cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Каралеўскі замак у Познані
Гісторыя будаўніцтва і сучасны выгляд
У пачатку XVI ст. генеральны стараста Вялікай Польшчы Лукаш Гурка распачаў генеральную перабудову замка. Летапісныя запісы сведчаць, што будынкі будаваліся практычна з нуля. Падчас пажару горада ў 1536 годзе яшчэ не дабудаваны замак згарэў.
Харужаўцы
Хару́жаўцы (, Хоружевцы) — вёска ў Лідскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Дубровенскага сельсавета.
Білашапкы
Білашапкы (Білошапки́) — вёска ў Прылуцкім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
NGC 7674
NGC 7674 (іншыя абазначэнні — PGC 71504, UGC 12608, IRAS23254+0830, MCG 1-59-80, HCG 96A, MK 533, ZWG 406.112, KUG 2325+085, VV 343, ARP 182) — галактыка ў сузор’і Пегас.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Царква ў гонар абраза Божай Маці «Неспадзяваная Радасць» (Наваполацк)
Царква ў гонар абраза Божай Маці «Неспадзяваная Радасць» — мураваная праваслаўная царква Наваполацка. Размяшчаецца на вуліцы 1-я лінія, д. 10.
Гісторыя
У сярэдзіне 1990-х гадоў XX стагоддзя прыдатным памяшканнем для храма стала былая пральня. Побач размяшчаўся будынак былой гарадской лазні. Менавіта на яе падмурку будуецца новы храм. Службы пачаліся ў былой пральні пасля невялікай рэканструкцыі. Першапачаткова храм «Неспадзяваная Радасць» уваходзіў у склад прыхода царквы святога Архангела Міхаіла.
Сваю назву царква атрымала ад храмавай іконы, якую падарыў Наваполацку епіскап Глеб (Савін).
Афіцыйна прыход царквы іконы Божай Маці «Неспадзяваная Радасць» быў зарэгістраваны 21 красавіка 1997 года ў Віцебскім абласным выканаўчым камітэце.
Пачаткам будаўніцтва храма лічыцца лета 2008 года, незадоўга да святкавання 50-годдзя горада г. Наваполацка.
17 лютага 2009 года былі забіты першыя палі. 2 красавіка 2009 года было пачата будаванні ніжняга храма. 18 красавіка 2011 года быў усталяваны галоўны купал.
Віскоза
Віскоза — (ад  — глейкі) высокаглейкі канцэнтраваны раствор ксантагената цэлюлозы ў разведзеным растворы NaOH.
Пры апрацоўцы кіслатой віскозы ксантагенат цэлюлозы разбураецца з вылучэннем зыходнай цэлюлозы, якая вылучаецца з раствора.
Віскоза ўжываецца для вытворчасці штучнай скуры (кірза), віскозных невалакністых вырабаў (цэлюлозная плёнка, пластыфіцыраваная гліцэрынам — цэлафан) і для прадзення віскознага валакна.
З валокнаў, атрыманых штучным чынам, скручваюць ніткі, якія кладуцца ў аснову гэтага прыемнага навобмацак матэрыялу. Бляск віскозы супастаўны з шаўковым, за што яе называюць «штучным шоўкам». Штучная поўсць з віскозы ў 1930-х гадах называлася «вістра».
Чайнік
Чайнік, імбрык — невялічкая кухонная прылада для кіпячэння вады для прыгатавання чаю ці іншых гарачых напояў. Чайнікі бываюць электрычныя альбо прыстасаваныя да выкарыстання на пліце. Апошнія звычайна робяцца з металу. Электрычныя чайнікі могуць быць пластыкавымі або металічнымі, часам з уключэннем шкла.
Чайнік мае носік і (звычайна) накрыўку, але бываюць чайнікі без накрывак, вада ў такім выпадку заліваецца праз носік. У некаторых чайніках да носіка прыладжаны свісток, які сігналізуе, калі вада кіпіць.
З'явіліся ў Еўропе напачатку XVI стагоддзя, прыйшоўшы з Кітаю. Першы электрычны чайнік быў створаны кампаніяй Carpenter Electric у 1891 у Чыкага. Электрычны чайнік-тэрмапот упершыню з'явіўся ў Японіі ў 1992 годзе. Масавы выраб сучасных электрачайнікаў на кантактнай падстаўцы і з аўтаматычным адключэннем пасля закіпання распачаўся ў Ізраілі ў 1994 годзе.
Камісарыяцкі завулак (Магілёў)
Камісарыяцкі завулак (Комиссариатский переулок) — вуліца ў Ленінскім раёне Магілёва, у гістарычным цэнтры горада.
Гісторыя
Гістарычна дзве розныя вуліцы. Частка ад Першамайскай да Дзяржынскага мела назву Гарохаў (Пішчыкаў) завулак. Трасіроўка вуліцы зменена ў выніку пасляваеннай перабудовы цэнтра, на гістарычную вуліцу выходзілі фасады дамоў № 4 і 6, якія цяпер знаходзяцца ўнутры квартала. Другая частка — частка гістарычнага Краснага завулка.
Радобля
Радобля (Радобля) — вёска ў Краснінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Мерлінскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Герб Канарскіх астравоў
Сімволіка
Срэбраныя астравы пасярод блакітнага поля сімвалізуюць сем вулканічных астравоў Канарскага архіпелага. Карона азначае прыналежнасць востравам Іспаніі. У якасці шчытатрымальнікаў абраны сабакі, з прычыны таго, што назва астравоў утворана ад лацінскага слова canis, што азначае «сабака». Дэвіз перакладаецца як «Акіян», сімвалізуючы геаграфічнае становішчы астравоў пасярод Атлантычнага акіяна.
Паводле артыкула ў газеце «La Opinion de Tenerife» за 25 кастрычніка 2004 года, парламенцкая камісія па рэформе статусу аўтаноміі прапанавала прыбраць з сабак, якія трымаюць шчыт, нашыйнікі, якія азначаюць прыручаных сабакаў, у той час як гэтыя жывёлы павінны б быць дзікімі. Дыскусія стала працягам не прынятай прапановы аб увогуле прыбраць шчытатрымальнікаў з герба.
Мястэчка Слёнске
Мястэчка Слёнске (Miasteczko Śląskie, Ober Lazisk) — горад на поўдні Польшчы. Размешчаны за 260 км на паўднёвы захад ад Варшавы і за 30 км на поўнач ад цэнтра Катавіцаў, частка Верхнесілезскага прамысловага раёна. Уваходзіць у склад Тарнагурскага павета Сілезскага ваяводства, утварае гарадскую гміну. Чыгуначная станцыя. Займае плошчу 67,83 км². Насельніцтва 7,5 тыс. чалавек.
Залессе (Падсолтаўскі сельсавет)
Зале́ссе (, Залесье) — вёска ў Мсціслаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Падсолтаўскага сельсавета.
Баршна
Баршна (Боршна́) — вёска ў Прылуцкім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Халява
Халява — вонкавая частка ботаў, якая ахоплівае галёнку, часам частку яе, ці сцягно.
Фразеалагізм «відаць пана па халявах» значыць відаць па знешнасці, справах, паводзінах, што за чалавек
Фарыдабад
Фарыдабад (फरीदाबाद, Faridabad) — галоўны прамысловы і населены цэнтр у штаце Хар’яна, на поўначы Індыі. Адміністрацыйны цэнтр акругі Фарыдабад. Знаходзіцца прыкладна за 25 км на поўдзень ад Дэлі. Вытворчасць хны, трактароў, матацыклаў, камутатараў, халадзільнікаў, абутку і шын.
Гісторыя
Горад быў заснаваны у 1607 годзе Шэйхам Фарыдам, скарбнікам падышаха Джахангіра, з мэтай абароны дарогі, якая пралягала праз горад. Шэйх Фарыд пабудаваў крэпасць, рэзервуар і мячэць, якая цяпер знаходзіцца ў руінах.
Герцогенрат
Герцогенрат (Herzogenrath) — горад у Германіі, у зямлі Паўночны Рэйн-Вестфалія. Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Кёльн. Уваходзіць у склад раёна Ахен. Насельніцтва — чалавек (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 33,401 км². Афіцыйны код — 05 3 54 016.
Горад падзяляецца на 3 гарадскія раёны: Герцогенрат, Меркштайн і Кальшайд.
Сошна
Со́шна (, Сошно) — аграгарадок у Пінскім раёне Брэсцкай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр Сошненскага сельсавета.
З 12 кастрычніка 1940 па 16 ліпеня 1954 — цэнтр Сошнаўскага сельсавета, з 16 ліпеня 1954 года ў Парахонскім сельсавеце (з сакавіка 1974 па 21 сакавіка 1988 — яго цэнтр), з 21 сакавіка 1988 года — цэнтр Сошненскага сельсавета.
Геаграфія
Знаходзіцца на аўтамабільнай дарозе Пінск—Лунінец. За 23 кіламетры на паўночны ўсход ад Пінска, за 198 кіламетраў ад Брэста, 4 кіламетры ад чыгуначнай станцыі Парахонск.
Ракіты (Смаленская вобласць)
Ракіты (Ракиты) — вёска ў Краснінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Мерлінскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Знакі паштовай аплаты Украіны (1999)
Зна́кі пашто́вай апла́ты Украі́ны (1999) — пералік (каталог) знакаў паштовай аплаты (паштовых марак), уведзеных у абарачэнне поштай Украіны ў 1999 годзе.
У 1999 годзе была выпушчана 58 памятных (камемарацыйных) паштовых марак. Тэматыка камемарацыйных марак ахоплівала юбілеі выбітных дзеячаў культуры, помнікі архітэктуры Украіны, знамянальныя даты, віды прадстаўнікоў фауны і флоры і іншыя сюжэты. У абарачэнне паступілі маркі наміналам ад 0,10 да 5,00 грыўні.
Паштовыя маркі № 257, 258, 259, 263 и 264 надрукаваныя банкнотна-манетным дваром Нацыянальнага банка Украіны, а усе астатнія надрукаваныя дзяржаўным прадпрыемствам «Паліграфічны камбінат „Украіна“».
Спіс камемарацыйных марак
Парадак прытрымлівання элементаў у табліцы адпавядае нумару па каталогу марак Украіны на афіцыйным сайце Укрпошта (КМД УДППЗ «Укрпошта»), у дужках прыведзены нумары па каталогу «Міхель» (Michel Briefmarken-Katalog).
Каментарыі
<references group="Кам"/>
18 студзеня
18 студзеня — васямнаццаты дзень года па Грыгарыянскім календары
Софтбол
Софтбол (softball) — спартыўная камандная гульня з мячом, разнавіднасць бейсбола. Мяч для софтболу нагадвае па памерах грэйпфрут, ён больш мяккі, чым бейсбольны мяч, і мае больш нізкую хуткасць у палёце. У софтбол гуляюць як мужчыны, так і жанчыны. Існуюць некалькі разнавіднасцяў гульні: «фаст-піч» - «хуткая падача», «слоў-піч» - «павольная падача», «модыфай-піч» - «сярэдняя падача». Алімпійскай дысцыплінай з 1996 года па 2008 год была гульня «фаст-піч» сярод жаночых каманд. У многіх краінах, дзе распаўсюджаны бейсбол, софтбол з'яўляецца альтэрнатывай бейсболу, якому аддаюць перавагу непрафесіяналы і жанчыны.
Таварны фетышызм
Таварны фетышызм (Warenfetischismus) — марксісцкі тэрмін, які азначае арэчаўленне вытворчых адносін паміж людзьмі ва ўмовах таварнай вытворчасці.
Карл Маркс выкарыстаў тэрмін таварны фетышызм у першым раздзеле першага тома сваёй знакамітай працы «Капітал» (1867 г., раздзел быў значна зменены ў другім выданні 1873 г.) для тлумачэння неадпаведнасці паміж вытворчымі выдаткамі і коштам тавара. Таварны фетышызм узнікае ў выніку таго, што людзі вераць, быццам бы кошт закладзены ў сам тавар, і ён разглядаецца самастойна ад вытворцы і сыравіны, з якой зроблены. Карл Маркс тлумачыць свой зварот да тэорыі фетышызму наступным чынам:
Каб знайсці аналогію гэтаму, нам прыйшлося б забрацца ў ахінутую туманам вобласць рэлігійнага свету. Тут прадукты чалавечага мозгу ўяўляюцца самастойнымі істотамі, адоранымі ўласным жыццём, якія стаяць у пэўных адносінах з людзьмі і адно з іншым. Тое ж самае адбываецца ў свеце тавараў з прадуктамі чалавечых рук. Гэта я называю фетышызмам, які ўласцівы прадуктам працы, калі яны вырабляюцца як тавары, і які, такім чынам, неаддзельны ад таварнай вытворчасці.
У XX ст. ідэя таварнага фетышызму развівалася ў неамарксізме. Дзьёрдзь Лукач лічыў арэчаўленне, выкліканае таварным фетышызмам, перашкодай для фармавання класавай свядомасці. Тэадор Адорна пісаў, што камерцыя ставіць чалавека ў ролю, не створаную ім самім, урываецца ў яго псіхіку. Жан Бадрыяр, які знаходзіўся пад уплывам неамарксізму, выкарыстаў таварны фетышызм для тлумачэння суб'ектыўных пачуццяў людзей да тавараў пад уплывам рэкламы.
Чарасы
Чара́сы  — аграгарадок у Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Мёрскага сельсавета.
Каля аграгарадка знаходзяцца азёры Трубінец і Грэцкае, а таксама ў самім населеным пункце — возера Чэрас. Аграгарадок знахлдзіцца ў 6 км на ўсход ад Мёраў.
Назва
Нарматыўная назва населенага пункта — Чарасы, таксама сустракаецца назва Чэрас і Чэрасы.
Гісторыя
Першае згадванне населенага пункта — 1505 год. У часы Вялікага Княства Літоўскага Чарасы належылі Сапегам і Радзівілам і ўваходзілі ў склад Браслаўскага павета Віленскага ваяводства. Пасля Другога раздзела Рэчы Паспалітай Чарасы ўвайшлі ў склад Дзісенскага павета Віленскай губерні Расійскай імперыі.
Паводле звестак перапісу насельніцтва Польшчы 1921 года Чарасы засялялі:
Вернікі належалі да рыма-каталіцкага прыхода ў царкве Узнясення Найсвяцейшай Дзевы Марыі ў Мёрах і мясцовага праваслаўнага прыхода ў Свята-Мікалаеўскай царкве. Вёска падпарадкоўвалася Гродскаму суду ў Друі; Паштовае аддзяленне размяшчалася ў Мёрах.
У выніку акупацыі усхода Другой польскай рэспублікі камуністамі ў верасні 1939 года вёска таксама апынулася пад савецкай акупацыяй. 2 лістапада была ўключана ў склад БССР. З чэрвеня 1941 года пад нацыстскай акупацыяй. У 1944 годзе вёска была зноў акупаваная савецкімі войскамі і ўключана ў Полацкую вобласць БССР і Чарасы сталі цэнтрам сельсавета.
У 1959 годзе Чарасаўскі сельсавет быў расфармірован, а населены пункт быў перададзены Якубаўшчынскага сельсавета. З 1991 года Чарасы апынуліся ў складзе Мёрскага раёна Віцебскай вобласці незалежнай Беларусі. У 1992 годзе Якубаўшчынскі сельсавет быў перайменаваны ў Чараскі сельсавет, але 8 красавіка 2004 года сельсавет быў скасаваны, а яго тэрыторыя ўвайшла ў склад адноўленага Мёрскага сельсавета.
У 2018 годзе Чарасы былі газафікаваны.
Беларуская рэспубліканская навукова-метадычная рада па пытаннях гісторыка-культурнай спадчыны
Беларуская рэспубліканская навукова-метадычная рада па пытаннях гісторыка-культурнай спадчыны пры Міністэрстве культуры Беларусі з’яўляецца навукова-метадычным органам па пытаннях уліку, захавання, аднаўлення, утрымання і выкарыстання гісторыка-культурных каштоўнасцей, што ажыццяўляюцца ў мэтах зберажэння і памнажэння гісторыка-культурнай спадчыны Рэспублікі Беларусь.
Задачы і кампетэнцыі
Асноўнымі задачамі Навукова-метадычнай рады з’яўляюцца:
Да кампетэнцыі Навукова-метадычнай рады адносіцца:
Склад і арганізацыя
У склад Навукова-метадычнай рады ўваходзяць прадстаўнікі рэспубліканскіх органаў дзяржаўнага кіравання, мясцовых выканаўчых і распарадчых органаў, арганізацый, якія ў сваёй дзейнасці маюць адносіны да арганізацыйных, навуковых, інфармацыйных і іншых пытанняў, што закранаюць сферу аховы гісторыка-культурнай спадчыны.
Навукова-метадычную раду ўзначальвае старшыня, а ў яго адсутнасць — намеснік старшыні. Старшыня кіруе дзейнасцю Навукова-метадычнай рады, склікае пасяджэнні, арганізуе яе работу, вызначае шэраг іншых пытанняў, якія падлягаюць разгляду на пасяджэннях і зацвярджае іх.
Пасяджэнні Навукова-метадычнай рады праводзяцца па меры неабходнасці, але не радзей аднаго разу ў месяц. Навукова-метадычная рада правамоцна прымаць рашэнні пры наяўнасці на пасяджэнні не менш за 2/3 яе складу. Рашэнні лічацца прынятымі, калі за яе рашэнне прагаласавала больш за палавіну прысутных на пасяджэнні членаў Навукова-метадычнай рады. Пры роўнасці галасоў прынятым лічыцца рашэнне, за якое прагаласаваў старшыня, а ў яго адсутнасць — намеснік старшыні. Старшыня мае права афіцыйна запрашаць для ўдзелу ў яе рабоце экспертаў, прадстаўнікоў мясцовых выканаўчых і распарадчых органаў, праектных устаноў, іншых зацікаўленых у вырашэнні пытанняў, якія датычацца гісторыка-культурных каштоўнасцей і разглядаюцца на пасяджэннях.
Конская сіла
Ко́нская сі́ла (к. с.) — адзінка вымярэння магутнасці. Навукоўцы вельмі рэдка карыстаюцца гэтай адзінкай з-за яе неадназначнага азначэння, але нягледзячы на гэта, яна атрымала шырокае распаўсюджванне, асабліва ў аўтамабільнай індустрыі.
Стандартнай адзінкай сістэмы СІ для вымярэння магутнасці з'яўляецца ват.
Конская сіла ўпершыню прапанаваная Джэймсам Уатам, які ацэньваў магутнасць сваіх паравых рухавікоў. Меркавалася, што конь можа паднімаць у сярэднім 33 000 фунт-футаў у хвіліну (напрыклад, 330 фунтаў (150 кг) з хуткасцю 100 футаў (30 хв) у хвіліну), што складае роўна 745.69987158227022 Вт. Гэтую адзінку дагэтуль ужываюць у англійскамоўных краінах (пазначэнне HP).
У большасці еўрапейскіх краін, у тым ліку ў Беларусі, конская сіла вызначаецца як 75 кгс•м/с, што складае роўна 735.49875 Вт (часам гэта завуць «мэтрычная конская сіла»; пазначэнне PS (ням.), CV (фр.), pk (нід.)).
Існуюць і іншыя пазначэнні конскай сілы.
Храм Велікамучаніцы Кацярыны на Усполлі
Храм велікамучаніцы Кацярыны на Усполлі (Храм Великомученицы Екатерины на Всполье) — праваслаўны храм Маскварэцкага благачыння Маскоўскія епархіі. Падворак Праваслаўнай Царквы ў Амерыцы.
Храм размешчаны ў раёне Якіманка, Цэнтральнай адміністрацыйнай акругі горада Масквы, па адрасе: Вялікая Ардынка, 60/2. Галоўны прастол летняга храма асвячоны ў гонар велікамучаніцы Кацярыны. Галоўны прастол зімовага храма асвячоны ў гонар Спаса Нерукатворнага Абраза; прыдзелы ў гонар свяціцеля Мікалая, у гонар дабравернага князя Аляксандра Неўскага.
Будынак 1766—1775 гадоў, архітэктар — Карл Бланк, агароджа з брамай — 1820-я, архітэктар Фёдар Шастакоў, багадзельня — 1879—1880, архітэктар Дзмітрый Пяўніцкі.
Гісторыя
Першыя звесткі пра драўляны храм на гэтым месцы датаваны 1612. Усполле (Всполье) ў мове Масквы тых часоў азначала ворныя землі, размешчаныя за фактычнай гарадской мяжой; землі ў раёне сучаснай Серпухаўскай плошчы апрацоўваліся Екацярынінскай чорнай слабадой аратых, у якой да 1651 налічвалася 87 двароў (Сыцін). У гэты ж час (1657) царква змяняецца каменнай.
Сучасны храм у стылі барока пабудаваны ў 1766—1775 па праекце Карла Бланка. Верагодна, што ўзядзенне храма была заказана асабіста Кацярынай II падчас яе каранацыі ў 1762. Бланк пабудаваў новы будынак побач са старым, аб'яднаўшы два храмы цэнтральным аб'ёмам са званіцай. Новая (захаваная) царква дзейнічала ўлетку, старая (цёплая) — узімку.
Тады ж, у 1769, пабудавана агароджа (перабудавана ў 1820-х пасля пажару 1812), для якой былі выкарыстаны рашоткі, зробленыя ў 1731 для Саборнай плошчы ў Крамлі.
Іконы для храма былі напісаны Д. Р. Лявіцкім сумесна з В. І. Васілеўскім; не захаваліся.
Цёплая царква, якая згарэла ў 1812, была перабудавана толькі ў 1870—1872 у імя Спаса Нерукатворнага (гл. фота 1883). У 1879—1880 гадах на тэрыторыі царквы архітэктар Д. І. Пяўніцкі пабудаваў багадзельню.
У 1920—1924 гадах у храме на прастольнае свята служыў Патрыярх Ціхан. Званіца разбурана ў 1930-я. У 1931—1992 гадах храм быў зачынены, выкарыстоўваўся пад розныя канторы і жыллё. Будынак Спаскай цёплай царквы пазбаўлены купала і выкарыстоўваецца ў прамысловых мэтах дагэтуль.
У 1970—1983 летняя Екацярынінская царква знешне адноўлена рэстаўрацыйнымі майстэрнямі Інстытута Грабара. У 1992 быў перададзены праваслаўнай абшчыне. 7 снежня 1994 перададзены падворку Праваслаўнай Царквы ў Амерыцы. Першая літургія ў храме была здзейснена на Дабравешчанне 1995.
11 чэрвеня 1999 адбылося вялікае асвячэнне храма Патрыярхам Алексіем II пры саслужэнні мітрапаліта Феадосія.
Боркавічы (значэнні)
Назву Бо́ркавічы  маюць:
Рагайлава
Рагайлава (Рогайлово) — вёска ў Краснінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Мерлінскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
NGC 7674A
NGC 7674A (іншыя абазначэнні — PGC 71505, MCG 1-59-81, ZWG 406.114, HCG 96C, VV 343, ARP 182) — галактыка ў сузор’і Пегас.
Гэты аб’ект не ўваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога» і быў дададзены пазней.
3-е Мінскае раённае благачынне
3-е Мінскае раённае благачынне, 3-я Мінская раённая благачынная акруга — акруга ў Мінскай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае прыходы на ўсходзе Мінскага раёна Мінскай вобласці.
Благачынныя настаяцелі
Протаіерэй Андрэй Круцялёў.
Альсдорф
Альсдорф (Alsdorf) — горад у Германіі, у зямлі Паўночны Рэйн-Вестфалія. Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Кёльн. Уваходзіць у склад раёна Ахен. Насельніцтва — чалавекі (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 31,658 км². Афіцыйны код — 05 3 54 004.
Горад падзяляецца на 16 гарадскіх раёнаў.
Валкы (Прылуцкі раён)
Ва́лкы (Ва́лки) — вёска ў Прылуцкім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Сыраквашына (Смаленская вобласць)
Сыраквашына (Сыроквашино) — вёска ў Краснінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Мерлінскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Вюрзелен
Вюрзелен (Würselen) — горад у Германіі, у зямлі Паўночны Рэйн-Вестфалія. Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Кёльн. Уваходзіць у склад раёна Ахен. Насельніцтва — чалавекі (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 34,385 км². Афіцыйны код — 05 3 54 036.
Высокэ (Прылуцкі раён)
Высокэ (Висо́ке) — вёска ў Прылуцкім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Стэрадыян
Стэрадыя́н (ср, sr) — адзінка вымярэння цялеснага вугла.
Стэрадыян роўны цялеснаму вуглу з вяршыняй у цэнтры сферы, які выразае на паверхні сферы плошчу, роўную плошчы квадрата, з бокам, роўнай радыусу сферы.
Калі такі цялесны вугал мае выгляд кругавога конуса, то вугал яго расчынення складзе: (прыблізна 65,541° ці 65°32′28″).
Поўная сфера ўтварае цялесны вугал 4π ср.
Ніжне-Волжскі край
Ніжне-Волжскі край (Нижне-Волжский край) — адміністрацыйная адзінка РСФСР, якая існавала з 21 мая 1928 года па 10 студзеня 1934 года (з 21.05.1928 па 11.06.1928 пад назвай Ніжне-Волжская вобласць).
Гісторыя
21 мая 1928 года з Астраханскай, Саратаўскай, Сталінградскай губерняў, Калмыцкай аўтаномнай вобласці і часткі Пугачоўскага павета Самарскай губерні была створана Ніжне-Волжская вобласць.
Рыгалета
Гісторыя стварэння
Стварэнне оперы стала пачаткам сталага этапу ў творчасці кампазітара. У яе аснове ляжыць драма Віктора Гюго «Кароль забаўляецца» (Le Roi s'amuse), якая ў свой ​​час была забаронена для пастановак. Каб дамагчыся дазволу ад аўстрыйскай цэнзуры, аўтары некалькі змянілі твор: Францыск I, кароль Францыі, стаў герцагам Мантуанскім, адпаведна змянілі імёны іншых персанажаў. Герцаг таксама падыходзіў для вобразу легкадумнага і распешчанага кіраўніка, кантрастуе з бедным і бяздольным блазнам.
Ніжне-Волжскі край
Гісторыя
11 чэрвеня 1928 года яна была перайменавана ў Ніжне-Волжскі край. Адміністрацыйным цэнтрам края з 1928 па 1932 год з'яўляўся Саратаў, з 10 студзеня 1932 па 1934 — Сталінград.
Рыгалета
Гісторыя стварэння
Вердзі адлюстроўвае персанажаў у пастаянным развіцці і руху: блазан Рыгалета, які яшчэ нядаўна смяяўся з графа Мантэронэ, чыю дачку зганьбіў Герцаг, пасля адчувае такі ж адчай і сам ператвараецца ў бацьку, які перажыў гора ў сям'і.
Ніжне-Волжскі край
Гісторыя
28 чэрвеня 1928 у склад Ніжне-Волжскага края ўключана АССР Немцаў Паволжа.
Рыгалета
Гісторыя стварэння
Нечаканым аказаўся вобраз гарбуна на сцэне. Опера выклікала шмат спрэчак. У той час, калі пасля 1852 года твор ужо ставілі ў Вене, Будапешце, Празе і Лондане, прэм'ера ў Парыжы адбылася толькі ў 1857 годзе з-за пратэстаў Гюго, абуранага такой перапрацоўкай свайго твору.
Ніжне-Волжскі край
Гісторыя
23 ліпеня 1928 пастановай УЦВК зацверджана адміністрацыйна-тэрытарыяльная структура, якая ўключала ў сябе 8 акруг, 76 раёнаў (без уліку раёнаў АССР Немцаў Паволжа, Калмыцкай аўтаномнай вобласці) і чатыры гарады, непасрэдна падпарадкаваныя крайвыканкаму: Саратаў, Сталінград, Вольск і Астрахань:
Рыгалета
Музыка
Музыка оперы поўная глыбокага драматызму, яскрава кантрасная, псіхалагічна глыбокая. Кожны персанаж — завершаны вобраз, які патрабуе ад выканаўцы высокага вакальнага і сцэнічнага майстэрства. Завершаныя арыі непарыўна звязаны з драматычным дзеяннем на сцэне і па-за кантэкстам маюць іншае значэнне.
Ніжне-Волжскі край
Гісторыя
Пастановай ЦВК і СНК СССР ад 23 ліпеня 1930 года акругі былі скасаваны на ўсёй тэрыторыі СССР — край стаў падзяляцца на раёны.
Рыгалета
Пастаноўкі ў Беларусі
Вядома пра некалькі пастановак і выкананняў оперы ў Беларусі (усе — у Мінску):
Ніжне-Волжскі край
Гісторыя
1 красавіка 1932 года УЦВК пастанавіў «пералічыць па Ніжне-волжскім краі Ягадна-палянскі раён у існых граніцах у склад АССР Немцаў Паволжа».
10 студзеня 1934 года Ніжне-Волжскі край быў паасобны на Саратаўскі і Сталінградскі краі.
Геаграфія
У 1932 годзе Ніжне-Волжскі край на поўначы межаваў са Сярэдняволжскім краем, на захадзе — з Паўночна-Каўказскім краем і Цэнтральна-Чарназёмнай вобласцю, на ўсходзе — з Казахскай АССР, на поўдні — з Дагестанскай АССР.
Агульная плошча тэрыторыі края складала больш 333,9 тыс. км2 (паводле даных 1930 года). Насельніцтва складала 5,7 млн чалавек (паводле даных 1932 года).
Глыншчына
Глыншчына (Глинщи́на) — вёска ў Прылуцкім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Бум-Бам-Літ
Бум-Бам-Літ — беларускі творчы літаратурных рух авангардыстаў, які паўстаў у 1995 годзе. Стварыў новы літаратурны і культурны кантэкст у Беларусі 1990-х. Удзельнікі спалучалі розныя формы мастацтва і творчай дзейнасці. З бум-бам-літаўскага асяродку выйшлі пэрформэр-групы «Тэатр псіхічнае неўраўнаважанасці», «Спецбрыгада афрыканскіх братоў», літаратурная суполка «Sсhmerzwerk». У 1998 годзе выхадам калектыўнага зборніка «Тазік беларускі» распачалося выданне кніжнай серыі «Бібліятэка Бум-Бам-Літа».
Сферай дзейнасці ўдзельнікаў руху з’яўляюцца тэатр, журналістыка, арт-праекты, перфоманс. Ёсць шматлікія газетныя, часопісныя артыкулы, даклады ў навуковых канферэнцыях. Рух даследуецца ў шэрагу кандыдацкіх дысертацый. 30 лістапада 2011 года ў межах фестывалю «НЕфармат» быў адзначаны 15-гадовы юбілей «Бум-Бам-Літу».
Занькаўшчына
За́нькаўшчына (, Заньковщина) — вёска ў Мсціслаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Падсолтаўскага сельсавета.
Лупалаўскі раён
Раён утвораны 17 ліпеня 1924 года ў складзе Магілёўскай акругі БССР. 20 жніўня 1924 года падзелены на 20 сельсаветаў: Амхаўскі, Амхініцкі (Вялікаамхініцкі), Антонаўскі, Грабянёўскі, Еганоўскі, Жданавіцкі, Зарэсценскі, Заходскі, Кароўчынскі, Мастоцкі, Махаўскі, Машанацкі, Нічыпаравіцкі, Сідаравіцкі, Слабодкаўскі (Слабадскі), Сухарэўскі, Таранаўскі, Хацкавіцкі, Чэрнеўскі, Шчэжарскі. 21 жніўня 1925 года скасаваны Сідаравіцкі сельсавет. З 1928 года цэнтр раёна — горад Магілёў. 5 жніўня 1929 года Антонаўскі сельсавет перайменаваны ў Хацетаўскі. Пасля скасавання акруговага падзелу 26 ліпеня 1930 года раён у прамым падпарадкаванні БССР. 2 сакавіка 1931 года раён скасаваны, Жданавіцкі, Кароўчынскі, Чэрнеўскі сельсаветы далучаны да Дрыбінскага раёна; Амхаўскі, Грабянёўскі, Мастоцкі, Махаўскі, Машанацкі, Слабодкаўскі (Слабадскі), Таранаўскі, Шчэжарскі — да Магілёўскага раёна; Амхініцкі (Вялікаамхініцкі), Зарэсценскі, Сухарэўскі, Хацетаўскі, Хацкавіцкі — да Чавускага раёна; Еганоўскі, Заходскі, Нічыпаравіцкі — да Шклоўскага раёна.
Сацыял-дэмакраты (Славенія)
Сацыял-дэмакраты (Socialni demokrati), SD) — вядучая палітычная партыя Славеніі, член кіруючай кааліцыі.
Гісторыя
Партыя была заснавана ў 1989 ў якасці Партыі дэмакратычнага абнаўлення як пераемнік Саюза камуністаў Славеніі. У маі 1993 Партыя дэмакратычнага абнаўлення, Сацыял-дэмакратычны саюз і Рабочая партыя аб'ядналіся ў Аб'яднаны спіс сацыял-дэмакратаў (Združena lista socialnih demokratov, ZLSD), які праіснаваў да 2003. Узначальвае партыю Борут Пахар.
Праграма
Партыя выступае за дэмакратычны сацыялізм на аснове парламенцкай дэмакратыі, салідарнасці, сацыяльнай і прававой дзяржавы і сацыяльнага партнёрства.
Еўрапарламент
Паводле выбараў 2009 года, партыя прадстаўлена ў Еўрапарламенте 2 дэпутатамі. Член Сацыялістычнага інтэрнацыянала (з 1996) і Партыі Еўрапейскіх сацыялістаў (з 2003).
NGC 7675
NGC 7675 (іншыя абазначэнні — PGC 71518, MCG 1-59-83, HCG 96B, NPM1G +08.0559) — галактыка ў сузор’і Пегас.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Ліндэсберг (камуна)
Камуна Ліндэсберг (Lindesbergs kommun) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка мясцовага самакіравання, якая знаходзіцца ў лене Эрэбру ў цэнтральнай Швецыі.
Ліндэсберг 73-я па памеры тэрыторыі камуна Швецыі. Адміністрацыйны цэнтр камуны — горад.
Насельніцтва
Насельніцтва складае 23 049 чалавек (па стане на верасень 2012 года).
Населеныя пункты
Камуне падпарадкаваныя 9 гарадскіх пасяленняў (tätort) і некалькі сельскіх, найбольшыя з якіх:
Шэўчыкі
Шэ́ўчыкі (, Шевчики) — вёска ў Мастоўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Мастоўскага сельсавета.
Чахоўшчына (Мёрскі раён)
Чахо́ўшчына (, Чаховщина) — хутар у Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Мёрскага сельсавета.
Шэўчыкі
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Мікелеўшчынскага сельсавета.
Чахоўшчына (Мёрскі раён)
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Новы Пагост Дзісенскага павета, а з 1926 года ў Браслаўскім павеце Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Да 2004 года ўваходзіў у склад Дварнасельскага сельсавета.
Сярэднява (Смаленская вобласць)
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
18 чэрвеня
18 чэрвеня — сто шэсцьдзесят дзевяты (сто сямідзесяты ў высакосны год) дзень года па Грыгарыянскім календары.
Ядвіга Тэрэза Залуская
Ядвіга Тэрэза Залуская (1730-я — пасля 1786) — арыстакратка.
З роду Залускіх герба «Юноша».
У 1786 годзе заснавала дзіцячы прытулак імя Дзіцятка Езуса ў Вільні. Прытулак падтрымлівалі Агінскія, родзічы другога мужа, напрыклад, Міхал Клеафас Агінскі перадаў яго на ўтрыманне адзін са сваіх маёнткаў.
У першым шлюбе з Крыштафам Скумінам-Тышкевічам (1729—1762), старостам рэтаўскім. У другім шлюбе (з 1763) з троцкім ваяводам Тадэвушам Францішкам Агінскім. Дзяцей у абодвух шлюбах не было.
Партрэт Ядвігі Тэрэзы Залускай захоўваецца ў ў Каўнасе.
Конус
Конус (ад κώνος «шышка») — цела, атрыманае аб’яднаннем ўсіх прамянёў, што зыходзяць з аднаго пункта (вяршыні конусу) і якія праходзяць праз плоскую паверхню. Часам конусам называюць частку такога цела, атрыманую аб’яднаннем ўсіх адрэзкаў, якія злучаюць вяршыню і пункты плоскай паверхні (апошнюю ў такім выпадку называюць асновай конусу, а конус называюць абапіраным на дадзенае аснаванне). Гэтак жа можна сказаць што гэта цела, атрыманае пры кручэнні прамавугольнага трыкутніка вакол аднаго з яго катэтаў.
Зорная асацыяцыя
Зорныя асацыяцыі — групоўкі гравітацыйна незвязаных зорак або слабазвязаных маладых (узрост да некалькіх дзясяткаў мільёнаў гадоў) зорак, аб'яднаных агульным паходжаннем.
У адрозненне ад маладых рассеяных зорных скопішчаў, зорныя асацыяцыі маюць большыя памеры (дзясяткі парсекаў, у ядраў рассеяных зорных скопішчаў — адзінкі парсекаў) і меншую шчыльнасць: колькасць зорак у асацыяцыі — ад дзясяткаў да сотняў (у рассеяных зорных скопішчах — ад сотняў да тысяч). Паходжаннем зорныя асацыяцыі абавязаны абласцям зоркаўтварэння комплексаў малекулярных аблокаў.
Адрозніваюць наступныя тыпы зорных асацыяцый:
Калеты (горад)
Калеты (Kalety, Stahlhammer) — горад на поўдні Польшчы. Размешчаны за 260 км на паўднёвы захад ад Варшавы і за 40 км на поўнач ад Катавіцаў, частка Верхнесілезскага прамысловага раёна. Уваходзіць у склад Тарнагурскага павета Сілезскага ваяводства, утварае гарадскую гміну. Чыгуначная станцыя. Займае плошчу 76,29 км². Насельніцтва 8,6 тыс. чалавек.
Смілова
Смілова (Смилово) — вёска ў Краснінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Мерлінскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Скопішча галактык
Скопішчы галактык — гравітацыйна-звязаныя сістэмы галактык, адны з самых вялікіх структур у сусвеце. Памеры скопішчаў галактык могуць дасягаць 108 светлавых гадоў.
Скопішчы ўмоўна падзяляюцца на два віды:
Масы скопішчаў вар'іруюцца ад 1013 да 1015 мас Сонца.
Рыгор Ігаравіч Марцьянаў
Клубная кар’ера
У 2019 годзе выступаў за дубль «Мінска», а ў 2020 годзе перабраўся ў барысаўскі БАТЭ, дзе таксама выступаў за рэзервовую каманду. У 2021 годзе пачаў прыцягвацца і да асноўнай каманды барысаўчан, дэбютаваў за БАТЭ 22 чэрвеня 2021 года, адгуляўшы ўсе 90 хвілін у матчы Кубка Беларусі супраць «Баранавічаў» (6:1).
У пачатку 2022 года стаў трэніравацца з жодзінскім «Тарпеда-БелАЗ», які ў лютым арандаваў абаронцу. 3 красавіка 2022 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе, выйшаўшы на замену ў другім тайме матча з «Энергетыкам-БДУ» (1:3). У трох наступных матчах выхадзіў у стартавым складзе, пасля трапіў на лаўку запасных. У чэрвені 2022 года, пакінуўшы БАТЭ, стаў іграком жодзінскага клуба на рэгулярнай аснове.
У 2023 годзе згуляў за «Тарпеда-БелАЗ» у адным матчы, астатні час заставаўся на лаўцы запасных. У ліпені 2023 года на правах арэнды далучыўся да магілёўскага «Дняпра».
Хідэто Такахасі
(高橋 秀人; нар. ) — японскі футбаліст. У 2012—2013 гадах выступаў за нацыянальную зборную Японіі.
Герцаг франкаў
Герцаг франкаў — ганаровы тытул у Франкскім, Заходне-Франкскім і Усходне-Франкскім каралеўствах. Часта памылкова перакладаецца як «Герцаг Францыі» ці «Герцаг Французскі».
Слова dux, запазычанае ў старажытных рымлян, першапачаткова мела значэнне «правадыр», «палкаводзец».
У Франкскім каралеўстве першым герцагам франкаў стаў Піпін Герыстальскі, маярдом Аўстразіі. У 687 годзе ён захапіў караля ўсіх франкаў Тэадорыха III і прымусіў яго прызнаць Піпіна маярдомам усяго Франкскага каралеўства. У тым жа годзе Піпін Герыстальскі прыняў тытул «герцаг і князь франкаў» (dux et princeps Francorum). У VIII стагоддзі гэты тытул прыняў яго пабочны сын Карл Мартэл, які таксама стаў фактычным кіраўніком каралеўства.
У Заходне-Франкскім каралеўстве (будучай Францыі) тытул герцага франкаў насілі некаторыя прадстаўнікі сямейства Раберцінаў, у прыватнасці, Роберт I, які стаў потым (у 922 годзе) каралём заходніх франкаў. Апошні герцаг франкаў з сямейства Раберцінаў, Гуга Капет, стаў у 987 годзе каралём і заснавальнікам дынастыі Капетынгаў.
У Усходне-Франкскім каралеўстве (будучай Германіі) у 906 годзе тытул dux Francorum (ням. Herzog von Franken) прыняў Конрад I, сын Конрада, герцага Цюрынгіі. Пры гэтым ён захапіў уладу над Цюрынгіяй і суседнімі абласцямі, населенымі франкамі. Гэту тэрыторыю сталі называць Франконіяй. (Латарынгія, таксама населеная галоўным чынам франкамі, у 895—925 гадах была фактычна незалежнай ад Германіі.) У 911 годзе Конрад I быў выбраны каралём Усходне-Франкскага каралеўства. У 918 годзе, пасля смерці Конрада, «герцагам франкаў» (фактычна — толькі герцагам Франконіі) стаў яго малодшы брат Эберхард III. У 939 годзе Эберхард быў забіты ў баі, а яго землі сталі асабістымі ўладаннямі караля. Праз шмат гадоў тытул Herzog von Franken адрадзіўся, але для гэтых часоў гэты тытул варта перакладаць як «герцаг Франконіі».
NGC 7676
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Бабоўцы
Бабо́ўцы (, Бобовцы) — вёска ў Лідскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Тарноўскага сельсавета.
Гісторыя
Вопіс парафій Лідскага дэканата 1784 года згадвае вёску Бабоўцы ў Белагрудскай парафіі як уласнасць Пацаў.
Пасля трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай (1795) вёска ў Расійскай імперыі. У 1915 годзе акупавана Германіяй, з 1921 года ў складзе Польшчы, з 1939 года — у БССР. З канца чэрвеня 1941 года да пачатку ліпеня 1944 года пад нямецка-фашысцкай акупацыяй.
Да 11 лютага 1972 года вёска ўваходзіла ў склад Мыцкага сельсавета, потым у складзе Белагрудскага сельсавета. Да 29 верасня 2005 года вёска ўваходзіла ў склад Ваверскага сельсавета.
190
190 — невысакосны год, пачаўся ў чацвер. 190 год нашай эры, 190 год 1 тысячагоддзя, 90 год II стагоддзя, 10 год 9-га дзесяцігоддзя II стагоддзя, 1 год 190-х гадоў.
Басвайлер
Басвайлер (Baesweiler) — горад у Германіі, у зямлі Паўночны Рэйн-Вестфалія. Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Кёльн. Уваходзіць у склад раёна Ахен. Насельніцтва — чалавек (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 27,82 км². Афіцыйны код — 05 3 54 008.
Горад падзяляецца на 7 гарадскіх раёнаў.
Надзея Мікалаеўна Каткавец
Надзея Мікалаеўна Каткавец (, Тышкавічы, Іванаўскі раён) — беларуская дзяржаўная дзеячка, адна з самых запамінальных беларускіх чыноўніц, намеснік кіраўніка спраў Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь (2013—2017 гады).
Біяграфія
Нарадзілася 29 верасня 1960 года на Палессі, у вёсцы Тышкавічы Іванаўскага раёна. Пасля школы хацела паступаць на гістфак Брэсцкага педінстытута. У 1987 годзе скончыла Беларускую дзяржаўную сельскагаспадарчую акадэмію, у 2006 годзе — Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь.
З 1983 па 1987 год займала пасаду эканаміста, галоўнага бухгалтара калгаса «Ленінскі шлях» Інжавінскага раёна Тамбоўскай вобласці.
З 1987 па 1995 год — галоўны эканаміст, старшыня кааператыва саўгаса «Гарадзец» Шклоўскага раёна Магілёўскай вобласці.
З 1995 па 2003 год — дырэктар Рэспубліканскага ўнітарнага эксперыментальна-вопытнага сельскагаспадарчага прадпрыемства «Усход» Кіраўніцтва справамі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь.
З 2003 па красавік 2012 года — першы намеснік Міністра сельскай гаспадаркі і харчавання Рэспублікі Беларусь.
Джон Даўнмен
Джон Даўнмен (John Downman; 1750 — ) — валійскі партрэтыст.
Жыццё і творчасць
Мяркуецца, што Даўнман нарадзіўся недалёка ад Руабона, графства Дэнбішыр, у сына Фрэнсіса Даўнмена, адваката, і Шарлоты (у дзявоцтве Гудсенд, старэйшая дачка асабістага сакратара Георга I); яго дзед, Х’ю Даўнмен (1672—1729), быў майстрам Дома артылерыі ў Шырнэсе. Спачатку Даўнмен атрымаў адукацыю ў Чэстэры, затым у Ліверпулі і, нарэшце, у школах Каралеўскай акадэміі, і некаторы час быў у студыі Бенджаміна Уэста.
Надзея Мікалаеўна Каткавец
Біяграфія
5 ліпеня 2013 года — 8 верасня 2017 года — намеснік кіраўніка спраў Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь.
У 2017 годзе ўзначаліла назіральны савет «Парытэтбанка».
З канца 2017 года заняла пасаду намесніка генеральнага дырэктара Беларускай нацыянальнай біятэхналагічнай карпарацыі.
Узнагароджана Ганаровай граматай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь, дзвюма Ганаровымі граматамі Міністэрства сельскай гаспадаркі і харчавання Рэспублікі Беларусь за шматгадовую плённую працу і значны асабісты ўклад у развіццё аграпрамысловага комплексу.
Сям’я
Шматдзетная маці, мае чатырох сыноў.
Хобі
Любіць гісторыю, асабліва перыяду Вялікай Айчыннай вайны. У вольны час гатуе піражкі — з сасіскамі, варанай каўбасой, згушчонкай. А таксама даглядае некалькі дзясяткаў вялікіх гаршкоў з дэкаратыўнымі кветкамі. Сярод відаў спорту яна аддае перавагу баскетболу і скачкам у вышыню.
Цікавыя факты
Надзея Каткавец вядомая яркімі прамовамі, што сабралі дзясяткі тысяч праглядаў на ютубе
Івоны
Іво́ны (, Ивоны) — вёска ў Мсціслаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Падсолтаўскага сельсавета.
Юнцы
Ю́нцы (, Юнцы) — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Мёрскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Чарасы Дзісенскага (з 1926 года Браслаўскага) павета Віленскага ваяводства.
Да 17 снежня 1971 года вёска знаходзілася ў падпарадкаванні Мёрскага пассавета, да 8 красавіка 2004 года ўваходзіла ў склад Дварнасельскага сельсавета.
Старая Ржаўка
Старая Ржаўка (Старая Ржавка) — вёска ў Краснінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Мерлінскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Таццяна Равяка
Таццяна Равяка (нар., Салігорскі раён) — беларуская праваабаронца.
Адна з першых праваабаронцаў Беларусі, удзельнічала ў стварэнні сучаснай праваабарончай супольнасці. З 2010 па 2018 гады ўзначальвала Беларускі дом правоў чалавека імя Барыса Звозскава — была прэзідэнтам БДПЧ.
Старынкі (Краснінскі раён)
Старынкі (Старинки) — вёска ў Краснінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Мерлінскага сельскага паселішча.
Хесін
Хесін — прозвішча.
Дзіця Размары (фільм)
«Дзіця Размары» (Rosemary's Baby) — амерыканскі псіхалагічны фільм жахаў 1968 года рэжысёра Рамана Паланскага, пяты поўнаметражны мастацкі фільм рэжысёра. Карціна з’яўляецца экранізацыяй, адаптацыяй кнігі займаўся Раман Паланскі. Галоўныя ролі выканалі, , , , , , , ,.
Сюжэт
Маладая бяздзетная пара Размары і Гай Вудхаўс пераязджаюць у нью-ёркскі Брэмфард. Неўзабаве яны знаёмяцца з эксцэнтрычнымі суседзямі, Міні і Раманам Кастэветамі, якія раз-пораз навязваюцца ім у сябры. Аднойчы Размары бачыць дзіўнае відзенне, быццам яна плыве на яхце з Гаем, які ператвараецца ў дэмана і гвалтуе яе. Праз некалькі дзён дзяўчына даведваецца, што цяжарная. Шэраг дзіўных падзей наводзіць Размары на здагадку, што іх суседзі — члены сатанінскага культу.
Узнагароды
Паводле рэсурса «Internet Movie Database» фільм быў адзначаны 11 кінаўзнагародамі і яшчэ 12 намінацыямі.
1962 год у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва
1962 год быў адзначаны шэрагам падзей, якія пакінулі прыкметны след у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва.
Гуга Вялікі
Гуга Вялікі (таксама Белы ці Абат, Hugues le Grand, каля  —, , каля Парыжа) — герцаг франкаў з 25 ліпеня 936, маркіз Нейстрыі, граф Парыжа і Арлеана з 922, герцаг Аквітаніі ў 955, сын караля Роберта I і Беатрыс дэ Вермандуа.
Біяграфія
Пасля таго, як яго бацька, Роберт I, быў у 922 годзе выбраны каралём Францыі, Гуга атрымаў у кіраванне яго ўладанні — маркграфства Нейстрыя.
У 936 годзе памёр бяздзетным кароль Рауль. Гуга Вялікі не стаў сам займаць трон, а ўзвёў на прастол Людовіка IV Заморскага, сына караля Карла III Дурнаватага, які жыў на радзіме маці — у Англіі. 25 ліпеня 936 новы кароль дараваў Гуга тытул Герцага франкаў (dux francorum). І фактычна кіраванне Францыяй апынулася ў руках Гуга. У непасрэдным кіраванні караля знаходзіўся горад Лаон з наваколлямі.
У першую чаргу Гуга паспрабаваў прыбраць да сваіх рук герцагства Бургундыя, у якім кіраваў брат памерлага караля Рауля, Гуга Чорны, які адмовіўся прызнаць новага караля. У выніку Гуга Вялікі і кароль Людовік захапілі Лангр і Паўночную Бургундыю. Позняй восенню Гуга Чорны заключыў мір з каралём, паводле якога шэраг графстваў у Паўночнай Бургундыі (Асер, Труа, Сенс) адышлі да Гуга Вялікага, а Паўднёвая Бургундыя з Ланграм, Дыжонам і абацтвам Сен-Жэрменаў засталіся ў руках у Гуга Чорнага. Фактычна ў руках Гуга Вялікага апынулася палова герцагства Бургундыя.
Але ўжо ў 937 годзе кароль вырашыў дзейнічаць самастойна паспрабаваўшы вырвацца з пад апекі Гуга Вялікага. У выніку паміж каралём Людовікам, якога падтрымаў шэраг буйных феадалаў (граф Арнульф I Фландрскі, граф Гільём I дэ Пуацье, граф Раймунд III Понс Тулузскі, герцаг Гуга Бургундскі), занепакоеных усё большай і большай моцай герцага Францыі, і Гуга Вялікім, якія заключылі саюз з графам Гербертам II дэ Вермандуа і Вільгельмам I Нармандскім, а таксама зблізіўся з каралём Германіі Атонам I, ажаніўшыся з яго сястрой. У выніку вайны Гуга захапіў астатнюю частку Бургундыі (лістапад 942). Але неўзабаве Гуга пазбавіўся двух галоўных саюзнікаў. 17 снежня 942 года ў Пікіньі Арнульфам Фландрскім быў забіты герцаг Нармандыі Вільгельм, які пакінуў малалетняга сына Рычарда, той апынуўся пад апекай Людовіка. У наступным, 943 годзе, Людовіку ўдалося схапіць і павесіць Герберта II дэ Вермандуа, а яго сыны заняліся дзяльбой бацькаўскіх уладанняў. Акрамя таго ў 942 годзе Людовік заключыў мір з каралём Атонам, ажаніўшыся з яго сястрой Гербергай, удавой герцага Гізельберта Латарынгскага.
У 945 годзе нарманы заманілі ў пастку і захапілі ў палон караля Людовіка, а Гуга дамогся перадачы караля яму. Пазней Гуга захапіў і Лаон. Выпусціў ён Людовіка толькі ў 946 годзе, той адразу ж звярнуўся па дапамогу да караля Атона, пасля чаго вайна працягнулася. І толькі ў 950 годзе быў заключаны мір паміж каралём Людовікам і герцагам Гуга. Паводле яго ўмоў Гуга вярнуў каралю Лаон.
Пасля раптоўнай смерці Людовіка 10 верасня 954 года Гуга апынуўся рэгентам каралеўства пры сваім малалетнім пляменніку Лотары. Перш за ўсё Гуга прымусіў караля дараваць яму тытул герцагаў Бургундыі і Аквітаніі. У 955 годзе Гуга дамовіўся з герцагам Бургундыі Жыльберам пра шлюб свайго другога сына, Атона, на старэйшай дачцы Жыльбера, спадчынніцы большай часткі яго ўладанняў, забяспечыўшы далучэнне Бургундыі пасля смерці Жыльбера. Годам раней Гуга выдаў замуж сваю дачку Беатрыс за магутнага графа Фрыдрыха I дэ Бар, іншая яго дачка была заручана з герцагам Нармандыі Рычардам.
У маі 955 года Гуга выступіў супраць графа Пуацье Гільёма, імкнучыся заваяваць Аквітанію. Яму ўдалося разбіць армію Гільёма, але яго ўласная армія панесла пры гэтым сур’ёзныя страты. У выніку чаго Гуга быў вымушаны адступіць. Такім чынам спроба заваявання Аквітаніі правалілася.
8 красавіка 956 года нечакана памёр герцаг Бургундыі Жыльбер, пакінуўшы герцагства Гуга Вялікаму. Але сам Гуга неўзабаве захварэў і памёр у Дурдане 16 чэрвеня, магчыма ад чумы, якая лютавала ў Германіі. Пахаваны ён быў у абацтве Сен-Дэні.
Сям’я і дзеці
Таксама Гуга Вялікі меў прынамсі аднаго незаконнага сына:
Гердзеўцы
Ге́рдзеўцы (, Гердевцы) — вёска ў Лідскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Ваверскага сельсавета.
Дзмітрый Дзмітрыевіч Руцкі
Дзмітрый Дзмітрыевіч Руцкі (, в. Залессе, Баранавіцкі раён — ) — беларускі эканаміст і дзяржаўны дзеяч.
Біяграфія
Пасля заканчэння школы працаваў у саўгасе і вучыўся ў вучылішчы механізацыі. Скончыў эканамічны факультэт Беларускай сельскагаспадарчай акадэміі (1960—1965). У 1976 годзе узначаліў саўгас «Парахонскі».
Узнагароджаны ордэнамі «Знак Пашаны» і Кастрычніцкай Рэвалюцыі. У 2013 годзе за значны ўклад у сацыяльна-эканамічнае развіццё Пінскага раёна прысвоена Званне «Ганаровы грамадзянін Пінскага раёна».
Спасылкі
Руцкі Дзмітрый Дзмітрыевіч
Барыс Якаўлевіч Хесін
Барыс Якаўлевіч Хесін (, в. Сафронава,, Горкаўская вобласць, РСФСР) — беларускі жывапісец.
Біяграфія
Скончыў мастацка-графічны факультэт Віцебскага педагагічнага інстытута ў 1967 годзе.
Член Беларускага саюза мастакоў з 1995 года.
Творчасць
Працуе ў станковым жывапісе і графіцы, пераважна ў тэхніках тэмперы і акварэлі. Асноўныя творы: «Слаўны горад Полацк» (1969), «Раніца» (1971), «Стары Віцебск» (1974), «Дзвіна» (1978), «Зімовы пейзаж» (1990), «Восень» (1993), «Вечар», «Стары Полацк» (абодва 1994), «Віцебск. У канцы зімы» (1999), нацюрморты. Работы вылучаюцца пластычнай лёгкасцю, складанай рытмікай кампазіцыі, выразнай дынамікай ліній з сакавітымі плямамі колеру.
Боркі (Мастоўскі раён)
Бо́ркі (, Борки) — вёска ў Мастоўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Пескаўскага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Пацавіцкага сельсавета.
Праспект Бальшавікоў (станцыя метро)
«Праспект Бальшавікоў» (Проспект Большевиков) — станцыя Правабярэжнай лініі Пецярбурскага метрапалітэна.
Даніэле да Вальтэра
Даніэле да Вальтэра (іт. Daniele da Volterra, сапраўднае імя Даніэле Рычарэлі — Daniele Ricciarelli) (1509, Вальтэра, Таскана —, ) — італьянскі жывапісец і скульптар. Прадстаўнік рымскага маньерызму, вучань і пераймальнік Мікеланджэла.