cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сінкевічы
Памятныя мясціны
Прыкладна ў 1938—1939 гг. высілкамі мясцовага аддзела КОП (16-ы памежны батальён «Сінкевічы») быў збудаваны касцёл, асвечаны ў 1939 годзе біскупам пінскім Казімірам Букрабам. Да нашага часу не захаваўся.
Брацкая магіла савецкіх воінаў і партызан, помнікі падпольшчыкам і землякам, якія загінулі ў Вялікую Айчынную.
Гірстуны (Карабоўскі сельсавет)
Гірстуны́ (, Гирстуны) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Карабоўскага сельсавета.
Селіванаўцы
Селіва́наўцы (, Селивановцы) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Сапоцкінскага сельсавета.
У 1940—1959 гадах цэнтр Сільванавецкага сельсавета. Да 2002 года вёска ўваходзіла ў склад Лойкаўскага сельсавета.
Тартак (Гродзенскі раён)
Тарта́к (, Тартак) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Сапоцкінскага сельсавета.
Вышадкі (Глыбоцкі раён)
Вы́шадкі (, Вышедки) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Карабоўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1939 гадах вёска ў складзе гміны Верхняе, пазней у складзе гміны Глыбокае Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Этэль Мерман
Этэль Мерман (Ethel Merman;, , ЗША — , , ЗША) — амерыканская актрыса і спявачка, адна з самых знакамітых брадвейскіх выканаўцаў XX стагоддзя.
Біяграфія
Этэль Агнес Цымерман нарадзілася ў раёне Асторыя ў Нью-Ёрку 16 студзеня 1908 года ў сям’і бухгальтара Эдварда Цымермана і яго жонкі Агнес Гарднер, якая была школьнай настаўніцай. Сваю кар’еру яна пачала ў якасці спявачкі ў вадэвілях і да канца 1930-х гадоў, дзякуючы свайму магутнаму мецца-сапрана, стала вядучай выканаўцай у брадвейскіх мюзіклах. Яе кінадэбют адбыўся ў 1930 годзе і ў наступныя гады яна з’явілася ў шматлікіх музычных фільмах і камедыях, сярод якіх найбольш вядомымі сталі «Не апранаючыся» (1934), «Рэгтайм Бенд Аляксандра» (1938), «Назавіце мяне мадам» (1953), «Гэта не справа!» (1954), «Гэты вар'яцкі, вар'яцкі, вар'яцкі, вар'яцкі свет» (1963) і «Аэраплан!» (1980). За свой унёсак у кінематограф Мерман была ўганаравана зоркай на галівудскай алея славы.
Сярод брадвейскіх пастановак найбольш вядомымі з яе ўдзелам сталі «Назавіце мяне мадам» у 1951 годзе, за ролю ў якім яна атрымала прэмію «Тоні», і «Цыганка» ў 1959 годзе, дзе Этэль згуляла маці гераіні Джыпсі Розы Лі. Этэль працягвала шмат выступаць на Брадвеі да 1970 года, калі вырашыла пакінуць на зусім тэатральную сцэну. Яе апошняй роляй стала Долі Леві ў мюзікле «Вітаю, Долі!», які першапачаткова быў напісаны спецыяльна для яе.
Мерман чатыры разы была замужам. Разам з другім мужам, Робертам Левітам, яны мелі двух дзяцей. Яе апошнім мужам быў акцёр Эрнест Боргнайн, з якіх яна абралася шлюбам у 1964 годзе і развялася праз месяц. У красавіку 1983 года ў Этэль была дыягнаставана гліябластома і неўзабаве ёй была праведзена аперацыя па выдаленні пухліны. Але праз некалькі месяцаў у яе пачаліся метастазы і 15 лютага 1984 года яна памерла.
Сонічы
Со́нічы (, Соничи) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Сапоцкінскага сельсавета.
У 1940—1966 гадах цэнтр Соніцкага сельсавета. Да 16 сакавіка 1987 года вёска ўваходзіла ў склад Васілевіцкага сельсавета.
Геалогія
За 1 км на поўнач ад вёскі знаходзіцца Соніцкае радовішча глін. Лінзападобны паклад звязаны з лімнагляцыяльнымі адкладамі часу адступання паазерскага ледавіка.
Чарток
Чарто́к (, Черток) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Сапоцкінскага сельсавета.
Да 1 жніўня 1966 года вёска ўваходзіла ў склад Соніцкага сельсавета.
Марынаполле
Марынапо́лле (, Маринополье) — вёска ў Краснапольскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Мхініцкага сельсавета.
У 1982—1992 гадах вёска ўваходзіла ў склад Сабалёўскага сельсавета.
Новае Жыццё (Краснапольскі раён)
Но́вае Жыццё (, Новое Житьё) — пасёлак у Краснапольскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Мхініцкага сельсавета.
Да 11 красавіка 1960 года пасёлак уваходзіў у склад Пачапоўскага сельсавета.
Шадзінцы
Шадзі́нцы (, Шадинцы) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Сапоцкінскага сельсавета.
Да 1 жніўня 1966 года вёска ўваходзіла ў склад Сапоцкінскага пассавета, да 16 сакавіка 1987 года — у склад Васілевіцкага сельсавета.
Раманькі
Раманькі́ (, Романьки) — вёска ў Краснапольскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Мхініцкага сельсавета.
Да 11 красавіка 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Пачапоўскага сельсавета.
Гусакова
Гусако́ва (, Гусаково) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Карабоўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1939 гадах вёска ў складзе гміны Норыца Пастаўскага павета Віленскага ваяводства.
Да 20 мая 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Ласіцкага сельсавета.
Ігнат Урублеўскі
Ігнат Урублеўскі, або Ігнацы Урублеўскі (Ignacy Wróblewski; 1858, в. Голні, Гродзенская губерня —, , Польшча) — беларуска-польскі жывапісец, графік, майстар прыкладнога мастацтва.
Біяграфія
Скончыў малявальную школу В. Герсана ў Варшаве. Супрацоўнічаў са шматлікімі часопісамі, куды даваў малюнкі са сваіх вандровак. Пэўны час жыў у сядзібе Аляксандра Ельскага ў Замосці. Пасля Рыжскага мірнага дагавора (1921) пасяліўся ў свайго сваяка па маці Уладыслава Ельскага (1859—1946) ў маёнтку Шумска Келецкага ваяводства. Па 2-й сусветнай вайне, з 1945 года жыў у сваяка Вуястава Хэлмоньскага ў Залессі Дольным каля Варшавы.
Не жанаты.
Творчасць
Спраектаваў будынак мастацкага музея ў Мінску (1919). У 1925 годзе атрымаў залаты медаль на Міжнароднай выставе дэкаратыўнага мастацтва ў Парыжы.
Гулідава
Гулі́дава (, Гулидово) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Карабоўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1939 гадах вёска ў складзе гміны Норыца Пастаўскага павета Віленскага ваяводства.
У 1940—1954 гадах цэнтр Гулідаўскага сельсавета. Да 20 мая 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Ласіцкага сельсавета.
Шынкаўцы (Гродзенскі раён)
Шы́нкаўцы (, Шинковцы) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Сапоцкінскага сельсавета.
Да 1 жніўня 1966 года вёска ўваходзіла ў склад Сапоцкінскага пассавета, да 16 сакавіка 1987 года — у склад Васілевіцкага сельсавета.
Трусы (адзенне)
Трусы́, або Ма́йткі — прадмет ніжняй бялізны, кароткія штаны, якія апранаюць непасрэдна на голае цела. Традыцыйныя трусы хаваюць ягадзіцы і геніталіі. Маюцца трусы для мужчын і жанчын. Як правіла, традыцыйныя трусы вырабляюць з натуральных тканін — бавоўны, шоўку і (радзей) лёну. У цяперашні час існуе вялікая колькасць фасонаў трусоў як для мужчын, так і для жанчын:
Сабалі (Краснапольскі раён)
Сабалі́ (, Соболи) — вёска ў Краснапольскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Мхініцкага сельсавета.
У 1924—1960 і 1982—1992 гадах цэнтр Сабалёўскага сельсавета, у 1960—1982 і з 1992 года вёска ў складзе Мхініцкага сельсавета.
Шэмбелеўцы
Шэ́мбелеўцы (, Шембелевцы) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Сапоцкінскага сельсавета.
Да 2002 года вёска ўваходзіла ў склад Лойкаўскага сельсавета.
Іскра
Іскра — шматзначнае паняцце.
Дзеркаўшчына
Дзе́ркаўшчына (, Дерковщина) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Карабоўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1806 годзе належала Бухавецкаму. У 1866 годзе ў вёсцы было 26 двароў, 196 жыхароў каталіцкага веравызнання, у фальварку — 56 жыхароў.
У 1940—1958 гадах была цэнтрам Дзеркаўшчынскага сельсавета.
СМІ
У 2000—2001 гадах выходзіла газета «Рэха Дзеркаўшчыны», заснавальнікам якой быў Зміцер Курцэвіч. Выйшла 10 нумароў. Выданне асвятляла вясковыя праблемы.
Інфраструктура
Працуюць Дзеркаўшчынскі дзіцячы сад — базавая школа, цэнтр культуры , крамы, ФАП, пошта.
Свята-Георгіеўская царква (Сінкевічы)
Свята-Георгіеўская царква — праваслаўны храм у вёсцы Сінкевічы, Лунінецкі раён, помнік драўлянага дойлідства.
Храм разам са званіцай-брамай, размешчанай на адной восі з ім, пабудаваны ў XVIII ст. на вясковых могілках.
Апісанне
Размешчана на ўсход ад вёскі, на могілках. Царква пры адсутнасці дэкору вылучаецца вытанчанасцю прапорцый, пластычнасцю малюнка, маляўнічай шатровай яруснасцю. Тут захоўваюцца абразы: «Дабравешчанне» (XVIII ст.), «Нараджэнне Хрыстова» (мяжа XVIII—XIX стст.), «Маці Божая з дзіцем», «Святыя Касма, Аляксей і Дзям'ян» (абодва XIX ст.).
Царква і званіца — помнікі народнага драўлянага культавага дойлідства палескай школы рэспубліканскага значэння.
Архітэктура
Царква ўяўляе сабой трохзрубную пабудову з прамавугольнымі ў плане аб’ёмамі роўнай вышыні. Цэнтральны зруб завершаны невысокім чацверыком, накрыты чатырохсхільным шатром (унутры васьмісхільным). Алтарны зруб і бабінец пад вальмавымі дахамі з невялікімі гранёнымі галоўкамі.
Зянон Аляксандравіч Ленскі
Зянон Аляксандравіч Ленскі (, маёнтак Сула —, ) — беларускі мастак.
Паходжанне
Зянон Ленскі паходзіць са старажытнага шляхецкага роду герба «Астоя». Дзед Зянона Антоній Ленскі (1797—1873) меў у сваім уладанні некалькі маёнткаў у Мінскай губерні (Хотаў, Сула, Татары, Аннопаль, Стажынкі) і ўзначальваў менскі межавы суд. Магчыма, гэта ягоны партрэт пэндзля Юзафа Пешкі захоўваецца ў Нацыянальным мастацкім музеі Беларусі — рамантычны вобраз маладога багатага шляхціца, у будучым — бацькі сямі дзяцей.
Бацькамі Зянона былі старэйшы сын Антонія Аляксандр, які нарадзіўся ў 1836 годзе, і яго жонка, дачка прадвадзіцеля дваранства Барысаўскага павета Сабіна Карказовіч.
Біяграфія
Зянон Ленскі нарадзіўся ў 1864 годзе ў маёнтку Сула каля Койданава, які бацька атрымаў у спадчыну. Быў другім сынам у сям’і, названым у гонар дзядзькі-паўстанца. Ад 1875 года да 1883 года вучыўся ў Віленскай гімназіі. Потым паехаў вучыцца Горны інстытут у Пецярбург. Адначасова з заняткамі ў інстытуце Ленскі наведваў рысавальныя класы пры Акадэміі мастацтваў. Потым ён кінуў інстытут і стаў займацца толькі мастацтвам. У акадэміі мастацтваў Ленскі быў вольным слухачом.
У 1889 годзе выехаў у Мюнхен. У 1898 і 1911 гадах прайшлі выстаўкі ў Мінску, у 1898 годзе ў Пецярбургу, у 1900 годзе ў Кракаве, а ў 1901—1902 гадах — у Варшаве. У 1916 годзе ён уваходзіў у надзорчую раду Таварыства аховы помнікаў.
У сваёй вёсцы Татары каля Ракава, якая дасталася Ленскаму ў спадчыну пасля смерці бацькі (Сула адышла старэйшаму брату Міхалу), ён пабудаваў невялікі палац у стылі Людовіка XV паводле праекта вядомага польскага мастака.
Памёр ад раку ў лістападзе 1927 года. Пахаваны, верагодна, у радавой пахавальні Ленскіх у Суле.
Жураўнёва
Жураўнёва (, Журавнёво) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Карабоўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1939 гадах вёска ў складзе гміны Глыбокае Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Ятвезь (Гродзенскі раён)
Я́твезь (, Ятвезь) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Сапоцкінскага сельсавета.
Струменск
Стру́менск (, Струменск) — пасёлак у Краснапольскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Мхініцкага сельсавета.
Ятвезь (Гродзенскі раён)
Да 16 сакавіка 1987 года вёска ўваходзіла ў склад Васілевіцкага сельсавета.
Струменск
У 1982—1992 гадах пасёлак уваходзіў у склад Сабалёўскага сельсавета.
Халмы (Краснапольскі раён)
Халмы́ (, Холмы) — аграгарадок у Краснапольскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Мхініцкага сельсавета, з 1986 года яго цэнтр.
Да 11 красавіка 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Пачапоўскага сельсавета.
Спіс аб’ектаў PGC (2177001—2178000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2177001—2178000)
Бігас
Бігас (bigos) — традыцыйная для польскай, літоўскай і беларускай кухні страва з квашанай капусты і мяса. Лічыцца, што яна была прыўнесена з Літвы ў Польшчу каралём Уладзіславам Ягайлам, які ласа яе спажываў на паляўнічых выправінах. Таксама лічыцца, што назва паходзіць ад нямецкага «begossen» або «beigossen» ад дзеяслова «begießen» (абліць, паліць) i «beigießen» (даліць).
Гісторыя
Першапачаткова бігас складаўся галоўным чынам з мяса, а паводле некаторых крыніц, так называлі халадзец з мясам. Капусту пачалі дадаваць дзеля патанення стравы — але ж вынік апынуўся настолькі якасны, што капуста стала другім неабходным складнікам бігасу, поруч з мясам.
Пра шырокае распаўсюджанне гэтай стравы на Літве сведчыць згадка ў паэме Адама Міцкевіча «Пан Тадэвуш» пра спосаб рыхтавання бігасу ў часе ўловаў:
Паводле польскіх крыніц, на землях былога ВКЛ існавалі наступныя віды бігасу;
Спосаб прыгатавання
У сучаснай Польшчы бігас дагэтуль вельмі папулярны і гатуецца як у хатніх умовах, так і ў сталоўках і рэстарацыях. Існуе перакананне, што ў бігасе колькасць капусты і мяса з каўбасой павінныя быць аднолькавыя. Хаця галоўнымі прыправамі да бігасу лічацца перац, лаўровы ліст і сушаныя грыбы, у простых сталоўках дадаецца таксама таматны соус і, канечне, нашмат менш мяса, чым палова.
Бігас тушаць на слабым вагні, у два прыёмы: спачатку свініну адварваюць у невялікай колькасці вады да поўнага яе выкіпання, потым дадаюць гародніну (салёныя гуркі, квашаную або свежую капусту) і гарачы квас, і працягваюць тушыць да поўнага згатавання стравы.
Дакладныя прапорцыі, прыправы і дадаткі, віды мяса і каўбасы, а таксама капусты (толькі квашаная, або квашаная і свежая) — гэта вельмі індывідуальная справа. Гатовая страва павінна мець густаватую кансістэнцыю (пры падачы на стол не мусіць пускаць сок), злёгку кіславаты смак і пах капчаніны.
Пасля падагравання бігас кожнага разу станае больш смачны. Таму лічыцца, што пасля згатавання ён павінен быць падагрэты яшчэ некалькі разоў (што забаронена паводле нормаў Еўрасаюз). Але для ўласнага спажывання бігас звычайна вараць на запас, у вялікім посудзе, і перад кожнай падачай разаграюць увесь запас. Ядуць бігас з хлебам.
У сучаснай Беларусі страва пад назвай бігас амаль невядомая, замяшчае яго тушаная капуста, у якой вельмі невялікая доля мяса, каўбасы ці смажанага сала.
Яшная Буда
Я́шная Бу́да (, Яшная Буда) — вёска ў Краснапольскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Мхініцкага сельсавета.
Да 11 красавіка 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Пачапоўскага сельсавета.
Абалонь
Назву «Абалонь» (Оболонь) маюць:
Зорка (значэнні)
Зо́рка — шматзначнае паняцце
Вялікія Хутары
Вялі́кія Хутары́ (, Великие Хуторы) — вёска ў Краснапольскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Сідараўскага сельсавета.
Завадок (Сідараўскі сельсавет)
Завадо́к (, Заводок) — вёска ў Краснапольскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Сідараўскага сельсавета.
Гарадзецкая
Гарадзе́цкая (, Городецкая) — вёска ў Краснапольскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Сідараўскага сельсавета.
Лашэвічы
Лашэ́вічы (, Лашевичи) — вёска ў Камянецкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Відамлянскага сельсавета.
Завараты (Глыбоцкі раён)
За́вараты (, Завороты) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Карабоўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1939 гадах вёска ў складзе гміны Норыца Пастаўскага павета Віленскага ваяводства.
Да 20 мая 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Струцкага сельсавета.
Зарубіна (Глыбоцкі раён)
Зару́біна (, Зарубино) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Карабоўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1939 гадах засценак у складзе гміны Глыбокае Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Арэхавічы (Гродзенскі раён)
Арэ́хавічы (, Ореховичи) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Азёрскага сельсавета.
Канстанцінава (Глыбоцкі раён)
Канстанці́нава (, Константиново) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Карабоўскага сельсавета.
Крыс Смол
Крыстафер (Крыс) Смол (Chris Small;, , Шатландыя) — шатландскі былы прафесійны ігрок у снукер.
Залаўкі
Зала́ўкі (, Залавки) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Карабоўскага сельсавета.
Гісторыя
Да 20 мая 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Ласіцкага сельсавета.
Валерый Іванавіч Стральцоў
Валерый Стральцоў — беларускі футбаліст і футбольны трэнер. Найбольш вядомы працай у магілёўскім «Дняпро». 7 верасня 2002 года выконваў абавязкі галоўнага трэнера зборнай Беларусі ў матчы супраць зборнай Нідэрландаў замест Эдуарда Малафеева, які не мог кіраваць зборнай праз хваробу. Заслужаны трэнер Беларусі.
У лютым 2015 года зноў быў прызначаны генеральным дырэктарам магілёўскага «Дняпро». Аднак, пасля таго як «Дняпро» па выніках сезону 2015 не здолеў вярнуць месца ў Вышэйшай лізе, падаў у адстаўку з пасады дырэктара.
Кажамякіна
Кажамя́кіна (, Кожемякино) — вёска ў Краснапольскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Сідараўскага сельсавета.
У 1924—1954 гадах цэнтр Кажамякінскага сельсавета.
Луч (Краснапольскі раён)
Луч (, Луч) — пасёлак у Краснапольскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Сідараўскага сельсавета.
Калінаўка (Краснапольскі раён)
Калі́наўка (, Калиновка) — вёска ў Краснапольскім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Сідараўскага сельсавета.
Забярэзіна
Забярэ́зіна (, Заберезина) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Азёрскага сельсавета.
Мастэрс 2005 (снукер)
Мастэрс 2005 (Masters 2005, таксама вядомы як Rileys Club Masters 2006 — па назве спонсара) — прафесійны нярэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 14 па 20 лютага 2005 года ў «Уэмблі канферэнц-цэнтры», у Лондане. Турнір стаў 31-м розыгрышам Мастэрс, які праводзіцца штогод з 1975 года. Спонсарам турніру ў гэтым годзе стаў "Rileys Club". Прызавы фонд турніру склаў £400,000 (на £50,000 больш, чым у мінулым годзе), з якіх £125,000 (на £25,000 больш, чым у мінулым годзе) атрымаў пераможца.
У турніры прыняло ўдзел 18 гульцоў. Топ-14 афіцыйнага рэйтынгу аўтаматычна трапілі ў першы раўнд. Снукерысты, якія займалі 15 і 16 месца ў рэйтынгу, гулялі ў папярэднім раўндзе з уладальнікамі уайлдкард. Упершыню з сезона 1989/1990 папярэдні кваліфікацыйны турнір не праводзіўся.
Зявалічы
Зява́лічы (, Зеваличи) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Карабоўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1939 гадах вёска ў складзе гміны Глыбокае Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Мастэрс 2005 (снукер)
Стыў Дэвіс у першым крузе абыграў леташняга пераможцу Пола Хантэра - 6:5. У матчы 1/8 фіналу супраць Кена Доэрці кітайскі снукерыст Дзін Дзюньхуэй зрабіў вышэйшы брэйк турніру - 141 ачко. Роні О’Саліван стаў двухразовым чэмпіёнам, адолеўшы ў фінальным матчы шатландца Джона Хігінса - 10:3. У 1995 годзе, калі О'Саліван выйграў першы тытул Мастэрс, у фінале таксама быў пераможаны Джон Хігінс. Акрамя фіналу 1988 года, калі Стыў Дэвіс перайграў Майка Халета з лікам 9:0, у фінальных матчах гэтага турніру не было перамог з такім буйным лікам, як у 2005 годзе.
Уайлдкард раўнд
У папярэднім раўндзе згулялі 15-ы і 16-ы нумары рэйтынгу і ўладальнікі ўайлд-кард: Дзін Дзюньхуэй і Стывен Магуайр, якія атрымалі спецыяльныя запрашэнні ад арганізатараў турніру.
Губінка (Гродзенскі раён)
Гу́бінка (, Губинка) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Азёрскага сельсавета.
Да 22 верасня 1975 года вёска ўваходзіла ў склад Жытамлянскага сельсавета.
Карабы 1
Карабы́ 1 (, Коробы 1) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Карабоўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Верхняе, пазней у складзе гміны Глыбокае Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Вілем Вітэвеен
Вілем Іаганес Вітэвеен (Willem Johannes Witteveen;, Ротэрдам  — , паблізу Грабава, Данецкая вобласць, Украіна) — нідэрландскі палітык.
Сын Іагана Вітэвеена, таксама палітыка. З 1990 года быў выкладчыкам права ва Універсітэце Тыльбурга. У 1999—2007 гадах, а таксама з 15 студзеня 2014 года быў дэпутатам у верхняй палаце парламента Нідэрландаў.
Загінуў у выніку катастрофы Boeing 777 пад Данецкам разам з жонкай і дачкой.
Камяністая (Азёрскі сельсавет)
Камяні́стая (, Каменистая) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Азёрскага сельсавета.
Лютня (Краснапольскі раён)
Лю́тня (, Лютня) — вёска ў Краснапольскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Сідараўскага сельсавета.
Лютнянская Буда
Лютня́нская Бу́да (, Лютнянская Буда) — вёска ў Краснапольскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Сідараўскага сельсавета.
Канявічы
Каняві́чы (, Коневичи) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Азёрскага сельсавета.
Да 22 верасня 1975 года вёска ўваходзіла ў склад Жытамлянскага сельсавета.
Акім Міхайлавіч Шаўчэнка
Акім Міхайлавіч Шаўчэнка (, в. Карма, Гомельскага павета, Магілёўскай губерні —, Мінск) — беларускі савецкі мастак-жывапісец.
Біяграфія
Скончыўшы ў 15 гадоў мясцовую школу, паступіў вучыцца ў настаўніцкую семінарыю ў Гомелі. Паралельна займаўся ў студыі выяўленчага мастацтва ў мастака-акварэліста і графіка Сяргея Іванавіча Грамыкі, выпускніка Кіеўскага мастацкага вучылішча, вучня вядомага ўкраінскага педагога Фёдара Крычэўскага. Увосень 1920 стаў наведваць мастацкую студыю імя Міхаіла Урубеля ў Клубе чыгуначнікаў. Выкладаў там мастак Афанасій Сцяпанавіч Сазонаў, а адным з вучняў быў будучы вядомы беларускі жывапісец Георгій Ніскі. У 1921 годзе паступіў у Гомельскае педагагічнае вучылішча. Усвядоміўшы, што асноўным прызначэннем з'яўляецца выяўленчае мастацтва, з'ехаў вучыцца ў Маскву, у УМАТЭМАЙС, а затым у ленінградскі Інстытут пралетарскага выяўленчага мастацтва. Выкладчыкамі яго былі Сяргей Герасімаў, Аляксандр Дрэвін, Давід Штэрэнберг.
З'яўляўся ўдзельнікам Вялікай Айчыннай вайны, быў узнагароджаны ордэнамі за баявыя заслугі.
З 1945 года жыў і працаваў у г. Мінску.
Выкладаў у Мінскім мастацкім вучылішчы (1947 — 1959). Сярод яго вучняў мастакі Міхаіл Андрэевіч Савіцкі, Май Вольфавіч Данцыг, Георгій Георгіевіч Паплаўскі, Віктар Аляксандравіч Грамыка, Васіль Пятровіч Шаранговіч, Леанід Дударэнка і іншыя.
З 1940 сябра Саюза мастакоў БССР.
Творчасць
Працаваў у розных жанрах станковага жывапісу. Быў аўтарам цыкла фігуратыўных палотнаў пра Янку Купалу і Якуба Коласа, шэрагу партрэтаў сучаснікаў, пейзажаў, нацюрмортаў. Яго твор «Плытагоны», напісаны ў 1932 годзе, быў прызнаны адным з лепшых сярод прадстаўленых у рамках Першай Дэкады беларускага мастацтва і літаратуры ў Маскве ў 1940 годзе.
Творчая спадчына мастака захоўваецца ў Нацыянальным мастацкім музеі Беларусі, фондзе Беларускага саюза мастакоў.
Мікалай Нікалаеў
Мікалай Нікалаеў:
Роберт Львовіч Генін
Роберт Львовіч Генін (, Высокае, Клімавіцкі павет, Магілёўская губерня —, ) — мастак, графік.
Біяграфія
Нарадзіўся ў сям'і крамніка. Вучыўся ў Віленскай народнай мастацкай школе акадэміка Івана Трутнева, у Адэскім мастацкім вучылішчы Таварыства прыгожых мастацтваў імя Вялікага князя Уладзіміра Аляксандравіча. У 1902 годзе накіраваўся на вучобу ў Мюнхен у школу А. Ажбэ, але расчараваўся ў ёй.
Пазней пераехаў у Парыж, жыў у камуне мастакоў «Вулей» (1904—1905). У 1904—1906 гг. вучыўся ў Акадэміі Р. Жуліяна і на факультэце сацыяльных навук у Сарбоне, потым вярнуўся ў Мюнхен, дзе ўваходзіў у аб'яднанне «Sema».
Удзельнік «Восеньскага салону» (1907). Сумесна з М. Фінгештэнам выдаў цыкл гравюр сухой іголкай «З берлінскіх прытонаў» (1919). У 1935 г. у галерэі «Ліліенфельд» прайшла апошняя персанальная выстаўка.
У 1936 годзе вярнуўся ў СССР, член МАССМ (з 1937). У верасні 1941 года, пасля пачатку вайны Германіі з СССР, спрабаваў запісацца ў апалчэнне. Памёр у Маскве.
Творы захоўваюцца ў Мастацкім музеі Рэгенсбурга, Берлінскім мастацкім музеі, Нацыянальным мастацкім музеі Рэспублікі Беларусь, прыватных калекцыях Германіі, Швейцарыі, Францыі, Нідэрландаў, ЗША, Расіі і Беларусі.
Квачы (Глыбоцкі раён)
Квачы́ (, Квачи) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Карабоўскага сельсавета.
Мікалай Васілевіч Дучыц
Мікалай Васільевіч Дучыц (, м. Любча, Наваградскі павет, Мінская губерня, цяпер Навагрудскі раён, Гродзенская вобласць —, ) — беларускі мастак, графік.
Біяграфія
Вучыўся ў Навагрудскім гарадскім вучылішчы (1910—1914) у В. Іваненкі, Рысавальнай школе Імператарскага таварыства заахвочвання мастацтваў (Петраград, 1914—1915) у У. Федаровіча. Удзельнік Першай сусветнай і грамадзянскай войнаў. Выкладаў маляванне ў школах, на рабфаках, у студыях у Мінску (1925—1925). Член Саюза савецкіх мастакоў БССР (з 1933), у 1938 — старшыня праўлення гэтай арганізацыі. Удзельнік шматлікіх выстаў, пачынаючы з Першай Усебеларускай мастацкай выстаўкі 1925 года. Персанальная выстаўка М. Дучыца была праведзена ў Мінску ў 1967 годзе. Жыў у Мінску.
Творчасць
Працаваў пераважна ў жанры пейзажу. Творам уласціва лірычнасць і стрыманая каляровая гама («Зіма», «Рэчка Волма», «Ля млына», «Лясная казка» і інш.). Пісаў таксама нацюрморты. У галіне графікі мастак зрабіў серыю гравюр «Стары Мінск», і акварэляў «Краявіды Мінска».
Карціны і графіка М. Дучыца знаходзяцца ў Нацыянальным мастацкім музеі Рэспублікі Беларусь, фондзе Беларускага саюза мастакоў.
17 лютага 2009 г. ў калекцыю Нацыянальнага мастацкага музея Рэспублікі Беларусь былі перададзеныя два творы мастака: «Зіма. Эцюд» (1949) і «Дубкі» (1953).
З 27 мая па 28 чэрвеня 2011 года карціны М. Дучыца экспанаваліся ў Нацыянальным мастацкім музеі Рэспублікі Беларусь у складзе выстаўкі «І даўжэй веку…».
Корчыкі
Ко́рчыкі (, Корчики) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Азёрскага сельсавета.
Карабы 2
Карабы́ 2 (, Коробы 2) — аграгарадок у Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Карабоўскага сельсавета.
Геаграфія
Аграгарадок знаходзіцца за 9 км у напрамку на захад ад горада Глыбокае, за 272 км ад Віцебска , каля аўтамабільнай дарогі.
Лакно
Лакно́ (, Локно) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Азёрскага сельсавета.
Каля вёскі археалагічныя помнікі: стаянкі эпохі неаліту.
Мядзвёдаўка (Краснапольскі раён)
У 1954—1960 гадах цэнтр Мядзвёдаўскага сельсавета.
Малыя Хутары
Малы́я Хутары́ (, Малые Хуторы) — вёска ў Краснапольскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Сідараўскага сельсавета.
Трусы (жывёлы)
Тру́сы — агульная назва некалькіх родаў млекакормячых з сямейства Зайцавых (у тым ліку і свойскіх трусаў). Трусы адрозніваюцца ад зайцоў тым, што іх дзіцяняты звычайна нараджаюцца сляпымі і голымі і гадуюцца ў норах. Жыве трус у сярэднім каля 10 гадоў.
Біялагічныя асаблівасці
Трус — раслінаедны, ён грызе корм таму зубы ў яго, асабліва разцы, маюць спецыфічную будову, а разцы і карэнныя зубы растуць на працягу ўсяго жыцця. Пярэдняя частка разцоў пакрыта трывалым слоем эмалі, пры паядані корму яны пастаянна долатападобна за вострываюцца. Іклаў у труса няма. Стрававальны апарат добра развіты. Маючы аб’ёмісты аднакамерны страўнік трус бесперапынна выдзяляе страўнікавы сок, які вызначаецца павышанай кіслотнасцю і вялікай ператраўнай сілай. Нармальная тэмпература цела ў трусоў 38,5-39,5 °C. У зімовы перыяд яна можа паніжацца да 37,5 °C, а летам павышаецца да 40,5-41 °C. Пульс 120—160 удараў за мінуту. Нармальная колькасць дыхальных рухаў 50-60 за мінуту. Агульная колькасць крыві прыкладна 4,5-6,7 % ад масы цела.
Трусы — пладавітыя і скараспелыя жывёлы. У здаровай трускі за год можа быць 5-6 атрусенняў, ад яе можна атрымаць больш за 30 трусянят. Жывуць трусы 6-8 гадоў.
Трусы і зайцы адрозніваюцца адзін ад другога па шматлікіх прыкметах:
Гістарычная даведка
Усе свойскія трусы: ад карлікавага да нямецкага волата — паходзяць ад еўрапейскага дзікага труса, які распаўсюджаны зараз амаль па ўсёй зямлі, бо пасяляўся людзьмі паўсюль. Свойскіх трусаў утрымоўваюць з прыкладна III ст. да Раства Хрыстова: рымляне трымалі дзікіх трусаў у вялікіх вальерах і спажывалі іх мяса. З прасоўваннем цывілізацыі свойскі трус распаўсюджваўся далей. Карыснай пры гэтым была здольнасць жывёлы прыстасоўвацца нават да самых дрэнных умоў жыцця. Важны ўнёсак у развіццё трусагадоўлі зрабілі кляштары. Першая спроба адбылася паміж VI і X ст. у французскіх кляштарах. Ужо ў XVI ст. чалавек пачаў выводзіць розныя пароды свойскага труса, аднак планавая гадоўля наўрад ці адбывалася да пачатку індустрыялізацыі. Трусы папросту бегалі па панадворку шматлікіх сялянскіх сядзіб. У новых сялібах, якія будаваліся ў межах індустрыялізацыі, больш не мелася ў наяўнасці месца, якое было б неабходна для датуль звыклай агароджы. Можна было лепш выкарыстоўваць памер зямельных надзелаў, ставячы краткі практычна адна на адну. З гэтага пазней развілася сённяшняя форма стайні. З XIX ст. трус утрымоўваецца як хатняя жывёла.
Пароды трусаў
Спачатку трусы ўтрымоўваліся пераважна як крыніцы мяса і футра і такім чынам узніклі першыя вялікія расы: мясная і футравая. Пазней выгадавалі шматлікія пароды хатніх трусаў, рознага памеру, з вельмі рознай структурай футра, афарбоўкай і выглядам. Трусы розных парод адрозніваюцца афарбоўкай шкуркі, асаблівасцю будовы валасянога покрыва, велічынёй і складам цела. Усе пароды па даўжыні валасянога покрыва падзяляюцца на кароткашэрсных, нармальнашэрсных і даўгашэрсных, паводле памераў цела — на буйных, сярэдніх і дробных; паводле характару прадукцыі, што атрымліваюць ад іх, — на мяса-шкуркавыя, мясныя і пуховыя.
Па фенатыпу адрозніваюць:
Па афарбоўцы трус можа быць: агуці, белаасценны, пярэсты і хатот, галандзец, чырвоны, японскі і інш. Афарбоўка вызначаецца генетыкай труса.
Па тыпу футра вылучаюць:
Прадукты трусагадоўлі
Мяса трусоў мае нізкую каларыйнасць, але ў ім ёсць паўнацэнны бялок пры нязначнай колькасці халестэрыну, яно асабліва карыснае дзецям, пажылым людзям, а таксама тым, у каго хворыя страўнік, печань, сардэчна-сасудзістая сістэма. Шкуркі трусоў выкарыстоўваюць у футравай прамысловасці. Са скуры шыюць абутак і скурана-галантарэйныя вырабы. Трусіны пух ідзе на выраб асабліва каштоўных сартоў фетру, велюру і трыкатажу.
Лапішкі
Ла́пішкі (, Лапишки) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Карабоўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1939 гадах вёска ў складзе гміны Норыца Пастаўскага павета Віленскага ваяводства.
Да 20 мая 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Ласіцкага сельсавета.
Навасёлкі (Краснапольскі раён)
Навасёлкі (, Новосёлки) — пасёлак у Краснапольскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Сідараўскага сельсавета.
Масткі (Гродзенскі раён)
Масткі́ (, Мостки) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Азёрскага сельсавета.
Андрэй Фёдаравіч Самусік
Андрэй Фёдаравіч Самусік (нар., Мінск) — беларускі гісторык. Спецыяліст па гісторыі адукацыйнай дзейнасці хрысціянскіх канфесій у Беларусі ў XVI — першай трэці XIX стагоддзяў. Кандыдат гістарычных навук (1998), дацэнт (2003).
Біяграфія
Нарадзіўся 20 лістапада 1972 года ў Мінску.
Скончыў у 1995 годзе гістарычны факультэт БДУ. У 1998 годзе скончыў аспірантуру БДУ. У 1998 годзе абараніў кандыдацкую дысертацыю па тэме «Развіццё сістэмы асветы на беларускіх землях у 1770—1830-я гг.».
Працаваў дацэнтам кафедры эканамічнай гісторыі Беларускага дзяржаўнага эканамічнага ўніверсітэта.
У 2018 годзе скончыў дактарантуру Інстытута гісторыі НАН Беларусі.
Навуковая дзейнасць
Напрамкі даследаванняў: сістэма адукацыі ў Еўропе і Беларусі ў XV—XIX ст., гісторыка-культурная спадчына Беларусі.
Аўтар навучальнага дапаможніка «Помнікі гісторыі і культуры Беларусі» (2004; пашыраны ў 2013), звыш 100 навуковых публікацый, суаўтар «Гісторыі Беларусі» у 6 т., навучальных дапаможнікаў па гісторыі Беларусі ў кантэксце сусветных цывілізацый.
Іван Фёдаравіч Шпілеўскі
Іва́н Фёдаравіч Шпіле́ўскі (18 жніўня 1891, Койданава, Мінскі павет, Мінская губерня, Расійская імперыя — чэрвень 1941) — гісторык-краязнавец.
Біяграфія
З 1912 года служыў матросам у Кранштаце, з 1914 — старшы радыётэлеграфіст лінкора «Імператар Павел I». Пасля Лютаўскай рэвалюцыі (1917) агітатар, супрацоўнік газеты «Волна», член суднавага камітэта. Пасля Кастрычніцкага перавароту (1917) член Ваенна-марскога рэвалюцыйнага камітэта, удзельнік задушэння антыбальшавіцкага выступлення Керанскага — Краснова. Уваходзіў у атрад бронецягніка, высланага на дапамогу паўстаўлым рабочым Масквы, пасля ў петраградскі зводны атрад маракоў, накіраваны на Дон для барацьбы з каледзіншчынай. З 1918 года зноў у Петраградзе — камісар і член Савета камісараў Балтыйскага флоту, са жніўня 1919 года — камісар Кранштацкага раёна службы сувязі Балтыйскага флоту, удзельнік баёў супраць войск Юдзеніча. З 1921 года — камісар Цэнтру службы сувязі штабу Марскіх сіл РСФСР.
З 1922 года у БССР — старшыня Койданаўскага райвыканкама, з 1925 — інспектр лясоў Полацкай акругі. У 1930-я гады навуковы супрацоўнік, кіраўнік спраў АН БССР, сакратар Цэнтральнага бюро краязнаўства. Загінуў у канцы чэрвеня 1941 года падчас бамбёжкі санітарнага цягніка, у якім эвакуіраваўся на ўсход.
Мікалай Макаравіч Акаловіч
Біяграфія
Удзельнік Другой сусветнай вайны. У 1961 годзе закончыў рэдактарскі факультэт Маскоўскага паліграфічнага інстытута, у 1966 годзе Мінскую вышэйшую партыйную школу. Працаваў кіроўцам тралейбуса ў Мінску, рэдактарам, загадчыкам рэдакцыі, галоўным рэдактарам выдавецтваў «Вышэйшая школа», «Навука і тэхніка».
Свята-Георгіеўская царква (Валавель)
Свята-Георгіеўская царква — праваслаўны храм у вёсцы Валавель, Драгічынскі раён, помнік драўлянага дойлідства з элементамi барока. Пабудавана ў 1766 г. як уніяцкая. З 1839 г. яна стала праваслаўнай.
У 2010 г. былі здзейснены непрафесійныя рамонт і пераробка царквы. Замест барочных галовак пастаўлены псеўдарускія галоўкі-цыбуліны на круглых барабанах, каб надаць храму «сапраўды праваслаўны» выгляд, але парушыўшы пры гэтым закладзеную гармонію.
Архітэктура
Прамавугольны асноўны зруб і выцягнутая пяцігранная апсіда накрыты агульным гонтавым дахам з хвалямі над трохвугольнымі навісямі ў месцы злучэння зрубаў. На галоўным фасадзе тарэц даху вырашаны як спалучэнне крывалінейнага франтона з паўвальмай і дзвюма чацверыковымі вежамі па баках, завершанымі фігурнымі банькамі з шасціграннымі шыйкамі і галоўкамі над імі. Падобная галоўка прарэзвае вільчык даху над алтаром. Складаныя формы завяршэнняў маюць шматлікія заломы і выгіны. Па баках апсіды прыбудаваныя сіметрычныя нізкія рызніцы, пры ўваходзе — тамбур. Сцены вертыкальна ашаляваныя дошкамі з нашчыльнікамі. Аконныя праёмы прамавугольныя, на галоўным фасадзе ў выглядзе паўцыркульных імпастаў. Інтэр'ер зальны з плоскай бэлечнай столлю. Над уваходам трапецападобныя ў плане хоры.
Каля царквы знаходзіцца двух'ярусная чацверыковая званіца каркаснай канструкцыі, накрытая нізкім шатровым дахам.
Навасёлкі (Азёрскі сельсавет)
Навасёлкі (, Новосёлки) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Азёрскага сельсавета.
Навіна (Краснапольскі раён)
Навіна́ (, Новина) — пасёлак у Краснапольскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Сідараўскага сельсавета.
Новая Ясенка
Но́вая Я́сенка (, Новая Ясенка) — вёска ў Краснапольскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Сідараўскага сельсавета.
Пруды (Гродзенскі раён)
Пруды́ (, Пруды) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Азёрскага сельсавета.
Ласкаўшчына
Ла́скаўшчына (, Ласковщина) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Карабоўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1939 гадах вёска ў складзе гміны Норыца Пастаўскага павета Віленскага ваяводства.
Да 20 мая 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Струцкага сельсавета.
Латыгаль (Глыбоцкі раён)
Латы́галь (, Латыголь) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Карабоўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1939 гадах вёска i фальварак у складзе гміны Норыца Пастаўскага павета Віленскага ваяводства.
Да 20 мая 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Струцкага сельсавета.
Пыра
Пы́ра (, Пыра) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Азёрскага сельсавета.
Да 22 верасня 1975 года вёска ўваходзіла ў склад Жытамлянскага сельсавета.
Эфар Кімскі
Эфар Кімскі (Έφορος) — вядомы старажытнагрэчаскі гісторык. Родам з Эалійскай Кімы. Жыў прыблізна ў 405-330 гады да Ражства Хрыстова і быў вучнем Ісакрата, які накіраваў Эфара на гістарычныя даследаванні. Яго гістарычная праца ў 30 кнігах была першай спробай усеагульнай гісторыі ў грэкаў, адрознівалася масай сабранага матэрыялу і выключэннем усяго анекдотычнага і казачнага. Напрыклад, у Эфара адсутнічаў увесь міфічны перыяд і твор пачынаўся адразу з вяртання Гераклідаў, як першага несумнеўнага факта. Апошняя кніга, паводле некаторых звестак, напісана ці аздоблена сынам Эфара, Дэмофілам, абрывалася на апісанні аблогі Перынфа Філіпам у 340 годзе да нашай эры. Асабліва апрацаванай была ў гісторыі Эфара геаграфічная частка. У карыстанні крыніцамі, напрыклад Герадотам, Эфар часта даходзіў да плагіяту і выяўляў часам недахоп крытыкі. Сачыненнем Эфара, якое не дайшлі да нас, асабліва часта карыстаўся Дыядор Сіцылійскі.
Траўна
Тра́ўна (, Травна) — вёска ў Краснапольскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Сідараўскага сельсавета.
Мікалай Віктаравіч Нікалаеў
Мікола Нікалаеў, поўнае імя Мікалай Віктаравіч Нікалаеў (нар., ) — беларускі гісторык і грамадскі дзеяч. Доктар філалагічных навук (1997). Ганаровы грамадзянін Навагрудскага раёна.
Мікола Нікалаеў — адзін з заснавальнікаў і членаў прэзідыуму Міжнароднай асацыяцыі беларусістаў, адзін з стваральнікаў і член Беларускага грамадска-культурнага таварыства ў Санкт-Пецярбургу.
Біяграфія
Скончыў БДУ, спецыяльнасць «гісторыя, археалогія» (1977). Працаваў у Ленінградскім аддзяленні Інстытута археалогіі АН СССР, удзельнічаў у раскопках старажытнага Навагрудка, Старой Ладагі. З 1978 года ў Расійскай нацыянальнай бібліятэцы — навуковы супрацоўнік, загадчык аддзелу.
У 1988 годзе ў Санкт-Пецярбургу абараніў кандыдацкую дысертацыю «Славянская рукапісная кніга на беларускіх землях у XIV—XVIII стст.», у 1997 годзе — доктарскую дысертацыю «Кніжная культура Вялікага Княства Літоўскага».
Навуковая дзейнасць
Пераклаў на беларускую мову працу Івана Грыгаровіча «Беларуская іерархія» (1992). Аўтар манаграфіі «Палата кнігапісная» (1993), прысвечанай пытанням традыцый кніжнай культуры Беларусі, гісторыі старажытная кірылічнай кнігі, богаслужбовых кніг на лацінскай мове, беларускай рукапіснай кнігі.
Радута
Раду́та (, Радута) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Азёрскага сельсавета.
Дэвід Грэй
Пачаў прафесійную кар’еру ў 1996 годзе ва ўзросце 17 гадоў пасля таго, як стаў самым маладым чэмпіёнам Англіі сярод аматараў, і ў першым жа сезоне дэбютаваў у асноўнай стадыі чэмпіянату Вялікабрытаніі і дайшоў да 1/8 фіналу рэйтынгавага адкрытага чэмпіянату Германіі. У 1998 годзе патрапіў у асноўную стадыю чэмпіянату свету, увайшоў у топ-64 сусветнага рэйтынгу, а таксама перамог на турніры Benson and Hedges Championship, што дазволіла яму ўпершыню прыняць удзел на найбуйнейшым запрашальным снукерным турніры — Мастэрс. У 2000 годзе дайшоў да стадыі 1/8 фіналу сусветнага першынства, а ў сезоне 2001/2002 патрапіў у топ-32 рэйтынгу і ўпершыню дайшоў да фіналу рэйтынгавага турніру на адкрытым чэмпіянаце Шатландыі, дзе саступіў Стывену Лі (2:9). Праз год атрымаў сваю адзіную рэйтынгавую перамогу на адкрытым чэмпіянаце Шатландыі, перамогшы ў фінале Марка Сэлбі (9:7), а ў сезоне 2003/2004 увайшоў у топ-16 снукерыстаў свету і дайшоў да чвэрцьфінальнай стадыі сусветнага першынства, дзе саступіў Грэму Доту (7:13), што стала яго найлепшым вынікам на найбуйнейшым снукерным спаборніцтве. У канцы 2004 года дайшоў да фіналу чэмпіянату Вялікабрытаніі, дзе быў разгромлены Стывенам Магуайрам (1:10), а ў 2006 годзе ў апошні раз гуляў у асноўнай стадыі чэмпіянату свету, дзе дайшоў да 1/8 фіналу. Скончыў сезон 2009/2010 на 79-й пазіцыі і быў вымушаны пакінуць мэйн-тур, пасля чаго на працягу некалькіх наступных сезонаў гуляў у турнірах серыі PTC і намагаўся вярнуць сабе прафесійны статус праз Q School, але беспаспяхова. У агульнай колькасці тройчы гуляў на турніры Мастэрс, але не праходзіў далей за 1/8 фіналу.
Турэйск (Краснапольскі раён)
Турэ́йск (, Турейск) — вёска ў Краснапольскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Сідараўскага сельсавета.
Мастэрс 2004 (снукер)
Мастэрс 2004 (Masters 2004) — прафесійны нярэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 1 па 8 лютага 2004 года ў «Уэмблі канферэнц-цэнтры», у Лондане. Турнір стаў 30-м розыгрышам Мастэрс, які праводзіцца штогод з 1975 года. Турнір 2004 года стаў першым Мастэрс, які ня спансавала кампанія Benson and Hedges у сувязі з забаронай рэкламы тытунёвых вырабаў, якая адбылася ў 2003 годзе. Мастэрс 2004 застаўся без спонсара. Прызавы фонд турніру склаў £350,000 (на £400,000 менш, чым у мінулым годзе), з якіх £100,000 (на £110,000 менш, чым у мінулым годзе) атрымаў пераможца.
У турніры прыняло ўдзел 18 гульцоў. Топ-14 афіцыйнага рэйтынгу аўтаматычна трапілі ў першы раўнд. Снукерысты, якія займалі 15 і 16 месца ў рэйтынгу, гулялі ў папярэднім раўндзе з пераможцам кваліфікацыйнага турніру і ўладальнікамі уайлдкард.
Дзеючы пераможца - валіец Марк Уільямс - саступіў у другім раўндзе будучаму чэмпіёну Полу Хантэру з лікам 5:6. У паўфінальным матчы супраць Джымі Уайта Роні О’Саліван аформіў сваю адзіную соценную серыю на турніры, якая стала вышэйшай серыяй на Мастэрс 2004, - 138 балаў. Пол Хантэр стаў трохразовым пераможцам турніру Мастэрс, перайграўшы ў фінале Роні О’Салівана ў напружаным матчы - 10:9. Гэтая перамога стала шостым прафесійным тытулам Пола Хантэра.
Уайлдкард раўнд
У папярэднім раўндзе згулялі 15-ы і 16-ы нумары рэйтынгу і ўладальнікі ўайлд-кард: Ніл Робертсан, як пераможца кваліфікацыйнага турніру, і кітайскі снукерыст Дзін Дзюньхуэй, які атрымаў спецыяльнае запрашэнне ад арганізатараў турніру.
Ліхабалоцце
Ліхабало́цце (, Лихоболотье) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Карабоўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1939 гадах вёска ў складзе гміны Глыбокае Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Старына (Гродзенскі раён)
Старына́ (, Старина) — вёска ў Беларусі, у Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Азёрскага сельсавета.
Геаграфія
Знаходзіцца каля паўднёвага берага возера Рыбніца.
Лаўцы (Глыбоцкі раён)
Лаўцы́ (, Ловцы) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Карабоўскага сельсавета.
Гісторыя
У 1921—1939 гадах вёска ў складзе гміны Глыбокае Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Усцінавічы (Краснапольскі раён)
Усці́навічы (, Устиновичи) — вёска ў Краснапольскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Сідараўскага сельсавета.
Loeb Classical Library
Loeb Classical Library (т.з. Лёбаўская серыя) — кніжная серыя, якая на сённяшні дзень выдаецца выдавецтвам Гарвардскага ўніверсітэта і ў якой прадстаўлены найбольш вядомыя творы старажытнай грэчаскай і лацінскай літаратуры. Гэта серыя ставіць мэтай зрабіць антычныя тэксты даступнымі для самай шырокай аўдыторыі. У кожнай кнізе прадстаўлены арыгінальны грэчаскі ці лацінскі тэкст з паралельным перакладам на англійскую мову.
Асаблівасцю знешняга выгляду кніг, якія выходзяць у серыі Loeb Classical Library, з'яўляецца тое, што творы грэчаскіх аўтараў публікуюцца ў кнігах пад зялёнай вокладкай, лацінскіх — пад чырвонай.
Серыя была задумана і першапачаткова фінансавалася яўрэйска-нямецка-амерыканскім банкірам і філантропам Джэймсам Лёебам (1867—1933). Першы том Loeb Classical Library быў выдадзены ў 1912 годзе. Да нашага часу выдадзена больш за 500 тамоў.
Стрыеўка (вёска)
Стры́еўка (, Стриевка) — вёска ў Беларусі, у Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Азёрскага сельсавета.
Арон Майсеевіч Штаркман
Арон Майсеевіч Штаркман (1903, м. Паpчаў, Люблінская губерня, цяпер Польшча —, ) — педагог, рэктар БДІНГ. З сям'і рабочага. У 1919 стаў камсамольцам, ад 1925 сябар ВКП(б). У 1928 скончыў педагагічны тэхнікум і працаваў выкладчыкам, затым дырэктарам сярэдняй школы ў Койданаве Мінскай вобласці. З 1932 да 1935 вучыўся ў аспірантуры АН БССР і адначасова выкладаў у Інстытуце народнай гаспадаркі. З 1936 — дырэктар БДІНГ.
Сухары (Гродзенскі раён)
Сухары́ (, Сухари) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Азёрскага сельсавета.
Дыядор Сіцылійскі
Дыядор Сіцылійскі (Διόδωρος Σικελιώτης,, каля 90 —30 гг. да н.э.) — старажытнагрэчаскі гісторык і міфаграф; родам з Агірыума на Сіцыліі.
Працы і гістарычная спадчына
«Гістарычная бібліятэка» Дыядора складалася з 40 кніг, падзеленых на 3 часткі:
Дыядор сабраў звесткі ад шматлікіх аўтараў, вядомы Гекатэй Мілецкі, Герадот, Геранім з Кардыі, Дзіянісій, Дурыс, Клітарх, Ктэсій, Мегасфен, Палібій, Пасідоній, Тымей з Таўраменіі, Феопамп, Эфар і інш. — усяго вядома 87 імёнаў старажытнагрэчаскіх аўтараў, на якіх ён спасылаецца ў сваёй працы. У сваім сачыненні ён хутчэй не аналізаваў, а манатонна пералічваў паслядоўнасць падзей, устаўляючы цэлыя фрагменты арыгінальных аўтараў. Але «Гістарычная бібліятэка» не з’яўляецца сачыненнем кампілятыўнага характару. Падчас вывучэння прац Дыядора было даказана, што ў большасці выпадкаў атрыманы з арыгінальных крыніц матэрыял падвяргаўся літаратурнай апрацоўцы.
Дыядор з’яўляецца адзінай крыніцай звестак пра працяглыя гістарычныя перыяды і служыць добрым дадаткам да перыядаў, асветленых іншымі аўтарамі. Эпоха дыядохаў у яго адлюстравана найбольш дакладна, як і гісторыя Старажытнай Грэцыі пасля персідскіх войн да Пелапанескай вайны. Дыядор дапушчае памылкі ў рымскай храналогіі, што не дзіўна для чалавека, для якога лацінская не была роднай мовай.
Тэксты
«Гісторыя» Дыядора захавалася часткова, цалкам дашлі да нашага часу кнігі I—V і з XI па XX, а таксама фрагментарна кнігі IX і X. Апошні поўны збор сачыненняў знік, калі туркі разрабавалі візантыйскі Канстанцінопаль у 1453 годзе. Астатнія кнігі вядомы па фрагментах, якія цытавалі ў сваіх працах візантыйскія аўтары. Еўропа адкрыла для сябе Дыядора ў сярэдзіне XVI стагоддзя, калі яго кнігі (на мове арыгінала) былі надрукаваны ў Швейцарыі.
Фёдараўка (Краснапольскі раён)
Фёдараўка (, Фёдоровка) — вёска ў Краснапольскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Сідараўскага сельсавета.
Аленічы
Але́нічы (, Оленичи) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Верцялішкаўскага сельсавета.
Collection Budé
Collection Budé або Collection des Universités de France — кніжная серыя, якая ўключае грэчаскую і рымскую класічную літаратуру аж да VI стагоддзя (да імператара Юстыніяна). Серыя названа ў гонар французскага гуманіста Гіёма Бюдэ, публікуецца выдавецтвам Les Belles Lettres і спансуецца таварыствам Гіёма Бюдэ (L’association Guillaume Budé).