cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сонечнае зацьменне 19 кастрычніка 1865 года
Зацьменне 19 кастрычніка 1865 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1865 годзе і 160-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 25 красавіка 1865 года, наступнае — 16 сакавіка 1866 года.
IC 557
IC 557 — галактыка тыпу Sb (кампактная выцягнутая галактыка) у сузор'і Леў.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Паншэвічы
Паншэ́вічы (, Паншевичи) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Астроўшчынскага сельсавета.
8-бітныя Каляды
«8-бітныя Каляды» (8-Bit Christmas) — амерыканская калядная камедыя 2021 года Майкла Дауса, знятая па сцэнары Кевіна Якубоўскі. Фільм выйшаў 24 лістапада 2021 года на сэрвісе HBO Max.
Сюжэт
У 1988 годзе для амерыканскіх падлеткаў не было падарунку каштоўней, чым Nintendo Entertainment System (NES). Напярэдадні Калядаў Джэйк Дойл і яго сябры праварочваюць цэлую аперацыю, каб займець запаветную прыстаўку. Ва ўсякім разе, так праз гады Джэйк распавядае дачцы.
Allium synnotii
Allium synnotii — від травяністых раслін сямейства, эндэмік ПАР.
Апісанне
Allium synnotii — травяністая шматгадовая расліна, якая мае 2-7 лісткоў даўжынёй 10-30 см і кветканос вышынёй 35-100 см ад падземнай цыбуліны. Цыбуліна яйцападобная мае памеры 15-25 мм × 10-20 мм.
Распаўсюджанне
Эндэмік ПАР, які мае ізаляваны ад іншых відаў арэал.
Вязынка (прыпыначны пункт)
Вя́зынка (, Вязынка)  — прыпыначны пункт Мінскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Маладзечанскім раёне Мінскай вобласці. Размешчаны ў вёсцы Вязынка; на лініі Мінск-Пасажырскі — Маладзечна, паміж станцыяй Радашковічы і прыпыначным пунктам Пралескі.
Allium synnotii
Распаўсюджанне
Насяляе сухія камяністыя схілы і раўніны; расце ўздоўж ручаёў і дарог; на раўнінах, глыбокіх пясках, жорсткіх глебах і даламітавых хрыбтах; насяляе больш парушаныя месцы пражывання, такія як кукурузныя палі; расце на вышынях ад 100 да 1000 метраў.
Выкарыстанне
Расліну збіраюць з дзікай прыроды для мясцовага выкарыстання для ежы (цыбуліны і лісце — сырое або варанае, а таксама кветкі — як гарнір да салаты).
Хоць канкрэтных згадак адносна гэтага віду няма, але члены гэтага роду, як правіла, з’яўляюцца вельмі здаровымі дапаўненнямі да рацыёну. Яны ўтрымліваюць злучэнні серы (якія надаюць ім водар лука), і пры рэгулярным увядзенні ў рацыён яны дапамагаюць знізіць узровень халестэрыну ў крыві, дзейнічаюць як танізавальны сродак для стрававальнай сістэмы, а таксама танізуюць крывяносную сістэму.
Камельянс
Камельянс (Comeglians) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Фрыўлі-Венецыя-Джулія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Удзінэ.
Насельніцтва складае 583 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 34 чал./км². Займае плошчу 20 км². Паштовы індэкс — 33023. Тэлефонны код — 0433.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Мікалай Цудатворац.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
NGC 884
NGC 884 (іншыя абазначэнні — '''
χ
Персея, OCL 353''') — рассеянае зорнае скопішча ў сузор’і Персей.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі Новага агульнага каталога.
Таргунскі сельсавет
Таргу́нскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Докшыцкага раёна Маладзечанскай вобласці. Цэнтр — вёска Таргуны.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Докшыцкага раёна Вілейскай вобласці БССР. З 20 верасня 1944 года ў складзе Полацкай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — у складзе Маладзечанскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Докшыцкага сельсавета.
Кобальт
Кобальт (Cobaltum) Co — хімічны элемент VIII групы перыядычнай сістэмы; атамны нумар 27. Серабрыста-белы метал са слабым чырвоным адценнем.
Прыродныя крыніцы
Па распаўсюджанасці ў зямной кары займае 34-е месца. Сустракаецца ў прыродзе заўсёды разам з нікелем. Здабываюць у Дэмакратычнай Рэспубліцы Конга (40% сусветнай здабычы), Канадзе, Замбіі, Расіі (Урал, Кольскі паўвостраў), Бразіліі, Кубе.
Прымяненне
Кобальт уваходзіць у склад мікраўгнаенняў, лекаў.
Канамара-мацуры
Канамара-мацуры (かなまら祭り, «Фестываль жалезных пенісаў») — сінтаісцкае свята, якое адзначаецца штогод у першую нядзелю красавіка у храме Канаяма японскага горада Кавасакі.
Апісанне
Упершыню свята пачалі адзначаць у перыяд Эдo (1603—1868), тады прастытуткі прасілі ў святыні поспеху ў іх працы і абароны ад сіфілісу.
Цэнтральнай тэмай свята з'яўляюцца тры фаласы розных колераў і памераў: самы буйны, ружовы, вышынёй каля 2,5 метраў, выносяць у боскім паланкіне трансвестыты. У форме пенісаў паўсюль прадаюцца лядзяшы, сувеніры, іх выразаюць з дайкона і інш. Адмысловую актыўнасць і цяпер, як і стагоддзі назад, праяўляюць прастытуткі, якія выпрошваюць ў Пеніса ахаваць іх ад прафесійных захворванняў.
Усе даходы ад фестываляў перадаюцца ў фонды і арганізацыі, якія займаюцца даследаваннем ВІЧ.
Паводле легенды, аднойчы зубасты дэман схаваўся ў похве юнай дзевы, і адкусіў пенісы двум яе жаніхам у першую шлюбную ноч. Тады каваль па яе просьбе ўзяўся выкаваць жалезны фалас, аб які дэман свае зубы і зламаў.
Ленкаўшчына (Смаргонскі раён)
Ле́нкаўшчына (, Ленковщина) — хутар у Смаргонскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Крэўскага сельсавета.
Да 31 сакавіка 1958 года хутар уваходзіў у склад Лашанскага сельсавета, да 1978 года — у склад Сінькоўскага сельсавета.
Энсхедэ
Энсхедэ (Enschede, Eanske) — горад і абшчына ў Нідэрландах у правінцыі Аверэйсел, знаходзіцца ў самай усходняй частцы краіны на мяжы з Германіяй.
IC 558
IC 558 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) у сузор'і Леў.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Пушкінская
Пушкінская:
Сілаба-танічнае вершаскладанне
Сіла́ба-тані́чнае вершасклада́нне — сістэма вершаскладання, у аснове якой — раўнамернае чаргаванне націскных і ненаціскных складоў. Ужываецца перш за ўсё ў мовах з пераменным месцам націску (рускай, украінскай, беларускай, англійскай, нямецкай і інш.). Рытм сілаба-танічнага верша ствараецца таксама чаргаваннем у вершаваных радках аднолькавай колькасці складоў (як у сілабічным вершаскладанні). Адсюль і назва гэтай сістэмы. Ёсць у ёй і шэраг іншых рытмастваральных кампанентаў (аднолькавая колькасць адных і тых жа стопаў у радках, упарадкаванае чаргаванне рыфмаў, клаўзулаў, розных паўзаў і інш.), па багацці якіх сілаба-танічнае вершаскладанне пераўзыходзіць усе іншыя сучасныя вершаваныя сістэмы.
Сілаба-танічнае вершаскладанне карыстаецца пяццю метрамі (ямбічным, харэічным, дактылічным, амфібрахічным і анапестычным) і вялікай колькасцю вершаваных памераў.
Сілаба-танічнае вершаскладанне ў беларускай літаратуры
У беларускім фальклоры першыя выпадкі ўжывання сілаба-танічнага вершаскладання зафіксаваныя ў XVI ст. Сілаба-танічныя формы народнага верша найбольш пашырыліся ў XVIII—XIX стст., што (разам з уплывам рускай сілаба-тонікі) прывяло да ўзнікнення ў канцы XVIII ст. беларускай літаратурнай сілаба-тонікі. Пераход на сілаба-танічнае вершаскладанне ў беларускай паэзіі адбываўся ў XIX ст. (А. Абуховіч, Ф. Багушэвіч). Выключную ролю ў гэтым адыграў Я. Лучына. Пануючай стала сістэма з пачатку XX ст. дзякуючы творчасці Я. Купалы, Я. Коласа, М. Багдановіча, А. Гаруна, Ц. Гартнага, З. Бядулі і інш. Сёння сілаба-тоніка — асноўная сістэма вершаскладання ва ўсёй усходнеславянскай, у тым ліку беларускай, вершатворчасці.
Востраў (Пекалінскі сельсавет)
Да 12 лістапада 1957 года хутар уваходзіў у склад Воратаўскага сельсавета.
NGC 886
NGC 886 — рассеянае скопішча ў сузор’і Касіяпея.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Клін (горад)
Клін (Клин) — горад абласнога падпарадкавання ў Маскоўскай вобласці, адміністрацыйны цэнтр Клінскага раёна.
Насельніцтва (2010) 80,6 тыс. чалавек. (1992 — 95,1 тыс., 1972 — 84 тыс., 1939 — 28 тыс., 1897 — 5,1 тыс.).
Горад размешчаны на беразе ракі Сёстры, за 65 км ад МКАД па Ленінградскай шашы (86 км). Чыгуначная станцыя на лініі Масква — Санкт-Пецярбург. У горадзе і яго ваколіцах раней дзейнічала вузкакалейная чыгунка, якая належала заводу «Клінбуддэталь».
Allium taciturnum
Allium taciturnum — від травяністых раслін сямейства ; распаўсюджаны ў Кыргызстане і Таджыкістане.
Распаўсюджанне
Распаўсюджаны ў Кыргызстане і Таджыкістане.
Сонечнае зацьменне 25 красавіка 1865 года
Сонечнае зацьменне 25 красавіка 1865 года — поўнае сонечнае зацьменне 136 сараса.
Зацьменне мела велічыню 1,0584 і дасягнула свайго максімуму ў 14:08:34 UTC у пункце з каардынатамі 15° пд. ш. 26° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 5 хв. 23 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 219 км.
Зацьменне 25 красавіка 1865 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1865 годзе і 159-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 30 кастрычніка 1864 года, наступнае — 19 кастрычніка 1865 года.
Вершаваны памер
Вершава́ны паме́р — паняцце, якое ўжываецца найчасцей для вызначэння рытмічнай канвы метрычнага верша і паказвае колькасць і характар стопаў у вершаваных радках (трохстопны амфібрахій, пяцістопны ямб і г. д.). Асобныя памеры ў антычнай і сілаба-танічнай сістэмах вершаскладання маюць свае назвы — гекзаметр, пентаметр, асклепіядаў верш і інш. У сілабічнай сістэме вершаскладання памер вызначаецца колькасцю складоў у вершаваных радках (дзесяціскладовік, трынаццаціскладовік і г. д.). У апошні час тэрмін «памер верша» прымяняецца і для характарыстыкі асноўных рытмічных асаблівасцей дысметрычнага верша — акцэнтна-складовага, дольніка, тактавіка, акцэнтнага, або чыста танічнага (двухакцэнтны пяціскладовік, чатырохіктны дольнік, трохіктны тактавік, трохакцэнтны верш і г. д.).
Цвінтарэй
Цвінтарэй (Centaurium) — род кветкавых раслін сямейства.
Батанічнае апісанне
Аднагадовыя, двухгадовыя і шматгадовыя травяністыя расліны вышынёй 5—35 см. Сцябло прамое, чатырохграннае, голае або пакрытае кароткімі сасочкамі. Лісце супраціўнае, простае, з суцэльным краем. Кветкі ружовага, радзей жоўтага або белага колеру, сабраныя ў разгалінаваныя вілаватыя, часам коласападобныя суквецці ці адзіночныя. Чашачка трубчастая, вуглаватая. Тычынак 5. Плод — каробачка.
Распаўсюджанне і экалогія
Расліны роду растуць пераважна ва ўмераных і субтрапічных зонах Паўночнага паўшар’я, таксама сустракаюцца ў Паўночнай Афрыцы, Аўстраліі і Паўднёвай Амерыцы (Чылі).
Віды
Род налічвае каля 50 відаў.
Некаторыя з іх:
Мікалай Арцёмавіч Калінін
Мікалай Арцёмавіч Калінін ( — ) — савецкі кінарэжысёр.
Біяграфія
Скончыў тэхнічнае вучылішча пры Мінскім трактарным заводзе (1955), працаваў на заводзе. З 1956 года — асістэнт рэжысёра на мінскім тэлебачанні, з 1958 года — рэжысёр на кінастудыі «Беларусьфільм».
Скончыў рэжысёрскі факультэт Беларускага тэатральна-мастацкага інстытута (1965), рэжысёрскія курсы пры МХАТ імя М. Горкага (1968).
Памёр 12 лютага 1974 года ў Мінску пры нявысветленых абставінах у перыяд здымак фільма «Бронзавая птушка». Паводле афіцыйнай версіі — ад інфекцыйнага менінгіту (раніцай шпіталізаваны на хуткай медыцынскай дапамогі, да ночы памёр), па неафіцыйнай версіі, смерць наступіла пасля збіцця ў міліцыі ў выніку траўмаў унутраных органаў. Па словах акцёра Андрэя Вайноўскага, памёр ад цырозу печані.
Ітуры (правінцыя)
Ітуры (Ituri) — правінцыя Дэмакратычнай Рэспублікі Конга, размешчаная на паўночным усходзе краіны.
Геаграфія
Да канстытуцыйнай рэформы 2005 года правінцыя Ітуры была часткай былой Усходняй правінцыі. Адміністрацыйны цэнтр — горад Бунія. Па тэрыторыі правінцыі працякае рака Ітуры. Значную частку тэрыторыі пакрывае трапічны лес Ітуры.
Насельніцтва
Насельніцтва правінцыі — 1 482 076 чалавек (2005).
Ітуры населены рознымі этнічнымі групамі, сярод якіх можна вылучыць плямёны пігмеяў, якія дагэтуль адрэзаны ад цывілізацыі і жывуць паляваннем і збіральніцтвам. Пігмеі племя Мбуці лічацца самымі нізкімі ў свеце, іх сярэдні рост складае 135 см.
Флора і фауна
У правінцыі расце больш 30 000 кветкавых раслін, водзіцца больш 1400 відаў птушак і 400 відаў сысуноў, у тым ліку такія рэдкія віды як акапі, гарылы, шымпанзэ, леапарды, шматлікія віды папугаяў. У рэках водзяцца шматлікія віды рыб, а таксама гіпапатамы і нільскія кракадзілы.
Ісламскі свет
Крытыка
Існуе ўяўленне аб некарэктнасці саміх тэрмінаў «ісламскі свет» і «мусульманскі свет». Па меркаванні некаторых аўтараў, само выкарыстанне такіх выразаў спрыяе ўзмацненню экстрэмізму і т. н. «ісламізму» (палітычнага ісламу). У якасці альтэрнатывы прапануецца выкарыстоўваць такія выразы, як «мусульмане ва ўсім свеце», «краіны з пераважнай колькасцю мусульман», «сусветныя мусульманскія супольнасці», «мусульмане ў краінах па ўсім свеце». З гістарычнага пункту гледжання, у англамоўнай літаратуры выкарыстоўваюцца таксама ўдакладняючыя назвы «ісламізаваны свет», «ісламізаваная цывілізацыя» і больш прыватныя вытворныя ад іх, напрыклад, «персіянізаваны свет», «інда-ісламізаваны свет».
Шкель
Шкель — прозвішча.
Пентаметр
Пентаметр ужываўся толькі ў чаргаванні з гекзаметрам, утвараючы элегічны двуверш. Назву і структуру гэтага памеру пазней пераняла сілаба-танічная сістэма вершаскладання. Тут пентаметр — шасцістопны дактыль з цэзурай пасля трэцяй стапы, у якім на два склады ўсечаны трэцяя і шостая стопы. Выкарыстоўваецца ён, як і ў антычным вершы, звычайна разам з гекзаметрам (у элегічным двувершы).
Мікулеўшчына
Міку́леўшчына (, Микулевщина) — вёска ў Смаргонскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Крэўскага сельсавета.
Корна-дзі-Разацца
Корна-дзі-Разацца (Corno di Rosazzo) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Фрыўлі-Венецыя-Джулія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Удзінэ.
Насельніцтва складае 3367 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 276 чал./км². Займае плошчу 12 км². Паштовы індэкс — 33040. Тэлефонны код — 0432.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Гідра
Гідра:
IC 559
IC 559 — галактыка тыпу S? (спіральная галактыка) у сузор'і Леў.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Пятроўцы (Полацкі раён)
Пятро́ўцы (, Петровцы) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Астроўшчынскага сельсавета.
Юрый Іванавіч Холькін
Юрый Іванавіч Холькін (, Архангельск, Расія —, Санкт-Пецярбург) — савецкі і расійскі спецыяліст у галіне хімічнай перапрацоўкі драўніны. Доктар тэхнічных навук (1973), прафесар.
Біяграфія
Скончыў Ленінградскую лесатэхнічную акадэмію (1956). Працаваў у Сібірскім тэхналагічным інстытуце (г. Краснаярск; 1956—1959, старшы выкладчык), Інстытуце лесу і драўніны Сібірскага аддзялення АН СССР (1959—1964, загадчык лабараторыі), Беларускім тэхналагічным інстытуце (1964—1974, загадчык кафедры хімічнай перапрацоўкі драўніны), Санкт-Пецярбургскай лесатэхнічнай акадэміі (з 1974, прафесар кафедры тэхналогіі лесахімічных прадуктаў, хіміі драўніны і біятэхналогіі, у 1977—1998 — загадчык кафедры). Навуковыя інтарэсы: хімія драўніны; гідроліз расліннай сыравіны; тэхналогія гідролізных вытворчасцей; газахраматаграфічныя метады аналізу прадуктаў і паўпрадуктаў гідролізных вытворчасцей; мадыфікацыя драўніны фуранавымі смоламі; інжынерная экалогія; тэхналогія ксіліту.
NGC 888
NGC 888 (іншыя абазначэнні — ESO 115-2, AM 0215-600, PGC 8743) — галактыка ў сузор’і Часы.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Верль
Верль (ням. Werl) — горад на захадзе Германіі, у зямлі Паўночны Рэйн-Вестфалія. Насельніцтва 32925 чал. (2 жніўня 2005)
Геаграфія
Самая высокая кропка - 228 м. (гарадскі лес), самая нізкая - 74 м. Працягласць раёна Верль з поўначы на ​​поўдзень складае 9,5 км, з усходу на захад - 12 км, працягласць межаў 47,5 км.
Вятны (прыпыначны пункт)
Вя́тны (, Вятны)  — прыпыначны пункт Мінскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Чашніцкім раёне Віцебскай вобласці. Размешчаны ў вёсцы Вятны; на лініі Орша-Цэнтральная — Лепель, паміж прыпыначным пунктам Блажэўшчына і прыпыначным пунктам Кругліца.
Вызваленне (Смалявіцкі раён)
Вызвале́нне (, Вызволенье) — вёска ў Смалявіцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Пекалінскага сельсавета.
Да 10 лютага 1977 года вёска ўваходзіла ў склад Драчкаўскага сельсавета.
Тонава
То́нава (, Тоново) — вёска ў Стаўбцоўскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Рубяжэвіцкага сельсавета. 354 жыхары (2009).
У Бругэ
«У Бругэ» (In Bruges) — мастацкі фільм 2008 года рэжысёра Марціна Мак-Донаха. Агучаны па-беларуску творчым аб’яднаннем «Лагодны Цмок».
Сюжэт
Пасля таго, як наёмныя забойцы Рэй і Кен правалілі ў Лондане важнае заданне, іх злосны шэф Гары загадвае ім адправіцца ў Бругэ і не высоўвацца. Апынуўшыся ў старадаўнім бельгійскім гарадку, Рэй ад няма чаго рабіць фліртуе з мясцовай красуняй, пакуль Кен атрымлівае асалоду ад жыцця і нечаканага адпачынку. Здаецца, нішто не прадвяшчала бяды ў спакойным горадзе…
Узнагароды
Паводле рэсурса «Internet Movie Database» фільм быў адзначаны 24 кінаўзнагародамі і яшчэ 55 намінацыямі.
Сонечнае зацьменне 30 кастрычніка 1864 года
Сонечнае зацьменне 30 кастрычніка 1864 года — кольцападобнае сонечнае зацьменне 131 сараса.
Зацьменне мела велічыню 0,9514 і дасягнула свайго максімуму ў 15:30:31 UTC у пункце з каардынатамі 24° пд. ш. 59° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 5 хв. 41 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 181 км.
Зацьменне 30 кастрычніка 1864 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1864 годзе і 158-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 6 мая 1864 года, наступнае — 25 красавіка 1865 года.
Мілідаўшчына
Мілі́даўшчына (, Милидовщина) — вёска ў Смаргонскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Крэўскага сельсавета.
Да 31 сакавіка 1958 года вёска ўваходзіла ў склад Лашанскага сельсавета, да 1978 года — у склад Сінькоўскага сельсавета.
На паўночнай ускраіне вёскі знаходзіцца гара Мілідаўская (320 м).
Касаі (правінцыя)
Касаі (Kasaï) — правінцыя Дэмакратычнай Рэспублікі Конга, размешчаная на паўднёвы захад ад ракі Конга.
Геаграфія
Насельніцтва правінцыі — 3 199 891 чалавек (2005).
Міхаэль Сямёнавіч Лайтман
Міхаэль Лайтман (таксама: Міхаіл Сямёнавіч Лайтман; імя пры нараджэнні — Міхаіл Сямёнавіч Лейтмана; нар., Віцебск) — заснавальнік і кіраўнік Міжнароднай акадэміі кабалы і Інстытута даследавання Кабалы імя Й. Ашлага (ARI — Ashlag Research Institute), член Сусветнага Савета Мудрацоў. Вучань кабаліста Баруха Ашлага. Кандыдат філасофскіх навук. Атэстат прафесара анталогіі і тэорыі пазнання выдала грамадская арганізацыя.
Старая Купаўна
Старая Купаўна — горад (да 2004 — пасёлак гарадскога тыпу) у Нагінскім раёне Маскоўскай вобласці. З 1 студзеня 2006 года ўваходзіць у склад муніцыпальнага ўтварэння «Гарадское паселішча Старая Купаўна». Да 1 студзеня 2009 года — горад раённага падпарадкавання.
Насельніцтва 21,2 тыс. чал. (2010), з іх татараў каля 1 тыс. чал. (2011).
Геаграфія
Горад размешчаны на левым беразе ракі Купавінкі (басейн ракі Клязьмы), за 15 км ад Нагінска, за 22 км ад Масквы (МКАД) і за 36 км ад яе цэнтра. На поўдзень ад горада размяшчаецца рэліктавае возера Бісерава.
Вікенцій Міхайлавіч Варыкаш
Вікенцій Міхайлавіч Варыка́ш (—) — вучоны, фізік. Доктар фізіка-матэматычных навук (1985). Прафесар (1988).
Біяграфія
В. М. Варыкаш нарадзіўся 9 жніўня 1931 г. у вёсцы Саломерка (, Мінская вобласць). У 1950 годзе скончыў Дубраўскую сярэднюю школу і паступіў на фізіка-матэматычны факультэт Мінскага педагагічнага інстытута імя А. М. Горкага, які скончыў у 1954 годзе. Выкладаў фізіку ў Мядзельскай сярэдняй школе, з 1956 года ў Гарадоцкай сярэдняй школе (Маладзечанскі раён). Потым бы запрошаны на пасаду асістэнта кафедры ў Полацкі педагагічны інстытут. У 1958 годзе В. М. Варыкаш паступіў у аспірантуру Інстытута фізікі АН БССР. У 1964 годзе прызначаны старшым навуковым супрацоўнікам Інстытута фізікі цвёрдага цела і паўправаднікоў АН БССР. З 1968 года дацэнт кафедры фізікі Мінскага радыётэхнічнага інстытута, з 1970 г. яе загадчык, у 1977—1979 гг. старшы навуковы супрацоўнік. З 1979 да 1984 г. зноў на пасадзе загадчыка кафедры фізікі. У 1985 годзе В. М. Варыкаш абараніў доктарскую дысертацыю.
Навуковая дзейнасць
В. М. Варыкаш з’яўляецца адным з арганізатараў даследаванняў па вырошчванню і выкарыстанню сегнетаэлектрычных крышталёў. Пад яго кіраўніцтвам упершыню ў СССР былі вырашчаны многія палярныя крышталі і адкрыты новыя сегнетаэлектрыкі. Працы па тэхналогіі вырошчвання сегнетаэлектрыкаў і вывучэнню уплыву вонкавых уздзеянняў на іх уласцівасці. Аўтар каля 290 навуковых прац, 10 вынаходстваў, 25 апублікаваных кніг і брашур.
Сярод апублікаванага:
Неруда
Неруда (Neruda) — прозвішча чэшскага паходжання
Казеана
Казеяна (Coseano) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Фрыўлі-Венецыя-Джулія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Удзінэ.
Насельніцтва складае 2320 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 97 чал./км². Займае плошчу 24 км². Паштовы індэкс — 33030. Тэлефонны код — 0432.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Хікмет
Хікмет — прозвішча. Вядомыя носьбіты:
IC 560
IC 560 — галактыка тыпу S0-a (спіральная галактыка) у сузор'і Секстант.
Рыцас
Рыцас — грэчаскае прозвішча. Вядомыя носьбіты:
NGC 889
NGC 889 (іншыя абазначэнні — ESO 298-27, MCG -7-5-16, PGC 8843) — эліптычная галактыка (E) у сузор’і Фенікс.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
850
850 — невысакосны год, пачаўся ў сераду. 850 год нашай эры, 850 год 1 тысячагоддзя, 50 год IX стагоддзя, 10 год 5-га дзесяцігоддзя IX стагоддзя, 1 год 850-х гадоў.
Радкоўшчына
Радко́ўшчына (, Радковщина) — вёска ў Беларусі, у Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Астроўшчынскага сельсавета.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Шпакоўшчынскага сельсавета.
Гаўя (станцыя)
Гаўя (, Гавья)  — станцыя Баранавіцкага аддзялення Беларускай чыгункі ў Іўеўскім раёне Гродзенскай вобласці. Размешчана ў пасёлку Гаўя; на лініі Маладзечна — Ліда, паміж прыпыначным пунктам Бярэзаўцы і прыпыначным пунктам Князікоўцы.
Лундквіст
Лундквіст — прозвішча. Вядомыя носьбіты:
Герб Арэхаўска
Герб Арэхаўска — герб гарадскога пасёлка Арэхаўск Аршанскага раёна. Герб і сцяг зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 28 лютага 2011 г. № 86.
Апісанне
Герб уяўляе сабой іспанскі шчыт, фігурна скрыўлены справа, у левым зялёным полі якога намаляваны тры залатыя арэхі, у правым залатым — два лісты з двума каташкамі.
Сонечнае зацьменне 6 мая 1864 года
Сонечнае зацьменне 6 мая 1864 года — гібрыднае сонечнае зацьменне 126 сараса.
Зацьменне мела велічыню 1,0146 і дасягнула свайго максімуму ў 00:16:48 UTC у пункце з каардынатамі 32° пн. ш. 172° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 1 хв. 25 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 52 км.
Зацьменне 6 мая 1864 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1864 годзе і 157-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 11 лістапада 1863 года, наступнае — 30 кастрычніка 1864 года.
Тэадор Герцль
Тэадор Герцль (Theodor Herzl; на іўрыце Біньямін Зеэў;,  — , Эдлах, Аўстрыя, пахаваны ў Ерусаліме) — яўрэйскі грамадскі і палітычны дзеяч, заснавальнік Сусветнай сіянісцкай арганізацыі, прадвеснік яўрэйскай дзяржавы і заснавальнік ідэалогіі палітычнага сіянізму. Быў журналістам, пісьменнікам, доктарам юрыспрудэнцыі.
Імем Тэадора Герцля названы горад Герцлія ў Ізраілі, мноства вуліц і плошчаў у Ізраілі, ЗША, іншых краінах.
Allium taeniopetalum
Распаўсюджанне
Распаўсюджаны ва Узбекістане, Кыргызстане і Таджыкістане.
Вядомыя асобы Калінінграда
Вядомыя ўраджэнцы Калінінграда:
Званок
Званок:
Семашкевіч
Семашке́віч — беларускае прозвішча. Вядомыя носьбіты:
Раман Мацвеевіч Семашкевіч
Рама́н Мацве́евіч Семашке́віч (1 кастрычніка 1900,, цяпер Маладзечанскі раён, Мінская вобласць, Беларусь — 22 снежня 1937, , Маскоўская вобласць) — беларускі жывапісец, графік і скульптар, удзельнік групы «Трынаццаць».
Біяграфія
Раман Семашкевіч нарадзіўся 1 кастрычніка 1900 года ў мястэчку Лебедзева Вілейскага павета Віленскай губерні (цяпер Маладзечанскі раён). Быў адным з шаснаццаці дзяцей вясковага садавода Мацвея. Яго бацька працаваў у пана і ў той час ужо вырошчваў у аранжарэі архідэі.
Патрапіў у прытулак для дзетак з маламаёмасных сем’яў і дзяцей-сірот, які існаваў пры Віленскай беларускай гімназіі, прытулкам апекаваўся беларускі грамадска-палітычны дзеяч і каталіцкі святар Адам Станкевіч. Як успамінаў Янка Багдановіч, Семашкевіч увесь вольны час займаўся творчасцю і быў вельмі працавіты. З прытулку Раман Семашкевіч паступіў у Віленскую беларускую гімназію. Афармляў рукапісны гімназічны часопіс «Рунь» (1923), сябра Камуністычнага саюза моладзі Заходняй Беларусі.
У 1924 годзе ляснымі сцежкамі перабіраецца ў БССР. Спачатку жыве ў Менску, потым пераязджае ў Віцебск. У 1925—1927 гадах навучаецца ў Віцебскім мастацкім тэхнікуме (скульптурнае аддзяленне, загадчык — Міхаіл Керзін), які ў той час праз палітыку беларусізацыі працаваў у беларускім рэчышчы. Пад кіраўніцтвам Інбелкульта студэнты і выкладчыкі тэхнікума ладзілі этнаграфічныя і краязнаўчыя экспедыцыі па Беларусі, у 1925—1926 гадах тут пачалі выкладаць гісторыю беларускага мастацтва.
Раман Семашкевіч, як адзін з найлепшых студэнтаў, у 1927 годзе накіроўваецца ў Маскву, дзе паступае ў Вышэйшы мастацка-тэхнічны інстытут на базе Выйшэйшых мастацка-тэхнічных майстэрняў (аддзяленне жывапісу). Вучыўся ў, ,. Скончыў навучанне ў 1930 годзе. Яшчэ да заканчэння інстытута Семашкевіч становіцца прызнаным мастаком. Яго творы набываюць Пушкінскі музей, Траццякоўская галерэя, Мікалаеўскі музей імя Верашчагіна, музеі Фрунзэ і Таганрога, рэспубліканскія музеі Менска і Чабаксараў, а таксама прыватныя калекцыянеры. Ажаніўся з Надзеяй Васільевай. У 1931 годзе прыняў удзел у 3-й выстаўцы суполкі «Трынаццаць», якая прайшла ў актавай зале МГУ. 10 кастрычніка 1931 года на Вялікай Дзмітраўцы адкрылася персанальная выстаўка Семашкевіча. У 1932 годзе здзейсніў творчую паездку ў савецкую Беларусь. У Менску пабачыўся з сябрам юнацтва — Алесем Салагубам. Сустрэўся з Янкам Купалам, Якубам Коласам напісаў іх партрэты, зрабіў групавы партрэт Мікалая Галадзеда, Мікалая Гікалы і Андрэя Александровіча. Сустрэўся з гімназічным настаўнікам Антонам Грыневічам, якога таксама замаляваў. Зрабіў партрэт выхаванца Віленскай беларускай гімназіі, у той час ужо вядомага паэта, Валянціна Таўлая. У часе паездкі па Беларусі ладзіў персанальныя выстаўкі ў Петрыкаве і Мазыры.
У 1932 годзе прыняты ў Маскоўскае аб’яднанне мастакоў (МОСХ). У тым жа годзе ў складзе навукова-даследчай экспедыцыі едзе на Паўночны Урал, у наступным годзе зімуе на метэаралагічнай станцыі Паўднёвага Урала на гары Вялікі Таганай. Мастак адзначаў, што ў часе вандроўкі «напісаў каля 200 маленькіх эцюдаў». Па вяртанні з Урала, верагодна, сустракаўся з Браніславам Тарашкевічам, які прыехаў у Маскву ў 1933 годзе. У 1935 годзе першы раз арыштаваны, але неўзабаве выпушчаны. Аказаўся ў цяжкім матэрыяльным становішчы, праз нястачу палотнаў маляваў на кардоне, кавалках фанеры, часам замалёўваў папярэднія творы. Ездзіў у Залатавустаўскі металургічны завод, у Залатавусце зладзіў персанальную выстаўку. У часе падрыхтоўкі да выстаўкі вандраваў па Алтаі, малюе панараму Рыдзера (Ленінагорск) і зноў арганізоўвае персанальную выстаўку. Працуе ілюстратарам у часопісе «30 дзён». З 1931 па 1936 год удзельнічаў у дзесяці выстаўках, наладзіў пяць персанальных экспазіцый. У 1937 годзе зладзіў творчую паездку ў Лепель.
Уначы з 1 на 2 лістапада 1937 года ў камунальнай кватэры (Успольны завулак, д. 17, кв 9/10), дзе ён жыў з цяжарнай жонкай (ёй было тады 24 гады) з’явіліся супрацоўнікі НКУС. Семашкевіч арыштаваны і дастаўлены ў Таганскую турму. Абвінавачаны ў контррэвалюцыйнай фашысцкай агітацыі і шпіянажы на карысць Польшчы (два браты, дзве сястры і маці мастака жылі на радзіме ў Заходняй Беларусі, якая тады была часткай Польшчы). 19 снежня 1937 года супрацоўнікі НКУС вывезлі ўсе працы Семашкевіча з яго кватэры. На допытах віны не прызнаў, аднак паказанні былі выбітыя ў настаўніка Семашкевіча — Аляксандра Дрэвіна. Праз два дні, 22 снежня 1937 года Раман Семашкевіч быў расстраляны на Бутаўскім палігоне пад Масквой. Дагэтуль, 3 лістапада 1937 года ў Менску быў расстраляны брат, Сямён Семашкевіч. 4 лістапада 1937 года была расстраляная сястра Семашкевіча, Алена Семашкевіч, якая працавала загадчыцай раённай бібліятэкі ў вёсцы Зыранская Томскай вобласці.
Раман Семашкевіч пасмяротна рэабілітаваны 2 чэрвеня 1958 года.
Творчасць
Пісаў партрэты, пейзажы, сцэны з гарадскога жыцця, жанравыя кампазіцыі. У графічных і жывапісных работах адлюстроўваў побыт сялян, родную прыроду, а таксама сацыяльна-рэвалюцыйную тэматыку. Адважныя і нечаканыя каляровыя рашэнні, наіўнае ўспрыманне і экспрэсіўнасць выканання вызначылі творчую манеру мастака. Мастацтва Рамана Семашкевіча высока цанілі яго сучаснікі: Надзея Удальцова, Юрый Алеша, Ілля Ільф, Таццяна Маўрына, Мікалай Харджыеў, Давыд Штэрэнберг. Яго палотны набывалі музеі і калекцыянеры.
У 1930 годзе Семашкевіч прыняў удзел у выстаўцы аб’яднання «Всекохудожник». Яго першая персанальная выстаўка адбылася ў Маскве ў 1931 годзе. У тым жа годзе карціны Рамана Семашкевіча экспанаваліся на выстаўцы групы «Трынаццаць». 2 лістапада 1937 года Раман Семашкевіч быў арыштаваны па сфабрыкаваным абвінавачванні ў «контррэвалюцыйнай агітацыі» і 22 снежня расстраляны. Карціны, якія знаходзіліся ў майстэрні мастака, былі канфіскаваны супрацоўнікамі НКУС, гэтыя творы лічацца страчанымі.
У 1990 годзе ў Маскве адбылася першая пасмяротная выстаўка яго прац.
NGC 892
NGC 892 (іншыя абазначэнні — ESO 478-26, PGC 8926) — галактыка ў сузор’і Кіт.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Заказінец
Заказі́нец (, Заказинец) — вёска ў Смалявіцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Пекалінскага сельсавета.
Да 12 лістапада 1957 года вёска ўваходзіла ў склад Воратаўскага сельсавета.
Мікалай Канстанцінавіч Казакевіч
Біяграфія
У 1955 годзе скончыў Мінскае мастацкае вучылішча, у 1961 — Беларускі дзяржаўны тэатральна-мастацкі інстытут. Выкладчыкі — Віталь Цвірка, Уладзімір Сухаверхаў, Аляксандр Мазалёў. Упершыню творы мастака экспанаваліся ў 1961 годзе.
Член Беларускага саюза мастакоў з 1963 года. Жыў у г. Гомелі.
Працаваў у станковым жывапісе ў жанрах лірычнага пейзажу, сюжэтна-тэматычнай карціны. Адной з найбольш вядомых прац мастака з’яўляецца карціна «Над роднымі прасторамі» (1979).
Карціны М. Казакевіча знаходзяцца ў Нацыянальным мастацкім музеі Рэспублікі Беларусь, фондзе Беларускага саюза мастакоў, Музеі сучаснага выяўленчага мастацтва, карціннай галерэі Г. Х. Вашчанкі, Магілёўскім абласны м мастацкім музеі імя Паўла Масленікава.
Выстаўкі
і інш.
Дзін’яна
Дзін'яна (Dignano) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Фрыўлі-Венецыя-Джулія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Удзінэ.
Насельніцтва складае 2416 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 86 чал./км². Займае плошчу 27 км². Паштовы індэкс — 33030. Тэлефонны код — 0432.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Sebastiano.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Кванго (правінцыя)
Кванго (Kwango) — правінцыя Дэмакратычнай Рэспублікі Конга, размешчаная на захадзе краіны.
Геаграфія
Да канстытуцыйнай рэформы 2005 года Кванго была часткай былой правінцыі Бандунду. Адміністрацыйны цэнтр — горад Кенге. Правінцыя размешчана да паўднёвага захаду ад ракі Кванго.
Насельніцтва правінцыі — 1 994 036 чалавек (2005).
Мірклішкі (Смаргонскі раён)
Мі́рклішкі (, Мирклишки) — вёска ў Смаргонскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Крэўскага сельсавета.
Да 11 лютага 1972 года вёска ўваходзіла ў склад Стрыпунскага сельсавета.
IC 561
IC 561 — галактыка тыпу Sb (кампактная выцягнутая галактыка) у сузор'і Секстант.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Окленд (астравы)
Астравы Окленд (анг. Auckland Islands, маары Maungahuka) — архіпелаг на поўдні Ціхага акіяна ў 465 км на поўдзень ад Новай Зеландыі. Уваходзіць у склад гэтай краіны. Агульная плошча — 625 км². Сталага насельніцтва няма.
Гісторыя
Першаадкрывальнікамі астравоў Окленд былі палінезійцы. Знойдзены рэшткі іх паселішча XIII ст. Аднак, калі ў 1806 г. адбылося новае адкрыццё кітабоем А. Брыстау, то астравы ўжо былі бязлюднымі. У 1807 г. іх анексіравала Вялікабрытанія. Пазней увайшлі ў склад Новай Зеландыі.
Доўгі час астравы Окленд прыцягвалі да сябе кітабояў, рыбакоў і паляўнічых на ластаногіх, якія стваралі сезонныя паселішчы. У 1839 г. мясцовыя землі даследаваў Ж. С. Дзюмон-Дзюрвіль.
У другой палове XX ст. астравы набылі запаведны статус. У 1998 г. трапілі ў спіс сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.
Астравы Окленд часта наведваюцца вучонымі, але прыбыццё турыстаў абмежавана.
Геаграфія
Архіпелаг складаецца з 7 астравоў і мноства скал вулканічнага паходжання. Паверхня ўзгорыстая, сфармаваная базальтамі. Найвышэйшая кропка — гара Дык на самым паўднёвым востраве Адамс (705 м). На ўсходнім узбярэжжы шмат фіёрдаў. З гор сцякае мноства ручаёў і рэк.
Клімат субантарктычны вільготны. У сярэднім 27 дзён у месяц дажджлівыя. Сярэднегадавая тэмпература каля 11 °C.
Прырода
Астравы Окленд маюць некалькі прыродных зон. Бліжэй да мора знаходзяцца лугі. Вышэй за іх — лясы з вычварнымі ад сталых антарктычных вятроў стваламі паўднёвых міртавых дрэў (Metrosideros umbellata) і так званых «рамонкавых» хмызнякоў (Olearia lyallii). Іх кроны ствараюць амаль непрыступны спад. Яшчэ вышэй пачынаецца зона субальпійскіх лугоў з астраўкамі хмызнякоў і балот. Самую высокую альпійскую зону займае субантарктычная тундра з рэдкімі купінамі траў.
Астраўная фаўна адрозніваецца пэўнай разнастайнасцю. Налічваецца больш за 200 відаў мясцовых насякомых, 2 віды ластаногіх сынуноў, 1 від прэснаводных рыбін, але галоўнае прыроднае багацце складаюць мясцовыя птушкі — пінгвіны, буравеснікападобныя, сокалы і г. д.
У XIX ст. на астравы былі выпушчаны козы, свінні, трусы, самастойна трапілі каты, мышы і сабакі. Гэта прывяло да вымірання некалькіх мясцовых відаў. Аднак з 1990-ых гг. вядзецца ліквідацыя інтрадуцыраваных жывёл. Пакуль захоўваецца невялікае пагалоўе свінняў, катоў і мышэй.
Мікола Сурначоў
Мікола Сурначоў (нар. снежань 1917 г. у в. Слабада,, Гомельская вобласць — памёр , пад Берлінам) — беларускі паэт.
Біяграфія
Нарадзіўся ў сялянскай сям'і. Пасля заканчэння Гомельскага сельскагаспадарчага тэхнікума працаваў аграномам на Рагачоўшчыне. Потым перайшоў у раённую газету «Камунар». У 1937-1939 гг. вучыўся на літаратурным факультэце Гомельскага педагагічнага інстытута. У 1939 г. перавёўся ў Мінскі педагагічны інстытут. Вучобу сумяшчаў з працай у рэспубліканскіх газетах «Звязда» (1939-1940) і «Чырвоная змена» (1940-1941). З 1941 г. - у Савецкай Арміі, удзельнічаў у абароне Каўказа, у вызваленні Беларусі, Украіны, Румыніі, Польшчы.
Творчасць
Друкавацца пачаў у 1933 г. (рагачоўская раённая газета «Камунар»). Выйшлі зборнікі паэзіі «На сурмах баравых» (1946), «Барвовая зара» (1959), кніга вершаў, лістоў і ўспамінаў «Акопны спеў» (1986). Выступаў з літаратурна-крытычнымі артыкуламі і рэцэнзіямі.
Узнагароды
Узнагароджаны ордэнам Чырвонай Зоркі, ордэнам Айчыннай вайны І ступені (пасмяротна) і медалямі.
Яблонаўка
Ябло́наўка (, Яблоновка) — вёска ў Стаўбцоўскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Заямнаўскага сельсавета. Знаходзіцца за 10 кіламетраў на паўночны ўсход ад Стоўбцаў, 69 кіламетраў ад Мінска, 2 км ад чыгуначнай станцыі Кучкуны.
Да 30 кастрычніка 2009 года вёска ўваходзіла ў склад Слабадскога сельсавета.
Тумілавіцкі сельсавет
Тумі́лавіцкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Докшыцкага раёна Віцебскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — вёска Тумілавічы.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Докшыцкага раёна Вілейскай вобласці БССР. З 20 верасня 1944 года ў складзе Полацкай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — у складзе Маладзечанскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Несцераўшчынскага сельсавета, у склад сельсавета з Глінскага сельсавета Бягомльскага раёна Мінскай вобласці перададзена вёска Бірулі. З 20 студзеня 1960 года сельсавет у складзе Віцебскай вобласці. З 25 снежня 1962 года ў складзе Глыбоцкага раёна. З 6 студзеня 1965 года ў складзе адноўленага Докшыцкага раёна. На 1 студзеня 1974 года ў складзе Тумілавіцкага сельсавета 19 населеных пунктаў. 3 красавіка 1986 года ў склад сельсавета з Докшыцкага сельсавета перададзены 4 населеныя пункты (Вецяра, Первамайск, Плітніца і Таргуны). 30 чэрвеня 2008 года скасавана вёска Горнава 2.
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1558 чалавек, з іх 94,2 % — беларусы, 4,7 % — рускія, 0,4 % — украінцы.
Рубанава
Руба́нава (, Рубаново) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Астроўшчынскага сельсавета.
Гомельская і Жлобінская епархія
Гомельская і Жлобінская епархія — епархія Беларускай Праваслаўнай Царквы. Заснавана 20 ліпеня 1990 як Гомельская і Мазырская епархія. Пасля аднаўлення Тураўскай епархіі, да якой адыйшоў Мазыр, атрымала цяперашнюю назву. Раней (1907—1935) існавала Гомельскае вікарыяцтва Магілёўскай епархіі.
Гісторыя
У 1907 годзе было створана Гомельскае вікарыяцтва Магілёўскай епархіі (існавала да 1935 года) на чале з вікарным епіскапам, які меў тытул «епіскап Гомельскі». Першым епіскапам быў праасвяшчэннейшы Мітрафан (Краснапольскі), былы рэктар Магілёўскай духоўнай семінарыі.
Пасля рэвалюцыі 1917 года значная частка Гомельшчыны апынулася ў складзе РСФСР. З 1919 года да 1926 год існавала Гомельская губерня, куды ўвайшлі 8 паветаў скасаванай Магілёўскай губерні, Гомельскі і Рэчыцкі паветы. У 1923 годзе была створана Гомельская епархія, якая прымкнула да абнаўленцкай царквы. У 1924 годзе частка духавенства і міран на чале з епіскапам Ціханам далучылася да РПЦ Маскоўскага Патрыярхату і да 1934 года існавалі два епархіяльныя ўпраўленні.
У межах Гомельскай і Жлобінскай епархіі існуе Светлагорскае вікарыяцтва, епіскапам якога з’яўляецца Амвросій (Шаўцоў).
Сучасны стан
Епархія аб’ядноўвае прыходы і манастыры на тэрыторыі Буда-Кашалёўскага, Веткаўскага, Гомельскага, Добрушскага, Жлобінскага, Кармянскага, Лоеўскага, Рагачоўскага, Рэчыцкага, Светлагорскага, Чачэрскага раёнаў і г. Гомеля (Гомельская вобласць).
Монтацішкі
Мо́нтацішкі (, Монтатишки) — вёска ў Смаргонскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Крэўскага сельсавета.
Музей валуноў
Музей валуноў — парк-музей камянёў ва Уруччы. Створаны ў 1985 годзе. Не мае аналагаў ва ўсёй Садружнасці Незалежных Дзяржаў. Падобны музей меншых памераў ёсць толькі на тэрыторыі Літвы.
Валунамі выкладзена карта Беларусі. На ёй наваламі камянёў паказаныя населеныя пункты, а таксама рэчкі, азёры, ўзгор'і. У музеі сабраны камяні з усёй краіны (болей за 2134).
Тут знаходзяцца знакамітыя «Барысавы камяні», на якіх высечаныя шасціканцовыя крыжы і надпісы. «Крыж Стэфана Баторыя», у якога, па паданні, абедаў кароль Вялікага княства Літоўскага ў час паходу на ўсход. Сюды таксама быў прывезены валун з назвай «Дзед», які да канца XIX стагоддзя знаходзіўся у цэнтры Мінску на старажытным паганскім капішчы.
Стваральнікі музея
Ініцыятыўная група (першыя энтузіясты) па выкананні даследванняў валуннага матэрыялу на Беларусі: Група пошуку, абследвання і дастаўкі валуноў з найбольш характэрных раёнаў іх размяшчэння на пляцоўку музея: Распрацоўшчык Экспэрыментальнай базы — Інстытут Белдзяржпраект
Сонечнае зацьменне 11 лістапада 1863 года
Сонечнае зацьменне 11 лістапада 1863 года — кольцападобнае сонечнае зацьменне 121 сараса.
Зацьменне мела велічыню 0,9943 і дасягнула свайго максімуму ў 08:09:03 UTC у пункце з каардынатамі 75° пд. ш. 15° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 0 хв. 22 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 42 км.
Зацьменне 11 лістапада 1863 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1863 годзе і 156-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 17 мая 1863 года, наступнае — 6 мая 1864 года.
Пірыхій
Піры́хій (πυρρίχιος) — стапа ў антычнай (метрычнай) сістэме вершаскладання з двух кароткіх складоў. У сілаба-тоніцы пірыхіем называюць пропуск у якой-небудзь двухскладовай стапе (ямбе ці харэі) аднаго метрычнага націску. Пірыхіі ў адрозненне ад спандэяў сустракаюцца ў вершах вельмі часта. Па сутнасці ў вершы нялёгка знайсці «чысты» двухскладовы памер без пірыхіяў, якія могуць быць на самых розных месцах у радку (апрача апошняй стапы).
Педру Алварыш Кабрал
Педру Алварыш Кабрал (1467 ці 1468, Бельмонтэ — каля 1520, Сантарэн) — партугальскі мараплавец, якому належыць адкрыццё Бразіліі.
Адкрыццё Бразіліі
Паходзіў са шляхетнай партугальскай сям’і. Пасля ўдалага вяртання Васка да Гама быў пасланы ў Індыю каралём Мануэлам I у якасці адмірала 2-га партугальскага флоту, які складаўся з 13 караблёў і 1200 чалавек экіпажа.
Адплыў 9 сакавіка 1500 года з Лісабона, але, каб пазбегнуць зацішша на афрыканскім беразе, узяў больш заходні кірунак і праз месяц апынуўся ля берага Паўднёвай Амерыкі, цяпер бразільскага. 24 красавіка ён высадзіўся і назваў берагавую паласу Terra da Vera Cruz, абвясціўшы яе валоданнем Партугаліі.
Усведамляючы значэнне зробленага ім адкрыцця, Кабрал накіраваў у Лісабон аднаго з капітанаў, Гаспара дэ Лемуша, са знакамітым пасланнем каралю, якое напісаў яго сакратар Перу Ваш дэ Камін’я. Праз некалькі месяцаў кароль адправіў у Вера-Круш 3 каравелы пад камандаваннем адмірала Куэлью. Кабрал між тым аднавіў плаванне ў Індыю.
Allium talyschense
Allium talyschense — від травяністых раслін сямейства ; распаўсюджаны ў Арменіі і Азербайджане.
Апісанне
Лісткоў шмат, густа сядзяць, ніжнія ≈ 10 см даўжынёй, 3-4 см шырынёй. Пучкі кветак шматлікія і шматкветкавыя.
Распаўсюджанне
Распаўсюджаны ў Арменіі і Азербайджане.
NGC 893
NGC 893 (іншыя абазначэнні — ESO 298-29, MCG-7-5-17, AM 0217-413, IRAS02179-4137, PGC 8888) — спіральная галактыка (Sc) у сузор’і Фенікс.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Канстанцін Фёдаравіч Калайдовіч
Канстанцін Фёдаравіч Калайдовіч ( — ) — рускі гісторык, археограф, філолаг, даследчык мовы і побыту беларусаў, член-карэспандэнт Пецярбургскай АН.
Біяграфія
Сын Ф. Д. Калайдовіча, брат Івана і Пятра Калайдовічаў; самы вядомы член гэтай сям’і Канстанцін Калайдовіч нарадзіўся ў 1792 годзе (крыніцы паказваюць месяцам нараджэння май ці снежань, а месцам нараджэння Ялец, хаця яго ўнучка паказвала на Кіеў).
Вучыўся ў Ялецкім народным вучылішчы і ў Кіева-Магілянскай акадэміі. Пасля таго, як сям’я пераехала ў Маскву, вучыўся «на сваім кошце» ў гімназіі Маскоўскага ўніверсітэта. У 1807—1810 гадах вучыўся на славесным аддзяленні Маскоўскага ўніверсітэта, які скончыў са званнем кандыдата славесных навук. Яго настаўнікам быў прафесар [https://smafc.org/wiki/%D0%A2%D0%B8%D0%BC%D0%BA%D0%BE%D0%B2%D1%81%D0%BA%D0%B8%D0%B9,_%D0%A0%D0%BE%D0%BC%D0%B0%D0%BD_%D0%A4%D1%91%D0%B4%D0%BE%D1%80%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87 Р. Ф. Цімкоўскі] ; па ўспамінах Калайдовіча ў лісце да С. Н. Глінкі, ён у той час часта наведваў Карамзіна, быў шмат абавязаны Бекетава.
Яшчэ ў 1810 годзе ён быў прыняты ў таварыства выпрабавальнікаў прыроды, а потым заняўся літаратурай і старажытнасцямі і з 1811 года быў сапраўдным членам у маскоўскіх таварыствах аматараў славеснасці і гісторыі і старажытнасцей. Пачаў друкавацца ў «Весніку Еўропы», з 1813 года — пераважна артыкулы археалагічнага зместу.
Навуковая дзейнасць
У 1811—1812 гадах выкладаў расійскую гісторыю і геаграфію ў Маскоўскім універсітэцкім высакародным пансіёне і ўніверсітэцкай гімназіі. У 1812 годзе служыў у Маскоўскім апалчэнні. У маскоўскім пажары 1812 года згарэў дом Калайдовічаў («на Цвярской, каля Калядаў на Палашах»), загінулі бібліятэка, мінералагічны збор і нумізматычная калекцыя Калайдовіча. Вярнуўшыся ў Маскву, ён аднавіў выкладанне ў высакародным пансіёне.
З 28 красавіка 1813 г. служыў у Маскоўскім архіве замежных спраў. У 1813—1814 гг. займаўся навуковымі пошукамі для АІДР у маскоўскіх і навакольных кляштарных бібліятэках; у 1813 годзе выявіў тварэнні Іаана Экзарха «Багаслоўе» і «Шастоднеў», сачыненні Кірылы Тураўскага, прыпіску Даміда на Пскоўскай Апосталі 1307 г., якая суадносіцца са «Словам пра паход Ігаравы», у 1814 годзе.
У перыяд 25 снежня 1814 г. — 11 студзеня 1815 г. здзейсніў паездку па Уладзімірскай губерні для збірання старажытнасцяў. Не маючы сродкаў для перамяшчэння, падрабіў падарожную, у чым быў выкрыты гараднічым г. Дыванова, арыштаваны і заправоджаны пад канвоем назад у Маскву. Каб усцерагчы Калайдовіча ад далейшых разглядаў, бацька абвясціў яго псіхічнахворым і 1 лютага 1815 года змясціў у маскоўскі дом вар’ятаў («Матроская цішыня»), адкуль 15 ліпеня ён быў адпраўлены ў Мяфодзіеў. на пакаянні" было умовай атрымання свабоды пасля знаходжання ў доме для вар’ятаў. У 1816 годзе жыў у Калузе, дзе знайшоў экзэмпляр рукапісу Кіршы Данілава «Старажытнарускія вершы»; яна была выдадзена Калайдовічам у 1818 годзе з грунтоўнай прадмовай, якая прадстаўляе першы вопыт даследавання рускага быліннага эпасу.
Пеон
Пео́н — чатырохскладовая стапа, якая складаецца з аднаго доўгага і трох кароткіх (у метрычным вершаскладанні) або аднаго націскнога і трох ненаціскных (у сілаба-танічным вершаскладанні) складоў. Націск (доўгі склад) у пэоне можа стаяць на першым, другім, трэцім або чацвёртым месцах. У сілаба-тоніцы чыстыя пэоны сустракаюцца вельмі рэдка, звычайна яны ўзнікаюць у радках пірыхіізаваных двухскладовых памераў.
Канстанцін Фёдаравіч Калайдовіч
Навуковая дзейнасць
Сапраўдны член Маскоўскага таварыства гісторыі і старажытнасцей Расійскіх і Таварыства аматараў расійскай славеснасці (1822). Член-карэспандэнт Санкт-Пецярбургскай Акадэміі навук (1825). Член Маскоўскага таварыства даследчыкаў прыроды (з 1827).
У канцы 1827 года атрымаў дазвол на выданне часопіса «Рускі глядач», у якім меў намер знаёміць публіку са знойдзенымі помнікамі і дакументамі, з якіх толькі невялікая частка стала здабыткам навукі. Аднак цяжкая душэўная хвароба перашкодзіла яму ажыццявіць задуманае. Хаця праз год псіхічная хвароба прайшла, цялесныя хваробы неўзабаве прывялі да яго смерці. П. А. Бяссонаў указаў дату смерці 19 красавіка 1832 года. Аднак па надпісе на надмагільным помніку і па сведчанні ўнучкі памёр ён 16 (28) красавіка 1832 года. А 19 красавіка адбылося адпяванне і пахаванне на Ваганькаўскіх могілках; магіла згублена.
Паперы Калайдовіча пасля яго смерці былі набыты М. П. Пагодзіным.