cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Міністэрства ўнутраных спраў Украіны
Міністэрства ўнутраных спраў (МУС) Украіны  — дзяржаўны орган выканаўчай улады Украіны, дзейнасць якога накіроўваецца і каардынуецца Кабінетам міністраў Украіны. Міністэрства ўзначальвае Міністр унутраных спраў Украіны, якога прызначае на пасаду Вярхоўная Рада Украіны ў вызначаным заканадаўствам парадку.
МУС Украіны з’яўляецца галоўным органам у сістэме цэнтральных органаў выканаўчай улады па пытаннях фарміравання і рэалізацыі дзяржаўнай палітыкі ў сферы абароны правоў і свабод грамадзян, інтарэсаў грамадства і дзяржавы ад супрацьпраўных замахаў, вядзення барацьбы са злачыннасцю, аховы грамадскага парадку, забеспячэння грамадскай бяспекі, бяспекі дарожнага руху, аховы і абароны асоба важных дзяржаўных аб’ектаў.
Глінічы
Глі́нічы (, Глиничи) — вёска ў Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Васілішкаўскага сельсавета.
Вэсэлэ (пасёлак, Бахмацкі раён)
Вэсэлэ (Весе́ле) — пасёлак у Бахмацкім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Жаскайрат (Ісатайскі раён)
Жаскайрат — сяло ў Ісатайскім раёне Атыраўскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Камыскалінскай сельскай акругі. Код КАТА — 234243300.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 287 чалавек (143 мужчыны і 144 жанчыны). Паводле дадзеных перепісу 2009 года, у сяле пражывалі 304 чалавекі (147 мужчын і 157 жанчын).
IC 817
IC 817 — галактыка тыпу E-S0 (еліптична спіральна галактыка) у сузор'і Дзева.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
NGC 7456
NGC 7456 — галактыка каталога NGC, знаходзіцца ў Сузор’і Жураўля. Бачная зорная велічыня: 11,7. Размер: 5,5' × 1,6'. Прамое ўзыходжанне: 23 гадз. 2 мін. 10,1 сек. Схіленне: −39°34'09".
Каштыліяш III
Каштыліяш III — касіцкі цар Вавілоніі, кіраваў прыблізна ў '''14?? — 1450''' гадах да н.э.
Біяграфія
Пра самога Каштыліяша амаль нічога не вядома, але вядома, што ў часы яго кіраванне яго брат Улам-Бурыяш на чале касіта-вавілонскага войска ўварваўся ў Краіну Мора, зрынуў апошняга цара тамтэйшай дынастыі Эягаміля і абвясціў сябе царом Краіны Мора (каля 1460 г. да н.э.).
Даныя пра колькасць гадоў яго кіравання не захаваліся.
Янаўшчына (Крупскі раён)
Я́наўшчына (, Яновщина) — вёска ў Крупскім раёне Мінскай вобласці, каля паўночнага берага возера Сялява. Уваходзіць у склад Халопеніцкага сельсавета. За 50 кіламетраў на поўнач ад горада Крупкі, 170 кіламетраў ад Мінска, 54 кіламетры ад чыгуначнай станцыі Крупкі.
Да 30 кастрычніка 2009 года вёска была цэнтрам Янаўшчынскага сельсавета.
Вэсэлэ (вёска, Бахмацкі раён)
Вэсэлэ (Весе́ле) — вёска ў Бахмацкім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Горкі (Полацкі раён)
Го́ркі (, Горки) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Гомельскага сельсавета.
Першая інтэрвенцыя ў Лівіі
Інтэрвенцыя ў Лівіі — ваеннае ўмяшанне сіл міжнароднай кааліцыі ў грамадзянскую вайну ў Лівіі ў 2011 г., санкцыянаванае Рэзалюцыяй Савета Бяспекі ААН 1973, прынятай 17 сакавіка 2011 года, якая дэкларуе абарону мірных жыхароў як мэту ўмяшання (гл. Гуманітарная інтэрвенцыя) і дае права знішчаць любыя войскі, што ўяўляюць пагрозу для паўстанцаў, толькі з дапамогай удараў з паветра. .
Віцэ-адмірал ВМС ЗША Уільям Гортні заявіў, што амерыканская частка аперацыі будзе мець назву «Світанак адысеі» («Odyssey Dawn»). Іншыя дзяржавы на фоне аперацыі кааліцыйных сіл праводзілі свае (нацыянальныя) аперацыі.
31 кастрычніка 2011 года ваенная аперацыя сіл НАТА ў Лівіі была афіцыйна завершана.
Перадгісторыя
Пасля дзяржаўнага перавароту 1969 года і прыходу да ўлады Муамара Кадафі пачалося шматгадовае ідэалагічнае, палітычнае і часам ваеннае супрацьстаянне паміж Лівіяй і Захадам, якое заключалася ў адрозненні сістэм, незадаволенасці ЗША і іх саюзнікаў пераследам дысідэнтаў і супрацоўніцтвам лівійскіх уладаў з радыкальнымі ісламістамі, а лівійскіх ўладаў — «агрэсіўнай імперыялістычнай палітыкай» заходніх дзяржаў. За гэта Лівія была аднесена да так званай «Восі зла», у якую ўваходзяць краіны, чыя палітыка выклікае крайнюю занепакоенасць у Злучаных Штатаў. Непасрэдна Францыя заставалася незадаволенай уладамі краіны пасля таго, як яны здзейснілі ўварванне ў яе былую калонію — Чад. Яна таксама актыўна спрабавала перашкодзіць планам Кадафі па стварэнні агульнаафрыканскай валюты, якая магла б выцесніць грашовую сістэму, завязаную на Парыж. Супярэчнасці з Вялікабрытаніяй бяруць карані з канфлікту ў Паўночнай Ірландыі, калі Лівія падтрымала ірландскіх нацыяналістаў. Складанымі заставаліся адносіны з арабскімі манархіямі, якіх Муамар Кадафі абвінавачваў у дапамаганні ЗША і Вялікабрытаніі.
Лідар Лівіі Муамар Кадафі ў інтэрв’ю RT у сакавіку 2011 года сказаў, што штуршком для замежнай інтэрвенцыі сталі фэйкавыя навінавыя паведамленні. Распаўсюджваннем непраўдзівых звестак пра лівійскія падзеі, па заяве палітыка, займалася «Аль-Каіда», што з’яўлялася адной з ключавых арганізацый у паўстанцкім руху. Менавіта навінавыя рэпартажы аб сітуацыі ў краіне падштурхнулі НАТА да ажыццяўлення аперацыі. У той жа час, на думку Кадафі, Захад не быў зацікаўлены ў дэстабілізацыі сітуацыі ў краіне, паколькі падтрымліваў стабільнасць рэгіёну і існы дэмакратычны парадак у Джамахірыі, лічачы яе бар’ерам для афрыканскай міграцыі ў Еўропу. Паводле яго пункту гледжання, ЗША і іх саюзнікі зрабілі выбар у бок сілавога вырашэння праблемы спантанна і не былі звязаны з падрыхтоўкай лютаўскіх беспарадкаў.
У 2016 годзе Дзярждэп апублікаваў шэраг лістоў Хілары Клінтан, якая падчас інтэрвенцыі займала пасаду Дзяржаўнага сакратара. Там згадвалася, што Лівія мае буйныя залатыя і нафтавыя запасы. Як мяркуецца, менавіта гэтыя фактары маглі негатыўна адбіцца на стане амерыканскага долара.
Зараджэнне інтэрвенцыі
21 лютага 2011 Пасол Лівіі Ібрагім Дабашы, які перайшоў на бок апазіцыі ўлады Кадафі, звярнуўся да ААН з просьбай устанавіць забарону на палёты на тэрыторыі Лівіі, каб адрэзаць Трыпалі (галоўны горад сіл Кадафі) ад паставак зброі і наймітаў, а таксама засцерагчы грамадзянскае насельніцтва ад паветраных удараў.
28 лютага 2011 Прэм’ер-міністр Вялікабрытаніі Дэвід Кэмеран выступіў з ідэяй стварэння беспалётнай зоны над Лівіяй для прадухілення перакідання наймітаў Кадафі і выкарыстання самалётаў і верталётаў супраць грамадзянскага насельніцтва.
1 сакавіка 2011 Караблі ВМС ЗША «Энтерпрайз» і «Маунт-Уітні» змянілі сваю дыслакацыю, узяўшы курс да Лівіі. Палкоўнік Дэйв Лапа, прадстаўнік Пентагона, паведаміў, што войскі праводзіць перадыслякацыю сіл для таго, каб быць гатовымі да магчымай аб’явы беспалётнай зоны.
7 сакавіка 2011 Прадстаўнік ад ЗША ў НАТА Іва Далдэр заявіў, што НАТА будзе сачыць за баявымі дзеяннямі ў Лівіі кругласутачна з дапамогай самалётаў Boeing E-3 Sentry. У той жа дзень ананімны крыніца заявіў, што Вялікабрытанія і Францыя ўжо склалі рэзалюцыю аб стварэнні беспалётнай зоны, якая будзе разглядацца ў ААН у той жа тыдзень. Савет супрацоўніцтва арабскіх дзяржаў Персідскага заліва таксама заклікаў Савет Бяспекі ААН ўжыць усе меры для абароны грамадзянскага насельніцтва Лівіі.
9 сакавіка 2011 Мустафа Мухамад Абд-аль-Джаліль, які ўзначальвае Нацыянальны Пераходны Савет Лівіі, папрасіў сусветнаю супольнасць неадкладна стварыць беспалётную зону над Лівіяй, сказаўшы, што любое прамаруджванне павялічвае колькасць ахвяр. Праз тры дні ён заявіў, што калі зона не будзе ўстаноўлена, то ў Лівіі здарыцца катастрофа. Войскi Кадафі возьмуць ў Бенгазі і знішчыць паўмільёна чалавек.
12 сакавіка 2011 Ліга арабскіх дзяржаў таксама заклікала ААН да стварэння беспалётнпй зоны для абароны грамадзянскага насельніцтва.
16 сакавіка 2011 Лівійскае кіраўніцтва заявіла, што адвернецца ад супрацоўніцтва з заходнімі кампаніямі ў нафтавай сферы, тады як мяцежнікі заявілі пра тое, што яны аддадуць нафту сваім замежным саюзнікам.
17 сакавіка 2011 Савет Бяспекі прыняў рэзалюцыю дзесяццю галасамі «за». Бразілія, Расія, Кітай, Індыя і Германія ўстрымаліся. Бразілія, Расія, Кітай і Індыя не падтрымлівалі ваенную аперацыю супраць суверэннай краіны, тады як ФРГ не хацела ўдзельнічаць у якой бы там ні было ваеннай аперацыі супраць Лівіі, але лічыла, што нешта варта рабіць. Найбольш актыўнымі ў прыняцці рэзалюцыі ў тэрміновым парадку апынуліся Францыя і Вялікабрытанія, таксама ішла падтрымка ад ЗША і Лівана.
Падрыхтоўка
Начальнік штаба ВМС ЗША адмірал Гэры Рафхед адзначыў, што да моманту прыняцця СБ ААН рэзалюцыі аб абароне грамадзянскага насельніцтва Лівіі амерыканскі флот ужо быў гатовы да правядзення баявых аперацый.
24 сакавіка ЗША пачалі перакідку больш за 4 тысячы марскіх пяхотнікаў ў раён Міжземнага мора.
У канцы сакавіка ў расійскіх СМІ друкавалася заява неназванай крыніцы ў расійскай разведцы пра тое, што наземная аперацыя можа пачацца ў канцы красавіка ці пачатку мая.
Аперацыя па ўвядзенні беспалётнай зоны актыўна абмяркоўвалася ў НАТА Вялікабрытаніяй і Францыяй у канцы лютага—пачатку сакавіка.
Інтэрвенцыя
19 сакавіка ў 16:00 па GMT 19 самалётаў ВПС Францыі вылецелі ў зону Бенгазі з заяўленай мэтай «абароны насельніцтва горада ад сіл Кадафі». У 16:45 і 16:59 самалёты знішчылі некалькі адзінак бранятэхнікі. У той жа дзень баявыя вылеты пачалі здзяйсняць амерыканскія і брытанскія самалёты. Абстрэл ракетамі «Тамагаўк» (114 штук) па сістэмах СПА таксама здзейснілі брытанскія і амерыканскія караблі і падлодкі. Удары кааліцыі нанесены па грамадзянскіх і ваенных аб’ектах у буйных гарадах, у тым ліку Трыпалі, Бенгазі, Сірт, Тархуна, Мамура, Зуварэ, і нафтасховішчаў ў раёне Місураты, у выніку чаго там ўспыхнулі пажары.
20 сакавіка ВПС заходняй кааліцыі нанеслі авіяцыйныя і ракетныя ўдары па сталіцы Лівіі — Трыпалі. Таксама амерыканскія і брытанскія самалёты працягнулі бамбіць войскі Кадафі, паведамлялася пра знішчэнне 70 адзінак баявой тэхнікі. Сярод забітых былі і грамадзянскія асобы. У аперацыях 20 сакавіка таксама прынялі ўдзел самалёты Італіі і Даніі.
Тым часам была ўсталявана марская блакада Лівіі шляхам пастаноўкі на рэйд больш за 20 баявых караблёў і падводных лодак краін заходняй ваеннай кааліцыі.
21 сакавіка да інтэрвенцыі далучыліся Іспанія і Канада, чые баявыя самалёты здзейснілі ў той дзень свае першыя авіяналёты. Паралельна з амерыканскіх караблёў было здзейснена больш за дзесяць залпаў ракетамі. Адна з ракет знішчыла рэзідэнцыю Кадафі ў Трыпалі.
21 сакавіка французскі авіяносец прыбыў у зону баявых дзеянняў, палубныя самалёты пачалі здзяйсняць баявыя вылеты. Францыя пашырыла свой кантынгент, накіраваўшы дадатковыя 2 Mirage 2000-5 і 2 Mirage 2000D на ваенную базу ў Італіі.
Вечарам гэтага дня знішчальнік-бамбардзіроўшчык ВПС ЗША F-15E, які выляцеў з авіябазы Авіяна (Італія) пацярпеў крушэнне з-за механічнай няспраўнасці ў 40 кіламетрах на паўднёвы-захад ад горада Бенгазі. Абодва члена экіпажа катапультаваліся. Пілотаў хутка эвакуіравалі.
23 сакавіка 2011 года камандуючы ВПС Вялікабрытаніі Грэг Бэгвел заявіў, што ВПС Лівіі больш не існуюць як баяздольная арганізацыя. Неглядзячы на гэтае паведамленне, лівійская авіяцыя яшчэ працягвала выконваць баявыя задачы.
У ноч з 23 па 24 сакавіка сіламі 6 знішчальнікаў (2х Rafale і 4х Mirage 2000D) ВПС і ВМС Францыі, узброеныя ракетамі SCALP GP, праведзены налёт на лівійскую авіябазу ў 250 кіламетрах на поўдзень ад узбярэжжа Міжземнага мора. Каля 14:30 CET самалётамі Rafale і Mirage 2000 у ходзе патрулявання паветранай прасторы Лівіі быў знойдзены самалёта лівійскіх ВПС Г-2 «Галеб». Адразу пасля яго прызямлення на авіябазе блізу горада Місурата ён быў знішчаны ракетай «паветра-зямля». Тым часам ВПС Нарвегіі далучыліся да аперацыі «Рассвет Адысеі» і перадалі пад аператыўнае кіраўніцтва ВПС ЗША шэсць знішчальнікаў F-16, якія базаваліся на авіябазе Суда, Крыт, Грэцыя. У той жа дзень ВМФ Вялікабрытаніі нанеслі ракетамі «Тамагаўк», запушчанымі з борта падлодкі HMS Triumph, удары па мэтам СПА Лівіі. Таксама самалёты кааліцыі нанеслі бомбавы ўдар па авіябазе Себха ў 620 кіламетрах на поўдзень ад Трыпалі.
На наступны дзень два Tornado ВПС Вялікабрытаніі і знішчальнікі ВПС Францыі сумесна знішчылі 7 танкаў Т-72 кадафістаў блізу горада Адждабія. Катарскія Mirage 2000, якія далучыліся да аперацыі «Світанак адысеі», і самалёты французскіх ВПС здзейснілі сумесныя разведвальныя палёты ў раёне гарадоў Місурата, Эль-Зінтан, Сірт і Адждабія. Чатыры Mirage 2000Ds ВПС Францыі знішчылі артылерыйскую батарэю ўрадавай арміі ў раёне горада Адждабія. 3 бомбы з лазерным навядзеннем былі скінуты з двух F-16 ВПС Нарвегіі супраць лівійскіх танкаў.
26 сакавіка ВПС Францыі нанеслі некалькі паветраных удараў па мэтам у раёне гарадоў Эль-Зінтан і Місурата, знішчыўшы на стаянках па меншай меры 5 лёгкіх штурмавікоў Г-2 «Галеб» і два ўдарныя верталёты Мі-35.
27 сакавіка знішчальнікі F-16 ВПС Даніі знішчылі некалькі установак САУ на поўдзень ад Трыпалі. Тым часам чатыры CF-18 Hornet ВПС Канады знішчылі склад з узбраеннем ў 92 кіламетрах на поўдзень ад Місураты.
Раніцай 28 сакавіка знішчальнікі Panavia Tornado ВПС Вялікабрытаніі знішчылі два лівійскіх танка і дзве бронемашыны каля Місураты. На працягу раніцы самалёты ВПС Вялікабрытаніі атакавалі склады з узбраеннем каля горада Себха на поўдні Лівіі.
29 сакавіка цяжкаўзброены AC-130 і штурмавік A-10 Thunderbolt II уключыліся ў аперацыю «Світанак Адысеі», атакаваўшы наземныя сілы Муамара Кадафі. Акрамя таго, два бамбавіка B-1 ВПС ЗША вылецелі з авіябазы Элсварт і нанеслі ўдар па невядомых мэтам ў Лівіі.
30 сакавіка самалёты міжнароднай кааліцыі нанеслі ўдар па калоне лівійскіх урадавых войскаў, якія надыходзялі ў напрамку горада Адждабія.
2 красавіка заходняя кааліцыя выпадкова нанесла авіяўдар па групе апазіцыянераў на ўсходняй ускраіне лівійскага горада Марса-эль-Брэга, знішчыўшы пры гэтым не менш за дзесяць праціўнікаў урада Кадафі.
8 красавіка самалёты НАТА нанеслі ракетныя ўдары па ваенных арсеналах кадафістаў. Бамбардзіроўцы падвергнуліся ваенныя склады, размешчаныя ў 15 кіламетрах на паўднёвы ўсход ад горада Зінтан. Як паведаміў адзін з жыхароў горада, у дадзеным раёне адбылося не менш за 14 выбухаў, пачаўся моцны пажар. Пасля ракетнага ўдару, нанесенай авіяцыяй НАТА, паўстанцы паспрабавалі наблізіцца да складоў, каб ацаніць вынікі бамбардзіроўкі, аднак лаяльныя Кадафі вайскоўцы не далі ім наблізіцца, адкрыўшы агонь з гранатамётаў.
10 красавіка авіяцыя краін НАТА падбіла 25 танкаў урадавых войскаў у Лівіі.
25 красавіка ў выніку налётаў авіяцыі НАТА на Трыпалі пашкоджана рэзідэнцыя Кадафі.
У ноч з 30 красавіка на 1 мая малодшы сын Кадафі Сейф аль-Араб і трое ўнукаў загінулі ў выніку авіяўдару ВПС НАТА па Трыпалі.
5 мая, у выніку налёту авіяцыі НАТА, было знішчана некалькі верталётаў узброеных сіл Лівіі падчас іх перавозкі.
10 мая ў 2 гадзіны ночы па мясцовым часе авіяцыя НАТА нанесла серыю ўдараў па Трыпалі. Паведамлялася, што меркаванай мэтай авіяўдараў была рэзідэнцыя Кадафі. У выніку нападаў былі пашкоджаны некалькі будынкаў, якія не маюць ваеннага прызначэння.
Ноччу 20 мая сілы НАТА нанеслі авіяўдар па 8 караблям у партах Трыпалі, Аль-Хумса і Сірта. Праз два дні авіяцыя Паўночнаатлантычнага альянсу рэалізавала авіяўдары па порце Трыпалі і па раёне Баб аль-Азіза.
24 мая авіяцыя НАТА правяла ў Трыпалі шырокамаштабную бамбардзіроўку, паведамляецца аб мінімум 20 авіяўдараў і 150 пацярпелых. Увечары таго ж дня ў Трыпалі былі чутны выбухі ад яшчэ 6 авіяўдараў. Наступныя авіяўдары па сталіцы краіны былі здейснены 28 мая і 2 чэрвеня.
4 чэрвеня ў 18:30 ВПС НАТА нанеслі авіяўдары па ўсходнім прыгарадзе Лівіі — Таджура, дзе знаходзілася ваенная база Кадафі.
7 чэрвеня інтэрвентамі было здзейснена каля 60 авіаналетаў на Трыпалі. У гэты дзень Кадафі выступіў са зваротам да народу. На наступны дзень прашлі новыя бамбардзіроўкі сталіцы.
16 чэрвеня заходняя кааліцыя выпадкова нанесла ўдар па сілах паўстанцаў.
19 чэрвеня, падчас чарговай бамбардзіроўкі Трыпалі сіламі заходняй кааліцыі, загінула 7 мірных жыхароў.
28 чэрвеня ўлады ФРГ заявілі, што гатовы пастаўляць НАТА для вайны ў Лівіі дэталі для бомбаў, боепрыпасы і тэхнічныя сродкі.
20 кастрычніка адбылося забойства Муамара Кадафі.
31 кастрычніка абвешчана аб завяршэнні ваеннай аперацыі НАТА і яго саюзнікаў на тэрыторыі Лівіі.
Дапамога Беларусі ўраду Кадафі
Афіцыйна Рэспубліка Беларусь падтрымлівала ўлады Лівіі дыпламатычна і не заяўляла аб садзейнічанні сваіх вайскоўцаў у барацьбе з інтэрвентамі, акрамя таго, МУС Беларусі адмаўляў удзел рэспублікі ў грамадзянскай вайне. Адкак з самага пачатку канфлікту перыядычна выдаваліся паведамленні аб пастаўках зброі, дзейнасці беларускіх вайсковых саветнікаў і наймітаў.
Па звестках SIPRI і іншых заходніх крыніц, 15 лютага з Баранавічаў у Лівію вылецеў транспартнік Іл-76. Згодна з іх здагадкамі, самалёт вёз зброю для войскаў Кадафі. На думку беларускага ваеннага аналітыка Аляксандра Алесіна, адпраўка ў краіну якой-небудзь зброі немэтазгодна, паколькі лівійская армія на той момант была добра забяспечана. Значна большую неабходнасць, як заявіў аглядальнік, прадстаўлялі ваенныя спецыялісты і рамонтнікі, якія б падтрымлівалі баяздольнасць тэхнікі і яе рамонт.
25 лютага ў заходніх СМІ з’явілася інфармацыя, што ў падаўленні вулічных беспарадкаў удзельнічаюць беларускія, а таксама сербскія, украінскія і румынскія найміты. Замежныя байцы пілатуюць баявую авіяцыю, абстрэльваючы апазіцыю і таксама праводзячы патруляванне і зачыстку вуліц на аўтамабілях.
6 красавіка выдавецтва «Комсомольская правда» апублікавала артыкул аб дапамозе беларускіх ваенных саветнікаў і наймітаў урадавым сілам, асабліва ў частцы ўстойлівасці замежнай інтэрвенцыі. Як паведамлялася, ваенныя рэспублікі пераканалі лівійцаў аддаць перавагу ўзброеным пікапам замест класічнай бранятэхнікі, а таксама ўвесці ў тактыку некаторыя элементы партызанскай вайны, тым самым знізіўшы эфектыўнасць авіяўдараў НАТА і павялічваючы мабільнасць урадавых сіл. Дзякуючы іх садзейнічанню, у канцы сакавіка—пачатку красавіка армія Кадафі нават здолела перайсці ў контрнаступленне. Як заявіў саветнік пасольства Беларусі ў Трыпалі Георгій Грамыка, да грамадзянскай вайны і замежнай інтэрвенцыі ў краіне знаходзіўся кантынгент з 500 беларускіх інструктараў і ваенспецаў (з пачаткам баявых дзеянняў частку з іх эвакуіравалі). Ваенныя займаліся падрыхтоўкай сілавікоў, рамонтам і эксплуатацыяй ваеннай тэхнікай. «Комсомольская правда» казала і пра наёмнікаў з індывідуальнымі кантрактамі і аб былых байцам 334-га атрада. Некаторыя з іх, як мяркуецца, праходзілі падрыхтоўку на расійскіх базах спецназа і ўдзельнічалі ў вайне ў Афганістане.
Выкарыстанне зброі са збедненым уранам
У ліпені 2018 урад нацыянальнай згоды Лівіі абвінаваціла блок НАТА ў выкарыстанне зброі са збедненым уранам, калі лівійскія медыкі высветлілі, што за апошнія гады ў краіне рэзка вырасла колькасць анкалагічных захворванняў менавіта ў тых месцах, якія падвяргаліся бамбардзіроўкам у 2011 годзе. Улады маюць намер звярнуцца ў МАГАТЭ і іншыя міжнародныя арганізацыі па дапамогу ў правядзенні дбайных даследаванняў прысутнасці збедненага ўрану і ў раёнах Лівіі, якія падвергліся авіяналётам. Першыя паведамленні аб выкарыстанні збедненага ўрану ў лівійскім канфлікце з’явіліся яшчэ ў красавіку 2011 года. Па сведчанні незалежнай групы навукоўцаў, якія тады працавалі ў Лівіі, у гэтай краіне былі знойдзены сляды збедненага ўрану. Імі быў зафіксаваны павышаны ўзровень радыяцыі ў варонках ад бомбаў і на аскепках снарадаў, якія заставаліся пасля авіяўдараў НАТА.
Залатая галіна
Залатая галіна: даследванне магіі і рэлігіі (The Golden Bough: A Study in Magic and Religion) — параўнальнае даследванне міфалогіі, рытуалаў і рэлігій свету, найбольш значная праца шатландскага антраполага Джэймса Джорджа Фрэзера. Першае выданне з'явілася ў двух тамах у 1890, трохтамовае другое выданне — у 1900, а разрогнутае дванаццітамовае трэцяе выданне — з 1906 па 1915. У 1922 выйшаў аўтарскі скарочаны аднатамовы варыянт.
Аўтар вылучае і спрабуе вытлумачыць агульныя элементы розных сістэм міфаў і рытулаў, у тым ліку абрады ўрадлівасці, чалавечыя ахвярапрынашэнні, паміранне і ўваскрасанне бога і г.д.
Дуброва (Лельчыцкі раён)
Дубро́ва (, Дуброва) — аграгарадок у Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Дуброўскага сельсавета.
Геаграфія
Аўтадарогамі злучана з Лельчыцамі і Туравам. Знаходзіцца за 8 км на захад ад Лельчыц, за 215 км ад Гомеля, 75 км ад чыгуначнай станцыі Ельск.
Гісторыя
Па пісьмовых крыніцах вядомая з 1551 года як дзяржаўнае сяло ў складзе Вялікага Княства Літоўскага. З 1793 года — у складзе Расійскай імперыі, сяло знаходзілася ў Лельчыцкай воласці Мазырскага павета Мінскай губерні.
У ліпені-жніўні 1943 года нямецка-фашысцкія захопнікі спалілі ўсю вёску (210 двароў) і забілі 19 жыхароў.
3 23 снежня 1959 года цэнтр сельсавета.
Шчабжэшын
Шчабжэшын (Szczebrzeszyn) — горад у Польшчы, у гістарычнай вобласці Холмшчына, на рацэ Вепш. Уваходзіць у склад Замойскага павета Люблінскага ваяводства, сядзіба вяскова-гарадской гміны Шчабжэшын. Займае плошчу 29,12 км². Насельніцтва 5,1 тыс. чалавек (на 2018).
Навэ (Бахмацкі раён)
Но́вае ці Навэ (Нове́) — пасёлак у Бахмацкім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Вострыў (Дубенскі раён)
Вострыў (О́стрів) — вёска ў Дубенскім раёне Ровенскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Мырагошчанскай вясковай абшчыны.
Пераксід натрыю
Пераксі́д на́трыю, Na2O2 — неарганічнае пераксіднае хімічнае злучэнне, моцны акісляльнік. Бясколернае крышталічнае рэчыва, растваральнае ў вадзе і этаноле. Тэхнічны пераксід натрыю мае жаўтаваты колер. Шчыльнасць 2,6 г/см³. Пры награванні да тэмпературы вышэй 300 °C (311—400 °С ) раскладаецца з вылучэннем кіслароду. Бурна раскладаецца пры тэмпературы вышэй за 540 °С.
Пажаранебяспечны ў прысутнасці арганічных рэчываў.
Атрыманне
Пераксід натрыю атрымліваюць акісленнем расплаўленага натрыю кіслародам (ачышчаным ад вуглякіслага газу і вільгаці паветрам).
Выкарыстанне
Выкарыстоўваецца пры рэгенерацыі паветра (на падводных лодках, у дыхальных прыборах). Водны раствор выкарыстоўваецца пры адбельванні тканін, паперы, воўны, шоўку. У аналітычнай хіміі пераксід натрыю выкарыстоўваецца для пераводу тугаплаўкіх аксідаў у растваральны стан.
Пэрэмога (Бахмацкі раён)
Пэрэмо́га (Перемо́га) — пасёлак у Бахмацкім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны.
Сілі
Астравы Сілі (Isles of Scilly, Enesek Syllan) - невялікі архіпелаг на паўднёвым захадзе ад вострава Вялікабрытанія. Агульная плошча - 16,3 км². Насельніцтва (2011 г.) - 2200 чал.
Тушчыкудык (Атыраўская вобласць)
Тушчыкудык — сяло ў Ісатайскім раёне Атыраўскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Тушчыкудыкскай сельскай акругі. Код КАТА — 234245100.
Добры Бор (археалагічныя помнікі)
Добры Бор — археалагічныя помнікі: стаянкі каменнага і бронзавага вякоў каля вёскі Добры Бор (Баранавіцкі раён, Брэсцкая вобласць).
Тушчыкудык (Атыраўская вобласць)
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 3600 чалавек (1830 мужчын і 1770 жанчын). Паводле дадзеных перепісу 2009 года, у сяле пражывалі 4108 чалавек (2092 мужчыны і 2016 жанчын).
Добры Бор (археалагічныя помнікі)
Стаянка—1
Знаходзіцца за 2,5 км на паўднёвы ўсход ад вёскі, на дзюне Гарадок, што знаходзіцца на шырокім асушаным правабярэжным поплаве ракі Шчара. Плошча 5500 м². Выявіў у 1951 годзе А. Р. Мітрафанаў. У 1960 годзе І. М. Цюрына даследавала 984 м². Культурны пласт 0,5—0,8 м. Выяўлены 12 агнішчаў круглай і авальнай формы, 5 ям, з іх 3 маюць прамавугольную форму і, магчыма, з’яўляліся паўзямлянкамі. Знойдзена каля 2 тыс. абломкаў ляпнога глінянага посуду і каля 900 крамянёвых прылад працы і нуклеусаў. Сярод крамянёвых вырабаў трохвугольныя наканечнікі стрэл, масіўныя лістападобныя наканечнікі коп’яў, нажы з гарбатай спінкай і серпападобныя, разнастайныя скрабкі, разцы, праколкі, цёслы, сякеры. Знойдзены таксама шліфаваныя каменныя сякеры з прасвідраванымі адтулінамі, шліфавальныя пліткі, адбойнікі. Сярод керамікі найбольш абломкаў вастрадонных гаршкоў са шчыльнымі падштрыхаванымі сценкамі, арнаментаванымі наколамі, насечкамі, пракрэсленымі рысамі, адбіткамі штампа, якія адносяцца да дабраборскага этапу нёманскай культуры позняга неаліту. Да бронзавага веку належаць абломкі пласкадонных гаршкоў з прафіляванымі сценкамі, арнаментаванымі наразнымі рысамі, шнуравымі адбіткамі, наколамі. Асноўная колькасць знаходак адносіцца да III-га — 1-й паловы II-га тыс. да н.э.
Іншыя стаянкі
Іншыя стаянкі неаліту і бронзавага веку выяўлены на дзюнах поплаву ўздоўж абодвух берагоў Шчары, на поўдзень і паўднёвы ўсход ад вёскі, на высокім пясчаным участку карэннага берага Шчары.
Гарадзішча
Знаходзіцца за 2 км на паўночны ўсход ад вёскі, ва урочышчы Моргач, на крайнім ад поля ўзвышшы, за 0,4 км ад дарогі. Форма авальная, памер 71х80 м
Сілі
Прырода
Архіпелаг складаецца са 145 астравоў і скал. Толькі 5 з іх населены людзьмі. Сфарміраваны гранітнымі плітамі каля 250 млн гадоў таму. Берагі астравоў скалістыя, аднак маюцца белыя кварцавыя пляжы і водмелі з пясчанымі выдмамі.
Клімат марскі ўмераны. Астравы Сілі лічацца самым цёплым месцам у Вялікабрытаніі. Сярэднегадавая тэмпература жніўня 14 - 18 °C, лютага 6 - 9 °C. Халодныя зімы здараюцца рэдка. Гадавая колькасць ападкаў - каля 844 мм. Дзякуючы такім умовам на астравах вырошчваюць субтрапічныя расліны, у тым ліку пальмы.
Для наземнай флоры характэрна разнатраўе. На населеных астравах шмат культурных насаджэнняў. Фаўна прадстаўлена марскімі птушкамі і ластаногімі.
Астравы Сілі маюць статус "зямлі выключнай прыроднай прыгажосці", які прадугледжвае пільную ахову, але не абмяжоўвае турызм.
Гісторыя
Астравы былі населены ў каменным веку і выкарыстоўваліся здабытчыкамі і гандлярамі волавам. У старажытнасці тут таксама развівалася земляробства. Той факт, што ў крыніцах рымскага перыяду Сілі ўзгадваецца як адзін востраў, а таксама знаходкі рэштак затопленых пабудоў прывялі да высновы, што раней гэта быў цэласны кавалак сушы. Мяркуецца, што Сілі ператварыліся ў архіпелаг толькі ў сярэдзіне 1 тысячагоддзя н.э.
У эпоху сярэднявечча і пазней астравы Сілі не мелі сталага насельніцтва, аднак часта наведваліся рыбакамі, што давала значныя прыбыткі ўладальнікам і арандатарам. У неспакойныя гады іх выкарыстоўвалі як базу піраты.
Сталае насельніцтва з'явілася толькі ў XVIII ст. Мясцовыя жыхары традыцыйна займаліся ловам рыбы і ламінарыі, гандлем, кантрабандай, суднаходствам.
У 1834 - 1920 гг. арандатарам Сілі была заможная сям'я Смітаў, якая нават карысталася непрызнаным тытулам "божых уладальнікаў". Да сёй пары Сміты жывуць на востраве Трэска.
У XX ст. пачалі развівацца турызм і кветкавая гаспадарка.
Кіраванне
Астравы Сілі ўваходзяць у склад Вялікабрытаніі. Адміністрацыйны цэнтр - Х’ютаўн на востраве Святой Марыі.
Згодна Закону аб мясцовым самакіраванні 1972 г., дзейнічае Савет Сілі з 21 выбарнага прадстаўніка. Савет мае каля 164 сталых супрацоўніка. Такім чынам, каля 10% працаздольнага насельніцтва так ці інакш звязаны з кіруючымі органамі.
Эканоміка
Галоўныя галіны эканомікі — турызм (85% прыбыткаў), транспартнае абслугоўванне, вырошчванне кветак. Астравы звязаны з Вялікабрытаніяй цеплаходнай і авіяцыйнай лініямі. Порт і аэрапорт маюцца толькі на востраве Святой Марыі. Астатнія астравы з-за іх невялікіх памераў наведваюцца толькі паромам, лодкамі і верталётамі. Прамысловых прадпрыемстваў няма.
Культура
Дзейнічае адзіная дзяржаўная Школа Пяці астравоў (Five Islands School), якая мае прадстаўніцтвы для малодшых школьнікаў на ўсіх населеных астравах. Для атрымання сярэдняй адукацыі мясцовыя жыхары павінны дабірацца да Х’ютаўна. Поўную сярэднюю, тэхнічную і вышэйшую адукацыю магчыма атрымаць толькі за межамі астравоў.
Жыхары Сілі лічацца найбольш актыўнымі аматарамі спорту ў Англіі. Найбольш папулярны спорт — лодкавыя рэгаты. У маі праводзіцца міжнародная рэгата. На Сілі ёсць свая футбольная ліга, у склад якой уваходзяць 2 клубы, якія разыгрываюць 2 кубкі.
Ыгыата
Ыгыата ці Ыгыта (Ыгыатта, Ыгыта) — рака ў Расіі, на захадзе Якуціі, левы прыток ракі Вілюй (басейн Лены).
Выток Ыгыты знаходзіцца на Вілюйскім плато. Даўжыня ракі 601 км, плошча вадазбору каля 11 200 км², сярэдні расход вады ў вусці каля 30 м³/сек, а глыбіня да 10 м. Цячэ па Цэнтральна-Якуцкай раўніне.
Замярзае ў кастрычніку да мая.
На берагах ідзе здабыча каштоўных камянёў: (ізумрудаў, рубінаў, сердалікаў, халцэдонаў, аквамарынаў, яшмы) і золата.
IC 818
IC 818 — галактыка тыпу Sb (кампактная выцягнутая галактыка) у сузор'і Валасы Веранікі.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Жуль-Альбер дэ Дыён
Альбер дэ Дыён (Jules-Albert de Dion) ( — ) — граф, французскі канструктар, адзін з піянераў французскага аўтамабілебудавання.
У пачатку 1882 года, разам з механікам Жоржам Бутонам і інжынерам Шарлем-Арманам Трэпарду, заснаваў кампанію па вытворчасці паравых аўтамабіляў пад назвай «Дэ Дыён-Бутон і Трэпарду» (De Dion-Bouton et Trepardoux).
У 1884 годзе быў пабудаваны яго першы двухмесны паравы аўтамабіль. На сваім паравым аўто Альбер дэ Дыён выйграў Гран-Пры 1894 у аўтапрабегу Парыж-Руансо.
Акрамя прадпрымальніцкай дзейнасці вёў і вялікую грамадскую працу. Па яго ініцыятыве ў Францыі ў 1895 годзе быў створаны аўтамабільны клуб. Толькі за першыя 8 гадоў існавання клуба ён правёў 34 спаборніцтвы. Адной з іх была першая міжнародная гонка Парыж-Амстэрдам-Парыж у 1898 годзе.
Далецкія
Дале́цкія (, Далецкие) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Гомельскага сельсавета.
NGC 7531
NGC 7531 — галактыка каталога NGC, знаходзіцца ў Сузор’і Жураўля. Бачная зорная велічыня: 11,3. Размер: 4,5' × 1,7'. Прамое ўзыходжанне: 23 гадз. 14м 48,4 сек. Схіленне: −43°35'56".
Бабінічы
Назву Ба́бінічы маюць:
Мазалава
Ма́залава — тапонім.
Бацяніўка
Бацяніўка (Боцяні́вка) — вёска ў Дубенскім раёне Ровенскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Мырагошчанскай вясковай абшчыны.
Каменныя Лавы
Каме́нныя Ла́вы (, Каменные Лавы) — вёска ў Шклоўскім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Каменналаўскага сельсавета.
Геаграфія
Вёска знаходзіцца за 15 км у напрамку на поўдзень ад горада Шклоў, за 21 км ад Магілёва, за 1 км ад чыгуначнай станцыі Латва, за 2 км на захад ад аўтамабільнай дарогі.
Гісторыя
Згадваецца ў 1670 годзе як вёска ў Аршанскім павеце Вялікага Княства Літоўскага.
Улам-Бурыяш
Улам-Бурыяш — касіцкі цар Вавілоніі, кіраваў прыблізна ў 1450 — 1400 гадах да н.э. Брат Каштыліяша III.
Біяграфія
Яшчэ да ўзыходжання на прастол, падчас кіравання свайго брата Каштыліяша III ён скарыў Краіну Мора і стаў там царом (каля 1460 г. да н.э.), а пасля смерці брата (каля 1450 г. да н.э.) ён стаў царом і Вавілона, ізноў аб'яднаўшы ўсю Ніжнюю Месапатамію ў адзіную дзяржаву.
Звесткі пра колькасць гадоў яго кіравання не захаваліся.
IC 821
IC 821 — галактыка тыпу SBbc (кампактная выцягнутая галактыка) у сузор'і Валасы Веранікі.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Заруддзя (Дубенскі раён)
Заруддзя (Зару́ддя) — вёска ў Дубенскім раёне Ровенскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Мырагошчанскай вясковай абшчыны.
Княгынын (Дубенскі раён)
Княгынын (Княги́нин) — вёска ў Дубенскім раёне Ровенскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Мырагошчанскай вясковай абшчыны.
NGC 7552
NGC 7552 – галактыка каталога NGC, знаходзіцца ў Сузор’і Жураўля. Бачная зорная велічыня: 10,6. Размер: 3,4' × 2,7'. Прамое ўзыходжанне: 23 гадз. 16 мін. 10,6 сек. Схіленне: -42°35'05".
Альгомель
Альго́мель (, Ольгомель) — вёска ў Столінскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Велікамалешаўскага сельсавета. За 65 кіламетраў на паўночны ўсход ад Століна, 310 кіламетраў ад Брэста, 72 кіламетры ад чыгуначнай станцыі Гарынь.
У 1940—1954 гг. цэнтр Альгомельскага сельсавета.
IC 822
IC 822 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) у сузор'і Валасы Веранікі.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Айбас (Атыраўская вобласць)
Айбас — сяло ў Ісатайскім раёне Атыраўскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Тушчыкудыкскай сельскай акругі. Код КАТА — 234245200.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 656 чалавек (351 мужчына і 305 жанчын). Паводле дадзеных перепісу 2009 года, у сяле пражывалі 562 чалавекі (311 мужчын і 251 жанчына).
Брацлаўскае намесніцтва
Бра́цлаўскае наме́сніцтва — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў Расійскай імперыі. Губернскі горад — Брацлаў.
Гісторыя
13 красавіка 1793 года на тэрыторыі Падольскага і Брацлаўскага ваяводстваў Рэчы Паспалітай была заснавана Брацлаўская губерня.
На падставе царскіх указаў ад 22 мая 1795 года было створана Брацлаўскае намесніцтва, якое падзялялася на 13 акруг.
Уступіўшы на пасад, Павел I указам ад 12 снежня 1796 года ліквідаваў Брацлаўскае намесніцтва, а яго землі ўвайшлі ў склад Падольскай (Брацлаўскі, Вінніцкі, Ліцінскі, Бяршадскі, Гайсінскі, Ямпольскі, Магілёўскі, Тульчынскі і Хме́льніцкі паветы) і Кіеўскай губерні (Махноўскі, Ліпавецкі, Пяцігорскі і Сквірскі паветы).
Інгві Мальмстын
1970-я
З дзяцінства ён захапляўся творчасцю такіх музыкантаў, як Антоніа Вівальдзі, Нікало Паганіні, Джымі Хендрыкс і Рычы Блэкмар. У 1976 арганізаваў сваю першую групу Powerhouse, а ў 1978 — Rising Force.
1980-я
Разам з Rising Force ён запісвае першыя дэма, якія выпадкова трапляюць у рукі амерыканскаму «шукальніку талентаў» ў галіне хард-рока Майку Верні, і ў 1983 годзе Інгві Мальмсцін увайшоў у склад групы Steeler, якую ўзначальваў Рон Кіл. Нягледзячы на цудоўны падбор музыкантаў, гурт запісаў адзін студыйны альбом і неўзабаве распаўся, і Інгві Мальмсцін разам з Грэмам Бонетам, былым вакалістам Rainbow стварыў Alcatrazz. З гэтай групай гітарыст запісаў два альбомы, але неўзабаве пакінуў і яе і стаў рыхтаваць матэрыял для сольнага альбома. У працэсе запісу сесійныя музыкі прынялі прапанову Мальмстына стаць членамі яго групы — так адрадзіліся Rising Force. Партыі бас-гітары гуляў сам Інгві Мальмсцін. Дэбютны альбом адразу ж увайшоў у Тор 60 амерыканскага хіт-параду і атрымаў прэмію «Грэмі» як лепшы інструментальны дыск года. Сам жа Інгві становіцца адкрыццём года ў шэрагу выданняў, а затым і гітарыстам года, пасля абвяшчэння альбома Rising Force альбомам года. У 1985 году з'яўляецца альбом Marching Out, у лістападзе Інгві адпраўляецца ў турнэ па Амерыцы. Рок-прэса называе яго геніем гітары і на працягу двух наступных гадоў ён быў лепшым гітарыстам у свеце па апытанні часопіса «Guitar Player».
Але сапраўдная слава прыходзіць да Інгві Мальмстын пасля выпуску трэцяга альбома «Trilogy», які атрымаў вельмі шырокае прызнанне і дасягнуў сорак чацвёртай пазіцыі ў Billboard ЗША. 22 чэрвеня 1987 ў СМІ з'яўляюцца паведамленні пра тое, што Мальмстын трапіў у аварыю. Праляжаўшы у коме амаль тыдзень, ён даведаўся, што з-за траўмы галавы утварыўся тромб, які цісне на нерв, што ідзе да правай рукі. 18 месяцаў ён не мог іграць і амаль паўтара года намаганняў спатрэбілася, каб вярнуцца ў свет музыкі.
У сакавіку 1988 выходзіць альбом «Odyssey», які набывае залаты статус у ЗША, а відэа на кампазіцыю «Heaven Tonight» не сыходзіць з экранаў тэлевізараў. Вакальныя партыі на альбоме выканаў Джо Лін Цёрнер, вядомы па працах з групай Rainbow.
Красны Луч (Шклоўскі раён)
Кра́сны Луч (, Красный Луч) — пасёлак у Шклоўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Каменналаўскага сельсавета.
Інгві Мальмстын
1980-я
У студзені 1989 Інгві прыязджае ў Савецкі Саюз і дае 20 канцэртаў. Запісваецца фільм і альбом «Live in Leningrad: Trial By Fire». Альбом атрымаў вельмі супярэчлівыя рэцэнзіі, а групу пакінуў Joe Lynn Turner. Праз тыдзень ад групы Інгві Мальмсцін застаўся толькі ён адзін і назва.
1990-я
Пасля выпуску альбома «Eclipse» лэйбл гуказапісу Polygram разрывае з Мальмстынам дагавор аб супрацоўніцтве, матывуючы расчараваннямі ад продажаў альбома ў ЗША. У Еўропе і Японіі справы ішлі некалькі інакш. І хоць альбом не трапіў у чарты, але зарабіў статус плацінавага і залатога.
У пачатку сакавіка 1991 года Інгві заключае дамову з лэйблам гуказапісу Elektra Records і запісвае альбом «Fire and ice». У першы ж дзень выхаду альбом раскупілі ў колькасці 100 000 штук. У Еўропе і Японіі, як і «Eclipse», «Fire and ice» дасягнуў залаты і плацінавай адзнак.
У студзені 1993 Ніджэл Томас, прадзюсар Інгві Мальмсціна, з якім ён працаваў апошнія 4 гады, памірае ад сардэчнага прыступу.
У сакавіку Elektra патрабуе ад музыканта новых работ, а потым і зусім разрывае з Інгві кантракт, але ў хуткім часе японскі лэйбл гуказапісу Pony Canyon падпісвае з Інгві дагавор. Для запісу новага альбома набіраюцца новыя музыканты. 18 лютага 1994 года ў Японіі выходзіць сёмы па ліку студыйны альбом «The Seventh Sign», які хутка дасягае першага месца ў міжнародных чартах і становіцца плацінавым ў Японіі. CMC International Records купляе права на продаж альбома на тэрыторыі Еўропы і Азіі і пачынае актыўна займацца прамоўшэнам альбома.
Сакавіку-лістапад 1994 — турнэ ў падтрымку альбома.
Праз месяц Мальмстын абсталяваў студыю ў Маямі і пачаў пісаць матэрыял для наступнага альбома — «Magnum Opus» («Грандыёзнае стварэнне»), які пабачыў свет у чэрвені 1995 года. У верасні 1995 года група зноў з'ехала ў чатырохмесячныя гастролі. Падчас гастроляў здарыўся казус: Michael Vescera захварэў бранхітам і прапусціў 5 канцэртаў. Падчас гэтых выступаў Інгві бярэ на сябе яшчэ і ролю вакаліста.
У канцы 1995 года гурт вярнуўся ў ЗША і ўжо ў пачатку студзеня 1996 года Інгві пачаў працаваць над новым праектам, ідэю якога ён выношваў доўгія гады: запісаць песні, на якіх вырас гітарыст, а гэта песні знакамітых Deep Purple, Rainbow, UK, Kansas, Scorpions, Rush і Джымі Хендрыкса. Так у сярэдзіне красавіка з'яўляецца альбом «Inspiration». Гастролі па Паўднёвай Амерыцы мелі вялікі поспех. Турнэ скончылася ў снежні 1996 года. Інгві вярнуўся ў Маямі і зноў зачыніўся ў студыі.
У 1999-м годзе Інгві выпускае альбом «Alchemy», а ў 2000-м — «War To End All Wars» пад старым лэйблам Canyon International. Што да яго апошняй працы, то яна вельмі спрэчная, і абсалютна месцамі не падобная на яго папярэднія альбомы.
2000-я
Пасля выхаду альбома War to End All Wars вакаліст Марк Боўлз пакідае групу. Ён быў заменены былым вакалістам Rainbow Дугі Уайтам, чый вакал быў добра прыняты прыхільнікамі. У 2003 годзе да Мальмстын далучыліся Джо Сатрыяні і Стыў Вай як частка тура G3 супергуртоў. Мальмстын зрабіў два гацевыя запісы на альбомах клавішніка Дэрэка Шарыніана Black Utopia (2003) і Blood of the Snake (2006).
У 2004 годзе Мальмстын 2 разы з'явіўся ў амерыканскім мультсерыяле Харві Бёрдман.
У 2005 на лэйбле Spitfire Records выйшаў альбом Unleash the Fury. Як музыкант заявіў часопісу «Guitar World», ён назваў гэты альбом пасля сумна вядомага «аэрапортнага інцыдэнту», які адбыўся ў палёце ў Японію падчас турнэ 1988 года. Ён быў п'яны і паводзіў сябе задзірліва, пакуль ён не заснуў і не быў разбуджаны жанчынай, якая выліла на яго ледзяную ваду. Раз'юшаны, ён крыкнуў: «Ты дала волю сваёй чортавай лютасці!» Аўдыё гэтага інцыдэнту было запісана на плёнку іншым членам групы. Мальмстын кажа, што назва альбома спасылаецца як на энергію альбома, так і на сам інцыдэнт.
Unleash the Fury выйшаў услед за рэлізам DVD Concerto Suite For Electric Guitar And Orchestra In E Flat Minor, Op. 1 — With The New Japan Philharmonic Live. Упершыню на гэтым DVD Мальмстын іграе перад жывой аўдыторыяй з аркестрам, што ён апісвае як «файна, але і вельмі страшна».
У 2008 годзе Мальмстын стаў спецыяльным госцем на шоў «That Metal Show». 10 сакавіка 2009 года, лэйбл Мальмстына Rising Force выпусціў інструментальны альбом Angels of Love, у якім сабраны акустычныя версіі некаторых яго самых вядомых балад. У жніўні 2009 года часопіс назваў Час Мальмсцін № 9 у сваім спісе 10 лепшых электра-гітарыстаў усіх часоў.
2010-я
23 лістапада 2010 быў выпушчаны альбом Relentless.
Канец 2012 года адзначыўся выхадам альбома Spellbound — тур у падтрымку якога быў прызначаны на красавік-чэрвені 2013 года. Канцэртны тур у падтрымку альбома Spellbound ахоплівае самыя папулярныя амерыканскія пляцоўкі, і таксама ўключае ў сябе выступы ў Канадзе, Чэхіі, Дубаі, і Пуэрта-Рыка.
Спіс дэпутатаў Пухавіцкага раённага Савета дэпутатаў 28-га склікання
Спіс дэпутатаў Пухавіцкага раённага Савета дэпутатаў 28-га склікання.
Двор Гомель
Дво́р Го́мель (, Двор Гомель) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Гомельскага сельсавета.
Рыхард Руаф
Рыхард Руаф (Richard Ruoff; — ) — нямецкі военачальнік, генерал-палкоўнік (1942), камандуючы 17-й арміяй (1942—1943).
Ільічы
Ільічы́ (, Ильичи) — былая вёска ў Брагінскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіла ў склад Чамярыскага сельсавета.
Пасля Чарнобыльскай катастрофы і радыяцыйнага забруджвання жыхары (122 сям'і) пераселены ў 1986 годзе ў чыстыя месцы.
Размяшчэнне
У 9 км на паўднёвы захад ад Брагіна, 27 км ад чыгуначнай станцыі Хойнікі (на галінцы Васілевічы — Хойнікі ад лініі Калінкавічы — Гомель), 129 км ад Гомеля.
Транспартная сістэма
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтадарозе Камарын — Брагін.
Планіроўка складаецца з просталінейнай вуліцы, блізкай да шыротнай арыентацыі, да якой на ўсходзе і захадзе далучаюцца 2 кароткія просталінейныя вуліцы. Забудова драўлянымі хатамі сядзібнага тыпу.
Гісторыя
Па пісьмовых крыніцах вядомая з XVI стагоддзя як сяліба Іллічы ў Брагінскай воласці, у валоданні князя Вішнявецкага, ва 2-й палове XVII стагоддзя перайшла да Каняцпольскіх. Пасля 2-га раздзела Рэчы Паспалітай (1793 год) у складзе Расійскай імперыі. У 1811 годзе згадана як вёска ў Рэчыцкім павеце Мінскай губерні, валоданне графа Рафайлава. У 1850 годзе валоданне графіні Ракіцкай. У 1897 годзе размяшчаліся капліца, вятрак, гамарня, у Брагінскай воласці. У 1926—1927 гадах цэнтр Ільіцкага сельсавета. У 1931 годзе арганізаваны калгас «Ілліч», працавалі вятрак (з 1915 года), гамарня і воўначасалка. У 1959 годзе ўваходзіла ў склад калгаса імя М. І. Калініна (цэнтр — вёска Глухавічы). Да 8 студзеня 1987 года вёска ўваходзіла ў склад Глухавіцкага сельсавета, да 26 верасня 2006 года — у склад Дублінскага сельсавета (у 1987—2005 гадах — Спярыжскі сельсавет). Вёска ліквідавана 20 жніўня 2008 года.
Касцянэць (Дубенскі раён)
Касцянэць (Костяне́ць) — вёска ў Дубенскім раёне Ровенскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Мырагошчанскай вясковай абшчыны.
Ільічы
Гісторыя
Паблізу ёсць радовішчы гліны.
Лондан (значэнні)
Лондан — прозвішча, тапонім.
Кальсай
Кальсай (Kalsoy) — адзін з астравоў Фарэрскага архіпелага.
Caseolus
Caseolus — род невялікіх лёгачных слімакоў сямейства.
Родавы эпітэт Caseolus азначае маленькі сыр з-за формы яе ракавіны.
Назелі Варданаўна Аўдалян
Назелі (Назік) Варданаўна Аўдалян (Նազելի (Նազիկ) Ավդալյան; нар. 31 кастрычніка 1986, Ленінакан, Армянская ССР) — армянская спартсменка, шасціразовая чэмпіёнка Арменіі (2006–2009, 2011, 2016), двухразовая чэмпіёнка Еўропы (2008, 2016), чэмпіёнка свету (2009) па цяжкай атлетыцы. Заслужаны майстар спорту Арменіі (2009).
Біяграфія
Назелі Аўдалян пачатла займацца спортам у 1994 годзе. Яе першым захапленнем была акрабатыка. З 2004 года таксама стала займацца цяжкай атлетыкай, паступова засяродзіўшыся на гэтым выглядзе спорту. У 2006 годзе ўпершыню стала чэмпіёнкай Арменіі па цяжкай атлетыцы і ўвайшла ў склад нацыянальнай зборнай гэтай краіны, узяла ўдзел у чэмпіянаце свету ў Санта-Дамінга, дзе заняла сёмае месца. У 2007 годзе стала срэбным прызёрам чэмпіянату Еўропы ў Страсбургу, а ў 2008 годзе — пераможцай чэмпіянату Еўропы ў Ліньяна. Нягледзячы на хуткі прагрэс і перамогу на чэмпіянаце Еўропы, трэнерскі штаб зборнай Арменіі не ўключыў яе ў склад удзельнікаў Алімпійскіх гульняў у Пекіне.
У 2009 годзе Назелі Аўдалян стала срэбным прызёрам чэмпіянату Еўропы ў Бухарэсце, а потым пераможцай чэмпіянату свету ў Каяне. Званне чэмпіёнкі свету было ёю заваявана ў змаганні з дзейнай алімпійскай чэмпіёнкай Лю Чуньхун і дзейнай чэмпіёнкай Еўропы і свету Аксанай Слівенка. Гэты залаты медаль чэмпіянату свету па цяжкай атлетыцы стаў першай для Арменіі за 18 гадоў незалежнасці гэтай краіны. У снежні 2009 года прэзідэнт Арменіі Серж Саркісян падпісаў указ пра ўзнагароджанне Наелі Авдалян медалём «За заслугі перад бацькаўшчынай» другой ступені, а федэрацыя спартыўных журналістаў Арменіі прызнала яе лепшай спартсменкай Арменіі 2009 года.
Панскае-1
Панскае-1 (Панское-1) — вёска ў Пачынкаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Мурыгінскага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Панскае-1 абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Геаграфія
Размешчана ў цэнтральнай частцы вобласці за 18 км на паўночны-захад ад Пачынка, за 9 км на ўсход ад аўтадарогі Арол — Віцебск. За 1 км на паўднёвы-ўсход ад вёскі размешчаны прыпыначны пункт.
Абухава (Пачынкаўскі раён)
Абухава (Обухово) — вёска ў Пачынкаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Мурыгінскага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Абухава абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
Геаграфія
Размешчана ў цэнтральнай частцы вобласці ў 21 км на паўночны-захад ад Пачынка, у 4 км на захад ад аўтадарогі Арол — Віцебск, на беразе ракі Расажа. У 13 км на паўночны ўсход ад вёскі размешчаны прыпыначны пункт.
Кызылуй (Атыраўская вобласць)
Кызылуй  — сяло ў Ісатайскім раёне Атыраўскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Тушчыкудыкскай сельскай акругі. Код КАТА — 234245500.
Інфраструктура
У сяле дзейнічае сярэдняя школа, медпункт, клуб, бібліятэка.