cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Allium turcomanicum
Распаўсюджанне
Распаўсюджаны ў Афганістане, паўночна-ўсходнім Іране, Таджыкістане, Туркменістане, Узбекістане.
NGC 997
NGC 997 (іншыя абазначэнні — UGC 2102, IRAS02345-0705, MCG 1-7-16, NPM1G +07.0083, ZWG 414.27, PGC 9932) — галактыка ў сузор’і Кіт.
Ячмень звычайны
Ячмень звычайны, таксама Ячмень шматрадковы (Hordeum vulgare) — від ячменя, менавіта ён звычайна ўзрабляецца ў сельскай гаспадарцы, адна з найстаражытнейшых культурных раслін у гісторыі чалавецтва (10 тысяч год таму).
NGC 997
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Стаўкы (Гайсынскі раён)
Стаўкы (Ставки́) — вёска ў Гайсынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Далёкія (прыпыначны пункт)
Далё́кія (, Далёкий, нарматыўная назва — )  — прыпыначны пункт Баранавіцкага аддзялення Беларускай чыгункі ў Лідскім раёне Гродзенскай вобласці. Размешчаны ў вёсцы Далёкія; на лініі Ліда — Масты, паміж прыпыначнымі пунктамі Раклёўцы і Белагруда.
Ячмень звычайны
Батанічнае апісанне
Гэта аднагадовая расліна вышынёй, у культурных сартоў — да. Сцеблы прамыя, голыя.
Лісце да даўжынёй і  шырынёй, плоскае, гладкае, з вушкамі ля аснавання пласцінкі.
Утварае колас з асцюком даўжынёй каля ; кожны каласок — аднакветкавы. Каласы чатырох- або шасцігранныя, да 1,5 см шырынёй, з гнуткай воссю, не распадаюцца на членікі. Каласкі сабраны групамі па тры; усе каласкі плодныя, сядзячыя. Каласковыя лускі лінейна-шылападобныя, адцягненыя ў тонкі асцюк, які звычайна перавышае іх па даўжыні. Ніжняя кветкавая луска яйкападобна-ланцэтная. Ячмень звычайны — самаапыляльная расліна, але не выключана перакрыжаванае апыленне. Цвіце ў чэрвені — ліпені.
Плод — зярноўка. Плоданашэнне ў ліпені — жніўні.
Распаўсюджанне і экалогія
Дзікі ячмень звычайны расце ад Паўночнай Афрыкі да Тыбета.
Гісторыя
Ячмень належыць да найстаражытных культурных раслін. Як і пшаніца, ён быў акультураны ў эпоху неалітычнай рэвалюцыі на Блізкім Усходзе больш гадоў таму. Дзікі ячмень распаўсюджаны на шырокім прасторы ад вострава Крыт і Паўночнай Афрыкі на захадзе да Тыбецкіх гор на ўсходзе.
Іофэ
Іофэ (Ёфэ) — яўрэйскае прозвішча.
997
997 — невысакосны год, пачаўся ў пятніцу. 997 год нашай эры, 997 год 1 тысячагоддзя, 97 год X стагоддзя, 7 год 10-га дзесяцігоддзя X стагоддзя, 8 год 990-х гадоў.
Суміўка
Суміўка (Су́мівка) — вёска ў Гайсынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Ласіна Дао
Ласіна Дао (нар. ) — івуарыйскі футбаліст, нападнік.
Клубная кар’ера
З 2014 года пачаў выступаць за малдаўскі клуб «Саксан». Улетку 2015 года далучыўся да іншага малдаўскага клуба — «Зары», з якім выйграў Кубак Малдовы. У чэрвені 2016 года стаў іграком казахстанскага «Актабэ», за які гуляў у Лізе Еўропы, але ўжо праз два месяцы пакінуў клуб. Пазней гуляў у Ізраілі за клубы «Хапаэль» (Ашкелон) і «Бней Сахнін».
У жніўні 2017 года стаў іграком беларускага клуба «Гомель». Стаў адным з асноўных нападнікаў, хоць галамі і перадачамі да канца сезона не адзначыўся.
Вінаград (Чэрыкаўскі раён)
Вінагра́д (, Виноград) — пасёлак у Чэрыкаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Язёрскага сельсавета.
Да 18 лютага 1972 года пасёлак уваходзіў у склад Сормаўскага сельсавета.
Палуцца
Палуцца (Paluzza) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Фрыўлі-Венецыя-Джулія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Удзінэ.
Насельніцтва складае 2465 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 38 чал./км². Займае плошчу 70 км². Паштовы індэкс — 33026. Тэлефонны код — 0433.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Дуброва (Брагінскі раён)
Дубро́ва — былая вёска ў Малажынскім сельсавеце Брагінскага раёна Гомельскай вобласці Беларусі.
Пасля катастрофы на Чарнобыльскай АЭС і радыяцыйнага забруджання жыхары пераселены ў чыстыя месцы. У 2005 годзе вёска была выключана са звестак па ўліку населеных пунктаў.
Водная сістэма
На захадзе меліярацыйныя каналы.
Транспартная сістэма
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтадарозе Камарын — Брагін.
Планіроўка складаецца з 2 кароткіх вуліц, блізкай да шыротнай арыентацыі. Забудова драўлянымі хатамі сядзібнага тыпу.
Гісторыя
Па пісьмовых крыніцах вядомая з XIX ст. як вёска ў Рэчыцкім павеце Мінскай губерні.
У 1931 годзе арганізаваны калгас «Чырвоны рог», працавала гамарня. У 1940 годзе. Падчас Вялікай Айчыннай вайны ў верасні 1943 года фашысты цалкам спалілі вёску і забілі 1 жыхара. У 1959 годзе ўваходзіла ў склад калгаса «XVIII партз'езд» (цэнтр — вёска Крыўча).
Ганна Ярвінен
Ганна Пяйвікі Ярвінен (швед. Anna Päivikki Järvinen; нар. 16 красавіка 1970) — шведска-фінская кампазітар, спявачка і музыка, якая была членам гурта Granada да расколу ў 2003 годзе. Пасля Ярвінен пачала сольную кар’еру і да гэтага часу выпусціла чатыры альбомы і працаваў з такімі выканаўцамі, як Оле Люнгстром, Melody Club, Dungen, Б’ёрн Олсан і Олаві Усівірта.
Біяграфія
Ганна Ярвінен у шасцігадовым узросце пераехала з маці ў Стакгольм. Яна спявала ў шведскім поп-гурце Granada з сярэдзіны 1990-х і да іх расколу ў 2003 годзе. Пасля таго, як ёй адмовілі некалькі гуказапісвальных кампаній, яна ў рэшце рэшт выпусціла свой дэбютны альбом Jag fick feeling ў лістападзе 2007 года з гуказапісвальнай кампаніяй Häpna. Альбом быў намінаваны на чатыры грэміс і быў прывітаны прэсай. Альбом таксама прыцягнуў увагу ў краіне нараджэння Ярвінен, і яна гастралявала ў Фінляндыі і Швецыі восенню 2007 года і вясной/летам 2008 года.
У 2009 годзе выйшаў другі альбом Ганны Ярвінен Man var bland molnen, які быў намінаваны на тры грэміс. Падобна яе дэбютнаму альбому, гэты альбом таксама быў прывітаны крытыкамі. Музычны крытык Ян Грэдвал у сваім аглядзе напісаў, што «Ганна Ярвінен выходзіць тут адной з самых арыгінальных і таленавітых артыстак Швецыі». У тым жа годзе яна спявала дуэтам з Оле Люнгстрэмам у яго альбоме Sju, а ў снежні 2009 года выпусціла хіт Melody Club пад назвай «Я не веру ў анёлаў».
5 лютага 2010 года яна была запрошанай артысткай у перадачу På spåret на канале SVT. У лістападзе 2010 года яна супрацоўнічала на трыб’юце паэтэсы Соні Акесан з двума складзенымі вершамі «O, ur Hästens öga» і «Ajajaj». На Grammis Gala 2011 Ярвінен выступалі разам з Нінай Кінерт, Карлай-Тэрэзай К’елвандэр і The Rockridge Brothers. У 2011 годзе яна выпусціла трэці альбом Anna Själv Tredje. У 2011 годзе яна таксама супрацоўнічала з фінскім мастаком Олаві Усівіртам і выпусціла фінскамоўную песню «Nuori ja kaunis», якая стала вялікім хітом у Фінляндыі.
9 лістапада 2011 года было выяўлена, што Ярвінен павінна была канкураваць з песняй «Porslin» у Melodifestivalen 2012. Па невядомых прычынах песня не канкуравала ў тым годзе і была заменена песняй Дэвіда Ліндгрэна «Shout It Out». Але пазней SVT паказала, што песня будзе ўдзельнічаць у выпуску Melodifestivalen 2013 года.
Ганна Ярвінен таксама працуе настаўнікам малявання і выкладчыкам англійскай мовы ў школе Käppala ў Лідзінго.
Полазна
По́лазна — возера ва Ушацкім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Ушача. Знаходзіцца за 20 км на паўднёвы захад ад Ушачаў, за 2 км на поўдзень ад вёскі Царкавішча.
Плошча Полазна складае 0,15 км². Даўжыня 0,49 км, найбольшая шырыня 0,43 км, даўжыня берагавой лініі 1,55 км. Найбольшая глыбіня возера 32,5 м, сярэдняя 10,6 м. аб'ём вады ў возеры 1,59 млн м³. Плошча вадазбору возера — 0,5 км².
Катлавіна Полазна эварзійнага тыпу. Схілы катлавіны возера маюць вышыню 10—15 м, пад лесам. На поўначы схілы ніжэйшыя, вышынёй 3—5 м. Катлавіна мае круглаватую форму. Берагавая лінія слабазвілістая. Берагі возера высокія, іх вышыня складае 30—80 см, абрывістыя, пясчаныя, знаходзяцца пад хмызняком. Падводная частка катлавіны возера лейкападобнай формы. Глыбіні да 2 м займаюць каля 13 % плошчы возера. Да глыбіні 7—9 метраў дно возера пясчанае, глыбей — выслана сапрапелем.
Возера мезатрофнае. У паўночнай частцы выцякае ручай у возера Царкавішча. Прыбярэжная расліннасць распаўсюджваецца на адлегласці 5—10 м ад берага, падводная да глыбіні 3,5 м.
У возеры водзяцца шчупак звычайны, лешч, акунь, краснапёрка, плотка, язь і іншыя віды рыб.
Чамярыца (возера)
Чамяры́ца — возера ў Чашніцкім раёне Віцебскай вобласці Беларусі ў басейне ракі Лукомка, за 26 км у напрамку на паўднёвы ўсход ад горада Чашнікі, за 0,7 км на паўднёвы захад ад вёскі Антаполле.
Плошча паверхні возера 0,54 км². Даўжыня 1,52 км, найбольшая шырыня 0,46 км, даўжыня берагавой лініі 3,58 км. Найбольшая глыбіня 2,5 м, сярэдняя 1,6 м. Аб’ём вады ш возеры каля 0,87 млн м³. Плошча вадазбору 4,2 км².
Катлавіна возера рэшткавага тыпу, выцягнутая ў напрамку з паўночнага ўсходу на паўднёвы захад. Схілы катлавіны маюць вышыню 4—7 м. Вакол возера вузкая тарфяністая, месцамі забалочаная пойма. Берагі нізкія, пераважна сплавінныя. Дно ў зоне мелкаводдзя тарфяністае, глыбей — высланае сапрапелем. Возера эўтрофнае. Падводнай расліннасцю зарастае па ўсёй плошчы дна. У паўднёва-заходняй частцы выцякае ручай у возера Чарэйскае.
Сяргей Пятровіч Кавальчук
Сяргей Кавальчук (нар., ) — беларускі футбаліст і трэнер. Вядомы па працы ў брэсцкім «Дынама», дзе правёў 26 гадоў, спачатку ў якасці футбаліста, а пасля на розных трэнерскіх і адміністрацыйных пазіцыях.
Кар’ера футбаліста
Гуляў за клуб «Брэстбытхім», які пазней быў перайменаваны ў «Кобрын». З 1996 года ў складзе брэсцкага «Дынама», дзе і завяршыў ігравую кар’еру ў 2004 годзе.
Тэафіліўка (Гайсынскі раён)
Тэафіліўка (Теофі́лівка) — вёска ў Гайсынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Сяргей Пятровіч Кавальчук
Кар’ера трэнера
У 1997 годзе скончыў Брэсцкі дзяржаўны ўніверсітэт.
У 2005 годзе перайшоў на трэнерскую працу ў брэсцкім клубе. У 2011 годзе стаў галоўным трэнерам «Дынама» (у 2012 годзе клуб атрымаў новую назву — «Брэст»). У ліпені 2012 года пакінуў пасаду галоўнага трэнера, але застаўся працаваць у клубе ў якасці старшага трэнера. У лютым 2013 года стаў галоўным трэнерам дубля. 24 верасня 2013 года зноў быў прызначаны галоўным трэнерам «Дынама-Брэст».
Застаўся ў камандзе ў пачатку 2016 года, калі з-за фінансавых праблем клуб пакінула большасць ігракоў асновы. Па заканчэнні сезона 2016, ужо пасля прыходу ў «Дынама» замежных інвестараў, перайшоў на пасаду спартыўнага дырэктара клуба.
У маі 2018 года, пасля адстаўкі чэшскага спецыяліста Радаслава Латала, быў прызначаны выканаўцам абавязкаў галоўнага трэнера каманды. У гэтай якасці 19 мая выйграў Кубак Беларусі 2018, калі ў фінальным матчы «Дынама» перамагло БАТЭ з лікам 3:2. У чэрвені 2018 года саступіў пасаду галоўнага трэнера Аляксею Шпілеўскаму.
31 снежня 2019 года было абвешчана, што ў новым сезоне Кавальчук зноў стане галоўным трэнерам «Дынама». Застаўся на пасадзе і ў 2021 годзе, калі клуб пакінулі інвестары і ён быў перададзены гораду, з-за чаго амаль цалкам абнавіўся склад. Пасля няўдалага пачатку сезона 2022 (4 ачкі пасля 9 тураў) у маі 2022 года пакінуў пасаду галоўнага трэнера.
У кастрычніку 2022 года вярнуўся ў «Дынама», узначаліўшы дубль клуба. Пакінуў пасаду галоўнага трэнера дубля ў сакавіку 2023 года.
У студзені 2015 года атрымаў трэнерскую ліцэнзію катэгорыі PRO.
NGC 2090
NGC 2090 (іншыя абазначэнні — ESO 363-23, MCG ?6-13-9, AM 0545-341, IRAS05452-3416, PGC 17819) — спіральная галактыка (Sc) у сузор’і Голуб.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Табліца вытворных
Знайсці вытворную функцыі можна некалькімі шляхамі: па азначэнні, па табліцы (папярэдне вылічаных вытворных) і з дапамогай правіл дыферэнцавання. Звычайна гэтыя спосабы ўжываюцца ў спалучэнні.
Гэты артыкул змяшчае спіс вытворных найпрасцейшых элементарных функцый, а таксама спіс правіл дыферэнцавання функцый.
Вытворныя ступенных функцый і мнагачленаў
n
праўдзіцца роўнасць
f
ёсць сталаю функцыяй (г. зн. для любых
x
значэнне функцыі аднолькавае і роўнае
, дзе
c
некаторы нязменны лік), то яе вытворная
f′
ёсць тоесным нулём:
Вытворныя паказнікавых і лагарыфмічных функцый
b
Вытворная сумы і рознасці (лінейнасць дыферэнцавання)
Для любых дыферэнцавальных функцый
і
g
і любых сталых
a
b
вытворная функцыі
па зменнай
x
раўняецца У Ляйбніцавых абазначэннях гэта можна запісаць як:
Адмысловыя выпадкі:
Вытворная здабытку (правіла Ляйбніца)
Вытворную здабытку дыферэнцавальных функцый
f
і
g
можна вылічыць па формуле У Ляйбніцавых абазначэннях гэта правіла выглядае як:
Вытворная дзелі
для любой (ненулявой) дыферэнцавальнай функцыі
f
раўняецца
і
g
ёсць дыферэнцавальнымі функцыямі, і акрамя таго
g ≠ 0
, тады:
Вытворная складанай функцыі (ланцуговае правіла)
Вытворная складанай функцыі
x
раўняецца У Ляйбніцавых абазначэннях ланцуговае правіла запісваюць як: Аднак, часта пішуць прасцей, разглядаючы
h
як функцыю ад фармальнага аргумента
g
Вытворная адваротнай функцыі
Калі дыферэнцавальная функцыя
f
мае адваротную функцыю
g
g(f(x)) = x
і
f(g(y)) = y
), тады
Заўвага: нельга блытаць паняцці функцыйна адваротнай функцыі і лікава адваротнай функцыі. Правіла з гэтага раздзела прыдатнае да функцыйна адваротнай функцыі. Для дыферэнцавання лікава адваротнай функцыі трэба карыстацца першым правілам з раздзела.
Вытворная складана-ступеневай функцыі
Няхай
f
і
g
ёсць дыферэнцавальнымі функцыямі, і акрамя таго
f > 0
, тады
Адмысловыя выпадкі:
, атрымліваем
f′(x) = axa − 1
для любых рэчаісных паказнікаў
a
і любога дадатнага значэння зменнай
x
.
Чэмпіянат Еўропы па футболе 2008
Чэмпіянат Еўропы па футболе 2008 года, звычайна званы «Еўра-2008» — 13-ы па ліку футбольны турнір для еўрапейскіх краін, які праходзіць раз у чатыры гады пад эгідай УЕФА. Турнір праводзіўся сумесна Аўстрыяй і Швейцарыяй, пачаўся 7 чэрвеня 2008 і завяршыўся 29 чэрвеня 2008 года. Гэта быў другі чэмпіянат Еўропы, гаспадарамі якога з’яўляліся дзве краіны. Першым стаў турнір 2000 года, праведзены ў Бельгіі і Нідэрландах.
У турніры ўдзельнічалі 16 каманд. Аўстрыя і Швейцарыя аўтаматычна кваліфікаваліся як краіны-арганізатары. Астатнія 14 каманд былі вызначаны паводле вынікаў кваліфікацыйнага турніру, які пачаўся ў жніўні 2006 года. Іспанія, як пераможца Еўра-2008, атрымала права прыняць удзел у ў Паўднёва-Афрыканскай Рэспублікі.
Гаспадары чэмпіянату
У ходзе выбараў гаспадара Еўра-2008 галоўнымі кандыдатамі лічыліся 4 прэтэндэнты: Венгрыя, Аўстрыя/Швейцарыя, Грэцыя/Турцыя і скандынаўская чацвёрка (Данія, Швецыя, Фінляндыя, Нарвегія). У выніку галасаванне выйгралі Аўстрыя/Швейцарыя, якім і прагназавалі перамогу.
Венгрыя прайграла ўжо другое галасаванне запар. У 2004 ў яна саступіла Партугаліі. Іншымі кандыдатамі, якія выбылі яшчэ да фінальнага галасавання, былі Шатландыя/Ірландыя, Расія і Харватыя/Боснія і Герцагавіна.
Гарады і стадыёны
Спаборніцтвы прайшлі на васьмі стадыёнах ў абедзвюх прымаюць краінах: чатыры ў Аўстрыі і чатыры ў Швейцарыі. Кожная арэна была разлічана як мінімум на 30 тысяч гледачоў. Найбуйнейшым стадыёнам чэмпіянату быў у Вене ўмяшчальнасцю 53295 месцаў, на якім прайшоў фінальны матч чэмпіянату. Зборная Швейцарыі згуляла ўсе свае матчы на ​​стадыёне у Базелі. На гэтай жа арэне праходзіла цырымонія адкрыцця турніру і першы матч. Зборная Аўстрыі правяла ўсе свае матчы на ​​стадыёне «Эрнст Хапель».
У 2004 годзе ў арганізатараў узніклі праблемы з правядзеннем будучых спаборніцтваў у Цюрыху. Першапачаткова для гэтых мэтаў планавалася рэканструяваць стадыён. Аднак, з-за пратэстаў мясцовых жыхароў рэканструкцыя затрымалася і ўжо не магла быць скончана ў тэрмін. Гэта выклікала занепакоенасць ва УЕФА, паколькі планавалася выкарыстаць па чатыры стадыёны ў кожнай з краін-гаспадынь турніру. Праблема вырашылася, калі арганізатары прапанавалі рэканструяваць іншую арэну —. У студзені 2005 года УЕФА зацвердзіў перагледжаны план. Стадыён «Летцыгрунд» прыняў першы футбольны матч 23 верасня 2007 года.
Знакі і атрыбуты
Лагатып чэмпіянату быў распрацаваны дызайнерскай фірмай «English & Pockett». На ім сімвалічна адлюстраваны горны ландшафт, уласцівы абодвум краінам, якія прымалі чэмпіянат, і выкарыстаныя колеры іх сцягоў.
Талісманы
27 верасня 2006 года ў музейным комплексе у Вене былі прадстаўлены талісманы Еўра-2008. Імі сталі два блізнюкі Трыкс і Флікс, створаныя кампаніяй Warner Bros. Consumer Products. Яны апранутыя ў адпаведнасці з колерамі нацыянальных сцягоў Аўстрыі і Швейцарыі: Трыкс — у белай футболцы з нумарам 20, а Фликс — у чырвонай з нумарам 08. Імёны двайнят былі абраныя ў ходзе галасавання, праведзенага сярод 67 406 футбольных фанатаў Аўстрыі і Швейцарыі (Трыкс і Флікс атрымалі 63,3 % галасоў, Флітс і Бітс — 33,7 %, Загі і Зігі — 3,0 %). Варыянты імёнаў выбіраліся кароткія, простыя і лёгка вымаўляюцца на розных мовах.
Кубак
Перад пачаткам турніру была прадстаўлена новая версія Кубка, распрацаваная кампаніяй «Asprey London». Ён у асноўным ідэнтычны арыгінальнаму, створанаму Арцю Бертранам у 1960 годзе. Кубак пазбавіўся мармуровага пастамента мячом, якая знаходзілася на тыльным баку. Срэбная падстава была павялічана для ўстойлівасці. Назвы краін-пераможцаў, якія перш наносіліся на пастамент, цяпер знаходзяцца на заднім баку трафея. Кубак зроблены з чыстага срэбра, важыць 8 кг, яго вышыня роўная 60 см.
Мяч
Спецыяльна для турніру фірмай Adidas быў створаны мяч, які атрымаў назву. Прэзентацыя спартыўнага снарада прайшла 2 снежня 2007 года ў Люцэрне падчас лёсавання фінальнага этапу «Еўра-2008». Адметнай асаблівасцю мяча стала адсутнасць у яго складзе натуральных матэрыялаў. Дзякуючы гэтаму ўласцівасці снарада не мяняюцца пры змене ўмоў надвор’я (у дождж ён не ўбірае вільгаць і не становіцца цяжэй). Іншыя асаблівасці — гэта вялікая сіла ўдару, вялікая хуткасць скрута мяча, непрадказальнасць палёту. Акрамя таго, 30 красавіка 2008 года ў Вене прэзідэнт УЕФА Мішэль Плаціні прадставіў адмысловую мадыфікацыю мяча — «Europass Gloria», распрацаваную адмыслова для фінальнага матчу чэмпіянату.
Дэвіз
Прэзідэнт УЕФА Мішэль Плаціні заявіў, што гэтая фраза «апісвае сутнасць чэмпіянату Еўропы-2008 і тое, што ён можа даць. А менавіта — эмоцыі на любы густ: радасць, засмучэнне, палёгку і нервовае напружанне аж да фінальнага свістка».
Прызавыя грошы
УЕФА абвешчана аб агульнай суме у прызавых, якія размеркаваліся паміж шаснаццаццю камандамі фінальнай стадыі наступным чынам:
Адборачныя гульні
Лёсаванне адборачнага цыкла праходзіла ў Мантро, Швейцарыя, 27 студзеня 2006 года ў 12:00 па мясцоваму часу.
Адборачны тур пачаўся ў жніўні 2006 года, праз месяц пасля завяршэння чэмпіянату свету 2006 года. Аўстрыя і Швейцарыя атрымалі права ўзяць удзел у фінальнай стадыі як краіны-гаспадыні. Кваліфікацыйны фармат трохі змяніўся ў параўнанні з папярэднімі турнірамі: пераможцы і другія каманды з кожнай групы наўпрост трапілі ў фінальную частку чэмпіянату — стыкавых матчаў не было. Шэсць з сямі груп складаліся з 7 камандаў, яшчэ адна — з 8 камандаў.
Лёсаванне
Паводле рэгламенту, дзве краіны-гаспадыні турніру і чэмпіёны Еўропы 2004 года, зборная Грэцыі, атрымалі месцы ў першым кошыку аўтаматычна. Да іх далучылася зборная Нідэрландаў, якая мела найвышэйшы рэйтынг паводле вынікаў адборачных турніраў да «ЧС-2006» і да «Еўра-2008».
Па астатніх кошыках каманды былі размеркаваны ў залежнасці ад каэфіцыента. У выпадку роўнасці каэфіцыента ў разлік браліся вынікі адборачнага цыкла да «Еўра-2008»: сярэдняя розніца мячоў, сярэдняя колькасць забітых мячоў, сярэдняя колькасць забітых мячоў на выездзе, а ў выпадку роўнасці ўсіх паказнікаў — жэрабя.
Склады каманд
Паводле рэгламенту, склады камандаў-удзельніц чэмпіянату павінны былі быць абвешчаны за дзесяць дзён да першага матча турніру, то бок да 28 мая 2008 года. Усяго ў заяву маглі быць занесены 23 футбалісты (улучаючы 3 брамнікаў). Да першага згулянага матча каманды маюць права замяніць траўмаваных футбалістаў.
Суддзі
У правядзенні турніру бралі ўдзел дванаццаць суддзяў з дваццаццю чатырма асістэнтамі:
NGC 998
NGC 998 (іншыя абазначэнні — MCG 1-7-15, ZWG 414.28, PGC 9934) — галактыка ў сузор’і Кіт.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Данілаў Мост (прыпыначны пункт)
Дані́лаў Мост (, Данилов Мост)  — прыпыначны пункт Магілёўскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Бабруйскім раёне Магілёўскай вобласці. Размешчаны за 2,4 км на паўднёвы ўсход ад пасёлка Данілаў Мост; на лініі Жлобін — Асіповічы I, паміж станцыяй Красны Бераг і прыпыначным пунктам Амяльня.
Allium turtschicum
Allium turtschicum — від травяністых раслін сямейства, эндэмік Казахстана.
Распаўсюджанне
Эндэмік Казахстана (хрыбет ).
Іаан Златавуст
Іаан Залатавуст, Ян Хрызастом (Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος; каля 347 — ) — архіепіскап Канстанцінопальскі, багаслоў, шануецца як адзін з трох Сусветных свяціцеляў і настаўнікаў разам са свяціцелем Васілём Вялікім і Рыгорам Багасловам. У шэрагу хрысціянскіх цэркваў шануецца як святы. У праваслаўі, з прычыны таго што дзень яго смерці прыпадае на свята Узвышэння Святога Крыжа яго памяць перанесена на 13 лістапада па юліянскім календары; Праваслаўная царква таксама здзяйсняе яго памяць 27 студзеня (перанясенне мошчаў) і ў Саборы трох свяціцеляў 30 студзеня па юліянскім календары. У Канстанцінопальскай і Эладскай цэрквах яго памяць здзяйсняецца 13 лістапада, 27 студзеня і 30 студзеня па новаюліянскім календары, у Каталіцкай царкве — 13 верасня. Акрамя таго, Сусветная патрыярхія ў 2004 годзе ўстанавіла святкаванне 30 лістапада ў гонар перанясення з Рыма ў Стамбул мошчаў Рыгора Багаслова і Іаана Залатавуста.
Нястанішкі
Няста́нішкі (, Нестанишки) — вёска ў Смаргонскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Жодзішкаўскага сельсавета.
Гісторыя
Вядома з пачатку XVII ст. у Ашмянскім павеце Віленскага ваяводства ВКЛ.
Падчас руска-французскай вайны 1812 года каля вёскі праз Вілію перапраўляліся французскія войскі. У 1867 годзе адкрыта земскае народнае вучылішча.
У 1940—1954 гадах цэнтр Нястанішкаўскага сельсавета. Да 16 ліпеня 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Лылойцінскага сельсавета, да 17 лістапада 1986 года — у склад Сыраваткінскага сельсавета, да 28 сакавіка 2016 года — у склад Лылойцінскага сельсавета.
Новы Азербайджан
Партыя «Новы Азербайджан» (Yeni Azərbaycan Partiyası) — кіруючая прапрэзідэнцкая палітычная партыя Азербайджана, якая налічвае ў сваіх шэрагах па афіцыйных дадзеных на канец 2014 года больш за 641 тысяч членаў і якая іграе дамінуючую ролю ў палітычным жыцці краіны. Старшынёй партыі ў канцы сакавіка 2005 года стаў прэзідэнт краіны Ільхам Аліеў, які змяніў на гэтай пасадзе Гейдара Аліева, які ў свой час быў яе заснавальнікам.
На парламенцкіх выбарах 1995, 2000 і 2005 гадоў партыя атрымлівала пераважную большасць галасоў. У прыватнасці, у 2000 годзе партыя атрымала 62,3 % галасоў і 75 з 125 месцаў у парламенце. У 2003 годзе яе кандыдат Ільхам Аліеў перамог на прэзідэнцкіх выбарах, атрымаўшы, па афіцыйных дадзеных, 80 % галасоў.
На парламенцкіх выбарах 7 лістапада 2010 года партыя, паводле папярэдніх звестак, атрымала 71 месца ў Парламентце Азербайджана. Па больш позніх дадзеных, члены партыі атрымалі 72 месца.
Намеснікамі старшыні партыі з'яўляюцца Ахмедаў Алі Джавад аглы і Алескеров Муртуз Наджаф аглы.
Гуты
Гуты:
Гуральня
Гуральня:
Авадзі (правінцыя)
Гісторыя
Летапіс «Кодзікі» (712) сцвярджае, што востраў Авадзі быў створаны першым з усіх астравоў Японскага архіпелага. Магчыма, гэта звязана з тым, што менавіта на Авадзі ўзнік культ Ідзанагі — бажаства, якое стварыла, паводле легенды, Японскія астравы.
Правінцыя была ўтворана ў VII ст. У старажытнасці назва вобласці запісвалася іерогліфамі. Назва азначае «шлях у Ава» (востраў служыў прамежкавым звяном пры пераправе ў правінцыю Ава на востраве Сікоку). Старажытная сталіца правінцыі меркавана знаходзілася недалёка ад горада Мінаміявадзі, аднак дакладныя археалагічныя доказы пакуль не знойдзены.
У эпоху Эда вобласцю кіраваў клан Хацісука з горада Такусіма ў вобласці Ава.
Калі ў Японіі былі ўведзены прэфектуры, з-за палітычных рознагалоссяў паміж Такусіма і Авадзі жыхары Авадзі аддалі перавагу адносіцца да прэфектуры Хіёга, а не да прэфектуры Такусіма.
Тырліўка
Тырліўка (Ти́рлівка) — вёска ў Гайсынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Капань
Капань:
Усця (Гайсынскі раён, вёска)
Усця (У́стя) — вёска ў Гайсынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
IC 632
IC 632 — галактыка тыпу Sa (спіральная галактыка) у сузор'і Секстант.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Тарава
Тарава:
NGC 210
NGC 210 – галактыка каталога NGC, знаходзіцца ў Сузор’і Кіта. Бачная зорная велічыня: 10,9. Бачны размер: 5,0' × 3,3'. Прамое ўзыходжанне: 0 гадз. 40 мін. 34,8 сек. Схіленне: -13° 52' 21".
Косаўска-Мітравіца
Косаўска-Мітравіца (Косовска Митровица, Mitrovica або Mitrovicë) — горад на поўначы Косава. Згодна з пазіцыі часткова прызнанай Рэспублікі Косава і дзяржаў, якія прызнаюць незалежнасць Косава, уся тэрыторыя горада ўваходзіць у склад Рэспублікі Косава. Згодна з пазіцыі Сербіі і дзяржаў, якія не прызнаюць незалежнасць Косава, уся тэрыторыя горада ўваходзіць у склад Сербіі.
Фактычна, Паўночная тэрыторыя горада кантралюецца Сербіяй, а паўднёвая ― часткова прызнанай Рэспублікай Косава. Да 1989 года горад называўся Цітова-Мітравіца (Титова Митровица,  алб. Mitrovica e Titos). На сёння горад ахоўваецца, як і ўсе гарады Косава, паліцэйскімі атрадамі KFOR. Згодна з юрысдыкцыяй Рэспублікі Косава, якая кантралюе яго паўднёвую частку, горад мае назву Мітравіца.
Гісторыя
Горад быў, першапачаткова, сярэднявечным паселішчам, якое вельмі хутка ператварылася ў горад. Назва Мітравіца з’явілася ў XIV стагоддзі і паходзіць ад царквы святога Дзімітрыя Салунскага, якую сербскі кароль Стэфан Ураш II Мілуцін ў 1315 годзе дараваў свайму манастыру Баньска.
Доўгі час у горадзе доўжылася асманскае валадарства: з канца XIV стагоддзя і да Першай балканскай вайны 1912—1913 гадоў. Падчас асманскага валадарства Мітравіца ўваходзіла ў вілает (правінцыю) Косава (створаны ў 1877 годзе).
У 1941 годзе падчас уварвання нямецкіх войскаў у Югаславію горад быў захоплены. У лістападзе 1944 года нямецкія войскі былі разгромленыя.
У 1981 годзе ў горадзе пражывалі 105 тысяч чалавек, з якіх 66,5 тысяч албанцаў, 20 тыс. сербаў і чарнагорцаў.
Пасля вайны ў 1999 годзе горад падзяліўся на паўднёвую частку, з амаль выключна албанскім насельніцтвам (прыкладна 60 000 жыхароў) і паўночную частку з пераважна сербскім (прыкладна 13 000 жыхароў) насельніцтвам. Абодва раёны звязаны двума вулічнымі мастамі праз раку Ібар. Пасля падзелу горада Сербскі праваслаўны храм святога Дзімітрыя апынуўся ў албанскай частцы горада і быў недаступны для сербаў. Па гэтай прычыне была пабудавана і ўрачыста адкрыта ў 2005 годзе новая царква на ўзгорку ў сербскім раёне. У сакавіку 2004 года ў горадзе адбыліся масавыя беспарадкі, падчас якіх былі спалены і разрабаваны дамы сербаў.
У заходняй частцы горада, на міжнародныя сродкі, былі адноўлены дамы для бежанцаў, якія пацярпелі ад разбурэння ў дні гэтых падзей. Да верасня 2007 года было скончана будаўніцтва большасці цагляных дамоў.
У сакавіку 2008 года пасля абвяшчэння незалежнасці Косава (17 лютага 2008 года) у горадзе адбыліся ўзброеныя сутыкненні паміж групай сербаў і паліцыяй.
У 2011 годзе на галоўным мосце праз раку Ібар паміж Паўднёвай (албанскай) і Паўночнай (Сербскай) часткамі горада сербамі была ўзведзена барыкада. У абароне барыкады ўдзельнічалі, у тым ліку, рускія добраахвотнікі. Станам на 2019 год мост ахоўваюць міжнародныя міратворцы KFOR.
Эканоміка
Горад з’яўляецца цэнтрам горнай прамысловасці і каляровай металургіі раёна: здабыча свінцова-цынкавай руды, лігніту, выплаўленне свінцу і цынку. Працуюць хімічны камбінат, дрэваапрацоўчыя і папяровыя прадпрыемствы, а таксама вытворчасць горнаруднага абсталявання і сельскагаспадарчых машын.
Адукацыя
У паўночнай частцы горада функцыянуе тэхнічны інстытут Мітравіца, адзіная вышэйшая навучальная ўстанова ў Косаве з пераважна сербскамоўным асартыментам курса. У ліпені тут дзейнічае англамоўная школа Summer School.
У 1999 годзе ў паўночную частку горада пераехалі сербскія выкладчыкі і студэнты Прышцінскага ўніверсітэта, стварыўшы тут «Універсітэт у Прышціне з часовым знаходжаннем у Косаўскай Мітравіцы».
Вядомыя асобы
У горадзе нарадзіліся:
Флорынэ
Флорынэ (Фло́рине) — вёска ў Гайсынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Пазборцы
Пазбо́рцы (, Позборцы) — вёска ў Смаргонскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Жодзішкаўскага сельсавета.
Да 17 лістапада 1986 года вёска ўваходзіла ў склад Сыраваткінскага сельсавета, да 28 сакавіка 2016 года — у склад Лылойцінскага сельсавета.
Водны мост
Водны мост — мост, прызначаны для суднаходства, які перасякае іншы водны шлях: канал або раку.
Найчасцей водныя масты будуюць, калі суднаходны канал пракладваецца вышэй за ўзровень ракі ці іншага каналу. Таксама такі мост можа перасякаць не адзін, а некалькі каналаў, пры гэтым ніжні канал таксама можа выкарыстоўвацца для суднаходства. Некаторыя дастаткова шырокія акведукі таксама могуць выкарыстоўвацца ў якасці водных мастоў. Каля моста можа быць пабудаваны суднапад’ёмнік або шлюз для пераходу на ніжні водны шлях.
Самы доўгі ў Еўропе водны мост — Магдэбургскі водны мост, Германія (918 м).
Лапушна
Лапушна — тапонім.
NGC 2188
NGC 2188 – галактыка каталога NGC, знаходзіцца ў Сузор’і Голуба. Бачная зорная велічыня: 11,5. Бачны размер: 4,2' × 1,1'. Прамое ўзыходжанне: 6 гадз. 10 мін. 9,7 сек. Схіленне: -34° 06' 18".
Апостал Варфаламей
Варфаламей (Нафанаіл) (תולמי-בר, Βαρθολομαίος, Bartholomaeus) — адзін з дванаццаці апосталаў (вучняў) Ісуса Хрыста, згаданы ў Новым Запавеце.
Новазапаветная гісторыя
Згаданы ў спісах апосталаў у Евангеллі паводле Мацвея, паводле Марка , а таксама ў Дзеяннях Святых Апосталаў (Дзеі.1:13). Імя «Варфаламей» магчыма з'яўляецца арамейскім патранамічным імем (імем па бацьку) «bar talamai» — «сын Талмая», дзе Талмай — скажонае на арамейскі лад грэчаскае імя Пталамей.
Існуе практычна аднадушнае меркаванне біблеістаў пра тое, што згаданы ў Евангеллі паводле Яна (Ян.1:45—50) Натанаіл — гэта адна асоба з Варфаламеем. Такім чынам, апостал Варфаламей — адзін з першых вучняў Хрыста, закліканы чацвёртым услед за Андрэем, Пятром і Філіпам.
Евангеліст паведамляе, што Варфаламей быў родам з Каны Галілейскай (Ян.21:2). Як відаць, ён быў сваяком ці блізкім сябрам апостала Філіпа, паколькі менавіта Піліп прывёў Варфаламея да Ісуса, і ў спісах апосталаў яны згадваюцца побач. У сцэне паклікання Натанаіла-Варфаламея ён прамаўляе знакамітую фразу «З Назарэта ці ж можа быць што добрае?». Ісус, пабачыўшы яго, кажа пра яго «Вось, сапраўдны Ізраільцянін, у якім няма зламыснасці». Больш пэўных звестак Святое Пісанне пра Варфаламея не дае, большая частка яго жыццяпісу вядомая па апакрыфічных крыніцах.
Паданні
Паводле падання Варфаламей разам з Філіпам прапаведаваў у гарадах Малой Азіі, асабліва ў сувязі з імем апостала Варфаламея згадваюць горад Іераполіс. Традыцыя паведамляе таксама пра яго паездку ў Індыю і пропаведзі ў Арменіі, дзе на Арташацкім узгорку ён сустрэўся з апосталам Іудай Фадзеем (армянская царква шануе іх, як сваіх заснавальнікаў). Еўсевій Кесарыйскі паведамляе, што ў Індыі Варфаламей пакінуў заснаванай ім абшчыне Евангелле паводле Мацвея на яўрэйскай мове, якое было знойдзена філосафам Пантэнам, выкладчыкам Александрыйскай школы.
Смерць
Паводле падання, па падгавору паганскіх жрацоў брат армянскага цара Астыяг «схапіў святога апостала і ў горадзе Альбане» Варфаламея раскрыжавалі ўніз галавой, але ён працягваў сваю пропаведзь, тады яго знялі з крыжа, знялі скуру, а затым абезгаловілі. Вернікі ўзялі «яго цела, галаву і скуру, паклалі іх у алавяную ра́ку і пахавалі ў тым жа горадзе, Альбане, што ў Вялікай Арменіі».
Існуюць разнастайныя версіі па ідэнтыфікацыі гораду Альбаны (Альбанапаль, Урбанапаль):
Каля 410 года мошчы Варфаламея былі перанесеныя з Ахбака ў Мартыропаль, а каля 507 года ў горад Дара (Месапатамія). Пры нашэсці персаў у 574 годзе, па паведамленні Рыгора Турскага, ра́ку з мошчамі кінулі ў мора і ён цудным чынам прыплыў да астравы Ліпары. Каля 838 года мошчы перанеслі ў Беневента, дзе яны захоўваюцца ў наш час. З X стагоддзя частка мошчаў апостала захоўваецца на востраве (Рым) у царкве Сан-Барталамеа, прысвечанай апосталу. Часціцы мошчаў апостала Варфаламея таксама захоўваюцца ў шэрагу афонскіх манастыроў, у Баку (перададзеная ў 2003 годзе Канстанцінопальскім патрыярхам ) і іншых месцах.
Пазіян-дзі-Прата
Пазіян-дзі-Прата (Pasian di Prato) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Фрыўлі-Венецыя-Джулія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Удзінэ.
Насельніцтва складае 9187 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 575 чал./км². Займае плошчу 16 км². Паштовы індэкс — 33037. Тэлефонны код — 0432.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Giacomo.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Раштова
Рашто́ва (, Раштово) — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Баравухскага сельсавета.
Вернер Зомбарт
Вернер Зомбарт (Werner Sombart;, Эрмслебен, Правінцыя Саксонія, Прусія, Германскі саюз — , Берлін, Германская Імперыя) — нямецкі эканаміст, сацыёлаг і гісторык, філосаф культуры.
Біяграфія
Вучань Густава Шмолера, прадстаўнік нямецкай гістарычнай школы ў эканамічнай тэорыі, класік нямецкай сацыялогіі З 1890 — прафесар Брэслаўскага (Вроцлаўскага) універсітэта. З 1906 — у Берліне.
IC 633
IC 633 — галактыка тыпу S? (спіральная галактыка) у сузор'і Секстант.
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Хмарыўка (Гайсынскі раён)
Хмарыўка (Хма́рівка) — вёска ў Гайсынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Касцёл Найсвяцейшай Тройцы
Касцёл Найсвяцейшай Тройцы — каталіцкі храм, прысвечаны Святой Тройцы.
Існуюць ў розных гарадах i краінах.
Данілаўцы (прыпыначны пункт)
Дані́лаўцы (, Даниловцы)  — прыпыначны пункт Баранавіцкага аддзялення Беларускай чыгункі ў Ваўкавыскім раёне Гродзенскай вобласці. Размешчаны ў вёсцы Данілаўцы; на лініі Масты — Ваўкавыск-Цэнтральны, паміж п.п. Старына і ст. Рось.
NGC 999
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Паўлюк Ананьеў
Паўлюк Ананьеў (, вёска Андрасковічы, Гарадоцкі раён - 1932, Гагра, Грузія) — беларускі пісьменнік.
Біяграфія
Нарадзіўся ў сялянскай сям’і. Скончыў Віцебскія педагагічныя курсы (1928), пасля два гады настаўнічаў. З 1931 года вучыўся на літаратурным факультэце Беларускага дзяржаўнага вышэйшага педагагічнага інстытута (крытычна-творчая секцыя).
Як пралетарскі паэт Паўлюк Ананьеў пачаў фарміравацца ў Віцебску. Першыя яго вершы апублікаваны ў «Віцебскай сялянскай газеце» ў 1926 г. З 1930 г. выступаў у рэспубліканскім перыядычным друку. У 1932 г. выйшла першая кніга вершаў П. Ананьева «Героіка дзён», якая, як і больш буйныя яго творы (паэма «Ліпнёвая радасць» і «Паэма пра вынаходніцтва»), была непрыхільна сустрэта тагачаснай крытыкай. Творы, не адзначаныя высокай паэтычнай культурай і глыбінёй мастацкай думкі, у цэлым былі вытлумачаны з вульгарна-сацыялагізатарскіх пазіцый. Замест таго, каб паказаць маладому паэту слабасць яго твораў у мастацкіх адносінах, добрасумленна сказаць аб прычынах творчых няўдач, дапамагчы раскрыцца паэтычнаму таленту, якім не быў абдзелены П. Ананьеў, крытыка літаральна закляйміла яго творчасць, як халтурную, палітыка-памылковую і ідэалагічна шкодную. Ваяўнічая крытыканская кампанія вакол твораў П. Ананьева адмоўна адбілася на маральным і фізічным стане без таго хворага паэта. Ён памёр на курорце ў Гаграх, пакінуўшы невялікую творчую спадчыну, не пазбаўленую лірызму, у якой, наколькі дазволіў яму талент, выказаў сваё разуменне паслярэвалюцыйнай рэчаіснасці, вясновую радасць пераўтварэння і абнаўлення жыцця.
Гіжня
Да 4 чэрвеня 1965 года вёска ў складзе Верамейскага сельсавета, да 30 жніўня 1993 года — у складзе Лабанаўскага сельсавета.
Чэмпіянат Еўропы па лёгкай атлетыцы сярод юніёраў 2017
24-ы чэмпіянат Еўропы па лёгкай атлетыцы сярод юніёраў праходзіў з 20 па 23 ліпеня 2017 года на Алімпійскім стадыёне імя Карла Дзекіні ў Грасета, Італія. Да спаборніцтваў, паводле правіл, былі дапушчаны спартсмены 1998 года нараджэння і маладзейшыя.
На старт у 44 дысцыплінах чэмпіянату выйшлі 1149 лёгкаатлетаў з 48 краін Еўропы (579 юніёраў і 570 юніёрак).
Зборная Расіі не ўдзельнічала ў спаборніцтвах у сувязі з бестэрміновай дыскваліфікацыяй нацыянальнай федэрацыі з лістапада 2015 года з прычыны допінгавага скандалу. У Грасета, тым не менш, выступілі чатыры расійскія лёгкаатлеты, якія атрымалі спецыяльны дазвол ад Еўрапейскай лёгкаатлетычнай асацыяцыі. Усе яны выйшлі на старт у якасці нейтральных спартсменаў. Медалі змаглі заваяваць двое з іх, хадакі Сяргей Шырабокаў і Яна Смердава, якія сталі чэмпіёнамі Еўропы сярод юніёраў.
16-гадовы нарвежац Якаб Інгебрыгтсен, нягледзячы на тое, што быў маладзейшы за большасць удзельнікаў спаборніцтваў на 2-3 гады, прыехаў у якасці лідара сезона адразу на трох дыстанцыях: 1500, 5000 метраў і 3000 метраў з перашкодамі. У кожнай з іх ён выйшаў на старт. Праз 2,5 гадзіны пасля падзення і восьмага месца ў фінале бегу на 1500 метраў Якаб выйшаў на старт бегу на 5000 метраў, дзе стаў чэмпіёнам, а на наступны дзень выйграў яшчэ адно золата, у стыпль-чэзе.
На чэмпіянаце былі пастаўлены два сусветныя рэкорды сярод юніёраў. Немец Ніклас Каўль набраў у дзесяцібор’і 8435 ачкоў і пераўзышоў дасягненне Торстэна Фоса (8397 ачкоў), пастаўленае на 35 гадоў раней яшчэ з выкарыстаннем дарослых снарадаў у кіданнях і бегу з бар’ерамі (з 2005 года юніёры выкарыстоўваюць палегчаныя ядро і дыск, а таксама бар’еры з паніжанай вышынёй).
Аўтарам іншага рэкорду стала жаночая зборная Германіі (Катрын Фем, Кешыя Квадва, Зофія Юнк, Еніфер Монтаг), якая ў папярэднім забегу эстафеты 4×100 метраў паказала вынік 43,27. У фінале палепшыць гэты час ім не ўдалося.
Трохкратным прызёрам чэмпіянату стала брытанка Мая Бруні, якая выйграла бег на 200 метраў і стала трэцяй у дзвюх эстафетах. Яшчэ 13 чалавек выйгралі больш за адзін медаль.
Вынікі
Скарачэнні: WJR — сусветны рэкорд сярод юніёраў | EJR — рэкорд Еўропы сярод юніёраў | NR — нацыянальны рэкорд | NJR — нацыянальны рэкорд сярод юніёраў | CR — рэкорд чэмпіянату
Курсівам вылучаны ўдзельнікі, якія выступалі за эстафетныя каманды толькі ў папярэдніх забегах
Медальны залік
Медалі ў 44 дысцыплінах лёгкай атлетыкі заваявалі прадстаўнікі 30 краін-удзельніц.
Цэгла
Блокі могуць быць розных памераў, аднак звычайныя суадносіны вышыні, шырыні і даўжыні — суадносна 1:2:4. Для надання цэгле неабходных уласцівасцей (трываласці, устойлівасці да марозу і вільгаці) выкарыстоўваюцца разнастайныя метады: сушка, абпальванне, апрацоўка парай.
Гісторыя вырабу цэглы на Беларусі
Цагельні, адмысловыя прадпрыемствы па вырабу цэглы, на Беларусі ўтвараліся прынамсі ў тых мястэчках, дзе была гліна. У Мінску іх было каля 10. Амаль кожная цагліна пазначалася фірмовым кляймом гаспадара цагельні. Найбольш вядомымі былі цагельні Авербуха.
Па дадзеных за 1993 год, у Беларусі дзейнічалі 116 цагельняў з аб'ёмам вытворчасці 2,3 млрд штук умоўнай цэглы ў год. Да 2000 года засталося ўсяго 53 заводы, а вытворчасць упала да 0,8 млрд штук у год.
Чэрнятка
Чэрнятка (Черня́тка) — вёска ў Гайсынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Спіс аб’ектаў PGC (822001—823000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (822001—823000)
Пакроўскае
Назву Пакроўскае маюць:
Allium tytthanthum
Allium tytthanthum — від травяністых раслін сямейства, эндэмік Узбекістана.
Распаўсюджанне
Эндэмік Узбекістана.
Кайванскі вазапісец
Кайванскі вазапісец (Caivano Painter, Caivano-Maler) — ананімны грэчаскі вазапісец, працаваў у Капуя ў 4 стагоддзі да н.э. у. Вядомы сваёй майстэрняй кампанскага вазапісу.
Як і ў большасці старажытнагрэчаскіх вазапісцаў, яго сапраўднае імя невядома. Ён названы ў гонар горада Кайвана, дзе знойдзена большасць яго работ. Асноўнымі тэмамі майстра былі незвычайныя міфалагічныя і тэатральныя тэмы. Воіны звычайна носяць асканскія даспехі (оскі — адно з самніцкіх плямёнаў), а жанчыны часцей за ўсё адлюстроўваюцца ў сукенках у палоску. Кайванскі вазапісец выкарыстоўваў дадаткова белы, жоўты і фіялетава-чырвоны колеры. Уплыў Кайванскага вазапісца адбіўся на тэхніцы вазапісу Пестума і гарадоў Паўднёвай Італіі. Некаторыя даследчыкі нават лічаць, што Кайванский вазапісец мог працаваць у Пестуме.
Шляхава
Шляхава (Шляхова́) — вёска ў Гайсынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
NGC 2217
NGC 2217 – галактыка каталога NGC, знаходзіцца ў Сузор’і Вялікага Пса. Бачная зорная велічыня: 10,7. Бачны размер: 4,7' × 4,3'. Прамое ўзыходжанне: 6 гадз. 21 мін. 39,8 сек. Схіленне: -27° 14' 03".
IC 634
Гэты аб'ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Лотаць
Лотаць (Cáltha) — невялікі род кветкавых раслін сямейства.
Батанічнае апісанне
Шматгадовыя травы з тоўстым, уверсе галінастым сцяблом. Лісце суцэльнае, сэрца- або ныркападобнае, чаргаванае. Кветкі жоўтыя ці белыя з простым калякветнікам. Плод — шматлістоўка.
Значэнне
Некаторыя віды ядавітыя. Лекавыя, фітанцыдныя і дэкаратыўныя расліны.
Яланэць (Гайсынскі раён, вёска)
Яланэць (Яла́нець) — вёска ў Гайсынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Луалаба (правінцыя)
Луалаба (Lualaba) — адна з дваццаці шасці правінцый Дэмакратычнай Рэспублікі Конга паводле канстытуцыі 2005 года, якая месціцца на поўдні краіны. Адміністрацыйны цэнтр — Кальвезі. Плошча — 121 308 км², насельніцтва складае 1 677 288 (на 2005 год).
Шумыліў
Шумыліў (Шуми́лів) — вёска ў Гайсынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Росцішкі
Ро́сцішкі (, Ростишки) — хутар у Смаргонскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Жодзішкаўскага сельсавета.
Да 17 лістапада 1986 года хутар уваходзіў у склад Сыраваткінскага сельсавета, да 28 сакавіка 2016 года — у склад Лылойцінскага сельсавета.
Аграномічнэ (Вінніцкі раён)
Аграномічнэ (Агрономі́чне) — вёска ў Вінніцкім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Сцяг Дуброўна
Сцяг Дуброўна — сцяг горада Дуброўна Дубровенскага раёна. Сцяг і герб зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 28 лютага 2011 г. № 86.
Апісанне
Сцяг уяўляе сабой прамавугольнае палотнішча белага колеру з суадносінамі бакоў 1:2, унізе якога праходзяць тры гарызантальныя паласы блакітнага, белага і блакітнага колераў, кожная з якіх складае адну дзясятую шырыні сцяга. У цэнтры пярэдняга боку над палосамі размяшчаецца выява герба горада Дуброўна.
Алэксандрыўка (Вінніцкі раён)
Алэксандрыўка (Олекса́ндрівка) — вёска ў Вінніцкім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Дараганава (станцыя)
Дарага́нава (, Дараганово, да 1896 - Радуцічы)  — станцыя Магілёўскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Асіповіцкім раёне Магілёўскай вобласці. Размешчана ў вёсцы Дараганава; на лініі Асіповічы I — Русіно, паміж прыпыначным пунктам Града і прыпыначным пунктам Ульянаўка.
Озія (цар іўдзейскі)
Озія (עֻזִּיָּהוּ, што значыць Мая моц – Іегова;Οζίας; Ozias), таксама вядомы як Азарыя (עֲזַרְיָה Αζαρις; Azarias) – дзясяты цар Іўдзейскага царства, сын Амасіі. Згодна Бібліі стаў царом ва ўзросце 16 год і панаваў на працягу 52 год, гады яго кіравання над Іўдзеяй – з 791 па 740 да н.э. У гады яго валадарства Іўдзейскае царства дасягнула перыяду росквіту.