cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Бабіцкі сельсавет (Рэчыцкі раён)
Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Васілевіцкага раёна Рэчыцкай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Гомельскай акругі. З 4 жніўня 1927 года ў складзе Рэчыцкага раёна. 30 снежня 1927 года сельсавет узбуйнены, у яго склад увайшла тэрыторыя скасаванага Галоўкаўскага сельсавета. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Рэчыцкім раёне БССР. З 20 лютага 1938 года ў складзе адноўленага Васілевіцкага раёна Палескай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Гомельскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Ліскаўскага сельсавета. З 16 верасня 1959 года ў складзе Рэчыцкага раёна. У студзені 1964 года ў склад сельсавета з адміністрацыйнага падпарадкавання Васілевіцкага пассавета пералічаны вёскі Ведрыч і Рассвет, наўзамен у адміністрацыйнае падпарадкаванне Васілевіцкага пассавета перададзена вёска Галоўкі, у склад адноўленага Ліскаўскага сельсавета перададзены 3 населеныя пункты (Асавок, Крынкі і Ліскі). У 1966 годзе ў склад сельсавета з адміністрацыйнага падпарадкавання Васілевіцкага пассавета вернута вёска Галоўкі, а ў адміністрацыйнае падпарадкаванне Васілевіцкага пассавета — вёскі Ведрыч і Рассвет.
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1255 чалавек, з іх 91,1 % — беларусы, 4,6 % — рускія, 2,9 % — цыганы, 1,0 % — украінцы.
Сімнас
Сімнас (Simnas, традыцыйная беларуская назва — Сі́мна) — горад у паўднёвай Літве. Уваходзіць у склад Алітускага раёна Алітускага павета, знаходзіцца за 23 км ад Алітуса. Насельніцтва складае каля 2 тыс. чалавек. Горад адносіцца да этнаграфічнага рэгіёна Дзукія.
Гісторыя
У 1520 годзе наваколлі будучага горада належалі Яну Забярэзінскаму, які пабудаваў тут касцёл, вакол якога пачало ўтварацца паселішча. У 1626 годзе паселішча атрымала магдэбургскае права згодна з прывілеем Жыгімонта Вазы. Пасля падзелаў Рэчы Паспалітай горад трапіў у склад Расійскай імперыі. З 1921 да 1939 года Сімна знаходзілася ў складзе Польшчы. У 1940 годзе пасля ўваходжання Літвы ў склад СССР Сімнас быў далучана да Літоўскай ССР. У 1999 годзе быў зацверджаны герб горада.
Пенелопа Крус
Пенелопа Крус Санчэс (дакладней Пенелопэ, Penélope Cruz Sánchez; нар., , Іспанія) — іспанская актрыса, уладальніца прэміі «Оскар» 2009 года за лепшую жаночую ролю другога плану ў фільме «Вікі Крысціна Барселона», вядомая ў першую чаргу па фільмах Педра Альмадовара.
Азільяна-Венета
Азільяна-Венета (Asigliano Veneto) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Венета, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Вічэнца.
Насельніцтва складае 937 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 117 чал./км². Займае плошчу 8 км². Паштовы індэкс — 36020. Тэлефонны код — 0444.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Марцін Турскі.
Палата Прадстаўнікоў Кіпра
Палата Прадстаўнікоў Кіпра (Βουλή των Αντιπροσώπων; Temsilciler Meclisi) — аднапалатны прадстаўнічы і заканадаўчы орган (парламент) Рэспублікі Кіпр, які фарміруецца на абшчыннай аснове.
Склад і паўнамоцтвы
У склад парламента ўваходзяць 59 дэпутатаў, якія выбіраюцца на пяцігадовы тэрмін.
Новапастроенэ
Новапастроенэ (Новопостро́єне) — вёска ў Ахтырскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Чупахіўскай пасялковай абшчыны.
Лабары
Лабары — прафесійныя зборшчыкі ахвяраванняў для цэркваў. Лабарамі называлі мужчын, жыхароў мястэчка Янава (сучаснае Іванава Брэсцкай вобласці), якія збіралі грошы на пабудову і рэстаўрацыю цэркваў. Многія святары карысталіся паслугамі лабараў.
Адзежа і звычаі
Ад жыхароў суседніх вёсак лабары адрозніваліся нават вопраткай. Традыцыйныя беларускія «магеркі» саступілі месца шапкам з казырком. Лапцёў лабары не насілі прынцыпова, абувалі боты з высокаю халявай. У халоднае надвор’е насілі расшытыя паўшубкі. Жонкі лабараў былі хваткімі і знаходлівымі. Шмат было пісьменных.
Месца і час дзейнасці
Арэал дзейнасці лабараў быў вельмі шырокім: ад Украіны да Прыбалтыкі, ад Малдовы да Цэнтральнай Расіі. Не грэбавалі лабары ніякай ахвярай: грошы, палатно, пяньку, лён, воўну, — усё прымалі. І значная частка сабраных сродкаў сапраўды ішла на будаўніцтва і рэстаўрацыю цэркваў.
Некаторыя даследчыкі лічаць, што з дапамогаю лабараў захаваліся да нашых дзён дзве драўляныя царквы 18 стагоддзя: Мікалаеўская царква ў в. Дружылавічы і Петрапаўлаўская ў в. Махро. Лабарскі занятак існаваў у Янава да пачатку 1940-ых гадоў, калі мястэчка, як і ўся Заходняя Беларусь, увайшло ў склад СССР. Сёння іванаўская інтэлігенцыя мае на мэце паставіць у горадзе помнік лабару.
Слоўнік
За гады вандроўніцтваў для пазбаўлення ў дарозе ад чужых вушэй у лабараў сфарміраваўся свой асаблівы дыялект, многія словы з якога беззваротна страчаныя. Але супрацоўнікі іванаўскай раённай бібліятэкі стварылі «Дыялектычны слоўнік лабарскай гаворкі», які ўключае ў сябе 299 словаў. Самі лабары называлі сваю гаворку «ліберская гаврідня»:
Паўлінавочкі
Паўлінавочкі, таксама Вочніцы, альбо Сатурніі (Saturniidae) — сямейства матылёў.
Апісанне
Буйныя або вельмі буйныя матылькі з вялікімі шырокімі крыламі. Размах крылаў большасці відаў сусветнай фаўны — 80-140 мм, асобных відаў да 28 см (самка ). Тулава тоўстае, укрытае пушыстымі валаскамі. На кожным крыле пасярэдзіне па адной яркай вочкавай пляме — т. зв. «паўлінавыя вочкі» (адсюль назва). Вусікі ў самцоў грабеньчатыя (звязана з моцным развіццём нюху — выяўляюць знаходжанне самак за некалькі кіламетраў), у самак кароткапілаватыя. Хабаток недаразвіты (матылі не кормяцца, жывуць да 2 тыдняў). Вусені масіўныя, пераважна зялёныя, са шматлікімі вырастамі і бародаўкамі, акукліваюцца ў шаўкавістых коканах.
Змрочныя і начныя матылькі, самцы больш актыўныя, у некаторых відаў лётаюць днём. Самцы маюць выключны нюх, з дапамогай якога здольныя адшукваць самак па вылучаемым імі ферамонамі на адлегласці да 1 км і больш.
Капенгагенскія крытэрыі
Капенгагенскія крытэры (Copenhagen criteria)
Паўлінавочкі
Распаўсюджанне
Некаторых паўлінавочак разводзяць для атрымання шаўкавіны (, і інш.).
Капенгагенскія крытэрыі
У чэрвені 1993 г. Еўрапейскі савет на сваім пасяджэнні ў Капенгагене прызнала права кожнай еўрапейскай краіны, якая прызнае палажэнні артыкула 6 пункт 1 Пагаднення аб стварэнні Еўрапейскага Саюза ўступаць у Еўрапейскі Саюз пасля выканання імі шэрагу патрабаванняў па трох крытэрыях:
Дзявяткі (Залескі сельсавет)
Дзявя́ткі (, Девятки) — вёска ў Кобрынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Залескага сельсавета.
Капенгагенскія крытэрыі
Так званыя «Капенгагенскія крытэрыі» або крытэрыі ўступлення былі пацверджаны ў снежні 1995 г. на мадрыдскім пасяджэнні Еўрапейскага Савета, якое падкрэсліла, акрамя таго, значэнне перабудовы адміністрацыйных структур краіны-заяўніка і стварэння ўмоў паступовай гарманічнай інтэграцыі ў ЕС.
Зрэшты ЕС пакідае за сабой права вызначаць момант, калі ён будзе гатовы прыняць новых чальцоў.
Крытэрыі сяброўства ў Еўрапейскім Саюзе
Падчас перамоваў аб далучэнні з краінамі-кандыдатамі, адбываецца рэгулярны маніторынг выканання Капенгагенскіх крытэраў. На аснове дадзеных маніторынгу прымаюцца рашэнні аб далучэнні краіны, і дзеянні, якія неабходна перад тым ажыццявіць.
Крытэрыі сяброўства ў Еўрапейскім Саюзе  (European Union Membership criteria) вызначаны ў трох дакументах:
Пры прыняцці ў 1993 годзе не існавала механізму, які б гарантаваў, што існуючыя краіны-сябры ЕС адпавядаюць гэтым крытэрам. Аднак, было прынята рашэнне сачыць за выкананнем гэтых крытэрыяў, услед за «санкцыямі», накладзенымі на ўрад Аўстрыі Вольфганга Шуселя (Wolfgang Schüssel) у пачатку 2000 года ўрадамі іншых 14 краін-членаў Саюза. Гэтыя дамоўленасці ўступілі ў дзеянне 1 лютага 2003 г. у рамках Ніцкага дагавора.
Геаграфічныя крытэрыі
Існуюць прэцэдэнты, калі часткі краін-членаў ЕС размешчаны за межамі Еўропы, напрыклад, Французская Гвіяна знаходзіцца ў Паўднёвай Амерыцы і з'яўляецца часткай Францыі. Грэнландыя, якая з'яўляецца часткай кантынента Паўночнай Амерыкі, далучылася да Еўрапейскай эканамічнай супольнасці ў 1973 як залежная ад Даніі тэрыторыя, але вырашыла пакінуць ЕС у 1983 годзе, праз 4 гады пасля атрымання права на ўнутранае самакіраванне.
Грузія адносіцца да транскантынентальных краін, якая мае намер далучыцца да ЕС. Яна знаходзіцца на мяжы паміж Еўропай і Азіяй, пры гэтым прыкладна 65% яе тэрыторыі знаходзіцца ў Еўропе. Яна з'яўляецца членам Савета Еўропы, а Еўрапейская Камісія прызнала яе Еўрапейскай дзяржавай праз культурную і рэлігійную прыналежнасць да кантынета.
Дэмакратычнасць
Эфектыўнае дэмакратычнае кіраванне павінна забяспечваць роўнае права для ўсіх грамадзян краіны ўдзельнічаць у палітычных працэсах прыняцця рашэнняў на ўсіх узроўнях улады, ад мясцовага самакіравання да нацыянальнага. Неабходна наяўнасць свабодных выбараў пры ўмове захавання тайнага галасавання, правы на стварэнне палітычных партый без перашкодаў з боку дзяржавы, справядлівага і роўнага доступу да свабоднай прэсы; свабодных прафсаюзных арганізацый, свабоды думкі, а выканаўчая ўлада павінна быць абмежаваная законамі і дазваляць роўны доступ у суды незалежна ад яе.
Вяршэнства права
Вяршэнства права прадугледжвае, што орган дзяржаўнай улады можа дзейнічаць толькі ў рамках справядлівых законаў, прынятых ва ўстаноўленым парадку. Прызначэнне гэтага прынцыпу заключаецца ў абароне ад самавольства ўлады.
Правы чалавека
Правы чалавека «неад'емныя» і належаць усім людзям, г.зн. імі нельга надзяліць, іх немагчыма даць, абмежаваць, абмяняць, або прадаць (напрыклад, чалавек не можа прадаць сябе ў рабства). Да іх адносяцца права на жыццё, права быць прыцягнуты да судовай адказнасці толькі ў адпаведнасці з законамі, якія існавалі на момант здзяйснення злачынства, права быць свабодным ад рабства і права на свабоду ад катаванняў.
Усеагульная дэкларацыя правоў чалавека лічыцца аўтарытэтным нарматыўным дакументам у галіне правоў чалавека, хоць у яе няма такога эфектыўнага механізму забеспячэння выканання палажэнняў, як у Еўрапейскай канвенцыі па правах чалавека. Выконваць патрабаванні гэтай канвенцыі абавязаны і некалькі краін, якія нядаўна далучыліся да ЕС з мэтай ажыццяўлення сур'ёзнага рэфармавання заканадаўства, дзяржаўных службаў і судовай сістэмы. Шматлікія змены, маюць дачыненне да свабод і правоў этнічных і рэлігійных меншасцяў, або ліквідацыі няроўнасці ў дачыненні розных палітычных груп.
Павага і абарона правоў меншасцяў
Члены нацыянальных меншасцяў павінны мець магчымасць захаваць сваю культуру і мець права на сваю родную мову (наколькі гэта не супярэчыць захаванню правоў іншых людзей, а таксама дэмакратычных працэдураў і агульнай законнасці), яны таксама не павінны пакутаваць ад якой-небудзь дыскрымінацыі.
Адпаведная канвенцыя Савета Еўропы па гэтым пытанні была вялікім прарывам у гэтай галіне. Аднак, канвенцыя да гэтага часу не ўключае дакладнае вызначэнне такіх меншасцяў. Як следства, многія з яе падпісантаў, дадалі афіцыйныя тлумачэнні, якія апісваюць, хто ў іх краіне прылічаецца да меншасці. Некаторыя прыклады прадстаўлены ніжэй. Заявы, зробленыя ў сувязі з дамовай № 157. Рамачная канвенцыя аб абароне нацыянальных меншасцяў, уключаючы:
Многія іншыя падпісантаў заявілі, што не маюць якіх-небудзь нацыянальных меншасцяў.
Эканамічныя крытэрыі
Эканамічныя крытэрыі, у шырокім сэнсе, патрабуюць наяўнасць рынкавай эканомікі і здольнасць вытворцаў вытрымаць канкурэнцыю ў рамках Саюза. Еўрапейская сістэма абменных курсаў выкарыстоўвалася для падрыхтоўкі як новых краін так і сапраўдных чальцоў для далучэння да еўразоны.
Юрыдычная гарманізацыя
Апошнім крытэрыем, які не адносіцца да Капенгагенскай, з'яўляецца патрабаванне, каб усе будучыя члены ўзгаднялі сваё заканадаўства з Еўрапейскімі актамі, таксама вядомымі як acquis communautaire. Пры падрыхтоўцы да кожнага далучэння, acquis разбіваецца на асобныя раздзелы, кожны з якіх адносіцца да асобнай галіны. Падчас пятай хвалі павелічэння Еўрапейскага Саюза, якой было далучана Балгарыя і Румынія ў 2007 годзе, acquis была падзелена на 31 раздзел. Для перамоваў з Харватыяй і Турцыяй, яна была падзелена на 35 раздзелаў.
Пан-еўрапеізм
Пан-еўрапеізм, еўра-нацыяналізм: тэрмін, якім абазначаецца асабістае атаясамленне (ідэнтыфікацыя) з Еўропай, як адзіным цэлым. Таксама так азначаецца ідэя аб над-нацыянальнай палітычнай, гаспадарчай, культурнай адметнасці еўрапейцаў.
Ідэі пан-еўрапеізму ў сучасным выглядзе адносяцца да ідэі Віктара Гюго аб Злучаных Штатах Еўропы. Знакавай стала прамова прэзідэнта Францыі Арыстыда Брыяна ў верасні 1929 года, у якой ён сказаў, што Еўропа павінна рухацца ў напрамку федэратыўнай мадэлі.
Пасля Другой сусветнай вайны ўвасабленнем ідэі пан-еўрапеізму сталіся стварэнне Еўрапейскай эканамічнай супольнасці, Еўрапейскага саюза і ўвядзенне над-нацыянальных еўравалюты і Еўрапейскай Канстытуцыі.
Тулавіцы
Тулавіцы (Tułowice, Tillowitz) — горад на паўднёвым захадзе Польшчы. Размешчаны за 360 км на паўднёвы захад ад Варшавы і за 25 км на захад ад цэнтра Аполе. Уваходзіць у склад Апольскага павета Апольскага ваяводства, сядзіба вяскова-гарадской гміны Тулавіцы. Займае плошчу 9,23 км². Насельніцтва 4 тыс. чалавек.
Ронская нізіна
Ронская нізіна (Vallée du Rhône) — нізіна на паўднёвым усходзе Францыі, цягнецца на 270 км па сярэднім і ніжнім цячэнні ракі Роны, паміж Заходнімі Альпамі і Цэнтральным Французскім масівам.
Алювіяльная нізіна ляжыць у глыбокай тэктанічнай упадзіне, прымеркаванай да закладзенага ў міяцэне Ронскага грабена маладой Заходне-Еўрапейскай платформы. На поўначы складаецца з шэрагу катлавін, падзеленых узвышшамі, на поўдні паступова расшыраецца і зліваецца з Лангедоцкай нізінай. Характэрны рачныя тэрасы, складзеныя пераважна алювіем, месцамі моцна расчлянёныя. Клімат пераходны ад умеранага да субтрапічнага, міжземнаморскага. Ападкаў выпадае 600—800 мм у год, адзначаецца містраль.
Па Ронскай нізіне праходзяць чыгункі і аўтамабільныя шляхі, якія звязваюць поўнач і поўдзень Францыі. Пасевы пшаніцы, кукурузы; сады, вінаграднікі. Буйныя гарады: Ліён, Валанс, Авіньён, Арль.
Алэнынскэ
Алэнынскэ (Оле́нинське) — вёска ў Ахтырскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Чупахіўскай пасялковай абшчыны.
П’яткынэ
П’яткынэ (П'я́ткине) — вёска ў Ахтырскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Чупахіўскай пасялковай абшчыны.
Макраносыя малпы
Макраносыя малпы адрозніваюцца па шэрагу прыкмет ад іншага падатраду прыматаў — суханосых малпаў. Асноўным адрозненнем з'яўляецца нос, які ў іх, як і ў каціных, мокры і забяспечвае лепшы нюх. Другое адрозненне — вялікі палец, які ў меншай меры супрацьпастаўлены іншым пальцам, чым у суханосых малпаў. На ўказальным пальцы існуе падоўжаны кіпцюр для чысткі поўсці. У макраносых малпаў часцей сустракаецца нараджэнне адразу некалькіх дзіцянятаў, у той час як у суханосых нараджаецца як правіла па адным дзіцяняці. У цэлым макраносыя малпы ў эвалюцыйным плане лічацца больш прымітыўным і старажытным падатрадам.
Жарноўка (Усходне-Казахстанская вобласць)
Жарноўка — сяло ў Барадуліхінскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Жарноўскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 25 км на паўднёвы ўсход ад раённага цэнтра, сяла Барадуліха. Код КАТА — 633847100.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1105 чалавек (551 мужчына і 554 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 893 чалавекі (457 мужчын і 436 жанчын).
Закросніца
У 1924—1954 гадах цэнтр Закросніцкага сельсавета.
Кальдонья
Кальдонья (Caldogno) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Венета, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Вічэнца.
Насельніцтва складае 10 881 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 725 чал./км². Займае плошчу 15 км². Паштовы індэкс — 36030. Тэлефонны код — 0444.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Іаан Прадцеча.
Юрый Кепель
Юрый Кепель (Юры Кэпэль, Jerzy Kepel; 1910, м. Бутрыманцы, Віленская губерня — 1944) — заходнебеларускі журналіст, польскі вясляр.
Біяграфія
Нарадзіўся ў 1910 годзе ў сям’і заходнебеларускага грамадскага дзеяча Мітрафана Кепеля і яго жонкі Веры. Праваслаўны беларус.
Рэдактар-выдавец літаратурна-мастацкага часопіса «Крыгалом», які выдаваўся ў лютым 1933 года ў Вільні. Адразу пасля выхаду 1-га нумару выданне было забаронена польскімі ўладамі. Сябра рэдакцыйнай калегіі «Нашай волі».
Леанід Галяк, чыім настаўнікам веславання ў Студэнцкім спартовым саюзе быў Кепель, успамінае пра яго :
Сям'я
Меў сына, які стаў польскім эканамістам і банкірам.
Заранок
Заранок — прозвішча.
NGC 6677
NGC 6677 (іншыя абазначэнні — UGC 11290, ZWG 322.47, MCG 11-22-57, 7ZW 814, ZWG 323.2, ARAK 541, KAZ 209, KUG 1833+670, VV 672, PGC 62035) — галактыка ў сузор’і Дракон.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Гандлёвыя рады (Барысаў)
Гандлёвыя рады — будынак у Барысаве. Размешчаны ў цэнтры Стара-Барысава, па вул. Лапаціна, 38.
Пабудаваны ў 1908 г. з цэглы. Складаліся з 4 карпусоў з 112 крамамі. Захаваўся адзін корпус. Выкарыстоўваецца сучаснымі гандлёвымі прадпрыемствамі.
Архітэктура
Гандлёвыя рады — помнік так званай цаглянай архітэктуры, мастацкая выразнасць якой дасягалася сродкамі маляўнічай муроўкі.
Будынак аднапавярховы, прамавугольны ў плане, накрыты двухсхільным дахам. Франтальныя фасады (часткова атынкаваныя) былі расчлянёны рызалітамі, трохвугольнымі франтонамі, арачнымі аконнымі і дзвярнымі праёмамі, адпаведна ўнутранай секцыйнай планіроўцы. Над прафіляваным карнізам рытмічна размешчаны пінаклі (захаваліся 2). У дэкоры выкарыстаны руставаныя лапаткі, падкарнізныя кранштэйны, цягі.
Унутраная прастора будынка падзелена на 2 падоўжаныя палавіны з асобнымі выхадамі. У памяшканнях плоская столь.
Паўмалпы
Паўмалпы (Prosimiae) — састарэлы таксон, які выкарыстоўваўся раней як падатрад прыматаў. Тэрмін «паўмалпы» адносіўся да найбольш прымітыўных прадстаўнікоў прыматаў, якія з'яўляюцца эвалюцыйнымі папярэднікамі малпаў і чалавека, і падкрэсліваў наяўнасць у іх прыкмет, якія адрозніваюць іх ад больш высокаразвітых прадстаўнікоў атрада. У сучаснай навуковай класіфікацыі прынята казаць аб макраносых малпах (Strepsirrhini), да якіх адносяцца ўсе былыя паўмалпы за выключэннем даўгапятаў.
Прадстаўнікі таксонаў жывуць у Афрыцы і Паўднёва-Усходняй Азіі, у асаблівасці на Мадагаскары. Паўмалпы жывуць на дрэвах і актыўныя перш за ўсё ноччу або ў прыцемках.
Спіс авіякампаній Беларусі
Гэта спіс авіякампаній, якія маюць пасведчанне авіяперавозчыка, выдадзенае Дэпартаментам па авіяцыі Міністэрства транспарту і камунікацый Рэспублікі Беларусь.
Разсахуватэ (Ахтырскі раён)
Разсахуватэ (Розсохува́те) — вёска ў Ахтырскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Чупахіўскай пасялковай абшчыны.
Lampetra
Lampetra — род жывёл сямейства класа. Многія віды ядомыя.
Род налічвае 18 відаў :
Паўлава (Кобрынскі раён)
Па́ўлава (, Павлово) — вёска ў Кобрынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Залескага сельсавета.
Энцэфаліт
Энцэфалі́т ( — запаленне мозга — ад ἐγ-κέφᾰλος — галаўны мозг +  — суфікс, які пазначае запаленне) — група захворванняў, якія характарызуюцца запаленнем галаўнога мозга (суфікс «-itis» указвае на запаленчы характар захворвання). Найбольш рацыянальным прынцыпам класіфікацыі інфекцыйных захворванняў з’яўляецца класіфікацыя іх па прычынах (этыялагічных фактарах). Але так як прычыну энцэфалітаў не заўжды ўдаецца высветліць, то пры класіфікацыі энцэфалітаў выкарыстоўваюць яшчэ і асаблівасці цячэння працэсу хваробы (патагенетычны фактар). Зыходзячы з гэтых прынцыпаў, энцэфаліты падзяляюць на першасныя і другасныя, вірусныя і мікробныя, інфекцыйна-алергічныя, алергічныя і таксічныя.
Класіфікацыя
Энцэфалітам, якія выклікаюцца нейратропнымі вірусамі, здольныя эпідэмічнасць, кантагіёзнасць, сезоннасць і кліматагеаграфічныя асаблівасці распаўсюджвання. Па распаўсюджвальнасці паталагічнага працэсу вылучаюць энцэфаліты з пераважным пашкоджаннем белага рэчыва — лейкаэнцэфаліты, энцэфаліты з пераважаннем пашкоджання шэрага рэчыва — поліяэнцэфаліты. Энцэфаліты з дыфузным пашкоджаннем нервовых клетак і праводных трактаў галаўнога мозга — панэнцэфаліты. У залежнасці ад пераважнай лакалізацыі энцэфаліты падзяляюць на паўшарныя, ствалавыя, мазжачковыя, мезэнцэфальныя, дыэнцэфальныя. Часта разам з рэчывам галаўнога мозга пашкоджваюцца і некаторыя аддзелы спіннога мозга, у гэтых выпадках кажуць аб энцэфаламіэліце. Энфэфаліты могуць быць дыфузнымі і ачаговымі, па характары эксудату — гнойнымі і нягнойнымі.
Гістарычная даведка
Клешчавы энцэфаліт быў апісаны А. Г. Пановым у 1935 годзе на Далёкім Усходзе. У 1937 годзе Л. А. Зільберам быў вылучаны вірус клешчавога энцэфаліту. У 1937—1941 гадах былі ідэнтыфікаваны 29 штамаў узбуджальніка энцэфаліту і даказана роля іксодавых кляшчоў як пераносчыкаў інфекцыі. Вялікі ўклад у вывучэнне клешчавога энцэфаліту ўнеслі А. М. Шапалаў, А. К. Шубладзэ, А. А. Смародзінцаў, М. П. Чумакоў, Д. К. Львоў, Ю. В. Лабзін.
Эпідэміялогія
Клешчавы энцэфаліт выклікае нейратропны вірус клешчавога энцэфаліту, асноўнымі пераносчыкамі якога з’яўляюцца іксодавыя кляшчы (Ixodes persulcatus і Ixodes ricinus). Ва ўсіх прыродных ачагах вірус цыркулюе паміж кляшчамі і дзікімі жывёламі (галоўным чынам грызунамі і птушкамі), якія з’яўляюцца дадатковым рэзервуарам. У антропургічных ачагах (не дапасаваных да пэўнага ландшафту, а існуючых у мясцовасцях, моцна змененых дзейнасцю чалавека) рэзервуарам могуць быць і хатнія жывёлы — козы і каровы. Вірус клешчавога энцэфаліту можа перадавацца кляшчамі трансаварыяльна — праз яйцаклеткі да іх нашчадкаў.
Заражэнне чалавека адбываецца трансмісіўным шляхам праз укусы кляшча. Магчымая аліментарная перадача інфекцыі пры ўжыванні ў ежу сырога малака і малочных прадуктаў інфіцыраваных коз і кароў. Доля бессімптомных формаў інфекцыі сярод мясцовага насельніцтва можа дасягаць 90 %, але значна вагаецца ў залежнасці ад ачага. Рызыка ўзнікнення клінічна выражаных формаў хваробы ўзрастае пры доўгім смактанні крыві кляшчом. Узбуджальнік добра захоўваецца пры нізкіх тэмпературах і лёгка разбураецца пры награванні вышэй за 70 °C. Клешчавы энцэфаліт мае сезонны характар, які адпавядае актыўнасці кляшчоў. Максімальны пад’ём захворваемасці назіраецца ў маі — чэрвені. Другі, менш выражаны пад’ём захворваемасці, рэгіструецца ў жніўні — верасні, што звязана з актыўнасцю і колькасцю кляшчоў.
Этыяпатагенез
Пры ўкусе кляшча вірус адразу жа трапляе ў кроў. Ён пранікае ў цэнтральную нервовую сістэму праз гематагенную дысемінацыю і вірэмію. Вірус знаходзіцца ў тканках мозга праз некалькі дзён пасля укусу, а максімальная яго канцэнтрацыя ў мозгу адзначаецца ўжо на чацвёрты дзень. У першыя дні хваробы вірус можа быць вылучаны з крыві і цэрэбраспінальнай вадкасці. Інкубацыйны перыяд пры ўкусе кляшча цягнецца ад аднаго да трох тыдняў, а пры аліментарным спосабе заражэння — 4—7 дзён.
Патамарфалогія
Пры мікраскапічным даследаванні знаходзяцца гіперэмія, ацёк рэчыва галаўнога мозга і абалонак, інфільтраты з мона- і полінуклеярных клетак, мезадэрмальная і гліёзная рэакцыі.
Саборнэ (Ахтырскі раён)
Саборнэ (Соборне) — вёска ў Ахтырскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Чупахіўскай пасялковай абшчыны.
Энтані Хопкінс
Сэр Філіп Энтані Хопкінс (Philip Anthony Hopkins; нар. 31 снежня 1937, Порт-Толбот (цяпер графства Ніт — Порт-Толбот), Уэльс, Вялікабрытанія) — выбітны брытанскі акцёр тэатра і кіно, рэжысёр. Лічыцца адным з найвялікшых дзейных кінаакцёраў, найбольш вядомы па кінематаграфічным вобразе серыйнага забойцы-канібала доктара Ганібала Лектара, увасобленаму ў фільмах «Маўчанне ягнятаў», «Ганібал» і «Чырвоны цмок».
Трашкунай
Гісторыя
Першыя гістарычныя згадкі пра Трашкуны адносяцца да 1696 года. Бернардзінцамі Уладзіславам і Ганнай Сакалоўскімі былі пабудаваны касцёл і манастыр. Паселішча знаходзілася ў складзе Вялікага Княства Літоўскага. Трашкуны лічацца месцам нараджэння Канстанцінаса Шырвідаса, які лічыцца заснавальнікам літоўскай пісьменнасці. У 1795 годзе Трышкуны трапілі ў склад Расійскай імперыі. Падчас Першай Сусветнай вайны з лета 1915 года Трашкуны былі заняты нямецкімі войскамі.
З 1940 года да 1991 года Трашкунай уваходзіў у склад Літоўскай ССР, СССР. Гарадскія правы Трашкунай атрымаў у 1956 годзе. Герб Трашкуная быў зацверджаны 2 чэрвеня 2003 года. Аўтарам выявы герба стаў Раландас Рымкунас (Rolandas Rimkūnas).
Язэп Францавіч Камаржынскі
Язэп Францавіч Камаржынскі (1899, Дзвінск, цяпер Латвія — 1965, Даўгаўпілс) — артыст, рэжысёр, культурна-грамадскі дзеяч беларускай дыяспары ў Латвіі міжваеннага перыяду.
Біяграфія
Удзельнічаў у тэатральных пастаноўках трупы Дзвінскага чыгуначнага тэатра пад кіраўніцтвам М. Канстанцінава. Падчас 1-й сусветнай вайны ў эвакуацыі на Смаленшчыне. Працаваў у рабочай драматычнай дружыне Рослаўля. У 1919—1920 гадах акцёр драмы, сябра Смаленскага аддзялення. Летам 1920 года вярнуўся ў Дзвінск, скончыў беларускія настаўніцкія курсы. У 1922 годзе як рэжысёр узначаліў створаную з ініцыятывы К. Езавітава і Э. Будзькі беларускую тэатральную трупу Дзвінска. Беларускія спектаклі ставіліся ім у латгальскім клубе «Саўле» і святліцы чыгуначнікаў. Калектыў выязджаў з пастаноўкамі ў Прыдруйшчыну, Ізабелінаўшчыну, інш. рэгіёны пражывання беларускага этнасу. Увосень 1929 года Беларускі аддзел пры Міністэрстве асветы Латвіі запрасіў Камаржынскага ў Рыгу, дзе ён працаваў настаўнікам у беларускай школе на Маскоўскім фарштаце, а затым быў прызначаны дырэктарам Беларускага народнага тэатра. Выступаў як акцёр і рэжысёр. Ставіў п’есы У. Галубка, Я. Купалы, Р. Блаўмана. 3 утварэннем Таварыства беларускага тэатра ў Латвіі Камаржынскі быў дзейсны яго сябра. У 1936 годзе беларуская грамадскасць Латвіі шырока адзначыла 20-годдзе яго творчай дзейнасці.
Удзельнічаў у культурна-грамадскай рабоце латышскіх беларусаў і падчас Другой сусветнай вайны. У 1945 годзе ў ліку іншых культурна-асветных беларускіх працаўнікоў С. Сахарава, С. Сіцько, П. Масальскага (П. Сакола) арыштаваны і высланы ў Сібір. Пасля рэабілітацыі ў 1955 годзе вярнуўся ў Дзвінск (Даўгаўпілс), удзельнічаў у пастаноўках спектакляў у Даўгаўпілскім гарадскім Доме культуры. Загінуў, збіты машынай па дарозе на рэпетыцыю.
Пахаваны на каталіцкіх могілках у Даўгаўпілсе.
Кальвенэ
Насельніцтва складае 1273 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 116 чал./км². Займае плошчу 11 км². Паштовы індэкс — 36030. Тэлефонны код — 0445.
NGC 6679
NGC 6679 (іншыя абазначэнні — PGC 62026, MCG 11-22-56, ZWG 323.1, ZWG 322.46, 7ZW 814, KAZ 208, VV 672, NPM1G +67.0165) — спіральная галактыка (Sc) ў сузор’і Дракон.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Мазавецкая медыцынская вучэльня ў Варшаве
Мазавецкая медыцынская вучэльня ў Варшаве (Mazowiecka Uczelnia Medyczna w Warszawie) — польская прыватная вышэйшая навучальная ўстанова, якая знаходзіцца ў Варшаве.
Агульная характарыстыка
Вучэльня навучае студэнтаў на спецыяльнасцях практычнага профілю ў галіне медыцынскіх навук. Студэнты маюць прафесійную практыку, а таксама клінічныя заняткі ва ўстановах аховы здароўя Варшавы. У цяперашні час вучэльня спецыялізуецца на фізіятэрапіі і сястрынскай справе ў стацыянарнай і нестацыянарнай (завочнай) формах навучання. Вучэльня мае два кампусы ў Варшаве, абсталявыя сучаснымі канферэнц-заламі, лекцыйнымі аўдыторыямі, камп’ютарнымі класамі, лінгафоннымі кабінетамі, лабараторыямі ў галіне фізіятэрапіі, біямеханікі, анатоміі, фізіялогіі і інш.
Лісахвост лугавы
Лісахвост лугавы, батланчык, батлачык (Alopecurus pratensis) — від кветкавых раслін роду сямейства.
Батанічнае апісанне
Карэнішчавая шматгадовая расліна. Від родам з Еўразіі, аднак у цяперашні час ён інтрадукаваны паўсюль. Дзярнінаўтваральная расліна, выкарыстоўваецца як корм скату і для кантролю эрозіі глеб.
Ахова
Від уключаны ў Чырвоную кнігу Рэспублікі Калмыкія, Латвійскай Рэспублікі, Літоўскай Рэспублікі і Львоўскай вобласці Украіны.
Сафііўка (Ахтырскі раён)
Сафііўка (Софі́ївка) — вёска ў Ахтырскім раёне Сумскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Чупахіўскай АТГ.
Павел Пятровіч Бажоў
Павел Пятровіч Бажоў (Па́вел Петро́вич Бажо́в;, Сысерцкі завод Екацярынбурга — ) — рускі пісьменнік.
Скончыў Пермскую духоўную сумінарыю ў 1899 годзе. Настаўнічаў. Першая кніга «Уральскія былі» выйшла ў 1924 годзе. У 1939 годзе выдаў аўтабіяграфічную аповесць «Зялёны конік» і зборнік сказаў па матывах уральскага фальклору «Малахітавая шкатулка» (Сталінская прэмія, 1943). Яго творы — прыклад майстэрскага выкарыстання народнай мовы. Паводле яго сказаў створаны кінафільм «Каменная кветка» (1946), балет С.Пракоф’ева «Сказ пра каменную кветку» (пастаўлены ў 1954). На беларускую мову творы Бажова перакладалі Янка Брыль, Міхась Машара, Макар Паслядовіч і іншыя.
Дэні Трэха
Дэні Трэха — амерыканскі, вядомы ў асноўным шматлікімі ролямі розных бандытаў або зладзеяў мексіканскага ці індзейскага паходжання.
Атрымаў шырокую вядомасць дзякуючы фільмах Роберта Радрыгеса «Ад заходу да світання» (1, 2, 3), «Дзеці шпіёнаў» (1, 3) і «Мачэтэ».
Бараўлянка (Усходне-Казахстанская вобласць)
Бараўлянка — сяло ў Барадуліхінскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Жарноўскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 36 км на паўднёвы ўсход ад раённага цэнтра, сяла Барадуліха. Код КАТА — 633847300.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 325 чалавек (153 мужчыны і 172 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 226 чалавек (109 мужчын і 117 жанчын).
NGC 6680
NGC 6680 (іншыя абазначэнні — PGC 62210, ZWG 143.10) — галактыка ў сузор’і Геркулес.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Даменіка дзі Бартола
Даменіка дзі Бартола (іт. Domenico di Bartolo; каля 1400,  — пасля 1445, ) — італьянскі мастак, сіенская школа.
Джорджа Вазары ў сваіх «Жыццяпісах найбольш знакамітых жывапісцаў» паведамляе, што Даменіка дзі Бартола быў пляменнікам і вучнем мастака Тадэа дзі Бартола, «быў сціплы і прыемны і адрозніваўся выключнай ветлівасцю».
У сіенскіх дакументах імя Даменіка дзі Бартола ўпершыню з’яўляецца ў 1420 годзе ў якасці ўдзельніка работ у сіенскім саборы, а ў спісе Гільдыі сіенскіх мастакоў яго імя з’яўляецца ў 1428 годзе. У гэтым жа годзе Даменіка пабываў у Рыме і бачыў там працы Пізанела ў царкве Сан Джавані ін Латэрана, якія зрабілі на яго ўражанне.
Карлікавыя лемуры
Карлікавыя лемуры (Cheirogaleidae) — сямейства прыматаў мокраносых малпаў, якая ўключае ў сябе карлікавых і мышыных лемураў. Як і ўсе лемуры, гэтая сям’я з’яўляецца эндэмічнай ў Мадагаскары.
Вольга Аляксандраўна Класкоўская
Вольга Аляксандраўна Класкоўская (нар. ) — беларуская журналістка і актывістка, працавала ў газеце «Народная воля», на радыёстанцыях «Deutsche Welle» і «Еўрапейскага радыё для Беларусі» (Euroradio). Палітычная зняволеная, двойчы абвінавачаная і асуджаная падчас пратэстаў у Беларусі ў 2020 годзе.
Біяграфія
Бацька — журналіст і палітолаг Аляксандр Класкоўскі, маці — Людміла.
Навучалася на журфаку БДУ у Мінску. Ужо падчас студэнцтва працавала журналісткай газеты «Народная воля», агулам супрацоўнічала з газетай з 1997 па 2005 год. З 2005 года працавала карэспандэнтам радыёстанцыіі «Deutsche Welle» у Польшчы (руская і беларуская службы), была таксама карэспандэнтам «Еўрапейскага радыё для Беларусі» (Euroradio).
Адлічана з трэцяга курсу пасля выбарчай кампаніі на пасаду прэзідэнта ў 2006 годзе. Падставай была «акадэмічная запазычанасць», але сакурснікі сцвярждалі, што адлічэнне было палітычна матываваным (Вольга ўдзельначала ў дзейнасці руху «Малады фронт»), напісалі заяву дэкану Сяргею Дубовіку з патрабаваннем спыніць пераслед студэнтаў за іх погляды. Ініцыятар напісання заявы ў падтрымку Вольгі, Алёна Андрэева, затым сышла з універсітэта і стала інфармацыйным каардынатарам Асамблеі няўрадавых арганізацыяў Беларусі. Вольга Класкоўская пасля адлічэння папрасіла палітычнага прытулку ў Польшчы, дазвол на які неўзабаве атрымала, з’ехала з Беларусі ў статусе палітычнага ўцекача разам з непаўнагадовай дачкой Міраславай.
Бацька Міраславы, Віталь Навумовіч, абвінаваціў Вольгу ў выкраданні дачкі, у Беларусі Вольга была пазбаўлена бацькоўскіх правоў. 7 лістапада 2007 польская паліцыя паведаміла пра ўзброены напад, у выніку якога Вольга Класкоўская атрымала нажавыя раненні. Была распачата крымінальная справа.
У канцы жніўня 2010 разам з 9-гадовай Міраславай з’ехала з Польшчы ў Швецыю, дзе таксама запрасіла палітычны прытулак. Свой ад’езд у Швецыю Вольга Класкоўская аргументавала ціскам з боку міграцыйных улад Польшчы.
Пасля прэзідэнцкіх выбараў 2010 года і падзей на Плошчы 19 снежня 2010 быў затрыманы брат Вольгі, Аляксандр Класкоўскі, былы міліцыянт, на якога была распачата крымінальная справа. Дзеля падтрымкі брата вярнулася ў Беларусь, адмовілася ад міжнароднай абароны. 5 траўня 2011 года Вольгу затрымалі ў яе кватэры, даставілі ў міліцыю Ленінскага раёна Мінска, дзе збілі.
У жніўні 2011 году Вольга Класкоўская вярнулася ў Швецыю. Тут пазнаёмілася са сваім будучым мужам Гёканам Безгінам, з якім у студзені 2012 году пабралася шлюбам. У ліпені 2012 нарадзіла сына Адама. Пазней у яе ўзніклі праблемы з міграцыйнымі службамі Швецыі праз заканчэнне візы. 6 лютага 2013 прадстаўнікі сацыяльных служб адабралі ў яе малалетняга сына.
30 сакавіка 2013 года Вольгу Класкоўскую затрымалі па абвінавачанні ў замаху на забойства ўжо былога мужа Гёкана Безгіна. 23 жніўня 2013 ёй быў прызначаны турэмны тэрмін у восем гадоў і выплата кампенсацыі памерам 110 тысяч шведскіх крон. Пасля апеляцыі прысуд быў зменшаны да 7 гадоў турмы, праз тое, што Вольга доўгі час жыла ў стане псіхалагічнага стрэса і прэсінга.
У лістападзе 2014 Вярхоўны суд Швецыі дазволіў экстрадыцыю Вольгі Класкоўскай у Беларусь, але працэдура зацягнулася з-за хваробы Вольгі, яна была накіравана на лячэнне ў неўралагічную клініку, і тэхнічных складанасцяў. Генпракурор Беларусі Аляксандр Канюк таксама адзначаў, што не хапае пісьмовай просьбы Вольгі на экстрадыцыю ў Беларусь. У выніку ўвесь час зняволення Вольга правяла ў турме ў Швецыі і выйшла з турмы па працэдуры ўмоўна-датэрміновага вызвалення.
29 лістапада 2017 года Вольга Класкоўская вярнулася ў Беларусь.
Вольга Класкоўская была затрымана 14 кастрычніка 2020 у Мінску. Начальнік Ленінскага РАУС Віталь Капілевіч заявіў, што затрыманная ўвечары 13 кастрычніка правяла разам з іншымі акцыю з перакрыццём руху транспарту на скрыжаванні праспекта Ракасоўскага і вуліцы Пляханава, дзе ў іх узнікла сутычка з адным з кіроўцаў. Затрымка ў руху транспарту склала каля хвіліны. Да крымінальнай адказнасці ў выніку былі прыцягнуты Вольга Класкоўская, а таксама Максім Бабіч і Артур Булаўскі. Вольгу затрымалі праз некалькі гадзін пасля здарэння, яна адмовіла следчым ў паказаннях, пасля знаходжання ў Ленінскім РАУС Мінску была перавезена ў шпіталь, дзе лекары дыягнаставалі страсенне мозгу. Нягледзячы на стан здароўя, яе перавялі ў ізалятар на Акрэсціна.
5 лістапада 2020 шэрагам беларускіх праваабарончых арганізацый, сярод якіх Праваабарончы цэнтр «Вясна», Беларускі Хельсінскі камітэт і Беларускі ПЭН-цэнтр, была прызнана палітычнай зняволеннай.
У лістападзе-снежні 2020 Вольга Класкоўская ўтрымлівалася ў СІЗА Жодзіна. Шмат чытала. З аповедаў маці Вольгі, Людмілы: «''Яна адкрыла для сябе, што па двух лініях у яе сям’і былі рэпрэсаваныя. Напрыклад, яе прапрадзед па бацькоўскай лініі, Вацлаў Францавіч Класкоўскі, дваццаць гадоў адбываў пакаранне ў Сібіры, а продкі па маёй лініі ваявалі супраць фашыстаў''».
17 снежня 2020 разгляд справы пачаў суд Ленінскага раёна Мінска. Пацярпелыя паказалі, што на дарозе яе не бачылі, што таксама Вольга спрабавала спыніць бойку, а не ўдзельначала ў ёй. 18 снежня пракурор запрасіў два гады пазбаўлення волі па артыкуле 342 Крымінальнага кодэксу (Арганізацыя і падрыхтоўка дзеянняў, што груба парушаюць грамадскі парадак, альбо актыўны ўдзел у іх). Адзначалася, што рэальны тэрмін быў запатрабаваны праз наяўнасць непагашанай судзімасці. Падчас разгляду справы «арганізацыя і падрыхтоўка» былі прыбраныя пракурорам з абвінавачвання, «актыўны ўдзел» быў пакінуты. Падсудная віну не прызнала і адмовілася даваць сведчанні. 22 снежня суддзя Марына Запаснік вынесла прысуд у два гады пазбаўлення волі ў калоніі. У апошнім слове Вольга Класкоўская сведчыла аб выкарыстаных да яе катаваннях, закончыла словамі «Жыве Беларусь!».
З 3 сакавіка знаходзілася ў гомельскай калоніі, дзе больш за месяц правяла ў штрафным ізалятары, перанесла хваробу, была пазбаўлена сустрэч з роднымі. У жніўні 2021 яе змясцілі ў памяшканне крытага тыпу на тры месяцы. Да лістапада 2021 года Вольга Класкоўская правяла 40 дзён ў штрафным ізалятары.
Тым часам распачалі другую справу: яе абвінавацілі ў абразе супрацоўніка Ленінскага РАУС Брэста Андрэя Хвесюка паводле артыкула 369 Крымінальнага кодэксу (Абраза прадстаўніка ўлады). У канцы лістапада 2021 года Вольгу этапавалі ў брэсцкі СІЗА № 7 для правядзення следчых дзеянняў, этапаванне заняло два тыдні.
У СІЗА № 7 у Брэсце была пастаўлена на ўлік як «схільная да экстрэмісцкай і іншай дэструктыўнай дзейнасці» і «схільная да захопу закладнікаў, нападу на адміністрацыю і хуліганскіх праяваў». Таксама яна была накіравана для псіхічіятрычнай экспертызы. Праз гэта ў яе адбыўся доўгі этап: з брэсцкага СІЗА-7 перавялі ў баранавіцкае СІЗА-6, далей ў СІЗА-1 на Валадарскага ў Мінску, і толькі тады ў Навінкі, дзе Вольга правяла тыдзень. Пасля этап паўтарыўся ў адваротным парадку.
На паседжанні ў судзе Маскоўскага раёна ў Брэсце 19 студзеня 2022 года Вольга Класкоўская адмовілася ўставаць, назваць сваё імя і прозвішча, таксама заявіла хадайніцтва аб сваім выдаленні з залы пасяджэнняў, праз тое, што «суд над ёй незаконны і несправядлівы і ўдзельнічаць ў гэтым яна не збіраецца». Суддзя Марыя Аліферук задаволіла хадайніцтва. Тым часам пракурор запрасіў для падсуднай два з паловай гады калоніі, што і было 20 студзеня зацверджана судом (де-юрэ было запрошана 1,5 гады «хатняй хіміі», але праз складанне тэрмінаў прысуд складае два з паловай гады калоніі агульнага рэжыму). Свой прысуд Вольга Класкоўская слухала седзячы, пасля агучвання тэрміну звярнулася да суддзі са словамі: «''Як вам не сорамна? Гэты рэжым хутка абрынецца! Жыве Беларусь!''». Пасля суда паведаміла аб парушэнні яе працэсуальных правоў.
14 сакавіка 2022 года Брэсцкім абласным судом была разгледжана апеляцыя, але прысуд быў пакінуты без зменаў. Зняволеную вярнулі ў жаночую калонію ў Гомелі.
Прылукі Малыя
Прылу́кі Малы́я (, Прилуки Малые) — вёска ў Кобрынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Залескага сельсавета.
Сезар (прэмія, 2000)
25-я цырымонія прысуджэння прэміі «Сезар» адбылася 19 лютага 2000 года ў Парыжы.
Мікалай Мікалаевіч Заранок
Мікалай Мікалаевіч Заранок (, в. Глінная Слабада, Рэчыцкі раён, Гомельская вобласць — ) — беларускі філосаф. Кандыдат філасофскіх навук, прафесар.
Біяграфія
Скончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт імя У. І. Леніна (гістарычны факультэт, 1967), Інстытут філасофіі і права АН БССР (аспірантура, спецыяльнасць «Дыялектычны і гістарычны матэрыялізм», 1973). Працаваў у Мінскім інстытуце культуры (1976—1987 — прарэктар па навуковай рабоце, 1988—1992 — рэктар).
Навуковыя інтарэсы: духоўная культура; культура кіравання; сацыяльнае кіраванне.
Марыён Каціяр
Марыён Каціяр (Marion Cotillard; нар. 30 верасня 1975, Парыж) — французская тэатра, тэлебачання і кіно. Здымаецца як ва французскіх, так і замежных фільмах. За ролю ў фільме «Доўгія заручыны» была ўдастоена прэміі «Сезар» у намінацыі «Лепшая актрыса другога плана». У 2008 годзе была ўдастоена «прэміі Оскар» у намінацыі «Лепшая актрыса» за фільм «Жыццё ў ружовым колеры», у якім выканала ролю Эдзіт Піяф.
Pizza Hut
Pizza Hut — рэстаран амерыканскай хуткай ежы, які мае філіялы ў многіх краінах свету. Уваходзіць у карпарацыю «Yum! Brands». Заснавана ў 1958 годзе братамі Дэнам і Фрэнкам Кэрні, у мястэчку Уічыта, штат Канзас. Спецыялізуецца на падрыхтоўцы амерыканскага варыянту піцы, а таксама такіх гарніраў як паста, курыныя крылцы, перапечкі, часночны хлеб. З’яўляецца самай вялікай сеткай піцэрый у свеце.
Кампалонга-суль-Брэнта
Кампалонга-суль-Брэнта (Campolongo sul Brenta) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Венета, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Вічэнца.
Насельніцтва складае 837 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 93 чал./км². Займае плошчу 9 км². Паштовы індэкс — 36020. Тэлефонны код — 0424.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Эразм Ратэрдамскі
Эразм Ратэрдамскі (Erasmus Roterodamus, Gerrit Gerritszoon;  — ) — нідэрландскі мысляр-гуманіст, пісьменнік, навуковец-філолаг. Буйнейшы прадстаўнік Паўночнага Адраджэння.
Біяграфічныя звесткі
Адукацыю атрымаў у Парыжскім універсітэце, займаўся навуковай дзейнасцю ў Францыі, Італіі, Германіі, Швейцарыі, усталёўваючы ідэі гуманізму і вальнадумства. Яго літаратурная спадчына ўключае творы па філасофіі і багаслоўі, этычныя і педагагічныя трактаты, навучальныя дапаможнікі і анталогіі антычнай мудрасці, сатырычныя дыялогі і лірычныя вершы. Шмат часу Эразм Ратэрдамскі аддаў перакладчыцкай і выдавецкай дзейнасці.
«Пахвала Дурасці»
У «Пахвале Дурасці» (1509) выкрываліся і высмейваліся бязглуздыя звычкі і заганы, бессэнсоўныя правілы, што панавалі сярод людзей. Эразм Ратэрдамскі быў перакананы, што чалавек павінен жыць пад знакам высокіх маральных ідэалаў, у гармоніі з розумам, прыродай і прыгажосцю, але пакуль што ў поглядах і ўчынках людзей верх бярэ дурасць. Яе прысутнасць выяўляецца ў паўсядзённых жыццёвых справах, у норавах грамадства і ў псеўдамудрасці філасофскіх павучанняў. Дурасць, праслаўляючы сябе, імкнецца пераканаць, што ў гэтым свеце найбольшую карысць прыносяць менавіта тыя справы, у якія не ўмешваюцца розум, здаровы сэнс, развага, чым дурней, тым лепш. «Што датычыцца ганьбы, якую, па агульным меркаванні, наклікаюць на чалавека такія справы, то для маіх дурняў, — гаварыў мысляр, — ''яе быццам бы і не існуе: яны або яе не ўсведамляюць, або калі ўсведамляюць, то лёгка з ёю мірацца. Во калі на галаву ўпадзе камень — гэта сапраўдная бяда, а ганьба, знявага, зняслаўленне і дурная пагалоска прыносяць непрыемнасць у такой меры, у якой мы іх заўважаем. А калі не заўважаем — дык і няма ніякай бяды. Што табе да таго, калі ўсе вакол цябе свішчуць, а ты сам сабе пляскаеш у далоні? Але ўсё гэта становіцца магчымым толькі пры дапамозе Дурасці»''.
«Пахвала Дурасці» выяўляе сапраўдную каштоўнасць і схільнасць чалавечай асобы, дазваляючы ўбачыць у ёй уласныя слабасці і недасканаласць.
NGC 6682
NGC 6682 — рассеянае скопішча ў сузор’і Шчыт.
Мерашын
Мерашын (Merasheen) — востраў каля паўднёва-усходняга ўзбярэжжа Ньюфаўндленда, частка канадскай правінцыі Ньюфаўндленд і Лабрадор. Плошча — каля 126 км². У нашы дні ненаселены.
Мерашын месціцца ў заліве Пласентыя за 125 км на паўднёвы захад ад Сент-Джонса. Выцягнуты з поўначы на поўдзень на 34,5 км. Найбольшая шырыня на поўдні складае 7,1 км. Сфарміраваны вулканічнымі туфамі і сланцамі. На ўзбярэжжы і на поўначы сустракаюцца забалочаныя нізіны. Клімат мяккі акіянічны. Значная частка вострава пакрыта мяшаным лесам.
У XVII ст. востраў наведвалі французскія здабытчыкі цюленяў. Лічыцца, што сучасная назва — трансфармацыя французскага пазначэння месца здабычы (Mer aux Chiens). У канцы XVIII — сярэдзіне XIX ст. быў населены выхадцамі з Вялікабрытаніі. У 1961 г. тут жыў 291 чалавек. Асноўнымі заняткамі былі рыбалоўства і праца на рыбаперапрацоўчым заводзе. У выніку праграмы цэнтралізацыі населеных пунктаў урад Ньюфаўндленда і Лабрадора перасяліў мясцовых жыхароў на востраў Ньюфаўндленд.
Нікаля Гібаль
Нікаля Гібаль (,  —, ) — французскі прыдворны мастак герцагства Вюртэмберг. Яго асноўныя працы — роспісы столяў у замку Саліцюд, Манрэпо і Hohe Karlsschule.
Dendrothele
Dendrothele — род грыбоў сямейства. Назва ўпершыню была апублікаваная ў 1907 годзе.
Класіфікацыя
Род Dendrothele налічвае 82 віды:
Рачкі (Кобрынскі раён)
Ра́чкі (, Рачки) — вёска ў Кобрынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Залескага сельсавета.
Палог
Палог — сяло ў Барадуліхінскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Жарноўскай сельскай акругі. Код КАТА — 633847500.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 282 чалавекі (133 мужчыны і 149 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 216 чалавек (112 мужчын і 104 жанчыны).
Азершчынскі сельсавет
Азе́ршчынскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Рэчыцкага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — вёска Азершчына.
Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Рэчыцкага раёна Рэчыцкай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Гомельскай акругі. 30 снежня 1927 года сельсавет узбуйнены, у яго склад увайшла тэрыторыя скасаванага Унорыцкага сельсавета. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Рэчыцкім раёне БССР. З 20 лютага 1938 года ў складзе Гомельскай вобласці.
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 4696 чалавек, з іх 89,9 % — беларусы, 6,4 % — рускія, 1,4 % — украінцы.
Царква ў імя Сарака Севастыйскіх мучанікаў (Кастыкі)
Царква ў імя Сарака Севастыйскіх мучанікаў — праваслаўны храм у в. Кастыкі Вілейскага раёна, размешчаны на паўночна-заходняй ускраіне вёскі. Пабудавана з дрэва. Да 1990-х гг. не дзейнічала. Помнік драўлянага народнага дойлідства з элементамі класіцызму.
Архітэктура
Да асноўнага прамавугольнага ў плане аб'ёму далучаны пяцігранная апсіда і бабінец, над якім узвышаецца квадратная ў плане шатровая званіца. Зрубы малітоўнай залы і апсіды пры дапамозе трохвугольных застрэшкаў накрыты агульным дахам. Гарызантальна ашаляваныя бакавыя фасады расчлянёны арачнымі аконнымі праёмамі ў простых ліштвах.
Хілары Суонк
Хілары Суонк (Hilary Swank, Hilary Ann Swank; нар. 30 ліпеня 1974, Лінкальн, Небраска) — амерыканская актрыса, двухразовая уладальніца прэміі «Оскар».
Карл Густаў Юнг
Карл Густаў Юнг (Carl Gustav Jung;  — ) — швейцарскі псіхолаг, стваральнік.
Займаўся біялогіяй, заалогіяй, палеанталогіяй, археалогіяй. Быў лекарам у псіхіятрычнай клініцы Цюрыхскага ўніверсітэта, у 1902 годзе стаў доктарам медыцыны. У 1911 годзе разам з З. Фрэйдам прачытаў цыкл лекцый у ЗША.
Дзяцінства
Юнг нарадзіўся 26 ліпеня 1875 года ў сям’і пастара швейцарскай рэфармацкай царквы ў Кесвілі, Швейцарыя. Маці Юнга — Эмілі Юнг — вырасла ў багатай сям’і. Дзед і прадзед з боку бацькі былі лекарамі.