cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
М’янма
Перыяд імператарскай Бірмы
3 IX ст. туг пасяліліся плямёны бірманцаў (м’янма). Яны стварылі дзяржаву Паган, якая дасягнула росквіту ў XI—XIII стст. У канцы XIII ст. Паган разгромлены манголамі і распаўся. У сярэдзіне XVIII ст. адбылося аб’яднанне краіны пад уладай дынастыі Канбаўн.
Брытанская Бірма (1824—1948)
У выніку англа-бірманскіх войнаў (1824—1826, 1852—1853, 1885) М’янма заваявана Вялікабрытаніяй. У 1886—1937 гг. — у складэе Брытанскай Індыі, з 1937 г. — асобная калонія Бірма.
Другая сусветная вайна
Крытычная сітуацыя склалася ў Бірме падчас Другой сусветнай вайны. У кастрычніку 1939 г. па ініцыятыве Дабама Асіаён і Партыі беднякоў быў утвораны «Блок свабоды», які выступіў з патрабаваннем прадастаўлення незалежнасці, у абмен абяцаючы англічанам падтрымку іх ваенных намаганняў. Улады калоніі адказалі адмовай і ў маі 1940 г. ўвялі ў дзеянне Закон аб абароне Бірмы, узяўшы пад варту Ба Мо і інш. патрыётаў. Пазбегнуўшы арышту Аун Сан збег у Кітай, каб усталяваць сувязі з Маа Цзэдун, але раней у кантакт з ім ўвайшлі прадстаўнікі японскіх уладаў. Яны прапанавалі бірманскім нацыяналістам падтрымку ў іх барацьбе за незалежнасць. Прыняўшы прапанову аб супрацоўніцтве, Аун Сан з групай «30 таварышаў» (У Не Він, Бо Ле Я, Бо Хму Аун і інш.) у жніўні 1941 г. адправіўся на в. Хайнань, дзе прыступіў да фарміравання будучай Арміі незалежнай Бірмы. Супраць супрацоўніцтва з Японіяй выступіла толькі Камуністычная партыя Бірмы (КПБ), якая ўзнікла ў 1939 г. ўнутры Добама Асіаён, але гэтую пазіцыю падзялялі далёка не ўсе сябры партыі, так як з Аун Санам у Японію з’ехалі і многія камуністы.
Пасля нападу японцаў на Пёрл-Харбар 9 снежня 1941 г. Японія абвясціла вайну ЗША і Вялікабрытаніі. Ужо 15 снежня японцы захапілі мыс Викторыя і пачалі бамбёжкі Рангуна, з якога пацягнуліся калоны бежанцаў. З паўмільёна жыхароў, якія жылі ў Рангуне, да вясны 1942 г. у ім засталося каля ста тысяч, у асноўным бірманцы. У чаканні японскага наступлення 26 снежня 1941 г. у Бангкоку Аун Сан абвясціў аб стварэнні Арміі незалежнасці Бірмы), якая ў хуткім часе вырасла з 200 чал. да 50 тыс. Разумеючы, што становішча крытычнае, прэм’ер-міністр Бірмы У Маун Са звярнуўся да Лондана з просьбай прадаставіць Бірме статус дамініёна. Аднак яго спробы пераканаць брытанскі ўрад ні да чаго не прывялі. Уступіўшы ў канцы 1941 у сакрэтныя кантакты з японцамі, У Маун Са быў арыштаваны і астатнюю частку вайны правёў у лагеры для інтэрнаваных ва Угандзе.
У 1942—45 акупіравана японскімі войскамі, барацьбу супраць якіх узначаліла створаная ў 1944 г. Антыфашысцкая ліга народнай свабоды (АЛНС) на чале з Аун Санам. У маі 1945 г. вызвалена ў выніку ўзброеннага паўстання на чале з АЛНС пры падтрымцы брытанскіх войск.
Перыяд незалежнасці
На парламенцкіх выбарах 1947 г. перамагла АЛНС, яе лідар У Ну стаў прэм’ер-міністрам краіны.
Насельніцтва
Каля 75 % складаюць бама (бірманцы), народ тыбета-бірманскай моўнай групы, да якой у М’янме належаць карэны (больш за 3,5 млн.чалавек), араканцы, (болей за 2,5 млн. чалавек), чыны (каля 0,9 млн.чалавек), качыны (каля 0,7 млн чалавек), кая (каля 150 тыс.чалавек); да тайскай моўнай групы адносяцца шаны (больш за 3 млн чалавек), да аўстраазіяцкай сям’і — моны (каля 0,7 млн.чалавек) і мокен. На поўдні і ў буйных гарадах — каля 0,5 млн выхадцаш з Індыі і Бангладэш, 0,4 млн.кітайцаў. Сярод вернікаў пераважаюць будысты (каля 90 %); мусульман 4 %, хрысціян і індуістаў — па 1,5 %. Сярэднегадавы прырост насельніцтва 1,65 %. Сярэдняя шчыльнасць каля 71 чал./км². Большасць насельніцтва сканцэнтравана ў даліне дэльты Іравадзі, дзе шчыльнасць дасягае 1000 чал./км². Павышаная шчыльнасць на марскім узбярэжжы, рэдкая — у горных і лясных раёнах (1-5 чал./км²). У гарадах 26 % насельніцтва. Найбуйнейшыя гарады: Янгон, Мандалай, Басейн, Малам’яйн, М’ей. У сельскай гаспадарцы занята 67 % працаздольнага насельніцтва, у прамысловасці — 10 %.
Clover Club
Clover Club — беларускі рок-гурт, які выконвае песні на англійскай мове. Створаны ў чэрвені 2010 года былымі ўдзельнікамі мінскага гурта Zombie Zoo.
М’янма
Беларуска-м’янмарскія адносіны
Дыпламатычныя адносіны паміж Рэспублікай Беларусь і Рэспублікай Саюз М’янма ўсталяваныя 22 верасня 1999 года. У ліпені 2000 г. Рэспубліку Беларусь з афіцыйным візітам наведаў Міністр замежных спраў М’янмы Він Аунг.
Clover Club
Гісторыя
Гурт Clover Club быў створаны ў 2010 годзе ў Мінску.
М’янма
Беларуска-м’янмарскія адносіны
У ліпені 2010 г. адбыўся візіт намесніка Міністра замежных спраў Рэспублікі Беларусь С. Ф. Алейніка ў М’янму. У студзені 2011 Беларусь наведаў намеснік міністра замежных спраў М’янмы Маунг М’інт.
26 верасня 2011 г Пасол В. Я. Садоха ўручыў даверчыя граматы ў якасці Надзвычайнага і Паўнамоцнага Пасла Рэспублікі Беларусь у Рэспубліцы Саюз М’янма. У верасні 2011 г. у г. Нью-Ёрку ў рамках Генеральнай Асамблеі ААН адбылася сустрэча Міністра замежных спраў Рэспублікі Беларусь С. М. Мартынава з Міністрам замежных спраў Рэспублікі Саюз М’янма Вунай Маунг Лвінам. У 2011 годзе грамадзянін М’янмы Аунг Мое Мінт прызначаны Ганаровым консулам Беларусі ў М’янме.
Clover Club
2011
У лютым 2011 Clover Club становіцца «Адкрыццём года» па версіі музычнага партала «Ultra-music.com». У сакавіку 2011 група становіцца прызёрам і фіналістам фестывалю « Belarus». У канцы сакавіка 2011 музыкі сканчаюць будаўніцтва сваёй уласнай студыі, дзе яны актыўна рэпетуюць, ствараюць новы матэрыял і займаюцца запісам альбома.
2012
У сакавіку 2012 года гурт выпускае першы альбом «Random Mood Jukebox», які атрымаў шмат водгукаў як ад айчынных, так і замежных крытыкаў і слухачоў. Прэзентацыя альбома праходзіла ў клубе Рэ:Паблік (Мінск). У верасні група ўпершыню выступіла ў Маскве на фестывалі «Индюшата».
2013
31 сакавіка быў адыграны буйны сумесны канцэрт таксама з англамоўным брыт-поп ды інды-рок гуртом Hair Peace Salon. У кастрычніку група прадставіла дэбютны відэакліп на песню «East China Shore».
2014
Група становіцца квартэтам і прэзентуе міні-альбом «Five Bones». Музыкі становяцца намінантамі музычнай прэміі «Rock Profi».
Ацэнкі
Зміцер Безкаравайны, заснавальнік партала «Experty.by», у 2013 годзе станоўча ацаніў гурт, адзначыў рост яго папулярнасці пасля выпуску альбома 2012 года і ўзнагароджванняў шэрагам прэмій за яго.
Мікалай Іванавіч Астапковіч
Мікалай Іванавіч Астапковіч (, г. Жодзіна) — беларускі савецкі спартсмен па веславанню на байдарках і каноэ. Заслужаны майстар спорту СССР (1975). Скончыў Беларускі інстытут фізкультуры ў 1975. З 1976 інструктар Спартыўнага камітэта БССР. Шматразовы чэмпіён свету.
Выступаў у пары з Віктарам Вараб'ёвым.
Абацтва Клерво
Клерво́ (Clairvaux) — былое цыстэрцыянскае абацтва ва Францыі, адзін з пяці найстарэйшых і найважнейшых манастыроў ордэна. Заснавана ў 1115 годзе святым Бернардам Клервоскім. Клерво размешчана на тэрыторыі сучаснага дэпартамента Об (Шампань).
У 1113 і 1114 годзе былі заснаваны два першых даччыныя кляштары — Лафертэ і Панціньі, а годам пазней Клерво і Марымон. Напісаная Стэфанам Хардынгам канстытуцыя ордэна «Carta Caritatis» вызначала адмысловую ролю пяці найстарэйшых цыстэрцыянскіх кляштараў, іх настаяцелі складалі калегію, якая кіравала справамі ордэна. Клерво было заснавана ў чэрвені 1115 года Святым Бернардам, які стаў першым настаяцелем абацтва. Яшчэ пры яго жыцці Клерво выпрабавала бурны рост, у немалой ступені абумоўлены аўтарытэтам заснавальніка. Нават на фоне лавінападобнага росту цыстэрцыянскіх абацтваў у Еўропе ў першай палове XII стагоддзя Клерво вылучалася сваёй актыўнасцю. Яшчэ пры жыцці Святога Бернарда манахамі Клерво было заснавана 66 даччыных кляштароў. У 1153 годзе цыстэрцыянскі ордэн налічваў 345 абацтваў, з якіх 167 адносіліся да галіны Клерво. Само абацтва паступова пашыралася, акрамя таго яно завалодала вялікімі зямельнымі ўгоддзямі. Абаты Клерво карысталіся вялікім аўтарытэтам у цэрквы, да іх паслуг у якасці дыпламатычных пасроднікаў звярталіся як каралі Францыі, так і Папы.
Джаната парты
Джа́ната па́рты (Народная партыя) — палітычная партыя Індыі ў 1977—1980. Створана ў выніку аб’яднання партый Бхаратыя джана сангх, Бхаратыя лок дал, Сацыялістычнай партыі, Кангрэса за дэмакратыю і Індыйскага нацыянальнага кангрэса (арганізацыі), з мэтай адхіліць ад ўлады прэм’ер-міністра, кіраўніка партыі Індыйскага нацыянальнага кангрэса Індзіру Гандзі, якую яны абвінавачвалі ў аўтарытарызме, непатызме і карупцыі.
Абацтва Клерво
Будаўніцтва галоўнага сабора Клерво было скончана ў 1145 годзе. Абацтва валодала адной з лепшых бібліятэк Сярэднявечча, акрамя багаслоўскіх сачыненняў там захоўваліся працы па гісторыі, філасофіі, праве і г.д. У канцы XV стагоддзя колькасць манускрыптаў перавышала 1700, а да канца XVIII стагоддзя бібліятэка налічвала 3800 манускрыптаў і 35 тысяч друкаваных кніг. Абацтва мела ўласны скрыпторый, а пасля вынаходства кнігадрукавання ў ім была створана друкарня.
Лаўрэнція (сяло)
Лаўрэнція (Лавре́нтия,, Ӄытрын) — сяло, адміністрацыйны цэнтр Чукоцкага раёна Чукоцкай аўтаномнай акругі Расіі. Утварае сельскае паселішча Лаўрэнція. 1185 жыхароў (2018). Адзіны раённы цэнтр Чукоткі, які мае сельскі статус. Сяло размешчана на паўднёвым беразе заліва Лаўрэнція насупраць паселішча Пінакуль, якое было пабудавана ў савецкі час і потым закінута, за 600 км на паўночны ўсход ад Анадыра.
Абацтва Клерво
У 2009 годзе ЮНЕСКА ўключыла бібліятэку абацтва ў рэестр «Памяць свету».
Джаната парты
Апаненты І.Гандзі згуртаваліся вакол аднаго з ветэранаў барацьбы за незалежнасць Джая Пракаш Нараяна. Выкарыстанне ўрадам надзвычайнага становішча ў барацьбе з шырокай апазіцыяй надало апошняй больш папулярнасці, паколькі па форме палітычнае супрацьстаянне нагадвала адносна нядаўнюю барацьбу індыйцаў за незалежнасць.
Джаната парты перамагла на парламенцкіх выбарах 1977, стаўшы першай партыяй, якая нанесла паражэнне Індыйскаму нацыянальнаму кангрэсу. Сфарміраваны ёй урад аднавіў дыпламатычныя адносіны з КНР (хаця прагрэс у двухбаковых адносінах пачаўся яшчэ пры папярэднім урадзе І.Гандзі), палепшыў стасункі з Пакістанам і адстойваў на сусветнай арэне індыйскую ядзерную палітыку. Быў створаны трыбунал для расследавання злоўжыванняў падчас надзвычайнага становішча, якому, аднак, не ўдалося прыцягнуць да адказнасці І.Гандзі.
Аб’ядноўваючы ідэалагічна розныя палітычныя сілы Джаната парты аказалася недастаткова трывалай арганізацыяй, не здолела папярэдзіць павелічэнне дэзарганізацыі і неэфектыўнасці ў кіраванні, а таксама праяўленняў карупцыі сярод яе членаў. У 1980 яна прайграла парламенцкія выбары новай партыі Індыйскі нацыянальны кангрэс (Індзіра) і перанесла некалькі расколаў у 1980-я.
Палітычная спадчына Джаната парты заключаецца ў прыкладзе ўзначалення народнага руху супраць аўтарытарнага ўрада, у абарону дэмакратыі і фундаментальных свабод. Партыя стала сімвалам для тых палітыкаў і палітычных партый, якія выступаюць супраць Індыйскага нацыянальнага кангрэса, якім па сёняшні дзень кіруе сям’я Нэру-Гандзі. Вопыт Джаната парты выкарыстоўваўся кааліцыйнымі структурамі індыйскай палітычнай сістэмы ў перыяд з другой паловы 1990-х да сярэдзіны 2000-х.
Спасылкі
Сайт партыі
Плешнэ возера
Плешнэ — возера натуральнага паходжання на тэрыторыі Чэхіі, размешчана ў муніцыпалітэце Нова Пец.
Гэта ледавіковае возера, якое ўтварылася ў апошнюю ледніковую эпоху, яно мае авальную форму. Возера атачае іглічны лес. Распасціраецца прыкладна на 507 метраў у даўжыню. Яго найбольшая шырыня 180 метраў. Плошча складае 7,48 га, аб'ём вады 617 000 м ³ з максімальнай глыбінёй каля 18 м.
Макаўе (Гомельскі раён)
Ма́каўе (, Маковье) — вёска ў Гомельскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Чарацянскага сельсавета.
У 1926—1927 гадах цэнтр Макаўскага сельсавета.
Спіс аб’ектаў PGC (1717001—1718000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1717001—1718000)
Мантэгаб’ёнэ
Мантэгаб'ёнэ (Montegabbione) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Умбрыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Тэрні.
Насельніцтва складае 1216 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 24 чал./км². Займае плошчу 51 км². Паштовы індэкс — 5010. Тэлефонны код — 0763.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Іосіф Абручнік.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Эд Шыран
Эд Шыран (нар., Заходні Ёркшыр, Англія) — брытанскі аўтар-выканаўца, музыка і акцёр. Першы камерцыйны поспех прыйшоў да яго ў чэрвені 2011 года дзякуючы сінглу «The A Team», які заняў трэцяе месца ў брытанскім чарце. Усе яго альбомы, + (2011), x (2015) і «÷» (2017) займалі першыя месцы ў брытанскім чарце, апошні таксама ўзначальваў амерыканскі чарт. Песня Шырана «Thinking Out Loud» прынесла яму дзве прэміі «Грэмі» ў 2016 годзе. У студзені 2017 года сінгл Shape of You заняў 1-е месца па продажах у ЗША.
Вуліца Выгоцкага (Мінск)
Вуліца Выгоцкага — вуліца ў мікрараёне Навінкі Цэнтральнага раёна Мінска. Атрымала сваю назву ў 2004 годзе ў гонар беларускага навукоўца-псіхолага Льва Выгоцкага. Папярэдняя назва — вуліца Юбілейная.
Размяшчэнне
Пачынаецца ад скрыжавання з Даўгінаўскім трактам, ідзе з захаду на ўсход, заканчваецца скрыжаваннем з вуліцай Паўліны Мядзёлкі. Ідзе паралельна Будслаўскай вуліцы.
Грамадскі транспарт
Па вуліцы пралягае аўтобусны маршрут №26а.
Mauzer
«Mauzer» — беларускі ню-метал гурт з Магілёва, заснаваны ў 2002 годзе.
Пачатак творчасці
Mauzer утварыўся на аскепках хэві-металічнага гурта «Равновесие» ў 2002 годзе. Нагодай знікнення гурта з’явіліся супярэчнасці паміж лідарам Цвікам, гітарыстам і асноўным аўтарам музыкі, і Янам, вакалістам і асноўным аўтарам тэкстаў (тады яшчэ рускамоўных). Цвік, які лічыў, што Ян не ўмее спяваць, таемна ад яго запрасіў на рэпетыцыю іншага вакаліста. Гітарыст Колхз адмовіўся граць у такім складзе, і разам з Янам яны ўтварылі новы гурт. Басіст Igr пайшоў у новы праект Цвіка. Бубнач Ill83 не верыў у паспяховасць праекта Маўзэра і пайшоў граць у поп-гурт RadioVer, аднак прапанаваў калектыву сваю дапамогу ў якасці прадзюсара.
Улетку 2003 года да Mauzer далучыўся Igr, і ў верасні быў адыграны першы канцэрт у складзе: Ян — спеў, Koлхз — гітара, Вова «Мядзведзь» Крутаў — гітара, Igr — бас, Паша «Капітан» Емяльянаў — ударныя (таксама — Nevma, Akute). Хутка пасля гэтага, з-за непатрэбнасці гурту другога гітарыста і імкнення Вовы граць іншую музыку, ён сыходзіць. Паша Емяльянаў прывёў у гурт свайго сябра Бора. Бор, з’яўляючыся бэк-вакалістам, рэдка наведваў рэпетыцыі, новыя песні з’яўляліся без яго ўдзелу, і, па сутнасці, ён так і не стаў паўнавартасным удзельнікам гурта. Некаторы час з Маўзэрам рэпетуе былы ўдзельнік гуртоў Like Suicide, 3t.ON і іншых Макс «Рабакоп» Рыбакоў. Але нечакана для ўсіх замест паездкі на тыдзень у Маскву ён з’язджае ў Ізраіль. У гэты час у гурт прыходзіць сэмплер Ufo.
Першыя поспехі і першы альбом
Аднойчы Яну патэлефанаваў Аляксандр Памідораў. Яму спадабаліся 2 песні з дэма-запіса («Я застануся» і «Людзі») і ён прапанаваў паехаць у добрую польскую студыю, каб адну з песень бясплатна запісаць і выдацца на зборніку з лідарамі беларускага року, а таксама запрасіў гурт на фестываль Басовішча. Тэлефанаванне Памідорава вельмі падбадзёрыла каманду, і ў 2005 годзе нікому не вядомы Mauzer становіцца пераможцам галоўнага беларускага рок-фестывалю. Разам з хлопцамі гэты раз граў ударнік Сяргей «Dead» Цэлабёнак з гурта Asguard (пазней таксама і Vodar Susviet). Прызам за перамогу стала магчымасць запіса альбому на прафесійнай студыі ў Польшчы. На невядомасці ставіцца кропка, а ударнік Ill83 далучаецца да гурта.
У снежні 2005 года Mauzer становіцца лаўрэатам яшчэ аднаго беларускага рок-фестывалю Рок-кола. Прэса заве гурт «лідарамі новай хвалі беларускага року». У пачатку 2006 года на цырымоніі Рок-каранацыі 2005 атрымлівае рок-карону як «Дэбют году», абыходзячы такіх канурэнтаў, як Саша і Сірожа і Naka. У лютым 2006 года на польскай студыі «Rembrandt» запісваюцца гітары і ўдарныя для дэбютнага альбома. Праца над альбомам працягваецца ў Беларусі на магілёўскай студыі «B.S.S.R recordz». Запіс баса, вакала, электронікі, звядзенне і майстэрынг ідзе да пачатку кастрычніка.
У ліпені 2006 года Mauzer выступае на «Басовішчы» ў якасці аднаго з хэдлайнераў. У жніўні гурт выступае на вялікім open-air у цэнтры Мінска. На момант выступу гурта перад сцэнай знаходзіцца не менш за 10 тысяч чалавек. У верасні Mauzer атрымлівае запрашэнне выступіць на «Джынсавым фэсце» ў Мінску. Перад выступам калектыва ўлады выключаюць элетрычнасць, і Ян чытае першы куплет песні «Беларусь будзе вольнай» праз мегафон.
25 снежня на беларускім лэйбле БМАgroup выходзіць дэбютны альбом гурта «Радасьць». Пасля прэзентацыі альбома ў мінскім клубе «Арэна» гурт пакідае Бор. Амаль усе партыі Бора пяюцца і чытаюцца цяпер Ромам Ufo. На «Рок-каранацыі 2006» у лютым 2007 года Ян Маўзэр атрымлівае рок-карону як выканаўца года. 22 чэрвеня гурт выступае на галоўнай сцэне расійскага фестываля «Воздух».
Летам 2007 года з невялікім скандалам (быў выдалены сайт каманды) дырэктар і ударнік Ill83 сышоў з гурта, восенню яго замяніў R.Am. Але з-за напружанага графіку і ён не доўга ўтрымаўся ў гурце, паспеўшы адыграць толькі чатыры канцэрта, у тым ліку на фэсце «Права быць свабодным» і магілёўскі, супольны з 5diez. Цяпер на месцы ўдарніка грае Vase, які прыйшоў з гурта 3t.ON.
Крызіс
Пад канец ліпеня 2008 года з групы сыходзіць Ігар Давыдаў, і на месца бас-гітарыста прыходзіць Lenny, з якім гурт выступае на фестывалі Be Free, а затым на Be2gether. У пачатку 2009 года з групы сыходзіць Ufo.
У 2010, за тыдзень да прэзентацыі апошняга альбома PORNA ў Мінску, з гурта сыходзяць ударнік Vase і басіст. Гурт выступіў з акустычным канцэртам. Пасля гэтага канцэрта пачалі гаварыць аб развале каманды. Праз некаторы час у гурце фактычна застаўся толькі адзін Ян Маўзэр.
У студзені 2011 года, у сваім інтэрв’ю «Нашай Ніве», Ян Маўзэр распавёў пра планы аднавіць гурт у новым складзе.
Дантэ Банфін Коста Сантус
Да́нтэ Банфі́н Ко́ста Са́нтус (Dante Bonfim Costa Santos; нар., , Бразілія), больш вядомы як Дантэ (Dante, МФА: ) — бразільскі футбаліст, абаронца французскага клуба «Ніца» і нацыянальнай зборнай Бразіліі.
Клубная
Гуляў у акадэміях некалькіх лігаў. З’яўляецца выхаванцам футбольнай школы клуба «Жувентуды». Дарослую кар’еру пачаў у 2002 годзе ў асноўнай камандзе таго ж клуба, у якой правёў тры сезоны, прыняўшы ўдзел у 22 матчах чэмпіянату.
Сваёй гульнёй за гэту каманду прыцягнуў увагу прадстаўнікоў трэнерскага штаба французскага «Ліля», да складу якога далучыўся ў пачатку 2004 года. З пачатку 2006 года да канца 2008 года гуляў за бельгійскія «Шарлеруа» і «Стандард», з апошнім з якіх у 2008 годзе заваяваў тытул чэмпіёну Бельгіі і Суперкубак краіны.
27 снежня 2008 года заключыў кантракт з мёнхенгладбахскай «Барусіяй» на 4,5 гады, якая заплаціла за бразільца 2,5 млн еўра. Да складу «Баварыі» прыяднаўся ўлетку 2012 года, падпісаўшы чатырохгадовы кантракт. У складзе новага клуба ў першым жа матчы выйграў Суперкубак Германіі.
30 жніўня 2015 года Дантэ перайшоў у «Вольфсбург» за 4,5 млн еўра, падпісаўшы трохгадовы кантракт. 22 жніўня 2016 года было абвешчана аб трансферы Дантэ ў «Ніцу».
Міжнародная
6 лютага 2013 года ва ўзросце 29 гадоў дэбютаваў у афіцыйных матчах у складзе нацыянальнай зборнай Бразіліі ў таварыскай гульні супраць зборнай Англіі. Разам са зборнай браў удзел у Кубку канфедэрацый 2013 і чэмпіянаце свету 2014.
Клубныя
«Стандард»:
«Баварыя»:
Міжнародныя
Бразілія:
Пакшыўніца (гміна)
Пакшыўні́ца (Pokrzywnica) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Пултускага павета Мазавецкага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Пакшыўніцы. Плошча гміны складае 120,99 км². Станам на 2011 год у гміне Пакшыўніца пражывалі 4 923 чалавекі, шчыльнасць — 41 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 33 салецтвы.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 38 населеных пунктаў.
Яўген Ігнатавіч Сямашка
Яўген Іванавіч Сямашка (нар., в. Ігнаткаўцы, ) — беларускі журналіст, гісторык.
Біяграфія
Скончыў БДУ (1971). 3 1971 на журналісцкай рабоце ў Ашмянах, Гродне, Мінску. 3 1997 галоўны рэдактар газеты «Белорусская нива».
Даследуе дзейнасць польскага антысавецкага падполля на Беларусі ў 1940-я г.
Грын-Рывер
Грын-Рывер (Green River) — гідронім, тапонім.
Жары (Ушацкі раён)
Жа́ры (, Жары) — вёска ва Ушацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Жарскага сельсавета.
Знаходзіцца за 14 км у напрамку на поўдзень ад гарадскога пасёлка Ушачы, за 164 км ад Віцебска.
Грын-Рывер (прыток Агая)
Грын-Рывер (Green River) — рака ў цэнтральнай частцы штата Кентукі, ЗША. Левы прыток ракі Агая. Даўжыня 618 км; плошча басейна — каля 25 400 км². Рака была названая ў гонар Натаніэля Грына, амерыканскага генерала і ўдзельніка вайны за незалежнасць ЗША.
Грын-Рывер працякае праз нацыянальны парк Мамантава пячора. Упадае ў раку Агая на вышыні 104 м над узроўнем мора. Асноўныя прытокі: Барэн, Ноўлін, Понд і Руж.
Пракопаўка
Прако́паўка (, Прокоповка) — вёска ў Гомельскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Чарацянскага сельсавета.
Галы
Га́лы (Gallus, Galli)  — рымская назва часткі кельцкіх народаў індаеўрапейскай групы, якія ў 1 тысячагоддзі да н. э. - сярэдзіне 1 тысячагоддзя н. э. насялялі тэрыторыю Галіі (цяперашняй Францыі, поўначы Італіі, Бельгіі і часткі Швейцарыі). Назва паходзіць ад лацінскага слова gallus (літаральна, "певень") з-за звычаю галаў упрыгожваць шлемы птушыным пер'ем.
Гісторыя
Кельты сфарміраваліся як асобная група індаеўрапейскіх народаў на поўдні Цэнтральнай Еўропы ў канцы 2 тысячагоддзя да н. э. - пачатку 1 тысячагоддзя да н. э. Італікі блізка пазнаёміліся з імі ў сярэдзіне 1 тысячагоддзя да н. э., калі тыя ўварваліся ў Паўночную Італію, пацяснілі лігураў, венетаў і этрускаў. У пачатку IV ст. да н. э. у вайну паміж галамі і этрускамі ўмяшаліся рымляне.
18 ліпеня 390 г. да н. э. на рацэ Аліі (сёння не існуючы прыток ракі Тыбр) галы на чале правадыра Брэна ўшчэнт разграмілі войска рымлян, захапілі і разрабавалі сам горад, а таксама забілі рымскіх сенатараў. Частка рымлян схавалася на Капітоліі, які галы ўзялі ў аблогу. Ваенныя дзеянні працягваліся 7 месяцаў, прычым галы некалькі разоў былі блізкія да поўнай перамогі. Згодна паданню, аднойчы абаронцы Капітолія былі выпадкова выратаваны гусямі. Звесткі з Паўночнай Італіі аб нападзе венетаў вымусілі галаў пайсці на перамовы. Яны пагадзіліся зняць аблогу, атрымаўшы вялізарны выкуп у 1000 фунтаў золата. Падчас выкупу Брэн кінуў на шалі ў дадатак да агаворанай вагі яшчэ і свой цяжкі меч. Збянтэжаным рымлянам ён заявіў: "Гора пераможаным! (Vae victis!)". Але на галаў напала частка рымскай арміі, што дзейнічала за мурамі Капітолія і адабрала золата.
У 58 - 51 гг. да н. э. астатняя Галія была заваявана Гаем Юліем Цэзарам. У V ст. н. э. большая частка зямель галаў увайшла ў склад дзяржавы германцаў-франкаў.
Галы — адныя з продкаў французаў. Пасля Французскай рэвалюцыі ў Францыі выкарыстоўваецца выява гальскага пеўня як сімвал усёй нацыі. У літаратуры найменне "галы" шырока ўжываецца ў адносінах да сучасных жыхароў Францыі.
Бхаратыя джаната парты
Бхара́тыя джа́ната па́рты (БДжП) (Індыйская народная партыя), палітычная партыя Індыі, адна з двух буйнейшых партый краіны (другая — Індыйскі нацыянальны кангрэс, ІНК). БДжП адносіцца да партый правага спектру; мае характарыстыку партыі «індуісцкага нацыяналізму» і палітычнага крыла сямейства індуісцкіх нацыяналістычных арганізацый Сангх парывар.
З моманту свайго заснавання ў 1980 БДжП пазіцыяніруе сябе як апанента левацэнтрысцкага свецкага ІНК. Ідэалагічная платформа БДжП — Хіндутва (Hindutva, літаральна, «індускасць», індуісцкі культурны нацыяналізм). Папярэдніца БДжП — партыя Бхаратыя джана сангх (Індыйскі народны саюз, БДжС), якая разам з часовымі саюзнікамі стварыла Джаната парты, першую партыю, што ў 1977 здолела перарваць трыццацігадовае дамінаванне ІНК у індыйскай палітыцы. Пасля распаду Джаната парты ядро БДжС рэарганізавалася ў новую партыю БДжП.
З 1991 партыя становіцца буйнейшай апазіцыйнай сілай краіны, перамагае на выбарах 1996, але аказваецца няздольнай стварыць парламенцкую кааліцыю (сфарміраваны БДжП урад праіснаваў два тыдні).
У альянсе з драбнейшымі партыямі БДжП перамагла на выбарах у індыйскі парламент 1998 і сфарміравала федэральны ўрад (1998—2004). Сёння гэта вядучая партыя Нацыянальнага дэмакратычнага альянса і лідар апазіцыі. Партыя знаходзіцца ва ўладзе ў некалькіх штатах (часта ў кааліцыі з іншымі партыямі), у асноўным у так званым "каровіным поясе" — паўночнаіндыйскіх штатах з пераважна сельскім хіндзімоўным насельніцтвам.
БДжП абапіраецца на масавыя грамадскія арганізацыі, у тым ліку:
лідар БДжП (фармальна, парламенцкі старшыня партыі) — Атал Біхары Ваджпаі. Старшыня партыі — Раджнат Сінгх. Генеральны сакратар — Арун Джайтлей. лідар апазіцыі ў ніжняй палаце парламента Індыі — Лал Крышна Адвані, лідар апазіцыі у верхняй палаце — Джасвант Сінгх.
Спасылкі
Сайт партыі
Эн Хэтэўэй
Эн Жаклін Хэтэўэй (Anne Jacqueline Hathaway; нар. 12 лістапада 1982 года, Нью-Ёрк) — амерыканская актрыса і спявачка. Уладальніца прэмій «Эмі» (2010, за лепшае агучванне), «Залаты глобус» (2013), BAFTA (2013) і «Оскар» (2013) за ролю другога плана ў фільме-мюзікле «Адрынутыя». Намінантка на прэмію «Оскар» (2009) за лепшую жаночую ролю ў фільме «Рэйчэл выходзіць замуж», двухразовая намінантка на прэмію «Залаты глобус» (2009, 2011) за лепшую жаночую ролю ў фільмах «Рэйчэл выходзіць замуж» і «Каханне і іншыя лекі».
Прэмія Ленінскага камсамола Беларусі
Прэмія Ленінскага камсамола Беларусі — узнагарода, якой з 1967 года адзначаліся творчыя дасягненні ў галіне літаратуры і мастацтва. Памер кожнай прэміі складаў 500 руб. Прысуджалася Бюро ЦК ЛКСМБ раз у 2 гады да дня нараджэння камсамола.
Беленскі палац
Беленскі палац (Palácio Nacional de Belém) — афіцыйная рэзідэнцыя прэзідэнта Партугаліі. Размешчаны ў лісабонскім раёне Белен у непасрэднай блізасці ад манастыра іеранімітаў і рэкі Тэжу. Палац быў закладзены ў XVI ст. прынцам Мануэлем. Фасад складаецца з пяці падобных па архітэктуры будынкаў XVII стагоддзя, пабудаваных графамі Авейрэш. У XVIII ст. палац набыў кароль Жуан V, які абнавіў у найноўшым гусце ўсе яго інтэр’еры. Каралева Марыя арганізавала пры палацы невялікі звярынец і прыбудавала да яго манеж (цяпер — Дзяржаўны музей экіпажаў). У 1902 г. на плошчы перад палацам адкрыўся мармуравы помнік Вялікаму Альбукерку.
Пінская справа
«Пінская справа» — палітычная крымінальная справа жыхарам Пінска, якія былі прызнаны палітвязнямі, абвінавачаныя паводле ч. 2 арт. 293 Крымінальнага кодэкса Беларусі («Масавыя беспарадкі») ва ўдзеле ў масавых беспарадках уначы з 9 на 10 жніўня 2020 года ў Пінску. Справу разглядалі суддзі Яўген Брэган, Вера Філонік і Андрэй Грушко.
Сутнасць справы
9 і 10 жніўня 2020 года ў Пінску адбываліся жорсткія сутыкненні паміж сілавікамі і пратэстоўцамі: людзі заблакавалі будынак Пінскага раённага выканаўчага камітэта і сталі патрабаваць сумленнага падліку галасоў прэзідэнцкіх выбараў 2020 года. Як кажуць сведкі тых падзей, жыхары Пінска накіраваліся да выбарчых участкаў дазнацца вынікі галасавання на прэзідэнцкіх выбарах, але іх накіроўвалі ў выканкам, маўляў, усе вынікі перадалі туды. Такім чынам людзі і пазбіраліся пад будынкам выканаўчага камітэта. На прапанову ўладаў, пяць прадстаўнікоў грамадзян пайшлі ў будынак «паразмаўляць», астатнія мірна чакалі, пляскалі ў ладкі, смяяліся, нават перакідваліся словамі з міліцыянтамі, сярод якіх было шмат знаёмых. А ў гэты час мясцовыя ўлады пільна сцягвалі дадатковыя сілы праваахоўнікаў, пасля чаго людзей узялі ў кола, а людзі спрабавалі вырвацца з гэтага ачаплення, баронячыся ад узброеных сілавікоў.
Пацярпелыя
Пацярпелымі выступаюць 109 супрацоўнікаў Міністэрства ўнутраных спраў Рэспублікі Беларусь, 72 з якіх праз відэасувязь заявілі пра нанесеную ім маральную шкоду агульным памерам 382 500 беларускіх рублёў. Свае маральныя пакуты міліцыянеры абгрунтоўвалі тым, што «зведалі страх, прыніжэнне, боль і сорам, праз перажытыя падзеі яны страцілі сон, пакой і апетыт, адчувалі і адчуваюць трывогу». У ходзе судовай справы частка супрацоўнікаў МУС адмовілася ад маральнай кампенсацыі: супрацоўнікі Пінскага дэпартаменту аховы і Іванаўскага РАУС.
Справа
Першапачаткова, начальнік упраўлення Следчага камітэту па Брэсцкай вобласці Дзмітрый Канаплянік паведаміў дзяржаўным СМІ пра тое, што ў суд перадалі больш за 30 крымінальных справаў: хуліганства, здзек з дзяржсімволікі і гвалтоўныя дзеянні. Аднак, Суд Маскоўскага раёна Брэста 23 сакавіка 2021 года пачаў разгляд толькі справы паводле ч. 2 арт. 293 Крымінальнага кодэкса Беларусі («Масавыя беспарадкі»).
Паводле следства, грамадзяне хацелі захапіць гарадскі выканкам, чынілі беспарадкі, нанеслі розныя траўмы больш як сотні сілавікам, пашкодзілі транспартныя сродкі, а да таго знішчылі сметніцы, чатыры туі, 30 петуній, 110 аксамітак ды іншую маёмасць. Прычыненую шкоду ацанілі ў больш як 20 тысяч рублёў.
Прысуд
Суд прызначыў абвінавачаным выплаціць каля 24 тысячаў беларускіх рублёў як пакрыццё матэрыяльнай шкоды арганізацыям і прадпрыемствам. З іх амаль 19 тысячаў — міліцыі. На карысць 93 пацярпелых з абвінавачаных будуць спагнаныя каля 150 тысячаў рублёў кампенсацыі маральнай шкоды.
Богуслаў Марціну
Бо́гуслаў Ма́рціну (8 снежня 1890, Полічка, Багемія- 28 жніўня 1959, Лішталь, Швейцарыя) — выбітны чэшскі кампазітар XX стагоддзя. У сваёй творчасці Марціну прайшоў шлях ад імпрэсіянізму праз неакласіцызм і ўплыў джаза да ўласнага музычнага стылю.
Біяграфія
Вучыўся ў Пражскай кансерваторыі, у тым ліку ў І. Сука. У 1913-1923 гадах выступаў як скрыпач. У 1923-1940 пасяліўся ў Парыжы, дзе вучыўся кампазіцыі ў А. Руселя, быў блізкі да А. Онегера, А .М. Чэрапніна. Затым да 1953 года жыў у ЗША, адкуль пераехаў у Рым, з 1955 года жыў у Швейцарыі.
Мантэлеонэ-д’Арв’ета
Мантэлеонэ-д'Арв'ета (Monteleone d'Orvieto) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Умбрыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Тэрні.
Насельніцтва складае 1593 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 67 чал./км². Займае плошчу 24 км². Паштовы індэкс — 5017. Тэлефонны код — 0763.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Teodoro e S.S. Apostoli Pietro e Paolo.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Мікалай Мікалаевіч Пятроў
Мікалай Мікалаевіч Пятро́ў (Николай Николаевич Петров;  — ) — хірург, адзін з заснавальнікаў савецкай анкалогіі, доктар медыцыны (1902), прафесар, член-карэспандэнт Акадэміі навук СССР (1939), акадэмік Акадэміі медыцынскіх навук СССР (1944), Заслужаны дзеяч навукі РСФСР (1935), Герой Сацыялістычнай Працы (1957).
Біяграфія
М. М. Пятроў нарадзіўся ў Санкт-Пецярбургу ў сям’і вучонага-механіка, інжынера М. П. Пятрова. У 1894 годзе скончыў гімназію. У 1899 годзе скончыў Ваенна-медыцынскую акадэмію і быў пакінуты ўдасканальвацца на кафедры хірургічнай прапедэўтыкі прафесара М. С. Субоціна. У 1902 годзе абараніў доктарскую дысертацыю на тэму «Экспериментальные данные о бугорчатке суставов в связи с повреждением». У 1902—1903 гадах працаваў у лабараторыі І. І. Мечнікава ў Парыжы, у 1903—1905 гадах праходзіў стажыроўку ў Пастэраўскім інстытуце. З 1905 года прыват-дацэнт хірургіі ў Ваенна-медыцынскай акадэміі, з 1908 года і на Вышэйшых жаночых курсах. У 1912—1913 гадах прафесар хірургічнай клінікі Варшаўскага ўніверсітэта. У 1913 годзе М. М. Пятроў вярнуўся ў Пецярбург і ўзначаліў кафедру хірургіі Інстытута ўдасканалення ўрачоў. У 1914 годзе, з пачаткам Першай сусветнай вайны, быў прызваны на фронт у якасці хірурга-кансультанта шпіталяў. У 1917 годзе на Кубані ўрач-хірург і кансультант шпіталяў у складзе 9-й Чырвонай Арміі. У 1920 годзе быў адным з заснавальнікаў медыцынскага факультэта Кубанскага дзяржаўнага ўніверсітэта і ўзначаліў на ім кафедру шпітальнай хірургіі. У 1921 годзе зноў вярнуўся ў Петраград і ўзначаліў кафедру хірургіі Інстытута ўдасканалення ўрачоў. Адначасова да 1926 года прафесар кафедры шпітальнай хірургіі Першага Ленінградскага медыцынскага інстытута. У 1926 годзе па ініцыятыве М. М. Пятрова быў адкрыты Анкалагічны інстытут (сучасны Нацыянальны медыцынскі даследчы цэнтр анкалогіі імя М. М. Пятрова), які ён і ўзначаліў.
Памёр М. М. Пятроў 2 сакавіка 1964 года. Пахаваны на Камароўскіх могілках.
Навуковая дзейнасць
М. М. Пятрову належаць навуковыя працы (больш за 400 ) па тэарэтычнай, эксперыментальнай і клінічнай анкалогіі, ваенна-палявой хірургіі, траспланталогіі, хірургічным лячэнні туберкулёзу, язвавай хваробы страўніка і дванццаціперснай кішкі, па дэанталогіі і інш.
Сярод апублікаванага:
Геаграфія Харватыі
Харватыя — дзяржава ў паўднёва-ўсходняй Еўропе, на Балканскім паўвостраве. Плошча — 56 542 км2, плошча воднай акваторыі — 33 200 км2. Насельніцтва — 4 495 904 чалавека (2005 год)
Агульныя звесткі
Сталіца і найбуйны горад — Заграб (779 тысяч жыхароў). Вышэйшая кропка краіны — г. Дынара, цэнтральны пік Дынарскага сугор'я (1 830 метраў).
Краіна складаецца з двух частак: кантынентальнай, размешчанай, галоўным чынам, у басейне ракі Савы, і адрыятычнай, выцягнутай вузкай паласой па ўзбярэжжы Адрыятычнага мора. Характэрнай асаблівасцю адрыятычнага ўзбярэжжа з'яўляецца незвычайна вялікі лік астравоў, звычайна выцягнутых раўналежна берагу з паўднёвага захаду на паўночны ўсход. Адрыятычнае ўзбярэжжа Харватыі ўтварылася пры структурна-дэнудацыённым раздзяленні ў выніку апускання заходняй часткі Балканскага паўвострава і частковага затаплення морам берагавых хрыбтоў Дынарскага сугор'я. Шматлікія астравы, звілістыя залівы і пралівы ў спалучэнні з міжземнаморскай расліннасцю надаюць узбярэжжу незвычайна маляўнічы выгляд. 1185 Далмацінскіх астравоў займаюць плошчу каля 2500 км², з іх населеныя каля 60. Самыя вялікія — Црэс, Крк займаюць плошчу больш 405 км2. Іншыя буйныя астравы — Брач, Хвар, Віс і інш. Самая малая група астравоў — Палагружа пасярод Адрыятычнага мора. На астравах размешчаныя тры з васьмі нацыянальных паркаў Харватыі — Брыўны, Карнаты і Млет.
Працягласць марскога берага – 5 835 кіламетраў; з іх 1 777 кіламетраў – даўжыня кантынентальнага ўзбярэжжа, 4 058 кіламетраў – даўжыня берагавой лініі астравоў.
Межы
На поўначы Харватыя мяжуе са Славеніяй (670 км), на паўночным усходзе з Венгрыяй (329 км), на ўсходзе з Сербіяй (241 км), на поўдні з Босніяй і Герцагавінай (932 кіламетры) і Чарнагорыяй (25 км). У паўднёвай частцы адрыятычнага ўзбярэжжа да мора выходзіць вузкі 10-кіламетровы ўчастак Босніі і Герцагавіны, на якім размешчаны горад Неум. З-за гэтага паўднёвая частка Харватыі, цэнтрам якой з'яўляецца горад Дуброўнік, адрэзаная па сушы ад астатняй часткі краіны.
Клімат
Кліматычныя ўмовы розных рэгіёнаў краіны вельмі разнастайныя. У паўночна-заходняй і ўсходняй Харватыі клімат — умерана-кантынентальны і кантынентальны. Узімку маразы слабыя, але часам ідзе снег, вясна і восень працяглыя і дажджлівыя, лета цёплае, часамі засушлівае. У горных раёнах клімат характэрны для сярэднегор'я — халодныя і снежныя зімы, цёплае лета. На ўзбярэжжы і астравах клімат міжземнаморскі — дажджлівая і бясснежная зіма, доўгае і цёплае лета, мяккія вясна і восень. Турыстычны сезон на ўзбярэжжы доўжыцца з сярэдзіны мая па сярэдзіну кастрычніка.
Покуй (гміна)
По́куй (Pokój) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Намыслоўскага павета Апольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Покуі. Плошча гміны складае 132,97 км². Станам на 2004 год у гміне Покуй пражывалі 5584 чалавекі, шчыльнасць — 42 чал./км².
Ганна Радзівіл (1476—1522)
Ганна Радзівіл ( — 14 ці 15 сакавіка 1522, с. Ліў, Мазавецкае княства, цяпер — гміна Ліў, Вэнгроўскі павет, Мазавецкае ваяводства, Польшча) — жонка мазавецкага князя Конрада III Рудога, рэгент Мазавецкага княства 1503 — 1518 гг.
Паходжанне
Дачка віленскага ваяводы, канцлера вялікага літоўскага М. Радзівіла Старага і Соф'і Манівід. Мела братоў Мікалая, Яна, Юрыя, Альберта, і сястру Барбару, якая стала манашкай-бернардзінкай.
Сям'я
У 1496 ці 1497 г. выйшла за мазавецкага князя Конрада III Рудога і прынесла яму 20.000 дукатаў пасагу.
Рэгенцтва
29 кастрычніка 1503 г., пасля раптоўнай смерці Конрада III Рудога, стала рэгентам Мазавецкага княства, і выступіла супраць уваходжання яго ў склад Кароны Каралеўства Польскага. Шукаючы заступніцтва вялікага князя літоўскага Аляксандра, звярнулася да яго праз свайго бацьку Мікалая: «mediante domino palatino Vilnensi». У 1511 — 1517 гг. імкнулася ўсталяваць епіскапства ў Варшаве, чаму вельмі супраціўляўся кароль польскі і вялікі князь літоўскі Жыгімонт I Стары. 28 снежня 1514 г. надала права Остраву Мазавецкаму прывілей на правядзенне чатырох кірмашоўы ў год і штотыднёвы рынак.
Пахавана ў Касцёле Святой Ганны ў Варшаве.
6 чэрвеня 2004 г. у горадзе Остраў Мазавецка быў адкрыты помнік княжне аўтара Міраславы Скочэк.
Ганна Міхайлаўна Панкратава
Ганна Міхайлаўна Панкратава (, Адэса —, Масква) — вучоны-гісторык, дзяржаўная і грамадская дзяячка, удзельніца грамадзянскай вайны. Акадэмік АН СССР (1953), АН БССР (1940), АПН РСФСР, член-карэспандэнт Германскай і Румынскай АН, ганаровы член Венгерскай АН.
Біяграфія
Скончыла гістарычны факультэт Адэскага (Новарасійскага) універсітэта (1917). Скончыла Інстытут чырвонай прафесуры, дзе вучылася ў 1922—1925 гадах.
У гады Вялікай Айчыннай вайны разам з групай адмыслоўцаў Інстытута гісторыі была эвакуявана ў Алма-Ату.
У 1953—1957 гадах — галоўны рэдактар часопіса «Вопросы истории».
Узнагароды
Заслужаны дзеяч навукі Расіі і Казахстана, лаўрэат Дзяржаўнай прэміі СССР (1946), уладальніца ордэна Леніна.
Сімпатыя
Сімпа́тыя (συμπάθια — «спачуванне, прыхільнасць») — пачуццё ўстойлівай эмацыйнай прыхільнасці чалавека да іншых людзей. Процілегласць антыпатыі.
Сімпатыя, як правіла, узнікае на аснове агульных поглядаў, інтарэсаў і каштоўнасцяў, а таксама з прычыны выбарчай станоўчай рэакцыі на знешнасць, паводзіны і рысы характару іншага чалавека. Сімпатыя аднаго чалавека да іншага праяўляецца як інстынктыўная схільнасць, пачуццё ўнутранага сваяцтва паміж імі. Выяўляецца ў павышанай цікавасці да чалавека, добразычлівасці, аказання ўвагі і дапамогі.
Місіянерская царква капімізму
Місіянерская царква капімізму (ад copy me — «капіруй мяне» ) — супольнасць, якая выступае за вольны файлаабмен, у якой абмен ведамі лічыцца святым. Заснавана ў Швецыі і ў адпаведнасці са шведскім заканадаўствам афіцыйна прызнана рэлігіяй. Царква капімізму была заснавана ў 2010 годзе 19-гадовым студэнтам філасофіі Упсальскага ўніверсітэта Ісакам Герсанам (Isaac Gerson), які з’яўляецца кіраўніком і духоўным лідарам Царквы капімізму. Нягледзячы на тое, што капімізм з’яўляецца рэлігіяй, Царква капімізму не верыць у багоў і звышнатуральныя сілы.
Дагматы царквы
Капімізм заснаваны на цвёрдым перакананні ў неад’емнай каштоўнасці інфармацыі. Капімісты прызнаюць гэтую каштоўнасць за любой інфармацыяй, незалежна ад яе ўтрымання. На падставе гэтага капімісты прызнаюць наступныя догмы:
Абрад капіравання
Капіраванне з’яўляецца рэлігійным абрадам. На кропцы доступу ў інтэрнэт усталёўваецца Святая Капіраміда, і капіміст прамаўляе: «Я абвяшчаю гэта месца кропкай абмену інфармацыяй. Капіруй і распаўсюджвай!». Пасля гэтага можна пачынаць капіраванне і распаўсюджванне.
У красавіку 2012 года ў Бялградзе адбыўся першы шлюб па капімістскаму абраду.
Юрыдычная падаплёка
У большасці краін свабоднае распаўсюджванне інфармацыі абмяжоўваецца законамі аб аўтарскіх правах. Цяпер у выпадку канфлікту чалавека, які прыняў капімізм як рэлігію, і арганізацый, якія займаюцца абаронай аўтарскіх правоў (напрыклад, RIAA), магчымая спасылка на веравызнанне і высунутае ў адказ абвінавачванне ў рэлігійнай неталерантнасці.
Завыдрына
Завы́дрына (, Завыдрино) — вёска ва Ушацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Жарскага сельсавета.
Да 10 мая 1958 года вёска ўваходзіла ў склад Мосарскага сельсавета.
Дзяржаўная навукова-тэхнічная праграма «Ядзерна-фізічныя тэхналогіі» (2006—2010)
Дзяржаўная навукова-тэхнічная праграма «Ядзерна-фізічныя тэхналогіі для народнай гаспадаркі Беларусі» («Ядзерна-фізічныя тэхналогіі»), 2006-2010, дзяржаўная праграма, зацверджаная Саветам Міністраў Рэспублікі Беларусь 4 студзеня 2006.
Асноўныя мэты праграмы — выкананне комплексу падрыхтоўчых работ, якія забяспечваюць будаўніцтва АЭС у 2010; распрацоўка новых і ўдасканаленне існуючых ядзерна-фізічных, радыяцыйных і ізатопных тэхналогій для выкарыстання іх у народнай гаспадарцы Беларусі.
Задачамі праграмы з'яўляюцца:
1. Распрацоўка і ўвод у дзеянне 18 першачарговых нарматыўных дакументаў:
3. Распрацоўка праекта Закона «Аб выкарыстанні атамнай энергіі».
Праграма складаецца з трох падпраграм:
Дзяржаўныя заказчыкі — Міністэрства энергетыкі Рэспублікі Беларусь і Нацыянальная акадэмія навук Беларусі.
Галаўная арганізацыя - выканаўца праграмы — дзяржаўная навуковая ўстанова «Аб'яднаны інстытут энергетычных і ядзерных даследаванняў – Сосны» Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі.
У выкананні праграмы будуць удзельнічаць больш за 20 устаноў і арганізацый НАН Беларусі, Міністэрства энергетыкі, Міністэрства архітэктуры і будаўніцтва, Міністэрства прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя, Міністэрства адукацыі.
Аб'ёмы фінансавання на 2006—2010 — 10 530 млн. руб.
Батбаян
Батбаян, Бат Баян (? — 690) — кіраўнік Вялікай Балгарыі (665—668), паходзіў з роду Дула.
Лічыцца старэйшым з сыноў Кубрата, стваральніка Вялікай Балгарыі. Пасля смерці бацькі ўзначальвае племянныя аб'яднанні булгараў. Супраць волі Кубрата, які бачыў існаванне Вялікай Балгарыі ў адзінстве кіруючых органаў, гэта значыць сыноў, успыхнулі канфлікты паміж братамі і плямёнамі на чале з імі. Скарыстаўшыся гэтым, з усходу ў 671 пачалося ўварванне войск Хазарскага каганата і ўжо ў 672 Батбаян стаў васалам хазараў.
Чаплін (Гомельскі раён)
Ча́плін (, Чаплин) — пасёлак у Гомельскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Чарацянскага сельсавета.
Замак Святога Георгія
Замак Святога Георгія (Castelo de São Jorge) — крэпасць у межах Лісабона, гістарычнае ядро горада. Замак размешчаны на высокім узгорку і бачны практычна з любой кропкі горада. Месца, на якім стаіць замак, было ўмацавана са старажытнасці і служыла крэпасцю рымлянам, вестготам, а потым і маўрам. Да таго як першы кароль Партугаліі Афонсу Энрыкеш пры дапамозе крыжакоў захапіў замак у 1147, тут размяшчалася рэзідэнцыя маўрытанскага эміра. Гістарычны Лісабон у маўрытанскі перыяд развіваўся на стромкім схіле паміж замкам Святога Георгія і Тэжу, пазней гэты раён атрымаў імя Алфама. Культ святога Георгія прыйшоў у Партугалію пасля заключэння Віндзорскага дагавора: Георгій Пераможца лічыцца заступнікам Англіі. Замак заставаўся каралеўскай рэзідэнцыяй датуль, пакуль у XVI стагоддзі на плошчы Камерцыі не быў пабудаваны палац Рыбейра, пасля разбураны Лісабонскім землетрасеннем.
Леаш Яначак
Леаш Яначак (,, Хуквальды — , Острава, Чэхаславакія) — чэшскі кампазітар, музыказнаўца-этнограф і педагог.
Біяграфія
Сын настаўніка, вучыўся музыцы ў манастыры Брно, спяваў у манастырскім хоры, затым вучыўся ў Празе, Лейпцыгу і Вене. У 1874 пазнаёміўся ў Празе з А. Дворжакам, знаёмства перайшло ў шматгадовую дружбу. У 1881 Яначак ажаніўся і вярнуўся ў Брно, выкладаў музыку. Заснаваў школу арганістаў, якой кіраваў да 1920 года. Глыбока засвоіў мараўскія песенныя і танцавальныя традыцыі. Стаў найбуйнейшым — разам з Б. Сметанай, Дворжакам і Б. Марціну — кампазітарам Чэхіі.
Прызнанне і спадчына
Музычная акадэмія ў Брно носіць імя Яначака. Фільм Філіпа Каўфмана «Невыносная лёгкасць быцця» (1988 па аднайменным рамане Мілана Кундэры) суправаджаецца фрагментамі розных твораў Яначака.
У Остраве імем Леаша Яначака быў названы міжнародны аэрапорт.
Сімпатрыя
Сімпатры́я або сімпатрычнасць (ад грэч. Sýn — разам і patris — радзіма) — спосаб відаўтварэння, пры якім ўзнікненне новых відаў адбываецца ў папуляцыях з перакрыжаванымі альбо супадаючымі арэаламі. Папуляцыі, якія жывуць на адной і той жа тэрыторыі, завуць сімпатрычнымі. Не скрыжаваныя паміж сабой віды, якія суіснуюць у межах адной і той жа вобласці, з’яўляюцца сімпатрычнымі. Гэтым тэрмінам прынята пазначаць 2 розныя сітуацыі: у першай сітуацыі папуляцыі суіснуюць генетычна, але не экалагічна, а ў другой — суіснуюць як генетычна, так і экалагічна. Першая сітуацыя завецца сумежнай сімпатрыяй, другая — біятычнай сімпатрыяй.
Карачаў
Карачаў (Карачев) — горад (з 1146 года) у Расіі, адміністрацыйны цэнтр Карачаўскага раёна Бранскай вобласці. Насельніцтва 17,7 тыс. чалавек (2018). Заснаваны ў 1146 годзе.
Размешчаны на рацэ Снежаць (прыток Дзясны), за 46 км ад Бранска.
Заводы «Электрадэталь», «Металіст», «Машыны і запчасткі», швейная фабрыка.
Каменка (прыток Ізледзі)
Ка́менка — рака ў Валожынскім раёне Мінскай вобласці, правы прыток ракі Ізледзь (басейн Нёмана). Даўжыня 21 км. Пачынаецца каля вёскі Камень, упадае ў Ізледзь за 2,6 км на захад ад хутара Козлікі. Цячэ па Налібоцкай пушчы. У ніжнім цячэнні каналізаваная.
Трыстан-да-Кунья
Трыстан-да-Кунья:
Мікалай Міхайлавіч Клімук
Дасягненні
Бронзавы прызёр Кубка Беларусі ў памяшканні 2016 года ў кіданні кап'я з вынікам 56,82 м.
Палітычныя погляды
Падпісаў адкрыты ліст спартыўных дзеячаў краіны, якія выступаюць за дзеючую ўладу Беларусі пасля жорсткіх падаўленняў народных пратэстаў у 2020 годзе.
Парана (Італія, поўнач)
Парана (Parrano) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Умбрыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Тэрні.
Разін
Разін — прозвішча.
Парана (Італія, поўнач)
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Biagio Vescovo e Martire.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Юлія Міхайлаўна Чурко
Юлія Міхайлаўна Чурко (,  —) — беларускі мастацтвазнавец, балерына, пісьменнік. Доктар мастацтвазнаўства (1973), прафесар (1974). Заслужаны дзеяч мастацтваў Беларускай ССР (1991). Член Саюза тэатральных дзеячаў Беларусі (1954), Беларускага саюза музычных дзеячаў (1988).
Біяграфія
Скончыла Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт імя У. І. Леніна па спецыяльнасці «Журналістыка» ў 1960 годзе і Інстытут мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору АН БССР (аспірантура, 1963).
Працавала артысткай балета ў Беларускім дзяржаўным тэатры оперы і балета (1954—1960, артыстка балета), Інстытут мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору АН БССР (1963—1972, младшы, старшы навуковы супрацоўнік), Мінскі дзяржаўны педагагічны інстытут імя А. М. Горкага (1972—1979, загадчык кафедры, прафесар), Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт культуры і мастацтваў (з 1979, факультэт традыцыйнай беларускай культуры і сучаснага мастацтва, кафедра харэаграфіі, прафесар, у 1979—1994 — загадчык кафедры).