cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Іван Фёдаравіч Паскевіч
Падарожжа з вялікім князем
Наведаўшы затым Палтаву, дзе было агледжана месца Палтаўскай бітвы, падарожнікі праехалі ў Харкаў, Курск і, едучы далей праз Арол і Тулу, 1 лістапада прыбылі ў Маскву, дзе знаходзіўся гасудар і ўся царская сям’я. Гэтым скончылася падарожжа, падчас якога Паскевіч часта пісаў імператрыцы Марыі Федараўне, якая даравала яго льсцівым рэскрыптам, пры якім была дасланая яму залатая табакерка.
Субацкі сельсавет
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года як Янышскі сельсавет у складзе Ваўкавыскага раёна Беластоцкай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Янышы. З 20 верасня 1944 года ў складзе Гродзенскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года перайменаваны ў Гнездаўскі сельсавет, цэнтр перанесены ў вёску Гнездава. 2 кастрычніка 1959 года да сельсавета далучана частка скасаванага Мачулінскага сельсавета. 20 кастрычніка 1959 года сельсавет перайменаваны ў Субацкі, цэнтр перанесены ў вёску Субачы. 25 верасня 2003 года ў склад сельсавета з Вярэйкаўскага сельсавета перададзены 11 населеных пунктаў (Гоцевічы, Жынаўцы, Занцавічы, Зубаўшчына, Курапаты, Пожаркі, Славікі, Цярэшкі, Чырвоны Груд, Шніпава, Шулейкі). 27 снежня 2011 года ў сувязі з уваходжаннем у склад горада Ваўкавыск скасавана вёска Альшымава.
Ядзерная рэакцыя
Закон захавання імпульсу
Поўны імпульс часціц да рэакцыі роўны поўнаму імпульсу часціц-прадуктаў рэакцыі. Калі ~ \vec{p}_1, ~ \vec{p}_2, ~ \vec{p}_3, ~ \vec{p}_4 — вектары імпульсаў дзвюх часціц да рэакцыі і пасля рэакцыі, то
Іван Фёдаравіч Паскевіч
Падарожжа з вялікім князем
Паскевіч быў прызначаны тады ж камандзірам, але ў камандаванне ею не ўступаў, таму што, з прычыны скаргаў удзельных сялян , быў зноў пасланы на расследаванне справы, падобнай Ліпецкай, а затым суправаджаў вялікага князя Міхаіла Паўлавіча ў яго падарожжы па Еўропе, якое доўжылася з сакавіка 1817 года да 3 чэрвеня 1819 года, гэта значыць больш двух гадоў; аб гэтым падарожжы Паскевіч пакінуў нямала цікаўных звестак у сваіх успамінах, напісаных ім пазней; яно было прысвечана пераважна забавам і задавальненням і наведванням роднасных двароў, пры чым імператрыца Марыя загадала сыну прыгледзецца да адной з унучак Касельскага курфюрста (пазней вялікі князь ўступіў у шлюб з прынцэсай ). Пабываўшы ў Берліне, Веймары, Каселі і Галандыі, вандроўцы адправіліся ў Англію. Аднак вялікі князь адчуваў нудоту пры розных аглядах, а таму, аб’ехаўшы хутка Англію і Шатландыю, ен паспяшаўся ў Веймар, дзе ў той час гасцявала ў сваей дачкі яго аўгусцейшая маці. Паскевіч атрымаў алмазныя знакі да ордэна св. Аляксандра Неўскага. 5 лістапада 1818 года адправіўся з вялікім князем праз Страсбур у Лазану, дзе яны спыніліся ў, які праводзіў іх праз Жэневу ў Італію. Наведаўшы галоўныя яе горада, вялікі князь з Паскевічам у Рыме прадставіліся Папе, правялі там масленіцу, а затым паехалі ў Неапаль; адтуль праз Балонню, Венецыю і Тыроль яны прыбылі ў Вену, а затым 3 чэрвеня 1819 года вярнуліся ў Царскае Сяло. У той жа дзень Паскевіч найвышэйшым загадам быў прызначаны складацца пры вялікім князю, які тады ж уступіў, будучы генерал-фельдцэйхмайстарам, у кіраванне ўсей артылерыяй.
Субацкі сельсавет
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 2714 чалавек, з іх 53,2 % — беларусы, 38,5 % — палякі, 5,3 % — рускія.
Ядзерная рэакцыя
Закон захавання імпульсу
Кожны з вектараў можа быць незалежна вымераны на вопыце, напрыклад, магнітным спектрометрам. Эксперыментальныя дадзеныя сведчаць аб тым, што закон захавання імпульсу справядлівы як пры ядзерных рэакцыях, так і ў працэсах рассейвання мікрачасціц.
Іван Фёдаравіч Паскевіч
1820—1826
Неўзабаве палітычныя падзеі ў Заходняй Еўропе і рэвалюцыйны рух у Італіі вымусілі Аляксандра I накіраваць да заходніх межаў Расіі войскі гвардыі двума калонамі, пры чым Паскевіч быў прызначаны начальнікам, а таксама 2-й калоны войскаў. Гвардыя ледзь паспела дайсці да Вільні, як палітычная сітуацыя, якая выклікала гэты рух, змянілася; аднак імператар, мяркуючы, што ліберальны рух сярод афіцэраў удалечыні ад сталіцы калі не спыніцца, то, па меншай меры, аслабее, загадаў размясціць гвардыю па гарадах і сёлах шасці паўночна-заходніх губерняў.
Ядзерная рэакцыя
Закон захавання моманту імпульсу
Момант колькасці руху таксама захоўваецца пры ядзерных рэакцыях. У выніку сутыкнення мікрачасціц утвараюцца толькі такія састаўныя ядры, момант імпульсу якіх роўны аднаму з магчымых значэнняў моманту, які атрымліваецца пры складанні ўласных механічных момантаў (спінаў) часціц і моманту іх адноснага руху (арбітальнага моманту). Каналы распаду складовага ядра таксама могуць быць толькі такімі, каб захоўваўся сумарны момант колькасці руху (сума спінавага і арбітальнага момантаў).
Віды ядзерных рэакцый
Ядзерныя ўзаемадзеянні з часціцамі носяць вельмі разнастайны характар, іх віды і імавернасці той ці іншай рэакцыі залежаць ад выгляду часціц, што бамбардзіруюць, ядраў-мішэняў, энергій часціц і ядраў, што ўзаемадзейнічаюць, і многіх іншых фактараў.
Іван Фёдаравіч Паскевіч
1820—1826
17-19 верасня 1821 года пры Бешанковічах (пад Віцебскам) адбыліся манеўры і генеральны агляд гвардзейскіх частак у прысутнасці імператара. Аляксандр I адсвяткаваў сваё «прымірэнне» з гвардыяй, якая «для ветрання ліберальнага духу», была перасунута да заходніх межаў і пятнаццаць месяцаў значылася ў «карантыне».
Ядзерная рэакцыя
Ядзерная рэакцыя дзялення
Ядзерная рэакцыя дзялення — працэс расшчаплення атамнага ядра на два (радзей тры) ядры з блізкімі масамі, званых асколкамі дзялення. У выніку дзялення могуць узнікаць і іншыя прадукты рэакцыі: лёгкія ядры (у асноўным, альфа-часціцы), нейтроны і гама-кванты. Дзяленне бывае спантанным (самаадвольным) і вымушаным (у выніку ўзаемадзеяння з іншымі часціцамі, перш за ўсё, з нейтронамі). Дзяленне цяжкіх ядраў — экзаэнергетычны працэс, у выніку якога вызваляецца вялікая колькасць энергіі ў выглядзе кінетычнай энергіі прадуктаў рэакцыі, а таксама выпраменьвання.
Іван Фёдаравіч Паскевіч
1820—1826
Будучы ў Мітаве, ён у пачатку снежня 1825 года атрымаў вестку пра смерць Аляксандра I. Падзеі 14 снежня, якія рушылі пасля гэтага (Паўстанне дзекабрыстаў), выклікалі Паскевіча ў Пецярбург. 1 (13) чэрвеня 1826 года Мікалай I падпісаў Маніфест аб заснаванні  — Паскевіч быў прызначаны членам суда (быў у складзе асабліва прызначаных ваенных і грамадзянскіх асоб). У якасці члена Вярхоўнага суда па змог абараніць ад пераследу свайго сваяка А. С. Грыбаедава.
Ядзерная рэакцыя
Ядзерная рэакцыя дзялення
Дзяленне ядраў служыць крыніцай энергіі ў ядзерных рэактарах і ядзернай зброі.
Іван Фёдаравіч Паскевіч
1820—1826
Суд завяршыўся ў пачатку ліпеня, пасля чаго Паскевіч адправіўся ў Маскву для ўдзелу ў Мікалая I і Аляксандры Фёдараўна, якая адбылася 3 верасня года.
Руска-персідская вайна 1826—1828
За два тыдні да каранацыі Мікалая I Паскевіч быў адпраўлены камандаваць войскамі на Каўказ, дзе іранцы ўварваліся ў закаўказскія правінцыі, занялі Ленкарань і Карабах, пасля чаго рушылі да Тыфліса. На Каўказе ў той час галоўнакамандуючым быў А. П. Ярмолаў. На думку самога Паскевіча, Ярмолава адхілілі ад камандавання за самаўпраўныя ўчынкі, за тое, што войскі былі распушчаны, у дурным стане, без дысцыпліны, і за тое, што ў корпусе крадзеж быў незвычайны; людзі былі незадаволеныя дараваннем за некалькі гадоў, ва ўсім мелі патрэбу, матэрыяльная частка знаходзілася ўся у запушчэнні. Зноў каранаваны Мікалай I хацеў на месца Ярмолава прызначыць, але гэты намер застаўся не выкананым. Новы імператар быў не лепшай думкі пра Ярмолава і прама пісаў І. І. Дзібічу: «Я Ярмолаву менш усіх веру».
Атрымаўшы ад Ярмолава данясенне пра ўварванне персаў, Мікалай I накіраваў да яго Паскевіча, перадаўшы яму камандаванне войскамі, прычым фармальна ён падпарадкоўваўся Ярмолаву, што прывяло да асабістай варожасці паміж ім і Ярмолавым, у выніку чаго Ярмолаў пазней быў адкліканы з Каўказа.
Ядзерная рэакцыя
Ядзерная рэакцыя сінтэзу
Акрамя новага ядра, у ходзе рэакцыі сінтэзу, як правіла, утворацца таксама розныя элементарныя часціцы і (або) кванты электрамагнітнага выпраменьвання.
Іван Фёдаравіч Паскевіч
Руска-персідская вайна 1826—1828
Па дарозе на Каўказ Паскевіч атрымаў чын генерала ад інфантэрыі. Па прыбыцці ён даведаўся, што для дзеянняў супраць персідскіх войскаў і паўстанцаў жыхароў і  ханстваў Ярмолавым сфармаваныя два атрады: адзін супраць Елізаветпаля, пад начальствам, а другі — супраць Эрывані. 3 верасня 1826 года Мадатаў правёў ўдалы бой пры, пасля чаго, па прыбыцці да атрада Паскевіча, ён заняў Елізаветпаля. Затым рушыў насустрач, які накіроўваўся з буйным войскам да Елізаветпаля. Бітва адбылася 14 верасня, персы былі зусім разбітыя. Паскевіч данёс пра гэта гасудару і Ярмолаву і быў узнагароджаны залатой шпагай, упрыгожанай алмазамі і лаўрамі, з надпісам «За паразу персіян пры Елізаветпалі».
Ядзерная рэакцыя
Ядзерная рэакцыя сінтэзу
Без падводу знешняй энергіі зліццё ядраў немагчыма, таму што станоўча зараджаныя ядры адчуваюць сілы электрастатычнага адштурхвання — гэта так званы «кулонаўскі бар'ер». Для сінтэзу ядраў неабходна зблізіць іх на адлегласць парадку 10-15 м, на якім дзеянне моцнага ўзаемадзеяння будзе перавышаць сілы электрастатычнага адштурхвання. Гэта магчыма ў выпадку, калі кінетычная энергія збліжаецца ядраў перавышае кулонаўскі бар'ер.
Іван Фёдаравіч Паскевіч
Руска-персідская вайна 1826—1828
Ярмолаў не адважваўся ўварвацца ў Эрыванскае ханства, як прапаноўваў Паскевіч, а заняўся выгнаннем мяцежных ханаў з Шырванскай і абласцей, у той час як сам Паскевіч перайшоў уброд раку Аракс і вярнуў на расійскую тэрыторыю каля 600 сямействаў, сагнаных персамі. Ён устаў 25 верасня лагерам каля ракі Чэрскені, а сам хутка вярнуўся ў Тыфліс, адкуль пісаў Дзібічу, што не знаходзіць для сябе магчымым працягваць службу з Ярмолавым, што здароўе яго не дазваляе яму знаходзіцца на Каўказе і таму ён просіць адклікаць яго назад у Расію. Разам з тым, ён даносіў пра вынікі сваіх інспектарскіх аглядаў некаторых каўказскіх войскаў, якія знойдзены былі ім у вельмі нездавальняючым стане, і скардзіўся на бяздзейнасць, на незадаволенасць планам першай кампаніі, на цяжкасці вясновага паходу, які мае быць, і г. д. У такім жа родзе Паскевіч пісаў графу, памочніку Дзібіча. Усё гэта даводзілася да ведама імператара. Было відавочна, што адносіны паміж Ярмолавым і Паскевічам абвастрыліся да поўнай немагчымасці сумеснага служэння. Пры гэтым кожны з іх асобна склаў і паслаў у Генеральны штаб свае прапановы аб маючай адбыцца кампаніі, якія з’яўляліся заўвагамі на план ваенных дзеянняў, складзены Дзібічам і прысланы з Пецярбургу.
Ядзерная рэакцыя
Ядзерная рэакцыя сінтэзу
Такія ўмовы могуць скласціся ў двух выпадках:
Іван Фёдаравіч Паскевіч
Руска-персідская вайна 1826—1828
Неўзабаве ў Тыфлісе была атрымана найвысокая згода на план кампаніі, прадстаўлены Ярмолавым. У Тыфліс прыбыў Дзібіч, упаўнаважаны дзейнічаць па абставінах. У сваіх данясеннях Дзібіч пісаў пра няздольнасць Паскевіча замяніць Ярмолава. На думку Дзібіча, Паскевіч быў занадта даверлівы і зусім не знаёмы з грамадзянскім кіраваннем краю. Аднак, па рашэнні імператара, Ярмолаў быў звольнены, а 28 сакавіка 1827 года Паскевіч уступіў у камандаванне Асобным каўказскім корпусам і ва ўпраўленне. З Каўказскага корпуса былі выдалены генералы і. Дзібіч неўзабаве з’ехаў з краю, і Паскевіч прыступіў да рашучага заваявання Эрыванскай вобласці.
Ядзерная рэакцыя
Тэрмаядзерная рэакцыя
Тэрмаядзерная рэакцыя — зліццё двух атамных ядраў з утварэннем новага, больш цяжкага ядра, за кошт кінетычнай энергіі іх цеплавога руху.
Іван Фёдаравіч Паскевіч
Руска-персідская вайна 1826—1828
Паскевіч вёў сталую перапіску з Мікалаем I і Галоўным штабам, але многія прынцыповыя дыпламатычныя і ваенныя рашэнні прымаў самастойна, паколькі дэпешы з Пецярбурга ў Закаўказзе ішлі каля 35 дзён. Паскевіч перайшоў за Аракс, заняў Нахічэвань і аблажыў крэпасць, якая бараніла гэты горад. Разбіў пры Джэвань-Булане персаў, якія спяшаліся пад начальствам Абаса-Мірзы на выручку крэпасці, якой Паскевіч авалодаў 7 ліпеня. Паскевіч быў узнагароджаны за гэта ордэнам святога Уладзіміра 1-й ступені. Рушыўшы пасля гэтага да Эрывані, Паскевіч авалодаў крэпасцю Сардар-Абад, якая знаходзілася на яго шляху, перайшоў раку Зангу і 5 кастрычніка, пасля ўпартай аблогі, авалодаў Эрыванню — сталіцай Эрыванскага ханства, за што ганараваны ордэнам святога Георгія 2-й ступені. Такім чынам, дзве вялікія вобласці Закаўказзя былі заваяваныя ў тры месяцы.
Вестка аб заваяванні Эрывані зрабіла гнятлівы ўплыў на персаў: яны аддавалі перавагу адстуленню або здачы рускім войскам пры іх набліжэнні. 13 кастрычніка 1827 года генералам па загадзе Паскевіча быў заняты Таўрыз, дзе было захоплена 50 артылерыйскіх гармат, больш за 1000 стрэльбаў, значная колькасць боепрыпасаў і харчавання, а таксама адзіны ў Персіі ліцейны завод. З узяццем гэтага горада занятая была і ўся Азербайджанская правінцыя, пасля чаго Абас-Мірза пачаў перамовы аб міры. У якасці неабходнай умовы перамір’я Паскевіч высунуў патрабаванне выплаты Персіяй часткі да падпісання мірнага дагавора. Абас-Мірза прыняў гэту ўмову, але ва ўмоўлены тэрмін не выканаў яе. Гэта паслужыла прычынай аднаўлення ваенных дзеянняў, і ў другой палове студзеня 1828 года рускімі войскамі былі занятыя Урмія, і Ардэбіль. Паскевіч працягнуў рух да Тэгерана. Персідскі двор апынуўся ў бязвыхадным становішчы і 1 лютага на рускі аванпост прыбыў уючны транспарт, які даставіў першую частку кантрыбуцыі — 6 мільёнаў рублёў залатымі манетамі, яшчэ 4 мільёны рублёў былі дастаўленыя праз некалькі дзён. Вызначаючы агульны памер кантрыбуцыі (20 мільёнаў рублёў) Паскевіч зыходзіў з агентурных звестак, згодна з якімі ў шахскай казне мелася каштоўных металаў на суму, якая не перавышае 22 мільёнаў рублёў. 10 лютага 1828 года быў падпісаны, па якім Персія саступала Расіі Эрыванскае і ханствы, а таксама абавязвалася выплаціць 20 млн рублёў срэбрам кантрыбуцыі. За гэта, імянным Найвышэйшым указам, ад 15 (27) сакавіка 1828 года, генерал-ад’ютант, генерал ад інфантэрыі Іван Федаравіч Паскевіч быў узведзены, з сыходным яго нашчадствам, у графскую Расійскай імперыі годнасць, з імем граф Паскевіч-Эрыванскі, і атрымаў з кантрыбуцыі мільен рублёў асігнацыямі.
Ядзерная рэакцыя
Тэрмаядзерная рэакцыя
Для ядзернай рэакцыі сінтэзу зыходныя ядры павінны валодаць адносна вялікай кінетычнай энергіяй, паколькі яны адчуваюць электрастатычнае адштурхванне, таму што аднайменна станоўча зараджаныя.
Іван Фёдаравіч Паскевіч
Удзел у Руска-турэцкай вайне 1828—1829 гадоў
Асабіста камандуючы войскамі, ён высунуўся 14 чэрвеня 1828 года з Гюмраў да, пад сценамі яго разбіў турэцкую кавалерыю і затым, аблажыўшы гэтую крэпасць, прымусіў яе здацца са значнай колькасцю гармат і пораху. Затым быў здзейснены пераход праз высокі. Паскевіч падышоў да крэпасці Ахалкалакі і ўзяў яе штурмам 23 ліпеня, пасля чаго здалася і найблізкая крэпасць. Тым часам іншым атрадам войскі была ўзятая крэпасць Поці. Паскевіч, прызначаны шэфам, рушыў ад Ахалкалакі да крэпасці Ахалцыхэ і, разбіўшы шматлікую турэцкую кавалерыю, якая прыйшла ёй на дапамогу, пачаў яе аблогу. У гэты час падышла турэцкая армія ў 30 000 чалавек і ўстала ва ўмацаванай пазіцыі ў трох вёрстах ад горада. Пасля ўпартай бітвы, якая доўжылася цэлы дзень, гэтая армія была разбіта 9 жніўня, а затым 15 жніўня быў праведзены штурм Ахалцыха, які і капітуляваў 16 жніўня.
Ядзерная рэакцыя
Тэрмаядзерная рэакцыя
Згодна з кінетычнай тэорыяй, кінетычную энергію мікрачасціц рэчыва, якія рухаюцца (атамаў, малекул або іонаў) можна прадставіць у выглядзе тэмпературы, а, такім чынам, награваючы рэчыва, можна дасягнуць ядзернай рэакцыі сінтэзу.
Іван Фёдаравіч Паскевіч
Удзел у Руска-турэцкай вайне 1828—1829 гадоў
Найвышэйшай Граматай ад 22 верасня 1828 года Паскевіч быў падараваны кавалерам ; Шырванскі пяхотны полк быў названы яго імем.
Ядзерная рэакцыя
Тэрмаядзерная рэакцыя
Падобным чынам працякаюць ядзерныя рэакцыі натуральнага ядзернага сінтэзу ў зорках.
Іван Фёдаравіч Паскевіч
Удзел у Руска-турэцкай вайне 1828—1829 гадоў
Карыстаючыся жахам, наведзеным на туркаў, Паскевіч заняў крэпасці, ,  і і накіраваў частку войска для адпачынку ў Грузію ў кастрычніку 1828 года. Прызначаны новы турэцкі галоўнакамандуючы Салег-Паша Мандайскі ў лютым 1829 года наважыўся адабраць Ахалцых, абклаў яго і неаднаразова штурмаваў гэтую крэпасць. Паскевіч паслаў і  з атрадамі вызваліць Ахалцых, што і было імі выканана, а сам, з прычыны значных падрыхтовак туркаў да новай кампаніі, стаў паміж Карсам і Ардаганам, каб дзейнічаць па меркаванні прама на Эрзерум. Туркі ж засяродзіліся на Саганлугскім хрыбце, праз які ідзе дарога з Карса ў Эрзерум. Пасля нязначных сутычак, 20 чэрвеня Паскевіч авалодаў лагерам туркаў і зусім іх рассеяў, а затым, рушыўшы неадкладна да Эрзерума, ён 25 ліпеня падышоў да гэтай сталіцы Анатоліі і запатрабаваў яе здачы. Нязгода на гэта турак прымусіла Паскевіча авалодаць умацаванай вышынёй Топ-Даг, пасля чаго Эрзерум здаўся. Паскевіч, толькі што узнагароджаны алмазнымі знакамі ордэна святога Андрэя Першазванага за паражэнне туркаў, за заваяванне Эрзерума быў падараваны ордэнам святога Георгія 1-й ступені.
Ядзерная рэакцыя
Тэрмаядзерная рэакцыя
Рэакцыі сінтэзу паміж ядрамі лёгкіх элементаў аж да жалеза праходзяць экзаэнергетычна, з чым звязваюць магчымасць прымянення іх у энергетыцы, у выпадку рашэння праблемы кіравання тэрмаядзерным сінтэзам.
Іван Фёдаравіч Паскевіч
Удзел у Руска-турэцкай вайне 1828—1829 гадоў
Тым часам горныя плямёны паквапіўся выцесніць рускія войскі з крэпасці. Паскевіч асабіста рушыў на іх і рассеяў іх зусім. Пасля гэтага ён рабіў невялікія экспедыцыі ў розныя бакі ад Эрзерума для выгнання непрыяцельскіх атрадаў.
Ядзерная рэакцыя
Тэрмаядзерная рэакцыя
Перш за ўсё, сярод іх варта адзначыць рэакцыю паміж двума ізатопамі (дэйтэрый і трытый) вельмі распаўсюджанага на Зямлі вадароду, у выніку якой утвараецца гелій і вылучаецца нейтрон. Рэакцыя можа быць запісана ў выглядзе :
Іван Фёдаравіч Паскевіч
Уціхамірванне горцаў і кіраванне краем
Пасля заключэння міра з Атаманскай Портай спыніліся ваенныя дзеянні ў Малой Азіі, пасля чаго на Паскевіча, пажалаванага ў чын генерал-фельдмаршала, было ўскладзена заваяванне горскіх народаў, якія засялялі Каўказскія горы. Ен пачаў дзейнічаць у 1830 годзе, прымусіў белаканскіх лезгін даць прысягу на падданства і заклаў пры Закатальскай цясніне. Накіраваўшыся затым на паўночны бок Каўказа, ён паступова абмяжоўваў горцаў за Кубанню, узводзіў ўмацаванні ў зямлі і, авалодаў цяснінай Гагры, заняў мыс Суук-Су і , а затым пераправіўся на левы бераг Кубані, ніжэй Екацярынадара, дзе рассеяў шапсугаў і знішчыў мноства іх.
Хоць грамадзянскае кіраванне было ўскладзена на іншую асобу (генерал-ад’ютанта ), але яно знаходзілася пад прамым падначаленнем Паскевіча, які быў часта незадаволены распараджэннямі Сіпягіна, што звяртаў сваю ўвагу пераважна на пабудовы і ўпрыгажэнні гарадоў, тады як ўмацаванні і ў асаблівасці суд і паліцыя былі ў самым нездавальняючым стане. Паскевіч жа звяртаў увагу на выпраўленне ўсіх умацаванняў, выкараненне, па магчымасці, усіх абуральных злоўжыванняў у сферы суду і адміністрацыі ў гэтым краі. Ён садзейнічаў таксама засяленню края рускімі людзьмі. Разам з тым ен склаў палажэнне аб кіраванні армяна-грыгарыянскай царквой, а таксама аб пераўтварэнні высакароднага вучылішча ў Тыфлісе — у гімназію. Па яго прадстаўленні ў гэтым жа горадзе быў заснаваны і пачата добраўпарадкаванне публічнай бібліятэкі. Ён таксама заснаваў газету «Тифлисские ведомости». У яго гонар была названая цэнтральная плошча, прылеглая да Гарадской думы. У яго ж кіраванне была канчаткова далучана (у 1828 годзе) да Расійскай імперыі. Клімат Каўказа неспрыяльна ўплываў на здароўе Паскевіча, і ў канцы 1830 года, рыхтуючыся да зімовай экспедыцыі супраць некаторых чачэнцаў, ен занямог і прасіў гасудара выклікаць яго з Каўказа.
Ядзерная рэакцыя
Тэрмаядзерная рэакцыя
Выдзеленая энергія (якая ўзнікае з-за таго, што гелій-4 мае вельмі моцныя ядзерныя сувязі) пераходзіць у кінетычную энергію, большую частку з якой, 14,1 МэВ, выносіць з сабой нейтрон як больш лёгкая часціца. Ядро, якое ўтварылася, трывала звязана, таму рэакцыя так моцна экзаэнергетычна. Гэтая рэакцыя характарызуецца ніжэйшым кулонаўскім бар'ерам і вялікім выхадам, таму яна прадстаўляе асаблівую цікавасць для кіраванага тэрмаядзернага сінтэзу.
Іван Фёдаравіч Паскевіч
Уціхамірванне Польшчы (1831)
Уціхамірванне польскага бунту, які ўспыхнуў у 1830 годзе, было ўскладзена на графа Паскевіча. Ен прыбыў 13 чэрвеня 1831 года ў Пултуск да галоўных сіл войска, рушыў з Плоцка ўніз па Вісле, пераправіўся блізу прускай мяжы ля Оські, абышоў моцную армію палякаў пад начальствам і адціснуў яго да Варшавы. Жадаючы пазбегнуць кровапраліцця, Паскевіч прапанаваў палякам умовы здачы, якія былі імі адпрэчаны. 25 жніўня Паскевіч пачаў, у ходзе якога Паскевіч быў паранены ядром у левую руку. 26 жніўня Паскевіч данес яго вялікасці: «Варшава ў вашых ног, польская армія па майму загаду адыходзіць да Плоцку». За гэтую перамогу, імянным Найвышэйшым указам, ад 4 (16) верасня 1831 года, галоўнакамандуючы дзеючай арміяй, генерал-фельдмаршал, граф Іван Федаравіч Паскевіч-Эрыванскі быў узведзены, з сыходным яго нашчадствам, у княжую Расійскай імперыі годнасць, з тытулам светласці і найменнем Варшаўскі, а малалетні сын яго Фёдар падараваны ў прапаршчыкі Эрыванскага імя яго бацькі палка. Поўным яго імем з гэтага часу стала князь Іван Фёдаравіч Варшаўскі, граф Паскевіч-Эрыванскі. Пасля здачы Варшавы вайна працягвалася нядоўга; асобныя атрады польскіх войскаў былі рассеяны, або абяззброены, а галоўная армія польская, якая стаяла каля Модліна, была адціснутая Паскевічам у Прусію, дзе і склала зброю.
Ядзерная рэакцыя
Тэрмаядзерная рэакцыя
Тэрмаядзерная рэакцыя таксама выкарыстоўваецца ў тэрмаядзернай зброі.
Іван Фёдаравіч Паскевіч
Польскі намеснік
Пасля ўціхамірвання польскага бунту імператар Мікалай I прызначыў князя Паскевіча намеснікам Польшчы (1832). Паскевіч праводзіў палітыку русіфікацыі, будаваў дарогі і фартыфікацыйныя збудаванні ( у Варшаве, і Новагеоргеўск). Польскія нацыяналісты склалі дзве беспаспяховыя змовы супраць Паскевіча ў 1833 і ў 1844 гадах.
Ядзерная рэакцыя
Фотаядзерная рэакцыя
Пры паглынанні гама-кванта ядро атрымлівае лішак энергіі без змены свайго нуклоннага складу, а ядро з лішкам энергіі з'яўляецца састаўным ядром. Як і іншыя ядзерныя рэакцыі, паглынанне ядром гама-кванта магчыма толькі пры выкананні неабходных энергетычных і спінавых суадносін. Калі перададзеная ядру энергія пераўзыходзіць энергію сувязі нуклона ў ядры, то распад састаўнога ядра адбываецца часцей за ўсё з выпусканнем нуклонаў, у асноўным, нейтронаў. Такі распад вядзе да ядзерных рэакцый  і, якія і называюцца фотаядзернымі, а з'ява выпускання нуклонаў ў гэтых рэакцыях — ядзерным фотаэфектам.
Іван Фёдаравіч Паскевіч
Польскі намеснік
З-за шматлікай папяровай працы па кіраванні краем у Паскевіча пагоршыўся зрок, што да крайнасці трывожыла імператара, які неаднаразова ў сваіх лістах раіў Паскевічу лячыцца.
Ядзерная рэакцыя
Запіс ядзерных рэакцый
Ядзерныя рэакцыі запісваюцца ў выглядзе адмысловых формул, у якіх сустракаюцца абазначэнні атамных ядраў і элементарных часціц.
Іван Фёдаравіч Паскевіч
Уціхамірванне Венгрыі (1849)
Мяцеж венгерскіх сепаратыстаў прымусіў імператара Аўстрыі Франца-Іосіфа звярнуцца за дапамогай да Расіі. Рускі і аўстрыйскі імператары 5 мая 1849 года сустрэліся ў расійскай Варшаве і. Кіраўніком рускага экспедыцыйнага корпуса прызначаўся Іван Паскевіч. 5 чэрвеня 1849 года ен уступіў у Венгрыю. У той жа час іншыя два атрады, пад камандаваннем і, уступілі ў Трансільванію.
Ядзерная рэакцыя
Запіс ядзерных рэакцый
Першы спосаб напісання формул ядзерных рэакцый аналагічны запісы формул рэакцый хімічных, гэта значыць злева запісваецца сума зыходных часціц, справа — сума атрыманых часціц ( прадуктаў рэакцыі), а паміж імі ставіцца стрэлка.
Іван Фёдаравіч Паскевіч
Уціхамірванне Венгрыі (1849)
Праводзячы фельдмаршала ў паход, рускі імператар замест інструкцый вымавіў: «Не шкадуй каналляў!».
Ядзерная рэакцыя
Запіс ядзерных рэакцый
Так, рэакцыя радыяцыйнага захопу нейтрона ядром кадмію-113 запісваецца так:
Іван Фёдаравіч Паскевіч
Уціхамірванне Венгрыі (1849)
Пасля паразы венгерскай арміі Гёргея пад Комарнам (30 тысяч чалавек), 1 жніўня Паскевіч прыняў капітуляцыю мяцежнікаў. 25 верасня ен урачыста вярнуўся ў Расію, напісаўшы ў рапарце імператару: «Венгрыя ля ног Вашай Імператарскай Вялікасці».
Ядзерная рэакцыя
Запіс ядзерных рэакцый
.
Іван Фёдаравіч Паскевіч
Уціхамірванне Венгрыі (1849)
За паспяховае заканчэнне гэтай, рэскрыптам ад 4 жніўня 1849 года, Паскевічу было прадастаўлена права карыстацца тымі ж воінскімі ўшанаваннямі, якія ўздаюцца толькі асобе Яго Імператарскай Вялікасці.
Ядзерная рэакцыя
Запіс ядзерных рэакцый
Мы бачым, што колькасць пратонаў і нейтронаў справа і злева застаецца аднолькавай (барыённы лік захоўваецца). Гэта ж адносіцца да электрычнага зараду, лептоннага ліку і іншых велічынь (энергія, імпульс, момант імпульсу, ...). У некаторых рэакцыях, дзе ўдзельнічае слабае ўзаемадзеянне, пратоны могуць ператварацца ў нейтроны і наадварот, аднак іх сумарны лік не змяняецца.
Іван Фёдаравіч Паскевіч
Уціхамірванне Венгрыі (1849)
5 кастрычніка 1850 года ў Варшаве адбыўся ўрачысты парад войскаў у гонар 50-гадовага службовага юбілею Паскевіча. Імператар Мікалай I, які прысутнічаў на цырымоніі, уручыў юбіляру новы ўзор фельдмаршальскага жазла з надпісам «За дваццацічатырохгадовае прадвадзіцельства перамоганоснымі рускімі войскамі ў Персіі, Турцыі, Польшчы і Венгрыі», а кароль прускі і аўстрыйскі імператар узвялі яго таксама ў фельдмаршалы сваіх войскаў.
Ядзерная рэакцыя
Запіс ядзерных рэакцый
Другі спосаб запісу, больш зручны для ядзернай фізікі, мае выгляд A (a, bcd…) B, дзе А — ядро мішэні, а — бамбардзіруючая часціца (у тым ліку ядро), b, с, d, … — выпусканыя часціцы (у тым ліку ядра), В — рэшткавае ядро. У дужках запісваюцца больш лёгкія прадукты рэакцыі, па-за — больш цяжкія. Так, вышэйпрыведзеная рэакцыя захопу нейтрона можа быць запісана ў такім выглядзе:
Іван Фёдаравіч Паскевіч
Крымская вайна
Працягваючы па-ранейшаму кіраваць сваім краем, Паскевіч зноў быў выкліканы на тэатр ваенных дзеянняў, якія адбываліся, з прычыны вайны Расіі з Турцыяй. Смелы план імператара Мікалая I, які складаўся ў хуткім руху праз Балканскія горы, быў пад уплывам Паскевіча істотна зменены на больш асцярожны, у падставе якога ляжаў папярэдні занятак розных крэпасцяў на Дунаі. Рускія войскі пад правадырствам ўступілі ў Малдавію і Валахію, і ў 1853 годзе адбылося ўжо некалькі бітваў з турэцкімі войскамі пад, ,  і г. д. Тады па царскаму загаду галоўнакамандуючым на заходніх і паўдневых межах быў прызначаны ў 1854 годзе Паскевіч, які прыбыў 3 красавіка ў Дунайскае войска. Ён неадкладна прыняў камандаванне над войскамі 3-га, 4-га і 5-га і, зрабіўшы новыя распараджэнні аб размяшчэнні іх, хутка наблізіўся да Сілістрыі. Мяркуючы заняцца яе, 28 мая Паскевіч асабіста рабіў рэкагнасцыроўку, пры чым быў моцна кантужаны ядром; гэта вымусіла яго здаць камандаванне арміяй зноў Гарчакову і выехаць 1 чэрвеня ў Ясы, адкуль ён працягваў кіраваць войскамі. У ліпені — жніўні кіраваў вывадам рускіх войскаў з Валахіі і Малдавіі. Падчас вываду войскаў на тэрыторыі Дунайская княстваў не быў пакінуты ні адзін чалавек з 27 тысяч параненых і хворых. Разам з рускімі войскамі ў Расію пайшла немалая колькасць румынаў, балгараў і сербаў. Завяршыўшы вывад войскаў Паскевіч, з дазволу Мікалая I, для папраўлення здароўя і адпачынку, выехаў у свой гомельскі маёнтак, а затым — у Варшаву.
У канцы 1854 года добраахвотна выехаў у дзеючую армію ў Крым. 5 лістапада, знаходзячыся на гасцявой яхце, якая стаяла ў, ледзь не загінуў з-за распачатага на Чорным моры шторму. Неўзабаве зноў вярнуўся ў Варшаву.
Смерць
Хоць Паскевіч і адышоў ад кантузіі настолькі, што быў у стане зноў ўступіць у кіраванне Царствам Польскім, яна моцна паўплывала на яго здароўе. Ён стаў згасаць, а розныя хваробы хутка развіваліся. Цяжка перажываў смерць Мікалая I. Даведаўшыся аб, канчаткова злёг у ложак.
Ядзерная рэакцыя
Запіс ядзерных рэакцый
Першае прымусовае ядзернае ператварэнне азоту ў кісларод, якое правёў Рэзерфорд, абстрэльваючы азот альфа-часціцамі, запісваецца з выглядзе формулы
Іван Фёдаравіч Паскевіч
Смерць
Памёр у Варшаве ва ўзросце 73 гадоў 20 студзеня 1856 года ў 10 гадзін раніцы, паспеўшы атрымаць у 1855 годзе ад новага імператара асаблівы знак манаршай да яго міласці, менавіта — партрэты абодвух гасудараў Мікалая I і Аляксандра II, для нашэння ў пятліцы. Незадоўга да сваей смерці Паскевіч завяшчаў у фонд Дзяржаўнага інваліднага капіталу 50 тысяч рублёў срэбрам. На гэтыя грошы ен прасіў ўтрымліваць штогод 200 чалавек калекаў ніжніх чыноў (знявечаных і цяжка параненых салдат).
Ядзерная рэакцыя
Запіс ядзерных рэакцый
, дзе — ядро атама вадароду, пратон.
Іван Фёдаравіч Паскевіч
Смерць
Па цела ў кафедральным, астанкі фельдмаршала, па яго жаданні, былі адданыя зямлі ў сяле Іванаўскім (былым Дзембліне). Ва ўсіх войсках і ў цэлым Царстве Польскім была абвешчана жалоба на дзевяць дзён, на працягу якой усе тэатры былі зачыненыя.
Ядзерная рэакцыя
Запіс ядзерных рэакцый
У «хімічным» запісе гэта рэакцыя выглядае як
Іван Фёдаравіч Паскевіч
Смерць
У 1889 годзе астанкі І. Ф. Паскевіча і яго жонкі, народжанай , былі перапахаваныя ў сямейнай пахавальні князёў Паскевічаў, выбудаванай яго сынам Фёдарам у Гомелі.
Жонка і дзеці
У шлюбе з (1791—1856), дачкой маскоўскага багацея А. Ф. Грыбаедава і князёўны Аляксандры Сяргееўны, меў трох дачок і сына:
Дабратын
Дабратын (Добря́тин) — вёска ў Млыніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Млыніўскай пасялковай абшчыны.
Шылавіцкі сельсавет
Назву Шы́лавіцкі сельсавет маюць:
Ляхаўцы (Шчучынскі раён)
Ля́хаўцы (, Ляховцы) — вёска ў Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Астрынскага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Навадворскага сельсавета.
Восень народаў
«Восень народаў» — азначэнне працэсу звяржэння камуністычных рэжымаў у Цэнтральнай і Усходняй Еўропе, кульмінацыя якога прыйшлася на восень 1989 года. Ужываецца па аналогіі з «вясной народаў» — рэвалюцыйнымі падзеямі ў Еўропе 1848—1849 гадоў.
Хваля пачалася з Польскай Народнай Рэспублікі, за ёй рушылі ўслед рэвалюцыі, як правіла, мірныя, у ГДР, Чэхаславацкай Сацыялістычнай Рэспубліцы, Венгерскай Народнай Рэспубліцы і Народнай Рэспубліцы Балгарыя. Сацыялістычная Рэспубліка Румынія стала адзінай краінай, дзе змена ўлады прайшла гвалтоўным шляхам, а былы глава дзяржавы быў расстраляны.
Гэты ланцуг падзей разам з наступным распадам СССР у 1991 годзе прывялі да заканчэння халоднай вайны.
Гісторыя
У 1989—1991 гадах пад уплывам масавых грамадскіх пратэстаў супраць камуністычнай партыі ў Польшчы, Венгрыі, Германскай Дэмакратычнай Рэспубліцы, Чэхаславакіі, Балгарыі і Албаніі пачаліся перамовы з апазіцыяй, якая на той момант знаходзілася ў нелегальных умовах. З прычыны перамоў камуністычныя рэжымы адмовіліся ад дыктатарскага ўраду на карысць шматпартыйнай сістэмы.
У большасці былых сацыялістычных краінах змена ўлады адбылася мірным шляхам, толькі ў Румыніі рэжым Нікалае Чаўшэску быў зрынуты ўзброеным паўстаннем 1989 года.
Шафгаўзен (кантон)
Шафгаўзен (Schaffhausen; Schaffhouse; Sciaffusa, Schaffusa) — невялікі па плошчы нямецкамоўны кантон на поўначы Швейцарыі. Сталіца — горад Шафгаўзен. Насельніцтва 73,4 тыс. чалавек (19-е месца сярод кантонаў; дадзеныя 2003 года).
Геаграфія
Плошча 298 км² (20-е месца сярод кантонаў).
Гісторыя
Кантон стаў часткай швейцарскай канфедэрацыі ў 1501 годзе.
Станіслаў Уладзіслававіч Шостак
Станіслаў Уладзіслававіч Шостак (Stanisław Szostak;, Беразіно — ), Лондан — польскі вайсковец, палкоўнік бранятанкавых войскаў Войска Польскага (міжваенная Польская Рэспубліка). Адзін з арганізатараў бранятанкавых войскаў у міжваеннай Польшчы.
Нарадзіўся ў сям’і Уладзіслава і Марыі з Нецяёўскіх.
У 1917 годзе скончыў гімназію з залатым медалём. Затым быў прыняты на вучобу юнкерам у Мікалаеўскую інжынерную школу ў Петраградзе. Пасля няўдалага мецяжу юнкераў Юнкерс 29 кастрычніка 1917, мэтай якога быў арышт бальшавіцкага ўрада, кінуты ў Петрапаўлаўскую крэпасць. 18 снежня 1917 года пры дапамозе галоўнакамандуючага Польскага Вайсковага Камітэта у Петраградзе, Станіслаў Шостак уступіў у юнкерскую каманду Першага рыцарскага легіёна ў першым Польскім Корпусе. Пасля арганізацыі Легіёну Падхарунжых служыў у ім да 9 чэрвеня 1918 года. У студзені 1918 года браў удзел у бітве польскіх фарміраванняў з бальшавіцкімі войскамі за Бабруйск.
Пасля роспуску Першага корпуса 9 снежня 1918 года перапыніў навучанне ў Варшаўскім політэхнічным інстытуце і добраахвотна ўступіў у Беларускі полк стральцоў Першай Літоўска-Беларускай дывізіі, якой камандаваў генерал Ян Радкоўскі як камандзір аддзялення ў званні радавога. Пазней камандаваў узводам у званні капрала. Ваяваў на Літоўска-Беларускім фронце ў складзе тэхнічнай палкавой службы. У гэтым палку быў да 20 мая 1920 года.
З 21 мая па 18 жніўня 1920 года — слухач Пяхотнай школы падхарунжых у Варшаве. Пасля заканчэння курсу накіраваны ў рэзерв батальёна 56 палка велікапольскай пяхоты на пасаду камандзіра ўзвода. 3 мая 1922 года прысвоена званне лейтэнанта. У чэрвені 1922 года — ад’ютант 2-га батальёна 56 палка велікапольскай пяхоты.
У пачатку 1924 года быў курсантам у Цэнтральнай танкавай школе пры 1 танкавым палку. Ад жніўня 1925 года камандзір узвода 7-й танкавай роты. У 1928—1931 камандаваў 6, 7, а пасля 4-й танкавай ротамі. 19 сакавіка 1928 года прысвоена званне капітана. Ад чэрвеня 1931 года да красавіка 1934 года быў выкладчыкам Трэніровачнага бранятанкавага цэнтра ў Варшаве. У 1935—1938 гадах кіраваў справамі навучальнага сектара Штаба бранятанкавых войскаў Міністэрства абароны Польшчы. 19 сакавіка 1937 прысвоена званне маёра бранятанкавых войскаў. Ад красавіка 1938 года намеснік камандзіра 7-га танкавага батальёна ў Гродне. У верасні 1939 года прызначаны на пасаду камандзіра мабілізаванага 32-га танкавага дывызіёну.
Да ліпеня 1940 года знаходзіўся у лагерах для інтэрніраваных: Кальварыя, Куршаны і 5-ы форт у Коўне. Пасля акупацыі Літвы Савецкім Саюзам адасланы ў Казельск-2, а пазней у лагер НКВД у Гразаўцы на Валагодчыне. Летам 1941 года пасля падпісання савецка-польскага дагавора ад 30 ліпеня 1941 года вызвалены, а з 25 жніўня зноў у Войску Польскім пад камандаваннем генерала Андэрса.
Удзельнічаў у ваенных кампаніях. Камандаваў бранятанкавымі падраздзяленнямі.
Ад 1946 года — у Вялікабрытаніі.
Памёр у 1961 годзе ў выніку аўтамабільнай аварыі. Пахаваны ў Лондане.
Фальканара-Марытыма
Насельніцтва складае 27946 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 1 176,20 чал./км². Займае плошчу 25 км². Паштовы індэкс — 60015. Тэлефонны код — 071.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Madonna del Rosario.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Іаган Паліза
Іаган Паліза (Johann Palisa;, Тропаў, Сілезія, цяпер Опава, Чэхія — , Вена) — аўстрыйскі астраном; адкрывальнік малых планет.
Біяграфія
Іаган Паліза 1866 да 1870 год вывучаў матэматыку і астраномію ў Венскім універсітэце, але скончыў яго толькі ў 1884 годзе. Да 1870 года быў асістэнтам ва ўніверсітэцкай абсерваторыі, а з наступнага года — у абсерваторыі ў Жэневе. У 1872 годзе стаў дырэктарам аўстра-венгерскай марской абсерваторыі ў Поле (цяпер горад Пула у Харватыі). Працуючы там, ён 18 сакавіка 1874 гады адкрыў свой першы астэроід (136) Аўстрыя. У 1880—1919 гадах працаваў у новай Венскай абсерваторыі. У 1899, 1902 1908 гадах публікаваў свае зорныя каталогі.
Сучаснасць
Сучаснасць — гэта ўмоўнасць, а не нейкае месца або эпоха (Сучаснасць часам выкарыстоўваецца як сінонім эпохі мадэрну).
Ласі (прыпыначны пункт)
Ласі́ (, Лоси)  — прыпыначны пункт Мінскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Маладзечанскім раёне Мінскай вобласці. Размешчаны за 0,5 км на захад ад вёскі Ласі; на лініі Мінск-Пасажырскі — Маладзечна, паміж прыпыначным пунктам Баяры і станцыяй Уша.
Візавая палітыка Расіі
Для ўезду на тэрыторыю Расійскай Федэрацыі грамадзянам большасці краін патрабуецца своечасовае атрыманне візы. Грамадзянам некаторых краін віза для ўезду ў краіну не патрабуецца. Для грамадзян Беларусі з Расіяй дзейнічае безвізавы рэжым.
Візы
Расійская віза ўяўляе сабой наклейку, прызначаную для ўклейвання ў пашпарт. Імя ўладальніка візы транскрыбуецца кірыліцай. Загалоўкі палёў дадзены на рускай і англійскай мовах, аднак запаўняюцца палі толькі па-руску. Паласа ўтрымлівае напісанне імені ў транслітарацыі кірыліцы на лацінку, якое можа адрознівацца ад напісання імені ў адпаведным полі візы (прыклад: Christoph → Kpыстoф → Kristof).
Даўгашыі
Даўгашыі (Довгоши́ї) — вёска ў Млыніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Млыніўскай пасялковай абшчыны.
Яроцін (гміна, Падкарпацкае ваяводства)
Яро́цін (Jarocin) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Ніжанскага павета Падкарпацкага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Яроціне. Плошча гміны складае 90,43 км². Станам на 2014 год у гміне Яроцін пражывалі 5443 павет чалавек, шчыльнасць — 60,19 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 10 салецтваў.
Войны-Грычынавічы
Войны, Войны-Грычынавічы, Грычыны-Войны — вялікалітоўскі шляхецкі род герба «Трубы».
Гістарыяграфія
Паводле Барталамея Папроцкага род Войнаў паходзіў са Смаленскай зямлі адкуль выехаў пры вялікім князю Казіміры праз войны з Масквой. Пачынальнікам роду ў Літве Папроцкі лічыў Матфея Грычыну і называў двух яго сыноў — Кірдзея, ротмістра, і Войну, падкаморыя пінскага і старосту ожскага. З сыноў Войны Матфеевіча Папроцкі ведаў Лаўрына, падскарбія, і трох яго братоў, невядомых яму імем — старосту палангоўскага, ротмістра і троцкага пробашча. Уласна ад Войны Матфеевіча Грычынавіча пайшоў род Войнаў, бо імя бацькі сыны захавалі як прозвішча. Папроцкі не меў інфармацыі пра Войнаў з першых рук, таму і падаў настолькі няпоўны радавод. Таксама, напэўна, было і з гербам, Папроцкі ведаў толькі падскарбінскі лічман 1577 года з чатырохчасткавым гербам, дзе ў 1-м полі памылкова быў «Корчак», калі на іншых пячатках Лаўрын Война ужываў «Трубы».
Альберт Віюк-Каяловіч ужо ведаў шасцёх сыноў Войны і іх імёны — ксяндза, віленскага біскупа Бенедыкта, падканцлера Гаўрылу (Габрыэля), падскарбія Лаўрына (Ваўжынца), кашталяна мсціслаўскага Сямёна, кашталяна берасцейскага Рыгора і кашталяна мсціслаўскага і берасцейскага Сокала. Паводле Каяловіча ўжывалі Войны герб «Трубы». У радавод аднак Каяловіч дадаў паміж Войнам Мацвеевічам і яго шасцю сынамі ўяўнае пакаленне — Мацея і Рыгора — такім чынам зрабіўшы сыноў унукамі.
Каспар Нясецкі лічыў, што род паходзіць з Севершчыны, але падаў родавае паданне ўплеценае ў афіцыйную гісторыю ВКЛ, што ''«gdy Erdywił z Litewskim wojskiem wpadł w Ruskie kraje, trzey Woynowie Ruskich obywatelów, przeciwko niemu nie tylko pobudzili, ale i mężnie go z niemi wojowali. Między Prypeciem i Pinem rzekami mieli kiedyś przodkowie ich obszerną fortunę»'', — такім чынам, называў Войнаў русінамі, а іх радзімай Пінскі павет. Нясецкі адносіў Войнаў да «Трубаў», але няўпэўнена, бо пад Грычынамі Войнамі запісаў, што яны карысталіся «Корчакам» «że się tym herbem niektórzy z nich w księstwie Litewskiem pieczętują, miałem pewną relacyą», — ад каго атрымаў такую інфармацыя не пазначыў. Нясецкі падаў болей звестак пра пэўных асоб, але іх сувязі не заўсёды верагоднымі, так Мацея Сямёнавіча ён лічыў сынам Лаўрына.
Паходжанне
На праўдзе, Грычыны — пінскі баярскі род, найраней вядомыя з іх — Пронька і Мацвей — баяры пінскай княгіні Марыі Сямёнавай, Кірыла з тым жа Мацвеем — радцы пінскага князя Фёдара Яраславіча, Святохна з Грычынаў — служэбніца княгіні Марыі і потым сям'і Яраславічаў. Кірыла Грычын у 1514 годзе атрымаў ад князя Фёдара 4 «чалавекі» ў Моталі, Праходзе, Мерчычах і Крайновічах. На Попіс 1528 года шасцёра Грычынаў ставілі 6 «коней».
Гаўрыла Грычына, родны брат Святохны, якому яна перадала свае «выслугі» з дазволу каралевы Боны. Брат з сястрою трымалі маёнткамі разам, пасля яе смерці ўладанні ў Варачэвічах, Гліннай, Кожчычах і Кашэвічах засталіся Гаўрылу, потым яго сынам — Андрэю, Якаву, Фальку і Аляксандру. Вядома яшчэ адна галіна Грычынаў — Іванавічы, яны валодалі сялом Бабровічы, мястэчкамі Гаць, Купяцічы, Матковічы. Галіны Гаўрылавічаў і Іванавічаў часта згадваюцца мясцовымі актамі.
Мацвей Грычын у 1495 годзе атрымаў ад княгіні Марыі «чалавека» і два дварышчы ў Парэччы, а ў 1497 годзе ад князя Фёдара 4 «чалавекі» ў Моладаве, Праходзе і Варачэвічах. У 1524 годзе Мацвей запісаў сваёй жонцы Марыне, на 1/3 сваіх маёнткаў вена ў 300 коп грошаў, што пацвердзіў вялікі князь Жыгімонт Стары, у гэтай суме дзеці па смерці бацькі далі Марыне дварэц Моладава. Такім чынам, вядома, што Грычыны на пачатку XVI ст. валодалі маёнткамі Парэчча, Моладава, Праход, Варачэвічы, Моталь, Мерчычы, Крайновічы і іншымі. Попіс 1528 года згадвае сярод пінскіх баяраў удаву Мацвея Грычына ці Грычынавіча і яго сыноў — Кірдзея, Івана і Войну, названы тамсама Гаўрыла Грычынавіч, іх дзядзька. У 1539 годзе Марына запісала Моладава свайму сыну Войне (Барысу) Мацвеевічу. Апроч Моладава Война меў долю ў Любелі, Купяцічах, долю ў родавым Парэцкім маёнтку і 4 дварышчы тамсама, купленыя ў В. Тура.
Нашчадкі Войны Мацвеевіча — Войны, вызнавалі праваслаўе, з канца XVI ст. пераходзілі ў каталіцтва, з XVII ст. некаторыя ўжывалі прыдомак Грычына, з XVIII ст. ужывалі графскі тытул.
Базель-Ланд
Базель-Ланд, Базель сельскі (Basel-Landschaft, Baselland или Baselbiet; Bâle-Campagne, Basilea Campagna, Basilea-Champagna) — нямецкамоўны кантон на паўночным захадзе Швейцарыі. Сталіца — Лісталь. Насельніцтва 262 тыс. чалавек (10-е месца сярод кантонаў у 2003 годзе).
Войны-Грычынавічы
Радавод Грычынаў і Войнаў-Грычынавічаў
Грычын (?)
Базель-Ланд
Гісторыя
Кантон утварыўся ў 1833 годзе падзелам гістарычнага кантона Базель (увайшоў у канфедэрацыю ў 1501) на гарадскую і сельскую часткі.
IC 1089
IC 1089 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) у сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Саяна-Шушанская ГЭС
Сая́на-Шу́шанская гідраэлектрастанцыя імя П. С. Непаро́жняга — найбуйнейшая па ўсталяванай магутнасці электрастанцыя Расіі, 7-я — сярод дзеючых гідраэлектрастанцый у свеце. Размешчана на рацэ Енісей, на мяжы паміж Краснаярскім краем і Хакасіяй, каля пасёлка Чаромушкі, каля Саянагорска. З'яўляецца верхняй ступенню Енісейскага каскада ГЭС. Унікальная арачна-гравітацыйная плаціна станцыі вышынёй 245 м — самая высокая плаціна Расіі і адна з найвышэйшых плацін свету. Назва станцыі паходзіць ад назваў Саянскіх гор і размешчанага непадалёк ад станцыі сяла Шушанскае, шырока вядомага ў СССР як месца ссылкі У. І. Леніна.
Будаўніцтва Саяна-Шушанскай ГЭС, распачатае ў 1963 годзе, было афіцыйна завершана толькі ў 2000 годзе. Падчас будаўніцтва і эксплуатацыі ГЭС мелі месца праблемы, звязаныя з разбурэннем вадаскідных збудаванняў і ўтварэння расколін у плаціне, пазней паспяхова вырашаныя.
17 жніўня 2009 года на станцыі адбылася найбуйнейшая ў гісторыі расійскай гідраэнергетыкі аварыя, якая стала прычынай гібелі 75 чалавек. Аднаўленне станцыі павінна быць завершана ў 2014.
Анатоль Георгіевіч Грышук
Анатоль Георгіевіч Грышук (нар., в. Галынка Бераставіцкага раёна Гродзенскай вобласці) — заслужаны работнік сельскай гаспадаркі Рэспублікі Беларусь, член Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання.
Біяграфія
Скончыў Беларускі дзяржаўны інстытут народнай гаспадаркі імя В. У. Куйбышава, бухгалтарскі ўлік.
Працаваў старшым бухгалтарам, эканамістам мясатлушчавага цэха, старшым эканамістам-фінансістам бухгалтэрыі, намеснікам галоўнага бухгалтара, галоўным бухгалтарам Гродзенскага мясакамбіната, намеснікам галоўнага бухгалтара, намеснікам генеральнага дырэктара па мясной галіне Гродзенскага абласнога аб’яднання мясамалочнай прамысловасці, дырэктарам Гродзенскага мясакамбіната, дырэктарам адкрытага акцыянернага таварыства «Гродзенскі мясакамбінат».
Выбіраўся членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання.
Узнагароды
Узнагароджаны медалём «За працоўныя заслугі», юбілейнымі медалямі.
Белорусская деловая газета
«Белорусская деловая газета» («Беларуская дзелавая газета»; «БДГ. Деловая газета») — беларуская грамадска-палітычная газета, заснаваная ў 1992 годзе. Нязменным рэдактарам быў Пётр Марцаў. Заснавальнікам і выдаўцом «БДГ» з’яўлялася выдавецкае прыватнае ўнітарнае прадпрыемства «Марат», газета пазіцыянавала сябе як «штодзённае незалежнае выданне дзелавых і палітычных кругоў Беларусі»; аб’ектыўна была адным з найболей аўтарытэтных незалежных СМІ Беларусі. За час дзейнасці БДГ неаднаразова прадпрымаліся спробы прыпыніць яе выпуск па розных прычынах, аднак кожны раз выпуск выдання аднаўляўся.
У 2003 годзе на засаду рэдактара заступіла Святлана Калінкіна. У газеце сталі публікавацца рэпартажы і артыкулы, якія крытыкуюць урад Лукашэнкі, у тым ліку серыя матэрыялаў пра суд над экс-дырэктарам канцэрна «Белдзяржхарчпрам» Віктарам Казекам, карупцыйны працэс над былым дырэктарам Мінскага трактарнага завода Міхаілам Лявонавым і апытанне чытачоў, ці павінен народ дазваляць Лукашэнка выкарыстоўваць прэзідэнцкі самалёт для асабістага карыстання. Артыкулы рэпарцёра Ірыны Халіп аб карупцыі ў асяроддзі афіцыйных уладаў прывялі да кароткачасовага прыпынення друку газеты за «абразу гонару і годнасці прэзідэнта».
3 чэрвеня 2003 года выйшаў сумесны нумар «Белорусской деловой газеты» да «Салідарнасці»: такім чынам рэдакцыя «Салідарнасці» падтрымала «БДГ», якую забараняў рэжым Лукашэнкі.
Неўзабаве газета была падвергнутая і афіцыйнай кампаніі пераследу: «палітычна матываваныя падатковыя праверкі, пагрозы забойства і затрыманні». Міністэрства інфармацыі Рэспублікі Беларусь пачало запалохваць друкарні, якія б пагадзілася друкаваць газету, што вымусіла «БДГ» пераехаць друкавацца ў расійскі Смаленск.
У 2004 годзе Камітэт абароны журналістаў узнагародзіў Калінкіну, здзейсніў «прызнанне мужнай журналістыкі» за яе працу з «БДГ». Камітэт высока ацаніў яе «крытычнае асвятленне розных злоўжыванняў з боку ўрада» пад пагрозаю «юрыдычнага і бюракратычнага пераследу з боку беларускіх уладаў на працягу шэрагу гадоў».
Газета спыніла выхад у сувязі з забаронай друкавацца ў беларускіх друкарнях і распаўсюджваннем праз РУП «Белпошта» і «Белсаюздрук» у 2006 годзе, на той час штотыднёвы тыраж складаў 65-70 тысяч асобнікаў.
Сёння існуе інтэрнэт-версія выдання «БДГ Деловая газета».
Шанхай Мастэрс 2009 (снукер)
Шанхай Мастэрс 2009 (Shanghai Masters 2009, таксама вядомы як Roewe Shanghai Masters 2009 — ад назвы спонсара) — прафесійны рэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 7 па 13 верасня 2009 года на шанхайскай гранд-сцэне, у Шанхаі, Кітай. Турнір стаў трэцім розыгрышам Шанхай Мастэрс, які праходзіць штогод з 2007 года. Кампанія Roewe у другі раз запар спансіравала Шанхай Мастэрс. Прызавы фонд турніру склаў £300,000 (на £18,000 больш, чым у мінулым годзе), з якіх £55,000 атрымаў пераможца (на £3,000 больш, чым у мінулым годзе).
Турнір
Шанхай Мастэрс 2009 года стаў трэцім розыгрышам Шанхай Мастэрс (Shanghai Masters), які праходзіць штогод з 2007 года на шанхайскай гранд-сцэне, у Шанхаі, Кітай.
Шанхай Мастэрс 2009 праходзіў пад эгідай сусветнай асацыяцыі прафесійнага більярда і снукера (World Professional Billiards and Snooker Association) і ўваходзіў у каляндар мэйн-тура, а таксама з'яўляўся першым рэйтынгавым турнірам снукернага сезона 2009/2010.
Матчы асноўнай стадыі турніру (37 паядынкаў) гуляліся за чатырма сталамі на шанхайскай гранд-сцэне ў шанхайскім раёне Сюйхой, а кваліфікацыя спаборніцтва праходзіла за месяц да гэтага ў Pontin's Centre у Прэстаціне, Уэльс.
Фінал
У пачатку сезона 2009/2010 Лян Вэньбо атрымаў свой першы прафесійны тытул на турніры Beijing International Challenge у ліпені, перамогшы ў фінальным матчы Стывена Магуайра з лікам 7:6, а праз тыдзень дайшоў да фіналу General Cup International у Ганконгу, дзе саступіў Рыкі Уолдэну з лікам 2:6. Для Роні О’Салівана Шанхай Мастэрс стаў першым турнірам сезона.