cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Спэйс шатл
На практыцы жа яны выкарыстоўваюцца значна менш. Да мая 2010 года больш за ўсё палётаў — 38 — здзейсніў шатл «Дыскаверы». Усяго з 1975 па 1991 год было пабудавана пяць шатлаў: «Калумбія» (згарэў пры пасадцы ў 2003), «Чэленджэр» (падарваўся пасля старту ў 1986), «Дыскаверы», «Атлантыс» і «Індэвар».
Апошнюю місію STS-135 выканаў шатл «Атлантыс», стартаваўшы 8 ліпеня 2011 года з Касмічнага цэнтра Кенэдзі і прабыўшы ў космасе 12 дзён і 18 гадзін, на чым праграма Space Shuttle была закрытая.
Дуброўка 2
Дубро́ўка 2 (, Дубровка 2) — вёска ў Шклоўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Фашчаўскага сельсавета.
Да 11 сакавіка 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Заходскага сельсавета, пасля — у складзе Фашчаўскага сельсавета. Да 20 лістапада 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Заходскага сельсавета.
Гуменнікі (Шчучынскі раён)
Гуме́ннікі (, Гуменники) — вёска ў Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Васілішкаўскага сельсавета.
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Бакштаўскага сельсавета.
Пасягва
Пасягва (Посягва́) — вёска ў Гошчанскім раёне Ровенскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Бугрынскай вясковай абшчыны.
Ламонава (Пачынкаўскі раён)
Ламонава (Ламоново) — вёска ў Пачынкаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Мурыгінскага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Ламонава абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Геаграфія
Размешчана ў цэнтральнай частцы вобласці ў 18 км на паўночны захад ад Пачынка, у 8 км на захад ад аўтадарогі Арол — Віцебск.
Сэргііўка (Гошчанскі раён)
Сэргііўка (Се́ргіївка) — вёска ў Гошчанскім раёне Ровенскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Бугрынскай вясковай абшчыны.
Алькмунд з Дэрбі
Алькмунд з Дэрбі (+ каля 800) — прынц, святы, памяць 19 сакавіка.
Св. Алькмунд з Дэрбі (Alcmund of Derby, Alkmund) або з Лільшаля (en:Lilleshall), таксама вядомы як Элхмунд (Ealhmund), або Алхмунд (Alhmund, Alchmund), быў сынам Альхрэда Нартумбрыйскага (Alhred of Northumbria). Пасля дваццаці гадоў выгнання, праведзеных сярод піктаў з-за дынастычнай барацьбы ў Нартумбрыі, ён вярнуўся туды са сваім войскам. Ён быў забіты некаторым невядомым чынам, адказнасць за што крыніцы ускладваюць на караля Нартумбрыі Эрдвульфа (Eardwulf of Northumbria). Што датычыцца дакладных абставін, то яго гібель называюць пакутніцтвам, а самога Алькмунда пачытаюць святым.
Алькмунд пахаваны ў Лілешале, Шропшыр (Shropshire). На яго магіле явіліся цуды. З-за нашэсця датчан яго цела было перанесена ў Дэрбі, і некалькі навакольных цэркваў асвечаны ў яго гонар.
Кейданская дэкларацыя
Кейданская дэкларацыя 1655 — дакумент, у якім саслоўі ВКЛ пагадзіліся заключыць ваенную канвенцыю і дзяржаўную унію са Швецыяй на ўласных умовах. Падпісана 17 жніўня ў Кейданах у ходзе вайны Расіі з Рэччу Паспалітай 1654—1667 і Паўночнай вайны 1655—1660 як адказ на шведскія прапановы ад 10 жніўня 1655.
Швецыя была зацікаўлена ў пераходзе незанятай расійскімі і ўкраінскімі войскамі часткі ВКЛ пад сваю пратэкцыю. 23 ліпеня 1655 губернатар правінцыі Лівонія Магнус Габрыэль Дэлагардзі прыбыў у Рыгу і адразу паслаў праваслаўных віленскіх купцоў, што гандлявалі ў Рызе, да Януша Радзівіла з прапановай перагавораў. 1 жніўня 1655 Дэлягардзі адправіў каралю Карлу X ліст, у якім паведаміў пра жаданне Радзівілаў і Сапегаў перайсці пад шведскую пратэкцыю. Адначасова Дэлягардзі пачаў агітацыю сярод шляхты ВКЛ.
28 ліпеня 1655 беларускія купцы даставілі ў Вільню прапановы Швецыі, а Януш Радзівіл, Багуслаў Радзівіл і віленскі біскуп Юрый Тышкевіч накіравалі Дэлагардзі ліст з просьбай аб шведскай дапамозе ў абароне Вільні ад расійскіх войскаў. У той жа дзень Януш і Багуслаў Радзівілы напісалі Дэлагардзі асобны ліст, дзе паведамлялі, што для перагавораў яны пасылаюць Габрыеля Любянецкага. 5 жніўня 1655 ён прывёз у Рыгу мемарыял Радзівілаў, дзе тыя пагаджаліся з прапановай Карла X разарваць унію з Польшчай і перадаць ВКЛ пад уладу караля Швецыі, якога яны прызнавалі вялікім князем літоўскім. 10 жніўня 1655 Дэлягардзі падпісаў 2 акты, дзе публічна абвяшчалася пра падрыхтоўку саюза Швецыі і ВКЛ і выкладаліся кандыцыі прыняцця ВКЛ пад уладу Швецыі, распрацаваныя на аснове падпісаных Любянецкім умоў пераходу Радзівілаў пад пратэкцыю шведскага караля. 14 жніўня 1655 Любянецкі прывёз шведскія ўмовы ў лагер войск ВКЛ у Кейданах. У час рыжскіх перагавораў 8 жніўня 1655 расійскія і ўкраінскія войскі захапілі Вільню. Але шляхта ВКЛ не прыняла без ваганняў прапановы Швецыі. 17 жніўня 1655 прадстаўнікі ВКЛ падпісалі Кейданскую дэкларацыю, накіраваную ўраду Швецыі.
У 12 артыкулах дэкларацыі шведскія ўмовы былі значна перапрацаваны і дапоўнены. Паводле дэкларацыі шляхта ВКЛ абяцала заставацца ў непарушнай вернасці і падпарадкаванні шведскага караля як вялікага князя літоўскага. ВКЛ не павінна быць інкарпавана ў Шведскае каралеўства, а злучана з ім на роўных умовах, як раней з Польскім каралеўствам; У ВКЛ павінны былі заставацца свае органы ўлады, законы і суды. Войска ВКЛ аддавалася пад камандаванне шведскага караля, але не павінна было накіроўвацца супраць польскіх войскаў. Шведскаму каралю перадаваліся ўсе дзяржаўныя маёнткі ВКЛ і права патранату над царкоўнымі маёнткамі, каталіцкія біскупы захоўвалі сенатарскую годнасць. Пасля вызвалення тэрыторыі ВКЛ ўсе маёнткі павінны быць вернуты былым уладарам, у т.л. у Лівоніі. Становішча канфесій павінны было застацца без змен.
Кейданская дэкларацыя падпісана ў асноўным прадстаўнікамі ад войска ВКЛ, Вількамірскага, Упіцкага паветаў і Жамойці (аднак падпісвалася ад імя ўсяго ВКЛ). Пад ёй паставілі подпісы каля 550 шляхцічаў і святароў ВКЛ. Першымі дакумент падпісалі вялікі гетман Януш Радзівіл, польны гетман Вінцэнт Гасеўскі, кашталян жамойцкі Яўстах Кірдзей, адміністратар Віленскага біскупства Юрый Белазор. Большасць уплывовых ураднікаў, якія падпісалі дэкларацыю, складалі пратэстанты. Біскупы віленскі Юрый Тышкевіч (напярэдадні падпісання з'ехаў у Прусію) і жамойцкі Пётр Парчэўскі адмовіліся падпісаць дэкларацыю. Кейданская дэкларацыя была спробай кампрамісу паміж апазіцыяй на чале з Радзівіламі і партыяй раялістаў на чале з Гасеўскім.
Значэнне
Пераход паўночнай часткі ВКЛ пад кантроль Швецыі азначаў рэзкае ўзмацненне пазіцый Швецыі ва Усходняй Прусіі і Курляндыі. Аслабляўся ўплыў Расіі на Прусію і Курляндыю, бо Масква траціла агульную мяжу з гэтымі краінамі, што не дазваляла Расіі выйсці на берагі Балтыйскага мора.
Саюз са Швецыяй дазволіў ВКЛ выратаваць ад захопу расійскімі войскамі і ўкраінскімі казакамі рэшту дзяржавы. Кейданская дэкларацыя была кампрамісам паміж Я. Радзівілам і Гасеўскім, пратэстантамі і католікамі, шляхтай Жамойціі і цэнтральнай уладай ВКЛ, зрэшты, Літвой і Швецыяй.
Кожны з бакоў укладаў розны змест у дэкларацыю і па-рознаму бачыў будучыню саюза. З польскага пункту гледжання Кейданская дэкларацыя была відавочнай дзяржаўнай здрадай, бо парушала акт Люблінскай уніі 1569, паводле якога ВКЛ не магла падтрымліваць сепаратныя дыпламатычныя адносіны і заключаць міжнародныя пагаднені. Але ў Статуце ВКЛ 1588 трактавалася як незалежная дзяржава і мела правы на ўласную знешнюю палітыку.
Юра Метшк
Ю́ра Метшк (Juro Mětšk; 1 мая 1954, Будзішын, Лужыца, Германія — ) — лужыцкі кампазітар. Лаўрэат нацыянальнай сербалужыцкай прэміі імя Якуба Чышынскага (2017).
Біяграфія
Нарадзіўся 1 мая 1954 года ў сям’і сербалужыцкага пісьменніка Фрыда Метшка. У 1976 годзе скончыў Вышэйшую школу музыкі імя Эйслера ў Берліне. З 1976 па 1980 года — выкладчык музычнай школы. З 1980 па 1983 гады навучаўся ў класе кампазітара Райнера Брэдэмаера берлінскай Акадэміі мастацтваў. З 1983 па 1986 гады — драматург Нямецка-сербалужыцкага народнага тэатра ў Баўтцэне. З 1986 года — пазаштатны кампазітар гэтага ж тэатра.
У 1989 годзе яго сачыненне «Syndrom» атрымала прыз падчас конкурсу «Форум маладых кампазітараў» (Forum junger Komponisten), які праводзіла тэлерадыёкампанія «Westdeutscher Rundfunk».
У 2017 годзе ўдастоены галоўнага прыза нацыянальнай сербалужыцкай прэміі імя Якуба Чышынскага «за яго выдатнае музычнае сачыненне і даследчую дзейнасць у галіне сербалужыцкай музыкі».
Памёр 22 студзеня 2022 года.
IC 784
IC 784 — галактыка тыпу Sbc (кампактная выцягнутая спіральна галактыка) у сузор'і Дзева.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Кубак Канады 1976
Кубак Канады 1976 — 1-ы розыгрыш Кубка Канады. Быў праведзены з 2 па 15 верасня 1976 года ў Атаве, Таронта, Манрэалі, Вініпегу і Квебеку ў Канадзе, а таксама ў Філадэльфіі, ЗША. Гэта быў першы з пяці Кубкаў Канады, якія праводзіліся ў перыяд паміж 1976 і 1991. Турнір быў арганізаваны Аланам Іглсанам і санкцыянаваны Міжнароднай федэрацыяй хакея (IIHF), Канадскай хакейнай асацыяцыяй (Hockey Canada) і Нацыянальнай хакейнай лігай (NHL).
Вілесэ
Вілесэ (Villesse) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Фрыўлі-Венецыя-Джулія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Гарыцыя.
Насельніцтва складае 1664 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 143 чал./км². Займае плошчу 11 км². Паштовы індэкс — 34070. Тэлефонны код — 0481.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Георг Ганс Райнгард
Георг Ганс Ра́йнгард (Georg-Hans Reinhardt;  — ) — нямецкі военачальнік, генерал-палкоўнік (1942), камандуючы групай армій «Цэнтр» (1944—1945).
Біяграфія
Нарадзіўся 1 сакавіка 1887 года ў Баўтцэне.
Паступіў на ваенную службу ў сакавіку 1907 года фанен-юнкерам (кандыдат у афіцэры), са жніўня 1908 года — лейтэнант.
Удзельнічаў у Першай сусветнай вайне (з верасня 1914 года — старшы лейтэнант). Пасля вайны застаўся на службе ў рэйхсверы, з сакавіка 1925 года — маёр (камандзір эскадрона ў кавалерыйскім палку), з лютага 1934 года — палкоўнік, з красавіка 1937 года — генерал-маёр. У лістападзе 1938 года назначаны камандзірам 4-й танкавай дывізіі.
Удзельнічаў у Польскай кампаніі, з 1 кастрычніка 1939 года — генерал-лейтэнант.
З лютага 1940 года камандаваў 41-м матарызаваным корпусам, з 1 чэрвеня 1940 года — генерал танкавых войскаў, удзельнічаў у Французскай кампаніі, разгроме Югаславіі і ўварванні ў СССР у складзе групы армій «Поўнач».
5 кастрычніка 1941 года прызначаны камандуючым 3-й танкавай групай пры наступленні на Маскву, працягваў камандаваць 3-й танкавай арміяй (перайменаваная 31 снежня 1941 года з 3-й танкавай групы) у складзе групы армій «Цэнтр» на працягу 1942—1944 гадоў, 1 студзеня 1942 года атрымаў чын генерал-палкоўніка.
Пасля разгрому нямецкай групы армій «Цэнтр» у Беларусі летам 1944 года, 16 жніўня 1944 года назначаны яе галоўнакамандуючым. На чале групы армій вёў упартыя баі супраць надыходзячых савецкіх войскаў, якія ў той час праводзілі завяршальны этап Беларускай стратэгічнай аперацыі, а таксама Ломжа-Ружанскую наступальную аперацыю і Сяроцкую наступальную аперацыю. Адхілены ад камандавання і адлічаны ў рэзерв 27 студзеня 1945 года за поўнае паражэнне ў пачатку Усходне-Прускай аперацыі.
Беларуская песня (альбом)
«Беларуская песня» — канцэртны альбом беларускага выканаўцы Зміцера Вайцюшкевіча і гурта «WZ-Orkiestra», які пабачыў свет у 2010 годзе. Музычны альбом змяшчае запіс канцэрта ад 20 траўня 2010 года ў Палацы культуры дома ветэранаў і прымеркаваны да 80-годдзя з дня нараджэння пісьменніка Уладзіміра Караткевіча.
Георг Ганс Райнгард
Біяграфія
У чэрвені 1945 года быў арыштаваны амерыканскімі акупацыйнымі ўладамі. У 1948 годзе амерыканскім ваенным судом прыгавораны да 15 гадоў турэмнага зняволення. Вызвалены ў 1952 годзе.
Памёр 23 лістапада 1963 года ў ФРГ.
Ала Аляксандраўна Орса-Рамана
Ала Аляксандраўна Орса-Рамана (, г. Навагрудак, Польшча, цяпер у Гродзенскай вобласці, Беларусь) — грамадскі і культурны дзеяч беларускай дыяспары ў ЗША, амерыканскі вучоны-хімік. Доктар хімічных навук (1967). Дачка Аляксандра Орсы.
Біяграфія
Нарадзілася ў Навагрудку ў 1936 годзе. З 1944 года ў Германіі, дзе вучылася ў Беларускай гімназіі імя Янкі Купалы (1945—1949). У 1949 годзе разам з бацькамі пераехала ў ЗША. Скончыла гарадскі (1957) і ў Нью-Ёрку. З 1971 года выкладчык, потым прафесар кафедры біяхіміі Нью-Ёркскага гарадскога ўніверсітэта. Старшыня Бруклінскага аддзела Амерыканскага хімічнага таварыства, член і Амерыканскага камітэта па хіміі.
У 1956—1992 кіраўнік беларускага танцавальнага ансамбля «Васілёк» (Нью-Ёрк). Прапагандуе ў ЗША беларускую культуру і гісторыю. Актывістка Беларускай аўтакефальнай праваслаўнай царквы за мяжой. Член Беларуска-амерыканскага задзіночання, Беларускага інстытута навукі і мастацтва ў Нью-Ёрку і іншых грамадскіх арганізацый беларусаў у ЗША. Аказвае дапамогу пацярпелым ад аварыі на Чарнобыльскай АЭС.
Аўтар навуковых прац па даследаванні крышталічнай структуры арганічных злучэнняў у нізкіх тэмпературах.
Смоляж
Смоляж (Смо́ляж) — вёска ў Барзнянскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Камарыўскай вясковай грамады.
Еўрапейская шыракавушка
Еўрапейская шыракавушка (Barbastella barbastellus) — млекакормячае сямейства гладканосых (звычайных) лятучых мышэй.
Апісанне
Дробная лятучая мыш. Даўжыня цела 48-50, хваста 38-52 мм, вуха 11,8-18 мм, перадплечча 38,5-41 мм. Морда кароткая, тупая. Вушы вельмі шырокія, зрослыя каля асновы. Казялок няправільнай трохвугольнай формы. Крылы адносна вузкія і вострыя. Свабодны край перапонкі крыла прымацоўваецца да асновы вонкавага пальца нагі. Хвост доўгі, амаль роўны з даўжынёй цела. Кончык хваста выступае з добра развітай міжбедранай перапонкі. Эпіблема вузкая. Поўсць на спіне густая, высокая, чорна-бурая, на брушку больш светлая. Вушы і лятальная перапонка цёмна-бурыя.
Пашырэнне
Насяляе большую частку Заходняй і Паўднёвай Еўропы ад Вялікабрытаніі і поўдня Скандынавіі да правабярэжнай Украіны, Крым, Закаўказзе, Каўказ, Закарпацце, Малдову, заходнія раёны Літвы і сумежныя з Польшчай раёны Брэсцкай і Гродзенскай абласцей Беларусі. Месцы пражывання: улетку — мяшаныя лясы з дуплаватымі дрэвамі, нішы і ашалёўка пабудоў. Зімой (лістапад-сакавік) — склепы, падвалы, сховішчы для агародніны. Зімуюць у шчылінах бетонных перакрыццяў і інш., у пачатку красавіка з'яўляецца ў летніх сховішчах.
Асаблівасці біялогіі
Актыўная ноччу. На паляванне вылятае адразу пасля заходу сонца. Корм — двухкрылыя, ручайнікі, аўсянікі, дробныя соўкі і агнёўкі, ліставёрткі і дробныя жукі — ловіць у алеях паркаў, садоў, на ўзлесках, над агародамі і сажалкамі, паблізу будынкаў.
У сярэдзіне чэрвеня самка прыносіць адно дзіцяня. Малыя растуць хутка і ў канцы жніўня амаль дасягаюць памераў дарослых, ад якіх адрозніваюцца больш светлай афарбоўкай поўсці.
Ахова
Від уключаны ў Чырвоны спіс МСАП (VU, ver. 2.3, 1994).
Угільці
Угільці (Угі́льці) — вёска ў Гошчанскім раёне Ровенскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Бугрынскай вясковай абшчыны.
Піньчоўскі павет
Піньчоўскі павет (Powiat pińczowski) — павет у Польшчы, уваходзіць у склад Свентакшыскага ваяводства. Утвораны ў 1999 годзе. Цэнтр павета — горад Піньчаў. Займае плошчу 612,85 км². Насельніцтва павета складае 40 тыс. чалавек (на 2019 год).
Мельпамена
Мельпамена — у старажытнагрэчаскай міфалогіі муза трагедыі. Дачка Зеўса і Мнемасіны, маці сірэн (ад Ахелоя). Адлюстроўвалася ў выглядзе жанчыны з павязкай на галаве і ў вянку з лісця вінаграда або плюшчу, у тэатральнай мантыі, з трагічнай маскай ў адной руцэ і мячом ці булавой ў іншай (сімвал няўхільнасці пакарання чалавека, які парушае волю багоў).
Яснэ (Гошчанскі раён)
Яснэ (Ясне́) — вёска ў Гошчанскім раёне Ровенскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Бугрынскай вясковай абшчыны.
Акала (Атыраўская вобласць)
Акала — населены пункт у Індэрскім раёне Атыраўскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Бадэнеўскай аульнай акругі. Код КАТА — 234035200.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва населенага пункта складала 733 чалавекі (380 мужчын і 353 жанчыны). Паводле дадзеных перепісу 2009 года, у населеным пункце пражывалі 825 чалавек (411 мужчын і 414 жанчын).
NGC 6855
NGC 6855 — галактыка каталога NGC, знаходзіцца ў сузор’і Тэлескопа. Бачная зорная велічыня: 12,9. Размер: 1,5' × 1,3'. Прамое ўзыходжанне: 20 гадз. 6 мін. 49,7 сек. Схіленне: −56°23'23".
Еўдакімавічы
Еўдакі́мавічы (, Евдокимовичи) — аграгарадок у Шклоўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Фашчаўскага сельсавета.
Да 2013 года Еўдакімавічы ўваходзілі ў склад Заходскага сельсавета, з 2012 года з'яўляліся яго цэнтрам.
Астраўной
Астраўной (Островной) — горад (з 1981) у Расіі, закрытае адміністрацыйны-тэрытарыяльнае ўтварэнне ў Мурманскай вобласці. Насельніцтва 4,4 тыс. чалавек (2005). Заснаваны ў 1981 г.
Горад размешчаны на ўзбярэжжы Баранцава мора каля Ёканьгскіх астравоў, за 12 км ад ракі Ёканьга і на захад ад мыса Святы Нос, за 360 км ад Мурманска і 430 км ад Архангельска.
Заброддзе (Шчучынскі раён)
Забро́ддзе (, Забродье) — былы хутар у Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіў у склад Васілішкаўскага сельсавета.
Да 2013 года хутар уваходзіў у склад Бакштаўскага сельсавета. Ліквідаваны ў 2017 годзе.
Лазаравічы
Лазаравічы — два пакаленні кіраўнікоў Сербскай дэспатыі і Мараўскай Сербіі на мяжы XIV і XV стагоддзяў: святы Лазар і яго дзеці.
Лазар Хрэбелянавіч (1329-89) атрымаў права на прастол шляхам шлюбу з Міліцай, апошняй з царскага роду Няманічаў. З 1371 года Лазар — апошні незалежны кіраўнік сярэдневяковай Сербіі. Ён паклаў галаву ў фатальнай для сербскай дзяржаўнасці бітве на Косавым полі і быў прылічаны праваслаўным духавенствам да ліку святых.
Крыніцы згадваюць восем ці дзевяць дзяцей Лазара і Міліцы. Старэйшы сын, Стэфан Лазаравіч, кіраваў у Сербіі да ўласнай смерці ў 1427 годзе. Дзяцей ад шлюбу з дачкой лесбаскага кіраўніка Якопа Гатылузіа не меў.
Пасля смерці Стэфана ўладу ў Сербіі атрымалі ў спадчыну нашчадкі яго старэйшай сястры Мары і Вука Бранкавіча — гл. Бранкавічы.
Бачаныця
Бачаныця (Бочани́ця) — вёска ў Гошчанскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Выткіў
Выткіў (Ви́тків) — вёска ў Гошчанскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Хаўмы (Барзнянскі раён)
Хаўмы (Ховми́) — вёска ў Барзнянскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Камарыўскай вясковай грамады.
NGC 6872
NGC 6872 — галактыка каталога NGC, знаходзіцца ў Сузор’і Паўліна. Бачная зорная велічыня: 11,8. Размер: 6,0' × 1,5'. Прамое ўзыходжанне: 20 гадз. 16 мін. 57 сек. Схіленне: −70°46'04".
Сандамежскі павет
Сандамежскі павет (Powiat sandomierski) — павет у Польшчы, уваходзіць у склад Свентакшыскага ваяводства. Утвораны ў 1999 годзе. Цэнтр павета — горад Сандомеж. Займае плошчу 675,89 км². Насельніцтва павета складае 80 тыс. чалавек (на 2019 год).
Абрамовіч
Абрамовіч — прозвішча, утворанае ад імя Абрам.
IC 785
IC 785 — галактыка тыпу Sc (кампактная спіральна галактыка) у сузор'і Воран.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Шаўчэнка (Барзнянскі раён)
Шаўчэнка (Шевче́нка) — вёска ў Барзнянскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Камарыўскай вясковай грамады.
Серж Дасо
Серж Дасо (Serge Dassault;, , Францыя — , , Францыя) — уплывовы французскі бізнесмен і кансерватыўны палітык, мільярдэр.
Біяграфія
Сын авіяканструктара і прадпрымальніка Марселя Дасо, ад якога атрымаў у спадчыну групу Groupe Dassault. Сям’я Дасо — яўрэйскага паходжання і насіла прозвішча Блох да 1946 года, калі бацькі прынялі каталіцызм і змянілі прозвішча на Дасо.
Сям’і Сержа Дасо належаць кантрольныя пакеты акцый у такіх канцэрнах, як:
Уральскі дзяржаўны ўніверсітэт шляхоў зносін
Уральскі дзяржаўны ўніверсітэт шляхоў зносін (Уральский государственный университет путей сообщения) — вышэйшая навучальная ўстанова ў горадзе Екацярынбург.
Гісторыя
Універсітэт быў створаны ў Свярдлоўску ў 1956 годзе як Уральскі электрамеханічны інстытут інжынераў чыгуначнага транспарту на базе Свярдлоўскага чыгуначнага тэхнікума. Першы факультэт ва ўніверсітэце быў адкрыты ў 1957 годзе. У 1994 годзе ВНУ атрымала новую назву — Уральская дзяржаўная акадэмія шляхоў зносін. Аднак, ужо ў 1999 годзе акадэмія набыла сваю бягучую назву — Уральскі дзяржаўны ўніверсітэт шляхоў зносін.
Бонча (герб)
Бонча (Bończa) — прыватнаўласніцкі шляхецкі герб на Беларусі, Украіне, y Літве і Польшчы.
Гісторыя
Вядомы з 14 ст. У Польшчу герб прывезены з Італіі хітрым і падступным феадалам Бонача (Bonacza), які пасяліўся там у вельмі спрыяльныя часы.
Карысталіся ім больш за 100 родаў, у т.л. Асмалоўскія, Буйневічы, Куніцкія, Маркоўскія, Скажынскія, Сяніцкія.
Лотар Рэндуліч
Лотар Рэндуліч (Lothar Rendulic; — ) — нямецкі і аўстрыйскі военачальнік, генерал-палкоўнік (1944), падчас Другой сусветнай вайны камандаваў групамі армій.
Юрый Форман
Біяграфія
Нарадзіўся ў Гомелі. У спорце з 7 гадоў. У 9 гадоў яго сям'я рэпатрыравалася ў Ізраіль. Прызёр трох нацыянальных чэмпіянатаў. Пазней спартсмен пераязджае ў Бруклін (Нью-Ёрк, ЗША) і становіцца прызёрам турніру па боксе «Залатыя пальчаткі».
Баксёр у сярэдняй вазе. Правёў 28 баёў, усё — перамогі. Апошнім поспехам Формана стала перамога над Даніэлем Сантасам у матчы на ​​званне чэмпіёна свету па версіі WBA ў другой паўсярэдняй вазе.
Юрый Форман таксама вывучаў Талмуд і кабалу пры інстытуце IYYUN і Яўрэйскім адукацыйным цэнтры на працягу некалькіх гадоў пад кіраўніцтвам рабіна Доў-Бер Пінсана.
5 чэрвеня 2010 Юрый Форман прайграў бой (першае паражэнне на прафесійным рынгу) на званне чэмпіёна свету па версіі WBA пуэртарыканцу Мігелю Кота, двойчы чэмпіёну свету ў паўсярэдняй вазе. У 7-м раўндзе Форман атрымаў цяжкую траўму калена.
Сафонава (Полацкі раён)
Сафо́нава (, Сафоново) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Гаранскага сельсавета.
МАЗ-5316
МАЗ-5316 — грузавы аўтамабіль падвышанай праходнасці з колавай формулай 4х4, які выпускаецца Мінскім аўтазаводам. Двухвосны варыянт аўтамабіля МАЗ-6317.
Спорт
У пачатку 2000 года да першага Адкрытага Кубка СНД па трак-трыяле, вырабілі МАЗ-531639, які абсталёўваўся рухавіком Deutz BF 6M 1015 C магутнасцю 408 к.с. і дзевяціступеньчатай несінхранізаванай каробкай перадач Eaton RTO 14609 B. 21-тонны грузавік меў грузападымальнасць шасі амаль 13 т і развіваў хуткасць да 100 км/г.
З лютага 2000 года пачаліся выступы на афіцыйных спаборніцтвах. Экіпаж у складзе Віктара Маскоўскіх і Андрэя Рудніцкага стаў срэбным прызёрам Чэмпіянату Еўропы 2000 года і перамог у Адкрытым Кубку СНД 2001 года. Пасля завяршэння ўдзелу ў спаборніцтвах па трак-трыяле МАЗ-531639 доўгі час быў не запатрабаваны, а пасля быў перададзены спартыўнай камандзе "МАЗ-СПОРТаўта". У 2014-2015 гадах машыну выкарыстоўвалі ў беларускіх ралі-рэйдах для трэніроўкі маладых пілотаў і штурманаў.
«Богдан-5316»
На пачатку 2016 года карпарацыя "Багдан" заключыла пагадненне з Мінскім аўтамабільным заводам аб вытворчасці грузавікоў падвойнага прызначэння з беларускіх і ўкраінскіх камплектуючых. У межах дамовы пад уласным брэндам «Богдан» ажыццяўляецца выпуск мадэляў 5316, 6317, а таксама 6425.
Жарсуат (Атыраўская вобласць)
Жарсуат — населены пункт у Індэрскім раёне Атыраўскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Жарсуацкай аульнай акругі. Код КАТА — 234037100.
Гаджыева
Гаджы́ева (Гаджиево), горад (з 1981 года) у Расіі, у складзе закрытага адміністрацыйна-тэрытарыяльнага ўтварэння Скалісты ў Мурманскай вобласці. Насельніцтва 12,6 тыс. чалавек (2005). Заснаваны ў 1957 годзе.
Горад размешчаны на ўзбярэжжы Баранцава мора.
Жарсуат (Атыраўская вобласць)
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва населенага пункта складала 1648 чалавек (823 мужчыны і 825 жанчын). Паводле дадзеных перепісу 2009 года, у населеным пункце пражывалі 1887 чалавек (957 мужчын і 930 жанчын).
Воўкашыў
Воўкашыў (Во́вкошів) — вёска ў Гошчанскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Заазёрск
Заазёрск (Заозёрск), горад (з 1958 года) у Расіі, закрытае адміністрацыйна-тэрытарыяльнае ўтварэнне ў Мурманскай вобласці. Насельніцтва 13,1 тыс. чалавек (2005). Заснаваны ў 1958 годзе.
Горад размешчаны на ўзбярэжжы Баранцава мора.
Міхаіл Міронавіч Пейсахаў
Міхаіл Міронавіч (Нісан Мееравіч) Пейсахаў (Пейсахов Михаил Миронович;,  — , ) — адзін з вядучых псіхолагаў Расіі, доктар псіхалагічных навук, прафесар кафедры псіхалогіі Казанскага дзяржаўнага універсітэта.
Біяграфія
Свой працоўны шлях пачаў перад самым пачаткам Вялікай Айчыннай вайны школьным настаўнікам фізкультуры ў Казані. З снежня 1942 па снежань 1945 года ён з гонарам выконваў свой воінскі абавязак у шэрагах Савецкай арміі, за што ўзнагароджаны ордэнамі Айчыннай вайны і медалём «За перамогу над Германіяй». Пасля вайны працягнуў выкладанне фізкультуры ў тэатральным вучылішчы, у школе № 11 Казані, а затым — у школе вышэйшага спартыўнага майстэрства. Працуючы выкладчыкам і трэнерам па лёгкай атлетыцы, ён падрыхтаваў некалькі майстроў спорту, займаў адказныя пасады ў гарадскім і рэспубліканскім камітэтах па фізічнай культуры і спорце. Працягваючы трэніраваць групу спартсменаў, ён пачаў працаваць на кафедры фізічнага выхавання Казанскага дзяржаўнага ўніверсітэта, дзе адным з першых звярнуў увагу на праблему камплектавання груп студэнтаў па занятках рознымі відамі спорту, а таксама на неабходнасць вывучэння не толькі антрапаметрычных, але і больш глыбокіх псіхафізіялагічных і псіхалагічных асаблівасцяў спартсменаў.
Доўгі час прапрацаваў псіхолагам зборных каманд Расіі і СССР па скачках у ваду, забяспечваючы адбор, вывучэнне і неабходную карэкцыю працэсаў трэніроўкі спартсменаў высокага класа.
У кастрычніку 1970 г. абараніў кандыдацкую дысертацыю, атрымаў вучонае званне дацэнта, перайшоў працаваць на кафедру педагогікі і псіхалогіі КДУ. У 1989 г. у Інстытуце псіхалогіі АН СССР абараніў доктарскую дысертацыю па агульнай псіхалогіі, стаў прафесарам.
IC 786
IC 786 — галактыка тыпу S0 (спіральная галактыка) у сузор'і Воран.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Зоя Прохараўна Цітова
Зоя Про́хараўна Ціто́ва (, в. Галынец 1 — )  — акушэрка, Герой Сацыялістычнай Працы. Удзельніца Вялікай Айчыннай вайны.
Дуйна-Аўрызіна
Дуйна-Аўрызіна (Duino-Aurisina) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Фрыўлі-Венецыя-Джулія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Трыест.
Насельніцтва складае 8698 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 193 чал./км². Займае плошчу 45 км². Паштовы індэкс — 34011. Тэлефонны код — 040.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Рох.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Плыскы
Плыскы (Пли́ски) — вёска ў Барзнянскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Плыскыўскай вясковай грамады.
У ХІХ стагоддзі сяло Плыскы было ў складзе Плыскай воласці Барзнаўскага павета Чарнігаўскай губерні.
Вораніў (Гошчанскі раён)
Вораніў (Во́ронів) — вёска ў Гошчанскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Свята-Петра-Паўлаўская царква (Сеніца)
Гісторыя
У паўднёвай частцы вёскі, каля шашы Мінск — Слуцк. Узведзена ў 1861—1865 гг. з цэглы на месцы драўлянай царквы 1789 г. У 1852 г. паўстала пытанне аб неабходнасці капітальнага рамонту струхнелага храма, але было вырашана, што танней пабудаваць новы мураваны храм. Святар царквы Іаан Шышко звярнуўся з хадайніцтвам да епіскапа мінскага і бабруйскага Міхаіла аб садзейнічанні ў будаўніцтве царквы «на 1670 душ абодвага полу». Праект быў складзены архітэктарам Г. М. Меерам і зацверджаны ў 1861 г. Падрадчыкам на будаўніцтва храма выступаў мінскі купец А. Свешнікаў. Пры царкве мелася народнае вучылішча, у якім у 1889—1890 гг. вучыўся Я. Купала. Перададзена вернікам у 1991 г., адрэстаўрыравана, дзейнічае.
Архітэктура
Помнік архітэктуры рэтраспектыўна-рускага стылю. Аб’ёмна-прасторавую кампазіцыю фарміруюць чатырох’ярусны прытвор-званіца, трапезная, кубападобная малітоўная зала і паўкруглая апсіда з 2 бакавымі рызніцамі і панамарняй, якія ў плане ствараюць форму падоўжанага крыжа. Высьмігранны ярус званіцы і светлавы барабан храма завершаны шатрамі з купалкамі (разбураны ў Вялікую Айчыную вайну). Бакавыя фасады прафіляваным карнізам расчлянёны на 2 ярусы — 1 -ы мае арачны ўваходны партал, 2-і рытмічна расчлянёны 3 арачнымі аконнымі праёмамі. У дэкоры выкарыстаны вуглавыя лапаткі, прафіляваныя ліштвы арачных аконных праёмаў з жалезнымі кратамі.
Інтэр’ер
Трох’ярусны іканастас выраблены майстрам Ягоравым, 18 яго абразоў пісаны мастакамі Дз. Струкавым і Ратноўскім.
Гіпнапедыя
Для навучання ў стане штучна выкліканага сну, у тым ліку ў стане гіпнозу, тэрмін гіпнапедыя не ўжываецца, бо ў гэтым выпадку адбываецца гіпнатычнае або постгіпнатычнае ўнушэнне, якія маюць іншы механізм.
Ганна Клеўская
Ганна Клеўская (Anna von Jülich-Kleve-Berg, Anne of Cleves;  — ) — чацвёртая жонка англійскага караля Генрыха VIII. Пасля анулявання шлюбу Ганна засталася ў Англіі, ёй было падараванае шчодрае ўтрыманне і неафіцыйнае званне «любімай сястры караля» (the King's Beloved Sister).
Прынцэса Клеўская
Прынцэса Ганна нарадзілася 22 верасня 1515 года ў Дзюсельдорфе і была другім дзіцем герцага Клеўскага Ёгана III і Марыі фон Юліх-Берг. Па бацькаўскай лініі яна належала да старажытнага роду Ламаркаў.
Пра дзяцінства і юнацтва прынцэсы захавалася даволі мала звестак. Апроч яе ў сям’і было яшчэ дзве дачкі, Сібіла і Амелія, і сын, Вільгельм. Вядома, што Ганна была вельмі блізкая з маці, герцагіняй Марыяй.
У 1527 годзе ва ўзросце 12 гадоў Ганна была заручана з Франсуа I, герцагам Латарынгскім, сынам і спадчыннікам Антуана Добрага. Хлопчыку ў той час было толькі 10 гадоў, і заручыны насілі неафіцыйны характар і былі адменены ў 1535 годзе.
Што да рэлігійнай пазіцыі сям’і, то яе наўрад ці можна было назваць адзінай. Вільгельм, брат Ганны, быў прыхільнікам лютэранства, у той час як герцагіню Марыю характарызавалі «заўзятай каталічкай». Бацька Ганны сімпатызаваў Рэфармацыі і быў адным з прыхільнікаў Шмалькальдэнскай лігі, узначаленай Ёганам Вялікадушным, мужам Сібілы, яна выступала супраць імператара Карла V і яго рэлігійнай палітыкі.
Пошукі нявесты
Амаль адразу пасля смерці Джэйн Сеймур Генрых VIII паклапаціўся аб пошуку новай жонкі. Нягледзячы на наяўнасць спадчыннага прынца Эдуарда, лёс дынастыі па-ранейшаму быў цьмяным, і для забеспячэння пераемнасці яму абавязкова быў патрэбен яшчэ адзін сын. Не жадаючы зноў звязваць сябе сувяззю сваяцтва з іспанскімі манархамі, ён вырашыў знайсці сабе жонку-францужанку. У караля Францыска была дачка на выданне — Маргарыта, а таксама ў герцага дэ Гіза — Рэнэ, Луіза і Мары. Праз Касціёна, пасла Францыі пры англійскім двары, Генрых апавясціў Францыска пра жаданне сустрэцца з высакароднымі дзяўчынамі ў Кале, каб выбраць самую годную з іх. Францыск адхіліў прапанову, заўважыўшы пры гэтым, што францужанак не прынята выстаўляць «нібы рысістых скакуноў на кірмашы».
Пацярпеўшы няўдачу з французскімі нявестамі, Генрых звярнуў увагу на нядаўна аўдавелую герцагіню Крысціну Міланскую. У сакавіку 1538 года ён адправіў у Брусель прыдворнага мастака Ганса Гольбейна з даручэннем напісаць партрэт герцагіні, атрымаўшы які, Генрых прыйшоў у захапленне. Але пасланцам караля Крысціна адказала, што яна зусім не прагне выходзіць замуж за Генрыха, бо «яго Вялікасць так хутка пазбавіўся ад ранейшых каралеў, … што яе саветнікі лічаць, быццам яе стрыечная бабуля была атручаная, а другая жонка бязвінна пакарана смерцю, а трэцяя страціла жыццё з-за няправільнага догляду за ёй пасля родаў», і дадала, што будзь у яе дзве галовы, то «адну б яна падала яго Міласці».
З-за скандальнага асабістага жыцця Генрых набыў настолькі злавесную рэпутацыю на кантыненце, што ніводны еўрапейскі манарх не жадаў выдаваць за яго дачку ці сястру, а адна з патэнцыйных нявест, Мары дэ Гіз, быццам бы заявіла ў адказ на прапанову Генрыха, што хоць яна і высокага росту, ды толькі шыя ў яе кароткая.
Саюз з пратэстантамі
Да 1538 годзе адносіны англійскага каралеўства з каталіцкімі еўрапейскімі дзяржавамі значна пагоршыліся, асабліва пасля расправы над сваякамі кардынала Рэджынальда Поўла, западозранымі ў змове супраць караля. Усе яны выступалі за аднаўленне каталіцтва ў Англіі. Папа ў чарговы раз абвясціў пра адлучэнне Генрыха ад царквы, а яго прыхільнікі планавалі ўварванне ў Англію.
Паддаўшыся настойлівым рэкамендацыям Томаса Кромвеля, кароль намерыўся пасродкам шлюбу заручыцца падтрымкай якой-небудзь пратэстанцкай дзяржавы. Яшчэ раней Джон Хатан, англійскі пасол у Бруселі, паведамляў, што ў герцага Клеўскага ёсць дачка, але ён «не чуў асаблівай хвалы ні нораву яе, ні прыгажосці». Неўзабаве высвятлілася, што ў герцага дзве незамужнія дачкі: Ганна і Амелія.
У студзені 1539 года Карл V і Францыск I падпісалі дагавор аб саюзніцтве ў Таледа, што вымусіла Генрыха паспяшацца са сватаўством і адправіць Нікаласа Уотана і Роберта Барнса — перакананых пратэстантаў — да двара герцага Ёгана для пачатку перамоў аб заручынах з Ганнай ці Амеліяй.
Да моманту прыезду пасланцаў Генрыха герцагам Клеўскім стаў Вільгельм, сын Ёгана, які нядаўна сканаў. Новы герцаг меў вельмі строгія паняцці пра жаночую сціпласць, і калі прынцэс афіцыйна прадставілі Уотану і Барнсу, на іх былі настолькі грувасткія сукенкі і шчыльныя галаўныя ўборы, што тым не ўдалося разглядзець знешнасць дзяўчын. На заўвагу Уотана Вільгельм адказаў: «Хіба вы жадаеце бачыць іх аголенымі?». Калі пра гэта даклалі Кромвелю, той неадкладна адправіў Ганса Гольбейна на кантынент напісаць партрэты сясцёр, а каралю паведаміў: Усе ўсхваляюць прыгажосць лэдзі Ганны, таму што і твар і фігура яе цудоўныя. Яна значна пераўзыходзіць герцагіню Саксонскую, як залатое сонца пераўзыходзіць сярэбраны месяц. Усе ўсхваляюць яе дабрадзейнасць і сумленнасць, разам са сціпласцю, якая ясна бачная ў яе выглядзе.
Вільгельм Клеўскі, які спачатку паставіўся без усякага энтузіязму да гэтай задумы, неўзабаве змяніў сваё меркаванне, калі яму сказалі, што Генрых гатовы ажаніцца з адной з яго сясцёр, не патрабуючы пасагу, пры ўмове, што яму спадабаецца партрэт. Убачыўшы вынік працы Гольбейна, кароль загадаў працягнуць перамовы, хоць і некалькі засумаваў, даведаўшыся з дакладу Уотана, што Ганна не валодае ні замежнымі мовамі, ні свецкімі талентамі. Тым не менш Уотан адзначаў, што прынцэса разумная і здольная, і запэўніў караля, што яна цалкам у стане хутка вывучыць англійскую мову.
Даведаўшыся пра падрыхтоўку да шлюбнага саюза, паслядоўнікі пратэстанцтва ў Англіі і за яе межамі лічылі, што пад уплывам новай жонкі Генрых умацуе становішча гэтай рэлігіі ў каралеўстве. Генрых зусім не збіраўся якім-небудзь чынам патураць пратэстантам і разлічваў на тое, што ў замужжы Ганна цалкам здаволіцца богаслужэннем па каталіцкім абрадзе. Пасля Ганна не прымала ніякага ўдзелу ў пратэстанцкіх рухах, а акрамя таго, з прычыны сяброўства з лэдзі Марыяй пачала схіляцца да каталіцтва.
Сустрэча і вяселле
4 верасня 1539 года быў падпісаны шлюбны дагавор, і ўжо 11 снежня Ганна і яе суправаджальнікі прыбылі ў Кале, дзе іх вітала каралеўская дэлегацыя на чале з герцагам Сафалкам. Адзін з вяльможаў, што сустракалі яе, адмірал Саўтгемптан, напісаў Генрыху, што прынцэса вельмі мілая, і што кароль зрабіў годны выбар. Лэдзі Лайл у лісце да дачкі Ганны Басет паведаміла, што будучая каралева «вельмі высакародная і добрая, прыслугоўваць ёй будзе вельмі прыемна».
Знаёмства жаніха і нявесты адбылося ў Рочэстэры, куды Генрых прыбыў як прыватная асоба, у нецярпенні даведацца, як выглядае яго будучая жонка, і «выпесціць каханне ў сваім сэрцы». Амаль на працягу ўсёй сустрэчы кароль і прынцэса заставаліся сам-насам, і, пакідаючы Ганну, Генрых сказаў: Я не бачу нічога з таго, што было прадстаўлена мне на карцінах і ў данясеннях. Мне сорамна, што людзі яе так усхвалялі, — і я яе зусім не кахаю!
Вярнуўшыся ў Грынвіч, кароль абрынуў гнеў на Кромвеля, непахвальна адгукнуўшыся пра нявесту, як пра «здаравенную фламандскую кабылу» ("a great Flanders mare"). Той, у сваю чаргу, паспрабаваў ускласці ўсю віну на Саўтгемптана: Калі адмірал пабачыў, што прынцэса адрозніваецца ад карціны і апісанняў, зробленых пра яе, яму варта было затрымаць яе ў Кале, пакуль кароль не быў бы апавешчаны, што яна не так прыгожая, як лічылася.
На працягу некалькіх дзён, што заставаліся да шлюбу, юрысты караля шукалі спосаб скасаваць заручыны. Тым не менш, 6 студзеня 1540 года вяселле было згулянае. Кромвель пераканаў Генрыха, што шлюб ужо практычна заключаны, і было б вельмі неабачліва адправіць прынцэсу назад. Гэты крок пагражаў непрыемнасцямі з братам Ганны, а акрамя таго, пакідаў Англію без саюзнікаў у выпадку магчымага нападу французаў ці іспанцаў.
Няўдалы шлюб
Раніцой пасля шлюбнай ночы кароль публічна заявіў: Яна зусім не мілая і ад яе блага пахне. Я пакінуў яе такой жа, якой яна была да таго, як я лёг з ёю. У асабістых размовах з Кромвелем Генрых няспынна жаліўся на тое, што Ганна зусім яму не пасце як жонка. Тым часам, сама Ганна трымалася з годнасцю, паступова асвойвала англійскую мову і вытанчаныя манеры і выклікала сімпатыю ў многіх, за выключэннем уласнага мужа. Яна стала добрай мачахай для прынца Эдуарда і лэдзі Лізаветы, і нават лэдзі Марыя, якая спачатку ставілася з пагардай да пратэстанткі, неўзабаве пасябравала з новай жонкай бацькі. Каралеве прыйшлося даспадобы жыццё пры англійскім двары: яна палюбіла музыку і танцы, завяла ручнога папугая і праводзіла дні, гуляючы ў карты са сваімі фрэйлінамі і прымяраючы раскошныя ўборы. І ўсё ж яна не магла не заўважыць абыякавасць караля да яе і, памятаючы пра лёс яго папярэдніх жонак, стала сур’езна асцерагацца, што яе можа спасцігнуць доля Ганны Балейн.
Развод
Да вясны 1540 года альянс з герцагам Клеўскім ужо страціў актуальнасць. Франка-іспанскі саюз даў расколіну, і Генрых збіраўся паспрабаваць ізноў заваяваць давер імператара Карла. У сакавіку на пасяджэнні Тайнага савета Генрых заявіў пра свае сумненні наконт законнасці шлюбу з Ганнай з прычыны яе больш ранніх заручын з герцагам Латарынгскім, і пра тое, што гэта перашкода замінае яму кансумаваць свой шлюб. Міністры абнадзеілі караля, сказаўшы, што невыкананне шлюбных абавязкаў — важкі довад для анулявання шлюбу.
Некаторыя прыдворныя, якія з’яўляліся прыхільнікамі каталіцтва, сярод якіх быў і Томас Говард, 3-і герцаг Норфалк, імкнуліся пазбавіцца ад Ганны Клеўскай, якая ўспрымалася англійскімі рэфармістамі як сімвал падтрымкі пратэстанцтва. Кромвель і яго акружэнне былі ў апазіцыі да кансерватыўна-каталіцкай партыі Норфалка. Норфалк, скарыстаўшыся агідай караля да Ганны, спрыяў апале Кромвеля, як галоўнага віноўніка няўдалага каралеўскага шлюбу. На месца каралевы герцаг прадказваў сваю юную пляменніцу, лэдзі Кэтрын Говард, якая служыла фрэйлінай у Ганны і карысталася добразычлівасцю Генрыха.
У чэрвені 1540 года Томас Кромвель быў арыштаваны па абвінавачванні ў дзяржаўнай здрадзе і адпраўлены ў Таўэр, а Ганну адправілі ў Рычманд, нібы з-за набліжэння эпідэміі чумы. У Парламенце спешна вырашалі пытанне аб скасаванні шлюбу. Фармальнай нагодай для разводу паслужылі дакументы, якія датычыліся першых заручын Ганны з герцагам Латарынгскім, заява караля, што «яго ажанілі супраць волі», і адсутнасць перспектывы з’яўлення спадчыннікаў з-за няздольнасці Генрыха ўступаць з жонкай у інтымныя зносіны. Ніякіх прэтэнзій да самой Ганны выказана не было, у намеры караля ўваходзіла толькі жаданне развесціся з ёй, каб ажаніцца з Кэтрын Говард.
Калі 6 ліпеня 1540 года Чарлз Брэндан і Стывен Гардынер прыбылі да Ганны, каб пераканаць яе пагадзіцца на ануляванне шлюбу, яна безумоўна саступіла ўсім патрабаванням. У падзяку кароль «з радасцю прызнаў яе сваёй любімай сястрой», прызначыў ёй вялікі штогадовы даход у чатыры тысячы фунтаў і перадаў у дар некалькі багатых маёнткаў, у тым ліку замак Хівер (Hever Castle), які некалі належаў сям’і Ганны Балейн, пры ўмове, што яна застанецца ў Англіі. 9 ліпеня 1540 года шлюб Генрыха VIII і Ганны Клеўскай быў абвешчаны несапраўдным.
Любімая сястра караля
Пасля разводу кароль пакінуў Ганну ў сваёй сям’і. Цяпер яна як яго «любімая сястра» была адной з першых дам пры двары пасля каралевы Кэтрын і дочак Генрыха. Апроч гэтага «любячы брат» дазволіў ёй паўторна ўзяць шлюб, калі яна пажадае. Ганна ў адказ дазволіла яму кантраляваць яе перапіску з роднымі. Па яго просьбе яна адправіла ліст герцагу Вільгельму, паведаміўшы, што цалкам шчаслівая і задаволена сваім статусам «сваячкі караля».
Новы 1541 год Ганна адзначала з нованабытым сямействам у Хэмптан-корце. Генрых, які яшчэ нядаўна не вынасіў Ганну ў якасці жонкі, зараз цяпло вітаў яе як «сястру». Прыдворныя палюбілі яе за лагоднасць, і пасля пакарання смерцю Кэтрын Говард многія спадзяваліся, што кароль ізноў ажэніцца з Ганнай. Пасланцам жа герцага Клеўскага, якія звярнуліся да караля з прашэннем «узяць яе назад», архібіскуп Томас Кранмер адказаў, што пра гэта не можа быць гаворкі.
Нягледзячы на каралеўскі дазвол на шлюб з кім б там ні было, Ганна не скарысталася гэтым прывілеем. Яна была цалкам здаволена сваім становішчам у грамадстве і тым, што не залежыць ні ад каго, акрамя Генрыха, з якім у яе склаліся сяброўскія адносіны. Для жанчыны той эпохі яна карысталася небывалай свабодай і відавочна не збіралася ад яе адмаўляцца.
12 ліпеня 1543 года Ганна была запрошана на вяселле Генрыха і Катарыны Пар як адна са сведак, а ў 1553 годзе разам з лэдзі Лізаветай прысутнічала на ўрачыстай каранацыі каралевы Марыі.
Ганна перажыла і былога мужа Генрыха VIII, і яго сына Эдуарда VI. Незадоўга да смерці яна з дазволу Марыі пераехала ў маёнтак у лонданскім Чэлсі, якое некалі належала Катарыне Пар. Там яна і сканала 17 ліпеня 1557 года. У завяшчанні яна згадала пра падарункі для ўсіх слуг і сяброў, удакладніўшы пры гэтым, што «лепшая каштоўнасць» прызначана каралеве. Лізавета таксама атрымала частку ўпрыгажэнняў і просьбу ўзяць да сябе ў слугі «бедную дзяўчыну Дораці Кёрзан».
Ганну Клеўскую пахавалі ў Вэстмінстэрскім абацтве.
Выява ў культуры
Ганна Клеўская з’яўляецца гераіняй шэрагу гістарычных раманаў, якія апавядаюць пра эпоху Генрыха VIII:
Захавалася некалькі партрэтаў і гравюр з выявай Ганны Клеўскай.
Валейбол на летніх Алімпійскіх гульнях 2016
Спаборніцтвы па валейболе на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 года праводзіліся ў Рыа-дэ-Жанейра з 6 па 21 жніўня 2016 года. У гульнях удзельнічалі 24 валейбольныя каманды і 48 каманд па пляжным валейболе, якія ўключалі ў сябе 386 спартсменаў у агульнай колькасці. Спаборніцтвы па валейболе праводзіліся ў спартыўным комплексе «Мараканазінью» ў раёне Маракана, а па пляжным валейболе — на тымчасовым стадыёне «Капакабана» ў раёне Капакабана.
Павел Аляксандравіч Рапапорт
Па́вел Алякса́ндравіч Рапапо́рт (, Санкт-Пецярбург—11 верасня 1988) — расійскі савецкі гісторык архітэктуры і археолаг. Доктар гістарычных навук (1965).
Біяграфія
У 1937 годзе скончыў Ленінградскі інжынерна-будаўнічы інстытут. У 1939—1988 гадах працаваў у Ленінградскім аддзяленні Інстытута археалогіі АН СССР, адначасова выкладаў гісторыю архітэктуры ў Ленінградскім інстытуце жывапісу, скульптуры і архітэктуры імя І. Я. Рэпіна.
Навуковая дзейнасць
Вывучаў праблемы гісторыі і археалогіі манументальнай архітэктуры Кіеўскай Русі ў X—XIII стагоддзях і Маскоўскага княства. Даследаваў архітэктурныя помнікі Полацка, Віцебска, Гродна. Унёс вялікі ўклад у гісторыю даследавання полацкай і гродзенскай архітэктурных школ XII ст. Вывучаў мінскія старажытнасці. Абследаваў некалькі дзясяткаў гарадзішчаў на тэрыторыі старажытных Турава-Пінскай і Полацкай зямель і ў местах гэтак званай Чорнай Русі. Вывучаў канструкцыю абарончых збудаванняў больш чым 10 гарадзішчаў на тэрыторыі Беларусі. Вывучаў Камянецкую вежу і Барысаглебскую царкву ў Навагрудку. Ім праведзены даследаванні (сумесна з М. М. Вароніным) Ніжняй царквы (1948), Княжацкіх палат, Каложскай царквы і абарончай сцяны XII ст. (сумесна з экспедыцыяй Спецыяльных навукова-вытворчых рэстаўрацыйных майстэрняў Міністэрства культуры Беларусі, 1981, 1985) у Гродне, Ваўкавыскага храма (1959), княжацкіх палат (1976—77), царквы на Ніжнім замку ў Полацку (1977), Спаскай царквы Ефрасіннеўскага манастыра (сумесна з Г. М. Штэндарам, 1976), прадоўжаны даследаванні храма-спачывальні ў Ефрасіннеўскім манастыры (1976), Вялікага сабора Бельчыцкага манастыра (1977) і Віцебскай Благавешчанскай царквы (сумесна з А. А. Трусавым і Т. С. Бубенькай, 1982).
Іосіф Шэфтэлевіч Шэвелёў
Іосіф Шэфтэлевіч Шэвелёў (Шевелев Иосиф Шефтелевич;, ) — савецкі архітэктар. Ганаровы грамадзянін Кастрамы з 1999 года. Заслужаны архітэктар Расіі (1996), акадэмік Нью-Ёркскай акадэміі навук (1995), лаўрэат муніцыпальнай прэміі імя акадэміка Д. С. Ліхачова (1998 г.).
Біяграфія
Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. У 1953 скончыў архітэктурны факультэт Кіеўскага інжынерна-будаўнічага інстытута. Архітэктар КСНРПМ ў 1953—1970 гг. Архітэктар інстытута «Кастрамадзяржпраект» ў 1970—1986 гг. З 1986 года — выкладчык-даследчык Кастрамскога дзяржаўнага ўніверсітэта імя М. А. Някрасава.
Пачынаючы сваю дзейнасць у якасці архітэктара-рэстаўратара ў Кастраме, ён усвядоміў значэнне прынцыпаў «залатога сячэння», у кароткі час стаў прызнаным спецыялістам у галіне рэстаўрацыі і рэканструкцыі помнікаў гістарычнай спадчыны. Аўтар праектаў: ​​рэстаўрацыя царквы с. Фамінскае, дома Яршова, будынка гаўптвахты, царквы Богаяўлення ў с. Чырвонае, рэканструкцыя дахаў палаца Меньшыкава ў Санкт-Пецярбургу, Аляксееўскай царквы, інтэр’ер глядзельнай і мармуровага залаў тэатра імя М. А. Астроўскага, царквы Іконы Божай Маці «Усіх тужлівых радасць» на гарадскіх могілках Кастрамы і інш.
Васкадавы
Васкадавы (Воскодави) — вёска ў Гошчанскім раёне Ровенскай вобласці Украіны.
Занявіша
Заняві́ша (, Заневиша) — былы хутар у Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіў у склад Васілішкаўскага сельсавета.
Стэп (Барзнянскі раён)
Стэп (Степ) — вёска ў Барзнянскім раёне Чарнігаўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Плыскыўскай вясковай грамады.
Занявіша
Да 2013 года хутар уваходзіў у склад Бакштаўскага сельсавета. Ліквідаваны ў 2017 годзе.
Ліхачова (Пачынкаўскі раён)
Ліхачова (Лихачёво) — вёска ў Пачынкаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Мурыгінскага сельскага паселішча.
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Ліхачова абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Геаграфія
Размешчана ў цэнтральнай частцы вобласці ў 13 км на паўночны-захад ад Пачынка, у 8 км на ўсход ад аўтадарогі Арол — Віцебск. У 3 км паўднёва-ўсход ад вёскі размешчаны прыпыначны пункт.
Клімат Брэста
Агульная характарыстыка
У годзе ў сярэднім 160 дзён ідзе дождж, 68 дзён — снег. Туманы назіраюцца на працягу 33 дзён, навальніцы — 27 дзён.