cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Васіль Васільевіч Рубанік
Біяграфія
У 1971—1973 гадах служба на Чырванасцяжным Ціхаакіянскім флоце, камандзір станцыі спадарожнікавай сувязі. З 1973 года ў Беларускім інстытуце механізацыі сельскай гаспадаркі, старшы навуковы супрацоўнік. У 1976 годзе пераведзены ў Віцебскае аддзяленне Інстытута фізікі цвёрдага цела і паўправаднікоў АН БССР, дзе прайшоў шлях ад старшага інжынера да намесніка дырэктара па навуковай рабоце. У 1998—2002 гадах загадчык кафедры фізікі Віцебскага дзяржаўнага тэхналагічнага ўніверсітэта.
З 2002 года дырэктар ДНУ «Інстытут тэхнічнай акустыкі НАН Беларусі».
Узнагароды
Прэмія Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (2008) за цыкл работ па выкарыстанні магутных ультрагукавых ваганняў у навуковых даследаваннях і тэхналагічных працэсах.
Узнагароджаны медалём Францыска Скарыны (2014).
Навуковая дзейнасць
Навуковыя даследаванні і распрацоўкі ў галіне тэхнічнай акустыкі. Стварыў навуковую школу па тэрмапругкім фазавым ператварэнням пры высокаэнергетычных уздзеяннях. Эксперыментальна выявіў эфект ініцыявання памяці формы пад уздзеяннем ультрагукавых ваганняў у сплавах з эфектам памяці формы. Упершыню выявіў павелічэнне напружання цячэння ў такіх сплавах пры ўльтрагукавым уздзеянні ў інтэрвале тэмператур зваротнага мартэнсітнага ператварэння пры актыўнай ізатэрмічнай дэфармацыі («анамальны эфект Блага-Лангенекера»). Распрацаваў і даследаваў новыя спосабы генерацыі рэактыўных механічных напружанняў і заданні эфекту памяці формы з дапамогай ультрагукавых ваганняў; вывучыў уплыў ультрагуку на працэсы тэрмаапрацоўкі пры хуткасным электракантактным нагрэве, механаактывацыі і прэсаванні парашкоў керамікі; распрацаваў і рэалізаваў у вытворчых умовах, а таксама ў практыцы навуковых даследаванняў новыя высокаэфектыўныя спосабы ўводу ўльтрагукавых ваганняў у ачаг дэфармацыі і абсталяванне для валачэння, прэсавання, зваркі палімерных матэрыялаў, эмульгіравання і інш.
Член 2-х спецыялізаваных саветаў па абароне кандыдацкіх і доктарскіх дысертацый, член рэдакцыйных калегій часопісаў «Фундаментальныя праблемы сучаснага матэрыялазнаўства» (Расійская Федэрацыя), «Вектар навукі ТГУ» (Расійская Федэрацыя), і "Веснік установы адукацыі «Віцебскі дзяржаўны тэхналагічны ўніверсітэт» (Рэспубліка Беларусь). Намеснік старшыні Міждзяржаўнага каардынацыйнага савета па фізіцы трываласці і пластычнасці матэрыялаў.
Плесна (возера, Ушацкі раён)
Пле́сна — возера ва Ушацкім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Тураўлянка. Знаходзіцца за 24 км на паўночны ўсход ад Ушачаў, каля вёскі Краснае.
Плошча Плесны складае 0,18 км². Найбольшая глыбіня возера — 9,5 м. Даўжыня возера — 0,64 км, найбольшая шырыня — 0,44 км. Даўжыня берагавой лініі — 2,07 км. Аб'ём вады ў возеры складае 0,78 млн. м³, плошча вадазбору 7 км².
Фёдар Аляксеевіч Раманюк
Біяграфія
У 1971 годзе скончыў Маладзечанскі палітэхнікум.
Плесна (возера, Ушацкі раён)
Катлавіна возера тэрмакарставага тыпу. Схілы катлавіны маюць вышыню 8—10 м. На поўначы схілы сягаюць вышыні 12—14 м, на захадзе схілы невыразныя. Схілы разараныя, на поўначы знаходзяцца пад хмызняком. Берагі возера зліваюцца з схіламі катлавіны. На захадзе берагі нізкія, часткова забалочаныя, знаходзяцца пад хмызняком. На ўсходзе возера мае невялікі востраў. Дно вадаёма да глыбіні 3—3,5 м пясчанае, на глыбіні 4,5—5 м высланае апясчаненымі адкладаннямі, на большых глыбінях — сапрапелем.
Фёдар Аляксеевіч Раманюк
Біяграфія
З адзнакай скончыў Беларускі політэхнічны інстытут (1978).
З 1978 года ў Беларускім політэхнічным інстытуце, з 1984 года дацэнт, з 1997 года намеснік прарэктара па навуковай рабоце, з 2001 года прарэктар па навуковай рабоце, з 2002 года прарэктар па навуковай і вытворчай дзейнасці, з 2010 года прарэктар па навуковай і інавацыйнай працы, з 2016 года прафесар.
Плесна (возера, Ушацкі раён)
Возера эўтрофнае, счлабапраточнае. Зарастае амаль траціна прошчы паверхні возера. Расліннасць пашыраная да глыбіні 3 м на адлегласці да 25 м ад берага возера. У Плесну ўпадае ручай з возера Астравіта.
Фёдар Аляксеевіч Раманюк
Біяграфія
З 2016 года галоўны рэдактар міжнароднага навукова-тэхнічнага часопіса «Весці вышэйшых вучэбных устаноў і энергетычных аб’яднанняў СНД. Энергетыка».
Узнагароды
Узнагароджаны медалём «За працоўныя заслугі» (2011).
Навуковая дзейнасць
Навуковыя працы прысвечаны развіццю асноў пабудовы мікрапрацэсарных сістэм абароны і аўтаматыкі электраўстановак, а таксама іх матэматычнаму мадэляванню для даследавання паводзін метадам вылічальнага эксперыменту. Стварыў новыя высокаэфектыўныя спосабы вызначэння інфармацыйных параметраў ўваходных сігналаў у мікрапрацэсарных абаронах і сістэмах аўтаматыкі, распрацаваў такія прылады для практычнай рэалізацыі, што паслужыла асновай арганізацыі іх вытворчасці ў Рэспубліцы.
Аўтар больш за 210 навуковых і метадычных прац, у тым ліку 5 манаграфій, 5 вучэбных дапаможнікаў, больш за 25 аўтарскіх пасведчанняў і патэнтаў.
Галаваломка (мультфільм)
«Галаваломка» ці «Вэрхал у галаве» (Inside Out, даслоўна ) — камедыйна-драматычны 3D-анімацыйны фільм студыі «Pixar». Прэм’ера адбылася 18 чэрвеня 2015 года на кінафестывалі ў Каннах. Пераможца прэміі «Оскар» (2016) у намінацыі «Найлепшы анімацыйны поўнаметражны фільм».
Сюжэт
Райлі Андэрсан – 11-гадовая школьніца, якая пераязджае са сваімі бацькамі ў Сан-Францыска. Яна спрабуе прыстасавацца да новага жыцця ў шумным мегаполісе, і ў гэтым ёй дапамагаюць пяць галоўных эмоцый, што жывуць унутры яе розуму: Радасць, Страх, Агіда, Гнеў і Маркота. Кожная з эмоцый лічыць, што менавіта яна лепей ведае, што рабіць у гэтым становішчы, але неўзабаве ў галаве Райлі здараецца сапраўдны вэрхал.
Беларуская агучка
Анімацыйны фільм упершыню агучаны па-беларуску ў 2018 годзе студыяй «Gavarun».
Афіцыйны беларускі пераклад быў падрыхтаваны студыяй «Кінаконг» і выйшаў у кастрычніку 2021 года на відэасэрвісе VOKA. Ролі ў ім агучвалі Ясна Глотава (Райлі), Святлана Цімохіна, Наталля Кот-Кузьма, Аксана Чывялёва, Сяргей Чэкерэс, Уладзімір Глотаў і Андрэй Градабоеў.
Momordica
Momōrdica — род раслін сямейства Гарбузовыя. Налічвае каля 60 відаў, распаўсюджаных у трапічных і субтрапічных зонах Афрыкі, Азіі і Аўстраліі.
Апісанне
Аднагадовыя ці шматгадовыя ліяны з вусікамі. Кветкі жоўтыя, аднаполыя.
Паплясуха
Паплясуха (Поплясуха) — вёска ў Навадугінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Цёсаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
IC 523
IC 523 — галактыка тыпу Sab (кампактная выцягнутая галактыка) у сузор’і Рак.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Спасылкі
IC 523
NGC 838
NGC 838 (іншыя абазначэнні — MCG −2-6-33, IRAS02071-1023, MK 1022, HCG 16C, ARP 318, KUG 0207-103, PGC 8250) — лінзападобная галактыка (S0) у сузор’і Кіт.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Клод-Віктор Перэн
Клод-Віктор Перэн (Claude-Victor Perrin;, Ламарш — , ) — Маршал Імперыі (1807), герцаг Белюно (1808 год), ваенны міністр Францыі (1821—1823).
Валатава (прыпыначны пункт)
Валатава́ (, Волотова)  — прыпыначны пункт Гомельскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Гомельскім раёне Гомельскай вобласці. Размешчаны на паўночна-ўсходняй ускраіне горада Гомеля, у аднайменным жылым раёне; на лініі Бярозкі — Касцюкоўка, паміж прыпыначным пунктам Плёсы і станцыяй Сож.
Мэры Пікфард
Мэры Пікфард (Mary Pickford, 8 красавіка 1892 — 29 мая 1979), народжаная Глэдзіс Луіза Сміт — знакамітая кіна- і тэатральная актрыса канадскага паходжання, сузаснавальніца кінакампаніі United Artists. Легенда нямога кіно. Уладальніца прэміі «Оскар» (1930). Праславілася ў амплуа дзяўчынак-падшыванак і бедных сіротак і толькі ў апошнія некалькі гадоў кар’еры перайшла на «дарослыя» ролі. Знялася прыкладна ў 250 фільмах.
Ларкаўцы
Ла́ркаўцы (, Ларковцы) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Азінскага сельсавета.
Майкл Колінз (астранаўт)
Майкл Колінз (Michael Collins;, Рым, Італія — , Нэйплз, Фларыда, ЗША) — касманаўт ЗША і тэставы пілот, генерал-маёр ВПС ЗША ў адстаўцы.
Пабываў у космасе двойчы. Першы палёт на «Джэміні-10» (ліпень 1966).
Другі палёт — вакол Месяца на «Апалон-11» (ліпень 1969), калі Ніл Армстранг і Эдвін Олдрын рабілі першую высадку на паверхню спадарожніка Зямлі, у гэты час Колінз пілатаваў касмічны карабель на арбіце Месяца. Ён адзін з 24 чалавек на Зямлі, які злятаў да Месяца. За гэты палёт Колінз быў узнагароджаны медалём НАСА «За выбітныя заслугі» ў 1970 годзе.
У 2009 годзе ўзнагароджаны вышэйшай узнагародай ЗША Залатым медалём Кангрэса.
Базіліяна
Базіліяна (Basiliano) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Фрыўлі-Венецыя-Джулія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Удзінэ.
Насельніцтва складае 5331 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 117 чал./км². Займае плошчу 43 км². Паштовы індэкс — 33031. Тэлефонны код — 0432.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Амосенкі (значэнні)
Назву Амосенкі маюць:
Рашэтнікава (Навадугінскі раён)
Рашэтнікава (Решетниково) — вёска ў Навадугінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Цёсаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
IC 524
IC 524 — галактыка тыпу S0 (спіральная галактыка) у сузор’і Гідра.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Калочын (значэнні)
Назву Калочын маюць:
Мафусаіл (дрэва)
Мафусаіл — экземпляр дрэва Pinus longaeva, адно з самых старажытных дрэў на Зямлі вядомых навуцы. Прыблізная ацэнка часу прарастання насення, з якога яно вырасла, — 2831 год да нашай эры (па стане на 2018 год прыкладны век дрэва, такім чынам, складае 4847 гадоў).
Расце ў Нацыянальным лесе Ініа, на ўсходзе штата Каліфорнія (ЗША). Мясцовасць, дзе расце дрэва, знаходзіцца на вышыні звыш трох тысяч метраў над узроўнем мора, у раёне горнага хрыбта Уайт-Маўнтынс. Каб не дапусціць вандалізму, дакладнае месцазнаходжанне дрэва не выдаецца. Знойдзена ў 1953 годзе батанікам Эдмундам Шульманам. У 1958 годзе аб гэтым быў апублікаваны артыкул у часопісе National Geographic.
Неграс
Не́грас (Negros) — востраў у цэнтральнай частцы Філіпінскага архіпелага.
Плошча вострава складае 13074,5 (12700 ) км². Рэльеф пераважна горны. Найбольшая вышыня — 2460 (2464 ) м (вулкан Канлаон). У заходняй частцы вострава раўніны з пераважна вулканічнымі глебамі. Клімат субэкватарыяльны, мусонны. Адбываюцца цыклоны, землетрасенні, вывяржэнні вулканаў. У горнай частцы вострава растуць трапічныя лясы, месцамі на раўнінах — саванны.
Эканоміка
Насельніцтва вострава займаецца вырошчваннем цукровага трыснягу, рысу, кукурузы. Маюцца радовішчы медных руд.
Гарады на востраве: Баколад, Думагетэ, Сан-Карлас.
Пагарэльшчына (Каранёўскі сельсавет)
Пагарэ́льшчына (, Погорельщина) — вёска ў Смаргонскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Каранёўскага сельсавета.
Дабраводка
Дабраво́дка (, Доброводка) — вёска ў Смалявіцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Курганскага сельсавета.
Да 12 лістапада 1957 года вёска ўваходзіла ў склад Верхменскага сельсавета.
NGC 839
NGC 839 (іншыя абазначэнні — MCG −2-6-34, ARP 318, HCG 16D, IRAS02072-1025, PGC 8254) — лінзападобная галактыка (S0) у сузор’і Кіт.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Зімовыя Юнацкія Алімпійскія гульні 2024
Зімовыя Юнацкія Алімпійскія гульні 2024, афіцыйна вядомыя як Юнацкія Гульні IV Алімпіяды (2024 Winter Youth Olympics), пройдуць ў 2024 годзе, ў Канвонда (Паўднёвая Карэя).
Allium stocksianum
Allium stocksianum — від травяністых раслін сямейства ; распаўсюджаны ў Афганістане, Пакістане, Іране.
Апісанне
Цыбуліны яйцападобныя, 1-2 см у шырыню. Сцябло 4-10 см даўжынёй. Лісткоў 3-4, ніткападобныя, голыя, шырыней 0.5-1 мм, даўжэйшыя за сцябло. Парасонік 3-5 см папярок, няшчыльныя. Калякветнік вузка-званочкавы. Лісточкі калякветніка ад ружовых да пурпуровых, яйкападобныя, 6-7 мм даўжынёй, вострыя.
Электрасталь
Электрасталь (да 1928 — Зацішша) — горад (з 1938) абласнога падпарадкавання ў Маскоўскай вобласці Расіі; адзіны населены пункт гарадской акругі Электрасталь.
Змаганне
«Змага́нне» ― беларуская дэпутацкая фракцыя польскага сойма ў 1928—1930 гадах.
Электрасталь
Насельніцтва 155370 чалавек (2011). Плошча горада — 49,51 км², гарадской акругі — 51,40 км². Гарадская акруга Электрасталь размешчана за 52 кіламетраў (38 км ад МКАД) на ўсход ад Масквы. У наваколлі Электрасталі бярэ пачатак рака Вохна (прыток Клязьмы), а таксама прытокі Вохны — Мар’інка і Ходца.
Змаганне
Гісторыя стварэння
Створана ЦК КПЗБ у снежні 1927 года як выбарчы рабоча-сялянскі камітэт па падрыхтоўцы выбараў у польскі сойм.
Дзейнасць «Змагання»
Стварыўшы вясной 1929 года амаль ва ўсіх паветах свае мясцовыя сакратарыяты, «Змаганне» стала ўплывовай палітычнай арганізацыяй у Заходняй Беларусі, высоўваючы тыя ж патрабаванні, што і яе папярэдніца ― Беларуская сялянска-работніцкая грамада, забароненая ў 1927 годзе.
Дэпутаты «Змагання», выступаючы ў сойме, крытыкавалі ўнутраную і знешнюю палітыку польскага урада, патрабавалі вызвалення палітычных зняволеных, самавызначэння Заходняй Беларусі. Яны патрабавалі перадачы сялянам зямлі без выкупу, для рабочых 8-гадзіннага працоўнага дня, навучання на беларускай мове.
«Змаганне» праводзіла мітынгі і дэманстрацыі працоўных, выпускала газеты нацыянальна-вызвольнага характару — «Змаганьня», «Світанне», «На варце», «Голас працы» і інш. У газетах публікаваліся інфармацыя пра жыццё у БССР, публіцыстычныя і навукова-папулярныя нарысы.
Пасля роспуску Ю. Пілсудскім сойма, 30 жніўня 1930 года польскія улады арыштавалі дэпутатаў сойма і мясцовых кіраўнікоў «Змагання», ліквідавалі ўсе 50 сакратарыятаў. Па прыгавору суда (Вільня, 1931) Валынец, Гаўрылік, Дварчанін і Крынчык прысуджаныя да 8 гадоў турмы кожны.
У кастрычніку 1930 года ў Вільні быў арганізаваны Цэнтральны сялянска-работніцкі выбарчы камітэт «Змаганне», старшыней якога стаў Б. Тарашкевіч, сакратаром І. Грэцкі, а казначэем М. Верамей. Мэтай камітэта была арганізацыя выбарчай кампаніі 1930 года ў польскі парламент ад «левых» партый Заходняй Беларусі. Польскія ўлады жорстка ціснулі ўзніклую выбарчую структуру, у выніку чаго яе дзейнасць была зведзена да мінімума.
Самосклі
Самосклі (Самоскли) — вёска ў Навадугінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Цёсаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Свакіна
Свакіна (Свакино) — вёска ў Навадугінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Цёсаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Бертыёла
Берціёла (Bertiolo) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Фрыўлі-Венецыя-Джулія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Удзінэ.
Насельніцтва складае 2542 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 98 чал./км². Займае плошчу 26 км². Паштовы індэкс — 33032. Тэлефонны код — 0432.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Марцін Турскі.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Маргарыта (востраў)
Разам з больш дробнымі астравамі Кочэ і Кубагуа, архіпелаг фарміруе адзіную астраўную правінцыю Венесуэлы з назвай Нуэва-Эспарта (Новая Спарта). Востраў мае агульную плошчу каля 1071 (1036 ) км². Насельніцтва — прыкладна 456 500 чалавек. За свае цудоўныя пляжы і горы, папулярныя ў турыстаў з мацерыка і з-за мяжы, а таксама за свой сонечны і сухі клімат востраў называюць жамчужынай Карыбскага мора.
Геаграфія
Востраў Маргарыта — буйнейшы з астравоў Карыбскага мора, якія належаць Рэспубліцы Венесуэла. Востраў уяўляе сабой два горныя масівы, злучаныя вузкай пясчанай касой даўжынёй каля 18 км. Востраў аддзелены ад мацерыка пралівам шырынёй 22 км. Даўжыня вострава — 78 км, найбольшая шырыня — 20 км, даўжыня берагавой лініі — 152 км. Клімат сухі трапічны з тэмпературамі паміж 24 і 37 °C.
Міжнародныя авіярэйсы на востраў адсутнічаюць. Дабрацца да вострава можна толькі праз сталіцу Венесуэлы — Каракас. На востраве знаходзіцца адміністрацыйны цэнтр штата Нуэва-Эспарта — горад Ла-Асунсьён.
Рэкрэацыйны патэнцыял
Востраў з’яўляецца адным з галоўных курортаў Венесуэлы. Многія заможныя людзі валодаюць на востраве віламі. У мінулым востраў быў вельмі папулярным у міжнародных турыстаў (асабліва немцаў), аднак палітычныя сітуацыя ў сучаснай Венесуэле прывяла да некаторага скарачэння патоку турыстаў. На востраве ёсць два нацыянальныя паркі і тры рэзервацыі з мноствам відаў птушак — фламінга, пеліканы, папугаі і інш. Асноўныя галіны — турызм, рыбалоўства і будаўніцтва. Востраў абвешчаны зонай свабоднага гандлю, таксама з’яўляецца адзінай тэрыторыяй Венесуэлы, дзе дазволена дзейнасць казіно.
Воўчкавічы
Во́ўчкавічы (, Волчковичи)  — прыпыначны пункт Мінскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Размешчаны ў вёсцы Хадакова; на лініі Інстытут Культуры — Баранавічы-Палескія, паміж прыпыначным пунктам Пціч і станцыяй Фаніпаль.
Лісуны (Полацкі раён)
Лісуны́ (, Лисуны) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Азінскага сельсавета.
Каля вёскі знаходзяцца азёры Клешна, Лонне, Вялікі Грабянец, Малы Грабянец і Валовец.
Галава
Галава — частка цела чалавека ці жывёлы, у якой знаходзіцца мозг, органы гледжання, густу, нюху, слыху і рот. Асобная галава ёсць у хрыбетнікаў і ў насякомых.
Пярэдняя частка галавы чалавека называецца твар, жывёлы — пыса ,або хмыза. Звычайна галава злучаная з целам шыяй. Шыя дазваляе галаве паварочвацца і трымаць галаве пэўную пазіцыю ў прасторы.
Часці галовы
Вонкавыя:
Добрынка (рака)
До́брынка — рака ў Сенненскім раёне Віцебскай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Серакаратнянка (басейн Заходняй Дзвіны).
Галава
Твар
Твар — пярэдняя частка галавы чалавека. Акрамя рук, адзіная максімальна адкрытая частка цела чалавека, незалежна ад месца пражывання.
Міміка
Твар актыўна ўдзельнічае ў невербальных зносінах (міміка).
Анексія Крыма Расіяй
Анексія Крыма Расіяй — супрацьпраўнае адрыньванне большай часткі часова акупаванага Крымскага паўвострава, размешчанага ў межах украінскіх адміністрацыйных адзінак — Аўтаномнай Рэспублікі Крым і Севастопаля, ад Украіны і аднабаковае незаконнае ўключэнне іх у склад Расійскай Федэрацыі на правах суб'ектаў федэрацыі — Рэспублікі Крым і горада федэральнага значэння Севастопаль, абвешчаны Расійскай Федэрацыяй 18 сакавіка 2014 года (нібыта ў выніку так званага «рэферэндуму аб статусе Крыма» 16 сакавіка 2014 года).
Адно з наступстваў і адна са складовых частак расійскай узброенай агрэсіі супраць Украіны з 2014 года. Анексіі ў лютым-сакавіку 2014 года папярэднічалі арганізаваныя антыўкраінскія выступы ў гарадах Крыма, блакаванне і захоп падраздзяленнямі расійскай арміі стратэгічных аб’ектаў паўвострава і воінскіх часцей Узброеных сіл РФ, у некаторых выпадках пад прыкрыццём асобных мірных жыхароў і новаствораных спецслужбамі РФ «атрадаў самаабароны Крыма», што паклала пачатак акупацыі Крыма Расіяй.
Анексія Крыма, як і псеўдарэферэндум, не прызнаная ўкраінскай дзяржавай і большасцю краін свету,  не прызнаная Генасамблеяй ААН,  ПАРЕ,   ПА АБСЕ, а таксама супярэчыць рашэнню Венецыянскай камісіі, замест гэтага расійскія ўлады трактуюць гэта як «вяртанне Крыма ў склад Расіі». Згодна з законам Украіны «Аб забеспячэнні правоў і свабод грамадзян і прававым рэжыме на часова акупаванай тэрыторыі Украіны», тэрыторыя Крымскага паўвострава ў сувязі з расійскай акупацыяй лічыцца часова акупаванай тэрыторыяй.
Ход падзей
23—24 лютага пад ціскам прарасійскіх актывістаў была здзейснена змена выканаўчых органаў улады Севастопаля, а 27 лютага, пасля таго, як рана раніцай будынкі органаў улады АР Крым былі захоплены і блакаваны некалькімі групамі ўзброеных людзей, дэпутаты Вярхоўнага Савета АР Крым, якія сабраліся ў будынку парламента, адправілі ў адстаўку ўрад Анатоля Магілёва і прынялі рашэнне аб правядзенні 25 мая агульнакрымскага рэферэндуму аб пашырэнні аўтаноміі паўвострава ў складзе Украіны. Новы ўрад Крыма ўзначаліў лідар партыі «Рускае адзінства» Сяргей Аксёнаў, які заявіў пра непрызнанне новага кіраўніцтва Украіны і звярнуўся да кіраўніцтва Расіі за «садзейнічаннем у забеспячэнні міру і спакою на тэрыторыі Аўтаномнай Рэспублікі Крым».
1 сакавіка Савет Федэрацыі РФ задаволіў зварот прэзідэнта Уладзіміра Пуціна аб дазволе на выкарыстанне расійскіх войскаў на тэрыторыі Украіны. Атрадамі добраахвотнікаў і расійскімі ваеннаслужачымі былі блакаваны ўсе аб’екты і вайсковыя часці УС Украіны на тэрыторыі паўвострава, камандаванне якіх адмовілася падпарадкавацца ўраду Крыма.
6 сакавіка пытанне рэферэндуму было зменена. У абыход украінскай Канстытуцыі, на галасаванне было вынесена пытанне аб далучэнні Крыма да Расіі. 11 сакавіка Вярхоўным Саветам Аўтаномнай Рэспублікі Крым і Севастопальскім гарадскім саветам была прынята Дэкларацыя аб незалежнасці. 16 сакавіка быў праведзены рэферэндум пра статус Крыма, на падставе вынікаў якога была ў аднабаковым парадку абвешчана незалежная Рэспубліка Крым, якая падпісала з Расіяй дагавор аб уваходжанні ў склад РФ.
Асобую пазіцыю заняў Меджліс крымскататарскага народа, прэтэндуючы на ролю прадстаўнічага органа крымскіх татараў. 21-23 лютага ён арганізаваў масавыя акцыі ў падтрымку новай украінскай улады, 26 лютага паспрабаваў арганізаваць захоп будынка крымскага парламента і перашкодзіць працы дэпутатаў, а 15 сакавіка заявіў аб непрызнанні рэферэндуму, «які праводзіцца з мэтай змяніць тэрытарыяльную прыналежнасць Крыма», легітымным і адпаведным міжнароднаму праву і Канстытуцыі Украіны. Меджліс заявіў, што «катэгарычна адпрэчвае любыя спробы вызначыць будучыню Крыма без свабоднага волевыяўлення крымскататарскага народа — карэннага народа Крыма» і што толькі крымскім татарам належыць права вырашаць, у якой дзяржаве жыць крымскататарскаму народу. Паводле пераканання Меджліса, «аднаўленне правоў крымскататарскага народа і рэалізацыя ім права на самавызначэнне на сваёй гістарычнай Радзіме павінны ажыццяўляцца ў складзе суверэннай і незалежнай Украінскай дзяржавы».
27 сакавіка 2014 года Генеральная Асамблея ААН прыняла рэзалюцыю пра сваю прыхільнасць тэрытарыяльнай цэласнасці Украіны ў яе міжнародна прызнаных граніцах, непрызнанне крымскага рэферэндуму і абгрунтаваных ім змяненняў статусу АР Крым і горада Севастопаля.
Міжнародная рэакцыя
Далучэнне Крыма да Расіі выклікала пераважна негатыўную міжнародную рэакцыю. Заходняя супольнасць («Вялікая сямёрка», дзяржавы-члены НАТА, Еўрасаюза, Савета Еўропы) расцаніла дзеянні Расіі як агрэсію, анексію ўкраінскай тэрыторыі, падрыў яе тэрытарыяльнай цэласнасці. Расія, у сваю чаргу, разглядае далучэнне Крыма як рэалізацыю правы мясцовага насельніцтва на самавызначэнне.
27 сакавіка 2014 г. Генеральная Асамблея ААН прыняла рэзалюцыю ў падтрымку тэрытарыяльнай цэласнасці Украіны, якая мае рэкамендацыйны характар і абвяшчае, што агульнакрымскі рэферэндум 16 сакавіка 2014 года не мае законнай сілы. З 193 дзяржаў-членаў ААН «за» прыняцце рэзалюцыі прагаласавалі 100 дзяржаў, «супраць» — 11 (Арменія, Беларусь, Балівія, Венесуэла, Куба, КНДР, Зімбабвэ, Нікарагуа, Расія, Сірыя, Судан ), устрымаліся — 58, не галасавалі — 24.
Карэопсіс
Віды гэтага роду часам ўключаюцца ў блізкі род таго ж сямейства, і наадварот, некаторыя сістэматыкі асобныя віды ваўчкоў уключаюць у склад роду.
Назва
Навуковая назва расліны ўтворана ад двух грэчаскіх слоў:, які азначае «клоп», і , у значэнні «від». Назва абрана ў сувязі са знешнім падабенствам пладоў на насякомых з падатраду блашчыцы.
Батанічнае апісанне
Карэнішчавыя расліны вышынёй ад 45 да 120 см.
Кветкі, як правіла, жоўтага колеру з зубчастымі бакамі.
Плады плоскія, дробныя і сухія сямянкі, падобныя на насякомых.
Распаўсюджанне
Дваццаць восем відаў родам з Паўночнай Амерыкі, астатнія — з Цэнтральнай і Паўднёвай Амерыкі.
Гаспадарчае значэнне і прымяненне
Каля трыццаці з сотні вядомых відаў вырошчваюць у культуры ў якасці дэкаратыўных раслін.
Мілаград (значэнні)
Назву Мілаград маюць:
IC 525
IC 525 — галактыка тыпу S0-a (спіральная галактыка) у сузор’і Гідра.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Рататуй (значэнні)
Рататуй, значэнні:
Беата Розенхейн
Беата Розенхейн (швед. Beata Rosenhane; 21 студзеня 1638, Норчэпінг — 1 чэрвеня 1674, Боксхальм) — шведская баранэса і пісьменніца. Яна была вядомай сваёй навукай і атрымала адукацыю, незвычайную для жанчыны сваёй эпохі, і як такая была прадметам даследаванняў.
Біяграфія
Беата Розенхейн была дачкой Беаты Спарэ і дыпламата барона Шэрынга Розенхейна. Як шведскі дыпламат, яе бацька неаднаразова знаходзіўся за мяжой, і, як мяркуюць, менавіта падчас яго візіту ў Парыж у Францыі ў эпоху прэцыўзнай літаратуры, калі ў Францыі была мода на адукацыю жанчын, ён вырашыў даць сваім дочкам аднолькавую адукацыю з сынамі, нешта ўнікальнае ў той час, па меншай меры, у Швецыі. У выніку яго дачкі лічацца самымі адукаванымі жанчынамі ў Швецыі XVII стагоддзя разам з каралевай Крысцінай. Гэта быў прыватны выпадак з Беатай, якая, відаць, была самай адоранай сярод сясцёр. Пачынаючы з сямі гадоў, яна рыхтавалася да рыторыкі шляхам размоў і напісання эсэ па розных прадметах, у якіх яна паралельна атрымлівала адукацыю. Яна таксама пісала вершы і набыла літаратурную рэпутацыю, хаця яе вершы не публікаваліся: «У яе быў рэдкі талент, шырокія веды і вялікая адукаванасць у літаратуры замежных краін, і яна сама спрабавала займацца паэзіяй, хаця ні адзін з яе твораў не надрукаваны». Яе вершы, а таксама пісьмовыя вучэбныя працы і кнігі захаваліся і з’яўляюцца аб’ектам даследавання.
Беата Розенхейн доўга адмаўлялася выходзіць замуж, хаця на яе, пасля смерці бацькі ў 1663 годзе, сям’я аказвала ціск. Яна патлумачыла, што бачыла, як шмат жаніхоў станавіліся мужамі і што яна не верыць ім, што яны здольны на каханне, якое можа даць жанчыне шчасце: яна лічыла, што шлюб павінен быць заснаваны на каханні і што мужчына, абраны яе сям’ёй, не яе густу не змог бы прайсці выпрабаванне і пакахаць яе. У рэшце рэшт, яна ўбачыла, што вымушана саступіць з-за альтэрнатывы стаць дзевай, якая была б нават менш незалежнай, чым у ролі жонкі. У адпаведнасці з сучасным грамадзянскім заканадаўствам незамужняя жанчына пажыццёва была пастаўлена пад апеку бліжэйшага сваяка-мужчыны, і хаця замужняя жанчына знаходзілася пад апекай мужа, яна атрымала законную паўналецце як удава. Перад шлюбам яна сказала брату, што здалася і пагадзілася выйсці замуж толькі таму, што, як старая дзева, у яе не было б сілы жыць адной і рабіць тое, што ёй уздумаецца, і што яна магла б гэта зрабіць толькі калі б яна нарадзілася мужчынай. Яна прызнала, што паміж выбарам жонкі і старой дзевы першая была лепшым з двух зол: «Вы, вядома, лічыце неабходным ўсвядоміць, што незамужняй жанчыне будзе нашмат горш, чым нешчаслівай замужняй жанчыне».
У 1671 годзе яна, нарэшце, выйшла замуж за палкоўніка барона Эрыка Рыбінга аф Зернава (1640—1675). Як было прынята ў шведскай знаці да канца 18 стагоддзя, пасля шлюбу яна захавала ўласнае імя. Яна памерла бяздзетнай ад ліхаманкі ў 1674 годзе. Яе брат, які не любіў яе мыслення, вырашыў, што яе незалежнасць была абумоўлена яе адукацыяй, і вырашыў, што яго ўласная дачка будзе выхоўвацца без адукацыі і стане жанчынай без волі.
759
759 — невысакосны год, пачаўся ў панядзелак. 759 год нашай эры, 759 год 1 тысячагоддзя, 59 год VIII стагоддзя, 9 год 6-га дзесяцігоддзя VIII стагоддзя, 10 год 750-х гадоў.
Allium stracheyi
Распаўсюджанне
Распаўсюджанне: Пакістан, Непал, паўночная Індыя.
Падзялёная
Падзялёная (, Подзелёная) — вёска ў Смаргонскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Каранёўскага сельсавета.
Свозкі
Свозкі (Свозки) — вёска ў Навадугінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Цёсаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
NGC 840
NGC 840 (іншыя абазначэнні — UGC 1664, MCG 1-6-49, ZWG 413.53, NPM1G +07.0065, PGC 8293) — спіральная галактыка з перамычкай (SBb) у сузор’і Кіт.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Дадлі Мур
Дадлі Мур (Dudley Moore, Dudley Stuart John Moore,, Лондан — , Плэйнфілд) — брытанскі камедыйны , і музыкант.
Узнагароды
У чэрвені 2001 года, калі акцёр практычна пакінуў кінематограф, ён атрымаў ганаровае званне Камандора Ордэна Брытанскай імперыі. Нягледзячы на пагаршэнне здароўя Мур, у інваліднай калясцы і маўклівы, з’явіўся на цырымоніі ў Букінгемскім палацы. Ордэн яму ўручаў прынц Чарлз.
Дадлі Мур мае сваю зорку № 7000 на Галівудскай алеі славы.
Паўшар’е
Паўшар'е — у стэрэаметрыі — палова шара.
У геаграфіі разлічаюць наступныя паўшар'і Зямлі:
У біялогіі разлічаюць наступныя паўшар'і галаўнога мозгу:
IC 526
IC 526 — галактыка тыпу S? (спіральная галактыка) у сузор’і Рак.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Спасылкі
IC 526
Дамадзедава
Насельніцтва 89,8 тыс. чалавек (2010).
У горадзе ёсць радыёклуб, краязнаўчы музей, у мікрараёне Белыя Слупы маецца Дзяржаўны фонд кінафільмаў РФ.
Блізу Дамадзедава — аэрапорт Дамадзедава.
Рудня (Азінскі сельсавет)
Да 20 мая 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Захарніцкага сельсавета.
Сакалова (Навадугінскі раён)
Сакалова (Соколово) — вёска ў Навадугінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Цёсаўскага сельскага паселішча.
Мары Фрыберг
Біяграфія
У 1883 годзе Мары Фрыберг прыцягнула ўвагу шведскай прэсы, калі, выступаючы ў Малым тэатры Стакгольма ў ролі нявесты ў п’есе «Бадзянні Шчасліўчыка Пера» Аўгуста Стрындберга, з’явілася на сцэне ў шлюбным вянку з асабістай манаграмай Оскара II. У газеце «Dagens Nyheter» быў апублікаваны артыкул, дзе сцвярджалася, што Фрыберг з двума сынамі жыве ў доме, які зняў для яе манарх, які таксама з’яўляецца бацькам гэтых двух хлопчыкаў.
У 1891 г. Мары Фрыберг выйшла замуж за французскага двараніна Паскаля д’Обербара, Віконта дэ Ферусака. Віконт усынавіў двух яе дзяцей. Аднак ужо вельмі хутка муж і жонка рассталіся, і ў 1893 годзе Мары выйшла замуж за Эдварда Лемана (1841—1922). Прыкладна ў той жа час эмігравала ў Францыю і жыла ў Парыжы. Пахавана ў Стакгольме разам са сваімі бацькамі.
Бортніцтва
Бортніцтва — лясное пчалярства, заснаванае на ўтрыманні пчол-баровак у штучных дуплах — борцях. Адзін з найбольш старадаўніх промыслаў. Пачатковая форма культурнага пчалярства.
Гісторыя
Развілося бортніцтва з дзікага пчалярства, калі чалавек выпадкова (збіральніцтва), а пазней свядома (паляванне за мёдам) знаходзіў пчаліныя гнёзды ў дуплах дрэваў, знішчаў агнём пчол і забіраў мёд. Станаўленне бортніцтва як промыслу адбылося ў I ст. н.э. Пераход да класічнай формы бортніцтва адбыўся са з’яўленнем жалезных прылад працы. На тэрыторыі Беларусі і ў суседніх раёнах было найбольш пашырана ў X—XVII ст., месцамі, асабліва на Палессі, захавалася да пачатку XX ст.
Найчасцей выкарыстоўвалі натуральныя борці — дуплы дрэў. Штучныя борці выдзёўбвалі ў тоўстых ствалах дрэў на вышыні ад 4 да 15 м. Пазней рабілі вуллі-калоды, якія прывязвалі да дрэва або ставілі на дашчаныя палаткі. Каб залучыць пчол, новыя борці ці вуллі з сярэдзіны акраплялі настоем духмяных траў або мёдам, у борці клалі воск ці пустыя соты. Для аховы ад драпежнікаў (куніц, асабліва мядзведзяў) майстравалі вакол дрэва памост з вострымі зубцамі, у дрэва забівалі нажы і інш. 3 развіццём земляробства і высечкай лясоў бортніцтва саступіла месца пасечнаму пчалярству. Блізкія да бортніцтва метады пчалярства існавалі ў многіх народаў свету, захаваліся ў асобных плямёнаў y малаабжытых раёнах Паўднёвай Амерыкі, Афрыкі, Паўднёвай Азіі.
NGC 841
NGC 841 (іншыя абазначэнні — UGC 1676, IRAS02082+3715, MCG 6-5-101, 5ZW 194, ZWG 522.131, KUG 0208+372, PGC 8372) — галактыка ў сузор’і Андрамеда.
Татарка (Навадугінскі раён)
Татарка (Татарка) — вёска ў Навадугінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Цёсаўскага сельскага паселішча.
NGC 841
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Бортніцтва
Гісторыя
Як самастойны від ляснога промыслу бортніцтва прайшло 3 этапы развіцця:
Свайго росквіту яно дасягнула ў X—XII ст. Яго ахоўвала звычаёвае, а пазней і «пісанае» права. Статут ВКЛ 1588 года, напрыклад, за крадзеж мёду з борцей прадугледжваў пакаранне ад штрафу да смяротнага прысуду. У сярэднія вякі бортнікі на Беларусі часта аб’ядноўваліся ў бортныя цэхі — карпаратыўна- прафесійныя аб’яднанні з шырокімі правамі самакіравання (вядомы з XIV ст.). У гарадах і мястэчках у такія цэхі аб’ядноўваліся бортнікі з мяшчан і дробнай шляхты. Вытворчая дзейнасць і побыт цэхаў рэгламентаваліся статутам, зацверджаным гарадской радай. Пры паступленні ў цэх бортнікі прымалі прысягу на адданасць, паслухмянства, захоўванне сакрэтаў і выкананне патрабаванняў бортнай юрысдыкцыі. Узначальвалі цэхі выбраныя на штогадовых агульных сходах бортны стараста, падсудак і пісар; пазней у кіраўніцтва ўваходзілі 2 лаўнікі, а падсудка замяніў гаёвы (суддзя). Кожны цэх меў свой статут, пячатку, скарбонку, пратэсу (харугву) з выявамі патрона пчалярства Іаана Златавуста, пчол і бортных рэалій. У час ваенных дзеянняў бортнікі выступалі ў складзе апалчэння пад сваёй цэхавай пратэсай (пячатка і пратэса віленскага бортнага цэха зберагаюцца ў саборы Пятра і Паўла ў Вільнюсе).
На працягу стагоддзяў бортніцтва задавальняла патрэбу ўсходніх славян у мёдзе і інш. прадуктах жыццядзейнасці пчол (воск, пропаліс), якія былі галоўнымі відамі экспарту. У пачатку XVI ст. толькі праз Полацкую чытную камору штогод вывозілі больш за 2 тыс. пудоў воску. У той час на Беларусі было больш за 1 млн. борцей, таварная прадукцыя якіх перавышала 0,5 млн. пудоў мёду штогод. 3 канца XVII ст. ў выніку масавых высечак лясоў на продаж, пад ворыва, для прамысловых мэт пачаўся заняпад бортніцтва. На Беларусі, асабліва на Палессі, бортніцтва існавала да пачатку XX ст.
Паступова бортніцтва замяняецца калодачным, а пасля вынаходніцтва Пятром Пракаповічам у 1814 г. рамавага вулля — рамавым пчалярствам. Па пераемнасці калоднае пчалярства ўспрыняло ранейшую назву і працяглы час называлася бортніцтвам. Абумоўлена гэта было тым, што выраб калодаў, спосаб догляду пчол, бортны інструмент і тэрміналогія засталіся ранейшымі. Розніца складаецца толькі ў адным: борць выдзёўбвалі ў жывым дрэве, калоду-борць — у спілаваным. Бортніцтва выпрацавала спецыфічныя прылады і прыстасаванні, якія без істотных змен, пад рознымі назвамі альбо ў іх варыянтах вядомы на ўсёй тэрыторыі краіны. Бортная тэрміналогія ў беларусаў, палякаў і ўкраінцаў не мае істотных адрозненняў. Гэта сведчыць пра тое, што бортніцтва ўзнікла ў перыяд агульнаславянскага моўнага адзінства.
Бортнікі
Бортнік (пчаляр) — чалавек, які займаецца бортніцтвам. Лакальныя назвы на Беларусі — барцялазы, вотчыны. Бортнікі рабілі новыя борці (дуплы ў дрэве) і засялялі іх пчоламі (бароўкамі), рыхтавалі прынаду для раёў, чысцілі борці, выбіралі мёд, ахоўвалі пчол ад неспрыяльнага надвор'я і шкоднікаў. Умельства бортніка перадавалася з пакалення ў пакаленне і ў шмат якіх сем'ях бортніцтва было спадчынным на працягу стагоддзяў.
Сучаснасць
Да XIX стагоддзя бортніцтва было найбольш распаўсюджаным відам пчалярства ва тэрыторыі колішняй Рэчы Паспалітай і Вялікага Княства Літоўскага. Нягледзячы на ​​развіццё тэхналогій, гэтая традыцыя добра захавалася ў сельскіх раёнах Паўднёва-Усходняй Беларусі і ў некаторых невялікіх абшчынах Падляшскага раёна Польшчы. Пачынаючы з 2014 года ў Аўгустове праводзіцца Barciowisko — спаборніцтва па вырабе вулляў-калод. У 2016 годзе ў Польшчы было некалькі чалавек, якія маглі назваць сябе носьбітамі традыцый (у спадчыну). Некалькі іх было ў Аўгустоўскай пушчы, а некалькі — у Белавежскай і Курпскай абласцях. Бортніцтва па-ранейшаму было часткай мясцовага фальклору, што знайшло адлюстраванне ў мясцовых святах і традыцыях, якія караняцца ў бортніцтве. 17 снежня 2020 года Міжурадавы камітэт па ахове нематэрыяльнай культурнай спадчыны ЮНЕСКА вырашыў уключыць сумесную намінацыю Беларусі і Польшчы «Культура бортніцтва» ў Рэпрэзентатыўны спіс нематэрыяльнай культурнай спадчыны чалавецтва.
Бараўскі сельсавет (Юрацішкаўскі раён)
Ба́раўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Юрацішкаўскага раёна Маладзечанскай вобласці. Цэнтр — вёска Барава.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Юрацішкаўскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. З 20 верасня 1944 года ў складзе Маладзечанскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад новаўтворанага Лелюкінскага сельсавета.
Перавессе (Смаргонскі раён)
Пераве́ссе (, Перевесье) — вёска ў Смаргонскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Каранёўскага сельсавета.
IC 527
IC 527 — галактыка тыпу SBc у сузор’і Рысь.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Спасылкі
IC 527
Раіса Станкевіч
Раіса Станкевіч (,, Генеральная акруга Беларусь, Рэйхскамісарыят Остланд (цяпер — Гродзенская вобласць, Беларусь) — беларуская грамадская дзяячка. Старшыня Задзіночання беларуска-амерыканскай моладзі.
Біяграфія
Дачка Зінаіды і Станіслава Станкевічаў. Выехала з Беларусі разам з бацькамі ў 1944 годзе. Жыла ў Мюнхене, дзе вучылася ў нямецкай школе. У 1958 годзе пераехала ў ЗША, жыве ў Нью-Ёрку. Была выхавальніцай у беларускім дзіцячым садку. У 1973 годзе скончыла прыватны каталіцкі Універсітэт Св. Яна ў Нью-Ёрку са ступенню магістра біяхіміі. Шмат гадоў працавала ў даследчай лабараторыі Слоўн-Катэрынскага цэнтра вывучэння раку ў Нью-Ёрку. З 1970 года належала да Беларуска-амерыканскага рэспубліканскага клуба.
У 1987 годзе скончыла факультэт русістыкі Хантэрскага каледжа Гарадскога ўніверсітэта Нью-Ёрка, абараніўшы магістэрскую дысертацыю на тэму, прысвечаную гісторыі Беларусі пачатку XX ст. З 1988 года член Рады Беларускай Народнай Рэспублікі. З'яўлялася членам Беларуска-амерыканскага задзіночання, уваходзіла ў Галоўную ўправу і кіраўніцтва Нью-Ёркскага аддзела арганізацыі. Прымала ўдзел у якасці госця на 3-й сустрэчы беларусаў Аўстраліі (5—9 студзеня 1979 года; Адэлаіда).
Уваходзіла ў рэдкалегію газеты «Беларус», была старшынёй рэдкалегіі часопіса «Беларуская моладзь».
Член Адміністрацыйнага камітэта Фундацыі імя І. Любачкі.
Чэрап
Чэрап (cranium) — касцяная частка галавы ў пазваночных жывёл, касцяны каркас галавы, які абараняе яе ад пашкоджанняў і служыць месцам прымацавання яе мяккіх тканак.
Стадыі развіцця
У працэсе свайго фарміравання чэрап праходзіць тры стадыі — злучальнаткавую, храстковую і касцяную.
Структура
Чэрап складаецца з двух аддзелаў: вісцаральная (тваравага) і мазгавога (чэрапная каробка). Прычым у чалавека, у адрозненне ад жывёл, мазгавы чэрап значна пераважае над тваравым. Усе косткі чэрапа, акрамя ніжняй сківіцы, злучаныя нерухомым злучэннем.
(243) Іда
(243) Іда (Ida) — невялікі астэроід галоўнага пояса. Адкрыты 29 верасня 1884 года аўстрыйскім астраномам Іаганам Палізам і названы ў гонар німфы Іды — персанажа старажытнагрэчаскай міфалогіі.
Як і ўсе астэроіды галоўнага пояса, Іда знаходзіцца на арбіце паміж Марсам і Юпітэрам, яе арбітальны перыяд складае 4,84 гады, а перыяд абарачэння — 4,63 гадзіны. Іда мае няправільную выцягнутую форму з сярэднім дыяметрам 32 км.
28 жніўня 1993 года аўтаматычнай міжпланетнай станцыяй «Галілеа» быў адкрыты спадарожнік астэроіда, які атрымаў назву Дактыль. Спадарожнік мае дыяметр 1,4 км.
Целіцы (Навадугінскі раён)
Целіцы (Телицы) — вёска ў Навадугінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Цёсаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Дуброва (Курганскі сельсавет)
Дубро́ва (, Дуброва) — вёска ў Смалявіцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Курганскага сельсавета.
Да 10 лютага 1977 года вёска ўваходзіла ў склад Верхменскага сельсавета.
Бічыніка
Бічыніка (Bicinicco) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Фрыўлі-Венецыя-Джулія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Удзінэ.
Насельніцтва складае 1911 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 122 чал./км². Займае плошчу 15 км². Паштовы індэкс — 33050. Тэлефонны код — 0432.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Вонічы (станцыя)
Во́нічы (, Воничи)  — станцыя Магілёўскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Клічаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Размешчана ў вёсцы Вонічы; на лініі Асіповічы I — Магілёў II, паміж прыпыначным пунктам Суша і прыпыначным пунктам Развадава.
Свята-Мікалаеўская царква (Быдгашч)
Свята-Мікалаеўская царква  — парафіяльная праваслаўная царква ў Быдгашчы. Яна належыць да Куяўска-Паморскага благачынія Лодзінска-Пазнаньскай епархіі Польскай Аўтакефальнай Праваслаўнай Царквы.
Гісторыя
У чэрвені 1980 года горад Быдгашч пасіціў епіскап Сава, які абмяркоўваў з уладамі горада праблемы будаўніцтва або прыстасавання будынка пад храм. У лістападзе 1981 года парафія атрымала гістарычны будынак, размешчаны па адрасе вуліцы Новы Рынак, 5. Будынак быў пабудаваны ў 1870 годзе, з 1945 года выкарыстовываўся як склад.
Усадзішча (Навадугінскі раён)
Усадзішча (Усадище) — вёска ў Навадугінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Цёсаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Заходняе паўшар’е
Заходняе паўшар'е — паўшар'е Зямлі, размешчанае на захад ад Грынвіцкага мерыдыяна і на ўсход ад 180-га мерыдыяна. Мерыдыяны заходняга паўшар'я пазначаюцца мерыдыянам заходняй даўгаты. Да заходняга паўшар'я адносіцца частка Еўропы размешчаная на захад ад Лондана, частка Афрыкі, Атлантычны акіян, Амерыка і вялікая частка Ціхага акіяна.
Сяльцо Белае
Сяльцо́ Бе́лае (, Сельцо Белое) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Азінскага сельсавета.
Да 10 кастрычніка 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Адамоўскага сельсавета.
Нерскае пласкагор’е
Пласкагор’е знаходзіцца на паўночным усходзе Сібіры. З паўночнага ўсходу абмежавана хрыбтом Чэрскага, з паўднёвага ўсходу — Верхнекалымскім нагор’ем, з паўднёвага захаду — хрыбтом Сарычава. Даўжыня ў напрамку з поўначы на поўдзень складае амаль 130 км, з захаду на ўсход — 50—70 км. Пераважаюць вышыні ў 700—1500 м. Найбольшая вышыня дасягае 2077 м (гара Хуламрын). Складзена з пясчанікаў, алеўралітаў і гліністых сланцаў. Паўсюдна вечная мерзлата. Расліннасць у ніжняй частцы схілаў — рэдкія лістоўнічныя лясы, зараснікі кедравага сланіку, хмызняковай вольхі, вышэй 1100—1200 м — горная тундра. На паўднёвых схілах пласкагор’я сустракаецца стэпавая расліннасць.
NGC 842
NGC 842 (іншыя абазначэнні — MCG −1-6-55, PGC 8258) — лінзападобная галактыка (S0) у сузор’і Кіт.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Дэмі Мур
Дэмі Мур (Demi Moore; народжаная Дэметра Джын Гайнс (Demetria Gene Guynes), у цяперашні час Дэмі Кутчэр; 11 лістапада 1962, Розуэл, штат Нью-Мексіка, ЗША) — амерыканская актрыса. Пасля некалькіх малаважных роляў у кіно, а таксама здымак у тэлесерыяле «Галоўны шпіталь» у 1982—1983 гадах, яна дасягнула вялікіх поспехаў у фільмах «Агні святога Эльма» (1985), а ў пачатку 1990-х гадоў стала адной з самых высокааплатных актрыс у Галівудзе, зняўшыся ў фільмах «Прывід» (1990), «Некалькі добрых хлопцаў» (1992), «Непрыстойныя прапановы» (1993) і «Выкрыццё» (1994).
Воранава (прыпыначны пункт)
Во́ранава (, Вороново)  — прыпыначны пункт Баранавіцкага аддзялення Беларускай чыгункі ў Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Размешчаны ў пасёлку гарадскога тыпу Воранава; на лініі Вільнюс — Ліда, паміж п.п. і ст. .
Квантунская армія
— галоўная, самая шматлікая і магутная групоўка сухапутных войскаў Імператарскіх узброеных сіл Японіі ў гады Другой сусветнай вайны. Была цалкам разгромлена савецкай Чырвонай арміяй у час савецка-японскай вайны
Гісторыя
Сфарміравана ў 1931 годзе на базе гарнізона Квантунскай вобласці (на паўднёва-заходнім ускрайку Ляадунскага паўвострава — Квантунскім паўвостраве, права на выкарыстанне якога Японія атрымала па ўмовах Портсмуцкага мірнага дагавора 1905 года пасля паражэння Расіі ў Руска-японскай вайне) з мэтай падрыхтоўкі агрэсіі супраць Кітая, СССР і Манголіі.
18 верасня 1931 года Квантунская армія атакавала Кітай і да пачатку 1932 года акупавала яго паўночна-ўсходнюю частку — Маньчжурыю, пасля чаго ажыццяўляла ваенную падтрымку створанай 9 сакавіка 1932 года марыянетачнай дзяржавы Маньчжоу-го: уварвалася ў кітайскую правінцыю Жэхэ і дайшла да Вялікай сцяны.
У 1936 годзе пры штабе Квантунскай арміі быў створаны атрад «Асана» (узброенае падраздзяленне з белаэмігрантаў, якія прайшлі ваенную падрыхтоўку, пад камандаваннем японскага палкоўніка Асано, прызначаны для ўдзелу ў распараджэнні разведвальна-дыверсійнай дзейнасці і ваенных дзеянняў супраць СССР). У наступны час, колькасць атрада «Асана» была павялічана да пяці рот. Акрамя таго, у 1936 годзе начальнік штаба Квантунскай арміі генерал Акамура выклікаў да сябе атамана Р. М. Сямёнава, якому даручыў весці разведку ў Забайкаллі і МНР, а таксама пачаць ваенную падрыхтоўку манголаў, якія былі ў распараджэнні.
Квантунская армія стала ўзорным злучэннем і выконвала ролю базы падрыхтоўкі сухапутных сіл, якія час ад часу перакідаліся на іншыя ўчасткі. Служба ў Квантунскай арміі не толькі лічылася ганаровай, але фактычна з’яўлялася гарантыяй паспяховай кар’еры афіцэраў, якія імкнуліся атрымаць камандныя пасады.
Улетку 1938 войскі Квантунскай арміі ўварваліся ў межы СССР каля возера Хасан, у 1939 была арганізавана найбуйнейшая ваенная правакацыя супраць Савецкага Саюза і МНР на рацэ Халхін-Гол.
У 1941 годзе, пасля пачатку Вялікай Айчыннай вайны, Квантунская армія згодна з зацверджаным японскім камандаваннем планам «Кантакуэн» разгарнулася на маньчжурскай граніцы і ў Карэі, чакаючы зручнага моманту для пачатку баявых дзеянняў супраць СССР у залежнасці ад сітуацыі на савецка-германскім фронце. У 1941—1943 гадах у Маньчжурыі і Карэі размяшчаліся 15-16 японскіх дывізій агульнай колькасцю каля 700 тысяч чалавек. Групоўка Савецкіх войскаў, якая супрацьстаяла ім, складала ад 32 (703.714 чал., 22.06.1941) да 49,5 (1.446.012 чал, 01.07.1942) разліковых дывізій.
Да 9 жніўня 1945 года Квантунская армія мела ў сваім складзе: 1-ы фронт (3-я і 5-я арміі), 3-і фронт (30-я і 44-я арміі), 17-ы фронт (34-я і 59-я арміі), асобную 4-ю армію, 2-ю і 5-ю паветраныя арміі і Сунгарыйскую ваенную флатылію. Акрамя таго, ёй былі аператыўна падпарадкаваны армія Маньчжоу-го, армія Мэнцзяна (пад камандаваннем князя Дэ Вана) і Суюаньская армейская група.