cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сансарол
Астравы Сансарол (Sonsorol) — група з 4 астравоў на поўдні Палау. Складаюць асобны штат гэтай краіны. Агульная плошча - 3,5 км ². Насельніцтва (2005 г.) - 100 чал.
Сонечнае зацьменне 12 лістапада 1928 года
Сонечнае зацьменне 12 лістапада 1928 года — частковае сонечнае зацьменне 122 сараса.
Зацьменне мела велічыню 0,8078 і дасягнула свайго максімуму ў 09:48:24 UTC у пункце з каардынатамі 63° пн. ш. 81° у. д..
Зацьменне 12 лістапада 1928 года стала 3-ім сонечным зацьменнем у 1928 годзе і 66-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 17 чэрвеня 1928 года, наступнае — 9 мая 1929 года.
Сансарол
Геаграфія
Адміністрацыйным цэнтрам штата Сансарол лічыцца вёска Дангасара на востраве Сансарол.
Гісторыя
Астравы былі адкрыты падчас экспедыцыі Магелана і нанесены на карты ў 1522 г. Прыкладна ў гэты ж перыяд яны былі населены мікранезійцамі. На мяжы XIX ст. і XX ст. мясцовае насельніцтва складала каля 200 чалавек.
У 1885 - 1899 гг. астравы ўваходзілі ў склад каланіяльных валоданняў Іспаніі, 1899 - 1914 гг. — Германіі. У гады I Сусветнай вайны захоплены Японіяй. Японскія прадпрымальнікі наладзілі на Сансароле вытворчасць вэнджанай рыбы. Асабліва цяжкія ўмовы для тубыльцаў склаліся пад час II Другой Сусветнай вайны, калі з-за дрэннага забеспячэння харчам сярод іх пачаўся голад. У 1947 г. астравы трапілі пад апеку ЗША.
У 1994 г. Рэспубліка Палау абвясціла незалежнасць. Астравы Сансарол увайшлі ў яе склад у якасці асобнага штата.
Сансарольцы
Сансарольцы — карэннае насельніцтва астравоў Сансарол. Яны размаўляюць на асобнай мове, блізкай да палаўанскай і япанскай моў. Яна мае афіцыйны статус у штаце Сансарол. Лічыцца, што астравы Сансарол былі населены прыкладна 500 гадоў таму выхадцам з паўночнага ўсходу (магчыма з астравоў Яп), Даўхепітам, і чальцамі яго сям'і. Галоўнымі заняткамі сансарольцаў здаўна з'яўляюцца рыбалоўства і вырошчванне хлебнага дрэва, клубневых культур, бананаў. У адрозненні ад насельніцтва асноўнай часткі Палау, мужчыны актыўна займаюцца земляробствам і зборам ураджая. Тут адсутнічае сістэма адліку сваяцтва па маці целунгалек.
Эканоміка
Большасць дарослых насельнікаў астравоў Сансарол працуюць у адміністрацыі. Турызм мае абмежаваны характар, несістэматычна арганізуюцца прыватныя рыбалоўныя туры.
Сонечнае зацьменне 9 мая 1929 года
Сонечнае зацьменне 9 мая 1929 года — поўнае сонечнае зацьменне 127 сараса.
Зацьменне 9 мая 1929 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1929 годзе і 67-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 12 лістапада 1928 года, наступнае — 1 лістапада 1929 года.
Сонечнае зацьменне 17 чэрвеня 1928 года
Сонечнае зацьменне 17 чэрвеня 1928 года — частковае сонечнае зацьменне 155 сараса.
Зацьменне мела велічыню 0,0375 і дасягнула свайго максімуму ў 20:27:28 UTC у пункце з каардынатамі 66° пн. ш. 71° у. д..
Зацьменне 17 чэрвеня 1928 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1928 годзе і 65-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 19 мая 1928 года, наступнае — 12 лістапада 1928 года.
Міхаэль Майр
Міхаэль Майр (Michael Mayr; 10 красавіка 1864 — 21 мая 1922, Вальднойкірхен) — федэральны канцлер Першай Аўстрыйскай рэспублікі з лістапада 1920 да чэрвеня 1921 года. Член хрысціянска-сацыяльнай партыі, па спецыяльнасці — гісторык.
Карл Рэнер
Карл Рэнер (Karl Renner; 14 снежня 1870, Унтэр-Танавіц — 31 снежня 1950, Вена) — аўстрыйскі палітычны дзеяч, сацыял-дэмакрат і тэарэтык аўстрамарксізму, першы федэральны канцлер Аўстрыі пасля распаду Аўстра-Венгерскай імперыі і першы прэзідэнт Аўстрыі пасля Другой сусветнай вайны.
Міхаэль Майр
Біяграфія
Майр нарадзіўся ў гарадку Адлванг у Верхняй Аўстрыі. Вывучаў гісторыю і геаграфію ў Венскім універсітэце, дзе атрымаў доктарскую ступень у 1890 годзе. З 1897 да 1920 года ўзначальваў Цірольскі дзяржаўны архіў (Tiroler Landesarchives). У 1900 годзе стаў прафесарам сучаснай гісторыі ва ўніверсітэце Інсбрука.
Карл Рэнер
Біяграфія
Сын чэшскага селяніна. Вывучаў права ў Вене. У 1894 г. стаў членам сацыял-дэмакратычнай партыі. З 1907 г. — дэпутат парламента. Удзельнічаў у стварэнні першай Аўстрыйскай рэспублікі. У 1918—1920 гг. быў канцлерам і главой Дзяржаўнага савета. З 1930 г. абраны старшынёй парламента, ліквідаванага 1933 г. урадам Дольфуса. Вёў антыфашыцкую дзейнасць, пасля вызвалення Аўстрыі стаў канцлерам першага агульнакааліцыйнага часовага ўрада ; па згодзе ўсіх партый абраны прэзідэнтам, памёр да канца шасцігадовага тэрміна.
Міхаэль Майр
Біяграфія
Палітычная кар’ера Майра пачалася ва ўладных інстытутах Аўстра-Венгрыі. З 1907 да 1911 года ён быў членам рэйхсрата, а з 1908 па 1914 — ландтага Ціроля. Пасля распаду імперыі і заканчэння Першай сусветнай вайны ў 1919 і 1920 гадах Майр быў дэлегатам ад Хрысціянска-сацыяльнай партыі ў Нацыянальны сход у рамках распрацоўкі праекта новай канстытуцыі.
Карл Рэнер
Біяграфія
З'яўляўся лідарам аўстрыйскай сацыял-дэмакратыі і II Інтэрнацыянала, а таксама выдатным тэарэтыкам аўстрамарксізму. Аўтар некалькіх прац па праблеме нацыянальнага пытання. Прытрымліваўся ідэі шматнацыянальнай дзяржавы ў выглядзе дэмакратычнай федэрацыі на аснове палітычнага і культурнага раўнапраўя меншасцей.
Міхаэль Майр
Біяграфія
У 1920 годзе Майр замяніў на пасадзе дзяржаўнага сакратара (ням. Staatskanzler) Карла Рэнера. У лістападзе 1920 года ён стаў федэральным канцлерам Аўстрыі і міністрам замежных спраў краіны, узначаліўшы ўрад меншасці хрысціянскай сацыялістычнай партыі.
Пралетарый (Круглянскі раён)
Пралета́рый (, Пролетарий) — вёска ў Круглянскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Круглянскага сельсавета.
Да красавіка 1963 года вёска ўваходзіла ў склад Ляснянскага сельсавета.
Сонечнае зацьменне 19 мая 1928 года
Сонечнае зацьменне 19 мая 1928 года — поўнае сонечнае зацьменне 117 сараса.
Зацьменне мела велічыню 1,0140 і дасягнула свайго максімуму ў 13:24:20 UTC у пункце з каардынатамі 63° пд. ш. 22° у. д..
Зацьменне 19 мая 1928 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1928 годзе і 64-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 24 снежня 1927 года, наступнае — 17 чэрвеня 1928 года.
Жукевічы (Гродзенскі раён)
Жуке́вічы (, Жукевичи) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Капцёўскага сельсавета.
У 1940—1954 гадах цэнтр Жукевіцкага сельсавета.
Жылічы (Гродзенскі раён)
Жы́лічы (, Жиличи) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Капцёўскага сельсавета.
Акадэмік
Акадэмік НАН Беларусі
У Беларусі званне акадэміка ўведзена 26 снежня 1928 года, калі СНК БССР зацвердзіў першы склад правадзейных членаў Беларускай Акадэміі Навук.
13-14 лістапада 2014 года адбыліся чарговыя выбары акадэмікаў і членаў-карэспандэнтаў НАН Беларусі. На 24 вакансіі акадэмікаў было вылучана 40 кандыдатур. У выніку было абрана 16 новых акадэмікаў НАН Беларусі і 3 новыя замежныя члены НАН Беларусі. Выбары на спецыяльнасцях «Механіка», «Біятэхналогія раслін», «Мікрабіялогія», «Анкалогія», «Кормавытворчасць, кармленне сельскагаспадарых жывёл», «Раслінаводства», «Тэхналогіі вытворчасці прадуктаў харчавання», «Тэхналогіі і сродкі механізацыі сельскай гаспадаркі (тэхнічныя навукі)» не адбыліся. Такім чынам, па стане на 1 студзеня 2015 года у Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі 91 акадэмік, 2 ганаровыя члены і 13 замежных членаў.
Чарніца (возера)
Чарні́ца — возера ў Бешанковіцкім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Чарнічанка (выцякае з возера), прыкладна за 0,7 км на паўночны захад ад вёскі Латыгава.
Плошча паверхні возера 0,12 км². Даўжыня 0,71 км, найбольшая шырыня 0,25 км. Даўжыня берагавой лініі 1.92 км. Берагавая лінія звілістая.
У возера ўпадаюць ручаі, у паўднёва-усходняй частцы возера бярэ пачатак рака Чарнічанка.
Чаранкі (Глыбоцкі раён)
Чаранкі́ (, Черенки) — былая вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіла ў склад Пліскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1939 гадах вёска ў складзе гміны Пліса Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Да 15 кастрычніка 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Драбаўшчынскага сельсавета.
Ліквідавана ў 2007 годзе.
Пятая Гадавіна
Пя́тая Гадаві́на (, Пятая Годовина) — былая вёска ў Круглянскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіла ў склад Круглянскага сельсавета.
Скасавана рашэннем ад 29 снежня 2020 года.
Луперкаліі
Луперкаліі ( ад lupus-воўк) — старажытнарымскае язычніцкае свята ўрадлівасці ў гонар Луперка (Lupercus) — бога Фаўна; фестываль, звязаны з пастушаскім культам.
Фестываль адбываўся з 13 па 15 лютага ў гроце Lupercal каля падножжа ўзгорка Палацін, дзе, згодна з паданнем ваўчыца выгадавала Ромула і Рэма, заснавальнікаў Рыма. Кожны год луперкі, жрацы Луперка з патрыцыянскай моладзі, збіраліся ў гэтым гроце, дзе на адмысловым алтары прыносілі ў ахвяру маладых коз і сабак, пасля рытуальнай трапезы луперкі разразалі шкуры ахвярных казлоў, і, ўзброіўшыся кавалкамі шкур, і распрануўшыся дагала, бегалі па гораду, хвастаючы ўсіх сустрэчных кавалкамі шкур. Жанчыны ахвотна падстаўлялі целы пад удары, паколькі лічылася, што сцябанне луперка дапамагае лягчэй нарадзіць. У Старажытным Рыме Луперкаліі лічыліся запазычанай ўрачыстасцю старажытнагрэчаскага бога Пана, які як апякун статкаў і ахоўнік іх ад ваўкоў меў мянушку Луперк.
У 496 годзе Папа Геласій I забараніў Луперкаліі. З цягам часу святкаванне Дня Святога Валянціна як дня закаханых замяніла Луперкаліі.
Хрыбет Акадэміі Навук
Хрыбет Акадэміі Навук — горны хрыбет Заходняга Паміра, у Таджыкістане.
Вышыня да 7495 метраў (пік Ісмаіла Самані). Складзены з асадкавых і метамарфічных парод, гранітаў. Водападзельны грэбень мае альпійскі рэльеф; 24 вяршыні ўзнімаюцца вышэй за 6000 м. Укрыты вечнымі снягамі, шмат ледавікоў (агульная плошча 660 км²), у тым ліку буйныя — Гарма, Федчанкі, Язгулемскі і іншыя.
К захаду ад хрыбта Акадэміі навук адыходзіць хрыбет Пятра Першага.
Сонечнае зацьменне 24 снежня 1927 года
Сонечнае зацьменне 24 снежня 1927 года — частковае сонечнае зацьменне 150 сараса.
Зацьменне мела велічыню 0,5490 і дасягнула свайго максімуму ў 03:59:41 UTC у пункце з каардынатамі 66° пд. ш. 48° з. д..
Зацьменне 24 снежня 1927 года стала 3-ім сонечным зацьменнем у 1927 годзе і 63-ім у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 29 чэрвеня 1927 года, наступнае — 19 мая 1928 года.
Ражкі (Круглянскі раён)
Ражкі́ (, Рожки) — вёска ў Круглянскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Круглянскага сельсавета.
Да 11 красавіка 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Скуратоўскага сельсавета, да красавіка 1963 года — у склад Ляснянскага сельсавета.
Хабур
Хабур  — рака ў Турцыі і Сірыі, левы прыток ракі Еўфрат. Бярэ свой пачатак на паўднёвым усходзе Турцыі, у гарах Караджадаг, працякае па плато Бадыят-эль-Джазіра. Даўжыня — 486 км. Упадае ў Евфрат злева ва ўсходняй Сірыі. Басейн — 37081 км². Сярэдні расход вады ля вусця каля 70 м³ /с. Колькасць вады ў рацэ моцна змяняецца ў залежнасці ад сезону. Зімова-вясновыя паводкі. Воды ракі выкарыстоўваецца для ірыгацыі. На беразе знаходзіцца горад Хасеке.
Сонечнае зацьменне 29 чэрвеня 1927 года
Сонечнае зацьменне 29 чэрвеня 1927 года — поўнае сонечнае зацьменне 145 сараса.
Зацьменне мела велічыню 1,0128 і дасягнула свайго максімуму ў 06:23:27 UTC у пункце з каардынатамі 78° пн. ш. 74° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 0 хв. 50 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 77 км.
Зацьменне 29 чэрвеня 1927 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1927 годзе і 62-ім у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 3 студзеня 1927 года, наступнае — 24 снежня 1927 года.
Ракушава
Ра́кушава (, Ракушево) — аграгарадок у Круглянскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Круглянскага сельсавета.
Каменка (Гродзенскі раён)
Да 21 жніўня 1989 года вёска ўваходзіла ў склад Каробчыцкага сельсавета.
Шабаны (Пліскі сельсавет)
Шабаны́ (, Шабаны) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Пліскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Лужкі Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Да 15 кастрычніка 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Драбаўшчынскага сельсавета.
Свабода (Круглянскі раён)
Свабо́да (, Свобода) — вёска ў Круглянскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Круглянскага сельсавета.
Караневічы
Каране́вічы (, Кореневичи) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Капцёўскага сельсавета.
Капцёўка
Капцёўка (, Коптёвка) — аграгарадок у Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці Беларусі. Цэнтр Капцёўскага сельсавета.
Геаграфія
Знаходзіцца за 12 км у напрамку на поўдзень ад горада Гродна.
Гісторыя
У 1885 годзе вёска Горніцкай воласці Гродзенскага павета і губерні Расійскй імперыі; у вёсцы Успенская царква, капліца на могілках народнае вучылішча (адкрыта ў 1869 годзе). У 1889 годзе на месцы сучаснай вёскі існавалі сяло, участак Капцёва (царкоўны прычт) і маёнтак Капцёўшчына, уладанне П. Здановіча.
Са жніўня 1915 года вёска акупіравана германскімі войскамі. На пачатку студзеня 1919 года тут размяшчалася польская Гродзенская самаабарона. З красавіка 1919 года занята польскімі войскмі.
З 1921 па 1939 год у складзе Польскай Рэспублікі. Вёска і фальварак належалі да Горніцкай гміны Гродзенскага павета Беластоцкага ваяводства.
Шэпелева
Гісторыя
У 1921—1945 гадах фальварак у складзе гміны Пліса Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Эканоміка
Дзейнічае малочна-таварная ферма «Шэпелева» СУП «Мнюта» Глыбоцкага МКК.
Шчарбы (Глыбоцкі раён)
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Пліса Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Скляпава
Скля́пава (, Скляпово) — вёска ў Круглянскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Круглянскага сельсавета.
Гісторыя
Згадваецца ў 1674 годзе як вёска ў Аршанскім павеце Вялікага Княства Літоўскага.
Охрыд
О́хрыд — горад на ўсходнім беразе Ахрыдскага возера ў Паўночнай Македоніі. Насельніцтва — каля 55,8 тыс. жыхароў. У горадзе вялікая колькасць маляўнічых дамоў і помнікаў, асноўным артыкулам бюджэту горада з’яўляецца турызм. Размешчаны на ўсход ад Тыраны (Албанія) і на паўднёвы захад ад Скоп’е. Паводле адной са здагадак назва Охрыд — славянскага паходжання і азначае «на градзе», гэта значыць «на гары».
У 1979/1980 гадах Охрыд і Ахрыдскае возера былі ўключаны ў спіс аб’ектаў сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.
Гісторыя
Сучасны горад Охрыд пабудаваны на месцы антычнай грэчаскай (іліра-македонскай) калоніі Ліхнідос (Λυχνιδός), вядомай яшчэ з II—III стагоддзяў да н.э. У 148 годзе да н.э. калонія была захоплена рымлянамі, якія пасля разбуральнага землетрасення ў 518 годзе амаль цалкам яе перабудавалі, з грэчаскіх пабудоў захаваліся толькі мармуровыя слупы.
У перыяд рымскага і візантыйскага валадарства горад з’яўляўся важным гандлёвым пунктам на пабудаванай рымлянамі дарозе ад узбярэжжа Адрыятычнага мора да Канстанцінопаля, вядомай як Эгнаціева дарога (Via Egnatia). Археалагічныя раскопкі пацвярджаюць, што горад вельмі даўно прыняў хрысціянства. Епіскапы Ліхнідоса бралі ўдзел у першых сусветных саборах.
Да канца V — пачатку VI стагоддзяў горад паступова засяляецца славянскімі народамі. У 861 годзе ўваходзіць у склад Балгарыі і неўзабаве атрымлівае сучасную назву (пад назвай Охрыд упершыню згадваецца ў 879 годзе). У Охрыдзе з 886 года вядзе асветніцкую дзейнасць вучань Кірыла і Мяфодзія Св. Клімент Охрыдскі, які заснаваў у Охрыдзе па распараджэнні балгарскага цара Барыса кніжную школу па перакладзе царкоўных грэчаскіх кніг на славянскую мову. Лічыцца, што менавіта ў Охрыдзе ўпершыню быў створаны алфавіт кірыліца.
З 990 да 1015 гады Охрыд быў сталіцай Балгарскага царства цара Самуіла. Над горадам дагэтуль застаюцца руіны яго крэпасці. З 990 па 1018 у Охрыдзе мелася свая патрыярхія. Тым не менш, пасля заваявання Охрыда Візантыяй у 1018, у Охрыдзе застаўся толькі архіепіскап Охрыдскага аўтакефальнага архіепіскапства, які падпарадкоўваўся патрыярху канстанцінопальскаму. Пад валадарствам Візантыі была пабудавана вялікая колькасць храмаў.
Пры Іване Асене II (1218—1241) быў уключаны ў склад адноўленага незалежнага Балгарскага царства. У 1334 годзе заваяваны сербскім каралём Стэфанам Душанам.
У 1394 годзе горад акупуе Асманская імперыя, пад уладай якой ён застаецца да 1912 года, паступова прыходзячы ў заняпад. У 40-х гадоў XIX стагоддзя рускі славіст Віктар Грыгаровіч адзначыў, што насельніцтва горада пераважна балгарскае, а таксама валашскае і турэцкае і часткова — грэчаскае і албанскае. Паводле даных балгарскага этнографа Васіла Кынчава ў канцы XIX стагоддзя колькасць насельніцтва Охрыда складала 14 860 чалавек — 8 000 балгары, 5 000 туркі, 300 албанцы-мусульмане, 300 албанцы-хрысціяне, 460 валахі і 600 цыгане.
У 1913 годзе, пасля заканчэння Першай Балканскай вайны адышоў да Сербіі.
Дэмаграфія
Паводле перапісу 2002 года, у горадзе Охрыд пражывала 42 033 жыхароў.
Этнічны склад:
Родныя мовы жыхароў горада:
Рэлігійны склад:
Кіраўнік дзяржавы
Кіраўнік дзяржавы — службовая асоба, якое валодае выключным правам прадстаўляць дзяржаву ўнутры краіны і ў міжнародных адносінах.
Паводле формы кіраўнік дзяржавы можа быць індывідуальным (фізічнай асобай) або калектыўным (органам публічнай улады). Форма кіраўніка дзяржавы ў розных краінах ёсць вынікам мноства фактараў, уключаючы форму дзяржаўнага кіравання, форму дзяржаўнага ладу, палітычныя традыцыі, палітычную філасофію кіруючага класу і інш.
У адных краінах (напрыклад, ЗША) прэзідэнт з'яўляецца кіраўніком выканаўчай улады з прадстаўніцкімі функцыямі, у іншых (напрыклад, Германія) прэзідэнт мае некаторыя паўнамоцтвы выканаўчай улады з прадстаўніцкімі функцыямі. У абодвух выпадках канстытуцыя не называе прэзідэнта кіраўніком дзяржавы. Фактычна, кіраўніком дзяржавы ў рэспубліцы з'яўляецца народ, які дэлегуе прэзідэнту некаторыя функцыі кіравання дзяржавай на абмежаваны тэрмін.
Парламенцкая дэмакратыя
Парламенцкая дэмакратыя — форма дэмакратыі, пры якой урад прызначаецца дэпутатамі парламента, у супрацьлегласць прэзідэнцкаму кіраванню. У парламенцкай дэмакратыі заканадаўчы орган улады дэлегуе сваіх прадстаўнікоў у выканаўчыя міністэрствы і ажыццяўляе нагляд над імі. У некаторых разнавіднасцях гэтай сістэмы пасада кіраўніка дзяржавы прадугледжана пажыццёвай або перадаецца па спадчыне, аднак, яе паўнамоцтвы вельмі абмежаваны і яна адыгрывае прадстаўніцкую або цырыманіяльную ролю. У прыватнасці, парламенцкая дэмакратыя можа спалучацца з парламентарнай манархіяй. У гэтых выпадках кіраўнік урада звычайна называецца прэм'ер-міністрам. Іншым асобным выпадкам парламенцкай дэмакратыі з'яўляецца парламенцкая рэспубліка, дзе кіраўнік дзяржавы перыядычна абіраецца парламентам, або яго функцыі выконвае старшыня ўрада.
Кашэўнікі
Кашэ́ўнікі (, Кошевники) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Капцёўскага сельсавета.
Каробчыцы
Каро́бчыцы (, Коробчицы) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Капцёўскага сельсавета.
У 1959—1989 гадах цэнтр Каробчыцкага сельсавета. Да 2002 года вёска ўваходзіла ў склад Баранавіцкага сельсавета.
Параўнальная паліталогія
Параўнальная паліталогія — адзін з кірункаў паліталогіі (палітычнай навукі). Асноўным метадам параўнальнай паліталогіі выступае метад параўнання. Адсюль бярэ пачатак яшчэ адна назва гэтага кірунку — кампаратывістыка (ад англ. — compare — параўноўваць). Параўнальная паліталогія займаецца вывучэннем палітыкі шляхам параўнання і супастаўлення аднатыпных палітычных з'яў у розных палітычных сістэмах. Сярод такіх з'яў у першую чаргу падвяргаюцца вывучэнню палітычныя працэсы, палітычныя адносіны, палітычныя інстытуты, палітычныя рэжымы, палітычная культура, палітычныя партыі, рухі і да т.п.
Юзафова (Глыбоцкі раён)
Юзафо́ва (, Юзефово) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Пліскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах фальварак у складзе гміны Глыбокае, з 1929 года ў складзе гміны Пліса Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Улужжа
Улу́жжа (, Улужье) — вёска ў Круглянскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Круглянскага сельсавета.
Пярга
Пярга́ — пылок кветак раслін, сабраны пчоламі і пакладзены ў ячэйкі сотаў, ушчыльнены і заліты мёдам.
Дзякуючы слою мёду, у соты не паступае паветра. У гэтых умовах пад уздзеяннем бактэрый, ферментаў і дражджавых грыбкоў павялічваецца колькасць малочнай кіслаты, якая забяспечвае кансервацыю сумесі пылку і мёду і пераўтварэнне яе ў пяргу. Пярга з'яўляецца каштоўным кормам, неабходным пчалінай сям'і пры выкормліванні расплоду ўвесну.
У склад пяргі ўваходзяць бялкі (13—40 %), тлушчы (0,3—12 %), вугляводы (24—70 %), ферменты, гармоны, вітаміны, мінеральныя солі.
Выкарыстанне
Пярга выкарыстоўваецца ў медыцыне (апітэрапія) пры лячэнні анеміі, неўрозаў, цукровага дыябету, гепатыту і інш.
Кіраўнік урада
Гэты артыкул апісвае выпадкі, калі кіраўнік урада не з'яўляецца кіраўніком дзяржавы.
Кіраўнік урада — галоўная службовая асоба выканаўчай улады, якая часта стаіць на чале кабінета. У парламенцкай сістэме ўлады кіраўніка ўрада часта называюць прэм'ер-міністрам, старшынёй урада і г.д. У прэзідэнцкіх рэспубліках або манархіях кіраўніком урада можа быць кіраўніком дзяржавы, якога часта называюць, адпаведна, прэзідэнтам або манархам.
Рэкорд шматгадовай працы кіраўніком урада ў дэмакратычнай дзяржаве трымае Тагэ Эрландэр (прэм'ер-міністр Швецыі ў 1946—1969 гадах, агулам 23 гады без перапынку), які перамог на ўсіх васьмі выбарах і сышоў у адстаўку з-за ўзросту.
Сярод усіх кіраўнікоў урадаў рэкорд працягласці бесперапыннага кіравання належыць дзеючаму прэм'ер-міністру Бахрэйна Халіфа ібн Салман аль-Халіфа, які ўзначальвае ўрад з 1970 года па цяперашні час.
У паўпрэзідэнцкіх сістэмах кіраўнік урада можа быць як кіраўніком дзяржавы, так і прадстаўніком заканадаўчай улады (напр., парламента). Прыкладам можа быць Пятая Французская рэспубліка (з 1958), дзе Président de la République (Прэзідэнт Рэспублікі) прызначае прэм'ер-міністра, але павінен абраць кагосьці, хто можа праводзіць дзяржзаказы і мець падтрымку Нацыянальнай Асамблеі. Калі апазіцыя кантралюе Нацыянальную Асамблею (а такім чынам, і фінансаванне парламента і большую частку заканадаўчых актаў), то прэзідэнт, па сутнасці, вымушаны выбіраць прэм'ер-міністра з апазіцыі; у такіх выпадках, вядомых як сужыццё, урад кантралюе ўнутраную палітыку, тады як прэзідэнт вымушаны абмежавацца знешняй палітыкай і выканаўчай уладай.
Старое Радча
Старо́е Ра́дча (, Старое Радча) — аграгарадок у Круглянскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Круглянскага сельсавета.
Да красавіка 1963 года Старое Радча ўваходзіла ў склад Ляснянскага сельсавета.
Якубенкі (Глыбоцкі раён)
Яку́бенкі (, Якубенки) — хутар у Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Пліскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах маёнтак у складзе гміны Лужкі Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Да 15 кастрычніка 1960 года хутар уваходзіў у склад Драбаўшчынскага сельсавета.
Копанькі
Да 21 жніўня 1989 года вёска ўваходзіла ў склад Каробчыцкага сельсавета.
Каўпакі (Гродзенскі раён)
Каўпакі́ (, Колпаки) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Капцёўскага сельсавета.
Сарочынскае
Саро́чынскае — возера ў Чашніцкім раёне Віцебскай вобласці Беларусі ў басейне ракі Лукомка, за 10 км у напрамку на паўднёвы захад ад горада Чашнікі, каля вёскі Сарочына.
Плошча паверхні возера 0,13 км². Даўжыня 0,88км, найбольшая шырыня 0,13 км, даўжыня берагавой лініі 1,9 км. Плошча вадазбору каля 1 км².
Катлавіна Сарочынскага возера лагчыннага тыпу, выцягнутая ў напрамку з поўначы на поўдзень. Схілы катлавіны умерана стромкія, вышынёй 10—12 м. Берагавая лінія слабазвілістая. Берагі пераважна зліваюцца са схіламі катлавіны возера.
На поўначы з возера выцякае ручай у раку Лукомка.
Янкава (Глыбоцкі раён)
Я́нкава (, Янково) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Пліскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Пліса Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Да 15 кастрычніка 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Драбаўшчынскага сельсавета.
Шупені (Круглянскі раён)
Шупе́ні (, Шупени) — вёска ў Круглянскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Круглянскага сельсавета.
Гісторыя
Да красавіка 1963 года вёска ўваходзіла ў склад Комсеніцкага сельсавета.
Сонечнае зацьменне 9 ліпеня 1926 года
Сонечнае зацьменне 9 ліпеня 1926 года — кольцападобнае сонечнае зацьменне 135 сараса.
Зацьменне мела велічыню 0,9680 і дасягнула свайго максімуму ў 23:06:02 UTC у пункце з каардынатамі 26° пн. ш. 165° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 3 хв. 51 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 115 км.
Зацьменне 9 ліпеня 1926 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1926 годзе і 60-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 14 студзеня 1926 года, наступнае — 3 студзеня 1927 года.
Малахавічы
Мала́хавічы (, Малаховичи) — да 2008 года вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіла ў склад Капцёўскага сельсавета.
У 1954—1959 гадах цэнтр Малахавіцкага сельсавета. Да 21 жніўня 1989 года вёска ўваходзіла ў склад Каробчыцкага сельсавета. 24 красавіка 2008 вёска ўключана ў межы горада Гродна.
Кабінет міністраў
Кабінет міністраў — найвышэйшы орган выканаўчай улады, які здзяйсняе адміністрацыйна-распарадчыя функцыі ў сферы дзяржаўнага кіравання.
У шэрагу краін найвышэйшы орган выканаўчай улады можа мець іншую назву (да прыкладу ў СССР Савет Міністраў).
Кабінет міністраў з'яўляецца калегіяльным органам. Калегія кабінета міністраў складаецца з міністраў, якія ўзначальваюць галіновыя міністэрствы. Асноўныя, найбольш важныя дзяржаўныя рашэнні прымаюцца на савеце міністраў шляхам прамога галасавання. Нарматыўна прававыя акты прымаюцца пастановамі кабінета міністраў, падпісанымі прэм'ер-міністрам.
Паводле тэорыі дзяржавы і права, дзяржаўная ўлада мае тры галіны: заканадаўчую, выканаўчую і судовую. Менавіта выканаўчай уладай і з'яўляецца кабінет міністраў, які, у сутнасці сваёй, прадстаўляе ўрад краіны, які дзейнічае ў рамках заканадаўчых актаў, прынятых найвышэйшым заканадаўчым органам (парламент, сенат, савет народных дэпутатаў, кангрэс, кнэсет, меджліс і да т.п.).
Функцыі
Кожная дзяржава на заканадаўчым узроўні замацоўвае пэўныя функцыі за Кабінетам міністраў. У той жа час можна вылучыць асноўныя функцыі, уласцівыя ў цэлым найвышэйшаму выканаўчаму органу, гэта рэгуляванне адносін у сферах:
Малая Альшанка (Гродзенскі раён)
Мала́я Альша́нка (, Малая Ольшанка) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Капцёўскага сельсавета.
Да 21 жніўня 1989 года вёска ўваходзіла ў склад Каробчыцкага сельсавета.
Рудзёнкава
Рудзё́нкава — возера ў Беларусі, у Полацкім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Нача, за 24 км на паўднёвы захад ад горада Полацк, за 3 км на паўночны захад ад гарадскога пасёлка Ветрына.
Плошча паверхні возера 0,15 км². Даўжыня 0,77 км, найбольшая шырыня 0,28 км, даўжыня берагавой лініі 1,78 км. Плошча вадазбору 16,5 км².
Катлавіна Рудзёнкава выцягнутая ў напрамку з поўначы на поўдзень. Схілы катлавіны спадзістыя, вышынёй 5—7 метраў. Берагавая лінія ўмерана звілістая. У заходняй частцы возера невялікі востраў.
У Рудзёнкава ўпадаюць некалькі ручаёў (у т.л. ручай з возера Сердава) і выцякае рака Гародзенка (прыток Начы).
Ананічы (Глыбоцкі раён)
Ана́нічы (, Ананичи) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Празароцкага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1939 гадах вёска ў складзе гміны Чарневічы, пазней у складзе гміны Празарокі Дзісенскага павета Віленскага ваяводства.
Да 19 мая 1972 года вёска ўваходзіла ў склад Зябкаўскага сельсавета.
Судзіна
Су́дзіна, або Сасу́д — трубчасты орган (у целе чалавека, жывёлы, у раслінных арганізмах), па якім цячэ вадкае рэчыва.
У чалавека і жывёл выдзяляюць:
У раслін гэтым паняццем называюць праводныя элементы ксілемы, якія ўяўляюць сабой доўгія полыя трубкі, утвораныя адным шэрагам клетак (членікаў) са скразнымі адтулінамі (перфарацыямі) на папярочных сценках, па якіх адбываецца масавае перамяшчэнне рэчываў.
Нямейшы
Няме́йшы (, Немейши) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Капцёўскага сельсавета.
Палітбюро ЦК КПСС
Палітбюро́ ЦК КПСС (Палітычнае бюро ЦК КПСС) — кіруючы орган ЦК КПСС, у які ўваходзілі найбольш уплывовыя члены Цэнтральнага Камітэта, якія вызначалі палітыку партыі, а ва ўмовах аднапартыйнай сістэмы — і ўсёй дзяржавы, паколькі, паводле Канстытуцыі СССР, кампартыя з’яўлялася «перадавым атрадам рабочых у іх барацьбе за будаўніцтва камуністычнага грамадства і прадстаўнічым кіруючым ядром усіх арганізацый рабочых, як грамадскіх, так і дзяржаўных» (1936), «кіруючай і накіравальнай сілай» савецкага грамадства (1977). Такім чынам, члены Палітбюро фактычна ўваходзілі ў шэрагі вышэйшага кіраўніцтва СССР, нават калі фармальна не займалі дзяржаўных пасад.
Упершыню Палітбюро ЦК РСДРП(б) на чале з Ленінам было ўтворана на пасяджэнні ЦК 10 (23) кастрычніка 1917 для палітычнага кіраўніцтва ўзброеным паўстаннем (у яго ўваходзілі А. С. Бубнаў, Р. Я. Зіноўеў, Л. Б. Каменеў, У. І. Ленін, Р. Я. Сакольнікаў, І. В. Сталін, Л. Д. Троцкі). Адноўлена як дзеючы орган у 1919 на VIII з’ездзе РКП(б). Называлася Палітбюро ЦК РКП(б), пазней — Палітбюро ЦК ВКП(б), на XIX з’ездзе ВКП(б) 1952 пераназвана ў Прэзідыум ЦК КПСС, на XXIII з’ездзе КПСС 1966 ізноў пераназвана ў Палітбюро ЦК КПСС. На Пленуме ЦК КПСС 16 кастрычніка 1952 г. зацверджана і абрана Бюро Прэзідыума ЦК, у складзе: Л. П. Берыя, М. А. Булганін, К. Я. Варашылаў, Л. М. Кагановіч, Г. М. Малянкоў, М. Г. Пярвухін, М. З. Сабураў, І. В. Сталін, М. С. Хрушчоў. 5 сакавіка 1953 г. Бюро Прэзідыума ЦК КПСС ліквідавана пастановай Сумеснага пасяджэння Пленума ЦК КПСС, Прэзідыума Вярхоўнага Савета і Савета Міністраў СССР.
Паводле Статуту КПСС, Палітбюро ЦК КПСС абіралася на пленумах ЦК КПСС для кіравання працай партыі ў перыяд паміж пленумамі ЦК. Менавіта Палітбюро ЦК КПСС прымала рашэнні, якія пасля зацвярджаў ЦК КПСС. У склад Палітбюро ЦК КПСС уваходзілі члены Палітбюро (да 1990, таксама кандыдаты ў члены Палітбюро).
У склад Палітбюро ЦК КПСС уваходзіла ад 8 (у пач. 1920-х гадоў) да 25 (у 1970-х гадах) членаў. Як правіла, у яго ўваходзілі: Генеральны сакратар ЦК КПСС, старшыня Савета міністраў СССР, старшыні прэзідыумаў Вярхоўных саветаў СССР і РСФСР, першыя сакратары ЦК КПУ, першыя сакратары Маскоўскага гаркама і/ці Ленінградскага абкама КПСС, з 1973 таксама старшыні КДБ, міністры замежных спраў і абароны.
Пры М. С. Хрушчове ў склад Прэзідыума ЦК сталі ўключаць першых сакратароў некаторых рэспубліканскіх кампартый (традыцыя захавалася і пазней), а ў 1990—1991 г. у Палітбюро па пасадзе ўваходзілі першыя сакратары ўсіх рэспубліканскіх ЦК (у тым ліку адразу дзвюх КП Эстоніі).
Рэкорд і антырэкорд працягласці знаходжання ў складзе Палітбюро належаць двум Маршалам Савецкага Саюза: даўжэй за ўсіх членам Палітбюро (Прэзідыума) ЦК КПСС быў К. Я. Варашылаў (34 з паловай года), менш за ўсіх — Г. К. Жукаў (120 дзён).
Калі ў 1990 годзе ў СССР у рамках рэформы вярхоўнай улады была ўведзена пасада Прэзідэнта і з’явіліся альтэрнатыўныя палітычныя сілы, роля Палітбюро ў кіраванні краінай рэзка зменшылася.
Сонечнае зацьменне 3 студзеня 1927 года
Сонечнае зацьменне 3 студзеня 1927 года — кольцападобнае сонечнае зацьменне 140 сараса.
Бабічы (Глыбоцкі раён)
Бабічы́ (, Бабичи) — хутар у Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Празароцкага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1939 гадах вёска ў складзе гміны Чарневічы, пазней у складзе гміны Празарокі Дзісенскага павета Віленскага ваяводства.
Да 19 мая 1972 года хутар уваходзіў у склад Зябкаўскага сельсавета.
Яснае Вутра
Я́снае Ву́тра (, Ясное Утро), Ясная Раніца  — вёска ў Круглянскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Круглянскага сельсавета.
Геаграфія
Вёска знаходзіцца за 2 км на поўнач ад Круглага, 80 км ад Магілёва, 17 км ад чыгуначнай станцыі Талачын на лініі Орша — Мінск. Транспартныя сувязі ажыццяўляюцца па мясцовай дарозе і далей па шашы Магілёў — Талачын.
Гісторыя
У 1930-я гг. арганізаваны калгас. У Вялікую Айчынную вайну з ліпеня 1941 г. да 27 чэрвеня 1944 г. акупіравана нямецка-фашысцкімі захопнікамі. У 1993 годзе 8 гаспадарак, 19 жыхароў.
Сонечнае зацьменне 14 студзеня 1926 года
Сонечнае зацьменне 14 студзеня 1926 года — поўнае сонечнае зацьменне 130 сараса.
Зацьменне мела велічыню 1,0430 і дасягнула свайго максімуму ў 06:36:58 UTC у пункце з каардынатамі 10° пд. ш. 82° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 4 хв. 11 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 147 км.
Зацьменне 14 студзеня 1926 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1926 годзе і 59-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 20 ліпеня 1925 года, наступнае — 9 ліпеня 1926 года.
Сонечнае зацьменне 20 ліпеня 1925 года
Сонечнае зацьменне 20 ліпеня 1925 года — кольцападобнае сонечнае зацьменне 125 сараса.
Зацьменне мела велічыню 0,9436 і дасягнула свайго максімуму ў 21:48:42 UTC у пункце з каардынатамі 25° пд. ш. 150° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 7 хв. 15 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 300 км.
Зацьменне 20 ліпеня 1925 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1925 годзе і 58-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 24 студзеня 1925 года, наступнае — 14 студзеня 1926 года.
Бярозка (Круглянскі раён)
Бяро́зка (, Берёзка) — былая вёска ў Круглянскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіла ў склад Філатаўскага сельсавета.
Да 21 снежня 2011 года вёска ўваходзіла ў склад Кручанскага сельсавета.
Скасавана рашэннем ад 29 снежня 2020 года.
Сонечнае зацьменне 24 студзеня 1925 года
Сонечнае зацьменне 24 студзеня 1925 года — поўнае сонечнае зацьменне 120 сараса.
Зацьменне мела велічыню 1,0304 і дасягнула свайго максімуму ў 14:54:03 UTC у пункце з каардынатамі 40° пн. ш. 50° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 2 хв. 32 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 206 км.
Зацьменне 24 студзеня 1925 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1925 годзе і 57-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 30 жніўня 1924 года, наступнае — 20 ліпеня 1925 года.
Воласна
Во́ласна — возера ў Лепельскім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Ула, за 13 км у напрамку на паўночны ўсход ад горада Лепель.
Плошча паверхні возера 0,25 км². Даўжыня 1,14 км, найбольшая шырыня 0,46 км, даўжыня берагавой лініі 3,33 км. Найбольшая глыбіня возера каля 9 м, сярэдняя 4,6 м. Аб'ём вады ў возеры 1,14 млн. м³. Плошча вадазбору 4,35 км².
Багушэвічы (Глыбоцкі раён)
Багушэ́вічы (, Богушевичи) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Празароцкага сельсавета.
Воласна
Катлавіна Воласна тэрмакарставага тыпу, выцягнутая ў напрамку з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход. Схілы катлавіны спадзістыя, пясчаныя. Берагавая лінія слабазвілістая. Берагі абрывістыя, вышынёй 0,3—0,4 м, пясчаныя. У паўднёва-заходняй і паўночна-усходняй частках трапляюцца ўчасткі сплавіны. Зона мелкаводдзя выслана пяском і займае каля 28 % плошчы возера.
Багушэвічы (Глыбоцкі раён)
Гісторыя
У 1921—1939 гадах маёнтак у складзе гміны Пліса Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Воласна
Возера Воласна эўтрофнае і слабапраточнае. Злучана ручаямі з азёрамі Мухна і Некалач. Расліннасць пашыраецца да глыбіні 1,6 м. Надводная прыбярэжная расліннасць утварае палосу шырынёй 2—10 м.
У возеры водзяцца шчупак звычайны, лешч, акунь, плотка, лінь, мянтуз і іншыя віды рыб.
Багушэвічы (Глыбоцкі раён)
Гісторыя
Да 19 мая 1972 года вёска ўваходзіла ў склад Зябкаўскага сельсавета.
Бісектрыса
Бісектры́са (ад bi- «двайное», і sectio «разразанне») вугла — прамень, які пачынаецца ў вяршыні вугла і дзеліць яго на два роўныя вуглы. Бісектрыса вугла — геаметрычнае месца пунктаў унутры вугла, роўнааддаленых ад старон вугла.
У трохвугольніку пад бісектрысаю вугла разумеюць адрэзак бісектрысы гэтага вугла да яе перасячэння з процілеглаю стараною трохвугольніка.
Даўжыня бісектрыс у трохвугольніку
дзе:
Мнеманічнае правіла
Бісектрыса — гэта рыса, што выходзіць з самага вугла і дзеліць вугал роўненька на два.
Палаткова
Палатко́ва (, Полотково) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Капцёўскага сельсавета.
Барткова
Гісторыя
У 1921—1939 гадах вёска ў складзе гміны Празарокі Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Ліквідавана ў 2011 годзе.
Вугляны (Круглянскі раён)
Вугля́ны (, Угляны) — вёска ў Круглянскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Філатаўскага сельсавета.
Да 21 снежня 2011 года вёска ўваходзіла ў склад Кручанскага сельсавета.
Сонечнае зацьменне 30 жніўня 1924 года
Сонечнае зацьменне 30 жніўня 1924 года — частковае сонечнае зацьменне 153 сараса.
Зацьменне мела велічыню 0,4245 і дасягнула свайго максімуму ў 08:23:00 UTC у пункце з каардынатамі 71° пн. ш. 173° у. д..
Зацьменне 30 жніўня 1924 года стала 3-ім сонечным зацьменнем у 1924 годзе і 56-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 31 ліпеня 1924 года, наступнае — 24 студзеня 1925 года.
Кандрат Зігмундавіч Церах
Кандрат Зігмундавіч Церах (, Альковічы, цяпер Вілейскі раён) — савецкі і беларускі гаспадарчы дзеяч, апошні міністр гандлю СССР (1986—1991).
Біяграфія
Кандрат Церах нарадзіўся 26 лістапада 1935 года ў вёсцы Альковічы Віленскага ваяводства Польшчы, цяпер Вілейскага раёна Мінскай вобласці ў сям’і незаможных сялян.
Член КПСС ад 1958 года. Выбіраўся дэпутатам Вярхоўнага Савета БССР, дэпутатам Вярхоўнага Савета СССР (1987—1989).
Праца
Жыве ў Маскве
Сям’я
Жонка — Людміла Іосіфаўна, дачка — Аксана, сын — Уладзімір.
Цытаты
''Некаторыя эканамісты і палітыкі лічаць, што пачатак развалу СССР паклала вядомая пастанова аб барацьбе з п’янствам. За 4 гады з таваразвароту выбыла 63 мільярды рублёў, а долар тады каштаваў 63 капейкі.''
''… Вінаватыя канкрэтныя людзі, якія прымалі рашэнні. Зразумела, у першую чаргу, вінаваты Гарбачоў — канчатковае рашэнне было за ім. На Брэжнева таксама націскалі непітушчыя, але ён не пайшоў на гэта. З п’янствам змагацца трэба, але іншымі метадамі.''
''Мне давялося прысутнічаць на пасяджэнні палітбюро, калі абмяркоўваўся гэтае фатальнае пытанне. Выступалі ўсе, прыводзілі шмат лічбаў: колькі гіне людзей ад п’янства, як гэта ўплывае на вытворчасць, на выхаванне дзяцей. Больш за ўсіх выступалі тады Лігачоў і Саломенцаў. Іх довады былі пераканаўчымі. Але ніхто не сказаў, што гэтым быццам бы правільным рашэннем краіну заганяюць у тупік. Ад 10 гадзін раніцы і да 10 вечара ішло абмеркаванне. А завяршылася тым, што рашэнне ў рэшце рэшт было прынята, але з вялікім спазненнем.''
''… Гэта прывяло да таго, што стаў трашчаць бюджэт. У продажы не стала цукру, таму што разгарнулася самагонаварэнне. Скараціліся закупкі харчавання за мяжой, людзі сталі атручвацца ад ужывання з утрыманнем спірту напояў, пачалі высякаць вінаграднікі…''
Дарожкавічы (Круглянскі раён)
Даро́жкавічы (, Дорожковичи) — вёска ў Круглянскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Філатаўскага сельсавета.
Да 21 снежня 2011 года вёска ўваходзіла ў склад Кручанскага сельсавета.
Забалоцце (Празароцкі сельсавет)
Забало́цце (, Заболотье) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Празароцкага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Празарокі Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Скрапбукінг
Гэты від творчасці ўяўляе сабой спосаб захоўвання асабістай і сямейнай гісторыі ў выглядзе фатаграфій, газетных выразак, малюнкаў, запісаў і іншых памятных дробязяў, выкарыстоўваючы адмысловыя візуальныя і тактыльныя прыёмы замест звычайнага аповеду. Асноўная ідэя скрапбукінгу — захаваць фатаграфіі і іншыя памятныя рэчы пра якія-небудзь падзеі на працяглы тэрмін для будучых пакаленняў.
Варта заўважыць, што скрапбукінг не абмяжоўваецца стварэннем класічных альбомаў  — у калекцыях майстроў скрапбукінгу сустракаюцца таксама альбомы—акардэоны (лепарэла), альбомы ў выглядзе хатак, альбомы ў выглядзе скрыначак/кошыкаў, і нават асобныя паштоўкі (так званы кардмэ́йкінг або кардмэйкінг, cardmaking, літар. «выраб паштовак»). Існуе і так званы «лічбавы скрапбукінг», які выкарыстоўвае для афармлення і ўпрыгажэння фатаграфій розныя камп'ютарныя праграмы (універсальныя графічныя рэдактары ці спецыялізаванае праграмнае забеспячэнне для апрацоўкі фатаграфій і апраўлення рамкамі рознага выгляду і формы, напрыклад Scrapbook MAX!, Wondershare Scrapbook Studio, PhotoMix, ScrapbookFlair, ArcSoft Scrapbook Creator Memories Edition і «Мастер Коллажей» ). Пры дапамозе стандартных сродкаў у праграмах ствараецца выгляд асобнай старонкі ці цэлага фотаальбома, якія потым могуць быць выведзеныя на друкаванне, або захаваны ў выглядзе файлаў у графічных фарматах.
Працу па стварэнні скрапбукаў спрашчае мноства шаблонаў, нарыхтовак самых розных формаў, якія выкарыстоўваюць розныя віды мацаванняў (кольцы, стужкі, спружынкі). Можна і самому вырабіць нарыхтоўку, выразаўшы яе з шчыльнага кардона, у выглядзе сілуэтаў сэрца, замка, хаткі, кветачкі і іншых дэкаратыўных элементаў.
Бабелдааб
Бабелда́аб (Babeldaob), у мінулым Бабелтуа́п (Babelthuap) — найбуйнейшы востраў у складзе Палау. На Бабелдаабе знаходзіцца Нгерулмуд — сталіца краіны. Плошча — 374,1 км². Насельніцтва (2005 г.) — каля 6,5 тысяч чал.
Геаграфія
Бабелдааб — востраў на захадзе Каралінскага архіпелага. Знаходзіцца ў 2211 км на поўнач ад Аўстраліі і ў 2805 км на ўсход ад Азіі. Даўжыня — 46,2 км. Найбольшая шырыня — 16,6 км.
Бабелдааб уяўляе сабою паверхню падводнага хрыбта, мае старажытнае вулканічнае паходжанне. Узнік каля 70 мільёнаў гадоў таму. Пакрыты невысокімі пагоркамі. Найвышэйшы з іх, гара Нгерчэлчуус, дасягае ўсяго 242 м над узроўнем мора. Паўднёвая нізінная частка сфарміравана караламі. Узбярэжжа адрозніваецца разнастайнасцю рэльефа, прарэзана невялікімі гаванямі На востраве шмат кароткіх рэк. Рачная сетка складае прыкладна 555,1 км. Адзінае возера Нгардок займае 4,85 га. Знойдзены невялікія радовішчы золата.
Клімат трапічны пасатны. Сярэднегадавая тэмпература складае прыкладна +28 °C. Сярэднемесячная колькасць ападкаў — ад 272 мм да 531 мм. Сухі сезон прыпадае на зімовыя месяцы. Найбольш дажджлівыя месяцы — красавік і май.
Прырода
На Бабелдаабе вылучаюць некалькі экасістэм — нізінныя, прыбярэжныя, мангравыя, рачныя лясы, хмызнякі, саванна, лугі, каля берага — каралавыя рыфы, зараснікі водарасцей і лагуны. Лясы займаюць каля 170 км², у тым ліку мангры — 25,7 км². Налічваецца 820 відаў раслін, 25 % з якіх — эндэмікі. 29 % раслін былі завезены ў розныя гістарычныя перыяды чалавекам.
Фаўна адрозніваецца некаторай разнастайнасцю ў параўнанні з іншымі астравамі Мікранезіі. Бабелдааб насяляюць 50 відаў птушак, 40 відаў прэснаводных рыб, 20 відаў яшчарак, 5 відаў змей, 1 від жаб. Бабелдааб — адзінае месца ў Мікранезіі, дзе сустракаюцца марскія кракадзілы.
Гісторыя
У 1542 г. востраў быў адкрыты іспанцамі. У XVII ст. фармальна далучаны да іспанскіх калоній. Але сталыя кантакты з еўрапейцамі пачаліся толькі з 1783 г. У 1885 г. іспанскія ўлады афіцыйна размясцілі на Бабелдаабе каланіяльную адміністрацыю, але ў 1899 г. продалі яго Германіі разам з іншымі сваімі ўладаннямі ў Мікранезіі. У 1914—1944 гг. востраў кантралявала Японія. У 1947—1994 гг. ён знаходзіўся пад апекай ЗША. Пасля абвяшчэння незалежнасці Палау ўвайшоў у склад гэтай дзяржавы.
Бярозавыя (падсямейства)
Бярозавыя (Betuloideae) — адно з двух падсямействаў драўняных раслін сямейства, якое ўключае два роды (некаторыя сістэматыкі вылучаюць тры).
Сістэматыка
Складаюць падсямейства два шырока вядомых і агульнапрызнаных рода: Трэці род, разгляданы ў некаторых крыніцах як самастойны, звычайна ўключаюць у склад роду Вольха.
Дудакі
Дудакі́ (, Дудаки) — вёска ў Круглянскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Філатаўскага сельсавета.
Да 21 снежня 2011 года вёска ўваходзіла ў склад Кручанскага сельсавета.
Скамарошкі (вёска, Гродзенскі раён)
Скамаро́шкі (, Скоморошки) — да 2008 года вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіла ў склад Капцёўскага сельсавета.
Да 21 жніўня 1989 года вёска ўваходзіла ў склад Каробчыцкага сельсавета, да 20 верасня 2002 года — у склад Баранавіцкага сельсавета.
24 красавіка 2008 вёска была ўключана ў межы горада Гродна.
Славічы (Гродзенскі раён)
Сла́вічы (, Славичи) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Капцёўскага сельсавета.
Сонечнае зацьменне 31 ліпеня 1924 года
Сонечнае зацьменне 31 ліпеня 1924 года — частковае сонечнае зацьменне 115 сараса.
Зацьменне мела велічыню 0,1920 і дасягнула свайго максімуму ў 19:58:20 UTC у пункце з каардынатамі 70° пд. ш. 146° з. д..
Зацьменне 31 ліпеня 1924 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1924 годзе і 55-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 5 сакавіка 1924 года, наступнае — 30 жніўня 1924 года.
Сонечнае зацьменне 5 сакавіка 1924 года
Сонечнае зацьменне 5 сакавіка 1924 года — частковае сонечнае зацьменне 148 сараса.
Зацьменне 5 сакавіка 1924 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1924 годзе і 54-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 10 верасня 1923 года, наступнае — 31 ліпеня 1924 года.
Замхава (вёска)
За́мхава (, Замхово) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Празароцкага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1939 гадах вёска ў складзе гміны Чарневічы, пазней у складзе гміны Празарокі Дзісенскага павета Віленскага ваяводства.
Да 19 мая 1972 года вёска ўваходзіла ў склад Зябкаўскага сельсавета.
Жукава (Круглянскі раён)
Жу́кава (, Жуково) — вёска ў Круглянскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Філатаўскага сельсавета.
Да 21 снежня 2011 года вёска ўваходзіла ў склад Кручанскага сельсавета.
Вышыня трохвугольніка
Вышыня́ трохвугольніка — перпендыкуляр, праведзены з вяршыні трохвугольніка да прамой, якая змяшчае процілеглую старану. У залежнасці ад віду трохвугольніка вышыня можа праходзіць унутры трохвугольніка (для востравугольнага трохвугольніка), супадаць з яго стараною (катэтам прамавугольнага трохвугольніка) ці праходзіць па-за трохвугольнікам (для тупавугольнага).
Уласцівасці
(Каб даказасць тоеснасць, трэба скарыстаць формулы
У якасці пункта E трэба ўзяць перасячэнне дзвюх вышынь трохвугольніка.)