cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Кастаньёле-П’емонтэ
Кастан'ёле-П'емонтэ (Castagnole Piemonte) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Турын.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Рох.
Узняцце сцяга на Іодзіме
«Узняцце сцяга на Іодзіме» (Raising the Flag on Iwo Jima) — гістарычны фотаздымак, зроблены 23 лютага 1945 года. Яна адлюстроўвае пяцярых марскіх пяхотнікаў ЗША і санітара ВМС ЗША, якія паднімаюць сцяг Злучаных Штатаў на вяршыні гары Сурыбаці падчас ў Другой сусветнай вайне.
Фатаграфія стала надзвычай папулярнай, быўшы перадрукаванай у тысячах публікацый. Пазней яна стала адзінай фатаграфіяй, якая атрымала ў год публікацыі кадра. У ЗША здымак стаў адным з найбольш значных і вядомых вобразаў вайны, а таксама, верагодна, стаў найбольш часта ўзнаўляемай у рэпрадукцыях фатаграфіяй усіх часоў.
З шасці чалавек, адлюстраваных на фатаграфіі, трое (Франклін Сузлі, Гарлон Блок і ) былі забітыя ў наступных баях; трое засталіся ў жывых (Гаральд Шульц, Рэнэ Ганьён і ) і сталі знакамітасцямі пасля ўстанаўлення іх асоб па фатаграфіі. Да 2016 года памылкова лічылася, што на фатаграфіі быў адлюстраваны не Гаральд Шульц, а Джон Брэдлі. Фатаграфія пазней выкарыстоўвалася скульптарам Феліксам дэ Уэлданам для стварэння, размешчанага побач з.
Падзеі, звязаныя з узняццем сцяга над Іодзімай, апісаны ў мастацкім фільме «».
Карлус Алберту Парэйра
Ка́рлус Албе́рту Парэ́йра або Карлас Альберта Парэйра (Carlos Alberto Gomes Parreira; нар., Рыа-дэ-Жанэйра) — бразільскі футбольны трэнер, які прывёў зборную Бразіліі да перамогі ў чэмпіянаце свету 1994.
NGC 5322
NGC 5322 (іншыя абазначэнні — UGC 8745, MCG 10-20-35, ZWG 295.17, PGC 49044) — эліптычная галактыка (E2) ў сузор’і Вялікая Мядзведзіца.
Касцёл Найсвяцейшай Дзевы Марыі і кляштар бернардзінцаў (Цітувенай)
Гісторыя
Заснаваны у пачатку XVII ст. ў мястэчку Цітавяны ў Жамойці вялікім харужым літоўскім Андрэем Валовічам.
Касцёл узведзены ў 1614—1639 гг. Т. Касперам(?), вежы і франтон — у 1759—1771 гг. У 1783 годзе інтэр'еры рэканструяваны ў стылі барока. У кляштары была школа для шляхты. У 1771—1773 гг. насупраць касцёла пабудаваны аркадныя галерэі. У 1775 годзе па фундацыі Ю. Гружэўскага узведзена капліца.
Чарняўка (прыток Рудзеі)
Чарня́ўка — рака ў Магілёўскім раёне і на мяжы Магілёўскага з Чавускім раёнам Магілёўскай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Рудзея.
Даўжыня ракі 15 км. Плошча вадазбору 64 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,8 м/км. Вадазбор у межах Аршанска-Магілёўскай раўніны. Каля 17 % вадазбору ўкрыта лесам. Рака пачынаецца каля вёскі Шэжэр, упадае ў Рудзею (вадасховішча Рудзея) каля вёскі Гародня. Рэчышча каналізаванае. На рацэ каля вёскі Галяні сажалка.
Касцёл Найсвяцейшай Дзевы Марыі і кляштар бернардзінцаў (Цітувенай)
Архітэктура
Касцёл уяўляе сабой трохнефную базіліку з доўгім прэсбітэрыем і высокім дахам і спічастымі вокнамі. Галоўны фасад упрыгожаны двума чатырохяруснымі вежамі і высокім двухярусным франтонам. Унутры алтары ў стылі ракако.
Насупраць касцёла аркадныя галерэі, якія ўтвараюць двор, ўпрыгожаныя 27 фрэскамі 1824 года, гарэльефнымі кампазіцыямі. У цэнтры двара двухярусная капліца, на франтоне якой картуш з гербам фундатара Ю. Гружэўскага.
Да касцёла з усходняга боку прыбудаваны тры жылыя двухпавярховыя карпусы, упрыгожаныя парталамі, карнізамі, фрызамі ў стылі рэнесанс, якія ўтвараюць невялікі ўнутраны двор. Франтон рызаліта галоўнага корпуса трохступенчаты. Планіроўка памяшканняў анфіладная, некаторыя з іх распісаны ў XVIII ст. фрэскамі.
Вышэйшая медыцынская школа ў Беластоку
Вышэйшая медыцынская школа ў Беластоку (Wyższa Szkoła Medyczna w Białymstoku) — польская прыватная вышэйшая навучальная ўстанова, якая знаходзіцца ў Беластоку.
Агульная характарыстыка
Заснавана ў 2003 годзе, да 2012 года функцыянавала як Вышэйшая школа касметалогіі і аховы здароўя ў Беластоку. Вучэльня дае магчымасць атрымаць вышэйшую адукацыю па пяці спецыяльнасцях першай і другой ступені: біятэхналогія, фізіятэрапія, касметалогія, медсястрынская справа, неадкладная медыцынская дапамога. Акрамя таго, студэнты маюць магчымасць атрымаць і паслядыпломную адукацыю.
Анастасія Аляксееўна Каменскіх
Анастасія Аляксееўна Каменскіх (Анастасія Олексіївна Каменських;, Кіеў, УССР) — украінская спявачка. Атрымала вядомасць як удзельніца гурта «Патап і Насця» (2006—2017), вядзе сольную кар’еру пад псеўданімам NK.
Раннія гады
Нарадзілася 4 мая 1987 года ў Кіеве.
Бацька — Аляксей Іосіфавіч Жмур. Маці — Лідзія Пятроўна Каменскіх, працавала ў Народным хоры імя Р. Вяроўкі. Хросная маці — Ала Кудлай.
У пяць гадоў паехала ў Францыю па праграме абмену, дзе прабыла два месяцы. У шэсць гадоў паехала ў Італію, дзе пражыла сем гадоў, вывучыла Італьянскую мову і наведвала мясцовую школу.
У Кіеве вучылася ў Пячэрскай гімназіі. У 15 гадоў скончыла музычную школу па класе фартэпіяна. Восем гадоў прафесійна займалася танцамі — балетам. Пасля школы паступіла ва Украінска-амерыканскі гуманітарны інстытут, дзе выкладанне вядзецца на англійскай мове.
Кар’ера спявачкі пачалася ў 2004 годзе, калі яна прыняла ўдзел у фестывалі «Чарнаморскія гульні».У 2005 годзе атрымала ў Лондане ўзнагароду UBN Awards як «Адкрыццё года».
2006—2016: «Патап і Насця»
На працягу 2006—2017 гадоў NK была ўдзельніцай самага папулярнага дуэта сярод рускамоўнага насельніцтва «Патап і Насця» разам з Патапам.
Пасля сумеснага кліпа з рэперам на папулярную песню «Без любви» пачаліся канцэрты, здымкі і гастролі. Пасля дуэт зняў кліп на песню «Не пара». Насцю пачалі запрашаць на шматлікія тэлевізійныя здымкі.
Вясной 2009 года Насця разам Дзмітрыем Дзікусарам удзельнічала ў дабрачынным тэлевізійным праекце «Танцую для цябе», але неўзабаве яны пакінулі праект з-за запланаваных гастроляў «Патапа і Насці» у Германіі.
У лютым 2010 года Насця была прызнана «Самай прыгожай жанчынай Украіны 2009» па версіі часопіса «Viva».
2017—цяпер: сольная кар’ера і праект NK
Улетку 2017 года стала вядома што Насця стане суддзёй восьмага сезона «X-Фактар» прэм’ера якога адбылася восенню на тэлеканале СТБ.
24 кастрычніка ў відэа звароце Насця разам з Аляксеем Патапенкам абвясціла аб творчай паўзе дуэта «Патап і Насця». Неўзабаве стала вядома што Насця пачынае сольную кар’еру, але ўжо пад псеўданімам NK. 2 лістапада яна выпусціла свой рускамоўны кліп «#этомояночь», які сабраў мільёны праглядаў на YouTube і стаў вірусным у сацыяльных сетках. У снежні выпусціла акустычны зборнік калядных песень і фільм «Xmas with NK», у якім змясціліся самыя папулярныя калядныя песні на чатырох мовах (украінскай, рускай, італьянскай, англійскай).
9 красавіка 2018 года на «Вечары прэм’ер з Кацярынай Асадчай» NK праспявала першую ўкраінамоўную песню ў сваім рэпертуары «Тримай», а ўжо восенню яе прэзентавалі на найбуйнейшай італьянскай радыёстанцыі «Rai Radio».
12 кастрычніка — выйшаў сольны альбом «No Komments» і кліп да песні «LOMALA». Уключае 10 кампазіцый на ўкраінскай, рускай і англійскай мовах.
У лютым 2019 года выйшаў кліп на песню «Попа как у Ким» у кліпе да гледачоў звярнуліся блогеры праекта «Чоткий Паца». У тым жа месяцы яна знялася для вокладкі ўкраінскага Cosmopolitan.
25 красавіка NK выпусціла музычнае відэа на свой другі ўкраінамоўны трэк «Обіцяю», які яна прэзентавала 10 красавіка на «Вечары прэм’ер з Кацярынай Асадчай». Песня з’яўляецца прызнаннем у каханні загадкавага выбранніка, якога спявачка хавае ад прэсы. Паводле задумы рэжысёраў Дзяніса Манохі і Максіма Шаўкоўнікава, відэа стала аднаўленнем шэдэўраў вялікіх мастакоў розных эпох. У Відэа яна паўстала ў дзевяці вобразах, у прыватнасці Моны Лізы, Фрыды Кало, Алімпіі з карціны Манэ і іншых. Ужо ў наступным месяцы ўкраінскі рэпер і прадзюсар Патап 23 мая прэзентаваў музычнае відэа на песню «Константа», у якой ён прызнаўся ў каханні да NK<.
8 ліпеня NK адкрывала канцэрт калумбійскага спевака Малума падчас яго выступу ў Палацы спорту у Кіеве. У тым жа месяцы яна выступіла на музычным фестывалі «Atlas Weekend» у Кіеве і на расійскім фестывалі «Жара» ў Баку (Азербайджан).
У 2019 годзе, па дадзеных TopHit, відэакліп «Попа как у Ким» сабраў 17 781 217 праглядаў на YouTube, а агульная колькасць на канале — 74 263 283 праглядаў. У 2020 годзе, відэакліп на песню «Elefante» сабраў 15 178 543 прагляду.
У 2021 годзе, па дадзеных TopHit, NK мела 718 947 эфіраў на ўкраінскіх радыёстанцыях.
Лінія адзення
2017 — запусціла брэнд спартыўнага адзення «NKsport». У першую калекцыю ўвайшлі 17 мадэляў — футболкі, спартыўныя касцюмы, легінсы і брыджы, выпушчана 10 калекцый.
Дабрачыннасць
З 2017 года пастаянна ўдзельнічае ў «Charity Weekend». Сабраныя падчас мерапрыемства сродкі перадаюцца ў ДУ Інстытут траўматалогіі і артапедыі НАМН Украіны.
Пачынаючы з 2017 года, спявачка актыўна супрацоўнічае з дабрачынным фондам «Життєлюб». Па стане на 2018 год, Насця Каменскіх далучылася да 3 кампаній. Акрамя гэтага, быў запушчаны аўкцыён па продажы сцэнічнага рэквізіту і адзення артысткі з мэтай збору сродкаў для пабудовы двух пунктаў кармлення людзей сталага ўзросту «Абед без бед».
У 2018 годзе стала ганаровым сябрам фіналу Жаночая Ліга чэмпіёнаў УЕФА 2018.
Бальцэрс
Бальцэрс (ням. Balzers) — абшчына ў княстве Ліхтэнштэйн.
Насельніцтва — 4509 чал. Афіцыйны код — 7003.
Гісторыя і культура
Гістарычна ў сучасную камуну ўваходзілі дзве вёскі — Бальцэрс і Мельс на захадзе. У культурах двух вёсак ёсць малапрыкметныя адрозненні, якія праяўляюцца ў некаторых звычаях, такіх як «Funken» (літар. «Іскра») — вясновы рытуал, які мае дахрысціянскія паходжанне, які складаецца ў развядзенні вялікага вогнішча, які да гэтага часу праводзіцца ў кожнай вёсцы асобна.
Алена Паўлаўна Радзялоўская
Алена Паўлаўна Радзяло́ўская (, Варшава — ) — тэатра, народная артыстка БССР (1953).
La Ondo de Esperanto
La Ondo de Esperanto (Вална эсперанта) - часопіс на мове эсперанта, які выдаваўся ў Расіі з 1909 па 1917 год (Масква) і адноўлены ў 1991 годзе выдавецтвам Sezonoj, першапачаткова ў Екацярынбурге, з 2001 года ў Калінінградзе. З 1997 г. выходзіць штомесячна на 28 старонках А4 са штогадовым літаратурны дадаткам. З 2007 года часопіс магчыма чытаць у фармаце PDF-файла, а ў сакавіку 2016 года быў прапанаваны фармат EPUB. З 2017 года часопіс больш не выходзіць у выглядзе папяровага выдання, а толькі ў электроннай форме. У канцы вераня 2019 года было абвешчана аб спыненні выхаду часопіса, апошні нумар якога запланаваны на 30-га снежня 2019.
Часопіс публікуе матэрыялы аб падзеях у свеце, звязаных з эсперанта. У рубрыцы "Трыбуна" абмяркоўваюцца праблемы эсперанта-грамадства і сусветнай палітыкі. Акрамя таго, у кожным нумары друкуецца арыгінальная і перакладная мастацкая літаратура, рэцэнзіі на новыя кнігі і дзіскі, артыкулы па гісторыі і лінгвістыцы. Рэгулярна адбываюцца інтэлектуальныя конкуры, ёсць вугалок гумару.
Штогод рэдакцыя вызначае "Эсперантыста года", у галасаванні ўдзельнічаюць эксперты з розных краін света.
Лядовы палац спорту (Гродна)
Лядовы палац спорту (поўная назва Дзяржаўная ўстанова культурна-спартыўны комплекс «Лядовы палац спорту») — спарткомплекс у горадзе Гродна, Беларусь.
Умяшчальнасць — 2487 гледачоў, асноўнае прызначэнне — правядзенне матчаў па хакеі з шайбай. Арэна з’яўляецца дамашняй пляцоўкай хакейнага клуба «Нёман». У вольны ад спартыўных мерапрыемстваў час лядовая пляцоўка задзейнічана для правядзення масавых катанняў на каньках.
Гісторыя
Лядовы палац спорту ў Гродне будаваўся паэтапна з 1989 па 1999 год. Афіцыйнае адкрыццё палаца адбылося 7 снежня 1991 года перад матчам з харкаўскім «Дынама». З 1991 года пачаў эксплуатавацца крыты каток. Паралельна вялося будаўніцтва абслуговых памяшканняў. У 1995 годзе пабудаваныя бытавыя памяшканні левага крыла, а ў 1997 годзе — правага. Пасля наведвання 4 сакавіка 1998 года Лядовага палаца Прэзідэнтам Рэспублікі Беларусь Аляксандрам Лукашэнкам, было прынята рашэнне аб паскарэнні рэканструкцыі і будаўніцтва спартыўнага комплексу. У снежні 1999 пачала функцыянаваць асноўная частка палаца, уключаючы галоўны корпус з лядовай арэнай, глядзельнай залай, вестыбюльнай групай, кулуарамі і дапаможнымі памяшканнямі. Пры гэтым колькасць месцаў для гледачоў скарацілася з 3000 да 2487. Урачыстае адкрыццё абноўленага Лядовага палаца прайшло 11 снежня 1999 пры ўдзеле Аляксандра Лукашэнкі.
Апісанне арэны
Асноўная частка комплексу — хакейная арэна з пляцоўкай 30x60 метраў. Трыбуны умяшчальнасцю 2487 гледачоў размешчаны ў выглядзе амфітэатра вакол арэны. Верхнюю частку трыбун па перыметры залы абгінае галерэя. Прадугледжана магчымасць трансфармавання лядовай пляцоўкі ў пляцоўку для гульнявых відаў спорту, спартыўных адзінаборстваў, цяжкай атлетыкі, гімнастыкі, бокса, а таксама ў сцэну для правядзення канцэртаў і іншых відовішчных мерапрыемстваў (пры канцэртнай кампаноўцы з танцпляцам прадаецца да 3500 квіткоў). На арэне праводзяцца матчы і трэніроўкі хакейнага клуба «Нёман», вучэбна-трэніровачныя заняткі СДЮШАР № 10, заняткі групы па шорт-трэку, навучанне дзяцей фігурным катанні, масавыя катанні для насельніцтва. Лядовы палац спорту мае спартыўную залу 18х36 метраў для заняткаў валейболам, баскетболам, тэнісам. Дзейнічаюць фітнес-цэнтр з заламі сілавой падрыхтоўкі, аэробікі і харэаграфіі, медыка-аднаўленчы цэнтр з кабінетам масажу, гідрамасажу, саунай і салярыем. У Палацы размешчаны два кафэ і крама хакейнага спортінвентара, турбюро.
Верэс
Насельніцтва складае 2658 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 326 чал./км². Займае плошчу 8 км². Паштовы індэкс — 11029. Тэлефонны код — 0125.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Saint-Gilles.
Бітва за Ірун (1936)
Перадумовы
Ірун размешчаны на паўночна-ўсходнім узбярэжжы Іспаніі, паміж мяжой Францыі і горадам Сан-Себасцьян. У канцы ліпеня Навара, цытадэль карлістаў, была захоплена атрадамі рэкетэ, пасля чаго пачаліся масавыя рэпрэсіі супраць унесеных у чорны спіс мірных жыхароў. У пачатку жніўня палкоўнік карлістаў Хасэ Сальчага і палкоўнік Альфонса Беарлегуі па загадзе генерала Эміліа Мола ўзначалілі наступленне ў бок Іруна.
Сілы
Сілы палкоўніка Беарлегуі былі малалікімі, але ў іх распараджэнні былі 155-мм артылерыйскія гарматы, нямецкія лёгкія танкі, самалёты Junkers Ju 52 і злучэнне з 700 байцоў іспанскага легіёна.
Горад абаранялі 3000 рэспубліканцаў, уключаючы апалчэнцаў НКП, астурыйскіх шахцёраў, баскскіх нацыяналістаў і французскіх камуністаў-добраахвотнікаў. Аднак яны былі дрэнна ўзброены і не мелі належнай ваеннай падрыхтоўкі.
Бітва
11 жніўня караблі нацыяналістаў «Іспанія» (лінкор), «Альмірантэ» (крэйсер) і «Веласка» (эсмінец) пачалі абстрэл горада. Асноўныя баі разгарнуліся на хрыбце Пунца.
Французы закрылі мяжу з Іспаніяй 8 жніўня, што прывяло да недахопу боепрыпасаў і харчоў у шэрагах рэспубліканцаў. Калі рэспубліканцы, нарэшце, пакінулі горад, адыходзячыя сілы анархістаў, раз’юшаныя адсутнасцю боепрыпасаў, падпалілі Ірун, каб знішчыць тое, што магло спатрэбіцца нацыяналістам.
Палкоўнік Беарлегуі быў паранены снайперскай куляй, калі ўвайшоў у горад. Ён адмовіўся лячыць рану і неўзабаве памёр ад гангрэны.
Наступствы
Пасля Іруна батальёны нацыяналістаў накіраваліся на захад, у бок Сан-Себасцьяна.
999 (гурт)
«999» (Three nine) — украінскі рок-гурт з горада Львова. Лідар гурта — гітарыст і вакаліст Аляксандр Ведзенін.
Гурт заснавалі Аляксандр Мельнік, Глеб Толстый і Ігар Толоха ў 1986 годзе. Гурт распадаецца праз год. Аднак ў 1988 годзе Аляксандр Ведзенін і Толоха зноў яго збіраюць. Музыкі прымаюць удзел у фестывалі «Голосєєво-88». У канцы 1988 года гурт ізноў распадаецца і збіраецца зноў толькі праз год. У трэцім складзе гурт заваёўвае «Гран-пры» ў Львове і становіцца лаўрэатам фестывалю «Червона Рута». Пазней яны паспяхова гастралююць па Сярэдняй і Заходняй Еўропе, даюць бясплатны канцэрт на плошчы ў Мюнхене.
Песні "Галілей" і "Вальс з ядом" неаднаразова трапляюць на верхавіну польскіх і украінскіх чартаў.
Нойбургскія маёнткі
Нойбургі (Neuburger) — дынастыя князёў нямецкага княства Нойбург, прадстаўнікі якой на працягу 1695—1744 гадоў валодалі так званымі Нойбургскімі маёнткамі ў ВКЛ — Слуцкім княствам, Себежскім і Невельскім графствамі, Копыссю, Раманавам, Беліцай, Кейданамі, Біржамі, Заблудавам. Пачатак утварэнню гэтага своеасаблівага анклава на тэрыторыі ВКЛ паклаў другі шлюб (10 жніўня 1688) адзінай дачкі Багуслава Радзівіла (1620—1669) Людвікі Караліны (па-нямецку: Луізы Шарлоты; 27 лютага ці 9 сакавіка 1667 — 25 сакавіка 1695) з князем нойбургскім Карлам Філіпам (4 лістапада 1661 — 31 снежня 1742), у 1697 годзе беспаспяховым прэтэндэнтам на польскую карону, з 1716 года курфюрстам-пфальцграфам Рэйнскім. Пасля смерці Людвікі Караліны яе ўладанні ў ВКЛ, спадчына Багуслава Радзівіла, перайшлі да двухгадовай дачкі Лізаветы Аўгусты Сафіі (17 сакавіка 1693 — 30 студзеня 1728), якой апекаваўся бацька, князь Карл Філіп Нойбург. З 1717 года Лізавета Аўгуста Сафія была замужам за пфальцграфам Зульцбахскім Іозефам Карлам Эмануэлем (1693—1729); пасля яе смерці «Нойбургскія маёнткі» перайшлі да трох дачок ад гэтага шлюбу: Лізаветы Аўгусты (17 студзеня 1721 — 17 жніўня 1794), Марыі Анны Шарлоты (22 чэрвеня 1722 — 25 красавіка 1790) і Марыі Францыскі Даратэі (16 чэрвеня 1724 — 15 лістапада 1794), якімі ізноў апекаваўся Карл Філіп. Яго смерць у 1742 годзе прыспешыла аднаўленне спадчынных правоў Радзівілаў на «Нойбургскія маёнткі», якія на працягу паўстагоддзя былі сталым аб'ектам судовых працэсаў і ўзброеных наездаў прэтэндэнтаў з буйных вялікалітоўскіх магнацкіх родаў. Пасля працяглых перамоў з Нойбургамі і іншымі зацікаўленымі бакамі іх уладальнікам 22 мая 1744 года стаў князь Геранім Фларыян Радзівіл, якому давялося заплаціць 230 тысяч дукатаў кампенсацыі новаму курфюрсту-пфальцграфу Рэйнскаму Карлу Тэадору (1724—1799), мужу Лізаветы Аўгусты, а таксама 2 млн злотых Сапегам, 1 млн злотых прускаму каралю Фрыдрыху II і іншым у якасці кампенсацыі.
Цэнтрам велізарнай латыфундыі Нойбургаў у ВКЛ, у якой пасля Людвікі Караліны ніхто з іх не бываў, быў Слуцк. Усё кіраванне адбывалася праз эканомаў (з 1682 па 1714 год гэту пасаду займаў Станіслаў Незабытоўскі), злоўжыванні якіх выклікалі рэзкія пратэсты мясцовага насельніцтва, якія часта перарасталі ў паўстанні (1684, 1685, 1695, 1699 і г. д.). Нягледзячы на высокія падаткі і злоўжыванні, Слуцк пры Нойбургах быў буйнейшым эканамічным цэнтрам Беларусі, які па колькасці мануфактур і цэхаў і аб'ёме іх вытворчасці далёка перавышаў іншыя гарады. Экстэрытарыяльнасць «Нойбургскіх маёнткаў» спрыяла і большай, чым у іншых частках ВКЛ, рэлігійнай талерантнасці: праваслаўным Слуцкага княства было дазволена заставацца па-за Уніяй (толькі ў Слуцку налічвалася 14 праваслаўных цэркваў); Людвіка Караліна, гарачая прыхільніца кальвінізму, усяляк падтрымлівала гэту канфесію, якой у 1693 годзе падаравала слуцкую друкарню, выдаткавала значныя сродкі на выданне тут Новага Запавету на літоўскай мове. Працяглая эканамічная і культурная адасобленасць «Нойбургскіх маёнткаў» ад ВКЛ праяўлялася і пазней: тут быў галоўны асяродак рэлігійнага «дысідэнцтва» ў ВКЛ, што выявілася, напрыклад, у Слуцкай канфедэрацыі 1767 года.
Ліўская мова
Ліўская мова (саманазва: Līvõ kēļ) — фіна-ўгорская мова, калісьці распаўсюджаная ў Курземе, Латвія. Родная мова ліваў.
Ліўская мова блізкая да эстонскай і фінскай моў. Алфавіт складзены ў XIX ст. на аснове лацінкі, налічвае 39 літар: <p style="font-size: large;"> a A, ā Ā, ä Ä, ǟ Ǟ, b B, d D, ḑ Ḑ, e E, ē Ē, f F, g G, h H, i I, ī Ī, j J, k K, l L, ļ Ļ, m M, n N, ņ Ņ, o O, ō Ō, ȯ Ȯ, ȱ Ȱ, (ö Ö), (ȫ Ȫ), õ Õ, ȭ Ȭ, p P, r R, ŗ Ŗ, s S, š Š, t T, ț Ț, u U, ū Ū, v V, (y Y), (ȳ Ȳ), z Z, ž Ž
Першая кніга на ліўскай мове апублікавана ў 1863 годзе.
У 2013 годзе ў Канадзе памёр апошні носьбіт ліўскай мовы, для якога гэтая мова была першай роднай.
Менавіта ліўскае suž «воўк» з’яўляецца фанетычна найбліжэйшым словам з усёй фінскай лексікі (эстонскае suzi, фінскае susi) да першакрыніцы, ад якой пайшла назва дняпроўскай ракі Сож (Suž > Съжь > Сож). Узнікненне назвы адносяць да часоў балцка-фінскага ўзаемадзеяння ў рэгіёне сожскіх вярхоўяў, пачатак якога датуюць 4400-4200 гг. да н.э. Тады, у пачатку сярэдняга неаліту, на тэрыторыю протабалтаў (Нарвенская і Нёманская археалагічныя культуры) з паўночнага ўсходу насунулася фіна-вугорская па паходжанні археалагічная культура ямачна-грабенчатай керамікі.
Трасціно
Трасціно́ (, Тростино) — вёска ў Хоцімскім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі, пры сутоцы ракі Трасцінкі з Мужычком. Адміністрацыйны цэнтр Трасцінскага сельсавета. Знаходзіцца за 10 км на паўночны захад ад Хоцімска, за 47 км ад чыгуначнай станцыі Камунары (лінія Клімавічы—Сураж), на аўтамабільнай дарозе Клімавічы — Хоцімск.
Гісторыя
Тэрыторыя вёскі была заселена яшчэ ў старажытныя часы, пра што сведчаць каля 100 крывіцкіх курганоў ва ўрочышчы Мясцішча на беразе Трасцінкі, якія былі выяўлены і раскапаны сялянамі ў 1910—1911 гадах. Курганы адносяцца да XІ—XІV стагоддзяў.
Па летапісных крыніцах паселішча вядома з 1662 года ў Рэчыцкім павеце Вялікага Княства Літоўскага, калі яно была перададзена вайскоўцу гусарскай харугвы Габрыэлю Керсноўскаму. У 1762 годзе згадваецца як сяло, шляхецкая ўласнасць у Мсціслаўскім ваяводстве Вялікага Княства Літоўскага, меўся шынок.
У выніку першага падзелу Рэчы Паспалітай у 1772 годзе Трасціно апынулася ў Клімавіцкім павеце Магілёўскай губерні Расійскай імперыі. Згодна з эканамічным апісаннем 1784 года, сяло было агульным уладаннем «Антона Станіслава — сына Ланы і жонкі яго Хрысціны Ігнацьевай, дачкі Іосіфа Станіславава, і дзяцей яго: Ягнація, Яфіма, Езафата, Іосіфа», налічвалася 1623 дзесяціны зямлі. У 1811 годзе — ўладанне памешчыка. Сяляне ў чэрвені 1861 года адмовіліся адбываць памешчыцкую павіннасць.
У 1885 годзе — сяло ў Хоцімскай воласці Клімавіцкага павета, дзейнічала царква. Частка вяскоўцаў займалася адыходным промыслам. Па выніках перапісу 1897 года, побач з сялом існаваў аднайменны фальварак Гумінскіх (450 дзесяцін зямлі) і фальварак Маркаўка (1 двор, 7 жыхароў). У 1896 годзе ў вёсцы адкрылася школа, для якой у 1906 годзе было ўзведзена памяшканне. У 1905 годзе ў ёй навучаліся 46 хлопчыкаў і 5 дзяўчынак.
У выніку першага ўзбуйнення БССР у 1924 годзе Трасціно апынулася ў Хоцімскім раёне Калінінскай акругі, з 20 лютага 1938 года — Магілёўскай вобласці БССР, дзе 20 жніўня 1924 года вёска стала цэнтрам сельсавета. У 1929 годзе арганізаваны калгас «Новы шлях», які аб’ядноўваў 96 гаспадарак. У 1930 годзе для школы было пабудавана новае памяшканне.
З сярэдзіны жніўня 1941 да 28 верасня 1943 года Трасціно знаходзілася пад нямецкай акупацыяй. У памяць аб 117 вяскоўцах, якія загінулі ў часе вайны, у 1967 годзе быў пастаўлены помнік.
У 1962—1966 гадах Хоцімскі раён і Трасцінскі сельсавет былі скасаваны, і вёска была перададзена Забельшынскаму сельсавету Клімавіцкага раёна. У 1966 годзе вёска была вернута ў склад Хоцімскага раёна, а ў 1971 годзе — адноўленага Трасцінскага сельсавета.
У 1975 годзе ў склад Трасціна ўвайшлі вёскі Зарэчча 1 і Зарэчча 2, а таксама Азёрная (былая вёска Мужычок).
Па звестках канца 1980-х гадоў, вёска з’яўлялася цэнтрам саўгаса «Трасціно» (утвораны ў 1965 годзе), працавалі аддзяленні банка і сувязі, бібліятэка, гандлёвы цэнтр, дзіцячы сад, клуб, комплексны прыёмны пункт бытавога абслугоўвання насельніцтва, сталовая, сярэдняя школа і фельчарска-акушэрскі пункт.
Інфраструктура
У вёсцы працуюць аддзяленне сувязі, бібліятэка, Дом культуры, праваслаўная царква і сярэдняя школа.
Забудова
Трасціно забудоўваецца паводле плана, распрацаванага «Магілёўграмадзянпраектам» у 1981 годзе. Рэкі падзяляюць вёску на дзве часткі. У забудове пераважаюць традыцыйныя драўляныя сялянскія хаты. Новыя вуліцы, размешчаныя на поўначы і паўночным захадзе, забудаваны аднакватэрнымі і шматкватэрнымі цаглянымі дамамі. На захадзе і поўдні — вытворчыя будынкі.
Стэрлінгскі ўніверсітэт
Стэрлінгскі ўніверсітэт (University of Stirling) — брытанская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Стэрліг у Шатландыі.
Агульная характарыстыка
Кампус універсітэта займае прыблізна 360 акраў (1,5 км2), уключаючы інавацыйны парк ўніверсітэта і цэнтр дэменцыі. Кампус з яго дзікай прыродай, азёрамі і сумессю мясцовай і экзатычнай флоры размешчаны ў перадгор'ях Очыл і часта лічыцца адным з самых прыгожых у Вялікабрытаніі. У 2002 годзе ўніверсітэт і ландшафт Эйртры былі вызначаны Міжнародным саветам па помніках і гістарычным мясцінам адным з 20 лепшых аб'ектаў спадчыны Вялікабрытаніі ХХ стагоддзя.
Універсітэт прыцягвае студэнтаў па самых розных кірунках навучання. У 2020/2021 навучальным годзе ў ім навучалася больш за 14 000 студэнтаў завочнай і дзённай формы навучання. Ён мае міжнародныя партнёрскія праграмы ў Кітаі, з Сінгапурам і Аманам. Універсітэт прапануе ступень магістра ў галіне правоў чалавека і дыпламатыі, гэта адзіная ў свеце праграма па правах чалавека і дыпламатыі, якая выкладаецца ў партнёрстве з вядучым навучальным органам Арганізацыі Аб'яднаных Нацый - Інстытутам падрыхтоўкі і даследаванняў ААН.
Цэлясцін Лявонавіч Бурстын
Біяграфія
Скончыў Венскі ўніверсітэт у 1911 годзе.
У 1931—1937 гадах дырэктар Фізіка-тэхнічнага інстытута АН БССР. З 1936 года акадэмік-сакратар Аддзялення прыродазнаўчых і матэматычных, прыродазнаўчых і тэхнічных навук АН БССР. Пражываў у кватэры № 43 Дома спецыялістаў па вул. Савецкай у Менску.
Арыштаваны 11 снежня 1937 года ва ўласнай кватэры. Асу­джаны за «шпіёнскую дзейнасць на карысць Аўстрыі і Польшчы». Загінуў (не вытрывала катаванняў сэрца) у мінскай турме НКУС 2.10.1938. Рэабілітаваны пастановай намесніка галоўнага ваеннага пракурора БВА 2.3.1956. Асабовая справа Б. № 5560-с захоў­ваецца ў архіве КДБ Беларусі.
Навуковая дзейнасць
Навуковыя працы па дыферэнцыяльнай геаметрыі, дыферэнцыяльных раўнаннях, алгебры. Разам з і  распрацаваў тэорыю супольнасці сістэм. Распрацаваў арыгінальныя метады інтэгравання пфафавых і картанавых агрэгатаў, вырашыў праблему Пфафа для сістэм дыферэнцыяльных ураўненняў з прыватнымі вытворнымі, праблему Кашы для гэтага рода ўраўненняў.
Даказаў фундаментальную тэарэму аб укладанні ў.
Перапісваўся з Альбертам Эйнштэйнам.
Напісаў адзін з першых падручнікаў для ВНУ па дыферэнцыяльнай геаметрыі на беларускай мове.
Верацёйка
Верацёйка, Верацця, Вярэцейка, Вярэцця — рака ў Ваўкавыскім, Мастоўскім і Бераставіцкім раёнах Гродзенскай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Свіслач (басейн Нёмана).
Даўжыня ракі 35 км. Плошча вадазбору 321 км². Сярэднегадавы расход вады ў вусці 1,7 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,2 ‰.
Агульныя звесткі
Пачынаецца каля вёскі Зборы Ваўкавыскага раёна, упадае ў Свіслач на паўднёвым захадзе ад вёскі Ярмолічы.
Даліна ў вытоку выразная. Пойма пераважна двухбаковая, яе шырыня 0,3—1,5 км, асобныя дзялянкі забалочаныя. Рэчышча на ўсім працягу каналізаванае. Яго шырыня ў межань 5—6 м. Каля вёскі Духаўляны створана сажалка (плошча 0,31 км²). У абалоне меліярацыйныя каналы. Каля вёскі Дубляны ў басейне ракі вадасховішча Дублянскае.
Вэрбовэ (Сакальскі раён)
Вэрбовэ (Вербо́ве) — вёска ў Сакальскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
NGC 5323
NGC 5323 (іншыя абазначэнні — UGC 8719, MCG 13-10-12, ZWG 353.25, IRAS13451+7704, PGC 48785) — галактыка ў сузор’і Малая Мядзведзіца.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Ота Валах
Ота Ва́лах (Otto Wallach;,  — , ) — нямецкі хімік-арганік. Скончыў Гётынгенскі ўніверсітэт (1869). Прыват-дацэнт у Бонскім універсітэце (з 1873 года), прафесар там жа (з 1876 года), а затым у Гётынгенскім універсітэце (з 1889 па 1915 г.).
Фатон (штучны спадарожнік)
Даследаванні праводзяцца сумесна з Еўрапейскім касмічным агенцтвам, Нацыянальным цэнтрам касмічных даследаванняў Францыі, навуковымі ўстановамі Германіі, Швецыі, Канады, Італіі і іншых краін.
Анастасія Генадзеўна Грахоўская
Анастасія Генадзеўна Грахоўская (нар. ) — беларуская гандбалістка. Майстар спорту Беларусі. Разыгрывальніца клуба «БНТУ-БелАЗ».
Анібаль Луіс Пас
Анібаль Луіс Пас (Aníbal Luis Paz;  — ) — уругвайскі футбаліст, брамнік. Чэмпіён свету 1950 у складзе нацыянальнай зборнай Уругвая.
Кастэламонтэ
Кастэламантэ (Castellamonte) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Турын.
Насельніцтва складае 9894 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 260 чал./км². Займае плошчу 38 км². Паштовы індэкс — 10081. Тэлефонны код — 0124.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Madonna del Carmine.
Траўнік
Траўнік, Чырвананожка, Кулік-случок (Tringa totanus), народная назва Бакас — птушка роду ўлітаў сямейства бакасавых атраду сеўцападобных.
Апісанне
Дарослы траўнік дасягае велічыні да 30 см, крыху драбнейшы за свайго блізкага родзіча вялікага уліта (Tringa nebularia). Размах крылаў складае да 65 см, а важыць да 170 г. Аранжавая дзюба сярэдняй велічыні, на кончыку чорная. Чырвона-аранжавымі з'яўляюцца і доўгія лапкі, што дало траўніку другую назву «чырвананожка».
Арэал
Траўнік сустракаецца па ўсёй Еўропе і жыве ля узбярэжжаў мораў і ля берагоў дробных вадаёмаў, у тым ліку на балотах і заліўных лугах. Узімку траўнікі часта мігруюць у больш цёплыя паўднёвыя або прыбярэжныя рэгіёны.
Харчаванне
У ежу траўніка ўваходзяць насякомыя, чарвякі, слімакі, ракападобныя, малыя двухстворкавыя і іншыя малюскі. Сваёй доўгай дзюбай ён прачэсвае плыткаводдзе ў пошуках здабычы.
Arctoseius koltschaki
Arctoseius koltschaki — від з атраду  (Ascoidea).
Від быў упершыню апісаны ў 2013 годзе расійскім акаролагам Вольгай Макаравай (, Масква) і канадскім біёлагам Эвэртам Ліндквістам (Evert E. Lindquist; Canadian National Collection of Insects, Arachnids and Nematodes, Атава) і названы ў гонар адмірала Аляксандра Калчака, аднаго з кіраўнікоў белага руху і палярнага даследчыка.
Арэал і экалогія
Эндэмік Расіі (Арктыка і Сібір): Чукоцкі паўвостраў, Новая Зямля, Таймыр, Кольскі паўвостраў, востраў Калгуеў, Якуція, Заходні Саян.
Жыве ў тундры (як сухой, так і вільготнай), на балотах і розных лугах (у тым ліку ў месцах пасялення пясцоў і лемінгаў), у лістоўнічных дрэвастоях і зарасніках кустоў (віду роду, , ).
Біялагічнае апісанне
Кляшчы жаўтавата-карычневага колеру даўжынёй каля 0,5 мм. Ідыясома мае выцягнутую завужаную форму з вельмі дробнай пункціроўкай (дорзум гладкі). Памер спіннога дыска самак 528—616 × 248—304 мкм (у самцоў 446—552 × 228—260). Ногі параўнальна доўгія, найбольшы памер маюць першая і чацвёртая пары (у самак I 512—624, II 432—480, III 352—424, IV 512—592; у самцоў I 492—596, II 364—432, III 336—416, IV 472—568).
Вэрбовэ (Паўлаградскі раён)
Вэрбовэ (Вербо́ве) — вёска ў Паўлаградскім раёне Днепрапятроўскай вобласці Украіны.
Манецкі павет
Мане́цкі паве́т (Powiat moniecki) — павет у Польшчы, уваходзіць у склад Падляскага ваяводства. Цэнтр павета — горад Монькі. Займае плошчу 1385,39 км². Насельніцтва павета складае 41 439 чалавек (на 30 чэрвеня 2016 года).
Ібера-раманскія мовы
Ібера-раманская моўная падгрупа — адна з падгруп, якая вылучаюцца ў складзе групы раманскіх моў. Уключае наступныя мовы:
Аксітанскія і каталанскія мовы часта вылучаюць у асобную групу аксітана-раманскіх моў, нароўні з ібера-раманскімі і гала-раманскімі. Некаторыя лінгвісты таксама адносяць іх не да іберыйскай падгрупы, а да гальскай.
Вэрбовэ (Пакроўскі раён)
Вэрбовэ (Вербо́ве) — вёска ў Пакроўскім раёне Днепрапятроўскай вобласці Украіны.
Бінаўральны эфект
Бінаўральны эфект, лакалізацыя гуку (ад bini — пара і auris — вуха) — здольнасць чалавека і жывёл вызначаць, у якім напрамку ад іх знаходзіцца крыніца гуку. Эфект абумоўлены наяўнасцю двух гукапрымальнікаў — вушэй. Гукавыя хвалі звычайна падыходзяць да аднаго вуха раней, чым да другога. Вушы здольныя ўлоўліваць гэтую розніцу, калі яна не меншая за 0,00003 сек. Каб вызначыць напрамак, адкуль ідзе гук, чалавек паварочвае галаву да крыніцы гуку так, каб вушы ўчулі гук адначасова. Гэты эфект выкарыстоўваецца ў гукаўлоўніках.
Гл. таксама
Слых
Кібы (Валожынскі раён)
Кібы́ (, Кибы) — вёска ў Валожынскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Вішнеўскага сельсавета.
Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Сакаўшчынскага сельсавета.
Жывёлы
Жывёлы (Animalia або Metazoa) — традыцыйна (з часоў Арыстоцеля) вылучаная катэгорыя арганізмаў, у цяперашні час разглядаецца як біялагічнае царства. Жывёлы — асноўны аб'ект вывучэння заалогіі.
Асноўныя прыкметы
Класічнымі прыкметамі жывёл лічацца гетэратрофнасць і здольнасць актыўна перасоўвацца. Хаця існуе нямала жывёл, якія вядуць нерухомы спосаб жыцця, а гетэратрофнасць уласцівая таксама грыбам і некаторым раслінам-паразітам.
Класіфікацыя
Да жывёл адносяцца разнастайныя арганізмы: млекакормячыя, паўзуны, земнаводныя, рыбы, птушкі, насякомыя, малюскі, марскія зоркі, чэрві і інш.
Навука пра класіфікацыю жывёл завецца сістэматыка ці таксанамія. Гэтая навука вызначае роднасныя сувязі паміж арганізмамі. Ступень сваяцтва далёка не заўсёды вызначаецца вонкавымі падабенствамі. Справа ў тым, што роднасныя сувязі ў жывёл вызначаюцца іх паходжаннем. Вывучаючы будову шкілета і зубную сістэму жывёл, вызначаюць блізкасць жывёл адна да адной, а палеанталагічныя знаходкі старажытных вымерлых відаў жывёл дапамагаюць усталяваць больш сапраўдныя роднасныя сувязі паміж іх нашчадкамі. Вялікую ролю ў сістэматыцы мае генетыка — навука пра законы спадчыннасці.
Будова і жыццядзейнасць жывёльнага арганізма
Цела жывёл складаецца з клетак. У мнагаклетачных жывёл вылучаюцца групы клетак, якія маюць аднолькавую будову і выконваюць адну і тую ж функцыю. Такія клеткі ўтвараюць тканкі. Існуюць чатыры асноўныя тыпы тканак: эпітэліяльная, мышачная, злучальная і нервовая. Розныя віды тканак уваходзяць у састаў больш складаных утварэнняў — органаў, а апошнія складаюць сістэмы органаў. Напрыклад, шкілет млекакормячых утвораны двума відамі злучальнай тканкі: касцявой і храстковай. Разам з мышачнай тканкай шкілет утварае апорна-рухальную сістэму, якая забяспечвае апору для ўнутраных органаў, выконвае рухальную і ахоўную функцыі.
Актыўную жыццядзейнасць жывёл забяспечвае комплекс сістэм органаў: стрававальнай, дыхальнай, выдзяляльнай і палавой. Перанос пажыўных рэчываў, прадуктаў абмену, газаў (кіслароду і вуглякіслага газу) у арганізме жывёл ажыццяўляе крывяносная сістэма. Нервовая сістэма рэгулюе працэсы жыццядзейнасці і паводзіны жывёл, аб'ядноўваючы работу ўсіх сістэм органаў як частак адзінага арганізма.
Мнагаклетачныя жывёлы, за рэдкім выключэннем, вылучаюцца сіметрычнай будовай. Адрозніваюць два асноўныя тыпы сіметрыі: прамянёвую (радыяльную) і двухбаковую (білатэральную).
Госмірава
Го́смірава (, Госмирово) — вёска ў Сенненскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Машканскага сельсавета.
Да 20 мая 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Застадольскага сельсавета.
Трафалаксіс
Трафалаксіс — абмен ежай і вылучэннямі залоз, назіраецца паміж асобінамі грамадскіх жывёл (у пчол, мурашак, тэрмітаў). Трафалаксіс іграе вялікую ролю ў перадачы інфармацыі ад адной асобіны да другой, у кансалідацыі розных сувязяў унутры папуляцыі. Тэрмін прапанаваў Уільям Уілер у 1918-м годзе.
NGC 5324
NGC 5324 (іншыя абазначэнні — MCG -1-35-16, IRAS13494-0548, PGC 49236) — спіральная галактыка (Sc) ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Вільнеў (Італія)
Вільнеў (Villeneuve) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Вале-д’Аоста.
Насельніцтва складае 1211 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 156 чал./км². Займае плошчу 8 км². Паштовы індэкс — 11018. Тэлефонны код — 0165.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Biagio.
Зарадная станцыя
Зара́дная ста́нцыя — інфраструктура для зарадкі электраэнергіяй акумулятара электрамабіля.
Віды
На 2020 год вылучалі 3 віды зарадных станцый паводле ладу зарадкі.
Беларусь
14 жніўня 2013 года аб’яднанне «Беларуснафта» абвясціла тэндэр на закуп электразарадных станцый, якія мелі размясціць на 4 аўтазапраўках, у тым ліку на адной у Мінску. 9 кастрычніка 2014 года ў Баравой вёсцы Мінскага раёна адкрылі першую ў Беларусі станцыю хуткай зарадкі электрамабіляў. Магутнасць зарадкі складала 50 кілават, што дазваляла зарадзіць акумулятар электрамабіля за 30 хвілін. Гэтая зарадная станцыя належала аўтазапраўцы «А-100». 16 кастрычніка 2015 года зарадная станцыя для электрамабіляў з’явілася ў Мінску на скрыжаванні праспекта Незалежнасці і бульвара Талбухіна. 11 лютага 2016 года на вуліцы Харужай у Мінску адкрылі першую зарадную станцыю беларускай вытворчасці. На 1 мая 2016 года ў Беларусі налічвалася 10 электразаправак цаной па 20 000 еўра, якія дазвалялі зарадзіць аўтамабіль за 2 гадзіны.
27 лютага 2017 года Савет міністраў Рэспублікі Беларусь зацвердзіў Пастанову № 162 «Аб згодзе на ажыццяўленне фінансавання праекта», паводле якой дазволіў «Паўночнай экалагічнай фінансавай карпарацыі» («ПЭФК»; Хельсінкі, Фінляндыя) адкрыць крэдытную лінію на 1 млн еўра «Беларускаму народнаму банку» для выдачы пазык на набыццё зарадных станцый. 12 мая 2017 года ААТ «Віцязь» выпусціла першую ў Віцебску зарадную станцыю «Віцязь ЕС-301», якую ўсталявалі на заводскай паркоўцы. Распрацоўка на заказ Міністэрства прамысловасці Рэспублікі Беларусь заняла 1,5 гады. Зарадка запускалася праз дадатак на смартфоне з АС «Андроід», праз кароткае паведамленне з сотавага тэлефона і праз картку радыёчастотнага распазнання. Зарадная станцыя была з пераменым 3-фазным токам і каштавала каля $2000. Час зарадкі складаў каля 4 гадзін. Адначасна кіраўніцтва ААТ «Віцязь» абвясціла пра распрацоўку зараднай станцыі коштам каля $20 000, што мела зараджаць электрамабіль за менш як 30 хвілін. У маі 2017 года ў Мінску ўсталявалі 3 зарадныя станцыі для электробусаў «Вітаўт Макс Электра». 11 ліпеня 2017 года галоўны канструктар ТДА «Сучасныя тэхнічныя рашэнні і метады» («СТРіМ») Аляксей Яфрэмаў прадставіў у Магілёве зарадную станцыю ўласнай распрацоўкі, што мела магутнасць 20 кілават і прызначалася для гарадскіх вуліц. На той час у Беларусі зарадныя станцыі распрацоўвалі 3 прадпрыемствы ў Мінску, Віцебску і Магілёве. 23 жніўня 2017 года ў Гомелі ВА «Беларуснафта» адкрыла сваю 4-ю зарадную станцыю. На 8 верасня 2017 года «Беларуснафта» мела 8 зарадных станцый, з якіх 3 адкрылі ў жніўні: 2 у Гомелі і 1 у каля памежнага пераходу «Брузгі» ў Гродзенскім раёне на мяжы з Польшчай. Яны прызначаліся для зарадкі акумулятара на 80 % за 30 хвілін. Агулам у Беларусі налічвалася каля 20 зарадных станцый. 9 кастрычніка 2017 года зарадную станцыю адкрылі на 3-м паверсе гандлёвага цэнтра «Галерэя Мінска». 8 лістапада 2017 года з’явілася 1-я зарадная станцыя пры сталічным гіпермаркеце «Е-сіці» на Дзянісаўскай вуліцы.
5 студзеня 2018 года «Беларускі народны банк» адкрыў электразапраўку пры сваім аддзяленні ў Гродне па Сацыялістычнай вуліцы, д. 44 . 26 красавіка 2018 года ўрад Беларусі ўсталяваў расцэнку на электраэнергію ад ДВА «Белэнерга» для зарадкі электрамабіляў у памеры 15,693 капейкі за 1 кілават-гадзіна. Такая расцэнка была на 48 % ніжэйшай за расцэнку для ўстаноў у галіне паслуг. 13 чэрвеня 2018 года А. Лукашэнка падпісаў Указ № 236 аб дапаўненні Дзяржаўнай праграмы інавацыйнага развіцця Беларусі на 2016—2020 гады праектам стварэння вытворчасці зарадных станцый на ААТ «Віцязь». 10 ліпеня 2018 года А. Лукашэнка зацвердзіў Указ № 273 «Аб стымуляванні выкарыстання электрамабіляў», якім вызваліў увозімыя зарадныя станцыі ад падатку на дададзеную вартасць. На 13 ліпеня 2018 года «Беларуснафта» мела 18 электразарадных станцый. 10 ліпеня 2018 года Савет міністраў Беларусі ўхваліў Пастанову № 731 «Аб зацвярджэнні Праграмы стварэння дзяржаўнай зараднай сеткі для зарадкі электрамабіляў». Паводле Праграмы, да 2030 года «Беларуснафце» даручылі стварыць 1304 зарадныя станцыі, з іх 1224 (94 %) у паселішчах. На аўтамагістралях адлегласць між 80 электразапраўкамі мела складаць менш за 50 км. Таксама вызначылі ўсталяваць 25 высакавольтных (звышхуткіх) зарадных станцый у Мінску, абласных цэнтрах і на аўтамагістралях на адлегласці 120 км.
2 красавіка 2019 года кіраўнік ААТ «Віцязь» Генадзь Азараў паведаміў пра атрыманне заказу ад «Беларуснафты» на выраб 20 зарадных станцый у 2-м паўгоддзі. На 11 чэрвеня 2019 года ў Мінску налічвалася 25 ЭЗС ладу 3 і 4, якія зараджалі акумулятар за 6 і 1 гадзіну адпаведна. 24 лістапада 2019 года лік ЭЗС дасягнуў 130. 5 сакавіка 2020 года «Беларуснафта» прадставіла сетку 251 ЭЗС «Маланка», што магла зарадзіць 9000 электрамабіляў за дзень. Першыя 17 ЭЗС, якія пабудавалі да верасня 2018 года, каштавалі па 60 000 еўра. У далейшым іх цана ўпала да $20 000.
Іван Паўлавіч Галавачоў
Іван Паўлавіч Галавачоў (? — 1891, ) — беларускі ўрач 2-й паловы XIX стагоддзя. Доктар медыцыны (1880).
Біяграфія
Скончыў Кіеўскі ўніверсітэт у 1859 годзе. З 1 студзеня 1870 года памочнік губернскага ўрачэбнага інспектара ў Мінску. Прэзідэнт Таварыства мінскіх урачоў (1871-78).
Навуковая дзейнасць
Працы па эпідэміялогіі, судовай медыцыне, антрапалогіі, і тэорыі медыцыны,  туберкулёза. Апісаў рэфлекторны характар неўрозаў, распрацаваў гігіенічныя пытанні прафілактыкі туберкулёзу і раскрыў сацыяльны характар дадзенага захворвання (1880)
Круглы стол—Свабодная Грузія
Стварэнне
11—13 сакавіка 1990 года ў Вялікай канцэртнай зале філармоніі Тбілісі адбылася канферэнцыя, на якой былі запрошаны ўсе нефармальныя арганізацыі, якія вызначалі сябе як нацыянальна-вызваленчы рух. Мэтай канферэнцыі было стварэнне кааліцыйнага савета.
На канферэнцыі былі прадстаўлены два планы аддзялення Грузіі ад Савецкага Саюза:
Звіяд Гамсахурдзія назваў планы «антынацыянальнымі» і пакінуў канферэнцыю разам з некалькімі партыямі. Арганізацыі, якія пакінулі канферэнцыю, стварылі палітычны альянс «Круглы стол—Свабодная Грузія». Яго асноўнай палітычнай мэтай было спачатку правесці рэферэндум аб незалежнасці, а потым прыняць дэкларацыю аб аднаўленні незалежнасці Грузіі на аснове гэтага рэферэндуму.
Альянс Круглы стол—Свабодная Грузія быў ва ўладзе да 1993 года, пасля чаго распаўся.
Прыход да ўлады
На выбарах 28 кастрычніка 1990 года блок «Круглы стол—Свабодная Грузія» атрымаў 53,99% галасоў, узяўшы большасць у Вярхоўным Савеце Грузінскай ССР.
9 красавіка 1991 года сесія Вярхоўнага Савета прыняла Закон аб незалежнасці Грузіі на аснове рэферэндуму 31 сакавіка 1991 года. Звіяд Гамсахурдзія, кандыдат ад кааліцыі, атрымаў 87% галасоў на прэзідэнцкіх выбарах і стаў першым прэзідэнтам незалежнай Грузіі.
Анастасія Алегаўна Зеньчык
Анастасія Алегаўна Зеньчык (нар. ) — беларуская гандбалістка. Разыгрывальніца клуба «БНТУ-БелАЗ».
Вэрбовэ (Сынэльныкаўскі раён)
Вэрбовэ (Вербо́ве) — вёска ў Сынэльныкаўскім раёне Днепрапятроўскай вобласці Украіны.
NOFX
NOFX (чытаецца «НоўЭфЭкс») — панк-гурт з Лос-Анджэлеса, Каліфорнія, утвораны ў 1983 годзе.
Галоўная дыяганаль
У лінейнай алгебры галоўнай дыяганаллю (часам асноўнай дыяганаллю) матрыцы з’яўляецца набор A_{i,j}, дзе i = j.
Сума элементаў галоўнай дыяганалі матрыцы завецца следам матрыцы.
Галоўнай дыяганаллю прамавугольнай матрыцы з’яўляецца дыяганаль, якая пачынаецца ў верхнім левым куце матрыцы і змяняецца ўніз і ўправа, пакуль не будзе дасягнуты правы ці ніжні край матрыцы. Напрыклад, у наступных матрыц элементы галоўнай дыяганалі роўныя адзінцы:
Спіс зорак сузор’я Малой Мядзведзіцы
У дадзеным спісе пералічаны ўсе зоркі сузор'я Малой Мядзведзіцы да бачнай зорнай велічыні + 6,5m а таксама пераменныя зоркі, зоркі з планетнымі сістэмамі, звышновыя зоркі.
Уніят (Нацыянальны мастацкі музей Рэспублікі Беларусь)
«Уніят» — драўляная скульптура, створаная ў канцы XVIII стагоддзя невядомым мастаком. Паходзіць з а. Будслаў у Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Захоўваецца ў калекцыі Нацыянальнага мастацкага музея Рэспублікі Беларусь. Скульптура хутчэй за ўсё з'яўляецца выявай Святога Іасафата Кунцэвіча.
Заменгоф
Заменгоф — яўрэйскае прозвішча.
FilmAffinity
«FilmAffinity» — вэб-сайт з рэкамендацыямі па фільмах, створаны ў 2002 годзе ў Мадрыдзе (Іспанія) кінакрытыкам Пабла Куртам Верду Шуманам і праграмістам Даніэлем Нікаласам. Па стане на 2016 год на сайце было пералічана 125 000 фільмаў і серыялаў і было 556 000 аглядаў, напісаных яго карыстальнікамі.
Зарэгістраваныя карыстальнікі могуць ацэньваць фільмы, знаходзіць рэкамендаваныя фільмы на падставе сваіх асабістых рэйтынгаў, ствараць любыя спісы фільмаў і — у іспанскай версіі — пісаць агляды. Сайт таксама ўключае інфармацыю аб змесціве асноўных стрымінгавых сэрвісаў, такіх як Netflix, HBO, Movistar+, Filmin і Rakuten TV.
Адзначаецца, што карыстальнікі FilmAffinity, зазвычай ацэньваюць фільмы больш жорстка, чым карыстальнікі IMDb, што прыводзіць да стабільна больш нізкіх сярэдніх балаў.
Міжнароднае пашырэнне
У 2016 годзе сайт запусціў адаптаваныя версіі для ЗША, Мексікі, Аргенціны і Чылі, прапаноўваючы канкрэтную інфармацыю аб датах выхаду фільмаў, мясцовых крытыках, касавых зборах і кінатэатрах. Версія для Вялікабрытаніі была дададзена пазней. Англійская версія больш абмежаваная, чым іспанская, і не дае карыстальнікам магчымасці пісаць агляды.
Сяргей Яфімавіч Грыбаў
Сяргей Яфімавіч Грыбаў (5 ліпеня 1895 — 29 ліпеня 1938) — савецкі ваенны дзеяч, камандуючы войскамі Паўночна-Каўказскай ваеннай акругі, камкор (1935).
Біяграфія
Русская, рабочая. У 11 гадоў застаўся сіратой. Скончыў чатырохкласнае пачатковае вучылішча. Працаваў дворнікам, падручным каваля, чорнарабочым, слесарам у чыгуначных майстэрнях. У 1914 годзе мабілізаваны ў Рускай імператарскай арміі. Скончыў Кіеўскую школу прапаршчыкаў у 1915 годзе. Удзельнік Першай сусветнай вайны. Спачатку ваяваў у 743-м пяхотным Тырульскім палку камандзір узводу і роты. Затым камандаваў батальёнам у 180-м пяхотным Віндаўскім палку на Паўночным фронце. За адвагу ў баях узнагароджаны ордэнамі і выраблены ў штабс-капітаны.
Пасля Кастрычніцкай рэвалюцыі перайшоў на бок Савецкай улады. У РСЧА з 1918 года. Быў памочнікам камандзіра палка, затым камандзірам палка і брыгады. Удзельнічаў у баях супраць пятлюраўцаў на Украіне (1919), белапалякаў на Заходнім фронце (1920), банд Булак-Балаховіча у Беларусі (1920).