cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Прывальні
Пры́вальні (, Привальни) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Стадолішчанскага сельсавета.
Да 22 снежня 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Вярэцкага сельсавета.
Лебеднікі
Лебеднікі́ (, Лебедники) — вёска ў Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Доцішскага сельсавета.
Панас Мірны
Пана́с Мі́рны (Панас Мирний) сапраўднае імя Афанасій Якаўлевіч Рудчанка (Панас Якович Рудченко;, Міргарад — , Палтава) — украінскі пісьменнік, драматург, грамадскі дзеяч.
Біяграфія
Нарадзіўся ў сям’і бухгалтара павятовага скарбніцтва ў Міргарадзе Палтаўскай губерні. У сям’і трымаліся патрыярхальных звычаяў, вялі натуральную гаспадарка, шмат працавалі, не грэбавалі сялянамі, хатняй прыслугай, не адгароджвалі ад іх сваіх дзяцей.
Рыгор Саламонавіч Гарфункін
Рыгор Саламонавіч Гарфункін (сапр. прозвішча Гарфункель;, г. п.  — ) — разведчык, Герой Савецкага Саюза.
Любянцы
Любя́нцы (, Любянцы) — вёска ў Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Доцішскага сельсавета.
Кашпэрыўка (Бараніўскі раён)
Кашпэрыўка (Ка́шперівка) — вёска ў Бараніўскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Бараніўскай гарадской абшчыны.
Рыгор Саламонавіч Гарфункін
Біяграфія
Сапраўднае прозвішча Гарфункель. Нарадзіўся 6 жніўня 1920 года ў мястэчку Віцебскага павета Віцебскай губерні, цяпер гарадскі пасёлак Янавічы  Віцебскай вобласці.
З 1936 па 1940 працаваў токарам на віцебскім іголкавым заводзе (цяпер Віцебскі прыборабудаўнічы завод).
Быў прызваны ў войска ў першыя дні вайны, удзельнічаў у абароне Ленінграда. Пасля цяжкага ранення і лячэння ў 1943 годзе трапіў на Варонежскі фронт, дзе стаў разведчыкам ўзвода 183-й танкавай брыгады.
Подзвіг
22 верасня 1943 года брыгада першая падышла да Дняпра на поўдзень ад Кіева. Група разведчыкаў з шасці чалавек, у якую ўваходзіў Гарфункін, атрымала заданне пераправіцца на заходні бераг Дняпра і правесці разведку. Заданне даваў будучы маршал Савецкага Саюза К. С. Маскаленка.
Група пераправілася праз Дняпро ля в. Яшнікі Пераяслаў-Хмяльніцкага раёна, робячы разведку ўмацаванняў праціўніка і вызначыўшы яго агнявыя кропкі. Пасля таго, як група была выяўленая, па ёй адкрылі агонь. Гарфункін застаўся прыкрываць адыход таварышаў, пасля чаго стаў пераплываць Дняпро і быў забіты варожай куляй на сярэдзіне ракі.
10 студзеня 1944 года Гарфункіну было пасмяротна прысвоена званне Героя Савецкага Саюза.
Памяць
У Янавічах і Віцебску яго імем названы вуліцы. Ля прахадной Віцебскага прыборабудаўнічага завода ў 1979 годзе ўстаноўлена мемарыяльная дошка ў яго гонар, а на тэрыторыі завода ўсталяваны помнік.
Мацюнцы
Мацю́нцы (, Матюнцы) — вёска ў Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Доцішскага сельсавета.
Юр’евічы
Ю́р'евічы (, Юрьевичи) — вёска ў Клімавіцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Мілаславіцкага сельсавета.
Пшанічана
Пшані́чана (, Пшеничено) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Стадолішчанскага сельсавета.
Цітаўка (Клімавіцкі раён)
Ці́таўка (, Титовка) — вёска ў Клімавіцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Мілаславіцкага сельсавета.
Лісавэ (Бараніўскі раён)
Лісавэ (Лі́сове) — вёска ў Бараніўскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Бараніўскай АТГ.
Уладзімір Уладзіміравіч Кожух
Уладзімір Уладзіміравіч Кожух (,, Брэсцкая вобласць — ) — беларускі мастак.
Біяграфія
Вучыўся ў Мінскім мастацкім вучылішчы імя А. К. Глебава, на аддзяленні станковага жывапісу Беларускага дзяржаўнага тэатральна-мастацкага інстытута, праходзіў стажыроўку ў творчых майстэрнях у г. Мінску. З 1985 года — член Беларускага саюза мастакоў.
Творчасць
Увасабленне сіл прыроды — асноўны змястоўны матыў жывапісных работ Уладзіміра Кожуха. У яго карцінах зварот да архаічных пластоў этнічнай культуры беларусаў носіць рамантычны характар. За серыю работ «Чарнобыля чорная быль» прысуджана прэмія прафсаюзаў Рэспублікі Беларусь.
Маркіўка (Бараніўскі раён)
Маркіўка (Маркі́вка) — вёска ў Бараніўскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Бараніўскай гарадской абшчыны.
Седуны
Седуны́ (, Седуны) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Стадолішчанскага сельсавета.
Мыраслаўль
Мыраслаўль (Миросла́вль) — вёска ў Бараніўскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Бараніўскай гарадской абшчыны.
Навасады (Доцішскі сельсавет)
Наваса́ды (, Новосады) — вёска ў Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Доцішскага сельсавета.
Каралеўства Ірак
Каралеўства Ірак (المملكة العراقية) — іракская дзяржава ў перыяд дзеяння і пасля заканчэння мандата, выдадзенага Вялікабрытаніі ў 1920 Лігай Нацый. Каралеўства было абвешчана ў 1921 годзе. Праз 11 гадоў дзеянне мандата было спынена, аднак каралеўства праіснавала да 1958 года, калі быў ажыццёўлены ваенны пераварот пад камандаваннем Абдэля Касема.
Гісторыя
Каралеўства Ірак было створана ў жніўні 1921. Першым каралём Ірака стаў Фейсал I, які атрымаў шырокую вядомасць падчас вялікага арабскага паўстання і праяўляў лаяльнасць да брытанцаў. У наступным яму ўдалося значна вызваліцца ад брытанскай апекі, і ў 1932 дамагчыся незалежнасці для Каралеўства Ірак. Адразу пасля гэтага ірацкі ўрад абвясціў Кувейт сваёй падведамнай тэрыторыяй, як гэта было на працягу стагоддзяў да ўварвання імперыялістычных сіл Вялікабрытаніі.
Пасля смерці Фейсала I манархію ўзначаліў яго сын Газі I, які правіў Іракам да 1939. У гэты перыяд у краіне шырыліся апазіцыйныя і нацыяналістычныя рухі. Так, у перыяд з 1936 па 1941 іракская армія паслядоўна ажыццявіла пяць спробаў дзяржаўнага перавароту. Падчас апошняй з іх да ўлады прыйшоў пранацысцкі настроены Рашыд Алі аль-Гайлані, які ўсталяваў рэгентства над непаўналетнім каралём Фейсалам II. Паколькі Рашыд Алі аль-Гайлані заявіў аб скасаванні дамоўленасцяў з Вялікабрытаніяй, брытанская армія высунула 2 мая 1941 ультыматум аб вызваленні тэрыторый ваенных баз. Англа-іракская вайна доўжылася да 30 мая і скончылася паразай іракцаў.
Рэвалюцыя 1958 года
Манархія праіснавала да 1958. У выніку рэвалюцыі 14 ліпеня да ўлады прыйшоў Абдэль Керым Касем. Кароль Фейсал II, яго сям'я і сябры ўрада былі расстраляныя. Пасля абвяшчэння рэспублікі Ірак разарваў адносіны па Багдадскаму пакту і наладзіў сяброўскія сувязі з Савецкім Саюзам.
Млыны (Бараніўскі раён)
Млыны (Млини́) — вёска ў Бараніўскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Бараніўскай гарадской абшчыны.
НФЛ у сезоне 1959
Выніковая табліца
В = Выйгрыш, П = Паражэнне, Н = Нічыя, % = Адсотак перамог, АН = Ачкі набраныя, АП = Ачкі прапушчаныя''
Заўвага: Да 1972 года, нічыі ў турнірных табліцах не ўлічваліся.
Якімавічы (Клімавіцкі раён)
Які́мавічы (, Якимовичи) — вёска ў Клімавіцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Мілаславіцкага сельсавета.
Павіланцы (Доцішскі сельсавет)
Павіла́нцы (, Повиланцы) — вёска ў Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Доцішскага сельсавета.
Васькоўка (Клімавіцкі раён)
Васько́ўка (, Васьковка) — вёска ў Клімавіцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Родненскага сельсавета.
Да 21 снежня 2011 года вёска ўваходзіла ў склад Родненскага сельсавета, да 2 чэрвеня 2023 года — у склад Галіцкага сельсавета.
Азэранка (Бараніўскі раён)
Азэранка (Озеря́нка) — вёска ў Бараніўскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Бараніўскай гарадской абшчыны.
Конькі
Ко́нькі (, Коньки) — аграгарадок у Ляхавіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Адміністрацыйны цэнтр Конькаўскага сельсавета. За 5 кіламетраў на паўночны захад ад г.Ляхавічы, 227 кіламетраў ад Брэста, 2 кіламетры ад чыгуначнай станцыі Федзюкі.
З 1987 года цэнтр сельсавета.
Грышын (Клімавіцкі раён)
Грышы́н (, Гришин) — вёска ў Клімавіцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Родненскага сельсавета.
Стаі (Гарадоцкі раён)
Ста́і (, Стаи) — былая вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіла ў склад Стадолішчанскага сельсавета.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Вярэцкага сельсавета.
Ліквідавана ў 2012 годзе.
Астражок (Жытомірская вобласць)
Астражок (Острожо́к) — вёска ў Бараніўскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Бараніўскай гарадской абшчыны.
Кончыцкае возера
Ко́нчыцкае  — возера ў Беларусі, у Пінскім раёне Брэсцкай вобласці, у басейне ракі Піна, за 18 км на паўднёвы захад ад Пінска, каля вёскі Кончыцы.
Плошча паверхні 0,51 км². Найбольшая глыбіня 8,3 м. Даўжыня 1,17 км. Найбольшая шырыня 0,7 км, Даўжыня берагавой лініі 3,05 км. Схілы катлавіны вышынёй да 2 м, разараныя, на захадзе і ўсходзе пад хмызняком. Берагі ўчасткамі забалочаныя. Злучана каналам з ракой Піна.
Рагачыў (Бараніўскі раён)
Рагачыў (Рогачі́в) — вёска ў Бараніўскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Бараніўскай гарадской абшчыны.
Парадунь
Пара́дунь (, Порадунь) — вёска ў Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Доцішскага сельсавета.
Сэрэдня (Бараніўскі раён)
Сэрэдня (Середня́) — вёска ў Бараніўскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Бараніўскай гарадской абшчыны.
Стырыкі
Сты́рыкі (, Стырики) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Стадолішчанскага сельсавета.
Заходы (Клімавіцкі раён)
Захо́ды (, Заходы) — вёска ў Клімавіцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Родненскага сельсавета.
Да 21 снежня 2011 года вёска ўваходзіла ў склад Родненскага сельсавета, да 2 чэрвеня 2023 года — у склад Галіцкага сельсавета.
Сытыска
Сытыска (Си́тисько) — вёска ў Бараніўскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Бараніўскай гарадской абшчыны.
НФЛ у сезоне 1960
Cезон 1960 года стаў 41-ым сезонам Нацыянальнай футбольнай лігі (NFL). Скочыўся перамогай «Філадэльфія Іглз» у чэмпіёнскай гульні НФЛ над «Грын-Бей Пэкерс».
Выніковая табліца
В = Выйгрыш, П = Паражэнне, Н = Нічыя, % = Адсотак перамог, АН = Ачкі набраныя, АП = Ачкі прапушчаныя''
Заўвага: Да 1972 года, нічыі ў турнірных табліцах не ўлічваліся.
Сяло (Гарадоцкі раён)
Сяло́ (, Село) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Стадолішчанскага сельсавета.
Да 2004 года ўваходзіла ў склад Вярэцкага сельсавета.
Брусельскі сабор
Сабор Святых Міхаіла і Гудулы (Cathédrale Saints-Michel-et-Gudule de Bruxelles, Kathedraal van Sint-Michiel en Sint-Goedele, Cathedralis Sancti Michaelis et Gudulae Bruxellis) — сабор у Бруселі, у Бельгіі. Адзін з найяскравых прадстаўнікоў гатычнай архітэктуры.
Гісторыя
Ламберт II (Lambert II van Leuven), граф Лёвена, у 1047 годзе перавёз мошчы святой Гудулы ў царкву Святога Міхаіла і заснаваў капітул пры ёй. Пасля гэтага замацавалася назва «царква Святых Міхаіла і Гудулы», якая пасля развілася ў «Сабор Святых Міхаіла і Гудулы». Святыя гэтага сабора таксама з’яўляюцца святымі заступнікамі сталіцы Бельгіі. У 1200 годзе Генрых I Брабанцкі арганізаваў рэстаўрацыю храма, а ў 1226 годзе Генрых II Брабанцкі вырашыў змяніць стыль пабудовы на гатычны, працы па будаўніцтве хораў працягваліся з 1226 па 1276 гады. Да 1450 года будаўніцтва фасада галоўным чынам было завершана, а да 1485 года скончана і ўнутранае аздабленне.
У 1983—1999 гадах праводзіліся рэстаўрацыйныя працы. У 1995 годзе сабор наведаў Ян Павел II. У 1999 годзе ў саборы адбыўся шлюб герцага Брабанцкага Філіпа і герцагіні Брабанцкай Мацільды, а ў 2003 годзе -прынца Ларана Бельгійскага і прынцэсы Клер Коамбс.
Архітэктура
Даўжыня сабора складае 114 метраў. Экстэр'ер будынка ўяўляе сабой сіметрычную гатычную кампазіцыю з дзвюма вежамі. Унутры кожнай вежы ёсць доўгія лесвіцы, якія выходзяць на тэрасу вышынёй 64 метра.
Галоўны фасад сабора мае чатыры ўваходы з трыма спічастымі парталамі і скульптурамі святых над імі. Ён быў пабудаваны архітэктарам Янам ван Рэйсбрукам, аўтарам брусельскай ратушы. Дзверы ўпрыгожаны каванымі рэльефамі. Над цэнтральным уваходам змешчаны велізарны вітраж.
Інтэр’ер
У саборы знаходзяцца каштоўныя вітражы, створаныя ў XVI стагоддзі Янам Хакам, XVIII і XIX стагоддзі Жанам-Баптыстам Капраньерам. Неф сабора ўпрыгожаны калонамі з ажурнымі капітэлямі і статуямі святых, лавы ў ім маюць цёмнакарычневы адценне, якое кантрастуе са светлай залай. У саборы маецца арган. У саборы таксама знаходзіцца маўзалей бельгійскага нацыянальнага героя Фрэдэрыка дэ Меродэ (Frédéric de Mérode).
Пётр Васілевіч Конюх
Пётр Васілевіч Конюх (,, цяпер Карэліцкі раён, Гродзенская вобласць — ) — вядомы беларускі оперны спявак, бас.
Біяграфія
Да вайны працаваў у Баранавічах. У 1938 годзе скончыў сельскагаспадарчыя курсы ў Вілейцы.
У 1941 знаходзіўся ў Ржэве на льнаводчых курсах, дзе і заспела яго вайна. Падчас Другой сусветнай вайны ваяваў з нацызмам у другім польскім корпусе генерала Андэрса на поўначы Афрыцы і на поўдні Еўропы. Удзельнічаў у бітве пры Монтэ-Касіна (1944) і быў сур'ёзна паранены ў сцягно, узнагароджаны ордэнамі Італіі, памятным Крыжам «За Монтэ Касіна».
Застаўся ў Італіі, бо ў 1945 годзе атрымаў ваенную стыпендыю на навучанне ў Акадэміі мастацтваў. Скончыў Рымскую акадэмію мастацтваў з двума дыпломамі: спявак і маэстра. Спяваў у операх усяго свету сольна і ў якасці саліста хору, выконваў класічныя творы і народныя песні на беларускай, італьянскай, польскай, французскай, англійскай, нямецкай, рускай і ўкраінскай мовах.
У 1950 годзе пераехаў у ЗША, выступаў з канцэртамі і пачаў выкладаць вакал, класічную і народную музыку. Працягваў выконваць беларускія песні (на думку сучаснікаў, асабліва добра ў яго выходзіла песня «Палыночак»).
У 1957 годзе перамог на Міжнародным конкурсе вакалістаў у Рыме. Выкладаў спевы ва ўласных школах у Гамбургу і Нью-Ёрку. Дапамагаў ставіць голас беларускаму спеваку Данчыку.
У 1958 годзе Конюх быў запрошаны ў хор данскіх казакоў Сяргея Жарава. На працягу 27 гадоў працы ў гэтым калектыве, спяваў і беларускія песні, некаторыя з якіх былі запісаны на пласцінкі, у тым ліку і «Магутны Божа». У 1975 годзе наведаў Беларусь. Сябраваў з Рыгорам Шырмай, Янкам Брылём, А. Бажко.
Памёр 14 чэрвеня 1994 г. Пахаваны на беларускіх могілках у Іст-Брасуіку, штат Нью-Джэрсі, ЗША.
У 2009 годзе на кінастудыі «Беларусьфільм» быў зняты дакументальны фільм пра спевака.
Улішыцы
Улі́шыцы (, Улишицы) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Стадолішчанскага сельсавета.
Смолка (Жытомірская вобласць)
Смолка (Смолка) — вёска ў Бараніўскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Бараніўскай гарадской абшчыны.
Копыскі раён
Ко́пыскі раён — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка БССР у 1924—1931 гадах. Цэнтр — мястэчка Копысь.
Раён утвораны 17 ліпеня 1924 года ў складзе Аршанскай акругі БССР. 20 жніўня 1924 года падзелены на 9 сельсаветаў: Александрыйскі, Дубраўскі, Зубаўскі, Копыскі, Маслакоўскі, Мікіцініцкі, Славенскі (Вялікаславенскі), Старасельскі, Якаўлевіцкі. 24 верасня 1926 года Копыскі сельсавет скасаваны. Пасля скасавання акруговага падзелу 26 ліпеня 1930 года раён у прамым падпарадкаванні БССР. 8 ліпеня 1931 года раён скасаваны: Маслакоўскі сельсавет перададзены Горацкаму раёну; Дубраўскі, Зубаўскі і Якаўлевіцкі сельсаветы — Аршанскаму раёну; Старасельскі сельсавет — Талачынскаму раёну; Александрыйскі, Мікіцініцкі і Славенскі (Вялікаславенскі) сельсаветы — Шклоўскаму раёну. 25 ліпеня 1931 года мястэчка Копысь перададзена Аршанскаму раёну.
Грабоўскі
Грабоўскі (Grabowski, Grabowski, Грабовський) — прозвішча польскага паходжання.
Казусёўка
Казусёўка (, Казусёвка) — вёска ў Клімавіцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Родненскага сельсавета.
Гісторыя
Да 21 снежня 2011 года вёска ўваходзіла ў склад Родненскага сельсавета, да 2 чэрвеня 2023 года — у склад Галіцкага сельсавета.
Радзюнцы
Радзю́нцы (, Радюнцы) — вёска ў Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Доцішскага сельсавета.
Крупня (Клімавіцкі раён)
Кру́пня (, Крупня) — вёска ў Клімавіцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Родненскага сельсавета.
Фралова (Гарадоцкі раён)
Фрало́ва (, Фролово) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Стадолішчанскага сельсавета.
Стара Гута
Стара Гута (Стара Гу́та) — вёска ў Бараніўскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Бараніўскай гарадской абшчыны.
Роўбішкі
Ро́ўбішкі (, Ровбишки) — вёска ў Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Доцішскага сельсавета.
Геаграфія
За 2,3 км на паўднёвы захад ад вёскі знаходзіцца Раўбішкаўскае радовішча пясчана-жвіровага матэрыялу. Лінзападобны паклад звязаны з канцова-марэннымі адкладамі, ва ўскрышы пяскі, супескі, суглінкі.
Корня
Ко́рня — возера ў Браслаўскім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Густатка, за 18 кіламетраў на паўднёвы ўсход ад горада Браслаў, каля вёскі Кіслаўшчына.
У возеры водзяцца шчупак звычайны, акунь, плотка, краснапёрка, лінь, карась, джгір і іншыя віды рыб.
Целяшова
Целяшо́ва (, Телешово) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Стадолішчанскага сельсавета.
Катаеў
Катаеў — прозвішча.
Луіс дэ Маралес
Луіс дэ Маралес (Luis de Morales;,  — , ) — іспанскі мастак, адзін з самых яскравых прадстаўнікоў іспанскага маньерызму, старэйшы сучаснік Эль Грэка.
Біяграфія
Біяграфія майстра шмат у чым меркаваная. Спецыялісты спрачаюцца аб месцы яго нараджэння (Бадахос або Севілья), Аб тым, дзе ён сфармаваўся як мастак, і называюць Севілью, Партугалію і Мілан.
Творчасць
Адчуў уплыў Рафаэля, Педра дэ Кампанья і мастакоў ламбардскай школы, за сваё мастацтва і прыхільнасць святым сюжэтам быў празваны сучаснікамі «Чароўным Маралесам».
Творы
Сярод твораў Маралеса — «Маці Божая з птушачкай» (1546, прыватны збор, Мадрыд), сцэны з жыцця Хрыста ў алтары, (правінцыя Касерэс; 1563—1568), «Маці Божая з дзіцем і Янам Хрысціцелем» (1564—1566, Нацыянальны музей старадаўняга мастацтва, Лісабон), «Святое сямейства» (1560-я гады, , Нью-Ёрк), «Маці Божая з дзіцем» (каля 1570, Прада), «Маці Божая Журботная» (Эрмітаж), «Малітва Святога Францыска Асізскага».
Суемці
Суемці (Су́ємці) — вёска ў Бараніўскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Бараніўскай гарадской абшчыны.
Леанполле (Клімавіцкі раён)
Леанпо́лле (, Леонполье) — вёска ў Клімавіцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Родненскага сельсавета.
Назва
Гістарычная назва вёскі — Душылаўка. У савецкі час назву змянілі на Ляво́нава По́ле ці Леванпо́лле/Леанпо́лле.
!T.O.O.H.!
!! (акронім ад The Obliteration Of Humanity — «Забыццё чалавечнасці») — чэшскі музычны калектыў, сфарміраваны ў 1990 годзе. Іх лірыка першапачаткова факусавалася на гвалце і крыві, а пазней — вакол палітыкі і палітычных пытанняў.
Група першапачаткова насіла імя Devastator (англ. «спусташальнік, руйнавальнік»), якое было зменена ў 1993 годзе. Гурт распаўся хутка пасля заканчэння запісу альбома «Rad a Trest» з-за фінансавых праблем, выкліканых разрывам кантракта з Earache Records, якая адклікала альбом з продажу праз два месяцы пасля выпуску.
Маскогі (мова)
Маскогі (саманазва Mvskoke), таксама крыкская мова —– індзейская мова ў Паўночнай Амерыцы, родная мова народа маскогі і часткі семінолаў. Большасць носьбітаў (5000 чал. у 2010 г.) жыве ў штаце Аклахома (ЗША).
Гісторыя
Першы пісьмовы запіс на мове маскогі быў зроблены ў 1736 г. У 1835 г. быў складзены фанетычны алфавіт, перакладзены часткі Бібліі. Пазней на мове маскогі запісваліся законы народа маскогі, з 1870-ых гадоў выдаваліся газеты. У 1890 г. распрацаваны сучасны алфавіт на аснове лацінкі.
У нашы дні мова маскогі выкарыстоўваецца афіцыйнымі органамі Нацыі Маскогі ў Аклахоме, а таксама ў сродках масавай інфармацыі і прафесійнай літаратуры.
Алфавіт
Сучасны алфавіт маскогі складаецца з 20 літар: a, c, e, ē, f, h, i, k, l, m, n, o, p, r, s, t, u, v, w, y.
Стамяроўшчына
Стамяро́ўшчына (, Стамеровщина) — хутар у Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Доцішскага сельсавета.
Шандры (Гарадоцкі раён)
Ша́ндры (, Шандры) — былая вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіла ў склад Стадолішчанскага сельсавета.
Да 22 снежня 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Вярэцкага сельсавета.
Скасавана 29 снежня 2022 года.
Вікіпедыя на іўрыце
Іўрыцкая Вікіпедыя - (:האנציקלופדיה החופשיתויקיפדיה) раздзел Вікіпедыі на іўрыце.
Статыстыка
Па стане на 1 2023 года раздзел вікіпедыі на іўрыце ўтрымлівае  NaN артыкулаs. Зарэгістраваны NaN удзельнікs, з якіх  зрабілі што-небудзь за апошнія 30 дзён,  {{plural:{{NUMBEROF|ADMIN}he}} |удзельнік|удзельніка|удзельнікаў}} маюць статус адміністартара. Агульная колькасць правак складае.
Глыбіня
Вымяраць развіццё Вікіпедыі ў цэлым нялёгка. Адным з адносных паказчыкаў развіцця асобных моўных раздзелаў, які быў прапанаваны яшчэ ў 2006 годзе, з'яўляецца так званая «глыбіня». Падчас разліку «глыбіні» зважаюць на суадносіны паміж службовымі старонкамі і артыкуламі ў агульнай колькасці старонак моўнага раздзела, а таксама на сярэднюю колькасць правак на кожны артыкул. Іўрыцкая Вікіпедыя па гэтым паказчыку саступае толькі англійскаму і сербахарвацкаму раздзелу з усіх версій, якія ўтрымліваюць больш за 10 000 артыкулаў.
Выкарыстанне ў грамадстве і асвеце
Вікіпедыя на іўрыце з'яўляецца адной з асноўных сецявых крыніц інфармацыі на гэтай мове, і ў сувязі з гэтым часта згадваецца ў сродках масавй інфармацыі. 2 лютага 2010 года ў Камісіі па навуцы кнэсета прайшло слуханне аб важнасці Вікіпедыі для ізраільскага грамадства і адукацыі Вікіпедыя на іўрыце выкарыстоўваецца ў навучальных мэтах у асобных інстытутах Ізраіля. Звычайна, у рамках такіх прааектаў, лектары задаюць студэнтам ў якасці курасвой працы напісанне артыкулаў на тэмы пройдзенага курса. Падобныя праекты ладзіліся па фізіцы, юрыспрудэнцыі , матэматыцы і па іншых дысцыплінах.
Апанас Апанасавіч Фет
Апанас Апанасавіч Фет (Афанасий Афанасьевич Фет; першыя 14 і апошнія 19 гадоў жыцця афіцыйна насіў прозвішча Шэншы́н,, маёнтак Навасёлкі, Мцэнскі павет, Арлоўская губерня — , Масква) — рускі паэт-лірык, перакладчык, мемуарыст.
Біяграфія
Скончыў Маскоўскі ўніверсітэт у 1844 годзе. З 1845 года на вайсковай службе, з 1858 года ў адстаўцы. Першы зборнік вершаў «Лірычны пантэон» (1840). Творчасць Фета — новы этап у рускай рамантычнай паэзіі. Яго вершы адметныя пранізлівым лірызмам у апісанні дакладных карцін прыроды і імкненняў душы. Яны вылучаюцца музычнасцю, меладычнасцю, разнастайнасцю рытмаў і гукаў: зборнікі «Вершы» (1850—1856, часткі 1-2). З 1860-х гадоў у паэзіі матывы трагізму, дысгармоніі і тугі: зборнікі «Вячэрнія агні» (выпуск 1-4, 1883-91). Аўтар рэалістычнай аповесці «Сям'я Гольц» (1870), цыклаў нарысаў, апавяданняў, навел «З вёскі» і «Запіскі вольнанаёмнай працы», кнігі «Мае ўспаміны» (частка 1-2, 1890), «Раннія гады майго жыцця» (апублікаваны ў 1893 годзе).
Пераклаў на рускую мову антычных і ўсходніх аўтараў, а таксама Гётэ «Фауст», частка 1-2, 1882—1888), Генрыха Гейнэ, Дж. Байрана, П.Беранжэ, Адама Міцкевіча, Шэкспіра, кнігі Артура Шапенгаўэра «Свет як воля і ўяўленне» (1881).
Шматлікія яго вершы пакладзены на музыку А.Арэнскім, М.Балакіравам, А.Гурылёвым, С.Рахманінавым, М.Рымскім-Корсакавым, П.Чайкоўскім.
На беларускую мову творы Фета перакладалі Васіль Жуковіч, Юрась Свірка, У.Данілаў і П.Макарэвіч.
Яўнэ
Яўнэ (Я́вне) — вёска ў Бараніўскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Бараніўскай гарадской абшчыны.
Хесус-Марыя
На рацэ ў сярэдзіне 1840-х быў пабудаваны каменны мост Пуэнтэ-дэ-лас-Дамас. Яго будаўніцтва фінансавалася на грошы багатых жанчын Коста-Рыкі: Далорэс Авеамуна — удавы кіраўніка ўрада Мануэля Фернандэса Чакона, яго залвіцы Херанімы Фернандэс Чакон — удавы кававага магната Марыяна Мантэалегрэ Бустамантэ і яго дачкі Магдаліны дэль Кастыльяа Вільягра — жонкі палітыка і прадпрымальніка Грэгорыё Эскалантэ Нава. Мост з'яўляўся часткай шашы Сан-Хасэ — Пунтарэнас, па якой ажыццяўляўся экспарт кавы. Зараз — нацыянальны помнік.
Малышкавічы
Ма́лышкавічы (, Малышковичи), да 2009 года Ма́лашкавічы (, Малашковичи) — аграгарадок у Клімавіцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Родненскага сельсавета.
Гісторыя
У 1924—1954 гадах цэнтр Малашкавіцкага сельсавета.
25 лістапада 2009 года вёска атрымала статус аграгарадка, а назва была зменена з Малашкавічаў на Малышкавічы.
Да 21 снежня 2011 года Малышкавічы ўваходзілі ў склад Родненскага сельсавета, да 2 чэрвеня 2023 года — у склад Галіцкага сельсавета.
Сушышкі
Сушы́шкі (, Сушишки) — вёска ў Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Доцішскага сельсавета.
Выгнанне бесаў з дачкі хананіянкі
Выгнанне бесаў з дачкі хананіянкі — Евангельская падзея, адзін з цудаў Ісуса Хрыста.
Біблейскае апавяданне
Эпізод запісаны ў Евангеллі ад Матфея 15:21-28 і Марка 7:24-30.
Паводле Евангелляў, Ісус выгнаў бесаў з дачкі Хананянкі ў вобласці Тыра і Сідона.
Хананэянка прыйшоўшы да Ісуса, крычала: «Госпадзі, Сын Давідаў, памілуй мяне! Мая дачка апантаная і жудасна пакутуе.» Ісус на гэта не адказаў ніводным словам. Таму Ягоныя вучні, прыступіўшы да Яго, пераконвалі, каб Ісус адпусціў жанчыну, бо яна моцна дакучала ім. На гэта Ісус адказаў: «Я пасланы толькі да пагіблых авечак дому Ізраілевага.» Жанчына ўстала перад Ім на калені: «Госпадзі, дапамажы мне!»,- сказала яна. Хрыстос адказаў, што не мае права адымаць хлеб у дзяцей і кінуць яго сабакам. "Так, Госпадзе, "- сказала жанчына, — «Але нават сабакі ядуць крошкі, якія падаюць са стала свайго гаспадара.» Тады Ісус сказаў ёй: «Жанчына, вялікая твая вера! Хай будзе па слову твайму.» Дачка жанчыны ацалілася ў гэты час.
Шчалбова
Шчалбо́ва (, Щелбово) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Стадолішчанскага сельсавета.
Геалогія
Паміж Шчалбовам і вёскай Хадорына Віцебскага раёна знаходзіцца Хадорынскае радовішча глін. Пластападобны паклад звязаны з лімнагляцыяльнымі адкладамі паазерскага ледавіка. Гліны стужкавыя, з пясчанымі і алеўрытавымі праслойкамі. Ва ўскрышы пяскі.
Альтэрнатыўны метал
Альтэрнатыўны метал разам з гранжам пачаў набіраць папулярнасць у пачатку 1990-х. Жанр з’яўляецца зліццём хэві-металу з альтэрнатыўным рокам (асабліва з інды-рокам 1980-х). Для альтэрнатыўнага металу характэрныя і цяжкія гітарныя рыфы, уласцівыя металу, і рысы эксперыментальнай музыкі — нетрадыцыйныя тэксты песень, няцотны музычны памер, незвычайныя тэхнічныя прыёмы, непрыманне ўмоўнасцяў і традыцыяў цяжкай музыкі, злучэнне металу з самымі разнастайнымі музычнымі жанрамі.
Януйлава
Яну́йлава (, Януйлово) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Стадолішчанскага сельсавета.
Мацяёўка
Мацяёўка (, Матеёвка) — вёска ў Клімавіцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Родненскага сельсавета.
Да 21 снежня 2011 года вёска ўваходзіла ў склад Родненскага сельсавета, да 2 чэрвеня 2023 года — у склад Галіцкага сельсавета.
Мікалай Андрэевіч Карніцкі
Мікалай Карніцкі (нар. ) — былы беларускі футбаліст, паўабаронца.
Клубная кар’ера
Па сканчэнні кар’еры адкрыў трэнажорную залу ў г. Мар’іна Горка.
Электрон T5L64
Электрон T5L64 — украінскі шасцівосны шарнірна-сучленены трамвайны вагон з нізкім узроўнем падлогі. Распрацаваны заводам Электронмаш. Доля нізкай падлогі — 100 %.
Мадэль трамвая эксплуатуецца ва Украіне.
Завод можа прапанаваць заказчыку наступныя опцыі:
Чыжуны
Чыжу́ны (, Чижуны) — вёска ў Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Доцішскага сельсавета.
У 1940—1972 гадах цэнтр Чыжунскага сельсавета.
Андрацэнтрызм
Андрацэнтрызм (ад ἀνήρ — мужчына) — практыка, культурная традыцыя, якая свядома ці несвядома зводзіць агульначалавечую суб'ектыўнасць (агульначалавечыя суб'ектыўнасці) да адзінай мужчынскай нормы, і якая рэпрэзентуеца як універсальная аб'ектыўнайсць. У гістарыяграфіі тэрмін выкарыстоўваецца тэарэтыкамі і прадстаўнікамі гендарнага падыходу, якія лічаць «традыцыйнае» ўяўленне пра гісторыю андрацэнтрысцкім, так як паказвае ў якасці дзеючых асоб толькі мужчын, адводзячы жанчынам ролю, «суб'ектаваную» ў адносінах да агульначалавечай (мужчынскай) нормы.
Паморнік вялікі
Паморнік вялікі (Catharacta skua) — птушка сямейства паморнікавых.
Апісанне
Даўжыня цела 53-66 см, размах крылаў 125-140 см. Самы вялікі з паморнікаў, увесь цёмна-карычневы, толькі знізу і зверху крылаў (якія закруглены больш, чым у іншых відаў) выразная белая пляма (у маладых меншая). Хвост кароткі і шырокі. Цэнтральныя рулявыя ўтвараюць невялікія выступы ў выглядзе «зубцоў».
Пашырэнне
Арэал разарваны. Ахоплівае ўзбярэжжы Ісландыі, Фарэрскiх, Аркадскіх і Шэтландскіх а-воў, паўночнай Шатландыi, Нарвегіі, Шпіцбергена, Кольскага п-ва, в-ва Вайгач, в-ва Мядзведжы, в-ва Ян-Маен, Новай Зямлi.
Насяляе травяністую вільготную тундру, часта селіцца на вяршыні скалістых узбярэжжаў, паблізу птушыных калоній або камяністыя тэрыторыі з галькай і лававым пяском (на Ісландыі); пасля гнездавання — адлятае на адкрытае мора або марскія ўзбярэжжы, радзей — вялікія кантынентальныя вадаёмы.
Пералётны і качуючы від. Залятае на Паўночнае і Балтыйскае моры, а таксама ў Еўропу (Люксембург, Польшчу, Эстонію, Літву, Латвію, Чэхію, Венгрыю, Аўстрыю, Швейцарыю, на Мальту, у Грэцыю, б. Югаславію, Румынію, Турцыю, Швецыю, Фінляндыю, на Балеарскія і Азорскія а-вы). Месца зімовак: паўднёвая і паўночная часткі Атлантыкі, узбярэжжы Еўропы і Амерыкі.
Асаблівасці біялогіі
Гняздо на адкрытым месцы, ямка ў траве, на пагорку або купіне траў, высцілка з кавалкаў траў і іншай расліннасці.
Яйкі (1, радзей 2, часам 3 — верагодна, ад дзвюх самак), уздутыя (найбольш шырокія ў 1/3 даўжыні) з сярэдне завостраным вузейшым канцом. Афарбоўка зменлівая: светла-аліўкава-шэрыя або карычняватыя з цёмна-карычневымі або карычнева-аліўкавымі плямамі; светла-зялёныя з дробнымі папялістымі і бура-аліўкавымі плямкамі; папяліста-блакітныя без плям і інш.
Яроненкі
Яро́ненкі (, Ероненки) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Стадолішчанскага сельсавета.
Да 4 сакавіка 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Болецкага сельсавета.
Глынянка (Бараніўскі раён)
Глынянка (Глинянка) — вёска ў Бараніўскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Дубрыўскай вясковай абшчыны.
Мыслеўшчына
Мысле́ўшчына (, Мыслевщина) — вёска ў Клімавіцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Родненскага сельсавета.
Да 11 красавіка 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Судзілаўскага сельсавета.
Магілёўская разьба
Магілёўская разьба — мастацкая разьба па дрэве, якая выкарыстоўвалася ў дэкоры будынкаў Магілёва ў XIX — першай палове XX ст. Традыцыі магілёўскай разьбы склаліся ў XVII—XVIII стст. у архітэктуры жылых будынкаў пад уплывам стылю барока. Разьба ў выглядзе геаметрычнага і расліннага арнаменту (краявая, скразная i прапіловачная) паярусна размяшчаецца на фасадах драўляных дамоў. Найбольш багата аздабляліся франтоны, дзе разьба ўтварала некалькі па-рознаму вырашаных радоў, прамежкі паміж якімі запаўняліся шалёўкай (вертыкальнай з нашчыльнікамі, гарызантальнай, касой; дамы па вуліцы Яцыны, 13, Чалюскінцаў, 56, і інш.). Дэкаратыўнымі акцэнтамі з’яўляюцца аздобленыя разнымі ліштвамі адзінарныя ці падвойныя вокны (прамавугольныя, стральчатыя) на франтонах, шчыты ўваходных парталаў, падаконныя і надаконныя паяскі, падзоры (вул. Яцыны, 19, Лазарэнкі, 31, Пляханава, 27). Разьба ўзбагачае пластыку фасадаў вытанчанай святлоценявой мадэліроўкай, узмацняе іх рытмічную пабудову, кантрастна вылучае найбольш значныя элементы, падкрэслівае тэктоніку збудаванняў. У некаторых будынках разныя элементы на фоне сцен вылучаюцца светлым колерам.
Патаронаўка
Патаро́наўка (, Потороновка) — вёска ў Клімавіцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Родненскага сельсавета.
Да 11 красавіка 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Судзілаўскага сельсавета.
Гарыці
Гарыці (Isla Gorriti) — востраў паблізу паўднёвага ўзбярэжжа Уругвая.
Геаграфія
Востраў размешчаны ў заліве Мальданада эстуарыя Ла-Плата ў 2 км ад горада Пунта-дэль-Эстэ, паблізу месца зліцця эстуарыя з Атлантычным акіянам. Адміністрацыйна адносіцца да дэпартамента Мальданада.
Гісторыя
Востраў адкрыты ў 1516 г. іспанскім мораплаўцам Хуанам Дыясам дэ Солісам. На востраве захаваліся рэшткі абарончых умацаванняў, якія былі пабудаваны ў першай палове XVIII ст. для супрацьдзеяння партугальскай каланізацыі. Будаўніцтвам кіраваў іспанскі камандор Франсіска Гарыці, які быў на той час кіраўніком Мантэвідэа. У гонар яго востраў і атрымаў сваю назву. У 1806 г. крэпасць была разбурана англічанамі. Пад канец XIX ст. моцны пажар знішчыў усю расліннасць на востраве, зараз большая частка тэрыторыі вострава засаджана прыморскай сасной. У цяперашні час востраў абвешчаны нацыянальнай гістарычнай спадчынай.
Полёт на дельтаплане
«Полёт на дельтаплане» (Палёт на дэльтаплане) — песня з рэпертуару Валерыя Лявонцьева на вершы паэта і музыку кампазітара Эдуарда Арцем’ева. упершыню выдадзена ў альбоме ў 1983 годзе.
Гісторыя напісання
Мелодыю песні «Полёт на дельтаплане», Эдуард Арцем’еў напісаў першапачаткова для фільма «» Мікіты Міхалкова. Пазней паэт Мікалай Зіноўеў напісаў вершы да мелодыі і атрымалася песня, якая трапіла ў рэпертуар Валерыя Лявонцьева. У 1981 годзе Лявонцьеў зняў кліп на песню ў перадгор’ях Алматы, на пагорках.
Таварыства вывучэння Магілёўскай губерні
Таварыства вывучэння Магілёўскай губерні — гісторыка-краязнаўчае таварыства, што існавала ў Магілёве ў 1902—1916 гг.
Заснавана па ініцыятыве Е. Р. Раманава пад назвай «Таварыства вывучэння Беларускага краю». Мела статут (зацверджаны ў сакавіку 1905 г.). У сувязі з утварэннем гістарычна-краязнаўчых таварыстваў у Віцебску, Мінску і іншых гарадах у сакавіку 1913 г. рэарганізавана. Члены: Е. Р. Раманаў, І. А. Сербаў, А. П. Сапуноў, М. М. Турбін. Вывучала гісторыю, этнаграфію і прыроду Беларусі, пераважна Магілёўскай губерні. Выдала працу Раманава «Першакрыніцы для гісторыі Магілёўскага краю» (вып. 1, 1916), у якую ўвайшлі «Баркалабаўскі летапіс» і «Падарожныя заметкі стольніка П. А. Талстога аб Магілёўскай губерні (1697—1699)». Падрыхтавала да выдання 4-ы выпуск зборніка «Магілёўская даўніна» і інш.
Эладэя
Эладэ́я, Вадзяная зараза (Elodea) — род расін сямейства Жабнікавыя. Налічвае 18 відаў.
Батанічнае апісанне
Расліны з вельмі доўгім галінастым сцяблом, цалкам апушчаныя ў ваду. У ніжняй частцы сцябла маюцца плаваючыя карані. Лісце дробнае, падоўжанае, пераважна ў кальчаках па 3—4. Кветкі дробныя, двухполыя, мужчынскія і жаночыя.
Экалогія і выкарыстанне
Радзімай раслін роду з'яўляюцца ўмераныя і трапічныя паясы Амерыкі. У 19 стагоддзі была занесена ў Еўропу і пашырылася на тэрыторыю Азіі і Аўстраліі. Вельмі хутка размнажаецца вегетатыўна. Зараснікі эладэі запаўняюць вадаёмы перашкаджаюць суднаходству і рыбалоўству, за што эладэя атрымала назвы «вадзяная чума» і «вадзяная зараза».
Зялёная маса раслін выкарыстоўваецца ў якасці корму і ўгнаення. Некаторыя віды выкарыстоўваюцца ў якасці акварыумных раслін.
Вэрэсна
Вэрэсна (Вересна) — вёска ў Бараніўскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Дубрыўскай вясковай абшчыны.
Юрэлі
Юрэ́лі (, Юрели) — вёска ў Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Доцішскага сельсавета.
За 51 км на захад ад Воранава, на р. Радунька.
Гісторыя
Вядомы з канца 17 ст. як паселішча татараў у Лідскім павеце Віленскага ваяв. ВКЛ, уладанне Якуба Табелевіча (1690). Пасля 3-га падзелу Рэчы Паспалітай (1795) у складзе Расійскай імперыі, у Віленскай, з 1797 г. Літоўскай, з 1801 г. Гродзенскай, з 1842 г. Віленскай губернях. У 2-й пал. 19 ст. вёска ў Радунскай вол. Лідскага павета Віленскай губ., у 1870 г. 8 рэвізскіх душ казённых сялян-аднадворцаў. Паводле перапісу ў 1897 г. фальварак, 16 жыхароў; у 1905 г. ваколіца, 83 жыхары, 131 дзес. зямлі. 3 1921 ў складзе Польшчы, у Лідскім павеце Навагрудскага ваяв., ваколіца ў Эйшышыскай гміне, 15 двароў, 114 жыхароў. 3 лістапада 1939 г. ў БССР. 3 4.12.1939 г. ў Лідскім павеце Баранавіцкай вобл., з 15.1.1940 г. ў Радунскім раёне. З канца чэрвеня 1941 г. да сярэдзіны ліпеня 1944 г. акупіравана нацыстамі. 3 20.9.1944 г. ў Гродзенскай вобл., з 25.12.1962 г. ў Воранаўскім раёне. У 1960 г. 155 жыхароў, у 1970 г. 122 жыхары, у Чыжунскім, з 11.2.1972 г. ў Доцішскім сельсавеце.
Ажэлішкі
Ажэ́лішкі (, Ожелишки) — вёска ў Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Жырмунскага сельсавета.
Дол Гулдур
Дол-Гулдур (Dol Guldur) — у творах Толкіна вялікая крэпасць Некраманта. Стаяла ў Чорным Лесе. У ёй Саўран набіраў сілы для будучай вайны. Крэпасць была пабудавана прыблізна ў 1050—1100 гадах. Некаторы час ёю кіравалі Чорныя Вершнікі — намеснікі Саўрана. У 3019 годзе Галадрыэль, з дапамогай Пярсцёнка Улады, знішчыла крэпасць.
Забара (Бараніўскі раён)
Забара (За́бара) — вёска ў Бараніўскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Дубрыўскай вясковай абшчыны.
Дубрыўка (Бараніўскі раён)
Дубрыўка (Дубрівка) — вёска ў Бараніўскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Дубрыўскай вясковай абшчыны.
Эгейскія астравы
Эгейскія астравы (Νησιά Αιγαίου) — група астравоў у Эгейскім моры, акружаных на захадзе і поўначы мацерыковай часткай Грэцыі, на ўсходзе — Турцыі. Востраў Крыт абмяжоўвае Эгейскія астравы на поўдні.
Старажытная назва Эгейскага мора — архіпелаг — таксама распаўсюджвалася і на астравы ў межах Эгейскага мора. У сучасным ужыванні архіпелаг пазначае любую групу астравоў.
Закрынычча (Бараніўскі раён)
Закрынычча (Закрини́ччя) — вёска ў Бараніўскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Дубрыўскай вясковай абшчыны.
Баяры (Жырмунскі сельсавет)
Бая́ры (, Бояры) — вёска ў Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Жырмунскага сельсавета.
Мілаславічы
Міласла́вічы (, Милославичи) — аграгарадок у Клімавіцкім раёне Магілёўскай вобласці, на рацэ Іпуць, адміністрацыйны цэнтр аднайменнага сельсавета.
Мілаславічы — былое мястэчка, колішні цэнтр павета і раёна. Знаходзіцца за 23 км на паўночны ўсход ад Клімавічаў, за 10 км ад чыгуначнай станцыі Шасцёраўка (лінія Магілёў — Рослаўль); на аўтамабільнай дарозе Клімавічы — Макеевічы. На ўсход ад вёскі размяшчаецца Мілаславіцкае вадасховішча.
Вялікае Княства Літоўскае
Упершыню згадваецца ў 1604 годзе як сяло ў Крычаўскай воласці Вялікага Княства Літоўскага, знаходзілася ў дзяржаўнай уласнасці. У 1725 годзе на землях Мілаславічаў, на правым беразе ракі Іпуць, было заснавана мястэчка Ганна, названае ў гонар яго ўладальніцы — Ганны Кацярыны Радзівіл з Сангушкаў. Тэрмін слабады мястэчку быў вызначаны на 15 гадоў. Згодна з інвентаром Крычаўскага староства за 1727 год, у Ганне, якое было таксама вядома як Скрылінава, налічвалася 87 дымоў, млын і сукнавальня, у 1737 годзе дзейнічала царква. Паводле інвентара староства 1747 года, цэнтрам паселішча быў рынак плошчай 1500 м², ад якога адыходзілі 4 вуліцы: Ганчарная, Ладзяшанская, Старэцкая, Шумяцкая і Лагавая, якая ішла над ракой.
Прудок (Клімавіцкі раён)
Прудо́к (, Прудок) — вёска ў Клімавіцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Родненскага сельсавета.
Мілаславічы
Пад уладай Расійскай імперыі
У выніку першага падзелу Рэчы Паспалітай у 1772 годзе сяло ўвайшло ў склад Расійскай імперыі і ў наступным годзе было аб’яднана з мястэчкам Ганнай пад агульнай назвай Мілаславічы. Тады ж паселішчу быў нададзены статус павятовага горада Магілёўскай губерні, аднак пасля зменаў у адміністрацыйна-тэрытарыяльным падзеле ў 1777 годзе Мілаславічы ў спісе гарадоў не значыліся.
Прудок (Клімавіцкі раён)
Да 11 красавіка 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Судзілаўскага сельсавета.
Мілаславічы
Пад уладай Расійскай імперыі
У 1779 годзе Мілаславічы — мястэчка ў Крычаўскім старостве Клімавіцкага павета Магілёўскай губерні, уласнасць памешчыка. Па звестках 1830 года, у мястэчку, якое на той час было цэнтрам воласці, працавалі 3 вадзяныя млыны, 4 карчмы, алейня, хлебазапасны магазін, двойчы на год адбываліся кірмашы. Частка жыхароў займалася кавальствам. Станам на 1858 год, паселішча знаходзілася ў дзяржаўнай уласнасці. У тым жа годзе быў заснаваны бровар, дзе ў 1884 годзе паставілі паравую машыну.
Прудок (Клімавіцкі раён)
Вёска знаходзіцца на рацэ Лабжанка, каля месца ўпадзення ў яе ракі Сабалёўка.
Мілаславічы
Пад уладай Расійскай імперыі
У красавіку 1884 года ў выніку пажара згарэла каля 70 двароў, царква, будынак валаснога праўлення і народнае вучылішча, страты склалі звыш 41 тыс. рублёў. Паводле вынікаў перапісу 1897 года, у Мілаславічах былі двухкласная земская і аднакласная царкоўнапрыходская школы, прыёмны пакой, хлебазапасны магазін, піцейны і малітоўны дамы, царква, а таксама 23 крамкі. 8 лістапада 1905 года жыхары Мілаславічаў і навакольных вёсак падчас хваляванняў знеслі млын і плаціну ў Макеевічах.
У 1917 годзе ў мястэчку быў створаны рэўкам, які ўзначаліў Я. Ф. Дуброўскі, аднак супраць яго з боку прыхільнікаў Часовага ўрада было арганізавана ўзброенае выступленне. Выступленне было задушана пасля тэлеграмы У. І. Леніну, які дапамог рэўкамаўцам зброяй, дастаўленай з Рослаўля. На той час у вёсцы дзейнічаў камітэт беднаты.
Найноўшы час
У пачатку 1920-х гадоў у вёсцы былі створаны крэдытнае таварыства, масларобчая арцель, пункт па ліквідацыі непісьменнасці (1923), хата-чытальня (1924), урачэбны ўчастак (1926), а таксама таварыства па сумеснай апрацоўцы зямлі. Яшчэ 16 жніўня 1921 года пачало працаваць сельскагаспадарчае таварыства «Усход» (у 1925 годзе мела 95 га зямлі), у 1925 годзе значыліся таксама сельскагаспадарчыя прадпрыемствы «Векер» і «Вызваленне».
14 кастрычніка 1925 года ў Мілаславічах адбылася выстаўка, падчас якой былі прадэманстраваны дасягненні ў развіцці сельскагаспадарчай вытворчасці. У канцы 20-х гадоў XX стагоддзя ў мястэчку знаходзіліся 2 кааператыўныя лаўкі, паштова-тэлеграфнае аддзяленне, лясніцтва, дзейнічала кінаўстаноўка (адкрылася ў 1926 годзе). У 1928 годзе для сямігадовай школы, дзе працавалі 10 настаўнікаў, было пабудавана новае памяшканне, меўся інтэрнат.
8 мая 1930 года быў утвораны калгас імя І. В. Сталіна, які па звестках 1932 года аб’ядноўваў 141 гаспадарку, меў 630 га ворнай зямлі. У 1929 годзе былі адкрыты абмулаторыя, аптэка, шавецкая арцель «Новая праца», працавалі 3 кузні. У перадваенны час у вёсцы быў узведзены новы будынак школы, пачала працу МТС, якая ў 1938 годзе мела 44 трактары. У часы Другой сусветнай вайны вёска да 27 верасня 1943 года была акупіравана нямецкімі войскамі. У жніўні 1941 года ў наваколлі вяліся баявыя дзеянні з удзелам 137-й стралковай дывізіі. У верасні 1943 года нацысты забілі 116 жыхароў, спалілі 88 двароў у Мілаславічах. У памяць аб гэтым перад будынкам сельсавета быў усталяваны абеліск, у брацкай магіле каля вёскі пастаўлены помнік 14 загінулым салдатам.
Пасля вайны Мілаславічы аднавіліся, у 1956 годзе да іх быў далучаны пасёлак Атрашэнкава. Станам на 1986 год, працавалі аптэка, бальніца, бібліятэка, гандлёвы цэнтр, дом культуры, дзіцячы сад-яслі, камбінат побытавага абслугоўвання насельніцтва, сярэдняя школа імя М. А. Старавойтава, паштовае аддзяленне, ферма буйной рагатай жывёлы, рамонтныя майстэрні.
Пасля рэстаўрацыі ў 2004 годзе аднавіла дзейнасць царква. У 2007 годзе вёсцы быў нададзены статус аграгарадка. У 2008 годзе ў Мілаславічах быў знойдзены грашовы скарб колькасцю ў 150 манет, датаваных XVIII—XX стагоддзямі, які быў перададзены ў Клімавіцкі краязнаўчы музей.
Насельніцтва
Дзейнічаюць амбулаторыя, аддзяленне паштовай сувязі, аптэка, бібліятэка, ДУА ВВК «Мілаславіцкі дзіцячы сад — сярэдняя школа Клімавіцкага раёна», закусачная, комплексны прыёмны пункт, 3 крамы — дзяржаўная і 2 прыватныя, пажарны аварыйна-выратавальны пост № 13, цэнтр культуры і вольнага часу, цэнтр сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва.
Эканоміка
Працуюць філіял Клімавіцкага лясгаса — Мілаславіцкае лясніцтва, участак ВКП «Камунальнік».
Забудова
Праект планіроўкі і забудовы Мілаславічаў быў распрацаваны ў 1985 годзе. Планіроўка прамавугольная. Рака падзяляе вёску на паўночную і паўднёвую часткі. У паўночнай частцы ад галоўнай просталінейнай вуліцы на паўночны захад адыходзяць 2 просталінейныя кароткія вуліцы, злучаныя на поўначы крывалінейнай вуліцай з завулкамі. У паўднёвай частцы 2 крывалінейныя вуліцы амаль шыротнай арыентацыі злучаюцца ў цэнтры плыўна выгнутай вуліцай з завулкамі. Забудова двухбаковая, шчыльная, пераважна драўляная сядзібнага тыпу. На галоўнай вуліцы размяшчаюцца асноўныя мураваныя грамадскія будынкі. Частку забудовы складаюць 2-павярховыя 4-кватэрныя дамы. Гаспадарчы сектар знаходзіцца на паўночнай і ўсходняй ускраінах.
Заходняя культура
Заходняя культура, таксама Заходняя цывілізацыя, Заходні лад жыцця — тэрмін, які шырока выкарыстоўваецца для абазначэння сацыяльных нормаў, маральных каштоўнасцяў, традыцыйных звычаяў, сістэм вераванняў і палітычных сістэм, якія маюць еўрапейскае паходжанне або асацыююцца з Еўропай. Тэрмін таксама прымяняецца да краін, гісторыя якіх цесна звязана з еўрапейскай іміграцыяй, такіх як краіны Паўночнай і Паўднёвай Амерыкі і Аўстралія, і не абмяжоўваецца кантынентальнай Еўропай.
Будрэвічы
Будрэ́вічы (, Будревичи) — вёска ў Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Жырмунскага сельсавета.
Ганцавічы (Воранаўскі раён)
Га́нцавічы (, Ганцевичи) — хутар у Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Жырмунскага сельсавета.
Зэлэны Гай (Бараніўскі раён)
Зэлэны Гай (Зелений Гай) — вёска ў Бараніўскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Дубрыўскай вясковай абшчыны.
Мароськаўскі сельсавет
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Маладзечанскага раёна Вілейскай вобласці БССР. З 20 верасня 1944 года ў складзе Маладзечанскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Лебедзеўскага сельсавета.
Зірка (Бараніўскі раён)
Зірка (Зі́рка) — вёска ў Бараніўскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Дубрыўскай вясковай абшчыны.
Агурні
Агурні́ (, Огурни) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Падсвільскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Глыбокае, з 1929 года ў складзе гміны Пліса Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Эладэя канадская
Эладэ́я канадская, Вадзяная зараза (Elodea canadensis) — від раслін роду сямейства Жабнікавыя.
Апісанне
Шматгадовыя травяністыя расліны, апушчаныя ў ваду. Сцёблы доўгія, галінастыя. Лісце падоўжнае, празрыстае, сабранае пераважна ў кальчакі. Жаночыя кветкі адзіночныя, дробныя, на доўгіх кветаножках. Мужчынскія кветкі амаль сядзячыя. Размнажаецца насеннем і вегетатыўна. Расліна на спецыяльных парастках у вегетатыўны перыяд утварае пупышкі і маладое лісце і апускаецца на дно вадаёма, дзе знаходзіцца да пачатку наступнага вегетатыўнага перыяду.
Распаўсюджванне і экалогія
Радзімай эладэі канадскай з'яўляецца Паўночная Амерыка. У сярэдзіне 19 стагоддзя расліна была занесена ў Еўропу, адкуль пашырылася ў Азію, Аўстралію і Афрыку. Хутка размнажаючыся вегетатыўна, расліна запаўняе вадаёмы і перашкаджае суднаходству і рыбалоўству, за што атрымала назвы «вадзяная чума» і «вадзяная зараза».
Выкарыстанне
Зялёную масу раслін выкарыстоўваюць на корм і ў якасці ўгнаення. Вырошчваецца ў акварыумах.
Красуля (Жытомірская вобласць)
Красуля (Красу́ля) — вёска ў Бараніўскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Дубрыўскай вясковай абшчыны.
Мокрэ (Бараніўскі раён)
Мокрэ (Мо́кре) — вёска ў Бараніўскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Дубрыўскай вясковай абшчыны.
Гудэлі
Гудэ́лі (, Гудели) — вёска ў Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Жырмунскага сельсавета.