cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Маршанцыя зменлівая
Апісанне
Пад паветранымі камерамі размяшчаецца парэнхіма з шырокіх бясколерных клетак, якія часта ўтрымліваюць крухмал і ўключэнні алею. У парэнхіме ёсць слізевыя хады, утвораныя ў выніку растварэння суседніх клетак, заўсёды запоўненыя сліззю.
Унутры талома маршанцыі няма праводзячай тканкі. Яна заменена знешняй (вонкавай) праводзячай сістэмай з язычковых рызоідаў з амфігастрыямі.
Пашырэнне
Від амаль касмапалітны. Сустракаецца на вільготнай глебе ў лясах, на балотах і ў іншых месцах.
Асаблівасці біялогіі
Вегетатыўнае размнажэнне адбываецца пры дапамозе вывадковых пупышак. На верхнім баку талома маршанцыі знаходзяцца вывадковыя кошыкі. У іх фарміруюцца вывадковыя пупышкі ў выглядзе авальных пласцінак з выемкамі па баках, дзе размяшчаюцца кропкі росту. Вывадковая пупышка сядзіць на аднаклетачнай ножцы. У час дажджу пры пападанні кроплі вады ў вывадковы кошык вывадковая пупышка лёгка адломваецца ад ножкі і вымываецца з кошыка. На паверхні глебы з вывадковай пупышкі фарміруецца новы талом маршанцыі.
Пры адміранні талома маршанцыі, калі яно даходзіць да месца разгалінавання, гэтыя галіны пачынаюць расці асобна.
Характэрна таксама палавое размнажэнне. Маршанцыя з'яўляецца двухдомнай раслінай. На адных яе таломах узнікаюць своеасаблівыя вырасты ў выглядзе ножкі з мнагалопасцевым дыскам. Гэта мужчынскія, ці антэрыдыяльныя, падстаўкі.
На вертыкальным разрэзе праз дыск антэрыдыяльнай падстаўкі, у верхняй яго частцы прыкметны антэрыдыяльныя поласці, на дне якіх размешчана па адным антэрыдыі. Антэрыдый — гэта авальнае цельца з аднаслойнай сценкай, на ножцы, прымацоўваецца да дна поласці. Змесціва антэрыдыя складаецца са шматлікіх сперматагенных клетак, кожная з якіх утварае два двухжгуцікавыя сперматазоіды. Пасля выспявання антэрыдый ускрываецца зверху шчылінай, і сперматазоіды ў час дажджу праз канал антэрыдыяльнай поласці выходзяць наверх, актыўна перамяшчаюцца ў вадзе, падплываюць да архегонія.
На іншых таломах маршанцыі ўтвараюцца вырасты ў выглядзе ножкі, якая заканчваецца шматпрамянёвай зоркай. Гэта жаночая, ці археганіяльная, падстаўка.
На падоўжным разрэзе праз жаночую падстаўку прыметны архегоніі, якія сядзяць групамі паміж праменямі. Яны шыйкамі звісаюць уніз. Кожная група архегоніяў пакрыта агульным покрывам — перыхецыем, а кожны архегоній адзеты асобным покрывам — перыанцыем, які ўзнікае ў выглядзе кальцавога валіка ў аснове архегонія. Затым перыанцый моцна разрастаецца. Перыхецый і перыанцый засцерагаюць архегоніі, а потым і спарагоны ад высыхання.
Пры паспяванні архегонія яго шыйка на верхавінцы ўскрываецца, шыйкавыя і брушкавая канальцавая клеткі аслізняюцца і сперматазоіды бесперашкодна пранікаюць унутр архегонія. Адбываецца зліццё сперматазоіда з яйцаклеткай — апладненне.
З аплодненай яйцаклеткі развіваецца бясполае пакаленне — спарафіт, або спарагон. Ён складаецца з шарападобнай каробачкі, кароткай ножкі, пашыраная частка якой называецца гаўсторыяй (ступнёй). Пры дапамозе гаўсторыі спарагон прымацоўваецца да тканкі падстаўкі (гаметафіт) і жывіцца за яго кошт. Каробачка ўтрымлівае споры і элатэры (спружынкі).
Пры паспяванні спор каробачка раскрываецца на верхавінцы створкамі, i споры высыпаюцца. Элатэры моцна гіграскапічныя. У сырое надво-р'е яны скручаны, у сухое — раскручваюцца. Гэтым самым яны рыхляць споравую масу і спрыяюць раўнамернаму высяванню спор з каробачкі.
Гаплоідныя споры ўтвараюцца пры меёзе мацярынскіх клетак спор (спарацытаў). Частка мацярынскіх клетак спор выцягваецца, абалонка іх нераўнамерна патаўшчаецца і прымае выгляд спружынак. Кожная такая клетка ператвараецца ў спружынку — элатэру.
Спора адзета двума абалонкамі — вонкавай (экзаспорый) і ўнутранай (эндаспорый). На глебе спора прарастае, утварае пласціністую пратанему, якая затым фарміруе талом маршанцыі.
Такім чынам, у цыкле развіцця маршанцыі назіраецца чаргаванне пакаленняў (генерацый), якім адпавядае змена ядзерных фаз. Палавое пакаленне — гаметафіт — змяняецца бясполым — спарафітам. Пераважальным пакаленнем з'яўляецца гаметафіт, расліна маршанцыі з мужчынскімі і жаночымі палавымі органамі (антэрыдыямі і архегоніямі). Усе клеткі яго гаплоідныя. Гаметафіт бярэ пачатак ад гаплоіднай споры.
Спарафіт (спарагон) мае невялікія памеры і жывіцца за кошт гаметафіта, да якога прымацоўваецца пры дапамозе гаўстэрыі (ступні), прысоскі. Усе клеткі спарафіта дыплоідныя, таму што развіваюцца ад дыплоіднай зіготы. Пераход ад спарафіта да гаметафіта адбываецца ў выніку рэдукцыйнага дзялення пры ўтварэнні спор.
Стройкераміка
Стройкераміка (Стройкера́мика) — пасёлак гарадскога тыпу ў Волжскім раёне Самарскай вобласці Расіі. Адлегласць да адміністрацыйнага цэнтра — 17 км. Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 2001 года. Асноўныя прадпрыемствы населенага пункта — завод «Самарскі Стройфарфор» (выпускае керамаграніт, сантэхнічную кераміку), фабрыка «Кухмайстар» (вытворчасць кетчупаў, соусаў, печыва). Насельніцтва — (2021).
NGC 3827
NGC 3827 (іншыя абазначэнні — UGC 6673, MCG 3-30-54, ZWG 97.70, IRAS11400+1907, PGC 36361) — галактыка ў сузор’і Леў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Княжыцы (Магілёўскі раён)
Кня́жыцы (, Княжицы) — аграгарадок у Магілёўскім раёне Магілёўскай вобласці, каля ракі Лахва. Адміністрацыйны цэнтр Княжыцкага сельсавета. Насельніцтва 305 чал. (2010). Знаходзяцца за 10 км на захад ад Магілёва, каля шашы Магілёў — Мінск (колішні Віленскі тракт).
Гісторыя
Упершыню Княжыцы згадваюцца ў 1501 годзе як уладанне жонкі вялікага князя Аляксандра Алены Іванаўны. У Старадубскую вайну ў 1535 годзе вёску спаліла войска маскоўскага ваяводы Івана Шуйскага. Па аднаўленні Княжыцы выраслі да мястэчка, у Аршанскім павеце Вялікага Княства Літоўскага. У 1645 г. ва ўласнасці ў Юрыя Галоўчынскага, пасля смерці якога перайшлі ягонай жонцы Барбары з Друцкіх-Сакалінскіх, якая пазней выйшла замуж за лідскага харунжага Яна Курча, у іх сумесным уладанні Княжыцы згадваюцца ў 1654 г. У 1748 годзе згадваецца сінагога.
У 1681 годзе харунжы вялікі Канстанцін Пац заснаваў у Княжыцах кляштар дамініканцаў. Першы касцёл быў драўляным. У XVIII стагоддзі кляштар атрымаў значныя ахвяраванні ад нашчадкаў першага фундатара і шляхцічаў Крукоўскіх. Пасля 1750 года пачалося будаўніцтва мураванага касцёла, асвечанага ў 1780 годзе архібіскупам магілёўскім Станіславам Богуш-Сестранцэвічам.
У выніку першага падзелу Рэчы Паспалітай (1772) Княжыцы апынуліся ў складзе Расійскай імперыі, у Магілёўскім павеце Магілёўскай губерні. Станам на 1785 год у мястэчку было 43 двары, на 1848 год — 147 двароў, на 1861 год — 72 двары, на 1880 год — 93 двары.
У 1801 годзе ў Княжыцах завяршылася будаўніцтва драўлянага кляштарнага корпуса з мураваным флігелем. Па здушэнні вызваленчага паўстання 1830—1831 гадоў расійскія ўлады ліквідавалі кляштар дамініканцаў, а па здушэнні нацыянальна-вызваленчага паўстання 1863—1864 гадоў — гвалтоўна перарабілі касцёл у царкву Маскоўскага патрыярхату. Да 1872 года завяршылася мураўёўскай рэканструкцыя колішняга касцёла, калі над ім надбудавалі 4 купалы-цыбуліны.
1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі Княжыцы ўвайшлі ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі перайшлі ў склад РСФСР. У 1924 годзе Княжыцы вярнулі БССР, дзе яны сталі цэнтрам сельсавета.
Пастановай Магілёўскага раённага Савета дэпутатаў ад 29 ліпеня 2008 г. № 13-5 вёскі Княжыцы і Сумарокава пераўтвораны ў аграгарадок Княжыцы-Сумарокава.
Інфраструктура
У вёсцы размяшчаецца школа (245 вучняў у 2004 годзе), пры якой працуе музей мясцовага ўраджэнца — мастака і мастацтвазнаўцы Паўла Масленікава. Таксама працуюць крама, пошта і бальніца (з 1980 года) на амаль 100 месцаў. З 2001 года існуе дзіцячы прытулак на 15 месцаў.
Пастановай Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь ад 10 красавіка 2003 года №11 будынак мясцовага касцёла ўключылі ў спіс гістарычна-культурных каштоўнасцей краіны.
Allium melliferum
Allium melliferum — від травяністых раслін сямейства, эндэмік штата Халіска, Мексіка.
Распаўсюджанне
Эндэмік штата Халіска, Мексіка.
Сцягрымава
Сцягрымава (Стегримово) — вёска ў Манастыршчынскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Собалеўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Сцягрымава абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Малінаўка (Ісернскі сельсавет)
Малі́наўка (, Малиновка) — пасёлак у Слуцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Ісернскага сельсавета.
Кулікі
Назву Кулікі́ маюць:
Населеныя пункты
Кулікі́ — распаўсюджаная назва населеных пунктаў.
Баярск
Бая́рск (, Боярск) — вёска ў Смаргонскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Крэўскага сельсавета.
Да 25 чэрвеня 2008 года вёска ўваходзіла ў склад Ардашынскага сельсавета.
Гарады Маўрытаніі
Гарады Маўрытаніі (Villes de Mauritanie) — спіс найбольш буйных населеных пунктаў Маўрытаніі. Па даных інтэрнэт-сайта World Gazeteer, у Маўрытаніі 29 гарадоў з колькасцю насельніцтва больш 4 000 чалавек.
Маскоўская (станцыя метро, Самара)
«Маскоўская» (Московская) — станцыя Самарскага метрапалітэна. Размешчана на 1-й лініі паміж станцыямі «Гагарынская» і «Расійская». Знаходзіцца ў Чыгуначным раёне Самары, на скрыжаванні Маскоўскай шашы і вуліцы Гагарына. Станцыя адкрыта 27 снежня 2002 года ў складзе пускавога ўчастка Самарскага метрапалітэна «Гагарынская» — «Маскоўская».
Архітэктура
Падлога складаецца з бетонных канструкцый. Калоны абліцаваныя чырвонай гранітнай пліткай. Плафоны знаходзяцца ў паглыбленнях арачнай столі. Бакавыя сцены абліцаваныя белым мармурам і абрамленыя знізу чорным каменем, а зверху мармурам залаціста-жоўтага адцення. У цэнтры станцыі знаходзіцца лесвіца, якая з’яўляецца зачынам пад пераход на другую лінію (праектуецца).
Нестар Іванавіч Махно
Нестар Іванавіч Махно (26 кастрычніка (7 лістапада па новым стылі) 1888, сяло Гуляйполе, Аляксандраўскі павет, Екацерынаслаўская губерня —, , Францыя) — анарха-камуніст, у 1918—1921 гадах правадыр атрадаў сялян-паўстанцаў, якія дзейнічалі на паўднёвым тэатры Грамадзянскай вайны. Вядомы як бацька Махно (афіцыйна падпісваў так некаторыя загады). Аўтар мемуараў «Успаміны».
Ягор Аляксандравіч Карпіцкі
Ягор Карпіцкі (нар., Віцебск) — беларускі футбаліст, нападнік расійскага клуба «Крылы Саветаў» з Самары і моладзевай зборнай Беларусі.
Клубная кар’ера
Выхаванец салігорскага «Шахцёра», з 2020 года пачаў выступаць за дубль клуба. У сезоне 2021 замацаваўся ў дублі і з 39 галамі стаў найлепшым бамбардзірам першынства дублёраў. З лета 2021 года стаў таксама прыцягвацца да асноўнай каманды. Дэбютаваў за «Шахцёр» 19 ліпеня 2021 года ў матчы Кубка Беларусі супраць «Узды» (3:0), калі выйшаў на замену ў першым тайме, а ў дадатковы час адзначыўся голам. 21 жніўня ўпершыню згуляў у Вышэйшай лізе, выйшаўшы на замену на 84-й хвіліне ў матчы з мазырскай «Славіяй» (4:0). У далейшым працягваў з’яўляцца ў асноўнай камандзе, дзе заставаўся на лаўцы запасных або выхадзіў на замену.
Сезон 2022 пачынаў у дублі салігорскага клуба, а ў красавіку быў пераведзены ў петрыкаўскі «Шахцёр». Замацаваўся ў складзе петрыкаўскай каманды, за 8 матчаў забіў 10 галоў, узначальваў спіс бамбардзіраў Першай лігі. У чэрвені 2022 года быў вернуты ў асноўную каманду салігарчан, дзе стаў рэгулярна з’яўляцца ў складзе, пераважна выходзячы на замену.
У 2023 годзе замацаваўся ў асноўным складзе «Шахцёра», дзе стаў рэгулярна забіваць, за 13 гульняў чэмпіянату адзначыўся 12 галамі. У ліпені 2023 года перайшоў у самарскія «Крылы Саветаў».
Міжнародная кар’ера
У кастрычніку 2021 года гуляў за юніёрскую зборную Беларусі (да 19 гадоў) у кваліфікацыйным раўндзе чэмпіянату Еўропы.
Смышляеўка (Самарская вобласць)
Смышляеўка (Смышля́евка) — пасёлак гарадскога тыпу, адміністрацыйны цэнтр гарадскога паселішча Смышляеўка ў Самарскай вобласці Расіі. Размешчаны за 3 км на ўсход ад Самары. Адміністрацыйна адносіцца да Волжскага раёна Самарскай вобласці. На захад ад пасёлка знаходзіцца аэрапорт Смышляеўка. Насельніцтва — 7198 чалавек (2021).
Аўстраславізм
Аўстраславізм — палітычны рух сярод славянскіх народаў Аўстра-Венгрыі (асабліва сярод чэхаў) у другой палове XIX стагоддзя. Яго паслядоўнікі імкнуліся рэфармаваць аўстра-вянгерскую падвойную манархію ў траістую дзяржаву. Галоўнымі ідэолагамі аўстраславізма былі Францішак Палацкі і Францішак Ладзіслаў Рыгер, а таксама аўстрыйскія сацыял-дэмакраты Ота Баўэр і Віктар Адлер. Каля 1890 аўстраславізм быў заменены палітычнымі ідэямі радыкальных младачэхаў.
IC 247
IC 247 — галактыка тыпу Sbc (кампактная выцягнутая спіральна галактыка) у сузор’і Кіт.
Еўлашы
Еўлашы  — тапонім.
IC 247
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Дубянецкі
Дубянецкі — прозвішча.
Светласельскі сельсавет
Светласе́льскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Шумілінскага раёна Віцебскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — аграгарадок Светласельскі.
Гісторыя
Утвораны 20 жніўня 1924 года як Амбросавіцкі сельсавет у складзе Сіроцінскага раёна Віцебскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Амбросавічы. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Сіроцінскім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Лескавічы, сельсавет перайменаваны ў Лескавіцкі сельсавет. 1 красавіка 1960 года ў склад Пагарэліцкага сельсавета перададзены 4 населеныя пункты (Башні, Будавесць, Саладухі Палявыя і Саладухі Пушчавыя). 23 лістапада 1961 года Сіроцінскі раён перайменаваны ў Шумілінскі. З 25 снежня 1962 года сельсавет у складзе Віцебскага раёна, з 30 ліпеня 1966 года — у складзе адноўленага Шумілінскага раёна. 26 сакавіка 1973 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Светласельская, сельсавет перайменаваны ў Светласельскі. На 1 студзеня 1974 года ў складзе Светласельскага сельсавета 25 населеных пунктаў. 8 красавіка 2004 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Язвінскага сельсавета (10 населеных пунктаў: вёскі Башні, Дубраўскае, Завяззе, Лажок, Мазекі, Полцева, Саладухі Пушчавыя, Ужляціна, Цербяшова і Язвіна), а ў склад Дабейскага сельсавета перададзены 7 населеных пунктаў у межах сельскагаспадарчага вытворчага кааператыва «Будавесць» (вёскі Амбросавічы, Гародна, Куціна, Маркава, Непароты, Рускі і Чарнецкае). 25 сакавіка 2008 года вёска Светласельская, цэнтр сельсавета, перайменавана ў агарагарадок Светласельскі.
Насельніцтва
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 2032 чалавекі, з іх 92,2 % — беларусы, 5,2 % — рускія, 0,8 % — украінцы, 0,7 % — палякі.
Склад
Светласельскі савет уключае 19 населеных пунктаў:
EPAM Systems
«EPAM Systems» (ЭПАМ Сістэмз) — амерыканская ІТ-кампанія, найбуйнейшы вытворца заказнога праграмнага забеспячэння ў Цэнтральнай і Усходняй Еўропе, аказвае кансалтынгавыя паслугі ў галіне інфармацыйных тэхналогій. Рэзідэнт беларускага Парка высокіх тэхналогій.
Гісторыя
Кампанія паўстала ў 1993 годзе ў Прынстане (Нью-Джэрсі, ЗША). Заснавалі яе Аркадзь Добкін, які эміграваў у ЗША ў 1991 годзе, і яго аднакласнік Леа Лознер з Мінска. Спярша кампанія называлася «EPAm» па скарачэнні ад «Effective Programming for America». Пазней, па выхадзе кампаніі на замежныя рынкі, яе назва трансфармавалася ў сучасную «EPAM Systems».
У 2002 годзе Deloitte & Touche упершыню публічна прызнала EPAM як хутка растучую кампанію.
У 2012 годзе EPAM каціруецца на Нью-Йоркскай фондавай біржы пад назвай EPAM, стаўшы першай кампаніяй з Беларусі на NYSE.
Набыткі
У 2006 годзе EPAM набыла VDI, кампанію па распрацоўцы праграмнага забеспячэння з цэнтрамі дастаўкі ў Расіі, што пашырыла прысутнасць кампаніі ў рэгіёне СНД. У тым годзе генеральны дырэктар EPAM Аркадзь Добкін быў названы часопісам Consulting адным з 25 самых уплывовых кансультантаў года.
У канцы 2012 года EPAM здзейсніла два набыцця: Thoughtcorp, якая пашырыла свае прапановы ў галіне Agile, бізнес-аналітыкі і мабільнай сувязі, і Empathy Lab, якая ўстанавіла практыку лічбавага ўзаемадзеяння з акцэнтам на вопыт кліентаў, дызайн і электронную камерцыю.
EPAM зрабіла два набыцця ў 2018 годзе, каб пашырыць свае прапановы паслуг: Continuum (цяпер EPAM Continuum) і TH_NK, каб дадаць кансультацыйныя магчымасці і развіваць свае метады праектавання лічбавых і паслуг. Таксама ў тым жа годзе EPAM запусціла InfoNgen®, карпаратыўны праграмны прадукт для аналізу тэкстаў і настрояў, які выкарыстоўвае штучны інтэлект.
Кампанія таксама выпусціла TelescopeAI®, платформу на аснове штучнага інтэлекту для ІТ-аперацый і кіравання працоўнай сілай, якая атрымала ўзнагароду Big Innovation Award 2019, якую ўручае Business Intelligence Group.
У 2019 годзе EPAM далучыўся да Blockchain in Transport Alliance (BiTA). У тым жа годзе кампанія запусціла EPAM Continuum, сваю паслугу па бізнес-кансалтынгу, вопыту і тэхналогіях.
Цэнтральны паўночнаамерыканскі офіс быў адчынены ў Лорэнсвілі, Нью-Джэрсі. Пазней з’явіўся цэнтральны еўрапейскі офіс у Будапешце. У 2010 годзе кампанія мела 29 офісаў у 9 краінах свету, у тым ліку ва ўсіх абласных цэнтрах Беларусі, а таксама ў Вялікабрытаніі, Германіі, Казахстане, Расіі, Украіне, і Швецыі.
Дзейнасць
У 2010 годзе колькасць супрацоўнікаў кампаніі ў Беларусі складае больш чым 2,5 тысячы чалавек (2010). Кампанія мае цэнтры распрацоўкі і офісы па абслугоўванні кліентаў у 20 краінах свету (дадзеныя на на 2015 год). Кліенты EPAM Systems — прадстаўнікі розных сегментаў гаспадаркі з болей чым 30 краін свету (у тым ліку з Беларусі і СНД). Сярод іх — Microsoft, SAP, Coca-Cola, «Інтэрфакс», А1, Мазырскі нафтаперапрацоўчы завод і іншыя.
Ацэнкі
У 2006 годзе кампанія ўвайшла ў спіс «100 сусветных аўтсорсэраў», #79 у раздзеле «Узыходныя зоркі аўтсорсынгу на глабальнай арэне».
Паводле звестак рэйтынгавага агенцтва «Эксперт РА», па выніках 2009 года EPAM Systems заняла 19-е месца ў агульным спісе найбуйнейшых ІТ-кампаній і 17-е — у спісе найбуйнейшых кансалтынгавых кампаній Расіі.
NGC 495
NGC 495 (іншыя абазначэнні — UGC 920, MCG 5-4-35, ZWG 502.58, PGC 5037) — галактыка ў сузор’і Рыбы.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Рошчынскі (Самарская вобласць)
Рошчынскі (Ро́щинский) — пасёлак гарадскога тыпу ў Волжскім раёне Самарскай вобласці Расіі. Утварае гарадское паселішча Рошчынскі. Насельніцтва — 8128 чал. (2021). Населены пункт Чарнарэчча быў утвораны ў 1932 годзе. На гэтай тэрыторыі была размешчана невялікая вёсачка. У 1933 годзе ўтварылася воінская часць. Афіцэры пражывалі ў зборна-шчытавых дамах, а салдаты і сяржанты ў зборна-шчытавых казармах. У 1960—1970 гадах павялічылася колькасць воінскіх часцей. Былі пабудаваны 10 дамоў, магазін, дзіцячы сад.
Сяргей Міхайлавіч Шаўцоў
Сяргей Міхайлавіч Шаўцоў (нар. 1968, Калыбаўка, Жлобінскі раён, Гомельская вобласць, цяпер Беларусь) — беларускі суддзя. Старшыня Гомельскага абласнога суда.
Біяграфія
У 1989 г. скончыў Ленінградскае вышэйшае ваенна-палітычнае вучылішча, у 1996 годзе — Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт па спецыяльнасці «правазнаўства». З 1989 па 1992 гады служыў ва Узброеных Сілах СССР на афіцэрскіх пасадах. З 1992 па 2000 гады рабіў следчым, старшым следчым Следчага ўпраўлення УУС Гомельскага аблвыканкама. З 2000 года — суддзя суда Жлобінскага раёна Гомельскай вобласці. У 2008 годзе прызначаны намеснікам старшыні гэтага суда. З 2010 года — суддзя Гомельскага абласнога суда. У лютым 2013 года прызначаны старшынёй Гомельскага абласнога суда.
Мае першы кваліфікацыйны класы суддзі.
IC 248
IC 248 — галактыка тыпу Sa (спіральная галактыка) у сузор’і Авен.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
11 км
11 км (, 11 км)  — прыпыначны пункт Мінскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Аршанскім раёне Віцебскай вобласці. Размешчаны ў вёсцы Машкова; на лініі Орша-Цэнтральная — Лепель, паміж прыпыначным пунктам Машкова і прыпыначным пунктам Крынічына.
Гідраргіліт
Гідраргіліт, Гібсіт (hydor + argillos, вада і белая гліна) — мінерал, аксід алюмінію, γ-Al(OH)3 (часам α-Al(OH)3. Утрымоўвае 65,4 % гліназёму (Al2O3); вядомыя прымешкі Fe3+ і Ga3+, якія замяшчаюць ў структуры Al3+. Назва паходзіць ад прозвішча англійскага мінеролага Дж. Гібса (G. Gibbs).
Крышталізуецца ў манакліннай сінгоніі. Крышталічная структура слаістая, складаецца з двулістных пакетаў (OH), у сярэдзіне якіх размешчаны іоны Al3+. Па слабых міжпакетных сувязях праходзіць добрая спайнасць. Гідрагіліт утварае дробныя тонкапласціністыя, звычайна бясколерныя з перламутравым бляскам крышталікі, а таксама парашкаватыя масы і скарыначкі з радыяльна-прамяністай або лускаватай мікраструктурай. Цвёрдасць па мінералагічнай шкале 2,5—3,5; шчыльнасць 2300—2400 кг/м³. Гідраргіліт звычайна ўтвараецца пры выветрыванні парод, багатых гліназёмам. Разам з іншымі гідравокісламі алюмінію (дыяспар, бёміт) і жалеза гідаргіліт уваходзіць у склад баксітавых руд.
Гагарынская (станцыя метро, Самара)
Архітэктура
Гранітная падлога. Калоны выкананы ў выглядзе соплаў ракет, якія глядзяць раструбамі ў столь. Плафоны сферычнай формы размешчаны на столі. Уверсе ў паглыбленнях калон таксама — лямпы асвятлення. Сцены станцыі абліцаваныя пліткай, якая ўтварае пано на касмічныя тэмы. У цэнтры станцыі знаходзіцца збудаванне, якое з’яўляецца зачынам пад пераход на праектуемую 2-ю лінію.
Аба-Б’ёрнеборгская губерня
Аба-Б'ёрнеборгская губерня (Турку-Поры, Абоская губерня; Åbo och Björneborgs län, Turun ja Porin lääni) — губерня ў складзе Расійскай імперыі (Вялікае княства Фінляндскае) з 1811 па 1917 годы. Займала паўднёва-заходнюю частку Фінляндыі паміж 50°50' і 62°18' з. ш. і 36°56' і 41°46' у. д.
Плошча — 23 тыс. км² (4,28% тэрыторыі пакрыта азёрамі). У 1888 у Турку-Поры было 380,5 тыс. жыхароў; з іх (па дадзеных 1880) фінаў — 82,72%, шведаў (на Аландскіх астравах і ва ўзбярэжных раёнах) — 17%. Губерня складалася з 10 паветаў.
Гаўрылавічы
Геаграфія
За 500 м у напрамку на поўдзень ад вёскі знаходзіцца возера Бабіна.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Лучай Пастаўскага павета Віленскага ваяводства.
Да 20 мая 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Дунілавіцкага сельсавета, да 27 снежня 1985 года знаходзілася ў адміністрацыйным падпарадкаванні Варапаеўскага пассавета , да 27 верасня 1991 года ўваходзіла ў склад Юнкаўскага сельсавета.
Новасямейкіна
Новасямейкіна (Новосеме́йкино) — пасёлак гарадскога тыпу ў Краснаярскім раёне Самарскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр гарадскога паселішча Новасямейкіна. Размешчаны за 22 км на поўнач ад абласнога цэнтра горада Самары, каля аўтатрасы М5 «Урал». Насельніцтва — (2021) Чыгуначная станцыя Вадзінская на лініі Самара — Тальяці. Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 1959 года.
Пулкава (аэрапорт)
Міжнародны аэрапорт Пулкава (ІАТА: LED, ІКАО: ULLI) — міжнародны аэрапорт, мае статус федэральнага значэння, знаходзіцца за 15 км ад цэнтра Санкт-Пецярбурга ў Маскоўскім раёне. Адзіны аэрапорт Санкт-Пецярбурга, які абслугоўвае афіцыйныя рэйсы. Пулкава з’яўляецца адным з найбольш загружаных аэрапортаў Расіі.
Стрыптыз і вайна
«Стрыптыз і вайна» — беларускі дакументальны фільм, зняты рэжысёрам Андрэем Куціла на тэлеканале «Белсат» у 2019 годзе.
Змест
У ваенным гарадку пад Мінскам жывуць дзед і ўнук. Падпалкоўнік авіяцыі ў адстаўцы, дзед узнагароджаны медалямі, жыве актыўна, удзельнічае ў грамадскім жыцці. Свята верыць у ідэалы савецкага мінулага, шчыра распавядае аб гэтым моладзі. Унук кінуў прафесію інжынера. Офісная праца не прыносіла яму ні заробка, ні задавальнення. Сёння ён спрабуе ажыццявіць мару – стварыць тэатр эратычнага танца. Дзядуля не гатовы мірыцца з памкненнямі ўнука і прыкладае ўсе намаганні, каб вярнуць яго да стабільнага і звычайнага жыцця. Канфлікт пакаленняў робіцца роздумам аб супярэчнасцях постсавецкай прасторы.
Хлебнае дрэва
Хлебнае дрэва (Artocarpus altilis) — двухдольная расліна сямейства тутавыя.
Гісторыя
Радзімай лічыцца паўночны захад Новай Гвінеі, адкуль продкі палінезійцаў 3500 г. таму завезлі яго на розныя астравы Акіяніі, дзе культывавалася як свойская расліна. У канцы XVIII ст. брытанцы накіроўвалі на востраў Таіці 2 экспедыцыі, каб даставіць парасткі дрэва на Антыльскія астравы. Аднак першая экспедыцыя на судне «Баўнці» скончылася паўстаннем маракоў (гл. Астравы Піткэрн і Вільям Блай). Другая экспедыцыя даставіла парасткі ў Новы Свет ў 1793 г. Зараз вырошчваецца ў многіх трапічных краінах.
Знешні выгляд
Дасягае 20 — 26 м у вышыню. Кара шэрая, гладкая. Лісце пакрыта тонкім пухам. У залежнасці ад кліматычных умоў можа быць вечназялёным або лістападным. Кветкі дробныя, зелянявыя. Мужчынскія кветкі сабраныя ў падоўжаныя суквецці. Апыляюцца кажанамі. Пасля апылення жаночыя суквецці паступова зрастаюцца ў вялікае суплодзе. Суплодзі растуць па аднаму або гронкамі на вяршынях ветак. Дыяметр суплодзя — да 30 см, вага да 3 — 4 кг. Саспелае суплодзе мае колер бульбы ці свежага хлеба. Унутры ўтрымоўвае кудзелістую крухмалістую масу крэмавага колеру. Адрозніваюць сарты, якія ўтрымоўваюць унутры насенне і не ўтрымоўваюць яго. Пры спрыяльных кліматычных умовах прыносіць ураджай да 150 кг суплодзяў на працягу 9 месяцаў у год.
Выкарыстанне
Драўніна з-за хуткага росту друзлая. Выкарыстоўваецца ў якасці паліва.
NGC 3826
NGC 3826 (іншыя абазначэнні — NGC 3830, UGC 6671, MCG 5-28-18, ZWG 157.18, PGC 36359) — эліптычная галактыка (E) у сузор’і Леў.
Гэты аб’ект занесены ў новы агульны каталог некалькі разоў, з абазначэннямі NGC 3826, NGC 3830.
Мост Бетанкура
Мост Бетанкура — неразвадны вантавы мост у Санкт-Пецярбургу цераз Малую Няву і раку Жданаўка, які праходзіць паміж астравамі Дзекабрыстаў Васілеастроўскага раёна і Петраградскім Петраградскага раёна цераз Пятроўскі (са з’ездам) і Серны востраў. Мост з’яўляецца адным з аб’ектаў транспартнага абыходу цэнтра і забяспечвае практычна бессветлафорны рух ад аэрапорта Пулкава да Газпрам Арэны. Праект пабудаваць мост цераз востраў Серны быў закладзены ў Генплан развіцця Пецярбурга яшчэ ў канцы 1980-х. Дакументацыю неаднаразова карэктавалі — прамую трасу моста замянілі S-падобнай, каб не заходзіць на тэрыторыю ваеннага суднабудаўнічага завода «Алмаз», які ў выніку закрылі да пачатку ўзвядзення пераправы.
Будаўніцтва моста суправаджалася серыяй горадабудаўнічых скандалаў: для трасы спатрэбілася знесці дом № 3 па Рамеснай вуліцы, пабудаваны ў 1906 годзе, які па законе Пецярбурга не падлягаў дэмантажу.
Біцяняты
Біцяня́ты (, Битеняты) — вёска ў Смаргонскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Крэўскага сельсавета.
Да 25 чэрвеня 2008 года вёска ўваходзіла ў склад Ардашынскага сельсавета.
Allium meronense
Allium meronense — від травяністых раслін сямейства, распаўсюджаны ў Заходняй Азіі.
Малы Быкоў
Малы́ Быко́ў (, Малый Быков) — вёска ў Слуцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Ісернскага сельсавета.
Гісторыя
У пачатку XX стагоддзя было 66 двароў, 446 жыхароў. На 1 студзеня 1998 года — 47 двароў, 72 жыхары.
Allium meronense
Распаўсюджанне
Распаўсюджаны ў Заходняй Азіі — Ізраіль, Ліван, Сірыя.
Знойдзены ў міжземнаморскім кустарніку.
Пагрозы і ахова
Пад уплывам выпасу жывёлы і развіцця сельскай гаспадаркі.
Від ахоўваецца ў прыродным запаведніку, які ахоплівае каля 50 % вядомых папуляцый. Неабходна далейшае абследаванне ў межах яго дыяпазону ў паўднёвым Ліване.
Павел Іванавіч Папко
Павел Іванавіч Папко (нар., Баранавічы Брэсцкай вобласці) — беларускі педагог, дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь.
Біяграфія
Саіскальнік кафедры педагогікі і праблем развіцця адукацыі Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. Напрамкі навуковых інтарэсаў — установа вышэйшай адукацыі, выхаваўчы патэнцыял, інфармацыйна-адукацыйнае асяроддзе, кіраванне, кампетэнцыі спецыяліста-2030.
Працаваў выкладчыкам-стажорам, выкладчыкам кафедры тэорыі і практыкі англійскай мовы, намеснікам дэкана па выхаваўчай рабоце, начальнікам аддзела выхаваўчай работы з моладдзю, прарэктарам па выхаваўчай рабоце Баранавіцкага дзяржаўнага ўніверсітэта.
З’яўляўся дэпутатам Брэсцкага абласнога Савета дэпутатаў 28-га склікання. Выбіраўся дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання.
Узнагароды
Узнагароджаны ганаровымі граматамі Брэсцкага абласнога выканаўчага камітэта, Брэсцкага абласнога Савета дэпутатаў, Баранавіцкага гарадскога Савета дэпутатаў, упраўлення адукацыі Баранавіцкага гарадскога выканаўчага камітэта, аддзела па справах моладзі Баранавіцкага гарадскога выканаўчага камітэта, граматай Беларускага рэспубліканскага саюза моладзі.
СТС
СТС (Сетка Тэлевізійных Станцый; Сеть Телевизионных Станций) — расійскі федэральны тэлеканал. Належыць холдынгу «СТС Медыя». Тэлеканал СТС, пачаўшы сваё вяшчанне 1 снежня 1996 года, стаў першай расійскай тэлевізійнай сеткай.
NGC 496
NGC 496 (іншыя абазначэнні — UGC 927, MCG 5-4-36, ZWG 502.60, KUG 0120+332A, IRAS01203+3316, PGC 5061) — галактыка ў сузор’і Рыбы.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Безянчук
Безянчук (Безенчу́к) — пасёлак гарадскога тыпу, адміністрацыйны цэнтр Безянчуцкага раёна Самарскай вобласці Расіі, а таксама гарадскога паселішча Безянчук. Знаходзіцца на 14-м месцы з 206 па колькасці насельніцтва сярод пасёлкаў гарадскога тыпу Расійскай Федэрацыі.
Насельніцтва — (2021). Вёска Безянчук упершыню згадваецца ў 1860-х гадах. У сучасным размяшчэнні пасёлак Безянчук быў утвораны ў 1886 годзе падчас будаўніцтва ўчастка Самара-Златавустаўскай чыгункі (спачатку ён называўся «Пасёлак Пуцейцаў»). У 1958 годзе паселішча атрымала статус пасёлка гарадскога тыпу. У 1950-х гадах у ваколіцах былі адкрыты радовішчы нафты.
Спартыўная (станцыя метро, Самара)
«Спартыўная» (Спортивная) — станцыя Самарскага метрапалітэна. Размешчана на 1-й лініі паміж станцыямі «Савецкая» і «Гагарынская». Станцыя размешчана на вуліцы Юрыя Гагарына, недалёка ад філіяла ўнівермага «Самара». Станцыя адкрыта 25 сакавіка 1993 года ў складзе другога пускавога ўчастка Самарскага метрапалітэна «Савецкая» - «Гагарынская».
Архітэктура
Калоны і бакавыя сцены абліцаваныя бледна-шэрым, амаль белым мармурам. На пуцявых сценах карціны на спартыўную тэму выкананы мармуровай мазаікай.
1-я гвардзейская пяхотная дывізія (Германская імперыя)
Была сфармавана 5 верасня 1818 года, шляхам злучэння пяхотнай і артылерыйскай часткі Прускай гвардыі. У гады Першай Сусветнай вайны ваявала на абодвух франтах, вылучалася як адна з найлепшых ударных дывізій Германскай імперыі.
NGC 3825
NGC 3825 (іншыя абазначэнні — NGC 3852, UGC 6668, MCG 2-30-18, ZWG 68.36, HCG 58B, PGC 36348) — спіральная галактыка з перамычкай (SBa) у сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект занесены ў новы агульны каталог некалькі разоў, з абазначэннямі NGC 3825, NGC 3852.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Каралёўскі сельсавет
Каралё́ўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Віцебскага раёна Віцебскай вобласці. Цэнтр — вёска Яроміна.
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Высачанскага раёна Віцебскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Каралёва. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Высачанскім раёне БССР. З 8 ліпеня 1931 года ў складзе Лёзненскага раёна БССР, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. У 1939 годзе цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Яроміна. З 15 лютага 1949 года сельсавет у складзе Віцебскага раёна. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад новаўтворанага Варонаўскага сельсавета.
Гінева Вялікае
Гі́нева Вялі́кае (, Гинево Великое) — вёска ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Навасёлкаўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Лучай Пастаўскага павета Віленскага ваяводства.
Антані ван Левенгук
Антані ван Ле́венгук (Antoni van Leeuwenhoek, Thonius Philips van Leeuwenhoek;, Дэлфт, Нідэрланды — , Дэлфт) — галандскі натураліст, канструктар мікраскопаў, заснавальнік навуковай мікраскапіі, член Лонданскага каралеўскага таварыства (з 1680), даследаваў з дапамогай сваіх мікраскопаў структуру розных формаў жывой матэрыі.
Зрабіў лінзы, якія павялічвалі ў 150—300 разоў. З іх дапамогай назіраў і замалёўваў бактэрыі (1683), эрытрацыты, найпрасцейшых, раслінныя і жывёльныя клеткі, будову мышцаў і іншых частак і органаў больш за 200 відаў раслін і жывёл. Адкрыў сперматазоіды чалавека (1677); лічыў, што ў сперматазоідзе змяшчаецца сфарміраваны зародак, а яйцо служыць сілкавальным матэрыялам. Апісаў партэнагенез у тлей. Адзначыў розніцу ў будове адна- і двухдольных раслін. Назіранні апісваў у лістах (каля 300), галоўным чынам Лонданскаму каралеўскаму таварыству.
Нордкірхен
Нордкірхен (Nordkirchen) — камуна ў Германіі, у зямлі Паўночны Рэйн — Вестфалія.
Камуна падраздзяляецца на 3 сельскія акругі.
IC 250
IC 250 — галактыка тыпу SBab у сузор’і Кіт.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Балашэйка (Самарская вобласць)
Балашэйка (Балашейка) — пасёлак гарадскога тыпу ў Сызранскім раёне Самарскай вобласці Расіі. Утварае гарадское паселішча Балашэйка. За 31 км ад адміністрацыйнага цэнтра раёна — горада Сызрані. Праз пасёлак працякае рака Балашэйка. Насельніцтва — 2614 чалавек (2021).
Гідраты
Гідраты — прадукты далучэння вады да неарганічных і арганічных рэчываў. Тэрмін «гідраты» ўжываецца пераважна ў адносінах да злучэнняў, якія змяшчаюць крышталізацыйную ваду (крыштальгідраты). Раней шырока ўжывалася назва «гідраты вокіслаў металаў», напрыклад NaOH — гідрат вокісу натрыю, і г.д.
Ігар Мікалаевіч Стасевіч
Ігар Стасевіч (нар., ) — беларускі футбаліст, паўабаронца казахстанскага клуба «Атырау». Ігрок нацыянальнай зборнай Беларусі (2007—2021). Футбаліст года Беларусі (2015, 2018, 2019).
Клубная кар’ера
Выхаванец барысаўскага футбола, доўгі час гуляў за БАТЭ. 30 верасня 2008 года забіў другі гол у браму турынскага «Ювентуса» ў групавым раўндзе Лігі чэмпіёнаў. Другую палову 2010 года правёў у складзе ніжагародскай «Волгі». У студзені 2011 года вярнуўся ў Беларусь, стаўшы іграком «Гомеля».
У снежні 2011 года перайшоў у мінскае «Дынама», падпісаўшы двухгадовы кантракт. У мінскім клубе стаў іграком асновы, звычайна дзейнічае на пазіцыі левага паўабаронцы. У студзені 2014 года падоўжыў кантракт з дынамаўцамі.
Выдатна правёў сезон 2014, у якім быў лідарам дынамаўцаў, якія доўгі час змагаліся за золата, але ў выніку атрымалі срэбраныя медалі; таксама дапамог «Дынама» ўпершыню ў гісторыі выйсці ў групавы этап Лігі Еўропы. Стаў адным з найлепшых бамбардзіраў клуба ў чэмпіянаце, забіўшы 8 галоў. Па выніках сезона быў прызнаны найлепшым футбалістам чэмпіянату.
19 студзеня 2015 года падпісаў кантракт з БАТЭ. Хутка замацаваўся ў аснове барысаўчан на пазіцыі левага ўскрайняга нападніка. 29 верасня 2015 года адкрыў лік у матчы Лігі чэмпіёнаў супраць «Ромы» (3:2). Па выніках сезона 2015 быў прызнаны найлепшым футбалістам Беларусі. У лістападзе падоўжыў кантракт з БАТЭ.
У сезоне 2016 дапамог БАТЭ здабыць чарговае чэмпіёнства, а сам трэці раз запар быў прызнаны найлепшым іграком чэмпіянату Беларусі. У 2018 годзе, пасля завяршэння кар’еры Віталем Радзівонавым, стаў капітанам каманды. У сезоне 2018 з 15 галявымі перадачамі стаў найлепшым асістэнтам чэмпіянату Беларусі. У верасні 2018 года зноў падоўжыў кантракт з БАТЭ. У снежні 2018 года другі раз быў прызнаны футбалістам года Беларусі, у снежні 2019 года — у трэці раз. Таксама ў сезоне 2019 зноў стаў найлепшым асістэнтам чэмпіянату (12 галявых перадач). У сезоне 2020, нягледзячы на памяншэнне паказчыкаў (6 галоў і 11 перадач), зноў стаў найлепшым асістэнтам чэмпіянату Беларусі і быў прызнаны найлепшым паўабаронцам турніру трэці раз запар.
У студзені 2021 года было абвешчана, што Стасевіч пакідае БАТЭ. Неўзабаве паўабаронца падпісаў пагадненне з салігорскім «Шахцёрам». Гуляў пераважна ў стартавым складзе каманды, хоць у маі часова адсутнічаў з-за траўмы, а ў жніўні на некаторы час быў адпраўлены ў дубль. За сезон адзначыўся 3 галамі і 4 галявымі перадачамі. У студзені 2022 года па пагадненні бакоў разарваў кантракт з «Шахцёрам».
У лютым 2022 года падпісаў кантракт з песчанакопскай «Чайкі» з трэцяга дывізіёна Расіі. Пакінуў клуб па заканчэнні кантракта ў чэрвені 2022 года.
У студзені 2023 года пачаў трэніравацца з казахстанскім «Атырау» і неўзабаве падпісаў кантракт з клубам.
Міжнародная кар’ера
Гуляў за моладзевую зборную Беларусі. З 2007 года выступае за нацыянальную зборную.
151 км
151 км (, 151 км)  — пуцявы пост Гомельскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Добрушскім раёне Гомельскай вобласці. Размешчаны за 1,2 км на ўсход ад вёскі Мікалаеўка.
Вішнёўка (вёска, Смаргонскі раён)
Вішнёўка (, Вишнёвка) — вёска ў Смаргонскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Крэўскага сельсавета. На рацэ Вішнёўка, за 4 км на паўднёвы захад ад Крэва.
Законным дзедзічам Вішнева (Wisniewo, 1468, 1478) у 1468 годзе названы баярын Георгій Георгіевіч Гетаўтавіч.
Да 25 чэрвеня 2008 года вёска ўваходзіла ў склад Ардашынскага сельсавета.
Георгій Сямёнаў
Георгій Сямёнаў:
Allium mexicanum
Allium mexicanum — від травяністых раслін сямейства, эндэмік штата Тамауліпас, Мексіка.
Распаўсюджанне
Эндэмік Тамауліпас, Мексіка.
NGC 3824
NGC 3824 (іншыя абазначэнні — UGC 6676, MCG 9-19-161, ZWG 268.73, IRAS11400+5303, PGC 36370) — спіральная галактыка (Sa) у сузор’і Вялікая Мядзведзіца.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Гідрыя
Гідрыя (ὑδρία), ад hydor - вада) — старажытнагрэчаскі посуд для вады (пераважна керамічны). Гідрыя мае дзве гарызантальныя ручкі па баках, за якія яе зручна падымаць і падтрымліваць пры пераносцы на плячы, і адну вертыкальную, пры дапамозе якой гідрыю лёгка нахіляць. Па форме гідрыя блізкая да амфары, але яе яйкападобныя тулава моцна пашыраецца ўверсе, а горла больш вузкае і высокае. Дзякуючы гэтаму сілуэт гідрыі больш дынамічны і надзелены больш напружаным рытмам. Гідрыі часта ўпрыгожваліся роспісам.
Савецкая (станцыя метро)
«Савецкая» (Советская) — станцыя Самарскага метрапалітэна. Размешчана на 1-й лініі паміж станцыямі «Перамога» і «Спартыўная». Станцыя размешчана на вуліцы Юрыя Гагарына, недалёка ад скрыжавання з вуліцай Савецкай Арміі. Станцыя адкрыта 31 снежня 1992 года ў складзе пускавога ўчастка Самарскага метрапалітэна «Перамога» - «Савецкая».
Архітэктура
Пуцявыя сцены абліцаваныя ружова-чырвоным мармурам, падлога - светла-шэрым гранітам. Плафоны размешчаны ў паглыбленнях на столі.
IC 251
IC 251 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) у сузор’і Кіт.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Ваенная аперацыя Турцыі ў Іраку (2022)
Перадгісторыя
У папярэднія гады турэцкія ўзброеныя сілы праводзілі трансгранічныя ваенныя аперацыі супраць РПК, у тым ліку Claw Eagle і Tiger у 2020 годзе, Claw-Lighting і Thunderbolt ў 2021 годзе. Паводле міністра абароны Турцыі Хулусі Акара, бягучая атака нацэлена на пазіцыі ў раёнах Міціна, Зап Авашын і праводзіцца ў супрацоўніцтве з іх саюзнікамі. Перад пачаткам тэрактаў прэзідэнт Турцыі Рэджэп Таіп Эрдаган сустрэўся з прэм’ер-міністрам рэгіянальнага ўрада Курдыстана Масрурам Барзані і праінфармаваў яго аб аперацыі.
Турэцкія ўлады заявілі, што мэтай аперацыі было прадухіленне буйнога нападу РПК. Па словах Амера Чэліка з Партыі справядлівасці і развіцця (ПСР), РПК планавала стварыць новыя базы недалёка ад мяжы з Турцыяй і абараняла трансгранічныя нападу на суседнія краіны, такія як Ірак або Сірыя, паколькі самаабарона была замацаваная ў артыкуле 51 Статута ААН.
Ход падзей
За некалькі дзён да афіцыйнага пачатку аперацыі турэцкія самалёты бамбілі некалькі курдскіх вёсак у Дахоке. Уварванне пачалося 17 красавіка 2022 г. пры падтрымцы артылерыі, беспілотнікаў і авіяцыі. Авіяўдары па пячорах, тунэлях і складах боепрыпасаў, кантраляваныя РПК і турэцкім спецназам, уносіліся ў рэгіён па сушы або на верталётах. У той час як Міністэрства абароны Турцыі абвясціла, што было здзіўлена пяцьдзесят мэтаў і ўсе іх першапачатковыя мэты былі дасягнуты, РПК сцвярджала, што адбіла турэцкую дэсантную аперацыю, а таксама збіла два турэцкіх верталёта. Звязаная з РПК Рой таксама паведаміла, што верталёты, якія выкарыстоўваліся ў аперацыі, грунтаваліся ў Курдыстане.
На 24-га чысла Міністэрства абароны Турцыі, што ў ходзе аперацыі былі забіты два турэцкіх вайскоўцаў. Прэс-цэнтр Народных сіл абароны (НСА) паведаміў, што ў ходзе аперацыі загінулі сем яе байцоў.
Пазней МА Турцыі абвясціла, што ў ходзе аперацыі былі забітыя пяць турэцкіх вайскоўцаў, пры гэтым заявіўшы, што РПК панесла дзясяткі страт (паводле справаздачы Мінабароны ад 23 красавіка, 54 баевіка забіты або ўзяты ў палон). Прэс-цэнтр НСА абвясціў, што сем яго байцоў забілі на працягу першых двух дзён аперацыі, дадаўшы, што яны забілі 62 турэцкіх вайскоўцаў і збілі два верталёты.
Турцыя
Народна-Дэмакратычная партыя назвала аперацыю супярэчнай міжнароднаму праву, а Турцыя выдае сябе за міратворца ў вайне паміж Расіяй і Украінай.
Ірак
Прэзідэнт Ірака Бархам Салех асудзіў напад і запатрабаваў ад Турцыі спыніць аперацыю, палічыўшы яе «пагрозай нашай нацыянальнай бяспецы». Міністр замежных спраў Ірака заявіў, што аперацыя была парушэннем суверэнітэту Ірака, у той час як Муктада ас-Садр, лідвр найбуйнейшай фракцыі ў парламенце, запатрабаваў, каб, калі ў Турцыі ёсць праблемы з бяспекай, яна абмеркавала іх з урадам Ірака і разгледзела свае ваенныя дзеянні. дастаткова моцны, каб вырашыць гэтую праблему.
Іншыя краіны
У Лондане, Вялікабрытанія, дзе Масрур Барзаниэі сустракаўся з брытанскімі палітыкамі, курды закідалі яго канвой яйкамі за тое, што ён не зрабіў ніякіх заяў адносна турэцкай ваеннай аперацыі. Мітынгі супраць аперацыі прайшлі таксама ў Марсэлі, Францыя і ў некалькіх гарадах Германіі. У Франкфурце паліцыя канфіскавала некалькі сцягоў атрадаў народнай абароны Сірыі (YPG), атрадаў жаночай абароны (YPJ) і сцягі зялёнага, жоўтага і чырвонага колераў.
NGC 497
NGC 497 (іншыя абазначэнні — UGC 915, MCG 0-4-100, ZWG 385.85, Arp 8, PGC 4992) — галактыка ў сузор’і Кіт.
Спандыліт
Спандылі́т — хранічнае захворванне, пераважна інфекцыйнага характару, запаленне структурных элементаў пазваночніка.
Вылучаюць спецыфічныя формы (туберкулёзны, грыбковы, сіфілітычны, ганарэйны, тыфозны і інш.) і неспецыфічныя (гематагенны, гнойны, рэўматоідны і інш.). Праяўляецца спандыліт мясцовым болем, павышэннем тэмпературы цела, слабасцю, павышанай стамляльнасцю.
Праявы спандыліту рознай этыялогіі маюць свае асаблівасці: млявы працяг хваробы і развіццё анкілозаў пры хваробе Бехцерава; фарміраванне кіфозу пры туберкулёзным спадыліце. Пры гнойным спадыліце паступова разбураюцца і дэфармуюцца целы пазванкоў. Пры працяглым цячэнні туберкулёзнага спандыліту развіваецца горб. Скрыўленне пазваночніка выклікае парушэнне функцыі органаў грудной поласці.
Захворванне ўскладняецца абсцэсамі, свішчамі і інш.
Дыягназ удакладняюць з дапамогай метадаў тамаграфіі. Лячэнне тэрапеўтычнае, хірургічнае.
Трасцянецкі сельсавет
Трасцяне́цкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Мінскага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр — вёска Малы Трасцянец.
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Самахвалавіцкага раёна Мінскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Самахвалавіцкім раёне БССР. 18 студзеня 1931 года ўключаны ў гарадскую рысу горада Мінска. З 26 мая 1935 года ў складзе Мінскага раёна. Пасля ўвядзення абласнога падзелу 20 лютага 1938 года ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. 5 сакавіка 1959 года да сельсавета далучана частка скасаванага Каралішчавіцкага сельсавета (7 населеных пунктаў: Ветка, Ельніца, Каралішчавічы I, Каралішчавічы II, пасёлак Каралішчавічы, Мацавічы і Стайкі). 20 студзеня 1960 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Навадворскага сельсавета.
Гінева Малое
Гі́нева Мало́е (, Гинево Малое) — вёска ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Навасёлкаўскага сельсавета.
Барбара Мак-Клінтак
Біяграфія
Скончыла Бруклінскі і Карнельскі ўніверсітэты (1927). З 1927 года ў Карнельскім, з 1936 года ў Місурыйскім універсітэтах, з 1941 года ў інстытуце Карнегі ў Вашынгтоне.
З’яўляецца аўтарам навуковых прац па цытагенетыцы. Апісала рад нястачы асобных локусаў у храмасомах кукурузы і яго генетычныя вынікі. Даказала наяўнасць абмену аднолькавымі гамалагічнымі ўчасткамі храмасом разам з лакалізаванымі ў іх генамі пры красінговеры. Вызначыла механізм сістэмы геннага кантролю на прыкладзе сістэмы «дысацыяцыя — асацыяцыя», адкрыла існаванне «кантралюючых элементаў», якія павялічваюць мутабільнасць.
Член Нацыянальнай АН ЗША, Амерыканскай акадэміі навук і мастацваў.
Барбара Мак-Клінтак памерла ад натуральных прычын у Хантынгтане, Нью-Ёрк, 2 верасня 1992 года ва ўзросце 90 гадоў. Яна ніколі не была замужам і не мела дзяцей.
NGC 3823-2
NGC 3823-2 (іншыя абазначэнні — NPM1G -13.0345, PGC 3093645) — галактыка ў сузор’і Чаша.
Гэты аб’ект не ўваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога і быў дададзены пазней.
Ніклас Нінас
Ніклас Нінас (Niklas Nienaß) (нар., Марль, Германія ) – нямецкі палітык, дэпутат Еўрапейскага парламента IX склікання.
Біяграфія
У 2011 годзе скончыў гімназію ў Ахене, у 2018 годзе – бакалаўрыят Ростакскага ўніверсітэта. З 2009 года сябра партыі Саюз 90/Зялёныя і яе моладзевай арганізацыі «» у Мекленбургу-Пярэдняй Памераніі. У 2015 годзе стаў прэс-сакратаром адной з працоўных груп, а ў 2018 годзе ўступіў у зямельную раду партыі. На выбарах 2019 года быў абраны ў склад Еўрапейскага парламента.
20 верасня 2020 года ўзяў шэфства над Змітром Казловым, беларускім блогерам і палітычным зняволеным.
Спартыўная
Спартыўная:
Пабеда (станцыя метро, Самара)
«Пабеда» (Победа) — станцыя Самарскага метрапалітэна. Станцыя адкрыта 26 снежня 1987 года ў складзе першага пускавога ўчастка Куйбышаўскага метрапалітэна «Юнгарадок» — «Перамога».
Архітэктура
Тэма архітэктурна-мастацкага афармлення прысвечана перамозе савецкага народа ў Вялікай Айчыннай вайне. Над пуцямі станцыі ўстаноўлены буйныя выявы ордэна «Перамога». Вітражы, якія знаходзяцца над пуцямі станцыі, малююць салют перамогі. Вітражы падсвечаныя.
Нежаўка (Слуцкі раён)
Не́жаўка (, Нежевка) — вёска ў Слуцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Ісернскага сельсавета.