cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Пянчын (Буда-Кашалёўскі раён)
Гісторыя
Па пісьмовых крыніцах вядомая з пачатку XIX стагоддзя як вёска ў Рудзянецкай воласці Гомельскага павета Магілёўскай губерні. Па рэвізскіх матэрыялах 1859 года ва ўладанні П. П. Солтана. Пасля адмены прыгоннага права ў 1861 годзе ў вёсцы адбыліся хваляванні ў сувязі з прыгнятаннямі з боку памешчыка. Выступы сялян душыліся ваеннай сілай. Гаспадар аднайменнага фальварка меў у 1862 годзе 1691 дзесяцін зямлі. Па перапісу 1897 года знаходзіліся: школа граматы (адкрыта ў 1894 годзе), хлебазапасны магазін, 3 вятракі, кузня, карчма; побач фальварак.
У 1926 годзе дзейнічалі паштовае аддзяленне і пачатковая школа. З 8 снежня 1926 года да 16 ліпеня 1954 года цэнтр Пянчынскага сельсавета Уваравіцкага, з 17 красавіка 1962 года Буда-Кашалёўскага раёнаў Гомельскай (да 26 ліпеня 1930 года) акругі, з 20 лютага 1938 года Гомельскай вобласці ў 1930 годзе арганізаваны калгас «Рухавік», працавалі цагельня (з 1931 года), кузня, маслазавод, 3 вятракі. Падчас Вялікай Айчыннай вайны на франтах і ў партызанскай барацьбе загінулі 109 жыхароў вёскі. У памяць пра загінуўшых у 1962 годзе каля школы ўсталяваны скульптура салдата і сцяна з імёнамі загінуўшых.
У 1959 годзе цэнтр эксперыментальнай базы «Пянчын» Гомельскай абласной сельскагаспадарчай даследчай станцыі. Камбінат бытавога абслугоўвання, механічная майстэрня, сярэдняя школа, Дом культуры, бібліятэка, фельчарска-акушэрскі пункт, дзіцячы сад-яслі, аддзяленне сувязі, сталовая, магазін.
Юра (горы)
Юра (Jura, Jura) — горы ў Швейцарыі і Францыі.
Юр­скія го­ры размешчаны на ўскраіне маладой За­ходне-Еўрапейскай плат­фор­мы, складзены дэфармаванымі ў альпійскую эпо­ху тэктагенеза пародамі. Утвараюць дугу даўжынёй каля 250 км паміж Швейцарскім пласкагор’ем і раўнінамі Бургундыі. Вышыня да 1718 м (г. Неж).
Паралельныя хрыбты ўяўляюць сабой перадавыя складкаватыя ланцугі Альпійскай сістэмы. Антыклінальныя хрыбты чаргуюцца з шырокімі сінклінальнымі далінамі. Горныя грабяні складзены пераважна з вапнякоў і мергеляў юрскага ўзросту, якія далі назву юрскай сістэме (перыяду). Выцягнутыя шырокія даліны, запоўнены флішам. Хрыбты перасечаны вузкімі цяснінамі, якія злучаюць даліны між сабой і ствараюць рашотчатую эразійную сетку. Развіты карст.
У будове дугападобных складкавых структур Французскай Юры ўдзельнічаюць юрскія і часткова ніжнемелавыя вапнякі, якія ўтвараюць грабяні, плато і стромыя абрывы. Яна характарызуецца карставымі формамі ў выглядзе замкнёных западзін, леек, маленькіх польеў, сухіх далін, пячор і карставых шахт, сустракаюцца (пераважна на поўдні) кары. Часта знікаюць рэкі, якія затым бурна вырываюцца з-пад зямлі на паверхню. Паўночна-заходняй частцы Юры ўласцівы шырокія закарставаныя камяністыя плато, якія перасякаюцца рэкамі ў вузкіх каньёнападобных далінах. У Швейцарскай Юры таксама распаўсюджаны пячоры, прорвы, паноры, знікаючыя вадацёкі, карставыя крыніцы і азёры, лейкі, месцамі кары. Карставая шахта у раёне Золатурна дасягае 400-метровой глыбіні.
Платападобныя закарставаныя паверхні (плато Юра) ступеньчата паніжаюцца на захад. На ўсходзе горы стромка абрываюцца ўступам вышынёй да 1000 м, які аддзяляе іх ад Швейцарскага пласкагор’я.
У гарах Юры на вапняковых мацярынскіх пародах сфарміраваліся дзярнова-карбанатныя глебы, пашыраны буразёмы і горна-лугавыя глебы. На схілах — букавыя лясы, вышэй (да 1300—1400 м) лясы з елкі і піхты; на вяршынях — субальпійскія лугі. Даліны заселены і апрацаваныя, лугі на вяршынях хрыбтоў служаць летнімі пашамі.
Тэсты выяўлення антыгена малярыі
Тэсты на выяўленне антыгена малярыі — гэта група даступных у продажы экспрэс-дыягностычных тэстаў тыпу экспрэс-антыгенаў, якія дазваляюць хутка дыягнаставаць малярыю людзям, якія не валодаюць традыцыйнымі лабараторнымі метадамі дыягностыкі малярыі або ў сітуацыях, калі такое абсталяванне адсутнічае.
У цяперашні час у продажы ёсць больш за 20 такіх тэстаў (тэставанне прадуктаў СААЗ 2008 г.). Першым антыгенам малярыі, прыдатным у якасці мішэні для такога тэсту, быў растваральны глікалітычны фермент глутаматдэгідрагеназа. У цяперашні час ні адзін з экспрэс-тэстаў не з’яўляецца настолькі адчувальным, як тоўстая плёнка крыві, і не такі танны. Сур’ёзным недахопам у выкарыстанні ўсіх сучасных метадаў штангі з’яўляецца тое, што вынік па сутнасці якасны. Аднак у многіх эндэмічных раёнах трапічнай Афрыкі колькасная ацэнка паразітэміі важная, паколькі вялікі працэнт насельніцтва будзе станоўчым у любым якасным аналізе.
Экспрэс-дыягностыка малярыі на аснове антыгенаў
Малярыя — вылечная хвароба, калі ў пацыентаў ёсць магчымасць ранняй дыягностыкі і хуткага лячэння. Экспрэс-дыягнастычныя тэсты на аснове антыгенаў (РДТ) гуляюць важную ролю на перыферыі магчымасцяў медыцынскіх службаў, паколькі многія сельскія клінікі не маюць магчымасці дыягнаставаць малярыю на месцы з-за адсутнасці мікраскопаў і падрыхтаваных спецыялістаў для ацэнкі плёнак крыві. Акрамя таго, у рэгіёнах, дзе хвароба не эндэмічная, лабараторныя спецыялісты маюць вельмі абмежаваны вопыт у выяўленні і ідэнтыфікацыі паразітаў малярыі. Усё большая колькасць падарожнікаў з раёнаў з умераным кліматам штогод наведвае трапічныя краіны, і многія з іх вяртаюцца з інфекцыяй малярыі. Тэсты RDT па-ранейшаму разглядаюцца як дадатак да звычайнай мікраскапіі, але з некаторымі паляпшэннямі яны цалкам могуць замяніць мікраскоп. Выпрабаванні простыя, і працэдуру можна праводзіць на месцы ў палявых умовах. У гэтых аналізах выкарыстоўваецца адбітак пальцаў або вянозная кроў, яны займаюць 15-20 хвілін, а правядзенне лабараторных даследаванняў не патрабуецца. Парог выяўлення з дапамогай гэтых экспрэс-дыягнастычных тэстаў знаходзіцца ў межах 100 паразітаў/мкл крыві ў параўнанні з 5 пры тоўстаплёнкавай мікраскапіі.
pGluDH
Глутаматдэгідрагеназа плазмодыя (pGluDH), вылучаная антыцеламі гаспадара Дакладны дыягназ становіцца ўсё больш важным з улікам павелічэння рэзістэнтнасці да Plasmodium falciparum і дарагоўлі альтэрнатыў хларахіну. Фермент pGluDH не сустракаецца ў чырвоных крывяных цельцах гаспадара і быў рэкамендаваны ў якасці маркернага фермента для відаў плазмодыю Пікардам-Маўра і інш. у 1975 г. Тэст на фермент маркер малярыі падыходзіць для звычайнай працы і цяпер з’яўляецца стандартным тэстам у большасці ведамстваў, якія займаюцца малярыяй. Вядома, што наяўнасць pGluDH уяўляе жыццяздольнасць паразітаў, і хуткі дыягнастычны тэст з выкарыстаннем pGluDH у якасці антыгена валодае здольнасцю дыферэнцаваць жывыя ад мёртвых арганізмаў. Поўны РДТ з антыгенам pGluDH быў распрацаваны ў Кітаі і зараз праходзіць клінічныя выпрабаванні. GluDH-гэта паўсюдныя ферменты, якія займаюць важнае месца ў галіны паміж метабалізмам вугляроду і азоту. У плазмедыі прысутнічаюць ферменты GluDH [EC 1.4.1.4], залежныя ад нікацінаміду адэніну дынуклеатыду (НАД) [EC 1.4.1.2], і залежныя ад нікацінаміду аденіну дынуклеатыду фасфату (НАДФ); NAD-залежны GluDH адносна нестабільны і непрыдатны для дыягнастычных мэтаў. Глутаматдэгідрагеназа забяспечвае акісляльны крыніца вугляроду, які выкарыстоўваецца для вытворчасці энергіі, а таксама адноўлены носьбіт электронаў, NADH. Глутамат з’яўляецца асноўным аматарам-донарам іншых амінакіслот у наступных рэакцыях трансамінавання. Множныя ролі глутамата ў азотным балансе робяць яго шлюзам паміж вольным аміякам і амінагрупамі большасці амінакіслот. Публікуецца яго крыштальная структура. Актыўнасць GluDH у P.vivax, P.ovale і P. malariae ніколі не правяралася, але, улічваючы важнасць GluDH як фермента кропкавага разгалінавання, кожная клетка павінна мець высокую канцэнтрацыю GluDH. Добра вядома, што ферменты з высокай малекулярнай масай (напрыклад, GluDH) маюць мноства изоферментов, што дазваляе дыферэнцаваць штамы (з улікам правага моноклонального антыцела). Гаспадар вырабляе антыцелы супраць паразітарнага фермента, што паказвае на ідэнтычнасць нізкай паслядоўнасці.
Бялок II, багаты гістыдынам,
Багаты гістыдынам бялок II (HRP II)-багаты гістыдынам і аланінам, водарастваральны бялок, які лакалізуецца ў некалькіх аддзелах клетак, уключаючы цытаплазму паразітаў. Антыген экспрессируется толькі трофазоітамі P. falciparum. HRP II з P. falciparum ўдзельнічае ў біякрышталізацыі гемазоіну, інертнай, крышталічнай формы ферыпратапорфірыну IX (Fe (3+)-PPIX), які выпрацоўваецца паразітам. Значная колькасць HRP II вылучаецца паразітам у кроў гаспадара, і антыген можа быць выяўлены ў эрытрацытах, сыроватцы крыві, плазме крыві, спіннамазгавой вадкасці і нават у мачы ў выглядзе сакрэтуе водарастваральнага бялку. Гэтыя антыгены захоўваюцца ў цыркулявалай крыві пасля таго, як паразітэмія ачысцілася або была значна зніжана. Звычайна патрабуецца каля двух тыдняў пасля паспяховага лячэння, каб аналізы на аснове HRP2 ператварыліся ў адмоўныя, але можа спатрэбіцца і месяц, што ставіць пад пагрозу іх значэнне ў выяўленні актыўнай інфекцыі. У пацыентаў з рэўматоідным фактарам станоўчага рэўматоіднага артрыту паведамлялася аб ілжыва станоўчых выніках памочнікаў. Паколькі HRP-2 выяўляецца толькі P. falciparum, гэтыя аналізы дадуць адмоўныя вынікі з узорамі, якія змяшчаюць толькі P. vivax, P. ovale або P. malariae; таму многія выпадкі малярыі без фальципарума могуць быць няправільна дыягнаставаны як малярыйныя адмоўныя (некаторыя штамы P.falciparum таксама не маюць HRP II). Зменлівасць вынікаў РДТ на аснове pHRP2 звязана з зменлівасцю антыгена-мішэні.
пЛДГ
Лактатдэгідрагеназа P. falciparum (PfLDH) — гэта 33 кДа аксідарэдуктаза [EC 1.1.1.27]. Гэта апошні фермент гликолитического шляху, неабходны для генерацыі АТФ і адзін з найбольш распаўсюджаных ферментаў, экспрэсіраваных P. falciparum. ЛДГ плазмы (pLDH) з P. vivax, P. malariae і P. ovale) выяўляюць 90-92 % ідэнтычнасці з PfLDH з P. falciparum. Было заўважана, што ўзровень пЛДГ зніжаецца ў крыві раней за лячэнне, чым HRP2. У гэтым плане pLDH падобны на pGluDH. Тым не менш, кінетычныя ўласцівасці і адчувальнасць да інгібітараў, накіраваных на месца звязвання кофактора, істотна адрозніваюцца і вызначаюцца шляхам вымярэння канстант дысацыяцыі інгібітараў, якія адрозніваюцца да 21 разы.
pAldo
Фруктоза-бісфасфат-альдалаза [EC 4.1.2.13] каталізуе ключавую рэакцыю ў працэсе гліколізу і вытворчасці энергіі і выпрацоўваецца ўсімі чатырма відамі. Альдолаза P.falciparum з’яўляецца бялком 41 кДа і мае 61-68 % падабенства паслядоўнасці з вядомымі эукарыятычнымі альдалазамі. Яго крыштальная структура была апублікаваная. Наяўнасць антыцелаў супраць р41 у сыроватках дарослых людзей, часткова неўспрымальных да малярыі, сведчыць аб тым, што р41 ўдзельнічае ў ахоўным імунным адказе супраць паразіта.
NGC 7452
NGC 7452 (іншае абазначэнне — PGC 1306660) — лінзападобная галактыка (S0) ў сузор’і Рыбы.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Сідараўскі сельсавет
6 красавіка 1973 года цэнтр Гарадзецкага сельсавета Краснапольскага раёна Магілёўскай вобласці БССР перанесены ў вёску Сідараўка, сельсавет перайменаваны ў Сідараўскі. 31 студзеня 1992 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Наваельненскага сельсавета.
Кальмарская вайна
Кальмарская вайна (1611—1613) — вайна паміж Даніяй і Швецыяй за паўднёвую частку Скандынаўскага паўвострава і за панаванне на Балтыйскім моры. Галоўнай прычынай вайны было імкненне Швецыі вярнуць сабе паўднёвыя правінцыі, якія заставаліся пад уладай Даніі пасля распаду Кальмарскай уніі і замацаваныя за ёй Штэцінскім мірным дагаворам 1570 года, які завяршыў Паўночную сямігадовую вайну 1563—1570 года. Іншай мэтай вайны для Швецыі была спроба захапіць частку паўночнага ўзбярэжжа Нарвегіі.
Вайне папярэднічалі спробы мірнага ўрэгулявання спрэчак, якія заставаліся нявырашанымі з часу Паўночнай сямігадовай вайны. Усе яны ні да чаго не прывялі, толькі абвастрылі ўзаемную варожасць. Падрыхтоўкі Швецыі да вайны вымусілі Крысціяна IV абвясціць вайну Карлу IX. У маі 1611 года дацкі кароль асабіста ўзначаліў 6-тысячнае войска і ўварваўся ў шведскія межы.
Горад Кальмар хутка быў узяты датчанамі, але Кальмарскі замак працягваў абараняцца. Шведскія войскі прыйшлі яму на дапамогу, і 17 чэрвеня пад сценамі крэпасці адбылася адна з самых кровапралітных бітваў у гісторыі Паўночнай Еўропы. Яна ўзнаўлялася тры разы, шведскі і дацкі каралі прымалі ў ёй асабісты ўдзел. Напачатку жніўня крэпасць здалася датчанам. Датчане перамаглі дзякуючы, галоўным чынам, асабістай адвазе Крысціяна IV.
30 кастрычніка 1611 года Карл IX памёр, і вайну працягнуў сын яго Густаў-Адольф.
24 мая 1612 года пасля трохтыднёвай аблогі датчане авалодалі Эльвсбаргам — другой найважнейшай шведскай крэпасцю і адзіным шведскім портам у праліве Катэгат і рушылі на поўнач краіны, да Ёнчэпінга. Дацкі флот разгарнуў актыўныя дзеянні на моры, пагражаючы Стакгольму. Аднак аблога Ёнчэпінга была няўдалай, а паўстанне шведскіх сялян, якое выбухнула ў тыле датчан, вымусіла Хрысціяна IV зняць аблогу і адступіць на поўдзень.
Паражэнне шведаў у Кальмарскай вайне ў значнай ступені было абумоўлена тым, што лепшая частка іх арміі была адцягнена вайной супраць Рускай дзяржавы.
Кальмарская вайна была тыповай вайной перыяду распаду феадалізму. Баявыя дзеянні вяліся невялікімі наёмнымі арміямі, былі абмежаваны па маштабе і насілі, як правіла, сезонны характар. Мэта стратэгічных дзеянняў складалася ў авалоданні крэпасцямі праціўніка. Разам з тым для гэтай вайны характэрна даволі шырокае ўжыванне агнястрэльнай зброі, што было абумоўлена адносна высокім узроўнем развіцця прамысловасці ў скандынаўскіх краінах.
Галіна Канстанцінаўна Гарэлава
Галіна Канстанцінаўна Гарэ́лава (,, БССР) — беларуская кампазітар, заслужаны дзеяч мастацтваў Беларусі.
Біяграфія
Нарадзілася ў Мінску. У 1977 годзе скончыла Беларускую дзяржаўную кансерваторыю па класе прафесара Д. Смольскага, працягнула вучобу ў асістэнтуры А. Багатырова, майстар-класах Ю. Фартунатава. З 1980 года выкладае кампазіцыю і музычна-тэарэтычныя дысцыпліны ў Беларускай акадэміі музыкі.
Творчасць
Гарэлава — адзін з найбольш яркіх прадстаўнікоў неарамантызму ў беларускай музыцы. Развіваючы традыцыі класікі XX ст., стварыла індывідуальны стыль, адзначаны паэтычнасцю, лірычнай экспрэсіяй, адухоўленасцю музычных вобразам і нацыянальнай характэрнасцю інтанацыі.
Сярод найбольш значных твораў Г. Гарэлавай — кантаты «Anno mundi ardentis» на вершы паэтаў XX ст. (у 1992 г. за гэты твор кампазітару прысуджана Дзяржаўная прэмія Рэспублікі Беларусь), «Тысяча гадоў надзеі» на вершы паэтаў X—XX стагоддзяў, сімфанічная паэма «Бандароўна» паводле Я. Купалу. Багатая вобразная палітра, віртуозны бляск і сталае майстэрства адрозніваюць восем інструментальных канцэртаў: для скрыпкі, габоя, трубы, балалайкі, гітары, трамбона, дзвюх труб, альта.
Звяртаючыся да паэтаў розных часоў і народаў, кампазітар стварыла вакальныя цыклы на вершы Л. Стафа, П.-Ж. дэ Беранжэ, Л. Лопеса, С. Вальеха, Э. Верхарна, М. Багдановіча, а таксама на вершы паэтэс Ганны Ахматавай, Л. Геніюш, Е. Лось.
Са шматлікіх твораў камерна-інструментальнай музыкі вылучаюцца саната для кантрабаса «Al Fresco», віртуозная «Пастараль» для флейты, саната для кларнета сола «Дотыкі», «Al Sereno» для альта, фартэпіянная саната «Да птушкі, што ўзлятае» і некалькі фартэпіянных цыклаў: «Чатыры сентыментальных успаміны», «Вячэрні альбом», «Пейзажы», «Дзве спакусы Адама».
Значнае месца ў творчасці Галіны Гарэлавай займаюць творы для гітары: «Канцэрт для гітары, струнных і званоў» у 3-х частках: «Вечны рух», «Перапыненая серэнада», «Харал» (1994, першым выканаўцам Канцэрту быў В. С. Жывалеўскі з Сімфанічным аркестрам Беларускага радыё пад кір. Лявонава), Варыяцыі ў характары чаконы «Мірскі замак» (1985, 1991 — новая рэдакцыя), цыкл з 3-х п’ес для гітары і віяланчэлі («Дом мой зліваўся са смуткам вечара…», «Таццянін дзень», «Развітваючыся ля краю дарогі», 2001), сюіта ў 4-х частках для гітары і клавесіна «Успамін пра Нясвіж» (2000). Яе гітарныя творы выконваюць вядучыя гітарысты Беларусі: Валерый Жывалеўскі, Яўген Грыдзюшка, Ян Скрыган і іншыя.
Творы Галіны Гарэлавай выконваюцца таксама і за мяжой: «Легенда» (ЗША, Аклахома-Сіці, 1992), Канцэрт для габоя (Udine, Італія, 1991; Кіеў; Ташкент), «Снетагорскія фрэскі» (Славенія, фестываль камернай музыкі, 1993), «Сумныя песні» (Міжнародны фестываль «Музыка сяброў», Масква, 1994), «Пейзажы» (Чэхія, Корвіна, 2000; Кракаў, 1998; Германія), «Дотыкі» (Міжнародны фестываль «Маскоўская восень», 1997), «Як сумны цень Барбары» (Масква, Міжнародны конкурс арфістаў, 1997), «Самотная ідылія» (Кракаў, 1998, Х Міжнародны фестываль сучаснай музыкі), «Траецкія фрэскі» (Кіеў, 2002).
Узнагароды і прэміі
У 1992 годзе за кантату «У год сусветнага пажару» на вершы паэтаў XX стагоддзя ганаравана Дзяржаўнай прэміяй Рэспублікі Беларусь у галіне літаратуры, мастацтва і архітэктуры. Лаўрэат прэміі Ленінскага камсамола Беларусі (1986), спецыяльнай прэміі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь у галіне музыкі (2001). Узнагароджана нагрудным знакам Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь «За ўклад у развіццё культуры Беларусі» (2006), Ганаровай граматай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь (2012).
Ждановіцкі сельсавет
Ждано́віцкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Мінскага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок (да 2010 г. вёска) Ждановічы.
Утвораны 20 жніўня 1924 года як Бараўскі сельсавет у складзе Заслаўскага раёна Мінскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Баравая. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Заслаўскім раёне БССР. 18 студзеня 1931 года ўключаны ў гарадскую рысу горада Мінска. З 26 мая 1935 года ў складзе Мінскага раёна. Пасля ўвядзення абласнога падзелу 20 лютага 1938 года ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. У 1938 годзе цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Масюкоўшчына. 16 ліпеня 1954 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Ждановічы, сельсавет перайменаваны ў Ждановіцкі. 20 студзеня 1960 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Ратамскага сельсавета і частка скасаванага Мядзвежынскага сельсавета (10 населеных пунктаў: Бараноўшчына, гадавальнік Бараноўшчына, Дзегцяроўка, Красны Бор, Кунцаўшчына, Ляхаўшчына, Мядзвежына, Тарасава, Цівалі і Яркова). 9 жніўня 1979 года да сельсавета далучана частка скасаванага Заслаўскага сельсавета (4 населеныя пункты: вёскі Валоўшчына, Ганалес, пасёлкі Зялёнае і Крыжоўка). 8 красавіка 2004 года ў склад горада Мінска ўключаны вёскі Зара Рэвалюцыі, Масюкоўшчына, Кунцаўшчына, Ржавец і частка вёскі Ждановічы. 30 снежня 2009 года скасавана вёска Ратамка. 6 сакавіка 2014 года ўтвораны пасёлак Васток.
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 14623 чалавекі, з іх 83,5 % — беларусы, 8,0 % — рускія, 1,1 % — украінцы, 0,7 % — палякі.
Свята-Пакроўская царква (Талачын)
Свята-Пакроўская царква — праваслаўны храм, размешчаны на вуліцы Леніна ў Талачыне. Пабудавана у 1604 годзе як касцёл. Помнік дойлідства позняга барока.
Гісторыя
Будынак касцёла быў пабудаваны ў 1604 годзе з цэглы, на сродкі Льва Сапегі. У 1769 годзе на падмурках касцёлу магнатамі Сангушкамі быў узведзены новы храм. У 1779 годзе дабудавана базыльянская школа і манастырскі корпус базыльян. У 1796 годзе касцёл перабудавалі пад уніяцкую царкву. З 1804 года — праваслаўная Пакроўская царква. У 1993 годзе царква была адрэстаўрыравана на сродкі прадпрыемстваў і калгасаў раёна.
Архітэктура
Царква — помнік архітэктуры віленскага барока. Трохнефная дзвюхвежавая базіліка з 2 сакрысціямі абапал прамавугольнай апсіды. Галоўны ўсходні фасад расчлянёны на 3 праслы, якія адпавядаюць падзелу храма на 3 нефы. Над вытанчана прафіляваным хвалістым карнізным поясам фасада ўзвышаюцца 2 бакавыя трох'ярусныя чацверыковыя вежы з цыбулепадобнымі купаламі і фігурны шчыт паміж імі таксама з галоўкай у завяршэнні. Аналагічным шчытом завершана атыкавая сцяна апсіды. Плоскасна бакавыя фасады рытмічна расчлянёны высокімі лучковымі аконнымі праёмамі і пілястрамі ў прасценках. Барочную пластычнасць архітэктуры храма надаюць ступеньчатыя пілястры, раскрапаваныя слаістыя карнізы, фігурныя сандрыкі, гарызантальная рустоўка.
Інтэр'ер і іканастас
Унутраная прастора 4 магутнымі крапаванымі пілонамі і перакінутымі праз іх аркамі расчлянёна на 3 нефы, перакрытыя крыжовымі скляпеннямі на папружных арках. Апсіда, перакрытая цыліндрычным скляпеннем, вылучана мураваным алтаром 18 ст. (застаўлены драўляным іканастасам 19 ст.). У паўночна-ўсходняй частцы залы размяшчаюцца хоры. Папружныя аркі, антаблементы, адхілы аконных праёмаў аздоблены паліхромнай арнаментальным роспісам.
У царкве захоўваюцца абразы: «Маці Божая Адзігітрыя» (сярэдзіна 17 ст.), «Святы Пётр і Павел» (18 ст.), «Мікола Цудатворац» (канец 18 ст.).
Пакроўскі манастыр
Пакроўскі манастыр — праваслаўны манастыр у горадзе Талачын, знаходзіцца ў юрысдыкцыі Беларускага экзархата Рускай праваслаўнай царквы.
Манастыр заснаваны пры Свята-Пакроўскім храме, пабудаваным у 1604 годзе Канцлерам Вялікага Княства Літоўскага Львом Сапегам.
У 1804 годзе манастыр ліквідаваны. У 60-70 гады XIX стагоддзя ў наваколлях Талачына было некалькі царкоўна-прыходскіх школаў, а Пакроўскі храм быў прыпісаны да Свята-Успенскага манастыра горада Оршы.
У гады савецкай улады прыходу належыў толькі будынак храма. Будынак манастыра быў аддадзены ваенкамату, а будынак школы — пазаведамаснай ахове.
28 лістапада 1996 года рашэннем Талачынскага райвыканкама прыходу быў перададзены будынак былога жылога корпуса манастыра. У гэтым будынку частка памяшканняў была адведзена пад жыллё святароў, а частка — пад нядзельную школу. З перадачай будынка за прыходам замацаваная і тэрыторыя, прылеглая да будынка.
10 кастрычніка 2004 года рашэннем Святога Сінода Беларускай праваслаўнай царквы манастыр адроджаны.
Архітэктура
Манастырскі корпус — прамавугольная ў плане 2-павярховая пабудова ў стылі барока. Плоскасныя фасады рытмічна расчлянёны прамавугольнымі аконнымі праёмамі ў фігурных ліштвах і пілястрамі ў прасценках. Тарцовы фасад завершаны фігурнымі франтонамі. У ім размяшчаліся перакрытыя скляпенні келлі манахаў, трапезная і «цёплая» царква, аб'яднаная галерэйнай планіроўкай.
Юра
Юра мае наступныя значэнні:
.tv
.tv — нацыянальны дамен верхняга ўзроўню для Тувалу.
Toppdomän
Роберт Д’ябал
Роберт I (II) Д'ябал (Robert le Diable), ён жа Роберт Цудоўны (Robert le Magnifique), каля 1000 — ) — граф Іемуа ў 1026—1027 гадах, герцаг Нармандыі з 1027 года, малодшы сын герцага Рычарда II Добрага.
Біяграфія
Роберт I уступіў на прастол у 1027 годзе пасля смерці свайго старэйшага брата Рычарда III, якога ён, як казалі, атруціў. Перш за ўсё, сутыкнуўшыся з сумным становішчам маёмасці Руанскага сабора, ён задумаў вярнуць шматлікія землі іх першапачатковым уладальнікам. Роберт Цудоўны дараваў многім абацтвам граматы, якімі пацвярджаліся іх правы на маёмасць, або вярталася страчанае раней маёмасць. Такія акты былі выдадзены, у прыватнасці, абацтву ў Фекане і Фантэнельскаму абацтву, а таксама Руанскаму сабору. Дадаткова герцаг падахвочваў сваіх васалаў на аналагічныя ўчынкі.
Роберту прыйшлося весці барацьбу з мяцежнымі васаламі; затым ён аднавіў графа фландрскага Балдуіна IV, выгнанага ўласным сынам, аказаў дапамогу французскаму каралю Генрыху I у барацьбе з яго маці Канстанцыяй, уціхамірыў графа Ода Шампанскага, прымусіў герцага Алена Брэтонскага прызнаць яго вярхоўную ўладу.
Жадаючы прынесці пакаянне ў сваіх злачынствах, Роберт здзейсніў паломніцтва па святых мясцінах: прайшоў усю Францыю, Італію, доўгі час прабыў у Рыме і праз Канстанцінопаль дайшоў да Іерусаліма; на зваротным шляху памёр у Нікеі ў 1035 годзе.
Яго спадчыннікам адзіны (незаконны) сын яго, знакаміты Вільгельм I Заваёўнік.
Легенда
Паводле сярэднявечнага падання, душа Роберта II яшчэ да яго нараджэння была прысвечана д'яблу. Знішчыць дзеянне гэтага праклёну, як праракаў герцагу нейкі святы эрэміт, можна толькі даўшы і выконваючы зарок маўчання і харчуючыся разам з сабакам. На працягу свайго жыцця герцаг Роберт насіў мянушкі як «Цудоўны», так і «Д'ябал». Па сюжэтах легенд пра Роберта II французскі кампазітар Джакама Меербер стварае ў 1831 годзе оперу Роберт-Д'ябал (Robert le diable).
Комань
Ко́мань (Ко́мань) — вёска ў Ноўгарад-Сівэрскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Красны Хуцір
Красны Хуцір (Кра́сний Ху́тір) — вёска ў Ноўгарад-Сівэрскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
.tw
.tw — нацыянальны дамен верхняга ўзроўню для Тайваня.
Toppdomän
Крэмскы Бугор
Крэмскы Бугор (Кремський Буго́р) — вёска ў Ноўгарад-Сівэрскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Семігосцічы
Семіго́сцічы (, Семигостичи) — вёска ў Столінскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Альшанскага сельсавета.
.tz
Toppdomän
Дрэлеў (гміна)
Дрэ́леў (Drelów) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Бяльскага павета Люблінскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Дрэлеве. Плошча гміны складае 228,03 км². Станам на 2008 год у гміне Дрэлеў пражывалі 5523 чалавекі, шчыльнасць — 24,5 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 18 салецтваў.
NGC 7453
NGC 7453 — патройная зорка ў сузор’і Вадаліў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Калінавая (Магілёўскі раён)
Калі́навая (, Калиновая) (да 30 ліпеня 1964 года Трыбухі́ ) — вёска ў Магілёўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Палыкавіцкага сельсавета.
Гісторыя
Згадваецца ў 1674 годзе як вёска Трыбухі ў Аршанскім павеце Вялікага Княства Літоўскага.
Адміністрацыйны падзел Албаніі
У адміністрацыйным дачыненні тэрыторыя Албаніі дзеліцца на 12 абласцей (qark), якія ў сваю чаргу дзеляцца на 36  акругаў (rreth, мн.л. rrethe, [] / [реθ]).
Акругі дзеляцца на  309 камун (komunë, мн.л. komuna) і 65 гарадоў (bashki).
Раней вобласці называліся прэфектурамі (prefekturë, мн. л. prefektura).
Драўска Паморске (гміна)
Дра́ўска Памо́рске (Drawsko Pomorskie) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Драўскага павета Заходнепаморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Драўску Паморскім. Плошча гміны складае 344,17 км². Станам на 2008 год у гміне Драўска Паморске пражывалі 16 418 чалавек, шчыльнасць — 48 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 13 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 32 населеныя пункты.
Бярозаўка (Палыкавіцкі сельсавет)
Бяро́заўка (, Берёзовка) — вёска ў Магілёўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Палыкавіцкага сельсавета. Размешчана за 2 км на ўсход ад Магілёва і чыгуначнай станцыі Магілёў I. Рэльеф раўнінны. Транспартныя сувязі па мясцовай дарозе і далей па шашы Санкт-Пецярбург — Адэса.
Гісторыя
Вядома ў Расійскай імперыі з XIX ст. Паводле перапісу 1897 года хутар у Княжыцкай воласці Магілёўскага павета Магілёўскай губерні. Побач знаходзілася аднайменная сяліба.
У 1909 годзе дзейнічаў вадзяны млын. У 1910 годзе адкрыта земская школа, якая размяшчалася ў наёмным памяшканні. На базе дарэвалюцыйнай створана працоўная школа першай ступені, у якой у 1925 годзе было 50 вучняў, дзейнічаў драмгурток і гурток па ліквідацыі непісьменнасці сярод дарослых.
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала яе разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР. З 26 красавіка 1919 года ў Гомельскай губерні РСФСР. У сакавіку 1924 года вёску вярнулі БССР.
З 17 ліпеня 1924 года ў Магілёўскім раёне Магілёўскай акругі (да 26 ліпеня 1930), з 20 лютага 1938 года ў Магілёўскай вобласці. У 1930 годзе арганізаваны калгас «Чырвоная зорка».
У Вялікую Айчынную вайну з ліпеня 1941 года да 27 чэрвеня 1944 года акупіравана нямецка-фашысцкімі захопнікамі. У 1990 годзе ў складзе калгаса «Камінтэрн» (цэнтр — в. Мікалаеўка 2).
Планіроўка
Планіроўка Г-падобная. Да прамалінейнай вуліцы, арыентаванай з паўднёвага захаду на паўночны ўсход, далучаецца на поўнач кароткая прамалінейная вуліца. Забудавана двухбакова, шчыльна традыцыйнымі драўлянымі дамамі сядзібнага тыпу.
Дзьёрдзь Габары
Дзьёрдзь Габары (György Gábori;, Путнак − снежань , Таронта) − венгерскі пісьменнік яўрэйскага паходжання. У маладым узросце быў высланы ў канцэнтрацыйны лагер Дахаў, пасля ў савецкі канцэнтрацыйны лагер у вёсцы Рэцк у Венгрыі. Пасля Венгерскага паўстання 1956 года спачатку пераехаў у Манрэаль, потым, у сувязі з прабуджэннем руху сепаратыстаў у Квебеку, перасяліўся ў Таронта, дзе памёр у 1997 годзе. Быў блізкім сябрам венгерскага паэта, празаіка і перакладчыка Дзьёрдзя Фалудзі.
Біяграфія
Дзьёрдзь Габары нарадзіўся 25 снежня у 1923 годзе ў невялікім горадзе Путнак на паўночным усходзе Венгрыі ў яўрэйскай сям'і. Яго продкі насілі прозвішча Грос (Grosz). Ратуючыся ад казакаў, яны пераехалі ў Венгрыю ў пачатку 19 стагоддзя. Пра-прадзед Габары быў вінаробам і памёр у маладым узросце ад перапрацоўвання. Па прычыне, што паўночны ўсход Венгрыі быў пераважна антысеміцкі, жыхары горада з падазронасцю ставіліся да сям'і.
Вайна за незалежнасць Швецыі
Вайна за незалежнасць Швецыі (Befrielsekriget, 1521—1523) — узброенае паўстанне XVI стагоддзя, якое прывяло да ўтварэння незалежнай шведскай дзяржавы.
Перадгісторыя
У 1448 годзе памёр бяздзетны Крыстафер III Баварскі, які ўзначальваў унію. Шведы абралі каралём Карла Кнутсана, спадзяючыся адрадзіць унію пад шведскім вяршэнствам (і ў наступным годзе Карл быў абраны таксама каралём Нарвегіі), але датчане аддалі перавагу зрабіць каралём Крысціяна Ольдэнбургскага. У 1470 годзе Карл Кнутсан памёр, і датчане прад'явілі правы на шведскі прастол, аднак шведы разбілі датчан у бітве пры Брункебергу, і абвясцілі рэгентам Стэна Стурэ Старэйшага.
У 1481 годзе памёр Крысціян, і дацкі прастол атрымаў у спадчыну яго сын Іаган. У 1483 годзе ён стаў таксама каралём Нарвегіі, а ў 1497 годзе здолеў вымусіць Стэна Стурэ Старэйшага адмовіцца ад рэгенцтва, і стаў каралём Швецыі, аднавіўшы Кальмарскую унію.
Калі ў 1500 годзе дацкія войскі былі разбіты войскамі сялянскай Дытмаршанскай рэспублікі ў бітве пры Хемінгштэце, то шведы абвясцілі незалежнасць ізноў, і зноў абвясцілі Стэна Стурэ Старэйшага рэгентам. У 1503 годзе Стэн Стурэ сканаў, і новым рэгентам Швецыі стаў яго пляменнік Свантэ Нільсан Стурэ, а калі ў 1512 годзе памёр і той — сын Свантэ Нільсана Стэн Стурэ Малодшы. У 1513 годзе сканаў кароль Крысціян, і дацкі прастол заняў яго сын Крысціян II, які ў выніку ў 1520 годзе каранаваўся і каралём Швецыі, уладкаваўшы для сваіх праціўнікаў «Стакгольмскую крывавую лазню».
Ход вайны
Шведскі дваранін Густаў Васа быў адпраўлены закладнікам у Данію. Ён здолеў бегчы адтуль у Любек, а затым у Даларну. У Даларне ён імкнуўся падняць паўстанне супраць Даніі; спачатку ў яго было мала прыхільнікаў, і ён ужо жадаў бегчы ў Нарвегію, але затым справа пайшла паспяхова, і ў 1521 годзе паўстанне ахапіла ўвесь край. Густаў рушыў на Стакгольм; па дарозе, у Вадстэне, прадстаўнікі саслоўяў пакляліся яму ў вернасці як главе і ландсгеру ўсёй Швецыі. Атрымаўшы значную дапамогу з Любека, Густаў пачаў аблогу Стакгольма. Горад здаўся яму 20 чэрвеня 1523 г. Густаў быў абраны каралём Швецыі.
Засценкі (Карэліцкі раён)
Засце́нкі (, Застенки) — былая вёска ў Карэліцкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіла ў склад Мірскага пассавета.
Да 23 ліпеня 1979 года вёска ўваходзіла ў склад Жухавіцкага сельсавета. Ліквідавана ў 2011 годзе.
.ua
.ua — нацыянальны дамен верхняга ўзроўню для Украіны.
Станам на 1 чэрвеня 2013 года ва Украіне зарэгістравана даменаў у зоне .ua (уключаючы дамены другога ўзроўню).
Аперацыя «Паўабаронца»
Аперацыя «Паўабаронца» (Linebacker) — паветраная наступальная аперацыя ЗША 1972 года падчас вайны ў В’етнаме.
Перадумова
З 1 лістапада 1968 года амерыканская авіяцыя спыніла бамбардзіроўкі Дэмакратычнай Рэспублікі В’етнам, якія доўжыліся тры з паловай гады пад кодавай назвай «Rolling Thunder». У наступныя тры гады меў месца шэраг інцыдэнтаў, звязаных з абстрэлам амерыканскіх самалётаў-разведчыкаў, якія працягвалі палёты над Паўночным В’етнамам.
Да 1972 асноўная частка наземных войскаў ЗША пакінула Паўднёвы В’етнам. У гэты ж час працягваліся мірныя перамовы паміж дэлегацыямі ЗША, Паўночнага В’етнама і НФВПВ у Парыжы. 30 сакавіка 1972 года паўночнав’етнамская армія пачала самае буйное, на той момант, наступленне на поўдні (Велікоднае наступленне), маючы на мэце перашкодзіць ажыццяўленню праграмы «в’етнамізацыі» і дасягнуць ваенных поспехаў для ўзмацнення пазіцый паўночнав’етнамскай дэлегацыі на перамовах. У адказ на гэта прэзідэнт ЗША Рычард Ніксан распарадзіўся аднавіць бамбардзіроўкі Паўночнага В’етнама на поўдзень ад 18-й паралелі, гэта значыць на невялікай паўднёвай частцы краіны. Налёты праводзіліся з 6 красавіка ў рамках аперацыі «Freedom Train». Да канца месяца авіяцыя ВПС і ВМС ЗША атрымала дазвол на бамбардзіроўкі большасці паўночных раёнаў краіны, былі здзейснены налёты на Хайфон (які не падвяргаўся ўдарам чатыры гады), а таксама задзейнічаны стратэгічныя бамбардзіроўшчыкі Boeing B-52 Stratofortress. Адначасова з гэтым пачалося значнае ўзмацненне авіяцыйнай групоўкі ЗША ў Паўднёва-Усходняй Азіі — гэта патрабавалася не толькі для нападаў супраць Паўночнага В’етнама, але і для аказання падтрымкі паўднёвав’етнамскай арміі, якая адлюстроўвала наступленне праціўніка.
Да пачатку мая паўночнав’етнамская армія дамаглася шэрагу поспехаў у ходзе свайго наступленне, найбуйнейшым з якіх быў захоп горада Куан Чы, цэнтра аднайменнай правінцыі. У сувязі з гэтым Ніксан вырашыў зрабіць больш жорсткім паветраныя аперацыі супраць Паўночнага В'етнама. Існуюць звесткі, што гэтае рашэнне сустрэла падтрымку кіраўніцтва СССР. Ва ўсякім выпадку, узмацненне жорсткасці налётаў ніяк не адбілася на ходзе візіту Ніксана ў Савецкі Саюз у канцы мая і падпісанні шэрагу важных савецка-амерыканскіх пагадненняў. 8 мая амерыканская авіяцыя замініравала гавань Хайфона, праз якую краіна атрымлівала асноўную частку імпарту. 10 мая пачалася аперацыя «Linebacker I» — маштабнае паветранае наступленне. Цяпер авіяцыя магла наносіць ўдары амаль па ўсёй тэрыторыі Паўночнага В’етнама.
Мэтамі аперацыі было аказанне ціску на паўночнав’етнамскае кіраўніцтва, каб прымусіць яго спыніць Велікоднае наступленне, а таксама парушэнне ліній камунікацыі і забеспячэння, па якіх наступаючая армія атрымлівала боепрыпасы, прадукты харчавання і падмацаванні.
Правядзенне
Па амерыканскіх даных, 10 мая авіяцыя ЗША страціла 2 самалёта ў паветраных баях і 2 збітымі з зямлі, паведамляючы аб збіцці 11 в’етнамскіх знішчальнікаў. Па сучасных расійскіх даных, якія абапіраюцца на в’етнамскую статыстыку, у гэты дзень толькі в’етнамскай авіяцыяй было збіта 7 амерыканскіх самалётаў пры страты 5 сваіх. З гэтага дня пачаліся штодзённыя авіяналёты на Паўночны В’етнам, мэтамі якіх станавіліся чыгуначныя масты, ваенныя аэрадромы, нафтасховішчы і іншыя ключавыя аб’екты грамадзянскай і ваеннай інфраструктуры краіны. Сярод іншага, быў знішчаны знакаміты мост «Пашча Дракона», які паспяхова вытрымаў шматлікія бамбардзіроўкі падчас аперацыі «Rolling Thunder».
Авіяцыі ЗША атрымалася, на думку амерыканскіх даследчыкаў, нанесці значны ўрон ВПС Паўночнага В’етнама. Гэта часткова пацвярджаецца расійскімі крыніцамі, якія адзначаюць, што ўжо летам 1972 года паветраныя баі страцілі ранейшую інтэнсіўнасць і сталі насіць эпізадычны характар. Тым не менш паводле в’етнамскіх крыніц амерыканцы таксама панеслі вялікія страты.
Вынік
Шкода ад бамбардзіровак і няўдача Велікоднага наступлення перашкодзіла Паўночнаму В’етнаму выйграць вайну ў 1972 годзе. Змена пазіцый СССР і Кітая, зацікаўленых у больш хуткім спыненні вайны, прымусілі кіраўніцтва Паўночнага В’етнама пайсці на дыялог з амерыканскай дэлегацыяй у Парыжы. Значны прагрэс на перамовах прывёў да таго, што 23 кастрычніка аперацыя «Linebacker I» была скончана. Праз тры дні кіраўнік амерыканскай дэлегацыі Генры Кісінджэр заявіў: «Мы ўпэўненыя, што свет у нас у кішэні». Бамбардзіроўкі Паўночнага В’етнама на поўдзень ад 20-й паралелі працягваліся для парушэння ліній забеспячэння, якія вядуць на поўдзень.
У снежні, калі мірныя перамовы зноў зайшлі ў тупік, ЗША правялі паветраную аперацыю «Linebacker II», якая характарызавалася самымі масіраванымі дывановымі бамбардзіроўкамі ваенных і грамадзянскіх аб’ектаў Паўночнага В’етнама за ўвесь час вайны.
.ug
.ug — нацыянальны дамен верхняга ўзроўню для Уганды.
Toppdomän
Вэрхіўня
Вэрхіўня (Верхі́вня) — вёска ў Ружынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. У ХІХ стагоддзі сяло Вэрхіўня было ў складзе Вэрхіўскай воласці Сквырскага павета Кіеўскай губерні.
Кралэвэць-Слабідка
Кралэвэць-Слабідка (Кролевець-Слобідка) — вёска ў Ноўгарад-Сівэрскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Алжыр (правінцыя)
Алжыр (ولاية الجزائ‎‎) — адзін з сарака васьмі вілаяў у Алжыры, які знаходзіцца на поўначы краіны. Адзіная правінцыя краіны, якая складаецца з тэрыторыі толькі аднаго горада. Адміністрацыйны цэнтр — Алжыр, які таксама з’яўляецца сталіцай краіны. Плошча — 273 км², насельніцтва 2 947 461 (на 2008 год).
Вяршкі
Вяршкі, або смятанка — малочны прадукт, атрыманы з неразведзенага малака праз сепарацыю яго тлушчавай фракцыі. Для спажывання свежымі вяршкі выпускаюць у продаж, звычайна, пастэрызаванымі з утрыманнем тлушчу 10-20% (звычайныя) і 35% (тлустыя). У продажы ёсць таксама кансерваваныя і сухія вяршкі, спосаб ужывання якіх вызначаны на этыкетцы. Праз высокае ўтрыманне тлушчу вяршкі вельмі пажыўны прадукт. Яны ўтрымліваюць таксама 3,5% бялкоў, 4,3% вугляводаў, мінеральныя солі і вітаміны (A, E, B1, B2, C, PP і інш). Вяршкі шырока ўжываюцца ў лячэбным харчаванні.
З вяршкоў вырабляюць смятану і масла. Вяршкі ўваходзяць у рэцэптуру некаторых супаў-пюрэ, соусаў, салодкіх страў і кандытарскіх вырабаў. Тлустыя вяршкі лёгка і хутка ўзбіваюцца ў густую пену і ўжываюцца пераважна для гатавання салодкіх страў і кандытарскіх вырабаў. Вяршкі 10% тлустасці ўжываюць з кавай, таму іх называюць «кававымі».
NGC 7454
NGC 7454 (іншыя абазначэнні — PGC 70264, UGC 12305, MCG 3-58-20, ZWG 453.45) — эліптычная галактыка (E4) ў сузор’і Пегас.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Рак
Рак:
Крынічнае (Карэліцкі раён)
Крыні́чнае (, Криничное) — вёска ў Карэліцкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Мірскага сельсавета.
.uk
.uk — нацыянальны дамен верхняга ўзроўню для Велікабрытаніі.
На канец жнiвеня 2008 было зарэгістравана 7 мільёнаў даменаў.uk Да 2014 года дазвалялася рэгістрацыя толькі даменаў трэцяга ўзроўню ў даменных зонах — .co.uk, ltd.uk, me.uk, net.uk, org.uk, plc.uk, ac.uk, gov.uk, mod.uk, mil.uk, nhs.uk, police.uk, nic.uk, .sch.uk.
Яснэ (Ноўгарад-Сівэрскі раён)
Яснэ (Ясне́) — вёска ў Ноўгарад-Сівэрскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Дрэздэнка (гміна)
Дрэздэ́нка (Drezdenko) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Стшэлецка-Дрэздэнэцкага павета Любушскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Дрэздэнку. Плошча гміны складае 399,9 км². Станам на 2004 год у гміне Дрэздэнка пражывалі 17 296 чалавек, шчыльнасць — 43,3 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 27 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 33 населеныя пункты.
.um
.um — нацыянальны дамен верхняга ўзроўню для Амерыканскіх Малых Знешніх астравоў.
Toppdomän
Вышнэвэ (Ружынскі раён)
Вышнэвэ (Вишне́ве) — вёска ў Ружынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.
Чорныя Брады
Чо́рныя Брады́ (, Чёрные Броды) — вёска ў Акцябрскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Пратасаўскага сельсавета.
Размяшчэнне
У 34 км на паўночны ўсход ад гарадскога пасёлка Акцябрскі, 178 км ад Гомеля, 1 км ад аднайменнага прыпыначнага пункта на чыгунцы Бабруйск — Рабкор, адгалінаванні лініі Асіповічы — Жлобін.
Гідраграфія
На поўдні меліярацыйныя каналы.
Экалогія і прырода
На поўначы і захадзе мяжуе з лесам.
Транспартная сетка
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтамабільнай дарозе Парычы — Акцябрскі.
Інфармацыя
Планіроўка складаецца з прамалінейнай шыротнай вуліцы, да якой з поўначы далучаюцца 2 прамалінейныя кароткія вуліцы. Забудова двухбаковая, няшчыльная, драўляная, сядзібнага тыпу. У складзе сельскагаспадарчага ДП «Майсееўка» з цэнтрам у аднайменнай вёсцы, жывёлагадоўчая ферма. Крама.
Гісторыя
Выяўлены археолагамі курганны могільнік (15 насыпаў за 0,5 км на поўдзень ад вёскі, ва ўрочышчы Курганне, у лесе) сведчыць пра засяленне гэтых мясцін з даўніх часоў. Па пісьмовых крыніцах вядомая з XIX стагоддзя, калі ўваходзіла ў склад казённага маёнтка Брожа. Пазначана на карце 1866 года, якой карысталася Заходняя меліярацыйная экспедыцыя, якая працавала ў гэтым раёне ў 1890-я гады. У канцы 60-х - пачатку 70-х гадоў у вёсцы жыло 39 асоб мужчынскага полу і 50 — жаночага. На 1908 год побач з вёскай была казённая сядзіба. Па стану на 1925 год у Коўчыцкім сельсавеце Парыцкага раёна Бабруйскай акругі. У 1930 годзе арганізаваны калгас «Шлях да сацыялізму», працавалі лесапільны завод, гамарня.
Падчас Вялікай Айчыннай вайны у красавіку 1942 года нямецкія акупанты спалілі 56 двароў, забілі 28 жыхароў. 25 чэрвеня 1944 года ў час наступлення савецкіх войскаў танк Т-34 пад камандаваннем гвардыі лейтэнанта Дз. Я. Камарова вырваўся каля вёскі наперад, знішчыў каля ўзвода фашыстаў і некалькі агнявых кропак ворага, а калі скончыліся боепрыпасы, а танк быў пашкоджаны і загарэўся, яго экіпаж тараніў нямецкі браняпоезд, што вёў агонь па савецкіх танках і пяхоце. Камандзіру танка і механіку-кіроўцу М. А. Бухтуеву пасмяротна прысвоена званне Героеў Савецкага Саюза. Гэта быў першы і адзіны ў гісторыі войнаў танкавы таран бронецягніка. У 1975 годзе на месцы тарана ўстаноўлены памятны знак, у 2000 годзе памятнік — танк на пастаменце.
25 жыхароў вёскі загінулі на фронце.
Анаба (правінцыя)
Анаба (ولاية عنابة) — адзін з сарака васьмі вілаяў у Алжыры, які знаходзіцца на паўночным усходзе краіны. Правінцыя размяшчаецца непадалёк ад мяжы з Тунісам. Адміністрацыйны цэнтр — Анаба. Плошча — 444,8 км², насельніцтва 640 050 (на 2008 год).
Герцаг Мальбара
Герцаг Мальбара (Duke of Marlborough) — арыстакратычны тытул у пэрстве Англіі. Тытул быў створаны каралевай Ганнай у 1702 годзе для Джона Чэрчыля, 1-га графа Мальбара (1650-1722), найбуйнейшага военачальніка і мужа яе фаварыткі. Назва герцагства адносіцца да Мальбара ў графстве Уілтшыр. Гэта адзіны з існых брытанскіх герцагскіх тытулаў, які з XVIII стагоддзя пераходзіць па жаночай лініі. Традыцыйна рэзідэнцыяй герцагаў служыць Бленхеймскі палац.
Ту-141
Тупалеў Ту-141 «Стрыж» — шматразовы савецкі аператыўна-тактычны разведвальны беспілотны лятальны апарат (БПЛА) распрацоўкі АКБ імя Тупалева, які уваходзіў у склад комплексу ВР-2 або «Стрыж».
Гісторыя
«Стрыж» прызначаўся для вядзення разведкі на глыбіню ў некалькі сотняў кіламетраў ад лініі фронту на трансгукавых хуткасцях. Абсталёўваўся сродкамі фота- і інфрачырвонай разведкі, што дазваляла выкарыстоўваць яго пры любых умовах і ў любы час сутак. Пасадка БПЛА Ту-141 ажыццяўлялася з дапамогай парашутнай сістэмы, размешчанай у хваставой частцы.
Комплекс выпускаўся на Харкаўскім авіязаводзе і знаходзіўся на ўзбраенні ВПС Узброеных Сіл СССР з 1979 па 1989 гады. Комплексы пераважна дыслакаваліся на заходняй мяжы СССР.
Конкурс песні Еўрабачанне 2005
Конкурс песні Еўрабачанне 2005 — 50-ы конкурс Еўрабачання, які прайшоў у сталіцы Украіны, Кіеве з 19 па 21 мая 2005. Украіна праводзіла гэты конкурс у сябе ўпершыню; права правесці яго было атрымана пасля таго, як у 2004 годзе ў турэцкім горадзе Стамбуле спявачка Руслана з кампазіцыяй «Wild Dances» заняла 1 месца, набраўшы ў фінале 280 балаў.
На конкурсе дэбютавалі Балгарыя і Малдова, а пасля шасцігадовай паўзы вярнулася Венгрыя. Таксама чакаўся дэбют Лівана, але ў выніку гэтая краіна не прыняла ўдзел у конкурсе.
Перамогу атрымала Грэцыя, якую прадстаўляла спявачка Хелена Папарызу з песняй «My Number One».
Казелькі
Казе́лькі (, Козельки) — хутар у Мёрскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Узмёнскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Лявонпаль Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
У 2004 годзе перададзены са складу скасаванага Узмёнскага сельсавета ў Даўгінаўскі сельсавет, які ў 2010 годзе быў перайменаваны ва Узмёнскі.
Уладзімір Сяргеевіч Мядзведзь
Уладзімір Мядзведзь (нар., ) — беларускі футбаліст, паўабаронца балгарскага клуба «Пірын» з Благоеўграда.
Клубная кар’ера
Выхаванец мінскага «Дынама», дарослую кар’еру пачынаў у мазырскай «Славіі», да сезона 2017 стаў рыхтавацца разам з асноўнай камандай мазыран, аднак у першай палове 2017 года выступаў толькі за дубль. У ліпені 2017 года перабраўся ў наваполацкі «Нафтан». 31 ліпеня 2017 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе, выйшаўшы на замену ў канцы матча супраць «Слуцка» (1:0). Пазней выступаў за дубль навапалачан, часам выходзячы на замену ў аноўнай камандзе.
У студзені 2018 года прыбыў на прагляд у брэсцкае «Дынама» і ў сакавіку падпісаў кантракт з клубам. У сезоне 2018 выступаў за дубль, за асноўную каманду згуляў у адным матчы чэмпіянату і ў адным матчы Кубка Беларусі.
Са студзеня 2019 года знаходзіўся на праглядзе ў «Слуцку» і ў сакавіку афіцыйна папоўніў склад каманды. У ліпені 2019 года стаў іграком расійскага клуба «Растоў», дзе выступаў за моладзевы склад. У лютым 2020 года, пакінуўшы растоўскую каманду, накіраваўся на прагляд у «Крылы Саветаў» і ў выніку стаў іграком моладзевай каманды клуба, дзе да мая паспеў згуляў у двух матчах, пасля чаго пакінуў клуб.
У ліпені 2020 года падпісаў двухгадовы кантракт з «Чайкай» з Песчанакопскага, якая выступала ў ФНЛ, аднак хутка разарваў кантракт, пасля чаго праходзіў прагляд у валгаградскім «Ротары» і яраслаўскім «Шынніку». У кастрычніку 2020 года папоўніў склад «Ротара», дзе быў заяўлены за моладзевую каманду, а неўзабаве стаў прыцягвацца і да асноўнага складу. 21 кастрычніка 2020 года ўпершыню згуляў за «Ротар» у матчы Кубка Расіі супраць «Крылаў Саветаў» (0:3), а 17 сакавіка 2021 года дэбютаваў у Прэм’ер-лізе, выйшаўшы на замену ў другім тайме матча з «Растовам» (0:4). У чэрвені 2021 года пасля вылету «Ротара» з Прэм’ер-лігі пакінуў клуб.
У ліпені 2021 года падпісаў кантракт з казахстанскім клубам «Атырау», у складзе якога эпізадычна з’яўляўся на полі. У снежні 2021 года па заканчэнні кантракта пакінуў клуб. У сакавіку 2022 года папоўніў склад грузінскага клуба «Сіёні», які выйшаў у наймацнейшы дывізіён краіны, пакінуў яго летам таго ж года.
У лютым 2023 года стаў іграком балгарскага «Пірына».
Ясна Паляна (Ноўгарад-Сівэрскі раён)
Ясна Паляна (Ясна Поля́на) — вёска ў Ноўгарад-Сівэрскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Соневыя
Соневыя, або соні (Gliridae, або Myoxidae) — сямейства млекакормячых атрада грызуноў.
Апісанне
Вядомы з алігацэну (каля 35 млн гадоў назад). Адрозніваюць 7—8 родаў, 17 відаў (соня лясная, соня-палчок, соня садовая, соня арэшнікавая і інш.).