cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Макалей Калкін
Макалей Калкін (Macaulay Culkin; ) — амерыканскі акцёр кіно, тэлебачання і агучвання, музыкант. Адзін з самых паспяховых дзяцей-акцёраў у гісторыі Галівуда, які праславіўся галоўнымі ролямі ў фільмах «Дзядзька Бак» (1989), «Адзін дома» (1990), «Мая дачка» (1991), «Адзін дома 2: Згублены ў Нью-Ёрку» (1992),«Добры сынок» (1993), «Нароўні з бацькам» (1994), «Багаценькі Рычы» (1994) і «Уладар старонак» (1994). На піку папулярнасці лічыўся за найлепшага акцёра сярод дзяцей пасля Шырлі Тэмпл.
Адзін дома
«Адзін дома» (Home Alone) — амерыканская калядная кінакамедыя 1990 года рэжысёра Крыса Каламбуса. Макалей Калкін — выканаўца галоўнай ролі 8-гадовага хлопчыка Кевіна Маккалістэра, забытага дома роднымі, якія зляцелі на Каляды ў Парыж. Яму даводзіцца супрацьстаяць двум злодзеям (Джо Пешы і Дэніел Стэрн).
«Адзін дома» да 2011 года трымаў першае месца сярод самых прыбытковых камедыйных фільмаў ЗША і да 2018 — першае месца сярод самых прыбытковых калядных фільмаў.
За 1-й часткай выйшлі чатыры працягі.
Сюжэт
Сям’я Маккалістэраў збіраецца на Каляды ў Парыж, збіраючы рэчы ў хаце Пітэра і Кейт у прадмесці Чыкага напярэдадні вылету. Іхні малодшы сын Кевін — аб’ект насмешак старэйшых дзяцей. За правіну яго выганяюць на гарышча, дзе ён ад крыўды жадае, каб ягоная сям’я знікла. Ноччу з-за буры адключаецца электрычнасць, будзільнік Маккалістэраў своечасова не спрацоўвае, яны спазняюцца і ў ліхаманкавых зборах забываюць Кевіна.
Гладзорскі ўніверсітэт
Ад збудаванняў універсітэта сёння да нашых дзён дайшлі толькі сляды яго падмуркаў. Сёння ў цэрквы Сурб Акоп сяла Вернашэн знаходзіцца музей, прысвечаны Гладзорскаму ўніверсітэту.
Адзін дома
Сюжэт
Кевін прачынаецца і, не знайшоўшы ніводнага чалавека, уяўляе, што ягонае жаданне спраўдзілася. Аднак неўзабаве яго настрашвае сусед, Стары Марлі, які па чутках — серыйны забойца, што забіў уласную сям’ю; пазней зяўляюцца два злодзея, Гэры і Марв, якія рабуюць суседскія хаты ды пакрысе набліжаюцца да Маккалістэравага дому. Кевін уводзіць іх у зман, каб яны падумалі, што сям’я засталася дома, аднак гэта толькі дае адтэрміноўку.
NGC 1134
NGC 1134 (іншыя абазначэнні — UGC 2365, MCG 2-8-27, ZWG 440.27, ARP 200, IRAS02509+1248, PGC 10928) — спіральная галактыка (Sb) у сузор’і Авен.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Сыраваткінскі сельсавет
Сырава́ткінскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Смаргонскага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — вёска Сыраваткі.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года як Выгаляненцкі сельсавет у складзе Смаргонскага раёна Вілейскай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Выгаляненты. З 20 верасня 1944 года ў складзе Маладзечанскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Сыраваткі, сельсавет перайменаваны ў Сыраваткінскі. 15 лістапада 1957 года ў склад Вішнеўскага сельсавета перададзены 10 населеных пунктаў (Выгаляненты, Волькаўшчына, Замэчак, Касцюкі, Копаніха, Купля, Людымы, Мізулічы, Нараты, Свайгіні). З 31 жніўня 1959 года ў складзе Смаргонскага раёна. З 20 студзеня 1960 года ў Гродзенскай вобласці. 16 ліпеня 1960 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Лылойцінскага сельсавета. 17 лістапада 1986 года скасаваны, 19 населеных пунктаў (вёскі Андрэеўцы, Ашмянец, Будзілкі, Дубкі, Капачы, Паляны, Пастарыні III, Працуты, Селішча, Сенцяняты, Стаўбуцева, Сыраваткі, Хацілавічы, хутары Баравыя, Гародзькава, Дзексна, Сяляцічы, Хваецкаўшчына і Чорная Лужа) перададзены ў склад Жодзішкаўскага сельсавета, з астатніх населеных пунктаў зноў утвораны Лылойцінскі сельсавет.
Шырокаўскі раён
Шырокаўскі раён (Широківський район) — адміністрацыйная адзінка ў складзе Днепрапятроўскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр — Шырокэ (Широке).
Утвораны ў 1923 годзе. Насельніцтва раёна на года складае 27459 чалавек, плошча — 1214 км².
Адміністрацыйны падзел
Тэрыторыя раёна адміністрацыйна складаецца з 2 пасялковых і 9 сельскіх саветаў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі раёна размешчаны 2 пасёлкі гарадскога тыпу і 66 сёлаў.
Генрых Шуц
Генрых Шуц (Heinrich Schütz;, Кёстрыц, Германія — ) — нямецкі кампазітар эпохі барока, капельмайстар, арганіст, педагог; заснавальнік нямецкай нацыянальнай кампазітарскай школы.
Біяграфічныя звесткі
Вучыўся ў Дж. Габрыэлі (1609—13; Венецыя). Быў прыдворным капельмайстрам у Каселі, Дрэздэне, Капенгагене і інш. У 1657 атрымаў ганаровае званне прыдворнага капельмайстра.
Творчасць
У сваёй творчасці выкарыстаў дасягненні італьянскай харавой (шматхорнага канцэртавання «венецыянскіх» майстроў), інструментальнай і сцэнічнай музыкі, абапіраўся на традыцыі нямецкай духоўнай і народнай музыкі. Аўтар першых нямецкай оперы «Дафна» (паст. 1627) і балета «Арфей і Эўрыдыка» (паст. 1638, не захаваліся). Пісаў мадрыгалы, духоўную музыку, у т.л. «страсці», псалмы, матэты. Стваральнік кантатна-аратарыяльнага жанру ў Германіі, які паўплываў на І. С. Баха і Г. Ф. Гендэля. Сярод яго вучняў аўтар трактата па кампазіцыі К. Бернгарт.
Найбольш вядомыя творы
Ніжэй апублікаваны яго кнігі. Большасць з іх утрымлівае некалькі музычных опусаў; усяго існуе больш 500 асобных твораў Шуца.
Сухапутныя войскі Расіі
Сухапутныя войскі Расійскай Федэрацыі — адзін з трох відаў войскаў Узброеных сіл Расіі, прызначаны для вядзення ваенных (баявых) дзеянняў пераважна на сушы.
Агульные звесткі
СВ УС Расіі складаюцца з органаў кіравання, арганізацый, устаноў, прадпрыемстваў і фарміраванняў родаў войскаў (мотастралковых і танкавых войскаў, ракетных войскаў і артылерыі, войскаў СПА) і спецыяльных войскаў (разведвальных, сувязі, РЭБ, інжынерных, РХБ абароны, тэхнічнага забеспячэння, аховы тылу, часцей і арганізацый тылу) і службаў УС. З’яўляюцца найбольш шматлікім і разнастайным па ўзбраенні і спосабам баявых дзеянняў відам Узброеных сіл Расійскай Федэрацыі. Прызначаныя для адлюстравання агрэсіі праціўніка на кантынентальных тэрыторыях ваенных дзеянняў, абароны тэрытарыяльнай цэласнасці і нацыянальных інтарэсаў Расіі.
Гісторыя
Сухапутныя войскі былі створаны ў маі 1992 года ў якасці пераемніка Сухапутных войскаў УС СССР. На першапачатковым этапе стварэння ў РФ уласных узброеных сіл, Сухапутныя войскі, у тым ліку, сутыкнуліся з шэрагам праблем аб’ектыўнага характару. Па-першае, Сухапутныя войскі як і ў цэлым Узброеныя сілы ва ўмовах распаду СССР сутыкнуліся з агульным крызісам недафінансавання. Па-другое, у кіраўніцтве краіны ў той час не мелася адзінага дакладнага ўяўлення пра тое, якімі павінны быць Узброеныя сілы РФ у цэлым, і Сухапутныя войскі як іх састаўная частка.
Сухапутныя войскі Расіі ў 90-я ўдзельнічалі ў аднаўленні канстытуцыйнага парадку ў Чачэнскай Рэспубліцы, што выявіла шматлікія недахопы першых ваенных рэформ у РФ. Так, ва ўмовах адсутнасці ў Сухапутных войсках укамплектаваных па поўным складзе часцей, камандаванне вымушана было фармаваць зводныя часці, камплектуючы іх злучэннямі з розных часцей з усёй краіны.
Ва ўмовах нарастаючага крызісу даверу да войска 16 мая 1996 года Прэзідэнт РФ падпісаў указ № 722 «Аб пераходзе да камплектаванню пасадаў радавога і сяржанцкага складу УС і іншых войскаў РФ на прафесійнай аснове», якія планавалі пераход арміі на прафесійную аснову да 2000 году.
Да 1998 года ў Сухапутных войсках сфарміраваны 3 новыя паўнавартасныя дывізіі і 4 брыгады, якія цалкам былі ўкамплектаваны асабістым складам.
Такім чынам, да 2008 года хоць і былі дасягнуты пэўныя станоўчыя зрухі ў рэфармаванні арміі, аднак ні адна рэформа так і не была даведзена да канца.
Узброены канфлікт у Паўднёвай Асеціі 2008 г. паскорыў прыняцце кіраўніцтвам краіны і ваенным ведамствам канчатковага рашэння аб адмове ад мабілізацыйнай сістэмы, якая існавала яшчэ з савецкіх часоў, і неабходнасці стварэння ў Сухапутных войсках часцей і злучэнняў, здольных у максімальна кароткія тэрміны вырабіць разгортванне і баявое вылучэнне да месца выканання задачы.
У 2010 годзе быў зменены ваенна-адміністрацыйны падзел РФ шляхам скасавання ўсіх шасці ваенных акругаў са стварэннем чатырох узбуйненых ваенных акругаў (Аб’яднаных стратэгічных камандаванняў): Заходняй, Паўднёвай, Цэнтральнай і Усходняй, прычым пад кіраванне новых акругаў таксама былі перададзеныя сілы ВПС і СПА, і флаты. Колькасць упраўленняў армій пры гэтым была даведзена да 10.
Узбраенне
Сухапутныя войскі Расійскай Федэрацыі абсталёўваюцца пераважна тэхнікай расійскай і савецкай вытворчасці. У іх склад уваходзіць буксіруемая і самаходная артылерыя (гарматы, гаўбіцы, мінамёты, рэактыўныя сістэмы залпавага агню ад 122 да 300 мм), танкі, бронетранспарцёры, браняваныя разведвальныя машыны, баявыя машыны пяхоты, самаходныя СТРК, сродкі СПА (складаюцца з гарматных, зенітных, ракетных і ракетна-гарматных комплексаў блізкага, малога, сярэдняга і далёкага радыуса дзеяння). Транспартныя патрэбы задавальняюцца грузавікамі і лёгкімі ўтылітарнымі ўседарожнікамі. На ўзбраенні маюцца таксама разведвальныя беспілотнікі.
Стралковая ўзбраенне складаецца з аўтаматычных і ручных гранатамётаў; рэактыўных гранат і агнямётаў; пераносных супрацьтанкавых і зенітных ракет; пісталетаў; штурмавых, снайперскіх і буйнакаліберных вінтовак; ручных, адзіных і буйнакаліберных кулямётаў.
Стрыпунскі сельсавет
Стрыпу́нскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Смаргонскага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — вёска Стрыпуны.
IC 3008
IC 3008 — галактыка тыпу Sb (кампактная выцягнутая галактыка) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Стрыпунскі сельсавет
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Смаргонскага раёна Вілейскай вобласці БССР. З 20 верасня 1944 года ў складзе Маладзечанскай вобласці, з 20 студзеня 1960 года ў складзе Гродзенскай вобласці. 11 лютага 1972 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Бялкоўшчынскага (8 населеных пунктаў: Гінкаўшчына, Забалоцце, Мелеўшчына, Наздрачуны, Слабада, Стрыпуны, Ціжышкі і Ябравічы) і Крэўскага (10 населеных пунктаў: Вайташы, Гамзічы, Гаравыя, Мірклішкі, Монтацішкі, Панарка, Полтараўшчына, Скірдзімы, Франаполь і Яніна) сельсаветаў.
IC 3008
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Стрыпунскі сельсавет
На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 18 населеных пунктаў.
Вірусныя захворванні
Вірусныя захворванні — інфекцыйныя хваробы і пухліны, якія выклікаюць значная частка вірусаў.
Агульныя заканамернасці вірусных інфекцый адпавядаюць інфекцыйным працэсам. Галоўная асаблівасць — цытатрапізм і аблігатны ўнутрыклетачны паразітызм вірусаў, што робіць іх ва ўсіх адносінах (метабалічна, энергетычна і экалагічна) залежнымі ад клеткі-гаспадара. Як правіла, ДНК-вірусы чалавека реплікуюцца ў ядры клеткі, а РНК-вірусы — у цытаплазме. Выключэнні складаюць поксвірусы, ДНК якіх реплікуецца ў цытаплазме, а таксама ортаміксавірусы і вірус гепатыту D, РНК якіх реплікуюцца ў ядры клеткі.
Б’ярні Бенедыктсан (1970)
Б’ярні Бенедыктсан (Bjarni Benediktsson, нар., , Ісландыя) — ісландскі палітычны дзеяч. Прэм’ер-міністр краіны ў студзені-лістападзе 2017 года.
Кар’ера
Атрымаў адукацыю на юрыдычным факультэце Ісландскага ўніверсітэта. Пазней стажыраваўся ў Германіі і ЗША. Да прыходу ў палітыку працаваў адвакатам. Дэпутат Альтынга з 2003 года. У сакавіку 2009 года ўзначаліў кансерватыўную Партыю незалежнасці. Пад яго кіраўніцтвам партыя выйграла выбары ў парламент, якія адбыліся 27 красавіка 2013 года. Пры фарміраванні новага кабінета атрымаў партфель міністра фінансаў і эканомікі.
Асабістае жыццё
Жанаты. Мае чатырох дзяцей. Хобі: футбол і рыбалка. Былы прэм’ер-міністрам Ісландыі Б’ярні Бенедыктсан даводзіцца яму стрыечным дзедам.
8-я армія (Францыя)
8-я а́рмія (8e armée) — палявая армія сухапутных войскаў Францыі ў часы Першай і Другой сусветных войнаў.
Першая сусветная вайна
У часы Першай сусветнай вайны існавала дзве 8-х французскіх арміі. Першая была сфарміравана 16 лістапада 1914 года на базе Бельгійскага Армейскага атрада (Détachement d'armée de Belgique) і праіснавала да 4 красавіка 1915 года. Другі раз 8-я армія была ўтворана 2 студзеня 1917 года на базе Латарынгскага Армейскага атрада (Détachement d'armée de Lorraine). 11 лістапада 1919 года пасля Перамір’я яна ўвайшла у склад акупацыйных войскаў у Рэйнскай вобласці. 21 кастрычніка 1919 года яе аб’ядналі з 10-й арміяй у Французскую Рэйнскую армію.
Другая сусветная вайна
Восьмая армія была сфармавана 2 верасня 1939 года, яна ўвайшла ў склад 3-й Групы армій на лініі Мажыно.
Тыверый III
Тыве́рый III (Τιβέριος Γ' ο Αψίμαρος; памёр у ) — візантыйскі імператар, які кіраваў у 698—705 гадах.
Сапраўднае імя Тыверыя — Апсімар. Ён быў архонтам Курыкіёцкай арміі, якая знаходзілася ў вобласці ківерыётаў. Разам з войскам патрыкія Іаана ён удзельнічаў у 698 годзе ў няўдалым для візантыйцаў паходзе на Карфаген. Калі візантыйскі флот пасля паражэння накіроўваўся назад, на востраве Крыт архонты разам з масай салдатаў паднялі паўстанне. Яны сталі ганьбаваць імператара Лявонція, адступіліся ад яго, і пад імем Тыверыя абвясцілі Апсімара новым імператарам.
У 705 годзе ўлада над імперыяй вярнуў сабе Юстыніян II. У дзень свайго трыумфу ён загадаў з ганьбай правесці Тыверыя і Лявонція па вуліцах Канстанцінопаля, а затым, у час конскіх рысталішчаў, седзячы, таптаў іх шыі нагамі. Нарэшце, удосталь паздзекаваўшыся, Юстыніян загадаў абодвух абезгаловіць на Сабачым рынку (Феафан: 698).
Крыс Каламбус
Крыс Каламбус (Christopher Joseph Columbus; ) — амерыканскі кінарэжысёр, сцэнарыст, прадзюсар і пісьменнік. Рэжысёр такіх фільмаў, як «Адзін дома» (1990), «Адзін дома 2: Страчаны ў Нью-Ёрку» (1992), «Місіс Даутфайр» (1993), «Дзевяць месяцаў» (1995), «Мачыха» (1998), «Двухсотгадовы чалавек» (1999), «Гары Потэр і філасофскі камень» (2001), «Гары Потэр і Таемная зала» (2002), «Персі Джэксан і Выкрадальнік маланак» (2010), і «Пікселі» (2015).
Віцебскі дзяржаўны тэхналагічны каледж
Віцебскi дзяржаўны тэхналагічны каледж — сярэдняя спецыяльная навучальная ўстанова ў Віцебску.
Гісторыя
11 лістапада 1983 года загадам Дзяржкамітэта БССР па прафесійна-тэхнічным адукацыі і Міністэрства прамбудматэрыялаў БССР № 129/117-К было створана «Віцебскае сярэдняе гарадское прафесійна-тэхнічнае вучылішча № 163».
Мікола Латушкін
Мікола Латушкін (сапр. Уладзімір Гарэлік;, Сіпайлы, цяпер Бялыніцкі раён, Магілёўская вобласць — ) — беларускі грамадскі і рэлігійны дзеяч, сакратар Беларуска-амерыканскай нацыянальнай рады ў Чыкага, дзе таксама прадстаўляў Беларускі кангрэсавы камітэт Амерыкі.
Віцебскі дзяржаўны тэхналагічны каледж
Гісторыя
23 лютага 1993 года загадам Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь № 63 «Віцебскае прафесійна-тэхнічнае вучылішча № 147 будаўнікоў» было перайменавана ў «Віцебскае прафесійна-тэхнічнае вучылішча № 147 народных мастацкіх рамёстваў».
12 ліпеня 1994 года рашэннем выканаўчага камітэта Віцебскага абласнога Савета народных дэпутатаў № 166 «Віцебскае прафесійна-тэхнічнае вучылішча № 147 народных мастацкіх рамёстваў» пераўтворана ў «Віцебскае вышэйшае прафесійнае вучылішча народных мастацкіх рамёстваў». Пачалася падрыхтоўка спецыялістаў з сярэдняй спецыяльнай адукацыяй на аснове прафесійна-тэхнічнай адукацыі.
Мікола Латушкін
Біяграфія
Мікола Латушкін нарадзіўся ў вёсцы Сіпайлы ў Бялыніцкім раёне. Меў трох братоў і сястру. Скончыў вясковую школу-сямігодку, а затым дзесяцігадовую — у Галоўчыне.
Віцебскі дзяржаўны тэхналагічны каледж
Гісторыя
У 1996 годзе пачаліся навучальныя заняткі ў новым чатырохпавярховым вучэбна-лабараторным корпусе.
У 1997 годзе ўведзена ў строй вучэбна-вытворчая майстэрня. У 1998 годзе пабудаваны будынак для навучальных майстэрняў дрэваапрацоўчай вытворчасці.
Мікола Латушкін
Біяграфія
У кастрычніку 1940 г. быў мабілізавалі ў Чырвоную Армію. Спачатку служыў ў Вэнтспілсе, дзе скончыў кавалерыйскую школу ў чыне лейтэнанта. У ліпені 1941 г., праз месяц пасля нападу Германіі на СССР, быў цяжка паранены і трапіў у палон, дзе прабыў роўна год. Быў вызвалены дзякуючы намаганням актывістаў Саюза беларускай моладзі. Стаў чальцом СБМ. Cкончыў курсы прапагандыстаў у Вустраве. Накіраваны ў Мінск, дзе скончыў курс вышэйшых кіраўнікоў Саюза беларускай моладзі. У чэрвені 1943 г. прызначаны ад’ютантам шэфа-правадніка СБМ Міхася Ганька, адначасова кіраваў службай унутранай бяспекі Кіраўнічага штаба СБМ, пісаў для часопіса «Жыве Беларусь!». Летам 1944 г. эвакуяваўся, быў у штабе СБМ у Тропаў. У студзені 1945 г. выехаў у Берлін, дзе быў прызначаны кіраўніком юнацкага лагера Арганізацыі Тодт Шварцзэе каля Фалькенбургу на Памор’і.
Віцебскі дзяржаўны тэхналагічны каледж
Гісторыя
22 жніўня 2000 года загадам Міністэрства адукацыі № 371 статус установы адукацыі «Віцебскае вышэйшае прафесійна-тэхнічнае вучылішча народных мастацкіх рамёстваў» быў зменены на «Віцебскі дзяржаўны прафесійна-тэхнічны каледж».
Мікола Латушкін
Біяграфія
У 1945—1949 гг. вучыўся ў ветэрынарнай школе ў Рэгенсбургу, дзе потым працаваў па спецыяльнасці. У гэтым жа горадзе стаў актыўным сябрам Беларускага камітэта.
Віцебскі дзяржаўны тэхналагічны каледж
Гісторыя
30 лістапада 2001 года адбылося адкрыццё басейна.
27 снежня 2005 года загадам Міністэрства адукацыі № 371 статус установы адукацыі «Віцебскі дзяржаўны прафесійна-тэхнічны каледж» быў зменены на «Віцебскі дзяржаўны тэхналагічны каледж».
Мікола Латушкін
Біяграфія
У маі 1957 г. пераехаў у Чыкага штат Ілінойс, дзе пачаў працаваць у будаўнічым бізнесе. Там ён сустрэў сваю будучую жонку Сафію Багдановіч. Яны ажаніліся 26 кастрычніка 1957 г. У верасні 1958 г. нарадзіўся сын Уолтэр. 24 лістапада 1964 г. нарадзілася дачка Ліза.
У лістападзе 1958 г. у Чыкага адкрылася Беларуская праваслаўная царква св. Георгія. Мікола Латушкін з жонкай Сафіяй і цесцем Янам Багдановічам былі яе фундатарамі-заснавальнікамі. Шмат гадоў ён быў сакратаром царкоўнай рады ды спеваком у царкоўным хоры, як спецыяліст-механік і будаўнік шмат рабіў у справе рамонту царквы, яе перабудовы і афармлення. Быў сакратаром Беларуска-амерыканскай нацыянальнай рады ў Чыкага, а таксама прадстаўляў Беларускі кангрэсавы камітэт Амерыкі.
13 чэрвеня 1998 г. трагічна загінула жонка — яе забіў п’яны афіцэр паліцыі.
Памёр 31 снежня 2005 г. пасля цяжкай хваробы. Пахаваны на могілках Элмвуд Парк.
Б’ярні Бенедыктсан (1908—1970)
Б’ярні Бенедыктсан, Bjarni Benediktsson ( — ) — прэм'ер-міністр Ісландыі з 14 лістапада 1963 да 10 ліпеня 1970.
Біяграфія
Стаў прафесарам юрыспрудэнцыі Універсітэта Ісландыі ў 24 гады.
У 1934 г. абраны ў гарадскі савет Рэйк’явіка, прадстаўляючы кансерватыўную Партыю незалежнасці, у 1940—1947 гг. — мэр Рэйк’явіка.
У 1947—1956 гг. — займаў розныя міністэрскія пасады, у тым ліку пасада міністра замежных спраў, стаў адным з ініцыятараў уступлення Ісландыі ў новаўтворанае НАТА ў 1949. У 1956 г. пасля фарміравання левага ўрада перайшоў у журналістыку.
У 1959 г. — міністр юстыцыі ў кааліцыйным урадзе Оўлавюра Торса, сфарміраваным Партыяй незалежнасці і сацыял-дэмакратамі, у 1961 г. абраны старшынёй Партыі незалежнасці, з 1963 г. — прэм’ер-міністр Ісландыі.
Трагічна загінуў пры пажары на ўрадавай дачы ў Тынгвеліры.
Марвары
Марвары (саманазва: मारवाड़ी) — індаарыйская мова, родная мова народа марвары. Распаўсюджана ў індыйскіх штатах Раджастхан, Гуджарат і Хар’яна, а таксама ў пакістанскай правінцыі Сінд. Колькасць носьбітаў — 22 млн. чал.
Паходжанне
Марвары часцяком разглядаюць як варыянт мовы раджастхані. Вылучылася ў перыяд сярэднявечча з літаратурнай старажытнай гуджарацкай мовы. Выкарыстоўвалася у раджастханскай вобласці Марвар прадстаўнікамі гарадскіх гандлёвых і рамесных колаў. У адрозненні ад класічнай мовы раджастхані запісы рабіліся на махаджані. У наш час запісы робяцца на дэванагары.
Марвары не мае афіцыйнага статуса, не выкладаецца ў вучэбных установах, аднак шырока ўжываецца ў вуснай форме. Маюцца літаратурныя творы і фальклорныя запісы на марвавры.
Дыялекты
Стандартным марвары лічыцца джадхпурскі дыялект. Акрамя таго, вылучаюць яшчэ 3 рэгіянальныя дыялекты.
Вязынь
Вя́зынь (, Вязынь) — аграгарадок у Вілейскім раёне Мінскай вобласці, на рацэ Іліі. Адміністрацыйны цэнтр Вязынскага сельсавета. Насельніцтва 604 чал. (2008). Знаходзіцца за 22 км на паўднёвы ўсход ад Вілейкі.
Гісторыя
Упершыню Вязынь згадваецца ў другой палове XV ст. як уладанне Саковічаў. Ад Ю. Саковіча мясцовасць перайшла да яго сына Войцеха (памёр у 1522), які па маёнтку Насілаў пісаўся панам Насілоўскім, потым — яго сыну, ваяводу віцебскаму Юрыю Насілоўскаму (памёр у 1544). Пры Юрыю Насілоўскім у Вязыні ў 1543 годзе заснавалі касцёл, у гэты ж час паселішча, імаверна, атрымала статус мястэчка. Тым часам першы ўспамін пра Вязынь як мястэчка датуецца 1552 года.
У 1721 годзе кляштарныя маёнтак Вязынь і фальварак Седзіца мелі спрэчныя землі з Маладзечнам і Селішчам пана Міхала Казіміра Коцела. У 1736 годзе згадваецца царква ў Вязыні, на якую кляштар бенедыкцінак вылучыў паўвалокі зямлі. У 1770 годзе адбылося яшчэ адно размежаванне з суседнімі маёнткамі Селішчам і Ляўковам. У 1791 годзе ў мястэчку збудавалі Успенскую царкву.
У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793) Вязынь апынулася ў складзе Расійскай імперыі, у Вілейскім павеце Мінскай, з 1843 — Віленскай губерні. У 1808 годзе мястэчка перайшло да Гяцэвічаў. Паводле перапісу 1897 года тут была царква, каталіцкая мураваная капліца, сінагога. У пачатку XX ст. — валасная ўправа, народнае вучылішча (91 вучань і 2 настаўнікі), аднакласная царкоўнапрыходская школа, 359 дзесяцін зямлі. Цягам 1810—1913 гадоў у маёнтку Гяцэвічаў працавалі бровар (10 работнікаў), цягам 1810—1913 гадоў — млын (18 работнікаў).
Паводле Рыжскага мірнага дагавора (1921) Вязынь апынулася ў складзе міжваеннай Польскай Рэспублікі, дзе была цэнтрам гміны Вілейскага павета Віленскага ваяводства.
У 1939 годзе Вязынь увайшла ў БССР, дзе з 12 кастрычніка 1940 года была цэнтрам сельсавета. Статус паселішча панізілі да вёскі. Станам на 1970 год — 272 двары, на 1993 год — 329 двароў. У 2000-я гады Вязынь атрымала статус аграгарадка.
Інфраструктура
Працуе сярэдняя школа, дашкольная ўстанова, паліклініка, дом культуры, бібліятэка, пошта.
Kotlin
Kotlin (котлін) — кросплатформавая мова праграмавання агульнага прызначэння са статычнай тыпізацыяй і вывадам тыпаў. Kotlin выкарыстоўвае JVM для кампіляцыі і з’яўляецца цалкам сумяшчальнай з кодам Java. Таксама Kotlin можна скампіляваць у JavaScript для фронтэнд праграм або ў машынны код іншых платформ з выкарыстаннем LLVM.
Назва мовы паходзіць ад вострава Котлін у Фінскім заліве. Каманда распрацоўшчыкаў вырашыла назваць яго ў гонар вострава, гэтак жа як Java была названа ў гонар інданезійскага вострава Ява (аднак Java была названа ў гонар кавы, а не ў гонар вострава).
Распрацоўка Kotlin пачалася ў 2010 годзе. Кампанія JetBrains прадставіла Kotlin у ліпені 2011 года. Аўтары мовы ставілі сваёй мэтай стварыць мову, якая была б больш лаканічнай і тыпабяспечнай, чым Java, і прасцейшай, чым Scala. Кіраўнік JetBrains Дзмітрый Жэмераў паведамляў, што большасць моў не мела тых функцый, якія яны шукалі, за выключэннем Scala, аднак павольны час кампіляцыі Scala таксама быў недахопам.
У лютым 2012 года JetBrains зрабіла Kotlin свабоднай пад ліцэнзіяй Apache 2.0.
Версія Kotlin 1.0 была выпушчана 15 лютага 2016 года. Яна лічыцца першым афіцыйна стабільным выпускам, і JetBrains абавязаўся забяспечыць доўгатэрміновую зваротную сумяшчальнасць, пачынаючы з гэтай версіі.
На канферэнцыі Google I/O 2017 Google анансавала падтрымку Kotlin на Android. 7 мая 2019 года Google абвясціў, што мова праграмавання Kotlin цяпер з’яўляецца пажаданай мовай для распрацоўкі дадаткаў для Android.
Прыклад
Прыклад напісання праграмы Hello world:
Троцкі павет (Расійская імперыя)
Троцкі павет (Трокский уезд, Trakų apskritis) — адміністрацыйная адзінка ў складзе Віленскай, Літоўскай і Літоўска-Віленскай губерняў, якая існавала ў 1795—1920 гадах. Цэнтр — горад Трокі.
Гісторыя
Троцкі павет у складзе Віленскай губерні Расійскай імперыі быў утвораны ў 1795 годзе на тэрыторыі, якая адышла да Расіі ў выніку 3-га падзелу Рэчы Паспалітай. У 1797 годзе павет увайшоў у склад Літоўскай губерні, у 1801 — у склад Літоўска-Віленскай (з 1840 — Віленскай). У 1920 годзе павет адышоў да Польшчы.
Насельніцтва
Паводле дадзеных перапісу 1897 года ў павеце пражывала 203,4 тыс. чал. У тым ліку літоўцы — 58,1 %; беларусы — 15,7 %; палякі — 11,3 %; яўрэі — 9,5 %; рускія — 4,6 %. У павятовым горадзе Трокі пражывала 3240 чал.
Адміністрацыйны падзел
У 1913 годзе ў павеце было 16 валасцей :
Мезан’е
Мезан'е (Mesagne) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Апулія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Брындзізі.
Насельніцтва складае 27902 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 229 чал./км². Займае плошчу 122 км². Паштовы індэкс — 72023. Тэлефонны код — 0831.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Madonna del Carmine.
Врындаван
Врындаван (वृन्दावन, ) — горад у акрузе Матхура штата Утар-Прадэш, Індыя. З’яўляецца святым месцам паломніцтва для паслядоўнікаў вайшнавізму. На месцы сучаснага Врындавана ў старажытнасці знаходзіўся лес, у якім паводле вераванняў індуістаў Крышна падчас свайго зямнога ўвасаблення 5000 гадоў таму праводзіў свае боскія гульні. Врындаван знаходзіцца за 15 км ад горада Матхуры, які прынята лічыць месцам нараджэння Крышны. Каля горада пралягае аўтастрада Агра — Дэлі.
Врындаван таксама называюць «горадам 5000 храмаў» — па некаторых падліках, гэта колькасць храмаў, якія існуюць у горадзе, большасць з якіх прысвечаны пакланенню Радха-Крышне.
NGC 1166
NGC 1166 (іншыя абазначэнні — UGC 2471, MCG 2-8-46, ZWG 440.41, KCPG 85A, IRAS02579+1138, PGC 11372) — галактыка ў сузор’і Авен.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Велікамыскі сельсавет
Велікамы́скі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Смаргонскага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — вёска Вялікая Мыса.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года як Базарскі сельсавет у складзе Смаргонскага раёна Вілейскай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Базары. З 20 верасня 1944 года ў складзе Маладзечанскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Вялікая Мыса, сельсавет перайменаваны ў Вялікамыскі. З 20 студзеня 1960 года ў складзе Гродзенскай вобласці. 2 снежня 1961 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Бялкоўшчынскага сельсавета.
Бад-Кёстрыц
Бад-Кёстрыц (Bad Köstritz) — горад у Германіі, у зямлі Цюрынгія.
Уваходзіць у склад раёна Грайц. Насельніцтва складае 3743 чалавека (на 31 снежня 2010 года). Займае плошчу 16,85 км². Афіцыйны код — 16 0 76 003.
Дары
Дары:
Віктар Гаральд Крулак
Віктар Гаральд Крулак (Victor Harold Krulak; 7 студзеня 1913 — 29 снежня 2008) — генерал-лейтэнант корпуса марской пяхоты ЗША, удзельнік Другой сусветнай, Карэйскай і В’етнамскай войнаў, кавалер мноства ўзнагарод, бацька 31-га каменданта корпуса марской пяхоты Чарлза Крулака. Аўтар працы «First to Fight: An Inside View of the U. S. Marine Corps», за якую таварышы па корпусе лічылі яго празорцам. Пазней працаваў у СМІ.
Біяграфія
Нарадзіўся ў г. Дэнвер (штат Каларада). Паходзіў з яўрэйскай сям’і Морыса і Бэс (Заль) Крулак. Пазней ён адмаўляў сваё яўрэйскае паходжанне і заяўляў, што быў выхаваны ў традыцыі Епіскапальнай царквы.
Па заканчэнні ваенна-марской акадэміі ЗША 31 мая 1934 года Крулак атрымаў прызначэнне ў корпус марской пяхоты ў званні другога лейтэнанта. Службу пачаў на борце лінкора «Арызона», затым у складзе шостага палка марской пяхоты ў Сан-Дыега і чацвёртага палка ў Кітаі (1937—39). У 1940 годзе Крулак скончыў школу для малодшага каманднага складу ў Куантыка (штат Віргінія) і атрымаў прызначэнне ў 1-ю брыгаду марской пяхоты ў складзе сіл марской пяхоты флоту, пазней ператвораную ў 1-ю дывізію марской пяхоты.
Будучы назіральнікам у Шанхаі падчас Другой япона-кітайскай вайны ў 1937-м Крулак засняў на фотастужку высадку японскага дэсанта з дэсантнага судна з нахільнай рампай. Усвядоміўшы патэнцыял такога віду суднаў для УС ЗША Крулак адправіў дэталёвае апісанне і фатаграфіі ў Вашынгтон. Праз гады ён знайшоў, што яго матэрыялы былі пахаваны ў архіве з паметкай «пустыя выдумкі з Кітая». Крулак распрацаваў мадэль японскага судна і абмеркаваў прыладу рампы з суднабудаўніком Эндру Хігінсам, які выкарыстаў яго ідэі пры праектаванні дэсантнага катара тыпу LCVP або т. зв. «лодкі Хігінса», якая адыграла важную ролю падчас высадкі ў Нармандыі і механізаваных высадак на Ціхім акіяне.
У пачатку Другой сусветнай вайны капітан Крулак служыў ад’ютантам у генерала Холанда М. Сміта, камандуючага механізаваным дэсантным корпусам Атлантычнага флоту. Крулак добраахвотна паступіў на парашутную падрыхтоўку і па яе заканчэнні атрымаў прызначэнне на Ціхі акіян камандзірам 2-га парашутнага батальёна 1-га механізаванага корпуса марской пяхоты. Баявое хрышчэнне ён атрымаў на востраве Велья-Лавелья ў складзе 2-й новазеландскай брыгады.
У 1943-м падпалкоўнік Крулак узнагароджаны Ваенна-марскім Крыжом і Пурпурным сэрцам за дыверсійны рэйд на востраў Шуазэль, дзе яго батальён на працягу тыдня выконваў рэйд, прыкрываючы тым самым ўварванне на востраў Бугенвіль. Пазней ён далучыўся да новастворанай 6-й дывізіі марской пяхоты і прыняў удзел у Акінаўскай кампаніі, стаў сведкам капітуляцыі японскіх войскаў на тэрыторыі Кітая. За службу ён атрымаў ордэн «Легіён пашаны» з літарай «V» за доблесць і Бронзавую зорку.
Па заканчэнні аперацыі прымаў удзел у эвакуацыі на катэры PT-59 ВМС ЗША, капітанам якога быў Джон Ф. Кенэдзі. У знак падзякі Крулак паабяцаў Кенэдзі бутэльку віскі, але выканаў сваё абяцанне толькі праз дваццаць гадоў, калі Кенэдзі ўжо быў прэзідэнтам ЗША.
Пасля вайны Крулак вярнуўся ў ЗША і служыў на пасадзе намесніка дырэктара старэйшай школы на базе марской пяхоты Куантыка, пазней камандзірам 5-га палка марской пяхоты на базе Кэмп-Пендлтан.
Падчас пачатку Карэйскай вайна Крулак займаў пасаду намесніка начальніка штаба (G-3) сіл марской пяхоты флоту на Ціхім акіяне. Пасля ён служыў у Карэі кіраўніком штаба 1-й дывізіі марской пяхоты, за што ўзнагароджаны другім ордэнам «Легіёна пашаны» з баявой літарай «V» і Паветраным медалем.
З 1951 па 1955 Крулак служыў у галоўным штабе марской пяхоты ваенным сакратаром (па сутнасці, старшы саветнік каменданта корпуса), затым заняў пасаду кіраўніка штаба сіл марской пяхоты флоту на Ціхім акіяне.
З 1962 па 1964 ён служыў на пасадзе спецыяльнага памочніка па антыпартызанскіх дзеяннях у Аб’днаным камітэце начальнікаў штабоў, за гэтую службу ён атрымаў трэці ордэн «Легіён пашаны» ад старшыні камітэта генерала Максвела Тэйлара. У гэты перыяд амерыканскія ваенныя саветнікі дапамагалі рэжыму Паўднёвага В’етнама весці ваенныя дзеянні супраць НФВПВ. У верасні 1963 генерал-маёр Крулак і дыпламат Джозеф Мендэнхал распачалі паездку, каб ацаніць ваенныя перспектывы. Крулак заявіў, што сітуацыя выдатная, але Мендэнхал выказаў супрацьлеглае меркаванне, што заахвоціла Кенэдзі задаць сваё знакамітае пытанне: ці ездзілі яны абодва ў адну і тую ж краіну? У канцы снежня 1963 года новаабраны прэзідэнт Ліндан Джонсан загадаў зборнай групе (з розных дэпартаментаў) пад кіраўніцтвам Крулака вывучыць аперацыю OPLAN 34A (цалкам сакрэтная аперацыя па нанясенні удараў па Паўночным В’етнаме) і выбраць аб’екты, па якіх ЗША могуць нанесці ўдар з мінімальнай рызыкай для насельніцтва ў сувязі з палітыкай адміністрацыі Джонсана па ціску на Паўночны В’етнам.
1 сакавіка 1964 Крулак быў прызначаны на пасаду камандуючага сіламі марской пяхоты флоту на Ціхім акіяне і атрымаў званне генерал-лейтэнанта. У наступныя чатыры гады Крулак адказваў за ўсе падраздзяленні марской пяхоты на Ціхім акіяне, распачаў 54 паездкі на в’етнамскі тэатр. Многія аўтары уключаючы Корама (2010) лічаць, што база Чу Брэх, будаўніцтва якой было пачата ў маі 1965, была названа ў гонар Крулака (паводле кітайскага варыянту яго імя).
З пачаткам амерыканскага ўмяшання ў В’етнаме ён высунуў тэорыю «пашырэння чарнільных плям», г.зн. пашырэння дзеянняў невялікіх часцей, улагоджваючы адну вёску за адной, у той час як буйныя варожыя атрады павінны былі натыкнуцца на вышэйшы агнявы моц сіл генерала Уэстморленда. Крулак таксама заклікаў да інтэнсіўных бамбардзіровак Паўночнага В’етнама і мініравання Хайфонскага заліва. Яго планы былі адпрэчаны, паколькі Уэстморленд меркаваў, што праціўніка можна зламаць праўзыходнай агнявой моцай а адміністрацыя Джонсана лічыла, што неаслабныя бамбардзіроўкі Паўночнага В’етнама могуць справакаваць СССР і КНР на ўмяшанне. Крулак выступаў супраць арганізацыі базы марской пяхоты ў Кхешані.
Крулак спадзяваўся стаць наступным камендантам корпуса, але прэзідэнт Ліндан Джонсан у 1967 годзе абраў на гэтую пасаду генерал-лейтэнанта Леанарда Чэпмена. У выніку Крулак сышоў у адстаўку 1 ліпеня 1968, атрымаўшы флоцкі медаль «За выдатную службу». Ваенны гісторык Роберт Корам меркаваў, што на выбар прэзідэнта паўплывала крытыка Крулакам абмежаванняў ваенных аперацый у В’етнаме.
Крулак першапачаткова быў прыхільнікам выкарыстання верталётаў як прылад нападу, таксама ўнёс уклад у развіццё лодак Хігінса, з якіх адбывалася высадка людзей і матэрыялаў на пляжы падчас Другой сусветнай вайны.
Пасля сыходу ў адстаўку Крулак працаваў у арганізацыі «Copley Newspapers», служыў на пасадзе прэзідэнта навінавай службы Copley News Service і віцэ-прэзідэнтам «Copley Press». У 1977 Крулак пакінуў «Copley», хоць працягнуў супрацоўніцтва з навінавай службай арганізацыі. Ён таксама напісаў некалькі кніг, уключаючы партрэтную гісторыю корпуса марской пяхоты «First to Fight».
Знаходзячыся ў адстаўцы Крулак удзельнічаў у грамадскіх арганізацыях, у дзейнасці корпуса марской пяхоты. Ён быў старшынёй і членам праўлення заалагічнага таварыства Сан-Дыега.
Крулак памёр 29 снежня 2008 года ва ўзросце 95 гадоў у Сан-Дыега, Каліфорнія. Пахавальная служба прайшла 8 студзеня 2009 года ў капліцы на базе марской пяхоты MCAS Miramar, цела было пахавана на нацыянальных могілках Форт-Роўзкранс.
Сям’я
У 1936 годзе ажаніўся з Эмі Чандлер — памерла ў 2004 годзе. У іх было трое сыноў  — генерал Чарлз, камендант корпуса марской пяхоты (1995—1999); Віктар, камандуючы корпусам капеланам флоту, Уільям, палкоўнік марской пяхоты. Таксама меў чацвёра ўнукаў і дзесяць праўнукаў.
Байран Ховард
'''Байран П. Ховард''' (Byron P. Howard; нар. ) — амерыканскі аніматар японскага паходжання, дызайнер персанажаў, мастак па сюжэце, кінарэжысёр, кінапрадзюсер і сцэнарыст. Ён найбольш вядомы як рэжысёр мультфільмаў Walt Disney Animation Studios: «Вольт» (2008), «Рапунцэль: Заблытаная гісторыя» (2010), «Звераполіс» (2016) і «Энканта» (2021).
Pornhub
Pornhub — канадскі парнаграфічны вэб-сайт. Адзін з некалькіх сайтаў для трансляцыі парнаграфічных відэа, якія належаць Mindgeek. Па стану на чэрвень 2020, Pornhub з'яўляецца 10-м па колькасці наведвальнікаў вэб-сайтам у свеце і трэцім вэб-сайтам для дарослых пасля XVideos і XNXX.
Pornhub быў запушчаны ў Манрэалі, што ў Канадзе, у 2007 годзе. Pornhub таксама мае офіс і серверы ў Лімасоле, Кіпр. У сакавіку 2010 года кампанія была куплена MindGeek (вядомы тады як Manwin), які валодае мноствам іншых парнаграфічных сайтаў. Сайт даступны на міжнародным узроўні, але быў заблакаваны некаторымі асобнымі краінамі, такімі як Індыя, КНР, Філіпіны, Пакістан і Шры-Ланка. Сярод іншых прадуктаў ён таксама прапануе VR-порна і штогод праводзіць Pornhub Awards.
Паступалі паведамленні пра інцыдэнты, калі Pornhub размяшчаў запісы сапраўдных згвалтаванняў. Кампанію крытыкавалі за павольныя або неадэкватныя рэакцыі на некаторыя з гэтых інцыдэнтаў, у тым ліку за размяшчэнне голаснага канала GirlsDoPorn, які быў закрыты ў 2019 годзе пасля судовага працэсу і абвінавачвання ў сэксуальным гандлі. У снежні 2020 года, пасля артыкула ў New York Times аб такім змесце, сэрвісы аплаты Mastercard і Visa скарацілі паслугі Pornhub. 14 снежня 2020 года Pornhub выдаліў усе відэа неправераных карыстальнікаў. Гэта паменшыла змест з 13 мільёнаў да 4 мільёнаў відэа.
Гісторыя
Pornhub быў заснаваны вэб-распрацоўшчыкам Мэтам Кізерам у якасці вэб-сайта кампаніі Interhub і запушчаны 25 мая 2007 года. У сакавіку 2010 года кампанію набыў Фабіян Тыльман як прадстаўнік кангламерату Manwin, цяпер вядомага як Mindgeek. У 2013 годзе Тыльман прадаў сваю долю ў кампаніі галоўным менеджарам - Ферасу Антону і Дэвіду Тасіла. Як частка MindGeek, Pornhub складае адзін з некалькіх парнаграфічных вэб-сайтаў у кампаніі «Pornhub Network», побач із YouPorn, RedTube і іншымі. Нягледзячы на тое, што Pornhub — не самы папулярны парнаграфічны сайт, ён з'яўляецца найбольшым такім вэб-сайтам у Інтэрнэце — на ім размяшчаецца больш відэа, чым на любым падобным сайце.
Сайт дазваляе наведвальнікам праглядаць парнаграфічныя відэа з шэрагу катэгорый, у тым ліку прафесійнай і аматарскай парнаграфіі. Карыстальнікі могуць дзяліцца відэа на сайтах сацыяльных сетак і пакідаць галасы: «падабаецца» або «не падабаецца». Карыстальнікі таксама могуць па жаданні зарэгістраваць бясплатны ўліковы запіс Pornhub, які дазваляе ім пакідаць каментарыі, спампоўваць відэа і дадаваць відэа ў абранае, а таксама самім загружаць відэа. Відэа могуць быць пазначаны сцяжком, калі яны ўтрымліваюць кантэнт, які парушае ўмовы абслугоўвання сайта.
Па стане на 2009 год, тры найбольшыя парнаграфічныя сайты «RedTube, YouPorn і PornHub сукупна складалі 100 мільёнаў унікальных наведвальнікаў».
У чэрвені 2015 года Pornhub абвясціў, што збіраецца зняць парнаграфічны фільм, у якім будзе паказаны рэальны сэкс у космасе, пад назвай «Sexplorations». Сайт разрахоўваў запусціць місію і зняць фільм у 2016 годзе, пакрыўшы выдаткі на падрыхтоўку і постпрадакшн, але запатрабаваўшы 3,4 мільёна долараў ад краўдфандэраў IndieGogo. У выпадку фінансавання фільм быў бы запланаваны на пракат у 2016 годзе пасля шасці месяцаў навучання двух выканаўцаў і каманды з шасці чалавек.
1 лютага 2016 года Pornhub запусціў онлайн-казіно, якое працуе на базе Betsoft, Endorphina і гульнявога праграмнага забеспячэння 1x2.
У кастрычніку 2017 года віцэ-прэзідэнт Коры Прайс абвясціў, што Pornhub будзе выкарыстоўваць камп’ютарны зрок і праграмнае забеспячэнне штучнага інтэлекту для ідэнтыфікацыі і пазначэння відэа тэг амі з інфармацыяй аб выканаўцах і тым, што адбываецца ў відэа. Прайс сказаў, што кампанія плануе прасканаваць усю сваю бібліятэку з пачатку 2018 года.
17 красавіка 2018 года сайт пачаў прымаць криптовалюту Verge ў якасці варыянту аплаты.
У снежне 2020, пасля крытычнага датычна кампаніі артыкулу Нікаласа Крыстофа ў «New York Times», сэрвісы аплаты Mastercard і Visa адрэзалі Pornhub ад сваіх паслуг. Пасьля гэтага Pornhub выдаліў усе відэа ад непацверджаных карыставальнікаў.
Парнаграфія без згоды
Pornhub выкарыстоўвае Vobile для выяўлення запампоўкі забароненых відэа, каб выдаліць іх із сайта. Пра недабравольна запісаны змест або асабістую інфармацыю, якая прысутнічае на Pornhub, можна паведаміць у кампанію праз онлайн-форму. Аднак Pornhub крытыкавалі за рэакцыю на парнаграфію без згоды і на сэкс-гандаль. Журналісты Vice крытыкавалі, што Pornhub атрымлівае прыбытак ад «змесціва, якое руйнавала жыцці й працягвае наносіць шкоду». Slate пракаментаваў, што гэты крок адлюстроўвае шырокую тэндэнцыю для інтэрнэт-платформ, якія выкарыстоўваюць праверку ў якасці спосабу адрознення крыніц.
У 2009 годзе 14-гадовую дзяўчына, якую згвалцілі нажом, сцвярджае, што запісы гэтага былі загружаныя на Pornhub. Дзяўчына заявіла, што на працягу шасці месяцаў неаднаразова пісала Pornhub па электроннай пошце, але не атрымала адказу. Пасля таго, як яна выдала сябе за адваката, відэа былі выдаленыя. Яшчэ адна справа, якая адбылася ў кастрычніку 2019 года, звязана з мужчынам, якому прад'яўлена абвінавачанне ў распусным паскудным збіванні 15-гадовай дзяўчыны, відэа якога былі выяўленыя на Pornhub, Modelhub, Periscope і Snapchat, што прывяло да яго арышту. Група актывістаў у Вялікабрытаніі Not Your Porn была заснавана сяброўкай жанчыны, чыё сховішча iCloud было ўзламана, а яго змесціва апублікавана на Pornhub разам з яе поўным імем. Pornhub выдаліў відэа, калі даведаўся, але клоны відэа з выкарыстаннем яе поўнага імя затыражаваліся да таго як відэа былі выдалены. Жанчына выявіла, што «зламаная сістэма сувязі ў Pornhub прывяла да таго, што гэта стала яшчэ больш пакутлівым працэсам». Заснавальнік Not Your Porn паведаміла, што пяцьдзесят жанчын звязаліся з ёй на працягу шасці месяцаў наконт парнаграфіі ў Інтэрнэце з іх удзелам без згоды, трыццаць з якіх паведамілі, што відэа былі загружаныя ў Pornhub.
У 2019 годзе афіцыйны канал GirlsDoPorn, правераны Pornhub, быў выдалены з сайта. Гэта быў 20-ы па велічыні канал на сайце. 10 кастрычніка 2019 года пасля грамадзянскага пазову, пададзенага ў ліпені, два ўладальнікі і два супрацоўнікі былі арыштаваныя па трох абвінавачваннях у сэксуальным гандлі людзьмі з дапамогай сілы, махлярства і прымусу. Праз тыдзень канал быў выдалены, што, як заявілі журналісты Daily Dot і Motherboard, было павольнай рэакцыяй на інцыдэнт. Акрамя таго, відэа ўсё яшчэ можна было неафіцыйна знайсці на сайце Pornhub.
Фонд Internet Watch Foundation (IWF) выявіў 118 выпадкаў сексуальнага гвалту над дзецьмі на Pornhub у перыяд з 2017 па 2019 год. Pornhub хутка выдаліў гэты кантэнт. Прадстаўнік IWF сказаў, што іншыя сацыяльныя сеткі і інструменты камунікацыі ўяўляюць больш праблем, чым Pornhub, у дачыненні да такога тыпу кантэнту. Аналагічным чынам, у 2020 годзе Нацыянальны цэнтр па справах зніклых і эксплуатаваных дзяцей паведаміў, што больш за 20 мільёнаў паведамленняў аб матэрыялах сэксуальнага гвалту над дзецьмі пазвязаны з кантэнтам у Facebook, што складае 95% ад агульнай колькасці паведамленняў, і што Pornhub і іншыя сайты MindGeek былі прадметам толькі 13 000 паведамленняў.
У адказ на абразлівы кантэнт на сайце онлайн-петыцыя з заклікам да закрыцця Pornhub набрала больш за мільён подпісаў на працягу 2020 года. Петыцыю ініцыявала Лэйла Мікельвейт, дырэктар па адмене ў Exodus Cry, хрысціянскай некамерцыйнай арганізацыі па барацьбе з гандлем людзьмі і сэксуальнай працай, пасля чаго накіравала яе на імя кіраўнікоў MindGeek, мацярынскай кампаніі Pornhub. У петыцыі адзначаюцца шматлікія выпадкі матэрыялаў без згоды і жорсткага абыходжання з дзецьмі на сайце, у тым ліку ахвяру гандлю дзецьмі, якую сайт зрабіў «праверанай мадэллю». У адказ на петыцыю Pornhub заявіла, што імкнецца выдаліць такі матэрыял з сайта.
У снежні 2020 года ў калонцы меркаванняў Нікаласа Крыстафа ў The New York Times Pornhub ахарактарызаваны як кампанія, якая «манетызуе згвалтаванні дзяцей, папулярызацыю парнаграфіі дзеля помсты, відэа з шпіёнскіх камер, дзе жанчыны прымаюць душ, расісцкі і мізагінічны кантэнт, а таксама кадры, на якіх задыхаюцца жанчыны ў поліэтыленавых пакетах». У адказ на калонку Pornhub абвясціў, што больш не будзе прымаць загрузкі ад невядомых карыстальнікаў і адключыць загрузку відэа. Visa і Mastercard таксама абвясцілі, што перагледзяць свае фінансавыя сувязі з Pornhub. 10 снежня 2020 года Mastercard і Visa заблакавалі выкарыстанне сваіх карт на Pornhub. Pornhub сказаў New York Times, што гэтыя сцвярджэнні былі «безадказнымі і абуральна няслушнымі».
14 снежня 2020 года Pornhub абвясціў, што ўсе відэа, апублікаваныя неправеранымі карыстальнікамі, былі выдалены з агульнадаступнага доступу «да чакання праверкі і разгляду». Гэта паменшыла колькасць відэа на сайце з 13 мільёнаў да 4 мільёнаў.
У снежні 2020 года на MindGeek, мацярынскую кампанію Pornhub, падалі ў суд у Каліфорніі за размяшчэнне відэа згвалтаванняў, вырабленых GirlsDoPorn, якія нібыта прымушалі жанчын з'яўляцца ў сваіх відэа пад ілжывым выглядам. У студзені 2021 года ў Манрэалі быў распачаты калектыўны пазоў з падобнымі патрабаваннямі. Паданы канадцамі калектыўны іск патрабаваў 600 млн долараў для ўсіх, хто меў інтымныя фота і відэа, некаторыя з якіх, магчыма, былі зробленыя, калі яны былі непаўналетнімі, апублікаваныя на сайтах MindGeek без іх згоды з 2007 года. У чэрвені 2021 года 34 жанчыны падалі на Mindgeek у федэральны суд Каліфорніі, сцвярджаючы, што кампанія эксплуатавала іх і размясціла і прасоўвала відэа, якія адлюстроўвалі згвалтаванне, порна, апублікаванае дзеля помсты і сэксуальны гвалт над дзецьмі.
У Бразіліі, па словах Клейтана Нунеса, генеральнага дырэктара Brasileirinhas, адказнымі за адпраўку парнаграфіі ў Pornhub без згоды з'яўляюцца тыя ж, хто дасылаў парнаграфію з парушэннем аўтарскіх правоў. У якасці доказу гэтага ён указаў на тое, што колькасць пірацкіх відэа Brasileirinhas на Pornhub зыйшла да нуля пасля забароны акаўнтаў. У Xvideos, Spank Bang і XHamster, якія не правяраюць карыстальнікаў, прадзюсар яшчэ не прасіў выдаліць відэа за аўтарскія правы.
Ультраправыя хрысціянскія групы з белымі нацыяналістычнымі і неанацысцкімі ідэалогіямі выпусцілі пагрозы смерцю ў адрас мэнэджэраў Pornhub і сэкс-работнікаў, звязваючы сябе з групамі па барацьбе з гандлем людзьмі і парнаграфіяй.
Непарнаграфічны кантэнт
Карыстальнікі Pornhub часта загружаюць на сайт непарнаграфічны кантэнт, у тым ліку публікацыі галівудскіх фільмаў (з упэўненасцю, што ўладальнікі аўтарскіх правоў будуць з меншай верагоднасцю шукаць запампоўкі на Pornhub, чым у асноўным сэрвісе абмену відэа, такім як YouTube ), каб манетызаваць кантэнт, які лічыцца непрыдатным для манетызацыі на YouTube, або ў якасці мем аў і жартаў. Гэтыя відэаролікі часта маюць двухсэнсоўныя назвы, якія нагадваюць порнафільмы, напрыклад, пірацкі запіс мюзікла «Hamilton» быў названы «Хлопчыкі-рэвалюцыянэры замазваюцца ў амерыканскай палітыцы», кліп з анімацыйнага фільма «Кот у ботах» — «Хардкорная кіска разрываецца», падборкі кіберспартыўных падзей — «гэнгбэнг». Таксама публікаваліся камедыйныя відэа Раяна Крымера з двухсэнсоўнымі назвамі.
У сакавіку 2020 года Pornhub паказаў прэм'еру дакументальнага фільма Лейлы Вайнраўб Shakedown, у якім распавядаецца пра аднайменны чорны лесбійскі стрып-клуб у Лос-Анджэлесе. Фільм трансліраваўся на сэрвісе на працягу сакавіка, перш чым быў выпушчаны праз Criterion Channel. Брэнд-дырэктар Алекс Кляйн заявіў, што прэм'ера фільма на Pornhub была часткай «большага агульнага абавязацельства Pornhub па падтрымцы мастацтва».
Прэтэнзіі аб парушэнні аўтарскіх правоў
У 2010 годзе на Mansef Inc. і Interhub, тагачасных уладальнікаў Pornhub, было пададзена ў суд холдынгам па вытворчасці парнаграфічных фільмаў Pink Visual, Ventura Content, за парушэнне аўтарскіх правоў на 95 відэа на вэб-сайтах, у тым ліку Pornhub, Keezmovies, Extremetube і Tube8. Па дадзеных Ventura Content, 45 відэа трансліраваліся «дзесяткі мільёнаў разоў» і яны сцвярджалі, што пірацтва пагражае «ўсёй індустрыі забаў для дарослых». Зыск быў урэгуляваны ў кастрычніку 2010 года з захаваннем канфідэнцыяльных умоў. Стороны дамовіліся, што аператары сайта ўвядуць на сваіх сайтах лічбавую фільтрацыю адбіткаў пальцаў. Такія сайты — Porn 2.0 — разглядаюцца як прыкметная канкурэнцыя для платных парнаграфічных вэб-сайтаў і традыцыйнай парнаграфіі на аснове часопісаў і DVD.