cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Тарантова
Назва
Назва Тарантова, магчыма, паходзіць ад балцкага (літоўскага) антрапоніма Taranta (корань звязаны з літ. tarti «мовіць» і суфікс -nt-), як і назвы многіх паселішчаў паблізу, напрыклад, Бешанковічаў ад імя Bešys або Bešėnas, Бачэйкава ад Bakas або Bačeika, Люлюкоў ад Leliušаs, колішніх Толміншчыны, Барэйчына і Рапшына ад Tolminas (двухасноўнае, tolі «далёка» і mintis «думка»), Bareika і Rapšys. Магчыма, да гэтай групы паселішчаў належаць таксама Баяры (раней некалькі хутароў) і Ліцвякі. З’яўленне такіх назваў можа быць звязана з наданнем зямель у гэтай мясцовасці баярам літоўскага паходжання. Паводле ж В. Жучкевіча, напрыклад, назва Бешанковічы паходзіць проста ад прозвішча Бешанковіч.
Талінскі гарадскі тэатр
Тэатральны сезон доўжыцца са жніўня па чэрвень. Талінскі гарадскі тэатр вядомы як сярэднявечным будынкам, у якім ён размешчаны, так і высокім узроўнем акцёрскага майстэрства. Тэатр мае 6 розных пляцовак, а таксама вялікую вонкавую (пад адкрытым небам) сцэну для летніх спектакляў.
Тэатр быў заснаваны ў 1965 годзе.
У канцы 2000-х гадоў трупа тэатра складаецца з двух рэжысёраў, двух дэкаратараў і 21 акцёра. У рэпертуары Талінскага гарадскога тэатра як сусветная класіка, так і сучасныя п’есы.
IC 2149
IC 2149 — галактыка тыпу PN (планетарная туманнасць) ў сузор’і Вознік.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
ФК Карпаты Львоў
Гісторыя
Клуб заснаваны ў 1963 годзе.
Вінаж
Вінаж (Ві́нож) — вёска ў Магілёў-Падольскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Эксперт
Эксперт (ад  — дасведчаны) — спецыяліст, які запрашаецца ці наймаецца за ўзнагароджанне, для выдачы кваліфікаванага заключэння або меркавання па пытанні, разглядаемага або вырашага іншымі людзьмі, менш кампетэнтнымі ў гэтай галіне.
У юрыдычным значэнні
Эксперт — асоба, якая валодае адмысловымі ведамі, прыцягваецца следчымі органамі, судом, арбітражным судом, трацейскім судом для правядзення экспертызы. Працэсуальным заканадаўствам вызначаны падставы і ўмовы экспертызы, правы і абавязкі эксперта.
Эксперт мае права:
Кампетэнцыя эксперта не распаўсюджваецца на юрыдычны бок крымінальнай ці грамадзянскай справы. Эксперт дае заключэнне ў пісьмовым выглядзе. За неабгрунтаваную адмову даць заключэнне або за дачу заведама фальшывага заключэння эксперт нясе крымінальную адказнасць.
Трылесіна (Чашніцкі раён)
Трыле́сіна (, Трилесино) — вёска ў Чашніцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Альшанскага сельсавета.
Да 16 кастрычніка 1989 года вёска ўваходзіла ў склад Іванскага сельсавета.
Высокаўскі сельсавет (Пінскі раён)
Высо́каўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Пінскага раёна Брэсцкай вобласці. Цэнтр — вёска Высокае.
Гісторыя
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Пінскага раёна Пінскай вобласці БССР, з 8 студзеня 1954 года ў Брэсцкай вобласці. Скасаваны 16 ліпеня 1954 года, тэрыторыя сельсавета далучана да Пінкавіцкага сельсавета.
Бельмонтэ-Кастэла
Бельмонтэ-Кастэла (Belmonte Castello) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Лацыа, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Фразінонэ.
Насельніцтва складае 779 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 55 чал./км². Займае плошчу 14 км². Паштовы індэкс — 3040. Тэлефонны код — 0776.
Валадымырыўка (Магілёў-Падольскі раён)
Валадымырыўка (Володи́мирівка) — вёска ў Магілёў-Падольскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Бельмонтэ-Кастэла
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Nicola di Mira.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Ламе (тканіна)
Ламе́ — парча з шыццём металічнымі ніткамі па аснове, вырабленай звычайна з сінтэтычных або штучных валокнаў.
Паходжанне тэрміна незразумела, але, верагодна, можа весціся ад lama — «металічны ліст» або «».
Звычайна ламе залатога або срэбнага колеру, часам колеру медзі. Існуюць розныя віды ламе, у залежнасці ад складу іншых нітак. Напрыклад, тонкае ламе, ламе з галаграмамі, жамчужнае ламе.
Электраправоднасць шыцця робіць ламе прыдатным для выкарыстання ў вырабе фехтавальных камізэлек, што дазваляе падлічваць дотыкі.
Ламе выкарыстоўвалася для вырабу  — віду адзення або рытуальнага ўбору.
Шэраальховыя лясы
Шэраальховыя лясы, шэраале́шнікі — фармацыя драбналістых лясоў, у дрэвастоі якіх пераважае вольха шэрая. Утвараюцца на высечках яловых, шыракаліста-яловых лясоў, таксама ў выніку зарастання сельскагаспадарчых зямель. Займаюць пераважана ўрадлівыя дзярнова-падзолістыя, дзярнова-падзоліста-глеевыя і іншыя глебы. Пашыраны на поўначы Беларусі, займаюць каля 46 тыс. га. Вылучаюць 10 тыпаў шэраальховых лясоў, найбольш пашыраны кіслічнья, сніткавыя, злакавыя, арляковыя, вятроўнікавыя, папарацевыя і інш. Фітацэнозы шэраальховых лясоў маюць глебапаляпшальнае значэнне: узбагачаюць глебу азотам, які асвойваецца каранёвымі клубеньчыкавымі бактэрыямі.
Horytnica
«Horytnica» — польскі рок-гурт з Кракава. Песні гурта збольшага прысвечаныя гісторыі Польшчы. Сам гурт канцэртаў не дае.
Семкавіцы (гміна)
Семкаві́цы (Siemkowice) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Паянчанскага павета Лодзьскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Семкавіцах. Плошча гміны складае 98,4 км². Станам на 2007 год у гміне Семкавіцы пражывалі 4993 чалавекі, шчыльнасць — 51 чал./км².
Тэатр фон Краля
Тэатр фон Краля (Von Krahli Teater) — тэатр драмы ў сталіцы Эстоніі, Таліне, створаны ў 1992 годзе на базе трупы, якую ўзначальвае рэжысёр Пеэтэр Ялакас.
З’яўляецца першым у Эстоніі прыватным тэатрам, заснаваным пасля аднаўлення ў 1991 годзе яе дзяржаўнасці. Хаця афіцыйнай датай заснавання тэатра лічыцца 1992 год, трупа пад кіраўніцтвам Пеэтэра Ялакаса ўтварылася яшчэ раней. Будынак тэатра, дзе апроч спектакляў таксама праходзяць канцэрты, знаходзіцца ў Старым горадзе Таліна на вуліцы Ратаскаэву.
Кіраўнік тэатра — Пеэтэр Ялакас (нар. 1961).
Пачынаючы з 2003 года пры тэатры дзейнічае Акадэмія фон Краля (Von Krahli Akadeemia), якая ладзіць лекцыі, дыспуты і сустрэчы з рэжысёрамі і акцёрамі. У 2007 годзе тэатрам сумесна з Вільяндзіскай Акадэміяй культуры Тартускага ўніверсітэта арганізавана акцёрская школа.
Аксу (Кызылардзінская вобласць)
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1673 чалавекі (823 мужчыны і 850 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 1276 чалавек (623 мужчыны і 653 жанчыны).
Game Rankings
Рэйтынгі публікуюцца ў выглядзе працэнтных адносін, заснаваных на ўсіх прынятых да разгляду ацэнках. Ацэнкі бяруцца з розных гульнявых сайтаў і часопісаў. Пры гэтым улічваюцца не ўсе выданні, а толькі найбольш вядомыя і аўтарытэтныя.
Па стане на кастрычнік 2008 г. база даных сайта ўтрымлівае больш 27 тыс. гульняў.
Камуністычны саюз моладзі Заходняй Беларусі
Камуністычны саюз моладзі Заходняй Беларусі (КСМЗБ) — нелегальная камуністычная арганізацыя моладзі Заходняй Беларусі. Існаваў як тэрытарыяльная аўтаномная частка Камуністычнага саюза моладзі Польшчы (КСМП), дзейнасць якой праходзіла умесна і пад кіраўніцтвам Камуністычнай партыі Заходняй Беларусі (КПЗБ). Адыгрываў вядучую ролю ў рэвалюцыйным і нацыяналь-вызваленчым руху моладзі Заходняй Беларусі.
Перадгісторыя
Пасля акупацыі тэрыторыі Заходняй Беларусі ў 1921 годзе створаныя ў 1919—1920 гадах камсамольскія арганізацыі вымушаны былі пайсці ў падполле. У 2-й палове 1921 года адрадзіліся і сталі дзейнічаць камсамольскія арганізацыі ў Брэсце, Гродне, на Слонімшчыне і інш. Пасля афармлення ў кастрычніку 1923 года КПЗБ паскорыўся працэс стварэння сеткі камсамольскіх арганізацый шляхам вылкчэння ў нізавых звёнах камсамольскіх арганізацый з партыйных, бо ў большасці выпадкаў яны існавалі сумесна. Ствараліся новыя ячэйкі.
Стварэнне і станаўленне
У сакавіку 1931 года, у в. Сляпянка Мінскага раёна, прайшоў I і адзіны з'езд КСМЗБ.
КСМЗБ ствараў спецыяльныя юнацкія арганізацыі сярод рабочых пры прафсаюзах (юнсекцыі), прызыўнікоў у польскае войска («пабаровец»), дзіцячыя піянерскія ячэйкі і групы «чырвоных ганцоў» для сувязі паміж вёскамі ў час забастовак ці мітынгаў. У сярэдзіне 1930-х гадоў, выконваючы рашэнні VII Кангрэса Камітэрна аб стварэнні адзінага народнага антыфашысцкага фронту, КСМЗБ узяў курс на стварэнне «фронту маладога пакалення». Да канца 1936 года у такіх арганізацыях ужо было каля 6000 юнакоў і дзяўчат. Пад кіраўніцтвам КСМЗБ моладзь вёсак і гарадоў актыўна ўдзельнічала ва ўсіх палітычных і эканамічных акцыях насельніцтва Заходняй Беларусі: партызанскі рух у 1921—1925 гадоў, Асташынскае выступленне сялян 1932 года, Кобрынскае ўзброенае выступленне сялян 1933 года, Выступленне нарачанскіх рыбакоў 1935 года і інш.
Арганізатарскія здольнасці КСМЗБ выявіліся ў час забастовак рабочых Вільні, Брэста, Гродна ў 1932 годзе; тэкстыльшчыкаў Беластоцкага прамысловага раёна, рабочых лясных промыслаў Белавежскай пушчы, лесарубаў і возчыкаў лесу Ружанскай пушчы ў кастрычніку 1932—лютым 1934 гадах. Для рэвалюцыйнай агітацыі КСМЗБ выкарыстоўвалі дні 1 Мая, гадавіны Кастрычніцкага перавароту 1917 года, дзень 3 «Л», адзначаўся 22 студзеня Міжнарожны юнацкі дзень, Антываенны дзень 1 жніўня. У гэтыя дні звычайна праводзіліся дэманстрацыі, мітынгі, масоўкі, вывешваліся рэвалюцыйныя транспаранты, распаўсюджваліся лістоўкі.
КСМЗБ актыўна ўдзельнічаў у рабоце Беларускай сялянска-работніцкай грамады (БСРГ), пасольскага клуба «Змаганне», Таварыства беларускай школы (ТБШ) і інш. Найбольш значных вынікаў КСМЗБ дамогся ў сярэдзіне 1930-х гадоў, калі пачаў выкарыстоўваць тактыку адзінага фронту. Сумесная з ТБШ і Беларускім інстытутам гаспадаркі і культуры барацьба за школу на роднай мове, супраць яе паланізацыі і мілітарызацыі набыла шырокі размах па ўсёй Заходняй Беларусі. Сур'ёзным поспехам КСМЗБ можна лічыць дзейнасць у Вільні легальнай арганізацыі студэнцкай лявіцы «Фронт», якая аб'ядноўвала студэнтаў і маладую прагрэсіўную інтэлігенцыю.
Структура і арганізацыя дзейнаці
У аснову арганізацыі КСМЗБ быў пакладзены прынцып дэмакратычнага цэнтралізму, а ўся структура і дзейнасць саюза рэгламентаваліся ў адпаведнасці са Статутам камсамола Польшчы. Нізавым звяном арганізацыі была ячэйка (не менш як 3 і не больш як 7 членаў) на чале з бюро ў складзе сакратара, казначэя і тэхніка. 10—12 ячэек стваралі раённую або гарадскую арганізацыю на чале з з камітэтам з 5 чалавек, а некалькі раённых арганізацый складалі акружную арганізацыю. Кіраваў яе дзейнасцю камітэт з 7 чалавек, які выбіраўся на акруговай канферэнцыі. Уся арганізацыя КСМЗБ мела ад 6 да 10 акруг. Над кожнай акругай ажыццяўлялі шэфства асобыя арганізацыі ЛКСМБ: Мінская — над Віленскай, Бабруйская — над Лідскай, Мазырская — над Пінскай, Калінінская — над Брэсцкай, Віцебская — над Беластоцкай, Слуцкая — над Баранавіцкай, Аршанская — над Гродзенскай.
Такая структура КСМЗБ давала магчымасць ва ўмовах рэпрэсій і тэрору польскіх улад параўнальна хутка ствараць ці аднаўляць рабураныя паліцыяй арганізацыйныя структуры камсамола.
З 1925 г. у Мінску дзейнічала школа для партыйных і камсамольскіх функцыянераў Заходняй Беларусі. Быў створаны спецыяльны фонд ЛКСМБ дапамогі КСМЗБ.
Пракоп Вялікі
Пракоп Вялікі (Prokop Veliký), таксама вядомы як Пракоп Голы (Prokop Holý ці Prokopius Rasus) (каля 1380 — 30 мая 1434, Ліпаны) — радыкальны гусіцкі правадыр, палітык і вайскавод. З 1426 гады — асноўны ідэолаг і палітычны дзеяч табарытаў. Загінуў у бітве пад Ліпанамі.
Першапачаткова Пракоп быў утраквістам (памяркоўнае крыло гусітаў), жанатым святаром, родам з уплывовай пражскай сям’і. Пачаўшы як святар, Пракоп стаў найболей выбітным правадыром табарытаў у познім перыядзе гусіцкіх войн. Не быўшы непасрэдным пераемнікам Яна Жыжкі, ён камандаваў войскамі Табара пры перамогах над немцамі і каталікамі ў бітвах пры Усці-над-Лабем у 1426 і Домажліцах у 1431. Пераканаўчае паражэнне, нанесеная крыжакам Свяшчэннай Рымскай імперыі, прывяла да мірных перамоў у Хебе паміж гусітамі і прадстаўнікамі Базельскага сабора (1432).
Пракоп дзейнічаў як лідар табарытаў у іх рэйдах у Венгрыю і Германію, асабліва ў 1429, пры рэйдзе чэшскага войска ў Саксонію і Нюрнберг. Аднак гусіты не ставілі за мэту захопліваць нямецкія землі, і ў горадзе Кульмбах быў складзена мірная дамова з бургграфам нюрнбергскім Фрыдрыхам I, па якім гусіты пакінулі межы Германіі. Калі чэхі пачалі перамовы з імператарам Жыгімонтам і Базельскім саборам, Пракоп узначаліў пасольства, адпраўленае ў Базель. Перамовы скончыліся безвынікова, і пасольства вярнулася ў Чэхію.
Помнік беларускім лётчыкам у Маленчыне
Помнік беларускім лётчыкам у Маленчыне — памятны камень, устаноўлены 11 красавіка 2010 года ў польскай вёсцы ля Радаму беларускім лётчыкам Аляксандру Марфіцкаму і Аляксандру Жураўлевічу, што трагічна загінулі на міжнародным авіяшоу ў 2009 годзе.
Гісторыя
Ініцыятарамі ўшанавання памяці афіцэраў выступілі настаяцель мясцовага прыходу і жыхары Маленчына, іх ідэю падтрымалі камандаванне Ваенна-паветраных сіл Польшчы і мясцовыя ўлады. 28 верасня 2009 года Рада гміны Гузд прыняла ўхвалу аб будаўніцтве помніка лётчыкам, які меў на мэце ўшанаваць трагічную і гераічную смерць лётчыкаў беларускага Су—27. За часам цырымоніі войт гміны Гузд Адам Яблоньскі і шэф штабу, намеснік кіраўніка паветраных сіл Польшчы генерал дывізіі Кшыштаф Заленскі выказалі меркаванні, што лётчыкі адмыслова не катапультаваліся, каб адвесці самалёт ад населенага пункта.
Удзельнікі цырымоніі хвілінай цішыні ўшанавалі памяць загінулых у смаленскай авіякатастрофе.
Агульныя звесткі
Помнік, праекціроўшчыкам якога з’яўляецца радамянка Анна Рудніцкая, устаноўлены на месцы падзення самалёта. Гранітная аснова нагадвае контур Су-27 з двума крыжамі — праваслаўным і каталіцкім. Хрысціянскія сімвалы зробленыя з металу рухавіка пацярпелага крушэнне самалёта. Вышыня помніка — больш за 2 м, на п’едэстале — надпісы на беларускай і польскай мовах.
Нацыянальны даследчы тэхналагічны ўніверсітэт «МІСіС»
Нацыянальны даследчы тэхналагічны ўніверсітэт «МІСіС» — расійскі нацыянальны даследчы ўніверсітэт у горадзе Масква.
Гісторыя
23 лютага 1944 года МІСіС атрымаў Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга.
У 1948 годзе ў універсітэце адкрыўся фізіка-хімічны факультэт. У 1962 годзе быў адкрыты факультэт паўправадніковых матэрыялаў і прыбораў, пасля чаго ВНУ быў перайменаваны ў Маскоўскі інстытут сталі і сплаваў.
7 кастрычніка 2008 года ўказам Прэзідэнта РФ Дзмітрыя Мядзведзева МІСіС стаў першым расійскім ВНУ, які атрымаў статус «Нацыянальнага даследчага тэхналагічнага ўніверсітэта».
У 2014 годзе завяршылася аб’яднанне НДТУ «МІСіС» і Маскоўскага горнага ўніверсітэта.
Структура ўніверсітэта
У сваім складзе універсітэт мае наступныя інстытуты :
Вароніўці (Магілёў-Падольскі раён)
Вароніўці (Воро́нівці) — вёска ў Магілёў-Падольскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Неаліт
Неалі́т, ці новы каменны век (νέος — новы, λίθος — камень) — перыяд развіцця чалавецтва, якім завяршаецца каменны век. На Блізкім Усходзе неаліт пачаўся каля 9500 год да н. э.
Характарызуецца развіццем вытворчай гаспадаркі, з’яўленнем шліфаваных прылад працы і керамікі.
На тэрыторыі Беларусі
На тэрыторыі Беларусі неаліт пачаўся ў канцы V тысячагоддзя да н. э. і працягваўся да III тысячагоддзя да н. э.
Адбыліся значныя змяненні ў жыцці людзей — т.зв. неалітычная рэвалюцыя: распаўсюдзілася ганчарства, людзі пачалі выкарыстоўваць кола, павозку, займацца ткацтвам (з выкарыстаннем вертыкальнага ткацкага станка). Да ранейшых спосабаў апрацоўкі камня дадалося шліхтаванне і паліраванне. Для свідравання каменных прыладаў выкарыстоўвалі прыстасаванне — свідравальны станок. Вытворчасць крэмневых прыладаў павялічылася настолькі, што крэмня на паверхні зямлі ўжо не ставала, таму пачалася распрацоўка крэмнездабыўных шахтаў. Насельніцтва поўнасцю перайшло да аселага ладу жыцця. Асноўнымі тыпамі жылішчаў былі паўзямлянкі і наземныя пабудовы. Прысвойваючая гаспадарка дасягнула свайго росквіту. Пачаўся пераход да вытворчай гаспадаркі — земляробства (з выкарыстаннем каменнай матыкі) і жывёлагадоўлі.
Землі Беларусі у перыяд неаліту насялялі плямёны верхнедняпроўскай, днепра-данецкай, нарвенскай і нёманскай археалагічных культур. Знойдзена каля 600 паселішчаў.
Марыя Фёдараўна Карпушчанкава
Марыя Фёдараўна Карпушчанкава (каля 1804 — пасля 1864) — павітуха. Шмат гадоў займала пасаду старшай павівальнай бабкі віцебскай губернскай урачэбнай управы.
Казалатыка
Казалатыка (Casalattico) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Лацыё, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Фразінонэ.
Марыя Фёдараўна Карпушчанкава
Біяграфія
Пасля заканчэння Віленскага ўніверсітэта каля 1824 года займалася прафесійнай медыцынскай дзейнасцю. З 30 лістапада 1836 года і да 1865 года займала пасаду старшай павівальнай бабкі віцебскай губернскай урачэбнай управы.
Асабістае жыццё
На 1864 год ва ўзросце 60 гадоў пазначана ў памятнай кніжцы як «девица», таму, верагодна, уласнай сям’і не мела.
Казалатыка
Насельніцтва складае 666 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 24 чал./км². Займае плошчу 28 км². Паштовы індэкс — 3030. Тэлефонны код — 0776.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Barbato di Benevento.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Ухлё
Ухлё (, Ухлё) — вёска ў Чашніцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Альшанскага сельсавета.
Ян Карловіч
Ян Карловіч (, в. Субартовічы, Троцкі павет, Віленская губерня, Расійская імперыя —, , Царства Польскае) — лінгвіст, этнограф, фалькларыст, музыказнаўца. Уладальнік маёнтка ў Вішневе.
Біяграфія
Вучыўся ў Маскоўскім універсітэце, займаўся гісторыяй і музыкай у Парыжы, Гайдэльбергу, Бруселі. Аўтар этнаграфічных даследаванняў, сабраў і апублікаваў некалькі сотняў беларускіх і літоўскіх паданняў, казак, песень. Супрацоўнічаў з Міхалам Федароўскім, аўтарам шматтомнай працы «Люд беларускі». Сябраваў з Аляксандрам Ельскім і Францішкам Багушэвічам.
Рыкард Сандлер
Рыкард Ёханес Сандлер (Sandler Johannes Rickard;  — ) — шведскі палітычны і дзяржаўны дзеяч. Адзін з лідараў Сацыял-дэмакратычнай рабочай партыі Швецыі.
Біяграфія
У 1912—1914 гадах быў рэдактарам часопіса «Тыдэн». З 1912 па 1917 год абіраўся членам ніжняй палаты Рыксдага, з 1919 года — член верхняй палаты. У 1918—1920 гадах статс-сакратар міністэрства фінансаў. У 1920-я гады Р. Сандлер некалькі разоў займаў высокія пасады ў шведскім ўрадзе — міністра фінансаў (1920), міністра без партфеля (1921—1923), міністра гандлю (кастр. 1924 — студз. 1925) і прэм'ер-міністра (студз. 1925 — чэрв. 1926). Калі сацыял-дэмакраты ў 1932—1936 і 1936—1939 гадах фарміравалі ўрад у Швецыі, Р. Сандлер займаў пасаду міністра замежны спраў у верасні 1932 — снежні 1939 года, з перапынкам на некалькі месяцаў летам 1936 года. У 1939 годзе, у знак пратэсту выйшаў са складу ўрада, бо лічыў, што Швецыя аказвае недастатковую падтрымку Фінляндыі ў час савецка-фінляндскай вайны.
Аўтар перакладу трох тамоў «Капітала» К. Маркса на шведскую мову, працы пра СССР «Практычнае ажыццяўленне сацыялізму» і інш. прац па сацыяльных пытаннях.
Ракверскі тэатр
Ракверскі тэатр (Rakvere teater) — прафесійны тэатр, які знаходзіцца ў эстонскім горадзе Ракверэ (павет Ляэнэ-Вірумаа). З’явіўся ў 1921 годзе, а яго цяперашні будынак (архітэктар — Ёган Острат) быў афіцыйна адкрыты 24 лютага 1940 года, у 22-ю гадавіну незалежнасці Эстоніі, пастаноўкай п’есы Аўгуста Кіцберга «У віхуры вятроў».
Дзеючы мастацкі кіраўнік тэатра — Юлар Саарэмеяэ, дырэктарам установы з’яўляецца Ёнас Тарту. На 2019 год у трупе тэатра — 21 акцёр (адзінаццаць мужчын і дзесяць жанчын). Ракверэ лічыцца найменшым горадам у Еўропе, у якім ёсць свой уласны прафесійны тэатр. Цяпер у рэпертуары тэатра прысутнічаюць найлепшыя ўзоры эстонскай і сусветнай драматургіі, а таксама спектаклі для дзяцей і дарослых.
З 2004 года тэатр знаходзіцца пад патранажам Міністэрства культуры Эстоніі.
Юліус Фучык
Ю́ліус Фу́чык (Julius Fučík ;,  — , ) — чэшскі пісьменнік, журналіст, літаратурны і тэатральны крытык, грамадскі дзеяч, антыфашыст. Лаўрэат Міжнароднай прэміі Міру 1950 г. (пасмяротна).
У 1923 годзе скончыў Карлаў універсітэт у Празе. У 1928—1938 гг. рэдагаваў часопіс «Творба» («Tvorba»). У 1929—1936 гадах быў адным з рэдактараў часопіса «Рудэ право» («Rudé právo»). Уваходзіў у рэдкалегію беларускага часопіса «Полымя», быў знаёмы з яго рэдактарам Цішкам Гартным (Зм. Жылуновічам). Падчас 2-й сусветнай вайны з 1940 года ў падполлі. У красавіку 1942 года Ю. Фучык быў арыштаваны гестапа і змешчаны ў турму Панкрац у Празе. У 1943 годзе быў перавезены ў канцлагер Германіі і пакараны смерцю ў турме Плётцэнзе ў Берліне.
Глыбока Далына (Магілёў-Падольскі раён)
Глыбока Далына (Глибо́ка Доли́на) — вёска ў Магілёў-Падольскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Камітэт дзяржаўнай бяспекі Рэспублікі Беларусь
Міжнародныя санкцыі
Пасля выбараў і пратэстаў 2020 года кіраўніцтва КДБ трапіла пад міжнародныя санкцыі. Так, Еўрапейскі саюз 2 кастрычніка 2020 года ўключыў у свой санкцыйны спіс былога старшыню КДБ Валерыя Вакульчыка, яго першага намесніка Сяргея Церабава, а таксама намеснікаў — Дзмітрыя Равуцкага, Алега Чарнышова і былога намесніка — Уладзіміра Калача, а 6 лістапада — і новага старшыню Івана Тэртэля. Супраць гэтых асобаў таксама ўвялі санкцыі Вялікабрытанія, Канада і Швейцарыя. Акрамя таго, 21 чэрвеня 2021 года Тэртэль і само КДБ былі ўключаныя ў спіс спецыяльна прызначаных грамадзян і заблакіраваных асоб ЗША.
У 2022 годзе КДБ быў уключаны ў санкцыйныя спісы Еўрапейскага саюза, Швейцарыі і Японіі.
Семысль (гміна)
Се́мысль (Siemyśl) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Калабжэгскага павета Заходнепаморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Семыслі. Плошча гміны складае 107,31 км². Станам на 2013 год у гміне Семысль пражывалі 3716 чалавек, шчыльнасць — 34,6 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 11 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 17 населеных пунктаў.
Камітэт дзяржаўнай бяспекі Рэспублікі Беларусь
Асноўныя задачы КДБ Рэспублікі Беларусь
Абарона незалежнасці і тэрытарыяльнай цэласнасці Рэспублікі Беларусь, забеспячэнне нацыянальнай бяспекі Рэспублікі Беларусь у палітычнай, эканамічнай, ваенна-стратэгічнай, навукова-тэхнічнай, абарона незалежнасці і тэрытарыяльнай цэласнасці Рэспублікі Беларусь, забеспячэнне нацыянальнай бяспекі Рэспублікі Беларусь у палітычнай, эканамічнай, ваенна-стратэгічнай, навукова-тэхнічнай, інфармацыйнай, гуманітарнай і экалагічнай сферах;
Інфарміраванне Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь і па яго даручэнню адпаведных дзяржаўных органаў і іншых арганізацый па пытаннях стану нацыянальнай бяспекі Рэспублікі Беларусь;
Распрацоўка і ажыццяўленне мерапрыемстваў па аказанню садзейнічання дзяржаўным органам і іншым арганізацыям у рэалізацыі мер па палітычным, сацыяльна-эканамічнаму развіццю і навукова-тэхнічным прагрэсе Рэспублікі Беларусь; Арганізацыя і ажыццяўленне ў межах сваёй кампетэнцыі знешняй разведкі;
Барацьба ў межах сваёй кампетэнцыі з тэрарыстычнай і іншай экстрэмісцкай дзейнасцю, арганізаванай злачыннасцю і карупцыяй, кантрабандай, незаконнай міграцыяй, незаконным абаротам наркатычных сродкаў, псіхатропных рэчываў і іх прэкурсораў, зброі, ядзерных матэрыялаў і іх кампанентаў, а таксама іншых аб’ектаў экспартнага кантролю;
Папярэджанне, выяўленне, спыненне злачынстваў, дазнанне і папярэдняе следства па якіх заканадаўчымі актамі Рэспублікі Беларусь аднесены да ведання органаў дзяржаўнай бяспекі;
Рэалізацыя прадугледжаных заканадаўствам Рэспублікі Беларусь паўнамоцтваў у сферы абароны дзяржаўных сакрэтаў;
(Закон Рэспублікі Беларусь «Аб органах дзяржаўнай бяспекі Рэспублікі Беларусь» № 102-З ад 3 снежня 1997, Артыкул 8)
Кантроль за дзейнасцю органаў дзяржаўнай бяспекі ажыццяўляюць:
Будынак
Будынак па пр. Незалежнасці, 17 (вул. Камсамольская, 30), у якім размяшчаецца Камітэт дзяржаўнай бяспекі, трох- і чатырохпавярховы з цокальным паверхам, складанай аб’ёмна-прасторавай кампазіцыі. Цэнтральная частка з уваходам вылучана рызалітам з масіўным чатырохкалонным порцікам карынфскага ордара, завершаным трохвугольным франтонам. Крыло з боку праспекта прымыкае да суседняга будынка. У месцы злучэння двух аб’ёмаў — праезная брама, фланкіраваная калонамі карынфскага ордара, якія падтрымліваюць паўкруглы раскрапаваны франтон. Другое крыло, арыентаванае бакавым фасадам па вул. Камсамольскай, у вуглавой частцы ўвянчана васьмігранным трох’ярусным бельведэрам, т.з. вежай Цанавы. Фасадныя плоскасці апрацаваны пілястрамі, завершаны масіўным карнізам і глухім парапетам. Прамавугольныя аконныя праёмы на трэцім паверсе маюць абрамленні з сандрыкамі.
IC 2150
IC 2150 — галактыка тыпу Sc (кампактная спіральная галактыка) ў сузор’і Голуб.
Спасылкі
IC 2150
Красненскі бор
Кра́сненскі бор — лясны масіў у Смаргонскім раёне, за 5 км на паўднёвы захад ад г. Смаргонь, на тэрыторыі Смаргонскага лясгаса. Плошча 860 га. Рэльеф узвышаны, пагорысты, ускладнены западзінамі, лагчынамі, равамі. Глебы галоўным чынам дзярнова-падзолістыя і супясчаныя, сустракаюцца тарфяна-глеевыя. На яго тэрыторыі некалькі невялікіх ручаёў, якія ўпадаюць у р. Гервятка. У складзе лясоў (96 %) пераважаюць хвойнікі (61 %) і ельнікі (39 %) пераважна кіслічнага і зеленамошнага тыпаў з добра развітым падлескам з ляшчыны і рабіны. Сярод драўняных парод і ў падлеску распаўсюджаны шыракалістыя (дуб, ліпа, клён, ясень), з глебапокрыўных — дуброўнае разнатраўе (брызгліна, бружмель, падалешнік, пралеска, снітка і інш.). Астатнія 4 % тэрыторыі заняты нізіннымі асаковымі балотамі, якія месцамі параслі бярозай пушыстай і часткова выкарыстоўваюцца пад сенажаць. Месца адпачынку і турызму.
Сянява (гміна)
Сяня́ва (Sieniawa) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Пшэворскага павета Падкарпацкага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Сяняве. Плошча гміны складае 127,31 км². Станам на 2004 год у гміне Сянява пражывалі 6852 чалавекі, шчыльнасць — 53,8 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 9 салецтваў.
Міхаіл Аляксандравіч Ельяшэвіч
Міхаіл Аляксандравіч Ельяшэвіч (, Мюнхен — ) — беларускі фізік. Акадэмік Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (1956), доктар фізіка-матэматычных навук (1945), прафесар (1948). Заслужаны дзеяч навукі БССР (1978).
Паходжанне
Нарадзіўся 21 жніўня 1908 года ў Мюнхене ў сям’і студэнтаў з Расійскай імперыі, якія навучаліся ў Германіі. Яго бацькам было ўсяго па дваццаць гадоў. Бацька —  — быў сынам выхадца з Навагрудка, пасля вучобы ў Германіі стаў вядомым эканамістам, выкладаў у Ленінградзе, кіраваў кафедрай. Дзед па бацьку выхоўваўся ў традыцыйнай яўрэйскай сям’і, паехаў вучыцца ў Маскву, дзе скончыў Медыцынскі інстытут, стаў ваенным урачом, даслужыўся ў Іркуцку да маёра (вышэйшы чын, даступны ў той час нехрысціянам), быў узнагароджаны ордэнамі Св. Ганны, Св. Уладзіміра, Св. Станіслава. З чатырох яго сыноў трое — Васіль, Зіновій і Аляксандр — сталі прафесарамі.
Стрыечным дзядзькам Міхаіла Ельяшэвіча быў (1882—1930), заснавальнік кафедры генетыкі Ленінградскага ўніверсітэта.
Меў сястру (1923—2013), якая стала мастацтвазнаўцам.
Вучоба і кар’ера
Скончыў Ленінградскі ўніверсітэт (1930). У 1930—1935 і 1954—1956 гг. працаваў і Інстытуце хімічнай фізікі АН СССР, у 1935—1949 гг. ў Дзяржаўным аптычным інстытуце (адначасова вёў педагагічную работу ў ВНУ Ленінграда). У 1946—1951 гг. загадчык кафедры Ленінградскага інстытута дакладнай механікі і оптыкі, у 1952—1954 гг. прафесар Ленінградскага педагагічнага інстытута імя Герцэна. У 1956—1968 гг. загадчык лабараторыі Інстытута фізікі АН БССР (адначасова з 1957 г. прафесар Белдзяржуніверсітэта). У 1968—1977 гг. загадчык кафедры атамнай і малекулярнай фізікі Белдзяржуніверсітэта (адначасова загадчык лабараторыі нераўнаважных працэсаў Інстытута фізікі АН БССР). У 1977—1983 гг. прафесар Белдзяржуніверсітэта. З 1983 г. старшы навуковы супрацоўнік-кансультант НДІ прыкладных фізічных праблем Белдзяржуніверсітэта. З 1990 г. галоўны навуковы супрацоўнік Акадэмічнага навуковага комплексу «Інстытут цепла-і масаабмену імя А. В. Лыкава». З 1995 г. саветнік пры дырэкцыі Інстытута малекулярнай і атамнай фізікі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі. Дэпутат Вярхоўнага Савета БССР у 1967—1971 гг.
Памёр года. Пахаваны на Усходніх могілках Мінска.
Навуковая дзейнасць
Работы па спектраскапіі, фізіцы плазмы, квантавай фізіцы, гісторыі навукі. Распрацаваў асновы тэорыі ваганняў і вагальных спектраў мнагаатамных малекул. Выканаў шэраг даследаванняў па атамнай спектраскапіі, спектраскапіі рэдказямельных злучэнняў і нізкатэмпературнай плазмы.
Сям’я
Сын Аляксей Міхайлавіч Ельяшэвіч стаў фізікам-тэарэтыкам, у 1990-я гады таксама ўзначальваў недзяржаўны Інстытут біялогіі і псіхалогіі чалавека ў Санкт-Пецярбургу.
Экстаз
Экстаз (ад έκστασις — ашаломленасць, захапленне) — станоўча афарбаваны афект. Вышэйшая ступень захаплення, натхнення, часам пераходзячая ў ашаломленасць.
Збігнеў Бонек
Збігнеў Казімір Бонек (Zbigniew Kazimierz Boniek;, , Польшча) — польскі футбаліст, трэнер, спартыўны функцыянер. Прафесійная кар'ера пачалася ў быдгашцкай «Завішы», працягнулася ў значна больш знакамітым «Відзеве», адным з грандаў польскага футбола. «Кароль футбола» Пеле ўключыў Бонека ў сімвалічны спіс 125 лепшых гульцоў стагоддзя.
Чырвоная Раніца
Чырво́ная Ра́ніца (, Чирвоная Раница) — пасёлак у Чашніцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Альшанскага сельсавета.
Да 2004 года ўваходзіў у склад Пачаевіцкага сельсавета.
Генадзь Міхайлавіч Лавіцкі
Генадзь Міхайлавіч Лавіцкі ( ў вёсцы Новая Беліца Сенненскага раёна Віцебскай вобласці — ) — беларускі ваенны і дыпламат.
Біяграфія
У 1988—1994 гадах намеснік старшыні КДБ БССР і КДБ Рэспублікі Беларусь. 22 лютага 1994 года прызначаны старшынёй КДБ. На гэтай пасадзе заставаўся да 23 ліпеня 1994 года.
Арол і рэшка
«Арол і рэшка» — украінская пазнавальная тэлепраграма аб падарожжах. Прэм’ерны паказ і першыя трансляцыі вяліся на ўкраінскім тэлеканале «Інтэр». Пасля паўторныя трансляцыі праходзяць на тэлеканалах: «К1» (Украіна), «Пятніца!» (Расія), «Сёмы канал» (Казахстан), «TTV» (Польшча), «Беларусь 2» (Беларусь), «3+» (Эстонія). З 24 лютага 2022 года ўкраінскае вытворчае аб’яднанне TeenSpiritStudio прыпыніла супрацоўніцтва з расійскім тэлеканалам «Пятніца», і фактычна праграма была закрыта.
Генадзь Міхайлавіч Лавіцкі
Біяграфія
18 кастрычніка 1995 года прызначаны Надзвычайным і Паўнамоцным Паслом Рэспублікі Беларусь у Дзяржаве Ізраіль, адстаўлены 21 студзеня 2004 года.
Арол і рэшка
Апісанне
Кожныя выхадныя двое вядучых адпраўляюцца ў розныя гарады свету. Па правілах праграмы, адзін з іх павінен пражыць суботу і нядзелю на 100 долараў, а другі можа марнаваць неабмежаваныя сродкі, якія захоўваюцца на «залатой» банкаўскай карце. Каб вырашыць, як хто з іх правядзе гэтыя выхадныя ў рамках праграмы, вядучыя перад кожным падарожжам кідаюць манету, і ўсё вырашае арол або рэшка. Калі манета выпадае «арлом», залатая карта дастаецца вядучаму, які кінуў манету, а яго «партнёру» — $100; калі «рэшка» — наадварот. Адзіны раз, калі вядучы, які выйграў, аддаў залатую карту сувядучаму, быў у 15-м выпуску ў Тбілісі, калі Алан аддаў карту Жанне.
Генадзь Міхайлавіч Лавіцкі
Біяграфія
Мае ваеннае званне генерал-лейтэнанта (1994).
Арол і рэшка
Апісанне
У ходзе праграмы гледача знаёмяць з асноўнымі славутасцямі горада, у якім знаходзяцца вядучыя, падказваюць назвы атэляў і распавядаюць аб кошце той ці іншай паслугі.
Паўль Керэс
Паўль Керэс (Paul Keres;,  — , , Фінляндыя) — эстонскі шахматыст, шахматны кампазітар і тэарэтык. Адзін з наймацнейшых шахматыстаў свету 1930—1960-х гадоў. Увайшоў у спіс «100 вялікіх дзеячаў Эстоніі XX стагоддзя», прызнаны найлепшым спартсменам Эстоніі ў XX стагоддзі. Першы ў гісторыі шахматыст, якога адлюстравалі на банкнотах (5 эстонскіх крон).
Арол і рэшка
Вядучыя
Вядучымі 1-га сезона праграмы сталі ўкраінскі рэжысёр Алан Бадоеў і на той момант яго жонка, актрыса Жанна Бадоева. У 2-м сезоне Бадоеў пакінуў праект, вырашыўшы займацца толькі рэжысурай. Яго замяніў акцёр і парадыст Андрэй Беднякоў, які прапрацаваў у тандэме з Жаннай на працягу 2-га і 3-га сезонаў. У 4-м і 5-м сезонах месца вядучай займала Леся Нікіцюк, пераможца шоу «Рассмяшы коміка». 6-ы і 7-ы сезоны праграмы Андрэй Беднякоў вёў з Насцяй Кароткай, на той момант сваёй нявестай.
Паўль Керэс
Гросмайстар (1937), міжнародны гросмайстар з моманту заснавання звання (1950), міжнародны арбітр па шахматнай кампазіцыі (1957), міжнародны арбітр па шахматах (1974), Заслужаны майстар спорту СССР (1948). Разам з Ройбенам Файнам падзяліў 1—2-е месцы на АВРА-турніры 1938, дзе вызначалі прэтэндэнта на тытул чэмпіёна свету. Чатыры разы запар займаў другое месца на турнірах прэтэндэнтаў (1953, 1956, 1959, 1962), спыняючыся за крок ад матча за тытул чэмпіёна свету па шахматах, за што атрымаў мянушку «вечна другі». Пяціразовы чэмпіён Эстоніі. Трохразовы чэмпіён СССР (1947, 1950, 1951). У складзе зборнай Савецкага Саюза 7 разоў выйграваў шахматныя алімпіяды і тройчы — камандныя чэмпіянаты Еўропы. Узнагароджаны ордэнам Працоўнага Чырвонага Сцяга (1957).
Генадзь Міхайлавіч Лавіцкі
Узнагароды
27 жніўня 2002 года ўзнагароджаны Ганаровай граматай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь. Узнагароджан 15 медалямі.
Арол і рэшка
Вядучыя
У 8-м сезоне новымі вядучымі сталі ўкраінскія спевакі Коля Сярга і Рэгіна Тадарэнка. У 9-м сезоне Колю, які пайшоў з праекта на карысць занятку музыкай, замяніў рэжысёр і суаўтар праграмы Яўген Сінельнікаў. «Юбілейныя» 10-ы і 11-ы сезоны (названыя так у гонар 5-годдзя з дня пачатку здымак першага сезона ў 2010 годзе) вялі ўсе вядучыя, якія былі ў праекце за час яго існавання, папераменна.
Паўль Керэс
Малодшы брат фізіка Харальда Керэса.
Арол і рэшка
Вядучыя
У снежні 2015 года стартавалі здымкі 12-га сезона пад назвай «Кругасветка», якія доўжылася прыкладна 9 месяцаў. Акрамя вядучых — Лесі Нікіцюк і Рэгіны Тадарэнка — у здымачную каманду ўвайшлі генеральны прадзюсар праекта Алена Сінельнікава, рэжысёры Яўген Сінельнікаў і Яраслаў Андрушчанка, аператары Дзмітрый Ахрыменка (backstage), Алег Шаўчышын і Алег Авілаў. Пасля 24-га выпуску Леся пакінула «Кругасветку» дзеля новага шоу («Леся здеся» ў расійскай версіі і «Вакол М» ва ўкраінскай), паколькі «сустрэла мужчыну сваёй мары»; яе замяніў расійскі кінаакцёр Пётр Раманаў.
У лютым 2017 года пачаўся паказ 13-га сезона пра самыя райскія і пякельныя месцы свету з Лесяй Нікіцюк і Рэгінай Тадарэнка. Паралельна ў сакавіку 2017 года стартаваў 14-ы сезон «Перазагрузка», мэтай якога стала «перазагрузіць» гарады і краіны, у якіх ужо праходзілі здымкі раней, і паказаць, што там змянілася і якія забавы не ўвайшлі ў першапачатковыя выпускі. Вядучымі сезона сталі ўкраінскі дыджэй Антон Птушкін і расійская тэлевядучая і відэаблогер Анастасія Іўлеева.
У верасні 2017 года стартаваў паказ 15-га сезона «Рай і пекла 2», мэтай якога было паказаць гарады свету з двух бакоў: «райскай» і «пякельнай». Вядучымі сталі Рэгіна Тадарэнка і дыджэй і тэлепрадзюсар Наталі Неведрава.
У снежні 2017 года ў эфір выйшлі 5 спецыяльных выпускаў пад назвай «Зоркі». Удзел у іх прынялі вопытныя вядучыя «Арла і рэшкі» (а таксама вядучая «Арол і рэшка. Шопінг») — Коля Сярга, Марыя Івакова, Жанна Бадоева і Алан Бадоеў. Іх сувядучымі сталі Кацярына Варнава, Міхаіл Башкатаў, Віктар Васільеў і Анфіса Чэхава адпаведна. У апошнім, навагоднім выпуску пра Будапешт у якасці выключэння вядучымі апынуліся Аляксандр Рэва і Святлана Лабада.
5 лютага 2018 года пачаўся паказ 16-га сезона «Перазагрузка. Амерыка», які з’яўляўся працягам 14-га, з тымі ж вядучымі — Антонам Птушкіным і Насцяй Іўлеевай. Паралельна з сезонам «Перазагрузкі» ў сакавіку 2018 года стартаваў сезон «Па марах». Яго вядучымі сталі Коля Сярга (вядучы 8-га, 10-га і 11-га сезонаў) і расійская актрыса і блогер Марыя Гамаюн. Першапачаткова меркавалася, што ў пары з Колем вядучай будзе блогер і спявачка Клава Кока, аднак пасля чатырох выпускаў яна пакінула праграму, і ўвесь сезон быў зняты з Марыяй Гамаюн. Чатыры выпускі з Клавай былі паказаны ў эфіры тэлеканала «Пятніца!» з 30 ліпеня па 13 жніўня 2018 года як «Арол і рэшка. Па марах з Клавай Кокай». У 18 сезоне («Па марах-2») Марыю Гамаюн змяніла Аліна Астроўская, якая працягнула весці праект у пары з Колем Сяргой і ў 20 сезоне («Па марах-3»).
21 студзеня 2019 года былі прадстаўлены вядучыя 21-га сезона («Мегаполісы»), якімі сталі Антон Зайцаў і Вольга Анціпава (вядучая праекта «Арол і рэшка. Расія»).
Сезон 6
'''Арол і рэшка. «Курортны»''' — у гэтым сезоне шоу прыехала ў курортныя гарады і лакацыі, якія раней не наведваліся.
Сезон 8
'''Арол і рэшка. «На краі свету»''' — самы маляўнічы сезон, у якім вядучыя адправіліся пакараць самыя аддаленыя куткі свету.
Сезон 9
'''Арол і рэшка. «Нязведаная Еўропа»''' — у гэтым сезоне шоу падарожнічала па лакацыях Еўропы, якія не карыстаюцца папулярнасцю ў рускамоўных турыстаў.
Сезон 10
'''Арол і рэшка. «Юбілейны»''' — у гэтым сезоне фармат змяніўся, каб уключыць усіх папярэдніх вядучых шоу, прычым кожны эпізод быў арганізаваны рознай парай.
Гарай (Украіна)
Гарай (Гора́й) — вёска ў Магілёў-Падольскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Арол і рэшка
Сезон 12
'''Арол і рэшка. «Кругасветка»''' — наперадзе 40 гарадоў, 35 краін і 8 месяцаў шляху ад Грынвіча да Грынвіча без права вяртацца дадому.
Сезон 13
'''Арол і рэшка. «Рай і пекла»''' — гэты сезон названы так таму, што ў ім праграма наведвае самыя прыгожыя месцы нашай планеты і самыя гарачыя кропкі зямнога шара.
Сезон 15
'''Арол і рэшка. «Рай і пекла 2»''' — гэты сезон працягвае папярэдні фармат, але цяпер кожны горад падзелены на рай і пекла.
Зоркі
'''Арол і рэшка. «Зоркі»''' — гэта спецыяльны сезон з зоркамі шоу-бізнесу.
Сезон 16
'''Арол і рэшка. «Перазагрузка. Амерыка»''' — гэты сезон працягвае ранейшы фармат, але толькі ў Амерыцы.
Марскі сезон з Клавай Кокай
'''Арол і рэшка. «Марскі сезон з Клавай Кокай»''' — гэты сезон па прыбярэжных лакацыях і гарадах.
Сезон 18
'''Арол і рэшка. «Марскі сезон 2»''' — гэты сезон працягвае папярэдні фармат.
Сезон 19
'''Арол і рэшка. «Перазагрузка 3»''' — гэты сезон працягвае ранейшы фармат.
Сезон 20
'''Арол і рэшка. «Марскі сезон 3»''' — гэты сезон працягвае ранейшы фармат.
Сезон 21
'''Арол і рэшка. «Мегаполісы»''' — гэты сезон пра найбуйнейшыя гарады нашай планеты.
Сезон 22
'''Арол і рэшка. «Цуды свету»''' — гэты сезон пра самае фантастычнае, маштабнае і неверагоднае на нашай планеце.
Сезон 23
'''Арол і рэшка. «Іўлеева vs Беднякоў»''' — гэты сезон аб спаборніцтве двух самых яркіх зорак праекта.
Нацыянальны музей у Варшаве
Нацыянальны музей у Варшаве — музей мастацтва заснаваны ў 1862 годзе пад назвай «Музей вытанчаных мастацтваў».
Да 1916 года музей знаходзіўся ў адным будынку са Школай вытанчаных мастацтваў. Калекцыя музея складалася з карцін з фонду школы і гравюр з Дзяржаўнай бібліятэкі. У 1916 годзе музей перайшоў ва ўласнасць горада Варшавы і атрымаў назву «Нацыянальнага музея».
Уласны будынак музея быў пабудавана ў 1927—1938 гадах па праекце архітэктараў Тадэвуша Талвінскага і Антона Дыгата, і размешчаны па адрасе: Іерусалімскія алеі, 3. У 1964—1972 гадах з паўднёвага боку прыбудавана новая частка будынка па праекце архітэктараў Караля Галаўскага і Стафана Казінскага.
Падчас другой сусветнай вайны гітлераўскія акупанты вывезлі значную частку калекцыі. Падчас Варшаўскага паўстання 1944 года значная частка пакінутых экспанатаў была знішчана.
У 1961—1964 гадах археалагічныя раскопкі польскіх вучоных пад кіраваннем прафесара Казімежа Міхалоўскага ў Фарасе (паўночны Судан) прынеслі багатую калекцыю мастацтва старажытных хрысціян-коптаў.
Калекцыя музея ўяўляе сабою збор твораў мастацтва ад антычнасці да XX стагоддзя.
Кастэльнуова-Парана
Кастэльнуова-Парана (Castelnuovo Parano) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Лацыё, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Фразінонэ.
Насельніцтва складае 907 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 91 чал./км². Займае плошчу 10 км². Паштовы індэкс — 3040. Тэлефонны код — 0776.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Mauro.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Есет батыр
Есет батыр — сяло ў Жалагашскім раёне Кызылардзінскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр і адзіны населены пункт Аламесекскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 30 км на поўдзень ад раённага цэнтра, пасёлка Жалагаш. Код КАТА — 433636105.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 2705 чалавек (1369 мужчын і 1336 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 2295 чалавек (1183 мужчыны і 1112 жанчын).
Камітэт нацыянальнай бяспекі Рэспублікі Казахстан
Камітэт нацыянальнай бяспекі Рэспублікі Казахстан (КНБ РК) — непасрэдна падначалены народу Казахстана ў асобе яго выбраных прадстаўнікоў і падсправаздачны Прэзідэнту (вярхоўнаму галоўнакамандуючаму) Рэспублікі Казахстан спецыяльны дзяржаўны орган, які з'яўляецца складовай часткай сістэмы забеспячэння бяспекі і суверэнітэту Рэспублікі Казахстан.
Віктар Мікалаевіч Дронаў
Віктар Мікалаевіч Дронаў ( — ) — беларускі і расійскі ваенны ўрач. Кандыдат медыцынскіх навук (1991). Заслужаны ўрач Беларускай ССР (1987). Заслужаны ўрач Расійскай Федэрацыі (1997).
Біяграфія
Выпускнік факультэта падрыхтоўкі ваенных урачоў для ракетных і сухапутных войскаў Ваенна-медыцынскай акадэміі імя С. М. Кірава ў Ленінградзе (1972). З 1977 года да 1988 года — начальнік медыцынскай службы розных ваенных падраздзяленняў і акруг у Беларускай ССР. У час аварыі на Чарнобыльскай АЭС кіраваў дзеяннямі медыцынскага персаналу ваенных медыцынскіх часцей. З 1988 года да 1997 года — намеснік начальніка Ваенна-медыцынскай акадэміі.
Навуковая дзейнасць
Галіна навуковых даследаванняў: праблемы, звязаныя з медыцынай катастроф і ацэнка асяроддзявых санітарных страт ад тэхнагеннай зброі.
Аўтар звыш 150 друкаваных прац, прысвечаных розным аспектам арганізацыі і тактыкі медыцынскага забеспячэння ва ўмовах катастроф.
Пінкавіцкі сельсавет
Пі́нкавіцкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Пінскага раёна Брэсцкай вобласці. Цэнтр — вёска Пінкавічы.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Пінскага раёна Пінскай вобласці БССР, з 8 студзеня 1954 года — Брэсцкай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Высокаўскага сельсавета. 3 чэрвеня 1957 года Пінкавіцкі сельсавет скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад новаўтворанага Аснежыцкага сельсавета.
Утвораны зноў 24 верасня 1998 года з часткі Аснежыцкага сельсавета.
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 4593 чалавекі, з іх 94,5 % — беларусы.
Віргінскі ўніверсітэт
Віргінскі ўніверсітэт або Універсітэт Віргініі (Вірджыніі) (University of Virginia, скар. U.Va. або UVA) — дзяржаўны даследчы ўніверсітэт штата Вірджынія, ЗША. Флагманская ВНУ штата, уваходзіць у тройку лепшых дзяржаўных універсітэтаў у ЗША.
Заснаваны ў 1819 годзе Томасам Джэферсанам, які спраектаваў яго кампус — помнік Сусветнай спадчыны. Вядомы тым, што ў ім упершыню ў амерыканскай гісторыі былі прапанаваны спецыялізацыі па прадметах, такім як архітэктура, астраномія і філасофія, а таксама тым, што быў першым універсітэтам, у якім былі падзелены царква і адукацыя. Школа прыкладной навукі пры ўніверсітэце Віргініі была першай тэхнічнай школай у Злучаных Штатах.
Кампус універсітэта знаходзіцца ў горадзе Шарлотсвіл адносіцца да Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА. У розны час студэнтамі ўніверсітэта былі Эдгар По, Вудра Вільсан, Роберт Кенэдзі, Хаўер Салана. Юрыдычная школа Віргінскага ўніверсітэта штогод уваходзіць у дзесятку лепшых у краіне.
Франка Дзэфірэлі
Франка Дзэфірэлі (Franco Zeffirelli, сапраўднае імя Джанфранка Корсі, Gianfranco Corsi;,  — 15 чэрвеня 2019) — італьянскі мастак, рэжысёр, прадзюсар, сцэнарыст, двойчы намінаваўся на прэмію «Оскар», які атрымаў прэмію BAFTA, пяць разоў заваяваў прэмію Давіда дзі Данатэла, двойчы — прэмію Эмі.
Біяграфія
Падчас Другой сусветнай вайны быў партызанам да сустрэчы з Брытанскімі салдатамі 1-га гвардзейскага палка, стаўшы іх перакладчыкам. У пасляваенныя гады вывучаў мастацтва і архітэктуру ва ўніверсітэце Фларэнцыі.
Дзэфірэлі — адкрыты гомасексуал.
IC 2151
IC 2151 — галактыка тыпу SBbc (кампактная выцягнутая галактыка) ў сузор’і Заяц.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Дэрэшава
Дэрэшава (Дерешова́) — вёска ў Магілёў-Падольскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Электарат
Электара́т (elector — выбаршчык) — кола выбаршчыкаў, якія галасуюць за вызначаную партыю на парламенцкіх, прэзідэнцкіх або муніцыпальных выбарах. У шырэйшым значэнні ўжываецца як сінонім выбарчага корпуса краіны.
Выбары
Буйныя палітычныя партыі, якія даўно склаліся, як правіла, маюць значны сталы электарат, таму для вынікаў выбараў маюць вялікае значэнне маргінальныя выбаршчыкі — вагальныя, якія не прымыкаюць да сталага электарата выбаршчыкі.
Сянніца (гміна)
Сянні́ца (Siennica) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Міньскага павета Мазавецкага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Сянніцы. Плошча гміны складае 111 км². Станам на 2007 год у гміне Сянніца пражывалі 7338 чалавек, шчыльнасць — 62 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 39 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 40 населеных пунктаў.
Тэлеграма Цымермана
Тэлеграма Цымермана (Дэпеша Цымермана, Zimmermann-Depesche) — тэлеграма, пасланая міністрам замежных спраў Германіі нямецкаму паслу ў ЗША. Пасля расшыфроўкі брытанскай разведкай тэлеграма была перададзена амерыканскім уладам і выкарыстана прэзідэнтам ЗША Томасам Вудра Вільсанам для абгрунтавання абвяшчэння вайны Германіі ў канцы Першай сусветнай вайны.
У канцы 1916 года міністр замежных спраў Германіі Артур Цымерман распрацаваў план па прыцягненні Мексікі на бок Германіі ў выпадку ўступлення ЗША ў вайну.
17 студзеня 1917 года Цымерман паслаў дэпешу з выкладам падрабязнасцей гэтага плана Ёгану Генрыху Бернстарфу, германскаму паслу ў Вашынгтоне. У тэлеграме паведамлялася, што Германія плануе пачаць татальную падводную вайну супраць суднаў Антанты, але паспрабуе, каб ад нападаў германскіх падлодак не пацярпелі амерыканскія караблі, каб у ЗША не было нагоды парушыць свой нейтралітэт.