cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Кайзэрвальд (Львоў)
Гісторыя
Раней гэтая мясцовасць, якая тады ўключала ў сябе маёнтак і лес Алембекаўская Пасіка, называлася з XVIII ст. Ланшаніўкай. Абодве назвы паходзяць ад прозвішчаў уладальнікаў. Да XVIII ст. Кайзервальд быў уласнасцю багатай львоўскай сям'і Алембекаў. Потым яго выкупіла багатая львоўская сям'я Лангшамп дэ Бэр'е (de Longchamps Bérier).
Назва «Кайзэрвальд» (Kaiserwald) узнікла ў сярэдзіне ХІХ ст. і даслоўна з нямецкай мовы перакладаецца як «Кайзераўскі (гэта значыць імператарскі) лес». Прычына яе ўзнікнення простая - імператар Аўстра-Венгрыі Франц Іосіф падчас візіта ў Львоў аглядаў гэтую лясістую мясцовасць, і яна яму вельмі спадабалася. Падчас свайго наступнага візіту ў Львоў імператар зноў наведаў яе. У гонар гэтага візіту ў лесе нават была ўсталяваная скульптура.
Цаа Сіньлун
Цаа Сіньлун (曹新龙; нар., Кітай) — кітайскі былы прафесійны гулец у снукер.
Кайзэрвальд (Львоў)
Гісторыя
У пачатку 1960-х гг. у гарадской улады ўзнікла ідэя ператварыць Кайзэрвальд у ландшафтны парк. Тут запланавалі стварыць зоны адпачынку, Пеўчае поле, музей народнай архітэктуры, лыжны трамплін і трасу для бабслея. Таксама хацелі ўсталяваць велічны і манументальны помнік Тарасу Шаўчэнку. У 1966 г. у рамках гэтага праекта быў адкрыты Музей народнай архітэктуры і побыту, які 2016 г. атрымаў імя імтрапаліта Клімента Шаптыцкага.
Віталь Віктаравіч Веліканаў
Віталь Віктаравіч Веліканаў (нар., Рагачоў, Гомельская вобласць, БССР) — беларускі навуковец, кандыдат ветэрынарных навук, дацэнт, рэктар Беларускай дзяржаўнай сельскагаспадарчай акадэміі (з 16 мая 2019 года).
Біяграфія
У 1996 годзе скончыў Віцебскую дзяржаўную акадэмію ветэрынарнай медыцыны па спецыяльнасці «Ветэрынарыя» і атрымаў кваліфікацыю «Лекар ветэрынарнай медыцыны». З 1996 па 2003 гады — асістэнт кафедры клінічнай дыягностыкі.
У 2003 годзе скончыў аспірантуру пры кафедры клінічнай дыягностыкі Віцебскай дзяржаўнай акадэміи ветэрынарнай медыцыны і абараніў дысертацыю на суісканне вучонай ступені кандыдата ветэрынарных навук на тэму «Вывучэнне новых элементаў патагенезу страўнікава-кішачных захворванняў, эфектыўнасці прымянення сродкаў эферэнтнай тэрапіі пры захворваннях стрававальнай сістэмы ў свіней, якія суправаджаюцца сіндромам інтаксікацыі».
З 2003 года — дацэнт кафедры клінічнай дыягностыкі Віцебскай дзяржаўнай акадэміі ветэрынарнай медыцыны. З 2006 года — намеснік дэкана факультэта ветэрынарнай медыцыны, з 2007 года — начальнік аддзела выхаваўчай работы, у 2008—2014 гадах выконваў абавязкі загадчыка кафедры клінічнай дыягностыкі. З 2009 па 2019 гады — прарэктар па інфармацыйнай і выхаваўчай рабоце Віцебскай дзяржаўнай акадэміі ветэрынарнай медыцыны.
З 16 мая 2019 года — рэктар Беларускай дзяржаўнай сельскагападарчай акадэміі.
Навуковая дзейнасць
Галоўны накірунак навуковай дзейнасці — вывучэнне новых элементаў патагенезу страўнікава-кішачных захворванняў, эфектыўнасці прымянення сродкаў эферэнтнай тэрапіі пры захворваннях стрававальнай сістэмы ў свіней, якія суправаджаюцца сіндромам інтаксікацыі.
Аўтар больш за 90 друкаваных работ. З’яўляецца сааўтарам 2 навучальных, 1 практычнага, 1 даведачнага, 4 вучэбна-метадычных дапаможнікаў, 3 рэкамендацый, 9 настаўленняў па ўжыванні прэпаратаў.
Пад яго кіраўніцтвам было напісана і паспяхова абаронена 14 дыпломных работ, 4 магістарскія дысертацыі, падрыхтавана да абароны 1 кандыдацкая дысертацыя. У цяперашні час кіруе выкананнем 2 дысертацый на атрыманне вучонай ступені кандыдата навук.
Нямецка-сербалужыцкі народны тэатр
Нямецка-сербалужыцкі народны тэатр (Němsko-Serbske ludowe dźiwadło, Deutsch-Sorbisches Volkstheater) — назва тэатра, які знаходзіцца ў горадзе Баўтцэн, Германія. Адзіны ў Германіі прафесійны тэатр з рэпертуарам на лужыцкіх мовах. Культурны цэнтр сербалужыцкага і двухмоўнага нямецка-сербалужыцкага тэатральнага мастацтва.
Гісторыя
Першы сербалужыцкі тэатр быў адкрыты ў летам 1796 года па ініцыятыве дэпутата гарадскога савета Карла Вільгельма Аўгуста Херынга (1749—1802), які заснаваў у 1795 годзе акцыянернае таварыства, якое фінансавала будаўніцтва тэатра. 26 кастрычніка 1796 годзе ў Баўтцэне быў заснаваны першы ў гісторыі сербалужыцкага народа тэатр пад назвай «Budyske činohrajne dźiwadło».Тэатр быў пабудаваны каля гарадской сцяны паміж раёнамі «Лаўскія грабяні» і «Жытнія вікі». У 1813 годзе ў час бітвы за Баўтцэн будынак тэатра выкарыстоўвалася ў якасці шпіталя і значна пацярпеў пры ўзяцці горада руска-прускімі войскамі. 2 кастрычніка 1862 году ў тэатры была прадстаўлена камедыя «Rohowin Štyrirohač», якую пастанавіў сербалужыцкі тэатральны дзеяч Петр Дучман. У 1865 годзе тэатр перайшоў пад кіраванне гарадскога савета і стаў называцца «Budyskе Měšćanskе dźiwadło». 2 верасня 1877 года ў тэатры была згуляны першы студэнцкі спектакль. У 1868—1871 гг. будынак тэатра быў капітальна перабудаваны і пашыраны. Пасля рамонту партэр тэатра налічваў 480 сядзячых і 130 стаячых месцаў. У 1905 годзе тэатр быў упрыгожаны створаным у 1840 годзе скульптурным пано «Трагедыя Арэста» нямецкага скульптара Эрнста Рытшэля. Падчас нацысцкага рэжыму прадстаўленні на лужыцкай мове былі забароненыя і ў будынку дзейнічаў нямецкі прапагандысцкі тэатр «Grenzlandtheater».
У 1948 годзе ў Баўтцэне была заснавана новая тэатральная трупа «Serbske ludowe dźiwadło» (Сербалужыцкі народны тэатр). У 1956 годзе тэатр быў удастоены прэміі імя Якуба Чышынскага. У 1968 годзе будынак тэатра быў разбураны падчас запланаванай перабудовы вуліц Баутцэна. У 1975 годзе быў пабудаваны новы будынак сучаснага тэатра. У гэтым будынку з 2003 года дзейнічаў «Гарадскі тэатр» (Burgtheater/ Dźiwadło). У гэтым жа годзе для зніжэння дзяржаўных выдаткаў гарадскія тэатры ў Баўтцэне, Гёрліцэ і Цытау, а таксама Новая лужыцкая філармонія былі аб’яднаны ў адзіную структуру пад назвай «Kulturraum-Theater», з якога ў 2004 годзе аддзялілася двухмоўная нямецка-сербалужыцкая тэатральная трупа, аб’яднаная з Сербалужыцкім народным ансамблем Баўтцэна. Пасля структурнага рэфармавання 17 лютага 2006 года адбыўся першы спектакль сучаснага Нямецка-сербалужыцкага народнага тэатра.
У цяперашні час тэатр ставіць лялечныя і драматычныя праграмы на верхнялужыцкай і ніжнялужыцкай мовах. Штогод летам тэатр паказвае фестывальную праграму «Bautzener Theatersommer» на тэрыторыі гістарычнага палаца Ортэнбург.
Грыбаеды
Грыбаеды (Mycetophagidae) — сямейства жукоў падаатраду рознаедных. Каля 20 родаў і 200 відаў. Жывуць у грыбах і гнілой драўніне. Найбольш вядомыя грыбаед двухкрапінкавы, грыбаед чырвонагаловы. На Беларусі 12 відаў.
Апісанне
Даўжыня 2-6,5 мм. Цела авальнае, слаба пукатае, укрыта тонкімі валаскамі. Афарбоўка ад светла-бурай да чорнай, надкрылы звычайна са светлым малюнкам. Лапкі ў самкі 4-членістыя, у самца пярэднія 3-членістыя. Лічынкі прдаўгаватыя, з даволі вялікай галавой і кароткімі нагамі; на заднім канцы цела кручкападобныя вырасты, загнутыя ўверх. Жывяцца пераважна грыбніцай (міцэліем).
Дэніэл Уэлс
Дэніэл Уэлс (Daniel Wells; нар., , Уэльс) — валійскі прафесійны гулец у снукер. Удзельнік 1/16 фіналу German Masters 2011 года.
Джоэль Уолкер
Джоэль Уолкер (Joel Walker; нар., , Англія) — англійскі прафесійны гулец у снукер. Чвэрцьфіналіст адкрытага чэмпіянату Уэльса 2014 года.
Спіс аб’ектаў PGC (1032001—1033000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1032001—1033000)
Аляксандр Сяргеевіч Грыбаедаў
Аляксандр Сяргеевіч Грыбаедаў (, Масква —, Тэгеран) — рускі пісьменнік, дыпламат, стацкі саветнік (1828).
Гэры Уілсан
Гэры Уілсан (Gary Wilson; нар., Уолсэнд, Англія) — англійскі прафесійны гулец у снукер. Фіналіст адкрытага чэмпіянату Кітая 2015. Аўтар двох максімальнага брэйкаў.
Аляксандр Сяргеевіч Грыбаедаў
Біяграфія
Нарадзіўся 15 студзеня 1795 года ў Маскве. У 1810 годзе скончыў Маскоўскі ўніверсітэт. У 1812 годзе пайшоў добраахвотнікам у армію, у 1813—16 гадах служыў у Кобрыне, Брэсце.
У 1816 годзе ў Пецярбургу зблізіўся з Аляксандрам Пушкіным і В. Кюхельбекерам. З 1817 года на службе ў Калегіі замежных спраў, у 1818—22 гадах — сакратар рускай дыпламатычнай місіі ў Персіі. У 1826 годзе за сувязь з дзекабрыстамі арыштаваны, але з-за адсутнасці доказаў вызвалены.
З 1828 года — паўнамоцны пасол Расіі ў Персіі. 11 лютага 1829 года забіты ў Тэгеране натоўпам мусульман (пахаваны ў Тбілісі).
Аўтар камедый «Студэнт» (1817, выдадзена ў 1889, з Каценіным), «Свая сям'я, ці замужняя нявеста» (1818, з А. Шахаўскім і М. Хмяльніцкім). Сусветную вядомасць прынесла камедыя ў вершах «Гора ад розуму» (напісана ў 1822—24 гадах), забаронена цэнзурай (пры жыцці апублікаваны толькі ўрыўкі).
Мікола Грышан
Мікола (Мікалай Паўлавіч) Грышан (12 снежня 1933, Чэрніхава, Баранавіцкі павет, Польская Рэспубліка — 22 верасня 2017, Мінск, Беларусь) — беларускі грамадскі дзеяч, паэт, публіцыст.
Біяграфія
Нарадзіўся 12 снежня 1933 года ў вёсцы Чэрніхава Баранавіцкага павету Навагрудскага ваяводства ў Польскай Рэспубліцы (цяпер Баранавіцкі раён Брэсцкай вобласці). У Баранавічах скончыў сярэднюю школу і настаўніцкі інстытут.
Першы друкаваны верш з’явіўся ў «Баранавіцкай газеце» ў 1942 годзе. 3 1950 года пачалося супрацоўніцтва са многімі газетамі. Вершы друкаваў у Дзятлаўскай раённай газеце «Перамога», «Настаўніцкай газеце», «Беластоцкай газеце», тыднёвіку «Ніва».
У 1960 годзе скончыў педінстытут імя Янкі Купалы ў Гродне.
3 1952 па 1993 гады працаваў настаўнікам беларускай мовы і літаратуры. Са з’яўленнем Беларускага Народнага Фронту стаў яго актыўным удзельнікам і дзеячом. На пачатку 1990-х гадоў займаўся пошукамі звестак пра рэпрэсаванага беларускага паэта Віталя Губарэвіча, удзельніка Саюза вызвалення Беларусі, а таксама напісаў і прысвяціў яму свой верш. У 1999 годзе далучыўся да Кансерватыўна-Хрысціянскай Партыі — БНФ.
У лютым 2013 года ў Дзятлаўскай цэнтральнай раённай бібліятэцы прайшла літаратурна-музычная кампазіцыя «Імя ў літаратурным жыцці Дзятлаўшчыны: Мікола Грышан», прысвечаная 80-годдзю з дня нараджэння Міколы Грышана.
Пачатак (фільм, 2010)
«Пачатак» (Inception) — навукова-фантастычны трылер Крыстафера Нолана, грунтаваны на ідэі. Прафесіяналы, якія выкарыстоўваюць спецыяльныя прыёмы для здабычы стратэгічна важнай інфармацыі шляхам уварвання ў сны іншых людзей, асвойваюць новую тэхніку — «укараненне» (мабыць, больш дакладны пераклад арыгінальнай назвы фільма ) ідэі ў свядомасць чалавека праз яго сон. Важную ролю ў фільме іграе тэхналогія, якая дазваляе некалькім людзям апускацца ў адзін і той жа сон. Жанрам «Пачатак» нагадвае традыцыйны «», з тою розніцай, што мэтай з’яўляецца не выкраданне аб’екта, а ўкараненне ідэі ў свядомасць ахвяры.
Майстар і Маргарыта
«Майстар і Маргарыта» — раман Міхаіла Афанасьевіча Булгакава. Від рамана цяжка адназначна вызначыць, бо твор шматслойны і ўтрымоўвае ў сабе мноства элементаў такіх жанраў, як сатыра, фарс, фантастыка, містыка, меладрама, прыпавесць, раман-міф. На яго сюжэт зроблена мноства тэатральных пастановак і некалькі фільмаў. На беларускую мову пераклаў Алесь Жук.
Пачатак (фільм, 2010)
Праца над стужкай стартавала ў пачатку 2000-х гадоў, калі Нолан напісаў 80-старонкавы выклад сюжэту пра выкрадальнікаў сноў. У 2001 годзе ён абмяркоўваў ідэю фільма з кінакампаніяй «Warner Bros.», але прыйшоў да высновы, што экранізацыя такога сюжэту не можа быць малабюджэтнай, а досведу здымкі у той час ён не меў. Толькі пасля завяршэння працы над такім рэкардсменам касавых збораў, як, Нолан адчуў у сабе сілы вярнуцца да «Пачатку». Перш за ўсё ён за паўгода адшліфаваў сцэнарый, які студыя нарэшце ўхваліла і набыла яго ў лютым 2009 года. Здымка стужкі пачалася ў Токіа ў чэрвені, а скончылася ў Канадзе ў лістападзе таго самага года.
Бюджэт фільма склаў 160 млн $, расходы падзялілі між сабою «Warner Bros.» і «Legendary Pictures». Рэпутацыя Крыстафера Нолана і ашаламляльны поспех «Цёмнага рыцара» дазволілі патраціць на рэкламу фільма 100 млн $. Прэм’ера адбылася ў Лондане 13 ліпеня, за тры дні да выхаду фільма ў звычайных кінатэатрах (уключаючы фармат ). Фільм атрымаў станоўчыя водгукі кінакрытыкаў, сабраўшы ў першы дзень паўночнаамерыканскага праката 21 млн $, а за выхадныя — 62,7 млн $, што стала найлепшым вынікам па зборах для арыгінальнай кінафантастыкі (калі не браць у разлік «Аватар»). Фільм займае 13-ы радок сярод 250 лепшых фільмаў па версіі IMDb.
Майстар і Маргарыта
Раман «Майстар і Маргарыта» пры жыцці аўтара не друкаваўся. Упершыню ён выйшаў у свет толькі ў 1966 годзе, праз 26 гадоў пасля смерці Булгакава, з купюрамі, у скарочаным часопісным варыянце. Раман набыў заўважную папулярнасць сярод савецкай інтэлігенцыі і да афіцыйнай публікацыі распаўсюджваўся ў перадрукаваных ўручную копіях. Жонка пісьменніка Алена Сяргееўна Булгакава на працягу ўсіх гэтых гадоў здолела захаваць рукапіс рамана.
Пачатак (фільм, 2010)
У ролях
Акцёры Кэн Ватанабэ, Майкл Кейн і Кіліян Мёрфі раней ігралі ў фільмах Нолана пра Бэтмена, Джозеф Гордан-Левіт, Том Хардзі і Марыён Каціяр таксама пазней зняліся ў трэцім з іх.
Сюжэт
Дамінік «Дом» Коб (Леанарда Дзі Капрыа) і Артур (Джозеф Гордан-Левіт) з'яўляюцца «экстрактарамі», якія займаюцца карпаратыўным шпіянажам, для чаго выкарыстоўваюць эксперыментальную ваенную тэхніку, якая дазваляе пракрасціся ў сваіх цэлей і здабываць інфармацыю з дапамогай віртуальнага сну. Іх апошняй цэллю быў японскі бізнесмен Сайта (Кэн Ватанабэ). Выяцгванне інфармацыі з Сайта не атрымоўваецца з-за памяці жонкі Коба Мол (Марыён Каціяр). Сайта паказвае, што ён на самай справе тэсціраваў каманду для выканання цяжкай задачы «ўкаранення»: пасадку ідэі ў падсвядомасць чалавека.
Каб знішчыць энергетычны кангламерат хворага канкурэнта Морыса Фішэра (Піт Постлетуэйт), Сайта хоча, каб Коб змусіў сына і спадчынніка Фішэра, Роберта (Кіліян Мёрфі), раздзяліць кампанію свайго бацькі. У сваю чаргу, Сайта абяцае выкарыстаць свой уплыў, каб закрыць Кобу абвінавачванні ў забойстве, што дазволіць яму вярнуцца дадому да сваіх дзяцей. Коб прымае прапанову і збірае сваю каманду: Імс (Том Хардзі), аферыст і імітатар; Юсуф (Дыліп Раа), хімік, прыдумляе магутны седатыўны сродак для стабільнага «»; Арыядна (Элен Пейдж), студэнт-архітэктар, якой даручана праектаванне лабірынту сну. Яе Кобу парэкамендаваў яго цесць, прафесар Стывен Майлс (Майкл Кейн). Сайта суправаджае каманду, каб праверыць іх поспех. Калі Арыядна ўваходзіць з Кобам у адзін сон, яна пазнае, што яго падсвядомасць узнаўляе Мол, і яна часта з'яўляецца ў яго снах і замінае яму.
Калі старэйшы Фішэр памірае ў Сіднеі, Роберт Фішэр суправаджае цела на рэйс у Лос-Анджэлес, які каманда выкарыстоўвае як магчымасць наблізіцца да іх. Коб прысыпляе Фішэра і ўносіць яго ў агульны сон з камандай. На любым узроўні ў шматслойнага сну чалавек можа стварыць «удар», які будзе выкарыстоўвацца, каб абудзіць іншых членаў каманды. План абуджэння: Юсуф кідае машыну з моста ў першым слоі сна, Артур карыстецца ліфтам у другім слоі, і хтосьці стварае выбух у трэцім слоі адначасова. У той час як для таго, каб прачнуцца ад звычайнага сну, дастаткова памерці ў ім, седатыўныя сродкі, якія выкарыстоўваюцца для стабілізацыі мары, не дазволяць гэтага. Такім чынам, смерць падчас місіі прывядзе да траплення чалавека ў, прастору бясконцай падсвядомасці, з якой вельмі цяжка вырвацца.
У першым слоі каманда трапляе ў сон Юсуфа, які ўяўляе сабой дажджлівы Лос-Анджэлес. Каманда выкрадае Фішэра, але ён падсвядома стварае каманду целаахоўцаў, якія накручаны Сайта. Імс ўвасабляе хроснага бацьку Фішэра, Пітэра Браўнінга (Том Берэнджэр), каб прапанаваць Фішэру перагледзець волю бацькі. Юсуф кіруе машынай, якую пераследваюць целаахоўцы, усе астатнія (у тым ліку Фішэр) перамешчаныя на другі ўзровень.
Трэці слой уяўляе сабой крэпасць сярод заснежаных гор, гэта сон Імса. Каманда павінна пракрасціся ў яе і ўтрымаць ахоўнікаў, Коб бярэ Фішэра быццам як члена каманды.
Коб паказвае Арыядне, што яны з Мол зайшлі ў лімб, эксперыментуючы з тэхналогіяй абмену снамі. Там яны правялі пяцьдзясят гадоў, будуючы свет з іх агульных успамінаў. Калі Мол адмовіўся пакінуць лімб, Коб укараніў у яе розуме ідэю, што гэты свет не быў рэальным, выкарыстоўваючы элементарную форму падставы. Калі яна прачнулася ад сну, Мол яшчэ быў перакананы, што гэта быў не сапраўдны свет. У спробе «прачнуцца» па-сапраўднаму Мол скончыла жыццё самагубствам, і прасіла Коба зрабіць тое ж самае. Атрымаўшы абвінавачванне ў забойстве, Коб збег з ЗША, пакінуўшы сваіх дзяцей на апеку прафесара Майлса.
Дзякуючы яго споведзі Коб дасягае катарсісу, мірыцца з Мол і застаецца ў лімбе, каб шукаць Сайта. Арыядна знаходзіць Фішэра і будзіць яго з ударам. Фішэр адраджаецца ў горнай крэпасці, дзе ён уваходзіць у пакой, каб бяспечнае выявіць і прыняць пасаджаную ідэю: бачанне свайго бацькі, які кажа яму, каб быць сабой. Усе члены каманды, акрамя Коба і Сайта, вяртаюцца да рэальнасці: Арыядна саскоквае з балкона ў лімбе, Імс узрывае выбухоўку ў крэпасці, Артур кідае ліфт, які змяшчае целы членаў каманды, ў шахту ліфта, фургон ў сне Юсуфа трапляе ў ваду. Коб у рэшце рэшт знаходзіць старога Сайта ў лімбе, нагадваючы яму аб пагадненні. Двое прачынаюцца ў самалёце, дзе ўся каманда і Роберт Фішэр ужо абуджаныя.
Па прыбыцці ў аэрапорт Лос-Анджэлеса, Коб праходзіць іміграцыйны кантрольна-прапускны пункт ЗША і чакае цесця, які вядзе яго да дзяцей. Ён круціць татэм для праверкі, у сне ён ці не, але пакідае яго на стале і далучаецца да сям'і ў садзе.
Візуальныя эфекты
Для паслядоўнасцей сноў у фільме Нолан выкарыстаў крыху камп'ютарнай графікі, аддаючы перавагу практычным наступствам, калі гэта магчыма. Нолан сказаў, «Для мяне заўсёды вельмі важна зрабіць як мага больш у камеры, а затым, пры неабходнасці, камп'ютарная графіка вельмі карысная для стварэння або паляпшэння таго, што вы дамагліся фізічна». Для гэтага галоўны па візуальным эфектам Пол Франклін пабудаваў мініяцюру горнай крэпасці, а затым ўзарваў яе для фільма. Для сцэны барацьбы, якая адбываецца ў бязважкасці, ён выкарыстаў эфекты CG.
Музыка
Музыка для фільма была напісана Гансам Цымерам, які апісаў сваю працу як «вельмі электронны , шчыльны саўндтрэк» , споўнены «настальгіі і суму», каб адпавядаць пачуццям Коба на працягу фільма. Музыка была напісана адначасова са здымкамі і мае гук гітары нагадвае Эніа Марыконэ ў выкананні, былога гітарыста The Smiths. Песня Эдзіт Піяф «» («Не, я не шкадую») дэманстратыўна з'яўляецца на працягу ўсяго фільма і выкарыстоўваецца камандай для разумення, у рэальнасці яны ці ў сне. Цымер уставіў часткі песні ў саўндтрэк. Саўндтрэк быў выпушчаны 11 ліпеня 2010 года студыяй. Большая частка саўндтрэка таксама была уключана ў аб'ёмным гуку 5.1 на 2-гі дыск 2 дыскавага выпуску Blu-Ray. Музыка Ганса Цымера была намінавана на прэмію Оскар у катэгорыі ' у 2011 годзе, прайграўшы Трэнту Рэзнару і і іх '.
Выхад на DVD і Blu-ray
Пачатак быў выпушчаны на DVD і на 3 снежня 2010 года ў Францыі і праз тыдзень ў Вялікабрытаніі і ЗША (7 снежня 2010 года). Warner Bros. таксама выпусціла ў Злучаных Штатах абмежаванае Blu-Ray-выданне, запакаванае ў металічную копію партфеля PASIV, якая ўключала дадатковыя сувеніры тыпу металічнай копіі татэма-ваўчка. Такіх партфеляў было выпушчана менш чым 2000, іх прадалі за адзін уік-энд.
Відэагульня
У інтэрв'ю ў лістападзе 2010 года Нолан выказаў намер стварыць відэагульню, якая будзе базавацца на сусвеце Inception. Ён апісаў яе як «доўгатэрміновую» прапанову, спасылаючыся на асяроддзі відэагульняў, як «штосьці, што я хацеў даследаваць».
Магчымыя сіквелы
Калі Нолана спыталі, калі будзе працяг, ён адказаў: «Не тое, што я хацеў сказаць „не“, але гэта не тое, пра што я даў шмат думаў». Том Хардзі сказаў, што ён і астатнія акцёры падпісаліся на магчымыя сіквелы, але не ўпэўнены, калі ён будзе і ці будзе ўвогуле.
У папулярнай культуры
у «Песне Лабірынта» з яго альбома «Gold Shadow» спявае адносна адной з рэальнасцей персанажаў. Шмат выканаўцаў спасылаюцца на фільм: Common (Blue Sky), N.E.R.D. (Hypnotize U), XV (The Kick), The Black Eyed Peas (Just Can’t Get Enough), Lil Wayne (6 Foot 7 Foot feat. Cory Gunz), J. Lo (On The Floor feat. Pitbull) і B.O.B. (Strange Clouds). TI спасылаўся на фільм у двух мікстэйпах. Інструментальны трэк Джо Бадэна называецца Inception.
Шматлікія тэлевізійныя шоу таксама спаслаўся на пародыі на фільм або самі парадыравалі яго.
Лі Хан
Лі Хан (, нар., , правінцыя Ляанін, Кітай) — кітайскі прафесійны гулец у снукер. Удзельнік 1/8 фіналу адкрытага чэмпіянату Кітая 2011 года, International Championship 2014 года і адкрытага чэмпіянату Індыі 2015 года, а таксама фіналіст нізкарэйтынгавага турніру Азіяцкага PTC. З лютага 2015 года ўваходзіць у топ-64 сусветнага рэйтынгу. Пажыццёва дыскваліфікаваны ў 2023 годзе па абвінавачанні ў датычнасці да арганізацыі дагаварных матчаў у 2022 годзе.
Кар’ера
У 2005 годзе ў 14-гадовым узросце дэбютаваў на рэйтынгавым турніры, атрымаўшы уайлдкард на адкрыты чэмпіянат Кітая, а таксама заняў трэцяе месца на чэмпіянаце свету сярод гульцоў ва ўзросце да 21 года. У 2007 годзе выйграў свой першы прафесійны матч, прайшоўшы уайлдкард-раунд адкрытага чэмпіянату Кітая, а ў 2008 годзе стаў чэмпіёнам Азіі ва ўзросце да 21 года і атрымаў прафесійны статус, аднак за два сезоны ў мэйн-туры не дасягаў асноўных стадый на рэйтынгавых спаборніцтвах і быў вымушаны пакінуць прафесійны тур. У 2010 годзе дайшоў да фіналу чэмпіянату свету сярод гульцоў да 21 года, а ў 2011 годзе атрымаў уайлдкард на адкрыты чэмпіянат Кітая і ўпершыню дайшоў да 1/8 фіналу рэйтынгавага спаборніцтва. У 2012 годзе ўдзельнічаў на азіяцкіх турнірах серыі Players Tour Championship у якасці аматара і дайшоў да свайго першага прафесійнага фіналу на турніры ў Чжэнчжоу, дзе саступіў Сцюарту Бінэму (3:4), дзякуючы чаму вярнуў сабе месца сярод прафесіяналаў у наступным сезоне. У 2013 годзе дайшоў да 1/16 фіналу чэмпіянату Вялікабрытаніі, а ў сезоне 2014/2015 двойчы дайшоў да 1/8 фіналу рэйтынгавых спаборніцтваў на International Championship і на адкрытым чэмпіянаце Індыі, а таксама ўпершыню ўвайшоў у топ-64 сусветнага рэйтынгу, пасля чаго таксама дайшоў да апошняга раунда кваліфікацыі чэмпіянату свету, што з’яўляецца яго найлепшым вынікам на найбуйнейшым снукерным спаборніцтве, але прайграў Сцюарту Кэрынгтану (9:10), не патрапіўшы ў Крусібл. У наступным сезоне паўтарыў сваё найлепшае дасягненне на чэмпіянаце Вялікабрытаніі, дайшоўшы да 1/16 фіналу, а ў 2016 годзе падняўся на найвышэйшае для сябе 51-емесца ў сусветным рэйтынгу.
У агульнай колькасці займаў 51-ы радок у сусветным рэйтынгу два з паловай месяцы. За сваю прафесійную кар’еру аформіў больш за 40 соценных брэйкаў, а таксама зарабіў больш за 130 тысяч фунтаў стэрлінгаў прызавых грошай, уваходзячы ў топ-160 снукерыстаў у гісторыі па іх колькасці.
Гарт
Гарт — прозвішча, тапонім.
Ітака (значэнні)
Ітака:
Саган
Саган — прозвішча.
Чорная бяроза
«Чорная бяроза» — беларускі мастацкі фільм, зняты ў 1977 годзе на кінастудыі «Беларусьфільм» (творчае аб’яднанне мастацкіх фільмаў).
Белякоў
Белякоў — прозвішча.
Паром (фільм)
«Паром» — беларускі мастацкі фільм, зняты мінскай студыяй «Тэлефільм» Дзяржтэлерадыё БССР (Дзяржтэлерадыё СССР) у 1988 годзе.
Сюжэт
Па апавяданню У. Караткевіча (1930—1984) «Паром на бурнай рацэ».
Бруклін-Парк (Мінесота)
Бруклін-Парк (Brooklyn Park) — горад у акрузе Хенепін, штат Мінесота, ЗША. На плошчы 68,8 км² (67,5 км² — суша, 1,3 км² — вада), паводле перапісу 2010 года пражываў 75781 чалавек. Шчыльнасць насельніцтва складае 1122,3 чал./км².
Ітака (Нью-Ёрк)
Ітака (Ithaca) — горад на паўднёвым узбярэжжы возера Кеюга, самым вялікім па даўжыні і другім па плошчы возерам сярод ледавіковых азёраў Фінгер у цэнтры штата Нью-Ёрк. У горадзе знаходзіцца Карнельскі ўніверсітэт, які ўваходзіць у Лігу плюшчу, у якім вучацца амаль 20 000 студэнтаў.
Юрыўка (Канатопскі раён)
Юрыўка (Ю́рівка) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Капітаніўка (Канатопскі раён)
Капітаніўка (Капіта́нівка) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Духаніўка
Духаніўка (Духані́вка) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Наталля Васільеўна Якавенка
Наталля Васільеўна Якавенка (нар., Мінск) — беларуская літаратуразнаўца, літаратурны крытык, перакладчыца, перакладазнаўца. Доктар філалагічных навук. Аўтар і ўкладальнік кніг, каля 500 навуковых, крытычных і публіцыстычных артыкулаў. У перыядычным друку выступае з 1993 года. У 1998—2005 гадах друкавалася пад прозвішчам Дзянісава.
Сферы навуковых інтарэсаў: гісторыя беларускай літаратуры і літаратурных сувязей у славянскім свеце і за яго межамі; актуальныя праблемы сучаснага літаратурнага працэсу; тэксталогія, дакументалістыка, кампаратывістыка; мастацкі пераклад з роднасных моў (беларускай, рускай, украінскай, польскай); семіётыка.
Біяграфія
З 1993 па 1995 г. узначальвала аддзел крытыкі часопіса «Першацвет». У № 2 гэтага часопіса за 1993 г. з’явілася яе першая публікацыя — рэцэнзія «У бездані чалавечых пачуццяў» на зборнік апавяданняў Уладзіміра Клімовіча «Выратаванне безданню».
У 2002 г. абараніла кандыдацкую дысертацыю і апублікавала манаграфію «Аўтарскі пераклад. Праблема аўтарскага перакладу прозы ў беларускай літаратуры ХХ стагоддзя».
У 2004—2007 гг. Н. Якавенка з’яўлялася спецыяльным карэспандэнтам, аглядальнікам і ўзначальвала аддзел крытыкі штотыднёвіка «Літаратура і мастацтва». У гэты ж час стала перакладаць беларускую прозу на рускую мову. Першы апублікаваны пераклад — рамана Анатоля Казлова «Мінск і воран, Парыж і здань» (перакладная назва «Минск и ворон, Париж и призрак») — у № 8 часопіса «Нёман» за 2005 г.
Жыгайліўка (Канатопскі раён)
Жыгайліўка (Жига́йлівка) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Калышэнкавэ
Калышэнкавэ (Калише́нкове) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Спіс аб’ектаў PGC (2284001—2285000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2284001—2285000)
Краснэ (Канатопскі раён)
Краснэ (Кра́сне) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Кашары (Канатопскі раён)
Кашары (Коша́ри) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Карабутавэ
Карабутавэ (Карабу́тове) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Кузькы
Кузькы (Ку́зьки) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Мар’яніўка (Канатопскі раён)
Мар’яніўка (Мар'я́нівка) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Каханіўка (Канатопскі раён)
Каханіўка (Кохані́вка) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Казацкэ (Канатопскі раён)
Казацкэ (Коза́цьке) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
У ХІХ стагоддзі сяло Казацкэ было ў складзе Казацкай воласці Пуціўльскага павета Курскай губерні.
Малы Самбір
Малы Самбір (Ма́лий Са́мбір) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Мыхайла-Ганніўка
Мыхайла-Ганніўка (Миха́йло-Га́ннівка) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Навэ (Канатопскі раён)
Навэ (Нове́) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Цэтнэрыўка
Цэтнэрыўка (Це́тнерівка) — мясцовасць у Лычакіўскім раёне Львова, якая размяшчаецца ў раёне сучасных вуліц Чэрэмшыны, Банаха і Цэтнэрыўкі.
Гісторыя
Назва раёна паходзіць ад маёнтка ўладальніка гэтай мясцовасці - бэлзскага ваяводы Ігнацыя Цэтнэра, які ў канцы XVIII ст. стварыў тут парк з экзатычнымі раслінамі, дзе нават працаваў ўласнаручна. Дапамагаў яму ў гэтым французскі архітэктар П'ер Дэні Гібо. У 1787 г. Цэтнэр абмяняў званне бэлзскага ваяводы на аўстрыйскі тытул графа і даслужыўся да пасады маршалка Каралеўства Галіцыі і Ладамерыі ў Аўстрыйскай манархіі. Некаторы час ягоныя нашчадкі падтрымлівалі парк у належным стане, аднак пасля закінулі.
Ад батанічнага саду ўніверсітэта да вул. Лычакіўскай пралягае вул. Чэрэмшыны (ранейшая вул. Цэтнэрыўка), на якой захавалася некалькі цікавых дамоў. Тапонім Цэтнэрыўка захаваўся ў назве вуліцы, якая размешчана на поўдзень ад стадыёна Львоўскага ўніверсітэта фізічнай культуры. Цотная частка вул. Цэтнэрыўка забудавана віламі 1910-1930 гг. Сярод іх - дом №18, які пабудаваў для сябе ў 1930 г. вядомы ў даваенным Львове архітэктар У. Дэрдацкі.
Курыліўка (Канатопскі раён)
Курыліўка (Курилівка) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Пэкары (Канатопскі раён)
Пэкары (Пекарі́) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Мэльня
Мэльня (Ме́льня) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Джарэд Лета
Джа́рэд Джо́зеф Ле́та (Jared Joseph Leto; нар. 26 снежня 1971) — амерыканскі, франтмен альтэрнатыўнага гурта 30 Seconds to Mars. З’яўляецца рэжысёрам шматлікіх музычных кліпаў пад псеўданімам Bartholomew Cubbins (імя запазычана з кнігі Дактары Сьюза «The 500 Hats of Bartholomew Cubbins»). Намінант на прэмію «Оскар», уладальнік мноства ўзнагарод, у тым ліку «Залатога глобуса» і прэміі Гільдыі кінаакцёраў ЗША, за ролю транссексуала Рэяна ў драме «Даласкі клуб пакупнікоў» (2013).
Нэчаіўскэ
Нэчаіўскэ (Нечаї́вське) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Джарэд Лета
Дзяцінства і юнацтва
Нарадзіўся ў Босьер Сіці, штат Луізіяна. Сваёй цягай да мастацтва Джарэд абавязаны сваёй маці, Канстанс, якая ўсяляк заахвочвала Лета і яго брата Шэнана. Лета рос ініцыятыўным і ўпэўненым у сабе дзіцем. У 12 гадоў ён атрымаў першую працу мыйшчыкам посуду ў невялікай закусачнай у Вірджыніі, а ў 16 гадоў падзарабляў швейцарам. У раннія гады свайго жыцця Лета шмат падарожнічаў са сваёй сям’ёй, пражываючы ў такіх месцах як Гаіці і ў камуне ў Каларада. «Бацька маёй мамы быў у паветраных войсках», — тлумачыць Лета, — «таму качэўніцкі вобраз жыцця быў накшталт нормы». Да часу сканчэння школы Джарэд падаў свае дакументы ва Універсітэт мастацтваў у Філадэльфіі і быў прыняты. Ён спецыялізаваўся ў вобласці вывучэння мастацкіх майстэрстваў, у прыватнасці, жывапісу. Пазней Джарэд забраў дакументы і перавёўся ва Універсітэт выяўленчых мастацтваў у Нью-Ёрку. Яшчэ быўшы студэнтам, Лета напісаў сцэнарый і згуляў адну з галоўных роляў у сваім уласным фільме «Crying Joy».
Пачатак кар’еры
Ён пераехаў у Лос-Анджэлес з Нью-Ёрка ў 1992 годзе, каб стаць акцёрам. Лета ўжо меў некаторы досвед у акцёрскай кар’еры, але па-сапраўднаму яркай і запамінальнай стала роля Джордана Каталана ў недоўгачасовым серыяле «Маё так званае Жыццё» (дзе ён гуляў разам з Клер Дэйнс). Увасабляючы аб’ект жаданняў і любоўнай самоты гераіні Клер Дэйнс, Джарэд Лета атрымліваў асалоду ад папулярнасці, якая дазволіла яму зрабіць сабе імя, якое пасля (як заўсёды бывае ў Галівудзе) стала брэндам для рэжысёраў. У 1996 і 1997 гадах Лета ўваходзіў у спіс «50 самых прыгожых людзей свету» часопіса People. Калі серыял быў адменены, ён пачаў здымацца ў фільмах.
Вядомасць
Пасля здымак з Алісіяй Сільверстоўн у 1994 годзе ў незалежным кіно «Стромыя і кранутыя» (The cool & the crazy), першая роля на вялікім экране была ў фільме «Лапікавая коўдра» (1995) з Вайнонай Райдэр. Далей былі працы ў фільмах Summer Fling (1996), у якім ён гуляў адну з галоўных роляў з Крысцінай Рычы, затым у SwitchBack (1997) дзе ён гуляў з Дэні Гловерам і Дэнісам Куэйдам. У тым жа годзе Лета гуляе ролю, якая прызначалася першапачаткова Тому Крузу ў фільме «Прэфантэйн» (Prefontaine), гісторыя жыцця легендарнага бягуна Стыва Прэфантэйна. Год 1998 быў паспяховым для Джарэда, які з’явіўся ў фільме Тэрэнса Маліка «Тонкая чырвоная лінія» як частка магутнага акцёрскага складу, уключаючы Ніка Нолці, Джорджа Клуні і Шона Пэна. Акрамя таго, ён згуляў галоўную ролю ў «Гарадскіх легендах» (Urban Legend), адной з найбольш паспяховых экранізацый жанру жаху. Аднак Лета знайшоў свой камень перапоны ў драме «Бэзіл» (Basil), партнёрамі па фільме сталі Крысціян Слейтэр і Клер Фарлані. Гэты промах, здавалася, не моцна закрануў акцёра, імя якога ўжо фігуравала ў мностве высакакласых праектаў.
Цяперашні час
Джарэд вярнуўся на вялікі экран у 1999 годзе з працамі ў «Байцоўскім клубе» і «Перапыненае жыццё». 2000 год для Джарэда стаў годам псіхалагічных трылераў — «Амерыканскі псіхапат» і «Рэквіем па мары». Хоць у першым фільме, Лета быў зацверджаны на ролю другога плану, то ў «Рэквіеме…» яму дасталася галоўная роля. Гуляючы маладога Бруклінскага хлопца, які змагаецца з прыхільнасцю да гераіну, Лета меў магчымасць гуляць у адным складзе з легендарнай Элен Берсцін, а таксама з будучым лаўрэатам прэміі «Оскар» Джэніфер Конелі. Джарэд быў як раз да месца ў двух найбольш вядомых фільмах рэжысёра Дэвіда Фінчэра: у нашумелым «Байцоўскім клубе» і «Пакою страху» (2002), дзе ён гуляў самога балбатлівага і нязграбнага з трох рабаўнікоў, якія тэрарызавалі Джодзі Фостэр. У яго апошнія праекты ўвайшлі эпапея Олівера Стоўна «Аляксандр», міжнародны трылер «Зброевы барон» і фільм «Раздзел 27», які распавядае пра забойцу Джона Ленана — Марка Чэпмена.
Джарэд Лета таксама з’яўляецца вакалістам альтэрнатыўнага рок-гурта 30 Seconds to Mars, заснаванага ім і яго братам Шэнанам у 1998 годзе. На дадзены момант у гурце 3 пастаянных удзельніка. Акрамя Джарэда, які таксама з’яўляецца аўтарам песень і музыкі і грае на гітары, і Шэнана, які з’яўляецца барабаншчыкам, у склад групы ўваходзіць Тома Мілічавіч (гітара). Іх першы альбом быў запісаны ў 2002 годзе і названы імем гурта. Другі альбом, A Beautiful Lie, выйшаў у 2005 годзе. На дадзены момант гурт выступае з канцэртамі ў ЗША ў рамках свайго першага хэдлайн-тура.
Навамутын
Навамутын (Новому́тин) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
ЗАЗ-968
ЗАЗ-968 «Запарожац» (Экспартаваўся пад брэндам «Yalta») — савецкі малалітражны аўтамабіль, які вырабляўся Запарожскім аўтамабільным заводам з 1972 па 1994 гады.
На базе аўтамабіля ствараліся спецыяльныя версіі для кіроўцаў, якія маюць абмежаванні па здароўю. Значная частка Запарожцаў (да 30% ад агульнага выпуску) паступала ў органы сацзабеспячэння і і размяркоўвалася бясплатна або са значнымі скідкамі.
ЗАЗ-968 / ЗАЗ-968А
У 1971 годзе ЗАЗ-968 змяніў на канвееры мадэль ЗАЗ-966. Асноўнае адрозненне ад папярэдняй мадэлі заключалася ва ўсталяванні мадэрнізаванага рухавіка МеМЗ-968. Першапачаткова знешне мадэль практычна не адрознівалася ад ЗАЗ-966.
Мадыфікацыі ЗАЗ-968М
Базавай была мадыфікацыя ЗАЗ-968М-03 з 40-моцным рухавіком працоўным аб'ёмам 1197 см³. З 1979 па 1982 гады базавай мадэллю рухавіка быў МеМЗ-968Э з карбюратарам К-127, а з 1983 — МеМЗ-968Н з карбюратарам К-133 або К-133А. У 1979 годзе сталі вырабляць мадыфікацыю ЗАЗ-968М-005 абсталяваную рухавіком МеМЗ-966Г (28 к.с., 887 см³). Акрамя таго, да 1 студзеня 1983 года ўсталёўваліся рухавікі з карбюратарам ДААЗ-2101-20: МеМЗ-968ГЭ магутнасцю 45 к.с., ступень сціску 7,2, і МеМЗ-968БЭ магутнасцю 50 к.с., ступень сціску 8,4.
Канструкцыя
Асаблівасцямі мадэлі з'яўляюцца: заднематорная кампаноўка, V-падобны рухавік паветранага ахалоджвання ў адным блоку з трансмісіяй, аўтаномны ацяпляльнік.
Запарожац меў кузаў тыпу седан з дзвюма дзвярыма. Для таго, каб сесці на заднія сядзенні, неабходна было адкінуць пярэднія. Самі сядзенні маглі трансфармавацца ў спальныя месцы. Інтэр'ер салона быў выкананы са скураміту, а панэль прыбораў з пластыку і пенаполіурэтану.
Прылужжа
Прылужжа (Прилу́жжя) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Нэхаіўка (Канатопскі раён)
Нэхаіўка (Неха́ївка) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Навасэліўка (Канатопскі раён)
Навасэліўка (Новосе́лівка) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Прывакзальнэ (Канатопскі раён)
Прывакзальнэ (Привокза́льне) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Цэнтральная гранічная тэарэма
Цэнтра́льная грані́чная тэарэма (Ц. Г. Т.) — агульная назва шэрага тэарэм у тэорыі імавернасцей, якія сцвярджаюць, што сума дастаткова вялікай колькасці слаба залежных выпадковых велічынь, у якіх прыкладна аднолькавыя маштабы (ні адзін са складнікаў не пераважвае, не ўносіць у суму вызначальнага ўкладу), мае размеркаванне, блізкае да нармальнага.
Многія выпадковыя велічыні ў прыкладаннях фарміруюцца пад уплывам некалькіх слаба залежных выпадковых фактараў, таму іх размеркаванне лічаць нармальным. Пры гэтым павінна выконвацца ўмова, што ні адзін з фактараў не пераважвае. Цэнтральныя гранічныя тэарэмы ў гэтых выпадках абгрунтоўваюць прымяненне нармальнага размеркавання.
Класічная Ц. Г. Т
Няхай
X1, ..., Xn, ...
— паслядоўнасць незалежных аднолькава размеркаваных выпадковых велічынь з канечным матэматычным спадзяваннем µ і дысперсіяй σ2. Няхай таксама Тады дзе N(0,1) — нармальнае размеркаванне з нулявым матэматычным спадзяваннем і стандартным адхіленнем, роўным адзінцы.
Абазначыўшы сімвалам \bar{X} выбарачнае сярэдняе першых n велічынь: вынік цэнтральнай гранічнай тэарэмы можна перапісаць у наступным выглядзе: Скорасць збежнасці можна ацаніць з дапамогаю няроўнасці Беры — Эсеена.
Xi
можна вызначыць шчыльнасць).
Лакальная Ц. Г. Т.
У дапушчэннях класічнае фармулёўкі, дапусцім у дадатак, што размеркаванне выпадковых велічынь абсалютна непарыўнае, г. зн. мае шчыльнасць. Тады размеркаванне Z_n таксама абсалютна непарыўнае, і больш таго, дзе f_{Z_n}(x) — шчыльнасць выпадковае велічыні Z_n, а ў правай частцы стаіць шчыльнасць стандартнага нармальнага размеркавання.
Абагульненні
Вынік класічнай цэнтральнай гранічнай тэарэмы верны для выпадкаў, значна больш агульных, чым выпадак поўнай незалежнасці і аднолькавага размеркавання.
Папіўка (Канатопскі раён)
Папіўка (Попі́вка) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
У ХІХ стагоддзі сяло Папіўка было ў складзе Папіўскай воласці Канатопскага павета Чарнігаўскай губерні.
Цэнтральная гранічная тэарэма
Ц. Г. Т. Ляпунова
Ляпуноў сфармуляваў і даказаў гэту тэарэму ў 1901 годзе.
Няхай незалежныя выпадковыя велічыні
{Xi}
маюць канечныя матэматычныя спадзяванні μi і дысперсіі σ і абсалютныя моманты E[|Xi − μi|2+δ]. Няхай Няхай выконваецца умова Ляпунова: Тады
Ц. Г. Т. Ліндэберга
Ліндэберг даказаў свой варыянт ЦГТ ў 1920-х гадах.
Няхай незалежныя выпадковыя велічыні
X1, ..., Xn, ...
вызначаны на адной імавернаснай прасторы і маюць канечныя матэматычныя спадзяванні і дысперсіі: Няхай
І няхай выконваецца ўмова Ліндэберга: г. зн. для любога ε > 0 дзе
Fi(x)
— функцыя размеркавання велічыні
Xi
.
Тады
незалежныя, таму
Ц. Г. Т. для мартынгалаў
Няхай працэс з'яўляецца  з абмежаванымі прырашчэннямі, г. зн. для ўсіх t і існуе такая пастаянная
C
, што для ўсіх t справядліва няроўнасць Будзем таксама лічыць, што |X_1|\le C.
Няхай і рад з σ разбягаецца : Няхай Тады
Палтаўка (Канатопскі раён)
Палтаўка (Полта́вка) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Ракытнэ (Канатопскі раён)
Ракытнэ (Роки́тне) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Салтыковэ
Салтыковэ (Салтико́ве) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Ракы (вёска)
Ракы (Раки́) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Сахны (Канатопскі раён)
Сахны (Сахни́) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Сарнаўшчына
Сарнаўшчына (Сарна́вщина) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
МАЗ-303
МАЗ-303 — нізкападлогавы аўтобус Мінскага аўтамабільнага завода.
Гісторыя
Прэзентацыя аўтобуса трэцяга пакалення адбылася 9 жніўня 2019 года. Першай дэбютавала мадыфікацыя МАЗ-303266, у чэрвені 2020 года была паказана больш простая версія МАЗ-303065. 5 мая 2020 года быў паказаны электробус МАЗ-303Е10.
У лістападзе 2020 года МАЗ-303 атрымалі адабрэнне тыпа транспартнага сродку.
Пэршатраўнэвэ (Канатопскі раён)
Пэршатраўнэвэ (Першотравне́ве) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
МАЗ-303
Гісторыя
У маі 2022 года ў Санкт-Пецярбургу (Расія) быў прэзентаваны электробус МАЗ-303E20.
Кузаў і салон
Салон змяшчае да 110 пасажыраў у залежнасці ад камплектацыі. Гарадскія мадыфікацыі адрозніваюцца наяўнасцю трох пасажырскіх дзвярэй і кампаноўкай салона, у якім можа быць устаноўлена ад 26 да 31 месца для сядзення (агульная пасажыраўмяшчальнасць — ад 88 да 101 чалавека ў залежнасці ад варыяцыі). У прыгарадных мадыфікацый толькі двое пасажырскіх дзвярэй і больш месцаў для сядзення (ад 32 да 34). Магчымы варыянт кампаноўкі з 16 сядзеннямі на нізкай падлозе. Можна замовіць стандартныя парныя, альбо больш шырокія паўтарачныя сядзенні. На выбар прапанаваны тры варыянты кабіны, якая можа быць цалкам або часткова аддзеленая ад салона.
За клімат у салоне адказваюць пяць ацяпляльнікаў і кандыцыянер, які можа працаваць як на астуджэнне, так і на абаграванне.
Трансмісія
Аўтобусы МАЗ-303 абсталёўваюцца гідрамеханічнай трансмісіяй і аўтаматычнай 6-ступеньчатай каробкай перадач ZF 6AP1200B, а таксама партальным заднім мостам ZF AV 133/83 з двайной перадачай.
Хадавая частка
Прадугледжаны два варыянты пярэдняй падвескі. Залежная пярэдняя падвеска — пнеўматычная, на двух балонах, з каванай бэлькай, двума падоўжнымі рэактыўнымі штангамі і дзвюма ўсталяванымі V-падобна штангамі, з двума тэлескапічнымі амартызатарамі, з адным датчыкам узроўню падлогі. Незалежная падвеска — пнеўматычная, на двух балонах, з двума амартызатарамі і чатырма А-падобнымі рычагамі, з двума датчыкамі ўзроўню падлогі. Задняя падвеска — залежная, пнеўматычная, на чатырох балонах.
Савойскэ (Канатопскі раён)
Савойскэ (Саво́йське) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Сасніўка (Канатопскі раён)
Сасніўка (Сосні́вка) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
МАЗ-303
Хадавая частка
Тармазная сістэма — пнеўматычная, пры ўздыме на горку спрацоўвае сістэма дапамогі кіроўцу.
Сім’яніўка
Сім’яніўка (Сім'яні́вка) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
МАЗ-303
Хадавая частка
Колавыя дыскі — сталёвыя альбо алюмініевыя. Шыны — 275/70 R22,5.
Мадыфікацыі
У мадэльным шэрагу аўтобусаў трэцяга пакалення 4 гарадскія («303065», «303066», «303265», «303266») і 4 прыгарадныя мадыфікацыі («303165», «303166», «303365», «303366»). Гарадскія мадыфікацыі маюць цотную лічбу на чацвёртай пазіцыі індэкса, прыгарадныя — няцотную. Варыянт выканання пярэдняй падвескі ў індэксе таксама зашыфраваны ў чацвёртай лічбе: з залежнай падвескай — «0» і «1», незалежнай — «2» і «3». Экалагічны стандарт Еўра-5/Еўра-6 адлюстраваны адпаведнай апошняй лічбай індэкса.
МАЗ-303Е10 — электробус. Электрарухавік — ZF CeTrax: магутнасць — 200 кВт, круцільны момант — 2170 Н·м, напружанне — 650 В, разліковае спажыванне электраэнергіі — 0,8 кВт·г/км. Літый-жалеза-фасфатныя батарэі размешчаныя на даху і ў маторнай шахце. Разліковы запас ходу 300 км. Батарэі зараджаюцца ад аўтаномнага трансфарматара (380 В) або на станцыях з раздымам CCS2 Combo.
Электробус МАЗ-303E20 адрозніваецца батарэямі іншага тыпу: мае літый-нікель-марганец-кобальтавыя (Li-NMC) акумулятары. Знешне гэтая версія адрозніваецца ад 303Е10 большым па памерах электраабсталяваннем на даху. Была павялічана колькасць батарэй, дзякуючы гэтаму іх агульная ёмістасць вырасла да 400 кВт·г. З-за большай вагі акумулятараў намінальная пасажыраўмяшчальнасць паменшылася з 90 да 80 пасажыраў, колькасць месцаў для сядзення пры гэтым не змянілася — 30.
Тэрніўка (Канатопскі раён)
Тэрніўка (Терні́вка) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Шпоціўка
Шпоціўка (Шпо́тівка) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Таранскэ
Таранскэ (Тара́нське) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Сэлышчэ (Канатопскі раён)
Сэлышчэ (Се́лище) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Турутынэ
Турутынэ (Туру́тине) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Шчэкынскэ
Шчэкынскэ (Ще́кинське) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Ялівэць
Ялівэць (Яліве́ць) — мясцовасць у Лычакіўскім раёне Львова, якая размяшчаецца ў раёне скрыжавання вуліц Лычакіўскай і Пасічнай.
Чэрвоны Яр (Канатопскі раён)
Чэрвоны Яр (Червоний Яр) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Ялівэць
Назва
Па адной з версій, назва мясцовасці паходзіць ад расліны ядловец, апошнія асобнікі якога сустракаліся тут яшчэ ў 1930-х гг. Па іншай версіі назву спарадзілі неўраджайныя (ялавыя) землі гэтай мясцовасці. Старажытны тапонім цяпер зафіксаваны толькі ў назве невялікай вуліцы. У мясцовасці таксама ўжывалі іншую назву - "Машыў". Паселішча, тэрыторыя якога пачыналася па вул. Біваковай (цяпер вул. Галынскага), акружаная землямі грамады Крыўчыцы, здаўна належала да горада Львова.
Казармы
Падчас украінска-польскай вайны ў амаль што зруйнованых казармах размяшчаўся шпіталь для коней. Гарнізонам былі 30 чалавек, з якіх палова - украінскія студэнты-добраахвотнікі, а астатнія — стральцы 19-га палка. 21 лістапада 1918 г. казармы былі акружаны значна большымі польскімі падраздзяленнямі. Казармы пазней былі ператвораныя ў лагер для палонных украінскіх салдат і грамадзянскіх асоб. У канцы снежня 1919 г. сюды пераведзена 400 украінскіх салдат з тэрыторыі Румыніі, якія пад гарантыі польскага консула ў Бухарэсце вярнуліся ў Галічыну, але былі адразу інтэрнаваныя. У пэўныя моманты колькасць палонных дасягала 2,5 тыс. чалавек. З-за ўтрымання ў нечалавечых умовах за першыя два месяцы каля 200 чал. памерлі. Яшчэ ў траўні 1920 г. 400 чалавек заставаліся ў лагеры, якія былі перапраўленыя чыгункай на поўнач Польшчы. З восені 1920 г. тут таксама ўтрымлівалі палонных бальшавікоў. Польская газета "Dzień" паведамляла, што з 400 асоб 150 хварэлі тыфам. Пасля тут размясціўся 14-ы полк «Язлавецкіх» уланаў. Пасля 1944 г. казармы заняла кавалерыя Чырвонай Арміі, а некалькі пазней тут уладкаваны 28-ы аўтарамонтны завод Мінабароны СССР. У 1920-1930-х гг. значная тэрыторыя была забудавана віламі і невялікімі дамамі. У 1950-х гг. у ярах створана вялікая звалка ваеннай тэхнікі.
Хыжкы
Хыжкы (Хижки́) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Чарнаплатавэ
Чарнаплатавэ (Чорноплатове́) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Фэсіўка
Фэсіўка (Фесі́вка) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Уляніўка (Канатопскі раён)
Уляніўка (Уля́нівка) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Шэўчэнкавэ (Канатопскі раён)
Шэўчэнкавэ (Шевче́нкове) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Тулушка
Тулушка (Тулу́шка) — вёска ў Канатопскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Прылягае да вёскі Калыніўка (Чарнігаўская вобласць).
Фрыз са Мшаты
Палац Мшата меркавалася выкарыстоўваць у якасці зімовай рэзідэнцыі Амеядаў. Будаўніцтва палаца меркавана пачалося падчас кіравання халіфа Аль-Валіда II у 743—744 гг. Яго ўзвядзенне было спынена пасля забойства халіфа, а праз некаторы час недабудаваны палац быў разбураны землетрасеннем. Назву «Мшата» палацу далі бедуіны, арыгінальная назва не захавалася.