cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Загорскі сельсавет
Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Чачэрскага раёна Гомельскай акругі БССР. 30 снежня 1927 года скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад новаўтворанага Закрынічнага сельсавета.
Калыма (значэнні)
Колыма
NGC 6657
NGC 6657 (іншыя абазначэнні — UGC 11271, MCG 6-41-3, ZWG 201.8, IRAS18312+3401, PGC 62019) — спіральная галактыка з перамычкай (SBc) ў сузор’і Ліра.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Маслава
Маслава — прозвішча, тапонім.
Размеркі
Разме́ркі (, Размерки) — вёска ў Івацэвіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Стайкаўскага сельсавета.
Сезар (прэмія, 1992)
17-я цырымонія прысуджэння прэміі «Сезар» адбылася 22 лютага 1992 года ў Парыжы.
Ілья Аляксандравіч Варламаў
Ілья Аляксандравіч Варламаў (нар. 7 студзеня 1984, Масква, РСФСР, СССР) — расійскі грамадскі дзеяч, журналіст, прадпрымальнік і відэаблогер. Стваральнік аўтарскага СМІ на базе блог-платформы Жывы Журнал (пазней — на Teletype). Заснавальнік рэкламна-дэвелаперскага агенцтва «iCube», сузаснавальнік разам з Максімам Кацам фонду «Гарадскіх праектаў», заснавальнік і кіраўнік фонду захавання культурнай спадчыны «Увага». Вядомы сваімі фотарэпартажамі з акцый палітычнай апазіцыі ў Расіі і ў свеце, а таксама матэрыяламі аб гарадскім асяроддзі ў расійскіх гарадах.
З 2017 года — актыўна вядзе канал на YouTube пад назвай «varlamov», у якім Ілья большасць матэрыялаў прысвячае тэме ўрбаністыкі. Па стане на снежань 2020 года канал мае 2 млн падпісчыкаў і больш 452 млн праглядаў.
Вядомы сваім асвятленнем пратэстаў у Расіі і ва Украіне, а таксама палітычным супрацьстаяннем з уладамі расійскіх гарадоў па пытаннях урбаністычнай тэматыкі.
Оскар
Прэмія Акадэміі кінэматаграфічных мастацтваў і навук (англ. Academy Awards, паўафіцыйна з 1940-х вядомая як «Оскар», англ. Oscar) — галоўная штогадовая нацыянальная кінапрэмія ЗША, непасрэдна была задумана босам студыі Metro-Goldwyn-Mayer Луісам Б. Маерам. Цырымонія ўручэння «Оскараў» транслюецца ў дзясятках краін у жывым эфіры.
Ілья Аляксандравіч Варламаў
Больш вядомы ў Беларусі, як аўтар аднайменнага канала YouTube, які шырока асвятляў сітуацыю перад прэзідэнцкімі выбарамі ў Беларусі і наступныя пратэсты ў Беларусі, дзе падтрымаў пратэстуючы народ Беларусі.
Оскар
Асноўныя намінацыі
У наш час прэмія «Оскар» уручаецца па 24 асноўным намінацыям:
Ілья Аляксандравіч Варламаў
Біяграфія
Ілья нарадзіўся і вырас у Маскве. Выпускнік Маскоўскага архітэктурнага інстытута па спецыяльнасці архітэктар на кафедры жылых і грамадскіх будынкаў.
Оскар
Адмысловыя намінацыі
Апроч асноўных намінацый, «Оскары» ўручаюцца таксама і ў спецыяльных намінацыях. Іх уладальнікі вызначаюцца спецыяльна створаным камітэтам Акадэміі і ўручаюцца па-за асноўнай цырымоніяй. У наш час такіх намінацый 6:
Ілья Аляксандравіч Варламаў
Біяграфія
У перыяд навучання ў ВНУ арганізаваў кампанію, якая пасля стала групай кампаній iCube з гадавым абаротам 3 млн $. Па сцвярджэнні самога Ільі, менавіта супрацоўнікі гэтай кампаніі з’яўляліся фактычнымі аўтарамі яго дыпломнай працы:Спачатку мне было лянота рабіць дыплом. І я сабраў архітэктурную студыю, каб яна яго рабіла.
Оскар
Састарэлыя намінацыі
У першыя гады існавання Оскара рэжысёры намінаваліся ў дзвюх катэгорыях — найлепшы рэжысёр драмы і найлепшы рэжысёр камедыі. Аналагічна, на «лёгкую» і «сур'ёзную» падраздзялялася і праца кампазітараў. З 1930-х па 1960-я гады прэміі за найлепшы фільм, найлепшую працу мастака і дызайнера касцюмаў асобна ўручаліся за чорна-белае і каляровае кіно. Таксама ў розныя гады існавалі і намінацыі, якія цяпер адышлі ў нябыт:
Ілья Аляксандравіч Варламаў
Біяграфія
Паводле даных газеты «Ведамасці», у 2002 годзе разам з Арцёмам Гарбачовым стварыў кампанію «Д. В. А. у кубе», якая працавала ў галіне 3D-візуалізацыі.
Зенкаўка (Усходне-Казахстанская вобласць)
Зенкаўка — сяло ў Барадуліхінскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Бель-Агачскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 23 км на захад ад раённага цэнтра, сяла Барадуліха. Код КАТА — 633835700.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1474 чалавекі (724 мужчыны і 750 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 1092 чалавекі (539 мужчын і 553 жанчыны).
Ілья Аляксандравіч Варламаў
Біяграфія
У жніўні 2009 года сумесна з Дзмітрыем Чыстапрудавым заснаваў фотаагенцтва «28-300», якое спецыялізуецца на камерцыйнай фотаздымцы і продажы фатаграфій.
У 2011 годзе заснаваў антыпрэмію «Шкляны ніт», якая ўручаецца чыноўнікам, занятым уладкаваннем Масквы, за найбольш дурныя або шкоднасныя рашэнні.
У верасні 2011 года запусціў анлайн-СМІ «Рыдус». У чэрвені 2012 абвясціў аб сваім выхадзе з праекта, пасля гэтага ў «Рыдусе» змянілася ўся рэдакцыя.
У красавіку 2012 года, выйграўшы праймерыз «Грамадзянін мэр», арганізаваныя выданнем «Омск палітычны», падаў дакументы ў омскі гарвыбаркам для ўдзелу ў выбарах мэра Омска, якія павінны былі прайсці 17 чэрвеня, аднак не змог сабраць неабходную колькасць подпісаў выбаршчыкаў для вылучэння.
4 чэрвеня 2012 года сумесна з Максімам Кацам абвясціў аб запуску фонду «Гарадскія праекты».
Раверэ-Веранезэ
Насельніцтва складае 2131 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 58 чал./км². Займае плошчу 36 км². Паштовы індэкс — 37028. Тэлефонны код — 045.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Nicolò.
Оскар
Спасылкі
(файл метак KMZ для Google Earth)
Ілья Аляксандравіч Варламаў
Біяграфія
Актывіст веласіпеднага руху, з 2013 года з’яўляўся сузаснавальнікам кампаніі «Кола-Колца» — афіцыйнага дыстрыбутара веласіпедаў Peugeot,, Definitive і у Расіі. Выйшаў з праекта ў 2015 годзе.
Аэрапорт Барыспаль
Аэрапорт Барыспаль (Бориспіль) — міжнародны аэрапорт горада Кіева (Украіна), найбуйнейшы па аб’ёмах перавозак аэрапорт на тэрыторыі Украіны. Афіцыйная назва — Дзяржаўнае прадпрыемства «Міжнародны аэрапорт Барыспаль». Пабудаваны архітэктарамі А. В. Дабравольскім, А. І. Маліноўскім, Д. П. Папенка. Размешчаны за 18,5 км на ўсход ад ўезду ў Кіеў (Харкаўскай плошчы і станцыі метро «Барыспальская»), у горадзе Барыспаль Кіеўскай вобласці. Абслугоўвае 62 % міжнародных авіяперавозак Украіны. За 2011 год аэрапорт абслужыў 8.000.000 пасажыраў. У дзень правядзення фінальнага матчу футбольнага чэмпіянату Еўра-2012, 1 ліпеня, міжнародны аэрапорт Барыспаль абслужыў 630 рэйсаў (358 — на прыбыццё і 272 — на адпраўку). Абсалютны сутачны максімум пасажыраў, якія скарысталіся паслугамі аэрапорта, склаў 39 317 чалавек. З аэрапорта «Барыспаль» 43 міжнародныя і 9 ўкраінскіх авіякампаній выконваюць рэгулярныя рэйсы па 95 напрамках (83 міжнародных і 12 ўнутрыўкраінскіх). Аэрадром здольны прымаць любыя тыпы паветраных судоў. Класіфікацыйныя лікі УПП (PCN): 18п/36л 39/R/C/X/T, 18л/36п 80/R/C/W/T.
Ілья Аляксандравіч Варламаў
Біяграфія
У 2017 годзе стала вядома, што Варламаву забаронены ўезд у Украіну тэрмінам на 5 гадоў да 2021 года (у адпаведнасці з адміністрацыйным артыкулам ч. 3 арт. 13 Закона Украіны «Аб прававым статусе замежнікаў і асоб без грамадзянства»), за парушэнне дзяржаўнай мяжы Украіны і наведванне анексаванага Крыма без дазволу ўкраінскіх улад і не праз афіцыйную мяжу з Херсонскай вобласцю, што з пазіцый украінскага заканадаўства расцэньваецца як парушэнне дзяржаўнай мяжы. У Крыме жыве яго бабуля.
Аэрапорт Барыспаль
Гісторыя
Заснаваны пастановай Савета Міністраў УССР 22 чэрвеня 1959 года на базе ваеннага аэрадрома.
Ілья Аляксандравіч Варламаў
Біяграфія
У 2018 годзе Варламаў далучыўся да фудтэх-праекта экс-кіраўніка сервісу дастаўкі Uber Eats Міхаіла Рэйдэра Bright Kitchen. Праект кіраваў некалькімі канцэпцыямі «рэстаранаў без залаў» — «Ведамасці. Ланч», «Варламаў. Есці», «Кухня 420» і Curry On! . Доля Варламава ў Bright Kitchen станам на 2020 год складала 18 %. У 2022 годзе праект быў закрыты.
Вінфрэд Гаўль
Вінфрэд Гаўль (Winfred Gaul;,  — ) — нямецкі жывапісец. З 1949 па 1950 года вывучаў гісторыю мастацтваў і нямецкую мову ў Кёльнскім універсітэце. З 1950 па 1953 год вучыўся ў Дзяржаўнай акадэміі прыгожых мастацтваў у Штутгарце ў Вілі Баўмейстэра і Манфрэда Хенінгера. Жыў у Парыжы, падчас знаходжання пазнаёміўся з нямецкім эмігрантам і галерыстам Жанам-П’ерам Вільгельмам і мастацтвазнаўцам П’ерам Рэстані. У 1952 годзе ўступіў у дзюсельдорфскае аб’яднанне «ар інфармель», «Групу 53». У гэтыя гады ён выканаў свае знакамітыя «уяўныя краявіды» («Зорны шлях», 1957, Кунстхале).
Ілья Аляксандравіч Варламаў
Біяграфія
У ліпені 2021 года Варламаў абвясціў пра закрыццё блога ў «Жывым журнале», праект Varlamov.ru будзе працаваць на платформе Teletype.
23 сакавіка 2023 года прызнаны Міністэрствам юстыцыі Расіі замежным агентам, за «распаўсюджванне несапраўднай інфармацыі аб прымаемых органамі публічнай улады рашэннях і праводзімай імі палітыцы, а таксама за атрыманне фінансавання з-за мяжы».
Аэрапорт Барыспаль
Структура
Аэрапорт мае пяць тэрміналаў: У 2007 годзе тэрмінал В быў рэканструяваны. У канцы 2008 года пачалося будаўніцтва тэрміналаў D (афіцыйнае адкрыццё адбыцца 28 мая 2012 года) і F (афіцыйнае адкрыццё адбылося 31 кастрычніка 2010 года). Запланавана будаўніцтва хуткаснай чыгуначнай лініі з аэрапорта ў Кіеў.
Ілья Аляксандравіч Варламаў
Журналісцкая дзейнасць
5 жніўня 2006 года пачаў весці блог у «Жывым Журнале» пад нікам zyalt як фатограф. Пазней блог пашырыўся да аўтарскага СМІ на асобным дамене. На красавік 2018 года ён займае першую пазіцыю ў рэйтынгу «Жывога Журнала» ; у сакавіку 2017 года ўваходзіў у дзясятку самых цытуемых крыніц у сацыяльных медыя па версіі «Медыялогіі». Пры заяўленай наведвальнасці сайта больш за 17 мільёнаў чалавек у год вялікая частка наведвальнікаў прыходзіць з Расіі (74,67 %), Украіны (8,24 %) і ЗША (2,26 %). Таксама Варламаў вядзе твітэр і відэаблог на YouTube.
Ілья Варламаў з’яўляецца сузаснавальнікам кампаніі «Аўтарскія медыя», праз якую прадаецца рэклама ў яго блогу. Цэны на рэкламу апублікаваныя ў адкрытым доступе. У той жа час Варламава абвінавачвалі ў размяшчэнні заказных пастоў у туркменскіх СМІ дэпутат ад «Адзінай Расіі» Уладзімір Бурматаў, «Маладая гвардыя Адзінай Расіі» , журналіст Алег Кашын. Варламаў заяўляе аб поўнай адсутнасці ў яго блогу платных публікацый без адпаведных метак. У 2016 годзе Варламаў абвясціў узнагароду ў 1 мільён рублёў любому, хто знойдзе на яго сайце джынсу — платную публікацыю без адпаведнай пазнакі.
Пратэстныя акцыі ў Расіі
Варламаў рабіў анлайн-фотарэпартажы са шматлікіх палітычных акцый. Упершыню зрабіўшы справаздачу аб «Маршы нязгодных» у 2008 годзе, з тых часоў ён асвятляў «Маршы нязгодных», акцыі «Стратэгіі-31», «Дзень гневу» у 2010 і 2011 гадах, мітынгі супраць фальсіфікацый выбараў і іншыя масавыя акцыі.
Рэпартаж Варламава з падзей у 2010 годзе на Манежнай плошчы, дзе адбывалася масавая акцыя нацыяналістаў, якая перарасла ў сутыкненні з АМАПам і беспарадкі, пасля цытавалі многія СМІ.
Падзеі ў Кіеве ў 2013—2014 годзе
Варламаў падрабязна асвятляў пратэсты ў Кіеве, асабіста прысутнічаў на месцы падзей і рабіў фотарэпартажы і прамыя эфіры. Ён першапачаткова прыляцеў у Кіеў 26 лістапада 2013 года, з пачаткам пратэстаў, і пасля рэгулярна наведваў горад пры эскалацыі падзей, выпускаючы новыя запісы ў блогу. 23 студзеня 2014 года ў матэрыяле «Вулічныя баі ў Кіеве» падрабязна апісаў сутыкненні пратэстоўцаў з «Беркутам».
Агулам напісаў 29 матэрыялаў пра падзеі ў Кіеве. Фатаграфіі Варламава для ілюстрацыі падзей у Кіеве выкарыстоўвалі расійскія і ўкраінскія СМІ, у прыватнасці ўкраінскі Forbes.
Шарліз Тэрон
Шарліз Тэрон (Charlize Theron; нар., Бэноні, ПАР) — амерыканская мадэль і паўднёваафрыканскага паходжання, вядомая з канца 1990-х гадоў дзякуючы ролям у фільмах «Два дні ў даліне», «Магутны Джо Янг», «Адвакат д'ябла» і «Правілы вінаробаў».
Ілья Аляксандравіч Варламаў
Падзеі ў Кіеве ў 2013—2014 годзе
Пасля пачатку анексіі Крыма Расіяй напісаў матэрыял «Хто захоплівае Крым?», у якім размясціў фатаграфіі ўзброеных людзей без апазнавальных знакаў, якія захапілі аэрапорт Сімферопаля. Пасля гэтага паста рух «Маладая гвардыя Адзінай Расіі» абвінаваціў яго ў працы на Еўрамайдан.
Шарліз Тэрон
Біяграфія
Атрымала высокія ацэнкі крытыкаў і шэраг кінаўзнагарод за ролю серыйнай забойцы Эйлін Уорнас у фільме «Монстар», за яе Тэрон першай з афрыканцаў стала лаўрэатам прэміі «Оскар». Пасля Тэрон яшчэ раз намінавалі на «Оскар» за ролю ў фільме «Паўночная краіна». Таксама вядомая ўдзелам у кінастужках «Эон Флакс» (2005, па матывах аднайменнага мультсерыяла пачатку 1990-х), «Праметэй» (2012) і «Шалёны Макс» (2015).
Ілья Аляксандравіч Варламаў
Асвятленне дзейнасці Уладзіміра Пуціна як старшыні ўрада
У 2010 годзе ўвайшоў у пул журналістаў, якія асвятляюць дзейнасць прэм’ер-міністра Расіі Уладзіміра Пуціна. Ілья Варламаў суправаджаў Уладзіміра Пуціна ў паездках у Санкт-Пецярбург і Южна-Сахалінск, а таксама асвятліў паездку прэм’ер-міністра на моладзевы форум «Селігер».
Падарожжы па свеце
Варламаў публікуе шляхавыя нататкі і фотарэпартажы пра свае падарожжы ў розныя краіны свету. Па яго сцвярджэнні, у 2016 годзе ён наведаў 37 краін, а ў 2017-м — 35. Яго рэпартажы аб Туркменістане, адной з самых закрытых краін свету на думку Human Rights Watch, выклікалі рэакцыю мясцовых СМІ. Варламава абвінавацілі ў прадажнасці, працы на Крэмль. Пасля рэпартажаў карыстальнікі заяўлялі аб блакіраванні блога Варламава ў Туркменістане. Пасля візіту Варламава ў Алматы, Казахстан, і апісання гарадскіх праблем, кіраўнік упраўлення архітэктуры горада раскрытыкаваў аўтара, назваўшы яго пасты піярам, а не экспертным меркаваннем.
Падарожжы па расійскіх гарадах
Варламаў падарожнічае па расійскіх гарадах і піша пасты з крытычным поглядам на арганізацыю грамадскага транспарту, гарадскога асяроддзя і сістэмы кіравання горадам. З’яўляючыся архітэктарам, ён таксама цікавіцца тэмай архітэктуры гарадоў. У серыі «Дрэнны-добры» Варламаў апісвае недахопы і перавагі населеных пунктаў. У серыі пастоў «Мяжа» ён параўноўвае прыгранічныя гарады Расіі з гарадамі, якія знаходзяцца на блізкай адлегласці ў іншых краінах.
Варламаў штогод публікуе рэйтынг расійскіх гарадоў зыходзячы з памеру бюджэту горада на аднаго жыхара.
Варламаў публікуе ў сваім відэаблогу серыю відэа «ВДЗМ» («БДСМ») або «Вялікая дарога з мэрам» («Большая дорога с мэром»); разам з урбаністам Аркадзем Гершманам, у якіх ён ходзіць па горадзе з мэрам і разбірае праблемы.
Напад на Ілью Варламава ў Стаўрапалі
26 красавіка 2017 года на Варламава быў здзейснены напад пасля прылёту ў Стаўрапаль. У аэрапорце зламыснікі аблілі яго зялёнкай, абсыпалі мукой і нанеслі некалькі ўдараў. Праз некаторы час напад паўтарыўся ўжо ў горадзе, белая Lada Priora тараніла яго машыну. Варламаў запатрабаваў узбудзіць крымінальную справу па артыкуле 144 КК РФ (перашкода законнай прафесійнай дзейнасці журналіста) і абвінаваціў у датычнасці да нападаў супрацоўнікаў кампаніі «ПоўдзеньБудІнвест», забудоўшчыка ЖК «Перспектыўны», а таксама дэпутата Стаўрапольскай гардумы Сяргея Мядзведзева, намесніка генеральнага дырэктара па сувязях з грамадскасцю гэтай кампаніі. 28 красавіка прэс-служба стаўрапольскай паліцыі паведаміла, што праводзіцца даследчая праверка, а асобы чатырох удзельнікаў нападу ўжо ўстаноўлены.
Помнік Уладзіміру Ільічу Леніну (Нароўля)
Апісанне
Паўфігурная медная скульптура Уладзіміра Ільіча Леніна на фоне лунаючага сцяга пастаўлена на пастамент, абліцаваны чырвоным гранітам. Вышыня скульптуры складае 3 м, пастамента — 3,5 м. Энергічна ўзнятая галава, прызыўны жэст рукі, лёгкі разварот фігуры надаюць вобразу правадыра рамантычнае гучанне. Стэла-сцяна і абліцававы шэрым гранітам подыум падкрэсліваюць выразнасць помніка.
Ілья Аляксандравіч Варламаў
Затрыманне ў Паўднёвым Судане
13 студзеня 2021 года Ілья Варламаў, падарожнічаючы разам са сваёй жонкай Любоўю Варламавай, заснавальнікам Медыязоны і ўдзельнікам гурта Pussy Riot Пятром Вярзілавым, а таксама з дырэктарам Еўрапейскай гімназіі Боганцавым Іванам і Вадзімам Гінзбургам на тэрыторыі Паўднёвага Судана, быў затрыманы вайскоўцамі ў горадзе Капаэта. Па словах блогера, прычынай арышту стала падазрэнне ў выкарыстанні беспілотніка, які быў канфіскаваны ў каманды яшчэ ў аэрапорце Уганды, аднак пазней у сваім Telegram-канале ён распавёў, што цяпер расiянцаў абвінавачваюць у адсутнасці дазволу ад міністэрства дзікай прыроды.
Грамадская і палітычная дзейнасць
У студзені 2012 года стаў сузаснавальнікам праекта «Ліга выбаршчыкаў». Акрамя яго сузаснавальнікамі выступілі вядомыя расійскія журналісты, грамадскія дзеячы і дзеячы культуры, такія як Юрый Шаўчук, Леанід Парфёнаў, Сяргей Пархоменка і Барыс Акунін. Мэтай праекта была абарона выбарчых правоў грамадзян і арганізацыя назірання на выбарах Прэзідэнта Расіі ў 2012 годзе.
У 2011 годзе заснаваў праект «Краіна без глупстваў». У рамках праекта праводзіў барацьбу за свабоду фатаграфій у расійскіх гандлёвых цэнтрах і на вакзалах, а таксама змагаўся з незаконным захопам аўтамабільных парковак.
У снежні 2018 года заявіў аб жаданні выкласці ў адкрыты доступ увесь архіў сваіх фатаграфій і дазволіць іх свабоднае выкарыстанне на ўмовах ліцэнзіі CC BY-SA. Пазней зарэгістраваўся на Вікісховішчы. 1 лютага 2019 года апублікаваў у сябе ў блогу паведамленне аб тым, што дазваляе выкарыстанне ўсіх фатаграфій на ўмовах ліцэнзіі CC-BY-SA 4.0, і пачаў загрузку фатаграфій на Вікісховішча.
Выбары мэра Омска 2012 года
У 2012 годзе прыняў запрашэнне групы омскіх апазіцыянераў прыняць удзел у праймерыз «Грамадзянскі мэр». Перад галасаваннем прызнаўся, што быў у Омску толькі адзін раз і заклікае выбаршчыкаў добра падумаць, перш чым аддаць голас за сваю кандыдатуру. Сваё жаданне ўдзельнічаць у выбарах патлумачыў жаданнем актывізаваць моладзь на ўдзел у палітыцы і змены ў горадзе, а таксама жаданнем мяняць расійскія гарады.
Перад галасаваннем на праймерыз паведаміў, што пойдзе на выбары толькі ў тым выпадку, калі яго ініцыятыўная група сама зможа сабраць неабходны 1 % подпісаў жыхароў горада для вылучэння. Па выніках праймерыз Варламаў перамог, набраўшы 46 % галасоў, на другім месцы апынуўся выкладчык Омскага ўніверсітэта Ігар Фёдараў, які набраў 16 % галасоў. Вылучэнне Ільі Варламава на выбарах мэра Омска падтрымалі Аляксей Навальны і Арцемій Лебедзеў.
Аднак Ілья Варламаў не быў зарэгістраваны кандыдатам на пасаду мэра Омска ў сувязі з тым, што ініцыятыўная група не змагла сабраць неабходную колькасць подпісаў для яго вылучэння.
«Гарадскія праекты»
У 2012 годзе разам з Максімам Кацам заснаваў фонд «Гарадскія праекты». У задачы фонду ўваходзіць адукацыйная і лабісцкая дзейнасць у сферы ўрбаністыкі. Арганізатары ставяць перад сабой задачу змяніць вектар развіцця расійскіх гарадоў з аўтамабіліарыентаванага ў бок сучаснага еўрапейскага шляху, калі рэсурсы ўкладваюцца ў развіццё грамадскага транспарту і пешаходнай інфраструктуры.
Выбары ў Маскоўскую гарадскую думу 2014 года
У 2014 годзе стаў кіраўніком перадвыбарнага штаба Максіма Каца на выбарах у Маскоўскую гарадскую думe па аднамандатнай акрузе № 5. Выбарчая кампанія будавалася вакол прынцыпу зручных гарадоў і сучасных падыходаў да развіцця пешаходных прастор і грамадскага транспарту, у рамках кампаніі былі прапанаваны сучасныя спосабы арганізацыі двароў і вуліц выбарчай акругі.
Асаблівасцю выбарчай кампаніі з’яўлялася тое, што яна фінансавалася выключна на невялікія ахвяраванні. У агульнай складанасці ў выбарчы фонд Каца паступіла больш за 2500 плацяжоў на агульную суму больш за 10 мільёнаў рублёў. Пераможцам выбараў стаў кандыдат ад «Адзінай Расіі» Алег Сарока, які набраў 32 % галасоў. Максім Кац набраў 23 % галасоў.
Праект PastVu.com
З канца 2000-х гг. Ілья Варламаў сумесна з праграмістам Аляксеем Дука развівае гістарычны інтэрнэт-праект PastVu.com, прысвечаны зборы архіўных фатаграфій розных месцаў свету. Карыстальнікі-добраахвотнікі загружаюць старыя фатаграфіі, да якіх дадаюць даціроўкі і апісанні і прывязваюць да карты з дапамогай развітага інтэрфейсу на рускай і англійскай мовах (падобна Вікіпедыі, захоўваецца гісторыя правак). Да лістапада 2020 года на сайт загружана больш за 1 млн малюнкаў.
Фонд «Увага!»
У ліпені 2018 года заснаваў фонд захавання гістарычнай спадчыны «Увага!». Фонд займаецца аднаўленнем аблічча гістарычных будынкаў у Расіі, асобных частак будынкаў, шыльдаў і іншых элементаў гарадскога асяроддзя. Сярод першых праектаў фонду абнаўленне дзверы ў помніку архітэктуры пачатку ХХ стагоддзя ў Волагдзе, аднаўленне савецкіх неонавых шыльд «Гастраномія» і «Бакалея» на жылым доме ў Сыктыўкары, рамонт цаглянага купецкага дома 1861 г. пабудовы ў Кіраве і драўлянага будынка пошты ў вёсцы Багатае Самарскай вобласці. Да канца студзеня 2020 года фонд аднавіў 16 аб’ектаў, а ў працэсе рэстаўрацыі знаходзілася яшчэ 10 аб’ектаў. Збор грошай ідзе на 4 аб’екты: Дом Бака ў Санкт-Пецярбургу, Белую вежу ў Екацярынбургу, Ратушу ў Сортавале і Храм Іаана Багаслова ў вёсцы Анісімава. Самым затратным праектам фонду, на які доўга ішоў збор грошай, з’яўляецца Белая вежа ў Екацярынбургу, якая мае патрэбу ў 4,3 млн рублёў для рэстаўрацыі.
Уварванне Расіі ва Украіну
З лютага 2022 года Ілья Варламаў выступае супраць расійскага ўварвання ва Украіну 2022 года. На сваім YouTube-канале ён асуджае расійскі ўрад, вайну ў Данбасе і прызнанне Расіяй незалежнасці ДНР і ЛНР.
Сям’я
Жанаты, мае дваіх дзяцей.
Жонка — Любоў Варламава, архітэктар, генеральны дырэктар Аддзела горадабудаўніцтва і архітэктурнага праектавання кампаніі «АйКьюб».
Дачка Алена (нар. 13 лістапада 2009) і сын Леў (нар. 8 верасня 2017). У пары гэтак жа трэці сын Любові ад першага шлюбу.
Моладзь Еўрапейскай народнай партыі
Моладзь Еўрапейскай народнай партыі (Youth of the European People's Party, YEPP) — маладзёжная арганізацыя Еўрапейскай народнай партыі, аб'ядноўвае больш 51 хрысціянска-дэмакратычных моладзевых палітычных арганізацый з больш чым 35 краін Еўропы, сумарная колькасць членаў якой больш за 1,4 мільён. Заснавана ў 1997 годзе.
МХСС Маладыя дэмакраты і Малады Фронт прадстаўляют Беларусь у YEPP.
NGC 6658
NGC 6658 (іншыя абазначэнні — UGC 11274, MCG 4-44-2, ZWG 143.2, PGC 62052) — галактыка ў сузор’і Геркулес.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Саборная плошча (Львоў)
Саборная плошча — плошча ў Галіцкім раёне Львова (Украіна). Знаходзіцца паміж Галіцкай плошчай і пачаткам вуліц Віннічэнкі і Івана Франко.
Гісторыя
Некалькі дамоў на плошчы былі пабудаваныя яўрэйскай суполкай Львова з цэглы, атрыманай пасля разборкі Нізкага замка горада ў 1802 годзе. У 1860-х гадах плошчу добраўпарадкавалі. Ратуша выдзеліла месца пад забудову рынка (сучасны Галіцкі рынак), які адкрылі ў 1876 годзе. З часам рынак атачылі дамы, і ён некалькі змяніў аблічча, але канструкцыі падстрэшкаў над гандлёвымі сталамі часткова захаваліся да нашага часу. Сёння ўсё яшчэ можна бачыць рэшткі сцен у скверы на Саборнай плошчы, якія былі разабраныя ў XIX стагоддзі. На плошчы размешчана барочная калона Святога Яна з Дуклі, усталяваная ў XVII стагоддзі.
Паміж сучаснымі Саборнай плошчай і вуліцай Івана Франко яшчэ ў канцы XIX стагоддзя разбілі невялікі сквер з лавачкамі, які захаваўся нязменным да нашага часу, а насупраць вул. Пякарскай знаходзілася крыніца.
У кастрычніку-снежні 1945 года плошча насіла імя Чарняхоўскага. У 1946 годзе плошчы далі назву Ўз’яднання — у гонар далучэння Заходняй Украіны да Украінскай ССР у верасні-лістападзе 1939 года ў выніку пакта Молатава — Рыбентропа. З 1993 года плошча называецца Саборнай — у гонар Акта ўз’яднання (саборнасці) Заходне-Украінскай Народнай Рэспублікі і Украінскай Народнай Рэспублікі, які быў абвешчаны 22 студзеня 1919 года на Сафійскай плошчы ў Кіеве.
Леанід Дзмітрыевіч Малькевіч
Леанід Дзмітрыевіч Малькевіч (9 лістапада 1922, в. Кішкарэпы (цяпер в. Малькевічы Вілейскага раёна) — 29 красавіка 1944) — удзельнік партызанскага руху ў Вілейскай вобласці ў гады Вялікай Айчыннай вайны, сувязны партызанскага атрада «Патрыёт» брыгады імя Будзённага Беларускага штаба партызанскага руху.
В. Валадарскі
'''В. Валада́рскі (сапраўднае імя Маісе́й Ма́ркавіч Гальдштэ́йн''';, Астропаль, Стараканстанцінаўскі павет, Валынская губерня, Расійская імперыя — , , Савецкая Расія) — дзеяч расійскага рэвалюцыйнага руху.
Біяграфія
Нарадзіўся ў мястэчку Астропаль Валынскай губерні (цяпер — сяло Стары Астропаль Стараканстанцінаўскага раёна Хмяльніцкай вобласці, Украіна) у яўрэйскай сям’і рамесніка.
Паступіў у 5-ю класу гімназіі ў Дубна, ужо праз год быў выключаны адтуль.
Леанід Дзмітрыевіч Малькевіч
Біяграфія
Напярэдадні 1 мая 1944 года падпольшчыкам Вілейкі трэба было тэрмінова перадаць міну. Камандзір атрада даручыў заданне Леаніду. Пад вечар 26 красавіка 1944 года, каля вёскі Куранец, гітлераўскі патруль затрымаў партызана і на дне кошыка выявіў міну. Пачаліся допыты, зверскія катаванні. Леаніда збілі да паўсмерці, выкалалі вочы, але камсамолец мужна вынес усе катаванні, не выдаў сваіх таварышаў. На бярозе, ля якой быў затрыманы партызан, ка́ты павесілі яго 29 красавіка 1944 года. Пахаваны на могілках у вёсцы Стражы Крывасельскага сельсавета.
Партрэт Аляксандра Хадкевіча
Партрэт Аляксандра Хадкевіча — карціна невядомага мастака з Супрасльскага Дабравешчанскага манастыра, напісаная ў канцы XVI ст..
В. Валадарскі
Біяграфія
Член Бунду з 1905 года, затым працаваў у арганізацыі ўкраінскіх сацыял-дэмакратаў «Спілка». Падчас рэвалюцыі 1905—1907 гг. складаў і друкаваў нелегальныя заклікі, арганізоўваў мітынгі. З 1908 па 1911 г. працаваў рэвалюцыйным агітатарам у Валынскай і Падольскай губернях. У 1911 годзе сасланы ў Архангельскую губерню, вызвалены па амністыі ў 1913 годзе.
Партрэт Аляксандра Хадкевіча
Апісанне
Карціна адлюстроўвае фундатара Супрасльскага Дабравешчанскага манастыра Аляксандра Хадкевіча. Фігура напісана на дошцы ў рост. Хадкевіч — сутулы, каржакаваты стары, з доўгай акладзістай барадой. Вытанчаныя рысы твару — высокі лоб, доўгі нос, рашучы погляд вялікіх вачэй — нагадваюць, з аднаго боку, біблейскі персанаж, з другога — абагульнены беларускі фальклорна-этнічны тып. Славяна-візантыйская іканапісная традыцыя праяўляецца ў статычнасці і застыласці постаці, нерухомасці позірку.
В. Валадарскі
Біяграфія
У 1913 годзе эміграваў у ЗША, дзе ўступіў у сацыялістычную партыю і міжнародны прафсаюз краўцоў. Падчас Першай сусветнай вайны разам з Тракайскім і Бухарыным выдаваў газету «Новый Мир».
Пасля Лютаўскай рэвалюцыі вярнуўся ў Расію, бальшавік, прызначаны галоўным агітатарам Петраградзкага камітэта РКП(б). Увайшоў у прэзідыум петраградскага Савета і петраградскай гарадской Думы. На 2-м Усерасійскім з’ездзе саветаў абраны ў Прэзідыум УЦВК. Удзельнік Кастрычніцкай рэвалюцыі.
Напачатку 1918 года камандзіраваны ЦК на з’езд войскаў Румынскага фронту для агітацыі сярод ваенных. У 1918 годзе — камісар друку, прапаганды і агітацыі ў Савеце камунаў Паўночнай вобласці. На гэтай пасадзе Валадарскі кіраваў рэпрэсіямі ў дачыненні да апазіцыйнай прэсы, якія актываваліся ў маі 1918 года, калі ён быў галоўным абвінаваўцам на публічным працэсе супраць некалькіх небальшавіцкіх вечаровых газетаў, які атрымаў шырокую агалоску. У сярэдзіне чэрвеня 1918 года ён стаў таксама асноўным арганізатарам падтасоўкі вынікаў выбараў у Петраградскі савет, а таксама стваральнікам і рэдактарам аднаго з галоўных органаў друку гэтай савету — «Красная Газета». Усё гэта зрабіла Валадарскага адным з найбольш ненавісных з боку ворагаў бальшавіцкай улады дзеячаў.
Застрэлены па дарозе на мітынг. 20 чэрвеня 1918 гады Валадарскі на аўтамабілі накіроўваўся на чарговы мітынг на Абухоўскім заводзе. Тым часам у Прамым завулку за капліцай яго ўжо чакаў эсэр-баявік працоўны М. Сяргеяў (арганізатарам быў Рыгор Сямёнаў). Пра замах на Валадарскага захаваліся сведчанні яго шафёра Гуга Юргенса.
У савецкай гістарыяграфіі забойства Валадарскага лічылася актам індывідуальнага белага тэрору, здзейсненага ад імя партыі правых эсэраў, які паслужыў, нароўні з забойствам М. С. Урыцкага і замахам на У. І. Леніна, чыннікам для пачатку чырвонага тэрору. Нягледзячы на тое, што ЦК партыі эсэраў катэгарычна адмаўляў сваё дачыненне да злачынства, дадзенае абвінавачванне было высунутае на «працэсе эсэраў» 1922 года. У той жа час існуюць і іншыя версіі, у прыватнасці, што злачынства насіла побытавы характар і было звязана з асабістым жыццём Валадарскага. Незавершанасць следства і адсутнасць адкрытага слухання справы ў судзе не дазваляла зрабіць канчатковых высноў пра матывы забойства.
Версія тэракту была пацверджана ў найноўшым даследаванні пецярбургскага гісторыка, даследчыка Грамадзянскай вайны І. С. Рацькоўскага.
Пахаваны на Марсавым полі ў Санкт-Пецярбургу.
Імя
Псеўданім «В. Валадарскі» не меў імя; у літаратуры замест ініцыялу часам выкарыстоўваюць імя «Владимир».
Залаўскі сельсавет
Зала́ўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Чачэрскага раёна Гомельскай акругі. Цэнтр — вёска Залаўе.
Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Чачэрскага раёна Гомельскай акругі БССР. 30 снежня 1927 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Роўкавіцкага сельсавета.
Сан-Маўра-дзі-Салінэ
Насельніцтва складае 556 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 50 чал./км². Займае плошчу 11 км². Паштовы індэкс — 37030. Тэлефонны код — 045.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Mauro.
Чуйскі тракт
Магістральная федэральная аўтамабільная дарога М52 «Чуйскі тракт» — аўтамабільная дарога федэральнага значэння ў Расіі ад Новасібірска праз Ташанту да дзяржаўнай мяжы з Манголіяй. Працягласць 953 км. Пралягае па тэрыторыі Новасібірскай вобласці, Алтайскага края і Рэспублікі Алтай. Уведзена ў эксплуатацыю 1 студзеня 1935 года.
Гравітацыйная пастаянная
G
.
Вызначана Г. Кавендышам у 1798 годзе пры дапамозе круцільных вагаў.
Характарызуе гравітацыйнае ўзаемадзеянне ўсіх матэрыяльных аб’ектаў (часціц і палёў) і разглядаецца як універсальная канстанта, нязменная ў часе і прасторы, незалежная ад фізічных і хімічных уласцівасцей асяроддзя і гравітуючых мас.
Лікава гравітацыйная пастаянная роўная сіле гравітацыйнага ўзаемадзеяння між двума целамі (матэрыяльнымі пунктамі) масай па 1 кг, якія знаходзяцца на адлегласці 1 м адно ад аднаго.
Лікавае значэнне гравітацыйнай пастаяннай у адзінках СІ :
Балонская канвенцыя
Балонская канвенцыя (ці Балонская дэкларацыя) — пагадненне аб стандартызацыі падыходаў да арганізацыі навучальнага працэсу і функцыянавання вышэйшай школы ў Еўрапейскім Саюзе.
Краіны ўдзельнікі
Дакумент падпісаны 19 чэрвеня 1999 года ў горадзе Балоння міністрамі адукацыі 29 краін Заходняй і  Цэнтральнай Еўропы:  Аўстрыі,  Бельгіі,  Вялікабрытаніі,  Грэцыі,  Даніі,  Эстоніі,  Ірландыі,  Ісландыі,  Іспаніі,  Італіі,  Латвіі,  Літвы,  Люксембурга,  Мальты,  Нідэрландаў,  Германіі,  Нарвегіі,  Польшчы,  Партугаліі,  Румыніі,  Славакіі,  Славеніі,  Венгрыі,  Фінляндыі,  Францыі,  Чэхіі,  Швейцарыі,  Швецыі. У 2002 годзе да Балонскага працэсу далучыліся Кіпр, Ліхтэнштэйн, Турцыя, Харватыя, а ў 2003 годзе — Албанія, Андора, Боснія і Герцагавіна, Ватыкан, Македонія, Сербія і Чарнагорыя, Расія. Украіна далучылася да Балонскага працэсу ў траўні 2005 года.
Асноўныя палажэнні
Балонская канвенцыя замацавала 6 асноўных прынцыпаў навучальнага працэсу:
Юкявічы
Юкяві́чы (, Юкевичи) — вёска ў Івацэвіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Стайкаўскага сельсавета.
NGC 6659
NGC 6659 — група зорак у сузор’і Геркулес.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Раз’езд 41 (Усходне-Казахстанская вобласць)
Раз’езд 41 — раз’езд у Барадуліхінскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Бель-Агачскай сельскай акругі. Код КАТА — 633835800.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва раз’езда складала 66 чалавек (34 мужчыны і 32 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у раз’ездзе пражывалі 46 чалавек (21 мужчына і 25 жанчын).
Анон
Ано́н (Онон гол, Онон гол, Онон) — рака ў Манголіі і Забайкальскім краі Расіі.
Даўжыня ракі 1032 км, з іх 543 км на тэрыторыі Забайкальскага края. Плошча вадазбору 96 200 км². Сярэдні расход вады ў ніжнім цячэнні 181 м³/с (за 12 км ад вусця — 191 м³/с ). Аб’ём гадавога сцёку 6,028 км³. Выток ракі знаходзіцца на нагор’і Хэнтэй у Манголіі. Працякае пераважна па стэпавых раўнінах. Пры зліцці з ракой Інгада ўтварае раку Шылка (прыток Амура). Сілкаванне ракі пераважна снегавое. Замярзае ў лістападзе, на перакатах прамярзае. Вада з ракі выкарыстоўваецца на арашэнне і прамысловыя патрэбы.
У міжрэччы ракі Анон і яе прытока Агі знаходзіцца Агінскі стэп.
Карабанькі
Карабанькі — магілёўскі мяшчанскі і шляхецкі род. Разам з Казановічамі і Хамутоўскімі найбольш часта займалі пасаду магілёўскага войта.
Карабанькі фундавалі капліцу пры Брацкай царкве і падаравалі абраз Магілёўскай Божай Маці. Каля 1750 года былыя магілёўскія войты Карабанькі прыбудавалі да царквы Богаяўлення прыдзел у імя Феадосія Пячэрскага і вялікі прытвор. У сутарэннях прыдзела хаваліся прадстаўнікі роду.
18 лютага 1777 года Галоўны земскі суд Магілёўскай губерні прызнаў шляхетныя правы як былых членаў магілёўскага магістрата, так і былых магілёўскіх войтаў, а таксама прызнаў іх гербы, якімі яны карысталіся згодна з набілітацыйнымі прывілеямі. У выпісе з земскіх кніг ісцамі згадваюцца войт Юзаф і яго сын Грыгор Карабанькі, якія карысталіся гербам «Кораб».
Нармальная падгрупа
Нармальная падгрупа (таксама інварыянтная падгрупа) — падгрупа адмысловага тыпу, левы і правы сумежныя класы па якой супадаюць. Такія групы важныя, паколькі дазваляюць будаваць фактаргрупу.
Азначэнні
Падгрупа N групы G называецца нармальнай, калі яна інварыянтная адносна спалучэнняў, гэта значыць для любога элемента n з N і любога g з G, элемент g n g^{-1} ляжыць у N:
Наступныя ўмовы нармальнасці падгрупы эквівалентныя:
Гістарычныя факты
Эварыст Галуа першым зразумеў важнасць нармальных падгруп.
Чабор звычайны
Чабо́р звычайны (Thymus vulgaris) — кветкавая расліна роду сямейства.
Апісанне
Аднагадовая расліна, паўкусцік з павуцініста-апушаным на ніжнім баку лісцем. Свежае лісце чабару мае ў сабе да 50 мг% аскарбінавай кіслаты, да 9 мг% караціну, да 40мг% руціну, 0,3—0,5Ур эфірнага алею.
Агратэхніка
Найбольш прыдатныя для вырошчвання чабару супясчаныя лёгкасугліністыя глебы з нейтральнай або слабакіслай рэакцыяй. Насенне сеюць у першай палове вясны ў пасяўныя скрынкі, вырашчаную расаду садзяць у адкрыты грунт на адлегласці паміж раслінамі 18—20 см, паміж радамі 35—40 см, на глыбіню 0,5—1 см. Усходы прарэджваюць на 15—20 см. Убіраюць у пачатку цвіцення. Сцёблы, зрэзаныя і звязаныя ў пучкі, сушаць у цені.
Цукровая справа
«Цукровая справа» — крымінальны працэс у Беларусі па абвінавачанні кіраўнікоў беларускіх цукровых прадпрыемстваў ва ўдзеле ў махлярскіх схемах з расійскімі контрагентамі.
Перадгісторыя
У 2019 годзе тры з чатырох цукровых прадпрыемстваў працавалі са стратамі.
Арышты
24 студзеня 2020 года дырэктараў Гарадзейскага і Слуцкага камбінатаў Міхаіла Крыштаповіча і Мікалая Прудніка знялі з рэйсу B2899 (Мінск — Мюнхен) авіякампаніі «Белавія». Самалёт быў развернуты ў паветранай прасторы Польшчы (пад Уроцлавам) і вернуты на бліжэйшы аэрапорт Гродна. Пазней у медыях з’явіліся паведамленні пра затрыманне дырэктара Скідзельскага цукровага камбіната Дзмітрыя Ягорава і кіраўніка завода ў Жабінцы Віктара Міронава.
24 студзеня TUT.by напісаў, што «знік» кіраўнік Беларускай цукровай кампаніі Дзмітрый Кірылаў.
28 студзеня TUT.by стала вядома, што справу вядзе Камітэт дзяржаўнай бяспекі Беларусі і што было затрымана 11 чалавек.
25 жніўня 2020 года былому начальніку 2-га ўпраўлення па барацьбе з арганізаванай злачыннасцю і карупцыяй ГУБАЗіК МУС Беларусі Уладзіміру Ціхіню, які ўдзельнічаў у схеме з перадачай хабару дырэктараў цукровых заводаў, змененая мера стрымання на падпіску аб нявыездзе.
Расследаванне
4 лютага 2020 года ў праграме «Панарама» на тэлеканале «Беларусь 1» паказалі спецыяльнае расследаванне «Цукровая мафія». У ім прадстаўнік КДБ распавёў, чаму дырэктары цукровых заводаў затрыманы, а таксама пацвердзіў інфармацыю аб затрыманні былога начальніка 2-га ўпраўлення па барацьбе з арганізаванай злачыннасцю і карупцыяй МУС Уладзіміра Ціхіні. КДБ распачаў крымінальныя справы па ч. 3 арт. 430 КК (Атрыманне хабару ў асабліва буйным памеры) і па ч. 2 арт. 431 КК (Дача хабару ў буйным памеры).
Да канца 2020 года некаторыя фігуранты апынуліся ўжо на волі.
Велікаборскі сельсавет
Велікабо́рскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Хойніцкага раёна Гомельскай вобласці. Адміністрацыйны цэнтр — аграгарадок (да 2009 г. вёска) Вялікі Бор.
Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Хойніцкага раёна Рэчыцкай акругі БССР. Цэнтр — вёска Вялікі Бор. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Гомельскай акругі. 30 снежня 1927 года сельсавет узбуйнены, у яго склад увайшла тэрыторыя скасаванага Ізбынскага сельсавета. З 26 ліпеня 1930 года ў складзе Хойніцкага раёна БССР. З 20 лютага 1938 года ў складзе Палескай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — у складзе Гомельскай вобласці. 15 жніўня 1974 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Партызанская. 25 лістапада 2008 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Вялікі Бор. 1 снежня 2009 года ў склад сельсавета перададзена вёска Куравое, якая ўваходзіла ў склад ліквідаванага Казялужскага сельсавета, а таксама вёска Дубровіца, якая знаходзілася ў раённым падпарадкаванні.
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1072 чалавекі, з іх 96,1 % — беларусы, 3,0 % — рускія, 0,7 % — украінцы.
Трынаццаць калоній
Трынаццаць калоній (Thirteen Colonies) — група брытанскіх калоній на ўсходнім узбярэжжы Паўночнай Амерыкі, заснаваныя ў XVII і XVIII стагоддзях, якія ў 1776 годзе падпісалі Дэкларацыю незалежнасці і афіцыйна аб'явілі аб непрызнанні ўлады Вялікабрытаніі. Вынікам стала стварэнне Злучаных Штатаў Амерыкі і Вайна за незалежнасць ЗША.
Сямён Васільевіч Каханаў (генерал ад кавалерыі)
Сямён Васільевіч Каханаў (Семён Васильевич Каханов (Коханов); 1842—1908) — рускі ваенны дзеяч. Генерал ад кавалерыі (1901). Герой руска-турэцкай вайны.
= Біяграфія = У 1857 годзе паступіў на службу юнкерам Міхайлаўскага артылерыйскага вучылішча. У 1860 годзе пасля яго заканчэння быў узведзены ў прапаршчыкі, у 1861 годзе — у падпаручнікі, у 1862 — у паручнікі. У 1862 годзе скончыў Міхайлаўскую артылерыйскую акадэмію. З 1863 года ўдзельнічаў у Сярэднеазіяцкіх паходах рускай арміі. У 1865 годзе ўзведзены ў штабс-капітаны, у 1867 — у капітаны. У 1869 годзе пераназваны ў штабс-капітаны гвардыі. У 1872 годзе ўзведзены ў капітаны гвардыі, у 1874 годзе — у палкоўнікі.
У 1877 годзе ўзведзены ў генерал-маёры з прызначэннем начальнікам аблогавай артылерыі корпуса на Каўказска-турэцкай граніцы, удзельнік Руска-турэцкай вайны. У 1877 годзе «за адвагу» быў узнагароджаны Ордэнам Святога Георгія 4-й ступені і Залатой зброяй «За адвагу»:.
У 1879 годзе прызначаны камандзірам 38-й артылерыйскай брыгады. З 1880 года — камандзір 2-й артылерыйскай брыгады, а з 1884 года — камандзір 2-й брыгады Каўказскай грэнадзёрскай дывізіі.
У 1890 годзе быў узведзены ў генерал-лейтэнанты з прызначэннем начальнікам 31-й пяхотнай дывізіі. Начальнік Церскай вобласці і наказны атаман Церскага казацкага войска. З 1899 года — камандзір 1-га Туркестанскага армейскага корпуса.
У 1901 годзе ўзведзены ў генералы ад кавалерыі і прызначаны камандзірам 20-га армейскага корпуса. У 1904—1905 гадах камандаваў войскамі Адэскай ваеннай акругі.
Памёр года. Пахаваны на манастырскіх могілках Богаяўленскага брацкага манастыра ў Магілёве.
= Узнагароды = Узнагароды :
Сант’Амброджа-дзі-Вальпалічэла
Сант'Амброджа-дзі-Вальпалічэла (Sant'Ambrogio di Valpolicella) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Венета, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Верона.
Насельніцтва складае 11092 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 472 чал./км². Займае плошчу 24 км². Паштовы індэкс — 37015. Тэлефонны код — 045.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Sant'Ambrogio.
Конкурс песні Еўрабачанне 1970
Конкурс песні Еўрабачанне 1970 стаў 15-м конкурсам Еўрабачанне. Ён прайшоў 21 сакавіка 1970 года ў Амстэрдаме (Нідэрланды) у кангрэс-цэнтры RAI. Удзел у конкурсе прыняло 12 краін, так як Фінляндыя, Нарвегія, Швецыя і Партугалія вырашылі не ўдзельнічаць у конкурсе з-за нязгоды з дзейнічай сістэмай галасавання. Выйграла конкурс Ірландыя ў першы раз, яе прадстаўляла Дана з песняй «All kinds of everything». Другое месца заняла Вялікабрытанія ў сёмы раз. Будучая іспанская зорка Хуліа Іглесіяс заняў 4-е месца. Так як у мінулым годзе было чатыры пераможцы, была праведзена жараб'ёўка, якая вызначыла, якой з краін давядзецца праводзіць наступны конкурс. Жараб'ёўку выйграла Галандыя. Афармленне конкурсу пазней было прызнана эталонам сцэнічнага дызайну. Выступы прадстаўніка кожнай з краін ўпершыню папярэднічалі телеоткрытки.
Змены ў правілах
Былі ўнесены змены ў правілы, для таго каб прадухіліць магчымасць таго, што пераможцамі конкурсу стануць некалькі песень. У адпаведнасці з імі, калі выканаўцы атрымліваюць аднолькавую колькасць ачкоў, яны павінны былі паўторна выканаць песню і ўсё журы, акрамя прадстаўнікоў краін, якія ўдзельнічалі ў перапеўкам, зноў вызначаюць пераможцу. У выпадку паўторнай нічыёй, Гран-Пры будзе ўручаны абодвум краінам.
Рудзец Вялікі
Рудзе́ц Вялі́кі (, Рудец Великий) — вёска ў Кобрынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Гарадзецкага сельсавета.
Да 21 студзеня 1961 года вёска ўваходзіла ў склад Гарадзецкага сельсавета, да 1964 года — у склад Аніскавіцкага сельсавета.
Харошаўскі сельсавет (Чачэрскі раён)
Харо́шаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Чачэрскага раёна Гомельскай акругі. Цэнтр — вёска Харошаўка.
Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Чачэрскага раёна Гомельскай акругі БССР. 30 снежня 1927 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Халоцкага сельсавета.
Ісакагорка
Ісакагорка — раён на поўдні Архангельска, размешчаны на левым беразе ракі Паўночная Дзвіна. Насельніцтва 26 533 чалавек (2002). Буйны чыгуначны вузел.
Верхні замак (Віцебск)
Верхні замак, мясц.: Горны замак — дзядзінец старажытнага Віцебска. Размяшчаўся на левым беразе ракі Віцьба пры ўпадзенні яе ў Заходнюю Дзвіну. Тэрыторыя замка з захаду абмяжоўвалася Заходняй Дзвіной, з поўначы Віцьбай, на поўдні і ўсходзе Ніжнім замкам.
Замак XIV стагоддзя
З XIV стагоддзя замак стаў называцца Верхнім (Вышнім). У тым жа стагоддзі князь Альгерд умацаваў замак каменнымі сценамі і вежамі. Сцены мелі вышыню каля 7,5 метраў, а таўшчыню - 3 метра. Па версе ішлі прамавугольныя зубцы. Вежы былі квадратныя і мелі ў аснове ад 8,5 да 10,5 метраў. У замку знаходзілася царква Архангела Міхаіла. У 1396 Верхні замак быў пашкоджаны падчас аблогі Вітаўтам.
У другой палове XVI ст. віцебскія замкі былі нанова адбудаваныя з дрэва і зямлі на каменных асновах: на рэштках сцен і вежаў XIV стагоддзя. У яры паміж Замкавай гарой і Дзвінскім узвышшам, на месцы сучаснай вуліцы Пушкіна, з XVI стагоддзя існавала сажалка. Яе, мяркуема, вырылі жыхары горада, каб выкарыстоўваць у якасці крыніцы вады пры працяглых аблогах. Сажалка існавала да канца XIX стагоддзя, калі была засыпана.
Замак XVII стагоддзя
У 1614 годзе горад Верхні замак згарэў разам з Ніжнім і аднаўляўся на працягу некалькіх гадоў. У 1626 годзе згарэў зноў разам з Задзвіннем. З інвентароў горада 1638, 1639 і 1641 гг. вынікае, што Верхні замак быў моцна пашкоджаны. На тэрыторыі замка знаходзіліся 52 хаты, якія належалі панам ваяводства, заможным мяшчанам, пушкарам, кату, старцу Сорыцкай воласці і інш. У цэйхгауза Верхняга замка захоўвалася ваенная амуніцыя.
Падчас аблогі рускімі войскамі ў 1654 г. замкі пашкоджаны і аднаўляліся з дрэва па загадзе цара Аляксея Міхайлавіча. Пасля заканчэння аднаўленчых работ замкі былі нанесены на Чарцёж горада Віцебска 1664, які адправілі цару. У Верхнім замку сярэдзіны XVII стагоддзя было 7 вежаў:
Цёмная — з варотамі, якія злучалі Верхні і Ніжні замак. У плане была прамавугольная і мела памеры 11х8, 9 м. Сцены былі ссечаны ў адно бервяно, вышынёй 48 вянкоў, і мелі 3 гарматныя і мушкетныя байніцы. Завяршаліся Цёмныя вароты шатровым дашчаным дахам. Шарамецеў круглік — 8-гранная чатырох'ярусная драўляная вежа з 6-граннай дахам. Названая ў гонар рускага баярына і ваяводы В. П. Шарамецева, які ўзяў Віцебск аблогай у 1654 годзе. Знаходзілася на месцы паўночна-ўсходняга вугла будынка былога акруговага суда (цяпер — мастацкі музей). Раскат — драўляная прамавугольная сечаная вежа на рэштках старой каменнай вежы. Веставая — малая вежа на старым каменным «бычку». Памер у аснове 4,6 х 7, 5 м. Дах дашчаны шатровай формы. На даху знаходзілася трапа з веставым званом вагой 9 пудоў 30 фунтаў (~ 159 кг). Гэтая вежа знаходзілася на самым высокім месцы Замкавай гары, на абрыве Віцьбы. Танкава — прамавугольная вежа з трыма баямі і двума перакрыццямі. Памер у аснове каля 6,4 х6, 4 м. Бабарыкін круглік (Падзвінская) — 8-гранная драўляная вежа з трыма перакрыццямі. Вышыня да абломаў 12,8 м. Названая ў гонар віцебскага ваяводы 1658-61 гг. Н. М. Бабарыкіна. Храпавіцкая — драўляная двух'ярусная прамавугольная вежа з асновай 7,5 х 7, 5 м. Сцены былі сечаныя, заснаваныя на рэштках старых каменных сцен. Дах мелі двухсхільны. Унутры замка, акрамя царквы, знаходзіўся двор ваяводы, будынак прыказу, дом Горскага, турма, калодзеж. 28 верасня 1708 года падчас гарадскога пажару, учыненых войскамі Пятра I, віцебскія замкі моцна пацярпелі. У пажарах 1752 і 1757 гг. рэшткі замкаў цалкам згарэлі. Больш замкі не аднаўляліся.
Аўтамагістраль Амур
Федэральная траса М58 «Амур» — аўтамабільная дарога федэральнага значэння ў Расіі ад Чыты да Хабараўска. Праходзіць па тэрыторыі Забайкальскага краю, Амурскай і Яўрэйскай аўтаномнай абласцей, Хабараўскага краю. Працягласць 2100 км.
NGC 6660
NGC 6660 (іншыя абазначэнні — NGC 6661, UGC 11282, MCG 4-44-3, ZWG 143.3, IRAS18324+2252, PGC 62072) — галактыка ў сузор’і Геркулес.
Гэты аб’ект занесены ў новы агульны каталог некалькі разоў, з абазначэннямі NGC 6660, NGC 6661.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Шведскі сельскагаспадарчы ўніверсітэт
Шведскі сельскагаспадарчы ўніверсітэт (Sveriges lantbruksuniversitet) — шведская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Упсала.
Ручайскі сельсавет
Руча́йскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Шаркаўшчынскага раёна Віцебскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — вёска Ручай.