cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Касцёл Святых Янаў
Інтэр'ер
У канцы XIX і напачатку XX стагоддзя ва ўмовах, калі збудаванне помнікаў дзеячам польскай культуры на вуліцах і плошчах Вільны не ўяўлялася магчымым, у касцёле з'явілася некалькі помнікаў польскім пісьменнікам. Спачатку ў сувязі са стагоддзем з дня нараджэння вялікага польскага паэта, па праекце архітэктара Тадэвуша Стрыенскага быў збудаваны помнік Адаму Міцкевічу з бронзавым бюстам працы Марцэлія Гуйскага. Помнік Міцкевічу ўстаноўлены ў паўднёвым нефе ў тым месцы, дзе, па паданні, любіў стаяць паэт. Ён выкананы ў форме саркафага на ножках у відзе львіных лап, які ўзвышаецца на высокім пастаменце; над саркафагам у авальнай нішы паміж дзвюма калонамі ўстаноўлены бронзавы бюст, апраўлены бронзавым пазалочаным лаўровым лісцем. Калоны падпіраюць фрыз з імітацыі мармуру, над ім у апраўленні з лаўровага лісця копія абраз Маці Божай Вастрабрамскай. Помнік, збудаваны на сабраныя грамадскасцю сродкі (4648,39 рублёў ), быў адкрыты 6 (18) чэрвеня 1899 года.
Затым 26 лістапада 1901 года быў пастаўлены помнік сябру Міцкевіча паэту Антонію Эдварду Адынцу (стараннямі і на сродкі яго пляменніка Тадэвуша Адынца) з бюстам на пастаменце з двух пакладзеных адна на адну кніг, разгорнутым лістом паперы і гусіным пяром у нішы паміж дзвюма пілястрамі. На процілеглым паўночным боку ў 1908 годзе быў адкрыты помнік паэту Уладзіславу Сыракомлю з бронзавым бюстам па праекце скульптара Піюса Веленскага, выкананым Пятрасам Рымшам. Гэтыя элементы інтэр'еру надавалі храму характар нацыянальнага пантэона і служылі падтрыманню патрыятычных настрояў.
У 1917 годзе, у сувязі са стагоддзем смерці нацыянальнага героя, у паўночную сцяну была ўмуравана гіпсавая табліца ў памяць Тадэвуша Касцюшкі працы скульптара Антонія Вівульскага. Выкананая ў форме шырокага крыжа, яна адлюстроўвае правадыра паўстання 1794 года і зброю паўстанцаў — дзіды з выпрастанымі лёзамі кос. На пліце напісаны лозунг паўстання («За вольнасць і свабоду народаў») і дата стагоддзя смерці Касцюшкі, намаляваны шчыт з гербамі Беларусі, Літвы і Польшчы. Абарваны ніжні край пліты сімвалізуе паразу паўстанцаў і крушэнне надзей.
Пазней да юбілею 400-годдзя ўніверсітэта (1979) былі ўстаноўлены гарэльефы ў памяць літоўскага гісторыка Сіманаса Даўкантаса (аўтар Гядзімінас Якубоніс) і літоўскага лексікографа Канстанцінаса Сірвідаса (аўтар Юозас Кедайніс) і партрэты Сарбевія, паэта і фалькларыста Людвікаса Рэзы, біскупа-асветніка Мацеюса Валанчуса, паэта і грамадскага дзеяча Кіпрыёнаса Незабітаўскаса-Забіціса (мастак Вітаўтас Цыпліяўскас), гісторыка Тэадора Нарбута (мастак Валдас Юрявічус), мовазнаўца Казімераса Бугі, іншых дзеячаў літаратуры, навукі, асветніцтва.
Арган
Першы арган у касцёле быў устаноўлены на сродкі Альберта Радзівіла каля 1590 года. У 1700 былі пабудаваны новыя арганныя хоры і ўстаноўлены новы арган, у 1729—1735 збудаваны новыя хоры і пастаўлены іншы арган, які згарэў падчас пажару ў 1737 годзе. Арганныя хоры, збудаваныя па праекце Глаўбіца пасля гэтага пажару, захаваліся да нашых дзён.
Механіку Брунеру было даручана дэмантаваць арган і арганізаваць яго дастаўку ў Вільну; адпраўлены ў Полацк у чэрвені 1835 года, ён там памёр. Пасля гэтага дастаўкай аргана, якая запатрабавала дадатковых выдаткаў (да 1000 рублёў срэбрам) і звязаных з імі перамоў, займаўся арганны майстар Антоні Гурыновіч. Арган быў дастаўлены ў лютым 1836 года ў 84 скрынях і важыў 1264 пуда (20,25 т). Са жніўня 1837 года да кастрычніка 1839 года мантажом і аднаўленнем пашкоджаных дэталяў займаліся арганныя майстры Тэадор Тыдэман і яго сыны Тэадор і Франц Тыдэман, за што ім было заплачана 3000 рублёў срэбрам. У адрэстаўраванага аргана было 40 галасоў, ці рэгістраў, і 2438 труб. Ранейшы арган Медыка-хірургічная акадэмія ў снежні 1839 года бязвыплатна перадала ў капліцу Віленскага дабрачыннага таварыства.
Адноўлены пасля шматгадовых прац да ліпеня 2000 года цяперашні арган на 65 галасоў і з 3600 трубамі — самы вялікі ў Літве. На арганных хорах устаноўлены бюст кампазітара Станіслава Манюшкі, які ў 1840—1858 гадах жыў у Вільні і некалькі гадоў быў арганістам касцёла (гадавое жалаванне складала 100 рублёў срэбрам).
Званіца
У канцы XVI—XVII стагоддзях побач з касцёлам была збудавана на сродкі магістрата званіца з характэрным для рэнесансных пабудоў рытмічным дзяленнем ярусаў і размяшчэннем праёмаў. У ніжнім паверсе званіцы жыў кантар касцёла. У званіцы ў чатыры ярусы было тры званы; у пажарах і войнах званы неаднаразова пашкоджваліся і знішчаліся, наўзамен адліваліся новыя. Адзін быў падораны Львом Сапегам пасля пажару 1628 года. Падчас Першай сусветнай вайны перад уваходжаннем у Вільну германскай арміі былі вывезены ўсе званы. Пры рэстаўрацыі званіцы ў 1955—1957 гадах быў падняты барочны медны звон вядомага віленскага майстра Яна Дэламарса, адліты ў 1675 годзе для касцёла Святога Міхаіла. Вышыня звона 58 см, дыяметр 92 гл. Верхні ярус быў дабудаваны ў сярэдзіне XVIII стагоддзя Глаўбіцам і адрозніваецца барочнымі формамі. Вуглы трох ніжніх ярусаў падкрэсліваюць пілястры, чацвёртага — пары калон, значна вузейшага пятага — пастаўленыя пад вуглом пілястры. Вуглы чацвёртага і пятага ярусаў упрыгожваюць дэкаратыўныя вазы (адноўленыя разам з купалам пры рэстаўрацыі ў 1955—1957 гадах). Вузкія вокны аднолькавай шырыні ў скупым апраўленні падкрэсліваюць вертыкальнасць званіцы. Жалезны крыж, выкаваны ў XVIII стагоддзі, у вышыню складае 6,2 м.
Касцёл і званіца, якая доўгі час заставалася самым высокім збудаваннем у Вільні (даныя вагаюцца ад 63 да 68 м з крыжам ), вызначылі панаванне барока ў ансамблі ўніверсітэта і сталі архітэктурнай дамінантай барочнай панарамы Вільні.
IC 2380
IC 2380 — галактыка тыпу Sa (спіральная галактыка) ў сузор’і Рак.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Тэкстыльшчыкі (станцыя метро, Таганска-Краснапрэсненская лінія)
«Тэкстыльшчыкі» (Тексти́льщики) — станцыя Таганска-Краснапрэсненскай лініі Маскоўскага метрапалітэна.
Фёдар Пятровіч Занько
Фёдар Пятровіч Занько (, в. Занькі, Лепельскі раён, Віцебская вобласць —, в. Ворань, Лепельскі раён, Віцебская вобласць) — Кавалер ордэна Славы 3 ступеняў, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны
Біяграфія
Нарадзіўся ў в. Занькі, Лепельскага раёна, Віцебскай вобласці.
Атрымўшы 4 класы адукацыі, працаваў кавалём у калгасе.
У шэрагі Чырвонай Арміі быў прызваны ў маі 1940 года, а ў 1941 годзе Фёдар Пятровіч Занько скончыў палкавую школу 193-га стралковага палка (41-я стралковая дывізія, Заходні фронт).
Ваенна-паветраныя сілы
Ваенна-паветраныя сілы (флот) (ВПС, ВПФ) — від Узброеных сіл (УС) дзяржавы, у функцыі якога ўваходзіць барацьба з праціўнікам, які знаходзіцца ў космасе, паветранай прасторы, на зямлі, на паверхні мора і пад вадой, а таксама транспартаванне дэсанта, дастаўка маёмасці і ўзбраення, паветраная разведка, разведка надвор'я пры дапамозе лятальных апаратаў.
Фёдар Пятровіч Занько
Біяграфія
У шэрагах дзеючай арміі з ліпеня 1941 года.
Ваенна-паветраныя сілы
ВПС з'яўляюцца важным элементам вайсковай авіяцыі. У розных дзяржавах можа выступаць як самастойны від УС ці сумесна з войскамі супрацьпаветранай абароны (войскі СПА).
Фёдар Пятровіч Занько
Біяграфія
У верасні 1942 года, падчас удзелу ў Сталінградскай бітвы, Фёдар Пятровіч занько атрымаў званне малодшага сяржанта.
Камандзір разведвальнага ўзвода старшы сяржант Фёдар Пятровіч Занько ў раёне станцыі «Тацынская» захапіў каштоўныя дакументы гітлераўцаў, і за гэта быў узнагароджаны ордэнам Чырвонай Зоркі. Пасля ранення ў адным з баёў, Фёдар Пятровіч Занько, пасля лячэння ў шпіталі, быў накіраваны ў школу паветраных стралкоў, якую скончыў у маі 1943 года.
Ваенна-паветраныя сілы
Вытворчасць уласных лятальных апаратаў і найбольш магутныя ваенна-паветраныя сілы маюць узброеныя сілы Вялікабрытаніі, Германіі, Ізраіля, Кітая, Расіі, ЗША, Францыі, Турцыі і Саудаўскай Аравіі.
Фёдар Пятровіч Занько
Біяграфія
Загадам па 8-й паветнанай арміі № 053 ад 27 жніўня 1944 года за мужнасць і адвагу праяўленыя ў баях гвардыі старшы сяржант Фёдар Пятровіч Занько ўзнагароджаны ордэнам Славы 3-й ступені.
У перыяд з 4 жніўня па 30 кастрычніка 1944 года старшыня Фёдар Пятровіч занько здзейсніў 22 паспяховых вылята на бамбардыроўку жывой сілы і тэхнікі ворага на тэрыторыі Літвы і Усходняй Прусіі. У паветраных баях адбіў сем атак знішчальнікаў ворага, падавіў зенітныя гарматы і падпаліў адзін аўтамабіль.
Загадам па 1-й паветранай арміі № 076 ад 6 лістапада 1944 года за мужнасць і адвагу праяўленыя ў баях гвардыі старшына Фёдар Пятровіч Занько ўзнагароджаны ордэнам Славы 2-й ступені.
У перыяд з 1 лістапада 1944 года па 3 сакавіка 1945 года старшыня Фёдар Пятровіч Занько здзейсніў 24 баявых вылеты на бамбардзіроўку жывой сілы і тэхнікі ворага ў раёне гарадоў Гумбінен і Інстэрбург.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 19 красавіка 1945 года за ўзорнае выкананне заданняў камандавання ў баях з нямецка-фашысцкімі захопнікамі старшыня Фёдар Пятровіч Занько ўзнагароджаны ордэнам Славы 1-й ступені, стаўшы поўным кавалерам ордэна Славы.
За гады Вялікай Айчыннай вайны старшыня Фёдар Пятровіч занько здзейсніў 234 паспяховых баявых вылета з мэтай бамбардыроўкі жывой сілы і баявой тэхнікі гітлераўцаў, нанесшы значныя страты ворагу.
Быў прыняты ў КПСС у 1945 годзе.
Пасля дэмабілізацыі ў 1946 годзе старшыня Фёдар Пятровіч Занько працаваў каавлём на радзіме у калгасе імя Карла Маркса. Жыў у в. Ворань Лепельскага раёна, Віцебскай вобласці. Памер 9 мая 1979 года.
Сэнкова (гміна)
Сэнко́ва (Sękowa) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Гарліцкага павета Малапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Сэнкове. Плошча гміны складае 194,75 км². Станам на 2011 год у гміне Сэнкова пражывалі 4921 чалавек, шчыльнасць — 25 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 11 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 15 населеных пунктаў.
Хелен Мэдысан
У перыяд паміж 1930 і 1931 гадамі яна пабіла 16 сусветных рэкордаў. На летняй Алімпіядзе 1932 года выйграла 3 залатыя медалі, усталяваўшы 2 сусветныя і 1 алімпійскі рэкорды. Пасля завяршэння кар’еры стала інструктарам па плаванні. Памерла ад раку гартані ў 1970 годзе ў Сіэтле. У 1966 годзе была ўключана ў міжнародную залу славы плавання, а ў 1992 годзе — у Алімпійскую залу славы ЗША.
Церэназек (Кызылардзінская вобласць)
Церэназек — сяло ў Сырдар’інскім раёне Кызылардзінскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр і адзіны населены пункт Церэназекскай сельскай акругі. Код КАТА — 434830100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 9408 чалавек (4708 мужчын і 4700 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 9132 чалавекі (4604 мужчыны і 4528 жанчын).
Валгаградскі праспект (станцыя метро)
«Валгаградскі праспект» (Волгогра́дский проспект) — станцыя Таганска-Краснапрэсненскай лініі Маскоўскага метрапалітэна.
Іспані
Іспані (Ispani) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Кампанія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Салерна.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Мікалай Цудатворац.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Пеначкі
Пеначкі (Phylloscopus) — род дробных насякомаедных птушак з сямейства пеначковыя (Phylloscopidae), якія жывуць у Еўропе, Азіі і Афрыцы.
Найбольшая біяразнастайнасць маецца ва Усходняй Азіі. Да нядаўняга часу пеначкі звычайна разглядаліся ў якасці групы птушак з сямейства слаўкавых, аднак у 2006 годзе было прынята рашэнне вылучыць гэты род, а таксама род у асобнае сямейства. У цяперашні час род налічвае каля 55 відаў птушак, аднак у сукупнасці аказваецца поліфілетычным (мае розных продкаў) па адносінах да роднасных размаляваных пеначак, што супярэчыць сучаснай біялагічнай сістэматыцы. Такім чынам, класіфікацыя некалькіх відаў можа быць перагледжана.
Уладзімір Дзмітрыевіч Шапо
Уладзімір Дзмітрыевіч Шапо (нар., г. п. , цяпер Браслаўскі раён, Віцебская вобласць) — беларускі акварэліст, графік.
Біяграфія
Член Беларускага саюза мастакоў‎ з 1990 года.
Творчасць
Творы вылучаюцца эмацыянальнасцю, асацыятыўнасцю вобразных канструкцый, манументальнасцю кампазіцыйнай пабудовы, экспрэсіўнасцю і падкрэсленай дэкаратыўнасцю: серыі «Запаляр’е» (1979—1984), «Паазер’е» (1980), «Казкі старога Браслава» (1984), «Храмы» (1993), «Рака часу» (1998), кампазіцыі «Піліп» (1980), «Возера Снуды. Гай» (1995). Аўтар афармленчых работ.
Сцяг Шры-Ланкі
Сцяг Шры-Ланкі быў прыняты ў якасці асноўнага дзяржаўнага сімвала ў 1948 годзе. З таго часу яго выгляд зведаў толькі малаважныя змены.
Пасля набыцця Шры-Ланкай незалежнасці ў 1948 годзе пад назвай Цэйлон, быў прыняты старажытны сцяг каралеўства Кандзі, які ўяўляў сабой чырвонае поле з залатым львом, які сціснуў у лапе шаблю («сінгальскі леў»). Леў увасабляе прабацьку цэйлонцаў. У 1951 годзе на сцяг былі дададзены зялёная і аранжавая палосы, якія сімвалізуюць мусульманскую і індуісцкую меншасці адпаведна, а чырвонае поле ўяўляе будысцкую большасць.
Лоннае сучляненне
Лоннае сучляненне або лабковы сімфіз (symphisis pubica) — размешчанае па сярэдняй лініі вертыкальнае злучэнне верхніх галін лонных костак. Размяшчаецца спераду ад мачавога пузыра і зверху ад вонкавых палавых органаў (уваходу ў похву ў жанчын і палавога члена у мужчын). У мужчын да лоннага сучлянення прымацоўваецца звязак, які падвешвае палавы член. У жанчын побач з лонным сучляненнем размяшчаецца клітар.
Анатомія
Лонны сімфіз — несінавіяльнае паўрухомае злучэнне. Шырыня сімфіза ў пярэдніх аддзелах на 3-5 мм перавышае яго шырыню па задняй паверхні. Сучляненне ажыццяўляецца за кошт валакніста-храстковага дыска, у тоўшчы якога часта маецца шчылінападобная аваскулярная вадкасная паражніна. Сучленныя паверхні лабковых костак пакрытыя тонкім пластом гіялінавага храстка.
Вішнявец (Шаркаўшчынскі раён)
Вішняве́ц (, Вишневец) — вёска ў Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Більдзюгскага сельсавета.
Вёска Вішнявец утворана 30 ліпеня 1964 года шляхам зліцця суседніх вёсак Пашы і Жарабцы.
Аленевы грыб
Аленевы грыб, плютэй аленевы (Pluteus cervinus) — шапкавы базідыяльны грыб з роду сямейства.
Зальцбургскае архібіскупства
Архідыяцэзія Зальцбурга стала княствам-архібіскупствам у 1213 годзе, калі архібіскуп Эберхард II Рэгенсбургскі атрымаў тытул імперскага князя. Пасля таго, як 1245 годзе на Ліёнскім саборы Папа Інакенцій IV адлучыў ад царквы свайго ворага — імператара Фрыдрыха II, то Эберхард, як і большасць нямецкіх князёў, адмовіўся падтрымаць гэта рашэнне, за што быў таксама адлучаны ад царквы.
Аленевы грыб
Апісанне
Пладовае цела грыба — шапка на ножцы. Шапка дыяметрам 3—10  см, шэрага або шэра-карычневага колеру, шаўкавістая, звычайна сухая, паласатая па краі. У маладых грыбоў шапка мае форму званочка, потым распасцёртая. Мякаць белая, з пахам рэдзькі. Пласцінкі шырокія, тоўстыя. Колер пласцінак спачатку белы, потым яны становяцца ружаватымі ад споравага парашку. Ножка шчыльная, белая з чорнымі валокнамі, часта патоўшчаная каля асновы.
Зальцбургскае архібіскупства
Падчас перыяду міжцарства ў Свяшчэннай Рымскай імперыі (1254—1273) архібіскупства таксама перажывала цяжкія часы. Сітуацыя стабілізавала толькі ў канцы XIII стагоддзя, калі абраны імператарам Рудольф I стаў ператвараць Аўстрыю ў сваё спадчыннае ўладанне. З тых часоў зальцбургскія архібіскупы былі вернымі саюзнікамі Габсбургаў у іх барацьбе супраць Вітэльсбахаў.
Аленевы грыб
Распаўсюджанне і экалогія
Грыб пашыраны ва ўмераных зонах на ўсіх кантынентах, акрамя Антарктыды. Растуць у лясах і садах на пнях і каля іх, гніючых ствалах і галінах лісцевых парод дрэў, пілавінні, на месцах высечак. Пладовыя целы з’яўляюцца ў чэрвені — верасні.
Зальцбургскае архібіскупства
У 1347 годзе ў Зальцбург прыйшла «Чорная смерць», пасля чаго ў архібіскупстве пачаўся заняпад. У XV стагоддзі княства зведала турэцкае ўварванне і рабаўніцкую палітыку ўлад. У 1473 годзе Бернард II Рорскі ўпершыню ў гісторыі сабраў савет княства, і адрокся ад пасады. У 1481 годзе імператар Фрыдрых III дараваў гораду Зальцбургу права самастойна выбіраць сабе бургамістра і гарадскі савет, што выклікала бесперапынную барацьбу паміж імі і кіруючым архібіскупам. Сітуацыю здолеў пераламаць толькі Леанард фон Койтшахт, які стаў архібіскупам у 1495 годзе і, запрасіўшы ў 1511 годзе бургамістра і членаў гарадскога савета на вялікі абед, арыштаваў іх усіх і вымусіў адмовіцца ад такіх правоў. Леанард здолеў умацаваць эканамічнае становішча архібіскупства, павялічыў здабычу солі, золата і срэбра, і зрабіў Зальцбург адным з найбагатых дзяржаў у складзе Свяшчэннай Рымскай імперыі.
Аленевы грыб
Распаўсюджанне і экалогія
Ядомы грыб. У тундры — ласунак аленяў.
Зальцбургскае архібіскупства
У 1514 годзе Леанарду прыйшлося зрабіць сваім каад'ютарам Матхайса Ланга фон Веленберга, які быў сакратаром імператара Максіміліяна I. Апошнія гады жыцця Леанард правёў у барацьбе супраць свайго каад'ютара, які, пасля смерці Леанарда ў 1519 годзе, і стаў новым архібіскупам Зальцбургскім.
Фон Веленберг хутка стаў вельмі непапулярным у архібіскупстве за сваю артадаксальную пазіцыю ў пытаннях, звязаных з Рэфармацыяй, і падчас Сялянскай вайны ў Германіі яму прыйшлося цяжка ваяваць, каб утрымацца на сваёй пасадзе. Наступныя кіраўнікі дзейнічалі мудрэйша, і здолелі ўтрымаць Зальцбург убаку ад рэлігійных войнаў, якія раздзіралі Германію ў XVI-XVII стст.
У 1803 годзе ў рамках германскай медыятызацыі архібіскупства было секулярызавана і ператворана ў Зальцбургскае курфюрства.
Пралетарская (станцыя метро, Масква)
«Пралетарская» (Пролета́рская) — станцыя Таганска-Краснапрэсненскай лініі Маскоўскага метрапалітэна.
IC 2381
IC 2381 — галактыка тыпу *2 (падвойная зорка) ў сузор’і Рак.
Беларусь (гасцініца, Брэст)
Гасцініца «Беларусь» — гасцініца ў горадзе Брэст, па бульвары Шаўчэнкі д.6. Пабудавана ў 1971 годзе па праекце архітэктара З. Леўчанка. 9-і павярховы будынак, прамавугольны ў плане, з убудаванымі ў 1-ы паверх рэстаранам «Беларусь», кафэ і барам. Архітэктура лаканічная, звязана з навакольнай забуловай. Фасады абліцаваныя керамічнай, неглазураванай пліткай пясочнага колеру, міжвакновыя прасценкі — чорай глазураванай. Побач з гасцініцай паркоўка.
IC 2381
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Казьянскі сельсавет
Казья́нскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Шумілінскага раёна Віцебскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — вёска Казьяны.
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Сіроцінскага раёна Віцебскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Сіроцінскім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. 1 красавіка 1960 года да сельсавета далучана частка скасаванага Старынскага сельсавета (5 населеных пунктаў: Вугальніца, Глісцінец, Зальхаўе, Запалянка і Роўнае). 23 лістапада 1961 года Сіроцінскі раён перайменаваны ў Шумілінскі. З 25 снежня 1962 года сельсавет у складзе Полацкага раёна, за выключэннем 20 населеных пунктаў (Гарадзішча, Гарэлая Града, Глушыца, Заложнае, Замосце, Заполле, Зацішша, Калышкі, Канцы, Корасць, Куксы, Панамары, Рудня, Саломенка, Слесары, Ставіца, Сураўні, Трухоўка, Хрыпкі і Шавекі), якія былі перададзены ў склад Гарадоцкага раёна. 18 сакавіка 1963 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Обальскага сельсавета (5 населеных пунктаў: вёскі Вугальніца, Глісцінец, Зальхаўе, Запалянка, Роўнае) і Пралетарскага сельсавета Гарадоцкага раёна (8 населеных пунктаў: вёскі Гапонава, Гульбішча, Казьяны, Карлава, Красамай, Панячына, Прудок і Скаціца).
12 студзеня 1968 года Казьянскі сельсавет утвораны зноў у складзе Шумілінскага раёна Віцебскай вобласці БССР з цэнтрам у вёсцы Казьяны ў складзе 31 населенага пункта Мішневіцкага сельсавета (Баравая, Гапонава, Гарадзішча, Гарэлая Града, Глушыца, Гульбішча, Заложнае, Замосце, Заполле, Зацішша, Казьяны, Калышкі, Канцы I, Канцы II, Карлава, Корасць, Красамай, Краснаполле, Куксы, Панамары, Панячына, Прудок, Саломенка, Скаціца, Слесары, Ставіца, Сураўні, Трухоўка, Хрыпкі, Ціжма і Шавекі) і 5 населеных пунктаў Обальскага сельсавета (Вугальніца, Залессе, Зальхаўе, Запалянка, Роўнае). На 1 студзеня 1974 года ў складзе Казьянскага сельсавета 32 населеныя пункты. 26 верасня 2002 года Казьянскі сельсавет скасаваны, яго тэрыторыя далучана да Мішневіцкага сельсавета.
На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 16 населеных пунктаў: Гарэлая Града, Глушыца, Гульбішча, Заложнае, Запалянка, Заполле, Казьяны, Калышкі, Красамай, Панамары, Роўнае, Скаціца, Ставіца, Сураўні, Хрыпкі і Шавекі.
Чжан Хун
Спартыўная кар’ера
Пачала займацца канькабежным спортам у 2008 годзе.
У сезоне 2010/2011 дэбютавала ў Кубку свету.
У 2012 годзе стала чэмпіёнкай Кітайскіх зімовых гульняў. На чэмпіянаце свету ў спрынтарскім мнагабор’і 2012 заняла трэцяе месца. На чэмпіянаце свету ў спрынтарскім мнагабор’і 2014 заняла другое месца.
На зімовых Алімпійскіх гульнях 2014 года першынствавала на дыстанцыі 1000 метраў і прынесла сваёй краіне першае алімпійскае золата ў канькабежным спорце.
Джаміль аль-Бана
Джаміль Абдул Латыф аль-Бана (جميل عبد اللطيف البنا; нар. 28 мая 1962 ) — грамадзянін Іарданіі палесцінскага паходжання, які па падазрэнні ў тэрарыстычнай дзейнасці ўтрымліваўся ў зняволенні ў сакрэтных турмах ЦРУ. Атрымаў вядомасць у сувязі з судовым працэсам «».
Біяграфія
Нарадзіўся ў горадзе Іерыхон на Заходнем беразе ракі Іардан. Неўзабаве пасля народжання аль-Бана яго сям’я пераехала ў Іарданію. У 1994 годзе, ужо будучы дарослым, ён атрымаў статус бежанца ў Вялікабрытаніі і пасяліўся ў паўночна-заходнім Лондане. Пазней уладкаваўся ў фірму брата сябра.
Міністэрства тэкстыльнай прамысловасці БССР
Міністэ́рства тэксты́льнай прамысло́васці Белару́скай ССР было ўтворана ў 1946 годзе на базе Народнага камісарыята тэкстыльнай прамысловасці БССР. У 1949 годзе яно было скасавана, яго паўнамоцтвы і прадпрыемствы адышлі да Міністэрства лёгкай прамысловасці. У 1955 годзе дзейнасць міністэрства была адноўлена, але неўзабаве ў 1956 годзе Міністэрства тэкстыльнай прамысловасці БССР было ліквідавана шляхам аб’яднання з Міністэрствам лёгкай прамысловасці БССР.
Джаміль аль-Бана
Біяграфія
Падчас зняволення пры падтрымцы адваката Джорджа Брэнта Мікама Джаміль аль-Бана, Бішэр аль-Раві і Марцін Мубанга падалі судовы пазоў у сувязі са сваім незаконным утрыманнем. Працэс стаў вядомы як «аль-Бана супраць Буша». Акруговы суддзя Томас Хоган вынес рашэнне на карысць вязняў.
У лістападзе 2007 года, дзякуючы намаганням брытанскіх уладаў , мужчына вызвалены. Пасля вяртання аль-Бана затрыманы партовым і памежным кантролем і дапытаны. 19 лістапада ён быў арыштаваны і перададзены іспанскім уладам па падазрэнні ў сувязях з «Аль-Каідай». У сакавіку 2008 года абвінавачванні зняты.
Сям’я
Жанаты, бацька пецярых дзяцей. Яго малодшая дачка нарадзілася пасля затрымання спецслужбамі.
Кітай-горад (станцыя метро)
«Кітай-горад» (Кита́й-го́род) — крос-платформавая станцыя на Калужска-Рыжскай і Таганска-Краснапрэсненскай лініях Маскоўскага метрапалітэна.
Латэранскія пагадненні
Латэранскія пагадненні — сістэма дагавораў паміж італьянскім дзяржавай і Святым Прастолам. Прывялі да прававога ўрэгулявання ўзаемных прэтэнзій паміж Італіяй і Святым Прастолам, да вырашэння «Рымскага пытання», які існаваў з 1870 года; вызначылі правы і прывілеі Каталіцкай царквы, яе становішча ў Італьянскім каралеўстве.
Былі падпісаныя 11 лютага 1929 года ў Латэранскім Апостальскім Палацы (Palazzo Laterano) кардыналам П'етра Гаспары і прэм'ер-міністрам Італіі Б. Мусаліні, дзеючым ад імя караля Віктара Эмануіла III. Ратыфікаваныя ў маі таго ж года ніжняй палатай італьянскага парламента, які цалкам складаўся з членаў фашысцкай партыі.
Сэмпопаль (гміна)
Сэмпо́паль (Sępopol) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Барташыцкага павета Вармінска-Мазурскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Сэмпопалі. Плошча гміны складае 246,58 км². Станам на 2004 год у гміне Сэмпопаль пражывалі 6612 чалавек, шчыльнасць — 26,8 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 22 салецтвы.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 53 населеныя пункты.
Папільнянскі раён
Папільнянскі раён (Попільнянський район) — адміністрацыйная адзінка на паўднёвым усходзе Жытомірскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр — Папільня (Попільня).
Утвораны ў 1923 годзе. Насельніцтва раёна на года складае 32380 чалавек, плошча — 1037 км².
Населеныя пункты
На тэрыторыі раёна размешчаны 2 пасёлкі гарадскога тыпу, 3 пасёлкі сельскага тыпу і 43 сяла.
Шарачак
Шара́чак, плаце́нка (Buntgewebe ) — тканіна з малюнкам, утвораным у працэсе ткацтва, з выкарыстаннем нітак, або валокнаў розных колераў (у адрозненне ад малюнка, утворанага фарбаваннем гатовай тканіны). Малюнак звычайна мае выгляд палос або клетак, і ўтвараецца чаргаваннем рознакаляровых падоўжных або папярочных нітак (т. зв. асновы і ўтка). У гэтым выпадку каляровыя ніткі асновы чаргуюцца ў зададзеным, паўтаральным па шырыні тканіны парадку. Такі шарачак часцей за ўсё выпрацоўваецца гладкім перапляценнем нітак.
Айдарлы (Кызылардзінская вобласць)
Айдарлы — сяло ў Сырдар’інскім раёне Кызылардзінскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр і адзіны населены пункт Айдарлінскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 90 км на паўднёвы ўсход ад раённага цэнтра, пасёлка Церэназек. Код КАТА — 434833100.
Лужа (Крупскі раён)
Лу́жа (, Лужа) — вёска ў Крупскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Ігрушкаўскага сельсавета.
Айдарлы (Кызылардзінская вобласць)
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 2338 чалавек (1180 мужчын і 1158 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 1892 чалавекі (957 мужчын і 935 жанчын).
Лужа (Крупскі раён)
Гісторыя
Паводле пісьмовых звестак вядома з 1596 года. У 1772 годзе ўласнасць Сапегаў, 13 двароў, у 1778 г. належала маёнтку Шчаўры Ануфрыя Рашкоўскага, 24 «дымы». Пра назву вёскі існуе паданне: настаяцеля царквы жыхары папрасілі асвяціць вёску, але нечым не ўгадзілі яму, тады святар быццам бы сказаў ім: «Быць вам пры лужы». У Айчынную вайну 1812 г. вёска разбурана французамі. У 1885 г. ў складзе Бобрскай воласці Сенненскага павета Магілёўскай губерні. У 1909 г. 47 двароў, 158 жыхароў. Пасля ўсталявання Савецкай улады ў складзе Малажаберыцкага сельсавета Крупскага раёна, з 1973 г. вёска ў складзе Ігрушкаўскага сельсавета Крупскага раёна Мінскай вобласці. У 1930-я гады жыхары вёсак Лужа і Актавія аб'ядналіся ў калгас «Шлях сацыялізму». У 1941 г. ў вёсцы 40 двароў, 130 жыхароў. На франтах Вялікай Айчыннай вайны загінулі 18 чалавек. Пасля вайны калгас адноўлены, з 1950 г. вёска ў складзе калгаса «Усход», са студзеня 1960 г. — калгаса «Гігант», з 1961 г. — саўгаса «Грушаўскі», потым — калгаса «Стараселле». На 01.01.1998 г. 4 гаспадаркі, 7 жыхароў.
Au clair de la lune
«Au clair de la lune» (Месячнае святло) — 10-секундны аўдыёзапіс, які ўяўляе сабой голас, што спявае «». З’яўляецца самым.
Гісторыя стварэння
Даследчыкі з групы вывучэння гісторыі гуказапісу «First Sounds», выявілі і змаглі прайграць гукавы запіс народнай песні, зроблены французскім вынаходнікам у 1860 годзе, за 17 гадоў да таго, як Томас Эдысан вынайшаў. Працягласць запісу складае 10 секунд. На ім чутны меркавана жаночы голас, які спявае «Au clair de la lune, Pierrot repondit». Запіс быў зроблены 9 красавіка 1860 года парыжскім вынаходнікам з дапамогай прылады, званай «». Апарат прадрапваў гукавыя дарожкі на аркушы паперы, вычарненым дымам ад алейнай лямпы. Адзін з гісторыкаў, Давід Джаваноні, паведаміў, што даведаўся пра існаванне запісу 1 сакавіка 2008 года. Ён захоўваўся ў парыжскім архіве. Эксперты з «First Sounds» перавялі яго ў лічбавы фармат. Джованоні сведчыць, што гэтая знаходка раўнацэнная знаходцы найстарэйшай у свеце фатаграфіі, якая была б зроблена за 17 гадоў да вынаходства камеры. Аднак запіс першапачаткова, не прызначаўся для праслухоўвання. Адзіным намерам вынаходніка было захаваць візуальна на паперы гукавыя ваганні.
Гарбачонкі
Гарбачо́нкі (, Горбачёнки) — былы хутар у Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіў у склад Більдзюгскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1939 гадах вёска ў складзе гміны Пераброддзе Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Скасаваны 26 студзеня 2022 года.
Вуліца Крывашэіна (Брэст)
Вуліца Крывашэіна (гістарычная назва: вуліца Новая) — вуліца ў жылым мікрараёне Усход г.Брэста. Працягласць каля 750 м — ад вуліцы Савецкай Канстытуцыі да Партызанскага праспекта. Перайменаваная ў 1979 годзе ў гонар С. М. Крывашэіна. Пачала забудоўвацца ў 1960-х гадах. Пераважаюць 5- і 9-павярховыя жылыя дамы. На вуліцы Крывашэіна знаходзіцца СШ № 10. У 1980 годзе на доме № 3 устаноўлена мемарыяльная дошка ў гонар Крывашэіна.
Дункан
Дункан (Duncan) — імя, прозвішча, тапонім.
Алан Дункан
Алан Джэймс Картэр Дункан (Alan James Carter Duncan; нар. 31 сакавіка 1957, Рыкмансварт) — брытанскі палітык-кансерватар. З'яўляецца членам Палаты абшчын ад акругі Ратленд і Мелтан, дзяржаўны міністр міжнароднага развіцця з 2010 па 2014.
Дункан вучыўся ў Оксфардскім і Гарвардскім універсітэтах. Ён пачаў сваю кар'еру ў нафтагазавай кампаніі Royal Dutch Shell. Упершыню абраны ў парламент у 1992 годзе. Ён з'яўляецца першым адкрытым геем-членам парламента ад Кансерватыўнай партыі (зрабіў камінг-аўт у 2002 годзе).
IC 2382
IC 2382 — галактыка тыпу S? (спіральная галактыка) ў сузор’і Рак.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Эхінацэя
Эхінацэ́я (Echinacea) — род кветкавых раслін сямейства.
Батанічнае апісанне
Шматгадовыя травяністыя карэнішчавыя расліны. Сцябло прамое, вышынёй да 1,5 м. Лісце простае, суцэльнае, чаргаванае. Ніжняе лісце на чаранках, верхняе — сядзячае або амаль сядзячае. Суквецце — кошык. Плод — сямянка.
Распаўсюджанне і экалогія
Расліны роду паходзяць з Паўночнай Амерыкі.
Выкарыстанне
Лекавыя і дэкаратыўныя расліны.
Віды
Род налічвае 5 відаў. Паводле сайта The Plant List — 10 відаў:
Сцяг Усходняга Тымора
Сцяг Усходняга Тымора (Тымор-Лешці) афіцыйна зацверджаны ў 2002 годзе, аднак неафіцыйна існуе з 1975 года, калі незалежнасць Усходняга Тымора яшчэ не была прызнана.
Апоўначы 20 мая 2002 года, сцяг ААН быў спушчаны, і замест яго падняты сцяг незалежнага Усходняга Тымора.
Сімволіка
Паводле канстытуцыі Рэспублікі Тымор-Лешці жоўты трохвугольнік азначае сляды каланіялізму ў гісторыі краіны. Чорны трохвугольнік азначае цяжкасці, якія трэба пераадолець. Чырвоны колер азначае барацьбу за свабоду. Зорка — пуцяводнае святло, белы колер зоркі — мір.
Лаўрэяна-Чылента
Насельніцтва складае 1078 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 83 чал./км². Займае плошчу 13 км². Паштовы індэкс — 84050. Тэлефонны код — 0974.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Cono Abate.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Ведзено
Ведзено (Ведено́, Ведана) — сяло ў Чачэнскай Рэспубліцы. Адміністрацыйны цэнтр Ведзенскага раёна.
Зандам
Зандам (Zaandam; раней таксама і ; часцей называўся Саардам) — горад на захадзе Нідэрландаў у правінцыі Паўночная Галандыя, адміністрацыйны цэнтр абшчыны Занстад. Уваходзіць у агламерацыю Рандстад.
Горад размешчаны на абодвух берагах ракі, недалёка ад Паўночнага марскога канала. Назва адбываецца ад камбінацыі слоў 'Зан (назва ракі)' і 'дамба'.
Найбуйнейшы населены пункт абшчыны Занстад (72 597 чал. на 1 студзеня 2010 года).
Ведзено
Утварае муніцыпальнае ўтварэнне «Ведзенскае сельскае паселішча». Размешчана ў цэнтральнай частцы Ведзенскага раёна, у міжрэччы рэк Хулхулау і Ахкічу, за 67 км на паўднёвы ўсход ад горада Грозны.
Ведзено фактычна зліўся з паселішчам Акцябрскае на паўночным захадзе і з Дышнэ-Ведзено на паўднёвым усходзе. Іншыя бліжэйшыя населеныя пункты: Нефцянка на паўднёвым захадзе, Эшылхатай на захадзе і Эрсенай на паўночным усходзе.
Сярэднія вышыні на тэрыторыі сяла складаюць каля 767 метраў над узроўнем мора. На поўдні над паселішчам узвышаецца хрыбет Хорач, з аднайменнай вяршыняй.
Уладзімір Вікенцьевіч Бабук
Уладзімір Вікенцьевіч Бабу́к (, в. Навасёлкі, Ігуменскага павета, цяпер Пухавіцкі раён —, Мінск) — беларускі хірург. Доктар медыцынскіх навук (1937), прафесар (1938). Заслужаны дзеяч навукі БССР (1948).
Біяграфія
Скончыў Магілёўскую фельчарскую школу ў 1917 годзе, вучыўся ў Блонскім народным вучылішчы, на рабфаку. Скончыў медыцынскі факультэт Казанскага ўніверсітэта ў 1923 годзе. Працаваў загадчыкам Чэрвеньскага павятовага аддзела аховы здароўя. 3 1937 г. у Мінскім медыцынскім інстытуце. Загадчык кафедрамі агульнай, факультэцкай хірургіі, аператыўнай хірургіі і тапаграфічнай анатоміі Мінскага медыцынскага інстытута (1937—1962).
Памёр у Мінску. Пахаваны на могілках «Чыжоўка».
Навуковая дзейнасць
Аўтар больш за 90 навуковых публікацый па даследаванні і лячэнню шоку і, манаграфіі, падручніка для студэнтаў медыцынскіх ВНУ. Падрыхтаваў доктара, 22 кандыдаты медыцынскіх навук.
Работы па эксперыментальнаму і клінічнаму лячэнню і крывацёку, хірургічнаму лячэнню, спантаннай гангрэны. Распрацаваў метады лячэння, , апёкаў, гангрэны, сепсісу.
Узнагароды
Узнагароджаны 2-ма ордэнамі, медалямі, Ганаровымі граматамі Вярхоўных Саветаў БССР і Кіргізскай ССР, значком «Выдатнік аховы здароўя».
Эма Мак-Кеан
Эма Мак-Кеан (Emma McKeon; нар., Вуланганг) — аўстралійская плыўчыха, пяціразовая алімпійская чэмпіёнка (2016 і 2020). Выйграла 17 медалёў, у тым ліку чатыры залатыя, на чэмпіянатах свету па водных відах спорту; і 12 медалёў, у тым ліку восем залатых, на Гульнях Садружнасці ў Глазга 2014 года і Голд-Косце 2018 года. Рэкардсменка сярод усіх аўстралійцаў па колькасці алімпійскіх узнагарод за кар’еру (11), па колькасці залатых узнагарод дзеліць рэкорд з Янам Торпам (па 5). Па колькасці медалёў на адных Алімпійскіх гульнях сярод жанчын дзеліць рэкорд з савецкай гімнасткай Марыяй Гарахоўскай (па 7).
Вуліца Карла Лібкнехта
Вуліца Карла Лібкнехта:
Цыркуль
Цы́ркуль (ад Circulus — круг, акружнасць) — прылада для малявання акружнасцей і дуг акружнасцей, таксама можа быць выкарыстаны для вымярэння адлегласцей, у прыватнасці, на картах. Можа быць выкарыстаны ў геаметрыі, чарчэнні, для навігацыі і іншых мэтаў.
Сэмпульна Краеньске (гміна)
Сэмпу́льна Крае́ньске (Sępólno Krajeńskie) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Сэмпаленскага павета Куяўска-Паморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Сэмпульна Краеньске. Плошча гміны складае 229,18 км². Станам на 2007 год у гміне Сэмпульна Краеньске пражывалі 15 906 чалавек, шчыльнасць — 69,4 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 22 салецтвы.
Цыркуль
Цыркуль робіцца з металу, пластмасы, драўніны і складаецца з двух частак, злучаных шарнірам. Звычайна на канцы адной з іх размяшчаецца іголка, на канцы другой — пішучы прадмет (напрыклад, грыфель). У вымяральнага цыркуля іголкі на абедзвюх ножках.
Адмысловы набор, які змяшчае апроч цыркуля дадатковае прыладдзе (такое як зменныя іголкі) і інструменты (кронцыркуль, вымяральны цыркуль, рэйсфедар), а таксама футарал з адпаведнымі паглыбленнямі для іх завецца гатавальняй.
Мюнхенскі ўніверсітэт Бундэсвера
Мюнхенскі ўніверсітэт Бундэсвера (Universität der Bundeswehr München) — нямецкая дзяржаўная спецыялізаваная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Мюнхен.
Агульная характарыстыка
Універсітэт быў заснаваны ў 1973 годзе па ініцыятыве тагачаснага федэральнага міністра абароны Гельмута Шміта. Гэта адзін з двух універсітэтаў Бундэсвера, у якіх нямецкая армія навучае сваіх кандыдатаў у афіцэры і маладых афіцэраў. Універсітэт уваходзіць у структуру і кіруецца Федэральным міністэрствам абароны.
Універсітэт звычайна даступны салдатам, якія з'яўляюцца афіцэрамі і кандыдатамі ў афіцэры арміі Германіі. У цяперашні час каля 3 000 студэнтаў вучацца па базавых праграмах вучэльні, у тым ліку 400 жанчын. Каля 50 афіцэраў узброеных сіл краін-саюзніц НАТА таксама штогод сканчаюць вучобу ў Мюнхене. Акрамя таго, ва ўніверсітэце таксама вучацца і цывільныя студэнты. З 2002 года невялікая колькасць нямецкіх цывільных студэнтаў (напрыклад, 270 чалавек у 2019 годзе) вучацца ва ўніверсітэце. Іх навучанне фінансуецца іхнім будучым працадаўцам, у асноўным буйнымі прамысловымі і страхавымі кампаніямі; яны вучацца ў асноўным па праграмах эканамічнага і тэхнічнага навучання.
Акжарма (Сырдар’інскі раён)
Акжарма — сяло ў Сырдар’інскім раёне Кызылардзінскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр і адзіны населены пункт Акжармінскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 26 км на паўднёвы захад ад раённага цэнтра, пасёлка Церэназек. Код КАТА — 434835100.
1994 год у гісторыі астраноміі
1994 год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.
Вуліца 1905 года (станцыя метро)
«Вуліца 1905 года» (У́лица 1905 го́да) — станцыя Таганска-Краснапрэсненскай лініі Маскоўскага метрапалітэна.
Асіна (значэнні)
Назву Асіна маюць:
Бегавая (станцыя метро, Масква)
«Бегавая» (Бегова́я) — станцыя Таганска-Краснапрэсненскай лініі Маскоўскага метрапалітэна.
Сцяг Кітайскай Рэспублікі
Сцяг Кітайскай Рэспублікі (традыц. кіт.: 中華民國國旗; спр. кіт.: 中华民国国旗; піньінь: Zhōnghuá Mínguó guóqí) — сімвал Кітайскай Рэспублікі. Сцяг складаецца з элементаў, якія сімвалізуюць Сіняе Неба, Белае Сонца і Цалкам Чырвоную Зямлю (традыц. кіт.: 青天、白日、滿地紅; спр. кіт.: 青天、白日、满地红; піньінь: qīng tiān, bái rì, mǎn dì hóng), каб адлюстравай яго прыкметы. Упершыню пачаў выкарыстоўваўся Гаміньданам у 1928 годзе.
Сіняе Неба з Белым Сонцам (кітайская мова: 青天白日; піньінь: Qīng tīan bái rì), служылі праектам партыйнага сцяга і эмблемы Гаміньдана.
У «Сінім Небе з Белым Сонцам» сімвал, дванаццаць прамянёў белага Сонца, якое ўяўляе дванаццаць месяцаў і дванаццаць традыцыйных кітайскіх гадзін (時辰 shíchen), кожны з якіх адпавядае двум сучасным гадзінам (小時 xiǎoshí, непераноснае значэнне: «невялікі, малы shi»), і сімвалізуе Дух Прагрэсу.
IC 2383
IC 2383 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) ў сузор’і Рак.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Знаменскае (Чачня)
Знаменскае (Зна́менское, Чӏулга-Юрт) — сяло ў Надцерачным раёне Чачэнскай Рэспублікі. Адміністрацыйны цэнтр Надцерачнага муніцыпальнага раёна.
Утварае муніцыпальнае ўтварэнне Знаменскае сельскае паселішча як адзіны населены пункт у яго складзе. Размешчана на правым беразе ракі Церак, за 65 км на паўночны захад ад горада Грозны.
Найбліжэйшыя населеныя пункты: на поўначы — станіца Ішчэрская, з якой злучана мостам, на паўночным усходзе — сёлы Рубежнае і Алпатава (Чачня), на паўночным захадзе — сяло Бена-Юрт, на паўднёвым усходзе — сяло Верхні Наур, на поўдні — сёлы Калаус і Камарова, на паўднёвым захадзе — сяло Гвардзейскае.
Лаўрыта
Лаўрыта (Laurito) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Кампанія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Салерна.
Насельніцтва складае 941 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 50 чал./км². Займае плошчу 19 км². Паштовы індэкс — 84050. Тэлефонны код — 0974.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Грыбоўшчына (Шаркаўшчынскі раён)
Грыбо́ўшчына (, Грибовщина) — вёска ў Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Більдзюгскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Новы Пагост Дзісенскага павета, а з 1926 года ў Браслаўскім павеце Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Наурская
Наурская (Нау́рская, Новр-гӏала) — станіца ў Чачэнскай Рэспубліцы, цэнтр Наурскага раёна. Утварае Наурскае сельскае паселішча. Размешчана за 48 км на паўночны захад ад цэнтра Грознага (па прамой) і за 3 км на паўднёвы захад ад чыгуначнай станцыі Наурская.
Станіца знаходзіцца на Церска-Кумскай нізіне, на левым беразе ракі Церак, за 1—1,5 км на поўнач ад рэчышча ракі. Уздоўж ракі Церак расце густы лес, з іншых бакоў станіца акружаная садамі і вінаграднікамі.
Альшэўскі сквер
Альшэ́ўскі сквер (Ольшевский сквер) — сквер у Фрунзенскім раёне Мінска. Тэрыторыя абмежавана будынкам Мінскага раённага выканаўчага камітэта, вуліцамі Альшэўскага і Кальварыйскай.
Назва скверу прысвоена ў 2009 годзе, па назве знесенай у 1960-я гады вёскі Альшэва.
Каргаўшчына
Каргаўшчы́на, Каргавіца, Рудакоўка — рака ў Лагойскім раёне Мінскай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Балавец (басейн Дзвінасы).
Даўжыня ракі 12 км. Сярэдні нахіл воднай паверхні 2,2 м/км. Плошча вадазбору 32 км². Пачынаецца ва ўрочышчы Каргавішча, у напрамку на поўдзень ад вёскі Чырвоная Зара і аграгарадка Мятлічыцы. Упадае ў Балавец за 3 км у напрамку на паўднёвы захад ад вёскі Чысты Бор. Вадазбор на паўночных схілах Мінскага ўзвышша. Рэчышча каналізаванае ў ніжнім цячэнні. На рацэ 2 сажалкі (каля вёсак Акалова і Мятлічыцы).
Амангельды (Кызылардзінская вобласць)
Амангельды — сяло ў Сырдар’інскім раёне Кызылардзінскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр і адзіны населены пункт Амангельдзінскай сельскай акругі. Код КАТА — 434837100.
Фізічны факультэт БДУ
Фізічны факультэт БДУ — адзін з самых буйных факультэтаў галоўнай ВНУ Беларусі. Створаны ў 1958 годзе. У складзе факультэта 12 кафедр, 11 навукова-даследчых лабараторый (НДЛ), Беларускі міжвузаўскі цэнтр і абсерваторыя. Акрамя таго, праводзяцца фундаментальныя і прыкладныя даследаванні, а таксама прамысловыя, тэхналагічныя і іншыя распрацоўкі.
Гісторыя
У 1922 годзе на педагагічным факультэце Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта было адкрыта фізіка-матэматычнае аддзяленне. У 1933 годзе фізіка-матэматычнае аддзяленне было ператворана ў фізіка-матэматычны факультэт. У 1938 годзе фізіка-матэматычны факультэт уключаў у сябе 4 кафедры:
У 1941 годзе з-за вайны і акупацыі Мінска фізіка-матэматычны факультэт спыніў працу і ў верасні 1943 года па 1945 год функцыянаваў у горадзе Сходня Маскоўскай вобласці.
У кастрычніку 1958 года фізіка-матэматычны факультэт быў падзелены на два самастойныя факультэты — фізічны і матэматычны. Першым дэканам фізічнага факультэта стаў М. П. Халімановіч. У 1960-я — 1970-я гады фізічны факультэт актыўна развіваўся. На базе навукова-даследчых лабараторый фізічнага факультэта ў 1971 годзе быў адкрыты Навукова-даследчыцкі інстытут прыкладных фізічных праблем на чале з акадэмікам А. Н. Сеўчанкам. У 1976 годзе на базе чатырох кафедр фізічнага факультэта аддзяліўся факультэт радыёфізікі і электронікі. У 1986 годзе быў створаны Інстытут ядзерных праблем, які ўзначаліў прафесар кафедры ядзернай фізікі У. Р. Барышэўскі.
Выпускнікі
Вядомыя выпускнікі фізічнага факультэта, Лаўрэаты Ленінскай прэміі і Дзяржаўнай прэміі СССР:
Бізнесмены
= Адукацыйны працэс = Колькасць супрацоўнікаў факультэта складае больш за 400 чалавек. З іх больш за 115 чалавек - выкладчыкі: прафесары, дацэнты, асістэнты, 130 чалавек - супрацоўнікі НДЛ. На факультэце працуе 2 акадэміка і 1 член-карэспандэнт НАН Беларусі, 24 дактары навук і 161 кандыдат навук. На факультэце навучаецца больш за 700 студэнтаў. У аспірантуры - каля 70 аспірантаў.
На фізічным факультэце навучанне адбываецца па спецыяльнасці «Н.01.02.00. — Фізіка». Выпускнікі могуць атрымаць кваліфікацыю «Фізік. Даследчык», «Фізік. Інжынер», «Фізік. Менеджар», «Фізік. Выкладчык фізікі і інфарматыкі», акадэмічныя ступені бакалаўра і магістра. У рамках дадзенай спецыялізацыі 11 кафедр могуць ажыццяўляць падрыхтоўку па 33 спецыялізацыям:
Акадэмікі, якія выкладалі на факультэце
= Навуковыя даследаванні = На факультэце працуюць 130 навуковых супрацоўнікаў 14 навукова-даследчых лабараторый, акрамя таго, навуковай дзейнасцю займаецца большасць выкладчыкаў.
Фінансаванне навуковых работ ажыццяўляецца з некалькіх крыніц. Каля палавіны сродкаў забяспечвае дзяржаўны бюджэт рэспублікі - праз базавае фінансаванне БДУ і праз конкурснае фінансаванне са сродкаў дзяржкамітэта па навуцы і тэхналогіям Рэспублікі Беларусь, Фонда фундаментальных даследаванняў Беларусі і Дзяржаўных праграм фундаментальных і прыкладных даследаванняў. Другая палова фінансавання навукі складаецца са сродкаў прамысловых аб'яднанняў і арганізацый, дзяржаўных замоў, а таксама розных міжнародных фондаў.
Фізічны факультэт вядзе сумесныя даследаванні з інстытутамі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі, прамысловымі аб'яднаннямі, сярод якіх ПА «Интэграл» і ААТ «Беларуськалій», з іншымі ВНУ (БДУІР, БДПУ і інш.). Значная частка навуковых працаўнікоў і выдчыкаў факультэта праводзяць даследаванні ў кааперацыі з замежнымі арганізацыямі: Аб'яднаным інстытутам ядзерных даследаванняў (Дубна, Расія), Енскім і Хагенскім універсітэтамі (Германія), Інстытутамі ядзернай фізікі (Чэхія, Польшча), Універсітэтам Падуі (Італія), Ляхайскім універсітэтам (Бетлехем, ЗША) і інш.
Вынікі прыкладных распрацовак вучоных факультэта выкарыстоўваюцца ў радыеэлектроннай, аптычнай, аўтамабільнай, трактарнай, прыборабудаўнічай прамцысловасці, у геалогіі, медыцыне, біятэхналогіі і іншых галінах гаспадаркі Беларусі.
= Структура факультэта =
Рэйтынгі
БДУ - адзіны беларускі універітэт, прадстаўлены ў прэстыжных сусветных рэйтынгах: QS («Фізіка і астраномія») и THE («Фізічные навукі»).
Літоўскія сяляне (карціна)
Літоўскія сяляне — карціна Францішка Смуглевіча, напісаная каля 1775 года. Захоўваецца ў.
Сюжэт
Смуглевіч адмовіўся ад адлюстравання пэўнага сюжэта, замест гэтага паказаўшы абагульненыя народныя рысы чалавека, якія падкрэсліваюць сялянскую годнасць і ўнутраны спакой. Ціхая, гарманічная кампазіцыя малюнка, святло, стрыманыя каляровыя тоны адпавядаюць класічнай эстэтыцы.
IC 2384
IC 2384 — галактыка тыпу SB0-a (кампактная выцягнутая галактыка) ў сузор’і Рак.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Парасельскія астравы
Парасельскія астравыа (, Quần Đảo Hoàng Sa) — незаселены архіпелаг у Паўднёва-Кітайскім моры, які складаецца з маленькіх астраўкоў і рыфаў. Знаходзіцца ў 230 км на поўдзень ад КНР (ад вострава Хайнань) і ў 200 км на ўсход В’етнама (ад вострава Лішон).
Архіпелаг з 1974 года быў захоплены КНР, але прэтэнзіі на яго прад'яўляюць таксама В'етнам і Кітайская Рэспубліка (Тайвань). В'етнам адміністрацыйна адносіць астравы да горада правінцыйнага ўзроўня Дананга, Кітай — да вострава-правінцыі Хайнань, Тайвань — да Гаасюна.
Астравы размешчаны на тэрыторыі прыкладна 250 на 100 км. Найбуйнейшыя Парасельскія астравы: в. Патл, в. Трайтан, а-вы Крэсент, в. Лінкальн.
Шчукінская (станцыя метро)
«Шчукінская» (Щу́кинская) — станцыя Таганска-Краснапрэсненскай лініі Маскоўскага метрапалітэна.
Надцерачнае
Надцерачнае (Надте́речное, Лаха Нёвре) — сяло ў Надцерачным раёне Чачэнскай рэспублікі. Адміністрацыйны цэнтр Надцерачанскага сельскага паселішча, у склад якога таксама ўваходзіць хутар Мінеральны як Цэнтральная сядзіба дзяржгаса «Мінеральны». Сяло размешчана на правым беразе ракі Церак, за 20 км на паўднёвы ўсход ад раённага цэнтра сяла Знаменскае і за 28 км ад чыгуначнай станцыі Ішчэрскай. Таксама выкарыстоўваецца іншая назва — Ніжні Наур.
Бліжэйшыя населеныя пункты: на захадзе — сяло Верхні Наур (8 км), на паўночным усходзе — станіцы Мекенская і Савельеўская, на паўночным захадзе — станіца Наурская, на поўдні — пасёлак Сядзіба Дзяржгаса «Мінеральны», на ўсходзе — сяла Мекен-Юрт (8 км) і Падгорнае.
Ё Калс
Ёзэф Марыя Лорэнс Тэа «Ё» Калс (Jozef Maria Laurens Theo «Jo» Cals; 18 ліпеня 1914, Рурмонд, Нідэрланды — 30 снежня 1971, Гаага, Нідэрланды) — нідэрландскі палітычны і дзяржаўны дзеяч. Былы прэм’ер-міністр Нідэрландаў.
Мікалай Сяргеевіч Аслікоўскі
Іван Васілевіч Болдзін (, п. Лэтычыў, Падольская губерня —, Масква) — Герой Савецкага Саюза, генерал-лейтэнант.
Біяграфія
Скончыў гімназію.