cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Георгій Уладзімаў
Біяграфія
У 1964 годзе прыняў удзел у напісанні калектыўнага дэтэктыўнага рамана «Смяецца той, хто смяецца», апублікаванага ў газеце «Неделя».
У маі 1967 года звярнуўся да з’езда Саюза пісьменнікаў з адкрытым лістом, патрабуючы свабоды творчасці і публічнага абмеркавання ліста Салжаніцына супраць цэнзуры.
У 1975 годзе на Захадзе апынуўся рукапіс яго аповесці «Верны Руслан», напісанай у 1963—1965 гадах. Пасля выключэння з Саюза пісьменнікаў СССР ў 1977 годзе публікаваўся за мяжой, у выданнях Народна-працоўнага саюза расійскіх салідарыстаў («Посев», «Грани»), кіраваў маскоўскай секцыяй арганізацыі «Міжнародная амністыя».
Пад пагрозай судовага працэсу ў 1983 годзе выехаў у ФРГ. З 1984 па 1986 год быў галоўным рэдактарам часопіса «Грани». Жыў і працаваў у Нідэрнгаузене.
У перыяд перабудовы, пачынаючы з 1989 года, творы Уладзімава сталі з’яўляцца ў савецкіх выданнях. У 1990 годзе ён быў адноўлены ў савецкім грамадзянстве, у 2000 годзе пасяліўся ў пісьменніцкім пасёлку Перадзелкіна. З 1999 года — член камісіі па памілаванні пры Прэзідэнце Расіі. У 2003 годзе быў сярод дзеячаў культуры і навукі, якія заклікалі расійскія ўлады спыніць вайну ў Чачні і перайсці да перамоўнага працэса.
Быў жанаты на Наталлі Кузняцовай (1937—1997), якая публікавала артыкулы, у прыватнасці ў парыжскай газеце «Русская мысль». Пасля яе смерці Уладзімаў сабраў яе артыкулы і выдаў асобнай кнігай.
У канцы жыцця адзін буйны бізнэсмэн, прыхільнік яго творчасці (Барыс Гольдман), выдаў збор твораў пісьменніка і дапамагаў яму фінансава. Ён жа забяспечыў перавоз праху пісьменніка на радзіму і пахаванне ў Перадзелкіне.
Пахаваны ў Маскве на Перадзелкінскіх могілках.
Крытыка
Першыя літаратурныя вопыты Уладзімава нарадзіліся з тых жа эстэтычных установак, што і «суровы стыль» ў выяўленчым мастацтве таго часу. Проза Уладзімава высока ацэньваецца ў крытыцы і літаратуразнаўстве. Значнасць яго мастацкага вопыта звязана з адкрыццём трагічнага героя, драма лёсу якога ўпісана аўтарам у савецкую эпоху.
На думку прафесара Н. Лейдэрмана, «у літаратуры 1990-х не знайсці твора, больш паслядоўна і сур’ёзна адраджаючага рускую літаратурную традыцыю», чым раман Уладзімава «Генерал і яго армія». .
У апошнія гады працаваў над аўтабіяграфічным раманам «Доўгі шлях да Ціперэры», яго анансаваў часопіс «Знамя», але скончыць раман Уладзімаў не паспеў. Сэнс назвы рамана ён тлумачыў так: «…назвай стала вельмі папулярная, яшчэ часоў Першай сусветнай вайны, калі англічане былі нашымі саюзнікамі, салдацкая песня. Калісьці мы з маім сябрам, тым самым, з якім хадзілі да Зошчанкі, два пятнаццацігадовых боўдзілы, выдумалі краіну, у якой усё было не так, як у нас, і напісалі утапічны раман „Ціперэры“. Увогуле, сёння для мяне Ціперэры- гэта сімвал вяртання на радзіму, у Айчыну».
Аляксандр Валяр’янавіч Альхоўскі
Аляксандр Валяр’янавіч Альхоўскі ( — ) — расійскі і беларускі грамадзянскі інжынер і архітэктар.
Дзяцінства і адукацыя
Першапачатковаю адукацыю атрымаў у прыватным рэальным вучылішчы ў Пецярбургу. У 1876 годзе атрымаў у Будаўнічае вучылішча.
Прафесійная дзейнасць
У 1883 годзе быў выпушчаны са званнем грамадзянскага інжынера па першым разрадзе і тады ж прыкамандзіраваны да Тэхнічна-будаўнічага камітэту. Разам з тым ён займаўся прыватнай практыкай у Пецярбургу і быў архітэктарам акцыянернага таварыства складоў вогненебяспечных тавараў на воставе Галадае, дзе займаўся пабудовай мураваных, драўляных і толевых баракаў для складу тавараў. У 1886 годзе А. Альхоўскі прызначаны на пасаду малодшага архітэктара ў магілёўскае губернскае праўленне, а з 1887 года складаўся губернскім інжынерам і архітэктарам люблінскага губернскага праўлення.
Ганна Леанідаўна Гірэнка
Дасягненні
Чэмпіёнка Беларусі 2013 года на дыстанцыі 100 м батэрфляем.
Срэбраная прызёрка чэмпіянату Беларусі на кароткай вадзе 2013 года на дыстанцыі 100 м батэрфляем. Бронзавая прызёрка на дыстанцыі 50 м батэрфляем.
Трансгуманізм
Трансгуманізм — рацыянальны, заснаваны на асэнсаванні дасягненняў і перспектыў навукі, светапогляд, які прызнае магчымасць і пажаданасць фундаментальных змен у стане чалавека з дапамогай перадавых тэхналогій з мэтай ліквідаваць пакуты, старэнне і смерць і значна ўзмацніць разумовыя, псіхалагічныя і фізічныя здольнасці чалавека.
Трыганаметрычныя функцыі
Трыганаметры́чныя фу́нкцыі — элементарныя функцыі, якія гістарычна ўзніклі пры разгляданні прамавугольных трохвугольнікаў і выражалі залежнасці старон такіх трохвугольнікаў ад вострых вуглоў пры гіпатэнузе (ці, што раўназначна, залежнасць хорд і вышынь ад цэнтральнага вугла ў крузе). Гэтыя функцыі шырока прымяняюцца ў самых розных галінах навукі. У далейшым азначэнне трыганаметрычных функцый было пашырана спачатку на ўсе рэчаісныя лікі, а пасля і на ўсе камплексныя. Раздзел матэматыкі, які займаецца вывучэннем уласцівасцей трыганаметрычных функцый, называецца трыганаметрыяй.
Трансгуманізм
Асноўнымі палажэннямі трансгуманістычнай дактрыны з’яўляюцца: ідэя чалавека як незавершанай і недасканалай істоты; неабходнасць пастаяннага індывідуальнага і відавага самаўдасканалення; падтрымка навукова-тэхнічнага прагрэсу і вялікая ўвага да яго сацыяльных наступстваў; дапушчальнасць выкарыстання тэхналагічных спосабаў для пераходу ў новае, «постчалавечае» існаванне.
Трыганаметрычныя функцыі
Да трыганаметрычных функцый адносяцца:
Трансгуманізм
Трансгуманісты лічаць, што дзякуючы паскарэнню навукова-тэхнічнага прагрэсу, чалавецтва выходзіць на новы этап свайго развіцця. Характэрнымі рысамі гэтага этапу стануць: паўнавартасны штучны розум (альбо звышрозум); новыя інструменты пазнання, якія аб’яднаюць штучны інтэлект з новымі відамі інтэрфейсаў; стварэнне з дапамогай нанатэхналогіі дастатковай колькасці рэсурсаў для кожнага чалавека і прадастаўленне асобе поўнага кантролю над біяхімічнымі працэсамі ў целе, што дазволіць пазбавіцца хвароб.
Трыганаметрычныя функцыі
У заходняй літаратуры тангенс, катангенс і касеканс часта абазначаюцца.
Акрамя гэтых шасці, існуюць таксама некаторыя малаўжывальныя трыганаметрычныя функцыі (версінус і г.д.), а таксама адваротныя трыганаметрычныя функцыі (арксінус, арккосінус і г. д.).
Трансгуманізм
Прыхільнікі трансгуманізму ўсведамляюць і вялікую патэнцыяльную небяспеку сучасных тэхналогій, некіруемае развіццё якіх можа пагражаць выжыванню чалавека як біялагічнага віда. Найбольш прымальным, хаця і радыкальным, выхадам з гэтай сітуацыі ім прадстаўляецца трансгуманістычны пераход да эвалюцыйна новага віда. Пры гэтым будзе адбывацца ўмацаванне стабільнасці біяплатформы (чалавечага цела), у тым ліку павышэнне незалежнасці гэтай біяплатформы ад фактару часу.
Трыганаметрычныя функцыі
Сінус і косінус рэчаіснага аргумента з'яўляюцца перыядычнымі непарыўнымі і неабмежавана дыферэнцавальнымі рэчаісназначнымі функцыямі. Астатнія чатыры функцыі на рэчаіснай восі таксама рэчаісназначныя, перыядычныя і неабмежавана дыферэнцавальныя на вобласці вызначэння, але маюць разрывы. Тангенс і секанс маюць разрывы другога роду ў пунктах, а катангенс і касеканс — у пунктах \pm \pi n.
Трансгуманізм
Сутнасна трансгуманізм супрацьстаіць біякансерватызму і закранае ключавыя аспекты біяэтыкі, што выклікае стрыманае і насцярожанае стаўленне да трансгуманізму з боку грамадства. Некаторыя даследчыкі лічаць, што ва ўмовах хуткага развіцця біяінфарматыкі ў эпоху бурнага прагрэсу інфармацыйных тэхналогій цэнтральным пытаннем заходняй дэмакратыі стане права новай фармуліроўкі канцэпцыі індывідуальнага біялагічнага існавання.
Трыганаметрычныя функцыі
Праз адносіны старон прамавугольнага трохвугольніка
Звычайна трыганаметрычныя функцыі вызначаюцца геаметрычна. У многіх падручніках па элементарнай геаметрыі да цяперашняга часу трыганаметрычныя функцыі вострага вугла вызначаюцца як адносіны старон прамавугольнага трохвугольніка. Няхай
Трансгуманізм
З 1998 дзейнічае Сусветная трансгуманістычная асацыяцыя. Існуе Расійскі трансгуманістычны рух, удзельнікі якога лічаць сябе прадаўжальнікамі справы К.Цыялкоўскага, В.Вярнадскага, Н.Фёдарава і іншых прадстаўнікоў рускага касмізму і прапагандуюць ідэі навуковага імарталізму і трансгуманізму, а таксама новыя даследаванні і тэхналогіі, якія дазволяць кожнаму пераадолець натуральныя межы свайго розуму, цела і жыцця.
Трыганаметрычныя функцыі
Праз адносіны старон прамавугольнага трохвугольніка
OAB
Ларыса Уладзіміраўна Языковіч
Ларыса Уладзіміраўна Языковіч (нар., г. , Брэсцкая вобласць) — беларускі гісторык. Кандыдат гістарычных навук (1982). Галоўны рэдактар выдавецтва «Беларуская Энцыклапедыя» (з 2010).
Трыганаметрычныя функцыі
Праз адносіны старон прамавугольнага трохвугольніка
— трохвугольнік з вуглом
Ларыса Уладзіміраўна Языковіч
Біяграфічныя звесткі
Скончыла БДУ (1977). З 1977 у Інстытуце гісторыі Нацыянальнай АН Беларусі, з 1995 у выдавецтве «Беларуская Энцыклапедыя» (з 1996 загадчык рэдакцыі гісторыі Беларусі, з 2003 — гісторыі, філасофіі, эканомікі і права), адначасова ў 1995—2000 у Інстытуце гісторыі.
Трыганаметрычныя функцыі
Праз адносіны старон прамавугольнага трохвугольніка
α
Ларыса Уладзіміраўна Языковіч
Навукова-даследчыцкая дзейнасць
Даследуе пытанні міжнароднай дзейнасці Беларусі і яе ўдзел у рабоце спецыялізаваных устаноў ААН, гісторыю беларускай дыяспары ў краінах далёкага і блізкага замежжа, рэлігійна-царкоўнае жыццё беларускай эміграцыі.
Трыганаметрычныя функцыі
Праз адносіны старон прамавугольнага трохвугольніка
. Тады:
Пабудаваўшы сістэму каардынат з пачаткам у пункце
, напрамкам восі абсцыс уздоўж
OA
і ў выпадку неабходнасці памяняўшы арыентацыю (перавярнуўшы) трохвугольнік так, каб ён знаходзіўся ў першай чвэрці сістэмы каардынат, і затым, пабудаваўшы акружнасць з радыусам, роўным гіпатэнузе, адразу знаходзім, што такое азначэнне функцый дае такі ж вынік, як і прыведзенае ніжэй вызначэнне праз каардынаты пункта на акружнасці.
Азначэнне праз адносіны старон прамавугольнага трохвугольніка пры выкладанні мае пэўныя перавагі, бо не патрабуе ўвядзення паняцця сістэмы каардынат. Але такое азначэнне мае і істотны недахоп: не дае магчымасці вызначыць трыганаметрычныя функцыі для тупых вуглоў, якія неабходна ведаць для рашэння элементарных задач пра тупавугольныя трохвугольнікі (гл.: Тэарэма сінусаў, Тэарэма косінусаў).
Як каардынаты пункта на адзінкавай акружнасці
Няхай зададзена дэкартава сістэма каардынат на плоскасці, і пабудавана акружнасць радыуса
R
з цэнтрам у пачатку каардынат
O
. Вымераем вуглы як павароты ад дадатнага напрамку восі абсцыс да прамяня
OB
. Напрамак супраць гадзіннікавай стрэлкі лічыцца дадатным, па гадзіннікавай стрэлцы — адмоўным. Абсцысу пункта
B
абазначым x_B, ардынату — y_B.
Ясна, што значэнні трыганаметрычных функцый не залежаць ад велічыні радыуса акружнасці
дзякуючы ўласцівасцям падобных фігур. Часта гэты радыус прымаюць роўным адзінцы, тады сінус роўны проста ардынаце y_B, а косінус — абсцысе x_B. На рысунку 3 паказаны велічыні трыганаметрычных функцый для адзінкавай акружнасці.
Калі \alpha — рэчаісны лік, то сінусам \alpha ў матэматычным аналізе называецца сінус вугла, радыянная мера якога роўная \alpha, гэтак жа і для іншых трыганаметрычных функцый.
Як рашэнні дыферэнцыяльных ураўненняў
Функцыі косінус і сінус можна вызначыць як цотнае (косінус) і няцотнае (сінус) рашэнне дыферэнцыяльнага ўраўнення з пачатковымі ўмовамі Гэта значыць як функцыі адной зменнай, другая вытворная якіх раўняецца ім самім, узятым з процілеглым знакам:
Як рашэнні функцыянальных ураўненняў
Функцыі косінус і сінус можна вызначыць як непарыўныя рашэнні (f і g адпаведна) сістэмы функцыянальных ураўненняў:
Праз рады
Скарыстаўшы геаметрыю і ўласцівасці граніц, можна даказаць, што вытворная сінуса раўняецца косінусу, а вытворная косінуса раўняецца мінус сінусу. Тады можна скарыстаць тэорыю радоў Тэйлара і прадставіць сінус і косінус у выглядзе ступенных радоў:
Карыстаючыся гэтымі формуламі, а таксама тоеснасцямі можна знайсці раскладанні ў рад Тэйлара і іншых трыганаметрычных функцый: дзе
Значэнні трыганаметрычных фунцый для некаторых вуглоў
Значэнні сінуса, косінуса, тангенса, катангенса, секанса і касеканса для некаторых вуглоў прыведзены ў табліцы. Сімвал «∞» значыць, што функцыя ў таком пункце не вызначана, і ў яго наваколлі імкнецца к бесканечнасці.
Найпрасцейшыя тоеснасці
Раз сінус і косінус — гэта ардыната і абсцыса пункта, які на адзінкавай акружнасці адпавядае вуглу
α
, то, згодна з ураўненнем адзінкавай акружнасці ці тэарэмаю Піфагора, маем: Гэта роўнасць называецца асноўнай трыганаметрычнай тоеснасцю.
Дзелячы гэту тоеснасць на квадрат косінуса і сінуса соответственно имеем далее:
Акрамя таго, непасрэдна з азначэння тангенса і катангенса вынікае тоеснасць:
Непарыўнасць
Сінус і косінус — непарыўныя функцыі. Тангенс і секанс маюць пункты разрыву катангенс і касеканс —
Перыядычнасць
Функцыі y = \sin x, y = \cos x, y = \sec x, — перыядычныя з перыядам 2\pi, функцыі  і  — з перыядам \pi.
Формулы прывядзення
Формуламі прывядзення называюцца формулы наступнага выгляду:
Тут f — любая трыганаметрычная функцыя, g — адпаведная ёй кафункцыя (г. зн. косінус для сінуса, сінус для косінуса, тангенс для катангенса, катангенс для тангенса, секанс для касеканса і касеканс для секанса),
n
α
востры, напрыклад:
Некаторыя формулы прывядзення:
Формулы складання
Значэнні трыганаметрычных функцый сумы і рознасці двух вуглоў:
Падобныя формулы для сумы трох вуглоў:
Формулы для кратных вуглоў
Формулы двайнога вугла:
Формулы трайнога вугла:
Іншыя формулы для кратных вуглоў:
Апошняя роўнасць вынікае з формулы дапаўнення і формулы Гауса для Гама-функцыі.
З формулы Муаўра можна атрымаць наступныя агульныя выразы для кратных вуглоў: дзе [n] — цэлая частка ліку n, — біномны каэфіцыент.
Формулы палавіннага вугла:
Здабыткі
Формулы для здабыткаў функцый двух вуглоў:
Аналагічныя формулы для здабыткаў сінусаў і косінусаў трох вуглоў: Формулы для здабыткаў тангенсаў і катангенсаў трох вуглоў можна атрымаць, падзяліўшы правыя і левыя часткі адпаведных роўнасцей, прадстаўленых вышэй.
Сумы
Для функцый ад аргумента x існуе прадстаўленне: дзе вугал \phi вызначаецца з суадносін:
Аднапараметрычнае прадстаўленне
Усе трыганаметрычныя функцыі можна выразіць праз тангенс палавіннага вугла.
Вытворныя і першаісныя
Усе трыганаметрычныя функцыі непарыўна і неабмежавана дыферэнцавальныя на ўсёй вобласці вызначэння:
Нявызначаныя інтэгралы трыганаметрычных функцый на вобласці вызначэння выражаюцца праз элементарныя функцыі наступным чынам:
Азначэнне
Формула Эйлера: дазваляе вызначыць трыганаметрычныя функцыі ад камплексных аргументаў праз паказчыкавую функцыю ці (з дапамогай радоў) як аналітычны працяг іх рэчаісных адпаведнікаў:
дзе i^2=-1.
Адпаведна, для рэчаіснага
x
Трыярыі
Трыя́рыі (ад лац. tres тры) — воіны цяжкай пяхоты ў Старажытным Рыме ў 5 — 2 ст. д. н. э.
Зброя — цяжкое кап’ё, меч. Засцерагальнае ўзбраенне — шлем, нажныя латы, шчыт.
Трыганаметрычныя функцыі
Азначэнне
,
Трыярыі
Камплектаваліся дасведчанымі воінамі. Складалі 3-ю лінію баявога пастраення легіёна (адсюль назва), за гастатамі і прынцыпамі.
Трыганаметрычныя функцыі
Азначэнне
Камплексныя сінус і косінус цесна звязаны з гіпербалічнымі функцыямі:
Большасць пералічаных вышэй уласцівасцей трыганаметрычных функцый захоўваюцца і ў камплексным выпадку. Некаторыя дадатковыя ўласцівасці:
Камплексныя графікі
На наступных графіках адлюстрована камплексная плоскасць, а значэнні функцый выдзелены колерам. Яркасць адпавядае абсалютнаму значэнню (чорны — нуль). Колер змяняецца ад аргумента і вугла згодна з картаю.
Гісторыя назваў
Лінія сінуса ў індыйскіх матэматыкаў першапачаткова называлася «арха-джыва» («паўцеціва», г. зн. палавіна хорды), затым слова «арха» было адкінута і лінію сінуса сталі называць проста «джыва». Арабскія перакладчыкі не пераклалі слова «джыва» арабскім словам «ватар», якое абазначае цеціву і хорду, а проста запісалі арабскімі буквамі і сталі называть лінію сінуса «джыба». У арабскай мове кароткія галосныя не абазначаюцца, акрамя таго, доўгае «і» ў слове «джыба» абазначаецца гэтак жа, як і паўгалоснае «й». У выніку, арабы сталі вымаўляць назву лініі сінуса як «джайб», што літаральна значыць «упадзіна», «пазуха». Пры перакладзе арабскіх твораў на латынь еўрапейскія перакладчыкі пераклалі слова «джайб» лацінскім словам sinus, якое мае тое ж значэнне.
Сучасныя кароткія абазначэнні
і
cos
уведзены Уільямам Оўтрэдам і замацаваны ў працах Эйлера.
Тэрміны «тангенс» (ад tangens — датычны) і «секанс» (secans — сякучы) былі ўведзены дацкім матэматыкам Томасам Фінке (1561—1656) у яго кнізе «Геаметрыя круглага» (Geometria rotundi, 1583).
Сам тэрмін трыганаметрычныя функцыі ўведзен Клюгелем у 1770 годзе.
Вяртэп
Вярцеп (батлейка, вертеп) — старадаўні перасоўны беларускі і ўкраінскі лялечны тэатр, дзе ставілі рэлігійныя і свецкія (пераважна жартоўныя і іранічныя) п'есы. Украінскі вярцепны тэатр — самабытная з'ява ў развіцці тэатральнай культуры краіны.
Украінскі вярцеп вядомы з 17 стагоддзя. Свецкая частка прадстаўлення паклала пачатак украінскай камедыі 19 стагоддзя.
Вярцепны лялечны тэатр меў форму двухпавярховай драўлянай скрыні. На другім паверсе паказвалі калядную драму; на першым — механічна прывязаную да яе сатырычна-бытавую інтэрмедыю. Першая, калядная, частка вярцепа, якую называлі «святы», мела больш-менш стабільную кампазіцыю, затое другая змянялася ў залежнасці ад мясцовых умоў, здольнасцяў і дасціпнасці вярцепніка.
Трамбіта
Трамбіта — украінскі народны мундштукавы музычны інструмент, род драўлянай трубы без вентыляў і клапанаў, часам абгорнутай бярозавай карой. Даўжыня — да трох метраў, шырыня — 30 мм, павялічваецца ў раструбе; у вузкі канец трамбіты ўстаўляецца драўляны, рагавы або металічны муштук (дульца, свістулька). Вышыня гукавага шэрагу трамбіты залежыць ад яе велічыні. Мелодыю выконваюць пераважна ў верхнім рэгістры. Трамбіта распаўсюджана ва ўсходняй частцы Украінскіх Карпат, у прыватнасці на Гуцульшчыні.
Макар Кандратавіч Вронскі
Мака́р Кандра́тавіч Вро́нскі (Мака́р Кіндра́тович Вро́нський; 1910—1994) — украінскі савецкі скульптар. Народны мастак Украіны (1963). Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Украіны імя Т. Р. Шаўчэнкі (1984).
Карл Нехамер
Карл Нехамер (Karl Nehammer; нар., Вена, Аўстрыйская рэспубліка) — аўстрыйскі палітык, лідар Аўстрыйскай народнай партыі. Федэральны канцлер Аўстрыі з 6 снежня 2021. Міністр унутраных спраў Аўстрыі з 7 студзеня 2020 да 6 снежня 2021 года. Член Нацыянальрата з 2017 да 2020 года.
Макар Кандратавіч Вронскі
Біяграфія
Нарадзіўся 1 (14 красавіка) 1910 года ў Барысаве (цяпер Мінская вобласць, Беларусь). У 1945 годзе скончыў Кіеўскі мастацкі інстытут. Вучань М. І. Гельмана і М. Р. Лысенкі.
Карл Нехамер
Біяграфія
Нарадзіўся ў Вене. Вучыўся ў Кальксбургскім каледжы і гімназіі Amerlingstrasse, якую скончыў у 1992 годзе. Служыў, працягваў службу да 1996 года. У 1997 годзе звольніўся ў званні лейтэнанта. Працаваў выкладчыкам-трэнерам афіцэраў па пытаннях інфармацыі ў Федэральным міністэрстве абароны і трэнерам па стратэгічнай камунікацыі ў розных установах, у прыватнасці ў Інстытуце прафесійнай падрыхтоўкі і ў палітычнай акадэміі Аўстрыйскай народнай партыі. У 2012 годзе скончыў двухгадовы курс па палітычнай камунікацыі ў, атрымаўшы ступень магістра навук.
Макар Кандратавіч Вронскі
Біяграфія
У 1949—1994 гадах выкладаў у КДМІ, з 1963 года  прафесар. Памёр 13 лістапада 1994 года.
Плешчыцы (Пінскі раён)
Геаграфія
Знаходзіцца за 9 км у напрамку на паўднёвы ўсход ад Пінска, за 184 км ад Брэста.
Карл Нехамер
Кар’ера
Падчас выбарчай кампаніі на прэзідэнцкіх выбарах 2016 года быў менеджарам кандыдата ад АНП, які набраў 11 %.
Плешчыцы (Пінскі раён)
Геаграфія
Праз аграгарадок праходзіць аўтадарога Івацэвічы—Пінск—Столін. За 2 км на захад ад Плешчыц працякае рака Прыпяць.
Карл Нехамер
Кар’ера
У лістападзе 2016 года абраны старшынёй Венскай ячэйкі ÖAAB. З красавіка 2017 года — старшыня АНП у акрузе Вена-Гітцынг.
На парламенцкіх выбарах 2017 года балатаваўся ад венскай акругі і ўвайшоў у парламент. Падчас фарміравання ўрада ўдзельнічаў у перамовах АНП у сферы абароны. Яго абралі намеснікам кіраўніка парламенцкай фракцыі АНП і прызначылі спікерам. У студзені 2018 года стаў генеральным сакратаром Аўстрыйскай народнай партыі, змяніўшы на пасадзе Элізабет Кёсцінгер і Стэфана Штайнера, у верасні 2018 года замяніў Эфгані Донмез на пасадзе прэс-сакратара па пытаннях інтэграцыі і міграцыі.
На парламенцкіх выбарах 2019 года балатаваўся пад № 5 акруговага спісу і № 11 федэральнага спісу АНП. У кааліцыйных перамовах удзельнічаў у абмеркаванні тэм Еўропы, міграцыі, інтэграцыі і бяспекі.
Міністр унутраных спраў Аўстрыі з 7 студзеня 2020 па 6 снежня 2021 года.
Пасля таго, як Себасцьян Курц абвясціў аб завяршэнні палітычнай кар’еры, а пазней і Аляксандр Шаленберг сышоў у адстаўку, Прэзідыум Аўстрыйскай народнай партыі прызначыў яго кіраўніком партыі і намінаваў на пасаду федэральнага канцлера Аўстрыі. Яго прызначэнне як лідара АНП павінен зацвердзіць з’езд партыі. 6 снежня 2021 года прэзідэнт Аляксандр Ван дэр Бэлен прыняў прысягу Нехамера як канцлера.
Асабістае жыццё
Жанаты з Катарынай Нехамер, экс-прэс-сакратаркай былога міністра ўнутраных спраў. У сям’і двое дзяцей.
Троцкае ваяводства
Троцкае ваяводства (Województwo trockie) ― адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Вялікага Княства Літоўскага, існавала ў 1413—1795 гг.
Ваяводства было створана паводле пастановаў Гарадзельскай уніі пры адначасовай ліквідацыі Гарадзенскага і Троцкага княстваў. Адміністрацыйным цэнтрам ваяводства быў горад Трокі. У складзе ваяводства было чатыры паветы: Троцкі, Упіцкі, Гарадзенскі і Ковенскі. Шляхецкія соймікі склікаліся ў Троках, Панявежы, Гродне і Коўне. Ваяводства вылучала двух сенатараў, якімі былі троцкія ваявода і кашталян. Было ліквідавана ў выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай.
Макар Кандратавіч Вронскі
Творчество
Працаваў у галіне манументальнай і станковай скульптуры. Сярод работ:
Сачкавічы
Са́чкавічы (, Сачковичи) — вёска ў Пінскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Плешчыцкага сельсавета.
NGC 7357
NGC 7357 (іншыя абазначэнні — PGC 69544, UGC 12162, IRAS22400+2954, MCG 5-53-11, NPM1G +29.0466, ZWG 495.16) — спіральная галактыка (Sb) ў сузор’і Пегас.
Сачкавічы
Да 9 чэрвеня 1958 года вёска ўваходзіла ў склад Плешчыцкага сельсавета, пасля — у склад Вулькаўскага сельсавета.
Ёркшыр
Ёркшыр (Yorkshire, ) — гістарычнае графства на поўначы Англіі, найвялікшае ў Вялікабрытаніі. Плошча — 11 903 км².
NGC 7357
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Ёркшыр
Мяжуе з іншымі гістарычнымі графствамі: Дарэмам, Лінкальншырам, Нотынгемшырам, Дэрбішырам, Чэшырам, Ланкашырам і Уэстмарлендам. Падзяляецца на тры гістарычныя раёны, або райдынгі: паўночны, заходні і ўсходні.
Цяпер Ёркшыр не з'яўляецца адміністрацыйнай адзінкай: у 1974 годзе была праведзеная рэарганізацыя, і гістарычнае графства было пераўтворана ў адміністрацыйныя графствы Паўночны Ёркшыр, Паўднёвы Ёркшыр, Заходні Ёркшыр і Усходні райдынг Ёркшыра. Большая частка Ёркшыра ўваходзіць у склад рэгіёна Ёркшыр і Хамбер.
Назва графства складаецца з назвы цэнтральнага горада Ёрк і англійскай адміністрацыйнай адзінкі шыр. Акрамя Ёрка, іншымі гарадамі з'яўляюцца Лідс, Шэфілд, Кінгстан-апан-Хал, Брэдфард і Уэйкфілд.
Эмблема Ёркшыра — белая ружа каралеўскага роду Ёркаў, якая выкарыстоўваецца і на сцягу графства.
Аксана Сяргееўна Фаміных
Аксана Сяргееўна Фаміных (нар. ) — беларуская плыўчыха. Майстар спорту Беларусі.
Дасягненні
Чэмпіёнка Беларусі на кароткай вадзе 2011 года на дыстанцыі 200 м батэрфляем. Срэбраная прызёрка на дыстанцыі 400 м комплексным плаваннем.
Чэмпіёнка Беларусі 2013 года на дыстанцыі 200 м батэрфляем.
Акт Злучэння
Акт Злучэння (Акт Злуки) альбо Вялікае Злучэнне — урачыстае абвяшчэнне 22 студзеня 1919 года на Сафійскай плошчы ў Кіеве ўніверсала аб аб’яднанні Украінскай Народнай Рэспублікі і Заходне-Украінскай Народнай Рэспублікі ў саборную Украіну. З 1999 года дзень падпісання акта 22 студзеня адзначаецца ва Украіне як Дзень саборнасці Украіны.
Плюсквамперфект
past perfect (от лат. plus quam perfectum — «больш, чым перфект» або «больш, чым здзейсненае»; у радзе апісанняў таксама пазапрошлы (даўномінулы, запрошлы) час і перадмінулы час, а таксама прэтэрытперфект ) — дзеяслоўная форма, асноўным значэннем якой звычайна лічыцца папярэднічанне у адносінах да некаторай сітуацыі ў мінулым. Адносны час.
Утварэнне
аналагічна ў хіндзі, татарскай, удмурцкай і шэрагу іншых моў Еўропы і Азіі.
Нярэдка плюсквамперфект утвараецца пры дапамозе асаблівага паказчыка неактуальнага прошлага, дададзенага да словаформы прошлага часу: напрыклад, у турэцкай, карэйскай і шмат якіх мовах Афрыкі і Акіяніі.
Папярэднічанне ў прошлым
Зірнуўшы на яго, я выйшаў.
Скасаваны выннік
Старажытнаруская мова:
У беларускай мове:
Мужык пасеяў быў жыта, але яно не ўзышло.
Ён быў ужо пайшоў, але раптам вырашыў вярнуцца.
Пайшлі былі далей, але хутка спыніліся.
Мадальнасць
Трэба зазначыць аднак, што ў апошні час акрэслілася тэндэнцыя да ўжывання ў жывым маўленні складаных формаў не толькі ў значэнні менавіта даўномінулага часу, але і ў значэнні звычайнага прошлага часу.
Чэмпіянат Беларусі па бейсболе 2016
Чэмпіянат Беларусі па бейсболе 2016 года ў вышэйшай лізе прайшоў з 14 мая па 23 верасня. Бейсбольны клуб «Мінск» у 6 раз у гісторыі стаў чэмпіёнам.
Рэгламент
Схема правядзення чэмпіянату: каманды гуляюць паміж сабой па чатыры матчы — два дома і два ў гасцях; агульная колькасць матчаў 12. Пасля завяршэння рэгулярнага чэмпіянату дзве лепшыя каманды пазмагаюцца за тытул чэмпіёна ў фінальнай серыі, якая працягнецца да трох перамог.
Вынікі гульняў
1 круг
2 круг
3 круг
4 круг
5 круг
6 круг
Анастасія Яўгенаўна Сакалова
Анастасія Яўгенаўна Сакалова (нар. ) — беларуская плыўчыха. Майстар спорту Беларусі.
Дасягненні
Бронзавая прызёрка чэмпіянату Беларусі 2013 года на дыстанцыі 100 м батэрфляем.
Срэбраная прызёрка чэмпіянату Беларусі на кароткай вадзе 2013 года на дыстанцыі 50 м батэрфляем. Бронзавая прызёрка ў эстафеце 4 × 50 м вольным стылем.
Эмскі ўказ
Эмскі ўказ — сакрэтнае распараджэнне расійскага імператара Аляксандра II ад 18 (30) мая 1876 года, накіраванае на выцісканне ўкраінскай мовы з культурнай сферы і абмежаванне яе побытавага ўжывання. Паводле ўказа, украінская мова была забаронена ў друку, за выключэннем перадруку старых дакументаў, таксама быў забаронены імпарт украінскіх выданняў, пастаноўка п’ес і лекцыі на ўкраінскай мове. Указ названы ад імя нямецкага горада Бад-Эмс, дзе ён быў апублікаваны. Стаў прычынай часовай дэзарганізацыі ўкраінскага руху ў Прыдняпроўі.
Гары Трумэн
'''Гары С. Трумэн''' (Harry S. Truman,, Ламар, штат Місуры — ) — дзяржаўны і палітычны дзеяч ЗША, 33-і прэзідэнт ЗША, ініцыятар стварэння НАТА і «дактрыны Трумэна».
Біяграфія
Быў клеркам, бухгалтарам, фермерам, саўладальнікам магазіна. Удзельнік Першай сусветнай вайны на тэрыторыі Францыі, капітан. Пасля вайны член Дэмакратычнай партыі. З 1926 года старшыня акруговага суда ў штаце Місуры. З 1934 года сенатар ад гэтага штата. Са студзеня 1945 года віцэ-прэзідэнт ЗША ў адміністрацыі Ф. Д. Рузвельта, пасля яго смерці прэзідэнт краіны ад Дэмакратычнай партыі (1945-53, выбраны ў 1948 г.). Урад Трумэна з 1946 года канфрантаваў з пануючымі ў кангрэсе ЗША прадстаўнікамі Рэспубліканскай партыі, з 1949 г. працягваў рэформы ў духу «новага курсу» Рузвельта, але абмяжоўваў дзейнасць прафсаюзаў паводле закона Тафта-Хартлі. У час Патсдамскай канферэнцыі загадаў скінуць ядзерныя бомбы на японскія гарады Хірасіму і Нагасакі.
Пасля Другой сусветнай вайны імкнуўся процідзейнічаць пашырэнню ўплыву СССР, дзеля чаго былі прыняты дактрына Трумэна і план Маршала.
Пралетарская (станцыя метро, Мінск)
Пралетарская  — станцыя Аўтазаводской лініі Мінскага метрапалітэна, размешчана паміж станцыямі «Першамайская» і «Трактарны завод». Адкрыта 31 снежня 1990 года у складзе першага ўчастку Аўтазаводской лініі, які ўключаў пяць станцый. Пабудавана па праекце архітэктараў Л. Пагарэлава, Л. Кустовай, А. Вішнеўскага і пры ўдзеле скульптара М. Рыжанкова.
Канструкцыя
Калонная станцыя дробнага залажэння, трохпралётная, з двума вестыбюлямі (эксплуатуецца толькі заходні). У канцы платформы размешчана скульптура рабочага на фоне горада, створаная М. Рыжанковым.
За дэкаратыўнай сцяной і скульптурай маюцца маленькія дзверы, якія служыць уваходам ва ўсходні вестыбюль. З моманту адкрыцця станцыі ў 1990 годзе ён ніколі не эксплуатаваўся. Ступень яго гатовасці складае 80 %: маецца ўнутраная абліцоўка сцен, зачыны пад касавыя і службовыя памяшканні, а таксама пераход з вестыбюля. Аднак выхадам на паверхню з’яўляецца вузкая лесвіца. Выхад з усходняга вестыбюля размешчаны ў двары дома № 5 па вуліцы Судмаліса і ўяўляе сабой асобна стаячы аб’ект тыпу «спуск у сховішча».
Ва ўмовах мясцовай шчыльнай забудовы пяціпавярховымі дамамі і вузкай праезнай часткі вуліцы Судмаліса, а таксама з прычыны адсутнасці паблізу аб’ектаў сацыя-культурнага ці гандлёвага прызначэння выхад не можа эксплуатавацца.
Выхады
«Пралетарская» размешчана каля лукавіны Свіслачы, побач з чыгуначнай станцыяй «Мінск-Усходні». На станцыі маюцца выхады на вуліцы Судмаліса і Смаленскую, а таксама на абедзве платформы «Мінска-Усходняга».
Марцін Карніцкі
Марцін Карніцкі (Marcin Siestrzanek-Karnicki;  — ) — дзяржаўны службовец.
Біяграфія
Паходзіў са шляхецкага роду Карніцкіх. Нарадзіўся ў сям’і Францішка Карніцкага і Ганны з Беніслаўскіх.
Маршалак шляхты Люцынскага павета ў 1816—1819 гадах, маршалак шляхты Віцебскай губерні ў 1826—1828 і 1830—1834 гадах.
Сям’я
Ажаніўся з Сафіяй Борх, дачкой графа Юзафа Борха, віцебскага губернскага маршалка (1802—1805, 1808—1814). Меў адну дачку Эмілію (1815—1895), якая выйшла замуж за Яна Непамуцэна Карніцкага.
У культуры
Пісьменнік і гісторык Міхал Борх, брат жонкі, у сваёй працы «Два словы пра Дзвіну» («Dwa słowa o Dwinie», 1843) змясціў верш, прысвечаны маршалку Марціну Карніцкаму.
Лада Сяргееўна Шчасная
Лада Сяргееўна Шчасная (, Мінск — ) — беларускі мастак. Дачка Н. Шчаснай.
Працавала ў мануменальна-дэкаратыўным мастацтве, станковым жывапісе і кніжнай графіцы. Сярод твораў размалёўкі: «Народныя святы» ў Інстытуце праблем культуры (1988), «Тэатральныя казкі» ў Беларускім тэатры юнага гледача (з Р. Вашкевічам), «Крылы юнацтва», «Чароўныя казкі» ў школе-інтэрнаце №10 (усе 1989) у Мінску. «Памяць казак» у дзіцячым аддз. анкалагічнай бальніцы ў пас. Лясны Мінскага раёна (1991—92). Аўтар жывапісных кампазіцый «Партрэт сябра» (1990), «Разам з кім?» (1991), «Папялушка» (1992), «Ахоўнікі» (1993), «Вечар» (1996), «Сонца яшчэ не зайшло (Аўтапартрэт)» (1997), «У чаканні цябе», «Змрок» (абедзве 2002), «Перачытваючы Оскара Уайльда» (2003), ілюстрацый да кніг. Творчасці ўласцівы тонкае адчуванне прыгажосці прыроды і чалавека, яркая маляўнічасць жывапісных вырашэнняў.
Прэмія Ленінскага камсамола Беларусі 1990.
Сернічкі
Се́рнічкі (, Сернички) — вёска ў Пінскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Плешчыцкага сельсавета.
Іосіф Бенцыянавіч Фрыдлянд
Іосіф Бенцыянавіч Фрыдлянд (5 мая 1907, Смілавічы Мінскай губерні — 31 жніўня 1981, Масква) — савецкі біяхімік. Доктар біялагічных навук, прафесар.
Біяграфія
Нарадзіўся ў мястэчку Смілавічы Ігуменскага павета Мінскай губерні
У 1931 годзе скончыў 2-і Маскоўскі медыцынскі інстытут, у 1931—1934 вучыўся ў аспірантуры па біяхіміі.
У 1934—1937 — асістэнт кафедры біяхіміі.
У 1939 годзе абараніў кандыдацкую дысертацыю па тэме «Да пытання аб бялковым абмене пры эксперыментальным скорбуце».
У 1941 годзе, пасля пачатку Вялікай Айчыннай вайны, пайшоў добраахвотнікам на фронт у народнае апалчэнне Фрунзенскага раёна Масквы.
Скончыў курсы таксіколагаў пры Маскоўскай ваеннай акрузе.
Кастрычнік 1941 — чэрвень 1942 г. — начальнік таксікалагічнай групы ўзмацнення 38 арміі, затым да верасня 1945 г — армейскі таксіколаг 60-й арміі.
У студзені 1944 года арганізаваў эвакуацыю савецкіх ваеннапалонных з вызваленага нямецкага канцлагера Славута (Грослазарэт).
13 чэрвеня 1943 года ў вёсцы Валоска-Балаклейка (Чугуеўскі раён Харкаўскай вобласці) быў кантужаны. Дэмабілізаваўся ў званні маёра медыцынскай службы 17.9.1945.
Пасля дэмабілізацыі з арміі вярнуўся на працу ў 2-й Маскоўскі медыцынскі інстытут на пасаду асістэнта кафедры біяхіміі.
У 1953 годзе абараніў доктарскую дысертацыю па тэме «Абмен рэчываў у марскіх свінак пры эксперыментальнай газавай гангрэне, выкліканай Bac. perfringens тыпу A».
Пасля абароны доктарскай дысертацыі ўзначаліў кафедру біяхіміі Яраслаўскага медыцынскага інстытута, у 1956 годзе атрымаў званне прафесара.
З верасня 1959 года загадваў біяхімічнай лабараторыі Усесаюзнага інстытута жывёлагадоўлі.
З лістапада 1961 года і да выхаду на пенсію загадваў лабараторыяй біяхіміі Маскоўскага навукова-даследчага рэнтгенарадыёлагічнага інстытута.
Мае 62 апублікаваныя працы.
Трактарны завод (станцыя метро, Мінск)
Трактарны завод  — станцыя Мінскага метрапалітэна. Адкрыццё адбылося 31 снежня 1990 года. Размешчана паміж станцыямі «Пралетарская» і «Партызанская». Адчынена 31 снежня 1990 года ў складзе першага ўчастка Аўтазаводскай лініі, які ўключаў 5 станцый. Пабудавана па праекце архітэктараў В. Крамарэнкі, А. Ладкіна і пры ўдзеле мастака Б. Скрамблевіча. Станцыя названая ў гонар размешчанага побач Мінскага трактарнага завода.
Архітэктура
У аснове канструкцыі — скляпенні. Вядучая тэма дэкору — таршэры, размешчаныя па цэнтры платформы з пэўным рытмам. Арыгінальная форма таршэраў шматфункцыянальная. Гэта і асвятленне станцыі, і месцы для адпачынку пасажыраў, візуальная інфармацыя і размяшчэнне дынамікаў радыётрансляцыі.
Усё разам утварае кампазіцыю, якая сімвалізуе элементы трактарабудавання. Гэта дасягаецца мастацкім увасабленнем формаў, якія асацыююцца з індустрыяльнай дынамікай. Ступень падобнага ўспрымання дасягаецца пры дапамозе вярчэння, што ляжыць у аснове формаўтварэння, а таксама розны падыход да апрацоўкі храмаванага металу, якім аздоблены паверхні.
Тарцы сцен вестыбюляў упрыгожаны дэкаратыўнымі кампазіцыямі з металу. Па мастацкай задуме яны ўвасабляюць элементы развіцця навукі і тэхнікі, паступова ўяўляючы працэс нараджэння і станаўлення індустрыі трактарнага завода.
Каляровы каларыт станцыі вырашаны ў стрыманай каляровай гаме, у якой пераважаюць белыя і шэрыя тоны. Такая гама спрыяе акцэнтаванню тэмы металу, як дамінуючай у вобразнай характарыстыцы станцыі.
Пуцявое развіццё
За станцыяй у бок «Партызанскай» знаходзіцца 6-стрэлачны адваротны тупік, які выкарыстоўваўся для адварота саставаў, калі станцыя была канцавой.
Выхады
Выхады станцыі размешчаны ў падземных пераходах пад вуліцай Даўгабродскай. Побач са станцыяй размешчана галоўная прахадная Мінскага трактарнага завода, Дом культуры МТЗ і бульвар Трактарабудаўнікоў.
Максім Андрэевіч Зафатаеў
Максім Андрэевіч Зафатаеў (нар. ) — беларускі плывец. Майстар спорту Беларусі.
NGC 7358
NGC 7358 (іншыя абазначэнні — PGC 69664, ESO 109-18) — лінзападобная галактыка (S0) ў сузор’і Тукан.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Партызанская (станцыя метро, Мінск)
Партызанская  — станцыя Аўтазаводскай лініі Мінскага метрапалітэна, размешчана паміж станцыямі «Трактарны завод» і «Аўтазаводская». Адкрыта 7 лістапада 1997 разам з «Аўтазаводскай» ў складзе 3-га ўчастка Аўтазаводскай лініі.
Канструкцыя
Калонная станцыя дробнага закладу, двухпролетная, з шэрагам прамавугольных калон. На меншай глыбіні над станцыяй размешчаны гандлёвы цэнтр «Падземны Горад». У архітэктурна-мастацкім афармленні станцыі падкрэслена нестандартнасць канструктыўнага рашэння платформеннай залы з адным цэнтральна размешчаным шэрагам калон. Рэбры пліт перакрыцця і апорныя рыгелі ўтвараюць прасторавую рашотку кесаніраванай столі і візуальна павялічваюць эфект шырыні прасторы.
Выхады
Выхады з двух вестыбюляў станцыі вядуць да гасцініцы «Турыст», універмага «Беларусь», Партызанскага праспекта, вуліц Даўгабродскай і Жылуновіча, парку імя 50-годдзя Кастрычніка.
Ігнат Шадурскі
Ігнат Шадурскі (Ignacy Szadurski;  —, Асвея) — дзяржаўны службовец.
Біяграфія
Паходзіў са шляхецкага роду Шадурскіх. Нарадзіўся ў сям’і Юзафа Шадурскага.
Маршалак шляхты Дрысенскага павета ў 1831—1838 гадах, маршалак шляхты Віцебскай губерні ў 1835—1838 гадах.
Сям’я
У шлюбе з Міхалінай Вяльгорскай, дачкой Міхала Вяльгорскага.
Давід Трэзегэ
Давід Трэзегэ (David Trezeguet; нар., , Францыя) — французскі футбаліст (нападнік) аргенцінскага паходжання. Вядомы па выступах за французскі «Манака» і італьянскі «Ювентус». Гуляў за зборную Францыі, у складзе якой стаў чэмпіёнам свету 1998.
Аўтазаводская (станцыя метро, Мінск)
«Аўтазаводская»  — станцыя Мінскага метрапалітэна. Размешчана паміж станцыямі «Партызанская» і «Магілёўская». Адкрыта 7 лістапада 1997 года разам з «Партызанскай» у складзе трэцяга ўчастка Аўтазаводскай лініі.
Уладзіслаў Сяргеевіч Галоўкін
Уладзіслаў Сяргеевіч Галоўкін (нар. ) — беларускі плывец. Майстар спорту Беларусі.
Дасягненні
Срэбраны прызёр Першынства Беларусі 2013 года на дыстанцыі 200 м на спіне.
Бакінічы
Бакі́нічы (, Бокиничи) — вёска ў Пінскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Сошненскага сельсавета.
Да 21 сакавіка 1988 года ў складзе Парахонскага сельсавета.
Чорны Пацік (Надвірнянскі раён)
Чорны Пацік (Чо́рний Поті́к) — вёска ў Дэлятынскай пасялковай грамадзе Надвірнянскага раёна Івана-Франкоўскай вобласці.
Геаграфія
У вёсцы рачулка Чарнянка ўпадае ў раку Аслава Чорная.
Размяшчэнне
Вёска знаходзіцца 24 км ад Надвірнай да чыгуначнай станцыі Ланчын — 5 км Праз вёску цячэ рака Аслава Чорная, якая за вёскай упадае ў раку Аслава.
Чорны Пацік — адна з маляўнічых вёсак Гуцульшчыны, размешчаная на яе паўночнай ускраіне. Ён раскінуўся ў даліне аднайменнай рэчкі. Вышыня над узроўнем мора 450—750 м. Горы пакрытыя пераважна яловымі і букавымі лясамі, хмызнякамі.
Рэлігія
На тэрыторыі вёскі зарэгістраваны дзве царквы:
NGC 7359
NGC 7359 (іншыя абазначэнні — PGC 69638, ESO 534-22, MCG -4-53-34) — лінзападобная галактыка (S0) ў сузор’і Вадаліў.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Міхаіл Паўлавіч Шышкін
Біяграфія
Нарадзіўся 18 студзеня 1961 года ў Маскве у сям’і рускага марака-падводніка, удзельніка Вялікай Айчыннай вайны і настаўніцы-ўкраінкі. Дзед па бацьку ў 1930 годзе быў аб’яўлены падкулачнікам, у выніку раскулачвання рэпрэсаваны і загінуў на будаўніцтве БАМа, бабуля Любоў Шышкіна (памерла ў 1993 годзе) бегла з вёскі з двума дзецьмі і ўладкавалася прыбіральшчыцай пад Масквой.
Вучыўся ў школе № 59 Масквы, дзе дырэктарам працавала яго мама, Ірына Георгіеўна.
Міхаіл Шышкін нейкі час працаваў дворнікам, ўкладваў асфальт. У 1982 годзе кончыў рамана-германскі факультэт Маскоўскага дзяржаўнага педагагічнага інстытута. Працаваў тры гады ў часопісе «Ровесник», пісаў пра мастацтва, перакладаў з нямецкай. Затым працаваў пяць гадоў школьным настаўнікам у фізіка-матэматычнай школе № 444 горада Масквы, дзе выкладаў нямецкую і англійскую мовы.
З нараджэння сына Канстанціна ў 1995 годзе пісьменнік пражываў ў Цюрыху (Швейцарыя).
Акрамя літаратурнай працы займаўся перакладамі, даваў урокі. У восеньскім семестры 2009 года выкладаў ва Універсітэце Вашынгтона і Лі (Вірджынія, ЗША).
У 2012—2013 гадах жыў у Берліне ў сувязі з атрыманнем стыпендыі ДААД.
У 2013 годзе адмовіўся прадстаўляць Расію на міжнародным кніжным кірмашы ЗША «BookExpo America 2013» па палітычных меркаваннях. Пісьменнік выклаў свой погляд на далучэнне Крыма да Расіі ў чатырох эсэ, апублікаваных у еўрапейскіх газетах.
Сям’я
У цяперашні час знаходзіцца ў трэцім шлюбе. Міхаіл мае па сыну ад кожнага шлюба. Першыя два шлюбы працягваліся па сем гадоў. Першая жонка — Ірына з Расіі, другая — Франчэска Шцёклін з Швейцарыі, славистка па прафесіі, ёй прысвечаны раман «Узяцце Ізмаіла». Ад другой жонкі мае сына Канстанціна (1995 г.н.).
У 2011 годзе ажаніўся з Яўгеніяй Фролкавай, 4 жнiўня 2013 года ў іх нарадзіўся сын Ілля.
Грамадская пазіцыя
У пачатку чэрвеня 2018 года заклікаў дэмакратычныя краіны байкатаваць чэмпіянат свету па футболе ў Расіі. У інтэрв’ю швейцарскай газеце Tages-Anzeiger Шышкін адзначыў, што спорт у Расіі разумеецца як «працяг вайны». На Форуме рускай культуры ў Еўропе у 2018 годзе пісьменнік сказаў, што пасля 2014 года ён абвясціў сябе эмігрантам і ў Расію не ездзіць. У 2019 годзе падпісаў «Адкрыты ліст супраць палітычных рэпрэсій у Расеі».
Banca de Economii
Banca de Economii — былы вядучы банк Малдовы, чыю ліквідацыю было пачата ў 2015 годзе. Доўг de Economii перад Нацбанкам на 12 жніўня 2015 склаў 8,64 млрд леяў. Частку функцый атрымала ў спадчыну Poşta Moldovei.
Гісторыя
Banca de Economii S.A. быў створаны 11 лістапада 1940 спецыяльным дэкрэтам Старшыні Прэзідыума Вярхоўнага Савета МССР. На тэрыторыі Рэспублікі было адкрыта 7 павятовых дзяржаўных упраўленняў ашчадных кас у гарадах Кішынёў, Бэлць, Кагул, Архей, Бендэр, Сарокі і Ціраспаль.
У 1987 годзе дзяржаўныя ашчадныя працоўныя касы атрымалі статус пазыка-ашчадных працоўных кас. Касы былі ператвораныя ў Малдаўскі Рэспубліканскі Банк, які стаў падраздзяленнем Ашчадбанка СССР. У 1992 годзе Малдаўскі Ашчадны Банк быў рэарганізаваны ў акцыянерна-камерцыйны Ашчадны Банк Малдовы. У далейшым, доля дзяржавы складала 56,13 % статутнага капіталу банка.
Банк аперыраваў 37 філіяламі і 537 агенцтвамі ў 370 населеных пунктах.
У выніку эканамічнага крызісу банкі Banca de Economii, Banca Sociala і Unibank было вырашана ліквідаваць, пра гэта заявіў 5 жніўня 2015 годзе прэм'ер-міністр Валерый Стралец. Ліквідацыю падтрымаў МВФ. Нацыянальны банк ажыццявіў эмісію ў памеры 21 млрд лееў — каля 25 % ад аб'ёму ВУП Малдовы. У пачатку 2016 стала вядома, што з 2012 года Banca de Economii, Banca Sociala і Unibank пад выглядам крэдытаў вывелі на рахункі афшорных фірмаў больш за мільярд долараў ЗША. Гэты скандал прэса назвала «крадзеж стагоддзя».
Дараванне (аповесць)
«Дараванне» — аповесць беларускай пісьменніцы Алены Брава, выдадзеная ў 2013 годзе ў мінскім выдавецкім доме «Звязда» тыражом экзэмпляраў ― менавіта столькі дзён доўжылася Вялікая Айчынная вайна. Асобнае выданне з апавяданнем завяршае інтэрв’ю-пасляслоўе з аўтарам, якое ўзяў літаратуразнаўца Алесь Карлюкевіч.
Сюжэт
Старажытнагрэчаскае слова «алетэйя» («ісціна») літаральна азначае «адсутнасць забыцця». Страціўшы памяць, непазбежна губляеш ісціну, — да такой высновы прыходзіць гераіня аповесці Алены Брава «Дараванне» беларуска Ларыса Вашкевіч, вымушаная даглядаць у Германіі Ганса Краўза — цяжкахворага бацьку свайго мужа. Аднойчы Ларыса, чыя сям’я пацярпела ад фашызму ў гады акупацыі Беларусі, даведваецца пра тое, што Ганс у гэты час служыў у вермахце, і не дзе-небудзь, а ў яе родных мясцінах. Рашэнне жанчыны адназначнае: пакінуць дом былога акупанта. Аднак ні муж, ні суайчынніца-эмігрантка, ні нават дарослая дачка не разумеюць яе.
Дык што прымушае Ларысу Вашкевіч не спаць уночы: выхадкі былога нямецкага салдата, які пакутуе на хваробу Альцгеймера і таму лічыць, што вайна яшчэ працягваецца? Гульня каляровых шкельцаў у калейдаскопе Мнемазіны? Ці «замацаванне афекту» гістарычнай памяці?
Выданні і ўзнагароды
Упершыню надрукавана ў часопісе «Маладосць» у 2011 годзе. У перакладзе аўтара на рускую мову надрукавана ў расійскім літаратурна-мастацкім часопісе «Сибирские огни». Пераклад на нямецкую мову для асобнага выдання аповесці зрабіў Андрэ Бём.
Міжнародная асацыяцыя пісьменнікаў-баталістаў і марыністаў (Масква) у 2011 годзе адзначыла аповесць літаратурнай прэміяй імя Канстанціна Сіманава.