cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Алесандра Вольта
Навуковыя дасягненні
Імем Вольта названа адзінка вымярэння электрычнага напружання — Вольт
У 1800 годзе пабудаваў хімічную батарэю: стала магчымым атрымліваць электрычнасць з дапамогай хімічных рэакцый.
Пяэскюла (станцыя)
Пяэскюла (Pääsküla, да 1919 года — Петровская Слобода) — станцыя Эстонскай чыгункі. Знаходзіцца ў горадзе Талін на лініі Талін — Хаапсалу.
Вышневалоцкі раён
Вышневалоцкі раён (Вышневолоцкий район) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на поўначы Цвярской вобласці Расіі. Адміністрацыйным цэнтрам з’яўляецца горад Вышні Валачок.
Геаграфія
Вышневалоцкі раён мяжуе з Балагоўскім, Удомельскім, Максаціхінскім, Спіраўскім, Таржоцкім, Куўшынаўскім і Фіраўскім раёнамі. Плошча раёна складае 3389,14 км².
Гісторыя
Вышневалоцкі раён быў утвораны 12 ліпеня 1929 года ў адпаведнасці з пастановай УЦВК і СНК РСФСР у складзе Маскоўскай вобласці. У 1935 годзе быў перададзены ў склад Калінінскай вобласці, як на той час называлася Цвярская вобласць.
(142) Пулана
(142) Пулана (Polana) — з’яўляецца даволі вялікім і вельмі цёмным астэроідом галоўнага пояса, прыналежным да рэдкага спектральнага класа F. Ён быў адкрыты 28 студзеня 1875 года аўстрыйскім астраномам Іаганам Палізай у абсерваторыі Пула і названы ў гонар аўстрыйскага горада Пула, паблізу якога яна знаходзіцца.
Навасёлкі (Багушэўскі сельсавет)
Навасёлкі (, Новосёлки) — вёска ў Сенненскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Багушэўскага сельсавета.
У 1924—1960 гадах цэнтр Навасельскага сельсавета.
IC 1289
IC 1289 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) у сузор’і Ліра.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Альбін Курці
Альбін Курці (Albin Kurti;, Прышціна, СФРЮ) — косаўскі палітык. Лідар партыі «Самавызначэнне». Дзеючы прэм’ер-міністр Косава з 22 сакавіка 2021 года. У мінулым — выконваючы абавязкі прэм’ер-міністра (2020), раней — прэм’ер-міністр Косава з 3 лютага па 25 сакавіка 2020 года. Да і падчас Косаўскай вайны ў 1999 годзе — студэнцкі лідар і палітычны зняволены.
Катапульта
Катапульта (catapulta ад καταπέλτης, katapéltēs — кідаць з сілай) — кідальная машына для стральбы па крутой траекторыі, якая прыводзілася ў дзеянне сіламі пругкасці скручаных валокнаў (жылаў, рамянёў, валасоў і пад.) для насцільнай стральбы.
Альбін Курці
Біяграфія
Вучыўся ва ўніверсітэце Прышціны, быў кіраўніком Незалежнага саюза студэнтаў універсітэта Прышціны і адным з арганізатараў хваляванняў албанскіх студэнтаў, якія выступалі за падзел Югаславіі. У 1997 годзе ён далучыўся да байцоў Арміі вызвалення Косава. З 1997 па 1999 год Курці арганізоўваў пратэсты студэнтаў у Прышціне і іншых буйных гарадах Косава. У 1999 годзе быў прысуджаны да 15 гадоў турэмнага зняволення; ў 2001 годзе пасля падзення Мілошавіча быў вызвалены новым югаслаўскім урадам.
Катапульта
Канструкцыйна складалася са станка з папярочна прымацаваным скруткам валокнаў, рычага, вертыкальна замацаванага ніжнім канцом у скрутку, вертыкальнай рамы з папярочынай, вората. Рычаг адцягваўся назад воратам і мацаваўся, у лыжку рычага ўкладаўся снарад, рычаг адпускаўся. Паваротны рух рычага рэзка спыняўся папярочынай, а снарад вылятаў з лыжкі і рухаўся далей па інерцыі.
Альбін Курці
Біяграфія
3 лютага 2020 года парламент Косава зацвердзіў урад Курці. 25 сакавіка парламент выказаў вотум недаверу першаму кабінету Курці за адмову ўвесці надзвычайнае становішча ў сувязі з пандэміяй COVID-19.
Светлагорск (Калінінградская вобласць)
Светлагорск (да 1946 — Раўшэн, ням. Rauschen) — горад-курорт у Калінінградскай вобласці Расійскай Федэрацыі. Размешчаны на беразе Балтыйскага мора.
Катапульта
Снарадамі маглі быць камяні, ядры, стрэлы масай 30—480 кг на адлегласць 850—250 м.
Альбін Курці
Біяграфія
Партыя Курці перамагла на парламенцкіх выбарах 2021 года і 22 сакавіка 2021 года парламент Косава зацвердзіў другі кабінет Курці.
Катапульта
Катапульта вядомая ў Еўропе з 5 ст. да н.э. (Старажытная Грэцыя, Старажытны Рым). Ужывалася ў Еўропе да 14—15 ст.
Светлагорск (Калінінградская вобласць)
Гарадское паселішча Светлагорск з'яўляецца цэнтрам Светлагорскага раёна. У склад гэтага муніцыпальнага ўтварэння, акрамя ўласна Светлагорска з пасёлкам Радасным, уваходзяць гарадскія паселішчы Данское і Прымор'е.
Малое
Малое — тапонім
Рэвалюцыя
Рэвалюцыя (ад познелат. Revolutio — паварот, пераварот, ператварэнне, зварот) — радыкальнае, карэннае, глыбокае, якаснае змяненне, скачок у развіцці грамадства, прыроды, або пазнання, спалучанае з адкрытым разрывам з папярэднім станам. Рэвалюцыю як якасны скачок у развіцці, як больш хуткія і істотныя змены, адрозніваюць ад эвалюцыі (дзе развіццё адбываецца больш павольна) і ад рэформы (у ходзе якой вырабляецца змена якой-небудзь часткі сістэмы без закранання існуючых асноў).
Адрозніваюць рэвалюцыі ў прыродзе (геалагічная), у развіцці грамадства (у тым ліку эканамічным - неалітычная рэвалюцыя, прамысловая рэвалюцыя, культурная рэвалюцыя, «зялёная рэвалюцыя», дэмаграфічная рэвалюцыя, і палітычная - сацыяльная рэвалюцыя, палітычная рэвалюцыя), у навуцы («навуковая рэвалюцыя» (тэрмін уведзены ў зварот Томасам С. Кунам) - фізіцы, біялогіі, медыцыне, філасофіі, касмалогіі і тэхніцы. Таксама выкарыстоўваецца тэрмін «навукова-тэхнічная рэвалюцыя». У прынцыпе, рэвалюцыя (як і эвалюцыя) можа адбыцца ў любой сферы.
Аўгуст Шмітгубер
Раннія гады
Нарадзіўся ў Аўгсбургу, у сям’і чыноўніка. Навучаўся ў ваенным вучылішчы рэйхсвера ў Ульме, пасля заканчэння вучылішча 5 мая 1919 заключыў 12-гадовы кантракт, паводле якога абавязаўся служыць у арміі. Служыў паводле дакументаў у 49-м стралковым палку. З 16 чэрвеня 1919 да пачатку кастрычніка — у 9-й роце свайго палка, затым каля года адслужыў у 4-й роце.
З мая па сярэдзіну чэрвеня ў гэты ж час Шмітгубер праходзіў службу ў фрайкоры пад кіраўніцтвам Франца фон Эпа. Пасля заканчэння службы быў пераведзены ў 19-ы горны полк, 1 кастрычніка 1922 атрымаў званне яфрэйтара. Служыў у рэгулярных нямецкіх часцях да 4 мая 1931, скончыўшы ў іх службу ў рангу обер-фельдфебеля.
Паміж войнамі
Пасля адстаўкі працаваў піваварам. Уступіў у Баварскую народную партыю, на выбарах уяўляў акруга Ліндау, але не прайшоў. Неўзабаве ўступіў у НСДАП, 16 ліпеня 1933 уступіў у СА (атрад «Хохланд»). Першапачаткова быў намеснікам дырэктара школ СА ў Баварыі, затым стаў дырэктарам галоўнай школы СА. Паралельна служыў у навучальных атрадах СА.
Служба ў СС
17 мая 1935 Шмітгубер уступіў у СС, атрымаўшы званне оберштурмфюрара і далучыўшыся да «войскаў распараджэння СС» (Verfugungstruppe SS). Першапачаткова камандаваў 7-м узводам 1-й дывізіі СС, з лютага 1936 камандаваў 1-й ротай палка «Германія» да мая 1936. 13 мая 1936 атрымаў званне гаўптштурмфюрара, да сярэдзіны лістапада 1937 года знаходзіўся ў камандаванні палка «Германія», да канца лютага 1938 года працаваў у камісіі падрыхтоўкі афіцэраў.
30 студзеня 1939 атрымаў званне штурмбанфюрара СС і ўзначаліў 1-ы полк СС «Германія». 21 чэрвеня 1941 атрымаў званне оберштурмбанфюрара СС, яшчэ праз год узначаліў 14-ы добраахвотніцкі горны полк СС «Скандэрбег», які ўваходзіў у склад 7-й добраахвотніцкай горнай дывізіі «Прынц Ойген». 20 красавіка 1943 атрымаў званне штандартэнфюрара і палкоўніка войскаў СС. З 17 красавіка 1944 па 20 студзеня 1945 камандаваў 21-й добраахвотніцкай дывізіяй СС «Скандэрбег», якая стала незалежным ад «Прынца Ойгена» фарміраваннем. 21 чэрвеня 1944 атрымаў званне оберфюрара СС.
Камандаванне дывізіямі СС
На пасадзе камандзіра 1-й албанскай дывізіі Шмітгубер уславіўся сваёй жорсткасцю ў дачыненні да сербскіх партызан, асабліва ў Косавt. Як пазней пісаў пра яго Бернд Фішэр: :
"Шмітгубер, камандуючы дывізіяй СС «Скандэрбег», загадваў спальваць вёскі і знішчаць усё мясцовае насельніцтва. Як прыклад з 19 верасня па 23 кастрычніка 131 мірны жыхар быў расстраляны ці павешаны ў Косаве."
Пасля адступлення нямецкіх войскаў з Албаніі атрымаў званне брыгадэфюрара СС і генерал-маёра войскаў СС. З 20 студзеня 1945 і да канца вайны камандаваў рэшткамі 7-й горнай дывізіі СС.
Пасля вайны
Пасля капітуляцыі Германіі быў арыштаваны, а 27 лютага 1947 года ў Бялградзе быў пакараны смерцю за ваенныя злачынствы супраць мірных жыхароў.
Сукнеўка
Сукне́ўка — рака ў Лагойскім раёне Мінскай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Грамніца (басейн Віліі). Даўжыня ракі 6,2 км. Пачынаецца на поўдзень ад вёскі Сукневічы, упадае ў Грамніцу за 4 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Рудня Плешчаніцкага сельсавета. Рэчышча каналізаванае.
Вільшана
Альшана ці Вільшана  — пасёлак гарадскога тыпу ў Гарадзішчанскім раёне Чаркаскай вобласці Украіны. Цэнтр пасялковага савета. Размешчаны на рацэ Альшанцы, за 25 км на захад ад раённага цэнтра — горада Гарадышчэ і за 23 км ад чыгуначнай станцыі Гарадышчэ.
Ібагэ
Ібагэ (Ibague) — горад у цэнтры Калумбіі. Заснаваны ў 1550 годзе. Цэнтр дэпартамента Таліма.
Гісторыя
Ібагэ быў заснаваны Антоніа Лопесам Галарсай 14 кастрычніка 1550 г. пад назвай Вілья-дэ-Сан-Баніфача-дэ-Ібагэ-дэль-Валье-дэ-лас-Лансас у тым месцы, якое ў цяперашні час з'яўляецца часткай мястэчка Кахамарка дэпартамента Таліма. Гэта мястэчка знаходзіцца ў 42 км на захад ад сучаснага горада Ібагэ. З-за пастаянных набегаў індзейцаў піхаа, месцазнаходжанне горада было вырашана змяніць і горад быў нанова адбудаваны пачынаючы з 7 лютага 1551. З красавіка па снежань 1854 года Ібагэ быў часовай сталіцай дзяржавы Рэспубліка Новая Гранада. Пасля ўтварэння ў 1908 годзе дэпартамента Таліма горад Ібагэ стаў яго адміністрацыйным цэнтрам.
Прастора Калабі — Яу
Прастора Калабм — Яу (мнагастайнасць Калабі — Яу) — кампактная комплексная мнагастайнасць з кэлеравай метрыкай, для якой тэнзар Рычы звяртаецца ў нуль.
Комплексная n-мерная прастора Калабі — Яу з'яўляецца 2n-мернай рыманавай мнагастайнасцю з Рычы-плоскай метрыкай і дадатковай сімплектычнай структурай.
Названа ў гонар двух матэматыкаў, Эудженыа Калабі і Шынтана Яу.
Прыклады і класіфікацыя
У аднамерным выпадку любую прастору Калабі — Яу прадстаўляе сабой тор T², які разглядаецца як эліптычная крывая.
Усе двухмерныя прасторы Калабі — Яу прадстаўляюць сабой торы T⁴ і так званыя K3-паверхні. Класіфікацыя ў вялікіх размернасцях не завершаная, у тым ліку ў важным трохмерным выпадку.
Выкарыстанне у тэорыі струн
У тэорыі струн выкарыстоўваюцца трохмерныя (якія маюць сапраўдную размернасць 6) мнагастайнасці Калабі — Яу, якія выступаюць як слой кампактыфікацыі прасторы-часу, так што кожнай кропцы чатырохмернай прасторы-часу адпавядае прастора Калабі — Яу.
Вядома некалькі дзясяткаў тысяч трохмерных прастор Калабі — Яу, якія задавальняюць патрабаванням да дадатковых вымярэнняў, што вынiкаюць з тэорыі струн.
Адной з асноўных праблем тэорыі струн (улічваючы сучасны стан распрацоўкі) з'яўляецца такая выбарка з названага здавальняючага падмноства трохмерных прастор Калабі — Яу, якая давала б найбольш адэкватнае абгрунтаванне колькасці і складу сямействаў ўсіх вядомых часціц. Калі тэарэтычныя распрацоўкі ў гэтай галіне прывядуць да вылучэння адзінай прасторы Калабі — Яу, якая задавальняе ўсім патрабаванням для дадатковых вымярэнняў, гэта стане вельмі важкім аргументам на карысць праўдзівасці тэорыі струн. Гл. таксама артыкул Ландшафт тэорыі струн.
Ібн Хальдун
Ібн Хальдун (ابن خلدون), Абдурахман Абу Зэйд ібн Мухамад; Валі ад-дзін Абд ар-Рахман ібн Мухамад; па мянушцы Хадрамі і Эшбілі, Севільскі; 27 мая 1332, Туніс — 17 сакавіка 1406, Каір; 732—808 гг. хіджры) — арабскі мусульманскі філосаф, гісторык, сацыяльны мысляр.
Біяграфія
Яго поўнае імя: Абу Зэйд Абдурахман ібн Мухамад ібн Хальдун аль-Хадрамі аль-Ашбілі. Нарадзіўся ў 1332 годзе ў Тунісе. Бацькі — выхадцы з Андалусіі. Вывучыўшы ў родным горадзе Тунісе Каран, хадысы, права, граматыку, паэтыку, служыў у султана Абу-Інана ў Фэсе. Прыдворныя інтрыгі прымусілі яго з’ехаць у Іспанію (1362); тут ён склаў трактат па логіцы і некалькі вершаў; па даручэнні гранадскага султана ён вёў перамовы пра мір з донам Педра Кастыльскім.
Крыміналістыка
Крыміналістыка (ад Criminalis — злачынны, які адносіцца да злачынства) — прыкладная юрыдычная навука, якая даследуе заканамернасці падрыхтоўкі, здзяйснення і раскрыцця злачынства, узнікнення і існавання яго слядоў, збірання, даследавання, ацэнкі і выкарыстання доказаў, таксама распрацоўвае сістэму заснаваных на спазнанні гэтых заканамернасцяў спецыяльных прыёмаў, метадаў і сродкаў, што выкарыстоўваюць у ходзе папярэдняга следства для папярэджання, раскрыцця і расследавання злачынстваў, а таксама пры разглядзе крымінальных спраў у судах.
Ібн Хальдун
Біяграфія
Пазней Ібн Хальдун быў пісьмаводам у валадароў туніскага эфескага. З 1382 г. ён жыў у Каіры, займаючы пасаду прафесара, а потым вярхоўнага кады (шарыяцкі суддзя) малікітаў. Сумленнасць дастаўляла яму шмат ворагаў, так што некалькі разоў яго ссоўвалі, але потым ізноў заклікалі на пасаду. Калі ў Сірыю (валодання егіпецкага султана) ўварваўся Тамерлан, Ібн-Хальдун, паводле слоў Ібн Арабшаха, суправаджаў туды свайго валадара, здолеў зачараваць Тамерлана сваім зваротам і быў адпушчаны ў Каір на тую ж пасаду вярхоўнага кады (1400).
Эканамічная тэорыя
Працы ібн Хальдуна па эканоміцы актуальныя і сёння. У сваёй гістарычнай працы «Мукаддзіма» (Уводзіны ў гісторыю) Ібн Хальдун аналізаваў прычыны ўздыму і заняпаду краін і народаў. Ён рабіў акцэнт на змяншэнні дзяржаўных выдаткаў на наёмнае войска і быў супраць падаткаабкладання і тарыфаў, што перашкаджаюць гандлю і вытворчасці. Ібн Хальдун лічыў, што бюракратыя не ў стане эфектыўна кіраваць камерцыйнай дзейнасцю з-за слабой матывацыі і навучанасці. Ён лічыў, што ў тых краінах, дзе ў гандлі і вытворчасці бярэ ўдзел дзяржава, варта чакаць адноснае зніжэнне эканамічнага лішку і заняпад. Гэтыя і іншыя эканамічныя прынцыпы Ібн Хальдун лічыў патрэбнай умовай пабудовы цывілізаванага грамадства. Ібн Хальдун адкрыў велізарную колькасць фундаментальных паняткаў эканомікі. Яшчэ да Адама Сміта ім адкрыта каштоўнасць і патрэба падзелу працы. Ён апярэдзіў Рыкарда ў адкрыцці працоўнай тэорыі кошты і да Джона Кейнса разгледзеў ролю дзяржавы ў стабілізацыі эканомікі.
Ібн Хальдун з’яўляецца першым эканамістам, які сістэматызаваў функцыі эканомікі, паказаў на важнасць тэхнічнай базы, спецыялізацыі вытворчасці і вонкавага гандлю для атрымання эканамічнага лішку. Ён прааналізаваў ролю дзяржавы і яго палітыку стабілізацыі як сродак забеспячэння прадукцыйнасці і занятасці насельніцтва. Яго цікавілі пытанні аптымальнага падаткаабкладання, скарачэння дзяржаўных службаў, палёгкі і сродку матэрыяльнага стымулявання. Арганізацыйная структура, эканамічныя чаканні, нарматыўна-праўная база, тэорыя кошту, эканоміка вытворчасці і іншыя пытанні ўвайшлі ў сферу яго навуковых інтарэсаў.
Ібн Хальдун стаў першым навукоўцам, які быў узброены ўяўленнем пра эканамічны лішак. Ён прапанаваў біялагічную тэорыю ўздыму і заняпаду нацый, а яго стройная агульная эканамічная тэорыя вызначала і яго падыход да гісторыі. Да Ібн Хальдуна не было навукоўца, які б стварыў гэтак паслядоўную тэорыю агульнай эканомікі, якая тлумачыць і якая прадказвае ўздым і заняпад цывілізацый, краін і імперый. Яго навука дазваляе прадказаць, наколькі жыццяздольным з’яўляецца тая ці іншая дзяржава, а таксама эмпірычна і тэарэтычна тлумачыць наступствы дзяржаўнай палітыкі ў вобласці вытворчасці і гандлю.
Па думцы Ібн Хальдуна роля дзяржавы складаецца ў ахове закона і парадку, спрыяльных гаспадарчай дзейнасці, а таксама — у абароне маёмасных праў, гандлёвых шляхоў, свету і стабільнасці. Асаблівую ролю ў паляпшэнні эканамічнай актыўнасці гуляе аптымальнае (мінімальнае) падаткаабкладанне, што не перашкаджае вытворчасці і гандлю. Празмернае абкладанне падаткам эканамічнага лішку, павелічэнне памераў бюракратычнага апарата і войска прыводзіць да паслаблення гандлю і вытворчасці, з прычыны чаго змяншаецца эканамічны лішак. Паводле слоў Ібн Хальдуна, «рост абсалютнай улады ў дзяржаве з’яўляецца прычынай заняпаду эканамічнага росквіту і, як вынік, дзяржавы і гарады». Змяншэнне сукупнага прыбытку дзяржавы патрабуе новых мер для падвышэння гэтага прыбытку, сярод якіх: падаткі ў натуральнай форме, акцызы, канфіскацыі, а таксама непасрэднае ўмяшанне дзяржавы ў эканамічную дзейнасць.
Oz.by
Oz.by — адна з найбуйнейшых беларускіх інтэрнэт-крамаў, таксама сетка рознічных магазінаў «OZ». Прапаноўвае асартымент кніг, канцтавараў, настольных гульняў, сувенірнай прадукцыі, прылад для творчасці, касметыкі, тавараў для дзяцей, для дома, спорту і турызму.
Гісторыя
З’явілася ў 1999 годзе, стала адной з першых беларускіх інтэрнэт-крамаў і першай кніжнай інтэрнэт-крамай. З 2009 года пачала адкрываць рознічныя крамы «OZ Кнігі», якія функцыянуюць і як пункты выдачы заказаў. У 2018 годзе прынялі 7-мільённы заказ. Станам на 2019 год уключае ў сябе 20 крам па ўсёй Беларусі.
Ібн Хальдун
Эканамічная тэорыя
Ібн Хальдун лічыў, дзяржава павінна займацца арганізацыяй грамадскіх службаў для стварэння працоўных месцаў, будаваць дарогі і рабіць захады для заахвочання гандлю і вытворчасці. Умяшанне дзяржавы ў камерцыю прывядзе да разрастання бюракратычнай сістэмы і наёмнага войска, у выніку чаго прадпрымальнікі не змогуць нармальна займацца гандлем і атрымваць прыбытак ад сваіх прадпрыемстваў. Вынікам эканамічнага заняпаду можа быць вынік насельніцтва гарадоў і прамысловых цэнтраў у альтэрнатыўныя месцы жыцця, што прыводзіць да падання попыту на тавары і яшчэ больш пагаршае сітуацыю. Па Ібн Хальдуну, самая лепшая дзяржава — дзяржава з мінімальным бюракратычным апаратам, мінімальным войскам і мінімальным падаткаабкладаннем, якая займаецца забеспячэннем законнасці і парадку.
"«Кожны асобны выгляд рамяства мае патрэбу ў працаўніках, прытым, у дасведчаных працаўніках. Чым больш шматлікія і размаітыя этапы вытворчасці ў тым ці іншым рамястве, тым больш людзей у яго залучаны. Прытым кожная група працаўнікоў займаецца сваёй справай. Паступова ў рамястве ўсё больш выразна выяўляюцца розныя выгляды прац, людзі, якія імі займаюцца, набываюць усё большы досвед у тым, што робяць. Час і сталыя паўторы адных і тых жа дзеянняў спрыяюць стварэнню і ўкараненню рамёстваў»."
Ібн Хальдун лічыў, што прыбытак з’яўляецца першапрычынай камерцыйных распачынанняў, а працаўнікі і прадпрымальнікі імкнуцца атрымаць максімальную аддачу ад сваёй дзейнасці ў выглядзе прыбыткаў і заработнай платы. Для Ібн Хальдуна «камерцыя мае на ўвазе прыбытак за кошт узросту капіталу шляхам куплі тавараў па нізкай цане і іх продажы па высокай цане». Ён лічыў важнымі для ўзросту эканомікі ўзгодненасць, узаемадзеянне і скіраванасць фактараў вытворчасці на падвышэнне эканамічнага лішку.
Яшчэ ў XIV стагоддзі Ібн Хальдун пастуляваў, што цана тавараў і паслуг вызначаецца попытам і прапановай. Калі тавар рэдкі і карыстаецца попытам, яго цана высокая, а калі тавару шмат і ён не карыстаецца попытам, то яго цана будзе нізкай. Прадпрымальнік у пагоне за прыбыткам будзе купляць тавар там, дзе ён танней і не з’яўляецца дэфіцытным, і будзе прадаваць там, дзе ён карыстаецца попытам, па больш высокай цане.
Ібн Хальдун бараніў стабільную крэдытна-грашовую палітыку і быў супраць таго, каб улады гулялі на кошты валюты. Ён лічыў, што штучная інфляцыі прыводзіць да страты даверу да валюты з боку насельніцтва. Адным з прыярытэтаў палітыкі дзяржавы павінна быць абарона пакупніцкай здольнасці грошай, для чаго трэба ствараць незалежныя крэдытна-фінансавыя ўстановы. Кажучы пра колькасць грошай, Ібн Хальдун сцвярджаў, што «колькасць грошай не мае значэння для дабрабыту краіны». Паводле яго думкі, манетарная палітыка павінна быць стабільнай, прадуманай і скіраванай на абарону пакупніцкай здольнасці грошай, а насельніцтва павінна быць абаронена ад зняцэньвання грошай.
Ібн Хальдун быў праціўнікам умяшання дзяржавы ў фармаванне цэн на тавары і паслугі. Палітыка, у якой уладца скупляе тавары па самай нізкай цане, а потым прадае гэты ж тавар па выгаднай яму цане па думцы Ібн Хальдун, вабіць за сабой наступныя наступствы:
Ібн Хальдун лічыў, што права ўласнасці з’яўляецца закладам выжывання цывілізацыі, а абарона і забеспячэнне маёмасных маю рацыю павінны быць замацаваны заканадаўча. Па яго думцы, «калі знікае матыў набываць і атрымваць маёмасць, чалавек не распачынае ніякіх высілкаў для яго набыцця. Ступень і частасць парушэнняў права ўласнасці вызначае, наколькі слабеюць высілкі суб’екта, скіраваныя на набыццё маёмасці». Ібн Хальдун злучаў права ўласнасці са справядлівасцю, а замах на ўласнасць лічыў актам несправядлівасці. Ён лічыў, што пры адсутнасці справядлівасці «здзяйсняецца знішчэнне чалавечага роду», і, такім чынам, несправядлівасць павінна быць забаронена.
Працы
Ібн Хальдун уславіўся як гісторык. Яго складанне «Кніга павучальных прыкладаў па гісторыі арабаў, персаў і бербераў і іх сучаснікаў, якія мелі вялікую ўладу» («Кітаб аль-ібар ва дыван аль-мубтада ў аль-кхабар фі айям аль-араб у аль-аджам у аль-барбар у ман асарахум мін заўі ас-султан аль-акбар» كتاب العبر وديوان المبتدأ والـخبر في أيام العرب والعجم والبربر ومن عاصرهم من ذوي السلطان الأكبر), ці «Вялікая гісторыя», складаецца з уводзін і трох частак:
Ва ўсходазнаўчай літаратуры прынята зваць першую частку «Кітаб аль-Ібар» разам з аўтарскай прадмовай і «Уводзінамі пра перавагу навукі гісторыі» адной агульнай назвай — «Мукаддзіма», «Пралегамены», ці «Уводзіны».
«Мукаддзіма» ўтварае самастойны трактат. Утрыманне яе:
«Мукаддзіма», па справядлівасці, лічыцца выдатным творам. Выказаныя ў ёй ідэі з’яўляюцца адной з асноў сучаснай кліадынамікі.
Ібн Хальдунам таксама напісаны: аўтабіяграфія («Ат-таарыф бі Ібн Хальдун уа рыхляту-ху гарбан уа шаркан»; التعريف بابن خلدون ورحلته غربا وشرقا), праца па суфізму («Шыфа ус-саіль уа тахзіб уль-масаіль»; شفاء السائل وتهذيب المسائل) і трактат, які ў бібліяграфічным спісе да перакладу «Мукаддзіма», выкананаму Францам Роўзенталем, названы трактатам па логіцы (Treatise on logic) — «Любаб уль-мухасаль фі усуль ід-дзін» (لباب المحصل في أصول الدين).
Публікацыі прац і перакладаў
Вывучэнне навуковай творчасці Ібн Хальдуна было пачата ў першыя дзесяцігоддзі XIX стагоддзя французскімі ўсходазнаўцамі, адным з якіх быў Сільвестр дэ Сасі.
Мехмет Пірызадэ перавёў «Мукаддзіма» на турэцкую мову, перапрацаваўшы яе ў стылістычным дачыненні. Эцьен Катрмер надрукаваў увесь арабскі тэкст «Мукаддзіма» ў «Notices et extraits» (tt. XVI—XVIII, Пара. 1858); поўны французскі пераклад «Мукаддзіма» ўжыццявіў : «Prolegomenes» (Парыж, 1862); усходнія выданні — Каір (2-е, 1886) і Бейрут (1882). Другая частка што выдаецца была абатам Ары (па-араб. і італьян.). Трэцяя частка грунтоўна разабрана Рэно (Reinaud): «Memoire sur les populations de l’Afrique septentrionale, leur langage, leurs croyances et leur etat social» (у «Nouv. annales des Voyages», 1858, лют.); арабскае выданне «Hist. des Berberes» (Алжыр 1847 і 1851) і французскі пераклад (1852—1856, 4 тамы). Чацвёртая частка выдадзена ў выманнях Noel des Vergers: «Histoire de l’Afrique sous la dynastie Aghiabide et de la Sicile sous la domination musulmane» (Парыж 1841); пра крыжовыя паходы — выд. і пёр. Торнберга: «Narratio de expeditione Francorum» (Упсала 1841, у «Акадэм. Зах.»). Цалкам выдадзены важ тэкст «Вялікай гісторыі» Ібн-Хальдуна ў Булаку (Каір; 1867, 7 т.).
Рэчыца (значэнні)
Назву Рэ́чыца маюць:
Бярэзінец
Назву Бярэзінец маюць:
Брыколь
Брыколь — кідальная машына для насцільнай стральбы. Найбольшае распаўсюджанне ў Еўропе — у 13—14 ст. Канструкцыйна складалася са станка з вертыкальнай стойкай, у верхняй частцы якой мацавалася цяжкая страла. Кіданне стралы дзеілася ўдарам па хвасце стралы гнуткай дошкай, замацаванай вертыкальна за ніжні канец побач са стойкай. Свабодны канец дошкі адцягваўся канатам або воратам.
Бярэзінец (возера)
Бярэзінец — возера на мяжы Полацкага і Ушацкага раёнаў Віцебскай вобласці, за 10 км на паўночны захад ад гарадскога пасёлка Ушачы, за 30 км на паўднёвы захад ад горада Полацк, за 0,7 км на ўсход ад вёскі Бярэзінец, у басейне ракі Альзініца.
Схілы катлавіны вышынёй 6—8 м, пад хмызняком. Злучана кароткім (300 м) ручаём з ракой Альзініца. Па далінах ручаёў на паўночным усходзе і паўднёвым захадзе забалочаная пойма.
Фалін’яна
Фалін'яна (Folignano) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Марке, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Асколі-Пічэна.
Насельніцтва складае 9477 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 637 чал./км². Займае плошчу 15 км². Паштовы індэкс — 63040. Тэлефонны код — 0736.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Чарнабай
Чарнабай  — пасёлак гарадскога тыпу, раённы цэнтр Чарнабаеўскага раёна Чаркаскай вобласці Украіны. У 1989 годзе колькасць насельніцтва складала 8783 чалавек.
Каток (ваенная справа)
Каток — доўгае, тоўстае бервяно, якое скідвалі або скочвалі абаронцы са сцяны (вала) ўмацавання пры яго штурме праціўнікам. Выкарыстоўвалася ў Маскоўскай (Расійскай) дзяржаве да 17 ст.
Казлова (Канакоўскі раён)
Казлова (Козлово) — пасёлак гарадскога тыпу ў Канакоўскім раёне Цвярской вобласці Расіі. Утварае гарадское паселішча пасёлак Казлова. Размешчаны на запаведнай тэрыторыі побач з дзяржкомплексам «Завідава» (дзейнічае прапускны рэжым), за 60 км на паўднёвы ўсход ад абласнога цэнтра, за 11 км ад чыгуначнай станцыі. У XIX — пачатку XX стагоддзяў вядома як сяло Клінскага павета Маскоўскай губерні. Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 1958 года.
Кліны (Пачынкаўскі раён)
Кліны (Клины) — вёска ў Пачынкаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Прудкоўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Кліны абвяшчаліся часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
З 28 снежня 2004 года па 1 студзеня 2019 у складзе Княжынскага сельскага паселішча.
Геаграфія
Праз вёску праходзіць аўтадарога.
Баўціна
Насельніцтва
У 1999 году насельніцтва пасёлка складала 3737 чалавек (1872 мужчыны і 1865 жанчын). Паводле дадзеных перепісу 2009 года, у пасёлку проживали 4344 чалавекі (2180 мужчын і 2164 жанчыны).
Будраўцы
Бу́драўцы (, Будровцы) — вёска ў Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Шчучынскага сельсавета.
Сяргей Уладзіміравіч Платонаў
Сяргей Уладзіміравіч Платонаў (нар. ) — беларускі лёгкаатлет. Спецыялізуецца ў бегу на 800 метраў, 1500 м, 10 000 м, 5000 м. Майстар спорту Беларусі.
Дасягненні
Пераможац Кубка Беларусі 2016 года ў бегу на 5000 метраў з вынікам 14.17,28.
Чэмпіён Беларусі 2016 года ў бегу на 5000 метраў з вынікам 14.23,45.
Удомельскі раён
Удомельскі раён (Удомельский район) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на поўначы Цвярской вобласці Расіі. Адміністрацыйным цэнтрам з’яўляецца горад Удомля.
Геаграфія
Удомельскі раён мяжуе з Балагоўскім, Вышневалоцкім, Максаціхінскім і Лясным раёнамі, а таксама з Наўгародскай вобласцю на поўначы. Плошча раёна складае 2476,26 км².
Гісторыя
Удомельскі раён быў утвораны 12 ліпеня 1929 года ў адпаведнасці з пастановай УЦВК і СНК РСФСР у складзе Маскоўскай вобласці. 29 студзеня 1935 года быў перададзены ў склад Калінінскай вобласці, як на той час называлася Цвярская вобласць. У 2015 годзе раён быў рэарганізаваны ў гарадскую акругу.
Крымінальнае права
Крымінальнае права — галіна права, якая рэгулюе грамадскія адносіны, звязаныя са здзяйсненнем злачынных дзеянняў, прызначэннем пакарання і прымяненнем iншых мераў крымінальна-прававога характару, якая ўстанаўлівае асновы прыцягнення да крымінальнай адказнасці, альбо вызвалення ад крымінальнай адказнасці і пакарання. Акрамя таго, пад крымінальным правам можа разумецца профіль прававой навукі, які вывучае дадзеную прававую галіну, а таксама вучэбную дысцыпліну, у рамках якой вывучаюцца як прававыя нормы, так і агульнатэарэтычныя палажэнні.
IC 1290
IC 1290 — галактыка тыпу *Grp (вялікая група зорак) у сузор’і Стралец.
Branchipus schaefferi
Branchipus schaefferi — від жабраногіх ракападобных.
Апісанне
Цела злёгку сціснутае з бакоў, даўжыня да 12-25 мм. Покрывы паўпразрыстыя, што робіць гэтых рачкоў незаўважнымі для драпежнікаў. Жабраногі ўвесь час знаходзяцца ў руху, плаваючы спінным бокам цела ўніз.
На галаве добра заўважнае шво, якое раздзяляе яе на дзве часткі. Пярэдняя частка нясе антэны, задняя — ротавыя канечнасці, прыкрытыя верхняй губой. Маецца пара фасетачных вачэй на доўгіх рухомых сцяблінках і наупліяльнае вочка. Грудны аддзел складаецца з 11 сегментаў і нясе лістападобныя плавальныя канечнасці. Брушка доўгае, цыліндрычнае, складаецца з 9 сегментаў. У самцоў на ім маюцца два капулятыўных органы, у самак прымацоўваецца яйцавы мяшок. Брушны аддзел заканчваецца адросткам (тэльсанам) з вілачкамі, пакрытымі валаскамі.
Кожная ножка складаецца з асноўнага членіка і некалькіміх прыдаткаў, адзін з якіх відазменены ў жабру.
Арэал
Сустракаюцца адносна рэдка ў нешматлікіх часовых вадаёмах лесастэпавай і стэпавай зон Усходняй Еўропы, у Беларусі — толькі на Палессі.
Спосаб жыцця
Кормам жабраногам служаць раслінны і жывёльны планктон і арганічны дэтрыт, завіслы ў вадзе. Пры недахопе пажыўных рэчываў жабраног падплывае да дна і ўзмучвае там глеістыя адклады.
Рух ножак жабраногаў паслядоўны. Рухаючыся назад, канечнасці штурхаюць цела рачка, а загінаючыся ўніз, ствараюць ток вады з харчовымі часцінкамі, які накіроўваецца па баразёнцы на брушным баку цела да рота.
Яйцы могуць трываць высыханне (нават да некалькіх месяцаў). Пасля ўзнікнення часовых вадаёмаў з яец вельмі хутка выходзяць лічынкі (праз 2 гадзіны), якія прыкладна цераз 8 дзён становяцца дарослымі асобінамі.
Старое Закружжа
Старо́е Закру́жжа (, Старое Закружье) — былая вёска ў Веткаўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіла ў склад Неглюбскага сельсавета.
У 1926—1991 гадах цэнтр Старазакружскага сельсавета. Ліквідавана ў 2011 годзе.
Радзіма Героя Савецкага Саюза Андрэя Міхайлавіча Кулагіна (1921—1980).
Мазуршчына
Мазу́ршчына (, Мазурщина) — вёска ў Салігорскім раёне Мінскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Доўгаўскага сельсавета.
У 1924—1954 гадах цэнтр Мазуршчынскага сельсавета.
Бялянкі
Бяля́нкі (Pieridae) — сямейства насякомых атрада матылёў.
Налічваецца больш за 500 відаў. Пашыраны на ўсіх мацерыках, на Беларусі 12 відаў; найбольш вядомыя бялянка капусная, або капусніца, рэпніца, бручніца.
Шэраг бялянак — шкоднікі сельскагаспадарчых культур, вусені аб'ядаюць лісце. Жаўтушкі, зоркі, лімонніцы — дэкаратыўныя матылі лугоў, палёў, лясоў. Некаторыя віды ахоўваюцца, жаўтушка тарфянікавая занесена ў Чырвоную кнігу Беларусі.
Берайхсляйтар
Берайхсляйтар (ням. Bereichsleiter) - званне ў сістэме палітычных званняў НСДАП, якое існавала ў нацысцкай Германіі з 1939 па 1945 гады. Званне берайхсляйтар было ўведзена для замены старога звання крайсляйтар (якое стала цяпер пасадай), але таксама выкарыстоўвалася ў НСДАП як на рэгіянальным, так і на агульнаімперскім узроўні. Званне прыблізна адпавядала чыну падпалкоўніка ў вермахце.
Асобы, якія мелі званне берайхсляйтара і былі прызначаны на пасаду крайсляйтара, з 1939 гады насілі спецыяльную нарукаўную павязку.
Дэмірташ
Дэмірташ (Demirtaş) — імя ўласнае; распаўсюджана ў выглядзе прозвішчаў.
Брыгадэфюрар
Брыгадэфюрар (Brigadeführer) — спецыяльнае званне вышэйшых службовых асоб СС і СА, адпавядала армейскаму званню генерал-маёр.
Гісторыя
19 мая 1933 года ўведзена ў структуру СС у якасці звання кіраўнікоў асноўных тэрытарыяльных падраздзяленняў СС-Оберабшніт (SS-Oberabschnitt). Гэта найвышэйшае структурнае падраздзяленне арганізацыі СС. Іх налічвалася 17. Яго можна прыраўнаваць да армейскай акругі, тым больш, што тэрытарыяльна межы кожнага оберабшніта супадалі з межамі армейскіх акруг.
З 1936 года ў войсках СС званне брыгадэфюрар адпавядала званню генерал-маёра і пасадзе камандзіра дывізіі.
Да 1942 г. на пятліцах брыгадэфюрараў былі намаляваны два дубовыя лісткі (як у оберфюрара) з зоркай у ніжнім левым вугле. З 1942 г. - тры дубовыя лісткі (раней такія пятліцы насілі групенфюрары).
Змяненне знакаў адрознення вышэйшых фюрараў (генералаў) СС у красавіку 1942 года было выклікана ўвядзеннем звання оберстгрупенфюрар і жаданнем уніфікаваць колькасць зорачак на пятліцах і на пагонах, якія насіліся на ўсіх іншых відах формы, акрамя партыйнай, паколькі з павелічэннем колькасці часцей войскаў СС усё часцей узнікалі праблемы з карэктным распазнаннем званняў СС звычайнымі ваеннаслужачымі вермахта.
Пачынаючы з гэтага звання СС у выпадку прызначэння яго ўладальніка на пасаду ваеннай (з 1936 года) ці паліцэйскай (з 1933 года) службы ён атрымліваў дублюючае званне ў адпаведнасці з характарам службы:
Філдсаўская прэмія
Філдсаўская прэмія (Fields Medal) — міжнародная прэмія і медаль, якія ўручаюцца адзін раз у 4 гады на кожным міжнародным матэматычным кангрэсе двум, тром або чатыром маладым матэматыкам маладзейшым за 40 гадоў (або якія дасягнулі 40-годдзя ў год ўручэння прэміі).
Прыз і медаль названы ў гонар Джона Філдса, які быў прэзідэнтам VII міжнароднага матэматычнага кангрэса, які праходзіў у 1924 годзе ў Таронта, прапанаваў на кожным наступным кангрэсе ўзнагароджваць двух матэматыкаў залатым медалём у знак прызнання іх заслуг.
Філдсаўскі медаль робяць з 14-каратнага золата (583 пробы). На адным баку - надпіс на латыні: «Transire suum pectus mundoque potiri» («Перасягнуць сваю чалавечую абмежаванасць і заваяваць Сусвет») і выява Архімеда. А на абароце: «Congregati ex toto orbe mathematici ob scripta insignia tribuere» («Матэматыкі, якія сабраліся з усяго свету, ўшаноўваюць выдатны ўклад у спазнанне»).
Сума грашовай прэміі адносна невялікая - 15 000 канадскіх долараў.
Першыя два медалі былі ўручаны ў 1936 годзе на X Кангрэсе ў Осла. З 1966 года (кангрэс у Маскве) максімальная колькасць медалёў павялічана да чатырох за кангрэс. У 2002 годзе (кангрэс у Пекіне) былі ўручаны два медалі.
Мы жывем на краі
«Мы жывем на краі…» — беларускі дакументальны фільм, зняты рэжысёрам Віктарам Аслюком на нацыянальнай кінастудыі «Беларусьфільм» (студыя «Летапіс») у 2002 годзе. У 2003 годзе змагаўся за ўзнагараду Еўрапейскай кінапрэміяй у намінацыі «Найлепшы кароткаметражны фільм».
Сюжэт
Нёман падмывае бераг, на якім стаіць вёска, і хаты падаюць у ваду. Каровы не слухаюцца гаспадароў. Маленькі беларускі апакаліпсіс…
Шрамкіўка
Шрамкаўка ці Шрамкіўка  — вёска ва Украіне, у Драбіўскім раёне Чаркаскай вобласці. Цэнтр сельсавета, якому падпарадкавана таксама пасёлак Вышнэвэ. Размешчаны ў даліне Чумгака, за 22 км ад раённага цэнтра — пасёлка гарадскога тыпу Драбіў і за 4,5 км ад чыгуначнай станцыі Конанаўка (на лініі Грэбінка — Кіеў). Насельніцтва — 3012 чалавек (3972 ў 1972, 3800 у 1984 і 3184 ў 2001 гадах).
Селахацін Дэмірташ
Селахацін Дэмірташ (Selahattin Demirtaş; нар. 10 красавіка 1973, Палу, Элязыг, Турцыя) — турэцкі палітычны дзеяч. Старшыня Партыі міру і дэмакратыі з 1 лютага 2010 па 22 красавіка 2014 года, сустаршыня левай Дэмакратычнай партыі народаў з 22 чэрвеня 2014 года. Дэпутат Вялікага нацыянальнага сходу Турцыі з 2007 года.
Шрамкіўка
З 1956 па 2017 года мела статус пасёлка гарадскога тыпу.
Селахацін Дэмірташ
Маладосць і вучоба
Нарадзіўся ў курдскай сям'і, якая карысталася мовай зазакі, аднак яго бацькі гаварылі з ім і з яго братамі і сёстрамі ў доме па-турэцку, прызнаючы, што прыняцце імі турэцкай ідэнтычнасці  дазволіць ім лягчэй функцыянаваць у грамадстве, чым калі б яны былі курдамі. Будучы палітык зацікавіўся палітыкай і вырашыў стаць пракурдскім палітыкам пасля таго, яку 1991 годзе ў Дыярбакыры 80 чалавек былі застрэленыя падчас пахавання палітыка, які, па словах курдаў, быў забіты службай бяспекі. Дэмірташу было ўлічана далучэнне да незаконнай РПК, аднак у канчатковым выніку ён вырашыў скончыць вучобу і заняцца прафесійна абаронай правоў чалавека. З'яўляецца выпускніком юрыдычнага факультэта Універсітэта Анкары. Затым ён вярнуўся ў Дыярбакыр, дзе займаўся юрыдычнай практыкай і працаваў у Асацыяцыі па Правах Чалавека, якія займаліся расследаванем выпадкаў парушэння правоў чалавека ў барацьбе дзяржавы супраць турэцкай Партыі Курдыстана.
Партыйная дзейнасць
У 2007 ён далучыўся да курдскай Партыі Дэмакратычнага Грамадства і працаваў у ёй на працягу двух гадоў, да моманту, калі арганізацыя была дэлегалізавана (зачынена ўладамі). Ад Партыі Дэмакратычнага Грамадства ён быў абраны ў турэцкі парламент і стаў кіраўніком партыйнага парламенцкага клуба. Пасля ліквідацыі партыі разам з іншымі належачымі да яе дэпутатамі стварыў Партыю Міру і Дэмакратыі; ён быў адным з двух яе лідараў. У 2011 годзе быў зноў абраны ў турэцкі парламент. Праз тры гады ўзначаленая ім партыя сумесна з некалькімі іншымі курдскімі арганізацыямі Дэмірташ стварыў Народную Дэмакратычную Партыю. Узначаліўшы Народную Дэмакратычную Партыю, ён спрабаваў пашырыць яе электарат за межамі курдскай абшчыны. Партыя прадставіла сваю праграму: роўнасць, абарона навакольнага асяроддзя і правоў асоб, гомасексуалаў
Удзел у выбарах
У 2014 удзельнічаў у прэзідэнцкіх выбарах у Турцыі ад Народнай Дэмакратычнай Партыі пры падтрымцы іншых арганізацый нацыянальных меншасцяў і арганізацыі феміністак. Ён атрымаў самы нізкі бал з трох кандыдатаў – 9%.
Канфлікт з уладамі
У верасні 2015 года, больш чым праз месяц пасля пачатку ў Турцыю кампаніі супраць Рабочай партыі Курдыстана, Дэмірташ скардзіўся ў тэлеэфіры на кіруючую Партыю справядлівасці і развіцця, што яна вядзе краіну да грамадзянскай вайны. У снежні 2015 года прыняў удзел у кангрэсе дзейнічаючых у Турцыі курдскіх арганізацый падчас якога запатрабавалі даць курдам ад Турцыі шырокага дыяпазону аўтаноміі. Таксама заявіў, што дзяржава курдаў ўзнікне ў будучыні, і, верагодна, будзе незалежнай дзяржавай. З нагоды гэтай прамовы, якую прэзідэнт Турцыі ахарактарызаваў як правакацыю, або нават дзяржаўную здраду, была ўзбуджаная крымінальная справа.
У лістападзе 2016 года сустаршыні дэмакратычнай партыі народаў Селахацін Дэмірташ и Фіген Юксекдаг былі арыштаваныя паліцыяй па падазрэнні ў сувязях з Рабочай партыяй Курдыстана. У лютым 2017 года Дэмірташ быў прызнаны вінаватым у «абразе турэцкай нацыі» і засуджаны на пяць месяцаў турэмнага зняволення. Перад кангрэсам партыі, запланаваным на 11 лютага 2018 года, сказаў, што не будзе прэтэндаваць на перавыбранне главой партыі, ім мае стаць палітык, які можа зрабіць яе больш эфектыўнай у працы.
Кашалёва (Пачынкаўскі раён)
Кашалёва (Кошелево) — вёска ў Пачынкаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Прудкоўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Кашалёва абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
З 28 снежня 2004 года па 1 студзеня 2019 у складзе Княжынскага сельскага паселішча.
Апечкі (Сенненскі раён)
Апе́чкі (, Опечки) — вёска ў Сенненскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Беліцкага сельсавета.
Да 20 мая 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Латыгальскага сельсавета.
Усерасійскі дзяржаўны інстытут кінематаграфіі імя С. А. Герасімава
'''Усерасійскі дзяржаўны інстытут кінематаграфіі імя С. А. Герасімава''' (УДIК) — федэральная дзяржаўная адукацыйная бюджэтная ўстанова вышэйшай і паслявузаўскай прафесійнай адукацыі Расійскай Федэрацыі, заснаваная 1 верасня 1919 г. у Маскве. Знаходзіцца ў падпарадкаванні Міністэрства культуры Расійскай Федэрацыі.
З мая 2004 года УДІК рэалізуе таксама праграмы сярэдняй прафесійнай адукацыі.
Інстытут рыхтуе творчых спецыялістаў у галіне кінематаграфіі, тэлебачання, відэа і іншых экранных мастацтваў. У аспірантуры УДІК рыхтуюцца спецыялісты для навуковай і педагагічнай дзейнасці.
Франкавіла-д’Этэ
Франкавіла-д'Этэ (Francavilla d'Ete) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Марке, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Ферма.
Насельніцтва складае 981 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 94 чал./км². Займае плошчу 10 км². Паштовы індэкс — 63020. Тэлефонны код — 0734.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Рох.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Крыміналогія
Крыміналогія («навука аб злачынстве», ад Crimen - злачынства і стар.-грэч. Λογος - вучэнне) — сацыялага-прававая навука, якая вывучае злачыннасць, асобу злачынца, прычыны і ўмовы злачыннасці, шляхі і сродкі яе папярэджання. Лічыцца, што тэрмін «крыміналогія» увёў у 1879 годзе антраполаг Тапінар. У 1885 годзе ўпершыню з назвай «крыміналогія» выйшла кніга італьянскага навукоўца Р. Гарафала. Аднак уяўленні аб злачынных паводзінах і барацьбе з імі можна знайсці і ў больш ранніх крыніцах, напрыклад у працы Чэзарэ Бекарыя «Аб злачынствах і пакараннях». Крыміналогію варта адрозніваць ад крыміналістыкі.
Вучоны-юрыст, які спецыялізуецца ў галіне крыміналогіі, называецца крымінолагам.
Драбіў
Драбаў ці Драбіў  — пасёлак гарадскога тыпу ва Украіне, у Драбіўскім раёне Чаркаскай вобласці. Раённы цэнтр і цэнтр пасялковага савета. Насельніцтва — 6888 чалавек (2007).
Пасёлак размешчаны ў вярхоўях забалочанага прытоку Дняпра ракі Залатаношкі, за 75 км ад абласнога цэнтра — горада Чаркасы і за 13 км ад чыгуначнай станцыі Драбава-Баратынская.
Трубка выбуху
Тру́бка вы́буху, дыятрэма — трубкападобны канал, утвораны пры аднаразовым прарыве газаў праз зямную кару і запоўнены брэкчыяпадобнымі пародамі. Дыяметр дасягае 1 км.
На старажытных платформах сустракаюцца трубкі выбуху, запоўненыя брэкчыяпадобнымі магматычнымі пародамі (кімберліт, лампраіт), 8—10 % з іх утрымліваюць алмазы.
Найбольш вядомыя: каля горада Кімберлі (Паўднёва-Афрыканская Рэспубліка), у Рэспубліцы Саха (Расія).
Буйвічы
Бу́йвічы (, Буйвичи) — вёска ў Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Шчучынскага сельсавета.
Махнавічы (Салігорскі раён)
Ма́хнавічы (, Махновичи) — вёска ў Салігорскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Доўгаўскага сельсавета.
Італія на конкурсе песні Еўрабачанне
Краіна тройчы перамагала на конкурсе (у 1964, 1990 і 2021 гадах), і два разы праводзіла конкурс (у 1965 і 1991 гадах). Горшым рэзультатам краіны стала 21 месца, на конкурсе 2014 года.
Першую перамогу Італіі прынесла Джыльёла Чынквэцці, на конкурсе 1964 года, якая выконвала песню «Non ho l'étà». Другой пераможнай песняй стала «Insieme: 1992», якую выконваў Тото Кутуньё, у 1990 годзе. У 2021 годзе рок-гурт «Måneskin» перамог з песняй «Zitti e buoni».
За 47 гадоў удзелу Італія атрымала ў фінале 3245 балаў.
Адсутнасці
Італія некалькі разоў адмаўлялася ад удзелу ў конкурсе. Упершыню — у 1981 годзе, калі тэлерадыёкампанія RAI паведаміла, што ў Італіі цікавасць да конкурсу паменшылася. У 1983 годзе Італія зноў удзельнічала ў конкурсе.
В 1986 годзе RAI вырашыла, што Італія ізноў адмовіцца ад удзелу ў конкурсе. У 1987 годзе Італія павярнулася.
З 1994 па 1996 год Італія зноў адмаўляецца ад удзелу, так як RAI адзначыла адсутнасць цікавасці. У 1997 годзе Італія павярнулася на адзін год, пасля чаго сышла з конкурсу на 13 гадоў, не даючы ніякіх тлумачэнняў.
У канцы 2010 года Італія выказала жаданне павярнуцца на конкурс і ўзяла ўдзел у Еўрабачанні 2011, якое прайшло ў нямецкім горадзе Дзюсельдорф. Прадстаўнік Італіі Рафаэль Гуалацы заняў другое месца з песняй «Follia d’amore».
Гісторыя галасавання
Па стане на год гісторыя галасавання Італіі выглядае наступным чынам:
(143) Адрыя
(143) Адрыя (Adria) — даволі буйны астэроід з групы галоўнага пояса. Малое альбеда яго паверхні можа сведчыць пра вугляродны будынак хондрового тыпу. Астэроід адкрыты 23 лютага 1875 года аўстрыйскім астраномам Іагана Палізай у Пуле, Харватыя і названы ў гонар Адрыятычнага мора, на беразе якога знаходзіцца абсерваторыя.
Кызылазен
Кызылазен (Қызылөзен) — сяло ў Тупкараганскім раёне Мангістаўскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр і адзіны населены пункт Кызылазенскай сельскай акругі.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1016 чалавек (520 мужчын і 496 жанчын). Паводле дадзеных перепісу 2009 года, у сяле пражывалі 1112 чалавек (626 мужчын і 486 жанчын).
Канадскі долар
Канадскі долар (dollar canadien; Canadian dollar, код ISO 4217 - CAD, скарочанае пазначэнне - $ або C $) — валюта Канады. Уведзена ў 1858 г. Адзін канадскі долар складаецца з 100 цэнтаў. У 2007 годзе канадскі долар займаў 7-е месца сярод сусветных валют, найбольш актыўна катыруемых на валютным рынку. Значны ўплыў на ваганні курсу канадскага долара аказваюць эканоміка ЗША і долар ЗША, у меншай ступені японская іена, кітайскі юань, еўра.
Навязкі
Навя́зкі (, Навязки) — вёска ў Сенненскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Багушэўскага сельсавета.
Брыгада (войска)
Брыѓада (ад brigata — супольнасць, атрад), тактычнае злучэнне ва УС многіх дзяржаў. Паводле баявога складу меншая за дывізію, і прызначана для вядзення агульнавайсковага, марскога або паветранага бою або для забяспячэння баявых дзеянняў. Брыгада звычайна складаецца з батальёнаў (дывізіёнаў) асноўных родаў войскаў, у флоце — з караблёў або дывізіёнаў караблёў аднаго або розных класаў.
Брыгады існавалі або існуюць ва ўсіх відах узброеных сіл, родах войск (сіл), спецыяльных войсках.
Брыгада як ваенная фармацыя з'явілася ў 2-й пал. 16 ст. у іспанскім войску, у 17—18 ст. распаўсюдзілася амаль ва ўсіх еўрапейскіх войсках (у Расіі ўпершыню пры Пятры I, пастаянна з 1806.
Вашкіўці
Вашкаўцы ці Вашкіўці (Вашківці) — горад у Чарнавіцкай вобласці Украіны. Насельніцтва 5430 чал. (1 студзеня 2012).
Малое (возера, Шумілінскі раён)
Малое — возера ў Шумілінскім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Будавіца, за за 5,5 км у напрамку на паўднёвы захад ад гарадскога пасёлка Шуміліна, за 1 км ад вёскі Мерзлякі.
Калінінскі раён (Цвярская вобласць)
Калі́нінскі раён (Калининский район) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на поўдні Цвярской вобласці Расіі. Адміністрацыйным цэнтрам з’яўляецца горад Цвер, які не ўваходзіць у склад раёна, утвараючы асобую гарадскую акругу.
Малое (возера, Шумілінскі раён)
Плошча паверхні возера 0,02 км². Даўжыня 0,17 км, найбольшая шырыня 0,14 км. Даўжыня берагавой лініі 0,45 км. Катлавіна возера круглаватай формы. Схілы катлавіны маюць вышыню да 5 м. Берагавая лінія слабазвілістая.
Малое возера ручаём злучана з возерам Вялікае.
Калінінскі раён (Цвярская вобласць)
Гісторыя
Калінінскі раён быў утвораны 12 ліпеня 1929 года ў адпаведнасці з пастановай УЦВК і СНК РСФСР у складзе Маскоўскай вобласці. У 1935 годзе быў перададзены ў склад Калінінскай вобласці, як на той час называлася Цвярская вобласць. 29 снежня 2019 года раён быў рэарганізаваны ў муніцыпальную акругу.