cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Кіраўск (Мурманская вобласць)
Кіраўск (Кировск) — горад (з 1931 года) у Расіі, у Мурманскай вобласці. Насельніцтва 30,9 тыс. чалавек (2005). Заснаваны ў 1929 годзе.
Кіраўск размешчаны на Кольскім паўвостраве, на поўнач ад Палярнага круга, за 205 км на поўдзень ад Мурманска, на паўднёвай ускраіне горнага масіва Хібіны, на беразе возера Вялікі Вуд’яўр, у даліне Умптэк. Канцавая чыгуначная станцыя лініі (22 км) ад горада Апатыты. Здабыча і ўзбагачэнне апатытаў.
Чэхаславакія
Чэхаславакія (Československo, Česko-Slovensko (да 1990 Československo)) — краіна ў Цэнтральнай Еўропе, якая існавала ў перыяд з 1918 па 1992 г. (за выключэннем перыяду напярэдадні і падчас Другой сусветнай вайны).
Першая рэспубліка (1918—1938)
Створана ў лістападзе 1918 года ў час распаду Аўстра-Венгрыі пры актыўнай падтрымцы дзяржаў Антанты. Рух за вылучэнне чэшскіх і славацкіх зямель са складу Аўстра-Венгрыі, які аформіўся 13 ліпеня 1918 года ў Чэхаславацкі нацыянальны камітэт (Národní výbor československý), узначаліў Томаш Гарыг Масарык, які знаходзіўся ў час вайны ў эміграцыі. 14 кастрычніка 1918 года быў створаны Чэхаславацкі часовы ўрад (Prozatímní česko-slovenská vláda), а 14 лістапада, шляхам расшырэння Чэхаславацкага нацыянальнага камітэта за кошт дэпутатаў Рэйхсрата ад чэшскіх зямель — Рэвалюцыйны нацыянальны сход (Revoluční národní shromáždění). 29 лютага 1920 года Рэвалюцыйны нацыянальны сход прыняў Канстытуцыйную хартыю Чэхаславацкай Рэспублікі (Ústavní listina Československé republiky), якая абвяшчала Чэхаславакію дэмакратычнай парламенцкай рэспублікай, заканадаўчым органам стаў Нацыянальны сход (Národní shromáždění), які складаўся з Сената (Senát) і Палаты дэпутатаў (Poslanecká sněmovna) і які выбіраўся па многамандатных выбарчых акругах тэрмінам на 6 гадоў, главой дзяржавы станавіўся Прэзідэнт (Prezident), якія выбіраўся Нацыянальным сходам тэрмінам на 7 гадоў і ажыццяўляў прадстаўніцкія функцыі, выканаўчым органам — Урад (Vláda), які прызначаўся Прэзідэнтам і нёс адказнасць перад Нацыянальным сходам. Першым прэзідэнтам Чэхаславакіі быў выбраны Томаш Масарык. У 1935 годзе Масарыка змяніў шматгадовы міністр замежных спраў Эдвард Бенеш. Захаваўшы шматпартыйны ліберальна-дэмакратычны лад і не скаціўшыся, у адрозненне ад шматлікіх дзяржаў Еўропы, у 1930-я гады да дыктатуры, Чэхаславакія, аднак, пала ахвярай кампрамісу шэрагу краін з Гітлерам (Мюнхенскае пагадненне 1938 года).
Другая рэспубліка (1938—1939)
Увосень 1938 года пасля Мюнхенскага пагаднення Чэхаславакія пазбавілася Судэцкай вобласці, якая адышла да Германіі. На змену Першай рэспубліцы прыйшла недаўгавечная і падкантрольная Германіі Другая рэспубліка на чале з Эмілем Гахам, у яе складзе Славакія і Падкарпацкая Русь атрымалі аўтаномію (пры гэтым 2 лістапада 1938 года паводле першага Венскага арбітражу паўднёвыя раёны Славакіі з горадам Кошыцы і паўднёвая частка Падкарпацкай Русі былі перададзены Венгрыі). Чэшская частка Цешынскай Сілезіі была анексавана Польшчай.
Пратэктарат Багеміі і Маравіі (1939—1945)
14 сакавіка 1939 г. рэйхсканцлер Германіі Гітлер выклікаў чэхаславацкага прэзідэнта Эміля Гаху ў Берлін і прапанаваў яму прыняць пратэктарат Германіі над Чэхіяй і Маравіяй і надаць незалежнасць Славакіі. Э. Гаха пагадзіўся на гэта, быў падпісаны дагавор аб стварэнні Пратэктарата Чэхіі і Маравіі, прэзідэнтам якога стаў Э. Гаха. Пры ўводзе германскіх войскаў адзіную арганізаваную спробу супраціўлення ў горадзе Містак (цяпер Фрыдак-Містак) распачала рота капітана Карала Паўліка.
15 сакавіка 1939 года ўказам рэйхсканцлера Германіі А. Гітлера Чэхія і Маравія былі абвешчаны пратэктаратам Германіі. Кіраўніком выканаўчай улады пратэктарата быў прызначаны фюрарам рэйхспратэктар (Reichsprotektor). Першым рэйхспратэктарам 21 сакавіка 1939 года быў прызначаны Канстанцін фон Нойрат. Існавала таксама фармальная пасада прэзідэнта пратэктарата, якую ўвесь час яго існавання займаў Эміль Гаха. Асабовы склад аддзелаў, аналагічных міністэрствам, быў укамплектаваны службовымі асобамі з Германіі. Яўрэі былі выгнаны з дзяржаўнай службы. Палітычныя партыі былі забаронены, многія лідары Камуністычнай партыі Чэхаславакіі перабраліся ў Савецкі Саюз.
Славакія на чале з аўтарытарным саюзнікам Гітлера Іозефам Ціса стала незалежнай дзяржавай, а Карпацкая Украіна, якая абвясціла 15 сакавіка незалежнасць, была праз 3 дні цалкам акупавана венгерскімі войскамі і ўключана ў склад Венгрыі.
У эміграцыі (Лондан) з пачаткам Другой сусветнай вайны другі прэзідэнт Чэхаславакіі Эдвард Бенеш стварыў Урад Чэхаславакіі ў выгнанні, які карыстаўся падтрымкай антыгітлераўскай кааліцыі (з 1941 г. да яе далучыліся ЗША і СССР). Існуе тэорыя працягу існавання чэхаславацкай дзяржавы, паводле якой усе рашэнні, прынятыя на тэрыторыі краіны пасля Мюнхена да 1945 г., былі несапраўднымі, а Бенеш, які падаў вымушана ў адстаўку, увесь гэты час захоўваў прэзідэнцкія паўнамоцтвы.
Насельніцтва Чэхіі і Маравіі было мабілізавана ў якасці рабочай сілы, якая павінна была працаваць на перамогу Германіі. Для кіравання прамысловасцю былі арганізаваны спецыяльныя ўпраўленні. Чэхі былі абавязаны працаваць на вугальных шахтах, у металургіі і на вытворчасці ўзбраення; частка моладзі была адпраўлена ў Германію. Вытворчасць тавараў народнага спажывання была зменшана і ў значнай меры накіравана на забеспячэнне нямецкіх узброеных сіл. Насельніцтва пратэктарата зведала строгае нармаванне.
У першыя месяцы акупацыі германскае кіраванне было ўмераным. Дзеянні гестапа былі накіраваны пераважна супраць чэшскіх палітыкаў і інтэлігенцыі. Аднак 28 кастрычніка 1939 года на 21-ю гадавіну абвяшчэння незалежнасці Чэхаславакіі чэхі выступілі супраць акупацыі. Смерць 15 лістапада 1939 года студэнта-медыка Яна Оплетала, параненага ў кастрычніку, выклікала студэнцкія дэманстрацыі. Рэакцыя Рэйха была жорсткай. Пачаліся масавыя арышты палітыкаў, таксама былі арыштаваны 1800 студэнтаў і выкладчыкаў. 17 лістапада ўсе ўніверсітэты і каледжы ў пратэктараце былі закрыты, дзевяць студэнцкіх лідараў пакараны смерцю, сотні людзей былі адпраўлены ў канцлагеры.
Увосень 1941 года ўлады Германіі распачалі шэраг радыкальных крокаў у пратэктараце. Намеснікам рэйхспратэктара Багеміі і Маравіі быў прызначаны начальнік Галоўныя ўпраўленні імперскай бяспекі Райнгард Гайдрых. Прэм'ер-міністр Пратэктарата Чэхіі і Маравіі Алаіс Эліяш быў арыштаваны, а затым расстраляны, чэшскі ўрад рэарганізаваны, усе чэшскія культурныя ўстановы былі закрыты. Гестапа пачало арышты і пакаранні смерцю. Была арганізавана высылка яўрэяў у канцлагеры, у гарадку Тэразін было арганізавана гета. 4 чэрвеня 1942 года Гайдрых памёр, паранены падчас аперацыі «Антрапоід». Яго пераемнік, генерал-палкоўнік Курт Далюгэ, распачаў масавыя арышты і пакаранні смерцю. Былі разбураны пасёлкі Лідзіцы і. У 1943 годзе каля 350000 чэшскіх рабочых былі дэпартаваны ў Германію. У межах пратэктарата ўся неваенная прамысловасць была забаронена. Большасць чэхаў падпарадкаваліся і толькі ў апошнія месяцы вайны ўступілі ў рух Супраціўлення.
Аднаўленне эканомікі Чэхаславакіі
5 красавіка 1945 года на першым пасяджэнні ўрада ў Кошыцах была афіцыйна абвешчана праграма, распрацаваная Камуністычнай партыяй і ўхваленая на перамовах у Маскве. Яна ўвайшла ў гісторыю пад назвай Кошыцкай урадавай праграмы.
У эканамічнай частцы праграмы ўрад Чэхаславакіі вылучыў некалькі ключавых праблем — хутка аднавіць народную гаспадарку разбураную ў час вайны, закласці асновы новай сацыяльнай палітыкі «ў інтарэсах усіх слаёў працоўнага народа», і аператыўна забяспечыць перадачу маёмасці здраднікаў пад кіраўніцтва нацыянальных актываў (дакумент гаворыць «маёмасць немцаў, венграў, здраднікаў радзімы», за выключэннем нямецкіх і венгерскіх антыфашыстаў), на страчанай зямлі правесці зямельную рэформу. Патрабаванне нацыяналізацыі народнай гаспадаркі ўрадам у праграме канкрэтна не згадваецца, але ў цэлым лічылася з ім. Яе аб'ём мусіў быць вырашаны толькі пасля вызвалення ўсёй краіны. Гэта патрабаванне было настолькі папулярнае сярод насельніцтва, што супраць яго ніхто не выйшаў адкрыта. Абмоўкі несацыялістычных партый у абмеркаванні нацыяналізацыі тычыліся галоўным чынам памераў нацыяналізацыі, яе скорасці, ролі кааператываў, а таксама некаторых арганізацыйных і працэдурных пытанняў.
Чэхаславацкая Рэспубліка (1948—1960)
Паражэнне нацызму ў 1945 г. прывяло да няпоўнага аднаўлення чэхаславацкай дзяржаўнасці на ранейшай тэрыторыі (за выключэннем Падкарпацкай Русі, у гэтым жа годзе перададзенай разам з часткай славацкага Кралёвахлмецкага раёна (Чоп і наваколлі) УССР). 28 кастрычніка 1948 года быў утвораны Часавы Нацыянальны сход Чэхаславацкай Рэспублікі (Prozatímní Národní shromáždění). 26 мая 1946 гады прайшлі выбары ў Нацыянальны Устаноўчы сход (Ústavodárné Národní shromáždění), першае месца на якіх заняла — КПЧ, другое — ЧНСП, трэцяе — ЧНП, чацвёртае — ЧСДП, Прэзідэнтам стаў Эдвард Бенеш, Старшынёй Урада — Старшыня КПЧ Клемент Готвальд. 4 ліпеня 1947 г. кабінет міністраў Чэхаславакіі прагаласаваў за план Маршала і за ўдзел у Парыжскім саміце. Але ўжо 7 ліпеня прэм'ер-міністр Готвальд быў выкліканы для тлумачэнняў у Маскву. Адразу ўслед за гэтым, кабінет міністраў прыняў рашэнне не ехаць у Парыж. У гэты ж час праводзілася палітыка дэпартацый — немцы і венгры былі дэпартаваны з краіны (гл. Дэкрэты Бенеша). Эканамічнае становішча краіны пагаршалася і большасць насельніцтва непасрэдна звязвала гэта з адмовай ад плана Маршала.
Пры падтрымцы СССР сілу набрала Камуністычная партыя Чэхаславакіі, якая прыйшла да ўлады ў лютым 1948 г. 9 мая 1948 года Нацыянальны Устаноўчы сход прыняў Канстытуцыю Чэхаславацкай Рэспублікі, паводле якой заканадаўчым органам станавіўся Нацыянальны сход, главой дзяржавы — Прэзідэнт, які выбіраўся Нацыянальным сходам, выканаўчым органам — Урад, органам аўтаноміі Славакіі — Славацкі Нацыянальны Савет, органамі мясцовага самакіравання — краявыя, раённыя, абшчынныя, гарадскія, раённыя нацыянальныя камітэты, судовымі органамі — Вярхоўны Суд, краявыя суды, раённыя суды. Прэзідэнтам быў выбраны Клемент Готвальд, Старшынёй Урада — Антанін Запатацкі. У тым жа годзе былі ўведзены адзіныя кандыдацкія спісы, якія складаліся Нацыянальным Фронтам, большасць у якіх належала Камуністычнай партыі Чэхаславакіі.
У краіне ўсталяваўся звычайны ўсходнееўрапейскі камуністычны рэжым, які першыя пяць гадоў суправаджаўся рэпрэсіямі па ўзоры сталінскіх. Некаторая лібералізацыя была звязана з амаль адначасовай смерцю Сталіна і Готвальда ў сакавіку 1953 і затым — хрушчоўскімі рэформамі ў СССР. Часам даходзіла да беспарадкаў, так 1 чэрвеня 1953 г. у чэшскім горадзе Пльзень рабочыя заводаў «Шкода», незадаволеныя грашовай рэформай, адмовіліся выйсці на працу, і замест гэтага — выйшлі на вуліцы. Дэманстранты захапілі ратушу, спалілі гарадскі архіў. Пасля дробных сутыкненняў з паліцыяй у горад былі ўведзены танкі, і дэманстранты былі вымушаны разысціся. Пасля смерці Клемента Готвальда Прэзідэнтам стаў Запатацкі, Старшынёй Урада Вільям Шыракі, Першым сакратаром ЦК КПЧ (пасада Старшыні КПЧ была скасавана) — Антанін Новатны. Пасля смерці Запатацкага ў 1957 годзе Прэзідэнтам стаў Новатны.
Чэхаславацкая Сацыялістычная Рэспубліка (1960—1990)
З 1960 Чэхаславацкая Рэспубліка стала называцца Чэхаславацкай Сацыялістычнай Рэспублікай (ЧССР). У гэтай абрэвіятуры аднаму слову «Чэхаславацкая» адпавядае дзве літары — «ЧС».
З 1962 г. эканоміка краіны знаходзілася ў перманентным крызісе — пяцігадовы план 1961—1965 гг. быў правалены па ўсіх паказчыках. Увосень 1967 г. у Празе прайшлі дэманстрацыі пратэсту супраць курсу ўрада. У 1968 годзе спроба рэфармавання палітычнай сістэмы (Пражская вясна) была задушана войскамі Варшаўскага дагавора (аперацыя «Дунай»).
Зялёнае
Зялё́нае (, Зелёное)  — прыпыначны пункт Мінскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Размешчаны ў вёсцы Зялёная; на лініі Мінск-Пасажырскі — Маладзечна, паміж пуцявым пастом Крыжоўка і станцыяй Беларусь.
Чэхаславакія
Чэхаславацкая Сацыялістычная Рэспубліка (1960—1990)
Наступныя дваццаць гадоў, калі краінай кіраваў Густаў Гусак, былі адзначаны палітыкай «нармалізацыі» (палітычнага застою пры эканамічным стымуляванні). У 1989 камуністы пазбавіліся ўлады ў выніку аксамітныя рэвалюцыі, а краіну ўзначаліў пісьменнік-дысідэнт Вацлаў Гавел з 31.12.1989 — апошні прэзідэнт Чэхаславакіі і першы прэзідэнт Чэхіі.
Распад Чэхаславакіі (1993)
Падзенне камуністычнага рэжыму ў 1989 годзе прывяло да ўзмацнення тэндэнцый палітычнага размежавання Чэхіі і Славакіі. Посткамуністычныя эліты абедзвюх частак дзяржавы ўзялі курс на незалежнасць.
У 1990 годзе разгарэлася так званая «злучковая вайна». Чэшскія палітыкі настойвалі на захаванні ранейшага напісання «Чэхаславакія» ў адно слова, славакі патрабавалі злучковага напісання: «Чэха-Славакія». У выніку кампрамісу з 29 сакавіка 1990 года краіна стала афіцыйна называцца «Чэшская і Славацкая Федэратыўная Рэспубліка» (ЧСФР), скарочаная назва «Чэхаславакія» па-славацку магла пісацца са злучком, па-чэшску — без злучка.
1 студзеня 1993 краіна мірным шляхам распалася на Чэхію і Славакію, адбыўся так званы аксамітавы развод (па аналогіі з аксамітнай рэвалюцыяй).
IC 858
IC 858 — галактыка тыпу S0 (спіральная галактыка) у сузор'і Валасы Веранікі.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Майкл Кларк Дункан
Майкл Кларк Дункан (Michael Clarke Duncan, - ) — амерыканскі акцёр, найбольш вядомы сваёй роляй Джона Кофі ў фільме «Зялёная міля». Памёр 3 верасня 2012 так і не аднавіўшыся ад інфаркту.
Шаморын
Шаморын (Šamorín) — горад у паўднёва-заходняй Славакіі, размешчаны на левым беразе Дуная.
Плошча — 44,35 км². Насельніцтва — 13 147 чалавек (2015).
Геарафія
Горад размешчаны ў Дунайскай нізіне на Жытнім востраве на беразе Дуная.
Горад падзелены на пяць раёнаў: Шаморын, Бучухаза, Чылістаў, Кралавянкі, Млечна і 2 гістарычныя часткі Ганчхаза і Шамот. У паўночна-заходняй частцы горада знаходзіцца лесапарк Помле. Шаморын размешчаны ў 25 км на паўднёвы ўсход ад Браціславы, у 26 км на захад ад Дунайска-Стрэды і ў 25 км на поўдзень ад Сенца.
Плоска (Дубенскі раён)
Плоска (Пло́ска) — вёска ў Дубенскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Pantherinae
Наступныя роды і віды адносяць да падсямейства: Аб прыналежнасці Pardofelis marmorata да Pantherinae у свеце заолагаў вядуцца спрэчкі. Згодна з традыцыйным пунктам гледжання від адносяць да Felinae, аднак з’явіліся здагадкі аб яе сувязі з Pantherinae. Нядаўнія малекулярна-генетычныя даследаванні кажуць у карысць яе блізкага сваяцтва з родам Catopuma, з-за чаго найноўшыя сістэматыкі зноў адносяць яе да Felinae.
Чорныя пантэры не з’яўляюцца асобным відам, а толькі праявай меланізму (чорнай афарбоўкі) у леапардаў або ягуараў.
На поўсці ўсіх прадстаўнікоў падсямейства маюцца плямы, нават калі яны, на першы погляд, не бачныя. Яны відавочныя ў леапарда, дымчатага леапарда, снежнага барса і ягуара. У тыгра палосы на поўсці з’яўляюцца падоўжанымі плямамі. У львоў плямы выяўляюцца, як правіла, толькі ў ільвянят.
Прадстаўнікі падсямейства адрозніваюцца ад сваіх меншых сваякоў будовай пад’язычнай косці. Яна складаецца з маленькіх костачак, служачых замацаваннем моўнага мускула ў горле. Раней гэту прыкмета звязвалі з уменнем рыкаць. Аднак новыя даследаванні паказваюць, што рык заснаваны на іншых анатамічных асаблівасцях, перш за ўсё на спецыяльнай будове гартані. У льва, тыгра, леапарда і ягуара яна характарызуецца вельмі доўгімі галасавымі звязкамі і тоўстай эластычнай тканкай, якія дазваляюць рыкаць. Снежны барс, Neofelis nebulosa і іншыя віды кашэчых такімі асаблівасцямі не валодаюць і рыкаць не ўмеюць.
Пнеўмакок
Пнеўмакок (Streptococcus pneumoniae) — бактэрыя роду стрэптакокаў. Узбуджальнік крупознай пнеўманіі і іншых запаленчых захворванняў органаў дыхання. Клеткі дыяметрам 0,5-1,25 мкм, часта парныя, сферычныя ці авальныя, нерухомыя, грамстаноўчыя, аэробы, гетэратрофы. Мала ўстойлівыя да ўздзеянняў навакольнага асяроддзя. Маюць фактары патагеннасці (капсула і інш.). Пры парушэнні нармальных ахоўных механізмаў (напрвыклад, пры віруснай інфекцыі дыхальных шляхоў) бактэрыі з зева пранікаюць у лёгкія.
Зінаіда Мікалаеўна Гіпіус
Зінаіда Мікалаеўна Гіпіус (у замужжы Меражкоўская; 8 [20] лістапада 1869, горад Бялёў, Расійская імперыя —, Парыж, Францыя) — руская паэтэса і пісьменніца, драматург і літаратурны крытык, адна з бачных прадстаўнікоў «Срэбнага стагоддзя» рускай культуры. Гіпіус, стварыла з Д. С. Меражкоўскім адзін з самых арыгінальных і творча прадуктыўных шлюбных саюзаў у гісторыі літаратуры, лічыцца ідэолагам рускага сімвалізма.
Дружба (нафтаправод)
Дружба — сістэма магістральных нафтаправодаў. Пабудаваная ў 1960-я гг. для транспартавання нафты з Волга-Уральскай нафтагазаноснай правінцыі ў краіны Усходняй Еўропы.
Маршрут нафтаправода праходзіць ад Альмецьеўска (Расія) праз Самару, Бранск да Мазыра, затым разгалiноўваецца: паўночны ўчастак (па тэрыторыі Беларусі, Польшчы, Германіі, Латвіі і Літвы) і паўднёвы (па тэрыторыі Украіны, Чэхіі, Славакіі і Венгрыя).
У сістэму ўваходзіць 8900 км трубаправодаў, 45 помпавых станцый, 38 прамежкавых помпавых станцый, рэзэрвуарныя паркі, якія змяшчаюць 1,5 млн м³ нафты. Па нафтаправодзе ў краіны «далёкага замежжа» штогод экспартуецца 66,5 млн. т, у тым ліку па паўночнай галіне — 49,8 млн т.
У сувязі з планамі будаўніцтва БТС-II паўночная галіна хутчэй за ўсё не будзе выкарыстоўвацца як частка «Дружбы». У той жа час, існуюць праекты па выкарыстанні галіны ў якасці працягу нафтаправода Адэса-Броды для экспарту нафты праз балтыйскія парты ці ў рэверсным рэжыме для паставак нафты ў Беларусь праз тэрміналы Бутынге і Вэнтспілс.
Керпен
Керпен (Kerpen) — горад у Германіі, у зямлі Паўночны Рэйн-Вестфалія.
Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Кёльн. Уваходзіць у склад раёна Рэйн-Эрфт. Насельніцтва — чалавек (на 31 снежня 2007 года). Плошча — 113,94 км². Афіцыйны код — 05 3 62 032. Горад падзяляецца на 9 гарадскіх раёнаў.
Nirvana
Nirvana ( МФА: ) — амерыканскі рок-гурт, створаны вакалістам і гітарыстам Куртам Кабейнам і басістам Крыстам Наваселічам у Абердзіне, штат Вашынгтон, у 1987 годзе. У складзе калектыву змянілася некалькі барабаншчыкаў; больш за ўсіх з гуртом граў ударнік Дэйв Гроўл, які далучыўся да Кабейна і Наваселіча ў 1990 годзе.
В 1989 годзе Nirvana стала часткай сіэтлаўскай музычнай сцэны, выпусціўшы на інды-лэйбле Sub Pop дэбютны альбом Bleach. Пасля падпісання кантракту з буйным лэйблам DGC Records Nirvana набыла нечаканы поспех з песняй «Smells Like Teen Spirit» з свайго другога альбому Nevermind, выпушчанага ў 1991 годзе. Пасля гэтага Nirvana увайшла ў музычны мэйнстрым, папулярызаваўшы паджанр альтэрнатыўнага рока, названы гранжам. Курт Кабейн зрабіўся ў вачах СМІ не проста музыкантам, а «голасам пакалення», а Nirvana зрабілася флагманам «пакалення Х». У 1993 годзе выйшаў трэці і апошні студыйны альбом гурта, In Utero, кампазіцыі з якога ў музычны плане моцна адрозніваліся ад папярэдніх работ калектыву.
Чартарыя (Гайсынскі раён)
Чартарыя (Чортори́я) — вёска ў Гайсынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Владычэнь
Владычэнь (Владиче́нь) — вёска ў Балградскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Злыдні
Злы́дні  — у беларускай і ўсходнеславянскай міфалогіі нячысцікі, варожыя духі, якія насылаюць на людзей няшчасці.
Апісанне
У беларускім фальклоры гэта малыя, гарбатыя, скурчаныя істоты, у вялізных ботах і шапках-вушанках. Падобныя ці то да катоў, ці то да сабак.
Лад жыцця
У сквапных гаспадароў у хатах жывуць шкадлівыя злыдні. Толькі гаспадар за вароты, яны вылазяць са хованак і пачынаюць вэрхал. Б’юць посуд, разліваюць малако з глечыкаў, кідаюць патэльні па хаце.
Часам яны нападаюць на пэўную хату, і там ужо нічога не вядзецца. Звычайна жывуць вялікім гуртам у падпеччы, робяць адтуль вылазкі па ўсёй гаспадарцы і губяць розную маёмасць. Заглядваюць ва ўсе гаршкі, у лепшую кашу падсыпаюць пяску, у самае тлустае малако наліваюць вады, псуюць у дзяжы хлеб, крадуць у курэй яйкі. Ёсць беларуская прымаўка: «Упрасіліся злыдні на тры дні, а і ў тры гады не выжывеш».
Займаюцца злыдні пераважна шкодніцтвам, імкнуцца хутчэй навесці беспарадак. У беларускім фальклоры часам гавораць, што злыдні селяцца ў дамах тых, хто хоча хутка разбагацець, але могуць пасяліцца без прычыны.
Злыдні абавязкова нападуць на таго, хто працуе падчас яды. Забаранялася красці ў суседзяў лыжкі, бо «завядуцца Злыдні» (Брагінскі р-н). Лыжка наогул устойліва звязана з міфічнымі злыднямі, яна рэчыўна ўвасабляе іх. У Лельчыцкім р-не верылі, што нельга падымаць знойдзеную лыжку — гэта злыдзень, таксама нельга і класці на стол лішнюю лыжку, каб не клікаць злыдняў.
Псярцы
Псярцы́ (, Псярцы) — вёска ў Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Васілішкаўскага сельсавета.
Назва
Верагодна, назва паходзіць ад «псяроў» — людзей, якія даглядалі паляўнічых сабак.
Гісторыя
Вядомыя з 1765 года з «Інвентароў старостваў Гродзенскага павета». У XIX стагоддзі Псярцы — вёска Лідскага павета, уладанне Вільканцоў. У 1844 годзе — 33 двары. Пасля паўстання 1863—1864 гадоў, паводле ўказа ад 10 снежня 1865 года, прымусова прададзена Тодарам Вільканцом Пятру Ушакову за 1271 рубель. У 1888 годзе — у Васілішкаўскай воласці, 27 дамоў, 243 жыхары. У 1905 годзе ў вёсцы 322 жыхары. У 1908 годзе — 34 гаспадаркі. З 1921 года ў складзе Навагрудскага ваяводства Польшчы. У 1926 годзе налічвала 53 двары, 293 жыхары. З 12 кастрычніка 1940 года ў Шайбакпольскім сельсавеце (20 красавіка 1962 года перайменаваны ў Лычкаўскі) Васілішкаўскага раёна Баранавіцкай, з 20 верасня 1944 года — Гродзенскай вобласці, з 20 студзеня 1960 года — у Шчучынскім раёне. З 12 сакавіка 1973 года ў Бакштаўскім сельсавеце. З 2002 года ў Васілішкаўскім сельсавеце. У 1940 годзе вёска налічвала 73 двары, 387 жыхароў. У 1950 г. створаны калгас «1 Мая». У 1964 г. — 79 двароў, 390 жыхароў, пачатковая школа, крама.
Культура
У 1971 годзе ў Псярцах паўстаў хор народнай песні, які складаўся з найстарэйшых жыхароў вёскі (харысты — Г. Маркевіч, В. Публіцэвіч, М. Дашкевіч і іншыя, акардэон — Язэп Зубрык). Хор быў вельмі папулярны не толькі сярод навакольных вёсак, быў вядомы на агульнадзяржаўным узроўні, часта з'яўляўся ў перадачах беларускага тэлебачання, згаданы м.інш. ў The Journal of Byelorussian Studies.
Керпен (значэнні)
Керпен:
Пуканаўка 1
Пука́наўка 1 (, Пукановка 1) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Гомельскага сельсавета.
Да 20 мая 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Тураўлянскага сельсавета, да 10 кастрычніка 2013 года — у склад Завозерскага сельсавета.
Яравая
Яравая — прозвішча, тапонім.
Рэспубліканскі навукова-практычны цэнтр неўралогіі і нейрахірургіі
Дзяржаўная ўстанова «Рэспубліканскі навукова-практычны цэнтр неўралогіі і нейрахірургіі» Міністэрства аховы здароўя Рэспублікі Беларусь — галоўны навукова-даследчы і лячэбна-дыягнастычны цэнтр, для вырашэння задач ў галіне неўралогіі і нейрахірургіі.
Апісанне
У цэнтры штогадова аказваецца спецыялізаваная стацыянарная медыцынская дапамога 6 000 пацыентаў, спецыялізаваная амбулаторная медыцынская дапамога — 25 000 пацыентаў. Штогадова выконваецца больш за 2 000 высокатэхналагічных нейрахірургічных аперацый маючым патрэбу ў ніх грамадзянам Рэспублікі Беларусь, блізкага і далёкага замежжа.
У Цэнтры створаны ўсі ўмовы для развіцця неўралагічнай і нейрахірургічнай навукі, інавацыйных распрацовак і ўкаранення імпартазамяшчальных і прынцыпова новых дыягнастычных і лячэбных тэхналогій. Забяспечана арганізацыйна-метадычнае і клінічнае кіраўніцтва неўралагічнай і нейрахірургічнай службамі рэспублікі для вырашэння дэмаграфічна значных медыцынскіх праблем дзяржавы.
Аддзялення
У цяперашні час у Цэнтры арганізавана 13 клінічных і 7 параклінічных аддзяленій. Яго ложкавы фонд складаецца з 248 ложкаў, з якіх 110 — неўралагічныя, 120 — нейрахірургічныя, 18 ложкаў у складзе аддзяленій анэстэзіялогіі і рэанімацыі для дарослых і дзяцей. У аддзяленнях створаны камфортныя ўмовы побыта пацыентаў, пераважна ў двухмясцовых добра абсталяваных палатах.
Клінічныя аддзяленні:
Навуковыя аддзелы:
Прыдарожнэ (Дубенскі раён)
Прыдарожнэ (Придорожне) — вёска ў Дубенскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Рагелеўцы
Раге́леўцы (, Рогелевцы) — вёска ў Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Васілішкаўскага сельсавета.
Да 1973 года вёска ўваходзіла ў склад Лычкавіцкага сельсавета, потым у складзе Галавічпольскага сельсавета, да 2002 года — у складзе Бакштаўскага сельсавета.
Птыча
Птыча (Пти́ча) — вёска ў Дубенскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Каўдор
Каўдор (Ковдор), горад (з 1965 года) у Расіі, адміністрацыйны цэнтр Каўдорскага раёна Мурманскай вобласці. Насельніцтва 20,3 тыс. чалавек (2005). Заснаваны ў 1953 годзе.
Размешчаны на захадзе вобласці ля мяжы з Фінляндыяй. Горадаўтваральнае прадпрыемства — «Каўдорскі горна-абагачальны камбінат».
IC 859
IC 859 — галактыка тыпу E-S0 (еліптична спіральна галактыка) у сузор'і Валасы Веранікі.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Манастыр Сопачані
Манастыр Сопачані (Манастир Сопоћани) — сербскі праваслаўны манастыр з царквой Святой Тройцы; размешчаны каля горада Нові-Пазар на поўдні Сербіі. Заснаваны ў маляўнічай даліне ракі Рашкі, побач са старажытным Расам — цэнтрам Сербскай дзяржавы Урашам I да 1263 года як пахавальню караля і яго сям'і. Захавалася царква Св. Тройцы (1264—1265), аднанефная пабудова рашскай школы, якая адрозніваецца складнасцю і кампазіцыйнай цэласцю. Адкрыты прытвор і вежа над уваходам — канец XIII стагоддзя; бакавыя прыбудовы ў выглядзе паніжаных нефаў — пачатак XIV стагоддзя. У Сярэднявеччы манастыр быў духоўным цэнтрам, яго брація налічвала звыш 100 манахаў.
Каля 1265 года царква распісана фрэскамі (у цэнтральнай частцы храма імітуюць мазаіку). У апсідзе намаляваны Багародзіца з Немаўлём і з двума анёламі па баках, Прычасце апосталаў, Пакланенне Ахвяры (у працэсіі намаляваны архіепіскапы сербскія Сава I, Арсеній I, Сава II), на сценах — Вялікія святы, на заходняй сцяне — Успенне Багародзіцы, на хорах — Сорак мучанікаў, Гасціннасць Аўраама і апосталы, у нартэксе — Усяленскія саборы, Прытча пра праведнага Іосіфа, Дрэва Іясея, Страшны суд, партрэты кцітараў, смерць Ганны Дандала, маці кцітара; у паўднёвым прытворы — Жыціе Святога Сімяона Нэмані, у паўночным — Стэфана Першамучаніка. У бакавых прыбудовах захаваліся фрэскі канца XIII стагоддзя, пачатку XIV стагоддзя і XVI—XVII стагоддзяў.
Фрэскі Сопачаняў — аднаго з цэнтральных твораў візантыйскага мастацтва — адрозніваюць унутраная сканцэнтраванасць вобразаў, буйныя маштабы, лапідарныя формы, светлы каларыт, у выявах няма нічога эфектнага, празмерна дакладнага і пачуццёвага, але складваецца ўражанне спакою і велічы. Да фрэсак Сопачаняў блізкія фрэскі іншых сербскіх манастыроў гэтага перыяду (фрэскі ў царкве Святых Апосталаў у Печскай патрыярхіі, 1260 год; у царкве Успення манастыра Морача, 1251—1252).
У 1389 годзе пасля Косаўскай бітвы манастыр быў спалены туркамі; адноўлены пры дэспаце Стэфане. У 1689 годзе, пасля таго як падчас пажару абваліўся дах царквы, манастыр спусцеў; рэстаўрыраваны ў 1929 і 1948—1956 гадах. У 1990-х гг. з манастыра Вісакі Дзечані ў Сопачані былі перанесены мошчы святых урачоў-бяссрэбранік Казьмы і Даміяна.
У 1979 года ўключаны ў спіс аб'ектаў Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.
Trechispora
Trechispora  — род грыбоў сямейства. Назва ўпершыню была апублікаваная ў 1890 годзе.
Апісанне
Для роду Trechispora характэрныя калючыя споры і вялікая розніца ў структуры гіменофору. Нароўні з відамі, якія маюць гладкі гіменафор, ёсць і іншыя з шыпаватым гіменафорам (напрыклад, ).
Маленькі чырвоны кабуз
Маленькі чырвоны кабуз (The Little Red Caboose) — гэта дзіцячая кніга Марыян Потэр з ілюстрацыямі Тайбара Джорджлі, упершыню апублікаваная ў серыі (Маленькія залатыя кнігі) у 1953 годзе. У цвёрдым пераплёце кніга змяшчае 24 старонкі.
У гісторыі распавядаецца пра, які хацеў стаць такім жа папулярным, як паравоз у пярэдняй частцы цягніка і атрымаў павагу і захапленне ўсіх, калі выратаваў цягнік ад скочвання ўніз па крутым схіле.
Эскадраны мінаносец Claymore
Эскадраны мінаносец Claymore — адзін з 13 эсмінцаў тыпу Claymore, пабудаваных для французскага флоту ў першым дзесяцігоддзі XX стагоддзя.
Берггайм
Берггайм (Bergheim) — горад у Германіі, раённы цэнтр, размешчаны ў зямлі Паўночны Рэйн-Вестфалія. Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Кёльн. Уваходзіць у склад раёна Рэйн-Эрфт. Насельніцтва — чалавек (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 96,33 км². Афіцыйны код — 05 3 62 008.
Горад падзяляецца на 15 гарадскіх раёнаў.
Шэўчэнкавэ (Іллінецкі раён)
Шэўчэнкавэ (Шевче́нкове) — вёска ў Іллінецкім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Лі Марвін
Лі Марвін (Lee Marvin; 19 лютага 1924 — 29 жніўня 1987) — амерыканскі кінаакцёр.
Кар’ера
Стаў знакамітым дзякуючы сваім незвычайным даным: высокі рост (188 см.), белыя валасы, нізкі «замагільны» голас. У пачатку сваёй кінакар’еры зарэкамендаваў сябе як акцёр другога плана, па большай частцы яму даставаліся ролі ліхадзеяў, салдат і розных «панурых хлопцаў». Пасля аскараноснай працы ў фільме «Кэт Балу» (1965) Лі Марвіна пачалі запрашаць на галоўныя ролі, больш гераічныя, якія выклікалі спачуванне гледачоў.
Разнятычы
Разня́тычы (, Разнятичи) — вёска ў Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Васілішкаўскага сельсавета.
Гародне (Балградскі раён)
Гародне (Горо́днє) — вёска ў Балградскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Зялёны Востраў (прыпыначны пункт)
Зялё́ны В́остраў (, Зелёный Остров)  — прыпыначны пункт Гомельскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласці. Размешчаны ў пасёлку Зялёны Востраў; на лініі Гомель — Жлобін, паміж прыпыначным пунктам Ціхінічы і прыпыначным пунктам Буслы.
Рыдкодубы (Дубенскі раён)
Рыдкодубы (Рідко́дуби) — вёска ў Дубенскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Кікімара
Кікімары, Вешчыцы — ва ўсходнеславянскай міфалогіі юныя істоты, што жывуць па сядзібах, выключна жаночага полу, загубленыя да хрышчэння дочкі ці праклятыя маткаю яшчэ ў чэраве.
Понтэ-дэл’Оліа
Понтэ-дэл'Оліа (Ponte dell'Olio) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Эмілія-Раманья, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру П'ячэнца.
Кікімара
Кікімары бясшкодныя, галоўным чынам збіраюцца ў тыя дамы, дзе адбылося забойства дзяцей, пракляцце і паблізу якіх быў схаваны трупік. З-за свае дзяціннасці Кікімары загульваюцца і перашкаджаюць жыхарам валтузнёй, ад якой чуваць шум уперамешку з рэдкім знямоглым піскам і віскам. Але сярод самай ажыўленай валтузні Кікімары часам спыняюцца: гэта значыць увага іх прыцягнута хатняй абстаноўкай, тою ці іншаю работаю, немаўлятамі, якіх пестуюць іх мацяркі. Тады Кікімары не па-зямному, неяк асабліва ўздыхаюць, чым выказваюць зайздрасць да чужой ласкі і недасягальнае жаданне завалодаць ёю самім. Не ведаючы іншай работы, Кікімары часцей за ўсё накідваюцца на пакладзенае некім шытво і пражу, каб дагадзіць маці ці яе дачцэ, і працягваюць перапыненую работу. Мэта, аднак, не дасягаецца: крывыя і няўмелыя швы, няроўнасць выпрадзеных нітак і г.д. раніцой разбіраюцца сталымі жанчынамі.
Понтэ-дэл’Оліа
Насельніцтва складае 4902 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 114 чал./км². Займае плошчу 43 км². Паштовы індэкс — 29028. Тэлефонны код — 0523.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Рох.
Кікімара
Звычайна месцазнаходжанне Кікімар у доме — пляцоўка на паверхні печы і падпечак, куды яны нябачна спускаюцца.
Гюрт
Гюрт (Hürth) — горад у Германіі, у зямлі Паўночны Рэйн-Вестфалія. Уваходзіць у склад раёна Рэйн-Эрфт. Насельніцтва — чалавекі (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 51,173 км². Афіцыйны код — 05 3 62 028.
Месца нараджэння Міхаэля і Ральфа Шумахераў — знакамітых гоншчыкаў Формулы-1.
Сельскагаспадарчы ўніверсітэт імя Гуга Калантая ў Кракаве
Сельскагаспадарчы ўніверсітэт імя Гуга Калантая ў Кракаве (Uniwersytet Rolniczy im. Hugona Kołłątaja w Krakowie) — польская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова аграрна-тэхнічнага профілю са статусам універсітэта, якая знаходзіцца ў Кракаве.
Гісторыя
Пачатак вышэйшай сельскагаспадарчай адукацыі ў Кракаве датуецца канцом XVIII стагоддзя. У 1776 годзе Гуга Калантай, куратар асветы і рэфарматар адукацыйнай сістэмы Рэчы Паспалітай, прапанаваў, каб стварэнне кафедры сельскай гаспадаркі было уключана ў праект рэформаў Галоўнай Кароннай школы. Ідэя Калантая было рэалізавана толькі праз некалькі дзесяцігоддзяў. У 1806 годзе ў Кракаве была створана кафедра сельскай гаспадаркі, якая існавала толькі да 1809 года.
Перапынак у выкладанні сельскай гаспадаркі ў Кракаве працягваўся да 1890 года, калі на філасофскім факультэце Ягелонскага ўніверсітэта было створана трохгадовае сельскагаспадарчае аддзяленне. Яго дырэктарам у 1892 годзе быў прызначаны яго суарганізатар - прафесар Эміль Гадлеўскі - батанік, фізіёлаг, хімік, сааўтар польскай фізіялогіі раслін. Гэтую пасаду прафесар Гадлеўскі займаў на працягу 16 гадоў. З яго удзелам у Кракаве ў 1906-1910 гады быў пабудаваны Collegium Agronomicum, які знаходзіцца на Алее Міцкевіча 21, у якім ужо шмат гадоў знаходзіцца рэктарат і сенат універсітэта і які сёння носіць імя прафесара Э. Гадлеўскага.
Аддзяленне працавала да 1923 года, калі яно было ператворана ў сельскагаспадарчы факультэт Ягелонскага ўніверсітэта. За трыццаць адзін год існавання ён выпусціў 573 выпускніка. Як сельскагаспадарчы факультэт Ягелонскага ўніверсітэта інстытуцыя існавала да пачатку Другой сусветнай вайны.
Пасля вайны ў 1945 годзе сельскагаспадарчы факультэт аднавіў сваю дзейнасць. У 1946 годзе ён быў ператвораны на аграрна-лясны факультэт. У 1949 годзе лясны факультэт быў выдзелены як самастойны факультэт у складзе Ягелонскага ўніверсітэта.
У 1953 годзе на базе факультэта сельскай гаспадаркі і факультэта лясной гаспадаркі, а таксама новаўтворанага заатэнічнага факультэта была ўтворана Вышэйшая сельскагаспадарчая школа, якая стала самастойнай навукова-дыдактычнай адзінкай, незалежнай ад Ягелонскага ўніверсітэта. Па меры развіцця вучэльні ў яе рамках ствараліся новыя факультэты: у 1955 годзе - факультэт меліярацыі, у 1963 годзе быў зноў адроджаны лясны факультэт, у 1968 годзе - факультэт садаводства.
Развіццё вучэльні працягвалася, ствараліся новыя факультэты: у 1973 годзе - факультэт эканомікі і гандлю ў сельскай гаспадарцы ў Жэшаве, які ў 2001 годзе як факультэт эканомікі быў уключаны ў склад Жэшоўскага ўніверсітэта, у 1977 годзе - факультэт механізацыя сельскай гаспадаркі і энергетыкі, у 1994 годзе - факультэт харчовых тэхналогій.
11 красавіка 2008 года акадэмія была перайменаваная ў Сельскагаспадарчы ўніверсітэт імя Гуга Калантая ў Кракаве.
Дмытрыўка (Балградскі раён)
Дмытрыўка (Дми́трівка) — вёска ў Балградскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Якубіўка (Іллінецкі раён)
Якубіўка (Яку́бівка) — вёска ў Іллінецкім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Слабідка (Бахмацкі раён)
Слабідка (Слобі́дка) — вёска ў Бахмацкім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Сатыіў
Сатыіў (Сати́їв) — вёска ў Дубенскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Стары-Рас
Гісторыя горада
Горад мае багатую гісторыю, якая сыходзіць каранямі да бронзавага веку. У наш час на тэрыторыі горада выяўлены ваенныя крэпасці Рымскай імперыі, побач з якімі ў часы антычнасці былі ўзведзены жылыя пабудовы і базіліка. Пад назвай Рас у сярэдневяковых крыніцах горад упершыню згадваецца ў часы візантыйскага імператара Канстанціна VII Парфірароднага, як месца бітвы паміж войскамі Сербіі і Балгарыі ў канцы IX стагоддзя. У перыяд з IX да пачатку XII стагоддзя, крэпасць была пад уладай балгараў, пазней адышла да сербаў, якія знаходзіліся пад уладай Візантыі. З канца XII стагоддзя і ў XIII стагоддзі, горад быў палітычным і культурным цэнтрам сербскай дзяржавы, якая звалася ў яго гонар Рашкай, і рэзідэнцыяй кіраўнікоў дынастыі Няманічаў. У XIV і першай палове XV стагоддзяў палітычнае значэнне горада ў значнай ступені скарацілася, а з 1455 года, пасля захопу горада Турцыяй пачаўся заняпад горада.
На тэрыторыі Старога Раса знаходзіцца Петрава царква, найстарэйшая з захаваных у Сербіі цэркваў.
Уолтэр Брэнан
Уолтэр Брэнан (Walter Brennan, 25 ліпеня 1894 г. — 21 верасня 1974) — амерыканскі акцёр, уладальнік трох прэмій «Оскар».
Залізнычнэ (Балградскі раён)
Залізнычнэ (Залізни́чне) — вёска ў Балградскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Мадэніет (Атыраўская вобласць)
Мадэніет — сяло ў Кзылкагінскім раёне Атыраўскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Джамбылскай аульнай акругі. Код КАТА — 234835300.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 354 чалавекі (181 мужчына і 173 жанчыны). Паводле дадзеных перепісу 2009 года, у сяле пражывалі 89 чалавек (46 мужчын і 43 жанчыны).
Аляксей Мікалаевіч Пляшчэеў
Аляксей Мікалаевіч Пляшчэеў (Алексе́й Никола́евич Плеще́ев,,  — , ) — рускі.
Біяграфія
Вучыўся ў Пецярбургскім універсітэце ў 1843-45 гадах. У 1849 годзе за ўдзел у гуртку М. В. Петрашэўскага прыгавораны да пакарання смерцю, замененага ссылкай радавым у Арэнбургскія лінейныя войскі. У 1859 годзе вярнуўся ў Маскву. Друкаваўся з 1844 года. У ранняй лірыцы (зборнік «Вершы», 1846) ідэі сацыялістычнага ўтапізму. Вершы «Уперад! Без страху і сумнення», «Па пачуццях браты мы з табою» сталі песнямі. Проза («Аповесці і апавяданні», часткі 1-2, 1860) блізкая да натуральнай школы. Аўтар зборніка «Новыя вершы» (1863), п’ес, блізкіх да вадэвілю, крытычных артыкулаў, фельетонаў, вершаў для дзяцей. Перакладаў англійскую, венгерскую, італьянскую, нямецкую паэзію. Многія вершы пакладзены на музыку М.Рымскім-Корсакавым, П.Чайкоўскім.
Пуканаўка 2
Пука́наўка 2 (, Пукановка 2) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Гомельскага сельсавета.
Да 20 мая 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Тураўлянскага сельсавета, да 10 кастрычніка 2013 года — у склад Завозерскага сельсавета.
Пульгайм
Пульгайм (Pulheim) — горад у Германіі, у зямлі Паўночны Рэйн-Вестфалія. Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Кёльн. Уваходзіць у склад раёна Рэйн-Эрфт. Насельніцтва — чалавек (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 72,14 км². Афіцыйны код — 05 3 62 036.
Горад падзяляецца на 12 гарадскіх раёнаў.
Часлаў Сіповіч
Часлаў Сіповіч (, в. Дзедзінка, Браслаўскі павет —, ; Псеўданімы: ''Васіль Друя (В. Д-я), А. Дзедзінка (А. Дз-ка), Крывічанін'' i інш.) — беларускі каталіцкі святар усходняга абраду, рэлігійны i культурна-грамадскі дзеяч; гісторык, культуролаг, пісьменнік, публіцыст i перакладчык.
Паходзіў з мнагадзетнай сялянскай сям'i беларусаў-католікаў Вінцука Сіповіча i Ядвігі Тычкі.
У навуцы
Пачатковую адукацыю атрымаў дома. Вучыўся ў Друйскай гімназіі пры кляштары айцоў-марыянаў (з 1928). Пасля яе заканчэння вывучаў тэалогію i філасофію ў Віленскім універсітэце імя Стафана Баторыя, але не змог скончыць навучання з-за дзеянняў польскіх уладаў. Працягваў навучанне на тэалагічным факультэце папскага Грыгарыянскага ўніверсітэта ў Рыме. Вучыўся ў папскім Усходнім інстытуце, дзе падрыхтаваў i абараніў (19.12.1942) доктарскую дысертацыю, прысвечаную мітрапаліту Ясону Смагажэўскаму.
Пацёмкіна (Пачынкаўскі раён)
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Пацёмкіна абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Часлаў Сіповіч
У царкве
Манах-марыянін, тытулярны біскуп марыяметанскі, апостальскі візітатар беларусаў-католікаў у эміграцыі. Доктар багаслоўскіх навук (1942), адзін з беларускіх тэарэтыкаў i прапаведнікаў экуменізму.
Пацёмкіна (Пачынкаўскі раён)
Геаграфія
Размешчана ў цэнтральнай частцы вобласці ў 15 км на паўночны-захад ад Пачынка, на аўтадарозе і рэчцы Сож.
Часлаў Сіповіч
У царкве
Каля 1933—1934 уступіў у навіцыят; прыняў часовы манаскі зарок (1934). Пасвечаны ў святары ў Рыме 16 чэрвеня 1940 г. Адначасова з навучаннем ва Усходнім інстытуце, выконваў абавязкі сакратара генеральнага кіраўніцтва ордэна айцоў марыянаў. Рэктар Беларускай каталіцкай місіі ўсходняга абраду ў Вялікабрытаніі (1947). Працаваў у Каардынацыйным камітэце па справах апекі (1949—1960). Удзельнік Другога Ватыканскага сабора (1962—1965), быў там абраны ў камісію па справах Усходніх Цэркваў. Генерал ордэна айцоў марыянаў у Рыме (1963—1969). Ганаровы віцэ-прэзідэнт Таварыства Яна Златавуста ў Лондане.
У грамадскім жыцці
Член Згуртавання беларусаў Вялікай Брытаніі. У складзе ініцыятыўнай групы беларускіх духоўных i свецкіх дзеячаў (П. Татарыновіч, Л. Гарошка, Л. Рыдлеўскі) хадайнічаў перад папам Піем XII аб адкрыцці Беларускай секцыі Ватыканскага радыё. Адзін з арганізатараў Беларускай школы Св. Кірылы Тураўскага i інтэрната пры Лонданскім доме марыянаў (1961). Iніцыятар i заснавальнік Беларускага дома айцоў марыянаў у Лондане. У жніўні 1965 абраны сябрам Управы беларускага адукацыйнага i дапамогавага фонду ў ЗША. Iніцыятар адкрыцця i заснавальнік Беларускай бібліятэкі і музея імя Францішка Скарыны (май 1971). Удзельнічаў у з’ездах беларускіх каталіцкіх святароў у эміграцыі (1961, 1972). Актыўна супрацоўнічаў з беларускімі эмігранцкімі перыядычнымі выданнямі («Беларус», «Бацькаўшчына», «Божым шляхам»). Публікаваў артыкулы рэлігійнай i культурна-грамадскай праблематыкі ў англамоўных выданнях. У перыядычным друку выступаў пад псеўданімамі.
Стрыльныкы (Бахмацкі раён)
Стрыльныкы (Стрі́льники) — вёска ў Бахмацкім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
IC 860
IC 860 — галактыка тыпу S? (спіральная галактыка) у сузор'і Валасы Веранікі.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Фасфатыдзілхалін
Фасфатыдзілхаліны ― група фасфаліпідаў, якіх змяшчаюць халін. Таксама ўваходзяць у групу лецыцінаў. Фасфатыдзілхаліны адны са самых распаўсюджаных малекул клетачных мембран.
Структура і функцыі
Лецыцін, як і простыя тлушчы, якія ўтрымліваюць структурныя рэшткі гліцэрыну і тлустых кіслот, але ў іх склад яшчэ ўваходзяць фосфарная кіслата і халін. Лецыціны шырока прадстаўлены ў клетках розных тканак, яны выконваюць як метабалічныя, так і структурныя функцыі ў мембранах. ― вельмі эфектыўны павярхоўна-актыўны агент, які зніжае павярхоўнае нацяжэнне і тым самым перашкаджае зліпанню ўнутраных паверхняў дыхальных шляхоў у лёгкіх. Яго адсутнасць у лёгкіх неданошаных нованароджаных прыводзіць да развіцця сіндрому дыхальнай недастатковасці.
Ян Сміт
Ян Дуглас Сміт (Ian Douglas Smith,  — ) — прэм'ер-міністр брытанскай калоніі Паўднёвая Радэзія з красавіка 1964 па лістапад 1965 г., затым — прэм'ер Радэзіі (з 1965 па 1979 г.).
Калчэва
Калчэва (Ка́лчева) — вёска ў Балградскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Сэмыдубы (Дубенскі раён)
Сэмыдубы (Семи́дуби) — вёска ў Дубенскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Сасніўка (Дубенскі раён)
Сасніўка (Сосні́вка) — вёска ў Дубенскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Ашурбаніпал
Ашурбаніпа́л, ці Ашурбанапа́л — цар Асірыі ў 669 — каля 633 да н.э. Сын Асархадона.
Біяграфія
Пры ім імперыя дасягнула найбольшай магутнасці, але страціла Егіпет (655). Перамог свайго брата Шамаш-шум-укіна (з 652 паўстаў супраць Ашурбаніпала) і заняў яго рэзідэнцыю Вавілон (648), пакарыў Элам (639) і інш.
Увайшоў у гісторыю і як збіральнік старажытных пісьмовых помнікаў; яго бібліятэка мела больш за 20 тыс. клінапісных гліняных таблічак (знойдзена ў 1849—54 на месцы апошняй асірыйскай сталіцы Ніневіі).
Каракурт (вёска)
Каракурт (Каракурт) — вёска ў Балградскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Боепрыпас
Боепрыпас (баявы прыпас) — складавая частка ўзбраення, якая непасрэдна прызначана для паражэння жывой сілы і тэхнікі, разбурэння збудаванняў (умацаванняў) і выканання спецыяльных задач (асвятлення, задымлення, перакідання агітацыйнай літаратуры і інш.)
У лік баепрыпасаў уваходзяць артылерыйскія выстралы, рэактыўныя снарады, баявыя (галаўныя) часткі ракет і тарпед, патроны да стралковай зброі, гранаты, авіяцыйныя і глыбінныя бомбы, інжынерныя і марскія міны, падрыўныя зарады, дымавыя шашкі.
Паводле прыналежнасці выдзяляюцца баепрыпасы: артылерыйскія, авіяцыйныя, марскія, стралковыя, інжынерныя.
Паводле прызначэння выдзяляюцца баепрыпасы: асноўныя (для паражэння цэляў), спецыяльныя (для асвятлення, задымлення і пад.) і дапаможныя (вучэбныя, пустыя (халастыя), для спецыяльных выпрабаванняў і пад.).
Паводле характару паражэння выдзяляюцца баепрыпасы: са звычайным выбуховым рэчывам («канвенцыйныя»), ядзерныя, хімічныя, біялагічныя, аб'ёмнага выбуху і інш.
Халопеніцкі раён
Хало́пеніцкі раён – адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў БССР у 1924 – 1931 гг. і 1935 – 1960 гг. Цэнтр – гарадскі пасёлак Халопенічы.
Гісторыя
Раён утвораны 17 ліпеня 1924 года ў складзе Барысаўскай акругі БССР. Цэнтр — мястэчка Халопенічы. 20 жніўня 1924 года падзелены на 11 сельсаветаў: Баранскі, Грыцкавіцкі, Жортайскі, Замошскі, Кашчынскі, Красналуцкі, Латыгаліцкі, Траянаўскі, Узнацкі, Халопеніцкі, Хацюхоўскі. З 9 чэрвеня 1927 года раён у складзе Менскай акругі. Пасля скасавання акруговага падзелу раён у прамым падпарадкаванні БССР. 8 ліпеня 1931 года раён скасаваны: Баранскі і Жортайскі сельсаветы перададзены Барысаўскаму раёну; Грыцкавіцкі, Траянаўскі, Узнацкі, Халопеніцкі і Хацюхоўскі сельсаветы — Крупскаму раёну; Замошскі, Кашчынскі, Красналуцкі і Латыгаліцкі — Лепельскаму раёну.
Сафііўка Друга
Сафііўка Друга (Софі́ївка Друга) — вёска ў Дубенскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Магрыбская культура пячор
Магрыбская культура пячор — археалагічная культура неаліту. Існавала на тэрыторыі Магрыба каля 3000 г. да н. э.
Рычард Дрэйфус
Рычард Стывен Дрэйфус (Richard Stephen Dreyfuss;, , Нью-Ёрк) — амерыканскі акцёр, які ў 29 гадовым узросце выйграў прэмію «Оскар» за лепшую мужчынскую ролю, апынуўшыся самым маладым уладальнікам гэтай узнагароды ў гісторыі.
Эрфтштат
Эрфтштат (Erftstadt) — горад у Германіі, у зямлі Паўночны Рэйн-Вестфалія. Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Кёльн. Уваходзіць у склад раёна Рэйн-Эрфт. Насельніцтва — чалавек (на 2009 года). Плошча — 119,88 км². Афіцыйны код — 05 3 62 020.
Горад падзяляецца на 18 гарадскіх раёнаў. Праз Эрфтштат працякае рака Эрфт.
Зэльва (станцыя)
Зэ́льва (, Зельва)  — станцыя Баранавіцкага аддзялення Беларускай чыгункі ў Зэльвенскім раёне Гродзенскай вобласці. Размешчана ў гарадскім пасёлку Зэльва.
Каса (Балградскі раён)
Каса (Коса́) — вёска ў Балградскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Фрэхен
Фрэхен (Frechen) — горад у Германіі, у зямлі Паўночны Рэйн-Вестфалія. Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Кёльн. Уваходзіць у склад раёна Рэйн-Эрфт. Насельніцтва — чалавек (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 45,11 км². Афіцыйны код — 05 3 62 024.
Горад падзяляецца на 8 гарадскіх раёнаў.
Жангельдзіна
Жангельдзіна — сяло ў Кзылкагінскім раёне Атыраўскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр і адзіны населены пункт Джангельдзінскай аульнай акругі. Код КАТА — 234837100.
Сан-П’етра-ін-Чэра
Сан-П'етра-ін-Чэра (San Pietro in Cerro) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Эмілія-Раманья, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру П'ячэнца.