cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Шарлота Норберг
Біяграфія
У 1833 годзе ва ўзросце дзевяці гадоў яе прынялі ў Каралеўскі балет у Каралеўскай оперы вучаніцай да Сафі Дагін. Ужо ў наступным годзе Шарлота дэбютавала як сольная танцоўшчыца.
У 1842 годзе Норберг выступіла ў балеце-пантаміме «Max och Emma», пастаўленым Сафі Дагін, і ў «». У 1846—1847 гадах была ў Капенгагене ў, дзе брала ўрокі танца ў дацкага харэографа Аўгуста Бурнанвіля.
Вярнуўшыся ў Стакгольм у 1847 годзе, была пастаўлена прыма-балерынай і заставалася ёй на працягу ўсёй сваёй кар’еры. У 1840-1850-х гадах Шарлота Норберг уваходзіла ў лік зорак Каралеўскага шведскага балета, яе лічылі бліскучай прадстаўніцай школай Бурнанвіля, і сам А. Бурнанвіль, быўшы запрошаным выступаць у Стакгольме, часта запрашаў любімую вучаніцу нараўне з Юханнай Сундберг. Шарлота сама выкладала танец вучням у стылі Бурнанвіля, адной з яе вучаніц была Сесілія Фламанд.
У 1853 годзе Шарлота выйшла замуж за Густава Фрэдрыка Цёрнера, служачага Каралеўскай оперы. У гэтым шлюбе ў іх нарадзіўся сын Карл Эрык Цёрнер, які пасля стаў мастаком.
Апошні выступ Шарлоты на сцэне адбыўся 30 лістапада 1859 года на пастаноўцы Аўгуста Бурнанвіля «Вечарынка ў Альбана» (Pesten i Albano).
Шарлота Цёрнер памерла ў Стакгольме ў 1892 годзе.
NGC 5175
NGC 5175 — зорка ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Сар’янскі сельсавет
Сар’янскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Верхнядзвінскага раёна Віцебскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — аграгарадок (да 2009 года вёска) Сар’я.
Агульныя звесткі
Знаходзіцца на захадзе Верхнядзвінскага раёна. Праз сельсавет працякае рака Сар’янка.
Гісторыя
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Дрысенскага раёна Полацкай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы з 26 ліпеня 1930 года ў Дрысенскім раёне БССР, з 21 чэрвеня 1935 года — Полацкай акругі, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці, з 20 верасня 1944 года — Полацкай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Віцебскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Сардыцкага сельсавета.
26 сакавіка 1973 года цэнтр Сардыцкага сельсавета перанесены ў вёску Сар’я, Сардыцкі сельсавет перайменаваны ў Сар’янскі. На 1 студзеня 1974 года ў складзе сельсавета 22 населеныя пункты. 8 красавіка 2004 года ў склад сельсавета з Бігосаўскага сельсавета перададзены вёскі Ворзава, Крывасельцы, Ліпаўкі і Росіца.
Насельніцтва
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1305 чалавек, з іх 89,3 % — беларусы, 7,3 % — рускія.
Населеныя пункты
У 2007 г. саўгас «Росіца» быў далучаны да саўгаса «Дрысенскі», што пацягнула змену межаў сельсаветаў. У сувязі з гэтым частка паселішчаў Бігосаўскага с/с перайшла ў Сар’янскі с/с.
Транспарт
Праз тэрыторыю сельсавета праходзяць чыгунка, рэспубліканская аўтадарога Віцебск — Полацк — граніца Латвійскай Рэспублікі і абласная аўтадарога Верхнядзвінск — Асвея.
Ермалаева
Ермалаева — жаночая форма прозвішча Ермалаеў, тапонім.
Чуква
Чуква (Чуква) — вёска ў Самбірскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Жэшоўскае ваяводства
Жэшоўскае ваяводства — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка, якая існавала ў Польшчы ў розныя часы:
Петрусоўшчына
Петрусо́ўшчына (, Петрусовщина) — вёска ў Валожынскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Івянецкага сельсавета.
Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Пральніцкага сельсавета.
Мінору Кобата
(小畑 穣; нар. ) — былы японскі футбаліст. У 1970—1973 гадах выступаў за нацыянальную зборную Японіі.
Харакат Ан-Нуджаба
Харакат Хезбала Ан-Нуджаба (حركة حزب الله النجباء; Рух партыі Божай шляхты) — шыіцкая ісламісцкая групоўка, якая ўдзельнічала ў грамадзянскіх войнах у Сірыі і Іраку. Узнікла ў 2013 годзе.
Ідэалогія
Групоўка прытрымлівацца хамейнізму.
Адносіны
«Харакат Ан-Нуджаба» дружалюбна Ірану. З 2014 года аказвае падтрымку ўладам Ірака ў барацьбе з суніцкімі баевікамі. У сірыйскім канфлікце арганізацыя падтрымала Башара Асада.
Узнікла першапачаткова як частка арганізацыі «Асаіб Ахль аль-Хак», але пазней далучылася да кааліцыі «Сілы народнай мабілізацыі». У Сірыі дзейнічае ў складзе 4-й танкавай дывізіі.
Падчас канфліктаў на тэрыторыі Сірыі і Ірака ўзаемадзейнічала з «Фаціміюнам» і брыгадай Бакіра. Па некаторай інфармацыі, мае сувязі з еменскім рухам хусітаў. Уступала ў прамое або ўскоснае супрацьстаянне з ЗША, Турцыяй , групоўкамі ІДІЛ, Сірыйская свабодная армія (у т. л. брыгадай горных ястрабаў ), Ахрар аш-Шам , Фронт аль-Нусра , Аджнад аш-Шам , Хаят Тахрыр аш-Шам , Армія заваёвы , а таксама з курдскай Пешмергай.
Баявыя дзеянні
У Іраку арганізацыя была заўважана падчас Другой бітвы за Тыкрыт. Падчас сірыйскага канфлікту адзначана ў баях за Латакію, Алепа і аперацыі «Дамаская Сталь».
Склад
У апалчэнне ўваходзяць чатыры брыгады :
Статус
У ЗША «Харакат Хезбала Ан-Нуджаба» прызнана тэрарыстычнай арганізацыяй.
Геапалітыка
Геапалітыка (ад γη — зямля +  — мастацтва кіравання дзяржавай) — палітычная канцэпцыя (дактрына), якая адлюстроўвае складаную залежнасць і сувязь знешняй палітыкі дзяржавы з яе геаграфічным становішчам — кліматам, прыроднымі рэсурсамі, тэрыторыяй і г.д.
Гэта вучэнне аб геаграфічнай абумоўленасці палітычных з’яў, асаблівая галіна ведаў, якая вывучае сувязь паміж зямлёй, геаграфічным асяроддзем і палітыкай дзяржаў. Геапалітыка з’яўляецца адным з тэарэтычных абгрунтаванняў палітыкі дзяржавы як унутры краіны, так і на міжнароднай арэне.
Прадмет і задачы
Прадмет геапалітыкі — актуальныя праблемы нацыянальных інтарэсаў, заканамерная ўзаемасувязь палітыкі; дзейнасці дзяржавы і геаграфічных фактараў жыццёвай прасторы.
Асноўнае пытанне геапалітыкі — вывучэнне палітычнай практыкі дзяржавы, натуральнага асяроддзя жыцця і якасці жыцця свайго народу; адносіны з палітычнымі сіламі суседніх і іншых краін. Вывучэнне яго неабходна каб умацаваць свае палітычныя пазіцыі і сваё права на жыццёвую прастору ў даным рэгіёне, каб мець магчымасць на ўласную ўнутраную і знешнюю суверэнную палітыку, каб своечасова ліквідаваць магчымыя перашкоды на шляху сацыяльна-эканамічнага развіцця сваёй нацыі.
Праміслава Уладзіміраўна
Праміслава Уладзіміраўна (? — ?) — дачка Уладзіміра Святаславіча. У 1018 годзе выдана замуж за герцага Ласла Capa (Уладзіслава Лысага), стрыечнага брата венгерскага караля Іштвана I, унука Такшаня. Ласла памёр у 1029 годзе.
Геапалітыка
Фактары геапалітыкі
Ніжэй раскрываецца сутнасць асноўных фактараў геапалітыкі:
Канцэпцыі геапалітыкі
Можна выявіць шэраг складовых элементаў (канцэпцый) геапалітыкі. Сярод іх:
Вадзім Андрэевіч Анішчанка
Вадзім Андрэевіч Анішчанка (нар., Масква, Расія) — беларускі энергетык, спецыяліст у галіне электрычных станцый, сетак, электраэнергетычных сістэм і кіравання імі. Доктар тэхнічных навук (1997), прафесар (2001).
Біяграфія
Скончыў Беларускі політэхнічны інстытут (спецыяльнасць «Электрычныя станцыі», 1961). Працаваў у Інстытуце цепла- і масаабмену, Інстытуце матэматыкі і вылічальнай тэхнікі АН БССР (інжынер, 1961—1964), Беларускім філіяле Маскоўскага энергетычнага інстытута, Беларускім філіяле Усесаюзнага цеплатэхнічнага інстытута (1964—1982, навуковы супрацоўнік), Беларускім нацыянальным тэхнічным універсітэце (з 1964, энергетычны факультэт, кафедра «Электразабеспячэнне», прафесар).
Навуковыя інтарэсы: электраэнергетыка; надзейнасць сістэм электразабеспячэння; энергаэфектыўнасць прамысловых прадпрыемстваў.
Узнагароды
Знак Беларускага дзяржаўнага энергетычнага канцэрна «70 гадоў Беларускай энергасістэме» (2001).
Язы
Язы (Язи) — вёска ў Самбірскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
NGC 3963
NGC 3963 (іншыя абазначэнні — UGC 6884, MCG 10-17-100, ZWG 292.44, IRAS11523+5846, PGC 37386) — галактыка ў сузор’і Вялікая Мядзведзіца.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Вільнюскі каледж тэхналогій і дызайну
Вільнюскі каледж тэхналогій і дызайну (Vilniaus technologijų ir dizaino kolegija) — літоўская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова інжынерна-тэхнічнага профілю, якая ажыццяўляе рэалізацыю прафесійных навучальных праграм неўніверсітэцкага ўзроўню. Сядзіба ўстановы знаходзіцца ў Вільнюсе.
Салера
Салера (Solero) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Алесандрыя.
Насельніцтва складае 1643 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 72 чал./км². Займае плошчу 23 км². Паштовы індэкс — 15029. Тэлефонны код — 0131.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Bruno di Segni.
Гастраэнтэрыт
Гастраэнтэрыт (ад γαστήρ, родны склон — «страўнік» і   — «кішка») — запаленчае захворванне страўніка і тонкага кішачніка. У чалавека гастраэнтэрыт развіваецца з прычыны харчовых токсікаінфекцый, заражэння бактэрыямі, піцця недабраякаснай вады, захворванняў (грып, пнеўманія, адзёр, сепсіс і інш), атручвання цяжкімі металамі, кіслотамі, шчолачамі, ртутнымі прэпаратамі і інш. Працякае ў вострай і хранічнай форме. Часта суправаджаецца пашкоджаннем і тоўстага кішачніка — гастраэнтэракаліт.
Лячэнне і прафілактыка
Пры вострым гастраэнтэрыце — прамыванне страўніка праз зонд, якое можна замяніць звычайным пітвом з наступным выклікання ваніт; грэлкі да ног, медыкаментозная тэрапія, накіраваная на ўрэгуляванне сакраторнай функцыі страўніка і кішачніка; пры хранічным гастраэнтэрыце — працяглая дыетатэрапія, строгае выкананне рэжыму харчавання, медыкаментозная тэрапія.
Heliothodes diminutivus
Heliothodes diminutivus — від молей сямейства. Упершыню выгляд быў апісаны ў 1873 годзе. Ён сустракаецца на захадзе ЗША ад Каліфорніі праз Арэгон да Вашынгтона.
Размах крылаў 15-19 мм.
NGC 5176
NGC 5176 (іншыя абазначэнні — MCG 2-34-21, ZWG 72.90, NPM1G +12.0359, PGC 47338) — эліптычная галактыка (E) ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Прадслава Уладзіміраўна
Прадслава Уладзіміраўна (? — 1017/1042), дачка Уладзіміра Святаславіча.
Біяграфія
Паводле Іпацьеўскага летапісу, Прадслава папярэдзіла Яраслава пра гібель Барыса і Глеба. Паводле Пячэрскага патэрыка, пахавала Майсея Угрына, адданага дружынніка Барыса. Пасля заняцця Кіева польскім каролём Баляслам Храбрым палоненая Прадслава стала яго наложніцай, магчыма, гэта было помстай ёй з боку Святаполка за дапамогу Яраславу.
Хрыпялёўскі сельсавет
Хрыпялё́ўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Магілёўскага раёна Магілёўскай вобласці. Цэнтр — вёска Хрыпялёва.
Браіліў
Браіліў (Браїлів) — пасёлак гарадскога тыпу ў Жмэрынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны. Цэнтр тэрытарыяльнай грамады. Размешчаны за 37 км на паўднёвы захад ад Вінніцы і за 285 км на паўднёвы захад ад Кіева. Першае згадванне - 1594 г. У часы Багдана Хмяльніцкага ператвараецца ў соценнае мястэчка.
Чум
Чум (ад комі-зыр. чом) — разборнае жытло сібірскіх народаў. Звычайна ўяўляе сабою канічную канструкцыю з драўляных жэрдак, пакрытыю карой дрэў, скурамі жывёл, лямцам, тканінай і г. д. У цэнтры памяшчаецца агмень. Зверху робіцца адтуліна для дыму.
Чумы найчасцей выкарыстоўваюцца як жытлы сезонных качэўнікаў.
Гастраэнтэракаліт
Гастраэнтэракаліт (ад γαστήρ — страўнік,  — кішка,  — тоўстая кішка) — запаленчае захворванне ўсяго страўнікава-кішачнага тракта. Адрозніваюць гастраэнтэракаліт востры і хранічны. Востры гастраэнтэракаліт развіваецца звычайна ў выніку харчовых токсікаінфекцый, грыпу, які суправаджаецца кішачнымі крывацёкамі, іншых інфекцыйных захворванняў (тыф, сухоты, сепсіс і інш.) алергічных фактараў (гл. алергія), атручванняў (моцныя кіслоты і шчолачы, спірты, цяжкія металы, лекавыя атручванні і інш.). Інфекцыя ў кішэчнік можа трапляць праз рот або заносіцца з крывёй. Спрыяльным фактарам з'яўляюцца ахілія, авітамінозы і анемія. Гастраэнтэракаліт праяўляецца адрыжкай, пякоткай, болямі і цяжарам ў падуздушнай вобласці. Часам захворванне пачынаецца ванітамі з наступным паносам, уздуццем, балючасцую жывата, буркатаннем і пераліваннем ў кішэчніку. Стан хворага залежыць ад характару інфекцыі і супраціўляльнасці арганізма. У цяжкіх выпадках адзначаецца слабасць, млоснасць, зблытаныя свядомасць, павышэнне тэмпературы і сардэчна-сасудзістыя разлады. У лёгкіх выпадках востры гастраэнтэракаліт праходзіць праз 5-7 дзён; ў цяжкіх — хвароба можа зацягвацца, прымаючы нярэдка хранічны характар. Лячэнне вострага гастраэнтэракаліта: ліквідацыя прычыны, якая выклікала гастраэнтэракаліт, напрыклад лячэнне харчовых токсікаінфекцый.
Годнасць
Годнасць чалавека вызначаецца яго маральнымі (праўдзівасць, добрасумленнасць, сціпласць), інтэлектуальнымі і фізічнымі (здароўе, сіла, спрыт, прыгажосць) якасцямі. Яна выяўляецца ў адносінах чалавека да грамадства, у яго здольнасці рабіць людзям дабро. Асноўнай умовай існавання чалавечай годнасці з'яўляецца свабода асобы. Важную ролю ў развіцці і захаванні гэтага пачуцця адыгрывае эканамічная незалежнасць асобы, якая служыць гарантам палітычнай незалежнасці. У шырокім сэнсе паняцце годнасці ўключае і наяўнасць у чалавека пачуцця нацыянальнай годнасці.
Шацілаўка (Хіславіцкі раён)
Шацілаўка (Шатиловка) — вёска ў Хіславіцкім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Чарапоўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Шацілаўка абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай І з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР. У 1924 годзе, нягледзячы на перавагу беларускага насельніцтва, Шацілаўку не вярнулі БССР.
Качароўскі
Качароўскі — прозвішча.
Мікалай Фёдаравіч Фёдараў
Мікалай Фёдаравіч Фёдараў (, — 28 снежня 1903, Масква) — рускі філосаф, адзін з аснавальнікаў рускага касмізму.
Пазашлюбны сын князя П. І. Гагарына. Вучыўся ў Рышельёўскам ліцэі ў Адэсе. У 1854—1868 быў настаўнікам ва ўезных гарадах. У 1874—1898 бібліятэкар Румянцаўскага музею. Вёў аскетычнае жыццё, лічыў грахом усякую ўласнасць, нават на ідэі і кнігі, і таму нічога не апублікаваў. Абраныя ўрыўкі і артыкулы Фёдарава пад назвай «Філасофія агульнай справы» былі выдадзеныя яго вучнямі.
Угледжваючы асноўнае зло для чалавека ў смерці, падпарадкаванні яго сляпой сілай прыроды, Фёдараў выдвінуў ідэю рэгуляцыі прыроды сродкамі навукі і тэхнікі. Гэтую ідэю мысляр развівае ў шэрагу сваіх прац, дзе прапаноўвае сістэму дасягнення неўміручасці чалавека праз рэгуляцыю прыроды, развіццё спазнання і самаўдасканаленне чалавека. Цэласная сукупнасць гэтых бакоў дасць новую якасць — неўміручасць чалавека. «Агульная справа» па Фёдараву — гэтае ўзнаўленне былога стану свету, да грэхападзення (Адама і Евы).
Пад неўміручасцю Фёдараў разумее некаторую прынцыповую сутнасць будучыні чалавецтва, канчатковае зацвярджэнне справядлівасці, маральнасці, прыгажосці, ісціны, якое суправаджаецца вечным духоўна-матэрыяльным жыццём кожнага чалавека, захаваннем яго Я. Асабістая неўміручасць выступае толькі адным з праяў гэтай сутнасці.
Неабходнасць рэгуляцыі прыроды тлумачыцца супярэчнасцю паміж прыродай і духоўнай сутнасцю чалавека. Прырода вечная, а яе стварэння — смяротныя. Прырода — гіганцкае цэлае, якое функцыянуе шляхам бесперапыннага аднаўлення яе незлічаных частак. Смерць — атрыбут прыроднага існавання, дзе кожнае жыццё аплачваецца смерцю іншых — у нараджэнні, жыўленні, непазбежным выцясненні ў барацьбе. З афармленнем асобы ўзнікае самасвядомасць, якая ўключае непрыманне свайго знішчэння, пачуццё, што магчымасці развіцця асобы маглі бы быць бязмежнымі, калі бы не тармазіліся матэрыяльна-прыроднымі межамі яе існавання. Пасродкам ведання і дзейнасці чалавек павінен ператварыць усё сляпыя і часта варожыя яму сілы прыроды ў прылады і органы чалавецтва. Толькі ўсталяваўшы панаванне над прыродай, чалавек пераможа смерць.
Вышэйшая мэта рэгуляцыі прыроды — ажыўленне продкаў, «бацькоў». Шлях да яго ляжыць праз авалоданне прыродай, перабудову чалавечага арганізма, засваенне космасу і кіраванне касмічнымі працэсамі. Дасягненне неўміручасці — «агульная справа» усяго чалавецтва. Вышэйшая кропка рэгуляцыі — перамога над смерцю. У «Філасофіі агульнай справы» Фёдараў вылучае два асноўных пытання рэгуляцыі — харчовы і санітарны, якія змяшчаюць увесь рэестр задач у кіраванні сіламі прыроды. Харчовае пытанне вырашаецца авалоданнем атмасфернымі з'явамі, рэгуляцыямі метэаралагічнага працэсу, пошукам новых крыніц энергіі.
У працэсе рэгуляцыі павінен змяніцца і сам фізічны арганізм чалавека. Чалавек не можа стаць несмяротным, захаваўшы стары тып жыццядзейнасці, які мысляр лічыў прынцыпова канчатковым. Таму галоўным кірункам развіцця павінна стаць ператварэнне органаў самога арганізма (так, каб чалавек сам мог лётаць, бачыць далёка і глыбока і г.д.). Фёдараў заклікаў глыбока даследаваць механізм жыўлення раслін, па тыпе якога магчымы перабудовы арганізма чалавека.
Ціск грозных і смяротных сіл прыроды на чалавека прыводзіць да таго, што чалавек становіцца апантаным імкненнем да самазахавання, што з'яўляецца чыннікам варожага дачынення людзей і народаў адзін да іншага. З прычыны ўсеагульнай нядабразычлівасці сілы чалавека раз'яднаныя і таму недастатковыя для вырашэння вялікай праблемы панавання чалавека над прыродай. Да таго ж гэтыя сілы ў некаторай ступені накіраваныя на барацьбу чалавека з чалавекам і нацыі з нацыяй. Грамадскі лад, які ўзнікае на базе эгаізму, Фёдараў вызначае як заамарфічны — ён базіруецца на аддзяленні органаў, што ўсведамляюць і накіроўваюць ад органаў, якія выконваюць.
З прычыны супярэчнасці паміж думкай і дзеяннем каста вучоных, пагружаная ў чыстае і беспрадметнае сузіранне, прыводзіць да ілжывага вучэння аб свеце і ілжывай арыентацыі навуковай дзейнасці. Нават вялікія навуковыя адкрыцці і вынаходствы ў такім грамадстве выкарыстоўваюцца, галоўным чынам, для ўзаемнай барацьбы, а не ў мэтах дасягнення агульнай выгоды. Па Фёдараву, ідэальны сацыяльны лад — «псіхакратыя» — павінен засноўвацца на адзінстве свядомасці і дзеяння. Асобай місіяй навуковай дзейнасці павінна стаць вывучэнне сляпых і смяротных сіл прыроды з мэтай іх ператварэння ў жыццядзейныя сілы. Калі чалавецтва навучыцца кіраваць сіламі прыроды і такім чынам пакончыць з голадам, яно тым самым пакончыць і з крыніцамі чалавечай варожасці. Чалавецтва сканцэнтруе ўсе свае сукупныя сілы на агульнай задачы па кіраванні прыродай на зямным шары і нават у межах усяго Сусвету. Свядомае кіраванне эвалюцыяй, вышэйшы ідэал адухаўлення свету расчыняецца ў Фёдарава ў паслядоўным ланцужку задач:
Для выканання гэтай грандыёзнай мэты мысляр заклікае да ўсеагульнага спазнання, досведу і працы ў межах рэальнага свету, геніяльна прадбачачы, што гэтыя межы будуць няўхільна пашырацца, даходзячы да таго, што пакуль яшчэ падаецца нерэальным і цудоўным.
Вучэнне Фёдарава спрабуе па-новаму зірнуць на прызначэнне чалавека ў свеце, паставіць перад ім недасягальную раней задачу і прапанаваць шляхі яе выканання. Думка Фёдарава накіравана на практычнае ўвасабленне архетыпа ў справе гістарычнага ператварэння свету як задачы гістарычнага працэсу. Фёдараў раскрывае саборна-праектыўныя адносіны чалавека да Космасу.
Фёдараў прапанаваў новы, касмічны погляд на чалавека. Чалавек для яго зямлянін, г. зн. далёка яшчэ не дасканалая, але вялікая і ўнікальная выява арганізаванай, прыроднай, касмічнай істоты. Для абазначэння кожнага чальца людскага роду Фёдараў аддаваў перавагу ўжыўленню паняцця «сын чалавечы», які змяшчае ў сябе і фундаментальную ідэю сыноўства («сын памерлых бацькоў»), і ідэю ўсезямной Бацькаўшчыны.
Рэгуляцыя прыроды ў Фёдарава — свядома-валявое дзеянне істот разумных і маральных, працуючых у сукупнасці для агульнай справы. Фёдараў зацвярджаў вырашальны факт чалавечай свядомасці ў свеце, робячы выснову, што неабходнасць свядомага кіравання эвалюцыяй, ператварэнні ўсёй прыроды зыходзіць з глыбінных запатрабаванняў розуму і маральнага пачуцця чалавека. Чалавек павінен стаць прыладай зваротнага ўздзеяння на прыроду якая яго парадзіла для яе ператварэння і адухаўлення. Гэта — тыповая зваротная сувязь у сістэме чалавек—прырода (Зямля — Космас).
Сістэмныя ідэі Фёдарава выяўляюцца і ў яго поглядах на выхад чалавека ў космас як на складовую частку яго вучэння аб дасягненні неўміручасці чалавецтва. Ён прызнае правамернасць быцця разумных істот у іншых мірах, высоўвае на першы план задачу пошуку рэальных сродкаў пераходу чалавека на іншыя планеты. Чалавецтва змушанае шукаць сродкі да жыцця ў іншых мірах, каб забяспечыць бясконцасць свайго існавання. У «Філасофіі агульнай справы» непазбежнасць выхаду чалавецтва ў космас разглядаецца ў цеснай сувязі з немагчымасцю поўнай рэгуляцыі толькі ў межах Землі; яна залежыць ад усяго Космасу. У бясконцых прасторах размесцяцца мірыяды ўваскрэшаных пакаленняў. Цяперашні глядач міроў павінен зрабіцца іх жыхаром і кіраўніком. Пры заканчэнні зямных рэсурсаў, павялічэнні колькасці насельніцтва, касмічнай катастрофе — гэта адзіны выхад для чалавецтва. Абмежаванасць у прасторы перашкаджае ўздзеянню разумных істот на ўсе міры Сусвету, а абмежаванасць у часе — смяротнасць — адначасоваму дзеянню пакаленняў разумных істот на ўсю Сусвет. Барацьба з адасабляльнай прасторай — першы крок у барацьбе са ўсёпаглынальным часам; лёсы чалавецтва сістэмна звязаныя з Космасам.
Хрысціянскую ідэю асабістага выратавання Фёдараў лічыў амаральнай, процілеглай справе ўсеагульнага выратавання.
У гісторыі філасофіі і культуры існуюць розныя ацэнкі творчасці Фёдарава — ад захопленага шанавання (Салаўёў, напрыклад, зваў яго сваім «духоўным настаўнікам») да рэзкага непрымання (вядомы рускі багаслоў Г. Флароўскі ўгледжваў у вучэнні Фёдарава ганарыстасць і выклік Тварцу). Яго ідэі аказалі істотны ўплыў на такіх выбітных мысляроў, як Л. Талстой і Дастаеўскі; з імі звязаныя навукова-філасофскія ідэі К. Э. Цыялкоўскага. Фёдараў аказаў уплыў на творчасць А. П. Платонава і Н. А. Заболоцкага.
NGC 3962
NGC 3962 (іншыя абазначэнні — MCG -2-30-40, UGCA 253, PGC 37366) — эліптычная галактыка (E1) у сузор’і Чаша.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Глазга
Глазга (Glasgow, Glasch) ― самы буйны горад Шатландыі, трэці па колькасці насельніцтва горад Вялікабрытаніі, пасля Лондана і Бірмінгема. З'яўляецца адміністрацыйным цэнтрам вобласці Глазга. Месціцца ў заходня-цэнтральнай частцы Шатландыі на рацэ Клайд, у 32 кіламетрах ад яе вусця. Заснаваны ў сярэдзіне VI стагоддзя і ў Сярэднявеччы лічыўся адным з важных рэлігійных і адукацыйных цэнтраў Шатландыі. Вытворчая рэвалюцыя XVIII стагоддзя пераўтварыла яго ў адзін з буйных прамысловых цэнтраў у Вялікабрытаніі (асабліва ў сферы суднабудавання).
Воткінск
Размешчаны ў Прыкам'і, на рацэ Вотка (басейн Камы), за 55 км на паўночны ўсход ад Іжэўска. Выцягнуты ўздоўж берагу Воткінскага вадасховішча — штучнай затокі на рацэ Вотка. Чыгуначная станцыя. За 30 км ад Воткінска на Каме знаходзіцца Воткінская ГЭС.
Асноўнае горадаўтваральнае прадпрыемства — Воткінскі завод (выпускае ракетную тэхніку, у тым ліку міжкантынентальныя балістычныя ракеты «Топаль-М», нафтагазавае абсталяванне, станкі, бытавую тэхніку і інш.). Таксама працуюць заводы газавай апаратуры, радыётэхналагічнага абсталявання, лесапільны, цагляны.
Інстытут будаўніцтва і архітэктуры АН БССР
Інстытут будаўнітва і архітэктуры АН БССР — адзіная ў Беларусі акадэмічная ўстанова ў галіне будаўніцтва і архітэктуры. Інстытут быў утвораны 2 снежня 1944 года ў складзе Аддзялення тэхнічных навук АН БССР на правах Сектара па навуковых праблемах будаўніцтва і архітэктуры. З 2-й паловы 1940-х гг. — Аддзел будаўніцтва і архітэктуры АН БССР. 5 ліпеня 1957 СМ БССР прыняў пастанову аб арганізацыі на базе Аддзела будаўніцтва і архітэктуры АН БССР НДІ будаўніцтва і архітэктуры АН БССР. Дырэктарам Інстытута быў прызначаны Сяргей Сяргеевіч Атаеў. З 1957 па 1958 уключна Інстытут быў у складзе Аддзялення фізіка-матэматычных і тэхнічных навук, з 1959 па 1963 — у складзе Аддзялення тэхнічных навук. У 1963 перададзены са складу Акадэміі навук у Дзяржбуд БССР.
1955 г.
Па праблеме «Індустрыялізацыя і механізацыя жыллёвага будаўніцтва» скончана тэма «Асновы арганізацыі і механізацыі буйнаэлементнага будаўніцтва ў БССР». Распрацавана новая, больш эфектыўная тэхналогія вырабу буйнапамерных жалезабетонных канструкцый палігонным спосабам. На тэрыторыі бетоннага заводу ў Мінску быў пабудаваны палігон вытворчасцю 5000 м³/год для выбару буйнапамерных сценавых панэляў.
Скончаны працы па тэме «Даследаванне статыкі жалезабетонных рабрыстых сценавых панэляў». Была прапанавана новая разліку тонкасценавых жалезабетонных элементаў будынкаў, якая пазней знайша шырокі ўжытак у будаўнічай практыцы, бо давала значную эканомію будаўнічых матэрыялаў.
Завершана тэма «Вырашэнне задач ансамблю на прыкладзе праспекта імя Сталіна ў Мінску». Дадзены рэкамендацыі наконт архітэктурна-эканамічных пытанняў праектавання і будаўніцтва магістралей. Пазначаныя рэкамендацыі ў далейшым былі выкарыстаны пры стварэнні галоўных вуліц у гарадах рэспублікі.
Па праблеме «Гісторыя беларускага дойлідства» выканана тэма «Абарончыя збудаванні Беларусі XIII-XVII стст.» Сабраны матэрыял у далейшым быў апублікаваны.
1956 г.
Складзены карты будаўнічага заніравання згодна наяўных у асобных раёнах Беларусі сыравінных рэсурсаў.
Па праблеме «Архітэктура і горадабудаўніцтва» завершана работа па планіроўцы і архітэктуры раённых цэнтраў Беларусі.
1957 г.
Па праблеме «Архітэктура і горадабудаўніцтва» завершана распрацоўка перспектыўнага плану рэканструкцыі і будаўніцтва Батанічнага саду АН БССР.
Даследаваны трываласныя характарыстыкі і паказчыкі дэфарматыўнасці муру з буйных сілікатных блокаў, удакладнены разліковыя нарматывы. Вынікі перарадзены праектным арганізацыям і на вытворчасць.
Атрыманы новыя саставы для абліцоўкі сілікатных і бетонных паверхняў, вызначаны найбольш эфектыўныя спосабы іх нанясення на паверхні сценаў, цокаляў і да т.п. Вынікі перададзены ў вытворчасць.
Распрацаваны прапановы па арганізацыі і механізацыі транспартна- работ у буйнаэлементным будаўніцтве.
1958 г.
Выкананы працы па рацыянальнай планіроўцы і забудове жылых кварталаў у Мінску, распрацаваны новыя канструкцыйныя рашэнні жылых дамоў з аб’ёмна-прасторавых блокаў на адзін пакой, дадзены прапановы па ўжытку ў будаўніцтве сельскіх жылых дамоў глінасырцавых матэрыялаў, распрацаваны новыя тыпы аблегчаных падмуркаў для малапавярховага будаўніцтва.
Асноўныя працы, якія выйшлі ў гэтым годзе:
1959 г.
Вяліся работы па планіроўцы і забудове жылых раёнаў гарадоў Беларусі, распрацоўваліся новыя тыпы жылых дамоў для масавага будаўніцтва, удасканальваліся метады разлікаў і канструявання жалезабетонных элементаў.
1960 г.
Была вынайдзена сыравіна для атрымання спецыяльнага саставу бязборавага шкла. Ён быў выкарыстаны для вытворчасці бязборавага шкловалакна, хімічна ўстойлівага ў шчолачным і слабакіслым асяроддзі. Скончаны праект па будаўніцтве на «Полацкшкловалакне» цэха па вырабу арматуры са шклопластаў.
Кот Ік
Кот Ік (Eek! The Cat, з 1994 г. пераназваны ў Eek! Stravaganza) - канадска-амерыканскі мультыплікацыйны серыял, які выходзіў з 11 верасня 1992 г. па 1 жніўня 1997 г.
Інстытут будаўніцтва і архітэктуры АН БССР
1960 г.
Створана бетонафармавальная машына, на якой былі адпрацаваны прыёмы шматслойнага фармавання плоскіх панэляў. Распрацоўка ўведзена ў вытворчасць.
Кот Ік
Агульныя звесткі
Серыял "Кот Ік" пра фіялетавага ката па імені Ік, чыё жыццёвае крэда гучыць як "Дапамога яшчэ нікому не шкодзіла" (It never hurts to help). З-за такога стаўлення да жыцця ў ката пастаянна ўзнікаюць праблемы, на якіх і базуецца асноўная частка гумару мультфільма. Акрамя ката, у серыяле ёсць і іншыя персанажы: сям'я гаспадароў Іка, з якімі ён не можа размаўляць па-чалавечы, сабака Шаркі (кашмар Іка) і Анабэль, каханая Іка.
Інстытут будаўніцтва і архітэктуры АН БССР
1961 г.
Пачаты работы па ўдасканаленні буйнапанэльнага домабудаўніцтва.
Кот Ік
Жахлівыя Грамазаўры
Частка некаторых серый, якая не звязана з асноўным сюжэтам. Распавядае пра трох дыназаўраў-наёмнікаў, якіх вызвалілі ад турэмнага зняволення, і задача якіх - знішчыць двух пячорных людзей. Аднак, нягледзячы на іх значна большыя памеры,перавагу ў зброі і неразумнасць сваіх цэлей, усе іх спробы маюць камічны і няўдалы канец.
Інстытут будаўніцтва і архітэктуры АН БССР
1962 г.
Распрацоўваліся праблемы, якія ўваходзілі ў план найважнейшых навукова-даследчых работ Дзяржбуда СССР: «Горадабудаўніцтва і раённая планіроўка», «Грамадскія і прамысловыя пабудовы» і «Будаўнічыя канструкцыі, тэхналогія іх вырабу і мантажу».
Гістарычная значнасць Інстытута
Закладзены асновы індустрыяльнага панэльнага домабудаўніцтва ў Беларусі і індустрыялізацыі будаўніцтва ўвогуле, распрацаваны новыя тэхналогіі ў вытворчасці шкловалакна, бетону, арматуры. Апублікавана калектыўная манаграфія «Архитектура и строительство Советской Белоруссии», прысвечаная пытанням гісторыі беларускай савецкай архітэктуры і горадабудаўніцтва, распрацаваны асновы планіроўкі і архітэктуры раённых цэнтраў Беларусі. На базе інстытута былі арганізаваны асноўныя рэспубліканскія навукова-даследчыя і праектныя арганізацыі па будаўніцтве і архітэктуры — Беларускі навукова-даследчы і праектны інстытут горадабудаўніцтва, НДРУП па будаўніцтве «Інстытут БелНДІБ», Інстытут жылля — «НДПТІБ імя Атаева С. С.», БелНДІдзіпрасельбуд.
NGC 5177
NGC 5177 (іншыя абазначэнні — MCG 2-34-19, ZWG 72.91, PGC 47337) — галактыка ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Футурама
«Футура́ма» (Futurama) — амерыканскі сатырычны мультсерыял, створаны на студзіі «20th Century Fox» Мэтам Гроўнінгам  і Дэвідам Коўэнам (David X. Cohen), аўтарамі мультсерыяла «Сімпсаны». У бальшыні серыяў дзеянне серыяла праходзіць у Нью-Нью-Ёрк Сіці ў 3000 годзе (гэта значыць, у далёкай будучыні). Выкарыстоўванне будучага часу дазваляе аўтарам шоу уносіць у яго ідэі і падзеі з папулярнай фантастыкі 20 стагоддзя.
Персанажы
На сённяшні час выйшлі ў пракат наступныя паўнаметражныя фільмы:
Шымонаўка
Шымонаўка (Шимоновка) — вёска ў Хіславіцкім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Чарапоўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Шымонаўка абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай І з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР. У 1924 годзе, нягледзячы на перавагу беларускага насельніцтва, Шымонаўку не вярнулі БССР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў ліпені 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Краснапольскі раён (значэнні)
Назву Краснапо́льскі раён маюць:
Іван Дзмітрыевіч Якаўлеў
Іван Дзмітрыевіч Якаўлеў (5 студзеня (18 студзеня) 1910, с. Савушка, Томская губерня, Расійская імперыя —, , Расійская Федэрацыя) — савецкі партыйны і дзяржаўны дзеяч, першы сакратар Новасібірскага абкама КПСС (1949—1955), першы сакратар ЦК КП Казахстана (1956—1957).
Краснапольскі раён (Полацкая акруга)
Краснапольскі раён — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка БССР у 1925—1927 гг. у Полацкай акрузе. Цэнтр — вёска Краснаполле.
Гісторыя
3 ліпеня 1925 года Дрэтунскі раён перайменаваны ў Краснапольскі, яго цэнтр перанесены са станцыі Дрэтунь у сяло Краснаполле. Раён уключаў 11 сельсаветаў: Алёсаўскі, Арлейскі, Васільеўскі (Васілёўскі), Дрэтунскі, Круцікаўскі, Маласітнянскі, Паповалуцкі, Старадворскі, Тродавіцкі, Чырванаборскі, Шнітаўскі. 4 жніўня 1927 года раён скасаваны: Алёсаўскі, Арлейскі, Васільеўскі (Васілёўскі), Дрэтунскі, Маласітнянскі сельсаветы перададзены Полацкаму раёну; Круцікаўскі, Паповалуцкі, Старадворскі, Тродавіцкі, Чырванаборскі, Шнітаўскі сельсаветы — Расонскаму раёну.
Бейра
Геаграфія
Бейра знаходзіцца на ўзбярэжжы Мазамбікскага праліва Індыйскага акіяна.
Эканоміка
Бейра з'яўляецца вузлом чыгунак і аўтамабільных дарог. Дзейнічае міжнародны аэрапорт, прадпрыемствы харчовай, тэкстыльнай, дрэваапрацоўчай, металаапрацоўчай прамысловасці, нафтаперапрацоўчыя прадпрыемствы. Порт Бейра акрамя Мазамбіка абслугоўвае такія краіны, як Зімбабвэ, Замбія, Малаві і частку Дэмакратычнай Рэспублікі Конга.
Пётр Антонавіч Пестаў
Біяграфія
Пётр Пестаў пачаў вучыцца танцу ў Свярдлоўскай балетнай школе. У час Вялікай айчыннай вайны пераехаў у Перм, дзе прадоўжыў навучанне ў Пермскім харэаграфічным вучылішчы. Тут яго педагогамі былі прадстаўнікі пецярбургскай балетнай школы Д. Ф. Гушаева, Сафія Тулуб’ева, Кацярына Гейдэнрэйх, а таксама Аляксандр Пушкін, які прыязджаў у Перм.
Пасля заканчэння вучылішча ў 1952—1958 годзе працаваў у Пермскім тэатры оперы і балета, потым пераехаў у Новасібірск, дзе стаў салістам Новасібірскага тэатра оперы і балета. Яго рэпертуар уключаў сольныя партыі: устаўное па дэ дэ («Жызэль»), Бажок («Чырвоны мак»), Блакітная птушка і Кот у ботах («Спячая прыгажуня»), Блазан і па дэ труа («Лебядзінае возера») і іншыя.
У 1958 годзе паступіў на першы набор педагагічнага аддзялення кафедры харэаграфіі ГІТІСа (курс прафесара Мікалая Тарасава). У 1963 годзе скончыў яго, атрымаўшы спецыяльнасць педагог-балетмайстар. У 1964—1996 гады — выкладчык старэйшых класаў Маскоўскага харэаграфічнага вучылішча. Пётр Пестаў — адзін з вядучых рускіх педагогаў мужчынскага танца, які злучыў традыцыі пецярбургскай і маскоўскай школ балета. Сярод яго вучняў прызнаныя зоркі Вялікага тэатра — Аляксандр Багатыроў, Вячаслаў Гардзееў, Валерый Анісімаў, Аляксандр Ветраў, Мікалай Цыскарыдзэ, сусветныя зоркі — Уладзімір Малахаў і Аляксей Ратманскі. Некаторы час у яго займаліся таксама Аляксей Федзеечаў і Саша Радзецкі. Многія з яго вучняў пазней сталі педагогамі і балетмайстрамі.
З 1996 года выкладаў у балетнай школе імя Джона Кранка пры Штутгарцкім балеце.
Чэркасы (Ковэльскі раён)
Чэркасы (Черка́си) — вёска ў Ковэльскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Люблынэцкай пасялковай абшчыны.
Салангела
Салангела (Solonghello) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Алесандрыя.
Насельніцтва складае 223 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 45 чал./км². Займае плошчу 5 км². Паштовы індэкс — 15020. Тэлефонны код — 0142.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Андрэй Першазваны.
NGC 5178
NGC 5178 (іншыя абазначэнні — UGC 8478, MCG 2-34-22, ZWG 72.93, PGC 47358) — галактыка ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Уладзімір Сяргеевіч Селязнёў
Уладзі́мір Сярге́евіч Селязнёў ( —, ) — бальшавіцкі дзеяч, удзельнік усталявання бальшавіцкай ўлады на Беларусі.
Біяграфія
Рускі. Атрымаў юрыдычную адукацыю.
Удзельнічаў у рэвалюцыйным руху. Член партый сацыялістаў-рэвалюцыянераў і РСДРП (меншавікоў). Бальшавік з 1917 года. Адзін з кіраўнікоў устанаўлення Савецкай улады ў Беларусі. Член Паўночна-Заходняга аблбюро РСДРП(б) з верасня 1917 г. З лістапада 1918 года — акруговы ваенны камісар Мінскай (пазней Заходняй) ваеннай акругі (сумесна з І. Я. Алібегавым). На I-м з’ездзе КП(б) Беларусі ў Смаленску абраны членам Цэнтральнага бюро. З 18 снежня 1918 да 15 ліпеня 1919 года — член Рэўваенсавета Заходняй (у сакавіку 1919 года перайменаваны ў Літоўска-Беларускую, у чэрвені таго ж года — у 16–ю) арміі, удзельнік вызваленчага паходу Чырвонай Арміі супраць германскіх інтэрвентаў (лістапад 1918 — люты 1919), падчас якога былі вызваленыя амаль уся Беларусь і частка Літвы. Улетку 1919 года ўдзельнічаў у баях з польскімі войскамі.
Потым працаваў загадчыкам аддзела агітацыі і прапаганды МК РКП(б). Памочнік начальніка ЗА УЧК—ДПУ.
Член Вярхоўнага Суда РСФСР з 1923 года.
Памёр у Маскве. Пахаваны на Навадзевічых могілках.
Mówią Wieki
Mówią Wieki («Кажуць cтагоддзі») — навукова-папулярны гістарычны штомесячны часопіс, выдаецца з 1958 года ў Варшаве, Польшча. Найстарэйшае з існуючых навукова-гістарычнае выданне у Польшчы. Часопіс часткова фінансуецца Міністэрствам культуры і нацыянальнай спадчыны Польшчы.
Гісторыя
Часопіс быз заснаваны ў 1958 годзе. Першым галоўным рэдактарам была гісторык прафесар. У 1998 да сумеснага выдання «Mówią Wieki» далучылася навуковае выдавецтва PWN («Дзяржаўнае навуковае выдавецтва»), а са снежня 2000 — Выдавецкі дом, які спецыялізуецца на гістарычнай і ваеннай літаратуры. У часопісе публікаваліся і публікуюцца найбольш выбітныя польскія гісторыкі і навукоўцы. Над змястоўным узроўнем часопіса сочыць рэдакцыйны савет, які складаецца з прызнаных экспертаў.
Тэматыка
З самага пачатку свайго існавання «Mówią Wieki» займаецца папулярызацыяй гісторыі, надаючы асаблівую ўвагу айчыннай гісторыі. Спецыялізацыяй часопіса з'яўляюцца манаграфічныя нумары, прысвечаныя гісторыі і культуры Польшчы і іншых народаў, гісторыі польскіх гарадоў або ваеннай гісторыі. Таксама часопіс прысвячае некаторыя выпускі гісторыі суседніх дзяржаў. Так, у верасні 2014 года быў выдадзены нумар на беларускай мове, прысвечаны 500-годдзю Аршанскай бітвы. Пры гэтым дадзены манаграфічны нумар стаў першым глянцавым часопісам, выдадзеным на беларускай мове.
Адукацыйная дзейнасць
Дзякуючы гранту часопіс паступае ў 6000 школ па ўсёй Польшчы. З 1999 года часопіс праводзіць конкурс для школьнай моладзі «Школьная гістарычная ліга» (пад патранатам Прэзідэнта РП і спікера Сената РП). З 2003 выдаецца дадатак «Mówią Wieki ў школе», прысвечаны праблемам гістарычнай адукацыі і гісторыі ў сучаснай школе. Таксама арганізаваны шэраг міжнародных студэнцкіх семінараў, падчас якіх польская моладзь абменьваецца сваімі ведамі ў галіне альтэрнатыўнай гісторыі з аднагодкамі з Украіны, Беларусі, Літвы і Расіі.
Зелянчук няпарны
Зелянчук няпарны (Chrysochraon dispar) — насякомае атраду прамакрылыя (Orthoptera), сямейства саранчовыя сапраўдныя (Acrididae).
Апісанне
Цела самца даўжынёй 16—20 мм, светла-ізумруднага колеру з залацістым адценнем. Самка даўжынёй 22—26 мм, серабрыстая светла-шэрая або бура-зялёная з вохрыстым адценнем. Пярэдняспінка падоўжная, з амаль паралельнымі бакавымі кілямі, ззаду закругленая. Вусікі самак нязначна даўжэйшыя за галаву з пярэдняспінкай, вусікі самцоў даўжэйшыя за іх амаль у 2 разы. Надкрылы самак звычайна ўкарочаныя, завостраныя на верхавінцы (у f. macroptera падоўжныя), амаль сутыкаюцца. Яйкаклад кручкападобны. Надкрылы самцоў закругленыя, дасягаюць верхавінкі задніх сцёгнаў. Ногі доўгія, стройныя. Вонкавы бок задніх сцёгнаў рабрысты. Галёнкі і сцёгны аднолькавай даўжыні.
Арэал
Еўропа, Казахстан, Сібір, паўночны ўсход Сярэдняй Азіі. У Беларусі жыве падвід Chrysochracn dispar dispar Germ, знойдзены ў Гомельскай і Віцебскай абласцях. Трапляецца на сырых лугах і балотах.
Бродня (рака)
Бродня — рака ў Смалявіцкім і Барысаўскім раёнах Мінскай вобласці, правы прыток ракі Бярэзіна (басейн Дняпра). Даўжыня 33 км. Плошча вадазбору 214 км². Сярэднегадавы расход вады ў вусці каля 1,4 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,8 ‰.
Асноўныя прытокі
Пачынаецца за 2 км на паўночны ўсход ад вёскі Прысынак Смалявіцкага раёна, упадае ў Бярэзіну каля вёскі Вялікае Стахава Барысаўскага раёна. Цячэ пераважна па Верхнебярэзінскай нізіне.
Даліна ў высокай плыні трапецападобная (шырыня 3—4 км) са спадзістымі схіламі; у сярэдняй і нізкай плынях невыразная, зліваецца з далінамі рэчак Гайна і Бярэзіна. Абалона забалочаная, у высокай плыні шырынёй 0,3—0,8 км, у нізкай зліваецца з прылеглай мясцовасцю. Рэчышча ад вытоку на 12 км каналізаванае, ніжэй слаба меандруе. Шырыня ракі ў межань у высокай плыні 1—3 м, сярэдняй 4—8 м, нізкай 8—12, у вусці 15—17 м. Берагі невысокія, часта пераходзяць у абалону, забалочаныя.
Пральнікі
Пра́льнікі (, Пральники) — вёска ў Валожынскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Івянецкага сельсавета.
Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Пральніцкага сельсавета, у 1959—1962 і 1997—2013 гадах яго цэнтр.
Знаходзіцца за 38 км у напрамку на поўдзень ад Валожына, за 47 км ад Мінска.
Замойскае ваяводства
Замойскае ваяводства (Województwo zamojskie) — адно з ваяводстваў, якія існавалі ў 1975—1998 гадах у Польшчы. Яго цэнтрам быў горад Замасць. У 1999 годзе тэрыторыя была ўключана ў склад Люблінскага ваяводства.
Гарады
Найбуйнейшымі гарадамі ваяводства станам на 1998 год былі:
Усевалад Канстанцінавіч Балабановіч
Усевалад Канстанцінавіч Балабановіч (нар., в. Скорычы, Карэліцкі раён, Гродзенская вобласць) — беларускі інжынер-цеплаэнергетык. Доктар тэхнічных навук (2000), прафесар (2003).
Біяграфія
Скончыў Беларускі політэхнічны інстытут (1970). Працаваў у Беларускім нацыянальным тэхнічным універсітэце (1973—2003, энергетычны факультэт, кафедра «Цеплавыя электрычныя станцыі», прафесар), ААТ «Венедикт» (з 2003, намеснік дырэктара па навукова-тэхнічным развіцці)
Навуковыя інтарэсы: тэхналагічнае абсталяванне, схемы і рэжымы работы паратурбінных установак; энергаэфектыўнасць і энергазберажэнне.
Шышкі (Хіславіцкі раён)
Шышкі (Шишки) — вёска ў Хіславіцкім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Чарапоўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Шышкі абвяшчаліся часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай І з’езда КП(б) Беларусі яны ўвайшлі ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР. У 1924 годзе, нягледзячы на перавагу беларускага насельніцтва, Шышкі не вярнулі БССР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў ліпені 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Нясвіжскі раён
Нясві́жскі раё́н — адміністрацыйная адзінка ў складзе Мінскай вобласці. Утвораны 15 студзеня 1940 г. Плошча — 863,3 кв.км. Насельніцтва (на 01.07.2009) 41500 чалавек, у тым ліку ў Нясвіжы — 14,3 тыс.чал.
Геаграфічнае становішча
Нясвіжскі раён размешчаны на паўднёвым захадзе Мінскай вобласці, цэнтр — Нясвіж. Уключае г.п. Гарадзею, 115 сельскіх населеных пунктаў, 13 сельскіх саветаў. Працягласць з поўначы на поўдзень складае 25 км, з захаду на ўсход — 38 км. Мяжуе з Карэліцкім раёнам Гродзенскай вобласці, Стаўбцоўскім, Капыльскім, Клецкім раёнамі Мінскай вобласці, Ляхавіцкім і Баранавіцкім раёнамі Брэсцкай вобласці.
Паўночная частка тэрыторыі раёна размешчана на Стаўбцоўскай раўніне, паўднёвая — у межах Капыльскай грады. Паверхня хвалістая, на поўдні — дробнагарыстая. Карысныя выкапні: торф, пясчана-гравійныя сумесі, будаўнічыя пяскі, гліна. Пад лесам занята 11 % тэрыторыі раёна, пад балотамі — 0,6 %.
У раёне гідралагічны заказнік мясцовага значэння Малеўскі, помнікі прыроды рэспубліканскага значэння: хвоя Крымская, звычайная і горная ў Вінклераўскім лясніцтве, дуб пірамідны ў вёсцы Заазер’е, дуб ў вёсцы Козлы, лесапарк "Альба", 8 дубоў-волатаў, парк «Нясвіж».
На тэрыторыі раёна працякаюць рэкі Уша, Сноўка і Тур’я (басейн Нёмана), Лань і Цапра (басейн Прыпяці).
Гаспадарчая дзейнасць
Землі сельскагаспадарчага карыстання складаюць 75,5 % плошчы зямель раёна. Сельскагаспадарчая спецыялізацыя: малочна-мясная жывёлагадоўля, свінагадоўля, птушкагадоўля. Вырошчваюць збожжавыя, кармавыя і тэхнічныя культуры, бульбу.
Раён таксама мае прадпрыемствы харчовай, швейнай, тарфяной прамысловасці, завод медпрэпаратаў у Нясвіжы, цукровы камбінат і льнозавод у Гарадзеі; рыбную гаспадарку «Альба».
Транспарт
Па тэрыторыі раёна праходзіць электрыфікаваная чыгунка і рэспубліканская аўтамагістраль Брэст — Мінск, Нясвіж злучаны аўтамабільнымі дарогамі з цэнтрамі суседніх раёнаў.
Даўганосы
Даўганосы (Довгоно́си) — вёска ў Ковэльскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Люблынэцкай пасялковай абшчыны.
Абу аль-Хасан аль-Хашымі аль-Курашы
Абу аль-Хасан аль-Хашымі аль-Курашы (أبو الحسن الهاشمي القرشي) — трэці лідар «Ісламскай дзяржавы». Узначаліў групоўку 10 сакавіка 2022 года. Аб яго абранні абвясціў спікер ІД Абу Амар аль-Мухаджыр у сваім аўдыёзвароце. Прызначэння новага кіраўніка арганізацыі адбылося ў сувязі з гібеллю папярэдняга халіфа Абу Ібрагіма аль-Хашымі аль-Курашы.
Паводле непацверджанай інфармацыі, сапраўднае імя аль-Курашы — Джума Авад аль-Бадры, і ён з’яўляецца старэйшым братам першага лідара ІД Абу Бакра аль-Багдадзі. Да свайго абрання кіраўніком групоўкі Курашы быў старшынёй Савета шуры.
30 лістапада 2022 года Ісламская дзяржава абвясціла, што Абу аль-Хасан быў забіты падчас бою.
Сюсаку Хірасава
(平沢 周策; нар. ) — былы японскі футбаліст. У 1972—1974 гадах выступаў за нацыянальную зборную Японіі.
Сем цудаў Партугаліі
Сем цудаў Партугаліі (Sete Maravilhas de Portugal) — спіс культурных аб'ектаў Партугаліі, адабраных у 2007 годзе ў выніку конкурсу, абвешчанага міністэрствам культуры Партугаліі і праведзенага кампаніямі Y&R Brands S.A. і Realizar S.A.
Першапачаткова на конкурс былі інстытутам IGESPAR (Партугальскі Інстытут Архітэктурнай Спадчыны) высунуты 793 Нацыянальных манумента Партугаліі. У першым туры камісія экспертаў адабрала 77 з іх. Затым быў адабраны 21 фіналіст у чатырох розных катэгорыях.
7 снежня 2006 года пачаліся выбары, якія працягваліся шэсць месяцаў. Насельніцтва магло галасаваць у інтэрнэце, па тэлефоне і пасродкам адпраўкі смс-паведамленняў. 7 ліпеня 2007 года на стадыёне Да Луж у Лісабоне былі абвешчаны вынікі выбараў, адначасова з вынікамі праекта Новыя сем цудаў свету.
NGC 5179
NGC 5179 (іншыя абазначэнні — MCG 2-34-23, MK 1349, ZWG 72.94, NPM1G +12.0361, PGC 47363) — галактыка ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Глазаў
Гла́заў (Глазов, Глаз) — горад (з 1780 года) у Расіі, гарадская акруга ў складзе Удмурціі. Насельніцтва 99,6 тыс. чал. (2005). Заснаваны ў 1678 годзе.
Размешчаны на левым беразе ракі Чапца́ (прыток Вяткі), за 180 км ад Іжэўска.
Сярод асноўных прамысловых прадпрыемстваў Глазава можна вылучыць: Чапецкі механічны завод — прадпрыемства ў ланцужку вытворчасці ядзернага паліва, заводы «Металіст», «Хіммаш», камбікормавы, мэблевая фабрыка, прадпрыемствы харчовай прамысловасці.
Лукан
Марк Аней Лукан (Marcus Annaeus Lucanus;(, Кордава (Іспанія) —, Рым) — рымскі паэт, найбольш значны рымскі эпік пасля Вергілія.
Тарноўскае ваяводства
Тарноўскае ваяводства (Województwo tarnowskie) — адно з ваяводстваў, якія існавалі ў 1975—1998 гадах у Польшчы. Яго цэнтрам быў горад Тарнаў. У 1999 годзе тэрыторыя была падзелена паміж Малапольскім і Падкарпацкім ваяводствамі.