cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Заазер’е (Чэрыкаўскі раён)
Да 18 лютага 1972 года пасёлак уваходзіў у склад Сормаўскага сельсавета.
Allium urmiense
Allium urmiense — від травяністых раслін сямейства ; эндэмік Ірана.
Распаўсюджанне
Эндэмік паўночна-заходняга Ірана. Вядомы толькі з правінцыі Заходні Азербайджан. Са спадарожнікавых здымкаў натуральная расліннасць у зоне збору выглядае рэдка травяністай з выпадковымі хмызнякамі. Уваходзіць ва ўсходнеанаталійскі горны стэпавы экарэгіён. Вядомае месца вырастання не ляжыць у межах ахоўнай тэрыторыі.
Чарнешчына
Чарне́шчына (, Чернещина) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Баравухскага сельсавета.
Да 3 ліпеня 1970 года вёска ўваходзіла ў склад Салоніцкага сельсавета.
Гумэннэ
Гумэннэ (Гуме́нне) — вёска ў Вінніцкім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Нанкайда
Нанкайдо (南海道) — старая японская адміністрацыйная адзінка. Адзін з сямі старажытных «шляхоў» па сістэме Гакісіцідо (VII стагоддзе).
Рэгіён Нанкайда складаецца з наступныя правінцыі:
Аверчанка
Аве́рчанка (Аверченко) — украінскае і беларускае прозвішча, утворанае ад імя Аверкій.
NGC 24
NGC 24 — галактыка каталога NGC, знаходзіцца ў сузор’і Скульптара. Бачная зорная велічыня: 11,5. Бачны размер: 5,8' × 1,3''. Прамое ўзыходжанне: 0 гадз. 9 мін. 56,1 сек. Схіленне: −24° 57' 52".
Швабія (значэнні)
Швабія:
Хантайскае
Ханта́йскае, Вялікае Хантайскае — возера ў Краснаярскім краі Расіі, у басейне ракі Хантайка (прыток Енісея), у паўднёвай частцы паўвострава Таймыр.
Плошча паверхні возера каля 822 км², даўжыня каля 80 км, шырыня каля 25 км. Плошча вадазбору каля 11 900 км². Возера размешчана ў вузкай тэктанічнай эразійна-катлавіне на паўднёва-заходнім ускрайку плато Путарана. Найбольшая глыбіня 420 м. Слабапраточнае. З возера выцякае рака Хантайка. Злучанае пратокай з Малым Хантайскім возерам.
IC 641
IC 641 — галактыка тыпу NF (у працэсе пацверджання) у сузор'і Малы Леў.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Дарожнэ
Дарожнэ (Доро́жне) — вёска ў Вінніцкім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Герб Віцебскага раёна
Герб Віцебскага раёна — герб Віцебскага раёна Віцебскай вобласці.
Апісанне
Герб уяўляе сабой іспанскі шчыт, які мае выгнута-зубчастае перасячэнне. У верхнім блакітным полі абраз Збавіцеля, звернуты направа, вакол яго галавы зверху справа — літары «ΙΣ» і злева — літары «ΧΣ» з цітламі, ніжэй справа і злева літары «С» з тытламі. У ніжнім полі чырвоная сцяна з чорнымі швамі, на якой размешчаны тры чорныя круглыя байніцы з залатой аблямоўкай.
Еўтыхій Прокл
Еўты́хій Прокл (Εὐτύχιος Πρόκλος; II стагоддзе н.э.) — эліністычны граматык, вядомы кароткім пераказам эпічнага цыкла.
Нарадзіўся ў афрыканскай калоніі Сіка-Венерыя. Навучаў імператара Марка Аўрэлія. Некаторы час фармальна займаў пасаду рымскага консула.
Ананьеў
Ананьеў — прозвішча.
Шэршні (значэнні)
Шэршні — род насякомых сямейства сапраўдныя восы.
Радзівон Якаўлевіч Маліноўскі
Радзівон Якаўлевіч Маліноўскі (,  —, ) — савецкі военачальнік і дзяржаўны дзеяч. Палкаводзец Вялікай Айчыннай вайны, Маршал Савецкага Саюза (1944), з 1957 па 1967 гады — міністр абароны СССР.
З імем Радзівона Маліноўскага звязаныя Яска-Кішынёўская аперацыя і вызваленне Румыніі. Двойчы Герой Савецкага Саюза, Народны герой Югаславіі.
NGC 257
NGC 257 (іншыя пазначэнні — UGC 493, MCG 1-3-3, ZWG 410.6, IRAS00454+0801, PGC 2818) — спіральная галактыка (Sc) у сузор’і Рыбы.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Леанід Сямёнавіч Фірысанаў
Біяграфія
Скончыў Ленінградскі інстытут інжынераў чыгуначнага транспарту (1950), Вышэйшая партыйная школа пры ЦК КПСС (1960).
Працаваў на чыгунцы ў Полацку, Смаленску, Віцебску, першы сакратар Чыгуначнага райкама КПБ (1961—1964), у апараце Віцебскага абкама КПБ: загадчык аддзела, з 1968 года сакратар, з 1977 года другі сакратар абкама. З 1978 года абраны сакратаром ЦК КПБ, з 1983 года намеснік Старшыні Савета Міністраў БССР.
Уладзімір Аляксеевіч Маркаў
Уладзімір Аляксеевіч Маркаў (нар., Чавусы, Магілёўская вобласць) — беларускі спецыяліст у галіне працэсаў і апаратаў хімічнай тэхналогіі. Доктар тэхнічных навук (1997), прафесар (1999).
Біяграфія
Скончыў Беларускі тэхналагічны інстытут (1968). Працуе ў Беларускім дзяржаўным тэхналагічным універсітэце (з 1970, прафесар кафедры працэсаў і апаратаў хімічных вытворчасцей, у 1995—2010 — загадчык кафедры).
Навуковыя інтарэсы: інтэнсіфікацыя цепламасаабменных працэсаў (абсорбцыя, выпарванне, рэктыфікацыя), працэсаў раздзялення гетэрагенных сістэм; распрацоўка метадаў разліку апаратаў і машын.
Гулянка
Гулянка:
Шалашына (Полацкі раён)
Шала́шына (, Шалашино) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Баравухскага сельсавета.
Дачнае (прыпыначны пункт)
Да́чнае (, Дачное)  — прыпыначны пункт Брэсцкага аддзялення Беларускай чыгункі ў Брэсцкім раёне Брэсцкай вобласці. Размешчаны за 2,2 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Вялікія Матыкалы; на лініі Брэст-Цэнтральны — Голя, паміж прыпыначным пунктам Прыбужжа і прыпыначным пунктам Матыкалы Вялікія.
Жабэліўка
Жабэліўка (Жабелі́вка) — вёска ў Вінніцкім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Савецкая гвардыя
Савецкая гвардыя — вайсковыя часці, караблі, злучэнні і аб’яднанні Узброеных Сіл СССР, якія атрымалі ганаровае званне і былі ператвораны ў гвардзейскія за масавую гераічнасць, мужнасць і высокае воінскае майстэрства, праяўленае ў баях у час Вялікай Айчыннай вайны, а таксама часці рэактыўнай артылерыі і зноў сфарміраваныя злучэнні (аб’яднанні), у склад якіх увайшлі часці (злучэнні), што раней атрымалі званне гвардзейскіх.
У РСЧА і РСЧФ на падставе загадаў Стаўкі Вярхоўнага Галоўнакамандавання аб грашовым забеспячэнні асабовага склада, усяму начальніцкаму (вышэйшаму, старэйшаму, сярэдняму і малодшаму) складу гвардзейскіх фарміраванняў быў усталяваны паўтарачны, а байцам падвойны аклад утрымання.
Гісторыя
18 верасня 1941 года па рашэнні Стаўкі ВГК загадам Наркама Абароны Саюза ССР ад 18 верасня 1941 года № 308, чатыром стралковым дывізіям СССР — 100-й, 127-й, 153-й і 161-й — «за баявыя подзвігі, за арганізаванасць, дысцыпліну і прыкладны парадак» былі прысвоены ганаровыя найменні «гвардзейскія», і яны былі пераназваны і ператвораны ў 1-ю, 2-ю, 3-ю і 4-ю гвардзейскія адпаведна.
19 чэрвеня 1942 года заснаваны гвардзейскі Ваенна-марскі сцяг, а 31 ліпеня 1942 года ўведзена ў дзеянне Палажэнне пра гвардыю Флоту СССР.
У далейшым у час вайны многія загартаваныя ў баях часці і злучэнні Чырвонай Арміі былі ператвораны ў гвардзейскія. Існавалі гвардзейскія палкі, дывізіі, карпусы і арміі.
Воінскія званні ваеннаслужачых, якія праходзяць службу ў гвардзейскіх часцях і злучэннях, маюць прыстаўку «гвардыі» — напрыклад, «гвардыі курсант», «гвардыі маёр-інжынер», «гвардыі генерал-палкоўнік». У гады вайны ў ВМФ да воінскіх званняў ваеннаслужачых, якія праходзяць службу ў гвардзейскіх часцях, дадаваліся словы «гвардыі» (для авіяцыі і берагавой абароны) — напрыклад, «гвардыі капітан», а таксама «гвардзейскага экіпажа» (для плаўсаставу) — напрыклад, «гвардзейскага экіпажа капітан першага рангу».
У Вялікай Айчыннай вайне ганараваны ганаровага звання гвардзейскіх:
Званнямі гвардзейскіх былі ганараваны караблі і часці Рабоча-Сялянскага Чырвонага флота (РСЧФ) УС СССР: 18 надводных караблёў, 16 падводных лодак (ПЛ), 13 дывізіёнаў баявых катараў, дзве авіяцыйныя дывізіі, два зенітна-артылерыйскіх палкі, адна брыгада марской пяхоты, адна марская чыгуначная артылерыйская брыгада.
Пасля завяршэння Вялікай Айчыннай вайны некаторая колькасць гвардзейскіх часцей, злучэнняў і аб’яднанняў базавалася ў Усходняй Еўропе. У прыватнасці, у Групе савецкіх акупацыйных войскаў у Германіі (пазней — ГСВГ, ЗГВ) дыслакавалася 139 гвардзейскіх часцей, злучэнняў і аб’яднанняў.
У мірны час пераўтварэнне аб’яднанняў, злучэнняў, часцей і караблёў у гвардзейскія не адбывалася. Аднак з мэтай захавання баявых традыцый гвардзейскія назвы, якія належалі часцям, караблям, злучэнням і аб’яднанням, пры іх расфарміраванні маглі перадавацца іншым аб’яднанням, злучэнням, часцям і караблям. Пасля распаду Савецкага Саюза гвардзейскія часці, злучэнні і аб’яднанні захаваліся ў такіх постсавецкіх краінах, як Расія, Беларусь і Украіна.
Правільнае напісанне назваў асобных гвардзейскіх часцей
Парадак і правілы напісанні сапраўднай назвы вайсковага фарміравання ў УС СССР і НД Расіі рэгламентуюцца загадамі адпаведна Міністра абароны СССР (НКА СССР, ВМ СССР) і Міністра абароны Расійскай Федэрацыі.
Казлоў
Казлоў — прозвішча.
Іван Вінаградаў
Іван Вінаградаў:
Бенуар
Бенуа́р (baignoire) — ніжні ярус тэатральных ложаў, размешчаны непасрэдна за партэрам на ўзроўні сцэны.
Апісанне
Бенуар узнік у французскім тэатры XVIII стагоддзя пасля забароны прывілеяванай частцы гледачоў глядзець спектаклі са сцэны. Тады ложа бенуару завешвалася адмысловымі завесамі, праз якія гледачы добра бачылі спектакль, застаючыся нябачнымі. У XIX стагоддзі распаўсюдзіліся ў тэатрах Еўропы; суцэльныя заслоны-сеткі былі заменены аксамітавымі драпіроўкамі.
Зарванці
Зарванці (За́рванці) — вёска ў Вінніцкім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Allium valentinae
Allium valentinae — від травяністых раслін сямейства, эндэмік Казахстана.
Распаўсюджанне
Эндэмік паўднёва-ўсходняга Казахстана.
Струмок
Струмок:
Раман Фёдаравіч Сангушка
Раман Фёдаравіч Сангушка (1537 — 12 мая 1571) — вялікалітоўскі ваенны і дзяржаўны дзеяч, займаў пасады гетмана польнага літоўскага (1567—1571), ваяводы брацлаўскага (1566—1571) і іншыя.
Жыццяпіс
Раман Сангушка атрымаў выхаванне пры каралеўскім двары. Шмат часу юнак прысвячаў вайсковай службе. У 17 гадоў Раман, пасля трагічнай смерці старэйшага брата, становіцца галавой сям’і. Адначасова на чале свайго прыватнага вайсковага атрада, набранага са шляхты з маёнткаў сям’і Сангушкаў, з 1555 года выходзіць на службу паводле ўніверсалаў караля. У гэтым годзе Сангушка накіроўваецца ў Кіеў пад камандаваннем гетмана Мікалая Радзівіла Рудога, каб абараняць горад ад магчымага нападу маскоўскіх войскаў. У наступным годзе Раман Сангушка са сваім атрадам праходзіў службу пад камандаваннем князя Канстанціна Васіля Астрожскага, маршалка Валынскай зямлі, і ў кастрычніку 1556 года быў адпушчаны са службы.
Ужо ў лютым 1557 года вялікі князь Жыгімонт Аўгуст прызначыў Рамана Сангушку старостай жытомірскім. На вайсковую экспедыцыю ў Інфлянты ў тым жа годзе адправіў набраную на службу роту, а сам застаўся ў жытомірскім замку і фарміраваў гарнізон замка. У студзені 1558 года прыняў удзел у адпоры моцнаму нападу крымскіх татараў на Падолію, знаходзячыся пад камандаваннем Грыгорыя Хадкевіча, у той час кіеўскага ваяводы.
За вайсковыя заслугі князь Раман Фёдаравіч Сангушка быў узнагароджаны. 25 сакавіка 1566 года сойм Вялікага княства Літоўскага ў Вільні прыняў пастанову аб новым адміністрацыйна-тэрытарыяльным падзеле дзяржавы з утварэннем новых ваяводстваў і паветаў. Вінніцкае і Брацлаўскае староствы ўтварылі новае ваяводства, якое спачатку называлася Брацлаўскім і Вінніцкім (аднак хутка назва змянілася на Брацлаўскае). 30 сакавіка 1566 года сваім прывілеем вялікі князь Жыгімонт Аўгуст прызначыў на пасаду першага брацлаўскага ваяводы Рамана Сангушку.
26 лютага 1567 года вялікі князь Жыгімонт Аўгуст разаслаў да ўсіх вайсковых камандзіраў свой універсал, у якім паведамляў, што даручыў Раману Сангушку справы гетмана дворнага. Гэта не было прызначэнне на пасаду, але азначала выкананне абавязкаў.
У маі 1567 года Раман Сангушка, паводле загаду Грыгорыя Хадкевіча, узначаліў усе літоўскія атрады, якія знаходзіліся ў Віцебскім ваяводстве і перанёс сваю штаб-кватэру ў Чашнікі. У гэты час пад яго наглядам ішло будаўніцтва і ўзмацненне абарончых замкаў у Чашніках, Туроўлі і на рацэ Сорыцы. Праводзіў тут даволі паспяховыя ваенныя дзеянні. Выступаў супраць Люблюнскай уніі.
Пасля Люблінскага сойма Раман Сангушка некалькі месяцаў знаходзіўся ў сваіх маёнтках на Валыні, галоўным чынам у Несухаежах. Як раз у гэты час атрымаў пасаду гетмана дворнага Вялікага княства Літоўскага, пасаду якога Сангушка фактычна займаў ужо некалькі гадоў.
Памёр у 1571 годзе. Пахаваны паводле сямейнай традыцыі ў царкве святога Мікалая ў Мельцах на Валыні.
Сям’я
Ад шлюбу з Аляксандрай Хадкевіч ён меў сына Рамана, які памёр у 1591 годзе нежанатым (з ім скончылася локачская лінія роду) і трох дачок: Марыянну, якая памерла да 1587 года дзяўчынай, Аляксандру (памерла ў 1602 годзе), якая выйшла замуж за князя Януша Заслаўскага (потым валынскага ваяводу), Фядору, якая была замужам тройчы: за ваяводам падляшскім Станіславам Радзімінскім, за князем Аляксандрам Пронскім і за ваяводам брэсцка-куяўскім Андрэем Ляшчынскім.
Баранавіцкае партызанскае злучэнне паўднёвай зоны
Баранавіцкае партызанскае злучэнне паўднёвай зоны — партызанскае злучэнне, створанае ў кастрычніку—лістападзе 1943 года з мэтай узмацнення кіраўніцтва партызанскім рухам у паўднёвых раёнах (на поўдзень ад чыгункі Мінск — Брэст) Баранавіцкай вобласці. Злучэнне дзейнічала на акупаванай тэрыторыі Быценскага, Ляхавіцкага, Нясвіжскага, Клецкага і Ганцавіцкага (Пінская вобласць) раёнаў. З сакавіка 1944 года злучэнне называлася «Група №26». На поўначы Баранавіцкай вобласці дзейнічала Баранавіцкае партызанскае злучэнне.
Камандаванне
Камандзіры: Начальнік штаба — М. К. Зайцаў.
Структура
У склад злучэння ўваходзілі тры брыгады: 4 асобных атрада: На час злучэння з часцямі Чырвонай Арміі (3 — 12 ліпеня 1944) налічвала 2 400 партызан.
IC 642
IC 642 — галактыка тыпу E? (эліптычная галактыка) у сузор'і Леў.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Northrop Grumman Corporation
Northrop Grumman Corporation («Нортрап Груман Карпарэйшн») — ваенна-прамысловая і тэхналагічная карпарацыя ў ЗША. Штат: 122000 работнікаў (2006).
Абарот: ~30 млрд. USD за год (2006).
Складаецца з 8 асноўных бізнес-сектараў, якія дзейнічаюць у 4 асноўных сферах вытворчасці: інфармацыі і паслуг, электронікі, авіякасмічнай, суднабудаўнічай.
Заснавана Джонам Нортрапам у Хаўтарне, штат Каліфорнія пад назвай «Нортрап Эркрафт інкарпарэйтэд» (1939). У далейшым у склад кампаніі ўвайшлі «Груман» (1994), «Весцінгауз» (1996), «Лагікон» (1997), «Тэледайн Раян» (1999), «Літан» (2001), «Ньюпарт Ньюс» (2001), «TRW» (2002).
Назвы: «Нортрап карпарэйшн» (з 1959), «Нортрап Груман карп.» (з 1994).
Прадукцыя
Першы серыйны прадукт: самалёт N-3PB для нарвежскіх ВПС (1940). Вядомыя прадукты: серыя самалётаў схемы «лятанае крыло», самалёты P-61, F-89, F-5, E-2 «Хокай», крылатая ракета SM-62 «Снарк».
Інфраструктура для разнастайных інф. сетак у маштабе ЗША, баявая сістэма інфармацыі пра мясцовасць (Combat Terrain Information System), радары для сістэм АВАКС і СТАРС (Joint STARS), электронныя сістэмы збору і аналізу інфармацыі, рабатэхніка.
Спадарожнікі ранняга папярэджання (Defense Support Program), касмічны тэлескоп «Джэймс Веб», сувязныя і разведвальныя ШСЗ. Проціракетны кінетычны знішчальнік (Kinetic Energy Interceptor).
«Нябачны» бамбардзір. B-2, беспілотны назіральнік «Глобал Хок», удзел у праграме знішчальніка F-35.
Серыя атамных ударных авіяносцаў «Німіц» (10 адзінак), серыя знішчальнікаў КРУ «Арлі Бурк» (24 адзінкі). Карпарацыя будуе серыю шматмэтавых дэсантных караблёў «Уосп», супольна з «Джэнерал Дайнэмікс Электрык Боўт» — серыю ПЛАРБ «Вірджынія». Адзіная ў ЗША кампанія, якая распрацоўвае, будуе і мяняе паліва атамнага авіяноснага флоту ЗША. Распрацоўвае перспектыўны знішчальнік КРУ «Цумвальт» (DDG-1000) і атамны авіяносец CVN-78.
Звязда (Чэрыкаўскі раён)
Звязда́ (, Звезда) — вёска ў Чэрыкаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Язёрскага сельсавета.
Да 18 лютага 1972 года вёска ўваходзіла ў склад Сормаўскага сельсавета.
Ава (правінцыя, Сікоку)
Ава (阿房国) ці Асю (阿州) — гістарычная вобласць Японіі, якая адпавядае сённяшняй прэфектуры Токусіма на в. Сікоку. Адносілася да рэгіёна Нанкайда. Межавала з абласцямі Тоса, Санукі і Іё.
NGC 220
NGC 220 (іншае пазначэнне — ESO 29-SC3) — рассеянае скопішча ў сузор’і Тукан.
Белеўцы
Назву Бе́леўцы маюць:
Гарчакоў
Гарчако́ў — прозвішча.
IC 643
IC 643 — галактыка тыпу S0 (спіральная галактыка) у сузор'і Леў.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Верхняя Баварыя
Верхняя Баварыя (Oberbayern, Obabayern) — адна з сямі адміністрацыйных акруг Баварыі. Знаходзіцца на ўсходзе дзяржавы.
Антанішкі (Полацкі раён)
Антані́шкі (, Антонишки) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Вароніцкага сельсавета.
McDonnell Douglas
Першы серыйны прадукт: самалёт FH-1 «Фантом» (1945). Вядомыя прадукты: самалёты XF-85 «Гоблін», F2H «Баншы», F3H «Дэман», F-101 «Вуду», F-4 «Фантом II», ЗР «Талас». Серыі КА «Меркуры» і «Джэмінай». Пасля 1967: ваен. самалёты F-15, пасаж. самалёты DC-9, DC-10, ракета-носьбіт «Дэльта», AV-8 «Харыер» (па ліцэнзіі). Супольна з «Нортрапам»: F-18 «Хорнет».
Публіцыстычны стыль
Публіцыстычны стыль - сістэма моўных сродкаў, прызначаная для абслугоўвання шырокай сферы грамадскіх зносін: палітыка-ідэалагічную, грамадска-эканамічную, культурную, спартыўную і г.д. Публіцыстычны стыль рэалізуецца ў пісьмовай і вуснай формах, якія цесна ўзаемадзейнічаюць і збліжаюцця (на радыё дыктары чытаюць надрукаваны тэкст). Асноўныя функцыі гэтага стылю - паведамленне і ўздзеянне.
Асноўныя рысы
Паколькі публіцыстычнае маўленне звернута да шматлікай аўдыторыі, яно павінна быць правільным, у ім не павінна быць дыялектызмаў, вузкаспецыяльных тэрмінаў, вялікай колькасці запазычаных слоў.
Марфалогія
Марфалогія публіцыстычнага стылю не дае яркіх узораў стылістычнай замацаванасці. У ім шырока выкарыстоўваюцца аддзеяслоўныя назоўнікі, іншамоўныя суфіксы. Прыватнай асаблівасцю публіцыстычнага стылю з'яўляецца выкарыстанне назоўнікаў у форме множнага ліку, якія не абазначаюць колькасць: пошукі, перагаворы, улады, часта выкарыстоўваюцца інфінітывы, дзеясловы загаднага ладу.
Сінтаксіс
У асноўным кніжны, са складанымі разгорнутымі канструкцыямі, іншы раз выкарыстоўваюцца элементы размоўнага сінтаксісу - эліпсіс - бездзеяслоўныя фразы:
Наш дэвіз - якасць.
Часта сустракаюцца намінатыўныя сказы, далучальныя канструкцыі, парцэляцыя, якая заключаецца ў чляненні сказаў, пры якой змест выказвання рэалізуецца не ў адной, а ў другой ці некалькіх інтанацыйна-сэнсавых маўленчых адзінках, размешчаных адна за другой пасля паўзы:
Вінаградава
Вінагра́дава — жаночая форма прозвішча Вінаградаў, таксама тапонім.
Дачны (прыпыначны пункт)
Да́чны (, Дачный)  — прыпыначны пункт Гомельскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Гомельскім раёне Гомельскай вобласці. Размешчаны за 3,7 км на паўночны захад ад пасёлка Каранёўка; на лініі Гомель — Краўцоўка, паміж станцыяй Лісічкі і станцыяй Уць.
Нявешчанка
Няве́шчанка, Ля́хава — возера ў Рэчыцкім раёне Гомельскай вобласці, за 6 км на поўнач ад горада Рэчыца, каля вёскі Гіроў. Адносіцца да басейна ракі Дняпро (прылягае да яго поймы).
Бурчакі
Бурчакі́ (, Бурчаки) — вёска ў Смаргонскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Сінькоўскага сельсавета.
Нявешчанка
Плошча паверхні 0,22 км², даўжыня 2,15 км, шырыня 0,12 км. Даўжыня берагавой лініі 5,0 км.
Бурчакі
Да 19 красавіка 1973 года вёска ўваходзіла ў склад Шутавіцкага сельсавета.
Плоскае (возера)
Плоскае — возера ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласці, за 16 км на паўднёвы ўсход ад горада Мёры, за 5 км на ўсход ад вёскі Белеўцы, у басейне ракі Бярэжа.
Нявешчанка
Возера старычнага тыпу. Схілы катлавіны невыразныя. Берагавая лінія ўмерана звілістая. Вузкімі пратокамі на захадзе і поўдні злучана з безыменнымі азёрамі. На паўночным усходзе каналізаваным ручаём злучана з сістэмай меліярацыйных каналаў.
Плоскае (возера)
Плошча паверхні 0,57 км². Даўжыня 1,08 км, найбольшая шырыня 0,72 км. Найбольшая глыбіня 5,0 м, сярэдняя — 3,1 м. Аб’ём вады ў возеры 1,77 млн м³. Даўжыня берагавой лініі 3,15 км. Плошча вадазбору 3 км².
Нявешчанка
У возеры водзяцца акунь, шчупак звычайны, гусцяра, плотка, краснапёрка, лінь, карась і іншыя віды рыб.
Плоскае (возера)
Возера знаходзіцца ў межах ландшафтнага заказніка «Ельня» (створаны ў 1968 годзе). Катлавіна рэшткавага тыпу. Берагі нізкія, забалочаныя. Злучана канавай з возерам Доўгае.
Сцяг Ліды
Сцяг Ліды — сцяг горада Ліда Лідскага раёна. Сцяг зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 9 верасня 2009 г. № 450.
Апісанне
Сцяг уяўляе сабой прамавугольнае палотнішча з суадносінамі бакоў 1:2, якое складаецца з дзвюх роўнавялікіх гарызантальных палос: верхняй чырвонага колеру — і ніжняй — блакітнага, у цэнтры пярэдняга боку якога размяшчаецца выява герба горада Ліда.
Яфім Гілевіч Гімпельсон
Яфім Гілевіч Гімпельсон (, в. Слаўнае, Талачынскі раён, Віцебская вобласць — ) — савецкі вучоны. Доктар гістарычных навук (1966), прафесар (1989).
Навуковая дзейнасць
Больш за 45 гадоў працаваў у Інстытуце гісторыі Акадэміі навук СССР (зараз — Інстытут расійскай гісторыі РАН).
З’яўляецца аўтарам 17 манаграфій. Сярод прац: «Арганізацыя савецкай дзяржаўнай улады» (1962), «Ваенны камунізм: палітыка, практыка, ідэалогія» (1973), «Скрозь буры грамадзянскай вайны — на шляху да сацыялізму» (1988), «Станаўленне і эвалюцыя савецкага дзяржаўнага апарата кіравання, 1917—1930» (2003), «Расія на пераломе эпох. Асэнсаванне расійскай гісторыі XX стагоддзя» (2006), незакончаны рукапіс «Успаміны пра жыццё і навуковую дзейнасць…».
Удзельнічаў у падрыхтоўцы 3-га выдання «Вялікай савецкай энцыклапедыі», энцыклапедыі «Вялікая Кастрычніцкая сацыялістычная рэвалюцыя» (1977; 2-е выд. — 1987).
NGC 247
NGC 247 – галактыка каталога NGC, знаходзіцца ў Сузор’і Кіта. Бачная зорная велічыня: 8,9. Бачны размер: 19,2' × 5,5'. Прамое ўзыходжанне: 0 гадз. 47 мін. 8,3 сек. Схіленне: -20° 45' 36".
Бычкоў
Бычкоў — рускае прозвішча.
Вядомыя носьбіты
Браты Бычковы:
Парпета
Парпета (Porpetto) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Фрыўлі-Венецыя-Джулія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Удзінэ.
Насельніцтва складае 2732 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 139 чал./км². Займае плошчу 20 км². Паштовы індэкс — 33050. Тэлефонны код — 0431.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Vincenzo di Saragozza.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Браўн
Браўн (Brown, Braun) — карычневы.
Соня Акесан
Соня Акесан (швед. Sonja Åkesson; 19 красавіка 1926 — 5 мая 1977) — шведская паэтэса, пісьменніца і мастачка, якая нарадзілася ў Батле, Готланд.
Біяграфія
Упершыню свой талент пісаць Соня Акесан адкрыла ў 28 гадоў пасля пераезду ў Стакгольм, пасля разводу з цесляром Нілсам Вестбергам. На момант разводу ў іх было двое дзяцей, і Соня чакала дзіцяці (не ад мужа). Дзіця памерла ад лейкеміі ва ўзросце двух гадоў.
У 1956 годзе Соня выйшла замуж за Бо Холмберга і нарадзіла чацвёртае дзіця Мікаэля. У наступным годзе яна апублікавала сваю першую калекцыю вершаў: Situationer (Сітуацыі). У 1963 годзе яна стала агульнавядома ў Швецыі пасля публікацыі Husfrid. Яна стала вядомай дзякуючы выразнаму стылю пісьма, апісання паўсядзённага жыцця і каментавання грамадства. Феміністычны рух прыняў працу Акесан і часта цытаваў яе. Самы вядомы з яе вершаў, напэўна, «äktenskapsfrågan» (пытанне шлюбу). Яго часта называюць «vara vit mans slav» (быць рабом белага чалавека), бо гэта паўтараецца на працягу ўсяго верша.
Пасля дзевяці гадоў шлюбу яна развялася з Бо Холмбергам у 1965 годзе. Яна выйшла замуж за Ярла Хамарберга, шведскага мастака і паэта, і нарадзіла сваё пятае дзіця Герці. Соня Акесан пераехала ў Хальмстад у 1970-я гады пасля псіхічных захворванняў, а ў 1977 годзе памерла ад раку печані.
IC 645
IC 645 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) у сузор'і Секстант.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Allium variegatum
Allium variegatum — від травяністых раслін сямейства, эндэмік Турцыі.
Распаўсюджанне
Распаўсюджаны ў азіяцкай Турцыі.
Уладзімір Уладзіміравіч Алоўнікаў
Уладзі́мір Уладзі́міравіч Ало́ўнікаў (,  — 1996, Мінск) — беларускі кампазітар. Заслужаны дзеяч мастацтваў Беларусі (1957). Народны артыст Беларусі (1970). Прафесар (1980).
Біяграфічныя звесткі
Скончыў Беларускую дзяржаўную кансерваторыю па класу кампазіцыі прафесара В. Залатарова ў 1941 годзе. Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. З 1947 года выкладчык, з 1966 года дацэнт, з 1962 года рэктар Беларускай кансерваторыі.
Творчасць
У. Алоўнікаў — аўтар кантаты і араторыі, сімфанічных паэм, харавой і камерна-інструментальнай музыкі. Асаблівае месца ў яго творчасці займаюць песні, якія прынеслі кампазітару шырокую вядомасць. Пачатковы матыў адной з іх — «Радзіма, мая дарагая» — стаў пазыўнымі Беларускага радыё.
Аркестравая музыка
Для сімфанічнага аркестра
Сям’я
Бацька беларускага музыканта Ігара Алоўнікава (нар. 1954)
Свята-Петра-Паўлаўская царква (Багушэўск)
Свята-Петра-Паўлаўская царква — праваслаўны храм у гарадскім пасёлку Багушэўск Сенненскага раёна Віцебскай вобласці. Знаходзіцца на вул. Гарбунова, 24.
Гісторыя
У 1993 годзе пачалося будаўніцтва новага храма з дрэва і цэглы на новым месцы. 12 ліпеня 1995 года ў прастольнае свята была адслужана першая літургія.
На базе храма створаны клуб «Споведзь душы». У 2017 годзе пры храме быў адкрыты Цэнтр культуры.
Архітэктура
Царква ў імя святых апосталаў Пятра і Паўла вырашана адкрытым брусочным зрубам («у ластаўчын хвост»), накрытым 2-схільным дахам, па цэнтры якога светлавы барабан (васьмярык на чацверыку) з цыбулепадобным бляшаным купалам. З франтальнага боку прыбудаваны нізкі прытвор з сілікатнай цэглы, над 2-схільным дахам якога надбудавана чацверыковая драўляная званіца, якая пераходзіць у нізкі васьмярык з шатровым верхам і макаўкай у завяршэнні. Сцены зруба прарэзаны прамавугольнымі аконнымі праёмамі, прытвора-арачнымі. Карнізы дэкарыраваны разнымі падзорамі.
Бланманжэ
Бланманжэ́, бламанжэ (ад blanc — белы і manger — есці) — разнавіднасць нефруктовых непразрыстых жэле, якія гатуюць з малака, яйкаў, манных круп або мукі, часам на жэлаціне або агары, з дадаваннем цукару, розных за́тавак і араматызатараў.
Бланманжэ, у адрозненне ад яркіх фруктовых жэле, найчасцей белыя, крэмавыя або бэжавага колеру, які дае малако, вяршкі або даданыя парашкі кавы, какавы, шакалада. Бланманжэ гатуюць з інгрэдыентаў у складзе якіх ёсць клейкія рэчывы — казеін малака, клейстар крупы або мукі, таму жэлацін ці агар, калі і дадаюць, то ў нязначнай колькасці. З-за гэтага бланманжэ значна далікатнейшай кансістэнцыі за звычайныя жэле. Бланманжэ — сытная салодкая страва, іх падаюць з лёгкім, не дужа сытным, напрыклад рыбным ці гароднінным, абедам, каб кампенсаваць агульную каларыйнасць.
Нягледзячы на прастату гатавання, бланманжэ патрабуюць вялікай пільнасці вытрымлівання прапорцый інгрэдыентаў і назірання працэсу варэння, бо іх смак і кансістэнцыю вельмі лёгка сапсаваць пераварваннем. Гэтая патрабавальнасць бланманжэ прычынілася да таго, што недарагая і смачная страва практычна знікла з сучаснага ўжытку і вядомая толькі з мастацкай літаратуры XIX ст. Бланманжэ замянілі не такія смачныя і далікатныя малочныя або кававыя жэле з вялікім дадаткам жэлаціну.
Рэцэпт сапраўдных бланманжэ паводле В. Пахлёбкіна
''Муку развесці 0,5 л халоднага малака, астатняе малако і вяршкі закіпяціць, усыпаць арэхі і патроху даліваць малако з рысавай мукой, бесперапынна памешваючы. Дадаць цукар, затаўкі і варыць да загушчэння.''
NGC 375
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Дашкаўка (станцыя)
Да́шкаўка (, Дашковка)  — станцыя Магілёўскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Магілёўскім раёне Магілёўскай вобласці. Размешчана ў вёсцы Дашкаўка.
Гісторыя
У Вялікую Айчынную вайну з ліпеня 1941 года да 27 чэрвеня 1944 года акупіравана нямецкімі войскамі. У 1934 годзе 121-ы партызанскі атрад з 113-м атрадам разграмілі гарнізон на станцыі і падарвалі больш за 120 рэек.
Месмер
Месмер — прозвішча.
Сцяг Слоніма
Сцяг Слоніма — сцяг горада Слонім і Слонімскага раёна. Сцяг зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 9 верасня 2009 г. № 450.
Апісанне
Сцяг уяўляе сабой прамавугольнае палотнішча блакітнага колеру з суадносінамі бакоў 1:2, у цэнтры пярэдняга боку якога размяшчаецца выява герба горада Слонім.
Кладзіна аленевая
Распаўсюджанне і экалогія
Сустракаецца ў тундрах, у хвойніках, на тарфяных балотах. Расце на пясчанай глебе, на адкрытых сонцу палянах. Cladonia rangiferina — адзін з асноўных кампанентаў ягелю. Адзін з асноўных відаў корму для паўночных аленяў.
У Беларусі сустракаецца па ўсёй тэрыторыі.
Біялагічнае апісанне
Самая буйная з кладоній, вышыня да 20 см. Мае моцнаразгалінаваныя, панікаючыя на вяршыні на адзін бок падэцыі. Каравы пласт на падэцыях адсутнічае, паверхня іх тонкалямцавая, гладкая або ў аснавання бугорчатая, бялёса-зялёная або жаўтлява-бялёсая. У месцах галінаванне на падэцыях утвараюцца невялікія адтуліны.
Першаснага талама не мае. Слаявіна кусцістая, складаецца з полых цыліндрычных вырастаў да 20 см вышыні, дыхатамічна разгалінаваных, асабліва інтэнсіўна ў верхняй частцы, якія ўтвараюць дзярнінкі з купалападобнымі ўзвышэннямі.
Пладовыя целы (апатэцыі) вельмі дробныя, карычневыя, 0,5 мм у дыяметры, размяшчаюцца на канцах галінак. Спрэчкі падоўжаныя да верацянопадобных, 6(10) — 14×2,5 — 4,5 мкм.
Пад дзеяннем KOH жоўкне.
Выкарыстанне
Утрымлівае уснінавую і іншыя лішайнікавыя кіслоты, якія валодаюць выяўленай антымікробнай актыўнасцю.
Карпаўскі
Ка́рпаўскі (, Карповский) — пасёлак у Чэрыкаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Язёрскага сельсавета.
Да 18 лютага 1972 года пасёлак уваходзіў у склад Сормаўскага сельсавета.
Вясенняя
Вясе́нняя (, Весенняя) — вёска ў Смаргонскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Сінькоўскага сельсавета.
Да 19 красавіка 1973 года вёска ўваходзіла ў склад Шутавіцкага сельсавета.
NGC 25
NGC 25 — галактыка каталога NGC, знаходзіцца ў сузор’і Фенікса. Бачная зорная велічыня: 12,6. Бачны размер: 1,4' × 0,8'. Прамое ўзыходжанне: 0 гадз. 9 мін. 59,3 сек. Схіленне: −57° 01' 13".
Формула-1 у сезоне 2014
Сезон 2014 у Формуле-1 быў 65-м сезонам Чэмпіяната Свету ў гонках класа Формула-1, якія праходзяць пад эгідай Міжнароднай Аўтамабільнай Федэрацыі (FIA). 11 каманд і 24 пілоты спаборнічалі на 19 этапах Гран-пры за тытулы Чэмпіёна свету сярод пілотаў і сярод канструктараў. Пачатак сезона адбыўся ў Аўстраліі 16 сакавіка і скончыўся 23 лістапада ў Аб'яднаных Арабскіх Эміратах.
Нямецкі пілот Себасцьян Фетэль пачынаў сезон як дзеючы чатырохразовы Чэмпіён Свету сярод пілотаў, а яго каманда — Red Bull Racing — як уладальнікі тытула Чэмпіёна сярод Канструктараў. Ні Фетэль, ні яго каманда не здолелі абараніць свае тытулы.
Пераможцам Чэмпіянату стаў брытанскі пілот Льюіс Хэмілтан, які выйграў свой другі чэмпіёнскі тытул, а таксама стаў самым паспяховым брытанскім пілотам за гісторыю Формулы-1. Паводле колькасці кар'ерных перамог Хэмілтан абышоў другога знакамітага брытанца Найджэла Мэнсэла. Другім пілотам у чэмпіянаце стаў партнёр Хэмілтана па камандзе Mercedes Ніка Розберг. Дзякуючы амаль суцэльнаму дамінаванню ў Чэмпіянаце, Розберг і Хэмілтан удваіх прынеслі першы Кубак Канструктараў для сваёй каманды Mercedes. Розберг таксама стаў уладальнікам спецыяльнай прэміі Міжнароднай Аўтамабільнай Федэрацыі (FIA) за найбольшую колькасць поўл-пазіцый у сезоне. Аўстралійкі пілот Red Bull Racing Даніэль Рык'ярда ў сваім дэбютным сезоне за новую каманду стаў трэцім у агульным заліку, стаў адзіным пілотам, які здолеў парушыць гегемонію пілотаў Mercedes з трыма перамогамі.
Удзельнікі: каманды і пілоты
Наступныя каманды і пілоты аб'явілі пра свой удзел у Чэмпіянаце Свету 2014 года. Тым не менш, іх удзел залежыць ад вырашэння каманд наконт новай рэдакцыі дамовы паміж Міжнароднай Аўтамабільнай Федэрацыяй (FIA), Асацыяцыяй Каманд Формулы Адзін (FOTA) і Адміністрацыяй Формулы-1.
10 Студзеня 2014 FIA абвясціла часовы спіс удзельнікаў на сезон 2014 :
Пілоты
Феліпэ Маса пакідае Ferrari пасля 8 сезонаў і пераходзіць у Williams, дзе далучыцца да Вальтэры Ботаса. У той жа час у Ferrari вяртаецца Кімі Райканен, які выступаў за Ferrari з 2007 па 2009 годы ў 52 Гран-пры і атрымаў у 2007 годзе тытул Чэмпіёна Свету. Іншым кандыдатам на месца Масы быў Ніка Хюлькенберг.
Марк Уэбер заходзіць з Формулы-1 пасля 12 сезонаў, з якіх апошнія 7 ён правёў у Red Bull Racing. Уэбер працягне сваю гоначную кар'еру ў Чэмпіянаце Свету па гонках на цягавітасць у камандзе Porsche AG. Месца Уэбера дастаецца Даніэлю Рык'ярда, які пакідае Toro Rosso. Рык'ярда з'яўляецца другім выхаванцам спецыяльнай праграмы Red Bull для маладых пілотаў пасля Фетэля, які атрымаў месца ў асноўнай камандзе Red Bull Racing. У Toro Rosso Рык'ярда заменіць чэмпіён GP3 2013 года Данііл Квят.
McLaren не падоўжыў кантракт з Серхіа Перэсам, что вымусіла апошняга шукаць новую каманду, каб працягнуць кар'еру ў Формуле-1. McLaren падпісаў дамову з удзельнікам сваёй пргарамы для маладых пілотаў Кевінам Магнусэнам. Перэс, у сваю чаргу, далучыцца да Ніка Хюлькенберга ў Force India. Апошні пакінуў Sauber пасля года супрацоўніцтва, і яго месца займе Адрыян Зуціл.
Камуі Кабаясі вяртаецца ў Формулу-1 у складзе кманды Caterham пасля аднагадовага перапынка. Яго партнёрам па камандзе будзе пілот серыі GP2 Маркус Эрыксан. Былы пілот Caterham Г'еда ван дэр Гардэ сышоў да Sauber трэцім пілотам, у той час як Шарль Пік пакінуў каманду і не знайшоў новага месца.
Змены на працягу сезона
Пасля Гран-пры Расіі каманда Caterham F1 страціла ўсе крыніцы свайго фінансавання з-за спрэчкі паміж уладальнікамі каманды. Каманда перайшла пад адміністрацыйнае кіраванне часовым прадстаўніком крэдытораў. У выніку каманда і яе пілоты прапусцілі Гран-Пры Бразіліі і ЗША. Caterham здолелі прыняць удзел на апошнім этапе ў Абу-Дабі, але з Уілам Стывенсам замест Маркуса Эрыксана.
Каманда Marussia пасля Гран-пры Японіі, у якім пілот Жуль Б'яншы атрымаў сур'ёзныя траўмы, вырашыла не выстаўляць другі балід у наступным пасля японскага расійскім гран-пры. Пасля гэтага каманда таксама, як і Caterham F1 перайшла пад адміністрацыйнае кіраванне, прапусціла амерыканскі і бразільскі этапы. Напярэдадні Гран-Пры Бразіліі каманды спыніла сваё існаванне: супрацоўнікі былі звольненыя, а маёмасць выстаўлена на продаж.
Каляндар
Першае выданне календара гран-пры на 2014 год з'явілася ў верасні 2013 года і ўтрымлівала 21 этап: пачатак быў запланаваны на 16 сакавіка ў Аўстраліі, а заканчэнне сезона павінна было адбыцца ў Бразіліі 30 лістапада. Вяртанне Гран-пры Мексікі было запланавана на кастрычнік. У тым жа месяцы павінен быў адбыцца дэбют Гран-пры Расіі. Падцвердзілася вяртанне Гран-пры Аўстрыі, а таксама месца правядзення Гран-пры Іспаніі ў Барселоне. Гран-пры Карэі пераносілася на красавік па лагістычных разважаннях.
Другое выданне календара зведала з'яўленне яшчэ аднаго на гарадской трасе ў Нью-Джэрсі, які планавалася правесці паміж гонкамі ў Манака і Канадзе. Такім чынам, магчымая колькасць этапаў узрасла да 22. У той жа час было аб'яўлена аб дадатковых мерапрыемствах па інспекцыі трас ў Мексіцы, Карэі і Нью-Джэрсі, што села б сваім вынікам скарачэнне кольксці этапаў да 21 ці 20. Сярэдзіна кастрычніка была замацаваная за гонкай ў Расіі.
Афіцыйны каляндар, у якім 19 этапаў, на сезон 2014 быў абвешчаны 4 снежня 2013 года. З афіцыйнай рэдакцыі календара былі выключаны гран-пры ў Карэі, Мексіцы і Нью-Джэрсі. Гран-пры Абу-Дабі зноў заняў месца заключнага этапа Чэмпіяната.
Гран-Пры Аўстраліі
Гонка ў Аўстраліі адзначылася вялікай колькасцю зыходаў па тэхнічных прычынах. Ужо на чацвёртым крузе зышоў уладальнік поўл-пазіцыі Льюіс Хэмілтан, а на пятым за ім накіраваўся дзеючы чэмпіён Себасцьян Фетэль, які ў сваю чаргу праваліў кваліфікацыю днём раней. Старт гонкі таксама адзначыўся сутыкненнем Камуі Кабаясі і Феліпэ Масы. Увогуле зышло з трасы 7 пілотаў. Mercedes Ніка Розберга цалкам дамінаваў у гонцы, нікому не саступіўшы лідарства. Даніэль Рык'ярда стаў першым аўстралійцам, якому давялося патрапіць на подыум у дамашняй для сябе гонцы. Нечаканы вынік атрымаў дацкі пілот McLaren Кевін Магнусэн, які фінішаваў трэцім у сваёй дэбютнай гонцы ў Формуле-1. Найбольшай актыўнасцю ў пелетоне адзначыўся Вальтэры Ботас, які трапіў на шостае месца пасля старта з 15-ай пазіцыі і пракола падчас гонкі. Пасля гонкі FIA знайшло парушэнні ў канфігурацыі датчыкаў узроўню паліва на балідзе Рык'ярда, за што апошні быў дыскваліфікаваны. Магнусэну аддалі другую пазіцыю, а на трэцюю прыступку падняўся Джэнсан Батан.
Гран-Пры Малайзіі
Гран-Пры Малайзіі праходзіў у добрых умовах надвор'я, негледзячы на дажджавую кваліфікацыю. У гонцы цалкам дамінавалі пілоты Mercedes Ніка Розберг і Льюіс Хэмілтан. Себасцьян Фетэль разам са сваім партнёрам па Red Bull Даніэлем Рык'ярда намагаліся навязаць першым барацьбу, але няўдала. Хэмілтан выйграў гонку, а таксама паказаў найлепшы круг. Розберг стаў другім і такім чынам прынёс Mercedes пераможны камандны дубль. Фетэль здолеў даехаць да трэцяга месца, хоць у самым пачатку гонкі яму прыйшлося весці барацьбу з Red Bull Рык'ярда, а потым пакутваць ад непаладак з сістэмай DRS. Рык'ярда ўвогуле сышоў з гонкі з-за тэхнічных праблем, а таксама быў пакараны за небяспечны выезд з піт-стопа. Ferrari зноў набрала ачкі, дзякуючы чацвёртаму месцу Фернанда Алонса. Кімі Райканен скончыў гонку па-за ачковай зонай з-за сутыкнення з Кевінам Магнусэнам і пракола, які адсунуў яго на апошніюю пазіцыю на пачатку гонкі. Такім чынам Розберг замацаваў сваё лідарства ў Чэмпіянаце, а Хэмілтан падняўся на другі радок.
Гран-Пры Бахрэйна
Гонка ў Бахрэйне адзначылася вялікай колькасцю барацьбы паміж пілотамі ў пелатоне. Пілоты каманды Mercedes цалкам дамінавалі ў гонцы: Ніка Розберг і Льюіс Хэмілтан аспрэчвалі лідарства з першага паварота да сама апошняга. Хэмілтан ужо ў першым павароце здолеў вырвацца наперад, а пад канец гонкі на цвёрдай гуме стрымаў атакі Розберга, які ехаў на больш мяккай. На подступах да п'едэстала асноўная барацьба йшла паміж пілотамі Force India і Williams, як паміж каманадамі, так і паміж пілотамі ўнутры каманд. Себасцьян Фетэль пакутваў у сярэдзіне пелатона ад нізкага тэмпа баліда, у той час як Даніэль Рык'ярда атакаваў і здолеў фінішаваць у першай пяцёрцы. Замкнулі ачковую зону пілоты Ferrari Фернанда Алонса і Кімі Райканен. Хэмілтан перамог, Розберг стаў другім, а Серхіа Перэс узняўся на трэцюю прыступку п'едэстала. Рык'ярда фінішаваў чацвёртым і набраў свае першыя ачкі ў Чэмпіянаце. Гонка не абышлася без машыны баспекі: пасля сутыкнення Пастора Мальданада і Эстэбана Гуцьерэса некалькі кругоў спатрэбілася каб прыбраць недабіткі балідаў.
Гран-Пры Кітая
У гонцы цалкам дамінавалі пілоты каманды Mercedes Льюіс Хэмілтан і Ніка Розберг. Хэмілтан лідаваў з самога старта, у той час як Розберг праваліў старт і адкаціўся спачатку на сёмае месца. Добрую гонку праводзіў для сябе Фернанда Алонса, які не змог навязаць барацьбу пілотам Mercedes, але быў недасяжным для Red Bull. Себасцьян Фетэль адчуваў сябе не так упэўнена, як у мінулым сезоне, і другую гонку запар атрымаў загад з боксаў прапусціць на трасе свайго партнёра па камандзе Даніэля Рык'ярда. На 54 круге гонкі з 56 быў памылкова паказаны клятчастый сцяг, але Хэмілтан праехаў усе 56 кругоў. Пасля гран-пры, згодна з правіламі FIA, гонку палічылі скончанай на 54-м крузе, але гэта не паўплывала на размеркаванне фінальных пазіцый.
Гран-Пры Іспаніі
Льюіс Хэмілтан атрымаў сваю чацвёртую запар перамогу ў сезоне і здолеў выйсці на першае месца ў заліку пілотаў. Гонка ў Іспаніі праходзіла ў барацьбе двух пілотаў Mercedes, якія выбралі розную тактыку па выкарыстанні гумы. Пасля фінальнай змены гумы Хэмілтан застаўся на медыуме, у той час як Розберг выбраў больш цвёрдую гуму. За 10 кругоў да канца гонкі дыстанцыя паміж Розбергам і Хэмілтанам скарацілася з 2,1 с да 0,6 с. Некалькі разоў Розберг спрабаваў атакаваць Хэмілтана, але не здолеў. На фінішы абодвух пілотаў падзялілі 0,6 секундаў. Трэцяе месца і першы подыум у кар'еры атрымаў Даніэль Рык'ярда, следам за якім фінішаваў яго партнёр па Red Bull Себасцьян Фетэль. Фетэль здолеў абыйсці Вальтэры Ботаса, які атрымаў пятае месца, дзякуючы стратэгіі трох піт-стопаў. Наступнымі фінішавалі абодва пілота Ferrari Кімі Райканен і Фернанда Алонса. Алонса таксама скарыстаўся трыма піт-стопамі і абыйшоў Райканена, які выйграў кваліфікацыю ў партнёра і зрабіў толькі два піт-стопа. Першыя ачкі для Lotus набраў Раман Гражан, які фінішаваў восьмым. Замыкнулі першую дзясятку пілоты Force India Серхіа Перэс і Ніка Хюлькенберг.
Гран-Пры Манака
Пілоты каманды Mercedes дамінавалі падчас кваліфікацыі і гонкі ў Манака. Ніка Розберг выйграў поўл-пазіцыю, а затым паспяхова адбіў усе атакі Льюіса Хэмілтана падчас гонкі. Асноўную канкурэнцыю пілотам Mercedes складалі Red Bull, але дзеючы чэмпіён Себасцьян Фетэль сышоў з-за тэхнічных праблем у першай палове гонкі. Даніэль Рык'ярда аткаваў Хэмілтана ў барацьбе за другую пазіцыю да самага фініша. Двойчы ў гонцы з'яўляўся сэйфці-кар: спачатку з-за аварыі Серхіа Перэса на ўваходзе ў Мірабо, а потым з-за аварыі Адрыяна Зуціла на выхадзе з тунэля. Тройка лідараў здолела абыйсці на круг амаль увесь пелатон, за выключэннем чацвёртага месца Фернанда Алонса. 7 пілотаў сышло с трасы, а Пастор Мальданада не здолеў стартаваць. Па выніках гонкі Розберг вярнуў сябе лідарства ў Чэмпіянаце Свету. Свае першыя ачкі ў кар'еры атрымалі Жуль Б'яншы і яго каманда Marussia, для якой гэта былі першыя ачкі ў Формуле-1 з моманту дэбюта каманды ў 2012 годзе.
Гран-Пры Канады
Гонка ў Канадзе пачалася з аварыі ў адной з шыкан на першым крузе, у выніку якой абодва пілота Marussia сышлі з гонкі. На некалькі кругоў у гонцы з'явіўся сэйфці-кар. Пасля рэстарта абодва пілота Mercedes ад'ехалі амаль на паўхвіліны ад астатніх і павялічвалі сваю перавагу. Пасля 40 кругоў у абодвух балідаў Mercedes пачаліся праблемы з магутнасцю: яны пачалі губляць перавагу і да іх пачала пад'язджаць группа, у якой знаходзіліся Феліпэ Маса, Себасцьян Фетэль, Даніэль Рык'ярда і Серхіа Перэс. На 46-м крузе Льюіс Хэмілтан зрабіў спробу атакі на Розберга і прайшоў таго, але неўзабаве быў вымушаны саступіць пазіцыю. Губляючы хуткасць і здольнасць тармазіць у павольных паваротах, Хэмілтан даехаў да боксаў і сышоў з трасы. Розберг застаўся ў лідарах, але за ім сфарміравалася шчыльная група з Серхіа Перэса і абодвух пілотаў Red Bull. Рык'ярда спачатку абагнаў Перэса, а затым дагнаў Розберга і стаў лідарам гонкі. На апошнім крузе Себасцьян Фетэль прайшоў Перэса ў барацьбе за трэцяе месца. Феліпэ Маса ў спробе атакаваць Перэса сутыкнуўся з апошнім на выхадзе са стартавай прамой, у выніку чаго апошні круг прайшоў пад сэйфці-карам. Даніэль Рык'ярда атрымаў сваю першую перамогу ў Формуле-1.
Гран-Пры Вялікабрытаніі
Гонка пачалася з аварыі Кімі Райканена, што прывяло да з'яўлення машыны бяспекі, а потым і чырвонага сцяга. Райканен страціў балід у адным з паваротаў і пры спробе вярнуцца на трасу не справіўся з кіраваннем, разбіўшы ўшчэнт свой балід, з якім сутыкнуўся Феліпэ Маса. У выніку аварыі быў пашкоджаны рэльс бяспекі і больш за гадзіну йшла яго замена. Пасля рэстарта гонкі Льюіс Хэмілтан і Ніка Розберг вялі барацьбу паміж сабой за перамогу, пакуль Розберг не сышоў з гонкі з-за праблем са скырнкай перадач. Гэта быў першы сыход Розберга ў сезоне 2014 года — дагэтуль Розберг заўсёды фінішаваў у першай тройцы. Найлепшы для сябе вынік у кар'еры паказаў Вальтэры Ботас, які заняў другой месца ў выніку сыхода Розберга, стартаваўшы з чатырнадцатай пазіцыі. Даніэль Рык'ярда з Red Bull зноў стаў лепшым прадстаўніком каманды, атрымаўшы трэцяе месца на подыуме. Па выніках гонкі Хэмілтан сур'ёзна сакраціў перавагу Розберга ў агульным заліку да 4 ачкоў.
Гран-Пры Германіі
Асноўныя канкурэтны за лідарства ў чэмпіянаце стартавалі з розных канцоў пелатона. Ніка Розберг статртаваў з поўл-пазіцыі, у той час, як Льюіс Хэмілтан стартаваў з 20-га месца з-за замены скрынкі перадач пасля няўдалай кваліфікацыі на 15-м месцы. Першыя два кругі прайшлі пад сэйфці-карам з-за сутыкнення Феліпэ Масы і Кевіна Магнусэна, пасля якога балід бразільскага пілота перакуліўся ў паверы і прызямліўся ўверх коламі. Розберг цалкам камфортна даехаў да першага месца, у той час, як Хэмілтану давадзілася пастаянна прарывацца ўверх. На 30-м крузе Хэмілтан пашкодзіў пярэдняе антыкрыло пры спробе абагнаць Джэнсана Батана. Пасля піт-стопа Хэмілтан паказаў шэраг хуткіх кругоў, але не здолеў дагнаць Вальтэры Ботаса, які ішоў на другой пазіцыі, бо гума суперсофт больш не працавала. Ботас даехаў да другога месца — найвышэйшага ў сваёй кар'еры, Хэмілтан стаў трэцім. Себасцьян Фетэль вырваў чацвёртае месца ў барацьбе з Фернанда Алонса, які вымушаны быў змяніць тактыку двух піт-стопаў на тры.
Гран-Пры Венгрыі
На пачатку гонцы з'явіўся сэйфці-кар з-за аварыі Маркуса Эрыксана, што сур'ёзна сапсавала старт гонкі для першай чацьвёрцы лідараў: Ніка Розбергу, Вальтэры Ботасу, Себасцьяну Фетэлю і Фернанда Алонса. У той час, як большая частка пелатона заехала ў боксы, чацьвёрка была знаходзілася на апошнім павароце і вымушана была прапусціць піт-стоп. Пасля таго, як піт-стоп быў здзейснены, у лідарства выйшаў Даніэль Рык'ярда, за якім апынуўся Джэнсан Батан на прамежкавай гуме. Батан спачатку здолеў выйсці наперад, але быў вымушаны заехаць у боксы, бо траса пачала падсыхаць. Пасля 23 круга з'явіўся другі сэйфці-кар, які вывеў у лідарства Фернанда Алонса, бо Рык'ярда заехаў у боксы, а Жан-Эрык Вернь на пятай пазіцыі стрымліваў Розберга, Фетэля і Хэмілтана. Пасля другой серыі піт-стопаў Алонса застаўся ў лідарах, Хэмілтан ішоў на другой пазіцыі, яго даганяў Розберг, Рык'ярда на свежай гуме хутка набліжаўся да ўсёй тройкі. У гэты момант Хэмілтан атрымаў наказ з боксаў прапусціць Розберга, але не павінаваўся. Рык'ярда абагнаў Розберга, потым Хэмілтана, а за тры круга да фініша выйшаў у лідары. Алонса абараніў сваю пазіцыю ад Хэмілтана, дзякуючы атакам Розберга, які не даў Хэмілтану цалкам засярэдзіцца на Алонса.