cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Андрэспаль (гміна)
Андрэ́спаль (Andrespol) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Лудзкага Усходняга павета Лодзьскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Андрэспалі. Плошча гміны складае 23,34 км². Станам на 2014 год у гміне Андрэспаль пражывалі 13195 чалавек, шчыльнасць — 565 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 9 салецтваў.
Кастрычнік (кінатэатр, Баранавічы)
«Кастрычнік» — кінатэатр у Баранавічах, размешчаны па вуліцы Леніна, 2. Замыкае ўсходні бок плошчы Леніна.
Гісторыя
Кінатэатр «Кастрычнік» у Баранавічах адчыніўся 6 лістапада 1947 года ў будынку, выкананым у стылі савецкай неакласікі. У 1975—1977 гадах будынак кінатэатра рэканструяваны па праекце архітэктараў Р. Грынкевіча і Л. Макарэвіча ў стылі мадэрнізму.
Капітальны рамонт глядзельнай залы з заменай састарэлага абсталявання праведзены ў 2010 годзе.
Архітэктура
Кампазіцыя прамавугольнага ў плане будынка заснавана на спалучэнні простых архітэктурных форм з багатым вонкавым афармленнем (тэракотавая тынкоўка з выкарыстаннем фарфоравай крошкі і слюды). Галоўны фасад і частка бакавых упрыгожаны дэкаратыўнай рашоткай з алюмінію. Мае 2 глядзельныя залы на 800 і 500 месцаў, касавую залу, фае. У аддзелцы інтэр’ераў выкарыстаны сучасныя на той час матэрыялы.
Вадапой
Вадапо́й (, Водопой) — пасёлак у Гомельскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Чарацянскага сельсавета.
Гарадзец (Ушацкі раён)
Гарадзе́ц (, Городец) — вёска ва Ушацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Жарскага сельсавета.
У 1924—1954 гадах цэнтр Гарадзецкага сельсавета. Да 18 сакавіка 1963 года вёска ўваходзіла ў склад Старынкаўскага сельсавета.
Канва (тканіна)
Канва́ (canevas) — сеткаватая баваўняная (часам ільняная) тканіна. Ужываецца як аснова або трафарэт пры вышыванні, часам як пракладачны матэрыял у адзенні.
Для вышыўкі ў асноўным выкарыстоўваецца канва Аіда, радзей канва раўнамернага перапляцення і нераўнамернага.
Канва Аіда складаецца з чыстай бавоўны. Гэта жорсткая тканіна, ніткі жорстка ўплецены адна ў іншую, такое перапляценне стварае добра пазначаныя квадраты, якія лёгка лічыць. Канва раўнамернага перапляцення шчыльней, без выразна пазначаных квадратаў. Вышываюць на ёй праз 3-4 ніткі.
Парк Перамогі (станцыя метро, Масква)
«Парк Перамогі» (Парк Побе́ды) — крос-платформавая станцыя Маскоўскага метрапалітэна на Арбацка-Пакроўскай і Сонцаўскай лініях. Самая глыбокая станцыя ў Маскоўскім метрапалітэне.
Эгвекінот
Эгвекінот (Эгвекино́т) — пасёлак гарадскога тыпу, адміністрацыйны цэнтр гарадской акругі Эгвекінот Чукоцкай аўтаномнай акругі Расійскай Федэрацыі. У адміністрацыйным падпарадкаванні знаходзіцца найбліжэйшы пасёлак энергетыкаў Азёрны. Размешчаны на беразе заліва Крыжа Берынгава мора, за 32 км на поўдзень ад Палярнага круга і за 39 км на ўсход ад 180-га мерыдыяна. 2899 жыхароў (2018).
Універсітэт Парыж VIII
Універсітэт Парыж VIII Венсен – Сэн-Дэні (Université Paris 8 Vincennes-Saint-Denis) або Універсітэт Парыж VIII (Université Paris 8) — французская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта, якая знаходзіцца ў Парыжы.
Агульная характарыстыка
Гісторыя ўніверсітэта пачынаецца з заснавання эксперыментальнага ўніверсітэцкага цэнтра ў Венсэне ў 1969 годзе (часова факультэт тажы яшчэ адзінага Парыжскага ўніверсітэта). У заснаванні гэтага ўніверсітэта ўдзельнічаюць такія знакамітыя філосафы свайго часу як Мішэль Фуко, Жыль Дэлёз, Жан Франсуа Ліатар і інш. Студэнты і выкладчыкі ўніверсітэта - заўзятыя ўдзельнікі майскіх падзей 1968 года ў Парыжы. Выкладанне многіх прадметаў адрозніваецца ад іншых універсітэтаў сваім анты-акадэмізмам, рознабаковымі інавацыямі. Многія лекцыі чытаюцца ўвечары, што значна палягчае вучобу ўжо працуючым студэнтам. У 1980 годзе ўніверсітэт высяляецца з Венсенскага лесу ў прадмесце Сэн-Дэні. Універсітэцкія будынкі зносяць. Пераезд робіцца супраць жадання студэнтаў і прафесараў універсітэта. На працягу яшчэ 4 гадоў яны спрабуюць дамагчыся вяртання ў Венсен.
Эсперанція
Эспера́нція ці Эсперанці́да (па эсперанта: Esperantio, Esperantujo ці Esperanto-lando) - нефармальная назва для супольнасці людзей, што гавораць на эсперанта, і іх культуры.
Гісторыя
Хаця некалькі дзяржаўных утварэнняў у розны час абвяшчалі аб жаданні ўжываць эсперанта ў якасці дзяржаўнай мовы (Морэснэт і Рэспубліка Вострава Ружы) гэтыя тэрыторыі не называлі Эсперантыяй.
Слова Esperantio ужывае ў сваіх дакументах міжнародная арганізацыя Esperanta Civito, якая абвяшчае сябе "суб'ектам міжнароднага права" і мае асобныя атрыбуты дзяржаўнасці (канстытуцыя, партыі, парламент). Пік дзейнасці Esperanta Civito прыйшоўся на 2001-2003 гады. У 2007 годзе група пісьменнікаў і паэтаў абвясціла аб стварэнні Рэспублікі Эсперанта - пародыі на Esperanta Civito.
Смаленская (станцыя метро, Арбацка-Пакроўская лінія)
«Смаленская» (Смоле́нская) — станцыя Арбацка-Пакроўскай лініі Маскоўскага метрапалітэна.
Падэдвужы (гміна)
Падэдву́жы (Podedwórze) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Парчэўскага павета Люблінскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Падэдвужах. Плошча гміны складае 107,2 км². Станам на 2009 год у гміне Падэдвужы пражывалі 1746 чалавек, шчыльнасць — 16,29 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 12 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 13 населеных пунктаў.
Джовэ
Джовэ (Giove) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Умбрыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Тэрні.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Іаан Прадцеча.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
ІП Пірагова
«ІП Пірагова» («ИП Пирогова») — расійская тэлевізійная камедыя. Серыял трапіў у лік найбольш папулярных у Беларусі ў 2019 годзе.
Галоўная гераіня серыяла «ІП Пірагова» — хатняя гаспадыня Вера, жыццё якой кардынальна мяняецца пасля здрады мужа. Выставіўшы мужа з хаты, яна вырашае выкарыстоўваць свой талент да кандытарскага мастацтва і адкрыць салодкі бізнэс.
Сюжэт
Ода малому бізнесу і сучаснай моцнай жанчыне. Гадавіна вяселля застае Веру ў клопатах. Бурклівы і дзівакаваты бацька зноў перажывае за сваю набытую па акцыі каўбасу. Дачка-падлетак марыць аб новым планшэце, а не пра ўрокі ангельскай. А каханы муж з задавальненнем знікае на працы, каб перадыхнуць ад хатняга дурдома. На шчасце, ёсць лыжка цукру ў гэтай бочцы дзёгцю.
Пакуль муж Дзмітрый забяспечвае сям’ю і трывае прыдзіркі цесця, гераіня аддаецца хобі — знаходзіць шматлікіх сяброў і сяброў сяброў, каб правозіцца ўсю ноч і выканаць чарговы салодкі заказ. Нібы вопытны хірург Вера носіць пару гумовых пальчатак і можа выратаваць любы торт нават пасля аварыі. Але як выратаваць шлюб, які трашчыць па швах?
Пасля здрады мужа Вера гарачкі ўпрыгожвае яго твар свежэпрыготаўленный торцік. Толькі навошта перакладаць прадукт на изменщика, калі можна зарабіць? Цяпер у жыцці Веры яшчэ большыя клопаты: капрызныя заказчыкі, нягоды з афармленнем ІП і толькі дзесяць квадратных метраў кухні, каб стварыць чарговы кулінарны шэдэўр.
Гераіня дакладна ведае, як спячы смачны тварожнік, але як быць з асабістым шчасцем? Дзіма з усіх сіл імкнецца захаваць шлюб, але на гарызонце ўжо з’явіўся стары знаёмы — Андрэй, уладальнік гуказапісвальнай студыі і студэнцкая каханне.
Асноўныя персанажы і выканаўцы
Галоўныя ролі атрымалі Алена Падкамінская, Даніла Дунаеў, Аляксандр Панкратаў-Чорны, Аляксандр Канстанцінаў, Ксенія Цеплава, Васіліна Юскавец, Дзмітрый Лысенкаў.
Алена Ільінічна Падкамінская — Вера Міхеева — хатняя гаспадыня, захопленая выпечкай тартоў і клопатам аб каханай сям’і. У яе студэнцкім мінулым засталася дзівацкая маладосць, дызайнерскі факультэт Марх і першае каханне па імені Андрэй. У сапраўдным — ціхае і мернае жыццё побач з каханым мужам Дзімам. Калі звыклая плынь жыцця бурыцца, Вера горда збірае годнасць, муку і алей у кулак і аб’яўляе аб пачатку новай, амаль самастойнага жыцця.
Даніла Дунаеў — Дзмітрый Міхееў — супрацоўнік мэрыі, прадстаўнічы і дзелавой. У сямейных адносінах ён ставіць камфорт і асабістыя інтарэсы на першае месца. Таму кулінарныя пачынанні жонкі — апошняе, у што ён хацеў бы ўнікаць. Ды і салодкія дэсерты ўжо настолькі надакучылі Дзіму, што ён вырашыў пашукаць пярчынкі на баку.
Ксенія Цяплова  — Аляксандра Пірагова — малодшая сястра Веры тройчы была замужам, а калі б у студэнцкія гады пагадзілася на шлюб дзеля трэцяга айфона, то і ўсе чатыры. Зараз Саша зноў знаходзіцца ў актыўным пошуку, пра што намякаюць яе эфектныя ўборы. Тым больш, пасада сакратара гуказапісвальнай кампаніі дае ёй магчымасць нагледзець жаніха са свету шоу-бізнесу.
Трансляцыя
Тэлесерыял трансляваўся з панядзелка па чацвер а 22:00 (КСТ) на тэлеканале «СУПЕР».
Гамбрынус (піва)
Гамбрынус (чэш. Gambrinus) — гандлёвая марка чэшскага піва, аднаго з самых папулярных у Чэхіі. Вырабляецца кампаніяй Plzeňský Prazdroj, a. s. ў горадзе Пльзень з 1869. Гэтак жа з'яўляецца маркай аўстрыйскага піва, што вырабляецца ў Вене кампаніяй Ottakringer Brauerei AG. Акрамя гэтага марку «Гамбрынус» выкарыстоўваюць і многія іншыя бровары ў Германіі і Даніі. У горадзе Мендыг кожны другі год праводзіцца піўны фэст Gambrinusfest. Адным з удзельнікаў стварэння бровара Gambrinus быў Эміль Шкода.
Гатункі чэшскага піва Гамбрынус
На кожнай бутэльцы чэшскага Гамбрынуса стаіць подпіс галоўнага півавара Яна Главачка.
Келер
Келер — прозвішча.
Сабор Раства Найсвяцейшай Багародзіцы (Растоў-на-Доне)
Кафедральны сабор у імя Раства Найсвяцейшай Багародзіцы — кафедральны сабор Растоўскай і Новачаркаскай епархіі, помнік архітэктуры. Знаходзіцца па адрасе: г. Растоў-на-Доне, вул. Станіслаўскага, 58.
Перадгісторыя
У канцы XVIII стагоддзя, пасля маштабнага перасялення ў Салдацкую слабаду навакольных салдатаў, мяшчан і купцоў, было вырашана пабудаваць у той жа слабадзе, каля цяперашняга Цэнтральнага рынку (у тыя часы кірмашу, а пасля Старога кірмашу) храм Раства Найсвяцейшай Багародзіцы. Храм быў закладзены 20 лютага 1781 года, а адкрыты 5 верасня 1781 года. І пачатак будавання, і гатовы храм асвячаў протаіерэй Іяан Андрэеў. Аднак, 27 снежня 1791 года ад удару маланкі храм згарэў.
Тагачасны гарадскі галава — купец М. П. Навумаў заступнічае перад мітрапалітам Гаўрыілам — кіраўніком Екацярынаслаўскай епархіі, якая курыравала ў той час тэрыторыю цяперашняга Растова, пра будаванне новай царквы. І ў 1795 годзе на тым жа месцы будуецца царква Раства Найсвяцейшай Багародзіцы, што мае статус купецкай. На яе тэрыторыі месціцца яшчэ адна, так званая цёплая царква Трох Свяціцеляў. У 1822 годзе ўказам Найсвяцейшага Сінода царква робіцца саборнай.
Гісторыя
У звязку з хуткім узростам насельніцтва горада, у 1854 годзе быў найвысока зацверджаны праект новай каменнай царквы замест прыйшэлай у старасць каменнай з драўлянымі купаламі саборнай царквы.
Сабор быў пабудаваны ў перыяд з 1854 па 1860 год па тыпавым праекце архітэктара К. А. Тона і звонку падобен з іншымі храмамі, пабудаваным па яго праектах: храмам Хрыста Збавіцеля ў Маскве, незахаванымі да нашых дзён Увядзенскім храмам Сямёнаўскага палка ў Санкт-Пецярбургу і Святадухаўскім кафедральным саборам у Петразаводску. Непасрэдную «пасадку» храма на мясцовасці выканаў архітэктар А. С. Куцепаў.
У 1937 годзе сабор быў зачынены, і на яго тэрыторыі размясціўся заапарк, а пасля складскія памяшканні. У 40-я гады XX стагоддзя былі разбураны верхнія ярусы званіцы.
Ізноў сабор адкрыты ў 1942 годзе, ва ўмовах акупацыі. У 1950 годзе ў саборы быў выраблены рамонт і адноўлены роспісы, у 1988 годзе праведзена рэканструкцыя ўнутранага ўбрання храма.
У 1999 годзе, да 250-годдзя горада Растова, адноўлена званіца ў яе выточным выглядзе.
Выгляд і ўнутраны выгляд храма
Сабор Раства — пяцікупальны каменны храм, у плане мае форму крыжа, пабудаваны ў руска-візантыйскім стылі. Трох'ярусны іканастас ва ўсходняй частцы сабора выкананы ў выглядзе капліцы, каранаванай шатром і частачкай. На падворак сабора змесцаваны яшчэ малы трэбны храм у імя Іаана Прадцечы і хрысцільня Свяціцеля Мікалая; а таксама званіца і некалькі службовых будынкаў: епархіяльнае кіраванне, рэзідэнцыя валадара Растоўскай епархіі, канцылярыя і епархіяльныя аддзелы і камісіі; духоўна-асветны цэнтр у імя Свяціцеля Дзімітрыя, мітрапаліта Растоўскага, выдавецтва Растоўскай-на-Дону епархіі і друкарня, крамы царкоўнага начыння і духоўнай літаратуры.
Званіца
Званіца мае вышыню 75 м. У яе праекце былі скарыстаны элементы класіцызму і рэнесансу. Частачка купала сіняга колеру, упрыгожана пазалочанымі зоркамі. У верхнім ярусе былі ўсталяваны чатырох цыферблатныя гадзіны з чвартковым боем. У сярэдніх ярусах месцяцца звоны, першыя з якіх былі павешаны 15 кастрычніка 1887 года. Галоўны звон, адліты на сродкі І. С. Панчанкі ў Маскве на заводзе Н. Д. Фінляндскага, вагой 1032 пуда быў павешаны 22 кастрычніка. Гэты звон быў упрыгожаны чатырма выявамі: Раства Найсвяцейшай Багародзіцы, вялікапакутніка Панцеляймона Лекара, Іверскага абраза Боскай Маці і Святога евангеліста Іяана Багаслова. Лічыцца, што звон са званіцы быў чутны за 40 вёрстаў.
Гамільтан (Новая Зеландыя)
Гамільтан (Hamilton) — горад на в. Паўночны Новай Зеландыі, цэнтр рэгіёну Ваіката.
Насельніцтва горада складае 187 960 чалавек, яшчэ 129 249 пражывае ў ваколіцах і ў прылеглых населеных пунктах. Горад размешчаны па абодвух берагах найбуйнейшай ракі Новай Зеландыі Ваіката. На мове карэннага насельніцтва краіны горад называецца Кірыкірыроа (маоры: Kirikiriroa).
У горадзе размешчаны адзін з найбуйнейшых універсітэтаў краіны Універсітэт Уаіката (University of Waikato), у ім і іншых прафесійных навучальных установах горада навучаецца каля 25 000 чалавек.
Цыпкін
Цыпкін — прозвішча.
Арбацкая (станцыя метро, Арбацка-Пакроўская лінія)
«Арбацкая» (Арба́тская) — станцыя Арбацка-Пакроўскай лініі Маскоўскага метрапалітэна.
Беларуская нацыяналістычная сябрына
Беларуская нацыяналістычная сябрына (БНС) — згуртаваньне нацыяналістычна настроеных беларускіх студэнтаў.
Дзейнасць
Беларуская нацыяналістычная сябрына дзейнічала ў Вільні ў сярэдзіне 1930-х гадоў. Яе сябрамі былі студэнты Віленскага ўніверсітэта Стэфана Баторыя. БНС мела антыбальшавіцкі характар ды выкрывала сапраўдную сутнасць бальшавіцкай палітыкі ў БССР і ў Заходняй Беларусі.
Арганізацыя кароткі час выдавала сваю газету «Беларусь працы». Яе рэдактарам і выдаўцом быў Сяргей Сарока, лідар арганізацыі. На працягу 1934 г. выйшла 5 нумароў газеты.
Паводле некаторых звестках, БНС знаходзілася пад уплывам Беларускай нацыянал-сацыялістычнай партыі.
Гута (Ушацкі раён)
Гу́та (, Гута) — вёска ва Ушацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Жарскага сельсавета.
Да 18 сакавіка 1963 года вёска ўваходзіла ў склад Старынкаўскага сельсавета.
Лоеўскае благачынне
Лоеўскае благачынне, Лоеўская благачынная акруга — акруга ў Гомельскай і Жлобінскай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае прыходы Лоеўскага раёна Гомельскай вобласці.
Благачынныя настаяцелі
Іерэй Дзімітрый Чваркоў.
Андрыхаў (гміна)
Андры́хаў (Andrychów) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Вадавіцкага павета Малапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Андрыхаве. Плошча гміны складае 100,4 км². Станам на 2012 год у гміне Андрыхаў пражывалі 43 894 чалавекі, шчыльнасць — 437 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 8 салецтваў.
Джон Ньютан
Джон Ньютан (John Newton;  — ) — знакаміты англійскі гімнограф.
У юнацтве служыў на караблях каралеўскага флота, у 20 гадоў трапіў у рабства да кіраўніцы афрыканскага племя шэрбра. У 1748-54 гг. быў капітанам некалькіх караблёў, якія перавозілі рабоў. Пасля інсульту, які здарыўся з ім у 1754 годзе, вярнуўся на радзіму і ў 1764 г. быў пасвечаны ў евангелічнага англіканскага святара. На працягу двух дзесяцігоддзяў служыў у Олні (графства Бакінгемшыр).
Пасля з’яўлення хрысціянскіх пачуццяў стаў актыўным прыхільнікам абаліцыянізму. Ён дажыў да таго моманту, калі Вялікабрытанія адмяніла гандаль рабамі. Сусветнай вядомасцю Джон Ньютан абавязаны сваім духоўным гімнам, якіх усяго каля 250. Часцей за ўсё выконваюцца гімны Amazing Grace і Glorious Things of Thee are Spoken.
ISSN
ISSN (International Standard Serial Number) — унікальны нумар, які выкарыстоўваецца для ідэнтыфікацыі друкаванага або электроннага перыядычнага выдання. Складаецца з 8 лічбаў. 8 лічба — кантрольная, разлічаная з папярэдніх 7 і модулю 11. Для транслітарацыі кірылічных літар у лацінскія выкарыстоўваецца міжнародны стандарт ISO 9 1995 году.
Сістэма ISSN была прынятая як міжнародны стандарт ISO 3297 у 1975 годзе і абноўленая ў 2007 годзе.
Плошча Рэвалюцыі (станцыя метро, Масква)
«Плошча Рэвалюцыі» (Пло́щадь Револю́ции) — станцыя Арбацка-Пакроўскай лініі Маскоўскага метрапалітэна.
Іван Баніфатавіч Аляшкевіч
У час Вялікай Айчыннай вайны знаходзіўся на фронце, займаў пасады камандзіра аперацыйна-перавязачнага ўзвода, вядучага хірурга медсанбата, начальніка хірургічнага аддзялення і вядучага хірурга палявога перасоўнага шпіталя, старэйшага хірурга армейскіх шпіталяў, начальніка хірургічнага аддзялення. Загадчык кафедры шпітальнай хірургіі Віцебскага дзяржаўнага медыцынскага інстытута (1949—1955 гг.). У 1965—1975 гадах загадчык кафедры хірургіі БелМАПА.
Навуковыя працы па хірургіі.
Узнагароджаны медалём «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.».
Правідзення
Правідзення (Провиде́ния) — пасёлак гарадскога тыпу у Чукоцкай аўтаномнай акрузе Расіі, адміністрацыйны цэнтр Правідзенскага раёна. Пасёлак Правідзення размешчаны ў паўднёва-ўсходняй частцы Чукоцкага паўвострава, на ўзбярэжжы бухты Правідзення Берынгава мора. 2151 жыхар (2018).
Мікалай Сляскі
Уступіў у Таварыства Ісуса 12 верасня 1635 г. у Вільні. Прэфект школ у Ломжы (1648–1649) і Смаленску (1652–1654). Рэктар Смаленскага езуіцкага калегіума (1654–1655) і місіянер на расійскай тэрыторыі (1660–1661). Пракуратар знішчанага Віцебскага езуіцкага калегіума (1661–1662), а потым суперыёр і віцэ-рэктар (1663–1667) і рэктар (1667–1670, 1675–1677) Полацкага езуіцкага калегіума. Пад час свайго служэння ў Полацку дбаў пра будаўніцтва і рамонт касцёлаў, якія належалі Полацкаму калегіуму, у тым ліку Св. Пятра і Паўла, Св. Сафіі і некаторых іншых. У 1670–1673 гг. – рэктар калегіума ў Рэшлі.
Займішча (Гомельскі раён)
За́ймішча (, Займище) — вёска ў Гомельскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Чарацянскага сельсавета.
Tatra
Tatra, a. s. — чэшская кампанія-вытворца транспартных сродкаў са штаб-кватэрай у горадзе Копршыўніцэ. Самая буйная кампанія машынабудаўнічай прамысловасці Чэхіі. Асноўнай прадукцыяй з'яўляюцца грузавыя аўтамабілі, якія кампанія вырабляе з 1898 года. 75% прадукцыі ад агульнага аб'ёму грузавых аўтамабіляў Татра прызначана для экспарту.
Аддзяленні фірмы размешчаны ў Чэхіі (Прага-Сміхаў — тралейбусы, трамваі, цягнікі), Маравіі (Копржыўніцэ — грузавыя аўтамабілі) і Славакіі (Браціслава, Баноўце-над-Бебравоу, Чадца).
Гісторыя
Фірму заснаваў у 1850 годзе Ігнац Шустала пад назвай «Schustala & Company». Кампанія вырабляла калыскі і брычкі. У 1860-х гадах фірма мела заводы не толькі на тэрыторыі Чэхіі, але і ў Берліне, Вене, Вроцлаве, Кіеве і Чарнаўцах.
У 1882 годзе пачала вырабляць чыгуначныя вагоны. У 1891 годзе кампанія была пераназваная ў «Nesselsdorfer Wagenbau-Fabriksgesellschaft».
У 1897 годзе выпусціла першы легкавы аўтамабіль у Цэнтральнай Еўропе — «Прэзідэнт» (Präsident).
Дзярэзка заліўная
Дзярэзка заліўная, лікападыела заліўная (Lycopodiella inundata) — від раслін сямейства Дзеразовыя.
Tatra
Гісторыя
У 1918 годзе з'явілася новая назва — «Kopřivnická vozovka as», а ў 1919 годзе кампанія пачала выкарыстоўваць значок з надпісам «Tatra» - у гонар горнай сістэмы Татры. Брэнд Tatra ўпершыню з'явіўся толькі ў 1919 годзе на чатырохтонным грузавіку NW TL4 і легкавым NW U. Згодна з карпаратыўным летапісам, сваім паходжаннем назва Tatra абавязана вынікам паспяховых выпрабаванняў тармазных механізмаў легкавога аўтамабіля серыі U ў гарах Татрах.
Дзярэзка заліўная
Апісанне
Шматгадовая травяністая расліна з паўзучымі, разгалінаванымі вегетатыўнымі парасткамі звычайна шчыльна прылягае да субстрату і ўкараняецца, фарміруе плямы на зямлі. Сцябло даўжынёй 75—100 см можа месцамі перарывацца і лёгка абламваецца. Спараносныя парасткі прамастойныя, вышынёй 10—15 см, негалінастыя. Лісты-філоіды лінейна-шылападобныя, вельмі дробныя, суцэльнакрайнія, зялёныя са светлым саламяна-жоўтым заканчэннем, серпападобна загнутыя ўверх.
Стробілы адзінкавыя, цыліндрычныя, сядзячыя, шырэйшыя за парасткі, нярэзка адмежаваныя ад сцябла. Спарафілы шылападобныя, зялёныя, з яйцападобна расшыранай асновай, якая мае некалькі зубцоў па краі. Споры шматлікія, светла-жеўтыя.
Tatra
Гісторыя
У 1923 годзе на аўтамабіле Tatra 11 ўпершыню была ўжытая хрыбтовая рама, якая стане візітнай карткай кампаніі.
Крышту Рэй
Хрыстос-Цар — статуя Хрыста ў г. Алмада, Партугалія. Падножжа статуі знаходзіцца на вышыні 113 м над узроўнем ракі Таха. Порцік мае вышыню 75 метраў, сама статуя Хрыста 28 метраў.
Дзярэзка заліўная
Пашырэнне і экалогія
Рэліктавы барэальны атлантычна-еўрапейскі лугава-балотны від. Пашырэнне ў Еўразіі: асобныя астравы і эксклавы ў Еўропе, на Каўказе, у Заходняй і Усходняй Сібіры, на Далёкім Усходзе. У Беларусі знаходзіцца ў асобных лакалітэтах і астраўных месцазнаходжаннях за паўднёва-ўсходняй мяжой суцэльнага пашырэння, трапляецца спарадычна, пераважна на Палессі. Арэал ахоплівае таксама Японію, Азорскія астравы і Паўночную Амерыку (на захадзе і ўсходзе).
Tatra
Гісторыя
У 1992 ўладальнікамі кампаніі сталі Джэральд Грынвалд, Джэк Рутэрфорд і Дэвід Шэлбі. У 1996 была спроба ўцягнуць кампанію ў славацкі холдынг SIPOX. Двума гадамі пазней Tatra зноў аказваецца пад кантролем дзяржавы.
У 1998 годзе была выпушчаная апошняя легкавая Tatra — T700, пасля чаго вытворчасць стала спецыялізавацца выключна на грузавіках.
Дзярэзка заліўная
Асаблівасці біялогіі
Размнажаецца спорамі і вегетатыўна. На тэрыторыі Беларусі спараносіць з ліпеня да верасня. Споры прарастаюць толькі пры наяўнасці вільготнага аголенага субстрату.
Tatra
Гісторыя
У 2001 чэшскі ўрад прыняў рашэнне прадаць кампанію (91,6% акцый) амерыканскай SDC International. Тая, у сваю чаргу, захаваўшы за сабой кантрольны пакет, рэалізавала 40,6% акцый Tatra свайму стратэгічнаму акцыянеру — карпарацыі «Terex». Пазней, у 2003-м, SDC International перадала Terex усе свае акцыі.
Падэгродзе (гміна)
Падэгро́дзе (Podegrodzie) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Новасандэцкага павета Малапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Падэгродзі. Плошча гміны складае 63,74 км². Станам на 2011 год у гміне Падэгродзе пражывалі 12 315 чалавек, шчыльнасць — 193 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 13 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 13 населеных пунктаў.
Tatra
Гісторыя
У 2006 годзе ўтвораны холдынг Tatra Holdings s.r.o., куды ўвайшлі чатыры інвестара — брусельская KBC Private Equity, індыйская Vectra Ltd. (Партнёр Tatra па сумеснаму прадпрыемству ў Індыі), амерыканскі інвестар Сэм Айд і чэшская кампанія «Meadow Hill» (уладальнік апошняй Рональд Адамс ўзначаліў пасля савет дырэктараў Tatra a.s. і стаў яе генеральным дырэктарам). 91,6% акцыі Tatra былі выкупленыя ў Terex, пакінутыя 8,4% належаць дробным інвестарам і фізічным асобам).
Пасля, гэтыя чатыры інвестара Tatra Holdings s.r.o. прадалі частку (у роўнай прапорцыі) сваіх акцый кампаніі DAF NV (усяго 19%).
Прадукцыя
Цяжкія грузавыя аўтамабілі вытворчасці Tatra неаднаразова выкарыстоўваліся як колавая база для рознай цяжкай ваеннай тэхнікі, а таксама як транспартныя сродкі ваеннага прызначэння (напрыклад, 152-мм самаходная гармата-гаўбіца vz.77 «Дана»). Tatra вырабляе паўнапрывадныя аўтамабілі з колавай формулай ад 4 × 4 да 12x12 (шасцівосевыя).
Спорт
Аўтамабілі «Tatra» — неаднаразовыя пераможцы Ралі Дакар.
Віктар Шэйнман
Віктар Шэйнман — піянер у галіне робататэхнікі.
Біяграфія
Ён з’яўляецца выпускніком сярэдняй школы Новы Лінкальн у Нью-Ёрку, якая цяпер не існуе. У канцы 1950-х і на працягу адукацыі ў сярэдняй школе, Шэйнман спраектаваў машыну, якая пераўтварала прамову ў тэкст, як праект для навуковага кірмаша. У 1969 годзе ў час навучання ў Стэнфардскім універсітэце, Шэйнман вынайшаў Стэнфардскую руку, цалкам электрычны, 6-восевы шарнірны робат, прызначаны для ажыццяўлення рашэння зваротнай задачы аб палажэнні рукі ў замкнёнай форме. Гэта дазволіла робату дакладна прытрымлівацца адвольных траекторый у прасторы пад камп’ютарным кіраваннем і пашырыла магчымасць выкарыстання робата для больш складаных прыкладанняў, такіх як зборка і дугавая зварка.
У 1973 годзе Шэйнман заснаваў Vicarm Inc. для вытвочасці яго рабатызаваных рук. У 1977 годзе Віктар Шэйнман прадаў сваі напрацоўкі Джорджу Дэвалу, які распрацаваў сістэму, што атрымала назву Unimate (Юнімэйт), і пры падтрымцы «General Motors» стала базай для робата, вядомага як Programmable Universal Mashine for Assembly (PUMA).
Віктар Шэйнман кароткі час працаваў у якасці генеральнага менэджэра падраздзялення Unimate на заходнім пабярэжжы, пакуль не перайшоў у Automatix у якасці сузаснавальніка і віцэ-прэзідэнта ў 1980 годзе. У Automatix Шэйнман распрацоўваў RobotWorld, сістэму ўзаемадзеяння дробных модуляў, падвешаных на 2-D лінейны рухавік. Прадукт лініі быў пазней прададзены японскай кампаніі Yaskawa.
19 красавіка 2002 года General Motors Controls, Robotics and Welding (CRW) ахвяравала арыгінальны прататып робата PUMA у Смітсанаўскі інстытут.
Яго пляменнік джазавы скрыпач Джэні Шэйнман.
Курская (станцыя метро, Арбацка-Пакроўская лінія)
«Курская» (Ку́рская) — станцыя Арбацка-Пакроўскай лініі Маскоўскага метрапалітэна.
Кеневіч
Кеневіч — прозвішча.
Мантэк’ё
Мантэк'ё (Montecchio) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Умбрыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Тэрні.
Насельніцтва складае 1739 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 35 чал./км². Займае плошчу 49 км². Паштовы індэкс — 5020. Тэлефонны код — 0744.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Бернардзін Сіенскі.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Меліціна Дзмітрыеўна Станюта
Меліціна Дзмітрыеўна Станюта (нар. 15 лістапада 1993, Мінск, Беларусь) — беларуская гімнастка. Праўнучка Стэфаніі Станюты, унучка Аляксандра Станюты.
Спартыўная кар’ера
Меліціну Станюту адрознівала элегантнасць і грацыёзнасць выступленняў.
Упершыню яна заявіла пра сябе яшчэ юніёркай. Пачаўшы выступаць сярод сеньёрак (дарослых гімнастак), Меліціна адразу ж увайшла ў лік лепшых гімнастак свету. У 15 гадоў яна выйграла бронзавы медаль у практыкаваннях з абручом на чэмпіянаце свету. На чэмпіянаце Еўропы-2010 Станюта была прэтэндэнткай на медаль, але грубая памылка ў практыкаванні з мячом пакінула яе па-за межамі пастамента. На чэмпіянаце свету 2010 года ў Маскве Меліціна Станюта выйграла два бронзавых медалі — у практыкаваннях са скакалкай і ў мнагабор’і. Медаль у мнагабор’і дастаўся беларускай гімнастцы нялёгка — яна ўсяго на 0,050 бала апярэдзіла азербайджанскую гімнастку Алію Гараеву.
На Алімпійскіх гульнях 2016 у Рыа-дэ-Жанейра Меліціна Станюта заняла 5-е месца. У снежні 2016 абвясціла пра рашэнне завяршыць кар’еру.
Меліціна Станюта пасля завяршэння кар’еры 1,5 года была саўладальніцай крамы аксэсуараў Variety, але бізнэс не пайшоў.
Грамадская дзейнасць
18 жніўня падпісала адкрыты ліст прадстаўнікоў спартыўнай галіны Рэспублікі Беларусь з патрабаваннем прызнаць несапраўднымі выбары прэзідэнта Рэспублікі Беларусь, якія прайшлі 9 жніўня 2020 года.
Баўманская (станцыя метро)
«Баўманская» (Ба́уманская) — станцыя Арбацка-Пакроўскай лініі Маскоўскага метрапалітэна.
Сант’яга-дэль-Эстэра (правінцыя)
Сант'яга-дэль-Эстэра (ісп.: Santiago del Estero) — правінцыя ў паўночнай частцы Аргенціны.
Сталіца правінцыі - горад Сант'яга-дэль-Эстэра.
Сант'яга-дэль-Эстэра мяжуе з правінцыямі: Чака, Сальта, Тукуман, Катамарка, Кордава і Санта-Фэ.
Двор Жары
Двор Жа́ры (, Двор Жары) — вёска ва Ушацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Жарскага сельсавета.
Гжэгаж Скіба
Гжэгаж Скіба (Grzegorz Skiba; нар., г. Быдгашч, Польшча) — польскі баскетболіст, пазней трэнер. Выступаў за зборную Польшчы.
Генрых Дмахоўскі
Ге́нрых Міхайлавіч Дмахо́ўскі (ён жа Генрык Дмухоўскі, Генры Д. Сандэрс;  — ) — удзельнік нацыянальна-вызваленчага руху на землях Беларусі, Літвы і Польшчы ў 1830 — 1860-я гады. Скульптар.
Біяграфія
Паходзіў са шляхецкай сям’і. Пасля сканчэння прыродазнаўчага факультэта Віленскага ўніверсітэта (1828) далучыўся да паўстання 1830—1831, удзельнічаў у партызанскіх дзеяннях на мяжы Расійскай імперыі. Пасля паразы паўстання атрад Г. Дмахоўскага быў вымушаны адступіць на Палессе, а затым на Валынь, адтуль у Галіцыю (на тэрыторыю Аўстра-Венгрыі). Аўстра-венгерскія ўлады арыштавалі Г. Дмахоўскага, суд прыгаварыў яго да зняволення, якое адбыў у 1834—1841 гадах у крэпасці Куфтайн. Пасля вызвалення жыў у Францыі, вучыўся ў мастацкай школе, наведваў майстэрні вядомых скульптараў.
У 1846 годзе ўдзельнічаў у вулічных баях у Львове. У 1852 годзе апынуўся ў ЗША пад імем Генры Д. Сандэрс. Для будынку кангрэсу (у Вашынгтоне) ён стварае бюсты Джорджа Вашынгтона, Томаса Джэферсана, Бенджаміна Франкліна, Тадэвуша Касцюшкі. Гэтыя бюсты і сёння ўпрыгожваюць памяшканне Кангрэса ЗША. У гэты час ён робіць медальён з сілуэтамі пакараных смерцю дзекабрыстаў, бюст Л. Кошута, скульптурную групу «Гарыбальдзі з воінамі». У ЗША памерлі яго жонка і дзеці, пахаваныя ў Філадэльфіі, на магіламі Г. Дмахоўскім пастаўлены помнік.
Падгужын (гміна)
Падгу́жын (Podgórzyn) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Еленягурскага павета Ніжнесілезскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Падгужыне. Плошча гміны складае 82,47 км². Станам на 2004 год у гміне Падгужын пражывалі 7 824 чалавекі, шчыльнасць — 94,9 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 10 салецтваў.
Рубеніды
Рубеніды (Ռուբինյաններ, Рубіняны) — дынастыя кіраўнікоў Кілікійскай армянскай дзяржавы ў 1080—1375 гг. Заснавальнік дынастыі Рубен быў адным з набліжаных Гагіка II, апошняга цара Арменіі з дынастыі Багратыдаў.
Цары Рубеніды (Рубіняны)
Дакладна вядома, што гэты шляхетны род эміграваў з Арменіі і асталяваўся ў канцы XI стагоддзя ў крэпасці Вахка, у верхняй плыні Сораса. Зацвердзіўшыся ў гэтай цытадэлі, Рубеніды, стыкаючыся з візантыйцамі, паступова ўзмацнілі свой кантроль над кілікійскай далінай. Заснавальнік дынастыі Рубен быў адным з палкаводцаў і васалаў Філарэта Варажнуні, якому была даручана абарона вобласці Антытаўра, у 1080 годзе ён паклаў пачатак новай армянскай дынастыі і стаў заснавальнікам княства ў Кілікіі, якое пазней стала каралеўствам.
Палац Ажуда
Ажуда (Palácio Nacional da Ajuda) — каралеўскі палац у Лісабоне. Будаўніцтва пачалося ў стылі позняга барока неўзабаве пасля землетрасення 1755 года, якое разбурыла каралеўскі палац XV—XVI стст, які стаяў на гэтым месцы раней. Жаласны стан казны прымусіў караля перагледзець першапачатковы праект у бок памяншэння яго памераў. Да 1802 г. палац быў дабудаваны ў стылі класіцызму. Сталым месцам пражывання каралеўскай фаміліі стаў з 1861 г., тады ж інтэр'еры былі абноўлены ў духу эклектыкі. У наш час адкрыты для наведвання турыстамі.
Уэлен
Уэлен (Уэлéн, Увэлен,, ) — сяло ў Чукоцкім раёне Чукоцкай аўтаномнай акругі. Самы ўсходні населены пункт Расіі і Еўразіі. Утварае сельскае паселішча Уэлен.
Насельніцтва — 619 чал. (2018). Размешчана ва ўсходняй частцы Чукоцкага паўвострава, у непасрэднай блізкасці ад мыса Дзяжнёва — самага ўсходняга пункту Еўразіі. Знаходзіцца ў паўночнай частцы лагуны Уэлен — лагуны даўжынёй 15 на 3 км.
Электразаводская (станцыя метро)
«Электразаводская» (Электрозаво́дская) — станцыя Арбацка-Пакроўскай лініі Маскоўскага метрапалітэна.
Скарга
Скарга — пісьмовае патрабаванне, звернутае да ўпаўнаважанага дзяржаўнага органа аб ліквідацыі парушэнняў правоў і законных інтарэсаў.
Па справах іскавай (грамадзянскай) вытворчасці падаюцца іскавыя заявы, а па справах, што вынікаюць з адміністрацыйна-прававых адносін, — скаргі і заявы. Пералічаныя юрыдычныя дакументы павінны мець па магчымасці кароткі змест і лаканічна выяўленую просьбу заяўніка.
Уладзіслаў Гамулка
Снежань 1970
Аўтар мемуараў якія былі выдадзены ў 1994 годзе. Памёр ад раку лёгкіх у Канстанціне.
Залессе (Гомельскі раён)
Зале́ссе (, Залесье) — вёска ў Гомельскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Чарацянскага сельсавета.
Віктар Імантавіч Алксніс
Віктар Імантавіч Алксніс (Viktors Alksnis;, Таштагол, СССР) — расійскі дзяржаўны і палітычны дзеяч, народны дэпутат СССР, дэпутат Вярхоўнага Савета Латвійскай ССР, дэпутат Дзярждумы Расіі (1999—2007).
Біяграфія
Нарадзіўся ў горадзе Таштагол Кемераўскай вобласці. У 1973 скончыў Рыжскае вышэйшае ваеннае інжынерна-авіяцыйнае вучылішча імя Я. Алксніса (дзеда Віктара Алксніса). Па спецыяльнасці — ваенны інжынер па радыёэлектроніцы. Праходзіў службу на інжынерных пасадах у ВПС. Воінскае званне — палкоўнік.
У 1989 годзе абраны народным дэпутатам СССР. У 1990 абраны дэпутатам Вярхоўнага Савета Латвійскай ССР. Ініцыятар стварэння і адзін з кіраўнікоў дэпутацкай групы «Саюз». Актыўна выступаў за захаванне Саюза ССР, абараняў правы рускамоўнага насельніцтва краін Прыбалтыкі. Адзін з ініцыятараў адстаўкі міністра замежных спраў СССР Эдуарда Шэварнадзэ і міністра ўнутраных спраў СССР Вадзіма Бакаціна. У 1992—1993 гадах уваходзіў у Палітраду Фронту нацыянальнага выратавання (ФНВ), быў адным з намеснікаў старшыні выканкама ФНВ.
Сямёнаўская (станцыя метро)
«Сямёнаўская» (Семёновская) — станцыя Арбацка-Пакроўскай лініі Маскоўскага метрапалітэна.
Дворыца (Ушацкі раён)
Дво́рыца (, Дворица) — вёска ва Ушацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Жарскага сельсавета.
Алехандра Аравена
Алехандра Аравена (нар. ) — чылійскі архітэктар.
Скончыў Каталіцкі ўніверсітэт Чылі (1992), вучыўся ў Архітэктурным інстытуце Венецыянскага ўніверсітэта (1992—1993).
У 1994 годзе адкрыў уласную майстэрню «AA architects». З 2006 года — выканаўчы дырэктар кампаніі «ELEMENTAL», якая займаецца сацыяльнымі праектамі.
У 2008 годзе ўзнагароджаны «Сярэбраным львом» Венецыянскай архітэктурнай біенале, з 2009 года ў складзе журы Прытцкераўскай прэміі. Куратар 15-й Венецыянскай архітэктурнай біенале (2016). Лаўрэат Прытцкераўскай прэміі (2016).
Пражская архідыяцэзія
Пражская архідыяцэзія  ( Arcidiecéze pražská, Archidioecesis Pragensis) — архідыяцэзія Рымска-каталіцкай Царквы з цэнтрам у горадзе Прага, Чэхія. У Пражскую архідыяцэзію ўваходзяць дыяцэзіі Градзец-Кралавэ, Літамержыцэ, Пльзеня, Чэске-Будзеёвіцы. Кафедральным саборам Пражскай архідыяцэзіі з'яўляецца Сабор Святога Віта. У наш час архібіскупам пражскім з'яўляецца прымас Чэхіі Дамінік Дука.
Гісторыя
Пражская дыяцэзія была заснавана ў 973 годзе. 30 красавіка 1344 года дыяцэзія была ператворана ў Пражскую архідыяцэзію.
Гіжэнскі сельсавет
Гіжэ́нскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Слаўгарадскага раёна Магілёўскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок (да 2009 года вёска) Гіжэнка.
Утвораны 20 жніўня 1924 года як Аляксандраўскі сельсавет у складзе Прапойскага раёна Магілёўскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Аляксандраўка. 21 жніўня 1925 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Гіжэнка, сельсавет перайменаваны ў Гіжэнкаўскі (Гіжэнскі) сельсавет. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Прапойскім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Магілёўскай вобласці. 23 мая 1945 года Прапойскі раён быў перайменаваны ў Слаўгарадскі. 30 лістапада 1961 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Целяшоўскага сельсавета. З 25 снежня 1962 года ў складзе Чавускага раёна. 22 лістапада 1963 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Целяшы, сельсавет перайменаваны ў Целяшоўскі.
15 студзеня 1965 года цэнтр Целяшоўскага сельсавета Слаўгарадскага раёна перанесены ў вёску Гіжэнка, сельсавет перайменаваны ў Гіжэнскі. 22 сакавіка 2007 года скасавана вёска Дашкаўка, 10 снежня 2009 года — вёскі Забалацце і Красны Акцябр.
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1080 чалавек, з іх 94,0 % — беларусы, 3,5 % — рускія, 1,3 % — украінцы, 1,0 % — армяне. Станам на 2011 год у сельсавеце налічвалася 485 двароў, 1140 жыхароў.
Патрысія Каас
Патрысія Каас (5 снежня 1966 года, Фарбак, дэпартамент Мозель, Францыя) — французская і.
Істотная частка яе формулы поспеху — гэта гастролі: Каас практычна пастаянна знаходзіцца ў замежных турнэ.
Мантэфранка
Мантэфранка (Montefranco) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Умбрыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Тэрні.
Насельніцтва складае 1286 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 127 чал./км². Займае плошчу 10 км². Паштовы індэкс — 5030. Тэлефонны код — 0744.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Сант’яга-дэль-Эстэра
Сант’яга-дэль-Эстэра — горад у Аргенціне, сталіца аднайменнай правінцыі. Заснаваны горад 25 ліпеня 1553 г.. Насельніцтва горада па выніках перапісу 2001 года, складае 230.614 чалавек. Сярэдняя вышыня горада 187 метраў. Адлегласць ад Буэнас-Айрэса 1042 км.
Паштовы індэкс — 4200. Тэлефонны код — +54 0385.
Пагажэля (гміна)
Пагажэ́ля (Pogorzela) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Гастыньскага павета Велікапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Пагажэлі. Плошча гміны складае 96,47 км². Станам на 2004 год у гміне Пагажэля пражывалі 5149 чалавек, шчыльнасць — 53,4 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 12 салецтваў.
Даўгінаўскі тракт (Мінск)
Размяшчэнне
Пачынаецца ад скрыжавання з Арлоўскай вуліцай, працягваючы вуліцу Чарвякова, ідзе з поўдня на поўнач, заканчваецца перакрыжаваннем з МКАД. У раёне скрыжавання з вуліцай Аўтамабілістаў мае адгалінаванне, якое самастойна ідзе з поўдня на поўнач да МКАД.
Перасякаецца з вуліцамі Шчадрына, Азёрнай, Паўлава, Рылеева, Наватарскай, Мірнай, Прыгараднай, Выгоцкага, Ярашэвіцкай, Навінкаўскай і Будслаўскай, завулкамі 2-м Марусінскім, Ярашэвіцкім, Чарвякова, 1-м, 2-ім і 3-м завулкамі Шчадрына і Даўгінаўскім праездам.
Грамадскі транспарт
Па вуліцы пралягае шмат аўтобусных (18, 26, 39, 62э, 68, 105, 131, 154, 202, 212, 215, 215б, 216, 220, 222, 222б, 223, 223б, 228, 240, 240б, 244, 244б, 248, 264, 267, 280, 288, 301, 319, 328, 337, 340, 346, 349с, 368с, 369а, 369с, 381, 398, 558, 563, 567с, 570, 572, 575, 580, 581) маршрутаў.
Чукоцкі раён
Чукоцкі раён — адміністрацыйна-тэрытарыяльнае і муніцыпальнае ўтварэнне (муніцыпальны раён) у складзе Чукоцкай аўтаномнай акругі Расійскай Федэрацыі. З’яўляецца самым усходнім раёнам Расійскай Федэрацыі.
Адміністрацыйны цэнтр — сяло Лаўрэнція.
Геаграфія
Размешчаны на паўночным усходзе акругі (амаль цалкам — на Чукоцкім паўвостраве) і абмываецца водамі Чукоцкага мора на поўначы і Берынгавым пралівам на ўсходзе; там жа праходзіць марская мяжа з ЗША. Адзіны раён Расіі, які мае непасрэдны выхад адразу да двух акіянаў — Паўночнага Ледавітага і Ціхага. Працягласць берагавой паласы Чукоцкага мора ў межах раёна складае 580 км, Берынгава мора — 370 км.
Чукоцкі муніцыпальны раён на поўдні мяжуе з Правідзенскім раёнам, на захадзе з Іульцінскім раёнам.
Джон Адамс Дзікс
Джон Адамс Дзікс (John Adams Dix; 1798-1879) — амерыканскі дзяржаўны дзеяч.
Джон Адамс Дзікс нарадзіўся 24 ліпеня 1798 года ў горадзе Боскоене, Нью-Гэмпшыр. Падчас вайны 1812 года стаў кадэтам, прымаў удзел у аперацыях на канадскай мяжы. У 1828 году Дзікс дасягнуў званне капітана. Вывучыўшы заканадаўства, ён пачаў практыкаваць закон. З 1831 па 1833 год Дзікс быў генерал-ад'ютантам. У 1842 годзе браў удзел у заканадаўчым сходзе. Затым Дзікс быў абраны сенатарам ад партыі дэмакратаў. У 1861 годзе пасля адпраўлення абавязкаў начальніка пошты Нью-Ёрка, прызначаны міністрам фінансаў прэзідэнтам Джэймсам Б'юкененом. У 1873—1875 гады — губернатар Нью-Ёрка. Дзікс памёр у Нью-Ёрку 21 красавіка 1879 года.
Кентукі (рака)
Кентукі (Kentucky River) — рака на ўсходзе цэнтральнай частцы штата Кентукі, ЗША. Прыток ракі Агая. Даўжыня складае 418 км; плошча басейна — каля 18 000 км². Сярэдні расход вады — 285 м³/с.
Палац Сан-Бенту
Палац Сан-Бенту або Палац Нацыянальнага сходу (Palácio de São Bento) — рэзідэнцыя партугальскага парламента ў цэнтры Лісабона. Пабудаваны ў XVII ст. у духу маньерызму як парадны будынак бенедыкцінскага манастыра. Пасля перабудоўваўся, асабліва пасля землетрасення 1755 года. Пры секулярызацыі манастырскіх уладанняў у 1834 канфіскаваны ў царквы і перададзены дзяржаве як рэзідэнцыя Картэсаў. Плошча перад палацам — традыцыйнае месца палітычных дэманстрацый. Паблізу палаца — сучасная прыбудова і рэзідэнцыя прэм'ер-міністра Партугаліі.
Дудчына (Ушацкі раён)
Дудчы́на (, Дудчина) — вёска ва Ушацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Жарскага сельсавета.
Падвей зграбны
Падвей зграбны, падвей стройны (Eriophorum gracile) — від кветкавых раслін сямейства.
Батанічнае апісанне
Тонкія, высокія шматгадовыя травы з тонкім, круглявым, цвёрдым, у асноўным голым сцяблом, якое дасягае ад 30 да 60 сантыметраў у вышыні. Белыя кветкі сабраныя ў пухнатыя суквецці на вяршыні сцябла. Расліны растуць у калоніях, часта распаўсюджваюцца вегетатыўна карэнішчамі.
Арэал
Расліна з размеркаваннем, сягаючы на поўдзень, у горныя хрыбты Паўночнага паўшар’я. Яна расце ў вільготных раёнах, такіх як тарфянікі.
Савецка-фінляндская вайна (1939—1940)
Савецка-фінляндская вайна 1939—1940 (у фінскай літаратуры — talvisota, «Зімняя вайна»), ваенныя дзеянні з 30 лістапада 1939 года па 12 сакавіка 1940 года савецкіх войск супраць войск Фінляндыі. Вайна фармальна не аб'яўлялася, але СССР афіцыйна разарваў дыпламатычныя адносіны з Фінляндыяй.
Прычыны і перадгісторыя
Сутыкненне дзвюх краін выклікана імкненнем СССР — у стратэгічным кантэксце Другой сусветнай вайны — адсунуць дзяржаўную граніцу далей ад Ленінграда. Фінляндыі быў прапанаваны тэрытарыяльны абмен (СССР быў гатовы аддаць удвая большую плошчу ў Карэліі), ад якога яна адмовілася.
На працягу дзесяцігоддзяў савецка-фінскія адносіны пасля серыі войн 1918—1922 гадоў заставаліся нестабільнымі, характарызаваліся ўзаемным недаверам.
Хада вайны
Прычынай для вайны быў названы інцыдэнт артылерыйскага абстрэлу тэрыторыі СССР. Праз шмат гадоў М. С. Хрушчоў (на той час ужо былы кіраўнік СССР) пісаў, што гэты абстрэл быў арганізаваны камандармам 1-га рангу Рыгорам Куліком. Савецкі бок адмовіўся ад прапановы Фінляндыі стварыць сумесную камісію дзеля расследавання інцыдэнту і праз 2 дні разарваў дамову аб ненападзе, а яшчэ праз 2 — пачаў вайну.
Войскі Ленінградскай ваеннай акругі ўступілі на тэрыторыю Фінляндыі. Галоўныя падзеі вайны адбываліся на Карэльскім перашыйку па «Лініі Манергейма». Дзеянні сухапутных войск СССР падтрымліваў Балтыйскі флот, у складзе якога ваяваў падшэфны карабель БССР — лідар эсмінцаў «Мінск». Вайна праходзіла ў цяжкіх умовах, пацягнула вялікія страты з абодвух бакоў.
Камау (паўвостраў)
Кама́у (в'етн. Bán Đảo Cà Mau) — паўвостраў на поўдні Індакітая, паміж Паўднёва-Кітайскім морам і Сіямскім залівам, на паўднёвым захадзе ад дэльты р. Меконг.
Савецка-фінляндская вайна (1939—1940)
Хада вайны
У снежні 1939 года ў раёне баявых дзеянняў былі маразы ніжэй за 30 градусаў. Фінскае войска было значна лепш падрыхтавана да халадоў, ад якіх памерзла шмат савецкіх салдат. Амаль поўная адсутнасць дарог, багністая і лясістая мясцовасць значна ўскладнялі рух Чырвонай арміі.
Камау (паўвостраў)
Тэрыторыя В’етнама. Выступае ў мора на 180—200 км. Балоты, часткова асушаныя. Акультураная поймавая расліннасць. Месцамі на берагах мангравыя лясы. Рысаводства.
Савецка-фінляндская вайна (1939—1940)
Вынікі вайны
Стратэгічнае становішча СССР па выніках вайны пагоршылася: быў падарваны яго міжнародны аўтарытэт, Ліга Нацый выключыла яго са сваіх членаў, Фінляндыя адышла ад палітыкі нейтралітэту і зблізілася з Германіяй. З пачаткам Вялікай Айчыннай вайны Фінляндыя выступіла на баку Германіі, назваўшы сваю рэваншысцкую акцыю «Вайной-працягам».
Таксама шматлікія праяўленыя ў вайне слабыя бакі Чырвонай арміі і вялікія людскія страты СССР (22 830 забітых фінаў супраць 131 476 забітых і згінуўшых без весткі савецкіх ваенных ) умацавалі Гітлера ў рашучасці напасці на Савецкі Саюз. Акрамя таго СССР страціў 406 самалётаў супраць 62 фінскіх, 653 танка супраць 50 фінскіх. Асноўнымі прычынамі было горшае ўзбраенне савецкай арміі (амаль адсутнічала аўтаматычая зброя), халатнасць часткі службовых асоб і неадэкватнае ўяўленне савецкага ўрада аб сацыяльна-палітычным клімаце ў Фянляндыі. Так меркавалася, што фінскі пралетарыят павінны паўстаць супраць пануючага ў Фінляндыі ладу і далучыцца да Чырвонай арміі. Але на самой справе ўзровень жыцця насельніцтва ў Фінляндыі быў вышэйшы, чым у СССР, нацыя была кансалідаванай і таму аказала аб'яднанае супраціўленне савецкім войскам.
За баявыя подзвігі ў савецка-фінляндскай вайне 20 беларусам і ўраджэнцам Беларусі было прысвоена званне Героя Савецкага Саюза: П. Р. Алейнікаву, Дз. Д. Валенціку, Б. В. Воўку, І. І. Валасевічу, М. М. Гармозе, А. І. Дыдышку, П. В. Кандрацьеву, І. П. Кірпічову, І. М. Кобзуну, В. Дз. Кучараваму, І. М. Максімене, І. В. Матрунчыку, Р. С. Пінчуку, М. В. Рапейке, І. М. Саламонікаву, М. П. Сінюціну, М. Ф. Турцэвічу, А. Р. Целешаву, С. І. Чарняку, С. Я. Ялейнікаву.
М’янма
М’янма, да 1989 Бірма — дзяржава ў Паўднёва-Усходняй Азіі, найбуйнейшая краіна паўвострава Індакітай. Гранічыць з Індыяй і Бангладэш на захадзе, Кітаем на поўначы, Лаосам на ўсходзе, Тайландам на паўднёвым усходзе. З поўдня і паўднёвага ўсходу яе барагі абмываюцца водамі Бенгальскага заліва і Андаманскага мора, даўжыня берагавой лініі 1930 км. Плошча краіны 678 км². Самая буйнай рака краіны — рака Іравадзі.
Сталіца — Найп’іда, да 2005 — Янгон (Рангун).
З 1997 М’янма кіруецца ваенным Дзяржаўным саветам міру і развіцця, правапераемнікам Дзяржаўнага савета па аднаўленню законнасці і парадку (1988—1997). Улады М’янмы праводзяць актыўную знешнюю палітыку на рэгіянальным узроўні (членства ў АСЕАН, саміце Усходняй Азіі), маюць блізкія адносіны з Індыяй і КНР. Адносіны з ЗША, Канадай і ЕС замарожаны на нізкім узроўні па палітычных прычынах.
Геаграфія
Пераважае горны рэльеф. У цэнтральнай частцы — падоўжанае паніжэнне з ракой Іравадзі, якое ў восевай частцы занята раўнінай, на поўдні — нізіннай дэльтай. На захадзе сістэма сярэдневысокіх, глыбока парэзаных складкавых гор; галоўныя хрыбты Пакхайн (на поўначы) і Ракхайн (на поўдні). На крайный поўначы горы да 5881 м (г. Кхакабаразі). На ўсходзе Шанскае нагор’е з чаргаваннем горных хрыбтоў (вышыня каля 1500 м) і катлавін. М’янме належаць у Бенгальскім заліве астравы Манаун, Рамры, Прэпарыс, Кока. Уздоўж ўсходняга берага Андаманскага мора месціцца архіпелаг М’ёй, які налічвае больш за 800 астравоў.
Старажытнасць
Чалавек на тэрыторыі сучаснай М’янмы вядомы з ніжняга палеаліту (аньяцкая культура). У эпоху неаліту, на мяжы III-га і II-га тыс. да н.э., у ўрадлівых рачных далінах і на ўзбярэжжы рассяліліся, мон-кхмерскія плямёны, якія прыйшлі з поўначы, адціснулі на поўдзень карэннае насельніцтва. Яны займаліся матыжным земляробствам, вырабляючы рыс на абрашаных землях, або рыбалоўствам; у гэты час з’яўляецца ганчарны круг і бронзавыя прылады.