cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Спіс аб’ектаў PGC (1489001—1490000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1489001—1490000)
Спіс аб’ектаў PGC (1483001—1484000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1483001—1484000)
Спіс аб’ектаў PGC (1494001—1495000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1494001—1495000)
Спіс аб’ектаў PGC (1496001—1497000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1496001—1497000)
Спіс аб’ектаў PGC (1497001—1498000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1497001—1498000)
Спіс аб’ектаў PGC (1490001—1491000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1490001—1491000)
Спіс аб’ектаў PGC (1487001—1488000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1487001—1488000)
Спіс аб’ектаў PGC (1498001—1499000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1498001—1499000)
Спіс аб’ектаў PGC (1495001—1496000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1495001—1496000)
Спіс аб’ектаў PGC (2814001—2815000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2814001—2815000)
Спіс аб’ектаў PGC (1488001—1489000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1488001—1489000)
Драгуцін Гаранавіч-Крамбергер
Драгуцін Гаранавіч-Крамбергер (Dragutin Gorjanović-Kramberger, 25 кастрычніка 1856, Заграб — 22 снежня 1936, Заграб) — харвацкі геолаг, палеантолаг і антраполаг.
Біяграфія
Вывучаў палеанталогію ў Цюрыху і Мюнхене, атрымаў доктарскую ступень у Цюбінгене ў 1879 годзе, яго дысертацыя была прысвечана акамянеласцям рыб. Пазней курыраваў аддзел мінералогіі і геалогіі Харвацкага нацыянальнага музея, цяпер вядомага як.
З 1883 па 1924 гады — супрацоўнік Заграбскага ўніверсітэта, з 1893 года ўзначальваў факультэт геалогіі і палеанталогіі. Яго навуковая дзейнасць ахоплівае палеанталогію, стратыграфію, тэктоніку, палеакліматалогію, гідраграфію, прыкладную геалогію і геалагічнае картаграфаванне (са сваім настаўнікам картаграфаваў гару Медзведніца).
У 1909 годзе заснаваў Геалагічнае таварыства Харватыі і Славоніі (Geološko povjerenstvo za Hrvatsku i Slavoniju), а ў 1911 годзе — часопіс, які выдаваўся таварыствам (Vijesti geološkog povjerenstva). Член Харвацкай акадэміі навук і мастацтваў з 1909 года.
У 1899 годзе здзейсніў важнае адкрыццё, выявіўшы каля горада Крапіна буйное скопішча рэштак дагістарычных людзей (так званы «крапінскі неандэрталец», першапачаткова названы Гаранавічам Homo primigenius). Дзякуючы дэталёваму вывучэнню знойдзеных шкілетаў лічыцца заснавальнікам сучаснай палеаантрапалогіі. Аўтар больш за 230 прац у харвацкіх і міжнародных часопісах, сярод якіх можна вылучыць манаграфію «Diluvijalni čovjek iz Krapine u Hrvatskoj» (1905) і яе пашыранае перавыданне «Život i kultura diluvijalnog čovjeka iz Krapine u Hrvatskoj» (1913).
Спіс аб’ектаў PGC (1500001—1501000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1500001—1501000)
Спіс аб’ектаў PGC (1503001—1504000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1503001—1504000)
Спіс аб’ектаў PGC (1501001—1502000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1501001—1502000)
Спіс аб’ектаў PGC (1502001—1503000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1502001—1503000)
Спіс аб’ектаў PGC (1504001—1505000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1504001—1505000)
Бітва пры Крбаве
Бітва пры Крбаве (Битва на Крбавском поле) — бітва, якая адбылася 9 верасня 1493 года паміж войскам (якая знаходзілася ў уніі з Вянгерскім каралеўствам) і Асманскай імперыі.
Спіс аб’ектаў PGC (1505001—1506000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1505001—1506000)
Бітва пры Крбаве
Бітва скончылася поўным разгромам харвацкага войска і азначала сабой пачатак перыяду заваявання туркамі харвацкіх зямель, якое спынілася толькі пасля (1593). За гэтыя сто гадоў паміж двума бітвамі большая частка гістарычных харвацкіх зямель былі акупаваныя Асманскай імперыяй.
Харвацкая армія налічвала каля 10 тысяч жаўнераў, з якіх 8 тысяч складала пяхота, а іншае — цяжкая кавалерыя. Камандаваў арміяй бан Харватыі Мірка Дзерэнчын. Турэцкія сілы колькасцю каля 8 тысяч чалавек амаль цалкам складаліся з лёгкай кавалерыі і ўзначальваліся беем баснійскага санджака Хадзім Якуп-пашой.
Перадгісторыя
Пасля таго, як Асманская імперыя ў 1463 годзе, туркі пачалі здзяйсняць напады на тэрыторыю каралеўства Харватыя. Харватыя з пачатку XII стагоддзя была звязана асабістай уніяй з Вянгерскім каралеўствам, захоўваючы ў рамках аб'яднанай дзяржавы істотную аўтаномію. Узначальваў краіну бан, які выконваў функцыі каралеўскага намесніка. Вянгерскае каралеўства перажывала глыбокія ўнутраныя праблемы і не мела дастатковых сіл і сродкаў для якаснай абароны Харватыі. У 1477 годзе кароль падаў харвацкай парламенту (сабору) права абіраць камандуючага харвацкім войскам і перадаў большую частку адказнасці мясцовай улады. Абарона рубяжоў вялася ў гэты перыяд у асноўным сіламі атрадаў харвацкай знаці, якія размяшчаліся ва ўмацаваных замках. Гэтыя атрады не былі здольныя перашкодзіць частым прарывам турэцкай лёгкай конніцы ўглыб харвацкай тэрыторыі. У 1478 годзе асманы нават здзейснілі набег на землі Габсбургаў у Крайне, прайшоўшы з рабаваннямі і падпаламі ўсю Харватыю.
Бітва
У 1493 года баснійскі бей Хадзім Якуп-паша на чале войска лёгкай кавалерыі распачаў буйную экспедыцыю на і імперскую Карынтыю. Харваты, да гэтага моманту пазбягаўшыя буйных сутыкненняў з туркамі, вырашыліся на бітву і сабралі ўсе свае сілы пад камандаваннем бана Мірка Дзерэнчына, каб падсцерагчы туркаў падчас іх вяртання.
Бітва адбылася 9 верасня на Крбавском поле ва ўсходняй Ліке, непадалёк ад сучаснага пасёлка Удбіна. Пасля першапачатковай атакі харватаў, туркі адступілі, спрабуючы выманіць праціўніка на роўную і адкрытую прастору. Манёўр цалкам атрымаўся, на роўным месцы лёгкая турэцкая кавалерыя мела поўную перавагу над непаваротлівай харвацкай арміяй, аснову якой складала пяхота. Харваты былі акружаны і цалкам разгромленыя. Загінула амаль усё войска, нешматлікія выжылыя былі ўзятыя туркамі ў палон. На Крбаўскім поле за адзін дзень загінула краса  харвацкага дваранства, у тым ліку і бан.
Разгром і гібель найбольш баяздольных сіл каралеўства выклікалі ў Харватыі ўсеагульны смутак. Святар Марцінец пісаў: «І смутак быў вялікі ... небывалы з часоў бязбожных татараў і готаў, і Атылы». Вялікая колькасць бежанцаў з-за страху перад турэцкім наступам бегла з унутраных рэгіёнаў Харватыі ў паўночную частку краіны і ў Далмацыю. Туркі з гэтага моманту рэгулярна спусташалі цэнтральную Харватыю і паступова далучалі яе па частках да сваіх уладанняў на Балканах.
Спіс аб’ектаў PGC (1506001—1507000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1506001—1507000)
Спіс аб’ектаў PGC (1508001—1509000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1508001—1509000)
Спіс аб’ектаў PGC (1510001—1511000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1510001—1511000)
Спіс аб’ектаў PGC (1509001—1510000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1509001—1510000)
Спіс аб’ектаў PGC (2815001—2816000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2815001—2816000)
Спіс аб’ектаў PGC (1512001—1513000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1512001—1513000)
Спіс аб’ектаў PGC (1514001—1515000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1514001—1515000)
Спіс аб’ектаў PGC (1511001—1512000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1511001—1512000)
Спіс аб’ектаў PGC (1513001—1514000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1513001—1514000)
Палічка
Палічка (Палићко језеро) — возера на поўначы Сербіі, у аўтаномным краі Ваяводзіна. Знаходзіцца за 8 км на ўсход ад горада Субаціца, каля горада Паліч. Уваходзіць у склад парку прыроды «Паліч».
Спіс аб’ектаў PGC (1515001—1516000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1515001—1516000)
Палічка
Плошча паверхні 4,2 км². Даўжыня 4,5 км, найбольшая шырыня 1 км. Найбольшая глыбіня 3,5 м, сярэдняя — 1,9 м.
Катлавіна возера рэшткавага тыпу. Возера з'яўляецца папулярным месцам адпачынку.
Спіс аб’ектаў PGC (1516001—1517000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1516001—1517000)
Спіс аб’ектаў PGC (1521001—1522000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1521001—1522000)
Спіс аб’ектаў PGC (1523001—1524000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1523001—1524000)
Спіс аб’ектаў PGC (1517001—1518000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1517001—1518000)
Спіс аб’ектаў PGC (1525001—1526000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1525001—1526000)
Спіс аб’ектаў PGC (1522001—1523000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1522001—1523000)
Спіс аб’ектаў PGC (1526001—1527000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1526001—1527000)
Льюіс Генры Морган
Лью́іс Ге́нры Мо́рган (Lewis Henry Morgan; — ) — амерыканскі антраполаг, адзін з пачынальнікаў эвалюцыйнага вучэння ў грамадскіх навуках, гісторык сям'і, грамадскі дзеяч.
Спіс аб’ектаў PGC (2816001—2817000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2816001—2817000)
Спіс аб’ектаў PGC (1524001—1525000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1524001—1525000)
Льюіс Генры Морган
Біяграфія
Нарадзіўся каля паселішча Аўрора ў графства Каюга, штат Нью-Ёрк, у сям'і нашчадкаў валійскіх перасяленцаў, якія прыбылі ў Новы Свет у 1640 г.
У 1840 г. скончыў Юніян Каледж, пасля чаго пераехаў у Рочэстэр, дзе працаваў адвакатам. Дзякуючы ўдалым інвестыцыям у горную прамысловасць і чыгунку стаў заможным. У 1851 г. ажаніўся з кузінай Мэры Элізабэт Сціл, ад якой меў трох дзяцей. У 1861 - 1868 гг. працаваў у заканадаўчай асамблее штата Нью-Ёрк. У 1868 - 1869 гг. прадстаўляў штат Нью-Ёрк у сенаце. Імкнуўся атрымаць пасаду ў Бюро па справах індзейцаў, але няўдала.
Спіс аб’ектаў PGC (1527001—1528000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1527001—1528000)
Льюіс Генры Морган
Біяграфія
Памёр у Рочэстэры ў нядаўна заснаванай ім бібліятэцы. Значную частку спадчыны ахвяраваў мясцоваму ўніверсітэту.
Мадэль эвалюцыі грамадства
Асноўныя думкі пра развіццё ранняга грамадства выклаў у працы "Старажытнае грамадства" (1877 г.).
Спіс аб’ектаў PGC (1520001—1521000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1520001—1521000)
Льюіс Генры Морган
Мадэль эвалюцыі грамадства
Падобна іншым эвалюцыяністам яго часу, лічыў, што кожнае грамадства праходзіць праз прынцыпова падобныя ступені развіцця, хаця і з рознымі тэмпамі. Назвы ступеняў развіцця запазычыў у Джона Лобака: дзікасць, варварства і цывілізацыя. Агульная схема ранняга развіцця грамадства Г. Л. Моргана выглядае наступным чынам:
На стадыі дзікасці ў занятках людзей панавалі паляванне, рыбалоўства і збіральніцтва, адсутнічала прыватная ўласнасць, існавала роўнасць. На стадыі варварства з’яўляюцца земляробства і жывёлагадоўля, узнікаюць прыватная ўласнасць і сацыяльная іерархія. Трэцяя стадыя — цывілізацыя — характарызуецца ўзнікненнем дзяржавы, класавага грамадства, гарадоў, пісьменнасці і г. д.
Прагрэс сацыяльнага развіцця залежыць ад падвышэння інтэлектуальных здольнасцяў, уплыву вонкавага прыроднага і культурнага асяроддзя. Сацыяльнае развіццё адлюстроўвалася ў зменах сваяцкіх і сямейных адносінаў, што вызначалі маёмасныя і прававыя ўзаемаадносіны і паляпшэнне тэхнічнага ўзроўню.
У сваёй асноўнай працы «Старажытнае грамадства» Морган даказаў, што найбольш ранняй формай аб’яднання людзей быў мацярынскі род. Да гэтага панавала тэорыя, паводле якой асноўнай ячэйкай чалавечага грамадства была патрыярхальная сям’я, заснаваная на прыватнай уласнасці і ўладзе бацькі.
У адрознені ад папярэднікаў, супрацьпастаўляў род і сям'ю. Род меў універсальны характар, папярэднічаў сям'і як сацыяльнай адзінке грамадства. Сям'я ўзнікла пасля даўгатэрміновага перыяда праміскуітэту дзякуючы старанням жанчын і прайшла наступную эвалюцыю:
Першыя дзве формы сям'і засноўваліся на групавых шлюбах і фактычна з'яўляліся матрыярхальнымі. Жанчына працягвала адыгрываць важную ролю і ў парнай сям'і, пакольку ўладкоўвала шлюб сваіх сыноў. Пераход да парнай сям'і быў вызначальным для грамадства, бо адмова ад блізкіх сваяцкіх полавых сувязяў нібы гарантавала больш здаровых і разумных спадчыннікаў.
У якасці доказу шчыльнай сувязі формы сям'і з прагрэсам у працы “Вывучэнне жытла амерыканскіх абарыгенаў” (1881 г.) паказаў, як склад сям’і ўплывае на архітэктуру і ўнутраны грамадскі лад.
Тэорыя эвалюцыі ранняга грамадства Л. Г. Моргана аказала значнае ўздзеянне на погляды Фрыдрыха Энгельса і Зігмунда Фрэйда, а яго працы, прысвечаныя індзейцам, — на навуковую дзейнасць Джона Уэслі Паўэла.
Спіс аб’ектаў PGC (1530001—1531000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1530001—1531000)
Спіс аб’ектаў PGC (1529001—1530000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1529001—1530000)
Спіс аб’ектаў PGC (2817001—2818000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2817001—2818000)
Спіс аб’ектаў PGC (1531001—1532000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1531001—1532000)
Спіс аб’ектаў PGC (2820001—2821000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2820001—2821000)
Спіс аб’ектаў PGC (2821001—2822000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2821001—2822000)
Спіс аб’ектаў PGC (2819001—2820000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2819001—2820000)
Спіс аб’ектаў PGC (2818001—2819000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2818001—2819000)
Спіс аб’ектаў PGC (2824001—2825000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2824001—2825000)
Спіс аб’ектаў PGC (2823001—2824000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2823001—2824000)
Спіс аб’ектаў PGC (1533001—1534000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1533001—1534000)
Спіс аб’ектаў PGC (2825001—2826000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2825001—2826000)
Спіс аб’ектаў PGC (2822001—2823000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2822001—2823000)
Спіс аб’ектаў PGC (2827001—2828000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2827001—2828000)
Спіс аб’ектаў PGC (1532001—1533000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1532001—1533000)
Спіс аб’ектаў PGC (1534001—1535000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1534001—1535000)
Спіс аб’ектаў PGC (2830001—2831000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2830001—2831000)
Спіс аб’ектаў PGC (2828001—2829000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2828001—2829000)
Спіс аб’ектаў PGC (2829001—2830000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2829001—2830000)
Спіс аб’ектаў PGC (2826001—2827000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2826001—2827000)
Спіс аб’ектаў PGC (1535001—1536000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1535001—1536000)
Спіс аб’ектаў PGC (2831001—2832000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2831001—2832000)
Спіс аб’ектаў PGC (2859001—2860000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2859001—2860000)
Спіс аб’ектаў PGC (1536001—1537000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1536001—1537000)
Спіс аб’ектаў PGC (2832001—2833000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2832001—2833000)
Спіс аб’ектаў PGC (3073001—3074000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (3073001—3074000)
Бітва на Гробніцкім полі
Бітва на Гробніцкім полі (Bitka na Grobničkom polju) — легендарная (магчыма, выдуманая) бітва, якая, згодна з харвацкімі летапісамі, адбылася ў 1242 годзе паміж харвацкім і мангола-татарскім войскамі падчас і завяршылася перамогай харвацкіх войскаў над мангола-татарамі. Першае згадванне аб гэтай падзеі адносіцца да XVI стагоддзя і стала асновай для адной з ранніх рамантычных паэм «Гробніцкае поле» (Grobničko polje), напісанай у 1842 годзе праз 600 гадоў пасля магчымай бітвы. Аднак гісторыкамі сам факт бітвы ставіцца пад вялікі сумнеў: у дакументах XIII стагоддзя няма ніякіх згадак аб падобных бітвах, а на месцы бітвы няма ніякіх знаходак тых часоў.
Перадгісторыя
Пасля двух разгромных паходаў Бату-хана на Русь мангола-татары рушылі на Захад: імі былі спустошаныя Польшча, Венгрыя, Чэхія, Славакія, значная частка Балканаў, пасля чаго мангольскія войскі падступілі да Аўстрыі, германскім княствам, Венецыі і Рыму. Лічыцца, што манголы разрабавалі ўсю Ліку і Далмацыю і спалілі Заграб, не здолеўшы ўзяць, аднак, Вінадол. Вынікі мангольскіх спусташэнняў прывялі да таго, што неўзабаве на поўдні Еўропы пачалася эпідэмія чумы.
Змест легенды
Паводле легенды, добраахвотнікі з усёй Харватыі (якая на той момант знаходзілася ў ) сышліся там, каб даць адпор мангола-татарскім войскам, і нанеслі такое жорсткае паражэнне захопнікам, што тыя сышлі і больш не вярталіся. Аднак доказаў самога факта бітвы да гэтага часу не знойдзена: невядомая ні колькасць харвацкага войска, ні імёны яго камандзіраў, пры гэтым у летапісах згадваюцца толькі 30 тысяч мангола-татарскіх салдат з ханам Батыем, якіх удалося разбіць ушчэнт і нанесці ім вялікія страты. Ёсць ускосныя згадкі таго, што харвацкія рыцары скарысталіся дапамогай мясцовых сялян, і надзеўшы замест шлемаў галовы дзікіх і свойскіх жывёл, а таксама павесіўшы на сябе званы. Знешні выгляд харвацкага войскі і гучны звон званоў нібыта напалохаўшы мангола-татараў, і тыя збеглі з поля. Таксама вядома, што поле пасля бітвы атрымала назву Гробніцкага ў гонар харвацкага слова «grobnik» (з магіла), паколькі пераважная частка загінулых салдат там і была пахаваная, а поле стала фактычна брацкай магілай для іх.
Летапісы
Гісторыкамі не знойдзены ніякія згадкі ў дакументах XIII стагоддзя аб якіх-небудзь маштабных бітвах харвацкіх войскаў супраць манголаў, а на Гробніцкім полі археолагі так і не знайшлі якіх-небудзь слядоў бітвы або артэфактаў, якія адносяцца да XIII стагоддзя. Большая частка гісторыкаў лічыць, што гэта падзея выдуманая. Першыя згадкі аб бітве ўзыходзяць да XIV стагоддзя, аднак іх дакладнасць таксама з'яўляецца прадметам шматлікіх спрэчак. Тая частка легенды, у якой гаворыцца пра пераапранутых у звярыныя шкуры салдатаў, пазней згадваецца ў летапісах як частка бітваў харвацкіх войскаў супраць Асманскай імперыі і турэцкіх войскаў, што толькі пацвярджае версію пра выдуманую бітву.
Археалагічныя знаходкі
У раёне Гробніка археолагамі былі знойдзены сляды Гальштатцкай культуры, Лібурны, Старажытнага Рыма і Ранняга Сярэднявечча (пачынаючы з VIII стагоддзя). Аснову сярэднявечных знаходак складаюць керамічныя пасудзіны, у якіх захоўваліся розныя тавары, аднак ніякіх знаходак XIII стагоддзя археолагі не знайшлі. Тым не менш, у 2013 годзе ў Рыеке на выставе ў Марскім музеі ўзбярэжжа Харватыі з'явіўся меч, які быў знойдзены ў 1934 годзе і вельмі быў падобны да паўночнаеўапейскіх мячоў XIII стагоддзя. Некаторыя гісторыкі настойваюць на тым, што гэтым мячом мог змагацца воін на Гробніцкім полі.
У культуры
Акрамя Дзімітрыя Дземетара, бітву на Гробніцкім поле ўвекавечылі мастак, , і. У некаторых гарадах Харватыі праводзяцца памятныя мерапрыемствы з нагоды бітвы: так, у Рыеке і Хрэліне былі памятныя мерапрыемствы з нагоды 750-годдзя бітвы.
Спіс аб’ектаў PGC (1537001—1538000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1537001—1538000)
Спіс аб’ектаў PGC (1538001—1539000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1538001—1539000)
Спіс аб’ектаў PGC (1540001—1541000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1540001—1541000)
Спіс аб’ектаў PGC (1544001—1545000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1544001—1545000)
Спіс аб’ектаў PGC (1542001—1543000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1542001—1543000)
Спіс аб’ектаў PGC (1543001—1544000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1543001—1544000)
Спіс аб’ектаў PGC (1546001—1547000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1546001—1547000)
Славалюб Эдуард Пянкала
Сла́валюб Э́дуард Пянка́ла (Slavoljub Eduard Penkala; 20 красавіка 1871, Ліптаўскі-Мікулаш — 5 лютага 1922, Заграб) — харвацкі інжынер-хімік і вынаходнік з польскімі, нідэрландскімі і яўрэйскімі каранямі. Вядомы як канструктар першага харвацкага самалёта і аўтар больш як 80 вынаходстваў.
Спіс аб’ектаў PGC (1545001—1546000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1545001—1546000)
Спіс аб’ектаў PGC (1547001—1548000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1547001—1548000)
Славалюб Эдуард Пянкала
Біяграфія
Нарадзіўся ў горадзе Ліптаўскі Мікулаш (тады — каралеўства Венгрыя, цяпер — Славакія) у 1871 годзе. Яго бацька, Францішак Пянкала, быў палякам, а маці, Марыя Ханел, — галандкай. Вывучаў хімію ў Венскім універсітэце і Тэхнічным універсітэце Дрэздэна, які скончыў у 1898 годзе. Пасля працаваў на хімічнай вытворчасці ў Кошыцах. У 1900 годзе пераехаў разам з сям'ёй у Заграб (тады — Каралеўства Харватыя і Славонія, таксама частка Аўстра-Венгрыі), дзе ў знак лаяльнасці да сваёй новай радзімы дадае да свайго імя «Славалюб» («славянафіл»). У 1904 годзе прызначаны каралеўскім тэхнічным супервізарам (kraljevski tehnički nadzornik).
Першымі запатэнтаванымі вынаходствамі Пянкалы былі тэрмас і круцельная зубная шчотка. Самымі ж знакамітымі і буйнымі апынуліся механічная ручка (1906) і пёравая ручка з цвёрдымі чарніламі (1907), а таксама кліпса, з дапамогай якой ручка мацавалася да кішэні. Сярод іншых яго вынаходстваў, патэнтаў і паляпшэнняў — анодная батарэя, насычэнне для чыгуначных шпал, далікатны мыйны сродак, вагонныя тармазы, манометр, дынамометр і расхадамер. Вядомы яго чарцяжы турбінных колаў, верталётных прапелераў і карабля на паветранай падушцы, задаўга да з’яўлення саміх гэтых механізмаў.
Спіс аб’ектаў PGC (1549001—1550000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1549001—1550000)
Славалюб Эдуард Пянкала
Біяграфія
У 1908 годзе Пянкала пачынае канструяваць лятальны апарат, кіраванне якім павінна было б быць настолькі простым, што лятаць на ім без спецыяльнай падрыхтоўкі мог бы любы чалавек. Патэнт быў атрыманы ў 1909 годзе, а сама машына ў 1910 годзе завершана, і пад пілатаваннем Драгуціна Новака адарвалася ад зямлі. Вынаходнік працягнуў паляпшаць канструкцыю апарата, але кіраваць ім усё яшчэ было няпроста. Пазней падчас лётных выпрабаванняў манаплан атрымаў пашкоджанне, і Пянкала спыніў далейшую яго распрацоўку. Тым не менш, апарат з’яўляецца першым самалётам, які быў спраектаваны і здзяйсняў палёты ў Харватыі.
У 1906 годзе Пянкала, разам з братамі Эдмундам і Маўрусам Мостарамі засноўвае кампанію Penkala-Edmund Moster & Co. У Заграбе будуецца фабрыка, дзе пачынаецца вытворчасць ручак і іншых вынаходстваў Пянкалы. Хутка кампанія становіцца адным з найбуйнейшых сусветных вытворцаў пісьмовых прылад, а механічная ручка заваёўвае поспех на рынках 70 краін.
Эдуард Пянкала памёр у Заграбе ва ўзросце 50 гадоў, вярнуўшыся з дзелавой паездкі з пнеўманіяй. Ён пахаваны на могілкі Мірагай.
Спіс аб’ектаў PGC (1548001—1549000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1548001—1549000)
Спіс аб’ектаў PGC (1552001—1553000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1552001—1553000)
Спіс аб’ектаў PGC (3074001—3075000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (3074001—3075000)
Спіс аб’ектаў PGC (1539001—1540000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1539001—1540000)
Спіс аб’ектаў PGC (1557001—1558000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1557001—1558000)
Спіс аб’ектаў PGC (1551001—1552000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1551001—1552000)
Спіс аб’ектаў PGC (1558001—1559000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1558001—1559000)
Спіс аб’ектаў PGC (1555001—1556000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1555001—1556000)
Спіс аб’ектаў PGC (1562001—1563000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1562001—1563000)
Спіс аб’ектаў PGC (1554001—1555000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1554001—1555000)
Спіс аб’ектаў PGC (1560001—1561000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1560001—1561000)
Спіс аб’ектаў PGC (1561001—1562000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1561001—1562000)
Спіс аб’ектаў PGC (1565001—1566000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1565001—1566000)
Спіс аб’ектаў PGC (1553001—1554000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1553001—1554000)
Спіс аб’ектаў PGC (1559001—1560000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1559001—1560000)
Спіс аб’ектаў PGC (1566001—1567000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1566001—1567000)
Спіс аб’ектаў PGC (1569001—1570000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1569001—1570000)
Спіс аб’ектаў PGC (1563001—1564000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1563001—1564000)
Спіс аб’ектаў PGC (1572001—1573000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1572001—1573000)
Жэрэмі Малерб
Жэрэмі Малерб (Jérémy Malherbe; нар., , Францыя) — французскі футбаліст, брамнік.
Спіс аб’ектаў PGC (1568001—1569000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1568001—1569000)
Жэрэмі Малерб
Клубная кар’ера
Пасля навучання ў акадэміі «Нансі» ў 2010 годзе далучыўся да «Грэнобля», у складзе якога 1 кастрычніка 2010 года дэбютаваў у Лізе 2, выйшаўшы на замену ў канцы матча з «Ванам». Пасля выстпулення за «Гап» далучыўся да «Рэймса», дзе на працягу трох сезонаў быў рэзервовым брамнікам. У сезоне 2015/16 быў асноўным брамнікам клуба другога бельгійскага дывізіёна «Руселарэ», правёў без замен усе матчы і быў прызнаны найлепшым брамнікам турніру. У другой палове 2016 года падтрымліваў форму ў родным Страсбуры.
Спіс аб’ектаў PGC (1570001—1571000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1570001—1571000)
Жэрэмі Малерб
Клубная кар’ера
У студзені 2018 года стаў іграком шатландскага клуба «Данды», аднак па заканчэнні сезона ў маі таго ж года пакінуў каманду, так і не згуляўшы ў шатландскім Прэм’ершыпе. У чэрвені 2018 года далучыўся да грэчаскага клуба «Паніёніяс». Па выніках сезона 2019/20 «Паніёніяс» пакінуў грэчаскую Суперлігу, пасля чаго Малерб завяршыў кар’еру.
Спіс аб’ектаў PGC (1576001—1577000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1576001—1577000)
Спіс аб’ектаў PGC (1574001—1575000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1574001—1575000)
Спіс аб’ектаў PGC (1578001—1579000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1578001—1579000)
Спіс аб’ектаў PGC (1556001—1557000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1556001—1557000)
Спіс аб’ектаў PGC (1577001—1578000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1577001—1578000)
Спіс аб’ектаў PGC (1564001—1565000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1564001—1565000)
Спіс аб’ектаў PGC (1573001—1574000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1573001—1574000)
Спіс аб’ектаў PGC (1575001—1576000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1575001—1576000)
Адрыян Аўрэмія
Адрыян Аўрэмія (Adrian Avrămia; нар., Фэлтычэні, Румынія) — румынскі футбаліст (абаронца) і трэнер. У цяперашні час прцуе трэнерам у клубе «Шамуз» з Фэлтычэні.
Клубная кар’ера
Пачынаў займацца футболам у родным горадзе Фэлтычэні, пазней далучыўся да акадэміі клуба «Палітэхніка» (Ясы). У 2010 годзе, пасля таго як «Палітэхніка» спыніла існаванне, стаў іграком новага клуба КСМС. У верасні 2011 года атрымаў траўму і выбыў да канца сезона 2011/12, у якім каманда атрымала перамогу ў другім дывізіёне. У сезоне 2012/13 выступаў за КСМС у Лізе I. У 2014—2016 гадах гуляў у элітным румынскім дывізіёне за КСУ і «Рапід».
У ліпені 2016 года падпісаў кантракт з беларускім клубам «Дынама» з Брэста. Стаў асноўным цэнтральным абаронцам брэстчан. У кастрычніку 2016 года атрымаў траўму і выбыў да канца сезона. Сезон 2017 пачынаў у аснове, але пазней саступіў месца на полі Андрэю Лебедзеву і Аляксею Гаўрыловічу, і звычайна з’яўляўся на полі ў выпадку іх траўм.
У снежні 2017 года была дасягнута дамоўленасць аб пераходзе абаронцы ў казахстанскі клуб «Іртыш» з Паўладара. Пакінуў «Іртыш» у ліпені 2018 года.
Спіс аб’ектаў PGC (3075001—3076000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (3075001—3076000)
Адрыян Аўрэмія
Клубная кар’ера
У жніўні 2019 года стаў іграком клуба «Фарэста» з трэцяга дывізіёна Румыніі. У 2021 годзе завяршыў кар’еру і перайшоў на трэнерскую працу ў «Шамуз».
Міжнародная кар’ера
Выступаў за моладзевую зборную Румыніі.
Спіс аб’ектаў PGC (1580001—1581000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1580001—1581000)
Спіс аб’ектаў PGC (1581001—1582000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1581001—1582000)
Спіс аб’ектаў PGC (1582001—1583000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1582001—1583000)
Спіс аб’ектаў PGC (1584001—1585000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1584001—1585000)
Спіс аб’ектаў PGC (1583001—1584000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1583001—1584000)
Спіс аб’ектаў PGC (3076001—3077000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (3076001—3077000)
Спіс аб’ектаў PGC (1587001—1588000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1587001—1588000)
Спіс аб’ектаў PGC (1589001—1590000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1589001—1590000)
Спіс аб’ектаў PGC (1585001—1586000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1585001—1586000)
Спіс аб’ектаў PGC (1590001—1591000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1590001—1591000)
Спіс аб’ектаў PGC (1588001—1589000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1588001—1589000)
Спіс аб’ектаў PGC (1591001—1592000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1591001—1592000)
Спіс аб’ектаў PGC (1594001—1595000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1594001—1595000)
Спіс аб’ектаў PGC (1593001—1594000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1593001—1594000)
Спіс аб’ектаў PGC (1597001—1598000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1597001—1598000)
Спіс аб’ектаў PGC (1596001—1597000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1596001—1597000)
Спіс аб’ектаў PGC (1599001—1600000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1599001—1600000)
Спіс аб’ектаў PGC (1592001—1593000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1592001—1593000)
Спіс аб’ектаў PGC (1586001—1587000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1586001—1587000)
Спіс аб’ектаў PGC (1598001—1599000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1598001—1599000)
Спіс аб’ектаў PGC (1595001—1596000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1595001—1596000)
Уільям Конгрыў
Уільям Конгрыў (William Congreve;  —, Лондан) — англійскі драматург эпохі класіцызму, які стаяў ля вытокаў брытанскай камедыі нораваў. Атрымаў юрыдычную адукацыю ў Дубліне і Оксфардзе. Дэбютаваў раманам «Інкогніта» (1692). Яго п'есы адрозніваюць іскрыстыя досціпам дыялогі, сатырычная падача модных тыпажоў і іранічны погляд на прэтэнцыёзныя манеры перыяду сцюартаўскай Рэстаўрацыі. ПЕракладаў Гамера, Авідзія, Мальера. Паўплываў на творчасць Вальтэра, Дж. Свіфта, А.Поўпа.
Адукацыя ў Харватыі
Адукацыя ў Харватыі
У Рэспубліцы Харватыя існуе абавязковая васьмігадовая базавая адукацыя. Большасць школ Харватыі — дзяржаўныя. Базавая школа ўключае ў сябе дзве ступені: першая ступень — чатырохгадовая, дзе навучанне вядзе толькі адзін выкладчык, і другая ступень — таксама чатырохгадовая, але з выкладаннем розных прадметаў рознымі настаўнікамі. Па заканчэнні пачатковай школы каля 94 % навучэнцаў працягваюць навучацца ў 4-гадовых агульнаадукацыйных, гуманітарных, чатырох — альбо трохгадовых гандлёвых вучылішчах, сярэдніх прафесійна-тэхнічных школах альбо ў школах мастацтваў. У цэлым 97 % дарослага насельніцтва краіны навучаны грамаце (умеюць чытаць і пісаць).
Дзяржаўныя ўніверсітэты
У Харватыі на дадзены момант дзейнічае пяць дзяржаўных універсітэтаў — у Заграбе, Задары, Спліце, Осіеке і Рыеке. Усяго ва  ўніверсітэтах каля 80 факультэтаў, 5 акадэмій мастацтваў, 7 політэхнічных ВНУ, 6 устаноў вышэйшай прафесійнай адукацыі, Педагагічная акадэмія, 8 педагагічных інстытутаў. Філіялы ўніверсітэтаў размешчаны ў многіх гарадах краіны (Крыжэўцы, Чакоўцы, Карлоўцы, Дуброўніку, Петрыне, Пожаге, Шыбеніке). Прафесарска-выкладчыцкі склад універсітэтаў налічвае каля 2300 чалавек. Агульная колькасць студэнтаў каля 92 тыс. прычым 58 % з іх навучаецца ў Заграбе.
1890-я
1890-я гады — дзесяцігоддзе, якое ўключае гады з 1890 па 1899. Лічыцца пачаткам «Пекнай эпохі» — перыяду адноснага міру і стабільнасці ў Еўропе і Паўночнай Амерыцы.
Задарскі ўніверсітэт
Задарскі ўніверсітэт (Sveučilište u Zadru, Universitas Studiorum Jadertina)— універсітэт у харвацкім горадзе Задар. Першы ўніверсітэт заснаваны ў 1396 годзе, сучасны — у 2003 годзе.
Гісторыя
Згодна з асобнымі крыніцамі, у 1396 годзе дамініканцы заснавалі ў Задары вышэйшую багаслоўска-філасофскую школу тыпу агульных даследванняў. У 1553 годзе гэта ўстанова стала называцца ўніверсытэт Джадзерціна і нават атрымала права прысуджаць навуковыя ступені. У 1806—1807 гадах, пры Напалеоне, вышэйшая школа дэградавала да ліцэя. У 1955 годзе тут быў заснаваны філасофскі факультэт — першы харвацкі ўніверсітэцкі інстытут, які знаходзіўся за межамі Заграба. 4 ліпеня 2002 года харвацкі парламент прыняў пастанову аб заснаванні ўніверсітэта. 25 сакавіка 2003 года адбылося першае пасяджэнне ўніверсітэцкага савета, на якім быў зацверджаны статут гэтай ВНУ.
Структура
Універсітэт Задарма складаецца з 21 дэпартамента (аддзела):
Вуліца Абавяна (Ерэван)
Вуліца Абавяна (Աբովյան փողոց) — вуліца ў цэнтральным раёне Ерэвана, ад Плошчы Рэспублікі да праспекта Аляксандра Мяснікяна.
Гісторыя
Адна з найстарэйшых вуліц Ерэвана, пашыраная і выпрастаная захавана пры рэканструкцыі горада па генеральным плане Аляксандра Таманяна (1924)
Названа ў 1920 годзе ў гонар выбітнага армянскага паэта Хачатура Абавяна. Папярэдняя назва — Астаф'еўская (1868—1920) была дадзена ў гонар эрыванскага губернатара Міхаіла Астаф'ева (1860—1869)
Да 1868 года звалася Прыгоннай.
Забудова
Царква Св. Катагіке (праспект Саят-Навы, 15)
Ерэванскі медыцынскі ўніверсітэт (вул. Каруна д.2)
Нацыянальная і ўніверсітэцкая бібліятэка Заграба
Нацыянальная і ўніверсітэцкая бібліятэка Заграба (Nacionalna i sveučilišna knjižnica u ZagrebuNacionalna i sveučilišna knjižnica u Zagrebu) — найбуйнейшая навуковая бібліятэка Харватыі, размешчана ў горадзе Заграб. У фондах бібліятэкі захоўваюцца больш за 2 млн кніг.
Генеральны дырэктар бібліятэкі — Др. Іосіф Сціпанаў.
Гісторыя
Нацыянальная і ўніверсітэцкая бібліятэка Харватыі была заснавана ў 1607 годзе як частка езуіцкай школы Neoacademia Zagrabiensis. У 1669 годзе школа была прызнана габсбургскім каралём Леапольдам I. Гісторыя бібліятэкі непарыўна звязана з гісторыяй Заграбскага ўніверсітэта, заснаванага пазней. У 1776 годзе бібліятэка стала Каралеўскай бібліятэкай акадэміі навук (Regia Scientiarum Academia), а ў 1874 годзе — ўніверсітэцкай бібліятэкай Заграба. У 1818 годзе бібліятэка стала публічнай. З 1837 года бібліятэка атрымала статус нацыянальнай і павінна была атрымліваць абавязковы экзэмпляр кожнай кнігі, апублікаванай у Харватыі. 28 мая 1995 года бібліятэка пераехала ў сваё цяперашняе памяшканне. Нацыянальная бібліятэка мае сёння шэсць філіялаў (факультэцкіх бібліятэк) і кіруе 32 бібліятэкамі Харватыі.
Спіс аб’ектаў PGC (3077001—3078000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (3077001—3078000)
Сувенірны аркуш
Сувені́рныя а́ркушы — памятныя выпускі філатэлістычнага характару, на якіх надрукаваныя малюнкі паштовых марак. Не з'яўляюцца знакамі паштовай аплаты.
Джаэл Фамее
Джаэл Фамее (Joel Fameyeh; нар., , Гана) — ганскі футбаліст, нападнік расійскага клуба «Рубін» з Казані.
Клубная кар’ера
У 2015 годзе выступаў у другім дывізіёне Ганы за клуб «Асоква Дэпартыва» з роднага горада Кумасі. У пачатку 2016 года правы на іграка набыў іншы ганскі клуб «Ва Ол Старз», пазней Джаэл праходзіў прагляд у французскіх клубах «Рэн» і «Бастыя», але не падышоў.
У сакавіку 2016 года стаў іграком беларускага клуба «Белшына». У першым жа матчы за новы клуб (у Кубку Беларусі супраць «Нафтана») адзначыўся голам (1:1), аднак у адказным матчы быў выдалены, а каманда саступіла 1:3. Пазней здолеў замацавацца ў аснове бабруйчан. У ліпені 2016 года перайшоў у іншы беларускі клуб — брэсцкае «Дынама», дзе таксама стаў асноўным нападнікам. Усяго ў сезоне 2016 забіў 10 галоў у чэмпіянаце Беларусі, стаўшы пятым бамбардзірам турніру.
У студзені 2017 года «Дынама» выкупіла права на Фамее ў клуба «Ва Ол Старз» і падпісала з нападнікам трохгадовы кантракт. У першай палове 2017 года трывала гуляў у стартавым складзе, пазней стаў у асноўным выхадзіць на замену. У сезоне 2018 трывала з’яўляўся ў стартавым складзе, хоць часам застаўваўся на лаўцы запасных. Добра пачаў сезон 2019, калі ў 10 матчах чэмпіянату Беларусі адзначыўся пяццю галамі.
У ліпені 2019 года перайшоў у расійскі клуб «Арэнбург». У сезоне 2019/20 гуляў у Прэм’ер-лізе, пасля працягваў гуляць за каманду ў ФНЛ.
У чэрвені 2022 года ў якасці свабоднага агента падпісаў трохгадовы кантракт з казанскім «Рубінам».
Міжнародная кар’ера
18 кастрычніка 2015 года дэбютаваў у нацыянальнай зборнай Ганы (складзенай з ігракоў мясцовага чэмпіянату) у матчы супраць Кот-д’Івуара, у якім забіў два галы і прынёс сваёй камандзе перамогу з лікам 2:1.
Чыдзі Асучукву
Чыдзі Асучукву (Chidi Osuchukwu; нар., Бенін-Сіці, Нігерыя) — нігерыйскі футбаліст, паўабаронца казахстанскага клуба «Аксу».
Клубная кар’ера
Выступаў за юнацкія каманды клуба «Гэйтвэй», у 2010 годзе далучыўся да іншага клуба — «Долфінс», з якім у 2011 годзе стаў чэмпіёнам Нігерыі. У 2013 годзе перабраўся ў партугальскі клуб «Брага». 14 сакавіка 2014 года дэбютаваў у Прымейра-лізе, выйшаўшы на замену ў другім тайме матча супраць «Акадэмікі» (1:1). У асноўным жа выступаў за фарм-клуб «Брага B» у другім партугальскім дывізіёне.
У студзені 2017 года падпісаў кантракт з беларускім клубам «Дынама-Брэст». У складзе брэстчан хутка замацаваўся ў якасці асноўнага апорнага паўабаронцы. У другой палове сезона 2018 не гуляў з-за траўмы, таксама прапусціў амаль увесь сезон 2019, з’явіўшыся на полі толькі ў двух апошніх турах чэмпіянату.
У студзені 2020 года пакінуў «Дынама» і неўзабаве папоўніў склад іншага брэсцкага клуба — «Руха», дзе замацаваўся ў аснове.
У лютым 2021 года адправіўся на прагляд у казахстанскі «Ардабасы» і неўзабаве падпісаў кантракт. У «Ардабасы» таксама стаў іграком асновы. У лютым 2022 перайшоў у іншы казахстанскі клуб — «Туран». У ліпені 2022 года стаў іграком кастанайскага «Табола», пакінуў клуб у студзені 2023 года.
У сакавіку 2023 года трапіў у заяўку «Аксу» на новы сезон.
Міжнародная кар’ера
Выступаў за моладзевую зборную Нігерыі. У 2013 годзе ў складзе зборнай удзельнічаў у моладзевым чэмпіянаце свету, дзе выхадзіў на поле ў двух матчах.
Мілюцін
Мілюцін — прозвішча.
МАЗ-256
МАЗ-256 — аўтобус сярэдняга класа Мінскага аўтамабільнага завода.
Характарыстыка
Аўтобус МАЗ-256 можа выпускацца ў некалькіх варыянтах:
Кузаў аўтобуса выраблен з пластыка, афарбованага ў "масе", пры такой тэхналогіі драпіны і ўмяціны не патрабуюць афарбоўкі. Панелі кузава і шклення ўклеяны ў каркас.
Віктар Ільіч Лівенцаў
Ві́ктар Ільі́ч Лі́венцаў ( — ) — беларускі дзяржаўны дзеяч, савецкі партызан, Герой Савецкага Саюза (1944).
Спіс аб’ектаў PGC (1601001—1602000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1601001—1602000)
МАЗ-256
Характарыстыка
Скрынка перадач механічная с шасцю перадачамі
Спіс аб’ектаў PGC (1600001—1601000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1600001—1601000)
Бервяно
Бервяно — круглы сартымент лесаматэрыялу для выкарыстоўвання ў круглым выглядзе, за выключэннем танкамернай руднай стойкі, жэрдак і колля, або ў якасці сыравіна для атрымання піламатэрыялаў агульнага прызначэння і адмысловых відаў лесапрадукцыі.
Пры разлічэнні бервяна і кража пад бервяном разумеюць адрэзак з верхняй і сярэдняй частак хлыста, у той час як краж бярэцца з ніжняй частцы ствала і служыць для выпрацоўкі адмысловых відаў лесапрадукцыі.
МАЗ-256
Гісторыя
Упершыню прадстаўлены ў 2004 годзе. Масава выпускаўся з 2005 па 2014 год.
У першы год выпушчана 230 машын
Спасылкі
Апісанне на сайце МАЗа
Віктар Ільіч Лівенцаў
Удзельнік абарончых баёў у Беларусі ў 1941 годзе і партызанскага руху ў Беларусі ў 1941—1943 гадах. Старшыня Камітэта па фізічнай культуры і спорце пры Савеце міністраў БССР (1958—1978), дэпутат Вярхоўнага Савета БССР 5 — 10 скліканняў.
Біяграфія
Нарадзіўся 21 красавіка 1918 года ў вёсцы Давыдаўка (цяпер — пасёлак гарадскога тыпу ў Ліскінскім раёне Варонежскай вобласці).
Абіраўся кандыдатам у члены ЦК КПБ, на XXIV з’ездзе — членам ЦК КПБ. Заслужаны дзеяч фізічнай культуры Беларускай ССР, ганаровы грамадзянін г. Бабруйска Магілёўскай вобласці Беларусі (1984).
Памёр 28 верасня 2009 года. Пахаваны ў Мінску на Усходніх могілках.
Пражэктар
Пражэктар (projecteur ад лацінскага projector) — асвятляльная прылада, якая пераразмяркоўвае святло лямпы (лямп) унутры малых цялесных вуглоў і забяспечвае вуглавую канцэнтрацыю патоку. У пражэктары светлавы паток лямпы канцэнтруецца ў абмежаваным прасторавым вугле з дапамогай люстэркавай ці люстэркава-лінзавай аптычнай сістэмы. Чарцёж першага пражэктара быў складзены Леанарда да Вінчы ў Атлантычным кодэксе. Адзін з першых пражэктараў зроблены Іванам Пятровічам Кулібіным.
Апісанне
Пражэктар складаецца з крыніцы святла (лямпы, якая дае ненакіраванае, або накіраванае пад шырокім вуглом святло) і рэфлектара і/ці лінзы, якія канцэнтруюць святло ў патрэбным кірунку. Як рэфлектар звычайна выкарыстоўваюць парабалічнае, або гіпербалічнае (у выпадку выкарыстання разам з лінзай) люстэрка. Як лінзу звычайна выкарыстоўваюць лінзу Фрэнеля, што дазваляе дасягнуць меншых габарытаў і масы ў параўнанні з выкарыстоўваннем звычайных лінз. Пражэктары, прызначаны для адкрытых прастор.
Універсітэт імя Ёсіпа Юрая Штросмаера
Універсітэт імя Ёсіпа Юрая Штросмаера ў Осіеке (Sveučilište J. J. Strossmayera u Osijeku) — універсітэт у харвацкім горадзе Осіек. Заснаваны ў 1975 годзе. Ва ўніверсітэце навучаецца 20 000 студэнтаў (2008 год), працуе 1150 навукоўцаў. Рэктар універсітэта — Гордана Кралік. Універсітэцкая бібліятэка налічвае больш за 550 000 тамоў.
Гісторыя
Навучанне ў вышэйшых школах мае ў Осіеке доўгую традыцыю. Яшчэ ў 1707 і 1724 гадах тут былі заснаваныя школа філасофіі і школа багаслоўя. У 1959 годзе ў Осіеке адкрыўся філіял эканамічнага факультэта Заграбскага ўніверсітэта. 26 сакавіка 1975 харвацкі парламент прыняў рашэнне аб заснаванні ў горадзе Осіек паўнавартаснага ўніверсітэта. Установа вядома перш за ўсё як педагагічны ўніверсітэт, паколькі ён працягваў традыцыю мясцовай педагагічнай акадэміі.
Галоўны корпус універсітэта быў пабудаваны ў 1895 годзе.
Спіс аб’ектаў PGC (1603001—1604000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1603001—1604000)
Спіс аб’ектаў PGC (1602001—1603000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1602001—1603000)
Універсітэт імя Ёсіпа Юрая Штросмаера
Гісторыя
Універсітэт названы ў гонар каталіцкага тэолага і палітыка (1815-1905).
Ідрыса Куятэ
Ідрыса Куятэ (Idrissa Kouyaté; нар., Бінжэрвіль, Кот-д’Івуар) — івуарыйскі футбаліст, нападнік.
Спіс аб’ектаў PGC (1607001—1608000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1607001—1608000)
Ідрыса Куятэ
Клубная кар’ера
Пачынаў кар’еру на радзіме ў клубе «Афрыка Спортс». У 2010 годзе перабраўся ў туніскі клуб «Сфаксьен», у складзе якога стаў чэмпіёнам краіны, а таксама пераможцам Кубка канфедэрацый КАФ — другога па значнасці клубнага афрыканскага турніра.
У жніўні 2016 года падпісаў кантракт з беларускім клубам «Дынама» з Брэста, дзе стаў адным з асноўных нападнікаў. За паўгады забіў 5 галоў у 13 матчах за «Дынама».
У пачатку 2017 года знаходзіўся на праглядзе ў казахстанскіх клубах, але ў выніку вярнуўся ў Брэст. У першай палове 2017 года згуляў за «Дынама-Брэст» толькі ў трох матчах, і ў чэрвені па заканчэнні кантракта пакінуў каманду.
У жніўні 2017 года стаў іграком ліванскага клуба «Аль-Ахед». У чэрвені 2018 года перайшоў у казахстанскі «Акжайык», аднак ужо праз два месяцы пакінуў каманду і далучыўся да туніскага «Манасціра», за які гуляў да канца 2018 года.
У першай палове 2019 года выступаў за аманскі клуб «Аль-Нахда», у сезоне 2019/20 гуляў за клуб «Фарка» ў другім дывізіёне Егіпта.
Міжнародная кар’ера
У 2010 годзе правёў адзін матч за моладзевую зборную Кот-д’Івуара.
Спіс аб’ектаў PGC (1604001—1605000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1604001—1605000)
Спіс аб’ектаў PGC (1608001—1609000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1608001—1609000)
Філатэліст
Філатэлі́ст — чалавек, які займаецца філатэліяй. Акрамя калекцыяніравання, філатэлісты даследуюць у межах абранага філатэлістычнага кірунку сукупнасць знакаў паштовай аплаты і іншых філатэлістычных матэрыялаў, вывучаюць гісторыю і развіццё пошты, афармляюць і кампануюць калекцыі для ўдзелу ў філатэлістычных выстаўках.
Дыксан Афааква
Дыксан Афааква (Dickson Afoakwa; нар., , Гана) — ганскі футбаліст, нападнік клуба «Асантэ Катока».
Спіс аб’ектаў PGC (1614001—1615000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1614001—1615000)
Дыксан Афааква
Клубная кар’ера
Да 2016 года выступаў у другім дывізіёне Ганы за клуб «Кумасі Карнерстон» з роднага горада Кумасі. У ліпені 2016 года стаў іграком беларускага клуба «Дынама-Брэст». Спачатку гуляў за дубль, але неўзабаве замацаваўся ў асноўнай камандзе, дзе стаў звычайна выхадзіць на замену. 10 верасня 2016 года забіў свой першы гол у Вышэйшай лізе, якім завяршыў разгром «Славіі» (4:1), а 21 верасня забіў пераможны гол у матчы Кубка Беларусі супраць «Нафтана» (2:1). У лістападзе 2016 года праходзіў прагляд у моладзевай камандзе маскоўскага «Спартака», аднак у выніку вярнуўся ў Брэст. У ліпені 2017 года на правах арэнды перайшоў у «Гомель». Спачатку выступаў у стартавым складзе гомельскай каманды, пазней стаў часцей выхадзіць на замену. У снежні 2017 года па заканчэнні тэрміну арэнды вярнуўся ў «Дынама».
Спіс аб’ектаў PGC (1612001—1613000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1612001—1613000)
Дыксан Афааква
Клубная кар’ера
У ліпені 2019 года далучыўся да паўднёваафрыканскага клуба «Стэленбос», гуляў там да канца года. У кастрычніку 2021 года ўладкаваўся ў ганскім клубе «Асантэ Катока».
Спіс аб’ектаў PGC (3078001—3079000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (3078001—3079000)
Спіс аб’ектаў PGC (1617001—1618000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1617001—1618000)
Спіс аб’ектаў PGC (1616001—1617000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1616001—1617000)
Спіс аб’ектаў PGC (1615001—1616000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1615001—1616000)
Спіс аб’ектаў PGC (1619001—1620000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1619001—1620000)
Спіс аб’ектаў PGC (1618001—1619000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1618001—1619000)
Спіс аб’ектаў PGC (1610001—1611000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1610001—1611000)
Спіс аб’ектаў PGC (1606001—1607000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1606001—1607000)
Ральф Нейдэр
У 1955 годзе ён скончыў Прынстанскі ўніверсітэт, у 1958 годзе — юрыдычны факультэт Гарвардскага ўніверсітэта. У 1959 годзе ён на працягу шасці месяцаў служыў у войску, пасля чаго пачаў працаваць юрыстам у Хартфардзе.
Спіс аб’ектаў PGC (1621001—1622000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1621001—1622000)
Ральф Нейдэр
Быў кандыдатам на прэзідэнцкіх выбарах ў 1996 і 2000 як кандыдат ад Партыі зялёных. Нейдэр таксама прымаў удзел у выбарах 2004 і 2008, на гэты раз як незалежны кандыдат.
Спіс аб’ектаў PGC (1623001—1624000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1623001—1624000)
Філатэлістычная геаграфія
Філатэлісты́чная геагра́фія (вытворныя скарочаныя назвы — «філгеагра́фія») — кірунак калекцыяніравання паштовых марак, калі філатэлісты ставяць сваёй мэтай сабраць па адной або па некалькі марак кожнай краіны, тэрыторыі, мясцовай паштовай службы, усіх перыядаў палітычнага кіравання кожнай асобнай дзяржавы.
Спіс аб’ектаў PGC (1627001—1628000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1627001—1628000)
Спіс аб’ектаў PGC (1605001—1606000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1605001—1606000)
Спіс аб’ектаў PGC (1624001—1625000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1624001—1625000)
Спіс аб’ектаў PGC (1611001—1612000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1611001—1612000)
Спіс аб’ектаў PGC (1629001—1630000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1629001—1630000)
Спіс аб’ектаў PGC (1630001—1631000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1630001—1631000)
Спіс аб’ектаў PGC (1613001—1614000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1613001—1614000)
Спіс аб’ектаў PGC (1626001—1627000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1626001—1627000)
Спіс аб’ектаў PGC (1609001—1610000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1609001—1610000)
Спіс аб’ектаў PGC (1628001—1629000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1628001—1629000)
Спіс аб’ектаў PGC (1632001—1633000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1632001—1633000)
Спіс аб’ектаў PGC (1634001—1635000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1634001—1635000)
Спіс аб’ектаў PGC (1622001—1623000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1622001—1623000)
Спіс аб’ектаў PGC (1633001—1634000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1633001—1634000)
Спіс аб’ектаў PGC (1635001—1636000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1635001—1636000)