cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Паўднёвы Тыперэры
Гісторыя
Графства Паўднёвы Тыперэры было ўтворана ў 1898 годзе, шляхам падзелу гістарычнага рэгіёна Тыперэры на дзве часткі. У новай адміністрацыйна-тэрытарыяльнай адзінцы з'явіліся свае суд і органы кіравання. Аднак, шматлікія жыхары дагэтуль успрымаюць два графствы як адно цэлае, дзякуючы агульнай гісторыі дзвюх правінцый.
Транспарт
Праз тэрыторыю графства праходзіць чыгуначная галінка Корк — Турлес — Порт-Лііша; а таксама шаша нацыянальнага значэння — (Корк — Кахір — Порт-Лііша);  (Уотэрфард — Клонмел — Тыперэры).
Найбліжэйшыя аэрапорты знаходзіцца ў суседніх графствах Уотэрфард, Корк і Клэр.
Ахова здароўя
У Паўднёвым Тыперэры зафіксаваны самы нізкі паказчык дзіцячай смяротнасці ў краіне: 0,9 на 1000 немаўлятаў. Гэта супастаўна з паказчыкамі Паўночнага Тыперэры (2,9) і Дубліна (3,4).
Барва (кантон)
Барва (Cantón de Barva) — кантон у правінцыі Эрэдзія ў Коста-Рыцы. Адміністрацыйны цэнтр — горад Барва. Плошча 53,80 км². Насельніцтва 40 660 чал.
Кантон Барва падзяляецца на 6 дыстрыктаў (раёнаў):
Барва ўпершыню згадваецца як кантон ва ўказе ад 7 снежня 1848 года.
Спасылкі
Афіцыйны сайт кантона Барва
Герман Гот
Ге́рман Гот (Hermann Hoth;, Нойрупін — , Гослар) — генерал-палкоўнік Вермахта ў часы Другой сусветнай вайны. Камандаваў трэцяй танкавай групай у складзе групы армій «Цэнтр» (з чэрвеня 1941 па чэрвень 1942) і 4-й танкавай арміяй (з чэрвеня 1942 па красавік 1945). Адзін з 160 кавалераў Рыцарскага крыжа Жалезнага крыжа з дубовымі лістамі і мячамі. У адстаўцы — ваенны мемуарыст.
Пракуды
Праку́ды (, Прокуды) — вёска ў Віцебскім раёне Віцебскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Заронаўскага сельсавета.
Навасяды 2
Навася́ды 2 (, Новосяды 2) — вёска ў Ашмянскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Каменналогскага сельсавета.
Пракуды
Да 10 мая 1958 года вёска ўваходзіла ў склад Біцялёўскага сельсавета.
Асорна
Асорна (Osorno) — актыўны вулкан у Андах на тэрыторыі Чылі.
Сонечнае зацьменне 14 студзеня 1945 года
Сонечнае зацьменне 14 студзеня 1945 года — кольцападобнае сонечнае зацьменне 140 сараса.
Зацьменне мела велічыню 0,9970 і дасягнула свайго максімуму ў 05:01:43 UTC у пункце з каардынатамі 51° пд. ш. 110° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 0 хв. 15 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 12 км.
Зацьменне 14 студзеня 1945 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1945 годзе і 104-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 20 ліпеня 1944 года, наступнае — 9 ліпеня 1945 года.
Рудня-Вараб’іўска
Рудня-Вараб’іўска (Рудня-Вороб'ївська) — вёска ў Малынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.
1969 год у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва
1969 год быў адзначаны шэрагам падзей, якія пакінулі прыкметны след у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва.
Андрас
А́ндрас (Andros) — найбуйнейшы востраў у складзе Багамаў. Плошча — 5 957 км². Насельніцтва — 7 386 чал. (2010 г.)
Геаграфія
Востраў Андрас фактычна ўяўляе сабою не адзіны кавалак сушы, а цэлы архіпелаг з астравоў, якія маюць адзінае заснаванне. Знаходзіцца ў паўночна-заходняй частцы Атлантычнага акіяна ў 46 км на захад ад Насау, сталіцы Багамскіх Астравоў і ў 207 км на паўднёвы ўсход ад Фларыды. Андрас з’яўляецца вяршыняй так званай Багамскай банкі — вялізарнай падводнай вапняковай платформы, якая пачала фарміравацца каля 900 тысяч гадоў таму і сягае ўглыб да 4500 м. Ён падзяляецца на мноства астраўкоў і рыфаў, адасобленых пралівамі і лагунамі. Вылучаюць 3 асноўныя астравы — Паўночны Андрас, Манграўс-Кі і Паўднёвы Андрас, але і яны з’яўляюцца адзінымі астравамі толькі ўмоўна.
Андрас даволі нізкі. Часткі сушы затапляюцца падчас прыліваў акіянам, на гэтых месцах утвараюцца балоты з мангравымі зараснікамі. Глебы кіпрыя, выдатна ўсмоктваюць вільгаць. У выніку эрозіі ў вапняковым фундаменце ўтвараюцца пустэчы ў выглядзе карставых пячор, а на паверхні — вострыя скальныя масівы. Прэсная вада запасіцца пераважна ў падземных пустэчах і здабываецца не толькі для забеспячэння жыхароў Андраса, але і суседняга Насау. Паколькі ў мінулым суша была вышэй за ўзровень акіяна, але потым апынулася ніжэй яго, маецца разгалінаваная сістэма падводных пячор і калодзежаў, яе называюць Блакітнымі Дзірамі (Blue Holes).
Клімат субтрапічны пасатны. Улетку сярэдняя тэмпература трымаецца на ўзроўні +27° C, але ў іншыя сезоны можа рэзка паніжацца. Андрас знаходзіцца ў зоне частых трапічных ураганаў.
Прырода
Да з’яўлення індзейцаў-лукая на Андрасе існаваў багаты раслінны і жывёльны свет, у тым ліку кракадзілы і прадстаўнікі мегафаўны. Яны былі знішчаны да прыходу еўрапейцаў. Пасля каланізацыі Андраса значна пацярпелі лясы паўночнай часткі. Былі ўвезены новыя расліны і жывёлы, якія хутка размножыліся. Але ўвогуле дзякуючы нізкай шчыльнасці насельніцтва прырода Андраса была зменена меней, чым на іншых Багамскіх астравах. Для яе характэрна значная экалагічная разнастайнасць. Вылучаюць зоны мангравых балот, зараснікаў ксерафітных хмызнякоў і хваёвых лясоў, лісцяных гаёў, камяністых і пясчаных пляжаў. Андрас славуты сваімі кветкамі, асабліва архідэямі.
Жывёльны свет сушы прадстаўлены шматлікімі птушкамі, яшчаркамі, казуркамі. На марскім узбярэжжы сустракаюцца чарапахі. Каралавыя рыфы каля Андраса маюць шмат рэдкіх відаў марскіх жывёл. Воды каля Андраса насяляюць акулы, скаты, кіты і дэльфіны.
Гісторыя
Да прыходу еўрапейцаў Андрас насялялі індзейцы-лукая, знішчаныя іспанцамі. Адкрыты іспанскімі мараплаўцамі ў 1550 г. і першапачаткова названы Эспірыту-Санта (Espiritu Santo, літаральна «Святы Дух»). На карце 1782 г. мае назву Сан-Андрэас (San-Andreas) у гонар Святога Андрэя. Аднак існуюць версіі аб паходжанні назвы Андрас ад імя англійскага каланіяльнага губернатара Эдмунда Адраса або назвы невялікага вострава Сент-Эндру ля ўзбярэжжа сучаснага Нікарагуа (гл. Астравы Маіс), адкуль у 1787 г. перасялілася 1400 брытанскіх каланістаў. Да гэтай падзеі востраў Андрас часова наведвалі піраты.
Яськаўшчына (Дрыбінскі раён)
Я́ськаўшчына (, Яськовщина) — вёска ў Дрыбінскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Чэрнеўскага сельсавета.
Гісторыя
Згадваецца ў 1642 годзе як вёска Яські ў Аршанскім павеце Вялікага Княства Літоўскага.
Андрас
Гісторыя
З 1973 г. востраў Андрас уваходзіць у склад незалежнай дзяржавы Багамскія Астравы.
Кіраванне
Адміністрацыйна падзелены на раёны Паўночны Андрас, Цэнтральны Андрас, Паўднёвы Андрас.
Сіманаўшчына
Сі́манаўшчына (, Симоновщина) — вёска ў Віцебскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Заронаўскага сельсавета.
Паляны (Каменналогскі сельсавет)
Паля́ны (, Поляны) — вёска ў Ашмянскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Каменналогскага сельсавета.
Сера-Хадсан
Сера-Хадсан (Cerro Hudson, Volcán Hudson) — актыўны вулкан у Андах на тэрыторыі Чылі. Адносіцца да стратавулканаў.
Чунгара
Чунгара (Chungará) — возера, знаходзіцца ў правінцыі Парынакота, вобласці Арыка-і-Парынакота ў Чылі. Адно з самых высакагорных азёр у свеце з вышынёй люстэрка 4.570 м над узроўнем мора. Возера акружана некалькімі горнымі вяршынямі: падвойным вулканам Паячата, складзеным з вулканаў Парынакота і Памерапэ, гарой Сахама і вулканам Гуальятыры. Побач з возерам знаходзіцца возера Катакатані. Возера знаходзіцца на тэрыторыі Нацыянальнага Парку Лаўка, прыблізна ў 54 кіламетрах у ўсход ад Путру і ў 9 кіламетрах на захад ад мяжы з Балівіяй. Чунгара мае арыгінальную фаўну (больш 130 відаў раслін і жывёл).
Сонечнае зацьменне 20 ліпеня 1944 года
Сонечнае зацьменне 20 ліпеня 1944 года — кольцападобнае сонечнае зацьменне 135 сараса.
Зацьменне мела велічыню 0,9700 і дасягнула свайго максімуму ў 05:43:13 UTC у пункце з каардынатамі 19° пн. ш. 96° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 3 хв. 42 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 108 км.
Зацьменне 20 ліпеня 1944 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1944 годзе і 103-ім у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 25 студзеня 1944 года, наступнае — 14 студзеня 1945 года.
Стоўбніца
Сто́ўбніца (, Столбница) — вёска ў Віцебскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Заронаўскага сельсавета.
Патокі
Пато́кі (, Потоки) — хутар у Ашмянскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Каменналогскага сельсавета.
Сонечнае зацьменне 25 студзеня 1944 года
Сонечнае зацьменне 25 студзеня 1944 года — поўнае сонечнае зацьменне 130 сараса.
Зацьменне мела велічыню 1,0428 і дасягнула свайго максімуму ў 15:26:42 UTC у пункце з каардынатамі 8° пд. ш. 50° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 4 хв. 9 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 146 км.
Зацьменне 25 студзеня 1944 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1944 годзе і 102-ім у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 1 жніўня 1943 года, наступнае — 20 ліпеня 1944 года.
Баравая (Касцюковіцкі раён)
Барава́я (, Боровая) — вёска ў Касцюковіцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Баронькаўскага сельсавета.
Геалогія
Паміж вёскамі Баравая і Фралоўка знаходзіцца Варонькаўскае радовішча мелу, мергелю і суглінкаў. Паклад мелу і мергелю звязаны з адкладамі туронскага ўзросту. Суглінкі пашыраны ва ўскрышы (магутнасцю да 4 м) і звязаны з лімнагляцыяльнымі адкладамі ліхвінскага міжледавікоўя.
Погіры (Ашмянскі раён)
По́гіры (, Погири) — вёска ў Ашмянскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Каменналогскага сельсавета.
Белыя росы. Вяртанне
'''«Белыя Росы. Вяртанне»''' (Белые росы. Возвращение) — беларускі мастацкі фільм, зняты на кінастудыі «Беларусьфільм». Прэм’ера ў Беларусі адбылася 13 кастрычніка.
Сюжэт
Андрэй Ходас (Юозас Будрайціс) вяртаецца з горада ў родныя мясціны. Два бізнесмены намерваюцца выкупіць маляўнічы куток для новага будаўніцтва і намагаюцца высяліць Андрэя і іншых нешматлікіх насельнікаў вёскі. Ратуючы родную зямельку, Андрэй дапамагае развязаць праблемы, што здаваліся невырашальнымі.
Дудка (інструмент)
Ду́дка — агульная назва народных музычных інструментаў сямейства прадольных флейтаў (сапелі, свірэлі, сапілкі) ў Беларусі, Расіі, Украіне.
Дудка — народны музычны духавы інструмент, які складаецца з бузіннай трасціны ці чароту і мае некалькі бакавых адтулін, а для ўдзімання — муштучок. Існуюць падвойныя дудкі: у дзве складеныя трубкі дзьмуюць праз адзін агульны муштук.
Агульныя звесткі
Дудка ўяўляе сабой трубку з ігральнымі адтулінамі і свістковым прыстасаваннем. Дудкі вылучаюцца памерамі (даўжыня ад 20 да 50 см), формай трубак (існуюць конусападобныя, роўныя, з пашырэннем, звужэннем канцоў), колькасцю гральных адтулін, канструкцыяй свістковай прылады. Дзеля вырабу ўжываюць клён, ясень, ляшчыну, граб, сасну, ліпу, крушыну. У сучаснай практыцы прымяняюць алюміній і эбаніт. Бываюць цэльныя і разборныя.
Сапілка
Ва Украіне да цяперашняй пары захавалася назва сапілка (сапель), у Беларусі цалкам забытае і замененае на «дудку». Часам дудкай называюць дуду.
Дудка-паршнёўка
Атрымала распаўсюджанне ў Заходняй Беларусі. Уяўляе сабой цыліндрычную драўляную трубку са свістковым прыстасаваннем, у якую ўстаўлены шпунт з дзяржальнам. Гуказдабыццё здзяйсняецца падачай струменю паветра і рытмічных, хістальных рухаў шпунта, якія вызначаюць вышыню гуку (даўжыня паветранага слупа ўнутры камля адваротна прапарцыйная вышыні здабытага гуку). Так, самы ніжні гук утвараецца ў максімальна адкрытым становішчы шпунта, самы высокі — у самым закрытым становішчы. Дудка-паршнёўка — слыхавы інструмент без фіксаванага строю. Ігра на ім звязаная найперш са слухавымі адчуваннямі выканаўцы.
Першая кніга Царстваў
Пе́ршая кні́га Ца́рстваў (סֵפֶר שְׁמוּאֵל Сефер Шмуэль Алеф; Liber I Samuelis; Α΄ Βασιλειών) — кніга Старога Запавету, трэцяя ў раздзеле г. зв. ранніх прарокаў. У іўдзейскай Бібліі (Танаху) з'яўляецца часткай кнігі Самуіла, аднак у Септуагінце і праваслаўным каноне з практычных прычын кніга Самуіла была падзелена на дзве часткі, якія атрымалі назву I і II (агулам IV) кніг Царстваў. У каталіцкім і пратэстанцкім канонах называецца «Першай кнігай Самуіла».
Назва кнігі ў іўдзейскім каноне не азначае аўтарства Самуілам, а паказвае значнасць яго асобы сярод іншых, пра якіх распавядае кніга. Аўтарства невядомае, аднак лічыцца, што яна была пачата прарокам Самуілам, а пасля яго смерці працягнутая яго паслядоўнікамі. Складаецца з 31 раздзелу. Выкладае гісторыю Ізраіля да смерці Саула.
Мангака
Манга́ка (漫画家) — японскае слова, якое пазначае чалавека, які малюе коміксы. У Японіі гэта слова звычайна азначае «мастак, які малюе мангу». Вельмі часта мангака з’яўляецца і аўтарам сцэнара, аднак нярэдка сцэнарыстам выступае асобны чалавек, званы «гэнсакуся» (原作者). Мангака самастойна распрацоўвае дызайн персанажаў (за рэдкімі выключэннямі), і часта (нават калі не з’яўляецца аўтарам сцэнара) прыкладна пазначае сюжэт будучага твору. Паводле звестак на 2006 год, у Японіі працуе каля 3000 прафесійных мангакаў.
Пры непасрэднай працы над Мангай мангака вызначае колькасць і размяшчэнне кадраў на старонцы, прамалёўвае асноўныя контуры і самыя значныя дэталі атачэння, у той час як адзін ці некалькі яго асістэнтаў выконваюць чарнавую працу: абводзяць контуры тушшу, накладваюць скрынтоны, прамалёўваюць заднія планы і менш значныя кадры і інш. Такая сістэма каманднай працы была закладзена яшчэ Осаму Тэдзукай.
Распарадак працы мангакі вельмі жорсткі — кожны тыдзень ён абавязаны здаваць у часопіс, які публікуе мангу, новы раздзел (20-30 старонак) свайго твора. Напрыклад, аўтар «Бліч» Тайто Куба расказваў: «Калі я хачу больш увагі надаць нейкай пэўнай сцэне, якую я лічу важнай, я не маю такой магчымасці з-за недахопу часу». Практычна ўвесь свой час мангака звычайна прысвячае працы над Мангай. Мангака Дайсукэ Морыяма, калі быў на фестывалі Anime Boston 2005 і адказваў на пытанні аб сваіх хобі, сказаў, што яму проста падабаецца хадзіць, бо праходка — галоўны яго спосаб бавіць час, акрамя працы над Мангай. Некаторыя мангакі адначасова малююць дзве мангі, якія звычайна публікуюцца адна ў штотыднёвым, а іншая — у штомесячным часопісе.
Некаторыя мангакі аб’ядноўваюцца ў студыі (напрыклад, студыя CLAMP).
Этымалогія
Слова мангака складаецца з іерогліфаў манга (漫画) і паважлівага суфікса -ка (家), які літаральна значыць «дом» і ўжываецца датычна да спецыяліста ў нейкай галіне.
Рудня-Гарадышчэнска
Рудня-Гарадышчэнска (Рудня-Городищенська) — вёска ў Малынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.
Порт-Блэр
Порт-Блэр (Port Blair पोर्ट ब्लेयर) — горад на востраве Паўднёвы Андаман, сталіца і найбуйнейшы населены пункт саюзнай тэрыторыі Андаманскія і Нікабарскія астравы.
Клімат
Клімат у горадзе трапічны, вільготны, з адносна сухім сезонам у студзені—красавіку. У год выпадае 3100—3150 мм, сярэднямесячная тэмпература ад +25,5°С да +28,0 °C (сярэднегадавая — +26,4 °C).
Гісторыя
У 1789 годзе ўлады Бенгаліі заснавалі выпраўленчую калонію на востраве Чэтэм у паўднёва-ўсходнім заліве Вялікага Андамана, названую Порт-Блэр, у гонар лейтэнанта Арчыбальда Блэра, брытанскага марскога афіцэра з Брытанскай Ост-Індскай кампаніі. Праз два гады калонію перанеслі на паўночна-ўсходняе ўзбярэжжа Вялікага Андамана і пераназвалі ў Порт-Корнуаліс, у гонар адмірала Уільяма Корнуаліса. У калоніі было шмат захворванняў і высокая смяротнасць, таму ўлады закрылі калонію ў маі 1796 года.
Горад пацярпеў ад цунамі, выкліканага снежаньскім землетрасеннем 2004 года, аднак у дастатковай ступені захаваўся і выкарыстоўваўся як база для аказання дапамогі пацярпелым на архіпелагу.
Насельніцтва
Паводле перапісу 2011 года, у Порт-Блэры пражывала 100 608 чалавек.
Баронькі
Баро́нькі (, Бороньки) — аграгарадок у Касцюковіцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Баронькаўскага сельсавета.
Порт-Блэр
Эканоміка
У наш час у горадзе развіта суднабудаванне і рыбалоўства, працуе лесаперапрацоўчы завод. Порт-Блэр вядомы таксама саматужнымі вырабамі з розных матэрыялаў (дрэва, скура, металы).
Турызм
Порт-Блэр папулярны сярод турыстаў, побач з горадам размешчаны беласнежныя пляжы, у горадзе знаходзяцца буйны дайвінгавы цэнтр, а таксама антрапалагічны, лясны і марскі музеі. Будынак былой турмы выкарыстоўваецца як турыстычны атракцыён.
Рай (Ашмянскі раён)
Рай (, Рай) — хутар у Ашмянскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Каменналогскага сельсавета.
Суйкава
Су́йкава (, Суйково) — вёска ў Віцебскім раёне Віцебскай вобласці, на аўтадарозе «Віцебск—Сіроціна». Уваходзіць у склад Заронаўскага сельсавета.
Да 10 мая 1958 года вёска ўваходзіла ў склад Біцялёўскага сельсавета.
Сонечнае зацьменне 1 жніўня 1943 года
Сонечнае зацьменне 1 жніўня 1943 года — кольцападобнае сонечнае зацьменне 125 сараса.
Зацьменне мела велічыню 0,9409 і дасягнула свайго максімуму ў 04:16:13 UTC у пункце з каардынатамі 35° пд. ш. 109° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 6 хв. 59 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 367 км.
Зацьменне 1 жніўня 1943 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1943 годзе і 101-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 4 лютага 1943 года, наступнае — 25 студзеня 1944 года.
Салар-дэ-Атакама
Салар-дэ-Атакама (Salar de Atacama) — саланчак у Паўднёвай Амерыцы, найбуйнейшы на тэрыторыі Чылі. Размешчаны ў паўднёвай частцы пустыні Атакама, у акружанай гарамі бяссцёкавай вобласці. Бліжэйшы горад размяшчаецца ў 55 км на поўнач — Сан-Педра-дэ-Атакама (вобласць Антафагаста). На ўсходзе саланчак абмежаваны галоўным хрыбтом Анд, а з захаду — другарадным хрыбтом гэтай горнай сістэмы, Кардыльера-дэ-Дамейка. У раёне саланчака размяшчаюцца некалькі вулканаў, уключаючы Ліканкабур, Акамарачы, Агуас-Кальентэс і самы актыўны чылійскі вулкан Ласкар. Усе яны знаходзяцца на ўсходнім баку саланчака, утвараючы горны ланцуг, які падзяляе два бясцёкавыя басейны. Салар-дэ-Атакама мае плошчу 3 тыс. км² і памеры каля 100 на 80 км, што робіць яго другім па велічыні ў свеце пасля саланчака Салар-дэ-Уюні ў Балівіі (10582 км²). Сярэдняя вышыня над узроўнем мора складае каля 2300 м. Рэльеф саланчака даволі няроўны, што абумоўліваецца адсутнасцю на ім вады ў адрозненне ад большасці іншых саланчакоў, напрыклад таго ж Салар-дэ-Уюні, які перыядычна запаўняецца неглыбокім пластом вады. Саланчак мае некалькі запоўненых салёнай вадой лагун.
Белае (возера, Гарадоцкі раён)
Бе́лае — возера ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці Беларусі ў басейне ракі Обаль, за 40 км у напрамку на паўночны ўсход ад горада Гарадок, прыкладна за 0,65 км на ўсход ад вёскі Аўдзейкава, за 0,6 км на паўднёвы захад ад вёскі Дубраўка.
Катлавіна возера выцягнутая з захаду на ўсход. Вакол возера забалочаная пойма. Ручаём Трэзубка Белае злучаецца з возерам Ужо на ўсходзе і возерам Езярышча на захадзе. У паўночна-ўсходняй частцы ў возера ўпадае ручай, злучаны з сеткай меліярацыйных каналаў.
Гарадзішча (значэнні)
Назву Гарадзі́шча маюць:
Сонечнае зацьменне 4 лютага 1943 года
Сонечнае зацьменне 4 лютага 1943 года — поўнае сонечнае зацьменне 120 сараса.
Зацьменне мела велічыню 1,0331 і дасягнула свайго максімуму ў 23:38:10 UTC у пункце з каардынатамі 44° пн. ш. 175° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 2 хв. 39 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 229 км.
Зацьменне 4 лютага 1943 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1943 годзе і 100-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 10 верасня 1942 года, наступнае — 1 жніўня 1943 года.
Джон Маршал (капітан)
Джон Маршал (, Рамсгіт, Кент-) — брытанскі мараплавец, капітан.
У дзесяць гадоў быў аддадзены юнгай на карабель. У 1788 годзе стаў капітанам карабля «Scarborough», які ўваходзіў у Першы флот, які вёз катаржнікаў з Англіі ў заліў Ботані. З Аўстраліі ён пайшоў у Кітай, нанёс на карты невядомыя раней астравы і новы гандлёвы шлях у Кантон (цяпер Гуанчжоу). Астравы, названыя ім спачатку «града лорда Мілграва» у далейшым былі названыя Маршалавы Астравы. Джон Маршал таксама камандаваў Scarborough у другой экспедыцыі па транспарціроўцы катаржнікаў у Аўстралію, падчас якой з-за слабога стану многія зняволеныя памерлі. Гэта падзея ў спалучэнні з спробай захопу карабля ўтрымала яго ад далейшых перавозак катаржнікаў. Таксама прымаў удзел у Вайне за незалежнасць і ў Напалеонаўскіх войнах, падчас якіх быў сур'ёзна паранены на борце карабля «Дыяна». Памёр ва ўзросце 71 года.
Рудня-Калыніўка
Рудня-Калыніўка (Рудня-Калинівка) — вёска ў Малынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.
Музей Беларускай чыгункі
Музей гісторыі Беларускай чыгункі быў створаны 25.11.1971 г. Ля вытокаў стварэння музею стаялі былы Начальнік Беларускай чыгункі Я. П. Юшкевіч і начальнік чыгуначнага цэнтра навукова-тэхнічнай інфармацыі Созінаў В. А.
Да 1980 года музей знаходзіўся ў будынку Упраўлення Беларускай чыгункі (г. Мінск, вул. Леніна, 17), а з 1980 года — у будынку Мінскага Палаца культуры і спорту чыгуначнікаў (г. Мінск, вул. Чкалава, 7).
Экспазіцыя
Экспазіцыя музея складаецца з дзвюх частак:
I частка (гістарычная) — нараджэнне чыгуначнага транспарту ў Расійскай імперыі і ў Беларусі з 1837 па 1917 гг.;
II частка (галіновая) — гісторыя развіцця чыгуначнага транспарту ў Беларусі з 1917 г. па цяперашні час.
Фонды
Фонд музея гісторыі Беларускай чыгункі складаецца з больш як 12 тыс. адзінак захоўвання.
За 2010 год у фонды музея гісторыі Беларускай чыгункі паступіла больш за 300 экспанатаў. Асаблівае значэнне маюць натурныя і аб’ёмныя экспанаты, якія адлюстроўваюць гісторыю тэхнічнага абсталявання чыгункі: апарат маршрутна-кантрольнага кіравання 30-х гадоў XX ст., тэлеграфныя апараты «Морзэ» і «Бадо», старадаўнія тэлефонныя апараты, пераходны двухзвёнавы ланцуг для счэпкі вагонаў, крук паравоза ФД 30-х гадоў XX стагоддзя, сігналы бачныя (ручныя ліхтары розных перыядаў эксплуатацыі, сігнальныя флажкі і г.д.), гукавыя сігналы (ражок, свісток, станцыйны звон, свісток паравозны і інш.). У музеі ёсць таксама жазловы апарат з жазлападавальнікам, шаблоны для вымярэння шырыні каляіны, таблічкі пабудовы вагонаў, па якіх можна прасачыць гісторыю вагонабудаўніцтва, ёсць i макеты адзінак рухомага саставу.
За апошні час музей папоўніўся экспанатамі: і іншыя рэдкія экспанаты.
У музеі ёсць шмат сапраўдных дакументаў і рэчавых матэрыялаў па гісторыі Беларускай чыгункі. Толькі за апошні час сабраны фатаграфіі і ўстаноўлены біяграфічныя дадзеныя 21 былога чыгуначніка, ўзнагароджаных званнем Героя Савецкага Саюза ў час Вялікай Айчыннай вайны, большасці з якіх гэтыя званні былі прысвоены пасмяротна. Ёсць 27 альбомаў працоўных дынастый Беларускай чыгункі.
Корк (графства)
Корк (Corcaigh, Cork) — традыцыйнае графства на поўдні Ірландыі. Уваходзіць у склад правінцыі Манстэр на тэрыторыі Рэспублікі Ірландыі. Адміністрацыйны цэнтр і найбуйнейшы горад — Корк. Насельніцтва 519 032 чалавек (2-е месца сярод графстваў; звесткі 2011 г.).
Геаграфічнае становішча
Графства Корк знаходзіцца на паўднёвым захадзе Ірландыі. Паўднёвая частка рэгіёна абмываецца водамі Атлантычнага акіяна, пры гэтым даўжыня берагавой лініі складае 640 км. Адгор'і невысокіх горных хрыбтоў перасякаюць Корк у паралельным кірунку, часткова дасягаючы прыбярэжнай тэрыторыі.
На захадзе праходзіць адміністрацыйная граніца з графствам Кэры, на поўначы з Лімерыкам, на ўсходзе з Уотэрфардам і Паўднёвым Тыперэры. Агульная плошча Корка — 7500 кв.км, гэта найбуйнейшае графства ў Ірландыі.
Клімат
Вялікі ўплыў на тэрыторыю графства аказвае цёплае Паўночна-Атлантычнае цячэнне, якое з'яўляецца працягам Гальфстрыма. Мяккі клімат спрыяе некаторым відам міжземнаморскай расліннасці (пальма, фуксія і г.д.), якія можна сустрэць на захадзе Корка. Узімку надвор'е досыць вільготнае, частыя штармы і ўраганы, аднак тэмпература рэдка апускаецца ніжэй 4 °C. У летні перыяд сярэднія значэнні тэмпературы вагаюцца ў межах 20 °C.
Гісторыя
У Сярэднявеччы графства Корк было часткай каралеўства Deas Mumhan (у англійскай транскрыпцыі — Дэсманд), якім кіравала дынастыя Мак-Карці Мор. Пасля нармандскага ўварвання пад уладай Мак-Карці засталася толькі заходняя частка Корка, а таксама тэрыторыя сучаснага графства Кэры; а поўнач і ўсход занялі прадстаўнікі дынастыі Фіцджэральдаў. Горад Корк, паводле Англійскай каралеўскай хартыі 1318 года, стаў сталіцай Дэсманда.
Улада Фіцджэральдаў была зрынута падчас паўстанняў 1569—1573 і 1579—1583 гадоў. Ваенныя дзеянні аказалі разбуральны ўплыў на гарады і паселішчы графства, а таксама на жыццё мясцовага насельніцтва. У выніку гэтага, многія землі Корка былі каланізаваны англійскімі перасяленцамі-плантатарамі.
У 1491 годзе Корк адыграў важную ролю ў англійскай вайне Пунсовай і Белай руж. На ўзбярэжжы графства высадзіўся прэтэндэнт на карону Перкін Ворбек і паспрабаваў завербаваць прыхільнікаў у змове супраць Генрыха VII. Мэр горада Корк і шэраг уплывовых грамадзян далучыліся да Ворбека, аднак, калі мяцеж праваліўся, усе змоўшчыкі былі схоплены і пакараны смерцю. У сувязі з гэтай гісторыяй, сталіца графства атрымала мянушку «Горад паўстанцаў», якая пазней стала ўжывацца да ўсёй Ірландыі. У 1601 годзе каля Кінсейла адбылася бітва паміж англійскімі войскамі і паўстанцамі, на дапамогу якім прыбыткі іспанскія войскі. Аднак, ірландцы пацярпелі паражэнне, следствам якога стала канчатковае ўсталяванне ўлады брытанскага манарха над тэрыторыяй графства.
У XIX стагоддзі Корк стаў цэнтрам феніяў з Ірландскага рэвалюцыйнага брацтва. Гэта былі дробнабуржуазныя рэвалюцыянеры-рэспубліканцы, якія перыядычна арганізоўвалі паўстанні і змовы. Падчас ірландскай вайны за незалежнасць, графства стала адным з ачагоў партызанскай дзейнасці. Акрамя таго, Корк сабраў тры брыгады, якія ўвайшлі ў склад Ірландскай рэспубліканскай арміі. У 1922—1923 гадах, калі разгарэлася грамадзянская вайна, большасць насельніцтва графства не падтрымала англа-ірландскі дагавор. З ліпеня па жнівень 1922 года амаль на ўсёй тэрыторыі Корка існавала рэспубліка Мунстэр, якая была знішчана войскамі Ірландскай свабоднай дзяржавы. Тым не менш, партызанскія дзеянні працягваліся да мая 1923 года.
Прамысловасць
Большая частка прамысловых прадпрыемстваў сканцэнтравана вакол сталіцы — гарады Корк. У графстве размешчаны: Pfizer, GlaxoSmithKline, Johnson & Johnson, EMC, Apple, Siemens, Marriott, Avery Dennison, Centocor, McAfee, Motorola, VMware, CitCo, Blizzard Entertainment і Amazon. Корк адыгрывае важную ролю ў фармацэўтычнай прамысловасці, IT і вытворчасці электронікі. На востраве Відзі размешчаны буйны нафтаперапрацоўчы завод і нафтасховішча, а Кінсейл з'яўляецца першым пунктам у сетцы газаправодаў Ірландыі.
Фінансы
6 сакавіка 2008 года было абвешчана пра тое, што ў Корку будзе створаны, так званы, Атлантычны квартал, які стане канкурэнтам Міжнароднаму цэнтру фінансавых паслуг у Дубліне. На рэалізацыю праекта вылучаны 1 млрд еўра. Таксама, у горадзе Корк ёсць некалькі бізнес-паркаў: Kork, Kilbarry, Carrigtwohill і Ringaskiddy.
Турызм
Турызм, нароўні з прамысловасцю і фінансавымі арганізацыямі, з'яўляецца адным з найважнейшых сектараў эканомікі Корка. У рэгіёне досыць добра развіта інфраструктура абслугоўвання актыўных відаў спорту і адпачынку (трэкінг, парусны спорт, рыбалка, гольф і г.д.). Амаль ва ўсіх малых гарадках і пасёлках маюцца гасцініцы, кемпінгі і маладзёжныя інтэрнаты; сувенірныя крамы з традыцыйнымі ірландскімі таварамі: воўна ручной працы, вырабы з кельцкімі ўзорамі і г.д. А наяўнасць прыродных і культурных рэкрэацыйных рэсурсаў, якія валодаюць высокай атрактыўнасцю, робіць турызм у графстве вельмі папулярным.
Мова
У Корку ёсць два раёны, дзе ірландская мова з'яўляецца асноўнай у паўсядзённым жыцці мясцовых жыхароў. Гэта паселішча Маскеры на поўначы графства і Каба-Айленд, востраў у заходняй частцы.
Барэйкі (Касцюковіцкі раён)
Барэ́йкі (, Борейки) — вёска ў Касцюковіцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Баронькаўскага сельсавета.
Корк (графства)
СМІ
У Корку выходзіць некалькі друкаваных выданняў: The Irish Examine, Evening Echo, Carrigdhoun, Cork Weekly, The Corkman, Mallow Star, Douglas Post і Southern Star.
Сярод радыёстанцый дзейнічаюць Cork's 96FM, CRY 104.0FM, Red FM і Life FM.
Славутасці
Асноўныя славутасці Корка можна падзяліць на прыродныя, галоўным чынам размешчаныя на ўзбярэжжы Атлантычнага акіяна і гісторыка-культурныя, рассяроджаныя па ўсёй тэрыторыі графства.
Сярод архітэктурных славутасцяў можна адзначыць замкі Дэсманд, Блэкрок і Бларні.
Роўнае Поле (Каменналогскі сельсавет)
Ро́ўнае По́ле (, Ровное Поле) — хутар у Ашмянскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Каменналогскага сельсавета.
Уладзімір Рыгоравіч Барышэўскі
Уладзімір Рыгоравіч Барышэўскі (нарад., Мінск) — беларускі вучоны-фізік, Заслужаны дзеяч навукі Рэспублікі Беларусь, лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь у галіне навукі і тэхнікі.
Біяграфія
Скончыў фізічны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта ў 1962 годзе.
Аспірантура ў 1962—1965 гадах (Аб’яднаны інстытут ядзерных даследаванняў, горад Дубна, Расійская Федэрацыя). Кандыдат фізіка-матэматычных навук (1965, Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт). Потым працаваў асістэнтам, старшым выкладчыкам, старшым навуковым супрацоўнікам, дацэнтам, прафесарам кафедры ядзернай фізікі БДУ (1965—1986). Доктар фізіка-матэматычных навук (1974, МІФІ), прафесар кафедры ядзернай фізікі (1977).
У 1986—2012 гадах — арганізатар і першы дырэктар Навукова-даследчага інстытута ядзерных праблем Белдзяржуніверсітэта (НДІ ЯП БДУ, зараз — Інстытут ядзерных праблем БДУ). У цяперашні час — галоўны навуковы супрацоўнік і ганаровы дырэктар Інстытута ядзерных праблем БДУ.
Член Савета па абароне дысертацый Д 01.05.02 (тэарэтычная фізіка; фізіка ядра і элементарных часціц; фізіка высокіх энергій) пры Інстытуце фізікі імя Б. І. Сцяпанава НАН Беларусі, член рэдкалегіі часопіса «Часопіс прыкладной спектраскапіі».
Аўтар двух адкрыццяў СССР у галіне ядзернай фізікі :
Навуковы кіраўнік стварэння ў 2001 годзе ўпершыню ў свеце эксперыментальнай ўстаноўкі аб’ёмных лазераў на свабодных электронах.
Асноўныя вобласці навуковых інтарэсаў:
Заснавальнік і кіраўнік навуковай школы «Ядзерная оптыка палярызаваных асяроддзяў».
Навуковыя працы
Аўтар больш чым 200 навуковых публікацый, у тым ліку манаграфій:
Тапорына
Тапо́рына (, Топорино) — вёска ў Віцебскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Заронаўскага сельсавета.
Сцяпанкава
Сцяпа́нкава (, Степанково) — вёска ў Віцебскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Заронаўскага сельсавета.
Да 12 лістапада 1965 года вёска ўваходзіла ў склад Лятчанскага сельсавета.
Белае (возера, басейн Тураўлянкі)
Плошча паверхні возера 0,12 (0,13 ) км². Даўжыня 0,6 (0,62 )км, найбольшая шырыня 0,24 км. Даўжыня берагавой лініі 1,5 км. Аб'ём вады ў возеры 0,41 млн м³. Плошча вадазбору каля 1 км².
Катлавіна возера выцягнутая з паўночнага ўсходу на паўднёвы захад. У паўночнай і ўсходняй частцы забалочаная пойма. Берагі нізкія, паўночныя і ўсходнія забалочаныя. На поўначы ў возера ўпадае ручай, злучаны з сеткай меліярацыйных каналаў.
Карэсіна
Карэ́сіна — возера ў Аршанскім раёне Віцебскай вобласці Беларусі ў басейне ракі Аршыца, за 24 км у напрамку на поўнач ад горада Орша, прыкладна за 1 км на поўдзень ад вёскі Арэшкі.
Плошча паверхні возера 0,1 км². Даўжыня 0,5 км, найбольшая шырыня 0,25 км. Даўжыня берагавой лініі 1,25 км.
Катлавіна возера выцягнутая ў напрамку з поўначы на поўдзень. Схілы катлавіны маюць вышыню 4—6 м. Берагі пераважна нізкія і пясчаныя. Возера ўмерана зарастае.
Сонечнае зацьменне 10 верасня 1942 года
Сонечнае зацьменне 10 верасня 1942 года — частковае сонечнае зацьменне 153 сараса.
Зацьменне мела велічыню 0,5230 і дасягнула свайго максімуму ў 15:39:32 UTC у пункце з каардынатамі 72° пн. ш. 50° у. д..
Сонечнае зацьменне 12 жніўня 1942 года
Зацьменне мела велічыню 0,0561 і дасягнула свайго максімуму ў 02:45:12 UTC у пункце з каардынатамі 70° пд. ш. 100° у. д..
Зацьменне 12 жніўня 1942 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1942 годзе і 98-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 16 сакавіка 1942 года, наступнае — 10 верасня 1942 года.
Марк Вее
Біяграфія
Марк Вее нарадзіўся 9 лютага 1880 года на тэрыторыі камуны Ангулем. Вучыўся ў Каледжы Св. Паўла ў Ангулеме, затым перайшоў у Каледж Станісласа ў Парыжы. У 1899 годзе паступіў у Політэхнічную школу, дзе вучыўся артылерыі, пасля чаго запісваецца ў гарнізон у камуну Ван. З 1907 года Вее — член Батанічнага таварыства Францыі.
У снежні 1910 года Вее ажаніўся з Мадлен Дро, затым служыў у Арлеане і Клермон-Феране.
У 1931 годзе Вее, Эміль Жаандзье і Мары Луі Эмбаржэ даследавалі флору паўднёвага захаду Марока. З 1939 года Вее, Рэнэ Мэр і іншыя батанікі працавалі над падрыхтоўкай манаграфіі па флоры Паўночнай Афрыкі.
Пячатка Маршалавых Астравоў
У цэнтральнай частцы пячаткі Маршалавых Астравоў размешчана стылізаваная выява анёла з распраўленымі крыламі, які сімвалізуе мір. Дваццацічатырохканцовая зорка над галвой анёла сімвалізуе 21 муніцыпалітэт Рэспублікі. Чатыры больш доўгіх прамяні — сталіцу Маджура, атолы Джалуіт, Вацье і Кваджалейн. Па абодвых баках зоркі размешчаны два прамяні, якія прысутнічаюць на дзяржаўным сцягу краіны. Кожны прамень афарбаваны ў два колеры: аранжавы колер сімвалізуе мужнасць, белы — мір. Гэтыя прамяні таксама сімвалізуюць ддва ланцугі астравоў Рэспублікі Маршалавы Астравы — Ратак (узыход сонца) і Ралік (заход сонца).
Марк Вее
Біяграфія
20 ліпеня 1945 года Марк Вее сканаў.
Пячатка Маршалавых Астравоў
У верхняй правай частцы над крылом анёла намаляваная рыбалоўная сетка: рыбалоўства — асноўны занятак маршальцаў. У правай частцы пад крылом анёла — стылізаваная выява каноэ з аўтрыгерам, якое плыве па марской роўнядзі, якая займае траціну пячаткі. У левай частцы пад крылом анёла — стылізаваная выява какосавых пальмаў, якія растуць на атолах. У левай частцы над крылом анёла — выява традыцыйнай прылады, зробленай з ракавіны малюска і выкарыстоўванага мясцовымі жыхарамі для адбівання лісця пандануса, з якога робяць традыцыйныя цыноўкі, ветразі і вопратку.
Пад анёлам змешчана выява традыцыйнай маршальскай навігацыйнай карты ў перспектыве, пад ёй надпіс «Seal» (у перакладзе з англійскай мовы «Пячатка»). У верхняй частцы па акружнасці — надпіс «Republic of the Marshall Islands» (у перакладзе з англійскай мовы «Рэспубліка Маршалавы Астравы»), у ніжняй — «Jepilpilin ke ejukaan» (у перакладзе з маршальскай мовы «Дасягненне праз агульнае намаганне»).
Цудзенішкі
Цу́дзенішкі (, Цуденишки) — вёска ў Ашмянскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Каменналогскага сельсавета.
Гістарычныя згадкі
Згадваецца як "Tudenisken", "Thudeniskin" у нямецкім "Апісанні літоўскіх дарог" XIV стагоддзя, у маршрутах №73, 81.
Чопіна
Чо́піна (, Чёпино) — вёска ў Віцебскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Заронаўскага сельсавета.
Да 10 мая 1958 года вёска ўваходзіла ў склад Біцялёўскага сельсавета.
Альвара дэ Сааведра
Áльвара дэ Саавéдра Серóн (Álvaro de Saavedra Cerón; памёр ) — адзін з еўрапейскіх даследчыкаў Ціхага акіяна.
Біяграфія
Дата і месца яго нараджэння дакладна невядомыя. У 1526 годзе ён суправаджаў свайго стрыечнага брата — Эрнана Картэса — у Новую Іспанію. У 1527 годзе Картэс падрыхтаваў экспедыцыю пад пачаткам Альвара дэ Сааведра, якая павінна была знайсці новыя землі ў Паўднёвых морах. 31 кастрычніка 1527 г. экспедыцыя на трох караблях адплыла з Новай Іспаніі ў Ціхі акіян і прайшла ўздоўж паўночнага берага вострава Новая Гвінея (які іспанцы назвалі Isla del Oro). 3 кастрычніка 1528 г. адзінае ацалелае судна экспедыцыі дасягнула Малукскіх астравоў. Затым была зроблена спроба вярнуцца ў Новую Іспані, аднак адваротны паўночна-ўсходні вецер аднёс карабель назад да гэтых астравоў. Праз некалькі дзён Альвара дэ Сааведра распачаў другую спробу вярнуцца. Спачатку ён паплыў да Новай Гвінеі, дзе атрымаў ваду і правізію ад абарыгенаў, а адтуль адправіўся на паўночны ўсход, наведаўшы Маршалавы Астравы і Астравы Адміралцейства, але ад атола Эніветак паўночна-ўсходні вецер зноў вярнуў карабель да Малукскіх астравоў. У 1529 экспедыцыя паспрабавала яшчэ раз вярнуцца ў Новую Іспанію, але карабель трапіў у зону дрэннага надвор’я і пацярпеў крушэнне.
Адкрыты чэмпіянат Кітая па снукеры 2011
Адкрыты чэмпіянат Кітая 2011 (China Open 2011, таксама вядомы як Bank of Beijing China Open 2011 — ад назвы спонсара) — прафесійны рэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 28 сакавіка па 3 красавіка 2011 года ў спартыўнай зале Пекінскага універсітэта, у Пекіне, Кітай. Турнір стаў 12-м розыгрышам адкрытага чэмпіянату Кітая, які быў заснаваны ў 1997 годзе пад назвай China International і з 1999 года стаў рэйтынгавым спаборніцтвам. Прызавы фонд чэмпіянату склаў £325,000, з якіх £60,000 атрымаў пераможца.
Пераможцам турніру стаў Джад Трамп, які перайграў на сваім шляху да тытула Бэна Вуластана ў кваліфікацыі (5:1), Марку Фу (5:3), Марка Дэвіса (5:2), Пітэра Эбдана ў чвэрцьфінале (5:1), пераможцу Гранд-фіналу PTC Шона Мёрфі ў паўфінальным матчы (6:1) і Марка Сэлбі ў напружаным фінальным паядынку з лікам 10:8. Такім чынам, 21-гадовы англічанін, які займаў месца па-за межамі топ-16 сусветнага рэйтынгу, выйграў свой чацвёрты прафесійны і першы рэйтынгавы тытул у кар'еры, а таксама другі турнір у сезоне (пасля перамогі на Пол Хантэр Класік) і стаў самым маладым пераможцам рэйтынгавага спаборніцтва з 2006 года (калі Дзін Цзюньхуэй перамог на Трафеі Паўночнай Ірландыі ва ўзросце 19 гадоў).
Турнір
Адкрыты чэмпіянат Кітая 2011 праходзіў пад эгідай сусветнай асацыяцыі прафесійнага більярда і снукера (World Professional Billiards and Snooker Association) і ўваходзіў у каляндар мэйн-тура, а таксама з'яўляўся сёмым рэйтынгавым турнірам снукернага сезона 2010/2011.
Прызавыя грошы
Прызавы фонд турніру павысіўся ў параўнанні з мінулым годам на £25,000 і склаў £325,000. Прызавыя пераможцы павысіліся на £5,000, склаўшы £60,000.
Рэйтынгавыя ачкі
Адкрыты чэмпіянат Кітая 2011 меў такое ж размеркаванне рэйтынгавых ачкоў, як і на другім турніры ў Кітаі, Шанхай Мастэрc, а таксама World Open. Пераможца турніру атрымаў 7000 рэйтынгавых ачкоў. Больш каштоўнымі турнірамі (у плане рэйтынгу) былі толькі чэмпіянат Вялікабрытаніі (пераможца атрымаў 8000 ачкоў) і чэмпіянат свету (пераможца атрымаў 10000 балаў).
Гарадзішча (Мядзельскі раён)
Гісторыя
У 1904 годзе на месцы сучаснай вёскі існавалі Гарадзішча 1-е і Гарадзішча 2-е месца ў складзе Княгінінская воласці Вілейскага павета Віленскай губерні, 68 і 102 жыхара. У 1921 г. вёска Крывіцкай гміны Вілейскага павета Віленскага ваяводства, 32 двары, 172 жыхары. З 12.10.1940 г. у Княгінінскім сельсавеце Крывіцкага раёна Вілейскай, з 20.09.1944 г. Маладзечанскай, з 20.01.1960 г. Мінскай абласцей, з 25.12.1962 г. ў Мядзельскім раёне. У 1950 г. у вёсцы арганізаваны калгас імя Леніна. З 1964 г. у складзе саўгаса «Восаўскі» (цэнтр — вёска Восава), з 04.09.1991 г. — калгаса «Восаўскі».
Інфраструктура
Жывёлагадоўчая ферма і магазін.
Белікава
Бе́лікава (, Беликово) — вёска ў Віцебскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Курынскага сельсавета.
Гаўрыленка (Касцюковіцкі раён)
Гаўры́ленка (, Гавриленка) — вёска ў Касцюковіцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Баронькаўскага сельсавета. У 1924—1954 гадах цэнтр Гаўрыленскага сельсавета.
Грыбкі
Грыбкі́ (, Грибки) — вёска ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Крывіцкага сельсавета.
Гісторыя
У 1868 годзе вёска ў складзе Будслаўскай воласці Вілейскага павета Віленскай губерні.
У 1921 годзе вёска Будслаўскай гміны Вілейскага павета Віленскага ваяводства.
З 12 кастрычніка 1940 года ў Вераб’ёўскім сельсавеце Крывіцкага раёна Вілейскай, з 20 верасня 1944 года Маладзечанскай абласцей, з 27 сакавіка 1959 года ў Пузырскім сельсавеце, з 20 студзеня 1960 года у Мінскай вобласці, з 25 снежня 1962 года ў Мядзельскім раёне.
У 1950 годзе жыхары вёскі аб’ядналіся ў калгас імя Варашылава. Пазней вёска знаходзіцца ў складзе калгасу «Маладая гвардыя», з 1975 года — калгаса «Бальшавік» (цэнтр — вёска Пузыры).
Да 30 кастрычніка 2009 года вёска ўваходзіла ў склад Пузыроўскага сельсавета.
Дубраўка (Касцюковіцкі раён)
Ду́браўка (, Дубровка) — былая вёска ў Касцюковіцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіла ў склад Баронькаўскага сельсавета.
Ліквідавана ў 2013 годзе.
Кніга прарока Ісаі
Кні́га праро́ка Іса́і (ספר ישעיהו Сеф́ер Ешаягу; Liber Isaiae; Ησαΐας) — 23-я кніга кананічнага Старога Запавету, дванаццатая частка Танаху. Аўтарства традыцыйна прыпісваюць прароку Ісаі.
Змест
Кніга складаецца з асобных прамоў Ісаі, згрупаваных не ў строга храналагічным, а ў сістэматычным парадку. Першая частка кнігі (1-39 раздзелы) мае характар выкрывальны, другая (40-66 раздзелы) — суцяшэнні ізраільскаму народу з прычыны вавілонскага палону, які чакае яго.
Сучасная навука агульна прызнала падзел кнігі на тры раздзелы, створаныя прынамсі трыма рознымі аўтарамі, хоць не ўсе біблеісты пагадзіліся з гэтым. Аўтара 40-55 раздзелаў умоўна клічуць Друга-Ісаям (таксама Дэўтэраісаям, ці Друга-Ешаяху), а аўтара 56-66 раздзелаў — Трэце-Ісаям (таксама Трытаісаям, ці Трэце-Ешаяху). Друга-Ісая жыў у сярэдзіне VI стагоддзя да н.э., Трэце-Ісая — імаверна, у сярэдзіне V стагоддзя да н.э.
Чарапакальня
Чарапака́льня (, Черепокальня) — хутар у Ашмянскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Каменналогскага сельсавета.
Астраўскія
Астраўскі́я (, Островские) — вёска ў Віцебскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Курынскага сельсавета.
У 1908 г. пабудавана з дрэва Свята-Пакроўская царква. На 1910 г. ацэнена ў 6000 руб. Знадворку абшыта цёсам і афарбавана, пакрыта бляшаным дахам зялёнай афарбоўкі. Даўжыня са званіцай – 10 сажняў, найбольшая шырыня – 7 сажняў, вышыня да карніза – 3 сажні. Два цыбулепадобныя купалы на двух'яруснай званіцай і сярэдзінай даху, над апсідай – макаўка. Сцены чляніліся 12 вялізнымі вокнамі і ўваходнымі дзвярамі. Іканастас памерам 12х4½ аршына.
Літаратуры
Страчаная архітэктурная спадчына / Падрыхт. А. М. Кулагін // Памяць: Віцебскі раён: Гісторыка-дакументальная хроніка гарадоў і раёнаў Беларусі / Рэдкал.: А. П. Красоўскі [і інш.]; Укл. У. І. Мезенцаў; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн.: Мастацкая літаратура, 2004. — 772 с.: іл. — С. 725—726. — ISBN 985-02-0647-0.
Жаркі (Касцюковіцкі раён)
Жаркі́ (, Жарки) — вёска ў Касцюковіцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Баронькаўскага сельсавета.
Сонечнае зацьменне 16 сакавіка 1942 года
Сонечнае зацьменне 16 сакавіка 1942 года — частковае сонечнае зацьменне 148 сараса.
Зацьменне мела велічыню 0,6393 і дасягнула свайго максімуму ў 23:37:07 UTC у пункце з каардынатамі 72° пд. ш. 77° з. д..
Зацьменне 16 сакавіка 1942 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1942 годзе і 97-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 21 верасня 1941 года, наступнае — 12 жніўня 1942 года.
Кукушка (песня)
«Куку́шка» (Зязюля) — песня гурта «Кіно» з «Чорнага альбома».
Гісторыя стварэння
Песня была напісана Віктарам Цоем у Пліеньцыемсе пад Юрмалай, куды ён з Юрыем Каспаранам прыехаў для адпычынку і, адначасова, запісу дэма-чарнавіка новага альбома гурта. Усе меладычныя хады ў песні (і ў пачатку, і ў канцы) прыдуманыя Віктарам Цоем. Там жа была запісаная чарнавая дэма-версія песні. З’яўляецца адной з апошніх песень Віктара Цоя, напісаных незадоўга да гібелі.
«Кукушка»… Ды гэта вельмі асабістае. Я памятаю, як ён яе рабіў. Ён цэлы дзень прасядзеў у гэтым застаронку, дзе была студыя, то бок, цалкам асобна. Прама адчувалася, што сур’ёзнае нешта адбываецца. Да гэтага я яе не чуў, толькі ў Юрмале пачуў. Ну а потым ужо аранжыравалі яе, дапоўнілі… Справа ў тым, што песні ён прыдумляў заўсёды сам, сам-насам з сабой. Нам-та прыносіў заўсёды гатовы матэрыял, паказваў…
Чарнавая дэма-версія песні «Кукушка», запісаная ў Пліеньцыемсе, увайшла ў альбом «Апошнія запісы», выпушчаны лэйблам Moroz Records у 2002 годзе. Існуе таксама першы варыянт звядзення песні, зроблены ў верасні 1990 года. Ён гучыць у фінале дакументальнага фільма памяці Віктара Цоя «Чалавек у чорным» (Тэлекампанія ВИD, 1990). Афіцыйна не выдаваўся.
Грумбіненты
Гісторыя
У 2013 годзе Свірскі пасялковы савет быў скасаваны, і Грумбіненты ўвайшлі ў склад Свірскага сельсавета.
Мікалай Пятровіч Казакоў
Мікала́й Пятро́віч Казако́ў (, Праабражэнне, цяпер у Прыморскім краі Расіі —, Ружанская пушча, Пружанскі раён Брэсцкай вобласці) — савецкі ваенны лётчык першага класу, падпалкоўнік, удзельнік вайны ў Афганістане.
Біяграфія
Ваенную службу праходзіў у авіяцыі. Скончыў Качынскую вышэйшую ваеннае авіяцыйнае вучылішча лётчыкаў (1975).
Паспяхова прайшоў усе неабходныя выпрабаванні і паступіў у атрад касманаўтаў, аднак даведаўшыся, што яго авіяцыйны полк накіраваны ў Афганістан, падаў рапарт на адлічэнне дзеля службы ў родным палку. За час знаходжання ў Афганістане Мікалай Казакоў здзейсніў 157 баявых вылетаў, быў узнагароджаны ордэнам Чырвонай Зоркі.
За 20-гадовы тэрмін службы засвоіў пілатаванне шасці тыпаў самалётаў: Ан-2, Л-29, Л-39, МіГ-15, МіГ-21 і Су-25. Здзейсніў 3873 палёты агульнай працягласцю 2150 гадзін, дасканала выконваў фігуры вышэйшага пілятажу: гарызантальную бочку, пераварот, пятлю Несцерава.
Гібель
11 красавіка 1991 года камандзір 1-й эскадрыллі 206-га асобнага штурмавога авіяпалку 26-й паветранай арміі БВА падпалкоўнік Мікалай Казакоў на сваім летаку Су-25 (бартавы нумар 401) выконваў трэніровачны палёт. Пасля пуску ракет па наземных мэтах на Ружанскім палігоне не спрацавалі супрацьпампажныя сістэмы рухавікоў самалёту. Пілот не катапультаваўся, да апошняга намагаючыся ўратаваць машыну і грамадзянскае насельніцтва. Пераляцеўшы праз вёску Клепачы, аб 11:42 самалёт рухнуў у Ружанскай пушчы за 300 м ад населенага пункта.
Пахаваны на могілках у мястэчку Праабражэнне Прыморскага края (Расія).
Ушанаванне памяці
На месцы гібелі пілота ў Ружанскай пушчы ўсталяваны помнік з хваста самалёта.
У Праабражэнскім імя Мікалая Казакова носіць сярэдняя школа № 10. Штогод 11 красавіка ў Музеі гісторыі Праабражэнскай базы тралавага флоту ладзіцца Дзень памяці Мікалая Казакова.
Сям’я
Маці Марыя Фёдараўна і брат Леанід жывуць у пасёлку Праабражэнскае. Дачка Яўгенія скончыла ваенную акадэмію і працуе ваенным юрыстам.
Жукаўка (Касцюковіцкі раён)
Жу́каўка (, Жуковка) — вёска ў Касцюковіцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Баронькаўскага сельсавета.
Кніга прарока Езекііля
Кні́га праро́ка Езекіі́ля (ספר יְחֶזְקֵאל, Сефер Ехэзкель; Liber Ezechiel; Ιεζεκιήλ)) — 26-я кніга кананічнага Старога Запавету, чатырнаццатая частка Танаху. Напісаная прарокам Езекіілем да 591 да н.э. у Вавілоне. Складаецца з 48 раздзелаў, апісвае падзеі часоў Першага Храма і Вавілонскага палону (613 — каля 591 да н.э.).
Аўтарства кнігі і яе прыналежнасць да біблейскага канону ніколі не аспрэчваліся. Кніга ўвайшла ў канон у часы Ездры і з’яўляецца ў каталогах свяшчэнных пісанняў часоў ранняга хрысціянства; напрыклад, у спісе канону, складзенага Арыгенам.