cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Апанас Васільевіч Глебаў
Біяграфія
У 1958 годзе ў сувязі са скасаваннем Полацкага вагоннага ўчастка прызначаны начальнікам вагоннага дэпо станцыі Полацк. У 1963 годзе сышоў на пенсію, але працягваў працаваць аглядчыкам вагонаў да 1971 года. Прапрацаваў на чыгунцы 54 гады.
Абіраўся дэпутатам Полацкага гарсавета дэлегат 3-й Усесаюзнай канферэнцыі прыхільнікаў міру. У 1971 годзе быў узнагароджаны Граматай Вярхоўнага Савета Беларускай ССР да 100-годдзя Беларускай чыгункі. У 1979 годзе прысвоена званне Ганаровага грамадзяніна горада Полацка.
Жыў у горадзе Полацку. Памёр у 1997 годзе, на 96 годзе жыцця.
Узнагароды
Узнагароджаны ордэнам Леніна, медалямі; двума знакамі «Ганаровы чыгуначнік».
Войневіцкі сельсавет
Во́йневіцкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Дзятлаўскага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок (да 2009 г. вёска) Войневічы.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года як Піронімскі сельсавет у складзе Казлоўшчынскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Піронім. З 8 студзеня 1954 года ў Гродзенскай вобласці. 30 жніўня 1957 года вёскі Азарычы і Амельнікі перададзены ў склад Навасёлкаўскага сельсавета, вёска Піронім — у склад Дзераўноўскага сельсавета, цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Войневічы, сельсавет перайменаваны ў Войневіцкі сельсавет. З 20 студзеня 1960 года ў складзе Слонімскага раёна. З 6 студзеня 1965 года ў складзе Дзятлаўскага раёна. 21 снежня 2009 года ў склад сельсавета з Раготнаўскага сельсавета перададзены 7 вёсак: Вялікія Шастакі, Горка, Даўгялавічы, Зарэчча, Лядзіны, Спасюкі і Студзераўшчына.
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (8 населеных пунктаў) — 508 чалавек, з іх 95,3 % — беларусы, 2,6 % — рускія, 1,2 % — палякі.
Кронланд
Кронланд (Kronland — Каронная зямля) — адміністрацыйная тэрытарыяльная адзінка ў Аўстра-Венгрыі. Кронландамі былі гістарычныя землі, якія на працягу стагоддзяў набылі Габсбургі і кіравалі імі ў асабістай уніі. Пачынаючы з XVI стагоддзя габсбургскія землі актыўна інтэграваліся і ў 1804 годзе былі абвешчаны Аўстрыйскай імперыяй.
У Каронных земляў Аўстра-Венгрыі не было, у адрозненне ад сучасных земляў, федэральнага (як у ЗША, Германіі) дзяржаўнага характару. Да прыкладу там адсутнічалі ўласны ўрад і тытульная нацыя. (Ніколі не існавала грамадзянства Ціроля або Маравіі.) Усе ж Каронныя землі былі рэгіёнамі з гістарычна высокімі палітычнымі і юрыдычнымі асаблівасцямі і разам з тым ні чым іншым, чым проста адміністрацыйнымі адзінкамі. Аўстрыйская грамадска-палітычная навука стварыла для гэтай з'явы ў XIX стагоддзі паняцце гісторыка-палітычныя асаблівасці.
У кожнай Кароннай зямлі быў свой глава (Ландэсгаўптман) або Штатгальтар, які старшынстваваў у кіраўнічым апараце. Ландтагі да 1848 былі месцам традыцыйных рэгулярных пасяджэнняў, але пасля рэвалюцыі перасталі дзейнічаць і адкрылі пасяджэнні толькі пасля 1860 ужо ў новай форме. З тых часоў некалькіх членаў прызначалі (да прыкладу біскупаў), астатнія вызначаліся шляхам выбараў. Неабходна адзначыць, што гэта былі не ўсенародныя выбары, а сумесь з прывілеяў і абмежаванняў.
Пасля заключэння Аўстра-венгерскага пагаднення ў 1867, якое ставіла канстытуцыю габсбургскай манархіі на новую аснову, Венгрыя не расцэньвалася больш як Каронная зямля. Цяпер Каронныя землі складалі хутчэй дзяржаву ў дзяржаве з рэшткамі манархіі (скарочана Аўстрыя ці Цыслейтанія, афіцыйна Каралеўствы і землі, прадстаўленыя ў рэйхсраце), якія мелі з Транслейтаніяй некалькі агульных устаноў.
Прэтарыянская прэфектура Усходу
Прэтарыянская прэфектура Усходу (praefectura praetorio Orientis, ἔπαρχότητα/ὑπαρχία τῶν πραιτωρίων τῆς ἀνατολῆς) — адна з самых вялікіх прэфектур Рымскай імперыі.
Кронланд
Каронныя землі з 1867 па 1918
Глядзі таксама Цыслейтанія, Транслейтанія
Процідыябетычныя сродкі
Процідыябетычныя сродкі, або антыдыябетычныя сродкі — лекавыя сродкі для лячэння цукровага дыябету. Зніжаюць колькасць глюкозы ў крыві. Да іх адносяць прэпараты інсуліну (з падстраўнікавых залоз свойскіх жывёл), цукразніжальныя сінтэтычныя прэпараты. Адрозніваюць прэпараты інсуліну кароткачасовага дзеяння — 6—8 гадзін (просты інсулін, суінсулін), сярэдняй працягласці — 12—18 гадзін (Б-інсулін, суспензія цынк-інсуліну аморфная) і працяглага дзеяння — 24—30 гадзін (суспензія цынк-інсуліну). Ужываюць таксама прэпараты чалавечага інсуліну, які ў параўнанні з жывёльнымі радзей выклікае пабочныя эфекты, напрыкла, хумалог, хумулін, ультратард. Да сінтэтычных процідыябетычных сродкаў адносяць вытворныя сульфанілмачавіны (бугамід, хлорпрапамід, букарбан і інш.) і бігуаніды (напрыклад, глібутыд).
Саўт-Плат
Саўт-Плат (South Platte River) — рака ў штатах Каларада і Небраска, ЗША. Разам з ракой Норт-Плат з’яўляецца адной з двух складнікаў ракі Плат, якая нясе свае воды ў раку Місуры.
Даўжыня каля 707 км. Бярэ пачатак у акрузе Парк штата Каларада, на паўднёвы захад ад Дэнвера, у даліне Саўт-Парк.
Альховае
Альхо́вае (, Ольховое) — пасёлак у Добрушскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Усохабудскага сельсавета.
Ветка (значэнні)
Назву Ве́тка маюць:
Шыздра
Шы́здра — ручай у Калінкавіцкім раёне Гомельскай вобласці, левы прыток ракі Ненач. Даўжыня 13 км. Пачынаецца сярод лесу за 4,3 км на паўночны ўсход ад вёскі Есіпава Рудня, вусце на поўнач ад вёскі Буда.
Тэнэсі Тайтанс
Тэнэсі Тайтанс (Tennessee Titans) - прафесійная каманда па амерыканскім футболе з амерыканскага города Нэшвіл, Тэнесі. Каманда выступае ў Паўднёвым Дывізіёне Амерыканскай Футбольнай канферэнцыі (АФК) Нацыянальнай Футбольнай Лігі (НФЛ). Каманда была заснавана ў 1960 годзе.
Дасягненні
Чэмпіён лігі (2)
Пераможца канферэнцыі (1)
Пераможца дывізіёна (9)
Ражка
Ра́жка — у беларусаў пасудзіна для кармлення жывёлы; бандарны выраб. Падобна да цэбра, але меншых памераў (ёмістасць 15—20 л). Рабілі ражку з кароткіх клёпак, па форме — цыліндрычную ці крыху расшыраную ўверсе. Нярэдка мела ножкі, утвораныя трыма падоўжанымі клёпкамі. Яшчэ 2 больш доўгія клёпкі выступалі зверху і мелі адтуліны, утвараючы вушкі для пяньковай ці лыкавай почапкі. Звычайна ў ражцы таўклі параную бульбу і замешвалі паўвадкі корм для свіней. У наш час амаль выйшла з ужытку.
Аўстрыйскае Прымор’е
Аўстрыйскае Прымор'е (Primorje; Litorale; Küstenland) — каронная зямля Габсбургскай манархіі з 1813 па 1918 гады, якая складася з вольнага імперскага горада Трыеста з прадмесцямі, маркграфства Істрыя і акняжанага графства Гарыца і Градзішка. Кіраванне кароннай зямлёй ажыццяўляў імператарскі намеснік, рэзідэнцыя якога знаходзілася ў Трыесце.
Фарміраванне Аўстрыйскага Прымор'я пачалося яшчэ ў 1382 годзе, калі жыхары Трыеста, стаміўшыся ў адзіночку абараняцца ад замахаў венецыянцаў, перайшлі пад абарону аўстрыйскіх Габсбургаў. У XVI стагоддзі разам з венгерскай да Габсбургаў адышла і харвацкая карона, а з ёй — паўночная частка Далмацыі. Кампа-Фармійскі мір 1797 года дазволіў пашырыць прыморскія ўладанні за кошт Венецыянскай рэспублікі. У 1809 Напалеон далучыў гэтыя землі да Ілірыйскіх правінцый, але пасля яго падзення Венскі кангрэс перадаў пад уладу Габсбургаў усё Прымор'е, якое да 1849 складала асобнае каралеўства Ілірыя.
Аўстрыйскае Прымор'е ўяўляла сабой шматнацыянальнае ўтварэнне. Тут гаварылі па-італьянску, па-славенску, па-харвацку, па-нямецку, па-фрыульску і на істрараманскай. У 1910 годзе плошча Кюстэнланда складала 7969 км², а насельніцтва перавышала 894 тыс. чалавек. Асноўным прамысловым цэнтрам быў Трыест — галоўны марскі порт Аўстра-Венгрыі. Эканоміка іншых прыбярэжных тэрыторый была завязана на сельскай гаспадарцы і на турызме (прыбярэжную паласу Адрыятыкі ахрысцілі Аўстрыйскай Рыўерай).
Лохніца (рака)
Лохніца — рака на Украіне і ў Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласці, правы прыток ракі Убарць. Даўжыня 16 км. Плошча вадазбору 781 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,3 ‰. Пачынаецца на тэрыторыі Украіны за 8 км на паўднёвы захад, вусце за 3 км на поўнач ад вёскі Лохніца. Цячэ па паўднёва-заходняй частцы раўніны Мазырскае Палессе.
Андрэеўка (Добрушскі раён)
Андрэ́еўка (, Андреевка) — пасёлак у Добрушскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Усохабудскага сельсавета.
Гісторыя
У 1926—1927 гадах цэнтр Андрэеўскага сельсавета.
Транспартная сетка
Праз пасёлак праходзіць дарога мясцовага значэння «Андрэеўка—Мікалаеўка—Ніўкі».
Кастрычнік (значэнні)
Назву Кастры́чнік маюць:
Парэцкі сельсавет (Дзятлаўскі раён)
Парэ́цкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Дзятлаўскага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок (да 2009 г. вёска) Хвінявічы.
Гісторыя
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года як Накрышкаўскі сельсавет у складзе Дзятлаўскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Накрышкі. З 8 студзеня 1954 года ў Гродзенскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года цэнтр перанесены ў вёску Парэчча, сельсавет перайменаваны ў Парэцкі сельсавет. З 25 снежня 1962 года ў складзе Слонімскага раёна. З 6 студзеня 1965 года ў складзе адноўленага Дзятлаўскага раёна. 20 сакавіка 1990 года цэнтр сельсавета быў перанесены ў вёску Хвінявічы.
13 ліпеня 2007 года ў склад сельсавета перададзены населеныя пункты — Гузні, Дзямянаўцы, Ліпічанская Пушча, Чырвоны Бор, Шаршні, Яблынька — ліквідаванага Дзямянавецкага сельсавета. 28 жніўня 2013 года ў склад сельсавета перададзены населеныя пункты — Вялікая Воля, Гута, Капці, Навасёлкі, Руда Яварская — ліквідаванага Рудаяварскага сельсавета. З 1 снежня 2019 года ў склад Парэцкага сельсавета з Беліцкага сельсавета Лідскага раёна была перададзена вёска Карытніца.
Склад
Парэцкі сельсавет уключае 27 населеных пунктаў:
Насельніцтва
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (21 населены пункт) — 1281 чалавек, з іх 88,8 % — беларусы, 8,3 % — палякі, 2,6 % — рускія.
Дыяцэзія Понт
Пантыйская дыяцэзія (Dioecesis Pontica, Διοίκησις Πόντου) — дыяцэзія Позняй Рымскай імперыі, якая ўключала паўночную і паўночна-ўсходнюю часткі Малой Азіі да мяжы з імперыяй Сасанідаў у Арменіі.
Дыяцэзія была заснавана пасля рэформаў імператара Дыяклетыяна. Сталіца размяшчалася ў Амасье. Узброенымі сіламі дыяцэзіі камандаваў дукс Понта і Арменіі да сярэдзіны V стагоддзя, а затым дзвюма аж да рэформаў Юстыніяна I, які прызначыў для Арменіі асобнага магістра. А ў 535 годзе Пантыйская дыяцэзія спыніла сваё існаванне, і яе вікарый стаў намеснікам Галатыі I. Аднак вынікі гэтага ўвядзення не былі здавальняючымі і таму дыяцэзія была адноўлена ў VI стагоддзі, працягваючы функцыянаваць да таго часу, пакуль не была заменена на фемы Арменіяк і Арсікон у VII стагоддзі. На паўночна-ўсходнім беразе Чорнага мора гарады Нітайк, Пітый і Даяскурыя былі часткай дыяцэзій да VII стагоддзя. У склад Пантыйскай дыяцэзіі ўваходзіла 12 правінцый: Віфінія, Ганорыя, Пафлагонія, Геленапонт, Понт Полеманіяка, Галатыя I і Галатыя II, Кападокія I і Кападокія II, Арменія I, Арменія II, Арменія Вялікая і аўтаномныя армянскія княствы ў вобласці Сафены.
Лужайка
Лужа́йка — рака ў Пружанскім раёне Брэсцкай вобласці, левы прыток ракі Левая Лясная. Даўжыня 7 км. Пачынаецца каля заходняй ускраіны аграгарадка Стараволя, вусце каля паўднёвай ускраіны вёскі Ваські. Рэчышча каналізаванае.
Кракаіт
Кракаі́т — калекцыйны мінерал класа храматаў, храмат свінцу Pb(CrO4). Маюцца дамешкі цынку і серабра. Упершыню знойдзены на Бярозаўскім залатым рудніку на Урале ў 1766 годзе і апісаны горным саветнікам І. Г. Леманам (Johann Gottlob Lehmann).
Крышталізуецца ў манакліннай сінгоніі. Колер аранжава-чырвоны, жоўта-чырвоны, чырвона-жоўты, з алмазным бляскам. Паўпразрысты. Крохкі. Цвёрдасць 2,5—3 па шкале Моаса. Шчыльнасць 5,9—6,1 г/см³.
Крутка крыла
Крутка крыла (таксама кручэнне крыла ) — змяненне профілю крыла ўздоўж яго даўжыні, накіраванае, каб зрыў патоку пры звальванні пачынаўся з каранёвай часткі крыла. Пры гэтым элероны, якія знаходзяцца ў канцавой частцы крыла, працягваюць дзейнічаць і забяспечваюць пілота эфектыўным сродкам для выхаду з крытычнага рэжыму палёту.
Вядома, што звальванне самалёта адбываецца з-за зрыву аэрадынамічнага патоку ад паверхні крыла, пры якім рэзка падае каэфіцыент пад'ёмнай сілы. У крылаў з вялікім звужэннем і вялікай стрэлападобнасцю зрыў патоку заўсёды пачынаецца з канцоў крыла, пры гэтым змешчаныя там элероны перастаюць эфектыўна дзейнічаць,што ўскладняе выхад самалёта са звальвання. Для забяспячэння пачатку зрыва струменя з каранёвай часткі крыла прымяняюцца два спосабы:
Каменны век на Беларусі
Каменны век — самы старажытны перыяд у гісторыі чалавецтва. На тэрыторыі Беларусі пачаўся разам з прыходам першых людзей каля 100 — 30 тысяч год таму назад і працягваўся да канца 3 тысячагоддзя да н. э. (пачатак выкарыстання металу). Падзяляецца на перыяды: ранні, альбо ніжні (палеаліт), сярэдні (мезаліт) і позні, альбо верхні (неаліт).
Сярэдні палеаліт
Сведчаннем прыходу людзей на тэрыторыю Беларусі з'яўляюцца прылады працы гэтай эпохі (востраканечнікі, скрэблы, адшчэпы), якія знойдзены каля вёсак Абідавічы (Быхаўскі раён Магілёўскай вобл.) і Свяцілавічы (Веткаўскі раён Гомельскай вобласці). Носьбітамі гэтай культуры былі неандэртальцы — папярэднікі чалавека сучаснага тыпу. Яны палявалі на буйных жывёл (маманта, шарсцістага насарога), займаліся збіральніцтвам, навучыліся здабываць агонь, будаваць жытлы. У гэты час адбываўся пераход ад праабшчыны (першабытнага чалавечага статку) да радавога ладу.
Позні палеаліт
На тэрыторыі Беларусі пачаўся каля 35 тыс. г. таму назад. Тэрыторыю Беларусі паступова пачалі засяляць краманьёнцы — людзі сучаснага фізічнага тыпу. Найбольш старажытныя стаянкі чалавека на тэрыторыі Беларусі выяўлены каля в. Бердыж (Чачэрскі раён) і Юравічы (Калінкавіцкі раён) Гомельскай вобл., яны адносяцца да верхнепалеалітычнай эпохі, іх узрост 26 — 22 тыс. г. да н. э. Знойдзены рэшткі жытлаў, сцены якіх умацаваны чарапамі і касцямі мамантаў, валунамі. Большасць прылад працы выраблялася з крамянёвых пласцін, некаторыя з біўняў і рэбраў мамантаў, касцей іншых больш дробных жывёл. Паселішчы належалі радавым абшчынам краманьёнцаў.
У канцы палеаліту чалавек рассяліўся пераважна па далінах вялікіх рэк. Асноўныя рысы часу — развіццё вытворчасці прылад працы з крамянёвых пласцін, пашырэнне лука і прыручэнне сабакі. Развіваліся спосабы апрацоўкі косці, першабытнае мастацтва, існаваў складаны пахавальны абрад, аформілася першабытная рэлігія — татэмізм. Даволі высокі на той час узровень гаспадаркі, выраб прылад працы і будаўніцтва жытлаў далі чалавеку магчымасць выжыць у суровых умовах прыледавіковай, амаль бязлеснай зоны.
У 11 тысячагоддзі да н. э. на Дняпры і Сажы пачала складвацца грэнская культура (Бароўка Быхаўскага р-на, Грэнск каля Чачэрска, Журавель Чэрыкаўскага, Каромка Рагачоўскага, Фойна Магілёўскага р-наў і інш.), у 10 — 7 тысячагоддзях да н. э. на тэрыторыі Заходняга Палесся, Валыні, у басейнах Нёмана і Віслы жылі плямёны свідэрскай культуры (Гожа Гродзенскага, Нясілавічы Дзятлаўскага, Опаль Іванаўскага р-наў). Апошнія этапы гэтых культур прыпадаюць на эпоху мезаліту (9 — 5 тыс. да н. э.).
Неаліт
На тэрыторыі Беларусі пачаўся ў канцы 5 — 4 тысячагоддзі да н. э. Клімат значна пацяплеў, усюды раслі лісцевыя лясы, рэльеф і рачная сетка ў асноўным набылі сучасны выгляд. Невялікія паселішчы з наземнымі або паўзямлянкавымі жытламі найчасцей размяшчаліся на рачных тэрасах каля вусцяў малых рэк, на берагах старыц і пясчаных дзюнах. Асноўнымі заняткамі насельніцтва былі рыбалоўства, паляванне і збіральніцтва. Пад канец эпохі ўзніклі і вытворчыя формы гаспадаркі — прымітыўнае земляробства і жывёлагадоўля. Пачалі выкарыстоўвацца камбінаваныя прылады працы, серпападобныя нажы і інш. Удасканальваліся спосабы апрацоўкі каменю, пашыраліся шліфаванне сякер, долатаў, цёслаў, матык. Прылады працы і рэчы ўжытку выраблялі таксама з рога, косці, дрэва. Ад адкрытых распрацовак марэннага і мелавога крэменю людзі перайшлі да здабычы яго шахтавым спосабам. Развіваўся прымітыўны абмен крэменем, бурштынам і інш. Найважнейшая адзнака неаліту — пачатак керамічнай вытворчасці. Гліняны посуд ляпілі ўручную і абпальвалі на вогнішчы. Вынаходства посуду дало магчымасць палепшыць спосабы прыгатавання і захоўвання ежы.
На тэрыторыі Беларусі вядома 600 неалітычных стаянак, большасць іх сканцэнтравана ў далінах рэк басейнаў Прыпяці, Сажа і Нёмана. Усходняе Палессе ў гэты час насялялі плямёны палескага варыянта днепра-данецкай культуры, якія выраблялі вастрадонныя шыракагорлыя гаршкі, упрыгожаныя адбіткамі грэбеня і наколамі, і мікралітычныя прылады працы (Слабодка, Юравічы Калінкавіцкага, Краснаселле Хойніцкага р-наў і інш.).
Басейн Дняпра на паўночны ўсход ад вусцяў рэк Бярэзіна і Іпуць займалі плямёны верхнедняпроўскай культуры, для іх характэрны посуд, арнаментаваны ямкавымі і лапчастымі ўзорамі (Струмень Кармянскага, Рудня-Шлягіна Веткаўскага, Сябровічы Чачэрскага, Вець Быхаўскага, Лучын, Ходасавічы Рагачоўскага, Глыбаўка, Новыя Грамыкі Веткаўскага, Гронаў Чэрыкаўскага р-наў).
Панямонне і левабярэжжа верхняй Прыпяці, суседнія раёны Літвы і Польшчы насялялі плямёны нёманскай культуры, насельніцтва якой карысталася пераважна вастрадонным прафіляваным посудам, арнаментаваным наколамі, насечкамі і пракрэсленымі рыскамі, вырабляла лістападобныя наканечнікі стрэл, разнастайныя скрабкі і прылады, якімі секлі (Добры Бор Баранавіцкага, Кругліца Стаўбцоўскага, Русакова Слонімскага, Моталь Іванаўскага, Камень Пінскага, Ярэмічы Карэліцкага р-наў).
У 3 тыс. да н. э. на Усходнім Пасожжы жылі таксама плямёны дзяснінскай культуры, на тэрыторыі паўднёва-заходняй Беларусі праніклі плямёны культуры лейкападобных кубкаў, жывёлагадоўчыя плямёны культуры шарападобных амфар. У сярэдзіне 3 тыс. да н. э. на тэрыторыі Паўночнай Беларусі пашырыліся плямёны культуры тыповай грабеньчата-ямкавай керамікі, для іх быў характэрны гліняны посуд з круглаватым дном і лістападобныя наканечнікі стрэл і коп'яў.
Тэрыторыю Беларускага Паазер'я ў 4 — 3 тыс. да н. э. насялялі плямёны нарвенскай культуры, якія значную частку прылад працы выраблялі з рога і косці. У 2-й палове 3 тыс. да н. э. на гэтай тэрыторыі жылі плямёны, што выраблялі гладкасценны посуд з дамешкамі ў гліне тоўчаных ракавін, арнаментаваны насечкамі, адбіткамі грэбеня і наколамі. У канцы 3 тыс. да н. э. сюды перасялілася частка падняпроўскага неалітычнага насельніцтва і плямёны культур шнуравой керамікі. У выніку тут склалася паўночнабеларуская культура, насельніцтва якой вырабляла ўпрыгожанні з зубоў жывёл, касцяных пласцінак і бурштыну, скульптуры людзей, звяроў і птушак, выразаныя з дрэва, косці. На паўночна-ўсходняй тэрыторыі Беларусі пашырыліся помнікі бабінавіцкага тыпу.
Неаліт, і ў цэлым каменны век, завяршыўся на тэрыторыі Беларусі ў кан. 3 тыс. да н. э. Наступным перыядам у гісторыі чалавецтва быў бронзавы век.
Малыя Ляды
Малы́я Ля́ды (, Малые Ляды) — вёска ў Беларусі, на рацэ Волме. Уваходзіць у склад Драчкаўскага сельсавета Смалявіцкага раёна Мінскай вобласці.
Месціцца за 34 км ад горада і чыгуначнай станцыі Смалявічы (лінія Мінск — Орша), на аўтамабільнай дарозе Смілавічы — Грабёнка.
Вялікае Княства Літоўскае
Упершыню Ляды ўпамінаюцца ў XVIII ст. як мястэчка Менскага павета Менскага ваяводства. Яны былі ва ўладанні Сангушкаў, з 1791 года — Манюшкаў. У 1731 годзе кароль і вялікі князь Аўгуст Моцны надаў мястэчку прывілей на 2 рэгулярныя кірмашы штогод.
Паводле падання, яшчэ ў XVII ст. тутэйшаму селяніну з’явілася Багародзіца і паказала месца ўзвядзення царквы. У 1732 годзе жонка ваяводы менскага Крыштафа Станіслава Завішы Тэрэза з Тышкевічаў перадала ёй копію цудоўнага абраза Маці Божай Жыровіцкай. Неўзабаве замест спарахнелай Завішы фундавалі новую царкву, пры якой заснавалі кляштар базыльян. У 1792 годзе пачалося ўзвядзенне мураванага будынка, завершанае ў 1794 годзе.
Пад уладай Расійскай імперыі
У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793 год) Ляды апынуліся ў складзе Расійскай імперыі, у Ігуменскім павеце Мінскай губерні. У пачачатку XIX ст. пры манастыры з’явілася багадзельня, а ў 1809 годзе з ініцыятывы настаяцеля, іераманаха Мялеція Сержбутоўскага адкрылася чатырохкласная духоўна-свецкая школа, у якой выхоўваліся і навучаліся дзеці розных станаў. Яе куратарам быў доктар права Казімір Манюшка. У 1834 годзе на базе школы створана духоўная семінарыя (дзейнічала да 1848 года). З ліквідацыяй Грэка-Каталіцкай Царквы ў Расійскай імперыі ў 1839 годзе манастыр перайшоў да Маскоўскага патрыярхату. Паводле вынікаў перапісу 1897 года, у вёсцы было 12 двароў. У 1914 годзе адкрылася народнае вучылішча. Станам на 1917 год — 20 двароў.
Найноўшы час
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Ляды абвяшчаліся часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 году ў адпаведнасці з пастановай І з’езда КП(б) Беларусі яны ўвайшлі ў склад Беларускай ССР.
На 1 красавіка 1996 года ў Лядах было 48 двароў. У 2000-я гады тутэйшая царква, помнік архітэктуры барока, пацярпела ад надбудовы купала-цыбуліны.
Эканоміка
Малочная ферма.
Усохская Буда
Усо́хская Бу́да (, Усохская Буда) — вёска ў Добрушскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Усохабудскага сельсавета.
Запалічная
Запалі́чная, Крымка, Крынка — рака ў Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Гурыстая (басейн Прыпяці).
Даўжыня ракі 12 км. Плошча вадазбору 37 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,7 ‰. Пачынаецца за 4 км на поўдзень, вусце за 4 км на паўночны захад ад вёскі Зарубанае. Цячэ па забалочанай лясістай мясцовасці.
ФК Клецк
Гісторыя
У 1992—1994 клецкі клуб гуляў у Другой лізе пад назвамі «Хімік», «Вікторыя» і «Рада». Пазней стаў удзельнічаць у чэмпіянаце Мінскай вобласці пад назвамі «Камунальнік» і «Дарожнік». У 2008 годзе ў Другую лігу быў заяўлены асобны клуб «Клечаск», у той час «Клецк» працягваў выступаць у абласным першынстве.
У 2014 годзе, ужо пасля таго як «Клечаск» спыніў існаванне, «Клецк» перайшоў у Другую лігу. Спачатку каманда камплектавалася пераважна мясцовымі футбалістамі, і ў сезоне 2014 «Клецк» заняў 14-е месца. У сезоне 2015 у склад каманды было запрошана больш іншагародніх ігракоў, у выніку «Клецк» здолеў заняць трэцяе месца ў групе і выйсці ў фінальны этап, дзе атрымаў шостае выніковае месца.
У 2016 годзе галоўным трэнерам «Клецка» стаў Мікалай Бранфілаў, які раней узначальваў сталічнае «Тарпеда» і запрасіў у каманду шэраг былых тарпедаўцаў. Каманда паспяхова пачала сезон, але пазней апусцілася ў сярэдзіну турнірнай табліцы. Тым не менш, паспяховы фініш (у тым ліку перамогі ў двух апошніх турах над прамымі канкурэнтамі — «Асіповічамі» і «Маладзечна-ДЮСШ-4») дазволіў камандзе заняць выніковае трэцяе месца і атрымаць месца ў Першай лізе.
У лютым 2017 года стала вядома, што «Клецк» адмовіўся ад выступу ў Першай лізе. У сакавіку клуб пацвердзіў свой удзел у Другой лізе ў сезоне 2017. «Клецк» паспяхова пачаў новы сезон, апынуўшыся сярод лідараў, пазней доўгі час утрымліваў другі радок, аднак няўдалы фініш адкінуў каманду на чацвёртае месца.
Батрок Прыгун
Батрок (англ.  Batroc , сапраўднае імя — Жорж Батрок (англ.  Georges Batroc ) — выдуманы суперзлодей, які з'яўляецца ў публікацыях Marvel Comics. Створаны пісьменнікам Стэнам Лі і мастаком Джэкам Кірбі, персанаж ўпершыню з'явіўся ў Tales of Suspense #75, 1966. Ён - найміт і майстар французскай формы кікбоксінга, вядомага як сават. Пісьменнік Марк Уэйд апісаў персанажа як наперадзе свайго часу, «Ён быў Жан-Клодам Ван Дамам, але ён быў з 1960-х».
Жорж Сен-П'ер сыграў персанажа ў фільме 2014 года Капітан Амерыка: Зімовы Салдат.
Гісторыя публікацыі
Батрок, створаны Стэн Лі і Джэкам Кірбі, упершыню з'явіўся ў Tales of Suspense #75 у Сакавіку 1966. Ён зноў з'яўляўся ў розных коміксах Marvel. Яго імя, мабыць, гумарыстычная частка таямніцай гульні слоў, якой патурае Стэн Лі. «Батрок» — гэта зусім не распаўсюджаная французская прозвішча; аднак, імя гучыць аналагічна Батракіан (які мае дачыненне да жабак). Такім чынам, французскі скакун — «Жаба», злёгку іранічны тэрмін, які адносіцца да французаў.
Прэтарыянская прэфектура Ілірыі
Прэтарыянская прэфектура Ілірыі (praefectura praetorio per Illyricum) — адна з чатырох прэтарыянскіх прэфектур, на якія падзялялася позняя Рымская Імперыя. Яе адміністрацыйным цэнтрам спачатку быў Сірмій (318—379), а затым (з 379-га года) Фесалоніка. Прэфектура атрымала сваю назву ад старажытнай Ілірыі, у момант найбольшага пашырэння ўключала Панонію, Норык, Крыт і большую частку Балканаў за выключэннем Фракіі.
Батрок Прыгун
Гісторыя публікацыі
Спартыўны новы касцюм, распрацаваны Джонам Ромитой малодшым, Батрок служыў галоўным лейтэнантам у кампаніі Кло у першым перазапуску 2005-га года Чорнай Пантэры Реджинальда Худлина.
Прэтарыянская прэфектура Ілірыі
Адміністрацыйная гісторыя
Ілірыя была ўтворана пазней астатніх прэфектур, і, у адрозненне ад астатніх трох прэфектур, згаданых у Notitia Dignitatum (Галія, Італія-Афрыка і Усход), Ілірыя засноўвалася, касавалася і падзялялася некалькі разоў.
Батрок Прыгун
Выдуманая біяграфія персанажа
Жорж Батрок нарадзіўся ў Марсэлі, Францыя, і служыў у Французскім Замежным Легіёне. Ён — французскі касцюмаваны найміт, які спецыялізуецца на савате (таксама вядомы як «Французскі Бокс»), разнавіднасць кікбоксінга. Хоць ён у першую чаргу з'яўляўся на старонках Captain America, ён таксама померился сіламі супраць Карніка, Чалавека-павука, Дэдпула, Сакалінае вочы, Жалезнага кулака і Гамбіта. Батрок часам узначальваў сваю ўласную каманду «Брыгада Батрока», хоць сяброўства змянялася з цягам часу. Група перш за ўсё змагалася супраць Капітана Амерыкі.
Прэтарыянская прэфектура Ілірыі
Адміністрацыйная гісторыя
Першапачаткова тэрыторыі, якія ўтварылі гэту прэфектуру, адносіліся да прэфектуры Італія, Ілірыя і Афрыка, заснаванай у 337 годзе з прычыны падзелу Імперыі паміж сынамі Канстанціна Вялікага. Відаць, упершыню асобная прэтарыянская прэфектура, складзеная з трох дыяцэзій (Македонія, Дакія і Панонія) была вылучана ў 347 годзе Канстанцінам II.
Батрок Прыгун
Выдуманая біяграфія персанажа
У першым з'яўленні персанажа, ён быў наняты Імі, каб скрасці цыліндр Інферна-42. Ён упершыню змагаўся супраць Капітана Амерыкі на гэтай місіі. Калі Батрок пачаў з тыповага выхваляння, Кэп паказаў захапленне да Батроку, што ўжо чуў пра наемнике: «Батрок Скакун, а? Майстар савата, французскага мастацтва бокса нагамі!» Пазней, ён быў зноў найманы ГІДРАЙ і выкраў Шэрон Картэр для іх. Ён прывабіў Капітана Амерыку на матч-рэванш, у якім ён настойваў, каб ГІДРА не ўмешвалася, і зноў прайграў; аднак, калі агенты ГІДРЫ гатовыя былі забіць і Кэпа, і яго, Батрок, раззлаваны на такіх «мужчын без гонару», перайшоў на другі бок, каб дапамагчы Кэпу супраць ГІДРЫ. У абодвух гэтых гісторыях, Батрок быў расцэнены як смяротны баец, яго ўменне, якое паважаюць ворагі і працадаўцы падобна.
Прэтарыянская прэфектура Ілірыі
Адміністрацыйная гісторыя
Яна праіснавала да 361 года, калі была адменена Юліянам, затым ізноў існавала ў 375—379 гадах пры імператары Грацыяне. Пасля гэтага дыяцэзіі Панонія і Ілірыя зноў вярнуліся ў склад прэфектуры Італіі, а Македонія і Дакія кіраваліся непасрэдна з Фесалонікі. У перыяд 384—395 усе чатыры дыяцэзіі ўвайшлі ў склад прэфектуры Італіі, за выключэннем кароткага перыяду ў 388—391, калі Македонія і Дакія ўтваралі асобную прэфектуру.
Мікалаеўка (Добрушскі раён)
Мікала́еўка (, Миколаевка) — вёска ў Добрушскім раёне Гомельскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Усохабудскага сельсавета.
Батрок Прыгун
Выдуманая біяграфія персанажа
Батрок затым быў найманы замежнай дзяржавай вызначыць месцазнаходжання «сейсма-бомбы» з першай вядомай Брыгадай Батрока (якая складаецца з арыгінальнага Мечніка і Жывога Лазера). Батрок змагаўся супраць Капітана Амерыкі зноў. Андроід Барона Штрукера Машыніста, тады вядомы як «Капюшон», наняў новую Брыгаду Батрока (якая складаецца з Дзікабраза і Віхуры), каб змагацца супраць Капітана Амерыкі.
Прэтарыянская прэфектура Ілірыі
Адміністрацыйная гісторыя
Толькі пасля смерці Феадосія ў 395 годзе і канчатковага падзелу Імперыі на дзве часткі, прэфектура Ілірыі аформілася канчаткова, што і было зафіксавана ў Notitia Dignitatum. З гэтага моманту яе сталіцай стала Фесалоніка. Тым не менш, Заходняя імперыя, асабліва пры Стыліхоне, працягвала прад'яўляць патрабаванні на дыяцэзіі Ілірыі аж да 437 года, калі Валентыніян III прызнаў суверэнітэт Усходняй імперыі над гэтай прэфектурай.
Антонаў (Добрушскі раён)
Анто́наў (, Антонов) — пасёлак у Добрушскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Уцеўскага сельсавета.
Мікалаеўка (Добрушскі раён)
Гісторыя
У 1926—1927 гадах цэнтр Чырвонакастрычніцкага сельсавета.
Батрок Прыгун
Выдуманая біяграфія персанажа
Батрок затым сфармаваў трэцюю Брыгаду Батрока, якая складалася з розных безыменных паслугачоў, а не вядомых суперзлодеев, так як суперзлодеи падвялі Батрока ў мінулым. Прышэлец Джакар, хаваючы сваю сапраўдную прыроду і намеры, наняў гэтую групу, каб выкрасці дзяцей з Нью-Ёрка і змагацца супраць Капітана Амерыкі і Сокала. Хоць Батрок не адчуваў раскаяння аб выкраданні дзяцей, даведаўшыся сапраўдную прыроду Джакара і яго намеры выкарыстоўваць дзіцячыя душы, каб адрадзіць яго расу з комы, ён адчуваў, што яго «пачуццё гонару» было парушана шляхам падману, і ён зноў перайшоў на другі бок, дапамагаючы Капітану Амерыцы і Сокалу выратаваць дзяцей. Уэрд Мишим затым наняў Брыгаду Батрока, якая змагалася супраць Жалезнага кулака і воіна ніндзя, некалькі членаў Брыгады памірае ў працэсе.
Некаторы час пасля гэтага, Батрок дзейнічаў без Брыгады. Разам з экстра-мерных саюзнікам дэмана, Батрок зрабіў спробу скрасці трансуран, але быў спынены Капітанам Амерыкай і Чалавекам-павуком. Батрок быў таксама членам сурагатных «Абаронцаў», групай зладзеяў, якія выконвалі ролю фактычных Абаронцаў. Яны здзяйснялі рабаванні, выдаючы сябе за членаў Абаронцаў, пакуль іх не спыніў кантынгент Абаронцаў. Разам з Містэрам Хайдзі, Батрок паспрабаваў зрабіць спробу схем вымагальніцтваў супраць Манхэтэна. Ён змагаўся супраць Капітана Амерыкі, але калі Містэр Хайд вырашыў ажыццявіць сваю пагрозу, якая заб'е тысячы, Батрок, зноў паказваючы, што ёсць пэўная грань, якія ён не перасячэ, дапамог Капітану Амерыцы супраць Хайда, ратуючы горад.
Мікалаеўка (Добрушскі раён)
Транспарт
За 1,2 км знаходзіцца пуцявы пост Гомельскага аддзялення Беларускай чыгункі.
Батрок Прыгун
Выдуманая біяграфія персанажа
Батрок затым сфармаваў новую, больш даўгавечныя Брыгаду Батрока — яна складалася з Зарана Зброевага Майстры і Мачэтэ. Гэта каманда была ўпершыню заўважаная, калі Обадайя Стэйн загадаў ім скрасці шчыт Капітана Амерыкі, і Батроку, нарэшце, удалося. Трык Шот затым наняў Брыгаду Батрока, каб змагацца супраць Сакалінае вочы. Барон Гельмут Зэма пазней наняў Брыгаду Батрока, каб набыць фрагменты Блудстоуна. Яны змагаліся супраць Капітана Амерыкі і Алмазнай Змеі. Разам з Змяіным укусам, Батрок таксама змагаўся супраць Карніка.
Пазней, Скакун з'явіўся ў якасці члена нешматлікай арміі зладзеяў, арганізаванай Кло, каб уварвацца ў Ваканду, якая ўключала Насарога, Радыеактыўнага чалавека, Канібала і злачынны Чорнага рыцара. Ён быў пераможаны каралеўскімі целаахоўнікамі Чорнай Пантэры.
Падчас красовер JLA/Avengers, Батрок коратка супрацьстаяў Бэтменом, калі ён быў адным з зладзеяў, прынятых на працу Кронай у яго войска. Цёмны Рыцар перамог яго (па-за групы).
У Батрока ёсць дачка, якая аб'ядналася ў каманду ў подласці з дачкой падобнага Тарантула суперзлодея Б-спісу. Абедзве дачкі бяруць адпаведныя касцюмы і імёны сваіх бацькоў. Таскмастер шакаваны, што Тарантул і Батрок гетеросексуальны, перш чым моцна збіць нашчадкаў гэтых двух нягоднікаў, лёгка выкідваючы іх прэч ад будынка, адзначаючы, што ён «ненавідзіць этнічныя стэрэатыпы».
Батрок кароткі час служыў сярод групы зладзеяў, гвалтоўна закліканых у войска Громовержцев Барона Зэма. Але пасля вяртання да зняволення ў федэральнай карна-папраўчай установе, Батрок зарэгістраваўся ў Сверхчеловеческом Законе аб Рэгістрацыі і быў пасланы ў звышчалавечыя навучальны цэнтр, размешчаны на Базе Марской Пяхоты Квантико ў Вірджыніі, каб навучыць пачаткоўцаў баявым мастацтвам, перш чым яго перавялі ў Лагер Хэманда.
У канчатковым рахунку, аднак, Батрок палічыў ўрадавую працу нездавальняючай і вярнуўся да сваёй наемнической жыцця, супрацьстаялі новаму Капітану Амерыцы, знаходзячыся на працы, каб скрасці рэчы з Арганізацыі Аб'яднаных Нацый. Акрамя таго, ён працаваў з Чалавекам без Твару, таямнічым істотай ад мінулага Капітана Амерыкі. Неўзабаве высветлілася, што Батрок скраў арыгінальнага Чалавека-паходні, пакідаючы для зваротнага праектавання.
Сілы і здольнасці
Батрок Скакун не мае ніякіх звышчалавечых здольнасцяў, але знаходзіцца ў пікавым фізічным стане ва ўсіх адносінах. Ён — цяжкаатлет Алімпійскага ўзроўню і мае незвычайную спрыт і рэфлексы. Яго мышцы ног асабліва добра развітыя, што дазваляе яму скакаць на вялікія адлегласці, роўныя Алімпійскім спартсменам. Ён — эксперт рукапашнага бою і спецыялізуецца на савате (кікбоксінг французскага стылю). Ён — таксама кваліфікаваны ваенны тактык, так як у мінулым быў у Французскім Замежным Легіёне.
Батрок — таксама вопытны злодзей і кантрабандыст, і можа гаварыць і на французскай, і на англійскай мовах. Хоць, як найміт, ён, не раздумваючы, выконвае любую колькасць злачынстваў для сваіх кліентаў, у Батрока ёсць моцнае пачуццё гонару; ён абернецца супраць любога кліента, які несправядліва падмануў яго ў здзяйсненні злачынства, на якое ён, магчыма, інакш не пагадзіўся б.
Іншыя сусветы
Інкарнацыя Батрока Скакуна Marvel Ultimate — французская злодзей каштоўнасцяў. Навыкі баявых мастацтваў гэтай версіі таксама прысутнічаюць. Калі ён і яго галаварэзы рабавалі ювелірная крама, яны былі спыненыя «атрутным джалам» новага Чалавека-павука.
У континуальности MC2, Батрок Скакун ўсё яшчэ кіруе свае уласным злачынным сіндыкатам, пакуль не быў спынены Амерыканскай Марай.
У альтэрнатыўнай континуальности сюжэтнай лініі 2005-га «Дом М», Батрок Скакун — член вялікі крымінальнай імперыі Каптура. Ён удзельнічаў у захопе Санта-Рыка і застаўся ваяваць, калі Чырвоная Гвардыя прыйшла, каб абараніць насельніцтва людзей. Ён быў забіты першым, які падвергнуўся нападу Агента Жабы і звольненых двух салдат Щ. І.Т.а.
Фільм
Батрок Скакун з'явіўся ў мастацкім фільме 2014 года Капітан Амерыка: Зімовы Салдат, сыграны франкоканадцем былым чэмпіёнам UFC у нападаючым вазе Жоржом Сен-П'ерам. Ён з'яўляецца як алжырскі пірат, які трымае ў руках карабель Щ. І.Т.а з закладнікамі. Капітан Амерыка, Чорная удава і група агентаў Щ. І.Т.а ратуюць закладнікаў. Батрок затым змагаецца супраць Капітана Амерыкі, але ў канчатковым рахунку пераможаны, і пазней збягае. Ён захоплены Аляксандрам Пірсам і прывезены на допыт, але, як заўважаецца, захоўваў маўчанне падчас допыту. Пазней Нік Фьюри распавядае, што наняў Батрока скрасці карабель, каб даць яму падстава адправіць Чорную ўдаву на борт, такім чынам, каб яна магла скрасці файлы, пакуль знаходзілася там.
[//ru.wikipedia.org/wiki/Сен-Пьер,_Жорж Жорж Сен-П'ер] сыграў персанажа ў фільме [//ru.wikipedia.org/wiki/2014_год 2014 года] [//ru.wikipedia.org/wiki/Капитан_Америка:_Зимний_солдат Капітан Амерыка: Зімовы Салдат].
Відэа гульні
Персанаж з'яўляецца ў гульні для Facebook Marvel: Avengers Alliance. Гэтая версія персанажа — подбосс у Спек-Асс 17, знятая па матывах Капітан Амерыка: Зімовы Салдат. Батроку можна супрацьстаяць у Ваканде, гулец павінен прыняць рашэнне ўзяць тэрарыстаў Белых Гарыл пад радай Дэл Раска.
Батрок таксама з'яўляецца ў анлайн гульні MMORPG Marvel Heroes Gazillion Entertainment. Гулец можа пайсці ў Прамысловы Горад і знайсці яго на адным з падзей, якія маюць месца там.
Гаранка
Гара́нка — рака ў Мсціслаўскім раёне Магілёўскай вобласці, левы прыток ракі Чорная. Даўжыня 10 км. Пачынаецца за 0,8 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Падсолтава, вусце за 2 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Чарнілава. Рэчышча на ўсім працягу каналізаванае.
Індыянапаліс Колтс
Індыянапаліс Колтс (Indianapolis Colts) - прафесійная каманда па амерыканскім футболе з амерыканскага города Індыянапаліс, Індыяна. Каманда выступае ў Паўднёвым Дывізіёне Амерыканскай Футбольнай канферэнцыі (АФК) Нацыянальнай Футбольнай Лігі (НФЛ). Каманда была заснавана ў 1960 годзе.
Дасягненні
Чэмпіён лігі (4*)
Пераможца канферэнцыі (7)
Пераможца дывізіёна (9)
- * Індыянапаліс Колтс выйгралі чэмпіёнскую гульню НФЛ 1968 года, але ў фінале Супер Боўл III прайграла Нью-Ёрк Джэтс.
Нацыянальны парк Капітал-Рыф
Нацыянальны парк Капітал-Рыф (Capitol Reef National Park) — нацыянальны парк ЗША, размешчаны ў паўднёвай частцы штата Юта. Тэрыторыя парку - адносна вузкая зона, даўжынёй каля 160 км і плошчай 979 км². Парк заснаваны ў 1971 годзе. Адкрыты круглы год, найбольшая наведвальнасць з мая па верасень.
Гардуны
Гардуны́ (, Гордуны) — вёска ў Добрушскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Уцеўскага сельсавета.
У 1926—1966 гадах цэнтр Гардуноўскага сельсавета.
Парламенцкія выбары ў Туркменістане (1994)
Адзінай палітычнай сілай, якая ўдзельнічала ў выбарах была экс-камуністычная Дэмакратычная партыя Туркменістана, якая прапанавала 54 кандыдата ў 50 аднамандатных акругах. Усе іншыя кандыдаты зняліся самі, альбо былі не зарэгістраваныя.
Гарыца і Градзішка
Гарыца і Градзішка (Görz und Gradisca, Gorizia e Gradisca, Goriška in Gradiščanska, фрыульск.: Gurize e Gardiscje) — графства (пазней, княжацкая акруга/акняжанае графства/княжацкае графства) у складзе Аўстрыі, якое існавала на прыгранічных тэрыторыях сучасных Славеніі і Італіі.
Гісторыя
Тэрыторыя графства калісьці належала да Ілірыі, пазней да герцагства Фрыуль; у XI стагоддзі яна стала самастойным графствам, пад уладай графаў Гарыцкіх.
Пасля згасання гэтага роду (1500), графства перайшло да Габсбургаў, якія саступілі яго ў 1809 годзе напалеонаўскай Францыі, дзе яно было ўключана ў склад Ілірыйскіх правінцый.
Паводле заключнага акта Венскага кангрэса (1815) Аўстрыйская імперыя вярнула сабе страчаныя тэрыторыі. У складзе краіны Гарыца і Градзішка стала кароннай зямлёй. Па выніках Аўстра-Венгерскага пагаднення (1867) тэрыторыя Гарыцы і Градзішкі засталася ў аўстрыйскай часткі, у складзе Кюстэнланда.
Свідовец
Свідовец, Свідоўка, Балотніца, Плотніца (Свидівка) — рака ў Оўруцкім і Алеўскім раёнах Жытомірскай вобласці Украіны і Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Убарць.
Даўжыня 61 км (на тэрыторыі Беларусі 16 км). Плошча вадазбору 600 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,44 ‰. Пачынаецца за 6 км на паўночны захад ад вёскі Кованка Алеўскага раёна, вусце каля вёскі Картынічы (раней рака ўпадала ў раку Лохніца — прыток Убарці). Рэчышча шырынёй ад 6—8 да 15 м, на тэрыторыі Беларусі каналізаванае (даўжыня 16 км). Рака цячэ па лясістай мясцовасці ў межах Палескай нізіны. Даліна невыразная амаль на ўсім працягу. Пойма чаргуецца па берагах, у ніжнім цячэнні суцэльная.
Лохніца
Назву Лохніца маюць:
Капітан Марвел (Marvel Comics)
Капітан Марвел (англ.  Captain Marvel ) — імя некалькіх персанажаў, дзеючы ў коміксах, якія выдаюцца Marvel Comics.
Гісторыя публікацый
Пасля судовага разбору, у якім DC Comics падалі ў суд на выдавецтва Fawcett Comics за парушэнне аўтарскіх мае рацыю, сцвярджаючы, што іх Капітан Марвел быў занадта падобны на Супермэна, Fawcett Comics перасталі публікаваць Капітана Марвела. У канцы шасцідзесятых Marvel Comics атрымала гандлёвую марку «Капітан Марвел», прымушаючы DC называць свае коміксы пра іх Капітана Марвеле «Shazam!»
Каб захаваць іх таварны знак, Marvel апублікавалі выпускі з назвай «Капітан Марвел» кожны год ці два, што прыводзіла да шэрагу працяглых серый, абмежаваных серый і кароткіх выпускаў, якія паказваюць некалькі персанажаў, якія выкарыстоўваюць псеўданім Капітан Марвел.
Мар-Велл
Першы Капітан Марвел, створаны Стэнам Лі і Джынам Коланом, дэбютаваў у Marvel Super-Heroes № 12 (снежань 1967). Гэты персанаж быў іншапланетным афіцэрам, капітанам Мар-Веллом ў Імператарскай міліцыі Кріі, які быў пасланы для назірання на планету Зямля за тым, як яна развівае тэхналогіі падарожжа ў прасторы. Мар-Вэла у рэшце рэшт стамляюць злаякасныя намеры свайго начальства, і ён ўстае на бок Зямлі, пасля чаго Імперыя Кріі называе яго здраднікам. З тых часоў Мар-Велла змагаецца, каб абараніць Зямлю ад усіх пагроз.
Пазней ён быў перароблены Роем Томасам і Гілом Кейном. Мар-Велла быў сасланы ў Адмоўную зону Вярхоўным Розумам, адзіным спосабам часова пакінуць яе быў абмен месцамі з Рыкам Джонсам з дапамогай спецыяльных бранзалетаў званых Пяшчота-бранзалетамі.
Marvel дазволіла Джыму Старлину канцэптуальна перарабіць персанажа [6], хоць яго з'яўленне было мала зменена. Мар-Велла вызваляецца з Адмоўнай зоны і становіцца касмічным чэмпіёнам, "Абаронцам Сусвету", прызначаным касмічнай сутнасцю па імя Эон. Разам Мар-Велла і Рык працягваюць змагацца са злом, у тым ліку з Таносом. Мар-Велла стаў блізкім саюзнікам тытанаў, і адна з іх, Элізіус, стала яго палюбоўніцай.
Яго кар'ера была перапыненая, калі ён захварэў на рак у выніку больш ранняга ўздзеяння таксічнага нервова-паралітычнага газу падчас бітвы з Нітра. Ён памёр ад рака на Тытане ў прысутнасці супергеройского супольнасці Сусвету Marvel, пра што расказана ў першай шырокафарматнага графічнай навэле Marvel Comics «Смерць Капітана Марвела».
Моніка Рэмба
Другім Капітанам Марвелом была Моніка Рэмба, лейтэнант берагавой аховы з Новага Арлеана, якая валодала здольнасцю трансфармаваць сябе ў любую форму электрамагнітнай энергіі. Яе сілы былі на кароткі час зменены так, што яна не магла трансфармавацца ў энергію, але замест гэтага магла генераваць сілавыя поля. Праз некаторы час яе здольнасці энергетычнага пераўтварэнні былі вернутыя боскай сутнасцю па імя Незнаёмы. Моніка з'яўлялася членам Мсціўцаў і некаторы час была іх лідарам. На працягу доўгага часу яна выкарыстала імя Фатон, пакуль Геніс-Велла не прымае тое ж імя. Геніс-Велла і Моніка абмяркоўваюць гэтае пытанне і Моніка вырашае назвацца Пульсар.
Геніс-Велл
Трэцім Капітанам Марвелом быў штучна створаны генетычны сын Мар-Вэла па імя Геніс-Велла. Ён, як і яго бацька, насіў Пяшчота-бранзалеты, валодаў Касмічным веданнем і на працягу некаторага часу валодаў сувяззю з Рыкам Джонсам. Пасля Генис сыходзіць з розуму і пагражае знішчыць Сусвет. Пасля смерці і ўваскрашэння з таямніцай дапамогай Барона Гельмута Зэма Геніс-Велла далучаецца да Грамавержцам пад імем Фатон. Тым не менш, у яго паскораным ўваскрэсеньне Зэма звязаў Гениса з канцамі часу, што прывяло да дегенератівному ўплыву на Сусьвет. Каб прадухіліць немінучую гібель ўсяго існага, Зэма раскідвае часткі цела Геніс-Вэла праз час і Цёмны вымярэнне.
Файла-Велл
Чацвёртым Капітанам Марвелом была Файла-Велл, малодшая сястра Геніс-Вела. Яна была створана, калі Геніс адраджае свет і стварае розныя анамаліі, якія прыводзяць да таго, што яго маці была вернутая да жыцця і нарадзіла яго сястру Файла.
Падчас падзеі Анігіляцыі Файла-Велл змагаецца разам з Аб'яднаным фронтам Нова ў спробе спыніць разбуральную войска Аннігілуса. Яна становіцца новым Квазарам пасля таго, як папярэдні быў забіты Аннігілусом. Пазней становіцца адным з членаў новай каманды Вартай Галактыкі.
Файла мае звышчалавечыя сілу. Яна можа страляць энергетычнымі выбухамі, лётаць і весці сябе як «энергетычная губка», убіраючы любую энергетычную атаку, накіраваную на яе і вяртае іх у выглядзе энергетычных выбухаў. Файла таксама валодае Касмічным веданнем і з'яўляецца дасведчаным байцом.
Кхн'нр
Пятым Капітанам Марвелом быў Кхн'нр агент Скруллов, які скрестился з ДНК Мар-Вэла, каб зафіксаваць сябе ў форме супергероя і выкарыстоўвае тэхналагічныя копіі яго Пяшчота-бранзалетаў. Тым не менш, яго псіхічная падрыхтоўка была няўдалай, у выніку чаго асобу Кхн'нра была сцёртая, пакінуўшы асобу Мар-Вэла дамінуючай. Падчас Тайнага ўварвання гэты персанаж вырашае змагацца супраць Скруллов.
Нох-Варр
У рамках сюжэту Dark Reign (Цёмны праўленне) прадстаўнік расы Кріі Нох-Варр далучыўся да новай камандзе Цёмных Мсціўцаў пад псеўданімам Капітан Марвел.
Кэрал Денверс
У ліпені 2012 года Кэрал Денверс — супергероиня, вядомая як Міс Марвел, узяла на сябе мантыю Капітана Марвела ў серыі, створанай пісьменніцай Кэлі Сью ДеКоннік і мастаком Дехтером Сойем.
Ultimate
У міні-серыі Ultimate Secret рэальнасці Marvel Ultimate адступнік Кріі Махр Уехл быў хірургічна зменены, каб выглядаць як чалавек, і пасланы на Зямлю, каб назіраць, як яе разбурыць істота па імені Гах Лак Тус, але ён у выніку дапамагае людзям. Ён носіць спецыяльна распрацаваны баявой касцюм, які актывуецца праз наручныя гадзіны. Тэхналогія Кріі ў касцюме дае Махр Вехлу павышаную трываласць і дазваляе яму лётаць, ствараць энергетычныя шчыты, станавіцца нябачным, праглядаць розныя вобласці светлавога спектру і страляць энергетычнымі выбухамі праз зброю "тоталканнон", размешчанае на яго перадплечча.
Фантастычная чацвёрка: Канец
У абмежаванай серыі Fantastic Four: The End супергероиня, вядомая як Кісмет (так жа якая носіць імя Айеша), па-відаць ўзяла мантыю Капітана Марвела ў недалёкай будучыні.
Дом М
У альтэрнатыўным свеце дамінуючых мутантаў, створаным Пунсовай ведзьмай, Кэрал Денверс выкарыстоўвае імя Капітан Марвел і з'яўляецца адной з нямногіх супергерояў-немутантом з паспяховай кар'ерай.
Зомбі Marvel
У міні-серыі Marvel Zombies Капітан Марвел быў паказаны тым, хто сядзіць побач з інфіцыраванымі Сцярвятнікам і Геркулесам, якія чакаюць Жалезнага чалавека. Пазней ён быў забіты Сярэбраным серферам.
Канкерверс
У гісторыі The Thanos Imperative галоўным антаганістам з'яўляецца альтэрнатыўная версія Капитина Марвела па імі Лорд Мар-Велла. У адрозненне ад свайго аналага з Зямлі-616 ён ідзе на змову з сутнасцямі з іншага вымярэння каб избиваться ад рака, фактычна знішчаючы Смерць, ахвяруючы сваім Аватарам.
Эра Альтрона
Падчас падзей эры Альтрона Джанет Ван Дайн становіцца Капітанам Марвел ў альтэрнатыўнай часовай лініі, створанай з-за смерці Генры Піма. Пім быў забіты вандруюць ў часе Расамахай, каб прадухіліць стварэнне Альтрона, штучнага інтэлекту, які ў пост-апакаліптычным будучыні знішчыў большую частку насельніцтва Зямлі, у тым ліку большасць супергерояў.
Amalgam Comics
У двух выпусках JLX і JLX: Unleashed Капітан Марвел быў комбинирован з Капітанам Марвелом DC Comics. Ад персанажа DC Comics у персанажа было малюнак маланкі, а ад персанажа Marvel — зялёны і белы колеры касцюма.
Ніжняя Штырыя
Ніжняя Штырыя (Spodnja Štajerska; Untersteiermark) — гістарычная вобласць у Цэнтральнай Еўропе, якая ахоплівае паўднёвую траціну былога герцагства Штырыя, у наш час уваходзіць у склад Славеніі. Штырыя была падзелена ў 1918 г. па выніках Першай сусветнай вайны, калі было ўтворана Каралеўства сербаў, харватаў і славенцаў, якое атрымала паводле Сен-Жэрменскага дагавора населеную пераважна славенцамі Ніжнюю Штырыю, якая раней уваходзіла ў склад Аўстра-Венгерскай манархіі.
У перыяд Другой сусветнай вайны ў 1941—1945 гг. уваходзіла ў Трэці рэйх у складзе рэйхсгау Штырыя.
Пасля абвяшчэння незалежнасці Славеніі ў 1991 г. Ніжняя Штырыя з'яўляецца адным з гістарычных рэгіёнаў гэтай дзяржавы, хоць і не мае адзінай адміністрацыйнай структуры.
Рэгіянальны цэнтр Ніжняй Штырыі — горад Марыбар. Апроч яго, буйнымі гарадамі з'яўляюцца Цэле і Птуй.