cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Васіль Іванавіч Сянкевіч
Біяграфія
Скончыў Брэсцкі педагагічны інстытут (1980), з 1980 года працуе ў ім, з 1992 года — загадчык кафедры. Даследуе праблемы прагмалінгвістыкі, семантыкі беларускай, польскай і рускай моў.
IC 2451
IC 2451 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) ў сузор’і Рак.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Бессмяроцце (мемарыяльны комплекс)
Бессмяроцце — мемарыяльны комплекс ў Гарадку. Знаходзіцца на вайсковых могілках на плошчы Леніна.
Гісторыя
У 1974 годзе на вайсковых могілках створаны мемарыяльны комплекс (арх. Ю. Градаў, Л. Левін, С. Наўмывакін, скульпт. Ю. Патапаў). На вайсковых могілках пахавана больш 5 тысяч савецкіх воінаў, загінуўшых у баях за вызваленне горада і раёна. Сярод пахаваных — Героі Савецкага Саюза А. І. Дыдышка, П. П. Зюбін, В. А. Талкачоў і генерал-маёр М. М. Каржанеўскі.
Апісанне
Размешчаны на прамавугольным участку, мае сіметрычна-восевую планіроўку. Абапал цэнтральнага ўвахода пастаўлены абліцаваныя мармуровымі плітамі стэлы — выцягнутыя па гарызанталі паралелепіпеды з урэзанымі ў іх жалезабетоннымі клінамі з памятнымі надпісамі. У цэнтры вымашчаны паліраванымі мармуровымі плітамі невысокі квадратны подыум, на якім скампанавана пяціканцовая зорка. У цэнтры зоркі — Вечны агонь. На адным з 4 вуглоў подыума пастаўлены невысокі каменны блок. Такой жа формы каменныя блокі ўстаноўлены ўздоўж прамавугольных газонаў мемарыяла. Комплекс завершаны ўстаноўленым на чатырохгранным пастаменце бронзовым бюстам камандзіра 26-й гвардзейскай Усходне-Сібірскай стралковай дывізіі гвардыі генерал-маёра М. М. Каржанеўскага.
American Music Award
American Music Awards (AMA) — адна з самых галоўных цырымоній музычных узнагарод ЗША. Праводзіцца з 1974 года. Гэта прэмія фактычна з’яўляецца асноўным канкурэнтам прэміі Grammy, а таксама і іншых музычных узнагарод.
Заваявалі найбольшую колькасць узнагарод American Music Award
Пераможцы ў намінацыі Лепшы гурт у жанры Соўл/R&B: (4) перамогі Пераможцы ў намінацыі Лепшы выканаўца жанру Поп/Рок: (4) перамогі Пераможцы ў намінацыі Лепшы выканаўца жанру Поп/Рок: (3) перамогі Пераможцы ў намінацыі Лепшы выканаўца жанру Соўл/[R&B: (4) перамогі Пераможцы ў намінацыі Лепшы выканаўца жанру Соўл/R&B: (7) перамог
Тшыцянж (гміна)
Тшы́цянж (Trzyciąż) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Алькушскага павета Малапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Тшыцянжы. Плошча гміны складае 96,56 км². Станам на 2007 год у гміне Тшыцянж пражывалі 7130 чалавек, шчыльнасць — 73,8 чал./км².
Свята-Мікалаеўская царква (Данілавічы)
Свята-Мікалаеўская царква — былы праваслаўны храм у в. Данілавічы Веткаўскага раёна Гомельскай вобласці.
Гісторыя
Царква знаходзілася ў цэнтры вёскі. Пабудавана ў 1926 г. з дрэва. 19 сакавіка 2006 г. царква згарэла, на яе месцы пабудаваны новы цагляны храм.
Архітэктура
Вырашана ў рэтраспектыўна-рускім стылі. Кананічную аб'ёмна-прасторавую кампазіцыю складаюць званіца-прытвор, кароткі бабінец, кубападобная малітоўная зала, пяцігранная апсіда з бакавымі рызніцамі. Над цэнтральным зрубам узведзены магутны васьмігранны шатровы барабан, завершаны, як і шацёр двух'яруснай званіцы (васьмярык на чацверыку), цыбулепадобнымі галоўкамі. Гарызантальна ашаляваныя фасады прарэзаны прамавугольнымі аконнымі праёмамі. Уваход аформлены двухслуповым ганкам пад двухсхільным пакрыццём.
Інтэр'ер
У інтэр'еры Абразы 19 ст. «Благавешчанне», «Каранаванне Марыі», «Маці Божая Траяручыца», «Спас Вялікі Архірэй», «Спас», «Святы Мікалай» і «Цуд Георгія аб змеі» (дошка, алей).
Лонск
Лонск (, Лонск) — вёска ў Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Станіславоўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1939 гадах маёнтак у складзе гміны Шаркаўшчына Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Сяргей Пятровіч Бельцюкоў
Сяргей Пятровіч Бельцюкоў (нар., пас. Балбасава, Аршанскі раён, Віцебская вобласць) — беларускі кампазітар.
Творчасць
Працуе ў розных музычных жанрах і стылявых кірунках (ад класіка-рамантычных да сучасна-авангардных). Сярод твораў: кантаты «Начны матылёк», «Святло сонца», для хору а капэла «Вандроўнікі», «Забыты Богам край» (1987—1995); «Усяночная», містэрыя «Благаславі нас, Божа» (1995, з А. Залётневым); 3 сімфоніі: 1-я «Гравюры» (1990), 2-я «Са званамі» (1994), 3-я (1995); Канцэрт для габоя і камернага аркестра; «Капрычыо» для флейты і камернага аркестра; «Сумнае прынашэнне Моцарту» для флейты, фартэпіяна і струннага аркестра; камерна-інструментальныя творы («Стронцый-90», «Музыка для габоя і магнітнай стужкі»); рамансы на вершы М. Багдановіча і Б. Ахмадулінай; музыка да кінафільмаў «Францыск Скарына», «Тутэйшыя», «Язэп Драздовіч», «Полацкая жамчужына» і інш. і драматычных спектакляў (больш за 30).
Георгій Макаравіч Катляроў
Георгій Макаравіч Катляроў (, Веткаўскі раён, Гомельская вобласць — ) — Герой Сацыялістычнай Працы, дэпутатам Вярхоўнага Савета БССР.
Біяграфія
Працоўны шлях пачаў у пасляваенныя гады. Пасля вучобы на курсах механізатараў пры Веткаўскай МТС з 1945 года да 1952 года працаваў трактарыстам гэтай жа МТС, затым механізатарам-камбайнерам, брыгадзірам комплекснай брыгады, звенавым механізаванага звяна калгаса «Кастрычнік».
За шматгадовую добрасумленную працу быў узнагароджаны ордэнам «Знак Пашаны», медалём «За працоўную доблесць», двума ордэнамі Леніна, ордэнам Працоўнага Чырвонага Сцяга. У 1974 годзе за ўборачную кампанію ён намалаціў 1108 тон збожжа і заняў першае месца сярод камбайнераў рэспублікі. За дасягнутыя працоўныя поспехі ў 1975 годзе яму было прысвоена званне Героя Сацыялістычнай Працы. Выбіраўся дэпутатам Вярхоўнага Савета БССР.
3 кастрычніка 2008 года Катлярову Георгію Макаравічу прысвоена званне «Ганаровы грамадзянін Веткаўскага раёна».
Васілёк падбелены
Васілёк падбелены (Psephellus dealbatus) — від шматгадовых травяністых лугавых раслін сямейства родам з Каўказа. Шырока культывуецца як дэкаратыўная расліна.
Апісанне
Кветкі васілька падбеленага нагадваюць колерам і формай, кампазітнае суквецце мяняе колер ад цёмна-ружовага знешняга абадка да крэмавага кружка ў цэнтры, акружана лускатым прыкветкам на тонкім сцябле ад 30-80 см у даўжыню. Квітнее ў пачатку лета.
Вырошчванне
Васілёк падбелены шырока культывуецца як дэкаратыўная расліна, хоць яна і не так добра вядома, як некаторыя іншыя члены роду. Яна добра адаптыруецца і засухаўстойлівая. Кветкі прыцягваюць матылькоў і пчол. Размнажаецца насеннем.
Вядома некалькі сартоў.
Вайнікішкі (возера)
Вайнікішкі — возера ў Браслаўскім раёне Віцебскай вобласці Беларусі ў басейне ракі Дрысвята, за 34 км у напрамку на паўднёвы захад ад Браслава, каля вёскі Вайнікішкі.
Цэрквы гістарычнай Малдовы
Цэрквы гістарычнай Малдовы — аб'ект Сусветнай спадчыны ў Румыніі. Уключаны ў спіс Сусветнай спадчыны ў 1993 годзе. Першапачаткова уключаў у сябе сем цэркваў, размешчаных у гістарычнай вобласці Малдова і вядомых сваімі распісанымі звонку сценамі. 1 жніўня 2010 года ў аб'ект была дабаўлена царква Уваскрэсення.
Уключаныя ў спіс Сусветнай спадчыны цэрквы былі пабудаваныя паміж 1487 і 1532 гадамі. Цэрквы будаваліся, як правіла, як пахавальныя для членаў княжацкіх родаў. Мастакі спачатку распісвалі ўнутраныя сцены цэркваў, затым знешнія. Кожны манастыр характарызуецца тыповай для яго каляровай гамай: так, у фрэсках пераважае сіні, а Малдавіцы — жоўты.
Цэрквы Малдовы, не ўключаныя ў аб'ект
У Малдовы ёсць і іншыя цэрквы аналагічнай архітэктуры, не ўключаныя ў аб'ект Сусветнай спадчыны. Да іх адносяцца, напрыклад, царква Сашэсця Святога Духа ў (1609) і Праабражэнская царква ў  (1554—1561).
Explorer 2
Explorer 2 (Даследчык 2) — другі штучны спадарожнік Зямлі касмічнай праграмы Explorer. Спадарожнік быў запушчаны а 18:28 5 сакавіка 1958 (UTC).
Прылады
Explorer 2 меў лічыльнік Гейгера і акустычны дэтэктар ў мэтах выяўлення касмічных прамянёў і мікраметэарытаў.
Вынікі місіі
З-за аварыі ракеты-носьбіта (чацвёртая ступень не спрацавала), Explorer 2 не дасягнуў арбіты.
Вігерскі нацыянальны парк
Вігерскі нацыянальны парк (Wigierski Park Narodowy) — нацыянальны парк на паўночным усходзе Польшчы, у Падляскім ваяводстве. Уключае ў сябе тэрыторыю Мазурскага паазер’я і Аўгустоўскую пушчу. З’яўляецца таксама аб’ектам Рамсарскай канвенцыі. Галоўнае ўпраўленне парку знаходзіцца ў горадзе Сувалкі.
Гісторыя
Парк быў створаны 1 студзеня 1989 года плошчай 149,56 км². У цяперашні час плошча складае 150,86 км², з якіх 94,64 км² займаюць лясы; 29,08 км² займаюць унутраныя воды і 27,14 км² займаюць іншыя тэрыторыі.
Геаграфія
Ландшафт парку ў большай меры быў сфармаваны ледавікамі, якія праходзілі праз гэты рэгіён каля 12 тысяч гадоў таму. Ледавік павольна адыходзіў на поўнач, утвараючы даліны, многія з якіх былі запоўненыя вадой і ўтварылі азёры. Паўночная частка парку — узгорыстая, з вышынёй да 180 м над узроўнем мора. Паўднёвая частка — больш раўнінная і лясістая. Самае вялікае возера парку — Вігры, плошча якога складае 21,87 км², а максімальная глыбіня — 73 м, дало яму назву. На тэрыторыі парку — 41 возера. Найбуйнейшая рака — Чорная Ганча, якая ўпадае ў возера Вігры і далей выцякае з яго.
Флора і фаўна
У парку насяляе больш за 1700 відаў жывёл, уключаючы 46 відаў млекакормячых, 202 віды птушак, 12 відаў амфібій і 5 відаў рэптылій. Найбольш характэрным жавотным парку можна лічыць звычайнага бабра; у цяперашні час налічваецца больш за 250 асобін. Сустракаюцца таксама і ваўкі. У рэках і азёрах насяляе 32 віду рыбы. Большая частка лясоў — піхтавыя, значныя плошчы займаюць таксама тарфяныя балоты.
Алексіна (Дзямідаўскі раён)
Алексіна (Алексино) — вёска ў Дзямідаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Забор’еўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Флорэнс Грын
Флорэнс Беатрыс Грын (нар. Пэтэрсан) (19 лютага 1901 — 4 лютага 2012) — апошняя з ветэранаў Першай сусветнай вайны.
Біяграфія
Нарадзілася ў Лондане ў сям’і Фрэдэрыка і Сары Пэтэрсан. У 1918 г. паступіла ў Жаночыя Каралеўскія ваенна-паветраныя сілы, дзе служыла афіцыянткай.
У 1920 годзе яна пераехала ў Кінгс Лін (графства Норфалк), дзе выйшла замуж за Вальтэра Грына, у шлюбе з якім яна пражыла 50 гадоў; у 1970 годзе Вальтэр памёр.
Пасля смерці Клода Шулза 5 мая 2011 года Флорэнс Грын заставалася адзінай з жывых ветэранаў Першай сусветнай вайны.
Памерла 4 лютага 2012 года.
Поліпрапілен
Упершыню крышталічны поліпрапілен атрыманы Дж. Ната ў 1954 годзе.
Уласцівасці
Цвёрдае рэчыва, празрыстае ў тонкіх пластах, малочна-белае ў тоўстых. Ступень крышталічнасці 73—75 %. Шчыльнасць 920—930 (900—920 ) кг/м³. Тэмпература плаўлення 160—176 °С. Не раствараецца ў арганічных растваральніках, стойкі да вады (да 130 °C), кіслот і шчолачаў. Раствараецца ў араматычных вуглевадародах. Пад уздзеяннем салянай, сернай кіслот і хромавай сумесі цямнее і разбураецца.
Поліпрапілену ўласцівы вялікая ўдарная трываласць, устойлівасць да шматразовага выгіну і да сцірання, нізкая газапранікальнасць, добрыя дыэлектрычныя параметры. Адмоўнымі якасцямі з’яўляюцца невялікая ўстойлівасць да ўздзеяння тэмпературы і святла (вырашаецца спецыяльнымі дабаўкамі — стабілізатарамі).
Выкарыстанне
Поліпрапілен выкарыстоўваецца ў вытворчасці дэталяў машын, плёнак, труб, бытавых вырабаў. З дабаўкамі ў поліпрапілен тальку, мелу, графіту, сажы і інш. атрымліваюць кампазіцыі (у тым ліку, электраправодныя і магнітныя).
IC 2452
IC 2452 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) ў сузор’і Рак.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Баймурат батыр
Баймурат батыр (, да 2017 г. — Акжарма ) — сяло ў Кызылардзінскай вобласці Казахстана. Знаходзіцца ў падпарадкаванні гарадской адміністрацыі Кызыларды. Адміністрацыйны цэнтр Акжармінскай сельскай акругі. Код КАТА — 431033100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1121 чалавек (549 мужчын і 572 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 1345 чалавек (677 мужчын і 668 жанчын).
Забор’е (Дзямідаўскі раён)
Забор’е (Забо́рье) — вёска ў Дзямідаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Забор’еўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
Заснаванне сядзібы і яе ўладкаванне звязаны з імем старадаўняга смаленскага роду Рачынскіх. Шляхцічы Рачынскія ў 1630—1640-я гады атрымалі за службу ад польскага караля шырокія ўладанні з вёскамі і сялянамі ў розных месцах Смаленскага ваяводства.
Перайшоўшы пасля 1654 года на службу Рускай дзяржаве, яны прынялі праваслаўе і захавалі свае маёнткі. Адным з гэтых маёнткаў было «Забор’е»: сяльцо на рэчцы Палоўе, дзе была ўладкованая сядзіба землеўладальніка, і яго навакольныя зямлі з вёскамі. У 1737 годзе ўладальнік маёнтка палкоўнік Д. Н. Рачынскі пабудаваў у сваёй сядзібы драўляную царкву ў імя Успення Багародзіцы, і сяльцо стала сялом — цэнтрам аднайменнага царкоўнага прыходу. Сяло хутка расло і добраўпарадкоўвалася.
Рачынскія ўмела вялі сваю гаспадарку, іх прадукцыя высока шанавалася і лёгка знаходзіла свой збыт. Смаленскія крупы былі ўдастоены вышэйшых узнагарод на Сусветнай выстаўцы ў Лондане ў 1851 годзе і сталі пастаўляцца на двары Англіі.
У 1860 годзе сядзіба была перабудавана: пабудаваны два сядзібных дома, мураваная царква, некалькі каменных і гаспадарчых пабудоў, павялічаны парк, уладкаваны падыходы да возера.
У спецыяльнай літаратуры сельскагаспадарчы маёнтак Рачынскіх адзначаўся як адзін з найлепшых у Расіі. Так, у адным з апісанняў некаторых гаспадарак Смаленскай губерні (1898) аб маёнтку «Забор’е» сказана: плошча яго — 3000 дзесяцін, гаспадарку вядзе асабіста ўладальнік Віктар Пятровіч Рачынскі (з 1898 па 1906 гады быў правадыром дваранства Парэцкага павета), дапамагалі яму кіраўнік і загадчыкі асобных галін гаспадаркі — жывёлагадоўлі, паляводства, садоўніцтва.
Адзначалася, што ў маёнтку ёсць паравы млын, бровар, сыраварня, малочны завод. Забяспечвала вадой гэтыя прадпрыемствы воданапорная вежа.
Кіраванне гаспадаркай ажыццяўлялася з канторы, дзе пэўны час знаходзіўся гаспадар. Яна была злучаная тэлефоннай сувяззю (рэдкасць у канцы XIX стагоддзя) з усімі гаспадарчымі службамі маёнтка і з павятовым мястэчкам Парэчча.
Да 1929 года сяло ў Парэцкім павеце.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Андрэй Леанідавіч Стась
Андрэй Леанідавіч Стась (нарадзіўся 18 кастрычніка 1988 г., у Мінску) — беларускі хакеіст, цэнтральны нападнік каманды «Авангард» (Омск), якая выступае ў КХЛ.
Кар'ера
Выступаў раней за два мінскія клубы: «Юнацтва-Мінск» і «Керамін».
Карапэле-Кальвізіа
Карапэле-Кальвізіа (Carapelle Calvisio) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Абруца, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Л'Аквіла.
Андрэй Леанідавіч Стась
Кар'ера
У складзе нацыянальнай зборнай Беларусі правёў 23 матчы, адзначыўся двума галявымі перадачамі. Удзельнік зімовых Алімпійскіх гульняў 2010, удзельнік чэмпіянатаў свету 2009, 2010 і 2011 гг. У складзе моладзевай зборнай Беларусі ўдзельнік чэмпіянатаў свету 2007 і 2008 гг. (дывізіён I). У складзе юнацкай зборнай Беларусі ўдзельнік чэмпіянатаў свету 2005 (дывізіён I) і 2006 гг.
Карапэле-Кальвізіа
Насельніцтва складае 90 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 6 чал./км². Займае плошчу 14 км². Паштовы індэкс — 67020. Тэлефонны код — 0862.
Андрэй Леанідавіч Стась
Кар'ера
Уладальнік Кубка Шпенглера (2009).
Карапэле-Кальвізіа
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Pancrazio martire.
Андрэй Леанідавіч Стась
Кар'ера
Лепшы гулец года Беларусі (2016)
Карапэле-Кальвізіа
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Парэцкі сельсавет (Пінскі раён)
Парэ́цкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Пінскага раёна Брэсцкай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — вёска Табулкі (да чэрвеня 1978 года — вёска Парэчча).
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Лагішынскага раёна Пінскай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Парэчча. З 8 студзеня 1954 года ў Брэсцкай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Чамярынскага сельсавета. 9 сакавіка 1959 года ў склад Масевіцкага сельсавета пералічана вёска Цвярдоўка. Пасля скасавання Лагішынскага раёна 25 снежня 1962 года ўвайшоў у склад Пінскага раёна. На 1 студзеня 1974 года ў складзе сельсавета 4 населеныя пункты.
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1321 чалавек, з іх 96,1 % — беларусы.
Юбея
Юбе́я (Jubaea) — род раслін сямейства Пальмавыя (Arecaceae). Да роду адносяць 1 рэліктавы від, пашыраны на ціхаакіянскім узбярэжжы Чылі — юбея чылійская або слановая пальма (Jubaea chilensis).
Дрэва вышынёй да 25 м і з дыяметрам ствала да 1 м. Ствол гладкі, попельна-шэры. Не верхавінцы дрэва крона з 60—100 перыстых лісцяў. Плод — касцянка даўжынёй 4—5 см з мясістым каляплоднікам.
Выкарыстанне
Харчовая, тэхнічная і дэкаратыўная расліна. Насенне юбеі ўтрымлівае да 35 % алею. Лісце выкарыстоўваецца для вырабу валокнаў, у якасці дахавага матэрыялу. З салодкага соку вырабляюць патаку і віно.
Спаса-Праабражэнская царква (Даўбені)
Спаса-Праабражэнская царква — праваслаўны храм у вёсцы Даўбені Валожынскага раёна Мінскай вобласці.
Гісторыя
На заходняй ускраіне вёскі. Пабудавана ў 1869 г. па тыпавым праекце з бутавага каменю. Адрэстаўрыравана ў канцы 20 ст.
Архітэктура
Помнік архітэктуры сінадальнага накірунку рэтраспектыўна-рускага стылю. Будынак чатырохчасткавай аб'ёмна-прасторавай кампазіцыі: трох'ярусная вежа-званіца (васьмярык на 2 чацверыках), невялікая трапезная, кубападобная малітоўная зала, паўцыркульная апсіда. Фасады расчлянёны адзінарнымі і здвоенымі лучковымі аконнымі праёмамі. Архітэктура фасадаў заснавана на спалучэнні бутавай муроўкі і атынкаваных элементаў дэкору (вуглавыя лапаткі, карнізы, плоскасныя ліштвы аконных праёмаў).
Землі Германіі
У прастамоўі часта ўжываюць тэрмін Федэральная зямля, але ў юрыдычных дакументах як Канстытуцыя Германіі або канстытуцыях земляў такі тэрмін не выкарыстоўваецца, бо германскія землі разам утвараюць Федэратыўную Рэспубліку Германія і не з'яўляюцца адміністрацыйнымі адзінкамі Германіі.
Міхаіл Віктаравіч Ерамчук
Міхаіл Ерамчук (нар., ) — беларускі футбаліст (паўабаронца) і трэнер.
Давыд Пільхоўскі
Давыд Зыгмунт Пільхоўскі (, Гарадзенскі павет, Троцкае ваяводства, Вялікае Княства Літоўскае —, ) — асветнік, педагог, перакладчык. Доктар філасофіі (1766 г.) і кананічнага права (1778 г.).э
Міхаіл Віктаравіч Ерамчук
Клубная кар’ера
Пачаў кар’еру ў рэчыцкім клубе «Ведрыч-97», дзе гуляў з перапынкам да 2004 года. Пасля паспяхова гуляў за сталічны МТЗ-РІПА і бабруйскую «Белшыну». У лютым 2012 года перайшоў у наваполацкі «Нафтан», па заканчэнні сезона 2012 пакінуў наваполацкі клуб і завяршыў кар’еру футбаліста.
Трэнерская кар’ера
У чэрвені 2013 года быў прызначаны выканаўцам абавязкаў галоўнага трэнера рэчыцкага «Ведрыча-97». За кароткі час яго трэнерства рэчыцкі клуб падняўся з канца турнірнай табліцы ў сярэдзіну. У ліпені 2013 года, пасля прызначэння галоўным трэнерам Аляксандра Бразевіча, застаўся старшым трэнерам клуба. Пазней стаў старшынёй рэчыцкага клуба.
Давыд Пільхоўскі
Біяграфія
3 1752 г. уступіў у ордэн езуітаў. У 1754—1757 гг. і 1761—1765 гг. вучыўся ў Віленскай акадэміі, там жа выкладаў граматыку і паэтыку. 3 1765 г. святар. У 1766—1772 гг. выкладаў у Віленскім езуіцкім «Калегіум нобіліум», перадаў яму сваю багатую бібліятэку. У 1772—1773 гг. сакратар польскага асістэнта ў Рыме. 3 1773 г. бібліятэкар «Калегіум нобіліум» у Вільні, кіраваў друкарняй. У 1778 г. атрымаў ступень доктара кананічнага права. У 1783—1787 гг. генеральны візітатар школ Адукацыйнай камісіі ў ВКЛ. У 1783—1793 гг. выкладчык польскай і лацінскай літаратур і старшыня Маральнага калегіума Галоўнай школы ВКЛ. У час працы Чатырохгадовага сойма 1788—1792 гг. выступіў у абарону правоў сялян. 3 1785 канонік, пасля кусташ інфлянцкі, з 1794 біскуп-суфраган віленскі. У час паўстання 1794 г. уваходзіў у склад Цэнтральнай дэпутацыі ВКЛ, дзе ўзначаліваў аддзел адукацыі. 3 1797 член Віленскай адукацыйнай камісіі. 3 1800 г. правадзейны член Таварыства сяброў навук у Варшаве. Незадоўга да смерці ўстанавіў вечную фундацыю ca свайго маёнтка ў Камаях i прыбытковага дома ў Вільні на падрыхтоўку 12 вучняў ca збяднелых шляхецкіх i мяшчанскіх сем’яў.
Міхаіл Віктаравіч Ерамчук
Трэнерская кар’ера
У сакавіку 2015 года Аляксандр Бразевіч звольніўся з клуба, у выніку Ерамчук перад стартам Першай лігі стаў галоўным трэнерам каманды. Праз праблемы з фінансаваннем «Рэчыца-2014» страціла асноўных ігракоў, і каманда хутка апынулася на апошнім месцы. У другой палове сезона гульня наладзілася, аднак рэчыцкі клуб так і не здолеў пакінуць апошні радок табліцы, а па заканчэнні сезона стала вядома аб расфарміраванні клуба.
Давыд Пільхоўскі
Творчасць
Аўтар акалічнасных вершаў. У 1760 г. апублікаваў у мясцовай друкарні свой верш на ўшанаванне памяці нябожчыка графа А. Салагуба i прывітальную прамову да біскупа Ю. Залускага (апошнюю напісаў сумесна з К. Марушэвічам i М. Пачобутам-Адляніцкім).
Міхаіл Віктаравіч Ерамчук
Трэнерская кар’ера
У пачатку 2016 года згадзіўся ўзначаліць адроджаную каманду «ДБК-Гомель», якая складалася ў асноўным з былых ігракоў «Рэчыцы-2014», аднак у апошні момант клуб адмовіўся ад удзелу ў Другой лізе. 1 ліпеня 2016 года Ерамчук быў прызначаны галоўным трэнерам магілёўскага «Тарпеда», якое ўзначальваў да канца сезона 2016, пасля чаго пакінуў каманду.
З 2018 года ўваходзіў у трэнерскі штаб мінскага «Энергетыка-БДУ», пакінуў клуб у чэрвені 2021 года і далучыўся да ўзбекскага клуба «Сагдыяна».
Давыд Пільхоўскі
Творчасць
У 1768 выдаў у Вільні пераклады на польскую мову твораў старажытна-рымскага гісторыка Гая Салюстыя Крыспа «Пра змову Катыліны» і «Югурцінская вайна», у 1771 г. — твораў Сенекі «Пра міласць жыцця», «Пра жыццё шчаслівае», «Пра жыццё мудрае», «Пра спакой душы» і інш., у 1775 г. — «Пра ласкавасць і гнеў», у 1781—1782 гг. — «Лісты да Люцылія» (т. 1—4, з каментарыямі). Свае сацыяльныя погляды выклаў у кнізе «Адказ на пытанне: няўжо ў мінулыя стагоддзі нячуласць да прыгонных настолькі авалодала сэрцамі палякаў, што нават вучоныя заразіліся ёю, або Дадатак да кнігі «Пра польскіх прыгонных» (Вільня, 1789).
ФК Баварыя Мюнхен
«Баварыя» Мюнхен (Fußball-Club Bayern München) ― нямецкі спартыўны клуб, што базуецца ў Мюнхене (Баварыя). Больш за ўсё вядомы футбольны клуб спартыўнай сістэмы «Баварыя», клуб з’яўляецца рэкардсменам па колькасці айчынных тытулаў: 33-разовы чэмпіён Германіі і 20-разовы ўладальнік кубка краіны.
Гісторыя
Клуб быў заснаваны ў 1900 годзе адзінаццацю ігракамі па ініцыятыве Франца Джона. Нягледзячы на тое, што ў 1932 годзе стаў чэмпіёнам Германіі, да 1963 года каманда выступала ў ніжэйшых лігах. На пачатку і ў сярэдзіне 70-х гадоў клуб дабіўся неверагодных поспехаў, тройчы запар перамагаючы ў нацыянальным чэмпіянаце (1972, 1973, 1974) і столькі ж разоў у Лізе чэмпіёнаў (1974, 1975, 1976). Капітанам каманды тады быў легендарны Франц Бекенбаўэр.
З 2006 года хатнія гульні праводзіць на «Альянц Арэне». Да гэтага 33 сезоны запар клуб праводзіў гульні на Алімпійскім стадыёне.
Склад
Станам на жнівень 2023 года.
Psammodiscus ocellatus
Psammodiscus ocellatus — рыба сямейства камбаловых атрада камбалападобных. Гэта донная рыба, якая жыве на пясчаным дне ва ўсходняй частцы Індыйскага акіяна, у прыватнасці, Інданезіі і паўночна-заходняй Аўстраліі. Яна можа дасягаць 15 сантыметраў у даўжыню.
Рыба прыгодна ў ежу.
IC 2453
IC 2453 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) ў сузор’і Рак.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Наваселле (Більдзюгскі сельсавет)
Навасе́лле (, Новоселье) — аграгарадок у Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Більдзюгскага сельсавета.
Знаходзіцца за 4 км у напрамку на поўнач ад гарадскога пасёлка Шаркаўшчына, за 222 км ад Віцебска, каля аўтадарогі.
Гісторыя
У 1921—1939 гадах вёска ў складзе гміны Шаркаўшчына Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Да 10 кастрычніка 2013 года Наваселле ўваходзіла ў склад Валожынскага сельсавета.
Мучныя вырабы
Мучныя вырабы — кулінарныя і кандытарскія вырабы, галоўным кампанентам якіх з'яўляецца мука.
Віды мучных вырабаў
Да мучных кулінарных вырабаў адносяцца наступныя вырабы любой кухні свету:
Альшэўская (станцыя метро)
«Альшэўская» (трансліт: Aĺšeŭskaja, Ольшевская) — запланаваная станцыя Чацвёртай лініі Мінскага метрапалітэна, якая будзе размешчана на скрыжаванні вуліцы Альшэўскага і праспекта Пушкіна, паміж станцыямі «Цівалі» і «Вяснянка».
На праектных схемах развіцця Мінскага метрапалітэна першапачаткова была пазначана як «Альшэўскага» (Ольшевского). У маі 2017 года Мінскі гарадскі выканаўчы камітэт на сваім сайце распачаў галасаванне па выбары назваў новых станцый, станцыі было прапанавана надаць назву «Альшэўская», па назве знесенай у 1960-я гады вёскі Альшэва.
18 студзеня 2018 года рашэннем Мінгарвыканкама была афіцыйна зацверджана назва «Альшэўская».
Аносінкі
Аносінкі (Аносинки) — вёска ў Дзямідаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Забор’еўскага сельскага паселішча.
Аляксандр Васільевіч Лукашэвіч
Алякса́ндр Васі́льевіч Лукашэ́віч (нар., ) — беларускі дыпламат. Надзвычайны і Паўнамоцны Пасол Рэспублікі Беларусь у Рэспубліцы Балгарыі, Грэчаскай Рэспубліцы і Рэспубліцы Кіпр па сумяшчальніцтве.
Біяграфія
Скончыў Мінскі дзяржаўны лінгвістычны універсітэт, факультэт англійскай і нямецкай моў (1995), факультэт міжнародных адносін Інстытута грамадзянскай службы (2012).
3 1996 па 2002 гг. — вядучы спецыяліст упраўлення міжнароднага эканамічнага супрацоўніцтва Віцебскага абласнога выканаўчага камітэта.
З 2002 года на дыпламатычнай службе. Працаваў другім сакратаром Пасольства Рэспублікі Беларусь у ФРГ, у аддзяленні Пасольства ў Боне.
З 2007 па 2010 гг. — намеснік начальніка галоўнага консульскага ўпраўлення МЗС Рэспублікі Беларусь.
З 2010 па 2014 гг. — саветнік, кіраўнік консульскага аддзела Пасольства Рэспублікі Беларусь у Літоўскай Рэспубліцы.
З 2015 па 2018 гг. — намеснік начальніка галоўнага консульскага ўпраўлення МЗС Рэспублікі Беларусь.
З мая 2018 г. — Надзвычайны і Паўнамоцны Пасол Рэспублікі Беларусь у Рэспубліцы Балгарыі, Грэчаскай Рэспубліцы і Рэспубліцы Кіпр па сумяшчальніцтве. Вызвалены з пасады 21 сакавіка 2022 года
Вэб-форум
Вэб-фо́рум — клас вэб-праграм для арганізацыі зносінаў наведнікаў вэб-сайта у сеціве.
Канцэпцыя
Форум змяшчае набор раздзелаў для абмеркавання. Праца форума складаецца ў стварэнні карыстальнікамі тэм у раздзелах з далейшым абмеркаваннем гэтых тэм. Асобна ўзятая тэма, па сутнасці, уяўляе сабой тэматычную гасцёўню.
Распаўсюджанае дзяленне вэб-форума: Раздзелы > тэмы > паведамленні.
Адхіленне ад пачатковай тэмы абмеркавання часта забароненае правіламі форума. За захаваннем правіл сочаць мадэратары і адміністратары — удзельнікі, якія маюць магчымасць рэдагаваць, перамяшчаць і выдаляць чужыя паведамленні ў вызначаным раздзеле або тэме, а таксама кантраляваць да іх доступ асобных удзельнікаў.
Вігры
Ві́гры (Wigry) — возера на тэрыторыі Вігерскага нацыянальнага парка ў Падляшскім ваяводстве Польшчы. Вялікая частка возера размешчана ў гміне Сувалкі Сувальскага павета; паўднёвая частка — у гміне Навінка Аўгустоўскага павета. Усходні бераг возера служыць мяжой паміж Сувальскім і Сейненскім паветамі.
Плошча возера па розных звестках складае ад 21,15 да 21,183 км², сярэдняя глыбіня ад 15,4 да 15,8 метраў, максімальная глыбіня ад 73 да 74,2 метраў. Возера Вігры належыць да самых глыбокіх (пятае месца ў краіне) і найбуйнейшых (10 месца) Польскіх азёр.
Калгандар’я
Калгандар’я — сяло ў Кызылардзінскай вобласці Казахстана. Знаходзіцца ў падпарадкаванні гарадской адміністрацыі Кызыларды. Уваходзіць у склад Акжармінскай сельскай акругі. Код КАТА — 431033200.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 66 чалавек (39 мужчын і 27 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 154 чалавекі (87 мужчын і 67 жанчын).
Тромбкі Вельке (гміна)
Тро́мбкі Ве́льке (Trąbki Wielkie) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Гданьскага павета Паморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Тромбках Вельке. Плошча гміны складае 162,62 км². Станам на 2007 год у гміне Тромбкі Вельке пражывалі 9644 чалавекі, шчыльнасць — 59,3 чал./км².
Чамярынскі сельсавет
Чамяры́нскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Лагішынскага раёна Брэсцкай вобласці. Цэнтр — вёска Чамярын.
Гісторыя
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Лагішынскага раёна Пінскай вобласці БССР. З 8 студзеня 1954 года ў складзе Брэсцкай вобласці. Скасаваны 16 ліпеня 1954 года, тэрыторыя далучана да Парэцкага сельсавета.
Мальбарк
Ма́льбарк (Марыенбург, Malbork, Marienburg) — горад на поўначы Польшчы ў дэльце Віслы. Насельніцтва 40,1 тыс. (2005).
Зснаваны ў 1276 на ўсходнім беразе ракі Ногат як орденскі замак Марыенбург. Умацаваны замак стаў самай вялікай крэпасцю ў Еўропе, пабудаванай ў гатычным стылі.
IC 2454
IC 2454 — галактыка тыпу Sa (спіральная галактыка) ў сузор’і Рак.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Анры Філіп Петэн
Анры́ Філі́п Петэ́н (Henri Philippe Pétain;  — ) — французскі ваенны і палітычны дзеяч. Кіраўнік калабарацыянісцкага ўрада Вішы падчас Другой сусветнай вайны.
Другая сусветная вайна і супрацоўніцтва з Германіяй
17 мая 1940 года, праз тыдзень пасля пачатку нямецкага наступу на Захадзе, Петэн быў прызначаны намеснікам старшыні ва ўрадзе Поля Рэйно. У чэрвені 1940 пасля разгрому Францыі ў Другой сусветнай вайне Петэн, якому тады было ўжо 84 гады, узначаліў як прэм’ер-міністр калабарацыянісцкі ўрад (рэжым Вішы). Маршал асабіста сустрэўся з Гітлерам 24 кастрычніка 1940, забяспечыў яму поўную падтрымку і з таго часу кіраваў паўднёвай часткай Францыі (паўночная была акупаваная немцамі). Сам тэрмін «калабарацыянізм» (літар. «супрацоўніцтва») належыць Петэну, які ў радыёзвароце 30 кастрычніка 1940 заклікаў нацыю супрацоўнічаць (collaborer) з акупантамі. Урад Петэна кантраляваў таксама калоніі, хоць паступова калоніі Францыі адмовіліся яму падпарадкоўвацца (1940 — Французская Экватарыяльная Афрыка і ціхаакіянскія тэрыторыі; 1941 — Сірыя і Ліван; 1942 — Мадагаскар) і прызналі лонданскі ўрад генерала дэ Голя.
Маршал Петэн быў абвешчаны нацыянальным сходам у горадзе Вішы 10 ліпеня 1940 «кіраўніком Французскай дзяржавы» (Chef d'État Français) і надзелены дыктатарскімі паўнамоцтвамі: яму былі перададзеныя правы ўсіх галін улады скасаванай Трэцяй Рэспублікі. У далейшым ён выдаваў указы з гэтым тытулам, да якога быў далучаны маршальскі. Акрамя таго, ён, як французскія прэзідэнты, традыцыйна быў са-князем Андоры. Урад Петэна быў прызнаны большасцю дзяржаў, у тым ліку ЗША і СССР. Першапачаткова ён узначальваў урад сам, але потым у 1942 прызначыў прэм'ер-міністрам П’ера Лаваля. Пасля таго, як у лістападзе 1942 германскія войскі акупавалі ўсю Францыю, вішысцкі ўрад працягваў існаваць, але ўлада яго стала амаль чыста намінальнай.
Універсітэт імя абата Алібы
Універсітэт носіць імя абата Алібы, біскупа Вікскага, фундатара і рэфарматара шматлікіх манастыроў, паколькі, па словах кіраўніцтва ўніверсітэта, «ён (універсітэт) імкнецца зрабіць сваім нябесным апекуном таго, хто тысячу гадоў таму заклаў асновы Каталоніі, якая паўстала на аснове рымскай і хрысціянскай культуры».
Вішы
Вішы (Vichy, Vichèi) — горад у Францыі (26,5 тыс. чал., 1999) у дэпартаменце Алье (гістарычная вобласць Авернь), на паўднёвы ўсход ад Парыжа.
Спіс аб’ектаў PGC (839001—840000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (839001—840000)
Свята-Пакроўская царква (Дзвінаса)
Свята-Пакроўская царква — праваслаўны храм у вёсцы Дзвінаса Лагойскага раёна Мінскай вобласці.
Гісторыя
На могілках, паміж вёскамі Дзвінаса і Краснае, пабудавана ў 19 ст. з дрэва. Закрыта ў 1955 г., адрамантавана ў 1991 — 92 гг.
Архітэктура
Вырашана ў традыцыях народнага дойлідства. Прамавугольны зруб (сасновы брус) з пяціграннай апсідай, накрыты двухсхільным дахам з вальмамі над алтарнай часткай. З боку галоўнага фасада прырублены прытвор пад двухсхільным дахам. Франтон даху завершаны чатырохграннай шатровай званічкай.
Кастэль-дэль-Монтэ
Кастэль-дэль-Монтэ (Castel del Monte) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Абруца, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Л'Аквіла.
Насельніцтва складае 480 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 8 чал./км². Займае плошчу 58 км². Паштовы індэкс — 67023. Тэлефонны код — 0862.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Донат.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Жасмін Дэ Грасіа
Жасмін Дэ Гра́сіа (Jazmín De Grazia; 7 ліпеня 1984, — 5 лютага 2012, ) — аргентынская фотамадэль, чый кар'ерны рост прыйшоўся на пачатак 2000-х гадоў. Была адной з трох фіналістак рэаліці-шоу для мадэляў «Super M 2002».
Смерць
5 лютага 2012 года 27-летняя Жасмін, якая раней жалілася на дрэннае самаадчуванне, была знойдзена мёртвай у ванне сваім жаніхом у Буэнас-Айрэсе, Аргенціна. Па меркаванай версіі, знепрытомнеўшы, дзяўчына патанула ў ванне.
Швейцарская нацыянальная бібліятэка
Швейцарская нацыянальная бібліятэка (Schweizerische Nationalbibliothek, Bibliothèque Nationale Suisse, Biblioteca Nazionale Svizzera, Biblioteca naziunala svizra) — бібліятэка размешчаная ў Берне, Швейцарыя і ўваходзіць у склад федэральнага ўпраўлення па справах культуры, якое ў сваю чаргу падпарадкоўваецца Федэральнаму дэпартаменту ўнутраных спраў.
Гісторыя
Датай заснавання бібліятэкі лічыцца 1894 год, у якім быў распрацаваны федэральнай указ пра стварэнне Швейцарскай нацыянальнай бібліятэкі, зацверджаны Сенатам і Нацыянальным саветам. А ў 1895 годзе бібліятэка ўжо пачынае сваю дзейнасць. Першае памяшканне бібліятэкі было памерам з чатырохпакаёвую кватэру і не мела электрычнага асвятлення. У 1899 годзе бібліятэка пераязджае ў новае больш прасторнае памяшканне ў будынку федэральнага архіва, што дазваляе ёй адкрыць свой архіў для грамадскасці. У 1901 годзе з'явіўся першы бібліяграфічны бюлетэнь Швейцарскай нацыянальнай бібліятэкі. У сучасным выглядзе бібліятэка з'явілася ў 1931 годзе, калі пераехала ў новы будынак у якім і знаходзіцца і цяпер. Будаўніцтва будынка пачалося ў 1928 годзе па праекце архітэктараў Хошэтлера, Каўфмана і Эшгера.
Кіраўніцтва
Дырэктарам бібліятэкі з 1 красавіка 2005 года па цяперашні час з'яўляецца Мары-Крысцін Дафі. Мары-Крысцін мае навуковую ступень ў вобласці гуманітарных навук. Яна працуе ў швейцарскай нацыянальнай бібліятэцы з 1991 года і за час працы знаходзілася на некалькіх кіруючых пасадах, у тым ліку і ў якасці намесніка дырэктара з 2003 года па сакавік 2005 года.
Робі Мюлер
Ро́бі Мю́лер (Robby Müller; 4 красавіка 1940, Вілемстад, Кюрасаа — 3 ліпеня 2018, Амстэрдам, Нідэрланды) — нідэрландскі кінааператар, найбольш вядомы сваім супрацоўніцтвам з Вімам Вендэрсам, Джымам Джармушам і Ларсам фон Трыерам.
Тухоля (гміна)
Тухо́ля (Tuchola) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Тухольскага павета Куяўска-Паморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Тухолі. Плошча гміны складае 239,43 км². Станам на 2007 год у гміне Тухоля пражывалі 19 999 чалавек, шчыльнасць — 83,5 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 10 салецтваў.
Плячо
Плячо́  — у анатамічным разуменні, найбольш праксімальны сегмент рукі, які мацуецца да тулава пасродкам плечавога сустава.
Плячо размяшчаецца паміж плечавым суставам і локцевым суставам. Каркасам пляча служыць плечавая косць, акружаная мышцамі: спераду — двухгаловай мышцай пляча і плечавой мышцай, ззаду — трохгаловай мышцай пляча. Над мышцамі размяшчаецца фасцыя, падскурная клятчатка і скура. Унутры мышачнага масіва і паміж мышцай і косцю залягаюць глыбокія сасуды і нервы, а менавіта плечавая артэрыя і плечавыя вены, прамянёвы, локцевы і сярэдзінны нервы. Паверхневыя нервы і сасуды размяшчаюцца ў падскурнай клятчатцы.
Пры траўмах пляча магчыма пашкоджанне нерваў і сасудаў, а таксама пераломы плечавой косці, найбольш частай лакалізацыяй якіх з'яўляецца шыйка плечавай косці.
Бытавое і навуковае значэнне
У звычайным, не-анатамічным (у тым ліку ў большасці слоўнікаў) словаўжыванні пад плячом разумеецца не «верхняя частка рукі», а частка тулава ад шыі да рукі. Анатамічна гэта частка адпавядае «плечавому суставу» і мышцы паміж суставам і шыяй.
Нацыянальная бібліятэка
Нацыянальная бібліятэка — бібліятэка, спецыяльна створаная ўрадам краіны ў якасці сховішча асабліва каштоўнай інфармацыі пра гэту краіну. У адрозненне ад публічных бібліятэк, яны рэдка дазваляюць грамадзянам браць кнігі. Часта яны ўключаюць шматлікія рэдкія, каштоўныя, або значныя працы.
Нацыянальныя бібліятэкі звычайна адрознівае іх памер, у параўнанні з іншымі бібліятэкамі ў той жа краіне. Некаторыя рэгіёны, якія не з'яўляюцца незалежнымі, але жадаюць захаваць сваю культуру, ствараюць свае нацыянальныя бібліятэкі з усімі атрыбутамі такіх інстытутаў, такімі, напрыклад, як абавязковы асобнік.
Непрынікі
Гісторыя
У 1921—1939 гадах вёска ў складзе гміны Шаркаўшчына Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Да 10 кастрычніка 2013 года хутар уваходзіў у склад Валожынскага сельсавета.
Бель (Дзямідаўскі раён)
Бель (Бель) — вёска ў Дзямідаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Забор’еўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Цеста
Цеста — асноўны паўфабрыкат у хлебапякарнай, абараначнай, кандытарскай і макароннай вытворчасцях, а таксама пры падрыхтоўцы мучных вырабаў у хатніх умовах, гамагенная сумесь, якая ўтвараецца пры замешванні мукі з іншымі інгрэдыентамі. Акрамя мукі, у склад цеста звычайна ўваходзяць вада або малако, дрожджы, соль, цукар, алей, яйкі.
Кубас
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 118 чалавек (65 мужчын і 53 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражываў 91 чалавек (52 мужчыны і 39 жанчын).
Балтыйская жаночая гандбольная ліга 2019/2020
Балтыйская жаночая гандбольная ліга 2019/2020 — 8-ы чэмпіянат балтыйскай жаночай гандбольнай лігі.
Бакланава (Дзямідаўскі раён)
Бакланава (Бакланово) — вёска ў Дзямідаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Забор’еўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Бакланава абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Геаграфія
Вёска стаіць на двух азёрах — Бакланаўскім і Пятроўскім.
Інтэнсіўная сельская гаспадарка
Інтэнсіўная сельская гаспадарка — сельскагаспадарчая вытворчасць, якая характарызуецца нізкім севаабаротам і высокім узроўнем выкарыстання рэсурсаў, такіх як капітал і праца або інтэнсіўным выкарыстаннем пестыцыдаў і хімічных угнаенняў па адносінах да плошчы.
Супрацьпастаўляецца многім відам традыцыйнай сельскай гаспадаркі, у якой выхад на адзінку плошчы з'яўляецца ніжэй. З інтэнсіфікацыяй сельскай гаспадаркі выкарыстанне энергіі, як правіла, расце. Першапачаткова неабходная праца забяспечвалася людзьмі, пазней з даданнем жывёл, а ў цяперашні час дапоўнена або заменены машынамі. Інтэнсіфікацыя сельскай гаспадаркі з'яўляецца натуральнай рэакцыяй на рост колькасці насельніцтва, паколькі дазваляе вырабляць больш ежы на такой жа колькасці зямлі.
Інтэнсіўная жывёлагадоўля ўяўляе сабой вельмі вялікую колькасць жывёл, выгадаваных на абмежаванай прасторы, якія патрабуюць вялікую колькасць ежы, вады і медыцынскага догляду (неабходна трымаць жывёл здаровымі ў сціснутых умовах). Вельмі вялікія або абмежаваныя ў памяшканні ўзоры інтэнсіўнай жывёлагадоўлі (асабліва ў ЗША) часта падвяргаюцца крытыцы з боку апанентаў за нізкі ўзровень стандартаў па абароне жывёл і звязаныя з гэтым праблемы забруджвання і аховы здароўя.
Сучасныя формы інтэнсіўнага вырошчвання злакавых звязаныя з выкарыстаннем механічнага ўзворвання, хімічных угнаенняў, рэгулятараў росту раслін і пестыцыдаў. Гэта звязана з ростам механізацыі сельскай гаспадаркі, што дазволіла істотна павялічыць вытворчасць, але таксама рэзка ўзрасло забруджванне навакольнага асяроддзя за кошт павелічэння эрозіі і атручвання вады сельскагаспадарчымі хімікатамі.
Метады сучаснага інтэнсіўнага земляробства ўключаюць інавацыі ў сельскагаспадарчай тэхніцы і сельскагаспадарчых метадах, генетычныя тэхналогіі, метады для дасягнення эфекту маштабу ў вытворчасці, стварэнне новых рынкаў, прымяненне патэнтнай абароны генетычнай інфармацыі, агульнасусветны гандаль. Гэтыя метады шырока распаўсюджаныя ў развітых краінах і ва ўсім свеце. Вялікая частка мяса, малочных прадуктаў, яек, садавіны і агародніны, даступных у супермаркетах, вырабляюцца з дапамогай гэтых метадаў прамысловай сельскай гаспадаркі.
IC 2456
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Беляны (Смаленская вобласць)
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Раман Андрэевіч Сарокін
Раман Сарокін (нар., ) — былы расійскі футбаліст, паўабаронца.
Данецкі краж
Данецкі краж — узвышша на поўдні Усходне-Еўрапейскай раўніны, на мяжы Украіны і Расіі.
Раман Андрэевіч Сарокін
Клубная кар’ера
Гуляў за фарм-клубы расійскіх каманд, а ў 2009 годзе трапіў у «Віцебск», дзе стаў іграком асновы. У студзені 2011 года перайшоў у наваполацкі «Нафтан». У сезоне 2011 звычайна выхадзіў на замену, а ў 2012 годзе стаў іграком асноўнага складу наваполацкай каманды.
Данецкі краж
Працягласць каля 370 км, шырыня 160 км. Сярэдняя вышыня ад 200 да 300 метраў, найвышэйшы пункт — Магіла-Мячэтная, 367 метраў над узроўнем мора (г. Пятроўскае, Луганская вобласць).
Раман Андрэевіч Сарокін
Клубная кар’ера
У лютым 2013 года перайшоў у бабруйскую «Белшыну». Замацаваўся ў аснове на пазіцыі левага паўабаронцы, дзе звычайна чаргаваўся з Дзмітрыем Цярэшчанкам. Па заканчэнні сезону 2013 пакінуў бабруйскі клуб.
Данецкі краж
Складзены пераважна з пясчанікаў, вапнякоў і сланцаў, з якімі звязаны радовішчы каменнага вугалю (гл. Данецкі вугальны басейн), поліметалічных руд, будматэрыялаў, хімічнай сыравіны.
Уладзімір Андрэевіч Фаворскі
Біяграфія
Уладзімір Фаворскі нарадзіўся ў Маскве, у сям’і адваката Андрэя Яўграфавіча Фаворскага.
Раман Андрэевіч Сарокін
Клубная кар’ера
У 2014—2015 гадах гуляў за аматарскі клуб «Зорка» з Санкт-Пецярбурга, пасля чаго завяршыў кар’еру.
Данецкі краж
Для рэльефу характэрна спалучэнне хвалістых міжрэччаў і глыбока ўрэзаных (да 150 м) рачных далін. Ярыстая эрозія, трапляецца карставы рэльеф.
Уладзімір Андрэевіч Фаворскі
Біяграфія
Першыя навыкі ў маляванні атрымаў дома пад кіраўніцтвам маці — мастачкі В. В. Шэрвуд. У 1903—1905 гадах займаўся ў школе-студыі К. Ф. Юона і І. В. Дудзіна, наведваў вячэрнія заняткі па скульптуры ў Строганаўскім мастацка-прамысловым вучылішчы. Пасля заканчэння маскоўскай гімназіі № 5 ў 1905 годзе паехаў у Германію. У Мюнхене навучаўся малюнку і жывапісу ў школе Ш. Холашы. Спачатку хацеў пайсці да больш вядомага А. Ашбэ, але той у 1905 годзе памёр. У 1930-х гадах у Маскоўскім інстытуце выяўленчага мастацтва (цяпер Маскоўскі мастацкі інстытут імя В. І. Сурыкава) ў мастака ўзнікне канфлікт з І. Э. Грабар, у свой час навучаліся ў А. Ашбэ (верагодна, адбілася адрозненне школ). Адначасова з навучаннем малюнку і жывапісу наведваў у Мюнхене заняткі на мастацкаведчым аддзяленні філасофскага факультэта: слухаў лекцыі Х. Карнеліуса (паслядоўніка А. Гільдэбранда), А. Фуртвенглера, К. Фоля, Ш. Холашы пазнаёміў маладога мастака з творчасцю Х. фон Марэ — сябра «рымскага гуртка», у які ўваходзіў і А. Гільдэбранд. У 1907 годзе ён вярнуўся ў Маскву.
Данецкі краж
Клімат умерана кантынентальны. Сярэдняя тэмпература студзеня ад -6 да -8 °С, ліпеня 21—22 °С. Ападкаў 400—500 мм за год. Захаваліся ўчасткі шыракалістых лясоў (дуб, ясень, клён) і стэпаў.
Уладзімір Андрэевіч Фаворскі
Біяграфія
У 1907 годзе паступіў на гісторыка-філалагічны факультэт Маскоўскага ўніверсітэта. У 1913 годзе скончыў мастацтвазнаўчае аддзяленне гэтага факультэта, якое было арганізавана па ініцыятыве прафесара М. І. Раманава (які ствараў разам з І. У. Цвятаевым Музей вытанчаных мастацтваў (цяпер Дзяржаўны музей выяўленчых мастацтваў імя А. С. Пушкіна) у Маскве) і студэнтаў Б. Р. Віпера, К. М. Істоміна, Д. С. Недовіча, В. А. Фаворскага.
Тэма дыпломнай працы мастака — «Джота і яго папярэднікі», у ёй ён паспрабаваў прааналізаваць складанасць прасторавых адносін у жывапісу італьянскага протарэнессанса. У гэты ж год у Маскве адкрылася першая выстава старажытнарускіх абразоў са збору Сяргея і Сцяпана Рабушынскіх. Тады ж мастак працаваў над перакладам на рускую мову з нямецкай кнігі А. Гільдэбранда «Праблема формы ў выяўленчым мастацтве».
У 1918—1919 гадах выкладаў у Другіх вольных мастацкіх майстэрнях у Маскве. З 1921 г. выкладаў ва ВХУТЕМАСе, у 1923—1925 гадах быў рэктарам. Як і ў нямецкім Баўхаўзе, ва ВХУТЕМАСе, стварылі «асноўнае» (падрыхтоўчае) аддзяленне, дзе чыталі агульны прапедэўтычны курс «фармальнай кампазіцыі». Яго аўтарамі былі В. А. Фаворскі, П. Я. Паўлінаў, К. М. Істомін. У 1921—1924 гадах па запрашэнні У. А. Фаворскага ў ВХУТЕМАСе выкладаў тэорыю мастацтва П. А. Фларэнскі. Сам мастак выкладаў на графічным факультэце ксілаграфію (гравюру на дрэве), на асноўным аддзяленні чытаў курс «Уводзіны ў тэорыю прасторавых мастацтваў», на графічным факультэце таксама — «Тэорыю кампазіцыі» і «Тэорыю графікі». Праграма курса «Тэорыя кампазіцыі» захавалася ў архівах мастака.
У 1930—1934 гадах выкладаў у Паліграфічным інстытуце, у 1933—1938 — у архітэктурным інстытуце, у 1934—1938 — у Інстытуце выяўленчага мастацтва, у 1943—1948 — у Інстытуце прыкладнога і дэкаратыўнага мастацтва (усе ў Маскве). Прафесар.
У 1936—1941 гадах — кансультант Майстэрні манументальнага жывапісу пры Акадэміі архітэктуры СССР. Член таварыства мастакоў «Чатыры мастацтвы» (1924—1930, адзін з членаў-заснавальнікаў), член-карэспандэнт Саюза нямецкіх мастакоў кнігі (1928). Член Саюза мастакоў СССР.
Памёр 29 снежня 1964 года ў Маскве. Пахаваны на Новадзявочых могілках.
Тухоме (гміна)
Тухо́ме (Tuchomie) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Бытоўскага павета Паморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Тухоме. Плошча гміны складае 106,47 км². Станам на 2004 год у гміне Тухоме пражывалі 3896 чалавек, шчыльнасць — 36,6 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 13 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 14 населеных пунктаў.