» абаронцы Порт-Артура паспяхова падушылі перашкодамі перадачу радыёграм караблёў-карэкціроўшчыкаў. Такім чынам, як вынікае з данясення камандуючага флотам контр-адмірала князя П. П. Ухтомскага, з выпушчаных непрыяцелем больш за 60 снарадаў траплянняў у цэлі не было.
Больш інтэнсіўна радыёразведка і радыёперашкоды пачалі ўжывацца ў ходзе Першай сусветнай вайны. Радыёперашкоды ствараліся для парушэння радыёсувязі паміж штабамі армій, карпусоў і некаторых дывізій, а таксама паміж ваеннымі караблямі. Перашкоды радыёсувязі ўжываліся ў ходзе баявых дзеянняў ваенна-марскіх сіл і сухапутных войскаў эпізадычна, бо ваюючыя бакі аддавалі перавагу перахопу радыёперадач, а не іх зрыву. Для стварэння перашкод выкарыстоўваліся звычайныя сродкі радыёсувязі, а ў германскай арміі — спецыяльныя станцыі радыёперашкод.