cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ліміт функцыі
Уласцівасці
1) Лімітавы пераход з'яўляецца лінейнай аперацыяй. Гэта значыць для адвольных лікаў
λ
і
Заўвага: з гэтай уласцівасці непасрэдна вынікаюць наступныя роўнасці:
2) Існуе ліміт здабытку гэтых функцый, прычым:
3) Калі, то існуе ліміт дзелі, прычым:
4) Калі
f(x) > 0
Лампарэк’ё
Лампарэк'ё (Lamporecchio) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Таскана, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Пістоя.
Насельніцтва складае 7420 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 338 чал./км². Займае плошчу 22 км². Паштовы індэкс — 51035. Тэлефонны код — 0573.
Адміністрацыйны падзел Бельгіі
Бельгія з’яўляецца федэральнай (па іншых звестках — федэратыўнай) дзяржавай, і адначасова складаецца з трох моўных супольнасцей, трох рэгіёнаў, чатырох моўных  зон і дзесяці правінцый. Розным тыпам адміністрацыйнага падзелу дэлегаваны розныя паўнамоцтвы, гэта значыць кіраванне тэрыторыяй здзяйсняецца на розным узроўні з боку кожнага тыпу.
Правінцыі (і сталічны рэгіён) у сваю чаргу падзяляюцца на камуны, якіх у суме налічваецца 589.
Моўныя супольнасці
Бельгія падзяляецца на тры моўныя супольнасці:
Спірын
Спірын — прозвішча.
Оскар Зарыскі
Оскар Зарыскі (сапраўдныя імя і прозвішча Ошэр Зарыцкі; Oscar Zariski;,  — , Бруклайн, штат Масачусетс, ЗША) — амерыканскі матэматык.
Бацькі — Бецалель Зарыцкі і Хана Тенэнбаум. Першапачаткова навучаўся ў Кіеўскім універсітэце, у 1920 годзе, падчас Грамадзянскай вайны, эмігруе ў Італію, дзе робіцца вучнем знакамітай італьянскай школы алгебраічнай геаметрыі — Кастэльнуова, Энрыкеса і Северы. У 1927 годзе па запрашэнні Лефшэца эмігруе ў ЗША, дзе працуе ва ўніверсітэце Джона Хопкінса, затым у Гарвардскім універсітэце.
Асноўныя працы ў галіне алгебры, асабліва камутатыўнай алгебры, якую ён звязаў з алгебраічнай геаметрыяй і надаў патрэбную строгасць высноў сваіх настаўнікаў-італьянцаў (таксама неабходна адзначыць важны ўклад у гэтым напрамку А. Вейля і ван дэр Вардэна).
Лаўрэат прэміі Вольфа за 1981 год.
Выказаў знакамітую гіпотэзу аб уласцівасцях алгебраічных многачленаў (Гіпотэза Зарыскага).
Мёрс
Мёрс (ням. Moers) — горад у Германіі, раённы цэнтр, Ганзейскі горад, размешчаны ў зямлі Паўночны Рэйн-Вестфалія.
Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Дзюсельдорф. Уваходзіць у склад раёна Везель. Насельніцтва складае 107048 чалавек (на 31 чэрвеня 2007 года). Займае плошчу 67,68 км ². Афіцыйны код - 05 1 70 024.
П’ер Нарцыс
Біяграфія
П’ер Нарцыс нарадзіўся ў 1977 годзе ў Камеруне, пазней ён пераехаў да сваякоў у Расію. Тут будучы артыст паступіў на журфак МДУ. З канца 1990-х гадоў ён пачаў гуляць у КВЗ у складзе каманды РУДН. Найбольшую папулярнасць П’еру Нарцысу прынесла ўдзел у праекце «Фабрыка зорак», дзе ён стаў вядомы дзякуючы выкананню песні «Шакаладны заяц».
IC 1783
IC 1783 — галактыка тыпу Sb (кампактная выцягнутая галактыка) у сузор’і Печ.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Дзеравеншчыкі
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Геатэрмальная энергія
Геатэрмальная энергія (ад грэцкіх каранёў geo, зямля, і thermos, цяпло) — энергія, якая здабываецца ад цяпла нетраў Зямлі. Наяўнасць гэтай энергіі абумоўлена будовай планеты, радыеактыўным распадам мінералаў, а таксама сонечнай энергіі, якая паглынаецца паверхняй. Ва ўсім свеце па звестках на 2007 год было выпрацавана 10 ГВт электраэнергіі, што забяспечыла 0,3% спажывання. Дадаткова 28 ГВт энергіі былі атрыманыя праз непасрэднае выкарыстанне гарачай вады для ацяплення жытла, у прамысловасці і сельскай гаспадарцы.
Генерацыя электрычнасці
У 2005 годзе было згенеравана 56 768 гігават-гадзін (ГВт×г) электрычнасці, што эквівалентна 204 ПДж. Гэта забяспечыла 0,3% патрэбаў спажыўцоў. Кожны год выпрацоўка электрычнасці падвышаецца на 3%, што дае ёй не адставаць ад іншых крыніц энергіі. Рост вытворчасці забяспечаны як стварэннем новых электрастанцый, так і аптымізацыяй вытворчасці на існуючых.
Да апошняга часу геатэрмальныя станцыі звычайна размяшчаліся на межах разлому тэктанічных пліт, таму што геатэрмальныя крыніцы знаходзяцца ў разломах недалёка ад паверхні, з-за чаго не трэба рабіць глыбокія свідравіны.
Шобікі
Шо́бікі (, Шобики) — вёска ў Барысаўскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Мётчанскага сельсавета.
Да 17 жніўня 1963 года вёска ўваходзіла ў склад Аздзяціцкага сельсавета.
Маславіцы (гміна)
Маславі́цы (Masłowice) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Радамшчанскага павета Лодзьскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Маславіцах. Плошча гміны складае 116,2 км². Станам на 2010 год у гміне Маславіцы пражывалі 4260 чалавек, шчыльнасць — 37 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 17 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 32 населеныя пункты.
Дзядзінец
Дзядзінец або дзяцінец — цэнтральная ўмацаваная частка горада ў Старажытнай Русі, якая служыла сядзібай князю ці яго намесніку і выконвала ваенныя, адміністрацыйныя і палітычныя функцыі.
У летапісах слова шырока ўжывалася да 14 стагоддзя, пасля на тэрыторыі Расіі сталі ўжываць слова «Крэмль». На Беларусі слова дзядзінец было зменена на «замак», часта падзяляючы яго на «Верхні» (ці «горні») і «Ніжні» (ці «дольні»).
Звычайна размяшчаўся на зручна ўмацаваных месцах, на мысах рэк ці на высокіх пагорках, дадаткова ўмацоўвалі равамі, валамі, мурамі з вежамі і брамамі. У дзядзінцах знаходзіліся княжацкі ці баярскі двор, жыллё дружыннікаў, а таксама рэзідэнцыя духавенства. У час нападаў ворагаў у дзядзінцы хавалася ўсё навакольнае насельніцтва разам з жанчынамі і дзецьмі (магчыма ад гэтага слова і пайшла назва «дзядзінец»). У буйных сярэдневяковых гарадах дзядзінец займаў вялікую плошчу, так у Кіеве ён меў плошчу ў 9 га.
На тэрыторыі Беларусі існавалі дзядзінцы ў Гродне, Віцебску, Полацку і іншых вялікіх гарадах.
Ларчана
Ларчана (Larciano) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Таскана, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Пістоя.
Насельніцтва складае 6043 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 247 чал./км². Займае плошчу 25 км². Паштовы індэкс — 51036. Тэлефонны код — 0573.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Rocco.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Забалацце (вёска, Талачынскі раён)
За́балацце (, Заболотье) — вёска ў Талачынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Талачынскага сельсавета.
Гісторыя
Згадваецца ў 1674 годзе як вёска ў складзе маёнтка Жураўлі ў Аршанскім павеце Вялікага Княства Літоўскага.
У 1939—1960 гадах цэнтр Пярэвалачненскага сельсавета. Да 10 кастрычніка 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Азярэцкага сельсавета.
Раманавічы (прыпыначны пункт)
Рама́навічы (, Романовичи)  — прыпыначны пункт Гомельскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Гомельскім раёне Гомельскай вобласці. Размешчаны за 2,3 км на захад ад вёскі Раманавічы; на лініі Бярозкі — Касцюкоўка, паміж станцыяй Іпуць і прыпыначным пунктам Будацень.
Сезон 2010 ЖФК Надзея-СДЮШАР-7
У 2010 годзе жаночы футбольны клуб «Надзея-СДЮШАР-7» з Магілёва прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
IC 1784
IC 1784 — галактыка тыпу Sb/P у сузор’і Трыкутнік.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Гера (горад)
Гера (Gera) — горад у Германіі, трэці па велічыні ў федэральнай зямлі Цюрынгія (пасля сталіцы Цюрынгіі, Эрфурта, і Ены), размешчаны ва ўсходняй частцы Цюрынгіі на рацэ Вайс-Эльстэр, прыкладна за 60 км на поўдзень ад Лейпцыга і за 80 км на ўсход ад Эрфурта. Насельніцтва 99,6 тыс. чалавек (2010). У сацыялістычную эпоху Гера была адміністрацыйным цэнтрам акругі.
Сонечнае зацьменне 7 жніўня 1850 года
Сонечнае зацьменне 7 жніўня 1850 года — поўнае сонечнае зацьменне 133 сараса.
Зацьменне мела велічыню 1,0769 і дасягнула свайго максімуму ў 21:33:54 UTC у пункце з каардынатамі 18° пн. ш. 142° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 6 хв. 50 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 249 км.
Зацьменне 7 жніўня 1850 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1850 годзе і 125-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 12 лютага 1850 года, наступнае — 1 лютага 1851 года.
Забалацце (пасёлак, Талачынскі раён)
За́балацце (, Заболотье) — пасёлак у Талачынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Талачынскага сельсавета.
Да 15 кастрычніка 1960 года пасёлак уваходзіў у склад Пярэвалачненскага сельсавета, да 10 кастрычніка 2013 года — у склад Азярэцкага сельсавета.
Маслаў (гміна)
Ма́слаў (Masłów) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Кялецкага павета Свентакшыскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Маславе Первшым. Плошча гміны складае 86,27 км². Станам на 2006 год у гміне Маслаў пражывалі 9848 чалавек, шчыльнасць — 114,2 чал./км².
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 15 населеных пунктаў.
Псіхрометр
Псіхро́метр (фд ψυχρός — халодны) — прылада для вымярэння тэмпературы і вільготнасці паветра.
Псіхрометр складаецца з двух тэрмометраў — сухога і вільготнага. Рэзервуар вільготнага тэрмометра абгорнуты тканінай (напрыклад, батыстам) і змочваецца дыстыляванай вадой. Сухі тэрмометр паказвае тэмпературу паветра. Тэмпература, якую паказвае вільготны тэрмометр, залежыць ад хуткасці выпарэння вады. У сувязі са стратамі цеплавой энергіі на выпарэнне, паказанні тэмпературы вільготнага тэрмометра тым ніжэй, чым ніжэй вільготнасць паветра.
Па паказанням тэрмометраў з дапамогай псіхраметрычных табліц, намаграм, лічыльных лінеек, разлічаных па псіхраметрычнай формуле, вызначаецца пругкасць вадзяной пары і вільготнасць паветра. Пры тэмпературы ніжэй -5 °C з прычыны малага ўтрымання вільгаці ў паветры, для вымярэння вільготнасці выкарыстоўваюцца гігрометры (напрыклад, валасяны ).
Існуюць стацыянарныя, аспірацыйныя і дыстанцыйныя псіхрометры.
Ярцаўка (Барысаўскі раён)
Я́рцаўка (, Ярцевка) — вёска ў Барысаўскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Мётчанскага сельсавета.
Помнік Андрэю Альгердавічу (Полацк)
Помнік Андрэю Альгердавічу — помнік князю полацкаму Андрэю Альгердавічу ў Полацку.
Дзівасіл
Дзівасіл (Ínula) — род шматгадовых раслін сямейства астравыя (Asteraceae), расце ў Еўропе, Азіі і Афрыцы.
Помнік Андрэю Альгердавічу (Полацк)
Апісанне
30 мая 2009 года ў двары музея рыцарства ў дзень святкавання 1147-годдзя Полацка быў усталяваны помнік апошняму полацкаму князю – Андрэю Альгердавічу. Скульптуру князя, зробленую ў поўны рост, падараваў гораду дырэктар прадпрыемства «Полацкбудкроўля» Аляксандр Лукашоў, ён з'яўляецца спонсарам. Аўтарам скульптуры з'яўляецца Ігар Голубеў.
Дзівасіл
Біялагічнае апісанне
Шматгадовыя, радзей аднагадовыя расліны з суцэльнымі лісцінкамі і жоўтымі буйнымі суквеццямі.
Красаванне летам ў другой палове.
Размнажэнне вясновае.
Хімічны склад
Корні і карэнішчы ўтрымоўваюць інулін, сапаніны, смолы, камедзь, слізь, пігмент, воцатную і бензойную кіслоты, алкалоіды, вітамін Е і эфірны алей, асноўнай складовай часткай якога з'яўляецца геленін — сумесь розных відаў лакцінаў (аланталактан і іншыя).
Фармакалагічныя ўласцівасці
Дзівасіл валодае супрацьзапаленчым, жэлчэгонным, адхарквальным і слабым урынагонным дзеяннем, запавольвае перыстальтыку кішэчніка і яго сакраторную актыўнасць і ў той жа час павялічвае вывядзенне жоўці ў дванаццаціперсную кішку, што ў спалучэнні з антысептычным эфектам станоўча адбіваецца пры лячэнні органаў стрававання.
Клінічна даказана, што прэпарат алантон, атрыманы з дзівасіла, узмацняе кровазварот у слізістай абалонцы страўніка, паскарае працэс гаення язваў, павялічвае колькасць звязанай салянай кіслаты і памяншае ўтрыманне пепсіну, што станоўча адбіваецца на цячэнні хваробы.
Найвышэйшая нацыянальная рада
Найвышэйшая нацыянальная рада (Rada Najwyższa Narodowa) — найвышэйшы заканадаўчы і адміністрацыйна-выканаўчы орган паўстання 1794 года для ўсёй Рэчы Паспалітай. Утвораная загадам Т. Касцюшкі 21 мая 1794.
У склад Рады ўваходзілі начальнік паўстання, восем радцаў, якія ўзначальвалі аддзелы, і 32 іх намеснікі, па чытыры на аддзел. У Вышэйшай радзе былі ўтвораны аддзелы парадку, бяспекі, справядлівасці, фінансаў, харчовы, ваеннага забеспячэння, замежных спраў, народнай інструкцыі, які наглядаў за школамі, газетамі, прапагандай.
Галоўнай задачай рады была мабілізацыя ўсіх сіл на барацьбу за вызваленне, камплектаванне і забеспячэнне паўстанцкай арміі, арганізацыя новых мясцовых органаў кіравання, стварэнне новай судовай сістэмы, правядзенне ў жыццё пастаноў, распараджэнняў, загадаў Начальніка паўстання і самой рады, вядзенне дыпламатычных спраў, вызначэнне падаткаў. Дзейнасць рады лічылася тымчасовай, да вызвалення краіны і ўсталявання пастаянных органаў дзяржаўнага кіравання. Рада займалася і рэлігійнымі справамі. Мясцовымі органамі ўлады былі ваяводскія камісіі парадку, у склад якіх мелі ўваходзіць па восем землеўладальнікаў, восем домаўладальнікаў мяшчан і па пяць духоўных асоб. Ніжэйшымі судовымі і адміністрацыйнымі органамі павінны былі стаць дазорныя ўпраўленні, якія ўтвараліся ваяводскімі камісіямі з разліку адзін дазор на 1000—1200 сялянскіх гаспадарак. У кожнае дазорнае ўпраўленне назначаўся наглядчык, які разглядаў скаргі сялян на паноў, а таксама скаргі пана на непадпарадкаванне сялян. Ён таксама мог разглядаць спрэчкі паміж сялянамі.
Аляксандр Сяргеевіч Спірын
Аляксандр Сяргеевіч Спі́рын (Александр Сергеевич Спирин; ( — ) — савецкі і расійскі вучоны ў галіне біяхіміі, доктар біялагічных навук (1962), акадэмік Акадэміі навук СССР (1970, член-карэспандэнт з 1966).
Біяграфія
Нарадзіўся ў пасёлку Калінінскі (сучасны горад Каралёў у Маскоўскай вобласці Расіі). У 1954 годзе скончыў біёлага-глебавы факультэт Маскоўскага дзяржаўнага ўніверсітэта. Вучыўся ў аспірантуры Інстытута біяхіміі імя А. М. Баха Акадэміі навук СССР. У 1957 годзе абараніў кандыдацкую дысертацыю. Працаваў у Інстытуце біяхіміі з 1958 года малодшым навуковым супрацоўнікам, з 1962 года — загадчыкам лабараторыі. З 1964 года прафесар, у 1973—2012 гадах загадчык кафедры малекулярнай біялогіі Маскоўскага дзяржаўнага ўніверсітэта. У 1967 арганізаваў і ўзначаліў Інстытут бялку Акадэміі навук СССР у горадзе Пушчына Маскоўскай вобласці. З 2001 саветнік Прэзідыума Расійскай акадэміі навук.
Памёр А. С. Спірын 30 снежня 2020 года. Пахаваны на Траекураўскіх могілках у Маскве.
Навуковая і грамадская дзейнасць
Разам з А. М. Белазерскім атрымаў першыя сведчанні існавання інфармацыйных (матрычных) РНК і адсутнасці кадзіруючых (матрычных) функцый у рыбасом і рыбосомных РНК. Упершыню даў апісанне асноўных прынцыпаў прасторавай структуры высокопалімерных РНК. Прапанаваў мадэль працы рыбасомы ў працэсе сінтэзу бялку, апісаў рабочы цыкл рыбасомы ў тэрмінах малекулярнай нанамашыны канвеернага тыпу.
Раманоўшчына
Рамано́ўшчына (, Романовщина)  — прыпыначны пункт Баранавіцкага аддзялення Беларускай чыгункі ў Ляхавіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Размешчаны за 2 км на ўсход ад вёскі Куршынавічы; на лініі Лунінец — Баранавічы-Палескія, паміж прыпыначным пунктам Буды і прыпыначным пунктам Куляні.
IC 1785
IC 1785 — галактыка тыпу E-S0 (еліптична спіральна галактыка) у сузор’і Трыкутнік.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Брацкі раён (Іркуцкая вобласць)
Брацкі раён (Братский район) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка (раён) і муніцыпальнае ўтварэнне (муніцыпальны раён) у Іркуцкай вобласці Расіі.
Адміністрацыйны цэнтр — горад Брацк (у склад раёна не ўваходзіць).
Брэстбудпраект
«Брэстбудпраект» — праектна-вышукальніцкі інстытут у Брэсце, размешчаны ў будынку па вуліцы Пушкінскай, 19.
Гісторыя
Заснаваны ў 1960 годзе як праектна-каштарыснае бюро «Аблміжкалгасбуда», перайменаванае ў 1963 годзе ў «Аблміжкалгаспраект». З 1969 года брэсцкі філіял рэспубліканскага праектна-вышукальніцкага інстытута «Белкалгаспраект», з 1986 інстытут «Брэстсельбудпраект» аб’яднання «Брэстаблсельбуд», з 2000 РУП, з 2003 дзяржаўнае УП «Інстытут Брэстбудпраект». З 2008 мае філіял «Столінбудпраект».
Структура
Асноўныя аддзелы: комплекснага праектавання (2), спецработ, інжынерных пошукаў з акрэдытаванай лабараторыяй даследавання грунтоў, тэхнічны, якасці, аўтаматызацыі праектных работ, выпуску.
Дэльбрук (горад)
Дэльбрук (ням. Delbrück) — горад у Германіі, у зямлі Паўночны Рэйн-Вестфалія.
Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Дэтмольд. Уваходзіць у склад раёна Падэрборн. Насельніцтва складае 30052 чалавека (на 31 снежня 2006 года). Займае плошчу 157,26 км ². Афіцыйны код - 05 7 74 020. Горад падпадзяляецца на 10 гарадскіх раёнаў.
Марліяна
Марліяна (Marliana) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Таскана, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Пістоя.
Насельніцтва складае 3142 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 74 чал./км². Займае плошчу 43 км². Паштовы індэкс — 51010. Тэлефонны код — 0572.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Мала Весь (гміна)
Ма́ла Весь (Mała Wieś) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Плоцкага павета Мазавецкага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Малай Весі. Плошча гміны складае 108,91 км². Станам на 2010 год у гміне Мала Весь пражывалі 6286 чалавек, шчыльнасць — 58,7 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 24 салецтвы.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 31 населены пункт.
IC 1786
IC 1786 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) у сузор’і Кіт.
Юлія Сяргееўна Раскіна
Юлія Сяргееўна Раскіна (нар. 9 красавіка 1982 года, Мінск) — беларуская спартсменка, мастацкая гімнастыка ў індывідуальных практыкаваннях. На Алімпіядзе ў Сіднеі (Аўстралія) выйграла сярэбраны медаль у індывідуальным мнагабор’і па мастацкай гімнастыцы. Заслужаны майстар спорту Рэспублікі Беларусь (2000).
Трэнерская кар’ера
Трэніруе гімнастак на федэральнай базе падрыхтоўкі зямлі Бадэн-Вюртэмберг (Германія). Падрыхтавала гімнастку, якая ўзяла адразу пяць медалёў на Чэмпіянаце свету. Нямецкі алімпійскі спартыўны саюз адзначыў яе ў намінацыі «Найлепшы трэнер» у 2022 годзе.
Грамадская дзейнасць
18 жніўня падпісала адкрыты ліст прадстаўнікоў спартыўнай галіны Рэспублікі Беларусь з патрабаваннем прызнаць несапраўднымі выбары прэзідэнта Рэспублікі Беларусь, якія прайшлі 9 жніўня 2020 года.
Клавуліна
Клавуліна (Clavulina) — род базідыяльных грыбоў сямейства.
Апісанне
Пладовыя целы вышынёй да 10 см, шэрыя, ліловыя, бураватыя, ружаватыя, жаўтаватыя, простыя ці разгалінаваныя, з тупымі, радзей вострымі канцамі (клавуліна попельна-шэрая) або больш ці менш грабеньчатымі канцамі (клавуліна грабеньчатая) галінак. Споры амаль шарападобныя, бясколерныя.
Пашырэнне
Шэраг відаў і форм вядомы ва ўмераных шыротах Еўропы і Паўночнай Амерыкі. З іх на Беларусі клавуліна попельна-шэрая (Clavulina cinerea) і клавуліна грабеньчатая (Clavulina cirrhata) трапляюцца ў лісцевых і хваёвых лясах на глебе, зрэдку на гнілой драўніне.
Выкарыстанне
Ядомыя.
Дзікая пятрушка
Батанічнае апісанне
Шматгадовыя травяністыя расліны са складаным, трайчастым або перыстым рассечаным лісцем. Пялёсткі кветак белыя, зелянявыя ці жаўтлявыя, шырока яйцападобныя.
Плады моцна сціснутыя са спінкі, вузка або шырока эліптычныя.
Віды
Шматлікія паўночнаамерыканскія віды, якія адносілі раней да роду Дзікая пятрушка, цяпер уключаюцца ў род.
Паводле базы даных The Plant List, род уключае 114 відаў. некаторыя з іх:
Вераніка Анатолеўна Чаркасава
Вераніка Анатолеўна Чаркасава ( —, Мінск) — беларуская журналістка.
Кар’ера
Яна працавала ў незалежнай беларускай прэсе, праводзіла журналісцкія даследаванні, пісала на сацыяльныя тэмы (пра праблемы «простага чалавека», секты, цыганскую меншасць і г.д.), таксама напісала некалькі артыкулаў на тэму незаконнага гандлю зброяй паміж Беларуссю і Іракам.
Пасля заканчэння журфаку БДУ (кірунак «Радыё і тэлебачанне»), пачала працаваць у моладзевай рэдакцыі БТ. Займалася дакументалістыкай. Самыя знакамітыя дакументальныя фільмы — пра Максіма Багдановіча, пра Сяргея Мяржынскага, а таксама пра бацьку, Анатоля Чаркасава. Пэўны час яна разам з будучым мужам Дзмітрыем Філімонавым працавала над праграмай «Крок».
На пачатку 1990-х Чаркасава развіталася з БТ і прыйшла ў «Голас Радзімы». Потым працавала ў незалежных выданнях: «Имя», «Белорусская деловая газета», «Наша Свабода» потым у «БелГазеце» (1995—2003, намесніца галоўнага рэдактара), апошні год працавала ў незалежнай газеце «Салідарнасць».
Следства
Праваахоўныя органы лічаць, што да забойства можа быць датычны сын В. Чаркасавай Антон Філімонаў. У цяперашні час яго месцазнаходжанне невядома. У красавіку 2006 года малады чалавек быў асуджаны па арт. 221 УК (выраб, захоўванне альбо збыт падробленых грошай або каштоўных папер) на два з паловай гады пазбаўлення волі з адтэрміноўкай выканання пакарання. 16 мая 2007 года ў адносінах А. Філімонава была ўзбуджаная справа па ч. 1 арт. 147 УК (наўмыснае прычыненне цяжкага цялеснага пашкоджання). Аднак ён да таго часу ўжо знік.
8 лютага 2007 года ў сувязі з неўстанаўленнем асоб, якія падлягаюць прыцягненню ў якасці абвінавачваных, расследаванне крымінальнай справы аб забойстве Веранікі Чаркасавай было прыпынена, аднак аператыўна-вышуковыя мерапрыемствы, накіраваныя на ўсталяванне акалічнасцяў злачынства і вышук датычных да яго асоб, працягваюцца.
11 чэрвеня 2007 года была вынесена пастанова аб прыцягненні А. Філімонава ў якасці абвінавачванага. Пракуратура Першамайскага раёна Мінска санкыянавала зняволенне А. Філімонава пад варту. Ён быў абвешчаны ў міжнародны вышук. Папярэдняе расследаванне крымінальнай справы ў стаўленні яго было прыпынена 16 ліпеня 2007 года ў сувязі з тым, што абвінавачваны схаваўся ад органаў крымінальнага пераследу.
Паланецкі ўніверсал
Паланецкі ўніверсал, заканадаўчы акт Начальніка паўстання 1794 года Т. Касцюшкі, выданы 7 мая 1794 у лагеры каля мястэчка Паланец пад Сандамірам. Складзены пры ўдзеле Г. Калантая.
Універсалам абвяшчалася апека ўрада над сялянамі, сяляне аб'яўляліся асабіста вольнымі, г. зн. адмянялася прыгоннае права, але без зямлі. Пайсці ад памешчыка селянін мог толькі пры ўмове выплаты даўгоў і дзяржаўных падаткаў, а таксама паставіўшы ў вядомасць камісію ўпраўлення аб тым, куды ён перасяляецца. Устанаўліваліся пэўныя ільготы ў адбыванні паншчыны. Спецыяльнымі артыкуламі «Універсала» Касцюшка папярэджваў аб тым, што парушэнне гэтых пастаноў памешчыкамі будзе карацца судом і вінаватыя будуць пакараны як за процідзеянне мэтам паўстання.
Сяляне ў сваю чаргу заклікаліся старанна адбываць астатнія дні паншчыны, слухацца свайго начальства, дбаць пра гаспадарку, не павінны былі адмаўляцца наймацца да памешчыкаў за адпаведную плату. Духавенству прадпісвалася растлумачваць гэтае распараджэнне з амвонаў у касцёлах і ў царквах на працягу чатырох тыдняў. Камісіі ўпраўлення павінны былі прызначаць асоб, якія б аб'язджалі абшчыны і гучна чыталі гэтае распараджэнне ў вёсках і прыходах, заклікаючы сялян да таго, каб яны ў падзяку за вялікія дабрачыннасці Рэчы Паспалітай шчыра сталі на яе абарону.
Раманы (прыпыначны пункт)
Рама́ны (, Романы)  — прыпыначны пункт Мінскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Маладзечанскім раёне Мінскай вобласці. Размешчаны ў вёсцы Раманы; на лініі Мінск-Пасажырскі — Маладзечна, паміж станцыяй Дубравы і станцыяй Аляхновічы.
Паланецкі ўніверсал
Ацэнкі
«Паланецкі ўніверсал» не адмяняў цалкам прыгоннага права і не ліквідаваў феадальнай эксплуатацыі, але дазваляў сялянам адыходзіць ад памешчыкаў, што было таксама ў інтарэсах буржуазіі, якая зараджалася. Гэты акт быў безумоўна прагрэсіўным, хоць і палавінчатым. Ён паслабляў эканамічны стан памешчыцкіх маёнткаў, абмяжоўваў паншчыну і падрываў значэнне шляхецкіх прывілей. Таму памешчыкі ўсяляк затрымлівалі апавяшчэнне «Універсала» і, баючыся сацыяльнай рэвалюцыі, часта ішлі на змову з замежнымі войскамі. Многія палажэнні Універсала не выконваліся на месцах і засталіся толькі на паперы. Супраць ажыццяўлення палажэнняў «Паланецкага ўніверсала» выступілі вярхі каталіцкага духавенства.
Літаратура
Літ.:
Карл Тэадор Ясперс
Карл Тэадор Ясперс (Karl Theodor Jaspers;, - , , Швейцарыя) — нямецкі філосаф, псіхолаг і псіхіятр, адзін з галоўных прадстаўнікоў экзістэнцыялізму.
У псіхіятрыі кіраваўся біяграфічным метадам; разглядаў хваробу не як працэс распаду чалавечай асобы, а ў сувязі з гісторыяй жыцця, з пошукам чалавекам уласнай індывідуальнасці («Усеагульная псіхапаталогія», 1913). Некаторыя яго працы прысвечаны праблемам патаграфіі — псіхапаталагічнаму аналізу эвалюцыі знакамітых асоб (Ю. А. Стрындберг, В. ван Гог, Ф. Ніцшэ).
У 1920—30-я г. К. Ясперс стварыў уласны варыянт экзістэнцыяльнай філасофіі, дзе філасофію вызначыў не як стварэнне пэўнай сістэмы, а як адкрыты духоўны працэс, што высвятляе становішча чалавека ў свеце. Асноўныя катэгорыі яго філасофіі — экзістэнцыя, трансцэндэнцыя, сітуацыя, гістарычнасць, камунікацыя. Сэнс экзістэнцыі ён бачыў у свабодзе. Быццё ў філасофіі К. Ясперса паўстае як прадметнае быццё, экзістэнцыя і трансцэндэнцыя (Бог). Мысленне, спалучанае з прадметным быццём, ёсць «арыентацыя ў свеце», філасофстваванне аб экзістэнцыі паўстае як яе «прасвятленне» («Розум і экзістэнцыя», 1935). Праблемы быцця, пазнання і чалавека К. Ясперс разглядаў з пункту гледжання гістарычнасці, пад якой ён разумеў незаменнасць, непаўторнасць, канчатковасць чалавечай асобы. Адрозненне філасофскай веры ад рэлігійнай бачыў у тым, што першая заснавана на штодзённым вопыце любога чалавека, а другая не можа быць агульназначнай, бо заснавана на адкрыцці.
Марыяцкая брама
Марыяцкая брама (Brama Mariacka) — сярэднявечная гарадская брама ў Гданьску. Знаходзіцца ў канцы Марыяцкай вуліцы на Доўгай набярэжнай.
Аляксандр Уладзіміравіч Мілінкевіч
Алякса́ндр Уладзі́міравіч Мілінке́віч  — беларускі навуковец, грамадскі дзеяч і палітык.
Біяграфія
Заснавальнік і кіраўнік грамадскай арганізацыі «Ратуша». Кіраўнік праграм «Фонду спрыяння лакальнаму развіццю». У 1996—1997 гадах прэзідэнт баскетбольнага клуба «Гродна-93».
Кандыдатура Мілінкевіча ў 2014—2015 гг. разглядалася на пасаду рэктара Еўрапейскага гуманітарнага ўніверсітэта. У красавіку 2015 г. А. Мілінкевіч прайграў выбары рэктара амерыканцу Дэвіду Поліку, пасля чаго заявіў, што гэты ўніверсітэт «больш не будзе служыць Беларусі».
Грамадска-палітычная дзейнасць
Намеснік старшыні Гродзенскага гарвыканкама (1990—1996) па пытаннях адукацыі, культуры, аховы здароўя, моладзі, спорту, СМІ, рэлігіі, міжнародных зносін і аховы гістарычнай спадчыны.
Падчас кампаніі па выбарах прэзідэнта Беларусі ў 2001 годзе быў кіраўніком перадвыбарчага штаба Сямёна Домаша.
У 1996—2003 гадах старшыня гродзенскага абласнога грамадскага аб’яднання «Ратуша», ліквідаванага ўладамі.
У 1999—2005 гадах старшыня Беларускай Асацыяцыі Рэсурсных Цэнтраў.
У 2003—2005 гадах старшыня гродзенскага «Таварыства Беларускай Школы».
Увосень 2004 года А. Мілінкевіч быў кандыдатам на парламенцкіх выбарах ў Гродзенскай вобласці — прайграў аднаму з памочнікаў А. Лукашэнкі.
У кастрычніку 2005 года на Кангрэсе дэмакратычных сіл быў абраны «адзіным кандыдатам ад дэмакратычных сіл». Удзельнічаў у выбарах прэзідэнта Беларусі ў 2006 годзе; паводле афіцыйных звестак, набраў 6 % галасоў выбаршчыкаў і заняў 2-е месца пасля А. Лукашэнкі.
У 2005—2007 старшыня Рады Аб’яднаных дэмакратычных сіл. У сакавіку 2007 года, незадоўга да новага Кангрэса дэмакратычных сіл, на якім быў адхілены з пасады старшыні, называў сябе «прэзідэнтам дэмакратычнай часткі грамадства».
У 2012 годзе не быў зарэгістраваны ў якасці кандыдата на парламенцкіх выбарах.
У 2006—2016 узначальваў Рух «За Свабоду», у 2008 Рух быў зарэгістраваны беларускімі ўладамі ў якасці праваабарончага грамадска-асветніцкага аб’яднання.
Заяўляў пра свой магчымы ўдзел у прэзідэнцкіх выбарах 2015 года, хаця раней казаў пра тое, што на выбары павінен пайсці малады палітык. У рэшце рэшт не выставіў сваю кандыдатуру і не падтрымаў ніводнага з кандыдатаў.
У 2007 годзе ў Еўрапарламенце казаў: «усё, магчыма, зараз будзе анексія Беларусі». У лістападзе 2010 года А. Мілінкевіч прагназаваў, што расійскае кіраўніцтва ў 2011—2012 прыкладзе намаганні, каб адхіліць А. Лукашэнку ад улады ў Беларусі: маўляў, Маскве патрэбны чалавек, які «цалкам аддасць Беларусь пад кантроль Расіі» і «спыніць любое збліжэнне з Еўропай»: «статус-кво не можа захавацца». У студзені 2019 года, ужо як «канцлер Вольнага беларускага ўніверсітэта», разважаў аб тым, што «падчас кожных выбараў прэзідэнта Беларусі былі расійскія правакацыі».
Навуковая і даследчыцкая дзейнасць
Кандыдацкая дысертацыя па тэме «Механізм генерацыі звышмагутных лазерных імпульсаў» (1976). Аўтар 65 навуковых прац і манаграфій па квантавай электроніцы, лазернай тэхніцы, гісторыі, культуры, адукацыі, архітэктуры Беларусі.
Краязнавец. У канцы 1980-х знайшоў пахаванне апошняга караля Рэчы Паспалітай Станіслава Аўгуста Панятоўскага ў Воўчыне, за што ўзнагароджаны ордэнам «За заслугі перад польскаю культурай», напісаў пра гэта ўспаміны. Арганізаваў рэстаўрацыю старажытнага вежавага гадзінніка на Фарным касцёле ў Гродне.
Прэміі і ўзнагароды
26 кастрычніка 2006 года ўзнагароджаны Еўрапарламентам прэміяй імя Андрэя Сахарава «За свабоду думкі».
Лаўрэат польскай прэміі «Рыцар свабоды», якую арганізуе Фонд імя Казіміра Пулаўскага (2007).
Узнагароджаны медалём 100 гадоў БНР Рады Беларускай Народнай Рэспублікі.
Гленплэйд
Гленплэйд (скарачэнне ад ), таксама вядомая як клетка Глен-Уркхарта або клетка прынца Уэльскага, — гэта ваўняная тканіна з вытканым саржавым узорам у дробную і буйную клетку. Звычайна ён зроблены з чорнага/шэрага і белага або больш прыглушаных колераў, у прыватнасці, з дзвюма цёмнымі і дзвюма светлымі палосамі, якія чаргуюцца з чатырма цёмнымі і чатырма светлымі палосамі, што стварае малюнак перасячэння няправільных. Глеплэйд як тканы ўзор можа быць распаўсюджаны на баваўняныя кашулі і іншыя не ваўняныя тканіны.
Назва
Назва ўзятая ад даліны у, Шатландыя, дзе ў XIX стагоддзі ўраджэнка Новай Зеландыі графіня Сіфілд упершыню выкарыстала воўну ў клетку для вопраткі сваіх , хоць назва Glen pleid сустракаецца не раней за 1926 год. Гленплэйд таксама вядомая як клетка прынца Уэльскага, таму што яе папулярызаваў кароль Эдуард VIII, калі ён быў прынцам Уэльскім.
Іншымі словамі, нягледзячы на сваю сусветна вядомую назву (французская prince de Galles, іспанская príncipe de Gales, італьянская principe di Galles і інш.), узор тканіны «Прынц Уэльскі» з’яўляецца не ўэльскім, а шатландскім.
Вядомыя носьбіты
Камічны персанаж вядомы сваім светла-шэрым касцюмам у афарбоўцы глейнплэйд, а прэзідэнт ЗША Рональд Рэйган лічыўся «непрэзідэнцкім» у касцюме з шэра-блакітнай гленплэйд падчас паездкі па Еўропе ў 1982 годзе. У амерыканскім шпіёнскім трылеры 1959 года «» Кэры Грант быў апрануты ў культавы шэры касцюм з гэтым арнаментам.
Сёрэн Абю К’еркегор
Сёрэн Абю К’еркегор, таксама Кіркегор (Soren Aabye Kierkegaard, , Капенгаген, Данія — ) — дацкі філосаф, пратэстанцкі тэолаг і пісьменнік. Папярэднік экзістэнцыялізму.
Біяграфія
Вывучаў філасофію і тэалогію ў Капенгагенскім універсітэце.
Аўтар прац «Страх і хваляванне» (1843), «Філасофскія крохі» (1844), «Стадыі жыццёвага шляху» (1845), «Хвароба да смерці» (1849) і інш. Сваё бачанне быцця чалавека сфармуляваў як рэалізацыю чалавечай суб’ектыўнасці, у якой асаблівая роля належыць такім паняццям, як «асоба», «свабода», «выбар», «страх», «адчай», «рашучасць» і інш. Існаванне чалавека разглядаў у трох тыпах экзістэнцыі: эстэтычнай, этычнай і рэлігійнай. 3 несувымернасці божага і чалавечага свету, веры і розуму выводзіў тэзіс пра бяссэнсавасць іх спалучэння, бо ўсякія спробы такога злучэння непазбежна вядуць да парадоксаў. У процівагу нямецкаму класічнаму ідэалізму (а дакладней, развіццю, якое надаў яму Гегель) настойваў на другаснасці рацыянальнасці і першаснасці чыстага існавання (экзістэнцыяльнасці), якое пасля пэўнага дыялектычнага шляху развіцця асобы павінна знайсці свой сэнс у веры. Творы С. К’еркегора вылучаюцца яскравасцю.
Філасофія яго стала папулярнай у ХХ ст. 3 узнікненнем экзістэнцыялізму набыла характар класічнай філасофскай літаратуры ў галіне ірацыяналістычных канцэпцый.
Свята-Петра-Паўлаўская царква (Валеўка)
Свята-Петра-Паўлаўская царква — праваслаўны храм у імя святых апосталаў Пятра і Паўла ў в. Валеўка Навагрудскага раёна.
Гісторыя
Згодна з апісаннем 1864 года ў мястэчку Валеўка размяшчалася Петрапаўлаўская, пятага класа драўляная царква. Да яе належала прыпісная Міраціцкая Міхайлаўская драўляная царква, пастаўленая ў 1713 годзе памешчыкам Есьманам.
У апісанні цэркваў і прыходаў Мінскай епархіі 1879 года згадваецца драўляная Свята-Петра-Паўлаўская царква, пераробленая ў 1830 годзе з рыма-каталіцкага касцёла. Царква драўляная, вырашана падоўжаным прамавугольнікам на каменным падмурку, з адным глухім цыбулепадобным купалам. Дах драўляны, вокны размешчаны ў адзін рад, адзін уваход. Унутры царква мела драўляную падлогу, столь падшыта дошкамі. Драўляны іканастас быў пафарбаваны ў перламутравы колер, з пафарбаванымі карнізамі і рамамі, складаўся з 5 абразоў размешчаных ў адзін рад. На званіцы, размешчанай асобна, было пяць званоў вагою ад 5 пудоў да 10 фунтаў.
У склад прыходу ўваходзілі вёскі Валеўка, Навасады, Ятвезь, Мірацічы, Молдзін, Катлова, Плехава, Незнанава, Радагошча, Навасёлкі, Тулічава, Ярошычы, Парэчча, Зазер'е.
У Памятных кніжках Мінскай губерніі захаваліся імёны некаторых святароў Свята-Петра-Паўлаўскай царквы вёскі Валеўка: Андрэй Хільтоў (1889—1894), Фёдар Дружылоўскі (1898—1905), Антоні Серпаў (1907—1914) (даты пададзены па гадах выхаду Памятных кніжак Мінскай губерніі).
Архітэктура
Помнік драўлянага дойлідства. Першапачатковую аснову будынка складаюць квадратны ў плане асноўны аб’ём, 5-гранная алтарная апсіда і прамавугольны бабінец з 2 чацверыковымі аб’ёмамі па баках галоўнага фасада, якія накрыты агульным шматсхільным гонтавым дахам. Да апсіды прымыкаюць квадратныя ў плане сакрысціі з самастойнымі дахамі. Раней галоўны фасад завяршаўся 2 чацверыковымі вежамі з галоўкамі і франтонам з трохпралётнай аркадай званіцы ў тымпане. Пасля перабудоў франтон набыў трохвугольны ламаны абрыс і гарызантальную шалёўку. Сцены вертыкальна ашаляваны дошкамі з нашчыльнікамі. Аконныя праёмы з лучковымі арачнымі завяршэннямі. Інтэр’ер зальны з плоскай столлю. Над бабінцам хоры.
Ваілава
Ваі́лава (, Воилово) — вёска ў Барысаўскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Мсціжскага сельсавета.
Крадзеж па змове (фільм)
«Крадзеж па змове » (Inside Job) — дакументальны фільм 2010 года пра фінансавы крызіс позніх 2000-х рэжысёра Чарлза Фергюсана. Паводле Фергюсана фільм распавядае пра «сістэмную карупцыю ў сектары фінансавых паслуг у Злучаных Штатах, а таксама пра наступствы гэтай сістэмнай карупцыі». У пяці частках, фільм даследуе, якім чынам змены ў рэгуляторным асяроддзі і банкаўскай практыцы стварылі фінансавы крызіс. «Inside Job» быў добра прыняты кінакрытыкамі, якія высока ацанілі яго тэмп, навуковае даследаванне і экспазіцыю складанага матэрыялу.
Фільм быў паказаны ў траўні 2010 года на Канскім кінафестывалі і атрымаў Оскара ў 2010 годзе як лепшы дакументальны фільм.
Кароткі агляд
Дакументальны фільм у пяці частках. Пачынаецца з позірка на тое, якім чынам Ісландыя стала моцна дэрэгуляванай краінай ў 2000-ыя, а яе банкі былі прыватызаваныя. Калі і  збанкрутавалі 15 верасня 2008 года, Ірландыя і астатні свет увайшлі ў глабальную рэцэсію.
Частка I: Як мы сюды патрапілі
Амерыканская фінансавая індустрыя рэгулявалася ад 1940г. да 1980г., затым паследаваў працяглы перыяд дэрэгулявання. У канцы 1980-х гадоў, крызіс "Savings and loan" каштаваў падаткаплацельшчыкам каля $124 мільярдаў. У канцы 1990-х, фінансавы сектар быў кансалідаваны ў некалькі фірмаў-гігантаў. У 2001 годзе бурбалка доткомаў выбухнeла, паколькі інвестыцыйныя банкі прасоўвалі інтэрнэт-кампаніі, але пры гэтым ведалі, што яны пацерпяць няўдачу. Вынік - $5 трыліёнаў страт інвестараў. У 90-ыя сталі папулярнымі ў фінансавай індустрыі і дадалі нестабільнасці. Намаганні, накіраваныя на рэгуляванне дэрыватываў былі сарваныя "Законам аб мадэрнізацыі таварных ф'ючэрсаў" у 2000 годзе, які меў падтрымку некалькіх ключавых службовых асоб. У 2000-я у фінансавай індустрыі дамінуюць пяць інвестыцыйных банкаў (, Morgan Stanley, Lehman Brothers, Merrill Lynch і Bear Stearns), два фінансавых кангламераты (Citigroup, JPMorgan Chase), тры сек'юрытызаваныя страхавыя кампаніі (AIG, MBIA, AMBAC) і тры рэйтынгавых агенцтва (Moody's, Standard & Poors, Fitch). Інвестыцыйныя банкі "запакавалі" іпатэчныя крэдыты з іншымі крэдытамі і пазыкамі ў забяспечаныя даўгавыя абавязанні (collateralized debt obligations - CDO), якія яны прадалі інвестарам. Рэйтынгавыя агенцтвы далі шматлікім CDO самыя высокія (ААА) рэйтынгі. Субстандартныя заёмы прывялі да драпежніцкага крэдытавання. Многія ўладальнікі дамоў атрымлівалі крэдыты, якія яны ніколі не змаглі б выплаціць.
Частка ІІ: Бурбалка (2001-2007)
Падчас жыллёвага буму, суадносіны паміж грошамі, запазычанымі інвестыцыйным банкам, і ўласнымі актывамі банка дасягнулі беспрэцэдэнтнага ўзроўню. Крэдытны дэфолтны своп (CDS) быў падобны на страхавы поліс. Спекулянты маглі купіць CDS гуляць супраць CDO, якімі яны не валодалі. Шматлікія CDO былі заснаваныя на субстандартных іпатэчных крэдытах. Goldman-Sachs прадаў больш за $3 млрд кепскіх CDO у першай палове 2006 года. Goldman таксама граў супраць малакаштоўных CDO, але пры гэтым казалі інвестарам, што яны былі высокай якасці. Тры найбуйнейшыя рэйтынгавыя агенцтвы спрыялі праблеме. Колькасць рэйтынгаў ААА фінансавых інструментаў падскочыла з некалькіх дзясяткаў у 2000 годзе да больш за 4 000 у 2006 годзе.
Частка ІІІ: Крызіс
Рынак CDO абваліўся, і інвестыцыйныя банкі засталіся з сотнямі мільярдаў долараў у выглядзе пазык, забяспечаных даўгавых абавязанняў (CDO) і нерухомай маёмасццю ад якіх яны не маглі пазбавіцца. Вялікая рэцэсія пачалася ў лістападзе 2007 года, а ў сакавіку 2008 года ў Bear Stearns скончыліся грошы. У верасні федэральны ўрад узяў на сябе абавязанні Fannie Mae і Freddie Mac, якія былі на мяжы краху. Праз два дні Lehman Brothers збанкрутаваў. Усе яны мелі рэйтынгі АА або ААА яшчэ за некалькі дзён да выратавання. Merrill Lynch на краі краху быў набыты Bank of America. Генры Полсан і Цімаці Гейтнер вырашылі, што Lehman павінен збанкрутаваць, што прывяло да краху рынку кароткатэрміновых абавязанняў карпарацый. 17 верасня неплацежаздольны AIG перайшоў у рукі ўрада. На наступны дзень, Полсан і старшыня Федэральнай рэзервовай сістэмы Бэн Бернанке папрасілі ў Кангрэса $700 мільярдаў для выратавання банкаў. Сусветную фінансавую сістэму паралізавала. 3 кастрычніка 2008 года прэзідэнт Буш падпісаў «Праграму дапамогі праблемным актывам», але сусветныя фондавыя рынкі працягнулі падаць. Скарачэнне вытворчасці і страта закладзенай нерухомасці прадоўжыліся з ростам беспрацоўя да 10 % у ЗША і Еўрапейскім Саюзе. Да снежня 2008 года GM і Chrysler таксама сутыкнуліся з банкруцтвам. Страты закладзенай маёмасці ў ЗША дасягнулі беспрэцэдэнтнага ўзроўню.
Частка V: Дзе мы зараз
Дзесяткі тысяч працоўных амерыканскіх заводаў былі звольненыя. Фінансавыя рэформы новай адміністрацыі Абамы былі слабыя, і не было ніякіх істотных прапановаў рэгулявання дзейнасці рэйтынгавых агенцтваў, лабістаў і заробкаў вышэйшага менеджменту. Гейтнер стаў міністрам фінансаў. Фельдстайн, Тайсан і Самэрз сталі галоўнымі эканамічнымі дарадцамі Абамы. Бернанке быў зноў прызначаны старшынёй ФРС. Еўрапейскія краіны ўвялі строгую рэгуляцыю банкаўскіх заробкаў, але ЗША супраціўляліся гэтаму.
Выраб фільма
Inside Job быў выраблены Одры Маррс з Джэфры Лур'е і Хрысцінай Вайс Лур'е ў якасці выканаўчых прадзюсараў. Адказнымі за здымкі былі Святлана Кветка і Кэлайні Мэм. Алекс Хэфес напісаў музыку, Мэт Дэйман агучыў фільм.
Фергюсон, які з’яўляецца асабістым сябрам эканаміста Нурыэля Рубіні і фінансавага пісьменніка Чарлза Р. Морыса (абодва папярэджвалі аб маючых адбыцца эканамічных узрушэннях), быў занепакоены нестабільнасцю ў фінансавым сектары задоўга да краху ўвосені 2008 года. Неўзабаве пасля таго як, Lehman Brothers збанкрутаваў у верасні 2008 года Фергюсон вырашыў засяродзіцца на гэтым крызісе ў сваім наступны дакументальным фільме. Пасля некалькіх тыдняў абмеркаванняў, ён звярнуўся да Sony Pictures Classics, якія пагадзіліся забяспечыць каля паловы з $2 мільёнаў вытворчага бюджэту. Пасля ўхвалення праекту пачаліся шэсць месяцаў усебаковых даследаванняў. Здымкі і інтэрв'ю распачаліся вясной 2009 года.
Рэакцыя
Фільм атрымаў станоўчыя водгукі, набраўшы 97% рэйтынгу на сайце Rotten Tomatoes. Роджэр Эберт апісаў фільм як "злы добра аргументаваны дакументальны фільм аб тым, як амерыканская фінансавая індустрыя выбудавана наўмысна, каб падманваць простых амерыканскіх інвестараў". Логан Хіл, з Нью-Ёркскага часопісу "Сцервятнік" ахарактарызаваў фільм як "незабывальны і абуральны", адзначыўшы "эфектную прысутнасць" апавядальніка Мэта Дэймана.
Фільм быў адабраны для спецыяльнага паказу на Канскім кінафестывалі ў 2010 годзе. Канскі рэцэнзент ахарактарызаваў фільм як "комплексны аповяд распавядаючы надзвычай добра і з вялікай доляй чыстага гневу".
‏
IC 1788
IC 1788 — галактыка тыпу SBbc (кампактная выцягнутая галактыка) у сузор’і Печ.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Дыбург
Дыбург (Dieburg) — горад у Германіі, у зямлі Гесэн. Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Дармштат. Уваходзіць у склад раёна Дармштат-Дыбург. Насельніцтва складае 15 205 чалавек (на 30 чэрвеня 2007 года). Займае плошчу 23,11 км². Афіцыйны код 06 4 32 004.
Сонечнае зацьменне 12 лютага 1850 года
Сонечнае зацьменне 12 лютага 1850 года — кольцападобнае сонечнае зацьменне 128 сараса.
Маса-э-Коццыле
Маса-е-Каццыле (Massa e Cozzile) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Таскана, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Пістоя.
Сонечнае зацьменне 12 лютага 1850 года
Зацьменне 12 лютага 1850 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1850 годзе і 124-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 18 жніўня 1849 года, наступнае — 7 жніўня 1850 года.
Маса-э-Коццыле
Насельніцтва складае 7643 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 487 чал./км². Займае плошчу 16 км². Паштовы індэкс — 51010. Тэлефонны код — 0572.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Малдыты (гміна)
Малды́ты (Małdyty) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Аструдскага павета Вармінска-Мазурскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Малдытах. Плошча гміны складае 188,94 км². Станам на 2004 год у гміне Малдыты пражывалі 6320 чалавек, шчыльнасць — 33,4 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 20 салецтваў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 48 населеных пунктаў.
Заднева
За́днева (, Заднево) — аграгарадок у Талачынскім раёне Віцебскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Талачынскага сельсавета.
Да 10 кастрычніка 2013 года аграгарадок уваходзіў у склад Азярэцкага сельсавета.
Геаграфія
Аграгарадок знаходзіцца за 10 км у напрамку на паўночны ўсход ад горада Талачын, за 128 км ад Віцебска. Каля ўсходняй ускраіны працякае ручай Хвашчоўка.
Фрол Раманавіч Казлоў
Фрол Раманавіч Казлоў (Фрол Рома́нович Козло́в; 5 (18) жніўня 1908, вёска Лашчыніна, Касімаўскі павет, Разанская губерня —, ) — савецкі партыйны і дзяржаўны дзеяч. Член Прэзідыума ЦК КПСС (1957—1964) (кандыдат у члены Прэзідыума ЦК КПСС (1957), першы намеснік старшыні Савета Міністраў СССР (1958—1960), сакратар ЦК КПСС (1960—1964).
Член ЦК КПСС (1952—1965). Дэпутат Вярхоўнага Савета СССР 3—6-га скліканняў. Член Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР (1954—1958, 1962—1965).
Ваенны пераварот у Гвінеі (2021)
Ваенны пераварот у Гвінеі 2021 года — пераварот, здзейснены Узброенымі сіламі Гвінеі 5 верасня 2021 года.
Перадумовы
Альфа Кандэ — першы прэзідэнт Гвінеі з моманту яе незалежнасці, які быў абраны з дапамогай прэзідэнцкіх выбараў. Да гэтага ў краіне дзейнічала аўтакратыя.
У 2015 годзе Кандэ быў пераабраны.
Да 2020 года прэзідэнт Гвінеі не мог пераабірацца больш за два разы, аднак канстытуцыйны рэферэндум павялічыў тэрмін паўнамоцтваў кіраўніка дзяржавы, у выніку чаго Кандэ атрымаў права пераабірацца яшчэ 2 разы.
Альфа Кандэ перамог на выбарах 2020 года, пасля чаго рушылі ўслед пратэсты і абвінавачванні ў фальсіфікацыі вынікаў.
Гвінейскія апазіцыянеры падвяргаліся рэпрэсіям — Мамадэ Кандэ быў арыштаваны ў студзені 2021 года, а лідар партыі Саюз дэмакратычных сіл Гвінеі памёр у турме.
У пачатку 2021 года рэзка выраслі цэны на муку, збожжа і цукар. Урад паспрабаваў усталяваць больш высокую цану на хлеб, аднак на фоне абурэння наконт гэтага ўказа ўрад адмовіўся ад павышэння, што прывяло да недахопу хлеба, паколькі пякарні адмовіліся вырабляць хлеб за фіксаваную цану 2500 франкаў за бохан , пасля чаго цана была павышана да 4000 франкаў, што зноў выклікала незадаволенасць грамадскасці.
Летам 2021 года былі павышаны падаткі, узраслі цэны на бензін, было зменшана фінансаванне ваенных сіл на карысць прэзідэнцкіх службаў.
Ход падзей
5 верасня 2021 года каля 8 гадзін раніцы каля прэзідэнцкага палаца ў горадзе Канакры пачулася стральба, на вуліцах з’явіліся ваенныя, якія заклікалі мясцовых жыхароў неадкладна вярнуцца ў сваё жыллё.
Мяцежнікамі быў перакрыты мост у раён Калум, дзе знаходзіцца шмат урадавых будынкаў.
Уезды па аўтамабільных дарогах з паўночна-ўсходняга напрамку былі перакрыты вайскоўцамі.
Міністэрства абароны Гвінеі абвясціла аб тым, што напад удалося стрымаць.