cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Папярэчная
Папярэ́чная — рака ў Пружанскім раёне Брэсцкай вобласці, левы прыток ракі Тачніца (басейн Заходняга Буга). Даўжыня 12 км. Пачынаецца за 2 км на поўнач ад аграгарадка Мурава, вусце каля паўночна-ўсходняй ускраіны гарадскога пасёлка Шарашова. У ніжнім цячэнні называецца Мураўка. Рэчышча каналізаванае.
Світанак (Ніжынскі раён)
Світанак (Світа́нок) — пасёлак у Ніжынскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Бад-Кісінген (раён)
Раён падзяляецца на 26 абшчын.
Бідын
Бідын (Бі́дин) — вёска ў Ніжынскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Фёдар Аляксеевіч Саўчык
Фёдар Аляксеевіч Саўчык (, в. Кунцаўшчына, Капыльскі раён, Мінская вобласць —, Любанскі раён, БССР) — беларускі палявод, Герой Сацыялістычнай Працы (1948).
Біяграфія
У 1936—1941 гадах — калгаснік, 1945—1975 гадах — брыгадзір брыгады па гадоўлі збожжавых у саўгасе «10 гадоў БССР» Любанскага раёна.
Яўген Якаўчук
Яўген Якаўчук (нар. ) — беларускі бадмінтаніст.
Біаграфія
У 2005 годзе скончыў Рэспубліканскае дзяржаўнае вучылішча алімпійскага рэзерву, а ў 2010 годзе факультэт фізічнага выхавання БрДУ імя А. С. Пушкіна.
Дасягненні
Адзіночны разрад
Парны разрад
Мікс
Кахіма
Кахіма — сталіца індыйскага штата Нагаленд, адзін з трох гарадоў штата, які мае ўласны муніцыпалітэт.
Насельніцтва — 78584 чалавек (2001), 53 % з іх — мужчыны, 75 % жыхароў пісьменныя. Размешчаны на ўсходзе Індыі, у міжгорнай катлавіне Асам-Бірманскіх гор, недалёка ад мяжы з М’янмай. Вышыня над узроўнем мора — каля 1400 м. Снегапады і маразы ўзімку бываюць вельмі рэдка, пераважна — у навакольных гарах, зіма — сухая. Улетку ападкі, тэмпература днём вагаецца ў межах +26 — + 32 °C.
Беларуска-пакістанскія адносіны
Белару́ска-пакіста́нскія адно́сіны — дыпламатычныя адносіны паміж Рэспублікай Беларусь і Ісламскай Рэспублікай Пакістан усталяваны 3 лютага 1994 года.
Пасля адкрыцця ў лістападзе 2014 года Пасольства Рэспублікі Беларусь у Ісламскай Рэспубліцы Пакістан з рэзідэнцыяй у Ісламабадзе назіраецца істотная актывізацыя беларуска-пакістанскіх адносін. 28-29 мая 2015 года адбыўся першы ў гісторыі афіцыйны візіт Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь А. Р. Лукашэнкі ў Ісламскую Рэспубліку Пакістан.
10-12 жніўня 2015 года праведзены візіт Прэм'ер-міністра Ісламскай Рэспублікі Пакістан Наваза Шарыфа ў Рэспубліку Беларусь.
11 лістапада 2015 года на базе Нацыянальнай бібліятэкі Ісламскай Рэспублікі Пакістан адкрыты Беларускі інфармацыйна-культурны цэнтр, які укамплектаваны літаратурай пра гісторыю, культуру і прыроду Беларусі, інфармацыйнымі матэрыяламі пра станаўленне беларускай дзяржаўнасці, 3 кастрычніка 2016 года ў Ісламабадзе на базе Нацыянальнага інстытута сучасных моў пры садзейнічанні Мінскага дзяржаўнага лінгвістычнага універсітэта адкрыты Цэнтр беларускай мовы і культуры.
4-6 кастрычніка 2016 года Ісламскую Рэспубліку Пакістан з другім афіцыйным візітам наведаў Прэзідэнт Рэспублікі Беларусь А. Р. Лукашэнка.
1-4 лютага 2017 года Рэспубліку Беларусь з афіцыйным візітам наведаў Старшыня Сената Парламента Ісламскай Рэспублікі Пакістан М.Рабані.
10-12 красавіка 2017 года Ісламскую Рэспубліку Пакістан з афіцыйным візітам наведаў Старшыня Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь Уладзімір Андрэйчанка.
Першы і другі раўнд палітычных кансультацый праведзены ў Ісламабадзе адпаведна 13-14 лістапада 2014 года і 8-9 кастрычніка 2015 года, трэці раўнд запланаваны на травень 2017 года ў Мінску.
11 мая 2017 года у Мінску адбыўся трэці раунд Беларуска-пакістанскіх кансультацый паміж Міністэрствам замежных спраў Рэспублікі Беларусь і Міністэрствам замежных спраў Ісламскай Рэспублікі Пакістан.
Інстытут інфармацыйных тэхналогій БДУІР
Склад інстытута
Адасоблена ў інстытуце функцыянуе кафедра ЮНЕСКА, якая ажыццяўляе прафесійную адукацыю ў сферы інфармацыйна-камунікацыйных тэхналогій для асоб з асаблівымі патрэбамі.
Лідзія Аляксандраўна Марозава
Біяграфія
Лідзія Марозава займаецца тэнісам з 9 гадоў. Любімае пакрыццё — хард.
ММ-60 «Сапфір»
Папярэднія распрацоўкі
Пачатак распрацоўкі айчыннага гранатамёта ў Беларусі пачаўся ў 2014 годзе. Тады кампанія «Белспецзнештэхніка» на выставе «MILEX» прадставіла першы прататып. Зброя ўяўляла з сябе нязначна дапрацаваны 105-мм РПГ-32 з падвышанай баявой эфектыўнасцю. Так, напрыклад, узмоцнена граната з тэрмобарычнай і кумулятыўнай галаўнай часткай на 15—20%, што прывяло да павелічэння на 50 мм прабіванне брані, падняўшы паказчык да 800 мм (700 мм за дынамічнай абаронай). Вырасла да 750 м і прыцэльная далёкасць гранатамёта, дзякуючы прыросту да 170 м/с пачатковай хуткасці гранаты. Акрамя 105-мм варыянту «Белспецзнештэхніка» разглядала распрацоўкі меншых калібраў — 72 і 60 мм.
Ва ўсіх трох праектах прымаў непасрэдны ўдзел дырэктар НВА «Базальт» Уладзімір Каранькоў, які раней займаўся стварэннем расійскіх РПГ-32 і РПГ-34. З-за недастатковай цікавасці з боку Мінабароны РФ яму прыйшлося звярнуцца да беларускіх кампаній. Менавіта гранатамёты 32 і 34 ляглі ў аснову першых беларускіх праектаў. Каранькоў актыўна займаўся навукова-даследчымі і доследна-канструктарскімі работамі ў «Белспецзнештэхніцы».
Пазней кампанія адмовілася ад развіцця 105 і 72 мм праектаў і засяродзілася на 60 мм.
Прэзентацыя і выпрабаванні
Упершыню гранатамётны комплекс «Сапфір» у адназарадным выкананні пад пазначэннем ММ-60 прэзентаваны беларускім ТАА «БСВТ-ВТ», якое ўваходзіць у структуру «Белспецзнештэхнікі», у Мінску ў маі 2017 года на 8-й Міжнароднай выставе ўзбраення і ваеннай тэхнікі MILEX-2017. Пазней зброя прадэманстравана ў Бангкоку на выставе Defense & Security 2019 на аб’яднаным стэндзе Дзяржаўнага ваенна-прамысловага камітэта.
9 мая 2020 года «Сапфір» прысутнічаў на ваенным парадзе ў Мінску.
Віктор Леандру Бажы
Кар’ера
Віктор з’яўляецца выхаванцам школ «Сан-Паўлу» і «Паўлісты», у галоўным складзе якой дэбютаваў у 2001 годзе. У 2005 годзе разам са свой камандай заваяваў Кубак Бразіліі — гэта перамога была цікавая тым, што сама «Паўліста» на той момант выступала ў Серыі B і ў гэтым статусе прадставіла Бразілію ў Кубку Лібертадорэс 2006 года. Поспехі брамніка не засталіся незаўважанымі ў грандаў бразільскага футбола і, нарэшце, у канцы 2007 года Віктор перайшоў у «Грэміу».
ММ-60 «Сапфір»
Прэзентацыя і выпрабаванні
У верасні 2021 года на 227-м агульнавайсковым палігоне пад Барысавым прайшлі выпрабаванні гранатамёта. На праверку баявых магчымасцяў прыехаў старшыня дзяржкамваенпрама Дзмітрый Пантус. Мэтай стала праверка зададзеных характарыстык ММ-60 перад пачаткам разгортвання яго серыйнай вытворчасці. Выпрабоўвалася ў першую чаргу знешняя балістыка корпуса гранаты. Для правядзення эксперыменту гранатамёт «Сапфір» усталёўваўся на спецыяльны станок. Навядзенне ажыццяўлялася механічным спосабам.
Віктор Леандру Бажы
Кар’ера
У складзе «трохкаляровых» Віктор выйграў толькі адзін сур’ёзны трафей, стаўшы чэмпіёнам штата Рыу-Гранды-ду-Сул у 2010 годзе, але сама гульня брамніка атрымала прызнанне як у заўзятараў і спецыялістаў, так і трэнераў зборнай Бразіліі. У 2009 годзе Віктор увайшоў у сімвалічную зборную чэмпіянату Бразіліі, атрымаўшы Сярэбраны мяч паводле версіі выдання Placar. У 2008 і 2009 гадах ён прызнаваўся найлепшым брамнікам Бразіліі паводле версіі Globo і КБФ.
ММ-60 «Сапфір»
Прэзентацыя і выпрабаванні
У снежні на тым жа палігоне прайшлі яшчэ адны выпрабаванні. Было прынята рашэнне пачаць серыйную вытворчасць «Сапфіра» і пастаўкі для беларускай арміі.
Віктор Леандру Бажы
Кар’ера
21 мая 2009 года ён быў упершыню ўвайшоў у зборную для ўдзелу ў адборачных матчах да чэмпіянату свету. У чэрвені ён увайшоў у нацыянальную зборную для ўдзелу ў Кубку канфедэрацый. Дэбютаваў за зборную 10 жніўня 2010 года ў матчы супраць зборнай ЗША.
З сярэдзіны 2012 года Віктор стаў выступаць за «Атлетыку Мінейру». У наступным годзе дапамог «пеўнічкам» упершыню ў гісторыі дайсці да фіналу Кубка Лібертадорэс. Завяршыў кар’еру ў лютым 2021 года.
ММ-60 «Сапфір»
Апісанне
Комплекс уяўляе сабой лёгкі рэактыўны гранатамёт з некіравальнай гранатай, абсталяванай шматмэтавы баявой часткай і лічбавым прыборам кіравання агнём, якія дазваляюць істотна павысіць дакладнасць вядзення агню і знізіць кошт боепрыпасу. Ён прызначаны для барацьбы з сучаснымі асноўнымі баявымі танкамі, браніраванымі, лёгкабраніраванымі і небраніраванымі мэтамі, паразы жывой сілы праціўніка ў сродках індывідуальнай бронеаховы, якая знаходзіцца ў бункерах, дзотах, лёгкіх хованках палявога тыпу, збудаваннях гарадскога і сельскага тыпаў. Габарыты і маса комплексу дазваляюць лёгка перамяшчацца па хадах зносін і грузіцца ў любыя баявыя транспартныя сродкі.
Цэрвіцыт
Цэрвіцыт — запаленне шыйкі маткі. Узнікае ў выніку пранікнення гана-, стафіла- і стрэптакокаў, кішэчнай палачкі або трыхаманад з похвы ў канал шыйкі маткі. Часта спалучаецца з іншымі запаленчымі гінекалагічнымі захворванні (вагініт, метрыт, сальпінгаафарыт). Мае вострае, падвострае і хранічнае цячэнне.
Сімптомы
Пры вострым цэрвіцыце невялікія болі ўнізе жывата і ў паясніцы, з'яўляюцца слізіста-гнойныя вылучэнні. У хранічнай стадыі скаргі могуць адсутнічаць. Белі, якія вылучаюцца з канала шыйкі маткі, прыводзяць да ўтварэння эрозіі. Для вызначэння ўзбуджальніка інфекцыі выкарыстоўваюць бактэрыялагічнае даследаванне вылучэнняў з канала шыйкі маткі.
Лячэнне
Лячэнне залежыць ад прычыны захворвання і яго стадыі; пры вострым цэлестыце — спакой, антыбіётыкі, сульфаніламіды; пры хранічным цэлестыце — фізіятэрапеўтычныя і інш мясцовыя працэдуры.
Сушчэня
Сушчэня — беларускае прозвішча.
Фрыда Абрамаўна Вігдарава
Фрыда Абрамаўна Вігдарава (, Орша — ) — пісьменніца і журналістка.
Біяграфія
Нарадзілася ў 1915 годзе ў Оршы ў сям’і педагога Абрама Рыгоравіча (1885—1960) і фельчаркі Соф’і Барысаўны (1889—1968) Вігдаравых. Брат Фрыды Ісак Абрамавіч Вігдараў (1919—1968) стаў ваенным лётчыкам.
У 17 гадоў з’ехала працаваць настаўніцай у Магнітагорск. Адтуль у сярэдзіне 1930-х гадоў вярнулася ў Маскву разам з Аляксандрам Кулакоўскім, які неўзабаве стаў яе мужам. У 1937 годзе скончыла літаратурны факультэт Маскоўскага педагагічнага інстытута. У тым жа годзе нарадзілася дачка Галя. Пасля заканчэння выкладала рускую літаратуру ў школе, затым пераключылася на журналісцкую працу.
Перад вайной пара разышлася, Аляксандр Іосіфавіч Кулакоўскі загінуў на фронце 7 сакавіка 1942 года. У самым пачатку вайны Фрыда Вігдарава выйшла замуж за пісьменніка Аляксандра Раскіна. Знаходзілася з сям’ёй у эвакуацыі ў Ташкенце. У 1942 годзе ў Фрыды ад Раскіна нарадзілася дачка Саша.
Супрацоўнічала з газетамі «Праўда», «Комсомольская правда», «Літаратурная газета». У 1940-я гады публікавала, у асноўным, артыкулы пра праблемы школы і выхавання дзяцей (частка артыкулаў у сааўтарстве з Норай Галь). У 1948 годзе была звольнена з газеты «Комсомольская правда».
Памерла ад раку ў 1965 годзе.
Памяці Фрыды Вігдаравай прысвечана песня Аляксандра Галіча «Сыходзяць сябры».
Творчасць
У 1948 годзе разам з Т. Пячэрнікавай падрыхтавала да друку аповесць «Дванаццаць адважных» пра мужную барацьбу піянераў сяла Пакроўскага, што ва Украіне. Сумесна з Л. Касмадзям’янскай напісала кнігу «Аповесць пра Зою і Шуру». Аўтар кніг «Мой клас», «Дарога ў жыццё», «Сямейнае шчасце». Аўтар шматлікіх артыкулаў на педагагічныя тэмы.
У 1964 годзе Вігдарава прысутнічала на судзе над Бродскім і зрабіла запіс судовых слуханняў, які атрымаў шырокі распаўсюд у самвыдзе пад назвай «Судзілішча». Запіс шмат разоў публікаваўся ў розных краінах, прыцягнушы такім чынам увагу сусветнай грамадскасці да лёсу Бродскага, які ў верасні 1965 года быў вызвалены з ссылкі.
У 1963 годзе выйшаў зборнік яе нарысаў «Дарагая рэдакцыя…». У 1969 годзе — зборнік нарысаў «Кім вы яму даводзіцеся».
Лерэ Сіг
Лерэ Сіг — гэта раён, размешчаны на ўсход ад Хобравея/маршрута 180 насупраць Лерегора паміж Свенструпом і Ольбаргам.
Першапачаткова гэта была багністая забалочаная мясцовасць з лугамі плошчай каля 35 га. з дрэнажам праз Гульдбэкен.
У 1534 годзе гэтая мясцовасць была тарфянікам і была вельмі балоцістай і амаль непраходнай для цяжкаўзброеных дваранскіх вершнікаў падчас Бітвы пры Свенструпе падчас Графскай вайны.
У сувязі з дрэнажнымі працамі прыкладна ў 1910 годзе нізінная мясцовасць была ў значнай ступені засушана.
Буркіўка (Ніжынскі раён)
У ХІХ стагоддзі сяло Буркіўка было ў складзе Харошэвозэрскай воласці Барзнаўскага павета Чарнігаўскай губерні.
Брагі (Мсціслаўскі раён)
Бра́гі (, Браги) — вёска ў Мсціслаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Сапрынавіцкага сельсавета.
Навамыргарад
Гісторія
Першая згадка пра горад датуецца 1740 годам. З 1752 года Наваміргарад — адміністрацыйны цэнтр Новай Сербіі. З 1923 года — раённы цэнтр Елісаветградскай акругі, з 1959 — горад раённага падпарадкавання Кіраваградскай вобласці.
Пастановай Кабінета Міністраў Украіны ад 26 ліпеня 2001 года Наваміргарад унесены ў спіс гістарычных населеных пунктаў Украіны. У 2010 годзе горад адзначыў 270-гадовы юбілей.
NGC 7715
NGC 7715 (іншыя абазначэнні — PGC 71878, UGC 12700, KCPG 587B, MCG 0-60-18, ARP 284, ZWG 381.12, VV 51) — галактыка ў сузор’і Рыбы.
Яраслава Анатолеўна Паўловіч
Яраслава Анатолеўна Паўловіч (нар., Пінск) — беларуская вяслярка ў акадэмічным веславанні.
NGC 7715
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Яраслава Анатолеўна Паўловіч
Выступала за зборную Беларусі па акадэмічным веславанні з пачатку 1990-х гадоў. Бронзавая прызёрка летніх Алімпійскіх гульняў 1996 года ў Атланце, уладальніца двух сярэбраных медалёў чэмпіянатаў Еўропы, шматразовая пераможца этапаў Кубка свету, рэспубліканскіх і маладзёжных рэгат. На спаборніцтвах прадстаўляе Брэсцкую вобласць, заслужаны майстар спорту Рэспублікі Беларусь.
Біяграфія
Нарадзілася 2 лістапада 1969 года ў Пінску.
Актыўна займацца акадэмічным веславаннем пачала ў раннім дзяцінстве, праходзіла падрыхтоўку ў Пінскай спецыялізаванай дзіцяча-юнацкай школе алімпійскага рэзерву па вяслярных і ветразных відах спорту і ў Брэсцкім абласным цэнтры алімпійскага рэзерву па водных відах спорту. Адносіцца да спартыўнага клуба Федэрацыі прафсаюзаў Беларусі.
Першага сур'ёзнага поспеху дабілася ў 1988 годзе, стаўшы чэмпіёнкай рэспублікі. У асноўным складзе беларускай зборнай дэбютавала ў сезоне 1993 года на чэмпіянаце свету ў Рачыцы (Чэхія), будучы рулявой, заняла пятае месца ў заліку ворных васьмёрак. На першынстве свету 1995 года ў Тамперэ (Фінляндыя) ў той жа дысцыпліне зноў была пятай.
Дзякуючы шэрагу ўдалых выступленняў удастоілася права абараняць гонар краіны на летніх Алімпійскіх гульнях 1996 года ў Атланце — у складзе каманды, куды таксама ўвайшлі вясляркі Алена Мікуліч, Марына Знак, Наталля Волчак, Наталля Стасюк, Валянціна Скрабатун, Наталля Лаўрыненка і Тамара Давыдзенка, заваявала ў праграме ворных васьмёрак бронзавы медаль, прапусціўшы наперад толькі экіпажы з Румыніі і Канады.
На розных этапах Кубка свету 1997 года Паўловіч неаднаразова станавілася пераможцай і прызёркай, на чэмпіянаце свету ў Савоі (Францыя) ў ворных васьмёрках прыйшла да фінішу восьмай.
Пасля працяглага перапынку ў 2009 годзе Яраслава Паўловіч зноў увайшла ў асноўны склад зборнай Беларусі па акадэмічным веславанні. У гэтым сезоне са сваім васьмімясцовым экіпажам яна ўдала выступіла на некалькіх этапах сусветнага кубка, заняла восьмае месца на чэмпіянаце свету ў Познані (Польшча), а таксама выйграла медаль на хатнім чэмпіянаце Еўропы ў Брэсце, прайграўшы ў фінальным заездзе толькі камандзе з Румыніі. Праз год была шостай на Чеэмпіянаце Еўропы ў Мантэмар-у-Велью (Партугалія), яшчэ праз год заняла другое месца на Чеэмпіянаце Еўропы ў Плоўдзіве (Балгарыя). Пасля прымала ўдзел у чэмпіянатах Еўропы 2012, 2013 і 2014 гадоў, нязменна выходзіла ў фінальныя стадыі спаборніцтваў, у вырашальных заездах была блізкая да прызавых пазіцый, аднак у лік прызёраў больш ні разу не патрапіла
Валэнцііў
Валэнцііў (Вале́нтіїв) — вёска ў Ніжынскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Фёдар Мікалаевіч Статкевіч
Фёдар Мікалаевіч Статкевіч (, в. Старасек, Любанскі раён, Мінская вобласць — ) — Герой Сацыялістычнай Працы (1950).
Біяграфія
Пасвіў кароў у заможных сялян, хадзіў за плугам, пакуль Статкевічы ў 1930 годзе не ўступілі ў калгас. Фёдар пайшоў на курсы механізатараў і з восені 1931 годзе пачаў працаваць на асушаных тарфяніках.
Трактарыстам ён быў і на вайне, транспарціраваў 52-міліметровую гармату. Удзельнічаў у абароне Масквы, вызваляў Беларусь, Польшчу, цяжкі ваенны шлях адзначаны многімі баявымі ўзнагародамі.
Дэмабілізаваўшыся вярнуўся ў родны саўгас. Гаспадар ка была разбурана, спалена, усё трэба было пачынаць спачатку. У 1949 годзе звяно Ф. М. Статкевіча вырасціла рэкордны ўраджай збожжавых.
1 снежня
1 снежня — трыста трыццаць пяты (трыста трыццаць шосты ў высакосны год) дзень года па Грыгарыянскім календары.
Бад-Кісінген
Бад-Кісінген (ням.: Bad Kissingen) — горад у Германіі, раённы цэнтр, курорт, размешчаны ў зямлі Баварыя.
Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Ніжняя Франконія. Уваходзіць у склад раёна Бад-Кісінген. Насельніцтва складае 20 855 чалавек (на 31 снежня 2008 года). Займае плошчу 69,42 км². Афіцыйны код — 09 6 72 114.
Горад падпадзяляецца на 9 гарадскіх раёнаў.
Галыця (Ніжынскі раён)
Галыця (Га́лиця) — вёска ў Ніжынскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Клімат Беларусі
Клімат Беларусі ўмераны пераходны ад марскога да кантынентальнага.
Асноўныя рысы
Асноўнымі фактарамі, якія ўплываюць на фарміраванне клімату, з’яўляюцца геаграфічнае становішча і рэльеф.
Асаблівасці клімату Беларусі абумоўлены:
Сонечная радыяцыя
Колькасць паступаючай сонечнай радыяцыі абумоўлена вуглом падзення сонечных прамянёў і працягласцю дня. Вугал падзення сонечных прамянёў на поўначы Беларусі больш востры, чым на поўдні, на працягу ўсяго года. Працягласць дня летам на поўначы краіны большая, чым на поўдні, на 1 гадзіну 10 хвілін, а зімой дзень на паўгадзіны даўжэйшы, чым на поўдні. Таму колькасць паступаючай сонечнай радыяцыі летам амаль аднолькавая на ўсёй тэрыторыі Беларусі, зімой жа паўднёвыя раёны атрымліваюць яе значна больш.
Велічыня радыяцыйнага балансу на тэрыторыі Беларусі павялічваецца з паўночнага ўсходу на паўднёвы захад ад 1500 да 1900 МДж/м². Зімой зямная паверхня атрымлівае мала сонечнай радыяцыі, таму радыяцыйны баланс адмоўны.
Атмасферная цыркуляцыя
Ва ўмераных шыротах пераважае заходні перанос паветраных мас, таму для Беларусі найбольш характэрны заходнія вятры. У сувязі са змяненнем атмасфернага ціску зімой і летам напрамак вятроў крыху змяняецца. Зімой пераважаюць паўднёва-заходнія вятры, а летам — паўночна-заходнія. Такая атмасферная цыркуляцыя абумовіла перавагу на працягу года атлантычнага паветра ўмераных шырот. З ім звязаны пахмурнае надвор’е і дажджы летам, снег і адліга — зімой. Адсутнасць гор прыводзіць да пранікнення на тэрыторыю краіны кантынентальных паветраных мас з усходу. Яны звычайна прыносяць сухое надвор’е зімой і летам. Перыядычна на тэрыторыю Беларусі паступаюць арктычныя паветраныя масы, якія прыводзяць да рэзкага пахаладання, а летам можа пранікаць трапічнае паветра. Характэрнай рысай атмасфернай цыркуляцыі з’яўляецца частая змена цыклонаў і антыцыклонаў, якая прыводзіць да няўстойлівасці надвор’я, асабліва восенню і вясной.
Цеплавы рэжым
Клімат Беларусі характарызуецца дадатнымі сярэднегадавымі тэмпературамі паветра. Яны паступова павялічваюцца з паўночнага ўсходу на паўднёвы захад ад +6,0 да +8,2 °С. Самы халодны месяц — студзень. У студзені сярэдняя тэмпература паветра паніжаецца з паўднёвага захаду на паўночны ўсход ад –2,6 да –5,3 °С. З-за ўплыву атмасфернай цыркуляцыі ізатэрмы студзеня маюць блізкі да мерыдыянальнага ход. Атлантычнае паветра ў большай ступені ацяпляе паўднёва-заходнія раёны краіны.
Нярэдка зімой тэмпературы паніжаюцца да –20…–30 °С, а абсалютныя мінімальныя тэмпературы, якія фіксаваліся ў Беларусі, складаюць –36…–42 °С. Летам размеркаванне тэмператур галоўным чынам залежыць ад прытоку сонечнай радыяцыі. Таму тэмпературы самага цёплага месяца (ліпеня) павялічваюцца з поўначы на поўдзень. Розніца тэмператур значна меншая, чым зімой. У паўночных раёнах тэмпература паветра ў ліпені каля +17 °С, у паўднёвых — каля +19 °С. Абсалютныя максімальныя тэмпературы паветра складаюць +35…+38 °С.
Вільготнасць паветра, воблачнасць, ападкі
Для Беларусі характэрна павышаная вільготнасць паветра на працягу года. Абумоўлена гэта перавагай вільготнага атлантычнага паветра. У асенне-зімовы перыяд на ўсёй тэрыторыі Беларусі адносная вільготнасць паветра перавышае 80 %. Вясной і летам з-за больш высокіх тэмператур яна паніжаецца да 50—60 %, а ў асобныя дні нават да 30 %.
Высокая вільготнасць паветра з’яўляецца прычынай частых туманаў. Часцей за ўсё туманы ўзнікаюць у замкнутых катлавінах на ўзвышшах. Больш за 70 % дзён з туманамі прыпадае на перыяд з кастрычніка па сакавік.
З высокай вільготнасцю паветра звязана і значная воблачнасць над тэрыторыяй Беларусі. У халодную палову года на працягу 85 % дзён назіраецца пахмурнае надвор’е, летам — на працягу 50 %.
Беларусь адносіцца да зоны дастатковага ўвільгатнення. Колькасць ападкаў паступова памяншаецца з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход. Ападкі моцна залежаць ад рэльефу. Таму цэнтральная частка Беларусі, дзе пераважаюць узвышшы, атрымлівае 650—700 мм ападкаў. Самым увільготненым месцам рэспублікі з’яўляецца Навагрудскае ўзвышша, дзе выпадае больш за 750 мм ападкаў у год. На нізінах паўночных і паўднёвых раёнаў краіны колькасць ападкаў паніжаецца да 550—600 мм. Назіраюцца значныя ваганні ападкаў па гадах. У засушлівыя гады можа выпадаць усяго каля 300 мм, а ў найбольш вільготныя — звыш 1100 мм.
На цёплую палову года (красавік — верасень) даводзіцца 70 % гадавой сумы ападкаў. Больш за ўсё ападкаў выпадае ў ліпені, менш за ўсё — у лютым, сакавіку і студзені. У сярэднім за год колькасць сутак з ападкамі на ўзвышшах складае 180—190, а на нізінах — 160—170. Часцей за ўсё ападкі выпадаюць зімой і восенню (лістапад — студзень). Летам ападкі выпадаюць радзей, але іх інтэнсіўнасць большая. Даволі часта яны суправаджаюцца навальніцамі, а часам выпадаюць у выглядзе граду.
Зімой ападкі выпадаюць у выглядзе снегу і ўтвараюць снежнае покрыва. Максімальная вышыня снежнага покрыва звычайна назіраецца ў канцы зімы. Яна павялічваецца з паўднёвага захаду на паўночны ўсход з 15 да 35 см. Працягласць перыяду са снежным покрывам павялічваецца ў тым жа напрамку ад 70 да 130 сутак. Часта на паўднёвым захадзе Беларусі ўстойлівае снежнае покрыва не ўтвараецца.
Набедранік
Набе́дранік — частка богаслужэбнага аблачэння праваслаўнага ці грэка-каталіцкага духавенства, шчыльны прамавугольны плат, які носіцца на доўгай стужцы каля сцягна. Права нашэння набедраніка даецца святарам у якасці ўзнагароды. Набедранік разглядаецца як сімвалічная выява духоўнай зброі — Слова Божага. З'явіўся ў РПЦ каля XVI стагоддзя, магчыма, як змененая форма паліцы.
Апісанне
Мае выгляд крамніннага даўгаватага прамавугольніка (плата), у цэнтры якога знаходзіцца выява крыжа. Носіцца на доўгай стужцы ля правага сцягна, а калі ёсць паліца, то ля левага сцягна (у протаіерэя і архімандрыта) злева. Гэтак жа як і паліца, сімвалізуе «меч духоўны, які ёсць Слова Божае» (Эф. 6:17).
Гістарычна працэс фарміравання сучаснага спісу адзення святарства, неабходнага для набажэнства, завяршыўся, каля VI стагоддзя. Да гэтага часу ў вопратцы святара ўжо вылучаюцца падрызнік, епітрахіль і рыза (Фелонь). Гэтыя тры рэчы з’яўляюцца самымі старажытнымі па сваім паходжанні.
У наш час распаўсюджаны таксама іншыя элементы богаслужбовага адзення, права насіць якія епіскап дае святарам як узнагароду за шчырую і доўгую службу. Гэта — набедранік, паліца і мітра, якія былі запазычаныя з візантыйскага свецкага касцюма. Паліцу і набедранік насілі імператар і вышэйшыя ваенныя чыны, як асаблівы плат, які абараняў нагу ад шмаравання ножнамі з мячом. Пасля паліца была элементам толькі епіскапскага адзення, толькі пазней, пачынаючы з XVII стагоддзя ёю сталі ўзнагароджваць некаторых святароў.
Гісторыя
Набедранік з’явіўся ў рускай літургічнай традыцыі ў XVI стагоддзі. Па матэрыялах рукапісаў XVII стагоддзя, прыналежнасцю архімандрытаў, ігуменаў і пратапапоў быў адзін толькі набедранік, без паліцы. Аднак архімандрытаў некаторых знакамітых манастыроў узнагароджвалі граматамі маскоўскага патрыярха ці расійскага цара альбо граматамі епархіяльных архіерэяў і яны маглі адначасова насіць паліцу і набедранік. У «Нарысе гісторыі Рускай Царквы» будучага епіскапа Гермагена (Дабранравіна) згадваецца, што ў 1561 годзе архімандрыт Троіца-Сергіевай лаўры першы атрымаў права служэння ў мітры, набедраніку, паліцы і з рыпідамі. У 1651 годзе царом Аляксеем Міхайлавічам аналагічныя правы былі падараваныя архімандрыту Салавецкага манастыра. На працягу XVII стагоддзя архімандрытам розных манастыроў даравалася таксама права служэння як з адной паліцай, так і з паліцай і набедранікам. Пры гэтым якой-небудзь паслядоўнасці ў прадастаўленні літургічных адрозненняў не было: архімандрыту маглі дараваць права служэння ў мітры («шапцы срэбракаванай»), з рыпідамі, «на дыване» і з асвячэннем свечкамі, але без паліцы і набедраніку.
У 1675 годзе на Маскоўскім саборы былі ўпарадкаваны іерархічныя ўзнагароды. Магчыма, пад уплывам прысутных на саборы прадстаўнікоў грэчаскага духавенства набедранік знік са спісу літургічнага адзення духавенства ў Масковіі, у той час як паліцу (у тэкстах пастаноў сабора — «епіганатый») апраналі архімандрыты трох манастыроў — Троіца-Сергіева, Уладзімірскага Раства Найсвяцейшай Багародзіцы і Маскоўскага Цудава. Астатнія архімандрыты, ігумены і протапрэсвітары маглі насіць набедранік толькі ў якасці ўзнагароды з боку цара або патрыярха. Пры гэтым рабілася заўвага аб недапушчальнасці самавольнага прысваення літургічных адрозненняў, што кажа аб стыхійным характары іх распаўсюду. Аднак адразу пасля сабора падараваныя раней архімандрытам манастыроў права нашэння некаторага архіерэйскага адзення, уключаючы паліцу, а таксама набедранік, было пацверджана.
З пачаткам Сінадальнага перыяду РПЦ, набедранік пераўтварыўся ў узнагароду, якая пачала давацца вялікай колькасці духавенства. Аднак у 1780-я гады Амвросіем (Падабедавым), калі ён быў архіепіскапам Круціцкім архімандрытам Лужэцкага Мажайскага манастыра было «наказан ... насіць мантыю са скрыжалямі, служыць з набедранікам, паліцай, у капялюшы, на дыване і мець жазло».
Набедранік даецца святару (іерэю і іераманаху) за дбайнае служэнне Царкве ў якасці першай узнагароды (звычайна праз тры гады пасля хіратоніі), альбо адразу на хіратоніі стаўленіка, які мае семінарскую адукацыю і фармацыю. Узнагароджанне знаходзіцца ў кампетэнцыі епархіяльнага архірэя (ардынарыя) і адбываецца на Боскай Літургіі падчас Малога Уваходу.
Малітва пры апрананні
Паколькі набедранік — гэта толькі ўсходнеславянская традыцыя, якой няма нідзе больш на Усходзе, сваёй асабістай малітвы набедранік не мае, таму прамаўляецца тая ж самая малітва, што і пры апрананні паліцы.
Апрануўшы свой набедранік, святар моліцца:
Банавентура Міхайлавіч Асяцімскі
Банавентура Міхайлавіч Асяцімскі — дзяржаўны службовец.
Біяграфія
Паходзіў са шляхецкага роду Асяцімскіх герба «Любіч». Сын Міхаіла (нар. 1727), мастаўнічага рэчыцкага, і адной з ягоных жонак.
Уладальнік маёнтка Нястанавічы. Барысаўскі павятовы маршалак у 1835—1842 гадах.
Сям’я
Ад шлюбу з Кунегундай з Эйсымонтаў меў трох сыноў :
Робертсан
Робертсан (Robertson) — прозвішча.
Гармашчына (Ніжынскі раён)
Гармашчына (Гарма́щина) — вёска ў Ніжынскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Лукас Мендыс
Лу́кас Мішэ́л Ме́ндыс (Lucas Michel Mendes; нар., , Бразілія), ці проста Лукас Мендыс — бразільскі футбаліст, абаронца катарскага клуба «Аль-Вакра».
Кар’ера
Прафесійную кар’еру пачаў у «Карытыбе», дзе правёў чатыры гады. У жніўні 2012 года перайшоў у французскі «Марсель». Са жніўня 2014 выступаў за «Аль-Джаіш», а ў ліпені 2017 года перайшоў у іншы катарскі клуб — «Аль-Дуайль». У лютым 2019 года далучыўся да «Аль-Гарафы», а ў студзені 2020 года перабраўся ў «Аль-Вакру».
Докшыцкія павятовыя маршалкі
Спіс маршалкаў дваранства Докшыцкага павета.
Нава Прага
Новая Прага ці Нава Прага (Нова Прага) — пасёлак гарадскога тыпу ў Алэксандрыйскім раёне Кіраваградскай вобласці Украіны. Заснаваны ў XVIII стагоддзі казаком Петрыкам (першая назва Петрыкаўка). У 1822 годзе перайменаваны ў Новую Прагу. Насельніцтва 7 800 чалавек (2001).
Амністыя
Амні́стыя (ад αμνηστια — забыццё, дараванне) — ад крымінальнай адказнасці, замена назначанага судом пакарання больш мяккім або зняцце судзімасці. Ажыццяўляецца на аснове акта вышэйшага прадстаўнічага органа дзяржаўнай улады ці кіраўніка дзяржавы. Можа быць агульнай для ўсіх асоб, засуджаных або прыцягнутых да крымінальнай адказнасці па шэрагу артыкулаў крымінальнага закону, або частковай (адносіцца да асоб, якія ўчынілі злачынствы толькі пэўнай катэгорыі). Ад амністыі адрозніваюць памілаванне.
Беларусь
Да 1997 года права амніставаць у Беларусі меў Вярхоўны Савет Рэспублікі Беларусь. Паводле Закона Рэспублікі Беларусь ад 1 ліпеня 2010 году «Аб амністыі ў сувязі з 65-годдзем перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гадоў», у Беларусі з турмаў выйшлі каля 2,5 тыс. зняволеных. Яшчэ 8,5 тыс. асуджаным скарацілі тэрмін пазбаўлення волі. Паводле 12-га па ліку закона аб амністыі ў незалежнай Беларусі ад 9 ліпеня 2012 года, вызвалілі каля 10% агульнага ліку зняволеных у краіне.
Данына
Данына (Данина́) — вёска ў Ніжынскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Тачніца
Тачні́ца — рака ў Пружанскім раёне Брэсцкай вобласці, левы прыток ракі Левая Лясная (басейн Заходняга Буга). Даўжыня 5,8 км. Пачынаецца на ўскраіне асушанага Чапялёўскага балота, за 0,5 км на поўнач ад вёскі Купічы, каля моста на аўтадарозе Купічы — Чапялі. Вусце на ўсход ад гарадскога пасёлка Шарашова. Рэчышча каналізаванае. Асноўны прыток — рака Папярэчная (злева).
Каськова (Мсціслаўскі раён)
Касько́ва (, Каськово) — вёска ў Мсціслаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Сапрынавіцкага сельсавета.
Пышнянскі сельсавет
Пышня́нскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Лепельскага раёна Віцебскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — вёска Пышна.
Гісторыя
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Лепельскага раёна Барысаўскай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Полацкай акругі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Лепельскім раёне БССР, з 21 чэрвеня 1935 года — Лепельскай акругі, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. 20 мая 1960 года да сельсавета далучана частка скасаванага Зацякляскага сельсавета (3 населеныя пункты: Зацякляссе, Мядзвёдаўка і Селішча), 18 сакавіка 1963 года — частка скасаванага Весніцкага сельсавета (10 населеных пунктаў: Антунова, Ветча, Казімірова, Лагі, Малыя Дольцы, Мацюшы, Мірны, Новая Жызнь, Пуцілкавічы і Храмёнкі). 9 ліпеня 1965 года ў склад Стайскага сельсавета перададзены 3 населеныя пункты (Зацякляссе, Мядзвёдаўка і Селішча). 30 ліпеня 1966 года 10 населеных пунктаў былога Весніцкага сельсавета (Антунова, Ветча, Казімірова, Лагі, Малыя Дольцы, Мацюшы, Мірны, Новая Жызнь, Пуцілкавічы і Храмёнкі) перададзены ў склад адноўленага Ушацкага раёна. На 1 студзеня 1974 года ў складзе Пышнянскага сельсавета 25 населеных пунктаў. 27 чэрвеня 2008 года скасавана вёска Каменка. 10 кастрычніка 2013 года сельсавет скасаваны, яго тэрыторыя далучана да Стайскага сельсавета.
Насельніцтва
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года складала 803 чалавекі, з іх 95,4 % — беларусы, 3,5 % — рускія, 0,4 % — украінцы.
Склад
На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 23 населеныя пункты: Антонаўка, Ассё, Вялікія Пышнагоры, Забалацце, Забор’е, Закаліўе, Заполле, Зароўе, Звязда, Клеўзы, Крыўкі, Крыўцы, Малыя Пышнагоры, Навасёлкі, Навіны, Поплаўкі, Пунішча, Пышна, Савін Дуб, Саламахі, Слабодка, Студзёнка і Убярцы.
Дом Грубіна
Дом Грубіна — будынак у Шклоўскім пасадзе Магілёва, размешчаны на рагу вуліцы Першамайскай (№ 21) і Пажарнага завулка (№ 1).
Гісторыя
Дом пабудаваны купцом 2-й гільдыі Натанам Грубіным (пам. 1909). У будынку размяшчаліся гасцініцы «Метраполь», «Арлоўская» і аптэка Б. Моўшавіча. У час Першай сусветнай вайны ў гасцініцы пражывалі афіцэры Стаўкі Вярхоўнага галоўнакамандуючага, а пазней бальшавіцкі баявы атрад. Пасля разгрому Карнілаўшчыны, Л. Карнілаў і яго саўдзельнікі генералы А. Дзянікін, А. Лукомскі, С. Маркаў, І. Раманоўскі і іншыя былі арыштаваны і трымаліся пад вартай у гасцініцы «Метраполь», пасля пераведзены ў быхаўскую турму.
Зараз у будынку размяшчаецца аддзяленне «Беларусбанка».
Сюзанна Валадон
Сюзанна Валадон, Сюзан Валадон (Suzanne Valadon, народжаная: Мары-Клеменцін Валад (Marie-Clémentine Valade):, Бесін-сюр-Гартамп, дэпартамент Верхняя В'ена — , ) — французская мастачка; першая жанчына, прынятая ў французскі саюз мастакоў (1894). Таксама вядомая як натуршчыца і маці мастака Марыса Утрыло.
Біяграфія
Дачка незамужняй прачкі. З дзяцінства добра малявала. Ва ўзросце пятнаццаці гадоў працавала цыркавой акрабаткай, але праз год была вымушаная завяршыць цыркавую кар'еру з-за траўмы. Затым працавала натуршчыцай у многіх вядомых мастакоў: П'ера Пюві дэ Шавана, затым Рэнуара, Тулуз-Латрэка, Дэга. Перажыла раманы з некаторымі з іх; вучылася ў іх тэхніцы, але да нейкага часу нікому не паказвала свае малюнкі. У снежні 1883 года нарадзіла сына Марыса, пра бацькоўства якога няма адназначнага меркавання (прозвішча Утрыло хлопчыку даў праз восем гадоў усынавiцель).
Малюнкі Сюзанны першым з мастакоў убачыў Тулуз-Латрэк, а затым Дэга, высока ацаніў чысціню ліній і заахвоціў да кар'еры мастачкі. У адрозненне ад многіх сваіх сучаснікаў, Сюзанна Валадон здолела дамагчыся прызнання і фінансавага поспеху пры жыцці.
Пісала нацюрморты і пейзажы. Вядомая таксама выявамі аголенай натуры. На першых выставах у пачатку 1890-х гадоў былі прадстаўлены пераважна партрэты яе пэндзля, у тым ліку партрэт Эрыка Саці, з якім у яе быў ў 1893 годзе раман. У 1894 годзе Валадон становіцца першай жанчынай, дапушчанай да сяброўства ў Нацыянальным таварыстве прыгожых мастацтваў.
Валадон працавала над некаторымі сваімі карцінамі да трынаццаці гадоў, перш чым прадставіць іх публіцы. Таксама працавала пастэллю.
Надзейнай саюзніцай Валадон была Берта Вейль, галерыстка, з 1913 па 1932 год яна прэзентавала работы Сюзагны ў 19 экспазіцыях, у тым ліку арганізавала тры персанальныя выставы.
Сюзанна Валадон памерла 7 красавіка 1938 года ў асяроддзі сяброў-мастакоў Андрэ Дэрэна, Пабла Пікаса і Жоржа Брака. Пахавана на парыжскім могілках Сент-Уан.
Цэрыянтарыі
Цэрыянтарыі (Ceriantharia) — атрад каралавых паліпаў з падкласа шасціпрамянёвых (Hexacorallia). Донныя стадыі жыццёвага цыкла вядуць рыючы спосаб жыцця ў друзлых грунтах, для харчавання выстаўляюць вонкі ротавы канец з шматлікімі шчупальцамі. Лічынкі цэрыянтарый — цэрынулы — падоўгу існуюць у планктоне, дзе вядуць драпежны спосаб жыцця. У цяперашні час апісана каля 100 відаў, многія з якіх вядомыя толькі па планктонных стадыях.
Мала Выска
Мала́я Ві́ска ці Мала́ Вы́ска (Мала Виска) — горад у Кіраваградскай вобласці Украіны. Плошча 12,1 км². Насельніцтва 11 201 чал. (1 студзеня 2012).
Бад-Цёльц-Вольфратсгаўзен (раён)
Бад-Цёльц-Вольфратсгаўзен (Landkreis Bad Tölz-Wolfratshausen) — раён у Германіі. Цэнтр раёна — горад Бад-Цёльц. Раён уваходзіць у зямлю Баварыя. Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Верхняя Баварыя. Займае плошчу 1.110,67 кв. км. Насельніцтва 120557 чал. Шчыльнасць насельніцтва 109 чалавек/кв.км. Афіцыйны код раёна 09 1 73.
Раён падзяляецца на 21 абшчыну.
Аслянка
Асля́нка (, Ослянка) — вёска ў Мсціслаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Сапрынавіцкага сельсавета.
NGC 7716
NGC 7716 (іншыя абазначэнні — PGC 71883, UGC 12702, MCG 0-60-19, ZWG 381.13, IRAS23339+0001) — спіральная галактыка з перамычкай (SBb) ў сузор’і Рыбы.
Аслянка
Геаграфія
Размешчана за 10 км на паўночны ўсход ад Мсціслава, 105 км ад Магілёва, 28 км ад чыгуначнай станцыі Ходасы на лініі Орша — Сураж. Рэльеф раўнінна-ўзгорысты. Праз вёску цячэ р. Аслянка (прыток р. Сож). Транспартныя сувязі па мясцовай дарозе і далей па шашы Мсціслаў — Хіславічы.
NGC 7716
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Аслянка
Гісторыя
Па пісьмовых крыніцах вядома з 17 ст. У 1654 годзе с. Асланца аддадзена Мсціслаўскаму кармеліцкаму кляштару. У 1667 годзе пабудаваны вадзяны млын, у 1737 годзе — царква.
Пад уладай Расіі
Пасля першага падзелу Рэчы Паспалітай ў 1772 года годзе у складзе Расійскай імперыі. У 1785 годзе ў Мсціслаўскім павеце Магілёўскага намесніцтва, уласнасць памешчыка. У 1867 годзе заснавана сукнавальня, у 1910 годзе адкрыта вінная крама.
У 1885 годзе цэнтр воласці ў Мсціслаўскім павеце. Зямля належала Пустынскаму манастыру. Мелася школа (нар. вучылі-шча), адкрытая не пазней 1884 года У канцы XVIII ст. ў цэнтры вёскі пабудавана драўля-ная царква, якая з’яўляецца помнікам нар. дойлідства. У 1897 годзе побач былі царкоўная сядзіба і сяліба.
3 1918 года да 1964 года ў Смаленскай вобласці РСФСР. Апрача школы ў 1924 годзе працавалі бібліятэка, хата-чытальня, пункт па ліквідацыі непісьменнасці сярод дарослых. У 1930 годзе арганізаваны калгас, які з 1932 года абслугоўвала Хіславіцкая МТС.
У Вялікую Айчынную вайну з ліпеня 1941 года да 28 верасня 1943 года акупіравана нямецка-фашысцкімі захопнікамі. На ўшанаванне памяці 48 землякоў, якія загінулі на фронце і ў партызанскай барацьбе, у 1969 годзе на заходняй ускраіне вёскі пастаўлены абеліск.
У складзе Беларусі
17 лістапада 1964 года перададзена ў склад БССР. У 1976 годзе далучана в. Шматаўка. У 1990 годзе ў складзе калгаса «Савецкая Расія» (цэнтр — в. Сапрынавічы). Працавалі 8-га-довая школа, клуб, бібліятэка, фельчарска-акушэрскі пункт, комплексна-прыёмны пункт бытавога абслугоўвання насельніцтва, аддзяленне сувязі, магазін. У 2007 годзе далучана да СВК «Кастрычнік». Дзейнічае магазін, водаправод.
Планіроўка
Планіроўка прамавугольная. Дзве працяглыя прамалінейныя вуліцы арыентаваны з паўднёвага ўсходу на паўночны захад і перакрыжаваны перпендыкулярна 4 кароткімі прамалінейнымі вуліцамі. На паўночны ўсход за ракой праходзіць кароткая прамалінейная вуліца з завулкам (былая в. Шматаўка). Забудавана пераважна двухбакова, шчыльна, традыцыйнымі драўлянымі дамамі сядзібнага тыпу. Грамадскія будынкі размешчаны ў цэнтры вёскі, сярод жылой забудовы. на паўночны захад і паўднёвы захад — гаспадарчы сектар.
Саматэвіцкі сельсавет
Саматэ́віцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Касцюковіцкага раёна Магілёўскай вобласці Беларусі. Цэнтр — вёска Саматэвічы.
Утвораны 20 жніўня 1924 года як Саматэвіцкі (Самацеевіцкі) сельсавет у складзе Касцюковіцкага раёна Калінінскай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Магілёўскай акругі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Касцюковіцкім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Магілёўскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Хоцімскага сельсавета. 8 снежня 1959 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Сілічоўскага сельсавета, у склад Беладубраўскага сельсавета перададзены 6 населеных пунктаў (Аляксандраўка, Астравок, Вуглы, Клеткі, Клеявічы і Ленінскі). На 1 студзеня 1974 года ў складзе сельсавета было 14 населеных пунктаў. 26 лютага 1992 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Беладубраўскага сельсавета.
Доўгэ (Ніжынскі раён)
Доўгэ (До́вге) — вёска ў Ніжынскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Амнезія
ў першыя 2—З гады жыцця дзіцяці абумоўліваецца недаразвіццём кары галаўнога мозга, паталагічная амнезія бывае пры псіхічных хваробах, траўмах галавы, атручэннях і. Пры частковай амнезіі з памяці выпадаюць некаторыя віды і ўяўленні, пры  — падзеі пэўнага часу (гадзіны, дні, месяцы), якія папярэднічалі хваробе. Пры забываюцца падзеі, што адбыліся пасля хваробы ці вострага парушэння свядомасці, а пры амнезіі, якая прагрэсіруе, забываецца найперш тое, што было нядаўна.
Чэмпіянат Беларусі па гандболе 1992/1993
Чэмпіянат Беларусі па гандболе 1992/1993 — 1-ы чэмпіянат Рэспублікі Беларусь па гандболе.
Зруб (Ніжынскі раён)
Зруб (Зруб) — вёска ў Ніжынскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Прэмія Асацыяцыі кінакрытыкаў Лос-Анджэлеса 2004
30-я прэмія Асацыяцыі кінакрытыкаў Лос-Анджэлеса была абвешчана 11 снежня 2004 года. Найлепшым фільмам абрана карціна «».
Калыніўка (Ніжынскі раён)
Калыніўка (Кали́нівка) — вёска ў Ніжынскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Новаўкраінка
Новаўкраі́нка (Новоукраїнка) — горад у Кіраваградскай вобласці Украіны. Цэнтр Новаўкраінскага раёна. Плошча 20,6 км². Насельніцтва 17 852 чал. (1 студзеня 2012).
Бад-Цёльц
Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Верхняя Баварыя. Уваходзіць у склад раёна Бад-Цёльц-Вольфратсхаўзен. Насельніцтва складае 17648 чалавек (на 31 снежня 2006 года). Займае плошчу 30,80 км ². Афіцыйны код — 09 1 73 112.
Горад падзяляецца на 5 гарадскіх раёнаў.
Новыя Віхраны
Но́выя Віхра́ны (, Новые Вихряны) — вёска ў Мсціслаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Сапрынавіцкага сельсавета.
NGC 7717
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Каўтуніўка (Ніжынскі раён)
Каўтуніўка (Ковтуні́вка) — вёска ў Ніжынскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Будынак гасцініцы «Тульская»
Будынак гасцініцы «Тульская» — будынак у Магілёве, размешчаны ў квартале, які ўзнік на месцы Блізкага вала, на рагу вуліц Ленінскай (№ 21) і Камсамольскай (№ 3). Пабудаваны ў 1867 годзе з цэглы. Гасцініца «Тульская» стала першай, у сучасным разуменні, гасцініцай Магілёва. Яна належала спачатку Аранзону, а затым Алтэру Шмуйлавічу Гурэвічу.
Герус
Герус — прозвішча.
Бітва пры Свенструпе
Бітва пры Свенструпе (Slaget ved Svenstrup) — бітва, якая адбылася ў 1534 годзе ў Свенструпе на поўдзень ад Ольбарга. Бітва адбывалася паміж мяцежнымі сялянамі і дваранамі і была часткай грамадзянскай вайны — Графскай вайны.
На сустрэчы ў Орхусе, якую ўзначальваў Могенс Гёе — князь замка Калё, Эрык Банер — прадстаўнік дваранства Ютландыі, які спрабаваў арганізаваць супраціў паўстанцам, сабраў войска, якое было сабрана ў Ранерсе. Кіраўніцтва дваранскай арміі вырашыла з дапамогай дацкіх і Гольштэйнскіх вершнікаў і пяхоты паспрабаваць падавіць сялянскае паўстанне, не чакаючы 2000 сельскіх салдат, якіх у той час герцаг Крысціян абяцаў даслаць на дапамогу з Гольштэйна.
Сяляне змагаліся пад кіраўніцтвам Клемена Андэрсена і былі ў саюзе з графам Хрыстафам Альдэндургскім і бурмістрам Любека Юргенам Вуленвеверам, у якіх былі планы па вяртанню Крысціяна II на пасаду караля Даніі.
Эрнст Цэрмела
Эрнст Цэрмела (Ernst Friedrich Ferdinand Zermelo;, Берлін — , Фрайбург) — нямецкі матэматык. У 1894 скончыў Берлінскі ўніверсітэт. Асноўныя даследаванні адносяцца да тэорыі мностваў, дзе ён даў агульную аксіяматыку і даказаў, што ўсякае мноства можа быць цалкам упарадкавана. Работы Цэрмела аказалі вялікі ўплыў на развіццё гэтага раздзелу матэматыкі і выклікалі ажыўленую дыскусію. Займаўся таксама варыяцыйным вылічэннем і пытаннямі прыкладання тэорыі імавернасцей да статыстычнай фізіцы.
Калісныкы (Ніжынскі раён)
Калісныкы (Колі́сники) — вёска ў Ніжынскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
1 студзеня
1 студзеня — першы дзень года па Грыгарыянскім календары
Грыгорый V (Папа Рымскі)
Грыгорый V (Gregorius PP. V); свецкае імя Бруна Карынтыйскі (Bruno von Karnthen; 970/972 — ) — Папа Рымскі з 3 мая 996 па 18 лютага 999 года. Сын Атона I Вормскага, герцага Карынтыі, праўнук імператара Атона I Вялікага. Грыгорый V стаў пераемнікам Папы Яна XV ва ўзросце не старэй за 26 гадоў, да таго быў капеланам свайго блізкага сваяка, імператара Атона III, які і прадставіў кандыдатуру Бруна на папскі прастол. Грыгорый V быў першы ў гісторыі Рымскі Папа германскага паходжання. 21 мая 996 года ён каранаваў Атона III імператарскай каронай.
Чарлёнка (Дубненскі сельсавет)
Чарлёнка (, Черлёнка) — вёска ў Мастоўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Дубненскага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Харціцкага сельсавета.
Анахранізм
Анахрані́зм (ад ανά — назад +  — час) — парушэнне храналагічнай дакладнасці, якое прыводзіць да неапраўданага унясення ў апісанне якой-небудзь эпохі рыс, характэрных для іншага часу. Таксама пад анахранізмам могуць разумецца з'явы, погляды, думкі, устарэлыя для пэўнай эпохі, або перажытак мінулага.
Вайна за незалежнасць Бангладэш
Вайна за незалежнасць Бангладэш (মুক্তিযুদ্ধ — Muktijuddho) — узброены канфлікт паміж Заходнім Пакістанам, Усходнім Пакістанам (гэта значыць, паміж Пакістанам і Бангладэш, якія з’яўляліся на той момант дзвюма часткамі адной краіны) і Індыяй, у выніку якога Усходні Пакістан стаў незалежнай краінай Бангладэш.
Гісторыя
Вайна пачалася 26 сакавіка 1971 года пасля таго, як армейскія падраздзяленні Заходняга Пакістана пачалі ваенную аперацыю «Пражэктар» ва Усходнім Пакістане, накіраваную супраць бенгальскіх мірных жыхароў, студэнтаў і ваенных, якія патрабавалі аддзялення Усходняга Пакістана і ўтварэння на яго тэрыторыі незалежнай дзяржавы. Бенгальцы сфарміравалі «мукці-бахіні» (вызваленчую армію), якая выкарыстоўвала тактыку партызанскай вайны ў барацьбе з арміяй Заходняга Пакістана. Адным з выдатных партызанскіх камандзіраў быў падпалкоўнік-сацыяліст Абу Тахер, акрамя таго для барацьбы з пакістанскімі войскамі вялікія сілы з базай у Паярабагане (Барысал) мабілізаваў мааіст Сірадж Сікдэр. Вызваленчая армія Бангладэш атрымала эканамічную, ваенную і палітычную падтрымку з боку Індыі, што заахвоціла Пакістан да пачатку ваеннай аперацыі «Чынгісхан» на заходняй мяжы з Індыяй, якая стала пачаткам Трэцяй інда-пакістанскай вайны.
16 снежня 1971 года саюзныя войскі індыйскай арміі і «мукці-бахіні» атрымалі канчатковую перамогу над арміяй Заходняга Пакістана. 93 000 пакістанскіх салдат здаліся ў палон, што на той момант было самай буйной капітуляцыяй з часоў Другой сусветнай вайны.
Пасля паражэння ў вайне ў Пакістане была сфарміравана камісія Хамудура Рахмана, якая расследавала ваенныя злачынствы пакістанскага ваеннага рэжыму падчас вайны.
Сакалова (Мёрскі раён)
Гісторыя
У 1921—1939 гадах вёска ў складзе гміны Сцефанполле, пазней у складзе гміны Германавічы Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Краўчыха
Краўчыха (Кравчи́ха) — вёска ў Ніжынскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
ФК Гурнік Забжэ
«Гурнік» (Górnik Zabrze) — польскі футбольны клуб з горада Забжэ. Выступае ў Экстраклясе.
Рыгор Паўлавіч Сушчэня
Рыгор Паўлавіч Сушчэня (, в. Рэдкавічы, Любанскі раён, Мінская вобласць — ) — удзельнік партызанскага руху ў гады Вялікай Айчыннай вайны, работнік сельскай гаспадаркі (кіраўнік трактарнай брыгады), Герой Сацыялістычнай Працы (1951),
Біяграфія
Атрымаў няпоўную сярэднюю адукацыю. Працоўную дзейнасць пачаў у мясцовым калгасе «Зара камуны», затым працаваў на Любанскай машынна-трактарнай станцыі (МТС). У кароткі тэрмін навучыўся асноўным відам палявых работ, стаў адным з лепшых механізатараў.