cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ісламская канцэпцыя правоў чалавека
1. Грамадзянскія, палітычныя і культурныя правы
Што тычыцца свабоды слова і друку, то існуе цэнзура. Так, згодна з артыкулам 19 Канстытуцыі Пакістана свабода слова і друку «можа быць памяркоўна абмежавана законам у інтарэсах славы ісламу». Канстытуцыі і законы такіх краін, як ААЭ, Марока, Іран, забараняюць друк дакументаў, зневажаючых годнасць ісламу, таксама свабода мірных сходаў і шэсцяў можа быць рэалізована толькі пры ўмове, што яна не супярэчыць ісламскім каштоўнасцям. Таксама ісламская канцэпцыя правоў чалавека зацвердзіла інстытут судовай абароны правоў у выпадку іх парушэння. Сюды можна аднесці права на правасуддзе, на непрадузяты суд, на абарону ад злоўжывання ўладай. Таксама палажэнні артыкула аб непрадузятым судзе дазваляюць казаць аб прэзумпцыі невінаватасці, напрыклад ''«ніхто не павінен быць прызнаны вінаватым і прыгавораны да кары, калы ягоная віна не даказана незалежным і бесстароннім судом. Ніхто не павінен быць прызнаны вінаватым да пастановы ці прыгавора бесстаронняга незалежнага суда, при ўмове, што падсуднаму дадзены нармалныя магчымасці для абароны»''.
Грэбелька (рака)
Грэ́белька, Клі́маўка — рака ў Івацэвіцкім раёне Брэсцкай вобласці, левы прыток ракі Шчара.
Даўжыня 8 км. Пачынаецца за 1,5 км на поўнач ад вёскі Манцюты, упадае ў Шчару на ўсход ад аграгарадка Быцень. На працягу 5 км каналізаваная (ад вытоку да вёскі Рудня).
Ісламская канцэпцыя правоў чалавека
2. Эканамічныя і сацыяльныя правы
Існуе мноства і іншых эканамічных правоў, якія дае іслам, асабліва для бедных і тых, хто жыве ў нястачы. Усе людзі, напрыклад, павінны мець доступ да ежы, адзення, жылля, медыцыны і адукацыі, незалежна ад пола, колеру скуры, рэлігіі.
Адначасова, ''«кожны работнік мае права на справядлівую нагароду за сваю працу. Не павінна быць дыскрымінацыі на аснове расы, полу, колеру скуры ці рэлігійных перакананняў чалавека»''. Тым, хто не можа клапаціцца пра сябе з-за часовага ці пастаяннага недамагання ці інваліднасці, грамадства абавязана даць сацыяльнае забеспячэнне.
Канцэпцыя ісламскага эканамічнага парадку і эканамічных правоў у канцэнтраваным выглядзе ўтрымліваецца ва Усеагульнай ісламскай дэкларацыі правоў чалавека:
Грэбелька (значэнні)
Назву Грэ́белька маюць:
Сундуклі
Сундуклі — пясчаны масіў у Сярэдняй Азіі на ўсходзе Туркменіі. Знаходзіцца ў Каршынскім стэпе на левабярэжжы Амудар’і. Па ўсходняму ўскрайку пяскоў праходзіць туркмена-ўзбекістанская мяжа.
Санкт-Пецярбургскі метрапалітэн
Будаўніцтва ліній
29 красавіка 1961 года адкрыта Маскоўска-Петраградская лінія.
Тэлесфор
Тэлесфор (Telesphorus; ?—136), біскуп рымскі (125—136).
Парламенцкія выбары ў Даніі (1855)
Выбары ў Фолькетынг Каралеўства Данія — парламенцкія выбары, якія былі праведзены 14 чэрвеня 1855 года.
Прэм'ер-міністрам застаўся прадстаўнік партыі «Правая» Петэр Георг Банг.
Выбарчая сістэма
Выбары праходзілі па сістэме «першы кандыдат» у аднамандатных акругах. Узроставы цэнз складаў 30 гадоў, што было вышэй узросту паўналецця — 25 гадоў. Акрамя таго, права голасу мелі толькі мужчыны, і мужчыны павінны былі адпавядаць 6 дадатковым патрабаванням:
У выніку, толькі 14,5% насельніцтва Даніі мелі права голасу.
Ордэн Серафімаў
Ордэн Серафімаў (Seraphimerorden) — вышэйшы ордэн Швецыі.
NGC 2912
NGC 2912 — зорка ў сузор’і Леў.
Ордэн Серафімаў
Гісторыя
Заснаванне гэтага найстарэйшага і галоўнага са шведскіх ордэнаў узыходзіць да часоў Магнуса Ладуласа. Першапачаткова ён быў заснаваны як духоўна-рыцарскі ордэн у XIII стагоддзі (паводле іншых крыніц у XIV ст.).
NGC 2912
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Ордэн Серафімаў
Гісторыя
У іўдаісцкай і хрысціянскай рэлігійных традыцыях серафімы — гэта ангелы вышэйшага рангу, якія найбольш набліжаны да прастола Бога і ўслаўляюць Яго. Апісанне серафімаў утрымліваецца яшчэ ў старазапаветнай «Кнізе прарока Ісаі»: «У кожнага з іх па шэсць крылаў: двума засланяў кожны аблічча сваё, і двума засланяў ногі свае, і двума лётаў.». Падрыхтоўваючы прарокаў да служэння, адзін з серафімаў ачышчае ім вусны, дакрануўшы да іх гарачым вуглем, якое ён узяў абцугамі з ахвярніка.
У 1748 годзе шведскі кароль Фрэдрык I аднавіў ордэн Серафімаў і распрацаваў яго статут, паводле якога гэту вышэйшую ўзнагароду атрымлівалі кіраўнікі дзяржаў, прынцы каралеўскай крыві, тыя грамадзяне, якія сваімі заслугамі дасягнулі першых чыноў у дзяржаве.
Колькасць кавалераў ордэна Серафімаў, які меў адну ступень, была абмежавана — 24 чалавекі; акрамя іх, ордэн мог быць уручаны яшчэ васьмі замежнікам. Найстарэйшы з кавалераў атрымліваў пажыццёвую пенсію ў 100 рыксдалераў.
Збор гербаў кавалераў ордэна знаходзіцца ў цэрквы Рыдархольмена. Калі памірае кавалер ордэна, яго герб вывешваецца ў царкве, і падчас пахавальнай цырымоніі з 12:00 да 13:00 званяць царкоўныя званы.
Знакі адрознення
Да знакаў ордэна Серафімаў адносяцца залаты крыж, зорка, залаты ланцуг і ордэнская стужка светла-блакітнага колеру.
Крыж — васьміканцовы (мальтыйскі) белы, эмаляваны, у залатой аправе і з залатымі шарыкамі на канцах. У цэнтры яго змешчаны нябеснага колеру шар з трыма белымі літарамі J. H. S. (Jesus Hominum Salvator — Ісус збавіцель людзей). Па баках крыжа і пад літарамі змешчаны залатыя кароны, на вуглах чатырохвугольніка размешчаны залатыя патрыяршыя крыжы, а паміж імі — залатыя галоўкі серафімаў. На блакітным поле адваротнага боку крыжа змешчаны тры літары — F. R. S. (Fredericus Rex Sueciae — Фрэдрык, кароль Швецыі). Крыж прышпільваецца да кароны і ў асабліва ўрачыстых выпадках носіцца на залатым ордэнскім ланцугу.
Сярэбраная зорка ордэна таксама выканана ў выглядзе ордэнскага крыжа.
Ордэнскі ланцуг складаецца з звёнаў у выглядзе залатых галовак серафімаў і эмаляваных блакітнай эмаллю патрыяршых крыжоў, якія чаргуюцца паміж сабой.
Міжнароднае таварыства электрахіміі
Міжнароднае таварыства электрахіміі (The International Society of Electrochemistry, ISE) — грамадская арганізацыя электрахімікаў свету. Была заснаваная ў 1949 годзе вядомейшымі еўрапейскімі і амерыканскімі электрахiмiкамi. Налічвае больш за 2000 сяброў (2008).
Пушка
Пу́шка (ад польск. puszka ад стара-чэшск. puška — «стрэльба, гармата, наогул усякая агнястрэльная зброя» ): тып гарматы, прызначаны для насцільнай стральбы па наземных (надводных) цэлях.
Мае доўгі ствол (40 — 80 калібраў), вялікую пачатковую хуткасць снарадаў (б.з. 700 м/с) і перасягае ўсе іншыя тыпы гармат у дальнасці стральбы. Класіфікуюцца, як і наогул гарматы, паводле спосабу перамяшчэння і канструкцыі і г.д. Некаторыя пушкі называюцца універсальнымі, бо яны здольныя весці агонь па наземных, паветраных і марскіх цэлях.
Стольнік вялікі літоўскі
Стольнік вялікі літоўскі — пасада ў Вялікім Княстве Літоўскім з сярэдзіны XV стагоддзя.
Загадваў сервіроўкі стала Вялікага князя літоўскага і падачай страў. Кіраваў падстоліямі. Пазней выконваў намінальныя функцыі.
Кароль польскі і вялікі князь літоўскі Станіслаў Аўгуст Панятоўскі ў 1755—1764 гадах быў стольнікам вялікім літоўскім.
З канца XVI стагоддзя ў Вялікім Княстве Літоўскім вядома пасада павятовага стольніка.
Серышаўскі раён
Серышаўскі раён (Се́рышевский райо́н) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка (раён) і муніцыпальнае ўтварэнне (муніцыпальны раён) у Амурскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр — пасёлак гарадскога тыпу Серышава.
MAN SE
MAN SE — нямецкая машынабудаўнічая кампанія, якая спецыялізуецца на вытворчасці грузавых аўтамабіляў, аўтобусаў і рухавікоў. Утворана ў 1758 годзе, раней насіла назву Maschinenfabrik Augsburg-Nürnberg AG (Машынная фабрыка Аугсбург-Нюрнберг, АТ). Штаб-кватэра размешчаная ў Мюнхене.
Аляксей III Ангел
Аляксей III Ангел (Αλέξιος Γ' Άγγελος; каля 1153 — ) — візантыйскі імператар, які кіраваў у 1195—1203 гадах.
Біяграфія
Калі яго малодшы брат Ісак стаў басілеўсам, Аляксей змог вярнуцца на радзіму і дасягнуць рангу севастакратара. У падзяку за аказаную дапамогу ён асляпіў кіраўніка і сам заняў рамейскі прастол. Але новы васпан нічым не адрозніваўся ад свайго папярэдніка, і краіна, якая знаходзілася ў заняпадзе, была аддадзена пад уладу арыстакратаў. Праз некалькі гадоў сыну зрынутага імператара Аляксею IV атрымалася з дапамогай удзельнікаў Чацвёртага крыжовага паходу вярнуць адняты прастол. Але пасля гэтага Ангелы кіравалі Канстанцінопалем толькі паўгода, затым горад патрапіў у рукі еўрапейцаў, а краіна распалася на шэраг дзяржаў.
Усё сваё далейшае жыццё Аляксей III правёў у туляннях па былых землях Візантыі, але нідзе не мог знайсці прытулку. Толькі ў 1210 годзе ён знайшоў прытулак пры двары даўняга праціўніка імперыі — Канійскага султаната. Там ён вырашыў заняць прастол Нікейскай імперыі, дзе кіраваў яго ўласны зяць Феадор I Ласкарыс. Заключыўшы саюз з мусульманамі, Ангел прайграў генеральную бітву і скончыў свае дні ў манастыры.
Сонечнае зацьменне 9 лютага 1766 года
Сонечнае зацьменне 9 лютага 1766 года — поўнае сонечнае зацьменне 117 сараса.
Зацьменне мела велічыню 1,0352 і дасягнула свайго максімуму ў 12:09:44 UTC у пункце з каардынатамі 51° пд. ш. 27° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 2 хв. 27 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 156 км.
Зацьменне 9 лютага 1766 года стала 1-м сонечным зацьменнем у 1766 годзе і 165-м у XVIII стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 15 верасня 1765 года, наступнае — 5 жніўня 1766 года.
Паверхня
Паверхня — традыцыйная назва для двухмернай мнагастайнасці ў прасторы.
Спосабы задання
Калі функцыя F(x, y, z) непарыўная ў некаторым пункце і мае ў ёй непарыўныя частковыя вытворныя, з якіх хоць адна не абарачаецца ў нуль, то ў наваколлі гэтага пункта паверхня, зададзеная ўраўненнем (1), будзе правільнай паверхняй.
Апроч азначанага вышэй няяўнага спосабу задання паверхня можа быць вызначана яўна, калі адну з пераменных, напрыклад z, можна выразіць праз астатнія:
Таксама існуе параметрычны спосаб задання. У гэтым выпадку паверхня вызначаецца сістэмай ураўненняў:
Паняцце простай паверхні
Інтуітыўна простую паверхню можна прадставіць як кавалак плоскасці, падвергнуты непарыўным дэфармацыям (расцяжэнням, сцісканням і выгінанням).
Стражэй, простай паверхняй называецца вобраз гамеаморфнага адлюстравання (гэта значыць узаемна адназначнага і ўзаемна непарыўнага адлюстравання) унутранасці адзінкавага квадрата. Гэтае азначэнне можна запісаць у аналітычным выглядзе.
Хай на плоскасці з прамавугольнай сістэмай каардынат u і v зададзены квадрат, каардынаты ўнутраных пунктаў якога задавальняюць няроўнасцям 0 < u < 1, 0 < v < 1. Гамеаморфная выява квадрата ў прасторы з прамавугольнай сістэмай каардынат х, у, z задаецца пры дапамозе формул х = x(u, v), у = y(u, v), z = z(u, v) (параметрычнае заданне паверхні). Пры гэтым ад функцый x(u, v), y(u, v) і z(u, v) патрабуецца, каб яны былі непарыўнымі і каб для розных пунктаў (u, v) і (u', v') былі рознымі адпаведныя пункты (x, у, z) і (x', у', z').
Прыкладам простай паверхні з'яўляецца паўсфера. Уся ж сфера не з'яўляецца простай паверхняй. Гэта выклікае неабходнасць далейшага абагульнення паняцця паверхні.
Падмноства прасторы, у кожнага пункта якога ёсць наваколле, якое з'яўляецца простай паверхняй, называецца правільнай паверхняй.
Абагульненне
Пра мнагамерныя аналагі тэорыі гл.:
Джакама Пальма Старэйшы
Джакама Пальма Старэйшы (Пальма іль Векіа, Palma il Vecchio, уласна Jacopo Negretti, 1480, паблізу Бергама — июль 1528, Венецыя) — італьянскі.
Пальма іль Векіа вучыўся пад уплывам Беліні, Віторэ Карпача, Чымы і Тыцыяна і правёў большую частку свайго жыцця ў Венецыі. Творы Пальмы іль Векіа адрозніваюцца прыгожай кампазіцыяй, упэўненым малюнкам, бліскучым і цёплым каларытам. Фігуры яго карцін, у большасці выпадкаў выкананыя на фоне пейзажа, маюць высакародны характар ​​і апранутыя ў шырокія адзенні з шырокімі складкамі.
Васіль Паўлавіч Васільеў
'''
Васіль Паўлавіч Васільеў (20 лютага (4 сакавіка) 1818, — 27 красавіка (10 мая) 1900, ) — рускі вучоны-сінолаг, будолаг, санскрытолаг. Акадэмік Пецярбургскай АН (1886; член-карэспандэнт - 1866). Дэкан Усходняга факультэта Санкт-Пецярбургскага ўніверсітэта (1878—1893).'''
Бенджамін Дызраэлі
Бенджамін Дызраэлі (1804—1881) — 40-ы, 42-і прэм’ер-міністр Вялікабрытаніі. Належаў да Кансерватыўнай партыі.
Барыс Яўгенавіч Ведзянееў
Барыс Яўгенавіч Ведзянееў (21 снежня 1884 (2 студзеня 1885), Тыфліс —, ) — савецкі вучоны, энергетык і гідратэхнік. Лаўрэат Сталінскай прэміі першай ступені (1943). Спецыяліст пераважна па тэорыі эканамічнага абгрунтавання будаўніцтва ГЭС.
Сезон 2019 ФК Вікторыя Мар’іна Горка
У 2019 годзе футбольны клуб «Вікторыя» з Мар’інай Горкі прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
Барыс Яўгенавіч Ведзянееў
Біяграфія
Барыс Яўгенавіч Ведзянееў нарадзіўся ў Тыфлісе. Скончыў Пецярбургскі інстытут інжынераў шляхоў зносін у 1909 годзе. У пачатку XX стагоддзі займаўся праектаваннем партовых збудаванняў у Мурманску і на Далёкім Усходзе.
Сезон 2019 ФК Вікторыя Мар’іна Горка
Склад каманды
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Барыс Яўгенавіч Ведзянееў
Біяграфія
Удзельнічаў у праектаванні гідрастанцыі на Дняпры. Пасля Кастрычніцкай рэвалюцыі 1917 года прымаў удзел у распрацоўцы плана ГАЭЛРА. Быў адным з кіраўнікоў узвядзення Дняпроўскай, Волхаўскай і Кандапожскай ГЭС. Акадэмік АН СССР (1932). Дэпутат ВС СССР 1-2 скліканняў (з 1937 года) ад Карэльскай АССР.
Памёр 25 верасня 1946 года. Пахаваны ў Маскве на Новадзявочых могілках.
Стараград
Старагра́д (, Староград) — вёска ў Кармянскім раёне Гомельскай вобласці Беларусі. Цэнтр Стараградскага сельсавета.
Геаграфія
Знаходзіцца на рацэ Добрыч (Дабрыца), каля аўтамабільнай дарогі, прыкладна за 1 км ад аўтамабільнай дарогі Карма—Доўск. За 16 кіламетраў ад гарадскога пасёлка Карма, за 90 кіламетраў ад Гомеля, за 44 кіламетры ад чыгуначнай станцыі Рагачоў. Каля вёскі на рацэ Добрыч плаціна і вадасховішча.
Рэгіянальныя лініі
Рэгіянальныя лініі БЧ - від рэгіянальнага хуткаснага транспарта ў Беларусі. Першы састаў рэгіянальных ліній адправіўся ў 12:43 па беларускім часе 19 лістапада 2011 года з Брэста. У наш час працуюць 2 лініі: Брэст-Баранавічы-Брэст (818/817) і Баранавічы-Мінск-Баранавічы (820/815).
З 24 снежня 2011 года пачаты рух цягнікоў па маршруту Мінск - Орша. Працягласць руху з Мінска да Оршы складае 2 гадзіны 18 хвілін. Прыпынкі прадугледжаны ў Смалявічах, Жодзіна, Барысаве, Крупках, Талочыне. Час адпраўлення з Мінска – 7.38 і 15.24, прыбыцця ў Оршу – 9.56 і 17.42 адпаведна. З Оршы электрацягнік рэгіянальных ліній адпраўляецца ў 10.10 і 18.46, прыбывае у Мінск – у 12.28 і 21.04. Кошт квітка з Мінску да Оршы складае 11 760 беларускіх рублёў.
Рухомы састаў
Беларускай чыгункай было закуплена 4 чатырох-вагонных састава для рэгіянальных ліній.
Альд Мануцый
Альд Пій Мануцый (Aldus Pius Manutius, Aldo Manuzio;, Басіяна, Цэнтральная Італія — , Венецыя) — італьянскі друкар, вядомы, сярод іншага, сваімі грэчаскамоўнымі выданнямі класікаў (Арыстоцеля, Герадота і інш.)
Нарадзіўся ў заможнай сям'і. Атрымаў добрую адукацыю. У маладыя гады пазнаёміўся і пасябраваў з Джавані Піка дэла Мірандала. Кнігадрукаваннем займаўся ў Венецыі.
Гомельская абласная ўніверсальная бібліятэка імя У. І. Леніна
'''Гомельская абласная ўніверсальная бібліятэка імя У. І. Леніна''' (Гомельская областная универсальная библиотека имени В. И. Ленина) — абласная бібліятэка Беларусі, найбуйнейшая ў Гомельскай вобласці. Знаходзіцца ў Гомелі.
Гісторыя
Годам заснавання бібліятэкі лічыцца 1928.
30 студзеня 2014 года ў бібліятэцы адбылося адкрыццё Галерэі імя Марыі і Валянціна Ягоравых.
Алёна Аляксандраўна Любая
Алёна Аляксандраўна Любая (нар., Бабруйск) — беларускі гісторык. Спецыяліст па гісторыі татарскага фактару ў міжнародных адносінах дзяржаў Усходняй Еўропы канца XV — першай трэці XVI стагоддзяў. Кандыдат гістарычных навук (2009), дацэнт.
Біяграфія
Нарадзілася 2 жніўня 1982 года ў Бабруйску.
Скончыла ў 2004 годзе гістарычны факультэт БДУ, у 2005 годзе — магістратуру, у 2009 годзе — аспірантуру Рэспубліканскага інстытута вышэйшай школы БДУ. У 2009 годзе абараніла кандыдацкую дысертацыю па тэме «Татарскі фактар ва ўзаемаадносінах дзяржаў Усходняй Еўропы ў канцы XV — першай трэці XVI ст.».
У 2009—2022 гадах працавала на кафедры гісторыка-культурнай спадчыны Беларусі факультэта павышэння кваліфікацыі і перападрыхтоўкі Рэспубліканскага інстытута вышэйшай школы БДУ: выкладчык, дацэнт, загадчык кафедры, прафесар. З 2022 года навуковы супрацоўнік Нацыянальнага гістарычнага архіва Беларусі.
Навуковая дзейнасць
Напрамкі даследаванняў: гісторыя міжнародных адносін у Цэнтральнай і Усходняй Еўропе ў познім Сярэднявеччы і раннім Новым часе, гісторыя нацыянальных меншасцяў Беларусі (гісторыя татараў), інтэлектуальная гісторыя, метадалогія гістарычнага даследавання.
Сям’я
У шлюбе з гісторыкам Андрэем Любым.
Баліем
Баліем цягнецца вакол шырокай аднайменнай ракі на 80 км. Сярэдняя шырыня - каля 20 км. Знаходзіцца на вышыні 1600 - 1700 м над узроўнем мора. Клімат мяккі вільготны. Уначы тэмпература паніжаецца да +10°C — +15°C.
Здаўна населена папуаскімі народамі дані, лані і ялі. У 1938 г. адкрыта з паветра і даследавана амерыканскай заалагічнай экспедыцыяй.
NGC 2913
NGC 2913 (іншыя абазначэнні — UGC 5095, MCG 2-25-5, ZWG 63.9, PGC 27184) — спіральная галактыка (Sc) ў сузор’і Леў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Мікалай Дзмітрыевіч Бусел
Мікалай Дзмітрыевіч Бусел (, в. Радкоў, Акцябрскі раён, Гомельская вобласць — ) — заслужаны машынабудаўнік, лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Беларусі. Член Партыі камуністаў Беларускай.
Біяграфія
Нарадзіўся ў сям’і калгасніка. Бацька — Дзмітрый Бусел — быў рэпрэсаваны і ў 1956 годзе быў пасмяротна рэабілітаваны. У 1937 годзе пайшоў у Редковскую пачатковую школу, якую скончыў у 1941 годзе. У гады Вялікай Айчыннай вайны сям’я апынулася ў Азарыцкім лагеры смерці. З 1946 года вучыўся ў сямігодке ў в. Валасовічы, якую скончыў у 1949 годзе. Па сканчэнню Бабруйскага аўтадарожнага тэхнікума у 1956 годзе быў скіраваны на Барысаўскі аўтарамонтны завод. Працаваў старшым майстрам, інжынерам-канструктарам, галоўным інжынерам завода. Паралельна вучыўся на аўтатрактарным факультэце Харкаўскага аўтадарожнага інстытута. Пасля трэцяга курса перавёўся на аўтадарожны факультэт Мінскага політэхнічнага інстытута, які скончыў у 1962 годзе.
У 1970 быў прызначаны дырэктарам завода аўтатрактарнага электраабсталявання (БАТЭ). Па яго ініцыятыве і пры падтрымцы ў Барысаве быў сфармавана футбольная каманда «БАТЭ».
Узнагароды
Быў двойчы ўзнагароджаны ордэнам Працоўнага Чырвонага Сцяга (1976, 1986). У 1980 годзе было прысвоена званне «Заслужаны машынабудаўнік БССР». З групай адмыслоўцаў завода стаў лаўрэатам Дзяржаўнай прэміі БССР (1988). Двойчы лаўрэат Прэміі савецкіх прафзвязаў ім. А. Бусыгіна.
Баліс Сруога
Баліс Сруо́га (Balys Sruoga;  — ) — літоўскі празаік, літаратурны крытык, літаратуразнавец, тэатразнавец, драматург, публіцыст, перакладчык, эсэіст, доктар філасофскіх навук (1924), прафесар (1932).
Біяграфія
Нарадзіўся ў вёсцы Байбокай (Baibokai ) Панявежыскага павета Ковенскай губерні. Вучыўся ў гімназіі ў Панявежысе. У 1914 годзе паступіў у Лясны інстытут у Петраградзе. У 1916—1918 гадах вывучаў рускую літаратуру на гісторыка-філалагічным факультэце Маскоўскага ўніверсітэта. У 1924 годзе скончыў Мюнхенскі ўніверсітэт. У 1924—1940 гадах выкладаў у Каўнаскім універсітэце, з 1932 года — прафесар. У 1940—1943 гадах выкладаў у Вільнюскім універсітэце. У 1943—1945 гадах — вязень гітлераўскага канцлагера «Штутгоф». Пасля вызвалення, у 1945—1947 гадах зноў выкладаў у Вільнюскім універсітэце.
Творчасць
Асобныя вершы Баліса Сруогі пераклаў на беларускую мову Віталь Вольскі.
Бельфор
Бельфор (Belfort) — горад на ўсходзе Францыі, адміністрацыйны цэнтр дэпартамента Тэрыторыя Бельфор.
Транспартны вузел ля горнага праходу паміж Вагезамі і Юра («Бургундскія вароты»). У мінулым Бельфор — крэпасць, якая вытрымала шэраг аблог (1814, 1815, 1870—1871), праіснавала да Першай сусветнай вайны. Паблізу ад Бельфора — знакамітая царква Нотр-Дам-дзю-О.
Гісторыя
Бельфор размешчаны ў вельмі стратэгічным месцы, у Вагезай і Юрай, на шляху, які злучае Рэйн і Рону. Месца, дзе зараз стаіць горад, было заселена ў гала-рымскую эпоху і ў хроніках XIII стагоддзя згадваецца як валоданне графаў Манбельяра, якія надалі паселішчу статус горада ў 1307 годзе.
Раней аўстрыйскае валоданне, Бельфор быў перададзены Францыі паводле Вестфальскага міру 1648 года, па заканчэнню Трыццацігадовай вайны. Умацаванні горада былі пашыраны і развіты, дзякуючы ваеннаму архітэктару Людовіка XIV Вабана.
Найбольш вядомая гістарычная падзея, звязаная з горадам — яго гераічная абарона падчас франка-прускай вайны 1870—1871 гадоў. На працягу 103 дзён з лістапада 1870 года па студзень 1871 года гарнізон крэпасці пад камандаваннем палкоўніка П’ера Данфер-Рашро вытрымліваў аблогу нямецкіх войскаў у суправаджэнні артылерыйскіх абстрэлаў.
FIMU
Штогод у Бельфоре праводзіцца міжнародны фестываль універсітэцкай музыкі Festival International de Musique Universitaire (FIMU). У маі з розных краін у горад з’язджаюцца да 2500 выканаўцаў, галоўным чынам студэнтаў. Фестываль доўжыцца тры дня. Усе канцэрты і паказы бясплатныя, яны учыняюцца на 14 сцэнах у зачыненых памяшканнях, пад голым небам і проста на вуліцы.
Першае каханне (фільм, 1974)
«Першае каханне» (Pierwsza miłość) — дакументальны фільм, зняты ў 1974 годзе польскім кінарэжысёрам Кшыштафам Кеслёўскім. Фільм быў прадстаўлены ў конкурснай праграме, дзе атрымаў галоўную ўзнагароду — «Залатога лайконіка».
Апісанне фільма
Камера сочыць за маладой незамужняй парай падчас цяжарнасці дзяўчыны, іх вяселля і нараджэння дзіцяці.
Лідзія Аляксандраўна Заблоцкая
Лідзія Аляксандраўна Заблоцкая (нар. Магілёў, Беларусь) — беларуская спявачка. Прадстаўнік Беларусі на дзіцячым конкурсе песні Еўрабачанне 2011 у Арменіі з песняй Анёлы дабра.
Лідзія прыняла ўдзел у нацыянальным адборы дзіцячага конкурса песні Еўрабачанне 2010, але фінішавала 4-ай. У дзіцячым конкурсе песні Еўрабачанне 2011 яна заняла 3-е месца ў фінале з 99 баламі.
Mplayer
MPlayer - гэта свабодны медыяплэер. Праграма працуе на большасці сучасных аперацыйных сістэм, у прыватнасці MPlayer можна запусціць на Linux, FreeBSD, NetBSD, OpenBSD, Apple Darwin, Mac OS X, BeOS, Syllable, QNX, OpenSolaris/Solaris, Irix, HP-UX, AIX і іншых разнавіднасцях UNIX; Microsoft Windows і Windows NT (адкампіляваныя пры дапамозе MinGW або Cygwin); таксама партаваны на AmigaOS, AROS, DOS і MorphOS.
Гісторыя распрацоўкі
Распрацоўка MPlayer пачалася ў 2000 годзе, першапачаткова высілкамі толькі аднаго чалавека - Арпада Гэрэффі. Пасля да яго далучыліся мноства іншых праграмістаў, спачатку з яго роднай Венгрыі, а потым з усіх куткоў свету.
Графічны інтэрфейс і абалонкі (тэмы)
MPlayer унікальны ў прыватнасці тым, што стандартная кансольная версія не мае графічнага інтэрфейсу - усё кіраванне ажыццяўляецца з клавіятуры або пульта дыстанцыйнага кіравання (LIRC). У гэтым рэжыме на экране адлюстроўваецца толькі акно з прайграваным відэа.
Для MEncoder таксама існуюць графічныя абалонкі, такія як KMencoder і GMencoder - для выкарыстання ў графічных асяроддзях KDE і GNOME, адпаведна.
У Microsoft Windows можна гэтак жа выкарыстоўваць графічную абалонку MPUI, стылізаваную пад Windows Media Player Classic або MPlayer WW.
Вывад відэа
MPlayer падтрымлівае разнастайныя прылады вываду выявы, такія як X11, Quartz Compositor, DirectX, VESA, SDL, VIDIX, DGA, Framebuffer, GGI, VDPAU уключаючы такія своеасаблівыя прылады вываду як ASCII-Art і Color ASCII-Art, гэта значыць ёсць магчымасць глядзець відэа ў тэкставым рэжыме.
Фарматы відэа і аўдыё
MPlayer падтрымлівае шматлікія відэа- і аўдыё-фарматы, такія як Audio CD, DVD, Video CD, мультымедыя-файлы ў фармаце AVI, ASF/WMV/WMA, MOV/MP4, RealMedia, Ogg Vorbis, NUT, NSV, VIVO, FLI, NuppelVideo, yuv4mpeg, FILM (.cpk) фармат, RoQ, PVA і Matroska, запісаныя з відэакодэкамі DivX, MPEG-1, MPEG-2, MPEG-4, Sorenson, WMV, RealVideo, x264 (рэалізацыя стандарту H.264) і аўдыёкодэкамі MP3, Musepack, Vorbis, RealAudio, AC3/A52 (Dolby Digital), AAC (MPEG-4 аўдыё), QuickTime, VIVO аўдыё і WMA, а таксама шматлікімі іншымі больш-менш распаўсюджанымі відэа- і аўдыё-кодэкамі. Таксама падтрымліваецца струменевае прайграванне праз HTTP/FTP, RTP/RTSP, MMS/MMST, MPST, SDP; захоп і запіс (MEncoder) тэлевізійнага сігналу.
Большасць аўдыё- і відэа-фарматаў падтрымліваюцца роднай для MPlayer свабоднай бібліятэкай libavcodec, якая ужывае код праекта FFmpeg (гэтай бібліятэкі цалкам дастаткова для прайгравання DVD дыскаў і многіх DivX файлаў). Аднак некаторыя файлы ў прапрыетарных фарматах могуць запатрабаваць знешнія DLL-бібліятэкі, падтрымка якіх таксама прадугледжаная.
Субцітры
MPlayer можа адлюстроўваць знешнія субцітры 12 фарматаў (MicroDVD, SubRip, OGM, SubViewer, Sami, VPlayer, RT, SSA (а таксама ASS), AQTitle, JACOsub, PJS і свой уласны MPsub) і субцітры DVD (патокі SPU, VOBsub і Closed Captions), прадстаўленыя ў розных кадоўках, у тым ліку ў карэйскай і кірылічнай.
Пры даданні ў радок запуску MPlayer або ў канфігурацыйны файл параметра «-ass», ўключаецца ўбудаваны ў новыя версіі MPlayer новы вывад субцітраў, які цалкам падтрымлівае дадатковыя эфекты афармлення SSA- і ASS-субцітраў (пазіцыянаванне, зафарбоўванне колерам, павароты, анімацыя усяго гэтага).
MEncoder
Праграма-кампаньён MPlayer - MEncoder - свабодны кадавальнік відэа. З дапамогай яго можна, да прыкладу, перавесці праграмныя субцітры ў «прымацаваныя» (гэта значыць, фактычна, вырабіць накладанне тэксту на відэаструмень), што бывае карысна пры неабходнасці прагляду відэа з субцітрамі на прыладзе, што не мае падтрымкі праграмных субцітраў (да прыкладу, шэраг КПК і апаратных прайгравальнікаў). У падобным выпадку можа спатрэбіцца і магчымасць канвертавання менш распаўсюджанага фармату відэа/аўдыё ў больш распаўсюджаны.
Дзіксан (востраў)
Дзі́ксан (Диксон) — скалісты востраў у Паўночным Ледавітым акіне, у Енісейскім заліве Карскага мора, у Краснаярскім краі Расіі. Названы ў 1878 годзе Н. А. Э Нордэншэльдам у гонар шведскага купца Дзіксана, фінансаваўшага яго экспедыцыю.
Востраў знаходзіцца за 1,5 км ад мацерыка. Плошча вострава каля 25 км². Вышыні да 50 м. Пераважна складзены з дыябазаў. У 1916 годзе на востраве адкрыта палярная станцыя, на базе якой у 1930-я гады пабудаваны Арктычны радыёметэаралагічны цэнтр і геадэзічная лабараторыя.
На востраве пасёлак Дзіксан, порт, аэрапорт.
Барыс Гендэлевіч Берман
Барыс Гендэлевіч Берман (Берка Берман;,  — пасля 1940, дакладна невядома) — адзін з пачынальнікаў фатаграфіі, грамадскі дзеяч.
Біяграфія
Нарадзіўся ў 1881 годзе, у мястэчку Іўе Лідскага павету, у яўрэйскай сям’і, дзе традыцыйнай сямейнай справай быў гандаль коньмі. У Іўі скончыў «хатнюю школу», з дзяцінства вядзяляўся апантанным захапленнем фотасправай. З часам захапленне перарасло ў прафесійны занятак. Недзе ў 1910—1912 гг. заснаваў першае фотаатэлье ў Вілейцы. Да 1925 года быў адзіным прафесійным фатографам у акрузе. Актыўна займаўся і грамадскім жыццём. Арганізаваў драматычны кружок у Свіры (1916), Вілейцы (1921), дзе ставіў пастаноўкі на карысць бедных дзяцей і галадаючых аж да 1930-ых гадоў. У 1930 г. фатаграфаваў прыезд прэзідэнта ІІ Рэчы Паспалітай Ігнацыя Масціцкага пад час наведвання ім Вілейскага павету. Праз месяц, як у Вілейку прыйшла Савецкая ўлада, 18 кастрычніка 1939 года Б.Берман быў арыштаваны органамі НКУС і утрымліваўся пад вартаў у Вілейскай турме. 10 жніўня 1940 года асуджаны як «сацыяльна-небяспечны элемент» і высланы ў папраўча-працоўны лагер. Далейшы лёс невядомы, рэабілітаваны 6 чэрвеня 1989 года.
Сонечнае зацьменне 24 чэрвеня 1778 года
Сонечнае зацьменне 24 чэрвеня 1778 года — поўнае сонечнае зацьменне 133 сараса.
Барыс Гендэлевіч Берман
Біяграфія
Дом-майстэрня Беркі Бермана захаваўся ў Вілейцы да сённяшняга часу, у занядбаным стане, па вуліцы Савецкай, 33. Даўно існуюць планы зрабіць у былым доме Бермана музей гісторыі фатаграфіі. Архітэктар і краязнаўца Анатоль Капцюг распрацаваў памятную шыльду ў гонар 135-годдзя Б. Бермана.
Сонечнае зацьменне 24 чэрвеня 1778 года
Зацьменне мела велічыню 1,0746 і дасягнула свайго максімуму ў 15:34:56 UTC у пункце з каардынатамі 42° пн. ш. 55° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 5 хв. 52 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 255 км.
Зацьменне 24 чэрвеня 1778 года стала 1-м сонечным зацьменнем у 1778 годзе і 196-м у XVIII стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 29 снежня 1777 года, наступнае — 18 снежня 1778 года.
Жаклін Кенэдзі Анасіс
Жаклін Кенэдзі Анасіс (Jacqueline Kennedy Onassis Reservoir) — вадасховішча ў Цэнтральным парку Нью-Ёрку, 40.78509°N, -73.96047°W
Займае плошчу 43 гектара, аб'ём 3,8 млн. м³. Працягласць 2,5 км.
Існуе з 1862 года, аўтары стварэння вадасховішча — вядомыя дызайнеры Цэнтральнага парку Фрэдэрык Лоу Олмстэд і Калверт Вокс.
Возера атачае цікавы ландшафт з зараснікамі вішні Ёсіна і японскай вішні сорта Канзан, рададэндрану. Фаўна возера ўключае такія віды як крыжанка, канадская казарка, лысуха, гагары, паганкавыя, чаплі.
Генрых Ман
Генрых Ман (Heinrich Mann;, , Германія — , , ЗША) — нямецкі пісьменнік-празаік і грамадскі дзеяч, старэйшы брат Томаса Мана.
Эмануэль Шыканедэр
Эмануэль Шыканедэр (Emanuel Schikaneder, народжаны Johann Joseph Schikaneder — Іаган Іозеф Шыканедэр;, Штраўбінг, Баварыя — , горад Вена, Аўстрыйская імперыя) — нямецкі оперны спявак (барытон), імпрэсарыё, драматург і лібрэтыст. Найбольш вядомы як лібрэтыст оперы «Чароўная флейта» В. А. Моцарта.
Пачатак кар’еры
Прыблізна ў 1773 годзе, Шыканедэ дэбютаваў у складзе тэатральнай трупы Мосера, якая ставіла, акрамя опер, фарсы і зінгшпілі. У 1777 годзе ён ажаніўся з актрысай гэтай трупы, Элеанорай Арт. У тым жа годзе ён удала сыграў Гамлета ў пастаноўцы ў Мюнхене. У 1778 годзе Шыканедэр стаў кіраўніком сваёй уласнай трупы. У 1780 годзе падчас гастроляў у Зальцбургу ён пазнаёміўся з Моцартам. Пачынаючы з 1785 Шиканедер выступае ў Кернтнертор-тэатры ў Вене, працягваючы працаваць і ў Зальцбургу. У 1789 годзе трупа Шыканедэра ў Theater auf der Wieden, у прыгарадзе Вены. Пастаноўкі трупы, у тым ліку і опера Моцарта «Выкраданне з сераля», маюць вялікі поспех у публікі. Шыканедэр таксама ставіць шэраг опер на казачныя народныя сюжэты, часта выкарыстоўваючы для гэтага складаныя тэхнічныя рашэнні.
Чароўная флейта
Кульмінацыяй серыі казачных опер стала «Чароўная флейта» з музыкай Моцарта. Лібрэта было напісана Шыканедэрам, які выкарыстаў разам з традыцыйным сюжэтам шэраг масонскіх знакаў. Сам Шыканедэр сыграў у прэм’ернай пастаноўцы Папагена.
Гісторыя Рэспублікі Конга
Тубыльская
Першым насельніцтвам тэрыторыі Рэспублікі Конга былі плямёны пігмеяў. У сярэдзіне ІІ тысячагоддзя да нашай эры тут пасяліліся плямёны банту, якія неўзабаве асвоілі земляробства і рамёствы. Уверх па рацэ Конга банту ўсталявалі сувялі з плямёнамі глыбінных раёнаў цэнтральнай Афрыкі. З супольнасці банту вылучылася этнічная група баконга, што з тае пары была асновай кангалезскага грамадства. Ад часу зараджэння дзяржаўнасці на тэрыторыі краіны існавалі каралеўствы Конга, Лаонга, Нгоё, Тэке і інш..
Еўрапейская
Першыя еўрапейцы — партугальскія мараплаўцы пад кіраўніцтвам Дыёгу Кау — з'явіліся ў 1482 годзе, пазней тэрыторыя Рэспублікі Конга стала адным з галоўных пастаўшчыкоў рабоў, а вусце ракі Конга — адным з важнейшых рабагандлёвых хабаў.
Каланіяльны перыяд
У канцы ХІХ стагоддзя пачалася прамая каланізацыя. У 1880 годзе французскі каланіяльны актывіст П'ер дэ Браза прапанаваў правадыру народнасці батэке дагавор аб французскім пратэктараце, заснаваў умацаваны пост Нкуна (цяпер горад Бразавіль).
На шляху да сацыялізму
Першым прэзідэнтам рэспублікі ў снежні 1959 года выбраны кіраўнік Дэмакратычнага саюза абароны афрыканскіх інтарэсаў Фюльбер Юлу, які абапіраўся на народ баконга. 15 жніўня 1960 года абвешчана незалежнасць. Карупцыя, цяжкае эканамічнае становішча сталі прычынай масавых пратэстаў у 1963 годзе, пад націскам якіх Юлу падаў у адстаўку. Прэзідэнтам стаў Альфонс Масамба-Дэба, пад кіраўніцтвам якога быў створаны Нацыянальны Рэвалюцыйны рух (НРР з 1964 года адзіная легальная партыя краіны). У 1966 годзе абвешчаны курс на пабудову сацыялістычнага грамадства. Намаганні Масамба-Дэба ўсталяваць рэжым асабістай улады прывялі да выступлення арміі ў ліпені-жніўні 1968 года, у выніку чаго ўлада перайшла да Нацыянальнага савета рэвалюцыі на чале з Марыянам Нгуабі (з 1969 года прэзідэнт). У снежні 1969 года адбыўся 1-ы з'езд Кангалезскай партыі працы (КПП, пераемніца НРР), а краіна перайменавана ў Народную Рэспубліку Конга. Усталяваны цесныя сувязі з СССР і іншымі сацыялістычнымі краінамі. Пасля забойства Нгуабі ў 1977 годзе прыпынена дзейнасць канстытуцыі, створаны ваенны камітэт КПП на чале з Жаакімам Іомбі-Апанга.
Сучасны перыяд
У красавіку 1979 года прынятая новая канстытуцыя, прэзідэнтам выбраны Дэні Сасу-Нгесо, які захаваў сувязі з сацыялістычнымі краінамі і палепшыў адносіны з краінамі Захаду, што паспрыяла хуткаму эканамічнаму росту. З сярэдзіны 1980-х гадоў эканамічныя цяжкасці паглыбіліся. Пачалася паступовая ліберызацыя ўнутранай палітыкі. У 1990 годзе КПП адышла ад марксісцкай ідэалогіі і прыняла сацыял-дэмакратычную праграму, у студзені 1991 годзе ўведзена шматпартыйнасць. На першых шматпартыйных выбарах у Нацыянальную Асамблею ў маі 1992 года перамог Панафрыканскі саюз за сацыялістычную дэмакратыю, кіраўнік якога Паскаль Лісуба ў жніўні 1992 года выбраны прэзідэнтам Рэспублікі Конга. Адначасова Сасу-Нгесо захаваў узброеныя атрады, спроба раззброіць якія прывяла да грамадзянскай вайны ў маі-жніўні 1997 года. Пры падтрымцы Анголы прэзідэнтам зноў стаў Сасу-Нгесо. У 2002 годзе Нгесо перамог на першых пасля грамадзянскай вайны прэзідэнцкіх выбарах, у 2009 — на другіх, у 2016 — пасля рэферэндума 2015 года аб зняцці абмежавання колькасці прэзідэнцкіх тэрмінаў і замацавання гэтага рашэння ў новай Канстытуцыі — на трэціх. Падаўляючы пратэсты пасля рэферэндума, Сасу-Нгесо справакаваў узброены канфлікт дэпартаменце Пул, у выніку якога 80 000 чалавек былі вымушаны пакінуць свае дамы.
Караль Шыманоўскі
Караль Шыманоўскі (Karol Szymanowski;, в. Цімашоўка, цяпер Чаркаская вобласць, Украіна — 29.3.1937) — польскі кампазітар і піяніст, педагог, музычны крытык; адзін са стваральнікаў сучаснай польскай кампазітарскай школы.
Творчасць
З 1905 член групы кампазітараў «Маладая Польшча». У 1926—29 прафесар і дырэктар Варшаўскай кансерваторыі.
Для ранняга перыяду творчасці характэрна вытанчаная лірычная вобразнасць. У фартэпіяннай музыцы прыкметны ўплывы Ф. Шапэна і А. Скрабіна, у сімфанічных і вакальных творах — неарамантызму. Нацыянальны стыль К. Шыманоўскага складваўся на аснове вывучэння польскага музычнага фальклору.
Сярод твораў: оперы «Хагіт» (паст. 1922) і «Кароль Рогер» (паст. 1926), балеты, у т.л. «Разбойнікі» (паст. 1934), кантаты, 4 сімфоніі (1917—32), камерна-інструментальныя ансамблі, у т.л. для скрыпкі з фартэпіяна, струнны квартэт і іншыя інструментальныя і вакальныя творы; 20 мазурак (1924—26), апрацоўкі польскіх народных песень, рамансы, музыка да драматычнага тэатра і інш.
Аўтар артыкулаў пра польскую і заходнееўрапейскую музыку і інш.
Андронік I Камнін
За сваё бурнае жыццё, падобнае на прыгодніцкі раман, Андронік паспеў змяніць мноства абліччаў: ворага імперыі, турэмнага вязня, палітычнага эмігранта, улюбёнца сталічнага насельніцтва, праціўніка «лацінян» і прыхільніка простага народа. Быўшы моцным і храбрым чалавекам, ён быў вельмі прыгожы і адрозніваўся асцярожнасцю і хітрасцю. З’яўляючыся пляменнікам Іаана II і ўнукам Аляксея I і маючы з часоў свайго бацькі абгрунтаваныя правы на прастол, Андронік у выніку змог ажыццявіць уласныя мары аб ўладзе.
Пасля смерці стрыечнага брата, імператара Мануіла I, Андронік стаў рэгентам пры яго спадчынніку Аляксеі II. У далейшым ён захапіў уладу, спачатку забіўшы ўдаву імператара — Марыю Антыяхійскую, а затым і іх адзінага сына. Пачатак валадарання Андроніка быў адзначаны доўгачаканымі рэформамі, але ў выніку ён ператварыў сваю краіну ў царства тэрору. Унутраная бязладзіца прыцягнула нарманаў, пасля чаго жыхары Канстанцінопаля зрынулі кіраўніка, перадаўшы прастол яго палітычнаму праціўніку — Ісаку II Ангелу. Той аддаў Андроніка на волю натоўпу, ад якога яго чакала пакутлівая смерць. З гэтага моманту ў Візантыі пачаўся працэс заняпаду, які скончыўся захопам Канстанцінопаля ў 1204 годзе ўдзельнікамі чацвёртага крыжовага паходу і распадам імперыі.
Беларускі навуковы кабінет
Беларускі навуковы кабінет у Празе. Існаваў з лістапада 1927 да 1930 гг. у Празе (Чэхаславакія). Размяшчаўся ў будынку Украінскага інстытута грамадазнаўства. Кіраўнік-сакратар Т. Грыб.
Дзейнасць
У сакавіку 1928 г. выдаў адозву да ўсіх беларускіх устаноў на эміграцыі з запрашэннем да супрацоўніцтва. Пасля спынення дзейнасці навуковыя і архіўныя матэрыялы кабінета перададзены ў фонд беларускага аддзела і Беларускага загранічнага архіва ў Празе.
NGC 2914
NGC 2914 (іншыя абазначэнні — UGC 5096, MCG 2-25-6, ZWG 63.10, ARP 137, NPM1G +10.0186, PGC 27185) — галактыка ў сузор’і Леў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Шаўчэнкаўскі гай (Львоў)
Музей народнай архітэктуры і побыту ў Львове імя Кліменція Шаптыцкага або Шаўчэнкаўскі гай — скансен, музей пад адкрытым небам у Львове.
Агульная характарыстыка
Скансен на Кайзэрвальдзе быў адкрыты ў 1971 годзе. Ідэя стварэння гэтага музея належыць вядомаму ўкраінскаму навукоўцу Іларыёну Свянціцкаму, які ў канцы 1920-х гадоў пачаў працу па стварэнні музея пад адкрытым небам. Калі ў 1920-х гадах грамада вёскі Крыўка пасля пабудовы новай царквы вырашыла разабраць старую (1761 года) з трыма стройнымі маляўнічымі вежамі, украінскі мастацтвазнаўца і даследчык старажытнага ўкраінскага мастацтва Міхаіл Драган з дапамогай мясцовага святара здолеў пераканаць сялян у тым, каб яны ўстрымаліся ад яе разборкай. Дзякуючы хадайніцтву мітрапаліта Андрэя Шаптыцкага і яго брата Кліменція Шаптыцкага ў 1930 годзе царква пад наглядам і кіраўніцтвам М. Драгана была разабрана, перавезена і сабрана ў Львове, як царква для патрэб манастыра студытаў, дзе яна стала першым экспанатам будучага музея.
У 1966 годзе па ініцыятыве работнікаў Музея этнаграфіі і мастацкага промыслу пачаліся пэўныя работы, у прыватнасці, быў створаны аддзел народнага будаўніцтва, які ў 1971 годзе рэарганізаваны ў Музей народнай архітэктуры і побыту. 1 снежня 2016 года Музею народнай архітэктуры і побыту ў Львове прысвоена імя Блажэннага Кліменція Шаптыцкага. Дарэчы, назва музея "Шаўчэнкаўскі гай" ніколі не мела афіцыйнага статусу.
Вудага (рака)
Назва
Назва балцкага паходжання. Адпачатная балцкая форма тыпу *Udegà.
Корань *Ud- адносіцца да старабалцкай гідранімічнай асновы Vad- : Ved- : Ud-.
Да балцкага *vad- / ud- «вада». Ад яго з устаўным -n- літоўскае vanduo, прускае (w)undan, unds.
Без устаўнога -n- у гідронімах (у аднаасноўных тыпу літоўскага гідроніма Vadagà / Vedegà, у двухасноўных тыпу прускага Asege-wad «Яршовае возера», яцвяжскага Ясельда ), таксама на моўнай перыферыі: латышскае vada «поплаў», літоўскае vadė, vadaksnis «месца, якое залівае вада» (адсунулася, каб саступіць вытворным ад vesti «весці»: vadas «правадыр», vada «нагода; кіраванне»).
Далей да індаеўрапейскага «воднага» кораня *aṷed- : aud- : ūd-, якое ад *aṷ(e)- «апырскваць, увільгатняць, цекці».
Корань *Ud-, пашыраны пашыральнікам -r-, у назвах літоўскай ракі Ūdara, ракі і возера (у басейне Ловаці). Пазнейшы варыянт кораня Выд- у назве сожскай ракі Выдраж / Выдрыжа / Выдра (прыток Сажа), а таксама ў назве ракі (у басейне ракі Удрай). Форма Выд- ад Ud-, і назва *Udega (> Выдзега) мяркуецца адпачатнай формай і для назвы Удага.
Назва значыць «Плыткая (рака)».
Гідраграфія
Даўжыня ракі 37 км. Плошча вадазбору 261 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 1, м/км. Сярэдні расход вады 1,5 м³/с. Выток ракі знаходзіцца за 2 км у напрамку на поўнач ад вёскі Селішча, вусце каля паўночна-ўсходняй ускраіны горада Чэрыкаў. Даліна ракі ў вярхоўі невыразная, ніжэй вёскі Жытнёў трапецападобная, шырынёй 400—600 м, у вусці да 1 км. Пойма двухбаковая, шырынёй 100—150 м. Рэчышча Вудагі звілістае. Шырыня рэчышча ў ніжнім цячэнні складае да 15 м.
Асноўныя прытокі — Казёл (Вудажка) (левы), Малая Вудажка (правы).
Каля ракі вёскі Селішча, Забачэў, Жытнёў, Юны Пахар, Тур’е. Каля вёскі Пабеда ў басейне Вудагі, на прытоку ракі Малая Вудажка, сажалка.
Чакві
Чакві  — пасёлак гарадскога тыпу (дабу) у Кабулецкім муніцыпалітэце Аджарыі, Грузія. Чыгуначная станцыя Чакві (на лініі Натанебі — Батумі). Статус пасёлка гарадскога тыпу з 1954 года.
Электрааналітычная хімія
Электрааналітычная хімія — гэта раздзел электрахіміі, які вывучае і выкарыстае ў мэтах аналітычнага азначэння ўзаемасувязь паміж хімічнымі з’явамі, якія ўключаюць перанос зарада і электрычнымі ўласцівасцямі, якія суправаджаюць гэтыя з’явы.
Ціхмянаўская вышыня (мемарыяльны комплекс)
Мемарыяльны комплекс «Ціхмянаўская вышыня» — помнік на вышыні імя Леаніда Паўлавіча Ціхмянава каля вёскі Осіпенкі, Віцебская вобласць. Узведзены за 400 м ад вескі, каля дарогі на в. Касцяёва.
Гісторыя
У лютым 1944 года 38 воінаў-мінамётчыкаў занялі пазіцыю на безыменнай вышыні на беразе ракі Чарніца і на працягу 14 гадзін адбівалі атакі праціўніка, які меў 20-разовую перавагу. Калі падаспела падмацаванне, усе абаронцы вышыні былі параненыя. Восем з іх загінулі. За гэты подзвіг камсоргу мінамётнай батарэі 18-гадоваму Сяргею Багамолаву і яго камандзіру Леаніду Ціхмянаву было прысвоена званне Героя Савецкага Саюза. З тых часоў вышыня мае назву Ціхмянаўскай.
Помнік
У 1973 годзе на вышыні, якой прысвоена імя Л. П. Ціхмянава, пастаўлены помнік (скульптар А. Тарасян, архітэктар З. Озерава). На паўкруглай стэле размешчаны барэльефныя выявы 6 савецкіх воінаў і партызан з аўтаматамі. Стэла ўвянчана 6 штыкамі-абеліскамі. Выявы твараў і рук вырашаны ў абагульненай форме. Пляцоўка, на якой пастаўлены помнік, мае форму паўкруга, выкладзена бетоннымі плітамі. На ёй устаноўлены мінамёт.
Гельмут Фаска
Гельмут Фаска (Helmut Faska; нар. 8 красавіка 1932, вёска Вуежк, Верхняя Лужыца, Германія) — сербалужыцкі вучоны-сарабіст, лінгвіст і славіст. Дырэктар Сербалужыцкага інстытута (1990—1992). Адзін з аўтараў «Сербалужыцкага лінгвістычнага атласа» (Serbski rěčny atlas).
Біяграфія
Нарадзіўся 8 красавіка 1932 года ў сербалужыцкай вёсцы Вуежк. Пасля Другой сусветнай вайны вучыўся ў Чэшскай гімназіі ў Варнсдорфе. У 1951 годзе працягнуў навучанне ў пашыранай сербалужыцкай гімназіі ў Будзішыне. З 1953 года вывучаў славістыку ў Лейпцыгскім універсітэце, па заканчэнні якога працягнуў сваё навучанне ў Маскоўскім універсітэце. З 1958 года працаваў малодшым навуковым супрацоўнікам у Інстытуце сербалужыцкага народазнаўства (сёння — Сербалужыцкі інстытут). У 1969 годзе абраны старшынёй «Верхнялужыцкай моўнай камісіі». З 1988 года займаўся навукова-выкладчыцкай дзейнасцю.
З 1965 па 1996 год сумесна з Гельмутам Еньчам і Фрыда Міхалкам займаўся выданнем 15-томнага «Сербалужыцкага моўнага атласа». У 1981 годзе ў супрацоўніцтве з Фрыда Міхалкам напісаў акадэмічнае сачыненне ''«Gramatika hornjoserbskeje spisowneje rěče přitomnosće. Morfologija»''. У 1984 годзе за сваю навуковую дзейнасць удастоены прэміі імя Якуба Чышынскага. У 1990—1992 гадах дырэктар Сербалужыцкага інстытута.
Валаўскі сельсавет
Вала́ўскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Ельскага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок (да 2010 г. вёска) Валаўск.
Гісторыя
Утвораны 20 жніўня 1924 года як Кармянскі сельсавет у складзе Каралінскага раёна Мазырскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Карма. З 26 ліпеня 1930 года Каралінскага раёна БССР, з 5 лютага 1931 года Ельскага раёна БССР, з 21 чэрвеня 1935 года — Мазырскай акругі, з 20 лютага 1938 года — Палескай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Гомельскай вобласці. 17 снежня 1959 года вёска Валаўск пералічана са Скародненскага сельсавета ў Кармянскі, цэнтр Кармянскага сельсавета перанесены ў вёску Валаўск, а сельсавет перайменаваны ў Валаўскі. 17 лістапада 2005 года скасаваны вёскі Вязцы, Глазкі і Шыя.
Насельніцтва
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 725 чалавек, з іх 96,8 % — беларусы.
Дыпламатычная пошта
Дыпламатычная пошта — адзін з найбольш важных і распаўсюджаных відаў сувязі дыпламатычнага прадстаўніцтва ці консульскай установы з цэнтрам ці з іншымі прадстаўніцтвамі сваёй дзяржавы за мяжой. Дыпламатычная пошта ўтрымлівае афіцыйную карэспандэнцыю, дыпламатычныя дакументы і тавары (прадметы), прызначаныя для выкарыстання ў дзейнасці Міністэрства замежных спраў, дыпламатычных і консульскіх устаноў, прадстаўніцтваў дзяржавы пры міжнародных арганізацыях; яна павінна быць адпаведным чынам упакавана і аформлена. Якіх-небудзь фармальных абмежаванняў колькасці месцаў, вагі і формы дыпламатычнай пошты няма, хаця асобныя краіны часам пярэчаць супраць празмерных памераў ці незвычайнай формы дыпламатычнай пошты (напрыклад, грузавік, з пячаткай толькі на дзверцах кузава).
Дыпламатычная пошта недатыкальная і не абкладаецца ніякімі падаткамі, зборамі і пошлінамі. Мытны кантроль дыпламатычнай пошты ажыццяўляецца шляхам праверкі наяўнасці дакументаў і звестак, неабходных для мытных мэтаў, і агляду месцаў, якія складаюць дыаламатычную пошту, падчас якога правяраецца наяўнасць знешніх бачных знакаў, што ўказваюць на адпаведны характар перамяшчаемых рэчаў: наяўнасць надпісу «Дыпламатычная пошта» альбо аналагічнага надпісу, што ўказвае на харакар перамяшчаемых рэчаў, наяўнасць адраснай біркі, наяўнасць і цэласнасць пячаткі, замка.
Дыпламатычная пошта (консульская валіза) не падлягае не ўскрыццю, ні затрыманню.
Пры наяўнасці сур’ёзных падстаў меркаваць, што ў замежнай консульскай валізе перамяшчаюцца тавары (прадметы), якія не адносяцца да замежнай консульскай валізы, мытны орган Рэспублікі Беларусь мае права запатрабаваць, каб замежная консульская валіза была ўскрыта ўпаўнаважанымі асобамі адпаведнай замежнай дзяржавы ў прысутнасці службовых асоб мытнага органа Рэспублікі Беларусь. У выпадку адмовы ад ускрыцця замежная консульская валіза вяртаецца ў месца адпраўлення. Звесткі аб выпадках ускрыцця замежнай консульскай валізы альбо вяртання яе ў месца адпраўлення начальнікам мытні накіроўваюцца на працягу трох сутак у Дзяржаўны мытны камітэт Рэспублікі Беларусь для інфармавання Міністэрства замежных спраў Рэспублікі Беларусь.
Марцін Тышкевіч
Марцін Тышкевіч (? — пасля 14 сакавіка 1595) — ураднік Вялікага Княства Літоўскага.
Біяграфія
Паходзіў са шляхецкага роду Тышкевічаў герба «Ляліва». Нарадзіўся ў сям’і Юрыя Васілевіча і Ганны з Катовічаў.
Войт менскі з 1582 года, маршалак гаспадарскі з 1589 года, маршалак слонімскі.