cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Хіналін
Выкарыстанне
Вытворныя хіналіну — аснова для вытворчасці лекавых сродкаў (напрыклад, энтэрасептолу, трыхаманацыду). Выкарыстоўваецца для сінтэзу цыянінавых фарбавальнікаў, у якасці растваральніка для серы, фосфару і інш.
Чынгіз Тарэкулавіч Айтматаў
Біяграфічныя звесткі
Скончыў Кіргізскі сельскагаспадарчы інстытут у 1953 годзе. Член КПСС з 1959 года. У 1965-86 гадах старшыня праўлення кінематаграфістаў Кыргызстана, з 1986 — Саюза пісьменнікаў Кыргызстана; адначасова з 1988 галоўны рэдактар часопіса «Иностранная литература». 3 1990 на дыпламатычнай службе.
Творчасць
Вострыя этычныя і сацыяльныя праблемы сучаснасці, прасторавыя карціны дыялектычнай узаемасувязі свету і чалавека ўздымае ў аповесцях «Твар у твар» (1957), «Джаміля» (1958), «Таполька мая ў чырвонай касынцы», «Вярблюджае вока», «Першы настаўнік» (усе 1961), «Матчына поле» (1963), «Бывай, Гюльсары» (1966), «Белы параход» (1970), «Рабы сабака, які бяжыць уздоўж мора» (1977); у раманах «I вякуе дзень даўжэй за век» (асобнае выданне пад назвай «Буранны паўстанак», 1980), «Плаха» (1986), «Божая маці ў снягах» (1988). У творах спалучае псіхалагічны аналіз з традыцыямі фальклору, міфічнай вобразнасцю, імкнецца да жанру прытчы.
Амаль усе яго творы экранізаваны. На беларускую мову творы Ч. Айтматава перакладалі І. Сакалоўскі, С. Міхальчук, М. Стральцоў.
Памяць
29 мая 2018 г. Мінскі гарадскі Савет дэпутатаў прысвоіў парку ў межах вуліцы Пляханава, вуліцы Ванеева, вуліцы Яна Райніса імя Чынгіза Айтматава.
Хвароснаўскі сельсавет
Хваро́снаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Лагішынскага раёна Брэсцкай вобласці. Цэнтр — вёска Хваросна.
Ваенны ардынарыят Харватыі
Ваенны ардынарыят Харватыі  (Vojni ordinarijat u Republici Hrvatskoj) — ваенны ардынарыят Рымска-Каталіцкай Царквы, які дзейнічае ў Харватыі. Ваенны ардынарыят Харватыі, падпарадкоўваючыся непасрэдна Святому Прастолу, забяспечвае пастырскае акармленне ваеннаслужачых харвацкай арміі і іх сем’яў.
Гісторыя
25 красавіка 1997 года Рымскі папа Ян Павел II выдаў булу «Qui successimus», якой заснаваў ваенны ардынарыят Харватыі.
Пятровічы (Шаркаўшчынскі раён)
Пятро́вічы (, Петровичи) — вёска ў Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Станіславоўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1939 гадах вёска ў складзе гміны Шаркаўшчына Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Да 16 кастрычніка 1989 года вёска ўваходзіла ў склад Станіславоўскага сельсавета, да 10 кастрычніка 2013 года — у склад Валожынскага сельсавета.
Летні палац каралевы Ганны
Прызначэнне
Будаўніцтва пачалося пры Фердынандзе I у 1538 годзе для яго жонкі Ганны Ягелонкі. Паводле нядаўніх даследаванняў рэльефаў, міфалагічная праграма гаворыць пра сілу самадзяржаўнай улады, гэта значыць уладу Габсбургаў у Цэнтральнай Еўропе. Такую праграму нельга чакаць на пабудове, прызначанай для прыватнага жыцця жонкі кіраўніка, а хутчэй для рэпрэзентатыўных мэт.
Храналогія пабудовы
Будаўніцтва пачалося ў красавіку 1538 года пры ўдзеле італьянскага будаўніка Джавані Спацыа (Giovanni Spazio) і італьянскага каменячоса і скульптара Паола дэла Стэла (Paolo della Stella), які паступова выцесніў Спацыа. Спачатку месца Спацыа заняў рэкамендаваны Стэла Джавані Марыя Аастолі (Giovanni Maria Aostalli), потым (у 1551 годзе) кіраваць пабудовай стаў сам Стэла. Пасля яго смерці ў 1552 годзе яго месца заняў паўднёванямецкі дойлід Ганс Ціроль (Hans Tirol). Пасля 1556 года пабудову сканчаў Баніфац Вольмут(чэш., фр.) (Bonifác Wohlmut) (аўтар памяшкання для гульні ў мяч у Градзе).
Працяглыя тэрміны будаўніцтва абумоўлены першым чынам пажарам Пражскага граду ў 1541 годзе, пасля якога працы фактычна спыніліся, таксама паўплывалі змены ў планах у 1554 годзе, калі было вырашана дабудаваць паверх. Аўтар праекта невядомы, мабыць, ім быў невядомы італьянскі архітэктар. Від дабудаванага паверха спраектаваў верагодна Баніфац Вольмут.
Гэта адна з першых рэнесансных пабудоў на тэрыторыі Чэхіі і Маравіі. У той час квадратны ў плане будынак, які меў галерэі з усіх бакоў, быў наватарскім нават у самой Італіі.
Архітэктура
З архітэктурнага пункта гледжання будынак з'яўляецца вілай субурбанай, у той час звалася «lusthaus» ці па-чэшску «letohrádek», гэта значыць гэта пабудова, якая з'яўляецца частка вялікага саду, і была прызначана для цырымоній двара. Не была прыстасавана да пражывання. Летні палац быў часткай плана Каралеўскага саду, які цяпер замыкае.
Прамавугольнае двухпавярховае ядро будынка атачае з усіх бакоў арачная аркада (аркі на калонах з іанічным ордарам). У пазухах гэтай аркады знаходзяцца згаданыя рэльефы. Рэльефная, трохі арнаментальная і фігурная дэкарацыя знаходзіцца таксама ў цокалях калон, фрызе карніза галерэй, з'яўляецца частка элементаў над дзвярамі (супрапортамі) і вокнамі. Над аркадай размешчана тэраса, даступная з другога паверху. Дзіўна, што яна вырашана з дапамогай дарычнага ордара, гэта значыць парушана ордарная суперпазіцыя. Акрамя вокнаў рытм другога паверха створаны і нішамі. Дах мае ўнікальную цяслярскую канструкцыю, якая нагадвае сваёй формай корпус карабля.
Далейшы лёс
У летнім палацы трымаў сваю калекцыю Рудольф II. Памяшканні двара былі перабсталяваны ў абсерваторыю, там праводзіў свае назіранні астраном Ціха Брагэ.
Падчас кіравання Іосіфа II інтэр'ер будынка быў сапсаваны.
У канцы XVIII стагоддзя палац займала аўстрыйская армія. У выніку ў 1836 годзе справа дайшла да шырокай рэканструкцыі, пры якой аблічча будынка ў інтэр'еры, часткова і ў экстэр'еры было значна зменена. У першую чаргу была пабудавана вялікая лесвіца на месцы крайняй залы. Галоўная зала была размалявана гістарычнымі выявамі па праекце мастака Крысціяна Рубена.
Пры рэканструкцыі 1989 года ў дахавых канструкцый адбылося ўзгаранне, у выніку чаго трохі пацярпела меднае пакрыццё.
У наш час летні палац галоўным чынам служыць для выставак выяўленчага мастацтва. Таксама часам ён служыць да афіцыйных мерапрыемстваў прэзідэнта Рэспублікі.
Славутасць даступна для агляду з красавіка да кастрычніка, як і ўвесь Каралеўскі сад.
Тучэмпы (гміна)
Тучэ́мпы (Tuczępy) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Бускага павета Свентакшыскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Тучэмпах. Плошча гміны складае 83,62 км². Станам на 2010 год у гміне Тучэмпы пражывалі 3 842 чалавекі, шчыльнасць — 46 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 15 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 32 населеныя пункты.
Белінвестбанк
Адкрытае акцыянернае таварыства «Беларускі банк развіцця і рэканструкцыі „Белінвестбанк“» (ААТ «Белінвестбанк») — камерцыйны банк у Рэспубліцы Беларусь. Заснаваны ў 2001 годзе праз зліццё ААТ «Белбізнесбанк» і ААТ «Беларускі банк развіцця». У 2005 годзе банк атрымаў статус інвестыцыйнага банка. Белінвестбанк — упаўнаважаны банк па абслугоўванні дзяржаўных праграм. Унесены ў Чорны спіс Еўрасаюза.
Статутны фонд — 382 млрд бел. руб. Доля дзяржавы ў статутным фондзе — 95 %. Балансавы прыбытак (на 01.12.2009) 55 млрд бел. руб.
Міжнародныя санкцыі
24 чэрвеня 2021 года банк унесены ў Чорны спіс Еўрасаюза. Санкцыі Еўрапейскага Саюза прадугледжваюць абмежаванні на пазыкі на рынках ЕС і даступнасці крэдытаў з тэрмінам пагашэння большым за 90 дзён ад еўрапейскіх контрагентаў. 20 жніўня 2021 года «» выставіла банку рэйтынг «B» з негатыўным прагнозам. Адначасова з гэтым агенцтва адклікала рэйтынг з прычыны ўнясення банка ў санкцыйны спіс і паведаміла, што больш не будзе ацэньваць або рабіць іншы аналіз дзейнасці «Белінвестбанка».
24 лютага 2022 года Белінвестбанк і прыналежныя яму «Белбізнеслізінг» і «Белінвест-Інжынірынг» былі ўнесеныя ў спіс спецыяльна прызначаных грамадзян і заблакіраваных асоб ЗША. У тым жа годзе ўсе гэтыя кампаніі трапілі у санкцыйныя спісы Канады, Украіны, Швейцарыі і Японіі, а Вялікабрытанія ўвяла санкцыі супраць «Белбізнеслізінга» і «Белінвест-Інжынірынга».
Крачка палярная
Апісанне
Даўжыня цела 30-38 см, размах крылаў 70-85 см. Стройная, бела-папялістая з чорным верхам галавы і глыбокай выразкай на хвасце, папялісты колер верху больш цёмны. Канцы рулявых нязначна выступаюць па-за канцы складзеных крылаў. Дзюба і ногі ў гнездавы перыяд цалкам чырвоныя, узімку чорныя.
Пашырэнне
Улетку насяляе паўночную частка Галарктыкі. Біятоп: узбярэжжы і марскія астравы (як пясчаныя, галечныя, скалістыя, так і травяністыя); спарадычна сустракаецца вакол мелкіх прэснаводных вадаёмаў у тундры.
Месца зімовак: узбярэжжы Антарктыды (галоўным чынам, Зямля Уэдэла і Зямля Роса).
Палярная крачка робіць самыя далёкія сярод усіх вандроўных жывёл міграцыі — з Арктыкі ў Антарктыду і пакрывае двойчы за год адлегласць каля 20 тыс. км. На Беларусі вельмі рэдкі, выпадкова залётны від.
Асаблівасці біялогіі
Гняздуе ў калоніі. Ладзіць гняздо часцей на зрослых на паверхні вады раслінах або іх купінах, чым на зямлі. У апошнім выпадку — гэта ямка без высцілкі або скупа высланая сухой расліннасцю і рэшткамі навакольных раслін. На вільготнай аснове — у выглядзе плоскай купіны з сухіх водных раслін (як плаваючых, так і надводных); у высцілцы часам шэрсць, ракавінкі, кавалкі драўніны.
Яйкі звычайна 2 (радзей 1-3), авальныя (часам крыху акруглыя) або з рознымі канцамі, жоўта-палевыя, аліўкавыя ці карычняватыя, рэдка блакітнаватыя; паверхневыя плямы — чорныя або чорна-карычневыя, глыбокія — шэра-фіялетавыя. Памеры: 40,5 х 29,5 мм.
Вадзяны
Вадзяны (Водяны) — вёска ў Дзямідаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Забор’еўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Flame (значэнні)
Flame:
Каталонскі міжнародны ўніверсітэт
Каталонскі міжнародны ўніверсітэт (Universidad Internacional de Cataluña) — іспанская прыватная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Барселона ў аўтаномнай супольнасці Каталонія.
Ідэалогія ўстановы заснавана на хрысціянскім гуманізме. ВНУ прапануе душпастырскую апеку праз Службу капеланства, якая даручана Прэлатуры Opus Dei.
IC 2463
IC 2463 — галактыка тыпу C (кампактная галактыка) у сузор’і Леў.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Кастэльвек’ё-Кальвізіа
Кастэльвек'ё-Кальвізіа (Castelvecchio Calvisio) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Абруца, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Л'Аквіла.
Насельніцтва складае 187 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 12 чал./км². Займае плошчу 15 км². Паштовы індэкс — 67020. Тэлефонны код — 0862.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Giuseppe.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Радуль
Радуль (Радуль) — пасёлак на Дняпры ў Чарнігаўскім Палессі. Адносіцца да Рыпкынскага раёна Чарнігаўскай вобласці. У 1989 годзе насельніцтва — 1132 чалавека. На 1 студзеня 2011 года насельніцтва складала 575 чалавек, на 1 студзеня 2012 года — 576 чалавек, на 1 студзеня 2013 году — 560 чалавек.
Спорня
Спо́рня — рака ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Вілія (басейн Нёмана).
Даўжыня ракі 18 (17 ) км. Плошча вадазбору 99 км². Пачынаецца з сеткі меліярацыйных каналаў за 1,5 км у напрамку на паўднёвы ўсход ад вёскі Кульшыно (за 2,5 км на паўночны захад ад вёскі Цынцавічы, ва ўрочышчы Мох ). Упадае ў Вілію за 0,9 км у напрамку на паўднёвы ўсход ад вёскі Асіпавічы. Амаль на ўсім працягу рэчышча Спорні каналізаванае.
Сезон 2012 ЖФК Маладзечна
У 2012 годзе жаночы футбольны клуб «Маладзечна» прымаў удзел у адным афіцыйным турніре на рэспубліканскім узроўні:
Казімір Аляксандр Пацей
Казімір Аляксандр Пацей ( — ) — дзяржаўны і ваенны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага. Харунжы троцкі (1692—1700), кашталян віцебскі (1700—1703) і троцкі (1703—1705), ваявода віцебскі (з 1705). Быў таксама старостам рагачоўскім, суражскім і жыжморскім.
Ваенная і палітычная дзейнасць
Падчас Хатняй вайны падтрымліваў рэспубліканцаў. Удзельнік канфедэрацыі войска ВКЛ 1696 супраць Сапегаў, бітвы пад Алькенікамі. У студзені 1701 на чале шляхецкага апалчэння разбіў 16 конных харугваў Сапегаў і атрады сялян, якія былі ўзброены Сапегамі.
Выступаў за абсалютную ўладу Аўгуста II. Удзельнік Сандамірскай канфедэрацыі, прыхільнік Расіі ў барацьбе супраць шведскага караля Карла XII. У 1708 часова перайшоў на бок караля Станіслава Ляшчынскага, у 1709 зноў далучыўся да Аўгуста II.
Сям'я
Прадстаўнік шляхецкага роду Пацеяў герба «Вага», сын Леанарда Габрыэля, віцебскага ваяводы, і Рэгіны з Агінскіх. Меў брата Людвіка Канстанціна, які стаў вялікім літоўскім гетманам.
Быў двойчы жанаты: спачатку з Ганнай Тэрэзай Летаў, а пасля яе смерці — з Францішкай Халецкай. Пакінуў дзяцей:
Альбасетэ (правінцыя)
Альбасе́тэ (Albacete) — правінцыя ў Іспаніі ў складзе аўтаномнай супольнасці Кастылія і Леон. Адміністрацыйны цэнтр — Альбасетэ.
Яўген Сяргеевіч Абраменка
Яўге́н Сярге́евіч Абра́менка (нар., Віцебск) — беларускі біятланіст. Займаецца біятлонам з 1996 года. Член алімпійскай зборнай каманды Беларусі па біятлоне на Алімпіядзе ў Ванкуверы. Жыве ў Віцебску.
Кубак свету
Вышэйшая месца:
Скандал
Скандал — інцыдэнт, звязаны з заявамі аб правапарушэннях, ганебных або амаральных правінах, які атрымаў шырокае публічнае асвятленне. Скандал можа быць заснаваны як на фактах, так і на ілжывых сцвярджэннях.
Ва ўжытку скандалам звычайна завецца бурная спрэчка, лаянка.
Зігфрыд Ленц
Зігфрыд Ленц (Siegfried Lenz;, Элк, Усходняя Прусія — , ) — нямецкі пісьменнік, навеліст, драматург.
Творчасць
Дэбютаваў раманам «Ястрабы ў небе» (1951). Вядомасць прынёс раман «Урок нямецкай» (1968) пра антыфашысцкае Супраціўленне ў II сусветную вайну. У раманах «Хлеба і відовішчаў» (1959), «Жывы прыклад» (1973), «Краязнаўчы музей» (1978), «Страта» (1981), «На пляцы» (1985) выяўлены ўзаемадачыненні асобы і гісторыі, маральныя паводзіны чалавека ў трагічных абставінах II сусветнай вайны, пошукі ідэальнага героя. Аўтар зборнікаў апавяданняў «Такой пяшчотнай была Зулейкен» (1955), «Парушальнік спакою» (1965), «Эйнштэйн перасякае Эльбу каля Гамбурга», «Пах мірабелі» (абодва 1975), філасофскай драмы-прытчы «Час бязвінных» (1961), радыёп'ес. Яго творам уласцівы сюжэтная разгалінаванасць, дакладнасць дэталі, ускладненасць сімволікі, уплыў філасофіі экзістэнцыялізму.
Бібліяграфія
Некаторыя творы:
Кнігі Ленца перакладзены на 30 моў свету і іх агульны тыраж складае каля 25 мільёнаў.
Бірказан
Бірказан — сяло ў Кызылардзінскай вобласці Казахстана. Знаходзіцца ў падпарадкаванні гарадской адміністрацыі Кызыларды. Уваходзіць у склад Белкольской пасялковай адміністрацыі. Код КАТА — 431037200.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 336 чалавек (178 мужчын і 158 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 215 чалавек (114 мужчын і 101 жанчына).
IC 2464
IC 2464 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) ў сузор’і Леў.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Вараб’і (вёска, Дзямідаўскі раён)
Вараб’і (Воробьи) — вёска ў Дзямідаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Забор’еўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Заварны крэм
Заварны крэм — крэм, прыгатаваны з малака або вяршкоў, яек (звычайна толькі жаўтка) і цукру.
Заварны крэм можна запякаць, што ператварае яго ў паўнавартасны дэсерт.
Міхаіл Бачыла
Міхаіл Бачыла, поўнае імя Міхаіл Анатолевіч Бачыла (, Михаил Бачило; нар., , Рэспубліка Беларусь) — беларускі і польскі трубач, міжнародны саліст. З 2017 года працуе ў (Польшча).
Біяграфія
Нарадзіўся ў Мінску 31 ліпеня 1994 года. Маці і дзед па маці — музыкі. У 2013 годзе скончыў Гімназію-каледж мастацтваў імя І. В. Ахрэмчыка ў Мінску.
Творчая дзейнасць
Музычныя калектывы:
У складзе International Youth Philharmonic Orchestra
Першы выступ аркестра адбыўся ў верасні 2015 года ў зале Peter Norton «Symphony Space», другое — на Геральд-скверы, трэцяе — на Таймс-скверы, чацвёртае — у холе Нью-Ёркскага ўніверсітэта «NYU’s Skirball Hall», пятае — Bowling Green Park, Уол-стрыт, шостае — у Нью-Ёркскай публічнай бібліятэцы на Пятай авеню, самае апошняе — у Карнэгі-холе. Усе рэпетыцыі і канцэрты былі зняты, выпушчаны і распаўсюджаны як дакументальны фільм для тых, хто не змог быць на гэтых мерапрыемствах.
У складзе I, Culture Orchestra
25 кастрычніка 2018 года адбылося выступленне аркестра ў у Бруселі. У праграме — Стравінскі, Пендарэцкі, Шыманоўскі. 29 кастрычніка 2018 года — выступленне з такой жа праграмай у Вялікай зале Эльбскай філармоніі, Германія.
У складзе Santander Orchestra
У красавіку 2019 года ў складзе аркестра выступіў у «Незвычайным канцэрце», на фестывалі «Бетховен і рамантычная песня» і на XXIII Велікодным фестывалі імя Людвіга ван Бетховена.
У складзе аркестра Sinfonia Iuventus
14 мая 2023 года ў вялікай актавай зале Каралеўскага замка ў Варшаве адбыўся канцэрт ''«Гендэль. Канцэрт барокавай музыкі» з удзелам аркестра Sinfonia Iuventus'' пад кіраўніцтвам брытанскага дырыжора Пола Эсвуда і салісткі Філіпы Хідэ (сапрана). Канцэрт працягваўся больш двух гадзін, рэпертуар складаўся выключна з твораў Георга Фрыдрыха Гендэля. Фінальным нумарам праграмы была арыя з яго араторыі «» «Let The Bright Seraphim» для сапрана і трубы з камерным аркестрам у выкананні Філіпы Хідэ, Міхаіла Бачылы і аркестра Sinfonia Iuventus.
Кавалёўка (басейн Дняпра)
Кавалёўка — рака ў Пухавіцкім раёне Мінскай вобласці, левы прыток ракі Шаць (басейн Дняпра).
Даўжыня ракі 22 км. Пачынаецца за 2 км на паўночны захад ад вёскі Слопішча, вусце за 0,5 км на ўсход ад вёскі Лучкі. Рэчышча на 15 км угару ад вусця каналізаванае. Рака прымае сцёк з меліярацыйных каналаў. Каля вёскі Кавалевічы на рацэ сажалка плошчай 0,13 км².
Сасноўцы (Шаркаўшчынскі раён)
Сасно́ўцы (, Сосновцы) — вёска ў Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Ёдскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Ёды Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Тулішкаў (гміна)
Тулі́шкаў (Tuliszków) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Турэцкага павета Велікапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Тулішкаве. Плошча гміны складае 149,44 км². Станам на 2004 год у гміне Тулішкаў пражывалі 10 504 чалавекі, шчыльнасць — 70,3 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 15 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 23 населеныя пункты.
Вараб’і (пасёлак, Дзямідаўскі раён)
Вараб’і (Воробьи) — пасёлак у Дзямідаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Забор’еўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Кавалёўка (басейн Нёмана)
Кавалёўка — рака ў Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці, левы прыток ракі Лоша (басейн Нёмана). Даўжыня 12 км. Пачынаецца на паўднёвы ўсход ад вёскі Дравянікі, цячэ ў межах Ашмянскага ўзвышша, упадае ў Лошу на ўсходняй ускраіне горада Астравец. Асноўныя прытокі — рака Парока і рака Малька (леваруч). На ўсім працягу каналізаваная.
Тарт
Тарту (tarte) — тыповы для французскай кухні адкрыты пірог з асобага пясочнага цеста, якое, як правіла, замешваюць без дадання солі або цукру. Можа быць дэсертнай або асноўнай стравай. Выпякаецца як піца — у выглядзе звычайнай аладкі, альбо ў спецыяльных плоскіх формах для выпечкі з рыфлёным краем або ў раздымных формах для тартоў. У якасці начыння для тартаў выкарыстоўваюцца гародніна, мяса, рыба, якія заліваюць сметанкова-яечнай масай. З салодкіх тартаў найбольш часта сустракаюцца яблычны, вішнёвы, малінавы. Тарты, запечаныя ў маленькіх формачках, называюцца тарталеткамі. Тарты, якія рыхтуюцца адразу пасля закладкі дроў, у даўніну клікаліся тарцінкамі.
Тарты можна запякаць у духоўках, печах і нават барбекю. Пры выкарыстанні апошняга спосабу атрымліваецца унікальны непаўторны смак стравы з нотамі дыму.
Атручванне свінцом
Атручванне свінцом (сатурнізм, ад Saturnus (ад назвы планеты) — свінец) — найбольш распаўсюджаны від атручванняў цяжкімі металамі. Звычайна захворванне назіраецца ў дзяцей ад года да пяці гадоў. Свінец, як правіла, трапляе ў арганізм чалавека пры ўдыханні свінцоваўтрымальнага пылу, курава і пароў, што выклікае псіхатропнае, нейратаксічнае і гемататаксічнае дзеянне. Трапляючы ў арганізм, арганічныя злучэнні металу ператвараюцца ў неагранічныя, аказваючы такім чынам сімптомы хранічнай інтаксікацыі. Характарызуецца атручванне пашкоджаннем усіх аддзелаў галаўнога мозгу.
Хостынг
Хостынг (hosting) — паслуга па выдзяленні ў карыстанне дыскавай прасторы для фізічнага размяшчэння інфармацыі на серверы, які ўвесь час падключаны да сеткі (часцей за ўсё Інтэрнэт). Таксама хостынгам называюць паслугу па размяшчэнні абсталявання кліента на баку правайдэра і падключэнню да высакахуткаснай сеткі (калакацыя, colocation).
Агульны вэб-хостынг
Сайт размяшчаецца на тым жа серверы, што і многія іншыя сайты, пачынаючы ад некалькіх сайтаў да некалькіх сотняў. Звычайна ўсе дамены сумесна выкарыстоўваюць агульную сукупнасць рэсурсаў сервера, такіх як аператыўная памяць і цэнтральны працэсар. Функцыі, даступныя з гэтым тыпам сэрвісу, могуць быць даволі простымі і нягнуткімі з пункту гледжання праграмнага забеспячэння і абнаўленняў. Кіраванне сайтам звычайна адбываецца праз вэб-панэль кіравання.
Констанцкі ўніверсітэт
Констанцкі ўніверсітэт (Universität Konstanz) — нямецкая дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Констанц.
Тупліцы (гміна)
Туплі́цы (Tuplice) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Жарскага павета Любушскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Тупліцах. Плошча гміны складае 65,89 км². Станам на 2004 год у гміне Тупліцы пражывалі 3308 чалавек, шчыльнасць — 50,2 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 13 салецтваў.
Хостынг
Выдзелены сервер
Выдзелены сервер (dedicated server) — тып хостынгу, пры якім карыстальнік арэндуе цэлы сервер, які не дзеліцца з іншымі карыстальнікамі. Ён выкарыстоўваецца для рэалізацыі нестандартных задач (паслуг), а таксама размяшчэння «цяжкіх» вэб-праектаў, якія не могуць суіснаваць на адным серверы з іншымі праектамі і патрабуюць усіх рэсурсаў сервера. Выдзелены сервер лічыцца найбольш эфектыўным і ў той жа час самым дарагім рашэннем сярод усіх відаў хостынгу. Кіраванне такім серверам патрабуе ад карыстальніка больш тэхнічных ведаў і навыкаў, чым кіраванне віртуальным хостынгам.
Воблачны хостынг
Воблачны хостынг (cloud hosting) — гэта тып хостынгу, пры якім сайт карыстальніка размяшчаюцца ў дэцэнтралізаваным кластэры сервераў, так званым «воблаку». Серверы могуць знаходзіцца далёка адзін ад аднаго, але з пункту гледжання карыстальніка працуюць як адзін магутны віртуальны сервер. Перавагай воблачнага хостынгу з’яўляецца адсутнасць прывязкі да рэсурсаў аднаго сервера: пры паломцы сервера, адключэнні электрычнасці ў дата-цэнтры ці нават пры прыродных катаклізмах іншыя серверы ў кластэры працягваюць працаваць і забяспечваць доступ да сайта. Таксама пры выкарыстанні воблачнага хостынгу карыстальнік можа плаціць толькі за тую колькасць рэсурсаў, якую непасрэдна спажывае. З іншага боку, з-за дэцэнтралізаванасці гэтага тыпу хостынгу карыстальнік можа не мець магчымасці кантраляваць месцазнаходжанне сваіх дадзеных.
Констанцкі ўніверсітэт
Агульная характарыстыка
Галоўны кампус універсітэта быў адкрыты ў 1972 годзе пасля заснавання ў 1966 годзе. Універсітэт з'яўляецца самым паўднёвым універсітэтам Германіі і размешчаны на беразе Бодэнскага возера ўсяго ў чатырох кіламетрах ад швейцарскай мяжы. Ён з'яўляецца адным з элітных універсітэтаў перадавога вопыту Германіі. Гэта група прэстыжных універсітэтаў часта лічыцца нямецкай Лігай плюшчу. Універсітэт ўваходзіць у топ-100 па ўсім свеце ў галіне сацыяльных навук і кіравання ў сусветным рэйтынгу універсітэтаў QS і займае 51-е месца ў галіне паліталогіі ў адпаведнасці з Шанхайскім рэйтынгам. Міністэрства энергетыкі ЗША таксама называе ўніверсітэт "маленькім Гарвардам".
Annuario Pontificio
Annuario Pontificio ( «Пантыфікальны Штогоднік») — статыстычны штогоднік, які выдаецца ў Ватыкане на італьянскай мове з 1912 года царкоўнымі ўладамі Рымска-Каталіцкай Царквы. Annuario Pontificio змяшчае спіс і падрабязную інфармацыю пра ўсіх афіцыйный асоб і тэрытарыяльныя установы Рымска-Каталіцкай Царквы. Annuario Pontificio публікуе падрабязную статыстыку пра кожную адміністрацыйна-тэрытарыяльную адзінку за мінулы год. У статыстыцы ўказваецца назва адміністрацыйна-тэрытарыяльнай адзінкі Рымска-Каталіцкай Царквы, ардынарый гэтай царкоўнай структуры, яе афіцыйны адрас і кантактныя даныя, а таксама іншая разнастайная статыстыка, якая тычыцца колькасці духавенства, маснаства і колькасці вернікаў.
Гісторыя
Падобныя статыстычныя даведнікі пад назвай «Informazioni per l’Anno..».. нерэгулярна выдаваліся Ватыканам з 1716 па 1859 гг. У 1851 годзе Ватыкан стаў выдаваць даведнік «Gerarchia di Santa Chiesa Cattolica Apostolica Romana e di ogni rito, con notizie storiche» з гістарычнымі данымі. У 1860 годзе гэты даведнік стаў звацца «Annuario Pontificio». У 1870 годзе выданне Annuario Pontificio перастала выдавацца. У 1872 годзе прыватная друкарня «Tipografia dei fratelli Monaldi» стала неафіцыйна выдаваць статыстычны даведнік «Gerarchia cattolica e la Corte Pontificia per l’anno». У 1885 годзе Ватыканская друкарня «Tipografia Vaticana» стала выдаваць напаўафіцыйныя статыстычныя даведнікі. З 1899 па 1904 гг. гэтыя даведнікі сталі звацца афіцыйным статыстычным выданнем Ватыкана. У 1904 годзе актам Acta Sanctae Sedis гэтыя даведнікі канчаткова абвешчаны афіцыйным выданнем Святога Прастола. У 1912 годзе гэты штогоднік стаў назвацца «Annuario Pontificio». З 1912 па 1924 гг. ён складаўся толькі са спісы службовых асоб і кароткіх нататкаў пра Ватыканскія кангрэгацыі. З 1940 года Annuario Pontificio выдаецца штогод ватыканскім выдавецтвам «Libreria Editrice Vaticana» і змяшчае падрабязную інфармацыю пра структуры Рымска-Каталіцкай Царквы.
Выстаўка (Смаленская вобласць)
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Тэадор Качынскі
Тэадор Джон Качынскі-малодшы (Theodore John Kaczynski, МФА /kəˈzɪnski/; сустракаецца варыянт напісання прозвішча Казінскі, таксама вядомы як Унабомбэр, Unabomber — скарачэнне ад «University and airline bomber»;, Чыкага, Ілінойс, ЗША — , Паўночная Караліна, ЗША) — амерыканскі матэматык, сацыяльны крытык, філосаф, тэрарыст і неалуддзіт, вядомы сваёй кампаніяй па рассылцы бомбаў поштай.
Біяграфія
Нарадзіўся 22 мая 1942 года ў Чыкага. Паходзіў з сям’і з польскімі каранямі (бабуля і дзядуля былі палякамі).
Ужо ў раннім узросце вылучаўся сярод іншых дзяцей, бо быў вундэркіндам. Быў залічаны ў Гарвардскі ўніверсітэт у 16 ​​гадоў, атрымаў ступень бакалаўра і пазней атрымаў ступень доктара па матэматыцы ў Мічыганскім універсітэце. Стаў старшым выкладчыкам у Каліфарнійскім універсітэце ў Берклі ў 25 гадоў, але праз два гады звольніўся.
Памёр 10 чэрвеня 2023 года ў турэмным шпіталі федэральнай турмы ЗША у Паўночнай Караліне.
Адкрыты пірог
Адкрыты пірог — адзін з відаў пірагоў з салодкім (з садавіны і ягад) або салёным (з гародніны, мяса або рыбы) начыннем. Начынне пры гэтым застаецца адкрытым, гэта значыць не накрываецца пластом цеста.
Цеста раскочваецца тонкім пластом і змяшчаецца ў неглыбокую форму для выпечкі ў духоўцы прыкладна на 30 хвілін — да залацістага колеру. Падаецца цёплым або халодным: салодкі пірог — як дэсерт, салёны пірог — як закуска або асноўная страва.
Юшко
Юшко — прозвішча.
IC 2465
IC 2465 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) ў сузор’і Леў.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Альберта Хінастэра
Альберта Эварыста Хінастэра (Alberto Evaristo Ginastera;,  — , ) — аргенцінскі кампазітар, педагог. Член Нацыянальнай акадэміі выяўленчага мастацтва і музыкі (1957), Бразільскай акадэміі музыкі (1958), Амерыканскай акадэміі мастацтваў і літаратуры (1968).
Скончыў Нацыянальную кансерваторыю ў Буэнас-Айрэсе ў 1938 годзе. У 1948—1958 гадах дырэктар заснаванай ім кансерваторыі ў горадзе Ла-Плата, з 1965 года адзін з арганізатараў і дырэктар Лацінаамерыканскага цэнтра музычных даследванняў «Тарквата ды Тэлья». Творчасці ўласцівы сувязь з народнай аргенцінскай музыкай, сінтэз лацінаамерыканскай спецыфікі, сучаснай кампазіцыйнай тэхнікі і нацыянальных элементаў.
Сярод твораў: оперы «Дон Радрыга» (пастаноўка 1964), «Беатрыс Чэнчы» (пастаноўка 1971); балеты, у тым ліку «Панамбі»(пастаноўка 1952); кантаты; канцэрты для фартэпіяна, скрыпкі, віяланчэлі і арфы з аркестрам; камерна-інструментальныя ансамблі; фартэпіянныя п'есы; рамансы.
Кастэльвек’ё-Субекуа
Кастэльвек’ё-Субекуа (Castelvecchio Subequo) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Абруца, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Л’Аквіла.
Насельніцтва складае 1141 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 59 чал./км². Займае плошчу 19 км². Паштовы індэкс — 67024. Тэлефонны код — 0864.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Іаан Прадцеча.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Леанард Габрыэль Пацей
Леанард Габрыэль Пацей ( — ) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага. Ваявода віцебскі (з 1686). Быў таксама старостам рагачоўскім, суражскім і жыжморскім.
Дзяржаўная дзейнасць
Займаў пасады берасцейскага земскага пісара (1662—1672), падсудка (1672—1676) і земскага суддзі (1676—1686). Дзякуючы ўдалай жаніцьбе з прадстаўніцай уплывовага роду Агінскіх змог дасягнуць сенатарскай годнасці, атрымаўшы ў 1686 тытул віцебскага ваяводы. Быў таксама паслом на соймы, дэпутатам Трыбунала ВКЛ.
Удзельнічаў у бітвах з туркамі на Украіне ў 1670-х. Знаходзіўся ў апазіцыі да караля Яна III Сабескага.
Сям’я
Прадстаўнік шляхецкага роду Пацеяў герба «Вага», сын Пятра, берасцейскага земскага пісара, і Соф’і з Казаноўскіх. З’яўляўся ўнукам берасцейскага ўніяцкага епіскапа Іпація Пацея.
Ажаніўся з Рэгінай Агінскай, дачкой троцкага цівуна Самуэля Льва Агінскага і удавой іншага троцкага цівуна Вальтэра Корфа. Меў з ёй дзяцей:
Лагішынскі сельсавет
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Лагішынскага раёна Пінскай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Лагішын. З 8 студзеня 1954 года ў Брэсцкай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Дуброўскага сельсавета, вёска Іванісаўка пералічана ў склад Ставоцкага сельсавета Пінскага раёна. 31 сакавіка 1959 года далучана тэрыторыя скасаванага Хвароснаўскага сельсавета. 22 снежня 1959 года вёска Лагішын набыла статус гарадскога пасёлка, Лагішынскі сельсавет скасаваны, яго тэрыторыя перададзена ў падпарадкаванне Лагішынскаму гарадскому пасялковаму Савету. Пасля скасавання Лагішынскага раёна 25 снежня 1962 года Лагішынскі пассавет увайшоў у склад Пінскага раёна. У 1976 годзе скасаваны хутары Казлоўка і Расоха. У 1980 годзе ў склад пассавета вернута вёска Іванісаўка. 25 лістапада 2014 года пассавет рэарганізаваны ў Лагішынскі сельсавет.
Насельніцтва пассавета паводле перапісу 2009 года (5 населеных пунктаў без Лагішына) — 959 чалавек, з іх 94,1 % — беларусы.
Вяснянка (станцыя метро)
Насіла працоўную назву «Манежная». У 2016 годзе была зацверджана назва «Вяснянка», па назве жылога раёна. Меркавалася, што станцыя размясціцца каля дамоў № 86-1 і 88 па вуліцы Арлоўскай, паміж станцыямі «Алімпійская» і «Старавіленскі шлях» , але пазней схема Чацвёртай лініі была зменена на кальцавую.
Агіевіч
Агіевіч — беларускае прозвішча.
Спіс дэпутатаў Вярхоўнага Савета БССР 4-га склікання
Спіс дэпутатаў Вярхоўнага Савета БССР 4-га склікання. Выбары прайшлі 27 лютага 1955 года.
Абсент
Абсент (absinthe — палын) — моцны алкагольны напой, які мае звычайна каля 70 % (часам 75 ці нават 85 %) алкаголю. Найважнейшы кампанент абсента — экстракт горкага палыну (Artemisia absinthium), у эфірным алеі якога ўтрымліваецца вялікая колькасць туёна. Менавіта туён — галоўны элемент, дзякуючы якому абсент славіцца сваім эфектам. Іншыя кампаненты абсента: рымскі палын, анісім, фенхель, аер, мята, меліса, лакрыца, дзягіль і іншыя травы.
Вятша (вёска)
Вятша (Вятша) — вёска ў Дзямідаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Забор’еўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Корбін Блю
Корбін Блю (Corbin Bleu; нар. ) — амерыканскі акцёр, танцор і спявак.
Здымаўся ў тэлесерыялах. Таксама праводзіў сольную кар’еру, свой дэбютны альбом «Another Side» выпусціў 1 мая 2007 года.
Парафііўка
Парафіеўка ці Парафііўка (Парафіївка) — пасёлак гарадскога тыпу ў Ічнянскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Адлегласць ад Чарнігава па чыгунцы — 196 км і 170 км аўтадарогай, ад Кіева — 236 км. Непадалёк ад пасёлка — нацыянальны гісторыка-культурны запаведнік Качанаўка і рака Смож. У 1989 годзе колькасць насельніцтва складала 3182 чалавек. На 1 студзеня 2013 года насельніцтва — 2522 чалавек.
П’ер Месмер
П’ер-Жазеф-Агюст Месмер (Pierre-Auguste-Joseph Messmer;, , Францыя — , Валь-дэ-Грас, Парыж, Францыя) — прэм’ер-міністр Францыі ў 1972—1974, пры прэзідэнце рэспублікі Жоржы Пампіду (і ў пераходны перыяд пасля яго смерці).
Ганшып
Ганшып (англ. gunship, «гарматны [паветраны] карабель») — лятальны апарат артылерыйскай падтрымкі сухапутных войскаў або іншых сухапутных кампанентаў родаў войскаў і відаў узброеных Сіл. Наяўнасць вялікага авіяпарку ганшыпаў і уласных частак спецыяльнага прызначэння дазваляць ВПС ЗША самастойна (без прыцягнення вайсковых частак) вырашаць шырокі спектр баявых задач.
Тэрмін прыйшоў у авіяцыю з флоту, дзе ён адпавядаў цяжкаўзброеным рачным маніторам. Крытэрыем, вызначальным ганшып сярод іншых лятальных апаратаў, з'яўляецца наяўнасць на борце магутнага стралкова-гарматнага ўзбраення і членаў экіпажа з артылерыйскімі спецыяльнасцямі (нумароў разліка), а таксама броні (падобна бранявога пояса карабля).
Хоць некаторыя савецкія і сучасныя расійскія шматмэтавыя і ударныя верталёты па амерыканскай класіфікацыі адносяцца да ганшыпаў, строгіх эквівалентаў "ганшыпа" ў рускамоўным ці савецкім ваенным лексіконе (афіцыйна-дзелавой яго часткі) няма, з прычыны прынцыпова іншага гістарычнага шляху развіцця авіяцыі ў цэлым і авіяцыі падтрымкі сухапутных войскаў у прыватнасці, у немалой ступені абумоўленага традыцыйным для ВС ЗША экспедыцыйным спосабам вядзення ваенных дзеянняў - на гэтую тэму паўстала выраз " дыпламатыя ганшыпаў "(Gunship Diplomacy), які з'яўляецца перайначанай на сучасны лад «дыпламатыяй кананерак» на новым тэхналагічным узроўні. Калі ў ЗША перад кампаніямі авіябудаўнічымі прамысловасці спецыяльна ставіліся тэхнічныя задачы распрацоўкі названага тыпу лятальных апаратаў, то перад прадпрыемствамі савецкай авіяпрамысловасці такіх задач не ставілася, а нанясенне бомба-штурмавых удараў па наземных мэтах у інтарэсах сухапутных войскаў або сухапутных кампанентаў іншых родаў войскаў з'яўлялася толькі адным з пунктаў тактыка-тэхнічных заданняў, што рэалізуюцца ў ходзе праектавання і стварэння лятальных апаратаў.
Абай (Кызылардзінская гарадская адміністрацыя)
Абай — сяло ў Кызылардзінскай вобласці Казахстана. Знаходзіцца ў падпарадкаванні гарадской адміністрацыі Кызыларды. Адміністрацыйны цэнтр Касшыныраўскай сельскай акругі. Код КАТА — 431039100.
Ювенал
Дэцым Юній ЮВЕНАЛ (Decimus Iunius Iuvenalis) — рымскі паэт, які пісаў у 1 - пач. 2 ст. н.э, аўтар «Сатыраў». Па-сутнасці, адзінаю верагоднаю крыніцаю звестак аб ягоным жыцці з'яўляюцца ягоныя ўласныя вершы, хаця існуюць таксама познія біяграфіі. Годам нараджэння Ювенала часам называюць 55. Творы ўказваюць на вельмі добрую адукацыю.
Турава (гміна)
Тура́ва (Turawa) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Апольскага павета Апольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Тураве. Плошча гміны складае 171,46 км². Станам на 2004 год у гміне Турава пражывалі 9547 чалавек, шчыльнасць — 55,7 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 11 салецтваў.
Нямецкі слівавы пірог
Нямецкі слівавы пірог (цвечгэнкухэн, Zwetschgenkuchen або пфлаўмэнкухэн, Pflaumenkuchen) — адкрыты фруктовы пірог з начыннем са свежай летняй сіняй слівы на дражжавым або пясчаным цесце, выпекаецца на блясе. На тонкі пласт цеста выкладваюцца разрэзаныя на палоўкі слівы без костак. Часам пірог пасыпаюць кандытарскай дробкай. Папулярны ў розных рэгіёнах Германіі, Аўстрыі і Швейцарыі, хоць і называецца па-рознаму. У Германіі лічыцца традыцыйным пірагом з Аўгсбурга.
Стары каралеўскі палац (Пражскі Град)
Стары каралеўскі палац — палац у паўднёвай частцы Трэцяга двара Пражскага Граду, злучаны непасрэдна з Саборам Святога Віта крытай галерэяй. У XII ст. на гэтым месцы Сабеславам II была ўзведзена першая каралеўская рэзідэнцыя. З часам паўднёвыя сцены квадратнага раманскага будынка зліліся з крапаснымі сценамі Пражскага Граду. У 1185 годзе да палаца прыбудавана Капэла Усіх Святых. Палац быў пашыраны ў другой палове XIII ст. Отакарам II. Пры Карле IV былі значна пашыраны паўночная і заходняя часткі палаца, ім нададзены рысы сапраўднай готыкі, таксама былі павялічаны памяшканні, прызначаныя для прадстаўніцтва. Рэканструкцыя мела на мэце ператварыць палац і камфартабельную рэзідэнцыю для каралеўскай сям'і. Пры Венцэславе IV быў выпрастаны праход, які злучае палац з Саборам Святога Віта. Падчас працяглых Гусіцкіх войн у Чэхіі палац быў закінуты. Зноў каралеўская сям'я заняла яго пры ўзыходжанні Уладзіслава Ягелона на трон. З 1483 г. кароль уласна курыраваў усе перабудовы, які кранулі, у асноўным, ніжні паверх, дзе была створана Уладзіслаўская зала.
Маскоўскае электрадэпо (Мінск)
Электрадэпо «Маскоўскае» (ЦЧ-1) — электрадэпо Мінскага метрапалітэна, цяпер абслугоўвае Маскоўскую лінію. Да 2003 г. таксама абслугоўвала Аўтазаводскую лінію.
Стары каралеўскі палац (Пражскі Град)
Пасля разбуральнага пажару 1541 г. аднаўленнем двара займаўся Фердынанд I Габсбург: сярод іншага была збудавана Зала пасяджэнняў сейма. З цягам часу палац страчвае сваё значэнне, аднак яго памяшканні ўсё яшчэ выкарыстоўваліся для найважнейшых мерапрыемстваў і цырымоній. У XVIII ст. пры Марыі Тэрэзіі радыкальнай рэканструкцыяй усяго Пражскага Граду займаецца. Фасады Каралеўскага палацы былі прыведзены ў поўную гармонію з новым габсбургскім ансамблем двара.
У наш час палац даступны для агляду турыстаў. На ніжніх паверхах знаходзіцца выстаўка «Гісторыя Пражскага Граду».
Маскоўскае электрадэпо (Мінск)
Гісторыя
Электрадэпо ўзведзена па праекце архітэктараў Я. Леановіча, У. Целяпнёва, М. Лапато. Было адкрыта ў складзе першай чаргі Мінскага метрапалітэна ў 1984 годзе.
Гарадзец (Дзямідаўскі раён)
Гарадзец (Городе́ц) — вёска ў Дзямідаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Забор’еўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Ігар Валер’евіч Даўгяла
Ігар Даўгяла (нар. ) — беларускі футбаліст, брамнік наваполацкага «Нафтана».
Клубная кар’ера
Гуляў за віцебскі «Лакаматыў», «Полацк» і «Смаргонь». Гуляючы за «Полацк», аднойчы выйшаў на поле ў якасці нападніка і забіў гол.
У сакавіку 2012 года падпісаў кантракт з наваполацкім «Нафтанам». У сярэдзіне 2012 года выцесніў Мікалая Раманюка і заняў месца асноўнага брамніка, якое захаваў і ў сезоне 2013. У сезоне 2014, пасля прыходу ў клуб Ягора Хаткевіча, застаўся асноўным брамнікам навапалачан. У чэрвені 2014 года атрымаў траўму, праз месяц вярнуўся на поле.
Сезон 2015 у якасці асноўнага брамніка «Нафтана» распачаў Хаткевіч. Неўзабаве Даўгяла вярнуўся на поле, але 23 мая ў матчы з мазырскай «Славіяй» (1:1) атрымаў траўму, з-за якой выбыў на доўгі час, аднавіўся толькі пад канец сезона. У сезоне 2016, пасля зыходу Хаткевіча з каманды, вярнуў месца асноўнага брамніка навапалачан.
У лютым 2017 года стала вядома, што Даўгяла пакідае «Нафтан», і неўзабаве Ігар папоўніў склад магілёўскага «Дняпра». У складзе магіляўчан стаў асноўным брамнікам. У студзені 2018 года падоўжыў пагадненне з магіляўчанамі.
У ліпені 2018 года, разарваўшы пагадненне з магілёўскім клубам, перайшоў у «Гарадзею», дзе таксама замацаваўся ў стартавым складзе. У лістападзе 2018 года падоўжыў кантракт з «Гарадзеяй» на сезон 2019. У 2019—2020 гадах заставаўся асноўным брамнікам каманды, толькі ў канцы 2020 года саступіў месца Сяргею Чэрніку.
У студзені 2021 года папоўніў склад наваполацкага «Нафтана». У 2021—2022 гадах быў асноўным брамнікам каманды, па выніках сезона 2022 дапамог ёй вярнуцца ў Вышэйшую лігу. У лютым 2023 года падпісаў новы кантракт з клубам, пры гэтым стаў гуляючым трэнерам.
Шурпакі
Шурпакі́ (, Шурпаки) — вёска ў Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Ёдскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска i паселішча ў складзе гміны Ёды Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Да 10 кастрычніка 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Валожынскага сельсавета.
Віктар Аркадзевіч Белы
Віктар Аркадзевіч Бе́лы (сапраўднае імя — Давыд Аронавіч Бе́лы;, г. Бярдзічаў, Украіна — ) — кампазітар, педагог, музычны публіцыст. Заслужаны артыст Беларускай ССР (1955), народны артыст Расіі (1980). Кандыдат мастацтвазнаўства (1935), прафесар (1941). Аўтар знакамітай песні «Арляня».
Біяграфія
Нарадзіўся 1 студзеня года ў Бярдзічаве. Неўзабаве сям’я пераехала ў Васількаў. Бацька — Арон Самуілавіч Белы, урач, загінуў на фронце ў Першую сусветную вайну, маці — піяністка.
У 1929 годзе скончыў Маскоўскую кансерваторыю імя П. І. Чайкоўскага па класе кампазіцыі (вучыўся ў Г. Э. Канюса, М. Я. Мяскоўскага і М. С. Жыляева). Член Проколл (1925—1929) і РАМП (1929—1932). У 1931 годзе — рэдактар часопіса «За пралетарскую музыку».
У 1935—1948 гадах — выкладчык МДК імя П. І. Чайкоўскага (прафесар з 1941 года). У 1939—1948 гадах — член СК СССР. Кандыдат мастацтвазнаўства (1941).
Творчасць
Сярод твораў: вакальна-сімфанічныя паэма «Галодны паход» (1931), камерна-інструментальныя творы, у т.л. 4 санаты для фартэпіяна, вакальныя цыклы «Вайна» і «Свяціць заўсёды», музыка да спектакляў драматычнага тэатра, песні. Звяртаўся да беларускай паэзіі (песня «Маленькі лётчык» на верш Я. Купалы «Хлопчык і лётчык»), беларускага музычнага фальклору (фартэпіянныя п’есы «Беларускія напевы», «Беларуская калыханка і жартоўная», «Беларуская прэлюдыя»). Дзяржаўная прэмія СССР (1952).
Ваенны ардынарыят Германіі
Ваенны ардынарыят Германіі  (Katholisches Militärordinariat) — ваенны ардынарыят Рымска-Каталіцкай Царквы, які дзейнічае ў Германіі. Ваенны ардынарыят Германіі, падпарадкоўваючыся непасрэдна Святому Прастолу, забяспечвае пастырскае акармленне ваеннаслужачых германскай арміі і іх сем'яў. Кафедральным саборам ваеннага ардынарыята Германіі з'яўляецца царква Святога Яна Хрысціцеля ў Берліне, якая носіць тытул basilica minor.
Гісторыя
У 1868 годзе Святы Прастол стварыў кангрэгацыю ваенных капеланаў для Прускага каралеўства, але па заканчэнні Першай сусветнай вайны яна была скасавана.
20 ліпеня 1933 года кангрэгацыя ваенных капеланаў была адноўлена, але пасля заканчэння Другой сусветнай вайны ўзброеныя сілы нацысцкай Германіі былі распушчаны, а ардынарыят ізноў скасаваны.
Кангрэгацыя ваенных капеланаў была адноўлена ў 1956 годзе ў сувязі з утварэннем новай нямецкай арміі (Бундэсвера).
21 ліпеня 1986 года Папа Рымскі Ян Павел II выдаў булу «Spirituali militum curae», якой пераўтварыў кангрэгацыю ваенных капеланаў у ваенны ардынарыят Германіі.
IC 2466
IC 2466 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) ў сузор’і Леў.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Лас-Пальмас (правінцыя)
Лас-Пальмас (Las Palmas) — астраўная правінцыя Іспаніі ў складзе аўтаномнай супольнасці Канарскія астравы. Адміністрацыйны цэнтр — Лас-Пальмас.
Наваясенеўская (станцыя метро)
«Наваясенеўская» (Новоя́сеневская) — паўднёвая канцавая станцыя Калужска-Рыжскай лініі Маскоўскага метрапалітэна.
Галандыя (графства)
Адукацыя графства
Першапачаткова тэрыторыя Галандыі была заселена фрызамі. У пачатку IX стагоддзя гэта тэрыторыя была заваявана імператарам Карлам Вялікім і ўключана ў склад франкскай імперыі. Пасля падзелу імперыі паводле Вердэнскага дагавора ў 843 годзе тэрыторыя Галандыі ўвайшла ў склад «Сярэдзіннага каралеўства», якое дасталася імператару Лотару I. Пасля смерці Лотара яго ўладання былі падзелены паміж трыма сынамі, пры гэтым тэрыторыя Галандыі ўвайшла ў склад каралеўства Лотара II, якое атрымала назву каралеўства Латарынгія. Пасля смерці Лотара II за яго спадчыну спрачаліся Заходне-Франкскае і Усходне-Франкскае каралеўствы, пакуль у 925 годзе Латарынгія канчаткова не была далучана да Усходне-Франкскага каралеўства Генрыхам I Птушкаловам, які прызнаў герцагам Латарынгіі Гізельберта, за якога выдаў замуж сваю дачку Гербергу. У 939 годзе Гізельберт прыняў удзел у паўстанні супраць караля Атона I і загінуў. Латарынгія ў выніку ў 953 годзе дасталася брату Атона, Бруна, які ў 956 годзе падзяліў Латарынгію на 2 часткі: герцагства Верхняя Латарынгія і герцагства Ніжняя Латарынгія. Тэрыторыя Галандыі ўвайшла ў склад Ніжняй Латарынгіі.
У IX — X стагоддзях тэрыторыя Фрызіі падвяргалася набегам нарманаў. У канцы IX стагоддзя імператар Карл III Тоўсты для таго, каб абараніць свае ўладанні ад набегаў нарманаў, прызнаў каля 882 года аднаго з нарманскіх правадыроў, Готфрыда, герцагам Фрызіі. Аднак Готфрыд працягнуў напады. У выніку супраць яго ў 885 годзе была складзена змова фрызскай і саксонскай знаці, адным з яе арганізатараў быў Герульф. У выніку Готфрыд быў забіты. Ва ўзнагароду Герульф атрымаў ад караля Усходне-Франкскага каралеўства Арнульфа Карынтыйскага Заходнюю Фрызію. Герульф лічыцца бацькам Дырка I, першага кіраўніка графства, якое пазней атрымала назву Галандыя.
Галандыя пад кіраваннем Герульфінгаў
У 922 годзе Дырк I, граф Кенемерланда, атрымаў ад караля Заходне-Франкскага каралеўства Карла III Дурнаватага ўладанні каля Эгманда — у мястэчку пад назвай Бладэла. Менавіта ад гэтай падзеі вядзе сваю гісторыю Галандскае графства.
Пра першых графаў вядома не вельмі шмат. Яны насілі тытул граф Фрызіі ці граф Заходняй Фрысландыі. Большая частка іх зямель была багністай і ўвесь час затаплялася. З прычыны гэтага графства было маланаселеным, асноўнае насельніцтва жыло ў дзюнах на ўзбярэжжы і ва ўмацаваных раёнах каля рэк. Таму першыя графы імкнуліся пашырыць свае ўладанні за кошт суседніх народаў. У кіраванне графа Арнульфа пачаліся канфлікты з заходнімі фрызамі. Ён уварваўся ў 993 годзе на іх тэрыторыю, але быў забіты.