cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Малое Сыраквашына
Малое Сыраквашына (Малое Сыроквашино) — вёска ў Духаўшчынскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Булгакаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Анахайм Дакс
Анахайм Дакс  — амерыканскі прафесійны хакейны клуб, выступае ў Нацыянальнай хакейнай лізе ў Ціхаакіянскім дывізіёне Заходняй канферэнцыі. Каманднай сталіцай з’яўляецца горад Анахайм, штат Каліфорнія, ЗША.
Год заснавання клуба: 1993
У залежнасці ад месца гульні, каманда выкарыстоўвае наступныя колеры формы: чорны, залаты, аранжавы і белы
Чэмпіёны ў 2007
Статыстыка
Папярэднія пяць сезонаў.
Вікенцій Васілевіч Дрэнь
Вікенцій Васілевіч Дрэнь ( — ) — беларускі будаўнік. Заслужаны будаўнік БССР (1976). Ганаровы грамадзянін г. Мар’іна Горка (1973).
Біяграфія
Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. У 1941 годзе абараняў Маскву. З 1959 года да 1981 года працаваў старшынёй Пухавіцкай міжкалгаснай будаўнічай арганізацыі (пазней — Перасоўная механізаваная калона № 220).
Узнагароды
Узнагароджаны ордэнамі Вялікай Айчыннай вайны I і II ступеняў, Кастрычніцкай рэвалюцыі, Працоўнага Чырвонага Сцяга, многімі медалямі. Ганаровы грамадзянін г. Мар’іна Горка. Заслужаны будаўнік Беларускай ССР.
Благадатнае (Паўладарская вобласць)
Благадатнае — сяло ў Жалезінскім раёне Паўладарскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Міхайлаўскай сельскай акругі. Код КАТА — 554253200.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 193 чалавекі (94 мужчыны і 99 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 55 чалавек (29 мужчын і 26 жанчын).
Філадэльфійскі канвент
Філадэльфійскі канвент, які праходзіў з 25 мая па 17 верасня 1787 г. у Філадэльфіі, штат Пенсільванія, быў скліканы для перагляду артыкулаў Канфедэрацыі. Нягледзячы на тое, што першапачаткова Канвент быў задуманы толькі для выпраўлення і ўдакладнення існуючых законаў, у ходзе дыскусій удзельнікі Канвента перайшлі да стварэння новага дакумента — Канстытуцыі ЗША, якая ў выніку і была падпісана ў якасці асноўнага закона новай дзяржавы.
Таўкачоўшчына
Назву Таўкачо́ўшчына маюць:
Маніна (Смаленская вобласць)
Маніна (Манино) — вёска ў Духаўшчынскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Булгакаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Ліпацінскі сельсавет
Ліпа́цінскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Дзісенскага раёна Маладзечанскай вобласці. Цэнтр — вёска Ліпаціна.
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Дзісенскага раёна Вілейскай вобласці БССР. З 20 верасня 1944 года ў складзе Полацкай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Маладзечанскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад новаўтворанага Туркоўскага сельсавета.
Нікандр Яўлампіевіч Чыбісаў
Ніка́ндр Яўла́мпіевіч Чы́бісаў ( — ) — савецкі ваенны дзеяч, генерал-палкоўнік (1943). Герой Савецкага Саюза (1943).
Процістаянне планеты
Процістаянне планеты (апазіцыя) — становішча вонкавай планеты на арбіце, у якой яна бачная з Зямлі ў процілеглым Сонцу кірунку. У момант процістаяння экліптычная даўгата планеты адрозніваецца ад даўгаты Сонца на 180°.
Паблізу процістаянняў складваюцца найлепшыя ўмовы назірання планет:
Падчас процістаяння планета бачная на небе ўсю ноч (ўзыходзіць на ўсходзе ўвечары з заходам Сонца, заходзіць на захадзе раніцай з узыходам Сонца).
Таўкіні
Назву Таўкіні маюць:
Міхал Адольфавіч Федароўскі
Міхал (Міхаіл) Адольфавіч Федароўскі (, Варшава —, Варшава) — беларускі і польскі фалькларыст, этнограф, археолаг.
Біяграфія
Нарадзіўся ў сям’і варшаўскага мешчаніна, кашуба па паходжанні, які ажаніўся з полькай Элеанорай Гансовіч. У 1877—1904 гг. жыў на Беларусі. У 1877 г. пасля выхаду ў адстаўку з ваеннай службы пераехаў у свой маёнтак у Пружанскім павеце, дзе пражыў 27 гадоў.
Збіраў кнігі, творы жывапісу і графікі, гістарычныя, фальклорна-этнаграфічныя матэрыялы, вёў археалагічныя раскопкі ў Пружанскім, Ваўкавыскім і іншых паветах Гродзенскай губерні. Сабраў каля 1,5 тыс. беларускіх песенных і танцавальных мелодый, 5 тыс. беларускіх народных песень, каля 10 тыс. прыказак, сотні казак, загадак і іншых твораў, якія выданыя у 8-томнай працы «Люд беларускі» (1887—1981). Значную частку сваіх збораў запісаў на Сакольшчыне, Янаўшчыне, Дуброўшчыне, у ваколіцах Беластоку, Нараўкі. Таксама аўтар этнаграфічнай працы «Пружана і яе ваколіцы».
Косцян
Косцян (Kościan) — горад у Польшчы, адміністрацыйны цэнтр Касцянскага павета Велікапольскага ваяводства. Утварае гарадскую гміну, таксама з’яўляецца сядзібай вясковай гміны Косцян.
Тазаўская губа
Тазаўская губа (Тазовская губа ) — заліў, частка Обскай губы Карскага мора, паміж паўвостравамі Гыданскім і Тазаўскім, тэрыторыя Расіі (Тазаўскі раён, Ямала-Ненецкая аўтаномная акруга).
Даўжыня каля 330 км, шырыня ля ўваходу 45 км. Уяўляе сабой затопленыя працягі далін рэк Таз і Пур, якія ў яе ўпадаюць. Берагі нізінныя. Глыбіні да 9 м. Прылівы паўсутачныя, да 0,7 м. У Тазаўскую губу ўпадаюць рэкі Таз, Пур, Месаяха, Салякаптан.
Фрэдэрык Содзі
Фрэдэрык Со́дзі (Frederick Soddy;, , Вялікабрытанія — , ) — англійскі радыяхімік, член Лонданскага каралеўскага таварыства (1910), лаўрэат Нобелеўскай прэміі па хіміі (1921), замежны член Акадэміі навук СССР (1924).
Скончыў Оксфардскі ўніверсітэт (1896). У 1900—1902 гадах ва ўніверсітэце Мак-Гіла (Манрэаль). 3 1904 года ва ўніверсітэце горада Глазга, з 1914 года прафесар Абердзінскага, у 1919—1936 гадах Оксфардскага ўніверсітэтаў.
Навуковыя працы па даследаванні радыеактыўнасці. Распрацаваў разам з Э. Рэзерфордам асновы тэорыі радыеактыўнага распаду (1903). Даказаў утварэнне гелію пры радыеактыўным распадзе радыю і радону (разам з У. Рамзаем; 1903). Увёў паняцце аб ізатопах, сфармуляваў правіла зрушэння, якое дазваляе прадказаць месца ў перыядычнай сістэме элемента — прадукту радыеактыўнага распаду (1913; адначасова з К. Фаянсам). Адкрыў пратактыній (1917; разам з Дж. Кранстанам, незалежна ад О. Гана і Л. Майтнер).
Тоўсцікі
Назву То́ўсцікі маюць:
NGC 4163
Этот объект занесён в новый общий каталог два раза, с обозначениями NGC 4163 і NGC 4167.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Архікафедральны касцёл Найсвяцейшага Імя Найсвяцейшай Дзевы Марыі (Мінск)
А́рхікафедра́льны касцё́л Найсвяце́йшага Імя́ Найсвяце́йшай Дзе́вы Мары́і, або А́рхікафедра́льны касцё́л Імя́ Найсвяце́йшай Панны Мары́і ў Мінску — каталіцкі кафедральны сабор ў стылі віленскага барока, галоўны каталіцкі храм у Мінску, Беларусь. Кафедральны сабор Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі.
Назва
Непасрэдна ў межах сістэмы кананічнага права Каталіцкай Царквы касцёл названы ў гонар Найсвяцейшага Імя Марыі (Ecclesia Archicathedralis Sanctissimi Nominis Mariae), аднак пры рэгістрацыі рэлігійнай абшчыны як суб’екта свецкага права Рэспублікі Беларусь, з прычыны пэўных недакладнасцей пры перакладзе з лацінскай мовы і запаўненні дакументаў, касцёл і парафія пры ім былі зарэгістраваныя як «Імя Найсвяцейшай Панны Марыі». Гэтыя нюансы прывялі да адначасовага выкарыстання абодвух варыянтаў назвы, але аб’ектам рэлігійнага культу парафіі пры касцёле з’яўляецца менавіта Найсвяцейшае Імя Багародзіцы, што ўплывае, у тым ліку, і на адзначэнне парафіяльнага свята.
XVIII стагоддзе
Стараста менскі Крыштоф Станіслаў Завіша на сейміку 1694 года прапанаваў шляхце Менскага ваяводства даць па 10 грошаў «з дыма», гэта значыць, з кожнага дома, на будаўніцтва мураванага езуіцкага касцёла. Сума і легітымнасць фундацыі зацвярджаліся на Сейме Рэчы Паспалітай. Узвядзенне касцёла падкрэслівала моц горада і сілу карпаратыўных сувязяў ваяводскай шляхты.
Вялікая Сваротва
Вялі́кая Сваро́тва (, Великая Своротва) — вёска ў Баранавіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Пачапаўскага сельсавета. Размешчана за 47 км на паўднёвы захад ад Баранавічаў, за 13 км ад чыгуначнай станцыі Міцкевічы на лініі Баранавічы — Ліда, на рацэ Сваротва.
Архікафедральны касцёл Найсвяцейшага Імя Найсвяцейшай Дзевы Марыі (Мінск)
XVIII стагоддзе
Езуіты пачалі перабудоўваць сваю рэзідэнцыю ў адзіны манументальна-архітэктурны комплекс. У 1699 г. яны ўзвялі новую школу. 24 кастрычніка 1700 г., суперыёр езуітаў Антоній Бжастоўскі асвяціў вуглавы камень новай святыні пры езуіцкім калегіуме.
Вялікая Сваротва
Гісторыя
У XIX—XX стагоддзях населены пункт вядомы як сяло Сваротва Пачапаўскай воласці Навагрудскага павета. У 1823 годзе тут была пабудавана з цэглы і каменю праваслаўная Троіцкая царква, якую наведвала каля 1500 прыхаджан (1879). У 1879 годзе царкве належала каля 90 дзес. зямлі, у тым ліку ворыва 46 дзес. У 1886 годзе ў сяле дзейнічалі праваслаўная царква, царкоўна-прыходская школа.
Архікафедральны касцёл Найсвяцейшага Імя Найсвяцейшай Дзевы Марыі (Мінск)
XVIII стагоддзе
Будаўніцтва вялося дастаткова хуткімі тэмпамі. Тры месяцы пайшло на закладванне фундамента, а ў 1705 годзе ўжо ўзвялі скляпенні і наслалі дах. У 1708 годзе завяршылі капліцу Святога Ігнацыя (цяпер — Святой Тройцы) злева ад прэзбітэрыя. 16 сакавіка 1710 года касцёл асвяціў біскуп К. К. Бжастоўскі.
Вялікая Сваротва
Гісторыя
У пачатку XX стагоддзя сяло, прыкладна 50 двароў, больш за 300 жыхароў. Побач з сялом знаходзіўся маёнтак Сваротва: 2 двары, каля 40 жыхароў.
Архікафедральны касцёл Найсвяцейшага Імя Найсвяцейшай Дзевы Марыі (Мінск)
XVIII стагоддзе
Менскі стараста Крыштоф Станіслаў Завіша ў 1700 годзе здзейсніў паломніцтва ў Рым, дзе стаў сведкам абрання новага Папы Клімента XI. Клімент XI меў сустрэчу з пілігрымам з далёкага Вялікага Княства Літоўскага ды падараваў яму труну з мошчамі святога Феліцыяна. Завіша перадаў гэты дар менскаму езуіцкаму касцёлу ў 1713 годзе :
Вялікая Сваротва
Гісторыя
З 1921 года ў складзе Польскай Рэспублікі, у Люшнеўскай гміне Слонімскага павета Навагрудскага ваяводства.
Архікафедральны касцёл Найсвяцейшага Імя Найсвяцейшай Дзевы Марыі (Мінск)
XVIII стагоддзе
У 1719—1721 гады будавалася капліца Пана Езуса (з правага боку ад прэзбітэрыя), дзе павінны былі захоўвацца рэліквіі Святога Феліцыяна (таму яе памылкова называюць капліцай Святога Феліцыяна). У 1722 годзе туды перанеслі рэліквіі Святога Феліцыяна. Потым у крыпце пад капліцаю паклалі цела яе фундатара Крыштофа Завішы, згодна з яго тэстаментам.
Будаўніцтва езуіцкага касцёла па часе супадае з Паўночнай вайной, якая ішла з лютага 1700 па верасень 1721 года. У часе вайны праз горад некалькі разоў у 1706—1708 і 1720 гадах праходзілі расійскія і шведскія войскі. У 1708 годзе ў Менску была маравая пошасць і вялікі пажар. Цалкам верагодна, што з’яўленне мошчаў Святога Феліцыяна ў народнай свядомасці звязалася з завяршэннем ваенных ліхалеццяў. У любым выпадку ў хуткім часе культ Феліцыяна здабыў вялікую папулярнасць сярод месцічаў, святы стаў лічыцца апекуном Менска. Мясцовы культ адбіўся і на гарадской тапаніміцы: вуліца, якая праходзіла за езуіцкім касцёлам, стала называцца Феліцыянаўскай (цяпер Камсамольская вуліца).
У 1722—1726 гг. працягвалася ўпрыгожванне інтэр’ера касцёла. У 1722 г. былы галоўны алтар замянілі новым «з грубых дошак» і размалявалі «арс оптыка» — ілюзіяністычным жывапісам. У 1723 г. пазалацілі алтар Святых Ігнацыя і Францішка Ксаверыя ў левай капліцы касцёла. У 1725 годзе пазалацілі алтар у капліцы Пана Езуса. У 1726 г. пакрылі золатам алтар Святога Юзафа і закончылі роспіс заходняй часткі касцёла над хорамі.
Вялікая Сваротва
Гісторыя
З 1939 года ў складзе БССР. У Вялікую Айчынную вайну з канца чэрвеня 1941 года да 9 ліпеня 1944 года вёска акупіравана нямецка-фашысцкімі захопнікамі.
Архікафедральны касцёл Найсвяцейшага Імя Найсвяцейшай Дзевы Марыі (Мінск)
XVIII стагоддзе
Касцельныя вежы былі закончаны толькі ў 1730 г. У вежах былі ўстаноўлены прывезеныя з Данцыга гадзіннік і званы. У 1749 годзе на грошы кашталяна віцебскага Юзафа Салагуба і артылерыйскага генерала Антонія Салагуба быў куплены вялікі звон у Каралеўцы (Кёнігсбергу) для вежы касцёла. Доўгі час працягваліся работы па ўнутранай аддзелцы храма.
У 1773 г. Таварыства Ісуса было скасавана, і хаця на той час адзінай тэрыторыяй, дзе езуіцкі ордэн застаўся дзейнічаць. Спадчына езуітаў аказалася надзвычай своечасовым падарункам. Расцягвалі не толькі землі, але і касцельнае серабро, якім пазней аздаблялі парадную конскую збрую. У 1775 годзе спрабавалі нават дабрацца да срэбнай труны святога Феліцыяна ў менскім касцёле, супраць чаго генерал Казімір Завіша, нашчадак Крыштофа Станіслава, выказаў пратэст у лісце, поўным горычы і папрокаў у адрас члена менскага аддзялення Адукацыйнай камісіі Заярскага, на якога ён усклаў увесь агідны цяжар намеру. Пратэст Завішы меў вынікі, бо каштоўны саркафаг застаўся ў касцёле на сваім месцы.
У складзе Расійскай імперыі
Пасля другога падзелу Рэчы Паспалітай у 1793 годзе Мінск адышоў да Расiйскай імперыі, якая была адзіным месцам, дзе працягваў дзейнічаць ордэн езуітаў, але ў сваю мінскую рэзідэнцыю манахам вярнуцца не дазволілі. У 1797 годзе касцёл пацярпеў ад пажару, згарэла значная частка касцельных рэчаў, што асталіся ад езуітаў, ацалелі толькі абразы. Цела Св. Феліцыяна перанеслі ў касцёл бенедыкцінак.
Трайгі
Назву Трайгі маюць:
Архікафедральны касцёл Найсвяцейшага Імя Найсвяцейшай Дзевы Марыі (Мінск)
У складзе Расійскай імперыі
Біскуп Дадэрка атрымаў ад князя Дамініка Радзівіла (1786—1813), якому шмат дапамагаў у ягоных сямейных справах, шчодры падарунак для ўпрыгожвання касцёла: гэта была серыя палотнаў «Крыжовага шляху» (стацый), якія паўтаралі іканаграфію італьянскага мастака XVII стагоддзя Даменікіна. Карціны належалі аднаму з храмаў Нясвіжа. З вялікага звана, падараванага Салагубам, біскуп Якуб Дадэрка загадаў адліць два іншыя, адзін з якіх «Якуб», лічыўся найбольшым з усіх званоў, якія былі ў мінскіх каталіцкіх святынях.
У час вайны 1812 года біскуп праявіў лаяльнасць да Напалеона, які абяцаў адраджэнне Вялікага Княства Літоўскага, за што пасля быў высланы царскімі ўладамі з Мінска.
Пасля 1820 г. пераасвячоны ў гонар Імя Найсвяцейшай Дзевы Марыі. За яго апсідай быў узведзены 3-павярховы будынак духоўнай кансісторыі, у якім таксама жылі ксяндзы-пралаты і канонікі. Пасля, калі кансісторыю перавялі ў комплекс былога францысканскага кляштара, тут размясцілася плябанія.
Пісьменнік Уладзіслаў Сыракомля запісаў уражанні мастака Адама Шэмеша пра адбудову касцёла біскупам Дадэркам:
Сыракомля таксама адзначаў такая стракатасць колераў дзіўна адбіваецца і ад нізкай падлогі, і ад змрочных сцен касцёла. Першае месца сярод жывапісу займалі чатыры арыгіналы Чаховіча і адна ўдалая копія з яго. На думку Шэмеша найперш заслугоўвае ўвагі абраз Святога Юзафа, а таксама абраз Святога Яна. Сыракомля згадвае ў капліцы Святой Тройцы партрэт фундатара Цыпрыяна Паўла Бжастоўскага, а ў капліцы святога Феліцыяна, рыцара і пакутніка :
Значныя паднаўленні храма праводзіліся ў 1850—1854 гг. Дах касцёла быў накрыты металічнымі лістамі і афарбаваны, новае дэкаратыўнае афармленне атрымалі фасады, занава абсталяваны прытвор і ўваход у храм. Сцены і скляпенні нанава распісаны, падноўлена рашотка на эмпорах, значна рэканструяваны хоры і цалкам зменена дэкарацыя аргана. Капліцы Св. Тройцы і Св. Феліцыяна былі распісаны ў тэхніцы альфрэска, капітальна рэканструяваны алтары.
У 1869 годзе Мінская дыяцэзія была скасавана і касцёл апынуўся ў рангу парафіяльных. У лістападзе 1917 года дзейнасць Мінскай дыяцэзіі была адноўленая, біскупам быў прызначаны кс. Зыгмунт Лазінскі. У 1920 годзе савецкія ўлады арыштавалі і выслалі біскупа Лазінскага, у 1934 годзе кафедральны сабор быў закрыты. У перадваенныя гады савецкая ўлада выкарыстоўвала касцёл як гараж. Падчас Другой сусветнай вайны нямецкая адміністрацыя дазволіла касцёлу функцыянаваць. У час вайны будынак не быў разбураны. Дзве вежы касцёла аказаліся своеасаблівай брамай сталіцы Беларусі, сімвалам яе вызвалення ў 1944 годзе. Высокую вертыкаль святыні бачылі салдаты, якія ўваходзілі ў Мінск з боку Ракаўскага прадмесця. Сведка гэтых падзей, беларускі жывапісец Валянцін Волкаў, увасобіў гэты момант у карціне «Мінск, 3 ліпеня 1944 года» (1944—1955).
Але ў 1947 годзе кафедра зноў была закрыта саветамі. У 1951 годзе будынак рэканструяваны па праекце М. Драздова ў духу савецкай неакласікі пад спартыўны комплекс таварыства «Спартак»: былі разабраныя верхнія ярусы вежаў, ліквідавана ўбранне, унутраная прастора падзелена на тры паверхі спартыўных залаў. Ужо ў такім выглядзе будынак быў залічаны ў помнікі архітэктуры рэспубліканскага значэння.
У 1994—1997 гады завяршылася рэканструкцыя будынка. Архітэктурныя работы праводзілі будаўнікі з польскага горада Замасць, навуковым кіраўніком быў прафесар з Інстытута мастацтва Польскай акадэміі навук. Кансервацыю жывапісу інтэр’ера выконвалі беларускія спецыялісты пад кіраўніцтвам рэстаўратара вышэйшай катэгорыі А. С. Шпунта.
Архітэктура
Архітэктоніка мінскага касцёла езуітаў, паўтараючы ў асноўным структуру папярэдніх мураваных святынь горада, магчыма, упершыню ў храмабудаўніцтве ордэна ў Вялікім Княстве Літоўскім парушае іх устойлівую ідэалагічна-праграмную схему. Будынак касцёла ўяўляе сабою трохнефавую базіліку без трансепта, з вылучанай, больш вузкай і нізкай за цэнтральны неф апсідай прэсбітэрыя, якая мае больш нізкі асобны дах. Дынаміка кампазіцыі традыцыйна нарастае ад больш нізкіх аб’ёмаў алтарнай часткі да двухвежавай пласціны галоўнага фасада-нартэкса. Будаўніцтва верхніх ярусаў вежаў завершана ў 1730—1732 гг. напачатку станаўлення віленскага барока, таму іх пластыка адносна стрыманая у параўнанні, напрыклад, з больш познімі завяршэннямі вежаў гродзенскага касцёла св. Францыска Ксаверыя. Аднак колькасць ярусаў над узроўнем карніза цэнтральнага нефа ў мінскім касцёле большая: іх тры і яны выразна змяншаюцца па памерах, ствараючы «тэлескапічную» структуру, у чым адчуваюцца павевы новага стылістычнага кірунку. Відавочна, што ў той жа час створаны познебарочны франтон-«дыядэма» над алтарнай часткай.
Інтэр’ер
Унутры базіліка мае трохчасткавае прасторавае чляненне сістэмай апорных слупоў, міжнефавых і папярочных падпружных арак, што падтрымліваюць цыліндрычныя скляпенні з распалубкамі. Адметнасць інтэр’ера святыні надае незвычайны малюнак антаблемента, што апярэзвае цэнтральны неф. Яго верхняя карнізная цяга не строга гарызантальная (як звычайна), а «разарваная»: лініі архітэктурных профіляў нібыта сцякаюць уніз і закручваюцца ў маленькія валюты. Такі незвычайны творчы прыём надае мастацкаму абліччу інтэр’ера ўсхваляванасць і экстатычнасць. Гэта сведчыць пра высокі ўзровень разумення эстэтыкі барока. Міжнефавыя аркады раскрапаваны пілястрамі карынфскага ордара, якія аздаблялі ўмацаваныя на кансолях дынамічныя рухавыя скульптуры 12 апосталаў. Фрэскавыя роспісы святыні маюць некалькі пластоў рознага часу, таму існуе складанасць іх аднаўлення. Адным з аўтарам фрэсак лічыцца Антон Анташэўскі.
Яшунай (вёска)
Яшунай (Jašiūnai) — вёска ў Яшунайскай сянюніі Шальчынінкайскага раёна Вільнюскага павета Літвы.
Размешчана за 1 км ад мястэчка Яшунай.
Пау Газоль
Пау Газоль (Pau Gasol; нар., , Каталонія, Іспанія) — іспанскі прафесійны баскетбаліст, у апошні час які выступаў за каманду НБА «Портленд Трэйл Блэйзерс» і нацыянальную зборную Іспаніі. Старэйшы брат Марка Газоля. Быў абраны на драфце НБА 2001 года пад агульным трэцім нумарам камандай «Атланта Хокс».
Руслан Яўгенавіч Юдзянкоў
Руслан Юдзянкоў (нар., ) — беларускі футбаліст, паўабаронца казахстанскага клуба «Мактаарал» з Атакента і нацыянальнай зборнай Беларусі.
Клубная кар’ера
Пачынаў кар’еру ў магілёўскім «Дняпры», потым гуляў у розных клубах Першай лігі. У 2010 годзе перайшоў у «Гомель», але пасля выхаду каманды ў Вышэйшую лігу страціў месца ў аснове і гуляў за дубль.
Улетку 2011 года перайшоў у мазырскую «Славію» і дапамог ёй выйграць Першую лігу. У Вышэйшай лізе працягваў выступаць у асноўным складзе мазырскай каманды на пазіцыі цэнтральнага паўабаронцы. Па выніках сезона 2013 «Славія» страціла месца ў Вышэйшай лізе, а Юдзянкоў пакінуў клуб.
У пачатку 2014 года спрабаваў працаўладкавацца ў магілёўскім «Дняпры» і брэсцкім «Дынама», але ў выніку ў сакавіку 2014 года стаў іграком мікашэвіцкага «Граніта». Згуляў за «Граніт» у пяці матчах у пачатку сезона 2014, пасля чаго у маі 2014 года атрымаў траўму. З-за траўмы прапусціў большую частку сезона. Вярнуўся на поле ў кастрычніку 2014 года, але ўжо ў складзе «Гарадзеі». У студзені 2015 года падоўжыў кантракт з гэтым клубам на сезон 2015. Па выніках сезона 2015 дапамог «цукровым» выйсці ў Вышэйшую лігу. У студзені 2016 года пакінуў клуб.
У студзені 2016 года праходзіў прагляд у «Белшыне», але не падышоў бабруйчанам. У лютым стаў трэніравацца разам з «Гомелем» і неўзабаве падпісаў кантракт. Па выніках сезона 2016 разам з «Гомелем» атрымаў перамогу ў Першай лізе. У сезоне 2017 заставаўся трывалым іграком асновы гамяльчан, выступаў на пазіцыі цэнтральнага абаронцы. У снежні 2017 года на год падоўжыў кантракт з «Гомелем».
З лета 2018 года стаў капітанам каманды. Сезон 2019 пачынаў на лаўцы запасных, аднак неўзабаве вярнуў месца ў стартавым складзе. У снежні 2019 года падоўжыў кантракт з гомельскім клубам. У сезоне 2020 заставаўся асноўным іграком каманды і дапамог ёй вярнуцца ў Вышэйшую лігу. У студзені 2021 года падпісаў новае пагадненне з «Гомелем». У сезоне 2021 у якасці трывалага іграка асновы дапамог гомельскай камандзе заняць чацвёртае месца ў чэмпіянаце Беларусі.
Абавязацельства
Абавяза́цельства — від цывільных праваадносін, у якіх адзін бок (даўжнік) абавязаны зрабіць на карысць другога боку (крэдытора) пэўныя дзеянні (перадаць маёмасць, выплаціць грошы, выканаць работу і інш.) або ўстрымацца ад іх, а крэдытор мае права патрабаваць ад даўжніка выканання яго абавязку. Крэдыторам і даўжніком могуць быць грамадзяне і юрыдычныя асобы (прадпрыемствы, установы, акцыянерныя таварыствы і інш.) любой формы ўласнасці. Абавязацельствы могуць фіксавацца ў пагадненнях аб здзелках, у дагаворах, вынікаць з дзеючых заканадаўчых і адміністрацыйных актаў і інш. нарматыўных дакументаў або абставін.
Руслан Яўгенавіч Юдзянкоў
Клубная кар’ера
У лютым 2022 года пакінуў «Гомель» і хутка далучыўся да казахстанскага «Мактаарала», у сакавіку афіцыйна стаў іграком клуба. Замацаваўся ў асноўным складзе і стаў кампітанам каманды. У лютым 2023 года падоўжыў кантракт з клубам.
Грамадзянская пазіцыя
Пасля жорсткага разгону акцый пратэстаў, выкліканых масавымі фальсіфікацыямі на прэзідэнцкіх выбарах 2020 года, збіцця і катаванняў затрыманых пратэстоўцаў, разам з 92 іншымі беларускімі футбалістамі выступіў з асуджэннем гвалту ў Беларусі.
Абавязак даказваць
Абавя́зак дака́зваць (onus probandi) у судаводстве — патрабаванне да удзельнікаў працэсу даказаць і абгрунтаваць наяўнасць тых ці іншых акалічнасцяў, істотных для вырашэння справы.
Крымінальны працэс
У крымінальным працэсе, напрыклад, на Беларусі ляжыць на дзяржаўных органах і службовых асобах, якія абвінавачваюць асобу ў злачынстве. Суд, пракурор, следчы і асоба, якая праводзіць дазнанне, абавязаны выявіць акалічнасці, што выкрываюць ці апраўдваюць абвінавачанага, а таксама абцяжваюць ці змякчаюць яго віну. Яны не маюць права перакладваць абавязак даказваць на абвінавачанага (падсуднага), і ён не павінен даказваць сваю невінаватасць.
Цывільны працэс
У цывільным працэсе кожны бок павінен даказаць акалічнасці, на якія ён спасылаецца як на падставу сваіх патрабаванняў і пярэчанняў. Напрыклад, ісцец абавязаны даказаць і абгрунтаваць факты, якія складаюць падставу іску. Адказчык абавязаны даказаць факты, якія пацвярджаюць яго пярэчанні супраць іску. Характэрная рыса судовага даказвання ў цывільным працэсе — тое, што не толькі бакі і іншыя асобы, якія удзельнічаюць у справе, абавязаны прадстаўляць доказы ў пацвярджэнне сваіх патрабаванняў і пярэчанняў, але і суд з мэтай высвятлення аб'ектыўнай ісціны і вынясення правасуднага рашэння ў неабходных выпадках павінен збіраць доказы па сваёй ініцыятыве.
Юрый Навумавіч Ліпскі
Біяграфія
Памёр Ю. Н. Ліпскі 24 лютага 1978 г. Пахаваны на Ваганькаўскіх могілках у Маскве.
Гарленд (Тэхас)
Гарленд (Garland) — горад у штаце Тэхас (ЗША). Большая частка горада знаходзіцца ў акрузе Далас, частка належыць акругам Колін і Рокуал. Па дадзеных перапісу за 2010 год колькасць жыхароў горада складала 226 876 чалавек. Заснаваны ў 1891 годзе. Гарленд знаходзіцца за 25 км на паўночны ўсход ад Даласа. Праз горад працякае рака Дак-Крык, на ўсходзе знаходзіцца возера Рэй-Хабард.
Беларускі архіў старажытных грамат
«Беларускі архіў старажытных грамат» (Белорусский архив древних грамот) — зборнік дакументаў па гісторыі ўсходніх зямель Беларусі XVI—XVIII стст. Першае археаграфічнае выданне дакументаў, амаль поўнасцю прысвечаных гісторыі Беларусі. Падрыхтаваны І. І. Грыгаровічам пры ідэйнай і фінансавай падтрымцы графа М. П. Румянцава, выдадзены ў Маскве (ч. 1, 1824).
У прадмове складальніка адзначана, што старажытныя хартыі «даваляюць узнавіць дух продкаў ва ўсім яго развіцці, высветліць патаемныя матывы, прычыны і суадносіны спраў іх». На думку Грыгаровіча, старажытная Беларусь з'яўлялася прыналежнасцю Расійскай дзяржавы і ўжо ў сярэдзіне XVII ст. была зноў часова далучана да Расіі царом Алексеем Міхайлавічам. Уплыў афіцыёзнай гістарыяграфіі і ўласных поглядаў Грыгаровіча адлюстраваўся ў пэўных антыкаталіцкіх тэндэнцыях выдання. Але ў цэлым яно было наватарскім паводле зместу, аб'екта даследавання і крыніцазнаўчай дакладнасці.
Зборнік быў выдадзены на высокім для таго часу археаграфічным узроўні. Ён адкрыў перад даследчыкамі і грамадскасцю неабсяжнае поле археаграфічнай дзейнасці, узняў заслону над амаль невядомай шматвяковай трагічнай і гераічнай гісторыяй старажытнай Беларусі.
Красноўка (Паўладарская вобласць)
Красноўка — сяло ў Жалезінскім раёне Паўладарскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Міхайлаўскай сельскай акругі. Код КАТА — 554253300.
Беларускі архіў старажытных грамат
Частка 1
У 1-й частцы змешчана 57 грамат (прывілеяў і актаў), выяўленых у архівах Магілёва і Мсціслава і размешчаных у храналагічным парадку — ад сярэдзіны XV ст. да 1768. Акты надрукаваны на беларускай, рускай, польскай і лацінскай мовах, ёсць спасылкі на архівы, археаграфічныя каментарыі. Тэматычна пераважаюць матэрыялы па сацыяльна-эканамічнай гісторыі (прывілеі на вызваленне ад падаткаў, на маёнткі і гандаль, мытныя пошліны, розныя ўстаўныя, магдэбургскія граматы) і царкоўна-рэлігійных адносінах. Многія грамадска-прававыя акты вярхоўнай улады датычацца Магілёва, радзей Мсціслава, Полацка, Віцебска, у т.л. «Устаўная грамата караля Жыгімонта Аўгуста жыхарам Магілёва аб вольнасцях, падатках і павіннасцях» (1561), прывілей Магілёву на магдэбургскае права 1578, прывілей магілёўскім мяшчанам і купцам на бяспошлінны гандаль у Расіі 1618, на мясцовую юрысдыкцыю 1672 і інш. Дзве трэці дакументаў асвятляюць царкоўна-рэлігійную палітыку вярхоўнай улады. Акрамя асноўных прававых актаў (прывілеі вялікага князя Аляксандра праваслаўнаму духавенству 1499, Жыгімонта I праваслаўным епіскапам аб незалежнасці іх ад свецкай улады 1511 і падобны акт 1592), апублікаваны разнастайныя дакументы, што вызначалі сацыяльна-эканамічныя і прававыя функцыі царквы, духавенства, падаткі і павіннасці залежнага насельніцтва, зямельныя ўладанні феадалаў і інш.
Красноўка (Паўладарская вобласць)
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 266 чалавек (132 мужчыны і 134 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 165 чалавек (82 мужчыны і 83 жанчыны).
Беларускі архіў старажытных грамат
Частка 1
Некалькі тэматычна адасобленых актаў тычацца дыпламатычных адносін (граматы цара Пятра маршалку Падбярэзскаму, вяльможам і шляхце Польшчы і ВКЛ аб саюзе з Рэчу Паспалітай 1709), духоўнага і палітычнага жыцця Беларусі (прывілей С. Баторыя праваслаўнаму насельніцтву ВКЛ на права карыстацца юліянскім календаром 1584, граматы 1602 і 1768 аб стварэнні ў Магілёве царкоўнага брацтва, грэка-лацінскай школы і друкарні і інш.). Апублікавана копія зацверджанага каралём герба Магілёва з выявамі гарадской брамы, рыцара і герба «Пагоня».
Частка 2
2-й частцы захаваўся ў рукапісе, выяўлены А. А. Праабражэнскім у калекцыі Г. В. Юдзіна ў Дзяржаўнам архіве Краснаярскага краю (захоўваецца ў Цэнтральным дзяржаўным архіве-музеі літаратуры і мастацтва Беларусі). Дакументы да яго рыхтавалі прафесар Віленскага ўніверсітэта І. М. Лабойка, уніяцкі ксёндз Сасноўскі, дазорац вучылішчаў Дарашкевіч і інш. на базе архіваў Вільні, Магілёва, Полацкай уніяцкай кансісторыі, Румянцаўскай бібліятэкі Каралеўца (Кёнігсберга), Метрыкі ВКЛ у Маскве і інш. Рукапіс складаюць 66 дакументаў за 1252—1707 на мове арыгіналаў (беларуская, руская, польская, лацінская, грэчаская), часткова з перакладамі. Сярод найбольш значных матэрыялаў — агульназемскі прывілей вялікага князя Казіміра 1447, дакументы да Брэсцкага сабора 1596. Змешчана «Родословие князей Мстиславских» (генеалагічная табліца).
Частка 3
Для часткі прызначаліся дакументы XVII ст., але праца над ім была спынена (смерць Румянцава, фінансавыя цяжкасці, магчыма, умяшанне цэнзуры).
Рычард Капусінскі
Рычард (Раман) Капусінскі (Richard Kapuscinski; — ) — амерыканскі  і.
Біяграфія
Скончыў Джульярдскую школу, вучыўся ў Фелікса Салманда і Леанарда Роўза. Выступаў у першым складзе Ласаль-квартэта з яго заснавання ў 1948 годзе і да 1955 года. Затым многія гады іграў у Бостанскім сімфанічным аркестры.
Капусінскі быў таксама прызнаным педагогам, выкладаў у Аберлінскім каледжы; сярод яго вучняў, у прыватнасці,. Аглядаючы мемарыяльны канцэрт, дадзены вучнямі Капусінскі праз паўгода пасля яго смерці, газета Boston Globe адзначала:
Капусінскі павінен быў быць вельмі выдатным настаўнікам, каб выхаваць такіх вучняў і выклікаць такую вернасць.
Абавязацельнае права
Абавяза́цельнае пра́ва — сукупнасць цывільна-прававых нормаў, якія рэгулююць узнікненне, выкананне і спыненне абавязацельстваў і адказнасць за іх парушэнні.
Беларусь
Абавязацельнае права Рэспублікі Беларусь выкладаецца ў аднайменным раздзеле Цывільнага кодэкса і інш. нарматыўных актах (некаторыя абавязацельствы рэгламентуюцца правіламі і палажэннямі, устаноўленымі міністэрствамі і ведамствамі).
Квадратура (астраномія)
Месяцавыя квадратуры
Месяц у момант сваёй усходняй квадратуры знаходзіцца ў першай чвэрці, у момант заходняй квадратуры - у апошняй чвэрці, калі бачная частка Месяца асветлена Сонцам напалову. Прылівы ў гэтыя моманты (так званыя квадратурныя прылівы) маюць мінімальную амплітуду, бо хвалі месяцавых і сонечных прыліваў пры гэтым змяшчэнні Месяца і Сонца знаходзяцца ў проціфазе.
Часам вылучаюць таксама паўквадратуры, калі вугал паміж планетай (Месяцам) і Сонцам складае 45°, і паўтарачныя квадратуры (135 °). Для ніжніх планет магчымыя толькі паўквадратуры, рэальна такая канфігурацыя ўзнікае толькі ў Венеры (паблізу ўсходняй ці заходняй элангацыях, якая дасягае 48°), а таксама ў астэроідаў, якія рухаюцца паміж арбіты Зямлі і Венеры.
Лінкува
Лінкува (Linkuva, традыцыйная беларуская назва — Лі́нкаў) — горад у паўночнай Літве, уваходзіць у склад Пакруойіскага раёна Шаўляйскага павета. Горад адносіцца да этнаграфічнага рэгіёна Аўкштайція. Колькасць насельніцтва налічвае каля 1,8 тыс. чалавек.
Трапалава
Назву Трапа́лава маюць:
Лютка (значэнні)
Лютка — тапонім.
Spicy Horse
Spicy Horse  — незалежная Шанхайская кампанія, распрацоўшчык камп’ютарных гульняў, заснаваная Амэрыкенам Мак-Гілам у 2007.
Гісторыя
Кампанія была заснавана ў 2007 геймдизайнерам Амэрыкенам Мак-Гілам, і з’яўлялася найбуйнейшай заходняй кампаніяй-распрацоўшчыкам у Кітаі.
У кампаніі, распоженной у раёне Чжабей, працуюць больш за 70 чалавек.
Прадукцыя
Іх першая гульня, American McGee’s Grimm, была выпушчаная на GameTap у ліпені 2008 ў выглядзе эпізодаў, і яны выпускаліся да сакавіка 2009. Гульня выкарыстала рухавічок Unreal Engine 3 кампаніі Epic Games.
Spicy Horse распрацоўвае працяг American McGee’s Alice для Electronic Arts пад назвайAlice: Madness Returns. Гэта будзе першая мультиплатформенная гульня, якая была цалкам распрацавана і створана ў Кітаі. Акрамя таго, яны стварылі малую кампанію, Spicy Pony, якая займаецца стварэннем лічбавых мабільных медиаигр для iPhone. Іх першая гульня, DexIQ, была выпушчаная ў пачатку снежня 2009. Іх другі праект — адаптацыя Чырвонай Капялюшыка для IPad пад назвай Akaneiro.
Тэрмы Агрыпы
Тэрмы Агрыпы (Thermae Agrippae) — першыя вялікія тэрмы, пабудаваныя ў Рыме. Тэрмы былі названы ў гонар зяця і спадчынніка Актавіяна Аўгуста — Марка Віпсанія Агрыпы, які пабудаваў іх.
Першапачаткова тэрмы, пабудаваныя ў адзін час з першым Пантэонам, мала чым адрозніваліся ад саўнаў, таму што ў іх выкарыстоўвалася сухая пара і халоднае апусканне. Пасля завяршэння іншага праекта Агрыпы, акведука Аква Вірга, у 19 годзе да н.э., у лазнях з'явілася рэгулярнае водазабеспячэнне і яны сталі рэгулярнымі тэрмамі з арнаментальнымі роспісамі (Stagnum Agrippae). Агрыпа ўпрыгожыў лазні творамі мастацтва, якія, верагодна, стаялі ў залах зашклёнымі, знадворку стаяў апаксіямен Лісіпа. Ён пакінуў тэрмы грамадзянам Рыма ў год сваёй смерці — 12 да н.э..
Тэрмы Агрыпы былі пашкоджаны пажарам у 80 годзе (Дыян Касій, lxvi.24), але былі адноўлены і пашыраны; яны карысталіся папулярнасцю ў часы Марцыяла і пашыраліся Адрыянам і наступнымі імператарамі.
У VII стагоддзі лазні былі разабраны на будаўнічыя матэрыялы (споліі), але большая іх частка працягвала стаяць і ў XVI стагоддзі, калі руіны былі захаваны Андрэа Паладзіа і Бальдасарэ Перуцы.
Ітару Сантус
Ітару Сантус (Itaro Santos;, , Бразілія) — бразільскі прафесійны гулец у снукер. 13 разоў прымаў удзел у стартавых раундах рэйтынгавых турніраў (12 разоў у 1/64 фіналу), але ніколі не праходзіў далей.
Упершыню ўдзельнічаў у кваліфікацыі да чэмпіянату свету яшчэ ў 2003 годзе ў 17-гадовым узросце. З 2004 года пачаў прымаць удзел у чэлендж-турах і турнірах Міжнароднай адкрытай серыі, а таксама выступаў за Германію ў аматарскіх спаборніцтвах, бо Бразілія яшчэ не з'яўлялася членам Міжнароднай федэрацыі більярда і снукера (IBSF). У 2005 і 2008 гадах станавіўся чэмпіёнам Германіі сярод аматараў і двойчы гуляў у фіналах чэмпіянатаў у 2006 і 2009 гадах, а ў 2007 годзе ўваходзіў у склад зборнай Германіі на камандным чэмпіянаце Еўропы. У 2009 годзе прымаў удзел у Гранд-фінале прафесійна-аматарскай Сусветнай серыі снукера, а ў 2012 годзе гуляў на Q-School і турнірах серыі Players Tour Championship. У 2015 годзе ў 29-гадовым узросце перамог на Панамерыканскім чэмпіянаце і атрымаў месца сярод прафесіяналаў на два гады. У сезоне 2015/2016 гуляў у стартавых раундах чатырох рэйтынгавых турніраў, але выйграў толькі тры фрэймы, не здабыўшы ніводнай перамогі. У першай палове сезона 2016/2017 выйграў толькі тры фрэймы ў шасці першых рэйтынгавых паядынках, а ў першым раундзе чэмпіянату Вялікабрытаніі перамог у трох фрэймах у матчы супраць Шона Мёрфі, саступіўшы шостаму нумару рэйтынгу з лікам 3:6. Тым не менш, яго найлепшым рэйтынгавым вынікам да гэтага часу з'яўляецца 1/64 фіналу, у якой ён гуляў 12 разоў.
Якаў Цімафеевіч Чэрэвічэнка
Я́каў Цімафе́евіч Чэрэвічэ́нка ( — ) — савецкі ваенны дзеяч, генерал-палкоўнік (1941).
NGC 4164
NGC 4164 (іншыя абазначэнні — ZWG 69.76, VCC 43, PGC 38877) — эліптычная галактыка (E3) ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Понец
Понец (Poniec) — горад у Польшчы, уваходзіць у склад Гастыньскага павета Велікапольскага ваяводства. Сядзіба вяскова-гарадской гміны Понец.
Tobacco rattle virus
Tobacco rattle virus (TRV), які раней згадваўся пад назвамі Вірус стракатасцябловасці бульбы (Nicotiana virus 5) і Вірус кальцавой плямістасці півоні (Peony ringspot virus)  — хваробатворны роду  і сямейства. Больш за 400 відаў раслін з 50 сямействаў успрымальныя да заражэння.
Вірус выклікае захворванне многіх раслін, уключаючы шмат дэкаратыўных кветак, у тым ліку.
Сімптомы
На хворым лісці з’яўляецца фігурная кантрастная мазаічнасць, некратычныя плямы, на чаранках і лісці — некратычныя палосы, на клубнях — унутраны некроз.
На бульбе
Выклікае кальцавы і дугападобны некроз мякаці клубня. Хвароба выяўляецца рознымі спосабамі, яе прыкметы могуць уключаць карычневыя кольцы і дугі на паверхні бульбы, а таксама абясколераныя плямы на ўнутранай частцы.
На півоні
Выклікае кальцавую плямістасць півоні.
Вялікія Пурневічы
Вялі́кія Пурне́вічы (, Великие Пурневичи) — вёска ў Баранавіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Пачапаўскага сельсавета. Размешчаны за 39 км на паўднёвы захад ад Баранавіч, за 18 км ад чыгуначнай станцыі Міцкевічы на лініі Баранавічы—Ліда, на р. Сваротва.
Гісторыя
У 1909 годзе вёска і маёнтак Пурневічы ў Пачапаўскай воласці Навагрудскага павета, адчынена народнае вучылішча.
Трасцяніца
Назву Трасцяні́ца маюць:
Фівы (Егіпет)
Фі́вы (Θῆβαι, стараж.-егіп. Уасет) — адзін з найбуйнейшых гарадоў, палітычны, рэлігійны і культурны цэнтр Старажытнага Егіпта.
Вядомы з ІІІ тыс. да н.э. У ХХІІ—ХХ — Х—V ст. да н.э. сталіца Егіпта, потым рэлігійны цэнтр. Каля 730 да н.э. захоплены царствам Куш, у 663 да н.э. разбураны царом Асірыі Ашурбаніпалам, у 88 да н.э. — Пталамеем IX Сатэрам. Паступова Фівы ператварыліся ў правінцыяльны горад.
З пач. ХІХ ст. н.э. вядуцца археалагічныя раскопкі, у т.л. рэстаўрацыйныя работы ў храмах. На тэрыторыі Фіваў знаходзяцца грандыёзныя храмавыя ансамблі (на ўсходнім беразе Ніла ў Карнаку, Луксоры). На заходнім беразе захаваліся некропалі і руіны памінальных храмаў фараонаў. Каля Фіваў знаходзіцца старажытнаегіпецкі комплекс Дэйр эль-Бахры.
Тэракт у Магадыша (2022)
Тэракт у Магадыша — тэрарыстычны акт (выбух) каля будынку Міністэрства адукацыі Самалі ў цэнтры Магадыша 29 кастрычніка 2022 года. Былі падарваныя два аўтамабілі. Загінулі больш за 100 чалавек, пацярпелі больш за 300 чалавек.
Падзеі
У суботу, 29 кастрычніка 2022 года, каля будынка Міністэрства адукацыі Самалі ў цэнтры Магадыша адбыліся два падрывы аўтамабіля тэрарыстамі-смяротнікамі. Першы выбух прагрымеў у 14:00. Другі выбух прагрымеў праз некалькі хвілін, калі машыны хуткай дапамогі прыбылі на месца першага выбуху. Другі выбух адбыўся ў ажыўлены абедзенны час каля рэстарана. Ад абодвух выбухаў выбіла шкло ў найбліжэйшых будынках The Somali Journalists Syndicate said that a television reporter was among those killed by the second explosion. .
Ахвяры
Загінулі больш за 100 чалавек, пацярпелі больш за 300 чалавек. Сярод пацярпелых рэпарцёр «Голасу Амерыкі» у Самалі і фотакарэспандэнт агенцтва «Рэйтэр».
Траццякоўцы
Назву Траццяко́ўцы маюць:
Абвяшчэнне вайны
Абвяшчэ́нне вайны́ — папярэдняе матываванае паведамленне адной дзяржавы аб ваенных дзеяннях супраць другой дзяржавы. Рэгулюецца 3-й Гаагскай канвенцыяй 1907 года, паводле якой вайна не павінна пачынацца без папярэджання, неабходнага для мірных перагавораў канфліктуючых дзяржаў і інфармавання нейтральных дзяржаў. Абвяшчэнне вайны з'яўляецца кампетэнцыяй вышэйшых органаў улады.
Існуючае міжнароднае права, зыходзячы з прынцыпу неўжывання сілы і пагрозы сілай, кваліфікуе любы ваенны напад як агрэсію, міжнароднае злачынства. Выкарыстанне ўзброеных сіл дапускаецца толькі як мера ў адказ супраць агрэсара.
У адпаведнасці з Канстытуцыяй Рэспублікі Беларусь права абвяшчэння вайны належыць Вярхоўнаму Савету.
Тросніца
Назву Тро́сніца маюць:
Аберлінскі каледж
Аберлінскі каледж (Oberlin College) — прыватная гуманітарная вышэйшая навучальная ўстанова ў горадзе Аберлін, Агая, ЗША. Заснаваны адначасова з г. Аберлін у 1833 годзе. Заснавальнікамі каледжа і горада былі два пратэстанцкіх місіянера: і Філа Сцюарт.
Першая амерыканская ВНУ, якая пачала прымаць на навучанне жанчын і чарнаскурых. Уключае ў сябе — найстарэйшую ў краіне.
У 2016 годзе ў рэйтынгу лепшых гуманітарных ВНУ ЗША па версіі U.S. News & World Report заняў 24-е месца.
NGC 4165
NGC 4165 (іншыя абазначэнні — IC 3035, UGC 7201, MCG 2-31-45, KUG 1209+135, ZWG 69.78, VCC 47, PGC 38885) — спіральная галактыка з перамычкай (SBa) ў сузор’і Дзева.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Нэкля
Нэкля (Nekla) — горад у Польшчы, уваходзіць у склад Ужэсінскага павета Велікапольскага ваяводства. Сядзіба вяскова-гарадской гміны Нэкля.
Мынколь
Мынколь — сяло ў Жалезінскім раёне Паўладарскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Міхайлаўскай сельскай акругі. Код КАТА — 554253400.
Труд
Назву Труд маюць:
Напалову тут
«Напалову тут» — шосты студыйны альбом рок-гурта «Akute», які выйшаў у 2022 годзе.
Крытыка
Музычны журналіст 34mag Лёша Горбаш дадаў альбом у сем найлепшых рэлізаў 2022 года. На думку аглядальніка, шосты альбом «Akute» аказаўся іх лепшай працай, «ён уражвае гукам і захапляе лірыкай, чапляе на эмоцыі і пападае ў той самы беларускі нерв».
Абвінавачаны
Абвінава́чаны — асоба, прыцягнутая да крымінальнай адказнасці ва ўстаноўленым законам парадку. Умовай прыцягнення асобы ў якасці абвінавачанага з'яўляецца наяўнасць дастатковых доказаў пра ўчыненне ёю злачынства. Прававое становішча абвінавачанага (працэсуальныя гарантыі, права на абарону і інш.) вызначаецца законам. Абвінавачаны, аддадзены пад суд, называецца падсудным.
Якаў Аляксандравіч Казак
Якаў Казак (нар., ) — былы беларускі футбаліст, паўабаронца.
Клубная кар’ера
З 2011 года — ігрок «Славіі-Мазыр», якой дапамог выйграць Першую лігу 2011.
У студзені 2013 года перайшоў у «Слуцк», але ўжо ў красавіку пакінуў гэты клуб і далучыўся да «Смаргоні».
У лютым 2014 года падпісаў кантракт з клубам «Смалявічы-СТІ», пакінуў яго па заканчэнні сезону 2014 і завяршыў кар’еру.
Гараскоп
Гараскоп (ад ὥρα — прамежак часу, перыяд і σκοπός — назіральнік) — у астралогіі — схематычная выява «ўзаемнага становішча» планет у небе на пэўны момант часу.
У старадаўніх крыніцах гараскопам таксама называўся Асцэндэнт або знак, у якім Асцэндэнт знаходзіўся (т.зв. узыходны знак). У Найноўшы час у прэсе і папулярнай літаратуры гараскопам называецца не ўзыходны знак, а знак, у якім размешчана Сонца; таксама словам гараскоп называюцца астралагічныя «прагнозы», зробленыя на аснове схематычнай выявы, згаданай вышэй.
Узнікненне
Практыка складання гараскопаў з мэтай прадказання будучыні ўзнікла каля V ст. да н.э. у Месапатаміі, паклаўшы пачатак традыцыі гараскапічнай астралогіі, а канчаткова дактрына гараскапічнай астралогіі сфарміравалася ва II—I стст. да н.э. у эліністычным Егіпце са з'яўленнем канцэпцыі дамоў гараскопа. Гараскапічная астралогія выцесніла больш раннюю форму астралогіі — астралогію прадвесцяў, у якой пасля назірання якой-небудзь з'явы ў небе, жрацы звяраліся з запісамі пра тое, што адбывалася раней пры такіх жа з'явах, і на аснове гэтых звестак рабілі прагноз для гэтага выпадку. Класічны прыклад такой методыкі — клінапісны тэкст «Энума Ану Энліль», датаваны II тыс. да н.э.
Найстаражытнейшы з гараскопаў, які дайшоў да нашых дзён — клінапісны гараскоп з храмавых вавілонскіх архіваў, змяшчае астралагічныя даныя 29 красавіка 410 г. да н.э. Найстарэйшы з грэчаскіх гараскопаў — гараскоп каранацыі Антыёха Тэаса I Камагенскага (7 ліпеня 62 г. да н.э.), які з'яўляецца часткай манумента на вяршыні гары Німруд-Даг.
У розныя эпохі гараскопы маляваліся рознымі спосабамі. У ранніх месапатамскіх і грэчаскіх крыніцах адсутнічаюць графічныя выявы неба на момант складання гараскопа; адзінае выключэнне — грубая кругавая дыяграма ў папірусе першай паловы I ст. н.э. Першыя выявы гараскопаў сустракаюцца ў візантыйскіх крыніцах, дзе гараскопы прадстаўлены ў выглядзе квадратных дыяграм.
Максім Валер’евіч Палякоў
Максім Валер’евіч Палякоў (нар. 30 чэрвеня 1977, Запарожжа, Украіна) — украінскі і амерыканскі прадпрымальнік у галіне касмічных тэхналогій і ІТ, эканаміст, грамадскі дзеяч, інвестар і мецэнат.
Заснавальнік і сузаснавальнік аэракасмічнай кампаніі Firefly Aerospace, ІТ-кампаній EOS DATA Analytics, HitDynamics, Maxymiser, Murka LLC, Cupid plc, Renatus. Ідэйны ініцыятар стварэння некамерцыйнай грамадскай арганізацыі «Наасферная асацыяцыя», інжынернай школы Noosphere (Украіна). Генеральны партнёр венчурнага фонду Noosphere Ventures Partners LP.
Адукацыя і даследаванні
Макс Палякоў нарадзіўся ў сям’і інжынераў з запарожскага філіяла «Хартрон» — украінскай ракетна-касмічнай кампаніі.
Тазаўскі паўвостраў
Та́заўскі паўвостраў — паўвостраў на поўначы Заходне-Сібірскай раўніны, паміж Обскай губой на захадзе і Тазаўскай губой на ўсходзе.
Даўжыня паўвострава каля 200 км, шырыня ў сярэднім 100 км, вышыня да 100 метраў. Паверхня раўнінная, пакрытая шматлікімі азёрамі і балотамі, слаба нахілена на ўсход да Тазаўскай губы і абрываецца буйнымі абрывамі на захадзе да Обскай губы. Расліннасць — імхова-лішайнікавая і кустовая тундра. Маюцца радовішчы газу.
Максім Валер’евіч Палякоў
Бізнэс
Пасля заканчэння сярэдняй школы Палякоў стварыў у 2001 годзе сваю першую кампанію AlarIT Ukraine, якая займалася распрацоўкай праграмнага забеспячэння для замежных кліентаў на аўтсорсінгу.
У 2005 годзе Макс Палякоў у партнёрстве з брытанскім інвестарам Білам Добі стварыў IDE Group са штаб-кватэрай у Эдынбургу. У склад бізнес-групы ўваходзілі такія праекты, як EasyDate (перайменаваны ў Cupid plc у 2010 Cupid plc), Murka, HitDynamics, Maxymiser.
У 2006 годзе партнёры прадалі свой праект HitDynamics кампаніі Hitwise.
У 2010 годзе служба Cupid plc пад кіраўніцтвам Палякова выходзіць на IPO (Initial Public Offering) Лонданскай фондавай біржы. Праз год кампанія «Дэлойт» была прызнана тэхналагічным праектам, які хутка развіваўся.
У 2012 годзе Макс Палякоў стварыў мабільную гульнявую кампанію Renatus, якая выпускае прадукты для Apple Store, Google Play, Amazon і Facebook. У тым жа годзе Палякоў пераехаў у ЗША, у Сіліконавую даліну, Менла-Парк, Каліфорнія. Там ён стаў сузаснавальнікам фонду венчурнага капіталу Noosphere Venture Partners.
У 2015 годзе амерыканская карпарацыя Oracle набыла яшчэ адзін праект Maxymiser.
EOS DATA
З 2015 года Палякоў перайшоў з ІТ-праектаў на касмічныя тэхналогіі і стварыў кампанію EOS DATA Analytics з офісамі ў ЗША і Украіне. Праект распрацоўвае і ўкараняе воблачную платформу для апрацоўкі і аналізу спадарожнікавых дадзеных.