cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Канстытуцыя БССР
Канстытуцыя 1978 года
Канстытуцыя 1978 года ў чыстым выглядзе з’яўляецца версіяй Канстытуцыі 1937 года, якая з моманту прыняцца зазнала вялікую колькасць правак, якія было неабходна ўсе аб’яднаць і сістэматызаваць.
Знакамітым з’яўляецца артыкул 6, які надаваў «кіруючую і накіроўваючую сілу савецкага грамадства, яго палітычнай сістэмы» КПСС і Камуністычнай партыі Беларусі, як яе аддзяленню ў Беларусі.
Змест Канстытуцыі Беларускай ССР 1978 года :
Электронная канфігурацыя
Электронная канфігурацыя — формула размяшчэння электронаў па розных электронных абалонках атама хімічнага элементу або малекулы. Электронная канфігурацыя звычайна запісваецца для атамаў ў іх асноўным стане. Для вызначэння электроннай канфігурацыі элемента існуюць наступныя правілы: З пункту гледжання квантавай механікі электронная канфігурацыя - гэта поўны пералік аднаэлектронных хвалевых функцый, з якіх з дастатковай ступенню дакладнасці можна скласці поўную хвалевую функцыю атама (у набліжэнні самаўзгодненая поля).
Расшыфроўка электроннай канфігурацыі
Па гістарычных прычынах у формуле электроннай канфігурацыі квантавы лік l запісваецца лацінскай літарай. Стан атама пры l=0 пазначаецца літарай s, і далей па алфавіту. Злева ад ліку l пішуць лік n, а зверху ад ліку l - лік электронаў у стане з дадзенымі n і l. Напрыклад 2s^2
адпавядае двум электронам ў стане з n=2, l=0. З-за практычнай выгады (гл. Правіла Клячкоўскага) у поўнай формуле электроннай канфігурацыі тэрмы пішуць у парадку ўзрастання квантавага ліку n, а затым квантавага ліку l, напрыклад. Часам запіс формулы скарачаюць да, т. з. апускаюць лік n там, дзе яго можна адгадаць з правіла упарадкавання тэрмаў.
Спіс птушак Беларусі
Пералік птушак Беларусі ўключае 320 відаў.
Беларускамоўныя назвы даюцца ў адпаведнасці з пералікам птушак ад арганізацыі «Ахова птушак Бацькаўшчыны».
Французскі Саюз
Французскі Саюз (Union française) — палітычнае аб’яднанне, створаная Францыяй для трансфармацыі Французскай каланіяльнай імперыі. Саюз быў утвораны 27 кастрычніка 1946 года ў адпаведнасці з артыкулам VIII Канстытуцыі. Французскія калоніі ператвараліся ў дэпартаменты і заморскія тэрыторыі, змяняўся юрыдычны статус іх грамадзян.
У 1958 годзе, пасля ўтварэння Пятай рэспублікі, Французская Саюз быў ператвораны ў Французскую супольнасць.
Структура Французскага Саюза вызначалася артыкуламі 63—72 Канстытуцыі Францыі. Яна складалася з Прэзідэнта Французскага Саюза, Вярхоўнага Савета Французскага Саюза і Асамблеі Французскага Саюза.
Прэзідэнтам Саюза з’яляўся Прэзідэнт самой Францыі. Вярхоўны Савет (Haut Conseil) складаўся з прадстаўнікоў французскага ўрада і дзяржаў-членаў. Ён дапамагаў французскаму ўраду ў пытаннях, звязаных з Саюзам. Палову Асамблеі (Assemblée de l'Union) складалі прадстаўнікі Французскай метраполіі, іншую палову — прадстаўнікі заморскіх дэпартаментаў, заморскіх тэрыторый і асацыіраваных дзяржаў.
Чэрчына
Чэрчына (Cercino) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Ламбардыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Сондрыа.
Насельніцтва складае 689 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 115 чал./км². Займае плошчу 6 км². Паштовы індэкс — 23016. Тэлефонны код — 0342.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Бранкіца Міхайлавіч
Бранкіца Міхайлавіч (Бранкица Михајловић; 13 красавіка 1991, Горне-Рахіч) — сербская валейбалістка, нападная турэцкага клуба «Фенербахчэ» і зборнай Сербіі. Сярэбраны прызёр Кубка свету, уладальніца бронзавых медалёў чэмпіянату Еўропы, Еўралігі, Сусветнага гран-пры, першых Еўрапейскіх гульняў у Баку. Удзельніца летніх Алімпійскіх гульняў у Лондане, сярэбраны прызёр Алімпійскіх гульняў 2016.
Біяграфія
Бранкіца Міхайлавіч нарадзілася 13 красавіка 1991 года ў вёсцы Горне-Рахич муніцыпалітэта Брчко ССР Сербія, СФРЮ (цяпер Рэспубліка Сербская). Актыўна займацца валейболам пачатку з ранняга дзяцінства, у перыяд 2006—2009 гадоў гуляла ў мясцовым клубе «Адзінства» і на міжнародных спаборніцтвах уяўляла Боснію і Герцагавіну, потым цягам некалькіх сезонаў спрабавала сябе ў швейцарскім і карэйскім клубах, а ў 2012 годзе перайшла ў французскі «Розінг» і стала прадстаўляць Сербію.
Першага сур'ёзнага поспеху на сталым міжнародным роўні дамаглася ў 2012 годзе, калі ўвайшла ў асноўны склад сербскай нацыянальнай зборнай і пабывала на турніры жаночай Еўралігі ў Карлавых Варах, адкуль прывезла ўзнагароду бронзавай вартасці. Дзякуючы чарадзе ўдалых выступаў ганаравалася правы бараніць гонар краіны на летніх Алімпійскіх гульнях у Лондане, аднак тут сербкі выступілі дрэнна — не набралі ў сваёй групе ніводнага ачка і не прабіліся ў стадыю плэй-офф.
З 2015 года з'яўляецца нападной турэцкага клуба «Фенербахчэ», у прыватнасці, у яго складзе стала ўладальніцай Кубка Турцыі. Працягваючы выступаць галоўным чынам складзе валейбольнай каманды Сербіі, выйграла бронзавыя медалі на першых Еўрапейскіх гульнях у Баку і на чэмпіянаце Еўропы ў Бельгіі і Нідэрландах. Атрымала срэбра на Кубку свету ў Японіі, саступіўшы лідарства толькі зборнай Кітая.
NGC 5704
NGC 5704 (іншыя абазначэнні — NGC 5708, UGC 9430, MCG 7-30-44, ZWG 220.42, IRAS14363+4040, PGC 52315) — спіральная галактыка (Sd) ў сузор’і Валапас.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Паной
Пано́й (Поно́й ) — рака ў Еўрапейскай частцы Расіі, у Мурманскай вобласці, на Кольскім паўвостраве.
Даўжыня ракі 426 км. Плошча вадазбору 15500 км². Расход вады 175 м³/с. Аб’ём сцёку 5,365 км³/год. Выток ракі знаходзіцца ў заходняй частцы ўзвышша Кейвы. Працякае па Лавазёрскай тундры і ўпадае ў губу Папова Лахта Белага мора. Рэчышча ў верхнім цячэнні звілістае, з перакатамі, разгаліноўваецца на рукавы і пратокі. У сярэднім цячэнні рэчышча Паноя ўмерана звілістае, цячэнне павольнае. У ніжнім цячэнні, ніжэй вусця ракі Калмак рака перасякае крышталічнае плато ў каньёне шырынёй 0,5—0,8  км. Рэчышча ў гэтай частцы ўмерана звілістае, з парогамі. Агульнае падзенне ракі складае 292 м. Жыўленне снегавое і дажджавое. Замярзае рака звычайна ў канцы кастрычніка — пачатку лістапада, на парожыстых участках — у снежні.
У басейне Паноя 7805 азёр агульнай плошчай 324 км². Азёрнасць вадазбору 2,1 %. Азёры ў басейне ракі: Шчучае, Ніжне-Каменскае, Мазгавое, Кальваньвозера, Верхне-Каменскае, Васільева, Вялікае Калакольнае і інш.
Барыс Рафаілавіч Тасман
Барыс Рафаілавіч Тасман (, Мінск —, Мінск) — беларускі журналіст, спартыўны аглядальнік, аналітык і публіцыст.
Біяграфія
Нарадзіўся 13 лістапада 1954 года ў Мінску ў яўрэйскай сям’і. Маці Рыва Яўсееўна (Плоц) — карэнная мянчанка, падчас Другой Сусветнай вайны страціла на фронце бацьку і двух братоў. Працавала ў Мінску бухгалтаркай. Бацька, дзед і прадзед — ураджэнцы мястэчка Лебедзева (Маладзечанскі раён). Бацька Рафаіл Мееравіч — ветэран і інвалід вайны, 40 год адпрацаваў на мінскім заводзе «Ударнік». Адна з сясцёр бацькі і ягоная цётка загінулі ў Мінскім гета ў 1942 годзе.
Скончыў мінскую сярэднюю школу № 23. Вучыўся ў Палітэхнічным інстытуце, але не скончыў. Працаваў грузчыкам на «Паліграфкамбінаце імя Якуба Коласа», рабочым у зборачным цаху заводу «Ударнік», у лабараторыі Белдзіправадгасу. Скончыў вечаровае аддзяленне геафаку БДУ (1980).
З 1981 года па 1994 год — настаўнік геаграфіі ў мінскіх школах № 117 і 46. Стварыў у СШ № 46 першы ў Беларусі школьны музей касманаўтыкі (1987—1994), які адкрываў беларускі касманаўт Уладзімір Кавалёнак.
Памёр 25 чэрвеня 2022 года ў Мінску ад анкалагічнай хваробы.
Журналістыка
З дзяцінства цікавіўся спортам, «марыў пра спартыўную журналістыку». 5 студзеня 1993 года першая незалежная спартыўная газета Беларусі «Прессбол» апублікавала дэбютны артыкул 38-гадовага Тасмана, тады яшчэ настаўніка геаграфіі  — пра рэформу футбольнага чэмпіянату краіны.
Юрый Аляксандравіч Булай
Юрый Аляксандравіч Булай (нар., Брэст) — беларускі інжынер-будаўнік. Кандыдат тэхнічных навук (1964), дацэнт (1964).
Барыс Рафаілавіч Тасман
Журналістыка
З 1994 года па 1997 год — штатны супрацоўнік газеты «Прессбол», у якой асвятляў футбол, лёгкую атлетыку, тэніс, барацьбу, дзюдо, фехтаванне, шахматы ды іншыя алімпійскія віды спорту.
Юрый Аляксандравіч Булай
Біяграфія
Скончыў Беларускі політэхнічны інстытут у 1956 годзе. З 1956 года — асістэнт кафедры будаўнічых канструкцый, дацэнт кафедры жалезабетонных і каменных канструкцый Беларускага політэхнічнага інстытута.
Барыс Рафаілавіч Тасман
Журналістыка
У 1997—1998 гадах — спартыўны аглядальнік самай масавай на той час незалежнай грамадска-палітычнай газеты Беларусі «Свабода». З 1999 года па 2002 год — рэдактар аддзелу спорту «Белорусской деловой газеты». Працаваў штатным аглядальнікам «Белорусской газеты» (2002), быў рэгулярным аўтарам часопісаў «Кур’ер», «Дело», Belarus&Business, «Белорусский ежегодник», газет «Известия», «Беларускі час», «Салідарнасць» ды інш. З 2002 па 2020 гады — зноў аглядальнік «Прессбола», курыраваў у рэдакцыі алімпійскія віды спорту.
Юрый Аляксандравіч Булай
Біяграфія
Пражывае ў Мінску.
Творчасць
Удзельнічаў у будаўніцтве моста цераз р. Дняпро ў г. Рэчыца (1955), дрэваапрацовачнага камбіната ў Гомелі (1973), торфабрыкетных заводаў у Беларусі (1970—1980).
Язні
Я́зні (, Язни) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Даўгінаўскага сельсавета.
Джын Шылі
Джын Шылі (,, ЗША — , , Каліфорнія, ЗША) — амерыканская лёгкаатлетка. На Алімпіядзе 1928 года заняла 4-е месца. Чэмпіёнка ЗША ў 1929—1932 гадах.
Язні
Да 27 снежня 1962 года вёска ўваходзіла ў склад Сіўцаўскага сельсавета.
Джын Шылі
На алімпійскіх гульнях 1932 года разам са сваёй суайчынніцай Бейб Дыдрыксан была асноўнай прэтэндэнткай на залаты медаль. У ходзе спаборніцтваў яна пераадолела вышыню 1,65 м з першай спробы, а Дыдрыксан з другой. Вышыню 1,67 м не пераадолелі абедзве спартсменкі. Такім чынам, па спробах Джын Шылі выйграла з выніковым вынікам 1,65 м, які таксама стаў новым сусветным рэкордам. Таксама гэты вынік быў нацыянальным рэкордам да 1948 года.
Барыс Рафаілавіч Тасман
Журналістыка
З месца падзей асвятляў чэмпіянаты свету і Еўропы ў лёгкай атлетыцы ў Гётэборгу (1995), Парыжы (1997), Будапешце (1998), Маскве (2013) ды інш. На грамадскіх пачатках выконваў ролю прэс-аташэ Беларускай федэрацыі лёгкай атлетыкі (2005—2006). Сышоў з пасады пасля таго, як дзейнасць новага кіраўніцтва федэрацыі страціла празрысты характар.
Раздабарына (Холм-Жыркоўскі раён)
Раздабарына (Раздобарино) — вёска ў Холм-Жыркоўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Багданаўскага сельскага паселішча.
Барыс Рафаілавіч Тасман
Журналістыка
Выступаў у друку не толькі пад сваім прозвішчам, але і пад псеўданімамі Сямён Плоц, Міхась Мошын.
Раздабарына (Холм-Жыркоўскі раён)
Гісторыя
Да 1917 года тэрыторыя ў складзе Бельскага павета Смаленскай губерні Расійскай імперыі. У 1918 годзе Смаленшчына абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі, а ў студзені 1919 года — Беларускай ССР, аднак неўзабаве ўвайшла ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
У 2004—2019 гадах у складзе Батурынскага сельскага паселішча.
Барыс Рафаілавіч Тасман
Даробак
"«Тасман памятаў усё на свеце. Не ведаю, хто яшчэ можа гэтаксама любіць спорт, як ён. Гэтаксама разбірацца ва ўсіх алімпійскіх відах спорту, сачыць, ведаць напамяць рэкорды. А самае галоўнае — рэчы, якіх няма нават у гугле. Прычым дзяліцца ўсімі гэтымі ведамі ахвотна, з радасцю, чакаючы, што можа атрымацца добры матэрыял». Андрэй Вашкевіч'"
Джын Шылі
Біяграфія
Вучылася ў сярэдняй школе ў Хейверфардзе, у якой займалася баскетболам. Яе здольнасць высока скакаць прыкмеціў мясцовы карэспандэнт, які прапанаваў паспрабаваць свае сілы ў скачках у вышыню. У 16 гадоў яна выступіла на Алімпіядзе ў Амстэрдаме, дзе заняла 4-е месца.
Барыс Рафаілавіч Тасман
Даробак
Барыс Тасман першым прапанаваў і цягам доўгіх гадоў абгрунтоўваў канцэпцыю рэформы футбольнага чэмпіянату Беларусі, якая была прынятая Беларускай федэрацыяй футбола праз 20 гадоў.
У сваіх публікацыях зафіксаваў і прадказаў поспех будучых зорак спорту тэнісістаў Максіма Мірнага, Уладзіміра Ваўчкова, Уладзіміра Самсонава, лёгкаатлеткі Юліі Несцярэнка ды інш. Адстойваў правы Несцярэнкі і яе трэнера Віктара Ярашэвіча падчас канфлікту з чыноўнікамі, калі спрынтарка была ў кроку ад завяршэння кар’еры — усяго за паўтара году да алімпійскай перамогі ў Афінах-2004.
Пасля публікацый Тасмана былі вернутыя з забыцця і рэабілітаваныя імёны славутых беларускіх спартоўцаў — фехтавальшчыка Аляксея Ніканчыкава і стралка Ігара Бакалава ; заснаваныя мемарыяльныя спаборніцтвы памяці Ніканчыкава, Мечыслава Аўсяніка, Сяргея Хамчука.
Паслядоўна выступаў супраць сістэмнага ўжывання допінгу ў беларускім спорце, крытыкаваў палітыку завозу ў Беларусь расійскіх спартоўцаў — на шкоду развіцця нацыянальных спартовых школ і традыцый, выкрываў праявы карупцыі з боку чыноўнікаў і функцыянераў.
Падчас працы ў «Белорусской деловой газете» пісаў артыкулы на сацыяльна-палітычную тэматыку з крытыкай палітыкі ўладаў Беларусі. Вёў аўтарскую публіцыстычную калонку на сайце інфармагенцтва БелаПАН Naviny.by.
Аўтар даведніка «100 лет чемпионатов Европы по греко-римской борьбе. Справочник» (Мінск, 1998).
Жанабет (Качырскі раён)
Жанабет — сяло ў Качырскім раёне Паўладарскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Баброўскай сельскай акругі. Код КАТА — 554839100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1488 чалавек (713 мужчын і 775 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 959 чалавек (462 мужчыны і 497 жанчын).
Шылі
Шылі — прозвішча, тапонім.
NGC 534
NGC 534 (іншыя абазначэнні — ESO 296-21, MCG ?6-4-26, PGC 5215) — лінзападобная галактыка (SB0) у сузор’і Скульптар.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Боўіўскі дзяржаўны ўніверсітэт
Агульная характарыстыка
Заснаваны ў 1865 годзе, універсітэт з'яўляецца старэйшым гістарычна "чорным" універсітэтам штата Мэрыленд (сярод студэнтаў традыцыйна пераважаюць афраамерыканцы) і адным з дзесяці найстарэйшых універсітэтаў у ЗША.
У 1963 годзе Боўіўскі дзяржаўны каледж быў афіцыйна названы Школай гуманітарных навук з дадатковымі спецыяльнасцямі па англійскай мове, гісторыі і сацыяльных навуках, хоць акцэнт заставаўся на педагагічнай адукацыі і падрыхтоўкі настаўнікаў.
Школа была перайменавана ў Боўіўскі дзяржаўны ўніверсітэт у 1988 годзе.
Паводле часопіса "The Economist" першы рэйтынг каледжаў у ЗША у 2015 годзе, заснаваны на статыстычнай ацэнцы выключна такіх фактараў, як сярэднія балы, суадносіны полаў, расавая прыналежнасць, памер каледжа, дзяржаўная ці прыватная форма ўласнасці, а таксама набор прадметаў, якія студэнты выбіраюць для вывучэння, у параўнанні з тым, колькі грошай будуць зарабляць былыя студэнты, паказаў, што ўніверсітэт атрымаў 61-е месца ў ЗША і 1-е месца ў штаце Мэрыленд.
Шляхціч (гурт)
«Шляхціч» — музычны патрыятычны праект музыкі Шляхціча.
Хальчанскі сельсавет
Ха́льчанскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Веткаўскага раёна Гомельскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — вёска Хальч.
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 2584 чалавекі, з іх 91,0 % — беларусы, 7,0 % — рускія, 1,2 % — украінцы.
Нічога страшнага
Сюжэт
У піянерскім лагеры пасля адбою хлопчыкі распавядаюць адзін аднаму перад сном страшныя гісторыі пра мерцвякоў, ды так заводзяць адзін аднаго, што губляюць пачуццё рэальнасці і ўжо гатовыя паверыць, што самі даўно мёртвыя. Усе іх фантазіі прайграваюцца на экране з дапамогай розных мастацкіх прыёмаў — гульнявое кіно, лялечная мультыплікацыя, маляваная мультыплікацыя.
У дастаткова раннім апавяданні Віктара Пялевіна, па матывах якога зняты фільм, ужо выразна гучыць асноўная тэма аўтара: дзе грань паміж жыццём і смерцю, паміж сапраўдным і ілюзорным, паміж чалавекам, які сапраўды жывы, і мерцвяком, які жывым толькі прыкідваецца?
Брухзаль
Брухзаль (Bruchsal) — горад на паўночным захадзе нямецкай федэральнай зямлі Бадэн-Вюртэмберг у 20 км на поўнач ад Карлсруэ. Праз горад працякае рака Зальбах, якая ўпадае ў Рэйн. Першая пісьмовая згадка горада адносіцца да 976 года.
Нічога страшнага
Узнагароды
Фільм мае шэраг узнагарод. У 2000 годзе ён атрымаў прыз за рэжысёрскі дэбют, прыз Гільдыі кіназнаўцаў і кінакрытыкаў Расіі на VI кінафестывалі «Літаратура і кіно» (Гатчына); другую прэмію ў раздзеле гульнявога кіно на конкурсе студэнцкіх і дэбютных работ «Св. Ганна» (Масква); дыплом кінафестывалю «Дэбют-Кінатаўр» (Масква); прыз журы конкурсу дэбютаў на міжнародным кінафестывалі «Пасланне да чалавека» (Санкт-Пецярбург); галоўны прыз за рэжысуру на міжнародным кінафестывалі студэнцкіх фільмаў (Благоеўград / Балгарыя); перамог у 3 намінацыях на ХХ Міжнародным фестывалі УДІКа; атрымаў прыз за лепшы гульнявы дыпломны фільм, прыз за лепшую работу мастака, дыплом за анімацыю. У 2001 годзе фільм атрымаў прэмію «Канала+» у намінацыі «за творчы пошук» на міжнародным кінафестывалі кароткаметражнага кіно ў Клермон-Феране (Festival du court metrage (Clermont-Ferrand)).
NGC 5705
NGC 5705 (іншыя абазначэнні — UGC 9447, MCG 0-37-21, ZWG 19.76, IRAS14371-0029, PGC 52395) — галактыка ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Ржавец (Холм-Жыркоўскі раён)
Ржавец (Ржавец) — вёска ў Холм-Жыркоўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Багданаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
Да 1917 года тэрыторыя ў складзе Бельскага павета Смаленскай губерні Расійскай імперыі. У 1918 годзе Смаленшчына абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі, а ў студзені 1919 года — Беларускай ССР, аднак неўзабаве ўвайшла ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
У 2004—2019 гадах у складзе Батурынскага сельскага паселішча.
Помнік Алаізе Пашкевіч (Астрына)
Помнік Алаізе Пашкевіч — помнік беларускай паэтэсе Алаізе Сцяпанаўне Пашкевіч ў гарадскм пасёлку Астрыне Шчучынскага раёна Гродзенскай вобласці.
Агульная інфармацыя
Помнік знаходзіцца каля будынка сярэдняй школы на вуліцы Станкевіча. Пастаўлены ў 1954 годзе. Унесены ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь (пратакол Навукова-метадычнага савета № 88 ад 28 жніўня 2003 года), як аб’ект гісторыка-культурнай спадчыны рэспубліканскага значэння.
Аўтар помніка — беларускі скульптар Андрэй Міхайлавіч Заспіцкі.
Апісанне
На гранітным пастаменце прамавугольнай формы бронзавая скульптурная выява маладой жанчыны ў гарадской сукенцы з накінутым на плечы шалем. Вышыня пастамента — 4 м, вышыня фігуры — 2 м. Фігура пададзена ў лёгкім руху, левая рука прыціскае да грудзей кнігу. Гордая пастава, цвёрды позірк перадаюць унутраную сілу і эмацыянальную ўсхваляванасць пісьменніцы. Вакол помніка — дэкаратыўныя кусты і газоны.
Acrobasis consociella
Acrobasis consociella — від моляў з сямейства Агнёўкі. Распаўсюджаны ў Еўропе.
Біялагічнае апісанне
Размах крылаў складае 19-22 мм. За год адно пакаленне з канца мая да жніўня. Вусені харчуюцца на дубе.
NGC 527-2
NGC 527-2 (іншыя абазначэнні — MCG ?6-4-22, PGC 5142) — галактыка ў сузор’і Скульптар.
Гэты аб’ект не ўваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога і быў дададзены пазней.
Чына (Італія)
Чына (Cino) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Ламбардыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Сондрыа.
Насельніцтва складае 335 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 67 чал./км². Займае плошчу 5 км². Паштовы індэкс — 23010. Тэлефонны код — 0342.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Giorgio.
Іван Пятровіч Катлярэўскі
Іван Пятровіч Катлярэўскі (Іван Петрович Котляревський; 29 жніўня (9 верасня) 1769, Палтава — 29 кастрычніка (10 лістапада) 1838, Палтава) — вялікі ўкраінскі пісьменнік, паэт і драматург, заснавальнік сучаснай украінскай літаратуры, грамадскі дзеяч. Падтрымліваў сувязі з дзекабрыстамі. Яго паэма «Энеіда» (1798) стала першым ва ўкраінскай літаратуры творам, напісаным народнай мовай.
Жыццё і творчасць
Нарадзіўся 9 верасня 1769 года у Палтаве ў сям’і канцылярыста гарадскога магістрата. У 1789 Катлярэўскі ўнесены ў спіс дваран. Іван вучыўся ў Екацярынаслаўскай духоўнай семінарыі Палтавы, служыў у Наварасійскай канцылярыі, настаўнічаў у памешчыцкіх сем’ях Залатоношскага павета; вывучаў фальклор і звычаі народа.
На працягу 1796—1808 гадах знаходзіўся на ваеннай службе, у 1806—1812 гадах удзельнічаў у руска-турэцкай вайне. Катлярэўскі таксама пэўны час служыў у Лідзе, дзе ў гонар яго была названая вуліца. У 1808 годзе выйшаў у адстаўку з ордэнам Святой Ганны 4-й ступені. У Пецярбургу намаганнямі калежскага асесара М. Парпуры ў 1798 г. выходзіць у першых трох частках «Енеида на Маларасійскай языкъ перелициованная І. Котляревскимъ».
У 1812 годзе, падчас паходу Напалеона I Банапарта на Расію Катлярэўскі з дазволу Маларасійскага генерал-губернатара Якава Лабанава-Растоўскага сфармаваў ў мястэчку Гарошыны Харольскага павета 5-ы ўкраінскі казацкі полк, за што атрымаў ваенны чын маёра.
Памёр і пахаваны ў Палтаве.
На беларускую мову «Энеіда» Катлярэўскага была перакладзена А. Куляшовым.
Ясюкоўка
Ясюко́ўка (, Ясюковка) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Даўгінаўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе Будслаўскай гміны Дунілавіцкага, потым Вілейскага павета Віленскага ваяводства.
Да 4 красавіка 1973 года вёска ўваходзіла ў склад Ваўкалацкага сельсавета.
Баброва (Паўладарская вобласць)
Баброва — былое сяло ў Качырскім раёне Паўладарскай вобласці Казахстана. Скасавана 22 лістапада 2017 года. Уваходзіла ў склад Баброўскай сельскай акругі. Код КАТА — 554839200.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 108 чалавек (59 мужчын і 49 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 27 чалавек (13 мужчын і 14 жанчын).
Хаўер Перэс дэ Куэльяр
Хаўер Перэс дэ Куэльяр дэ ла Гуэра (Javier Pérez de Cuéllar y de la Guerra;, Ліма, Перу — , Ліма, Перу) — перуанскі дыпламат, Генеральны сакратар ААН (1 студзеня 1982 — 31 снежня 1991).
Біяграфія
Хаўер Перэс дэ Куэльяр пачаў працаваць у Міністэрстве міжнародных адносін Перу з 1940 года, пазней, у 1944 годзе, перайшоў на дыпламатычную службу. Працаваў у пасольствах Перу ў Францыі, Вялікабрытаніі, Балівіі і Бразіліі. У 1964 годзе прызначаны паслом Перу ў Швейцарыі, у 1969—1971 — пасол Перу ў СССР і Польшчы, а ў 1977—1979 — у Венесуэле. Акрамя таго, у 1971—1982 гг. Хаўер Перэс дэ Куэльяр узначальваў перуанскую дэлегацыю ў ААН.
У 1981 годзе было праведзена 16 тураў галасаванняў, перш чым было прынята рашэнне аб прызначэнні Куэльяра Генеральным сакратаром. З 1 студзеня 1982 года абраны Генеральным сакратаром ААН. Працаваў на пасадзе Генеральнага сакратара ААН два тэрміны, актыўна удзельнічаў як пасрэднік у многіх канфліктах.
Хаўер Перэс дэ Куэльяр памёр у Перу на 101-м годзе жыцця.
Сцяг Грыфава Слёнскага
Сцяг Грыфава Слёнскага — адзін з афіцыйных сімвалаў польскага горада Грыфава Слёнскага і гміны Грыфаў Слёнскі.
Апісанне
Сцяг складаецца з прамавугольніка сіняга колеру ў верхняй частцы і жоўтага колеру ў ніжняй частцы.
Маёраў
Маёраў — рускае прозвішча.
Холм (Холм-Жыркоўскі раён)
Холм (Холм) — вёска ў Холм-Жыркоўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Багданаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
У 2004—2019 гадах у складзе Батурынскага сельскага паселішча.
Acrobasis marmorea
Acrobasis marmorea — гэта від моляў з сямейства Агнёўкі. Распаўсюджаны ў Еўропе.
Біялагічнае апісанне
Размах крылаў складае 18-23 мм. За год адно пакаленне з з чэрвеня па жнівень. Вусені харчуюцца на глогу і цярноўніку.
NGC 5707-1
NGC 5707-1 (іншыя абазначэнні — UGC 9428, MCG 9-24-23, ZWG 273.15, PGC 52266) — галактыка ў сузор’і Валапас.
Мілдрэд Мак-Дэніел
Мілдрэд Луіза «Мілі» Мак-Дэніел-Сінглтан (Mildred Louise «Millie» McDaniel-Singleton, у дзявоцтве — Мак-Дэніел;, , Джорджыя, ЗША — , Пасадэна, Каліфорнія, ЗША) — амерыканская лёгкаатка, спецыялізавалася на скачках у вышыню. Алімпійская чэмпіёнка 1956 года, чэмпіёнка Панамерыканскіх гульняў 1955 года.
Біяграфія
Мілі Мак-Дэніел нарадзілася ў Атланце і скончыла мясцовую старэйшую школу Дэвіда Говарда, якая прызначалася для дзяцей афраамерыканцаў.
У снежні 1956 года Мак-Дэніел прыняла ўдзел у спаборніцтвах у скачках у вышыню на Алімпійскіх гульнях у Мельбурне. На Гульнях амерыканка была адзінай, хто здолеў пераадолець вышыню 1,70 м, стаўшы алімпійскай чэмпіёнкай. Прапусціўшы адзнакі 1,72 м і 1,74 м, Мілі з другой спробы ўстанавіла новы сусветны рэкорд у 1,76 м, перасягнуўшы на 1 см папярэдняе дасягненне румынкі Ёланды Балаш.
Апроч лёгкай атлетыкі Мак-Дэніел займалася таксама баскетболам, выступала за каманду Таскігійскага інстытута. У 1983 годзе спартсменка была ўключана ў Залу спартыўнай славы штата Джорджыя.
Пасля завяршэння сваёй спартыўнай кар’еры Мілдрэд пераехала ў Каліфорнію, дзе выкладала фізкультуру на працягу 32 гадоў. 30 верасня 2004 года ва ўзросце 70 гадоў амерыканка памерла.
Замак (востраў, возера Мядзел)
За́мак  — востраў на возеры Мядзел. Прыкладная плошча — 0,142 км². Незаселены.
Геаграфія
Знаходзіцца на возеры Мядзел прыкладна ў 8 км на поўнач ад цэнтра горада Мядзел і 123,7 км на паўночны захад ад Мінска.
Востраў Замак — самы вялікі з усіх астравоў возера Мядзел. Найбольшая даўжыня — 515,54 м, найбольшая шырыня — 443,2 м. Агульная плошча — каля 0,142 км².
Берагі адносна нізкія, часткова зарастаюць трыснягом. На поўначы вылучаюцца прагаліны пясчаных пляжаў. Частка сушы пакрыта лесам.
Востраў уваходзіць у склад Нарачанскага нацыянальнага парка.
Гісторыя
У сярэднявеччы востраў Замак разам з суседнімі больш дробнымі астравамі Гарадок і Уклейна складаў частку ўмацаваных паселішчаў горада Мядзел на возеры Мядзел. На ім знаходзілася гарадзішча, якое на працягу XII — XV стст. тройчы гарэла. Каля гарадзішча месцілася неўмацаванае селішча (каля 1,5 га).
Лічыцца, што Замак падобна астатнім пасяленням старажытнага Мядзеля быў пакінуты жыхарамі ў XV ст. пасля эпідэміі. Яны перасяліліся на бераг возера Мястра, дзе знаходзіцца сучасны горад.
Археалогія
Археалагічныя раскопкі праводзіліся ў 1934 г., 1956 г., 1981 г., 1985 г., але да нашага часу паселішчы на востраве Замак даследаваны толькі часткова (каля 40 м²).
Выяўлена, што культурны пласт гарадзішча дасягае 2,43 м. Падзяляецца на 3 гарызонты:
Селішча было знойдзена ў падножжа гарадзішча і даследавана ў 1981 г. М. А. Ткачовым. Яно складалася з драўляных пабудоў, культурны пласт — 0,6—0,7 м.
Солсберыйскі ўніверсітэт
Солсберыйскі ўніверсітэт (Salisbury University) — дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта, якая месціцца ў горадзе Солсберы ў Мэрылендзе, ЗША.
Агульная характарыстыка
Універсітэт, першапачаткова названы Мэрылендскай дзяржаўнай нармальнай школай, быў адкрыты 7 верасня 1925 года як двухгадовая навучальная ўстанова для падрыхтоўкі настаўнікаў пачатковых класаў, каб дапамагчы запоўніць недахоп настаўнікаў у штаце.
На вучэбную праграму вучэльні паўплывалі праграмы, створаныя ў Калумбійскім педагагічным каледжы. Падчас Вялікай дэпрэсіі штат Мэрыленд падоўжыў абавязковы курс навучання ў звычайных школах з двух гадоў да трох гадоў, і да чатырох гадоў у 1934 годзе, адкрыўшы шлях да таго, што ўстанова праз год стане Мэрылендскім дзяржаўным педагагічным каледжам.
Паміж 1962 і 1995 гадамі было зацверджана некалькі магістарскіх праграм, а ў 1988 годзе назва была зменена на Солсберыйскі дзяржаўны ўніверсітэт. У 2001 годзе назва была зменена на сучасную.
Джульярдская школа
Джульярдская школа (Juilliard School) — адна з найбуйнейшых амерыканскіх вышэйшых навучальных устаноў у галіне мастацтва і музыкі. Размешчана ў нью-ёркскім Лінкальн-цэнтры.
Гісторыя
У 1905 годзе ў Нью-Ёрку быў заснаваны Інстытут музычнага мастацтва (Institute of Musical Art) на чале з дырыжорам, які ў першы ж год заняткаў набраў каля 500 студэнтаў. У 1926 годзе інстытут быў аб'яднаны з заснаванай за два гады да гэтага Джульярдскай вышэйшай школай (Juilliard Graduate School), створанай дабрачынным фондам Агастаса Джульярда; пад адзіным кіраўніцтвам два інстытута заставаліся адносна самастойнымі, паколькі Джульярдская школа была прызначана для студэнтаў больш старэйшага ўзросту, якія ўжо маюць пэўную музычную адукацыю. Далейшае зліццё дзвюх частак адзінай кансерваторыі адбылося ў 1946 годзе, і аб'яднаная навучальная ўстанова стала называцца Джульярдскай школай музыкі, а з 1969 года проста Джульярдскай школай. З часам да першапачатковага аддзялення выканальніцкага мастацтва ў галіне акадэмічнай музыкі дадалося аддзяленне танца (1951), а затым і аддзяленне драмы (1968); у 2001 годзе ў Джульярдскай школе быў адкрыты курс выканальніцкага майстэрства для джазавых музыкаў.
NGC 264
NGC 264 (іншыя абазначэнні — ESO 295-6, MCG ?7-2-16, PGC 2831) — лінзападобная галактыка (S0) у сузор’і Скульптар.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Дзмітрый Аляксандравіч Карчынскі
Дзмітрый Аляксандравіч Карчынскі (Корчинський Дмитро Олександрович; нар. 22 студзеня 1964, Кіеў) ― украінскі палітык, пісьменнік, грамадскі дзеяч і тэлевядучы. Кіраўнік партыі «Братство».
Біяграфія
Нарадзіўся ў сям’і навуковага супрацоўніка Інстытута тэхнічнай цеплафізікі НАН Украіны Аляксандра Анатольевіча Карчынскага і яго жонкі Людмілы Васільеўны.
Грамадская дзейнасць пачалася пасля павернення з войску. У 1987—1988 гадах Карчынскі — удзельнік грамадскага аб’яднання «Українська Гельсінська спілка», студэнцкага апазіцыйнага аб’яднання «Український культурологічний клуб», «Громада».
З 1989 года адзін з стваральнікаў і кіраўнікоў «Спілкі незалежнай украінскай моладзі». Прымаў удзел у арганізацыі першых масавых антыкамуністычных акцый у Кіеве (экалагічныя, антывайсковыя мітынгі).
У 1990 адзін із засноўнікаў і лідараў грамадскай арганізацыі «Українська національна асамблея».
У 1998 годзе арганізатар серый акцый у Адэсе па абароне мясцовага самакіравання.
Acrobasis obtusella
Acrobasis obtusella — від агнёвак  роду Acrobasis. Быў апісаны Хюбнерам у 1796 годзе. Сустракаецца ў большай частцы Еўропы.
Размах крылаў складае 15-17 мм.
Лічынкі харчуюцца відамі роду груша. Яны выядаюць тканкі лісця, якія пасля гэтага растуць няроўна.
Іван Лявонцьевіч Ткачоў
Іван Лявонцьевіч Ткачоў (22 чэрвеня 1920, Віцебская вобласць — 6 чэрвеня 1985) — савецкі вайсковец, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, поўны кавалер ордэна Славы, старшыня стралковай роты 1179-га стралковага палка старшы сяржант — на момант прадстаўлення да ўзнагароджання ордэнам Славы 1-й ступені.
Біяграфія
Нарадзіўся 22 чэрвеня 1920 года ў вёсцы Лымзіна Лёзненскага раёна Віцебскай вобласці. Жыў у Новасібірскай вобласці, затым у Казахстане. Скончыў тры курсы чыгуначнага тэхнікума ў горадзе Петрапаўлаўску.
У 1939 годзе быў прызваны ў Чырвоную Армію Петрапаўлаўскам гарваенкаматам. Удзельнік Вялікай айчыннай вайны з ліпеня 1941 года. Удзельнічаў у абароне Севастопаля, быў эвакуіраваны на Вялікую зямлю. Прайшоў падрыхтоўку дэсантніка і быў скінуты на парашуце над горнай мясцовасцю Крыма для сувязі з партызанамі. Амаль два гады быў разведчыкам у партызанскім атрадзе Сарокіна, які дзейнічаў у Крымскіх гарах.
Пасля вызвалення Крымскага паўвострава зноў у страявых частках. Ваяваў у складзе 347-й стралковай дывізіі, удзельнічаў у вызваленні Прыбалтыкі.
31 ліпеня 1944 года ў баі за горад Елгава старшы сяржант Ткачоў асабіста знішчыў звыш 10 праціўнікаў, падавіў 2 агнявыя кропкі. 1 жніўня ў ліку першых пераадолеў раку Ліелупе і ў час разведкі боем забіў 5 варожых пехацінцаў.
Загадам ад 7 жніўня 1944 года старшы сяржант Ткачоў Іван Лявонцьевіч узнагароджаны ордэнам Славы 3-й ступені.
28 жніўня 1944 года ў раёне хутара Місловас старшы сяржант Ткачоў падчас контрнаступлення праціўніка тайна пранік у яго размяшчэнне, знішчыў разлік агнявой кропкі і з захопленага кулямёта прыцэльным агнём забіў больш за 10 салдатаў і аднаго афіцэра.
Загадам ад 21 верасня 1944 года старшы сяржант Ткачоў Іван Лявонцьевіч узнагароджаны ордэнам Славы 2-й ступені.
16 кастрычніка 1944 года ў раёне хутара Мулі старшы сяржант Ткачоў у крытычны момант бою ўзначаліў контратаку байцоў роты, пераследуючы адступаючага ворага, забіў звыш 10 праціўнікаў.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 24 сакавіка 1945 года за ўзорнае выкананне заданняў камандавання ў баях з нямецка-варожымі захопнікамі старшы сяржант Ткачоў Іван Лявонцьевіч узнагароджаны ордэнам Славы 1-й ступені. Стаў поўным кавалерам ордэна Славы.
Пасля Перамогі застаўся ў арміі, стаў афіцэрам. Член ВКП(б)/КПСС з 1945 года. У 1946 годзе ў званні лейтэнанта звольнены ў запас.
Прыехаў у Кузбас. У 1956—1957 гадах працаваў дырэктарам Будаўнічай школы № 6 у горадзе Топкі Кемераўскай вобласці. Пазней жыў у горадзе Кемерава. Працаваў выкладчыкам тэхнічнага вучылішча № 3, затым у будаўнічым упраўленні, у гарплодгароднінагандлі. Памёр 6 чэрвеня 1985 года.
Узнагароджаны ордэнамі Чырвонага Сцяга, Айчыннай вайны 1-й ступені, Славы 3-х ступеняў, медалямі.
У Лёзна на алеі Славы ўсталявана стэла ў гонар І. Л. Ткачова.
Чыва
Чыва (Civo) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Ламбардыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Сондрыа.
Насельніцтва складае 1025 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 41 чал./км². Займае плошчу 25 км². Паштовы індэкс — 23010. Тэлефонны код — 0342.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Апостал Варфаламей.
Белае (возера, Мядзельскі раён)
Бе́лае, Бле́днае, Бля́да — возера ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Знаходзіцца ў 6 км на паўднёвы захад ад Мядзела, на поўдзень ад вёскі Гатавічы. Належыць да групы Нарачанскіх азёр. З’яўляецца непраточным вадаёмам.
Назва
Той жа корань у назвах суседняй меншай азярыны Блядка (пад бокам у возера Нарач), возера Бляда (у Дунілавічах, цяпер «Бледнае»), рэчкі Блядка (цячэ паўз Параф’янава, цяпер «Галядза»).
Звязана з літоўскім blandas «пахмурнасць; зацямненне (вачэй ці розуму)», blęsti (blendė) «замешваць; муціць; пахмурнець».
Такога ж паходжання і назва возера Blenda на Аўкштойцкім Паазер’і. Побач з ім — азёры Nar-akys і Spengla. Гэтыя дзве назвы адпавядаюць водным назвам Нарач і *Спягла (найімаверней ранейшая назва Вішнеўскага возера, з якога выцякае рэчка Спягліца) недалёка ад возера Бляда.
Літоўскія азёры Blenda і Spengla, што суседнічаюць, у пасляледавіковы час былі краямі расцягнутага цяпер у некалькі бакоў возера Asvejà «Кабылле (возера)» (роднасна назве возера Асвея). Калі літоўская Асвяя́ сушэла і яе канцавіны рабіліся самастойнымі азёрамі, яны набывалі адпаведныя назвы. Spengla — ад spangti «слепнуць; пачаць горш бачыць» (семантыка такая ж, як і ў назве Blenda). Іх назвы былі матываваныя змяншэннем памеру возера (азёрнае «вока» зарастала, «слепла»).
Балцкія назвы размешчаных побач ледавіковых азёраў Нарач, Бляда, *Спягла (> р. Спягліца) таксама сягаюць часоў пасляледавікоўя. Яны адлюстроўвалі працэс утварэння драбнейшых азёраў з буйнейшых пасляледавіковых вадаёмаў.
Спіс аб’ектаў PGC (1901001—1902000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1901001—1902000)
Белае (возера, Мядзельскі раён)
Гідраграфія
Возера знаходзіцца ў басейне ракі Нарач, сярод лесу, на тэрыторыі гідралагічнага заказніка «Чарэмшыцы». Плошча возера складае 1,95 км². Найбольшая глыбіня возера складае — 8,1 м. Даўжыня возера — 2,02 км, найбольшая шырыня — 1,44 км. Даўжыня берагавой лініі — 6,02 км. Аб’ём вады складае 5,71 млн м³, плошча вадазбору возера — 4,72 км².
Схілы катлавіны возера маюць вышыню да 2 метраў, на паўднёвым захадзе — да 5 метраў, парослыя лесам. Берагі пясчаныя, у паўднёва-заходняй затоцы — сплавінныя. Мелкаводдзе возера шырокае, пясчанае. Дно глыбей за 3 метры сапрапелістае.
Трафічны статус вадаёма — слабаэвтрофны.
Возера зарастае да глыбіні 2 метраў. Шырыня паласы надводнай расліннасці мае шырыню да 180 метраў. На возеры адзначаліся гнездавання лебедзя-шыпуна, які з’яўляецца для Беларусі дастаткова рэдкім гнездавальным відам і занесены ў Чырвоную кнігу Рэспублікі Беларусь.
За 700 м на паўднёвы захад ад паўднёва-заходняга берага Белага знаходзіцца невялічкае маладаследаванае возера з падобнай назвай — Блядка.
Падарожжа на Захад
«Падарожжа на Захад» (кіт. 西游记, піньінь Xīyóujì) — адзін з чатырох класічных раманаў кітайскай літаратуры. Апублікаваны ў 1590-ыя гады без указання аўтарства.
Сатырычны раман складаецца з 100 глаў і апавядае пра падарожжа манаха па імені Сюаньцзан, які адправіўся з Кітая да Індыі па Шаўковаму шляху за будыйскімі сутрамі. Падчас вандраванняў ён сустракае спадарожніка, караля малпаў Сунь Укуна, і большасць эпізодаў уяўляюць сабой сустрэчы і бойкі з рознымі фальклорнымі і міфалагічнымі істотамі.
Сюжэт
Раман складаецца з 100 частак, якія падзяляюцца на 4 часткі. Першая частка займае главы 1–7 і змяшчае ўступ да асноўнай гісторыі. Другая частка знаёміць чытачоў з адным з галоўных герояў, з манахам Сюаньцзанам, апісвае асноўныя моманты яго жыцця да падарожжа (главы 8–12). Сюанцзан жыве ў Кітаі дынастыі Тан і незадаволены тым, што людзі яго зямлі ўвязлі ў грахах, прагнасці, гвалту і беззаконні, і вырашае адправіцца ў Індыю за будыйскімі скруткамі, каб дапамагчы духоўнаму аднаўленню сваёй зямлі.
Трэцяя і самая доўгая частка пакрывае главы 13–99 і апісвае прыгоды манаха на пуці да індыйскай гары Грыдарадж Парват. Падчас пуці ён сустракае новых спадарожнікаў, якія становяцца яго вучнямі: цара малпаў Сунь Укуна (які з'яўляецца па сутнасці галоўным героем), напалову чалавека напалову свінню Чжу Бацзэ, манаха Са Шэна (які раней бы нябесным генералам) і белага каня-цмока Юлона, які раней быў прынцам. Кожны эпізод складаецца з 1–4 глаў і звычайна пачынаюцца з таго, што Сюаньцзана бяруць у палон розныя звышнатуральныя істоты, а яго вучні намагаюцца знайсці спосаб яго вызвалення.
У чацвёртай частцы (глава 100) Сюаньцзан з вучнямі вяртаюцца ў Кітай пасля 14 гадоў вандравання з будыйскімі сутрамі, і імператар ладзіць раскошнае святкаванне ў іх гонар. За паслугі Сюаньцзань становіцца Буддай сандалавага дрэва.
Жаскайрат (Паўладарская вобласць)
Жаскайрат — сяло ў Качырскім раёне Паўладарскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Баброўскай сельскай акругі. Код КАТА — 554839300.
Глэдвін Джэб
Хуберт Майлс Глэдвін Джэб, 1-ы Барон Глэдвін, больш вядомы як Глэдвін Джэб (анг. Hubert Miles Gladwyn Jebb, 1st Baron Gladwyn; 25 красавіка 1900 — 24 кастрычніка 1996) — брытанскі дыпламат, палітычны дзеяч і першы выканаўца абавязкаў Генеральнага сакратара Арганізацыі Аб'яднаных нацый.
Жаскайрат (Паўладарская вобласць)
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 255 чалавек (128 мужчын і 127 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 172 чалавекі (84 мужчыны і 88 жанчын).
Павел Паўлавіч Рудаўскі
Павел Паўлавіч Рудаўскі — грамадзянскі інжынер, архітэктар.
Біяграфія
Нарадзіўся ў 1859 годзе. З прыватнага рэальнага вучылішча паступіў у Пецярбургскае будаўнічае вучылішча ў 1876 годзе. Атрымаўшы па заканчэнні курса ў 1885 годзе званне грамадзянскага інжынера і права на чын XII класа, П. Рудаўскі быў запрошаны інжынерам у чэрдыньскае павятовае земства Пермскай губерні і займаўся тут таксама прыватнаю практыкай, а потым, у 1891 годзе пераведзены малодшым інжынерам у архангельскае будаўнічае аддзяленне. Гэту пасаду займаў да 1892 года. Акрамя гэтага ён складаўся членам камітэта па пабудове архангельскага тэхнічнага вучылішча, членам таварыства чырвонага крыжа і членам вольнага пажарнага таварыства ў г. Архангельску.
З 1892 года і прынамсі да 1898 года займаў пасаду малодшага архітэктара ў магілёўскім губернскім будаўнічым аддзяленні. Не пазней 1903 года стаў магілёўскім, гэтую пасаду займаў да 1906 года.
З 1906 па 1911 — губернскі інжынер губернскага будаўнічага аддзялення Уфы. З 1911 па 1919 (?) — губернскі інжынер інжынер Харкава.
Творчасць
Аўтар праектаў грамадзянскіх і інжынерных збудаванняў у Чэрдыні, Архангельску, Казані, Уфе. У гісторыю рускага дойлідства ўвайшоў, як аўтар канчатковага варыянта конкурснага праекта народнага дома імя С. Ц. Аксакава ва Уфе (1909—1912) — самага буйнога на Урале, які прадстаўляў новы тым архітэктуры народнага дома ў масштабе ўсёй Расіі, цяпер у гэтым будынку змяшчаецца.
Сцяг Хемніца
Сцяг Хемніца — адзін з афіцыйных сімвалаў нямецкага горада Хемніца.
Апісанне
Сцяг складаецца з прамавугольніка сіняга колеру ў верхняй частцы і залатога колеру ў ніжняй частцы.
Алена Лолавіч
Алена Лолавіч (Јелена Лоловић; нар. 14 ліпеня 1981 года ў Сараева, СФРЮ) — сербская гарналыжніца, якая спаборнічае галоўным чынам у слаламе, гіганцкім слаламе, супер-гіганце і радзей у хуткасным спуску. З'яўляецца членам лыжнага клуба «Чукарычкі» з Бялграда.
Алімпійскія гульні
Брала ўдзел у трох алімпіядах і на ўсіх трох была сцяганосцам зборнай.
Вялікая Македонія
Вялікая Македонія (Голема Македонија) —  ірэдэнтысцкая канцэпцыя сярод македонскіх нацыяналістаў, якая накіравана на аб'яднанне транснацыянальнага рэгіёна Македонія ў Паўднёва-Усходняй Еўропе (які яны заяўляюць як сваю радзіму і які, як яны сцвярджаюць, быў несправядліва падзелены паводле Бухарэсцкай дамовы 1913 года) у адзіную дзяржавы, у якой пераважалі б этнічныя македонцы. Прапанаваная сталіца такой Аб'яднанай Македоніі - горад Салонікі, сталіца грэчаскай Македоніі, якую этнічныя македонцы і югаслаўскі лідэр Ёсіп Броз Ціта планавалі ўключыць у свае ўласныя дзяржавы (разам з Грэцкай Македоніі, якую яны сталі называць Эгейскай Македоніяй ).
Дзенцялава
Дзенцялава (Дентя́лово) — вёска ў Холм-Жыркоўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Багданаўскага сельскага паселішча.
Вялікая Македонія
Гісторыя канцэпцыі
Карані гэтай канцэпцыі можна прасачыць да Першай балканскай сацыялістычнай канферэнцыі 1910 года як магчымага рашэння македонскага пытання. Георгі Дзімітраў, балгарскі палітык, піша ў 1915 годзе, што стварэнне «Македоніі, якая была падзелена на тры часткі, павінна была быць уз'яднана ў адзіную дзяржаву з роўнымі правамі ў рамках Балканскай дэмакратычнай федэрацыі. У 1924 годзе Камуністычны інтэрнацыянал прапанаваў усім балканскім камуністычным партыям прыняць платформу «аб'яднанай Македоніі», але балгарскія і грэчаскія камуністы адхілілі гэтую прапанову. У 1934 годзе Камінтэрн выдаў афіцыйны палітычны дакумент, у якім упершыню аўтарытэтная міжнародная арганізацыя прызнала існаванне асобнага македонскага народа і македонскай мовы.
Дзенцялава
Гісторыя
Да 1917 года тэрыторыя ў складзе Бельскага павета Смаленскай губерні Расійскай імперыі. У 1918 годзе Смаленшчына абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі, а ў студзені 1919 года — Беларускай ССР, аднак неўзабаве ўвайшла ў склад РСФСР.
Вялікая Македонія
Гісторыя канцэпцыі
Па словах югаслаўскага камуніста Светазара Вукманавіча, лозунг аб адзінай Македоніі з'явіўся ў маніфесце штаба Нацыянальна-вызваленчай арміі Македоніі ў пачатку кастрычніка 1943 года. У той час Вукманавіч быў пасланы Ціта, каб македонізаваць камуністычную барацьбу ў Македоніі і надаць ёй новы этнічна-македонскі фасад. Адным з галоўных яго дасягненняў было тое, што прабалгарскія настроі мясцовых камуністаў ваеннага часу перайшлі ў праюгаславізм. У выніку прабалгарскі абласны камітэт камуністаў у Македоніі быў распушчаны і заменены новай Камуністычнай партыяй Македоніі як часткай Югаслаўскай камуністычнай партыі.
Югаслаўскія камуністы прызналі асобную македонскую нацыянальнасць, каб паменшыць страхі македонскага славянскага насельніцтва, што яны будуць працягваць былую югаслаўскую палітыку прымусовай сербізацыі. Яны не падтрымлівалі меркаваньне, што македонскія славяне з'яўляюцца балгарамі, бо гэта азначала на практыцы, што гэтая тэрыторыя пасьля вайны павінна застацца ў складзе Балгарыі. Пасля югаслаўскія камуністы абвясцілі сваёй мэтай аб'яднанне трох рэгіёнаў Македоніі (югаслаўскага, грэчаскага і балгарскага), прыцягваючы такім чынам македонскіх нацыяналістаў.
Дзенцялава
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
У 2004—2019 гадах у складзе Батурынскага сельскага паселішча.
Вялікая Македонія
Гісторыя канцэпцыі
Падчас наступных аперацый Нацыянальна-вызваленчай вайны Македоніі македонскія камуністычныя камбатанты разгарнулі памкненні да геаграфічнага рэгіёну Македоніі, якія працягваліся і пасля 1944 года падчас грамадзянскай вайны ў Грэцыі. Бледскае пагадненне (1947), падпісанае лідэрамі камуністаў Георгі Дзімітравым і Ёсіпам Броз Ціта, таксама прадугледжвала аб'яднанне югаслаўскай і балгарскай Македоніі. Гэта таксама быў першы раз, калі Балгарыя прызнала этнічных македонцаў і македонскую мову. Пасля расколу Ціта і Сталіна ў 1948 годзе і смерці Дзімітрава ў 1949 годзе ў тым жа годзе камуністы прайгралі грамадзянскую вайну ў Грэцыі. Гэта паклала канец практычнаму прымяненню канцэпцыі.
Пасля распаду Югаславіі
З 1989 года этнічныя македонскія нацыяналісты заклікаюць да «Адзінай Македоніі», заяўляючы, што « Салонікі — наш» і «Мы змагаемся за Адзіную Македонію». З канца 1980-х і пачатку 1990-х гадоў распаўсюджваліся некалькі карт, якія адлюстроўваюць «Адзіную Македонію» як незалежную краіну з ірэдэнтысцкімі прэтэнзіямі македонскіх нацыяналістаў супраць грэцкай і балгарскай тэрыторыі. На адной з гэтых карт увесь Алімп быў уключаны ў тэрыторыю «Адзінай Македоніі». Македонскія нацыяналісты падзяляюць рэгіён Македонія наступным чынам: